หน้ากาก
หน้ากากพิธีกรรม > ยุโรป

ตัวแทนที่เก่าแก่ที่สุดของหน้ากากในยุโรปคือหน้ากากสัตว์ เช่น ภาพเขียนบนถ้ำ ของ ถ้ำลัสโก ใน จังหวัดดอร์ดอญ ทางตอนใต้ของฝรั่งเศส หน้ากากดังกล่าวยังคงมีอยู่ในพื้นที่เทือกเขาแอลป์ของออสเตรียและสวิตเซอร์แลนด์ และอาจเกี่ยวข้องกับการล่าสัตว์หรือ เชมัน หน้ากากถูกนำมาใช้ทั่วยุโรปในยุคปัจจุบัน และมักถูกรวมเข้ากับการเฉลิมฉลองและประเพณีพื้นบ้านในภูมิภาค หน้ากากเก่าได้รับการเก็บรักษาไว้และสามารถพบเห็นได้ใน พิพิธภัณฑสถาน และคอลเล็กชันอื่น ๆ และมีการวิจัยมากมายเกี่ยวกับต้นกำเนิดทางประวัติศาสตร์ของหน้ากาก ส่วนใหญ่น่าจะเป็นตัวแทนของวิญญาณแห่งธรรมชาติ และด้วยเหตุนี้ ประเพณีที่เกี่ยวข้องจำนวนมากจึงเป็นไปตามฤดูกาล ความสำคัญดั้งเดิมจะคงอยู่จนกระทั่งมีการนำ ศาสนาคริสต์ เข้ามา ซึ่งได้รวมเอาประเพณีหลายอย่างเข้ากับประเพณีของตนเอง ในกระบวนการนั้น ความหมายของพวกเขาก็เปลี่ยนไปเช่นกัน ตัวอย่างเช่น พระเจ้า และเทพธิดาในสมัยก่อนที่เกี่ยวข้องกับการเฉลิมฉลองถูกทำให้กลายเป็นปีศาจและถูกมองว่าเป็นเพียง มาร หรือถูกปราบให้ตกอยู่ใต้อำนาจของ พระเจ้าในศาสนาอับราฮัม
หน้ากากและตัวละครหลายตัวที่ใช้ในเทศกาลของยุโรปอยู่ในประเภทที่ตัดกันของ 'ความดี' หรือ 'ความงามในอุดมคติ' ซึ่งตรงข้ามกับ 'ความน่าเกลียด' หรือ 'ความดุร้าย' และน่าเกลียดน่ากลัว สิ่งนี้เป็นจริงอย่างยิ่งสำหรับเทศกาลของชาวเยอรมันและยุโรปกลาง อีกประเภทหนึ่งที่พบบ่อยคือ ตัวตลก ซึ่งบางครั้งถือว่าเป็นการสังเคราะห์ของสองประเภทที่ตัดกัน คือ หล่อและน่าเกลียด  หน้ากากยังมีแนวโน้มที่จะเกี่ยวข้องกับเทศกาลปีใหม่และ งานคาร์นิวัล
การถกเถียงเกี่ยวกับความหมายของรูปแบบหน้ากากเหล่านี้และรูปแบบอื่น ๆ ยังคงดำเนินต่อไปในยุโรป ซึ่ง สัตว์ประหลาด หมี คนป่า ฮาร์เลควิน ม้าโยก และตัวละครแฟนตาซีอื่น ๆ ปรากฏในงานรื่นเริงทั่วทั้งทวีป เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าหน้ากาก เสียง สี และเสียงอึกทึกครึกโครมนั้นหมายถึงการขับไล่พลังแห่งความมืดและฤดูหนาว และเปิดทางให้วิญญาณแห่งแสงสว่างและการมาเยือนของฤดูใบไม้ผลิ  ใน แคว้นซาร์ดิเนีย มีประเพณีของ Mamuthones e Issohadores ของ มาโมยอาดา; Boes e Merdules ของ ออตตาน่า; Thurpos ของ โอโรเตลลี่; S'Urtzu, Su 'Omadore และ Sos Mamutzones ของ ซามูเกโอ การเฉลิมฉลอง จูเบียน่า ใน คานโซ (แคว้นลอมบาร์เดีย) ยังคงรักษาประเพณีของหน้ากาก อังกัวเน่ คนป่า หมี และนักล่า และจูเบียน่าเอง ท่ามกลางคนอื่น ๆ
ประเพณีอีกอย่างหนึ่งของหน้ากากยุโรปที่พัฒนาขึ้นอย่างมีสติสัมปชัญญะมากขึ้นจากงานราชสำนักและงานเทศบาล หรืองานบันเทิงที่จัดการโดย กิลด์ และกลุ่มภราดรภาพ สิ่งเหล่านี้เติบโตขึ้นมาจากงานเฉลิมฉลองในยุคก่อน ๆ และเห็นได้ชัดเจนในศตวรรษที่ 15 ในสถานที่ต่าง ๆ เช่น โรมและ เวนิส ซึ่งพวกเขาพัฒนาเป็นความบันเทิงเพื่อสร้างชีวิตชีวาให้กับเมืองต่าง ๆ ดังนั้น งานรื่นเริง วันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ ที่จัตุรัสเซนต์มาร์กในเวนิส ซึ่งมี โดเกะ และชนชั้นสูงเข้าร่วม ยังเกี่ยวข้องกับกิลด์ต่าง ๆ รวมถึงกิลด์ของช่างทำหน้ากากด้วย  มีหลักฐานของ หน้ากากเวนิส ที่ได้รับแรงบันดาลใจจาก 'คอมมีเดียเดลลาร์เต้' และในช่วงปลายศตวรรษที่ 16 เทศกาลคาร์นิวัลแห่งเวนิสก็เริ่มขึ้นสู่จุดสูงสุดและในที่สุดก็กินเวลาตลอดทั้ง 'ฤดูกาล' ตั้งแต่เดือนมกราคมจนถึง เทศกาลมหาพรต ในศตวรรษที่ 18 มันกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวไปแล้ว เกอเธ่ กล่าวว่าเขาน่าเกลียดพอที่จะไม่ต้องสวมหน้ากาก งานรื่นเริงถูกปราบปรามในช่วงสาธารณรัฐนโปเลียน แม้ว่าในช่วงทศวรรษที่ 1980 เครื่องแต่งกายและหน้ากากที่ล้อเลียนยุครุ่งเรืองในศตวรรษที่ 18 ได้รับการฟื้นฟู  ดูเหมือนว่าเมืองอื่น ๆ ในยุโรปกลางจะได้รับอิทธิพลจากแบบจำลองของเวนิส
ในช่วงการปฏิรูป ประเพณีงานรื่นเริงเหล่านี้จำนวนมากเริ่มเลือนหายไปในภูมิภาคโปรเตสแตนต์ แม้ว่าดูเหมือนว่าพวกมันจะยังคงอยู่ในพื้นที่คาทอลิกแม้จะมีการต่อต้านจากเจ้าหน้าที่ของคริสตจักรก็ตาม ดังนั้นในศตวรรษที่ 19 งานรื่นเริงของชุมชนเมืองชนชั้นกลางที่ค่อนข้างร่ำรวย ด้วยหน้ากากและเครื่องแต่งกายที่ประณีต จึงอยู่เคียงข้างกับประเพณีพื้นบ้านที่ขาดรุ่งริ่งและเป็นพื้น ๆ ของพื้นที่ชนบท  แม้ว่าการเต้นรำสวมหน้ากากของพลเมืองเหล่านี้และหน้ากากของพวกเขาอาจยังคงมีองค์ประกอบที่ดึงมาจากวัฒนธรรมสมัยนิยม แต่การอยู่รอดของงานรื่นเริงในศตวรรษที่ 19 มักเป็นผลมาจากการเคลื่อนไหว 'คติชนวิทยา' ที่มีสติสัมปชัญญะซึ่งมาพร้อมกับการเพิ่มขึ้นของลัทธิชาตินิยมในหลายประเทศในยุโรป  ปัจจุบัน ในช่วง เทศกาลคาร์นิวัลในเนเธอร์แลนด์ มักใช้สีทาหน้าแทนหน้ากากเพื่อความสบายยิ่งขึ้น 
ในช่วงต้นศตวรรษใหม่ เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2004 นักโบราณคดีชาวบัลแกเรีย จอร์จี้ คิตอฟ ได้ค้นพบหน้ากากทองคำหนัก 673 กรัม ในเนินฝังศพ "Svetitsata" ใกล้กับ เมืองชิปกา ตอนกลางของ ประเทศบัลแกเรีย เป็นงานฝีมือชั้นเยี่ยมที่ทำจากทองคำ กะรัต ขนาดใหญ่ 23 กะรัต ซึ่งแตกต่างจากหน้ากากอื่น ๆ ที่ค้นพบใน บอลข่าน (ซึ่งสามชิ้นอยู่ใน สาธารณรัฐมาซิโดเนีย และสองชิ้นอยู่ในกรีซ) ปัจจุบันถูกเก็บไว้ที่ พิพิธภัณฑ์โบราณคดีแห่งชาติ ใน โซเฟีย ถือว่าเป็นหน้ากากของกษัตริย์ ชาวธราเซียน ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็น เทเรสที่ 1