stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปลาดัง

| ปลาดัง |
| --- | --- |

ปลาดังแดง (H. mekongensis)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Siluridae
สกุล:: Hemisilurus Bleeker, 1857

ชนิดต้นแบบ
Wallago heterorhynchus Bleeker, 1851
ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ปลาดัง  ชื่อสกุลของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาหนังจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) ใช้ชื่อสกุลว่า Hemisilurus (/เฮม-อิ-ซิ-ลู-รัส/)
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาในสกุล Ceratoglanis ซึ่งเคยถูกจัดให้อยู่ในสกุลเดียวกันมาก่อน แต่ทว่าปลาในสกุลปลาดังนั้น จะมีความลาดที่ส่วนหลังหลังจากหัวสูงกว่า หนวดมีขนาดยาวกว่าและมีพฤติกรรมกระดิกหนวดเพื่อช่วยในการหาอาหารได้เร็วน้อยกว่าปลาสกุล Ceratoglanis มีความยาวตั้งแต่ 50–80 เซนติเมตร
โดยที่คำว่า Hemisilurus นั้นมาจากภาษากรีก ที่หมายถึง "ครึ่ง" (ημι) ของ "ปลาเนื้ออ่อน" (silurus)
พบทั้งหมด 3 ชนิด ได้แก่
Hemisilurus heterorhynchus พบในเกาะสุมาตราและบอร์เนียว
Hemisilurus mekongensis พบในลุ่มแม่น้ำโขง จัดเป็นปลาเศรษฐกิจสำคัญชนิดหนึ่งของที่นั่น
Hemisilurus moolenburghi พบในเกาะสุมาตราและบอร์เนียวตะวันตก
ดูเพิ่ม

Ceratoglanis
ประเทศกานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศกานา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
นักกีฬาแบ่งตามเพศ

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 2 | 3 |
|  มวยสากลสมัครเล่น | 4 | 0 | 4 |
|  ยูโด | 1 | 0 | 1 |
|  ยกน้ำหนัก | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 6 | 3 | 9 |
แหล่งข้อมูลอื่น

london 2012.com - Ghana - Athletes เก็บถาวร 2012-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
ปลาซ่า

ปลาซ่าชนิด Osteochilus vittatus หรือปลาสร้อยนกเขา
ปลาซ่า เป็นชื่อสามัญของปลานํ้าจืดหลายสกุลในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) เช่น สกุลปลาสร้อยนกเขา (Osteochilus), สกุลปลาสร้อยลูกนุ่น (Labiobarbus) เป็นต้น บางชนิดมีจุดสีดำบนเกล็ดข้างตัวจนเห็นเป็นลาย 6–10 เส้น ที่โคนหางมีจุดสีดำ ขนาดยาวได้ถึง 30 เซนติเมตร
ปลาในสกุลดังกล่าวมีพฤติกรรมชอบรวมตัวกันเป็นฝูง เมื่อตกใจจะกระโดดขึ้นเหนือน้ำพร้อม ๆ กันจนเกิดเสียงดังซ่า จึงเป็นที่มาของชื่อเรียก "ปลาซ่า"
บรรณานุกรม

อัคคะทวีวัฒน์, สมโภชน์ (2547). สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑. องค์การค้าของคุรุสภา. ISBN 974-00-8701-9.
พระนางว็อนซ็อง

| พระนางว็อนซ็อง |
| --- | --- |
ประสูติ: ?
สิ้นพระชนม์: 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1028 แคซอง
พระสวามี: พระเจ้าฮย็อนจง
พระราชบุตร: พระเจ้าทอกจง   พระเจ้าจองจงที่ 2
ราชวงศ์: โครยอ
พระบิดา: คิมอึนบู
พระนางว็อนซ็อง ตระกูล คิม (เกาหลี: 원성왕후,?-1028) เป็นพระมเหสีของ พระเจ้าฮย็อนจง และเป็นพระราชมารดาของพระราชาถึง 2 พระองค์คือ พระเจ้าทอกจง และ พระเจ้าจองจงที่ 2
พระมเหสีวอนซอง ประสูติเมื่อใดไม่มีหลักฐานเป็นธิดาคนโตของ คิมอึนบู เจ้าเมืองเล็กๆแห่งหนึ่งซึ่งพระเจ้าฮย็อนจงมาพำนักหนีภัยสงครามกับต้าเหลียวต่อมาคิมอึนบูได้นำธิดาทั้ง 3 คนมาปรนิบัติและถวายตัวต่อพระเจ้าฮย็อนจงพระองค์จึงรับธิดาทั้ง 3 ของคิมอึนบูเป็นพระมเหสีเมื่อพระเจ้าฮย็อนจงเสด็จกลับถึงเมืองหลวงจึงโปรดให้ราชเลขาประกาศแต่งตั้งให้คิมอึนบูพระสัสสุระ (พ่อตา) เข้ามารับรับราชการเป็นรองมหาเสนาบดีต่อมาพระมเหสีวอนซองมีพระโอรสให้พระเจ้าฮย็อนจงถึง 2 พระองค์
พระมเหสีวอนซอง สิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1028
พจมาน

พจมาน เป็นชื่อบุคคลชาวไทย อาจหมายถึง
พจมาน สว่างวงศ์ ตัวละครนางเอกใน บ้านทรายทอง
คุณหญิงพจมาน ชินวัตร ภริยาอดีตนายกรัฐมนตรี พ.ต.ท.ดร.ทักษิณ ชินวัตร
ฝนดาวตก

ภาพวาดฝนดาวตกลีโอนิดส์ในปีพ.ศ. 2409 (ซ้าย) และปีพ.ศ. 2376 (ขวา)
ฝนดาวตก คือดาวตกหลายดวงที่เหมือนกันออกมาจากบริเวณเดียวกันในท้องฟ้าช่วงเวลาเดียวกันของปี ซึ่งเกิดจากเศษชิ้นส่วนในอวกาศที่พุ่งเข้าบรรยากาศโลกด้วยอัตราเร็วสูง แต่ละคราวที่ดาวหางเข้ามาใกล้ดวงอาทิตย์ จะมีเศษชิ้นส่วนขนาดเล็กของดาวหางถูกสลัดทิ้งไว้ตามทางโคจร เรียกว่า "ธารสะเก็ดดาว" หากวงโคจรของโลกและของดาวหางซ้อนทับกัน โลกจะเคลื่อนที่ผ่านธารสะเก็ดดาวในช่วงวันเดียวกันของแต่ละปี ทำให้เกิดฝนดาวตก
การที่สะเก็ดดาวในธารเดียวกัน เคลื่อนที่ขนานกันและมีอัตราเร็วเท่ากัน ดาวตกที่เราเห็นจึงดูเหมือนพุ่งออกมาจากจุดเดียวกันในท้องฟ้า ซึ่งเป็นผลจากทัศนมิติ (perspective) เปรียบเหมือนกับที่เราเห็นรางรถไฟไปบรรจบกันที่ขอบฟ้า เมื่อยืนดูจากกลางราง
ดูเพิ่ม

รายชื่อฝนดาวตก
ดาวเคราะห์น้อย
แหล่งข้อมูลอื่น

The International Meteor Organisation
The American Meteor Society
Meteor Showers Online, by Gary W. Kronk
Meteor Showers เก็บถาวร 2006-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, by Sky and Telescope
Upcoming Meteor Showers เก็บถาวร 2006-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, by Sky and Telescope
Basics of Meteor Observing เก็บถาวร 2006-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, by Sky and Telescope
พรรคไต้หวันนัมเบอร์วัน

พรรคไต้หวันนัมเบอร์วัน (จีน: 台灣吾黨; พินอิน: Táiwān Wúdǎng) เป็นพรรคการเมืองขนาดเล็กของประเทศไต้หวัน ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2001
พรรคไท

อาจหมายถึง
พรรคไท (พ.ศ. 2517) ที่มีสมบัติ ธำรงธัญวงศ์ เป็นเลขาธิการพรรค
พรรคไท (พ.ศ. 2539) ที่มีธนบดินทร์ แสงสถาพร เป็นหัวหน้าพรรค และมีสุชาติ ตันเจริญ เป็น ส.ส.คนเดียวของพรรค ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539
พระเจ้าโอมูซิงกา ชาร์ล เวสลีย์ มุมเบเร

พระเจ้าโอมูซิงกา ชาร์ล เวสลีย์ มุมเบเร เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรรเวนซูรูรู ซึ่งเป็นอาณาจักรหนึ่งในเจ็ดอาณาจักรของประเทศยูกันดา พระบรมราชสมภพเมื่อปี พ.ศ. 2496 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าอิซายา มูคิราเนีย คิบันซางกา พระองค์ทรงครองราชย์สองครั้ง เสด็จขึ้นครองราชย์แรกเมื่อพ.ศ. 2509 - พ.ศ. 2525 ครั้งที่สองเมื่อ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2552 - ปัจจุบัน ในอดีตพระองค์และพระราชบิดาเคยนำกองทัพอาณาจักรเข้ารบกับกองทัพอาณาจักรโตโร เมื่อพระราชบิดาของพระองค์เสด็จสวรรคตพระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทน เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์พระองค์ก็ทรงประกาศวางอาวุธ ยุติการทำสงคราม และเดินทางไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อไปศึกษาต่อ หลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงเป็นผู้ช่วยพยาบาล ก่อนที่จะกลับมาครองราชย์ครั้งที่สอง
ปลาหนวดพราหมณ์หนวดเจ็ดเส้น

| ปลาหนวดพราหมณ์หนวดเจ็ดเส้น |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Polynemidae
สกุล:: Polynemus
สปีชีส์:: P.  paradiseus
ชื่อทวินาม
Polynemus paradiseus Linnaeus, 1758

ชื่อพ้อง
 Polydactylus paradiseus  (Linnaeus, 1758)
ปลาหนวดพราหมณ์หนวดเจ็ดเส้น หรือ ปลาหนวดพราหมณ์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Polynemus paradiseus) ปลาน้ำกร่อยที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดได้ อยู่ในวงศ์ปลากุเรา (Polynemidae) มีส่วนหัวขนาดเล็ก ตามีขนาดเล็กอยู่เกือบสุดปลายส่วนหัวและมีเยื่อไขมันคลุม ปากกว้างมีฟันซี่เล็กละเอียดบนขากรรไกร ลำตัวแบนข้าง ครีบอกยาว ส่วนที่เป็นเส้นยาวมีความยาวมากกว่าลำตัวถึง 2 เท่า โดยเฉพาะเส้นบนมีทั้งหมดข้างละ 10 เส้น ครีบหางเว้าลึกปลายแหลม เกล็ดเล็กละเอียดมีลักษณะเป็นปากฉลาม ตัวมีสีเงินวาวอมชมพูหรือสีเนื้อ หัวสีจางอมชมพูหรือสีเนื้อ ครีบสีจาง ด้านท้องสีจาง
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10 - 15 เซนติเมตร ใหญ่สุดพบถึง 20 เซนติเมตร นิยมอยู่เป็นฝูง บางครั้งหากินด้วยการหงายท้องล่าเหยื่อ พบมากในแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่าง แม่น้ำบางปะกง, แม่น้ำแม่กลอง และแม่น้ำโขงตอนล่าง ในต่างประเทศพบได้จนถึงบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา
เป็นปลาที่นิยมใช้บริโภคโดยการปรุงสดและทำปลาตากแห้ง นิยมตกเป็นเกมกีฬา อีกทั้งด้วยความสวยงามของหนวดที่ยาว ทำให้ได้รับความนิยมในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย แต่เลี้ยงให้รอดได้ยากมาก เนื่องจากเป็นปลาที่เปราะบาง มักตายอย่างง่าย ๆ จึงทำให้มีราคาค่อนข้างสูงแต่ในต่างประเทศนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเป็นอย่างมาก โดยมีราคาเฉลี่ย 500 ถึง 1,500 บาท แล้วแต่ขนาดและความสมบูรณ์ของปลา
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาหนวดพราหมณ์หนวดเจ็ดเส้น
ปลาหน้าหมอง

| ปลาหน้าหมอง |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
สกุล:: Osteochilus
สปีชีส์:: O.  enneaporos
ชื่อทวินาม
Osteochilus enneaporos (Bleerker, 1852)

ปลาหน้าหมอง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Osteochilus enneaporos)  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลักษณะคล้ายปลาสร้อยนกเขา (O. vittatus) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่จะงอยปากยื่นกว่า ปากงุ้มอยู่ด้านล่าง ครีบหลังสั้นกว่า ลำตัวมีสีน้ำตาลแดงหรือม่วงคล้ำ ส่วนหัวมีสีคล้ำหรือม่วงคล้ำ ข้างช่องเหงือกมีแต้มสีดำ ครีบสีคล้ำ
มีขนาดโดยเฉลี่ย 15-20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์เป็นฝูงเล็ก ๆ ประมาณ 5-10 ตัว เที่ยวเวียนว่ายกินตะไคร่น้ำและอินทรีสารเล็ก ๆ ตามกองหินหรือโขดหินใต้น้ำ เป็นปลาที่พบได้เฉพาะต้นน้ำลำธารในป่า
เป็นปลาที่พบได้น้อย พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยเดิมจะพบแต่เฉพาะในพื้นที่ที่เป็นต้นน้ำลำธารในป่าดิบของภาคใต้เท่านั้น แต่ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้มีการค้นพบที่อำเภอเซกา จังหวัดหนองคาย ซึ่งเป็นปัจจุบันเป็นจังหวัดบึงกาฬ
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลเพิ่มเติม
ปลาหนามหลังสาละวิน

| ปลาหนามหลังสาละวิน |
| --- | --- |

ภาพวาดปลาหนามหลังสาละวิน

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
วงศ์ย่อย:: Cyprininae
สกุล:: Mystacoleucus
สปีชีส์:: M.  argenteus
ชื่อทวินาม
Mystacoleucus argenteus (Day, 1888)

ปลาหนามหลังสาละวิน ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Mystacoleucus argenteus อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีรูปร่างแบนข้างเป็นรูปสี่เหลี่ยม หัวและปากมีขนาดเล็ก มีหนวด 2 คู่ ที่มุมปากและจะงอยปาก เกล็ดมีขนาดเล็กมีแถวประมาณ 31-33 แถว ตามแนวเส้นข้างลำตัว ครีบหลังมีสีส้มขอบมีสีคล้ำ ครีบหางมีสีเหลืองสดมีขอบสีคล้ำ ครีบอื่น ๆ มีสีเหลืองใส ตามีแต้มสีแดงที่ด้านบน
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร พบชุกชุม มีถิ่นกระจายพันธุ์เฉพาะลุ่มแม่น้ำสาละวินที่พรมแดนไทย-พม่า เท่านั้น
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมีชื่อเรียกเฉพาะในวงการปลาสวยงามว่า "ปลาตะเพียนพม่า" นอกจากนี้แล้วยังมีชื่อเรียกอื่นอีกว่า "ปลาหางเหลือง" เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
ปลาดังแดง

| ปลาดังแดง |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Siluridae
สกุล:: Hemisilurus
สปีชีส์:: H.  mekongensis
ชื่อทวินาม
Hemisilurus mekongensis Bornbusch & Lundberg, 1989

ปลาดังแดง ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemisilurus mekongensis อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีส่วนหัวแบนข้างเล็กน้อย จะงอยปากสั้นและงุ้มเล็กน้อย ปากเล็ก ขากรรไกรมีหนังนิ่ม ๆ หุ้ม มีหนวดหนึ่งคู่ ตาเล็ก ครีบหลังเล็กมากเป็นเพียงเส้นสั้น ๆ ครีบท้องเล็ก ครีบหางเว้าลึกแฉกมนป้าน ตัวผู้มีหนวดเรียวสั้น ตัวเมียมีหนวดเส้นใหญ่ปลายแบนและยาวถึงบริเวณหลัง สีลำตัวมีสีเทาอ่อนอมฟ้า หนังบางค่อนข้างใส ครีบสีจางขอบครีบหางสีคล้ำ ส่วนหัวมีสีแดงเรื่อโดยเฉพาะบริเวณจะงอยปาก จึงเป็นที่มาของชื่อ (ดัง เป็นภาษาอีสานแปลว่า จมูก) มีขนาดประมาณ 30–40 เซนติเมตร
อาหารได้แก่ หอย, ไส้เดือนน้ำ, กุ้งขนาดเล็ก มีพฤติกรรมขณะว่ายน้ำจะยื่นหนวดและกระดิกถี่ ๆ  เพื่อเป็นการสัมผัส พบเฉพาะแม่น้ำโขงเท่านั้น
ถูกจับขึ้นมาขายครั้งละมาก ๆ ในบางฤดูกาลของจังหวัดริมแม่น้ำโขง ตั้งแต่จังหวัดเชียงรายถึงอุบลราชธานี เนื้อมีรสชาติดี มักบริโภคโดยการปรุงสด
ปลาดังแดง มีชื่อเรียกอีกชื่อนึงว่า "เจ๊ก"
ดูเพิ่ม

ปลาสายยู
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาดังแดง
พระเจ้าโลเชงเยน

พระเจ้าโลเชงเยน(จีน: 邏盛炎) หรือ พระเจ้าโลเชง(邏盛) เป็นขุนหลวงแห่งเหม่งแซ(蒙舍詔)ที่ 2 เป็นพระโอรสของพระเจ้าสีนุโล ทรงครอง ราชย์ช่วงปี พ.ศ. 1217–1255 (ค.ศ. 674–712)
ปลาหมอกิบเบโรซ่า

| ปลาหมอกิบเบโรซ่า |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Cichlidae
วงศ์ย่อย:: Pseudocrenilabrinae
สกุล:: Cyphotilapia
สปีชีส์:: C.  gibberosa
ชื่อทวินาม
Cyphotilapia gibberosa Takahashi & Nakaya, 2003

ปลาหมอกิบเบโรซ่า (ชื่อวิทยาศาสตร์: Cyphotilapia gibberosa) ปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) จัดอยู่ในสกุล Cyphotilapia ซึ่งเป็นสกุลเดียวกับปลาหมอฟรอนโตซ่า (C. frontosa) ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี โดยถูกอนุกรมวิธานในปี ค.ศ. 2003 ซึ่งเป็นระยะเวลาครบ 100 ปีพอดีของการอนุกรมวิธานปลาหมอฟรอนโตซ่า
เป็นปลาที่เลี้ยงลูกและอมลูกปลาในปากเพื่อความปลอดภัยเหมือนปลาหมอฟรอนโตซ่า และปลาหมอสีส่วนใหญ่ โดยมีความแตกต่างกันจากปลาหมอฟรอนโตซ่าที่จำนวนเกล็ดข้างลำตัว ที่ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะมีจำนวนเกล็ดประมาณ 33–35 ชิ้น ขณะที่ปลาหมอกิบเบโรซ่ามีประมาณ 34–36 ชิ้น และเกล็ดบริเวณเส้นประบริเวณลำตัว 2 เส้น คือ เส้นบนและเส้นล่าง ที่ย้อนขึ้นไปบริเวณส่วนหัว เกล็ดในบริเวณระหว่างเส้น 2 เส้นนั้น  ปลาหมอกิบเบโรซ่าจะมีจำนวนเกล็ด 3 ชิ้น ในขณะที่ ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะมีเพียง 2 ชิ้น มีแถบบนลำตัวทั้งหมด 6 แถบ
พบกระจายพันธุ์เฉพาะในทะเลสาบแทนกันยีกา เหมือนปลาหมอฟรอนโตซ่า โดยจะพบทางทางใต้ของทะเลสาบ แถบชายฝั่งตะวันออกและทางฝั่งตะวันตก และพบในระดับน้ำลึกประมาณ 34 เมตร ขณะที่ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะอยู่ในระดับน้ำตื้นกว่า
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cyphotilapia gibberosa ที่วิกิสปีชีส์
พระเจ้าโอมูกาเบอึนตาเรที่ 6

| พระเจ้าโอมูกาเบอึนตาเรที่ 6> พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอันโกเล ประเทศยูกันดา |
| --- | --- |
ครองราชย์: 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536
รัชกาลถัดไป: ยังอยู่ในราชสมบัติ
ประสูติ: 10 มกราคม พ.ศ. 2483
สวรรคต: 14 ตุลาคม พ.ศ. 2554
พระอัครมเหสี: สมเด็จพระราชินีเดนนิส คเวซิ
พระเจ้าโอมูกาเบอึนตาเรที่ 6
ราชวงศ์: ราชวงศ์บาฮินดา
พระเจ้าโอมูกาเบอึนตาเรที่ 6 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอันโกเล ประเทศยูกันดา พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ตามประเพณีการสืบตำแหน่งผู้ปกครองอาณาจักรของยูกันดา
พระบรมราชสมภพเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2483 เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536
พระเจ้าโอมูกาเบอึนตาเรที่ 6 ทรงราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีเดนนิส คเวซิ
Erigone

| Erigone |
| --- | --- |

Erigone atra เพศผู้

Erigone dentipalpis

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ชั้น:: Arachnida
อันดับ:: Araneae
อันดับย่อย:: Araneomorphae
วงศ์:: Linyphiidae
วงศ์ย่อย:: Erigoninae
สกุล:: Erigone Audouin, 1826

Especies
 Véase texto
Erigone เป็นสกุลของแมงมุมของอันดับย่อย Araneomorphae และอยู่ในวงศ์ของ Linyphiidae เป็นสิ่งมีชีวิตกินเนื้อ ล่าเหยื่อแบบแมลงขนาดเล็กและแมลงวัน มีถิ่นกำเนิดในทวีปเอเชีย, โอเชียเนีย, ทวีปอเมริกาเหนือ, ทวีปยุโรป, และในทวีปแอฟริกา
ลักษณะทางกายภาพ

แมงมุมสีดำเข้ม ส่วนใหญ่ขาทั้งแปดจะมีสีน้ำตาลอ่อน น้ำตาลเข้ม จนกระทั่งมีสีดำ ขึ้นกับภูมิประเทศที่อยู่อาศัย
แหล่งที่พบ

Erigone มีมีถิ่นกำเนิดในทวีป อเมริกาเหนือ, ยุโรป, เอเชีย, แอฟริกาและโอเชียเนีย
สายพันธุ์ุ

พบสายพันธุ์จำนวนมากกระจายอยู่ทั่วทุกมุมโลก รายละเอียดดังนี้
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ A

Erigone albescens Banks, 1898
Erigone aletris Crosby & Bishop, 1928
Erigone allani Chamberlin & Ivie, 1947
Erigone alsaida Crosby & Bishop, 1928
Erigone angela Chamberlin & Ivie, 1939
Erigone antarctica Simon, 1884
Erigone antegona Chickering, 1970
Erigone aptuna Chickering, 1970
Erigone arctica (White, 1852)
Erigone arcticola Chamberlin & Ivie, 1947
Erigone arctophylacis Crosby & Bishop, 1928
Erigone aspura Chamberlin & Ivie, 1939
Erigone atra Blackwall, 1833
Erigone autumnalis Emerton, 1882
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ B

Erigone barrowsi Crosby & Bishop, 1928
Erigone benes Chamberlin & Ivie, 1939
Erigone bereta Chickering, 1970
Erigone bhamoensis Thorell, 1898
Erigone bifurca Locket, 1982
Erigone birmanica Thorell, 1895
Erigone blaesa Crosby & Bishop, 1928
Erigone brevipes Tu & Li, 2004
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ C

Erigone canthognatha Chamberlin & Ivie, 1935
Erigone chiridota Thorell, 1895
Erigone clavipalpis Millidge, 1991
Erigone coloradensis Keyserling, 1886
Erigone convalescens Jocqué, 1985
Erigone cristatopalpus Simon, 1884
Erigone crosbyi Schenkel, 1950
Erigone crucifera Thorell, 1895
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ D

Erigone decens Thorell, 1871
Erigone dentichelis Miller, 1970
Erigone denticulata Chamberlin & Ivie, 1939
Erigone dentigera O. Pickard-Cambridge, 1874
Erigone dentipalpis (Wider, 1834)
Erigone dentosa O. Pickard-Cambridge, 1894
Erigone digena Chickering, 1970
Erigone dipona Chickering, 1970
Erigone dumitrescuae Georgescu, 1969
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ E

Erigone edentata Saito & Ono, 2001
Erigone eisenschmidti Wunderlich, 1976
Erigone ephala Crosby & Bishop, 1928
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ F

Erigone fasciata Thorell, 1898
Erigone fellita Keyserling, 1886
Erigone fluctuans O. Pickard-Cambridge, 1875
Erigone fluminea Millidge, 1991
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ G

Erigone gibbicervix Thorell, 1898
Erigone grandidens Tu & Li, 2004
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ H

Erigone himeshimensis Strand, 1918
Erigone hydrophytae Ivie & Barrows, 1935
Erigone hypenema Crosby & Bishop, 1928
Erigone hypoarctica Eskov, 1989
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ I

Erigone infernalis Keyserling, 1886
Erigone irrita Jocqué, 1984
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ J

Erigone jaegeri Baehr, 1984
Erigone jugorum Simon, 1884
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ K

Erigone koratensis Strand, 1918
Erigone koshiensis Oi, 1960
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ L

Erigone lata Song & Li, 2008
Erigone longipalpis (Sundevall, 1830)
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ M

Erigone malvari Barrion & Litsinger, 1995
Erigone marina L. Koch, 1882
Erigone matanuskae Chamberlin & Ivie, 1947
Erigone miniata Baert, 1990
Erigone mollicula Thorell, 1898
Erigone monterreyensis Gertsch & Davis, 1937
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ N

Erigone neocaledonica Kritscher, 1966
Erigone nepalensis Wunderlich, 1983
Erigone nigrimana Thorell, 1875
Erigone nitidithorax Miller, 1970
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ O

Erigone occipitalis Thorell, 1895
Erigone ostiaria Crosby & Bishop, 1928
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ P

Erigone palustris Millidge, 1991
Erigone paradisicola Crosby & Bishop, 1928
Erigone pauperula (Bösenberg & Strand, 1906)
Erigone personata Gertsch & Davis, 1936
Erigone poeyi Simon, 1897
Erigone praecursa Chamberlin & Ivie, 1939
Erigone prominens Bösenberg & Strand, 1906
Erigone promiscua (O. Pickard-Cambridge, 1873)
Erigone pseudovagans Caporiacco, 1935
Erigone psychrophila Thorell, 1871
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ R

Erigone reducta Schenkel, 1950
Erigone remota L. Koch, 1869
Erigone rohtangensis Tikader, 1981
Erigone rutila Millidge, 1995
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ S

Erigone sagibia Strand, 1918
Erigone sagicola Dönitz & Strand, 1906
Erigone simillima Keyserling, 1886
Erigone sinensis Schenkel, 1936
Erigone sirimonensis Bosmans, 1977
Erigone spadix Thorell, 1875
Erigone strandi Kolosváry, 1934
Erigone stygia Gertsch, 1973
Erigone svenssoni Holm, 1975
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ T

Erigone tamazunchalensis Gertsch & Davis, 1937
Erigone tanana Chamberlin & Ivie, 1947
Erigone tenuimana Simon, 1884
Erigone tepena Chickering, 1970
Erigone tirolensis L. Koch, 1872
Erigone tolucana Gertsch & Davis, 1937
Erigone tristis (Banks, 1892)
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ U

Erigone uintana Chamberlin & Ivie, 1935
Erigone uliginosa Millidge, 1991
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ V

Erigone viabilis Chamberlin & Ivie, 1933
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ W

Erigone watertoni Simon, 1897
Erigone welchi Jackson, 1911
Erigone whitneyana Chamberlin & Ivie, 1935
Erigone whymperi O. Pickard-Cambridge, 1877
Erigone wiltoni Locket, 1973
สายพันธุ์ุ > กลุ่มสปีชีส์ Z

Erigone zabluta Keyserling, 1886
Erigone zheduoshanensis Song & Li, 2008
Erigone zographica Crosby & Bishop, 1928
บรรณานุกรม

Tamerlan Thorell 1895: Descriptive catalogue of the spiders of Burma
แหล่งข้อมูลอื่น

Erigone[ลิงก์เสีย] บน Catalogueoflife
Erigone เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน บน Fauna Europaea
ปลาจีดเขมราฐ

| ปลาจีดเขมราฐ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Heteropneustidae
สกุล:: Heteropneustes
สปีชีส์:: H.  kemratensis
ชื่อทวินาม
Heteropneustes kemratensis (Fowler, 1937)

ชื่อพ้อง
 Clarisilurus kemratensis Fowler, 1937
ปลาจีดเขมราฐ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Heteropneustes kemratensis) เป็นปลาน้ำจืดในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) ในวงศ์ปลาจีด (Heteropneustidae)
ปลาจีดเขมราฐ มีลักษณะลำตัวคล้ายปลาดุกที่อยู่ในสกุล Clarias แต่มีส่วนหัวที่แบนราบกว่า ตาและปากมีขนาดเล็ก มีหนวดยาว 4 คู่ ด้านหลังมีครีบหลังอันเล็ก ไม่มีครีบไขมันเช่นปลาในอันดับปลาหนังอื่น ๆ  ครีบก้นยาว ครีบหางมีขนาดเล็กและปลายมน ครีบอกมีก้านแข็งแรงและแหลมคม ลำตัวมีสีน้ำตาลแดง ท้องสีขาวจาง และข้างลำตัวมีแถบสีขาวจาง ขนาดโตเต็มที่ประมาณ  15 เซนติเมตร พบใหญ่สุดได้ถึง 1 ฟุต
นิยมอยู่เป็นฝูงใหญ่ โดยที่ครีบอกมีพิษที่ร้ายแรงกว่าปลาดุกในสกุล Clarias พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำต่าง ๆ เช่น แม่น้ำและหนองคลองบึงต่าง ๆ  ในภาคกลาง, ภาคอีสานและภาคใต้ของประเทศไทย  โดยมีชื่อเรียกในภาษาใต้ว่า "ปลาเมง"
นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาเศรษฐกิจในบ่อในภาคใต้ เนื้อมีรสชาติอร่อย ขณะที่สถานภาพของปลาที่พบในธรรมชาติของภาคกลาง ใกล้จะสูญพันธุ์แล้ว
ดูเพิ่ม

ปลาจีดอินเดีย
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาจีดเขมราฐ
ปลาหนามหลัง

| ปลาหนามหลัง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
สกุล:: Mystacoleucus
สปีชีส์:: M.  marginatus
ชื่อทวินาม
Mystacoleucus marginatus Valenciennes, 1842

ปลาหนามหลัง เป็นชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Mystacoleucus marginatus    อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)  มีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์นี้ทั่วไป แต่ลำตัวแบนข้างมากกว่า ครีบหลังสูงปานกลาง ก้านครีบหลังมีหยักที่ขอบด้านท้าย ที่โคนครีบหลังด้านหน้าสุดมีหนามแหลมสั้นยื่นออกมาทางข้างหน้า ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญของปลาสกุลนี้  และเป็นที่มาของชื่อ มีเกล็ดใหญ่คลุมตัว ครีบก้นสั้น ครีบหางเว้าลึก ตัวมีสีเงินอมเหลืองอ่อน ขอบเกล็ดด้านบนมีสีคล้ำ บางเกล็ดบนลำตัวจึงดูเหมือนเป็นขีดสั้น ๆ ประที่ด้านข้าง ครีบมีสีเหลืองอ่อนหรือส้ม และขอบครีบด้านท้ายมีสีคล้ำ เมื่อติดอวนหรือตาข่ายจะปลดออกได้ยาก เพราะหนามแหลมที่ครีบหลัง  มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 8-10 เซนติเมตร ใหญ่สุดที่พบ 15 เซนติเมตร
พบชุกชุมในแม่น้ำสายใหญ่และแหล่งน้ำนิ่งทั่วประเทศ โดยอาศัยอยู่ทุกระดับของน้ำเป็น จัดเป็นปลาที่มีราคาถูก นำมาทำปลาร้าหรือปรุงสด และถูกเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย
ปลาหนามหลังมีชื่อเรียกที่ต่างออกไปตามถิ่นต่าง ๆ เช่น "ปลาขี้ยอก" หรือ "ปลาหนามบี้" ในภาคอีสาน "ปลาหญ้า" ในภาคใต้ ที่เขตแม่น้ำน่านเรียก "ปลาหนามไผ่" หรือ "ปลาหนามแต๊บ" เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาหนามหลัง
ประเทศกานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศกานา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกานาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 14 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 4 | 5 | 9 |
|  มวยสากลสมัครเล่น | 1 | 0 | 1 |
|  ยูโด | 0 | 1 | 1 |
|  ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
|  ยกน้ำหนัก | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 7 | 7 | 14 |