stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อันศอรอัลอิสลาม
แหล่งข้อมูลอื่น

The Rise and Fall of Ansar al-Islam, Christian Science Monitor
Ansar al-Islam terrorist attacks
Human Rights Watch: Ansar al-Islam in Iraqi Kurdistan
Zarqawi and the 'al-Qaeda link', February 5, 2003.
Ansar al-Islam: Postmortem or Prelude to More Attacks?, April 3, 2003.
Time.com article on first AI suicide attack เก็บถาวร 2004-04-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, February 26, 2003
Ansar al-Islam: Iraq's al-Qaeda Connection, January 15, 2003
Athena Intelligence Advanced Research Network on Insurgency and Terrorism
The Unknown: The C.I.A. and the Pentagon take another look at Al Qaeda and Iraq, The New Yorker
ชานชาลาด้านข้าง

สถานีรถไฟจอร์แดนฮิลล์ ในสกอตแลนด์ มีชานชาลาด้านข้างสองข้าง และสะพานลอยที่เชื่อมถึงกัน
แผนผังชานชาลาด้านข้างและสะพานลอย
ชานชาลาด้านข้าง เป็นรูปแบบชานชาลาสถานีรถไฟซึ่งมี 2 ชานชาลา ตั้งอยู่ตรงข้ามกัน โดยมีรางรถไฟเป็นตัวแบ่ง ส่วนใหญ่มักใช้แบ่งเป็นชานชาลารถเที่ยวขึ้น-ล่อง การก่อสร้างชานชาลาลักษณะนี้ไม่ยุ่งยาก แต่มีประสิทธิภาพน้อย เพราะไม่สะดวกในการเปลี่ยนขบวนรถ หรือเปลี่ยนเส้นทาง
รูปแบบ

เนื่องจากข้ามชานชาลาด้านข้างจากฝั่งหนึ่งไปอีกฝั่ง ต้องผ่านทางรถไฟ ซึ่งบางครั้งการเดินข้ามรางอาจทำให้เกิดการอันตรายได้ จึงต้องมีวิธีการเดินผ่านที่แตกต่างกันดังนี้ ดังนี้
เดินผ่านโดยใช้สะพานลอยข้ามรางรถไฟ ซึ่งพบเห็นได้ตามสถานีรถไฟบางแห่ง เช่น สถานีรถไฟสามเสน สถานีรถไฟชุมทางบางซื่อ เป็นต้น รวมถึงสถานีวัดพระศรีมหาธาตุของรถไฟฟ้าสายสีชมพู ก็ใช้วิธีข้ามชานชาลาในลักษณะเดียวกัน
เดินผ่านโดยใช้ทางเดินลอดใต้รางรถไฟ ลักษณะนี้ไม่ค่อยได้พบเห็นบ่อยนัก การรถไฟฯ ได้นำทางเดินลอดใต้รางรถไฟมาใช้กับสถานีรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อน ได้แก่สถานีบางบำหรุ
เดินผ่านโดยใช้ชั้นจำหน่ายตั๋วซึ่งอยู่ชั้นล่าง ลักษณะพบเห็นได้มากในสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสและรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ซึ่งสถานีเกือบทั้งหมด จะใช้ลักษณะนี้ เช่น สถานีหมอชิต สถานีอ่อนนุช เป็นต้น
เดินผ่านโดยใช้ชั้นจำหน่ายตั๋วซึ่งอยู่ชั้นบน ลักษณะพบเห็นได้ในสถานีโครงสร้างใต้ดินของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ซึ่งพบเห็นได้ 3 สถานี คือ สถานีคลองเตย และสถานีบางซื่อ
การใช้ในประเทศไทย

สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท และสายสีลม ทุกสถานี ยกเว้นสถานีสำโรง สยาม ห้าแยกลาดพร้าว และวัดพระศรีมหาธาตุ
สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีทอง สถานีเจริญนคร และคลองสาน
สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล สถานีคลองเตย บางซื่อ เตาปูน ชั้นชานชาลาล่างของสถานีท่าพระ และสถานียกระดับอื่น ๆ ทุกสถานี ตั้งแต่สถานีบางไผ่ - สถานีหลักสอง และตั้งแต่สถานีจรัญฯ 13 - สถานีบางโพ
สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม สถานีหอสมุดแห่งชาติ ดาวคะนอง บางปะแก้ว บางปะกอก แยกประชาอุทิศ ราษฎร์บูรณะ พระประแดง และครุใน
สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม สถานีศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย คลองบ้านม้า สัมมากร น้อมเกล้า ราษฎร์พัฒนา มีนพัฒนา เคหะรามคำแหง มีนบุรี และแยกร่มเกล้า
สถานีรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดง ทุกสถานี ยกเว้นสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ ดอนเมือง และรังสิต (สำหรับสถานีบางบำหรุเป็นการผสมผสานกับชานชาลาเกาะกลาง)
สถานีรถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน ทุกสถานี ยกเว้นสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ฉะเชิงเทรา และท่าอากาศยานอู่ตะเภา
สถานีรถไฟฟ้าสายสีเหลือง ทุกสถานี
สถานีรถไฟฟ้าสายสีน้ำตาล ทุกสถานี
สถานีรถไฟฟ้าสายสีชมพู ทุกสถานี ยกเว้นสถานีศรีรัช และอิมแพ็ค เมืองทองธานี สำหรับสถานีเมืองทองธานีเป็นการผสมผสานกับชานชาลาเกาะกลาง เพื่อรองรับสายแยกอิมแพคลิงก์
สถานีรถไฟฟ้าสายสีเทาส่วนเหนือ ทุกสถานี ยกเว้นสถานีวัชรพล และทองหล่อ
สถานีรถไฟทางไกล เช่น สถานีรถไฟสามเสน สถานีรถไฟบางเขน สถานีรถไฟหลักสี่ สถานีรถไฟดอนเมือง
ดูเพิ่ม

ชานชาลายื่น
ชานชาลาเกาะกลาง
ชานชาลาต่างระดับ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางเทคนิครถไฟ เก็บถาวร 2007-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การข้ามชานชาลาด้านข้าง เดินผ่านโดยใช้ชั้นจำหน่ายตั๋วซึ่งอยู่ชั้นล่าง สถานีวงเวียนใหญ่
| ด ค กโครงสร้างทางรถไฟ |
| --- | --- |
ทางรถไฟ:  ทางเดี่ยว  การสวนทาง  ทางคู่  ทางสาม  ทางสี่ 
การสับราง:  บอลลูนลูป  เฮดส์ชัน  ย่านรถไฟ  คลาสิฟิเคชันยาร์ด 
ชุมทางรถไฟ:  ชุมทางต่างระดับ  ชุมทางตัดกัน  ชุมทางคู่  Facing and trailing  ชุมทางสี่แยก  สามเหลี่ยมกลับรถจักร  ประแจ  ตะเฆ่  จุดตัดเสมอระดับทางรถไฟ 
สถานีรถไฟ:  ชานชาลา ชานชาลาด้านข้าง  ชานชาลาเกาะกลาง  ชานชาลายื่น  ชานชาลาต่างระดับ  สเปนิชโซลูชัน  ชานชาลาเปลี่ยนเส้นทาง  สถานีรถไฟปลายทาง  สถานีรถไฟเปลี่ยนเส้นทาง  บอลลูนลูป 
การไต่เขา:  โค้งเกือกม้า  รางซิกแซ็ก  รางเกลียว 
เทคนิคทางราง:  ช่วงกว้างราง  รัศมีความโค้งราง  ความลาดชันราง  การจ่ายไฟฟ้า (รางที่สาม · รางที่สี่ · เหนือหัว · แหนบรับไฟ)  ตัวรับกระแสไฟ  Cant deficiency 
ชานชาลาด้านข้างของสถานีหมอชิต
ชานชาลาด้านข้างของสถานีรถไฟสามเสน
ทางรถไฟสายชุมทางหาดใหญ่–ปาดังเบซาร์

ทางรถไฟสายชุมทางหาดใหญ่–ปาดังเบซาร์ หรือ ทางรถไฟสายกรุงเทพ–ปาดังเบซาร์ เป็นทางรถไฟระหว่างประเทศที่เชื่อมระหว่างประเทศไทยกับประเทศมาเลเซีย มีจุดเริ่มต้นจากสถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ผ่านพรมแดนไทยกับมาเลเซีย จนถึงสถานีปลายทางคือสถานีรถไฟปาดังเบซาร์ รัฐปะลิส ซึ่งบรรจบกับทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันตกของมาเลเซีย
ประวัติ

มีการก่อสร้างทางรถไฟสายใต้ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2452 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2464 โดยมีสถานีปลายทางคือสถานีรถไฟสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส ต่อมาได้มีการก่อสร้างเส้นทางเพิ่มเติมจากสถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เชื่อมเข้ากับทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันตกของประเทศมาเลเซีย ที่สถานีรถไฟปาดังเบซาร์ รัฐปะลิส โดยเดินรถระหว่างกันครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงทำสัญญาการเดินรถระหว่างกันเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 ทั้งสายปาดังเบซาร์และสายปาซีร์มัซ โดยสถานีร่วมในสายปาดังเบซาร์ตั้งอยู่ในดินแดนคาบเกี่ยวกันของสองประเทศ ส่วนสถานีร่วมในสายปาซีร์มัซคือสถานีรถไฟสุไหงโก-ลกในฝั่งไทย กระทั่งถึงสงครามโลกครั้งที่สอง จึงหยุดการเดินรถระหว่างกัน
หลังสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง รัฐบาลมาเลเซียเจรจาขอเปิดการเดินรถระหว่างประเทศอีกครั้ง และได้มีการตกลงตามสัญญาเดิมเกี่ยวกับการเดินรถผ่านแดนที่เคยกระทำต่อกันเมื่อปี พ.ศ. 2478 มีการแก้ไขบางข้อ และเดินรถตามข้อตกลงใหม่เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2497
เดิมทางรถไฟสายนี้มีเพียงสถานีรถไฟปาดังเบซาร์ในฝั่งมาเลเซีย หากผู้โดยสารมีความประสงค์จะลงที่ปาดังเบซาร์ฝั่งไทยต้องมีการทำหนังสือเดินทางเพราะผู้โดยสารต้องลงที่สถานีฝั่งมาเลเซียแล้วนั่งรถยนต์ย้อนกลับเข้าฝั่งไทยอีก กระทั่งวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2558 มีการเปิดสถานีรถไฟปาดังเบซาร์ (ฝั่งไทย) ใหม่เพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว ต่อมาวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2559 ได้ยกเลิกรถด่วนพิเศษระหว่างประเทศ กรุงเทพ–บัตเตอร์เวิร์ท เปลี่ยนเป็นกรุงเทพ–ปาดังเบซาร์ หากผู้โดยสารมีความประสงค์จะเดินทางต่อไปยังประเทศมาเลเซีย ต้องลงไปซื้อตั๋วและต่อรถไฟฟ้าของมาเลเซียเอง
การเดินรถ

ปัจจุบันในเส้นทางชุมทางหาดใหญ่–ปาดังเบซาร์ จะมีรถไฟหยุดรับ-ส่งผู้โดยสารในสถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่, สถานีรถไฟคลองแงะ, สถานีรถไฟปาดังเบซาร์ (ไทย) และสถานีปาดังเบซาร์ (มาเลเซีย) ผู้ที่จะเดินทางต่อไปยังประเทศมาเลเซีย จะต้องเตรียมหนังสือเดินทาง (PASSPORT) โดยจะมีเจ้าหน้าที่ด่านตรวจคนเข้าเมือง ไทย และ มาเลเซีย อำนวยความสะดวกให้แก่ผู้โดยสารขาเข้า - ออกระหว่างประเทศ อยู่ ณ สถานีปาดังเบซาร์ของฝั่งมาเลเซีย
ในปี พ.ศ. 2557 รถไฟในฝั่งมาเลเซียเป็นระบบรถไฟทางคู่ ใช้ระบบรถไฟฟ้า ทำความเร็ว 80-120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง มีรถไฟขนส่งสินค้าห้าขบวน ขนตู้สินค้าขนาดเล็กได้ 300 ตู้ต่อวัน ขณะที่รถไฟไทยยังเป็นรถไฟทางเดี่ยว และทำความเร็วเพียง 30-50 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ในปี พ.ศ. 2560 รัฐบาลไทยมีแผนที่จะพัฒนาให้ทางรถไฟสายชุมทางหาดใหญ่–ปาดังเบซาร์เป็นรถไฟทางคู่
10 มกราคม พ.ศ. 2561 หอการค้าสงขลาและการรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ออกให้ข้อมูลว่าจะมีการเวนคืนที่ดินในปี พ.ศ. 2561 เพื่อเตรียมสร้างทางรถไฟทางคู่สายสงขลา–ชุมทางหาดใหญ่–ปาดังเบซาร์ เดิมมีกำหนดเริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2562 และแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2564 แต่ ณ ปัจจุบัน กลับไม่มีความคืบหน้าแต่อย่างใด
จังหวัดและอำเภอที่ผ่าน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |


| เขต / อำเภอ | จังหวัด / รัฐ | ประเทศ |


| หาดใหญ่ / สะเดา | สงขลา | ประเทศไทย |
| ปาดังเบซาร์ | รัฐปะลิส | ประเทศมาเลเซีย |

บทความหลัก: รายชื่อสถานีรถไฟ สายใต้ § ชุมทางหาดใหญ่ - ปาดังเบซาร์ (หใ.-ปซ.)
รถตุ๊ก ๆ

รถตุ๊ก ๆ ในกรุงเทพฯ
รถตุ๊ก ๆ  หรือชื่อเรียกทางราชการว่า รถสามล้อเครื่อง เริ่มแรกเป็นการนำรถสามล้อเครื่อง กระบะบรรทุก จากประเทศญี่ปุ่น เข้ามาดัดแปลง เข้ามาในเมืองไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2503 เพื่อทดแทน รถสามล้อถีบ ซึ่งถูกห้ามวิ่ง ในเขตกรุงเทพมหานคร ยุคแรก ๆ มีทั้งยี่ห้อ ฮอนด้า ไดฮัทสุ ฮีโน่ มาสด้า มิตซูบิชิ ปัจจุบันเหลือเพียง ไดฮัทสุ มาสด้า มิตซูบิชิ
ทุกวันนี้ประเทศไทยได้ผลิตและส่งไปจำหน่ายยังต่างประเทศด้วย ในนาม "TUK-TUK" สามล้อตุ๊ก ๆ มีบริการทั่วไปทุกจังหวัด ซึ่งบางท้องที่จะมีลักษณะเฉพาะพิเศษ อย่างเช่นรถตุ๊ก ๆ ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีหน้ารถขนาดใหญ่กว่าทั่วไปจะเรียกกันว่า "รถตุ๊ก ๆ หน้ากบ"
รถตุ๊ก ๆ หน้ากบ หรือ รถตุ๊ก ๆ หัวกบ ให้บริการทั่วไป ในอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และอำเภอเมือง จังหวัดตรัง
Daihatsu Midget Model DKA, 1957
ประวัติในประเทศไทย

พ.ศ. 2500 ประเทศญี่ปุ่นเริ่มจำหน่ายรถบรรทุกสามล้อ ยี่ห้อไดฮัทสุ (Daihatsu) รุ่นมิดเจ็ท ดีเค (Midget DK) เป็นรถสองจังหวะ (ZA 250cc) มีไฟหน้าหนึ่งดวง และมีที่จับบังคับเหมือนรถจักรยานยนต์ ซึ่งเป็นรถต้นแบบรถตุ๊ก ๆ ของไทย
พ.ศ. 2503 ประเทศไทยเริ่มมีการนำเข้ารถบรรทุกสามล้อ ยี่ห้อไดฮัทสุ รุ่นมิดเจ็ท ดีเคจากญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก เป็นจำนวน 30 คัน บรรทุกมาทางเรือขึ้นที่ท่าเรือคลองเตย และนำออกจำหน่ายกันอย่างแพร่หลายในย่านเยาวราช โดยคนไทยในยุคนั้นเรียกกันว่า "สามล้อเครื่อง" ต่อมาภายหลังเศรษฐกิจไทยดีขึ้น จึงเพิ่มการนำเข้ารุ่นมิดเจ็ท เอ็มพี 4 (Midget MP4) ซึ่งเป็นรถรุ่นใหม่ที่เพิ่มส่วนประตูสองข้าง โดยได้ทำการขยายการจำหน่ายไปยังจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและจังหวัดตรังด้วย รถรุ่นนี้จึงเป็นรถต้นแบบของรถตุ๊ก ๆ ที่วิ่งกันอยู่ในปัจจุบันของทั้งสองจังหวัด และเมื่อรถบรรทุกสามล้อได้รับความนิยมจากคนไทย จึงมีการนำเข้ารถยี่ห้ออื่น ๆ ตามมา อาทิ ฮีโน่ มิตซูบิชิ เป็นต้น
ในประเทศไทยยุคแรก รถตุ๊ก ๆ ที่มีใช้คือยี่ห้อฮอนด้า ไดฮัทสุ ฮีโน่ มาสด้า มิตซูบิชิ ซึ่งตกอยู่ราวคันละ เกือบ 2 หมื่นบาท (ปัจจุบันราคาถึงหลักแสน ปัจจุบันเหลือเพียง มาสด้ามิตซูบิชิสมัยก่อนรถตุ๊ก ๆ มีทางให้ผู้โดยสารขึ้นลง 2 ด้าน แต่เปลี่ยนมาขึ้นลงทางเดียวเพื่อความปลอดภัย
วิวัฒนาการจากการนำรถสามล้อเครื่องกระบะบรรทุกจากญี่ปุ่น เข้ามาดัดแปลง โดยเอามาต่อหลังคาเพิ่มไว้สำหรับนั่งโดยสารและขนของได้ จนใน พ.ศ. 2508 ทางราชการเตรียมยกเลิกรถตุ๊ก ๆ เนื่องจากเห็นว่าเป็นรถที่มีกำลังแรงม้าต่ำ แล่นช้า เกะกะกีดขวางทางจราจร
รถสามล้อสิงห์ธำรงไทย

รถสามล้อสิงห์ธำรงไทย เป็นอีกหนึ่งนวัตกรรมของสามล้อสกายแล๊ปขนาดเครื่องยนต์ 150 cc ที่ปรับปรุงและพัฒนาให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้นมาก ด้วยวิธีการออกแบบและวิเคราะห์โครงสร้างโดยหลักวิศวกรรมขั้นสูงคือระเบียบวิธีไฟในต์อิลิเมนต์ (Finite Element Method, FEM) ผลที่ได้ทำให้เกิดการปรับปรุงส่วนกลไกสำคัญต่าง ๆ เช่น รูปร่างโครงสร้าง chassis ระบบส่งกำลังระบบกันสะเทือน ระบบเบรก ระบบเกียร์ถอยหลัง ระบบเสถียรภาพขณะวิ่ง และการเพิ่มพื้นที่บรรทุกภาระสิ่งของหรือผู้โดยสาร ทำให้ได้รถที่มีทั้งสมรรถนะและรูปลักษณ์ทันสมัยน่าใช้งานมากขึ้นกว่ารูปแบบทั่วไปที่มีอยู่เดิมในปัจจุบัน
รถสามล้อสิงห์ธำรงไทย จึงมีจุดเด่นคือ
โครงสร้างแข็งแรงทนทาน น้ำหนักเบา และมีความปลอดภัยตามมาตรฐานวิศวกรรมยานยนต์
ใช้ชิ้นส่วนที่ผลิตเองภายในประเทศและมีค่าใช้จ่ายในการผลิตเพื่อเชิงพาณิชย์ต่ำ
ความสามารถในการปรับเปลี่ยนรูปแบบการใช้งานแบบอเนกประสงค์ได้ทั้งการบรรทุกคนหรือสัมภาระสิ่งของต่าง ๆ หรือเป็นรถนำเที่ยวตามรีสอร์ตเมื่อเพิ่มกำลังเครื่องยนต์เป็นขนาด 650 cc"
รถตุ๊ก ๆ ในต่างประเทศ

รถตุ๊ก ๆ มีกำเนิดครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1948 โดยชาวอิตาเลียนชื่อ ปิอาจโจ อาเป (Piaggio Ape) ซึ่งเป็นผู้ลิตรถเวสป้าด้วย ซึ่งรถตุ๊ก ๆ มีขีดความเร็วเต็มที่ 30 ไมล์ต่อชั่วโมง และนับแต่นั้นรถตุ๊ก ๆ ก็ได้เผยแพร่และได้รับความนิยมในหลายประเทศทางแถบเอเชีย มาจนถึงปัจจุบัน และเริ่มจะได้รับความนิยมมากขึ้นในบางประเทศแถบแอฟริกา, อเมริกาใต้ และตะวันออกกลางด้วย
รถตุ๊ก ๆ ในอินเดีย มีสีส่วนใหญ่เป็นสีเขียวเหลือง หรือสีเขียวดำ และถูกห้ามวิ่งในบางถนน ขณะที่ในอียิปต์เป็นสีดำ ที่บังกลาเทศเป็นสีเขียว อันหมายถึงความเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม โดยที่อินเดีย บริษัทผลิตรถตุ๊ก ๆ ที่ใหญ่ที่สุด คือ Bajaj และรุ่นที่แพงที่สุด คือ RE Compact ราคาคันละ 53,000 บาท
รถตุ๊ก ๆ ในแต่ละประเทศมีชื่อเรียกแตกต่างกันออกไป ที่เอกวาดอร์เรียกว่า Mototaxi ที่ศรีลังกาเรียก Three-wheeler ที่บังกลาเทศเรียก Baby taxi ขณะที่คิวบาเรียก Coco Taxi เนื่องจากมีรูปร่างคล้ายลูกมะพร้าว
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

รถตุ๊ก ๆ ได้เคยปรากฏในภาพยนตร์ร่วมสมัยหลายเรื่อง เช่น Octopussy ใน ค.ศ. 1983 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ภาคหนึ่งของภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์ ในเรื่อง เจมส์ บอนด์ ที่รับบทโดย โรเจอร์ มัวร์ ได้รับรถตุ๊ก ๆ อินเดีย ขณะที่ในภาพยนตร์ไทยเรื่อง องค์บาก ก็มีฉากไล่ล่ารถตุ๊ก ๆ ถึง 6 คันร่วงตกจากสะพาน 5 คันระเบิดเป็นจุณ ขณะที่อีกหนึ่งคันหายไปในแม่น้ำ
แหล่งข้อมูลอื่น

รถตุ๊ก ๆ ในอินเดีย
รถตุ๊ก ๆ ในบังกลาเทศ
รถตุ๊ก ๆ ในคิวบา
อาการปวดประสาทไทรเจมินัล

| อาการปวดประสาทไทรเจมินัล |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: ตีค ดูลูโร (Tic douloureux), พรอซอพอลเกีย (prosopalgia), โรคฟอเธอร์กีลล์ส์ (Fothergill's disease), โรคฆ่าตัวตาย (suicide disease)

ภาพเขียน เดอะสครีม โดยเอดวอร์ด มุงก์ มักถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของการเจ็บปวดที่ใบหน้าโดยทั่วไป และใช้โดยเฉพาะมนอาการปวดประสาทไทรเจมินัล
สาขาวิชา: ประสาทวิทยา
อาการ: ทั่วไป: อาการเจ็บรุนแรงคล้ายอาการช็อกที่ข้างหนึ่งของใบหน้าอาจเป็นไปนานเป็นวินาทีหรือนาที พบน้อย: อาการเจ็บร้อนต่อเนื่อง
ภาวะแทรกซ้อน: อาการซึมเศร้า
การตั้งต้น: อายุ > 50 ปี
ประเภท: อาการปวดเส้นประสาทไทรเจมินอลผิดปกติและทั่วไป
สาเหตุ: เชื่อว่าเกี่ยวของกับไมยีลินของเส้นประสาทไทรเจมินัล
วิธีวินิจฉัย: ตามอาการ
โรคอื่นที่คล้ายกัน: อาการปวดประสาทหลังการบำบัด
การรักษา: ยา, ผ่าตัด
ยา: คาร์บามาเซปีน, ออกซ์คาร์บาเซปีน
พยากรณ์โรค: 80% ดีขึ้นหลังการรักษาแรก
ความชุก: 1 ใน 8,000 คนต่อปี
อาการปวดประสาทไทรเจมินัล หรือ ไทรเจมินัลนีวรอลเกีย (อังกฤษ: Trigeminal neuralgia; TN หรือ TGN) เป็นโรคที่แสดงอาการปวดระยะยาวที่เกี่ยวข้องกับเส้นประสาทไทรเจมินัล อาการนี้เป็นชนิดหนึ่งของความเจ็บปวดจากพยาธิสภาพของเส้นประสาท และแบ่งออกเป็นสองชินด ได้แก่: ทั่วไป (typical) และ ไม่ทั่วไป รูปแบบทั่วไปนั้นมีอาการคือชุดความเจ็บปวดที่รุนแรง ฉับพลัน และคล้ายการช็อกบนข้างหนึ่งของใบหน้า และค้างอยู่อย่างนั้นเป็นเวลานับวินาทีหรือนาที กลุ่มความเจ็บปวดนี้อาจเกิดขึ้นติดต่อกันเป็นชั่วโมงได้ รูปแบบไม่ทั่วไปมีอาการคือปวดร้อนตลอดเวลาแต่อาการปวดรุนแรงน้อยกว่า การเจ็บปวดอาจถูกกระตุ้นได้จากการสัมผัสใบหน้า และผู้ป่วยอาจมีอาการทั้งแบบทั่วไปและไม่ทั่วไปเกิดขึ้นพร้อมกัน อาการนี้เป็นหนึ่งในความเจ็บป่วยที่มีความเจ็บปวดมากที่สุดในการแพทย์ และมักส่งผลให้เกิดอาการซึมเศร้าในผู้ป่วย
สาเหตุของโรคยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่เชื่อกันว่าเกิดจากการเสื่อมสลายของไมยีลินที่หุ้มเส้นประสาทไทรเจมินัล รวมถึงอาจเกิดจากการกดทับของเส้นเลือดขณะที่เส้นประสาทเดินทางออกจากก้านสมอง, โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง, โรคหลอดเลือดสมอง หรืออาการเจ็บปวด สาเหตุที่พบได้น้อยรองลงมา เช่น เนื้องอก หรือ การผิดรูปยองหลอดเลือดแดงและหลอดเลือดดำ
แหล่งข้อมูลอื่น

อาการปวดประสาทไทรเจมินัล ที่เว็บไซต์ Curlie
Trigeminal Neuralgia at NHS Choices เก็บถาวร 2017-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: G50.0, G44.847 ICD-9-CM: 350.1 MeSH: D014277 DiseasesDB: 13363
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000742 eMedicine: emerg/617
อาคารชุด

อาคารชุดในแคนาดา
อาคารชุด หรือ คอนโดมิเนียม (อังกฤษ: condominium) เป็นที่อยู่อาศัยรูปแบบหนึ่งที่เจ้าของห้องชุดจะต้องแบ่งปันกรรมสิทธิ์หรือความเป็นเจ้าของร่วมกับเจ้าของห้องชุดอื่น ๆ ในพื้นที่ส่วนกลาง เช่น ทางเดิน บริเวณห้องโถง บันได ลิฟต์ โรงจอดรถ สระว่ายน้ำ สนามเด็กเล่น ซึ่งเจ้าของห้องทุกคนจะเป็นเจ้าของร่วมตามกฎหมาย ลักษณะของห้องในอาคารชุดจะเหมือนกับห้องอยู่อาศัย เพียงแต่เราเป็นเจ้าของห้อง ไม่ใช่ผู้เช่า
อาคารชุดเริ่มจากสหรัฐและแคนาดา ธนิดา กิตติอดิสร จากราชบัณฑิตยสถาน ระบุว่า "คำว่าคอนโดมิเนียมในภาษาอังกฤษหมายถึงการถือกรรมสิทธิ์ร่วมกันในอาคารขนาดใหญ่ที่แบ่งซอยเป็นส่วนต่าง ๆ ให้คนต่างครอบครัวพักอยู่ ต่อมามีความหมายถึง อาคารที่อยู่อาศัย อาคารสำนักงาน หรืออาคารอื่น ที่บุคคลสามารถแยกการถือกรรมสิทธิ์ออกได้เป็นส่วน ๆ โดยแต่ละส่วนประกอบด้วยกรรมสิทธิ์ในทรัพย์ส่วนบุคคลและกรรมสิทธิ์ร่วมในทรัพย์ส่วนกลาง"
ในภาษาอังกฤษ คำเรียกอาคารชุดและกรรมสิทธิ์ร่วมในอาคารชุดนอกเหนือจากคำว่า condominium จะต่างกันไปในแต่ละประเทศหรือภูมิภาค เช่น ในออสเตรเลียและแคนาดาเฉพาะรัฐบริติชโคลัมเบียนิยมเรียกว่า strata title ในขณะที่รัฐเกแบ็กเรียกว่า divided co-property ส่วนในอังกฤษและเวลส์เรียกว่า commonhold ส่วนภาษาฝรั่งเศสจะเรียกว่า copropriété และในรัฐควิเบกอาจเรียกเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า copropriété divise
ดูเพิ่ม

ห้องอยู่อาศัย
สีสะหวาด แก้วบุนพัน

| ฯพณฯ พลเอกสีสะหวาด แก้วบุนพัน |
| --- | --- |
ສີສະຫວາດ ແກ້ວບຸນພັນ


รองประธานาธิบดีลาว คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1996 – 1998
ประธานาธิบดี: หนูฮัก พูมสะหวัน
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: อุดม ขัดติยะ
นายกรัฐมนตรีลาว คนที่ 3
ดำรงตำแหน่ง 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 – 27 มีนาคม ค.ศ. 2001
ประธานาธิบดี: หนูฮัก พูมสะหวัน   คำไต สีพันดอน
รองนายกรัฐมนตรี:  ดูรายชื่อ คำผุย แก้วบัวละพา บุนยัง วอละจิด สมสะหวาด เล่งสะหวัด จูมมะลี ไซยะสอน 
ก่อนหน้า: คำไต สีพันดอน
ถัดไป: บุนยัง วอละจิด
เสนาธิการใหญ่กองทัพประชาชนลาว
ดำรงตำแหน่ง 2 ธันวาคม ค.ศ. 1975 – 27 มีนาคม ค.ศ. 1986
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 เมษายน ค.ศ. 1928(1928-04-01) แขวงหัวพัน อาณาจักรหลวงพระบาง อินโดจีนของฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2020(2020-05-12) (92 ปี) นครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศลาว
สัญชาติ: ลาว
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พรรคการเมือง: ประชาชนปฏิวัติลาว
คู่สมรส: ลา แก้วบุนพัน
อาชีพ: ทหาร นักการเมือง
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ปะเทดลาว    ลาว
สังกัด:  กองทัพประชาชนลาว
ยศ:  พลเอก
บังคับบัญชา: กองทัพประชาชนลาว
ผ่านศึก: สงครามกลางเมืองลาว

พลเอก สีสะหวาด แก้วบุนพัน (ลาว: ສີສະຫວາດ ແກ້ວບຸນພັນ, 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 – 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2563) เป็นรองประธานาธิบดีลาวคนแรก ตั้งแต่ พ.ศ. 2539 ถึงปี 2541 เป็นนายกรัฐมนตรีลาวคนที่ 3 ตั้งแต่ พ.ศ. 2541 ถึงปี 2544 อดีตเป็นกรรมการพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
แหล่งข้อมูลอื่น

World Statesmen
| ก่อนหน้า |  | สีสะหวาด แก้วบุนพัน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ไม่มี |  |   รองประธานาธิบดีลาว  (พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2541) |  | อุดม ขัดติยะ |
| พลเอก คำไต สีพันดอน |  |   นายกรัฐมนตรีลาว  (พ.ศ. 2541 – 2544) |  | พันเอก บุนยัง วอละจิด |
| ด ค กนายกรัฐมนตรีลาว |
| --- | --- | --- |
| ราชอาณาจักรหลวงพระบาง |  เจ้าเพชรราช รัตนวงศา  |    |
| ราชอาณาจักรลาว |  พระยาคำม้าว วิไล  เจ้าจินดาวงศ์  เจ้าสุวรรณราช  เจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาศักดิ์  ผุย ชนะนิกร  เจ้าฟ้าสว่างวัฒนา  เจ้าสุวรรณภูมา  กระต่าย โดนสโสฤทธิ์  เจ้าสุวรรณภูมา  ผุย ชนะนิกร  สุนทอน ปะถำมะวง  กุ อภัย  เจ้าสมสนิท วงกตรัตนะ  เจ้าสุวรรณภูมา  เจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาศักดิ์  เจ้าสุวรรณภูมา  |    |
| สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว |  ไกสอน พมวิหาน  คำไต สีพันดอน  สีสะหวาด แก้วบุนพัน  บุนยัง วอละจิด  บัวสอน บุบผาวัน  ทองสิง ทำมะวง  ทองลุน สีสุลิด  พันคำ วิพาวัน  สอนไซ สีพันดอน  |    |
แม่แบบ:รองประธานาธิบดีลาว
จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2554 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 15 เขตเลือกตั้ง ซึ่งลดลงจากการเลือกตั้งครั้งก่อน 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ภาพรวม > ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รวมทั้งจังหวัดนครราชสีมา)

| พรรค | พรรค | คะแนนเสียง> จน. | คะแนนเสียง>  % | คะแนนเสียง> +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เพื่อไทย | 698,961 | 52.16% | 12.04% |
|  | ประชาธิปัตย์ | 250,311 | 18.68% | 4.42% |
|  | อื่น ๆ | 390,729 | 29.16% | 7.62% |
| ผลรวม | ผลรวม | 1,340,001 | 100.00% | – |
คะแนนเลือกตั้งบัญชีรายชื่อพรรคเพื่อไทย เปรียบเทียบจากคะแนนเลือกตั้งแบบสัดส่วนของ พรรคพลังประชาชน
ภาพรวม > ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รายเขตเลือกตั้ง)

| เขตการเลือกตั้ง> เขตการเลือกตั้ง.เขตการเลือกตั้ง | เพื่อไทย> .คะแนนเสียง | เพื่อไทย> .% | ประชาธิปัตย์> .คะแนนเสียง | ประชาธิปัตย์> .% | อื่น ๆ> .คะแนนเสียง | อื่น ๆ> .% | ผลรวม> .คะแนนเสียง | ผลรวม> .% | ผลการเลือกตั้ง ส> ส.แบ่งเขต.ผลการเลือกตั้ง ส.ส.แบ่งเขต.ผลการเลือกตั้ง ส.ส.แบ่งเขต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เขต 1 | 28,726 | 34.03% | 23,126 | 27.40% | 32,565 | 38.58% | 84,417 | 100.00% | ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน รักษาที่นั่ง |
| เขต 2 | 32,158 | 35.05% | 20,661 | 22.52% | 38,930 | 42.43% | 91,749 | 100.00% | ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน รักษาที่นั่ง |
| เขต 3 | 42,413 | 43.97% | 15,369 | 15.93% | 38,677 | 40.10% | 96,459 | 100.00% | ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน รักษาที่นั่ง |
| เขต 4 | 48,710 | 53.57% | 15,279 | 16.80% | 26,939 | 29.63% | 90,928 | 100.00% | เพื่อไทย ได้ที่นั่ง |
| เขต 5 | 54,569 | 66.30% | 11,929 | 14.49% | 15,809 | 19.21% | 82,307 | 100.00% | เพื่อไทย ได้ที่นั่ง |
| เขต 6 | 56,426 | 62.56% | 12,164 | 13.49% | 21,610 | 23.96% | 90,200 | 100.00% | เพื่อไทย ได้ที่นั่ง |
| เขต 7 | 53,784 | 66.57% | 9,724 | 12.03% | 17,280 | 21.39% | 80,788 | 100.00% | เพื่อไทย ได้ที่นั่ง |
| เขต 8 | 44,658 | 49.91% | 23,041 | 25.75% | 21,787 | 24.35% | 89,486 | 100.00% | เพื่อไทย ได้ที่นั่ง |
| เขต 9 | 41,974 | 45.56% | 15,641 | 16.98% | 34,524 | 37.47% | 92,139 | 100.00% | ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน รักษาที่นั่ง |
| เขต 10 | 45,804 | 47.53% | 21,806 | 22.63% | 28,758 | 29.84% | 96,368 | 100.00% | ภูมิใจไทย รักษาที่นั่ง |
| เขต 11 | 52,135 | 61.06% | 14,912 | 17.46% | 18,342 | 21.48% | 85,389 | 100.00% | เพื่อไทย ได้ที่นั่ง |
| เขต 12 | 37,885 | 39.54% | 17,508 | 18.27% | 40,434 | 42.20% | 95,827 | 100.00% | ภูมิใจไทย ได้ที่นั่ง |
| เขต 13 | 45,457 | 52.27% | 20,368 | 23.42% | 21,146 | 24.31% | 86,971 | 100.00% | เพื่อไทย รักษาที่นั่ง |
| เขต 14 | 54,850 | 66.42% | 16,621 | 20.13% | 11,111 | 13.46% | 82,582 | 100.00% | เพื่อไทย รักษาที่นั่ง |
| เขต 15 | 59,412 | 62.94% | 12,162 | 12.89% | 22,817 | 24.17% | 94,391 | 100.00% | ภูมิใจไทย ได้ที่นั่ง |
| ผลรวม | 698,961 | 52.16% | 250,311 | 18.68% | 390,729 | 29.16% | 1,340,001 | 100.00% |  |
ภาพรวม > ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รวมทั้งจังหวัดนครราชสีมา)

| พรรค | พรรค | จำนวน ผู้สมัคร | คะแนนเสียง> จน. | คะแนนเสียง>  % | ที่นั่ง> จน. | ที่นั่ง> +/– | ที่นั่ง>  % |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เพื่อไทย | 15 | 531,877 | 39.90% | 8 | 4 | 53.33% |
|  | ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน | 15 | 334,349 | 25.08% | 4 | 6 | 26.67% |
|  | ภูมิใจไทย | 14 | 293,451 | 22.01% | 3 | 1 | 20.00% |
|  | อื่น ๆ | 64 | 173,327 | 13.00% | 0 |  | 0.00% |
| ผลรวม | ผลรวม | 108 | 1,333,004 | 100.00% | 15 | 1 | 100.00% |
ภาพรวม > ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รายเขตเลือกตั้ง)

| เขตการเลือกตั้ง> เขตการเลือกตั้ง.เขตการเลือกตั้ง | เพื่อไทย> .คะแนนเสียง | เพื่อไทย> .% | ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน> .คะแนนเสียง | ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน> .% | ภูมิใจไทย> .คะแนนเสียง | ภูมิใจไทย> .% | อื่น ๆ> .คะแนนเสียง | อื่น ๆ> .% | ผลรวม> .คะแนนเสียง | ผลรวม> .% | ผลการเลือกตั้ง> ผลการเลือกตั้ง.ผลการเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เขต 1 | 22,999 | 29.23% | 35,627 | 45.28% | 4,149 | 5.27% | 15,899 | 20.22% | 78,674 | 100.00% | ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน รักษาที่นั่ง |
| เขต 2 | 25,792 | 29.46% | 48,033 | 54.86% | 1,770 | 2.02% | 11,964 | 13.66% | 87,559 | 100.00% | ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน รักษาที่นั่ง |
| เขต 3 | 37,854 | 39.57% | 50,132 | 52.41% | 632 | 0.66% | 7,037 | 7.36% | 95,655 | 100.00% | ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน รักษาที่นั่ง |
| เขต 4 | 45,018 | 48.37% | 11,057 | 11.88% | 31,956 | 34.34% | 5,035 | 5.41% | 93,066 | 100.00% | เพื่อไทย ได้ที่นั่ง |
| เขต 5 | 35,458 | 42.70% | 13,787 | 16.60% | 16,880 | 20.33% | 16,916 | 20.37% | 83,041 | 100.00% | เพื่อไทย ได้ที่นั่ง |
| เขต 6 | 41,663 | 45.70% | 22,613 | 24.80% | 22,003 | 24.13% | 4,888 | 5.37% | 91,167 | 100.00% | เพื่อไทย ได้ที่นั่ง |
| เขต 7 | 44,296 | 53.89% | 23,102 | 28.10% | 3,458 | 4.21% | 11,343 | 13.80% | 82,199 | 100.00% | เพื่อไทย ได้ที่นั่ง |
| เขต 8 | 35,310 | 40.46% | 29,830 | 34.18% | – | – | 22,134 | 25.36% | 87,274 | 100.00% | เพื่อไทย ได้ที่นั่ง |
| เขต 9 | 18,433 | 19.96% | 32,574 | 35.27% | 29,691 | 32.14% | 11,671 | 12.63% | 92,369 | 100.00% | ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน รักษาที่นั่ง |
| เขต 10 | 40,324 | 42.10% | 1,832 | 1.91% | 45,331 | 47.32% | 8,305 | 8.67% | 95,792 | 100.00% | ภูมิใจไทย รักษาที่นั่ง |
| เขต 11 | 44,184 | 51.37% | 766 | 0.89% | 36,635 | 42.59% | 4,426 | 5.15% | 86,011 | 100.00% | เพื่อไทย ได้ที่นั่ง |
| เขต 12 | 8,522 | 8.80% | 42,207 | 43.60% | 43,394 | 44.83% | 2,671 | 2.77% | 96,794 | 100.00% | ภูมิใจไทย ได้ที่นั่ง |
| เขต 13 | 37,663 | 43.87% | 937 | 1.09% | 12,304 | 14.33% | 34,955 | 40.71% | 85,859 | 100.00% | เพื่อไทย รักษาที่นั่ง |
| เขต 14 | 58,939 | 71.99% | 4,405 | 5.38% | 5,777 | 7.06% | 12,747 | 15.57% | 81,868 | 100.00% | เพื่อไทย รักษาที่นั่ง |
| เขต 15 | 35,422 | 37.02% | 17,447 | 18.24% | 39,471 | 41.25% | 3,336 | 3.49% | 95,676 | 100.00% | ภูมิใจไทย ได้ที่นั่ง |
| ผลรวม | 531,877 | 39.90% | 334,349 | 25.08% | 293,451 | 22.01% | 173,327 | 13.00% | 1,333,004 | 100.00% |  |