stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ท่าอากาศยานนานาชาติกลุฌ

ท่าอากาศยานนานาชาติ "อัฟรัม อียันกู" กลุฌ (โรมาเนีย: Aeroportul Internațional „Avram Iancu” Cluj) (IATA: CLJ, ICAO: LRCL) เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการนครกลุฌ-นาปอกา ในประเทศโรมาเนีย ชื่อเดิมคือ ท่าอากาศยานซอเมเชน (Someșeni) ตั้งอยู่ในเขตซอเมเชน ห่างไป 9 km (5.6 mi) ทางตะวันออกของใจกลางนครกลุฌ ภายในเขตพื้นที่นครกลุฌ-นาปอกา ชื่อของท่าอากาศยานในปัจจุบันนั้นตั้งตามนักปฏิวัติ อัฟรัม อียันกู
ท่าอากาศยานกลุฌมีผู้โดยสารมากที่สุดอันดับสองของประเทศ รองจากอ็องรี กออันเดอ บูคาเรสต์ ด้วยจำนวนผู้โดยสาร 3.24 ล้านคนในปี 2023
ท่าอากาศยานนานาชาติชเตฟัน เชล มาเร ซูชาวา

ท่าอากาศยานนานาชาติ "ชเตฟัน เชล มาเร" ซูชาวา (โรมาเนีย: Aeroportul Internațional "Ștefan cel Mare" Suceava; (IATA: SCV, ICAO: LRSV)) เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการนครซูชาวา ประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ในซัลเชอา ห่างไป 12 km (7.5 mi) ทางตะวันออกของใจกลางนครซูชาวา และ 30.5 km (19.0 mi) จากเมืองบอตอชัน ชื่อของท่าอากาศยานตั้งตามชื่อภาษาโรมาเนียของชเตฟันมหาราช
อีกชื่อหนึ่งของท่าอากาศยานคือ ท่าอากาศยานซัลเชอา (Salcea Airport) เปิดให้บริการในปี 1962 โดยมีเที่ยวบินเชิงการค้าแรกเป็นเที่ยวบินของตารอม ก่อนจะยุติให้บริการในปี 2001 เป็นการชั่วคราว และกลับมาอีกครั้งในปี 2004 ในระหว่างช่วงดังกล่าว มีเพียงแองเจิลแอร์ไลนส์ที่ให้บริการ ในปี 2005 มีการเปลี่ยนชื่อท่าอากาศยานเป็นชื่อปัจจุบันและเปิดให้บริการกับเที่ยวบินระหว่างประเทศ
ปาฏิหาริย์แดนประหาร

| ปาฏิหาริย์แดนประหาร |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: แฟรงก์ ดาราบอนต์
เขียนบท: นวนิยาย: สตีเฟ่น คิง บทภาพยนตร์: แฟรงก์ ดาราบอนต์
อำนวยการสร้าง: แฟรงก์ ดาราบอนต์ เดวิด วาลเดส
นักแสดงนำ: ทอม แฮงค์ ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน เดวิด มอส บอนนี่ ฮันต์ เจมส์ ครอมเวลล์ ไมเคิล เจเตอร์ แซม ร็อคเวลล์ แบร์รี เป๊ปเปอร์ ดัก ฮัตจิสัน แพทริเซีย คาร์กสัน  แกรี ซีนิส (นักแสดงรับเชิญ)
กำกับภาพ: เดวิด เทตเทอร์เซลล์
ตัดต่อ: ริชาร์ด ฟรานซิส-บรูซ
ดนตรีประกอบ: โทมัส นิวแมน
บริษัทผู้สร้าง: คาสเซิล ร็อค เอนเตอร์เทนเมนต์  
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์ บราเธอร์ส
วันฉาย:   10 ธันวาคม ค.ศ. 1999 (1999-12-10) (สหรัฐ)    24 มีนาคม ค.ศ. 2000 (2000-03-24) (ไทย) 
ความยาว: 189 นาที
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 286,801,388   ดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ปาฏิหาริย์แดนประหาร (อังกฤษ: The Green Mile) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดราม่า แฟนตาซี ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1999 กำกับโดย แฟรงค์ ดาราบอนต์ ภาพยนตร์นี้ดัดแปลงจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของ สตีเวน คิง ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1996 นำแสดงโดย ทอม แฮงค์, ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน, เดวิด มอส, บอนนี่ ฮันต์, เจมส์ ครอมเวลล์, ไมเคิล เจเตอร์, แซม ร็อคเวลล์, แบร์รี เป๊ปเปอร์, ดัก ฮัตจิสัน, แพทริเซีย คาร์กสัน และ แกรี ซินิส (นักแสดงรับเชิญ)
เนื้อเรื่องย่อ

พอล เอดจ์คอมบ์ (แด๊บส์ เกรีย-รับบทเอดจ์คอมบ์ในวัยชรา) อดีตพัศดีในบ้านพักคนชราเล่าเรื่องความหลังของตนในปี ค.ศ. 1935 สมัยยังทำงานเป็นพัศดีอยู่ (ทอม แฮงค์-รับบทเอดจ์คอมบ์ในวัยหนุ่ม) ให้ อีเลน คอนเนลลี่ (อีฟ เบรนท์) เพื่อนหญิงที่พักอยู่ที่บ้านพักคนชราด้วยกันฟัง
ในขณะประจำการที่โคลด์ เมาท์เทนท์ ทางใต้ ในยุคของการกดขี่ด้านชนชั้นและสีผิว งานของเอดจ์คอมมบ์และพัศดีคนอื่น ๆ   คือการดูแลนักโทษประหาร   ที่รอการเดินทางผ่านเส้นทาง ที่เรียกว่า กรีนไมล์ (Green Mile)  ทางเดินสีเขียวที่นักโทษใช้เป็นทางเดินออกจากห้องขังไปสู่เก้าอี้ไฟฟ้า  ณ ที่นี่นักโทษทุกคนล้วนแต่สำนึกในโทษของตัวเองแล้วทั้งนั้น และมีชีวิตอยู่เพื่อรอวันสุดท้าย ทำให้พัศดีทุกคนล้วนแต่เห็นใจและผูกพันกับนักโทษทุกคน
เป็นเวลากว่าหลายปี ที่เอดจ์คอมบ์เดินไปบนทางเดินนี้พร้อมกับนักโทษหลายต่อหลายประเภท แต่เขาไม่เคยรู้สึกผูกพันกับใครเหมือนอย่างที่รู้สึกกับ จอห์น ค็อฟฟี่  (ไมเคิล คลาร์ก ดันแดน) นักโทษร่างยักษ์ผิวดำ ที่ต้องคดีฆาตกรรมเด็กหญิงสองคน จากรูปลักษณ์ภายนอกของค็อฟฟี่  มันเป็นเรื่องไม่ยากที่เขาจะฆ่าใครสักคน แต่จากพฤติกรรมของเขา กลับตรงข้ามกับสิ่งที่ใคร ๆ เห็น ค็อฟฟี่เป็นคนที่รักสงบ จิตใจอ่อนโยน และกลัวความมืดเป็นที่สุด  เอดจ์คอมบ์เองเป็นโรคนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ วันหนึ่งค็อฟฟี่ก็ได้ตะปบไปที่เป้ากางเกงของเขา และแล้วโรคที่ทรมานเอดจ์คอมบ์มานานก็หายเป็นปลิดทิ้ง  และพัศดีคนอื่น ๆ ก็ได้รับปาฏิหาริย์เช่นนี้จากค็อฟฟี่เหมือนกัน  ทำให้ทุกคนรู้สึกดีและผูกพันกับค็อฟฟี่ สิ่งเหล่านี้ก่อความสงสัยในใจเอดจ์คอมบ์ว่า ค็อฟฟี่สังหารเด็กหญิงสองคนนั้นจริงหรือไม่ เอดจ์คอมบ์ได้เดินทางไปถาม เบิร์ต แฮมเมอร์สมิธ (แกรี ซีนิส) ทนายความที่ต่างรัฐ ผู้เป็นผู้แก้ต่างคดีให้ค็อฟฟี่
ค็อฟฟี่ได้ช่วยเหลือเมลินดา (แพทริเซีย คาร์กสัน) ภรรยาที่ป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายของ ฮัล มัวร์ส หัวหน้าพัศดี (เดวิด มอส) จนหายในที่สุด แต่ท้ายที่สุดค็อฟฟี่ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงโทษประหารได้ นั่นทำให้เอดจ์คอมบ์และพัศดีทุกคนต้องหลั่งน้ำตา และจดจำค็อฟฟี่ไปตลอดชีวิต
สำหรับตัวเอดจ์คอมบ์เอง เขาเปิดเผยให้อีลินรู้ว่า เขาอยู่ที่นี่มานานกว่า 60 ปีแล้ว  ณ ตอนนั้นเขาอายุได้ 44 ปี และบัดนี้เขาอายุ 108 ปี และจะยังอยู่ต่อไปอีกเรื่อย ๆ
เบื้องหลังและรางวัล

The Green Mile เป็นภาพยนตร์แฟนตาซีสร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 1996 ของ สตีเฟ่น คิง นักเขียนชื่อดังชาวอเมริกัน บทภาพยนตร์ดัดแปลงโดย แฟรงค์ ดาราบอนต์ ผู้กำกับเอง ซึ่งเรื่องนี้นับเป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องที่ 2 ในชีวิตผู้กำกับของดาราบอน หลังจากประสบความสำเร็จมากแล้วอย่างมากมาย ในปี ค.ศ. 1995 กับเรื่อง The Shawshank Redemption ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับนักโทษอีกเช่นกัน
The Green Mile มีจุดเด่นอยู่ที่การแสดงของ ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน นักแสดงผิวดำร่างใหญ่เจ้าของส่วนสูง 6 ฟุต 5 นิ้ว (196 เซนติเมตร) น้ำหนัก 315 ปอนด์ (142 กิโลกรัม) ที่มีผลงานก่อนหน้านี้เป็นที่รู้จักมาจาก Armageddon ในปี ค.ศ. 1998 ในเรื่องนี้ต้องเพิ่มน้ำหนักตัวขึ้นไปถึง 360 ปอนด์ (163 กิโลกรัม) เพื่อรับบทเป็น จอห์น ค็อฟฟี่ นักโทษร่างยักษ์ที่สูง 7 ฟุต 2 นิ้ว น้ำหนัก 400 ปอนด์ แต่มีจิตใจอ่อนโยนและขี้กลัวเหมือนเด็ก ๆ  และเป็นผู้มีพลังปาฏิหาริย์เหนือธรรมชาติ ซึ่งได้ใช้ปาฏิหาริย์นี้ในการช่วยเหลือคนอื่น ๆ  ซึ่งไมเคิล คลาร์ก ดันแคน รับบทนี้ได้อย่างดีมาก จนมีชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงประกอบชาย ในปี ค.ศ. 2000
นอกจากนี้แล้วยังมีนักแสดงอีก 2 คนที่แสดงได้โดดเด่น คือ ดัก ฮัตจิสัน ที่รับบทเป็น เพอร์ซีย์ เวทมอร์ พัศดีผู้มาอยู่ใหม่แต่ทำตัวกร่างและชอบกลั่นแกล้งนักโทษ จึงเป็นที่รังเกียจของทุกคน และถูกค็อฟฟี่ลงโทษในที่สุด และ แซม ร็อคเวลล์ ที่รับบทเป็น ไวล์บิลล์ นักโทษประหารเพียงคนเดียวในที่คุมขังนี้ที่ชั่วร้ายอย่างที่สุด
The Green Mile ประสบความสำเร็จอย่างมากเมื่อเข้าฉาย ทั้งรายได้และคำวิจารณ์ จนมีชื่อเข้าชิงรางวัลหลายสถาบัน ทั้งลูกโลกทองคำ และรางวัลออสการ์ โดยเฉพาะรางวัลออสการ์ มีชื่อเข้าชิงถึง 4 สาขา ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, นักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม และบันทึกเสียงยอดเยี่ยม ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับรางวัลใดเลยก็ตาม
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจาก siamzone
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เก็บถาวร 2009-05-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ชมภาพยนตร์ทั้งหมดจาก mthai
ทีโมที แทตเชอร์

American professional wrestler
| Timothy Thatcher |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Timothy Andrew Moura
เกิด:  (1983-03-17) 17 มีนาคม ค.ศ. 1983 (41 ปี) Alameda County, California, U.S.
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Tim Moura Timothy Thatcher Bryce Braxton-Collins
ส่วนสูง: 6 ฟุต 3 นิ้ว (191 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 225 ปอนด์ (102 กิโลกรัม)
มาจาก: Sacramento, California
ฝึกหัดโดย: SPW Training Academy   APW Bootcamp
เปิดตัว: 2005
ทีโมที โมรา (Timothy Moura; 17 มีนาคม ค.ศ. 1983(1983-03-17)) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันในนาม ทีโมที แทตเชอร์ (Timothy Thatcher)
เขายังเคยปล้ำให้กับ Evolve เป็นแชมป์ Evolve Champion ที่ครองนานที่สุด เช่นเดียวกับอดีตแชมป์ (และคนสุดท้าย) Open the Freedom Gate Champion และผู้ชนะ 2014 Style Battle Tournament นอกจากผลงานของเขาสำหรับสมาคม WWNLive เขาได้ร่วมงานกับค่ายระดับสากลที่มีชื่อเสียงมากมายรวมถึง Major League Wrestling (MLW), Pro Wrestling Guerrilla (PWG), Progress Wrestling, Revolution Pro Wrestling (RevPro), Preston City Wrestling (PCW), Westside Xtreme Wrestling (wXw) และ Combat Zone Wrestling (CZW) ปี 2020-2022 ได้เซ็นสัญญากับ WWE
เขายังเป็นคนที่สองและคนสุดท้าย (หลังจาก Drew Galloway) ที่ครองแชมป์ Evolve และ Open The Freedom Gate พร้อมกัน
แชมป์และรางวัล

All Pro Wrestling
APW Universal Heavyweight Championship (2 times)
APW Worldwide Internet Championship (2 times)
Championship Wrestling from Hollywood
CWFH Heritage Tag Team Championship (1 time) – with Drew Gulak
UWN Tag Team Championship (1 time) – with Drew Gulak
DDT Pro-Wrestling
Ironman Heavymetalweight Championship (1 time)
Evolve
Evolve Championship (1 time)
Open the Freedom Gate Championship (1 time)
Style Battle Tournament (2014)
Pacific Northwest Wrestling
Pacific Northwest Light Heavyweight Championship (1 time)
Pro Wrestling Bushido
PWB Heavyweight Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
PWI ranked him #71 of the best 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2016
Supreme Pro Wrestling
SPW Heavyweight Championship (1 time)
SPW Extreme Championship (1 time)
SPW Tag Team Championship (1 time) – with Drake Frost
Westside Xtreme Wrestling
wXw Unified World Wrestling Championship (1 time)
wXw World Tag Team Championship (1 time) – with Walter
Ambition 9 (2018)
Road to 16 Carat Gold Tournament (2016)
World Tag Team League (2017) – with Walter
Shortcut to the Top (2019)
Wrestling Cares Association
WCA Golden State Tag Team Championship (1 time) – with Oliver John
แหล่งข้อมูลอื่น

Timothy Thatcher ที่ WWE.com
ข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1996

United Nations resolution ตกลงรับ in 2011
ข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1996 ได้รับการรับรองเป็นเอกฉันท์เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 หลังจากการต้อนรับเอกราชของซูดานใต้จากซูดานแล้ว คณะมนตรีได้จัดตั้งคณะผู้แทนสหประชาชาติในซูดานใต้ (UNMISS) เป็นระยะเวลาเริ่มต้นหนึ่งปี
ข้อมติ > ข้อสังเกต

ในคำนำของข้อมติที่ 1996 คณะมนตรีความมั่นคงเน้นย้ำถึงความสำคัญของแนวทางที่ครอบคลุมเพื่อเสริมสร้างสันติภาพซึ่งกล่าวถึงสาเหตุพื้นฐานของความขัดแย้งและหลักการความมั่นคงและการพัฒนาที่เสริมซึ่งกันและกัน มติไม่เห็นด้วยกับการคงอยู่ของความขัดแย้งและผลกระทบที่มีต่อประชาชนพลเรือน ขณะเดียวกันก็เน้นย้ำถึงความสำคัญของการสร้างสันติภาพหลังความขัดแย้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านการเสริมสร้างสถาบันของชาติ
ในขณะเดียวกัน สมาชิกคณะมนตรีเรียกร้องให้มีการร่วมมือกันระหว่าง UNMISS และปฏิบัติการรักษาสันติภาพอื่น ๆ ในพื้นที่ หน่วยงานของสหประชาชาติ และองค์การอื่น ๆ เพื่อดำเนินการสร้างสันติภาพหลังสงคราม นอกจากนี้ คณะมนตรียังเรียกร้องให้มีข้อตกลงต่าง ๆ ระหว่างรัฐบาลซูดานและกองทัพปลดปล่อยประชาชนซูดาน (SPLA/M) เกี่ยวกับสถานะของเอบิเย ความมั่นคงชายแดน และความมั่นคงในรัฐบลูไนล์และคอร์โดฟานใต้
ข้อมติ > การกระทำ

ภายใต้บทที่ VII ของกฎบัตรสหประชาชาติ คณะมนตรีได้จัดตั้ง UNMISS ขึ้นเป็นระยะเวลาเริ่มต้นหนึ่งปี โดยตั้งใจที่จะต่ออายุเพิ่มเติมหากจำเป็น คณะมนตรีได้ตัดสินใจว่าภารกิจนี้จะประกอบด้วยทหาร 7,000 นายและตำรวจ 900 นาย การพิจารณาว่าจะลดจำนวนทหารลงเหลือ 6,000 นายหรือไม่นั้น จะพิจารณาในอีกสามถึงหกเดือนข้างหน้า
UNMISS ได้รับมอบหมายให้เน้นในเรื่องของความมั่นคงและการพัฒนา รวมถึงการสนับสนุนการเสริมสร้างสันติภาพและการสร้างรัฐ การสนับสนุนรัฐบาลของซูดานใต้ในการแก้ไขข้อขัดแย้ง การปกป้องพลเรือน การสถาปนาหลักนิติธรรม และการเสริมสร้างความมั่นคงและความยุติธรรม ได้รับอนุญาตให้ใช้ "วิธีการที่จำเป็นทั้งหมด" เพื่อบังคับใช้คำสั่ง
ข้ิมติเรียกร้องให้มีการเข้าถึงโดยไม่มีการขัดขวางและความร่วมมืออย่างเต็มที่กับ UNMISS จากทุกประเทศ เรียกร้องให้กองทัพต่อต้านของพระเจ้ายุติการโจมตีพลเรือนในซูดานใต้ และยุติการใช้ทหารเด็ก ซูดานใต้ถูกกระตุ้นให้เพิ่มการมีส่วนร่วมของสตรีในสังคมและปฏิรูประบบเรือนจำ
ท้ายที่สุด เลขาธิการ พัน กี-มุน ได้รับการกระตุ้นให้ชี้แจงรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับปฏิบัติการและรายงานความคืบหน้า
ดูเพิ่ม

รายการข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1901 ถึง 2000 (พ.ศ. 2552 - 2554)
สงครามกลางเมืองซูดานครั้งที่สอง
ความขัดแย้งในเซาท์คอร์โดฟานและบลูไนล์
การลงประชามติแยกซูดานใต้เป็นเอกราช พ.ศ. 2554
กองกำลังชั่วคราวรักษาความมั่นคงแห่งสหประชาชาติสำหรับเอบิเย
ข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1990
แหล่งข้อมูลอื่น

(2011) Text of the Resolution at undocs.org
| ด ค กข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ได้รับการรับรองในปี พ> ศ. 2554 |
| --- | --- |
 ← 1967  1968  1969  1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  2024  2025  2026  2027  2028  2029  2030  2031  2032 →
ท่าอากาศยานนานาชาติบาญูวางี

ท่าอากาศยานนานาชาติบาญูวางี (อินโดนีเซีย: Bandar Udara Internasional Banyuwangi) (IATA: BWX, ICAO: WADY) (รหัสเดิม: WARB) เป็นท่าอากาศยานในบลิมบิงซารี (Blimbingsari) ในอำเภอบาญูวางี ให้บริการพื้นที่นครบาญูวางีและพื้นที่โดยรอบในจังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย ชื่อเดิมคือ ท่าอากาศยานบลิมบิงซารี (Bandara Blimbingsari) เปิดให้บริการตั้งแต่ตุลาคม 2010 และได้รับการรับรองให้เป็น "ท่าอากาศยานสีเขียวแห่งแรก" ของอินโดนีเซีย บริหารโดยอังกาซาปูรา จากเดิมอยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงคมนาคม ตั้งแต่ 22 ธันวาคม 2017
ในปี 2010 มีผู้โดยสารใช้บริการ 7,386 คน และเพิ่มเป็น 140,683 คนในปี 2017 ถือว่าเพิ่มขึ้น 1,700% ในระยะเวลาเจ็ดปี ก่อนที่สิบเดือนต่อมาจะเพิ่มสูงถึง 307,157 คนในปี 2018
ผลงานการออกแบบท่าอากาศยานได้รับรางวัลในปี 2022 โดยเป็นหนึ่งในหกอาคารทั่วโลกที่ได้รับรางวัลสถาปัตยกรรมอากา ข่าน
เล่งทอง (ลั่ว ถ่ง)

ขุนนางชาวจีนที่รับใช้ขุนศึกซุนกวน (ค.ศ. 193–228)
บทความนี้เกี่ยวกับเล่งทองที่มีชื่อในภาษาจีนกลางว่าลั่ว ถ่ง สำหรับเล่งทองที่มีชื่อในภาษาจีนกลางว่าหลิง ถ่ง และเป็นบุตรชายของเล่งโฉ ดูที่ เล่งทอง (หลิง ถ่ง)
| เล่งทอง (ลั่ว ถ่ง) |
| --- | --- |
駱統

ผู้บังคับการเขตยี่สู (濡須督)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 223 (223) – ค.ศ. 228 (228)
กษัตริย์: ซุนกวน
รองขุนพล (偏將軍)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 222 (222) – ค.ศ. 223 (223)
กษัตริย์: ซุนกวน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 193 นครอี้อู มณฑลเจ้อเจียง
เสียชีวิต: ค.ศ. 228 (35 ปี)
คู่สมรส: บุตรสาวของซุน ฝู่
บุพการี: ลั่ว จฺวิ้น (บิดา)
อาชีพ: ขุนนาง
ชื่อรอง: กงซฺวี่ (公緒)
บรรดาศักดิ์: ซินหยางถิงโหฺว (新陽亭侯)

เล่งทอง (ค.ศ. 193–228) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ลั่ว ถ่ง  (จีนตัวย่อ: 骆统; จีนตัวเต็ม: 駱統; พินอิน: Luò Tǒng) ชื่อรอง กงซฺวี่ (จีนตัวย่อ: 公绪; จีนตัวเต็ม: 公緒; พินอิน: Gōngxù) เป็นขุนนางผู้รับใช้ขุนศึกซุนกวนในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและต้นยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ

เล่งทองเป็นชาวอำเภออูชาง (烏傷縣 อูชางเซี่ยน) เมืองห้อยเข (會稽 ไคว่จี) ซึ่งอยู่บริเวณนครอี้อู มณฑลเจ้อเจียงในปัจจุบัน บิดาของเล่งทองคือลั่ว จฺวิ้น (駱俊) ผู้รับราชการในฐานะปลัดราชรัฐเฉิน (陳相 เฉินเซียง) ภายใต้หลิว ฉ่ง (劉寵) ผู้เป็นอ๋องแห่งราชรัฐเฉิน (陳王 เฉินหวาง) ภายหลังลั่ว จฺวิ้นถูกสังหารโดยขุนศึกอ้วนสุด มารดาของเล่งทองแต่งงานใหม่หลังสามีเสียชีวิต และกลายเป็นภรรยาน้อยของขุนนางฮัวหิม เล่งทองซึ่งเวลานั้นอายุ 7 ปีกลับมายังเมืองห้อยเขพร้อมกับเหล่าเพื่อนสนิท ก่อนที่เล่งทองจะจากไป มารดามองส่งเขาทั้งน้ำตา แต่เล่งทองไม่ได้หันกลับมาขณะขึ้นรถม้า เมื่อสารถีผู้ขับรถม้าบอกว่ามารดาของเล่งทองอยู่ด้านหลังเขา เล่งทองตอบว่า "ข้าไม่อยากให้มารดาคิดถึงข้าไปมากกว่านี้ นั่นคือเหตุผลที่ข้าไม่เห็นหลังกลับไปมอง" เล่งทองยังมีชื่อเสียงในเรื่องความกตัญญูต่อแม่เลี้ยงของตน (ภรรยาหลวงของฮัวหิม)
ในนิยายสามก๊ก

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊กโดยล่อกวนตง เล่งทองมีบทบาทในตอนที่ 43 ในเหตุการณ์ที่จูกัดเหลียงโต้วาทีกับเหล่าขุนนางบัณฑิตของซุนกวน เล่งทองพร้อมด้วยเตียวอุ๋นต้องการออกไปโต้วาทีกับจูกัดเหลียง แต่ขุนพลอุยกายเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
รักใครหัวใจสีชมพู

Japanese manga series
| --- | --- |
รักใครหัวใจสีชมพู
どれが恋かがわからない (Dore ga Koi ka ga Wakaranai)
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิยม ยูริ
มังงะ
เขียนโดย: โอคุ ทามามุชิ
สำนักพิมพ์: เมเดียแฟกทอรี
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
นิตยสาร: Comic Cune
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 27 สิงหาคม พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  4    3 (หนังสือ)
รักใครหัวใจสีชมพู (ญี่ปุ่น: どれが恋かがわからない, โรมาจิ: Dore ga Koi ka ga Wakaranai) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวยูริ เขียนและวาดภาพโดย โอคุ ทามามุชิ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Comic Cune ของเมเดียแฟกทอรี ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564
ซีรีส์เรื่องนี้เล่าเรื่องเกี่ยวกับ โซราอิเคะ เม ขณะที่เธอเริ่มเรียนมหาวิทยาลัยด้วยความหวังว่าจะหาแฟนสาว
เรื่องย่อ

หลังจากที่ โซราอิเคะ เม พยายามสารภาพรักกับเพื่อนสนิทของเธอในงานพิธีรับปริญญามัธยมปลาย เธอกลับรู้สึกแย่มากเมื่อพบว่าเพื่อนของเธอเพิ่งจะมีแฟน เมย์ต้องการที่จะผ่านพ้นความอกหักไปได้ จึงตัดสินใจเข้าเรียนมหาวิทยาลัยด้วยความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าที่จะต้องหาแฟนให้ได้ ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่ดี เพราะเธอพบว่าตัวเองมีคนที่มีแนวโน้มจะเป็นแฟนรายล้อมอยู่มากมาย
สื่อ > มังงะ

เขียนและวาดภาพโดย โอคุ ทามามุชิ รักใครหัวใจสีชมพู เริ่มตีพิมพ์ในญี่ปุ่นในนิตยสาร Comic Cune ของเมเดียแฟกทอรี ตั้งแต่วันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2564 โดยได้มีการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 4 ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2567
มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ โดยประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2566
ในภาษาอังกฤษมังงะมีลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์ Yen Press วางจำหน่ายในอเมริกาเหนือ
| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  27 เมษายน พ.ศ. 2565 | 978-4-04-681322-0 | 18 เมษายน พ.ศ. 2566 | 978-616-599-068-4 |
| 2 |  27 ธันวาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-04-681785-3 | 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 | 978-616-599-447-7 |
| 3 |  25 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-04-682804-0 | 20 สิงหาคม พ.ศ. 2567 | 978-616-599-722-5 |
| 4 |  27 มิถุนายน พ.ศ. 2567 | 978-4-04-683736-3 | — | — |
สื่อ > อื่น ๆ

เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 คาโดกาวะ ได้เผยแพร่บทอ่านแบบวอมิกของบทแรก โดยมี สึโกยะ คานะ รับบทเป็น เม, มาริกะ โคโนะ รับบทเป็น ริริ, คันนะ นากามูระ รับบทเป็น มาเรีย, ยูมิริ ฮานาโมริ รับบทเป็น มินาโตะ, คานาโกะ โนมูระ รับบทเป็น คาริน และ ฮิโตมิ อูเอดะ รับบทเป็น คาโอรุ
การตอบรับ

Rebecca Silverman จาก เครือข่ายข่าวอนิเมะ ให้คะแนนผลงานเล่มแรกของ รักใครหัวใจสีชมพู อยู่ที่ระดับ B− พร้อมทั้งชื่นชมงานศิลป์ของ โอคุ ทามามุชิ ที่สามารถถ่ายทอดพลังอันหลากหลายของตัวละครแต่ละตัวได้อย่างมีประสิทธิภาพ เธอสรุปว่าเล่มที่ 1 เป็น "บทนำที่มั่นคงซึ่งมีมุขตลกมากมาย - และมุขตลก - สำหรับแฟน ๆ ของมังงะฮาเร็ม มังงะยูริ และโดยเฉพาะทั้งสองอย่าง"
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการมังงะ ที่ Comic Cune (ในภาษาญี่ปุ่น)
รักใครหัวใจสีชมพู (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ท็อปแมเนจเมนต์ (วิดีโอเกม)

| ท็อปแมเนจเมนต์ |
| --- | --- |
ภาพหน้าปก (เวอร์ชันแฟมิลีคอมพิวเตอร์)
ผู้พัฒนา: โคอิ
ผู้จัดจำหน่าย: โคอิ
ชุด: โคอิเอกเซกคิวทีฟซีรีส์
เครื่องเล่น: นินเท็นโดแฟมิลีคอมพิวเตอร์   เอ็นอีซี พีซี-9801
วางจำหน่าย: แฟมิลีคอมพิวเตอร์: ญี่ปุ่น: 12 ธันวาคม ค.ศ. 1990
แนว: กลยุทธ์จำลองธุรกิจ
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว   หลายผู้เล่น (สูงสุด 4 ผู้เล่น)
ท็อปแมเนจเมนต์ (อังกฤษ: Top Management; คาตากานะ: トップマネジメント) เป็นวิดีโอเกมจำลองธุรกิจหลายแพลตฟอร์มที่เปลี่ยนผู้เล่นให้กลายเป็นเจ้าของตำแหน่งองค์กรที่ได้รับการยอมรับอย่างสูง
รูปแบบการเล่น

การใช้ความสามารถในการจัดการที่ได้รับจากเกม ผู้เล่นจะต้องเปลี่ยนบรรษัท (会社, kaisha) ที่เพิ่งก่อตั้งใหม่ ให้กลายเป็นบรรษัทระดับดีเยี่ยมที่ทำกำไรได้ เกมดังกล่าวสร้างโดยบริษัทโคอิ โดยมุ่งเน้นไปที่นักเรียนธุรกิจชาวญี่ปุ่นในไฮสกูล, วิทยาลัย และมหาวิทยาลัย ในขณะเดียวกันก็พยายามดึงดูดนักเล่นเกมทั่วไปที่สนใจเรียนรู้วิธีการดำเนินงานของบริษัทญี่ปุ่น
เกมนี้จำเป็นต้องมีการรู้หนังสือในภาษาญี่ปุ่นนอกเหนือจากทักษะทางคณิตศาสตร์ขั้นสูง ท็อปแมเนจเมนต์มีศิลปะนามธรรมที่ทำหน้าที่เป็นกราฟิกส์ของเกม และการประชุมทางธุรกิจทั่วไปจะจัดขึ้นต้นเดือนเมษายนเสมอเพื่อเป็นมาตรการในการกำหนดระดับการจ้างงาน, เงินเดือนผู้บริหาร ตลอดจนผลประโยชน์ทางการเงินของพนักงาน ส่วนการประชุมที่จัดขึ้นทุก ๆ เดือนมุ่งเน้นไปที่การเผยแพร่โฆษณาทั่วประเทศญี่ปุ่น, การปรับปรุงประสิทธิภาพของผลิตภัณฑ์ และการกำหนดจำนวนผลิตภัณฑ์ที่จะผลิตเพื่อขายในตลาดเสรี
เกมดังกล่าวส่วนใหญ่เป็นแบบข้อความ และผู้เล่นสามารถเลือกระหว่างบริษัทอิเล็กทรอนิกส์รายใหญ่ห้าแห่งที่จะเล่น (ได้แก่ ไอบีเอ็น, ปูจิตสึ, โตจิบา, จาร์ป และเอ็นอีจี ซึ่งเขียนล้อเลียนไอบีเอ็ม, ฟูจิตสึ, โตชิบา, ชาร์ป และเอ็นอีซี) รวมถึงเช่นเดียวกับเกมธุรกิจส่วนใหญ่ การล้มละลายส่งผลให้เกมโอเวอร์ ส่วนเวอร์ชันเอ็นอีซี พีซี-9801 จำหน่ายเพื่อเป็นแนวทางการวิจัยในโลกธุรกิจของญี่ปุ่นเป็นหลัก โดยสามารถจัดซื้อเวอร์ชันใบอนุญาตสำหรับนักเรียนได้มากถึง 10 คน และสำหรับผู้สอนหนึ่งคน
ภาคต่อ

ภาคต่อชื่อท็อปแมเนจเมนต์ II ได้รับการเผยแพร่ในเวลาต่อมาสำหรับซูเปอร์แฟมิคอม นอกเหนือจากระบบปฏิบัติการวินโดวส์ และสำหรับเอ็นอีซี พีซี-9801 ซึ่งเกมดังกล่าวเป็นเกมประเภทเดียวกันยกเว้นมีกราฟิกที่ได้รับการปรับปรุง
เพื่อให้บริษัทเอ็นอีจี (เอ็นอีซี) ก้าวไปข้างหน้าใน "โลกธุรกิจ" เสมือนจริง พวกเขาจะต้องโฆษณาผลิตภัณฑ์ของตนเพื่อให้ผู้บริโภคละทิ้งเขตอิทธิพลของบริษัทโตจิบา (โตชิบา) ที่อยู่เหนือพวกเขา
อาร์เตมิส

| อาร์เตมิส |
| --- | --- |
เทพีแห่งการล่า พงไพรและเนินเขา จันทราและคันศร
ไดแอนาแห่งแวร์ซาย รูปถ่ายแบบโรมันของประติมากรรมกรีกโดยเลโอคารีส (พิพิธภัณฑ์ลูฟร์)
ที่ประทับ: ยอดเขาโอลิมปัส
สัญลักษณ์: ดวงจันทร์, กวาง, สุนัขล่าเนื้อ, ธนูและลูกศร
ข้อมูลส่วนบุคคล
บิดา-มารดา: ซูสและลีโต
พี่น้อง: อะพอลโล
เทพที่เทียบเท่าในความเชื่ออื่น
เทียบเท่าในโรมัน: ไดแอนา
อาร์เตมิส  (กรีกโบราณ: Ἄρτεμις) หรือ อาร์ทิมิส (อังกฤษ: Artemis) เป็นหนึ่งในเทพีกรีกโบราณที่มีการบูชาแพร่หลายที่สุด เปรียบได้ดั่งเทพีไดแอนาของโรมัน นักวิชาการเชื่อว่าทั้งพระนาม รวมทั้งองค์เทพเจ้าเอง เดิมมีมาแต่ก่อนสมัยกรีก ชาวอาร์คาเดียเชื่อว่าพระนางทรงเป็นพระธิดาของดิมีเทอร์
ในเทพปกรณัมกรีกสมัยคลาสสิก มักอธิบายว่าอาร์เตมิสทรงเป็นพระธิดาของซูสและลีโต และทรงเป็นพี่สาวฝาแฝดของอะพอลโล พระองค์เป็นพระเจ้าแห่งการล่า สัตว์ป่า ป่าเถื่อน (wilderness) การคลอด พรหมจรรย์และผู้พิทักษ์หญิงสาว ผู้นำพามาซึ่งและผู้บรรเทาโรคในหญิง มักพรรณนาพระนางเป็นพรานหญิงถือธนูและลูกศร กวางและต้นไซปรัสเป็นสัตว์และพืชศักดิ์สิทธิ์ของพระนาง
เทพปกรณัม > วัยเด็ก

วัยเด็กของอาร์เตมิสไม่สัมพันธ์กันอย่างสมบูรณ์ในเรื่องปรัมปราใด ๆ ที่เหลือรอด อีเลียดลดบุคลิกของเทพเจ้าผู้น่ากลัวลงเป็นบุคลิกของเด็กหญิงซึ่งร้องไห้และปีนพระเพลา (ตัก) ของซูส หลังถูกฮีราโบย โคลงของแคลิมะคัส (Callimachus) ว่าด้วยเทพเจ้า "ผู้ทำให้พระองค์เองสนุกบนภูเขาด้วยการยิงธนู" จินตนาการบรรณพิลาส (vignette) ที่มีเสน่ห์บางอย่าง ตามแคลิมะคัส อาร์เตมิสขณะมีพระชนมายุได้สามพรรษา ทูลขอให้ซูสประทานพรพระนางหกข้อ ได้แก่ ให้พระนางครองพรหมจรรย์ตลอดกาล, ให้พระนางมีหลายนามเพื่อแยกกับพระอนุชา อะพอลโล, ให้ทรงเป็นผู้นำมาซึ่งแสงสว่าง, ขอธนูและลูกธนู กับฉลองพระองค์คลุมรัดเอวเสมอพระชานุ (เข่า) เพื่อที่พระนางจะได้ล่าสัตว์, ขอ "ธิดาแห่งโอเซียเนิส" หกสิบตน ซึ่งทุกตนอายุได้ 9 ปี เพื่อเป็นนักร้องประสานเสียงของพระนาง, และขอนิมฟ์แอมนิซิเดส (Amnisides) ยี่สิบตนเป็นสาวใช้คอยเฝ้าหมาและธนูของพระนางระหว่างที่ทรงพักผ่อน พระนางไม่ประสงค์ให้มีนครใดอุทิศแด่พระนาง แต่ประสงค์ปกครองภูเขา และความสามารถช่วยหญิงในความเจ็บปวดแห่งการคลอด
อาร์เตมิสทรงเชื่อว่าพระนางถูกมอยเร (โชคชะตา) เลือกให้เป็นนางผดุงครรภ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะพระนางช่วยพระชนนีคลอดพระอนุชาฝาแฝด อะพอลโล พระสหายของพระนางล้วนครองพรหมจรรย์ และอาร์เตมิสทรงระวังพรหมจรรย์ของพระนางเองอย่างใกล้ชิด สัญลักษณ์ของพระนางมีธนูและลูกศรสีทอง หมาล่าเนื้อ กวาง และดวงจันทร์ แคลิมะคัสเล่าว่าอาร์เตมิสทรงใช้วัยเยาว์แสวงสิ่งที่พระนางจำเป็นต้องมีเพื่อเป็นพรานหญิงอย่างไร พระนางได้ธนูและลูกศรมาจากเกาะลิพารา (Lipara) ที่ซึ่งฮิฟีสตัสและไซคลอปส์ทำงานได้อย่างไร
ธิดาของโอเซียเนิสเปี่ยมไปด้วยความกลัว แต่อาร์เตมิสในวัยเยาว์เข้าหาอย่างกล้าหาญและขอธนูและลูกธนู แคลิมะคัสเล่าต่อว่าอาร์เตมิสพบแพน พระเจ้าแห่งป่าซึ่งให้หมาตัวเมียเจ็ดตัวและหมาตัวผู้หกตัว ได้อย่างไร จากนั้น พระนางจับกวางเขาทองเพื่อลากรถเทียมของพระนาง อาร์เตมิสฝึกธนูโดยยิงต้นไม้ก่อนแล้วจึงยิงสัตว์ป่า
เทพปกรณัม > โอไรออน

อาร์เตมิสเป็นที่สนใจของพระเจ้าและชายทั้งหลาย แต่มีเพียงพระสหายล่าสัตว์ โอไรออน ที่พิชิตพระพฤทัยของพระนางได้ บางฉบับเล่าว่า เขาถูกอาร์เตมิสฆ่า บ้างก็เล่าว่าเขาถูกแมงป่องที่ไกอาส่งมาฆ่า ในบางฉบับ โอไรออนพยายามล่อลวงโอพิส (Opis) ผู้ติดตามตนหนึ่งของพระนาง พระนางจึงฆ่าเขา บางฉบับของอะเรทัส (Aratus) โอไรออนฉวยฉลองพระองค์คลุมของอาร์เตมิส และพระนางฆ่าเขาเป็นการป้องกันพระองค์
อีกฉบับหนึ่ง อะพอลโลเป็นผู้ส่งแมงป่องมา ตามฮิไจนัส (Hyginus) อาร์เตมิสเคยรักโอไรออน (ฉบับนี้ดูเหมือนเป็นส่วนที่เหลือหายากของพระนางที่เป็นเทพเจ้าก่อนโอลิมปัส ซึ่งมีคู่ครอง ดังเช่น อีออส ซึ่งขัดกับแหล่งข้อมูลภายหลัง) แต่ถูกอะพอลโลลวงให้ฆ่าเขา ซึ่ง "ปกป้อง" พรหมจรรย์ของพระเชษฐภคินี
ลักษณะ

อาร์เตมิสมีรูปลักษณ์เป็นหญิงสาวผมสั้น หน้าตางดงาม อยู่ในชุดล่าสัตว์ทะมัดทแมงกระโปรงสั้น ชุดมักมีสีน้ำเงิน ในมือถือคันธนู