stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
กระบวนแห่พระบรมศพ

เมื่อได้ประดิษฐานพระบรมศพไว้ครบ 4 คืนเพื่อให้พระประยูรญาติที่อยู่ห่างไกลได้เสด็จมาเฝ้ากราบถวายบังคมลาเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2484 ก็ได้อัญเชิญพระบรมศพขึ้นประดิษฐานบนรถซึ่งตกแต่งอย่างงดงาม มีธงมหาราชคลุมหีบพระบรมศพ และเชิญพระชัยวัฒน์ไว้ทางเบื้องพระเศียร รถเคลื่อนขบวนออกจากพระตำหนักคอมพ์ตันไปยังสุสานโกลเดอร์สกรีน (Golders Green) ซึ่งอยู่ทางเหนือของกรุงลอนดอน มีรถตามเสด็จประมาณ 5 คัน
คันแรกเป็นรถพระที่นั่งของสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี รถคันที่สองเป็นรถที่ประทับของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ และพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช พระราชภาดาคันต่อไปเป็นของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต พระโอรสบุญธรรมกับพระชายา คันต่อไปเป็นรถของหม่อมเจ้าศุภสวัสดิ์วงศ์สนิท สวัสดิวัตน์ และบุคคลอื่น ๆ
ขบวนแห่พระบรมศพแม้จะดูน้อย แต่เมื่อเสด็จไปถึงสุสานโกลเดอร์สกรีน ได้มีผู้มาคอยเฝ้ารับเสด็จอยู่มากทั้งคนไทยและชาวต่างประเทศ เมื่อเจ้าหน้าที่อัญเชิญพระบรมศพเข้าสู่ฐานที่ตั้ง และผู้ที่ตามเสด็จเข้าประทับและนั่งเก้าอี้แถวโดยลำดับแล้ว นายอาร์. ดี. เครก (R. D. Craig) ชาวอังกฤษ ซึ่งเคยรับราชการอยู่เมืองไทยและเป็นพระสหายของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้อ่านสุนทรพจน์สรรเสริญพระเกียรติคุณ ผู้ที่ไปชุมนุม ณ ที่นั้นถวายความเคารพทีละคน มีคนไทยซึ่งเคยบวชในพระพุทธศาสนาได้สวดมนต์ถวายพระราชกุศล
เขาไท่

| เขาไท่ * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เขาไท่
ประเทศ: มณฑลซานตง  จีน
ประเภท: มรดกโลกแบบผสม
เกณฑ์พิจารณา: (i) (ii) (iii) (iv) (v) (vi) (vii)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2530 (คณะกรรมการสมัยที่ 11)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
เขาไท่ (จีน: 泰山; พินอิน: Tài Shān) คือภูเขาที่มีความสำคัญทั้งทางด้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเขตเมืองไท่อาน มณฑลซานตง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ยอดสูงสุดคือ ยอดจักรพรรดิหยก (จีนตัวย่อ: 玉皇顶; จีนตัวเต็ม: 玉皇頂; พินอิน: Yùhuáng Dīng) มีความสูง 1,532.7 เมตร (5,028.5 ฟุต) ตามที่ทางการจีนรายงาน  หรือ 1,545 เมตร (5,069 ฟุต) ตามรายงานทางวิชาการ
มรดกโลก

เขาไท่ได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 11 เมื่อปี พ.ศ. 2530 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(i) - เป็นตัวแทนในการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรม ที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
(iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
(v) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของวัฒนธรรมมนุษย์ ขนบธรรมเนียมประเพณีแห่งสถาปัตยกรรม วิธีการก่อสร้าง หรือการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งเสื่อมสลายได้ง่ายจากผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมตาม กาลเวลา
(vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
(vii) - เป็นตัวอย่างที่เด่นชัดของการเป็นตัวแทนในวิวัฒนาการสำคัญต่าง ๆ ในอดีตของโลก เช่น ยุคสัตว์เลื้อยคลาน ยุคน้ำแข็ง ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการพัฒนาความหลากหลายทางธรรมชาติบนพื้นโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

Tai Shan official website (อังกฤษ)
Description - World Conservation Monitoring Centre
"Tai Shan, China" บน Peakbagger
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  พระราชวังหลวงแห่งราชวงศ์หมิงและชิงในปักกิ่งและเฉิ่นหยาง  สุสานจักรพรรดิฉินที่ 1  ถ้ำมั่วเกา  แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีมนุษย์ปักกิ่ง โจวโข่วเตี้ยน  กำแพงเมืองจีน  กลุ่มอาคารโบราณบนทิวเขาอู่ตัง  กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซา  สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ  วัดขงจื๊อ สุสานขงจื๊อ และจวนตระกูลขงในชฺวีฟู่  อุทยานแห่งชาติเขาหลู  เมืองโบราณผิงเหยา  เมืองเก่าลี่เจียง  สวนโบราณแห่งซูโจว  พระราชวังฤดูร้อน สวนหลวงในปักกิ่ง  หอสักการะฟ้า: แท่นบวงสรวงของจักรพรรดิในปักกิ่ง  งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋  หมู่บ้านโบราณในอานฮุยตอนใต้ ซีตี้และหงชุน  สุสานหลวงราชวงศ์หมิงและชิง  ถ้ำหลงเหมิน  เขาชิงเฉิงและระบบชลประทานตูเจียงยั่น  ถ้ำยฺหวินกัง  เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ  ศูนย์ประวัติศาสตร์มาเก๊า  อินซฺวี  เตียวโหลวและหมู่บ้านแห่งไคผิง  ถู่โหลวแห่งฝูเจี้ยน  เขาอู่ไถ  โบราณสถานแห่งเติงเฟิงใน "ศูนย์กลางแห่งสวรรค์และโลก"  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมทะเลสาบตะวันตกในหางโจว  แหล่งแซนาดู  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมนาขั้นบันไดหงเหอฮาหนี่  คลองใหญ่  เส้นทางสายไหม: โครงข่ายเส้นทางฉนวนฉางอาน-เทียนชาน  แหล่งตู่ซี  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมศิลปะบนหินจั่วเจียงหัวซาน  กูลังซู: ชุมชนประวัติศาสตร์นานาชาติ  ซากโบราณคดีแห่งเมืองเหลียงจู  เฉวียนโจว: ศูนย์กลางโลกในจีนสมัยราชวงศ์ซ่งและหยวน  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมป่าชาเก่าแก่แห่งเขาจิ่งม่ายในผูเอ่อร์  แกนกลางปักกิ่ง : กลุ่มอาคารที่แสดงระเบียบในอุดมคติของเมืองหลวงจีน  |  |
| ทางธรรมชาติ |  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หวงหลง  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หุบเขาจิ่วไจ้โกว  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์อู่หลิงยฺเหวียน  พื้นที่คุ้มครองแม่น้ำขนานสามสายแห่งยูนนาน (แม่น้ำโขง-แม่น้ำแยงซี-แม่น้ำสาละวิน)   เขตรักษาพันธุ์แพนด้ายักษ์แห่งเสฉวน วั่วหลง ภูเขาซื่อกูเหนียง และทิวเขาเจียจิน  คาสต์ในจีนตอนใต้  อุทยานแห่งชาติเขาซานชิง  ตานเสียแห่งจีน  แหล่งซากดึกดำบรรพ์เฉิงเจียง  เทียนชานในซินเจียง  หูเป่ย์เฉินหนงเจี้ย  ชิงไห่โฮห์ซิล  ฟานจิงซาน  เขตรักษาพันธุ์นกอพยพตลอดฝั่งทะเลเหลือง-อ่าวปั๋วไห่แห่งจีน (ระยะที่ 1)  ทะเลทรายบาไดง์จารัง - Towers of Sand and Lakes  |  |
| แบบผสม |  เขาไท่  เขาหวง  พื้นที่ทัศนียภาพเขาเอ๋อเหมย์ รวมทั้งพื้นที่ทัศนียภาพพระพุทธรูปเล่อชาน  ทิวเขาอู่อี๋  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
| ด ค กภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของประเทศจีน |
| --- | --- |
ภูเขายิ่งใหญ่ทั้งห้า:  ไท่  หฺวา  เหิง(หูหนาน)  เหิง(ชานซี)  ซง 
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ในพุทธศาสนาของจีน:  เอ๋อเหมย์  จิ่วฮฺว่า  ผู่ถัว  อู่ไถ 
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ในลัทธิเต๋าของจีน:  อู่ตัง  หลงหู่  ฉียฺหวิน  ชิงเฉิง 
ภูเขาที่มีชื่อเสียงทั้งสามของจีน:  หวง  หลู  ย่านตั้ง 
ภูเขาป้อมปราการทั้งห้าของจีน:  Yi  Wu  ไคว่จี  ลฺหวี  ฮั่ว 
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ในพุทธศาสนาแบบทิเบต:  คาวาการ์โบ  อัมนี มาเชน  ไกรลาส  กะโดโจโบ 
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ:  เทียนชาน  ฉางไป๋  เหลา  คุนหลุน  จงหนาน  ก้งก๋า  เอเวอเรสต์ (จูมู่หลั่งหม่า)  เขาสามยอดนยีเด้น 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 2 
ประจำชาติ:  สเปน  อิสราเอล  ญี่ปุ่น
สำนักง้อไบ๊

สำนักง้อไบ๊ (จีน: 峨嵋派) เป็นสำนักนางชีที่มีชื่อด้านกำลังภายใน ปรากฏในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง ในภาษาจีนกลาง เรียกว่า เอ้อเหมย ซึ่งเป็นเขาที่มีอยู่จริง เชื่อกันว่าบนเขาเอ้อเหมยมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์สถิตย์อยู่ เป็นหนทางที่สามารถเชื่อมต่อกับสวรรค์ได้ เพราะบนยอดเขามักจะมีคนพบเห็นแสงสว่างที่เป็นรัศมีเรืองรองอยู่บ่อย ๆ ซึ่งนั่นเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่แสงอาทิตย์ทำมุมตกกระทบกับยอดเขานั่นเอง
ประวัติ

ในนิยายเรื่องมังกรหยก ภาค 2 ก๊วยเซียง ลูกสาวคนที่สองของ ก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้ง ได้รับทราบความจริงว่าเอี้ยก้วยญาติผู้พี่ที่ตนหลงรัก มีความแค้นกับพ่อแม่ แต่ในที่สุดเรื่องราวก็ได้คลี่คลาย และเข้าใจกัน ในช่วงท้ายของเรื่องกล่าวไว้ว่านางได้ก่อตั้งสำนักชีง้อไบ๊ ซึ่งมีชื่อเสียงทัดเทียมกับสำนักบู๊ตึ๊ง
ในเรื่องดาบมังกรหยก
ประมุขพรรคง๊อไบ๊รุ่นที่ 3 คือ มิกจ้อซือไท่ ซึ่งครอบครองกระบี่อิงฟ้า หนึ่งในสองอาวุธสำคัญในเรื่อง
ประมุขพรรคง๊อไบ๊รุ่นที่ 4 จิวจี้เยียก ได้นำกระบี่อิงฟ้าและดาบฆ่ามังกรมาตีกันจนหัก และได้รับตำราต่าง ๆ ที่อยู่ภายในนัน
ชื่อของ ง้อไบ๊ ในสำเนียงจีนกลางอ่านออกเสียงว่า เอ้อเหมย
นอกจากปรากฏในเรื่อง มังกรหยก แล้ว ชื่อของเขาง้อไบ๊ ยังปรากฏในเรื่อง นางพญางูขาว ด้วย ซึ่งเขาง้อไบ๊ หรือ เอ้อเหมย นี้ เป็นที่บำเพ็ญพรตของ นางพญางูขาว (ไป๋ซู่เจิน) นั่นเอง
วิทยายุทธ

กระบี่ดับขันธ์
กระบี่สิ้นสูญ
กระบวนท่าเดือนลับขุนเขาประจิม
ลมปราณเก้าเอี้ยงง้อไบ๊ ได้รับมา 3 ส่วนจากคัมภีร์ฉบับสมบูรณ์
เพลงกระบี่ง้อไบ๊
กระบวนท่าผลักหน้าต่างชมจันทร์
กระบวนท่าพัดน้อยแพรเบาบาง
กระบวนท่าจิ้งจอกวิเศษหนองบึงดำ
กระบวนท่าผลักเรือตามลำน้ำ
กระบวนท่าโซ่เหล็กขว้างลำน้ำ
กระบวนท่าประกายพุทธบนยอดเขากิมเต้ง
กระบวนท่าพันบรรพตมุ่งประชัน
ฝ่ามือนุ่นแห่งง้อไบ๊
หัตถ์สี่ลักษณ์ เหนือกว่ากระบี่สองสัณฐานของสำนักคุนลุ้น 1 ขั้น ซึ่งเพลงกระบี่สองสัณฐานเหนือล้ำกว่าวิชาเคลื่อนย้ายจักวาล
ฝ่ามือเมฆาหิมะพลิ้ว
ฝ่ามือเก้าท่ามือตัดฟัน
ฝ่ามือแสงธรรมสาดส่องหล้า มีพื้นฐานมาจากพลังเก้าเอี้ยง
| ด ค กจักรวาลของกิมย้ง |
| --- | --- |
นิยายขนาดยาว:  แปดเทพอสูรมังกรฟ้า  มังกรหยก  มังกรหยก ภาค 2  ดาบมังกรหยก  กระบี่ใจพิสุทธิ์  กระบี่เย้ยยุทธจักร   มังกรทลายฟ้า  เพ็กฮวยเกี่ยม  อุ้ยเสี่ยวป้อ  จอมใจจอมยุทธ  จิ้งจอกภูเขาหิมะ 
เรื่องสั้น:  กระบี่นางพญา  เทพธิดาม้าขาว  ดาบนกเป็ดน้ำ  จิ้งจอกอหังการ 
สุดยอดฝีมือที่ปรากฏ:  อาแช  หลวงจีนหอไตร  ลิ้มเซียวเอ็ง  เฮ้งเต็งเอี้ยง  อาวเอี๊ยงฮง  จิวแป๊ะทง  เตียซำฮง  ฟงชิงหยาง  อู๋หยาจื่อ  ตังฮึงปุ๊กป้าย  เซียซิหยี  เจี๊ยะพั่วเทียน  จอมยุทธหญิงชุดเหลือง  โอ้วเจ่กตอ 
ยอดฝีมือไม่ปรากฏ:  ต๊กโกวคิ้วป้าย  อึ้งเซียะ  โจ้วซือเอี้ย  เซียวเหยาจื่อ  ขันทีวังหลวง  ลิ้มเอี่ยงโต่ว 
ค่ายสำนัก:  บู๊ตึ๊ง  ง้อไบ๊  ช้วนจินก่า  เส้าหลิน  พรรคกระยาจก  สำนักคุนลุ้น  สำนักคงท้ง  สำนักหัวซาน  นิกายเม้งก่า  ห้าขุนเขากระบี่  สุสานโบราณ  วังคฤธรศักดิ์สิทธิ์  สราญรมณ์  พรรคตะวันจันทรา  พรรคฟ้าดิน  สำนักดาวดึงส์  สำนักกระบี่เหล็ก  สำนักฝ่ามือเหล็ก  สำนักเบญจพิษ(พรรคห้าพิษ)  หุบเขาไร้รัก  ตระกูลต้วน  ตระกูลมู่  ตระกูลเหวิน 
สุดยอดวิชา:  เคล็ดวิชาเพลงไม้ตีสุนัข  ดรรชนีกระบี่หกชีพจร  กระบี่แคว้นเวียด  คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น  เก้าเอี้ยง  สิบเจ็ดฝ่ามือวิญญาณสลาย  เก้าอิม  เก้ากระบี่เดียวดาย  เพลงกระบี่ปราบมาร  คัมภีร์ทานตะวัน  ซิ้นเจี่ยวเก็ง  คัมภีร์งูทอง  เพลงดาบตระกูลโอ้ว  สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร  เคลื่อนย้ายจักรวาล  มหาเวทดูดดาว  พลังคางคก  ฝ่ามือเหล็กลอยน้ำ  ดรรชนีเอกสุริยัน  ดรรชนีศักด์สิทธ์  เจ็ดหมัดพิการ  ยันต์เป็นตาย
แคว้นศักดินาชิมาบาระ

ปราสาทชิมาบาระ ศูนย์กลางการปกครองของแคว้น
แคว้นศักดินาชิมาบาระ (島原藩) เป็นแคว้นศักดินาของญี่ปุ่นปกครองพื้นที่รอบ ๆ ภูมิภาคชิมาบาระ ในแคว้นฮิเซ็ง ซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดนางาซากิ เดิมเรียกว่า แคว้นศักดินาฮิโนเอะ (日野江藩) โดยมีที่ทำการแคว้นในยุคแรกคือปราสาทฮิโนเอะ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเมืองมินามิชิมาบาระ และต่อมาจึงย้ายไปที่ ปราสาทชิมาบาระ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเมืองชิมาบาระ
สตูหอยนางรม

สตูทำจากหอยนางรม
| --- | --- |

ประเภท: สตู
แหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา แกมเบีย
ส่วนผสมหลัก: หอยนางรม, ครีม, บางครั้งใส่เห็ดหรือต้นหอมฝรั่ง
สตูหอยนางรม (อังกฤษ: oyster stew) เป็นสตูทำจากหอยนางรม นิยมรับประทานในประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศแกมเบีย
ในอาหารนิวอิงแลนด์ สตูหอยนางรมมักเกี่ยวข้องกับวันขอบคุณพระเจ้า ในอาหารภาคใต้ของสหรัฐอเมริกา สตูหอยนางรมมักปรุงในวันคริสต์มาสอีฟ
มีคำอธิบายที่แตกต่างกันจำนวนหนึ่งเกี่ยวกับสตูหอยนางรมที่นิยมบริโภคในวันคริสต์มาสอีฟ บิลล์ นีล (Bill Neal) ให้ความเห็นว่าก่อนที่มีการยอมรับการขนส่งอาหารแช่แข็งนั้น สภาพอากาศไม่หนาวเย็นเพียงพอสำหรับการขนส่งสำหรับการขนส่งในช่วงก่อนเดือนธันวาคม ดังนั้น "สำหรับที่ห่างไกลจากชายฝั่ง หอยนางรมกลายเป็นสัญลักษณ์ของการมาถึงการเทศกาลวันหยุดฤดูหนาว มีวางจำหน่ายในตลาดในวันคริสต์มาสอีฟ และปรากฏบนโต๊ะอาหารในคืนวันนั้นในรูปสตูหอยนางรม สเตาฟานี บัตเลอร์ (Stephanie Butler) ให้คำอธิบายอีกแบบว่า ผู้อพยพชาวไอริชผู้นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอริกจะไม่รับประทานเนื้อวัวในวันคริสต์มาสอีฟ จึงรับประทานสตูที่ทำจากปลาช่อนทะเลแทน บัตเลอร์ให้ความเห็นว่า "หอยนางรมมีรสชาติค่อนข้างคล้ายกับปลาช่อนทะเลตากแห้ง มีรสเค็มมากและเหนียวหนุบหนับ สตูปลาช่อนทะเลจึงดัดแปลงมาเป็นสตูหอยนางรมอย่างรวดเร็ว"
สตูหอยทางรมทางภาคใต้ของสหรัฐอเมริกาโดยพื้นฐานแล้วปรุงด้วยนมและครีม สตูหอยนางรมมักรับประทานกับแครกเกอร์หอยนางรม ซึ่งอาจเป็นที่มาของชื่อแครกเกอร์ดังกล่าว
สตูหอยนางรมยังเป็นอาหารยอดนิยมในอาหารแกมเบีย หอยนางรมในประเทศแกมเบียเพาะพันธุ์บนรากของพืชชายเลนในหนองน้ำ
ดูเพิ่ม

ซุปครีมเห็ด
ระบบสนธิสัญญาแอนตาร์กติก

| ระบบสนธิสัญญาแอนตาร์กติก Antarctic Treaty System (อังกฤษ) Système du Traité sur l'Antarctique (ฝรั่งเศส) Систе́ма Догово́ра об Анта́рктике (รัสเซีย) Sistema del Tratado Antártico (สเปน) |
| --- | --- |
ธงสนธิสัญญาแอนตาร์กติก
ประเภท: อำนาจปกครองดินแดนร่วมกัน
วันลงนาม: 1 ธันวาคม 2502
ที่ลงนาม: วอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐ
วันมีผล: 23 มิถุนายน 2504
เงื่อนไข: ประเทศผู้ลงนามทั้ง 12 ประเทศให้สัตยาบัน
ผู้ลงนาม: 12
ภาคี: 53
ผู้เก็บรักษา: รัฐบาลสหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ ฝรั่งเศส รัสเซีย และสเปน
ข้อความทั้งหมด
 Antarctic Treaty ที่ วิกิซอร์ซ
แผนที่สถานีวิจัยและการอ้างสิทธิ์ในดินแดนในทวีปแอนตาร์กติกา (2002)
สนธิสัญญาแอนตาร์กติกและความตกลงที่เกี่ยวข้อง รวมเรียก ระบบสนธิสัญญาแอนตาร์กติก (อังกฤษ: Antarctic Treaty System, ย่อ: ATS) วางระเบียบความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับทวีปแอนตาร์กติกา สำหรับวัตถุประสงค์ของระบบสนธิสัญญาฯ มีการนิยาม "แอนตาร์กติกา" ว่าหมายถึงแผ่นดินและหิ้งน้ำแข็งทั้งหมดที่อยู่ใต้ละติจูด 60°ใต้ สนธิสัญญาฯ มีผลใช้บังคับในปี 2504 และปัจจุบันมีภาคี 53 ประเทศ สนธิสัญญาฯ กันทวีปแอนตาร์กติกาไว้เพื่อการอนุรักษ์ทางวิทยาศาสตร์ จัดตั้งเสรีภาพการสืบสวนทางวิทยาศาสตร์และห้ามกิจกรรมทางทหารบนทวีป สนธิสัญญาฯ เป็นความตกลงควบคุมอาวุธความตกลงแรกซึ่งจัดตั้งขึ้นระหว่างสงครามเย็น นับแต่เดือนกันยายน 2547 สำนักงานใหญ่เลขาธิการสนธิสัญญาแอนตาร์กติกตั้งอยู่ในกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา
สนธิสัญญาหลักเปิดให้ลงนามเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2502 และมีผลใช้บังคับอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2504 ผู้ลงนามดั้งเดิมเป็น 12 ประเทศซึ่งมีกิจกรรมในทวีปแอนตาร์กติการะหว่างปีธรณีฟิสิกส์สากล 2500–2501 สิบสองประเทศซึ่งมีผลประโยชน์สำคัญในทวีปแอนตาร์กติกาในเวลานั้น ได้แก่ ประเทศอาร์เจนตินา ออสเตรเลีย เบลเยียม ชิลี ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น นิวซีแลนด์ นอร์เวย์ แอฟริกาใต้ สหภาพโซเวียต สหราชอาณาจักรและสหรัฐ ประเทศเหล่านี้ตั้งสถานีในทวีปแอนตาร์กติกากว่า 50 สถานีสำหรับปีธรณีฟิสิกส์สากล
ฝ่ายที่มีสถานะที่ปรึกษาอ้างสิทธิ์ในดินแดนแอนตาร์กติก
  ฝ่ายที่มีสถานะที่ปรึกษาสงวนสิทธิ์ในการเรียกร้องอาณาเขต
  ฝ่ายอื่น ๆ ที่มีสถานะเป็นที่ปรึกษา
  ฝ่ายที่ไม่มีสถานะที่ปรึกษา
  ฝ่ายที่ไม่ใช่ชาติสมาชิกสหประชาชาติและผู้สังเกตการณ์
แคว้นศักดินาฮิโรชิมะ

ปราสาทฮิโรชิมะ ศูนย์กลางการปกครองของแคว้น
แคว้นศักดินาฮิโรชิมะ (อังกฤษ: Hiroshima Domain, ญี่ปุ่น: 広島藩; โรมาจิ: Hiroshima-han) แคว้นศักดินาในอดีตของญี่ปุ่นซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดฮิโรชิมะ โดยมีฮิโรชิมะเป็นเมืองหลวงและมีฐานบัญชาการอยู่ที่ปราสาทฮิโรชิมะ
ศรีอโยธยา

| ศรีอโยธยา |
| --- | --- |

ประเภท: อิงประวัติศาสตร์
กำกับโดย: หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล
แสดงนำ: อนันดา เอเวอริ่งแฮม เขมนิจ จามิกรณ์ นพชัย ชัยนาม สินจัย เปล่งพานิช จิรวิชญ์ พงษ์ไพจิตร ศรราม เทพพิทักษ์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 20 ตอน (ภาค 1)   20 ตอน (ภาค 2)
การผลิต
ความยาวตอน: 90 นาที (ภาค 1)   60 นาที (ภาค 2)
ออกอากาศ
เครือข่าย: ทรูวิชั่นส์, ทรูโฟร์ยู
ออกอากาศ: 5 ธันวาคม พ.ศ. 2560 (ภาค 1)   18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 (ภาค 2) – 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 (ภาค 1)   28 มกราคม พ.ศ. 2563 (ภาค 2)
ศรีอโยธยา ภาพยนตร์ซีรีส์อิงประวัติศาสตร์ ออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ และ ทรูโฟร์ยู สร้างเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในวันคล้ายวันพระบรมราชสมภพครบ 90 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2560 และเพื่อเทิดพระเกียรติสมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราชเจ้าแห่งแผ่นดินสยาม กำกับภาพยนตร์ซีรีส์โดยหม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.30 – 22.00 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2560 และออกอากาศตอนสุดท้ายในภาค 1 วันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยได้เปิดกล้องถ่ายทำภาค 2 เมื่อวันพุธที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2561 และออกอากาศตอนแรกของภาค 2 เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
สำหรับในภาค 2 ได้มีการเปลี่ยนตัวนักแสดงในบท สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชจาก ศรราม เทพพิทักษ์ ซึ่งรับบทในช่วงวัยหนุ่มมาเป็น วันชนะ สวัสดี
แหล่งข้อมูลอื่น

ศรีอโยธยา ที่เฟซบุ๊ก
ศรีอโยธยา ที่สยามโซน
เรื่องย่อ ภาพยนตร์ซีรีส์ “ศรีอโยธยา” : mgronline.com
เรื่องย่อ  ภาพยนตร์ซีรีส์ “ศรีอโยธยา” : true4u เก็บถาวร 2017-12-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เซะเซ

| เซะเซ |
| --- | --- |
เมือง

เซะเซที่ตั้งเมืองเซะเซในประเทศพม่า
พิกัด: 15°57′N 97°38′E﻿ / ﻿15.950°N 97.633°E﻿ / 15.950; 97.633
ประเทศ:  พม่า
รัฐ:  รัฐมอญ
จังหวัด: มอละมไยน์
อำเภอ: ตาน-พยูซะยะ
ประชากร
 • ศาสนา: พุทธ
เขตเวลา: UTC+6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
เซะเซ (พม่า: စက်စဲကမ်းခြေ) เป็นเมืองพักตากอากาศในอ่าวเมาะตะมะ ทะเลอันดามัน จังหวัดมอละมไยน์ รัฐมอญ ตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศพม่า มีหาดทรายสีน้ำตาลกว้าง และยาวประมาณ 5.6 กิโลเมตร (3.5 ไมล์) แต่บ่อยครั้งที่น้ำจะขุ่นเมื่อกระแสน้ำพัดเอาตะกอนจากแม่น้ำสาละวิน ลงสู่อ่าวเมาะตะมะทางตอนเหนือ เซะเซเป็นเมืองพักตากอากาศมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 และยังคงได้รับความนิยม
มหาวิทยาลัยมอละมไยน์ มีห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ทางทะเลในเซะเซ ซึ่งศึกษาการใช้สาหร่ายทะเลในเชิงพาณิชย์ เทคนิคการเลี้ยงไข่มุก และผลิตวุ้นเชิงพาณิชย์ ซึ่งวุ้นมักใช้ในขนมหวานแบบดั้งเดิมของพม่าและอาหารเอเชียอื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

"Setse Map – Satellite Images of Setse" Maplandia World Gazetteer
| ด ค ก รัฐมอญ |
| --- | --- | --- |
เมืองหลวง: มอละมไยน์
| จังหวัดไจโท |  อำเภอไจโท  อำเภอบี้ลี่น  |  |
| จังหวัดมอละมไยน์ |  อำเภอไจมะรอ  อำเภอช่องโซน  อำเภอตาน-พยูซะยะ  อำเภอมุโดน  อำเภอมอละมไยน์  |  |
| จังหวัดเย่ |  อำเภอเย่  |  |
| จังหวัดสะเทิม |  อำเภอปอง  อำเภอสะเทิม  |  |
| เมืองสำคัญ |  กะมาแวะ  คอซา  ไจคะมี  ไจโท  ไจมะรอ  ช่องโซน  ซิต้อง  ซี่นไจ  ตาน-พยูซะยะ  ตุวูนนะวดี  บี้ลี่น  ปอง  มุโดน  มอละมไยน์  เย่  สะเทิม  |  |
โรคหลอดเลือดสมอง

ระวังสับสนกับ โรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน
| โรคหลอดเลือดสมอง (Cerebrovascular disease) |
| --- | --- |

Cerebral angiogram of a carotid-cavernous fistula
สาขาวิชา: ประสาทวิทยา
อาการ: อัมพฤกษ์ครึ่งซึก, ชัก
ประเภท: โรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน, vascular dementia, TIA, subarachnoid haemorrhage
วิธีวินิจฉัย: Neurological exam, physical exam
การรักษา: Blood thinners, anti-hypertensives
โรคหลอดเลือดสมอง (อังกฤษ: cerebrovascular disease) เป็นคำใช้เรียกกลุ่มของโรคและความผิดปกติต่างๆ ที่เกิดกับหลอดเลือดในสมอง และระบบหลอดเลือดสมอง อาการของโรคในกลุ่มนี้ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน (stroke) ทั้งภาวะสมองขาดเลือดเฉียบพลัน (ischemic stroke), สมองขาดเลือดชั่วคราว และเลือดออกในสมองเฉียบพลัน (hemorrhagic stroke) ปัจจัยเสี่ยงสำคัญที่ทำให้เกิดโรคหลอดเลือดสมองและโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลันคือโรคความดันเลือดสูง ซึ่งมีผลต่อโครงสร้างของหลอดเลือด ทำให้เกิดหลอดเลือดแข็งขึ้นมาได้ ภาวะหลอดเลือดแข็งจะทำให้หลอดเลือดตีบแคบลง ทำให้เลือดไปเลี้ยงสมองได้ลดลง ปัจจัยเสี่ยงอื่นๆ ที่ทำให้เกิดโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน เช่น การสูบบุหรี่ และโรคเบาหวาน หลอดเลือดสมองที่ตีบแคบลงอาจทำให้เกิดสมองขาดเลือดเฉียบพลันตามมาได้ หากเป็นต่อเนื่องยาวนานร่วมกับการมีความดันเลือดที่สูงอาจทำให้เกิดการฉีกขาดของหลอดเลือด เป็นเลือดออกในสมองเฉียบพลันได้
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: I60-I69 MeSH: D002561
เกาะกะละโกะ

| เกาะกะละโกะ ကလဂုတ်ကျွန်း |
| --- | --- |
เกาะในรัฐมอญ
เกาะกะละโกะ
พิกัด: 15°32′45″N 97°39′15″E﻿ / ﻿15.54583°N 97.65417°E﻿ / 15.54583; 97.65417
ประเทศ:  พม่า
รัฐ:  รัฐมอญ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 13.5 ตร.กม. (5.2 ตร.ไมล์)
ความสูง: 159 เมตร (522 ฟุต)
เขตเวลา: UTC+06:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
เกาะกะละโกะ (พม่า: ကလဂုတ်ကျွန်း) เป็นเกาะในเขตจังหวัดเย่ รัฐมอญ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ในทะเลอันดามัน ห่างจากชายฝั่งรัฐมอญ 8.25 กิโลเมตร (5.13 ไมล์)
ภูมิศาสตร์

เกาะนี้มีรูปร่างยาว โดยมีความยาวมากกว่า 10 กิโลเมตร (6 ไมล์) มีพื้นที่กว้างที่สุด 1.6 กิโลเมตร (1.0 ไมล์) ทางตอนเหนือมียอดเขาสูง 159 เมตร (522 ฟุต) เกาะอยู่ห่างจากปากแม่น้ำเย่ 35 กิโลเมตร (22 ไมล์)
ภูมิศาสตร์ > เกาะใกล้เคียง

เกาะคาเวนดิช ขนาดเล็ก อยู่ห่างจากใต้เกาะกะละโกะ 0.5 กิโลเมตร (0.3 ไมล์) เป็นเกาะเล็ก ๆ รูปทรงถั่ว มีความยาวเพียง 0.4 กิโลเมตร (0.2 ไมล์) แต่มียอดเขาสูง 97 เมตร (318 ฟุต)
ฉือหางเต๋าเหริน

ฉือหางเต๋าเหริน หรือ ฉือปุยเนี้ยเนี้ย หรือ ฉือหางเจินเหริน (จีน: 慈航道人; อังกฤษ: Ci hang dao ren) เป็นหนึ่งในเซียนคุนหลุน เป็นเทพแห่งความเมตตามากที่สุดในลัทธิเต๋า และเป็นองค์เดียวกันกับเจ้าแม่กวนอิมในความเชื่อพุทธศาสนานิกายมหายาน
ประวัติ

ฉือหางเต๋าเหริน หรือ ฉือปุยเนี้ยเนี้ย หรือ ฉือหางเจินเหริน แท้จริงแล้ว พระนางคือ เจ้าแม่กวนอิม เทพแห่งความเมตตากรุณา ในภาษาจีนกลางคือ (จีน: 慈航道人; พินอิน: Ci hang dao ren) อังกฤษคือ Cihang Daoren, Cihang Zhenren เป็นหนึ่งในเซียนคุนหลุน เป็นเทพแห่งความเมตตามากที่สุดในลัทธิเต๋า
ก่อนที่ท่านจะเป็นเซียนนั้น ท่านเคยเป็นศิษย์ของ หยวนซือเทียนจุ้น จนกลายมาเป็นเซียน อาวุธของท่าน คือ กิ่งหลิว, แจกันหยก, น้ำเต้า, กระจกคันฉ่อง และคฑาขนสัตว์ และมีสัตว์ขี่เป็น กิเลนเป็นยานพาหนะคู่ใจของท่าน
จนมีวันหนึ่ง ท่านเผลอฆ่าเซียนตนหนึ่งแบบไม่ได้เจตนาอะไรทั้งสิ้น จนท่านขอลาจากเต๋าแล้วท่านก็ได้ไปมหายาน ตอนนั้น พระอมิตาภพุทธะ ได้ประทานนามให้ท่านว่า เจ้าแม่กวนอิม
ลูกศิษย์

พระโพธิสัตว์กวนอิมมักจะมีเด็กชายและเด็กหญิงหรือพุทธสาวกเบื้องซ้าย-ขวา อยู่เคียงข้างเสมอ โดยถูกเรียกว่า “กุมารทอง (กิมท้ง)” คือเด็กชาย บางตำนานว่า กิมท้งคือ บุตรชายคนรองแห่งแม่ทัพหลี่จิ้ง (เทพถือเจดีย์บิดาแห่งนาจา) นามว่า “ซ่านไฉ่” ซึ่งถวายตัวเป็นพุทธสาวกแห่งพระโพธิสัตว์กวนอิม และ “ธิดาพญามังกร (เง็กนึ้ง)” คือเด็กสาวใช้ผู้ปวารณาเป็นข้ารับใช้พระองค์ บางตำนานกล่าวว่า เง็กนึ้งคือ เจ้าหญิงมังกร นามว่า “หลงหนี่” ซึ่งเป็นพระธิดาแห่งเจ้าสมุทรผัวเจี๋ยหลัว ปวารณาตนเป็นพุทธสาวกพระโพธิสัตว์กวนอิม
แต่บางตำนานกล่าวว่า ซ่านไฉ่ กับ หลงหนี่เป็นพระโพธิสัตว์เลยทีเดียว โดยมีเทวตำนานดังนี้ ตอนที่เจ้าหญิงหลงหนี่อายุได้ 8 พรรษาได้มีโอกาสฟังพระธรรมเทศนาจากพระโพธิสัตว์เหวินซู (พระมัญชุศรีโพธิสัตว์) บังเกิดเห็นดวงตาเห็นธรรมจึงเสด็จขึ้นจากวังบาดาล ยังชมพูทวีปเข้าเฝ้าพระพุทธองค์ และถวายตัวเป็นพุทธสาวก และต่อมาไม่นานสำเร็จมรรคผลเป็นพระโพธิสัตว์ ส่วนซ่านไฉ่นั้นเป็นบุตร 1 ใน 500 คน แห่งผู้เฒ่าฝูเฉิง เกิดเห็นว่าทุกสรรพสิ่งเป็นสิ่งไม่เที่ยง ด้วยเหตุนี้จึงสนใจศึกษาพระธรรมโดยได้รับคำชี้แนะจากพระโพธิสัตว์เหวินซู (พระมัญชุศรีโพธิสัตว์) และได้รับการสั่งสอนจากพระภิกษุสงฆ์ถึง 53 รูป ผ่านอุปสรรคต่าง ๆ จนบรรลุสู่การเป็นพระโพธิสัตว์
บางตำนานของท่าน

ฉือหางเจินเหริน วันที่ 19 มิถุนายนตามปฏิทินจันทรคติเป็นวันครบรอบที่สําคัญมากของสังคมจีนแบบดั้งเดิม วันนี้พุทธศาสนิกชนได้จัดพิธีบวงสรวงเพื่อรําลึกถึงลัทธิเต๋า ของพระโพธิภาพเจ้าแม่กวนอิม ในขณะเดียวกันผู้ศรัทธาลัทธิเต๋าก็จัดพิธีรําลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณแต่ผู้ที่ระลึกได้เปลี่ยนเป็นนักพรตเต๋าฉือหางหรือนักพรตฉือหาง ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาคืออะไร?
ในความเชื่อทางพุทธศาสนาพระโพธิการกวนอิมและพระโพธิภูมิได้ปรนนิบัติพระโพธิ์ทั้งซ้ายและขวาของพระโพธิ์อามิตตาพุทธในโลกตะวันตก "พระโพธิการกวนอิม" อธิบายตามตัวอักษรคือพระโพธิ์ที่ "สังเกตเสียงของโลก" "พระโพธิสัตว์กวนอิม" ในคัมภีร์เมี่ยวฟาเหลียนหัวกล่าวว่า "หากมีสิ่งมีชีวิตมากมายมีตัณหามากกว่ากาม มักสวดมนต์ให้นมัสการพระโพธิสัตว์น้ํากวนอิมก็จะตัณหาหากดูหมิ่นมาก ก็มักจะสวดมนต์เคารพพระโพธิการกวนอิมก็จะพลัดพรากจากกัน หากโง่เง่ามาก ก็มักจะสวดมนต์เคารพพระโพธิการกวนอิมโลกบ่อย ๆ ก็จะหลุดพ้นจากเงื้อมมือ" "หรือแม้แต่" ตั้งพระโพธิญาณเพื่อแสวงหาบุรุษ สักการะพระโพธิญาณของกวนอิมในสัปดาห์หน้า จึงให้กําเนิดบุรุษผู้ฉลาดหลักธรรม และปรารถนาจะแสวงหาสตรี ก็ให้กําเนิดบุตรสาวที่ชอบมีศีล "เพราะพระโพธิการกวนอิมเป็นหน้าที่ของตนในการช่วยผู้ยากยากลําบาก นางมักใช้ความดีและความสะดวกในการเปลี่ยนแปลงสรรพชีวิต สรรพชีวิตควรวัดพระธรรมกายและเจ้าแม่กวนอิมจึงมีคํากล่าวที่ว่า เจ้าแม่กวนอิมได้แสดงตัวตนให้เหมาะสมและช่วยเหลือตามวาสนา จึงมีคํากล่าวที่ว่า "สามสิบสองควร" เป็นเวลากว่า 1,000 ปีแล้วที่พระโพธิสัตว์น้ํากวนอิมได้ปรากฏรูปพระโพธิ์มากขึ้น: เจ้าแม่กวนอิมพันมือ, เจ้าแม่กวนอิมส่งบุตร, เจ้าแม่กวนอิมถือกิ่งหลิว, เจ้าแม่กวนอิมหัวม้า, เจ้าแม่กวนอิมปางอุ้มบุตร, เจ้าแม่กวนอิมชุดขาว, เจ้าแม่กวนอิมปางนอน, เจ้าแม่กวนอิมปางไภษัชยคุรุ, เจ้าแม่กวนอิมถือตะกร้า, เจ้าแม่กวนอิมปางจันทราวารี, เจ้าแม่กวนอิมปางขี่ม้า, เจ้าแม่กวนอิมถือผ้า, เจ้าแม่กวนอิมโปรยน้ํา เป็นต้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากราชวงศ์ซ่งใต้พระโพธิการกวนอิมส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นผู้หญิงและเป็นที่นิยมในหมู่ประชาชน เบื้องหลังรูปเจ้าแม่กวนอิมเหล่านี้ล้วนมีเรื่องราวและตํานานอันน่าประทับใจ ด้วยความช่วยเหลือของเรื่องราวเหล่านี้พระโพธิการกวนอิมได้รับชื่อเสียงสูงในหมู่ประชาชนของเราและได้รับ
อิทธิพลทางสังคมที่ดีในสังคมของเรา "พระพุทธเจ้าของบ้าน, กวนอิมปกป้องครอบครัว" เกือบจะกลายเป็นสัญลักษณ์ของความเชื่อทางพุทธศาสนาของประชาชนในประเทศของเรา
แหล่งข้อมูล

↑  https://www.youtube.com/watch?v=AyjFwZF6PwY
↑  https://www.boxwood-supreme.com/content/6568/%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%A5%E0%B8%B3%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%9A-%E0%B8%9B%E0%B8%B2%E0%B8%87-%E0%B8%A2%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A2%E0%B8%A1-%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%82%E0%B8%9E%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%A1-%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD-%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%A1-%E0%B8%9A%E0%B8%B9%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B5
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-11. สืบค้นเมื่อ 2021-09-26.
การจัดเรียงอิเล็กตรอนของธาตุ (หน้าข้อมูล)
การจัดเรียงอิเล็กตรอน

การจัดเรียงอิเล็กตรอน ของอะตอม ในสถานะแก๊ส ในสภาวะพื้น (ground state)
สูตรการเขียน ตัวเลขข้างหน้า หมายถึง ลำดับของชั้นย่อย ตัวเลขข้างบน หมายถึง จำนวนอิเล็กตรอนในชั้นย่อย