stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซันไรส์

| --- | --- |


ประเภท: แบรนด์
อุตสาหกรรม: แอนิเมชัน
รูปแบบ: อนิเมะ
ก่อตั้ง: กันยายน ค.ศ. 1972
สำนักงานใหญ่: ซูงินามิ, โตเกียว, ญี่ปุ่น
เจ้าของ: บันไดนัมโคโฮลดิงส์
พนักงาน: 300+
บริษัทแม่: บันไดนัมโคฟิล์มเวิร์กส
เว็บไซต์: sunrise-inc.co.jp
เชิงอรรถ / อ้างอิง 
ซันไรส์ (ญี่ปุ่น: サンライズ; โรมาจิ: sanraizu, อังกฤษ: Sunrise) เป็นชื่อของสตูดิโอผลิตอนิเมะของญี่ปุ่นภายใต้บริษัทบันไดนัมโคฟิล์มเวิร์กส ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1972 ในชื่อบริษัท นิปปง ซันไรส์ (Nippon Sunrise) และต่อมาคือ ซันไรส์ สตูดิโอส (Sunrise Studios) ปัจจุบันมีสำนักงานใหญ่ ตั้งอยู่ที่เขตซุนิงะมิ ในกรุงโตเกียว
วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2021 ชื่อบริษัทซันไรส์ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น บันไดนัมโคฟิล์มเวิร์กส จากการรับโอนกิจการธุรกิจวิดีโอของบันไดนัมโคอาร์ตส และ บันไดนัมโคไรท์สมาร์เก็ตติง และเปลี่ยนชื่อมาเป็นชื่อปัจจุบัน แต่อย่างไรก็ตาม ชื่อของซันไรส์จะเป็นเพียงแค่แบรนด์สำหรับสตูดิโออนิเมะเท่านั้น
ผลงาน

ในบรรดาสตูดิโออนิเมะขนาดใหญ่และมีชื่อเสียงของญี่ปุ่น ซันไรส์ได้ทำอนิเมะที่มีชื่อเสียงและได้รับการยกย่องออกมาหลายเรื่อง ทั้งอนิเมะที่ผลิตเองหรืออิงจากมังงะ รวมถึงซีรีย์โทกูซัตสึ ตัวอย่างเช่น
กันดั้ม
โวท่อม
ครัชเกียร์ เทอร์โบ
Mai HiME ศึกศาสตราเจ้าหญิงแห่งดวงดาว
ไม-โอโตเมะ ศึกอัญมณีสาวน้อยแห่งดวงดาว
โค้ด กีอัส ภาคการปฏิวัติของลูลูช
เครื่องจักรปฏิวัติ วัลเวรฟ
หน้ากากเนียนด้า เหมียวจอมซ่า
ซิตี้ฮันเตอร์
อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน
แชมเปี้ยนขนมปัง สูตรดังเขย่าโลก
เคโรโระ
กินทามะ
เลิฟไลฟ์!
มาสค์ไรเดอร์ซีรีส์
อุลตร้าแมนซีรีส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
Sunrise International เก็บถาวร 2013-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
โกลเดนคามุย

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น
| --- | --- |
โกลเดนคามุย
หน้าปกของมังงะ โกลเดนคามุย เล่ม 1 ในฉบับภาษาไทย
ゴールデンカムイ (Gōruden Kamui)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Golden Kamuy
แนว: ผจญภัย อิงประวัติศาสตร์ แนวตะวันตกแบบญี่ปุ่น
มังงะ
เขียนโดย: ซาโตรุ โนดะ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
นิตยสาร: ยังจัมป์รายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 21 สิงหาคม พ.ศ. 2557 – 28 เมษายน พ.ศ. 2565
จำนวนเล่ม: 31
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ฮิโตชิ นัมบะ (ตอนที่ 1-36) ชิซูตากะ ซูงาฮาระ (ตอนที่ 37-)
เขียนบทโดย: โนโบรุ ทาคางิ
ดนตรีโดย: เคนอิจิโร่ สุเอฮิโระ
สตูดิโอ: เจโนสตูดิโอ (ตอนที่ 1-36) เบรนส์เบส (ตอนที่ 37-)
เครือข่าย: Tokyo MX, ytv, STV, BS11
ฉาย:  9 มิถุนายน พ.ศ. 2561  – ปัจจุบัน
ตอน: 49 + 4 โอวีเอ
โอเอ็นเอ
โกลเดน โดงะ เกกิโจ
กำกับโดย: เคนชิโร่ โมริอิ
สตูดิโอ: DMM.futureworks W-Toon Studio
ฉาย:  16 มิถุนายน พ.ศ. 2561  –  14 ธันวาคม พ.ศ. 2563
ตอน: 33 + 5 โอวีเอ
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
โกลเดนคามุย  (ญี่ปุ่น: ゴールデンカムイ; โรมาจิ: Gōruden Kamui) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยซาโตรุ โนดะ ตีพิมพ์ในนิตยสารยังจัมป์รายสัปดาห์ นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2557 ถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 31 เล่ม เรื่องราวเกี่ยวกับซากาโมโต้ ไซจิ อดีตทหารผ่านศึกในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นช่วงต้นศตวรรษที่ 20 กับการผจญภัยเพื่อค้นหาที่ซ่อนทองคำของชาวไอนุ โดยได้ร่วมมือกับเด็กสาวชาวไอนุชื่ออาชิริปะ ภาษาไอนุที่ปรากฏในเรื่องดูแลตรวจสอบโดยฮิโรชิ นากางาวะ นักภาษาศาสตร์ภาษาไอนุจากมหาวิทยาลัยชิบะ มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอเจโนสตูดิโอออกอากาศ 2 ฤดูกาลตั้งแต่เดือนเมษายนถึงธันวาคม พ.ศ. 2561 ฤดูกาลที่ 3 ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2563 ฤดูกาลที่ 4 ผลิตโดยสตูดิโอเบรนส์เบส ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ถึงมิถุนายน พ.ศ. 2566 ฤดูกาลที่ 5 ดัดแปลงจากภาคสุดท้ายของมังงะมีการประกาศสร้าง ภาพยนตร์คนแสดงดัดแปลงมีการประกาศสร้าง
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 มังงะโกลเดนคามุยมียอดจำหน่ายมากกว่า 22 ล้านเล่ม จึงกลายเป็นหนึ่งในซีรีส์มังงะขายดีที่สุด มังงะชนะเลิศรางวัลมังงะไทโชครั้งที่ 9 ในปี พ.ศ. 2559 และรางวัลวัฒนธรรมเทซูกะ โอซามุครั้งที่ 22 ในปี พ.ศ. 2561
เนื้อเรื่อง > ภูมิหลัง

โกลเดนคามุยมีเนื้อเรื่องที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นช่วงหลังสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น โดยเหตุการณ์ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในฮกไกโดและพื้นที่โดยรอบ โดยมีรายละเอียดเกี่ยวกับการพัฒนาการเมือง เทคโนโลยี และวัฒนธรรมจำนวนมากที่เกิดขึ้นจริงในยุคนั้น หลายส่วนสำคัญของซีรีส์เรื่องนี้ เช่นตัวละครฮิจิกาตะ โทชิโซ เป็นรูปแบบดัดแปลงของบุคคลและเหตุการณ์ที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ มีการมุ่งเน้นในเรื่องชาวไอนุชนพื้นเมืองในฮกไกโด และวัฒนธรรมของชาวไอนุ เช่น เรื่องภาษาไอนุ และวัฒนธรรมการใช้ทุกส่วนของธรรมชาติด้วยความเคารพเพื่อขอบคุณต่อเทพเจ้าที่เรียกว่าคามุย ในเนื้อเรื่องส่วนต่อมาได้เล่าเรื่องวัฒนธรรมย่อยที่แตกต่างกันไปในแต่ละพื้นที่ของชาวไอนุ และความยากลำบากที่ได้รับจากการถูกจับในระหว่างกรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตระหว่างญี่ปุ่นและรัสเซีย เนื้อเรื่องยังเล่าเรื่องราวของการสู้รบที่รุนแรงของทหารผ่านศึก ซึ่งมีประเด็นทั่วไปเป็นเรื่องความกำกวมทางศีลธรรม ความรู้สึกผิดของผู้อยู่รอด เกียรติยศ การสำนึกบาป และจริยศาสตร์คุณธรรม
สิ่งที่ขับเคลื่อนเรื่องราวของโกลเดนคามุย เป็นเรื่องเหลือเชื่อเกี่ยวกับการค้นพบทองคำโดยคนงานเหมืองชาวไอนุ ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นทองคำที่มีน้ำหนักรวม 20 คัง สุดท้ายจึงมีชายคนหนึ่งที่ฆ่าคนงานเหมืองคนอื่น ๆ และนำทองคำไปซ่อน ชายผู้นั้นภายหลังถูกทางการญี่ปุ่นจับกุมตัว ทางการญี่ปุ่นอ้างว่าชายคนนี้ถูกตัดสินประหารชีวิต แต่ความจริงได้ซ่อนตัวเขาไว้ในเรือนจำอาบาชิริ หวังจะทรมานเพื่อให้คายที่ซ่อนของทองคำ ชายผู้นั้นถูกจับตาดูอย่างใกล้ชิดไม่ให้แหกคุกหรือติดต่อกับโลกภายนอก แต่ชายผู้นั้นได้ทำการสักลายแทงเข้ารหัสหลายส่วนบนร่างกายของนักโทษร่วมเรือนจำ โดยเสนอทองคำให้พวกนักโทษไปแบ่งกันภายนอก ทางเรือนจำก็รู้เรื่องนี้แต่ไม่สามารถถอดรหัส จึงพยายามจะขนย้ายนักโทษที่มีรอยสักไปที่อื่น แต่พวกนักโทษจัดการสังหารผู้คุมที่ทำหน้าที่ขนย้ายและแยกกันหนีไปในเวลากลางคืน
เนื้อเรื่อง > เรื่องย่อ

สุกิโมโต้ ไซจิ อดีตทหารผ่านศึกแห่งยุทธการเนิน 203 ในการปิดล้อมพอร์ตอาร์เธอร์ ได้ทำงานเป็นนักร่อนทองในฮกไกโดเพื่อหาเงินไปช่วยเหลือภรรยาม่ายของเพื่อนสนิทที่เสียชีวิตในสงคราม สุกิโมโต้ได้พบกับชายชราขี้เมาคนหนึ่งซึ่งเล่าตำนานเกี่ยวกับทองคำของชาวไอนุที่ถูกซ่อนไว้ สถานที่ซ่อนของทองคำถูกเข้ารหัสไว้ในรอยสักของกลุ่มนักโทษที่หลบหนีจากเรือนจำอาบาชิริ สุกิโมโต้ได้ฟังเรื่องเหลือเชื่อนี้ก็หัวเราะด้วยเข้าใจว่าเป็นเรื่องแหกตา แต่เมื่อสุโกโมโต้ตื่นขึ้นมาในวันต่อมาก็เห็นชายชราหันปืนมาที่เขาพร้อมกล่าวว่าตนพูดมากไปแล้ว สุกิโมโต้ต่อสู้ป้องกันตนจนเอาชนะได้แล้วไล่ตามชายชราที่หนีเข้าไปในป่า กลับพบว่าชายชราถูกหมีตัวหนึ่งฆ่าตายแล้ว และมีรอยสักเป็นลายแทงขนาดใหญ่ตลอดส่วนอก หลัง และไหล่ สุกิโมโต้จึงเข้าใจทันทีว่าเรื่องที่ชายชราเล่ามาเป็นเรื่องจริง ต่อมาสุกิโมโต้ได้รับการช่วยชีวิตโดยเด็กสาวชาวไอนุชื่ออาชิริปะจากการถูกหมีทำร้าย สุกิโมโต้ได้เสนอให้อาชิริปะร่วมมือกับตนในการตามหาทองคำ อาชิริปะไม่สนใจทองคำแต่ต้องการแก้แค้นให้พ่อซึ่งเป็นคนงานเหมืองชาวไอนุคนหนึ่งที่ถูกทรยศ
เมื่อสุกิโมโต้และอาชิริปะตรวจสอบร่างกายของชายชราที่ตายซึ่งเป็นนักโทษแหกคุก จึงพบว่ารอยสักมีรอยต่ออยู่ ซึ่งหมายความว่านักโทษจะต้องถูกต้องฆ่าและถลกหนังนำรอยสักมาเรียงต่อกัน อาชิริปะคัดค้านการฆ่าคนโดยไม่จำเป็น และเสนอให้ขอความร่วมมือจากนักโทษคนอื่นในการคัดลอกรอยสักแทน ต่อมาทั้งคู่ก็ได้ชิราอิชินักโทษมีรอยสักคนหนึ่งมาร่วมกลุ่มด้วย ภายหลังกลุ่มของสุกิโมโต้ได้ขัดแย้งกับร้อยโทสึรุมิ หัวหน้ากองพลที่เจ็ดผู้วิกลจริต และฮิจิกาตะถูกขนานนามว่าซามูไรผู้เหลือรอดคนสุดท้าย แต่ละกลุ่มได้ร่วมมือและหักหลังกันเป็นประจำเพื่อป้องกันไม่ให้กลุ่มใดกลุ่มหนึ่งรวบรวมรอยสักทั้งหมดและถอดรหัสลายแทงได้
ตัวละคร

บทความหลัก: รายชื่อตัวละครในโกลเดนคามุย
รูปแบบต่าง ๆ > มังงะ

ซีรีส์มังงะแต่งเรื่องและวาดภาพโดยซาโตรุ โนดะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนยังจัมป์รายสัปดาห์ของนิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่วันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ถึง 28 เมษายน พ.ศ. 2565 ทั้งหมด 314 ตอน ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 31 เล่ม วางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2558 ถึง 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ วางจำหน่ายหนังสือมังงะรวมเล่มถึงเล่มที่ 29 เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565
รูปแบบต่าง ๆ > อนิเมะ

ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอเจโนสตูดิโอ กำกับโดยฮิโตชิ นัมบะ เขียนบทโดยโนโบรุ ทากางิ แต่งดนตรีประกอบโดยเค็นอิจิโร ซูเอฮิโระ กำกับศิลป์โดยอัตสึชิ โมริกาวะ และกำกับคอมพิวเตอร์กราฟิกโดยยูโกะ โอกูมูระแยาซูตากะ ฮามาดะ ออกแบบตัวละครสำหรับแอนิเมชันโดยเค็นอิจิ โอยูกิ ออกแบบอาวุธปืนโดยโคจิ วาตานาเบะ ออกแบบอุปกรณ์ประกอบฉากโดยชินยะ อานาซูมะ และออกแบบสัตว์ต่าง ๆ โดยเรียว ซูมิโยชิ เพลงเปิดของซีรีส์อนิเมะชื่อเพลงว่า "Winding Road" ร้องโดยวงแมนวิทอะมิชชัน และเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Hibana" ร้องโดยวง The Sixth Lie ฮิโรชิ นากางาวะ นักภาษาศาสตร์ภาษาไอนุจากมหาวิทยาลัยชิบะร่วมงานในการผลิตอนิเมะในฐานะผู้ดูแลภาษาไอนุในเรื่องเช่นเดียวกับในมังงะ
อนิเมะประกาศสร้างในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 ในนิตยสารยังจัมป์รายสัปดาห์ และออกอากาศทั้งหมด 12 ตอนตั้งแต่วันที่ 9 เมษายนถึง 25 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ทั้งหมด 12 ตอน ทางช่อง Tokyo MX, ytv, STV และ BS11. โกลเดน โดะงะ เกกิโจ ซีรีส์อนิเมะสั้น 25 วินาทีอิงจากตอนพิเศษในหนังสือมังงะรวมเล่มของโกลเดนคามุยและในนิตยสารยังจัมป์รายสัปดาห์ กำกับโดยเค็นชิโร โมริอิ และผลิตโดยสตูดิโอ DMM.futureworks และ W-Toon Studio ฉายออนไลน์ในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2561
หลังสิ้นสุดการออกอากาศฤดูกาลแรก ฤดูกาลที่ 2 ได้ประกาศสร้างและออกอากาศตั้งแต่วันที่ 8 ตุลาคมถึง 24 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ทั้งหมด 12 ตอน เพลงเปิดของฤดูกาลที่ 2 ชื่อเพลงว่า "เรเม" รร้องโดยซายูริและวง My First Story และเพลงปิดชื่อเพลงว่า "โทเกได โนะ คาเนะ" ร้องโดยวง Eastern Youth.
ในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ได้มีการประกาศสร้างฤดูกาลที่ 3 ในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2563 ได้มีการประกาศว่าฤดูกาลที่ 3 จะออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 ฤดูกาลที่ 3 ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคมถึง 21 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ทั้งหมด 12 ตอน เพลงเปิดของฤดูกาลที่ 3 ชื่อเพลงว่า "Grey" ร้องโดย วง Fomare และเพลงปิดชื่อเพลงว่า "ยูเซ็ตสึ" ร้องโดยวง The Sixth Lie.
ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2564 มีการประกาศสร้างฤดูกาลที่ 4  ผลิตโดยสตูดิโอเบรนส์เบสแทนที่สตูดิโอเจโนสตูดิโอ ชิซูตากะ ซูงาฮาระทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้กำกับ ทากูมิ ยามากาวะเป็นผู้ออกแบบตัวละคร โนโบรุ ทากางิกลับมาเป็นผู้เขียนบท ฤดูกาลที่ 4 เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2565 เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Never Say Goodbye" ร้องโดยวง ALI ร่วมกับ Mummy-D ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า "ซูเบเตะ งะ โซโกะ นิ อาริมาซุ โย นิ" ร้องโดยวง The Spellbound ในวันที 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 มีการประกาศว่าตอนที่ 7 ของฤดูกาลและตอนถัด ๆ ไปจะเลื่อนการออกอากาศเนื่องมาจากการเสียชีวิตของสมาชิกทีมงานหลัก ฤดูกาลที่ 4 เริ่มออกอากาศใหม่ตั้งแต่ตอนแรกในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2566 และสิ้นสุดในวันที่ 26 มิถุนายน รวมออกอากาศ 13 ตอน
ในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2556 หลังออกอากาศตอนสุดท้ายของฤดูกาลที่ 4 จบ มีการประกาศว่าเนื้่อเรื่องภาคสุดท้ายของมังงะกำลังอยู่ในระหว่างการสร้างเป็นอนิเมะดัดแปลงฤดูกาลสุดท้าย
รูปแบบต่าง ๆ > ภาพยนตร์คนแสดง

ในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2565 มีการประกาศดัดแปลงโกลเดนคามุยเป็นภาพยนตร์คนแสดง ภาพยนตร์ผลิตโดย Credeus และกำกับโดยชิเงอากิ คูโบะ เขียนบทโดยสึโตมุ คูโรอิวะ ประพันธ์ดนตรีประกอบโดยยูตากะ ยามาดะ และกำกับดูแลเรื่องวัฒนธรรมไอนุโดยฮิโรชิ นากางาวะและเดโกะ อากิเบะ ภาพยนตร์นำแสดงโดยเค็นโตะ ยามาซากิและอันนะ ยามาดะในบทสุกิโมโต้ ไซจิและอาชิริปะตามลำดับ ภาพยนตร์ออกฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์เผยแพร่ทั่วโลกทางเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 19 พฤษภาคมปีเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

โกลเดนคามุย ที่ยังจัมป์ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
อนิเมะ โกลเดนคามุย ทางแอมะซอนไพรม์วิดีโอ
ฤดูกาลที่ 1
ฤดูกาลที่ 2
ฤดูกาลที่ 3
ฤดูกาลที่ 4
โอวีเอตอนที่ 3
อนิเมะ โกลเดนคามุย ทางปีลีปีลี
ฤดูกาลที่ 1
ฤดูกาลที่ 2
ฤดูกาลที่ 3
อนิเมะ โกลเดนคามุย ทางมิวส์ ไทยแลนด์
ฤดูกาลที่ 1
ฤดูกาลที่ 2
โกลเดนคามุย (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ภาพยนตร์คนแสดง โกลเดนคามุย ที่เน็ตฟลิกซ์
| ด ค กโกลเดนคามุย โดย ซาโตรุ โนดะ |
| --- | --- |
 ตัวละคร  รายชื่อตอนมังงะ  รายชื่อตอนอนิเมะ ฤดูกาลที่ 1  2  3  4 
เพลงเปิดแรกของซีรีส์อนิเมะร้องโดยวงแมนวิทอะมิชชัน
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร

| สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ |
| --- | --- |
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5 เจ้าฟ้าชั้นเอก กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร

ประสูติ: 14 กันยายน พ.ศ. 2420 พระบรมมหาราชวัง ประเทศสยาม
สิ้นพระชนม์: 2 มกราคม พ.ศ. 2466 (45 ปี) โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ประเทศสยาม
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: สมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร (14 กันยายน พ.ศ. 2420 – 2 มกราคม พ.ศ. 2466) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่พระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี พระราชเทวี (ภายหลัง : สมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี) เป็นพระราชธิดาชั้นทูลกระหม่อม หรือ เจ้าฟ้าชั้นเอกพระองค์แรกในรัชกาลที่ 5 มีพระโสทรานุชา 1 พระองค์ คือ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต กล่าวกันว่าพระองค์เป็นเจ้านายสตรีผู้มีพระสิริโฉมงดงามเป็นที่สุด และเป็นพระราชธิดาที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดปราน
พระประวัติ > พระชนม์ชีพช่วงต้น

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 19 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่สมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี เมื่อเวลา 09.21 น. ของวันศุกร์ ขึ้น 7 ค่ำ เดือน 10 ปีฉลู นพศก จ.ศ. 1239 ตรงกับวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2420 ได้รับพระราชทานพระนามจากสมเด็จพระชนกนาถเมื่อวันที่ 14 ตุลาคมปีเดียวกัน ดังปรากฏใน จดหมายเหตุพระราชกิจรายวันในรัชกาลที่ 5 ความว่า "เวลาบ่าย 5 โมงเศษไปสมโภชเดือนลูกฟ้าหญิง ให้ชื่อสุทธาทิพย์รัตนสุขุมขัติยกัลยาวดี..."  และรับพระราชทานพระสุพรรณบัตรเฉลิมพระนามเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2430 พระชนกนาถตรัสเรียกว่า "ลูกหญิง" ชาววังออกพระนามว่า "ทูลกระหม่อมหญิง" หรือ "ทูลกระหม่อมหญิงใหญ่" เนื่องจากพระองค์เป็นพระราชธิดาเจ้าฟ้าชั้นเอกพระองค์แรกในรัชกาล
เล่ากันว่าก่อนที่พระองค์จะประสูตินั้น มีเจ้านายสตรีคือพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภาพรรณี พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร ยังเป็นทาริกาอยู่ เล่าขานนิยมชมชื่นกันในหมู่ชาววังและเจ้านายว่ามีพระรูปโฉมสวยงามนัก ครั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชธิดาพระองค์นี้ ความที่ทูลกระหม่อมหญิงมีพระรูปโฉมงดงาม ถึงกับพระบิดารับสั่งกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร ว่า "ฉันไม่แพ้เธอแล้ว กรมพิชิต" หมายความว่าทรงมี "ลูกสาว" สวยไม่แพ้พระธิดากรมหลวงพิชิตฯ แต่ที่สำคัญคือพระองค์มีพระพักตร์และพระรูปโฉมคล้ายคลึงกับสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี พระบรมราชชนนีในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพราะเคยตรัสว่า "หน้าลูกหญิงเหมือนย่า พ่ออยากจุดธูปเทียนบูชาเหลือเกิน" และพระราชทานพระธำมรงค์ให้
หม่อมเจ้ามารยาตรกัญญา ดิศกุล ทรงเล่าประทานไว้ว่า สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร เมื่อทรงพระเยาว์นั้น ผิวพรรณขาวผุดผ่องไม่มีร่องรอยใด ๆ บนพระวรกายเลย จนเป็นที่เกรงกันในเวลานั้นว่าจะมีพระชนม์ไม่ยืน เมื่อมีพระชันษาได้หนึ่งปี วันหนึ่งขณะพระพี่เลี้ยงเชิญเสด็จขึ้นเฝ้าพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะที่ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงรับพระองค์ส่งพระราชทานต่อสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี ปลายพระขนงของพระองค์ได้กระแทกกับขอบพานจนเกิดแผลเป็น ทำให้ชาววังโล่งใจว่าทรงมีแผลเป็น และคงจะมีพระชนม์ยืน
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทรทรงเข้ารับการศึกษาอย่างกุลสตรีชาววังตามโบราณราชประเพณีที่โรงเรียนราชกุมารีในพระบรมมหาราชวัง ทรงศึกษาวิชาภาษาไทยจากพระมารดา และพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย  อาจารยางกูร) และทรงศึกษาวิชาภาษาอังกฤษจากครูมีทินและครูทิมจนแตกฉาน
พระประวัติ > หลังโสกันต์

เมื่อพระชันษาได้ 11 ปี พระองค์ได้เข้าพระพิธีโสกันต์ เมื่อทรงเครื่องสวมชฎาแล้วพระบิดาถึงกับตรัสว่า "ลูกพ่องามปานเทวดา" และเมื่อมีขบวนแห่โสกันต์นั้นมีเกร็ดเชิงซุบซิบเล่าต่อกันมาว่า บรรดาชาวบ้านที่ได้มาเฝ้าชมขบวนแห่ครั้งนั้นต่างก็ออกปากว่า "ลูกท่านงามนัก เลยต้องแห่กันถึงเย็น" อันที่จริงแล้ว สมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระวรราชเทวีทรงพระประชวรพระโรคปัจจุบันและได้บรรทมหนุนที่พระเพลาของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวไว้ ทำให้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จไปในพระราชพิธีไม่ได้ จึงทำให้พิธีแห่โสกันต์นั้นต้องเลื่อนไปถึงค่ำ หลังพระราชพิธีโสกันต์ พระองค์ต้องงดเสด็จออกจากพระราชฐานฝ่ายในและทรงสะพักอย่างขัตติยราชนารี แต่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทรทรงกันแสง และทูลขอพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวให้รับสั่งให้พระองค์เป็นเด็กต่อ เพื่อที่จะถวายงานราชเลขานุการิณีรับใช้เบื้องพระยุคลบาทพระชนกนาถที่ฝ่ายหน้าได้ต่อไป ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็โปรดให้เป็นตามนั้น แต่ทรงตรัสไว้ว่า "เมื่ออายุครบ 18 เมื่อใดพ่อจะไม่ยอมลูกหญิงอีก"
หลังจากนั้นเป็นต้นมา สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร ทรงปฏิบัติตนเป็นเจ้านายฝ่ายในตามอย่างโบราณราชประเพณีอย่างเคร่งครัด ครั้นเจ้าคุณจอมมารดาสำลี ในรัชกาลที่ 4 ซึ่งเป็นขรัวยายพิราลัยเมื่อ พ.ศ. 2443 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานให้บำเพ็ญกุศลศพของเจ้าคุณจอมมารดาภายในพระบรมมหาราชวัง เพราะ "เพื่อความสะดวกแก่ลูกหญิงไม่ต้องข้ามฟาก"
ในราชสำนักยุโรปมักเรียกพระองค์ซึ่งเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ว่า "ปรินเซสรอยัล" ซึ่งเทียบกับพระอิสริยยศ "สยามบรมราชกุมารี" ในปัจจุบัน ครั้นวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2446 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ สถาปนาสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ สุขุมขัตติยกัลยาวดี ขึ้นเป็นสมเด็จเจ้าฟ้าต่างกรมฝ่ายในมีพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ สุขุมขัตติยกัลยาวดี กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร เป็นสมเด็จพระเจ้าลูกเธอพระองค์เดียวในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ได้รับพระราชทานกรมสูงสุดถึงกรมหลวง และพระนามกรมยังหมายความถึงกรุงรัตนโกสินทร์ซึ่งเป็นนามของเมืองหลวง
พระประวัติ > การประชวรและการสิ้นพระชนม์

สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร ประชวรพระโรคที่พระปัปผาสะและสิ้นพระชนม์เมื่อเวลา 16.12 น. ของวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2465 (นับแบบปัจจุบันเป็น พ.ศ. 2466) สิริพระชันษา 45 ปี เวลา 17.30 น. ของวันถัดมา พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จฯมาพระราชทานน้ำหลวงสรงพระศพที่วังบางขุนพรหม เจ้าพนักงานเชิญพระศพลงพระลอง ประดิษฐานบนแว่นฟ้า 3 ชั้น ประกอบพระโกศกุดั่นใหญ่ยอดพุ่มเฟื่อง ตั้งเครื่องสูง 8 ชุมสาย 2 และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ แล้วทรงทอดผ้าไตรเสร็จ พระสงฆ์สวดสดับปกรณ์แล้วถวายอนุโมทนา โปรดให้มีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมทั้งกลางวันกลางคืนมีกำหนด 2 เดือน ถึงวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2466 เจ้าพนักงานเปลี่ยนพระโกศเป็นพระโกศทองใหญ่ เวลา 17.00 น. พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ มาบำเพ็ญพระราชกุศล พระเทพมุนี (เผื่อน ติสฺสทตฺโต) แสดงพระธรรมเทศนาหนึ่งกัณฑ์ วันที่ 4 ธันวาคม เวลา 13.00 น. เจ้าพนักงานเปลื้องพระโกศออก เชิญพระลองทรงพระศพขึ้นพระวอวิมานเทียมม้าออกจากวังบางขุนพรหมไปหยุดหน้าวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม เชิญพระศพขึ้นพระเวชยันตราชรถ พระญาณวราภรณ์อ่านพระอภิธรรมนำขบวนเชิญพระศพไปยังพระเมรุท้องสนามหลวง ประกอบพระโกศจันทน์ พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า แสดงพระธรรมเทศนาหนึ่งกัณฑ์ เวลา 17.50 น. จึงพระราชทานเพลิงพระศพ
ชีวิตส่วนพระองค์ > พระจริยวัตร

หม่อมราชวงศ์สุดใจ บรรยงกะเสนา ผู้ที่ได้มาพึ่งพระบารมีทูลกระหม่อมหญิงมาตั้งแต่อายุ 11 ปี จนถึงสิ้นพระชนม์ ได้เขียนเล่าถึงทูลกระหม่อมหญิงว่า "ยังมิได้เล่าถึงพระรูปพระโฉมที่งดงามยิ่ง เมื่อทรงพระเจริญพระชันษาแล้ว ทูลกระหม่อมแดง (สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก) ยังทรงชมว่า "พี่หญิงช่างงามจริง แม้ท่าบ้วนน้ำหมากก็ไม่เหมือนใคร" ส่วนพระมรรยาท พระอิริยาบถ ก็ได้ยินแต่คนสรรเสริญ และยอพระเกียรติ ว่าด้วยพระกุศลที่ได้ทรงทำไว้แต่หนหลังบันดาลให้งามพร้อมทั้งพระรูปโฉม พระนิสัย และน้ำพระทัย เป็นยอดขัตติยนารี"
หม่อมเจ้าจงจิตรถนอม ดิศกุล บันทึกไว้เมื่อคราวเกศากันต์ความว่า "ข้าพเจ้าพอใจจะอยู่กับสมเด็จเจ้าฟ้ากรมหลวงศรีรัตนโกสินทร เมื่ออยู่ในวังเคยทรงเล่าประทานว่า ข้าพเจ้าไปเดินตามทูลกระหม่อมหญิงติดอกต้องใจที่จะอยู่กับท่าน ไปงานในวังครั้งใดก็มุ่งที่จะไปเฝ้าทูลกระหม่อมนี้อยู่เสมอ" ส่วนหม่อมเจ้ามารยาตรกัญญา ดิศกุล บันทึกเกี่ยวกับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทรไว้ว่า "ในชั่วชีวิต 5 ขวบของข้าพเจ้า ยังไม่เคยเห็นใครที่งามและน่ารักเหมือนพระองค์ท่านเลย"
แต่สำหรับในสายตาเด็ก ๆ อย่างพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ ทรงมองว่าทูลกระหม่อมหญิงนั้น "งามมาก แต่ค่อนข้างน่ากลัว" เนื่องจากเป็นพระราชธิดาชั้นทูลกระหม่อมพระองค์ใหญ่จึงเป็นชั้น "พระปิตุจฉา" ของเจ้านายชั้นพระราชนัดดาในรัชกาลที่ 5 เป็นส่วนมาก เมื่อพระบิดาตรัสเรียกว่า ลูกหญิง และผู้อื่นตรัสเรียกและระบุถึงว่า ทูลกระหม่อมหญิง เจ้านายชั้นพระภาติยะบางพระองค์จึงเผลอพระองค์ตรัสเรียกว่า ทูลกระหม่อมป้าหญิง ดังเช่นพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ทรงนิพนธ์ไว้ในหนังสือเรื่อง เกิดวังปารุสก์ เล่ม 1 ว่า "ทูลกระหม่อมหญิงนั้น ทรงงามมาก แต่ค่อนข้างน่ากลัว" และเมื่อวันหนึ่งพระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ ตรัสเรียกทูลกระหม่อมหญิงว่า ทูลกระหม่อมป้าหญิง ก็ทรงถูกตำหนิว่า "อะไร ทูลกระหม่อมป้าชายมีที่ไหน"
ชีวิตส่วนพระองค์ > ความสนพระทัย

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทรโปรดของสวยงาม พระองค์มีพระปรีชาสามารถด้านการถักนิตติง (Knitting) และแท็ตติง (Tatting) จนได้รับรางวัลประจำปีวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร นอกจากนี้พระองค์ยังโปรดการจัดดอกไม้ ร้อยดอกไม้ โดยทรงแปลงวิธีปักดอกไม้ขวดซึ่งแต่เดิมจะปักเสมอกันเป็นพุ่มมาแบบสูงข้างต่ำข้าง และปักใบไม้แซมหรือปล่อยให้ดอกห้อยลงมาบ้างกระจายกันไป พระองค์เป็นผู้ประดิษฐ์พวงมาลัยที่ผูกห้อยจากริบบินเป็นพระองค์แรก พระองค์โปรดการถ่ายภาพ สามารถล้างและอัดภาพได้ด้วยพระองค์เอง โดยภาพถ่ายของพระองค์ก็ได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดประจำปีด้วยเช่นกัน
พระองค์มีพระนิพนธ์จำนวนหนึ่ง หนึ่งในนั้นคือ "ฉันท์เฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงวิสุทธิกระษัตริย์" ในรูปแบบอินทรวิเชียรฉันท์ 11 ปรากฏในหนังสือ กลอนจารึกแต่งประทีปที่บางปะอิน เมื่องานรัชฎาภิเศกในรัชชกาลที่ 5 ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2464
พระกรณียกิจ

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทรทรงรับราชการเป็นราชเลขานุการิณีในพระองค์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและได้มีโอกาสตามเสด็จประพาสต้นหลายครั้ง รวมทั้งตามเสด็จประพาสชวา ซึ่งได้โดยเสด็จออกแขกเมืองร่วมกับพระบิดา เมื่อพระบิดากำลังเสวยเครื่องและทรงงานไปด้วย จะมีรับสั่งให้พระองค์ทรงอักษรตามพระราชดำรัสสั่งงาน
พระกรณียกิจด้านสาธารณกุศลนั้น พระองค์ทรงบริจาคทรัพย์ส่วนพระองค์เพื่อร่วมก่อตั้งสภาอุณาโลมแดงแห่งชาติสยาม (สภากาชาดไทย) และยังทรงดำรงตำแหน่งอุปนายิกาสภาอุณาโลมแดง ร่วมกับเจ้านายฝ่ายในอีกหลายพระองค์ เช่น สมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี, พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา, พระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา
นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงบริจาคพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์เป็นเงิน 200,000 บาท ในโอกาสคล้ายวันประสูติเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2460 ในการสร้างตึกสุทธาทิพย์ ภายในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย นับเป็นพระราชวงศ์ฝ่ายในพระองค์แรกที่ทรงบริจาคทรัพย์สร้างตึกถึง 200,000 บาท นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงดำรงตำแหน่งสมาชิกพิเศษของสภากาชาดไทย เนื่องจากพระกรณียกิจที่พระองค์เป็นผู้อุปถัมภ์ช่วยเหลือกิจการสภากาชาดมาโดยตลอด
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พะยะค่ะ/เพคะ
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

14 กันยายน พ.ศ. 2420 – 14 ตุลาคม พ.ศ. 2420 : สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าหญิง
14 ตุลาคม พ.ศ. 2420 – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2446 : สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ สุขุมขัตติยกัลยาวดี
9 สิงหาคม พ.ศ. 2446 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ สุขุมขัตติยกัลยาวดี กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร
23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 2 มกราคม พ.ศ. 2466 : สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร
10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 : สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฯ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของตระกูลต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
พ.ศ. 2430 –  เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ (ม.จ.ก.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2446 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ (น.ร.) (ฝ่ายใน)‎
พ.ศ. 2436 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2447 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 2 (ม.ป.ร.2)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 1 (จ.ป.ร.1)
พ.ศ. 2455 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 1 (ว.ป.ร.1)
พระอนุสรณ์

ตึกสุทธาทิพย์ ตั้งอยู่ภายในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย เป็นตึกที่สร้างขึ้นจากการบริจาคพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์เป็นเงิน 200,000 บาท เนื่องในโอกาสคล้ายวันประสูติเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2460
เรือสุทธาทิพย์ เป็นเรือกลไฟเหล็กของบริษัท Siam Steam Navigation ตั้งชื่อตามพระนาม "สมเด็จเจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์" ปัจจุบัน เรือสุทธาทิพย์ได้จมลงระหว่างเกาะโรงโขนกับเกาะจวง เนื่องจากถูกระเบิดจากเครื่องบินทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตร
รายชื่อสนามฟุตบอลในประเทศไทย

นี่คือ รายชื่อสนามฟุตบอลในประเทศไทย ที่มีความจุมากกว่า 5,000 ที่นั่งเป็นต้นไป สโมสรที่แข่งขันในระดับที่ 1-3 (ไทยลีกถึงไทยลีก 3) ของระบบลีกฟุตบอลไทยและใช้สนามดังกล่าวในฤดูกาล 2565–66 จะแสดงในคอลัมน์ "ผู้ใช้งานหลัก" ในขณะที่สโมสรที่เคยใช้งานสนามในอดีตเพื่อแข่งขันในระดับที่ 1-3 ไม่ว่าจะยังคงแข่งในฤดูกาล 2565–66 หรือไม่ก็ตามจะแสดงในคอลัมน์ "ผู้ใช้งานในอดีต"