stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งเหนือ
รถโดยสารสาธารณะที่ผ่าน > รถโดยสารประจำทาง

เนื่องจากพึ่งมีการปรับเปลี่ยนเส้นทางเดินรถในปี 2566 และยังไม่เคยมีรถโดยสารผ่านถนนตั้งแต่ปากซอยเพชรเกษม 69 แยก 13 (ซอยอินทาปัจ 13) จนถึงสี่แยกถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งเหนือและถนนมาเจริญ (ซอยเพชรเกษม 81) สายนี้มาก่อน ทำให้ยังไม่มีป้ายหยุดรถโดยสารประจำทางแบบชัดเจน จึงอนุโลมให้มีการเรียกรถโดยสารนอกป้ายหยุดรถโดยสารได้
สาย 80A (4-44) วิ่งผ่านถนนทั้งเส้น เป็นเส้นทางจากการนำแนวเส้นทางของสาย 80ก มาดัดแปลงใหม่ตามโครงการปฏิรูปรถเมล์ ให้บริการโดยบริษัท ไทยสมายล์บัส จำกัด
สาย 80ก วิ่งผ่านถนนตั้งแต่สี่แยกถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งเหนือและถนนมาเจริญ จนสุดที่สะพานข้ามคลองศรีสำราญ และข้ามคลองจนสุดเส้นทางที่หมู่บ้านวปอ. 11 ให้บริการโดยองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ
ดูเพิ่ม

รายชื่อถนนในกรุงเทพมหานคร
ตำบลขุนทะเล (อำเภอลานสกา)

| ตำบลขุนทะเล |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Khun Thale
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: นครศรีธรรมราช
อำเภอ: ลานสกา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 65 ตร.กม. (25 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 10,291 คน
 • ความหนาแน่น: 156.73 คน/ตร.กม. (405.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 80230
รหัสภูมิศาสตร์: 800305
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| เทศบาลตำบลขุนทะเล |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
   ตรา
คำขวัญ: การเกษตรก้าวหน้า พัฒนาแหล่งท่องเที่ยว สร้างชุมชนให้เป็นหนึ่งเดียว ยึดเหนี่ยวคุณธรรม
ทต.ขุนทะเลที่ตั้งในจังหวัดนครศรีธรรมราช
พิกัด (สำนักงานเทศบาลตำบลขุนทะเล): 8°20′20″N 99°51′4″E﻿ / ﻿8.33889°N 99.85111°E﻿ / 8.33889; 99.85111
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครศรีธรรมราช
อำเภอ: ลานสกา
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: โสภณ พรหมแก้ว
รหัส อปท.: 05800302
ที่อยู่ สำนักงาน: สำนักงานเทศบาลตำบลขุนทะเล 185 หมู่ 4 ตำบลขุนทะเล อำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช 80230
เว็บไซต์: www.khuntale.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ขุนทะเล เป็นหนึ่งในจำนวน 5 ตำบลของอำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของที่ว่าการอำเภอลานสกา ซึ่งห่างจากที่ว่าการอำเภอลานสกา ระยะทางประมาณ 9 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 65 ตารางกิโลเมตร หรือ 40,625 ไร่ ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดยเทศบาลตำบลขุนทะเล
ประวัติ

ประวัติความเป็น มายาวนานเล่ากันว่า ก่อนพุทธศตวรรษที่ ๑๗ ก่อนพระเจ้าศรีธรรมโศกราช สร้างพระธาตุที่หาดทรายแก้ว หลายร้อยปีสถานที่ที่ตำบลขุนทะเล ปัจจุบันยังเป็นพื้นต้นน้ำ ติดต่อกับ อ่าวไทย ทางตะวันออกและทางทิศตะวันตก ติดต่อกับเขาววัง เมื่อกาลเวลาล่วง เลยมานานวันเข้ามีการเปลี่ยนแปลงทาง ระบบนิเวศวิทยาทำให้น้ำทะเลในส่วนนี้ กลับตื้นเขินเป็นหาดทรายแก้ว ทอดยาวเป็นเนิน ตั้งแต่ในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ไปจนถึงอำเภอหัวไทร พระเจ้าศรีธรรมโศกได้สร้างเมืองตามพรลิงก์ขึ้นที่หาดทรายแก้ว แห่งนี้ และได้สร้างพระบรมธาตุเจดีย์ แต่ยังสร้างไม่ทันเสร็จ ได้เกิดโรคห่าขึ้นก่อน พระเจ้าศรีธรรมโศกจึงนำไพร่พลหนีไข้ห่าขึ้นไปอยู่บนเขาวังชั่วคราว ซึ่งในตอนนั้นพื้นที่ในส่วนที่เป็นตำบลขุนทะเลปัจจุบัน ยังเป็นทางน้ำหรือแม่น้ำที่กว้างใหญ่ไพศาลมาก มาจากริมเชิงเขาวัง ไปสู่อ่าวไทย กระแสน้ำที่เกิดจาก เขาวัง เขาลานสกาใน เข้าแก้วน้ำตกกระโรม มารวมกันที่ซอกเขาเชิงผาบานตุมปัน ดูเหมือนว่าต้นน้ำทั้งหมด เกิดออกจากเขาวัง พระเจ้าศรีธรรมโศกราชได้เสด็จขึ้นไปยังเขาวังโดยผ่านถ้ำน้ำคลุ้ง- บ้านในลา ขึ้นไปประทับอยู่ที่หน้าถ้ำชีหรือถ้ำปู่ชี โดยสำรวจพื้นที่ ที่เป็นที่ราบในหุบเขา ที่กว้างใหญ่หลายพันไร่ซึ่งมีลำคลองไหลผ่าน กลางที่ราบที่มี หุบเขาเข้าล้อมรอบ คลองนี้เกิดจากน้ำตกเทวดาบน เขาวัง แต่ที่กหน้าแปลกคือน้ำในคลองนี้ไม่สามารถไหล เป็นลำคลองสู้พื้นดินที่ราบได้ น้ำจึงไหลเข้าสู่ใต้ถ้ำชีลอดใต้จอมเขา หลายสันออกมาที่ถ้ำ น้ำคลุ้งที่บ้านในลา พระเจ้าศรีธรรมโศกราช ทรงสงสัยในความอัศจรรย์ของน้ำที่ไหล เข้าใต้ผูผานั้นเป็นอันมาก จึงได้นำทหารลงมาสำรวจที่ถ้ำน้ำดังกล่าว และทรงเชื่อมั่นว่าน้ำที่ออกจากถ้ำน้ำคลุ้งนั้น มาจากน้ำบนเขาวังไหลออกสู่ที่ราบบริเวณ ที่ติดกับถ้ำน้ำทั่งหมด จึงเรียกพื้นที่นั้นว่า “ขุนทะเล” ซึ่งแปลว่า ต้นน้ำตรงตามความหมายได้จริง ๆ
ภูมิศาสตร์ > ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลขุนทะเลตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกขอตัวเมืองนครศรีธรรมราช มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลท่าดี อำเภอลานสกา และตำบลกำแพงเซา อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลเขาแก้ว อำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลนาพรุ ตำบลนาสารและตำบลท้ายสำเภา อำเภอพระพรหม จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลลานสกา อำเภอลานสกา และตำบลหินตก อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช
ภูมิศาสตร์ > ภูมิประเทศ

ลักษณะภูมิประเทศของตำบลขุนทะเลส่วนใหญ่เป็นที่ราบและพื้นที่ลูกคลื่นลาดในทางตอนใต้ของตำบล พื้นที่สามารถใช้ได้ดีในการทำการเกษตร เช่น ปลูกมังคุด ทุเรียน เงาะ ลางสาด ยางพารา เป็นต้น
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ลักษณะทั่วไปของภูมิอากาศของตำบลขุนทะเล จัดอยู่ในประเภทที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ และมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ทำให้มีฤดูกาลเพียง 2 ฤดูเท่านั้น คือ ฤดูร้อน ฤดูฝน โดยราวเดือนกุมภาพันธ์ - มิถุนายน จะเป็นฤดูร้อน ฝนฟ้าจะไม่ตก อากาศค่อนข้างร้อนระหว่างเดือนกรกฎาคม - มกราคม ฝนจะตกค่อนข้างชุก เพราะอิทธิพลของลมมรสุมตะวันตกเฉียงเหนือและมีฝนตกหนาแน่นในระยะเดือนพฤศจิกายน – มกราคม ซึ่งในระยะนี้จะเป็นสาเหตุให้น้ำหลากเกือบทุกปี
หมู่บ้าน

ตำบลขุนทะเลแบ่งเขตปกครองประกอบด้วย 12 หมู่บ้าน ดังนี้
บ้านบ่อน้ำซับ
บ้านลุ่มเตย
บ้านสอ
บ้านใหม่ทอน
บ้านนากง
บ้านตาหมอ (บ่อทราย)
บ้านราษฎร์บำรุง
บ้านสำนักใหม่
บ้านคดศอก
บ้านนาทอน
บ้านศาลาขี้เหล็ก
บ้านหนองอ่าง
สถานศึกษา

โรงเรียนขุนทะเลวิทยาคม
โรงเรียนบ้านสำนักใหม่
โรงเรียนราษฎร์บำรุง
โรงเรียนวัดสอ
โรงเรียนวัดใหม่ทอน
โรงเรียนบ้านคดศอก
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านศาลาขี้เหล็ก
วัด

วัดเกาะนางแก้วพัฒนาราม
วัดสรรเสริญ
วัดใหม่ทอน
วัดตาหมอ
วัดสำนักใหม่
สถานีอนามัย

สถานีอนามัยบ่อทราย
สถานีอนามัยบ้านสอ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2013-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดนครศรีธรรมราช |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  นครศรีธรรมราช  |  |
| เทศบาลเมือง |  ทุ่งสง  ปากพนัง  ปากพูน  |  |
| เทศบาลตำบล |  กะทูน  กะปาง  การะเกด  เกาะทวด  เกาะเพชร  ขนอม  ขุนทะเล  เขาชุมทอง  เขาพระ  ควนกลาง  จันดี  ฉวาง  ชะมาย  ชะเมา  ชะอวด  เชียรใหญ่  ดอนตรอ  ถ้ำใหญ่  ท้องเนียน  ทอนหงส์  ทางพูน  ท่างิ้ว  ท่าประจะ  ท่าแพ  ท่ายาง  ท่าศาลา  ที่วัง  ทุ่งสัง  ทุ่งใส  นาบอน  นาสาร  นาเหรง  บางจาก  บางพระ  ปากนคร  ปากน้ำฉวาง  พรหมคีรี  พรหมโลก  พิปูน  โพธิ์เสด็จ  ไม้เรียง  ร่อนพิบูลย์  ลานสกา  สวนขัน  สิชล  หน้าสตน  หลักช้าง  หัวไทร  หินตก  อ่าวขนอม  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กรุงชิง  กรุงหยัน  กลาย  กะเปียด  กะหรอ  กำแพงเซา  กำโลน  กุแหระ  เกาะขันธ์  แก้วแสน  ขนาบนาก  ขอนหาด  เขาแก้ว  เขาขาว  เขาน้อย  เขาพระทอง  เขาพระบาท  เขาพังไกร  เขาโร  คลองกระบือ  คลองน้อย  คลองเส  ควนกรด  ควนชะลิก  ควนชุม  ควนทอง  ควนพัง  ควนหนองคว้า  ควนหนองหงษ์  เคร็ง  ฉลอง  ชะอวด  ช้างกลาง  ช้างซ้าย  เชียรเขา  เชียรใหญ่  ไชยมนตรี  ดอนตะโก  ดุสิต  ตลิ่งชัน  ถ้ำพรรณรา  ทรายขาว  ท้องลำเจียก  ทอนหงส์  ท่าขนาน  ท่าขึ้น  ท่าซอม  ท่าซัก  ท่าดี  ท่าพยา  ท้ายสำเภา  ท่ายาง  ท่าเรือ  ท่าไร่  ท่าศาลา  ท่าเสม็ด  ทุ่งปรัง  ทุ่งโพธิ์  ทุ่งสง  ทุ่งใหญ่  เทพราช  ไทยบุรี  นบพิตำ  นากะชะ  นาเขลียง  นาเคียน  นางหลง  นาทราย  นาบอน  นาพรุ  นาโพธิ์  นาไม้ไผ่  นาเรียง  นาแว  นาหมอบุญ  นาหลวงเสน  น้ำตก  บางขัน  บางจาก  บางนบ  บางรูป  บางศาลา  บ้านเกาะ  บ้านชะอวด  บ้านตูล  บ้านนิคม  บ้านเนิน  บ้านเพิง  บ้านราม  บ้านลำนาว  บ้านใหม่  ปริก  ปากนคร  ปากพนังฝั่งตะวันตก  ปากพนังฝั่งตะวันออก  ปากแพรก  ป่าระกำ  เปลี่ยน  พิปูน  โพธิ์ทอง  มะม่วงสองต้น  แม่เจ้าอยู่หัว  โมคลาน  ไม้เรียง  ยางค้อม  ร่อนพิบูลย์  รามแก้ว  ละอาย  ลานสกา  วังหิน  วังอ่าง  สระแก้ว  สวนหลวง  สามตำบล  สิชล  สี่ขีด  เสาธง  เสาเภา  เสือหึง  ไสหมาก  ไสหร้า  หนองหงส์  ห้วยปริก  หัวตะพาน  หัวไทร  หินตก  หูล่อง  แหลม  แหลมตะลุมพุก  อินคีรี  |  |
รายชื่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครศรีธรรมราช
ชิรากาวะ (เมืองในจังหวัดกิฟุ)

บทความนี้เกี่ยวกับเมืองในจังหวัดกิฟุ สำหรับหมู่บ้านในจังหวัดกิฟุ ดูที่ ชิรากาวะ (หมู่บ้านในจังหวัดกิฟุ) สำหรับนครในจังหวัดฟูกูชิมะ ดูที่ ชิรากาวะ (จังหวัดฟูกูชิมะ)
ชิรากาวะ (ญี่ปุ่น: 白川町; โรมาจิ: Shirakawa-chō) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอคาโมะ จังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2024 เมืองนี้มีจำนวนประชากรประมาณ 6,636 คน มีความหนาแน่นของประชากร 27.9 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 237.90 ตารางกิโลเมตร (91.85 ตารางไมล์)
ภูมิศาสตร์

ชิรากาวะตั้งอยู่ตอนล่างของเทือกเขาแอลป์ญี่ปุ่นทางตอนใต้ของจังหวัดกิฟุ ตั้งอยู่ในหุบเขาที่เกิดจากแม่น้ำหลายสาย ซึ่งรวมกันเป็นแม่น้ำชิรากาวะและไหลลงสู่แม่น้ำฮิดะที่บริเวณทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง แม้ว่าแม่น้ำจะได้รับการพัฒนาและเปลี่ยนแปลงไปมาก แต่ก็ยังเป็นแหล่งของปลาอายุ ซึ่งเป็นปลาแม่น้ำที่มีรสหวาน รอบตัวเมืองมีภูเขาลูกเตี้ย ๆ ที่ปกคลุมด้วยป่าหนาทึบ ส่วนใหญ่เป็นต้นไม้ไม่ผลัดใบ และเป็นที่อยู่อาศัยของลิงกังญี่ปุ่น หมี และหมูป่า
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดกิฟุ
นครนากัตสึงาวะ
นครเอนะ
นครเกโระ
เมืองฮิจิโซ
เมืองยาอตสึ
หมู่บ้านฮิงาชิชิรากาวะ
สถิติประชากร

จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของชิรากาวะลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1970  | 14,059 | —     |
|  1980  | 12,922 | −8.1% |
|  1990  | 12,118 | −6.2% |
|  2000  | 11,282 | −6.9% |
|  2010  | 9,530 | −15.5% |
|  2020  | 7,412 | −22.2% |
ประวัติศาสตร์

พื้นที่บริเวณชิรากาวะเคยเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณที่ชื่อแคว้นมิโนะ ต่อมาในยุคเอโดะ พื้นที่ส่วนใหญ่ถูกปกครองโดยแคว้นศักดินาโอวาริภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ต่อมาในช่วงการปฏิรูปที่ดินหลังการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่แห่งนี้ถูกจัดให้ขึ้นกับอำเภอมูงิ (ญี่ปุ่น: 武儀郡; โรมาจิ: Mugi-gun) ในจังหวัดกิฟุ เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาล ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านซากาโนฮิงาชิ (ญี่ปุ่น: 坂ノ東村; โรมาจิ: Sakanohigashi-mura) ขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1897 ใน ค.ศ. 1953 หมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ชื่อนิชิชิรากาวะ (ญี่ปุ่น: 西白川村; โรมาจิ: Nishi-Shirakawa-mura) ได้แยกตัวออกมาตั้งเป็นเมืองชิรากาวะและโอนมาขึ้นกับอำเภอคาโมะ และในปีต่อมาเมืองชิรากาวะก็ได้ผนวกส่วนที่เหลือของหมู่บ้านซากาโนฮิงาชิ และใน ค.ศ. 1956 ชิรากาวะได้ผนวกหมู่บ้านคูโรซาวะ ซามิ และซาฮาระเข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจในท้องถิ่นยึดโยงกับการป่าไม้และเกษตรกรรมเป็นหลัก ชิรากาวะมีชื่อเสียงในด้านการผลิตไม้ฮิโนกิ อีกทั้งมีชื่อเสียงในด้านชาเขียว
การศึกษา

ชิรากาวะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 5 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 3 แห่ง เมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย
การขนส่ง > รถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง: สายหลักทากายามะ
สถานี: ชิรากาวางูจิ – ชิโมยูอิ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 256
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

ปิสโตยา แคว้นตอสคานา ประเทศอิตาลี เมืองพี่น้องตั้งแต่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1994
ซงยฺเหวียน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน เมืองมิตรภาพตั้งแต่ ค.ศ. 1981
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดกิฟุ |
| --- | --- | --- |
กิฟุ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  กิฟุ  |  |
| นคร |  กูโจ  เกโระ  คากามิงาฮาระ  คานิ  ไคซุ  เซกิ  ทาจิมิ  ทากายามะ  โทกิ  นากัตสึงาวะ  มิซูนามิ  มิซูโฮะ  มิโนกาโมะ  มิโนะ  โมโตซุ  ยามางาตะ  เอนะ  โองากิ  ฮาชิมะ  ฮิดะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคานิ มิตาเกะ  อำเภอคาโมะ คาวาเบะ  ชิรากาวะ  ซากาโฮงิ  โทมิกะ  ยาอตสึ  ฮิงาชิชิรากาวะ  ฮิจิโซ  อำเภอฟูวะ เซกิงาฮาระ  ทารูอิ  อำเภอโมโตซุ คิตางาตะ  อำเภอโยโร โยโร  อำเภออัมปาจิ โกโดะ  วาโนอูจิ  อัมปาจิ  อำเภออิบิ อิเกดะ  อิบิงาวะ  โอโนะ  อำเภอโอโนะ ชิรากาวะ  อำเภอฮาชิมะ กินัง  คาซามัตสึ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ศาลาว่าการเมืองชิรากาวะ
ไร่ชาชิรากาวะและนาข้าวในย่านฮิโรโนะ
นิกร อนุวรรณ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  นิกร อนุวรรณ
วันเกิด:  21 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 (45 ปี)
สถานที่เกิด:  นครพนม, ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.66 m (5 ft 5 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง, กองหน้า
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2540–2543 |  ชลบุรี สันนิบาต สมุทรปราการ |   |   |
| 2543–2546 |  ชลบุรี เอฟซี |   |   |
| 2547 |  กลันตัน |   |   |
| 2548–2551 |  ชลบุรี เอฟซี |   |   |
| 2552 |  พัทยา ยูไนเต็ด |   |   |
| 2553 |  แคชทูเดย์ จันทบุรี |   |   |
| 2554 |  แพร่ ยูไนเต็ด |   |   |
| 2554–2555 |  อยุธยา เอฟซี |   |   |
| 2555 |  สมุทรปราการ ยูไนเต็ด |   |   |
| 2556–2557 |  ไทยฮอนด้า |   |   |
| 2558–2559 |  ม.ราชพฤกษ์ |   |   |
| 2560–2561 |  นครราชสีมา ห้วยแถลง ยูไนเต็ด |   |   |
จัดการทีม
2558–2559:  ม.ราชพฤกษ์
2559–2560:  นครแม่สอด ยูไนเต็ด
2560–2561:  นครราชสีมา ห้วยแถลง ยูไนเต็ด
2562–2563:  เอสทีเค เมืองนนท์
2566:  บีเอฟบี พัทยา ซิตี้
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 22 มิถุนายน 2008
นิกร อนุวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เคยเล่นในระดับไทยพรีเมียร์ลีกให้กับชลบุรี เอฟซี และพัทยา ยูไนเต็ด
โดยในสมัยที่ลงเล่นให้กับชลบุรี เอฟซี ได้มีโอกาสลงแข่งขันในรายการเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2008
เกียรติประวัติ > ผู้เล่น

ชลบุรี
ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2550
ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน 2551
เกียรติประวัติ > ผู้ฝึกสอน

บีเอฟบี พัทยา ซิตี้
รองชนะเลิศ ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2566 – โซนภาคตะวันออก
ทรอกาเดโร

ปาแลดูว์ ทรอกาเดโร
น้ำพุแห่งชาโยต์และหอไอเฟลมองเห็นได้จากปาแลดูว์ ทรอกาเดโร
ทรอกาเดโร (ออกเสียง: [tʁɔkadeʁo] ( ฟังเสียง)) เป็นที่ตั้งของปาแลเดอชาโย ในเขตที่ 16 พื้นที่ของกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตรงข้ามแม่น้ำแซนจากหอไอเฟล นอกจากนี้ยังเป็นชื่อของวังปี ค.ศ. 1878 ซึ่งถูกทำลายในปี ค.ศ. 1937 เพื่อสร้างปาเลเดอชาโย เนินเขาทรอกาเดโรเป็นเนินเขาของชาโย ซึ่งเคยเป็นหมู่บ้านมาก่อน
ปาแลดูว์ ทรอกาเดโร

เนินเขาชาโยต์ถูกจัดเป็นครั้งแรกสำหรับงานเวิร์ลแฟร์ ค.ศ. 1867 สำหรับงานเวิร์ลแฟร์ ปี 1878 ปาแลดูว์ ทรอกาเดโร (1878–1936) (เก่า) ถูกสร้างขึ้นที่นี่ (ซึ่งสามารถจัดการประชุมขององค์กรระหว่างประเทศได้ในระหว่างการจัดงาน) รูปแบบของพระราชวังเป็นแบบหอแสดงคอนเสิร์ตขนาดใหญ่ที่มีปีกสองปีกและหอคอยสองหอ รูปแบบของมันคือส่วนผสมของความแปลกใหม่และการอ้างอิงประวัติศาสตร์ โดยทั่วไปเรียกว่า "มัวร์" แต่มีองค์ประกอบไบแซนไทน์บางอย่าง สถาปนิกคือ กาเบรียล ดาวิอูด
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
Images of the Palais de Chaillot
The Palais de Chaillot while it was being renovated
48°51′44″N 2°17′18″E﻿ / ﻿48.8622°N 2.2882°E﻿ / 48.8622; 2.2882
| ด ค กสถานที่ท่องเที่ยวในกรุงปารีส |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งขวาของแม่น้ำ |  ประตูชัย  ประตูชัยแห่งการูแซล  โบสถ์ซาเคร-เกอร์  ศูนย์ฌอร์ฌ ปงปีดู  ศาลาว่าการนครปารีส  ถนนช็องเซลีเซ  ทำเนียบประธานาธิบดี (พระราชวังเอลีเซ)  โบสถ์ลามาดแลน  จัตุรัสเดอลากงกอร์ด  จัตุรัสว็องโดม  พระราชวังหลวง (เลอปาแลรัวยาล)  เลอกร็องปาแล  พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์  โรงอุปรากรปาแลการ์นีเย  สุสานแปร์-ลาแชซ  สวนตุยเลอรี  ทรอกาเดโร  |  |
| ฝั่งซ้ายของแม่น้ำ |  เลแซ็งวาลีด  พิพิธภัณฑ์ออร์แซ  อนุสรณ์สถานป็องเตอง  สวนและพระราชวังลุกซ็องบูร์  หอไอเฟล  ทำเนียบรัฐบาล  |  |
| อีลเดอลาซีเต, อีลแซ็ง-หลุยส์ และแม่น้ำแซน |  บาโตมุช  กงซีแยร์เฌอรี  อาสนวิหารน็อทร์-ดาม  แซ็งต์-ชาแปล  สะพานอะเลคซันดร์ที่ 3  ปงเนิฟ  ปงดีเยนา  |  |
| สะพาน ถนน และจัตุรัส |  สะพานเนิฟ  สะพานเดซาร์  สะพานอะเลคซันดร์ที่ 3  ถนนช็องเซลีเซ  ช็องเดอมาร์ส  จัตุรัสเดอลากงกอร์ด  จัตุรัสบัสตีย์  |  |
พระราชวังทรอกาเดโร
เลอ ทรอกาเดโร
บ้านนาเล

| บ้านนาเล |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
บ้านนาเล
พิกัด:  18°42′41″N 101°31′20″E﻿ / ﻿18.71139°N 101.52222°E﻿ / 18.71139; 101.52222
ประเทศ: ประเทศลาว
แขวง: แขวงไชยบุรี
เขตเวลา: UTC+7 (เวลามาตรฐานลาว)
บ้านนาเล เป็นหมู่บ้านในแขวงไชยบุรี ประเทศลาว ตั้งอยู่ตามถนนสายหลัก (ทางหลวงหมายเลข 4 ทางใต้ของบ้านนาเข็มและเมืองผิง)
ท้าวิญญาณตำนานสยอง

| ท้าวิญญาณตำนานสยอง |
| --- | --- |
กำกับ: เบนจามิน คูเปอร์
นักแสดงนำ: Rachel Balzer Jeff Ryan Heather Chase Jason Flowers
วันฉาย: 12 ธันวาคม พ.ศ. 2549 (USA)   1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 (THA)
ความยาว: 74 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ท้าวิญญาณตำนานสยอง (อังกฤษ: The Brink) ออกฉายเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2549 กำกับโดย เบนจามิน คูเปอร์
นักแสดง

Rachel Balzer แสดงเป็น เมแกน
Jeff Ryan แสดงเป็น ลีโอ
Heather Chase แสดงเป็น Banca
Jason Flowers แสดงเป็น Todd
ธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์

ธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์ หรือ ธุรกรรมอิเล็กทรอนิกส์ (Electronic Business; เขียนแบบย่อ E-Business) คือ กระบวนการหรือขั้นตอนในการดำเนินธุรกิจ โดยอาศัยเทคโนโลยีเครือข่ายที่เรียกว่าว่าองค์กรเครือข่ายร่วม ในการดำเนินงานเพื่อให้เพิ่มประสิทธิภาพและประสิทธิผลในการทำธุรกิจมากยิ่งขึ้น เทคโนโลยีนี้จะใช้การติดต่อสื่อสารระหว่างกันผ่านช่องทางโครงข่ายโทรคมนาคมจุดมุ่งหมายในการทำธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์ นั้นคือ เพื่อสร้างคุณค่าทางธุรกิจมากขึ้นและลดต้นทุนการทำธุรกิจโดยการอาศัยแรงงานคนที่น้อยในการใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ ช่วยให้องค์กรภายนอกและภายในมีการดำเนินงานได้ง่ายมากยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม E- Business อาจไม่จำเป็นต้องอาศัยเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตหรือเว็บเสมอไป เพียงแต่กระแสความนิยมของอินเทอร์เน็ตได้เข้ามามีบทบาทต่อวิถีชีวิตของมนุษย์มากยิ่งขึ้น จึงทำให้องค์กรต่างๆ นำ E- Business มาใช้ในช่องทางในการขยายขอบเขตของการดำเนินธุรกิจกันมากยิ่งขึ้น
ประโยชน์ของธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์

เพิ่มความสะดวกสบายและความพึงพอใจให้แก่ลูกค้า  เช่น ลูกค้าสามารถรับรู้ว่าสินค้าอยู่ตรงไหน รับรู้ข้อมูลของตัวสินค้าการจัดจำหน่าย โดยที่สามารถรับรู้ได้โดยทันทีไม่ต้องเสียเวลากับการรอคอยหรือไปดูสินค้าจริงๆ
เพี่มความรวดเร็วและถูกต้องในการดำเนินงานธุรกิจเช่น มีการรับส่งสินค้ารวดเร็ว ลูกค้าสามารถตรวจสอบได้เลยว่าสินค้าอยู่ตรงไหน ถึงไปยังปลายทางเมื่อไหร่ ซึ่งไม่ต้องเสียเวลาในการค้นหาด้วยวิธีอื่นๆ
เพิ่มความรวดเร็วและถูกต้องในการทำงานขององค์กร   เช่น การทำธุรกิจผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ช่วยให้การทำงานขององค์กรมีความรวดเร็วในการทำงานมากยิ่งขึ้น ลดระยะเวลาจัดเก็บเอกสารในรูปแบบกระดาษและการใช้อิเล็กทรอนิกส์มาจัดการกับธุรกิจทำให้การทำงานของคนในองค์กรมีความถูกต้องในการจัดการเอกสารมากยิ่งขึ้น
ลดต้นทุนในการดำเนินธุรกิจ  เช่น การลดค่าใช้จ่ายในการติดต่อสื่อสาร ลดค่าใช้จ่ายของสำนักงาน อาทิเช่น กระดาษ จดหมาย เป็นต้น
เพิ่มช่องทางในการขยายตลาด  เช่น การเปิดร้านค้าออนไลน์ ซึ่งสามารถให้บริการกับลูกค้าได้ตลอด 24 ชั่วโมง สามารถขายสินค้าได้อย่างกว้างขวางและทั่วถึงมากยิ่งขึ้น
คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์

E-Commerce : การดำเนินธุรกิจโดยใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์
Customer Relationship Management (CRM) : เป็นกลยุทธ์ในการ จัดการการบริหาร การบริการ รวมถึงการสร้างความพึงพอใจให้กับลูกค้า ทำให้ลูกค้าเกิดความจงรักภักดีต่อองค์กร
Supply Chain Management (SCM) : เป็นการจัดลำดับของกระบวนการทั้งหมดที่มีต่อการสร้างความพอใจให้กับลูกค้าโดยเริ่มต้นตั้งแต่กระบวนการจัดซื้อ  การผลิต การจัดเก็บ  เทคโนโลยีสารสนเทศ การจัดจำหน่าย  และการขนส่ง    ซึ่งกระบวนการทั้งหมดนี้จะจัดระบบให้ประสานกันอย่างคล่องตัว
Enterprise Resource Planning (ERP) : การวางแผนทรัพยากรและบริหารธุรกิจภาพรวมภายในองค์กร เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดของทรัพยากรที่มีในองค์กร
Business Intelligence (BI) : เทคโนโลยีตัวหนึ่งที่จัดทำรายงานอยู่ในรูปแบบต่าง ทั้งในการ จัดเก็บ การเข้าถึงข้อมูล และวิเคราะห์ ดูในหลายมุมมองของแต่ละหน่วยงาน ซึ่งช่วยในการตัดสินใจทางธุรกิจให้ดียิ่งขึ้น
บิสิเนสแอร์

บิสิเนสแอร์ เป็นสายการบินสัญชาติไทย ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2551 ร่วมกับคณะกรรมการและคณะกรรมการของ บริษัท ในเครือทั้งหมดที่มีความคิดที่ว่าอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในปัจจุบันมีการเปลี่ยนแปลงรวมทั้งมีแง่มุมที่เหมาะสมทุกอย่างพร้อมในการทำอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเช่นประสบการณ์การต้อนรับ, การเงิน, เทคนิคและบุคลากร ดังนั้น บิสิเนสแอร์ เริ่มต้นเริ่มต้นธุรกิจด้วยการให้บริการเช่าเหมาลำเพื่อวัตถุประสงค์ในการเป็นจำนวนมากเช่นธุรกิจการท่องเที่ยว, ศาสนาและการสัมมนา ฯลฯ จัดโดยสมาชิกทีมงานมืออาชีพและมีประสบการณ์จากสายการบินชั้นนำต่างๆ จากนั้น บริษัท เริ่มต้นติดต่อกรมการบินพลเรือน (DCA) ที่จะทำทางอากาศในการดำเนินงาน ในเดือนพฤศจิกายน 2009 บริษัท ได้รับอนุญาตให้มีใบอนุญาตประกอบการอากาศ (AOL) และ Air Operator Certificate (AOC) การดำเนินธุรกิจระหว่างประเทศทางอากาศ บริษัท มีภารกิจและความมุ่งมั่นที่จะให้บริการทางอากาศธุรกิจบนพื้นฐานของเหตุผลด้านความปลอดภัย
เส้นทางการบิน > เอเชีย

จีน
ฉงชิ่ง - นามบินนานาชาติฉงชิ่ง Jiangbei
ฉางชา - สนามบินฉางชา Huanghua  (เช่าเหมาลำ)
เฉิงตู - สนามบินเฉิงตู (สิทธิตามกฏ)
จี่หนาน - สนามบินนานาชาติจี่หนาน Yaoqiang  (เช่าเหมาลำ)
หนานจิง - สนามบินนานาชาติหนานจิง Lukou  (เช่าเหมาลำ)
หนิงโป - สนามบิน Ningbo (สิทธิตามกฏ)
หวู่ฮั่น - สนามบินนานาชาติหวู่ฮั่น Tianhe  (เช่าเหมาลำ)
ซีอาน - สนามบินนานาชาติซีอาน เซียนหยาง (เช่าเหมาลำ)
เจิ้งโจว - สนามบินเจิ้งโจว (สิทธิตามกฏ)
สาธารณรัฐเกาหลี (เกาหลีใต้)
ปูซาน - ท่าอากาศยานนานาชาติกิมเฮ (เช่าเหมาลำ)
Daegu - Daegu สนามบินนานาชาติ (เช่าเหมาลำ)
เชียงม่วน - สนามบินนานาชาติ Muan  (เช่าเหมาลำ)
โซล - ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน
ประเทศญี่ปุ่น
โตเกียว - ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ (เช่าเหมาลำ)
สาธารณรัฐสิงคโปร์
ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์ (เช่าเหมาลำ)
ไต้หวัน
ไทเป - ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถาหยวน (เช่าเหมาลำ)
ประเทศไทย
กรุงเทพฯ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ฐานการบินหลัก
ท่าอากาศยานภูเก็ต
ท่าอากาศยานเชียงใหม่
ท่าอากาศยานกระบี่
ท่าอากาศยานหาดใหญ่
เครื่องบิน

โบอิง 767-200 1 ลำ
โบอิง 767-300ER 5 ลำ
| ด ค ก สายการบินในประเทศไทย |
| --- | --- |
บริการเต็มรูปแบบ:  การบินไทย (ประจำชาติ) 
ต้นทุนต่ำ:  นกแอร์  ไทยแอร์เอเชีย  ไทยแอร์เอเชียเอ็กซ์  ไทยไลอ้อนแอร์  ไทยเวียดเจ็ทแอร์ 
ภูมิภาคและเช่าเหมาลำ:  บางกอกแอร์เวย์ส  เอ็มเจ็ท  สยามซีเพลน 
ขนส่งสินค้า:  เอพีไอคาร์โกแอร์ไลน์  เค-ไมล์ แอร์ 
อดีต:  แอร์อันดามัน  แอร์ฟีนิคซ์  แอร์สยาม  แอนเจิลแอร์ไลน์  เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์  ซิตี้แอร์เวย์  แฮปปี้แอร์  บิสิเนสแอร์  เจ็ทเอเซีย แอร์เวย์  กานต์แอร์  นิวเจนแอร์เวย์ส  ภูเก็ตแอร์  วัน-ทู-โก  โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์  อาร์แอร์ไลน์  พีบีแอร์  อาร์แอร์ไลน์  เอสจีเอแอร์ไลน์  สยามแอร์  สกายสตาร์แอร์เวย์  โซล่าแอร์  ไทยแอร์คาร์โก  เดินอากาศไทย  ไทยแปซิฟิกแอร์ไลน์  ไทยรีเจียนัลแอร์ไลน์  ไทยสกายแอร์ไลน์  ไทยไทเกอร์แอร์เวย์  ไทยเจ็ทส์  ยู แอร์ไลน์  วิสดอมแอร์เวย์  นกสกู๊ต  การบินไทยสมายล์ 
อนาคต:  พี 80 แอร์  เรียลลี่คูลแอร์ไลนส์  แลนด์ดาร์ชแอร์ไลน์
ตำบลนาเพียง

ตำบลนาเพียง สามารถหมายถึง
ตำบลนาเพียง อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
ตำบลนาเพียง อำเภอกุสุมาลย์ จังหวัดสกลนคร
ชิราโกะ

| ชิราโกะ 白子町 |
| --- | --- |
เมือง
ทิวทัศน์เมืองชิราโกะ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของชิราโกะในจังหวัดชิบะ (เน้นสีเหลือง)
ชิราโกะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°27′N 140°22′E﻿ / ﻿35.450°N 140.367°E﻿ / 35.450; 140.367
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด: ชิบะ
อำเภอ: โชเซ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 27.46 ตร.กม. (10.60 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 ธันวาคม 2020)
 • ทั้งหมด: 11,040 คน
 • ความหนาแน่น: 400 คน/ตร.กม. (1,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
- ต้นไม้: สนดำญี่ปุ่น
- ดอกไม้: ทานตะวัน
โทรศัพท์: 0475-33-2111
ที่อยู่: 5074-2 Seki, Shirako-machi, Chōsei -gun, Chiba-ken 299-4292
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ชิราโกะ (ญี่ปุ่น: 白子町; โรมาจิ: Shirako-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 ธันวาคม 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 11,040 คน 4,942 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 400 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 27.46 ตารางกิโลเมตร (10.60 ตารางไมล์)
ภูมิศาสตร์

ชิราโกะตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดชิบะ ห่างจากนครชิบะ เมืองเอกของจังหวัดชิบะ ประมาณ 30 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียวไม่เกิน 60 ถึง 70 กิโลเมตร เมืองชิราโกะติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่บนที่ราบคูจูกูริและมีภูมิประเทศที่ราบเรียบ มีส่วนหนึ่งของแนวหาดคูจูกูริ และมีแม่น้ำนาบากิไหลผ่านใจกลางเมือง
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดชิบะ
โมบาระ
โชเซ
โออามิชิราซาโตะ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ชิราโกะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในชิราโกะคือ 15.3 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1633 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.0 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 5.6 °C
สถิติประชากร

จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของชิราโกะยังคงคงที่ตลอด 100 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 10,179 | —     |
|  1930  | 10,751 | +5.6% |
|  1940  | 11,326 | +5.3% |
|  1950  | 13,801 | +21.9% |
|  1960  | 12,202 | −11.6% |
|  1970  | 11,237 | −7.9% |
|  1980  | 11,691 | +4.0% |
|  1990  | 12,230 | +4.6% |
|  2000  | 13,103 | +7.1% |
|  2010  | 12,121 | −7.5% |
ประวัติศาสตร์

พื้นที่ของชิราโกะในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณที่ชื่อแคว้นคาซูซะ ซึ่งมีหมู่บ้านชาวประมงจำนวนมากในยุคเอโดะ พื้นที่นี้ถูกรวมเข้ากับอำเภอโชเซหลังจากการปฏิรูปที่ดินในยุคเมจิ หมู่บ้านชิรากาตะได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 โดยเป็นการจัดตั้งใหม่ในระบบเทศบาล และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1940 ต่อมาวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1955 เมืองชิรากาตะได้รวมเข้ากับหมู่บ้านข้างเคียง ได้แก่ เซกิ และนาบากิ และประกาศจัดตั้งเป็นเมืองชิราโกะ โดยชื่อนี้นำมาจากชื่อศาลเจ้าชินโตในท้องถิ่นที่ชื่อ ศาลเจ้าชิราโกะ ซึ่งอ้างว่าก่อตั้งขึ้นในยุคเฮอัง
การปกครอง

ชิราโกะมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 15 คน เมืองชิราโกะ รวมทั้งเทศบาลอื่นในอำเภอโชเซ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 1 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 11 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ

อุตสาหกรรมหลักของชิราโกะคือการประมงเชิงพาณิชย์ อย่างไรก็ตาม อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและรีสอร์ตได้มีอิทธิพลต่อเศรษฐกิจในท้องถิ่นในปัจจุบัน
การศึกษา

ชิราโกะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และเมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย
การขนส่ง > รถไฟ

ชิราโกะไม่มีรถไฟให้บริการ