stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี (หม่อมราชวงศ์ปุ้ม มาลากุล)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี (หม่อมราชวงศ์ปุ้ม มาลากุล) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2454 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนวราภรณ์ (ร.ว.) (ฝ่ายหน้า)‎
พ.ศ. 2456 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2459 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2461 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2461 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี ชั้นที่ 3 โยธิน (ย.ร.)
พ.ศ. 2462 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วัลลภาภรณ์ (ว.ภ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2454 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วชิรมาลา (ว.ม.ล.)
พ.ศ. 2462 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มราชการแผ่นดิน (ร.ด.ม.(ผ))
พ.ศ. 2464 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญศารทูลมาลา (ร.ศ.ท.)
พ.ศ. 2444 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2458 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 1 (ว.ป.ร.1)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 2 (ป.ป.ร.2)
พ.ศ. 2481 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 1 (อ.ป.ร.1)
พ.ศ. 2443 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 5 (ร.จ.ท.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 6 (ร.จ.ท.6)
พ.ศ. 2440 –  เหรียญประพาสมาลา (ร.ป.ม.)
พ.ศ. 2441 –  เหรียญราชินี (ส.ผ.)
พ.ศ. 2446 –  เหรียญทวีธาภิเศก (ท.ศ.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
พ.ศ. 2452 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2445 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 3
ปรัสเซีย :
พ.ศ. 2448 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นกอินทรีแดง ชั้นที่ 1
อิตาลี :
พ.ศ. 2448 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎอิตาลี ชั้นที่ 1
บาวาเรีย :
พ.ศ. 2450 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์ไมเคิล ชั้นที่ 1
เบราน์ชไวค์:
พ.ศ. 2452 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตไฮน์ริช ชั้นที่ 2
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องยศ

10 มกราคม 2455 – กระบี่ฝักทองสลัก ด้ามเป็นนาคสามเศียร
3 เมษายน 2457 – ไม้เกียรติยศลงยาประดับเพชร มีตราพระมหาเทพทรงพระนนทิกร ประจำตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงวัง
แอร์มาเก๊า

แอร์มาเก๊า (จีนตัวย่อ: 澳门航空; จีนตัวเต็ม: 澳門航空; พินอิน: Àomén Hángkōng) เป็นสายการบินประจำเขตปกครองพิเศษมาเก๊า สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่มาเก๊า ให้บริการเที่ยวบินประจำประหว่างมาเก๊ากับจีนแผ่นดินใหญ่ และจุดหมายระหว่างประเทศอื่นๆ จากท่าอากาศยานนานาชาติมาเก๊า
ฝูงบิน

แอร์มาเก๊าประกอบไปด้วยอากาศยานโดยสารและขนส่งสินค้าดังต่อไปนี้ (ข้อมูล ณ เมษายน 2012):
| อากาศยาน | ประจำการ | ผู้โดยสาร> J | ผู้โดยสาร> Y | ผู้โดยสาร> รวม | ทะเบียน | ชื่อ | เส้นทาง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ 319-100 | 5 | 8 | 116 | 124 | B-MAK | Rio Yangzi | ระยะสั้น |
| แอร์บัส เอ 319-100 | 5 | 8 | 116 | 124 | B-MAL | Rio Amarelo | ระยะสั้น |
| แอร์บัส เอ 319-100 | 5 | 8 | 116 | 124 | B-MAM | Lago Sol Lua | ระยะสั้น |
| แอร์บัส เอ 319-100 | 5 | 8 | 116 | 124 | B-MAN | Rio Huang Pu | ระยะสั้น |
| แอร์บัส เอ 319-100 | 5 | 8 | 116 | 124 | B-MAO | Rio Yaluzangbu | ระยะสั้น |
| แอร์บัส เอ 320-200 | 2 | 12 | 138 | 150 | B-MAH | Ilha da Madeira | ระยะสั้น |
| แอร์บัส เอ 320-200 | 2 | 12 | 138 | 150 | B-MAX | Development | ระยะสั้น |
| แอร์บัส เอ 321-100 | 4 | 16 | 162 | 178 | B-MAB | Lotus | ระยะสั้น |
| แอร์บัส เอ 321-100 | 4 | 16 | 162 | 178 | B-MAF | Acores | ระยะสั้น |
| แอร์บัส เอ 321-100 | 4 | 16 | 162 | 178 | B-MAG | Ilha de Coloane | ระยะสั้น |
| แอร์บัส เอ 321-100 | 4 | 16 | 162 | 178 | B-MAR | Hao Jiang | ระยะสั้น |
| แอร์บัส เอ 321-200 | 3 | 16 | 162 | 178 | B-MAJ | Farol Da Guia | ระยะสั้น& ระยะกลาง |
| แอร์บัส เอ 321-200 | 3 | 16 | 162 | 178 | B-MAP | Rio Das Perolas | ระยะสั้น& ระยะกลาง |
| แอร์บัส เอ 321-200 | 3 | 16 | 162 | 178 | B-MAQ | Lago Tai | ระยะสั้น& ระยะกลาง |
| Total | 14 |  |  |  |  |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ - Air Macau Thailand (อังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
นิตยสารแอร์มาเก๊า เก็บถาวร 2008-06-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แอร์มาเก๊า แอร์บัส A321 ที่ญี่ปุ่น (2006)
แขวงอ่อนนุช

| แขวงอ่อนนุช |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng On Nut
วัดมหาบุศย์
แผนที่เขตสวนหลวง เน้นแขวงอ่อนนุช
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: สวนหลวง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5.894 ตร.กม. (2.276 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 43,599 คน
 • ความหนาแน่น: 7,397.18 คน/ตร.กม. (19,158.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10250
รหัสภูมิศาสตร์: 103402
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
อ่อนนุช เป็นแขวงในเขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร เป็น 1 ใน 13 แขวงที่ตั้งขึ้นใหม่ล่าสุดตามประกาศการเปลี่ยนแปลงพื้นที่แขวงของกรุงเทพมหานครเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 โดยแยกจากแขวงสวนหลวงพร้อมกับแขวงพัฒนาการ และได้ชื่อตามชื่อถนนอ่อนนุชซึ่งตัดผ่านท้องที่แขวง
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงอ่อนนุชครอบคลุมพื้นที่ตอนใต้ของเขตสวนหลวง มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงสวนหลวง แขวงพัฒนาการ (เขตสวนหลวง) และแขวงประเวศ (เขตประเวศ) มีคลองพระโขนงและคลองประเวศบุรีรมย์เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงประเวศ (เขตประเวศ) มีคลองหนองบอนเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงหนองบอน (เขตประเวศ) และแขวงบางจาก (เขตพระโขนง) มีคลองตาสาด (คลองคู้) คลองเคล็ด ซอยวชิรธรรมสาธิต 57 แยก 36 (ยาจิตร์) ซอยวชิรธรรมสาธิต 57 (สามพี่น้อง) ซอยวชิรธรรมสาธิต 57 แยก 41 (พัฒนพล) คลองบ้านหลาย ลำราง คลองสวนอ้อย และคลองขวางบนเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงบางจาก (เขตพระโขนง) และแขวงพระโขนงเหนือ (เขตวัฒนา) มีคลองบางนางจีนและคลองพระโขนงเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ทางสายหลักในพื้นที่แขวงอ่อนนุช ได้แก่
ถนนศรีนครินทร์
ถนนอ่อนนุช
ส่วนทางสายรองและทางลัดในพื้นที่แขวง ได้แก่
ซอยอ่อนนุช 17 (สวนหลวง)
ซอยอ่อนนุช 30 (วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม)
ซอยอ่อนนุช 39 (อนามัย)
ซอยอ่อนนุช 44 (สามพี่น้อง)
ซอยอ่อนนุช 46 (หมู่บ้านมิตรภาพ)
โทกินา

โทกินา (トキナー) ชื่อเต็มว่า บริษัทโทกินาจำกัด (株式会社トキナー) หรือนิยมเรียกว่า โทคิน่า ป็นอดีตผู้ผลิตอุปกรณ์ทางทัศนศาสตร์ของญี่ปุ่น สถานที่ตั้งคือเมืองมาจิดะ โตเกียว
บริษัทก่อตั้งในปี 1950 โดยเด็งกิจิ คาวางุจิ ภายใต้ชื่อว่า โตเกียวโคกิเซย์ซากุโชะ (東京光器製作所) ในเขตชินจุกุ จากนั้นจึงได้เปลี่ยนจาก "โตเกียว" มาเป็ฯ "โฟโตกินะ" (フォトキナ) ซึ่งมาจากชื่องานแสดงอุปกรณ์ถ่ายภาพระดับโลก ในปี 1971 ชื่อบริษัทจึงได้ได้เปลี่ยนเป็น "โทกินาโคงากุ" (トキナー光学) และในปี 1974 บริษัทได้จัดแสดงนิทรรศการที่โฟโตกินะเป็นครั้งแรก
ในปี 1994 โทกินาได้กลายเป็นบริษัทในเครือของเค็งโก ซึ่งจำหน่ายตัวกรองและผลิตภัณฑ์อื่น ๆ และเปลี่ยนชื่อจาก "โทกินาโคงากุ" เป็น "โทกินา" ผลิตเลนส์แบบเปลี่ยนได้สำหรับ กล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยว และอุปกรณ์ระบบรักษาความปลอดภัย
เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2011 ได้รวมกิจการและกลายเป็นเค็งโกโทกินา ตั้งแต่นั้นมา "โทกินา" ก็ถูกใช้เป็นชื่อแบรนด์ของเลนส์แบบเปลี่ยนได้ของบริษัทสำหรับกล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยว นอกจากเลนส์สำหรับกล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยวแบบดิจิทัลแล้ว ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา บริษัทได้กลายเป็นแบรนด์ที่มีผู้ชื่นชอบมากมายในการผลิตและจำหน่ายเลนส์สำหรับกล้องมิเรอร์เลส
ใกล้รุ่ง ศิษย์พยัคฆ์

ใกล้รุ่ง ศิษย์พยัคฆ์ สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 16)แพ้ 12
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศไทยรุ่นมินิฟลายเวท (2527)
ชิง, 2 เมษายน 2527 ชนะน็อค ผจญภัย มนต์สายชล ยก 4
เสียแชมป์, 17 ธันวาคม 2527 แพ้คะแนน ธวัช เกียรติเฟื่องจินดา
ใกล้รุ่ง ตรีจักรสังข์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  ใกล้รุ่ง ตรีจักรสังข์
วันเกิด:  20 เมษายน พ.ศ. 2516 (51 ปี)
สถานที่เกิด:  กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรเยาวชน
2535–2537:  ธนาคารกรุงเทพ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2538–2549 |  ธนาคารกรุงเทพ |  224 |  (61) |
| 2550–2552 |  บางกอก เอฟซี |  37 |  (8) |
| รวม |   |  261 |  (69) |
ทีมชาติ
| 2541–2543 |  ไทย |  22 |  (4) |
จัดการทีม
2554:  ราชประชา
2556–2557:  ทีมชาติไทย ชุด U-23 (ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน)
2557:  ทีมชาติไทย (ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน)
2559:  เกษตร เอฟซี
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
ใกล้รุ่ง ตรีจักรสังข์ ชื่อเล่น แม็ค เป็นนักฟุตบอลทีมชาติไทย ในตำแหน่งกองหน้า เคยเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้กับทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี, ทีมชาติไทยชุดใหญ่ และในปี พ.ศ. 2556 เขาได้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมชาติไทยชุดสู้ศึกเมอร์เดก้า คัพ ครั้งที่ 41 ด้วย และเขายังเคยเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2
เกียรติประวัติ > สโมสร

ไทยลีก (1): 2539
เอ็นดับเบิลยูเอ อเมริกา แทกทีม แชมเปียนชิป

เอ็นดับเบิลยูเอ อเมริกา แทกทีม แชมเปียนชิป (NWA Americas Tag Team Championship) เป็นตำแหน่งแชมป์แทกทีมของสมาคมพัฒนาทักษะของNational Wrestling Alliance ที่รู้จักกันดีในชื่อ NWA Hollywood Wrestling ที่ตั้งอยู่ใน Los Angeles, California
โดยแชมป์นี้เริ่มต้นจากการใช้ชื่อของ WWA World Tag Team Championship ในสมาคม Worldwide Wrestling Associates ปี 1964 ต่อมา WWA ได้สมัครเป็นสมาคมในเครือของ National Wrestling Alliance ในวันที่ 1 ตุลาคม 1968 โดยแชมป์ถูกเปลี่ยนไปเป็นแชมป์ของ NWA Hollywood Wrestling และแชมป์ถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็น NWA Americas Tag Team Championship ในเดือนมกราคม 1969 เข็มขัดเส้นนี้ถูกเป็นเข็มขัดชั้นนำของสมาคมในปี 1979 ในตอนที่ถูกผลักดันไปเป็นแชมป์แทกทีมรองตั้งแต่บริษัทได้ทำการสร้างเข็มขักแชมป์แทกทีมเวอร์ชันต่างๆของ NWA World Tag Team Championship ต่อมาแชมป์เส้นนี้ถูกยกเลิกไปพร้อมกับปิดสมาคมลงในวันที่ 26 ธันวาคม 1982
ดูเพิ่ม

National Wrestling Alliance
NWA Americas Heavyweight Championship
แหล่งข้อมูลอื่น

WWA World Tag Team Championship and NWA Americas Tag Team Championship histories at Wrestling-Titles.com
แขวงออเงิน

| แขวงออเงิน |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng O Ngoen
วัดอยู่ดีบำรุงธรรมหรือวัดออเงิน
แผนที่เขตสายไหม เน้นแขวงออเงิน
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: สายไหม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 13.516 ตร.กม. (5.219 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 44,067 คน
 • ความหนาแน่น: 3,260.36 คน/ตร.กม. (8,444.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10220
รหัสภูมิศาสตร์: 104202
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ออเงิน เป็นแขวงหนึ่งของเขตสายไหม กรุงเทพมหานคร กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 กำหนดให้ที่ดินส่วนใหญ่ในแขวงนี้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย บางส่วนเป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลางและที่ดินประเภทสถาบันราชการ การสาธารณูปโภค และสาธารณูปการ
ประวัติ

เดิมแขวงออเงินเป็นมีฐานะเป็น ตำบลออเงิน ขึ้นกับอำเภอบางเขน จังหวัดพระนคร จนกระทั่งใน พ.ศ. 2514 จังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และใน พ.ศ. 2515 นครหลวงกรุงเทพธนบุรีได้รับการจัดตั้งเป็นกรุงเทพมหานคร ซึ่งมีการเปลี่ยนคำเรียกหน่วยการปกครองด้วย ตำบลออเงินจึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น แขวงออเงิน และอยู่ในเขตการปกครองของเขตบางเขน จนกระทั่งในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 กระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่ตอนเหนือของเขตบางเขนออกมาตั้งเป็นเขตสายไหม แขวงออเงินจึงย้ายมาขึ้นกับเขตสายไหมนับแต่นั้นมา
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงออเงินตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเขตสายไหม มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงสายไหม (เขตสายไหม) มีคลองหมอนสี่สิบเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงสามวาตะวันตก (เขตคลองสามวา) มีคลองพระยาสุเรนทร์ (หนองใหญ่) เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงท่าแร้ง (เขตบางเขน) มีคลองออเป้ง (บึงพระยาสุเรนทร์) และคลองหนองบัวมนเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงคลองถนนและแขวงสายไหม (เขตสายไหม) มีคลองหนองตะแคงและคลองออเงินเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ทางสายหลักในพื้นที่แขวงออเงิน ได้แก่
ถนนกาญจนาภิเษก (ทางหลวงพิเศษหมายเลข 9)
ถนนสุขาภิบาล 5 (ออเงิน)
ทางพิเศษฉลองรัช
ทางสายรองและทางลัดในพื้นที่ ได้แก่
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3901 (คู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านนอก)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3902 (คู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านใน)
ถนนเพิ่มสิน
ถนนจตุโชติ
แขวงอรุณอมรินทร์

| แขวงอรุณอมรินทร์ |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Arun Ammarin
วัดดุสิตารามวรวิหารตั้งอยู่ในแขวงอรุณอมรินทร์
แผนที่เขตบางกอกน้อย เน้นแขวงอรุณอมรินทร์
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: บางกอกน้อย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2.758 ตร.กม. (1.065 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 18,547 คน
 • ความหนาแน่น: 6,724.80 คน/ตร.กม. (17,417.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10700
รหัสภูมิศาสตร์: 102009
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
อรุณอมรินทร์ [อะ-รุน-อำ-มะ-ริน] เป็นแขวงแขวงหนึ่งในเขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร สภาพทั่วไปเป็นย่านการค้าและเขตที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลางถึงหนาแน่นมาก ผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 ได้กำหนดให้พื้นที่บางแห่งในแขวงนี้เป็นพื้นที่อนุรักษ์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงอรุณอมรินทร์ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเขตบางกอกน้อย มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงบางพลัดและแขวงบางบำหรุ (เขตบางพลัด) มีถนนบรมราชชนนีเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงบางยี่ขัน (เขตบางพลัด) มีถนนสมเด็จพระปิ่นเกล้าเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงพระบรมมหาราชวัง (เขตพระนคร) และแขวงศิริราช มีแนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาและคลองบางกอกน้อยเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงบางขุนนนท์ แขวงคลองชักพระ และแขวงตลิ่งชัน (เขตตลิ่งชัน) มีคลองบางกอกน้อยเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงอรุณอมรินทร์ ได้แก่
ถนนจรัญสนิทวงศ์
ถนนบรมราชชนนี
ถนนสมเด็จพระปิ่นเกล้า
ถนนอรุณอมรินทร์
ระเบียงภาพ

วัดนายโรง
สะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า
วัดดุสิตารามวรวิหาร
ไซโอ

ห้องที่ประทับของไซโอในไซกูช่วงยุคเฮอัง
ไซโอไดในเทศกาลอาโออิมัตสึริ
ไซโอ (ญี่ปุ่น: 斎王; โรมาจิ: Saiō) หรือ อิตสึกิ โนะ มิโกะ (斎皇女, Itsuki no Miko) คือเจ้านายฝ่ายในพระราชวงศ์ญี่ปุ่นที่ยังไม่เสกสมรส คอยปฏิบัติหน้าที่ในศาลเจ้าใหญ่อิเซะ ปรากฏการดำรงอยู่ช่วงปลายคริสต์ศวรรษที่ 7 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 14 เจ้านายที่เป็นไซโอจะมีที่ประทับเรียกว่าไซกู (斎宮) มีลักษณะเป็นเมืองขนาดน้อย ห่างจากศาลเจ้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือราว 10 กิโลเมตร ปัจจุบันยังหลงเหลือซากไซกูที่เมืองเมวะ จังหวัดมิเอะ
ประวัติ

ตามตำนานญี่ปุ่น กล่าวว่าเมื่อสองพันปีก่อน ยามาโตฮิเมะ โนะ มิโกโตะ พระราชธิดาในจักรพรรดิซูอินิง เสด็จออกจากเขามิวะในจังหวัดนาระเพื่อแสวงหาสถานที่สำหรับสักการะสุริยเทวีอามาเตราซุ โอมิกามิ การค้นหายาวนานถึงยี่สิบปีจึงพบสถานที่สำหรับสักการะที่เมืองอิเซะ จังหวัดมิเอะ ต่อมาจึงมีการก่อสร้างศาลเจ้าใหญ่ที่นั่น ก่อนหน้านี้ ศาลเจ้าที่เคยใช้สำหรับบูชาสุริยเทวีตั้งอยู่ที่พระราชวังหลวงในแคว้นยามาโตะ
ในเอกสาร มันโยชู ระบุว่าไซโอพระองค์แรกคือเจ้าหญิงโอกุ พระราชธิดาในจักรพรรดิเท็มมุ ตรงกับยุคอาซูกะ ส่วน กูกังโช บันทึกโดยหลวงพ่อจิเอ็ง ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ระบุว่าในรัชสมัยจักรพรรดิซูอินิง มีการแต่งตั้งนักบวชหญิงชั้นสูงระดับไซงู เป็นเจ้าอาวาสศาลเจ้าใหญ่อิเซะคนแรก และ นิฮงโอไดอิจิรัง บันทึกโดยฮายาชิ กาโฮ เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 ระบุว่า ตั้งแต่รัชสมัยจักรพรรดิซูอินิงเป็นต้นมา ก็มีการสถาปนาให้พระราชธิดาเป็นไซโอมาโดยตลอด หากจักรพรรดิไม่มีพระราชธิดา ก็จะแต่งตั้งธิดาของพระญาติวงศ์เป็นไซโอเพื่อมิให้ตำแหน่งขาดช่วง
ไซโอสิ้นสุดลงเมื่อใดไม่ปรากฏแน่ชัด แต่คาดว่าน่าจะสูญไปในยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ เมื่อไร้ไซโอประจำศาล ไซกูซึ่งเป็นเมืองสำหรับรับรองไซโอถูกยุบรวมเข้ากับหมู่บ้านเกษตรกรในเวลาต่อมา ผู้คนที่เคยอาศัยในนั้นถูกเรียกกลับเกียวโต
ดูเพิ่ม

ไซอิง (斎院) – นักบวชหญิงชั้นสูงอย่างเดียวกันที่ศาลเจ้าคาโมะ
คิโกเอะโองิมิ (聞得大君) – นักบวชหญิงชั้นสูงอย่างเดียวกันของศาสนารีวกีว
แอ็ดวานซ์ (อัลบั้ม)

Advance เป็นอัลบั้มชุดที่สอง ของวง เอลเอฟโอ ออกจำหน่าย 1996 อยู่ในต้นสังกัด ของ  วอร์พเรคคอร์ดส์
รายชื่อเพลง

Advance
Shut Down
Loch Ness
Goodnight Vienna
Tied Up
Them
Ultra Schall
Isobel|Shove Piggy Shove
Psychodelik
Jason Voorhees|Jason Vorhees
Forever
Kombat Drinking
ไดกากูจิ

| ไดกากูจิ |
| --- | --- |
ชิกิไดเก็งกัง ประตูทางเข้าวัด
ข้อมูลทั่วไป
นิกาย: ชิงงง
สร้างเมื่อ: พ.ศ. 1419
สร้างโดย: เจ้าหญิงมาซาโกะ
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
พิกัด: 35°01′42″N 135°40′40″E﻿ / ﻿35.0282361°N 135.6777417°E﻿ / 35.0282361; 135.6777417
ไดกากูจิ (ญี่ปุ่น: 大覚寺; โรมาจิ: Daikaku-ji) วัดในพระพุทธศาสนานิกายชิงงงที่ตั้งอยู่ในเขตอูเกียว ทางตะวันตกของนครเกียวโต
ประวัติ

ไดกากูจิแต่เดิมเป็นพระตำหนักที่ประทับของจักรพรรดิซางะจักรพรรดิองค์ที่ 52 เรียกว่า พระตำหนักซางะ-อิง ที่โปรดสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1357 เวลาเสด็จประพาสออกนอกนครหลวงเฮอัง หลังจากสละราชบัลลังก์เมื่อ พ.ศ. 1366 อดีตจักรพรรดิซางะก็เสด็จมาประทับที่พระตำหนักแห่งนี้จนกระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 1385
เมื่อ พ.ศ. 1419 หรือ 34 ปีหลังการเสด็จสวรรคตเจ้าหญิงมาซาโกะพระราชธิดาของจักรพรรดิซางะและจักรพรรดินีในจักรพรรดิจุนนะ จักรพรรดิองค์ที่ 53 ได้ถวายพระตำหนักซางะ-อิงเป็นวัดในพระพุทธศาสนานิกายชิงงงพร้อมกับพระราชทานนามวัดนี้ว่า ไดกากูจิ
หลังจากนั้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 และ 14 วัดแห่งนี้ได้เป็นที่ประทับของอดีตจักรพรรดิที่สละราชบัลลังก์แล้วออกผนวชแต่ยังคงกุมพระราชอำนาจทางการเมืองที่เรียกว่าไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) หลายพระองค์อาทิ จักรพรรดิโกซางะ จักรพรรดิโกอูดะ และจักรพรรดิคาเมยามะ ต่อมานามของไดกากูจิได้ถูกใช้เรียกสายราชสกุลที่สืบเชื้อสายจากจักรพรรดิคาเมยามะ ที่ปกครองราชสำนักใต้ในยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14
ใน พ.ศ. 1935 ทางราชสำนักเหนือและราชสำนักใต้ได้ใช้วัดแห่งนี้ในการเจรจาสันติภาพอันนำมาสู่การสิ้นสุดยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ที่ดำเนินมาเกือบ 60 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ไดกากูจิ
โกะโร อิบุกิ

โกะโร อิบุกิ เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1946 เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
ผลงาน > ภาพยนตร์

Battles Without Honor and Humanity (1973)
Battles Without Honor and Humanity: Final Episode (1974)
Hokuriku Proxy War (1977)
Samurai Sentai Shinkenger The Movie: The Fateful War - Hikoma Kusakabe (2009)
Samurai Sentai Shinkenger vs. Go-onger: GinmakuBang!! - Hikoma Kusakabe (2010)
Tensou Sentai Goseiger vs.Shinkenger: Epic on Ginmaku - Hikoma Kusakabe (2011)
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

Mito Kōmon
Samurai Sentai Shinkenger - Hikoma Kusakabe (2009-2010)
Kamen Rider Decade - Hikoma Kusakabe (Guest star) (2009)
Tenchijin - Hōjō Ujimasa (2009)
Gunshi Kanbei - Hōjō Ujimasa (2014)
Nobunaga Moyu - Shibata Katsuie (2016)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Goro Ibuki ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แจ็ก เพร์รี

| Jack Perry |
| --- | --- |

เกิด:  (1997-06-16) 16 มิถุนายน ค.ศ. 1997 (27 ปี) Los Angeles, California, U.S.
พ่อแม่: Luke Perry (father)
ญาติพี่น้อง: Alan Sharp (grandfather)
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Jack Perry Johnny Drake Jungle Boy "Jungle Boy" Jack Perry Nate Coy
ส่วนสูง: 5 ฟุต 10 นิ้ว (178 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 167 ปอนด์ (76 กิโลกรัม)
มาจาก: Valley Village
เปิดตัว: November 20, 2015
แจ็ก เพร์รี (เกิด 16 มิถุนายน 1997) หรือที่รู้จักกันในชื่อสังเวียนและฉายา จังเกิลบอย และเดอะสเคปโกต หรือ แพะรับบาป เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญากับ All Elite Wrestling (AEW) ซึ่งเขาเป็นสมาชิกคนหนึ่งของ The Elite อดีตแชมป์ FTW 1 สมัยและแชมป์โลกแท็กทีม AEW 1 สมัย (ร่วมกับ Luchasaurus ในนาม Jurassic Express) นอกจากนี้เขายังปรากฏตัวให้กับ New Japan Pro-Wrestling (NJPW) ซึ่งเขาเป็นสมาชิกของ Bullet Club และกลุ่มย่อย House of Torture
แชมป์และรางวัล

All Elite Wrestling
AEW TNT Championship (1 time)
AEW World Tag Team Championship (1 time) – with Luchasaurus
FTW Championship (1 time)
Men's Casino Battle Royale (2021)
All Pro Wrestling
APW Junior Heavyweight Championship (1 time)
Revolution Eastern Wrestling
REW Pakistan 24/7 Championship (1 time)
DDT Pro-Wrestling
Ironman Heavymetalweight Championship (1 time)
ESPN
Ranked No. 13 of the 30 best Pro Wrestlers Under 30 in 2023
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 69 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2021
Pro Wrestling Revolution
PWR Tag Team Championships (1 time) – with El Prostipirugolfo
Underground Empire Wrestling
West Coast Cruiser Cup (2016)
Wrestling Observer Newsletter
Rookie of the Year (2019)
แหล่งข้อมูลอื่น

Jack Perry ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เป็นแชมป์ AEW World Tag Team Championship ร่วมกับ Luchasaurus
โฮจิจะ

ใบโฮจิจะจากบันจะ
ชาที่ชงจากใบชา
| คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 กรัม (3> 5 ออนซ์) |
| --- | --- |

คาร์โบไฮเดรต: 0.1 g
 

วิตามิน
ไรโบเฟลวิน (บี2): (2%) 0.02 มก.
ไนอาซิน (บี3): (1%) 0.1 มก.
โฟเลต (บี9): (3%) 13 μg
 

แร่ธาตุ
แคลเซียม: (0%) 2 มก.
แมงกานีส: (12%) 0.26 มก.
ฟอสฟอรัส: (0%) 1 มก.
โพแทสเซียม: (1%) 24 มก.
โซเดียม: (0%) 1 มก.
 

องค์ประกอบอื่น
น้ำ: 99.8 g
คาเฟอีน: 0.02 g
แทนนิน: 0.04 g
 
ชา 15 g/90 °C 650 mL、0.5 นาที
 หน่วย  μg = ไมโครกรัม • mg = มิลลิกรัม  IU = หน่วยสากล 
ประมาณร้อยละคร่าว ๆ โดยใช้การแนะนำของสหรัฐสำหรับผู้ใหญ่
โฮจิจะ (ญี่ปุ่น: ほうじ茶, 焙じ茶; โรมาจิ: hōjicha) เป็น ชาเขียว ญี่ปุ่นประเภทหนึ่ง หมายถึงเครื่องดื่มที่ทำโดยนำใบชามาคั่ว โดยทั่วไปจะทำโดยนำเอา เซ็นจะ, บันจะ หรือ คูกิจะ มาคั่ว
โฮจิจะนั้นมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว แทบไม่มีรสขมหรือฝาดเลย และมีรสชาติที่เบาบาง เนื่องจากมีความอ่อนโยนและสบายกระเพาะอาหาร จึงเหมาะสำหรับเป็นชาที่ดื่มในระหว่างมื้ออาหาร ธรรมเนียมการดื่มโฮจิจะนั้นจะแตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาค
โฮจิจะอาจทำจากใบชาคุณภาพสูงที่คัดสรรมาอย่างดีและมีราคาแพง แต่ก็ยังมีระดับต่ำกว่าเกียวกูโระและเซ็นจะ โดยทั่วไปจัดอยู่ในระดับเดียวกับ บันจะและ เก็มไมจะ และไม่ถือว่าเป็นชาญี่ปุ่นชั้นสูง อย่างไรก็ตาม ในเกียวโตซึ่งนิสัยการดื่มโฮจิจะได้ฝังรากลึกนั้นมักจะมีโฮจิจะคุณภาพสูงเสิร์ฟที่โต๊ะอาหารอย่างเป็นทางการในร้านอาหารแบบเรียวเต นอกจากนี้โฮจิจะมักให้ดื่มพร้อมกับอาหารเมื่อเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลหรือเพื่อเติมน้ำเมื่อเจ็บป่วย แต่ก็ต้องพิจารณาให้ดีด้วยเนื่องจากมีคาเฟอีนเช่นเดียวกับเซ็นจะ
โฮจุน

| --- | --- |
โฮจุน

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 허준
ฮันจา: 許浚
อาร์อาร์: Heo Jun 
เอ็มอาร์: Hŏ Chun 
นามปากกา
ฮันกึล: 구암
ฮันจา: 龜巖
อาร์อาร์: Guam 
เอ็มอาร์: Kuam 
ชื่อสุภาพ
ฮันกึล: 청원
ฮันจา: 淸源
อาร์อาร์: Cheongwon 
เอ็มอาร์: Ch'ŏngwŏn 
| โฮจุน> ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1537? / ค.ศ. 1539,ค.ศ. 1546 조선 경기도 파주시 진동면 하포리
เสียชีวิต: 9 ตุลาคม ค.ศ. 1615
เชื้อชาติ: เกาหลี
อาชีพ: แพทย์,นักเขียน

หมอโฮจุน  (허준, 1546 – 1615) เป็นแพทย์หลวงประจำตระกูล Yangcheon Heo ในช่วงรัชสมัยพระเจ้าซอนโจแห่งราชวงศ์โชซ็อนในเกาหลี เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นแพทย์หลวงตอนอายุ 29 ปี เขาได้เขียนตำราการแพทย์จำนวนมาก แต่ผลงานสำคัญที่ประสบความสำเร็จของเขาคือ ทงอึยโพกัม (ความวิเศษของการแพทย์ตะวันออก) ซึ่งมักเขียนเน้นถึงนิยามการแพทย์แผนเกาหลีโบราณ ผลงานนี้ได้แพร่กระจายไปยังประเทศเอเชียตะวันออก เช่น จีน ญี่ปุ่น และเวียดนามซึ่งถือได้ว่าเป็นหนึ่งในคลาสสิกของการแพทย์ตะวันออกในทุกวันนี้ แม้ว่าโฮจุนได้ทำงานอย่างกว้างขวางกับราชวงศ์ เขาได้ให้ความสำคัญกับการเข้าถึงวิธีการรักษาและให้ความเข้าใจแก่คนทั่วไป ในขณะที่วิธีการรักษาโดยทั่วไปคือการยกระดับความเข้าใจของการรักษาโดยใช้ส่วนผสมที่หายากและมีราคาแพง เขาค้นพบว่าสมุนไพรธรรมชาตินั้นสามารถหาได้ง่ายโดยคนทั่วไปในเกาหลีและมีประสิทธิภาพมากเช่นกัน นอกจากนี้เขาได้เขียนชื่อของสมุนไพรโดยใช้อักษรฮันกึลที่อ่านได้ง่ายแทนการใช้อักษรฮันจา(ตัวอักษรจีน)ซึ่งคนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจ
ชื่อของโฮจุน และความสำเร็จของเขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจากชาวเกาหลีจวบจนถึงปัจจุบัน ชาวเกาหลียังคงอ้างถึงวิธีการรักษาแบบธรรมชาติของโฮจุนที่ค้นพบในตำราทงอึยโพกัม
โฮจิมินห์ (แก้ความกำกวม)

โฮจิมินห์ คือนักลัทธิคอมมิวนิสต์ชาวเวียดนาม
โฮจิมินห์ สามารถหมายถึง
นครโฮจิมินห์ เมืองใหญ่สุดในเวียดนาม
เส้นทางโฮจิมินห์
สหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์
แนวคิดโฮจิมินห์
จัตุรัสโฮจิมินห์ (มีที่นครโฮจิมินห์และมอสโก)
อนุสรณ์สถานของโฮจิมินห์
สุสานโฮจิมินห์ ฮานอย
รูปปั้นโฮจิมินห์ นครโฮจิมินห์
บ้านลุงโฮจิมินห์ จังหวัดนครพนม
แหล่งศึกษาและท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์โฮจิมินห์ จังหวัดอุดรธานี
อนุสาวรีย์โฮจิมินห์ มอสโก
รูปปั้นประธานโฮจิมินห์ เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
เท็นโด

| เท็นโด 天童市 |
| --- | --- |
นคร
ทิวทัศน์นครเท็นโด
   ธง ตรา
ที่ตั้งของเท็นโด (เน้นสีชมพู) ในจังหวัดยามางาตะ

เท็นโดที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 38°21′44.2″N 140°22′40.6″E﻿ / ﻿38.362278°N 140.377944°E﻿ / 38.362278; 140.377944
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: โทโฮกุ
จังหวัด:  ยามางาตะ
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาลนคร
 • นายกเทศมนตรี: ชินจิ ยามาโมโตะ (山本 信治; ตั้งแต่ธันวาคม ค.ศ. 2008)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 113.01 ตร.กม. (43.63 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 ธันวาคม ค.ศ. 2023)
 • ทั้งหมด: 60,895 คน
 • ความหนาแน่น: 540 คน/ตร.กม. (1,400 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: เมเปิล
 • ดอกไม้: กุหลาบพันปี
 • นก: โฮจิโระ (Emberiza cioides)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
รหัสท้องถิ่น: 06210-3
โทรศัพท์: 023-654-1111
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 1-1-1 Oinomori, Tendō-shi, Yamagata-ken 994-8510
เว็บไซต์: www.city.tendo.yamagata.jp
เท็นโด (ญี่ปุ่น: 天童市; โรมาจิ: Tendō-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดยามางาตะ ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ 1 ธันวาคม ค.ศ.  2023 (2023 -12-01) นครเท็นโดมีจำนวนประชากรประมาณ 60,895 คน มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 113.01 ตารางกิโลเมตร (43.63 ตารางไมล์)
ภูมิศาสตร์

เท็นโดตั้งอยู่ทางตะวันออก-กลางของแอ่งยามางาตะ ทางทิศตะวันออกติดกับเทือกเขาโออุ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดยามางาตะ
นครยามางาตะ
นครฮิงาชิเนะ
นครซางาเอะ
เมืองนากายามะ
เมืองคาโฮกุ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

เท็นโดมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dfa) มีความแตกต่างของอุณหภูมิในแต่ละฤดูกาลอย่างมาก โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นถึงร้อน (และมักจะชื้น) และฤดูหนาวที่หนาวเย็น (บางครั้งก็หนาวจัดมาก) มีหยาดน้ำฟ้าตลอดทั้งปี แต่จะหนักที่สุดในช่วงเดือนสิงหาคมถึงตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในเทนโดอยู่ที่ 11.1 °C ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1,381 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคม อยู่ที่ประมาณ 24.8 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคม อยู่ที่ประมาณ -1.4 °C