stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รัฐโกศี

| รัฐโกศี कोशी प्रदेश (เนปาล) |
| --- | --- |
รัฐ
 จากบนซ้ายไปขวา เขาเอเวอเรสต์, เขากันเจนชุงคา, ทะเลสาบโคกโย, นามเจบาซาร์, หุบเขาพรุณ, อิลาม, ถ้ำหเลสี-มราติก และอารามเตงโพเจ
ที่ตั้งรัฐโกศีในประเทศเนปาล
ประเทศ:  เนปาล
จัดตั้ง: 20 กันยายน พ.ศ. 2558
เมืองหลวง: พิราฏนคร
เมืองใหญ่สุด: พิราฏนคร
เขต: 14
การปกครอง
 • ประเภท: รัฐที่ปกครองตนเอง
 • องค์กร: รัฐบาลรัฐ
 • ผู้ว่าการรัฐ: ปรรศุราม ขาปุง
 • มุขยมนตรี: หิกมัต กุมาร การกี (CPN UML)
 • สภารัฐ: สภาเดียว (93 ที่นั่ง)
 • เขตเลือกตั้งรัฐสภา: 28
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 25,905 ตร.กม. (10,002 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 2
ความสูงจุดสูงสุด: 8,848 เมตร (29,029 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 70 เมตร (230 ฟุต)
ประชากร (พ.ศ. 2564)
 • ทั้งหมด: 4,972,021 คน
 • อันดับ: ที่ 4
 • ความหนาแน่น: 190 คน/ตร.กม. (500 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: ที่ 4
เขตเวลา: UTC+5:45 (เวลาเนปาล)
รหัสภูมิศาสตร์: NP-ON
เอชดีไอ:  0.553 (ปานกลาง)
อันดับเอชดีไอ: ที่ 2
การรู้หนังสือ: 71.22%
อัตราส่วนเพศ: 91.48 ♂ /100 ♀ (พ.ศ. 2554)
เว็บไซต์: p1.gov.np
รัฐโกศี (เนปาล: कोशी प्रदेश, โกศี ปฺรเทศ, ออกเสียง [kosi prʌd̪es]) เป็นหนึ่งในเจ็ดรัฐของประเทศเนปาล จัดตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันซึ่งได้รับการประกาศใช้ในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2558 ครอบคลุมพื้นที่ 25,905 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นประมาณร้อยละ 17.5 ของพื้นที่ประเทศ รัฐนี้เป็นที่ตั้งของภูเขาสูงหลายลูกซึ่งรวมถึงเขาเอเวอเรสต์ เขากันเจนชุงคา และเขาอามาดาบลัม แม่น้ำโกศีซึ่งเป็นแม่น้ำสายใหญ่ที่สุดของเนปาลไหลผ่านเขตแดนด้านตะวันตกของรัฐ
รัฐโกศีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของประเทศ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตปกครองตนเองทิเบตของจีนทางทิศเหนือ ติดต่อกับรัฐสิกขิมและรัฐเบงกอลตะวันตกของอินเดียทางทิศตะวันออก ติดต่อกับรัฐพิหารของอินเดียทางทิศใต้ และติดต่อกับรัฐมเธศและรัฐพาคมตีทางทิศตะวันตก ตามข้อมูลสำมะโนประชากรเนปาล พ.ศ. 2564 รัฐนี้มีประชากรประมาณ 5 ล้านคน โดยมีความหนาแน่นประชากร 190 คนต่อตารางกิโลเมตร นอกจากพิราฏนครซึ่งเป็นเมืองอุตสาหกรรมและเมืองหลวงของรัฐแล้ว รัฐโกศียังครอบคลุมเมืองใหญ่ทางตะวันออกเมืองอื่นอย่างพิรตาโมฑ, สุนทรหไรจา, ทมัก, ธราน, อีฏหรี, ตริยุคา และเมจีนครเป็นต้น
ยอน ชไนเดอร์ส

ยอน ชไนเดอร์ส
ยอน ชไนเดอร์ส
ยอน ชไนเดอร์ส (ดัตช์: Jan Snijders) เกิดวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1943 ที่ไอนด์โฮเวน จังหวัดนอร์ทบราแบนต์ เป็นนักยูโดที่เกษียณอายุจากประเทศเนเธอร์แลนด์ ร่วมกับปีเตอร์ ชไนเดอร์ส (พี่น้องฝาแฝด), อันตัน เคซิง, ไฮน์ เอสซิง, โทนี วาเคนาร์, โคส โบนเจ, ยอน ฟัน เอียลันด์, มาร์ติน โปคลาเอน, โยป คาเวเลเลียว, วิม รุสกา, เอิร์น เอิกสเตอร์, เฮงก์ นิวมัน, ปีเตอร์ อาเดลาร์, วิลลี วิลเฮล์ม, เบน สไปเกอร์ส, แอนโธนี เวิร์ธ และธีโอ เมเยอร์ พวกเขาอยู่ในกลุ่มนักยูโดชาวดัตช์ระดับแถวหน้า ที่ประสบความสำเร็จในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970
ผลงานด้านยูโด

ยอน ชไนเดอร์ส เริ่มฝึกยูโด ในปี ค.ศ. 1954 แล้วในปี ค.ศ. 1961 เขาชนะรางวัลเหรียญทองที่มิลานในการแข่งยูโดเยาวชนชิงแชมป์ยุโรป ส่วนในปี ค.ศ. 1962 เขาได้เป็นแชมป์ยุโรปจากการแข่งที่เอสเซิน ประเทศเยอรมนี และในปี ค.ศ. 1964 เขาได้เข้าร่วมการแข่งกีฬาโอลิมปิก ซึ่งเป็นรายการระดับตำนานที่กรุงโตเกียว ที่อันตัน เคซิง เป็นชาวยุโรปคนแรกที่ชนะรางวัลเหรียญทองในรุ่นน้ำหนักสูงสุด
ในปี ค.ศ. 1962 จนถึง 1972 เขาเข้าร่วมการแข่งรายการคัดเลือกของประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยได้เป็นแชมป์ถึง 8 รายการ, ชนะ 3 เหรียญเงิน 2 เหรียญทองแดงในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป และอันดับสี่ 1 รายการ กับอันดับห้า 2 รายการในการแข่งขันชิงแชมป์โลก
ยอน ชไนเดอร์ส เป็นที่รู้จักในฐานะพี่น้องฝาแฝดของปีเตอร์ ตลอดจนมีชื่อเสียงจากความสมบูรณ์ทางเทคนิค ของกระบวนท่าไทโอะโตะชิ
ยอน ชไนเดอร์ส ได้รับประกาศนียบัตรในฐานะครูฝึกยูโดใน ค.ศ. 1967 และเริ่มก่อตั้งโรงเรียนยูโดเป็นของตนเอง
ผลงานด้านการตัดสิน

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1972 ยอน ชไนเดอร์ส ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสิน โดยช่วงแรกทำหน้าที่ในระดับประเทศ จากนั้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1976 ในระดับทวีปของสมาคมยูโดแห่งทวีปยุโรป และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 ในระดับนานาประเทศของสหพันธ์ยูโดนานาชาติ จากเส้นทางนี้เอง ที่ทำให้เขาเป็นหนึ่งในผู้ตัดสินของการแข่งขันชิงแชมป์โลกครั้งที่ 7 ตลอดจนการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกอยู่หลายครั้ง (อาทิ กรุงโซลใน ค.ศ. 1988 และบาร์เซโลนาใน ค.ศ. 1992) นอกจากนี้เขายังเคยเป็นสมาชิกของคณะกรรมการระดับเขตของประเทศเนเธอร์แลนด์ และเป็นประธานกรรมการผู้ชี้ขาดระดับเขตของประเทศเนเธอร์แลนด์เป็นเวลา 7 ปี
ในปี ค.ศ. 1992 ยอน ชไนเดอร์ส ได้เป็นสมาชิกกรรมการผู้ชี้ขาดของสมาคมยูโดแห่งทวีปยุโรป และนับแต่นั้นมาก็ได้มีส่วนร่วมอย่างแข็งขัน ในรายการชิงแชมป์ยุโรปและชิงแชมป์โลก
ในการประชุมสมาคมยูโดแห่งทวีปยุโรปครั้งที่ 56 เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2004 ณ กรุงบูดาเปสต์ ยอน ชไนเดอร์ส ได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิโดยคณะกรรมการกำกับของสมาคมยูโดแห่งทวีปยุโรป ในฐานะที่เขาให้คำแนะนำและการสัมมนาแก่ผู้ตัดสินของสมาคมยูโดแห่งทวีปยุโรป (เช่น ในประเทศสวีเดน, โปรตุเกส, ไซปรัส, เยอรมนี, ฝรั่งเศส, รัสเซีย, ฮังการี เป็นต้น) ยอน ชไนเดอร์ส ได้มีส่วนร่วมในการฝึกสอนแก่ผู้ตัดสินของสมาคมยูโดแห่งทวีปยุโรป ด้านกฎระเบียบ/กติกายูโด และการประเมินผลด้านเทคนิค
ในปี ค.ศ. 1990 ชไนเดอร์สได้มาอยู่ที่ระดับ 7 ดั้ง ส่วนในปี ค.ศ. 2003 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็น 8 ดั้ง
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2003 ทางสหพันธ์ยูโดนานาชาติ ได้ให้เกียรติแก่เขาที่โอซะกะ ด้วยการมอบเหรียญเงินสำหรับความสำเร็จด้านยูโด
ยอน ชไนเดอร์ส ยังคงสอนยูโดในคอร์ชอต, บลาเดล, เดอร์นา และเคเมิร์ท
เจ้าหน้าที่กีฬายูโด

อันตัน เย. เคซิง ซึ่งเป็นตัวแทนคณะกรรมการโอลิมปิกสากลชาวดัตช์ ได้เขียนเกี่ยวกับยอน ชไนเดอร์ส ดังนี้:
ยอน ชไนเดอร์ส เป็นตัวอย่างที่ยอดเยี่ยมสำหรับนักกีฬาจากระดับล่างขึ้นไป เมื่อเร็ว ๆ นี้คณะกรรมการกำกับสมาคมยูโดแห่งทวีปยุโรปได้แต่งตั้งยอน ชไนเดอร์ส เป็นผู้อำนวยการและประธานของคณะกรรมการตัดสินแห่งทวีปยุโรป ซึ่งเป็นเกียรติที่ชาวดัตช์ไม่เคยได้รับมาก่อน
ในตอนแรกเขาเป็นนักยูโดที่ยอดเยี่ยม จากนั้นได้มาเป็นผู้ฝึกสอน ซึ่งเป็นผลจากการที่เขาแสดงให้เห็นถึงการมีส่วนร่วมสำคัญ หลังจากนั้นก็เป็นผู้ตัดสินในเนเธอร์แลนด์ แล้วสู่ระดับทวีปยุโรป ต่อมาสู่ระดับโลก และตอนนี้เป็นเจ้าหน้าที่ของสมาคมยูโดแห่งทวีปยุโรป นั่นคืออาชีพในอุดมคติที่เจ้าหน้าที่กีฬาต้องใช้เพื่อเป็นตัวแทนของสมาคมและนักกีฬาในระดับสูงสุด โดยได้รับความสนใจ
ดูเพิ่ม

ยูโด
แหล่งข้อมูลอื่น

Judoschool Jan Snijders (ดัตช์ อังกฤษ)
รากิบัค ข่าน

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จักรพรรดิเทียนชุน (แก้ความกำกวม)
รากิบัค ข่าน (มองโกเลีย: Рагибаха хаан), อาริกิบา ข่าน (มองโกเลีย: Аригиба хаан) หรือ จักรพรรดิเทียนชุ่น (จีน: 天順帝; ค.ศ. 1320 – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1328) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์หยวน
ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1320 เป็นพระราชโอรสในเยซนโทโมร์ ข่าน (จักรพรรดิหยวนไท่ติ้ง) เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลงใน ค.ศ. 1328 พระองค์ในชันษาเพียง 8 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์แทน ทรงพระนามว่ารากิบัค ข่าน หรือจักรพรรดิเทียนชุ่น ทรงครองราชย์ได้ไม่ถึงปีก็สวรรคตในปีนั้น ซายาท ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนเหวินจงจึงขึ้นครองราชย์แทน
| ก่อนหน้า |  | รากิบัค ข่าน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิหยวนไท่ติ้ง‎ (เยซนโทโมร์ ข่าน) |  | จักรพรรดิจีน  (พ.ศ. 1871) |  | จักรพรรดิหยวนเหวินจง (ซายาท ข่าน; ครั้งที่ 1) |
| ด ค กข่านแห่งมองโกล |
| --- | --- |
ข่านแห่งจักรวรรดิมองโกล:  เจงกิส ข่าน (1206–1227)  โทโลย ข่าน (1228)  โอเกเดย์ ข่าน (1229–1241)  กูยุก ข่าน (1246–1248)  มงค์ ข่าน (1251–1259)  กุบไล ข่าน (1260–1271) 
ข่านแห่งราชวงศ์หยวน ในจักรวรรดิมองโกล:  กุบไล ข่าน (1271–1294)  โทโมร์ ข่าน (1294–1307)  คูเล็ก ข่าน (1308–1311)  อาโยร์บาร์บัด ข่าน (1311–1320)  เกเกง ข่าน (1321–1323)  เยซนโทโมร์ ข่าน (1323–1328)  รากิบัค ข่าน (1328)  ซายาท ข่าน (1328–1329 / 1329–1332)  โคทักท์ ข่าน (1329)  รินชิมบัล ข่าน (1332)  ทอกอนโทโมร์ ข่าน (1333–1368) 
ข่านแห่งรัฐมองโกเลีย:  บ็อกด์ ข่าน (1911–1924) 
| ด ค กฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวน |
| --- | --- |
ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวน:  ไท่จู่  รุ่ยจง  ไท่จง  ดิงจง  เสียนจง  ซื่อจู  เฉินจง  อู่จง  เหรินจง   อิงจง  ไท่ติ้ง  เทียนชุ่น  เหวินจง (ครั้งที่ 1)  หมิงจง  เหวินจง (ครั้งที่ 2)  หนิงจง  ฮุ่ยจง 
ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวนเหนือ:  ฮุ่ยจง  เจาจง  อี้จง 
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
ยัน ฟัน ไอก์

| ยัน ฟัน ไอก์ |
| --- | --- |
ยัน ฟัน ไอก์ ใน ภาพเหมือนของชายคนหนึ่ง (ภาพเหมือนตนเอง?), ค.ศ.1433. หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน
เกิด: ก่อนค.ศ.1390 หรือ 1395
เสียชีวิต: 9 กรกฎาคม ค.ศ.1441 บรูช (ปัจจุบันคือประเทศเบลเยียม)
การศึกษา: โรเบิร์ต กัมปิน?
ผลงานเด่น: ฉากแท่นบูชาเกนต์, ภาพเหมือนอาร์นอลฟีนี, Madonna of Chancellor Rolin, Annunciation, Madonna in the Church
ขบวนการ: จิตรกรรมเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก, สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนเหนือ

Patron(s): John III, Duke of Bavaria, หลังจากนั้นคือฟิลิปที่ 3 ดยุกแห่งเบอร์กันดี
 
ยัน ฟัน ไอก์ (ดัตช์: Jan van Eyck; ราวก่อน ค.ศ. 1395 - ก่อนวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1441) เป็นจิตรกรสมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่ทำงานที่บรูช และถือกันว่าเป็นจิตรกรคนสำคัญของยุโรปในคริสต์ศวรรษที่ 15
สิ่งหนึ่งที่มักจะเข้าใจผิดกันเกี่ยวกับ ฟัน ไอก์ ว่าเป็นผู้ริเริ่มการใช้สีน้ำมันในการวาดภาพ มาจากข้อเขียนของจอร์โจ วาซารี ผู้เขียน "ชีวิตจิตรกร" 
ในคริสต์ศวรรษที่ 16 แต่ที่แน่ ๆ คือฟัน ไอก์มีความสำเร็จเป็นอันมากจากการใช้วิธีการวาดภาพด้วยสีน้ำมัน
ยัน ฟัน ไอก์มักจะมีชื่อเกี่ยวข้องกับฮือเบิร์ต ฟัน ไอก์ ผู้เป็นจิตรกรและเป็นพี่ชาย และทั้งสองคนมาจากมาไซก์ ในประเทศเบลเยียมในปัจจุบัน พี่ชายอีกคนหนึ่ง แลมเบิร์ตมีชื่อกล่าวในเอกสารของราชสำนักเบอร์กันดี และสันนิษฐานกันว่าคงเป็นจิตรกรด้วยและอาจจะเป็นผู้ที่ดูแลการปิดโรงฝึกงานของยัน ฟัน ไอก์ที่บรูช ฟัน ไอก์อีกผู้หนี่งคือ บาร์เตเลอมี ฟัน ไอก์ (Barthélemy van Eyck) ผู้ทำงานอยู่ทางใต้ของฝรั่งเศสก็เข้าใจว่าจะเป็นญาติกัน
ชีวิตเบื้องต้น

วันเกิดของยัน ฟัน ไอก์ไม่เป็นที่ทราบ หลักฐานแรกที่แสดงชื่อของยัน ฟัน ไอก์มาจากศาลของดยุกจอห์นที่ 3 แห่งบาวาเรีย-ชเตราบิงที่เดอะเฮก ลงปี ค.ศ. 1422 กล่าวถึงค่าจ้างฟัน ไอก์ในฐานะช่างเขียนประจำสำนัก ซึ่งชึ้ให้เห็นว่าฟัน ไอก์ต้องเกิดก่อน ค.ศ. 1395 หรือก่อนหน้านั้น นักวิชาการสันนิษฐานอายุจากภาพเหมือนตนเองว่าอาจจะเป็นก่อน ค.ศ. 1395
ชื่อเสียง

หลังจากดยุกจอห์นที่ 3 เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1425 ฟัน ไอก์ก็ไปทำงานกับฟิลิปที่ 3 ดยุกแห่งเบอร์กันดี ฟัน ไอก์อาศัยอยู่ที่ลีลหนึ่งปี ก่อนที่จะย้ายไปบรูชที่ซึ่งเขาตั้งหลักแหล่งจนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1441 หลักฐานหลายฉบับที่พิมพ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 กล่าวถึงกิจการต่าง ๆ ที่ฟัน ไอก์ทำระหว่างที่เป็นช่างเขียนในสำนักของฟีลิป นอกจากจะเป็นช่างเขียนแล้ว ฟัน ไอก์ยังถูกส่งตัวไปทำงานอื่น ๆ โดยฟีลิปด้วย นอกจากจะเขียนภาพเหมือนสองภาพของอิซาเบลลาแห่งโปรตุเกสซึ่งฟัน ไอก์เขียนให้ฟีลิปในฐานะเป็นผู้แทนคนหนึ่งที่ไปขอตัวอิซาเบลลาในปี ค.ศ. 1428-1429 แล้วก็ไม่มีรายละเอียดเกี่ยวกับงานเหล่านั้นเท่าใดนัก
ในฐานะช่างเขียนประจำสำนักของดยุกฟีลิปนั้น ฟัน ไอก์ได้รับค่าใช้จ่ายเป็นอย่างดี เงินค่าจ้างประจำปีเป็นจำนวนสูงเมื่อเริ่มแรกและสูงขึ้นเท่าตัวเพียงในระยะเวลาสองสามปีต่อมา นอกจากนั้นก็ยังได้รับเงินโบนัสต่างหาก ค่าตัวสูงของฟัน ไอก์ทำให้เขาเป็นช่างเขียนที่ต่างไปจากช่างเขียนสมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก เพราะช่างเขียนคนอื่น ๆ ต้องพึ่งค่าจ้างเขียนต่อชิ้นเพื่อความอยู่รอด ฉะนั้นงานของฟัน ไอก์ต้องเป็นงานที่ยอมรับกันว่าเป็นงานที่มีฝีมือดี จากที่เห็นจากหลักฐานที่เขียนไว้เมื่อปี ค.ศ. 1435 เมื่อดยุกฟีลิปตำหนิผู้ดูแลการคลังว่าไม่ได้จ่ายเงินประจำปีให้กับฟัน ไอก์ และกล่าวว่าถ้าไม่จ่ายแล้วฟัน ไอก์ไปทำงานกับคนอื่น จะหาผู้มีความสามารถทั้งทางการเขียนภาพและทางวิทยาศาสตร์ได้ที่ไหน นอกจากนั้นดยุกผู้นี้ยังเป็นพ่อทูลหัวของลูกของฟัน ไอก์ และยังเลี้ยงภรรยาของฟัน ไอก์หลังจากฟัน ไอก์เสียชีวิตไปแล้ว และหลายปีต่อมาก็ยังให้ทุนช่วยให้ลูกสาวของฟัน ไอก์ได้เข้าคอนแวนต์ได้อีกด้วย
ดูเพิ่ม

สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ฉากแท่นบูชาเกนต์
งานเขียนของยัน ฟัน ไอก์
สมุดภาพ

ฉากแท่นบูชาเกนต์
ส่วนหนึ่งของบานพับภาพที่เกนต์
ภาพเหมือนของมาร์กาเรต ฟัน ไอก์
พระแม่มารีและพระบุตร
ภาพเหมือนอาร์นอลฟีนี
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
รันด์สตัดโฮลดิง

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
การซื้อขาย: ยูโรเน็กซต์: RAND
ISIN: NL0000379121 
อุตสาหกรรม: Professional services
ก่อตั้ง: 1960; 64 ปีที่แล้ว (1960)
ผู้ก่อตั้ง: ฟริตส์ โกลด์ชเมดิง
สำนักงานใหญ่: ดีเมิน เนเธอร์แลนด์
จำนวนที่ตั้ง: 4,826 สาขาใน in 39 ประเทศ
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: เวาท์ เด็กเกอร์ (ประธาน) เจค ฟัน เดน บรูก (ประธานและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร) โรเบิร์ต ยัน ฟัน เดอกราตส์ (รองประธานและประธานเจ้าหน้าที่การเงิน)
บริการ: ตัวแทนการจ้างงาน การสรรหาบุคลากร ที่ปรึกษาด้านทรัพยากรบุคคล และเอาต์ซอร์ส
รายได้: 23.81 พันล้านยูโร (2018)
รายได้จากการดำเนินงาน: 813 ล้านยูโร (2018)
รายได้สุทธิ: 704 ล้านยูโร (2018)
สินทรัพย์: 9.93 พันล้านยูโร (2018)
ส่วนของผู้ถือหุ้น: 4.47 พันล้านยูโร (2018)
พนักงาน: 38,820 คน (2018)
บริษัทในเครือ: Randstad Monster.com
เว็บไซต์: www.randstad.com
เชิงอรรถ / อ้างอิง 
รันด์สตัด โฮลดิง (ดัตช์: Randstad NV) เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติดัตช์ในการให้คำปรึกษาการจัดการทรัพยากรมนุษย์ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ดีเมิน ในประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1960 โดยฟริตส์ โกลด์ชเมดิง (และยังเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด) มีการดำเนินงานใน 39 ประเทศ มีรายได้สุทธิ 518.8 พันล้านยูโรในปี ค.ศ. 2015 และพนักงาน 29,000 คนทั่วโลก มีสาขาทั้งหมด 4,473 สาขา จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ยูโรเน็กซต์อัมสเตอร์ดัม
รัฐบาลกลางเบลเยียม

| --- | --- |
ดัตช์: Federale regering ฝรั่งเศส: Gouvernement fédéral เยอรมัน: Föderalregierung
ตราแผ่นดิน
ภาพรวมหน่วยงาน
เขตอำนาจ: ประเทศเบลเยียม
สำนักงานใหญ่:  กรุงบรัสเซลส์
รัฐมนตรี: อาเล็กซันเดอร์ เดอ โกร, นายกรัฐมนตรี
ต้นสังกัดหน่วยงาน: รัฐสภากลาง
เว็บไซต์: แม่แบบ:Www.gouvernement-federal.be/fr
รัฐบาลกลางเบลเยียม (ฝรั่งเศส: Gouvernement fédéral; ดัตช์: Federale regering; เยอรมัน: Föderalregierung) เป็นรัฐบาลกลางของราชอาณาจักรเบลเยียม ประกอบด้วยรัฐมนตรีและรัฐมนตรีช่วย (ซึ่งมีฐานะต่ำกว่ารัฐมนตรีและไม่นับรวมอยู่ในคณะรัฐมนตรีของเบลเยียม) ซึ่งมาจากพรรคการเมืองที่เป็นฝ่ายรัฐบาล รัฐบาลกลางเบลเยียมมีผู้นำคือนายกรัฐมนตรี ในขณะที่รัฐมนตรีนั้นเป็นผู้นำของแต่ละกระทรวง รัฐมนตรีทุกกระทรวงกับนายกรัฐมนตรีรวมกันเป็นคณะรัฐมนตรีซึ่งเป็นโครงสร้างสำคัญของอำนาจบริหารรัฐบาล
โดยปกติตามรัฐธรรมนูญเบลเยียม อำนาจบริหารนั้นมาจากพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นผู้แต่งตั้งรัฐมนตรี อย่างไรก็ตาม สถาบันพระมหากษัตริย์แห่งเบลเยียมไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมือง โดยจะใช้พระราชอำนาจทางการเมืองตามคำเสนอของนายกรัฐมนตรีซึ่งในทางปฏิบัติเป็นผู้ใช้อำนาจบริหาร
บทบาท

รัฐบาลกลางเบลเยียมเป็นผู้ใช้อำนาจบริหาร โดยมีนายกรัฐมนตรีเป็นผู้นำรัฐบาล โดยในแต่ละกระทรวงจะมีรัฐมนตรี (ฝรั่งเศส: ministre; ดัตช์: minister; เยอรมัน: Minister) เป็นผู้รับผิดชอบ และมีรัฐมนตรีช่วย (ฝรั่งเศส: secrétaire d'État; ดัตช์: staatssecretaris; เยอรมัน: Staatssekretär) ช่วยกำกับดูแลกิจการต่าง ๆ ในกระทรวง โดยรัฐบาลนั้นมาจากพรรคการเมืองที่เป็นพรรคร่วมรัฐบาลในสภา ในปัจจุบันไม่มีพรรคการเมืองใดพรรคการเมืองหนึ่งครองเสียงข้างมากในสภาเพียงพรรคเดียว
มาตรา 99 ของรัฐธรรมนูญเบลเยียมระบุว่า รัฐมนตรีมีจำนวนจำกัดเพียง 15 คน ซึ่งจะต้องถูกแบ่งเป็นจำนวนเท่า ๆ กันระหว่างรัฐมนตรีผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสกับรัฐมนตรีผู้ใช้ภาษาดัตช์ ถึงแม้ว่าตำแหน่งนายกรัฐมนตรีนั้นจะไม่ถูกนับในจำนวนนี้ แต่ไม่เคยมีนายกรัฐมนตรีที่เป็นผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสตั้งแต่ ค.ศ. 1979 ถึง ค.ศ. 2011 โดยรัฐมนตรีสามารถดำรงตำแหน่งเป็นรองนายกรัฐมนตรี (ส่วนใหญ่จะเป็นผู้นำพรรคการเมืองในพรรคร่วมรัฐบาล และเป็นตัวแทนสำคัญของรัฐบาลกลางในแต่ละพรรคร่วมรัฐบาล) โดยปกติในการประชุมคณะรัฐมนตรีจะมีการใช้ล่ามเสมอ
นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีมีหน้าที่กำกับดูแล "บริการสาธารณะกลาง" (ฝรั่งเศส: Service public fédéral; ดัตช์: Federale overheidsdienst; เยอรมัน: Föderaler Öffentlicher Dienst) ซึ่งมีโครงสร้างคล้ายกับกระทรวงในการบริหารราชการแผ่นดินของประเทศอื่น ๆ
อีกหนึ่งโครงสร้างสำคัญของฝ่ายบริหารประกอบด้วยคณะรัฐมนตรีใหญ่ (ฝรั่งเศส: conseil des ministres restreint; ดัตช์: kernkabinet; เยอรมัน: Kernkabinett) ประกอบด้วยนายกรัฐมนตรีและรองนายกรัฐมนตรีซึ่งจะตัดสินใจร่วมกันในเรื่องสำคัญทางการเมือง
ดูเพิ่ม

รัฐสภาเบลเยียม
ประเทศเบลเยียม
Diermeier, Daniel; Eraslan, Hülya; Merlo, Antonio (August 2007). "Bicameralism and government formation". Quarterly Journal of Political Science. Now Publishing Inc. 2 (3): 227–252. doi:10.1561/100.00005004. hdl:10419/117965.
ยัน เบรอเคิล (ผู้พ่อ)

ยัน เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ดัตช์: Jan Brueghel de Oude; ค.ศ. 1568 – 13 มกราคม ค.ศ. 1625) เป็นจิตรกรชาวเฟลมิชของสมัยบาโรกในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพจิตรกรรมประวัติศาสตร์ ศิลปะคริสเตียน จิตรกรรมภูมิทัศน์ ภาพชีวิตประจำวัน และจิตรกรรมภาพนิ่ง
ชีวิตและงาน

ยัน เบรอเคิลเกิดในปี ค.ศ. 1568 ที่บรัสเซลส์ เป็นบุตรของปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) และเป็นพ่อของยัน เบรอเคิล (ผู้ลูก) ยัน เบรอเคิลได้รับการขนานนามว่า "เบรอเคิลกำมะหยี่", "เบรอเคิลดอกไม้" และ "เบรอเคิลสวรรค์" สองชื่อหลังมาจากหัวข้อที่ยันชอบวาด ชื่อแรกอาจจะมาจากเงาของเสื้อผ้ากำมะหยี่ที่เขาชอบสวม บิดาของยันเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1569 และแม่ในปี ค.ศ. 1578 ยัน, ปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้ลูก) น้องชาย และน้องสาวมารีจึงต้องไปอาศัยอยู่กับยายไมเกิน เฟอร์ฮึลสต์ (Mayken Verhulst) ผู้เป็นแม่หม้ายของปีเตอร์ กุกเกอ ฟัน อาลสต์ (Pieter Coecke van Aelst) ไมเกินเองก็เป็นจิตรกรผู้มีฝีมือพอตัว และตามคำกล่าวของกาเริล ฟัน มันเดอร์ (Carel van Mander) อาจจะเป็นครูคนแรกของลูกชายสองคน ครอบครัวย้ายไปแอนต์เวิร์ปราวหลังจากปี ค.ศ. 1578
ยันเริ่มเขียนภาพดอกไม้และผลไม้ก่อน หลังจากนั้นก็เริ่มสร้างชื่อเสียงในการเขียนภาพภูมิทัศน์และทะเลทัศน์ ลักษณะการเขียนของยันต่างจากของบิดาและจากของน้องชาย งานสมัยแรกของยันมักจะเป็นภาพภูมิทัศน์ที่เป็นฉากจากพระคัมภีร์โดยเฉพาะฉากป่าที่ไม่เหมือนกับงานของคิลลิส ฟัน โกนิงก์สโล (Gillis van Coninxloo) จิตรกรภูมิทัศน์ผู้มีฝีมือ ต่อมายันก็เริ่มเขียนภาพภูมิทัศน์ที่แท้จริงและบุรีทัศน์ ในบั้นปลายเขาก็หันกลับไปเขียนภาพนิ่ง
หลังจากไปอยู่ที่โคโลญอยู่เป็นเวลานานยันก็เดินทางไปอิตาลี ที่งานภูมิทัศน์ที่มีคนตัวเล็ก ๆ ในภาพเป็นที่นิยมกันมากในอิตาลี ยันทิ้งงานเขียนไว้เป็นจำนวนมากที่ส่วนใหญ่เป็นภาพภูมิทัศน์
ภาพเขียนหลายภาพเป็นงานเขียนที่ทำร่วมกับผู้อื่นโดยผู้อื่นเขียนคนในภาพ และยันเขียนภูมิทัศน์ งานชิ้นสำคัญที่ทำร่วมกับผู้อื่นคืองานที่เขียนภาพเล็กหลายภาพร่วมกับเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ เช่นภาพ "เวอร์ทัมนัสและโพโมนา", "แซเตอร์ชมนิมฟ์หลับ" และ "สวรรค์บนโลก"
ยันมีห้องเขียนภาพในแอนต์เวิร์ป ซึ่งเป็นที่ที่เขาเสียชีวิตจากอหิวาตกโรคเมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1625
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมบาโรกแบบเฟลมิช
จิตรกรรมบาโรก
ศิลปะดัตช์
ภาพเขียนสีน้ำมัน
ภาพชีวิตประจำวัน
จิตรกรรมประวัติศาสตร์
จิตรกรรมภูมิทัศน์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ยัน เบรอเคิล (ผู้พ่อ)
ชีวประวัติของยัน เบรอเคิล (ผู้พ่อ) ที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ภาพเขียนของยัน เบรอเคิล (ผู้พ่อ) ที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ระเบียงภาพ

"ตลาดขายปลา"
ราว ค.ศ. 1603
"ภูมิทัศน์กับนักเดินทางบนถนนในชนบท"
ราว ค.ศ. 1608-1610
"หนีไปอียิปต์"
"ดอกไม้ในแจกันสีน้ำเงิน"
ราว ค.ศ. 1608
"พระแม่มารีในมาลัยดอกไม้"
งานเขียนร่วมกับรือเบินส์
ราว ค.ศ. 1619
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
มีรา ราอี

นักวิ่งเทรลและสกายรันเนอร์ชาวเนปาล (เกิด ค.ศ. 1988)
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
สัญชาติ: เนปาล
เกิด:  (1988-12-31) 31 ธันวาคม ค.ศ. 1988 (35 ปี)
กีฬา
ประเทศ:  เนปาล
กีฬา: การวิ่งเทรล สกายรันนิง
สโมสร: เทรลรันนิงเนปาล
มีรา ราอี (เนปาล: मीरा राई; อักษรโรมัน: Mira Rai; เกิด 31 ธันวาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักวิ่งเทรลและสกายรันเนอร์ชาวเนปาล เธอได้เข้าร่วมการแข่งระดับนานาชาติหลายรายการและได้รับรางวัลจำนวนมาก รวมถึงเธอได้รับรางวัลนักผจญภัยแห่งปีของเนชั่นแนล จีโอกราฟิก ประจำ ค.ศ. 2017
ประวัติ

เธอได้เข้าร่วมการแข่งเทรลที่ท้าทายมากที่สุดของโลก
ประวัติ > ชีวิตในวัยเด็ก

มีรา ราอี มาจากหมู่บ้านห่างไกลในโภชปุร ทางตะวันออกของประเทศ เมื่อโตขึ้น ครอบครัวของเธอประสบปัญหาในการหาสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวันผ่านกสิกรรม เธอออกจากโรงเรียนเมื่ออายุ 12 ขวบเพื่อช่วยพ่อแม่ทำงานบ้านในแต่ละวัน และเพราะครอบครัวของเธอไม่สามารถจ่ายค่าเล่าเรียนได้ เธอเดินขึ้นลงตามภูมิประเทศที่เป็นภูเขาเป็นประจำเพื่อเก็บน้ำและไปตลาด เมื่ออายุได้ 14 ปี เธอได้ออกจากบ้านตอนกลางดึก โดยไม่บอกพ่อแม่ เพื่อเข้าร่วมการก่อความไม่สงบของลัทธิเหมา เมื่อพวกเขามาเกณฑ์ผ่านหมู่บ้านของเธอ เนื่องจากเธอยังเป็นผู้เยาว์ เมื่อสงครามกลางเมืองสิ้นสุดลง เธอจึงไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมกองทัพเนปาลและถูกปลดในเวลาต่อมา หลังจากกลับถึงบ้าน เธอใฝ่ฝันที่จะทำอะไรอย่างอื่นกับชีวิตของเธอเพื่อเลี้ยงดูครอบครัวของเธอ และเดินทางไปกาฐมาณฑุเพื่อเรียนคาราเต้และวิ่ง
ประวัติ > อาชีพ

เธอเป็นนักวิ่งที่ดี แต่ไม่รู้ว่าการวิ่งอัลตราคืออะไรเมื่อเธอเข้าร่วมการแข่งอัลตรามาราธอนครั้งแรก นั่นคือการแข่งวิ่งเทรลหิมาลัยกลางแจ้ง 50 กม. ซึ่งเช้าวันหนึ่ง เมื่อเธอวิ่งอยู่บนเนินเขารอบ ๆ เมืองกาฐมาณฑุ เธอได้พบกับกลุ่มหนึ่งที่กำลังฝึกอยู่บนเส้นทางเดียวกัน หลังจากวิ่งด้วยกันมาระยะหนึ่งแล้ว พวกเขาขอให้เธอไปวิ่งอีกครั้งในสัปดาห์หน้า เมื่อเธอไปถึงการวิ่งครั้งนั้น เธอพบว่ามันคือจุดเริ่มต้นของการแข่ง 50 กม. แม้จะไม่ได้เตรียมตัวไว้, ไม่มีอาหารหรือน้ำที่เหมาะสม หรือสวมชุดวิ่งทางเทคนิค แต่เธอก็ชนะการแข่ง รวมถึงได้รับความสนใจจากผู้จัดการแข่งกับทัศนคติที่ดีและการทุ่มเทให้กับกีฬานี้ของเธอ
หลังจากการฝึกซ้อมอย่างเข้มงวดมากขึ้นสำหรับการวิ่งเทรลกับริชาร์ด บูล ผู้เป็นพี่เลี้ยงของเธอจากสโมสรเทรลรันนิงเนปาล เธอได้เริ่มเดินทางไปต่างประเทศเพื่อเข้าร่วมการแข่งวิ่งอัลตราเทรลระดับนานาชาติ ซึ่งเธอได้กลายเป็นผู้มีชื่อเสียงที่รู้จักกันดีอย่างรวดเร็ว โดยชนะการแข่งทีละรายการและทำลายสถิติหลายรายการ ครั้นในช่วงต้น ค.ศ. 2016 เธอได้รับบาดเจ็บที่เข่าระหว่างการแข่งในสหราชอาณาจักร และต้องพักจากการแข่งระดับนานาชาติเพื่อพักฟื้น ในช่วงเวลานั้น เธอหันความสนใจไปที่การส่งเสริมการวิ่งเทรลทั่วประเทศเนปาล และช่วยฝึกนักกีฬาเยาวชนหญิงที่มีแววจากชนบทของประเทศเนปาลให้สำเร็จในเวทีระดับนานาชาติ เธอได้จัดการแข่งขันเทรลหลายครั้งในกาฐมาณฑุ และโภชปุรซึ่งเป็นบ้านเกิดของเธอเช่นกัน เพื่อส่งเสริมกีฬาชนิดนี้ให้แก่เยาวชนชาวเนปาล เธอได้รับการแนะนำในสื่อทั้งในประเทศและต่างประเทศซึ่งครอบคลุมชีวิตของเธอตั้งแต่หมู่บ้านห่างไกลและชนบท ไปจนถึงวีรสตรีของชาติ ในสังคมปิตาธิปไตย เธอได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้แก่เด็กผู้หญิงหลายคนทั่วประเทศ
ใน ค.ศ. 2017 มีราได้เข้าร่วมการแข่งวิ่งแบบอัลตราเทรลอีกครั้งด้วยการแข่งครั้งแรกของเธอในเดือนกันยายน ค.ศ. 2017 ที่การวิ่งแข่งเทรลเบน เนวิส 120 กม. ในประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร ซึ่งเธอชนะการแข่ง และสร้างสถิติเส้นทางในช่วงเวลาที่ 14 ชั่วโมง 24 นาที เธอเป็นนักวิ่งเทรลระดับอาชีพ และเป็นส่วนหนึ่งของทีมวิ่งซาโลมอน
ความสำเร็จ

เหล่านี้คือผลงานหลักของเธอ
การวิ่งแข่งสกายรันเนอร์เวิลด์ซีรีส์ (ชนะ 2 ครั้ง)
| ค> ศ. | วันที่ | การวิ่งแข่ง | อันดับ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | 16.09 | เบน เนวิส อุลตรา | 1 | (สถิติใหม่) |
| 2016 | 30.04 | 3 พีกส์เรซ | 2 |  |
| 2015 | 19.09 | อุลตราปิรินเนว | 2 |  |
| 2015 | 19.07 | โดโลมีเตสสกายเรซ | 13 |  |
| 2015 | 04.07 | แบร์โรสกายไนต์ | 1 |  |
| 2015 | 26.06 | มงบล็อง 80 กม. | 1 | (สถิติใหม่) |
| 2015 | 12.04 | บัฟฟาโลสแตมพีดสกายรันนิง | 3 | (42 กม. 4:52) |
| 2015 | 21.03 | หิมาลายันเอาต์ดอร์เฟสติวัล 50 กม. | 1 |  |
| 2015 | 07.02 | เอ็มเอสไอจี เอชเค50 ซีก้อง - เอเชียสกายรันนิงแชมเปียนชิป | 1 |  |
| 2015 | 01.02 | คิงออฟเดอะฮิลส์ | 1 |  |
| 2015 | 03.01 | เดอะนอร์ทเฟซกาฐมาณฑุอุลตรา | 1 |  |
| 2014 | 07.12 | เอ็มเอสไอจี ลันเตา 50 - เอชเค 50 ซีรีส์ | 2 |  |
| 2014 | 05.12 | เอชเค เอ็มเอสไอจี เวอร์ติคัลกิโลกิโลมิเตอร์ | 1 |  |
| 2014 | 28.11 | เคโอทีเอช | 2 |  |
| 2014 | 08.10 | มานาสลูเทรลเรซ | 1 |  |
| 2014 | 26.10 | เอ็มเอสไอจี เอชเค 50 กม. | 1 | (5:30:32 อันดับ 5 โดยรวม) |
| 2014 | 28.09 | เทรลเดกลีเอโรอี (83 กม.) | 1 | (9:16) |
| 2014 | 13.09 | เซลลารอนดาเทรลเรซ (57 กม.) | 1 | (6:36:30) |
| 2014 | 21.04 | มัสแตงเทรลเรซ | 1 |  |
| 2014 | 23.03 | หิมาลายันเอาต์ดอร์เฟสติวัล 50 กม. | 1 |  |