stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ด

ภาพถ่ายทางอากาศ ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ด
ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ด (อังกฤษ: Goddard Space Flight Center; GSFC) เป็นห้องทดลองด้านอวกาศที่สำคัญแห่งหนึ่งขององค์การนาซา ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1959 เป็นศูนย์การบินอวกาศแห่งแรกของนาซา มีเจ้าหน้าที่พลเรือนประมาณ 10,000 คน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ห่างออกไปประมาณ 6.5 ไมล์ ในเขตเมืองกรีนเบลท์ รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา
ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ดเป็นองค์กรที่ใหญ่ที่สุดซึ่งรวบรวมนักวิทยาศาสตร์และวิศวกรมาไว้ด้วยกันเพื่อศึกษาเพิ่มพูนความรู้เกี่ยวกับโลก ระบบสุริยะ และเอกภพ โดยอาศัยการสังเกตการณ์ผ่านอุปกรณ์สังเกตการณ์ในอวกาศ รวมถึงเป็นห้องทดลองในการวิจัยพัฒนาและควบคุมการทำงานของยานอวกาศสำหรับงานวิทยาศาสตร์ที่ไม่ต้องใช้มนุษย์ควบคุม นอกเหนือจากงานวิจัยเกี่ยวกับอวกาศ ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ดยังศึกษาและพัฒนาเทคโนโลยีต่างๆ ที่เกี่ยวข้องเพื่อสนับสนุนภารกิจการปฏิบัติงานในอวกาศรวมถึงการออกแบบและสร้างยานอวกาศด้วย นักวิทยาศาสตร์ของศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ดคนหนึ่งคือ จอห์น ซี. เมเทอร์ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี ค.ศ. 2006 จากผลงานการสร้างดาวเทียม COBE
ชื่อ "ก็อดเดิร์ด" ตั้งเป็นอนุสรณ์แก่ ดร. โรเบิร์ต เอช. ก็อดเดิร์ด (Robert H. Goddard) ผู้ริเริ่มการใช้งานจรวดสมัยใหม่ในประเทศสหรัฐอเมริกา
ปัจจุบัน ศูนย์วิจัยแห่งนี้ มีคนไทยทำงานเป็นวิศวกร และ นักวิทยาศาสตร์ รวมทั้งหมด 3 คน 
ได้แก่ ดร.ก้องภพ อยู่เย็น วิศวกรด้านคลื่นไมโครเวฟรับส่งสัญญาณ
ศึกชิงขุมทรัพย์สะท้านภพ

| ศึกชิงขุมทรัพย์สะท้านภพ Treasure Raiders |
| --- | --- |

จีนตัวเต็ม: 康熙王朝 / 康熙帝國
จีนตัวย่อ: 康熙王朝 / 康熙帝国
จีนกลาง: Kāngxī Wángcháo / Kāngxī Dìguó
 
แนว: ละครย้อนยุค ศิลปะการต่อสู้
เค้าโครงจาก: บุตรที่สิบเอ็ด ของ โกวเล้ง
บทละครโทรทัศน์: เฉิน ม่านหลิง
กำกับโดย: หลี่ เหวินเหยี่ยน
แสดงนำ: หยู เป่า เอธีน่า ชู อู๋ ฉีหลง หม่า ย่าซู ว่าน หงเจี๋ย หลิว ซื่อถง
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Around" (轉彎) ขับร้องโดย อู๋ ฉีหลง
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "ความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่" (隱痛) ขับร้องโดย อู๋ ฉีหลง
ประเทศแหล่งกำเนิด: จีน
ภาษาต้นฉบับ: แมนดาริน
จำนวนตอน: 40
การผลิต
ผู้จัดละคร: โจว หลิน หวง เต๋อฟง
ควบคุมงานสร้าง: เจียง เสื่อโหรว หวัง ผังจู่ โจว หยี่ เสี่ยว ยื่อหง
สถานที่ถ่ายทำ: จีน
กำกับภาพ: หลิน เจี่ยนจง โจว จิ้นเหลิน
ความยาวตอน: 45 นาที/ ตอน
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: CCTV (จีน)
ศึกชิงขุมทรัพย์สะท้านภพ (จีน: 蕭十一郎 อังกฤษ: Treasure Raiders) เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2002 ละครโทรทัศน์ที่ดัดแปลงเรื่องราวมาจากวรรณกรรมชิ้นเอกของโกวเล้ง เรื่อง บุตรที่สิบเอ็ด นำแสดงโดย หยู เป่า, เอธีน่า ชู, อู๋ ฉีหลง, หม่า ย่าซู, ว่าน หงเจี๋ย, หลิว ซื่อถง ออกอากาศทางช่อง CCTV ในประเทศจีน
เนื้อเรื่องย่อ

ก่อนที่ ชอลิ้วเฮียง จะสิ้นใจได้เปิดเผยความลับเรื่องขุมทรัพย์ต่อสกุลเซียว จากนี้อีกหกสิบปี ทายาทของตนจะปรากฏตัวเพื่อนำขุมทรัพย์กลับคืนไป สกุลเซียวมีคนละโมบอยากได้ขุมทรัพย์มาครอง  ด้วยเหตุนี้จึงนำมาซึ่งความหายนะของสกุลเซียว พ่อของเซียวสืออี้หลาง ไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย เกิดเหตุโศกนาฏกรรมในอดีต จึงกัดฟันฆ่าน้องชายของเซียวสืออี้หลาง ทำให้เซียวสืออี้หลางเป็นคนเดียวที่รู้ความลับเรื่องนี้ จนกลายเป็นผู้ต้องหาคดีอุกฉกรรจ์ เป็นที่หมายหัวของทางการและบรรดาชาวยุทธ แต่มีเพียงมือปราบ ฟงซื่อเหนียง คนเดียวที่เชื่อว่าเซียวสืออี้หลางเป็นผู้บริสุทธิ์ แต่ด้วยติดที่ฐานะเป็นมือปราบจึงต้องทำตามหน้าที่สือหาความจริงให้กระจ่าง ยุทธภพมีข่าวลือว่าดาบล่ากวางและขุมทรัพย์เกี่ยวพันกัน  เพื่อไม่ให้ข่าวลือขยายวงกว้างออกไป เซียวสืออี้หลางจึงขโมยดาบล่ากว่างไป นึกไม่ถึงว่าดาบล่ากวางกลับเป็นของปลอม ส่วนดาบล่ากวางของจริงนั้นอยู่ในมือคนลึกลับองค์ชายน้อย องค์ชายน้อยลักพาตัว เสิ่นปี้จิน หญิงงามอันดับหนึ่งของแผ่นดิน เซียวสืออี้หลางสือหาความจริงยื่นมือช่วยเหลือเสิ่นปี้จินและพานางหลบหนีไป
นักแสดง

หยู เป่า รับบท หลิน เฉิงปี่
เอธีน่า ชู รับบท เฉิน ปี้จุน
อู๋ ฉีหลง รับบท เซี่ยวซื่อ อี้หลาง
หม่า ย่าซู รับบท ฟง สื่อเหนียง
ว่าน หงเจี๋ย รับบท หยาง ไค่ไถ่
หลิว ซื่อถง รับบท เหลียน เฉิงจิ่น
หยาง จุ้นยี่ รับบท เหลียง เจี่ยว
จาง จิน รับบท เสี่ยอิง
เจิ้ง อู่จี รับบท เฉิน ไถ่จุน
ซุ่ย เจ๋อหมิง รับบท ซื่อหม่า เซียง
กง เสี่ยวฮุ่ย รับบท ซู่ซู่
อู๋ เจิ้น รับบท เซี่ยว เหยาโห
หลี่ เชี่ยน รับบท เสี่ยว กงสื่อ
ซุน เป่ากวง รับบท ไป๋หยาง
เฉา เฟิง รับบท ลี่ เหลี่ยว
เจิ้ง จื่อเชา รับบท หนี่เชียว
เสา ซี่เหวิน รับบท เสี่ยว เซียง
แหล่งข้อมูลอื่น

ศึกชิงขุมทรัพย์สะท้านภพ ที่ซินล่างเวย์ปั๋ว (ในภาษาจีน)
ศึกชิงขุมทรัพย์สะท้านภพ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ศิวะ พระมหาเทพ

| ศิวะ พระมหาเทพ |
| --- | --- |

ประเภท: ชีวประวัติ   จิตวิญญาณ
สร้างโดย: Life OK
เขียนโดย: ซี.แอล. ไซนี, บิจ โมหันต์ พันเดย์, โคเอล ชุททรี, มิเฮอร์ บูธา, ดี.  พุทธิสสธวะ, ภาวนา วยาส, มาโนช ตีปติ, อุกรัช ไนทนี และ สุบัช สิงหา
กำกับโดย: นิคิล สิงหา   อิสเมล อุมา ข่าน, มานิช สิงห์   โกวินท์ อักรวัลย์   สาธิต พากัป
ผู้กำกับศิลป์: อนิรุทธิ์ พาทัค ,นิทิน ชัคลาร์ ,อนิเมช เวอร์นา ,ฮิเทน เจอร์นัทรา ,ปรังชู พี โกซ
แสดงนำ: See below
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Shiv Shiv (Otherwise known as Devon Ke Dev... Mahadev Title Song.)
ผู้ประพันธ์เพลง: สันดีป มุกเกอร์จี   การ์ทิค   ซันนี่ เบาว์รา   อินเทอร์ เภารา
ประเทศแหล่งกำเนิด: อินเดีย
ภาษาต้นฉบับ: ฮินดี
จำนวนฤดูกาล: 4
จำนวนตอน: 820
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: Co Producer   นิคีล สิงหา (Triangle Film Company)   Creative Producer   อนิรุทธิ์ พาทัค
ผู้กำกับภาพ: ธีปัก กรัก   อมิตร มัลเวีย
กล้อง: Multi-camera
ความยาวตอน: 120 minutes
ออกอากาศ
เครือข่าย: Life OK (อินเดีย) ไบรต์ทีวี (ไทย)
ออกอากาศ: 1 กรกฎาคม 2017 – ปัจจุบัน
ศิวะ พระมหาเทพ (อังกฤษ: Devon Ke Dev... Mahadev) เป็นละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำเมื่อปี ค.ศ. 2014 กล่าวถึงพระประวัติของ พระศิวะ นำแสดงโดย โมหิต ไรนา รับบท พระศิวะ ออกอากาศทางช่อง ไบรต์ทีวี ละครเรื่องนี้ออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 20.00 น. - 21.00 น.
เนื้อเรื่อง

ละครเรื่องนี้มีเค้าโครงเรื่องมาจาก ตำนานของพระศิวะมหาปูรณะ มหาเทพผู้เป็นใหญ่ในจักรวาล เป็นเจ้าผู้ทรงอำนาจ ผู้ซึ่งอยู่จุดสูงสุดแห่งตรีมูรติ มหาเทพผู้ทรงไว้ซึ่งพระมหากรุณา มหาเทพผู้ทรงประทานพรอันลึกลับสุดประมาณ มหาเทพผู้เป็นที่พึ่งพิงแห่งสรรพสัตว์ทั้งหลาย ถ่ายทอดเรื่องราวชีวิตเหนือธรรมชาติ การเดินทาง ความเชื่อ และความรักของพระศิวะมหาปูรณะและพระนางอุมาเทวี ที่จะนำไปสู่ปฐมบทความรักของโลกที่ต้องจารึก
นักแสดงนำ

โมหิต เรนะ รับบท พระศิวะ
โซนาริกา พาโดเรีย รับบท พระแม่ปารวตี, พระแม่ทุรคา, พระแม่กาลี, พระแม่อธิศักติ, พระแม่นวทุรคา
พูจา โบเซ รับบท พระแม่ปารวตี(คนที่2),พระแม่กาลี, พระแม่อธิศักติ, พระภมรีเทวี, พระตรีปุระไภรวีเทวี, พระแม่อกิลันเดศวารี, พระแม่นวทุรคา, พระธูมวาตีเทวี
สุหสี ธามี รับบท พระแม่ปารวตี (คนที่3), พระแม่ทุรคา , พระแม่นวทุรคา
มุนี รอย รับบท พระสตี
ซอรับห์ ราจ เจน รับบท พระวิษณุ/ พระนารายณ์ ,พระกฤษณะ
วิกรมจิต วิค์ รับบท ท้าวพนาสูร
ฟาลัค นาซ / รากินี ดูเบ รับบท พระลักษมี ,รุกมิณี
รัทธะ กฤษณะ ดัทท์ รับบท พระพรหม
เวีย รอย เจาธุลี / สาลินา ประเกศ รับบท พระสุรัสวดี
ไสเลสด์ ดัตถา รับบท ฤๅษีนารถมุนี
อัลเปจ ดาข่าน รับบท พระคเณศ
กุมาร เฮจ รับบท โคอุศุภราช (นันทิ)
จิเทน เลาวะนี / วิกรัม อทิตยา รับบท  เทวราชอินทรา
มานิช บิชรา รับบท พระสุริยเทพ
วิกกี้ ภัทรา รับบท จันทราเทพ
ทิปิกา อุปัทยัย รับบท คงคาเทวี
ภิยุตท์ สาเทพ รับบท พระราม
รุภินา ดิเลียค รับบท นางสีดา
กุนาล เวอร์มา รับบท พระลักษมณ์
วิชาญ โกเทียน รับบท หนุมาน
อาบัซ อลี ข่าน รับบท พระพลราม
ราช เปรมิ รับบท จอมอสูรตารกาสูร
มานิช วัทวะ / ทารัน ขันนะ รับบท พญาทศกัณฐ์
สุเรนทร์ ปาล รับบท ท้าวทักษะปชาบดี
ชาลินี กาปูร์ ซาการ์ รับบท ราชินีประสูติ
จารุ อสุภะ / กนิชกะ โซนิ รับบท เจ้าหญิงเรวดี
ริชิกา คานธารี/ ริยันกา จันทา รับบท เจ้าหญิงกายาตรี
สุภิ จักรา รับบท เจ้าหญิงโรหินี
ทิปราช รานา รับบท ปรศุราม
โมหิต เจาฮัน รับบท ท้าวชนก
มิเฮอร์ มิชรา รับบท ท้าวทศรถ
เการี ซิงค์ รับบท พระนางเกาสุริยา
มานาศรี วยาส รับบท พระนางไกยเกษี
กุนกุน ยุปการี รับบท มหารานี
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website เก็บถาวร 2021-08-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ Hotstar
ศิวะ พระมหาเทพ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ช่องไบร์ททีวี: ซีรีส์ภารตะ วันจันทร์- ศุกร์ เวลา 20:15 - 21:15 น>  |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | ศิวะ พระมหาเทพ | ถัดไป |
|  | ศิวะ พระมหาเทพ |  |
ศึกษาศาสตรบัณฑิต

ครุศาสตรบัณฑิต/ศึกษาศาสตรบัณฑิต/การศึกษาบัณฑิต (อังกฤษ: Bachelor of Education, ตัวย่อ ค.บ./ศษ.บ./กศ.บ. หรือ B.Ed.) คือปริญญาวิชาชีพในระดับปริญญาตรีซึ่งเตรียมความพร้อมให้กับนักศึกษาสำหรับการทำงานเป็นครูในโรงเรียน แม้ว่าในบางประเทศจะต้องมีการฝึกงานเพิ่มเติมเพื่อให้นักศึกษามีคุณสมบัติครบถ้วนในการสอน
สหรัฐและแคนาดา

ในสหรัฐและแคนาดา ปริญญานี้มอบสำหรับการจบการเรียนการสอนในหลักสูตรที่ยาวนานถึงห้าปี ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับเมืองหรือรัฐที่มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ ในแคนาดาปริญญาศึกษาศาสตรบัณฑิตจำเป็นต้องมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพครู
หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิตอาจมีการใช้สิทธิเข้าศึกษาโดยตรงจากไฮสกูลโดยเป็นปริญญาร่วมกับปริญญาบัณฑิตอื่น ๆ (เช่น ศิลปศาสตรบัณฑิต หรือศึกษาศาสตรบัณฑิต) หรือเป็นหลักสูตรหลังจากที่ผู้สมัครได้รับปริญญาตรีซึ่งโดยปกติมักเป็นสาขาที่นักศึกษาต้องการสอน ไมตรีจิตที่ดีหรือประสบการณ์กับเด็กเล็กหรือวัยรุ่นยังเป็นคุณสมบัติที่ของผู้สมัครที่พึงปรารถนาสำหรับการเรียน
มีหลายแขนงในการได้ศึกษาศาสตรบัณฑิตซึ่งสอดคล้องกับระดับเฉพาะของการสอน ในสหรัฐซึ่งรวมถึงการศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษา โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น และไฮสกูล นักศึกษาในแขนงการศึกษาระดับประถมศึกษาโดยทั่วไปมักศึกษาเพื่อได้รับปริญญาเสรีศึกษาบัณฑิต ในแขนงไฮสกูล (โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย) นักศึกษามีความเชี่ยวชาญหนึ่งถึงสองสาขาวิชา เมื่อสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญา นักศึกษาจะเตรียมตัวและเข้าสอบรับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพครูจากคณะกรรมการของรัฐ
ทั่วไปหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิตอาจรวมถึงการเรียนการสอนเกี่ยวกับการสอนเด็ก จิตวิทยาการศึกษา นโยบายการศึกษาและความเป็นผู้นำ การประเมินผล การพัฒนาหลักสูตรและการวางแผนการสอน ความยุติธรรมทางสังคม การศึกษาพิเศษ และเทคโนโลยีการสอน
สหราชอาณาจักร

ในสหราชอาณาจักรมีระบบมหาวิทยาลัยและโรงเรียนที่แตกต่างกันมาก ปริญญาที่ได้รับใช้ระยะเวลาสามหรือสี่ปีสำหรับหลักสูตร (ระยะเวลาของหลักสูตรขึ้นอยู่กับมหาวิทยาลัย) ซึ่งได้รับการออกแบบโดยเฉพาะสำหรับการศึกษาระดับประถมศึกษาหรือบางวิชาในระดับมัธยมศึกษา รวมถึงการได้รับสถานภาพคุณวุฒิครู (Qualified Teacher Status: QT) ในอังกฤษและเวลส์ และคุณวุฒิการสอนในสกอตแลนด์และไอร์แลนด์เหนือ
สืบเนื่องจากรายงานโรบินส์ถึงการศึกษาขั้นสูง (ค.ศ. 1963) วิทยาลัยฝึกหัดครูได้รับการปฏิรูปให้เป็นวิทยาลัยศึกษาศาสตร์ เช่นเดียวกับกรณีของวิทยาลัยฝึกหัดครูในลอนดอนที่ได้กลายเป็น 'วิทยาลัยร่วม' ของสถาบันศึกษาศาสตร์โดยเหล่านักวิชาการได้รับมาจากมหาวิทยาลัยลอนดอน นักศึกษาได้รับการเสนอให้เพิ่มปีการศึกษานำมาซึ่งการเพิ่มระยะเวลาในหลักสูตรเป็นสี่ปีและริเริ่มการมอบปริญญาศึกษาศาสตรบัณฑิต โดยได้มอบปริญญาครั้งแรกใน ค.ศ. 1968
ศึกษาศาสตรบัณฑิตกลายเป็นที่แพร่หลายมากขึ้นในช่วงต้นทศวรรษ 1980 เมื่อปริญญาตรีกลายเป็นความต้องการสำหรับครูรุ่นใหม่ในสหราชอาณาจักรแทนที่ประกาศนียบัตรวิชาศึกษาศาสตร์ (Certificate in Education : Cert Ed) แบบเก่า
ศึกษาศาสตรบัณฑิตไม่ได้เป็นวิธีเดียวในการได้รับสถานภาพคุณวุฒิครูหรือบรรลุคุณวุฒิการสอน แนวทางอื่น ๆ มีดังนี้
| ประเทศ | ปริญญาใบแรก | คุณวุฒิการสอน | ระดับชั้น |
| --- | --- | --- | --- |
| อังกฤษและเวลส์ | - | ศึกษาศาสตรบัณฑิต | ประถมและมัธยม |
| อังกฤษและเวลส์ | ศิลปศาสตรบัณฑิต | ประกาศนียบัตรบัณฑิต สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ หรือ โครงการครูบัณฑิตศึกษา | ประถมและมัธยม |
| อังกฤษและเวลส์ | วิทยาศาสตรบัณฑิต | ประกาศนียบัตรบัณฑิต สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ หรือ โครงการครูบัณฑิตศึกษา | ประถมและมัธยม |
| อังกฤษและเวลส์ | - | ศิลปศาสตรบัณฑิตโดย QTS | ประถมและมัธยม |
| อังกฤษและเวลส์ | - | วิทยาศาสตรบัณฑิตโดย QTS | มัธยม |
| ไอร์แลนด์เหนือ | - | ศึกษาศาสตรบัณฑิต | ประถมโดยทั่วไป |
| ไอร์แลนด์เหนือ | ศิลปศาสตรบัณฑิต | ประกาศนียบัตรบัณฑิต สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ | ประถมและมัธยม |
| ไอร์แลนด์เหนือ | วิทยาศาสตรบัณฑิต | ประกาศนียบัตรบัณฑิต สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ | ประถมและมัธยม |
| สกอตแลนด์ | - | ศึกษาศาสตรบัณฑิต | ประถมโดยทั่วไป |
| สกอตแลนด์ | ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต หรือ ศิลปศาสตรบัณฑิต | ประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ | ประถมและมัธยม |
| สกอตแลนด์ | วิทยาศาสตรบัณฑิต | ประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ | ประถมและมัธยม |
| สกอตแลนด์ | - | ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ร่วม) | มัธยม |
| สกอตแลนด์ | - | วิทยาศาสตรบัณฑิต (ร่วม) | มัธยม |
ศึกเทพสวรรค์ ชูราโตะ

| --- | --- |
ศึกเทพสวรรค์ ชูราโตะ Legend of Heavenly Sphere Shurato
天空戦記 シュラト (Tenkū Senki Shurato)
แนว: Action, fantasy, mythic
มังงะ
เขียนโดย: Hiroshi Kawamoto
สำนักพิมพ์: Shōnen Gahōsha
นิตยสาร: Shōnen King
กลุ่มเป้าหมาย: Shōnen
วางจำหน่ายตั้งแต่: มกราคม 1988 – ธันวาคม 1988
จำนวนเล่ม: 2
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: Toshihiko Nishikubo
อำนวยการสร้างโดย: Heita Ezu Michio Shimizu Masakatsu Kozuru Motoki Ueda Toshiki Inoue
เขียนบทโดย: Mayori Sekijima Takao Koyama
ดนตรีโดย: Hiroya Watanabe
สตูดิโอ: Tatsunoko Production
เครือข่าย: TV Tokyo
ฉาย:  6 เมษายน 1989  –  18 มกราคม 1990
ตอน: 38
โอวีเอ
Shurato: Dark Genesis
กำกับโดย: Yoshihisa Matsumoto
อำนวยการสร้างโดย: Ippei Kuri
เขียนบทโดย: Mayori Sekijima Mizuho Nishikubo Satoru Akahori
ดนตรีโดย: Hiroya Watanabe
สตูดิโอ: Tatsunoko Production
ฉาย:  16 สิงหาคม 1991  –  16 มีนาคม 1992
ตอน: 6
นวนิยายชุด
Legend of Heavenly Sphere Shurato
เขียนโดย: Satoru Akahori
วาดภาพโดย: Matsuri Okada Sho Sawada
สำนักพิมพ์: Enix Kadokawa Shoten
ในเครือ: Enix Bunko Kadokawa Sneaker Bunko
วางจำหน่ายตั้งแต่: ธันวาคม 1989 – มิถุนายน 1991
จำนวนเล่ม: 7
นวนิยายชุด
Legend of Heavenly Sphere Shurato - Dark Genesis
เขียนโดย: Mayori Sekijima
วาดภาพโดย: Matsuri Okada
สำนักพิมพ์: Enix
ในเครือ: Enix Bunko
วางจำหน่ายตั้งแต่: พฤศจิกายน 1991 – มีนาคม 1992
จำนวนเล่ม: 2
ศึกเทพสวรรค์ ชูราโตะ (อังกฤษ: Legend of Heavenly Sphere Shurato; ญี่ปุ่น: 天空戦記 シュラト; โรมาจิ: Tenkū Senki Shurato; ทับศัพท์: หรือ lit. "Shurato of the Heaven Wars", พบการสะกดบ้างในบทของ Siddhaṃ บนตราหรือสินค้าที่เกี่ยวข้อง) เป็นการ์ตูนมังงะญี่ปุ่นที่สร้าง เขียนและวาดโดย Hiroshi Kawamoto ต่อมาดัดแปลงเป็นการ์ตูนอนิเมะโดยสตูดิโอทัตสึโนโกะโปรดัคชั่น หนึ่งในสตูดิโออนิเมะเก่าแก่ชื่อดังของญี่ปุ่น มีความยาวทั้งหมด 38 ตอน ออกอากาศทางโทรทัศน์โตเกียวระหว่างวันที่ 6 เมษายน พ.ศ 2532 ถึง 18 มกราคม พ.ศ. 2533 และมี OVA อีก 1 ภาค ความยาว 6 ตอน ชื่อ ญี่ปุ่น: Shurato: Dark Genesis; โรมาจิ: シュラト 創世への暗闘 ; ทับศัพท์: Shurato Sōsei e no Antō; lit. "Shurato: The Secret Feud of Creation" ออกอากาศระหว่างวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2534 ถึง 16 มีนาคม พ.ศ. 2535 เรื่องนี้นับเป็นการ์ตูนอนิเมะโชเน็งเรื่องหนึ่งที่ได้รับความนิยมสูงสุดของปี ค.ศ. 1989
ตัวละคร

Shurato Hidaka (日高秋亜人, Hidaka Shurato)
Gai Kuroki (黒木凱, Kuroki Gai)
Lakshu of Hōraisan (蓬莱山のラクシュ, Hōraisan no Rakushu)
ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช

| ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช |
| --- | --- |
เกิด: ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1961(1961-07-21) กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา
สัญชาติ: ไทย
การศึกษา: Ontario College of Arts,Toronto Canada The Banff Center School of Fine Arts, Banff, Canada Time Art, School of The Art Institute of Chicaco The Whitney Independent Studies Program, New York
ขบวนการ: Conceptual
รางวัล: Silpathorn Award 2007 Hugo Boss Prize Benesse, Naoshima Contemporary Art Museum, Japan Smithsonian American Art Museum's Lucelia Artist Award Gordon Matta Clark Grant Louis Comfort Tiffany Award NEA Central Kunst Prize
ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช (อังกฤษ: Rirkrit Tiravanija) ศิลปินร่วมสมัยชาวไทย ฤกษ์ฤทธิ์ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในแกนนำคนสำคัญของศิลปะแขนงใหม่ที่เรียกว่า "สุนทรียศาสตร์เกี่ยวเนื่อง" Relational Aesthetics ซึ่งเป็นลัทธิศิลปะแขนงใหม่ เป็นศิลปินที่เริ่มทำงานศิลปะที่เน้นถึงกระบวนการให้คนดูมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่จัดขึ้น โดยงานยุคแรกที่สร้างชื่อเสียงให้แก่เขาอย่างมากจะเกี่ยวข้องกับการนำเอาลักษณะเฉพาะบางอย่างของไทยไปนำเสนอ และได้รับการขนานนามว่า วีรบุรุษแห่งวงการศิลปะร่วมสมัยไทย[ใคร?]
ประวัติและชีวิตส่วนตัว

ฤกษ์ฤทธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2504  (คศ. 1961) ณ กรุงบัวโนสแอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ขณะที่บิดาของเขา 
นายชัยพจน์ (ชื่อเดิม สุพจน์) ตีระวนิช รับราชการเป็นนักการทูต ประจำประเทศอาร์เจนตินา และ มารดาคือทันตแพทย์หญิงกฤษณา ตีระวนิช ติดตามไปอยู่ด้วย  และมีน้องสาวคนเดียว คือ สุรัชนา (ชื่อเดิม กิตติรัตน์) ตีระวนิช เอลเลอร์
ประวัติและชีวิตส่วนตัว > การศึกษา

เมื่ออายุ 3 ขวบ กลับมาอยู่เมืองไทย แต่พออายุได้ 7 ขวบก็ได้ย้ายตามคุณพ่อไปประจำที่ประเทศเอธิโอเปียและเมื่อกลับมาประเทศไทยได้ เข้าเรียนที่ โรงเรียนอนุบาลปฎมวัย และ Ruamrudee International School จากนั้นครอบครัวจึงย้ายไปประจำที่กรุงออตตาวา ประเทศแคนาดา เข้าเรียนที่ Lisgar Collegiate Institute และ Carlton University และระดับอนุปริญญา สาขาExperimental Art ที่ Ontario College of Arts, Toronto Canada (1980–1984) และ The Banff Center School of Fine Arts, Banff, Canada (1984) เมื่อจบการศึกษาจึงเรียนในระดับปริญญาโทสาขา Time Art ที่ School of The Art Institute of Chicago America (1984–1986) และศึกษาในโครงการศึกษาอิสระของ The Whitney Independent Studies Program, New York (1985–86) ระหว่างที่เรียนในระดับปริญญาตรีและโทนั้นมีผลการเรียนดีเด่น
ประวัติและชีวิตส่วนตัว > จุดเริ่มต้นของการเป็นศิลปิน

ขณะที่ย้ายไปอยู่ที่แคนาดา ฤกษ์ฤทธิ์มีความสนใจในอาชีพนักข่าวและช่างภาพ จึงเลือกเรียนวิชาด้านถ่ายภาพที่นั่น เมื่อได้เรียนวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ ได้ดูผลงานของ Duchamp ก็เกิดความสนใจทางด้านศิลปะ จนตัดสินใจมาเรียนศิลปะแทน โดยเฉพาะพวก Experimental Art หลังจากจบปริญญาโทได้ไปทำงานกับศิลปินหลายคน ทำงานตามหอศิลป์ แกลลอรี่ จนกระทั่งผลงานของเขาถูกเลือกไปโชว์ และแสดงงานเดี่ยวครั้งแรกในปี 1987
แนวความคิดในการสร้างผลงาน

ฤกษ์ฤทธิ์เริ่มเข้าสู่วงการศิลปะยุโรปและอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 1989 เป็นต้นมา โดยแสดงผลงานกลุ่มและเดี่ยวหลายครั้งในแนวทางใหม่ Conceptual Art และ Installation Art ที่ใช้กระบวนการทางความคิดผสมผสานศิลปะหลากหลายเทคนิค บางครั้งให้คนดูมีส่วนร่วมในงานของเขา “สร้างความหมาย” และ “ตีความ” ศิลปะด้วยตัวเอง เป็น Relational Art ที่ไม่ได้เน้นความสำคัญของตัวศิลปิน พยายามจะหลีกเลี่ยงความเป็นจุดสนใจหรือเป็นเป้า สิ่งที่สำคัญที่สุดของ Relational Art คือ ช่วงเวลา หรือ Moment ที่ทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันและกำลังดำเนินไป เขาต้องการที่จะปฏิเสธบางสิ่งที่เกิดขึ้นมา ปฏิเสธสิ่งที่เคยเรียนรู้มาเพื่อที่จะก้าวต่อไปข้างหน้า แสดงสภาวะทางสังคมและบทบาทของศิลปินต่อชุมชน เปลี่ยนบรรยากาศในสถานที่สร้างงานให้เหมาะสมกับสถานการณ์ของหัวข้อที่เขาต้องการนำเสนอ ทำให้งานของเขามีความสัมพันธ์กับพื้นที่ที่แสดง ฤกษ์ฤทธิ์ทำงานแนวนี้มาเรื่อยๆ จนถึงปัจจุบัน ได้รับความสนใจและสร้างชื่อเสียงให้เขาเป็นอย่างมาก
ตัวอย่างผลงาน > Untitled 1990 (Pad Thai)

ผลงานในช่วงต้นๆ ของฤกษ์ฤทธิ์ค่อนข้างจะมีลักษณะของงานประติมากรรมในแบบ “Objective” มากกว่าจะเป็นแนวทางของ Conceptual Art เหมือนเช่นผลงานถัดๆ มา และได้เคยสร้างผลงานในแนว Conceptual Art ชุดอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับการทำอาหารนำเสนอต่อผู้คนมาก่อนแล้ว แต่ยังไม่ประสบความสำเร็จจนสร้างให้เกิดความฮือฮาขึ้นมา จวบจนเมื่อฤกษ์ฤทธิ์ได้เลือกหยิบเอาส่วนหนึ่งของประสบการณ์ในชีวิตปะจำวันรวมถึงความทรงจำเก่าก่อนของตัวเองมาผสมผสานร่วมกัน แล้วนำเสนอในรูปของผลผลิตทางศิลปะ โดยผลงานชุดที่สร้างชื่อเสียงให้กับฤกษ์ฤทธิ์จนเกิดการยอมรับในวงกว้าง กระทั่งเป็นที่รู้จักของชุมชนศิลปะในตะวันตกและอเมริกายุคปัจจุบัน จนกลายเป็นคลื่นลูกใหม่ที่โดดเด่นนั้น คือผลงานแนว Conceptual Art ชุด “ผัดไทย” ในปี 2533 เป็นการนำเอาลักษณะเฉพาะบางอย่างของไทยไปนำเสนอ เขาลงมือปรุงผัดไทยเองในแกลเลอรี่ศิลปะที่นิวยอร์ก ซึ่งปรับเปลี่ยนพื้นที่ทางศิลปะให้เป็นครัวและโรงอาหาร เพื่อทำอาหารจัดเลี้ยงแขกผู้มาร่วมงานที่จะไม่ได้เห็นศิลปะวัตถุใดๆ นอกจากได้ร่วมกินผัดไทย พูดคุย และพบปะสังสรรค์กับศิลปินและแขกคนอื่นๆ ที่มาร่วมงาน
โดยลักษณะเด่นของผลงานฤกษ์ฤทธิ์คือ เป็นนิทรรศการเชิงความคิด ที่สร้างขึ้นมาสำหรับช่วงระยะเวลาหนึ่ง และมีการสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างคนดู งานที่เป็นเชิงแนวคิดของเขา จึงถือเป็นการขบถในแง่ของของการฉีกกฎ ความเป็นธรรมเนียม และวิถีปฏิบัติในพื้นที่ของพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ และขณะเดียวกันก็เป็นการฉีกกรอบแนวคิดทางสุนทรียศาสตร์แบบเดิมๆ ที่ปล่อยให้ผู้ชมงานศิลปะเลือกเสพสุนทรียะ ได้จากการเป็นผู้ดูและชมเท่านั้น โดย “ผัดไทย”เป็นงานศิลปะที่นอกจากจะดูด้วยตา รับฟังด้วยหู สูดดมด้วยจมูก สัมผัสจับต้องด้วยกายสัมผัสแล้ว งานศิลปะของฤกษ์ฤทธิ์นั้นยังสามารถนำมาบริโภคเสพกลืนเคี้ยวกินลงท้องได้อีก
ตัวอย่างผลงาน > Untitled 1992 (Free), 303 Gallery

ในปี ค.ศ.1992 ฤกษ์ฤทธิ์ได้เปลี่ยนแกลเลอรี่ที่นิวยอร์กให้กลายเป็นห้องอาหารสำหรับกินอาหารไทย เช่น แกงกระหรี่ ฟรีทุกวันระหว่างที่กำลังแสดงงาน เพื่อแสดงถึงวัฒนธรรม อุปนิสัยมีน้ำใจไมตรี ต้อนรับขับสู้ของคนไทย ผลงานของเขาเป็นหนึ่งในภาพฉากงานศิลปะของนิวยอกร์กช่วงต้นทศวรรษที่ 90 แสดงให้เห็นการฟื้นกลับมามีชีวิตอีกครั้งของ Activity-Based Art เขาเป็นสมาชิกของ Godzilla กลุ่มศิลปินชาว Asian-America ห้องแสดงผลงานที่จัดแต่งใหม่ของฤกษ์ฤทธิ์ได้ลบล้างมิติเก่าๆ ของขอบเขตที่เป็นส่วนตัวและสาธารณะ โดยที่ห้องทำงานโล่งทางด้านหลังของแกลลอรี่ได้ถูกจัดทำให้เป็นที่สำหรับชุมชน โดยการจัดให้ห้องเก็บอุปกรณ์ทางด้านหลังเป็นที่ว่าง เผยให้เห็นถึงองค์ประกอบของแกลลอรี่ ลดความยุ่งยากขององค์ประกอบพื้นฐานที่จำเป็นด้วยลักษณะที่แตกต่างไปจากหน้าร้านธรรมดาทั่วไป ที่นี่ทำเป็นในรูปแบบของ "Free-For-All" หรือสินค้าจำเป็นเกี่ยวกับ Potlatch ซึ่งการกระทำเช่นนี้แสดงให้เห็นว่ายังมีทางเลือกอื่นนอกเหนือไปจากระบบทุนนิยม โดยการแลกเปลี่ยนของขวัญและการอยู่ร่วมกันของชุมชน ผ่านบรรยากาศความเป็นกันเองที่สลัดหลุดจากความเป็นเจ้าของสถานที่ที่โดดเดี่ยวในชุมชนส่วนตัวและงานศิลปะแต่เพียงผู้เดียว
ฤกษ์ฤทธิ์ถือเป็นศิลปินไทยในยุคปัจจุบันที่กำลังนำเอาวัฒนธรรมไทยออกเผยแพร่สู่สายตาชาวตะวันตกตามแนวทางศิลปะในช่วง 1990 ผู้ดูอาจจะได้สัมผัสกับผลงานทางศิลปะที่มากกว่าสีสันและเรื่องราว แต่เป็นการดึงเอาผู้ชมเข้าร่วมรับรู้รสชาติและร่วมเป็นส่วนหนึ่งในผลงานของเขา แต่ทั้งนี้ก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องใหม่เสียทีเดียว เพียงแต่ความแตกต่างทางวัฒนธรรมและการนำเสนอที่ตรงจุด ทำให้ผลงานของเขาเป็นที่สนใจของวงการศิลปะทั้งในยุโรปและอเมริกา
ตัวอย่างผลงาน > Untitled (Twelve seventy-one)

ปี ค.ศ.1993 ได้รับเลือกเข้าแสดงในนิทรรศการ Aperto งานเวนิส เบียนนาเล (Venice Biennale) ครั้งที่ 45 ด้วยผลงาน “Untitled (Twelve seventy one)” โดยปรุงก๋วยเตี๋ยวเรือในเรือสเตนเลส หยอกล้อไปกับประวัติศาสตร์อิตาลี จีน และไทย สมัยที่มาร์โคโปโลซึ่งเป็นชาวเวนิสเดินทางไปประเทศจีนในปี ค.ศ. 1271 และนำเอาเส้นก๋วยเตี๋ยวกลับมาพัฒนาเป็นเส้นมักกะโรนีและสปาเก็ตตี้ในอิตาลี ขณะที่ไทยก็รับเอาวัฒนธรรมการกินก๋วยเตี๋ยวจากจีนมาดัดแปลงให้เป็นรสชาติแบบไทยๆ และขายกันในเรือ อันเป็นเรื่องราวที่โยงใยสายสัมพันธ์ระหว่างเมืองไทยและเวนิส ที่ต่างก็มีบ้านเมืองบนสองฝั่งคลองและมีผู้คนที่นิยมสัญจรไปมา
ตัวอย่างผลงาน > The Land, Chiang Mai, Thailand 1998

ในช่วงเดือนธันวาคมปี 1998-2000 ฤกษ์ฤทธิ์ได้เดินทางกลับมาเยี่ยมเยียนพ่อแม่ที่บ้านเกิดของเขา พร้อมกันนั้นเขาก็ได้จัดแสดงผลงานขึ้นหลายชุด ควบคู่ไปกับการจัดอภิปราย จัดบรรยาย พูดคุยแลกเปลี่ยนทัศนะความคิดที่เกี่ยวเนื่องกับศิลปะอีกหลายวาระในหลายสถานที่ ทั้งกรุงเทพฯ และเชียงใหม่
ผลงานแถบเทปวิดีโอที่ติดตั้งในรถแท็กซี่เขียวเหลืองออกวิ่งตระเวนให้บริการกับผู้โดยสารทั่วกรุงเทพฯ และผลงานชุด “สัปดาห์ร่วมทุกข์ ตุ๊กๆคนเมือง” ที่ทำขึ้นในเชียงใหม่ ด้วยการจัดวางบัตรอวยพรไว้บนรถสามล้อเครื่อง เพื่อให้ผู้โดยสารได้เขียนคำอวยพรสั้นๆ แล้วหยอดลงกล่องที่ติดอยู่บนรถ จากนั้นบัตรอวยพรแต่ละใบก็จะถูกจัดส่งไปยังคนที่ฤกษ์ฤทธิ์เป็นผู้กำหนดขึ้น ด้วยการเขียนระบุชื่อผู้รับเอง โดยที่ผู้เขียนคำอวยพรไม่มีโอกาสได้ทราบว่าบัตรอวยพรที่ตนเขียนไว้นั้นจะได้รับการส่งผ่านไปถึงใครเช่นเดียวกับผู้รับที่ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้เขียน
ชิ้นงานเหล่านี้ ที่รวมไปถึงการทำ “ลาบ” เพื่อใช้จัดเลี้ยงแก่ผู้คนที่มาร่วมงาน “สัปดาห์ร่วมทุกข์ประจำปี พ.ศ. 2540” ที่เชียงใหม่ ล้วนเป็นอีกรูปลักษณ์แนวทางหนึ่ง สำหรับการถ่ายทอดประสบการณ์หรือร่วมเสพรสศิลปะของฤกษ์ฤทธิ์ในแต่ละครั้ง ได้ปะทะพบเจอกับปรากฏการณ์อันแปลกต่างไปจากกิจกรรมด้านศิลปะแห่ง พ.ศ. ปัจจุบัน
ตัวอย่างผลงาน > The Land Foundation

The Land Foundation หรือมูลนิธิที่นา เป็นมูลนิธิทางศิลปะที่ ฤกษ์ฤทธิ์ ติระวนิช และ คามิน เลิศชัยประเสริฐ ผลงานโปรเจกคู่ที่สองศิลปินร่วมสมัยก่อตั้งขึ้นที่อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2541 มูลนิธิทำหน้าที่เป็นเวทีสำหรับการแลกเปลี่ยนความรู้ระหว่างศิลปินนานาชาติ และศิลปินที่พำนักอยู่ที่เชียงใหม่ เนื้อหาของโครงการได้มีการแทรกแซงเรื่องของวัฒนธรรมที่เกี่ยวกับการเกษตรเข้ามา
ตัวอย่างผลงาน > Film work : Lung Neaw Visits His Neighbours

ในปี 2011 ฤกษ์ฤทธิ์ได้สร้างผลงานภาพยนตร์ยาวเต็มตัวเรื่องแรกของ เป็นภาพยนตร์ไทยชื่อ “Lung Neaw Visits His Neighbours” หรือ "ลุงนิ่วไปเยี่ยมเพื่อนบ้าน" http://www.lungneawvisitsfilm.com เก็บถาวร 2019-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ได้รับคัดเลือกให้เข้าร่วมประกวดในเทศกาลภาพยนตร์เมืองเวนิช ประเทศอิตาลี หนังสารคดีเรื่องนี้ พูดถึงลุงนิ่วชาวนาวัย 60 ปี ที่อยู่ประจำหมู่บ้านเล็กๆ ในจังหวัดเชียงใหม่ ห่างออกไปจากความสับสนวุ่นวายและความรุนแรงทางการเมืองที่เกิดขึ้นในกรุงเทพ ตามไปดูชีวิตประจำวันของลุงนิ่ว ผู้พบว่างานทำนาหนักเกินไปสำหรับเขาแล้วการใช้ชีวิตของเขาในดินแดนที่เขารู้จักมาตั้งแต่เกิด และเติมเต็มเวลาว่างๆ ของเขาด้วยการจับกลุ่มคุยกับเพื่อบ้าน ภาพยนตร์ต้องการสื่อเกี่ยวกับผลประโยชน์และแสดงสภาพแวดล้อมความเป็นอยู่ของคนในหมู่บ้านที่อยู่รอบข้าง ซึ่งมีความยาวแปดชั่วโมงสิบเก้านาที นำเสนอการกลับมาใช้ (motion footage) การเคลื่อนไหวของฟิล์มภาพยนตร์footage หรือที่เรียกว่าการทดลองทำหนังของ Andy Warhol ในปี1960 และในปีถัดมาภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ถูกนำมาฉายอีกหลายครั้งในงาน DOCUMENTA (13) ที่ Kassel ประเทศเยอรมัน และ MOMA ใน New York