stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รถไฟใต้ดินกาตาเนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Page about the Metro of Catania at UrbanRail.Net
| ด ค ก ระบบขนส่งมวลชนในเขตเมืองในประเทศอิตาลี |
| --- | --- | --- |
| รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ |  มาโทรมาเร (รีมีนี)  |  |
| รถไฟชานเมือง |  บารี  โบโลญญา  Cagliari  Catanzaro  เจนัว  Messina  มิลาน  เนเปิลส์ Circumflegrea  Circumvesuviana  Cumana  Naples–Aversa  Palermo  Perugia  Potenza  Reggio Calabria  โรม FL lines  Rome–Giardinetti  Rome–Lido  Rome–Viterbo  Salerno  Ticino  ตูริน  Tuscany  |  |
| ระบบขนส่งมวลชนเร็ว |  เบรชชา  กาตาเนีย  เจนัว  มิลาน  เนเปิลส์  โรม  ตูริน  |  |
| ด ค กรถไฟใต้ดินในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
   อัมสเตอร์ดัม    เอเธนส์    บาร์เซโลนา    เบอร์ลิน    บิลบาโอ    เบรชชา    บรัสเซลส์    บูคาเรสต์    บูดาเปสต์    กาตาเนีย    โคเปนเฮเกน    แฟรงก์เฟิร์ต    เจนัว    กลาสโกว์    ฮัมบวร์ค    เฮลซิงกิ    ลอนดอน    ลีล    ลิสบอน    ลียง    มาดริด    มาร์แซย์    มิลาน    มิวนิก    เนเปิลส์    เนือร์นแบร์ค    ปัลมา    ปารีส    ปราก    แรน    โรม    รอตเทอร์ดาม    เซบิยา    โซเฟีย    สต็อกโฮล์ม    ไทน์แอนด์แวร์    ตูลูซ    ตูริน    บาเลนเซีย    เวียนนา    วอร์ซอ
ลา วอลลี

ยอดเขาสิมิลาน ชายแดนระหว่างออสเตรียกับอิตาลี สถานที่เกิดเหตุโศกนาฏกรรมในตอนท้ายเรื่อง
ลา วอลลี (อิตาลี: La Wally) เป็นอุปรากรภาษาอิตาลี ความยาว 4 องก์ แต่งโดยอัลเฟรโด คาตาลานี (1854 – 1893) คำร้องโดยลุยจิ อิลลิกา (1857 – 1919) ออกแสดงครั้งแรกที่โรงอุปรากรลา สกาลา มิลาน เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1892  ดัดแปลงจากเรื่อง Die Geyer-Wally, Eine Geschichte aus den Tyroler Alpen ของวิลเฮล์ไมน์ ฟอน ฮิลเลอร์น (1836-1916)
ลา วอลลีเป็นเรื่องโศกนาฏกรรมเกี่ยวกับความรักของวอลลี (ย่อมาจากชื่อ Wallburga) หญิงสาวจากหมู่บ้านออสเตรียแถบเทือกเขาแอลป์ ที่ตกหลุมรักกับชายหนุ่มชื่อ กัวเซ็ปเป ฮาเกนบาค ชาวอิตาลี ลูกชายของศัตรูของบิดาของเธอ เรื่องราวจบลงที่การเสียชีวิตของฮาเกนบาคเนื่องจากหิมะถล่มบนยอดเขา  ส่วนวอลลีที่มองเห็นคนรักเสียชีวิตไปต่อหน้า จึงฆ่าตัวตายโดยกระโดดหน้าผาตามคนรักไป
อุปรากรเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ประสบความสำเร็จที่สุดของคาตาลานี แม้ว่าในเวลาต่อมาอุปรากรเรื่องนี้ไม่ค่อยได้ถูกนำมาเล่นซ้ำ เนื่องจากความยากลำบากในการสร้างฉากหิมะถล่ม  แต่อาเรียจากองก์ที่หนึ่ง ตอนที่วอลลีตัดสินใจหนีออกจากบ้าน ชื่อว่า "Ebben? Ne andrò lontana" ซึ่งคาตาลานีแต่งไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1878 สำหรับอุปรากรเรื่องก่อน กลับได้รับความนิยม ถูกนำมาขับร้องและจัดแสดงอยู่เสมอ ถูกนำมาใช้ประกอบภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น ฟิลาเดลเฟีย (1993) ของโจนาทาน เด็มม์  ภาพยนตร์อีโรติก Delta of Venus (1995) กำกับโดยแซลแมน คิง จากนวนิยายของอนาอิส นิน
แหล่งข้อมูลอื่น

Ebben? Ne andrò lontan ขับร้องโดยมอนต์เซอร์รัต คาบาลเย
ยูลิสซิส มัวร์

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: ปิเอร์โดเมนิโก บัคคาลาริโอ
ผู้วาดภาพประกอบ: เอียโคโป บรูโน
ประเทศ: อิตาลี
ภาษา: อิตาลี
ชุด: ยูลิสซิส มัวร์
ประเภท: นวนิยายแฟนตาซี
สำนักพิมพ์: สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 2004 - ค.ศ. 2011
ชนิดสื่อ: สิ่งตีพิมพ์
ยูลิสซิส มัวร์ (อิตาลี: Ulysses Moore) เป็นชุดวรรณกรรมเยาวชนของอิตาลีเขียนโดย ปิเอร์โดเมนิโก บัคคาลาริโอ ผู้เขียน เดอะ เซนจูรี่ ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 2004 ได้รับการแปลมากกว่า 20 ภาษา มีทั้งหมด 12 เล่ม แบ่งออกเป็น 2 ภาค ซึ่งในประเทศไทยสำนักพิมพ์แพรวเยาวชนได้ลิขสิทธิ์ในจัดการตีพิมพ์ เล่ม 1-6 เนื้อเรื่องเกี่ยวข้องกับการผญจภัยแฟนตาซีไขปริศนาของเด็กๆ ในเมืองคิลมอร์โคฟ มลฑลคอร์นวอลล์ ประเทศอังกฤษ
เนื้อเรื่องย่อ

ครอบครัวโคฟแนนต์ซึ่งประกอบด้วยพ่อ แม่ และลูกฝาแฝดชื่อ เจสัน กับ จูเลีย ย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองคิลมอร์โคฟ ในคฤหาสน์บนหน้าผาชื่ออาร์โก มีคนดูแลบ้านชราชื่อเนสเตอร์ เมื่อพ่อแม่ต้องไปลอนดอนเพื่อธุระ เจสันกับจูเลีย ได้รู้จักกับริก แบนเนอร์ ทั้งสามได้สำรวจคฤหาสน์และพบประตูที่เปิดไม่ได้กับข้อความลับที่แปลไม่ออกในร่องหน้าผา อีกทั้งเรื่องราวอันเป็นปริศนาของยูลิสซิส มัวร์ เจ้าของคนก่อน กับท่าทางลับลมคมในของเนสเตอร์ และโอบลิเวีย นิวตัน กับมานเฟร็ด ผู้ซึ่งอยากได้คฤหาสน์อาร์โก  ในที่สุดทั้งสามสามารถเปิดประตูนั้นได้ด้วยกุญแจรูปสัตว์สี่ดอก เข้าไปยังถ้ำที่มีเรือจอดอยู่ซึ่งไม่สามารถขยับได้จนกระทั่งเจสันนึกแดนดินที่ต้องไป เรือจึงแล่นออกไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งก็คืออียิปต์ ขณะเดียวกันโอบลิเวีย นิวตันได้เปิดประตูแบบเดียวกันกับในคฤหาสน์ด้วยกุญแจรูปสัตว์ เมื่อเด็กมาถึงอียิปต์ก็ตระหนักถึงการผญจภัยซึ่งเพิ่งเริ่มต้นและปริศนามากมาย ใครคือยูลิสซิส มัวร์ เนสเตอร์กุมความลับอะไรไว้ สิ่งที่โอบลิเวีย นิวตันต้องการคืออะไร ประตูกับกุญแจรูปสัตว์ที่แท้จริงคืออะไร ติดตามได้ในยูลิสซิส มัวร์ ประตูสู่กาลเวลา
ตัวละคร

เจสัน โคฟแนนต์, พี่ชายฝาแฝดของจูเลีย
จูเลีย โคฟแนนต์, น้องสาวฝาแฝดของเจสัน
ริก แบนเนอร์, เพื่อนของเจสัน กับจูเลีย
เนสเตอร์ แม็คดักลาส, ผู้ดูแลคฤหาสน์อาร์โก
ยูลิสซิส มัวร์, เจ้าของคฤหาสน์อาร์โกคนก่อน
คุณคาลิปโซ, เจ้าของร้านหนังสือเกาะคาลิปโซในเมือง และเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์
เกว็นดาลีน ไมนอฟฟ์, เจ้าของร้านร้านทำผมไฮโซไซตี้แฮร์ซาลอน ในเมือง และเป็นแหล่งข่าวซุบซิบในคิลมอร์โคฟ
คลีโอพัตรา บิกเกิลส์, เจ้าของบ้านที่มีประตูลับสู่อียิปต์อีกบาน
เลียวนาร์ด มินาโซ, ผู้ดูแลประภาคารในคิลมอร์โคฟ
ปีเตอร์ เดดาลัส, เจ้าของร้านทำนาฬิกาและบ้านแห่งกระจกเงา
แบล็กวุลคาโน
เฟร็ดจอมงีบ, เจ้าพนักงานเอกสารประจำเขตคิลมอร์โคฟ
คุณพ่อฟินิกซ์, บาทหลวงเจ้าคณะเมืองคิลมอร์โคฟ ประจำอยู่ที่โบสถ์เซนต์เจคอบส์
โอบลิเวีย นิวตัน, นักธุรกิจที่ต้องการล้วงความลับเรื่องประตูปริศนาในคิลมอร์โคฟ
มานเฟร็ด, ผู้ช่วยของโอบลิเวีย นิวตัน
รายชื่อหนังสือ

ยูลิสซิส มัวร์ ประตูสู่กาลเวลา (ulysses moore La porta del tempo)
ยูลิสซิส มัวร์ แผนที่ที่สาบสูญ (ulysses moore La bottega delle mappe dimenticate)
ยูลิสซิส มัวร์ บ้านแห่งกระจกเงา (ulysses moore La casa degli specchi)
ยูลิสซิส มัวร์ เกาะแห่งหน้ากาก (ulysses moore L'isola delle maschere)
ยูลิสซิส มัวร์ องครักษ์ศิลา (ulysses moore I guardiani di pietra)
ยูลิสซิส มัวร์ กุญแจดอกหลัก (ulysses moore La prima chiave)
ยูลิสซิส มัวร์ เมืองลับแล (ulysses moore La città nascosta)
ยูลิสซิส มัวร์ เจ้าแห่งสายฟ้า (ulysses moore Il maestro di fulmini)
ยูลิสซิส มัวร์ เขาวงกตแห่งเงา (ulysses moore Il labirinto d'ombra)
ยูลิสซิส มัวร์ แดนน้ำแข็ง (ulysses moore Il paese di ghiaccio)
ยูลิสซิส มัวร์ สวนขี้เถ้า (ulysses moore Il giardino di cenere)
ยูลิสซิส มัวร์ สมาคมนักเดินทางในจินตนาการ (ulysses moore Il Club dei Viaggiatori Immaginari)
ยูลิสซิส มัวร์ เรือสู่กาลเวลา (ulysses moore La nave del tempo) ยังไม่ตีพิมพ์
ยูลิสซิส มัวร์ ผจญภัยสู่ท่าเรือมืด (ulysses moore Viaggio nei porti oscuri) ยังไม่ตีพิมพ์
ยูลิสซิส มัวร์ โจรสลัดแห่งทะเลในจินตนาการ (ulysses moore I Pirati dei mari immaginari) ยังไม่ตีพิมพ์
ยูลิสซิส มัวร์ เกาะกบฏ (ulysses moore L'Isola dei ribelli) ยังไม่ตีพิมพ์
ยูลิสซิส มัวร์ ศึกแห่งกาลเวลา (ulysses moore L'ora della battaglia) ยังไม่ตีพิมพ์
ยูลิสซิส มัวร์ ฤดูร้อนอันยิ่งใหญ่ (ulysses moore La grande estate) ยังไม่ตีพิมพ์
ลา กัมปาเนลลา

La campanella
Performed by Romuald Greiss on an 1850 Budynowicz piano
ลากัมปาเนลลา (อิตาลี: La campanella, แปลว่า ระฆังใบเล็ก) เป็นชื่อที่ใช้เรียกงานประพันธ์สำหรับบรรเลงเดี่ยวเปียโน ผลงานของฟรันทซ์ ลิสท์ ใน ค.ศ. 1838 โดยนำทำนองมาจากมูฟเมนต์ที่สาม มูฟเมนต์สุดท้ายของไวโอลินคอนแชร์โตหมายเลข 2 ในบันไดเสียง บี ไมเนอร์ ผลงานใน ค.ศ. 1826 ของนิกโกเลาะ ปากานีนี เพิ่มเสียงจากระฆังจิ๋วที่ใช้มือเขย่า
ผลงานชิ้นนี้เดิมเผยแพร่ใน ค.ศ. 1838 เป็นงานชิ้นที่ 3 (เอตูว์ดหมายเลข 3 ในบันไดเสียง เอ แฟลต ไมเนอร์) ในจำนวน 6 ชิ้น จาก Études d'exécution transcendente d'après Paganini หมายเลขแค็ตตาล็อก S. 140  ภายหลังลิสท์ได้ปรับปรุงใหม่เป็นบันไดเสียง จี ชาร์ป ไมเนอร์ (เอตูว์ดหมายเลข 3 ในบันไดเสียง จี ชาร์ป ไมเนอร์) บรรจุอยู่ในกร็องเดตูว์ดของปากานีนี (ฝรั่งเศส: Grandes études de Paganini) ซึ่งตีพิมพ์เผยแพร่ใน ค.ศ. 1851 หมายเลขแค็ตตาล็อก S. 141
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงเสรีของ Grandes études de Paganini ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
ลิงกวีเน

| --- | --- |

ชื่ออื่น: บาเวตเต
ประเภท: พาสตา
มื้อ: จานแรก
แหล่งกำเนิด: อิตาลี
ภูมิภาค: ลีกูเรีย
ส่วนผสมหลัก: แป้ง, ไข่
รูปแบบอื่น: ลิงเกวตตีเน
 ตำราอาหาร: ลิงกวีเน   สื่อ: ลิงกวีเน
ลิงกวีเน (อิตาลี: linguine) เป็นพาสตาประเภทหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับเฟตตุชชีเนและเตรเนตเต แต่มีหน้าตัดเป็นรูปวงรีแทนที่จะแบน มีความกว้างประมาณ 4 มิลลิเมตร (0.16 นิ้ว) ซึ่งกว้างกว่าสปาเกตตี แต่ไม่กว้างเท่าเฟตตุชชีเน รูป ลิงกวีเน ในภาษาอิตาลีเป็นรูปพหูพจน์ของคำ ลิงกวีนา ซึ่งแปลว่า "ลิ้นเล็ก ๆ" เส้นลิงกวีเนที่บางลงอีกมีชื่อเรียกว่า ลิงเกวตตีเน
| ด ค กพาสตา |
| --- | --- |
 รายชื่อพาสตา  รายชื่ออาหารจากพาสตา 
ชนิด:  Acini di pepe  Agnolotti  Alphabet pasta  Anelli  Anellini  Bigoli  Bucatini  Busiate  Calamarata  Campanelle  Cannelloni  Capellini  Casarecce  Casoncelli  Casunziei  Cavatappi  Cavatelli  Cencioni  Conchiglie  Corzetti  Ditalini  Fagottini  Farfalle  Fettuccine  Fileja  Fiori  Foglie d'ulivo  Fregula  Fusi  Fusilli  Garganelli  Gemelli  Gnocchi  Lanterne  Lasagne  Lasagnette  Linguettine  Linguine  Lorighittas  Macaroni  Mafalde  Mafaldine  Mezzelune  Occhi di Lupo  Orecchiette  Orzo  Pappardelle  Passatelli  Pastina  Penne  Pici  Pillus  Pizzoccheri  Radiatori  Ravioli  Rigatoni  Rotelle  Rotini  Sacchettoni  Sagnarelli  Scialatelli  Sedani  Spaghetti  Stringozzi  Strozzapreti  Tagliatelle  Taglierini  Testaroli  Tortellini  Tortelli  Tortelloni  Tortiglioni  Trenette  Tripoline  Troccoli  Trofie  Vermicelli  Ziti 
วิธีปรุง:  อัลเดนเต  อัลฟอร์โน 
ผู้ผลิตจากอิตาลี:  Barilla Group  Buitoni  De Cecco  Divella  La Molisana  Rana  Voiello 
ดูเพิ่ม:  Pasta processing
ลุกกา

| ลุกกา |
| --- | --- |
เทศบาล
Comune di Lucca
ภาพมุมสูงของลุกกามองจากหอคอนกุยนีกี
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของลุกกา 
ลุกกาที่ตั้งของลุกกาในอิตาลี
พิกัด: 43°50′30″N 10°30′10″E﻿ / ﻿43.84167°N 10.50278°E﻿ / 43.84167; 10.50278
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: ตอสคานา
จังหวัด: ลุกกา (LU)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Alessandro Tambellini (PD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 185.5 ตร.กม. (71.6 ตร.ไมล์)
ความสูง: 19 เมตร (62 ฟุต)
ประชากร (30 กันยายน ค.ศ. 2017)
 • ทั้งหมด: 89,346 คน
 • ความหนาแน่น: 480 คน/ตร.กม. (1,200 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: ลุกเชซี (Lucchesi)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 55100
รหัสเขตโทรศัพท์: 0583
รหัส ISTAT: 046017 
นักบุญองค์อุปถัมภ์: นักบุญพอลินัส
วันสมโภชนักบุญ: 12 กรกฎาคม
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ลุกกา (อิตาลี: Lucca) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในแคว้นตอสคานาทางตอนกลางของประเทศอิตาลี ตัวเมืองตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำแซร์คิโอในบริเวณที่ราบที่ไม่ไกลจากทะเลลีกูเรียน ลุกกาเป็นเมืองหลวงของจังหวัดลุกกา เป็นเมืองที่ยังมีกำแพงเมืองจากยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาล้อมรอบ และลักษณะศูนย์กลางของตัวเมืองยังไม่เปลี่ยนแปลงเท่าใดนักจากยุคกลาง
ลัตเตมักกีอาโต

ลัตเตมักกีอาโตที่กรุงอาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย
ลัตเตมักกีอาโต
ลัตเตมักกีอาโต (อิตาลี: latte macchiato) เป็นเครื่องดื่มกาแฟชนิดหนึ่ง ชื่อมีความหมายตรงตัวว่า "น้ำนมที่มีรอยด่าง", "น้ำนมที่มีรอยเปื้อน" หรือ "น้ำนมที่ทำสัญลักษณ์ไว้" สื่อถึงวิธีการเตรียมซึ่งนมจะ "ถูกทำให้เปื้อน" ด้วยการเติมกาแฟเอสเปรสโซลงไป
ลัตเตมักกีอาโตแตกต่างกับกาแฟลัตเต ("กัฟเฟลลัตเต" ในภาษาอิตาลี) อย่างมีนัยสำคัญหลายประการ ประการแรก ในการชงลัตเตมักกีอาโต จะเทเอสเปรสโซตามหลังนม แทนที่จะเทนมตามหลังเอสเปรสโซอย่างในลัตเต ประการที่สอง ลัตเตมักกีอาโตมีฟองนมปิดด้านบนมากกว่าลัตเต และนิยมใช้เอสเปรสโซเพียงครึ่งช็อตหรือน้อยกว่านั้น ประการสุดท้าย ลัตเตมักกีอาโตเป็นเครื่องดื่มที่จัดเสิร์ฟโดยแยกส่วนนมออกจากส่วนกาแฟเป็นชั้น ๆ แทนที่จะผสมกันอย่างในลัตเต
บ่อยครั้ง ผู้ชงกาแฟจะหยดครีมกาแฟหรือเกรมา (crema) ลงไปที่ฟองนมด้านบนสุดของกาแฟชนิดนี้อีกเพื่อแยกให้เห็นชัดเจนว่าเป็นลัตเตมักกีอาโต ไม่ใช่ลัตเตซึ่งตามธรรมเนียมจะเทเอสเปรสโซลงไปก่อนแล้วตามด้วยนม ดังนั้นจึงไม่มีการ "ทำสัญลักษณ์" บนลัตเตให้ซ้ำซ้อนกับลัตเตมักกีอาโต ในทางกลับกัน กัฟแฟะมักกีอาโต (เครื่องดื่มอีกชนิดหนึ่งซึ่งมีชื่อคล้ายกัน) ก็คือเอสเปรสโซที่ "ถูกทำให้เปื้อน" ด้วยนมปริมาณเล็กน้อย
ดูเพิ่ม

กัฟแฟะมักกีอาโต
กัฟเฟลลัตเต
รถไฟใต้ดินตูริน

รถไฟใต้ดินตูริน (อิตาลี: Metropolitana di Torino) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองตูริน ประเทศอิตาลี ดำเนินการโดย Gruppo Torinese Trasporti (GTT) ปัจจุบันมีหนึ่งเส้นทาง 21 สถานี
โครงข่าย

| เส้นทาง | สถานีปลายทาง | เปิดให้บริการ | เปิดให้บริการส่วนต่อขยาย | ระยะทาง | จำนวนสถานี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สาย 1 | แฟร์มี - ลิงกอตโต | 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 | 6 มีนาคม ค.ศ. 2011 | 15.1 กิโลเมตร | 23 |
สถานีแฟร์มี (Fermi)
สถานีมาร์เก (Marche)
สถานีมัสซาวา (Massaua)
สถานีรีโวลี (Rivoli)
สถานีรักโกนีจี (Racconigi)
สถานีแบร์นีนี (Bernini)
สถานี 18 ธันวาคม (XVIII Dicembre)
สถานีเรอุมแบร์โต (Re Umberto)
สถานีดันเต (Dante)
สถานีการ์ดุชชี-โมลีเนตเต (Carducci-Molinette)
สถานีสเปเซีย (Spezia)
ดูเพิ่ม

รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
รายชื่อระบบรถไฟและรถไฟฟ้าชานเมือง
แหล่งข้อมูลอื่น

Official GTT Website เก็บถาวร 2017-12-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อิตาลี)
Turin Metro Infrastructure
Metrotorino at UrbanRail.Net
Metrotorino at metros.hu (ฮังการี)
Photos
Site with information and picture of Metrotorino (อิตาลี)
| ด ค ก ระบบขนส่งมวลชนในเขตเมืองในประเทศอิตาลี |
| --- | --- | --- |
| รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ |  มาโทรมาเร (รีมีนี)  |  |
| รถไฟชานเมือง |  บารี  โบโลญญา  Cagliari  Catanzaro  เจนัว  Messina  มิลาน  เนเปิลส์ Circumflegrea  Circumvesuviana  Cumana  Naples–Aversa  Palermo  Perugia  Potenza  Reggio Calabria  โรม FL lines  Rome–Giardinetti  Rome–Lido  Rome–Viterbo  Salerno  Ticino  ตูริน  Tuscany  |  |
| ระบบขนส่งมวลชนเร็ว |  เบรชชา  กาตาเนีย  เจนัว  มิลาน  เนเปิลส์  โรม  ตูริน  |  |
| ด ค กรถไฟใต้ดินในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
   อัมสเตอร์ดัม    เอเธนส์    บาร์เซโลนา    เบอร์ลิน    บิลบาโอ    เบรชชา    บรัสเซลส์    บูคาเรสต์    บูดาเปสต์    กาตาเนีย    โคเปนเฮเกน    แฟรงก์เฟิร์ต    เจนัว    กลาสโกว์    ฮัมบวร์ค    เฮลซิงกิ    ลอนดอน    ลีล    ลิสบอน    ลียง    มาดริด    มาร์แซย์    มิลาน    มิวนิก    เนเปิลส์    เนือร์นแบร์ค    ปัลมา    ปารีส    ปราก    แรน    โรม    รอตเทอร์ดาม    เซบิยา    โซเฟีย    สต็อกโฮล์ม    ไทน์แอนด์แวร์    ตูลูซ    ตูริน    บาเลนเซีย    เวียนนา    วอร์ซอ
รางวัลสิงโตทองคำ

| รางวัลสิงโตทองคำ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: เวนิส
ประเทศ: ประเทศอิตาลี
จัดโดย: เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส
รางวัลแรก: 1949
ผู้รับรางวัล: Happening (2021)
เว็บไซต์: labiennale.org/en/cinema
รางวัลสิงโตทองคำ (อิตาลี: Leone d'oro; อังกฤษ: Golden Lion) เป็นรางวัลสูงสุดที่มอบให้ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส เริ่มมีการมอบรางวัลในปี ค.ศ. 1949 โดยในครั้งนั้นใช้ชื่อว่า Golden Lion of St. Mark โดยก่อนหน้านี้ในปี 1947 และ 1948 ได้มีการมอบรางวัล Grand International Prize of Venice ในเทศกาลนี้
ในปี ค.ศ. 1969-1979 รางวัลได้ถูกระงับไป
รางวัลเกียรติยศ

| ปี | ผู้ได้รางวัล |
| --- | --- |
1970: Orson Welles
1971: Ingmar Bergman, Marcel Carné, Charles Aznavour และ John Ford
1972: Charles Chaplin, Anatoly Golovnya และ Billy Wilder
1982: Alessandro Blasetti, Luis Buñuel, Frank Capra, George Cukor,  Jean-Luc Godard, Sergei Yutkevich, Alexander Kluge, Akira Kurosawa,  Michael Powell, Satyajit Ray, King Vidor และ Cesare Zavattini
1983: Michelangelo Antonioni
1985: Manoel de Oliveira, John Huston และ Federico Fellini
1986: Paolo Taviani และ Vittorio Taviani
1987: Luigi Comencini และ Joseph L. Mankiewicz
1988: Joris Ivens
1989: Robert Bresson
1990: Marcello Mastroianni และ Miklos Jancso
1991: Mario Monicelli และ Gian Maria Volonté
1992: Jeanne Moreau, Francis Ford Coppola และ Paolo Villaggio
1993: Steven Spielberg, Robert De Niro, Roman Polanski และ Claudia Cardinale
1994: Al Pacino, Suso Cecchi d'Amico และ Ken Loach
1995: Woody Allen, Monica Vitti, Martin Scorsese, Alberto Sordi,  Ennio Morricone, Giuseppe de Santis, Goffredo Lombardo และ Alain Resnais
1996: Robert Altman, Vittorio Gassman, Dustin Hoffman และ Michèle Morgan
1997: Gerard Depardieu, Stanley Kubrick และ Alida Valli
1998: Warren Beatty, Sophia Loren และ Andrzej Wajda
1999: Jerry Lewis
2000: Clint Eastwood และ Éric Rohmer
2002: Dino Risi
2003: Dino De Laurentiis และ Omar Sharif
2004: Stanley Donen และ Manoel de Oliveira
2005: Hayao Miyazaki และ Stefania Sandrelli
2006: David Lynch
2007: Tim Burton
2008: Ermanno Olmi
2009: John Lasseter, Brad Bird, Pete Docter, Andrew Stanton, และ Lee Unkrich
2010: John Woo
2011: Marco Bellocchio
2012: Francesco Rosi
2013: William Friedkin
2014: Thelma Schoonmaker และ Frederick Wiseman
2015: Bertrand Tavernier
2016: Jean-Paul Belmondo และ Jerzy Skolimowski
2017: Jane Fonda และ Robert Redford
2018: David Cronenberg และ Vanessa Redgrave
2019: Julie Andrews และ Pedro Almodóvar
ลุยจี รีวา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ลุยจี รีวา
วันเกิด:  7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944(1944-11-07)
สถานที่เกิด:  เลจจูโน อิตาลี
วันเสียชีวิต:  22 มกราคม ค.ศ. 2024(2024-01-22) (79 ปี)
สถานที่เสียชีวิต:  คัลยารี อิตาลี
ส่วนสูง:  1.8 m (5 ft 11 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้าตัวกลาง
ลุยจี "จีจี" รีวา (อิตาลี: Luigi "Gigi" Riva; 7 พฤศจิกายน 1944 – 22 มกราคม 2024) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลีซึ่งเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวกลาง
ถือเป็น 1 ในผู้เล่นที่เก่งที่สุดในรุ่นของเขา และ 1 ในกองหน้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล รีวามีสถิติการทำประตูที่น่าทึ่งให้กับคัลยารี เท้าซ้ายอันทรงพลัง ลูกกลางอากาศ ความเร็ว ความแข็งแกร่ง และสายตาในการทำประตูทำให้จันนี เบรรา นักข่าวชาวอิตาลี ตั้งฉายาให้เขาว่า "ฟ้าคำราม" (Rombo di Tuono) นอกเหนือจากฤดูกาลเปิดตัวกับเลญญาโนแล้ว รีวายังอยู่กับสโมสรจากเกาะซาร์ดิเนียตลอดอาชีพของเขาจนกระทั่งแขวนสตั๊ด เขาช่วยให้คัลยารีเลื่อนชั้นสู่เซเรียอาเป็นครั้งแรกในปี 1964 และต่อมาเขาพาสโมสรคว้าแชมป์เซเรียอาเพียงสมัยเดียวในฤดูกาล 1969–70
ในระดับทีมชาติ รีวาคว้าแชมป์ยูโร 1968 และรองชนะเลิศในฟุตบอลโลกปี 1970 ร่วมกับทีมชาติอิตาลี เขายังมีส่วนร่วมกับทีมชาติอิตาลีในฟุตบอลโลกปี 1974 ด้วยผลงาน 35 ประตูจากการลงเล่น 42 นัด (ในการแข่งขันอย่างเป็นทางการทั้งหมด) ระหว่างปี 1965 ถึง 1974 เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลของทีมชาติอิตาลี
หลังจากแขวนสตั๊ดในปี 1976 รีวาดำรงตำแหน่งประธานสโมสรของคัลยารีช่วงสั้น ๆ ระหว่างฤดูกาล 1986–87 และต่อมาเป็นผู้จัดการทีมและผู้อำนวยการทีมชาติอิตาลี ตั้งแต่ปี 1988 ถึง 2013
ราชอาณาจักรอิตาลี (นโปเลียน)

ราชอาณาจักรอิตาลี (อิตาลี: Regno d'Italia หรือ Regno Italico, ฝรั่งเศส: Royaume d'Italie) เป็นราชอาณาจักรของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ก่อตั้งขึ้นโดยนโปเลียนทางตอนเหนือของอิตาลีในปี ค.ศ. 1805 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1814 เมื่อนโปเลียนได้รับความพ่ายแพ้
ราชอาณาจักรอิตาลีเกิดขึ้นจากสาธารณรัฐอิตาลีที่มีนโปเลียนเป็นประธานาธิบดีได้รับการประกาศให้เป็นราชอาณาจักรโดยมีนโปเลียนเป็นพระมหากษัตริย์และ เออแฌน เดอ โบอาร์เนส์ (Eugène de Beauharnais) เป็นอุปราช นโปเลียนทรงได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์ที่มหาวิหารมิลานด้วยมงกุฎเหล็กแห่งลอมบาร์ดี
หนังสืออ่านเพิ่ม

Connelly, Owen.  Napoleon's Satellite Kingdoms  (1965)
Gregory, Desmond.  Napoleon's Italy (2001)
Rath, R. John. The Fall of the Napoleonic Kingdom of Italy (1814)  (1941)
แหล่งข้อมูลอื่น

Napitalia. The Eagle in Italy about the army of the Kingdom of Italy under Napoleon.
| ด ค กอดีตอาณาจักรในคาบสมุทรอิตาลี ซิซิลี และซาร์ดิเนีย |
| --- | --- |
 อาณาจักรพระสันตะปาปา  อิตาลี  จักรวรรดิโรมัน  ซาร์ดิเนีย  ซิซิลีทั้งสอง  ซิซิลี  เนเปิลส์  ลอมบาร์ด  ลอมบาร์ดี-เวเนเชีย  ทัสกานี  มิลาน  ปาร์มา  โมเดนาและเรจโจ  อูร์บีโน  มัสซาและการ์รารา  ลูคคา  เพรซิดิ  โซรา  เทรนต์  มานตัว  มอนต์เฟอร์รัต  ซาลุซโซ  สโปเลโต  จักรวรรดิไบแซนไทน์  อิตาลี (นโปเลียน)  อิตาลี (ยุคกลาง)  อิทรูเรีย  ซาแลร์โน  เบเนเวนโต
ลุยจี ดี บีอาโจ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:   (1971-06-03) 3 มิถุนายน ค.ศ. 1971 (53 ปี)
สถานที่เกิด:  Rome, Italy
ส่วนสูง:  1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  Retired Midfielder
สโมสรเยาวชน
:  Lazio
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  สโมสร |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 1988–1989 |  Lazio |  1 |  (0) |
| 1989–1992 |  Monza |  62 |  (7) |
| 1992–1995 |  Foggia |  87 |  (12) |
| 1995–1999 |  Roma |  114 |  (16) |
| 1999–2003 |  Internazionale |  117 |  (13) |
| 2003–2006 |  Brescia |  93 |  (16) |
| 2006 |  La Storta |  ? |  (?) |
| 2007 |  Ascoli |  7 |  (2) |
ทีมชาติ
| 1998–2002 |  Italy |  31 |  (2) |
 นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมสโมสร นับเฉพาะลงเล่นในประเทศ.  † ลงเล่น (ประตู). 
ลุยจี ดี บีอาโจ (อิตาลี: Luigi Di Biagio) เกิดเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1971 เล่นตำแหน่งกองกลางตัวรับ ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสรอัสโคลี่ในอิตาลี
รีซอตโต

| --- | --- |
มื้อ: อาหารจานหลัก
แหล่งกำเนิด: อิตาลี
ภูมิภาค: แคว้นลอมบาร์เดีย
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: ข้าว, ซุป, เนย, หอมใหญ่, ไวน์ขาว, ปาร์มีจาโนเรจจาโน
 ตำราอาหาร: รีซอตโต   สื่อ: รีซอตโต
รีซอตโต (อิตาลี: risotto) เป็นอาหารอิตาลีชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นข้าวผัดที่มีลักษณะข้นไปด้วยครีมจากการดูดซับไวน์และน้ำซุปจากเนื้อวัว ปลา หรือผักในขณะผัด ส่วนผสมหลักของรีซอตโตโดยทั่วไปมักประกอบด้วยชีสพาร์มีซอน เนย และหัวหอม ซึ่งเป็นหนึ่งในวิธีหุงข้าวอันนิยมที่สุดในอาหารอีตาลี
ชนิดข้าวที่นำมาใช้

โดยปกติใช้ข้าวการ์นาโรลี ข้าววีอาโลเนนาโน หรือข้าวอาร์โบรีโอในการทำอาหาร แต่เนื่องจากข้าวสองชนิดแรกมีราคาสูงเกินไป การใช้ข้าวอาร์โบรีโอจึงเป็นที่นิยมในการทำรีซอตโตดังที่พบเห็นได้ทั่วไป
ประเภทของรีซอตโต

ประเภทของรีซอตโตมีหลากหลายเช่นเดียวกันกับข้าวผัดของไทย เช่น
รีซอตโตเห็ดหรือผักต่าง ๆ สำหรับมังสวิรัติ
รีซอตโตทะเล
รีซอตโตปลา
รีซอตโตไก่
ฯลฯ
ลาดอนนาแอโมบีเล

La donna è mobile
Enrico Caruso sings La donna è mobile (1908)
ลาดอนนาแอโมบีเล (อิตาลี: La donna è mobile; อังกฤษ: Woman is fickle, อิสตรีนี้ช่างแปรปรวน) เป็นอาเรียจากองก์ที่หนึ่ง ของอุปรากรเรื่อง รีโกเลตโต (Rigoletto) ผลงานในปี ค.ศ. 1851 ของจูเซปเป แวร์ดี ดัดแปลงจากบทละครภาษาฝรั่งเศส Le roi s'amuse ของวิกตอร์ อูโก ขับร้องโดยตัวละครดยุกแห่งมันทัว ซึ่งเป็นเพลย์บอยมากรัก ร้องบรรยายความรู้สึกของตนเอง โดยเข้าใจว่าตนเองนั้นเข้าใจเพศหญิงเป็นอย่างดี
อาเรียท่อนนี้ออกแสดงครั้งแรกในการแสดงรอบปฐมทัศน์เรื่อง รีโกเลตโต ที่โรงอุปรากรลาเฟนีเช (La Fenice)  เวนิส เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1851 มีท่วงทำนองที่ติดหู และเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้อุปรากรรีโกเลตโต ยังคงได้รับความนิยมติดอันดับที่ 10 มาจนถึงปัจจุบัน  นิยมขับร้องโดยนักร้องชายเสียงเทเนอร์ เช่น เอนรีโก การูโซ, มาริโอ แลนซา, ลูชาโน ปาวารอตตี, ปลาซีโด โดมิงโก และปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยนิยมเป็นจำนวนมาก รวมทั้งในภาพยนตร์ไทย โรงแรมนรก ของรัตน์ เปสตันยี ขับร้องโดยสมพงษ์ พงษ์มิตร
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงเสรีของ Rigoletto ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
ริกการ์โด มาร์ตีเนลลี

ระวังสับสนกับ ริการ์โด มาร์ติเนลิ
| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
วันเกิด:   (1991-04-30) 30 เมษายน ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  อาเรซโซ ประเทศอิตาลี
ส่วนสูง:  1.87 เมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ปอนเตเดรา
หมายเลข:  5
สโมสรเยาวชน
0000–2010:  เชเซนา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2010–2014 |  เชเซนา |  0 |  (0) |
| 2010–2012 |  → เบลลาเรีย อิม (ยืม) |  43 |  (0) |
| 2013 |  → เบลลาเรีย อิม (ยืม) |  13 |  (0) |
| 2013–2014 |  → รีมีนี (ยืม) |  31 |  (3) |
| 2014–2016 |  รีมีนี |  45 |  (1) |
| 2016–2018 |  ปราโต |  58 |  (0) |
| 2018–2019 |  ลุกเกเซ |  32 |  (0) |
| 2019–2021 |  เรจจานา |  32 |  (2) |
| 2021–2022 |  วีแตร์เบเซ |  26 |  (1) |
| 2022– |  ปอนเตเดรา |  51 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2024
ริกการ์โด มาร์ตีเนลลี (อิตาลี: Riccardo Martinelli; เกิดวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลี ในปัจจุบันเล่นเป็นกองหลังของสโมสรฟุตบอลปอนเตเดรา
อาชีพสโมสร

เขาเล่นในช่วงสิบฤดูกาลแรกในสโมสรอาชีพระดับเซเรียซีและเซเรียดี
จากนั้นจึงเปิดตัวในเซเรียบีขณะเล่นให้แก่เรจจานา ในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2020 ในเกมกับปิซา และทำประตูได้ในเกมนั้น
ณ วันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2021 เขาลงนามเล่นให้แก่วีแตร์เบเซ จากนั้นในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2022 มาร์ตีเนลลีย้ายไปเล่นให้แก่ปอนเตเดรา
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ ริกการ์โด มาร์ตีเนลลี ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
ลาซัญญา

| --- | --- |
แผ่นลาซัญญาก่อนนำไปปรุง
ประเภท: พาสตา
มื้อ: จานแรกหรือจานหลัก
แหล่งกำเนิด: อิตาลี
ภูมิภาค: คัมปาเนีย, เอมีเลีย-โรมัญญา
ส่วนผสมหลัก: ข้าวสาลีดูรัม
รูปแบบอื่น: ลาซัญเญตเต
 ตำราอาหาร: ลาซัญญา   สื่อ: ลาซัญญา
ลาซัญเญอัลฟอร์โน
ลาซัญญา (อิตาลี: lasagna – เอกพจน์) หรือ ลาซัญเญ (lasagne – พหูพจน์) เป็นพาสตาที่มีลักษณะเป็นแผ่นสี่เหลี่ยม อาจเป็นพาสตาที่เก่าแก่ที่สุดประเภทหนึ่ง โดยทั่วไป คำ ลาซัญญา หรือ ลาซัญเญ ยังหมายถึงอาหารอิตาลีที่ทำจากแผ่นลาซัญญาแห้งวางสลับชั้นกับซอสและส่วนผสมอื่น ๆ เช่น เนื้อสัตว์ ซอสมะเขือเทศและผักต่าง ๆ เนยแข็ง (ซึ่งอาจเป็นรีกอตตาและพาร์เมซาน) และเครื่องปรุงรสและเครื่องเทศ เช่น กระเทียม ออริกาโน และใบโหระพา อาจโรยหน้าด้วยเนยแข็งมอซซาเรลลาขูด ตามแบบฉบับแล้วจะนำแผ่นลาซัญญาที่วางสลับกับส่วนผสมอื่น ๆ นี้ไปอบในเตาอบ ในภาษาอิตาลีเรียกว่า ลาซัญเญอัลฟอร์โน (lasagne al forno; แปลว่า ลาซัญญาเตาอบ) ลาซัญญาที่อบสุกแล้วจะถูกตัดเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมก่อนเสิร์ฟ