stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กอล์ฟ-ไมค์
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
 facebook.com/golfpichayaofficial Facebook fanpage กอล์ฟ  facebook.com/M1KEANGELO Facebook fanpage ไมค์  facebook.com/MikeDAngeloInternationalFanpage/ เพจแฟนคลับไมค์อินเตอร์  facebook.com/people/Pirat-Nitipaisalkul/100001045922502/  facebook.com/golfmikeworld/ กอล์ฟไมค์เวิลด์แฟนเพจ (2020)  GMZCLUB เก็บถาวร 2009-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  กอล์ฟ-ไมค์ ดอตคอม เก็บถาวร 2009-08-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  กอล์ฟไมค์เวิลด์ เก็บถาวร 2008-06-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  กอล์ฟ-ไมค์ ไทยแลนด์ เก็บถาวร 2007-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  กอล์ฟ-ไมค์ ทรูไลฟ์ เก็บถาวร 2007-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  กอล์ฟ-ไมค์ จีเมมเบอร์ เก็บถาวร 2008-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  GolfMike by TG:  Page golf-mike.com  G-Golf Mike D. Angelo  กลุ่ม Golf Mike Solo Album  กลุ่ม แฟนคลับ กอล์ฟ-น้องไมค์  กลุ่ม Mike D. Angelo Family  กลุ่ม Mike D.Angelo Taiwan FC 台灣粉絲後援會  Golf Pichaya Youtube Channel  Mike Angelo Youtube Channel  IG ของ กอล์ฟ @golfpichaya  IG ของ ไมค์ @m1keangelo  Twitter ของกอล์ฟ  Twitter ของไมค์  Mike Angelo International Fanpage Youtube Channel  
| ด ค กรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2500–2525:  เจิม ปั้นอำไพ (2500)  ประจวบ ฤกษ์ยามดี (2501)  สมควร กระจ่างศาสตร์ (2502)  ประจวบ ฤกษ์ยามดี (2503)  ส. อาสนจินดา (2505)  ทัต เอกทัต (2506)  ดอกดิน กัญญามาลย์ (2507)  อดินันท์ สิงห์หิรัญ (2508)  กรุง ศรีวิไล (2517)  เศรษฐา ศิระฉายา (2519)  มานพ อัศวเทพ (2520)  ไกรลาศ เกรียงไกร (2522)  ภิญโญ ปานนุ้ย (2524)  อโนเชาว์ ยอดบุตร (2525) 
2525–2550:  ดี๋ ดอกมะดัน (2526)  ชาลี อินทรวิจิตร (2527)  โรม อิศรา (2528)  ส. อาสนจินดา (2529)  พีท ทองเจือ (2530)  พิศาล อัครเศรณี (2531)  อำนาจ อนุลักษณ์ (2532)  สุเทพ ประยูรพิทักษ์ (2533)  สมบัติ เมทะนี (2534)  วรเชษฐ์ นิ่มสุวรรณ (2535)  ส. อาสนจินดา (2536)  วิลลี่ แมคอินทอช (2537)  อภิชาติ หาลำเจียก (2538)  ญาณี ตราโมท (2539)  อนันต์ บุนนาค (2540)  ดอม เหตระกูล (2541)  อรรถพร ธีมากร (2542)  ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล (2543)  สุเทพ โพธิ์งาม (2544)  ฉัตร มงคลชัย (2545)  อดุลย์ ดุลยรัตน์ (2547)  โก๊ะตี๋ อารามบอย (2549) 
2551-2557:  จิรายุ ละอองมณี (2555)  พิชญะ นิธิไพศาลกุล (2557)  หม่อมราชวงศ์มงคลชาย ยุคล (2560) 
| ด ค กรางวัลสตาร์พิกส์ไทยฟิล์มอะวอดส์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
พ.ศ. 2546 – 2550:  เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์ (2546)  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2547)  นิรุตติ์ ศิริจรรยา (2548)  เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง (2549)  ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี (2550) 
พ.ศ. 2551 – 2562:  สรพงศ์ ชาตรี (2551)  จิรายุ ละอองมณี (2552)  สอาด เปี่ยมพงษ์สานต์ (2553)  ณัฐวุฒิ สกิดใจ (2554)  ปรมะ อิ่มอโนทัย (2555)  กิตติศักดิ์ ปฐมบูรณา (2556)  พิชญะ นิธิไพศาลกุล (2557)  ดนัย จารุจินดา (2558)  ณัฐสิทธิ์ โกฏิมนัสวนิชย์ (2559)  ยู แท-โอ (2560)  อนุชิต สพันธุ์พงษ์ (2561)  ขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย (2562)  ธิติ มหาโยธารักษ์ (2563)  ณัฏฐ์ กิจจริต (2564)
นางงามจักรวาล 2022

การประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 71
| นางงามจักรวาล 2022 |
| --- | --- |
อาร์บอนนีย์ เกเบรียล ผู้ชนะการประกวด
วันที่: 14 มกราคม ค.ศ. 2023
พิธีกร: จีนนี ไม โอลิเวีย คัลโป แคทรีโอนา เกรย์ ซูรี ฮอลล์
สถานที่จัด: นิวออร์ลีนส์ มอเรียล คอนเวนชัน เซ็นเตอร์, นิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา สหรัฐ
ถ่ายทอดทาง: เอบีเอส-ซีบีเอ็น เตเลมุนโด เจเคเอ็น 18 เจเคเอ็น-ซีเอ็นบีซี Azteca Uno วีทีวี2
เข้าร่วมประกวด: 84
ผ่านเข้ารอบ: 16
เข้าร่วมครั้งแรก: ภูฏาน
ถอนตัว: เดนมาร์ก ไอร์แลนด์ อิสราเอล ฮังการี คาซัคสถาน ลัตเวีย เคนยา โมร็อกโก โรมาเนีย สวีเดน
กลับมาเข้าร่วม: แองโกลา เบลีซ อินโดนีเซีย คีร์กีซสถาน เลบานอน มาเลเซีย พม่า เซนต์ลูเซีย เซเชลส์ สวิตเซอร์แลนด์ ตรินิแดดและโตเบโก อุรุกวัย
ผู้ชนะเลิศ: อาร์บอนนีย์ เกเบรียล  สหรัฐ
นางงามมิตรภาพ: โซฟิอา เดปาซิเอร์ลา  ชิลี แม็กซีน ฟอร์โมซา  มอลตา
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม: วิกตอเรีย อพานาเซนโก  ยูเครน
← 20212023 →
นางงามจักรวาล 2022 (อังกฤษ: Miss Universe 2022) เป็นการจัดประกวดนางงามจักรวาล ครั้งที่ 71 และเป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งแรกของ เจเคเอ็น เมตาเวิร์ส ไอเอ็นซี ในเครือเจเคเอ็น โกลบอล กรุ๊ป จากประเทศไทย หลังจากเข้าซื้อกิจการทั้งหมดขององค์กรนางงามจักรวาล (MUO) มาจากเอนเดฟเวอร์ของสหรัฐ การประกวดจัดขึ้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2023 ตามเวลาท้องถิ่น ณ นิวออร์ลีนส์มอเรียล คอนเวนชัน เซ็นเตอร์ณ นครนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา สหรัฐ
เจ้าภาพ

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 หนังสือพิมพ์ El Vocero ของปวยร์โตรีโกรายงานว่าองค์กรนางงามจักรวาล (MUO; ในขณะนั้นเอนเดฟเวอร์ของสหรัฐยังเป็นเจ้าของ) ได้ส่งอีเมลถึงผู้อำนวยการระดับประเทศ โดยระบุว่า นางงามจักรวาล 2022 จะจัดขึ้นในช่วงไตรมาสแรกของปี ค.ศ. 2023 เนื่องจากมีการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 ในเดือนพฤศจิกายนและธันวาคม เพื่อไม่ให้เกิดการชนกันของกิจกรรมและการถ่ายทอดสด El Vocero ยังคาดการณ์ด้วยว่า ลอสแอนเจลิส, ไมแอมี, นิวออร์ลีนส์ สหรัฐ และ เมืองญาจาง จังหวัดคั้ญฮหว่า ประเทศเวียดนาม เป็นหนึ่งในเมืองที่จะเป็นเจ้าภาพจัดการประกวด ต่อมาไม่นาน พอลลา ชูการ์ต ประธาน MUO ให้สัมภาษณ์กับ ABS-CBN News and Current Affairs ว่าการประกวดจะจัดขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 2023 โดยยืนยันว่าสาเหตุของการเลื่อนคือเพื่อเลี่ยงฟุตบอลโลก 2022 ต่อมาเมื่อวันที่ 19 กันยายน MUO ประกาศว่าการประกวดจะจัดขึ้นในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2023 ตามเวลาท้องถิ่นที่นิวออร์ลีนส์ มอเรียล คอนเวนชัน เซนเตอร์ ในนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา สหรัฐ
ทั้งนี้ ครั้งนี้จะเป็นครั้งที่ 4 ในประวัติศาสตร์ของการประกวดที่จัดงานหลังจากสิ้นสุดปีปฏิทิน ตั้งแต่นางงามจักรวาล 2014, นางงามจักรวาล 2016 และ นางงามจักรวาล 2020 ซึ่งจัดการประกวดขึ้นในปีถัดจากนั้น
ผลการประกวด

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
 นางงามจักรวาล 2022:   สหรัฐ - อาร์บอนนีย์ เกเบรียล
รองอันดับ 1:   เวเนซุเอลา – อามันดา ดูดาเมล
รองอันดับ 2:   สาธารณรัฐโดมินิกัน – อันเดรอินา มาร์ติเนซ
5 คนสุดท้าย:   กูราเซา – กาบริเอลา โดส ซานโตส   ปวยร์โตรีโก – แอชลีย์ การิญโญ
16 คนสุดท้าย:   ออสเตรเลีย – โมนีก ไรลีย์   แคนาดา – อาเมเลีย ทู   โคลอมเบีย – มาริอา เฟร์นันดา อาริสติซาบัล   เฮติ – มีเดอลีน เฟลีซอร์   อินเดีย – ทิวิตะ ไร   ลาว – payengxa lor   เปรู – อาเลเซีย โรเบกโน   โปรตุเกส – แตลมา มาไดรา   แอฟริกาใต้ – ดาวี โนเกอรี   สเปน – อาลิเซีย เฟาเบล   ตรินิแดดและโตเบโก – ทา จาเน เรมี
§ – ผ่านเข้ารอบ 16 คนสุดท้ายจากการโหวตออนไลน์
รางวัลพิเศษ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
Leadership Awards ImpacWayv:   ไทย – แอนนา เสืองามเอี่ยม
นางงามมิตรภาพ:   ชิลี – โซฟิอา เดปาซิเอร์   มอลตา – แม็กซีน ฟอร์โมซา
ผ้าคลุมชุดว่ายน้ำจากการโหวต:   เวียดนาม – เหงียน ถิ หง็อก เจิว
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   ยูเครน – วิกตอเรีย อพานาเซนโก
แฟนโหวต:   ลาว – ปาเย็งซา ลอ
กรรมการ

เมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2023 องค์กรได้ประกาศคณะกรรมการคัดเลือก:
ฆิเมนา นาบาร์เรเต – นักแสดง นางแบบ พิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวเม็กซิกัน และนางงามจักรวาล 2010
บิก ฟรีเดีย – แร็ปเปอร์และนักแสดงชาวอเมริกัน
มารา มาร์ติน – นางแบบชาวอเมริกันและผู้ร่วมก่อตั้ง ไวรัล มีเดีย พีอาร์
เวนดี ฟิตซ์วิลเลียม – นักแสดงหญิง นางแบบ ทนายความชาวตรินิแดด และนางงามจักรวาล 1998
เอมิลี ออสติน – นักแสดงหญิง นักข่าวกีฬา นางแบบชาวอเมริกัน และผู้มีอิทธิพลทางสื่อสังคม
โอลิเวีย คีโด – ประธานบริหารและผู้ก่อตั้งโอสกินเมดสปา
เมียร์กา เดลลาโนส – พิธีกรรายการโทรทัศน์และวิทยุ นักข่าว นักเขียน และนักสังคมสงเคราะห์ชาวอเมริกัน
สเวตา พาเทล – นักเขียน สมาชิกสภาฟอบส์ และผู้ก่อตั้งฮีลเวดา
โอลิเวีย จอร์แดน – นักแสดง นางแบบ พิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวอเมริกัน และมิสยูเอสเอ 2015 (กรรมการเฉพาะรอบพรีลิมมิเนรี)
แคทลีน เวนเทรลลา – ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการตลาดของอิมแพ็กเวย์วี (กรรมการเฉพาะรอบพรีลิมมิเนรี)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กนางงามจักรวาล |
| --- | --- |
 1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959  1960  1961 
 1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970  1971 
 1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980  1981 
 1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990  1991 
 1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001 
 2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011 
 2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021 
 2022  2023  2024  2025 
 ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศและผู้เข้ารอบสุดท้าย  ควีนส์ทวีป  รางวัลพิเศษ  ประเทศ 
นิวออร์ลีนส์ เออร์เนส เอ็น. มอเรียล คอนเวนชัน เซ็นเตอร์ ณ นิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา สหรัฐ, สถานที่สำหรับการประกวดนางงามจักรวาล 2022
แผนที่แสดงประเทศที่เข้าร่วมประกวดนางงามจักรวาล 2022
ไอดอล (เพลงโยอาโซบิ)

เพลงประกอบอนิเมะเรื่องเกิดใหม่เป็นลูกโอชิ
Error ซิงเกิลโดยโยอาโซบิ
"ไอดอล" (アイドル, Aidoru) เป็นเพลงของวงดนตรีชาวญี่ปุ่นโยอาโซบิ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 เมษายน 2566 โดยค่ายเพลงโซนีเจแปน เพลงนี้ใช้เป็นเพลงประกอบเพลงเปิดอนิเมะญี่ปุ่นเรื่องเกิดใหม่เป็นลูกโอชิ ที่เขียนโดยอากะ อาคาซะกะ
ชาร์ต

| ชาร์ต (2566) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
Global 200 (Billboard): 9
Hong Kong (Billboard): 2
Japan (Japan Hot 100): 1
Japan Hot Animation (Billboard Japan): 1
Japan Combined Singles (Oricon): 1
Malaysia (Billboard): 19
New Zealand Hot Singles (RMNZ): 19
Singapore (RIAS): 10
South Korea (Circle): 68
Taiwan (Billboard): 2
US World Digital Song Sales (Billboard): 7
Vietnam (Vietnam Hot 100): 27
| ชาร์ต (2566) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
Japan Digital Singles (Oricon): 8
การรับรอง

| ประเทศ> สตรีมมิง | การรับรอง> สตรีมมิง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย> สตรีมมิง |
| --- | --- | --- |
| Japan (RIAJ) | Gold | 50,000,000† |
 †ตัวเลขสตรีมมิงเท่านั้นขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
ประวัติวางจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | ฉบับ | ค่าย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หลากหลาย | 12 เมษายน 2566 | ดิจิทัลดาวน์โหลด สตรีมมิง | ต้นฉบับ (ภาษาญี่ปุ่น) | โซนีเจแปน |  |
| หลากหลาย | 26 พฤษภาคม 2566 | ดิจิทัลดาวน์โหลด สตรีมมิง | ภาษาอังกฤษ | โซนีเจแปน |  |
| ญี่ปุ่น | 21 มิถุนายน 2566 | ซีดีซิงเกิล | ลิมิเต็ด | โซนีเจแปน |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการอนิเมะ
45510 ที่ Weekly Young Jump
นครนิวยอร์ก
ประวัติ

เดิมทีนิวยอร์กเป็นที่อยู่ของชนอเมริกันพื้นเมืองที่เรียกว่า “เลนาเป” (Lenape) ขณะนั้นมีประชากรประมาณ 5,000 คน ซึ่งอาศัยดินแดนแห่งนี้อยู่นานนับพันปี ก่อนที่จิโอวานี เดอ เวเรซาโน่ (Giovanni da Verrazzano) นักเดินเรือชาวอิตาเลียนจะค้นพบนิวยอร์กใน ค.ศ. 1524 โดยได้รับคำบัญชาจากราชวงศ์ฝรั่งเศส และเรียกดินแดนแห่งนี้ว่า “Nouvelle Angoulême” (New Angoulême ในภาษาอังกฤษ)
ค.ศ. 1614 ชาวยุโรปได้เข้ามาตั้งรกรากอย่างจริงจัง โดยเริ่มก่อตั้งชุมชนค้าผ้าขนสัตว์ของชาวดัตช์ และเรียกดินแดนแห่งนี้ว่า "นิว นีเดอร์แลนด์" (“Nieuw Nederland” ในภาษาดัตช์) เรียกท่าเรือและเมืองในตอนใต้ของเกาะแมนแฮตตันว่า “นิวอัมสเตอร์ดัม” (Nieuw Amsterdam ในภาษาดัตซ์) มี Peter Minuit เป็นผู้ปกครองอาณานิคมนี้ ซึ่งต่อมาเขาได้ซื้อเกาะแมนแฮตตันทั้งหมดจากชนพื้นเมือง ใน ค.ศ. 1626 มูลค่าทั้งหมด 60 กิลเดอร์ (Guilders) หรือประมาณ $1,000 ในปัจจุบัน (ค.ศ. 2006)  แต่ต่อมามีข้อพิสูจน์ว่าไม่จริง กล่าวคือ เกาะแมนฮัตตันถูกซื้อไปด้วยลูกปัดที่ทำจากแก้วในราคา $24 ก่อนที่อังกฤษจะเข้ายึดครองเป็นอาณานิคมของตนใน ค.ศ. 1664 และเปลี่ยนชื่อเมืองใหม่ว่า "นิวยอร์ก" เพื่อเกียรติให้กับ "ดยุคแห่งยอร์คและอัลแบนี" (English Duke of York and Albany) ขณะนั้นคือสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ในช่วงปลายสงครามแองโกล-ดัตช์ครั้งที่ 2 ชาวเนเธอร์แลนด์ได้ยึดครองเกาะรัน  ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอินโดนีเซียปัจจุบัน และเป็นสิ่งที่มีค่ามากในขณะนั้น แลกกับการให้อังกฤษยึดครองนิวอัมสเตอร์ดัม หรือนิวยอร์กในดินแดนอเมริกาเหนือ ส่งผลให้ต่อมาใน ค.ศ. 1700 ประชากรชาวเลนาเปลดลงเหลือเพียง 200 คน
ภายใต้กฎระเบียบของอังกฤษ นิวยอร์กได้เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วกลายเป็นเมืองท่าขนาดใหญ่ที่สำคัญอย่างยิ่ง ใน ค.ศ. 1754 มีการก่อตั้งมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ที่ได้รับสิทธิจากสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ เช่นเดียวกับ มหาวิทยาลัยคิงส์คอลเลจ (King's College) ที่แมนแฮตตันตอนใต้ ก่อนที่จะเกิดการปฏิวัติอเมริกา (American Revolution War) เนื่องจากอาณานิคมทั้งสิบสามที่อยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษต้องการแยกตัวออกเป็นอิสระ และได้ทำการประกาศอิสรภาพในวันที่ 4 กรกฎาคม 1776 นำโดยจอร์จ วอชิงตัน ผู้บัญชาการกองทัพภาคพื้นทวีปของฝ่ายอาณานิคม (Continental Army) มีการรบกับกองทัพอังกฤษทางตอนเหนือของแมนแฮตตัน และบรูคลิน จนกระทั่งสงครามได้สิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1783 โดยชัยชนะเป็นของอดีตอาณานิคม
ภายหลังสงครามยุติลงได้มีการจัดประชุมและประกาศให้นิวยอร์กเป็นเมืองหลวง (จนถึง ค.ศ. 1790) ประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา (United States Constitution) จอร์จ วอชิงตัน ได้รับเลือกตั้งให้เป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนแรก และเข้าแถลงต่อสภาคองเกรสใน ค.ศ. 1789 รวมทั้งมีการร่างกฎบัตรว่าด้วยสิทธิของชาวอเมริกัน (United States Bill of Rights) ณ เฟดเดอรัลฮอล (Federal Hall) (ปัจจุบันคืออนุสรณ์สถานแห่งชาติ) ที่วอลล์สตรีท และถือเป็นการเริ่มต้นดินแดนใหม่ที่ถูกเรียกว่า "สหรัฐอเมริกา" ก่อนที่จะแผ่ขยายอาณาเขตของตนเองจาก 13 รัฐไปถึง 50 รัฐกับอีกหนึ่งเขตปกครองกลาง
ใน ค.ศ. 1898 ได้มีการยกระดับฐานะของนิวยอร์กโดยการรวมเอาบรูคลิน เคาน์ตี้ นิวยอร์ก (ซึ่งรวมถึงส่วนของเดอะบรองซ์ด้วย) เคานตี้ ริชมอนด์ และส่วนตะวันตกของเคาน์ตี้ ควีนส์ เป็นหนึ่งเดียวกัน ให้เป็นมหานครนิวยอร์กมาถึงปัจจุบัน
เขตการปกครอง

นิวยอร์กประกอบด้วย 5 โบโรฮ์ (Borough) โดยในแต่ละโบโรฮ์ก็จะและแบ่งแยกย่อยออกเป็นอีกหลายเขตชุมชนย่อย (Neighborhoods) โดยที่โบโรฮ์จะขึ้นอยู่กับเทศมณฑล หรือ เคาน์ตี้ (County) โดยเป็นเขตการปกครองของรัฐนิวยอร์ก ศูนย์กลางของมหานครนิวยอร์กคือ แมนแฮตตัน ซึ่งเป็นศูนย์กลางความเจริญของทั้งเมือง และถูกล้อมรอบด้วยโบโรฮ์อื่น
เดอะบรองซ์ โบโรฮ์ที่อยู่ทางตอนเหนือสุดของมหานครนิวยอร์ก เป็นที่ตั้งของสนามแยงกี้ สเตเดียม ถิ่นของทีมเบสบอล นิวยอร์ก แยงกี้ ขณะที่สวนสัตว์ในเขตเมืองที่ใหญที่สุดให้สหรัฐอเมริกา อย่าง สวนสัตว์บรองซ์ ก็อยู่ในโบโรฮ์นี้ เดอะบรองซ์ เป็นส่วนเดียวของมหานครนิวยอร์กที่ไม่ได้เป็นเกาะ (เป็นส่วนที่อยู่ติดกับแผ่นดินสหรัฐอเมริกา) และที่นี้ก็ยังเป็นต้นกำเนิดของวัฒนธรรมดนตรี แร็พ และ ฮิปฮอป ด้วย
บรูคลิน เป็นโบโรห์ที่มีประชากรมากที่สุด มีทั้งเขตเขตธุรกิจและเขตที่อยู่อาศัย (นอกจากแมนแฮตตันแล้ว บรูคลินเป็นโบโรห์เดียวที่มีการแบ่งย่านดาวน์ทาวน์ที่ชัดเจน และเป็นเขตธุรกิจที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของนครนิวยอร์ก) ในอดีตบรูคลินมีสถานะเป็นเมืองอิสระไม่ขึ้นอยู่กับการดูแลของเมืองใด จนกระทั่ง ค.ศ. 1898 ได้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของมหานครนิวยอร์ก บรูคลินเป็นที่รู้จักทางด้านความหลายหลายทางด้านผู้คน สังคม วัฒนธรรม รวมถึงเรื่องราวอันเกี่ยวเนื่องกับศิลปะ และเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมยุคเก่าที่ตกทอดมาแต่อดีต โบโรห์นี้ยังมีสถานที่ที่โดดเด่น คือ ชายหาดที่ทอดตัวเป็นแนวยาว และโคนีย์ ไอส์แลนด์ (Coney Island) ที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1870 เป็นหนึ่งในสถานที่พักผ่อนที่น่าสนใจของประเทศนี้
แมนแฮตตัน มีลักษณะเป็นเกาะ ตั้งอยู่ในเทศมณฑลนิวยอร์ก มีประชากร 1,564,798 คน เป็นศูนย์กลางความเจริญในทุกด้าน มีตึกระฟ้าจำนวนมาก เซ็นทรัลพาร์ก พิพิธภัณฑ์ต่างๆ รวมถึงแหล่งท่องเที่ยวตั้งอยู่ แมนแฮตตันเป็นบริเวณที่มีประชากรหนาแน่นที่สุด และค่าครองชีพสูงสุดในสหรัฐอเมริกา ในแมนแฮตตันจะมีแบ่งย่อยออกเป็นเขตชุมชนย่อยอีกหลายเขต เช่น ดาวน์ทาวน์ มิดทาวน์ อัพทาวน์ เฮลคิทเชน โซโห ฮาเล็ม ไชน่าทาวน์ ลิตเติลอิตาลี ไทบีกา เชลซี
ควีนส์ ตั้งอยู่ในเทศมณฑลควีนมีประชากร 2,225,486 คน เป็นเขตที่มีประชากรหลากหลายเชื้อชาติมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา มีพื้นที่มากที่สุดในบรรดา 5 เขต
สแตตัน ไอส์แลนด์ ตั้งอยู่ในเทศมณฑลริชมอนด์ มีประชากร 459,737 คน เป็นเกาะที่อยู่แยกออกไปแตกต่างจากเขตอื่น
เศรษฐกิจ

นิวยอร์กได้รับการยอมรับเป็นศูนย์กลางทางธุรกิจและการพาณิชย์ระดับโลกซึ่งบางครั้งถูกขนานนามว่า "เมืองหลวงของโลก" มหานครนิวยอร์กเป็นเขตเมืองที่มีขนาดเศรษฐกิจใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีมูลค่าผลิตภัณฑ์รวมของมหานครกว่า 2.16 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 2022 เมืองนี้ยังมีบทบาทสำคัญในฐานะศูนย์กลางด้านการธนาคารและการเงิน, สุขภาพ, วิทยาศาสตร์, วิจัยและนวัตกรรม, การคมนาคม, การท่องเที่ยว, อสังหาริมทรัพย์, การโฆษณา, การบริการด้านกฎหมาย, การบัญชี, ประกันภัย และศิลปะในสหรัฐอเมริกา
บริษัทระดับโลก (Fortune 500) หลายแห่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นิวยอร์ก เช่นเดียวกับบริษัทข้ามชาติจำนวนมาก นิวยอร์กได้รับการจัดอันดับให้เป็นอันดับ 1 ของโลกในด้านการดึงดูดเงินทุน ธุรกิจ และนักท่องเที่ยว บทบาทของนิวยอร์กในฐานะศูนย์กลางชั้นนำระดับโลกด้านอุตสาหกรรมการโฆษณาสะท้อนให้เห็นผ่านเมดิสันอเวนู อุตสาหกรรมแฟชั่นของเมืองมีพนักงานประมาณ 180,000 คน นำไปสู่การจ้างเงินมากถึง 11 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในขณะภาคเศรษฐกิจที่สำคัญอื่น ๆ ได้แก่ มหาวิทยาลัยและสถาบันไม่แสวงหากำไร การผลิตลดลงในช่วงศตวรรษที่ 20 ทว่ายังมีอัตราการจ้างงานจำนวนมาก อุตสาหกรรมเครื่องแต่งกายและเครื่องนุ่งห่มของเมืองซึ่งในอดีตมีศูนย์กลางอยู่ที่ย่านการ์เมนท์ในแมนฮัตตันขึ้นถึงจุดสูงสุดใน ค.ศ. 1950 ด้วยจำนวนแรงงานมากกว่า 323,000 รายในนิวยอร์ก ในปี 2015 มีการจ้างงานชาวนิวยอร์กน้อยกว่า 23,000 รายในอุตสาหกรรมนี้ แม้ว่ายังมีความพยายามในการฟื้นฟูอุตสาหกรรมอยู่ตลอด ในปี 2017 เมืองนี้มีบริษัทนายจ้าง 205,592 แห่ง โดย 22.0% ถือกรรมสิทธิ์โดยสตรี ในขณะที่ 31.3% เป็นของ และ 2.7% เป็นของทหารผ่านศึก
ใน ค.ศ. 2022 ผลิตภัณฑ์มวลรวมของนิวยอร์กซิตีอยู่ที่ 1.053 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยในจำนวนนี้ มากกว่า 781 พันล้านดอลลาร์ (74%) ของผลิตภัณฑ์มวลรวมทั้งหมดเป็นของศูนย์กลางความเจริญอย่างแมนแฮตตัน เช่นเดียวกับเมืองใหญ่อื่น ๆ นิวยอร์กซิตีมีความแตกต่างทางการกระจายรายได้ ตามที่ระบุโดยค่าสัมประสิทธิ์จินีที่ 0.55 ณ ค.ศ. 2022 ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 เมืองนี้มีการจ้างงานรวมกว่า 4.75 ล้านคน ซึ่งกว่าหนึ่งในสี่เป็นงานด้านการศึกษาและบริการด้านสุขภาพ โดยอัตราการจ้างงานในแมนฮัตตันซึ่งคิดเป็นสัดส่วนมากกว่าครึ่งหนึ่งของงานทั้งหมดในเมือง มีค่าจ้างรายสัปดาห์เฉลี่ยอยู่ที่ 2,590 ดอลลาร์ในไตรมาสที่สองของปี 2023 ซึ่งสูงเป็นอันดับสี่ในบรรดาเทศมณฑลที่ใหญ่ที่สุดจำนวน 360 แห่งของประเทศ นิวยอร์กยังเป็นหนึ่งในไม่กี่เมืองในสหรัฐอเมริกาที่มีการเรียกเก็บภาษีเงินได้จากผู้อยู่อาศัย อย่างไรก็ดี แม้จะมีการเก็บภาษีดังกล่าว แต่ใน ค.ศ. 2024 นิวยอร์กยังกลายเป็นที่พำนักของมหาเศรษฐีมากที่สุดในโลกด้วยจำนวน 110 คน
เศรษฐกิจ > วอลสตรีต

ภาคเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดของนิวยอร์กซิตีมีบทบาทในฐานะศูนย์กลางทางการเงินที่ครอบคลุมเศรษฐกิจของประเทศ เป็นที่รู้จักในนามวอลสตรีต ย่าน Lower Manhattan ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของถนน 14th Street เป็นที่ตั้งของตลาดหลักทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกสองแห่งตามมูลค่าราคาตลาดของบริษัทจดทะเบียน ได้แก่ ตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์กและแนสแด็ก ทั้งสองแห่งครองสถานะดังกล่าวโดยวัดทั้งจากปริมาณการซื้อขายเฉลี่ยรายวันโดยรวม และมูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาดทั้งหมดของบริษัทจดทะเบียนในปี 2013 ในปีงบประมาณ 2013–14 อุตสาหกรรมหลักทรัพย์ของวอลสตรีตสร้างรายได้กว่า 19% ของรายได้ภาษีรวมในนิวยอร์ก
นิวยอร์กซิตียังมีบทบาทในการเป็นศูนย์กลางระดับโลกที่ใหญ่ที่สุดสำหรับการซื้อขายหุ้นสาธารณะและตลาดตราสารหนี้  นิวยอร์กยังเป็นผู้นำในด้านการจัดการกองทุนบริหารความเสี่ยง การลงทุนภาคเอกชน; และปริมาณการเงินของการควบรวมกิจการ ธนาคารเพื่อการลงทุนและผู้จัดการการลงทุนหลายแห่งซึ่งมีสำนักงานใหญ่ในแมนฮัตตันล้วนเป็นผู้มีส่วนสำคัญในศูนย์กลางทางการเงินระดับโลกอื่น ๆ และยังเป็นศูนย์กลางการธนาคารพาณิชย์ที่สำคัญของสหรัฐอเมริกา แมนฮัตตันมีพื้นที่สำนักงานมากกว่า 500 ล้านตารางฟุต (46.5 ล้านตารางเมตร) ในปี 2018 ทำให้นิวยอร์กซิตีมีสถานะเป็นตลาดอาคารสำนักงานที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีพื้นที่ 400 ล้านตารางฟุต (37.2 ล้านตารางเมตร) ในปี 2018 รวมทั้งเป็นย่านธุรกิจกลางที่ใหญ่ที่สุดของโลก
เศรษฐกิจ > เทคโนโลยี

นิวยอร์กเป็นศูนย์กลางเทคโนโลยีชั้นนำระดับโลก โดยครั้งหนึ่งเคยถูกใช้เป็นนามแฝงของอุตสาหกรรมเทคโนโลยีชั้นสูงของภูมิภาคมหานคร แต่ในปัจจุบันไม่มีการใช้ชื่อนี้แล้วเนื่องจากสภาพแวดล้อมทางเทคโนโลยีของเมืองได้ขยายตัวอย่างรวดเร็วทั้งในด้านสถานที่ตั้งและขอบเขต นับตั้งแต่ปี 2003 ซึ่งเป็นช่วงที่ธุรกิจเทคโนโลยีปรากฏในสถานที่ต่าง ๆ มากขึ้นในแมนฮัตตันและในเขตอื่น โดยไม่มีซิลิคอนเข้ามาเกี่ยวข้องมากนัก ขอบเขตเทคโนโลยีในปัจจุบันของนครนิวยอร์กครอบคลุมแอปพลิเคชันที่เกี่ยวข้องกับแอปพลิเคชันปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในระดับสากล รวมถึงอินเทอร์เน็ต, สื่อใหม่, เทคโนโลยีทางการเงิน (Fintech), คริปโทเคอร์เรนซี, เทคโนโลยีชีวภาพ, การออกแบบเกมส์ และเทคโนโลยีสารสนเทศอื่น ๆ บริษัทสตาร์ทอัพที่ขับเคลื่อนด้วยเทคโนโลยีและการจ้างงานของผู้ประกอบการกำลังเติบโตในนิวยอร์กซิตีและภูมิภาคอย่างมีนัยสำคัญ ในขณะที่ภาคเทคโนโลยียังอ้างสิทธิ์ในส่วนแบ่งทางเศรษฐกิจของนิวยอร์กมากขึ้นตั้งแต่ปี 2010
Tech:NYC เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรซึ่งเป็นตัวแทนของอุตสาหกรรมเทคโนโลยีของนิวยอร์กซิตีร่วมกับรัฐบาล สถาบันพลเมือง ในภาคธุรกิจ และในสื่อ โดยมีเป้าหมายหลักคือการขยายฐานผู้มีความสามารถด้านเทคโนโลยีที่สำคัญของนิวยอร์ก และเพื่อสนับสนุนนโยบายที่จะดูแลบริษัทเทคโนโลยีให้เติบโตในเมือง ภาคส่วน AI ของนิวยอร์กซิตีระดมทุนได้ 483.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2565 ในปี 2023 นิวยอร์กได้เปิดตัวโครงการริเริ่มที่ครอบคลุมครั้งแรกเพื่อกำหนดกรอบกฎและแชทบอทเพื่อควบคุมการใช้ AI ภายในขอบเขตของเมือง
ภาคเทคโนโลยีชีวภาพกำลังเติบโตในนิวยอร์กซิตี โดยอิงจากจุดแข็งของเมืองในด้านการวิจัยทางวิทยาศาสตร์เชิงวิชาการ และการสนับสนุนทางการเงินจากภาครัฐและเชิงพาณิชย์ เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2011 นายกเทศมนตรี ไมเคิล บลูมเบอร์ก ได้ประกาศเลือกมหาวิทยาลัยคอร์เนล และสถาบันเทคโนโลยี Technion-Israel เพื่อสร้างบัณฑิตวิทยาลัยสาขาวิทยาศาสตร์ประยุกต์มูลค่า 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐภายใต้ชื่อ Cornell Tech บนเกาะรูสเวลต์ โดยมีเป้าหมายในการเปลี่ยนนครนิวยอร์กให้กลายเป็นเมืองหลวงด้านเทคโนโลยีชั้นนำของโลก
เศรษฐกิจ > อสังหาริมทรัพย์

อสังหาริมทรัพย์ในนิวยอร์กซิตี้เป็นสถานที่ปลอดภัยสำหรับนักลงทุนทั่วโลก มูลค่ารวมของทรัพย์สินทั้งหมดในนิวยอร์กซิตีได้รับการประเมินที่ 1.479 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐสำหรับปีงบประมาณ 2017 เพิ่มขึ้น 6.1% จากปีก่อนหน้าจากมูลค่าตลาดทั้งหมด โดยบ้านเดี่ยวมีมูลค่า 765 พันล้านดอลลาร์ (51.7%) ในขณะที่คอนโดมิเนียม สหกรณ์ และอาคารอพาร์ตเมนต์มีมูลค่ารวม 351 พันล้านดอลลาร์ (23.7%) และทรัพย์สินเชิงพาณิชย์มีมูลค่า 317 พันล้านดอลลาร์ (21.4%) ฟิฟท์อเวนูเป็นทางสัญจรสายหลักในเขตแมนฮัตตันในนิวยอร์กซิตีมีค่าเช่าร้านค้าปลีกที่สูงที่สุดในโลก โดยอยู่ที่ 2,000 ดอลลาร์ต่อตารางฟุต (22,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อตารางเมตร) ในปี 2023 นิวยอร์กซิตีเป็นเมืองที่มีค่าครองชีพสูงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ซึ่งเพิ่มขึ้นจากการขาดแคลนที่อยู่อาศัยของเมือง ในปี 2023 อพาร์ตเมนต์แบบหนึ่งห้องนอนในแมนฮัตตันมีค่าเช่าเฉลี่ยต่อเดือนที่ 4,443 ดอลลาร์สหรัฐ ด้วยจำนวนยูนิตว่าง 33,000 ยูนิตในปี 2023 ในบรรดาอพาร์ทเมนต์ให้เช่าจำนวน 2.3 ล้านยูนิตของเมือง อัตราว่างอยู่ที่ 1.4% ซึ่งเป็นระดับต่ำสุดนับตั้งแต่ปี 1968 และเป็นอัตราที่บ่งบอกถึงการขาดแคลนห้องว่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มที่มีค่าเช่าต่ำกว่าค่าเช่ารายเดือนที่ 1,650 ดอลลาร์ ซึ่งมียูนิตว่างน้อยกว่า 1% ความต้องการที่อยู่อาศับที่เพิ่มสูงอย่างต่อเนื่องจากประชากรวัยผู้ใหญ่ และวัยหนุ่มสาวได้ผลักดันให้ค่ามัธยฐานค่าเช่าอพาร์ทเมนต์แบบหนึ่งห้องนอนมีราคาสูงกว่า 4,000 เหรียญสหรัฐ และค่าเช่าแบบสองห้องนอนมีมูลค่ามากกว่า 5,000 ดอลลาร์ซึ่งถือเป็นอัตราขั้นต่ำที่สูงที่สุดในสหรัฐอเมริกา
การคมนาคม > ผังเมือง

ระบบคมนาคมขนส่งและถนนในนิวยอร์ก เป็นระบบที่มีคุณภาพและเป็นหน้าตาของเมือง เป็นผลมาจากรูปแบบการวางผังเมืองด้วยโครงสร้างที่มีประสิทธิภาพ ผังเมืองในแมนแฮตตันถูกออกแบบมาในลักษณะแนวสี่เหลี่ยมตัดกัน (Grid Plan) เมื่อมองจากทางอากาศจะเห็นถนนวางตัวหลักเป็นแนวสี่เหลี่ยมอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย โดยจะมีระบบชื่อเรียกถนนว่า “สตรีท” และ “อเวนิว” ถนนที่วิ่งแนวตะวันออก-ตะวันตก จะใช้ชื่อว่า “สตรีต” และตัวเลขของถนนจะนับจากทิศใต้เพิ่มขึ้นเรื่อย ในขณะเดียวกันถนนที่วิ่งแนวเหนือ-ใต้ จะใช้ชื่อว่า “อเวนิว” ซึ่งตัวเลขถนนจะเริ่มต้นจากทิศตะวันออกจากแม่น้ำอีสต์ไปสู่ทิศตะวันตกจบที่แม่น้ำฮัดสัน การวางผังเมืองในรูปแบบนี้ทำให้สะดวกต่อการค้นหาสถานที่ โดยการบอกตำแหน่งของอาคารหรือสำนักงานส่วนใหญ่ จะบอกเป็นชื่อของถนนสองเส้นที่ตัดกัน เช่น ตึกเอมไพร์สเตต ตั้งอยู่ที่อเวนิว 5 (5th Avenue) ตัดกับสตรีต 34 (34th Street) ซึ่งถ้าต้องการเดินทางจากไทม์สแควร์ (สตรีต 42 ตัดกับ อเวนิว 7) จะทำให้ทราบได้เลยว่าต้องเดินทางไปทิศตะวันออกเฉียงเหนือจึงจะถึงเอมไพร์สเตต
นอกจากนั้นแล้วชื่อของถนน (สตรีท และ อเวนิว) บางแห่งยังมีชื่อเรียกเฉพาะ อย่างเช่น บรอดเวย์ (ภาพยนตร์) วอลล์สตรีท (การเงิน) และเมดิสันสแควร์ อเวนิว (การโฆษณาองค์กร) ตามแต่ลักษณะของอุตสาหกรรมหรือธุรกิจที่ตั้งอยู่นั้นย่านนั้น สำหรับผังเมืองในโบโรห์อื่นก็ถูกออกแบบมาในลักษณะแนวสี่เหลี่ยมเช่นเดียวกับในแมนแฮตตัน แต่การวางแนวถนนโดยแบ่งเป็นเหนือใต้ หรือตะวันออกตะวันตกจะไม่แน่นอน
สถานที่ท่องเที่ยว

นิวยอร์กมีสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงมากมาย ซึ่งส่วนใหญ่จะตั้งอยู่ในเกาะแมนแฮตตัน นักท่องเที่ยวมักจะแวะตามที่สถานที่เที่ยวที่มีชื่อเสียงได้แก่ ตึกเอมไพร์เสตต ตึกไครสเลอร์ ไทม์สแควร์ เทพีเสรีภาพ วอลล์สตรีต สำนักงานใหญ่สหประชาชาติ โบสถ์เซนต์แพทริก สะพานบรูคลิน เรือบรรทุกเครื่องบินอินทรีพิด เซ็นทรัลปาร์ค
แหล่งชอปปิ้งมากมายเป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยว ได้แก่ บริเวณ ฟิฟท์อเวนูสำหรับของมียี่ห้อและเครื่องประดับ ห้างสรรพสินค้าเมซีส์ (Macy's) ห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐฯ เฮอรัลด์สแควร์ที่มีขายของหลายระดับ กรีนวิชวิลเลจมีของขายเกี่ยวกับซีดีเพลงและหนังสือ อีสต์วิลเลจสำหรับขายของที่น่าสนใจ ถนน 47th ช่วงระหว่าง ฟิฟท์อเวนู และซิกซ์อเวนู ขายเครื่องประดับและอัญมนี โซโหแหล่งชอปปิ้งเสื้อผ้าชั้นนำต่างๆ เชลซีสำหรับการซื้อขายงานศิลป์ นอกจากในเขตแมนแฮตตันยังมีบริเวณดาวน์ทาวน์บรูคลิน และบริเวณควีนส์บูเลอวาร์ดในควีนส์ สำหรับแหล่งชอปปิ้งอื่น ๆ
ในช่วงวันสิ้นปี บริเวณไทมส์แสควร์จะมีผู้คนหลายแสนคนไปรวมกันเพื่อไปเคานต์ดาวน์ ต้อนรับงานปีใหม่ และในช่วงวันขอบคุณพระเจ้า ทางห้างเมซีส์ จัดขบวนพาเหรดทุกปี บริเวณถนนบอร์ดเวย์
พิพิธภัณฑ์ที่เป็นที่รู้จักในนิวยอร์กได้แก่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโปลิตัน (เดอะเม็ต) Museum of Modern Art (โมมา) และ American Museum of Natural History
สถานที่ท่องเที่ยว > สวนสาธารณะ

นิวยอร์กมีพื้นที่กว่า 113 กม² (28,000 เอเคอร์) ที่มีบริเวณเป็นทุ่งหญ้ากว้างใหญ่มีต้นไม้ขึ้นเป็นกลุ่มๆ และชายหาดความยาวถึง 22 กิโลเมตร (14 ไมล์) พื้นที่หลายหมื่นเอเคอร์ดังกล่าวเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจของชาวนิวยอร์ก และยังเป็นส่วนหนึ่งของระบบอุทยานแห่งชาติด้วย สำหรับสวนสาธารณะนั้น นิวยอร์กมีสวนสาธารณะกว่า 1,700 แห่ง ทั้งเล็กใหญ่กระจายไปในตัวเมือง ซึ่งที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีก็ คือ เซ็นทรัลพาร์ก ในแมนแฮตตัน สวนแห่งนี้ถูกออกแบบโดย Frederick Law Olmsted และ Calvert Vaux มีผู้เข้าเยี่ยมชมกว่า 30 ล้านคนต่อปี ถือเป็นสวนสาธารณะที่มีผู้คนเข้าเยี่ยมชมมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา (อันดับที่ 2 คือ ลินคอล์นพาร์ก ในชิคาโก) นอกจากนั้น Olmsted และ Vaux ยังเป็นผู้ออกแบบ โพรสเปคพาร์ก ในบรูคลินอีกด้วย ขณะที่ฟลัชชิ่ง เมลโด โคโรน่าพาร์ก ที่ควีนส์ ก็เคยถูกใช้ในการจัดงานเวิลด์แฟร์ ใน ค.ศ. 1939 และ ค.ศ. 1964 มาแล้ว