stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การปฏิวัติเวทมนตร์ขององค์หญิงเกิดใหม่กับยัยคุณหนูยอดอัจฉริยะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บนวนิยาย ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการไลต์โนเวล (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการมังงะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการมังงะ ที่ฟีนิกซ์
เว็บไซต์ทางการอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
อนิเมะ การปฏิวัติเวทมนตร์ขององค์หญิงเกิดใหม่กับยัยคุณหนูยอดอัจฉริยะ ที่มิวส์ ไทยแลนด์
อนิเมะ การปฏิวัติเวทมนตร์ขององค์หญิงเกิดใหม่กับยัยคุณหนูยอดอัจฉริยะ ที่ปีลีปีลี
อนิเมะ การปฏิวัติเวทมนตร์ขององค์หญิงเกิดใหม่กับยัยคุณหนูยอดอัจฉริยะ ที่อ้ายฉีอี้
การปฏิวัติเวทมนตร์ขององค์หญิงเกิดใหม่กับยัยคุณหนูยอดอัจฉริยะ (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กดิโอเมเดีย |
| --- | --- |
ตั้งแต่ พ.ศ. 2548–2551 ในชื่อว่า สตูดิโอบาร์เซโลนา ตั้งแต่ พ.ศ. 2551–ปัจจุบัน ในชื่อว่า ดิโอเมเดีย
ซีรีส์โทรทัศน์:  Nanatsuiro Drops (2007)  โคโดโมะ โนะ จิคัง (2007)  ความลับในใจของคุณหนูไอดอล (2008)  ความลับในใจของคุณหนูไอดอล: Purezza (2009)  Shinkyoku Sōkai Polyphonica Crimson S (2009)  หมึกสาว! ลุยหลุดโลก (2010)  Astarotte no Omocha! (2011)  หมึกสาว!? ลุยหลุดโลก (2011)  Campione! (2012)  ตัวป่วนชั้นเซียน มาตบเกรียนถึงต่างโลก (2013)  ตัวเลือกสะกิดรักพลพรรคคนเพี้ยน (2013)  เทพจิ้งจอกเงิน (2013)  ปริศนาสั่งฆ่า (2014)  Cute High Earth Defense Club Love! (2015)  เรือรบโมเอะ (2015)  ฟาฟเนียร์ มังกรไร้ขีดจำกัด (2015)  เทพนักดาบข้ามภพ (2015)  Sky Wizards Academy (2015)  The Lost Village (2016)  ฮันดะคุง (2016)  Girlish Number (2016)  สายลมรักฤดูร้อน (2017)  อะโหยัยโง่ (2017)  Action Heroine Cheer Fruits (2017)  My Girlfriend Is Shobitch (2017)  บีทเลส (2018)  จิโอะจัง แม่หนู โหด มัน ฮา (2018)  บทเรียนรักเส้นทางหัวใจ (2019)  คนเล็กทะยานฟ้า (2019–2020)  สตรีศักดิ์สิทธิ์อิทธิฤทธิ์สารพัดอย่าง (2021)  ฟุตซอลบอยส์!!!!! (2022)  เภสัชกรเทพสองโลก (2022)  การปฏิวัติเวทมนตร์ขององค์หญิงเกิดใหม่กับยัยคุณหนูยอดอัจฉริยะ (2023)  สืบลับฉบับคาโมโนะฮาชิ รอน (2023)  สตรีศักดิ์สิทธิ์อิทธิฤทธิ์สารพัดอย่าง ฤดูกาลที่ 2 (2023) 
โอวีเอ:  Magical Witch Punie-chan (2006–2008)  โคโดโมะ โนะ จิคัง (2007)  โคโดโมะ โนะ จิคัง 2 Gakki (2009)  โคโดโมะ โนะ จิคัง: A Child's Summer Time (2011)  Astarotte no Omocha! EX (2011)  หมึกสาว!! ลุยหลุดโลก (2012–2014)  ความลับในใจของคุณหนูไอดอล: Finale (2012)  Yumekuri (2012)  ตัวป่วนชั้นเซียน มาตบเกรียนถึงต่างโลก (2013)  ตัวเลือกสะกิดรักพลพรรคคนเพี้ยน (2014)  ปริศนาสั่งฆ่า (2014)  Sky Wizards Academy (2016)  My Girlfriend Is Shobitch (2018) 
ภาพยนตร์:  คังโคเระ เดอะ มูฟวี (2016) 
 หมวดหมู่
สุภาษิต

สุภาษิต (อังกฤษ: proverb; จากละติน: proverbium) หรือ ภาษิต (adage) เป็นคำพูดที่เรียบง่ายแบบดั้งเดิมที่แสดงถึงความจริงที่รับรู้ได้ตามสามัญสำนึกหรือประสบการณ์ สุภาษิตมักใช้เป็นคำเปรียบเทียบและเป็นตัวอย่างของภาษาที่เป็นสูตรสำเร็จ สุภาษิตหรือสำนวนสุภาษิตเป็นคำกล่าวแบบหนึ่งที่ถ่ายทอดกันมาโดยปากต่อปาก ความแตกต่างก็คือ สุภาษิตเป็นสำนวนที่แน่นอน ในขณะที่วลีสุภาพษิต (proverbial phrase) สามารถปรับเปลี่ยนเพื่อให้เหมาะกับไวยากรณ์ของบริบท
รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อโบราณสถานในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ รวบรวมโดยกรมศิลปากร

|  | ถ้ำดิน | อุทยานแห่งชาติสามร้อยยอด |  | สามร้อยยอด |   |  | 23 มิถุนายน 2566 เล่ม 140 ตอนพิเศษ 149 ง หน้า 53 |  |
↑  กรณีที่การประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นการขึ้นทะเบียนตามพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๐๔
กีฬารักบี้ 7 คนในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน

| กีฬารักบี้ 7 คนในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน |
| --- | --- |

Events: 2 (men: 1; women: 1)
Games
 1959  1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1970  1970  1973  1972  1975  1975  1977  1978  1979  1981  1983  1985  1987  1989  1991  1993  1995  1997  1999  2001  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2019  2021  2025 
กีฬารักบี้ 7 คน เป็นการแข่งขันส่วนหนึ่งใน กีฬามหาวิทยาลัยโลก ในปี ค.ศ. 2013 และกลับมาแข่งขันอีกครั้งใน2019 ในฐานะกีฬาเสริม
รายการ

| รายการ | 13 | 19 |
| --- | --- | --- |
ทีมชาย: •
| ทีมหญิง | • |  • |

จำนวนรายการทั้งหมด: 2
ตารางเหรียญรางวัล

ข้อมูลล่าสุดหลังจากกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2019
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  รัสเซีย | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 2 |  ญี่ปุ่น | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 3 |  ฝรั่งเศส | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 4 |  อิตาลี | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 4 |  แอฟริกาใต้ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 6 |  แคนาดา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 6 |  สหราชอาณาจักร | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (7 ประเทศ) | รวม (7 ประเทศ) | 4 | 4 | 4 | 12 |
แหล่งข้อมูลอื่น

International Rugby Board
เซียวเหล่งนึ่ง

เซียวเหล่งนึ่ง
เซียวเหล่งนึ่ง (จีน: 小龍女; จีน: 小龙女; พินอิน: Xiaolongnü) บ้างสะกดเป็น เซียวเล่งนึ่ง หรือ เซียวเล้งนึ่ง เป็นสตรีงามที่สุดในนิยายกำลังภายใน
ไม่ทราบบิดามารดา เซียวเหล่งนึ่งถูกทิ้งไว้นอกตำหนักเต้งเอี้ยงของสำนักช้วนจินก่าตั้งแต่ยังเป็นทารก แต่ตำหนักเต้งเอี้ยงเป็นสถาบันพรต ย่อมไม่สะดวกกับการเลี้ยงดูเด็กทารก บังเอิญสาวใช้ของลิ้มเซียวเอ็งผ่านมาเห็น ด้วยความเวทนาจึงได้รับอุปการะไว้ นำกลับไปเลี้ยงดูที่สุสานโบราณและรับเป็นศิษย์ถ่ายทอดวิชาให้ สตรีแซ่เล้งมีนามว่ากระไร บุคคลภายนอกย่อมไม่อาจทราบได้ จึงเรียกขานนางเป็น เซียวเหล่งนึ่ง ซึ่งแปลว่า ธิดามังกรน้อย เซียวเหล่งนึ่งปรากฏตัวครั้งแรกให้ผู้อ่านได้ยลโฉม ด้วยฉากในสุสานโบราณ ตอนที่ยายซุนสาวใช้ของนาง นำเอี้ยก้วยมารักษาอาการพิษจากผึ้งหยก โดยกิมย้งท่านได้บรรยายไว้ว่า นางอยู่ในชุดสีขาวราวแพรเบาบางห่อหุ้มคลุมกาย คล้ายกับเรือนร่างอยู่ท่ามกลางหมอกควัน นอกจากผมเผ้าที่ดำขลับ ตลอดทั้งร่างขาวผ่องราวหิมะ วงหน้างามพิลาสล้ำเหนือหญิงใดในโลกหล้า เมื่อเอี้ยก้วยได้เห็นถึงกับรู้สึกว่าสตรีนางนี้สดใสสะคราญ จนไม่อาจจับจ้องมองตรง ๆ
ความงามของเซียวเหล่งนึ่ง

เซียวเหล่งนึ่งนั้นมีใบหน้าดูสงบเยือกเย็น บริสุทธิ์ดังหิมะ และเย็นชาราวน้ำแข็ง เอี้ยก้วยเองยังเคยครุ่นคิดว่าสตรีนางนี้ สร้างจากแก้วผลึก หรือว่าเป็นมนุษย์หิมะหรืออย่างไร ที่แท้เป็นคนหรือภูตผี หรือว่าเป็นเทพธิดาสวรรค์กันแน่ มิใช่เพียงแต่เฉพาะกับเอี้ยก้วยเท่านั้น ไม่ว่ากับผู้ใดทุกครั้งที่นางปรากฏกาย ล้วนตรึงสายตาผู้คนให้จับจ้อง กิมย้งได้บรรยายถึงความงามของนางไว้ในหลายฉากหลายตอน ดังเช่นเมื่อครั้งที่เซียวเหล่งนึ่งปรากฏตัวที่งานชุมนุมชาวยุทธ ได้หยุดสายตาของเหล่าชาวยุทธที่มาร่วมงานให้จับจ้องไปที่นาง
กิมย้งได้บรรยายในตอนนี้ว่า
ชนชาวโลกมักใช้คำ งดงามปานเทพธิดา เปรียบเปรยความงามของอิสตรี แต่ที่แท้เทพธิดางามสะคราญปานใด ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่ทราบ แต่พอได้เห็นเซียวเหล่งนึง ในใจผู้คนล้วนประหวัดนึกถึงคำงดงามปานเทพธิดา ซึ่งมีผิวขาวผ่อง รอบกายคล้ายปกคลุมด้วยหมอกบางเบา คล้ายจริงคล้ายมายา หาใช่คนในโลกีย์วิสัยไม่ (เล่ม 2 หน้า 113)
บุคลิกลักษณะนิสัย

นอกจากความงามที่เหนือจากมนุษย์ทั่วไปแล้ว นางยังมีบุคลิกที่โดดเด่นแปลกพิสดาร เนื่องด้วยนางเติบโตมาในสุสานโบราณ จากการเลี้ยงดูของอาจารย์และยายซุน ผ่านชีวิตราวกับน้ำนิ่งไม่กระเพื่อม ไม่เคยได้ออกมาสู่โลกภายนอก จึงไม่รู้จักขนบธรรมเนียมใด ๆ ประกอบกับอาจารย์ให้นางฝึกวิชากำลังภายในตั้งแต่เล็ก สั่งนางขจัดซึ่งอารมณ์ยินดี เดือดดาล โศกเศร้า สุขสันต์ หากเห็นนางหัวเราะหรือร้องไห้จะลงโทษ ดังนั้นจึงเพาะสร้างเป็นนิสัยสันโดษเย็นชา ความรู้สึกต่าง ๆ บังเกิดขึ้นในจิตใจก็ผ่านเลยไป ล้วนไม่ผ่านการแสดงออกทางสีหน้า แต่ภายหลัง หลังจากเอี้ยก้วยเข้ามา ทำให้ความรู้สึกเปลี่ยนแปลงไป นางเริ่มมีจิตใจที่พลุกพล่านในบางครั้ง นิสัยที่เยือกเย็นไร้ความรู้สึกก็ถูกบั่นทอนลง เซียวเหล่งนึ่งเป็นผู้หญิงไร้เดียงสาอ่อนต่อโลก แต่ก็มิใช่คนโง่ บุคลิกที่โดดเด่นอีกอย่างของนางคือความใจเย็น มีสมาธิที่แน่วแน่ ทั้งดูสง่าน่าเลื่อมใสและดูน่าทะนุถนอมในเวลาเดียวกัน บุคลิกที่สง่างามของเธอนั้นติดตัวเธออยู่ตลอดเวลา ทั้งเวลาพูดจา เวลาต่อสู้ หรือแม้กระทั่งเวลานอนก็ยังคงดูสวยงามเป็นเอกลักษณ์ โดยนางจะนอนบนเส้นเชือก ซึ่งเริ่มนอนแบบนี้ตั้งแต่เอี้ยก้วยเข้ามาในสุสานโบราณ นางยกเตียงหยกเย็นให้เอี้ยก้วย ตัวเองเลยใช้เส้นเชือกแทนเตียง และก็นอนแบบนี้เรื่อยมา
วรยุทธ

ในด้านวรยุทธ นางก็มีวรยุทธที่ไม่ธรรมดา วิชาของสำนักสุสานโบราณเป็นวิชาของ ลิ้มเฉียวเอ็ง ยอดจอมยุทธหญิงในยุคก่อน มีวิชาที่หลากหลายทั้ง กระบี่ ฝ่ามือ อาวุธลับ และวิชาตัวเบาที่สูงส่งไม่เป็นสองรองใครในยุทธภพ ยังมีวิชาสุดยอดอย่างวิชาใน คัมภีร์สุรางคนางค์ใจพิสุทธิ์ (คัมภีร์สาวหยก สตรีหยกก็ว่า) นางยังได้นอนเตียงหยกเย็นตั้งแต่เด็กจนมีพลังภายในสูงส่ง อีกทั้งยังได้ฝึกวิชาเก้าอิมจินเก็งบางส่วนที่เฮ้งเต็งเอี๊ยงสลักไว้บนเพดานในสุสานโบราณอีกด้วย ภายหลังยังคงได้เรียนวิชาสองมือขัดแย้งจากจิวแป๊ะทง ทำให้สามารถใช้วิชากระบี่สุรางคนางค์ใจพิสุทธิ์ ด้วยตัวคนเดียวได้ นับเป็นวิชาที่ไม่มีใครเคยใช้มาก่อน มีความว่องไวสุดเปรียบปาน
อองซวามะจี้

นะอองซวามะจี้
อองซวามะจี้ (พม่า: အောင်စွာမကြီး; เรียกอีกชื่อว่า โบอองซวา) เป็นหนึ่งในนะหลวง 37 ตนของพม่า เป็นตัวแทนของ อองซวา ผู้บัญชาการในราชสำนักของเจ้าชายนรปติสี่ตู่แห่งพุกาม และเป็นผู้ลอบปลงพระชนม์พระเจ้านรสิงขะ รูปลักษณ์นะของเขาเป็นรูปกำลังขี่ม้า มือซ้ายถือบังเหียน มือขวาถือดาบ สวมผ้าโพกศีรษะ
ค.ศ. 1173 อองซวาได้รับคำสั่งจากพระเจ้านรปติสี่ตู่ให้ลอบปลงพระชนม์พระเจ้านรสิงขะ หลังพยายามแย่งชิงมเหสีองค์หนึ่งของพระเจ้านรปติสี่ตู่ไปเป็นของตน อองซวาจึงนำทหาร 80 นายบุกเข้าไปในพระราชวัง เขาพบกษัตริย์อยู่ในห้องส้วมและสังหารพระองค์ที่นั่น
พระเจ้านรปติสี่ตู่สัญญากับอองซวาว่าจะยกมเหสีหนึ่งในสามของพระเจ้านรสิงขะให้เป็นรางวัลสำหรับความอุตสาหะของเขา แต่กษัตริย์องค์ใหม่กลับผิดสัญญาหลังได้รับคำวิงวอนของน้องสะใภ้ทั้งสามว่าอย่าทรงยกมเหสีให้แก่สามัญชนอย่างอองซวา (เหล่ามเหสียังเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระเจ้านรปติสี่ตู่ด้วย) พระองค์จึงตรัสกับอองซวาว่าจะยกบุตรสาวของขุนนางแทน อองซวาไม่พอใจและตำหนิกษัตริย์ จึงทำให้เขาถูกสังหาร
พระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์พม่า
อาณาจักรย่อย > ซะไกง์ (ค.ศ. 1315–1364)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ยาตานะบนแห่งปี้นยะ | ยาตานะบนแห่งปี้นยะ | ยาตานะบนแห่งปี้นยะ | ยาตานะบนแห่งปี้นยะ | ยาตานะบนแห่งปี้นยะ | ยาตานะบนแห่งปี้นยะ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | พระเจ้าสีหตู กษัตริย์แห่งปีนยะ ค.ศ.1265–1325 ครองราช ค.ศ. 1313–1325 | พระเจ้าสีหตู กษัตริย์แห่งปีนยะ ค.ศ.1265–1325 ครองราช ค.ศ. 1313–1325 | พระเจ้าสีหตู กษัตริย์แห่งปีนยะ ค.ศ.1265–1325 ครองราช ค.ศ. 1313–1325 | พระเจ้าสีหตู กษัตริย์แห่งปีนยะ ค.ศ.1265–1325 ครองราช ค.ศ. 1313–1325 | พระเจ้าสีหตู กษัตริย์แห่งปีนยะ ค.ศ.1265–1325 ครองราช ค.ศ. 1313–1325 | พระเจ้าสีหตู กษัตริย์แห่งปีนยะ ค.ศ.1265–1325 ครองราช ค.ศ. 1313–1325 |  |  | พระเจ้ากะยอชวา กษัตริย์แห่งพุกาม ค.ศ.1260–1299 ครองราช ค.ศ. 1289–1297 | พระเจ้ากะยอชวา กษัตริย์แห่งพุกาม ค.ศ.1260–1299 ครองราช ค.ศ. 1289–1297 | พระเจ้ากะยอชวา กษัตริย์แห่งพุกาม ค.ศ.1260–1299 ครองราช ค.ศ. 1289–1297 | พระเจ้ากะยอชวา กษัตริย์แห่งพุกาม ค.ศ.1260–1299 ครองราช ค.ศ. 1289–1297 | พระเจ้ากะยอชวา กษัตริย์แห่งพุกาม ค.ศ.1260–1299 ครองราช ค.ศ. 1289–1297 | พระเจ้ากะยอชวา กษัตริย์แห่งพุกาม ค.ศ.1260–1299 ครองราช ค.ศ. 1289–1297 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| ยาตานะบนแห่งปี้นยะ | ยาตานะบนแห่งปี้นยะ | ยาตานะบนแห่งปี้นยะ | ยาตานะบนแห่งปี้นยะ | ยาตานะบนแห่งปี้นยะ | ยาตานะบนแห่งปี้นยะ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | พระเจ้าสีหตู กษัตริย์แห่งปีนยะ ค.ศ.1265–1325 ครองราช ค.ศ. 1313–1325 | พระเจ้าสีหตู กษัตริย์แห่งปีนยะ ค.ศ.1265–1325 ครองราช ค.ศ. 1313–1325 | พระเจ้าสีหตู กษัตริย์แห่งปีนยะ ค.ศ.1265–1325 ครองราช ค.ศ. 1313–1325 | พระเจ้าสีหตู กษัตริย์แห่งปีนยะ ค.ศ.1265–1325 ครองราช ค.ศ. 1313–1325 | พระเจ้าสีหตู กษัตริย์แห่งปีนยะ ค.ศ.1265–1325 ครองราช ค.ศ. 1313–1325 | พระเจ้าสีหตู กษัตริย์แห่งปีนยะ ค.ศ.1265–1325 ครองราช ค.ศ. 1313–1325 |  |  | พระเจ้ากะยอชวา กษัตริย์แห่งพุกาม ค.ศ.1260–1299 ครองราช ค.ศ. 1289–1297 | พระเจ้ากะยอชวา กษัตริย์แห่งพุกาม ค.ศ.1260–1299 ครองราช ค.ศ. 1289–1297 | พระเจ้ากะยอชวา กษัตริย์แห่งพุกาม ค.ศ.1260–1299 ครองราช ค.ศ. 1289–1297 | พระเจ้ากะยอชวา กษัตริย์แห่งพุกาม ค.ศ.1260–1299 ครองราช ค.ศ. 1289–1297 | พระเจ้ากะยอชวา กษัตริย์แห่งพุกาม ค.ศ.1260–1299 ครองราช ค.ศ. 1289–1297 | พระเจ้ากะยอชวา กษัตริย์แห่งพุกาม ค.ศ.1260–1299 ครองราช ค.ศ. 1289–1297 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
กลุ่มเดอสไตล์

| --- | --- |
Theo van Doesburg, Composition VII (the three graces), 1917
ช่วงเวลา: 1917–1931
ภูมิภาค: เนเธอร์แลนด์
Major figures: Theo van Doesburg, Piet Mondrian, Gerrit Rietveld, J.J.P. Oud, Bart van der Leck
Influences: บาศกนิยม นวยุคนิยม
Influenced: เบาเฮาส์ ศิลปะนามธรรม ลัทธิจุลนิยม ศิลปะเค้าโครง
กลุ่มเดอสไตล์ (ดัตช์: De Stijl; /də ˈstaɪl/ ,ภาษาดัตช์: [də ˈstɛil] - 'The Style') เป็นขบวนการศิลปะดัตช์ที่ก่อตั้งในปี 1917 โดยกลุ่มศิลปินและสถาปนิกในเมืองไลเดิน (Theo van Doesburg, JJP Oud), Voorburg (Vilmos Huszár, Jan Wils) และลาเริน (ปีต โมนดรียาน, Bart van der Leck) De Stijl ยังเป็นชื่อวารสารด้วย
ทฤษฎีศิลปะที่เป็นพื้นฐานสำหรับการทำงานของกลุ่มนี้เดิมเรียกว่า Nieuwe Beelding ในภาษาดัตช์ ต่อมาได้แปลเป็น Neoplasticism ในภาษาอังกฤษ (ศัพท์บัญญัติใช้ว่า คตินีโอพลาสติก) ทฤษฎีนี้ได้รับการขยายเพิ่มเติมในเวลาต่อมาเพื่อให้ครอบคลุมถึงหลักการของคติเอลิเมนเทอริสต์
อาร์เวน

อาร์เวน อุนโดเมียล (Arwen Undómiel) เป็นตัวละครในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน มีกำเนิดเป็นมนุษย์กึ่งเอลฟ์ และมีชีวิตอยู่ในช่วงยุคที่สามถึงต้นยุคที่สี่ของโลกอาร์ดา
ชื่อ 'อาร์เวน' เป็นคำในภาษาซินดาริน ประกอบด้วยคำว่า 'อาร์' ('ar') หมายถึง 'สูงศักดิ์' และ 'เวน' ('wen') หมายถึง ผู้หญิง  ดังนั้นชื่อ 'อาร์เวน' จึงหมายถึง 'หญิงผู้สูงศักดิ์'  ส่วน 'อุนโดเมียล' เป็นสมญาของเธอ มีความหมายว่า 'ดวงดาราสนธยา' (Evenstar) ซึ่งหมายถึงดวงดาวที่เจิดจรัสที่สุดในยามย่ำค่ำ คือดาวประจำเมือง
ประวัติ

อาร์เวนเป็นบุตรสาวคนเล็กของเอลรอนด์ ลอร์ดแห่งริเวนเดลล์ กับเคเลเบรียน บุตรีของเลดี้กาลาเดรียลกับลอร์ดเคเลบอร์น เกิดในปีที่ 241 ของยุคที่สาม นางมีพี่ชายสองคนเป็นฝาแฝด คือ เอลลาดาน และ เอลโรเฮียร์
เนื่องจากเอลรอนด์เป็นบุตรของ เออาเรนดิลนักเดินทาง  อาร์เวนจึงเป็นหลานสาวของเออาเรนดิล  มีเชื้อสายราชสกุลฟิงโกลฟินแห่งโนลดอร์จากฝ่ายมารดาของเออาเรนดิล คือเจ้าหญิงอิดริลแห่งกอนโดลิน  มีเชื้อสายตระกูลฮาดอร์จากฝ่ายบิดาของเออาเรนดิล คือทูออร์แห่งกอนโดลิน   มารดาของเอลรอนด์คือเอลวิง อาร์เวนจึงมีเชื้อสายตระกูลเบออร์จาก เบเรน ปู่ของเอลวิง และมีเชื้อสายซินดาร์-ไมอาร์จาก ลูธิเอน ย่าของเอลวิง
ทางฝั่งเคเลเบรียนมารดาของเธอเป็นบุตรีของเลดี้กาลาเดรียล  อาร์เวนจึงเป็นหลานสาวของกาลาเดรียล และมีเชื้อสายราชสกุลฟินาร์ฟินแห่งโนลดอร์และเชื้อสายวันยาร์จากฝ่ายบิดาของกาลาเดรียล เชื้อสายเทเลริแห่งอามันจากฝ่ายมารดาของกาลาเดรียลด้วย
อันที่จริงอาร์เวนเป็นญาติห่างๆ ของอารากอร์น เพราะอารากอร์นเป็นผู้สืบตระกูลมาจากเอลรอส กษัตริย์องค์แรกของนูเมนอร์ พี่ชายของเอลรอนด์ และเป็นลุงของเธอ
อาร์เวนเติบโตขึ้นในลอธลอริเอนภายใต้การดูแลของกาลาเดรียลยายของเธอ จนเมื่อเธอมีอายุกว่า 2700 ปี จึงได้เดินทางกลับมาริเวนเดลล์ และได้พบกับอารากอร์นเป็นครั้งแรก  อารากอร์นตกหลุมรักเธอนับแต่แรกเห็น  เวลาผ่านไปสามสิบปี ทั้งสองได้มาพบกันอีกครั้งในลอธลอริเอน  แล้วอาร์เวนจึงรับรัก ทั้งสองมอบสัญญารักต่อกันบนเนินเครินอัมร็อธ
เอลรอนด์พยายามชักชวนให้อาร์เวนเดินทางไปยังแผ่นดินอมตะด้วยกัน  แต่ในที่สุดอาร์เวนตัดสินใจเลือกที่จะเป็นมนุษย์เพื่อแต่งงานกับอารากอร์น  เธอได้อภิเษกเป็นราชินีแห่งอาร์นอร์และกอนดอร์  มีบุตรกับอารากอร์นเป็นชายหนึ่งคนคือ เอลดาริออน และบุตรีอีกอย่างน้อยสองคนที่ไม่ได้ระบุชื่อไว้ในตำนาน
หลังจากกษัตริย์อารากอร์นสิ้นพระชนม์ในปีที่ 120 ของยุคที่สี่  อาร์เวนเดินทางกลับไปลอธลอริเอน และตรอมใจตายในปีถัดมาคือปีที่ 121 ของยุคที่สี่ รวมอายุได้ 2,901 ปี
เปล้าแขบทอง

| เปล้าแขบทอง |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Euphorbiaceae
วงศ์ย่อย:: Acalyphoideae
เผ่า:: Chrozophoreae
เผ่าย่อย:: Doryxylinae
สกุล:: Thyrsanthera
สปีชีส์:: T.  suborbicularis
ชื่อทวินาม
Thyrsanthera suborbicularis Pierre ex Gagnep.

เปล้าแขบทอง หรือ ปอกะปลา ชื่อวิทยาศาสตร์: Thyrsanthera suborbicularisPierre ex Gagnep. อยู่ในวงศ์ Euphorbiaceae เป็นไม้ล้มลุก ใบเดี่ยว โคนใบเว้าตื้นเป็นรูปหัวใจ ขอบใบโค้งเป็นคลื่นเล็กน้อย มีขนปกคลุมเป็นเส้นสีน้ำตาลทอง เห็นเป็นเส้นสีทองที่ขอบใบ มีขนปกคลุมหนาแน่นทั้งต้น ท้องใบมีขนปกคลุมหนาแน่น ดอกช่อ ออกที่ซอกใบหรือปลายกิ่ง ดอกมีสีเหลือง  ผลทรงกลม มีปลายเป็นรูปมงกุฎมีขนสีน้ำตาลทองปกคลุมหนาแน่น กระจายพันธู์ในไทย กัมพูชา เวียดนาม ทางจังหวัดอุบลราชธานี ใช้ ราก ฝนกับน้ำทา แก้ปวดข้อ ปวดขา
เทือกเขาบีร์รังกา

| เทือกเขาบีร์รังกา |
| --- | --- |
го́ры Бырра́нга
ขอบเขตโดยประมาณของเทือกเขาบีร์รังกาในคาบสมุทรไทเมียร์
จุดสูงสุด
ยอด: เลดนิโควายา กอร่า
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 1,121 เมตร (3,678 ฟุต) 
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 1,120 เมตร (3,675 ฟุต)
รายชื่อ: Ribu
พิกัด: 76°0′N 108°0′E﻿ / ﻿76.000°N 108.000°E﻿ / 76.000; 108.000 
ข้อมูลเชิงขนาด
ยาว: 1,100 กม. (684 ไมล์) ENE/WSW
กว้าง: 200 กม. (124 ไมล์) NNW/SSE
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้งใน ดินแดนครัสโนยาสค์, รัสเซีย 
ที่ตั้ง: คาบสมุทรไทเมียร์
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
การก่อเทือกเขา: การเกิดเทือกเขาแอลป์
อายุหิน: เฮอร์ซิน
ประเภทหิน: หินตะกอน และ หินซ้อน
เทือกเขาบีร์รังกา (รัสเซีย: го́ры Бырра́нга; Gory Byrranga) เป็นเทือกเขาที่ตั้งอยู่กลางคาบสมุทรไทเมียร์ ไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย
แม้ว่าจะถูกสำรวจครั้งแรกในปี ค.ศ. 1736 เทือกเขาบีร์รังกายังคงเป็นพื้นที่ที่ไม่ค่อยมีข้อมูลในอาร์กติก สภาพอากาศเป็นแบบภาคพื้นทวีปและโหดร้าย มีพายุหิมะบ่อยในฤดูหนาว
เทือกเขานี้ตั้งอยู่ในเขตการปกครองของดินแดนครัสโนยาสค์ในสหพันธรัฐรัสเซีย และเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานธรรมชาติแห่งรัฐแกรนด์อาร์กติก ซึ่งเป็นอุทยานธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดในประเทศรัสเซีย อย่างไรก็ตาม พื้นที่นี้ตั้งอยู่ในที่ห่างไกล แทบไม่มีประชากรและการเข้าถึงเป็นไปได้ยากมากเนื่องจากขาดทางหลวงและชุมชน
แหล่งข้อมูลอื่น

Taymyr area information (Picture of the Byrranga mountains over a lake) เก็บถาวร 2008-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Taimirsky - Pictures
ประวัติศาสตร์

ประวัติศาสตร์  (อังกฤษ: history; รากศัพท์ภาษากรีก ἱστορία หมายถึง "การสอบถามหาความรู้ที่ได้มาโดยการสอบสวน") เป็นการค้นพบ ค้นหา รวบรวม จัดระเบียบและนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ในอดีตประวัติศาสตร์ยังอาจจะหมายถึงช่วงเวลาหลังมีการประดิษฐ์ตัวอักษรขึ้น นักวิชาการผู้เขียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์เรียกนักประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์เป็นสาขาการวิจัยซึ่งใช้การบรรยายเพื่อพิจารณาและวิเคราะห์ลำดับของเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้น และบางครั้งพยายามสอบสวนรูปแบบของเหตุและผลซึ่งมีอิทธิพลต่อเหตุการณ์อย่างยุติธรรม นักประวัติศาสตร์ถกเถียงกันเรื่องธรรมชาติของประวัติศาสตร์และประโยชน์ของมัน ซึ่งรวมทั้งถกเถียงการศึกษาสาขาวิชาเป็นจุดจบในตัวมันเองและเป็นเสมือนวิถีการให้ "มุมมอง" ต่อปัญหาในปัจจุบัน เรื่องเล่าซึ่งเป็นสิ่งธรรมดาในวัฒนธรรมใดวัฒนธรรมหนึ่ง แต่ไม่มีการสนับสนุนจากแหล่งข้อมูลภายนอก (เช่น ตำนานเกี่ยวกับกษัตริย์อาเธอร์) มักจัดเป็นวัฒนธรรมมากกว่า "การสอบสวนอย่างไม่นำพา" ที่จำเป็นตามสาขาประวัติศาสตร์ เหตุการณ์ในอดีตก่อนมีบันทึกลายลักษณ์อักษรเรียกว่า ยุคก่อนประวัติศาสตร์
ในบรรดานักวิชาการ นักประวัติศาสตร์ชาวกรีกในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล เฮโรโดตัส ถูกพิจารณาว่าเป็น "บิดาแห่งประวัติศาสตร์" เขาร่วมกับธูซิดดิดีส นักประวัติศาสตร์ร่วมสมัย ก่อตั้งรากฐานของการศึกษาประวัติศาสตร์สมัยใหม่ อิทธิพลของพวกเขา ร่วมกับแบบแผนทางประวัติศาสตร์อื่นในส่วนอื่นของโลก ได้ก่อให้เกิดการตีความธรรมชาติของประวัติศาสตร์ไปต่าง ๆ นานา ซึ่งได้วิวัฒนามาเป็นเวลาหลายศตวรรษและยังมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ในปัจจุบัน การศึกษาประวัติศาสตร์สมัยใหม่มีหลายสาขา รวมทั้งสาขาที่มุ่งศึกษาภูมิภาคหนึ่งโดยเฉพาะ และสาขาที่มุ่งศึกษาองค์ประกอบเฉพาะหัวข้อหรือใจความของการสอบสวนประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์มักสอนเป็นส่วนหนึ่งในการศึกษาขั้นประถมและมัธยม และการศึกษาวิชาการประวัติศาสตร์เป็นสาขาหลักในระดับอุดมศึกษา
การบัญญัติศัพท์

คำว่า "ประวัติศาสตร์" ในภาษาไทยเกิดจากการสมาสคำภาษาบาลี "ประวัติ" (ปวตฺติ) ซึ่งหมายถึง เรื่องราวความเป็นไป และคำภาษาสันสกฤต "ศาสตร์" (ศาสฺตฺร) ซึ่งแปลว่า ความรู้
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว บัญญัติคำว่า "ประวัติศาสตร์" เพื่อเทียบเคียงกับคำว่า "history" และเพื่อให้มีความหมายครอบคลุมมากกว่าคำว่า "พงศาวดาร" (chronicle) ที่ใช้กันมาแต่เดิม
สำหรับคำว่า history มีที่มาจากคำว่า historia ในภาษากรีก ซึ่งมีความหมายว่าการไต่สวนหรือค้นคว้า
ประวัติศาสตร์นิพนธ์

บทความหลัก: ประวัติศาสตร์นิพนธ์
ความหมายของคำว่าประวัติศาสตร์นิพนธ์สามารถพูดถึงได้ในหลายแง่มุม ในความหมายแรก ประวัติศาสตร์นิพนธ์สามารถสื่อถึงการสร้างประวัติศาสตร์ว่าเกิดขึ้นมาได้อย่างไร โดยกล่าวถึงเรื่องราวของการพัฒนาวิธีการและการปฏิบัติในวงการศึกษาประวัติศาสตร์ (เช่น การเคลื่อนไหวทางประวัติศาสตร์จากการเล่าชีวประวัติซึ่งเป็นประวัติระยะสั้นให้เป็นการวิเคราะห์แก่นสาระประวัติศาสตร์ในภาพรวม) ในความหมายที่สอง ประวัติศาสตร์นิพนธ์สามารถสื่อถึงสิ่งที่เป็นประวัติศาสตร์ได้ผลิตอะไรบ้าง ซึ่งพูดถึงการเขียนประวัติศาสตร์ในสิ่งนั้น ๆ (เช่น ประวัติศาสตร์นิพนธ์เกี่ยวกับยุคกลางในช่วงทศวรรษ 1960 หมายถึงงานทางด้านประวัติศาสตร์ที่เขียนเรื่องยุคกลางในช่วงทศวรรษ 1960) หรือในความหมายที่สาม ประวัติศาสตร์นิพนธ์สามารถสื่อถึงสาเหตุของการเกิดประวัติศาสตร์ซึ่งกล่าวถึงปรัชญาประวัติศาสตร์ โดยเชื่อมโยงไปยังการวิเคราะห์ระดับอภิมานเกี่ยวกับอดีตที่เกี่ยวพันกับสองความหมายแรกของประวัติศาสตร์นิพนธ์อย่างการเล่าเรื่อง การตีความ โลกทัศน์ การใช้หลักฐาน หรือวิธีการในการนำเสนอต่อนักประวัติศาสตร์ผู้อื่น ซึ่งประเด็นหลักที่นักประวัติศาสตร์เชี่ยวชาญหลายท่านได้โต้เถียง คือ เรื่องการสอนประวัติศาสตร์ในฐานะระหว่างเรื่องราวที่ปะติดปะต่อเป็นเรื่องเดียวกับเรื่องราวหลายเรื่องที่พยายามช่วงชิงพื้นที่ทางสังคม
วิธีการทางประวัติศาสตร์ > ทฤษฎีแบบมาร์กซ

ทฤษฎีมาร์กซิสต์ในเรื่องวัตถุนิยมทางประวัติศาสตร์ได้ให้ทฤษฎีว่า สังคมถูกเกิดขึ้นมาโดยรากฐานมาจากเงื่อนไขเชิงวัตถุ ณ เวลาใด ๆ หรือในอีกความหมายหนึ่ง เงื่อนไขเชิงวัตถุ คือ ความสัมพันธ์ที่ผู้คนมีต่อผู้อื่นในการเติมเต็มความต้องการพื้นฐาน เช่น การให้อาหาร, การสวมใส่เสื้อผ้า, การอยู่อาศัยของเขาและครอบครัวของเขา โดยทั้งหมดทั้งมวล มาร์กซและเอ็งเงิลส์ได้อ้างว่าพวกเขาสามารถระบุได้ว่ามีอีกห้าระดับที่ยังเหนือไปกว่านี้ในการพัฒนาเงื่อนไขเชิงวัตถุในยุโรปตะวันตก นักประวัติศาสตร์นิพนธ์มาร์กซิสต์แต่เดิมแล้วเป็นสายมาร์กซิสต์แบบดั้งเดิม แต่เมื่อการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์เกิดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1991 มิกเฮล ครอม บอกว่า การศึกษาเหล่านี้ได้ถูกลดรูปเป็นเพียงการศึกษาชายขอบเท่านั้น
วิธีการทางประวัติศาสตร์ > ความขาดตกบกพร่องศักยภาพในการผลิตประวัติศาสตร์

นักประวัติศาสตร์หลายท่านเชื่อว่า การผลิตประวัติศาสตร์ถูกแผงด้วยอคติเพราะว่าเหตุการณ์และข้อเท็จจริงที่รับรู้ในประวัติศาสตร์สามารถตีความได้อย่างหลากหลาย คอนสแตนติน ฟาโซลต์ แนะนำว่า ประวัติศาสตร์ถูกเชื่อมโยงกับการเมืองจากการปฏิบัติที่สร้างความเงียบของตัวมันเอง ซึ่งกล่าวเสริมอีกว่า มุมมองที่สองที่เป็นสามัญในการเชื่อมโยงระหว่างประวัติศาสตร์และการเมืองวางอยู่บนการสำรวจพื้นฐานที่ว่านักประวัติศาสตร์มักจะถูกได้รับอิทธิพลโดยการเมือง ด้วยจากมิเชล-ร็อล์ฟ ทรุยโยต์ กระบวนการทางประวัติศาสตร์มีรากมาจากหอจดหมายเหตุ ดังนั้นความสงบ หรือประวัติศาสตร์ส่วนที่ถูกหลงลืม จะเป็นส่วนที่เจตนาของกลยุทธ์เชิงเรื่องเล่าที่ชี้นำว่าพื้นที่ของประวัติศาสตร์ถูกจดจำได้ว่าอย่างไร การปกปิดทางประวัติศาสตร์สามารถเกิดขึ้นได้หลายทางและสามารถมีผลกระทบสำคัญต่อการบันทึกประวัติศาสตร์ ข้อมูลสารสนเทศทั้งยังสามารถถูกเอาออกอย่างตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม นักประวัติศาสตร์ได้วางจำกัดความคำต่าง ๆ ที่อธิบายถึงการกระทำที่พยายามปกปิดสารสนเทศเชิงประวัติศาสตร์ อย่าง การทำให้เงียบสงบ, ความทรงจำทางเลือก, และการลบเลือนความทรงจำ เกอร์ดา เลอร์เนอร์ นักประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่สนใจอย่างมากในผลงานของเขาที่เกี่ยวข้องกับการปกปิดทางประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับผู้หญิงและการกระทำของพวกเขา ได้อธิบายว่าการปกปิดเหล่านี้เกิดผลสะเทือนทางลบกับชนกลุ่มน้อย
นักประวัติศาสตร์สิ่งแวดล้อม วิลเลียม โครนอน ได้เสนอสามแนวทางเพื่อปะทะกับอคติและทำให้มั่นใจว่าจะได้เรื่องเล่าที่มีการยืนยันและมีความถูกต้อง ประกอบด้วย เรื่องเล่าเหล่านั้นจะต้องไม่ขัดแย้งกับข้อเท็จจริงที่รู้กันอยู่แล้ว, เรื่องเล่าเหล่านั้นต้องทำให้เกิดความสมเหตุสมผลเชิงนิเวศ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับประวัติศาสตร์สิ่งแวดล้อม), และงานที่ถูกเผยแพร่ออกมาแล้วนั้นจะต้องได้รับการทบทวนจากชุมชนวิชาการและนักประวัติศาสตร์คนอื่น ๆ เพื่อให้มั่นใจว่ามีความชอบแล้ว
พื้นที่การศึกษา > ยุคสมัย

การศึกษาประวัติศาสตร์มักให้ความสนใจเหตุการณ์และพัฒนาการที่เกิดขึ้นในระยะเวลาหนึ่ง ๆ โดยเฉพาะ นักประวัติศาสตร์ตั้งชื่อเวลาแก่ยุคสมัยเหล่านี้เพื่อให้นักประวัติศาสตร์ใช้ "จัดระเบียบความคิดและหลักการที่จำแนกประเภท" ชื่อที่ตั้งแก่ยุคสมัยมีได้หลากหลายตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ เช่นเดียวกับวันที่เริ่มต้นและสิ้นสุดยุคสมัยหนึ่ง ๆ เวลาที่มักใช้กันคือ ศตวรรษและทศวรรษ และเวลาที่อธิบายก็ขึ้นอยู่กับระบบการนับเวลาที่ใช้ ยุคสมัยส่วนใหญ่ถูกสร้างย้อนหลัง ฉะนั้นจึงสะท้อนการตัดสินคุณค่าของอดีต วิธีที่ยุคสมัยถูกสร้างขึ้นและชื่อที่ตั้งแก่ยุคสมัยสามารถสะท้อนมุมมองและการศึกษายุคสมัยนั้น ๆ ได้