stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พ.ศ. 2566
วันถึงแก่กรรม > สิงหาคม

1 สิงหาคม –
อ็องรี โคนัน เบดี ประธานาธิบดีโกตดิวัวร์ (เกิด 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2477)
ชีลา โอลิเวอร์ รองผู้ว่าการรัฐนิวเจอร์ซีย์และผู้บัญชาการกรมกิจการชุมชนรัฐนิวเจอร์ซีย์ (เกิด 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2495)
ร็อบบี เชพเพิร์ด นักเขียนและผู้ประกาศข่าวชาวสกอตแลนด์ (เกิด พ.ศ. 2479)
2 สิงหาคม –
วินเซนต์ สเปรานซา เอกชนชาวอเมริกัน (เกิด 23 มีนาคม พ.ศ. 2468)
นิธิน จันทรกานต์เดสัย นักแสดง ผู้สร้างภาพยนตร์ ผู้กำกับศิลป์ และนักออกแบบงานสร้างชาวอินเดีย
คลิฟตัน โอลิเวอร์ นักแสดงชาวอเมริกัน (เกิด 3 ธันวาคม พ.ศ. 2518)
3 สิงหาคม –
คาร์ล เดวิส นักแต่งเพลงและวาทยกรชาวอังกฤษ-อเมริกัน (เกิด 28 ตุลาคม พ.ศ. 2479)
มาร์ก มาร์โกลิส นักแสดงชาวอเมริกัน (เกิด 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482)
4 สิงหาคม –
ไมเคิล บอยด์ ผู้อำนวยโรงละครชาวอังกฤษ-ไอร์แลนด์เหนือ และผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์ RSC (เกิด 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2498)
ชาลส์ โอเกิลทรี ทนายความชาวอเมริกัน (เกิด 31 ธันวาคม พ.ศ. 2495)
5 สิงหาคม –
ไบรอัน แรนดัลล์ ช่างภาพชาวอเมริกัน
พลเอกเจมส์ ลินด์เซย์ นายพลชาวอเมริกัน (เกิด 10 ตุลาคม พ.ศ. 2475)
7 สิงหาคม –
นิธิ เอียวศรีวงศ์ นักเขียน นักประวัติศาสตร์ชาวไทย และอาจารย์ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (เกิด 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2483)
วิลเลียม ฟรีดกิน นักเขียนบท ผู้กำกับภาพยนตร์ และผู้ผลิตภาพยนตร์ชาวอเมริกัน (เกิด 29 สิงหาคม พ.ศ. 2478)
ดีเจ แคสเปอร์ ดีเจและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน (เกิด 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2508)
อัมบารีช เมอร์ตี ผู้ประกอบการและผู้บริหารธุรกิจชาวอินเดีย
เดวิด ลาฟลาม นักร้องและนักไวโอลินชาวอเมริกัน (เกิด 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2484)
จิม ไพรซ์ นักเบสบอลชาวอเมริกัน (เกิด 13 ตุลาคม พ.ศ. 2484)
8 สิงหาคม –
เจมี รีด ศิลปินทัศนศิลป์ชาวอังกฤษ (เกิด 16 มกราคม พ.ศ. 2490)
ซิกซ์โต โรดริเกซ นักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน (เกิด 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2485)
ซิดดิก อิสมาอิล ผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้ผลิตภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์ นักเขียนบท และนักแสดงชาวอินเดีย (เกิด 1 สิงหาคม พ.ศ. 2503)
เฟเดริโก บาอามอนเตส นักปั่นจักรยานชาวสเปน (เกิด 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2471)
9 สิงหาคม –
ดอรีน แมนเติล นักแสดงชาวแอฟริกาใต้-อังกฤษ (เกิด 22 มิถุนายน พ.ศ. 2469)
ร็อบบี โรเบิร์ตสัน นักร้อง นักดนตรี และนักแต่งเพลงชาวแคนาดา (เกิด 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2486)
เฟร์นันโด บิยาบิเซนซิโอ นักการเมืองชาวเอกวาดอร์ (เกิด 11 ตุลาคม พ.ศ. 2506)
ไบรซ์ มาร์เดน ศิลปินชาวอเมริกัน (เกิด 15 ตุลาคม พ.ศ. 2481)
12 สิงหาคม – แมรี-หลุยส์ แมคลอว์ส นักระบาดวิทยาชาวออสเตรเลีย (เกิด 17 มีนาคม พ.ศ. 2496)
13 สิงหาคม – นอร์แมน ดรูว์ นักกอล์ฟชาวไอร์แลนด์เหนือ (เกิด 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2475)
19 สิงหาคม – รอน ซีแฟส โจนส์ นักแสดงชาวอเมริกัน (เกิด 8 มกราคม พ.ศ. 2500)
23 สิงหาคม –
เยฟเกนี ปรีโกจีน หัวหน้ากลุ่มวากเนอร์ (เกิด 1 มิถุนายน พ.ศ. 2504)
เทร์รี ฟังก์ นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน (เกิด 30 มิถุนายน พ.ศ. 2487)
24 สิงหาคม – เบรย์ ไวแอ็ตต์ นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน (เกิด 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2530)
วันถึงแก่กรรม > กันยายน

13 กันยายน – อาร์ชดัชเชสโยลันเดอแห่งออสเตรีย พระธิดาในเออแฌน เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ (ประสูติ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2466)
22 กันยายน – จอร์โจ นาโปลีตาโน ประธานาธิบดีอิตาลี (เกิด 29 มิถุนายน พ.ศ. 2468)
28 กันยายน – ไมเคิล แกมบอน นักแสดงชาวอังกฤษ (เกิด 19 ตุลาคม พ.ศ. 2483)
วันถึงแก่กรรม > ตุลาคม

16 ตุลาคม – ชินจิ ทานิมูระ นักร้องและนักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น (เกิด 11 ธันวาคม พ.ศ. 2491)
21 ตุลาคม – บ็อบบี ชาร์ลตัน อดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ (เกิด 11 ตุลาคม พ.ศ. 2480)
22 ตุลาคม – อาศิส พิทักษ์คุมพล จุฬาราชมนตรี คนที่ 18 (เกิด 6 มีนาคม พ.ศ. 2490)
27 ตุลาคม – หลี่ เค่อเฉียง นายกรัฐมนตรีจีน คนที่ 7 (เกิด 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2498)
วันถึงแก่กรรม > พฤศจิกายน

17 พฤศจิากยน – ตฤณ เรืองกิจรัตนกุล นักจัดรายการวิทยุชาวไทย (เกิด 30 มกราคม พ.ศ. 2530)
20 พฤศจิกายน – หม่อมราชวงศ์สดศรี ปันยารชุน ภริยาอดีตนายกรัฐมนตรีของไทย (เกิด 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2479)
21 พฤศจิกายน – สพรั่ง กัลยาณมิตร ทหารบกชาวไทย (เกิด 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2491)
23 พฤศจิกายน – อนันต์ ฉายแสง นักการเมืองชาวไทย (เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2471)
25 พฤศจิกายน – วิชัย สุริยุทธ ตำรวจชาวไทย (เกิด 3 สิงหาคม พ.ศ. 2489)
29 พฤศจิกายน – เฮนรี คิสซินเจอร์ นักการเมือง นักการทูต และที่ปรึกษาด้านภูมิรัฐศาสตร์ชาวอเมริกัน (เกิด 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2466)
วันถึงแก่กรรม > ธันวาคม

24 ธันวาคม – ดารุณี กฤตบุญญาลัย  นักธุรกิจชาวไทย (เกิด 8 มีนาคม พ.ศ. 2492)
วันสำคัญทางศาสนาและพิธีกรรม

22 มกราคม – วันตรุษจีน
6 มีนาคม – วันมาฆบูชา
13-15 เมษายน – สงกรานต์
17 พฤษภาคม – วันพืชมงคล
3 มิถุนายน – วันวิสาขบูชา
1 สิงหาคม – วันอาสาฬหบูชา
2 สิงหาคม – วันเข้าพรรษา
29 ตุลาคม – วันออกพรรษา
27 พฤศจิกายน – วันลอยกระทง
25 ธันวาคม – วันคริสต์มาส
รางวัลโนเบล

สาขาเคมี – 	มูนกี บาแวนดี, หลุยส์ อี. บรูส และอะเลกเซย์ เอคิมอฟ
สาขาวรรณกรรม – ยุน ฟ็อสเซอ
สาขาสันติภาพ – แนร์แกส แมแฮมแมดี
สาขาฟิสิกส์ – ปีแยร์ อาก็อสตีนี, แฟแร็นตส์ กรออุส และอาน ลุยเย
สาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ – กอตอลิน กอริโก และดรูว์ ไวส์แมน
สาขาเศรษฐศาสตร์ – คลอเดีย โกลดิน
ดูเพิ่ม

ประเทศไทยใน พ.ศ. 2566
เวกา

เวกา หรือ เวก้า อาจหมายถึง
ดาวเวกา - ดาวในกลุ่มดาวพิณ
นกเวกา - นกชนิดหนึ่งที่พบในนิวซีแลนด์ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Gallirallus australis
เวกา (ซอฟต์แวร์) - ซอฟต์แวร์เสรีสำหรับพัฒนาโปรแกรม
เวก้า (สตรีทไฟท์เตอร์) - ตัวละครในเกมสตรีทไฟท์เตอร์
เรือใบเวก้า - เรือใบที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงใช้ที่อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี
คอนโดลีซซา ไรซ์

| คอนโดลีซซา ไรซ์ |
| --- | --- |
Condoleezza Rice


รัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐอเมริกา
ดำรงตำแหน่ง 26 มกราคม 2005 – 20 มกราคม 2009
ประธานาธิบดี: จอร์จ ดับเบิลยู. บุช
ก่อนหน้า: คอลิน พอเวลล์
ถัดไป: ฮิลลารี คลินตัน
ที่ปรึกษาด้านความมั่นคงแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 26 มกราคม  2005 – 20 มกราคม 2009
ประธานาธิบดี: จอร์จ ดับเบิลยู. บุช
ก่อนหน้า: แซนดี้ เบอร์เกอร์
ถัดไป: สตีเฟน แฮดเลย์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1954-11-14) 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954 (69 ปี) รัฐแอละแบมา
ศาสนา: คริสต์ นิกายโปรเตสแตนต์
พรรคการเมือง: พรรครีพับลิกัน (สหรัฐอเมริกา)
วิชาชีพ: อาจารย์, นักการทูต, นักการเมือง
ลายมือชื่อ: 

คอนโดลีซซา ไรซ์ (เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกาคนที่ 66 และเป็นรัฐมนตรีลำดับที่สองในคณะรัฐบาลของประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช นางเข้ามาดำรงตำแหน่งแทนคอลิน พอเวลล์ เมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2005
ไรซ์เคยดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาด้านความมั่นคงแห่งชาติของประธานาธิบดี จอร์จ ดับเบิลยู. บุช ตลอดสมัยแรกของการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี (ค.ศ. 2001-2005) ก่อนที่จะเข้าร่วมคณะบริหารประเทศของบุช เธอเคยเป็นอาจารย์สาขารัฐศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และเป็นผู้บริหารมหาวิทยาลัยระหว่างปี 1993 จนถึงปี 1999
ชีวิตวัยเด็ก

ไรซ์ เกิดในเมือง รัฐแอละแบมา โดยเป็นลูกคนเดียวของ แองเจลีนา ไรซ์ และ บาทหลวง จอนท์ เวสเลย์ ไรซ์ (จูเนียร์) พ่อของเธอเป็นนักบวช ณ โบสถ์โปรเตสแตนต์ ในเมืองเวสท์มินสเตอร์ ส่วนแม่ของเธอเป็นครูดนตรี ชื่อ "คอนโดลีซซา" (Condoleezza) มาจากการแสดงออกทางศิลปะดนตรีอิตาลี "Con dolcezza" หมายถึง ด้วยความไพเราะ  เก็บถาวร 2006-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ในปี 1967, ครอบครัวของเธอได้ย้ายไปยัง เดนเวอร์ เมื่อพ่อของเธอได้รับตำแหน่งบริหารงาน ณ มหาวิทยาลัยเดนเวอร์
การศึกษา

หลังจากเรียนเปียโนที่ ค่ายดนตรีแอสเพน, ไรซ์ได้เข้าศึกษาต่อ ณ มหาวิทยาลัยเดนเวอร์ ที่พ่อของเธอได้รับตำแหน่งทั้งสอง ได้แก่ ผู้ช่วยคณบดี และ อาจารย์สอนในวิชา "ประสบการณ์ผิวดำในอเมริกา" (The Black Experience in America) ณ มหาวิทยาลัยแห่งนี้ เธอได้เปลี่ยนความสนใจจากการเรียนวิชาเอกเปียโน ไปยังความสนใจในสาขารัฐศาสตร์ เนื่องจากได้เรียนวิชาการเมืองระหว่างประเทศ ซึ่งสอนโดยศาสตราจารย์โจเซฟ คอเบล (บิดาของนางเมเดลีน อัลไบร์ท)
อาชีพอาจารย์

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ (ค.ศ. 1981-ค.ศ. 1987) ไรซ์ได้รับตำแหน่งในคณะ รัฐศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
รองศาสตราจารย์ (ค.ศ. 1987-ค.ศ. 1993)
และศาสตราจารย์ของคณะรัฐศาสตร์ (ค.ศ. 1993-ค.ศ. 2000)
ในปี 1986 กระทรวงการต่างประเทศ ได้เชิญเข้าร่วม คณะกรรมการความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ, ไรซ์ได้รับตำแหน่ง ผู้ช่วยพิเศษ ของ ผู้อำนวยการ เสนาธิการระดับสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติ จากกระทรวงต่างประเทศสหรัฐฯ
ประวัติ จาก ทำเนียบขาว
ประวัติ จาก สำนักข่าวบีบีซี
ธรรมเนียมการบริจาคเงินของคอนโดลีซซา ไรซ์ เก็บถาวร 2006-09-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ก่อนหน้า |  | คอนโดลีซซา ไรซ์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| คอลิน พอเวลล์ |  |   รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา คนที่ 66   (26 มกราคม ค.ศ. 2005 - 20 มกราคม ค.ศ. 2009) |  | ฮิลลารี คลินตัน |
| ด ค กรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ |
| --- | --- | --- | --- |
|  | เจฟเฟอร์สัน · แรนดอล์ฟ · ฟิเกอริง · มาร์แชล · แมดิสัน · สมิท · มอนโร · แอดัมส์ · เคลย์ · บิวเรน · ลิฟวิงสตัน · แมคเลน · ฟอร์ไซท์ · เวบสเตอร์ · อัพเชอร์ · คัลฮูน · บูแคนัน · เคลย์ตัน · เวบสเตอร์ · เอเวอเรตต์ · มาร์ซี · แคสส์ · แบล็ก · ซูเวิร์ด · วอชเบิร์น · ฟิช · อีวาร์ตส์ · เบลน · ฟรีลิงฮีวเซ็น · บายาร์ด · เบลน · ฟอสเตอร์ · เกรแฮม · ออลนีย์ · เชอร์แมน · เดย์ · เฮย์ · รูท · เบคอน · น็อกซ์ · ไบรย์อัน · แลนซิง · คอลบีย์ · ฮิวจ์ส · เคลล็อก · สติมสัน · ฮัลล์ · สเต็ททิเนียส · เบิร์นส · มาร์แชล · แอคีสัน · ดัลเลส · เฮอร์เตอร์ · รัสก์ · โรเจอร์ · คิสซิงเกอร์ · แวนซ์ · มัสกีย์ · เฮก · ชูลทซ์ · เบเกอร์ · อีเกิลเบอร์เกอร์ · คริสโตเฟอร์ · อาลไบรต์ · พอเวลล์ · ไรซ์ · คลินตัน · เคร์รี · ทิลเลอร์สัน · พอมเพโอ · บลิงเคน | เจฟเฟอร์สัน · แรนดอล์ฟ · ฟิเกอริง · มาร์แชล · แมดิสัน · สมิท · มอนโร · แอดัมส์ · เคลย์ · บิวเรน · ลิฟวิงสตัน · แมคเลน · ฟอร์ไซท์ · เวบสเตอร์ · อัพเชอร์ · คัลฮูน · บูแคนัน · เคลย์ตัน · เวบสเตอร์ · เอเวอเรตต์ · มาร์ซี · แคสส์ · แบล็ก · ซูเวิร์ด · วอชเบิร์น · ฟิช · อีวาร์ตส์ · เบลน · ฟรีลิงฮีวเซ็น · บายาร์ด · เบลน · ฟอสเตอร์ · เกรแฮม · ออลนีย์ · เชอร์แมน · เดย์ · เฮย์ · รูท · เบคอน · น็อกซ์ · ไบรย์อัน · แลนซิง · คอลบีย์ · ฮิวจ์ส · เคลล็อก · สติมสัน · ฮัลล์ · สเต็ททิเนียส · เบิร์นส · มาร์แชล · แอคีสัน · ดัลเลส · เฮอร์เตอร์ · รัสก์ · โรเจอร์ · คิสซิงเกอร์ · แวนซ์ · มัสกีย์ · เฮก · ชูลทซ์ · เบเกอร์ · อีเกิลเบอร์เกอร์ · คริสโตเฟอร์ · อาลไบรต์ · พอเวลล์ · ไรซ์ · คลินตัน · เคร์รี · ทิลเลอร์สัน · พอมเพโอ · บลิงเคน |  |
ภาษาสิกขิม

อักษรของภาษาสิกขิม
| ภาษาสิกขิม |
| --- | --- |
ภูมิภาค: ภูฏาน, อินเดีย
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าภาษาทิเบตภาษาทิเบตกลางภาษาสิกขิม
รหัสภาษา
ISO 639-3: sip
ภาษาสิกขิม หรือ ภาษาภูเตีย เป็นภาษาย่อยของภาษาทิเบตใต้ มีผู้พูดจำนวนหนึ่งในชุมชนภูเตีย ทางภาคเหนือของสิกขิมชื่อเรียกในภาษาของตนเองคือ Dranjongke (Wylie: Bras-ljongs-skad)
อักษร

ภาษาสิกขิมเขียนด้วยอักษรทิเบต ที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาทิเบตคลาสสิก แม้ว่าสัทวิทยาและรากศัพท์ของภาษาสิกขิมจะต่างจากภาษาทิเบตคลาสสิก แต่ก็มีผู้พูดภาษาสิกขิมสำเนียงภูเตียที่อ่านออกเขียนได้ด้วยอักษรทิเบตถึง 68%
ภาษาสิกขิมและภาษาเพื่อนบ้าน

ผู้พูดภาษาสิกขิมสามารถเข้าใจภาษาซองคาที่มีรากศัพท์ใกล้เคียงกัน 65% และมีความคล้ายคลึงของรากศัพท์กับภาษาทิเบตมาตรฐาน 42% ภาษาสิกขิมยังได้รับอิทธิพลจากภาษายัลโมวาและภาษาตามัง เนื่องจากมีการติดต่อกับผู้พูดภาษาเนปาลีและภาษาทิเบตอย่างใกล้ชิด ทำให้ชาวสิกขิมจำนวนมากพูดภาษานี้ได้ด้วย
ดูเพิ่ม

van Driem, George (1992). The grammar of Dzongkha. Dzongkha Development Commission, Government of Bhutan.[ลิงก์เสีย]
| ด ค กภาษาทางการของประเทศอินเดีย |
| --- | --- |
ระดับสหภาพ:  ฮินดี  อังกฤษ 
ตามรัฐธรรมนูญอินเดีย:  กงกัณ  กันนาดา  กัศมีร์  คุชราต  โดกรี  เตลูกู  ทมิฬ  เนปาล  เบงกอล  โบโด  ปัญจาบ  มณีปุระ  มราฐี  มลยาฬัม  ไมถิลี  สันถาลี  สันสกฤต  สินธ์  อัสสัม  อูรดู  โอริยะ  ฮินดี 
ระดับรัฐ:  อังคิกา  โภชปุระ  ฉัตตีสครห์  กาโร  กูรุง  โฮ  Kamatapuri  Kharia  คาซี  Khortha  กอกบอรอก  Kurmali  Kurukh  เลปชา  ลิมบู  มคธ  มาคัร  มีโซ  มุนดารี  เนวาร์  Rai  รังปุระ  Sadri  เศรปา  สิกขิม  สุนุวาร์  ตามาง 
| ด ค กกลุ่มภาษาหลักในตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า |
| --- | --- |
ภาษาในพม่าและไทย:  ก่อ (อึมปี้)  กะชีน  กะเหรี่ยง  กฺ๋อง  พม่า  มูเซอ  เมี่ยน  ล่าหู่ (มูเซอ)  ลีซอ  อาข่า  ฮานี 
ภาษาในจีน:  ไป๋  ตังกุต  ทิเบต  น่าซี  ล่าหู่ (มูเซอ)  ลีซอ  อี๋  เอ้อซู 
ภาษาในเอเชียใต้:  กอกโบรอก  กินเนารี  คาม  ชันเตียล  ซองคา  ทูลุง  นัรพู  เนวาร์  บัลติ  บาฮิง  เบลฮาเร  โบโด  ปูมา  มณีปุระ  มีโซ  ลาดัก  ลิมบู  เลปชา  โลทา  วัมบูเล  เศรปา  สิกขิม  องามี  เอา  ฮมาร์
เจ้าจอมเอื้อน ในรัชกาลที่ 5

| เจ้าจอม เอื้อน ในรัชกาลที่ 5 |
| --- | --- |

เกิด: เอื้อน บุนนาค พ.ศ. 2430 จังหวัดเพชรบุรี, สยาม
เสียชีวิต: 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 (40 ปี) กรุงเทพมหานคร ไทย
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
บิดามารดา: เจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ บุนนาค)  ท่านผู้หญิงอู่ สุรพันธ์พิสุทธิ์
เจ้าจอมเอื้อน (พ.ศ. 2430 - 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2470)  เจ้าจอมพระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  เป็นเจ้าจอมคนสุดท้องในเจ้าจอมก๊กออจากสกุลบุนนาค
ประวัติ

เจ้าจอมเอื้อน เกิดที่จังหวัดเพชรบุรี เมื่อวันศุกร์ พ.ศ. 2430 เป็นธิดาคนสุดท้องในจำนวน 14 คน ของเจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ บุนนาค) ที่เกิดกับท่านผู้หญิงอู่ (สกุลเดิม วงศาโรจน์)  มีพี่น้องร่วมบิดาทั้งสิ้น 62 คน  โดยในจำนวนนี้ มี 5 คน ที่เกิดจากท่านผู้หญิงอู่ และได้เป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 5 คือ เจ้าจอมมารดาอ่อน เจ้าจอมเอี่ยม เจ้าจอมเอิบ เจ้าจอมอาบ และเจ้าจอมเอื้อน
เนื่องจากเจ้าจอมเอื้อนเป็นธิดาคนสุดท้อง เป็นที่รักใคร่ของเจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์และท่านผู้หญิงอู่ และตั้งใจเลี้ยงดู ไม่ถวายตัวเข้าวังเช่นเดียวกับพี่ ๆ  แต่แล้วเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ร.ศ. 123 (พ.ศ. 2447)  พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จประพาสเมืองเพชรบุรีทางชลมารค และเสด็จไปยังจวนของเจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ และทรงพบกับเจ้าจอมเอื้อน ซึ่งขณะนั้นอายุได้ 17 ปี ทรงพอพระทัยในรูปโฉมที่งามพิลาส หลังจากนั้นเจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ ท่านบิดา ได้นำตัวธิดาคนสุดท้อง ที่ตั้งใจจะให้อยู่ใกล้ชิด เข้าถวายตัวรับใช้ในราชการฝ่ายใน เป็นที่โปรดปรานของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
เจ้าจอมเอื้อน เป็นผู้มีฝีมือในการถ่ายภาพ และมีความสามารถในการล้างรูป เช่นเดียวกับเจ้าจอมเอิบผู้พี่ อีกทั้งยังมีความสามารถในการเล่นไวโอลิน
เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคต เจ้าจอมอาบได้พำนักอยู่ที่ตำหนักในวังสวนสุนันทา  ปัจจุบันอาคารนี้มีชื่อว่า "ตึกเอื้อนอาชว์แถมถวัลย์" ภายในมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ต่อมาได้ย้ายไปมาอยู่ที่เรือนสร้างใหม่ริมคลองสามเสน   สร้างบนที่ดินพระราชทานแก่เจ้าจอมก๊กกออ ที่เรียกว่า "สวนนอก"  ระหว่างเรือนเจ้าจอมเอี่ยม กับเรือนเจ้าจอมอาบ  เรือนหลังนี้เป็นไม้สักทั้งหลัง ที่หน้าจั่วมีลายฉลุไม้งดงามมาก แต่ปัจจุบันถูกรื้อแล้ว
เจ้าจอมเอื้อน ป่วยเป็นโรคหัวใจพิการ ถึงแก่อนิจกรรมที่เรือนในสวนสุนันทา เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 เวลา 22.00 น. สิริอายุ 40 ปี ได้รับพระราชทานหีบทองประกอบศพ ฉัตรเบญจา 4 คัน ตั้งศพบำเพ็ญกุศลที่บ้านสวนนอก ถนนศุโขทัย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2451 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.)
พ.ศ. 2447 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้า (ต.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. ๒๔๕๑ –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 2 (จ.ป.ร.2)
พ.ศ. ๒๔๖๔ –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 3 (ว.ป.ร.3)
สถานที่อันเกี่ยวกับนาม

สถานีเอื้อน อนามัย จังหวัดเพชรบุรี  (โรงพยาบาลแห่งแรกในเพชรบุรี)
สุนัขทรงเลี้ยง

สุนัขทรงเลี้ยง เป็นสุนัขที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว หรือพระบรมวงศานุวงศ์ทรงเลี้ยงไว้เพื่อพระเกษมสำราญของพระองค์ยามว่างเว้นจากพระราชกรณียกิจ ด้วยเป็นสัตว์ที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก เนื่องจากสุนัขนั้นน่ารัก ซื่อสัตย์ และแสนรู้อันเป็นคุณสมบัติที่มนุษย์พึงเลี้ยงสุนัขไว้เป็นเพื่อน บ้างเจ้านายก็ทรงซื้อหามา บ้างก็ได้รับพระราชทาน บ้างก็มีผู้น้อมเกล้าถวาย บ้างก็ทรงอุปการะสุนัขที่ถูกทอดทิ้งมาไว้ในพระอนุเคราะห์
ในราชสำนักไทยตั้งแต่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็ปรากฏการเลี้ยงสุนัขจนเป็นที่นิยมในพระราชสำนักฝ่ายในแล้ว สุนัขที่เลี้ยงส่วนใหญ่มีขนาดเล็ก มีขนปุย และจะได้รับการเลี้ยงดูอย่างประคบประหงมพอสมควร ทั้งมีที่นอนขนาดน้อยสร้างอย่างประณีต มีบ้าน หรือจานอาหารเล็ก ๆ ซึ่งส่วนใหญ่มักทำมาจากวัสดุมีค่าราคาแพงจนถึงขั้นมีการแข่งขันกันด้านคุณค่าและราคาของวัสดุนั้น ๆ
หากสุนัขทรงเลี้ยงตายลง เจ้านายบางพระองค์จะสร้างสุสานสำหรับสุนัขทรงเลี้ยง บ้างก็นำอัฐิใส่ในอนุสาวรีย์ เช่น สิบสาม สุนัขทรงเลี้ยงในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ หรือทองแดง สุนัขทรงเลี้ยงในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บ้างก็สร้างเป็นอนุสรณ์เพื่อรำลึกถึงเช่น อนุสาวรีย์ย่าเหล
ในปี พ.ศ. 2558 ฐนกร ศิริไพบูลย์ได้เผยแพร่แผนผังการทุจริตการก่อร้างอุทยานราชภักดิ์ และแชร์ภาพเสียดสีทองแดง สุนัขทรงเลี้ยงในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช โดยศาลทหารตีความว่าการกระทำดังกล่าวเป็นความผิดประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112, 116 และ พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์
รายชื่อสุนัขทรงเลี้ยง > ในพระมหากษัตริย์

| --- | --- |
 เบส  ปรินซ์  ทองวิก  เซส:  ยอช  จุด  รุดี  
| --- | --- |
 ย่าเหล  นันทา:  มาลี  มากาเร็ต  
บ๊อบบี้
| --- | --- |
 บ๊อบบี้  โจโฉ  สุดหล่อ  หมามุ่ย  ซูซี่  คุกกี้  มะลิ  ทองแท้  ทองกวาว (นามสกุล เจริญเกศ)  ทองพันดุลย์  ทองพันชั่ง  ทองมีดขูด  โล่ห์ทอง  ทองเดือนห้า  สร้อยทอง  ทองชมพู (ภายหลังเปลี่ยนเป็นทองอุไร)  ทองเครือวัลย์  ทองเจิม (ภายหลังเปลี่ยนเป็นสักทอง)  ทองแดง (นามสกุล สุวรรณชาด)  ทองชมพูนุท  ทองเอก  ทองม้วน  ทองทัต  ทองพลุ  ทองหยิบ  ทองหยอด  ทองอัฐ  ทองนพคุณ  ทองหลาง:  ทองอยู่  ทองเย็น  น้ำฝน  น้ำชา  น้ำตาล  น้ำนวล  น้ำฟ้า  น้ำมันปาล์ม  หิรัญวารี  ข้าวโพดเทียน  ข้าวตอกดอกไม้  ข้าวหลามตัด  ข้าวคลุกกะปิ  ข้าวเหนียวมะม่วง  ข้าวแดงแกงร้อน  ข้าวตังทรงเครื่อง  ข้าวเกรียบว่าว  นิลเอก  นิลพานร  นิลพัท  นิลขัน  นิลนนท์  นิลเกสร  วัง  น่าน  แกงมัสมั่น  แกงเหลือง  แกงนพเก้า  หลวงแจ่ม (นามสกุล ภักดี)  
| --- | --- |
 พล.อ.อ.ฟูฟู  ฟุ้งฟุ้ง  เฟื่อง:  ฟ้า  แอสโก้  เอมิโก้
รายชื่อสุนัขทรงเลี้ยง > ในพระบรมวงศานุวงศ์

หมีขาว
วินเทอร์
นอร์ธรอป เอฟ-5

Lightweight low cost fighter aircraft based on Northrop T-38 Talon trainer
| F-5A/B Freedom Fighter  F-5E/F Tiger II |
| --- | --- |

เครื่องบินรบ F-5 ของกองทัพอากาศสวิสต์เซอร์แลนด์
หน้าที่: เครื่องบินขับไล่หลากบทบาท
ประเทศผู้ผลิต: สหรัฐ
ผู้ผลิต: Northrop Corporation
เที่ยวบินแรก: F-5A: 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 F-5E: 11 สิงหาคม พ.ศ. 2515
เริ่มใช้: พ.ศ.2505
สถานะ: ประจำการ
ผู้ใช้หลัก: กองทัพเรือสหรัฐ กองทัพอากาศสาธารณรัฐจีน กองทัพอากาศสาธารณรัฐเกาหลี กองทัพอากาศสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน
การผลิต: พ.ศ.2502–พ.ศ.2530
จำนวนที่ถูกผลิต: A/B/C: 847 E/F: 1,399
ค่าใช้จ่ายต่อลำ:  F-5E: US$2.1 million
พัฒนาจาก: นอร์ธรอป ที-38 ทาลอน
รุ่น: Canadair CF-5  Shaped Sonic Boom Demonstration
พัฒนาเป็น: Northrop F-20 Tigershark  HESA Azarakhsh  HESA Saeqeh  HESA Kowsar
เอฟ-5เอ/บี ฟรีดอมไฟเตอร์ (F-5 Freedom Fighter) และ เอฟ-5อี/เอฟ ไทเกอร์ ทู เป็นเครื่องบินขับไล่ของสหรัฐอเมริกา เริ่มออกแบบเมื่อปี พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) โดยบริษัทนอร์ทธรอป กรัมแมน
ประวัติ

F-5 ถือกำเนิดจากโครงการของบริษัทนอร์ทธรอปที่ทำวิจัยและพัฒนาเครื่องบินขับไล่ที่มีขนาดเล็กแต่มีประสิทธิภาพสูงภายใต้โครงการ N-156F แม้ว่ากองทัพอากาศสหรัฐจะไม่ได้ให้ความสนใจในเครื่องบินขับไล่ขนาดเล็ก แต่เจ้าหน้าที่ในโครงการช่วยเหลือทางทหารของประธานาธิบดี จอห์น เอฟ. เคนเนดี เห็นถึงศักยภาพที่เครื่องบินในโครงการ N-156F ที่จะสามารถเปิดโอกาสให้ประเทศกำลังพัฒนาที่พันธมิตรของสหรัฐได้จัดหาเครื่องบินขับไล่ประสิทธิภาพสูงที่มีราคาไม่แพง รัฐบาลสหรัฐจึงได้เลือกเครื่องบินในโครงการ N-156F มาพัฒนาจนกลายเป็น F-5A Freedom Fighter ซึ่งถือเป็น F-5 รุ่นแรกของโลก และส่งมอบหรือขายให้กับพันธมิตรชาติต่าง ๆ ทั่วโลก
ต่อมาในช่วงปี 1970 บริษัทนอร์ทธรอปได้รับชัยชนะในโครงการเครื่องบินขับไล่นานาชาติรุ่นปรับปรุง (Improved International Fighter Aircraft) เพื่อทดแทน F-5A โดยกองทัพอากาศสหรัฐกำหนดชื่อรุ่นเป็น F-5E Tiger II สำหรับรุ่นที่นั่งเดี่ยว และ F-5F Tiger II สำหรับรุ่นสองที่นั่ง โดยมีการปรับปรุงที่สำคัญคือ เพิ่มอุปกรณ์อิเล็กทรอนิคทางการบินที่ทันสมัย ติดตั้งเรด้าร์แบบ AN/APQ-153 ซึ่งมีระยะตรวจจับราว 25 กิโลเมตร (ในรุ่น A และ B ไม่ได้รับการติดตั้งเรด้าร์) ส่วน F-5F ก็ได้รับการติดตั้งปืนกลแบบ M39 ภายในลำตัว (ในรุ่น B ไม่ได้รับการติดตั้งปืนกล) นอกจากนั้นยังได้พัฒนา RF-5E ที่ติดกล้องถ่ายภาพเพื่อใช้ในภารกิจตรวจการณ์อีกด้วย
F-5 ถือเป็นหนึ่งในเครื่องบินขับไล่ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของประเทศค่ายประชาธิปไตย โดยมีผู้ใช้งานเกือบ 20 ประเทศ และมียอดการผลิตสูงกว่า 2 พันลำ ในปัจจุบันยังมีกองทัพอากาศหลายชาติที่ยังประจำการด้วย F-5 อยู่ หลายชาติเลือกที่จะทำการปรับปรุงเครื่องบินของตนที่ยังบินได้เพื่อที่จะยืดอายุการใช้งานออกไปให้นานที่สุด เช่นกองทัพอากาศบราซิลและกองทัพอากาศชิลีได้ว่าจ้างบริษัทอิลบิทของอิสราเอลให้ทำการปรับปรุง F-5E/F ของตนเป็น F-5EM และ F-5E/F Tiger III ตามลำดับ ซึ่งมีความสามารถในการติดตั้งจรวดนำวิถีจากอิสราเอลทั้งดาร์บี้และไพธอน-4 กองทัพอากาศสิงคโปร์ก็ได้ปรับปรุง F-5E/F ของตนโดยเปลี่ยนเรด้าร์ ระบบอิเล็กทรอนิคต่าง ๆ และเพิ่มความแข็งแรงให้กับปีก โดยกำหนดชื่อเป็น F-5S/T ซึ่งมีความสามารถในการใช้จรวดแบบ ไพธอน-4 และ AIM-120 แอมแรม ได้ สำหรับกองทัพอากาศไทยได้ดำเนินการว่าจ้างบริษัทอิลบิทให้ทำการปรับปรุง F-5E/F ในฝูงบิน 211 อุบล ให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น สามารถติดตั้งจรวดไพธอน-4ได้ โดยกองทัพอากาศไทยกำหนดชื่อเรียกว่า F-5T Tigris
รุ่นของเอฟ-5

F-5A Freedom Fighter
เครื่องบินขับไล่ที่นั่งเดี่ยว
F-5B Freedom Fighter
เครื่องบินขับไล่สองที่นั่ง
F-5C Skoshi Tiger
เป็นรุ่นที่ได้รับการปรับปรุงในบางจุด เช่น การติดตั้งท่อรับการเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศ
F-5D
เครื่องบินขับไล่รุ่นสองที่นั่งซึ่งไม่ได้รับการผลิตจริง
F-5E Tiger II
เครื่องบินขับไล่ที่นั่งเดี่ยวรุ่นปรับปรุง
F-5F Tiger II
เครื่องบินขับไล่ที่สองที่นั่งรุ่นปรับปรุง
F-5G
เปลี่ยนเครื่องยนต์จากสองเครื่องยนต์เป็นเครื่องยนต์เดียว ต่อมาคือเอฟ-20
F-5N
รุ่นฝึกของกองทัพเรือสหรัฐ
F-5S
เครื่องบินขับไล่ที่นั่งเดียวที่ได้รับการปรับปรุงโดยกองทัพอากาศสิงคโปร์
F-5T
เครื่องบินขับไล่สองที่นั่งได้รับการปรับปรุงโดยกองทัพอากาศสิงคโปร์
F-5T Tigris
เครื่องบินขับไล่ที่นั่งเดียวและสองที่นั่งที่ได้รับการปรับปรุงโดยกองทัพอากาศไทย
F-5EM
เครื่องบินขับไล่ที่นั่งเดียวที่ได้รับการปรับปรุงโดยกองทัพอากาศบราซิล
F-5FM
เครื่องบินขับไล่สองที่นั่งที่ได้รับการปรับปรุงโดยกองทัพอากาศบราซิล
F-5E Tiger III
เครื่องบินขับไล่ที่นั่งเดียวที่ได้รับการปรับปรุงโดยกองทัพอากาศชิลี
F-5F Tiger III
เครื่องบินขับไล่สองที่นั่งที่ได้รับการปรับปรุงโดยกองทัพอากาศชิลี
RF-5A
เครื่องบินขับไล่ลาดตระเวนถ่ายภาพ
RF-5E Tigereye
เครื่องบินขับไล่ลาดตระเวนถ่ายภาพ
CF-5
F-5TH Super Tigris
เครื่องบินขับไล่ที่ดัดแปลงโดยไทยให้อยู่ในยุค 4.5 เทียบเท่า JAS 39 Gripen
ประเทศที่มี F-5 ประจำการ

กองทัพอากาศบราซิล
กองทัพอากาศชิลี
กองทัพอากาศอิโดนิเซีย: F-5E ทั้ง 16 ลำปลดประจำการในปี 2548 ปัจจุบันเป็นเครื่องบินสำรอง
กองทัพอากาศอิหร่าน: ได้รับมอบ F-5E/F จำนวน 140 ลำในสมัยพระเจ้าซาร์ ปัจจุบันปฏิบัติการได้ 60 – 70 ลำ
กองทัพอากาศเนเธอแลนด์: ปลดประจำการ
กองทัพอากาศนอร์เวย์
กองทัพอากาศฟิลิปปินส์: ปลดประจำการ F-5A/B
กองทัพอากาศเกาหลีใต้
กองทัพอากาศซาอุดิอารเบีย
กองทัพอากาศสิงคโปร์: ปรับปรุงเป็นรุ่น F-5S/T มีประจำการราว 35 ลำ
กองทัพอากาศสเปน
กองทัพอากาศสวิส: กำลังจัดหาเครื่องบินรุ่นใหม่มาทดแทน
กองทัพอากาศไทย: F-5A/B/E จะถูกปลดประจำการในปี 2553 และทดแทนด้วย ยาส 39 โดย  F-5T Tigris ยังประจำการต่อไป
กองทัพอากาศตุรกี
กองทัพอากาศสหรัฐ: เป็นเครื่องบินข้าศึกสมมุติ
นาวิกโยธินสหรัฐ: เป็นเครื่องบินข้าศึกสมมุติ
กองทัพเรือสหรัฐ: เป็นเครื่องบินข้าศึกสมมุติ
กองทัพอากาศเวียดนามใต้
กองทัพอากาศเวียดนาม: เป็นเครื่องเก่าของกองทัพอากาศเวียดนามใต้
เหตุการณ์ในประเทศไทย

พ.ศ. 2512 กองทัพอากาศไทยได้รับเอฟ-5 เอจากกองทัพสหรัฐอเมริกาจำนวน 5 เครื่องและเมื่อสหรัฐอเมริกาถอนตัวจากสงครามเวียดนามจนกระทั่งกรุงไซง่อนถูกยึดครองโดยกองทัพเวียดนามเหนือ(NVA) นักบินเวียดนามใต้ได้นำเอฟ-5 อีจำนวน 3 เครื่องบินหนีจากสนามบิน ตัน ซอน นุทเวียดนามมาลงที่สนามบินอู่ตะเภา ซึ่งเอฟ-5 อีทั้ง 3 เครื่องนี้สหรัฐอเมริกาได้นำกลับไปด้วย
พ.ศ. 2519 กองทัพอากาศไทยขออนุมัติรัฐบาล จัดซื้อเครื่องบินขับไล่เอฟ-5 อีและเอฟ-5 เอฟจากสหรัฐอเมริกาจำนวน 12 เครื่องและได้รับเครื่องบินเข้าประจำการครบฝูงในปี พ.ศ. 2521 โดยใช้ชื่อเครื่องบินขับไล่แบบที่ ๑๘ ข (บ.ข.๑๘ ข) หลังจากนั้นก็ได้มีการจัดซื้อเพิ่มเติมเรื่อย ๆ จนถึงในปัจจุบันกองทัพอากาศไทยมีเอฟ-5 มากกว่า 60 เครื่อง
เอฟ-5 ที่ประจำการในประเทศไทย

F-5A  ใช้ชื่อเครื่องบินขับไล่แบบที่ ๑๘  (บ.ข.๑๘)
F-5B  ใช้ชื่อเครื่องบินขับไล่แบบที่ ๑๘ ก (บ.ข.๑๘ ก)
F-5E  ใช้ชื่อเครื่องบินขับไล่แบบที่ ๑๘ ข (บ.ข.๑๘ ข)
F-5F  ใช้ชื่อเครื่องบินขับไล่แบบที่ ๑๘ ค (บ.ข.๑๘ ค)
RF-5A  ใช้ชื่อเครื่องบินตรวจการณ์ขับไล่แบบที่ ๑๘ (บ.ตข.๑๘)
F-5TH  (เครื่องบินขับไล่ที่ปรับปรุงโดยทัพอากาศไทย)
รายละเอียด เอฟ-5

ผู้สร้าง บริษัท นอร์ธรอป แอร์คราฟท์ (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท เจ๊ตขับไล่ยุทธวิธีที่นั่งเดียว
เครื่องยนต์ เทอร์โบเจ๊ต เจเนอรัล อีเล็กตริค เจ 85-ยีอี-21 ให้แรงขับเครื่องละ 1,588 กิโลกรัม และ 2,268 กิโลกรัม เมื่อสันดาปท้าย 2 เครื่อง
กางปีก 8.13 เมตร
ยาว 14.68 เมตร
สูง 4.06 เมตร
พื้นที่ปีก 17.29 เมตร
น้ำหนักเปล่า 4,346 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 11,192 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด ไม่เกิน 1,314 กิโลเมตร/ชั่วโมง เมื่อมีน้ำหนักปฏิบัติการรบ 6,010 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง 1.63 มัค ที่ระยะสูง 10,975 เมตร เมื่อเครื่องบินหนัก 10,975 กิโลกรัม
เพดานบินใช้งาน 15,800 เมตร
รัศมีทำการรบ 917 กิโลเมตร
พิสัยบิน 2,943 กิโลเมตร เมื่อติดตั้งถังเชื้อเพลิงชนิดปลดทิ้งได้
อาวุธ ปืนใหญ่อากาศขนาด 20 มม. M-39 A2/A3 ติดตั้งที่ลำตัวส่วนหัว 2 กระบอกพร้อมกระสุนกระบอกละ 280 นัด
อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ เอไอเอ็ม-9 เจ ไซด์ไวน์เดอร์ ติดตั้งที่ปลายปีก ข้างละ 1 แห่ง
ลูกระเบิดสังหาร ลูกระเบิดทำลาย ลูกระเบิดเนปาล์ม ลูกระเบิดพวง
จรวดขนาด 2.95 นิ้ว
สามารถติดตั้งอาวุธที่ใต้ปีกได้ข้างละ 2 แห่ง และ ใต้ลำตัว 1 แห่ง รวมเป็นน้ำหนักสูงสุด 3,175 กิโลกรัม
ประเทศผู้ใช้งานเอฟ-5 (อดีตผู้ใช้งานแสดงในสีแดง)
F-5B Tigres ของกองทัพอากาศไทย
รายชื่อตัวละครในสามพลังป่วนพิทักษ์โลก

ตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง สามพลังป่วนพิทักษ์โลก
ตัวละครสังกัด B.A.B.E.L.

กลุ่มองค์กรที่หวังจะสั่งสอนและชี้ทางอนาคตให้เหล่าเอสเปอร์ได้รู้จักใช้พลังเพื่อผู้อื่น และปรารถนาจะหยุดยั้งความขัดแย้งของคนธรรมดาและเหล่าเอสเปอร์