stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กัวเก่า
ประวัติ

เมืองแห่งนี้เริ่มก่อตั้งขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 เพื่อเป็นเมืองท่าริมฝั่งแม่น้ำมันดาวี ในการปกครองของสุลต่านแห่งบิจาปูร์ เพื่อทดแทนเมืองโกวาปุริ (Govapuri) ซึ่งตั้งอยู่ถัดไปทางใต้ไม่กี่กิโลเมตร และเคยเป็นเมืองท่าสำคัญในสมัยกษัตริย์แห่งจักรวรรดิวิชัยนคร นอกจากนี้เมืองกัวนี้ยังทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงแห่งที่สองตั้งแต่สมัยของราชวงศ์เอดิลชะฮี (Adil Shahi) ซึ่งในขณะนั้นเมืองนั้นล้อมรอบด้วยคูเมือง และเป็นที่ตั้งของพระราชวังแห่งชาห์ รวมทั้งมัสยิด และโบสถ์ต่าง ๆ ต่อมาในปีค.ศ. 1510 ได้ถูกยึดเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิโปรตุเกสในฐานะศูนย์กลางการปกครอง และต่อมาในปีค.ศ. 1759 เมืองหลวงแห่งนี้จึงได้ถูกย้ายไปยังปณชี ซึ่งในขณะนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ๆ ซึ่งอยู่ห่างไปราว 9 กิโลเมตรทางทิศตะวันตก
ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมืองแห่งนี้ยังเป็นศูนย์กลางการเผยแพร่คริสต์ศาสนาของดินแดนตะวันออก โดยเป็นที่ตั้งของคณะนักบวชคาทอลิกทุกสาขา ประชากรในอดีตนั้นเคยสันนิษฐานว่ามากถึง 2 แสนคนในปีค.ศ. 1543 ซึ่งมาลาเรียและอหิวาตกโรคได้ระบาดทั่วเมืองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 จึงถูกทิ้งร้างลงเหลือประชากรเพียง 1,500 คนในปี ค.ศ. 1775 ซึ่งทำให้การปกครองนั้นย้ายไปยังเมืองขนาดเล็กซึ่งตั้งอยู่ใกล้ ๆ คือ ปณชี (Panaji) ในขณะที่เมืองเก่าแห่งนี้ยังมีฐานะเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการตั้งแต่นั้นมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1843 จึงย้ายเมืองหลวงมาที่ปณชี โดยเรียกเป็นภาษาโปรตุเกสว่า "นอวาโกอา" (Nova Goa - กัวใหม่) ในขณะที่เมืองหลวงเดิมเรียกว่า "แวลยาโกอา" (Velha Goa - กัวเก่า) เพื่อแยกกันกับเมืองแห่งใหม่อย่างชัดเจน
เมืองกัวเก่าได้ถูกผนวกเข้ากับสาธารณรัฐอินเดียในปีค.ศ. 1961 พร้อมกันกับเมืองในปกครองของโปรตุเกสทั้งหมด
โบสถ์และวิหารแห่งกัว

ในบริเวณกัวเก่าเป็นที่ตั้งของคริสต์ศาสนสถานสำคัญหลายแห่ง ประกอบด้วยอาสนวิหารแซ (Sé Catedral) อันเป็นที่ตั้งของอัครมุขมณฑลกัว (Archiodese of Goa), โบสถ์นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีแห่งกัว (Church of St. Francis of Assisi), โบสถ์นักบุญคาเยทาน (Church of Saint Cajetan), มหาวิหารบงฌึซุช (Basilica of Bom Jesus) อันเป็นที่เก็บเรลิกของนักบุญฟรันซิสโก คาเบียร์ (Saint Francis Xavier) ซึ่งจะจัดงานเฉลิมฉลองทุกปีระหว่างวันที่ 24 พฤศจิกายนถึง 3 ธันวาคม และทุก ๆ 10 ปี รัฐบาลของรัฐกัวจะจัดให้มีการจัดแสดงเรลิกศักดิ์สิทธิ์ หรือการนำร่างของนักบุญฟรานซิสเซเวียร์มาจัดแสดงใน อาสนวิหารแซ (Sé Catedral) เมืองกัวเก่า เพื่อให้คริสตศาสนิกชนและผู้ศรัทธาเข้าสักการะ โดยล่าสุดจัดแสดงระหว่างวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 ถึง 5 มกราคม ค.ศ. 2025
โบสถ์นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีแห่งกัว (Church of St. Francis of Assisi)
ทางเข้าด้านหน้าของบาซิลิกาบอมเยซุส (Basilica of Bom Jesus)
โบสถ์เก่าในเขตเมืองเก่า
โบสถ์นักบุญคาเยทาน (Church of Saint Cajetan)
บาซิลิกาบอมเยซุส (Basilica of Bom Jesus) จากอีกมุมหนึ่งผ่านสวน
ดูเพิ่ม

รัฐกัว
อินเดียของโปรตุเกส
บรรณานุกรม

de Mendonça, Délio (2002). Conversions and citizenry: Goa under Portugal 1510–1610. Concept Publishing Company. ISBN 978-81-7022-960-5. สืบค้นเมื่อ 2011-12-05.
Meersman, Achilles (1971). The ancient Franciscan provinces in India, 1500–1835. Christian Literature Society Press..
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของกัวเก่า (เก็บถาวร)
กัวเก่า – การท่องเที่ยวอินเดีย
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ป้อมอาครา  ถ้ำอชันตา  ทัชมาฮาล  ถ้ำเอลโลรา  กลุ่มโบราณสถานแห่งมหาพลิปุรัม  เทวาลัยพระอาทิตย์ โกณารัก  โบสถ์และคอนแวนต์แห่งกัว  กลุ่มโบราณสถานแห่งขชุราโห  กลุ่มศาสนสถานแห่งหัมปี  ฟเตหปุระสีกรี  ถ้ำเอลิฟันตา  หมู่มหาเทวสถานโจฬะที่มีชีวิต  กลุ่มโบราณสถานแห่งปัฏฏทกัล  พุทธสถานที่สาญจี  ที่ไว้พระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง  กุตุบมีนาร์และโบราณสถาน เดลี  ทางรถไฟสายภูเขาแห่งอินเดีย  กลุ่มวัดมหาโพธิที่พุทธคยา  เพิงหินภีมเพฏกา  สถานีปลายทางฉัตรปติศิวาจี (สถานีปลายทางวิกตอเรียเดิม)  อุทยานโบราณคดีจัมปาเนร์-ปาวาครห์  ป้อมแดง  ชันตรมันตระ ชัยปุระ  หมู่ป้อมเนินแห่งรัฐราชสถาน  รานี-กี-วาว (บ่อน้ำขั้นบันไดของพระราชินี) ที่ปาฏัณ รัฐคุชราต  แหล่งโบราณคดีนาลันทามหาวิหาร (มหาวิทยาลัยนาลันทา) นาลันทา พิหาร  จัณฑีครห์แคปิตอลคอมเพล็กซ์ (ส่วนหนึ่งของงานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่)  นครประวัติศาสตร์อะหมดาบาด  กลุ่มอาคารกอทิกวิกตอเรียและอลังการศิลป์แห่งมุมไบ  เมืองชัยปุระ ราชสถาน  กากติยารุทเรศวรมนเทียร (รามัปปามนเทียร) เตลังคานา  โธฬาวีรา นครอารยธรรมฮารัปปา  ศานตินิเกตัน  กลุ่มปูชนียสถานของชาวโหยสฬะ  ไมดาม – ระบบเนินดินฝังศพของราชวงศ์อาหม  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อุทยานแห่งชาติกาซีรังคา  อุทยานแห่งชาติเกวลาเทวะ  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ามานสะ  อุทยานแห่งชาติสุนทรวัน  อุทยานแห่งชาตินันทาเทวีและพนมบุปผา  เทือกเขาฆาฏตะวันตก  อุทยานแห่งชาติหิมาลัยใหญ่  |  |
| ผสม |  อุทยานแห่งชาติคังเซนซุงกา  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  IdRef 
รูปปั้นเพื่อเป็นเกียรติแก่พระหฤทัยของพระเยซู ตั้งอยู่ตรงข้ามกับอาสนวิหารแซ ในโอกาสครบรอบ 400 ปีการก่อตั้งอัครมุขมณฑลกัวในปีค.ศ. 1957
บาซิลิกาบอมเยซุส
ราเม็งแกงกะหรี่มูโรรัง

ราเม็งแกงกะหรี่มูโรรังที่ร้าน อาจิโนะไดโอ ในเมืองมูโรรัง ฮกไกโด
ราเม็งแกงกะหรี่มูโรรัง (ญี่ปุ่น: 室蘭カレーラーメン; โรมาจิ: Muroran karē rāmen) เป็นราเม็งที่กินได้ในร้านราเม็งที่เป็นสมาชิกของสมาคมราเม็งแกงกะหรี่มูโรรังในเมืองมูโรรัง, โนโบริเบ็ตสึ, ดาเตะ, โทยาโกะ จังหวัดฮกไกโด มีจุดกำเนิดที่เมืองโทมาโกไม ในฤดูใบไม้ผลิปี 1965 ณ วันที่ 3 พฤษภาคม 2015 ประมาณ 60% ของร้านราเม็งในเขตนั้นสามารถหาราเม็งชนิดนี้กินได้
จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร พ.ศ. 2544 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปครั้งแรกภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ที่มีการใช้การเลือกตั้งรูปใหม่ ทั้งการเปลี่ยนแปลงเขตเลือกตั้งจากเขตใหญ่เรียงหมายเลขเป็นเขตเดียวหมายเลขเดียว และเพิ่มเติมการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อเป็นครั้งแรก
ภาพรวม > ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รวมทั้งจังหวัดพิจิตร)

| พรรค | พรรค | คะแนนเสียง> จน. | คะแนนเสียง>  % | คะแนนเสียง>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ประชาธิปัตย์ | 103,710 | 39.13% |  |
|  | ไทยรักไทย | 116,773 | 44.06% |  |
|  | อื่น ๆ | 44,549 | 16.81% |  |
| ผลรวม | ผลรวม | 265,032 | 100.00% |  |
ภาพรวม > ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รายเขตเลือกตั้ง)

| เขตการเลือกตั้ง> เขตการเลือกตั้ง.เขตการเลือกตั้ง | ประชาธิปัตย์> .คะแนนเสียง | ประชาธิปัตย์> .% | ไทยรักไทย> .คะแนนเสียง | ไทยรักไทย> .% | อื่น ๆ> .คะแนนเสียง | อื่น ๆ> .% | ผลรวม> .คะแนนเสียง | ผลรวม> .% | ผลการเลือกตั้ง ส> ส.แบ่งเขต.ผลการเลือกตั้ง ส.ส.แบ่งเขต.ผลการเลือกตั้ง ส.ส.แบ่งเขต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เขต 1 | 35,280 | 52.84% | 23,801 | 35.65% | 7,691 | 11.51% | 66,772 | 100.00% | ประชาธิปัตย์ รักษาที่นั่ง |
| เขต 2 | 31,293 | 46.81% | 21,706 | 32.47% | 13,855 | 20.72% | 66,854 | 100.00% | ประชาธิปัตย์ รักษาที่นั่ง |
| เขต 3 | 25,464 | 38.43% | 26,711 | 40.32% | 14,080 | 21.25% | 66,255 | 100.00% | ประชาธิปัตย์ รักษาที่นั่ง |
| เขต 4 | 11,673 | 17.92% | 44,555 | 68.39% | 8,923 | 13.69% | 65,151 | 100.00% | ไทยรักไทย ได้ที่นั่ง |
| ผลรวม | 103,710 | 39.13% | 116,773 | 44.05% | 44,549 | 16.81% | 265,032 | 100.00% |  |
ภาพรวม > ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รวมทั้งจังหวัดพิจิตร)

| พรรค | พรรค | จำนวน ผู้สมัคร | คะแนนเสียง> จน. | คะแนนเสียง>  % | ที่นั่ง> จน. | ที่นั่ง> +/– | ที่นั่ง>  % |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ประชาธิปัตย์ | 4 | 114,658 | 49.05% | 3 | 1 | 75.00% |
|  | ไทยรักไทย | 4 | 96,978 | 41.49% | 1 | 1 | 25.00% |
|  | อื่น ๆ | 5 | 22,102 | 9.46% | 0 |  | 0.00% |
| ผลรวม | ผลรวม | 13 | 233,738 | 100.00% | 4 |  | 100.00% |
ภาพรวม > ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รายเขตเลือกตั้ง)

| เขตการเลือกตั้ง> เขตการเลือกตั้ง.เขตการเลือกตั้ง | ประชาธิปัตย์> .คะแนนเสียง | ประชาธิปัตย์> .% | ไทยรักไทย> .คะแนนเสียง | ไทยรักไทย> .% | อื่น ๆ> .คะแนนเสียง | อื่น ๆ> .% | ผลรวม> .คะแนนเสียง | ผลรวม> .% | ผลการเลือกตั้ง ส> ส.แบ่งเขต.ผลการเลือกตั้ง ส.ส.แบ่งเขต.ผลการเลือกตั้ง ส.ส.แบ่งเขต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เขต 1 | 40,846 | 62.76% | 18,970 | 37.24% | – | – | 59,816 | 100.00% | ประชาธิปัตย์ รักษาที่นั่ง |
| เขต 2 | 32,377 | 55.79% | 16,570 | 28.55% | 9,085 | 15.66% | 58,032 | 100.00% | ประชาธิปัตย์ รักษาที่นั่ง |
| เขต 3 | 30,953 | 53.94% | 14,304 | 24.93%  | 12,127 | 21.13% | 57,384 | 100.00% | ประชาธิปัตย์ รักษาที่นั่ง |
| เขต 4 | 10,482 | 17.92% | 47,134 | 80.56% | 890 | 1.52% | 58,506 | 100.00% | ไทยรักไทย ได้ที่นั่ง |
| ผลรวม | 114,658 | 49.05% | 96,978 | 41.49% | 22,102 | 9.46% | 233,738 | 100.00% |  |
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ

ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดพิจิตร
| พรรค | พรรค | คะแนนเสียง | ร้อยละ |
| --- | --- | --- | --- |
|  | เสรีประชาธิปไตย (1) | 4,298 | 1.62 |
|  | ชาวไทย (2) | 536 | 0.20 |
|  | กสิกรไทย (3) | 465 | 0.18 |
|  | นิติมหาชน (4) | 1,071 | 0.40 |
|  | ความหวังใหม่ (5) | 1,323 | 0.50 |
|  | รักสามัคคี (6) | 1,477 | 0.56 |
|  | ไทยรักไทย (7) | 116,773 | 44.06 |
|  | ชาติประชาธิปไตย (8) | 1,916 | 0.72 |
|  | ชาติไทย (9) | 6,467 | 2.44 |
|  | สันติภาพ (10) | 158 | 0.06 |
|  | ถิ่นไทย (11) | 4,526 | 1.71 |
|  | พลังประชาชน (12) | 394 | 0.15 |
|  | ราษฎร (13) | 407 | 0.15 |
|  | สังคมใหม่ (14) | 669 | 0.25 |
|  | เสรีธรรม (15) | 1,272 | 0.48 |
|  | ประชาธิปัตย์ (16) | 103,710 | 39.13 |
|  | อำนาจประชาชน (17) | 2,234 | 0.84 |
|  | ประชากรไทย (18) | 1,192 | 0.45 |
|  | ไท (19) | 727 | 0.27 |
|  | ก้าวหน้า (20) | 182 | 0.07 |
|  | ชาติพัฒนา (21) | 3,595 | 1.35 |
|  | แรงงานไทย (22) | 277 | 0.10 |
|  | เผ่าไท (23) | 200 | 0.08 |
|  | สังคมประชาธิปไตย (24) | 412 | 0.16 |
|  | ชีวิตที่ดีกว่า (25) | 386 | 0.15 |
|  | พัฒนาสังคม (26) | 1,038 | 0.39 |
|  | ไทยช่วยไทย (27) | 1,454 | 0.55 |
|  | ไทยมหารัฐ (28) | 293 | 0.11 |
|  | ศรัทธาประชาชน (29) | 160 | 0.06 |
|  | วิถีไทย (30) | 116 | 0.04 |
|  | ไทยประชาธิปไตย (31) | 2,824 | 1.07 |
|  | พลังธรรม (32) | 667 | 0.25 |
|  | ชาวนาพัฒนาประเทศ (33) | 463 | 0.17 |
|  | กิจสังคม (34) | 530 | 0.20 |
|  | เกษตรมหาชน (35) | 467 | 0.18 |
|  | พลังเกษตรกร (36) | 1,225 | 0.46 |
|  | สยาม (37) | 1,128 | 0.43 |

| บัตรดี | บัตรดี | 265,032 | 96.30 |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | 6,792 | 2.46 |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 3,416 | 1.24 |
| ผู้มาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง | 275,230 | 65.66 |
| ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง | 419,157 | 100.00 |
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 1

เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอวังทรายพูน อำเภอเมืองพิจิตร (ยกเว้นตําบลย่านยาว ตําบลคลองคะเชนทร์ ตําบลโรงช่าง และตําบลเมืองเก่า)และกิ่งอำเภอสากเหล็ก
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพิจิตร> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพิจิตร> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพิจิตร> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพิจิตร> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพิจิตร> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพิจิตร> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ประชาธิปัตย์   | ประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ (16)* | 40,846 | 62.76 |  |
|  | ไทยรักไทย   | เสริมสุข เลาหชัยอรุณ (9) | 18,970 | 37.24 |  |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 59,816 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 59,816 | 86.16 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 1,380 | 1.99 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 8,230 | 11.85 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 69,426 | 67.20 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 103,305 | 100.00 | — |
: ประชาธิปัตย์   รักษาที่นั่ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 2

เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอวชิรบารมี อำเภอสามง่าม อำเภอโพธิ์ประทับช้างและอำเภอเมืองพิจิตร (เฉพาะตําบลย่านยาว ตําบลคลองคะเชนทร์ ตําบลโรงช่าง และตําบลเมืองเก่า)
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพิจิตร> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพิจิตร> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพิจิตร> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพิจิตร> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพิจิตร> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพิจิตร> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ประชาธิปัตย์   | นราพัฒน์ แก้วทอง (16) | 32,377 | 55.79 |  |
|  | ไทยรักไทย   | ไพศาล จูอาภรณ์ (7) | 16,570 | 28.56 |  |
|  | ชาติไทย  | บุญเสริม ถาวรกูล (9)✔ | 7,539 | 12.99 |  |
|  | ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)   | วิสุทธิ์ ปัญจมาพิรมย์ (21) | 1,422 | 2.45 |  |
|  | ประชากรไทย  | สุภกิจ จุลพันธ์ (18) | 124 | 0.21 |  |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 58,032 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 58,032 | 83.78 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 1,301 | 1.88 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 9,934 | 14.34 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 69,267 | 65.70 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 105,429 | 100.00 | — |
: ประชาธิปัตย์   รักษาที่นั่ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 3

เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอบางมูลนาก อำเภอโพทะเลและกิ่งอำเภอบึงนาราง
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพิจิตร> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพิจิตร> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพิจิตร> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพิจิตร> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพิจิตร> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพิจิตร> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ประชาธิปัตย์   | ศิริวัฒน์ ขจรประศาสน์ (16) | 30,953 | 53.94 |  |
|  | ไทยรักไทย   | บุญเกียรติ เวชยากิจ (7) | 14,304 | 24.93 |  |
|  | เสรีประชาธิปไตย | บรรเจิด จันทโรทัย (1) | 12,127 | 21.13 |  |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 57,384 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 57,384 | 83.22 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 2,246 | 3.26 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 9,332 | 13.52 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 68,962 | 65.65 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 105,042 | 100.00 | — |
: ประชาธิปัตย์   รักษาที่นั่ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 4

เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอตะพานหิน อำเภอทับคล้อและกิ่งอำเภอดงเจริญ
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 4 จังหวัดพิจิตร> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 4 จังหวัดพิจิตร> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 4 จังหวัดพิจิตร> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 4 จังหวัดพิจิตร> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 4 จังหวัดพิจิตร> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 4 จังหวัดพิจิตร> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ไทยรักไทย   | พันตำรวจโท อดุลย์ บุญเสรฐ (7)✔ | 47,134 | 80.56 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | ชัยยงค์ แสงรวีวิสิฐ (16) | 10,482 | 17.92 |  |
|  | ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)   | สมนิด ขวัญใจรักษ์ (21) | 890 | 1.52 |  |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 58,506 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 58,506 | 86.60 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 1,452 | 2.15 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 7,597 | 11.25 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 67,555 | 64.11 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 105,381 | 100.00 | — |
: ไทยรักไทย   ได้ที่นั่งจาก ประชาธิปัตย์
ดูเพิ่ม

จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
เจริญ เชาวน์ประยูร

| เจริญ เชาวน์ประยูรม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ดำรงตำแหน่ง 9 ธันวาคม พ.ศ. 2533 – 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534
นายกรัฐมนตรี: ชาติชาย ชุณหะวัณ
รัฐมนตรีว่าการ: สมัคร สุนทรเวช
ก่อนหน้า: สุวัจน์ ลิปตพัลลภ
ถัดไป: วิโรจน์ แสงสนิท
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 25 กันยายน พ.ศ. 2477 อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
เสียชีวิต: 3 มิถุนายน พ.ศ. 2567 (89 ปี) อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (สนับสนุน)
คู่สมรส: อำไพ เชาวน์ประยูร

เจริญ เชาวน์ประยูร (25 กันยายน พ.ศ. 2477 – 3 มิถุนายน พ.ศ. 2567) เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาล ชาติชาย ชุณหะวัณ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 6 สมัย และอดีตรองหัวหน้าพรรคเอกภาพ
ประวัติ

เจริญ เชาวน์ประยูร เกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2477 เป็นบุตรของร้อยตำรวจโท จันทร์ กับนางบุญศรี เชาวน์ประยูร อาศัยอยู่บ้านย่านวัดพญาเม็งราย อำเภอเมืองเชียงใหม่ เข้ารับการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนประชาบาลอำเภอขุนยวม ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนแม่สะเรียง "บริพัตรศึกษา" จังหวัดแม่ฮ่องสอนเนื่องจากขณะนั้นบิดารับราชการตำรวจที่อำเภอแม่สะเรียง ต่อมาเมื่อบิดาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2489 จึงย้ายกลับมาเรียนต่อ ระดับเตรียมอุดมศึกษาแผนกอักษรศาสตร์ที่โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย
ต่อมาได้ศึกษาวิชาครูด้วยตนเองด้วยการสมัครสอบจนได้รับประกาศนียบัตรครูพิเศษมัธยม (พ.ม.) ต่อมาได้เข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2502 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจากคณะรัฐศาสตร์ (การเมืองการปกครอง) จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ นอกจากนี้นายเจริญ เชาวน์ประยูร ยังได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาพัฒนาชุมชนและทางการเกษตร จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ และมหาวิทยาลัย  Gregorio Araneta University Foundation ประเทศฟิลิปปินส์ โดยความเห็นชอบของกระทรวงศึกษาวัฒนธรรมและการกีฬาของประเทศฟิลิปปินส์
เจริญ เชาวน์ประยูร สมรสกับอำไพ เชาวน์ประยูร มีบุตร-ธิดารวม 4 คน
เจริญ เชาวน์ประยูร ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2567 สิริอายุ 89 ปี
การทำงาน

นายเจริญ ได้เริ่มทำงานเป็นครูที่โรงเรียนบูรณศักดิ์ ในปี พ.ศ. 2498 จนได้รับตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ เมื่ออายุ 27 ปี เข้าสู่งานการเมืองระดับท้องถิ่น โดยการสมัครได้รับเลือกตั้งเป็นกรรมการสุขาภิบาลช้างเผือก เป็นสมาชิกสภาจังหวัด (ส.จ.) เขตเลือกตั้งอำเภอแม่ริม 3 สมัย และได้รับตำแหน่งประธานสภาจังหวัดเชียงใหม่ (2521 - 2522) เคยทำงานร่วมกับนายเลิศ ชินวัตร นายปรีดา พัฒนถาบุตร
ต่อมาได้ตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในปี พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคกิจสังคม ซึ่งได้รับเลือกตั้งเนื่องจากตอนเป็นครูโรงเรียนบูรณศักดิ์ จึงได้รับคะแนนจากลูกศิษย์จำนวนมาก เอาชนะเจ้าบุญเลิศ ณ เชียงใหม่ อดีต ส.ส.เชียงใหม่ จากนั้นได้รับเลือกตั้งในอีก 5 สมัยต่อมา คือ สมัยที่สองในปี พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคกิจสังคม ในปี พ.ศ. 2529 ได้เข้าร่วมงานกับพรรคกิจประชาคม แต่ต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคสหประชาธิปไตย ที่มีนายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์ เป็นหัวหน้าพรรค ซึ่งการเลือกตั้งในปี 2529 เขาได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนน 101,480 คะแนน มากที่สุดเป็นอันดับ 8 ของประเทศ รองจากณรงค์ วงศ์วรรณ และนิพนธ์ พร้อมพันธุ์ ในปี พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคเอกภาพ โดยได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค  และปี พ.ศ. 2535 ได้ร่วมก่อตั้งพรรคสามัคคีธรรม ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2535 ได้รับเลือกตั้งในสังกัดพรรคชาติพัฒนา
นายเจริญ เคยได้รับตำแหน่งสูงสุดทางการเมือง เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม สมัยรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ นอกจากนี้เคยได้รับตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย และรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง สมัยรัฐบาลพลเอกสุจินดา คราประยูร เป็นกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาเรื่องพม่ากักตัวเจ้าหน้าที่ฝ่ายไทย เมื่อปี พ.ศ. 2535
ในปี 2539 เจริญลงสมัคร ส.ส.เชียงใหม่ เขต 4 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 นายเจริญ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในสังกัดพรรคราษฎร แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง โดยได้รับคะแนนเป็นอันดับที่ 3 รองจากนายยงยุทธ สุวภาพ จากพรรคประชาธิปัตย์ และนายทวีศักดิ์ สุภาศรี จากพรรคไทยรักไทย และได้คะแนนใกล้เคียงกับนายณรงค์ นิยมไทย จากพรรคความหวังใหม่ คือประมาณ 2 พันคะแนนเศษ
นายเจริญ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2549 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2536 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2532 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2528 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2521 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2514 –  เหรียญสนองเสรีชน (ส.ส.ช.)
ราเม็งกระดูกหมู

ราเม็งกระดูกหมู
ภาพระยะใกล้ของราเม็งกระดูกหมู
ราเม็งกระดูกหมูพร้อมชาฮัง
ราเม็งกระดูกหมู หรือ ทงกตสึราเม็ง (ญี่ปุ่น: 豚骨ラーメン; โรมาจิ: tonkotsu rāmen) เป็นราเมงประเภทหนึ่ง ทำโดยใช้น้ำซุปที่ทำจากกระดูกหมูซึ่งอาจผสมกับวัตถุดิบอื่น ๆ แล้วนำไปเคี่ยวเป็นชั่วโมง มักรับประทานกับเนื้อหมูหั่นบางและเส้นราเม็งแข็ง มีต้นกำเนิดจากจังหวัดฟุกุโอกะบนเกาะคิวชู ถือเป็นของขึ้นชื่อของจังหวัด ราเม็งกระดูกหมูสูตรของเมืองฟุกุโอกะเป็นที่รู้จักดีในชื่อราเม็งฮากาตะ
น้ำซุปกระดูกหมูที่ใช้ทำโดยการต้มกระดูกหมูในน้ำนานถึง 18 ชั่วโมง ซึ่งมักจะมีสีขุ่น ส่วนผสมในน้ำซุปประกอบด้วย หัวหอม กระเทียม ต้นหอม ขิง ไขมันหมู ตีนเป็ดขาหมู น้ำมัน และ เนื้อไก่  เส้นราเมงปรุงสุกมักจะรับประทานกับหมูสามชั้นตุ๋นหรือย่าง และเครื่องปรุงรสอาจรวมถึง คมบุ เห็ดหูหนู ซอสพริก งา ฯลฯ ร้านราเม็งบางแห่งอนุญาตให้ลูกค้าเลือกระดับความแข็งของเส้นได้ด้วย
โซซูอิ

โซซูอิเห็ด
โซซูอิปลาแซลมอน
โซซูอิ (ญี่ปุ่น: 雑炊; โรมาจิ: zōsui) เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ทำจากข้าวที่หุงจนนิ่มเหมือนโจ๊ก ปรุงรสด้วยเครื่องปรุงรส เช่น โชยุ มิโซะ และ ต้ม กับอาหารอื่น ๆ เช่น เนื้อสัตว์ อาหารทะเล เห็ด และ ผัก อาจเรียกอีกอย่างว่า โอจิยะ (おじや) หรือ โคนางากิ (こながき) เป็นคำคิโงะที่แทนฤดูหนาว
ภาพรวม

ในสมัยที่การอุ่นหรืออุ่นข้าวต้มไม่ใช่เรื่องง่าย มักจะทำที่บ้านโดยผสมกับ ซุปมิโซะ ฯลฯ เป็นวิธีหนึ่งในการนำข้าวที่เย็นแล้วกลับมาใช้ใหม่ ในปัจจุบัน มักใช้เป็นส่วนประกอบสุดท้ายโดยใช้น้ำที่เหลือจากนาเบโมโนะ หรือเป็นอาหารเสริมสำหรับผู้ที่รู้สึกไม่สบายเช่นเดียวกับโจ๊ก
ที่โอกินาวะ

ที่จังหวัดโอกินาวะมีอาหารโอกินาวะที่เรียกว่า จูชี (ジューシー) เป็นโซซูอิแบบโอกินาวะ อย่างไรก็ตาม ทากิโกมิโงฮังปกติที่ปรุงจากข้าวดิบและโจ๊กที่มีน้ำมากก็เรียกว่าจูชีเช่นกัน เพื่อแยกแยะจึงอาจเรียกทากิโกมิโงฮังว่า คูฟาจูชี (クファジューシー) และเรียกโซซูอิว่า ยาฟาราจูชี (ヤファラジューシー)
ชุดเมนูของอาหารโอกินาวะ ประกอบด้วยจูชีและโซบะโอกินาวะ
พาร์เฟต์ทงกัตสึ

พาร์เฟ่ต์ทงกัตสึจากร้านคิโยมารุสาขาโตเกียวมีเทรีย กล่องบุหรี่ด้านซ้ายขนาด 88 x 55 มม. มีไว้เทียบขนาด
พาร์เฟต์ทงกัตสึ (とんかつパフェ) เป็นเครื่องหมายการค้าของไอศกรีมจดทะเบียนของร้านทงกัตสึ คิโยมารุ มีสำนักงานใหญ่ในเมืองมัตสึยามะ จังหวัดเอฮิเมะ โดยเป็นพาร์เฟต์ที่ผสมทงกัตสึและผลไม้ เช่น แอปเปิล ส้มเช้ง และ กีวี ไอศกรีม ครีมสด ฯลฯ พร้อมโรยหน้า
บาดาล (แก้ความกำกวม)

คำสำคัญ "บาดาล" สามารถหมายถึง
ชั้นบาดาล - พื้นที่ใต้ระดับผิวดินลงไป
ทรงบาดาล - ชื่อไม้พุ่มชนิด Senna surattensis (Burm.f.) Irwin et Barneby ในวงศ์ Leguminosae ดอกสีเหลือง ออกเป็นช่อสั้น ๆ ตามง่ามใบใกล้ยอด ใบอ่อนกินได้ เปลือกและใบใช้ทำยา
น้ำบาดาล - น้ำที่สูบจากใต้ดินที่ลึกไม่ต่ำกว่า 10 เมตร
เมืองบาดาล - ที่อยู่ของนาค
ยากิโตริ

ยากิโตริที่กำลังย่าง
ยากิโตริที่เป็นอาหารข้างทาง ราดซอสเค็มหวาน
ยากิโตริที่กำลังย่างแบบสดใหม่ในกรุงโตเกียว
ยากิโตริ (ญี่ปุ่น: 焼き鳥) คือไก่ย่างเสียบไม้แบบญี่ปุ่นชนิดหนึ่ง เตรียมด้วยการเสียบเนื้อสัตว์ด้วย คูชิ (串) หรือไม้เสียบที่ทำจากเหล็ก ไม้ไผ่ หรือวัสดุที่คล้ายกัน จากนั้นนำไปย่างบนเตาถ่าน เนื้อสัตว์จะถูกปรุงรสด้วยซอสทาเระหรือเกลือระหว่างการย่างหรือหลังการย่าง ศัพท์ ยากิโตริ ในบางครั้งถูกนำมาใช้เรียก คูชิยากิ (อาหารเสียบไม้และย่าง) โดยทั่วไปอย่างไม่เป็นทางการ
ชูกาดง

ชูกาดง
ชูกาดง (ญี่ปุ่น: 中華丼; โรมาจิ: chūkadon) เป็น อาหารจีนแบบญี่ปุ่นที่มีการใช้ปาเป่าไช่วางบนข้าวสวย
ประวัติ

ในประเทศจีน ผู้คนจำนวนมากรับประทานปาเป่าไช่กับข้าวมาเป็นเวลานาน แต่ก็ไม่ได้ถือว่าเป็นของระดับสูงมากนัก ว่ากันว่าชูกาดงมีต้นกำเนิดในญี่ปุ่น มีทฤษฎีว่าชื่อ "ชูกาดง" นั้นริเริ่มโดยร้านไรไรเก็ง (来々軒) ที่ย่านอาซากุสะ
วิธีปรุง

ตั้งน้ำมันในกระทะแล้วผัดเนื้อหมู เครื่องใน และ ผัก ต่าง ๆ (เช่น หอมใหญ่ แคร์รอต ผักกาดขาว หน่อไม้ เห็ดหูหนู ฯลฯ) และอาจใส่อาหารทะเล เช่น กุ้ง หมึก และไข่นกกระทา
หลังจากนั้นก็เคี่ยวเบา ๆ ในซุป และสุดท้ายทำให้ข้นด้วยแป้งมันฝรั่งที่ละลายน้ำได้ และปรับแต่งรสชาติ
ใส่ข้าวลงในชามแล้วเทเครื่องไว้ด้านบน