stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – ทีมชาย – กลุ่มเอ
แหล่งข้อมูลอื่น

Olympic Football Tournament Paris 2024, FIFA.com
Match schedule
| ด ค กรอบคัดเลือกกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |
 ยิงธนู  ระบำใต้น้ำ  กรีฑา  แบดมินตัน  เบรกกิ้ง  บาสเกตบอล ชาย  หญิง  3x3 ชาย  3x3 หญิง  มวยสากล  เรือแคนู  จักรยาน  กระโดดน้ำ  ขี่ม้า  ฟันดาบ  ฮอกกี้ ชาย  หญิง  ฟุตบอล ชาย  หญิง  กอล์ฟ  ยิมนาสติก  แฮนด์บอล ชาย  หญิง  ยูโด  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  เรือพาย  รักบี้ 7 คน ชาย  หญิง  เรือใบ  ยืงปืน  สเกตบอร์ด  ปีนหน้าผา  โต้คลื่น  ว่ายน้ำ  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล ชาย  หญิง  ชายหาดชาย  ชายหาดหญิง  โปโลน้ำ ชาย  หญิง  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ 
| ด ค กกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 (ปารีส) |
| --- | --- |
 กระโดดน้ำ  กรีฑา  กอล์ฟ  ขี่ม้า  เบรกกิ้ง  จักรยาน  ไตรกีฬา  โต้คลื่น  เทควันโด  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  บาสเกตบอล  แบดมินตัน  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  ปีนหน้าผา  โปโลน้ำ  ฟันดาบ  ฟุตบอล ชาย  หญิง  มวยปล้ำ  มวยสากล  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิมนาสติก  ยูโด  ระบำใต้น้ำ  รักบี้ 7 คน  เรือแคนู  เรือใบ  เรือพาย  วอลเลย์บอล ชาย  หญิง  ว่ายน้ำ  สเกตบอร์ด  แฮนด์บอล  ฮอกกี้ ชาย  หญิง
การอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่หนึ่ง

| --- | --- |
การผนวกดินแดนของฮังการีในช่วง ค.ศ. 1938-1941 โดยดินแดนที่ได้จากการอนุญาโตตุลาการจะแสดงเป็นสีฟ้า
วันลงนาม: 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938
ที่ลงนาม: เวียนนา
ผู้ลงนาม:  ไรช์เยอรมัน  อิตาลี  เชโกสโลวาเกีย  ฮังการี ผู้เข้าร่วมแต่มิได้ลงนาม:   โปแลนด์ 
ภาคี:  เชโกสโลวาเกีย  ฮังการี
การอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่หนึ่ง เป็นการระงับข้อพิพาททางดินแดนที่เกิดขึ้นระหว่างฮังการีและเชโกสโลวาเกียในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1938 โดยบรรลุผลการไกล่เกลี่ยจากนาซีเยอรมนี ซึ่งการอนุญาโตตุลาการนี้เป็นการแก้ไขพรมแดนระหว่างฮังการีและเชโกสโลวาเกียตามบรรทัดฐานของการกระจายทางชาติพันธุ์ อันมีผลสืบเนื่องมาจากการลงนามในสนธิสัญญาทรียานง ค.ศ. 1920 ที่ทำให้ฮังการีสูญเสียดินแดนในอดีตประมาณ 70 % และส่งผลให้เกิดชนกลุ่มน้อยฮังการีในเชโกสโลวาเกียเป็นจำนวนมาก ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติลง การอนุญาโตตุลาการนี้จึงถือเป็นโมฆะและฮังการีต้องส่งคืนดินแดนที่ได้มาจากคำตัดสินให้กับเชโกสโลวาเกียดังเดิม
จากการเปลี่ยนแปลงดินแดนหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทำให้รูทีเนียและดินแดนที่มีประชากรฮังการีอาศัยอยู่จำนวนมากถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของเชโกสโลวาเกีย ชนกลุ่มน้อยรูซึนรู้สึกพึงพอใจต่อการอยู่ในรัฐเชโกสโลวาเกียใหม่ แม้ว่าพวกเขาต้องการจะปฏิรูปปกครองตนเอง แต่สำหรับชาวฮังการี พวกเขาต้องการกลับไปรวมกับประเทศแม่มากกว่า แม้ว่าสถานะทางเศรษฐกิจของพวกเขาจะดีขึ้นก็ตาม ประกอบกับนโยบายต่างประเทศของฮังการีในช่วงระหว่างสงครามที่เน้นการกอบกู้ดินแดนที่สูญเสียไป
วิกฤตการณ์ที่เกิดขึ้นจากสนธิสัญญาแวร์ซายเริ่มในช่วงปลายทศวรรษ 1930 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความตึงเครียดระหว่างเชโกสโลวาเกียและเยอรมนีในเรื่องชนกลุ่มน้อยเยอรมันในเชโกสโลวาเกีย ทำให้รัฐบาลฮังการีเห็นถึงความหวังที่จะบรรลุการเปลี่ยนแปลงพรมแดนที่รอคอยมานาน อย่างไรก็ตาม ด้วยความกังวลว่าประเทศจะพึ่งพาเยอรมนีมากเกินไป และความอ่อนแอทางทหารของฮังการีเมื่อเทียบกับประเทศเพื่อนบ้าน ทำให้ประเทศจึงพยายามสร้างพันธมิตรทางเลือกกับโปแลนด์และอิตาลีเพื่อให้บรรลุเป้าหมายดังกล่าว
ความตกลงมิวนิกที่เกิดขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 1938 ยังคงไม่สามารถยุติข้อพิพาทระหว่างฮังการีและเชโกสโลวาเกีย แต่ด้วยการยืนยันจากมุสโสลินี จึงมีการรวมข้อปัญหาของชนกลุ่มน้อยชาวฮังการีและจัดให้ทั้งสองฝ่ายเจรจากันโดยไม่มีอำนาจแทรกแซงเป็นเวลาสามเดือน ซึ่ง การเจรจาระหว่างทั้งสองประเทศมีขึ้นในต้นเดือนตุลาคม ค.ศ. 1938 แต่ไม่บรรลุผลสำเร็จ และในท้ายที่สุดทั้งสองประเทศได้ร้องขอการอนุญาโตตุลาการจากอิตาลีและเยอรมนี โดยได้รับการอนุมัติโดยปริยายจากสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศสด้วย จากคำตัดสิน ณ กรุงเวียนนา เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ส่งผลให้ดินแดนทั้งหมด 11,000 ตารางกิโลเมตร และผู้คนราวหนึ่งล้านคนที่ส่วนใหญ่เป็นชาวฮังการี ถูกส่งมอบให้แก่ฮังการี แม้ว่าจะไม่ได้ทุกเมืองที่ต้องการหรือทั้งหมดของรูทีเนียก็ตาม ดินแดนนี้ยังคงอยู่ในอำนาจของฮังการีตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แต่เมื่อสิ้นสุดสงคราม คำชี้ขาดของการอนุญาโตตุลาการจึงถือเป็นโมฆะ ทำให้สโลวาเกียกลับสู่เชโกสโลวาเกียอีกครั้ง และรูทีเนียรวมเข้ากับสหภาพโซเวียต
บริบท > ความปรารถนาของฮังการี

ฮังการีสูญเสียดินแดนเป็นจำนวนมากภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งตามสนธิสัญญาทรียานง ซึ่งหนึ่งในดินแดนที่สูญเสียไปคือสโลวาเกียและรูทีเนีย ที่มอบให้เชโกสโลวาเกีย โดยวัตถุประสงค์หลักของนโยบายต่างประเทศของฮังการีในช่วงระหว่างสงครามคือการฟื้นฟูดินแดนทั้งหมดหรือบางส่วนที่สูญเสียไปหลังจากความพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
มีการเกิดขึ้นของสองกระแสการเมืองในหมู่ผู้นำฮังการีสำหรับการบรรลุเป้าหมายของลัทธิปฏิรูปนิยม โดยกระแสหนึ่งสนับสนุนการเป็นพันธมิตรกับเยอรมนีเพื่อใช้อำนาจโดยตรงในการแก้ไขสนธิสัญญาทรียานง และอีกกระแสหนึ่งสนับสนุนนโยบายต่างประเทศที่เป็นอิสระมากขึ้น ซึ่งสนับสนุนการสร้าง "ขั้วอำนาจที่สามของยุโรป" อันมีพันธมิตรร่วมคืออิตาลี ฮังการี และโปแลนด์ เพื่อบีบบังคับให้เชโกสโลวาเกียยอมจำนนและถ่วงดุลอำนาจของเยอรมนีในเวลาเดียวกัน ในช่วงต้น ค.ศ. 1938 รัฐบาลวอร์ซอและบูดาเปสต์ต้องการที่จะสร้างพรมแดนร่วมกัน เนื่องจากความเป็นไปได้ในการผนวกออสเตรียของเยอรมนี เพื่อรับประกันความเป็นเอกราชระหว่างสองประเทศ
จากเหตุการณ์อันชลุสและความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นระหว่างเชโกสโลวาเกียและเยอรมนี ทำให้ฮังการีพยายามใช้โอกาสนี้ในการกู้คืนดินแดนในอดีต ทางสันนิบาตปฏิรูปนิยมฮังการีได้ออกมาเคลื่อนไหวเป็นครั้งแรกในรอบห้าปีเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1938 เพื่อเรียกร้องการปฏิบัติแก่ชนกลุ่มน้อยฮังการีในเชโกสโลวาเกียเหมือนดังที่เยอรมนีได้เรียกร้องในเวลาเดียวกัน และเพื่อหลีกเลี่ยงการพึ่งพาเยอรมนีมากเกินไป รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศฮังการีจึงพยายามขอความร่วมมือจากอิตาลี ยูโกสลาเวีย โรมาเนีย และโปแลนด์ เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ในการเจรจากับประเทศภาคีน้อย (Little Entente) มีการยินยอมที่จะลงนามในสนธิสัญญาเกี่ยวกับการเคารพชนกลุ่มน้อย ยกเลิกการใช้กำลังเพื่อแก้ไขข้อพิพาทระหว่างทั้งสองฝ่าย และยอมรับสิทธิของฮังการีในสร้างเสริมกำลังอาวุธใหม่ โดยทั้งหมดนี้เป็นไปตามความตกลงเบลต (Bled agreement) เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ซึ่งเชโกสโลวาเกียไม่ได้ลงนาม อย่างไรก็ตาม ทางเบอร์ลินได้รับรู้ถึงความตกลงดังกล่าวที่รัฐบาลฮังการีปฏิเสธการใช้กำลังในขณะที่ความตึงเครียดระหว่างเบอร์ลินและปรากเริ่มสูงขึ้น โดยสิ่งนี้ถือเป็นการแสดงท่าทีถึงความเป็นอิสระของนโยบายต่างประเทศฮังการี ซึ่งนั่นทำให้เยอรมนีไม่พอใจเป็นอย่างมาก
ผู้นำเยอรมนีเรียกร้องให้ผู้นำฮังการีที่ขณะนั้นมาเยือนเบอร์ลินเข้าร่วมในการกดดันเชโกสโลวาเกีย ฮิตเลอร์ตั้งใจที่จะรุกรานประเทศโดยใช้การลุกฮือของชนกลุ่มน้อยเป็นเหตุผล และต้องการความร่วมมือจากรัฐบาลบูดาเปสต์สำหรับความช่วยเหลือของชนกลุ่มน้อยฮังการี การร่วมมือของฮังการีมีจุดประสงค์เพื่อให้ได้รับดินแดนกลับคืนมา แม้ว่าฝ่ายเยอรมนีจะมีความไม่ชัดเจนต่อการผนวกดินแดนของฮังการีก็ตาม ถึงแม้จะมีแรงกดดันมหาศาลจากเยอรมนี แต่ฮังการีก็ปฏิเสธแผนการของเยอรมนีอย่างแข็งขัน โดยฮังการีไม่ได้ปฏิเสธการร่วมมือกับเยอรมนี แต่ก็ไม่ได้รับประกันว่าพวกเขาจะร่วมมือด้วยเช่นกัน
ในทางกลับกัน รัฐบาลฮังการียังคงพยายามประสานข้อเรียกร้องของตนกับโปแลนด์ต่อไป รัฐบาลวอร์ซอได้เสนอว่าทางบูดาเปสต์ควรเรียกร้องให้มีการลงประชามติในทุกดินแดนที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรฮังการีเดิม ไม่ใช่เพียงแค่พื้นที่ที่มีชาวฮังการีส่วนใหญ่เท่านั้น เพื่อที่จะสร้างพรมแดนร่วมกันระหว่างฮังการี-โปแลนด์ ข้อเรียกร้องของโปแลนด์-ฮังการีได้รับการสนับสนุนจากอิตาลี
การอนุญาโตตุลาการ

หนึ่งวันหลังจากการร้องขอของฝ่ายต่าง ๆ ชิอาโนและริบเบินทร็อพได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ร่างปรับเปลี่ยนพรมแดนใหม่ โดยชิอาโนสนับสนุนความปรารถนาของฮังการีอย่างเต็มกำลัง ในขณะที่ริบเบินทร็อพพยายามลดการแบ่งแยกดินแดนในสโลวาเกียและรูทีเนีย สำหรับมหาอำนาจตะวันตกก็ไม่ได้ขัดขวางการไกล่เกลี่ยนี้แต่อย่างใด อิตาลีและเยอรมนีตกลงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม เพื่อดำเนินการอนุญาโตตุลาการ โดยมีเงื่อนไขว่าฮังการีและเชโกสโลวาเกียจะต้องยอมรับคำชี้ขาดของตนว่าเป็นที่สิ้นสุด ฮังการีไม่ได้เรียกร้องการผนวกรูทีเนีย แต่แจ้งกับอิตาลีให้ทราบถึงความตั้งใจที่จะดำเนินการแทรกแซงภูมิภาคนี้ต่อไป
การเจรจาเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938 ณ พระราชวังเบลเวเดียร์ ในกรุงเวียนนา ซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศเยอรมนีริบเบินทร็อพและชิอาโนจากอิตาลี ได้ร่วมกันกำหนดพรมแดนใหม่ที่ปรับให้เข้ากับเกณฑ์ทางชาติพันธุ์มากขึ้นกว่าแนวเดิมที่กำหนดไว้ในสนธิสัญญาทรียานง ชิอาโนสามารถปรับเพิ่มดินแดนให้กับฮังการีได้เล็กน้อย ตามคำชี้ขาดของการอนุญาโตตุลาการนี้กำหนดไว้ว่าเชโกสโลวาเกียจะต้องส่งมอบดินแดนให้แก่ฮังการีในระหว่างวันที่ 3 ถึงวันที่ 10 พฤศจิกายน
เชโกสโลวาเกียสูญเสียดินแดนทั้งสิ้น 11,927 ตารางกิโลเมตร และประชากรจำนวน 1,081,247 คน ซึ่งเป็นประชากรฮังการีประมาณ 57 % (84 % ตามการประมาณการของฮังการี) รองลงมาเป็นชาวสโลวักและรูซึน และส่วนที่เหลือเป็นชนกลุ่มน้อยเช็ก เยอรมัน และยิว อีกทั้งประเทศยังสูญเสียเมืองสำคัญอย่างมูกาแชวอ กอชิตเซ (มีประชากรประมาณ 70,000 คน) และอุฌฮอรอด (27,000 คน) ชนกลุ่มน้อยฮังการีส่วนใหญ่ในเชโกสโลวาเกียอพยพกลับไปยังฮังการี โดยมีชาวฮังการีเพียง 66,000 คนเท่านั้นที่ยังคงอยู่ในพรมแดนเชโกสโลวาเกียใหม่ ฮังการีได้รับดินแดนเพิ่มขึ้น 13 % จากเขตแดนเดิม และยังได้รับประชากรเพิ่มขึ้นอีก 11.7 %
อย่างไรก็ตาม การอนุญาโตตุลาการครั้งนี้สร้างความผิดหวังแก่ฮังการีเป็นอย่างมากสำหรับความปรารถนาที่จะได้รับบราติสลาวาและนีตรา หรือการกู้คืนดินแดนรูทีเนีย ในเวลาต่อมาภูมิภาครูทีเนียได้รับอำนาจปกครองตนเอง ซึ่งในช่วงแรกรัฐบาลของภูมิภาคนี้อยู่ภายใต้การปกครองโดยบุคคลที่สนับสนุนการรวมดินแดนกับฮังการี แต่ไม่นานนักก็ถูกแทนที่โดยแนวร่วมท้องถิ่นชาวยูเครน การเปลี่ยนแปลงพรมแดนทำให้รูทีเนียสูญเสียสองเมืองสำคัญของภูมิภาคอย่างอุฌฮอรอดกับมูกาแชวอ และทำให้สัดส่วนชาวรูซึนในภูมิภาคนี้เพิ่มมากขึ้น (คิดเป็น 76 % ของประชากร) ผู้ปกครองรูทีเนียยังคงเต็มใจที่จะให้ภูมิภาคเป็นส่วนหนึ่งของเชโกสโลวาเกียต่อไป ซึ่งในขณะนี้ได้เปลี่ยนสถานะเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐ
ปฏิกิริยาในฮังการี

ภายในประเทศมีการจัดเฉลิมฉลองครั้งยิ่งใหญ่ หลังจากทราบถึงผลลัพธ์ของการอนุญาโตตุลาการ เนื่องจากเป็นครั้งแรกที่ฮังการีได้รับดินแดนกลับคืนมานับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลง ทางผู้สำเร็จราชการมิกโลช โฮร์ตี พร้อมด้วยคณะรัฐสภาได้เดินทางไปเยือนกอซซอ (ในภาษาสโลวักเรียก "กอชิตเซ") ซึ่งเป็นหนึ่งในเมืองที่ได้รับคืนมา เพื่อเฉลิมฉลองความสำเร็จในการฟื้นฟูดินแดน การกู้คืนดินแดนในครั้งนี้ยังสร้างแรงกระตุ้นให้ลัทธิปฏิรูปนิยมฮังการีอีกด้วย อย่างไรก็ตาม ประเทศต้องเผชิญกับอุปสรรคต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นจากอำนาจเบื้องหลังของฝ่ายอักษะในการอนุญาโตตุลาการ โดยมีการพยายามแก้ไขข้อตกลงที่ทำขึ้นและบีบให้รัฐบาลฮังการียอมรับผลการตัดสินว่าเป็นที่สิ้นสุด
กลยุทธ์ของฮังการีที่ใช้กับรูทีเนียคล้ายคลึงกับวิธีการที่ฮิตเลอร์ใช้กับเชโกสโลวาเกีย: กล่าวคือยุยงให้เกิดความไม่มั่นคง ตีตราภูมิภาคนี้ว่าไร้อำนาจในฐานะปกครองตนเองหรือเป็นอิสระ และสุดท้ายก็ส่งกองทหารไปเพื่อ "ฟื้นฟูความสงบเรียบร้อย" แต่การกระทำต่าง ๆ เหล่านี้ล้มเหลว เพราะขาดการสนับสนุนจากประเทศอื่น ๆ รวมถึงเยอรมนีคัดค้านด้วย
ผลที่ตามมา

แม้ว่าคำตัดสินของการอนุญาโตตุลาการจะไม่ได้ส่งคืนรูทีเนียให้แก่ฮังการี แต่ต่อมาไม่นานฮิตเลอร์ก็อนุญาตให้กองทัพฮังการียึดครองดินแดนได้ ซึ่งก่อนหน้านี้ แผนการยึดครองที่วางขึ้นระหว่างฮังการี โปแลนด์ และอิตาลีถูกล้มเลิกไปเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายนโดยฝ่ายค้านเยอรมนีที่มุ่งมั่น กองทหารรักษาการณ์รูทีเนียท้องถิ่นพยายามปกป้องอิสรภาพของตน โดยได้พยายามประกาศเอกราชอย่างเร่งรีบเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1939 แต่ก็พ่ายแพ้ต่อกองทหารฮังการีในอีกสามวันต่อมา อย่างไรก็ตาม ความล่าช้าในการอนุญาตของเยอรมนีทำให้แผนการพรมแดนร่วมของโปแลนด์และฮังการีเป็นที่น่าผิดหวัง การรุกรานที่เป็นไปได้ของเยอรมนี ทำให้รัฐบาลวอร์ซอกังวลเกี่ยวกับกิจกรรมของกลุ่มชาตินิยมยูเครนในภูมิภาคนี้ ซึ่งเกรงว่าจะแพร่กระจายไปยังดินแดนของตนด้วย
ดินแดนสโลวาเกียตามลุ่มน้ำดานูบที่มอบให้แก่ฮังการียังคงอยู่ภายใต้การครอบครองของรัฐบาลบูดาเปสต์ระหว่าง ค.ศ. 1938 จนถึง ค.ศ. 1945 จากการคืนดินแดนครั้งนี้นำไปสู่การสร้างสายสัมพันธ์อันดีระหว่างฮังการีกับเยอรมนีและอิตาลี รวมถึงการมอบผลประโยชน์บางอย่างที่เอื้อประโยชน์เยอรมนีในเดือนต่อ ๆ มา เช่น การออกกฎหมายต่อต้านยิว การถอนตัวออกจากสันนิบาตชาติของฮังการี การให้สิทธิพิเศษแก่ชนกลุ่มน้อยชาวเยอรมัน หรือการลงนามในกติกาสัญญาต่อต้านโคมินเทิร์น
การเปลี่ยนแปลงเขตแดนตามการอนุญาโตตุลาการถือเป็นโมฆะภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง พรมแดนระหว่างเชโกสโลวาเกียและฮังการีกลับไปใช้ตามเค้าโครงเดิมของสนธิสัญญาทรียานง ยกเว้นการแก้ไขเล็กน้อยที่เป็นประโยชน์ต่อเชโกสโลวาเกียภายใต้สนธิสัญญาสันติภาพกับฮังการีเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1947 เชโกสโลวาเกียแสดงความปรารถนาที่จะขับไล่ชนกลุ่มน้อยฮังการีออกจากดินแดนของตน แต่ในสนธิสัญญาปารีส ค.ศ. 1947 ได้ปฏิเสธข้อเรียกร้องดังกล่าว อย่างไรก็ตาม มีการเนรเทศชาวฮังการีที่อพยพเข้ามาอยู่ในช่วงสงครามจำนวนมาก (เป็นจำนวนราว 33,200 คน และอีก 6 หมื่นคนออกจากประเทศด้วยความสมัครใจ) ในระหว่าง ค.ศ. 1947 ถึง ค.ศ. 1948 มีการแลกเปลี่ยนชาวฮังการี 73,000 คนกับชาวสโลวักจำนวนมาก เนื่องจากข้อตกลงระหว่างรัฐบาลเชโกสโลวาเกียและฮังการี ชนกลุ่มน้อยฮังการีอีกสองแสนคนถูกกวาดต้อนไปตั้งถิ่นฐานในซูเดเทินลันท์ ประชากรชนกลุ่มน้อยประมาณสี่แสนคนยังคงอาศัยอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ ซึ่งในจำนวนครึ่งหนึ่งได้ประกาศตนเองว่าเคยเป็นชาวสโลวัก เมื่อเผชิญกับนโยบายการเปลี่ยนเป็นสโลวัก โดยประชากรส่วนที่เหลือถูกกีดกันการเป็นพลเมือง และวัฒนธรรมของพวกเขา สถานการณ์ของชนกลุ่มน้อยเริ่มดีขึ้นมาบ้าง เนื่องจากการยึดอำนาจของคอมมิวนิสต์เชโกสโลวาเกียใน ค.ศ. 1948 และได้ใช้นโยบายนี้เรื่อยมาจนกระทั่งยกเลิกใน ค.ศ. 1956
ดูเพิ่ม

การอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่สอง
ความตกลงมิวนิก
บรรณานุกรม

Ablonczy, Balazs (2006). Pal Teleki (1879-1941): The Life of a Controversial Hungarian Politician (ภาษาอังกฤษ). East European Monographs. p. 338. ISBN 9780880335959.
Ádám, Magda (1999). "The Munich Crisis and Hungary: the fall of the Versailles Settlement in Central Europe". Diplomacy and Statecraft (ภาษาอังกฤษ). 10 (2–3): 82-121. doi:10.1080/09592299908406126.
Boucek, J. A. (1975). "Post Munich Czechoslovakia: A Few Historical Notes". Canadian Slavonic Papers. 17 (1): 44-64.
Dreisziger, Nándor F. (1968). Hungary's way to World War II (ภาษาอังกฤษ). Hungarian Helicon Society. p. 239. OCLC 51889.
Fenyö, Mario D. (1972). Hitler, Horthy and Hungary: German-Hungarian Relations, 1941-44 (ภาษาอังกฤษ). Yale University Press. p. 292. ISBN 9780300014686.
Juhász, Gyula (1979). Hungarian foreign policy, 1919-1945 (ภาษาอังกฤษ). Akadémiai Kiadó. p. 356. ISBN 9789630518826.
Magocsi, Paul Robert (1990). "Magyars and Carpatho-Rusyns: On the Seventieth Anniversary of the Founding of Czechoslovakia". Harvard Ukrainian Studies. 14 (1): 427-460.
Mamatey, Victor S.; Luza, Radomir (1973). A history of the Czechoslovak Republic, 1918-1948 (ภาษาอังกฤษ). Princeton University Press. p. 534. ISBN 9780691052052.
Procházka, Theodore (1981). The Second Republic: The disintegration of post-Munich Czechoslovakia, October 1938-March 1939 (ภาษาอังกฤษ). East European Monographs. p. 231. ISBN 9780914710844.
R., A. (1947). "The Hungarian-Slovak Frontier". The World Today. 3 (3): 124-132.
Sakmyster, Thomas L. (1980). Hungary, the Great Powers, and the Danubian Crisis, 1936-1939 (ภาษาอังกฤษ). University of Georgia Press. p. 304. ISBN 9780880333146.
Wheeler-Bennett, John Wheeler (1963). Munich: Prologue to Tragedy (ภาษาอังกฤษ). Macmillan. p. 507. OCLC 744230.
Winchester, Betty Jo (1973). "Hungary and the "Third Europe" in 1938". Slavic Review. 32 (4): 741-756.
อ่านเพิ่ม

Komjathy, Anthony. "The First Vienna Award (November 2, 1938)." Austrian History Yearbook 15 (1979): 130-156.
Ward, James Mace. "The 1938 First Vienna Award and the Holocaust in Slovakia." Holocaust and Genocide Studies 29.1 (2015): 76-108.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  IdRef 
การสูญเสียดินแดนของฮังการีตามสนธิสัญญาทรียานงใน ค.ศ. 1920 รัฐบาลฮังการีหลายชุดในสมัยระหว่างสงครามได้เน้นนโยบายต่างประเทศไปที่การฟื้นฟูดินแดนเหล่านี้เป็นหลัก
ผู้ลงนามในความตกลงมิวนิก: เนวิล เชมเบอร์ลิน, เอดัวร์ ดาลาดีเย, อดอล์ฟ ฮิตเลอร์, และเบนิโต มุสโสลินี ซึ่งความตกลงนี้ยังคงไม่สามารถยุติความตึงเครียดของชนกลุ่มน้อยในเชโกสโลวาเกียได้ แต่ด้วยการยืนยันจากมุสโสลินี จึงมีการรวมข้อปัญหาของชนกลุ่มน้อยที่นำไปสู่การเจรจาทวิภาคีระหว่างปรากและบูดาเปสต์ ซึ่งไม่ประสบความสำเร็จในท้ายที่สุด
ผู้ลงนามในการอนุญาโตตุลาการ จากซ้ายไปขวา: ฟรานตีแช็ค ชวาลคอฟสกี (เชโกสโลวาเกีย) กาลีซโซ ชิอาโน (อิตาลี) โยอาคิม ฟ็อน ริบเบินทร็อพ (เยอรมนี) และกาลมาน กานยอ (ฮังการี)
ดินแดนที่เชโกสโลวาเกียต้องมอบให้แก่ฮังการีตามคำชี้ขาดของการอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่หนึ่งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1938
การเคลื่อนกำลังของกองทัพฮังการีในลูเชเญส (Lučenec) ซึ่งเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่ได้รับจากการอนุญาโตตุลาการ
คูชิโระ

คูชิโระ (ญี่ปุ่น: 釧路市; โรมาจิ: Kushiro-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในกิ่งจังหวัดคูชิโระ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นเมืองที่ตั้งสำนักงานกิ่งจังหวัด ชื่อเดิมของคูชิโระคือ คูซูริ เปลี่ยนชื่อมาเป็น คูชิโระ เมื่อ ค.ศ. 1869
นครคูชิโระนั้นมีสองส่วน ซึ่งมีพื้นที่ไม่ติดกัน ได้แก่ คูชิโระตะวันตก และคูชิโระตะวันออก ส่วนตัวเมืองตั้งอยู่ในคูชิโระตะวันออก
ประวัติศาสตร์

ในอดีต คูชิโระเป็นเมืองท่าสำคัญเพราะเป็นที่น่าเชื่อถือว่า ท่าเรือของคูชิโระนั้นปลอดน้ำแข็งในช่วงฤดูหนาว ซึ่งเป็นทางเลือกที่ดีกว่าเมืองอื่น ๆ ในละแวกนั้น แต่ก็อาจมีน้ำแข็งเป็นบางครั้งในช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ความเค็มของน้ำทะเลลดลง ด้วยเหตุนี้คูชิโระจึงกลายเป็นเป้าหมายที่มีค่าสำหรับจักรพรรดิแห่งรัสเซียในช่วงสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น แต่คูชิโระเป็นเมืองท่าที่สำคัญที่สุดเฉพาะในช่วงปี ค.ศ. 1920 เท่านั้น โดยมีการเจริญเติบโตของการประมงในเชิงพาณิชย์ ซึ่งชาวประมงมีทางเลือกในการลดค่าใช้จ่ายจากการตัดน้ำแข็ง
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของคูชิโระ (ค> ศ. 1981 - 2010).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของคูชิโระ (ค> ศ. 1981 - 2010).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูชิโระ (ค> ศ. 1981 - 2010).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูชิโระ (ค> ศ. 1981 - 2010).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูชิโระ (ค> ศ. 1981 - 2010).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูชิโระ (ค> ศ. 1981 - 2010).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูชิโระ (ค> ศ. 1981 - 2010).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูชิโระ (ค> ศ. 1981 - 2010).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูชิโระ (ค> ศ. 1981 - 2010).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูชิโระ (ค> ศ. 1981 - 2010).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูชิโระ (ค> ศ. 1981 - 2010).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูชิโระ (ค> ศ. 1981 - 2010).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูชิโระ (ค> ศ. 1981 - 2010).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูชิโระ (ค> ศ. 1981 - 2010).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 7.6 (45.7) | 7.9 (46.2) | 15.1 (59.2) | 23.5 (74.3) | 28.0 (82.4) | 28.3 (82.9) | 29.7 (85.5) | 31.0 (87.8) | 28.6 (83.5) | 22.6 (72.7) | 18.7 (65.7) | 12.4 (54.3) | 31.0 (87.8) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | −0.9 (30.4) | −0.8 (30.6) | 2.4 (36.3) | 7.4 (45.3) | 12.4 (54.3) | 15.1 (59.2) | 18.8 (65.8) | 20.9 (69.6) | 19.0 (66.2) | 14.5 (58.1) | 8.5 (47.3) | 2.4 (36.3) | 10.0 (50) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | −10.6 (12.9) | −10.8 (12.6) | −5.6 (21.9) | 0.1 (32.2) | 4.5 (40.1) | 8.5 (47.3) | 13.1 (55.6) | 15.4 (59.7) | 12.2 (54) | 5.1 (41.2) | −1.0 (30) | −7.2 (19) | 2.0 (35.6) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | −28.3 (-18.9) | −27.0 (-17) | −24.8 (-12.6) | −14.1 (6.6) | −4.6 (23.7) | −0.4 (31.3) | 3.3 (37.9) | 5.4 (41.7) | −2.2 (28) | −6.9 (19.6) | −15.2 (4.6) | −25.7 (-14.3) | −28.3 (−18.9) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 44.3 (1.744) | 29.4 (1.157) | 58.4 (2.299) | 78.8 (3.102) | 113.0 (4.449) | 106.5 (4.193) | 115.4 (4.543) | 123.3 (4.854) | 153.1 (6.028) | 106.5 (4.193) | 71.3 (2.807) | 45.2 (1.78) | 1,045.2 (41.15) |
| ปริมาณหิมะ ซม (นิ้ว) | 54 (21.3) | 39 (15.4) | 48 (18.9) | 12 (4.7) | 1 (0.4) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 6 (2.4) | 27 (10.6) | 187 (73.6) |
| ความชื้นร้อยละ | 69 | 67 | 68 | 77 | 79 | 87 | 88 | 88 | 82 | 75 | 69 | 67 | 76.3 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.5 mm) | 6.4 | 5.4 | 8.3 | 8.8 | 10.7 | 9.7 | 11.8 | 11.3 | 11.4 | 7.9 | 7.9 | 7.9 | 107.5 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย | 15.8 | 15.7 | 15.6 | 7.2 | 0.7 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.2 | 3.8 | 10.9 | 69.9 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 182.0 | 181.9 | 200.6 | 181.9 | 188.3 | 129.3 | 107.4 | 127.1 | 149.7 | 180.9 | 166.6 | 173.6 | 1,969.3 |
แหล่งที่มา 1: สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น 
แหล่งที่มา 2: สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (ระเบียน)
ระเบียงภาพ

ท่าเรือประมง
ตัวเมืองคูชิโระ
ทะเลสาบพังเกโตะ
ทะเลสาบอากัง
การเดินทาง

บริษัทรถไฟฮกไกโด: สายหลักเนมูโระ
คูชิโระตะวันออก
จากทิศตะวันออก ใช้ทางหลวงหมายเลข 44
จากทิศเหนือ ใช้ทางหลวงหมายเลข 240
คูชิโระตะวันตก
ใช้ทางหลวงหมายเลข 38
ท่าอากาศยานคูชิโระ (คูชิโระตะวันออก)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
องค์การการท่องเที่ยวแห่งชาติญี่ปุ่น, ฮกไกโด, คูชิโระ (ในภาษาอังกฤษ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – ทีมหญิง – กลุ่มเอ

กลุ่มเอ ของฟุตบอลหญิง ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2024 จะแข่งขันตั้งแต่วันที่ 25 ถึง 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 กลุ่มประกอบด้วย แคนาดา, โคลอมเบีย, ฝรั่งเศส และ นิวซีแลนด์ สองทีมอันดับแรกและทีมอันดับสามที่ดีที่สุดสองทีมจะได้ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก
ทีม

| อันดับจับฉลาก | ทีม | โถ | วิธีการคัดเลือก | วันที่ผ่านคัดเลือก | การปรากฏตัวในโอลิมปิก | การปรากฏตัวครั้งล่าสุด | ผลงานดีที่สุดครั้งก่อนหน้า |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A1 |  ฝรั่งเศส | 1 | เจ้าภาพ | — | 3 | 2016 | อันดับที่ 4 (2012) |
| A2 |  โคลอมเบีย | 3 | สองอันดับแรกของโกปาอาเมริกาหญิง 2022 | 25 กรกฎาคม 2022 | 3 | 2016 | อันดับที่ 11 (2012, 2016) |
| A3 |  แคนาดา | 2 | ผู้ชนะเพลย์ออฟคอนคาแคฟ | 26 กันยายน 2023 | 5 | 2020 | เหรียญทอง (2020) |
| A4 |  นิวซีแลนด์ | 4 | ผู้ชนะรอบคัดเลือกโอเชียเนีย | 19 กุมภาพันธ์ 2024 | 5 | 2020 | อันดับที่ 8 (2012) |
ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ฝรั่งเศส (H) | 3 | 2 | 0 | 1 | 6 | 5 | +1 | 6 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  แคนาดา | 3 | 3 | 0 | 0 | 5 | 2 | +3 | 3 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 3 |  โคลอมเบีย | 3 | 1 | 0 | 2 | 4 | 4 | 0 | 3 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 4 |  นิวซีแลนด์ | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 | 6 | −4 | 0 |  |
แหล่งที่มา: ฟีฟ่า
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไขรอบแบ่งกลุ่ม
 เจ้าภาพ.
หมายเหตุ:
↑  เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2024, แคนาดาโดนฟีฟ่าลงโทษ 6 คะแนนจากการที่เจ้าหน้าที่ฝึกสอนของพวกเขาเข้าไปเกี่ยวข้องกับ การสอดส่องโดรนอย่างผิดกฎหมายในสถานที่ฝึกซ้อมอย่างเป็นทางการ. การตัดสินดังกล่าวได้รับการยืนยันโดยซีเอเอส เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม.
ใน รอบก่อนรองชนะเลิศ:
ชนะเลิศของกลุ่ม เอ, ฝรั่งเศส, ได้ผ่านเข้าไปเล่นพบกับทีมอันดับที่สามของ กลุ่ม ซี, บราซิล.
รองชนะเลิศของกลุ่ม เอ, แคนาดา, ได้ผ่านเข้าไปเล่นพบกับทีมรองชนะเลิศของ กลุ่ม บี, เยอรมนี.
ทีมอันดับที่สามของกลุ่ม เอ, โคลอมเบีย, ได้ผ่านเข้าไปเล่นพบกับทีมชนะเลิศของ กลุ่ม ซี, สเปน.
แมตช์

เวลาทั้งหมดที่ระบุไว้คือ เวลาออมแสงยุโรปกลาง (UTC+2)
แมตช์ > แคนาดา พบ นิวซีแลนด์

17:00
| แคนาดา  | 2–1 |  นิวซีแลนด์ |
| --- | --- | --- |
|  Lacasse  45+4'  Viens  79' | รายงาน |  Barry  13' |
ผู้ชม: 2,674 คน
ผู้ตัดสิน: Tess Olofsson (สวีเดน)
แมตช์ > ฝรั่งเศส พบ โคลอมเบีย

21:00
| ฝรั่งเศส  | 3–2 |  โคลอมเบีย |
| --- | --- | --- |
|  Katoto  6', 42'  Dali  18' | รายงาน |  Usme  54' (ลูกโทษ)  Paví  64' |
ผู้ชม: 29,208 คน
ผู้ตัดสิน: Tori Penso (สหรัฐ)
แมตช์ > นิวซีแลนด์ พบ โคลอมเบีย

17:00
| นิวซีแลนด์  | 0–2 |  โคลอมเบีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  Restrepo  27'  Santos  72' |
ผู้ชม: 5,212 คน
ผู้ตัดสิน: Kim Yu-jeong (เกาหลีใต้)
แมตช์ > ฝรั่งเศส พบ แคนาดา

21:00
| ฝรั่งเศส  | 1–2 |  แคนาดา |
| --- | --- | --- |
| Katoto  42' | รายงาน |  Fleming  58'  Gilles  90+12' |
ผู้ชม: 17,550 คน
ผู้ตัดสิน: Bouchra Karboubi (โมร็อกโก)
แมตช์ > นิวซีแลนด์ พบ ฝรั่งเศส

21:00
| นิวซีแลนด์  | 1–2 |  ฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
| Taylor  43' | รายงาน | Katoto  22', 49' |
ผู้ชม: 21,946 คน
ผู้ตัดสิน: Edina Alves Batista (บราซิล)
แมตช์ > โคลอมเบีย พบ แคนาดา

21:00
| โคลอมเบีย  | 0–1 |  แคนาดา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | Gilles  61' |
ผู้ชม: 5,388 คน
ผู้ตัดสิน: Rebecca Welch (สหราชอาณาจักร)
แหล่งข้อมูลอื่น

Olympic Football Tournament Paris 2024, FIFA.com
Match schedule
| ด ค กรอบคัดเลือกกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |
 ยิงธนู  ระบำใต้น้ำ  กรีฑา  แบดมินตัน  เบรกกิ้ง  บาสเกตบอล ชาย  หญิง  3x3 ชาย  3x3 หญิง  มวยสากล  เรือแคนู  จักรยาน  กระโดดน้ำ  ขี่ม้า  ฟันดาบ  ฮอกกี้ ชาย  หญิง  ฟุตบอล ชาย  หญิง  กอล์ฟ  ยิมนาสติก  แฮนด์บอล ชาย  หญิง  ยูโด  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  เรือพาย  รักบี้ 7 คน ชาย  หญิง  เรือใบ  ยืงปืน  สเกตบอร์ด  ปีนหน้าผา  โต้คลื่น  ว่ายน้ำ  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล ชาย  หญิง  ชายหาดชาย  ชายหาดหญิง  โปโลน้ำ ชาย  หญิง  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ 
| ด ค กกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 (ปารีส) |
| --- | --- |
 กระโดดน้ำ  กรีฑา  กอล์ฟ  ขี่ม้า  เบรกกิ้ง  จักรยาน  ไตรกีฬา  โต้คลื่น  เทควันโด  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  บาสเกตบอล  แบดมินตัน  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  ปีนหน้าผา  โปโลน้ำ  ฟันดาบ  ฟุตบอล ชาย  หญิง  มวยปล้ำ  มวยสากล  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิมนาสติก  ยูโด  ระบำใต้น้ำ  รักบี้ 7 คน  เรือแคนู  เรือใบ  เรือพาย  วอลเลย์บอล ชาย  หญิง  ว่ายน้ำ  สเกตบอร์ด  แฮนด์บอล  ฮอกกี้ ชาย  หญิง