stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อัชชินดะเฆาะฮ์

| อัชชินดะเฆาะฮ์ |
| --- | --- |
ชุมชน
วังของชัยค์ซะอีด อาล มักตูมเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ในอัชชินดะเฆาะฮ์
พิกัด:  25°16′05″N 55°17′24″E﻿ / ﻿25.26802°N 55.29001°E﻿ / 25.26802; 55.29001
ประเทศ: สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
รัฐ: ดูไบ
เมือง: ดูไบ
ก่อตั้ง: คริสต์ทศวรรษ 1830
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 0.26 ตร.กม. (0.10 ตร.ไมล์)
ประชากร(ค.ศ. 2000)
 • ทั้งหมด: 16 คน
จำนวนประชากร: 311
อัชชินดะเฆาะฮ์ (อาหรับ: الشندغة) เป็นย่านหนึ่งในใจกลางเมืองดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ระหว่าง ค.ศ. 1912–1958 ชัยค์ซะอีด อาล มักตูม ผู้นำดูไบในขณะนั้นเคยประทับอยู่ที่นี่ ปัจจุบันที่ประทับของพระองค์เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์
อังเดร เบอร์โต

| อังเดร เบอร์โต |
| --- | --- |
เกิด: อังเดร ไมเคิล เบอร์โต  (1983-09-07) กันยายน 7, 1983 (41 ปี)
สัญชาติ:  อเมริกัน
สถิติ
เทรนเนอร์: {{{trainer}}}
รูปแบบการชก: ออร์โธด็อกซ์
 
อังเดร เบอร์โต (อังกฤษ: Andre Berto) มีชื่อเต็มว่า อังเดร ไมเคิล เบอร์โต (Andre Michael Berto) เกิดเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1983 ที่  ไมอามี รัฐฟลอริดา  เป็นนักมวยชาวอเมริกันเชื้อสายเฮติเจ้าของฉายา The Beast
ได้แชมป์โลกในรุ่นเวลเตอร์เวท ของสภามวยโลก (WBC) มาในปี ค.ศ. 2008 ด้วยการเอาชนะทีเคโอยกที่ 7 มิเกล แองเจิล รอดดิเกวซ นักมวยชาวเม็กซิกัน
ในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2011   เบอร์โตก็จะได้ขึ้นชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกกับ  เชน มอสลีย์  ที่  ลาสเวกัส
แต่ต่อมาเบอร์โตได้ออกมาประกาศขอเลื่อนการชกครั้งนี้ออกไปเนื่องจากสภาวะจิตใจที่ย่ำแย่ของเบอร์โตจากการสูญเสียญาติในเหตุการณ์แผ่นดินไหวทีเฮติ
ต่อมาในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2012 เบอร์โตได้เป็นแชมป์โลกในรุ่นเวลเตอร์เวท ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) เมื่อเป็นฝ่ายชนะทีเคโอ เดยาน ซาเวค นักมวยชาวสโลวีเนีย ในยกที่ 5 เมื่อซาเวคถูกหมัดของเบอร์โตจนเป็นแผลแตกขนาดใหญ่ ทำให้กรรมการยุติการชก ในการชกที่รัฐมิสซิสซิปปี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ส่วนตัว เก็บถาวร 2011-09-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วาสนา พูนผล

| วาสนา พูลผล |
| --- | --- |
เกิด: 16 สิงหาคม พ.ศ. 2513 (54 ปี) วาสนา พูลผล
อาชีพ: นักแสดง นางแบบ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2534 – ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ป้อม – เวลาในขวดแก้ว (2534)  อรอุมา  – สยึ๋มกึ๋ย (2534)   แอน – รองต๊ะแล่บแปล๊บ  (2535)   เจ้านางปิ่นมณี – เพลิงพระนาง (2539)
ฐานข้อมูล
ThaiFilmDb
วาสนา พูลผล (ชื่อเล่น แอน; เกิด 16 สิงหาคม พ.ศ. 2513) เป็นนักแสดงชาวไทย-สหรัฐอเมริกา
ประวัติ

วาสนาเกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2513 มีพี่ 3 คน สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนแสนยานุกรวิทยา และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ ก่อนที่จะย้ายตามพี่ชายไปเรียนที่เกาะไต้หวัน 3 ปี โดยเข้าเรียนโรงเรียนหญิงล้วนที่ใช้ภาษาจีนกลางก่อน ต่อด้วยโรงเรียนนานาชาติ จากนั้นจึงกลับเมืองไทยและสอบเทียบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่โรงเรียนมักกะสันพิทยา
วาสนาเริ่มเข้าสู่วงการตั้งแต่วัยรุ่น ด้วยการถ่ายแบบโดยเริ่มจากนิตยสารแพรว ตามด้วยนิตยสารแฟชั่นเล่มอื่น ๆ รวมทั้งงานโฆษณาต่าง ๆ เช่น เจลและมูสแต่งผม Pucelle, ผ้าอนามัยโซฟี, ยีนส์ Rena, สารให้ความหวาน Pal Sweet, John Henry ฯลฯ อีกทั้งยังเริ่มแสดงมิวสิกวีดีโอให้กับวงไมโครในเพลง "เติมน้ำมัน" และวงนูโวในเพลง "สัญชาตญาณบอก"
ต่อมาได้ถูกชักชวนเข้าสู่วงการภาพยนตร์โดยคุณประยูร วงษ์ชื่น ให้มาแสดงภาพยนตร์เรื่อง เวลาในขวดแก้ว (2534) โดยรับบทเป็น "จ๋อม" ร่วมกับนฤเบศร์ จินปิ่นเพชร, ปวีณา ชารีฟสกุล และ จิตต์โสภิณ ลิมปิสวัสดิ์ จากนั้นจึงมีผลงานภาพยนตร์ตามมาพักหนึ่ง อาทิ เช่น สยึ๋มกึ๋ย (2534) ที่สร้างโดยคุณธนิต จิตต์นุกูล (ปื๊ด)โดยแสดงคู่กับสุรศักดิ์ วงศ์ไทย ต่อด้วยภาพยนตร์ของค่ายอาร์เอส รองต๊ะแล่บแปล๊บ (2535) คู่กับทัช ณ ตะกั่วทุ่ง ที่เธอได้ร้องเพลงประกอบเพลง เกิดมาเพื่อเธอ ในภาพยนตร์เรื่องนี้อีกด้วย และในปี 2536 ได้กลับมาแสดงภาพยนตร์เรื่อง เพื่อนซื่อพาก๊อง ของคุณประยูร วงศ์ชื่นอีกครั้งโดยแสดงคู่กับจักรพรรณ อาบครบุรี ต่อมาได้เข้าสู่วงการละครโดยรับบทนำในช่วงแรก ตามด้วยบทสมทบซึ่งเป็นบทรองและบทร้ายจนถึงปัจจุบัน
อีกทั้งยังมีกิจการส่วนตัวเป็นร้านขายสินค้าเด็กที่ห้างตรีนิตี้มอลล์ ซอยละลายทรัพย์ สีลม
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| พ> ศ. | เรื่อง | รับบท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2536 | สูตรรัก รหัสลับ |  | ช่อง 9 |
| 2536 | น้ำตาหยดสุดท้าย | ปาลชาติ | ช่อง 3 |
| 2536 | ดวงใจแม่ | รดา | ช่อง 3 |
| 2537 | ขบวนการสู้ผีไม่มีถอย |  | ช่อง 3 |
| 2537 | เพลิงรักเพลิงแค้น | อันธิกา (อ้น) | ช่อง 3 |
| 2537 | หนาวน้ำตา | ระริน | ช่อง 5 |
| 2537 | ทหารเสือพระนเรศวร |  | ช่อง 5 |
| 2538 | เท้งเต้ง | อรพิม | ช่อง 5 |
| 2538 | เทพบุตร ต๊ะ ติ๊ง โหน่ง | สุดหทัย | ช่อง 9 |
| 2538 | เรือมนุษย์ | ชุดา | ช่อง 3 |
| 2538 | พิษพยาบาท | ครูป่าน | ช่อง 3 |
| 2539 | เยี่ยมวิมาน | เปมิกา (ปริม) | ช่อง 3 |
| 2539 | เพลิงพระนาง | เจ้านางปิ่นมณี | ช่อง 5 |
| 2540 | เขมรินทร์ อินทิรา | (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2541 | ความรักกับเงินตรา | ติ | ช่อง 3 |
| 2541 | เมียแต่ง | ปรุงฉัตร | ช่อง 3 |
| 2541 | พ่อปลาไหล | พี่ใหญ่ | ช่อง 3 |
| 2541 | ผีพยาบาท | โอปอล์ / ปอ | ช่อง 5 |
| 2541 | หัวใจทระนง |  | ช่อง 5 |
| 2541 | พ่อม่ายทีเด็ด | (รับเชิญ) | ช่อง 7 |
| 2541 | กระท่อมโสมจันทร์ |  | ช่อง 7 |
| 2542 | เมียหลวง | อนงค์นารถ | ช่อง 3 |
| 2542 | เพียงแค่ใจเรารักกัน | ดวงมาศ | ช่อง 5 |
| 2543 | หัวใจสองภาค | ลินจง | ช่อง 7 |
| 2544 | เงาปริศนา | ประภา | ช่อง 7 |
| 2544 | ไม้แปลกป่า | คุณสี่ | ช่อง 3 |
| 2545 | แชมเปี้ยนสะบัดช่อ |  | ช่อง 3 |
| 2545 | ผีขี้เหงา | แม่นางเอก / แม่ของนัท | ช่อง 7 |
| 2546 | กษัตริยา | เจ้านางมิ่งแก้ว | ช่อง 5 |
| 2547 | มหาราชกู้แผ่นดิน | เจ้านางมิ่งแก้ว | ช่อง 5 |
| 2548 | สาวเต็มพิกัด | กาญจนา | ช่อง 7 |
| 2550 | มณีดิน | นฤมล | ช่อง 3 |
| 2552 | พ่อมาลัยริมทาง | คุณหญิงลลิตา | ช่อง 3 |
| 2554 | สุดหัวใจเจ้าชายเทวดา | ประไหมสุหรี (นิหลาอระตา) | ช่อง 9 |
| 2555 | ดุจดาวดิน | คุณหญิงวิมลวรรณ | ช่อง 7 |
| 2556 | บอดี้การ์ดสาว | เรณู เดชโชดม | ช่อง 7 |
| 2556 | พรมแดนหัวใจ | คุณนายนลินี | ช่อง 7 |
| 2557 | ล่ารักสุดขอบฟ้า | เทวี | ช่อง 7 |
| 2558 | แผนรักฉบับออร์แกนิค | แม่ของสลิตา (รับเชิญ) | ทรูโฟร์ยู |
| 2558 | หัวใจปฐพี | จรีจันทร์ (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2558 | ห้องหุ่น | พิไล | ช่อง 3 |
| 2559 | อตีตา | คุณหญิงลัดดา | ช่อง 7 |
| 2560 | เพชรกลางไฟ | หม่อมเอื้อน | ช่อง 3 |
| 2560 | เพลิงบุญ | คุณผ่องใส | ช่อง 3 |
| 2560 | รักร้าย | คุณหญิงมะลิทอง | ช่อง 3 |
| 2561 | นายร้อยสอยดาว | คุณหญิงพิมพ์ผกา | ช่อง 5 |
| 2561 | เมืองมายา Live ตอน มายารัก On Lie | แม่ของเข็ม | ช่องวัน |
| 2561 | สงครามนักปั้น | ภัทรา (แพท) | ช่องวัน |
| 2561 | รูปทอง | เจียระไน (จิ๊ด) | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2562 | รักนี้หัวใจเราจอง | คุณหญิงโสมประภา | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2562 | สงครามนักปั้น ซีซั่น 2 | ภัทรา (แพท) | ช่องวัน |
| 2562 | กลลวงทวงหนี้รัก | วลัย | ช่อง 3 |
| 2562 | ลับลวงใจ | อนงค์นาถ | ช่อง 3 |
| 2562 | ลิขิตแห่งจันทร์ | แม่เฉลา | ช่อง 3 |
| 2562 | เฮฮาเมียนาวี | คุณหญิงรัศมี | ช่อง 3 |
| 2563 | เมียอาชีพ | จารุณี | ช่อง 3 |
| 2564 | แม่ครัวคนใหม่ | พิศสมร (รับเชิญ)​ | ช่อง 3 |
| 2564 | แด่คุณพ่อด้วยแข้งขวา | ศศิ (รับเชิญ) | ไทยรัฐทีวี |
| 2565 | เพชฌฆาตจันทร์เจ้า | เฉิดโฉม | ช่อง 3 |
| 2565 | สาปซ่อนรัก | เจิน (ซ้อใหญ่) | ช่อง 3 |
| 2565 | Vice Versa รักสลับโลก | แม่ของเทสส์ | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2566 | นางนาค สะใภ้พระโขนง | แม่ทองคำ | เวิร์คพอยท์ |
| 2566 | ฟางเล่นไฟ | คุณนายเข็มทราย | โมโนแม็กซ์,โมโน 29 |
| 2567 | Yesterday Wife คุณเมีย...ตลอดไป | พิรุณทิพย์ | True ID |
| 2568 | แม่เลี้ยง | กันตา (รับเชิญ)​ | ช่อง 3 |
ผลงาน > ภาพยนตร์

เวลาในขวดแก้ว (2534)
สยึ๋มกึ๋ย (2534)
รองต๊ะแล่บแปล๊บ (2535)
เพื่อนซื่อพาก๊อง (2536)
มึงกู เพื่อนกันจนวันตาย (2554)
4 KINGS 2 (2566)
ผลงาน > งานเพลง

ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ รองต๊ะแล่บแปล๊บ เพลง "เกิดมาเพื่อเธอ" (2535)
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

ขอโทษ ของ เสกสรร ชัยเจริญ (2531)
เติมน้ำมัน ของ ไมโคร (2532)
สัญชาตญาณบอก ของ นูโว (2533)
น่าอาย ของ ฟอร์เอฟเวอร์ (2534)
ตะเกียงวิเศษ ของวง ไอเฟล (2534)
ผลงาน > โฆษณา

สบู่ลักส์
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี

| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี |
| --- | --- |
พระราชลัญจกร
ตราประจำพระองค์
การทูล: His Majesty (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesty (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 (อิตาลี: Vittorio Emanuele II; พระนามเต็ม: Vittorio Emanuele Maria Alberto Eugenio Ferdinando Tommaso di Savoia; 14 มีนาคม 1820 – 9 มกราคม 1878) เป็นกษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย ตั้งแต่ ค.ศ. 1849 ถึง 17 มีนาคม ค.ศ. 1861 เมื่อเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีและกลายเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกของอิตาลีที่เป็นอิสระและรวมกันเป็นหนึ่ง ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ซึ่งครองราชย์จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1878 การยืมจากชื่อภาษาละตินเก่าว่า Pater Patriaeของจักรพรรดิโรมัน ชาวอิตาลีถวายพระราชสมัญญานามว่า บิดาแห่งปิตุภูมิ (อิตาลี: Padre della Patria)
พระราชประวัติ

พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 พระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1820 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าการ์โล อัลแบร์โตแห่งซาร์ดิเนีย และ มารีอา เทรีซาแห่งออสเตรียในที่สุดวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1861 ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย สามารถรวบรวมรัฐต่าง ๆ ให้เป็นหนึ่งเดียวและสถาปนาราชอาณาจักรอิตาลีได้สำเร็จ พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 จึงขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์อิตาลีพระองค์แรก และสวรรคตเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1878 ขณะพระชนมายุได้ 58 พรรษา
ดูเพิ่ม

การรวมชาติอิตาลี
จูเซปเป การีบัลดี
จูเซปเป มัซซีนี
เคานต์แห่งกาวูร์
อนุสัญญาเดือนกันยายน
พระราชานุสาวรีย์พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2
รายชื่อนักล่าสัตว์ในเกมใหญ่
แหล่งข้อมูลอื่น

Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Victor Emmanuel II." . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 28 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
Mack Smith, Denis, 1920-2017. (1972). [Victor Emanuel, Cavour and the Risorgimento.] Vittorio Emanuele II. (Traduzione ... di Jole Bertolazzi.). Laterza. OCLC 504679452.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
Thayer, William Roscoe (1911). The Life and Times of Cavour vol 1. old interpretations but useful on details; vol 1 goes to 1859]; volume 2 online covers 1859–62
Del Boca, Lorenzo (1998). Maledetti Savoia. Casale Monferrato: Piemme.
Gasparetto, Pier Francesco (1984). Vittorio Emanuele II. Milan: Rusconi.
Mack Smith, Denis (1995). Vittorio Emanuele II. Milan: Mondadori.
Pinto, Paolo (1997). Vittorio Emanuele II: il re avventuriero. Milan: Mondadori.
Rocca, Gianni (1993). Avanti, Savoia!: miti e disfatte che fecero l'Italia, 1848–1866. Milan: Mondadori.
ผลงานเกี่ยวกับ/โดย พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
External link: Genealogy of recent members of the House of Savoy
View of Venezia Square Victor Emmanuel II monument
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| การ์โล อัลแบร์โต |  |   กษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย  (23 มีนาคม ค.ศ. 1849 – 17 มีนาคม ค.ศ. 1861) |  | สถาปนาราชอาณาจักรอิตาลี |
| สถาปนาราชอาณาจักรอิตาลี |  |   พระมหากษัตริย์แห่งอิตาลี  (17 มีนาคม ค.ศ. 1861 – 9 มกราคม ค.ศ. 1878) |  | อุมแบร์โตที่ 1 |
| ด ค กพระมหากษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย |
| --- | --- | --- |
|  วิตโตรีโอ อาเมเดโอที่ 2 (1720–1730)  คาร์โล เอมมานูเอลที่ 3 (1730–1773)  วิตโตรีโอ อมาเดโอที่ 3 (1773–1796)  คาร์โล เอมมานูเอลที่ 4 (1796–1802)  วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 1 (1802–1821)  คาร์โล เฟลิกซ์ (1821–1831)  คาร์โล อัลเบอร์โต (1831–1849)  วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 (1849–1861)  |  วิตโตรีโอ อาเมเดโอที่ 2 (1720–1730)  คาร์โล เอมมานูเอลที่ 3 (1730–1773)  วิตโตรีโอ อมาเดโอที่ 3 (1773–1796)  คาร์โล เอมมานูเอลที่ 4 (1796–1802)  วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 1 (1802–1821)  คาร์โล เฟลิกซ์ (1821–1831)  คาร์โล อัลเบอร์โต (1831–1849)  วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 (1849–1861)  |  |
| ด ค กพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลี (ค> ศ. 1861–1946) |
| --- | --- | --- |
|  วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 (1861–1878)  อุมแบร์โตที่ 1 (1878–1900)  วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 (1900–1946)  อุมแบร์โตที่ 2 (1946)  |  วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 (1861–1878)  อุมแบร์โตที่ 1 (1878–1900)  วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 (1900–1946)  อุมแบร์โตที่ 2 (1946)  |  |
ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก

| ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยมหิดล |
| --- | --- |
Golden Jubilee Medical Center



ประเภท: โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย
ที่ตั้ง: ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยมหิดล 888 หมู่ 6 ต.ศาลายา อ.พุทธมณฑล จ.นครปฐม 73170
ข้อมูลทั่วไป
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2534
สังกัด: คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
ผู้อำนวยการ: รองศาสตราจารย์ นายแพทย์ธีระ กลลดาเรืองไกร
จำนวนเตียง: 108
เว็บไซต์: 
ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก เป็นโรงพยาบาลของรัฐ สังกัดคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล ตั้งอยู่ ณ มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม เป็นโรงพยาบาลลำดับที่ 4 นับลำดับจากโรงพยาบาลในสังกัดจำนวน 3 แห่งคือ โรงพยาบาลศิริราช โรงพยาบาลรามาธิบดี และโรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน
ประวัติ

ในปี พ.ศ. 2534 โดยท่านอธิการบดีในขณะนั้น คือ ศาสตราจารย์นายแพทย์ ประดิษฐ์ เจริญไทยทวี ได้เสนอโครงการจัดตั้งโครงการสถาบันทางการแพทย์และทันตกรรม ขึ้นเพื่อตอบสนองการขยายตัวและรองรับงานบริการเพื่อความเป็นเลิศด้านการเรียนการสอนที่มีความเฉพาะทางมากขึ้น โดยในหลักการเบื้องต้นได้พิจารณาให้มีการบริการและการเรียนการสอนที่แตกต่างหรือต่อเนื่องจากโรงพยาบาลทั้ง 3 แห่ง ที่อยู่ในสังกัดมหาวิทยาลัยมหิดล
ในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช  ทรงครองสิริราชสมบัติครบ ๕๐ ปี อธิการบดีในขณะนั้น คือ ศาสตราจารย์นายแพทย์ อรรถสิทธิ์  เวชชาชีวะ  จึงได้กราบบังคลทูลขอพระราชทานนำชื่อ “กาญจนาภิเษก” มาเป็นชื่ออาคารและได้รับพระราชทานชื่ออาคารนี้ว่า “ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก” โดยมีชื่อภาษาอังกฤษดังนี้ “Golden Jubilee Medical Center”
ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2544 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี เสด็จแทนพระองค์เพื่อทรงวางศิลาฤกษ์  ซึ่งนับได้ว่า ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก เป็นสถาบันทางการแพทย์อีกแห่งหนึ่งที่สังกัดมหาวิทยาลัยมหิดล โดยเป็นโรงพยาบาลลำดับที่ 4 นับลำดับจากโรงพยาบาลในสังกัดจำนวน 3 แห่งคือ โรงพยาบาลศิริราช โรงพยาบาลรามาธิบดี และโรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน
วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก ย้ายไปสังกัด คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล จากเดิมที่สังกัดสำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
บริการทางการแพทย์ > โรงพยาบาลทันตกรรมมหาจักรีสิรินธร

| --- | --- |
 คลิกนิกทันตกรรมทั่วไปและวิทยาระบบบดเคี้ยว  คลินิกทันตกรรมพิเศษ  คลินิกทันตกรรมเด็ก  คลินิกปริทันตวิทยา,เวชศาสตร์ช่องปาก  คลินิกทันตกรรมหัตถการและเอ็นโดดอนด์  คลินิกทันตกรรมประดิษฐ์:  คลินิกทันตกรรมสหสาขา,ศูนย์ทันตกรรมรากเทียม  คลินิกทันตกรรมจัดฟัน  ศัลยกรรมช่องปากและใบหน้าขากรรไกร  ประดิษฐ์ใบหน้าและขากรรไกร  รังสีวิทยาช่องปากและแมคซิโลเฟเชียล
บริการทางการแพทย์ > แพทย์แผนปัจจุบัน

| --- | --- |
 คลินิกโรคเบาหวาน  คลินิกความดันโลหิตสูง  คลินิกบูรณาการข้อเข่าเสื่อม  คลินิกชะลอไตเสื่อม  คลินิกโรคหัวใจ  คลินิกโรคตา  คลินิกโรคผิวหนัง  คลินิกโรคเด็ก  คลินิกศัลยกรรมทั่วไป:  คลินิกบำบัดความปวด  คลินิกโรคหู คอ จมูก  คลินิกศัลยศาสตร์ทางเดินปัสสาวะ  คลินิกอายุรกรรม  คลินิกศัลยกรรมกระดูกและข้อ  คลินิกโรคข้อและรูมาติซั่ม  คลินิกต่อมไร้ท่อและเมตาบอลิสม  หน่วยตรวจนักศึกษาและประกันสังคมบุคลากร ม.มหิดล
บริการทางการแพทย์ > แพทย์ทางเลือก

คลินิกแพทย์แผนจีน
คลินิกแพทย์แผนไทยประยุกต์
คลินิกโฮมีโอพาธีย์
การบริการวิชาการอื่น ๆ
บริการทางการแพทย์ > เวชศาสตร์ฟื้นฟู

| --- | --- |
 คลินิกลดเกร็งในผู้ป่วยอัมพาต  คลินิกตรวจไฟฟ้าวินิจฉัย  คลินิกเท้า  คลินิกตรวจวินิจฉัยโทรคทางกล้ามเนื้อเอ็นและข้อโดยใช้เครื่อง Ultrasound  คลินิกตรวจวินิจฉัยและทดสอบสมรรถภาพหัวใจ  คลินิกระบบกระดูกและกล้ามเนื้อ  คลินิกระบบประสาท:  คลินิกฟื้นฟูและทดสอบสมรรถภาพหัวใจ  คลินิกธาราบำบัด  คลินิกกายภาพบำบัดเด็ก  คลินิกกิจกรรมบำบัดระบบประสาท  คลินิกกิจกรรมบำบัดกระตุ้นกลืนและฝึกพูด  คลินิกกิจกรรมบำบัดเด็ก
บริการทางการแพทย์ > เสริมสร้างสุขภาพ

คลินิคฟ้าใส
เยี่ยมบ้าน
ศูนย์สุขภาพผู้สูงอายุ
งานระบาดวิทยา
บริการทางการแพทย์ > บูรณาการคลินิก

คลินิกโรคข้อเข่าเสื่อม
บริการทางการแพทย์ > ศูนย์เทคนิคการแพทย์และรังสีเทคนิคนานาชาติ

งานเทคนิคการแพทย์
รังสีวิทยา
บริการทางการแพทย์ > ศูนย์อื่น ๆ

หน่วยไตเทียม
ศูนย์ตรวจสุขภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น

ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยมหิดล เก็บถาวร 2016-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กโรงพยาบาลแห่งคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล |
| --- | --- | --- |
|  โรงพยาบาลศิริราช  โรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์  ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก  ศูนย์วิทยาการเวชศาสตร์ผู้สูงอายุศิริราช  |  โรงพยาบาลศิริราช  โรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์  ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก  ศูนย์วิทยาการเวชศาสตร์ผู้สูงอายุศิริราช  |  |
| ด ค กมหาวิทยาลัยมหิดล |
| --- | --- | --- |
| คณะ |  กายภาพบำบัด  ทันตแพทยศาสตร์  เทคนิคการแพทย์  เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร  พยาบาลศาสตร์  แพทยศาสตร์รามาธิบดี  แพทยศาสตร์ศิริราช  เภสัชศาสตร์  วิทยาศาสตร์  ศิลปศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์  เวชศาสตร์เขตร้อน  สังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์  สัตวแพทยศาสตร์  สาธารณสุขศาสตร์  สิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์  บัณฑิตวิทยาลัย  |  |
| วิทยาลัย |  วิทยาลัยการจัดการ  วิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา  วิทยาลัยนานาชาติ  วิทยาลัยศาสนศึกษา  วิทยาลัยราชสุดา  วิทยาลัยดุริยางคศิลป์  |  |
| สถาบัน |  สถาบันนวัตกรรมการเรียนรู้  สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน  สถาบันวิจัยประชากรและสังคม  สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย  สถาบันโภชนาการ  สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล  สถาบันแห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัว  สถาบันบริหารจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม  |  |
| วิทยาเขต |  กาญจนบุรี  นครสวรรค์  อำนาจเจริญ  |  |
| หน่วยงานอื่น |  โรงเรียนสาธิตนานาชาติ  โรงพยาบาลศิริราช  โรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์  โรงพยาบาลรามาธิบดี  สถาบันการแพทย์จักรีนฤบดินทร์  โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน  ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก  ศูนย์การแพทย์มหิดลบำรุงรักษ์ นครสวรรค์  โรงพยาบาลทันตกรรม  โรงพยาบาลทันตกรรมมหาจักรีสิรินธร  โรงพยาบาลสัตว์ประศุอาทร  โรงพยาบาลปศุสัตว์และสัตว์ป่า ปศุปาลัน  โรงแรมศาลายาพาวิลเลียน  อุทยานธรรมชาติวิทยาสิรีรุกขชาติ  |  |
| สถาบันสมทบ |  ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์  วิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า  วิทยาลัยพยาบาลกองทัพบก  วิทยาลัยพยาบาลกองทัพเรือ  วิทยาลัยพยาบาลทหารอากาศ  |  |
| สถาบันสมทบในอดีต |  วิทยาลัยแพทยศาสตร์กรุงเทพมหานครและวชิรพยาบาล  วิทยาลัยพยาบาลเกื้อการุณย์  วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สถาบันพระบรมราชชนก วิทยาเขตกรุงเทพ  จักรีรัช  ชัยนาท  พระพุทธบาท  ราชบุรี  สระบุรี  สุพรรณบุรี  ชลบุรี  วิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า สถาบันพระบรมราชชนก  โครงการผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท  |  |
| อื่น ๆ |  ประวัติ  บุคคลจากมหาวิทยาลัยมหิดล  วันมหิดล  รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล  ทุนมหิดลวิทยาจารย์  การจัดอันดับ  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย
คาราบีเนอร์ 98คา

ปืนเล็กยาวแบบระบบลูกเลื่อน
|  คาราบีเนอร์ 98 คุส  |
| --- | --- |
Karabiner 98k in mint condition, made in 1940. From the collections of the Swedish Army Museum
ชนิด: ปืนเล็กยาวแบบระบบลูกเลื่อน
แหล่งกำเนิด: นาซีเยอรมนี
บทบาท
ประจำการ: 1935–ปัจจุบัน
ผู้ใช้งาน: See Users
สงคราม: See List of conflicts and wars
ประวัติการผลิต
ช่วงการออกแบบ: 1935
บริษัทผู้ผลิต: Mauser (augmented by several other makers)
ช่วงการผลิต: 1935–45
จำนวนที่ผลิต: 14,600,000+
แบบอื่น: Kriegsmodell, scoped
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 3.7–4.1 kg (8.2–9.0 lb)
ความยาว: 1,110 mm (43.70 in)
ความยาวลำกล้อง: 600 mm (23.62 in)

กระสุน: 7.92×57mm Mauser
การทำงาน: Bolt-action
ความเร็วปากกระบอก: 760 m/s (2,493 ft/s)
ระยะหวังผล: 500 m (550 yd) with iron sights 1,000 m (1,090 yd) with telescopic sight
พิสัยไกลสุด: 4,700 m (5,140 yd) with s.S. Patrone
ระบบป้อนกระสุน: 5-round stripper clip, internal magazine
ศูนย์เล็ง: Iron sights or telescopic sight.
คาราบีเนอร์ 98 คุส (ในภาษาเยอรมัน : Karabiner 98 Kurz หรือในภาษาอังกฤษ : Carbine 98 short", หรือย่อคำว่า คาร์ 98 เค หรือ เค 98 ) เป็นปืนเล็กยาวหรือไรเฟิลแบบระบบลูกเลื่อน ลำกล้องขนาด 7.92×57mm หรือ 8 mm ตลับกระสุนเมาเซอร์ ปืนถูกใช้งานในวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1935 โดยเป็นปืนไรเฟิลมาตรฐานประจำของกองทัพแวร์มัคท์แห่งนาซีเยอรมัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง คาราบีเนอร์ 98 คุส ยังเป็นปืนไรเฟิลหลักของทหารเยอรมันจนกระทั่งสงครามสิ้นสุดในปี 1945 ปืนจำนวนนับล้านกระบอกถูกยึดโดยสหภาพโซเวียตในช่วงปลายของสงคราม และได้นำไปแจกจ่ายเป็นความช่วยเหลือทางทหารกับประเทศสัมพันธมิตร ทำให้ปืนคาราบีเนอร์ 98 คุส จึงยังคงปรากฏในช่วงความขัดแย้งทั่วโลกจนถึงตอนนี้
ผู้ใช้

อัฟกานิสถาน​
แอลเบเนีย​
แอลจีเรีย​
อันดอร์รา​
แองโกลา​
อาร์เจนตินา​
ออสเตรเลีย​
ออสเตรีย​
บาห์เรน​[ต้องการอ้างอิง]
บังกลาเทศ
บาร์เบโดส​
เบลารุส​
เบลีซ​
เบนิน​
โบลิเวีย​
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา​
บอตสวานา​
บราซิล​
บรูไน
บัลแกเรีย​
บูร์กินาฟาโซ​
บุรุนดี​[ต้องการอ้างอิง]
กัมพูชา​
แคเมอรูน​
กาบูเวร์ดี​[ต้องการอ้างอิง]
สาธารณรัฐแอฟริกากลาง​
ชาด​
ชิลี​
โคลอมเบีย​
คอโมโรส​
โครเอเชีย​
คิวบา​
ไซปรัส​
เช็กเกีย​
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก​
เดนมาร์ก​
จิบูตี​[ต้องการอ้างอิง]
สาธารณรัฐโดมินิกัน​
เยอรมนีตะวันออก​
ติมอร์-เลสเต​
อียิปต์​
เอลซัลวาดอร์​
เอริเทรีย​
เอธิโอเปีย​
ฟีจี​[ต้องการอ้างอิง]
ฟินแลนด์
ฝรั่งเศส​
กาบอง​
จอร์เจีย​[ต้องการอ้างอิง]
เยอรมนี
กรีซ​
กรีเนดา​
กัวเตมาลา​
กินี-บิสเซา​
กายอานา​[ต้องการอ้างอิง]
เฮติ
ฮ่องกง​
ฮังการี​
ไอซ์แลนด์​
อินเดีย​
อินโดนีเซีย​
อิรัก​
ไอร์แลนด์​
อิสราเอล​
โกตดิวัวร์​
จาเมกา​
ญี่ปุ่น​
จอร์แดน​
คาซัคสถาน​
เคนยา​
อิตาลี​
ลาว​
โรมาเนีย​
คอซอวอ
คีร์กีซสถาน​[ต้องการอ้างอิง]
เลโซโท​
ไลบีเรีย​
ลิเบีย​
ลีชเทินชไตน์​[ต้องการอ้างอิง]
ลักเซมเบิร์ก
มาซิโดเนีย
มาดากัสการ์​
มาเลเซีย​
มัลดีฟส์​
มาลี​
มอลตา​
มอริเตเนีย​
มอริเชียส​[ต้องการอ้างอิง]
เม็กซิโก
ไมโครนีเชีย​
มอลโดวา​
โมนาโก​
มองโกเลีย​
โมร็อกโก​
โมซัมบิก​
พม่า​
นามิเบีย​
ไรช์เยอรมัน​
เนปาล​
เนเธอร์แลนด์​
นิวซีแลนด์​
นิการากัว​
ไนจีเรีย​
เกาหลีเหนือ​
เวียดนามเหนือ​
นอร์เวย์​
โอมาน​
ปากีสถาน​
ปาเลา​
ปาเลสไตน์​
ปานามา​
ปาปัวนิวกินี​[ต้องการอ้างอิง]
ปารากวัย
จีน​
เปรู​
ฟิลิปปินส์​
โปแลนด์​
โปรตุเกส​
กาตาร์​[ต้องการอ้างอิง]
สาธารณรัฐจีน​
สาธารณรัฐคองโก​
โรดีเชีย​
ประเทศรวันดา​
ซานมารีโน​
เซาตูแมอีปริงซีป​
ซาอุดีอาระเบีย​
ยูโกสลาเวีย​
เซเนกัล​
เซอร์เบีย​
เซเชลส์​
เซียร์ราลีโอน​
สิงคโปร์​[ต้องการอ้างอิง]
สโลวาเกีย
โซมาเลีย​
แอฟริกาใต้​
เกาหลีใต้​
ซูดานใต้​
สหภาพโซเวียต​
สเปน​
ศรีลังกา​
ซูดาน​
ซูรินาม​
สวีเดน​
ซีเรีย​
แทนซาเนีย​
ไทย​
ทิเบต​
ตองงา​
ประเทศตูนิเซีย​
ตุรกี​
ยูกันดา​
ยูเครน​
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์​
สหราชอาณาจักร​
สหรัฐ​
เวเนซุเอลา​
เวียดนาม​
เวสเทิร์นสะฮารา​
เยเมน​
ซาอีร์​[ต้องการอ้างอิง]
แซมเบีย
ซิมบับเว​
นามะช็อกโกแลต

นามะช็อกโกแลต
นามะช็อกโกแลต (ญี่ปุ่น: 生チョコレート; โรมาจิ: nama chokorēto) เป็นช็อกโกแลตชนิดหนึ่งที่ทำโดยการผสมครีมและเหล้าลงในแป้งช็อกโกแลต เพื่อให้เกิดเนื้อสัมผัสที่นุ่มนวล
นามะช็อกโกแลตถูกคิดค้นในปี 1988 โดยมาซาคาซึ โคบายาชิ ซึ่งเป็นเจ้าของและหัวหน้าคนครัว ของร้านขนมญี่ปุ่น ซิลส์มาเรีย ร้านนี้เปิดดำเนินการมาตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 1982 และในขณะนั้นได้จำหน่ายช็อกโกแลตทรัฟเฟิลขนาดพอดีคำประมาณ 40 ชนิด โคบายาชิเสนอความคิดเรื่อง "การป้อนอาหารผู้คนด้วยเนื้อในของทรัฟเฟิล" และด้วยการปรับประเภทของช็อกโกแลตและครีมที่ใช้ รวมถึงความแข็งและความหนืด เขาจึงสามารถสร้างต้นแบบของ "นามะช็อกโกแลต" ขึ้นมาได้สำเร็จ  โคบายาชิไม่ได้จดสิทธิบัตรผลิตภัณฑ์ของเขา แต่เผยแพร่สูตรแทนเพื่อเผยแพร่ในวงกว้าง
คณะกรรมการการค้าที่เป็นธรรมของญี่ปุ่นได้ให้คำจำกัดความของนามะช็อกโกแลตไว้ใน "ประมวลกฎหมายการแข่งขันที่เป็นธรรมสำหรับการติดฉลากผลิตภัณฑ์ช็อกโกแลต" ว่าเป็นผลิตภัณฑ์ช็อกโกแลต (ที่ใช้แป้งช็อกโกแลต 40% หรือมากกว่าตามน้ำหนัก) ที่มีครีม 10% หรือมากกว่าตามน้ำหนักและน้ำ 10% หรือมากกว่า (รวมทั้งน้ำที่อยู่ในครีม) ตามน้ำหนัก
นามะช็อกโกแลตเป็นขนมที่ถูกพัฒนาและดัดแปลงมาเฉพาะในญี่ปุ่นเท่านั้น จึงไม่เป็นที่นิยมในต่างประเทศ แม้ว่าจะคล้ายกับช็อกโกแลตกานัชตรงที่ทำโดยการเติมครีมสดลงในช็อกโกแลต แต่จริง ๆ แล้วกานัชมักใช้เป็นส่วนผสมของขนมหวานอื่น ๆ และนามะช็อกโกแลตอาจมองได้ว่าเป็น "กานัชที่ดัดแปลงให้รับประทานต่างหากได้" ขนมกานัชที่รู้จักกันในชื่อว่า Pavé de Genève เป็นขนมเฉพาะของเมืองเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และมักถูกเรียกว่า "นามะช็อกโกแลต" ในญี่ปุ่น
ยกยาการ์ตา

ระวังสับสนกับ เขตพิเศษยกยาการ์ตา
| ยกยาการ์ตา ꦛꦔꦪꦺꦴꦒꦾꦏꦂꦠ |
| --- | --- |
นคร
ตูกูยกยาการ์ตาศาลาญายกยาการ์ตาฮาดีนิงรัตตามันซารีตึกอากุงจาลันมาลีโอโบโร
   ธง ตรา
คำขวัญ: ชวา: ꦲꦩꦼꦩꦪꦸꦲꦪꦸꦤꦶꦁꦧꦮꦤ  ("วิสัยทัศน์สู่สังคมสมบูรณ์แบบ")
ที่ตั้งในเขตพิเศษยกยาการ์ตา
ยกยาการ์ตาแผนที่ประเทศอินโดนีเซียเน้นยกยาการ์ตา
พิกัด: 7°48′5″S 110°21′52″E﻿ / ﻿7.80139°S 110.36444°E﻿ / -7.80139; 110.36444
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: เกาะชวา
จังหวัด:  เขตพิเศษยกยาการ์ตา
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Haryadi Suyuti
 • รองนายกเทศมนตรี: Heroe Purwadi
พื้นที่
 • นคร: 46 ตร.กม. (18 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,159.1 ตร.กม. (833.6 ตร.ไมล์)
ความสูง: 113 เมตร (371 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน 2559)
 • นคร: 412,331 คน
 • ความหนาแน่น: 9,000 คน/ตร.กม. (23,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 4,010,436 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 1,900 คน/ตร.กม. (4,800 คน/ตร.ไมล์)
ประชากรศาสตร์
 • ศาสนา: อิสลาม 83.22%  คาทอลิก 9.39%  โปรเตสแตนต์ 6.26%  พุทธ 0.29%  ฮินดู 0.20%  ลัทธิขงจื๊อ 0.02%   อื่น ๆ 0.01%
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดนีเซียตะวันตก)
รหัสพื้นที่: (+62) 274
ทะเบียนพาหนะ: AB
ดัชนีการพัฒนามนุษย์:  0.837 (สูงมาก) 
เว็บไซต์: www.jogjakota.go.id
ยกยาการ์ตา หรือ ยอกยาการ์ตา (อินโดนีเซีย: Yogyakarta; ชวา: ꦛꦔꦪꦺꦴꦒꦾꦏꦂꦠ) เป็นเมืองหลักของเขตพิเศษยกยาการ์ตา เกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย ที่นี่ถือว่าเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมชวาโบราณทั้งในด้านดนตรี นาฏศิลป์ และงานฝีมือ ยกยาการ์ตาเคยเป็นเมืองหลวงในช่วงที่อินโดนีเซียเรียกร้องเอกราชจากดัชต์ในปีช่วง ค.ศ.1945 - 1949
เมืองยกยาการ์ตาแต่เดิมมีชื่อว่า "อโยธยา" (Ayodhya) ซึ่งตั้งตามเมืองในวรรณคดีเรื่องรามายณะ ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นยกยาการ์ตา โดยคำว่า ยกยา (Yogya) แปลว่า "เหมาะสม" ส่วนคำว่า การ์ตา (Karta) แปลว่า "รุ่งเรือง"