stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ครีมีนาลโพลีทไซ (นาซีเยอรมนี)

| --- | --- |
Kriminalpolizei

ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1872
หน่วยงานสืบทอด: Landespolizei
ประเภท: Criminal Police
เขตอำนาจ:  เยอรมนี ยุโรปที่ถูกเยอรมนียึดครอง
สำนักงานใหญ่: RSHA, Prinz-Albrecht-Straße, เบอร์ลิน 52°30′26″N 13°22′57″E﻿ / ﻿52.50722°N 13.38250°E﻿ / 52.50722; 13.38250
บุคลากร: 12,792 คน  ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944
รัฐมนตรี: ไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์ ค.ศ.1934–1939, ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส และหัวหน้าตำรวจแห่งเยอรมัน
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: SS-Gruppenführer Arthur Nebe July 1936–1944, ผู้บัญ๙าการตำรวจสอบสวนอาชญากรรม SS-Oberführer Friedrich Panzinger 1944–1945, หัวหน้าตำรวจสอบสวนอาชญากรรม
ต้นสังกัดหน่วยงาน:  ซีแชร์ไฮท์สโพลีไซ   RSHA   อัลล์เกอไมเนอ เอ็สเอ็ส
ตำรวจอาชญากรรม (อังกฤษ: Kriminalpolizei) หรือเรียกชื่อย่อว่า ครีโพ (Kripo) เป็นตำรวจสอบสวนอาชญากรรมของประเทศเยอรมนี
ครีโพจะประกอบด้วยกองบัญชาการตำรวจสืบสวนอาชญากรรม (Reichskriminalpolizeiamt-RKPA) ซึ่งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1939 ได้ถูกเปลี่ยนเป็นแผนกที่ 5 (Department V) ของกรมการใหญ่ความมั่นคงไรช์ (RSHA) คริโพมีศูนย์แผนกสืบสวนอาชญากรรมรองลงมาโดยตรง (Kripo-Leitstellen และ Kripo-Stellen) เช่นเดี่ยวกับแผนกตำรวจสืบสวนอาชญากรรมของรัฐท้องถิ่น (Staatliche Kriminalabteilungen) และกองบังคับการตำรวจท้องที่ (Gemeindekriminalpolizeiabteilungen) ใน ค.ศ. 1943 ทั้งสองหน่วยงานได้กลายเป็นที่รองลงมาโดยตรงกับศูนย์แผนกสืบสวนอาชญากรรม บุคลากรจะประกอบไปด้วยนักสืบในอาชีพแผนกสืบสวนอาชญากรรมระดับปฏิบัติการ อาชีพแผนกสืบสวนอาชญากรรมระดับชำนาญการ และแผนกสืบสวนอาชญากรรมหญิง
คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

| --- | --- |
Faculty of Arts, Silpakorn University

สถาปนา: 20 มิถุนายน พ.ศ. 2511 (56 ปี)
คณบดี: รองศาสตราจารย์ ดร.วรางคณา นิพัทธ์สุขกิจ
ที่อยู่: คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เลขที่ 6 ถนนราชมรรคาใน ตำบลพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม 73000
วารสาร:  วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร 
สี:   สีฟ้าตาแมว
มาสคอต: ตัวอักษร ก ไก่ ลายสือไทย   
เว็บไซต์: www.arts.su.ac.th
คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร (อังกฤษ: Faculty of Arts, Silpakorn University) เป็นคณะวิชาลำดับที่ 5 ของ มหาวิทยาลัยศิลปากรเป็นคณะวิชาแรกของวิทยาเขตแห่งใหม่ คือ วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ ณ พระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2511 ซึ่งถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับการจัดตั้งมหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์
เทพประจำคณะ

พระสุรัสวดี
เทวีแห่งสรรพความรู้อันล้ำเลิศ สัญลักษณ์แห่งศิลปะทุกแขนง และเป็นเทวีแห่ง "อักษรศาสตร์" ประทับอยู่บนดอกบัว แสดงถึงการแสวงหาความรู้ มีพาหนะเป็นหงส์และนกยูง แสดงถึงการแยกแยะระหว่างความจริงและความลวงจากกัน พระองค์ทรงเครื่องดนตรีที่เรียกว่า วีณา หรือ จะเข้ ของอินเดียอยู่เสมอ เป็นสัญลักษณ์แห่งการดนตรีศิลปะทุกแขนงและการสร้างสรรค์ ในพระหัตถ์ทรงถือคัมภีร์พระเวท แสดงถึงความรู้และการศึกษา พระหัตถ์อีกข้างทรงถือลูกประคำ ซึ่งหมายถึงการมีสมาธิในการศึกษาหาความรู้
พระสุรัสวดีประจำคณะอักษรศาสตร์สร้างด้วยทองเหลือง เป็นศิลปะอินเดียในปางยืน สูง 130 เซนติเมตร ประกอบพิธีเทวาภิเษกและประดิษฐานขึ้นเนื่องในวันสถาปนาคณะอักษรศาสตร์ เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2555 เพื่อเป็นที่สักการะของอาจารย์ เจ้าหน้าที่ และนักศึกษาของคณะอักษรศาสตร์
พระพิฆเนศ
เทพเจ้าแห่งการริเริ่มสร้างสรรค์ ขจัดอุปสรรค มักได้รับการบูชาก่อนเทพเจ้าอื่น ๆ ในการเริ่มทำกิจกรรมต่าง ๆ ทรงประทับบนเมฆ พระหัตถ์ขวาบนถือตรีศูล พระหัตถ์ด้านขวาล่างถืองาช้าง พระหัตถ์ซ้ายบนถือปาศะ (เชือก) พระหัตถ์ซ้ายล่างถือครอบน้ำ ประทับลวดลายกนกซึ่งเป็นพระราชนิยม ใน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) และยังทรงสถาปนาพระพิฆเนศขึ้นเป็นเทพเจ้าประจำ พระราชวังสนามจันทร์ ทั้งยังเป็นตราของ กรมศิลปากร และตราสัญลักษณ์ประจำ มหาวิทยาลัยศิลปากร
พระพิฆเนศประจำคณะอักษรศาสตร์จัดสร้างขึ้นเนื่องในวาระการสถาปนาคณะอักษรศาสตร์ครบรอบ 45 ปี ประกอบพิธีเทวาภิเษกและประดิษฐานในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2556 โดยออกแบบจากตราสัญลักษณ์ประจำคณะ ในปางประทับนั่งมี 4 กร ในพระกรทรงวชิราวุธซึ่งเป็นอาวุธตามพระราชนิยมในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวซึ่งแสดงถึงการทำลายอุปสรรค
หน่วยงาน

สำนักงานคณบดี
ภาควิชานาฏยสังคีต
ภาควิชาบรรณารักษศาสตร์
ภาควิชาประวัติศาสตร์
ภาควิชาปรัชญา
ภาควิชาภาษาไทย
ภาควิชาภาษาปัจจุบันตะวันออก
ภาควิชาภาษาฝรั่งเศส
ภาควิชาภาษาเยอรมัน
ภาควิชาภาษาอังกฤษ
ภาควิชาภูมิศาสตร์
ภาควิชาสังคมศาสตร์
หมวดวิชาทัศนศิลป์
หลักสูตร

| ปริญญาตรี | ปริญญาตรี (วิชาโท) | ปริญญาโท | ปริญญาเอก |
| --- | --- | --- | --- |
|  หลักสูตร อักษรศาสตรบัณฑิต (อ.บ.)  ภาคปกติ สาขาวิชาภาษาไทย วิชาเอกภาษาไทย  สาขาวิชาภาษาอังกฤษ วิชาเอกภาษาอังกฤษ (เอกเดี่ยว)  สาขาวิชาประวัติศาสตร์ วิชาเอกประวัติศาสตร์  สาขาวิชาภูมิศาสตร์ วิชาเอกภูมิศาสตร์  สาขาวิชาภาษาตะวันตก วิชาเอกภาษาฝรั่งเศส  วิชาเอกภาษาเยอรมัน  สาขาวิชานาฏยสังคีต วิชาเอกการละคร  วิชาเอกสังคีตศิลป์ไทย  สาขาวิชาปรัชญา วิชาเอกปรัชญา  สาขาวิชาสังคมศาสตร์การพัฒนา วิชาเอกสังคมศาสตร์การพัฒนา  สาขาวิชาสารสนเทศศาสตร์และบรรณารักษศาสตร์ วิชาเอกสารสนเทศศาสตร์และบรรณารักษศาสตร์  สาขาวิชาภาษาเอเชียตะวันออก วิชาเอกภาษาจีน  วิชาเอกภาษาญี่ปุ่น  วิชาเอกภาษาเกาหลี โครงการพิเศษ สาขาวิชาเอเชียศึกษา  สาขาวิชายุโรปศึกษา |  วิชาโท วิชาโทภาษาไทย  วิชาโทภาษาอังกฤษ  วิชาโทประวัติศาสตร์  วิชาโทภูมิศาสตร์  วิชาโทภูมิสารสนเทศ  วิชาโทภาษาฝรั่งเศส  วิชาโทภาษาเยอรมัน  วิชาโทการละคร  วิชาโทสังคีตศิลป์ไทย  วิชาโททัศนศิลป์  วิชาโทปรัชญา  วิชาโทรัฐศาสตร์  วิชาโทเศรษฐศาสตร์  วิชาโทสื่อเพื่อการพัฒนา  วิชาโทการจัดการสารสนเทศ  วิชาโทภาษาจีน  วิชาโทภาษาญี่ปุ่น  วิชาโทภาษาเกาหลี  วิชาโทสหสาขาวิชา |  หลักสูตรอักษรศาสตรมหาบัณฑิต (อ.ม.) สาขาวิชาประวัติศาสตร์  สาขาวิชาภาษาไทย  สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการพัฒนาอาชีพ |  หลักสูตรอักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต (อ.ด.) สาขาวิชาภาษาไทย  สาขาวิชาประวัติศาสตร์ |
ทำเนียบคณบดี

| รายนามคณบดีคณะอักษรศาสตร์> ลำดับ | รายนามคณบดีคณะอักษรศาสตร์> คณบดี | รายนามคณบดีคณะอักษรศาสตร์> วาระการดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | หม่อมหลวงบุญเหลือ เทพยสุวรรณ | 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 – 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 (ลาออกจากราชการตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2513) |
| 2 | ศาสตราจารย์ คุณหญิงศรีนาถ สุริยะ | รักษาการแทนคณบดี 1 สิงหาคม พ.ศ. 2513 – 26 ธันวาคม พ.ศ. 2514   27 ธันวาคม พ.ศ. 2514 – 31 มกราคม พ.ศ. 2517 (ลาออกราชการ) |
| 3 | อาจารย์ ฉะอ้อน วิสุทธิมรรค | รักษาการแทนคณบดี 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 – 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517   รักษาการแทนคณบดี 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 – 11 เมษายน พ.ศ. 2519 |
| 4 | รองศาสตราจารย์ ดร.เสริน ปุณณะหิตานนท์ | รักษาการแทนคณบดี 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 – 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 |
| 5 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เจตนา นาควัชระ | 12 เมษายน พ.ศ. 2519 – 18 มิถุนายน พ.ศ. 2522   รักษาการแทนคณบดี 19 มิถุนายน พ.ศ. 2522 – 30 กันยายน พ.ศ. 2522 |
| 6 | รองศาสตราจารย์ ดร.มนู วัลยะเพ็ชร์ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2522 – 30 กันยายน พ.ศ. 2526   รักษาการแทนคณบดี 1 ตุลาคม พ.ศ. 2526 – 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 |
| 7 | ศาสตราจารย์ ดร.แถมสุข นุ่มนนท์ | 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 – 30 มิถุนายน พ.ศ. 2530 |
| 8 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์อรพินท์ ชาตรูปะมัย | รักษาการแทนคณบดี 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 – 6 ตุลาคม พ.ศ. 2530   รักษาราชการแทนคณบดี 16 ตุลาคม พ.ศ. 2535 – 1 ธันวาคม พ.ศ. 2535 |
| 9 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เพ็ญศิริ เจริญพจน์ | 7 ตุลาคม พ.ศ. 2530 – 6 ตุลาคม พ.ศ. 2534 |
| 10 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วิชัย ศรีคำ | 7 ตุลาคม พ.ศ. 2534 – 15 ตุลาคม พ.ศ. 2535 |
| 11 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ธีระ นุชเปี่ยม | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2535 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2537   รักษาราชการแทนคณบดี 1 มิถุนายน พ.ศ. 2537 – 7 มิถุนายน พ.ศ. 2537 |
| 12 | อาจารย์จันทิวา สุรเชษฐพงษ์ | 8 มิถุนายน พ.ศ. 2537 – 30 เมษายน พ.ศ. 2541   7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 – 30 กันยายน พ.ศ. 2549 |
| 13 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.มณีปิ่น พรหมสุทธิรักษ์ | 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 – 30 เมษายน พ.ศ. 2545   รักษาราชการแทนคณบดี 1 ตุลาคม พ.ศ. 2549 – 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2550   12 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 – 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 |
| 14 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ลิขิต กาญจนาภรณ์ | รักษาราชการแทนคณบดี 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 – 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 |
| 15 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์สุนัย ครองยุทธ | รักษาราชการแทนคณบดี 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 – 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 |
| 16 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สมชาย สำเนียงงาม | 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 – 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 |
| 17 | รองศาสตราจารย์ ดร.วรางคณา นิพัทธ์สุขกิจ | 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 – 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 – ปัจจุบัน |
| 18 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สุมาลี ลิ้มประเสริฐ | 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 – 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |

หมายเหตุ ตำแหน่งทางวิชาการในระหว่างที่ดำรงตำแหน่งในขณะนั้น
กิจกรรมนักศึกษา

Young SU Camp (ค่ายเปิดประตูสู่ฝัน บ้านสีฟ้า)
เป็นค่ายที่รับสมัครน้อง ๆ ที่กำลังศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายหรือเทียบเท่า เพื่อมาร่วมเปิดประสบการณ์ ตามหาคำตอบว่าอักษรศาสตร์คืออะไร และอยากมาเป็นชาวอักษรศาสตร์ได้อย่างไร
เปิดรั้วทัวร์อักษร
กิจกรรมสำหรับน้องใหม่ได้ทำความรู้จักคณะอักษรศาสตร์ ก่อนเข้ามาศึกษา
กิจกรรมรับน้องและประชุมเชียร์
กิจกรรมนี้ถูกจัดขึ้นเพื่อให้น้องใหม่ได้ทำความรู้จักเพื่อนใหม่ที่จะใช้ชีวิตการเรียนร่วมกัน และเป็นการสร้างสัมพันธ์ที่ดีระหว่างเพื่อน พี่น้อง ร่วมสถาบันเดียวกัน นอกจากนี้ยังเป็นการให้น้องใหม่มีระเบียบวินัย รู้จักการเสียสละและเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้อื่น กิจกรรมนี้ถูกจัดขึ้นช่วงภาคการศึกษาต้นที่มีนักศึกษาใหม่ทุกปี
Freshy Night
กิจกรรมที่นักศึกษาชั้นปีที่ 2 จัดให้กับนักศึกษาน้องใหม่ รวมถึงนักศึกษาชั้นปีอื่น ๆ ก็จะมาเข้าร่วมกิจกรรม เป็นกิจกรรมเพื่อสานสัมพันธ์ระหว่างรุ่นพี่และรุ่นน้อง
Thank P'
กิจกรรมที่นักศึกษาชั้นปีที่ 1 จัดให้กับนักศึกษารุ่นพี่ เพื่อเป็นการขอบคุณสำหรับการให้ดูแลจัดกรรมต่าง ๆ ที่เป็นประโยชน์ให้ตลอดช่วงการรับน้องใหม่ของแต่ละปีการศึกษา
Trendy & Smart
กิจกรรมที่เปิดโอกาสให้นักศึกษาอักษรศาสตร์ที่เรียนดีและมีความสามารถ เข้าร่วมการประกวดเพื่อได้รับการคัดเลือกเป็น Trendy & Smart Arts Ambassador และ Trendy & Smart Team เพื่อเป็นกลุ่มตัวแทนและพัฒนาจิตอาสาช่วยเหลือกิจกรรมต่าง ๆ ของคณะฯ
Byenior
กิจกรรมที่นักศึกษารุ่นน้องจัดให้กับนักศึกษารุ่นพี่ชั้นปีที่ 4 เพื่อเป็นการแสดงความยินดีที่กำลังจะสำเร็จการศึกษา
Silpakorn Music Award (SMA)
การประกวดวงดนตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของชาวศิลปากร โดยมีสโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปากรเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบ
เปิดโลกชมรม
กิจกรรมแนะนำชมรมต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยศิลปากรให้กับน้องใหม่ เพื่อการเรียนรู้เพิ่มเติมนอกเหนือตำราเรียน อีกทั้งน้อง ๆ จะได้ทำความรู้จักกับเพื่อน ๆ รุ่นพี่ และได้ฝึกฝนการทำงานร่วมกันกับผู้อื่น โดยมีสโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปากรเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบ
โครงการทัศนศึกษา ณ ต่างประเทศ ของคณะอักษรศาสตร์
เป็นโครงการที่มีเป้าหมายให้นักศึกษาได้ฝึกทักษะด้านต่าง ๆ ของภาษาที่เรียนมา และได้เรียนรู้การใช้ชีวิต สังคม และวัฒนธรรม ของเจ้าของภาษา
โครงการทัศนศึกษา ณ ต่างประเทศ ได้แก่ โครงการศึกษาภาษาจีน โครงการศึกษาภาษาเกาหลี โครงการศึกษาภาษาฝรั่งเศส และโครงการทัศนศึกษาของสาขาวิชาเอเชียศึกษา
โครงการสานสัมพันธ์อักษรศิลป์ (One Arts)
งานกีฬาเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่าง 4 คณะวิชาด้านภาษาและมนุษยศาสตร์ ได้แก่ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล แต่เดิมใช้ชื่อว่า "งานสานสัมพันธ์อักษร" โดยเป็นการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่าง 2 คณะอักษรศาสตร์ของประเทศไทย แต่ทางคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้มาเข้าร่วมด้วยในภายหลัง จึงเปลี่ยนชื่อเป็นงาน Tri Arts และล่าสุด ทางคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดลก็ได้เข้ามาร่วมกิจกรรมด้วยเช่นกัน ทำให้มีมากกว่า 3 มหาวิทยาลัย จึงตั้งชื่อกิจกรรมขึ้นมาใหม่ว่างาน One Arts เพื่อแสดงความเป็นหนึ่งเดียวกันของทั้ง 4 มหาวิทยาลัย ภายในงานมีการแข่งขันกีฬา การแบ่งกลุ่มทำกิจกรรมต่าง ๆ การเชียร์โต้ และโชว์เชียร์ลีดเดอร์จากแต่ละคณะ
เกร็ด

คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นหนึ่งในสองคณะอักษรศาสตร์ของประเทศไทย โดยอีกแห่งหนึ่งคือ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณะอักษรศาสตร์ อ่านว่า อัก–สอ–ระ–สาด ไม่ใช่ อัก–สอน–สาด แล้วก็ไม่ใช่ อัก–สอน–ระ–สาด
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยศิลปากร
รายชื่อคณะมนุษยศาสตร์ในประเทศไทย
รายชื่อคณะสังคมศาสตร์ในประเทศไทย
คริสตี แรมโพนี

คริสตี แพทริเชีย แรมโพนี (อังกฤษ: Christie Patricia Rampone; 24 มิถุนายน ค.ศ. 1975 – ) เป็นนักฟุตบอลชาวอเมริกัน ซึ่งเธอเล่นในตำแหน่งกองหลัง และปัจจุบันเป็นกัปตันของฟุตบอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกา เธอเล่นในฟุตบอลโลกหญิงรอบชิงชนะเลิศมาแล้ว 4 สมัย รวมถึงฟุตบอลโอลิมปิกหญิง 4 สมัย เธอเป็นแชมป์โลกจากฟุตบอลโลกหญิง 1999 และเป็นผู้ชนะเหรียญทองสามสมัย ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004, 2008 และ 2012 เธอชนะไม่ต่ำกว่าอันดับสามทั้งในฟุตบอลโลกและโอลิมปิกแต่ละครั้งที่เธอได้ร่วมแข่งขันมา
แรมโพนีเล่นในดับเบิลยู-ลีก ตั้งแต่ ค.ศ. 1997 จนถึง ค.ศ. 1998 เธอเล่นในสองลีกตลอดช่วงระยะเวลาที่สร้างผลงานใน ค.ศ. 2001 ถึง 2003 ในลีกสมาคมฟุตบอลหญิงสหรัฐ และ ค.ศ. 2009 ถึง 2011 ในลีกฟุตบอลอาชีพหญิง โดยใน ค.ศ. 2009 ขณะเล่นให้กับสโมสรสกายบลูเอฟซี เธอได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่สโมสรไปพร้อมกันโดยได้ชนะการแข่งขันฟุตบอลอาชีพหญิงรอบเพลย์ออฟ 2009 และได้รับรางวัลนักฟุตบอลอาชีพหญิงแห่งปี
เมื่ออายุ 37 ปี เธอได้เป็นมารดาของเด็กสองคน ซึ่งแรมโพนีไม่มีสัญญาณบอกถึงการชะลอตัว ทั้งยังไม่ได้ประกาศการอำลาวงการแต่อย่างใด
ในสายอาชีพระดับสากล

คริสตี แรมโพนี เป็นตัวแทนของสหรัฐอเมริกาในฟุตบอลโลกหญิง 1999, 2003, 2007 และ 2011 รอบไฟนอล และโอลิมปิกฤดูร้อน 2000, 2004, 2008 และ 2012
หลังจากการฝึกร่วมกับฟุตบอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกาช่วงปีที่สี่ของเธอที่มอนเมาธ์ แรมโพนีได้เปลี่ยนไปเล่นในตำแหน่งกองหลัง ซึ่งเกมแรกของแรมโพนีคือวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 โดยได้พบกับทีมออสเตรเลีย เธอทำประตูให้แก่ทีมชาติของเธอครั้งแรกในวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 ในนัดที่แข่งขันกับเกาหลีใต้ แรมโพนีเริ่มเกม 16/18 ในฤดูกาลแรกของเธอ และจบลงด้วยสองประตูกับการร่วมสมทบสามครั้ง ปีถัดมา แรมโพนีได้ช่วยให้ทีมของเธอไร้พ่ายในฤดูกาลแรก และนำทีมสหรัฐอเมริกาเข้ารับเหรียญทองในการแข่งขันกูดวิลเกมส์ 1998 โดยเริ่มในการแข่งขันทั้งสองแมตช์
แรมโพนีเข้าเล่น 2,540 นาทีให้แก่ทีมชาติใน ค.ศ. 2000 รวมถึงห้าเกมในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ที่ซึ่งทีมดังกล่าวก็ได้รับรางวัลเหรียญเงิน ใน ค.ศ. 2001 แรมโพนีประสบเหตุเอ็นไขว้หน้าฉีก และพลาดการเข้าร่วมทีมชาติจำกัดในฤดูกาลเป็นส่วนใหญ่ แรมโพนีได้กลับมาร่วมทีมที่ค่ายฝึกสองครั้งใน ค.ศ. 2002 แต่ก็ได้มุ่งเน้นไปยังการฟื้นตัวการผ่าตัดของเธอ ใน ค.ศ. 2003 เธอได้เริ่มต้นเกมทีมชาติ 15/17 และฟุตบอลโลกหญิงสี่แมตช์ที่ซึ่งนำพาทีมของเธอเข้ารับรางวัลเหรียญทองแดง
ในเอเธนส์โอลิมปิก 2004 เธอได้ช่วยสหรัฐอเมริกาคว้าเหรียญทองภายหลังจากชนะบราซิลในโอลิมปิกรอบไฟนอลร่วมกับเพื่อนรุ่นอาวุโสของเธอที่มีอยู่เพียงไม่กี่ราย ซึ่งได้แก่ เมีย แฮม, แบรนดี เชสเตน และจูลี เฟาดี ในปีเดียวกันนี้แรมโพนีได้เป็นตัวรับยอดเยี่ยมอันดับห้าแห่งประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา
แรมโพนีกลับมาร่วมทีมอีกครั้งใน ค.ศ. 2006 หลังจากหยุดในฤดูกาล 2005 ที่ซึ่งเธอมีลูกคนแรก ใน ค.ศ. 2006 คริสตีกลับมาร่วมทีมเพียง 112 วันหลังคลอดในการแข่งขันฟุตบอลหญิงสี่ประเทศของจีน ค.ศ. 2007 เป็นปีที่แรมโพนีมีความคึกคักมากที่สุด โดยเริ่มใน 20 เกมที่ซึ่งเธอได้เล่นและเธอได้เป็นตัวรับมากที่สุดรวมถึงเป็นตัวรับอันดับสองที่เล่นในฟุตบอลโลกหญิง 2007 แล้วเธอก็ได้เริ่มแข่งขันในฟุตบอลโลกทั้งหกครั้ง
ใน ค.ศ. 2008 แรมโพนีได้รับการกำหนดให้เป็นกัปตัน ของทีมชาติหญิง และนำทีมสหรัฐอเมริกาเข้ารับรางวัลเหรียญทองอีกครั้ง เธอได้เข้าร่วมทีมชาติเป็นครั้งที่ 200 ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เนื่องด้วยการอำลาวงการของเพื่อนร่วมทีมชื่อ คริสทีน ลิลลี ใน ค.ศ. 2010 แรมโพนีก็ได้กลายเป็นผู้เล่นทีมชาติที่ยังคงมีผลงานมากที่สุดในโลก และเป็นอันดับสี่ของผู้เล่นให้แก่ทีมชาติเป็นจำนวนครั้งมากที่สุดตลอดกาลด้วยจำนวน 271 ครั้ง ถัดจากลิลลี, แฮม และจูลี เฟาดี
แรมโพนีทำหน้าที่เป็นกัปตันให้แก่ทีมสหรัฐอเมริกาซึ่งได้อันดับสองในการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2011 โดยเป็นฝ่ายแพ้ญี่ปุ่น 1–3 ในการดวลกันที่จุดโทษ เนื่องด้วยเสมอกัน 2–2 ในช่วงก่อนหน้าก่อนที่จะมีการต่อเวลาพิเศษ เธอใช้เวลาในการเล่นรวม 600 นาทีในทั้ง 6 แมตช์ที่สหรัฐอเมริกาเข้าแข่งขัน
ในลอนดอนโอลิมปิก 2012 แรมโพนีทำหน้าที่เป็นกัปตันทีมสหรัฐอเมริกาที่ซึ่งเป็นฝ่ายชนะทีมญี่ปุ่น 2–1 ประตูในรอบไฟนอล โดยได้รับรางวัลเหรียญทอง ซึ่งเธอใช้เวลาในการเล่นทั้งหมด 570 นาทีในการแข่ง 6 นัด รวมทั้งเป็นผู้จ่ายบอลทำประตู 1 ลูก และทีมสหรัฐอเมริกาชนะได้ทั้งหกแมตช์ในการแข่งขันลอนดอนโอลิมปิก รวมทั้งไม่ให้ทำประตูใน 3 เกม
ชีวิตส่วนตัว

คริสตีแต่งงานกับคริส แรมโพนี ในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001 ที่เจอร์ซีย์ซิตี รัฐนิวเจอร์ซีย์ และปัจจุบันพวกเขามีลูกสาวสองคน ได้แก่ ไรลีย์ เคท เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2005 และ รีซ อลิซาเบธ เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2010
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 คริสตีได้เปิดเผยว่า เธอเป็นโรคลายม์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คริสตี แรมโพนี
คริสตี แรมโพนี ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
คริสตี แรมโพนี – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
Sports agency player profile เก็บถาวร 2012-07-19 ที่ archive.today
Sky Blue FC player profile เก็บถาวร 2010-08-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
US Soccer player profile เก็บถาวร 2009-09-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
WUSA player profile เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official Site เก็บถาวร 2011-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คริสตี (ในชุดเหลือง) แย่งบอลจากเพื่อนร่วมทีม เอมี เลอปีลเบ ในช่วงการฝึกซ้อมวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2011 ใน ไฮเดลเบิร์ก ประเทศเยอรมนี
ครีด

| ครีด |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ฟลอริดา สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: โพสต์-กรันจ์
ช่วงปี: 1995-2004 2009-present
ค่ายเพลง: Blue Collar Sony BMG Wind-up

สมาชิก: Scott Stapp Mark Tremonti Scott Phillips Brian Marshall

เว็บไซต์: www.creed.com
ครีด (อังกฤษ: Creed) เป็นวงดนตรีอเมริกันแนวโพสต์-กรันจ์ จากทัลลาฮาสซี รัฐฟลอริดา ได้รับความนิยมในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ถึงต้นยุคปี 2000 วงได้รับรางวัลแกรมมี่ในสาขาเพลงร็อกยอดเยี่ยมจากเพลง "With Arms Wide Open" ในปี 2001 จากนั้นแยกวงไปในปี 2004 หลังจากมียอดขายอัลบั้มได้มากกว่า 3 แผ่นเสียงทองคำขาว ด้วยยอดราว 35 ล้านชุดทั่วโลก ซึ่งขายได้ 26 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา ถึงแม้ว่านักดนตรีทั้งสามคนของวงและ สกอตต์ สแตปป์ จะยืนยันว่าวงคืออดีตไปแล้ว แต่ก็มีข่าวลือในช่วงปลายปี 2008 ว่าครีดมีแผนที่จะมารวมตัวกันใหม่ จนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของครีดออกมาประกาศวันการทัวร์คอนเสิร์ตในสหรัฐอเมริกาและแผนการออกอัลบั้มใหม่ที่ชื่อชุด Full Circle
ผลงาน

My Own Prison (1997)
Human Clay (1999)
Weathered (2001)
Greatest Hits (2004)
Full Circle (2009)
คริสเตียน บี. แอนฟินเซน

| คริสเตียน บี>  แอนฟินเซน |
| --- | --- |
แอนฟินเซนในปี ค.ศ. 1969
เกิด: คริสเตียน โบห์เมอร์ แอนฟินเซน จูเนียร์ 26 มีนาคม ค.ศ. 1916(1916-03-26) โมเนสเซน รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: พฤษภาคม 14, 1995(1995-05-14) (79 ปี) แรนดอลส์ทาวน์ รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา
สัญชาติ: อเมริกัน
ศิษย์เก่า:   วิทยาลัยสวาร์ธมอร์ (ค.ศ. 1937)  มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย (ค.ศ. 1939)  โรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ด (ค.ศ. 1943) 
มีชื่อเสียงจาก:   ไรโบนิวคลีเอส  ความเชื่อของแอนฟินเซน 
รางวัล: รางวัลโนเบลสาขาเคมี (ค.ศ. 1972)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ชีวเคมี
 
คริสเตียน โบห์เมอร์ แอนฟินเซน จูเนียร์ (อังกฤษ: Christian Boehmer Anfinsen, Jr.; 26 มีนาคม ค.ศ. 1916 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักชีวเคมีชาวอเมริกัน เกิดในครอบครัวชาวอเมริกันเชื้อสายนอร์เวย์ที่เมืองโมเนสเซน รัฐเพนซิลเวเนีย เป็นบุตรของโซฟี (นามสกุลเดิม รัสมุสเซน) และคริสเตียน โบห์เมอร์ แอนฟินเซน ซีเนียร์ ช่วงทศวรรษที่ 1920 ครอบครัวของแอนฟินเซนย้ายไปอยู่ที่เมืองฟิลาเดลเฟีย แอนฟินเซนเรียนที่วิทยาลัยสวาร์ธมอร์จนจบปริญญาตรีในปี ค.ศ. 1937 สองปีต่อมาเขาเรียนจบปริญญาโทสาขาเคมีอินทรีย์จากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ในปีเดียวกัน ห้องปฏิบัติการคาลส์เบิร์กของมูลนิธิอเมริกัน-สแกนดิเนเวียนที่กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์กมอบตำแหน่งสมาชิกให้แก่แอนฟินเซนในฐานะผู้พัฒนาวิธีการใหม่ในการวิเคราะห์โครงสร้างโปรตีนเชิงซ้อนและการตั้งชื่อเอนไซม์ ในปี ค.ศ. 1941 แอนฟินเซนทำงานที่ภาควิชาชีวเคมีของโรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ด เขาเรียนจบปริญญาเอกสาขาชีวเคมีที่นั่นในอีกสองปีต่อมา
ในปี ค.ศ. 1950 สถาบันหัวใจ ปอดและเลือดแห่งชาติ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันสุขภาพแห่งชาติเลือกแอนฟินเซนให้เป็นหัวหน้าห้องปฏิบัติการสรีรวิทยาเซลล์ สี่ปีต่อมา เขากลับไปทำงานที่ห้องปฏิบัติการคาลส์เบิร์กและมีโอกาสเรียนที่สถาบันวิทยาศาสตร์ไวซ์แมนน์ที่เมืองเรโฮวอต ประเทศอิสราเอล แอนฟินเซนได้รับเลือกเป็นภาคีสมาชิกของสถาบันศิลปะและวิทยาศาสตร์แห่งอเมริกาในปี ค.ศ. 1958
ในปี ค.ศ. 1962 แอนฟินเซนเป็นศาสตราจารย์อาคันตุกะที่โรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ดและเป็นหัวหน้าภาควิชาเคมี ก่อนจะดำรงตำแหน่งหัวหน้าห้องปฏิบัติการชีวเคมีที่สถาบันโรคข้ออักเสบและโรคทางเมตาบอลิซึมจนถึงปี ค.ศ. 1981 ต่อมาในปี ค.ศ. 1972 แอนฟินเซนได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีจากการอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างลำดับกรดอะมิโนกับปฏิกิริยาคอนฟอร์เมชันที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ หลังจากนั้นเขาได้ร่วมก่อตั้งสภาวัฒนธรรมโลก ระหว่างปี ค.ศ. 1982–1995 แอนฟินเซนดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเคมีเชิงชีวฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์
ด้านชีวิตส่วนตัว แอนฟินเซนแต่งงานครั้งแรกกับฟลอเรนซ์ คีเนนเกอร์ในปี ค.ศ. 1941 มีบุตรด้วยกัน 3 คนแต่หย่าร้างในปี ค.ศ. 1978 ต่อมาเขาแต่งงานใหม่กับลิบบี ชูลแมน เอลีในปี ค.ศ. 1979 และมีบุตรบุญธรรม 4 คน แอนฟินเซนเสียชีวิตด้วยภาวะหัวใจล้มที่เมืองแรนดอลส์ทาวน์ รัฐแมริแลนด์ในปี ค.ศ. 1995
คริสโตเฟอร์ วอลเคน

| คริสโตเฟอร์ วอลเคน |
| --- | --- |
วอลเคน ใน ค.ศ. 2018
เกิด: โรนัลด์ วอลเคน  (1943-03-31) 31 มีนาคม ค.ศ. 1943 (81 ปี) นครนิวยอร์ก สหรัฐ
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยฮอฟสตรา
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1952–ปัจจุบัน
คู่สมรส: จอร์เจียนน์ ธอน (สมรส 1969)
คริสโตเฟอร์ วอลเคน (อังกฤษ: Christopher Walken; เกิด 31 มีนาคม ค.ศ. 1943) ที่ควีนส์ ในนครนิวยอร์ก โดยมีชื่อแต่กำเนิดว่า โรนัลด์ วอลเคน (Ronald Walken) โดยมารดามีเชื้อสายสกอต และบิดามีเชื้อสายเยอรมัน
เข้าสู่วงการการแสดง โดยการเป็นนักเต้นด้วยอายุเพียง 10 ขวบ ชนิดที่เจ้าตัวไม่คิดมาก่อนว่าจะได้กลายเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงโด่งดัง
ต่อมาวอลเคนได้แสดงละครเวทีจากบทตลกเบาสมองและบทชีวิตหนักหน่วง ในปี ค.ศ. 1971 ได้มีโอกาสแสดงภาพยนตร์ใหญ่ครั้งแรกในเรื่อง The Anderson Tapes ของซิดนีย์ ลูเมท ต่อมาจึงได้แสดงในเรื่อง Annie Hall ของวูดดี อัลเลน ในปี ค.ศ. 1977 ซึ่งในเรื่องนี้วอลเคนเป็นเพียงตัวประกอบปรากฏตัวสั้น ๆ แต่มีความหมาย จึงทำให้ได้รับการจับตามองในฐานะนักแสดงดาวรุ่ง ก่อนที่จะมาประสบความสำเร็จขั้นสูงสุดเมื่อได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม กับภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับทหารผ่านสงครามเวียดนาม เรื่อง The Deer Hunter ในปี ค.ศ. 1978 ที่ถ่ายทำในประเทศไทย โดยแสดงคู่กับนักแสดงที่มีชื่อเสียงอย่าง โรเบิร์ต เดอ นีโร และจอห์น คาซาล ซึ่งในเรื่องนี้การแสดงของวอลเคนเป็นที่โดดเด่นมากในเรื่อง โดยเฉพาะกับการเอาปืนจ่อศีรษะตัวเองแบบรัสเซียน รูเลทท์ ซึ่งภาพนี้ได้กลายมาเป็นภาพโปสเตอร์ของเรื่องด้วย
หลังจากนั้น คริสโตเฟอร์ วอลเคน ก็ได้กลายเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงเทียบเท่านักแสดงคนอื่น ๆ ผลงานหลังจากนั้นก็ได้แก่ The Dead Zone ในปี ค.ศ. 1983 ของเดวิด โครเนนเบิร์ก True Romance ในปี ค.ศ. 1993 ของโทนี สกอต และ Pulp fiction ในปี ค.ศ. 1994 ของเควนติน แทแรนติโน เป็นต้น รวมทั้งการรับเป็น แม็กซ์ ซอริน ตัวร้ายในภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์ ในตอน A View to a Kill ในปี ค.ศ. 1985 ที่มี โรเจอร์ มัวร์ รับบทเจมส์ บอนด์ เป็นครั้งสุดท้ายอีกด้วย
บทบาทการแสดงของคริสโตเฟอร์ วอลเคน ในครั้งหนึ่งมักจะรับบทร้ายหรือปีศาจ อันเนื่องจากหน้าตาที่ให้ เช่น ในเรื่อง Sleepy Hollow ในปี ค.ศ. 1999 ของทิม เบอร์ตัน, Nick of Time ในปี ค.ศ. 1995 หรือ The Prophecy ในปี ค.ศ. 1995 ที่รับบทเป็น เทวทูตกาเบรียล ซึ่งเป็นตัวร้ายของเรื่อง
สำหรับการเต้น วอลเคนเคยแสดงนำในมิวสิกวีดีโอเพลง Weapon Of Choice ของแฟตบอย สลิม ด้วยการเต้นคนเดียวทั้งเพลงด้วย
ผลงานในระยะหลัง ได้แก่ การรับบทเป็นพ่อของลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ ใน Catch Me If You Can  ในปี ค.ศ. 2002 จากการกำกับของสตีเวน สปีลเบิร์ก เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Christopher Walken on Box Office Mojo
คริสโตเฟอร์ วอลเคน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
คริสโตเฟอร์ วอลเคน ที่อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส
แม่แบบ:Iobdb name
Christopher Walken เก็บถาวร 2010-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Before and After
Christopher Walken Christopher Walken's stage career 1950's to the present, a photo gallery at The New York Public Library
Christopher Walken on NETFLIX
มิวสิกวีดีโอของแฟตบอย สลิม
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1936–1940:  วอลเตอร์ เบรนแนน (1936)  โจเซฟ ไชลด์เคราท์ (1937)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1938)  ทอมัส มิตเชลล์ (1939)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1940) 
1941-1960:  ดอนัลด์ คริสป์ (1941)  แวน เฮฟลิน (1942)  ชาลส์ โคเบิร์น (1943)  แบร์รี ฟิตซ์เจอรัลด์ (1944)  เจมส์ ดันน์ (1945)  แฮโรลด์ รัสเซลล์ (1946)  เอ็ดมันด์ เกว็นน์ (1947)  วอลเตอร์ ฮัสตัน (1948)  ดีน แจกเกอร์ (1949)  จอร์จ แซนเดอส์ (1950)  คาร์ล มัลเดน (1951)  แอนโทนี ควินน์ (1952)  แฟรงก์ ซินาตรา (1953)  เอ็ดมันด์ โอไบรอัน (1954)  แจ็ก เลมมอน (1955)  แอนโทนี ควินน์ (1956)  เรด บัตตันส์ (1957)  เบิร์ล ไอฟส์ (1958)  ฮิว กริฟฟิท (1959)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1960) 
1961–1980:  จอร์จ ชาคีริส (1961)  เอ็ด เบ็กลีย์ (1962)  เมลวิน ดักลาส (1963)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1964)  มาร์ติน บอลซัม (1965)  วอลเตอร์ แมตทาว (1966)  จอร์จ เคนเนดี (1967)  แจ็ก อัลเบิร์ตสัน (1968)  กิก ยัง (1969)  จอห์น มิลส์ (1970)  Ben Johnson (1971)  โจเอล เกรย์ (1972)  จอห์น เฮาส์แมน (1973)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1974)  George Burns (1975)  เจสัน โรบาดส์ (1976)  เจสัน โรบาดส์ (1977)  คริสโตเฟอร์ วอลเคน (1978)  เมลวิน ดักลาส (1979)  ทีโมธี ฮัตตัน (1980) 
1981–2000:  จอห์น กีลกุด (1981)  หลุยส์ กอสเซ็ตต์ จูเนียร์ (1982)  แจ็ก นิโคลสัน (1983)  ฮัง โงร์ (1984)  ดอน อะมีชี (1985)  ไมเคิล เคน (1986)  ฌอน คอนเนอรี (1987)  เควิน ไคลน์ (1988)  เดนเซล วอชิงตัน (1989)  โจ เพชชี (1990)  แจ็ก พาแลนซ์ (1991)  จีน แฮกแมน (1992)  ทอมมี่ ลี โจนส์ (1993)  มาร์ติน แลนเดา (1994)  เควิน สเปซีย์ (1995)  คิวบา กูดิง จูเนียร์ (1996)  โรบิน วิลเลียมส์ (1997)  เจมส์ โคเบิร์น (1998)  ไมเคิล เคน (1999)  เบนีเซียว เดล โตโร (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  จิม บรอดเบนต์ (2001)  คริส คูเปอร์ (2002)  ทิม ร็อบบินส์ (2003)  มอร์แกน ฟรีแมน (2004)  จอร์จ คลูนีย์ (2005)  อลัน อาร์คิน (2006)  ฆาบิเอร์ บาร์เดม (2007)  ฮีธ เลดเจอร์ (2008)  คริสตอฟ วอลซ์ (2009)  คริสเตียน เบล (2010)  คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์ (2011)  คริสท็อฟ วัลทซ์ (2012)  จาเรด เลโท (2013)  เจ. เค. ซิมมอนส์ (2014)  มาร์ก ไรแลนซ์ (2015)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2016)  แซม ร็อกเวลล์ (2017)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2018)  แบรด พิตต์ (2019)  แดเนียล คาลูยา (2020)  ทรอย คอตเซอร์ (2021)  กวาน เก๊ ฮวี (2022)  รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ (2023)