stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กองประดาน้ำและถอดทำลายอมภัณฑ์ กรมสรรพาวุธทหารเรือ
ปฏิบัติการสำคัญ

เดือนกันยายน พ.ศ. 2558 ได้เกิดเหตุเรือภัทรมารีน 5 กับลูกเรือจำนวน 4 คน ถูกคลื่นยักษ์ซัดจมหายไปในบริเวณปากอ่าวแม่น้ำเจ้าพระยา ซึ่งต่อมา นักประดาน้ำ จากกองประดาน้ำและถอดทำลายอมภัณฑ์ กรมสรรพาวุธทหารเรือ 15 นาย พร้อมอุปกรณ์ดำน้ำลึก ได้เดินทางมาเพื่อค้นหาผู้สูญหาย
เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 นักประดาน้ำกองประดาน้ำและถอดทำลายอมภัณฑ์ กรมสรรพาวุธทหารเรือ ได้ทำการสำรวจจุดที่มีวัตถุระเบิดสงครามโลกครั้งที่สองจมอยู่บริเวณสะพานจุฬาลงกรณ์ และสะพานธนะรัชต์ ที่จังหวัดราชบุรี เพื่อเก็บข้อมูลในเบื้องต้น กระทั่งเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 ผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี พร้อมด้วยผู้แทนกองประดาน้ำและถอดทำลายอมภัณฑ์ กรมสรรพาวุธทหารเรือ, ผู้แทนกรมสรรพาวุธทหารอากาศ, ผู้แทนกรมสรรพาวุธทหารบก, ผู้แทนการรถไฟแห่งประเทศไทย, ทหาร, ตำรวจ และหน่วยงานท้องถิ่น เข้าประชุมหาแนวทางเก็บกู้ระเบิด เพื่อสร้างทางรถไฟรางคู่ข้ามแม่น้ำแม่กลอง โดยลงมติเลือกวิธีที่มีความปลอดภัยสูงสุด
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 หัวหน้าชุดครูฝึกกองประดาน้ำและถอดทำลายอมภัณฑ์ กรมสรรพาวุธทหารเรือ ได้จัดชุดนักประดาน้ำจำนวน 35 นาย กู้ซากเรือ 5 ศพ ที่จมอยู่ใต้อ่างเก็บน้ำเขื่อนสิริกิติ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ โดยสามารถกู้เรือมายังเกาะที่ใกล้ที่สุดได้สำเร็จ
บุคคลที่มีชื่อเสียง

นาวาเอก ชัยสิทธิ์ เตชะสว่างวงศ์ – เสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่จากความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
ดูเพิ่ม

หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (กองทัพเรือสหรัฐ)
แหล่งข้อมูลอื่น

กองประดาน้ำและถอดทำลายอมภัณฑ์ กรมสรรพาวุธทหารเรือ ที่เฟซบุ๊ก
กองรบพิเศษที่ 1 (สหรัฐ)

| กองรบพิเศษที่ 1 (ส่งทางอากาศ) |
| --- | --- |
1st Special Forces Group (Airborne)
เครื่องหมายหน้าหมวกเบอเรต์ของกองรบพิเศษที่ 1
ประจำการ: 24 มิถุนายน ค.ศ. 1957 – 28 มิถุนายน ค.ศ. 1974 4 กันยายน ค.ศ. 1984 – ปัจจุบัน
ประเทศ:  สหรัฐ
เหล่า:  กองทัพบกสหรัฐ
รูปแบบ: หน่วยปฏิบัติการพิเศษ
กำลังรบ: 4 กองพัน ได้แก่ หนึ่งกองพันที่สถานีโทรี จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น, สามกองพันในฐานร่วมลูวิส–แมคคอร์ด รัฐวอชิงตัน
ขึ้นกับ:  หน่วยบัญชาการรบพิเศษที่ 1
กองบัญชาการ: ฐานร่วมลูวิส–แมคคอร์ด
คำขวัญ: ที่หนึ่งในเอเชีย[ต้องการอ้างอิง]
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามเวียดนาม สงครามต่อต้านการก่อการร้าย ปฏิบัติการเสรีภาพยั่งยืน  ปฏิบัติการเสรีภาพอิรัก  ปฏิบัติการแก้ปัญหาจากต้นกำเนิด  ปฏิบัติการฟรีดอมเซนติเนล 
เครื่องหมายสังกัด
อดีตแถบการรับรู้กองรบพิเศษที่ 1 (ส่งทางอากาศ) สวมใส่โดยทหารมีคุณสมบัติปฏิบัติการไม่พิเศษ—แทนเครื่องหมายหน้าหมวกเบอเรต์—จากคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง ค.ศ. 1984: 
อาร์มหน่วยที่ไหล่ของหน่วยบัญชาการรบพิเศษที่ 1 (ส่งทางอากาศ) สวมใส่โดยหน่วยกองรบพิเศษที่ 1 (ส่งทางอากาศ): 
| กองรบพิเศษสหรัฐ> ก่อน | กองรบพิเศษสหรัฐ> ถัดไป |
| --- | --- |
: กองรบพิเศษที่ 3
กองรบพิเศษที่ 1 (ส่งทางอากาศ) (อังกฤษ: 1st Special Forces Group (Airborne); อักษรย่อ: 1st SFG (A)) เป็นหน่วยหนึ่งของกรมหน่วยรบพิเศษแห่งกองทัพบกสหรัฐ ซึ่งได้รับการออกแบบมาเพื่อกรีธาพลและปฏิบัติภารกิจทั้งเก้าทั่วพื้นที่ปฏิบัติการของหน่วยบัญชาการอินโด-แปซิฟิก ได้แก่ การสงครามนอกแบบ, การป้องกันภายในให้กับมิตรประเทศ, การปฏิบัติภารกิจโดยตรง, การปราบปรามการก่อกบฏ, การลาดตระเวนพิเศษ, การต่อต้านการก่อการร้าย, ยุทธการทางข้อมูลข่าวสาร, การต่อต้านการแพร่ขยายอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง และการสนับสนุนกองกำลังรักษาความมั่นคง
พื้นเพ

ก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1942 ในกองทัพบกแห่งสหรัฐในฐานะกองร้อยที่ 2 กองพันที่ 1 กรมที่หนึ่ง ในนามเฟิสต์สเปเชียลเซอร์วิสฟอร์ซ ซึ่งเป็นหน่วยผสมระหว่างแคนาดา-อเมริกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

1st SFG, SOC.mil Archived
GlobalSecurity.org Archived
2 ผู้ปฏิบัติการกองรบพิเศษที่ 1 ให้คำแนะนำทหารพลร่มป่าหวายของไทยใน ค.ศ. 1998
ทหารจากกองพันที่ 1 ของกองทัพสหรัฐ, กองรบพิเศษที่ 1 และหน่วยปฏิบัติการพิเศษ (SOF) จากประเทศอื่น ๆ ลงจากเฮลิคอปเตอร์เอ็มเอช-60เอส เพื่อเข้าประจำการในระหว่างการฝึกซ้อมทางทหารระดับพหุภาคีของประเทศชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก (RIMPAC)
กลุ่มภาษาเซมิติก

Branch of the Afroasiatic languages
| กลุ่มภาษาเซมิติก |
| --- | --- |
ภูมิภาค:: เอเชียตะวันตก แอฟริกาเหนือ จะงอยแอฟริกา คอเคซัส มอลตา
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: แอโฟรเอชีแอติกกลุ่มภาษาเซมิติก
ภาษาดั้งเดิม:: ภาษาเซมิติกดั้งเดิม
กลุ่มย่อย::   กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันออก †  กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก  
ISO 639-2 / 5:: sem
จดหมายของอมาร์นา เขียนด้วย ภาษาอัคคาเดีย
กลุ่มภาษาเซมิติก (อังกฤษ: Semitic languages) เป็นกลุ่มของภาษาที่มีผู้พูดมากกว่า 300 ล้านคนในปริเวณแอฟริกาเหนือ ตะวันออกกลางและจะงอยแอฟริกา เป็นสาขาย่อยในตระกูลภาษาแอโฟรเอชีแอติก และเป็นสาขาเดียวของตระกูลนี้ที่มีผู้พูดในทวีปเอเชีย กลุ่มภาษาเซมิติกที่มีผู้พูดมากที่สุดคือภาษาอาหรับ (ภาษาแม่ 325 ล้านคน) รองลงมาคือภาษาอามารา (27 ล้านคน) ภาษาทือกรึญญา (6.9 ล้านคน) และภาษาฮีบรู (5 ล้านคน)
กลุ่มภาษาเซมิติกเป็นกลุ่มภาษาแรก ๆ ที่มีระบบการเขียน ภาษาอัคคาเดียเริ่มเขียนตั้งแต่ราว 2,000 ปีก่อนพุทธศักราช นอกจากนั้นยังมีอักษรโบราณที่ใช้เขียนกลุ่มภาษาเซมิติกมากมาย เช่น อักษรฟินิเชีย อักษรอาหรับ อักษรแอราเมอิก อักษรซีรีแอก อักษรอาระเบียใต้ และอักษรเอธิโอปิก มีภาษามอลตาเท่านั้นที่เป็นกลุ่มภาษานี้แต่เขียนด้วยอักษรโรมัน ชื่อของกลุ่มภาษานี้มาจาก เซม บุตรชายของโนอาห์ ในไบเบิล
ประวัติ > จุดกำเนิด

กลุ่มภาษาเซมิติกเป็นสมาชิกของตระกูลภาษาแอโฟรเอชีแอติก โดยเป็นสาขาเดียวที่อยู่ในทวีปเอเชีย ส่วนสาขาอื่นอยู่ในทวีปแอฟริกา จากเหตุผลนี้จึงเชื่อว่าบรรพบุรุษของผู้พูดภาษาเซมิติกดั้งเดิมเป็นกลุ่มชนที่ออกจากแอฟริกามาสู่ตะวันออกกลาง อาจจะเป็นผู้มาจากทะเลทรายสะฮารา แต่ก็มีทฤษฎีว่าผู้พูดภาษาแอโฟรเอชีแอติกดั้งเดิมอยู่ในตะวันออกกลางและผู้พูดภาษาเซมิติกเป็นกลุ่มเดียวที่เหลืออยู่
ผู้พูดภาษาเซมิติกดั้งเดิมคาดว่าเป็นผู้ที่มาถึงคาบสมุทรอาระเบียเมื่อราว 3,457 ปีก่อนพุทธศักราช จากนั้นภาษาลูกหลานในกลุ่มเซมิติกได้แพร่กระจายออกไป หลักฐานการเขียนเริ่มพบเมื่อราว 2,957 ปีก่อนพุทธศักราช เมื่อผู้พูดภาษาอัคคาเดียและภาษาอโมไรต์เข้าสู่เมโสโปเตเมียและอาจจะเคยอยู่ในสถานที่ เช่น เอบลาในซีเรีย
ประวัติ > 1,500 ปีก่อนพุทธศักราช

เมื่อราว 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันออกเริ่มแพร่หลายในเมโสโปเตเมีย ในขณะที่กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกใช้พูดตั้งแต่บริเวณจากซีเรียถึงเยเมน ภาษาอาระเบียใต้อาจจัดอยู่ในกลุ่มภาษาเซมิติกใต้แต่หลักฐานมีน้อย ภาษาอัคคาเดียกลายเป็นภาษาเขียนสำคัญในดินแดนพระจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์โดยใช้อักษรรูปลิ่มที่พัฒนามาจากอักษรที่ใช้เขียนภาษาสุเมเรีย กลุ่มชนที่พูดภาษาเอ็บลาไอต์หายไป โดยมีกลุ่มชนที่พูดภาษาอโมไรต์ขึ้นมาแทน
หลักฐานในช่วงนี้มิไม่มากนัก ที่พอมีบ้างคือตัวอักษร อักษรคานาอันไนต์เป็นอักษรชนิดแรกของกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกที่ใช้เมื่อราว 957 ปีก่อนพุทธศักราช และอักษรยูการิติกที่ใช้ในทางเหนือของซีเรียในอีก 200 ปีต่อมา ส่วนภาษาอัคคาเดียพัฒนาต่อมาเป็นสำเนียงบาบิโลเนียและอัสซีเรีย
ประวัติ > 500 ปีก่อนพุทธศักราช

มีอักษรที่ใช้กันแพร่หลายมากขึ้น ทั้งอักษรคานาอันไนต์ อักษรแอราเมอิก อักษรอาระเบียใต้และอักษรกีเอซรุ่นแรก ๆ ระหว่างช่วงนี้ มีการใช้อักษรยูการิติกที่ใช้แทนเสียงพยัญชนะในกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือ ชาวฟินิเชียนำภาษาคานาอันไนต์ไปใช้ทั้งเขตอาณานิคมในแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ในขณะที่ภาษาฮีบรูกลายเป็นภาษาทางศาสนาของชาวยิว ในสมัยจักรวรรดิอัสซีเรีย ภาษาแอราเมอิกเป็นภาษากลางในตะวันออกกลางในขณะที่ภาษาอัคคาเดีย ภาษาฮีบรู และอื่น ๆ กลายเป็นภาษาตายหรือใช้เป็นภาษาเขียนเท่านั้น ในขณะเดียวกันอักษรกีเอซเริ่มใช้บันทึกกลุ่มภาษาเซมิติกในเอธิโอเปียในช่วงนี้
ประวัติ > พุทธศตวรรษที่ 6 เป็นต้นมา

ภาษาซีรีแอกซึ่งเป็นลูกหลานของภาษาแอราเมอิกใช้ในลิแวนต์ตอนเหนือและเมโสโปเตเมีย กลายเป็นภาษาเขียนของชาวคริสต์ในพุทธศตวรรษที่ 8-10จนถึงยุคสมัยของศาสนาอิสลาม
ในยุคของศาสนาอิสลามราวพุทธศตวรรษที่ 12 ภาษาอาหรับเข้ามาเป็นภาษากลางแทนที่ภาษาแอราเมอิกและแพร่หลายไปถึงสเปนและเอเชียกลาง กลายเป็นภาษาเขียนที่สำคัญในสมัยกาหลิบ และกลายเป็นภาษาสำคัญในตะวันออกกลางและอียิปต์ เมื่ออาณาจักรนูเบียล่มสลาย ภาษาอาหรับได้แพร่หลายไปยังอียิปต์ภาคใต้จนถึงมอริตาเนีย
กลุ่มภาษาเซมิติกยังคงมีความหลากหลายในเอธิโอเปียและเอริเทรีย โดยได้รับอิทธิพลจากกลุ่มภาษาคูชิติกมาก ภาษาสำคัญในบริเวณนี้คือภาษาอามาราและภาษาทือกรึญญา จากการแพร่ขยายของเอธิโอเปียในสมัยราชวงศ์โซโลโมนิก ภาษาอามาราได้แพร่หลายไปทั่วเอธิโอเปียและเข้าไปแทนที่ภาษากีเอซที่ปัจจุบันยังเป็นภาษาทางศาสนาของชาวคริสต์ในบริเวณนี้
สถานะปัจจุบัน

ภาษาอาหรับมีผู้ใช้เป็นภาษาแม่เป็นส่วนใหญ่ตั้งแต่มอริตาเนียไปถึงโอมานและจากอิรักไปถึงซูดาน และยังใช้เป็นภาษาทางศาสนาของชาวมุสลิมที่ไม่ได้พูดภาษาอาหรับเป็นภาษาแม่ด้วย ภาษาอาหรับที่เป็นภาษาพูดมีหลากหลายสำเนียงแต่ที่เป็นภาษาเขียนมีแบบเดียว ภาษามอลตาซึ่งเป็นลูกหลานของภาษาอาหรับสำเนียงแอฟริกาเหนือเป็นภาษาเดียวที่เขียนด้วยอักษรโรมัน นอกจากภาษาอาหรับที่เป็นภาษาหลักในตะวันออกกลางแล้ว ยังพบกลุ่มภาษาเซมิติกอื่น ๆ อีก ภาษาฮีบรูเป็นภาษาที่ตายไปเป็นเวลานานและใช้เป็นภาษาทางศาสนาของชาวยิวเท่านั้น กลายมาเป็นภาษาพูดอีกครั้งในพุทธศตวรรษที่ 24 โดยขบวนการไซออนนิสต์เป็นผู้ฟื้นฟูภาษานี้ขึ้นมาใหม่และกลายเป็นภาษาหลักของประเทศอิสราเอล
กลุ่มชนชาติส่วนน้อยขนาดเล็กหลายกลุ่มเช่นชาวคริสต์อัสซีเรียยังคงใช้สำเนียงของภาษาแอราเมอิกโดยเฉพาะภาษาแอราเมอิกใหม่ที่มาจากภาษาซีรีแอก ในเขตภูเขาของอิรักภาคเหนือ ตุรกีตะวันออก และซีเรียตะวันออกเฉียงเหนือ ในขณะที่ภาษาซีรีแอกที่เป็นลูกหลานของภาษาแอราเมอิกโบราณใช้เป็นภาษาทางศาสนาของชาวคริสต์ในซีเรียและอิรัก
ในเยเมนและโอมานซึ่งอยู่ทางใต้ของคาบสมุทรอาระเบียยังมีชนเผ่าพูดภาษาอาระเบียใต้สมัยใหม่เช่นภาษามาห์รีและภาษาโซโกตรีซึ่งแตกต่างจากภาษาอาหรับที่ใช้พูดในบริเวณนั้นอย่างชัดเจน และอาจจะมาจากภาษาที่เขียนในจารึกอักษรอาระเบียใต้หรือลูกหลานของภาษาเหล่านั้น
ในเอธิโอเปียและเอริเทรีย มีผู้พูดกลุ่มภาษาเซมิติกจำนวนหนึ่งคือภาษาอามาราและภาษาทือกรึญญาในเอธิโอเปีย และภาษาติเกรและภาษาทือกรึญญาในเอริเทรีย ทั้งภาษาอามาราและภาษาทือกรึญญาเป็นภาษาราชการของเอธิโอเปียและเอริเทรีย ในขณะที่ภาษาติเกรมีผู้พูดในเอริเทรียเหนือและดินแดนต่ำตอนกลางรวมถึงภาคตะวันออกของซูดาน มีผู้พูดมากกว่า 1 ล้านคน มีผู้พูดภาษากูเรกในเขตภูเขาทางภาคใต้ตอนกลางของเอธิโอเปีย ภาษากีเอซยังคงเป็นภาษาทางศาสนาของชาวคริสต์ในเอธิโอเปียและเอริเทรีย
ไวยากรณ์

กลุ่มภาษาเซมิติกมีไวยากรณ์ร่วมกันหลายอย่าง แม้จะมีส่วนที่ผันแปรกันไปบ้าง แม้ในภาษาเดียวกันเอง เช่น ภาษาอาหรับในสมัยพุทธศตวรรษที่ 11 กับภาษาอาหรับในปัจจุบัน
ไวยากรณ์ > การเรียงคำ

การเรียงลำดับคำในภาษาเซมิติกดั้งเดิมเป็นกริยา-ประธาน-กรรม สิ่งของ-เจ้าของ และนาม-คุณศัพท์ ในภาษาอาหรับคลาสสิกและสมัยใหม่จะใช้การเรียงตำแบบนี้มาก นอกจากนั้นยังพบการเรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม ดังที่พบในภาษาฮีบรูและภาษามอลตา กลุ่มภาษาเซมิติกในเอธิโอเปียสมัยใหม่เรียงประโยคแบบ ประธาน-กรรม-กริยา เจ้าของ-สิ่งของ และคุณศัพท์-นาม ซึ่งอาจจะมาจากอิทธิพลของกลุ่มภาษาคูชิติก กลุ่มภาษาเซมิติกที่เก่าที่สุด เช่น ภาษากีเอซ เป็นแบบกริยา-ประธาน-กรรม สิ่งของ-เจ้าของ และนาม-คุณศัพท์
ไวยากรณ์ > การกของนามและคุณศัพท์

ระบบการกสามแบบของภาษาเซมิติกดั้งเดิม (ประธาน กรรมตรงและเจ้าของ) โดยใช้การลงท้ายการกที่ต่างไป ยังคงมีอยู่ในภาษาอาหรับในอัลกุรอ่าน ภาษาอัคคาเดีย และภาษายูการิติก ลักษระนี้หายไปในภาษาเซมิติกสมัยใหม่ ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่คงมีการลงท้ายการกเฉพาะในการเขียนและการออกอากาศ การลงท้ายการกด้วย -n ยังคงไว้ในภาษาเซมิติกในเอธิโอเปีย นามและคุณศัพท์ในกลุ่มภาษาเซมิติกมีการกำหนดเป็นสถานะ สถานะชี้เฉพาะกำหนดโดย nunation
ไวยากรณ์ > จำนวนของนามและคุณศัพท์

กลุ่มภาษาเซมิติกส่วนใหญ่มี 3 จำนวนคือเอกพจน์ ทวิพจน์ และพหูพจน์ ทวิพจน์ยังใช้อยู่ในภาษาอาหรับบางสำเนียงเช่นชื่อประเทศบาห์เรน (bahr "ทะเล" + -ayn "สอง") และในภาษาฮีบรู เช่น šana หมายถึง 1 ปี šnatayim หมายถึง 2 ปี และ šanim หมายถึงหลายปี และในภาษามอลตา sena หมายถึง 1 ปี sentejn หมายถึง 2 ปี และ snin หมายถึงหลายปี การทำให้เป็นพหูพจน์โดยการแทรกเสียงสระลงไป เช่น sadd เขื่อน 1 แห่ง sudūd เขื่อนหลายแห่ง พบในภาษาอาหรับและภาษาเอธิโอเปีย รวมทั้งภาษามอลตา จึงน่าจะเป็นส่วนหนึ่งของภาษาเซมิติกดั้งเดิม
ไวยากรณ์ > มาลาและกาล

ระบบมาลาของกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกและตะวันออกต่างกันชัดเจน ภาษาอัคคาเดียรักษาลักษณะซึ่งพบโดยทั่วไปในกลุ่มภาษาแอโฟรเอชีแอติก ภาษาเซมิติกตะวันตกดั้งเดิมมี 2 มาลา คือสมบูรณ์สำหรับการกระทำที่สมบูรณ์และไม่สมบูรณ์ใช้กับการกระทำที่เกิดไม่สมบูรณ์ ในกรณีพิเศษของภาษาแอราเมอิกใหม่มีการรวมคำกริยาซึ่งได้รับอิทธิพลจากกลุ่มภาษาอิหร่าน
ไวยากรณ์ > รากศัพท์พยัญชนะสามตัว

กลุ่มภาษาเซมิติกทั้งหมดมีลักษณะพิเศษของรากศัพท์ที่ประกอบด้วยพยัญชนะสามตัว (มีที่มีพยัญชนะ 2 หรือ 4 ตัวด้วย) สำหรับนาม คุณศัพท์ และกริยาซึ่งสร้างศัพท์ได้หลายทาง เช่น โดยแทรกเสียงสระ ซ้ำพยัญชนะ เติมอุปสรรค ปัจจัย หรืออาคม
ตัวอย่างเช่น รากศัพท์ k-t-b, (หมายถึงการเขียน) ในภาษาอาหรับ:
และรากศัพท์เดียวกันในภาษาฮีบรู (k-t-ḇ):
ในภาษามอลตา ซึ่งรากศัพท์พยัญชนะจะเรียกว่า mamma:
ในภาษาทือกรึญญาและภาษาอามารา รากศัพท์นี้ปรากฏเฉพาะคำนาม kitab หมายถึง amulet และกริยา to vaccinate ภาษาที่เป็นลูกหลานในเอธิโอเปียมีรากศัพท์ที่ต่างไปสำหรับการเขียน คำกริยาในภาษาในตระกูลแอฟโฟรเอเชียติกอื่น ๆ ที่ไม่ใช่กลุ่มภาษาเซมิติกมีลักษณะเดียวกันนี้ แต่มักเป็นพยัญชนะ 2 ตัวมากกว่า
คำศัพท์ทั่วไป

เพราะกลุ่มภาษาเซมิติกมีจุดกำเนิดร่วมกัน จึงมักมีศัพท์และรากศัพท์ที่ใช้ร่วมกัน เช่น
| English | Proto-Semitic | ภาษาอัคคาเดีย | ภาษาอาหรับ | ภาษาแอราเมอิก | ภาษาฮีบรู | ภาษากีเอซ | ภาษาเมห์รี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พ่อ | *ʼab- | ab- | ʼab- | ʼab-ā | ʼāḇ | ʼab | ḥa-yb |
| หัวใจ | *lib(a)b- | libb- | lubb- | lebb-ā | lēḇ(āḇ) | libb | ḥa-wbēb |
| บ้าน | bayt- | bītu, bētu | bayt- | beyt-ā | báyiṯ, bêṯ | bet | beyt, bêt |
| peace | *šalām- | šalām- | salām- | shlām-ā | šālôm | salām | səlōm |
| tongue | *lišān-/*lašān- | lišān- | lisān- | leššān-ā | lāšôn | lissān | əwšēn |
| น้ำ | *may-/*māy- | mû (root *mā-/*māy-) | māʼ-/māy | mayy-ā | máyim | māy | ḥə-mō |
บางครั้ง รากศัพท์มีความหมายต่างไปในภาษาหนึ่งเมื่อเทียบกับกลุ่มภาษาเซมิติกอื่น ๆ ตัวอย่างเช่นรากศัพท์ b-y-ḍ ในภาษาอาหรับหมายถึงขาวและไข่ ในภาษามอลตา bajda หมายถึงขาวและไข่เช่นเดียวกัน แต่ในภาษาฮีบรูหมายถึงขาวเท่านั้น รากศัพท์ l-b-n ในภาษาอาหรับหมายถึงนม แต่ภาษาฮีบรูหมายถึงสีขาว รากศัพท์ l-ḥ-m ภาษาอาหรับหมายถึงเนื้อ แต่หมายถึงขนมปังในภาษาฮีบรู และวัวในกลุ่มภาษาเซมิติกในเอธิโอเปีย ความหมายดั้งเดิมของรากศัพท์นี้อาจหมายถึงอาหาร คำว่า medina (ราก: m-d-n) ภาษาอาหรับหมายถึงเมือง แต่ในภาษาฮีบรูสมัยใหม่หมายถึงรัฐ ในบางครั้งไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างรากศัพท์ เช่น คำว่า ความรู้ ในภาษาฮีบรูใช้รากศัพท์ y-d-ʿ แต่ในภาษาอาหรับใช้ ʿ-r-f และ ʿ-l-m กลุ่มภาษาเซมิติกในเอธิโอเปีย ใช้ ʿ-w-q และ f-l-ṭ
การจัดจำแนก

การจัดจำแนกต่อไปนี้เป็นไปตามวิธีของ Robert Hetzron เมื่อ พ.ศ. 2519 และมีการปรับปรุงโดย John Huehnergard และ Rodgers ซึ่งได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางที่สุดในขณะนี้ อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับการจัดจำแนกอยู่ เช่น อาจจัดภาษาอาหรับอยู่ในกลุ่มเซมิติกใต้ บางส่วนแยกกลุ่มภาษาอาระเบียใต้ออกเป็นสาขาที่สามร่วมกับกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันออกและตะวันตก มากกว่าจะตั้งเป็นกลุ่มภาษาเซมิติกใต้ นอกจากนั้นยังไม่มีเส้นแบ่งที่แน่นอนระหว่างภาษาเอกเทศกับสำเนียง ดังที่พบในภาษาอาหรับ ภาษาแอราเมอิกและภาษากูเรก
การจัดกลุ่มภายในกลุ่มภาษาเซมิติกก่อน พ.ศ. 2513 จัดให้ภาษาอาหรับอยู่ในกลุ่มภาษาเซมิติกใต้ และยังไม่มีการค้นพบภาษาเอ็บลาไอต์ในช่วงนั้น
การจัดจำแนก > กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันออก

ภาษาอัคคาเดีย เป็นภาษาตาย
ภาษาเอ็บลาไอต์ เป็นภาษาตาย
การจัดจำแนก > กลุ่มภาษาเซมิติกใต้

กลุ่มภาษาเซมิติกใต้ตะวันตก
กลุ่มภาษาอาระเบียใต้โบราณ เป็นภาษาที่ตายแล้วทั้งหมด เคยเชื่อว่าเป็นบรรพบุรุษของภาษาอาระเบียใต้สมัยใหม่และกลุ่มภาษาเซมิติกในเอธิโอเปียได้แก่ ภาษาซาบาเอียน ภาษาไมนวน ภาษากวาตาบาอิก ภาษาฮาดราเมาติก
กลุ่มภาษาเอธิโอเปีย
กลุ่มภาษาเอธิโอเปียเหนือ ได้แก่
ภาษากีเอซ เป็นภาษาตาย ใช้เป็นภาษาทางศาสนาของศาสนาคริสต์นิกายออร์ธอดอกซ์เอธิโอเปียและนิกายออร์ธอดอกซ์เอริเทรีย
ภาษาทีกรินยา ภาษาประจำชาติของเอริเทรีย
ภาษาติเกร
ภาษาดะห์ลิก เพิ่งพบใหม่
กลุ่มภาษาเอธิโอเปียใต้
กลุ่มตัดผ่าน ได้แก่
กลุ่มภาษาอามารา-อาร์กอบบา ได้แก่ ภาษาอามารา ภาษาประจำชาติของเอธิโอเปีย และภาษาอาร์กอบบา
กลุ่มภาษาอาราริ-กูเรกตะวันออก ได้แก่ ภาษาอาราริ กลุ่มภาษากูเรกตะวันออก (ภาษาเซลติ ภาษาซาว ภาษาอุลบาเร ภาษาโวลาเน ภาษาอินเนกอร์)
กลุ่มนอก
กลุ่มเหนือ ได้แก่ ภาษากาฟัต (ตายแล้ว) ภาษาโซดโด ภาษากอกกอต
กลุ่มของภาษาเมสเมส ภาษามูเฮอร์ กลุ่มภาษากูเรกตะวันตก (ภาษามัสกัน) กลุ่มภาษากูเรกตะวันตกตอนกลาง (ภาษาเอซา ภาษาซาฮา ภาษากูรา ภาษากูเมอร์) กลุ่มภาษากูเรกตะวันตกรอบนอก (ภาษาเวเยโต ภาษาเอนเนมอร์ ภาษาเอนเดเกน)
กลุ่มภาษาเซมิติกใต้ตะวันออก ภาษาเหล่านี้ใช้พูดโดยชนกลุ่มน้อยในคาบสมุทรอาระเบียในเยเมนและโอมาน ได้แก่ ภาษาบาทารี ภาษาฮาร์ซูซี ภาษาออบยอต ภาษาจิบบาลี ภาษาเมห์รี ภาษาโซโกตรี
ภาษาเมห์รีมีบรรพบุรุษใกล้เคียงกับกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันออก มากกว่ากลุ่มภาษาเซมิติกใต้ ทุกวันนี้ ภาษาเมห์รีถูกจัดให้อยู่ระหว่างกลุ่มภาษาเซมิติกใต้ตะวันออก หรือเป็นกลุ่มอิสระ
แหล่งข้อมูลอื่น

Chart of the Semitic Family Tree American Heritage Dictionary (4th ed.)
Semitic genealogical tree (as well as the Afroasiatic one), presented by Alexander Militarev at his talk “Genealogical classification of Afro-Asiatic languages according to the latest data” (at the conference on the 70th anniversary of Vladislav Illich-Svitych, Moscow, 2004; short annotations of the talks given there(รัสเซีย))
"Semitic" in SIL's Ethnologue
Ancient snake spell in Egyptian pyramid may be oldest Semitic inscription
พระคัมภีร์ไบเบิลภาษาฮีบรู
ไบเบิลเขียนด้วยภาษากิเอซ (เอธิโอเปีย)
เอกสารเขียนด้วยภาษาซีรีแอก
คัมภีร์อัลกุรอ่านภาษาอาหรับอายุราวพุทธศตวรรษที่ 17
กอสซิป (วงดนตรี)

| กอสซิป |
| --- | --- |
กอสซิป ปี 2007
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: Olympia, Washington, United States
แนวเพลง: อินดี้ร็อก แดนซ์-พังก์ การาจร็อก (ช่วงแรก) พังก์บลูส์ (ช่วงแรก)
ช่วงปี: 1999–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Back Yard Recordings Kill Rock Stars K Dim Mak Columbia

สมาชิก: Beth Ditto Brace Paine Hannah Blilie
อดีตสมาชิก: Kathy Mendonca

เว็บไซต์: www. gossipyouth.com
กอสซิป (อังกฤษ: Gossip) วงดนตรีอินดี้ร็อกอเมริกัน 3 ชิ้น ที่มีหัวหน้าวงคือเบธ ดิตโต, มือกีตาร์ เบรซ เพน และมือกลองแฮนนาห์ บิลลี วงไม่เป็นที่รู้จัก จนพวกเขาประสบความสำเร็จกับผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ชุด Standing in the Way of Control
กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1

| กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 |
| --- | --- |
ประเทศ:  ไทย
เหล่า:  กองทัพบกไทย
รูปแบบ: ทหารราบ
บทบาท: องครักษ์
ขึ้นกับ: กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์
กองบัญชาการ: เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร
ธงชัยเฉลิมพลประจำหน่วยกองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (อังกฤษ: 1st Infantry Battalion, 1st King's Own Bodyguard Regiment) เป็นหน่วยทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประวัติหน่วย

กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 ได้ถือกำเนิดขึ้นมาจากการจัดกำลังหน่วย แบ่งออกเป็น 3 กองพันของกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ และนามหน่วยที่ได้นามว่ากองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 นี้ เพราะเป็นหน่วยขึ้นตรงกับกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์
ประวัติหน่วย > ผลงาน

หน่วยนี้มีผลงานสร้างชื่อหลายประการ จนได้เข้ารับพระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ประดับธงไชยเฉลิมพล ส่วนประวัติการรบนั้นได้มีมากมายหลายประการ เช่น ได้จัดกำลังเข้าร่วมรบในกองทัพบูรพา (สงครามมหาเอเซียบูรพา หรือ สงครามแปซิฟิก) และเคยร่วมรบในสงครามอินโดจีน สงครามเวียดนาม และร่วมปฏิบัติการปราบปรามผู้ก่อการร้าย ที่จังหวัดพิจิตร และในปี พ.ศ. 2554 ได้เกิดมหาอุทกภัยใหญ่ทั่วประเทศ กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ก็ได้มีส่วนร่วมในการแจกถุงอาหาร และเครื่องดื่ม และช่วยเหลือชาวบ้านที่ประสบอุทกภัยอีกมาก
ประวัติหน่วย > ที่ตั้งหน่วย

กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว อยู่ที่ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร 10400
ประวัติหน่วย > เครื่องแต่งกาย

หมวกยอดมีพู่สีดำ ตราพระราชลัญจกร
เสื้อสักหลาดสีแดง แผงคอและข้อมือกำมะหยี่สีดำ
ที่ข้อมือปักรูปอักษรพระปรมาภิไธยย่อ วปร. ดิ้นทอง
สายรัดคางสีทอง
ประคด ทำด้วยไหมริ้วทองสลับกัน สายคันชีพสีทอง
ด้านหลังของเสื้อ ปักรูปหางนกแซงแซว
กางเกงสักหลาดสีดำ แถบสีแดงข้างละ 2 แถบ รองเท้าหนังหุ้มข้อสีดำ
ติดเข็มราชวัลลภ และประดับเครื่องหมายพระปรมาภิไธยย่อ วปร. ทำด้วยโลหะสีทอง ประดับที่อกเสื้อเบื้องขวา
กอมโฟทีเรียม

| กอมโฟทีเรียม ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Early Miocene–Middle Miocene  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Proboscidea
วงศ์:: Gomphotheriidae
สกุล:: Gomphotherium Burmeister, 1837

Species
  Subgenus Gomphotherium G. angustidens (Cuvier, 1817) (type)  G. annectens (Matsumoto, 1925)  G. browni (Osborn, 1926)  G. connexum Hopwood, 1935  G. cooperi (Osborn, 1932)  G. hannibali Welcomme, 1994  G. inopinatum (Borissiak and Belyaeva, 1928)  G. libycum (Fourtau, 1918)  G. mongoliense (Osborn, 1924)  G. obscurum (Leidy, 1869)  G. pojoaquensis (Frick, 1933)  G. productum (Cope, 1874)  G. pygmaeus (Deperet, 1897)  G. riograndensis (Frick, 1933)  G. steinheimensis (Klahn, 1922)  G. subtapiroideum (Schlesinger, 1917)  G. sylvaticum Tassy, 1985  G. wimani Hopwood, 1935  G. tassyi Wang, Li, Duangkrayom, Yang, He & Chen, 2017    Subgenus Genomastodon G. osborni (Barbour, 1916)  G. willistoni (Barbour, 1914)    Incertae sedis G. calvertensis Gazin and Collins 1950  
ชื่อพ้อง
 Trilophodon Falconer and Cautley, 1846  Tetrabelodon Cope, 1884  Serridentinus Osborn, 1923  Tatabelodon Frick 1933
กอมโฟทีเรียม (อังกฤษ: Gomphotherium (เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /ˌgɒmfɵˈθiːriəm/)) บางคนเรียกในชื่อ ไตรโลโฟดอน เป็นตระกูลสัตว์งวงที่มีลักษณะค่อนข้างโบราณ ขากรรไกรล่างบางชนิดยาวถึง 2 เมตร มีงา 2 คู่ที่ค่อนข้างสั้น งอกจากขากรรไกรบนและล่าง ฟันกราม 2 ซี่แรก (M1, M2) ทั้งด้านบนและด้านล่างจะมีสันในแนวขวางจำนวนเท่ากัน คือ 3 สัน แต่ฟันกรามซี่สุดท้ายจะเพิ่มอีกหนึ่งสัน จำนวนของสันฟันอาจจะเพิ่มขึ้นได้ในบางตัวซึ่งเป็นกรณีข้อยกเว้น สันฟันดังกล่าวนี้เกิดจากการเรียงตัวของปุ่มฟัน (cusp) ในแนวขวาง แต่แนวสันฟันไม่ค่อยชัดเจนเหมือนในสกุล มาสโตดอน ถิ่นที่อยู่
กอมโฟทีเรียม มีชีวิตอยู่ในสมัยไมโอซีนช่วงกลาง (16 -11 ล้านปีก่อน) อาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำทะเลสาบในเขตป่าที่ค่อนข้างแห้งแล้ง แต่บางชนิดอาศัยอยู่ตามที่ลุ่มชื้นแฉะคล้ายพวกสมเสร็จ โครงกระดูกที่สมบูรณ์ของกอมโฟทีเรียม พบใกล้เมือง Sansan ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งสามารถดูได้ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติในกรุงปารีส การกระจาย ส่วนใหญ่พบในยุโรปตะวันตก แหล่งพบอื่น ๆ ได้แก่ ทวีปแอฟริกา อเมริกาเหนือ และเอเชีย โดยแหล่งล่าสุด เมื่อ พ.ศ. 2540 คือ แหล่งบ่อทรายตำบลท่าช้าง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา
ปี 2547 ทีมนักวิจัยนำโดย ดร.เยาวลักษณ์ ชัยมณี ได้สำรวจแหล่งเหมืองลิกไนต์แม่เมาะ จ.ลำปาง และได้พบฟอสซิลงาช้างโบราณ อายุ 13 ล้านปีพันธุ์กอมโฟเทอเรียม (Gomphotherium) หรือช้าง 4 กิ่ง โดยประกอบด้วยงาบน 2 กิ่ง ความยาวประมาณ 70 เซนติเมตร และงาล่าง 1 กิ่ง ซึ่งฟอสซิลอยู่ในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์
เตตระโลโฟดอน

เตตระโลโฟดอน  (Tetralophodon)  หรือ ช้างสี่งา เป็นตัวแทนของกลุ่มบรรพบุรุษดั้งเดิมของช้างแท้ในปัจจุบัน ความสูงประมาณ 2.5 เมตร หัวของ เตตระโลโฟดอน มีลักษณะยาว ขากรรไกรบนและล่างยาวปานกลาง ( สั้นกว่า กอมโฟทีเรียม ) มีงา 4 อันหรือ 2 คู่จากขากรรไกรบนและล่าง ฟันกราม 2 ซี่แรก มีสันฟันในแนวขวาง 4 สัน ( ถ้า 3 สัน คือ กอมโฟทีเรียม ) แต่ฟันกรามซี่สุดท้ายจะมี 5 สัน และเชื่อว่า เตตระโลโฟดอน เป็นสัตว์ที่กินหญ้าอ่อนลำต้นสูง ซึ่งสูงเกินกว่าที่สัตว์อื่น ๆ จะกินได้
เตตระโลโฟดอน มีชีวิตอยู่ในยุคไมโอซีนช่วงกลาง ถึงไพลโอซีน (16-1.6 ล้านปีก่อน ) การกระจาย พบซากดึกดำบรรพ์ในยุโรป เอเชียและอเมริกาเหนือ ในประเทศไทยพบขากรรไกร ฟันและงา ที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา