stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อุทยานแห่งชาติปางสีดา

| อุทยานแห่งชาติปางสีดา |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นประเภท 2 (อุทยานแห่งชาติ)

ที่ตั้งอุทยานแห่งชาติปางสีดาในประเทศไทย
ที่ตั้ง: อำเภอนาดี จังหวัดปราจีนบุรี อำเภอเมืองสระแก้ว และอำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว
พิกัด: 14°05′N 102°16′E﻿ / ﻿14.08°N 102.26°E﻿ / 14.08; 102.26
พื้นที่: 844 ตารางกิโลเมตร (528,000 ไร่)
จัดตั้ง: 22 กุมภาพันธ์ 2525
ผู้เยี่ยมชม: 58,382 (2562)
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
| อุทยานแห่งชาติปางสีดา * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ผีเสื้อในเขตอุทยานแห่งชาติปางสีดา
ประเทศ:  ไทย
ภูมิภาค **: เอเชียและแปซิฟิก
ส่วนหนึ่งของ: กลุ่มป่าดงพญาเย็น-เขาใหญ่
ประเภท: มรดกทางธรรมชาติ
เกณฑ์พิจารณา: (x)
อ้างอิง: 590-003
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2548 (คณะกรรมการสมัยที่ 29)
พื้นที่: 84,400 เฮกตาร์
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
อุทยานแห่งชาติปางสีดา ได้รับการจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 41 ของประเทศไทย ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอวัฒนานคร อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว และอำเภอนาดี จังหวัดปราจีนบุรี รวมครอบคลุมเนื้อที่ 529,375.81 ไร่ หรือประมาณ 847 ตารางกิโลเมตร ประกอบไปด้วยสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงาม ป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์ โดยเฉพาะเป็นที่ศึกษาเรื่องสัตว์ป่าที่สำคัญ เพราะมีสัตว์ป่าหายากและนกกว่า 300 ชนิด เช่น นกเงือก นกยูง ฯลฯ รวมถึงมีแหล่งจระเข้น้ำจืด ซึ่งเชื่อว่าเหลือเพียงแห่งเดียวในประเทศไทย
เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ อุทยานแห่งชาติทับลาน อุทยานแห่งชาติปางสีดา อุทยานแห่งชาติตาพระยา และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่เป็นแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติโดยใช้ชื่อว่า "กลุ่มป่าดงพญาเย็น-เขาใหญ่"
ภูมิประเทศ

ประมาณร้อยละ 95 ภูมิประเทศส่วนใหญ่ครอบคลุมไปด้วยพื้นที่ป่า เป็นทิวเขาสูงสลับซับซ้อน และเป็นส่วนหนึ่งของทิวเขาพนมดงรัก โดยมีความลาดชันจากทิศเหนือไปยังทิศใต้ สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 50–878 เมตร มียอดเขาใหญ่เป็นยอดเขาที่สูงที่สุด เทือกเขาเหล่านี้เป็นต้นกำเนิดของลำห้วยลำธารหลายสาย
ลักษณะภูมิอากาศ

สภาพภูมิอากาศแบ่งออกได้เป็น 3 ฤดูกาล
ฤดูร้อน เริ่มต้นแต่เดือนกุมภาพันธ์–เมษายน
ฤดูฝน ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม–ตุลาคม
ฤดูหนาว ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน–มกราคม
อุณหภูมิโดยเฉลี่ย 27.5–28.78 องศา
ลักษณะพืชพรรณและสัตว์ป่า

ลักษณะป่ามีทั้งลักษณะของป่าดิบชื้น ป่าดิบแล้ง ป่าดิบเขา ป่าเบญจพรรณ ชนิดของพรรณไม้ที่พบอยู่ทั่วไป ได้แก่ พญาไม้ มะขามป้อมดง สนสามพันปี กำลังเสือโคร่ง ยางกล่อง ยางขน ยางเสี้ยน กระบาก ยางปาย เคี่ยมคะนอง เป็นต้น พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ เต็ง รัง เหียง พลวง มะขามป้อม รกฟ้า เป็นต้น
มีสัตว์ป่าหายากรวมทั้งนกไม่ต่ำกว่า 300 ชนิด อาศัยอยู่ ตัวอย่างสัตว์ป่าที่พบ ได้แก่ ช้าง กระทิง วัวแดง เสือโคร่ง เก้ง กวางป่า กระจง ชะนีมงกุฎ นากเล็กเล็บสั้น เม่นแผงคอใหญ่ นกเงือก นกยูง และปลาชนิดต่าง ๆ
แหล่งท่องเที่ยว

แหล่งท่องเที่ยวในอุทยานแห่งชาติปางสีดา เช่น
จุดชมทิวทัศน์ กิโลเมตรที่ 25 ทุ่งหญ้าบุตาปอด
น้ำตกแควมะค่า
น้ำตกแดงมะค่า
น้ำตกสวนมั่นสวนทอง
น้ำตกถ้ำค้างคาว
น้ำตกทับเทวา
น้ำตกท่ากะบาก
น้ำตกธารพลับพลึง
น้ำตกปางสีดา
น้ำตกผาตะเคียน
น้ำตกหน้าผาใหญ่
ภูเขาเจดีย์
ฟูจิวาระ โนะ โยชิมิ

| ฟูจิวาระ โนะ โยชิมิ 藤原良相 |
| --- | --- |
ภาพวาดโดยคิกูจิ โยไซ จากเซ็นเก็งโคจิตสึ
เกิด: ค.ศ. 813
ถึงแก่กรรม: 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 867
ตระกูล: ฮกเกะฟูจิวาระ
บิดา: ฟูจิวาระ โนะ ฟูยุตสึงุ
ฟูจิวาระ โนะ โยชิมิ (ญี่ปุ่น: 藤原 良相; โรมาจิ: Fujiwara no Yoshimi; ค.ศ. 813 – 9 พฤศจิกายน 867) ชนชั้นสูงและขุนนางชาวญี่ปุ่นในช่วงต้น ยุคเฮอัง เขาเป็นบุตรชายคนที่ 5 ของ ซาไดจิง ฟูจิวาระ โนะ ฟูยุตสึงุแห่งตระกูลฮกเกะ (ฟุจิวะระ) และเป็นพระมาตุลา (น้า) ของจักรพรรดิมนโตะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 55
ข้อมูล

読み下し 日本三代実録 上巻 [A Modern Translation of the Nihon Sandai Jitsuroku] (ภาษาญี่ปุ่น). Vol. 1. แปลโดย Yūkichi Takeda; Kenzō Satō. Ebisu-Kosyo Publishing. 2009.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น
สมองเลี้ยวซ้าย หัวใจเลี้ยวขวา

| สมองเลี้ยวซ้าย หัวใจเลี้ยวขวา |
| --- | --- |
แนว: โรแมนติกแฟนตาซี ดราม่า
สร้างโดย: จีเอ็มเอ็มทีวี
เค้าโครงจาก: Turn Left, Turn Right (A Chance of Sunshine) โดย จิมมี่ เหลียว
กำกับโดย: วรเวช ดานุวงศ์
แสดงนำ: กวี ตันจรารักษ์ ปราชญา เรืองโรจน์ กรภัทร์ เกิดพันธุ์ อรจิรา แหลมวิไล ชญานิษฐ์ ชาญสง่าเวช นภสร วีระยุทธวิไล
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Second Chance" – สิงโต นำโชค
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 10
การผลิต
ผู้จัดละคร: สถาพร พานิชรักษาพงศ์
ลำดับภาพ: ภาพดีทวีสุข
ความยาวตอน: 45 นาที
บริษัทผู้ผลิต: จีเอ็มเอ็มทีวี เลเซอร์แคทสตูดิโอ
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: จีเอ็มเอ็ม 25 ไลน์ทีวี
ออกอากาศ: 2 กุมภาพันธ์ 2563 (2563-02-02) – 5 เมษายน 2563 (2563-04-05)
สมองเลี้ยวซ้าย หัวใจเลี้ยวขวา เป็นละครโทรทัศน์ไทยปี 2563 ที่ดัดแปลงจากหนังสือภาพประกอบ Turn Left, Turn Right (A Chance of Sunshine) โดยนักเขียนชาวไต้หวันจิมมี่ เหลียว นำแสดงโดยกวี ตันจรารักษ์, ปราชญา เรืองโรจน์, กรภัทร์ เกิดพันธุ์, อรจิรา แหลมวิไล, ชญานิษฐ์ ชาญสง่าเวช และนภสร วีระยุทธวิไล
กำกับโดยวรเวช ดานุวงศ์ และผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี ร่วมกับเลเซอร์แคทสตูดิโอ ละครซีรีส์เรื่องนี้เป็น 1 ใน 13 ละครซีรีส์โทรทัศน์ที่จีเอ็มเอ็มทีวีเปิดตัวในงาน "Wonder Th13teen" เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 เดิมกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2562 โดยออกอากาศตอนแรกทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 และไลน์ทีวี ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 21:30 น. และ 23:00 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตามลำดับ ละครซีรีส์เรื่องนี้จบลงในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2563
เรื่องย่อ

ไทมีความฝันอยากเป็นช่างแกะสลัก แต่กลับขัดแย้งกับความปรารถนาของพ่อแม่ที่ต้องการให้เขาเรียนด้านการตลาด และแสงเหนือแฟนสาวของเขาที่ต้องการให้เขาเรียนสาขาเดียวกันกับเธอ เขาต้องเลือกระหว่างการใช้ชีวิตตามความคาดหวังของคนอื่นหรือความฝันของตัวเอง
กรรณนักดนตรีหนุ่ม ซึ่งกำลังรอคอยรักแท้ของเขา ได้มาพบกับอาย ในขณะที่ความสัมพันธ์ของพวกเขากำลังดำเนินไปด้วยดี เขาเลือกที่จะออกจากชีวิตเดิมและย้ายไปไต้หวันกับอาย
เมื่อพัทได้รู้ว่าทิชาเพื่อนเก่าของเขากำลังจะแต่งงานกับคนที่เธอรักเขาก็รู้สึกเสียใจมาก ต่อมา พัทได้ค้นพบว่าทิชาประสบอุบัติเหตุและสูญเสียความทรงจำไปชั่วขณะ เธอคิดว่าเธอกำลังคบกับพัท แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังตัดสินใจที่จะคืนเธอให้กับแฟนตัวจริงของเธอ
พวกเขาทั้งสามต้องเผชิญกับปัญหาของตนเอง จนกระทั่งพวกเขาถูกนำตัวไปที่บาร์ลึกลับแห่งหนึ่ง “ที่ไหนสักแห่งที่พวกเราเท่านั้นที่รู้” ต่อเจ้าของบาร์มอบโอกาสครั้งที่สองให้พวกเขาได้ย้อนเวลากลับไปและเลือกทางเลือกใหม่ว่าจะทำตามหัวใจหรือฟังสมองของตนเอง ไม่ว่าพวกเขาจะเลือกเส้นทางไหน ชีวิตของพวกเขาจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป
นักแสดงและตัวละคร

ด้านล่างนี้คือรายชื่อนักแสดงในซีรีส์:
นักแสดงและตัวละคร > นักแสดงหลัก

กวี ตันจรารักษ์ รับบทเป็น พัท
ปราชญา เรืองโรจน์ รับบทเป็น กรรณ
กรภัทร์ เกิดพันธุ์ รับบทเป็น ไท
อรจิรา แหลมวิไล รับบทเป็น ทิชา
ชญานิษฐ์ ชาญสง่าเวช รับบทเป็น อาย
นภสร วีระยุทธวิไล รับบทเป็น เอิน
นักแสดงและตัวละคร > นักแสดงสมทบ

ภัชธร ธนวัฒน์ รับบทเป็น เฌอ
วรรณวิมล เจนอัศวเมธี รับบทเป็น แสงเหนือ
สิงโต นำโชค รับบทเป็น ต่อ
อนุสรณ์ มณีเทศ รับบทเป็น แก๊บ
ดนัย จารุจินดา รับบทเป็น เจ
ภัทร เอกแสงกุล รับบทเป็น ซัน
พัทธดนย์ จันทร์เงิน รับบทเป็น เจมส์
ชยพล จุฑามาศ รับบทเป็น ม่อน
ณภัทร พัชรชวลิต
นักแสดงและตัวละคร > นักแสดงรับเชิญ

ปรเมศร์ น้อยอ่ำ รับบทเป็น พ่อของไท
มิณฑิตา วัฒนกุล รับบทเป็น นิ้ม
เลโอ โซสเซย์ รับบทเป็น แพทริค
คารีสา สปริงเก็ตต์ รับบทเป็น คิม
สุภากาญจน์ เบญจอารักษ์ รับบทเป็น เจสซี่
อะคาเดมี

มหาวิทยาลัยโบโลญญา ประเทศอิตาลี ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1088 ถือเป็นสถาบันการศึกษาที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังคงเปิดดำเนินการอย่างต่อเนื่อง
อะคาเดมี (อังกฤษ: academy) สำนักงานราชบัณฑิตยสภาได้กำหนดศัพท์บัญญัติไว้หลายคำ ได้แก่ สำนักวิชา, สำนักวิชาการ, บัณฑิตยสถาน, วิทยสถาน, สถาบัน และ โรงเรียน เป็นสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษา
คำว่าอะคาเดมีสามารถสืบย้อนไปถึงสำนัก ปรัชญาของเพลโตซึ่งก่อตั้งขึ้นประมาณ 386 ปีก่อนคริสตกาล ที่อาคาเดเมีย ซึ่งเป็นวิหารของอะธีนา เทพีแห่งปัญญาและทักษะ ทางตอนเหนือของเอเธนส์ ประเทศกรีก
ราชสมาคมแห่งสเปนให้คำจำกัดความของอะคาเดมีว่าเป็นสมาคมทางวิทยาศาสตร์ วรรณกรรม หรือศิลปะที่ก่อตั้งขึ้นโดยได้รับอำนาจจากภาครัฐ และเป็นสถาบันการสอนไม่ว่าจะเป็นของรัฐหรือเอกชนที่มีลักษณะทางวิชาชีพ ศิลปะ เทคนิค หรือปฏิบัติงานจริงอย่างเดียว
ฟุตบอลทีมชาติลีชเทินชไตน์

ฟุตบอลทีมชาติลีชเทินชไตน์ (เยอรมัน: Liechtensteinische Fussballnationalmannschaft) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศลีชเทินชไตน์ อยู่ภายใต้การบริหารของสมาคมฟุตบอลลีชเทินชไตน์ การแข่งขันนัดแรกของทีมชาติอย่างไม่เป็นทางการคือนัดที่เสมอกับมอลตาที่โซลใน ค.ศ. 1981 ส่วนการแข่งขันนัดแรกอย่างเป็นทางการเกิดขึ้นในอีกสองปีถัดมาในนัดที่พ่ายแพ้ต่อสวิตเซอร์แลนด์ 0–1
ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทีมชาติลีชเทินชไตน์คือนัดที่เอาชนะลักเซมเบิร์กในฟุตบอลโลก 2006 รอบคัดเลือก เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2004 โดยเอาชนะไปได้ 4–0 ชัยชนะครั้งนี้ยังถือเป็นชัยชนะครั้งแรกในเกมเยือน และเป็นชัยชนะนัดแรกในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก ในทางตรงกันข้าม ลีชเทินชไตน์เป็นเพียงชาติเดียวที่พ่ายแพ้ต่อซานมารีโนในเกมการแข่งขันอย่างเป็นทางการ – ครั้งหนึ่งในเกมกระชับมิตรเมื่อ ค.ศ. 2004 และอีกครั้งในยูฟ่าเนชันส์ลีก 2024–25 ความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ที่สุดของลีชเทินชไตน์เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1996 ในรายการฟุตบอลโลก 1998 รอบคัดเลือก นัดที่พ่ายแพ้ต่อมาซิโดเนีย (ปัจจุบันคือมาซิโดเนียเหนือ) 1–11 ซึ่งนั่นก็เป็นชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่สุดของมาซิโดเนียด้วย หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมในปัจจุบันคือ Konrad Fünfstück
แหล่งข้อมูลอื่น

Liechtensteiner Fussballverbund
Liechtenstein at UEFA
Liechtenstein at FIFA
RSSSF archive of most capped players and highest goalscorers
Die Elf – documentary film about Liechtenstein national team (archived 20 August 2013)
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  โครเอเชีย  คอซอวอ  คาซัคสถาน  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  หมู่เกาะแฟโร  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  นอร์ทมาซิโดเนีย  ยูเครน  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สาธารณรัฐไอร์แลนด์  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  ไอร์แลนด์ (พ.ศ. 2425–2493)  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต เครือรัฐเอกราช  ยูโกสลาเวีย
เทวดาท่าจะรัก

| เทวดาท่าจะรัก |
| --- | --- |
แนว: Romantic fantasy ดราม่า
สร้างโดย: จีเอ็มเอ็มทีวี
เค้าโครงจาก: Angel Beside Me รัก (หล่น) จากฟากฟ้า โดย May112
กำกับโดย: ฉัตรแก้ว สุศิวะ
แสดงนำ: กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม รมิดา จีรนรภัทร
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 12
การผลิต
บริษัทผู้ผลิต: จีเอ็มเอ็มแกรมมี่ จีเอ็มเอ็มทีวี
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: จีเอ็มเอ็ม 25 ไลน์ทีวี
ออกอากาศ: 18 มกราคม 2563 (2563-01-18) – 4 เมษายน 2563 (2563-04-04)
เทวดาท่าจะรัก (อังกฤษ: Angel Beside Me) เป็นละครโทรทัศน์ไทย ปี 2563 นำแสดงโดยกฤษณภูมิ พิบูลสงคราม (เจเจ) และรมิดา จีรนรภัทร (เจน)
กำกับโดย ฉัตรแก้ว สุศิวะ และผลิตโดย จีเอ็มเอ็มทีวี ละครซีรีส์เรื่องนี้เป็นหนึ่งใน 13 ละครซีรีส์ที่เปิดตัวในงาน "Wonder Th13teen" เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 เดิมมีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2562 โดยออกอากาศตอนแรกทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 และ ไลน์ทีวี เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2563 ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 21:30 น. และ 23:00 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตามลำดับ ละครซีรีส์เรื่องนี้จบลงเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2563
นักแสดงและตัวละคร

ด้านล่างนี้คือรายชื่อนักแสดงในซีรีส์:
นักแสดงและตัวละคร > นักแสดงหลัก

กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม รับบทเป็น มิคาเอลลานซาลาดอนเอคิสนาอาเรส/สมชาย
รมิดา จีรนรภัทร รับบทเป็น หลิน
นักแสดงและตัวละคร > นักแสดงสมทบ

ปองกูล สืบซึ้ง รับบทเป็น เฮียธง
จิรกิตติ์ ถาวรวงศ์ รับบทเป็น ลุค
จุฑาพิชญ์ อินทร์จันทร์ รับบทเป็น ปันปัน
กรภพ จันทร์เจริญ รับบทเป็น สตีเฟ่น เชพเพิร์ด
สุมนรัตน์ วัฒนาเศลารัตน์ รับบท ระริน
พัชรา ทับทอง รับบทเป็น ดุจดาว
วรนิษฐ์ ถาวรวงศ์ รับบทเป็น เซเรน่า
พัทธดนย์ จันทร์เงิน รับบทเป็น กาเบรียล
แพทริค ณัฐวรรธ์ ฟิงค์เลอร์  รับบทเป็น คิวปิด
นักแสดงและตัวละคร > นักแสดงรับเชิญ

พรพิพัฒน์ พัฒนเศรษฐานนท์
นิติ ชัยชิตาทร
นภสร วีระยุทธวิไล
ปุริม รัตนเรืองวัฒนา
หฤษฎ์ ชีวการุณ
ชนกันต์ อาพรสุทธินันธ์ รับบทเป็น มังกร
รชานันท์ มหาวรรณ์ รับบทเป็น ใบเตย
เทศบาลเมืองอรัญญิก

| เทศบาลเมืองอรัญญิก |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
ทางเข้าท่าอากาศยานพิษณุโลก บ้านสะพานสาม ตำบลอรัญญิก
   ตรา
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: พิษณุโลก
อำเภอ: เมืองพิษณุโลก
จัดตั้ง: 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 (ทม.อรัญญิก)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: นรินทร์ วัฒนกุลชัย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 19.20 ตร.กม. (7.41 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 30,253 คน
 • ความหนาแน่น: 1,575.68 คน/ตร.กม. (4,081.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04650122
ที่อยู่ สำนักงาน: 911/9 หมู่ที่ 3 ตำบลอรัญญิก อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก 65000
เว็บไซต์: https://www.muangaranyik.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
อรัญญิก เป็นเทศบาลเมืองที่มีพื้นครอบคลุมตำบลอรัญญิกทั้งตำบล ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก เดิมเคยเชื่อกันว่า เป็นพื้นที่ที่ชาวบ้านได้ติดตามสมเด็จพระนเรศวรมหาราชเพื่อทำอาวุธในศึกสงคราม และยังเชื่อกันว่าเจดีย์วัดอรัญญิกซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่เทศบาลสร้างขึ้นพร้อมกับพระพุทธชินราชด้วย เทศบาลเมืองอรัญญิกได้ยกฐานะขึ้นมาจาก "องค์การบริหารส่วนตำบลอรัญญิก" ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ปัจจุบันมีประชากร 30,508 คน แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน 3 เขตเลือกตั้ง
เทศบาลเมืองอรัญญิกตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเทศบาลนครพิษณุโลก ภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่ม ดินมีความอุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การทำการเกษตร และยังมีคลองอีกสองสาย ได้แก่ คลองคูณ และคลองโคกช้าง
การปกครอง > หมู่บ้าน

เทศบาลเมืองอรัญญิกครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลอรัญญิก ซึ่งประกอบด้วย 10 หมู่บ้าน ดังนี้
| หมู่ | ชื่อ | ประชากร | ครัวเรือน |
| --- | --- | --- | --- |
| หมู่ 1 | บ้านคลองคูณ | 566 | 178 |
| หมู่ 2 | บ้านสนามบิน | 5,845 | 3,720 |
| หมู่ 3 | บ้านโคกช้าง | 4,334 | 2,370 |
| หมู่ 4 | บ้านอรัญญิก | 1,964 | 728 |
| หมู่ 5 | บ้านคลองมหาดไทย | 4,252 | 1,784 |
| หมู่ 6 | บ้านหนองปลาค้าว | 2,094 | 875 |
| หมู่ 7 | บ้านสะพานสาม | 3,463 | 1,771 |
| หมู่ 8 | บ้านโคกมะตูม | 2,939 | 1,255 |
| หมู่ 9 | บ้านโคกมะตูม | 2,711 | 1,205 |
| หมู่ 10 | บ้านชาวแพ | 1,100 | 414 |
การปกครอง > เขตเลือกตั้ง

เทศบาลเมืองอรัญญิกแบ่งเขตเลือกตั้งออกเป็น 3 เขต ดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| เขต 1 | หมู่ 3 | บ้านโคกช้าง (บางส่วน) |
| เขต 1 | หมู่ 4 | บ้านอรัญญิก |
| เขต 1 | หมู่ 5 | บ้านคลองมหาดไทย |
| เขต 1 | หมู่ 6 | บ้านหนองปลาค้าว |
| เขต 1 | หมู่ 10 | บ้านชาวแพ |
| เขต 2 | หมู่ 1 | บ้านคลองคูณ |
| เขต 2 | หมู่ 2 | บ้านสนามบิน (บางส่วน) |
| เขต 2 | หมู่ 3 | บ้านโคกช้าง (บางส่วน) |
| เขต 3 | หมู่ 2 | บ้านสนามบิน (บางส่วน) |
| เขต 3 | หมู่ 7 | บ้านสะพานสาม |
| เขต 3 | หมู่ 8 | บ้านโคกมะตูม |
| เขต 3 | หมู่ 9 | บ้านโคกมะตูม |
ซารีไนอา

| ซารีไนอา |
| --- | --- |
ก่อนหน้า: Cydraeus
ประสูติ: ศตวรรษที่ 7 ก่อน ค.ศ.
สวรรคต: ศตวรรษที่ 6 ก่อน ค.ศ.
ชายา: Cydraeus Marmares Stryngaeus (?)
ศาสนา: ศาสนาซิเทีย
ซารีไนอา (ซากา: *Zarinayā; กรีกโบราณ: Ζαριναια Zarinaiā; ละติน: Zarinaea) หรือ ซารีนา เป็นราชินีแห่งหนึ่งในชนเผ่าซากา หรือดาฮาเอ ในศตวรรษที่ 7 ก่อน ค.ศ. ซึ่งกล่าวถึงโดยดิโอโดรุส ซิกูลุส นักเขียนชาวกรีก
พระนาม

พระนาม Zarinaea เป็นรูปภาษาละตินจากพระนามในภาษากรีกว่า Zarinaiā (Ζαριναιᾱ) ซึ่งเป็นรูปแผลงเป็นกรีกจากพระนามภาษาซากาว่า *Zarinayā หมายถึง "ผู้เป็นทอง" *Zarinayā เป็นพระนามแบบตัดคำจากศัพท์อิหร่านเก่าว่า *zari- หมายถึง "ทอง" กับคำปัจจัย *-aya-
ความเป็นประวัติศาสตร์

Rüdiger Schmitt นักอิหร่านวิทยารายงานว่า ซารีไนอาเป็นบุคคลในตำนาน ส่วน Adrienne Mayor นักประวัติศาสตร์ เสนอแนะว่า พระนามเป็นบุคคลทางประวัติศาสตร์
ข้อมูล

Diakonoff, I. M. (1985). "Media".  ใน Gershevitch, Ilya (บ.ก.). The Cambridge History of Iran. Vol. 2. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 36–148. ISBN 978-0-521-20091-2.
Mayor, Adrienne (2014). The Amazons: Lives and Legends of Warrior Women across the Ancient World. Princeton, United States: Princeton University Press. pp. 379–381. ISBN 978-0-691-14720-8.
Schmitt, Rüdiger (2000). "ZARINAIA". Encyclopædia Iranica. สืบค้นเมื่อ 2022-07-12.
การเจาะผ่าน (การทหาร)

การเจาะผ่าน (อังกฤษ: breakthrough) จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อกองกำลังฝ่ายรุกสามารถบุกทะลุ หรือการเข้าตีเจาะทะลุแนวตั้งรับของคู่ต่อสู้และใช้ประโยชน์จากช่องว่างนั้นอย่างรวดเร็ว
โดยปกติแล้ว การใช้กองกำลังขนาดใหญ่กับส่วนที่ค่อนข้างเล็กของแนวหน้าเพื่อที่จะปฏิบัติการลักษณะนี้ แม้ว่าแนวตั้งรับจะใช้ระยะเวลานานมากในการตั้งแนว แต่การเจาะผ่านมักจะเกิดขึ้นอย่างกระทันหันเมื่อมีการกดดันแนวตั้งรับนั้นมากพอจนแนวนั้นเกิดการ "แตกหักอย่างฉับพลัน" (snap)
เมื่อหน่วยตั้งรับหน่วยแรกถูกเจาะ หน่วยที่อยู่ติดกันจะได้รับผลกระทบจากการถูกเจาะนี้ (ความตื่นตระหนกในวงกว้าง, การมีมุมตั้งรับที่เพิ่มเติมจากการเสียแนวข้างเคียง, ภัยคุกคามต่อแนวการส่งกำลังบำรุง) เนื่องจากพวกเขาถูกกดดันอยู่แล้ว ซึ่งสิ่งเหล่านี้อาจจะทำให้แนวที่เหลืออยู่แตกหักอย่างเฉียบพลันตามมาเช่นกัน จนส่งผลให้เกิดการสูญเสียระบบของแนวตั้งรับแบบโดมิโน ทำให้กองกำลังตั้งรับเสียขบวนและละลายในบริเวณที่ถูกเจาะผ่าน ส่งผลให้ผู้โจมตีสามารถโถมกำลังเข้าสู่ช่องว่างได้อย่างรวดเร็ว และสามารถใช้ประโยชน์จากการบุกผ่านแนวเจาะผ่านในแนวกว้าง (โดยการโจมตีหน่วยบริเวณขอบการเจาะผ่านเพื่อเปิดแนวให้กว้างขึ้น) ในทางลึก (รุกเข้าไปในดินแดนของศัตรูเชิงกลยุทธ์) หรือทั้งสองวิธีรวมกัน
คำศัพท์เฉพาะ

พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดได้บันทึกคำว่า "break through" ใช้ในความหมายทางทหารตั้งแต่ช่วงเวลาของการสงครามสนามเพลาะในปี พ.ศ. 2458 เมื่อผู้สังเกตการณ์ใช้คำนี้ในพาดหัวข่าว พจนานุกรมนิรุกติศาสตร์ออนไลน์ ระบุถึงการใช้คำว่า "breakthrough" หมายความถึง "การแก้ปัญหาหรือความก้าวหน้าอย่างกะทันหัน" ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1930 ไม่นานหลังจากที่โจเซฟ สตาลินได้เผยแพร่คำที่เทียบเคียงกันในภาษารัสเซีย (รัสเซีย: перелом, อักษรโรมัน: perelom) บนการปลุกใจใน "Great Breakthrough" เผยแพร่ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2472 มีศัพท์เฉพาะทางการทหารและส่งเสริมให้เกิดการพัฒนาอุตสาหกรรมในช่วงแผนห้าปีแรกของสหภาพโซเวียต
ดูเพิ่ม

การเข้าตีเจาะ (การสงคราม)
การตีหัก (การทหาร)
แหล่งข้อมูลอื่น

Carl von Clausewitz, On War
Heinz Guderian, Achtung, Panzer!
นัซราน

| นัซราน Назрань |
| --- | --- |
นคร
การถอดเสียงอื่น
 • Ingush: Наьсаре
เส้นขอบฟ้าของเมืองจากริมสระน้ำนัซรานอนุสรณ์แห่งความทรงจำและความรุ่งโรจน์สถานีรถไฟนัซรานทิวทัศน์ของแมตต์โลมจากด้านข้างของนัซรานZavodskoy รายออน ของนัซรานกามูร์ซิเอโว
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของนัซราน 
นัซรานที่ตั้งของนัซรานแสดงแผนที่รัสเซียนัซรานนัซราน (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  43°13′N 44°46′E﻿ / ﻿43.217°N 44.767°E﻿ / 43.217; 44.767
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: สาธารณรัฐอิงกูเชเตีย
สถาปนา: 1781
จัดตั้งเป็นนคร: 1967
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 80 ตร.กม. (30 ตร.ไมล์)
ความสูง: 200 เมตร (700 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 93,335 คน
 • อันดับ: ที่ 183 ในปี 2010
 • ความหนาแน่น: 1,200 คน/ตร.กม. (3,000 คน/ตร.ไมล์)
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: นครของนัซราน
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: เขตนาซรานอฟสกี้, เมืองที่มีความสำคัญต่อสาธารณรัฐของนัซราน
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: นัซราน เออร์บัน ออครุก
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: นัซราน เออร์บัน ออครุก, เขตเทศบาลนัซรานอฟสกี
รหัสไปรษณีย์: 386100–386106, 386700, 386899
รหัสโทรศัพท์: +7 87322
รหัส OKTMO: 26706000001
เว็บไซต์: www.nazrangrad.ru
นัซราน (รัสเซีย: Назра́нь; อิงกุช: Наьсаре; อังกฤษ: Nazran) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในสาธารณรัฐอิงกูเชเตีย สหพันธรัฐรัสเซีย เคยเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991 ถึง 2000 จนกระทั่งย้ายไปเป็นเมืองมากัสซึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐแทน นัซรานเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในสาธารณรัฐ มีจำนวนประชากรดังนี้ 93,335 คน (การสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010); 125,066 คน (สำมะโน ค.ศ. 2002); 18,246 คน (สำมะโน ค.ศ. 1989).
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

นัซรานมีภูมิอากาศชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: Dfb).
| ข้อมูลภูมิอากาศของนัซราน> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของนัซราน> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนัซราน> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของนัซราน> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนัซราน> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนัซราน> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนัซราน> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนัซราน> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนัซราน> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนัซราน> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนัซราน> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนัซราน> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนัซราน> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนัซราน> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 0.3 (32.5) | 1.7 (35.1) | 7.2 (45) | 15.2 (59.4) | 21.2 (70.2) | 24.9 (76.8) | 27.3 (81.1) | 26.8 (80.2) | 21.8 (71.2) | 15.3 (59.5) | 7.8 (46) | 2.6 (36.7) | 14.34 (57.82) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -3.6 (25.5) | -2.5 (27.5) | 2.6 (36.7) | 9.1 (48.4) | 15.0 (59) | 18.7 (65.7) | 21.2 (70.2) | 20.6 (69.1) | 15.8 (60.4) | 9.9 (49.8) | 3.8 (38.8) | -1.1 (30) | 9.13 (48.43) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -7.5 (18.5) | -6.7 (19.9) | -2.0 (28.4) | 3.1 (37.6) | 8.9 (48) | 12.6 (54.7) | 15.2 (59.4) | 14.5 (58.1) | 9.8 (49.6) | 4.6 (40.3) | -0.2 (31.6) | -4.8 (23.4) | 3.96 (39.13) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 26 (1.02) | 28 (1.1) | 41 (1.61) | 67 (2.64) | 106 (4.17) | 130 (5.12) | 99 (3.9) | 79 (3.11) | 59 (2.32) | 45 (1.77) | 39 (1.54) | 31 (1.22) | 750 (29.53) |
แหล่งที่มา:
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษารัสเซีย) เว็บไซต์หลัก
| ด ค กเขตการปกครองของสาธารณรัฐอิงกูเชเตีย |
| --- | --- | --- | --- |
เมืองหลวง: มากัส • ท้องที่ในชนบท
|  | เขต |  Dzheyrakhsky  Malgobeksky  Nazranovsky  Sunzhensky  |  |
|  | นครและเมือง |  Karabulak  มากัส  Malgobek  Nazran  Sunzha  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
ศิริวร แก้วกาญจน์

| ศิริวร แก้วกาญจน์ |
| --- | --- |
เกิด: 8 มีนาคม พ.ศ. 2511 (56 ปี) จังหวัดนครศรีธรรมราช
นามปากกา: ศิริวร แก้วกาญจน์
อาชีพ: จิตรกร, กวี, นักเขียน
ศิริวร แก้วกาญจน์ (มีนาคม พ.ศ. 2511 -) จิตรกร กวี นักเขียนชาวไทย และได้รับคัดให้เป็นนักเขียนรางวัลซีไรต์ประจำปี 2564 จากนวนิยายเรื่อง เดฟั่น
ศิริวร จบประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง วิทยาลัยศิลปหัตถกรรม จังหวัดนครศรีธรรมราช
หน้าที่การงาน

เริ่มเข้าสู่โลกการอ่านอย่างจริงจังตอนเรียนที่วิทยาลัยศิลปหัตถกรรม นครศรีธรรมราช จากนั้นก็ เข้าไปเป็นทหารอยู่ในกองทัพภาคที่ 4 เป็นเวลา 1 ปี, เข้ากรุงเทพฯ ปี พ.ศ. 2534 รับจ้างทำงานประติมากรรมอยู่ราว ๆ ครึ่งปี จากนั้นก็เข้าไปประจำอยู่ในกองบรรณาธิการหนังสือพิมพ์การเมืองรายสัปดาห์เล่มหนึ่ง พร้อมกับเขียนบทกวีและเขียนรูปไปด้วย ศิริวรเริ่มเขียนหนังสืออย่างจริงจังเมื่อลาออกจากงานประจำที่หนังสือพิมพ์การเมืองรายสัปดาห์ฉบับดังกล่าว หลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ จากนั้นเขาไม่เคยเข้าทำงานประจำที่ไหนอีกเลย
ปัจจุบันมีผลงานมาแล้วหลายเล่ม ทั้งบทกวี ความเรียง เรื่องสั้น และนวนิยาย เคยได้รับรางวัลดีเด่นงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ปี พ.ศ. 2547 จากรวมเรื่องสั้น เรื่องเล่าของคนบันทึกเรื่องเล่าที่นักเล่าเรื่องคนหนึ่งเล่าให้เขาฟัง รางวัลบทกวีของสมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทยปี พ.ศ. 2538 จากบทกวีชื่อ ณ ซอกมุมสมัยและใครเหล่านั้น' และปี พ.ศ. 2539 จากบทกวีชื่อ พเนจร
มีผลงานผ่านเข้ารอบสุดท้ายรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำประเทศไทย 8 ครั้ง (9 เล่ม) คือ ปี พ.ศ. 2547 กวีนิพนธ์ ประเทศที่สาบสูญ ปี พ.ศ. 2548 รวมเรื่องสั้น เรื่องเล่าของคนบันทึกเรื่องเล่าที่นักเล่าเรื่องคนหนึ่งเล่าให้เขาฟัง ปี พ.ศ. 2549 นวนิยาย กรณีฆาตกรรมโต๊ะอิหม่ามสะตอปา การ์เด ปี พ.ศ. 2550 กวีนิพนธ์ เก็บความเศร้าไว้ให้พ้นมือเด็กเด็ก และ ลงเรือมาเมื่อวาน ปี พ.ศ. 2551 รวมเรื่องสั้น ข่าวการหายไปของอาริญาและเรื่องราวอื่น ๆ และปี พ.ศ. 2553 กวีนิพนธ์ ฉันอยากร้องเพลงสักเพลง ปี พ.ศ. 2554 รวมเรื่องสั้น 'ความมหัศจจรย์ครั้งยิ่งใหญ่และเรื่องราวอื่น ๆ' และปี พ.ศ. 2555 นวนิยาย 'โลกประหลาดในประวัติศาสตร์ความเศร้า'
ผลงานนวนิยายที่ได้รับการกล่าวถึงกันอย่างกว้างขวางคือ เรื่อง กรณีฆาตกรรมโต๊ะอิหม่ามสะตอปา การ์เด (The Murder Case of Tok Imam Storpa Karde) ซึ่งนำเสนอปัญหาเชิงลึกใน 3 จังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย ผ่านมุมมองและเสียงเล่าของตัวละครมากกว่าสิบตัว ที่มีความแตกต่างกันทั้งด้านปรัชญา ความเชื่อ เชื้อชาติ ความศรัทธา ช่วงวัย และอุดมคติ-อุดมการณ์ (ส่วนหนึ่งของนวนิยายเรื่องนี้ ถูกนำไปคัดย่อเป็นเรื่องสั้น ส่งประกวดรางวัลพานแว่นฟ้า และถูกกล่าวหาว่าเป็นผลงานที่ทำลายความมั่นคงของชาติ จนถูกตัดสิทธิ์ไม่ให้รับรางวัลจากการประกวดวรรณกรรมของรัฐสภาไทย) ต่อมา นวนิยายเล่มนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษโดย มาร์แซล บารังส์ จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ PAJONPHAI
ชีวิตส่วนตัว

ปัจจุบันศิริวรใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพ ยังคงผลิตงานเขียนทั้งกวีนิพนธ์ เรื่องสั้น สารคดี และนวนิยายอย่างมุ่งมั่นจริงจัง แม้จะอยู่ในกรุงเทพฯ แต่ศิริวรก็มักจะออกไปเช่าที่พักเพื่อเขียนหนังสือในต่างจังหวัดอยู่เป็นระยะ ๆ อีกทั้งยังเดินทางท่องเที่ยวไปในแถบประเทศเพื่อนบ้าน เพื่อเก็บข้อมูลมาใช้เขียนหนังสือ และเรียนรู้ชีวิตในแง่มุมใหม่ ๆ อยู่เสมอ
นอกจากเขียนหนังสือเป็นอาชีพแล้ว ยังเขียนเพลง เขียนภาพประกอบ ออกแบบปก ออกแบบรูปเล่มหนังสือ และเป็นบรรณาธิการเฉพาะกิจให้กับพ็อกเก็ตบุ๊คควบคู่กันไปด้วย นอกจากนี้ ศิริวรยังเป็นเจ้าของสำนักพิมพ์เล็ก ๆ PAJONPHAI ทั้งยังเป็นบรรณาธิการและผู้ก่อตั้ง BOOKMARX นิตยสารวรรณกรรม (ในเครือสำนักพิมพ์ผจญภัย) ซึ่งวางตลาดเล่มแรกเมื่อปี 2553