stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงอุปรากรแห่งชาติโรมาเนีย ตีมีชออารา
ประวัติศาสตร์

โรงอุปรากรโรมาเนียในตีมีชออาราจัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาหมายเลข 254 (decretul regal nr. 254) ลงวันที่ 30 มีนาคม 1946 พระปรมาภิไธยในพระเจ้ามีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย อากา เด บาร์บู นักร้องโซปราโนเลื่องชื่อ ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บริหารจัดการโรงละคร การแสดงปฐมฤกษ์ของโรงละครมีขึ้นในวันที่ 27 เมษายน 1947 เป็นการแสดงอุปรากรเรื่อง อาอีดา ของจูเซปเป แวร์ดี ซึ่งยังมีการถ่ายทอดสดผ่านทางโทรโข่งเข้าไปยังจัตุรัสโรงอุปรากร (ปัจจุบันคือจัตุรัสชัย) และมีนายกรัฐมนตรีเปตรู กรอซา และบุคคลสำคัญอื่น ๆ เข้าร่วมชม ตลอดระยะเวลา 10 ปีแรกของโรงอุปรากร มีการแสดงรวม 41 ครั้ง ทั้งอุปรากรโอเปรา, โอเปเรตตา และบัลเลต์ และนับตั้งแต่ปี 1953 มีการจัดการแสดงเดินสายไปทั่วประเทศ
ในวันที่ 24 กันยายน 2004 โรงอุปรากรได้รับสถานะเป็นโรงอุปรากรแห่งชาติของโรมาเนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาโรมาเนีย)
45°45′15″N 21°13′33″E﻿ / ﻿45.75417°N 21.22583°E﻿ / 45.75417; 21.22583
กาวบั่ง

| กาวบั่ง Cao Bằng |
| --- | --- |
นครภายใต้จังหวัด (ชั้น 3)
Thành phố Cao Bằng นครกาวบั่ง
ภาพถ่ายมุมสูงนครกาวบั่ง

กาวบั่งที่ตั้งในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 22°40′00″N 106°15′30″E﻿ / ﻿22.66667°N 106.25833°E﻿ / 22.66667; 106.25833
ประเทศ:  เวียดนาม
จังหวัด: กาวบั่ง
ยกฐานะเป็นนคร: 25 กันยายน ค.ศ. 2012
เขตการปกครองย่อย: 8 แขวง, 3 ตำบล
การปกครอง
 • ประธานคณะกรรมการประชาชน: เหงวียน โกว๊ก จุง (Nguyễn Quốc Trung)
 • ประธานสภาประชาชน: โต หวู นิญ (Tô Vũ Ninh)
 • เลขาธิการพรรคประจำนคร: ห่า หง็อก ซ้าป (Hà Ngọc Giáp)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 107.12 ตร.กม. (41.36 ตร.ไมล์)
ประชากร (2019)
 • ทั้งหมด: 73,549 คน
 • ความหนาแน่น: 690 คน/ตร.กม. (1,800 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 61,955 คน
ประชากรศาสตร์
 • ชาติพันธุ์:  เวียดนาม  ตั่ย  นุง  ฮวา 
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดจีน)
เว็บไซต์: ubndtp.caobang.gov.vn
กาวบั่ง (เวียดนาม: Cao Bằng) เป็นเมืองในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดกาวบั่ง ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบั่งซาง และอยู่ห่างจากพรมแดนประเทศจีน (เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง) ประมาณ 30 กิโลเมตร จากการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2019 นครกาวบั่งมีจำนวนประชากร 73,549 คน
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของกาวบั่ง> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของกาวบั่ง> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกาวบั่ง> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของกาวบั่ง> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกาวบั่ง> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกาวบั่ง> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกาวบั่ง> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกาวบั่ง> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกาวบั่ง> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกาวบั่ง> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกาวบั่ง> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกาวบั่ง> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกาวบั่ง> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกาวบั่ง> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 32.3 (90.1) | 35.9 (96.6) | 37.1 (98.8) | 39.5 (103.1) | 40.6 (105.1) | 40.5 (104.9) | 38.7 (101.7) | 39.1 (102.4) | 37.8 (100) | 36.9 (98.4) | 34.4 (93.9) | 32.3 (90.1) | 40.6 (105.1) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 18.4 (65.1) | 20.0 (68) | 23.4 (74.1) | 27.9 (82.2) | 31.2 (88.2) | 32.2 (90) | 32.5 (90.5) | 32.3 (90.1) | 31.4 (88.5) | 28.5 (83.3) | 24.6 (76.3) | 20.8 (69.4) | 26.9 (80.4) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 13.8 (56.8) | 15.5 (59.9) | 18.9 (66) | 23.1 (73.6) | 25.9 (78.6) | 27.2 (81) | 27.2 (81) | 26.8 (80.2) | 25.5 (77.9) | 22.7 (72.9) | 18.7 (65.7) | 15.1 (59.2) | 21.7 (71.1) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 10.9 (51.6) | 12.7 (54.9) | 16.0 (60.8) | 19.8 (67.6) | 22.3 (72.1) | 23.8 (74.8) | 24.1 (75.4) | 23.6 (74.5) | 22.1 (71.8) | 19.3 (66.7) | 15.4 (59.7) | 11.6 (52.9) | 18.5 (65.3) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -0.9 (30.4) | 1.8 (35.2) | 3.1 (37.6) | 6.6 (43.9) | 13.7 (56.7) | 15.6 (60.1) | 18.2 (64.8) | 16.7 (62.1) | 14.2 (57.6) | 7.2 (45) | 3.6 (38.5) | -1.3 (29.7) | −1.3 (29.7) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 29.4 (1.157) | 24.7 (0.972) | 47.5 (1.87) | 84.3 (3.319) | 194.7 (7.665) | 247.1 (9.728) | 257.8 (10.15) | 257.2 (10.126) | 138.3 (5.445) | 75.8 (2.984) | 45.4 (1.787) | 25.1 (0.988) | 1,427.2 (56.189) |
| ความชื้นร้อยละ | 81.1 | 80.7 | 80.5 | 80.3 | 80.3 | 82.9 | 84.8 | 85.8 | 84.0 | 82.6 | 82.1 | 80.4 | 82.1 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 8.5 | 8.5 | 9.8 | 11.3 | 14.8 | 17.0 | 18.3 | 18.0 | 12.2 | 9.4 | 7.3 | 6.3 | 141.4 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 63.9 | 65.1 | 76.8 | 117.9 | 161.7 | 152.9 | 173.3 | 179.7 | 166.0 | 136.1 | 116.6 | 106.4 | 1,516.5 |
แหล่งที่มา: สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการก่อสร้างแห่งเวียดนาม (Vietnam Institute for Building Science and Technology)
จักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก

สมเด็จพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก (เวียดนาม: Kiến Phúc, 建福; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1869 – 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1884) เป็นยุวจักรพรรดิแห่งเวียดนาม ทรงครองราชย์เป็นเวลา 7 เดือนเศษ ระหว่างปี ค.ศ. 1883 - ค.ศ 1884 เป็นพระจักรพรรดิพระองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์เหงียน
พระราชประวัติ

สมเด็จพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก ประสูติในปี ค.ศ. 1869 มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายเหงียน ฟุก อึง ดัง (Nguyễn Phúc Ưng Đăng, 阮福膺登) พระองค์เป็นพระราชภาติยะและพระราชโอรสบุญธรรมของสมเด็จพระจักรพรรดิตึ ดึ๊ก พระองค์ทรงครองราชย์เกือบ 8 เดือน (2 ธันวาคม ค.ศ. 1883 – 31 กรกฎาคม ค.ศ 1884)
สมเด็จพระจักรพรรดิตึ ดึ๊กได้ทรงเลี้ยงดูพระองค์ร่วมกับสมเด็จพระจักรพรรดิสุก ดึ๊ก พระภราดร และสมเด็จพระจักรพรรดิด่ง คั้ญ พระเชษฐา เนื่องจากสมเด็จพระจักรพรรดิตึ ดึ๊กทรงไม่สามารถให้กำเนิดพระราชบุตรได้ หลังจากการลอบปลงพระชนม์สมเด็จพระจักรพรรดิเหียป ฮหว่าแล้ว ผู้สำเร็จราชการเหงียน วัน เตื่อง (Nguyễn Văn Tường) และโตน เทิ้ต เทวี้ยต (Tôn Thất Thuyết) ได้รีบนำเอาเจ้าชายเหงียน ฟุก อึง ดัง ผู้มีพระชนมายุ 15 พรรษา ขึ้นครองราชย์เป็นพระจักรพรรดิพระองค์ใหม่ในเวลาประมาณ 5 นาฬิกาเช้าของวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1883
สมเด็จพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก มักมีพระพลานามัยไม่แข็งแรงและเสด็จสวรรคตในพระราชวังเกี๊ยนถั่ญเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1884 เป็นเวลาเกือบ 8 เดือนที่ทรงครองบัลลังก์ การเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันของพระองค์ก่อให้เกิดข่าวลือว่า พระมารดาบุญธรรมห็อก ฟี (Học phi) กับเหงียน วัน เตื่อง ร่วมกันวางยาพิษเพื่อลอบปลงพระชนม์เพราะพระองค์ทรงล่วงรู้ความสัมพันธ์ลับระหว่างพระมารดาบุญธรรมกับผู้สำเร็จราชการ
คณะกรรมการโอลิมปิกเวียดนาม

| --- | --- |

ประเทศ/ภูมิภาค:  เวียดนาม
รหัสประเทศ: VIE
วันก่อตั้ง: 1952 (ในนาม of South Vietnam) 20 ธันวาคม ค.ศ. 1976 (1976-12-20) (as of Unified Vietnam)
วันรับรอง: 1979 (current NOC)
สมาคม: สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย
สำนักงานใหญ่: 36 Trần Phú Str., Ba Đình Dist., ฮานอย, เวียดนาม
ประธาน: Prof. Nguyễn Ngọc Thiện
เลขาธิการใหญ่: Prof Dr. Trần Văn Mạnh
เว็บไซต์: voc.org.vn
คณะกรรมการโอลิมปิกเวียดนาม (เวียดนาม: Ủy ban Olympic Việt Nam, รหัส IOC: VIE) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม
ดูเพิ่ม

ประเทศเวียดนามในโอลิมปิก
ประเทศเวียดนามในเอเชียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Vietnam Olympic Committee
VOC official website
| ด ค ก สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (OCA) |
| --- | --- |
เอเชียนเกมส์
โซน 1 เอเชียตะวันตกเฉียงใต้:  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  อิหร่าน  โอมาน 
โซน 2  เอเชียกลาง:  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อุซเบกิสถาน 
โซน 3 เอเชียใต้:  เนปาล  บังคลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
โซน 4  เอเชียตะวันออก:  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  จีน  ญีปุ่น  ไต้หวัน  มองโกเลีย  มาเก๊า  ฮ่องกง 
โซน 5 เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  อินโดนีเซีย
อัลบายูลียา

| อัลบายูลียา |
| --- | --- |
เทศบาล
ป้อมปราการอัลบากาโรลีนา
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งในเทศมณฑลอัลบาและประเทศโรมาเนีย
อัลบายูลียาที่ตั้งในเทศมณฑลอัลบาและประเทศโรมาเนีย
พิกัด: 46°4′1″N 23°34′12″E﻿ / ﻿46.06694°N 23.57000°E﻿ / 46.06694; 23.57000
ประเทศ:  โรมาเนีย
เทศมณฑล: อัลบา
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Gabriel Pleșa (2020-2024) (USR PLUS)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 103.65 ตร.กม. (40.02 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 63,536 คน
 • ความหนาแน่น: 610 คน/ตร.กม. (1,600 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
เว็บไซต์: www.apulum.ro
อัลบายูลียา (โรมาเนีย: Alba Iulia, ออกเสียง: [ˌalba ˈjuli.a] ( ฟังเสียง); เยอรมัน: Karlsburg หรือ Carlsburg เดิมชื่อ Weißenburg; ฮังการี: Gyulafehérvár; ละติน: Apulum) เป็นนครและเป็นเมืองหลวงของเทศมณฑลอัลบา ประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำมูเรช ในอดีตอยู่ในภูมิภาคทรานซิลเวเนีย เมืองมีประชากร 63,536 คน (ค.ศ. 2011)
นับแต่ยุคกลางอันรุ่งโรจน์ เมืองเป็นศูนย์กลางการปกครองของอัครสังฆมณฑลของทรานซิลเวเนีย และในระหว่าง ค.ศ. 1541 ถึง 1690 เป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรฮังการีตะวันออกและต่อมาเป็นเมืองหลวงราชรัฐทรานซิลเวเนีย
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของอัลบายูลียา> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลบายูลียา> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลบายูลียา> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลบายูลียา> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลบายูลียา> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลบายูลียา> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลบายูลียา> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลบายูลียา> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลบายูลียา> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลบายูลียา> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลบายูลียา> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลบายูลียา> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลบายูลียา> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลบายูลียา> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 2.5 (36.5) | 5.1 (41.2) | 10.2 (50.4) | 16.1 (61) | 20.4 (68.7) | 23.7 (74.7) | 25.6 (78.1) | 25.9 (78.6) | 20.8 (69.4) | 15.3 (59.5) | 9.6 (49.3) | 3.8 (38.8) | 14.92 (58.85) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -1 (30) | 0.9 (33.6) | 5.3 (41.5) | 10.9 (51.6) | 15.7 (60.3) | 19.2 (66.6) | 21.1 (70) | 21.2 (70.2) | 16.2 (61.2) | 10.7 (51.3) | 5.6 (42.1) | 0.5 (32.9) | 10.5 (50.9) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -4.2 (24.4) | -2.8 (27) | 0.4 (32.7) | 5.5 (41.9) | 10.5 (50.9) | 14 (57) | 16 (61) | 16.4 (61.5) | 11.9 (53.4) | 6.6 (43.9) | 2.3 (36.1) | -2.4 (27.7) | 6.18 (43.13) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 44 (1.73) | 43 (1.69) | 57 (2.24) | 82 (3.23) | 97 (3.82) | 118 (4.65) | 103 (4.06) | 85 (3.35) | 71 (2.8) | 57 (2.24) | 47 (1.85) | 52 (2.05) | 856 (33.7) |
แหล่งที่มา: https://en.climate-data.org/europe/romania/alba/alba-iulia-4543/
ความสัมพันธ์นานาชาติ > เมืองพี่น้อง

อัลบายูลียาเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
หลานโจว ประเทศจีน
Aeghio ประเทศกรีซ
อัลกาลาเดเอนาเรส ประเทศสเปน
Alessandria ประเทศอิตาลี
Arnsberg ประเทศเยอรมนี
Düzce ประเทศตุรกี
Biograd na Moru ประเทศโครเอเชีย
Nof HaGalil ประเทศอิสราเอล
San Benedetto del Tronto ประเทศอิตาลี
Sliven ประเทศบัลแกเรีย
เซแก็ชแฟเฮร์วาร์ ประเทศฮังการี
วาเรซี ประเทศอิตาลี
คีชีเนา ประเทศมอลโดวา
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1850  | 5,408 | —     |
| 1880  | 7,338 | +35.7% |
| 1890  | 8,167 | +11.3% |
| 1900  | 11,507 | +40.9% |
| 1912  | 11,616 | +0.9% |
| 1930  | 12,282 | +5.7% |
| 1948  | 14,420 | +17.4% |
| 1956  | 14,776 | +2.5% |
| 1966  | 22,215 | +50.3% |
| 1977  | 41,199 | +85.5% |
| 1992  | 71,168 | +72.7% |
| 2002  | 66,369 | −6.7% |
| 2011  | 63,536 | −4.3% |
ที่มา: ข้อมูลสำมะโน
รายงานจากสำมะโน ค.ศ. 2011 เมืองนี้มีประชากร 63,536 คน ประกอบด้วยผู้มีเชื้อชาติโรมาเนีย 95.3%, โรมานี 3.2%, ฮังการี 1.9% และเยอรมัน 0.2%
ใน ค.ศ. 1850 อัลบายูลียามีประชากร 5,408 คน ประกอบด้วยชาวโรมาเนีย 2,530 คน (46.78%), ชาวฮังการี 1,009 คน (18.67%), ชาวเยอรมัน 748 คน (13.83%) และอื่น ๆ 1,121 คน (20.73%)
ใน ค.ศ. 1891 เมืองนี้มีประชากร 8,167 คน ประกอบด้วยชาวฮังการี 3,482 คน (42.63%), ชาวโรมาเนีย 3,426 คน (41.94%) และชาวเยอรมัน 867 คน (10.62%) จากนั้นใน ค.ศ. 1910 จำนวนประชากรในเมืองเพิ่มขึ้นถึง 11,616 คน ประกอบด้วยชาวฮังการี 5,226 คน (45%), ชาวโรมาเนีย 5,170 คน (44.51%) และชาวเยอรมัน 792 คน (6.82%) และจากสำมะโน ค.ศ. 1930 ประชากรร้อยละ 34.7 นับถือออร์ทอดอกซ์โรมาเนีย, ร้อยละ 28.1 นับถือกรีกคาทอลิกโรมาเนีย, ร้อยละ 12.9 นับถือโรมันคาทอลิก, ร้อยละ 12.7 นับถือศาสนายูดาห์, ร้อยละ 7.3 นับถือโปรเตสแตนต์ปฏิรูป และร้อยละ 3.1 นับถือลูเทอแรน
ข้อมูลทุติยภูมิ

Makkai, László (2001). "Transylvania in the medieval Hungarian kingdom (896–1526)", In: Béla Köpeczi, Historyof Transylvania Volume I: From the Beginnings to 1606, Columbia University Press, New York, 2001, ISBN 0880334797
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่  Pleiades 
อื่น ๆ:  IdRef
จัตุรัสบาดิ่ญ

อนุสรณ์สถานโฮจิมินห์ที่จัตุรัสบาดิ่ญ
จัตุรัสบาดิ่ญ (เวียดนาม: Quảng Trường Ba Đình) เป็นจัตุรัสที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในกรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม เป็นสถานที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ด้วยเป็นสถานที่ที่โฮจิมินห์ ประธานาธิบดีคนแรกของเวียดนาม อ่านคำประกาศอิสรภาพของเวียดนามเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1945 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง จัตุรัสนี้ตั้งชื่อตามเหตุการณ์จลาจลบาดิ่ญ ซึ่งเป็นการก่อการกำเริบเพื่อต่อต้านจักรวรรดิฝรั่งเศสที่เกิดขึ้นในเวียดนามระหว่างปี ค.ศ. 1886-ค.ศ. 1887 และเป็นส่วนหนึ่งของการเคลื่อนไหวขบวนการเกิ่นเวือง
จัตุรัสบาดิ่ญเป็นศูนย์กลางของเขตบาดิ่ญ รวมถึงเป็นที่ตั้งของสถานที่ราชการสำคัญหลายแห่ง เช่น ทำเนียบประธานาธิบดี กระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงการวางแผนและลงทุน รวมถึงอาคารสภาแห่งชาติหลังใหม่ด้วย (แทนที่ศูนย์ประชุมบาดิ่ญ) นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงของฮานอย เนื่องจากเป็นสถานที่ตั้งของอนุสรณ์สถานโฮจิมินห์ ที่ซึ่งร่างของโฮจิมินห์ได้ถูกบรรจุในโลงแก้วเพื่อให้อนุชนรุ่นหลังได้ระลึกถึง
จังหวัดกว๋างหงาย

| จังหวัดกว๋างหงาย Tỉnh Quảng Ngãi |
| --- | --- |
จังหวัด
เมืองกว๋างหงาย
ที่ตั้งของจังหวัดกว๋างหงาย (สีแดง) ในเวียดนาม
พิกัด:  15°0′N 108°40′E﻿ / ﻿15.000°N 108.667°E﻿ / 15.000; 108.667
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ชายฝั่งตอนกลางใต้
เมืองเอก: กว๋างหงาย
การปกครอง
 • เลขาธิการ: เล เหวียต จื๋อ (พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม)
 • ประธานสภาประชาชน: บู่ย ถิ กวิ่ญ เวิน
 • ประธานคณะกรรมการประชาชน: เจิ่น หง็อก กัง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5,137.6 ตร.กม. (1,983.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 เมษายน ค.ศ. 2009)
 • ทั้งหมด: 1,217,159 คน
 • ความหนาแน่น: 240 คน/ตร.กม. (610 คน/ตร.ไมล์)
ประชากรศาสตร์
 • เชื้อชาติ: เวียดนาม, Hrê, Co, เซดัง
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
รหัสพื้นที่: 55 (ใช้ถึงวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2017) 255 (ใช้ตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2017)
รหัส ISO 3166: VN-29
เว็บไซต์: www.quangngai.gov.vn
กว๋างหงาย (เวียดนาม: Quảng Ngãi) เป็นจังหวัดทางชายฝั่งตอนกลางใต้ (ริมทะเลจีนใต้) ของเวียดนาม อยู่ห่างจากฮานอย 883 กิโลเมตร (549 ไมล์) และห่างจากนครโฮจิมินห์ 838 กิโลเมตร (521 ไมล์) เส้นทางการขนส่งที่สำคัญ ได้แก่ ทางรถไฟสายเหนือ-ใต้ สถานีรถไฟที่สำคัญคือ สถานีรถไฟกว๋างหงาย และทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 1 เอ ซึ่งเริ่มต้นที่จังหวัดนี้ นอกจากนี้ยังมีทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 24 เชื่อมต่อกับเมืองกอนตูมในเขตที่สูงตอนกลาง สนามบินที่ใกล้ที่สุดคือท่าอากาศยานนานาชาติจูลาย ส่วนท่าเรือทางตอนเหนือของจังหวัดมีชื่อว่าซุงเกวิ๊ตและซากี่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
การท่องเที่ยวกว๋างหงาย
| ด ค กเขตการปกครองของประเทศเวียดนาม |
| --- | --- |
ภาค:  ชายฝั่งตอนกลางใต้  ชายฝั่งตอนกลางเหนือ  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง  ที่สูงตอนกลาง  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงใต้  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
เทศบาลนคร:  เกิ่นเทอ  ดานัง  ฮานอย  โฮจิมินห์  ไฮฟอง 
จังหวัด:  กว๋างจิ  กว๋างนาม  กว๋างนิญ  กว๋างบิ่ญ  กว๋างหงาย  กอนตูม  ก่าเมา  กาวบั่ง  เกียนซาง  คั้ญฮหว่า  จ่าวิญ  ซ้อกจัง  ซาลาย  เซินลา  ด่งท้าป  ด่งนาย  ดั๊กนง  ดั๊กลัก  เดี่ยนเบียน  เต็ยนิญ  เตวียนกวาง  เตี่ยนซาง  เถื่อเทียนเว้  ทัญฮว้า  ท้ายเงวียน  ท้ายบิ่ญ  นามดิ่ญ  นิญถ่วน  นิญบิ่ญ  บักเลียว  บั๊กกั่น  บั๊กซาง  บั๊กนิญ  บ่าเสียะ-หวุงเต่า  บิ่ญเซือง  บิ่ญดิ่ญ  บิ่ญถ่วน  บิ่ญเฟื้อก  เบ๊นแจ  ฟู้เถาะ  ฟู้เอียน  ล็องอาน  ลายเจิว  เลิมด่ง  หลั่งเซิน  หล่าวกาย  หวิญฟุก  หวิญล็อง  ห่าซาง  ห่าติ๋ญ  ห่านาม  หายเซือง  เหงะอาน  เหิ่วซาง  อานซาง  เอียนบ๊าย  ฮหว่าบิ่ญ  ฮึงเอียน 
อดีตจังหวัด:  เจิวด๊ก  มิญหาย  ล็องโห่  หวิญฟู้  ห่าเซินบิ่ญ  ห่าเต็ย  ห่านามนิญ  ห่าบั๊ก  เหงะติ๋ญ
จังหวัดกอนตูม

| จังหวัดกอนตูม Tỉnh Kon Tum |
| --- | --- |
จังหวัด
โบสถ์ไม้ในเมืองกอนตูม
ที่ตั้งของจังหวัดกอนตูม (สีแดง) ในประเทศเวียดนาม
พิกัด:  14°45′N 107°55′E﻿ / ﻿14.750°N 107.917°E﻿ / 14.750; 107.917
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ที่สูงตอนกลาง
เมืองหลัก: กอนตูม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 9,614.5 ตร.กม. (3,712.2 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2009)
 • ทั้งหมด: 432,900 คน
 • ความหนาแน่น: 45 คน/ตร.กม. (120 คน/ตร.ไมล์)
ประชากรศาสตร์
 • เชื้อชาติ: เวียดนาม, เซดัง, Ba Na, แสเจียง, Ra Glai
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
รหัสเรียก: 60
รหัส ISO 3166: VN-28
เว็บไซต์: www.kontum.gov.vn
กอนตูม (เวียดนาม: Kon Tum) เป็นจังหวัดในเขตที่สูงตอนกลางของประเทศเวียดนาม มีอาณาเขตติดกับจังหวัดกว๋างนามทางทิศเหนือ จังหวัดกว๋างหงายทางทิศตะวันออก และจังหวัดซาลายทางทิศใต้ ส่วนทางทิศตะวันตกติดกับจังหวัดรัตนคีรีของประเทศกัมพูชา แขวงอัตตะปือและแขวงเซกองของประเทศลาว เมืองหลักของจังหวัดคือเมืองกอนตูม
จังหวัดกอนตูมมีเนื้อที่ 9,614.5 ตารางกิโลเมตร ประชากรประมาณ 432,900 คน เศรษฐกิจขึ้นอยู่กับเกษตรกรรมเป็นหลัก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์จังหวัดกอนตูม
| ด ค กเขตการปกครองของประเทศเวียดนาม |
| --- | --- |
ภาค:  ชายฝั่งตอนกลางใต้  ชายฝั่งตอนกลางเหนือ  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง  ที่สูงตอนกลาง  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงใต้  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
เทศบาลนคร:  เกิ่นเทอ  ดานัง  ฮานอย  โฮจิมินห์  ไฮฟอง 
จังหวัด:  กว๋างจิ  กว๋างนาม  กว๋างนิญ  กว๋างบิ่ญ  กว๋างหงาย  กอนตูม  ก่าเมา  กาวบั่ง  เกียนซาง  คั้ญฮหว่า  จ่าวิญ  ซ้อกจัง  ซาลาย  เซินลา  ด่งท้าป  ด่งนาย  ดั๊กนง  ดั๊กลัก  เดี่ยนเบียน  เต็ยนิญ  เตวียนกวาง  เตี่ยนซาง  เถื่อเทียนเว้  ทัญฮว้า  ท้ายเงวียน  ท้ายบิ่ญ  นามดิ่ญ  นิญถ่วน  นิญบิ่ญ  บักเลียว  บั๊กกั่น  บั๊กซาง  บั๊กนิญ  บ่าเสียะ-หวุงเต่า  บิ่ญเซือง  บิ่ญดิ่ญ  บิ่ญถ่วน  บิ่ญเฟื้อก  เบ๊นแจ  ฟู้เถาะ  ฟู้เอียน  ล็องอาน  ลายเจิว  เลิมด่ง  หลั่งเซิน  หล่าวกาย  หวิญฟุก  หวิญล็อง  ห่าซาง  ห่าติ๋ญ  ห่านาม  หายเซือง  เหงะอาน  เหิ่วซาง  อานซาง  เอียนบ๊าย  ฮหว่าบิ่ญ  ฮึงเอียน 
อดีตจังหวัด:  เจิวด๊ก  มิญหาย  ล็องโห่  หวิญฟู้  ห่าเซินบิ่ญ  ห่าเต็ย  ห่านามนิญ  ห่าบั๊ก  เหงะติ๋ญ
ฟุตบอลทีมชาติมอลโดวา

ฟุตบอลทีมชาติมอลโดวา (โรมาเนีย: Echipa națională de fotbal a Moldovei (ละติน), Екипа националэ де фотбал а Молдовеи (Cyrillic)) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศมอลโดวา อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลมอลโดวา ซึ่งควบคุมฟุตบอลในประเทศมอลโดวา สนามเหย้าของทีมชาติคือสนามกีฬาซิมบรูในคีชีเนา ผู้ฝึกสอนคนปัจจุบันคือ อีกอร์ โดโบรโวลสกี การแข่งขันนัดแรกของทีมชาติมอลโดวาหลังจากสหภาพโซเวียตล่มสลาย เป็นการพบกับจอร์เจีย เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1991
ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของทีมชาติ เกิดขึ้นในคริสตทศวรรษ 1990 ในรอบคัดเลือกของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 โดยเป็นชัยชนะที่มีต่อจอร์เจีย (1–0) และเวลส์ (3–2) ต่อมาในปี ค.ศ. 2007 มอลโดวาทำผลงานอันยอดเยี่ยมด้วยการเปิดบ้านเอาชนะฮังการี 3–0 ในรอบคัดเลือกฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 ผลงานที่ดีอีกนัดหนึ่งคือชัยชนะเหนือมอนเตเนโกร 5–2 ในฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก อย่างไรก็ตาม มอลโดวาไม่เคยผ่านรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลกหรือฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปเลย
สถิติผู้เล่น

ผู้เล่นตัวหนา หมายถึง ผู้เล่นที่ยังคงเล่นให้กับทีมชาติอยู่
สถิติผู้เล่น > ลงเล่นมากที่สุด

| อันดับ | ชื่อ | ลงเล่น |
| --- | --- | --- |
| 1 | Alexandru Epureanu | 83 |
| 2 | Victor Golovatenco | 72 |
| 3 | Radu Rebeja | 74 |
| 4 | Serghei Cleșcenco | 69 |
| 5 | Ion Testemițanu | 56 |
| 6 | Alexandru Gațcan | 56 |
| 7 | Valeriu Catinsus | 55 |
| 8 | Igor Bugaiov | 55 |
| 9 | Eugeniu Cebotaru | 54 |
| 10 | Serghei Rogaciov | 52 |
สถิติผู้เล่น > ทำประตูสูงสุด

| อันดับ | ชื่อ | ประตู |
| --- | --- | --- |
| 1 | Serghei Cleșcenco | 11 |
| 2 | Serghei Rogaciov | 9 |
| 2 | Igor Bugaiov | 9 |
| 4 | Sergiu Dadu | 8 |
| 4 | Iurie Miterev | 8 |
| 4 | Alexandru Epureanu | 8 |
| 7 | Eugen Sidorenco | 7 |
| 7 | Viorel Frunză | 7 |
| 9 | Alexandr Suvorov | 5 |
| 9 | Serghei Alexeev | 5 |
| 9 | Serghei Alexandrov | 5 |
| 9 | Alexandru Gațcan | 5 |
| 9 | Ion Testemiţanu | 5 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Federația Moldovenească de Fotbal (รัสเซีย) (โรมาเนีย)
RSSSF archive of results: 1991–present (อังกฤษ)
Reports for all matches of Moldova national team (อังกฤษ)
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  โครเอเชีย  คอซอวอ  คาซัคสถาน  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  หมู่เกาะแฟโร  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  นอร์ทมาซิโดเนีย  ยูเครน  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สาธารณรัฐไอร์แลนด์  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  ไอร์แลนด์ (พ.ศ. 2425–2493)  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต เครือรัฐเอกราช  ยูโกสลาเวีย
การสังหารหมู่ที่หมีลาย
แหล่งข้อมูลอื่น

The My Lai Courts-Martial 1970
Into the Dark: The My Lai Massacre เก็บถาวร 2008-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
15°10′42″N 108°52′10″E﻿ / ﻿15.17833°N 108.86944°E﻿ / 15.17833; 108.86944
จังหวัดด่งนาย

| จังหวัดด่งนาย Tỉnh Đồng Nai |
| --- | --- |
จังหวัด
วัดในเมืองเบียนฮหว่า
ที่ตั้งของจังหวัดด่งนาย (สีแดง) ในเวียดนาม
พิกัด:  11°7′N 107°11′E﻿ / ﻿11.117°N 107.183°E﻿ / 11.117; 107.183
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ภาคตะวันออกเฉียงใต้
เมืองหลัก: เบียนฮหว่า
การปกครอง
 • ประธานสภาประชาชน: เจิ่น ดิ่ญ ถั่ญ
 • ประธานคณะกรรมการประชาชน: หวอ วัน หมต
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5,907.2 ตร.กม. (2,280.8 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 24
ประชากร (ค.ศ. 2014)
 • ทั้งหมด: 2,838,600 คน
 • อันดับ: 5
 • ความหนาแน่น: 480 คน/ตร.กม. (1,200 คน/ตร.ไมล์)
ประชากรศาสตร์
 • กลุ่มชาติพันธุ์: เวียดนาม, จีน, Xtiêng, Chơ Ro, จาม
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
รหัสพื้นที่: 251
รหัส ISO 3166: VN-39
เว็บไซต์: www.dongnai.gov.vn
ด่งนาย (เวียดนาม: Đồng Nai) เป็นจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกและทิศตะวันออกเฉียงเหนือของนครโฮจิมินห์ เมืองใหญ่ที่สุดคือ เบียนฮหว่า ก่อนที่เวียดนามจะเข้าครอบครอง พื้นที่บริเวณจังหวัดนี้เคยอยู่ภายใต้อำนาจของอาณาจักรฟูนาน อาณาจักรเจนละ และอาณาจักรขอมจนถึง ค.ศ. 1627 พื้นที่แห่งนี้เคยมีชื่อเรียกเป็นภาษาเขมรว่า ก็อมโปบซรอกาเตร็ย (កំពាប់ [កំពប់] ស្រកាត្រី)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สภาประชาชนและคณะกรรมการประชาชนจังหวัดด่งนาย เก็บถาวร 2012-05-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
เว็บไซต์สภาประชาชนและคณะกรรมการประชาชนจังหวัดด่งนาย เก็บถาวร 2012-05-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เวียดนาม)
เว็บไซต์สำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัดด่งนาย เก็บถาวร 2009-06-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เวียดนาม)
กาวหลัญ

| กาวหลัญ |
| --- | --- |
นครภายใต้จังหวัด (ชั้น 2)
นครกาวหลัญ
ทางแยกในกาวหลัญ

กาวหลัญที่ตั้งในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 10°28′2″N 105°37′49″E﻿ / ﻿10.46722°N 105.63028°E﻿ / 10.46722; 105.63028
ประเทศ:  เวียดนาม
จังหวัด: ด่งท้าป
เขตการปกครองย่อย: 8 แขวง, 7 ตำบล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 107 ตร.กม. (41 ตร.ไมล์)
ประชากร (พ.ศ. 2561)
 • ทั้งหมด: 211,912 คน
 • ความหนาแน่น: 1,976 คน/ตร.กม. (5,120 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดจีน)
กาวหลัญ (เวียดนาม: Cao Lãnh) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดด่งท้าป ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนาม มีฐานะเป็นนครภายในจังหวัด
ประวัติศาสตร์

ก่อน พ.ศ. 2518 เมืองกาวหลัญเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดเกี๊ยนฟ็อง ในภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนามใต้ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 จังหวัดเกี๊ยนฟ็องถูกรวมเข้ากับจังหวัดซาแด๊ก กลายเป็นจังหวัดด่งท้าป เมืองซาแด๊กจึงกลายเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดด่งท้าป แต่ได้เปลี่ยนศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดมาที่เมืองกาวหลัญเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2537 และได้รับการยกฐานะเป็นนครกาวหลัญในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550