stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาสนวิหารกลอสเตอร์
ที่ฝังศพและอนุสรณ์ > ที่ฝังพระศพของพระเจ้าออสริคแห่งเมอร์เซีย

ทางด้านเหนือนอกบริเวณพิธีติดกับฉากแท่นบูชาเอกเป็นอนุสรณ์พระเจ้าออสริกแห่งเมอร์เซีย (Prince Osric of Mercia) ผู้เป็นผู้สร้างอาสนวิหาร เป็นรูปพระเจ้าออสริคนอนราบอุ้มอาสนวิหารในมือซ้าย  รูปคล้ายกันนี้อีกรูปหนึ่งอยู่ด้านขวาของทางเข้าอาสนวิหารด้านใต้คู่กับบาทหลวงเซอร์โลทางด้านซ้ายผู้เป็ผู้มีบทบาทสำคัญในการบูรณะอาสนวิหาร
เหตุการณ์สำคัญ

678-9 เริ่มมีผู้คนมาตั้งถิ่นฐานใกล้วัดระหว่างสมัยแซกซันนำโดย Osric of the Hwicce น้องสาวของ Hwicce เป็นอธิการิณีอาราม (Abbess) องค์แรก
1017 นักพรตเบเนดิกตินติน เข้ามาปกครองหลังจากที่บาทหลวงประจำมุขมณฑล (Secular priests) ถูกไล่ออกจากไป
1072 แซร์ลอได้รับแต่งตั้งโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 ให้มาเป็นเจ้าอาวาส
1089 โรเบิร์ต เดอ โลซินยา (Robert de Losinga) บิชอปแห่งแฮรฟอร์ด (Hereford) วางศิลาฤกษ์
1100 ได้รับการสถาปนา (consecrate) เป็นวัดเซนต์ปีเตอร์
1216 พระราชพิธีราชาภิเษกพระเจ้าเฮนรีที่ 3
1327 พระราชพิธีฝังพระศพพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2
1331 ซ่อมบริเวณทำพิธีของนักพรตแบบเพอร์เพ็นดิคิวลาร์
1373 อธิการฮอร์ตัน (Horton) เริ่มสร้างระเบียง มาเสร็จเอาสมัยอธิการฟรูสเตอร์ (Frouster)
1420 อธิการมอร์เว้นท์ (Morwent) ปฏิสังขรณ์ด้านตะวันตก
1450 อธิการซีโบรค (Sebrok) ต่อเติมหอ มาเสร็จโดยโรเบิร์ต ทัลลี (Robert Tully)
1470 อธิการแฮนลี (Hanley) ปฏิสังขรณ์ Lady Chapel มาเสร็จเอาสมัยอธิการฟาร์ลี (Farley)
1540 อารามถูกยุบตามพระราชกฤษฎีกายุบอาราม ของพระเจ้าเฮนรีที่ 8
1541 พระเจ้าเฮนรีที่ 8 สถาปนาอารามที่ถูกยุบไปขึ้นเป็นอาสนวิหาร
1616-21 วิลเลียม ลอด เป็นอธิการ
1649-60 ตำแหน่งอธิการถูกยุบแต่ถูกตั้งใหม่โดย พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2
1735-52 บิชอปมาร์ติน เบ็นสัน (Martin Benson) ปฏิสังขรณ์อาสนวิหารครั้งใหญ่
1847-73 บูรณปฏิสังขรณ์สมัยวิกตอเรีย โดย สถาปนิก เอฟ เอส วอลเลอร์  (F.S.Waller) และ เซอร์จอร์จ กิลเบิร์ต สก็อต
1968 ปูหลังคาใหม่
1994 เสร็จการปฏิสังขรณ์หอ
2000 ฉลองครบรอบ 900 ปึ
เกร็ดน่ารู้

อาสนวิหารกลอสเตอร์ใช้เป็นฉากถ่ายภาพยนตร์เรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ตอนที่หนึ่ง สอง และหก เมื่อปี ค.ศ. 2000
สมุดภาพ

อาสนวิหารมองจากทางด้านเหนือ
นักบุญเปโตรกับนักบุญเปาโลกับผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่าน เหนือประตูทางด้านใต้
ห้องใต้ดินใต้ศักดิ์สิทธิสถานชั้นบน
หอ
ทางเดินกลางขนาบด้วยเสานอร์มัน เพดานกอทิกอังกฤษ
ปุ่มหินเหนือทางเข้าทางด้านตะวันตก
ฉากประดับแท่นบูชาและหน้าต่างกระจกเอก - The Great East Window
แท่นบูชาสมัยฟื้นฟูกอทิก
แท่นอ่านคัมภีร์ภายในบริเวณสงฆ์
ห้องกระจก Lady chapel
ค้ำยันภายในตัวอาสนวิหาร
ระเบียงฉันนบถ
ดูเพิ่ม

ศิลปะกอทิก
สถาปัตยกรรมกอทิก
ศิลปะโรมาเนสก์
อาสนวิหารในสหราชอาณาจักร
แผนผังอาสนวิหาร
เพดานพัด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของอาสนวิหารกลอสเตอร์
เว็บไซต์ของเทศบาลเมืองกลอสเตอร์
ท่องเที่ยวเมืองกลอสเตอร์
ประวัตินักร้องเพลงสวดของอาสนวิหารกลอสเตอร์ เก็บถาวร 2006-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แกลเลอรีอาสนวิหารกลอสเตอร์โดย Adrian Fletcher’s Paradoxplace เก็บถาวร 2014-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แกลเลอรีอาสนวิหารกลอสเตอร์ของ hayquesufrir
แกลเลอรีอาสนวิหารกลอสเตอร์ของ Flickr
หน้าต่างประดับกระจกสีในประเทศอังกฤษ
| ด ค กอาสนวิหารในอังกฤษ |
| --- | --- |
 อาสนวิหารเบอร์มิงแฮม  อาสนวิหารบริสตอล  อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี  อาสนวิหารเชล์มฟอร์ด  อาสนวิหารชิชิสเตอร์  อาสนวิหารโคเวนทรี  อาสนวิหารดาร์บี  อาสนวิหารอีลี  อาสนวิหารเอ็กซิเตอร์  อาสนวิหารยิบรอลตาร์  อาสนวิหารกลอสเตอร์  อาสนวิหารกิลด์ฟอร์ด  อาสนวิหารเฮริฟอร์ด  อาสนวิหารเลสเตอร์  อาสนวิหารลิคฟิลด์  อาสนวิหารลิงคอล์น  อาสนวิหารนักบุญเปาโล  อาสนวิหารนอริช  อาสนวิหารอ๊อกซฟอร์ด  อาสนวิหารปีเตอร์บะระ  อาสนวิหารพอร์ทสมัธ  อาสนวิหารรอเชสเตอร์  อาสนวิหารซอลส์บรี  อาสนวิหารซัทเธิค  อาสนวิหารนักบุญออลบัน  อาสนวิหารเซนต์เอ็ดมันส์บรี  อาสนวิหารแสตนลีย์  อาสนวิหารทรูโร  อาสนวิหารเว็ลส์  อาสนวิหารวินเชสเตอร์  อาสนวิหารวุร์สเตอร์  อาสนวิหารเวสต์มินสเตอร์  อาสนวิหารแบล็คเบิร์น  อาสนวิหารแบร็ดฟอร์ด  อาสนวิหารคาร์ไล  อาสนวิหารเชสเตอร์  อาสนวิหารเดอรัม  อาสนวิหารลิเวอร์พูล  อาสนวิหารแมนเชสเตอร์  อาสนวิหารนิวคาสเซิล  อาสนวิหารพีล  อาสนวิหารริพพอน  อาสนวิหารเชฟฟิลด์  อาสนวิหารเซาท์เวล  อาสนวิหารเวกฟีลด์  อาสนวิหารยอร์ก 
 คริสต์ศาสนสถาน  แผนผังอาสนวิหาร  สถาปัตยกรรมการก่อสร้างอาสนวิหารในยุโรปตะวันตก  สถาปัตยกรรมการก่อสร้างอาสนวิหารในอังกฤษในยุคกลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ สถานที่  Structurae 
วิวจากทางตะวันตกของอาสนวิหารกลอสเตอร์ 2004
ระเบียงฉันนบถที่แสดงให้เห็นถึงเพดานโค้งใบพัด
ประตูเข้าด้านข้าง
มองจาก Lady chapel เข้าไปในบริเวณพิธี
ที่ฝังพระศพของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2
ที่ฝังพระศพของโรเบิร์ต เคอธอส
อินทรีดำ

| อินทรีดำ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Accipitriformes
วงศ์:: Accipitridae
สกุล:: Ictinaetus Blyth, 1843
สปีชีส์:: I.  malayensis
ชื่อทวินาม
Ictinaetus malayensis (Temminck, 1822)

ชนิดย่อย
 I.m. malayensis (Temminck, 1822)  (พบในภูมิภาคอินโดจีนและแหลมมลายู)  I.m. perniger (Hodgson, 1836) (พบในอนุทวีปอินเดีย มีขนาดใหญ่กว่าอีกชนิดย่อยหนึ่งเล็กน้อย)
ชื่อพ้อง
 Neopus malayensis
อินทรีดำ (อังกฤษ: Black eagle, Indian black eagle; ชื่อวิทยาศาสตร์: Ictinaetus malayensis) เป็นนกล่าเหยื่อขนาดใหญ่จำพวกอินทรี และจัดเป็นนกเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Ictinaetus (แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย-ดูในตาราง)
มีขนปกคลุมลำตัวสีดำสนิท ขนคลุมทั้งจมูก และตีนมีสีเหลือง หางมีลายแถบสีอ่อนคาด ขณะบินปีกกว้าง ปลายปกแตกเป็นรูปนิ้วมือชัดเจน หางยาวมาก ขณะที่ยังเป็นนกที่โตไม่เต็มวัยจะมีสีน้ำตาลหม่น ปากสั้นปลายแหลม มีเล็บนิ้วเท้าแหลมคมและแข็งแรงมาก
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 69-81 เซนติเมตร ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะเหมือนกัน
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดียและภูมิภาคอินโดจีน ในประเทศไทยจะพบได้ตามป่าในแนวเขาตั้งแต่เหนือจรดใต้ได้ไม่ยากนัก  โดยเฉพาะทางป่าตะวันตก  แต่ปัจจุบันก็มีจำนวนลดน้อยลงจากเดิมเนื่องจากถิ่นที่อยู่ถูกทำลาย
อินทรีดำ มีพฤติกรรมล่าเหยื่อที่แตกต่างไปจากอินทรีหรือเหยี่ยวชนิดอื่น คือ การบินมาเกาะใกล้รังนกเล็กหรือกระรอก แล้วไต่กิ่งไปล่าเหยื่อในรัง รวมทั้งไข่นก  นอกเหนือจากจากโฉบเหยื่อที่เป็นพฤติกรรมโดยปกติ
จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ictinaetus malayensis ที่วิกิสปีชีส์
อินทรีทุ่งหญ้าสเตปป์

| อินทรีทุ่งหญ้าสเตปป์ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Accipitriformes
วงศ์:: Accipitridae
สกุล:: Aquila
สปีชีส์:: A.  nipalensis
ชื่อทวินาม
Aquila nipalensis Hodgson, 1833


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ (สีเหลือง-ถิ่นที่อยู่อาศัยประจำ, สีน้ำเงิน-ที่ ๆ อพยพ)
ชื่อพ้อง
 Aquila rapax nipalensis
Aquila nipalensis
อินทรีทุ่งหญ้าสเตปป์  (อังกฤษ: Steppe eagle; ชื่อวิทยาศาสตร์: Aquila nipalensis) เป็นนกอินทรีชนิดหนึ่ง
มีขนาดลำตัวประมาณ 76-80 เซนติเมตร ความยาวปีก 1.7-2.1 เมตร จัดเป็นนกอินทรีทีมีขนาดใหญ่ มีท้ายทอยมีแถบสีน้ำตาลแดง คอบางส่วนสีอ่อน มุมปากลึกเกินกึ่งกลางดวงตา ปีกและหางยาว ขนคลุมใต้ปีกสีน้ำตาลเข้มตัดกับขนคลุมปลายปีกสีดำ ขนปีกบนมีลายขวาง ปลายปีกและขอบปีกด้านหลังสีเข้ม  ในนกวัยอ่อน หัวและขนลำตัวสีน้ำตาลแกมเทากว่านกเต็มวัย มีแถบขาวจากปลายขนต่างจากนกอินทรีชนิดอื่น ๆ ที่มีแถบสีขาวใหญ่กลางปีกตามแนวขนคลุมใต้ปีก  อายุเมื่อเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ 6 ปี จึงค่อยมีสีเหมือนนกตัวเต็มวัย
เป็นนกประจำถิ่นของภูมิภาคเอเชียกลางจนถึงทวีปยุโรป โดยมักจะอาศัยหากินอยู่ตามทุ่งหญ้าหรือทุ่งหญ้าสเตปป์ รวมถึงพื้นที่เกษตรกรรมเปิดโล่งในพื้นที่ต่ำ เช่น นาข้าว อันเป็นที่มาของชื่อเรียก กินหนูนาเป็นอาหารหลัก แต่ก็มีรายงานพบในที่ ๆ มีความสูงถึง 2,100 เมตร จากระดับน้ำทะเล
  
สำหรับในประเทศไทย จัดเป็นนกอพยพที่หาได้ยากมากชนิดหนึ่ง มีปริมาณการพบเห็นปีละไม่เกิน 2 ตัว ในแถบจังหวัดเพชรบุรีและนครสวรรค์ ในช่วงฤดูหนาว และจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Aquila nipalensis ที่วิกิสปีชีส์
นทท.แห่ดูนกอินทรี-นกเหยี่ยว อพยพที่เพชรบุรี จากผู้จัดการออนไลน์
อินทรีทะเลหัวนวล

| อินทรีทะเลหัวนวล |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
CITES Appendix II (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์ปีก 
อันดับ:: เหยี่ยว Accipitriformes
วงศ์:: เหยี่ยวและนกอินทรี Accipitridae
สกุล:: Haliaeetus  (Pallas, 1771)
สปีชีส์:: Haliaeetus leucoryphus
ชื่อทวินาม
Haliaeetus leucoryphus (Pallas, 1771)

ชื่อพ้อง
 Aquila leucorypha Pallas, 1771
Haliaeetus leucoryphus
อินทรีทะเลหัวนวล หรือ อินทรีหัวนวล (อังกฤษ: Pallas's fish eagle, Pallas's sea eagle, Band-tailed fish eagle; ชื่อวิทยาศาสตร์: Haliaeetus leucoryphus)
เป็นนกอินทรีชนิดหนึ่ง มีขนาดยาวลำตัวประมาณ 68-81 เซนติเมตร ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะเหมือนกัน แต่ตัวเมียจะมีขนาดเล็กกว่า หัวมีสีน้ำตาลอ่อน ปีกกว้างมีสีน้ำตาลดำ ตามีแถบคาดขนาดใหญ่สีเทา กลางหางก็มีแถบสีขาวอยู่ 1 แถบ เมื่อยังเป็นตัวไม่เต็มจะมีขนสีอ่อนกว่า ที่หัวและคอมีสีน้ำตาลเข้มกว่า แถบคาดตาก็มีสีน้ำตาลดำ
เป็นนกอินทรีทะเลชนิดหนึ่ง กินอาหาร จำพวก ปลาและสัตว์น้ำ กระจายพันธุ์อยู่ในเอเชียกลาง ระหว่างอ่าวเปอร์เซียและทะเลเหลือง จากคาซัคสถานและมองโกเลีย จนถึงแนวเทือกเขาหิมาลัย, บังกลาเทศ จนถึงอินเดีย ในช่วงฤดูหนาวจะมีการอพยพหนีหนาวมาสู่ภูมิภาคที่อุ่นกว่า เช่น ประเทศไทย เป็นต้น
ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 อินทรีทะเลหัวนวล จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
แหล่งข้อมูลออื่น

"Pallas's Fish-eagle Haliaeetus leucoryphus". BirdLife International. 2020.
"Pallas's Fish-eagle: images and movies". ARKive. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-04-22.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q271462  Wikispecies: Haliaeetus leucoryphus  ARKive: haliaeetus-leucoryphus  Avibase: F3CCFC1881D339F6  BioLib: 62964  BirdLife: 22695130  eBird: pafeag1  Fauna Europaea: 96693  GBIF: 2480453  iNaturalist: 5312  IRMNG: 11391296  ITIS: 175425  IUCN: 22695130  NBN: NHMSYS0000533347  NCBI: 52646  Species+: 6744  Xeno-canto: Haliaeetus-leucoryphus
อาเซ็มยูธเกมส์ 2005

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ: กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
ประเทศ: 38
กีฬา: 6 ชนิด
พิธีเปิด: 2 มิถุนายน พ.ศ. 2548
พิธีปิด: 8 มิถุนายน พ.ศ. 2548
ประธานพิธีเปิด: พตท. ดร. ทักษิณ ชินวัตร
นักกีฬาปฏิญาณ: ภาณุวัฒน์ พิศาลธนกุล (แบดมินตัน)
ผู้ตัดสินปฏิญาณ: วิสุทธิ์ จันทร์ดุ้ง (กรีฑา)
ผู้จุดคบเพลิง: อุทุมพร พุดทรา (เทนนิส)
สนามกีฬาหลัก: อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก อาคารกีฬานิมิบุตร สนามกีฬาแห่งชาติ, 
อาเซ็มยูธเกมส์ 2005 (อังกฤษ: 2005 ASEM Youth Games) เป็นการจัดกีฬาเยาวชนเอเชีย - ยุโรปครั้งที่ 1 จัดขึ้นที่ กรุงเทพมหานคร ราชอาณาจักรไทย ระหว่างวันที่ 2 - 8 มิถุนายน พ.ศ. 2548 โดยมีประเทศเข้าร่วมแข่งขัน 38 ประเทศ และ มีกีฬาแข่งขันทั้งหมด 6 ชนิด
คำขวัญ และ สัญลักษณ์ > สัญลักษณ์นำโชค

ม้าก้านกล้วย ชื่อว่าใบตอง ( Bai-Tong)
สนามแข่งขัน

| สนาม | อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก | อาคารกีฬานิมิบุตร กรีฑาสถานแห่งชาติ | อาคารกีฬาเวสน์ ศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร (ไทย-ญี่ปุ่น) |
| --- | --- | --- | --- |
ภาพ: 
| เขต | เขตบางกะปิ | เขตปทุมวัน | เขตดินแดง |
| ความจุ | 6,000 | 5,600 | 5,000 |
การแสดงในพิธีเปิด-ปิด > พิธีเปิด

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ชุดที่ | ชื่อการแสดงในพิธีเปิด | เวลา |
| 1 | เปิดประตูสู่เมืองไทย | นาที |
| 2 | อารยธรรมสู่ความศิวิไลซ์ | นาที |
| 3 | สวัสดีประเทศไทย | นาที |
| คั่นเวลา | การแสดงศิลปะการป้องกันตัวของประเทศเวียดนาม | นาที |
| 4 | กองทัพม้าแห่งมิตรไมตรี | นาที |
|  | พิธีการ อาเซ็มยูธเกมส์ | นาที |
| 5 | ดินน้ำฟ้า จรัสเรือง | นาที |
| 6 | มหัศจรรย์แห่ง ความสุข | นาที |
|  | รวมเวลาการแสดง |  ชั่วโมง  นาที |
การแสดงในพิธีเปิด-ปิด > พิธีปิด

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ชุดที่ | ชื่อการแสดงในพิธีปิด | เวลา |
| 1 | จินตนาการ...สู่วันแห่งความสำเร็จ | นาที |
| 2 | จินตนาการ...สู่วันแห่งความรัก | นาที |
| 3 | จินตนาการ...สู่วันแห่งความเป็นหนึ่ง | นาที |
| 4 | จินตนาการ...สู่วันแห่งความไม่สิ้นสุด | นาที |
| 5 | จินตนาการ...สู่วันแห่งความทรงจำอันประทับใจ | นาที |
|  | รวมเวลาการแสดง | 2 ชั่วโมง |
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

| --- | --- |
  ออสเตรีย   เบลเยียม   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   บริเตนใหญ่   เยอรมนี   กรีซ   ฮังการี   อินโดนีเซีย   อิตาลี   ญี่ปุ่น   เกาหลีใต้:   อิสราเอล   ลาว   ลัตเวีย   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มาเลเซีย   เนเธอร์แลนด์   พม่า   ฟิลิปปินส์   โปแลนด์   โปรตุเกส   สิงคโปร์   สเปน   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สวีเดน   ไทย   เวียดนาม
ตารางการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  OC  | พิธีเปิด |  ●   | การแข่งขัน |  1  | การแข่งขันชิงเหรียญทอง |  CC  | พิธีปิด |
| พฤษภาคม/มิถุนายน 2548 | 31 อ | 1 พ | 2 พฤ | 3 ศ | 4 ส | 5 อา | 6 จ | 7 อ | 8 พ | จำนวน เหรียญทอง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พิธีการ |  |  | OC  |  |  |  |  |  | CC  |  |
| กรีฑา  |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 35 |
| แบดมินตัน  |   |   |   | ●  | ●  |   | ●  | ●  |   | 7 |
| ฟุตบอล  |   | ●  | ●  | ●  | ●  | ●  | ●  | ●  | 1  | 1 |
| ว่ายน้ำ  |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 40 |
| เทเบิลเทนนิส  |   |   |   | ●  |   |   | ●  | ●  |   | 7 |
| เทนนิส  |   |   |   | ●  | ●  |   | ●  | ●  |   | 7 |
| เหรียญทองรวม |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 97 |
| พฤษภาคม/มิถุนายน 2548 | 31 อ | 1 พ | 2 พฤ | 3 ศ | 4 ส | 5 อา | 6 จ | 7 อ | 8 พ | จำนวน เหรียญทอง |
สรุปเหรียญการแข่งขัน

|  อันดับ  | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 32 | 12 | 6 | 50 |
| 2 |  ไทย | 23 | 27 | 34 | 84 |
| 3 |  โปรตุเกส | 10 | 5 | 6 | 21 |
| 4 |  เกาหลีใต้ | 7 | 5 | 11 | 23 |
| 5 |  เยอรมนี | 5 | 7 | 11 | 23 |
| 6 |  โปแลนด์ | 3 | 5 | 4 | 12 |
| 7 |  สโลวาเกีย | 3 | 5 | 1 | 9 |
| 8 |  เวียดนาม | 3 | 1 | 3 | 7 |
| 9 |  ฝรั่งเศส | 2 | 5 | 8 | 15 |
| 10 |  เบลเยียม | 2 | 4 | 3 | 9 |
|  | รวม | '  | '  | '  | ' |
สรุปเหรียญที่นักกีฬาไทยได้รับในกีฬาอาเซ็มยูธเกมส์

ในการแข่งขันกีฬาอาเซ็มยูธเกมส์ครั้งนี้ นักกีฬาไทยสามารถทำผลงานได้ทั้งหมด  เหรียญ แบ่งเป็น
เหรียญทอง จำนวน  เหรียญ จาก  ชนิดกีฬา ได้แก่
เหรียญเงิน จำนวน  เหรียญ จาก  ชนิดกีฬา ได้แก่
เหรียญทองแดง จำนวน  เหรียญ จาก  ชนิดกีฬา ได้แก่
การตลาด > สิทธิการออกอากาศ

สำหรับการถ่ายทอดสดการแข่งขันทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (สทท.11) กรมประชาสัมพันธ์ จะทำการถ่ายทอดสดเป็นเวลา 2 ชั่วโมงต่อวัน ซึ่งมีทั้งหมด 6 ชนิดกีฬา และ เสนอเทปสรุปผลการแข่งขันรายวันในเวลา 22.45-23.45 น. ส่วนสถานีวิทยุโทรทัศน์ช่องอื่นๆ จะทำการบันทึกเทปสรุปผลการแข่งขันเพื่อนำเผยแพร่ในภาคข่าวกีฬาของแต่ละช่องทุกวัน
ผู้สนับสนุน

ภาตรัฐ
แคท เทเลคอม (CAT Telecom)
ทีโอที (TOT)
การบินไทย
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
ภาคเอกชน
เอเซอร์คอมพิวเตอร์ (Acer)
ฟินันซ่าประกันชีวิต (Finansalife)
สหพัฒนพิบูล (บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป มาม่า)
เครื่องดื่มโค๊ก โคคา-โคล่า (Coca-Cola)
ดูเพิ่ม

เอเชียนอินดอร์เกมส์ 2005
ซีเกมส์ 2005
เอเชียนเกมส์ 2006
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2011-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มติคณะรัฐมนตรี วันที่ 22 กรกฎาคม 2547
แม่แบบ:อาเซ็มยูธเกมส์
อินฟันเตอัลวาโร ดยุกแห่งกัลลิเอรา

อินฟันเตอัลวาโร ดยุกแห่งกัลลิเอรา (อังกฤษ: Infante Álvaro, Duke of Galliera) ประสูติเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1910 เป็นพระโอรสองค์โตใน อินฟันเตอังฟองซู ดยุกแห่งกัลลิเอรา และ เจ้าหญิงเบียทริซแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระบิดาของพระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส เป็นพระราชปนัดดาใน 3 พระมหากษัตริย์ คือ จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และ สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 แห่งสเปน พระองค์จึงมีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์สหราชอาณาจักร เมื่อแรกประสูติ เมื่อแรกประสูติ เจ้าชายอาลอนโซ และ เจ้าชายอาดอลโฟ พระอนุชาทั้ง 2 ดำรงพระอิสริยยศ เจ้าชายแห่งออร์เลอ็อง ต่างจากพระองค์ที่ดำรงพระอิสริยยศ อินฟันเตแห่งสเปน เนื่องจากต้องทรงสืบตำแหน่งของพระบิดา พระองค์ดำรงพระอิสริยยศ ดยุกแห่งกัลลิเอรา พระองค์ที่ 6 ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดา พระองค์ยังเป็นพระอัยกา (ปู่) ใน อังฟองซู เด ออร์เลอ็อง-บูร์บง ดยุกแห่งกัลลิเอรา คนปัจจุบัน
พระองค์ทรงเสกสมรสกับคาร์ลา ปาโรดี-เดลฟิโน (ประสูติ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1909 ใน เมืองมิลาน ประเทศอิตาลี - 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2000 ที่เมืองซันลูการ์ ประเทศสเปน) น้องสาวของดอนนา เอเลนา เซอร์รา ดัชเชสแห่งกัสซาโน ธิดาทั้งสองของลีโอปอลโด จิโรลาโม ปาโรดี-เดลฟิโน วุฒิสมาชิกแห่งราชอาณาจักร ขุนนางแห่งอิตาลี ผู้บัญชาการเครื่องราชอิสริยาภรณ์สันตะสำนักของนักบุญเกรกอรีมหาราช และอัศวินแห่งมงกุฎแห่งอิตาลี กับ ลูซี เฮนนี เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 ที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี มีพระบุตรดังนี้
ดอนนา การิดา เด ออร์เลอ็อง-บูร์บง อีปาโรดิ ดิลฟิโน
ดอน อังฟองซู เด ออร์เลอ็อง-บูร์บง อีปาโรดิ ดิลฟิโน
ดอนนา เบียทริซ เด ออร์เลอ็อง-บูร์บง อีปาโรดิ ดิลฟิโน
ดอน อัลวาโร เด ออร์เลอ็อง-บูร์บง อีปาโรดิ ดิลฟิโน
ตราอารม์ในฐานะดยุกแห่งกัลลิเอรา
พระองค์ในวัยทารก
พระองค์พร้อมด้วย เจ้าหญิงเบียทริซแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระมารดา
พระองค์ในวัยหนุ่ม
พระองค์และ อินฟันตาอูลาเลียแห่งสเปน พระอัยยิกา (ย่า)
พระรูปของพระองค์พร้อมด้วย เจ้าชายอาลอนโซแห่งออร์เลอ็อง และ เจ้าชายอาดอลโฟแห่งออร์เลอ็อง พระอนุชาทั้ง 2
อิซาเบลลา เบิร์ด

| อิซาเบลลา เบิร์ด FRSGS FRGS |
| --- | --- |

เกิด: อิซาเบลลา ลูซี เบิร์ด 15 ตุลาคม ค.ศ. 1831(1831-10-15) โบโรบริดจ์, ยอร์กเชอร์, ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 7 ตุลาคม ค.ศ. 1904(1904-10-07) (72 ปี) เนวิลสตรีท, เอดินบะระ, ประเทศสกอตแลนด์
สุสาน: สุสานดีน, เอดินบะระ
สัญชาติ: อังกฤษ
ชื่ออื่น: อิซาเบลลา บิชอป
อาชีพ: นักสำรวจ นักเขียน ช่างภาพ นักธรรมชาติวิทยา
คู่สมรส: จอห์น บิชอป (แต่ง 2424)
บิดามารดา: ดอร่า ลอว์สัน, เอ็ดเวิร์ด เบิร์ด
อิซาเบลลา ลูซี เบิร์ด มีนามสกุลหลังแต่งงานว่า บิชอป (อังกฤษ: Isabella Lucy Bird, 15 ตุลาคม พ.ศ. 2374 – 7 ตุลาคม พ.ศ. 2447) เป็นนักสำรวจ นักเขียน ช่างภาพ และนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ เธอกับ แฟนนี่ เจน บัตเลอร์ ได้ก่อตั้งโรงพยาบาลจอห์น บิชอป เมโมเรียล ในเมืองศรีนาการ์ ประเทศอินเดีย เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกราชสมาคมภูมิศาสตร์
ชีวิตวัยต้น

อิซาเบลลา เบิร์ด เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2374 ที่โบโรบริดจ์ฮอลล์ ยอร์กเชอร์ ซึ่งเป็นทั้งบ้านเกิดของคุณยายและเป็นที่ทำงานที่แรกของบิดาของเธอหลังจากได้รับคำสั่งในปี พ.ศ. 2364 พ่อแม่ของเธอคือ เรฟ เอ็ดเวิร์ด เบิร์ด และภรรยาคนที่สองของเขา ดอร่า ลอว์สัน (พ.ศ. 2346-2409)
ในชั่วชีวิตวัยเด็กของเธอ เธอได้ย้ายที่อยู่หลายครั้ง ในปี พ.ศ. 2375 บาทหลวงเบิร์ดได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยพระสอนศาสนาในเมเดนเฮด หลังจากนั้นเธอก็ต้องย้ายที่อยู่ไปที่ทัตเทนฮอลล์ มณฑลเชชเชอร์ เนื่องจากอาการป่วยของบิดา โดยมี ดร.จอห์น เบิร์ด ซัมเนอร์ บิชอปแห่งเชสเตอร์ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของเขามาเยี่ยม ถัดมาในปีเดียวกันนั้นเอง เธอก็ได้มีน้องสาวชื่อว่า เฮนเรียตตา
เบิร์ดเป็นคนที่พูดขวานผ่าซากมาตั้งแต่เด็ก เมื่อตอนเธออายุเพียง 6 ขวบ เธอเข้าเผชิญหน้ากับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรท้องถิ่นนาม เซอร์ฟิลิป เกรย์ เอเกอร์ตัน บารอนเน็ตที่ 10 ขณะกำลังหาเสียงอยู่ และเข้าไปถามว่า "ที่คุณไปบอกพ่อว่าน้องสาวของดิฉันสวยงามมาก นั่นเป็นการชมเพื่อแลกกับคะแนนเสียงหรือเปล่าคะ"
การที่พ่อของเธอคัดค้านกับการทำงานในวันอาทิตย์ ทำให้ผู้คนที่นับถือเขาลดน้อยลง และถูกเชิญให้ย้ายไปที่เซนต์โธมัสในนครเบอร์มิงแฮม ที่นั่นก็ได้มีการยกประเด็นขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งจบท้ายด้วย "ก้อนหิน โคลน และคำดูหมิ่น"
ในปี พ.ศ. 2391 ครอบครัวของเธอต้องย้ายที่อยู่อีกครั้ง เมื่อได้ใช้เวลาอยู่ในอีสต์บอร์นได้ระยะหนึ่ง ก็ได้หาที่พักอาศัยในไวตันในฮันติงดอนเชอร์ (ปัจจุบันคือเคมบริดจ์เชอร์)
ในช่วงสมัยเด็กตอนต้น เธอเป็นคนที่อ่อนแอ ต้องทนทุกข์ทรมานจากอาการโรคไขสันหลัง ปวดหัว และนอนไม่หลับ หมอได้แนะนำเธอให้ใช้ชีวิตข้างนอกบ้านบ้าง ด้วยเหตุนี้เธอจึงรู้วิธีการขี่ตั้งแต่วัยเด็ก และต่อมาก็พายเรือ ทางด้านการศึกษานั้น เธอได้แต่เพียงเรียนรู้จากพ่อและแม่ ทางด้านพ่อของเธอเป็นนักพฤกษศาสตร์ ผู้ที่สอนเธอให้รู้เรื่องพืช ส่วนทางด้านแม่ของเธอสอนเธอในทุกแขนง และเธอยังเป็นหนอนหนังสืออีกด้วย อย่างไรก็ตาม "ความเฉลียวฉลาดและความอยากรู้ไปเสียทุกเรื่องของเธอ นั้นทำให้เป็นไปไม่ได้เลยที่สมองในวัยเด็กของเธอจะสามารถทนรับบรรยากาศในสังคมที่เต็มไปด้วยพวกเคร่งศาสนาได้"
เมื่อเธออายุได้ 16 ปี แผ่นพับของเธอได้รับการตีพิมพ์ โดยแผ่นพับนั้นมีหัวข้อว่า การค้าเสรีกับลัทธิคุ้มครอง ต่อมาเธอก็ได้เขียนบทความให้กับวารสารต่าง ๆ ต่อไป จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2393 เนื้องอกเส้นใยในบริเวณใกล้เคียงกระดูกสันหลังของเธอได้รับการนำออก แต่เธอก็ยังคงทนทุกข์ทรมานจากอาการที่ระบุสาเหตุไม่ได้ เธอยังคงมีอาการอ่อนล้าและนอนไม่หลับ ทำให้ครอบครัวของเธอใช้เวลาในช่วงฤดูร้อนถึง 6 รอบในการพยายามรักษาสุขภาพของเธอ
การที่แพทย์ได้แนะนำเธอให้ออกเดินทางทางทะเล ทำให้ในปี พ.ศ. 2397 ชีวิตการเดินทางของเธอได้เริ่มต้นขึ้น เมื่อเธอได้มีโอกาสในการเดินทางโดยสารเรือไปยังสหรัฐอเมริกา เพื่อพาลูกพี่ลูกน้องไปบ้านญาติ พ่อของเธอได้ "มอบเงินให้จำนวน 100 ปอนด์สเตอร์ลิง และมีคำขอให้ออกไปให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้" "จดหมายอันสดใสสุดแสนบรรยาย"ของเธอที่ส่งไปยังญาติ ๆ ได้กลายเป็นพื้นฐานของหนังสือเล่มแรกที่เธอเขียน ชื่อว่า "หญิงสาวชาวอังกฤษในอเมริกา" (2399) ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เมอร์เรย์ และจอห์น เมอร์เรย์ ผู้ก่อตั้งสำนักพิมพ์ก็ได้ชื่อว่า เป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดและแน่นอนว่าเป็นผู้จัดพิมพ์ตลอดชีพของเธอ
การเดินทางในวัยกลางคน

ในปี พ.ศ. 2415 อิซาเบลลา เบิร์ด ได้ออกเดินทางนอกประเทศอังกฤษอีกครั้ง โดยคราวนี้มีเป้าหมายไปยังประเทศออสเตรเลียที่เธอไม่ชอบ ต่อมาไปที่ฮาวาย (เป็นที่รู้จักในยุโรปว่าหมู่เกาะแซนด์วิช) ความรักต่อฮาวาย จากทั้งการไปปีนภูเขาไฟเมานาเคอา และภูเขาไฟเมานาโลอา ทำให้เธอแจ้งเกิดหนังสือเรื่องใหม่ ซึ่งจะตีพิมพ์ในอีก 3 ปีต่อมา จากนั้นเธอได้ย้ายเมืองไปยังรัฐโคโลราโด ที่ซึ่งเธอได้ยินว่าเป็นรัฐที่มีอากาศดี เหมาะสำหรับผู้ทุพพลภาพ เธอมักแต่งกายสุภาพ และขี่ม้าเยื้องไปด้านหน้าให้เหมือนผู้ชาย ในปี พ.ศ. 2416 เธอได้เดินทางบนเทือกเขาร็อกกีระยะทางกว่า 800 ไมล์ (1287 กม.) จดมหายของเธอที่ส่งไปถึงน้องสาวได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสาร ดิลีเชอร์อาเวอส์ (The Leisure Hour) ตีพิมพ์ควบคู่ไปกับหนังสือเล่มที่ 4 และอาจเป็นเล่มที่โด่งดังที่สุดของเธอ มีชื่อว่า ชีวิตของหญิงสาวในเทือกเขาร็อกกี
ในช่วงเวลาที่เธอได้ใช้ไปกับเทือกเขาร็อกกี ผู้ที่ทำให้สุขภาพจิตของเธอยังดีอยู่ก็คงเป็นคนที่เธอบังเอิญไปรู้จัก คน ๆ นั้นมีชื่อว่า จิม นูเจนต์ เขายังได้เขียนหนังสือเรื่อง "ร็อคกี้เมาเท่นจิม" ซึ่งเป็นตำราเรียนนอกกฎหมาย เกี่ยวกับพวกความรุนแรง แฝงไปด้วยบทกวี ทางจิมนั้นดูเหมือนว่า เขาจะหลงชอบอิซาเบลลา ผู้ที่มีความคิดที่แสนอิสระ แต่เขาก็ต้องผิดหวัง เนื่องจากเธอได้ออกจากการเดินทางบนเทือกเขาร็อกกี ถัดมาในไม่ถึง 1 ปี จิมได้ถูกอาวุธปืนยิงเสียชีวิต
เมื่อเธอกลับมาอยู่ที่บ้าน เธอได้ถูกตามล่าอีกครั้ง คราวนี้โดยศัลยแพทย์ชายวัยสามสิบในเอดินบะระนาม ดร.จอห์น บิชอป ถัดมาเธอได้มาสนใจประเทศญี่ปุ่น จากหนังสือของ จอห์น ฟรานซิส แคมป์เบลล์ เรื่อง "บันทึกย่อของฉัน" (2419) ฉะนั้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2421 เธอจึงได้ขอคำแนะนำจากอดีตหัวหน้านักสำรวจชื่อ โคลิน อเล็กซานเดอร์ แม็กวีน  แล้วออกเดินทางอีกครั้ง โดยคราวนี้ไปยังประเทศญี่ปุ่น จีน เกาหลี เวียดนาม สิงคโปร์ และมาลายา ถัดมาเมื่อน้องสาวของเธอ เฮนเรียตต้า อมีเลีย เบิร์ด เสียชีวิตด้วยโรคไทฟอยด์ในปี พ.ศ. 2423 เธอจึงตัดสินใจตกลงรับคำขอแต่งงานของ จอห์น บิชอป โดยทั้งสองแต่งงานกันในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2424 และต่อมาในปีเดียวกันนั้นเอง เธอได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งคาปิโอลานี จากพระเจ้าคาลาคาอัวแห่งฮาวาย  ต่อมาสุขภาพของเธอกลับมาถึงขั้นเลวร้ายอีกครั้ง แต่เนื่องจากเงินจำนวนมากที่เธอได้รับเมื่อ จอห์น บิชอป เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2429 ผนวกด้วยความคิดที่ว่า การเดินทางในครั้งก่อน ๆ เป็นไปอย่างยากลำบาก เบิร์ดจึงตัดสินใจเรียนแพทย์และเดินทางในฐานะมิชชันนารี
ช่วงปลายชีวิต

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2432 เธอได้เดินทางไปยังประเทศอินเดีย โดยมีภารกิจในการเผยแพร่คริสตศาสนา พร้อมกับเยี่ยมชมลาดักที่ชายแดนของทิเบตแล้วเดินทางไปยังเปอร์เซีย เคอร์ดิสถานและตุรกี มหาราชาแห่งแคชเมียร์ได้มอบที่ดินส่วนหนึ่งในประเทศอินเดียให้แก่เธอ โดยให้เธอไปใช้ในการสร้างโรงพยาบาล ขนาดความจุ 16 เตียงและให้มีห้องจ่ายยาสำหรับผู้หญิง ที่นั่น เธอได้ทำงานร่วมกับ แฟนนี เจน บัตเลอร์ และก่อตั้งโรงพยาบาลจอห์น บิชอป เมโมเรียล เพื่อรำลึกถึงสามีที่เพิ่งเสียชีวิตซึ่งได้ทิ้งเงินไว้เพื่อการนี้ตามความประสงค์ของเขา ในปีต่อมา เธอเข้าร่วมกลุ่มทหารอังกฤษที่เดินทางระหว่างแบกแดดและเตหะราน ถัดมาในปี พ.ศ. 2434 เธอได้เดินทางผ่านบาลูจิสถานไปยังเปอร์เซียและอาร์เมเนีย เพื่อสำรวจแหล่งที่มาของแม่น้ำคอรูน และต่อมาในปีนั้นเธอได้ปราศรัยในห้องคณะกรรมการของสภาสามัญชนเรื่องการกดขี่ข่มเหงชาวคริสต์ในเคอร์ดิสถาน ซึ่งเธอได้เป็นถึงตัวแทนในการเสนอความแด่อัครมหาเสนาบดีแห่งจักรวรรดิตุรกี
การที่เธอได้ไปโพล่ในนิตยสารต่าง ๆ มาเป็นเวลาหลายทศวรรษ ทำให้เธอเป็นบุคลลที่ประชาชนรู้จักกันมาก จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2433 เธอได้เป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับทุนกิตติมศักดิ์จากราชสมาคมภูมิศาสตร์แห่งสกอตแลนด์ สองปีต่อมา เธอกลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมราชสมาคมภูมิศาสตร์ เธอยังได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของ ราชสมาคมถ่ายภาพ เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2440 การเดินทางครั้งใหญ่ครั้งสุดท้ายของเธอเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2440 เมื่อเธอเดินทางไปตามแม่น้ำแยงซีและแม่น้ำฮันในประเทศจีนและเกาหลีตามลำดับ ต่อมาเธอยังคงเดินทางไปที่โมร็อกโก ซึ่งเธอได้เดินทางท่ามกลางชาวเบอร์เบอร์และต้องใช้บันไดในการขึ้นขี่ม้าตัวเมียสีดำของเธอ ซึ่งเป็นของขวัญจากสุลต่าน
การเสียชีวิต

เพียงไม่กี่เดือนหลังจากการเดินทางกลับจากโมร็อกโก เธอได้ล้มป่วยลงและในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2447 เธอได้เสียชีวิตที่บ้านของเธอ ณ 16 ถนนเมลวิลล์ เอดินบะระ สกอตแลนด์ เธอถูกฝังร่วมกับครอบครัวของเธอในสุสานดีนทางตะวันตกของเมือง หลุมศพของเธอตั้งอยู่ใกล้ทางโค้งและทางเดินเล็ก ๆ โดยในความเป็นจริงแล้ว เธอยังมีแผนการเดินทางไปยังประเทศจีนหากเธอยังมีชีวิตอยู่