stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นอวาก จอกอวิช
ประวัติการเล่นอาชีพ > 2025: ร่วมงานกับแอนดี มาร์รี และ ไล่ล่าถ้วยใบที่ 100

จอกอวิชกลับมาเริ่มต้นฤดูกาลที่ออสเตรเลีย โดยรายการแรกคือเอทีพี 250 ที่บริสเบนระหว่างวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2024 ถึง 6 มกราคม ค.ศ. 2025 เขาผ่านรอบแรกด้วยการเอาชนะริงกี ฮิจิกาตะ 6–3, 6–3 และเอาชนะกาแอล มงฟิล์ส ในรอบต่อมาด้วยสกอร์เดียวกัน นับเป็นการขยายสถิติเอาชนะมงฟิล์สได้ทุกครั้งตั้งแต่พบกันมา 20 ครั้งในอาชีพ (20–0) อย่างไรก็ตาม เขาตกรอบต่อมาโดยแพ้ไรล์ลี โอเพลกะ จอกอวิชลงแข่งขันแกรนด์สแลมออสเตรเลียนโอเพนด้วยการเป็นมือวางอันดับ 7 ในการแข่งขันรอบที่ 2 ที่พบกับเจมี ฟาเรีย จอกอวิชสร้างสถิติใหม่ในการลงแข่งขันแกรนด์สแลมประเภทชายเดี่ยวครบ 430 นัด เป็นสถิติใหม่แซงหน้าเฟเดอเรอร์ และหลังจากเอาชนะ จิริ เลเฮ็ตส์คา จากเช็กเกีย จอกอวิชทำสถิติเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศ (8 คนสุดท้าย) ในระดับแกรนด์สแลม 61 ครั้ง เข้าไปพบกับคู่ปรับอย่างอัลการัซ เขาเอาชนะไป 3–1 เซต (4–6, 6–4, 6–3, 6–4) ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศในระดับแกรนด์สแลมเป็นครั้งที่ 50 ไปพบกับอเล็คซันเดอร์ ซเฟเร็ฟ จอกอวิชถอนตัวหลังจบการแข่งขันเซตแรกจากการบาดเจ็บบริเวณขา ต่อมา ผลสแกน MRI พบว่าอาการบาดเจ็บเกิดจากกล้ามเนื้อต้นขาด้านหลังฉีกขาด
แม้จะมีการคาดการณ์ว่าจอกอวิชจะต้องพักฟื้นหลายเดือน หรืออาจจะถึงขั้นต้องผ่าตัด ทว่าเขาสามารถฟื้นตัวจากการบาดเจ็บอย่างรวดเร็วหลังผ่านไปเพียง 3 สัปดาห์ เขากลับมาลงแข่งขันรายการที่โดฮาวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 โดยในปีนี้มีการปรับคะแนนจากการเป็นรายการเอทีพี 250 มาเป็นรายการโดฮา 500 นอกจากนี้ ยังมีรายงานว่าแอนดี มาร์รี ตัดสินใจขยายเวลาการทำหน้าที่ผู้ฝึกสอนให้แก่จอกอวิชจนถึงจบแกรนด์สแลมวิมเบิลดันเดือนกรกฎาคมเป็นอย่างน้อย เดิมทีทั้งคู่มีการหารือว่ามาร์รีจะยุติบทบาทหลังจบออสเตรเลียนโอเพนเท่านั้น จอกอวิชตกรอบแรกที่โดฮาโดยแพ้แบเรตตินี
รูปแบบการเล่น

จอกอวิชได้รับการยอมรับว่าสามารถเล่นได้ดีทุกคอร์ต (A versatile all-court player) สามารถเล่นทั้งเกมบุกและเกมรับได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยมีอาวุธทีเด็ดคือแบ็กแฮนด์ที่หนักหน่วงและแม่นยำ และยังเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็ว แฟน ๆ หลายคนยกย่องว่าเขาเป็นผู้เล่นที่เก่งที่สุดในการตีโต้หลังเส้นเบสไลน์เนื่องจากเขาสามารถอ่านทางบอลของคู่ต่อสู้ได้ดี เขายังเป็นผู้เล่นที่มีจุดเด่นในการรีเทิร์นลูกเสริ์ฟได้ดีที่สุดคนหนึ่ง และได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้เล่นที่มีจิตใจแข็งแกร่งแม้ตกอยู่ในสภาวะคับขัน เขามักแสดงออกถึงความนิ่งในการต่อสู้และเอาชนะคู่แข่งได้บ่อยครั้ง ลูกเสิร์ฟของเขาเคยเป็นจุดอ่อนมาหลายปี แต่ภายหลังจากที่จอกอวิชได้ กอราน อิวานิเซวิช มาเป็นหนึ่งในทีมผู้ฝึกสอนตั้งแต่ปี 2019 เขาก็ได้พัฒนาการเสริ์ฟขึ้นมาจนกลายเป็นอาวุธเด็ดในปัจจุบัน
เกมบุกของจอกอวิชนั้นมีความหลากหลายและอันตรายมาก เขาเป็นผู้เล่นที่เน้นเกมส์บุกและมักไม่ค่อยตั้งรับโดยมักโจมตีคู่แข่งด้วยการยิงโฟร์แฮนด์ที่คมและเน้นทิศทาง กราวด์สโตรกของเขาจะอันตรายมากเมื่ออยู่หลังเส้นเบสไลน์และยังกะจังหวะรวมถึงทิศทางได้ยากมากเนื่องจากมีความแรงและแม่นยำทำให้คู่ต่อสู้ยากที่จะโต้กลับมา และเขายังชอบเล่นลูกหยอดเป็นประจำแม้ในแต้มสำคัญซึ่งมีความเสี่ยงที่จะเสียคะแนน
จอกอวิชยังได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักกีฬาที่มีร่างกายแข็งแรงและยืดหยุ่นมากที่สุดคนหนึ่ง ซึ่งเป็นผลมาจากการเล่นโยคะเป็นประจำ ทำให้เขาสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างว่องไวและยังเปลี่ยนจังหวะการตีจากเกมรับเป็นเกมบุกได้อย่างไหลลื่น ร่างกายของเขาสามารถฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็วซึ่งเป็นข้อได้เปรียบเมื่อเขาต้องแข่งขันในนัดที่ยืดเยื้อหลายชั่วโมง
สถิติโลก

จอกอวิชครองสถิติโลกในวงการมากมาย มีสถิติที่สำคัญได้แก่:
เป็นนักเทนนิสชาวเซอร์เบียคนแรกที่ได้แชมป์แกรนด์สแลม
เป็นผู้เล่นที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมชายเดี่ยวมากที่สุด (24 สมัย)
เป็นผู้เล่นชายที่เข้าชิงชนะเลิศแกรนด์สแลมชายเดี่ยวมากที่สุด (37 ครั้ง)
เป็นผู้เล่นชายคนเดียวในยุคโอเพนที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมในประเภทชายเดี่ยวทุกรายการได้อย่างน้อย 3 สมัย (Triple Career Grand Slam)
เป็นผู้เล่นคนเดียวที่ชนะเลิศการแข่งขันรายการหลัก (Elite Titles) ของเอทีพีครบทุกรายการ (ชนะเลิศแกรนด์สแลมครบทั้ง 4 รายการ, ชนะเลิศรายการมาสเตอร์ 1000 ครบทั้ง 9 รายการ และชนะเลิศเอทีพี ไฟนอล)
เป็นผู้เล่นคนเดียวที่ชนะเลิศการแข่งขันรายการหลักของเอทีพีได้อย่างน้อย 2 สมัยในแต่ละรายการ (Double Elite Titles)
เป็นผู้เล่นชายคนเดียวที่ได้แชมป์แกรนด์สแลมในพื้นคอร์ต 3 ประเภท (ฮาร์ดคอร์ต, คอร์ตหญ้า และ คอร์ตดิน) 4 รายการติดต่อกัน (วิมเบิลดัน และ ยูเอสโอเพน 2015 - ออสเตรเลียนโอเพน และ เฟรนช์โอเพน 2016)
คว้าแชมป์แกรนด์สแลมออสเตรเลียนโอเพนมากที่สุดในประเภทชายเดี่ยว (10 สมัย)
เป็นผู้เล่นชายคนเดียวในยุคโอเพนที่ได้แชมป์ออสเตรเลียนโอเพน 3 สมัยติดต่อกัน (2011–13 และ 2019–21)
เป็นผู้เล่นชายคนแรกนับตั้งแต่ปี 1969 ที่คว้าแชมป์ออสเตรเลียนโอเพน, เฟรนช์โอเพน และวิมเบิลดันในปีเดียวกัน (2021)
เป็นผู้เล่นชายคนที่สองที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมในพื้นคอร์ตทั้ง 3 ประเภท (ฮาร์ดคอร์ต, คอร์ตดิน และคอร์ตหญ้า) ได้ในปีเดียวกัน
เป็นผู้เล่นชายคนที่ 3 ในประวัติศาสตร์ที่ได้แชมป์แกรนด์สแลม 4 รายการติดต่อกัน (ต่อจาก ดอน บัดจ์ และ ร็อด เลเวอร์)
เป็นผู้เล่นชายคนที่ 3 ในประวัติศาสตร์ที่เข้าชิงชนะเลิศแกรนด์สแลมทุกรายการในปีเดียวกัน (ต่อจากบัดจ์ และ เฟเดอเรอร์)
เป็นผู้เล่นชายที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมหลังจากมีอายุครบ 30 ปีได้มากที่สุด (12 รายการ)
เข้าชิงชนะเลิศแกรนด์สแลมในรายการฮาร์ดคอร์ต (พื้นคอนกรีต) มากที่สุดในประเภทชายเดี่ยว (20 ครั้ง)
เป็นผู้เล่นคนเดียวที่เข้าชิงชนะเลิศแกรนด์สแลมทุกรายการได้อย่างน้อย 6 ครั้ง
เป็นผู้เล่นชายคนเดียวที่เข้ารอบรองชนะเลิศแกรนด์สแลมทั้ง 4 รายการได้อย่างน้อย 9 ครั้ง
เป็นผู้เล่นชายคนเดียวที่ชนะในแกรนด์สแลมทั้ง 4 รายการได้อย่างน้อย 75 นัดในทุกรายการ
เป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดที่เข้าถึงรอบรองชนะเลิศแกรนด์สแลมได้ครบทุกรายการ (21 ปี)
เป็นผู้เล่นที่คว้าแชมป์เอทีพี ไฟนอลมากที่สุด (7 สมัย)
เป็นผู้เล่นที่อายุมากที่สุดที่คว้าแชมป์เอทีพี ไฟนอล (35 ปี)
คว้าแชมป์เอทีพี ไฟนอล ติดต่อกัน 4 สมัย (ปี 2012–15)
คว้าแชมป์เอทีพี มาสเตอร์ 1000 ครบทั้ง 9 รายการ (Career Golden Masters)
คว้าแชมป์เอทีพี มาสเตอร์ 1000 แต่ละรายการได้อย่างน้อย 2 สมัย (Double Career Golden Masters)
คว้าแชมป์เอทีพี มาสเตอร์ 1000 มากที่สุด (40 สมัย)
เป็นนักเทนนิสที่ครองตำแหน่งอันดับ 1 ด้วยจำนวนสัปดาห์รวมที่มากที่สุดตลอดกาล (428 สัปดาห์)
ครองตำแหน่งอันดับ 1 ของโลกด้วยคะแนนที่สูงที่สุด (16,950 คะแนน, ปี 2016)
เป็นผู้เล่นที่ครองตำแหน่งอันดับ 1 ของโลกเมื่อจบฤดูกาลมากที่สุด (8 ครั้ง)
ทำเงินรางวัลรวมจากการแข่งขันมากที่สุด (นับรวมทั้งประเภทชายเดี่ยว, หญิงเดี่ยว, ประเภทคู่ และ ประเภทคู่ผสม)
เป็นผู้เล่นที่ชนะผู้เล่นมือวาง 3 อันดับแรก 5 อันดับแรก และ 10 อันดับแรกของโลกได้มากที่สุด
ชนะผู้เล่นมือวาง 10 อันดับแรกของโลกได้ 30 ครั้งในปีเดียวกัน และชนะผู้เล่น 10 อันดับแรกของโลกได้ครบทุกคนในปีเดียวกัน (ปี 2015)
คู่แข่งคนสำคัญ > ราฟาเอล นาดัล

คู่แข่งที่สำคัญที่สุดของจอกอวิชได้แก่ ราฟาเอล นาดัล ทั้งคู่เคยพบกันมากถึง 60 ครั้ง ซึ่งเป็นสถิติการพบกันของนักเทนนิสสองคนที่มากที่สุดในยุคโอเพน จอกอวิชเอาชนะไปได้ 31 ครั้ง และแพ้ 29 ครั้ง ซึ่งจอกอวิชถือเป็นผู้เล่นที่เอาชนะนาดัลได้มากที่สุดนับตั้งแต่นาดัลเล่นอาชีพมา ในขณะเดียวกัน นาดัลก็เป็นผู้เล่นที่เอาชนะจอกอวิชได้มากที่สุดเช่นกัน ทั้งคู่พบกันในรอบชิงชนะเลิศทุกรายการ 28 ครั้ง จอกอวิชเอาชนะได้ 15 ครั้ง แพ้ 13 ครั้ง โดยนาดัลมีสถิติที่เหนือกว่าในรอบชิงชนะเลิศแกรนด์สแลม จำนวน 5–4 ครั้ง (พบกัน 9 ครั้ง) จอกอวิชเอาชนะนาดัลในรอบชิงชนะเลิศออสเตรเลียนโอเพนได้ 2 ครั้ง (ปี 2012 และ 2019), วิมเบิลดัน 1 ครั้ง (2011) และ ยูเอสโอเพน 1 ครั้ง (2011) ในขณะที่นาดัลเอาชนะจอกอวิชได้ในรอบชิงชนะเลิศเฟรนช์โอเพน 3 ครั้ง (2012, 2014 และ 2020) และ ยูเอสโอเพน 2 ครั้ง (2010 และ 2013) โดยการแข่งขันครั้งประวัติศาสตร์ของทั้งคู่คือการพบกันในรอบชิงชนะเลิศออสเตรเลียนโอเพน 2012  ซึ่งใช้เวลาแข่งขันกันถึง 5 ชั่วโมง 53 นาที ถือเป็นรอบชิงชนะเลิศแกรนด์สแลมที่นานที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยจอกอวิชเอาชนะไปได้ 3–2 เซต
จอกอวิชยังเป็นหนึ่งในสองผู้เล่น (ร่วมกับโรบิน เซอเดอร์ลิง) ที่เอาชนะนาดัลในเฟรนช์โอเพนได้ และเป็นผู้เล่นคนเดียวที่เอาชนะนาดัลได้สองครั้งในรายการดังกล่าว ทั้งสองฝ่ายต่างก็มีคอร์ตที่ตนเองถนัดและมักจะชนะคู่ต่อสู้อีกฝ่ายได้บ่อยครั้งเมื่อได้ลงแข่งขันในพื้นสนามที่ตนเองถนัด โดยจอกอวิชชนะนาดัลได้ในการแข่งขันบนฮาร์ดคอร์ต (พื้นคอนกรีต) 20 ครั้ง แพ้ไปเพียง 7 ครั้ง ในขณะที่นาดัลก็เอาชนะจอกอวิชบนคอร์ตดินได้ถึง 20 ครั้ง แพ้ไปเพียง 8 ครั้งเช่นกัน และทั้งคู่มีสถิติเท่ากันในการแข่งขันบนคอร์ตหญ้าโดยผลัดกันแพ้ชนะคนละ 2 ครั้ง จอกอวิชยังถือเป็นผู้เล่นคนเดียวที่เอาชนะนาดัลได้ในแกรนด์สแลมทั้ง 4 รายการ การพบกันครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในรอบที่ 2 กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ซึ่งจอกอวิชเอาชนะได้สองเซตรวด
คู่แข่งคนสำคัญ > โรเจอร์ เฟเดอเรอร์

โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ ถือเป็นคู่แข่งคนสำคัญอีกคนหนึ่งของจอกอวิช ทั้งคู่เคยพบกัน 50 ครั้ง จอกอวิชเอาชนะไปได้ 27 ครั้ง และแพ้ 23 ครั้ง ทั้งคู่พบกันในรอบชิงชนะเลิศทุกรายการ 19 ครั้ง และจอกอวิชเอาชนะไปได้ 13 ครั้ง แพ้ 6 ครั้ง และพบกันในรอบชิงชนะเลิศแกรนด์สแลม 5 ครั้ง ซึ่งจอกอวิชเอาชนะไปได้ถึง 4 ครั้ง โดยจอกอวิชเป็นผู้เล่นที่ชนะเฟเดอเรอร์ได้มากที่สุดนับตั้งแต่เฟเดอเรอร์เล่นอาชีพมา การแข่งขันครั้งสำคัญของทั้งคู่มีมากมาย เช่น การพบกันในรอบชิงชนะเลิศวิมเบิลดัน 3 ครั้ง (2014, 2015 และ 2019) ซึ่งจอกอวิชเอาชนะได้ทั้งสามครั้ง โดยเฉพาะในปี 2019 ถือเป็นนัดประวัติศาสตร์เนื่องจากทั้งคู่ใช้เวลาแข่งขัน 5 ชั่วโมง นานที่สุดในประวัติศาสตร์รอบชิงชนะเลิศของรายการ และจอกอวิชเอาชนะไปได้ 3–2 เซต โดยเอาตัวรอดจากการเสียเปรียบถึง 2 แชมป์เปียนชิพพอยต์ในเซตตัดสินก่อนจะพลิกกลับมาเอาชนะได้ คว้าแชมป์วิมเบิลดันสมัยที่ 5
นอกจากนี้ ยังมีการแข่งขันรอบรองชนะเลิศยูเอสโอเพน 2011 ซึ่งจอกอวิชเป็นฝ่ายตามหลังไปก่อน 0–2 เซต ก่อนที่จะกลับมาชนะได้ในสองเซตถัดมา และเมื่อเข้าสู่เซตที่ 5 เฟเดอเรอร์เป็นฝ่ายได้ 2 Match Point และทำท่าว่าจะเอาชนะไปได้ แต่จอกอวิชก็ได้แสดงถึงความนิ่งและจิตใจของผู้ชนะด้วยการพลิกกลับมาชนะได้ โดยจอกอวิชถือเป็นผู้เล่นคนเดียวที่เอาชนะเฟเดอเรอร์ได้ในแกรนด์สแลมทั้ง 4 รายการ ในทำนองเดียวกัน เฟเดอเรอร์ก็เป็นผู้เล่นคนเดียวที่เอาชนะจอกอวิชได้ในแกรนด์สแลมทั้ง 4 รายการเช่นกัน
คู่แข่งคนสำคัญ > แอนดี มาร์รี

จอกอวิชยังถือเป็นคู่แข่งคนสำคัญของ แอนดี มาร์รี ทั้งคู่รู้จักกันตั้งแต่ยังเด็กและเคยเข้าแคมป์เพื่อฝึกเทนนิสเยาวชนด้วยกัน โดยทั้งคู่เคยพบกันมาแล้ว 36 ครั้ง จอกอวิชเอาชนะไปได้ 25 ครั้ง แพ้ 11 ครั้ง ทั้งคู่พบกันในรอบชิงชนะเลิศแกรนด์สแลม 7 ครั้ง จอกอวิชเอาชนะไป 5 ครั้ง ในรอบชิงชนะเลิศออสเตรเลียนโอเพน 4 ครั้ง (2011, 2013, 2015 และ 2016) และ เฟรนช์โอเพน 1 ครั้ง (2016) แต่มาร์รี่ก็เอาชนะจอกอวิชได้ 2 ครั้งในรอบชิงชนะเลิศวิมเบิลดัน (2013) และยูเอสโอเพน (2012) เช่นกัน นัดสำคัญของทั้งคู่คือการพบกันในรอบชิงชนะเลิศออสเตรเลียนโอเพน 4 ครั้ง และจอกอวิชเอาชนะไปได้ทั้ง 4 ครั้ง ทำให้ให้มาร์รี่เป็นผู้เล่นที่มีสถิติเข้าชิงชนะเลิศออสเตรเลียนโอเพนมากถึง 5 ครั้ง โดยที่คว้าแชมป์ไม่ได้เลย และหลังจากความพ่ายแพ้ในรอบชิงชนะเลิศวิมเบิลดัน 2013 จอกอวิชเอาชนะมาร์รี่ได้ถึง 14 ครั้งจากการพบกัน 17 ครั้งหลังสุด
คู่แข่งคนสำคัญ > โจ-วิลฟรีด ซองกา

จอกอวิช และโจ-วิลฟรีด ซองกา นักเทนนิสชาวฝรั่งเศสมีสถิติการพบกัน 23 ครั้ง โดยจอกอวิชชนะไป 17 ครั้ง และแพ้ 6 ครั้ง ทั้งคู่พบกันในรายการแกรนด์สแลม 8 ครั้ง และจอกอวิชชนะไปได้ 7 ครั้ง การแข่งขันครั้งแรกคือรอบชิงชนะเลิศออสเตรเลียนโอเพน 2008 ซึ่งจอกอวิชชนะ 3–1 เซต คว้าแชมป์แกรนด์สแลมแรกในอาชีพ แต่ซองกาก็เอาชนะจอวอกิชได้ใน 4 ครั้งต่อมาที่ไทยแลนด์โอเพนรวมถึงรายการมาสเตอร์ที่ปารีสและจีน ก่อนที่จอกอวิชจะกลับมาชนะในรายการมาสเตอร์ที่ไมแอมีปี 2009
ทั้งคู่พบกันในแกรนด์สแลมอีกครั้งในรอบ 8 คนสุดท้ายออสเตรเลียนโอเพน 2010 และซองกาเอาชนะได้ในการแข่งขัน 5 เซตซึ่งจอกอวิชมีอาการป่วยระหว่างแข่งขัน แต่จอกอวิชก็เอาชนะคืนได้ในรอบรองชนะเลิศวิมเบิลดัน 2011 ชนะ 3–1 เซต ผ่านเข้าชิงชนะเลิศและคว้าแชมป์วิมเบิลดันสมัยแรก และทั้งคู่พบกันในปี 2012 อีกหลายครั้งได้แก่ ในเฟรนช์โอเพน 2012 รอบ 8 คนสุดท้ายซึ่งจอกอวิชชนะ 3–2 เซต แม้จะเป็นฝ่ายตามหลังก่อน 1–2 เซต รวมทั้งเอาชนะได้อีกในโอลิมปิก 2012, มาสเตอร์ที่กรุงโรม, ไชนาโอเพน และเอทีพี เวิลด์ ทัวร์ ไฟนอล ซึ่งเป็นการชนะซองกาถึง 5 ครั้งในปีเดียว และทั้งคู่พบกันล่าสุดในออสเตรเลียนโอเพน 2019 รอบที่ 2 ซึ่งจอกอวิชชนะ 3 เซตรวด โดยปัจจุบันซองกาได้ห่างหายไปจากวงการเนื่องจากอาการบาดเจ็บ
คู่แข่งคนสำคัญ > ดานีอิล เมดเวเดฟ

จอกอวิชเคยแข่งขันกับเมดเวเดฟมาแล้ว 15 ครั้ง โดยชนะไปได้ 10 ครั้งและแพ้ 5 ครั้ง โดยพบกันในรอบชิงชนะเลิศแกรนด์สแลม 3 ครั้ง จอกอวิชเอาชนะได้ในออสเตรเลียนโอเพน 2021 และยูเอสโอเพน 2023 ในขณะที่เมดเวเดฟชนะในการแข่งขันยูเอสโอเพน 2021 ซึ่งเป็นการทำลายความหวังในการชนะแกรนด์สแลมรวดทั้งสี่รายการในปีเดียวกันของจอกอวิช จอกอวิชเอาชนะเมดเวเดฟในการพบกันสามครั้งแรกในเดวิสคัพ, การแข่งขันที่ประเทศอังกฤศใน ค.ศ. 2017 ตามด้วยการเอาชนะในออสเตรเลียนโอเพน 2019 แต่เมดเวเดฟก็เอาชนะคืนได้สองครั้งติดต่อกันในการแข่งขันมาสเตอร์ 1000 ที่มงเต-การ์โลและซินซินแนติ ทั้งสองพบกันในรอบชิงชนะเลิศ ค.ศ. 2021 สามรายการ จอกอวิชชนะในออสเตรเลียนโอเพนและรายการมาสเตอร๋ที่ปารีส และแพ้ในการแข่งขันที่นิวยอร์กในยูเอสโอเพน
เมดเวเดฟแย่งตำแหน่งมือวางอันดับ 1 จากจอกอวิชได้เป็นครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ในรอบชิงชนะเลิศแกรนด์สแลมยูเอสโอเพน 2023 จอกอวิชแก้มือด้วยการเอาชนะเมดเวเดฟสามเซตรวด คว้าแชมป์แกรนด์สแลมเป็นสมัยที่ 24
คู่แข่งคนสำคัญ > การ์โลส อัลการัซ

ปัจจุบัน อัลการัซได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในผู้เล่นอายุน้อยที่น่าจับตามากที่สุด และเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดในโลก จากการคว้าแชมป์รายการสำคัญได้ตั้งแต่อายุยังน้อย จอกอวิชเคยแข่งขันกับอัลการัซรวม 8 ครั้ง โดยชนะ 5 ครั้ง ทั้งคู่อายุต่างกันมากถึง 16 ปี โดยอัลการัซยังได้รับการคาดหมายว่าจะเป็นผู้สืบทอดความยิ่งใหญ่จากผู้เล่น Big 4 ในอนาคต ทั้งคู่พบกันครั้งแรกในรายการมาสเตอร์ที่มาดริดโดยอัลการัซเอาชนะไปได้ในสามเซตใช้เวลากว่าสามชั่วโมงครึ่ง ต่อมา ทั้งคู่พบกันในรอบรองชนะเลิศแกรนด์สแลมเฟรนช์โอเพน ค.ศ. 2023 จอกอวิชเอาชนะไปใน 3–1 เซต โดยอัลการัซมีอาการตะคริวในต้นเซตที่สาม ก่อนที่จอกอวิชจะเข้าไปชิงชนะเลิศและคว้าแชมป์แกรนด์สแลมสมัยที่ 23
อย่างไรก็ตาม อัลการัซสร้างประวัติศาสตร์เอาชนะจอกอวิชได้ในรอบชิงชนะเลิศวิมเบิลดัน คว้าแชมป์แกรนด์สแลมรายการที่สอง และหยุดสถิติการคว้าแชมป์ 4 สมัยติดต่อกันของจอกอวิช โดยอัลการัซเป็นเพียงหนึ่งในผู้เล่นสองรายที่เอาชนะจอกอวิชในรอบชิงชนะเลิศวิมเบิลดันได้ แต่จอกอวิชก็เอาคืนได้ทันทีในรอบชิงชนะเลิศมาสเตอร์ที่ซินซินแนติในเดือนต่อมา  ซึ่งใช้เวลาแข่งขันนานถึง 3 ชั่วโมง 49 นาที จอกอวิชกลับมาชนะได้หลังจากแพ้เซตแรก และตามหลังในเซตที่สองอยู่ 2–4 เกม รวมทั้งต้องเซฟแต้มสำคัญในการแข่งขันไทเบรก และทั้งคู่พบกันอีกครั้งในรอบรองชนะเลิศเอทีพีไฟนอล โดยจอกอวิชชนะไปได้อย่างขาดลอยสองเซตรวด 6–3, 6–2 ต่อมาในปี 2024 อัลการัซย้ำแค้นด้วยการเอาชนะจอกอวิชในรอบชิงชนะเลิศวิมเบิลดันได้อีกครั้ง แต่จอกอวิชก็สามารถเอาคืนด้วยการเอาชนะในรอบชิงเหรียญทองโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ณ กรุงปารีส
ต่อมาในปี 2025 จอกอวิชเอาชนะอัลการัซในรอบก่อนรองชนะเลิศแกรนด์สแลมออสเตรเลียนโอเพน แม้จะแพ้ไปก่อนในเซตแรก
การกุศล

จอกอวิชก่อตั้งมูลนิธิ "Novak Djokovic Foundation" ในปี 2007 เพื่อช่วยเหลือเด็กผู้ด้อยโอกาส โดยมีการสร้างโรงเรียนรวมถึงมอบทุนการศึกษาให้แก่เด็ก ๆ ในหลายประเทศโดยเฉพาะในทวีปแอฟริกา และในปี 2015 จอกอวิชในฐานะประธานมูลนิธิ และทูตสันถวไมตรีของยูนิเซฟ (UNICEF Global Goodwill Ambassadors) ได้เข้าพบนาย จิม ยอง คิม ประธานธนาคารโลกเพื่อลงนามความร่วมมือในโครงการพัฒนาเด็กปฐมวัยของยูนิเซฟ (Early Childhood Development Program-ECD)
ในปี 2019 บริษัทมงต์บลองค์ (Montblanc International) ผู้ผลิตสินค้าหรูหราของเยอรมนีได้เปิดตัวปากการุ่นใหม่ "Montblanc X Djokovic Foundation" โดยมีเพียง 300 ด้ามในโลก ซึ่งรายได้ทั้งหมดจะมอบให้แก่มูลนิธิการ " Novak Djokovic Foundation" เพื่อช่วยเหลือเด็กผู้ด้อยโอกาส โดยทำการเปิดตัวในนิวยอร์ก และมีการนำเอา StarWalker รูปแบบการเขียน Fineliner มาสลักลายเซ็นของจอกอวิชลงไปที่ตัวปากกาพร้อมสมุดจดและกล่องซึ่งมีลวดลายแบบเดียวกับตัวปากกา โดยมีราคาขายอยู่ที่ชุดละ 740 ดอลลาร์สหรัฐ
ในการแข่งขันออสเตรเลียนโอเพน 2021 จอกอวิชได้บริจาคเงินจำนวน 1 ล้านดอลลาร์ให้กับบรรดาผู้เล่นที่ตกรอบในการแข่งขัน โดยเพจเฟซบุ๊กของจอกอวิชเปิดเผยว่า เขาตัดสินใจแบ่งเงินรางวัลดังกล่าวให้แก่นักเทนนิสที่ตกรอบแรก ๆ ของรายการเพื่อช่วยเหลือเพื่อนร่วมอาชีพที่ขาดแคลนรายได้ในช่วงที่การแข่งขันถูกยกเลิกจากวิกฤตโควิด-19 อนึ่ง นับตั้งแต่มีการแพร่ระบาดของโควิด-19 ในปี 2020 ส่งผลให้การแข่งขันรายการต่าง ๆ ถูกยกเลิก จอกอวิชได้ร่วมมือกับเฟเดอเรอร์ และนาดัล ในการระดมเงินเพื่อช่วยเหลือเพื่อนนักเทนนิสที่ได้รับผลกระทบ โดยจัดตั้งกองทุนช่วยเหลือนักเทนนิสมืออันดับล่างๆที่กำลังประสบปัญหาทางการเงิน ซึ่งระดมเงินได้ราว 4 ล้านปอนด์และมอบให้แก่นักเทนนิสในอันดับที่ 250 ไปจนถึงอันดับที่ 700 ของโลกคนละ 8,000 ปอนด์
อุปกรณ์และชุดแข่ง

ในช่วงเริ่มต้นของการเล่นอาชีพในปี 2003 จอกอวิชสวมชุดแข่งขันของอาดิดาส จนกระทั่งปี 2009 เขาได้เปลี่ยนไปเซ็นสัญญากับ เซร์คีโอ ทักชีนี แบรนด์ชื่อดังจากอิตาลี ภายหลังจากอาดิดาสได้ปฏิเสธการต่อสัญญาฉบับใหม่กับเขาและได้หันไปสนับสนุน แอนดี มาร์รี แทน อย่างไรก็ตามทักชีนีไม่ได้ออกแบบรองเท้าให้กับจอกอวิชทำให้เขาใส่รองเท้าแข่งขันของอาดิดาสต่อไป และหลังจากนั้นเพียง 1 ปีทักชีนีได้ยุติสัญญากับจอกอวิชเนื่องจากไม่สามารถจ่ายโบนัสให้แก่จอกอวิชได้
นับตั้งแต่ปี 2011 เป็นต้นมา จอกอวิชสวมรองเท้าสีน้ำเงินและแดงของอาดิดาสรุ่น Barricade ซึ่งทั้งสองสีเปรียบเสมือนสัญลักษณ์แทนธงชาติเซอร์เบีย ต่อมาในปี 2012 เขาได้เซ็นสัญญากับยูนิโคล่ แบรนด์ดังจากประเทศญี่ปุ่นด้วยสัญญามูลค่า 8 ล้านยูโรต่อปี และได้เซ็นสัญญาระยะยาวในการสวมรองเท้าของอาดิดาสในปี 2013 เขาได้ยุติสัญญากับยูนิโคล่ในปี 2017 และได้เซ็นสัญญากับ ลาคอสต์ ของมาจนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบันจอกอวิชใช้ไม้เทนนิสยี่ห้อ HEAD รุ่น Graphene 360+ Speed Pro racket
สถิติการแข่งขัน > เอทีพี ไฟนอล

ชิงชนะเลิศ 9 ครั้ง (ชนะเลิศ 7, รองชนะเลิศ 2)
| ผลลัพธ์ | ปี | สถานที่ | พื้นสนาม | คู่แข่ง | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ | 2008 | เซี่ยงไฮ้ | คอนกรีต (ในร่ม) |  นิโคไล ดาวิเดนโก | 6–1, 7–5 |
| ชนะเลิศ | 2012 | ลอนดอน | คอนกรีต (ในร่ม) |  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ | 7–6(8–6), 7–5 |
| ชนะเลิศ | 2013 | ลอนดอน | คอนกรีต (ในร่ม) |  ราฟาเอล นาดัล | 6–3, 6-4 |
| ชนะเลิศ | 2014 | ลอนดอน | คอนกรีต (ในร่ม) |  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ | เฟเดอเรอร์ถอนตัว |
| ชนะเลิศ | 2015 | ลอนดอน | คอนกรีต (ในร่ม) |  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ | 6–3, 6–4 |
| รองชนะเลิศ | 2016 | ลอนดอน | คอนกรีต (ในร่ม) |  แอนดี มาร์รี | 3–6, 4–6 |
| รองชนะเลิศ | 2018 | ลอนดอน | คอนกรีต (ในร่ม) |  อเล็คซันเดอร์ ซเฟเร็ฟ | 4–6, 3–6 |
| ชนะเลิศ | 2022 | ตูริน | คอนกรีต (ในร่ม) |  คัสเปอร์ รืด | 7–5, 6–3 |
| ชนะเลิศ | 2023 | ตูริน | คอนกรีต (ในร่ม) |  ยันนิค ซินเนอร์ | 6–3, 6–3 |
สถิติการแข่งขัน > โอลิมปิก

| รายการ | ปี | รายการ | พื้นสนาม | คู่แข่ง | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เหรียญทอง | 2024 | โอลิมปิกฤดูร้อน 2024 | ดิน |  การ์โลส อัลการัซ | 7–6(7–3), 7–6(7–2) |
สถิติการแข่งขัน > การแข่งขันประเภททีม (ทีมชาติเซอร์เบีย)

| ผลลัพธ์  |    วันที่    | รายการ | พื้นสนาม | สมาชิกในทีม | คู่แข่ง | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ | ธันวาคม 2010 | เดวิส คัพ, เซอร์เบีย | คอนกรีต (ในร่ม) |  นอวาก จอกอวิช   เนนาด ซิมอนยิช   ยานโก้ ทิปซาเรวิช   วิคเตอร์ ทรอยสกี้ |  กาแอล มงฟิล์ส     มิคาเอล ลโลดรา    อาร์นอด์ คลิเมนต์    ฌีล ซีมง | ชนะ 3–2 |
| ชนะเลิศ | มกราคม 2020 | เอทีพี คัพ (ATP Cup), ออสเตรเลีย | คอนกรีต |  นอวาก จอกอวิช   ดูซาน ลายอวิช   นิโคลา มิลอเยวิช   วิคเตอร์ ทรอยสกี้   นิโคลา คาซิส |  ราฟาเอล นาดัล   โรแบร์โต เบาติสตา อากุต   ปาโบล การ์เรโญ่ บุสต้า   อัลแบร์ต ราโมส บีโญลาส   เฟลิเซียโน โลเปซ | ชนะ 2–1 |
สถิติการแข่งขัน > รายการพิเศษ

| ผลลัพธ์ |    วันที่    | รายการ | พื้นสนาม | คู่แข่ง | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ | ธันวาคม 2011 | World Tennis Championship, อาบูดาบี, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | คอนกรีต |  ดาวิต เฟร์เรร์ | 6–2, 6–1 |
| ชนะเลิศ | ธันวาคม 2012 | World Tennis Championship, อาบูดาบี, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | คอนกรีต |  นิโคลัส อัลมาโกร | 6–7(4–7), 6–3, 6–4 |
| ชนะเลิศ | ธันวาคม 2013 | World Tennis Championship, อาบูดาบี, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | คอนกรีต |  ดาวิต เฟร์เรร์ | 7–5, 6–2 |
| ชนะเลิศ | มีนาคม 2014 | BNP Paribas Showdown, นิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา | คอนกรีต |  แอนดี มาร์รี | 6–3, 7–6(7–2) |
| รองชนะเลิศ | มกราคม 2015 | World Tennis Championship, อาบูดาบี, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | คอนกรีต |  แอนดี มาร์รี | (ถอนตัว) |
| ชนะเลิศ | ธันวาคม 2018 | World Tennis Championship, อาบูดาบี, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | คอนกรีต |  เควิน แอนเดอร์สัน | 4–6, 7–5, 7–5 |
| ชนะเลิศ | มกราคม 2021 | A Day at The Drive, แอดิเลด, ออสเตรเลีย | คอนกรีต |  ยานนิค ซินเนอร์ | 6–3 |
เงินรางวัล

| ปี | รายการ   แกรนด์สแลม | รายการ   เอทีพี | รวม | เงินรางวัล($) | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2003 | 0 | 0 | 0 | $2,704 | 937 |
| 2004 | 0 | 0 | 0 | $40,790 | 292 |
| 2005 | 0 | 0 | 0 | $202,416 | 114 |
| 2006 | 0 | 2 | 2 | $644,940 | 28 |
| 2007 | 0 | 5 | 5 | $3,927,700 | 3 |
| 2008 | 1 | 3 | 4 | $5,689,078 | 3 |
| 2009 | 0 | 5 | 5 | $5,476,472 | 3 |
| 2010 | 0 | 2 | 2 | $4,278,856 | 3 |
| 2011 | 3 | 7 | 10 | $12,619,803 | 1 |
| 2012 | 1 | 5 | 6 | $12,803,739 | 1 |
| 2013 | 1 | 6 | 7 | $12,447,947 | 2 |
| 2014 | 1 | 6 | 7 | $14,269,463 | 1 |
| 2015 | 3 | 8 | 11 | $21,146,145 | 1 |
| 2016 | 2 | 5 | 7 | $14,138,824 | 2 |
| 2017 | 0 | 2 | 2 | $2,116,524 | 14  |
| 2018 | 2 | 2 | 4 | $15,967,184 | 1 |
| 2019 | 2 | 3 | 5 | $13,372,355 | 2 |
| 2020 | 1 | 3 | 4 | $6,511,233 | 1 |
| 2021 | 3 | 2 | 5 | $9,100,547 | 1 |
| 2022 | 1 | 4 | 5 | $9,934,582 | 1 |
| Career | 21 | 70 | 91 | $164,691,308 | 1 |
ข้อมูลเมื่อ 21 พฤศจิกายน ค.ศ.  2022 (2022 -11-21).
เชิงอรรถ

↑  ก่อนหน้านี้ใช้ชื่อการแข่งขันว่า เดอะ มาสเตอร์ กรังปรีซ์, เอทีพี ทัวร์ เวิลด์ แชมป์เปียนชิป, เดอะ มาสเตอร์ส คัพ, เอทีพี เวิลด์ ทัวร์ ไฟนอล ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเอทีพี ไฟนอล ในปี 2017
↑  ทั้งสี่คนเป็นผู้เล่นชายที่ประสบความสำเร็จที่สุดในทศวรรษ 2010 โดยชนะเลิศการแข่งขันรายการสำคัญได้แก่ แกรนด์สแลมและรายการมาสเตอร์มากที่สุด รวมทั้งทำเงินรางวัลมากที่สุด และทำอันดับอยู่ในสี่อันดับแรกของโลกเป็นส่วนมากในช่วงเวลาดังกล่าว
↑  ยุคโอเพนในการแข่งขันเทนนิสทั่วโลกเริ่มต้นในปี 1968 หมายถึง การเปิดโอกาสให้นักเทนนิสมือสมัครเล่นได้ร่วมแข่งขันรายการต่าง ๆ โดยก่อนหน้านั้น การแข่งขันรายการใหญ่ทั่วโลกจะเปิดโอกาสให้เฉพาะผู้เล่นที่มีชื่อเสียงเท่านั้น
↑  ได้แก่ คอร์ตหญ้าในวิมเบิลดัน 2015, ฮาร์ดคอร์ตในยูเอสโอเพน 2015, ฮาร์ดคอร์ตในออสเตรเลียนโอเพน 2016 และ คอร์ตดินในเฟรนช์โอเพน 2016
↑  การแข่งขันเริ่มขึ้นในปี 1900 เป็นการแข่งขันรายการนานาชาติของทีมชายที่ใหญ่ที่สุดของสหพันธ์เทนนิสนานาชาติ เปรียบเสมือนการแข่งขันชิงแชมป์โลก ผู้จัดงานได้อธิบายไว้ว่าเป็น "World Cup of Tennis" และผู้ชนะจะเรียกว่าทีมแชมป์โลก
กรุงเบลเกรด จัดพิธีต้อนรับจอกอวิชในปี 2008 ในฐานะนักเทนนิสเซอร์เบียคนแรกที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลม
จอกอวิชคว้าแชมป์เฟรนช์โอเพนสมัยแรกในปี 2016 ส่งผลให้เขาเป็นผู้เล่นชายคนที่ 8 ที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมครบทุกรายการ
จอกอวิชคว้าแกรนด์สแลมรายการที่ 14 เท่ากับ พีต แซมพราส โดยคว้าแชมป์ยูเอสโอเพน 2018
จอกอวิชกับถ้วยแชมป์วิมเบิลดัน 2019
จอกอวิชในแกรนด์สแลมเฟรนช์โอเพน 2023
จอกอวิชคว้าเหรียญทองประเภทชายเดี่ยวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
จอกอวิชคว้าแชมป์ออสเตรเลียนโอเพน 10 สมัย มากที่สุดในประเภทชายเดี่ยว
จอกอวิชและนาดัลในรอบชิงชนะเลิศยูเอสโอเพน 2011
จอกอวิชและเฟเดอเรอร์ในเฟรนช์โอเพน 2011
จอกอวิชและมาร์รีในปี 2012
โรงเรียนอนุบาลในหมู่บ้าน Jalovik เมือง Knjaževac ซึ่งสร้างโดยมูลนิธิ "Novak Djokovic Foundation"
จอกอวิชในชุดแข่งขันของลาคอสต์ในปี 2017
วัดพุทธวิชยาราม

| วัดพุทธวิชยาราม |
| --- | --- |
ชื่อสามัญ: วัดพุทธวิชยาราม, สำนักปฏิบัติธรรมพุทธเกษตร
ที่ตั้ง: ตำบลคลองหก อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพุทธวิชยาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองหก อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
วัดพุทธวิชยาราม เดิมคือ สำนักปฏิบัติธรรมพุทธเกษตร อยู่ในความดูแลของพระครูเกษมวรกิจ (วิชัย เขมิโย) เจ้าอาวาสวัดถ้ำผาจม จังหวัดเชียงราย เริ่มแรกมีที่ดิน 3 ไร่ จากนั้นเพิ่มเป็น 18 ไร่  เพื่อรองรับศรัทธาของพุทธศาสนิกชนที่ต้องการปฏิบัติสมาธิและวิปัสสนากัมมัฎฐาน มีการสร้างสิ่งก่อสร้างอย่างศาลากลางน้ำ ภายหลังได้ยกจากสำนักปฏิบัติธรรมเป็นวัดที่มีพระสงฆ์ โดยพระครูเกษมวรกิจ (วิชัย เขมิโย) เป็นผู้ขออนุญาตสร้างวัด ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2565
นภัทร สีเสริม

นภัทร สีเสริม ชื่อเดิม จันทร์เพ็ญ สีเสริม ชื่อเล่น จ๊อบ เป็นนักกีฬาฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย โดยทำหน้าที่เป็นนักฟุตบอลทีมชาติมากว่า 10 ปี ผู้ซึ่งเล่นในตำแหน่งกองกลางและเคยทำหน้าที่เป็นกัปตันของทีม
นอกจากนี้ เธอยังเคยทำหน้าที่ร่วมสังกัดสโมสรฟุตบอลสเปรันซาโอซากะ-ทากัตสึกิ โดยได้รับการชื่นชมจากเค็นจิ ฮนนามิ ซึ่งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของสโมสรดังกล่าว ผ่านทางเว็บไซต์โกล.คอม ในด้านความเร็ว และการจ่ายบอลที่ชาญฉลาด
ประวัติ

นภัทร สีเสริม เป็นชาวตำบลลำภู อำเภอเมือง จังหวัดหนองบัวลำภู เดิมเคยเล่นกีฬาเซปักตะกร้อมาก่อน และได้ร่วมทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยตั้งแต่อายุ 14 ปีเมื่อครั้งที่เรียนระดับมัธยมต้นที่โรงเรียนกีฬาจังหวัดขอนแก่น รวมถึงเคยรวมอยู่ในชุดแชมป์ซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมา
ส่วนผลงานในระดับสโมสร เคยร่วมครองแชมป์ไทยวีเมน พรีเมียร์ลีก เมื่อครั้งที่อยู่ร่วมกับธอส. อาร์แบค สองสมัยในปี 2007-2008 และ 2009-2010  ตลอดจนเมื่อครั้งที่อยู่ร่วมกับสโมสรฟุตบอลหญิงวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย สองสมัยในปี 2011 และ 2012-2013
วันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 นภัทรเป็นผู้มีส่วนช่วยให้ทีมชาติไทยเป็นฝ่ายชนะฟุตบอลหญิงทีมชาติบังกลาเทศ ในการแข่งขันฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 รอบคัดเลือก จากนั้น ในวันที่ 25 พฤษภาคม เธอได้เป็นหนึ่งในผู้มีส่วนช่วยให้ทีมชาติไทยเป็นฝ่ายชนะฟุตบอลหญิงทีมชาติอิหร่าน ซึ่งส่งผลให้ทีมชาติไทยสามารถเข้าสู่การแข่งขันฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 รอบสุดท้ายได้สำเร็จ และในช่วงต้นเดือนมิถุนายนของปีเดียวกันนี้ นภัทรได้เซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการร่วมกับสโมสรฟุตบอลสเปรันซาโอซากะ-ทากัตสึกิ ซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงในแอลลีก
เกียรติประวัติ > ฟุตบอล

เหรียญทอง ฟุตบอลในซีเกมส์ 2013 ที่เมืองมัณฑะเลย์ ประเทศเมียนมาร์
เกียรติประวัติ > ฟุตซอล

เหรียญเงิน กีฬาฟุตซอลในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 ที่จังหวัดเชียงใหม่
รางวัลที่ได้รับ

พ.ศ. 2555 : รางวัลนักฟุตบอลหญิงยอดเยี่ยม - งานฟุตบอลสยามโกลเด้นบอล ครั้งที่ 2
พ.ศ. 2557 : รางวัลนักฟุตบอลหญิงยอดเยี่ยม - งานฟุตบอลสยามโกลเด้นบอล ครั้งที่ 4
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 7 เหรียญเงินดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ง.ภ.)