stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จุน ทาซากิ

| จุน ทาซากิ |
| --- | --- |
田崎 潤
จุน ทาซากิ กับ มิจิโกะ ซากะ ใน Gero no Kubi (1955)
เกิด: มิโนรุ ทานากะ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1913(1913-08-28)
เสียชีวิต: 18 ตุลาคม ค.ศ. 1985(1985-10-18) (72 ปี)
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1948–1985
มีชื่อเสียงจาก: ไคจู ภาพยนตร์
จุน ทาซากิ(ญี่ปุ่น: 田崎 潤; โรมาจิ: Tazaki Jun, เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1913 ถึง 18 ตุลาคม ค.ศ. 1985) ชื่อเกิดมิโนรุ ทานากะ เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่นที่รู้จักกันดีจากบทบาทต่าง ๆ ของเขาในภาพยนตร์ ไคจู ที่ผลิตโดย โตโฮ ซึ่งมักแสดงเป็นนักวิทยาศาสตร์หรือบุคลากรทางทหาร
อาชีพ

ทานากะเริ่มต้นอาชีพในฐานะนักแสดงเวทีเร่รอนในช่วงทศวรรษที่ 1930 โดยแสดงภายใต้ชื่อเกิดของเขาและชื่อเวทีต่างๆ ในปี 1950 เขาเปลี่ยนชื่อเป็น จุน ทาซากิ เมื่อเขาปรากฏตัวในภาพยนตร์ของชินโตโฮ เรื่อง Sasameyuki หลังจากรับบทเล็กๆ ในภาพยนตร์ในตอนแรก ทาซากิได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ และเริ่มรับบทสำคัญในภาพยนตร์ที่ผลิตโดยโทโฮในช่วงทศวรรษที่ 1960 อากิระ คูโรซาวะ มักจะเลือกทาซากิแสดงในภาพยนตร์ของเขา แต่ อิชิโร ฮอนดะ ก็ถือว่าเขาเป็นที่โปรดปรานเช่นกัน ภาพยนตร์ไซไฟของโทโฮ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่กำกับโดยฮอนดะ ได้ปรากฏตัวของเขาตลอดทศวรรษที่ 1960 ในฐานะบุคคลสำคัญที่มีหนวด เครา นอกจากบทบาทเป็นพ่อที่เคร่งขรึมแต่เมตตาแล้ว ทาซากิยังรับบทเป็นวายร้ายที่โหดเหี้ยมอีกด้วย บทบาทที่กำหนดของเขาเกิดขึ้นในภาพยนตร์ของฮอนดะ เรื่อง Atragon ซึ่งเขารับบทเป็นทหารผ่านศึกใน สงครามโลกครั้งที่สอง ฮาชิโร่ จินกุจิ ที่ถูกบังคับให้เผชิญหน้ากับเรือดำน้ำ โกเท็นโก เพื่อต่อสู้กับการรุกรานของชาวมูอันที่อาศัยอยู่ใต้น้ำ ในทศวรรษที่ 1970 ทาซากิหยุดรับบทในภาพยนตร์ไซไฟ แต่เขายังคงแสดงต่อไปจนถึงปี 1985 เมื่อเขาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอด
รัสเซียทูเดย์

| --- | --- |

รูปแบบ: สื่อของรัฐ, ช่องข่าว, โฆษณาชวนเชื่อ
ประเทศ: รัสเซีย
พื้นที่แพร่ภาพ: ทั่วโลก
สำนักงานใหญ่: มอสโก
แบบรายการ
ภาษา: ช่องข่าว:  อังกฤษ, ฝรั่งเศส, อาหรับ และสเปน   ช่องสารคดี: อังกฤษ, ฝรั่งเศส, รัสเซีย แพลตฟอร์มออนไลน์: เยอรมัน
ระบบภาพ: 1080i (HDTV) (ลดสเกลไปเป็น 16:9 480i/576i สำหรับฟีดแบบ SDTV)
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: ANO "TV-Novosti"
ช่องรอง:   RT America (2010–2022)  RT France (2017–2022)  RT UK (2014–2022)  RT DE (2014–2022)  RT en Español  RT Arabic  RT Documentary  Ruptly (รวม Redfish และ Maffick) 
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 10 ธันวาคม 2005; 18 ปีก่อน (2005-12-10) (ลงทะเบียนวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2005)
ชื่อเดิม: รัสเซีย ทูเดย์ (2005–2009)
ลิงก์
เว็บไซต์: www.rt.com
โลโกแรกของอาร์ทีใน ค.ศ. 2005 ถึง 2009
อาร์ที (อังกฤษ: RT; อดีตมีชื่อว่า รัสเซีย ทูเดย์ (Russia Today) หรือ รอสซียา เซกอดนียา (รัสเซีย: Россия Сегодня)) เป็นเครือข่ายโทรทัศน์ข่าวต่างประเทศของรัสเซียที่ควบคุมโดยรัฐ ซึ่งได้รับทุนจากรัฐบาลรัสเซีย โดยให้บริการโทรทัศน์จ่ายค่ารับชมและช่องฟรีทูแอร์แก่ผู้ชมนอกประเทศรัสเซีย และให้บริการเนื้อหาอินเทอร์เน็ตในภาษารัสเซีย อังกฤษ สเปน ฝรั่งเศส เยอรมัน และอาหรับ
อาร์ทีเป็นแบรนด์ของ TV-Novosti องค์กรอิสระไม่แสวงหาผลกำไรที่ก่อตั้งโดยรีอะโนวัสติ สำนักข่าวของรัฐรัสเซีย ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2005 ในช่วงวิกฤติเศรษฐกิจในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 รัฐบาลรัสเซียที่นำโดยนายกรัฐมนตรี วลาดีมีร์ ปูติน รวม ANO "TV-Novosti" เข้ากีบรายการองค์กรหลักที่มีความสำคัญเชิงกลยุทธ์ต่อรัสเซีย อาร์ทีเป็นบริษัทแม่ของ Ruptly ซึ่งถือครองช่องวิดีโอ Redfish และบริษัทสื่อดิจิทัล Maffick
อาร์ทีได้รับการกล่าวถึงเป็นประจำว่าเป็นช่องทางโฆษณาชวนเชื่อหลักของรัฐบาลรัสเซียและนโยบายการต่างประเทศ นักวิชาการ, ผู้ตรวจสอบข้อเท็จจริง และผู้ประกาศข่าว (รวมผู้ประกาศของของอาร์ทีทั้งในอดีตและปัจจุบัน) ระบุถึงอาร์ทีเป็นผู้จัดส่งข้อมูลบิดเบือน และทฤษฎีสมคบคิด
อาร์ทีถูกแบนในประเทศยูเครนใน ค.ศ. 2014 หลังการผนวกไครเมียโดยรัสเซีย ลัตเวียและลิทัวเนียดำเนินการแบนด้วยเหตุผลคล้ายกันใน ค.ศ. 2020 ประเทศเยอรมนีแบนRT DE ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 หลังการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย ค.ศ. 2022 โปแลนด์และภายหลังทั้งสหภาพยุโรปกับแคนาดาประกาศแบนช่องอาร์ทีอย่างเป็นทางการ ในขณะที่ผู้ให้บริการอิสระมากกว่า 10 ประเทศหยุดถ่ายทอดสดช่องนี้ เว็บไซต์สื่อสังคมพากันบล็อกลิงก์เชื่อมโยงไปยังเว็บไซต์ของอาร์ทีและจำกัดการเข้าถึงเนื้อหาของอาร์ที ไมโครซอฟท์ถอดอาร์ทีออกจากแอปสโตร์ของตนและลดระดับผลการค้นหาใน Bing ส่วนแอปเปิลถอดแอปอาร์ทีออกจากทุกประเทศ ยกเว้นประเทศรัสเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาอังกฤษ เยอรมัน ฝรั่งเศส สเปน อาหรับ และรัสเซีย)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ
ลัวโซเดอเฟอ

ภาพวาดนักเต้น The Firebird โดย Léon Bakst (1866-1924)
ลัวโซเดอเฟอ (ฝรั่งเศส: L'Oiseau de feu, "วิหคไฟ"; รัสเซีย: Жар-птица, Žar-ptica; อังกฤษ: The Firebird) เป็นผลงานบัลเลต์ประกอบดนตรีชิ้นแรกของอิกอร์ สตราวินสกี ออกแสดงครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1910 โดยคณะ Ballets Russes ของเซอร์เก เดียกิเลฟ นำแสดงโดยทามารา คาร์ซาวินา (1885 – 1978) ออกแบบท่าเต้นโดยมิคาอิล ฟอกิน นักออกแบบท่าเต้นชาวรัสเซีย   บัลเลต์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากนิทานพื้นบ้านสลาฟเกี่ยวกับนกวิเศษ ที่นำโชคลาภและความโชคร้ายมาสู่ผู้ที่จับมันได้
บัลเลต์เรื่องนี้จัดแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1910 ที่ปารีส  เดิมเดียกิเลฟ ได้ว่าจ้างให้อนาโตลี ลยาดอฟ (1855-1914) และนิโคไล ทเชเรปนิน (1873 - 1945)  เป็นผู้แต่งดนตรีสำหรับบัลเลต์เรื่องนี้ตั้งแต่เริ่มโครงการเมื่อ ค.ศ. 1908  แต่ทั้งคู่ได้ขอถอนตัว จึงได้เปลี่ยนให้สตาวินสกีเป็นผู้รับผิดชอบแทน ผลปรากฏว่าบัลเลต์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง สร้างชื่อเสียงให้กับสตาวินสกีและคณะบัลเลต์ จนได้มีผลงานร่วมกันอีกหลายเรื่อง ทั้ง Petrushka (1911), Le sacre du printemps (1913), Le chant du rossignol และ Pulcinella (1920), Renard (1922), Les Noces (1923) และ Apollon musagète (1928)
ดนตรีฉบับดั้งเดิมมีความยาวทั้งสิ้น 45 นาที บรรเลงด้วยวงออร์เคสตราขนาดใหญ่ ประกอบด้วยเครื่องลมไม้ชุดใหญ่ ฮาร์พสามชุด และแกรนด์เปียโน ต่อมาสตราวินสกีได้เรียบเรียงใหม่ให้สั้นลง และบรรเลงด้วยวงดนตรีขนาดเล็กสำหรับการแสดงคอนเสิร์ต เป็นสวีต 2 เวอร์ชัน คือ ฉบับปี 1911 และ ปี 1919  ต่อมาในปี 1945 ได้เรียบเรียงฉบับสำหรับแสดงบัลเลต์เต็มรูปแบบ  ทั้งสี่เวอร์ชันมีชื่อเรียกดังนี้
1910 Ballet Score (หรือ "Ballet in 2 scenes for orchestra")
1911 Suite (หรือ "Concert suite for orchestra No. 1")
1919 Suite (หรือ "Concert suite for orchestra No. 2")
1945 Suite (หรือ "Ballet suite for orchestra")
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลัวโซเดอเฟอ
ฟังผลงาน The Firebird Suite ที่ มิวโซเพน
มูลนิธิป้องกันมะเร็ง

องค์การไม่แสวงหาผลกำไรของรัสเซีย
| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2010; 14 ปีที่แล้ว (2010)
ผู้ก่อตั้ง: อิลยา โฟมินต์เซฟ
ประเภท: องค์การนอกภาครัฐ
ที่ตั้ง: เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย
พื้นที่ให้บริการ : ประเทศรัสเซีย
เว็บไซต์: nenaprasno.ru
มูลนิธิป้องกันมะเร็ง (รัสเซีย: Фонд профилактики рака; อังกฤษ: Cancer Prevention Foundation) เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรของรัสเซียมีส่วนร่วมในการเผยแพร่แก่ประชาชนในการป้องกันเบื้องต้นของเนื้องอกมะเร็งและการแนะนำระบบคัดกรองประชากร, วิธีการใหม่ในการวินิจฉัยโรคมะเร็ง, การศึกษาทางการแพทย์ และโครงการสร้างความตระหนัก
ประวัติ

มูลนิธิป้องกันมะเร็งได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2010 ซึ่งอิลยา โฟมินต์เซฟ ศัลยแพทย์มะเร็งวิทยาได้สำเร็จการศึกษาจากคณะแพทย์ของมหาวิทยาลัยแห่งรัฐมอร์โดเวีย (ค.ศ. 2002) และภาควิชามะเร็งวิทยาของสถาบันการศึกษาหลังปริญญาเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (ค.ศ. 2004) โดยได้กลายเป็นผู้ร่วมก่อตั้งและกรรมการบริหารของกองทุน ในช่วงหลายปีที่เขาอยู่ที่โอสถศาลามะเร็งวิทยาประจำภูมิภาคเลนินกราด (ค.ศ. 2004–2007) แม่ของเขาได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเต้านม และโฟมินต์เซฟมีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงในการรักษาของเธอ หลังจากที่เธอเสียชีวิต โฟมินต์เซฟได้ลาออกจากโอสถศาลา และมุ่งเน้นไปที่การป้องกันมะเร็งชุมนุมชน รวมถึงวิธีการวินิจฉัยในระยะเริ่มต้น ครั้นใน ค.ศ. 2008 โฟมินต์เซฟร่วมกับกลุ่มคนที่มีใจเดียวกันได้จัดให้มีการตรวจร่างกายโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายตามคลินิกที่เขาทำงาน ซึ่งได้ดึงดูดผู้สนับสนุนให้ออกเงินสำหรับการทำงานของผู้เชี่ยวชาญและลงโฆษณาในหนังสือพิมพ์ ต่อมา ได้มีการก่อตั้งสโมสร ‘ฉันไม่ได้อยู่อย่างเปล่าประโยชน์’ และมูลนิธิป้องกันมะเร็งเองก็ได้รับการก่อตั้ง
โครงการ > ศูนย์ตรวจหามะเร็งเต้านมในระยะเริ่มต้น

โครงการแรกของมูลนิธิป้องกันมะเร็งคือศูนย์ตรวจหามะเร็งเต้านมในระยะเริ่มต้น ซึ่งโครงการแรกเปิดให้บริการในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 2011 ในจุดเริ่มต้นของคลินิกโพลีคลินิกเลขที่ 31 ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กที่มหาวิทยาลัยการแพทย์เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กที่หนึ่ง และโครงการที่สอง หนึ่งปีต่อมาในจุดเริ่มต้นของการจ่ายยาด้านมะเร็งของเขตมอสโกตามการคาดการณ์ของโนวอยส์เมย์ลอฟสกี โดยมีการจัดห้องส่องกล้องไว้ที่นั่น และมีการให้คำปรึกษารวมถึงการวิจัยโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ในระหว่างการทำงาน ศูนย์ตรวจหามะเร็งเต้านมในระยะเริ่มต้นได้พบผู้คนมากกว่า 50,000 คน และระบุตัวผู้ป่วยต้องสงสัยเกี่ยวกับมะเร็งเต้านมมากกว่า 422 ราย แต่ใน ค.ศ. 2016 เนื่องจากขาดการระดมทุนอย่างต่อเนื่อง มูลนิธิป้องกันมะเร็งจึงตัดสินใจปิดโครงการและมุ่งเน้นไปที่โครงการประเมินความเสี่ยงโรคมะเร็งรายบุคคล
โครงการ > ริบบิ้นสีชมพูในเมืองของคุณ

ตั้งแต่ ค.ศ. 2013 มูลนิธิป้องกันมะเร็งร่วมกับบริษัทเอวอนโดยการสนับสนุนของสถาบันวิจัยวิทยามะเร็งที่ได้รับการตั้งชื่อตามเปตรอฟได้ดำเนินการตรวจหามะเร็งเต้านมในระยะเริ่มต้นของโครงการ — ‘ริบบิ้นสีชมพูในเมืองของคุณ’ โดยที่ดินจัดสรรตรวจสุขภาพฟรีเปิดให้บริการเพียงไม่กี่วันในศูนย์ภูมิภาคภายใต้กรอบของการดำเนินการ นอกจากนี้ ยังมีโต๊ะกลมและระดับผู้เชี่ยวชาญสำหรับแพทย์, การบรรยายสำหรับนักศึกษาแพทย์ และการให้คำปรึกษาเพิ่มเติมสำหรับผู้ป่วย ใน ค.ศ. 2013 การดำเนินการนี้ได้จัดขึ้นที่อาคันเกลสค์, โวโรเนจ, ครัสโนยาสค์ และเยคาเตรินบุร์ก โดยมีผู้หญิงประมาณ 6,000 คนได้รับการตรวจร่างกาย ซึ่ง 90 คนได้รับการส่งไปติดตามผลและรักษาด้วยความสงสัยว่ามีเนื้องอกมะเร็ง ส่วนใน ค.ศ. 2014 ตเวียร์ และซูร์กุต ได้มีส่วนร่วมในการดำเนินการ ครั้นใน ค.ศ. 2015 ส่วนดังกล่าวได้จัดขึ้นในซึคตึฟคาร์, อาคันเกลสค์, คาลีนินกราด, อีร์คุตสค์ และวลาดีวอสตอค ผู้หญิงเกือบ 10,000 คนได้รับการตรวจ มากกว่า 200 คนได้รับการส่งต่อเพื่อตรวจเพิ่มเติม และใน ค.ศ. 2016 ปฏิบัติการดังกล่าวได้จัดขึ้นที่สตัฟโรปอล, วอลโกกราด, อูฟา, ยูชโน-ซาคาลินสค์, โนโวซีบีสค์, ตัมบอฟ และยาโรสลัฟล์ โดยมีการวางแผนที่จะตรวจประมาณ 14,000 คน ในระหว่างการสำรวจและการประชุม มูลนิธิป้องกันมะเร็งพบว่าผู้หญิงส่วนใหญ่ในภูมิภาคของรัสเซียทราบดีเกี่ยวกับความจำเป็นในการตรวจร่างกาย แต่ชาวรัสเซียมากกว่าครึ่งไม่เคยได้รับการตรวจป้องกัน และปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลังจากมีอาการเท่านั้น
โครงการ > รู้เพื่อที่จะมีชีวิตอยู่

ในเดือนพฤษภาคม–มิถุนายน ค.ศ. 2014 มูลนิธิป้องกันมะเร็งร่วมกับสถาบันวิจัยวิทยามะเร็งที่ได้รับการตั้งชื่อตามเอ็น.เอ็น.เปตรอฟ และสมาคมนักวิทยาเนื้องอกแห่งเขตสหพันธ์ตะวันตกเฉียงเหนือได้เปิดตัวโครงการร่วมในชื่อ ‘รู้เพื่อที่จะมีชีวิตอยู่’ ภายในกรอบของโครงการนี้ สำนักงานตรวจหามะเร็งในระยะเริ่มต้นได้รับการจัดอยู่ในสถาบันวิทยามะเร็ง โดยพวกเขาทำงานในรูปแบบขยาย ผู้เชี่ยวชาญได้เข้าร่วมการประชุมวิทยามะเร็งบอลติกนานาชาติ II ‘การป้องกันและการตรวจคัดกรองมะเร็ง’, การสัมมนาและระดับผู้เชี่ยวชาญสำหรับแพทย์ปฐมภูมิ, การประชุมระดับนานาชาติของนักวิทยาเนื้องอกด้านสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ‘คืนสีขาว’, การประชุมระดับนานาชาติ ‘นวัตกรรมด้านสถิติวิทยามะเร็ง’ และโต๊ะกลม ซึ่งจัดทำร่วมกับคณะกรรมการสุขภาพแห่งเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
รางวัลที่ได้รับ

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2017 อิลยา โฟมินต์เซฟ ผู้อำนวยการบริหารของมูลนิธิป้องกันมะเร็ง ได้รับรางวัลผู้เชี่ยวชาญแห่งปีจากนิตยสารเอกซ์เพิร์ตนอร์ธเวสต์ในการเสนอชื่อ ‘ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีสุขภาพ’ สำหรับโครงการนำร่องเกี่ยวกับการตรวจคัดกรองประชากรที่มีการควบคุมสำหรับมะเร็งลำไส้ใหญ่ซึ่งเปิดตัวใน ค.ศ. 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

nenaprasno.ru (รัสเซีย)
media.nenaprasno.ru — Profilaktika.Media (รัสเซีย)
รัสเซียยุโรป

รัสเซียยุโรป (รัสเซีย: Европейская Россия, европейская часть России; อังกฤษ: European Russia) เป็นพื้นที่ส่วนตะวันตกและมีประชากรมากที่สุดของประเทศรัสเซีย ซึ่งมีภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ทางในทวีปยุโรป เมื่อเทียบกับภาคตะวันออกที่มีประชากรเบาบางซึ่งอยู่ในทวีปเอเชีย รัสเซียยุโรปครอบคลุมพื้นที่สำคัญของยุโรปตะวันออก โดยครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 40% ของพื้นที่ทั้งหมดของทวีปยุโรปโดยมีประชากรมากกว่า 15% ของทั้งหมด ทำให้รัสเซียเป็นผู้นำของทวีปทั้งในด้านภูมิศาสตร์และข้อมูลประชากร
พื้นที่และข้อมูลประชากร

รัสเซียยุโรปมีประชากรประมาณ 75% หรือ 3/4 ของประชากรทั้งหมดของประเทศรัสเซีย ครอบคลุมพื้นที่กว่า 3,995,200 ตารางกิโลเมตร (1,542,600 ตารางไมล์) โดยมีประชากรเกือบ 110 ล้านคน ทำให้รัสเซียเป็นประเทศที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดในทวีปยุโรป รัสเซียยุโรปเป็นภูมิภาคที่หนาแน่นที่สุดของประเทศรัสเซีย โดยมีความหนาแน่นของประชากร 27.5 คนต่อตารางกิโลเมตร (70 คนต่อตารางไมล์)
ทั้งสามนครสหพันธ์ของประเทศรัสเซียอยู่ในรัสเซียยุโรป เมืองเหล่านี้ได้แก่ มอสโก เมืองหลวงของประเทศและเมืองที่ใหญ่ที่สุด ซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในยุโรปอีกด้วย เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก เมืองหลวงแห่งวัฒนธรรมและเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับสองของประเทศ และเซวัสโตปอลซึ่งตั้งอยู่ในคาบสมุทรไครเมียซึ่งเป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน
ดูเพิ่ม

เอเชียเหนือ
รัสเซียตะวันออกไกล
ไซบีเรีย
Federal districts of Russia
ริมสกี-คอร์ซาคอฟ (ภาพยนตร์)

| ริมสกี-คอร์ซาคอฟ |
| --- | --- |

กำกับ: Gennadi Kazansky   Grigori Roshal
เขียนบท: Anna Abramova   Grigori Roshal
นักแสดงนำ: Grigori Belov   Nikolai Cherkasov   Aleksandr Borisov   Liliya Gritsenko
กำกับภาพ: Mikhail Magid   Lev Sokolsky
ดนตรีประกอบ: Georgi Sviridov
บริษัทผู้สร้าง: เลนฟิล์ม 
ผู้จัดจำหน่าย: Sovexport
วันฉาย:   ค.ศ. 1953 (1953) 
ความยาว: 101 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
ริมสกี-คอร์ซาคอฟ (รัสเซีย: Римский-Корсаков) เป็นภาพยนตร์แนวอัตชีวประวัติจากสหภาพโซเวียตในปี 1953 กำกับโดย Gennadi Kazansky และ Grigori Roshal นำแสดงโดย Grigori Belov, Nikolai Cherkasov และ Aleksandr Borisov ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับอัตชีวประวัติของนีไคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ คีตกวีชาวรัสเซีย
บรรณานุกรม

Mitchell, Charles P.  The Great Composers Portrayed on Film, 1913 Through 2002. McFarland & Company, 2004.
แหล่งข้อมูลอื่น

ริมสกี-คอร์ซาคอฟ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ยุทธการที่ทะเลสาบคาซัน

ยุทธการที่ทะเลสาบคาซัน (อังกฤษ: Battle of Lake Khasan) เหตุการณ์จางกู่เฟิง (จีน: 張鼓峰事件; พินอิน: Zhānggǔfēng Shìjiàn) หรือเหตุการณ์โชโกโฮ (ญี่ปุ่น: 張鼓峰事件; โรมาจิ: Chōkohō Jiken) ซึ่งเป็นความขัดแย้งทางทหารระหว่างแมนจูกัวซึ่งเป็นดินแดนยึดครองของจักรวรรดิญี่ปุ่นได้รุกล้ำอาณาเขตเข้าไปยังดินแดนของสหภาพโซเวียต การรุกล้ำอาณาเขตดังกล่าวนั้นเกิดจากความเชื่อของฝ่ายญี่ปุ่นที่ว่าสหภาพโซเวียตตีความตามสนธิสัญญาปักกิ่งผิดไป ซึ่งเป็นสนธิสัญญาที่ได้รับการลงนามมาตั้งแต่สมัยจักรวรรดิรัสเซีย และประเทศจีนสมัยราชวงศ์ชิงแล้ว และนอกเหนือจากนั้น เครื่องหมายกั้นอาณาเขตของทั้งสองฝ่ายก็ไม่มีความแน่นอน
เบื้องหลัง

เป็นเวลากว่าครึ่งศตวรรษแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่ได้เกิดความขัดแย้งตามแนวชายแดนระหว่างรัสเซีย ญี่ปุ่นและจีน ตามดินแดนซึ่งในปัจจุบันเป็นภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน  ทางรถไฟสายจีนตะวันออก (อังกฤษ: CER, Chinese Eastern Railway) เป็นทางรถไฟที่เชื่อมระหว่างแมนจูเรียและภาคตะวันออกไกลของรัสเซีย  และทางรถไฟที่แยกไปทางทิศใต้ของทางรถไฟสายจีนตะวันออกนั้น หรือที่เรียกกันว่า ทางรถไฟสายแมนจูเรียใต้ ได้กลายมาเป็นจุดสำคัญที่นำไปสู่สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น และต่อมาได้นำไปสู่สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และสงครามชายแดนโซเวียต-ญี่ปุ่นด้วยเช่นกัน ความขัดแย้งที่ได้ขยายออกไปนั้น อย่างเช่น ความขัดแย้งจีน-โซเวียต (1929) และกรณีมุกเดน ใน ค.ศ. 1931
การรบ

เหตุการณ์ได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1938 เมื่อผู้ช่วยทูตญี่ปุ่นในกรุงมอสโก ต้องการให้ฝ่ายโซเวียตถอนกำลังทหารตามแนวชายแดนออกไปจากพื้นที่เบซีมยานนายา (รัสเซีย: высота Безымянная, จีน: Shachaofeng) และเนินเขาซาโอซยอร์นายา (รัสเซีย: высота Заозёрная, จีน: Changkufeng) ทางตะวันตกของทะเลสาบคาซัน ทางตอนใต้ของดินแดนปรีมอร์เย ไม่ไกลจากเมืองวลาดีวอสตอค และให้เปลี่ยนไปยึดเอาแนวชายแดนโซเวียต-เกาหลีเป็นหลัก แต่ข้อเรียกร้องดังกล่าวได้รับการปฏิเสธ
กองทัพญี่ปุ่นโจมตีครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม แต่ก็ถูกตีโต้กลับมา แต่ในวันที่ 31 กรกฎาคม กองทัพโซเวียตจำเป็นต้องล่าถอย กองพลที่ 19 แห่งจักรวรรดิญี่ปุ่นและกองกำลังแมนจูกัวบางส่วนสามารถเอาชนะเหล่าทหารไรเฟิลที่ 39 ภายใต้การบังคับบัญชาของ G. Shtern (ซึ่งอาจประกอบด้วย กองพลไรเฟิลที่ 32 ที่ 39 และที่ 40 และกองพลน้อยยานยนต์ที่ 2) หนึ่งในผู้บัญชาการของกองทัพญี่ปุ่นในการรบ คือ พันเอกโคโตกุ ซาโต ผู้บัญชาการกรมทหารราบที่ 75 กองกำลังของเขาสามารถขับไล่กองทัพโซเวียตลงจากเนินเขาได้จากการโจมตียามกลางคืน
นอกจากนั้น ยังมีรายงานอีกว่าฝ่ายญี่ปุ่นได้นำรถถังขนาดเบาและรถถังขนาดกลางเข้ามาทำการรบด้วย ส่วนทางฝ่ายโซเวียตก็ได้มีการตอบโต้ด้วยรถถังและปืนใหญ่เช่นกัน ใน ค.ศ. 1933 ฝ่ายญี่ปุ่นได้มีการออกแบบและก่อสร้างรถไฟหุ้มเกราะพิเศษ (Rinji Soko Ressha) ซึ่งได้บรรจุอยู่ในหน่วยรถไฟหุ้มเกราะที่ 2 ในแมนจูเรีย และมีส่วนร่วมในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และในยุทธการที่ทะเลสาบคาซัน และสนับสนุนการทำการรบโดยการส่งกองกำลังหนุนในแก่แนวหน้า
ภายใต้การบังคับบัญชาของวาซีลี บลูย์เคียร์ จอมพลแห่งแนวตะวันออกไกล ซึ่งได้เรียกกำลังหนุนเข้าสู่พื้นที่ และหลังจากการรบหลายครั้งระหว่างวันที่ 2 สิงหาคม จนถึงวันที่ 9 สิงหาคม กองทัพโซเวียตก็สามารถขับไล่กองทัพญี่ปุ่นออกไปจากดินแดนโซเวียตได้สำเร็จ
ในวันที่ 10 สิงหาคม นายกรัฐมนตรีแห่งญี่ปุ่นได้เดินทางไปยังสหรัฐอเมริกา เพื่อเรียกร้องสันติภาพ และการรบสิ้นสุดเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม
หลังการรบ

ฝ่ายญี่ปุ่น ทหารญี่ปุ่นได้รับบทเรียนอันใหญ่หลวง แต่ก็ยังมีความต้องการที่จะโจมตีสหภาพโซเวียตอีกครั้ง ในยุทธการที่มีขนาดใหญ่กว่าเดิมคือยุทธการที่ฮาลฮิน กอลในสงครามชายแดนโซเวียต-ญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1939
ส่วนทางฝ่ายโซเวียต ความพ่ายแพ้ที่เกิดขึ้นหลายครั้งทำให้วาซีลี บลูย์เคียร์ถูกการประณามว่าไร้ความสามารถเพียงพอ เขาถูกจับกุมตัวโดยกรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายในและถูกประหารชีวิต
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Coox, Alvin D. The Anatomy of a Small War: The Soviet-Japanese Struggle for Changkufeng/Khasan, 1938. Westport, Conn.: Greenwood Press, 1977 ISBN 0-8371-9479-2
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่ทหารของฝ่ายโซเวียตระหว่างยุทธการที่ทะเลสาบคาซัน
แผนที่ภูมิประเทศของทะเลสาบคาซัน
ทหารโซเวียตบนเนินเขาเซาเซอนาย่า
ลีเตราตูร์นายากาเซตา

โลโก้ของหนังสือพิมพ์
ลีเตราตูร์นายากาเซตา (รัสเซีย: Литературная газета; อังกฤษ: Literary Newspaper) เป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์เกี่ยวกับวัฒนธรรมและการเมืองของสหภาพโซเวียตและรัสเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ Literaturnaya Gazeta
รถไฟใต้ดินนิจนีนอฟโกรอด

รถไฟใต้ดินนิจนีนอฟโกรอด (รัสเซีย: Нижегородское метро) หรือที่รู้จักกันในชื่อ รถไฟใต้ดินกอร์กี (Горьковское Метро) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองนิจนีนอฟโกรอด ประเทศรัสเซีย เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1985 จำนวน 15 สถานี ระยะทาง 21.6 กิโลเมตร (13.4 ไมล์)
รายชื่อสถานี > สายสีแดง

กอร์คอฟสกายา (Gorkovskaya)
มอสคอฟสกายา (Moskovskaya)
ชคาลอฟสกายา (Chkalovskaya)
เลนินสกายา (Leninskaya)
ซาเรชนายา (Zarechnaya)
ดวีกาเตลเรโวลูย์ซีอิ (Dvigatel Revolyutsii)
โปรเลตาร์สกายา (Proletarskaya)
อัฟโตซาวอดสกายา (Avtozavodskaya)
คอมโซมอลสกายา (Komsomolskaya)
คีรอฟสกายา (Kirovskaya)
ปาร์คคุลตูรืย (Park Kultury)
สถานีกอร์คอฟสกายา
สถานีมอสคอฟสกายา
สถานีชคาลอฟสกายา
สถานีเลนินสกายา
สถานีซาเรชนายา
สถานีดวีกาเตลเรโวลูย์ซีอิ
สถานีโปรเลตาร์สกายา
สถานีอัฟโตซาวอดสกายา
สถานีคอมโซมอลสกายา
สถานีคีรอฟสกายา
สถานีปาร์คคุลตูรืย
รายชื่อสถานี > สายสีน้ำเงิน

ลูกศร (Strelka)
มอสคอฟสกายา (Moskovskaya)
คานาวินสกายา (Kanavinskaya)
บูร์นาคอฟสกายา (Burnakovskaya)
บูเรเวสต์นิค (Burevestnik)
ลูกศร
สถานีมอสคอฟสกายา
สถานีคานาวินสกายา
สถานีบูร์นาคอฟสกายา
สถานีบูเรเวสต์นิค
ดูเพิ่ม

รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) Urbanrail.net เก็บถาวร 2006-02-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(รัสเซีย) Metroworld site - Extensive information
(รัสเซีย) Metrowalks เก็บถาวร 2014-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Extensive image collection and station description
(อังกฤษ) Nizhny Novgorod Metro Travel and business guide to Nizhny Novgorod
วลาดิมีร์ นิกิติน

| วลาดิมีร์ นิกิติน |
| --- | --- |
เกิด: วลาดิมีร์ โอเลโกวิช นิกิติน 25 มีนาคม พ.ศ. 2533
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.ตัวแทนของ   รัสเซีย .โอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- | --- |
|  |  รีโอเดจาเนโร 2559  | แบนตัมเวท |
มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก
|  |   อัลมาตี 2556   | แบนตัมเวท |
มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์ยุโรป
|  | มินสค์ 2556 | −56 kg |
วลาดิมีร์ นิกิติน (Vladimir Nikitin) ชื่อจริง วลาดิมีร์ โอเลโกวิช นิกิติน (Vladimir Olegovich Nikitin; รัสเซีย: Владимир Олегович Никитин) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2533 ที่ สาธารณรัฐโกมี ประเทศรัสเซีย ติดทีมชาติรัสเซียเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2559 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิลในรุ่นแบนตัมเวท รอบแรก ชนะ โบเอ วาราวารา จาก วานูวาตู เมื่อ 10 สิงหาคม รอบสอง ชนะ ฉัตรชัย บุตรดี จากไทย เมื่อ 14 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ ไมเคิล คอนแลน จาก ไอร์แลนด์ เมื่อ 16 สิงหาคม ชัยชนะต่อฉัตรชัยและคอนแลนของนิกิตินเป็นที่กังขาและมีการตั้งคำถามเกี่ยวกับการตัดสินของกรรมการนิกิตินถอนตัวในรอบรองชนะเลิศเพราะได้รับบาดเจ็บจากการชกกับคอนแลนก่อนหน้านี้ ได้เหรียญทองแดง
มิสรัสเซีย

| --- | --- |
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1989
ประเภท: ประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: มอสโก
ที่ตั้ง: ประเทศรัสเซีย
สมาชิก  : นางงามจักรวาล มิสเวิลด์ มิสยุโรป
ภาษาทางการ : รัสเซีย
เว็บไซต์: Official website (รัสเซีย)
มิสรัสเซีย (รัสเซีย: Мисс Россия) เป็นการประกวดนางงามในประเทศรัสเซีย เริ่มจัดขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 แต่ไม่ได้จัดการประกวดขึ้นในปี ค.ศ. 1994, 2000 และ 2008
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007 ผู้ชนะการประกวดมิสรัสเซียจะได้เป็นตัวแทนของประเทศในการเข้าร่วมการประกวดมิสเวิลด์ และนางงามจักรวาล อย่างไรก็ตามหากมิสรัสเซียไม่สามารถเข้าร่วมการประกวดได้ รองอันดับ 1 จะได้ปฏิบัติหน้าที่แทนมิสรัสเซีย
รายนามผู้ชนะ > มิสรัสเซีย (1993–)

| ปี | มิสรัสเซีย | ภาษารัสเซีย | เขตการปกครอง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1993 | อันนา ไบชิค | Анна Витальевна Байчик | เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก |  |
1994: —
| 1995 | เอลมีรา ตูย์เชวา | Эльми́ра Альбе́ртовна Тую́шева | แคว้นคาลูกา |  |
| 1996 | อะเลคซันดรา เปโตรวา | Александра Валерьевна Петрова | สาธารณรัฐชูวัช |  |
| 1997 | เยเลนา โรโกจีนา | Елена Рогожина | แคว้นซามารา | มิสยุโรป 1999 |
| 1998 | อันนา มาโลวา | Анна Малова | แคว้นยาโรสลัฟล์ | 10 คนสุดท้าย นางงามจักรวาล 1998 |
| 1999 | อันนา ครุกโลวา | Анна Круглова | สาธารณรัฐตาตาร์สถาน |  |
2000: —

| 2001 | โอซานา เฟโดโรวา | Оксана Геннадьевна Фёдорова | เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก | นางงามจักรวาล 2002 |

| 2002 | ซเวตลานา โคโรเลวา | Светлана Королёва | สาธารณรัฐคาเรเลีย | มิสยุโรป 2002 |
| 2003 | วิคโตเรีย โลปือเรวา | Виктория Лопырёва | แคว้นรอสตอฟ |  |
| 2004 | ดีอานา ซารีโปวา | Диана Зарипова | สาธารณรัฐตาตาร์สถาน |  |
| 2005 | อะเลคซันดรา อีวานอฟสกายา | Александра Ивановская | ดินแดนฮาบารอฟสค์ |  |
| 2006 | ตาเตียนา โคโตวา | Татьяна Николаевна Котова | แคว้นรอสตอฟ |  |
| 2007 | คเซเนีย ซูคีโนวา | Ксе́ния Влади́мировна Сухи́нова | แคว้นตูย์เมน | มิสเวิลด์ 2008 |
| 2009 | โซเฟีย รูดีวา | София Андреевна Рудьева | เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก |  |
| 2010 | อีรีนา อันตอนเอนโค | Ири́на И́горевна Анто́ненко | แคว้นสเวียร์ดลอฟสค์ | 15 คนสุดท้าย นางงามจักรวาล 2010 |
| 2011 | นาตาเลีย กันตีมูรอฟวา | Наталья Серге́евна Гантимурова | มอสโก |  |
| 2012 | เยลีซาเวตา โกโลวาโนวา | Елизаве́та И́горевна Голова́нова | แคว้นสโมเลนสค์ | 10 คนสุดท้าย นางงามจักรวาล 2012 |
| 2013 | เอลมีรา อับบราซาโควา | Эльмира Рафаи́ловна Абдразакова | แคว้นเคเมโรโว |  |
| 2014 | ยูลียา อะลีโปวา | Юлия Сергеевна Алипова | แคว้นซาราตอฟ |  |
| 2015 | โซเฟีย นีกีชุค | София Викторовна Никитчук | แคว้นสเวียร์ดลอฟสค์ | รองอันดับ 1 มิสเวิลด์ 2015 |
| 2016 | ยานา โดโบรวอลสกายา | Яна Денисовна Добровольская | แคว้นตูย์เมน |  |
| 2017 | โปลีนา โปโปวา | Полина Алексеевна Попова | แคว้นสเวียร์ดลอฟสค์ | 10 คนสุดท้าย มิสเวิลด์ 2017 |
| 2018 | ยูลียา เซอร์เกเยฟนา ปอลเลียชีฮีนา | Юлия Сергеевна Полячихина | สาธารณรัฐชูวัช |  |
| 2019 | อะลีนา ซานโค | Алина Санько | อะซอฟ |  |
รายนามผู้ชนะ > มิสสหภาพโซเวียต (1989–1991)

| ปี | มิสสหภาพโซเวียต | ภาษารัสเซีย | เขตการปกครอง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1989 | ยูเลีย ซูฮาโนวา | Юлия Суханова |  มอสโก, โซเวียตรัสเซีย |  |
| 1990 | มารีเยีย เคคา | Мария Кежа |  วีเต็บสค์, โซเวียตเบียโลรัสเซีย | สละตำแหน่งเพื่อไปแต่งงาน รองอันดับ 1 คือ ยูเลีย เลมิโกวา ได้ปฏิบัติหน้าที่มิสสหภาพโซเวียตแทน |
| 1990 | ยูเลีย เลมิโกวา | Юлия Лемигова |  มอสโก, โซเวียตรัสเซีย | รองอันดับ 2 นางงามจักรวาล 1991 |
| 1991 | อีลีมีรา ชัมซุตดีโนวา | Ильмира Шамсутдинова |  แคว้นซาราตอฟ, โซเวียตรัสเซีย | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย นางงามจักรวาล 1996 ในฐานะมิสรัสเซีย |
รายนามผู้ชนะ > ผู้ชนะแบ่งตามเขตการปกครอง

| เขตการปกครอง | ชนะเลิศ (ครั้ง) | ปี |
| --- | --- | --- |
| แคว้นสเวียร์ดลอฟสค์ | 3 | 2010, 2015, 2017 |
| เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก | 3 | 1993, 2001, 2009 |
| สาธารณรัฐชูวัช | 2 | 1996, 2018 |
| แคว้นตูย์เมน | 2 | 2007, 2016 |
| แคว้นรอสตอฟ | 2 | 2003, 2006 |
| สาธารณรัฐตาตาร์สถาน | 2 | 2000, 2004 |
| แคว้นซาราตอฟ | 1 | 2014 |
| แคว้นเคเมโรโว | 1 | 2013 |
| แคว้นสโมเลนสค์ | 1 | 2012 |
| มอสโก | 1 | 2011 |
| ดินแดนฮาบารอฟสค์ | 1 | 2005 |
| สาธารณรัฐคาเรเลีย | 1 | 2002 |
| แคว้นยาโรสลัฟล์ | 1 | 1998 |
| แคว้นซามารา | 1 | 1997 |
| แคว้นคาลูกา | 1 | 1995 |
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติ

ชนะเลิศ
รองชนะเลิศ
เข้ารอบสุดท้าย
ดูเพิ่ม

นางงามจักรวาล