stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สฺวี่ เจี้ยหนิง

| สฺวี่ เจี้ยหนิง Xue Jianing |
| --- | --- |
ชื่อจีน: 薛佳凝 (จีนตัวย่อ)
พินอิน: 薛佳凝 (จีนกลาง)
ชื่อเกิด: Xue Jia Ning
เชื้อชาติ: ฮั่น
เกิด:  (1978-08-13) สิงหาคม 13, 1978 (46 ปี) ฮาร์บิน, มณฑลเฮย์หลงเจียง, ประเทศจีน
ชื่ออื่น ๆ: Hamei
อาชีพ: นักแสดง, นักร้อง
ปีทำงาน: 1996 – ปัจจุบัน
สฺวี่ เจี้ยหนิง (จีน: 薛佳凝 อังกฤษ: Xue Jianing) เป็นนักแสดง และนักร้องชาวจีน มีผลงานเด่นคือ Palace II, A Chinese Odyssey - Love of Eternity
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

人見人愛 (1999)
红树林 (1999)
世紀人生 A Woman's Story (2000)
桃花扇傳奇 (2000)
機靈小子 Smart Kid (2000)
澀女郎 (2001)
聚寶盆 (2002)
天下無雙 Chinese Odyssey 2002 (2002)
仙劍奇緣 (2002)
說出你的愛 (2002)
带我飞，带我走 Carry Me Fly And Walk Off (2004)
第一次親密接觸 (2004)
摇摆女郎 (2004)
我愛河東獅 (2004)
喜氣洋洋豬八戒之搬山記 (2004)
孽火 (2005)
在悉尼等我 Wait For Me In Sydney (2005)
青天衙門2之花轎奇謀 (2005)
厨缘 Chu Yuan (2006)
戀愛真好 (2006)
你一定要幸福 (2007)
家 (2008)
幸福的完美 (2008)
大瓷商 (2008)
和愛一起飛 (2008)
熱愛 (2009)
租个女友回家过年 (2009)
雷鋒 (2009)
甜果樂園 (2009)
西津渡 (2010)
大時代 (2010)
審死官 Justice, My Foot (2012)
黎明絕殺 (2012)
宫锁珠帘 Palace II (2012)
賞金獵人 Bounty Hunter (2012)
獨有英雄 (2013)
美人季 BEAU-CARE CLINIC (2013)
戀愛的那點事兒 Fall in Love (2013)
美人製造 Cosmetology High (2014)
天涯女人心 Tian Yan Vren Xin (2015)
雪域雄鹰 8848 (2015)
致单身男女 (2016)
明星時代 Star Era (2017)
择天记 Fighter of the Destiny (2017)
刀尖 Seven Killings (2017)
大話西遊之愛你一萬年 A Chinese Odyssey:Love You a Million Years (2017)
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์

中國阿甘 (1999)
我也有爸爸 I Have a Dad / I Have Daddy, Too (2004)
PAL的故事 (2007)
我和你 (2008)
幸福的完美 (2010)
生活相對論2進篇 (2011)
黎明絕殺 (2011)
另类村姑 (2011)
幸福速递 (2011)
我願意 I Do (2012)
宮鎖沉香 The Palace (2013)
借眼 Through The Eye (2017)
แหล่งข้อมูลอื่น

สฺวี่ เจี้ยหนิง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สฺวี่ เจี้ยหนิง ที่ซินล่างบล็อก
สฺวี่ เจี้ยหนิง ที่ซินล่างเวย์ปั๋ว (ในภาษาจีน)
สีฝุ่นเทมเพอรา

พระแม่มารีและพระบุตรโดยดุชโช, เทมเพอราและทองบนไม้, ค.ศ. 1284, เซียนา
ภาพเขียนสีฝุ่นเทมเพอราบนไม้โดยนิคโคโล เซมิเทโคโล ค.ศ. 1367
สีฝุ่นเทมเพอรา (อังกฤษ: tempera, egg tempera) เป็นสิ่งที่ใช้ในการเขียนภาพที่แห้งง่ายและถาวรที่ประกอบด้วยรงควัตถุผสมกับของเหลวที่เป็นตัวเชื่อม (มักจะใช้สารกลูเตน (Gluten)) เช่นไข่แดงหรือสารที่เป็นตัวเชื่อม (Sizing) อื่น ๆ นอกจากนั้นเทมเพอราก็ยังหมายถึงจิตรกรรมที่เขียนด้วยสารผสมดังกล่าวด้วย การเขียนด้วยวิธีนี้เป็นวิธีที่ทำให้ภาพที่เขียนมีอายุยืนนานเช่นภาพที่เขียนในคริสต์ศตวรรษที่หนึ่งก็ยังมีอยู่ให้เห็น เทมเพอราที่ผสมด้วยไข่เป็นวิธีที่ใช้ในการเขียนภาพโดยทั่วไปมาจนหลังคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมื่อมาแทนที่ด้วยการเขียนด้วยสีน้ำมัน เทมเพอราอีกประเภทหนึ่งที่ผสมระหว่างรงควัตถุกับสารที่เป็นกาวที่ใช้กันอย่างแพร่หลายและมักจะเรียกโดยผู้ผลิตในสหรัฐอเมริกาว่าสีโปสเตอร์
ประวัติ

การเขียนจิตรกรรมเทมเพอราพบมาตั้งแต่การเขียนตกแต่งโลงหินสมัยอียิปต์โบราณ ภาพเหมือนมัมมีเฟยุม (Fayum mummy portraits) หลายภาพก็เขียนด้วยเทมเพอราและบางครั้งก็ผสมกับจิตรกรรมขี้ผึ้งร้อน (Encaustic painting) การเขียนด้วยวิธีดังว่านี้เป็นวิธีที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยคลาสสิก และเป็นวิธีเขียนหลักในการเขียนจิตรกรรมแผง และ หนังสือวิจิตรของไบแซนไทน์และในยุคกลาง และ ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้นในยุโรป จิตรกรรมเทมเพอราเป็นวิธีเขียนหลักของจิตรกรรมแผงที่ใช้โดยจิตรกรแทบทุกคนในยุคกลางและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้นมาจนถึงปี ค.ศ. 1500 ตัวอย่างเช่นงานเขียนของงานเขียนจิตรกรรมแผงทุกชิ้นที่ยังคงหลงเหลืออยู่โดยมีเกลันเจโลเป็นงานเขียนเทมเพอราผสมไข่
สีน้ำมันที่อาจจะมาจากอัฟกานิสถานระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 9 และแพร่เข้ามาทางตะวันตกในยุคกลาง ในที่สุดก็มาแทนที่เทมเพอราระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในจิตรกรรมยุคเนเธอร์แลนด์ตอนต้นทางตอนเหนือของยุโรป ราวปี ค.ศ. 1500 สีน้ำมันก็มาแทนที่เทมเพอราในอิตาลี ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 20 ก็มีการฟื้นฟูการเขียนด้วยเทมเพอราขึ้นมาเป็นช่วง ๆ ในการศิลปะตะวันตก เช่น ในกลุ่มจิตรกรพรีราฟาเอลไลท์, จิตรกรสัจนิยมต่อสังคมและอื่น ๆ  จิตรกรรมเทมเพอรายังคงเป็นวิธีเขียนในกรีซและรัสเซียที่เป็นวิธีที่ระบุว่าต้องใช้ในการเขียนไอคอนของอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์
วิธีเขียน

เทมเพอราเดิมทำโดยการบดรงควัตถุที่เป็นผงแห้งลงไปพร้อมกับสิ่งที่ผสานสีกับพื้นผิวที่ทาเช่นไข่, กาว, น้ำผึ้ง, น้ำ, นมในรูปของcasein หรือ ต้นยางต่าง ๆ
การเขียนก็เริ่มด้วยการนำรงควัตถุปริมาณเล็กน้อยบนจานสี จาน หรือ ชาม และเติมสารที่เป็นตัวเชื่อมราวเท่าตัว และทำการผสม ปริมาณของสารเชื่อมก็แล้วแต่สีที่ใช้ จากนั้นก็เติมน้ำกลั่น
วิธีเขียน > เทมเพอราไข่

วิธีการเขียนเทมเพอราที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดคือ “เทมเพอราไข่” วิธีการผสมแบบนี้จะใช้เฉพาะไข่แดง ส่วนผสมก็จะได้รับการปรับไปเรื่อยๆ เพื่อรักษาดุลย์ระหว่าง “ความมัน” และ “ความใส” ที่ต้องการ โดยการปรับปริมาณไข่และปริมาณน้ำ เมื่อเทมเพอราเริ่มแห้งจิตรกรก็จะเติมน้ำเพื่อรักษาระดับความข้นที่ต้องการเอาไว้ และป้องกันการแห้งตัวของไข่แดงเมื่อปะทะอากาศ
วิธีผสมแบบอื่นอาจจะใช้เฉพาะไข่ขาว หรือ ทั้งไข่ขาวและไข่แดงเพื่อให้ได้ผลที่ต้องการ บางครั้งก็อาจจะเพิ่มส่วนผสมอื่น ๆ เช่นน้ำมัน หรือขี้ผึ้งเหลว ตัวอย่างการเติมน้ำมันก็จะไม่เกินอัตรา 1:1 ทำให้ได้ผลไปอีกแบบหนึ่งและทำให้สีไม่หนา
วิธีเขียน > รงควัตถุ

รงควัตถุที่ใช้โดยจิตรกรในยุคกลางเช่นสีแดงชาดเป็นสีที่เป็นพิษ จิตรกรส่วนใหญ่ในปัจจุบันใช้สีสังเคราะห์ ที่มีความเป็นพิษน้อยกว่าแต่ให้สีที่คล้ายคลึงกับสีที่ทำจากรงควัตถุตามวิธีเดิม แต่กระนั้นรงควัตถุสมัยใหม่บางสีก็ยังเป็นสารอันตรายฉะนั้นการเก็บรักษาต้องเป็นไปอย่างระมัดระวัง เช่นเก็บสีในสภาพที่เปียกเพื่อป้องกันการหายใจฝุ่นสีเข้าไป
วิธีเขียน > การใช้

สีเทมเพอราจะแห้งอย่างรวดเร็ว การใช้ก็มักจะทาบาง ๆ กึ่งใส หรือ ใส การเขียนเทมเพอราเป็นวิธีการเขียนที่เที่ยงเมื่อใช้วิธีการเขียนที่ทำกันมาที่ใช้การวาดด้วยฝีแปรงสั้น ๆ ถื่ ๆ ไขว้กัน เมื่อแห้งจะทำให้ดูเหมือนมีผิวเรียบ สีเทมเพอราใช้ได้แต่เพียงบาง ๆ เช่น สีน้ำมันที่ทาได้เป็นชั้นหนา ๆ หลายชั้นจิตรกรรมสีเทมเพอราจึงแทบจะไม่มีภาพเขียนที่มีสีที่เรียกว่าลึกเหมือนกับสีน้ำมัน ซึ่งทำให้จิตรกรรมสีเทมเพอราที่ไม่ได้เคลือบเงาดูเหมือนสีพาสเทล แต่ถ้าเคลือบน้ำมันแล้วก็จะทำให้สีดูเข้มขึ้น แต่ในขณะเดียวกันสีเทมเพอราจะไม่เปลี่ยนแปลงตามกาลเวลาเหมือนสีน้ำมันที่จะเข้มขึ้นและออกเหลือง และใสขึ้นเมื่อมีอายุมากขึ้น
วิธีเขียน > พื้นผิว

สีเทมเพอราจะติดพื้นผิวที่ซับความชื้นที่มีระดับ “น้ำมัน” ต่ำได้ดีกว่าถ้าใช้สารที่เป็นตัวเชื่อม (ตามสูตรที่ว่า  “ไขมันมากกว่าเนื้อ” พื้นที่เขียนเดิมส่วนใหญ่จะเป็นชอล์ค (gesso) ที่ไม่ยืดหยุ่น และซับสเตรตที่มักจะแข็งเช่นกัน โดยทั่วไปแล้วก็จะใช้แผงไม้เป็นซับสเตรต หรือ กระดาษหนาก็ใช้ได้
จิตรกรเทมเพอรา

แม้ว่าเทมเพอราจะหมดความนิยมไปแล้วตั้งแต่ปลายยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาและสมัยบาโรก แต่กระนั้นก็ยังมีจิตรกรรุ่นต่อมาที่พยายามฟื้นฟูขึ้นมาใช้อีกครั้ง เช่นวิลเลียม เบลค, ผู้นำของกลุ่มขบวนการนาซารีน, พรีราฟาเอลไลท์ และ โจเซพ ซัทธัล ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 20 การเขียนเทมเพอราก็ได้รับการฟื้นฟูกันขึ้นมาอีกครั้ง เช่นในงานเขียนของGiorgio de Chirico, Otto Dix และ Pyke Koch;
ระเบียงภาพ

ศิลปะทรงกลมภาพเหมือนของเซ็พติมัส เซเวอรัส  ราว ค.ศ. 199-ค.ศ. 201
“วัดซานเรโกโล” โดยกุยโด ดา เซียนา, เซียนา, เทมเพอราและทองบนแผง, ค.ศ. 1285-ค.ศ. 1295
“บานพับภาพพระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญ” โดยดุชโช, เทมเพอราและทองบนแผง, ค.ศ. 1311-ค.ศ. 1318
มาดอนนาโดย by สเตฟาโน ดิ จิโอวานนี, คอร์โทนา, เทมเพอราบนไม้, ค.ศ. 1435
ซานโดร บอตติเชลลี, เทมเพอราบนแผง, ค.ศ. 1490-ค.ศ. 1500
พระแม่มารีและพระบุตร (คริเวลลิ), เทมเพอราบนแผง, ย้ายไปบนผ้าใบ, ค.ศ. 1470
ราฟาเอล, เทมเพอราและทองบนไม้, ค.ศ. 1503-ค.ศ. 1505
“เมลิซาเดอ (สโตคส์)” โดย มาเรียน สโตคส์ , เทมเพอราบนผ้าใบ, ค.ศ. 1895-ค.ศ. 1898
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมสีน้ำมัน
จิตรกรรมแผง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จิตรกรรมสีฝุ่นเทมเพอรา
About Egg Tempera
Egg Tempera Painting เก็บถาวร 2012-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Society of Tempera Painters เก็บถาวร 2009-11-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Making Egg Tempera เก็บถาวร 2008-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Tempera Paintings on Cloth in England เก็บถาวร 2007-04-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Egg Tempera Resources เก็บถาวร 2008-10-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Step-by-step Egg Tempera Technique
พระกระยาหารมื้อสุดท้ายโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี, เทมเพอราบนชอล์ค, ค.ศ. 1495–ค.ศ. 1498
“บานพับภาพทาร์ลาที” โดยเปียโตร ลอเร็นเซ็ตติ, เทมเพอราและทองบนแผง, ค.ศ. 1320
สเตอร์ลิง เค. บราวน์

| สเตอร์ลิง เค>  บราวน์ |
| --- | --- |
บราวน์ที่งาน San Diego Comic-Con ในปี ค.ศ. 2018
เกิด: สเตอร์ลิง เคลบี บราวน์  (1976-04-05) 5 เมษายน ค.ศ. 1976 (48 ปี)
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2001–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Ryan Michelle Bathe (สมรส 2007)
บุตร: 2
สเตอร์ลิง เคลบี บราวน์ (อังกฤษ: Sterling Kelby Brown; เกิด 5 เมษายน พ.ศ. 2519)  เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน
เขายังพากย์เสียงตัวละครใน The Angry Birds Movie 2 และ Frozen II (ทั้งสองเรื่องในปี ค.ศ. 2019)
บราวน์ถูกรวมอยู่ใน 100 บุคคลที่มีอิทธิพลมากที่สุดของนิตยสาร Time ประจำปี ค.ศ. 2018
สูทแอนด์ไท

Error ซิงเกิลโดยจัสติน ทิมเบอร์เลก ร่วมกับ เจย์-ซี
สูทแอนด์ไท(อังกฤษ: Suit & Tie) เป็นเพลงที่บันทึกเสียงโดย นักร้องชาวอเมริกัน จัสติน ทิมเบอร์เลค สำหรับสตูดิโออัลบั้มที่ 3 The 20/20 Experience ในปี ค.ศ. 2013 โดยมีนักแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน เจย์-ซี มาร่วมร้องด้วย ประพันธ์และผลิตโดย ทิมเบอร์เลค ,ทิโมที "ทิมบาแลนด์" มอสลีย์ ,และเจอโรม "เจ-รอค" ฮาร์มอน พร้อมด้วยประพันธ์เพิ่มเติมโดย James Fauntleroy, Shawn "Jay-Z" Carter, Terrence Stubbs, Johnny Wilson และ Charles Still เพลงนี้ได้รับการเผยแพร่รอบปฐมทัศน์ในยูทูบวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2013 และออกจำหน่ายในวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2013 โดยค่ายอาร์ซีเอเรเคิดส์
รายการเพลง

"Suit & Tie" featuring Jay Z – 5:27
"Suit & Tie" (Radio edit) featuring Jay Z – 4:29
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | Platinum | 70,000^ |
| Canada (Music Canada) | 2× Platinum | 160,000* |
| Denmark (IFPI Danmark) | Platinum | 1,800,000† |
| Italy (FIMI) | Gold | 15,000 |
| Mexico (AMPROFON) | Platinum | 60,000* |
| South Korea | — | 243,545 |
| United Kingdom (BPI) | Gold | 400,000 |
| United States (RIAA) | 2× Platinum | 3,300,000 |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว †ตัวเลขสตรีมมิงเท่านั้นขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
ประวัติการวางจำหน่าย

| ประเทศ | วันที่ | รูปแบบ | เวอร์ชัน | สังกัด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อิตาลี | 14 มกราคม 2013 | วิทยุฮิตร่วมสมัย | Radio edit | โซนี |
| ฝรั่งเศส | 15 มกราคม 2013 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | เวอร์ชันอัลบั้ม | โซนี |
| สหราชอาณาจักร | 15 มกราคม 2013 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | เวอร์ชันอัลบั้ม | อาร์ซีเอ |
| สหรัฐ | 15 มกราคม 2013 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | เวอร์ชันอัลบั้ม | อาร์ซีเอ |
| แคนาดา | 31 มกราคม 2013 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | Radio edit | โซนี |
| ไอร์แลนด์ | 31 มกราคม 2013 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | Radio edit | โซนี |
| อิตาลี | 31 มกราคม 2013 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | Radio edit | โซนี |
| ลักเซมเบิร์ก | 31 มกราคม 2013 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | Radio edit | โซนี |
| เนเธอร์แลนด์ | 31 มกราคม 2013 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | Radio edit | โซนี |
| นอร์เวย์ | 31 มกราคม 2013 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | Radio edit | โซนี |
| โปรตุเกส | 31 มกราคม 2013 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | Radio edit | โซนี |
| สวีเดน | 31 มกราคม 2013 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | Radio edit | โซนี |
| สวิตเซอร์แลนด์ | 31 มกราคม 2013 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | Radio edit | โซนี |
| สหรัฐ | 31 มกราคม 2013 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | Radio edit | อาร์ซีเอ |
|  |  | ดิจิทัลดาวน์โหลด |  |  |
สเตลลา แม็กซ์เวลล์

| สเตลลา แม็กซ์เวลล์ |
| --- | --- |

เกิด: สเตลลา แมนส์ แม็กซ์เวลล์  (1990-05-15) พฤษภาคม 15, 1990 (34 ปี) บรัสเซลส์, เบลเยียม
พลเมือง: อังกฤษ ไอริช นิวซีแลนด์
อาชีพ: นางแบบ
นักเดินแบบ
ส่วนสูง: 170 cm (5 ft 7 in)
สีผม: บลอนด์
สีตา: ฟ้า
หน่วยงาน: The Lions (นิวยอร์ก) Oui Management (ปารีส) Bon Image Corp. (โตเกียว)
 
สเตลลา แมนส์ แม็กซ์เวลล์ (อังกฤษ: Stella Maynes Maxwell; เกิด 15 พฤษภาคม 1990) นางแบบชาวไอริช ตั้งแต่ปี 2015 เธอได้เป็นนางฟ้าวิกทอเรียส์ซีเคร็ต
แหล่งข้อมูลอื่น

สเตลลา แม็กซ์เวลล์ at the Fashion Model Directory
สเตลลา แม็กซ์เวลล์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต |
| --- | --- |
อดีต:  กันดิส สวาเนปุล  แจสมิน ทุกส์  โจเซฟีน สไครเวอร์  ซารา ซังไปยู  เทย์เลอร์ ฮิลล์  โรเม สไตรด์  ไลส์ รีเบย์รู  สเตลลา แม็กซ์เวลล์  บอร์บอรอ ป็อลวิน  อเลซินา แกรแฮม  เกรซ เอลิซาเบธ  ลีโอมี แอนเดอร์สัน  เอลซา ฮอสค์  ลิลี ออลดริดจ์  มาร์ธา ฮันต์  เบฮาตี ปรินส์ลัว  อาดรียานา ลีมา  อาเลซังดรา อังบรอซียู  กาเริน มึลเดอร์  กาโรลีนา กูร์โกวา  คาร์ลี คลอสส์  เคต กรีโกเรียวา  จิเซล บุนเชน  แชนดรา นอร์ท  แชเนล อีมาน  เซลิตา อีแบงส์  ดานิแอลา แป็ชโตวา  เดาต์เซิน กรุส  ไทรา แบงส์  มอญีกา ยากาชัก  มาริซา มิลเลอร์  มิแรนดา เคอร์  ยัสมีน เการี  โรซี ฮันทิงตัน-ไวต์ลีย์  ลินด์ซีย์ เอลลิงสัน  เลตีซียา กัสตา  สเตฟานี ซีมอร์  อิซาเบล โกลาร์ท  อิเนส ริเบโร  เอริน ฮีเทอร์ตัน  เฮเลนา คริสเตนเซน  ไฮดี คลุม 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  เอ็ดเวิร์ด ราเซค  ลิมิเต็ลแบรนด์  รายชื่อนักเดินแบบวิกตอเรียส์ซีเคร็ต  พิงก์  วิกตอเรียส์ซีเคร็ต  วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์  วิกตอเรียส์ซีเคร็ตสวิมสเปเชียล
สเปกตรัมมองเห็นได้

การกระจายของแสงเมื่อเดินทางผ่านปริซึม
สเปกตรัมมองเห็นได้ (อังกฤษ: visible spectrum) เป็นช่วงหนึ่งของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่สามารถมองเห็นได้ด้วยดวงตาของมนุษย์ การแผ่รังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าในช่วงความยาวคลื่นนี้บางครั้งก็เรียกว่า "แสงที่ตามองเห็น" หรือ "แสง" ความยาวคลื่นช่วงนี้อยู่ระหว่าง 380-750 นาโนเมตร สเปคตรัมของแสงไม่ได้มีสีทุกสีที่ตาและสมองของมนุษย์สามารถรับรู้ บางสีที่หายไปเช่นชมพู หรือม่วงอมแดง แต่สามารถเกิดขึ้นได้จากการผสมช่วงคลื่นที่มีความยาวคลื่นหลายแบบ
สิทธิสตรี

สิทธิสตรี (อังกฤษ: Women's rights) คือ สิทธิและการให้สิทธิแก่สตรีและเด็กหญิงในสังคมต่างๆ ทั่วโลก
ในบางแห่ง กฎหมาย ขนบธรรมเนียมประเพณีท้องถิ่น และพฤติกรรมมีส่วนให้การสนับสนุนและสร้างสิทธิเหล่านี้ขึ้นมาเป็นอย่างขนบ ธรรมเนียมประเพณี   ในขณะที่ในที่อื่นๆ ผู้คนเพิกเฉยสิทธิสตรีและยับยั้งสิทธิเหล่านี้   สิทธิสตรีแตกต่างจากแนวคิดในมุมมองที่กว้างขึ้นในเรื่องสิทธิมนุษย์ (human rights) โดย พิจารณาจากข้ออ้างต่างๆแสดงความลำเอียงทางประเพณีหรือทางประวัติศาสตร์ที่มี มา ข้ออ้างดังกล่าวต่อต้านการใช้สิทธิสตรีและเด็กหญิงและให้การยอมรับผู้ชายและ เด็กผู้ชายมากกว่า
ประเด็นต่างๆที่มีเกี่ยวข้องกับแนวคิดเรื่องสิทธิ สตรี ซึ่งประเด็นเหล่านี้พบเห็นแพร่หลายไม่มีขอบเขตจำกัด  ประเด็นเหล่านี้รวมไปถึง สิทธิความชอบธรรมในร่างกายของตน (Bodily integrity) และการตัดสินใจในเรื่องส่วนบุคคล (Autonomy)   สิทธิในการออกเสียง ( สิทธิในการเลือกตั้ง หรือเรียกว่า suffrage ในภาษาอังกฤษ)   สิทธิในการดำรงตำแหน่งสาธารณะ (public office)  สิทธิในการทำงาน   สิทธิในค่าจ้างที่ยุติธรรมหรือรายได้ที่เท่าเทียมกัน   สิทธิในการเป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์   สิทธิในการศึกษา  สิทธิในการเข้ารับราชการทหารหรือถูกเกณฑ์ทหาร (conscripts)  สิทธิในการเข้าทำสัญญาทางกฎหมาย  ตลอดจนสิทธิคู่สมรส  สิทธิปกครองของบิดามารดา (parental rights) และสิทธิทางศาสนา (religious right)
ประวัติความเป็นมาเรื่องสิทธิสตรี > ประเทศจีน

สถานะของผู้หญิงในประเทศจีนอยู่ในสถานะที่ต่ำ โดยส่วนใหญ่แล้วมีสาเหตุมาจากขนบธรรมเนียมประเพณีเท้าดอกบัว (foot binding)    ผู้หญิงชาวจีนคิดเป็นร้อยละ 45 มีเท้าดอกบัวในช่วงศตวรรษที่ 19   ในระดับชนชั้นที่สูงขึ้นพบว่ามีเท้าดอกบัวเกือบ 100%    ในปี ค.ศ. 1912  รัฐบาลจีนสั่งให้มีการสิ้นสุดการมีเท้าดอกบัว     เท้าดอกบัวมีส่วนสัมพันธ์กับโครงสร้างกระดูกเปลี่ยนแปลงเพื่อให้เท้ามีความยาวเพียงแค่ประมาณ 4 นิ้ว  เท้าดอกบัวก่อให้เกิดความยากลำบากในการเคลื่อนไหวดังนั้นจึงทำให้การทำกิจกรรมต่างๆของสตรีมีจำกัด
มีขนบธรรมเนียมประเพณีทางสังคม คือ ผู้ชายและผู้หญิงไม่ควรอยู่ใกล้กัน ดังนั้นหญิงชาวจีนจึงมีความลังเลในการเข้ารับการรักษาโดยแพทย์ชายที่มีการรักษาตามแบบการแพทย์แผนตะวันตก    สิ่งนี้ส่งผลให้เกิดความต้องการแพทย์หญิงอย่างมากในการให้การรักษาตามแบบการแพทย์แผนตะวันตกในประเทศจีน  ดังนั้นมิชชันนารีชาวอเมริกันจากคณะอเมริกันบอร์ดจากโบสถ์เพรสบีเทอเรียน (Presbyterian Church) จึงได้ส่งตัวแพทย์หญิงมิชชันนารี ด็อกเตอร์ Mary H. Fulton (ในปี ค.ศ. 1854-1927)  เพื่อไปก่อตั้งวิทยาลัยแพทยศาสตร์แห่งแรกสำหรับสตรีในประเทศจีน   วิทยาลัยนี้เป็นที่รู้จักกันในนาม  Hackett Medical College for Women    วิทยาลัยนี้ตั้งอยู่ในนครกว่างโจว (Guangzhou) ประเทศจีนและได้รับเงินบริจาคจำนวนมากจากคุณ Edward A.K. Hackett (ในปี ค.ศ. 1851-1916) จากรัฐอินดีแอนา (Indiana) ประเทศสหรัฐอเมริกา  วิทยาลัยนี้มุ่งหวังในการเผยแพร่ศาสนาคริสต์และการแพทย์แผนปัจจุบันและการยกระดับสถานะทางสังคมของหญิงชาวจีน
สิทธิการจ้างงานที่เท่าเทียมกันสำหรับสตรีและบุรุษ

ตั้งแต่ต้นยุค 1970 รัฐบาลในฮ่องกงของชาวอังกฤษปฏิเสธสิทธิของผู้หญิงในการที่จะได้รับค่าจ้างและผลประโยชน์เท่าเทียมกับผู้ชายอย่างเปิดเผย   Leslie Wah-Leung Chung (鍾華亮, 1917-2009) ซึ่งเป็นประธานาธิบดีแห่ง Hong Kong Chinese Civil Servants’ Association 香港政府華員會[85] (1965-68) ซึ่งเป็นสมาคมของข้าราชการพลเรือนชาวจีนในฮ่องกง ได้ให้การส่งเสริมในการเริ่มต้นค่าแรงที่เท่าเทียมกันสำหรับชายและหญิง รวมไปถึงสิทธิสำหรับหญิงที่แต่งงานแล้วในการเป็นลูกจ้างถาวร  ก่อนหน้านี้ สถานะการทำงานของผู้หญิงเปลี่ยนจากลูกจ้างถาวรไปเป็นชั่วคราวเมื่อหญิงแต่งงานแล้ว ตนจะสูญเสียผลประโยชน์เรื่องบำนาญ    หญิงบางคนสูญเสียงาน  พยาบาลโดยส่วนใหญ่แล้วเป็นผู้หญิง ดังนั้นการเป็นพนักงานถาวรจึงเป็นสิ่งที่มีความสำคัญมากแก่อาชีพพยาบาล[86][87][88][89][90][91][6][7]
สิทธิในการเลือกตั้ง (suffrage หรือ the right to vote)

สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติมในหัวข้อนี้ ดูได้ที่ Women’s suffrage (สิทธิในการเลือกตั้งของสตรี)
ระหว่างศตวรรษที่ 19 ผู้หญิงจำนวนหนึ่งเริ่มตื่นตัวในการมีสิทธิในการออกเสียงเลือกตั้งและมีส่วนร่วมในการปกครองและการออกกฎหมาย[92]  ผู้หญิงคนอื่นเช่น Helen Kendrick Johnson ต่อต้านสิทธิในการเลือกตั้ง    ผลงานของ Helen Kendrick Johnson เรื่องผู้หญิงและสาธารณรัฐอาจจะมีเรื่องข้อโต้แย้งที่ดีที่สุดในการมีสิทธิเลือกตั้งของผู้หญิงในสมัยนั้น[93] แนวคิดเรื่องสิทธิในการเลือกตั้งของสตรีพัฒนาไปตามแนวคิดเรื่องสิทธิในการเลือกตั้งสากล  และทุกวันนี้สิทธิในการเลือกตั้งของสตรีถือว่าเป็นสิทธิหนึ่ง (ภายใต้อนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีในทุกรูปแบบ)  ระหว่างศตวรรษที่ 19 สิทธิในการเลือกตั้งขยายขอบเขตไปเรื่อยๆในประเทศต่างๆและผู้หญิงเริ่มรณรงค์เพื่อสิทธิในการเลือกตั้งของตน  ในปี ค.ศ. 1893 ประเทศนิวซีแลนด์กลายมาเป็นประเทศแรกที่ให้สิทธิในการออกเสียงแก่ผู้หญิงในระดับชาติ   ประเทศออสเตรเลียให้สิทธิแก่ผู้หญิงในปี ค.ศ. 1902[82]  ประเทศในแถบสแกนดิเนเวียจำนวนหนึ่งให้สิทธิในการเลือกตั้งแก่ผู้หญิงในตอนต้นศตวรรษที่ 20 เช่น ฟินแลนด์ (ปี ค.ศ. 1906)  นอรเวย์ (ปี ค.ศ. 1913)  เดนมาร์คและไอซแลนด์ (ปี ค.ศ. 1915) 
ในตอนช่วงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 หลายๆประเทศก็ให้สิทธิการเลือกตั้งแก่ผู้หญิงตามมา เช่น เนเธอร์แลนด์ (1917)   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน[94]   แคนาดา เชโกสโลวาเกีย  จอร์เจีย  โปแลนด์ และสวีเดน (1918)  เยอรมนีและ ลักเซมเบิร์ก (1919) และสหรัฐอเมริกา (1920)       ประเทศสเปนให้สิทธิเลือกตั้งแก่ผู้หญิงในปี 1931   ฝรั่งเศส (1944)   เบลเยี่ยม อิตาลี โรมาเนีย และยูโกสลาเวียในปี 1946     สวิตเซอร์แลนด์ (1971)  ลิกเตนสไตน์ในปี 1984[82]         ในละตินอเมริกา บางประเทศให้สิทธิการเลือกตั้งแก่ผู้หญิงในช่วงครึ่งศตวรรษที่ 20 เอกวาดอร์ (1929)   บราซิล (1932)   เอล ซัลวาดอร์ (1939)  สาธารณรัฐโดมินิกัน (1942)    กัวเตมาลา (1956)  และอาเจนตินา (1946)          ในประเทศอินเดีย ภายใต้กฎอาณานิคม สิทธิในการเลือกตั้งสากลได้รับการสนับสนุนในปี ค.ศ. 1935    ประเทศอื่นๆในเอเชียให้สิทธิการเลือกตั้งแก่ผู้หญิงในตอนกลางศตวรรษที่ 20 เช่น  ญี่ปุ่น (1945)  จีน (1947) และอินโดนีเซีย (1955)         ในแอฟริกาโดยทั่วไปแล้วผู้หญิงได้รับสิทธิในการเลือกตั้งผ่านทางสิทธิการเลือกตั้งสากล  เช่น  ลิเบเรีย (1947)  ยูกันดา (1958) และไนจีเรีย (1960)      ในประเทศต่างๆในตะวันออกกลาง สิทธิในการเลือกตั้งสากลมีขึ้นภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2  แม้ว่าในประเทศอื่นๆ เช่น คูเวต  สิทธิในการเลือกตั้งมีจำกัด[82]    ในวันที่ 16 พฤษภาคม ปี ค.ศ. 2005  รัฐสภาของคูเวตได้ขยายขอบเขตสิทธิการเลือกตั้งให้แก่ผู้หญิง
สิทธิในทรัพย์สิน (Property Right)

ระหว่างศตวรรษที่ 19 ผู้หญิงจำนวนหนึ่งในสหรัฐอเมริกาและอังกฤษได้เริ่มท้าทายกฎหมายซึ่งไม่ปฏิเสธสตรีในการมีสิทธิในทรัพย์สินเมื่อสตรีได้แต่งงานไป      ภายใต้หลักกฎหมายจารีตประเพณีในเรื่องการที่สามีอำนาจและอิทธิพลในการคุ้มครองและควบคุมภรรยา (Coverture) ในหลักกฎหมายนี้สามีได้รับอำนาจในการควบคุมจัดการอสังหาริมทรัพย์และเงินค่าจ้างของภรรยา     ในช่วงตอนต้นยุค 1840 (1840-1849) สภานิติบัญญัติแหงรัฐ (State Legislature) ในสหรัฐอเมริกาและรัฐสภาชาวอังกฤษ[93] เริ่มออกบัญญัติเพื่อคุ้มครองทรัพย์สินของสตรีจากการควบคุมของสามีและเจ้าหนี้ของสามีตน   กฎหมายเหล่านี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ Married Women's Property Acts (พระราชบัญญัติทรัพย์สินของสตรีสมรส) [94]    ศาลในสหรัฐอเมริกาในช่วงศตวรรษที่ 19 ก็ต้องการให้มี privy examinations ในเรื่องที่หญิงสมรสจะขายทรัพย์สินของตน  คำว่า  “Privy examination” คือ การดำเนินการทางกฎหมายในการที่หญิงสมรสซึ่งปรารถนาในการขายทรัพย์สินของตน จำเป็นจะต้องมีการตรวจสอบทางกฎหมายโดยผู้พิพากษาหรือผู้พิพากษาศาลแขวง (justice of the peace) โดยไม่ให้สามีมาปรากฏตัวที่ศาลเพื่อสอบถามว่าสามีตนได้กดดันให้ลงนามในเอกสารหรือไม่[95]
กฎธรรมชาติและสิทธิสตรี

ในศตวรรษที่ 17 มีนักปรัชญาศึกษากฎธรรมชาติในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา นักปรัชญาเหล่านั้นได้แก่ โทมัส ฮอบส์ (Thomas Hobbes)  ฌอง ฌาค รุสโซ (Jean Jacques Rousseau) และจอห์น ล็อก (John Locke) ได้พัฒนาทฤษฎีสิทธิตามธรรมชาติ อ้างอิงที่นักปรัชญาสมัยโบราณได้แก่ อาริสโตเติล และนักเทววิทยาคริสต์ เช่น อไควนัส (Aquinas)     นักปรัชญาในศตวรรษที่ 17 นี้ได้พยายามแก้ต่างเรื่องความทาสและสถานะสตรีที่ด้อยกว่า   นักปรัชญาได้แย้งว่าสิทธิทางธรรมชาติไม่ได้รับมาจากพระเจ้าแต่เป็น “สิ่งที่สากล, ชัดแจ้งในตัว, และโดยการหยั่งรู้”   เชื่อว่าสิทธิธรรมชาติเป็นสิ่งที่เด่นชัดอยู่ในตัวอยู่แล้วที่มีให้แก่ “ผู้มีวัฒนธรรม” ซึ่งอยู่ในสังคมชั้นสูงสุด   สิทธิทางธรรมชาติได้มาโดยธรรมชาติของมนุษย์ แนวคิดเรื่องธรรมชาติของมนุษย์สร้างขึ้นมาครั้งแรกโดยนักปรัชญากรีก เซโน แห่ง ซิติอุม    เซโนเป็นผู้สร้างปรัชญาสโตอิคและแนวคิดเรื่องธรรมชาติของมนุษย์     แนวคิดเรื่องธรรมชาติของมนุษย์เป็นแนวคิดที่นักปรัชญาชาวกรีก  นักปรัชญาด้านกฎธรรมชาติ และนักมนุษยนิยมซึ่งเป็นชาวตะวันตก นำมาใช้   อาริสโตเติลได้สร้างแนวคิดเรื่องความมีเหตุผล    เป็นแนวคิดที่นำมาใช้กันอย่างแพร่หลาย กล่าวว่า มนุษย์เป็น “สัตว์ที่มีเหตุผล”     นักปรัชญากฎธรรมชาติเชื่อว่าผู้หญิงไม่ควรได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกันเนื่องด้วย “ธรรมชาติที่อยู่ภายในตัว”   แนวคิดของนักปรัชญากฎธรรมชาติได้รับการต่อต้านในศตวรรษที่ 18 และ 19 จากนักปรัชญาที่ศึกษาเทววิทยาธรรมชาติ อย่างเช่น วิลเลียม วิลเบอร์ฟอร์ช และชาร์ลส สเปอร์เจียน ซึ่งได้มีการโต้แย้งเพื่อการยกเลิกความเป็นทาสและได้ให้การสนับสนุนเพื่อให้ผู้หญิงมีสิทธิเท่าเทียมกับผู้ชาย  นักทฤษฎีกฎธรรมชาติในสมัยปัจจุบันและผู้ให้การสนับสนุนสิทธิทางธรรมชาติ กล่าวว่าทุกคนมีลักษณะธรรมชาติของมนุษย์ โดยไม่ต้องพิจารณาเรื่องเพศ  ความเป็นชาติพันธ์ หรือคุณสมบัติอื่นๆ  ดังนั้นทุกคนจึงมีสิทธิตามธรรมชาติ[130]
สิทธิมนุษยชนและสิทธิสตรี

อนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีในทุกรูปแบบ (Convention on the Elimination of all Forms of Discrimination against Women หรือย่อว่า CEDAW)
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (Universal Declaration of Human Rights หรือ UDHR) นำมาใช้ในปี ค.ศ. 1948 ให้ความคุ้มครอง “สิทธิที่เท่าเทียมกันของชายและหญิง” และกล่าวถึงประเด็น ความเท่าเทียม และยุติธรรม    ในปี ค.ศ. 1979 สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ (United Nations General Assembly) นำอนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีในทุกรูปแบบ (Convention on the Elimination of all Forms of Discrimination against Women) มาใช้เพื่อนำปฏิญญาว่าด้วยการขจัดการการเลือกปฏิบัติต่อสตรีมาปฏิบัติใช้ตามกฎหมาย   ปฏิญญานี้ถือว่าเป็นอย่างบทบัญญัติว่าด้วยสิทธิสำหรับสตรี มีผลบังคับใช้ตามกฎหมายในวันที่ 3 กันยายน ปี ค.ศ. 1981
ประเทศสมาชิกสหประชาชาติที่ยังไม่ได้ให้การยืนยันอนุสัญญานี้ ได้แก่ อิหร่าน นาอูรู   ปาเลา  โซมาเลีย  ซูดาน  ตองงา และสหรัฐอเมริกา
อนุสัญญาให้คำจำกัดความหมายของคำว่า “การเลือกปฏิบัติ” ต่อสตรี ดังต่อไปนี้ คือ
การแบ่งแยก  การกีดกัน หรือการจำกัดใดๆ ที่เกิดขึ้นเนื่องมาจากประเด็นเรื่องเพศ  ประเด็นเรื่องเพศจะมีผลกระทบหรือมีวัตถุประสงค์ในการทำลายหรือทำให้เสื่อมเสียการได้รับความยอมรับ การใช้สิทธิของสตรี โดยไม่คำนึงถึงสถานภาพด้านการสมรส บนพื้นฐานของความเสมอภาคของบุรุษและสตรี  บนพื้นฐานของสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขั้นพื้นฐานในด้านการเมือง เศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม พลเมือง หรือด้านอื่นๆ
การข่มขืนกระทำชำเราและความรุนแรงทางเพศ

ปฏิญญาแห่งสหประชาชาติว่าด้วยการขจัดความรุนแรงต่อสตรี
ปฏิญญาแห่งสหประชาชาติว่าด้วยการขจัดความรุนแรงต่อสตรีได้รับมาจากสหประชาชาติใน ค.ศ. 1993 (พ.ศ. 2536)   ให้คำจำกัดความคำว่า “ความรุนแรงต่อสตรี” ไว้ว่า “การกระทำใดก็ตามเกี่ยวข้องกับความรุนแรงทางเพศที่ส่งผลให้เกิดหรืออาจก่อให้เกิดอันตรายต่อร่างกาย จิตใจ หรือทางเพศหรือความทุกข์ทรมานแก่สตรี ตลอดจนการข่มขู่ในการกระทำดังกล่าว การใช้อำนาจบังคับหรือการถูกริดรอนเสรีภาพไม่ว่าจะเกิดขึ้นในที่สาธารณะหรือชีวิตส่วนตัว” [157] ปฏิญญากำหนดไว้ว่าสตรีมีสิทธิเป็นอิสระจากความรุนแรง   ผลที่ตามของแนวทางนี้ คือ ในปี พ.ศ. 2542 สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติประกาศให้วันที่ 25 พฤศจิกายนเป็นวันสากลในการขจัดความรุนแรงต่อสตรี
แหล่งข้อมูลอื่น

จิตติมา พรอรุณ. (2538). การเรียกร้องสิทธิสตรีในสังคมไทย พ.ศ. 2489-2519. วิทยานิพนธ์ อ.ม. (ประวัติศาสตร์). กรุงเทพฯ: ภาควิชาประวัติศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ออนไลน์.
ณัฏฐรัตน์ ผู่ผลวัฒนากร. (2555). การเรียกร้องสิทธิของสตรีในอังกฤษ ค.ศ. 1792-1866. การค้นคว้าอิสระ อ.ม. (ประวัติศาสตร์ศึกษา). นครปฐม: ภาควิชาประวัติศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร. ออนไลน์.
ภาวรรณ เรืองศิลป์. (2555, ก.ค.-ธ.ค.). การบูรณาการยุโรปกับการจรรโลงสิทธิสตรี ทศวรรษ 1950-ทศวรรษ 1970. วารสารยุโรปศึกษา. 20(2): 73-93.