stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แผ่นดินไหวในมณฑลเสฉวน พ.ศ. 2551
ความช่วยเหลือจากภายในและนอกประเทศ > ความช่วยเหลือจากประเทศอื่น ๆ

แอลจีเรีย : รัฐบาลอัลจีเรียให้ความช่วยเหลือเป็นจำนวน $1 ล้าน
กัมพูชา : สภากาชาดกัมพูชาบริจาคเงินจำนวน $10,000. สมเด็จฮุนเซน สัญญาว่าจะบริจาคเงิน $100,000 โดยเป็นเงินบริจาคจากรัฐบาลกัมพูชา
แคนาดา : บริจาคเงิน $1 ล้าน.
เดนมาร์ก : กระทรวงต่างประเทศเดนมาร์กประกาศว่าจะบริจาคเงินเป็นจำนวน DKK750,000 ($150,000) โดยเป็นความช่วยเหลือฉุกเฉินไปยังสภากาชาดจีน ทั้งนี้ สภากาชาดประเทศเดนมาร์ก ได้บริจาคเงินจำนวน DKK1 ล้าน ($200,000) เพื่อช่วยเหลือด้วย
ฝรั่งเศส : ประเทศฝรั่งเศสจะส่งเครื่องบินขนสินค้าที่บรรจุ เต็นท์ กระเป๋านอนหลับ ผ้าห่ม และวัสดุอื่น ๆ เป็นเงินทั้งหมด $385,500.
เยอรมนี : รัฐบาลเยอรมันได้สัญญาว่าจะบริจาคเงิน $770,000 ผ่านสภากาชาดเยอรมันสำหรับความช่วยเหลือเพื่อเหยื่อแผ่นดินไหว
ฮ่องกง : รัฐบาลได้สัญญาว่าจะบริจาคเงินจำนวน $38.4 ล้าน
ซาอุดีอาระเบีย : สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอห์ บิน อับดัลอะซิซ อาล สะอูด พระมหากษัตริย์ซาอุดีฯ ซาอุดีอาระเบียได้สัญญาว่าจะบริจาคเงินจำนวน $50.0 ล้าน เพื่อช่วยเหลือภัยพิบัติสำหรับผู้ที่ประสบภัยทั้งแผ่นดินไหวในประเทศจีน
ไทย : ประเทศไทยได้อุทิศเงินจำนวน 500,000 ดอลลาร์สหรัฐ เพื่อช่วยเหลือภัยพิบัติสำหรับผู้ที่ประสบภัยทั้งแผ่นดินไหวในประเทศจีน และ เหตุการณ์พายุหมุนนาร์กิส พ.ศ. 2551 ในประเทศพม่า
สหราชอาณาจักร : นาย กอร์ดอน บราวน์ นายกรัฐมนตรีอังกฤษได้ประกาศว่าประเทศของเขา (สหราชอาณาจักร) สัญญาจะบริจาคเงินให้ 1 ล้าน ปอนด์สเตอร์ลิง (ประมาณ $2 ล้าน) เพื่อช่วยเหลือประเทศจีน
สหรัฐ : สหรัฐฯ ได้กำหนดบริจาคเงิน $500,000 .
แหล่งข้อมูลอื่น

MIT Report: Earthquake near Wenchuan, West Sichuan, China
Web site about the people and the reconstruction since the 2008 Wenchuan earthquake in China
Lake Formation in the Aftermath of Magnitude 7.9 Earthquake (images included)
M 7.9 – eastern Sichuan, China – USGS
Sichuan Earthquake Pictures Archive
Compilation of BBC Videos Related to the Earthquake
CNN – Chinese Earthquake Entire Video Archive
"China Quake" documentary produced by Natural History New Zealand
China Quake Victims’ Parents Sue – China Digital Times
The International Seismological Centre has a bibliography and authoritative data for this event.
ReliefWeb's  หน้าหลัก  สำหรับเหตุการณ์นี้
| ด ค ก← แผ่นดินไหวที่สำคัญใน พ> ศ. 2551 → |
| --- | --- |
 สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก† (5.9, 3 กุมภาพันธ์)  ประเทศอังกฤษ (5.2, 27 กุมภาพันธ์)  เสฉวน ประเทศจีน†‡ (8.0, 12 พฤษภาคม)  อิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่น (7.2, 14 มิถุนายน)  เสฉวน ประเทศจีน† (6.1, 30 สิงหาคม)  ประเทศคีร์กีซสถาน† (6.6, 5 ตุลาคม)  ประเทศปากีสถาน† (6.4, 29 ตุลาคม)  ซูลาเวซี ประเทศอินโดนีเซีย (7.3, 16 พฤศจิกายน) 
ความรุนแรงของแผ่นดินไหวตามมาตราขนาดโมเมนต์ / † = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 30 คน / ‡ = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในปีนี้
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
โน ซัง-ฮย็อน

| โน ซัง-ฮย็อน |
| --- | --- |
โนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2022
เกิด:  (1990-07-19) 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 (34 ปี) เกาหลีใต้
ชื่ออื่น: สตีฟ ซังฮย็อน โน
การศึกษา: วิทยาลัยแบ็บสัน
อาชีพ: นักแสดง นายแบบ
ปีปฏิบัติงาน: 2015–ปัจจุบัน
ตัวแทน: เอคโคโกลบอลกรุป

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 노상현
ฮันจา: 魯尚炫
อาร์อาร์: No Sang-hyeon 
เอ็มอาร์: No Sang-hyŏn 
 
โน ซัง-ฮย็อน (เกาหลี: 노상현; ฮันจา: 魯尚炫;เกิด 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1990) หรือ สตีฟ ซังฮย็อน โน เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีอเมริกัน
ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา

โนใช้ชีวิตวัยเด็กในเมืองบอสตัน สหรัฐอเมริกา และจบการศึกษาจากโรงเรียนบริหารธุรกิจที่วิทยาลัยแบ็บสัน
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | หักเหลี่ยมแค้น (The Wicked Are Alive) |  |  |  |
| 2016 | โซลเซิร์ชชิง (Seoul Searching) | อีโอ |  |  |
| 2018 | สปริงอินซัมเมอร์ (Spring in Summer) | เดวิด | หนังสั้น |  |
| 2018 | นิวโอลด์สตอรี (New Old Story) | คริส ช็อง | นักแสดงรับเชิญ |  |
| 2019 | มันนี (Money) |  |  |  |
| 2023 | เลิฟมายเซนต์ (Love My Scent) | เจมส์ |  |  |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2022 | พลิกบทบาท ทายาทหมื่นล้าน (Curtain Call) | รี มุน-ซ็อง |  |
| 2022 | ผู้จัดการซุปตาร์ว้าวุ่น (Behind Every Star) | อี ซัง-อุก |  |
| รอประกาศ | บลัดดีโรแมนซ์ (Bloody Romance) | จอห์น คิม |  |
ผลงาน > ละครเว็บ

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | วันสงบสุขของลิ้นกับฟัน (We Are Peaceful Brothers) | อี ยุน |  |  |
| 2020 | เอ็กซ์เอ็กซ์ (XX) |  | แคมีโอ (ตอนที่ 3) |  |
| 2020 | ไฟต์ฮาร์ดเลิฟฮาร์เดอร์ ฤดูกาลที่ 2 (Fight Hard, Love Harder: Season 2) | อี ซ็อง-ช็อล | ตอนที่ 4 |  |
| 2020 | 300 เยียร์โอลด์คลาสออฟ 2020 (300 Year-Old Class of 2020) | ช็อน คัง-อุน |  |  |
| 2022 | ปาจิงโกะ (Pachinko) | แบ็ก อีซัง |  |  |
| รอประกาศ | ซาวด์แทร็ก 2 (Soundtrack 2) | ซูโฮ |  |  |
ผลงาน > รายการโทรทัศน์

| ปี | รายการ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2022 |  With the Silk of Dohpo Flying | สมาชิกนักแสดง | ร่วมกับ คิม จง-กุก, จี ฮยอน-อู, จู อู-แจ และฮวัง แด-ฮ็อน |  |
รางวัลและการเสนอชื่อ

| พิธีมอบรางวัล | ปี | สาขา | ผู้ถูกเสนอชื่อ / ผลงาน | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| KBS Drama Awards | 2022 | นักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม | พลิกบทบาท ทายาทหมื่นล้าน | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 38th Independent Spirit Awards | 2023 | ทีมนักแสดงยอดเยี่ยม | ปาจิงโกะ | ชนะ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

โน ซัง-ฮย็อน ที่ฮันซีเนมา
โน ซัง-ฮย็อน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แขวงหนองค้างพลู

| แขวงหนองค้างพลู |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Nong Khang Phlu
ถนนทวีวัฒนา
แผนที่เขตหนองแขม เน้นแขวงหนองค้างพลู
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: หนองแขม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 17.036 ตร.กม. (6.578 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 74,639 คน
 • ความหนาแน่น: 4,381.25 คน/ตร.กม. (11,347.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10160
รหัสภูมิศาสตร์: 102303
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หนองค้างพลู เป็นเขตการปกครองระดับแขวงแห่งหนึ่งในเขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร ตอนบนของท้องที่เป็นเขตเกษตรกรรม ส่วนตอนล่างเป็นเขตที่อยู่อาศัยเนื่องจากมีเส้นทางคมนาคมสายหลักตัดผ่าน
ที่มาของชื่อแขวง

ยังไม่มีข้อสรุปแน่ชัดเกี่ยวกับที่มาของชื่อ "หนองค้างพลู" แต่มีคำอธิบายที่หลากหลายจากผู้อาวุโสในพื้นที่แขวงหนองค้างพลูและเขตหนองแขมดังนี้
พื้นที่แถบนี้ในอดีตตั้งอยู่บนเส้นทางลำเลียงพลู โดยชาวบ้านจะเดินทางหาบพลูจากนครชัยศรีซึ่งเป็นแหล่งปลูกพลูแหล่งใหญ่ไปขายแถบตลาดพลูและบางกอกน้อย เมื่อถึงหนองน้ำแห่งหนึ่งในบริเวณนี้ก็จะแวะพักหรือค้างคืน ผู้คนจึงเรียกหนองน้ำแห่งนั้นว่า "หนองค้างพลู"
ในอดีตมีการกินหมากพลูกันอยู่ทั่วไป แต่ละบ้านนิยมปลูกพลูไว้กินเองโดยสร้าง "ค้าง" หรือไม้หลักสำหรับให้เถาพลูเกาะเลื้อยขึ้นไป หนองน้ำที่อยู่ใกล้กับชุมชนที่สร้างค้างพลูไว้จึงมีชื่อเรียกว่า "หนองค้างพลู"
ในอดีตเมื่อชาวบ้านแถบนี้ต้อนวัวควายไปเลี้ยงตามทุ่งนาจะเอาพลูใส่ซองแล้วแขวนไว้ที่ต้นไม้ซึ่งอยู่ใกล้กับหนองน้ำแห่งหนึ่ง เมื่อถึงเวลาพักผ่อนก็จะนัดพบกันตรงที่แขวนหมากพลูค้างไว้แล้วหยิบหมากพลูมากิน หนองน้ำแห่งนั้นจึงมีชื่อเรียกว่า "หนองค้างพลู"
มีผู้ไปพบซองใส่พลูที่มีผู้อื่นวางไว้หรือทำตกไว้แถวหนองน้ำแห่งหนึ่ง จึงถือเอาบริเวณที่พบซองพลูนั้นเป็นจุดนัดหมายกันและเรียกหนองน้ำแห่งนั้นว่า "หนองซองพลู" ภายหลังชื่อได้เพี้ยนเป็น "หนองค้างพลู"
ในสมัยที่นายจัน มหาศร เป็นนายอำเภอหนองแขม ได้สั่งให้ขุดคลองมหาศรเชื่อมระหว่างคลองบางไผ่กับคลองภาษีเจริญ เมื่อขุดมาชนกับคลองภาษีเจริญก็พบซองโลหะสำหรับใส่พลูตกหล่นกระจัดกระจายเป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกบริเวณนั้นว่า "หนองซองพลู" ภายหลังชื่อได้เพี้ยนเป็น "หนองค้างพลู" (อย่างไรก็ตาม บริเวณที่คลองมหาศรบรรจบกับคลองภาษีเจริญในปัจจุบันอยู่ในพื้นที่แขวงหนองแขม)
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงหนองค้างพลูตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของกรุงเทพมหานคร ครอบคลุมพื้นที่ด้านเหนือของเขตหนองแขม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงทวีวัฒนา (เขตทวีวัฒนา) มีคลองบางไผ่เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงบางไผ่ แขวงบางแคเหนือ และแขวงหลักสอง (เขตบางแค) มีคลองทวีวัฒนา ถนนเพชรเกษม และซอยเพชรเกษม 69 (อินทาปัจ) เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงหนองแขม มีคลองราษฎร์สามัคคี คลองมหาศร และแนวเส้นขนานระยะห่างจากถนนเพชรเกษม 1,650 เมตร เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลสวนหลวง ตำบลอ้อมน้อย (อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร) และตำบลกระทุ่มล้ม (อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม) มีคลองศรีสำราญและแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างกรุงเทพมหานครกับจังหวัดนครปฐมเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงหนองค้างพลู ได้แก่
ถนนทวีวัฒนา (เลียบคลองทวีวัฒนา)
ถนนพุทธมณฑล สาย 3 (เพชรเกษม 104)
ถนนเพชรเกษม
ถนนมาเจริญ (เพชรเกษม 81)
ถนนสายรองและทางลัดในพื้นที่แขวงหนองค้างพลู ได้แก่
ซอยพุทธมณฑล สาย 3 ซอย 2
ซอยเพชรเกษม 69 (อินทาปัจ)
ซอยเพชรเกษม 77 (จัดสรรมหาดไทย)
ซอยเพชรเกษม 114
โอลิมปิกฤดูร้อน 1924

| --- | --- |
สัญลักษณ์ของโอลิมปิกฤดูร้อน 1924
เมืองเจ้าภาพ: ปารีส ฝรั่งเศส
ประเทศเข้าร่วม: 44
นักกีฬาเข้าร่วม: 3,089 (ชาย 2,954; หญิง 135)
ชนิด: 126 รายการ ใน 17 ชนิดกีฬา (23 ชนิดย่อย)
พิธีเปิด: 5 กรกฎาคม 2467
พิธีปิด: 27 กรกฎาคม 2467
ประธานพิธีเปิด: ประธานาธิบดี กัสตง ดูแมร์ก
สนามกีฬา: สนามกีฬาโอลิมปิกอีฟ-ดู-มังนัวร์
ฤดูร้อน← แอนต์เวิร์ป 1920อัมสเตอร์ดัม 1928 →  ฤดูหนาว← ชามอนี 1924ซังคท์โมริทซ์ 1928 → 
โอลิมปิกฤดูร้อน 1924 มีชื่อทางการว่า กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 8 และรู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อ ปารีส 1924 จัดขึ้นที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
การแข่งขันที่ปารีสครั้งนี้ Harold Abrahams นักกีฬาจากประเทศอังกฤษชนะเลิศการวิ่ง 100 เมตร มีผู้กล่าวว่าเขาใช้ยาที่ชื่อว่า Easton Syrup ซึ่งมีส่วนผสมของสตริกไนน์[ต้องการอ้างอิง] และเขาจะไม่ได้รับชัยชนะในครั้งนี้หากมีการตรวจพบในช่วงโอลิมปิกว่าใช้ยาจริง
นักกีฬาว่ายน้ำจากสหรัฐอเมริกา Johnny Weismuller ซึ่งในภายหลังได้เป็นนักแสดงภาพยนตร์ ชนะเลิศการแข่งขันว่ายน้ำ 3 เหรียญทอง และ 1 เหรียญทองแดง
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน

ในกีฬาโอลิมปิกคราวนี้ กำหนดการแข่งขันใน 17 ชนิดกีฬา 23 สาขา รวมทั้งหมด 126 ประเภทรุ่น:
กีฬาทางน้ำ
กระโดดน้ำ (5)
ว่ายน้ำ (11)
โปโลน้ำ (1)
กรีฑา (27)
มวยสากลสมัครเล่น (8)
จักรยาน
ถนน (2)
ลู่ (4)
ขี่ม้า
ศิลปะการบังคับม้า (1)
อีเวนติง (2)
กระโดดข้ามสิ่งกีดขวาง (2)
ฟันดาบ (7)
ฟุตบอล (1)
ยิมนาสติก (9)
ปัญจกีฬาสมัยใหม่ (1)
โปโล (1)
เรือพาย (7)
รักบี้ยูเนียน (1)
เรือใบ (3)
ยิงปืน (10)
เทนนิส (5)
ยกน้ำหนัก (5)
มวยปล้ำ
ฟรีสไตล์ (7)
เกรโก-โรมัน (6)
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน > กีฬาสาธิต

เปโลตาบาสก์
เรือแคนู
เฌอเดอโปม
มวยฝรั่งเศส
วอลเลย์บอล
เบสบอล
สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่ม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1924
*  เจ้าภาพ ( ฝรั่งเศส)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 45 | 27 | 27 | 99 |
| 2 |  ฟินแลนด์ | 14 | 13 | 10 | 37 |
| 3 |  ฝรั่งเศส* | 13 | 15 | 10 | 38 |
| 4 |  สหราชอาณาจักร | 9 | 13 | 12 | 34 |
| 5 |  อิตาลี | 8 | 3 | 5 | 16 |
| 6 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 7 | 8 | 10 | 25 |
| 7 |  นอร์เวย์ | 5 | 2 | 3 | 10 |
| 8 |  สวีเดน | 4 | 13 | 12 | 29 |
| 9 |  เนเธอร์แลนด์ | 4 | 1 | 5 | 10 |
| 10 |  เบลเยียม | 3 | 7 | 3 | 13 |
| 11–27 | Remaining | 14 | 25 | 28 | 67 |
| รวม (27 ประเทศ) | รวม (27 ประเทศ) | 126 | 127 | 125 | 378 |
แผนที่แสดงประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
ไพร่

ในสังคมไทยสมัยโบราณ ไพร่ หมายถึง สามัญชนทั่วไปที่ไม่ได้อยู่ในฐานะทาส หรือเจ้าขุนมูลนาย ตามการจัดระเบียบชนชั้นทางสังคมของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ
ไพร่มีศักดินา 10–20 ไร่ และต้องสังกัดมูลนาย จะโยกย้ายสังกัดไม่ได้ ไพร่ที่ขึ้นสังกัดหรือสักเลกแล้ว จะปรากฏเครื่องหมายสังกัดที่ข้อมือ หากสามัญชนผู้ใดไม่ได้สังกัดมูลนายจะไม่ได้รับการคุ้มครองจากกฎหมาย ไพร่มีหน้าที่ในการถูกเกณฑ์แรงงาน หรือเสีย "ส่วย" และถูกเกณฑ์ทหารในยามที่มีศึกสงคราม มีสองประเภทคือ ไพร่หลวง และ ไพร่สม
ไพร่หลวง คือไพร่ที่สังกัดกรมกองต่าง ๆ เป็นไพร่ของพระมหากษัตริย์โดยตรง ประเภทที่ต้องถูกเกณฑ์มาทำงานตามราชการกำหนด และประเภทที่ต้องเสียเงินหรือสิ่งของมาแทนการเกณฑ์แรงงานหรือที่เรียกว่า "ไพร่ส่วย" การส่งเงินมาแทนการเกณฑ์แรงงาน เงินที่ส่งมาเรียกว่า "เงินค่าราชการ"
ไพร่สม เป็นไพร่ที่พระมหากษัตริย์พระราชทานให้มูลนายและขุนนางที่มีตำแหน่งทางราชการเพื่อผลประโยชน์ตอบแทน มูลนายจะมีไพร่มากน้อยขึ้นอยู่กับ ยศ ตำแหน่ง ศักดินา ไพร่สมต้องทำงานให้ราชสำนักปีละ 1 เดือน ส่วนเวลาที่เหลือรับใช้มูลนายหรือส่งเงินแทน เมื่อถึงยามสงครามทุกคนต้องเป็นทหารป้องกันอาณาจักร เมื่อมูลนายถึงแก่กรรมไพร่สมจะถูกโอนมาเป็นไพร่หลวง นอกจากบุตรจะขอควบคุมไพร่สมต่อจากบิดา
ไพร่ส่วย  พวกที่ประสบความยากลำบากในการเดินทาง เพราะตั้งภูมิลำเนาอยู่ห่างไกลจากสถานที่รับราชการ จึงต้องจัดหาสิ่งของ ที่ต้องการใช้ในราชการ ส่งมาทดแทนแก่ทางราชการ เมื่อมีศึกสงครามมาประชิดบ้านเมือง มีการระดมไพร่เข้ารับราชการพวกไพร่ส่วย จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งระดมพล เข้าประจำการในกองทัพอย่างพรักพร้อม
"เลกวัด" พวกไพร่ที่ยกให้แก่วัด ที่ไม่ใช่ ข้าพระ (ทาสที่ยกให้แก่วัด) และ โยมสงฆ์ (เด็กวัด)
ระบบไพร่ดำรงอยู่จนกระทั่งถึงกลางสมัยรัตนโกสินทร์ จนในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่มีการเลิกไพร่อย่างเป็นทางการ เมื่อมีการนำระบบภาษีอากร และระบบเกณฑ์ทหารสมัยใหม่มาใช้แทน
แหล่งข้อมูล > หนังสือและบทความ

อัญชลี สุสายัณห์. ความเปลี่ยนแปลงของระบบไพร่และผลกระทบต่อสังคมไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง, 2545.
Chatchai Panananon. “Phrai, Neither Free Nor Bonded.” Asian Review 2 (1988): 1-23.
ดูเพิ่ม

สามัญชน
พลเมือง
ไอริชคัพ

| --- | --- |
ผู้จัด: สมาคมฟุตบอลไอริช
ก่อตั้ง: 1881
ภูมิภาค:  ไอร์แลนด์ (1881–1921)  ไอร์แลนด์เหนือ (ตั้งแต่ 1921)
จำนวนทีม: 126 (2018–19)
ถ้วยนานาชาติ: ยูฟ่ายูโรปาลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: ครูแซเดส์ (2018–19)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: ลินฟีลด์ (43 สมัย)
ผู้แพร่ภาพโทรทัศน์: บีบีซีสปอร์ต (ไฮไลท์ และถ่ายทอดสดสามนัดรวมนัดชิงชนะเลิศ)
เว็บไซต์: ไอริชคัพ
แชลเลนจ์คัพสมาคมฟุตบอลไอริช หรือ ไอริชคัพ (ชื่อตามผู้สนับสนุน: แซดเลอส์พีกกีไบลเดอร์ไอริชคัพ) เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยแบบแพ้คัดออกในไอร์แลนด์เหนือ โดยจัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1881 เป็นฟุตบอลถ้วยแห่งชาติที่เก่าแก่เป็นอันดับที่สี่ของโลก โดยไอริชคัพเคยเป็นถ้วยแห่งชาติของไอร์แลนด์ทั้งเกาะ ก่อนที่จะมีการแยกออกของสมาคมฟุตบอลไอริชใน ค.ศ. 1921
นับตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 แซดเลอส์พีกกีไบลเดอร์เลเกอร์ ได้เข้ามาเป็นผู้สนับสนุนของฟุตบอลถ้วยนี้ ผู้สนับสนุนก่อนหน้านี้ได้แก่ เนชันไวด์บิลดิงโซไซตี, เบสไอร์แลนด์, เจเจบีสปอร์ต และเทนเนนต์เลเกอร์ ในฤดูกาล 2018–19 มีสโมสรเข้าร่วมแข่งขัน 126 สโมสร
ครูแซเดส์ คือสโมสรชนะเลิศล่าสุด โดยเอาชนะแบลลินามัลลาร์ดจากลีกระดับสองไปได้ 3–0 ในนัดชิงชนะเลิศปี 2019 ทำให้สโมสรชนะเลิศถ้วยนี้เป็นสมัยที่ 4 และเป็นสมัยแรกในรอบ 10 ปีนับตั้งแต่ปี 2009
แหล่งข้อมูลอื่น

Northern Ireland Cup Finals - RSSSF
| ด ค กฟุตบอลในสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
สหราชอาณาจักร:  ทีมชาติ  ทีมโอลิมปิก ชาย  ทีมโอลิมปิก หญิง  Nations Cup  บริติชโฮมแชมเปียนชิป  Rous Cup  British League Cup  Empire Exhibition Trophy  Football World Championship  Coronation Cup  Texaco Cup  Anglo-Scottish Cup  List of football matches between British national teams  List of football matches between British clubs in UEFA competitions  International Football Association Board  England–Scotland football rivalry  British clubs tours to South America 
อังกฤษ:  ทีมชาติ  สมาคมฟุตบอล  ประวัติฟุตบอล  ประวัติทีมชาติ  พรีเมียร์ลีก  อิงกลิชฟุตบอลลีก  เอฟเอคัพ  อีเอฟแอลคัพ  FA People's Cup 
สกอตแลนด์:  ทีมชาติ  สมาคมฟุตบอล  ประวัติฟุตบอล  ประวัติทีมชาติ  สกอตติชโปรเฟสชันนัลฟุตบอลลีก  สกอตติชคัพ  สกอตติชลีกคัพ 
เวลส์:  ทีมชาติ  สมาคมฟุตบอล  ประวัติทีมชาติ  คัมรีพรีเมียร์  เวลช์คัพ  เวลช์ลีกคัพ 
ไอร์แลนด์เหนือ:  ทีมชาติ  สมาคมฟุตบอล  ประวัติทีมชาติ  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ฟุตบอลลีก  ไอริชคัพ  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ฟุตบอลลีกคัพ 
สถิติ:  อังกฤษ  ไอร์แลนด์เหนือ  สกอตแลนด์ 
  หมวดหมู่ 
| ด ค กฟุตบอลคัพแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  คอซอวอ  คาซัคสถาน  โครเอเชีย  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอลโดวา  มอลตา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  ยิบรอลตาร์  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลีชเทินชไตน์  ลิทัวเนีย  เวลส์  สกอตแลนด์  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  หมู่เกาะแฟโร  ออสเตรีย  อังกฤษ  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยอรมนีตะวันออก  ยูโกสลาเวีย  สหภาพโซเวียต 
ไม่รับรอง:  นครรัฐวาติกัน
โอลิมปิกฤดูร้อน 1932

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ: ลอสแอนเจลิส สหรัฐ
ประเทศเข้าร่วม: 37
นักกีฬาเข้าร่วม: 1,332 (ชาย 1,206; หญิง 126)
ชนิด: 117 รายการ ใน 14 ชนิดกีฬา (20 ชนิดย่อย)
พิธีเปิด: 30 กรกฎาคม 2475
พิธีปิด: 14 สิงหาคม 2475
ประธานพิธีเปิด: รองประธานาธิบดี ชาลส์ เคอร์ทิส
สนามกีฬา: โคลิเซียมอนุสรณ์แห่งลอสแอนเจลิส
ฤดูร้อน← อัมสเตอร์ดัม 1928เบอร์ลิน 1936 →  ฤดูหนาว← เลคพลาซิด 1932การ์มิช 1936 → 
โอลิมปิกฤดูร้อน 1932 มีชื่อทางการว่า กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 10 และรู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อ ลอสแอนเจลิส 1932 จัดขึ้นที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ มีเวลาในการเตรียมความพร้อมในการจัดการแข่งขันในครั้งนี้ถึง 9 ปี ได้ทำการก่อสร้าง Coliseum ขนาด 100,000 ที่นั่ง ซึ่งในปี ค.ศ. 1984 ได้ใช้ที่แห่งนี้เป็นที่จัดการแข่งขันอีกครั้งหนึ่ง ปีนี้เป็นปีที่ริเริ่มสิ่งใหม่หลายอย่าง อาทิ มีการจัดค่าเดินทางแก่นักกีฬาต่างประเทศที่มาร่วมการแข่งขัน การสร้างหมู่บ้านโอลิมปิก (Olympic Village) เพื่อให้นักกีฬาได้พักอยู่รวมกัน
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน

ในกีฬาโอลิมปิกคราวนี้ กำหนดการแข่งขันใน 14 ชนิดกีฬา 20 สาขา รวมทั้งหมด 117 ประเภทรุ่น:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  กีฬาทางน้ำ  กระโดดน้ำ   ว่ายน้ำ   โปโลน้ำ   กรีฑา   มวยสากลสมัครเล่น   จักรยาน ถนน (2)  แทร็ก (4)   ขี่ม้า ศิลปการบังคับม้า (2)  ขี่ม้าข้ามภูมิประเทศ (2)  ขี่ม้ากระโดดข้ามเครื่องกีดขวาง (2) |  |   ฟันดาบ   ยิมนาสติก   ฮอกกี้   ปัญจกีฬาสมัยใหม่   เรือพาย   เรือใบ   ยิงปืน   ยกน้ำหนัก   มวยปล้ำ ฟรีสไตล์ (8)  กรีก-โรมัน (8) |
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน > กีฬาสาธิต

อเมริกันฟุตบอล
ลาครอส
การแข่งขันศิลปะ
สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่ม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1932
*  เจ้าภาพ (สหรัฐ)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ (USA)* | 41 | 32 | 30 | 103 |
| 2 |  อิตาลี (ITA) | 12 | 12 | 12 | 36 |
| 3 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 10 | 5 | 4 | 19 |
| 4 |  สวีเดน (SWE) | 9 | 5 | 9 | 23 |
| 5 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 7 | 7 | 4 | 18 |
| 6 |  ฮังการี (HUN) | 6 | 4 | 5 | 15 |
| 7 |  ฟินแลนด์ (FIN) | 5 | 8 | 12 | 25 |
| 8 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 4 | 7 | 5 | 16 |
| 9 |  เยอรมนี (GER) | 3 | 12 | 5 | 20 |
| 10 |  ออสเตรเลีย (AUS) | 3 | 1 | 1 | 5 |
| 11–27 | Remaining | 16 | 23 | 27 | 66 |
| รวม (27 ประเทศ) | รวม (27 ประเทศ) | 116 | 116 | 114 | 346 |
แผนที่แสดงประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
โอลิมปิกฤดูร้อน 1908

| --- | --- |

เมืองเจ้าภาพ: ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ประเทศเข้าร่วม: 22
นักกีฬาเข้าร่วม: 2,008 (ชาย 1,971; หญิง 37)
ชนิด: 110 รายการ ใน 22 ชนิดกีฬา (24 ชนิดย่อย)
พิธีเปิด: 27 เมษายน 2451
พิธีปิด: 31 ตุลาคม 2451
ประธานพิธีเปิด: กษัตริย์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7
สนามกีฬา: สนามกีฬาไวต์ซิตี
← เซ็นต์หลุยส์ 1904สต็อกโฮล์ม 1912 →  
โอลิมปิกฤดูร้อน 1908 มีชื่อทางการว่า กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 4 และรู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อ ลอนดอน 1908 เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 4 มีขึ้นที่ลอนดอน โดยจัดการแข่งขันขึ้นระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนตุลาคม ผู้นำในการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ประเทศอังกฤษ โดยสามารถครอบครองเหรียญชัยได้ถึง 145 เหรียญโดยมีสหรัฐอเมริกาตามมาเป็นอันดับที่ 2
ในการแข่งขันกีฬาในครั้งนี้มีนักกีฬาจำนวนมากจากหลายประเทศมาเข้าร่วมทำการแข่งขันโดยมาจากประเทศแอฟริกาใต้ แคนาดา และออสเตรเลีย ซึ่งจัดว่าเป็นการแข่งขันนานาชาติครั้งแรกจริงๆ
การแข่งขันครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 2,008 คน เป็นชาย 1,971 คน หญิง 37 คน และการแข่งขันครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผู้ชนะจากการแข่งขันในแต่ละประเภทได้รับเหรียญทอง ซึ่งก่อนหน้านี้ผู้ชนะเลิศจะได้รับเหรียญเงิน
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน

ในกีฬาโอลิมปิกคราวนี้ กำหนดการแข่งขันใน 22 ชนิดกีฬา 24 สาขา รวมทั้งหมด 110 ประเภทรุ่น:
กีฬาทางน้ำ
กระโดดน้ำ
ว่ายน้ำ
โปโลน้ำ
ยิงธนู
กรีฑา
มวยสากลสมัครเล่น
จักรยาน
ฟันดาบ
สเกตลีลา
ฟุตบอล
ยิมนาสติก
ฮอกกี้
เจอเดอปูม
ลาครอส
โปโล
แร็กเก็ต
เรือพาย
รักบี้ยูเนียน
เรือใบ
ยิงปืน
เทนนิส
ชักเย่อ
เรือยนต์
มวยปล้ำ
ฟรีสไตล์ (8)
กรีก-โรมัน (8)
สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่ม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1908
*  เจ้าภาพ ( สหราชอาณาจักร)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหราชอาณาจักร* | 56 | 51 | 39 | 146 |
| 2 |  สหรัฐ | 23 | 12 | 12 | 47 |
| 3 |  สวีเดน | 8 | 6 | 11 | 25 |
| 4 |  ฝรั่งเศส | 5 | 5 | 9 | 19 |
| 5 |  เยอรมนี | 3 | 5 | 5 | 13 |
| 6 |  ฮังการี | 3 | 4 | 2 | 9 |
| 7 |  แคนาดา | 3 | 3 | 10 | 16 |
| 8 |  นอร์เวย์ | 2 | 3 | 3 | 8 |
| 9 |  อิตาลี | 2 | 2 | 0 | 4 |
| 10 |  เบลเยียม | 1 | 5 | 2 | 8 |
| 11–19 | Remaining | 4 | 11 | 14 | 29 |
| รวม (19 ประเทศ) | รวม (19 ประเทศ) | 110 | 107 | 107 | 324 |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ก่อนหน้า |  | โอลิมปิกฤดูร้อน 1908 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โอลิมปิกฤดูร้อน 1904 (เซนต์หลุยส์ สหรัฐ) |  |   การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน  (27 เมษายน - 31 ตุลาคม ค.ศ. 1908) |  | โอลิมปิกฤดูร้อน 1912 (สต็อกโฮล์ม สวีเดน) |
| ด ค ก กีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
 พิธีการ ประธานในพิธี  ผู้เก็บธงโอลิมปิก  กฎบัตร  ประเทศที่เข้าร่วม โอลิมปิกฤดูร้อน  โอลิมปิกฤดูหนาว  เมืองเจ้าภาพ การคัดเลือก  สนามแข่งขัน  ไอโอซี คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ  รหัสประเทศ  เหรียญรางวัล ตารางสรุปเหรียญ  จ้าวเหรียญทอง  ผู้ที่ได้เหรียญ  ผู้ได้รับเหรียญร่วมกัน  ผู้ที่ได้รางวัลพิเศษ  ประกาศนียบัตร  ปัญหา ลัทธิอาณานิคม  การใช้สารกระตุ้น  กีฬา  สัญลักษณ์ การวิ่งคบเพลิง  เหรียญปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง  ผู้หญิง  การเสียชีวิต สงครามโลกครั้งที่ 1  สงครามโลกครั้งที่ 2  วิดิโอเกมโอลิมปิก  รางวัลตอบแทนสำหรับผู้ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกของแต่ละประเทศ 
| ฤดูร้อน |   1896 เอเธนส์    1900 ปารีส    1904 เซ็นต์หลุยส์    1908 ลอนดอน    1912 สต็อกโฮล์ม    1916†   1920 แอนต์เวิร์ป    1924 ปารีส    1928 อัมสเตอร์ดัม    1932 ลอสแอนเจลิส    1936 เบอร์ลิน     1940‡   1944‡   1948 ลอนดอน    1952 เฮลซิงกิ    1956 เมลเบิร์น    1960 โรม    1964 โตเกียว    1968 เม็กซิโกซิตี    1972 มิวนิก    1976 มอนทรีออล    1980 มอสโก    1984 ลอสแอนเจลิส    1988 โซล    1992 บาร์เซโลนา    1996 แอตแลนตา    2000 ซิดนีย์    2004 เอเธนส์    2008 ปักกิ่ง    2012 ลอนดอน    2016 รีโอเดจาเนโร    2020 โตเกียว §   2024 ปารีส    2028 ลอสแอนเจลิส    2032 บริสเบน    2036 TBA  |  |
| ฤดูหนาว |   1924 ชามอนี    1928 ซังคท์โมริทซ์    1932 เลคพลาซิด    1936 การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน    1940‡   1944‡   1948 ซังคท์โมริทซ์    1952 ออสโล    1956 กอร์ตีนาดัมเปซโซ    1960 สควอว์วัลเลย์    1964 อินส์บรุค    1968 เกรอนอบล์    1972 ซัปโปโระ    1976 อินส์บรุค    1980 เลคพลาซิด    1984 ซาราเยโว    1988 แคลกะรี    1992 อัลแบร์วิล    1994 ลิลเลฮัมเมร์    1998 นางาโนะ    2002 ซอลต์เลกซิตี    2006 ตูริน    2010 แวนคูเวอร์    2014 โซชิ    2018 พย็องชัง    2022 ปักกิ่ง    2026 มิลาน–กอร์ตีนา    2030 เฟรนช์แอลป์   2034 ซอลต์เลกซิตี   |  |
 †ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  ‡ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง  §เลื่อนไปปี ค.ศ. 2021 เนื่องจากเกิดการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา   กีฬาโอลิมปิกโบราณ  กีฬาซ้อน 1906  พาราลิมปิก  โอลิมปิกเยาวชน   โอลิมปิกอีสปอร์ตซีรีส์ 
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1908 ที่ ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอฟริกาใต้ 
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   แคนาดา   สหรัฐ 
ยุโรป:   ออสเตรีย   เบลเยียม   โบฮีเมีย   เดนมาร์ก   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   อิตาลี   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   จักรวรรดิรัสเซีย   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี 
โอเชียเนีย:   ออสตราเลเชีย 
| ด ค กรายการแข่งขันกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908 (ลอนดอน สหราชอาณาจักร) |
| --- | --- |
 ยิงธนู  กรีฑา  มวยสากล  โปโลจักรยาน (ไม่ทางการ)  จักรยาน  กระโดดน้ำ  ฟันดาบ  สเกตลีลา  ฟุตบอล  ยิมนาสติก  ฮอกกี้  เฌอเดอโปม  ลาครอส  โปโล  แร็กเก็ต  เรือพาย  รักบี้ยูเนียน  เรือใบ  ยิงปืน  ว่ายน้ำ  เทนนิส  ชักเย่อ  เรือยนต์  โปโลน้ำ  มวยปล้ำ 
แผนที่แสดงประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
โอลิมปิกฤดูร้อน 1928

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ: อัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์
ประเทศเข้าร่วม: 46
นักกีฬาเข้าร่วม: 2,883 (ชาย 2,606; หญิง 277)
ชนิด: 109 รายการ ใน 14 ชนิดกีฬา (20 ชนิดย่อย)
พิธีเปิด: 28 กรกฎาคม 2471
พิธีปิด: 12 สิงหาคม 2471
ประธานพิธีเปิด: เจ้าชายเฮนรี
สนามกีฬา: สนามกีฬาโอลิมปิก
ฤดูร้อน← ปารีส 1924ลอสแอนเจลิส 1932 →  ฤดูหนาว← ซังคท์โมริทซ์ 1928เลคพลาซิด 1932 → 
โอลิมปิกฤดูร้อน 1928 มีชื่อทางการว่า กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 9 และรู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อ อัมสเตอร์ดัม 1928 เป็นมหกรรมกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกที่ทางคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ได้ทำการย่นระยะเวลาการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกลงเหลือเพียง 17 วัน ก่อนหน้านั้นการแข่งขันจะกินเวลาเป็นเดือน การแข่งขันครั้งนี้ประเทศที่เป็นเจ้าภาพมีความหวังที่จะได้ชัยชนะในกีฬาฟุตบอล แต่ก็ต้องพลาดหวังเมื่ออุรุกวัยและอาร์เจนตินาได้เข้าชิงชนะเลิศ Paavo Nurmi ได้รับการยกย่องเป็นเจ้าแห่งการแข่งขันวิ่งระยะไกลอีกครั้งหนึ่ง ส่วนสหรัฐอเมริกาได้ครองเหรียญทองถึง 6 เหรียญจากทั้งหมด 11 เหรียญทองของการแข่งขันว่ายน้ำ โอลิมปิกครั้งนี้มีประเทศที่เริ่มฉายแววทางกีฬาเพิ่มขึ้นมาคือ ญี่ปุ่น อีกทั้งยังเป็นโอลิมปิกครั้งแรกที่มีการจัดการแข่งขันกรีฑาหญิง