stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การสงครามปราบเรือดำน้ำ
การอ้างอิงและหมายเหตุ

↑  Kowner, Rotem (23 November 2006). "The impact of the war on naval warfare" (PDF). The Impact of the Russo-Japanese War. Routledge. p. 283. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2021-07-12. สืบค้นเมื่อ 2020-01-04.
↑  McKee & January 1993, p. 46, citing a letter by Stanley M. Woodward
1 2  McKee & January 1993, p. 48.
Blair, Clay, Jr. (1975). Silent Victory: The U.S. Submarine War Against Japan. Annapolis, Maryland: The Naval Institute Press.
Hutchinson, Robert (2001). Jane's Submarines: War Beneath the Waves. Harper Collins.
Kemp, Paul (1990). The T-Class submarine: The Classic British Design. Annapolis, Maryland: The Naval Institute Press. ISBN 9781557508263.
Langford, Thomas (2005). "Anti-Submarine Warfare".  ใน Tucker, Spencer C. (บ.ก.). Encyclopedia of World War II: A Political, Social, and Military History. Vol. 1. Oxford, UK: ABC-CLIO. pp. 105–108. ISBN 978-1-57607-999-7.
Lanning, Michael Lee (Lt. Col.) (1995). Senseless Secrets: The Failures of U.S. Military Intelligence from George Washington to the Present. Carol Publishing Group. ISBN 978-1-55972-322-0. สืบค้นเมื่อ 3 June 2015.
McKee, Fraser M. (January 1993). "An Explosive Story: The Rise and Fall of the Depth Charge" (PDF). The Northern Mariner / Le marin du nord. Ottawa, Ontario: Canadian Nautical Research Society and the North American Society for Oceanic History. III (1). ISSN 1183-112X. สืบค้นเมื่อ 3 June 2015.
Parillo, Mark (1993). Japanese Merchant Marine in World War II. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press.
Preston, Anthony (2005). The World's Greatest Submarines.
Price, Alfred (1973). Aircraft versus submarine: the evolution of the anti-submarine aircraft, 1912 to 1972. London: William Kimber. ISBN 0710600089. สืบค้นเมื่อ 3 June 2015.
Williamson, Gordon (2005). Wolf Pack - the story of the U=boats in World War II. Osprey Publishing. pp. 216–217.
"SOund SUrveillance System (SOSUS): General Information". PMEL Acoustics. National Oceanic & Atmospheric Administration (NOAA). สืบค้นเมื่อ 3 June 2015.
"Type B1". Imperial Japanese Navy Page. สืบค้นเมื่อ 3 June 2015.
หนังสืออ่านเพิ่ม

Abbbatiello, John, ASW in World War I, 2005.
Compton-Hall, Richard, Submarine Boats, the beginnings of underwater warfare, Windward, 1983.
Franklin, George, Britain's ASW Capability, 2003.
Llewellyn-Jones, Malcolm, The RN and ASW (1917–49), 2007.
แหล่งข้อมูลอื่น

Zimmerman, Bob (September 1969). "Antisubmarine Warfare". Popular Mechanics. 132 (3). สืบค้นเมื่อ 3 June 2015.
Cote, Dr. Owen R., Jr. (March 2000). "The Third Battle: Innovation in the U.S. Navy's Silent Cold War Struggle with Soviet Submarines". Submarine Warfare Division Organization. Chief of Naval Operations, United States Navy. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 April 2006.
การอดอาหาร

การอดอาหาร (อังกฤษ: fasting) หมายถึง พฤติการณ์การละเว้นจากอาหาร เครื่องดื่ม หรือทั้งอาหารและเครื่องดื่มบางส่วนหรือทั้งหมด เป็นระยะเวลาหนึ่ง การอดแบบสมบูรณ์ (absolute fast) ตามปกตินิยามว่า เป็นวิรัติจากอาหารและของเหลวเป็นระยะเวลาตามที่กำหนด โดยปกติมักเป็นหนึ่งวัน หรืออาจนานได้หลายวัน การอดอาหารแบบอื่นอาจเป็นเพียงการจำกัดบางส่วน คือ เฉพาะอาหารหรือสสารชนิดใดชนิดหนึ่งอย่างเจาะจง การอดอาหารอาจยังมีการเว้นระยะในธรรมชาติ
ในบริบททางสรีรวิทยา การอดอาหารอาจหมายถึง
(1) สถานะเมแทบอลิซึมของบุคคลซึ่งไม่ได้ทานอาหารข้ามคืน
(2) สถานะเมแทบอลิซึมหลังการย่อยและดูดซึมอาหารหลังมื้ออาหารอย่างสมบูรณ์ การปรับแก้ทางเมแทบอลิซึมหลายอย่างเกิดขึ้นระหว่างการอดอาหาร และมีการใช้แบบทดสอบวินิจฉัยบางอย่างเพื่อกำหนดสถานะการอดอาหาร ตัวอย่างเช่น มีการสันนิษฐานว่า บุคคลอดอาหารหลังผ่านไป 8-12 ชั่วโมง การเปลี่ยนแปลงทางเมแทบอลิซึมต่อสถานะอดอาหารเริ่มหลังการดูดซึมมื้ออาหาร (ธรรมดา 3-5 ชั่วโมงหลังมื้ออาหาร)
(3) การอดอาหารวินิจฉัย (diagnostic fast) หมายถึง การอดอาหารเป็นเวลานาน (ตั้งแต่ 8-72 ชั่วโมงขึ้นอยู่กับอายุ) ที่ถูกควบคุมภายใต้การสังเกตเพื่อสืบหาปัญหา โดยทั่วไปมักเป็นภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ ท้ายที่สุด มีการแนะนำว่า การอดอาหารยาวออกไปเป็นการบำบัดสภาวะหลายอย่างโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพในวัฒนธรรมส่วนใหญ่ มาตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน
การหมุนรอบตัวเองของดาวฤกษ์

ภาพวาดแสดงลักษณะของดาว Achernar ที่เกิดจากการหมุนด้วยความเร็วสูง
การหมุนรอบตัวเองของดาวฤกษ์ (อังกฤษ: Stellar rotation) คือการเคลื่อนที่เชิงมุมของดาวฤกษ์รอบแกนของตัวเอง อัตราการหมุนสามารถวัดได้จากสเปกตรัมของดาว หรือจากระยะเวลาของการเคลื่อนที่ของลักษณะใดๆ ที่ปรากฏบนผิวดาว
การหมุนรอบตัวเองของดาวฤกษ์ทำให้เกิดการโป่งพองบริเวณเส้นศูนย์สูตรอันเนื่องมาจากแรงสู่ศูนย์กลาง ดาวฤกษ์นั้นไม่ใช่วัตถุแข็ง มันจึงสามารถเกิดการหมุนได้หลายแบบแตกต่างกัน ดังนั้นเส้นศูนย์สูตรของดาวฤกษ์จึงอาจหมุนด้วยความเร็วเชิงมุมที่ต่างไปจากจากความเร็วในตำแหน่งละติจูดที่สูงกว่า ความแตกต่างเรื่องอัตราการหมุนในดาวฤกษ์นี้จึงอาจมีบทบาทสำคัญในการสร้างสนามแม่เหล็กของดาวฤกษ์ด้วย
สนามแม่เหล็กของดาวฤกษ์นั้นมีอันตรกิริยากับลมดาวฤกษ์ ขณะที่ลมดาวฤกษ์เคลื่อนออกจากดาว อัตราความเร็วเชิงมุมของมันจะลดลง การที่สนามแม่เหล็กของดาวมีอันตรกิริยากับลมดาวฤกษ์ ทำให้หน่วงการหมุนของดาวฤกษ์ และทำให้ความเร็วเชิงมุมถูกถ่ายจากดาวไปยังลม เมื่อเวลาผ่านไปก็จะทำให้ดาวฤกษ์นั้นค่อยๆ หมุนช้าลง
แหล่งข้อมูลอื่น

Staff (28 กุมภาพันธ์ 2006). "Stellar Spots and Cyclic Activity: Detailed Results". ETH Zürich. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 มีนาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2008.
| ด ค กดาวฤกษ์ |
| --- | --- |
ดาวฤกษ์ก่อนเกิด:  เมฆโมเลกุล บริเวณเอช 2  กลุ่มเมฆบอก  วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อย  วัตถุเฮอร์บิก–อาโร  รอยฮายาชิ  ขีดจำกัดฮายาชิ  รอยเฮนเยย์  ดาวฤกษ์ก่อนเกิด  ที วัว  เอฟยู นายพราน  ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี 
วิวัฒนาการ:  กำเนิด  ก่อนลำดับหลัก  แถบลำดับหลัก  วิวัฒนาการหลังดาวยักษ์แดง  แขนงดาวยักษ์เชิงเส้นกำกับ  แผ่นยาวดาวแปรขนาดและแปรแสง  เนบิวลาดาวเคราะห์ก่อนเกิด  เนบิวลาดาวเคราะห์  ดาววอลฟ์–ราแย  นวดารา  มหานวดารา  ไฮเปอร์โนวา  แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล 
ประเภท:  ดาวแคระ น้ำเงิน  ส้ม  แดง  เหลือง  เหลือง-ขาว  ดาวยักษ์เล็ก  ดาวยักษ์ น้ำเงิน  แดง  ดาวยักษ์สว่าง  ดาวยักษ์ใหญ่ น้ำเงิน  แดง  เหลือง  ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง เหลือง  ดาวแปลกพวกน้ำเงิน  ดาวแปรแสงแกมมาแคสซิโอเปีย  ดาวคาร์บอน ซีเอช  แบเรียม  เอส  ดาวฤกษ์ประหลาด  ดาวเทคเนเทียม  ดาวปรอท-มังกานีส  ดาวแปรแสง 
คุณสมบัติ:  การจัดประเภท  ดัชนีสียูบี-วี  การสังเคราะห์นิวเคลียส  อุณหภูมิยังผล  ความเป็นโลหะ  การหมุน  สนามแม่เหล็ก  การเคลื่อนไหวผิดปกติของบรรยากาศแบบไมโคร  ระบบดาวเคราะห์  ความเร็วแนวเล็ง  การเคลื่อนที่เฉพาะ  พารัลแลกซ์  ความเร็วของอวกาศ ดาวฤกษ์ความเร็วสูง - ดาวฤกษ์ความเร็วสูงยิ่งยวด 
โครงสร้าง:  แกน  เขตพาความร้อน  เขตแผ่รังสี  โฟโตสเฟียร์  โครโมสเฟียร์  โคโรนา  ลมดาวฤกษ์  โพรงลมดาวฤกษ์ 
ซากดาว:  ดาวแคระขาว  ดาวนิวตรอน  พัลซาร์  แมกนีทาร์  ดาวควาร์ก  ดาวส่วนประกอบประหลาด  หลุมดำ  หลุมดำดาวฤกษ์ 
รายชื่อดาวฤกษ์:  เรียงตามมวล  เรียงตามขนาด  เรียงตามโชติมาตรปรากฏ  เรียงตามโชติมาตรสัมบูรณ์  เรียงตามระยะห่าง
การส่งกลับสายแพทย์

เฮลิคอปเตอร์อาวูดอปปียา109 ส่งกลับผู้ป่วยออกจากเทิอกเขาตาตราในประเทศสโลวาเกีย
การส่งกลับสายแพทย์ (อังกฤษ: Medical evacuation มักใช้คำที่สั้นลงคือ medevac หรือ medivac) คือการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วและมีประสิทธิภาพรวมถึงการดูแลเส้นทางโดยบุคลากรทางการแพทย์ ต่อคนบาดเจ็บที่ส่งกลับออกจากสนามรบ จนถึงผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บซึ่งได้รับการอพยพออกจากที่เกิดเหตุเพื่อรับสิ่งอำนวยความสะดวกทางการแพทย์ หรือแก่ผู้ป่วยในโรงพยาบาลชนบทที่ต้องการการดูแลอย่างเร่งด่วนในสถานที่ที่มีอุปกรณ์ครบครัน โดยใช้ยานพาหนะภาคพื้นดิน (รถพยาบาล) หรืออากาศยาน (บริการทางการแพทย์ทางอากาศ)
ตัวอย่าง ได้แก่ การใช้ยานพาหนะบริการการแพทย์ฉุกเฉินฝ่ายพลเรือน, เฮลิคอปเตอร์เวชศาสตร์การบินฝ่ายพลเรือน และบริการทางการแพทย์ทางอากาศในทางทหาร คำนี้ยังครอบคลุมถึงการถ่ายโอนผู้ป่วยจากสนามรบไปยังสถานรักษา หรือจากสถานพยาบาลแห่งหนึ่งไปยังอีกสถานที่โดยบุคลากรทางการแพทย์ เช่น จากโรงพยาบาลท้องถิ่นไปยังศูนย์อุบัติเหตุ
ประวัติ

การขนส่งทางการแพทย์ทางอากาศครั้งแรกได้รับการบันทึกในประเทศเซอร์เบีย ในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1915 ช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หนึ่งในทหารบาดเจ็บในการขนส่งทางการแพทย์ครั้งแรกคือมิลาน ราสติสลาฟ ชเตฟานิค ซึ่งเป็นนักบินอาสาสมัครชาวสโลวาเกียที่ได้รับการบินไปสู่ความปลอดภัยโดยนักบินชาวฝรั่งเศสชื่อหลุยส์ ปอลอ
กองทัพบกสหรัฐใช้เทคนิคการช่วยชีวิตนี้ในประเทศพม่าช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สองด้วยเฮลิคอปเตอร์ซิกอร์สกี อาร์-4บี การช่วยชีวิตทางเฮลิคอปเตอร์ครั้งแรกมีขึ้นโดยเรืออากาศตรีคาร์เตอร์ ฮาร์แมน ในประเทศพม่าที่ถูกยึดครองโดยประเทศญี่ปุ่น ที่ต้องผลุบๆ โผล่ๆ หลายครั้งเพื่อนำซิกอร์สกี วายอาร์-4บี ของเขาไปยังสนามบินลับของกองบัญชาการกองทัพอากาศที่ 1 ในดินแดนศัตรู และจากนั้นได้เดินทางสี่ครั้งจากที่นั่นระหว่างวันที่ 25 และ 26 เมษายนเพื่อนำนักบินชาวอเมริกันและทหารอังกฤษที่บาดเจ็บสี่นายกลับคืนมา ครั้งละหนึ่งคน ส่วนการส่งกลับสายแพทย์ภายใต้การไล่ยิงได้กระทำในกรุงมะนิลาเมื่อปี ค.ศ. 1945 เมื่อนักบินห้านายได้อพยพทหาร 75–80 นาย จำนวนหนึ่งหรือสองคนในเวลาเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Association of Air Medical Services เก็บถาวร 2010-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Landing in Hell: Army Medevac Today เก็บถาวร 2010-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - slideshow by Life magazine
เฮลิคอปเตอร์ซิกอร์สกี อาร์-5 ของกองทัพอากาศสหรัฐอพยพผู้บาดเจ็บในช่วงสงครามเกาหลี
การอพยพผู้บาดเจ็บทางอากาศโดยซี-17 จากบาอ์ลัด ประเทศอิรัก ไปยังรัมสไตน์ ประเทศเยอรมนี ในปี ค.ศ. 2007
การส่งผู้ร้ายข้ามแดน

การส่งผู้ร้ายข้ามแดน (อังกฤษ: extradition) เป็นกระบวนการอย่างเป็นทางการซึ่งประเทศหนึ่งส่งส่งตัวผู้ต้องสงสัยหรือผู้ต้องโทษไปประเทศอื่น การส่งผู้ร้ายข้ามแดนปกติมีสนธิสัญญาระหว่างประเทศวางระเบียบ เมื่อกฎหมายบังคับให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดน เช่น ในระหว่างเขตอำนาจต่ำกว่าชาติ มโนทัศน์นี้ทั่วไปอาจรู้จักว่า การส่งผู้ร้ายข้ามรัฐ (rendition) เป็นกลไกโบราณ สืบย้อนไปถึงศตวรรษที่ 13 ก่อนคริสตกาล เมื่อฟาโรห์อียิปต์ แรเมซีสที่ 2 ทรงเจรจาสนธิสัญญาการส่งผู้ร้ายข้ามแดนกับพระมหากษัตริย์ฮิตไทต์ ฮัททูซิลีที่ 3
รัฐเอกราช (รัฐที่ขอ) ตรงแบบยื่นคำขออย่างเป็นทางการต่อรัฐเอกราชอีกรัฐหนึ่ง (รัฐที่ถูกขอ) ผ่านกระบวนการส่งผู้ร้ายข้ามแดน หากพบผู้หลบหนีคดีอาญาในดินแดนขอรัฐที่ถูกขอ แล้วรัฐที่ถูกขออาจจับกุมผู้หลบหนีคดีอาญาและทำให้ผู้นั้นอยู่ใต้บังคับแห่งกระบวนการส่งผู้ร้ายข้ามแดน กระบวนการส่งผู้ร้ายข้ามแดนที่จะใช้กับผู้หลบหนีคดีอาญานั้นขึ้นอยู่กับกฎหมายและการปฏิบัติของรัฐที่ถูกขอ
ประวัติ

การส่งผู้ร้ายข้ามแดนเริ่มมีตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 โดยสนธิสัญญาอียิปต์กับฮิทไทท์ สนธิสัญญาแรเมซีส-ฮัททูซิลี ที่ทำขึ้นในปี 1280 ที่กล่าวถึงให้ประเทศส่งศัตรูทางการเมืองที่หลบหนีไปอยู่ในประเทศ
การส่งผู้ร้ายข้ามแดนในประเทศไทย

เริ่มบังคับใช้ครั้งแรก ปรากฎในสนธิสัญญาส่งผู้ร้ายข้ามแดนระหว่างไทยกับอังกฤษ ร.ศ. 129 (พ.ศ.2453)ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการระบุฐานความผิดไว้ 31 ความผิด เช่นความผิดฆ่าคนตายโดยเจตนา ปลอมเงินตรา ข่มขืนกระทำชำเรา เป็นต้น และตราเป็นพระราชบัญญัติส่งผู้ร้ายข้ามแดน  พ.ศ.2472 และถูกยกเลิกเป็นพระราชบัญญัติส่งผู้ร้ายข้ามแดน พ.ศ.2551
↑  isranews (2017-09-29). "เปิดสัญญาส่งผู้ร้ายข้ามแดนสยาม-อังกฤษ ช่องนำ'ปู'กลับไทยติดคุกคดีข้าว กรณีอยู่ลอนดอน?". สำนักข่าวอิศรา.
↑  "สัญญาส่งผู้ร้ายข้ามแดนระหว่างกรุงสยามกับอังกฤษ ลงวันที่ 4 มีนาคม ร.ศ. 129 - วิกิซอร์ซ". th.wikisource.org.
↑  https://repository.au.edu/server/api/core/bitstreams/9ec8aa45-d24b-4d82-b6d6-07d284209a73/content  กฎหมายเกี่บวกับการส่งผู้ร้ายข้ามแดน พัชรินทร์ เหลืองตรีโรจน์
การหวีดร้อง

การหวีดร้อง (อังกฤษ: Whistle register) คือการหวีดเสียงร้องเพลงสูงสุดของมนุษย์ โดยมีลักษณะคล้ายการกรีดร้อง
การใช้ Whistle register

ในดนตรีคลาสสิกของยุโรปมีการใช้ Whistle register ไม่ค่อยมากแต่จะใช้โดยนักร้องโคโลราทูรา โซปราโนโดยร้องได้ที่โน้ตสูงกว่า E6 เช่นใน "Queen of the Night" หรือ "Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen" ได้เสียงสูงถึงโน้ต F6
ในดนตรีป็อป มีการใช้กันหลากหลายโดยส่วนมากจะเป็นนักร้องผู้หญิง เช่น มารายห์ แครี, คริสตินา อากีเลรา, มินนี่ ริเปอร์ตัน, อารีอานา กรานเด ส่วนในนักร้องผู้ชายมีการบันทึกจากกินเนสบุ๊คว่า อดัม โลเปซ เป็นผู้ชายที่มีเสียงร้องสูงที่สุดที่ (C#8) มีความกว้างถึง 8 ออกเตฟ
ส่วนในนักร้องผู้หญิงที่ได้ถูกบันทึกในกินเนสบุ๊คปี 2005 ว่ามีเสียงที่สูงที่สุดในโลก คือ จอร์เจีย บราวน์ (G10 หรือ 25 kHz)
ในประเทศไทยมีนักร้องหญิงที่สามารถใช้ช่องเสียงดังกล่าวได้ เช่น ศรัณย์รัชต์ ดีน และ มาลีวัลย์ เจมีน่า เป็นต้น
การอธิษฐานในศาสนาคริสต์

มารีย์ชาวมักดาลากำลังอธิษฐาน วาดโดย Ary Scheffer (1795–1858).
การอธิษฐาน (ศัพท์โปรเตสแตนต์) หรือ การภาวนา (ศัพท์คาทอลิก) ในศาสนาคริสต์ (อังกฤษ: Christian prayer) หมายถึง ตั้งใจมุ่งผลอย่างใดอย่างหนึ่ง ตั้งจิตปรารถนา ตั้งจิตขอร้องต่อสิ่งที่ตนถือว่าศักดิ์สิทธิ์เพื่อผลอย่างใดอย่างหนึ่ง
การสูญความรู้สึกที่ไม่สัมพันธ์

การสูญความรู้สึกที่ไม่สัมพันธ์ (อังกฤษ: Dissociated sensory loss)
เป็นรูปแบบความเสียหายทางประสาทที่เกิดจากรอยโรคที่ลำเส้นใยประสาทลำเดียวที่ไขสันหลัง
ซึ่งทำให้เสียความรู้สึกเกี่ยวกับสัมผัสละเอียดและอากัปกิริยาในร่างกายซีกหนึ่งโดยต่ำกว่าหรือเท่ากับรอยโรค
โดยไม่เสียความรู้สึกเจ็บและความเย็นร้อน หรืออาจเกิดตามนัยตรงกันข้าม
อีกนัยหนึ่ง เป็นรูปแบบความเสียหายทางประสาทที่เกิดจากรอยโรคที่ข้างเดียว (ในสองข้าง) ของไขสันหลัง
ซึ่งทำให้เสียความรู้สึกเกี่ยวกับสัมผัสละเอียดและอากัปกิริยาในร่างกายซีกหนึ่งโดยต่ำกว่าหรือเท่ากับรอยโรค
และเสียความรู้สึกเจ็บและความเย็นร้อนอีกซีกหนึ่งต่ำกว่าหรือเท่ากับรอยโรค
ความไม่สัมพันธ์กันเช่นนี้มาจากการส่งข้อมูลสัมผัสละเอียดบวกอากัปกิริยา กับความเจ็บปวดบวกอุณหภูมิ ผ่านวิถีประสาทที่ต่างกันไปยังสมอง
การเสียความรู้สึกเจ็บและอุณหภูมิเกิดจากความเสียหายที่ spinothalamic tract ด้านข้างของไขสันหลัง
ซึ่งวิ่งข้ามไขสันหลังในระดับใกล้ ๆ กับที่ใยประสาทวิ่งเข้าไขสันหลัง แล้วดำเนินขึ้นไปยังสมองในซีกตรงข้ามของร่างกายจากจุดเริ่มต้น (first order neuron)
คือ วิ่งขึ้นในด้านตรงข้าม (contralateral)
ให้สังเกตว่า รอยโรคที่ลำเส้นใยประสาทของ spinothalamic tract ด้านข้างในระดับหนึ่ง ๆ จะไม่ทำให้เสียความรู้สึกใน dermatome 
ที่อยู่ในระดับเดียวกัน
เพราะใยประสาทที่เข้าไปในไขสันหลังจะวิ่งขึ้นตาม tract of Lissauer ในซีกร่างกายเดียวกัน 1-2 ข้อกระดูกสันหลังก่อนจะข้ามไขว้ทแยงไปอีกด้านหนึ่ง และดังนั้น จึงอ้อมผ่านลำเส้นใยประสาทซีกร่างกายตรงกันข้ามที่เสียหาย
ส่วนการสูญการรู้สัมผัสละเอียดและอากัปกิริยา จะมาจากความเสียหายต่อทางเดินประสาท dorsal column ในไขสันหลัง
ซึ่งไม่ข้ามทแยงไปซีกตรงกันข้ามจนกระทั่งถึงก้านสมอง
และดังนั้น จึงวิ่งขึ้นตามไขสันหลังในซีกเดียวกัน (ipsilateral) กับเซลล์ประสาทรับความรู้สึกที่เป็นจุดเริ่มต้น
นี่จึงหมายความว่า รอยโรคที่ dorsal column จะทำให้เสียความรู้สึกสัมผัสละเอียดและอากัปกิริยาในระดับใต้รอยโรคซีกร่างกายเดียวกัน
เทียบกับรอยโรคที่ spinothalamic tract ซึ่งจะทำให้เสียความรู้สึกเจ็บปวดและอุณหภูมิในระดับใต้รอยโรคซีกร่างกายตรงกันข้าม
ดังนั้น การมีอาการ Dissociated sensory loss แสดงนัยว่า มีรอยโรคเฉพาะที่ภายในไขสันหลังหรือก้านสมอง
ตำแหน่งรอยโรคในไขสันหลังจะมีผลต่ออาการ ยกตัวอย่างเช่น รอยโรคที่ไขสันหลัง (เช่นของกลุ่มอาการเหตุไขสันหลังเป็นโพรง [syringomyelia]) ซึ่งเป็นความเสียหายต่อ second order neuron ของ spinothalamic tract ช่วงที่กำลังข้ามทแยงในไขสันหลัง จะทำให้เสียความรู้สึกเจ็บและอุณหภูมิโดยไม่เสียสัมผัสละเอียดและอากัปกิริยา
เหตุต่าง ๆ ของอาการนี้รวมทั้ง
เบาหวาน
กลุ่มอาการเหตุไขสันหลังเป็นโพรง (syringomyelia)
Brown-Séquard syndrome
Lateral medullary syndrome หรือ Wallenberg's syndrome
Anterior spinal artery thrombosis
Tangier disease
Subacute combined degeneration
โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง
Tabes dorsalis
Friedreich's ataxia (หรือ spinocerebellar degeneration ประเภทอื่น ๆ)
เชิงอรรถ

↑  dermatome เป็นบริเวณผิวหนัง ที่ได้ใยประสาทจากเส้นประสาทไขสันหลัง (spinal nerve) เพียงเส้นเดียวเป็นหลัก
มีเส้นประสาทไขสันหลัง 8 เส้นในระดับคอ (cervical ยกเว้น C1 ซึ่งไม่มี dermatome) 12 เส้นระดับอก (thoracic) 5 เส้นระดับเอว (lumbar) และ 5 เส้นระดับกระเบนเหน็บ (sacral) โดยแต่ละเส้นจะส่งความรู้สึกรวมทั้งความเจ็บปวดจากบริเวณผิวหนังที่เฉพาะเจาะจงไปยังระบบประสาทกลาง (CNS)
แหล่งอ้างอิงอื่น ๆ

Gardner, Esther P; Johnson, Kenneth O (2013a). "22 - The Somatosensory System: Receptors and Central Pathway". Principles of Neural Science (5th ed.). United State of America: McGraw-Hill. pp. 475-497. ISBN 978-0-07-139011-8. {{cite book}}: |ref=harv ไม่ถูกต้อง (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |editors= ถูกละเว้น แนะนำ (|editor=) (help)
"10 - Pain". Neuroscience (4th ed.). Sinauer Associates. 2008b. pp. 231–251. ISBN 978-0-87893-697-7. {{cite book}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |editors= ถูกละเว้น แนะนำ (|editor=) (help)
Saladin, KS (2010a). "13: The Spinal Cord, Spinal Nerves, and Somatic Reflexes". Anatomy and Physiology: The Unity of Form and Function (5th ed.). New York: McGraw-Hill. ISBN 978-0-39-099995-5. {{cite book}}: |ref=harv ไม่ถูกต้อง (help)
การสร้างภาพโดยกิจด้วยเรโซแนนท์แม่เหล็ก

นักวิจัยกำลังดูภาพ fMRI
การสร้างภาพโดยกิจด้วยเรโซแนนท์แม่เหล็ก (อังกฤษ: Functional magnetic resonance imaging  หรือ  functional MRI)  เป็นการสร้างภาพด้วยเรโซแนนซ์แม่เหล็กวิธีหนึ่งที่วัดการทำงานของสมอง  โดยจับความเปลี่ยนแปลงของการเดินโลหิตที่สัมพันธ์กัน  เนื่องจากว่า  การเดินโลหิตในสมองและการทำงานของเซลล์ประสาทนั้นควบคู่กัน  เมื่อเขตหนึ่งในสมองกำลังทำงานอยู่  การเดินโลหิตในเขตนั้นก็เพิ่มขึ้นด้วย
แบบหลักของ  fMRI  ใช้ค่าความต่างของ  BOLD  (blood-oxygen-level-dependent)  ค้นพบโดย  ดร. เซจิ โอกาวา  นี่เป็นการตรวจสมองและร่างกายแบบพิเศษเพื่อที่จะสร้างภาพการทำงานของเซลล์ประสาทในสมองหรือในไขสันหลัง  ในมนุษย์หรือในสัตว์  โดยจับภาพความแปรเปลี่ยนของการเดินโลหิต  (hemodynamic response)  เมื่อเทียบกับพลังงานที่เซลล์ประสาทใช้  ตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ  1990  fMRI  ได้กลายเป็นวิธีหลักในงานวิจัยเกี่ยวกับสมองเพราะว่าเป็นวิธีที่ไม่ต้องใช้ยาฉีด ไม่ต้องใช้ศัลยกรรม  ไม่ต้องกินยา  และไม่ต้องใช้กัมมันตรังสี
fMRI  เป็นเทคนิคที่ใช้ทั้งในงานวิจัยและในการรักษา  (แม้ว่าจะใช้น้อยกว่าในการรักษา)  สามารถใช้ร่วมกับการตรวจวัดสมองโดยวิธีอื่นๆ เช่น  EEG  และ  NIRS  นักวิจัยกำลังค้นหาเทคนิคใหม่ๆ ที่เพิ่มความละเอียดทั้งโดยพื้นที่และโดยกาลเวลา  เทคนิคเหล่านั้นมักจะใช้ค่าการวัดอย่างอื่นที่ไม่ใช่ค่า  BOLD
คำอธิบายคร่าวๆ

การสร้างภาพโดยวิธี  fMRI  ใช้เทคโนโลยีการสร้างภาพของ  MRI ที่มีมาก่อน  บวกกับการค้นพบคุณสมบัติของโลหิตที่สมบูรณ์ด้วยออกซิเจน  การสร้างภาพสมองด้วย  MRI  นั้นใช้สนามแม่เหล็กที่มีความเข้มสูงและคงที่เพื่อที่จะจัดแนวของนิวเคลียสในส่วนของสมองที่ต้องการจะศึกษา  หลังจากนั้น  สนามแม่เหล็กที่มีความเข้มสูงยิ่งกว่านั้น  คือสนามแม่เหล็กเกรเดียนต์  (gradient field)  ก็จะถูกปล่อยเพื่อปรับให้นิวเคลียสเหล่านั้นมีระดับแม่เหล็กที่สูงยิ่งขึ้นไป  และนิวเคลียสในแต่ละที่ในสมองก็จะได้รับผลต่างๆ กัน  เมื่อสนามแม่เหล็กเกรเดียนต์ถูกระงับ  นิวเคลียสเหล่านั้นก็กลับคืนไปสู่ภาวะเดิมอย่างช้าๆ  และพลังงานที่นิวเคลียสเหล่านั้นปลดปล่อย  ก็จะถูกวัดด้วยขดลวดเพื่อบันทึกตำแหน่งและพิกัดของนิวเคลียสเหล่านั้น  ดังนั้น  ภาพที่ทำด้วย  MRI  จึงเป็นภาพนิ่งของโครงสร้างของสมอง  ส่วนวิวัฒนาการที่สำคัญของ  fMRI  ก็คือการขยายสมรรถภาพของ  MRI  ให้บันทึกความเปลี่ยนแปลงในสมองที่เกิดจากการทำงานของเซลล์ประสาท การตรวจพบความเปลี่ยนแปลงนั้นเป็นไปได้ก็เพราะปฏิกิริยาต่อสนามแม่เหล็กที่ต่างกันระหว่างโลหิตแดง  (สมบูรณ์ด้วยออกซิเจน)  และโลหิตดำ  (ขาดออกซิเจน)
รู้กันมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1890  แล้วว่า  ความเปลี่ยนแปลงของการเดินโลหิตและระดับออกซิเจนของโลหิตในสมอง  (เรียกรวมๆ กันว่า  hemodynamics)  มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับการทำงานของเซลล์ประสาท  เมื่อเซลล์ประสาททำงาน  การเดินโลหิตเฉพาะที่ที่ไปสู่สมองเขตนั้นก็เพิ่มขึ้น  และโลหิตที่สมบูรณ์ด้วยออกซิเจนก็เข้าไปแทนที่โลหิตที่ขาดออกซิเจนประมาณ  ๒  วินาทีหลังจากเซลล์เริ่มทำงาน  การเพิ่มขึ้นของการเดินโลหิตนั้นถึงจุดสูงสุดในช่วงเวลา  4-6  วินาที  ก่อนที่จะลดลงไปสู่ระดับเดิม  (และโดยปกติแล้วจะลดลงไปถึงระดับที่น้อยกว่าระดับเดิม)  ส่วนออกซิเจนนั้นถูกขนส่งไปโดยโมเลกุลเฮโมโกลบินในเม็ดเลือดแดง แต่เฮโมโกลบินที่ขาดออกซิเจน  (Deoxygenated hemoglobi, ตัวย่อ  dHb)  นั้นมีระดับแม่เหล็กที่สูงกว่าเฮโมโกลบินที่สมบูรณ์ด้วยออกซิเจน  (oxygenated hemoglobin,  ตัวย่อ  Hb)  ที่จริงๆแล้ว  ไม่ถูกดึงดูดเพราะสนามเหล็ก  (คือมีคุณสมบัติเป็นไดอะแมกเนติก)  ความแตกต่างกันนี้ทำให้เกิดสัญญาณแม่เหล็กที่แตกต่างกัน  เนื่องจากว่าโลหิตที่เป็นไดอะแมกเนติกเข้าไปรบกวนสนามแม่เหล็กของเครื่อง MRI น้อยกว่า  ความแตกต่างนี้ทำให้รู้ถึงตัวเซลล์ประสาทที่กำลังทำงานอยู่ในช่วงเวลาหนึ่ง
ดู

การตรวจเอกซ์เรย์คอมพิวเตอร์ (CT Scan, CAT Scan)
อ่านเพิ่ม

Langleben, D.D.; Schroeder, L.; Maldjian, J.A.; Gur, R.C.; McDonald, S.; Ragland, J.D.; O'Brien, C.P.; Childress, A.R. (March 2002). "Brain Activity during Simulated Deception: An Event-Related Functional Magnetic Resonance Study". NeuroImage. 15 (3): 727–732. doi:10.1006/nimg.2001.1003. PMID 11848716. S2CID 14676750.
Mehagnoul-Schipper, D. Jannet; van der Kallen, Bas F.W.; Colier, Willy N.J.M.; van der Sluijs, Marco C.; van Erning, Leon J.Th.O.; Thijssen, Henk O.M.; Oeseburg, Berend; Hoefnagels, Willibrord H.L.; Jansen, René W.M.M. (May 2002). "Simultaneous measurements of cerebral oxygenation changes during brain activation by near-infrared spectroscopy and functional magnetic resonance imaging in healthy young and elderly subjects". Human Brain Mapping. 16 (1): 14–23. doi:10.1002/hbm.10026. PMC 6871837. PMID 11870923.
Sally Satel; Scott O. Lilienfeld (2015). Brainwashed: The Seductive Appeal of Mindless Neuroscience. Basic Books. ISBN 978-0465062911.
แหล่งข้อมูลอื่น

www.mri-tutorial.com MRI-TUTORIAL.COM – A free learning repository about neuroimaging
BrainMapping.ORG project – Community web site for information Brain Mapping and methods
fMRI Videos at RadiologyTube.com เก็บถาวร 2020-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – A collection of fMRI videos
Columbia University Program for Imaging and Cognitive Sciences: fMRI
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี
การออกแบบ

"ออกแบบ" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับนักแสดง ดูที่ ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง
ตัวอย่างการออกแบบโครงสร้างและเพดาน
การออกแบบ (อังกฤษ: design) หมายถึง  การสร้างสรรค์สิ่งใหม่ หรือปรับปรุงดัดแปลงสิ่งที่มีอยู่ให้ดีขึ้น และมีรูปแบบที่เปลี่ยนไปจากเดิม การถ่ายทอดรูปแบบจากความคิดออกมาเป็นผลงาน ที่ผู้อื่นสามารถมองเห็น รับรู้ หรือสัมผัสได้ ซึ่งการออกแบบครอบคลุมถึงการออกแบบวัตถุ ระบบ หรือ ปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์ และยังรวมไปถึง การคิดเชิงออกแบบ (design thinking) แบบที่ออกมาอาจเป็นสิ่งที่เป็นไปได้จริง หรือแบบที่เป็นเพียงนามธรรมก็ได้
ผู้ที่ออกแบบจะเรียกว่า นักออกแบบ ซึ่งหมายถึงคนที่ทำงานวิชาชีพในสาขาการออกแบบที่แตกต่างกันไป เช่น นักออกแบบแฟชั่น, นักออกแบบแนวความคิด หรือนักออกแบบเว็บไซต์
การออกแบบนั้นมีความจำเป็นที่ต้องพิจารณาด้าน สุนทรียศาสตร์ ประโยชน์ใช้สอย หลักเศรษฐศาสตร์ และมุมมองสังคมการเมือง ทั้งในสิ่งที่ออกแบบและขั้นตอนการออกแบบ การออกแบบอาจเกี่ยวข้องกับการค้นหาข้อมูล ความคิด การทำแบบจำลอง การปรับแก้แบบแบบมีปฏิสัมพันธ์ และ การรื้อแบบใหม่ (re-design) ขณะที่ความหลายหลายของการออกแบบอาจรวมไปถึง เสื้อผ้า ส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ ตึกระฟ้า เอกลักษณ์องค์กร การจัดการกระบวนการทางธุรกิจ หรือแม้กระทั่งกระบวนการออกแบบเอง
การแบ่งประเภทของงานออกแบบ งานออกแบบเป็นสื่อกลางความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ และมนุษย์ กับวัตถุ ดังนั้นงานออกแบบจึงไม่อาจทำได้เพียงเพื่อความต้องการส่วนตนแต่จะต้อง คำนึงถึงความต้องการของผู้อื่นและสภาพแวดล้อมด้วย สภาพแวดล้อมในที่นี้ คือ สภาพวัตถุ วัฒนธรรมและพฤติกรรมของคนในสังคม ซึ่งอาจแบ่งประเภทของงาน ออกแบบกว้าง ๆ ได้เป็น 3 ประเภท คือ
งานออกแบบเพื่อประโยชน์ใช้สอย
งานออกแบบเพื่อการติดต่อสื่อสาร
งานออกแบบเพื่อคุณค่าทางความงาม
การสงบศึก

การให้สัตยาบันในสนธิสัญญามุนสเตอร์ ค.ศ. 1648
การสงบศึก คือข้อตกลงอย่างเป็นทางการของฝ่ายที่ทำสงครามเพื่อยุติการต่อสู้ ซึ่งไม่จำเป็นต้องเป็นการสิ้นสุดของสงคราม เนื่องจากอาจเป็นเพียงการยุติความเป็นปรปักษ์ในขณะที่พยายามเจรจาเพื่อสันติภาพที่ยั่งยืน
วันสงบศึก

บทความหลัก: วันสงบศึก
วันสงบศึก (อังกฤษ: Armistice Day) จัดตรงกับวันที่ 11 พฤศจิกายน เป็นวันเฉลิมฉลองการสงบศึกที่ลงนามระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตรกับเยอรมนีที่ป่ากงเปียญ ประเทศฝรั่งเศสเวลา 5:45 นาฬิกา ในการยุติความเป็นปรปักษ์บนแนวรบด้านตะวันตก ซึ่งมีผลใช้บังคับเมื่อ "ชั่วโมงที่สิบเอ็ด ของวันที่สิบเอ็ด ของเดือนที่สิบเอ็ด" ของ ค.ศ. 1918 แต่รายงานจากโทมัส อาร์. โกเวนล็อก เจ้าหน้าที่ข่าวกรองหน่วยแรกของสหรัฐ บันทึกว่ายังคงมีการยิงกันจนถึงเวลากลางคืน เดิมที วันสงบศึกสิ้นสุดลงในเวลา 36 วัน และมีการขยายเวลาเรื่อย ๆ ท้ายที่สุดมีการลงนามสนธิสัญญาแวร์ซาย สนธิสัญญาสันติภาพอย่างเป็นทางการในปีถัดมา
ประวัติศาสตร์ยุคใหม่ตอนต้น

การสงบศึกโคเปนเฮเกน - ในปี ค.ศ. 1537 เพื่อยุติสงครามเดนมาร์ก
การสงบศึกสทูห์มส์ดอร์ฟ - ในปี ค.ศ. 1635 ระหว่าง เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย กับ สวีเดน
สัญญาสันติภาพเว็สท์ฟาเลิน - ในปี ค.ศ. 1648 เพื่อยุติ สงครามสามสิบปี และ สงครามแปดสิบปี
คริสต์ศตวรรษที่ 19

การสงบศึกซนาร์ม - ระหว่างจักรวรรดิออสเตรียกับจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง ค.ศ. 1809
การสงบศึกมัลเมอ - ระหว่างเดนมาร์กกับปรัสเซีย ค.ศ. 1848 เพื่อยุติสงครามชเลสวิชครั้งที่หนึ่ง
การสงบศึกแวร์ซาย - ระหว่างฝรั่งเศสกับปรัสเซีย (ต่อมาเยอรมนี) ค.ศ. 1871 เพื่อยุติสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย