stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การทัพปราบตั๋งโต๊ะ
ในวรรณกรรมสามก๊ก > การก่อการกำเริบต่อต้านตั๋งโต๊ะ

ในตอนที่ 5 ของวรรณกรรมสามก๊ก โจโฉได้พยายามจะลอบสังหารตั๋งโต๊ะแต่กลับล้มเหลวและหลบหนีกลับบ้านเกิดในเฉินหลิว ต่อจากนั้นโจโฉได้ได้ปลอมแปลงราชโองการในนามของจักรพรรดิไปยังขุนศึกและเจ้าหน้าที่ในภูมิภาคต่าง ๆ สั่งให้พวกเขาทำการลุกขึ้นออกมาต่อต้านตั๋งโต๊ะและปลดเขาออกจากอำนาจ หลายคนได้ตอบสนองคำเรียกร้องและพวกเขาได้จัดตั้งแนวร่วมพันธมิตรต่อต้านตั๋งโต๊ะ(反董卓聯合軍)
ในวรรณกรรมเรื่องนี้ มีรายชื่อผู้เข้าร่วมที่แตกต่างกันเล็กน้อยในแนวร่วมพันธมิตร:
โจโฉ นายพันเอกกองทหารม้าผู้เด็ดเดี่ยว (驍騎校尉)
อ้วนสุด แม่ทัพหลัง(後將軍), เจ้าเมืองลำหยง(南陽太守)
ฮันฮก  สมุหเทศาภิบาลมณฑลแห่งกิจิ๋ว(冀州刺史)
ขงมอ  ผู้ตรวจราชการมณฑลแห่งอิจิ๋ว (豫州刺史)
เล่าต้าย  ผู้ตรวจราชการมณฑลแห่งกุนจิ๋ว (兗州刺史)
อองของ เจ้าเมืองแห่งเมืองโห้ลาย (河內太守)
เตียวเมา เจ้าเมืองแห่งเมืองตันลิว (陳留太守)
เตียวโป้ เจ้าเมืองแห่งเมืองตองกุ๋น (東郡太守)
อ้วนอุ๋ย เจ้าเมืองแห่งเมืองซุนหยงหรือซานหยาง (山陽太守)
เปาสิ้น เสนาบดีรัฐแห่งรัฐเจปัก (濟北相)
ขงหยง เจ้าเมืองแห่งเมืองปักไฮ (北海太守)
เตียวเถียว เจ้าเมืองแห่งเมืองกองเหลง  (廣陵太守)
โตเกี๋ยม ผู้ตรวจราชการมณฑลแห่งซีจี๋ว (徐州刺史)
ม้าเท้ง เจ้าเมืองแห่งเมืองเสเหลียง (西涼太守)
กองซุนจ้าน เจ้าเมืองแห่งเมืองปักเป๋ง (北平太守)
เตียนเอี๋ยง เจ้าเมืองแห่งเมืองเสียงต๋ง (上黨太守)
ซุนเกี๋ยน เจ้าเมืองแห่งเมืองเตียงสา(長沙太守), ตำแหน่งบรรดาศักดิ์คืออู่เฉิงโหว(烏程侯)
อ้วนเสี้ยว เจ้าเมืองแห่งเมืองปุดไฮ(渤海太守), ตำแหน่งบรรดาศักดิ์คือฉีโหว(祁鄉侯)
ด้วยขุนศึกสิปแปดคนที่เข้าร่วมในวรรณกรรม การทัพครั้งนี้จึงเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายในชื่อ "การทัพสิบแปดขุนศึกเพื่อต่อต้านตั๋งโต๊ะ"(十八路諸侯討董卓) ในการทัพครั้งนี้ เล่าปี่ร่วมกับพี่น้องร่วมสาบานอย่างกวนอู และเตียวหุยได้เข้าร่วมการทัพโดยอยู่ภายใต้สังกัดของกองซุนจ้าน ซึ่งเป็นสหายและอดีตเพื่อนร่วมชั้นเรียนของเล่าปี่ ภายหลังจากขุนศึกได้ให้คำมั่นสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อแนวร่วมพันธมิตร พวกเขายืนยันที่จะให้อ้วนเสี้ยวเป็นแม่ทัพใหญ่ ซึ่งเป็นบทบาทหน้าที่ที่อ้วนเสี้ยวมิอาจปฏิเสธได้ จากนั้นอ้วนเสี้ยวก็แต่งตั้งให้อ้วนสุด น้องชายของตนเป็นผู้ดูแลด้านเสบียงและแต่งตั้งให้ซุนเกี๋ยนเป็นแม่ทัพคุมกองทัพหน้าเข้าโจมตีด่านกิสุยก๋วน
ในวรรณกรรมสามก๊ก > การสลายตัว

ในขณะที่ดูแลความสงบเรียบร้อยในลั่วหยางหลังถูกไฟเผา ซุนเกี๋ยนได้รับแจ้งจากคนของเขาว่า พบแสงสีเขียวพุ่งขึ้นจากบ่อน้ำ เขาจึงสั่งให้คนดึงสิ่งนั้นออกมา และพวกเขาก็พบศพเป็นหญิงสาวที่มีตราหยกแผ่นดินซึ่งถูกใส่ไว้ในถุงผ้าไหมแขวนคอเธออยู่ ตามคำแนะนำของเทียเภา ซุนเกี๋ยนจึงเก็บตราหยกแผ่นดินไว้กับตัวเองและสั่งกำชับคนของเขาว่า ห้ามแพร่งพรายให้ใครคนอื่นรู้เด็ดขาด
โชคร้ายสำหรับซุนเกี๋ยน หนึ่งในทหารของเขาได้นำความลับไปบอกแก่อ้วนเสี้ยวจนได้รับปูนบำเหน็จรางวัล ในช่วงการประชุมในวันรุ่งขึ้น ซุนเกี๋ยนได้กล่าวว่า ตนมีปัญหาด้านสุขภาพจึงขอเดินทางกลับเตียงสา อ้วนเสี้ยวได้กล่าวประชดว่า "ที่ท่านป่วยคงเป็นเพราะตราหยกแผ่นดินละสิท่า" ทำให้ซุนเกี๋ยนตกตะลึง หลังจากนั้นอ้วนเสี้ยวจึงสั่งให้มอบตราหยกแผ่นดินมาให้กับตน แต่ซุนเกี๋ยนให้การปฏิเสธและแสร้งว่าไม่รู้เรื่องพร้อมกับกล่าวคำสาบาน "ถ้าข้ามีตราหยกแผ่นดินจริง ก็ขอให้ข้ามีอันเป็นไป" แต่อ้วนเสี้ยวกลับไม่เชื่อและสั่งให้เอามา เมื่อทั้งสองฟังกันไม่รู้จึงเตรียมชักกระบี่เพื่อเตรียมต่อสู้แต่กลับถูกห้ามปราบเอาไว้ ซุนเกี๋ยนจึงรีบหนีออกจากลั่วหยางพร้อมกับคนของเขา ด้วยความโกรธ อ้วนเสี้ยวจึงส่งสารไปหาเล่าเปียว เจ้าเมืองเกงจิ๋ว เพื่อออกคำสั่งให้สกัดกั้นซุนเกี๋ยนระหว่างทางและชิงตราหยกแผ่นดินมาให้ได้ สิ่งนี้ทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างซุนเกี๋ยนและเล่าเปียว จนท้ายที่สุดแล้ว ซุนเกี๋ยนถูกสังหารในยุทธการที่ซงหยง
วันรุ่งขึ้น โจโฉเดินทางกลับค่ายหลัก ภายหลังจากพบความปราชัยในเอ๊งหยง เขาคร่ำครวญถึงความล้มเหลวและความแตกแยกสามัคคีกันของแนวร่วมพันธมิตรทำให้เกิดท้อหมดกำลังใจและเดินทางจากไป กองซุนจ้านได้บอกกับเล่าปี่ว่า "อ้วนเสี้ยว เป็นผู้นำที่ไร้ความสามารถ และทำให้เกิดความขัดแย้งกันเอง พวกเราก็ควรจากไปเสียดีกว่า" ดังนั้นพวกเขาจึงนำกองทัพของตนเดินทางกลับไปยังเมืองของตน เมื่อเห็นว่าทุกคนต่างแยกย้ายกันไปหมดแล้ว อ้วนเสี้ยวจึงรื้อค่ายและนำกองทัพกลับไปยังเมืองของตนเช่นกัน
ภาพวาดประกอบในสมัยราชวงศ์ชิง เกี่ยวกับการวางเพลิงเผาลั่วหยาง
ตองหมอง

| ตองหมอง |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
วงศ์ย่อย:: Faboideae
เผ่า:: Desmodieae
เผ่าย่อย:: Desmodiinae
สกุล:: Tadehagi
สปีชีส์:: T.  godefroyanum
ชื่อทวินาม
Tadehagi godefroyanum 

ตองหมอง ชื่อวิทยาศาสตร์: Tadehagi godefroyanum (O.Ktze) Ohashi. เป็นพืชในวงศ์ Fabaceae ชื่ออื่นๆคือ ต่างหมอง  ดอกฮักดาน ตองหมองดาน กระโดนจาน ต่างหนอง ไชหิน เป็นไม้พุ่ม ลำต้นตรง มีขนสีขาว เปลือกลำต้นสีเทานวล แผ่นใบด้านบนสีเขียวแกมเทา ด้านล่างสีขาวนวล ที่ผิวใบมีขนสั้นๆขึ้นหนาแน่นทั้ง 2 ด้าน  ดอกช่อแบบกระจะ กลีบดอกสีม่วงแดง ผล เป็นฝักแบน มีขน คอดเป็นข้อ
ยอดและฝักอ่อนรสฝาด กินเป็นผักได้ ทางจังหวัดอุบลราชธานี ราก ต้มน้ำดื่ม แก้โรคกระเพาะอาหาร ยอดและใบ ต้มน้ำดื่ม แก้บิด ท้องร่วง แก้ตกเลือด ปวดเอว ใบนำมาตากแห้งบดเป็นยารักษาเบาหวาน
ดูไบ

| ดูไบ إمارة دبيّ |
| --- | --- |
มหานคร
ดูไบ

   ธง ตรา
ที่ตั้งของดูไบในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
พิกัด: 25°15′00″N 55°18′00″E﻿ / ﻿25.25000°N 55.30000°E﻿ / 25.25000; 55.30000
ประเทศ: สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
รัฐ: ดูไบ
ผู้ก่อตั้ง: มักตูม บิน บาตี บิน ซูฮาล (ค.ศ. 1833)
การแบ่งเขตการปกครอง:  เมืองและหมู่บ้าน เจเบล อาลี (Jebel Ali) ฮัตตา (Hatta) อัลฮูไนวาห์ (Al Hunaiwah) อัลอเวียร์ (Al Aweer) อัลฮาจาราอิน (Al Hajarain) อัลลูเซลิ (Al Lusayli) อัลมาร์คับ (Al Marqab) อัลฟัด (Al Faq) ไฮล์ (Hail) อัลซูฟารี (Al Sufari) อูดอัลเบย์ดา (Ud al-Bayda) อัลมาไลฮา (Al Malaiha) อัลมาดาม (Al Madam) มาร์กฮัม (Margham) อูร์คับจูเวย์ซา (Urqub Juwayza) อัลกีมา (Al Qima) 
การปกครอง
 • ประเภท: ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
 • อธิบดีเทศบาลนครดูไบ: Dawoud Al Hajri
พื้นที่[A]
 • มหานคร: 4,114 ตร.กม. (1,588 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,287.4 ตร.กม. (497.1 ตร.ไมล์)
ประชากร (2008)
 • มหานคร: 2,262,000 คน
 • ความหนาแน่น: 408.18 คน/ตร.กม. (1,057.2 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,262,000 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 1,800 คน/ตร.กม. (4,600 คน/ตร.ไมล์)
 • Nationality (2005): 26.1% อาหรับ (17% เป็น ชาวเอมิราตี)   42.3% อินเดีย   13.3% ปากีสถาน   7.5% บังกลาเทศ   2.5% ฟิลิปปินส์   1.5% ศรีลังกา   0.9% ยุโรป   0.3% อเมริกัน   5.7% อื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+4 (เวลามาตรฐานสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์)
เว็บไซต์:  Dubai Emirate Dubai Municipality
ดูไบ (อาหรับ: دبيّ, Dubayy; อังกฤษ: Dubai) เป็นนครใหญ่สุดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และเป็นเมืองหลวงของรัฐดูไบรวมทั้งเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในบรรดารัฐของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ด้วยจำนวนประชากร 3.9 ล้านคน ณ ค.ศ. 2024 กว่า 90% ของประชากรทั้งหมดเป็นชาวต่างชาติ
ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ดูไบได้พัฒนาอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นศูนย์กลางทางการค้าในระดับภูมิภาคและระดับนานาชาติที่สำคัญ มีจุดเด่นในด้านการท่องเที่ยวและความหรูหราของเมือง เศรษฐกิจของเมืองมีรายได้จากการท่องเที่ยว อุตสาหกรรมการบิน อสังหาริมทรัพย์ และการบริการทางการเงิน โดยมีน้ำมันเป็นปัจจัยสำคัญในการกระตุ้นเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม การผลิตน้ำมันมีสัดส่วนน้อยกว่า 1% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมใน ค.ศ. 2018 และเนื่องมาจากเสรีภาพในการปกปิดความลับทางธุรกรรม การเก็บภาษีในอัตราที่ต่ำ และอสังหาริมทรัพย์มูลค่าสูงจำนวนมาก ส่งผลให้ดูไบเป็นจุดหมายที่ดึงดูดของนักฟอกเงิน อาชญากร รวมถึงนักธุรกิจและบุคคลสำคัญทางการเมืองจำนวนมาก
ดูไบมีจำนวนโรงแรมห้าดาวมากเป็นอันดับสองของโลกรองจากลอนดอน และเป็นที่ตั้งของบุรจญ์เคาะลีฟะฮ์ซึ่งเป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในโลก ด้วยความสูงกว่า 828 เมตร (2,717 ฟุต) และด้วยทำเลที่ตั้งของเมืองซึ่งตั้งอยู่บริเวณคาบสมุทรอาหรับบริเวณชายฝั่งของอ่าวเปอร์เซีย เมืองนี้จึงเป็นหนึ่งในศูนย์กลางในการเดินทางและการขนส่งสินค้าที่สำคัญของโลก ดูไบยังเป็นเมืองที่มีจำนวนนักท่องเที่ยวเข้ามามากเป็นอันดับที่ 7 ของโลก ณ ปี 2024
ชื่อ

ในช่วงทศวรรษที่ 1820 ดูไบถูกกล่าวถึงในชื่อ อัลวาเซิล ตามนักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ อย่างไรก็ตาม มีบางบันทึกที่อ้างถึงประวัติศาสตร์วัฒนธรรมของประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์หรือชื่อของรัฐที่ผู้คนท้องถิ่นบอกต่อ ๆ กันมาตามคติชน ที่มาของคำว่าดูไบ ยังมีการถกเถียงกันอยู่ บ้างก็ว่ามาจากภาษาเปอร์เซีย แต่บ้างก็เชื่อว่ามาจากภาษาอาหรับที่เป็นรากศัพท์ของคำ ตามที่เฟเดล แฮนด์ฮัล นักวิจัยประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ คำว่า ดูไบ (Dubai) น่าจะมาจากคำว่า Daba (ดาบา) (ดัดแปลงมาจากคำว่า Yadub) ซึ่งมีความหมายว่าการคืบคลาน ซึ่งอาจมาจากการไหลของน้ำในคลองดูไบ (Dubai Creek) ที่อยู่ภายในแผ่นดิน
ประวัติศาสตร์

ในปี ค.ศ. 1833 ชนเผ่าบานียาส ประมาณ 800 คน นำโดยตระกูลมักตูม ซึ่งยังเป็นผู้ปกครองรัฐอยู่ในปัจจุบัน ได้อพยพมาตั้งหลักแหล่งบริเวณปากอ่าว ซึ่งบริเวณดังกล่าวเป็นท่าเรือที่อุดมสมบูรณ์จึง ทำให้ดูไบกลายเป็นศูนย์กลางของการค้าทางทะเล รวมทั้งการทำประมงและการทำฟาร์มไข่มุก หลังจากนั้นในศตวรรษที่ 20 ดูไบก็กลายเป็นเมืองท่าที่สำคัญแห่งหนึ่งเป็นศูนย์กลางการค้าและการส่งออกที่สำคัญ โดยมีซุก (ชื่อเรียกของตลาดบริเวณตะวันออกกลาง) ขนาดใหญ่ที่สุดตั้งอยู่บริเวณที่เรียกว่าเดียรา (Deira)
การค้าขายในดูไบประสบความสำเร็จมาก สามารถดึงดูดให้พ่อค้าชาวอิหร่าน และอินเดียมาตั้งถิ่นฐานเพื่อทำการค้าขายในรัฐได้ แต่ขณะที่การค้าขายเจริญมากขึ้น ฐานะทางการปกครองของดูไบก็ยังคงเป็นแค่รัฐในอารักขาของอาณานิคมอังกฤษ ซึ่งอยู่ในส่วนหนึ่งบนพื้นที่ทางตอนเหนือของชายฝั่งของคาบสมุทรอาหรับ ดังนั้นภายหลังจากที่อังกฤษได้ถอนตัวออกจากการปกครอง ในปี ค.ศ. 1971 ดูไบพร้อมด้วยอีกหลายรัฐ ได้ร่วมกันก่อตั้งประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
และถัดจากนั้นในช่วงยุค 1980-1990 ดูไบได้ลงทุนสร้างสิ่งก่อสร้างเกี่ยวกับการท่องเที่ยวมากมาย ทั้งนี้ เพื่อให้ดูไบเป็นเมืองท่องเที่ยวเชิงคุณภาพ โดยในปี ค.ศ. 2000 จำนวนนักท่องเที่ยวที่เดินทางเข้าในดูไบมีจำนวน 3 แสนคน
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ดูไบเป็นเมืองที่มีอากาศแห้งแล้ง ในฤดูร้อนจะมีอุณหภูมิสูงมาก ซึ่งมีอุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 42 องศาเซลเซียส และตอนกลางคืนมีอุณหภูมิต่ำกว่า 30 องศาเซลเซียส ส่วนในฤดูหนาวจะมีอุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 23 องศาเซลเซียส และตอนกลางคืนมีอุณหภูมิต่ำกว่า 14 องศาเซลเซียส
อุณหภูมิสูงที่สุดที่เคยวัดได้ในดูไบคือ 47.3 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิต่ำสุดที่เคยวัดได้คือ 7 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนมีค่อนข้างน้อย ประมาณ 150 มิลลิเมตร (6 นิ้ว) ต่อปี ซึ่งจะมีมากในช่วงเดือนมกราคม กุมภาพันธ์ และมีนาคม อย่างไรก็ตาม ฝนตกหนักที่สุดเคยเกิดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 มีปริมาณน้ำฝนถึง 150.2 มิลลิเมตรภายใน 24 ชั่วโมง ปริมาณความชื้นในดูไบมีค่าประมาณ 60% และจะสูงกว่านี้ในช่วงเดือนที่มีอากาศเย็น
| เดือน | ม> ค. | ก> พ. | มี> ค. | เม> ย. | พ> ค. | ม> ย. | ก> ค. | ส> ค. | ก> ย. | ต> ค. | พ> ย. | ธ> ค. |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ย °C (°F) | 24.0 (75) | 25.4 (78) | 28.2 (83) | 32.9 (91) | 37.6 (100) | 39.5 (103) | 40.8 (105) | 41.3 (106) | 38.9 (102) | 35.4 (96) | 30.5 (87) | 26.2 (79) |  |
| อุณหภูมิต่ำสุดโดยเฉลี่ย °C (°F) | 14.3 (58) | 15.4 (60) | 17.6 (64) | 20.8 (69) | 24.6 (76) | 27.2 (81) | 29.9 (86) | 30.2 (86) | 27.5 (82) | 23.9 (75) | 19.9 (68) | 16.3 (61) |  |
| หยาดน้ำฟ้า มม. (นิ้ว) | 15.6 (0.61) | 25.0 (0.98) | 21.0 (0.83) | 7.0 (0.28) | 0.4 (0.02) | 0.0 (0) | 0.8 (0.03) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 1.2 (0.05) | 2.7 (0.11) | 14.9 (0.59) |  |
แหล่ง: Dubai Meteorological Office 2008
เมืองพี่น้อง

ดูไบมีเมืองพี่น้องทั้งหมด 31 แห่ง ส่วนใหญ่จะมีการทำข้อตกลงหลังปี ค.ศ. 2002
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   มอนเตร์เรย์ - ประเทศเม็กซิโก   ปารีส - ประเทศฝรั่งเศส   โกลด์โคสต์ - ประเทศออสเตรเลีย   ฮ่องกง - สาธารณรัฐประชาชนจีน   กว่างโจว - สาธารณรัฐประชาชนจีน   เซี่ยงไฮ้ - สาธารณรัฐประชาชนจีน   แฟรงก์เฟิร์ต - ประเทศเยอรมนี   กรุงเทพมหานคร - ประเทศไทย   เชียงใหม่ - ประเทศไทย   ภูเก็ต - ประเทศไทย   โอซากา - ประเทศญี่ปุ่น   คานธีนคร - รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย   เกาะคิช - ประเทศอิหร่าน   เตหะราน - ประเทศอิหร่าน   เบรุต - ประเทศเลบานอน   บาร์เซโลนา - ประเทศสเปน   กรานาดา - ประเทศสเปน   ตริโปลี - ประเทศลิเบีย   แวนคูเวอร์ - ประเทศแคนาดา |   ดันดี - สหราชอาณาจักร   มอสโคว - ประเทศรัสเซีย   ดามัสกัส - ประเทศซีเรีย   เจนีวา - ประเทศสวิตเซอร์แลนด์   อิสตันบูล - ประเทศตุรกี   แบกแดด - ประเทศอิรัก   กาซาบล็องกา - ประเทศโมร็อกโก   นครนิวยอร์ก - รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา   ฟีนิกซ์ - รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา   ลอสแอนเจลิส - รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา   ดีทรอยต์ - รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา   ปูซาน - ประเทศเกาหลีใต้   คูเวตซิตี - ประเทศคูเวต   ไฮเดอราบาด - รัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย   บริสเบน - ประเทศออสเตรเลีย |    |
สถานที่ท่องเที่ยว

หมู่เกาะต้นปาล์ม
ตึกบุรจญ์เคาะลีฟะฮ์
ตึกบูร์จอัลอาหรับ
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำและสวนสัตว์ใต้น้ำดูไบ
สวนน้ำแอตแลนติส อควาเวนเจอร์
ศูนย์การค้า เดอะ ดูไบ มอลล์
โรงละครศิลปะดิจิทัลดูไบ
สวนมิราเคิล การ์เดน
ตึกดูไบเฟรม
สวนสนุกไอเอ็มจี เวิลด์ ออฟ แอดเวนเจอร์
Global Village
พิพิธภัณฑ์แห่งอนาคต
Sky View Observator
ดูเพิ่ม

ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ
เชิงอรรถ

ย่านเดียราในดูไบในทศวรรษที่ 1960
แผนที่เมืองดูไบ
คลองดูไบในย่านเดียร่า
ดิอิมพอสซิเบิ้ล

| ดิอิมพอสซิเบิ้ล |
| --- | --- |
ที่เกิด:  จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
แนวเพลง: คันทรี่ป็อป, แจ๊ซ-ร็อก,โฟล์ค
ช่วงปี: พ.ศ. 2509–2520 พ.ศ. 2533–2561
ค่ายเพลง: มุกดาพันธ์ กรุงไทย เมโทร นิธิทัศน์ โปรโมชั่น

สมาชิก: วินัย พันธุรักษ์ (กีตาร์, ร้องนำ) พิชัย ทองเนียม (เบส)

อดีตสมาชิก: เรวัต พุทธินันทน์ (คีย์บอร์ด, ร้องนำ) - (เสียชีวิต) สุเมธ แมนสรวง (ออร์แกน, (ร้องนำ) สมชาย กฤษณเศรณี (เบส) ไพฑูรย์ วาทยะกร (เบส) สิทธิพร อมรพันธ์ (กีตาร์) - (เสียชีวิต)  ปราจีน ทรงเผ่า (ทรอมโบน) - (เสียชีวิต) ยงยุทธ มีแสง (ทรัมเปต)- (เสียชีวิต) ปรีดิ์เทพ มาลากุล ณ อยุธยา (กลอง)  อนุสรณ์ พัฒนกุล (กลอง) - (เสียชีวิต)  เศรษฐา ศิระฉายา (กีตาร์, ร้องนำ)-(เสียชีวิต)
ดิอิมพอสซิเบิ้ล (อังกฤษ: The Impossible) หรือชื่อเรียกสั้นๆ ว่า ดิอิม เป็นวงดนตรีสตริงคอมโบวงแรกๆ ของไทย มีชื่อเสียงในยุค 60s - 70s ก่อนจะยุบวงในปี พ.ศ. 2520 แต่ผลงานเพลงของวงยังได้รับความนิยมมาจนถึงปัจจุบัน
ประวัติ

ดิอิมพอสซิเบิ้ลตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2509 มีสมาชิกรุ่นแรกประกอบด้วย  วินัย พันธุรักษ์, อนุสรณ์ พัฒนกุล, สุเมธ แมนสรวง และพิชัย ทองเนียม  และได้นักร้องนำคือ เศรษฐา ศิระฉายา ใช้ชื่อวงว่า Holiday J-3 ต่อมาเปลี่ยนเป็น จอยท์ รีแอ็กชั่น  เล่นดนตรีเพลงสากลที่มีชื่อเสียง เช่น เพลงของคลิฟ ริชาร์ด เอลวิส เพรสลีย์ บางเพลงนำทำนองเพลงต่างประเทศที่เป็นที่นิยม มาแต่งเนื้อร้องเป็นภาษาไทย เช่นเดียวกับวงอื่นๆ ในยุคเดียวกัน เช่น ซิลเวอร์แซนด์ รอยัล สไปรท์ส เล่นดนตรีตามไนท์คลับต่างๆ
วงจอยท์ รีแอ็กชั่น  เข้าร่วมการประกวดวงสตริงคอมโบ จัดโดยสมาคมดนตรีแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อปี พ.ศ. 2512 ได้รับรางวัลชนะเลิศ 3 ปีติดต่อกัน  ในช่วงปี 2512 - 2515  วงจอยท์ รีแอ็กชั่น เปลี่ยนชื่อเป็น ดิอิมพอสซิเบิ้ล (The Impossibles) ชื่อนี้ตั้งโดยเศรษฐา ตามชื่อภาพยนตร์การ์ตูนทางโทรทัศน์จากสหรัฐ
ต่อมาในช่วง พ.ศ. 2533 ทางวงได้กลับมาออกอัลบั้มอีกครั้งกับนิธิทัศน์ โปรโมชั่น โดยเป็นการนำเอาเพลงในอดีตของวงกลับมาบรรเลงใหม่และเพิ่มเพลงใหม่ลงไปในอัลบั้ม
อย่างไรก็ตาม หลังจากสมาชิกของวงดิอิมพอสซิเบิ้ลทยอยเสียชีวิตลง ทางวงจึงจัดคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายในชื่อ THE END OF THE IM ณ รอยัล พารากอน ฮอลล์ สยามพารากอน โดยมีสมาชิกที่ยังมีชีวิตในขณะนั้น คือ วินัย พิชัย และเศรษฐา ขึ้นแสดงเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2561 จึงถือว่าวันดังกล่าวเป็นวันยุบวงดิอิมพอสซิเบิ้ลไปโดยปริยาย
ผลงาน > สตูดิโออัลบั้ม

เป็นไปไม่ได้ (พ.ศ. 2512)
เป็นไปไม่ได้
ไหนว่าจะจำ
ทะเลเปี่ยมรัก
ชาวดง
ชั่วนิจนิรันดร
สกุณา
คอยน้อง
ขาดเธอขาดใจ
นกขมิ้น
เพลงรักทะเลใต้
วนาสวรรค์
จันทร์เพ็ญ (พ.ศ. 2514)
จันทร์เพ็ญ
ข้าวแกงไทย
โลกของคนน่าชัง
ความหวัง
ดีด สี ตี เป่า
หาดสีทอง
ผู้หญิงจอมยุ่ง
หัวใจเป็นเอง
จันทร์เพ็ญ
เสน่หา-นารี
สายใยชีวิต
โอ้...รัก (พ.ศ. 2515)
โอ้...รัก
หนาวเนื้อ
หนึ่งในดวงใจ
รักกันหนอ
ชื่นรัก
ระเริงชล
ไปตามดวง
ยอดเยาวมาลย์
หัวใจเหิร
จูบฟ้าลาดิน
ผม ผม ผม
เริงรถไฟ
ปิดเทอม
มิสเตอร์สโลว์ลี่
หมื่นไมล์แค่ใจเอื้อม (พ.ศ. 2516)
พี่เองก็เท่านี้
หากรักเป็นเช่นทะเล
ว้าเหว่
บุหงา-ลาก่อน
คำสุดท้าย
ห้วงใจรัก
หมื่นไมล์แค่ใจเอื้อม
อย่ากวนใจทะเล
สู่อ้อมอกดิน
สิชล
ระเริงโซล
จูบจันทร์
Hot pepper (พ.ศ. 2518)
Hot Pepper
A Hurting Man
Easy To Be Hard
California
Give It Up
Love Will Keep Us Together
Pretty Thing
It Doesn't Always Take Much Time
C'Mon Baby
Love The Life You Live
ผมไม่วุ่น (พ.ศ. 2520)
เห็นแล้วหิว
แพ้ผิวขาว
ไฟใหม้เชื้อ
มาจู๋จี๋กันไหม
คนผ่านโลก
โลกแสนเซ็ง
ผมไม่วุ่น
คนใจแข็ง
ไม่รังเกียจ
ห่วงคู่หาย
เมดเล่ย์ ดิอิมพอสสิเบิ้ล
ผลงาน > อัลบั้มพิเศษ

กลับมาแล้ว (มกราคม พ.ศ. 2533)
กลับมาแล้ว
เป็นไปไม่ได้
ชื่นรัก
เริงทะเล
เริงรถไฟ
คำสุดท้าย
ทะเลไม่เคยหลับ
ไหนว่าจะจำ
ลำนำรัก
คอยน้อง
โอ้รัก
เจ้าพระยา
เป็นไปไม่ได้ (มิถุนายน พ.ศ. 2537)
ไหนว่าจะจำ
เป็นไปไม่ได้
ชื่นรัก
ทะเลไม่เคยหลับ
โอ้รัก
คอยน้อง
เริงรถไฟ
เจ้าพระยา
เริงทะเล
ลำนำรัก
คำสุดท้าย
กลับมาแล้ว
ขาดเธอขาดใจ (มิถุนายน พ.ศ. 2537)
ขาดเธอขาดใจ
หนาวเนี้อ
รักกันหนอ
ไม่มีวันที่เราจะพรากจากกัน
ชาวดง
หาดสีทอง
ใจประสานใจ
แด่น้อง
ค่าของคน
จูบฟ้าลาดิน
ศึกษาวิชารัก
เขาใหญ่
ผลงาน > อัลบั้มรวมเพลง

ที่สุด...ความทรงจำ (กุมภาพันธ์ 2535)
Music & Moments (กุมภาพันธ์ 2546)
Audiophile of The Impossibles (ธันวาคม 2554)
รวมฮิต The Impossibles Vol.1-2 (2554)
ผลงาน > เพลงประกอบภาพยนตร์

เริงรถไฟ-เพลงประกอบภาพยนตร์โทน (2513)
ปิดเทอม-เพลงประกอบภาพยนตร์โทน (2513)
ชื่นรัก-เพลงประกอบภาพยนตร์โทน (2513)
รักกันหนอ-จากภาพยนตร์เรื่อง รักกันหนอ (2513) ทำนองเพลงญี่ปุ่น Good Night Baby - King Tones 1969
เจ้าพระยา-จากภาพยนตร์เรื่อง หนึ่งนุช (2514)
ลำนำรัก-จากภาพยนตร์เรื่อง หนึ่งนุช (2514)
เริงสายชล-จากภาพยนตร์เรื่อง หนึ่งนุช (2514)
ล่องวารี-จากภาพยนตร์เรื่อง หนึ่งนุช (2514)
เริงทะเล-จากภาพยนตร์เรื่อง ชื่นชีวาฮาวาย (2514)
ไม่มีวันที่เราจะพรากจากกัน-จากภาพยนตร์เรื่อง ไม่มีวันที่เราจะพรากจากกัน (2514)
ไปตามดวง-จากภาพยนตร์เรื่อง ดวง (2514)
หนาวเนื้อ-จากภาพยนตร์เรื่อง ดวง (2514)
ผม-จากภาพยนตร์เรื่อง ดวง (2514)
โลกของเรา-จากภาพยนตร์เรื่อง สะใภ้หัวนอก (2514)
น้ำผึ้งพระจันทร์(ร้องโดยชรินทร์ นันทนาคร)-จากภาพยนตร์เรื่อง น้ำผึ้งพระจันทร์  (2514)
ใจหนุ่มใจสาว-จากภาพยนตร์เรื่อง น้ำผึ้งพระจันทร์ (2514)
มันไหนล่ะ-จากภาพยนตร์เรื่อง สายชล (2514)
จันทร์เพ็ญ-จากภาพยนตร์เรื่อง จันทร์เพ็ญ (2514)
ดีด สี ตี เป่า-จากภาพยนตร์เรื่อง จันทร์เพ็ญ (2514)
ความหวัง-จากภาพยนตร์เรื่อง จันทร์เพ็ญ (2514)
หาดสีทอง-จากภาพยนตร์เรื่อง จันทร์เพ็ญ (2514)
สายใยชีวิต-จากภาพยนตร์เรื่อง จันทร์เพ็ญ (2514)
ระเริงชล-จากภาพยนตร์เรื่อง ระเริงชล (2515)
จูบฟ้า ลาดิน-จากภาพยนตร์เรื่อง ระเริงชล (2515)
มิสเตอร์สโลลี่-จากภาพยนตร์เรื่อง ระเริงชล (2515)
ข้าวเปลือก-จากภาพยนตร์เรื่อง ระเริงชล (2515)
ค่าของคน-จากภาพยนตร์เรื่อง ค่าของคน (2515)
ค่าของรัก-จากภาพยนตร์เรื่อง ค่าของคน (2515)
ค่าของเงิน-จากภาพยนตร์เรื่อง ค่าของคน (2515)
รอรัก-จากภาพยนตร์เรื่อง เจ้าลอย (2515)
หนึ่งในดวงใจ-จากภาพยนตร์เรื่อง เจ้าลอย (2515) ทำนองเพลงสากล One Toke Over the Line - Brewer and Shipley 1971
เดอะทีนเอจ-จากภาพยนตร์เรื่อง สวนสน (2514)
ทะเลไม่เคยหลับ-จากภาพยนตร์เรื่อง สวนสน (2514)
ครองจักรวาล-จากภาพยนตร์เรื่อง สวนสน (2514)
โลกมายา-จากภาพยนตร์เรื่อง สาวกอด (2515)
โอ้รัก-จากภาพยนตร์เรื่อง โอ้รัก (2515)  ทำนองเพลงสากล A Place to Hideaway - The Carpenters 1971
หัวใจเหิร-จากภาพยนตร์เรื่อง สองสิงห์สองแผ่นดิน (2515)
ยอดเยาวมาลย์-จากภาพยนตร์เรื่อง ภูกระดึง (2515)
ไม่มีคำตอบจากสวรรค์-จากภาพยนตร์เรื่อง ไม่มีคำตอบจากสวรรค์ (2516)
ทอง-จากภาพยนตร์เรื่อง ทอง (2516)
ข้าวนอกนา-จากภาพยนตร์เรื่อง ข้าวนอกนา (2518)
ชีวิตคนดำ-จากภาพยนตร์เรื่อง ข้าวนอกนา (2518)
เกลียดคนสวย-จากภาพยนตร์เรื่อง ข้าวนอกนา (2518)
ตัดเหลี่ยมเพชร-จากภาพยนตร์เรื่อง ตัดเหลี่ยมเพชร (2518)
แล้วเธอจะรู้-จากภาพยนตร์เรื่อง ตัดเหลี่ยมเพชร (2518)
ราตรีที่แสนเหงา-จากภาพยนตร์เรื่อง ตัดเหลี่ยมเพชร (2518)
The Great Friday(บรรเลง)-จากภาพยนตร์เรื่อง ตัดเหลี่ยมเพชร (2518)
ดับสุริยา-จากภาพยนตร์เรื่อง ดับสุริยา (2519)
คมกุหลาบ-จากภาพยนตร์เรื่อง คมกุหลาบ (2519)
ในช่วงปี 2517 บริษัทศรีกรุงภาพยนตร์ ได้จัดสร้างภาพยนตร์เรื่องเป็นไปไม่ได้ โดยมีรงค์ วงษ์สวรรค์ เป็นผู้เขียนเรื่องและบทภาพยนตร์ มีเพลงประกอบที่สำคัญคือ เพลงเป็นไปไม่ได้  กังวลทะเล ผมเป็นโคบาลไทย และเพลงกุลา(ผลงานของสุรชัย จันทิมาธร) แต่งานสร้างประสบความล้มเหลว ไม่สามารถสร้างให้จบได้
ผลงาน > ผลงานภาพยนตร์

ต่อไปนี้เป็นผลงานภาพยนตร์ของดิอิมพอสซิเบิ้ล เฉพาะที่สมาชิกของวงทุกคนร่วมแสดง
โทน (2513)
รักกันหนอ (2514)
หนึ่งนุช (2514)
ดวง (2514)
ค่าของคน (2514)
สะใภ้หัวนอก (2514)
สวนสน (2515)
ระเริงชล (2515)
ลานสาวกอด (2515)
จันทร์เพ็ญ (2515)
สายชล (2516)
ผลงาน > คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ต The legend of the Impossibles (2544)
คอนเสิร์ต ดิอิมพอสซิเบิ้ล 2008 (2551)
คอนเสิร์ต หนังไทยในเสียงเพลง (10 มกราคม 2556)
คอนเสิร์ต เศรษฐา ศิระฉายา & The Impossibles (25 พฤษภาคม 2556)
คอนเสิร์ต 70 ยังแจ๋ว เศรษฐา ศิระฉายา (5 พฤศจิกายน 2557)
คอนเสิร์ต The Impossibles' 50th Anniversary Concert (10 - 11 พฤศจิกายน 2558)
คอนเสิร์ต การกุศล The Impossibles แด่คนที่เราไม่เคยลืม ปราจีน ทรงเผ่า (17 สิงหาคม 2560)
คอนเสิร์ต เพลงย้อนวัยใจย้อนยุค (11 กันยายน 2560)
คอนเสิร์ต The End of The Im (10 กันยายน 2561)
ผลงาน > เพลงที่มีชื่อเสียง

เป็นไปไม่ได้
เริงทะเล
ชื่นรัก
ทะเลไม่เคยหลับ
โอ้รัก
ไหนว่าจะจำ
คอยน้อง
หนาวเนื้อ
หนึ่งในดวงใจ
จูบฟ้า ลาดิน
ชั่วนิจนิรันดร
ขาดเธอ ขาดใจ
ทัศนาจร
ชาวดง
นกขมิ้น
ข้าวนอกนา
เกลียดคนสวย
ชีวิตคนดำ
ผมไม่วุ่น
สิ่งสืบเนื่อง

วง ดิ อิมพอสซิเบิ้ล ถูกนำมาทำเป็นภาพยนตร์ เก๋า..เก๋า  โดยเป็นเนื้อเรื่องเมื่อวงพอสซิเบิ้ลได้เจออุปกรณ์วิเศษคล้ายไมโครโฟนจึงพาข้ามมาปรากฏตัวในปี พ.ศ. 2549
แหล่งข้อมูลอื่น

ดิอิมพอสซิเบิ้ล เก็บถาวร 2007-10-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดิ อิมพอสสิเบิ้ล ตอน1 ตอน2 ตอน3 ตอน4ตอน5ตอนจบ
หนังสือรวมบทเพลง The Impossibles อีกหน้าหนึ่งของประวัติศาสตร์วงการดนตรีไทย, 2544,จัดทำโดย ปราจีน ทรงเผ่า,โรงพิมพ์ บริษัทอมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พลับลิชชิ่ง, ISBN 974-272-389-3
โรงเรียนตะโหมด

| โรงเรียนตะโหมด |
| --- | --- |
Tamode School

ที่ตั้ง
578 หมู่ที่ 1 ถนนสมพรอุทิศ ตำบลแม่ขรี อำเภอตะโหมด จังหวัดพัทลุง    ประเทศไทย 93160
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ต.ม. (T.M.)
ประเภท:   โรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐ  โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ 
คติพจน์: ปญฺญา โลกสมํ ปชฺโชโต (ปัญญาเป็นแสงสว่างในโลก)  ความรู้ดี ทักษะเด่น เน้นคุณธรรม นำชุมชน
สถาปนา: 20 เมษายน พ.ศ. 2519
ผู้ก่อตั้ง: คณะกรรมการผู้ริเริ่มจัดตั้ง (นายสวัสดิ์ วัตรุจีกฤต เป็นครูใหญ่ท่านแรก)
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพัทลุง
รหัส: 109334027
ผู้อำนวยการ: นายโชต รัตนประพันธ์
สี: สีเทา-สีเหลือง
เพลง: มาร์ชตะโหมด
เว็บไซต์: www.tamode.ac.th
โรงเรียนตะโหมด (อังกฤษ: Tamode School; ย่อ: ต.ม. TM) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษในจังหวัดพัทลุง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพัทลุง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 578 หมู่ 1 ถนนสมพรอุทิศ ตำบลแม่ขรี อำเภอตะโหมด จังหวัดพัทลุง 93160 ขนาดเนื้อที่ 44 ไร่ ประกอบด้วยตึกขนาดใหญ่ 4 หลัง และอาคารเรียนชั้นเดียว 5 หลัง มีห้องเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 30 ห้องเรียน ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย  21 ห้องเรียน  รวมทั้งหมด 51 ห้องเรียน
อาคารเรียน

อาคารเรียน 1 ราษฎร์รักสามัคคี (3 ชั้น)
ชั้น 1 กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ
ชั้น 2 ห้องนาฏศิลป์, ห้องเรียนภาษาต่างประเทศ, ห้องอาเซียน
ชั้น 3 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ, ห้อง HCEC
อาคารเรียน 2 ทวีปัญญา (3 ชั้น)
ชั้น 1 ห้องกิจการ, ห้องคณะกรรมการสภานักเรียน, กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาฯ, ห้องแนะแนว
ชั้น 2 ห้องสมุด, ห้องศาสนาอิสลาม, ห้องคอมพิวเตอร์ 1-2
ชั้น 3 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย , ห้องคอมพิวเตอร์ 3
อาคารเรียน 3 แสงเทียน (4 ชั้น)
ชั้น 1 ใต้ถุนอาคาร
ชั้น 2 ห้องวิชาการ, ห้องประชุมลานขรี, ห้องศูนย์สื่อศรีตะโหมด
ชั้น 3 กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์
ชั้น 4 กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา
อาคารเรียน 4 อาคาร 40 ปี โรงเรียนตะโหมด
ชั้น 1 ใต้ถุนอาคาร
ชั้น 2 ห้องน้ำชาย-หญิง ห้องโครงการพิเศษ SMTE
ชั้น 3 กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ชั้น 4 ห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์
อาคารคหกรรม 1
อาคารคหกรรม 2
อาคารอเนกประสงค์ (โดม)
หอประชุมโรงเรียนตะโหมด
ศูนย์อาหาร
ห้องพยาบาล
โครงการในอนาคต
หอประชุม 2 ชั้น
ศูนย์อาหารแห่งใหม่
ประวัติ

โรงเรียนตะโหมด เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ตั้งขึ้นมาตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ  เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยคณะกรรมการผู้ริเริ่มจัดตั้งคณะหนึ่งเป็นคณะกรรมการจัดหาเงินทุนเพื่อซื้อที่ดินและวัสดุก่อสร้างดำเนินการก่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราว 1 หลัง และที่ดินจำนวนเนื้อที่ 44 ไร่ เปิดทำการสอนวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2519  เปิดรับสมัครนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 2 ห้องเรียน มีนักเรียนจำนวน 105 คน โดยมีนายสวัสดิ์  วัตรุจีกฤต รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่
ปัจจุบันเปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6 ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (ช่วงชั้นที่ 3) ชั้นละ 10 ห้องเรียน ประกอบด้วย แผนการเรียนคณิต-วิทย์-อังกฤษ แผนการเรียนคอมฯ-คณิต-อังกฤษ แผนการเรียนอังกฤษ-ไทย-สังคม และแผนการเรียนทั่วไป (เลือกรายวิชาเพิ่มเติม) ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ช่วงชั้นที่ 4) ชั้นละ 7 ห้องเรียน ประกอบด้วย แผนการเรียนวิทย์คณิต แผนการเรียนศิลป์-คณิต แผนการเรียนศิลป์-ทั่วไป แผนการเรียนศิลป์-จีน และห้องเรียนพิเศษ smte ในระดับชั้น ม.1-6
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักของโรงเรียน เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เพจเฟซบุ๊กของคณะกรรมการนักเรียนชุดล่าสุด
กลุ่มหลักในเฟซบุ๊กของโรงเรียนตะโหมด
ตะโหมดเฟซบุ๊กแฟนเพจ
เฟซบุ๊กห้องประชาสัมพันธ์