stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะเลิฟอันลิมิเต็ดออร์เคสตรา
ผลงาน > ซิงเกิล

| ปี | ซิงเกิล | อันดับสูงสุด> US  | อันดับสูงสุด> US R&B  | อันดับสูงสุด> USA/C  | อันดับสูงสุด> USDan  | อันดับสูงสุด> AUS  | อันดับสูงสุด> CAN  | อันดับสูงสุด> UK  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1973 | "เลิฟส์ธีม" | 1 | 10 | 1 | — | 9 | 1 | 10 |  |  |  |  |  |  |
| 1974 | "แรปโซดีอินไวต์" | 63 | 48 | 34 | — | — | 63 | — |  |  |  |  |  |  |
| 1974 | "ธีมจาก ทูเกเทอร์บราเธอส์ " | — | — | — | — | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
| 1974 | "เบบีบลูส์" | 102 | — | — | — | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
| 1975 | "ซาตินโซล" | 22 | 23 | 39 | 11 | — | 54 | — |  |  |  |  |  |  |
| 1975 | "ฟอร์เอฟเวอร์อินเลิฟ" | — | 22 | — | — | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
| 1975 | "มิดไนต์กรูฟ" | 108 | 91 | — | — | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
| 1976 | "มายสวีตซัมเมอร์สวีท" | 48 | 28 | 30 | 1 | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
| 1976 | "บราซิลเลียนเลิฟซอง" | — | — | — | 1 | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
| 1977 | "ธีมจาก คิงคอง (ภาค 1)" | 68 | 15 | 27 | 7 | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
| 1978 | "เฮย์ลุคแอตมี, แอมอินเลิฟ" | — | — | — | — | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
| 1979 | "ธีมจาก ชาฟต์ " | — | — | — | — | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
| 1980 | "ยังอเมริกา" | — | — | — | — | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
| 1980 | "ไอวอนนาบูกีแอนด์วูกีวิทยู" | — | — | — | — | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
| 1981 | "เวียนีควอเบลลามี" | — | — | — | — | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
| 1981 | "ลิฟต์ยัวร์วอยซ์แอนด์เซย์ (ยูไนเต็ดวีแคนลีฟอินพีซทูเดย์)" | — | — | — | — | — | — | 76 |  |  |  |  |  |  |
| 1981 | "เวลคัมอะบอร์ด" | — | — | — | 59 | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
| 1982 | "ไนต์ไลฟ์อินเดอะซิตี" | — | — | — | — | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
| 1983 | "ดูอิตทูเดอะมิวสิก... พลีส" | — | — | — | — | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
| 1983 | "มายแล็บบอราทอรี (อิสเรดดีฟอร์ยู)" | — | — | — | — | — | — | — |  |  |  |  |  |  |
"—" หมายถึงไม่ติดอันดับหรือไม่ได้จำหน่ายในประเทศนั้น ๆ
ไรอัน บาเบิล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ไรอัน กูโน บาเบิล
วันเกิด:   (1986-12-19) 19 ธันวาคม ค.ศ. 1986 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  อัมสเตอร์ดัม เนเธอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.85 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  กาลาทาซาไร
สโมสรเยาวชน
1992–1994:  SV Diemen
1994–1997:  ASV Fortius
1998–2004:  อายักซ์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2004–2007 |  อายักซ์ |  73 |  (14) |
| 2007–2011 |  ลิเวอร์พูล |  91 |  (12) |
| 2011–2012 |  1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ |  46 |  (5) |
| 2012–2013 |  อายักซ์ |  16 |  (4) |
| 2013–2015 |  คาซึมพาชา |  58 |  (14) |
| 2015–2016 |  อัลอัย |  8 |  (1) |
| 2016 |  เดปอร์ติโบลาโกรุญญา |  11 |  (4) |
| 2017–2019 |  เบชิกทัช |  62 |  (22) |
| 2019 |  ฟูลัม |  14 |  (5) |
| 2019– |  กาลาทาซาไร |  47 |  (12) |
| 2020 |  → อายักซ์ (ยืม)​ |  5 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2002–2003 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 17 ปี |  6 |  (3) |
| 2003–2004 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 19 ปี |  6 |  (2) |
| 2004–2005 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 20 ปี |  4 |  (2) |
| 2005–2007 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 21 ปี |  5 |  (2) |
| 2008 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 23 ปี |  5 |  (2) |
| 2005– |  เนเธอร์แลนด์ |  69 |  (10) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 17:36, 15  พฤษภาคม 2021 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 30 มีนาคม 2021
ไรอัน กูโน บาเบิล (ดัตช์: Ryan Guno  Babel; เกิด 19 ธันวาคม ค.ศ. 1986) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งปีก ให้กับกาลาทาซาไร และทีมชาติเนเธอร์แลนด์
บาเบิลเริ่มอาชีพนักฟุตบอลกับเอเอฟซีอาแจ็กซ์กับทีมเยาวชนจนเลื่อนมาอยู่ทีมชุดใหญ่ เล่นได้อยู่ 3 ฤดูกาลจึงย้ายมาอยู่กับลิเวอร์พูลกลางปี ค.ศ. 2007 ซึ่งก็ไม่ได้ลงเป็นทีมชุดใหญ่เท่าไรนัก จากนั้นย้ายไปอยู่กับเทเอสเก 1899 ฮอฟเฟนไฮม์ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 บาเบิลเริ่มเล่นให้กับทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 และเป็นตัวแทนทีมชาติเยาวชนในทุกระดับอายุ เขาได้ลงแข่งในฟุตบอลโลก 2 ครั้ง ในปี 2006 และ 2010 โดยครั้งหลังเข้าสู่รองชิงชนะเลิศ
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของกาลาทาซาไรสปอร์คูลือบือ  |
| --- | --- |
 1 มุสเลรา  2 Özbayraklı  5 Çalık  6 Seri  7 Büyük  8 İnan (c)  9 ฟัลกาโอ  10 Belhanda  11 บาเบิล  12 Şen  14 Linnes  15 Donk  19 Bayram  20 Akbaba  21 Durmaz  22 Mariano  27 Luyindama  30 Babacan  33 Taşdemir  34 Kocuk  35 Akgün  40 Güney  41 Kapı  45 Marcão  47 Karnuçu  52 Yüksel  55 นากาโตโมะ  66 Ozornwafor  88 Mitroglou  89 ฟีฆูลี  91 Diagne  97 Mor  Nzonzi  ผู้จัดการ: เทริม 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเนเธอร์แลนด์ – รองชนะเลิศ ฟุตบอลโลก 2010 |
| --- | --- | --- |
|  1 สเตเกอเลินบืร์ค  2 ฟัน เดอร์วีล  3 ไฮติงคา  4 มาไตเซิน  5 ฟัน โบรงก์ฮอสต์ (c)  6 ฟัน โบมเมิล  7 เกอวต์  8 เดอ โยง  9 ฟัน แปร์ซี  10 สไนเดอร์  11 โรบเบิน  12 Boulahrouz  13 Ooijer  14 De Zeeuw  15 Braafheid  16 ฟอร์ม  17 Elia  18 Schaars  19 บาเบิล  20 อาเฟิลไล  21 ฮึนเตอลาร์  22 Boschker  23 ฟัน เดอร์ฟาร์ต  ผู้ฝึกสอน: ฟัน มาร์ไวก์  |  1 สเตเกอเลินบืร์ค  2 ฟัน เดอร์วีล  3 ไฮติงคา  4 มาไตเซิน  5 ฟัน โบรงก์ฮอสต์ (c)  6 ฟัน โบมเมิล  7 เกอวต์  8 เดอ โยง  9 ฟัน แปร์ซี  10 สไนเดอร์  11 โรบเบิน  12 Boulahrouz  13 Ooijer  14 De Zeeuw  15 Braafheid  16 ฟอร์ม  17 Elia  18 Schaars  19 บาเบิล  20 อาเฟิลไล  21 ฮึนเตอลาร์  22 Boschker  23 ฟัน เดอร์ฟาร์ต  ผู้ฝึกสอน: ฟัน มาร์ไวก์  |  |
คาบูล
เมืองพี่น้อง

อังการา ประเทศตุรกี (ตั้งแต่ ค.ศ. 2003)
อิสตันบูล ประเทศตุรกี (ตั้งแต่ ค.ศ. 1992)
คาซาน ประเทศรัสเซีย (ตั้งแต่ ค.ศ. 2005)
โอมาฮา สหรัฐ (ตั้งแต่ ค.ศ. 2003)
แคนซัสซิตี สหรัฐ (ตั้งแต่ ค.ศ. 2018)
อ่านเพิ่ม

Adamec, Ludwig W. (2012). Historical Dictionary of Afghanistan. Scarecrow Press. ISBN 978-0-8108-7815-0.
"Afghanistan Struggles to Preserve Rich Past Despite Ongoing War". The Canadian Press. 14 ตุลาคม 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 ตุลาคม 2008.
Hill, John E. (2009). Through the Jade Gate to Rome: A Study of the Silk Routes during the Later Han Dynasty, 1st to 2nd Centuries CE. Charleston, South Carolina: BookSurge. ISBN 978-1-4392-2134-1.
Parodi, Laura E. (2021). "Kabul, a Forgotten Mughal Capital: Gardens, City, and Court at the Turn of the Sixteenth Century". Muqarnas Online. 38 (1): 113–153. doi:10.1163/22118993-00381P05. S2CID 245040517.
Romano, Amy (2003). A Historical Atlas of Afghanistan. The Rosen Publishing Group. ISBN 978-0-8239-3863-6.
Tang, Alisa (21 มกราคม 2008). "Kabul's Old City Getting Face Lift". The Washington Post. Associated Press. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 กรกฎาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 2 กรกฎาคม 2022 – โดยทาง Tajikam.com.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คาบูล
คู่มือการท่องเที่ยว คาบูล จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
People of Kabul – report by Radio France Internationale in English เก็บถาวร 2020-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  İslâm Ansiklopedisi 
Wikiquote
ทริลเลอร์ (เพลง)

1982 ซิงเกิลโดยไมเคิล แจ็คสัน
ทริลเลอร์ (อังกฤษ: Thriller) เป็นซิงเกิลของนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็คสัน แต่งโดยร็อด เทมเพอร์ตัน และโปรดิวซ์โดยควินซี โจนส์ เป็นซิงเกิลลำดับที่ 7  ในอัลบั้มทริลเลอร์ และเป็นลำดับสุดท้ายที่ปล่อยในสังกัดอีพิกเรเคิดส์ จากอัลบั้มในชื่อเดียวกันที่วางขายในปี ค.ศ. 1982  หลังจากที่ปรากฏในรูปแบบมิวสิกวิดีโอความยาว 14 นาที ออกอากาศทางเอ็มทีวี โดยตัวเอ็มวีที่ถ่ายทำเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1983 แจ็คสันใส่ชุดธีมฮาโลวีนในการแสดงครั้งนั้น ตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1983 ซิงเกิลนี้ขึ้นถึงอันดับสี่ในสหรัฐอเมริกา และอันดับสิบในประเทศอังกฤษ ทริลเลอร์ถูกปล่อยเป็นซิงเกิลเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1984
ทริลเลอร์ แต่งโดยร็อด เทมเพอร์ตัน และโปรดิวซ์โดยควินซี โจนส์ มีศิลปินรับเชิญคือ วินเซนต์ ไพรซ์ นักแสดงชาวอเมริกันช่วยร้องท่อนแร็พให้  เพลงนี้ถือเป็นเพลงประจำตัวเพลงหนึ่งของแจ็กสัน ส่วนหนึ่งเนื่องจากความสำเร็จของมิวสิกวิดีโอ ซึ่งได้รับการบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็น "มิวสิกวิดีโอที่ประสบความสำเร็จที่สุด" ขายได้มากกว่า 9 ล้านชุด
มิวสิกวิดีโอเขียนบทและกำกับโดยจอห์น แลนดิส ผู้กำกับภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์ The Blues Brothers (1980)  และภาพยนตร์สยองขวัญ An American Werewolf in London  (1981)  โดยไมเคิลร่วมเขียนบท และแสดงนำคู่กับโอลา เรย์ อดีตนางแบบนิตยสารเพลย์บอย ถ่ายทำในรูปแบบภาพยนตร์สั้น ในแนวภาพยนตร์มนุษย์หมาป่าและซอมบี้สยองขวัญ  ด้วยงบประมาณสูงถึง 500,000 ดอลลาร์สหรัฐ  ออกอากาศครั้งแรกในช่วงก่อนวันหยุดเทศกาลคริสต์มาสปี ค.ศ. 1983  ถูกเรียกให้เปิดซ้ำ ๆ ถึงชั่วโมงละสองครั้ง  และได้รับรางวัลแกรมมี ในสาขามิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยมประจำปี ค.ศ. 1985 และติดอันดับ 1 ของ "100 อันดับมิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยมเท่าที่เคยมีการสร้างมา" ของช่องเอ็มทีวี
รายชื่อเพลง

| --- | --- |
 ซิงเกิล 7 นิ้ว "ทริลเลอร์" (อีดิต) – 3:42  "ธิงส์ไอดูฟอร์ยู" (สด) – 3:31 ซิงเกิล 12 นิ้ว "ทริลเลอร์" – 5:57  "ทริลเลอร์" (เสียงดนตรี) – 5:57 แม็กซี 12 นิ้ว "ทริลเลอร์" – 5:57  "ทริลเลอร์" (เวอร์ชันรีมิกซ์ช็อต) – 4:05  "ธิงส์ไอดูฟอร์ยู" (สด) – 3:31:  มินิซีดีซิงเกิล "ทริลเลอร์" - 4:08  "ฮิวแมนเนเจอร์" - 3:47 ซีดีซิงเกิล "ทริลเลอร์" (เวอร์ชันรีมิกซ์ช็อต) – 4:08  "แคนต์เก็ตเอาตาเดอะเรน" – 4:09 วิชั่นนารี: เดอะวิดีโอซิงเกิลส์ (DVD side) ไมเคิล แจ็กสัน ทริลเลอร์ (วิดีโอ) – 13:40  "ทริลเลอร์" (เวอร์ชันรีมิกซ์ช็อต) – 4:09  "ทริลเลอร์" (เวอร์ชันอัลบั้ม) – 5:58 ดิจิทัลดาวน์โหลด "ทริลเลอร์ (สตีฟ อาโอกิ มิดไนต์อาวเออร์รีมิกซ์)" – 5:02
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | 6× Platinum | 420,000‡ |
| Denmark (IFPI Danmark) | Gold | 45,000‡ |
| France (SNEP) | Platinum | 1,000,000* |
| Italy (FIMI) | Platinum | 30,000‡ |
| Japan (RIAJ)  Full-length ringtone  | Platinum | 250,000* |
| Mexico (AMPROFON) | Platinum | 60,000* |
| Spain (PROMUSICAE) | 2× Platinum | 100,000* |
| United Kingdom (BPI)  digital 2004-2018  | Platinum | 600,000‡ |
| United Kingdom (BPI)  physical  | Silver | 250,000^ |
| United States (RIAA)  digital  | 6× Platinum | 6,000,000‡ |
| United States (RIAA)  Mastertone  | Gold | 500,000* |
| United States (RIAA)  physical  | Platinum | 1,000,000^ |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว ‡ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
แหล่งข้อมูลอื่น

ไมเคิล แจ็คสัน - ทริลเลอร์ ที่ยูทูบ
| ด ค กเพลงของไมเคิล แจ็กสัน |
| --- | --- |
 ซิงเกิล  เพลง 
ยุค 1970:  "กอตทูบีแดร์"  "Ain't No Sunshine"  "I Wanna Be Where You Are"  "Rockin' Robin"  "Love Is Here and Now You're Gone"  "ยูฟก็อตอะเฟรนด์"  "เบ็น"  "Everybody's Somebody's Fool"  "มายเกิร์ล"  "Shoo-Be-Doo-Be-Doo-Da-Day"  "We've Got a Good Thing Going"  "With a Child's Heart"  "มอร์นิงโกลว์"  "ออลเดอะธิงส์ยูอาร์"  "แฮปปี"  "ทูยัง"  "Doggin' Around"  "มิวสิกแอนด์มี"  "วีอาร์ออลโมสต์แดร์"  "จัสอะลิตเทิลบิตออฟยู"  "ยูแคนต์วิน"  "โดนต์สต็อปทิลยูเก็ตอินัฟ"  "ร็อกวิธยู"  "เวิร์คคิน'เดย์แอนด์ไนท์"  "อิตส์เดอะฟอลลิงอินเลิฟ" 
ยุค 1980:  "ออฟเดอะวอลล์"  "เกิร์ลเฟรนด์"  "ชีส์เอาท์ออฟมายไลฟ์"  "วันเดย์อินยัวร์ไลฟ์"  "เดอะเกิร์ลอิสมาย"  "บิลลี จีน"  "บีตอิต"  "วอนนาบีสตาร์ตินซัมติน"  "ฮิวแมนเนเจอร์"  "พี.วาย.ที. (พริตตี ยัง ธิง)"  "ทริลเลอร์"  "ยูฟเรียลลีก็อตอะโฮลด์ออนมี"  "เฮียร์ไอแอม (ตัมแอนด์เทกมี)"  "เลิฟลีเทียร์ดรอปส์"  "That's What Love Is Made Of"  "Farewell My Summer Love"  "Girl You're So Together"  "ไอจัสต์แคนต์สต็อปเลิฟวิงยู"  "แบด"  "เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล"  "สปีดเดมอน"  "ไลเบียเรียนเกิร์ล"  "จัสกูดเฟรนส์"  "อนาเธอร์พาร์ตออฟมี"  "แมนอินเดอะมิรเรอร์"  "เดอร์ตีไดอานา"  "สมูทคริมินัล"  "ลีฟมีอโลน"  "ทเวนตีไฟฟ์ไมลส์" 
ยุค 1990:  "แบล็กออร์ไวต์"  "แจม"  "อินเดอะโคลเซ็ต"  "รีเมมเบอร์เดอะไทม์"  "ฮีลเดอะเวิลด์"  "ฮูอิสอิต"  "กิฟอินทูมี"  "วิลล์ยูบีแดร์"  "กอนทูซูน"  "เดนเจอรัส"  "คัมทูเกตเตอร์"  "สกรีม"  "ไชลด์ฮุด"  "เดย์ดอนต์แคร์อเบาต์อัส"  "สเตรนเกอร์อินมอสโก"  "ดิสไทม์อราวน์"  "เอิร์ธซอง"  "ดี.เอส."  "ยูอาร์น็อตอะโลน"  "แท็บลอยด์จังกี"  "ฮิสทรี"  "สไมล์"  "ไมนด์อิสเดอะเมจิก"  "บลัดออนเดอะแดนซ์ฟลอร์"  "โกตส์"  "อิสอิตสเครี"  "ออนเดอะไลน์" 
ยุค 2000:  "สปีชเลสส์"  "ยูร็อกมายเวิลด์"  "เฮฟเวนแคนเวต"  "บัตเตอร์ฟลายส์"  "คราย"  "วันมอร์แชนซ์"  "ชีตเตอร์"  "เดอะเวย์ยูเลิฟมี"  "ฟอลอะเกน"  "ดิสอิสอิต" 
ยุค 2010:  "โฮลด์มายแฮนด์"  "ฮอลลีวูดทูไนท์"  "(ไอแคนต์เมคอิต) อนาเธอร์เดย์"  "บีไฮน์เดอะแมสก์"  "ดอนต์บีเมสซินราวน์"  "ไพรซ์ออฟเฟม"  "เลิฟเนเวอร์เฟลท์โซกูด"  "ชิคาโก"  "เลิฟวิงยู"  "อะเพลซวิทโนเนม"  "สเลฟทูเดอะริทึม"  "บลูแกงสตา" 
อื่น ๆ:  "วีอาร์เดอะเวิลด์"  "วอตมอร์แคนไอกีฟ/โตโดพาราตี"  "We Are the World 25 for Haiti"  "She's Trouble"  "บลัดออนเดอะแดนซ์ฟลอร์ x เดนเจอรัส"  "ไดมอนด์อาร์อินวินซิเบิล" 
เด่น:  "Ease on Down the Road"  "อะแบรนด์นิวเดย์"  "Night Time Lover"  "Papa Was a Rollin' Stone"  "State of Independence"  "มัสเคิลส์"  "เซย์ เซย์ เซย์"  "ซัมบอดีส์วอตชิงมี"  "Don't Stand Another Chance"  "Centipede"  "Tell Me I'm Not Dreamin' (Too Good to Be True)"  "Eaten Alive"  "เก็ตอิต"  "2300 Jackson Street"  "Do the Bartman"  "วอตซัพวิตยู"  ";kp"  "ไอนีตยู"  "Girls, Girls, Girls (Part 2)"  "All Eyez on Me"  "ออลอินยัวร์เนม"  "There Must Be More to Life Than This"  "โลว"  "ดอนท์แมทเทอร์ทูมี" 
  หมวดหมู่ 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  มิวสิกเบรนซ์ ผลงาน
อิบาฎียะฮ์

ขบวนการอิบาฎี หรือ อิบาฎียะฮ์ (อาหรับ: الإباضية, อักษรโรมัน: al-ʾIbāḍiyya, เสียงอ่านภาษาอาหรับ: [alʔibaːˈdˤijja]) เป็นนิกายในศาสนาอิสลาม บางส่วนเรียกเป็นนิกายที่สามของศาสนาอิสลาม ร่วมกับนิกายซุนนีและชีอะฮ์
อิบาฎียะฮ์ปรากฏขึ้นประมาณ 60 ปีหลังศาสดามุฮัมมัดเสียชีวิตใน ค.ศ. 632 ในฐานะสำนักสายกลางของขบวนการเคาะวาริจญ์[ต้องการเลขหน้า]
แม้ว่าผู้นับถือนิกายนี้ร่วมสมัยจะคัดค้านอย่างมากต่อการถูกจัดเป็นพวกเคาะวาริจญ์ก็ตาม ผู้นับถืออิบาฎีมองตนเองว่าเป็นนิกายที่เก่าแก่และแท้จริงที่สุดของศาสนาอิสลาม
ปัจจุบันอิบาฎียะฮ์เป็นนิกายที่มีผู้นับถือมากเป็นอันดับ 2 ในประเทศโอมานที่มีผู้นับถือถึงมากกว่าหนึ่งในสามของประชากรทั้งหมด แต่มีผู้นับขนาดเล็กในแอลจีเรีย (มะซาบ) ตูนิเซีย (เกาะญิรบะฮ์) ลิเบีย (นะฟูซะฮ์) และแทนซาเนีย (แซนซิบาร์) ตลอดทั้งประวัติศาสตร์อิสลาม ผู้นับถืออิบาฎียะฮ์ยังคงเผชิญการกดขี่ทางศาสนาในโลกมุสลิม โดยเฉพาะในสมัยอุมัยยะฮ์กับอัลโมราวิด และยังคงดำเนินอยู่จนถึงปัจจุบัน
ประวัติ > ภูมิหลัง

บทความหลัก: เคาะวาริจญ์
อิบาฎียะฮ์ก่อตัวขึ้นในฐานะสำนักสายกลางของเคาะวาริจญ์ นิกายที่มีต้นกำเนิดจากมุฮักกิมะฮ์ (محكمة) และอัลฮะรูรียะฮ์ (الحرورية) ทั้งคู่เคยเป็นผู้สนับสนุนอะลีในฟิตนะฮ์ครั้งที่หนึ่งที่ละทิ้งครอบครัวอะลีหลังปฏิเสธการอนุญาโตตุลาการระหว่างอะลีกับมุอาวิยะฮ์ที่ 1 ในยุทธการที่ศิฟฟีนเมื่อ ค.ศ. 657
หลังยุทธการที่ศิฟฟีน ฝ่ายเคาะวาริจญ์มีส่วนเกี่ยวข้องในความขัดแย้งทั้งกับฝ่ายอะลีและอุมัยยะฮ์เกือบทุกครั้ง ฝ่ายเคาะวาริจญ์จัดตั้งขึ้นภายในชุมชนมุสลิมที่สำคัญ ๆ ซึ่งมักจะเกี่ยวข้องกับการกบฏท้องถิ่นต่อเจ้าหน้าที่อุมัยยะฮ์ หลังเกิดฟิตนะฮ์ครั้งที่สองขึ้นใน ค.ศ. 680 ฝ่ายเคาะวาริจญ์จึงแตกออกเป็น 4 กลุ่มหลัก (อุศูลุลเคาะวาริจญ์) ที่มีระดับความเป็นกลางและความหัวรุนแรงที่แตกต่างกัน สำนักอิบาฎีก่อตั้งขึ้นในฐานะกลุ่มสายกลางที่บัสรา โดยอิงหลักคำสอนของอับดุลลอฮ์ อิบน์ อิบาฎแห่งบะนูตะมีม ผู้ที่ได้รับการยอมรับ (อาจได้รับการยอมรับหลังเสียชีวิต) จากผู้ติดตามเป็นอิมาม
อ่านเพิ่ม

Pessah Shinar, Modern Islam in the Maghrib, Jerusalem: The Max Schloessinger Memorial Foundation, 2004. A collection of papers (some previously unpublished) dealing with Islam in the Maghreb, practices, and beliefs.
แหล่งข้อมูลอื่น

Ibadi Islam: an introduction เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A Concise History of al-Ibadiyyah
Ibn-Ibad and the Ibadi School of Islamic Law
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 2
หงส์ขาว

| หงส์ขาว |
| --- | --- |

หงส์ขาว (Cygnus olor)
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Anseriformes
วงศ์:: Anatidae
วงศ์ย่อย:: Anserinae
เผ่า:: Cygnini
สกุล:: Cygnus
สปีชีส์:: olor
ชื่อทวินาม
Cygnus olor (Gmelin, 1789)


ถิ่นอาศัยดั้งเดิมและถิ่นอาศัยใหม่จากการนำเข้า และการอพยพของหงส์ขาว จากรายงานของ eBird   ถิ่นอาศัยตลอดปี  พื้นที่ผสมพันธุ์ในฤดูร้อน  พื้นที่อพยพในฤดูหนาว
ชื่อพ้อง
 Anas olor (Gmelin, 1789)  Sthenelides olor (Gmelin, 1789)  Cygnus immutabilis (Yarrell, 1838)
ลักษณะเด่นของหงส์ขาว โหนกสีดำเหนือจะงอยปาก
หงส์ขาว หรือหงส์ใบ้ (อังกฤษ: mute swan; ชื่อวิทยาศาสตร์: Cygnus olor) เป็นหงส์ที่จัดอยู่ในอันดับนกเป็ด ในวงศ์นกเป็ดน้ำ มีถิ่นกำเนิดในยูโรไซบีเรีย บางครั้งอพยพไปถึงแอฟริกาตอนเหนือในฤดูหนาว และเป็นสายพันธุ์ต่างถิ่นที่ได้รับการนำเข้าไปในอเมริกาเหนือ (เป็นกลุ่มประชากรใหญ่ที่สุดนอกถิ่นกำเนิด) และมีการนำเข้าไปจำนวนไม่มากในภูมิภาคออสตราเลเซีย และแอฟริกาตอนใต้ ชื่อ 'หงส์ใบ้' จากการที่มันเปล่งเสียงร้องน้อยกว่าหงส์ชนิดอื่น ๆ  ขนาดหัวถึงปลายลำตัวยาว 125-170 ซม. เป็นหงส์ขนาดใหญ่ที่มีขนสีขาวล้วน มีจะงอยปากสีส้มแดงและขอบสีดำ บนจะงอยปากมีโหนกที่เด่นชัด (ปุ่มเนื้อแข็ง) โหนกของตัวผู้ได้มีขนาดใหญ่กว่าของตัวเมีย
อนุกรมวิธาน

หงส์ขาว หรือ หงส์ใบ้ ได้รับการระบุชนิดอย่างเป็นทางการครั้งแรกโดยนักธรรมชาติวิทยาชาวเยอรมัน โยฮันน์ ฟรีดริช เกลิน ในชื่อ Anas olor ในปี ค.ศ. 1789 และได้รับการโอนไปยังสกุลใหม่ Cygnus โดย โยฮันน์ มาเทียส เบคสไตน์ ในปี 1803 ในภาษาละตินทั้ง cygnus และ olor แปลว่า "หงส์" โดย "cygnus" เป็นรูปคำที่มีความหมายเดียวกับ cycnus ที่ยืมจาก ภาษากรีก κύκνος kyknos ที่มีความหมายเดียวกัน
แม้จะมีแหล่งกำเนิดในยูเรเชีย แต่ญาติที่ใกล้ชิดที่สุดคือ หงส์ดำในออสเตรเลียและหงส์คอดำในอเมริกาใต้ ต่างจากหงส์ซีกโลกเหนืออื่น ๆ ในสกุล Cygnus
หงส์ขาวเป็นโมโนไทป์ (monotypic) มีชนิดเดียวในสกุล และไม่มีชนิดย่อย monotypic species)ใ อื่นหลงเหลือนปัจจุบัน
วิวัฒนาการ

ซากกึ่งฟอสซิลหงส์ขาวอายุ 6,000 ปี ถูกพบในชั้นพีตหลังยุคน้ำแข็ง (ชั้นดินพรุที่ทับถมกันช่วงยุคโฮโลซีน) ในอีสต์แองเกลีย บริเตนใหญ่ และที่อื่น ๆ ที่อายุพอ ๆ กัน เช่นจากไอร์แลนด์ทางตะวันออก โปรตุเกส และอิตาลี  และจากฝรั่งเศสอายุ 13,000 ปี (พบโดย Desbrosse and Mourer-Chauvire ปี 1972–1973) และชนิดย่อยที่สูญพันธุ์แล้วในอดีต มีความคล้ายคลึงกับหงส์ขาวที่มีอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งแตกต่างเพียงขนาด เช่น Cygnus olor bergmanni จากฟอสซิลที่พบในอาเซอร์ไบจาน และ Cygnus Falconeri ซึ่งเป็นชนิดย่อยที่สูญพันธุ์แล้วอีกชนิดหนึ่งจากหมู่เกาะของประเทศมอลตาและแคว้นซิซิลี มีขนาดใหญ่กว่า Cygnus olor หนึ่งในสามและบินไม่ได้
ยังพบฟอสซิลของบรรพบุรุษของหงส์ขาวที่เป็นญาติห่าง ๆ ของหงส์ขาวในสี่รัฐของสหรัฐอเมริกา ได้แก่ แคลิฟอร์เนีย แอริโซนา ไอดาโฮ และโอเรกอน เส้นการเริ่มวิวัฒนาการจากสมัยไมโอซีน จนถึงสมัยไพลสโตซีนตอนปลาย (10,000 ปีก่อน) การค้นพบครั้งล่าสุดอยู่ในทะเลทรายอันซาบอร์เรโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ซากฟอสซิลจากสมัยไพลสโตซีน ได้แก่ Cygnus paloregonus จาก Fossil Lake ในโอเรกอน Froman's Ferry ในไอดาโฮ และแอริโซนา ซึ่ง Howard ใน The Waterfowl of the World ระบุว่า "อาจเป็นประเภทเดียวกับหงส์ใบ้"
ลักษณะทางสรีระวิทยา

ตัวเต็มวัยของหงส์ขาวโดยทั่วไปยาวตั้งแต่ 140 ถึง 160 เซนติเมตร (55 ถึง 63 นิ้ว) และอาจมีความยาวในช่วงตั้งแต่ 125 ถึง 170 เซนติเมตร (49 ถึง 67 นิ้ว) โดยมีปีกกว้าง 200 ถึง 240 เซนติเมตร (79 ถึง 94 นิ้ว) เพศผู้มีขนาดใหญ่กว่าและปุ่มโหนกบนจะงอยปากใหญ่กว่าตัวเมีย โดยขนาดเฉลี่ยหงส์ขาวเป็นนกน้ำที่ใหญ่เป็นอันดับสองรองจาก หงส์แตร แม้ว่าหงส์ขาวตัวผู้อาจมีมวลกาย (น้ำหนัก) มากกว่าหงส์แตรตัวผู้ ในการวัดอย่างละเอียดของหงส์ขาว ความกว้างจากชายหน้าปีกถึงชายหลังปีก 53–62.3 เซนติเมตร (20.9–24.5 นิ้ว) กระดูกข้อเท้า (tarsus) ยาว 10–11.8 เซนติเมตร (3.9–4.6 นิ้ว) และจะงอยปากยาว 6.9–9 เซนติเมตร (2.7–3.5 นิ้ว)
หงส์ขาวเป็นนกที่บินได้ที่มีน้ำหนักมากที่สุดชนิดหนึ่ง การศึกษาในบริเตนใหญ่พบว่าหงส์ขาวตัวผู้ (เรียกว่า cobs) มีน้ำหนักเฉลี่ยประมาณ 10.6 ถึง 11.87 กิโลกรัม (23.4 ถึง 26.2 ปอนด์) โดยมีน้ำหนักที่เป็นไปได้ในช่วง 9.2–14.3 กิโลกรัม (20–32 ปอนด์) ในขณะที่ตัวเมียตัวเล็กกว่าเล็กน้อย (เรียกว่า pens) เฉลี่ยประมาณ 8.5 ถึง 9.67 กิโลกรัม (18.7 ถึง 21.3 ปอนด์) โดยมีช่วงน้ำหนัก 7.6–10.6 กิโลกรัม (17–23 ปอนด์) น้ำหนักปกติสูงสุดสำหรับตัวผู้อยู่ที่ประมาณ 15 กิโลกรัม (33 ปอนด์) มีการบันทึกว่าหงส์ขาวโปแลนด์ตัวผู้ที่มีตัวใหญ่ผิดปกติ หนักเกือบ 23 กิโลกรัม (51 ปอนด์) และนับเป็นนกที่บินได้ที่มีน้ำหนักที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีการตรวจสอบ และแม้ว่าไม่ได้มีการทดสอบที่แท้จริงว่าหงส์ตัวนี้จะยังคงบินได้
หงส์ขาวตัวเต็มวัย มีสีขาวล้วน จะงอยปากสีส้มแดง ขอบดำ ปลายจะงอยปากมีแต้มสีดำและงุ้มลงเล็กน้อย ปากล่างสีอ่อน หนังหน้าสีดำรวมทั้งขอบตา โหนกสีดำบนจะงอยปาก รูจมูกดำ ตีนดำ
หงส์ขาวอายุน้อย หรือลูกหงส์ขาว (เรียกว่า cygnet) ไม่มีขนสีขาวสว่างอย่างในหงส์ขาวตัวเต็มวัย โดยปกติลูกหงส์ขาวมีขนสีเทาหรือน้ำตาลอมเทา และจะงอยปากเป็นสีเทาเข้มหรือดำจนกระทั่งมีอายุเกิน 1 ปีจึงค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีส้ม แต่ความผิดปกติทางสายพันธุ์อาจทำให้มีความหลากหลายของสี (ของหงส์ขาวอายุน้อย) ตั้งแต่สีขาวบริสุทธิ์ สีเทา ไปจนถึงสีน้ำตาลอมเทา ลูกหงส์ขาวที่มีขนสีขาวเกิดจากยีนลิวซิสติก (ยีนด่าง) หงส์ขาวรุ่นมีอัตราการเติบโตที่รวดเร็ว โดยมีขนาดใกล้เคียงกับขนาดตัวเต็มวัยภายในเวลาประมาณสามเดือนหลังการฟักไข่ โดยทั่วไปแล้วเช่นเดียวกับสีจะงอยปาก หงส์ขาวอายุน้อยจะคงขนสีเทาไว้จนกระทั่งมีอายุ 1 ปี และปีกจะเริ่มผลัดขนเป็นขนบินในช่วงเดียวกัน
หงส์ใบ้ทุกตัวเมื่อเต็มวัยมีสีขาวล้วน (จึงเรียกว่า หงส์ขาว) แม้ว่าขนบางส่วน (โดยเฉพาะที่หัวและคอ) อาจแซมเล็กน้อยด้วยสีออกน้ำตาลส้มจากธาตุเหล็กและแทนนินที่มากับน้ำ
ลักษณะทางสรีระวิทยา > หงส์โปแลนด์

การแปรเปลี่ยนของสีขนของหงส์ขาวในกลุ่ม C. o. morpha immutabilis (immūtābilis เป็นภาษาละตินแปลว่า "ไม่เปลี่ยนรูป, ไม่เปลี่ยนแปลง") เป็นที่รู้จักในชื่อสามัญ "หงส์โปแลนด์" มีตีนสีชมพูอ่อน (หรือสีเทาอ่อน) และขนสีขาวหม่นแต่เกิด สีขาวนี้พบได้เฉพาะในกลุ่มประชากรหงส์ที่มีประวัติการถูกเพาะเลี้ยง โดยหงส์โปแลนด์เหล่านี้สืบทอดพันธุกรรมของยีนที่ผิดปกติที่เรียกว่า "ภาวะด่าง" (Leucism)
พฤติกรรม > การทำรัง

หงส์ใบ้ทำรังบนเนินขนาดใหญ่ ที่พวกมันสร้างขึ้นด้วยพืชริมน้ำในเขตน้ำตื้น บนเกาะที่อยู่ตรงกลางหรือขอบของทะเลสาบ หงส์ขาวมีคู่เดียวและมักจะกลับมาใช้รังเดิมในทุก ๆ ปี โดยซ่อมแซมหรืออาจสร้างใหม่ในที่เดิม หงส์ตัวผู้และตัวเมียแบ่งหน้าที่การดูแลรัง และแม้เมื่อหงส์ขาวรุ่นลูกโตพอที่จะแยกรังแล้ว ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะพบว่ายังอาศัยเป็นครอบครัวเดียวกันและออกหาอาหารด้วยกัน
หงส์ขาวกินพืชพันธุ์หลากหลายชนิดทั้งพืชน้ำใต้น้ำด้วยการยื่นคอที่ยาวดำลงไปในน้ำ และทั้งเล็มพืชผิวดินบนบก อาหารโดยทั่วไปยังรวมถึงพืชผลทางการเกษตร เช่น ผักกาดก้านขาว และข้าวสาลี ฝูงหงส์ขาวที่หาอาหารในฤดูหนาวอาจก่อความเสียหายต่อพืชไร่อย่างมาก ทั้งจากการเหยียบย่ำด้วยตีนที่ใหญ่ น้ำหนักที่มาก และจากการกิน
แตกต่างจากหงส์ดำที่เป็นญาติใกล้ชิดในสกุล หงส์ใบ้มักแสดงพฤติกรรมการครอบครองอาณาเขต โดยเฉพาะแหล่งน้ำขนาดเล็กจะครอบครองโดยหงส์เพียงคู่เดียวเท่านั้น เช่นในทะเลสาบขนาดเล็ก มีเพียงพื้นที่ไม่กี่แห่งที่เป็นแหล่งอาศัยหากินที่เหมาะสมของหงส์ขาวจำนวนมากได้ อาณานิคมที่ใหญ่ที่สุดที่เคยพบมีหงส์ขาวมากกว่า 100 คู่ เช่น ที่ Abbotsbury Swannery ทางตอนใต้ของอังกฤษและที่ปลายด้านใต้ของเกาะ Öland เขตอนุรักษ์ Ottenby ในน่านน้ำชายฝั่งทะเลบอลติก ซึ่งความถี่ชิดของรังอาจมีระยะห่างเพียง 2 เมตร (7 ฟุต) จากกันและกัน หงส์ขาวรุ่นที่ยังไม่ได้ผสมพันธุ์ซึ่งอาจมีอายุไม่เกิน 3-4 ปีมักจะรวมตัวกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ซึ่งอาจมีจำนวนหลายร้อยตัว และมักจะอยู่ในพื้นที่เดิม ฝูงหงส์ขาวที่ไม่ได้ผสมพันธุ์ที่ได้รับการบันทึกได้แก่ บริเวณปากแม่น้ำทวีด ที่เมืองเบริก-อะพอน-ทวีด ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษโดยมีจำนวนนกสูงสุด 787 ตัว กลุ่มประชากรจำนวนมากที่อยู่ใกล้สถานี Swan Lifeline ในวินด์เซอร์ และกลุ่มที่อาศัยอยู่ในแม่น้ำเทมส์ใกล้กับปราสาทวินด์เซอร์ เมื่อหงส์ขาวตัวเต็มวัยได้รับการผสมพันธุ์แล้ว จะแสวงหาอาณาเขตของตนเองและมักเลือกอาศัยอยู่ใกล้กับพื้นที่อาศัยของเป็ด และนกนางนวล ซึ่งอาจได้ผลประโยชน์ส่วนแบ่งจากความสามารถของหงส์ในการเข้าถึงพืชในน้ำลึก ซึ่งมักจะถูกกระจายเมื่อดึงขึ้นถึงผิวน้ำ[ต้องการอ้างอิง]
พฤติกรรม > เสียงร้อง

หงส์ใบ้ (หรือหงส์ขาว) ทำเสียงร้องน้อยกว่าหงส์และห่านอื่น ๆ ที่มีเสียงดัง อย่างไรก็ตามบางครั้งหงส์ขาวทำเสียงฮึดฮัด เสียงหวีด และเสียงกรน (ครืด ๆ) โดยเฉพาะเมื่อสื่อสารกับลูกหงส์ขาว และมักจะส่งเสียงขู่ (ฟู่ ๆ ) ใส่หงส์คู่แข่งหรือผู้บุกรุกที่พยายามเข้ามาในอาณาเขตของมัน  เสียงที่คุ้นเคยมากที่สุดของหงส์ใบ้คือ เสียงการบินที่เกิดจากการสั่นของปีกขณะบินซึ่งมีเป็นลักษณะเฉพาะของสายพันธุ์นี้ (มีเสียงหึ่ง ๆ คล้ายฝูงผึ้งขนาดใหญ่ที่ดังมาก) และสามารถได้ยินได้ไกลถึง 1 ถึง 2 กิโลเมตร (0.62 ถึง 1.24 ไมล์) โดยเป็นเสียงที่มีประโยชน์กับหงส์และนกอื่นในการระบุตำแหน่งระหว่างการบิน ลูกหงส์ใบ้มีเสียงร้องที่เฉพาะและใช้สื่อสาร โดยมีเสียงคล้ายการผิวปากและจิ๊บ ๆ ที่หลากหลาย ซึ่งมีเนื้อหาหลากหลาย รวมถึงการส่งเสียงในการทะเลาะที่รุนแรงเมื่อมีได้รับความลำบากหรือหลงทาง