ระบบสุริยะ

ระวังสับสนกับ จักรวาล
| --- | --- |
ดวงอาทิตย์ ดาวเคราะห์ และดาวเคราะห์แคระ  (ระยะห่างไม่เท่าอัตราส่วนจริง) 
อายุ: 4.568 พันล้านปี
ที่ตั้ง: เมฆระหว่างดาวท้องถิ่น ฟองท้องถิ่น แขนนายพราน–หงส์ ทางช้างเผือก
มวลของระบบ: 1.0014 มวลดวงอาทิตย์
ดาวฤกษ์ที่ใกล้ที่สุด: พร็อกซิมาคนครึ่งม้า (4.2441 ปีแสง) แอลฟาคนครึ่งม้า (4.37 ปีแสง)
ระบบดาวเคราะห์ใกล้สุดที่ทราบ: ระบบพร็อกซิมาคนครึ่งม้า (4.2441 ปีแสง)
ระบบดาวเคราะห์
กึ่งแกนเอกของดาวเคราะห์นอกสุดที่ทราบ (ดาวเนปจูน): 30.11 หน่วยดาราศาสตร์  (4.5 พันล้าน กม.; 2.8 พันล้าน ไมล์)
ระยะห่างจากแถบไคเปอร์หน้าผา: ~50 หน่วยดาราศาสตร์
จำนวนดาวฤกษ์: 1 ดวง  (ดวงอาทิตย์)
จำนวนดาวเคราะห์ที่ทราบ: 8 ดวง ประกาศโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล: ดาวพุธ ดาวศุกร์ โลก ดาวอังคาร ดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์ ดาวยูเรนัส ดาวเนปจูน
จำนวนดาวเคราะห์แคระที่ทราบ: 9 ดวง โดยฉันทามติทั่วไป: ซีรีส ออร์กัส พลูโต เฮาเมอา ควาอัวร์ มาคีมาคี กงกง เอริส เซดนา
จำนวนบริวารที่รู้จักกัน: 657 ดวง  (ดาวเคราะห์ 206 ดวง ดาวเคราะห์น้อย 451 ดวง)
จำนวนดาวเคราะห์น้อยที่ทราบ: 1,199,224 ดวง
จำนวนดาวหางที่ทราบ: 4,402 ดวง
จำนวนวัตถุกลมที่ระบุได้: 19
วงโคจรเกี่ยวกับศูนย์กลางดาราจักร
ความเอียงของระนาบแปรผันไม่ได้ถึงระนาบดาราจักร: 60.19°  (สุริยวิถี)
ระยะทางถึงศูนย์กลางดาราจักร: 27,000 ± 1,000 ปีแสง
ความเร็วโคจร: 220 กม./วินาที; 136 ไมล์/วินาที
ระยะเวลาการโคจร: 225–250 ล้านปี
คุณสมบัติระดับที่เกี่ยวข้อง
ชนิดสเปกตรัม: ดาวแคระเหลือง
แถวน้ำแข็ง: ≈5 หน่วยดาราศาสตร์
Distance to heliopause: ≈120 หน่วยดาราศาสตร์
รัศมีทรงกลมเนินเขา: ≈1–3 ปีแสง
ระบบสุริยะ (อังกฤษ: Solar System) คือระบบดาวซึ่งประกอบด้วยดวงอาทิตย์และวัตถุอื่น ๆ ที่โคจรรอบดวงอาทิตย์เนื่องจากแรงโน้มถ่วง ได้แก่ ดาวเคราะห์ 8 ดวงกับดวงจันทร์บริวารที่ค้นพบแล้ว 279 ดวง ดาวเคราะห์แคระ 5 ดวงกับดวงจันทร์บริวารที่ค้นพบแล้ว 4 ดวง กับวัตถุขนาดเล็กอื่น ๆ อีกนับล้านชิ้น ซึ่งรวมถึง ดาวเคราะห์น้อย วัตถุในแถบไคเปอร์ ดาวหาง สะเก็ดดาว และฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์
โดยทั่วไปแล้วจะแบ่งย่านต่าง ๆ ของระบบสุริยะ นับจากดวงอาทิตย์ออกมาดังนี้คือ ดาวเคราะห์ชั้นในจำนวน 4 ดวง แถบดาวเคราะห์น้อย ดาวเคราะห์ขนาดใหญ่รอบนอกจำนวน 4 ดวง และแถบไคเปอร์ซึ่งประกอบด้วยวัตถุที่เย็นจัดเป็นน้ำแข็ง พ้นจากแถบไคเปอร์ออกไปเป็นเขตแถบจานกระจาย ขอบเขตเฮลิโอพอส (เขตแดนตามทฤษฎีที่ซึ่งลมสุริยะสิ้นกำลังลงเนื่องจากมวลสารระหว่างดวงดาว) และพ้นไปจากนั้นคือย่านของเมฆออร์ต
กระแสพลาสมาที่ไหลออกจากดวงอาทิตย์ (หรือลมสุริยะ) จะแผ่ตัวไปทั่วระบบสุริยะ สร้างโพรงขนาดใหญ่ขึ้นในสสารระหว่างดาวเรียกกันว่า เฮลิโอสเฟียร์ ซึ่งขยายออกไปจากใจกลางของแถบจานกระจาย
ดาวเคราะห์ชั้นเอกทั้ง 8 ดวงในระบบสุริยะ เรียงลำดับจากใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดออกไป มีดังนี้คือ ดาวพุธ ดาวศุกร์ โลก ดาวอังคาร ดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์ ดาวยูเรนัส และดาวเนปจูน
นับถึงกลางปี ค.ศ. 2008 วัตถุขนาดย่อมกว่าดาวเคราะห์จำนวน 5 ดวง ได้รับการจัดระดับให้เป็นดาวเคราะห์แคระ ได้แก่ ซีรีสในแถบดาวเคราะห์น้อย กับวัตถุอีก 4 ดวงที่โคจรรอบดวงอาทิตย์อยู่ในย่านพ้นดาวเนปจูน คือ ดาวพลูโต (ซึ่งเดิมเคยถูกจัดระดับไว้เป็นดาวเคราะห์) เฮาเมอา มาคีมาคี และ เอริส
มีดาวเคราะห์ 6 ดวงและดาวเคราะห์แคระ 3 ดวงที่มีดาวบริวารโคจรอยู่รอบ ๆ เราเรียกดาวบริวารเหล่านี้ว่า "ดวงจันทร์" ตามอย่างดวงจันทร์ของโลก นอกจากนี้ดาวเคราะห์ชั้นนอกยังมีวงแหวนดาวเคราะห์อยู่รอบตัวอันประกอบด้วยเศษฝุ่นและอนุภาคขนาดเล็ก
สำหรับคำว่า ระบบดาวเคราะห์ ใช้เมื่อกล่าวถึงระบบดาวโดยทั่วไปที่มีวัตถุต่าง ๆ โคจรรอบดาวฤกษ์ คำว่า "ระบบสุริยะ" ควรใช้เฉพาะกับระบบดาวเคราะห์ที่มีโลกเป็นสมาชิก และไม่ควรเรียกว่า "ระบบสุริยจักรวาล" อย่างที่เรียกกันติดปาก เนื่องจากไม่เกี่ยวข้องกับคำว่า "จักรวาล" ตามนัยที่ใช้ในปัจจุบัน