stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กรณ์ จาติกวณิช

| กรณ์ จาติกวณิชม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |
กรณ์ ใน พ.ศ. 2566

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ดำรงตำแหน่ง 20 ธันวาคม พ.ศ. 2551 – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2554 (2 ปี 7 เดือน 20 วัน)
นายกรัฐมนตรี: อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
ก่อนหน้า: สุชาติ ธาดาธำรงเวช
ถัดไป: ธีระชัย ภูวนาถนรานุบาล
หัวหน้าพรรคชาติพัฒนากล้า
ดำรงตำแหน่ง 16 ตุลาคม พ.ศ. 2565 – 25 มิถุนายน พ.ศ. 2566 (8 เดือน 9 วัน)
ก่อนหน้า: เทวัญ ลิปตพัลลภ   (พรรคชาติพัฒนา)
ถัดไป: วัชรพล โตมรศักดิ์
หัวหน้าพรรคกล้า
ดำรงตำแหน่ง 7 มีนาคม พ.ศ. 2563 – 1 กันยายน พ.ศ. 2565 (2 ปี 5 เดือน 25 วัน)
ก่อนหน้า: ก่อตั้งพรรค
ถัดไป: จีระยุทธ วีรวงศ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 (60 ปี) ลอนดอน สหราชอาณาจักร
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2548–2563)   กล้า (2563–2565)   ชาติพัฒนา (2565–2566)    (สมัยพรรคชาติพัฒนากล้า)
คู่สมรส: วรกร จาติกวณิช
บุตร: กานต์ จาติกวณิช ไกรสิริ จาติกวณิช
บุพการี: ไกรศรี จาติกวณิช (บิดา) รัมภา จาติกวณิช (มารดา)
ลายมือชื่อ: 
ชื่อเล่น: ดอน

กรณ์ จาติกวณิช (เกิด 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507) ชื่อเล่น ดอน เป็นประธานกรรมการและกรรมการอิสระ บริษัท หลักทรัพย์นายหน้าซื้อขายหน่วยลงทุนฟินโนมีนา จำกัด อดีตหัวหน้าพรรคชาติพัฒนากล้า อดีตหัวหน้าพรรคกล้า อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 5 สมัย และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
ประวัติ

กรณ์ จาติกวณิช เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 ที่โรงพยาบาลปริ๊นเซสเบียทริซ ถนนบรอมพ์ตัน ประเทศอังกฤษ มีชื่อเล่นว่า "ดอน" เป็นบุตรคนกลางของ ไกรศรี จาติกวณิช อดีตอธิบดีกรมศุลกากร อดีตผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง กับ นางรัมภา จาติกวณิช (นามสกุลเดิม พรหโมบล บุตรี พระยาบุเรศผดุงกิจ อดีตอธิบดีกรมตำรวจ)
ต้นตระกูลทางฝ่ายบิดาของ กรณ์ จาติกวณิช เป็นชาวจีนฮกเกี้ยนที่มาตั้งรกรากในประเทศสยาม นามสกุล "จาติกวณิช" หรือ "Chatikavanij" เป็นนามสกุลพระราชทานสมัยรัชกาลที่ 6 ลำดับที่ 1211 ที่พระราชทานแก่ พระอธิกรณประกาศ (หลุย) เจ้ากรมกองตระเวนในขณะนั้น โดยระบุว่าพระอธิกรณประกาศมีปู่คือ พระอภัยวานิช (จาด) และเนื่องจากเป็นสกุลพ่อค้า จีงมีคำว่า "วณิช" ในนามสกุล โดยปู่คือ พระยาอธิกรณ์ประกาศ (หลุย จาติกวณิช หรือ ซอเทียนหลุย) ได้เข้ารับราชการและดำรงตำแหน่งเป็น อธิบดีกรมตำรวจ คนที่ 2 ของไทย และได้รับโปรดเกล้าฯ เป็น องคมนตรี ในสภากรรมการองคมนตรี สมัยรัชกาลที่ 7
ฝ่ายมารดา มีคุณตาคือ พระยาบุเรศผดุงกิจ (รวย พรหโมบล) อดีตอธิบดีกรมตำรวจ คนที่ 3 สืบเชื้อสายโดยตรงจาก เจ้าอนุวงศ์ กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์
กรณ์ จาติกวณิช สมรสกับวรกร จาติกวณิช (สกุลเดิม: สูตะบุตร) มีบุตรธิดาด้วยกัน คือ กานต์ จาติกวณิช (แจม) และไกรสิริ จาติกวณิช (จอม) นอกจากนี้วรกรยังมีลูกจากการสมรสครั้งก่อนอีก 2 คน คือ พงศกร มหาเปารยะ (แต๊ง) และพันธมิตร มหาเปารยะ (ติ๊ง)
ประวัติ > การศึกษา

กรณ์ จาติกวณิช เข้าเรียนชั้นอนุบาลถึงประถมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนสมถวิล ราชดำริ เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5-6 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน และมัธยมศึกษาที่ วินเชสเตอร์ คอลเลจ (Winchester College) ประเทศอังกฤษ จนจบปริญญาตรี สาขาปรัชญา การเมือง และเศรษฐศาสตร์ (เกียรตินิยม) ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (University of Oxford) ประเทศอังกฤษ
การทำงาน

กรณ์ จาติกวณิช เริ่มงานด้วยตำแหน่งผู้จัดการกองทุน บริษัท เอส จี วอร์เบิร์ก (S.G. Warburg & Co.) กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ (พ.ศ. 2528-2530) เขากลับประเทศไทย ร่วมก่อตั้งและเป็นประธาน บริษัทหลักทรัพย์ เจเอฟ ธนาคม จำกัด ด้วยวัย 24 ปี (พ.ศ. 2531-2535) และเป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัทหลักทรัพย์ เจเอฟ ธนาคม จำกัด (พ.ศ. 2535-2543) เขาได้ขายหุ้น เจเอฟ ธนาคม ในมือทั้งหมดให้กับ JP Morgan Chase และรับข้อเสนอเป็นประธาน บริษัทเจพี มอร์แกน ประเทศไทย โดยทำงานในฐานะผู้บริหารมืออาชีพแบบเต็มตัว (พ.ศ. 2544-2548) จนกระทั่งลาออกจาก JP Morgan เพื่อเข้าสู่วงการเมืองในปึ 2548
บทบาททางการเมือง > พรรคประชาธิปัตย์

กรณ์ จาติกวณิช เข้าสู่วงการการเมืองจากการชักชวนของอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เพื่อนนักเรียนเมื่อครั้งเรียนอยู่ที่อังกฤษ โดยชนะเลือกตั้งได้เป็น ส.ส. เขต 7 กรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วย เขตยานนาวาของพรรคประชาธิปัตย์ จากการเลือกตั้ง เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ด้วยคะแนนเสียง 36,010 คะแนน เป็น 1 ใน 4 ของ ส.ส.กรุงเทพมหานครของพรรคประชาธิปัตย์ หลังจากนั้นนายกรณ์ ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรต่อเนื่องอีก 4 สมัย (2548, 2550, 2554, 2562)
กรณ์ จาติกวณิช เคยได้รับเลือกให้ทำหน้าที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเงา ในการติดตามตรวจสอบการทำงานของรัฐบาลสมัคร สุนทรเวช และรัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์
ทางด้านการทำงานในสภาผู้แทนราษฎร กรณ์ จาติกวณิช ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ประธานคณะกรรมาธิการการเงินการคลังและสถาบันการเงิน สภาผู้แทนราษฎร 2 สมัย
กรณ์ จาติกวณิช ดำรงตำแหน่งเป็น รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์
กรณ์ จาติกวณิช ดำรงตำแหน่งเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เมื่อปลายปี 2551 ในช่วงที่ประเทศไทยได้รับผลกระทบจากวิกฤตการเงินโลกแฮมเบอร์เกอร์ จนเมื่อปลายปี 2553 มาตรการ "ไทยเข้มแข็ง" ที่นายกรณ์ ริเริ่มไว้ส่งผลจนประสบความสำเร็จจนนายกรณ์ ได้รับตำแหน่ง "รัฐมนตรีคลังโลก" คนแรกของประเทศไทย
ปลายปี พ.ศ. 2553 สื่อมวลชนประจำทำเนียบได้ตั้งฉายารัฐบาลและรัฐมนตรี โดยกรณ์ ได้รับฉายาว่า "โย่งคาเฟ่" จากผลงานการแสดงบทบาทพันตรีประจักษ์ คู่กับทักษอร ภักดิ์สุขเจริญในภาพยนตร์โฆษณา และการเปิดผับเชียร์ฟุตบอล
บทบาททางการเมือง > พรรคกล้า

ในปี พ.ศ. 2563 เขาลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์แล้วไปตั้งพรรคกล้า ซึ่งจดทะเบียนเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ โดยเขาเป็นหัวหน้าพรรค และอรรถวิชช์ สุวรรณภักดี เป็นเลขาธิการพรรค จนกระทั่งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 เขาแถลงข่าวไปทำงานร่วมกับสุวัจน์ ลิปตพัลลภ อดีตรองนายกรัฐมนตรี ที่ทำหน้าที่เป็นประธานพรรคชาติพัฒนา
บทบาททางการเมือง > พรรคชาติพัฒนากล้า

ในปี พ.ศ. 2565 เขาได้ย้ายมาร่วมงานกับสุวัจน์ ลิปตพัลลภ และพรรคชาติพัฒนา จึงมีการเปลี่ยนชื่อพรรคเป็นพรรคชาติพัฒนากล้า เมื่อนายกรณ์ จาติกวณิช เข้ามาดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการบริหารพรรค  ต่อมา 16 ตุลาคม พ.ศ. 2565 กรณ์ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคชาติพัฒนากล้า โดยเทวัญ ลิปตพัลลภ ได้รับการเสนอชื่อให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคแทน โดยนายกรณ์ กล่าวกลางที่ประชุมว่า จะนำพาพรรคชาติพัฒนากล้า มุ่งเน้นการทำงานเพื่อเศรษฐกิจปากท้องด้วยการเมืองสร้างสรรค์​พร้อมสู้ศึกการเลือกตั้งครั้งต่อไป
ภายหลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 พรรคชาติพัฒนากล้า ได้รับเลือกตั้งเพียง 2 ที่นั่ง จนในที่สุดเดือนมิถุนายน กรณ์ได้ประกาศลาออกหัวหน้าพรรคชาติพัฒนากล้า ก่อนจะลาออกจากสมาชิกพรรคเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน โดยให้มีผลทันที ซึ่งคาดว่าสาเหตุมาจากการย้ายเข้ามาสังกัดพรรคชาติพัฒนากล้าในวันเดียวกันของนายวุฒิพงษ์ ทองเหลา หรือ แจ้ ส.ส. ปราจีนบุรี ซึ่งถูกพรรคก้าวไกลขับออกจากพรรคจากกรณีคุกคามทางเพศ
การดำรงตำแหน่งอื่น

กรรมการตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
กรรมการบริษัท จาร์ดีน เฟลมมิ่ง อินเตอร์เนชั่นแนล โฮลดิ้ง จำกัด
กรรมการสมาคมบริษัทตลาดหลักทรัพย์
กรรมการบริษัท อยุธยา ซีเอ็มจี แอสชัวรันส์ จำกัด (มหาชน)
กรรมการบริษัท ไทยประกันภัย จำกัด (มหาชน)
กรรมการบริษัท ไทยยิบซั่ม จำกัด (มหาชน)
กรรมการสเปเชียลโอลิมปิคแห่งประเทศไทย
รางวัลเกียรติยศทางสังคม > เปรียว อวอร์ด

กรณ์ จาติกวณิช ได้รับรางวัล "เปรียว อวอร์ด 2005"  ที่นิตยสารเปรียวมอบให้ 10 บุคคลคุณภาพแห่งปี ซึ่งประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน และเป็นที่รู้จักในแวดวงสังคมไทย โดยมีการเชิญบุคคลที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จ จากหลากหลายวิชาชีพมาทำหน้าที่เป็น คณะกรรมการคัดเลือก และตัดสิน ภายใต้หลักเกณฑ์สำคัญคือ จะต้องเป็นบุคคลที่มีคุณสมบัติพร้อม ทั้งเรื่องบุคลิกภาพ, สัมพันธภาพ, ความฉลาด, ความสง่างาม และมีชื่อเสียง เป็นที่ยอมรับในสังคม
รางวัลเกียรติยศทางสังคม > รัฐมนตรีคลังโลก

เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2553 นิตยสาร The Banker นิตยสารชั้นนำของประเทศอังกฤษ คัดเลือกให้กรณ์ จาติกวณิช เป็น "รัฐมนตรีคลังโลก ปี 2010" และ "รัฐมนตรีคลังเอเชียแห่งปี 2010" โดยคัดเลือกจากรัฐมนตรีคลังในประเทศต่างๆ ทั่วโลก 5 ภูมิภาค ได้แก่ อเมริกา ยุโรป เอเชีย แอฟริกา และตะวันออกกลาง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
เอ็มควอเทียร์

| --- | --- |


th
ที่ตั้ง: 689 693 และ 695 ถนนสุขุมวิท (ภิรัชทาวเวอร์, ฮีลิกส์ควอเทียร์ และกลาสควอเทียร์) 8 ซอยสุขุมวิท 35 (เจริญนิเวศน์) ถนนสุขุมวิท แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร (วอเตอร์ฟอลควอเทียร์)
พิกัด: 13°43′51″N 100°34′09″E﻿ / ﻿13.730820°N 100.569110°E﻿ / 13.730820; 100.569110
เปิดให้บริการ: 27 มีนาคม พ.ศ. 2558 (บางส่วน)  29 เมษายน พ.ศ. 2558 (เดอะ ฮีลิกส์) 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 (ภิรัชทาวเวอร์)  29 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 (ทั้งโครงการ)
ผู้บริหารงาน: กลุ่มเดอะมอลล์ โดย บริษัท ซิตี้มอลล์ กรุ๊ป จำกัด และ บริษัท เอ็มควอเทียร์ ช็อปปิ้ง เซ็นเตอร์ จำกัด ร่วมกับ บริษัท ภิรัชบุรี จำกัด
พื้นที่ชั้นขายปลีก: 250,000 ตร.ม.
จำนวนชั้น: 11 ชั้น (ฮีลิกส์ควอเทียร์)  45 ชั้น (กลาสควอเทียร์และภิรัชทาวเวอร์)  7 ชั้น (วอเตอร์ฟอลควอเทียร์)
ที่จอดรถ: 2,500 คัน
ขนส่งมวลชน:  สถานีพร้อมพงษ์  รถโดยสารประจำทาง สาย 511,501,25,508,2,2 เสริม,38 / 3-8,48 / 3-11,40,98,25 เอกชน,71 / 1-39 (TSB),2 / 3-1 (TSB)
เว็บไซต์: www.emquartier.co.th
ศูนย์การค้าเอ็มควอเทียร์  (อังกฤษ: EmQuartier) เป็นศูนย์การค้าแห่งที่สองในกลุ่มดิ เอ็มดิสทริค ซึ่งประกอบไปด้วยศูนย์การค้า โรงภาพยนตร์ และอาคารสำนักงาน บริหารงานโดย บริษัท ซิตี้มอลล์ กรุ๊ป จำกัด ในกลุ่มเดอะมอลล์ และ บริษัท ภิรัชบุรี จำกัด ในลักษณะของการร่วมทุน ตั้งอยู่ริมถนนสุขุมวิท ฝั่งตรงข้ามกับอาคารศูนย์การค้าเอ็มโพเรียมเดิมในพื้นที่ แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร เน้นความสำคัญกับตลาดลูกค้าชาวต่างชาติ และลูกค้าระดับกลางถึงสูง เช่นเดียวกับสยามพารากอน
การออกแบบ

พื้นที่โครงการเอ็มควอเทียร์ประกอบไปด้วยอาคารต่าง ๆ ดังนี้
การออกแบบ > ศูนย์การค้า

ศูนย์การค้าในโครงการมีทั้งหมดสามอาคาร ดังนี้
อาคารฮีลิกส์ควอเทียร์ (The Helix Quartier)  หรืออาคาร A (ด้านหน้าฝั่งซอยสุขุมวิท 35) เป็นอาคารที่ตั้งของร้านตราสินค้าหรูหรา ร้านค้าสินค้าไอที ร้านค้าบริการ ร้านอาหาร คาเฟ่ และสถาบันความงามตั้งแต่ชั้น G-4 ซึ่งในจำนวนนี้รวมถึง เฮาส์ออฟดิออร์ ร้านดิออร์สาขาหลักของกรุงเทพมหานครที่ย้ายมาจากฝั่งเอ็มโพเรียม มีพื้นที่มากถึง 3 ชั้น และมีไลน์สินค้าครอบคลุมทุกกลุ่ม และคาเฟ่ % อะราบิกา สาขาที่สามในประเทศไทย โดยเป็นสาขาที่มีโรงคั่วกาแฟขนาดเล็กเป็นแห่งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ส่วนชั้น 5 จะเป็นที่ตั้งของสวนลอยฟ้า ฮีลิกส์ วอเตอร์ การ์เดน ซึ่งเป็นจุดเด่นของอาคาร และตั้งแต่ชั้นนี้เป็นต้นไป จะเป็นส่วนของ "ฮีลิกส์ สกาย ไดนิ่ง" แหล่งรวมร้านอาหารระดับแคสชวลไดนิ่ง และไฟน์ไดนิ่ง โดยลักษณะทางเดินของอาคารจะเป็นแบบเกลียว ซึ่งที่ผู้มาใช้บริการสามารถเดินขึ้นจากชั้นสวนลอยฟ้าไปจนถึงชั้นบนสุดได้โดยการเดินวนรอบไปตามทางลาด นอกจากนี้ ชั้นใต้ดินของอาคาร A ยังเป็นที่ตั้งของลานจอดรถอัตโนมัติพร้อมห้องรับรอง โดยเอ็มควอเทียร์เป็นศูนย์การค้าแห่งแรกในประเทศไทยที่นำระบบจอดรถอัตโนมัติมาใช้งาน การตกแต่งภายในใช้สีขาวเหลืองเป็นหลัก
อาคารกลาสควอเทียร์ (The Glass Quartier)  หรืออาคาร B (ด้านหน้าฝั่งธนาคารออมสินสาขาพร้อมพงษ์) เป็นอาคารที่ตั้งของร้านค้าระดับกลาง-บน, ร้านค้าแฟชั่น, ควอเทียร์ กูร์เม่ต์อีทส์, มูจิ, ร้านหนังสือคิโนะคูนิยะ ซึ่งย้ายมาจากฝั่งเอ็มโพเรียม, ศูนย์ออกกำลังกายเวอร์จินแอคทีฟ ฟิตเนส ความสูง 3 ชั้น, ศูนย์ออกกำลังกายบ๊าวซ์อิงค์ แทมโพรีนอารีนา และเอสเคป แบงค็อก และยังทำหน้าที่เป็นฐานของอาคารสำนักงานภิรัชทาวเวอร์ แอท เอ็มควอเทียร์ (อาคารสมัชชาวานิช 3) จุดเด่นคือตกแต่งอาคารด้วยกระจกทั้งหมดตั้งแต่ด้านหน้าอาคารยาวไปจนถึงอาคารวอเตอร์ฟอลควอเทียร์ อีกทั้งยังสามารถมองเห็นกิจกรรมภายในอาคารได้จากฝั่งซอยสุขุมวิท 37 ทั้งหมด ภายในตกแต่งด้วยสีสันฉูดฉาด ตัดกับสีขาวทองอันเป็นสัญลักษณ์กลางของศูนย์ฯ
อาคารวอเตอร์ฟอลควอเทียร์ (The Waterfall Quartier)  หรืออาคาร C (ด้านหลัง) เป็นที่ตั้งของลานจอดรถตั้งแต่ชั้น B ถึงชั้น 3 นอกจากนี้ยังมี กูร์เมต์ มาร์เก็ต, คิว สเตเดียม, สวนสนุกฮาร์เบอร์แลนด์, ศูนย์รวมการเรียนรู้สำหรับเด็กเอ็มจอย โดย ลาซาด้า, สถาบันการเงิน และโรงภาพยนตร์ควอเทียร์ ซีเนอาร์ต ในเครือเมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ จุดเด่นคืออาคารดังกล่าวเป็นที่ตั้งของควอเทียร์ฟอล น้ำตกประดิษฐ์ที่สูงที่สุดในเอเชีย ที่จะเริ่มต้นน้ำจากชั้น 4 ของอาคาร C และไหลมาจนถึงทางเดินชั้น G ระหว่างอาคาร A และอาคาร B ภายในตกแต่งแนวฮิปชิค เน้นการตัดสีระหว่างสีขาว-ดำ นอกจากนี้ยังมีจอ LED เกลียว ความสูง 3 ชั้นตั้งอยู่ด้วย
ซึ่งอาคารศูนย์การค้าทั้งสามจะมีสะพานเชื่อมถึงกัน และชั้นเอ็มยังมีทางเชื่อมไปยังเอ็มดิสทริค สเตชัน อาคารเอ็มโพเรียม และอาคารเอ็มสเฟียร์ นอกจากนี้ทางเดินระหว่างอาคารที่ชั้น G จะตกแต่งให้เป็นแนวธรรมชาติตลอดทางคั่นกลางด้วยทางไหลของน้ำจากควอเทียร์ฟอล เสมือนว่าเป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างศูนย์การค้ากับอาคารสำนักงาน
การออกแบบ > อาคารสำนักงาน

ภิรัชทาวเวอร์ แอท เอ็มควอเทียร์ มีชื่อเดิมคือ อาคารสมัชชาวานิช 3 เป็นอาคารสำนักงานความสูง 45 ชั้น ตั้งอยู่ที่อาคารกลาสควอเทียร์ (อาคาร B) บริหารงานโดยกลุ่มภิรัชบุรี มีห้องรับรองกลางที่ชั้น M โดยเริ่มนับชั้นอาคารสำนักงานที่ชั้น 15 และมีลิฟต์โดยสารความเร็วสูง เช่นเดียวกับอาคารระฟ้าทั่วไป นอกจากนี้ยังมีลานจอดเฮลิคอปเตอร์ รวมถึงจุดชมทัศนียภาพ หรือ สกายคลิฟฟ์ที่ชั้นดาดฟ้า และห้องรับรองส่วนตัวที่ชั้น 45
รางวัลที่ได้รับ > เอ็มควอเทียร์

Thailand Property Award 2014 สาขาการออกแบบสถาปัตย์อาคารพาณิชย์ดีเด่น
Thailand Property Award 2014 สาขาอาคารพาณิชย์ยอดเยี่ยม
Asia Pacific Property Award 2015 สาขาอาคารพาณิชย์ยอดเยี่ยม 2015-2016
รางวัลที่ได้รับ > ภิรัชทาวเวอร์

Thailand Property Award 2014 Highly Recommended สาขาการออกแบบสถาปัตย์อาคารพาณิชย์ดีเด่น
Asia Pacific Property Award 2015 สาขาอาคารสำนักงานยอดเยี่ยม 2015-2016
Asia Pacific Property Award 2015 Highly Commended สาขาอาคารสูงเชิงพาณิชย์ 2015-2016
ดูเพิ่ม

ดิ เอ็มดิสทริค
เอ็มโพเรียม
เอ็มสเฟียร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กกลุ่มเดอะมอลล์ |
| --- | --- | --- |
| เอ็มไลฟ์สโตร์ |  รามคำแหง  ท่าพระ  งามวงศ์วาน  บางแค  บางกะปิ  นครราชสีมา (โคราช)  |  |
| ดิ เอ็มดิสทริค |  เอ็มโพเรียม  เอ็มควอเทียร์  เอ็มสเฟียร์ ยูโอบีไลฟ์  |  |
| อื่น ๆ |  สยามพารากอน  สกายพอร์ต  แบงค็อก มอลล์ แบงค็อก อารีน่า  บลูเพิร์ล  |  |
ตัวเอียง หมายถึง กำลังก่อสร้าง
ร้านคาเฟ่ % อะราบิกา สาขาเอ็มควอเทียร์

อาคารเฮลิกส์ควอเทียร์ อาคารกลาสควอเทียร์ และลานควอเทียร์ปาร์ค
ไทจิ ซาวาดะ

| ไทจิ |
| --- | --- |
ไทจิ ซาวาดะ สมัยที่ยังเป็นสมาชิกวง X ปี 1990
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: Taiji Sawada
รู้จักในชื่อ: Ray
เกิด: 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1966(1966-07-12)
ที่เกิด: เมืองอิจิกาวะ จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ​
เสียชีวิต: 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2011(2011-07-17) (45 ปี) เกาะไซปัน เครือรัฐหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา ​
แนวเพลง: เฮฟวีเมทัล, ฮาร์ดร็อก
อาชีพ: นักดนตรี, นักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี: เบส, กีตาร์
ช่วงปี: 1982–2011
อดีตสมาชิก: เอกซ์ เจแปน
นักดนตรี
ไทจิ ซาวาดะ ( 沢田 泰司 Sawada Taiji , 12 กรกฎาคม 1966 – 17 กรกฎาคม 2011 ) หรือ ไทจิ เป็นนักดนตรีชาวญี่ปุ่น มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักในฐานะอดีตสมาชิกในตำแหน่งมือเบสของวง เอ็กซ์ หรือ เอ็กซ์เจแปน โดยไทจิถือเป็นสมาชิกในยุคคลาสสิกของวงเอ็กซ์ และมีผลงานที่สร้างชื่อร่วมกับทางวง 3 อัลบั้ม ได้แก่ แวนิชชิง วิชัน, บลู บลัด และ เจลลัสซี
นอกจากเป็นที่จดจำในฐานะมือเบสแถวหน้าในวงการเพลงของญี่ปุ่นแล้ว ไทจิยังมีความสามารถทางด้านการแต่งเพลง รวมถึงการเล่นกีตาร์อคูสติก โดยหลังจากที่ลาออกจากวงเอ็กซ์ ในเดือน มกราคม ปี ค.ศ.1992 ไทจิ ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของวงดนตรีเฮฟวีเมทัล ชื่อดังอย่างวง ลาวด์เนส รวมถึงเป็นผู้ก่อตั้งวงดนตรี เดอร์ตี แทรช โรด หรือ ดีทีอาร์ ซึ่งมีผลงานออกมาในยุค 90 นอกจากนี้ยังได้ร่วมเล่นเบสให้กับวงดนตรีอีกหลายวงของประเทศญี่ปุ่น หรือแม้ทำวงกับน้องสาวของเขา มาซาโยะ ซาวาดะ ในชื่อ โอะโทะคะเสะ
ประวัติ

ไทจิ ซาวาดะ เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1966 ที่เมืองอิจิกาวะ จังหวัดชิบะ เป็นลูกคนที่สองจากจำนวน 3 คน โดยน้องสาวของไทจิ คือ มาซาโยะ ซาวาดะ เป็นนักร้องสังกัดนิปปอน โคลัมเบีย ที่มีผลงานร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์และอนิเมะหลายเรื่อง
ไทจิเริ่มต้นเล่นดนตรีจากการหัดเล่นกีตาร์ของพ่อในขณะอยู่ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โดยเขาชื่นชอบและได้รับแรงบันดาลใจทางดนตรีมาจากวงดนตรีของฝั่งตะวันตกอย่างเดอะ บีเทิลส์ และวงควีนต่อมาในปี 1982 ไทจิ ที่ขณะนั้นอายุเพียง 16 ปี ได้ลาออกจากโรงเรียน เพื่อเล่นดนตรีอาชีพโดยเขาได้ก่อตั้งวงดนตรีของตัวเองขึ้นมาเป็นครั้งแรกในชื่อวง แทรช ( Trash )  โดยไทจิเป็นหัวหน้าวงและรับหน้าที่เป็นมือกีตาร์ และจากฝีมือที่เก่งเกินอายุทำให้วงดนตรีของเขาเริ่มมีชื่อเสียงจากการแสดงสดตามไลฟ์เฮาส์
ประวัติ > 1984–85: ดีเมนเชีย

ในปี ค.ศ. 1984 ไทจิ ซาวาดะ ได้เปลี่ยนมาเล่นกีตาร์เบส และเข้าร่วมวง ดีเมนเชีย ( Dementia ) ซึ่งเล่นเพลงแนวสปีดเมทัล  โดยเขาใช้ชื่อในการแสดงว่า เรย์ ( Ray )
ไทจิ ซาวาดะ มีผลงานเพลงร่วมกับวง ดีเมนเชีย เป็นแผ่นเสียงซิงเกิล ประกอบด้วยเพลง Brain Breaker และ Executioner ออกวางจำหน่ายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1984 และแผ่นเสียงบันทึกการแสดงสด Dementia Live ! กับค่าย Rock House  Explosion ออกวางจำหน่ายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1985 ผลิตจำนวนจำกัด 1 พันแผ่น ก่อนที่จะขอแยกออกจากวงไปในเวลาต่อมา
เอ็กซ์ > 1986–1987

ในปี ค.ศ. 1985 หลังออกจากวงดีเมนเชีย ไทจิ ได้มีโอกาสเล่นคอนเสิร์ตร่วมกับวงเอ็กซ์ แทนที่อัตสึชิ โทกูโอะ มือเบสคนแรกที่ขอลาออกไป แต่เขาก็ยังไม่สนใจที่จะเข้าร่วมวงอย่างเป็นทางการ ก่อนที่จะขอแยกออกจากวงไปในปีต่อมา หลังจากนั้นไทจิ ได้ไปเข้าร่วมกับวง เดดไวเออร์ ( Dead Wire ) ในช่วงสั้นๆ โดยช่วงที่ไทจิ ออกจากวงเอ็กซ์ ไปนั้น ทางวงได้ให้ ฮิการุ ยูตากะ เข้ามาเล่นเบสแทน หลังจากนั้น ไทจิ ก็ได้กลับมาเล่นให้กับวง เอ็กซ์ อีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1986 โดยครั้งนี้เขาตกลงเป็นสมาชิกใหม่ในตำแหน่งมือเบสของวงอย่างเป็นทางการ แทนที่ ฮิการุ ยูตากะ และได้บันทึกเสียงกับเอ็กซ์ เป็นครั้งแรกใน ปี ค.ศ. 1986 โดยเป็นการบันทึกเดโม Kureinai ร่วมกับทางวง
ต่อมาช่วงต้นปี ค.ศ. 1987 ไทจิ ได้ร่วมกับสมาชิกของวงเอ็กซ์ ที่ในขณะนั้นเหลืออยู่เพียง 3 คน (โยชิกิ โทชิ และไทจิ) บันทึกเสียงลงอัลบั้มรวมศิลปิน Skull Thrash Zone Vol.1 โดยได้พาตะ มือกีตาร์ของวง Judy มาช่วยเล่นกีตาร์ให้ ก่อนที่ในเวลาต่อมา พาตะ จะได้เข้ามาเป็นสมาชิกอีกคนหนึ่งของวง ในอัลบั้มดังกล่าวมีเพลงของวง เอ็กซ์ 2 เพลง คือ Stab Me In The Back และ No Connexion ถือเป็นอัลบั้มที่ ไทจิ เปิดตัวกับวงเอ็กซ์ เป็นครั้งแรก
ต่อมาเมื่อเอ็กซ์ได้สมาชิกที่ลงตัวครบทั้ง 5 คน ได้แก่ โยชิกิ โทชิ ไทจิ พาตะ และฮิเดะ พวกเขาได้ออกวิดีโอบันทึกการแสดงสด Exclamation ในเดือนสิงหาคม ค.ศ.1987 โดยเป็นวิดีโอบันทึกการแสดงสดของวงจำนวน 3 เพลง ได้แก่เพลง Exclamation ซึ่งเป็นเพลงบรรเลงที่เขาและฮิเดะแต่งขึ้น โดยเพลงดังกล่าวมีจุดเด่นที่การโซโล่เบสและโซโล่กีตาร์ของตัวเขาและฮิเดะ ส่วนการแสดงสดอีก 2 เพลงในวิดีโอชุดดังกล่าวคือ Stab Me In The Back และ Kureinai
เอ็กซ์ > แวนิชชิง วิชัน

จากการเริ่มเป็นที่สนใจในวงการเพลง ทำให้ในปี ค.ศ.1988 ไทจิพร้อมด้วยสมาชิกของเอ็กซ์ได้ปรากฏตัวในบทบาทรับเชิญในภาพยนตร์เรื่อง Tokyo Pop ที่นำแสดงโดย แคร์รี ฮามิลตัน นักแสดงและนักร้องสาวชาวอเมริกัน
ต่อมาเขาได้ออกสตูดิโออัลบั้มชุดแรกร่วมกับเอ็กซ์ ในปี ค.ศ. 1988 ชื่อว่า แวนิชชิง วิชัน (Vanishing Vision) โดยอัลบั้มแรกของไทจิ ซาวาดะ ในฐานะมือเบสของเอ็กซ์ นอกจากเขาจะทำหน้าที่เล่นเบสแล้ว ยังเป็นผู้แต่งเพลง Dear Loser ซึ่งเป็นเพลงบรรเลงเปิดอัลบั้ม และเป็นผู้แต่งทำนองของเพลง Phantom Of Guilt ซึ่งเป็นเพลงที่เขียนคำร้องขึ้นโดยโทชิ รวมถึงแต่งเพลง Give Me The Pleasure ซึ่งเป็นอีกหนึ่งเพลงบรรเลงที่เขาแต่งขึ้นโดยได้รับแรงบันดาลใจจากการดูข่าวเกี่ยวกับการฆาตกรรม
ในอัลบั้มแรกของวงเอ็กซ์ เขาได้แสดงให้เห็นถึงฝีมือในการเล่นเบสจังหวะยากๆ และการใช้เทคนิคต่างๆในการเล่นเบส เช่นการเล่นเบสด้วยนิ้วสลับกับการตบสายระหว่างเพลงให้เป็นจังหวะเสียงเบสที่โดดเด่นติดหูผู้ฟังในเพลง Sadistic Desire ที่แต่งโดยฮิเดะ หรือการเล่นแบบตบสายตลอดทั้งเพลงในเพลง Give Me The Pleasure ที่เขาเองเป็นผู้แต่งขึ้น
เอ็กซ์ > บลูบลัด

โดยช่วงที่อยู่กับเอ็กซ์ ไทจิ ซาวาดะ ได้แสดงความสามารถและเทคนิคในการเล่นเบสออกมาจนเป็นที่ยอมรับในวงการเพลงของญี่ปุ่น และมีชื่อเสียงโด่งดังถึงขีดสุด
Voiceless Screaming ที่ไทจิ เป็นผู้แต่งดนตรี และยังรับหน้าที่เล่นกีตาร์อคูสติกในเพลงนี้ ร่วมกับพาตะ
ไทจิเป็นมือเบสของวง X ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 - 2535 เขาได้ลาออกจากวง X เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2535 หลังจากออกไปก็ไปอยู่กับวง Loudness ระยะสั้นๆ แล้วเขาก็ตั้งวงใหม่ขึ้นชื่อ D.T.R (Dirty Trash Road) นิตยสารของญี่ปุ่นเคยจัดอันดับว่า ไทจิ เป็นมือเบสอันดับ 1 ของญี่ปุ่น[ต้องการอ้างอิง] แต่นอกจากฝีมือเบสแล้ว เขายังเล่นกีตาร์ไม่แพ้ใครเช่นกัน แม้แต่ฮิเดะ มือกีตาร์ของวง X เองยังเคยกล่าวว่า เทคนิคทางกีตาร์ของไทจิยอดเยี่ยมกว่าของเขาอีก[ต้องการอ้างอิง]
ชีวิตส่วนตัว

ไทจิ เป็นน้องคนที่ 2 ของครอบครัว โดยมีน้องสาวสุดท้องที่เป็นศิลปินเหมือนกันคือ Sister MAYO หรือมาซาโยะ ซาวาดะ
ไทจิ ซาวาดะ เป็นนักดนตรีในวงเอ็กซ์ เจแปน ที่ได้รับการยอมรับทั้งจากเพื่อนร่วมวง และจากวงการเพลงร็อกของเอเชียในเรื่องของฝีมือและทักษะในการเล่นดนตรีเป็นอย่างมาก ถึงขนาดครั้งหนึ่งเขาเคยถูกยกให้เป็นมือเบสอันดับหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น โดยเขามักจะแสดงความสามารถในการโซโล่เบสบนเวทีคอนเสิร์ต ด้วยการเล่นแบบจิ้มสาย (Tapping) ด้วยความเร็วสูง ตลอดจนการตบสาย (Slap Bass)  โดยนอกจากนี้เขายังเป็นผู้แต่งทำนองเพลงและคิด ไลน์เบส ในหลายๆเพลงของเอ็กซ์ เจแปน
ไทจิ มีภาพลักษณ์ของความเป็นร็อกสตาร์อยู่มาก ทั้งจากการแต่งกาย ทรงผม บุคคลิก และการใช้ชีวิต โดยเขามีความชื่นชอบในการขับรถจักรยานยนต์ และเคยเป็นนายแบบให้กับนิตยสารแฟชั่น รวมถึงแบรนด์เสื้อผ้าและเครื่องประดับของญี่ปุ่นอย่าง Arizona Freedom
อย่างไรก็ตามจากการใช้ชีวิตของไทจิเอง ทำให้เขามีปัญหาส่วนตัวหลายเรื่อง ทั้งการทะเลาะวิวาท การหย่าร้าง และประสบปัญหาทางการเงิน  ตลอดจนมีปัญหาทางด้านสุขภาพ หรือแม้กระทั่งเคยเป็นคนไร้บ้านมาแล้ว โดยไทจิ เป็นโรคหลอดเลือดสมองและมีอาการของโรคลมชัก  นอกจากนี้เขายังได้กล่าวไว้ในหนังสืออัตชีวประวัติส่วนตัว ถึงการที่ครั้งหนึ่งเขากลายเป็นโรคติดเหล้า ขาดสติและมีพฤติกรรมรุนแรง ทำให้เขาก่อเหตุทะเลาะวิวาทกับคนอื่นจนถึงขนาดกรามหัก
ในช่วงปี 2008 ไทจิ มีอาการหัวกระดูกสะโพกตายเนื่องจากขาดเลือด ทำให้มีปัญหาในการเดินจนต้องเข้ารับการผ่าตัดใส่หัวสะโพกเทียม
ถูกจับกุม และ การเสียชีวิต

วันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ไทจิ ซาวาดะ ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุม ในข้อหาก่อความวุ่นวายขึ้นบนเที่ยวบินชั้นธุรกิจที่ 298 ของสายการบินเดลตาแอร์ไลน์ ที่ออกเดินทางจากญี่ปุ่น ไปยังเกาะไซปัน ในหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาของสหรัฐอเมริกา
โดยเขาได้ทะเลาะกับ คิตามิ เทรุมิ ผู้จัดการส่วนตัวหญิงของเขาบนเครื่องบิน ซึ่งสาเหตุไม่มีการยืนยันแน่ชัดว่าทะเลาะกันด้วยเรื่องใด พนักงานของสายการบินจึงแยกไทจิให้ไปนั่งบริเวณอื่น จากนั้นไทจิ ก็ได้แสดงความโมโหออกมา และชกเข้าไปที่กระจกเครื่องบิน รวมถึงเตะเข้าไปที่เบาะโดยสารข้างหน้า ทำให้กัปตันบนสายการบินสั่งควบคุมตัวเขาขณะเดินทาง และทันทีที่เครื่องบินลงจอดที่สนามบินนานาชาติไซปัน เขาจึงถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุมเพื่อดำเนินคดี
วันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ไทจิ ซาวาดะ ถูกนำตัวไปขึ้นศาลของสหรัฐอเมริกาเพื่อไต่สวนคดีเป็นครั้งแรก โดยหลังจากขึ้นศาลไทจิ ถูกนำตัวไปควบคุมไว้ที่กรมราชทัณฑ์ ในเขตซูซูเป บนเกาะไซปัน และมีกำหนดขึ้นศาลอีกครั้งในช่วงเช้าของวันที่ 15 กรกฎาคม
ในช่วงบ่ายของวันที่ 14 กรกฎาคม ก่อนขึ้นศาล 1 วัน ไทจิ ได้ใช้ผ้าปูเตียง ผูกคอตนเองกับที่คุมขัง จนหมดสติและถูกนำตัวส่งเข้าห้องไอซียู ของศูนย์สุขภาพคอมมอนเวลท์ เขตการาปัน โดยหลังจากนำส่งแพทย์ไทจิอยู่ในภาวะสมองตาย และต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ
ต่อมาในวันที่ 17 กรกฎาคม ญาติของเขาได้อนุญาตให้แพทย์ดึงเครื่องช่วยหายใจออก ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในวันดังกล่าว โดยหลุมศพของไทจิ อยู่ในสุสานอิจิกาวะ จังหวัดชิบะ
ผลงานเพลง

Dementia ( ตุลาคม ค.ศ. 1984 , แผ่นซิงเกิล 2 เพลง )
Dementia Live! ( ค.ศ. 1985 , แผ่นซิงเกิลบันทึกการแสดงสด 4 เพลง)
Skull Trash Zone Vol.1 ( กุมภาพันธ์
ค.ศ. 1987 , อัลบั้มรวมศิลปิน )
Vanishing Vision ( เมษายน ค.ศ. 1988 )
Blue Blood ( เมษายน ค.ศ. 1989 )
Jealousy ( กรกฎาคม ค.ศ. 1991 )
Loudness ( 10 มิถุนายน ค.ศ. 1992 )
Once And For All ( บันทึกการแสดงสด ที่ Club Citta Kawasaki เมืองโตเกียว วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1992, วางจำหน่าย วันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1994 )
Dirty Trash Road ( 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1994 )
Acoustic ( 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1994 )
Drive To Revolution ( วิดีโอเทป, บันทึกการแสดงสด ที่ Shibuya Public Hall วันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1994 , วางจำหน่ายวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994)
Daring Tribal Roar ( 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1995)
Drive To Revolution ( อัลบั้มพิเศษ, 1 สิงหาคม ค.ศ. 1996 )
Wisdom/Lucifer ( แผ่นซิงเกิล 2 เพลง, 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 )
KINGS ( 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 )
2004.11.20 OTOKAZE
Baki อัลบั้ม The Innergates : ธันวาคม ค.ศ. 1989 (เล่นเบสเพลง Taste of Flower , A Kiss In The Storm และ Flying)
แหล่งข้อมูลอื่น

Otokaze official site
Taiji - Be Free เก็บถาวร 2021-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจ้าหญิงอาเล็กซานดราแห่งกรีซ

| เจ้าหญิงอาเล็กซานดราแห่งกรีซ |
| --- | --- |
ประสูติ: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2511 (56 ปี) กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ
พระสวามี: นายนิโคลัส มีร์ซายันตซ์
พระบุตร: นายทีกรัน มีร์ซายันตซ์ นายดาริอุส มีร์ซายันตซ์
ราชวงศ์: กลึคส์บวร์ก
พระบิดา: เจ้าชายมีเซลแห่งกรีซและเดนมาร์ก
พระมารดา: มารีนา กาเรลลา
เจ้าหญิงอาเล็กซานดราแห่งกรีซ (กรีก: Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα της Ελλάδας ประสูติ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2511) พระธิดาในเจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก กับมารีนา กาเรลลา ด้วยเหตุที่พระบิดาและพระมารดาเป็นการสมรสแบบต่างฐานันดร ดังนั้นพระองค์จึงถูกตัดสิทธิในการสืบราชบัลลังก์กรีซซึ่งรวมไปถึงผู้สืบเชื้อสายด้วยและพระอิสริยยศเป็นเพียง เจ้าหญิงแห่งกรีซ ไม่ถูกยกเป็น Royal Highness ไม่มีสร้อยพระนาม เจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นเชื้อสายขั้นต้นพระราชวงศ์กรีซ
เจ้าหญิงอาเล็กซานดรา ได้เสกสมรสกับนายนิโคลัส มีร์ซายันตซ์ เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ที่เมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 2 คน ได้แก่
ทิกรัน มีร์ซายันตซ์  (เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2543)
ดาริอุส มีร์ซายันตซ์  (เกิดในเดือนเมษายน พ.ศ. 2545)