stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทางเดินอาหารทะลุ

| ทางเดินอาหารทะลุ Gastrointestinal perforation |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: การแตกของระบบทางเดินอาหาร, Ruptured bowel

ลมรั่วใต้กะบังลมทางด้านขวาจากลำไส้ทะลุ
สาขาวิชา: วิทยาทางเดินอาหาร, เวชศาสตร์ฉุกเฉิน
อาการ: ปวดท้อง, กดเจ็บ
ภาวะแทรกซ้อน: ภาวะพิษเหตุติดเชื้อ, ฝี
การตั้งต้น: ฉับพลัน หรือ เพิ่มขึ้นทีละน้อย
สาเหตุ: การบาดเจ็บรุนแรง, ภายหลังการส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่, ลำไส้อุดตัน, มะเร็งลำไส้ใหญ่, การอักเสบของกระเปาะยื่นของลำไส้, แผลในกระเพาะอาหาร, ภาวะลำไส้ขาดเลือด, การติดเชื้อคลอสตริเดียม ดิฟฟิไซล
วิธีวินิจฉัย: ภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์, ภาพรังสีโดยไม่ใช้สารทึบรังสี
การรักษา: การผ่าตัดฉุกเฉินโดยวิธีผ่าตัดเปิดช่องท้อง
ยา: ให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำ,  ให้ยาปฏิชีวนะ
ทางเดินอาหารทะลุ คือภาวะที่ที่มีรูรั่วเกิดขึ้นที่ผนังของทางเดินอาหาร ซึ่งนับรวมตั้งแต่หลอดอาหาร กระเพาะอาหาร ลำไส้เล็ก และลำไส้ใหญ่ อาการสำคัญคืออาการปวดท้องอย่างรุนแรงและกดเจ็บ หากเกิดการทะลุที่กระเพาะอาหารหรือลำไส้เล็กส่วนต้นผู้ป่วยมักมีอาการปวดท้องรุนแรงเฉียบพลัน ในขณะที่หากเกิดการทะลุที่ลำไส้ใหญ่อาการอาจค่อยเป็นค่อยไปมากกว่า ผู้ป่วยมักมีอาการปวดอยู่ตลอดเวลา ภาวะแทรกซ้อนที่พบได้ ได้แก่ การติดเชื้อในกระแสเลือด หัวใจเต้นเร็ว หายใจเร็ว ไข้ การรู้สึกตัวผิดปกติ เป็นต้น
สาเหตุอาจรวมถึงการบาดเจ็บ เช่น บาดแผลจากมีด, การกินวัตถุมีคม หรือขั้นตอนทางการแพทย์เช่นการส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่, การอุดตันของลำไส้เช่นจาก ลำไส้พันกัน, มะเร็งลำไส้ หรือโรคถุงผนังลำไส้อักเสบ, แผลในกระเพาะอาหาร, ลำไส้ขาดเลือด และการติดเชื้อต่าง ๆ รวมถึง คลอสตริเดียม ดิฟฟิไซล (C. difficile) รูเปิดให้สิ่งที่อยู่ในลำไส้เข้าสู่ช่องท้อง ผลของการเข้ามาของแบคทีเรียทำให้เกิดภาวะเยื่อบุช่องท้องอักเสบหรือก่อตัวเป็นฝี รูในกระเพาะอาหารอาจทำให้เกิดเยื่อบุช่องท้องอักเสบจากสารเคมีเนื่องจากกรดในกระเพาะอาหาร โดยทั่วไปการสแกนภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์เป็นวิธีการวินิจฉัยที่ต้องการ อย่างไรก็ตามมักจะเห็นอากาศรั่วจากการทะลุได้ในภาพถ่ายรังสีธรรมดา
การเจาะทะลุที่ใดก็ตามของระบบทางเดินอาหารมักจะต้องได้รับการผ่าตัดฉุกเฉินโดยการผ่าตัดเปิดช่องท้อง โดยปกติจะดำเนินการร่วมกับการให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำและให้ยาปฏิชีวนะ อาจใช้ยาปฏิชีวนะหลายชนิดเช่น พิเพอราซิลิน/ทาโซแบคแตม (piperacillin/tazobactam) หรือให้ร่วมกันระหว่างซิโปรฟลอกซาซิน (ciprofloxacin) และเมโทรนิดาโซล (metronidazole) บางครั้งสามารถเย็บปิดรูได้ในขณะที่บางครั้งจำเป็นต้องมีการตัดลำไส้ แม้จะได้รับการรักษาเต็มที่แล้วแต่ความเสี่ยงต่อการเสียชีวิตอาจสูงถึง 50% รูที่เกิดจากแผลในกระเพาะอาหารเกิดขึ้นกับประชากรประมาณ 1 ต่อ 10,000 คนต่อปี ในขณะที่โรคถุงผนังลำไส้อักเสบเกิดขึ้นประมาณ 0.4 ต่อ 10,000 คนต่อปี
สัญญาณและอาการ

สัญญาณและอาการแสดงอาจรวมถึงความเจ็บปวดอย่างกะทันหันบริเวณลิ้นปี่ทางด้านขวาของเส้นกึ่งกลางกายซึ่งบ่งบอกถึงการทะลุของแผลในลำไส้เล็กส่วนต้น ในขณะที่แผลในกระเพาะอาหารจะแสดงให้เห็นโดยอาการปวดแสบปวดร้อนที่ลิ้นปี่ร่วมกับอาการท้องอืดและอาการอาหารไม่ย่อย
ในการทะลุของลำไส้ความเจ็บปวดจะเริ่มจากบริเวณที่ทะลุแล้วกระจายไปทั่วช่องท้อง
การทะลุของระบบทางเดินอาหารส่งผลให้เกิด อาการปวดท้องรุนแรงซึ่งจะรุนแรงขึ้นจากการเคลื่อนไหว, คลื่นไส้, อาเจียน และการอาเจียนเป็นเลือด อาการในภายหลัง ได้แก่ มีไข้และหนาวสั่น ไม่ว่าในกรณีใดหน้าท้องจะแข็งขึ้นโดยมีอาการกดเจ็บและปล่อยเจ็บ หลังจากผ่านไประยะหนึ่งอาการหน้าท้องจะทรงตัวและสามารถฟังเสียงหัวใจได้ทั่ว ผู้ป่วยหยุดการผายลมและการเคลื่อนไหวของลำไส้ ขนาดหน้าท้องขยาย
อาการของหลอดอาหารทะลุอาจรวมถึงอาการเจ็บหน้าอกอย่างกะทันหัน
สาเหตุ

สาเหตุที่สำคัญ ได้แก่ แผลในกระเพาะอาหาร, แผลในลำไส้เล็กส่วนต้น, ไส้ติ่งอักเสบ, มะเร็งในระบบทางเดินอาหาร, โรคถุงผนังลำไส้อักเสบ, โรคลำไส้อักเสบเรื้อรัง, ภาวะ superior mesenteric artery syndrome, การบาดเจ็บรุนแรงจากอุบัติเหตุ, อาการหนังยืดผิดปกติ ชนิดที่ส่งผลต่อหลอดเลือด (vascular Ehlers–Danlos syndrome) และโรคพยาธิไส้เดือน สำหรับไข้ไทฟอยด์, ยาแก้อักเสบที่ไม่ใช่สเตียรอยด์ และการกลืนกินสารกัดกร่อน ก็อาจจะเป็นสาเหตุได้เช่นกัน
การกินแม่เหล็กหลายชิ้นอาจทำให้เกิดการทะลุของทางเดินอาหารได้ หากแม่เหล็กดึงดูดและเกาะติดกันผ่านช่วงขดที่ต่างกันของลำไส้
การวินิจฉัย

ในภาพถ่ายรังสีอาจมองเห็นก๊าซในช่องท้อง ก๊าซสามารถมองเห็นได้ง่ายในภาพเอ็กซเรย์ขณะที่ผู้ป่วยอยู่ในท่ายืน ปรกติการทะลุของทางเดินอาหารสามารถมองเห็นได้โดยใช้เอกซเรย์คอมพิวเตอร์ ระดับของเม็ดเลือดขาวมักจะสูงขึ้น
การรักษา

การร่วมรักษาโดยการผ่าตัดเป็นสิ่งที่จำเป็นเกือบตลอดเวลาในรูปแบบของการผ่าตัดเปิดช่องท้องและการปิดช่องทะลุพร้อมกับการล้างช่องท้อง บางครั้งอาจมีการจัดการโดยการส่องกล้อง อาจใช้การผ่าตัดชั้นเยื่อบุช่องท้องมาปิดบาดแผล (Graham patch) สำหรับการทะลุของลำไส้เล็กส่วนต้น
การรักษาแบบดั้งเดิมรวมถึงการให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำ, ให้ยาปฏิชีวนะ, การใส่สายสวนทางจมูกเพื่อกันการสำลักและการงดน้ำงดอาหาร จะใช้เฉพาะในกรณีที่บุคคลนั้นมีข้อบ่งชี้ว่าไม่มีอาการแพ้ และมีอาการทางคลินิกคงที่
แหล่งข้อมูลอื่น

Gastrointestinal perforation—MedlinePlus
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: K63.1, S36.9 ICD-9-CM: 569.83, 863.9 DiseasesDB: 34042
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000235 eMedicine: med/2822
| ด ค กการบาดเจ็บที่ไม่ใช่โครงสร้างกล้ามเนื้อของช่องท้องและอุ้งเชิงกราน |
| --- | --- |
ช่องท้อง / ระบบทางเดินอาหาร:  ม้ามแตก  การบาดเจ็บที่ม้ามจากการกระแทก  ไส้เลื่อนกะบังลมจากการบาดเจ็บ  ทางเดินอาหารทะลุ  การบาดเจ็บที่ตับ  การบาดเจ็บที่ตับอ่อน 
เชิงกราน:  มดลูกทะลุ  องคชาตหัก 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี
แพทยสภา

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 9 ตุลาคม พ.ศ. 2511; 56 ปีก่อน (2511-10-09)
ประเภท: สภาวิชาชีพ
วัตถุประสงค์: กำกับดูแลมาตรฐานการประกอบวิชาชีพแพทย์ในประเทศไทย
สํานักงานใหญ่: อาคารมหิตลาธิเบศร 88/19 ซอยสาธารณสุข 8 กระทรวงสาธารณสุข ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี 11000
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : ประเทศไทย
สมาชิก  : 66,636 (ณ ปี 2566)
นายกแพทยสภา: สมศรี เผ่าสวัสดิ์
เว็บไซต์: www.tmc.or.th
แพทยสภา เป็นสภาวิชาชีพสำหรับแพทย์ในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2511 และมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่จังหวัดนนทบุรี มีหน้าที่ในการกำกับดูแลมาตรฐานวิชาชีพของแพทย์, เป็นผู้ออกใบอนุญาตผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมในประเทศไทย และเป็นผู้รับรองหลักสูตรการศึกษาที่เกี่ยวข้อง สำหรับสาธารณชน แพทยสภามีบริการให้ความรู้ทางสุขภาพ, บริการตรวจสอบแพทย์ และมีบทบาทในการสอบสวนหากมีการร้องเรียนแพทย์
แพทยสภามีหน่วยงานในสังกัดประกอบด้วย ศูนย์ประเมินและรับรองความรู้ความสามารถตามมาตรฐานวิชาชีพเวชกรรมของแพทยสภา, สถาบันมหิตลาธิเบศร, ศูนย์ส่งเสริมการวิจัย และราชวิทยาลัย/วิทยาลัยซึ่งดูแลแพทย์เฉพาะทางในสาขาต่าง ๆ ประกอบด้วย ราชวิทยาลัยวิสัญญีแพทย์แห่งประเทศไทย, ราชวิทยาลัยพยาธิแพทย์แห่งประเทศไทย, ราชวิทยาลัยศัลยแพทย์แห่งประเทศไทย, ราชวิทยาลัยอายุรแพทย์แห่งประเทศไทย, ราชวิทยาลัยจักษุแพทย์แห่งประเทศไทย, ราชวิทยาลัยแพทย์เวชศาสตร์ครอบครัวแห่งประเทศไทย, ราชวิทยาลัยกุมารแพทย์แห่งประเทศไทย, ราชวิทยาลัยออร์โธปิดิกส์แพทย์แห่งประเทศไทย, ราชวิทยาลัยรังสีแพทย์แห่งประเทศไทย, ราชวิทยาลัยแพทย์เวชศาสตร์ฟื้นฟูแห่งประเทศไทย, ราชวิทยาลัยสูตินรีแพทย์แห่งประเทศไทย, ราชวิทยาลัยประสาทศัลยแพทย์แห่งประเทศไทย, ราชวิทยาลัยจิตแพทย์แห่งประเทศไทย, ราชวิทยาลัยโสต ศอ นาสิกแพทย์แห่งประเทศไทย และ วิทยาลัยแพทย์ฉุกเฉินแห่งประเทศไทย
แพทยสภามักถูกเรียกร้องจากแพทย์ให้มีการกำหนดชั่วโมงการทำงานและการปรับปรุงความเป็นอยู่ของแพทย์โดยเฉพาะในโรงพยาบาลรัฐบาล
ทาเกโอะ ฟูกูดะ

| ทาเกโอะ ฟูกูดะ |
| --- | --- |
福田 赳夫
ภาพถ่ายทางการใน ค.ศ. 1976

นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
ดำรงตำแหน่ง 24 ธันวาคม 1976 – 7 ธันวาคม 1978
กษัตริย์: จักรพรรดิโชวะ
ก่อนหน้า: ทาเกโอะ มิกิ
ถัดไป: มาซาโยชิ โอฮิระ
หัวหน้าพรรคพรรคเสรีประชาธิปไตย
ดำรงตำแหน่ง 23 ธันวาคม 1976 – 1 ธันวาคม 1978
รองประธานาธิบดี: ฟูนาดะ นากะ
เลขาธิการ: มาซาโยชิ โอฮิระ
ก่อนหน้า: ทาเกโอะ มิกิ
ถัดไป: มาซาโยชิ โอฮิระ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม 1952 – 18 กุมภาพันธ์ 1990
ถัดไป: ยาซูโอะ ฟูกูดะ
เขตเลือกตั้ง: กุมมะ เขต 3
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 14 มกราคม ค.ศ. 1905(1905-01-14) ทากาซากิ จังหวัดกุมมะ จักรวรรดิญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1995(1995-07-05) (90 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
พรรคการเมือง: พรรคเสรีประชาธิปไตย
คู่สมรส: มิเอะ ฟูกูดะ
บุตร: 5 (รวมยาซูโอะ)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยจักรวรรดิโตเกียว
ลายมือชื่อ: 

ทาเกโอะ ฟูกูดะ (ญี่ปุ่น: 福田 赳夫; โรมาจิ: Fukuda Takeo; 14 มกราคม ค.ศ. 1905 – 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักการเมืองญี่ปุ่นที่เป็นนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1976 ถึง 1978
ฟูกูดะเกิดที่จังหวัดกุมมะและเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยจักรวรรดิโตเกียว เขาเคยดำรงตำแหน่งเจ้าหน้าที่กระทรวงการคลังเป็นเวลาสองทศวรรษ ก่อนเข้าเล่นการเมือง เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกรัฐสภาครั้งแรกใน ค.ศ. 1952 และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมงใน ค.ศ. 1959–1960 ภายใต้คณะรัฐมนตรีของโนบูซูเกะ คิชิ เป็นหัวหน้าฝ่ายกิจการการเมืองของพรรคภายใต้การนำของฮายาโตะ อิเกดะ และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง (1965–1966, 1968–1971) กับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (1971–1972) ในคณะรัฐมนตรีเอซากุ ซาโต แล้วกลายเป็นคนในอารักขาของเขา ชีวิตทางการเมืองของฟูกูดะเต็มไปด้วยการแข่งขันกับคากูเอ ทานากะ ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อจากซาโตใน ค.ศ. 1972 และฟูกูดะทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในสมัยของเขาเมื่อ ค.ศ. 1973 ถึง 1974 ตอนขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีใน ค.ศ. 1976 ฟูกูดะกำหนดหลักการฟูกูดะ ซึ่งให้คำมั่นว่าจะไว้วางใจและร่วมมือกับประเทศต่าง ๆ ในเอเชีย และลงนามสนธิสัญญาสันติภาพและมิตรภาพระหว่างญี่ปุ่นและจีนใน ค.ศ. 1978 หลังจากนั้น มาซาโยชิ โอฮิระขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อจากเขาใน ค.ศ. 1978
ยาซูโอะ ฟูกูดะ ลูกชายของเขา ดำเนินตามรอยเท้าของพ่อด้วยการเป็นนักการเมืองและดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีใน ค.ศ. 2007 ถึง 2008
ชีวิตช่วงต้นและอาชีพราชการ

ฟูกูดะเกิดในหมู่บ้านคาเนโกะในจังหวัดกุมมะ (ปัจจุบันคือนครทากาซากิ) ในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1905 โดยเป็นลูกชายคนที่สองในครอบครัวซามูไรเก่าแก่ที่เคยเป็นกำนันหมู่บ้านในยุคเอโดะ พ่อ ปู่ และพี่ชายต่างได้ดำรงตำแหน่งนายกประจำคาเนโกะ ฟูกูดะเป็นนักเรียนที่มีพรสวรรค์ไปต่อที่ First Higher School ในโตเกียว จากนั้นจึงศึกษาต่อด้านกฎหมายที่มหาวิทยาลัยจักรวรรดิโตเกียว เขาได้คะแนนในการสอบรับราชการสูงสุด และเข้าทำงานที่กระทรวงการคลังเมื่อสำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1929
ปีถัดมา ฟูกูดะได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ช่วยฝ่ายการเงินในสถานทูตญี่ปุ่นที่ลอนดอน สามปีต่อมา เขาถูกเรียกตัวกลับญี่ผุ่นเพื่อทำหน้าที่หัวหน้ากรมสรรพากรท้องถิ่น
เสียชีวิต

ฟูกูดะเสียชีวิตจากถุงลมโป่งพองเรื้อรังในโรงพยาบาลวิทยาลัยแพทย์สตรีโตเกียวเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1995 ด้วยอายุ 90 ปี
เกียรติยศ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ (5 กรกฎาคม ค.ศ. 1995; หลังเสียชีวิต)
รางวัลไก่ฟ้าทองคำของสมาคมลูกเสือญี่ปุ่น (1979)
ของเหลววิกฤตยิ่งยวด

ของเหลววิกฤตยิ่งยวด (supercritical fluid, SCF ) คือสารใด ๆ ที่อุณหภูมิและความดันเหนือจุดวิกฤต ซึ่งไม่มีความแตกต่างของสถานะของเหลวและแก๊ส  แต่ต่ำกว่าความดันในการอัดให้เป็นของแข็ง มันสามารถละลายผ่านของแข็งที่มีรูพรุนได้เหมือนแก๊ส ละเว้นข้อจำกัดในการถ่ายโอนมวลที่ทำให้การไหลของของเหลวผ่านวัสดุดังกล่าวช้าลง SCF นั้นเหนือกว่าแก๊สมากในด้านความสามารถในการทำละลายวัสดุอย่างของเหลวหรือของแข็ง นอกจากนี้บริเวณใกล้จุดวิกฤต การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยของความดันหรืออุณหภูมิส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงความหนาแน่นอย่างมาก ทำให้คุณสมบัติหลายอย่างของของไหลวิกฤตยิ่งยวดสามารถควบคุมได้อย่างละเอียด
ของเหลววิกฤตยิ่งยวดเกิดขึ้นในชั้นบรรยากาศของ ดาวแก๊สยักษ์ เช่น ดาวพฤหัสบดี และดาวเสาร์, ดาวเคราะห์คล้ายโลก เช่น ดาวศุกร์ และอาจอยู่ในชั้นบรรยากาศของดาวน้ำแข็งยักษ์ เช่น ดาวยูเรนัส และดาวเนปจูน พบน้ำวิกฤตยิ่งยวดบนโลก เช่น น้ำที่ออกมาจากปล่องแบบน้ำร้อน ซึ่งเป็นปล่องไฮโดรเทอร์มอลใต้น้ำชนิดหนึ่ง มันสามารถใช้แทนตัวทำละลายอินทรีย์ ในกระบวนการทางอุตสาหกรรมและห้องปฏิบัติการต่าง ๆ คาร์บอนไดออกไซด์ และน้ำ เป็นของเหลววิกฤตยิ่งยวดที่ใช้กันมากที่สุด มักใช้สำหรับการสกัดคาเฟอีน และการผลิตกระแสไฟฟ้า คุณสมบัติที่น่าสนใจคือ สารบางชนิดสามารถละลายได้ในสภาวะวิกฤตยิ่งยวดของตัวทำละลาย (เช่น คาร์บอนไดออกไซด์) แต่ไม่ละลายในสถานะแก๊สหรือของเหลว หรือในทางกลับกัน สามารถใช้ในการสกัดสารและขนส่งไปยังที่อื่นในสารละลายก่อนที่จะเก็บไว้ในที่ที่ต้องการโดยเพียงแค่สร้างปัจจัยหรือเหนี่ยวนำการเปลี่ยนสถานะในตัวทำละลาย
ดูเพิ่ม

อุณหภูมิวิกฤต
แหล่งข้อมูลอื่น

"Thermophysical Properties of Fluid Systems". NIST. เว็บช่วยคำนวณ ความหนาแน่น เอนทาลปี เอนโทรปี และข้อมูลอุณหพลศาสตร์อื่นของ CO2 น้ำ และของเหลววิกฤตยิ่งยวดอื่น ๆ
CO2 & Supercritical Fluid Technology. Sup Eng (ภาษาฝรั่งเศส).
Catherine Brahic (4 สิงหาคม 2008). "Found: The hottest water on Earth". NewScientist.
Poliakoff, Martyn (28 เมษายน 2008). Supercritical fluids. Test Tube. Brady Haran for the University of Nottingham.
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ

| สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ> สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอชั้นที่ 1 กรมหลวงศรีสุนทรเทพ |
| --- | --- |
ประสูติ: พ.ศ. 2313
สิ้นพระชนม์: 7 สิงหาคม พ.ศ. 2351 (38 ปี)
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
พระมารดา: สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ (พ.ศ. 2313 — 7 สิงหาคม พ.ศ. 2351) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 5 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประสูติแต่สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี เป็นพระโสทรกนิษฐภคินีในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระองค์ประสูติในรัชสมัยกรุงธนบุรี เมื่อปีขาล โทศก จุลศักราช 1132 ตรงกับ พ.ศ. 2313 มีนามเดิมว่า "แจ่ม"  ในรัชกาลที่ 1 ทรงสถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้า และทรงกรมเป็น กรมขุนศรีสุนทรเทพ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 1 เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 9 แรม 1 ค่ำ ปีมะโรง สัมฤทธิศก จุลศักราช 1170 ตรงกับวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2351 สิริพระชนมายุ 38 พรรษา ได้รับพระราชทานพระโกศทองใหญ่ทรงพระศพ (แต่พงศาวดารบางเล่มระบุว่า ได้รับพระราชทานพระโกศไม้สิบสอง) ในการพระศพครั้งนั้นพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรงพระภูษาลายพื้นขาวทุกวัน ดำรัสว่า "ลูกคนนี้รักมากต้องนุ่งขาวให้" ครั้นเสร็จการพระศพแล้ว โปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนพระอัฐิขึ้นเป็น กรมหลวงศรีสุนทรเทพ
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
แจ่ม
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนศรีสุนทรเทพ
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ
สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ (พระนามหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 2)
สมเด็จพระบรมอัยยิกาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ (พระนามหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5)
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ
วัดคชศิลาวนาราม

| วัดคชศิลาวนาราม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบาละ อำเภอกาบัง จังหวัดยะลา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดคชศิลาวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ใน ตำบลบาละ อำเภอกาบัง จังหวัดยะลา
วัดคชศิลาวนารามมีนายนุกูล และนางกานดา เศรษฐกุล เป็นผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด และผู้ก่อตั้งวัด คือ พระครูปลัดธวัธชัย ฉายา ญาณสุโข เจ้าอาวาสวัดปูแหล ตำบลบาโร๊ะ อำเภอยะหา จังหวัดยะลา และเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดคชศิลาวนาราม กระทรวงศึกษาธิการประกาศแต่งตั้งเป็นวัดขึ้นในพระพุทธศาสนานามว่า "วัดคชศิลาวนาราม" ประกาศ ณ วันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2550
แม้จะอยู่ภายใต้สังคมพหุวัฒนธรรมชายแดนใต้ ประชาชนในท้องที่ก็ยังร่วมกันบูรณะวัดดังเช่นในวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ประชาชนพหุศาสนาร่วมกันทาสี ทำความสะอาดวัด
สเปกโทรสโกปีทางดาราศาสตร์

สเปกโตรสโคปดาวของ หอดูดาวลิก ในปี ค.ศ. 1898 ออกแบบโดย James Keeler และสร้างขึ้นโดย John Brashear
สเปกโทรสโกปีทางดาราศาสตร์ (อังกฤษ: Astronomical spectroscopy) เป็นการศึกษาเกี่ยวกับดาราศาสตร์ โดยใช้เทคนิคสเปกโทรสโกปี ในการวัดสเปกตรัมของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ,รวมทั้งแสงที่มองเห็นได้และคลื่นวิทยุ ,ซึ่งแผ่กระจายจากดาว และวัตถุท้องฟ้าร้อนอื่น ๆ สเปกโทรสโกปี สามารถนำมาใช้เพื่อหาคุณสมบัติหลายอย่างของดาวและกาแลคซีที่ห่างไกล เช่น องค์ประกอบทางเคมี ,อุณหภูมิ ,ความหนาแน่น ,มวลระยะทาง ,ความส่องสว่าง และการเคลื่อนไหวสัมพัทธ์โดยใช้การวัดปรากฏการณ์ดอปเพลอร์
เบื้องหลัง

สเปกโทรสโกปีทางดาราศาสตร์ ถูกนำมาใช้ในการวัดที่สำคัญของการฉายรังสี 3 แบบ คือ สเปกตรัมมองเห็นได้ ,คลื่นวิทยุ และรังสีเอ็กซ์ ในขณะที่สเปกโตรสโกปีทั้งหมดจะมีลักษณะเฉพาะที่บริเวณสเปกตรัม แต่ต้องใช้วิธีต่าง ๆ เพื่อรับสัญญาณขึ้นอยู่กับความถี่ โอโซน (O3) และโมเลกุลออกซิเจน (O2) ดูดซับแสงที่มีความยาวคลื่นต่ำกว่า 300 นาโนเมตร ซึ่งหมายความว่ารังสีอัลตราไวโอเลต และรังสีอัลตราไวโอเลต ต้องใช้กล้องโทรทรรศน์ดาวเทียมหรือเครื่องตรวจจับที่ติดตั้งจรวด คลื่นวิทยุมีความยาวคลื่นมากกว่าคลื่นแสง และต้องใช้เสาอากาศหรือจานคลื่นวิทยุ แสงอินฟราเรดถูกดูดซับโดยน้ำในบรรยากาศ และก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ดังนั้น ในขณะที่อุปกรณ์คล้ายคลึงกับที่ใช้ในการตรวจทางสเปกโตรสโกปีแสงจะต้องมีการบันทึกข้อมูลดาวเทียมอินฟราเรดมากขึ้น
เบื้องหลัง > สเปกโทรสโกปีทางคลื่นวิทยุ

ดาราศาสตร์วิทยุ ก่อตั้งขึ้นด้วยผลงานของ คาร์ล แจนสกี ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 ขณะที่ทำงานให้กับ Bell Labs เขาสร้างเสาอากาศวิทยุ เพื่อดูแหล่งสัญญาณรบกวนที่อาจเกิดขึ้นสำหรับการส่งสัญญาณวิทยุข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก ,หนึ่งในแหล่งที่มาของเสียงที่ค้นพบที่ไม่ได้มาจากโลก ,แต่จากศูนย์กลางของทางช้างเผือก ในกลุ่มดาวคนยิงธนู ในปี ค.ศ. 1942 James Stanley Hey จับคลื่นความถี่วิทยุของดวงอาทิตย์โดยใช้เรดาร์ทางทหาร สเปกโทรสโกปีทางคลื่นวิทยุเริ่มต้นด้วยการค้นพบใน 21-centimeter H I line ปี ค.ศ. 1951
เรดิโอ อินเตอร์เฟอโรเมทรี เป็นผู้บุกเบิกในปี ค.ศ. 1946 ในตอนที่ Joseph Lade Pawsey ,Ruby Payne-Scott และLindsay McCready ใช้เสาอากาศเดียวบนยอดหน้าผาทะเลในการสังเกตรังสีแสงอาทิตย์ 200 เมกะเฮิรตซ์ สองลำแสงเกิดขึ้นจากดวงอาทิตย์และอีกมุมหนึ่งที่สะท้อนจากพื้นผิวทะเลทำให้เกิดการแทรกแซงที่จำเป็น เครื่องอินเตอร์เฟอโรเมทเตอร์ ตัวรับสัญญาณชุดแรกที่สร้างขึ้นในปีเดียวกันโดย Martin Ryle และ Vonberg ในปี ค.ศ. 1960 Ryle และAntony Hewish  ได้ตีพิมพ์เทคนิคการสังเคราะห์รูรับแสงเพื่อวิเคราะห์ข้อมูล เครื่องอินเตอร์เฟอโรเมทเตอร์
เบื้องหลัง > สเปกโทรสโกปีทางรังสีเอ็กซ์

บทความหลัก: ดาราศาสตร์รังสีเอ็กซ์
ดูเพิ่ม

อะตอม และโมเลกุลทางดาราศาสตร์
สเปกตรัมเปล่งแสง
Gunn-Peterson trough
เขตไลแมน-อัลฟา
โฟโตเมตรี (ดาราศาสตร์)
ปริซึม
สเปกโทรมิเตอร์
การส่งผ่านคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า หรือ ความทึบแสงของชั้นบรรยากาศโลก
ตา (พายุหมุน)

ภาพของพายุเฮอร์ริเคนอิซาเบล ขณะมองจากสถานีอวกาศนานาชาติ แสดงถึงตาที่แจ่มชัดบริเวณศูนย์กลางของพายุ
ตาพายุ คือบริเวณที่สภาพอากาศโดยส่วนมากสงบที่จุดศูนย์กลางของพายุหมุนเขตร้อนที่มีพลัง ตาของพายุมีลักษณะเป็นพื้นที่วงกลมอย่างคร่าว ๆ มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางโดยปกติที่ 30–65 กม. (20–40 ไมล์) ซึ่งถูกล้อมรอบด้วย กำแพงตา วงแหวนของพายุฟ้าคะนองที่สูงตระหง่าน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีสภาพอากาศรุนแรงเกิดขึ้น ความกดอากาศต่ำที่สุดของพายุหมุนจะเกิดขึ้นภายในตาพายุ และมีความกดอากาศต่ำกว่าความกดอากาศภายนอกพายุ 15 เปอร์เซ็นต์
ในพายุหมุนเขตร้อนที่มีพลัง ตาของพายุจะมีลักษณะพิเศษคือ มีลมเบาและท้องฟ้าโปร่ง ซึ่งล้อมรอบด้วยกำแพงตาสมมาตรที่สูงลิ่ว ในพายุหมุนเขตร้อนที่อ่อนกำลัง ตาพายุที่แจ่มชัดน้อยสามารถถูกปกคลุมด้วยการระบายความร้อนและยกตัวของไอน้ำอย่างหนาแน่นจากแกนกลางของพายุ (Central dense overcast) เป็นพื้นที่ที่มีเมฆหนาแน่น ซึ่งส่องสว่างในภาพถ่ายดาวเทียม พายุที่อ่อนหรือไม่เป็นระบบ อาจมีกำแพงตาที่ไม่เป็นวงกลมโดยสมบูรณ์รอบตาพายุ หรือบริเวณตาพายุมีฝนตกหนัก ซึ่งในพายุหมุนเขตร้อนทุกแบบ ตาพายุคือที่ตั้งของพื้นที่ความกดอากาศต่ำที่สุดภายในตัวพายุที่ระดับน้ำทะเล
โครงสร้าง

พายุหมุนเขตร้อนโดยทั่วไปจะมีขนาดตาพายุประมาณ 30–65 กม. มักตั้งอยู่บริเวณศูนย์กลางแบบเรขาคณิตของพายุ ตาพายุอาจจะมีอากาศปลอดโปร่งหรือมีเมฆน้อย (ตาพายุแบบปลอดโปร่ง) หรืออาจมีเมฆชั้นกลางและชั้นล่าง (ตาพายุแบบเต็มไปด้วยเมฆ) หรืออาจถูกบดบังโดยไอน้ำอย่างหนาแน่นจากแกนกลางของพายุก็ได้ แต่อย่างไรก็ตาม ในศูนย์กลางของพายุจะมีลมเบาและฝนน้อย โดยเฉพาะในบริเวณใกล้ ๆ กับศูนย์กลาง ซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับในกำแพงตาของพายุ ซึ่งเป็นบริเวณที่มีลมแรงที่สุดของพายุ เนื่องจากรูปแบบกลไกของพายุหมุนเขตร้อน ตาพายุและอากาศที่อยู่เหนือบริเวณนั้นโดยตรงจะอุ่นกว่าบริเวณโดยรอบ
ขณะที่พายุส่วนมากจะสมมาตร ตาพายุสามารถเป็นรูปวงรี (oblong) หรือไม่เป็นระเบียบ (irregular) ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับพายุที่กำลังอ่อนกำลังลง ตาพายุที่ขรุขระ (ragged eye) ขนาดใหญ่ คือ ตาพายุแบบไม่เป็นวงกลม ซึ่งมีการแตกเป็นส่วน ๆ ปรากฏขึ้น และเป้นตัวบ่งชี้ว่าพายุหมุนเขตร้อนนั้นมีกำลังอ่อนหรือกำลังอ่อนกำลังลง ตาพายุแบบเปิด (open eye) คือ ตาพายุที่สามารถเป็นวงกลมได้ แต่กำแพงตานั้นไม่ได้ล้อมรอบตาพายุโดยสมบูรณ์ ซึ่งชี้ถึงการอ่อนกำลังลงเช่นกัน เนื่องจากพายุหมุนได้ปราศจากความชื้น ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับมัน รูปแบบของตาพายุทั้งสองอย่างนี้ถูกใช้ในการประเมินความรุนแรงของพายุหมุนเขตร้อนโดยใช้การวิเคราะห์ดีโวแร็ค  โดยทั่วไปแล้ว กำแพงตาพายุจะเป็นวงกลม อย่างไรก็ตาม มีกำแพงตาที่เป็นรูปหลายเหลี่ยม ตั้งแต่สามเหลี่ยมจนถึงหกเหลี่ยมปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราว
ในขณะที่พายุที่เจริญเติมที่แต่มีขนาดตาพายุกว้างเพียงไม่กี่สิบไมล์ทะเล นั้นเป็นผลจากการทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วของพายุ โดยกระบวนการนั้นสามารถสร้างตาพายุขนาดเล็ก ปลอดโปร่ง และเป็นวงกลมอย่างสุดขั้วได้ บางครั้งจะเรียกตาพายุลักษณะนี้ว่า ตารูเข็ม (pinhole eye) พายุที่มีตารูเข็มมีแนวโน้มที่จะเกิดความผันผวนอย่างรุนแรงในเรื่องความรุนแรงได้ และทำให้เกิดความยากลำบากและสร้างความคับข้องใจให้กับนักพยากรณ์
ตาที่มีขนาดเล็ก/เล็กน้อย โดยเล็กมากกว่า 10 ไมล์ทะเล (19 กม.) มักจะกระตุ้นให้เกิดวัฏจักรการแทนที่กำแพงตาขึ้น ซึ่งกำแพงตาใหม่จะก่อตัวขึ้นรอบนอกของกำแพงตาเดิม กำแพงตาใหม่สามารถก่อตัวขึ้นในบริเวณใดก็ได้ ในระยะตั้งแต่สิบห้าถึงร้อยกิโลเมตรรอบนอกของกำแพงตา ซึ่งจะทำให้มีกำแพงตาหลายชั้นที่ร่วมศูนย์กลางเดียวกัน (concentric eyewalls) หรือ ตาภายในตา (eye within an eye) ในกรณีส่วนมาก กำแพงตารอบนอกจะหดตัวลงอย่างรวดเร็วหลังจากก่อตัวขึ้นแล้ว ซึ่งจะขัดขวางตาที่อยู่ชั้นใน และจะทำให้ตาพายุมีขนาดใหญ่ขึ้นแต่มั่นคงมากขึ้น ขณะที่วัฏจักรการแทนที่กำแพงตามีแนวโน้มทำให้พายุอ่อนกำลังลงในขณะเกิดกระบวนการ แต่เมื่อกำแพงตาใหม่สามารถหดตัวลงได้อย่างค่อนข้างเร็วแล้ว และกำแพงตาเก่าได้สลายตัวลงไป จะช่วยให้พายุกลับขึ้นมาทวีกำลังแรงใหม่อีกครั้งได้ และอาจเป็นการกระตุ้นให้เกิดวัฏจักรการแทนที่กำแพงตาใหม่ครั้งอื่น ๆ ได้ภายหลังจากการกลับขึ้นมาทวีกำลังแรงได้อีก
ตามีขนาดได้ตั้งแต่ 370 กิโลเมตร (ขนาดตาของพายุไต้ฝุ่นคาร์เมน) ไปจนถึง 3.7 กิโลเมตร (ขนาดตาของพายุเฮอริเคนวิลมา) โดยทั่วไปพายุที่มีตาขนาดใหญ่มักเป็นพายุที่ไม่ค่อยรุนแรงนัก แต่ก็พบที่รุนแรงบ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับพายุหมุนเขตร้อนรูปวงแหวน เช่น พายุเฮอริเคนอิซาเบล ซึ่งเป็นพายุที่มีความรุนแรงที่สุดเป็นอันดับที่เจ็ดของพายุเฮอริเคนแอตแลนติกในบันทึกประวัติศาสตร์ และคงมีตาขนาดใหญ่กว้าง 65–80 กม. (40–50 ไมล์) ในช่วงหลายวัน
ปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้อง > วัฏจักรการแทนที่กำแพงตา

บทความหลัก: วัฏจักรการแทนที่กำแพงตา
วัฏจักรการแทนที่กำแพงตา หรือเรียกอีกอย่างว่า วัฏจักรกำแพงตาร่วมศูนย์กลาง เป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เกิดขึ้นในพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรง ซึ่งโดยทั่วไปแล้วพายุจะต้องมีความเร็วลมมากกว่า 185 กม./ชม. (115 ไมล์/ชม.) หรือเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ (ระดับ 3 หรือสูงกว่าตามมาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน) เมื่อพายุหมุนเขตร้อนถึงความรุนแรงที่ระดับนี้ และกำแพงตาได้หดตัวลงหรือมขนาดเล็กอย่างเพียงพออยู่แล้ว (ดูด้านบน) บางส่วนของแถบฝนรอบนอกอาจทวีกำลังแรงขึ้นและจัดระบบตัวเองเป็นวงแหวนพายุฟ้าคะนอง และเป็นกำแพงตาชั้นนอก ซึ่งจะเคลื่อนตัวเข้าประชิดกำแพงตาชั้นในอย่างช้า ๆ และแย่งชิงความชื้นและโมเมนตัมเชิงมุมที่จำเป็นต่อกำแพงตาชั้นในไปเป็นของตัวเอง ด้วยเหตุนี้ เนื่องจากบริเวณที่มีลมพัดแรงที่สุดของพายุหมุนเขตร้อนอยู่ในบริเวณกำแพงตาของพายุหมุน จึงทำให้พายุหมุนเขตร้อนอ่อนกำลังลงไปในระยะนี้ของวัฏจักร เนื่องจากกำแพงตาชั้นใน "ถูกอุดตัน" โดยกำแพงตาชั้นนอก จนเมื่อกำแพงตาชั้นนอกเข้าแทนที่กำแพงตาชั้นในโดยสมบูรณ์แล้ว พายุจึงจะสามารถทวีกำลังแรงขึ้นอีกครั้งหนึ่งได้
การค้นพบกระบวนการนี้มีผลบางส่วนในการสิ้นสุดลงของโครงการสตอร์มฟิวรีเพื่อทดลองการปรับเปลี่ยนพายุเฮอริเคน โดยรัฐบาลสหรัฐ ซึ่งโครงการนี้ได้ทำการเร่งเร้าสภาพอากาศให้เกิดฝน (Cloud seeding) ที่ด้านนอกของกำแพงตา และได้ชัดแจ้งว่าเป็นสาเหตุทำให้เกิดการก่อตัวของกำแพงตาอันใหม่และการอ่อนกำลังลงของพายุ เมื่อได้ค้นพบแล้วว่ากระบวนการนี้เป็นกระบวนการตามธรรมชาติในการเปลี่ยนแปลงของพายุเฮอร์ริเคนเอง โครงการนี้จึงถูกล้มเลิกอย่างรวดเร็ว
ปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้อง > โมท

โมท (Moat) ของพายุหมุนเขตร้อน คือ วงแหวนที่ชัดเจนด้านนอกของกำแพงตา หรือเป็นบริเวณที่อยู่ระหว่างกำแพงตาร่วมศูนย์กลางแต่ละกำแพง มีลักษณะเป็นการยุบตัวของชั้นบรรยากาศ นั่นคือ อากาศจะจมตัวลงอย่างช้า ๆ และมีปริมาณหยาดน้ำฟ้าเล็กน้อยหรือไม่มีเลย อากาศที่ไหลอยู่ในคูเมืองเป็นอิทธิพลจากผลของการสะสมของการขยายออกและการเฉือน คูเมืองระหว่างกำแพงตา เป็นบริเวณของพายุที่ความเร็วการหมุนของอากาศเปลี่ยนไปอย่างมาก ตามสัดส่วนจากระยะห่างของศูนย์กลางพายุ พื้นที่เหล่านี้เรียกอีกอย่างว่า rapid filamentation zones (โซนที่มีกระบวนการฟิลาเมนต์อย่างรวดเร็ว) โดยพื้นที่ดังกล่าวสามารถพบได้ใกล้กับกระแสวนใด ๆ ที่มีความรุนแรงเพียงพอ แต่จะพบได้ชัดเจนที่สุดในพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรง
ปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้อง > เมโซวอร์เท็กซ์กำแพงตา

เมโซวอร์เท็กซ์กำแพงตา (Eyewall mesovortices) เป็นลักษณะของการหมุนรอบขนาดเล็ก ซึ่งพบได้ในกำแพงตาของพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรง โดยหลักการแล้วคล้ายกับ "กระแสวนแบบท่อดูด" (suction vortices) ขนาดเล็กที่มักพบได้ในทอร์นาโดแบบหลายกระแสวน ในกระแสวนเหล่านี้ ความเร็วลมอาจมากกว่าบริเวณใด ๆ ในกำแพงตา กลางกระแสวนกำแพงตานั้นเป็นเรื่องปกติในระหว่างที่พายุหมุนเขตร้อนมีความรุนแรง
กลางกระแสวนกำแพงตามักจะแสดงพฤติกรรมที่ผิดปกติในพายุหมุนเขตร้อน โดยพวกมันมักจะหมุนรอบศูนย์กลางความกดอากาศต่ำ แต่บางครั้งพวกมันก็ค้างอยู่กับที่ มีบันทึกข้อมูลว่ากลางกระแสวนกำแพงตานั้นมีการวางตัวอยู่ตามตาของพายุ ซึ่งปรากฏการณ์เหล่านี้ได้รับการบันทึกข้อมูลไว้ทั้งการสังเกต การทดลอง และตามหลักทฤษฎี
กลางกระแสวนกำแพงยังเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดการก่อตัวขึ้นของทอร์นาโด หลังจากที่พายุหมุนเขตร้อนพัดขึ้นฝั่งแล้ว โดยกลางกระแสวนกำแพงสามารถเป็นแหล่งเกิด (spawn) ของการหมุนในแต่ละเซลล์การพาความร้อน หรืออากาศลอยตัวขึ้นข้างบน (เมโซไซโคลน) ได้ ซึ่งจะนำไปสู่กิจกรรมของทอร์นาโดได้ เมื่อพายุพัดชึ้นฝั่ง จะเกิดแรงเสียดทานขึ้นระหว่างการไหลเวียนของพายุหมุนเขตร้อนและแผ่นดิน ซึ่งสามารถทำให้กลางกระแสวน สามารถลงไปสู่พื้นผิวได้ และทำให้เกิดทอร์นาโดขึ้น การไหลเวียนของทอร์นาโดเหล่านี้สามารถพบได้อย่างแพร่หลาย ภายในกำแพงตาของพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรง แต่เป็นทอร์นาโดที่มีขนาดเล็กและมีระยะเวลาที่สั้น ทำให้สังเกตพบได้ไม่บ่อยครั้งนัก