stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไมก์ ไทสัน
ประวัติ > ชีวิตตกต่ำ

หลังจากนั้น ชีวิตของไทสันก็ตกต่ำอย่างไม่น่าเชื่อ เมื่อถูกกล่าวหาจาก เดสิรี วอชิงตัน (Desiree Washington) นางงามผิวดำสหรัฐอเมริกาว่า ไทสันข่มขืนเธอ ไทสันปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง คดีนี้ถูกนำขึ้นสู่ศาล วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ถูกตัดสินโทษจำคุก 6 ปี แต่เนื่องจากประพฤติตัวดี ไทสันจึงปล่อยตัวเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2538 หลังใช้ชีวิตในเรือนจำได้ 3 ปี ซึ่งในระหว่างนั้น ไทสันหันไปนับถือศาสนาอิสลามพร้อมกับใช้ชื่อใหม่ว่า “มาลิค อับดุล ลาซิช” (Malik Abdul Aziz) หรือ "ไทสัน อาลี" (Tyson Ali) ซึ่งไทสันอ้างว่าศาสนาอิสลามได้ทำให้จิตใจเขาบริสุทธิ์ขึ้นเหมือนดั่งเช่นกรณีหนีทหารของ มูฮัมหมัด อาลี ในอดีต
หลังจากออกจากคุกมา ไทสันขึ้นชกอุ่นเครื่องอีกไม่กี่ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์โลกของ WBC และเป็นฝ่ายชนะทีเคโอ​ แฟรงค์ บรูโน  นักมวยชาวอังกฤษ ไปเพียงยกที่ 3 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2539 และคว้าแชมป์ของ WBA ด้วยการเอาชนะทีเคโอยกแรก บรูซ เซลดอน ในเดือนกันยายน ปีเดียวกัน จากนั้นไทสันถูกประกับให้พบกับ อีแวนเดอร์ โฮลีฟิลด์ อดีตแชมป์โลก 3 สถาบันผู้เอาชนะเจมส์ "บัสเตอร์" ดักลาส ได้ ก่อนการหลายฝ่ายคาดว่าไทสันที่กำลังเหี้ยมหาญจะเอาชนะน็อกโฮลีฟิลด์ได้อย่างไม่ยากเย็น แต่การชกกลายเป็นว่า ไทสันไม่สามารถอะไรโฮลีฟิลด์ได้เลย จนกระทั่งเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ​ไปในยกที่ 11 ซึ่งถือเป็นความปราชัยในชีวิตการชกมวยเป็นครั้งที่ 2 ของไทสัน ในเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน
จากนั้นทั้งคู่ได้มีโอกาสล้างตากันอีกครั้ง ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2540 ซึ่งการชกในครั้งนี้ ไทสันได้สร้างปรากฏการณ์ให้โลกตื่นตะลึงอีกครั้ง ด้วยการกัดเข้าที่ใบหูของโฮลีฟิลด์ในยกที่ 3 ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังคลุกวงในอยู่กัน โดยใบหูของโฮลีฟิลถึงกับเลือดออก จึงต้องยุติการชกไป และไทสันก็ถูกตัดสินให้แพ้ดีคิว (Disqualification)​ ถูกปรับเงิน 3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ พร้อมโดนยึดใบอนุญาตชกมวยด้วย แต่สำหรับค่าตัวของทั้งคู่ในขณะนั้นถือว่าเป็นค่าตัวที่สูงสุดในวงการกีฬาโลกเลยทีเดียว โดยไทสันได้ 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และโฮลีฟิลด์ได้ถึง 35 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ในปี พ.ศ. 2542 ไทสันถูกจับอีกครั้ง  เมื่อไปชกต่อยกับเด็กวัยรุ่นขี่มอเตอร์ไซค์ 2 คน หลังเกิดอุบัติเหตุทางท้องถนน คราวนี้ไทสันติดคุกอยู่นาน 9 เดือน
เมื่อออกจากคุกมา ไมก์ ไทสัน ชกทำฟอร์มอยู่หลายครั้ง ก่อนจะขึ้นชกกับ เลนน็อกซ์ ลูอิส แชมป์โลกชาวอังกฤษผู้ที่มีฟอร์มการชกอยู่ในระดับสุดยอดในเวลานั้น ผลการชกไทสันเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปอย่างบอบช้ำในยกที่ 8 เมื่อปี พ.ศ. 2545
ประวัติ > ล้มละลาย

1 ปี ถัดมา ไทสัน มีปัญหาทางการเงินอย่างรุนแรง จนถูกฟ้องร้องให้เป็นบุคคลล้มละลาย  จากเดิมที่เคยมีเงินทองจากการชกมวยมากมายถึง 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มีคฤหาสน์หลังใหญ่ มีเสือโคร่งเบงกอลเผือกเป็นสัตว์เลี้ยง กลายเป็นบุคคลที่มีแต่หนี้สิน ทั้งนี้เป็นเพราะไทสันเป็นคนที่ใช้จ่ายเงินไม่เป็น อีกทั้งยังมีแต่พฤติกรรมที่ทะเลาะวิวาทกับผู้คนเรื่อยไป ประกอบกับได้เปลี่ยนผู้จัดการจาก ดอน คิง ในช่วงที่ตกต่ำเป็น แซลลี่ ฟิงเกอร์ ทำให้ไม่ได้รับค่าตัวมากมายเช่นเดิม
ในช่วงที่ชีวิตตกต่ำสุดขีด ในปี พ.ศ. 2548 ถึงกับมีข่าวลือว่าไทสันได้รับการชักชวนจากเจนนา เจมสัน ให้ร่วมกันแสดงหนังโป๊ ว่ากันว่า ไทสันมีศักยภาพที่น่าจะไปได้ดีในอาชีพนี้ เนื่องจากมีการอ้างถึงรายงานทางการแพทย์ในระหว่างถูกจองจำว่า ขนาดองคชาตของไทสันนั้นยาวถึง 14 นิ้ว อย่างไรก็ตาม โฆษกประจำตัวของเจนนา เจมสัน และตัวไทสันเอง ได้ออกมาปฏิเสธข่าวนี้
แม้จะมีชีวิตที่ย่ำแย่ แต่ไทสันก็ยังมีข่าวคราวอาชญากรรมอยู่เรื่อย ๆ ในปลายปี พ.ศ. 2547 ไทสันก็ถูกตำรวจจับอีกครั้งในข้อหาว่ามียาเสพย์ติดประเภทโคเคนไว้ในครอบครอง
ไมก์ ไทสัน ชกมวยครั้งสุดท้ายเพื่อหาทางปลดหนี้ แพ้อาร์ทีดี เควิน แม็กไบรด์ นักมวยผิวขาวชาวไอริช ในยกที่ 6 เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2548 และไม่ได้กลับขึ้นชกมวยเป็นเวลาหลายปี
ไมค์ ไทสัน ปะทะ เจค พอล

ไมค์ ไทสัน ต่อสู้กับ เจค พอล ในวันที่ 15 พฤศจิกายน 2567 เอทีแอนด์ทีสเตเดียม, และได้รับการสตรีมทั่วโลกบน เน็ตฟลิกซ์  เดิมทีการแข่งขันถูกกำหนดให้จัดขึ้นในวันที่ 20 กรกฎาคม แต่ถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากไทสันมีอาการแผลในกระเพาะกำเริบบนเครื่องบิน
เกียรติประวัติ

แชมป์โลก WBC​ รุ่นเฮฟวีเวท
ชิง , 22 พฤศจิกายน​ 2529 ชนะทีเคโอ เทรเวอร์ เบอร์บิก ( สหรัฐอเมริกา)​ ยก 2 ที่ โรงแรมเวสท์เกตลาสเวกัส, วินเชสเตอร์, สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 1 และชิงแชมป์โลก WBA รุ่นเดียวกัน , 7 มีนาคม 2530 ชนะคะแนน เจมส์ สมิธ ( สหรัฐอเมริกา)​ ที่ โรงแรมเวสท์เกตลาสเวกัส, วินเชสเตอร์, สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 2 , 30 พฤษภาคม 2530 ชนะทีเคโอ พิงกี โธมัส ( สหรัฐอเมริกา) ยก 6 ที่ โรงแรมเวสท์เกตลาสเวกัส, วินเชสเตอร์, สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 3 และชิงแชมป์​โลก IBF รุ่นเดียวกัน , 1 สิงหาคม 2530 ชนะคะแนน โทนี ทักเกอร์ ( สหรัฐอเมริกา) ที่ โรงแรมเวสท์เกตลาสเวกัส, วินเชสเตอร์, สหรัฐ​
ป้องกันครั้งที่ 4 , 16 ตุลาคม 2530 ชนะทีเคโอ ไทเรล บิกส์ ( สหรัฐอเมริกา) ยก 7 ที่ บอร์ดวอล์กฮอล, แอตแลนติก,​ สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 5 , 22 มกราคม 2531 ชนะทีเคโอ​ แลร์รี โฮล์มส์ ( สหรัฐอเมริกา) ยก 4 ที่ บอร์ดวอล์กฮอล, แอตแลนติก,​ สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 6 , 21 มีนาคม 2531 ชนะทีเคโอ โทนี ทับส์ ( สหรัฐอเมริกา) ยก 2​ ที่ โตเกียวโดม, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 7 และชิงแชมป์เดอะริงรุ่นเดียวกัน , 27 มิถุนายน 2531 ชนะน็อก ไมเคิล สปิงก์ส ( สหรัฐอเมริกา) ยก 1 ที่ บอร์ดวอล์กฮอล, แอตแลนติก,​ สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 8 , 25 กุมภาพันธ์​ 2532 ชนะทีเคโอ แฟรงค์ บรูโน​ ( สหราชอาณาจักร) ยก 5 ที่ โรงแรมเวสท์เกตลาสเวกัส, วินเชสเตอร์, สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 9 , 21 กรกฎาคม 2532 ชนะทีเคโอ คาร์ล วิลเลียมส์ ( สหรัฐอเมริกา) ยก 1 ที่ บอร์ดวอล์กฮอล, แอตแลนติก,​ สหรัฐ
เสียแชมป์ , 11 กุมภาพันธ์​ 2533 แพ้น็อก เจมส์ ดักลาส ( สหรัฐอเมริกา)​ ยก 10 ที่ โตเกียวโดม, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น​
แชมป์โลก WBC​ รุ่นเฮฟวีเวท (สมัยที่ 2)​
ชิง , 16 มีนาคม 2539 ชนะทีเคโอ​ แฟรงค์ บรูโน ( สหราชอาณาจักร)​ ยก 3 ที่ เอ็มจีเอ็มแกรนด์ลาสเวกัส, แพราไดซ์, สหรัฐ
แชมป์โลก WBA​ รุ่นเฮฟวีเวท (สมัยที่ 2)​
ชิง , 7 กันยายน 2539 ชนะทีเคโอ บรูซ เซลดอน ( สหรัฐอเมริกา)​ ยก 1 ที่ เอ็มจีเอ็มแกรนด์ลาสเวกัส, แพราไดซ์, สหรัฐ
เสียแชมป์ , 9 พฤศจิกายน​ 2539 แพ้ทีเคโอ อีแวนเดอร์ โฮลีฟิลด์ ( สหรัฐอเมริกา) ยก 11 ที่ เอ็มจีเอ็มแกรนด์ลาสเวกัส, แพราไดซ์, สหรัฐ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก​ WBA​ รุ่นเฮฟวีเวท , 28 มิถุนายน 2540 แพ้ดีคิว อีแวนเดอร์ โฮลีฟิลด์ ( สหรัฐอเมริกา) ยก 3 ที่ เอ็มจีเอ็มแกรนด์ลาสเวกัส, แพราไดซ์, สหรัฐ
ชิงแชมป์โลก WBC​ IBF​ IBO และเดอะริง รุ่นเฮฟวีเวท , 8 มิถุนายน 2545 แพ้น็อก เลนนอกซ์ ลูอิส ( สหราชอาณาจักร) ยก 8 ที่ เมมฟิส พีรามิด, เมมฟิส, สหรัฐ
ชีวิตส่วนตัว

ไมก์ ไทสัน มีฉายาเป็นภาษาอังกฤษว่า "Iron" สำหรับฉายาภาษาไทยแฟนมวยชาวไทยเรียกว่า "มฤตยูดำ" หรือ "ไอ้หัวบาก" และในช่วงที่กัดหูโฮลีฟิลด์ได้อีกฉายานึงว่า "จอมกัด" ทุกครั้งที่ขึ้นชก ไทสันจะสวมกางเกงมวยสีดำล้วน สวมรองเท้าสีดำที่หุ้มเพียงข้อเท้าโดยไม่สวมถุงเท้าจนเป็นเอกลักษณ์  ไทสันนั้นมีส่วนสูงเพียง 5 ฟุต 10 นิ้ว (178 เซนติเมตร) ถือว่าตัวเล็กมากสำหรับรุ่นเฮฟวี่เวท แต่มีการโยกหัวเข้าหาคู่ต่อสู้อย่างว่องไว และมีพลังกำปั้นที่หนักมาก  ในปี พ.ศ. 2549 มีการจัดอันดับให้ ไมก์ ไทสัน เป็นนักมวยที่เก่งกาจที่สุดตลอดกาลของโลกในอันดับที่ 10 ด้วย  ส่วนตัวนั้นไทสันชื่นชอบการเลี้ยงนกพิราบ โดยเลี้ยงเป็นฝูงใหญ่มาตั้งแต่เด็ก และถึงขนาดเคยเปิดห้องพักในโรงแรมห้าดาวให้แก่นกพิราบของตนมาแล้ว
ไทสัน แต่งงานมาแล้วทั้งหมด 3 ครั้ง ครั้งในปี พ.ศ. 2531 กับ โรบิน กิฟเว่นส์ ในช่วงที่ยังเป็นแชมป์โลก 3 สถาบันอยู่ ก่อนจะหย่าร้างกันในปีถัดมา ไทสันแต่งงานอีกครั้งกับ โมนิกา เทอร์เนอร์ ในปี พ.ศ. 2540 และอยู่กินมามาถึงปี พ.ศ. 2546 ไทสันแต่งงานเป็นครั้งที่ 3 กับ ลาคิชา สไปเซอร์ ในเดือนมิถุนายน ปี พ.ศ. 2552
ภาพยนตร์

ฮอลลีวูดเคยสร้างภาพยนตร์ทางทีวีเกี่ยวกับชีวประวัติของไทสันในปี พ.ศ. 2538 ในชื่อเรื่อง "Tyson" แสดงเป็นไทสันโดย ไมเคิล ไจ ไวท์ (Michael Jai White) นักแสดงหนุ่มผู้มาจากบรุกลินเช่นเดียวกัน
และในเดือนเมษายนปี พ.ศ. 2552 ได้มีผู้สร้างภาพยนตร์  สร้างภาพยนตร์แนวสารคดีเกี่ยวกับชีวประวัติของไทสัน เปิดฉายในรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ ได้รับผลตอบรับเป็นอย่างดี
ไมก์ ไทสัน ร่วมแสดง ในภาพยนตร์เรื่อง ยิปมัน 3 (2558)
วิดีโอเกม

ในช่วงที่ไมก์ ไทสัน กำลังโด่งดังมีชื่อเสียงก่อนที่จะแพ้น็อกเสียแชมป์โลกครั้งแรกนั้น ทางนินเทนโดได้ผลิตวิดีโอเกมชื่อ พันช์-เอาท์ !! (Punch-Out!!) ออกมาจัดจำหน่าย โดยเป็นเรื่องราวของนักมวยคนหนึ่งที่ชกไต่อันดับไปเรื่อย ๆ จนถึงขั้นสุดท้ายต้องพบกับบอสใหญ่ในเกมคือ ไมก์ ไทสัน นั่นเอง
นอกจากนี้แล้ว ไมก์ ไทสัน ยังเป็นต้นแบบของตัวละครตัวหนึ่งในเกม สตรีตไฟเตอร์ (Street Fighter) คือ เอ็ม.ไบสัน หรือ บัลร็อค (ชื่อที่ถูกเปลี่ยนแปลงภายหลัง) ซึ่งเป็นนักมวยข้างถนนในลาสเวกัส และเป็น 1 ใน 4 บอสใหญ่แห่งองค์กรชาโดลู
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติการชก
ฟอนต์ความกว้างคงที่

ในภาพนี้ คำว่า Proportional เขียนด้วยฟอนต์ความกว้างแปรผัน แต่คำว่า Monospace เขียนด้วยฟอนต์ความกว้างคงที่
ฟอนต์ความกว้างคงที่ (อังกฤษ: monospaced บ้างก็เรียก fixed-pitch, fixed-width, หรือ non-proportional font) เป็นฟอนต์ที่กำหนดให้ทุกตัวอักษรและการเว้นวรรค มีความกว้างเท่ากัน   ในทางตรงกันข้าม ฟอนต์โดยส่วนใหญ่นั้นมีความกว้างผันแปร นั่นคือตัวอักษรและการเว้นวรรคมีความกว้างต่างกัน
มักใช้ฟอนต์ความกว้างคงที่กับเครื่องพิมพ์ดีดและการเรียงพิมพ์รหัสต้นทาง
มีการใช้ฟอนต์ความกว้างคงที่กันอย่างแพร่หลายในคอมพิวเตอร์และ เครื่องเทอร์มินัลคอมพิวเตอร์ยุคแรกๆ ซึ่งมักมีความสามารถด้านกราฟิกที่จำกัดอย่างมาก การควบคุมฮาร์ดแวร์ในยุคนั้นจึงมักทำอย่างเรียบง่ายขึ้นด้วยการตั้งโหมดข้อความ โดยกำหนดให้พื้นที่หน้าจอถูกแบ่งส่วนออกเป็นตาราง และในแต่ละช่องของตารางนี้สามารถตั้งค่าให้แสดงอักขระได้ช่องละหนึ่งตัวอักษร โดยการทำดัชนีลงในแผนที่อักขระของฮาร์ดแวร์ ระบบบางระบบอนุญาตให้แสดงข้อความสีได้โดยการเปลี่ยนสีพื้นหน้าและพื้นหลังของแต่ละช่องตาราง และอาจมีเอฟเฟกต์อื่น ๆ เช่น วิดีโอย้อนกลับและข้อความกะพริบ อย่างไรก็ตาม ระบบในช่วงแรกมักจะแสดงได้แค่ฟอนต์คอนโซลแบบเดียว
แม้ว่าปัจจุบันคอมพิวเตอร์จะสามารถแสดงฟอนต์ได้หลากหลายแบบ แต่สิ่งแวดล้อมสำหรับการพัฒนาแบบเบ็ดเสร็จและซอฟต์แวร์โปรแกรมแก้ไขข้อความส่วนใหญ่ยังคงใช้ฟอนต์ความกว้างคงที่เป็นฟอนต์โดยปริยาย เนื่องจากทำให้รหัสต้นทางอ่านง่ายขึ้น เนื่องจากการอ่านรหัสเหล่านั้นมักจะต้องแยกแยะระหว่างอักษรแต่ละตัวได้เป็นอย่างดี และทำให้ความแตกต่างระหว่างตัวอักษรชัดเจนขึ้นในสถานการณ์อย่างช่องป้อนรหัสผ่าน เนื่องจากไม่สามารถพิมพ์ผิดได้ ยังมีการใช้ฟอนต์ความกว้างคงที่ในโปรแกรมเลียนแบบเทอร์มินัลและการจัดวางข้อมูลในตารางในเอกสารข้อความธรรมดา ในคู่มือทางเทคนิคและทรัพยากรสำหรับภาษาการเขียนโปรแกรม มักใช้ฟอนต์ความกว้างคงที่เพื่อแยกแยะโค้ดจากข้อความภาษาคน ฟอนต์ความกว้างคงที่ยังใช้โดยเอาท์พุตของตัวถอดรหัสซึ่งทำให้ข้อมูลจัดเรียงในคอลัมน์แนวตั้ง
การจดจำอักขระด้วยแสงมีความแม่นยำมากขึ้นด้วยฟอนต์ความกว้างคงที่ ตัวอย่างได้แก่ OCR-A และ OCR-B
คำว่า modern (ทันสมัย) ถูกใช้เป็นคำพ้องความหมายกับฟอนต์แบบความกว้างคงที่ในบางกรณี เช่น ในรูปแบบ OpenDocument (ISO/IEC 26300:2006) และ รูปแบบ Rich Text Format คำว่า "modern" ใช้แทนฟอนต์ความกว้างคงที่
ตัวอย่างของฟอนต์ความกว้างคงที่ ได้แก่ เคอเรียร์, Lucida Console, Menlo, Monaco, Consolas, Inconsolata และ Source Code Pro
ใช้ในงานศิลปะ

มีรูปแบบศิลปะที่สร้างขึ้นมาด้วยฟอนต์ความกว้างคงที่ของคอมพิวเตอร์และเครื่องพิมพ์ดีด ซึ่งตัวอักษรที่ n ของแต่ละบรรทัดจะเรียงกันในแนวตั้ง (บางครั้งกลุ่มอักขระดังกล่าวเรียกว่าคอลัมน์) ด้านล่างนี้เป็นภาพการจำลองการวาดเส้นของศิลปะ ANSI โดยใช้ฟอนต์ความกว้างผันแปรเทียบกับฟอนต์ความกว้างคงที่
| ฟอนต์ความกว้างผันแปร | ฟอนต์ความกว้างคงที่ |
| --- | --- |
┌─┐ ┌┬┐ │ │ ├┼┤ └─┘ └┴┘ 
เนื่องจากฟอนต์ความกว้างผันแปรไม่สามารถสร้างรูปกล่องดังแสดงได้ จึงใช้ฟอนต์ความกว้างคงที่ในการสร้างและการดูงานศิลปะ ASCII และ ANSI แทน บทกวีบางบทที่แต่งขึ้นโดยใช้เครื่องพิมพ์ดีดหรือคอมพิวเตอร์ยังพึ่งพิงการจัดแนวแนวตั้งของคอลัมน์อักขระด้วย บทกวีของ E. E. Cummings มักถูกพิมพ์ในฟอนต์ความกว้างคงที่ด้วยเหตุผลนี้[ต้องการอ้างอิง] วิดีโอเกมคลาสสิกบางเกม (เช่น Rogue และ NetHack) และเกมเลียนแบบสไตล์เดียวกัน (เช่น Dwarf Fortress) จะใช้ตารางตัวอักษรเป็นฟอนต์ความกว้างคงที่เพื่อแสดงสถานะเกมให้ผู้เล่นเห็น เชื่อกันว่า เกม Quiz Show (พ.ศ. 2519) เป็นวิดีโอเกมแรกที่ใช้ "ฟอนต์อาร์เคด" แบบความกว้างคงที่ขนาด 8×8 ตัวอักษร ซึ่งได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในเกมคอมพิวเตอร์ในยุคนั้น
ตัวเลขความกว้างคงที่

ฟอนต์ความกว้างผันแปรจำนวนมาก จะมีตัวเลขที่มีความกว้างคงที่ (อาจเรียกว่า เลขตาราง หรือ Tabular figures) เนื่องจากความกว้างคงที่ทำให้ตัวเลขทั้งหมดที่มีจำนวนหลักเท่ากันมีความกว้างเท่ากัน จึงใช้ระยะห่างดังกล่าวในการเรียงพิมพ์เอกสาร เช่น รายการราคาสินค้า รายการหุ้น และผลรวมในตำราเรียนคณิตศาสตร์ ซึ่งในเอกสารทั้งหมดนี้ การเปรียบเทียบจะทำได้ง่ายขึ้นหากตัวเลขเรียงกันเป็นคอลัมน์ ความกว้างคงที่ยังเป็นคุณลักษณะทั่วไปของอุปกรณ์การพิมพ์ที่เรียบง่าย เช่น เครื่องบันทึกเงินสดและตราประทับวันที่ แบบอักษรที่ออกแบบมาเพื่อการใช้งานระดับมืออาชีพในเอกสาร เช่น รายงานทางธุรกิจ อาจกำหนดให้ตัวเลขตัวหนาใช้ความกว้างเท่ากับตัวเลขในรูปแบบปกติ ความสอดคล้องระหว่างรูปแบบต่างๆ นี้เรียกว่า "duplexing"
ในทางตรงกันข้าม ฟอนต์ที่มีตัวเลขความกว้างผันแปร จะวางตัวเลขให้ชิดกันมากขึ้น เพื่อลดพื้นที่ว่างในเอกสาร และเชื่อว่าจะช่วยให้ตัวเลขกลมกลืนกับข้อความมากขึ้น ฟอนต์สมัยใหม่ที่ใช้รูปแบบ TrueType หรือ OpenType สามารถมีทั้งตัวเลขความกว้างผันแปรและตัวเลขความกว้างคงที่ในไฟล์ฟอนต์เดียวกันได้ และเลือกรูปแบบดังกล่าวได้โดยใช้การตั้งค่าตัวเลือกแบบอักษรในแอปพลิเคชัน เช่น โปรแกรมประมวลผลคำหรือเว็บเบราว์เซอร์
การใช้ประโยชน์อื่น ๆ

ในชีวเคมี มักแสดงลำดับกรดนิวคลีอิกและโปรตีนด้วยฟอนต์ความกว้างคงที่ เนื่องจากฟอนต์เหล่านี้รับประกันได้ว่าการแสดงนิวคลีโอไทด์หรือกรดอะมิโนแต่ละตัวจะใช้พื้นที่เท่ากัน การเรียงตำแหน่งของตัวอักษรในฟอนต์ความกว้างคงที่ช่วยให้เปรียบเทียบลำดับต่างๆ ได้ชัดเจนกว่า
มักพิมพ์บทภาพยนตร์และบทละครเวทีด้วยฟอนต์ความกว้างคงที่เพื่อให้ประเมินได้ง่ายว่าบทภาพยนตร์จะมีความยาวเท่าไรจากจำนวนหน้า มาตรฐานอุตสาหกรรมคือเคอเรียร์ขนาด 12 point โดยเป็นที่เข้าในกันว่า บทภาพยนตร์ที่พิมพ์แบบนี้เป๊ะๆ เต็มหนึ่งหน้า จะใช้เวลาแสดง/ฉายบนจอหนึ่งนาที
มักใช้ฟอนต์ความกว้างคงที่ในเอกสารดนตรี tablature สำหรับกีตาร์และกีตาร์เบส โดยในเอกสารเหล่านั้น แต่ละบรรทัดในตารางจะแสดงถึงสายกีตาร์ ซึ่งต้องกดคอร์ดที่เล่นบนหลายสายตามลำดับแนวตั้ง ซึ่งสามารถทำได้ก็ต่อเมื่อตัวอักษรมีความกว้างคงที่
ตัวอย่างไทป์เฟซอักษรไทย

ไทป์เฟซมโน (Mano)
ตัวอย่างไทป์เฟซอักษรไทย > Fonts-TLWG

Fonts-TLWG ซึ่งพัฒนาโดยไทยลินุกซ์เวิร์กกิงกรุ๊ปมีไทป์เฟซอักษรไทย 4 ไทป์เฟซ ที่ใช้รูปอะขระละตินแบบเดียวกับเคอเรียร์
TlwgMono
Tlwg Typewriter
Tlwg Typist
Tlwg Typo
ดูเพิ่ม

รายชื่อฟอนต์ความกว้างคงที่
ฟอนต์ความกว้างคงที่หรือสองเท่าของความกว้างคงที่
สัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์และตัวเลข
ตัวเลขความกว้างผันแปร (ซ้าย) และความกว้างคงที่ (ขวา) ในไทป์เฟซ Hepta Slab โดยสามารถเลือกชุดตัวเลขได้จากการตั้งค่า font-variant-numeric ใน แคสเคดดิงสไตล์ชีตส์
ตัวเลขความกว้างผันแปร (บน) และความกว้างคงที่ (ล่าง) ในฟอนต์ปาลาติโน (Palatino)
ตัวเลขแบบ "duplexed" ในฟอนต์ Concorse โดย Matthew Butterick โดยตัวเลขทั้งหมดจะมีความกว้างที่เท่ากัน ไม่ว่าจะตัวหนาแค่ไหนก็ตาม
ประเทศโอมานในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

ประเทศโอมาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโอมานเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศโอมานไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 0 | 0 | 1 |
| รวม | 1 | 1 | 2 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Shinoona Al Habsi | Girls' 100m | 14.29 | 33 qE | DNS | DNS |
ดูเพิ่ม

ประเทศโอมานในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติโอมานในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาโอมานที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ที่ สิงคโปร์ ประเทศสิงคโปร์ |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมผสม   นักกีฬาจากคูเวต
เขตบางกะปิ

"บางกะปิ" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ บางกะปิ (แก้ความกำกวม)
| เขตบางกะปิ |
| --- | --- |
เขต
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khet Bang Kapi
ถนนศรีนครินทร์ในเขตบางกะปิ
คำขวัญ: บางกะปิ แหล่งรวมอุดมศึกษา ล้ำค่าพิพิธภัณฑ์ปราสาท เกร็ดประวัติศาสตร์ของวัดวา เลื่องชื่อลือชาราชมังคลากีฬาสถาน ศูนย์กลางเศรษฐกิจชั้นนำ ล่องสายน้ำแสนแสบคลองของถิ่นเรา
แผนที่กรุงเทพมหานคร เน้นเขตบางกะปิ
พิกัด: 13°45′57″N 100°38′52″E﻿ / ﻿13.76583°N 100.64778°E﻿ / 13.76583; 100.64778
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 28.523 ตร.กม. (11.013 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 141,360 คน
 • ความหนาแน่น: 4,956.00 คน/ตร.กม. (12,836.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10240, 10250 (เฉพาะหมู่บ้านเสรี)
รหัสภูมิศาสตร์: 1006
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 189 ถนนลาดพร้าว แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร 10240
เว็บไซต์: www.bangkok.go.th/bangkapi
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางกะปิ เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร เป็นเขตที่อยู่อาศัยรองรับการขยายตัวของเมืองทางทิศตะวันออก (ตอนใต้) มีย่านที่สำคัญคือ ย่านบางกะปิ
ที่ตั้งและอาณาเขต

เขตบางกะปิตั้งอยู่ทางตอนกลางของฝั่งพระนคร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตลาดพร้าวและเขตบึงกุ่ม มีถนนประดิษฐ์มนูธรรม คลองเกรียง คลองอ้ายหลาว คลองลำเจียก และคลองตาหนังเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตบึงกุ่มและเขตสะพานสูง มีคลองตาหนัง คลองลำพังพวย ถนนนวมินทร์ ถนนศรีบูรพา คลองแสนแสบ คลองบ้านม้า 2 คลองวังใหญ่บน คลองโคลัด และคลองบึงบ้านม้าเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตสวนหลวง มีลำรางแบ่งเขตสวนหลวงกับเขตบางกะปิ คลองหัวหมาก และคลองกะจะเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตห้วยขวางและเขตวังทองหลาง มีคลองแสนแสบ คลองจั่น ถนนลาดพร้าว ถนนลาดพร้าว 101 (วัดบึงทองหลาง) คลองลำพังพวย คลองจั่น และคลองทรงกระเทียมเป็นเส้นแบ่งเขต
ที่มาของชื่อ

ที่มาของชื่อ "บางกะปิ" นั้นมีข้อสันนิษฐานมากมาย ตั้งแต่คำว่า "กบิ" หรือ "กบี่" ที่หมายถึง ลิง เพราะพื้นที่แถบนี้ในอดีตเคยเป็นป่าทึบ มีลิงอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก (ซึ่งสัญลักษณ์ของเขตก็เป็นรูปหนุมานด้วย)  หรือมาจาก "กะปิ" ซึ่งเป็นเครื่องปรุงอาหาร เพราะพื้นที่นี้แต่เดิมอุดมสมบูรณ์ด้วยกุ้งเล็ก ๆ มากมาย ประชาชนจึงนิยมนำมาทำกะปิกันมาก บ้างว่า มาจากชื่อหมวก "กะปิเยาะห์" ของชาวมุสลิม เนื่องจากพื้นที่นี้มีชาวมุสลิมอาศัยอยู่มาก ซึ่งการแต่งกายของชาวมุสลิมส่วนใหญ่จะสวมหมวกคลุมหัว
ประวัติ

พื้นที่บริเวณเขตบางกะปิในอดีตเป็นป่าทึบ ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เกิดกบฏที่เมืองนครจำปาศักดิ์และเมืองหลวงพระบาง จึงโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) เป็นแม่ทัพไปปราบจนสำเร็จ และได้กวาดต้อนผู้คนตามหัวเมืองรายทางมาตั้งถิ่นฐานบริเวณริมคลองแสนแสบและคลองกุ่ม
เมื่อมีผู้คนอาศัยหนาแน่นมากขึ้น จึงได้รับการจัดตั้งเป็น อำเภอบางกะปิ ขึ้นอยู่กับจังหวัดพระนคร ซึ่งใน พ.ศ. 2509 ทางราชการได้แบ่งพื้นที่ตำบลบางกะปิและตำบลห้วยขวางไปจัดตั้งเป็นอำเภอพญาไท
ในช่วง พ.ศ. 2514–2515 มีการเปลี่ยนแปลงลักษณะการปกครองภูมิภาคไปสู่การปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี กล่าวคือ รวมจังหวัดทั้งสองเข้าด้วยกันเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรีและเปลี่ยนเป็นกรุงเทพมหานคร แบ่งพื้นที่เป็นเขตและแขวงแทนอำเภอและตำบล อำเภอบางกะปิจึงเปลี่ยนฐานะเป็น เขตบางกะปิ แบ่งออกเป็น 9 แขวง
ต่อมาใน พ.ศ. 2521 ได้โอนแขวงสามเสนนอกไปขึ้นกับเขตห้วยขวาง และเนื่องจากมีอาณาเขตกว้างขวาง กอปรกับมีประชากรเพิ่มมากขึ้น ท้องที่บางแห่งอยู่ไกลจากสำนักงานเขต เพื่อสะดวกแก่การปกครองและการอำนวยความสะดวกแก่ประชาชน กระทรวงมหาดไทยจึงแบ่งพื้นที่ทางทิศเหนือและทิศตะวันออกของเขตไปจัดตั้งเป็นเขตลาดพร้าวและเขตบึงกุ่มใน พ.ศ. 2532 และรวมพื้นที่แขวงวังทองหลางและบางส่วนของแขวงคลองจั่นไปจัดตั้งเป็นเขตวังทองหลางใน พ.ศ. 2540
การแบ่งเขตการปกครอง

ปัจจุบันเขตบางกะปิมีหน่วยการปกครองย่อย 2 แขวง ได้แก่
| หมาย เลข | อักษรไทย | อักษรโรมัน | พื้นที่  (ตร> กม.) | จำนวนประชากร  (ธันวาคม 2566) | ความหนาแน่นประชากร  (ธันวาคม 2566) | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | คลองจั่น | Khlong Chan | 12.062 | 73,827 | 6,120.63 |  |
| 8. | หัวหมาก | Hua Mak | 16.461 | 67,533 | 4,102.61 |  |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 28.523 | 141,360 | 4,956.00 |  |
หมายเลขที่หายไปปัจจุบันคือแขวงในเขตวังทองหลาง เขตลาดพร้าว เขตบึงกุ่ม เขตสะพานสูง และเขตคันนายาว
ประชากร

| สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตบางกะปิ> ปี (พ.ศ.) | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตบางกะปิ> ประชากร | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตบางกะปิ> การเพิ่มและการลด |
| --- | --- | --- |
| 2535 | 230,024 | ไม่ทราบ |
| 2536 | 233,392 | +3,368 |
| 2537 | 234,597 | +1,205 |
| 2538 | 234,598 | +1 |
| 2539 | 236,294 | +1,696 |
| 2540 | 139,870 | แบ่งเขต |
| 2541 | 141,308 | +1,438 |
| 2542 | 142,347 | +1,039 |
| 2543 | 143,046 | +699 |
| 2544 | 144,896 | +1,850 |
| 2545 | 147,434 | +2,538 |
| 2546 | 149,747 | +2,313 |
| 2547 | 147,677 | -2,070 |
| 2548 | 149,093 | +1,416 |
| 2549 | 149,860 | +767 |
| 2550 | 150,139 | +279 |
| 2551 | 150,286 | +147 |
| 2552 | 150,166 | -120 |
| 2553 | 149,606 | -560 |
| 2554 | 148,645 | -961 |
| 2555 | 148,491 | -154 |
| 2556 | 149,056 | +565 |
| 2557 | 148,964 | -92 |
| 2558 | 149,102 | +138 |
| 2559 | 148,392 | -710 |
| 2560 | 147,800 | -590 |
| 2561 | 146,841 | -959 |
| 2562 | 146,108 | -733 |
| 2563 | 144,732 | -1,376 |
| 2564 | 142,574 | −2,158 |
| 2565 | 141,489 | −1,085 |
| 2566 | 141,360 | −129 |
การคมนาคม

ถนนลาดพร้าว
ถนนรามคำแหง
ถนนพระราม 9
ถนนนวมินทร์
ถนนศรีนครินทร์
ถนนเสรีไทย
ซอยรามคำแหง 39 (วัดเทพลีลา)
ทางพิเศษฉลองรัช
ทางพิเศษศรีรัช
ถนนแฮปปี้แลนด์
ถนนกรุงเทพกรีฑา
ถนนหัวหมาก
ถนนโพธิ์แก้ว
ถนนลาดพร้าว 101 (วัดบึงทองหลาง)
ซอยกรุงเทพกรีฑา 7
ซอยกรุงเทพกรีฑา 8
ซอยนวมินทร์ 8 / ซอยนวมินทร์ 10 (อาคารสงเคราะห์ สาย 3 ก)
ซอยนวมินทร์ 14 / ซอยเสรีไทย 7 (อาคารสงเคราะห์ สาย กลาง)
ซอยนวมินทร์ 45
ซอยนวมินทร์ 51
ซอยรามคำแหง 21 (นวศรี)
ซอยรามคำแหง 24 (เสรี)
ซอยรามคำแหง 26 (เต็กเฮงหยู)
ซอยรามคำแหง 32 (วิเศษสุข)
ซอยรามคำแหง 40 (เสริมมิตร)
ซอยรามคำแหง 43/1 (คุณหญิงเจือนครราชเสนี)
ซอยรามคำแหง 46 (กองทุนที่ดินไทย)
ซอยรามคำแหง 50 (สหกรณ์ 1)
ซอยรามคำแหง 52 (สหกรณ์ 2)
ซอยรามคำแหง 53 (จันทร์ศรีชวาลา 3)
ซอยรามคำแหง 60
ซอยรามคำแหง 65 (มหาดไทย 1)
ซอยรามคำแหง 81 (นิยมยินดี)
ซอยลาดพร้าว 107 (ดีสมโชค)
ซอยลาดพร้าว 130 (มหาดไทย 2)
รถไฟฟ้าสายสีเหลือง
รถไฟฟ้าสายสีส้ม (กำลังก่อสร้าง)
คลองแสนแสบ
คลองลาดพร้าว
สถานที่สำคัญ > สถานศึกษา

โรงเรียนเทพลีลา
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง
โรงเรียนบางกะปิ
โรงเรียนบ้านบางกะปิ
โรงเรียนมัธยมบ้านบางกะปิ
มหาวิทยาลัยรามคำแหง
มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
วิทยาลัยเทคโนโลยีบางกะปิ
วิทยาลัยเทคโนโลยีช่างอุตสาหกรรมกรุงเทพ
สถานที่สำคัญ > สนามกีฬา

ราชมังคลากีฬาสถาน
ศูนย์กีฬาหัวหมาก การกีฬาแห่งประเทศไทย
สถานที่สำคัญ > ศาสนสถาน

วัดจันทวงศาราม (วัดกลาง)
วัดเทพลีลา
วัดพระไกรสีห์ (วัดน้อย)
วัดบึงทองหลาง
วัดศรีบุญเรือง
สถานที่สำคัญ > ศูนย์การค้า

เดอะมอลล์บางกะปิ
เดอะมอลล์รามคำแหง
โลตัส (ห้างสรรพสินค้า) สาขาบางกะปิ
บิ๊กซี สาขาหัวหมาก, สาขาสุขาภิบาล 3
สยามแม็คโคร สาขาลาดพร้าว, สาขารามคำแหง 24
สถานที่สำคัญ > อื่น ๆ

พิพิธภัณฑ์กีฬาแห่งชาติ
การเคหะแห่งชาติ (ประเทศไทย)
สวนพฤษกชาติ การเคหะแห่งชาติ
ตลาดแฮปปี้แลนด์
โรงพยาบาลรามคำแหง
สถานีตำรวจนครบาลลาดพร้าว
สถานีตำรวจนครบาลหัวหมาก