stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถานีอโศก
ทางเข้า-ออก

1 ซอยสุขุมวิท 19, ป้ายรถประจำทางไปพร้อมพงษ์ (บันไดเลื่อน), เทอร์มินัล 21 อโศก
2 ป้ายรถประจำทางไปนานา, โรงแรมเชอราตัน แกรนด์ สุขุมวิท, ซอยสุขุมวิท 12
3  สุขุมวิท (อาคารเชื่อมพร้อมบันไดเลื่อน), ถนนอโศกมนตรี, สยามสมาคม ในพระบรมราชูปถัมภ์ , มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, เทอร์มินัล 21 อโศก (ลิฟต์)
4 โรงแรมโซลาเรีย นิชิเท็ตสึ กรุงเทพ (สะพานเชื่อม), ซอยสุขุมวิท 14, ซอยสุขุมวิท 16, ถนนรัชดาภิเษก, สวนเบญจกิตติ (ลิฟต์)
5 โรงแรมเชอราตัน แกรนด์ สุขุมวิท, อาคารไทม์ สแควร์, ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน สาขาสุขุมวิท และโรงแรมเดอะเวสทิน แกรนด์ สุขุมวิท, โรงแรมเอส 15, โรงแรมโซฟิเทล กรุงเทพ สุขุมวิท, ซอยสุขุมวิท 10, ซอยสุขุมวิท 12, ซอยสุขุมวิท 15, ดิอาร์ตบ็อกซ์ แอท สวนชูวิทย์ (ทางเดินเชื่อม)
6 อาคารอินเตอร์เชนจ์ 21, อาคารเอ็กซ์เชนจ์
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 หน้าทางเข้าโรงแรมเชอราตัน แกรนด์ สุขุมวิท และบริเวณทางออก 4
เวลาให้บริการ

| ปลายทาง> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ปลายทาง> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนแรก> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนสุดท้าย> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 |
| --- | --- | --- | --- |
| E23 | เคหะฯ | 05.36 | 00.09 |

| E15 | สำโรง | – | 00.21 |
ชานชาลาที่ 2
| N24 | คูคต | 05.36 | 23.53 |

| N9 | ห้าแยกลาดพร้าว | – | 00.08 |
สิ่งอำนวยความสะดวก

ลิฟต์ สำหรับผู้พิการ จากทางเท้าถนนสุขุมวิททั้ง 2 ฝั่ง บริเวณทางออกที่ 3 และ 4 และบริเวณทางเชื่อมระหว่างสถานีรถไฟฟ้า และอาคารเทอร์มินัล 21
โครงการก่อสร้างทางเดินใต้รางรถไฟฟ้า (Skywalk) ข้ามสี่แยกอโศกมนตรี ตามแนวถนนสุขุมวิท
จุดเชื่อมต่อการเดินทาง

รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ของ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย เชื่อมต่อที่สถานีสุขุมวิท
รถโดยสารประจำทาง

องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ
สีเขียว : เขตการเดินรถที่ 2

สีแดง : เขตการเดินรถที่ 3

สีส้ม : เขตการเดินรถที่ 4
รถเอกชน
สีกรมท่า : เส้นทางของ บจก.ไทยสมายล์บัส (และบริษัทในเครือ)
รถโดยสารประจำทาง > ถนนสุขุมวิท > องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
ถนนสุขุมวิท รถขสมก. สาย รถขสมก. สาย 2 25 501 508 511 รถเอกชน สาย 40 48
รถโดยสารประจำทาง > ถนนอโศกมนตรี > องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
ถนนอโศกมนตรี สาย 136 185 รถเอกชน สาย 38
รถโดยสารประจำทาง > ถนนรัชดาภิเษก > องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
ถนน รัชดาภิเษก รถขสมก. 136 185
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

สยามสมาคมในพระบรมราชูปถัมภ์
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย
คริสตจักรวัฒนา
ซอยคาวบอย
สถานเอกอัครราชทูตเลบานอนประจำประเทศไทย (อาคารซีทีไอ ทาวเวอร์)
สถานเอกอัครราชทูตอินเดียประจำประเทศไทย
สวนเบญจกิตติ
สถานที่สำคัญใกล้เคียง > ศูนย์การค้า

เทอร์มินัล 21
โรบินสัน สุขุมวิท
ไทม์สแควร์
สุขุมวิท พลาซ่า
ฟู้ดแลนด์ ซูเปอร์มาร์เก็ต สาขาสุขุมวิท 16
สถานที่สำคัญใกล้เคียง > อาคารสำนักงาน

อาคารอินเตอร์เชนจ์ 21
อาคารเอกซ์เชนจ์ ทาวเวอร์
อาคารไพรม์
อาคารชิโนไทย
อาคารเสริมมิตร ทาวเวอร์
อาคารโอเชี่ยน ทาวเวอร์ 1 และ 2
อาคาร จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เพลส
อาคารบีบี
อาคารจัสมิน
อาคารบ้านฉาง
อาคารซีทีไอ
อาคารเลครัชดา ทาวเวอร์
สถานที่สำคัญใกล้เคียง > โรงแรม

โรงแรมเชอราตัน แกรนด์ สุขุมวิท
โรงแรมซิตี้ลอดจ์ ซอย 19
โรงแรมเวสต์ทิน แกรนด์ สุขุมวิท
โรงแรมแมนฮัตตัน
โรงแรมไทปัน
โรงแรมพูลแมน กรุงเทพ แกรนด์ สุขุมวิท
โรงแรมซิทาดินส์ สุขุมวิท 16 และสุขุมวิท 23
โรงแรมวินด์เซอร์สวีสท์ กรุงเทพฯ
โรงแรมแรมแบรนท์
โรงแรมซอมเมอร์เซ็ท เลคพอยท์
โรงแรมแกรนด์ เซ็นเตอร์ พอยต์ สุขุมวิท เทอร์มินัล 21
โรงแรมเอส สุขุมวิท 31
โรงแรมโซลาเรีย นิชิเท็ตสึ กรุงเทพ
สถานีอโศก
สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง

| --- | --- |
Dust-jacket from the first edition
ผู้ประพันธ์: Isaac Asimov
ศิลปินปก: Ric Binkley
ประเทศ: United States
ภาษา: English
ชุด: Foundation Series
ประเภท: Science fiction
สำนักพิมพ์: Gnome Press
วันที่พิมพ์: 1953
ชนิดสื่อ: Print (Hardcover)
หน้า: 210
เรื่องก่อนหน้า: Foundation and Empire 
เรื่องถัดไป: Foundation's Edge 
สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง (อังกฤษ: Second Foundation) เป็นนิยายวิทยาศาสตร์เล่มที่สามของหนังสือชุดสถาบันสถาปนา ฉบับภาษาอังกฤษตีพิมพ์ครั้งแรก ค.ศ. 1953
คำว่า สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง ยังหมายถึงองค์กรชื่อเดียวกัน ซึ่งเป็นจุดสนใจหลักของนวนิยายเล่มนี้ด้วย เราจะรู้เพียงว่าสถาบันสถาปนาแห่งที่สองดำรงอยู่ จากเนื้อเรื่องในสถาบันสถาปนา เรื่องราวของการค้นหาองค์กรนี้ ปรากฏในสถาบันสถาปนาและจักรวรรดิ องค์กรดังกล่าวปรากฏตัวเพียงเล็กน้อยในหนังสือเล่มนี้ ส่วนรายละเอียดขององค์กรนี้ จะยังมิได้รับการเปิดเผยจนกระทั่งในสถาบันสถาปนาและปฐมภพ
ประวัติการตีพิมพ์

สเปคตรัม 6 โลกอนาคต: สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง, แปลโดย บรรยงก์, จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์คอลเลจ บุคส์ ปี พ.ศ. 2518
สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง, แปลโดย บรรยงก์, จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ออบิท ปี พ.ศ. ?
สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง, แปลโดย บรรยงก์, จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ไต้ฝุ่น ปี พ.ศ. ?
สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง, แปลโดย บรรยงก์, จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์สร้างสรรค์-วิชาการ ปี พ.ศ. 2539
สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง, แปลโดย บรรยงก์, จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์โปรวิชั่น ปี พ.ศ. 2545
เนื้อเรื่องย่อ

เนื้อเรื่องแบ่งเป็น 2 ส่วน
การตามหาของมโนมัย ครึ่งแรกเป็นการตามหาสถาบันสถาปนาแห่งที่สองโดยมโนมัย ซึ่งจบลงด้วยเอกวาจกของสถาบันสถาปนาแห่งที่สองดัดแปลงจิตใจของมโนมัย ไม่ให้สนใจเรื่องสถาบันสถาปนาแห่งที่สองอีกต่อไป
การตามหาของสถาบันสถาปนา เกิดขึ้น 60 ปีหลังจากการตามหาของมโนมัย โดยคนของสถาบันสถาปนาแห่งที่หนึ่งตระหนักถึงการคงอยู่ของสถาบันสถาปนาแห่งที่สอง และเกิดความขัดแย้งระหว่างสถาบันสถาปนาแห่งที่หนึ่งกับพิภพคาลกัน ซึ่งเป็นเขตอำนาจเดิมของมโนมัย
องค์กรสถาบันสถาปนาแห่งที่สอง

สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง ในแง่องค์กร ก่อตั้งโดยฮาริ เซลดอน เป็นศูนย์รวมของมนุษย์ที่มีพลังจิต ตั้งอยู่ที่ Star's End ซึ่งเป็นชื่อดวงดาวลึกลับที่เซลดอนบอกไว้ ในสู่เส้นทางสถาบันสถาปนา ผู้อ่านจะได้รู้ข้อมูลเพิ่มเติมว่า สถาบันสถาปนาแห่งที่สองก่อตั้งโดยแวนดา เซลดอน หลานสาวของฮาริ เซลดอน และสเตติน พัลเวอร์ องครักษ์ประจำตัวฮาริ เซลดอน
สถาบันสถาปนาแห่งที่สองเชี่ยวชาญด้านพลังจิต และทำการวิจัยอนาคตประวัติศาสตร์ต่อจากฮาริ เซลดอน โดยมีเป้าหมายหลักคือการรักษา แผนการเซลดอน ให้คงอยู่ ถึงแม้ว่าจะมีปัจจัยภายนอกที่ไม่คาดฝัน (เช่น มโนมัย) มาทำให้แผนการดั้งเดิมเบนไป การปกครองภายในสถาบันสถาปนาแห่งที่สองนั้นปกครองโดยกลุ่มบุคคลที่เรียกว่า "วาจก" (Speaker) และเรียกหัวหน้ากลุ่มว่า "เอกวาจก" (First Speaker)
พิภพที่เกี่ยวข้อง

เทอร์มินัส
ทรานทอร์
คาลกัน
ตัวละครที่สำคัญ

| ด ค กสถาบันสถาปนา ของ ไอแซค อสิมอฟ |
| --- | --- |
หนังสือที่แต่งโดยอสิมอฟ:  สถาบันสถาปนา  สถาบันสถาปนาและจักรวรรดิ  สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง  สถาบันสถาปนาและปฐมภพ  สถาบันสถาปนาและโลก  กำเนิดสถาบันสถาปนา  สู่เส้นทางสถาบันสถาปนา 
หนังสือที่แต่งขึ้นภายหลัง:  สุดหนทางสถาบันสถาปนา  ฝ่าวิกฤตสถาบันสถาปนา  ชัยชนะของสถาบันสถาปนา 
ตัวละคร:  ฮาริ เซลดอน  ดานีล โอลิวาล์ว 
พิภพ:  ทรานทอร์  เทอร์มินัส  แบลีย์
สถาบันสมิธโซเนียน

| --- | --- |
Logo
ธงของสถาบันสมิธโซเนียน
ที่ตั้งในใจกลางวอชิงตัน ดี.ซี.แสดงแผนที่ใจกลางวอชิงตัน ดี.ซี.สถาบันสมิธโซเนียน (สหรัฐ)แสดงแผนที่สหรัฐ
ก่อตั้ง: 10 สิงหาคม ค.ศ.1846
ที่ตั้ง: วอชิงตัน ดี.ซี.; แชนทิลลี, เวอร์จิเนีย; นครนิวยอร์ก
พิกัดภูมิศาสตร์: 38°53′20″N 77°01′34″W﻿ / ﻿38.889°N 77.026°W﻿ / 38.889; -77.026
ผู้อำนวยการ: Lonnie Bunch, เลขาธิการแห่งสถาบันสมิธโซเนียน
เว็บไซต์: www.si.edu
อาคารสถาบันวิจัยสมิธโซเนียน หรือ "The Castle" เป็นอาคารสำนักงานใหญ่ของสถาบัน
สถาบันสมิธโซเนียน (อังกฤษ: Smithsonian Institution) เป็นสถาบันวิจัย สถาบันการศึกษา และพิพิธภัณฑ์ ที่บริหารจัดการและได้รับทุนจากรัฐบาลสหรัฐอเมริกาและจากผู้บริจาคต่าง ๆ รวมถึงรายได้การจำหน่ายออกร้านและค่าสมาชิกนิตยสาร หน่วยงานส่วนใหญ่ของสถาบันตั้งอยู่ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. แต่ยังมีพิพิธภัณฑ์อีกกว่า 19 แห่ง สวนสัตว์ ศูนย์วิจัย และหน่วยงานสนามอีกมากมายอยู่ในเมืองนิวยอร์ก เวอร์จิเนีย ปานามา และที่อื่น ๆ  มีวัตถุสิ่งของต่าง ๆ ในความดูแลของพิพิธภัณฑ์มากกว่า 136 ล้านชิ้น
สถาบันสมิธโซเนียนก่อตั้งขึ้นตามความประสงค์ของนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ เจมส์ สมิธสัน (James Smithson; ค.ศ. 1765-1829) ซึ่งระบุพินัยกรรมว่า หากหลานชายของเขา เฮนรี เจมส์ ฮังเกอร์ฟอร์ด ไม่มีทายาท ก็ให้ยกมรดกทั้งหมดให้แก่รัฐบาลสหรัฐอเมริกาเพื่อก่อตั้งองค์กรที่สามารถ "เพิ่มพูนและเผยแพร่ความรู้" ให้แก่มนุษยชาติ ปี ค.ศ. 1835 เมื่อหลานของเขาเสียชีวิตลงโดยไม่มีทายาท ประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็กสัน จึงรายงานต่อรัฐสภาถึงความจำนงของเขา เงินพินัยกรรมที่เขายกให้แก่รัฐบาลสหรัฐฯ เวลานั้นมีมูลค่า 104,960 ปอนด์ทองคำ หรือ 500,000 ดอลลาร์สหรัฐ (คำนวณตามอัตราเงินเฟ้อในปี ค.ศ. 2005 จะคิดเป็นเงิน 9,235,277 ดอลลาร์สหรัฐ)
ประธานศาลสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกา เป็นอธิการบดีสถาบันสมิธโซเนียนโดยตำแหน่ง
ดาวเคราะห์น้อย 3773 สมิธโซเนียน ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่สถาบันแห่งนี้
พิพิธภัณฑ์ในเครือสถาบันสมิธโซเนียน > วอชิงตัน ดี.ซี.

| พิพิธภัณฑ์ | ที่ตั้ง | งานแสดง | เว็บไซต์ |
| --- | --- | --- | --- |
| พิพิธภัณฑ์แอนนาคอสเตีย (Anacostia Museum) | แอนนาคอสเตีย ปริมลฑลวอชิงตัน ดี.ซี. | สะสมและแสดงศิลปะของประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของชาวแอฟริกันอเมริกัน | เว็บไซต์ |
| หอศิลป์อาเธอร์ เอ็ม แซ็คเคลอร์ (Arthur M. Sackler Gallery) | เดอะมอล | สะสมและแสดงศิลปะจากประเทศต่างๆ ในทวีปเอเชีย | เว็บไซต์ |
| ตึกศิลปะและอุตสาหกรรม (Arts and Industries Building) | ภายในวอชิงตัน ดี.ซี. | สถานที่แสดงศิลปะเดิมของสมิธโซเนียน | เว็บไซต์ |
| หอศิลป์ฟรีเออร์ (Freer Gallery of Art) | ภายในวอชิงตัน ดี.ซี. | สะสมและแสดงศิลปะจากทวีปเอเชียตะวันออก, ตะวันออกเฉียงใต้ และใต้ | เว็บไซต์ |
| พิพิธภัณฑ์เฮอร์ชอร์นและสวนประติมากรรม (Hirshhorn Museum and Sculpture Garden) | เดอะมอล | สะสมและแสดงประติมากรรมร่วมสมัยและสมัยใหม่ | เว็บไซต์ |
| พิพิธภัณฑ์ยานบินและยานอวกาศแห่งชาติ (National Air and Space Museum) | เดอะมอล | สะสมและแสดงประวัติการบินและการอวกาศ | เว็บไซต์ |
| พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของชาวแอฟริกันอเมริกัน (ยังไม่ได้สร้าง) (National Museum of African American History and Culture) | ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2003 มีโครงการที่จะเปิดในปี ค.ศ. 2015 |  | เว็บไซต์ |
| พิพิธภัณฑ์ศิลปะแอฟริกันแห่งชาติ (National Museum of African Art) | ภายในวอชิงตัน ดี.ซี. | สะสมและแสดงศิลปะและวัฒนธรรมจากทวีปแอฟริกา | เว็บไซต์ เก็บถาวร 2020-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์อเมริกันแห่งชาติ (National Museum of American History) | ภายในวอชิงตัน ดี.ซี. | สะสมและแสดงศิลปะเกี่ยวกับประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา | เว็บไซต์ |
| พิพิธภัณฑ์อเมริกันอินเดียนแห่งชาติ (National Museum of the American Indian) | ภายในวอชิงตัน ดี.ซี. | สถาบันเพื่อชีวิต ภาษา วรรณกรรม ประวัติศาสตร์ และศิลปะของชาวอเมริกันอินเดียน | เว็บไซต์ |
| พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาแห่งชาติ (National Museum of Natural History) | ภายในวอชิงตัน ดี.ซี. | สะสมและแสดงตัวอย่างของพันธ์ไม้ สัตว์ ฟอสซิล แร่ธาติ หิน อุกกาบาต และวัตถุที่เกี่ยวข้องกับประวัติการวิวัฒนาการของมนุษย์ | เว็บไซต์ |
| หอศิลป์ภาพเหมือนแห่งชาติ (National Portrait Gallery) | ภายในวอชิงตัน ดี.ซี. | สะสมและแสดงจิตรกรรมภาพเหมือน | เว็บไซต์ |
| พิพิธภัณฑ์ไปรษณีย์แห่งชาติ (National Postal Museum) | ภายในวอชิงตัน ดี.ซี. | สะสมและแสดงประวัติการไปรษณีย์ | เว็บไซต์ |
| ศูนย์เอส ดิลลัน ริพลีย์ (S. Dillon Ripley Center) | เดอะมอล | สะสมและแสดงศิลปะนานาชาติ | เว็บไซต์ |
| พิพิธภัณฑ์สมิธโซเนียนศิลปะอเมริกัน (Smithsonian American Art Museum) | ภายในวอชิงตัน ดี.ซี. | สะสมและแสดงศิลปะที่สร้างโดยศิลปินชาวอเมริกัน | เว็บไซต์ |
| ตึกสถาบันสมิธโซเนียน (Smithsonian Institution Building) | ภายในวอชิงตัน ดี.ซี. | ตึกศูนย์กลางของสถาบันการบริหารสมิธโซเนียน | เว็บไซต์ |
| สวนสัตว์สมิธโซเนียนแห่งชาติ (Smithsonian National Zoological Park) | ภายในวอชิงตัน ดี.ซี. | แสดงสัตว์ต่าง ๆ | เว็บไซต์ |
| หอศิลป์แห่งชาติ (เกี่ยวข้องแต่บริหารโดยองค์การต่างหาก) (National Gallery of Art)  | เดอะมอล | สะสมและแสดงจิตรกรรมและประติมากรรม | เว็บไซต์ |
พิพิธภัณฑ์ในเครือสถาบันสมิธโซเนียน > นครนิวยอร์ก

| พิพิธภัณฑ์ | ที่ตั้ง | งานแสดง | เว็บไซต์ |
| --- | --- | --- | --- |
| คูเปอร์-ฮิวอิท พิพิธภัณฑ์การออกแบบแห่งชาติ (Cooper-Hewitt, National Design Museum) | นิวยอร์ก | สะสมและแสดงประวัติการออกแบบและงานออกแบบร่วมสมัย | เว็บไซต์ |
| ศูนย์จอร์จ กุสตาฟ เฮย์ ของพิพิธภัณฑ์อเมริกันอินเดียนแห่งชาติ (George Gustav Heye Center) | นครนิวยอร์ก | สถาบันเพื่อชีวิต ภาษา วรรณกรรม ประวัติศาสตร์ และศิลปะของชาวอเมริกันอินเดียน |  |
พิพิธภัณฑ์ในเครือสถาบันสมิธโซเนียน > แชนทิลลี เวอร์จิเนีย

| พิพิธภัณฑ์ | ที่ตั้ง | งานแสดง | เว็บไซต์ |
| --- | --- | --- | --- |
| ศูนย์สตีเวน เอฟ อูดวาร์-เฮซี ของพิพิธภัณฑ์ยานบินและยานอวกาศแห่งชาติ  (Steven F. Udvar-Hazy Center) | กลุ่มตึกที่ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตันดัลเลส | สะสมและแสดงประวัติการบินและการอวกาศ | เว็บไซต์ เก็บถาวร 2009-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สถาบันวิจัยสมิธโซเนียน
เว็บไซต์สถาบันเพื่อการศึกษาสมิธโซเนียน
แผนที่พิพิธภัณฑ์สมิธโซเนียน
ห้องสมุดสมิธโซเนียน
| ด ค กพิพิธภัณฑ์ในเครือสถาบันสมิธโซเนียน |
| --- | --- |
พิพิธภัณฑ์แอนนาคอสเตีย  ·  หอศิลป์อาเธอร์ เอ็ม แซ็คเคลอร์  ·  ตึกศิลปะและอุตสาหกรรม  ·  คูเปอร์-ฮิวอิท พิพิธภัณฑ์การออกแบบแห่งชาติ  ·    หอศิลป์ฟรีเออร์  ·  พิพิธภัณฑ์เฮอร์ชอร์นและสวนประติมากรรม  ·  พิพิธภัณฑ์ยานบินและยานอวกาศแห่งชาติ  ·    พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของชาวแอฟริกันอเมริกันแห่งชาติ  ·    พิพิธภัณฑ์ศิลปะแอฟริกันแห่งชาติ  ·  พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์อเมริกันแห่งชาติ  ·  พิพิธภัณฑ์อเมริกันอินเดียนแห่งชาติ  ·    พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาแห่งชาติ  ·  หอศิลป์ภาพเหมือนแห่งชาติ  ·  พิพิธภัณฑ์ไปรษณีย์แห่งชาติ  ·  ศูนย์เอส ดิลลัน ริพลีย์  ·    พิพิธภัณฑ์สมิธโซเนียนศิลปะอเมริกัน  ·  ตึกสถาบันสมิธโซเนียน  ·  สวนสัตว์สมิธโซเนียนแห่งชาติ   หอศิลป์แห่งชาติ (เกี่ยวข้องแต่บริหารโดยองค์การต่างหาก)
สถาปัตยกรรมอิหร่าน

หอคอยอาซาดิ เตหะราน สถาปัตยกรรมของอิหร่านยุคใหม่
สถาปัตยกรรมอิหร่าน หรือ สถาปัตยกรรมเปอร์เซีย (อังกฤษ: Iranian architecture หรือ Persian architecture; เปอร์เซีย: معمارى ایرانی, Memāri e Irāni) คือสถาปัตยกรรมของประเทศอิหร่านและหลายส่วนของเอเชียตะวันตก คอเคซัส และเอเชียกลาง มีประวัติย้อนไปอย่างน้อยถึง 5,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นแบบฉบับอันเป็นเอกลักษณ์ส่งผลไปอย่างกว้างขวาง ทั้งตุรกี อิรัก จนถึงอุซเบกิสถานและทาจิกิสถาน และจากคอเคซัสจนถึงแซนซิบาร์ อาคารแบบเปอร์เซียมีความหลากหลายตั้งแต่กระท่อมของชาวไร่ชาวนาจนถึงโรงน้ำชา และศาลาในสวน จนถึง "โครงสร้างอันยิ่งใหญ่ที่โลกได้เห็น" นอกจากนั้นประตูโบราณ พระราชวัง มัสยิด กระนั้นเมืองที่มีการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วอย่าง เตหะราน ได้นำคลื่นการทำลาย ส่งผลให้เกิดสิ่งก่อสร้างใหม่
สถาปัตยกรรมอิหร่านมีความหลากหลายอย่างยิ่ง ทั้งในแง่โครงสร้างและความงาม ตั้งแต่แบบดั้งเดิมที่เคยเห็นชินตา มิได้มีนว้ตกรรมแบบฉับพลัน อย่างไรก็ตาม แผลซ้ำ ๆ จากการถูกรุกรานและการตกตะลึงทางวัฒนธรรม ได้ทำให้ "มีรูปแบบอันเป็นเอกลักษณ์ต่างจากประเทศมุสลิมอื่น" ตัวอย่างงานที่สำคัญ "ได้สร้างความรู้สึกให้กับรูปทรงและมาตราส่วน ความคิดสร้างสรรค์ทางโครงสร้าง โดยเฉพาะในโครงสร้างทรงโค้งและโดม การตกแต่งอย่างชาญฉลาดซึ่งมากับความเป็นอิสรภาพและประสบความสำเร็จอย่างหาสถาปัตยกรรมอื่นใดมาเปรียบเทียบได้"
สถาบันการเรียนรู้เพื่อปวงชน

| --- | --- |

ชื่อย่อ: สรพ. / LIFE
คติพจน์: สร้างสรรค์ปัญญา ความรู้คู่การปฏิบัติ
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาเอกชน
สถาปนา: 31 สิงหาคม พ.ศ. 2553 (14 ปี)
นายกสภาฯ: นายเอ็นนู ซื่อสุวรรณ
อธิการบดี: ดร.ศักดิ์พงศ์ หอมหวล
ผู้ศึกษา: 1,050 คน (2566)
ที่ตั้ง: เลขที่ 13/2 หมู่ 1 ตำบลบางคนที อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
สี: ██ สีเขียวอมฟ้า
เว็บไซต์: https://www.life.ac.th
สถาบันการเรียนรู้เพื่อปวงชน หรือ มหาวิทยาลัยชีวิต (อังกฤษ: Learning Institute For Everyone - LIFE) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย มีสำนักงานสถาบันตั้งอยู่ที่ 13/2 หมู่ 1 ตำบลบางคนที อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เปิดสอนในระดับปริญญาตรี และระดับปริญญาโท ปัจจุบันสถาบันได้เปิดศูนย์การเรียนรู้เพื่อปวงชนในทุกภาคกว่า 30 จังหวัด
ประวัติ

สถาบันการเรียนรู้เพื่อปวงชน เริ่มต้นดำเนินการจากการที่มูลนิธิสถาบันส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน ได้พัฒนาหลักสูตรสหวิทยาการเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น ภายใต้ชื่อ "โครงการมหาวิทยาลัยชีวิต" และจัดการเรียนการสอนร่วมกับมหาวิทยาลัยรามคำแหง และมหาวิทยาลัยราชภัฏหลายแห่ง จนกระทั่งได้จัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาเปิดดำเนินการเอง ในปี พ.ศ. 2553
สถาบันการเรียนรู้เพื่อปวงชน ได้จัดให้มีการประสาทปริญญาบัตรให้แก่ผู้สำเร็จการศึกษา โดยมีศาสตราจารย์ เกษม วัฒนชัย องคมนตรี เป็นประธาน
สัญลักษณ์ของสถาบัน > ตราสัญลักษณ์

ตราสัญลักษณ์ประจำสถาบันฯ คือ รูปคนหันหน้าเข้าหากัน หมายถึง ความสมานฉันท์ ความเป็นชุมชน ประชาสังคม ความร่วมมือ ตั้งแต่ระดับครอบครัวถึงระดับชาติ เพื่อให้เกิดชุมชนและสังคมเรียนรู้ และ รูปวงกลมรอบคน หมายถึง ความเป็นหนึ่ง เอกภาพ การบูรณาการวิชาความรู้
สัญลักษณ์ของสถาบัน > ต้นไม้ประจำสถาบัน

กล้วยเทพนม หมายถึง เอกภาพ ความอ่อนน้อมถ่อมตน ความเรียบง่าย และคุณประโยชน์สูงยิ่ง เนื่องจากกล้วยเป็นพืชที่มีความสัมพันธ์กับวิถีชีวิตของมนุษย์เป็นอย่างมาก
สัญลักษณ์ของสถาบัน > สีประจำสถาบัน

สีประจำสถาบันฯ คือ สีเขียวอมฟ้า แสดงถึงการผสมผสานกลมกลืนระหว่างสีเขียว สื่อถึงชีวิต และสีฟ้า สื่อถึง จักรวาล
สถานที่จัดการเรียนการสอน

สถาบันการเรียนรู้เพื่อปวงชน เปิดทำการเรียนการสอน โดยเปิดเป็นศูนย์การเรียนรู้เพื่อปวงชน (ศรป.)
ศูนย์เรียนรู้ของชุมชนเครือข่ายมหาวิทยาลัยชีวิต / ศูนย์เรียนรู้ประกอบการชุมชน (ศรช.) ในจังหวัดต่างๆ ได้แก่
| --- | --- |
 ภาคเหนือ สุโขทัย  พะเยา  เชียงราย  เชียงใหม่  พิษณุโลก  น่าน  แม่ฮ่องสอน  ลำปาง  อุตรดิตถ์  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ อุดรธานี  ขอนแก่น  หนองคาย  นครพนม  หนองบัวลำภู  มุกดาหาร  สกลนคร  มหาสารคาม  ร้อยเอ็ด  ศรีสะเกษ  อุบลราชธานี  ยโสธร  บุรีรัมย์  ชัยภูมิ  นครราชสีมา:  ภาคกลาง และภาคตะวันออก สมุทรสงคราม  สมุทรปราการ  ลพบุรี  ชัยนาท  อุทัยธานี  นครสวรรค์  จันทบุรี  ตราด  ระยอง  สระแก้ว  ฉะเชิงเทรา  ภาคใต้ สุราษฎร์ธานี  ชุมพร  นครศรีธรรมราช  กระบี่  ภูเก็ต  สงขลา  พัทลุง
สาขาวิชา

สถาบันการเรียนรู้เพื่อปวงชน เปิดทำการสอนในระดับปริญญาตรี และระดับปริญญาโท คือ
ระดับปริญญาตรี คณะศิลปศาสตร์ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต
สาขาวิชาสหวิทยาการเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น
สาขาวิชาการจัดการสุขภาพชุมชน
สาขาวิชาการจัดการการเกษตรยั่งยืน
สาขาวิชาการพัฒนาชีวิตและชุมชนแบบบูรณาการ
สาขาวิชาการพัฒนาชีวิตและประกอบการชุมชน
ระดับปริญญาโท บัณฑิตศึกษา หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาวิชาการสหวิทยาการเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น
สาขาวิชาการจัดการระบบสุขภาพชุมชน
สาขาวิชาการพัฒนาท้องถิ่นแบบบูรณาการ
สถาปัตยกรรมแอนดีสใหม่

อาคารโชเล็ตแบบแอนดีสใหม่คู่หนึ่งที่ออกแบบโดยเฟร็ดดี มามานี ในเอลอัลโต ประเทศโบลิเวีย
แอนดีสใหม่ หรือ นีโอแอนเดียน (อังกฤษ: Neo-Andean) เป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมร่วมสมัยที่มีศูนย์กลางอยู่ในเอลอัลโต ประเทศโบลิเวีย ดังที่ปรากฏสร้างในแมนชั่นขนาดย่อมหรือโชเล็ต (cholets) และโถงเต้นรำมากมายในเอลอัลโต สถาปนิกชาวโบลิเวีย เฟร็ดดี มามานี ถือว่าเป็นสถาปนิกแอนดีสใหม่คนที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด เขาเป็นวิศวกรโยธาที่เริ่มต้นด้วยการเป็นคนใช้แรงงานเมื่อสองทศวรรษก่อน และสร้างอาคารทรงแอนดีสใหม่มากกว่า 60 แห่งในเอลอัลโตนับตั้งแต่ปี 2005
นักประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม ปาโอลา โฟลเร็ซ (Paola Flores) ชี้ให้เห็นว่า "สิ่งปลูกสร้างแอนดีสใหม่ส่วนม่กก่อสร้างขึ้นนับตั้งแต่ประธานาธิบดี เอโว โมราเล็ซ ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งในปี 2006 โมราเล็ซเป็นชาวอัยมารา และเป็นผู้นำชาวชาติพันธุ์พื้นเมืองคนแรกของประเทศ การเฟื่องฟูขึ้นของสถาปัตยกรรมแอนดีสใหม่ประจวบเหมาะกับการเติบโตทางเศรษฐกิจพอสมควรควบคู่กับความเติบโตในความภาคภูมิใจในรากเหง้าความเป็นชาวอัยมารา" คำว่านีโอแอนเดียนเริ่มปรากฏใช้ครั้งแรกในวารสารสถาปัตยกรรมศาสตร์เพื่อใช้เรียกรูปแบบสถาปัตยกรรมของอาคารสถานทูตสหรัฐในลิมา ประเทศเปรู ผลงานออกแบบโดยอาร์กีเตโตนีกาในปี 1996 ซี่ง "ได้แรงบันดาลใจแทบจะโดยตรงจากประวัติศาสตร์เปรู และดัดแปลงมาจากสิ่งปลูกสร้างในโบราณสถานเช่นนครโบราณกุซโกและมาชูปิกชู" สำหรับผู้คนที่ไม่ได้มีพื้นหลังจากวัฒนธรรมแอนดีส เคยบรรยายถึงรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบแอนดีสใหม่ไว้ว่ามีสีสันสดใส, มีความ "ล้ำสมัย" และ "ฟังก์" (funky)
สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน)

| --- | --- |
Thailand Institute of Nuclear Technology
ตราสัญลักษณ์ของสถาบัน
ภาพรวมสถาบัน
ก่อตั้ง: 21 เมษายน พ.ศ. 2549; 18 ปีก่อน (2549-04-21)
ประเภท: องค์การมหาชน
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 9/9 หมู่ที่ 7 ตำบลทรายมูล อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก 26120
งบประมาณต่อปี: 436,648,500 บาท  (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสถาบัน: ธวัชชัย อ่อนจันทร์, ผู้อำนวยการ หาญณรงค์ ฉ่ำทรัพย์, รองผู้อำนวยการ กนกพร บุญศิริชัย, รักษาการรองผู้อำนวยการ กัญชลิกา เดชะเทศ, รักษาการรองผู้อำนวยการ
ต้นสังกัดสถาบัน: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสถาบัน
สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน)   (อังกฤษ: Thailand Institute of Nuclear Technology, TINT) หรือ สทน. ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2549 มีภารกิจศึกษาวิจัยและพัฒนา ตลอดจนเผยแพร่ความรู้และสนับสนุนการใช้ประโยชน์จากพลังงานนิวเคลียร์ ปัจจุบันมี ธวัชชัย อ่อนจันทร์ เป็นผู้อำนวยการ รองผู้อำนวยการ ได้แก่ วัชระ การุณยวนิช และหาญณรงค์ ฉ่ำทรัพย์
ประวัติ

จุดเริ่มต้นของการนำนิวเคลียร์มาใช้ประโยชน์เริ่มขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2504 รัฐบาลในยุคนั้นเห็นความจำเป็นของการนำนิวเคลียร์มาใช้ประโยชน์ จนกระทั่งวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2505 จึงมีการนำเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัยมาติดตั้ง ณ อาคารปฏิกรณ์ปรมาณู สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ ถนนวิภาวดีรังสิต ซึ่งนับเป็นจุดเริ่มต้นของการศึกษาวิจัยและพัฒนาการนำพลังงานนิวเคลียร์มาใช้ในการพัฒนาประเทศชาติ
ต่อมาได้มีการกำหนดให้งานควบคุมและกำกับดูแลกับงานวิจัยพัฒนาและการนำนิวเคลียร์ไปใช้ประโยชน์แยกออกจากกันอย่างชัดเจน กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จึงได้จัดตั้งสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) หรือ สทน. เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2549 ซึ่งเป็นหน่วยงานที่แยกออกมาจากสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ โดยจัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2549นายบุญสม เลิศหิรัญวงศ์ เป็นประธานกรรมการ
ปัจจุบัน สทน. มีสำนักงาน 3 แห่ง คือ สำนักงานบริเวณถนนวิภาวดีรังสิต ศูนย์ฉายรังสีคลอง 5 จังหวัดปทุมธานี และศูนย์วิจัยองครักษ์ อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก
ภารกิจ

สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ มีภารกิจหลัก 2 ส่วน คือ
ให้บริการ เผยแพร่ และการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีนิวเคลียร์ของประเทศ
ศูนย์บริการเทคโนโลยีนิวเคลียร์ ให้บริการวิเคราะห์  ทดสอบ สอบเทียบทางเทคโนโลยีนิวเคลียร์
ศูนย์ฉายรังสีอาหาร ให้การบริการฉายรังสีผลิตภัณฑ์อาหาร และผลิตผลการเกษตร เช่น เครื่องเทศ สมุนไพร ผลไม้ ผลิตภัณฑ์อาหารทะเล และแหนม นอกจากนั้นศูนย์ฉายรังสีแห่งนี้ยังช่วยส่งเสริมการส่งออกด้วยการให้บริการฉายรังสีผลไม้ 6 ชนิด ได้แก่ มะม่วง ลำไย เงาะ ลิ้นจี่ สับปะรด และมังคุด เพื่อให้สามารถส่งออกไปขายยังสหรัฐอเมริกาได้
ศูนย์ไอโซโทปรังสี ให้บริการผลิตสารไอโซโทปรังสี จัดส่งให้โรงพยาบาล และสถาบันต่างๆ 25 แห่งรวมทั้งบริการฉายรังสีผลิตภัณฑ์ทางการแพทย์
ศูนย์ฉายรังสีอัญมณี ให้บริการฉายรังสีอัญมณีเพื่อเพิ่มมูลค่า เช่น การเปลี่ยนสีของพลอยโทแพซ ให้เป็นสีฟ้าทำให้มีมูลค่าเพิ่มขึ้น
ศูนย์จัดการกากกัมมันตรังสี รับริการจัดการกากกัมมันตรังสี รับจัดการกากกัมมันตรังสีจากทั่วประเทศ
ศูนย์วิศวกรรมและเครื่องมือด้านเทคโนโลยีนิวเคลียร์ ให้บริการ ผลิต จำหน่าย ติดตั้ง และซ่อมบำรุงเครื่องมือตรวจวัดรังสี ได้แก่ เครื่องสำรวจรังสีแกมม่า รังสีเบต้า รังสีเอ็กซ์  . เครื่องเฝ้าติดตามปริมาณรังสีในพื้นที่ เป็นต้น
การวิจัยและพัฒนา เทคโนโลยีนิวเคลียร์
การวิจัยด้านการแพทย์และสาธารณสุข เป็นการใช้เครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัย เพื่อผลิตไอโซโทปรังสีสารประกอบติดฉลากรังสีสำหรับการตรวจวินิจฉัย และรักษาโรค เช่น สารประกอบไอโอดีน-131 ใช้ตรวจรักษามะเร็งต่อมไทรอยด์ สารประกอบเทคนีเชียม-99 เอ็ม หลายชนิด ใช้ตรวจอวัยวะภายใน เช่น กระดูก ปอด ไต และสารประกอบซาแมเรียม-153 มีรังสีบีตาที่สามารถทำลายเซลล์มะเร็งในกระดูก ใช้บรรเทาความเจ็บปวดให้แก่ผู้ป่วยที่เป็นมะเร็งกระดูกระยะสุดท้าย
การวิจัยด้านเทคโนโลยีชีวภาพและการเกษตร ได้แก่ การปรับปรุงพันธุ์พืช โดยใช้เทคนิคการฉายรังสี ซึ่งจะมีสารต้นกำเนิดรังสีแกมมาที่ชื่อว่า โคบอลต์ 60 ปัจจุบันนี้มีผลิตผลทางการเษตรที่สามารถปรับปรุงพันธุ์ได้สำเร็จ เช่น ข้าวขาวดอกมะลิ 105 และการฉายรังสีบัวหลวงสีเหลือง ซึ่งมีต้นกำเนิดอยู่ที่สหรัฐอเมริกา ให้สามารถปลูกในประเทศไทยได้สำเร็จเป็นแห่งแรกของเอเซีย นอกจากนี้ยังมีการกำจัดแมลงศัตรูพืชด้วยเทคนิคการฉายรังสี ทำให้แมลงเป็นหมัน เช่น จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดนครนายก และ จังหวัดจันทบุรี และการถนอมอาหารด้วยการฉายรังสี เช่น ผลไม้เพื่อการส่งออก
การวิจัยด้านวัสดุศาสตร์และอุตสาหกรรม สามารถนำประโยชน์ของรังสีมาใช้ในการปรับปรุงคุณสมบัติของวัสดุ เช่น การฉายรังสีสายไฟ เพื่อให้ฉนวนทนความร้อนมากขึ้น การเตรียมวัสดุปิดแผลสดจากไฮโดรเจน เพื่อช่วยให้แผลหายเร็วขึ้น
การวิจัยด้านสิ่งแวดล้อมและความปลอดภัย โดยการนำเอาองค์ความรู้ที่ได้มาตรวจสอบสารกัมมันตรังสีต่างๆ ในธรรมชาติ เช่น ยูเรเนียม และในร่างกายมนุษย์ก็มีสารกัมมันตรังสีอยู่ด้วยเช่นกัน ขณะนี้ได้มีการจัดตั้งห้องปฏิบัติการไอโซโทปโฮโดรโลจี้ เป็นการใช้เทคโนโลยีไอโซโทปในการศึกษาอัตราการไหลของน้ำบาดาล การหาแหล่งที่มาของน้ำบาดาล เพื่อประโยชน์ในการจัดการทรัพยากรน้ำ
ผู้บริหาร

ธวัชชัย อ่อนจันทร์ ผู้อำนวยการ
วัชระ การุณยวนิช รองผู้อำนวยการ
พิริยาธร สุวรรณมาลา รองผู้อำนวยการ