stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สึอิโฮ ซาเรตะ เทนเซ จู คิชิ วะ เกมุ ชิชิกิ เดะ มูโซ ซูรุ
สื่อ > ไลต์โนเวล

เขียนโดย Nekoko เดิมที สึอิโฮ ซาเรตะ เทนเซ จู คิชิ วะ เกมุ ชิชิกิ เดะ มูโซ ซูรุ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2564 ต่อมาโคดันชะ ได้ซื้อไปตีพิมพ์เริ่มเผยแพร่พร้อมภาพประกอบโดย Jaian ภายใต้สำนักพิมพ์ Kodansha Ranobe Books เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2565 โดย ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ได้มีการตีพิมพ์แล้วทั้งหมด 3 เล่ม
| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  2 มิถุนายน พ.ศ. 2565 | 978-4-06-527822-2 |
| 2 |  1 เมษายน พ.ศ. 2566 | 978-4-06-531646-7 |
| 3 |  2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 | 978-4-06-534769-0 |
สื่อ > มังงะ

มังงะที่วาดภาพประกอบโดย Lee Brocco เริ่มตีพิมพ์ในเว็บไซต์และแอปมังงะ YanMaga ของโคดันชะ เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ต่อมามังงะเรื่องนี้ได้ถูกย้ายไปที่นิตยสาร Weekly Young เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2567 ได้มีการรวบรวมไว้เป็นเล่มทังโกบง ถึงเล่มที่ 13 ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2568
| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  6 มิถุนายน พ.ศ. 2565 | 978-4-06-528143-7 |
| 2 |  19 สิงหาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-528804-7 |
| 3 |  18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 | 978-4-06-529810-7 |
| 4 |  6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 | 978-4-06-530715-1 |
| 5 |  20 เมษายน พ.ศ. 2566 | 978-4-06-531392-3 |
| 6 |  20 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-532366-3 |
| 7 |  19 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-533609-0 |
| 8 |  20 ธันวาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-534021-9 |
| 9 |  18 มีนาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-06-534932-8 |
| 10 |  19 มิถุนายน พ.ศ. 2567 | 978-4-06-535606-7 |
| 11 |  5 กันยายน พ.ศ. 2567 | 978-4-06-536878-7 |
| 12 |  6 ธันวาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-06-537904-2 |
| 13 |  6 มีนาคม พ.ศ. 2568 | 978-4-06-538912-6 |
สื่อ > อนิเมะ

มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2567 โดยซีรีส์เรื่องนี้ผลิตโดยสตูดิโอโกแฮนส์
ผลตอบรับ

ภายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์นี้มียอดจำหน่ายมากกว่า 2 ล้านเล่ม
ดูเพิ่ม

โกคูโด ปาราไซสึ, ซีรีส์มังงะที่วาดภาพประกอบโดย Lee Brocco
Reincarnated as a Dragon Hatchling, ซีรีส์ไลต์โนเวลอีกเรื่องที่เขียนโดย Nekoko
เส้นทางพลิกผันของราชันอมตะ, ซีรีส์ไลต์โนเวลอีกเรื่องที่วาดภาพประกอบโดย Jaian
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บโนเวล ที่ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการมังงะ ที่ YanMaga Web (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
สึอิโฮ ซาเรตะ เทนเซ จู คิชิ วะ เกมุ ชิชิกิ เดะ มูโซ ซูรุ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กโกแฮนส์ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Princess Lover! (2009)  Cheburashka Arere? (2009)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น (2010)  K (2012)  สามนางฟ้าผ่าโลกนิวเคลียร์ (2013)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น* (2014)  K: Return of Kings (2015)  แฮนด์ เชคเกอร์ (2017)  W'z (2019)  บาดแผลแห่งอดีตกาล (2021)  สาวลืมแว่นแสนวุ่นละมุนรัก (2023)  เรื่องน่ากลุ้มของเจ้าเหมียวผู้สามารถ (2023)  โมเมนเทอรี ลิลี่ (2025)  The Exiled Heavy Knight Knows How to Game the System (TBA) 
ภาพยนตร์:  มาร์ด๊อก สแครมเบิ้ล The First Compression (2010)  มาร์ด๊อก สแครมเบิ้ล The Second Combustion (2011)  มาร์ด๊อก สแครมเบิ้ล The Third Exhaust (2012)  K: Missing Kings (2014)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น เดอะ มูฟวี่ (2017)  K: Seven Stories (2018)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น เดอะ มูฟวี่ 2 (2021) 
โอวีเอ/โอเอ็นเอ:  วุ่นรักประธานจอมจิ้น (2011–2013)  See Me After Class (2012)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น* (2014–2020)  แฮนด์ เชคเกอร์ Go ago Go (2017)  W'z: Hand Shakers with W'z (2019) 
 หมวดหมู่
ลาวลีก 1

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 1990; 35 ปีที่แล้ว (1990)
ประเทศ: ลาว
สมาพันธ์: เอเอฟซี
จำนวนทีม: 8
ระดับในพีระมิด: 1
ตกชั้นสู่: ลาวลีก 2
ถ้วยระดับประเทศ: ลาวเอฟเอฟคัพ
ถ้วยระดับนานาชาติ: อาเซียนคลับแชมเปียนชิพ เอเอฟซีคัพ
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: เอซรา (สมัยที่ 1)  (ฤดูกาล 2567–68)
ชนะเลิศมากที่สุด: กองทัพบก (เวียงจันทน์) (8 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: LNTV 3
เว็บไซต์: laoleague.com
ปัจจุบัน: ฤดูกาล 2567–68
ลาวลีก (อังกฤษ: Lao Premier League; ลาว: ລາວ ພຣີເມຍລີກ) หรือ เป๊ปซี่ลาวลีก 1 เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศลาว ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลแห่งชาติลาว
ทำเนียบสโมสรชนะเลิศ

1990: กองทัพบก (เวียงจันทน์)
1991: กองทัพบก (เวียงจันทน์)
1992: กองทัพบก (เวียงจันทน์) (เวียงจันทน์)
1993: สุวรรณเขต (สุวรรณเขต) / สโมสรกองทัพ (เวียงจันทน์)¹
1994: กองทัพบก (เวียงจันทน์)
1995: ปากเซ / ทีมการศึกษา¹
1996: กองทัพบก (เวียงจันทน์)
1997: ไชยบุรี / กองทัพบก (เวียงจันทน์)¹
1998: ทีมแขวงคำม่วน
1999: ไม่มีข้อมูล
2000: Vientiane Municipality (national games)
2001: สโมสรธนาคาร
2002: MCTPC FC (ยังไม่ได้เปลี่ยนชื่อเป็น CTPC FC)
2003: MCTPC FC (ยังไม่ได้เปลี่ยนชื่อเป็น CTPC FC)
2004: MCTPC FC (ยังไม่ได้เปลี่ยนชื่อเป็น CTPC FC)
2005: นครหลวงเวียงจันทน์
2006: นครหลวงเวียงจันทน์
2007: วิทยาลัยลาว-อเมริกัน
2008: กองทัพบก (เวียงจันทน์)
2009: ไม่ได้จัดการแข่งขัน
2010: สโมสรธนาคาร
2011: โยธา (MCTPC FC)
2012: ตำรวจ
2013: เอสเฮดบี จำปาศักดิ์
2014: ฮหว่างอัญอัตตะปือ
2015: ลาว โตโยต้า
2016: ล้านช้าง ยูไนเต็ด
2017: ลาว โตโยต้า
2018: ลาว โตโยต้า
2019: ลาว โตโยต้า
2020: ลาว โตโยต้า
2021: ยกเลิกการแข่งขัน
2022: ช้างน้อย
2023: ช้างน้อย
2024–25: เอซรา
¹: มีผู้ชนะ 2 ทีม
ข้อมูล:
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Weltfussballarchiv เก็บถาวร 2013-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Übersicht auf rsssf.com
Liga auf fifa.com
Spielzeit 2018 auf soccerway.com
| ด ค กลีกฟุตบอลสูงสุดของทวีปเอเชีย (เอเอฟซี) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  อัฟกานิสถาน  ออสเตรเลีย  บาห์เรน  บังกลาเทศ  ภูฏาน  บรูไน  กัมพูชา  จีน  ไต้หวัน  กวม  ฮ่องกง  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิหร่าน  อิรัก  ญี่ปุ่น  จอร์แดน  คูเวต  คีร์กีซสถาน  ลาว  เลบานอน  มาเก๊า  มาเลเซีย  มัลดีฟส์  มองโกเลีย  พม่า  เนปาล  เกาหลีเหนือ  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา†  โอมาน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์ (ฉนวนกาซา, เวสต์แบงก์)  ฟิลิปปินส์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  สิงคโปร์  เกาหลีใต้  ศรีลังกา  ซีเรีย  ทาจิกิสถาน  ไทย  ติมอร์เลสเต  เติร์กเมนิสถาน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อุซเบกิสถาน  เวียดนาม  เยเมน 
อดีต:  เวียดนามเหนือ  เวียดนามใต้  เยเมนใต้ 
† สมาชิกของ Associate Member Association
ดิก สโคฟ

เฮนดริคัส วิลเฮล์มุส มาเรีย ดิก สโคฟ (เกิด 8 มีนาคม พ.ศ. 2500) เป็นนักการเมืองและข้าราชการชาวเนเธอร์แลนด์ ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเนเธอร์แลนด์ ตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2567
สโคฟเคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการกระทรวงยุติธรรมและความมั่นคงระหว่างปี 2563 ถึง 2567 อธิบดีกรมข่าวกรองและความมั่นคงระหว่างปี 2561 ถึง 2563 ผู้ประสานงานระดับชาติด้านความมั่นคงและการต่อต้านการก่อการร้ายระหว่างปี 2556 ถึง 2561 อธิบดีที่กระทรวงยุติธรรมและความมั่นคงระหว่างปี 2553 ถึง 2556 และอธิบดีกรมความสงบเรียบร้อยและความปลอดภัยของประชาชนที่กระทรวงมหาดไทยและความสัมพันธ์ราชอาณาจักรระหว่างปี 2546 ถึง 2553
พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551

พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551 เป็นพระราชบัญญัติที่ควบคุมการจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในหลาย ๆ เรื่องเช่น ควบคุมการโฆษณาและการส่งเสริมการขาย ควบคุมสถานที่ห้ามขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ กำหนดช่วงเวลาห้ามขาย การห้ามขายให้บุคคลบางประเภท และการควบคุมการบริโภค
การแก้ไขเพิ่มเติม

ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ 30 เมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2567 สภาผู้แทนราษฎรได้ลงมติรับหลักการในวาระแรกแห่ง ร่างพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... จำนวนทั้งสิ้น 5 ฉบับด้วยคะแนนเสียง 389 ต่อ 9 เสียง งดออกเสียง 2 เสียง และไม่ลงคะแนนเสียง 1 เสียง พร้อมตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้จำนวน 42 คน
โดยเฉพาะมาตราที่ถูกพูดถึงมากที่สุดคือ มาตรา 32 ที่บัญญัติเกี่ยวกับการควบคุมโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
↑  "พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. ๒๕๕๑" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
↑  "มติสภา 389 เสียง รับหลักการร่าง พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ทั้ง 5 ฉบับ". ไทยรัฐ. 27 มีนาคม 2024. สืบค้นเมื่อ 20 มีนาคม 2025.
↑  "มติสภา 389 เสียง รับหลักการร่าง พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ทั้ง 5 ฉบับ". ไทยโพสต์. 16 สิงหาคม 2024. สืบค้นเมื่อ 20 มีนาคม 2025.
อาร์ชดยุกแรนีเออร์ ฌอแซ็ฟแห่งออสเตรีย

อาร์ชดยุกแรนีเออร์ ฌอแซ็ฟแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: แรนีเออร์ ฌอแซ้ฟ ฌอฮันส์ มิเคเอิล ฟรันทซ์ ฮีเยโรนัมีส; 30 กันยายน พ.ศ. 2326 - 16 มกราคม พ.ศ. 2396) (อังกฤษ: Archduke Rainer Joseph of Austria) ทรงเป็นอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย เจ้าชายแห่งฮังการี และ เจ้าชายแห่งโบฮีเมีย และองค์อุปราชแห่งราชอาณาจักรลอมบาร์เดีย-เวนิส
พระประวัติ

อาร์ชดยุกแรนีเออร์ ็ฌอแซ็ฟ ประสูติเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2326 พระราชบิดาคือ จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระราขมารดา คือ มาริอา ลุยซาแห่งสเปน ทรงเป็น 1 ในพระโสทรานุชาในจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระราชปิตุลา (อาชาย) ในจักรพรรดินีมารี หลุยส์แห่งฝรั่งเศส , จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย , จักรพรรดนีมารีอา เลโอพ็อลดีนแห่งบราซิล พระองค์ทรงมีพระอาการโรคลมชัก แต่ก็มิได้กระทบกับอาชีพทหาร ของพระองค์
อาร์ชดยุกแรนีเออร์ ฌอแซ็ฟ ทรงดำรงตำแหน่งอุปราชแห่งราชอาณาจักรลอมบาร์เดีย-เวนิส ระหว่างปี พ.ศ. 2361 - พ.ศ. 2391 เนื่องด้วยตำแหน่งนี้ ทำให้เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ทแห่งซาวอย พระชายา ทรงมีอิทธิพลมากในราชสำนักฝ่ายในออสเตรียที่มิลาน การดำรงตำแหน่งของพระองค์ไม่เป็นที่นิยมมากขึ้นเรื่อยๆ ชาวอิตาลี ไม่พอใพระองค์ที่ขาดเสรีภาพทางการเมืองและเก็บรายได้โดยแทบไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย
ตลอดช่วงทศวรรษ 1840 สถานการณ์ทางการเมืองเลวร้ายลงถึงขนาดที่ในปี พ.ศ. 2390 ไคเมนส์ ฟอน เมตเตริช ได้ฟื้นแผนการสร้างสำนักงานนายกรัฐมนตรีของอิตาลีในปี พ.ศ. 2360 โดยส่งมือขวาของพระองค์ เคานต์ คาร์ล ดุดวิจ ฟอน ฟรีชโคเมนต์ ไปที่มิลาน เพื่อดำรงตำแหน่งรักษาการนายกรัฐมนตรีแห่งแคว้นลอมบาร์เดีย-เวนิส เพื่อฟื้นฟูการปกครองของออสเตรีย ในขณะที่เข้ายึดอำนาจบริหารของอิตาลีตอนเหนือ แต่เพียงไม่กี่เดือนต่อมา เคานต์ คาร์ล ดุดวิจ ฟอน ฟรีชโคเมนต์ ก็ถูกเรียกตัวกลับมายังเวียนนา เพื่อรับตำแหน่งผู้นำสภาสงครามเมื่อการปฏิวัติในปี 1848 เริ่มต้นขึ้น และการที่พระองค์ดำรงตำแหน่งเช่นนี้ บวกกับการบริหารงานที่ผิดพลาดของฌอแซ้ฟ ฟอน ราแเด็ซ จึงถูกมองว่าเป็นสาเหตุของการปฏิวัติอิตาลีในปี พ.ศ. 2391
เสกสมรส

อาร์ชดยุกแรนีเออร์ ฌอแซ็ฟ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ทแห่งซาวอย (13 มกราคม พ.ศ. 2343 - 25 ธันวาคม พ.ศ. 2399 (56 ปี)) ณ ปราก เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2363 ผู้เป็นพระขนิษฐาในพระเจ้าการ์โล อัลแบร์โตแห่งซาร์ดิเนีย นอกาจากนี้ ยังทรงสืบเชื้อสายมาจากผู้ปกครองดัชชีคูร์ลันด์และเซมีกัลเลีย มีพระราชบุตร คือ
เจ้าหญิงมารีอา คาโรลีนา
แอดิเลดแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งซาร์ดิเนีย
อาร์ชดยุกลีโอพ็อลแห่งออสเตรีย
อาร์ชดยุกแอ็นสท์แห่งออสเตรีย (พ.ศ. 2367 - พ.ศ. 2442)
อาร์ชดยุคซิกิสมุนด์แห่งออสเตรีย (พ.ศ. 2369 - พ.ศ. 2434)
อาร์ชดยุกแรนีออร์ แฟร์ดีนันแห่งออสเตรีย
อาร์ชดยุกเฮ็นริชแห่งออสเตรีย
อาร์ชดยุกมัคซีมีลีอานแห่งออสเตรีย
การปฏิวัติ ค.ศ. 1848 บังคับให้พระองค์และพระชายา ต้องเสด็ออกจากราชสำนักที่มิลาน เมื่อการก่อกบฏยุติลง ฌอแซ้ฟ ฟอน ราแเด็ซ กีได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งอุปราชต่อจากพระองค์ และแม้ว่าพระบุตรทุกพระองค์ พระศพจะถูกฝังอยู่ในสุสานหลวงในเวียนนา (ยกเว้น แอดิเลดแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งซาร์ดิเนีย) แต่พระศพของพระองค์กับพระชายาถูกฝังอยู่ที่โบสถ์มาเรียฮิมเมลฟาร์ตสเคียร์เชอในโบลซาโน
พระองค์และพระชายา ถือเป็นต้นราชวงศ์ซาวอย ผ่านทาง แอดิเลดแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งซาร์ดิเนีย พระธิดาพระองค์รอง ผู้เป็นพระราชมารดาใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 1 แห่งอิตาลี กับ พระเจ้าอามาเดโอที่ 1 แห่งสเปน
สนามกีฬากลางจังหวัดอุทัยธานี

| --- | --- |
ที่ตั้ง: จังหวัดอุทัยธานี ประเทศไทย
เจ้าของ: การกีฬาแห่งประเทศไทย
ผู้ดำเนินการ: สโมสรฟุตบอลอุทัยธานี
พื้นผิว: หญ้า
การใช้งาน
สโมสรฟุตบอลอุทัยธานี
สนามกีฬากลางจังหวัดอุทัยธานี เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลอุทัยธานีในไทยลีก
เจ1 ลีก

| --- | --- |

องค์กรจัดการ: เจลีก
ก่อตั้ง: 1992; 33 ปีที่แล้ว (1992)
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
สมาพันธ์: เอเอฟซี
จำนวนทีม: 20
ระดับในพีระมิด: 1
ตกชั้นสู่: เจ2ลีก
ถ้วยระดับประเทศ: ถ้วยพระจักรพรรดิ ฟูจิฟิล์ม ซูเปอร์คัพ
ถ้วยระดับลีก: เจ.ลีก วายบีซี ลูแว็ง คัพ
ถ้วยระดับนานาชาติ: เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: วิสเซล โคเบะ (สมัยที่ 2)  (2024)
ชนะเลิศมากที่สุด: คาชิมะ แอนต์เลอส์ (8 ครั้ง)
ผู้ทำประตูสูงสุด: โยชิโตะ โอคุโบะ (179 ประตู)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: ดะโซน (ประเทศญี่ปุ่น) เอ็นเอชเค ยูทูบ (นอกประเทศญี่ปุ่น)
เว็บไซต์: www.jleague.jp/en/ (ในภาษาอังกฤษ)
ปัจจุบัน: เจลีก ดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2025
เจ1ลีก(ญี่ปุ่น: J1リーグ; โรมาจิ: J1 Rīgu ทับศัพท์จาก J1-League) เป็นลีกระดับสูงสุดของ ฟุตบอลลีกอาชีพแห่งประเทศญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 日本プロサッカーリーグ; โรมาจิ: Nippon Puro Sakkā Rīgu) และเป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกอาชีพเจลีก ระดับสูงสุดของประเทศญี่ปุ่น เป็นหนึ่งในลีกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในเอเชีย และเป็นลีกเดียวที่ถูกจัดอันดับไว้ในคลาส A โดยสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย
ชื่อของ เจลีก ดิวิชัน 1 ถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็น เจ1 ลีก ตั้งแต่ฤดูกาล 2015 และเมื่อมีผู้สนับสนุนหลักคือ เมจิ ยาซูดะ ไลฟ์ จึงมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า เมจิ ยาซูดะ เจ1 ลีก แต่ในประเทศไทยยังนิยมเรียกว่า เจลีก ดิวิชัน 1
ประวัติ > ก่อนยุคลีกอาชีพ (ก่อน 1992)

ก่อนจะเริ่มเข้าสู่ยุคเจลีก การแข่งขันระดับสูงสุดของสโมสรในญี่ปุ่น Japan Soccer League (JSL) ซึ่งจัดว่าเป็นลีกสมัครเล่น แม้ในยุคทศวรรษที่ 1960 และ 1970 จะได้รับความนิยมขึ้นมา (ช่วงที่ทีมชาติญี่ปุ่นได้เหรียญทองแดงจากกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ที่เม็กซิโก) แต่ JSL ก็เริ่มซบเซาอีกครั้งในช่วงทศวรรษที่ 1980 เช่นเดียวกับฟุตบอลลีกทั่วโลก แฟนบอลลดน้อยลง สนามคุณภาพไม่ดี และทีมชาติญี่ปุ่นก็ไม่ได้เป็นทีมชั้นนำของเอเชียแต่อย่างใด ด้วยเหตุนี้ สมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น (JFA) จึงได้ตัดสินใจก่อตั้งลีกอาชีพขึ้นมาเพื่อยกระดับของทีมชาติ เพิ่มความนิยมให้กับลีกในประเทศและให้มีแฟนบอลมากขึ้น
ด้วยเหตุนี้ เจลีกจึงได้ก่อตั้งขึ้นในปี 1992 โดยมีสโมสรจาก JSL ดิวิชัน 1 เข้าร่วมการแข่งขัน 8 สโมสร ดิวิชัน 2 อีก 1 สโมสร และมีสโมสรชิมิซุ เอส-พัลส์ สโมสรน้องใหม่เข้าร่วมการแข่งขันอีก 1 สโมสร และได้มีการเปลี่ยนชื่อการแข่งขันเป็น ลีกฟุตบอลญี่ปุ่น (Japan Football League: JFL) จัดว่าเป็นลีกกึ่งอาชีพ แต่เจลีกก็ยังไม่ได้เริ่มอย่างเป็นทางการเพราะในตอนนั้นยังมีการแข่งขันยะมะซะกิ นาบิสโก คัพอยู่ ซึ่งเป็นการแข่งขันเพื่อเตรียมความพร้อมก่อนเปิดฤดูกาลจริงในปี 1993
ประวัติ > ฤดูกาลแรกและยุครุ่งเรือง (1993-1995)

เจลีก เริ่มต้นอย่างเป็นทางการฤดูกาลแรกในวันที่ 15 พฤษภาคม 1993 โดยมี 10 ทีมเข้าร่วมการแข่งขัน นัดเปิดสนามเป็นการพบกันระหว่าง เวร์ดี คาวาซากิ (ปัจจุบันคือ โตเกียว เวร์ดี) กับ โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส ที่สนามกีฬาแห่งชาติคาซูมิงาโอกะ
ประวัติ > หลังยุครุ่งเรือง (1996-1999)

สามปีแรกของเจลีกประสบความสำเร็จอย่างมาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ตาม ในต้นปี 1996 แฟนบอลลดลงอย่างรวดเร็ว และในปี 1997 มีแฟนบอลเข้าชมเฉลี่ยต่อเกมเหลือเพียงแค่ 10,131 คนเท่านั้น เทียบกับในปี 1994 มีแฟนบอลเกมละ 19,000 คน
ประวัติ > เปลี่ยนโครงสร้างพื้นฐานและรูปแบบเกม (1999-2004)

ฝ่ายจัดการแข่งขันมองว่าแนวทางในขณะนั้นน่าจะเป็นแนวทางที่ผิด จึงได้เริ่มแก้ปัญหาโดยมีทางแก้ไขอยู่สองวิธีด้วยกัน
วิธีแรก คือการออกวิสัยทัศน์เจลีก 100 ปี โดยตั้งเป้าว่าจะต้องมีสโมสรอาชีพ 100 สโมสรในประเทศญี่ปุ่นภายในปี 2092 ซึ่งจะเป็นปีที่ครบรอบ 100 ปีของลีกพอดี นอกจากนี้ฝ่ายจัดการแข่งขันลีกยังสนับสนุนให้สโมสรต่างๆช่วยกันสนับสนุนกีฬาฟุตบอลและกีฬาอื่นๆในท้องถิ่นเพื่อให้ได้รับความนิยมจากคนในพื้นที่มากขึ้นโดยเฉพาะในกลุ่มรากหญ้า และสนับสนุนให้หาผู้สนับสนุนเป็นธุรกิจใหญ่ในท้องที่นั้นๆ ทางลีกเชื่อว่าความสัมพันธ์กับเมืองและชาวเมืองนั้นจะทำให้สโมสรดีขึ้นอย่างมั่นคงและยั่งยืน มากกว่าการมุ่งหาผู้สนับสนุนที่เป็นนักธุรกิจเจ้าใหญ่ๆระดับประเทศอย่างเดียวเท่านั้น
วิธีที่สองคือ การปรับโครงสร้างพื้นฐานครั้งใหญ่ของลีกในปี 1999 โดยมี 9 สโมสรจากลีกกึ่งอาชีพ JFL และอีก 1 สโมสรจากเจลีก ร่วมสร้าง เจลีก ดิวิชัน 2 เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่ปี 1999 และดันให้ลีกอันดับสองอย่าง JFL กลายเป็นลีกอันดับ 3 ไป
และในยุคนี้จนถึงปี 2004 (ยกเว้นปี 1996) เจลีกถูกแบ่งเป็น 2 เลก และนำแชมป์เลกแรกกับเลกที่สองมาเพลย์ออฟหาแชมป์และรองแชมป์ของลีกไป แต่หากแชมป์เลกแรกกับเลกสองเป็นทีมเดียวกันก็ถือว่าเป็นแชมป์ไปโดยปริยาย แต่ระบบนี้ถูกยกเลิกไปตั้งแต่ปี 2005
ประวัติ > ใช้ระบบลีกยุโรปและเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก (2005-2008)

นับตั้งแต่ฤดูกาล 2005 เจลีก ดิวิชัน 1 มีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 18 ทีม (จากที่เคยมี 16 ทีมในปี 2004) และระบบฤดูกาลแข่งขันเริ่มเปลี่ยนมาใช้แบบสโมสรในยุโรป ทีมที่ต้องตกชั้นเพื่มจาก 2 เป็น 2.5 ทีม นั่นคือ ทีมอันดับสามจากท้ายตารางจะต้องไปเล่นเพลย์ออฟกับทีมอันดับ 3 ในเจลีกดิวิชัน 2 เพื่อหาผู้ที่ต้องตกไปอยู่ดิวิชัน 2
อย่างไรก็ตาม ในสมัยก่อนสโมสรเจลีกไม่ค่อยจะจริงจังกับการแข่งชันเอเชียนแชมเปียนส์ลีกเท่าไหร่นัก เนื่องจากต้องเดินทางไกลและคุณภาพของทีมที่ต้องแข่งด้วยนั้นยังไม่น่าสนใจเท่าไหร่ แต่ในปี 2008 มีทีมญี่ปุ่นผ่านเข้าไปสู่รอบก่อนรองชนะเลิศถึง 3 ทีมด้วยกัน
แต่เมื่อได้มีการผนวกเอลีกเข้าสู่ฟุตบอลเอเชียตะวันออก และเริ่มมีการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก ชาวเอเชียเริ่มหันมาสนใจฟุตบอลรายการนี้กันมากขึ้น ทำให้ลีกญี่ปุ่นและสโมสรต่างๆของญี่ปุ่นเริ่มหันมาให้ความสนใจฟุตบอลรายการเอเชียมากขึ้น ตัวอย่างเช่น คาวาซากิ ฟรอนตาเล เริ่มสร้างฐานแฟนบอลในฮ่องกง ได้หลังจากที่ได้เข้าร่วมการแข่งขันรายการนี้ในฤดูกาล 2007 และจากการที่อุระวะ เรดไดมอนส์และกัมบะ โอซากะคว้าแชมป์เอเชียได้ในปี 2007 และ 2008 ความนิยมและความสนใจในฟุตบอลเวทีเอเชียก็เริ่มมีมากขึ้น ด้วยเหตุนี้ประกอบกับการจัดการลีกที่ดี สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียจึงได้ยกย่องให้เจลีกเป็นลีกที่อยู่ในอันดับสูงสุด และมีโอกาสเล่นฟุตบอลเอเชียถ้วยใหญ่ถึง 4 ที่ นับตั้งแต่ปี 2009 และลีกยังได้โอกาสในการขายลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดให้กับต่างประเทศ โดยเฉพาะในชาติเอเชียด้วยกัน
นับตั้งแต่ปี 2008 แชมป์รายการถ้วยพระจักรพรรดิสามารถเข้าร่วมการแข่งขันแชมเปียนส์ลีกในฤดูกาลต่อไปได้เลย แทนที่จะต้องรอไปเล่นในปีถัดไป (เช่น โตเกียวเวร์ดีเคยได้แชมป์รายการนี้ในปี 2005 แต่ต้องไปแข่งระดับเอเชียในฤดูกาล 2007 แทนที่จะเป็นฤดูกาล 2006) ด้วยเหตุนี้ จึงมีหนึ่งทีมที่ต้องเสียสละ นั่นคือ คาชิมะ แอนต์เลอส์ ที่ได้แชมป์ในปี 2007 ก็ถูกระงับสิทธิ์ในการไปเล่นแทน แต่อย่างไรก็ตาม คาชิมะ แอนต์เลอส์ก็ยังสามารถไปเล่นฟุตบอลเอเชียในปี 2009 ได้เนื่องจากสามารถคว้าแชมป์เจลีก ดิวิชัน 1 ในปี 2008 ได้นั่นเอง
ประวัติ > เจลีกยุคใหม่ (2009-2016)

ในปี 2009 เกิดการเปลี่ยนแปลงในลีกครั้งใหญ่อีกครั้ง เริ่มจากการมี 4 สโมสรเข้าร่วมรายการเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก ต่อด้วยการมีทีมตกชั้นเพิ่มเป็น 3 ทีม นอกจากนี้ ด้วยกฎใหม่ของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย เจลีกจึงต้องตั้งกฎให้มีผู้เล่นต่างชาติได้เพียง 4 คน แต่ต้องมี 1 คนที่มาจากชาติสมาชิกของสมาพันธ์ (ที่ไม่ใช่ญี่ปุ่น) นอกจากนั้น ยังมีการบังคับใช้ระบบไลเซนส์ของสโมสรเจลีกเพื่อตั้งมาตรฐานการอยู่ในลีกอาชีพสูงสุด
ในปี 2015 เจลีก ดิวิชัน 1 ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น เจ1 ลีก นอกจากนี้ ระบบลีกของเจลีกถูกแบ่งการแข่งขันออกเป็น 3 ช่วงด้วยกัน โดยในหนึ่งปีจะถูกแบ่งการแข่งขันออกเป็น 2 ช่วง ส่วนช่วงที่สามจะเป็นช่วงสำหรับการเพลย์ออฟเพื่อตัดสินแชมป์ โดยมีทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน 5 ทีม ได้แก่ ทีมที่ทำคะแนนรวมสูงสุด 1 ทีม ทีมที่เก็บคะแนนได้มากที่สุดสองทีมในช่วงที่ 1 และทีมที่เก็บคะแนนได้มากที่สุดสองทีมในช่วงที่ 2
ประวัติ > เจลีกยุคปัจจุบัน (2017-)

แม้ฝ่ายจัดการแข่งขันคิดจะใช้ระบบแบ่งครึ่งลีกไปประมาณ 5 ปี แต่ระบบนี้ได้มีการยกเลิกและเปลี่ยนไปเป็นระบบตารางคะแนนเดียวเช่นเดิมตั้งแต่ปี 2017 หลังจากได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์และได้รับเสียงตอบรับที่ไม่ดีจากแฟนบอล นั่นคือ ทีมที่ทำผลงานทั้งฤดูกาลได้ดีที่สุด จะได้แชมป์ไปครอง
ฤดูกาล 2024 > ระบบลีก

เจลีก ดิวิชัน 1 ในฤดูกาล 2567 (ค.ศ. 2024) มีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 20 ทีม ทำการแข่งขันแบบพบกันหมดแบบเหย้า-เยือน ดังนั้น หนึ่งสโมสรจะทำการแข่งขันทั้งหมด 38 เกม และทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน แพ้ได้ 0 คะแนน และหากเสมอกันได้ 1 คะแนน การจัดอันดับจะคิดคะแนนตามแต้ม และหากมีจำนวนแต้มเท่ากัน จะใช้หลักการจัดอันดับดังนี้
พิจารณาจากผลต่างของประตูได้ และประตูเสีย (Goals Difference)
พิจารณาเฉพาะประตูได้ (Goals Scored)
พิจารณาจากผลการแข่งขันของทีมที่มีคะแนนเท่ากันที่เคยแข่งกันมาในฤดูกาล (Head To Head)
พิจารณาคะแนนวินัย (Disciplinary Points)
หากจำเป็นจะมีการจับสลาก แต่ถ้าหากมีสองทีมที่ได้คะแนนเท่ากันในอันดับที่ 1 ทั้งสองทีมจะได้แชมป์ร่วมกัน สามอันดับแรกจะได้สิทธิ์เข้าแข่งขัน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก ในฤดูกาลถัดไป และทีมสามอันดับสุดท้ายตกชั้นสู่ เจลีก 2
แชมป์ (ผู้ชนะในรอบชิงของรอบแชมป์เปียนชิพ) : 100,000,000 เยน
ผู้ชนะสเตจ 1 และ สเตจ 2: 50,000,000 เยน
อันดับที่ 1 ในผลรวมคะแนนทั้ง 2 สเตจ: 80,000,000 เยน
อันดับที่ 2 ในผลรวมคะแนนทั้ง 2 สเตจ: 30,000,000 เยน
อันดับที่ 3 ในผลรวมคะแนนทั้ง 2 สเตจ: 20,000,000 เยน
ผู้ชนะในรอบแรกและรอบรองชนะเลิศของรอบแชมป์เปี้ยนชิพ : 15,000,000 เยน
ฤดูกาล 2024 > สโมสรที่เข้าร่วมการแข่ง

class=notpageimage|
ที่ตั้งสโมสรในเจลีก ดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2024
class=notpageimage|
ที่ตั้งสโมสรในเจลีก ดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2024 จากเขตอภิมหานครโตเกียว
class=notpageimage|
ที่ตั้งสโมสรในเจลีก ดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2024 จากเขตมหานครเคฮันชิง
| สโมสร | ที่ตั้ง | สนาม | จำนวนผู้ชม |
| --- | --- | --- | --- |
| คอนซาโดเล ซัปโปโระ | ฮกไกโด | ซัปโปโระ โดม | 38,794 |
| คาชิมะ แอนต์เลอส์ | อิบารากิ | สนามฟุตบอลคาชิมะ | 39,170 |
| อูราวะ เรดไดมอนส์ | ไซตามะ | สนามกีฬาไซตะมะ 2002 | 62,010 |
| คาชิวะ เรย์โซล | ชิบะ | ฮิตาชิ คาชิวะ สเตเดียม | 15,109 |
| เอฟซี โตเกียว | โตเกียว | สนามกีฬาอายิโนะโมะโต๊ะ | 49,970 |
| โตเกียว เวร์ดี | โตเกียว | สนามกีฬาอายิโนะโมะโต๊ะ | 49,970 |
| มาจิดะ เซลเวีย | โตเกียว | Machida GION Stadium | 15,489 |
| คาวาซากิ ฟรอนตาเล | คานางาวะ | โทโดโรกิสเตเดียม | 26,827 |
| โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส | คานางาวะ | นิสสัน สเตเดียม | 71,822 |
| โชนัน เบลมาเร | คานางาวะ | บีเอ็มดับบลิวสเตเดียมฮิรัตสึกะ | 15,380 |
| อัลบิเร็กซ์ นีงาตะ | นีงาตะ | เด็งกะบิ๊กสวอนสเตเดียม | 41,684 |
| นาโงยะ แกรมปัส | ไอจิ | สนามกีฬาโทโยตะ | 43,739 |
| จูบิโล อิวาตะ | ชิซูโอกะ | สนามกีฬายามาฮะ | 15,156 |
| Sanga !เกียวโต ซังงะ | เกียวโต | ซังงะสเตเดียมบายเคียวเซร่า | 21,623 |
| กัมบะ โอซากะ | โอซากะ | พานาโซนิค สเตเดียม ซุอิตะ | 39,694 |
| เซเรซโซ โอซากะ | โอซากะ | Yodoko Sakura Stadium | 24,481 |
| วิสเซล โคเบะ | เฮียวโงะ | โนเอเวอร์ สเตเดียม | 28,996 |
| ซานเฟรซ ฮิโรชิมะ | ฮิโรชิมะ | อีดิออน สเตเดียม | 35,909 |
| อวิสปา ฟูกูโอกะ | ฟูกูโอกะ | Best Denki Stadium | 21,562 |
| ซางัน โทซุ | ซางะ | เอกิมาเอะ สเตเดียม | 24,130 |
สถิติ > ทำเนียบแชมป์

ยุคแบ่งฤดูกาล (1993-2004) 
ตัวหนา ทีมที่เป็นแชมป์; † แข่งแบบฤดูกาลเดียว; ‡ ทีมเดียวกันชนะทั้งสองสเตจ
| ผ | สเตจที่ 1 | สเตจที่ 2 |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 1993 | คาชิมะ แอนต์เลอส์ | เวอร์ดี คาวาซากิ |  |
| 1994 | ซานเฟรซ ฮิโรชิมะ | เวอร์ดี คาวาซากิ |  |
| 1995 | โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส | เวอร์ดี คาวาซากิ |  |
1996 †: คาชิมะ แอนต์เลอส์
| 1997 | คาชิมะ แอนต์เลอส์ | จูบิโล อิวาตะ |  |
| 1998 | จูบิโล อิวาตะ | คาชิมะ แอนต์เลอส์ |  |
| 1999 | จูบิโล อิวาตะ | ชิมิซุ เอส-พัลส์ |  |
| 2000 | โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส | คาชิมะ แอนต์เลอส์ |  |
| 2001 | จูบิโล อิวาตะ | คาชิมะ แอนต์เลอส์ |  |
2002 ‡: จูบิโล อิวาตะ
2003 ‡: โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส
| 2004 | โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส | อูราวะ เรดไดมอนส์ |  |
ยุคฤดูกาลเดียว (2005–2014)
| ฤดูกาล | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | อันดับที่ 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 2005 | กัมบะ โอซากะ | อูราวะ เรดไดมอนส์ | คาชิมะ แอนต์เลอส์ |
| 2006 | อูราวะ เรดไดมอนส์ | คาวาซากิ ฟรอนตาเล | กัมบะ โอซากะ |
| 2007 | คาชิมะ แอนต์เลอส์ | อูราวะ เรดไดมอนส์ | กัมบะ โอซากะ |
| 2008 | คาชิมะ แอนต์เลอส์ | คาวาซากิ ฟรอนตาเล | นาโงยะ แกรมปัส |
| 2009 | คาชิมะ แอนต์เลอส์ | คาวาซากิ ฟรอนตาเล | กัมบะ โอซากะ |
| 2010 | นาโงยะ แกรมปัส | กัมบะ โอซากะ | เซเรซโซ โอซากะ |
| 2011 | คะชิวะ เรย์โซล | นาโงยะ แกรมปัส | กัมบะ โอซากะ |
| 2012 | ซานเฟรซ ฮิโรชิมะ | เวกัลตะ เซ็นได | อูราวะ เรดไดมอนส์ |
| 2013 | ซานเฟรซ ฮิโรชิมะ | โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส | คาวาซากิ ฟรอนตาเล |
| 2014 | กัมบะ โอซากะ | อูราวะ เรดไดมอนส์ | คาชิมะ แอนต์เลอส์ |
ยุคแบ่งฤดูกาล (2015-2016) 
ตัวหนา ทีมที่เป็นแชมป์; † แข่งแบบฤดูกาลเดียว; ‡ ทีมเดียวกันชนะทั้งสองสเตจ
| ฤดูกาล | สเตจที่ 1 | สเตจที่ 2 |
| --- | --- | --- |
| 2015 | อูราวะ เรดไดมอนส์ | ซานเฟรซ ฮิโรชิมะ |
| 2016 | คาชิมะ แอนต์เลอส์ | อูราวะ เรดไดมอนส์ |
ยุคฤดูกาลเดียว (2017–ปัจจุบัน)
| ฤดูกาล | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | อันดับที่ 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 2017 | คาวาซากิ ฟรอนตาเล | คาชิมะ แอนต์เลอส์ | เซเรซโซ โอซากะ |
| 2018 | คาวาซากิ ฟรอนตาเล | ซานเฟรซ ฮิโรชิมะ | คาชิมะ แอนต์เลอส์ |
| 2019 | โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส | เอฟซี โตเกียว | คาชิมะ แอนต์เลอส์ |
| 2020 | คาวาซากิ ฟรอนตาเล | กัมบะ โอซากะ | เอฟซี โตเกียว |
| 2021 | คาวาซากิ ฟรอนตาเล | โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส | วิสเซล โคเบะ |
| 2022 | โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส | คาวาซากิ ฟรอนตาเล | ซานเฟรซ ฮิโรชิมะ |
| 2023 | วิสเซล โคเบะ | โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส | ซานเฟรซ ฮิโรชิมะ |
| 2024 | วิสเซล โคเบะ | ซานเฟรซ ฮิโรชิมะ | มาจิดะ เซลเวีย |
สถิติ > ทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด

| สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ฤดูกาลที่ชนะเลิศ | ฤดูกาลที่รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| คาชิมะ แอนต์เลอส์ |  8 |  3 | 1996, 1998, 2000, 2001, 2007, 2008, 2009, 2016 | 1993, 1997, 2017 |
| โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส |  5 |  3 | 1995, 2003, 2004, 2019, 2022 | 2000, 2002, 2013 |
| คาวาซากิ ฟรอนตาเล |  4 |  4 | 2017, 2018, 2020, 2021 | 2006, 2008, 2009, 2022 |
| จูบิโล อิวาตะ |  3 |  3 | 1997, 1999, 2002 | 1998, 2001, 2003 |
| ซานเฟรซ ฮิโรชิมะ |  3 |  3 | 2012, 2013, 2015 | 1994, 2018, 2024 |
| กัมบะ โอซากะ |  2 |  3 | 2005, 2014 | 2010, 2015, 2020 |
| โตเกียว เวร์ดี |  2 |  1 | 1993, 1994 | 1995 |
| วิสเซล โคเบะ |  2 |  0 | 2023, 2024 |  |
| อูราวะ เรดไดมอนส์ |  1 |  5 | 2006 | 2004, 2005, 2007, 2014, 2016 |
| นาโงยะ แกรมปัส |  1 |  2 | 2010 | 1996, 2011 |
| คะชิวะ เรย์โซล |  1 |  0 | 2011 |  |
| ชิมิซุ เอส-พัลส์ |  0 |  1 |  | 1999 |
| เวกัลตะ เซ็นได |  0 |  1 |  | 2012 |
| เอฟซี โตเกียว |  0 |  1 |  | 2019 |
ดูเพิ่ม

เจลีก
เจ2ลีก
เจ3ลีก
ฟุตบอลในประเทศญี่ปุ่น