stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การปฏิวัติมองโกเลีย ค.ศ. 1911

การปฏิวัติมองโกเลีย ค.ศ. 1911 (การปฏิวัติมองโกเลียส่วนนอก ค.ศ. 1911) ได้เกิดขึ้นภายในภูมิภาคมองโกเลียส่วนนอก ได้ประกาศเอกราชจากชาวแมนจู ภายใต้การนำของราชวงศ์ชิง ในช่วงการปฏิวัติซินไฮ่ ได้เกิดขึ้นจากการรวมกันของปัจจัยต่างๆ ทั้งความยกลำบากทางเศรษฐกิจและความล้มเหลวในการต่อต้านจักรวรรดินิยมตะวันตก ทำให้ประชาชนจำนวนมากในจีนไม่พอใจการบริหารของรัฐบาลราชวงศ์ชิง เมื่อมีนโยบายที่จะผนวกรวมดินแดนมองโกเลียให้เป็นส่วนหนึ่งของชาวฮั่น และการกลืนชาติชนพื้นเมือง ทำให้รัฐบาลชิงต้องรับมือกับกระแสการต่อต้าน ซึ่งเป็นผลทำให้เกิดการแยกตัวออกจากจักรวรรดิชิงโดยไม่มีการสูญเสียเลือดเนื้อ หัวหน้าเผ่าหลายคนในเขตบาร์กาและมองโกเลียในต่างเข้าร่วมในการปฏิวัตินี้และก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำการปฏิวัติ
เมย์คิว แบล็กคอมพานี บริษัททาสต่างโลก

| --- | --- |
เมย์คิว แบล็กคอมพานี บริษัททาสต่างโลก
迷宮ブラックカンパニー (Meikyū Burakku Kanpanī)
ชื่อภาษาอังกฤษ: The Dungeon of Black Company
มังงะ
เขียนโดย: โยเฮ ยาซูมูระ
สำนักพิมพ์: Mag Garden
ในเครือ: Blade Comics
นิตยสาร: Mag Comi
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: ธันวาคม พ.ศ. 2559 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 7
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: มิไร มินาโตะ
เขียนบทโดย: เดโกะ อากาโอะ
ดนตรีโดย: ทากุ อิโนอูเอะ
สตูดิโอ: Silver Link
เครือข่าย: Tokyo MX, TV Aichi, ABC, AT-X, BS-NTV
ฉาย:  9 กรกฎาคม พ.ศ. 2564  –  24 กันยายน พ.ศ. 2564
ตอน: 12
เมย์คิว แบล็กคอมพานี บริษัททาสต่างโลก (ญี่ปุ่น: 迷宮ブラックカンパニー; โรมาจิ: Meikyū Burakku Kanpanī) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยโยเฮ ยาซูมูระ เผยแพร่ในเว็บไซต์ Mag Comi ของสำนักพิพม์ Mag Garden ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 และได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 7 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอะ Silver Link ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 9 กรกฎาคมถึง 24 กันยายน พ.ศ. 2564
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ เก็บถาวร 2021-03-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เมย์คิว แบล็กคอมพานี บริษัททาสต่างโลก ที่ Mag Comi (ญี่ปุ่น)
เมย์คิว แบล็กคอมพานี บริษัททาสต่างโลก (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
โรงเรียนบางระจันวิทยา

| โรงเรียนบางระจันวิทยา Bangrachan Wittaya School> ที่ตั้ง |
| --- | --- |

หมู่3 ตำบลสิงห์ อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี 16130
ข้อมูล
ชื่ออื่น: บ.ว.
ประเภท: มัธยมศึกษาตอนต้น-ปลาย ช่วงชั้นเรียนที่3-4
คำขวัญ: ใฝ่เรียน ใฝ่รู้ คู่คุณธรรม   ปญฺา โลกสฺมิ ปชฺโชโต  (ปัญญาเป็นแสงสว่างแห่งโลก) 
สถาปนา: 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2499
ผู้ก่อตั้ง: พระเทพสุทธิโมลี
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสิงห์บุรี อ่างทอง สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 06170601
ผู้อำนวยการ: ดร.วัชรพงษ์ แพร่หลาย
สี: เหลือง-แดง
เพลง: มาร์ชบางระจัน
เว็บไซต์: www.bangrachan.ac.th
ต้นไม้ประจำโรงเรียน - มะขาม
โรงเรียนบางระจันวิทยา เป็นสถานศึกษาระดับมัธยม ของอำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี ปัจจุบันจัดอยู่ในประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง ในรูปแบบสหศึกษา ทำการเรียนการสอนตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระดับช่วงชั้นที่ 3 และช่วงชั้นที่ 4 มีจำนวนนักเรียนกว่า1,000 คน และบุคลากรทางการศึกษาอีกกว่า 60 คน โดยมีเนื้อที่  36 ไร่ 84 ตารางวา
ประวัติ

โรงเรียนบางระจันวิทยา ตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อ วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 ณ ตำบลไม้ดัด อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี โดยการริเริ่มของ นายเพียรศักดิ์ นิสสัยสุข ผู้แทนราษฎรจังหวัดสิงห์บุรีในสมัยนั้น ร่วมกับพระมหาเยื้อน กิติคุโณ (หลวงพ่อพระครูรัตนาธาร) เจ้าอาวาสวัดม่วงชุม เปิดสอนในระดับชั้น มัธยมศึกษาตอนต้น ในชื่อ โรงเรียนบางระจัน (วัดม่วงชุม) อักษรย่อ ส.ห.๑๐ และเปลี่ยนเป็น บ.ว. ในปี 2515
วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2519 ได้รับโอนโรงเรียนบางระจัน (ประถมปลาย) มารวมเป็นโรงเรียนเดียวกัน
ปีการศึกษา 2522 โรงเรียนได้รับอนุญาตให้เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
ปีการศึกษา 2528 -2532 ได้เปิดหน่วยการเรียนเคลื่อนที่ ณ ต.สระแจง  อ.บางระจัน จ.สิงห์บุรี
ปีการศึกษา 2533 ได้ย้ายโรงเรียนจากบริเวณวัดม่วงชุมมารวมเป็นสถานที่เดียวกันในปัจจุบัน คือ หมู่ 3 ต.สิงห์ อ.บางระจัน จ.สิงห์บุรี บนเนื้อที่
ี36 ไร่ 84 ตารางวา
ปีการศึกษา 2539 ได้ยุบรวมหน่วยการเรียนเคลื่อนที่ มารวมและเปิดการเรียนการสอนทีเดียวคือ หมู่ 3 ต.สิงห์ อ.บางระจัน จ.สิงห์บุรี
ปัจจุบันเปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6 เป็นโรงเรียนสหศึกษา รับนักเรียนทั้งชายและหญิง  งาน โรงเรียนมีครู-อาจารย์ จำนวน 67 คน เปิดสอนในระดับชั้น ม.1-ม.6 แบ่งแผนชั้นเรียนเป็น 7-7-6/4-3-4 (แผนชั้นเรียนเต็มรูปแบบ 8-8-8/6-6-6) รวม 31 ห้อง นักเรียน 1,297 คน  เป็นนักเรียนชาย 632 คน   นักเรียนหญิง  665 คน  นักการภารโรง 7 คน ยาม 1 คน
สัญลักษณ์ของโรงเรียน

รูปอนุสาวรีย์วีระชนชาวบ้านบางระจัน
ยัยตัวแสบแอบน่ารัก นางาโทโระ

| --- | --- |
ยัยตัวแสบแอบน่ารัก นางาโทโระ

イジらないで、長瀞さん (Ijiranaide, Nagatoro-san)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Don't Toy With Me, Miss Nagatoro
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิยม
มังงะ
เขียนโดย: นานาชิ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: วิบูลย์กิจ
ในเครือ: โชเน็งแมกกาซีนคอมิกส์
นิตยสาร: พิซิฟ แมกกาซีนพ็อกเก็ต
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 18 (ญี่ปุ่น) 16 (ไทย)
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ฮิโรคาซุ ฮาไน
อำนวยการสร้างโดย: ฮิโรชิ คาเม ยูตากะ ซูวะ ทากูมะ คิชิดะ ไดจิ ซาซะ
เขียนบทโดย: ทากุ คิชิโมโตะ
ดนตรีโดย: Gin (Busted Rose)
สตูดิโอ: Telecom Animation Film
ถือสิทธิ์โดย: เมเดียลิงก์
เครือข่าย: Tokyo MX, BS11, MBS, AT-X
ฉาย:  11 เมษายน พ.ศ. 2564  –  27 มิถุนายน พ.ศ. 2564
ตอน: 12
อนิเมะโทรทัศน์
ยัยตัวแสบแอบน่ารัก นางาโทโระ ปฏิบัติการระลอก 2
กำกับโดย: ชินจิ อูชิโระ
อำนวยการสร้างโดย: ฮิโรชิ คาเม ยูตากะ ซูวะ ทากูมะ คิชิดะ ทากาฮิโระ โคดะ มิโฮะ มาโตริ อากิระ นางาอิ
เขียนบทโดย: ทากุ คิชิโมโตะ
ดนตรีโดย: Gin (Busted Rose)
สตูดิโอ: โอแอลเอ็ม ทีมอิโนอูเอะ
ถือสิทธิ์โดย: เมเดียลิงก์
เครือข่าย: Tokyo MX, BS11, MBS, AT-X
ฉาย:  8 มกราคม พ.ศ. 2566  –  26 มีนาคม พ.ศ. 2566
ตอน: 12 (รายชื่อตอน)
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
ยัยตัวแสบแอบน่ารัก นางาโทโระ (ญี่ปุ่น: イジらないで、長瀞さん; โรมาจิ: Ijiranaide, Nagatoro-san) เป็นซีรีส์เว็บมังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยนานาชิ หรือที่รู้จักในอีกชื่อบนเว็บไซต์พิซิฟว่า 774 เว็บมังงะได้ตีพิมพ์ในนิตยสาร Magazine Pocket นิตยสารรวมการ์ตูนออนไลน์และการ์ตูนในแอปพลิเคชันที่ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันชะ เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Telecom Animation Film ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2564 ฤดูกาลที่สองสร้างโดยสตูดิโอ OLM ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2566
สื่อ > อนิเมะ > ยัยตัวแสบแอบน่ารัก นางาโทโระ ปฏิบัติการระลอก 2

| ตอนที่ | ชื่อตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | วันฉายเดิม  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 | 1 | "ก็เพราะรุ่นพี่กับฉันสนิทกันนี่นา" ถอดเสียง: "Senpai to Watashi no Nakanansu kara〜" (ญี่ปุ่น: センパイと私の仲なんスから～) | ยู ทากาฮาชิ | ทากุ คิชิโมโตะ | 8 มกราคม 2566 (2566-01-08) |
| 14 | 2 | "รุ่นพี่จะชวนฉันเหรอคะ" ถอดเสียง: "Senpai no Osasoi Suka!?" (ญี่ปุ่น: センパイのお誘いっスか！？) | เค็นตาโร ฟูจิตะ | ทากุ คิชิโมโตะ | 15 มกราคม 2566 (2566-01-15) |
| 15 | 3 | "รุ่นพี่เมื่อกี้ได้ยินเหรอคะ" ถอดเสียง: "Senpai... Sakki no... Kiitemashita...?" (ญี่ปุ่น: センパイ... さっきの... 聞いてました...?) | ยาซูยูกิ ฟูเซะ | ทากุ คิชิโมโตะ | 22 มกราคม 2566 (2566-01-22) |
| 16 | 4 | "เชิญเข้ามาในบ้านก่อนสิ คุณรุ่นพี่" ถอดเสียง: "Agattettekureta Maeyo, Senpai-kun♡" (ญี่ปุ่น: 上がってってくれたまえよ センパイ君♡) | นานาโกะ ชิมาซากิ | ทากุ คิชิโมโตะ | 29 มกราคม 2566 (2566-01-29) |
| 17 | 5 | "นี่คือห้องของรุ่นพี่เหรอคะ" ถอดเสียง: "Koko ga Senpai no Heya Sukaー" (ญี่ปุ่น: ここがセンパイの部屋っスかー) | อากิระ มาโนะ | ทากุ คิชิโมโตะ | 5 กุมภาพันธ์ 2566 (2566-02-05) |
| 18 | 6 | "เอาล่ะ โชคชะตาในปีนี้ของรุ่นพี่คือ" ถอดเสียง: "Sā Senpai no Kotoshi no Unsei wa～？" (ญี่ปุ่น: さあセンパイの今年の運勢は～？) | คาซูยะ มิฮาชิ | ทากุ คิชิโมโตะ | 12 กุมภาพันธ์ 2566 (2566-02-12) |
| 19 | 7 | "การลื่นไถลของรุ่นพี่มันเป็นแบบนี้สินะ" ถอดเสียง: "Senpai no Suberi-tte Yappa Sonna Kanjinan Sune" (ญี่ปุ่น: センパイの滑りってやっぱそんな感じなんスね) | ยาซูยูกิ ฟูเซะ | ทากุ คิชิโมโตะ | 19 กุมภาพันธ์ 2566 (2566-02-19) |
| 20 | 8 | "รี่พุ่น ไม่ลองฝึกร่างกายหน่อยเหรอคะ" ถอดเสียง: "Paisen-sa Chotto Karada Kitaete mi Nē?" (ญี่ปุ่น: パイセンさ　ちょーっと体鍛えてみねぇ？) | อากิระ มาโนะ | ทากุ คิชิโมโตะ | 26 กุมภาพันธ์ 2566 (2566-02-26) |
| 21 | 9 | "ถ้ารุ่นพี่เอาชนะได้สักครั้งล่ะก็...นะ" ถอดเสียง: "Senpai ga Ichishō Demo Dekitara…ne" (ญี่ปุ่น: センパイが一勝でもできたら…ね) | โทรุ ฮามาซากิ | ทากุ คิชิโมโตะ | 5 มีนาคม 2566 (2566-03-05) |
| 22 | 10 | "รุ่นพี่ฮาจิโอจิ ขอบคุณที่ช่วยดูแลนะคะ" ถอดเสียง: "Hachiōji-senpai ni wa Taihen Osewa ni Narimashita" (ญี่ปุ่น: 八王子先輩には大変お世話になりました) | ยาซูยูกิ ฟูเซะ | ทากุ คิชิโมโตะ | 12 มีนาคม 2566 (2566-03-12) |
| 23 | 11 | "รุ่นพี่ เวลาที่ฉันไม่อยู่นี่เหงาหรือเปล่าคะ" ถอดเสียง: "Senpai wa Watashi ga Inakute Sabishikunai suka...？" (ญี่ปุ่น: センパイは私がいなくて寂しくないっスか…？) | อากิระ มาโนะ | ทากุ คิชิโมโตะ | 19 มีนาคม 2566 (2566-03-19) |
| 24 | 12 | "งั้นมาทำอะไรที่สมกับเป็นของจริงกันไหมคะ" ถอดเสียง: "Jā…Honban ni Fusawashī Kotoshi Chaimasu?" (ญี่ปุ่น: じゃあ…本番にふさわしいことしちゃいます？) | TBD | TBD | 26 มีนาคม 2566 (2566-03-26) |
แหล่งข้อมูลอื่น

ยัยตัวแสบแอบน่ารัก นางาโทโระ ในเว็บไซต์ทางการของ Magazine Pocket (ญี่ปุ่น)
ยัยตัวแสบแอบน่ารัก นางาโทโระ ในร้านออนไลน์ของสำนักพิมพ์โคดันชะ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
อนิเมะยัยตัวแสบแอบน่ารัก นางาโทโระ ที่อนิ-วัน ไทยแลนด์
ฤดูกาลที่ 1
ฤดูกาลที่ 2
อนิเมะยัยตัวแสบแอบน่ารัก นางาโทโระ ที่อนิ-วัน เอเชีย
ฤดูกาลที่ 1
ฤดูกาลที่ 2
อนิเมะยัยตัวแสบแอบน่ารัก นางาโทโระ ที่อ้ายฉีอี้
ฤดูกาลที่ 1
ฤดูกาลที่ 1 (พากย์ไทย)
อนิเมะ ยัยตัวแสบแอบน่ารัก นางาโทโระ ที่แอมะซอนไพรม์วิดีโอ
อนิเมะ ยัยตัวแสบแอบน่ารัก นางาโทโระ ปฏิบัติการระลอก 2 ที่ปีลีปีลี
ยัยตัวแสบแอบน่ารัก นางาโทโระ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ตราแผ่นดินของญี่ปุ่น

| พระราชลัญจกรดอกเบญจมาศ |
| --- | --- |

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: จักรพรรดิญี่ปุ่น
เริ่มใช้: ค.ศ. 1183
อิสริยาภรณ์: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ
ตราแผ่นดินญี่ปุ่น หรือเรียกว่า ตราเบญจมาศ (ญี่ปุ่น: 菊紋; โรมาจิ: kikumon) หรือ ตราดอกเบญจมาศ ญี่ปุ่น: 菊花紋, 菊花紋章; โรมาจิ: kikukamon, kikukamonshō) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ พระราชลัญจกรดอกเบญจมาศ (ญี่ปุ่น: 菊の御紋; โรมาจิ: kikunogomon) เป็นตราแผ่นดินประจำชาติของประเทศญี่ปุ่น และเป็นตราที่ใช้สำหรับสมเด็จพระจักรพรรดิและพระบรมวงศานุวงศ์ในราชวงศ์ญี่ปุ่น ซึ่งจะใช้ตรงกันข้ามกับ ตราดอกคิริ ซึ่งใช้กันในรัฐบาลญี่ปุ่น
ประวัติ

ในรัฐธรรมนูญรัชสมัยเมจิได้กำหนดไว้ว่า ไม่มีพระราชวงศ์พระองค์ใดสามารถใช้พระราชลัญจกรนี้ได้นอกจากสมเด็จพระจักรพรรดิเท่านั้น ดังนั้น พระราชวงศ์ญี่ปุ่นจึงต้องใช้ตราประจำพระองค์ที่ดัดแปลงจากพระราชลัญจกรองค์นี้ไปบ้างแทน  ส่วนศาลเจ้าชินโตที่มีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับพระราชวงศ์จะใช้ตราดังกล่าวนี้เป็นตราประจำศาลเจ้าด้วยเช่นกัน หากศาลเจ้าชินโตใดไม่ได้มีความสัมพันธ์กับพระราชวงศ์จะต้องได้รับพระบรมราชานุญาตให้ใช้ตราก่อน จึงจะนำตราดอกเบญจมาศนี้ประกอบเข้าเป็นส่วนหนึ่งของตราศาลเจ้าได้
ลักษณะ

ลักษณะของพระราชลัญจกรนี้เป็นรูปดอกเบญจมาศสีเหลืองหรือสีแสดอยู่บนพื้นหลังสีแดงหรือสีดำ หากเป็นตราที่มีลายเส้นในภาพจะใช้สีแดงหรือสีดำตัดเส้นแทนเช่นกัน
พระราชลัญจกรนี้หากดอกเบญจมาศมี 14 กลีบ เป็นตราใช้สำหรับพระราชวงศ์ญี่ปุ่น ส่วนพระราชลัญจกรแบบ 16 กลีบนั้นจะใช้สำหรับเข็มเครื่องหมายสมาชิกรัฐสภา ตราหัวกระดาษหนังสือราชการ ตราบนปกหนังสือเดินทาง และอื่นๆ
อนึ่ง ประเทศญี่ปุ่นไม่ได้มีกฎหมายระบุลักษณะตราแผ่นดิน พระราชลัญจกรดอกเบญจมาศนี้จึงใช้เป็นตราประจำประเทศโดยธรรมเนียมปฏิบัติ เหมือนกับบางประเทศ เช่น สหราชอาณาจักร ที่มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขและไม่มีการกำหนดตราประจำประเทศอย่างเป็นทางการ
แกลเลอรี

ตราแผ่นดินญี่ปุ่นที่ตราลงบนหนังสือเดินทางญี่ปุ่น
ตราแผ่นดินญี่ปุ่นที่ตราลงบนประตูสุสานใน เมืองเคียวตานาเบะ จังหวัดเกียวโต
ตราแผ่นดินญี่ปุ่นบนหัวเรือรบ มิกาซะ
ดูเพิ่ม

ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ
กองทัพประชาชนมองโกเลีย

| กองทัพประชาชนมองโกเลีย |
| --- | --- |
Монголын Ардын Арми
ซอยอนโบ ใช้เป็นตราของกองทัพ
ประเทศ:  มองโกเลีย
รูปแบบ: ทหารราบ, ทหารม้า, ทหารปืนใหญ่, ทหารช่าง, ทหารยานเกราะ, ทหารการบิน
บทบาท: กองกำลังทหาร
กองบัญชาการ: อูลานบาตาร์, Khovd, บายาน-ตูเมน, Mongolia
สมญา: แม่แบบ:Mongolian People's Army
ปฏิบัติการสำคัญ: ข้อพิพาทชายแดนโซเวียต–ญี่ปุ่น Battle of Khalkhin Gol สงครามโลกครั้งที่ 2 การบุกครองแมนจูเรียของสหภาพโซเวียต Post war Pei-ta-shan Incident 
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. สำคัญ: แดมดิน ชุคบาตาร์, คอร์ลูจีน ชอยบาลซาน
กองทัพประชาชนมองโกเลีย (มองโกเลีย: Монголын Ардын Арми หรือ Монгол Ардын Хувьсгалт Цэрэг) มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า กองทัพปฏิวัติประชาชนมองโกเลีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1921 ภายใต้การบังคับบัญชาของกองทัพแดง ในช่วงทศวรรษที่ 1920
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กกองทัพในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน2  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจีย1  จอร์แดน  จีน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส1  ญี่ปุ่น  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี2  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย2  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาเซอร์ไบจาน1  อาร์มีเนีย1  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์2  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  อับฮาเซีย1  ปาเลสไตน์  ไต้หวัน  ไซปรัสเหนือ1  เซาท์ออสซีเชีย1 
เขตสังกัดและดินแดนอื่น ๆ:  เกาะคริสต์มาส  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  มาเก๊า  ฮ่องกง 
รัฐสิ้นสภาพ:  กัมพูชา สาธารณรัฐเขมร  สาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา  เกาหลี จักรวรรดิเกาหลี  เกาหลีของญี่ปุ่น  จีน จักรวรรดิต้าหมิง  จักรวรรดิต้าชิง  จักรวรรดิญี่ปุ่น  อาณาจักรพม่า  สาธารณรัฐประชาชนมองโกเลีย  จักรวรรดิโมกุล  รัสเซีย จักรวรรดิรัสเซีย  สหภาพโซเวียต  พระราชอาณาจักรลาว  เวียดนามใต้  อาณาจักรสยาม  จักรวรรดิออตโตมัน 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  สมาคมเอเชียใต้เพื่อความร่วมมือระดับภูมิภาค  สันนิบาตอาหรับ 
 1. อาจจัดให้อยู่ในทวีปยุโรป  2. มีพื้นที่ทั้งในทวีปเอเชียและในทวีปยุโรปหรือทวีปแอฟริกา
หม่อมเจ้าดวงจิตร จิตรพงศ์

| หม่อมเจ้าดวงจิตร จิตรพงศ์ |
| --- | --- |
หม่อมเจ้า ชั้น 4

ประสูติ: 26 กันยายน พ.ศ. 2451
สิ้นชีพตักษัย: 6 กันยายน พ.ศ. 2548 (96 ปี)
ราชสกุล: จิตรพงศ์
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์
พระมารดา: หม่อมราชวงศ์โต จิตรพงศ์
หม่อมเจ้าดวงจิตร จิตรพงศ์ (26 กันยายน พ.ศ. 2451 – 6 กันยายน พ.ศ. 2548) เป็นพระธิดาใน พลเอก สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ กับหม่อมราชวงศ์โต จิตรพงศ์ ป.จ.
พระประวัติ

หม่อมเจ้าดวงจิตร จิตรพงศ์ มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงอาม เป็นพระธิดาลำดับที่ 6 ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เป็นลำดับที่ 2 อันประสูติแต่หม่อมราชวงศ์โต จิตรพงศ์ (ราชสกุลเดิม งอนรถ) ประสูติเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2451 ในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติที่ตำหนักเก้าห้องในบริเวณวังท่าพระ ถนนหน้าพระลาน ซึ่งเป็นที่ประทับของพระบิดาในขณะนั้น หม่อมเจ้าดวงจิตรมีโสทรภคินีและโสทรอนุชารวม 4 องค์ คือ
หม่อมเจ้าประโลมจิตร ไชยันต์ เสกสมรสกับหม่อมเจ้าตระนักนิธิผล ไชยันต์
หม่อมเจ้ายาใจ จิตรพงศ์ เสกสมรสกับหม่อมจักลิน (สกุลเดิม ดูบัวส์)
หม่อมเจ้าเพลารถ จิตรพงศ์ เสกสมรสกับหม่อมเจ้ากุมารีเฉลิมลักษณ์ จิตรพงศ์ (ราชสกุลเดิม ดิศกุล)
หม่อมเจ้ากรณิกา จิตรพงศ์
การศึกษา

หม่อมเจ้าดวงจิตร จิตรพงศ์ ทรงศึกษาในระยะแรกที่วังท่าพระ โดยหลวงสำเร็จวรรณกิจเป็นผู้ถวายการสอนพระโอรสธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ต่อมาทรงเข้าศึกษาที่โรงเรียนสตรีวิทยา เมื่อพระบิดาย้ายไปประทับที่ตำหนักปลายเนิน เป็นการถาวร หม่อมเจ้าดวงจิตรจึงทรงย้ายไปศึกษาที่โรงเรียนเซนต์แมรี่ เอส.พี.จี. (Society for the Propagation of the Gospel) ถนนราชดำริ
การทรงงาน

ระหว่างที่หม่อมเจ้าดวงจิตรทรงศึกษาที่โรงเรียนเอสพีจีแมรี พระบิดาทรงกลับเข้ารับราชการในตำแหน่งอภิรัฐมนตรี มีงานราชการเพิ่มมากขึ้น หม่อมเจ้าดวงจิตรจึงทรงลาออกจากโรงเรียน มาเป็นเลขานุการิณีในพระบิดาอย่างเต็มเวลา
หม่อมเจ้าดวงจิตรมักตามเสด็จพระบิดาไปในงานพระราชพิธีต่าง ๆ และยังตามเสด็จเวลาไปทรงงานราชการด้วย สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์มีปัญหาเรื่องพระกรรณไม่ดี หม่อมเจ้าดวงจิตรต้องช่วยทูลเรื่องที่พระบิดาไม่ทรงได้ยินถนัดถวายเพิ่มเติม หม่อมเจ้าดวงจิตรจึงรู้จักข้าราชการกรมศิลปากรทุกคนในสมัยนั้น สามารถติดตามงานต่าง ๆ ถวายพระบิดาได้
ในการพระราชพิธีเฉลิมพระราชมณเฑียรพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 โปรดเกล้าฯ ให้หม่อมเจ้า พระราชนัดดาในรัชกาลที่ 4 และ 5 เชิญทั้งเครื่องเฉลิมพระราชมณเฑียร และเครื่องราชูปโภค ทั้งหมด 16 องค์ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงยืนกลาง สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีทรงยืนเบื้องขวาพระองค์ แวดล้อมด้วยพระราชนัดดา ในรัชกาลที่ 4 และ 5 ทรงเชิญเครื่องเฉลิมพระราชมณเฑียร และเครื่องราชูปโภค โดยหม่อมเจ้าดวงจิตร จิตรพงศ์ พระราชนัดดาในรัชกาลที่ 4 เชิญพานพระศรี
นอกจากนี้ในคราวที่เกิดเหตุการณ์คณะทหารออกปฏิบัติการเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อ พ.ศ. 2475 เจ้านายสตรีบางพระองค์ก็ถูกนำไปเป็น “ตัวประกัน” ด้วยเช่นกัน เช่น หม่อมเจ้าประสงค์สม บริพัตร พระชายาในสมเด็จฯ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ฯ หม่อมเจ้าพัฒนายุ ดิศกุล พระธิดาในสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ และหม่อมเจ้าดวงจิตร จิตรพงศ์ พระธิดาในสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ซึ่งล้วนเข้าไปอยู่ในพระที่นั่งอนันตสมาคมเพื่อดูแลพระสวามีและพระบิดาที่ถูกนำไปเป็นตัวประกัน
งานอดิเรก

หม่อมเจ้าดวงจิตร จิตรพงศ์ โปรดใช้เวลาว่างในการอ่านหนังสือทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษอยู่เสมอ ทรงเริ่มงานประพันธ์ด้วยการแปลตำรากับข้าวจากหนังสือของมิสซิสบีตันไปลงพิมพ์ในหนังสือไทยเกษมและหนังสือนารีนาถ โปรดประพันธ์บทความและบทกลอนให้พรเป็นงานอดิเรก และนิพนธ์บทประพันธ์เพื่อใช้ในงานนักเรียนเก่าอังกฤษและงานนักเรียนเก่าอเมริกัน
งานนิพนธ์เรื่องสำคัญที่นิพนธ์ขึ้นได้แก่
หนังสือ "สาส์นสมเด็จ" หม่อมเจ้าดวงจิตรทรงพิมพ์เป็นฉบับสมบูรณ์จากต้นร่างลายพระหัตถ์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์
หนังสือ "ป้าป้อนหลาน" เบื้องต้นนิพนธ์ขึ้นเพื่อประทานความรู้แก่หลาน ๆ พิมพ์ครั้งแรกเมื่องานฉลองชันษา 5 รอบ เมื่อปี พ.ศ. 2511 และได้นิพนธ์เพิ่มอีกสองชุด จากนั้นได้รวบรวมทั้งสามชุดมาพิมพ์ประทานในงานฉลองชันษา 90 ปี เมื่อปี พ.ศ. 2541 และสุดท้ายได้นำมาพิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพในปี พ.ศ. 2550 โดยหนังสือเล่มนี้ กระทรวงศึกษาธิการ ได้ถวายถ้วยรางวัลดีเด่นด้านการใช้ภาษาไทย
หนังสือ "ตาลปัตร ฝีพระหัตถ์สมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์" พระนิพนธ์ของหม่อมเจ้าดวงจิตร  จิตรพงศ์ กล่าวถึงเรื่องตาลปัตรกับกฎราชสำนักว่า "มีประเพณีมาแต่ดั้งเดิมว่า พระราชาคณะซึ่งได้รับพระราชทานตาลปัตรแฉกเป็นพัดยศเมื่อได้รับนิมนต์ ให้เข้าไปเทศน์ถวาย จะต้องนำตาลปัตรเข้าไป 2 เล่ม คือ พัดแฉก ที่ได้รับพระราชทานเล่มหนึ่งกับพัดรองอีกเล่มหนึ่งในขณะที่ขึ้นไปบนธรรมาสน์นั้น จะถือพัดแฉกไม่ได้ ต้องถือพัดรองขึ้นไปถวายศีลแทนต่อเมื่อเทศน์แล้ว กลับลงมานั่งยังอาสน์จะถวายอนุโมทนาถวายอดิเรก จึงให้ใช้พัดยศ ประเพณีนี้ในปัจจุบันมีระบุไว้ในกฎพระราชสำนักว่าพัดยศนั้น พระสงฆ์จะนำมาใช้ได้ เฉพาะงานพระราชพิธี ที่มีการถวายอนุโมทนาถวายอดิเรกเท่านั้น" ตาลปัตร เป็นหนังสือที่รวบรวมความรู้ต่างๆ เกี่ยวกับตาลปัตรและพัดรองฝีพระหัตถ์สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ที่ทรงออกแบบสำหรับใช้ในงานพระราชพิธีและงานพิธีของผู้มีบรรดาศักดิ์ตั้งแต่แผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นต้นมา ผลงานฝีพระหัตถ์เหล่านี้นับเป็นแบบอย่างของงานประณีตศิลป์ชั้นเยี่ยมประเภทหนึ่งของสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ หนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในงานพระราชทานเพลิงศพหม่อมราชวงศ์โต จิตรพงศ์ พระชายาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ โดยหม่อมเจ้าหญิงดวงจิตร จิตรพงศ์ เป็นผู้รวบรวม และหม่อมเจ้ายาใจ จิตรพงศ์ ถ่ายภาพ
พระนิพนธ์เรื่อง "สมเด็จฯ เจ้าฟ้า กรมพระยานิรศรานุวัดติวงศ์ ผู้ได้รับพระราชทานสร้อยพระนามว่า "สังคีตวาทิตวิธีวิจารณ์"" พิมพ์ในหนังสือครบรอบ 100 ปี เพลงเขมรไทรโยค วันที่ 20 พฤษภาคม พุทธศักราช 2531 ถึงวันที่ 20 กันยายน พุทธศักราช 2531 ที่ระลึกในวโรกาสที่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธาน ในงานเฉลิมฉลอง 100 ปี เพลงเขมรไทรโยค ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย วันจันทร์ ที่ 19 กันยายน 2531 หน้า 74-82
สิ้นชีพตักษัย

หม่อมเจ้าดวงจิตร จิตรพงศ์ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2548 สิริชันษา 96 ปี ในการนี้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าดวงจิตร จิตรพงศ์ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พุทธศักราช 2550
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2527 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2501 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2498 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พ.ศ. 2487 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ร.)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2469 - เสมาบรมราชาภิเษกทอง รัชกาลที่ 7
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พงศาวลี

หม่อมเจ้าดวงจิตร จิตรพงศ์ พระราชนัดดาในรัชกาลที่ 4 เชิญพานพระศรี แถวหลังจากซ้ายไปขวา ลำดับที่ 9
โรงเรียนชิโนรสวิทยาลัย

| โรงเรียนชิโนรสวิทยาลัย หรือ วัดชิโนรส Chinorotwittayalai School |
| --- | --- |

ที่ตั้ง

45 ถนนอิสรภาพ แขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร 10700
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ช.ร.
ประเภท: รัฐ
คำขวัญ: พึงรักษาความดีของตนไว้ดุจเกลือรักษาความเค็ม  รกฺเขยฺย อตฺตโน สาธุ ลวณํ โลณตํ ยถา
สถาปนา: 11 ธันวาคม พ.ศ. 2444  
ผู้ก่อตั้ง: สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส
หน่วยงานกำกับ: กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 10001
ผู้อำนวยการ: ราเมศ มุสิกานนท์
ระดับปีที่จัดการศึกษา: มัธยมศึกษาตอนปลาย
จำนวนนักเรียน: 1,567 คน
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน: ภาษาที่มีการเรียนการสอนในโรงเรียน  ภาษาไทย  ภาษาอังกฤษ  ภาษาญี่ปุ่น  ภาษาฝรั่งเศส  ภาษาจีน
สี:    ขาว-ฟ้า
เพลง: สดุดีสมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระปรมานุชิตชิโนรส
(กรุงเทพมหานคร)
โรงเรียนชิโนรสวิทยาลัย เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐ ตั้งอยู่ในวัดชิโนรสารามวรวิหาร เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

โรงเรียนชิโนรสวิทยาลัย ชื่อเดิม โรงเรียนวัดชิโนรส ตั้งอยู่ในวัดชิโนรสารามวรวิหาร ซึ่งสมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระปรมานุชิตชิโนรส ทรงสร้างขึ้นในราวปี พ.ศ. 2438 (ขณะนั้นสมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระปรมานุชิตชิโนรส สิ้นพระชนม์แล้ว)
ในปี พ.ศ. 2444 เริ่มจัดการระบบการศึกษาแบบสามัญอย่างเป็นทางการ โดยกระทรวงธรรมการได้แต่งตั้งให้ราชบุรุษฉายวงศ์ทวีป ซึ่งลาสิกขาออกจากพระภิกษุมาเป็นครูใหญ่คนแรก มีนักเรียน 101 คน ครู 3 คน พ.ศ. 2450 คุณนายแม้น อัคนิบุตร ได้สร้างอาคารขึ้นในบริเวณริมคลองมอญ ให้เป็นที่สอนพระปริยัติธรรมของวัดชิโนรสารามและต่อมาได้มอบให้กระทรวงธรรมการดำเนินการจัดการเรียนการสอนจนได้รับการยกระดับจากการสอนมูลศึกษาประโยคหนึ่ง ประโยคสอง เป็นระดับ ชั้นประถมศึกษา
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

เสรี หวังในธรรม  ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ศิลปะการละคร) ประจำปี พ.ศ. 2531
กมล ทัศนาญชลี ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรมและสื่อผสม) ประจำปี พ.ศ. 2540
เบิกฤกษ์ ชาติวันชัย แชมป์โลกสมาคมมวยโลก(WBA)คนที่ 3 ของประเทศไทย
ชไมพร จตุรภุช นักแสดง
ชัยวัฒน์ ไกรฤกษ์ นักการเมือง
สมพงษ์ เจริญเมือง นักมวย, นักการเมือง
เจจินตัย อันติมานนท์ นักแสดง
คมทวน คันธนู กวีซีไรต์
อาคารในโรงเรียนชิโนรสวิทยาลัย

| อาคาร | ห้องภายในอาคาร |
| --- | --- |
ตึก 1 กรมพระปรมานุชิตชิโนรส:  ห้องผู้อำนวยการ  ห้องฝ่ายบริหารทั่วไป  ห้องประชุมสมุทรโฆษ  ห้องเชิดชูเกียรติ  ห้องหมวดภาษาไทย  ห้องธนาคารโรงเรียน  ห้องโครงการพิเศษภาคภาษาอังกฤษ IEP
ตึก 2 ศรีสุคตขัติยวงศ์:  ห้องฝ่ายงบประมาณ  ห้องหมอภาษาไทย​  ห้องหมวดสังคมศึกษา  ห้องพระพุทธศาสนา  ห้องอาเซียน  ห้องประชุมกฤษณาสอนน้อง
ตึก 3 องค์วาสุกรี:  หอประชุมวาสุกรี  ศูนย์คอมพิวเตอร์  ห้องฝ่ายวิชาการ
ตึก4 อริยสมศีลาจารย์:  ห้องหมวดคณิตศาสตร์  ห้องหมวดการงานอาชีพฯ  ห้องหมวดสุขศึกษาและพลศึกษา  ห้องกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน  ห้องแนะแนว  ห้องเรียนร่วม  ห้องนาฏศิลป์  ห้องดนตรีสากล  ห้องดุริยางค์
ตึก 5 สุวัณณรังษี:  ห้องหมวดภาษาต่างประเทศ  ห้องหมวดวิทยาศาสตร์  ห้องโครงการพิเศษ gifted  ห้องหมวดศิลปะ
ตึก ห้องสมุด สุเธียร เทียนประภา:  ห้องสมุดกาญจนาภิเษก  ห้องพิพิทภัณฑ์สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส  ห้องฝ่ายปกครอง
หลักสูตรที่เปิดสอน

โรงเรียนชิโนรสวิทยาลัยเปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายสายสามัญ โดยแบ่งตามกลุ่มสาระการเรียนรู้ที่เน้นดังนี้
วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์
คณิตศาสตร์-ภาษาอังกฤษ
ภาษาอังกฤษ-ภาษา โดยแบ่งกลุ่มวิชาภาษาที่เลือกได้ 3 กลุ่มคือ
ภาษาฝรั่งเศส
ภาษาจีน
ภาษาญี่ปุ่น
ภาษาไทย​-สังคมศึกษา​
การงานอาชีพ-เทคโนโลยี
คอมพิวเตอร์-ศิลปะ
กิจกรรมนักเรียน

กีฬาภายในประจำปี
1 ห้องเรียน 1 โครงงาน
ละครเวทีประจำปี
งานปัจฉิมนิเทศ
งานมุทิตาจิต
พิธีไหว้ครูประจำปี
การปรับพื้นฐานนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และ 4
สัปดาห์ห้องสมุด
การเรียนรู้พระนิพนธ์กรมสมเด็จ
งานเชิดชู​เกียรติ​
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ โรงเรียนชิโนรสวิทยาลัย
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°45′11″N 100°28′41″E﻿ / ﻿13.753035°N 100.478126°E﻿ / 13.753035; 100.478126