stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซลีน: ทรูดิอายส์ออฟเดอะเวิลด์
เนื้อเรื่อง

ในระหว่างการจัด คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส ของเซลีนในช่วงปี พ.ศ. 2551 - 2552 นับเป็นการกลับมาของเธอในการจัดอนเสิร์ตทัวร์ครั้งแรกในรอบ 9 ปี ภายหลัง คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ ในปี พ.ศ. 2542 การทัวร์นี้เซลีนได้เดินทางไปยัง 5 ทวีป กว่า 25 ประเทศ พร้อมกับเรอเน อองเชลลีล สามี/ผู้จัดารส่วนตัว เรอเน่ ชาร์ลส์ บุตรชายของเซลีน และมารดาพร้อมพี่น้องของเธอ โดยภาพยนตร์ได้แบ่งเนื้อหาการจัดคอนเสิร์ตเป็น 6 ส่วน คือ แอฟริกาใต้, เอเชีย (ช่วงแรก), ออสเตรเลีย, เอเชีย (ช่วงที่สอง), ยุโรป และอเมริกาเหนือ นำเสนอด้วยการสลับวิดีโอเพลงในคอนเสิร์ตและการผจญภัยของเธอในดินแดนต่างๆ
การเปิดคอนเสิร์ตทัวร์ของเธอเริ่มต้นขึ้น ณ เมืองโยฮันเนสเบิร์ก สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในการนี้เธอได้รับการต้อนรับจากสื่อมวลชนหลายแขนงในแอฟริกาใต้ และช่วยเหลือผู้ยากไร้ในแอฟริกาใต้ นอกจากนี้เธอยังได้มีโอกาสเยี่ยมชมสถานที่สำคัญต่างๆ ในแอฟริกาใต้ อาทิ สถานที่คุมขังเนลสัน แมนเดลลา ประธานาธิบดีคนแรกของสาธารณรัฐแอฟริกาใต้บนเกาะโรบเบิน, สวนสิงห์โตและสวนสัตว์เขตร้อนของแอฟริกาใต้ หลังจากเสร็จสิ้นการแสดง ณ แอฟริกาใต้เธอได้เดินทางต่อไปยังเอเชียในดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยได้สัมภาษณ์แฟนเพลงชาวมุสลิมที่ชื่นชอบเธอในดูไบ ภายหลังเสร็จสิ้นการแสดง ณ ประเทศดูไบ เซลีนเดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่น และในโอกาสนี้ เซลีนจึงได้ร่วมร้องเพลง "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" ร่วมกับยูนะ อิโตะ นักร้องสาวชาวญี่ปุ่น และในประเทศเกาหลีใต้ซึ่งเป็นโอกาสพิเศษที่หนึ่งในคณะนักเต้นของเธอซึ่งเป็นชาวเกาหลีใต้โดยกำเนิดได้กลับสู่บ้านเกิด ภายหลังการย้ายไปพำนัก ณ สหรัฐอเมริกาแต่ครั้งเยาว์วัย ต่อจากนั้นเธอได้เดินทางไปแสดง ณ ประเทศออสเตรเลียซึ่งเธอต้องประสบปัญหาครั้งใหญ่จากการติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจ ทำให้ต้องเลื่อนกำหนดการแสดงเดิมออกไป หลังจากนั้นเธอได้เดินทางไปแสดง ณ มาเก๊า สาธารณรัฐประชาชนจีน และกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ที่ซึ่งเธอมีโอกาสแสดงหน้าพระพักตร์สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่าน มีซาน ไซนัล อาบิดีนและพระราชินีรายา ประไหมสุหรี อากง ตวนกู นูร์ ซาฮิระห์
เซลีนเริ่มต้นการแสดงในยุโรป ณ สหราชอาณาจักร
Rory Bruer ประธานการจัดจำหน่ายทั่วโลกของโซนี กล่าวว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ "สำหรับแฟนเพลง นี่เป็นโอกาสที่ดีทั้งได้ฟังเสียงของศิลปินในโรงภาพยนตร์ที่มีเสียงยอดเยี่ยมและได้ดูชีวิตของเธอ มันไม่เหมือนกับการติดตามชีวประวัติของซักคนหนึ่ง แต่มันเป็นการเพิ่มความใกล้ชิดมากยิ่งขึ้น"
"นี่เป็นทัวร์คอนเสิร์ตที่น่าประหลาดใจยิ่ง แต่ทว่ามันกอปรด้วยเบื้องหลังคอนเสิร์ตมากมายในภาพยนตร์เรื่องนี้ ฉันให้กล้องติดตามฉันไปทุกที่ มันมีทั้งดีและไม่ดี แต่มันเป็นอะไรที่ส่วนตัว...และมันเป็นการผจญภัยที่ใกล้ชิดที่สุดที่ฉันจะแบบ่งปันให้กับแฟนเพลงของฉันได้" เซลีนกล่าว
งานสร้างภาพยนตร์ > งานบันทึกภาพ

การจัดคอนเสิร์ตทัวร์ครั้งนี้มีทีมงานเก็บภาพและถ่ายวิดีโอรวมแล้วกว่า 800 ชั่วโมงตั้งแต่การเยือนที่แอฟริกาใต้ถึงโอมาฮา Jean-François Perrault ผู้อำนวยการด้านภาพสามารถเก็บภาพของเซลีนได้มากมายทั่วโลก ทั้งภาพบนคอนเสิร์ต, เบื้องหลังการถ่ายทำ และสารคดีพรรณาถึงชีวิตของเซลีนระหว่างคอนเสิร์ตทัวร์ เพื่อให้ "โอกาสแก่แฟนเพลงที่จะติดตามเซลีนไปทุกที่, บนเวที, หลังเวที, สนุกไปกับเวลาว่างกับครอบครัวของเธอ ภาพยนตร์เรื่องนี้จะมีครบทุกอย่าง"
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเซลีน ดิออน เก็บถาวร 2010-01-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์ เก็บถาวร 2011-01-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เซลล์ประสาทสั่งการบน

| เซลล์ประสาทสั่งการบน  (Upper motor neuron) |
| --- | --- |
ลำเส้นใยประสาทสั่งการ (motor tract)
ตัวระบุ
FMA: 84631
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
เซลล์ประสาทสั่งการบน (อังกฤษ: Upper motor neuron ตัวย่อ UMN)
เป็นเซลล์ประสาทสั่งการที่พบในเปลือกสมองและก้านสมอง และส่งกระแสประสาทเพื่อกระตุ้นอินเตอร์นิวรอนและเซลล์ประสาทสั่งการล่าง (LMN) ให้ทำงาน ซึ่งก็จะส่งกระแสประสาทต่อไปยังกล้ามเนื้อเพื่อให้หดเกร็งหรือคลายตัว
UMN ในเปลือกสมองโดยหลักเป็นแหล่งก่อการเคลื่อนไหวใต้อำนาจจิตใจ
UMN เป็นเซลล์พีระมิดประเภทที่ใหญ่กว่าในเปลือกสมอง
คือมีเซลล์พีระมิดยักษ์ (giant pyramidal cell) ที่เรียกว่า เซลล์เบ็ตซ์ และพบอยู่ใต้เปลือกสมองในชั้นที่ 5 (layer V) ของคอร์เทกซ์สั่งการปฐมภูมิ (primary motor cortex)
เซลล์เบ็ตซ์เป็นเซลล์ประสาทที่ใหญ่สุดในสมองคือมีเส้นผ่าศูนย์กลางเกือบถึง 0.1 มม.
คอร์เทกซ์สั่งการปฐมภูมิ หรือ precentral gyrus เป็นบริเวณสำคัญที่สุดบริเวณหนึ่งในสมองกลีบหน้า
เป็นรอยนูน (gyrus) ด้านหลังสุดของสมองกลีบหน้าโดยอยู่หน้าร่องกลาง (central sulcus)

เส้นใยประสาทของ UMN ส่งออกจาก precentral gyrus ไปสุดที่ก้านสมองโดยจะข้ามไขว้ทแยง (decussate) ภายในก้านสมองส่วนท้าย (medulla oblongata) รวมเป็น corticospinal tract ด้านข้าง (lateral) ของไขสันหลังแต่ละข้าง
ส่วนเส้นใยประสาทที่ไม่ข้ามไขว้ทแยงก็จะดำเนินผ่านก้านสมองส่วนท้ายรวมเป็น anterior corticospinal tract
ใยประสาทจะดำเนินลงตามไขสันหลังไปที่รากเส้นประสาทไขสันหลัง (spinal nerve root) ในระดับที่สมควร
ที่จุดนี้ UMN จะเชื่อมผ่านไซแนปส์กับ LMN ซึ่งแต่ละตัวจะมีแอกซอนที่ส่งไปยังใยกล้ามเนื้อหนึ่ง ๆ
เซลล์ประสาท UMN เชื่อมสมองกับไขสันหลังในระดับที่สมควร เป็นจุดที่ LMN ส่งกระแสประสาทต่อไปยังกล้ามเนื้อ
UMN ใช้สารสื่อประสาทกลูตาเมตกับ LMN ซึ่งอาศัยตัวรับสารสื่อประสาทโดยเฉพาะ คือ glutamatergic receptor
นักประสาทวิทยาชาวอังกฤษ คือ เซอร์วิลเลียม เกาวส์ (William Gowers) ได้บัญญัติคำว่า upper motor neuron ในปี 1886
วิถีประสาท

เซลล์ประสาทสั่งการบนส่งแอกซอนผ่านวิถีประสาทหลายวิถีภายในระบบประสาทกลาง
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำเส้นใยประสาท | วิถีประสาท | หน้าที่  |
| corticospinal tract  | จากคอร์เทกซ์สั่งการไปยังเซลล์ประสาทสั่งการล่างใน anterior horn ของไขสันหลัง 	 | หน้าที่สำคัญก็คือควบคุมการเคลื่อนไหวแขนขาใต้อำนาจจิตใจ และควบคุมการปรับท่าทางร่างกายใต้อำนาจจิตใจด้วย   |
| corticobulbar tract  | จากคอร์เทกซ์สั่งการไปยังนิวเคลียสต่าง ๆ ในพอนส์และก้านสมองส่วนท้าย  | ควบคุมกล้ามเนื้อที่ใบหน้าและขากรรไกร มีหน้าที่เกี่ยวกับการกลืนและการขยับลิ้น  |
| colliculospinal tract (tectospinal tract)  	 | จาก superior colliculus ไปยังเซลล์ประสาทสั่งการล่าง 	 | มีหน้าที่ปรับตำแหน่งศีรษะเหนืออำนาจจิตใจเพื่อตอบสนองต่อข้อมูลทางตา   |
| rubrospinal tract  | จาก red nucleus ไปยังเซลล์ประสาทสั่งการล่าง 	 | มีบทบาทปรับตำแหน่งแขนเหนืออำนาจจิตใจโดยตอบสนองต่อข้อมูลการทรงตัว และช่วยพยุงร่างกาย   |
| vestibulospinal tract  | จาก vestibular nuclei ซึ่งแปลผลข้อมูลจากหลอดกึ่งวงกลม  | มีหน้าที่ปรับท่าทางเพื่อรักษาความสมดุล   |
| reticulospinal tract  | จาก reticular formation  | ควบคุมการเคลื่อนไหวเหนืออำนาจจิตใจและช่วยทรงตัว |
รอยโรค

รอยโรคที่ UMN ซึ่งเรียกว่า pyramidal insufficiency อาจเกิดที่วิถีประสาทเหนือส่วน anterior horn ของไขสันหลัง
ซึ่งอาจมีเหตุจากโรคหลอดเลือดสมอง โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง ไขสันหลังบาดเจ็บ หรือสมองบาดเจ็บ
ปัญหาเกี่ยวกับกล้ามเนื้อที่กว้างขวางและแตกต่างกันอาจจัดรวม ๆ กันว่าเป็นอาการเซลล์ประสาทสั่งการบน (upper motor neuron syndrome)
อาการรวมทั้งกล้ามเนื้อไม่มีแรง ควบคุมกล้ามเนื้อได้น้อยลงรวมทั้งเคลื่อนไหวอย่างละเอียดไม่ได้ รีเฟล็กซ์ไขสันหลังที่แรงขึ้นโดยมีขีดเริ่มเปลี่ยน (threshold) ที่ลดลงรวมภาวะหดเกร็งกล้ามเนื้อ (spasticity), อาการกระตุกสั่น (clonus) และการตอบสนองของกล้ามเนื้อ extensor plantar ที่เรียกว่า Babinski sign
ดูเพิ่ม

เซลล์ประสาทสั่งการล่าง
Upper motor neuron lesion
Lower motor neuron lesion
เชิงอรรถ

↑  red nucleus หรือ nucleus ruber เป็นโครงสร้างในสมองส่วนกลางด้านหน้า (rostral) ที่มีบทบาทประสานงานการเคลื่อนไหว (motor coordination) มันมีสีชมพูอ่อน ซึ่งเชื่อว่ามาจากเหล็กในสองรูปแบบ คือ เฮโมโกลบินและเฟอร์ริติน มันแบ่งออกเป็นสองส่วน คือ ส่วน magnocellular (ด้านหลัง คือ caudal) และส่วน parvocellular (ด้านหน้า คือ rostral) มันอยู่ที่ tegmentum ในสมองส่วนกลางต่อจาก substantia nigra โครงสร้างสองอย่างนี้ คือ red nucleus บวกกับ substantia nigra เป็นศูนย์ใต้เปลือกสมองของระบบ extrapyramidal motor system
แหล่งข้อมูลอื่น

motoneuron ใน พจนานุกรมศัพท์การแพทย์ดอร์แลนด์
เซอร์โรคิวมูลัส

เมฆเซอร์โรคิวมูลัสเหนือท้องฟ้าเมือง Gåseberg ประเทศสวีเดน
เซอร์โรคิวมูลัส (อังกฤษ: cirrocumulus) มีชื่อเรียกมาจากภาษาละติน cirrus แปลว่า ลอนผม และ cumulus แปลว่า เป็นกอง เซอร์โรคิวมูลัสเป็นเมฆสีขาวขนาดเล็กอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม เป็นหนึ่งในเมฆระดับสูงร่วมกับเซอร์รัสและเซอร์โรสเตรตัส เซอร์โรคิวมูลัสมีอักษรย่อคือ Cc และสัญลักษณ์
เซอร์โรคิวมูลัสเป็นเมฆที่ก่อตัวในชั้นโทรโพสเฟียร์ ที่ระดับความสูง 20,000–40,000 ฟุต (6,000–12,000 เมตร) เกิดจากการพาความร้อนในอากาศทำให้ไอน้ำบางส่วนกลายสภาพเป็นผลึกน้ำแข็งหรือน้ำในสถานะเย็นยวดยิ่ง เมฆเซอร์โรคิวมูลัสมีลักษณะคล้ายกับเมฆอัลโตคิวมูลัสและแยกได้ยากเนื่องจากบางครั้งเมฆสองชนิดนี้เกิดร่วมกันจากคอนเทรลของเครื่องบิน แต่โดยทั่วไปเซอร์โรคิวมูลัสเป็นเมฆที่อยู่ระดับสูงกว่า มีขนาดเล็กกว่าและก่อให้เกิดปรากฏการณ์เฮโล เซอร์โรคิวมูลัสเป็นเมฆที่ไม่ก่อให้เกิดฝนตก แต่อาจก่อให้เกิดน้ำโปรยฐานเมฆ หรือหยาดน้ำฟ้าที่ระเหยก่อนจะตกถึงพื้นดิน บางครั้งในช่วงก่อนดวงอาทิตย์ขึ้นหรือตก เซอร์โรคิวมูลัสจะปรากฏเป็นสีส้มหรือแดงบนท้องฟ้า ทำให้ถูกขนามนามว่าเป็นหนึ่งใน "เมฆที่งดงามที่สุด"
เซอร์โรคิวมูลัสสามารถจำแนกออกเป็นเมฆย่อยได้สี่ชนิด ได้แก่ เซอร์โรคิวมูลัส แคสเซลเลนัส (cirrocumulus castellanus, เมฆทรงกลมขนาดเล็ก มียอดแหลมคล้ายปราการ), เซอร์โรคิวมูลัส ฟลอกคัส (cirrocumulus floccus, เมฆทรงกลมขนาดเล็ก มีริ้วที่ฐาน), เซอร์โรคิวมูลัส เลนติคูลาริส (cirrocumulus lenticularis, เมฆสีขาวนวล ลักษณะยืดออกคล้ายจานร่อน) และเซอร์โรคิวมูลัส สเตรติฟอร์มิส (cirrocumulus stratiformis, เมฆขนาดเล็กอยู่รวมเป็นกลุ่มผืนบาง ๆ คล้ายเกล็ดปลา)
ระเบียงภาพ

เมฆเซอร์โรคิวมูลัส แคสเซลเลนัส (ตรงกลาง)
เมฆเซอร์โรคิวมูลัส ฟลอกคัส
เมฆเซอร์โรคิวมูลัส เลนติคูลาริส (ก้อนสีขาว)
เมฆเซอร์โรคิวมูลัส สเตรติฟอร์มิส
เซอร์โคเนียม(IV)

| --- | --- |


ชื่อ
IUPAC names Zirconium tetrachloride Zirconium(IV) chloride
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 10026-11-6 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
เคมสไปเดอร์: 23202 Y
ECHA InfoCard: 100.030.041 
EC Number: 233-058-2
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID1044142 
 InChI InChI=1S/4ClH.Zr/h4*1H;/q;;;;+4/p-4 YKey: DUNKXUFBGCUVQW-UHFFFAOYSA-J Y InChI=1/4ClH.Zr/h4*1H;/q;;;;+4/p-4Key: DUNKXUFBGCUVQW-XBHQNQODAQ 
 SMILES Cl[Zr](Cl)(Cl)Cl 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: ZrCl4 
มวลโมเลกุล: 233.04 g/mol   
ลักษณะทางกายภาพ: white crystals   hygroscopic
ความหนาแน่น: 2.80 g/cm3
จุดหลอมเหลว: 437 °C (triple point)
จุดเดือด: 331 °C (sublimes)
ละลายในน้ำ: hydrolysis
ความสามารถละลายได้: soluble in alcohol, ether, concentrated HCl
โครงสร้าง
โครงสร้างผลึก: Monoclinic, mP10
Space group: P12/c1, No. 13
อุณหเคมี
ความจุความร้อน (C) : 125.38 J K−1 mol−1
Std molarentropy (S⦵298) : 181.41 J K−1 mol−1
Std enthalpy offormation (ΔfH⦵298) : −980.52 kJ/mol
ความอันตราย
จุดวาบไฟ: Non-flammable
ปริมาณหรือความเข้มข้น (LD, LC):
LD50 (median dose): 1688 mg/kg (oral, rat)
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
แอนไอออนอื่น ๆ: Zirconium(IV) fluoride Zirconium(IV) bromide Zirconium(IV) iodide
แคทไอออนอื่น ๆ: Titanium tetrachloride Hafnium tetrachloride
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
เซอร์โคเนียม(IV) คลอไรด์ (อังกฤษ: Zirconium(IV) chloride) เป็นสารประกอบอนินทรีย์ที่ใช้งานบ่อยเป็นสารตั้งต้นในสารประกอบอื่น ๆ ของเซอร์โคเนียม เป็นสีขาวละลายของแข็งไฮโดรไลซ์อย่างรวดเร็วในอากาศชื้น
การสังเคราะห์

การแปลงนี้จะก่อให้เกิดการรักษาออกไซด์ที่มีคาร์บอนเป็นออกไซด์ "getter" และคลอรีน
กระบวนการมาตราส่วนในห้องปฏิบัติการที่ใช้คาร์บอนเตตระคลอไรด์ ในแทนที่คาร์บอน และคลอรีน:
เซอร์กุท

| เซอร์กุท Сургут  ตามเข็มนาฬิกา จากภาพด้านบน: ใจกลางเมือง, สะพานเซอร์กุท, เส้นขอบฟ้าในเดือนตุลาคม, มหาวิทยาลัยแห่งรัฐซูร์กุต, "เซอร์กุทเก่า" |
| --- | --- |
นคร
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเซอร์กุท 
เซอร์กุทที่ตั้งของเซอร์กุทแสดงแผนที่รัสเซียเซอร์กุทเซอร์กุท (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  61°15′N 73°26′E﻿ / ﻿61.250°N 73.433°E﻿ / 61.250; 73.433
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: เขตปกครองตนเองคันตี-มันซี–ยูกรา
สถาปนา: 1594
จัดตั้งเป็นนคร: 1594–1923, 25 มิถุนายน 1965
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อันเดรย์ ฟิลาตอฟ [ru]
ความสูง: 40 เมตร (130 ฟุต)
ประชากร
 • ประมาณ (2020): 396,443 คน
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: นครสำคัญเขตปกครองตนเองของเซอร์กุท
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: เขตซูร์กุตสกี้, นครสำคัญเขตปกครองตนเองของเซอร์กุท
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: เซอร์กุท เออร์บัน โอครุก
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: เซอร์กุท เออร์บัน โอครุก, เขตเทศบาลเซอร์กุทสกี
รหัสไปรษณีย์: 628400
รหัสโทรศัพท์: +7 3462
รหัส OKTMO: 71876000001
เว็บไซต์: www.admsurgut.ru
เซอร์กุท (อังกฤษ: Surgut; รัสเซีย: Сургу́т, สัทอักษรสากล: [sʊrˈgut]; คันตี: Сәрханӆ, Sərhanł, Сө̆ркут, sörkut) เป็นเมืองในเขตปกครองตนเองคันตี-มันซี–ยูกรา สหพันธรัฐรัสเซีย ซึ่งตั้งอยู่บนแม่น้ำออบใกล้กับจุดแยกกับแม่น้ำอิร์ติช เป็นหนึ่งในไม่กี่เมืองในประเทศรัสเซียที่มีขนาดใหญ่กว่าเมืองหลวงหรือเมืองศูนย์กลางการปกครองของหน่วยองค์ประกอบ ในแง่ของจำนวนประชากร กิจกรรมทางเศรษฐกิจ และการเดินทางของนักท่องเที่ยว ประชากรตามการสำรวจสำมะโนประชากรรัสเซียสี่ครั้งล่าสุดมีดังนี้ 306,675 คน (การสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010); 285,027 คน (สำมะโน ค.ศ. 2002); 247,823 คน (สำมะโน ค.ศ. 1989).
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1897  | 1,100 | —     |
| 1926  | 1,300 | +18.2% |
| 1939  | 2,280 | +75.4% |
| 1959  | 6,031 | +164.5% |
| 1970  | 34,011 | +463.9% |
| 1979  | 107,343 | +215.6% |
| 1989  | 247,823 | +130.9% |
| 2002  | 285,027 | +15.0% |
| 2010  | 306,675 | +7.6% |
| 2021  | 396,443 | +29.3% |
ที่มา : ข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากร
ในปี ค.ศ. 2021 องค์ประกอบทางชาติพันธุ์ของเซอร์กุทมีดังนี้
| เชื้อชาติ | ประชากร | เปอร์เซ็นต์ |
| --- | --- | --- |
| รัสเซีย | 183,153 | 72.2% |
| ตาตาร์ | 14,363 | 5.7% |
| ชาวยูเครน | 7,920 | 3.1% |
| บาชเชอร์ | 5,842 | 2.3% |
| ทาจิกิสถาน | 4,822 | 1.9% |
| โนไกส์ | 4,288 | 1.7% |
| อาเซอร์ไบจาน | 3,835 | 1.5% |
| รูทูเลียน | 3,560 | 1.4% |
| อื่น ๆ | 25,986 | 10.2% |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of Surgut (ในภาษารัสเซีย)
(ในภาษารัสเซีย) Informational website of Surgut
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
| ด ค กเขตการปกครองตนเองของเขตปกครองตนเองคันตี-มานซี |
| --- | --- | --- | --- |
ศูนย์กลางการปกครอง: ฮันตี-มันซิสค์ • ท้องที่ในชนบท
|  | เขต |  Beloyarsky  Beryozovsky  Khanty-Mansiysky  Kondinsky  Nefteyugansky  Nizhnevartovsky  Oktyabrsky  Sovetsky  Surgutsky  |  |
|  | นครและเมือง |  Beloyarsky  ฮันตี-มันซิสค์  Kogalym  Langepas  Lyantor  Megion  Nefteyugansk  Nizhnevartovsk  Nyagan  Pokachi  Pyt-Yakh  Raduzhny  Sovetsky  Surgut  Uray  Yugorsk  |  |
|  | การตั้งถิ่นฐานแบบเมือง |  Agirish  Andra  Barsovo  Bely Yar  Beryozovo  Fyodorovsky  Igrim  Izluchinsk  Kondinskoye  Kommunistichesky  Kuminsky  Lugovoy  Malinovsky  Mezhdurechensky  Mortka  Novoagansk  Oktyabrskoye  Pionersky  Poykovsky  Priobye  Talinka  Tayozhny  Vysoky  Zelenoborsk  |  |
เซลล์ (ดราก้อนบอล)

| เซลล์ |
| --- | --- |
ตัวละครใน ดราก้อนบอล
ปรากฏครั้งแรก: ดราก้อนบอล chapter #361 The Mysterious Monster, Finally Appears!!: 16 February 1992 (1992)
สร้างโดย: อากิระ โทริยามะ
ให้เสียงโดย: ญี่ปุ่น: โนะริโอะ วะกะโมะโตะ  อังกฤษ: Dameon Clarke (Funimation dub)
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: Artificial life form ("Bio-Android")
ญาติ: Dr. Gero (ผู้สร้าง) Cell Juniors (offspring) Goku (genetic makeup) Vegeta (genetic makeup) Piccolo (genetic makeup) Frieza (genetic makeup) Krillin (genetic makeup) Tien (genetic makeup) Gohan (genetic makeup) Yamcha (genetic makeup) Trunks (genetic makeup) King Cold (genetic makeup)
เซลล์ (ญี่ปุ่น: セル; ทับศัพท์: Seru; อังกฤษ: Cell) เป็นตัวละครและวายร้ายหลักในมังงะและอนิเมะเรื่อง ดราก้อนบอล Z ที่สร้างโดย อากิระ โทริยามะ เขาเปิดตัวในตอนที่ 361 สัตว์ประหลาดลึกลับ ในที่สุดก็ปรากฏตัว!! (ญี่ปุ่น: The Mysterious Monster, Finally Appears!!; โรมาจิ: 謎の怪物、ついに出現!!; ทับศัพท์: Nazo no Kaibutsu, Tsui ni Shutsugen!!) ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 เซลล์คือสิ่งมีชีวิตที่ชั่วร้ายที่สร้างขึ้นโดยใช้ตัวอย่างเซลล์จากตัวละครหลักหลายตัวในซีรีส์ เขาเดินทางย้อนเวลากลับมาเพื่อที่เขาจะได้เป็นสิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ และเพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ เขาต้องรวมร่างกับมนุษย์ดัดแปลงหมายเลข 17 และ 18 ให้เสียงพากย์โดยโนะริโอะ วะกะโมะโตะ
เซลล์

ปีศาจชีวภาพที่ ดร.เกโร่ สร้างขึ้นมาเพื่อฆ่าโกคู โดย ดร.เกโร่นั้นนำข้อมูลจากหุ่นแมลงสปายโรบอทขนาดจิ๋วที่ส่งไปติดตามข้อมูลพวกโกคู เก็บรวบรวม DNA ส่งข้อมูใส่คอมพิวเตอร์ เพื่อสร้างเซลขึ้นมา แต่การสร้างนั้นใช้เวลานาน ดร.เกโรจึงให้คอมพิวเตอร์ทำต่อไป ส่วนตนก็ทำวิจัยเรื่องหุ่นมนุษย์ดัดแปลงต่อ โดยเซลมีเลือดของโกคู พิคโกโร่ ชาวไซย่าอย่าง โกฮัง ราดิช นัปปะ เบจิต้า กับพวกกองทัพพ่อลูกฟรีเซอร์ที่เคยมาบุกโลกแต่ถูกทรังค์จากอนาคตฆ่าไป ซึ่งใช้เวลาหลาย 30 ปี พอเกิดขึ้นมา ยังไม่ใช่ร่างที่สมบูรณ์ จึงต้องดูดกลืนหมายเลข 17 และหมายเลข 18
เซลเกิดมาในอนาคตของทรังค์จากอนาคตหลังจากผ่าน 6 ปี(ตอนนั้นทรังค์อายุ 23 เพราะตอนทรังค์ย้อนเวลาไปฆ่ารีเซอร์อายุ 17 กับการพลังงานของไทม์แมชชีนใช่เวลา 3 ปี ไปกลับได้อย่างละครั้ง แต่ทรังค์ไปกลับมา 2 ครั้ง) ตอนนั้นทรังค์ที่หาทางหยุดมนุษย์ดัดแปลงในอนาคตลงได้ ด้วยรีโมทหยุดการทำงาน คิดย้อนอดีตไปบอกพวกโกคู ช่วงศึกชาวไซย่ากับศึกนาเม็ก กำลังจะไปอดีตครั้งที่ 3 เซลที่ตอนแรกไม่รู้เรื่องก็ออกตามหากับคอยดูดพลังานชีวิตของสิ่งมีชีวิตเป็นอาหารกับเพิ่มพลัง พอเจอทรังค์จึงฆ่าทิ้งและขึ้นไทม์แมชชีนกลับมาสู่ยุคปัจจุบัน แต่ไทม์แมชชีนนั้นส่งไปในช่วง 4 ปีก่อนที่มนุษย์ดัดแปลงจะตื่น คือช่วงที่เบจิต้ากับนัปปะมาโลกนั่นเอง เซลอยู่ในสภาพไข่ กับกลายจะโตขึ้นอีกครั้งใช้เวลา 4 ปี
เซลปรากฏตัวขึ้นในเมืองเล็กๆ และดูดกลืนชาวบ้านในเมืองนั้นได้สู้กับพิคโกโร่ ซึ่งเซลร่างแรกนั้นไม่อาจสู้กับพิคโกโร่ที่รวมร่างกับพระเจ้าจนมีพลังมหาศาลได้ จึงหลบหนีไปดูดกลืนคนตามที่ต่างๆ กับหนีพวก พิคโกโร่ไปในตัว ซึ่งเมื่อปรากฏตัวอีกครั้งพลังก็เหนือกว่าพิคโกโร่ สู้กับหมายเลข 16 ได้สูสี แต่ดูดหมายเลข 16 ไม่ได้ เพราะเป็นเครื่องจักร จนเซลดูดกลืนหมายเลข 17 สำเร็จ
เซลในร่างที่ 2 นั้นมีพลังมหาศาลขนาดหมายเลข 16 เทียบไม่ติด แต่เซลสู้ทรังค์หรือเบจิต้าที่ออกมาจากห้องกาลเวลาไม่ได้ จึงท้าทายเบจิต้า ให้ตนได้ร่างสมบูรณ์ จนเซลดูดกลืนหมายเลข 18 เข้าไปจนมีร่างสมบูรณ์
พอได้ร่างสมบูรณ์มาก็จัดการเบจิต้ากับทรังค์ได้อย่างง่ายดาย กับบอกว่าจะจัดแข่งเซลเกมในอีก 10 วัน พอเริ่มแข่งเซลเกมนั้นสูสีกับโกคู จนโกคูขอยอมแพ้ พอสู้กับโกฮังกับได้เปรียบ แต่โกฮังโกรธเป็นซูเปอร์ไซย่า 2 เซลสู้ไม่ไหว จนเผลอคายหมายเลข 18 ออกมา กับคืนร่างเป็นร่างที่สูบหมายเลข 17 ไป กับอ่อนแอลง เซลจึงคิดระเบิดตัวเอง แต่โกคูพาย้ายไปดาวไคโอเหนือ แต่เซลที่ระเบิดนั้นรอดตาย เพราะเซลนั้นแม้จะเหลือแค่เซลเดียวก็จะคืนชีพกลับมาใหม่และแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม กับกลายเป็นร่างสมบูรณ์ที่มีพลังมากกว่ากับใช้วิชาเคื่อนย้ายข้ามมิติ กลับไปโลกฆ่าทรังค์ในอนาคต สู้กับโกฮังจนในที่สุดถูกพลังคลื่นเต่าของโกฮังจัดการสลายไปไม่เหลือแม้แต่เซลล์เดียวจนเสียชีวิตในที่สุด
เซลล์ร่างสมบูรณ์

ในคอมพิวเตอร์ที่ให้ไว้ เซลในร่างสมบูรณ์จะพร้อมไปด้วยพลัง ความเร็วและความคิด รวมถึงความสามารถพิเศษอื่น ๆ เช่นลอกเลียนแบบท่าไม้ตายของคู่ต่อสู้รวมด้วย เบจิต้าไม่สามารถต่อกรได้ รวมถึงโกคูด้วย
เวอร์ชันของเซลล์

เซลล์ (ตัวที่นั่งไทม์แมชชีนมายังอดีต) - ถูกสร้างโดย ดร.เกโร่ ต่อมาถูกโกฮังฆ่าตาย
เซลล์ปัจจุบัน - ถูกสร้างโดย ดร.เกโร่ ต่อมาถูกฆ่าตายตั้งแต่เป็นตัวอ่อน
เซลล์อนาคต - ถูกสร้างโดย ดร.เกโร่ ต่อมาถูกทรังคซ์อนาคตฆ่าตาย
ท่าไม้ตาย

เนื่องจากเซลล์มีเลือดของ โกคู,เบจีต้า,เท็นชินฮัง,พิคโคโล่,พ่อลูกฟรีสเซอร์ จึงทำให้สามารถใช้ท่าไม้ตายของแต่ละคนได้ดังนี้
พลังคลื่นเต่า (Kamehameha) - ท่าของโกคู
หมัดแสงอาทิตย์ (Solar Flare) - ท่าของเท็นชินฮัง
ปืนใหญ่พลังจิต (Tri-Beam) - ท่าของเท็นชินฮัง
เพอร์เฟคบาเรีย (Perfect Barrier) - เป็นท่าป้องกันการโจมตีของโกคู
ลำแสงปิศาจ (Special Beam Cannon) - ท่าของพิคโคโล่
จักรสังหาร (Destructo Disc) - เป็นท่าไม้ตายของของคุริริน
เซลล์เกมส์

เพื่อความสนุกที่จะได้ต่อสู้กับโกคูที่ฝึกฝีมืออยู่ในห้องกาลเวลา เซลจึงได้จัดเซลเกมส์ขึ้น โดยเซลเกมส์นี้ประยุกต์มาจากการประลองศึกชิงเจ้ายุทธภพที่เคยมีในอดีต
เซลล์จูเนียร์

เซลตัวน้อยที่เซลปล่อยออกมาเพื่อต่อสู้กับพวกโกคูเพื่อยั่วให้โกฮังระเบิดพลังที่แท้จริงออกมา เซลจูเนียร์นี้มีพลังที่ร้ายกาจขนาดที่มีพลังสูสีกับเบจิต้าและทรังส์
เซอร์ชา โรนัน

| เซอร์ชา โรนัน |
| --- | --- |
โรนันใน ค.ศ. 2019
เกิด: เซอร์ชา อูนา โรนัน  (1994-04-12) 12 เมษายน ค.ศ. 1994 (30 ปี) นครนิวยอร์ก สหรัฐ
พลเมือง: ไอร์แลนด์ สหรัฐ
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2003–ปัจจุบัน
คู่รัก: แจ็ก โลว์เด็น (2018–ปัจจุบัน)
บิดามารดา: พอล โรนัน (บิดา)
เซอร์ชา อูนา โรนัน (อังกฤษ: Saoirse Una Ronan, ออกเสียง: /ˈsɝʃə ˈuːnə ˈroʊnən/; เกิด 12 เมษายน ค.ศ. 1994) เป็นนักแสดงชาวไอริชที่เกิดในสหรัฐ เธอเป็นที่รู้จักจากการแสดงในภาพยนตร์แนวดรามาย้อนยุคหลายเรื่อง เธอได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลลูกโลกทองคำ และยังถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สี่ครั้ง และรางวัลแบฟตาอีกห้าครั้ง
โรนันเริ่มการแสดงในปี 2003 ในซีรีส์ทางการแพทย์ของไอร์แลนด์เรื่อง The Clinic และได้แสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในเรื่อง รักครั้งใหม่หัวใจแอ๊บแบ๊ว​ (2007)​ จากนั้นเธอประสบความสำเร็จในวงการภาพยนตร์และเป็นที่รู้จักตั้งแต่อายุ 13 ปี จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง ตราบาปลิขิตรัก (2007) ซึ่งทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์, รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลแบฟตา สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ต่อมาเธอได้แสดงในภาพยนตร์ของปีเตอร์ แจ็กสัน​เรื่อง ​สัมผัสแค้นจากสวรรค์ (2009)​ ก่อนหันมาแสดงในภาพยนตร์แนวแอกชัน-ระทึกขวัญด้วยการรับบทเป็นนักฆ่าสาวในภาพยนตร์เรื่อง เหี้ยมบริสุทธิ์ (2011)​ และรับบทสมทบในภาพยนตร์ของเวส แอนเดอร์สัน​ เรื่อง คดีพิสดารโรงแรมแกรนด์บูดาเปสต์
โรนันได้รับคำชื่นชมและประสบความสำเร็จอีกครั้งเมื่อเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งที่สองในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม​ จากภาพยนตร์ย้อนยุคเรื่อง บรุกลิน (2015) ​โดยเธอรับบทเป็นผู้หญิงชาวไอริชที่ต้องอพยพจากยุโรปมาใช้ชีวิตในสหรัฐ
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| --- | --- |
†: ภาพยนตร์ที่ยังไม่ได้เผยแพร่
| ปี | เรื่อง | บท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 | รักครั้งใหม่หัวใจแอ๊บแบ๊ว | อิซซี เมนสฟอร์ด |  |
| 2007 | The Christmas Miracle of Jonathan Toomey | Celia Hardwick |  |
| 2007 | ตราบาปลิขิตรัก | ไบรโอนี ทัลลิส (ตอนอายุ 13 ปี)​ |  |
| 2007 | เล่นกลกับวิญญาณ | เบนจี แม็คการ์วี |  |
| 2008 | กู้วิกฤติมหานครใต้พิภพ | ลินา เมย์ฟลีต |  |
| 2009 | สัมผัสแค้นจากสวรรค์ | ซูซี แซลมอน |  |
| 2010 | อาริเอตี้ มหัศจรรย์ความลับคนตัวจิ๋ว | อาริเอตี้ | พากย์เสียงภาษาอังกฤษ |
| 2010 | แหกค่ายนรก หนีข้ามแผ่นดิน | อิรินา ซีลินสกา |  |
| 2011 | เหี้ยมบริสุทธิ์ | แฮนนา |  |
| 2011 | เปรี้ยวซ่า ล่าเด็ดหัว | เดซี |  |
| 2012 | ไบแซนเทียม ล่าแวมไพร์อมตะ | เอเลนอร์ เว็บบ์ |  |
| 2013 | เดอะ โฮสต์ ต้องยึดร่าง​ | เมลานี สไตรเดอร์ /  "แวนดา" |  |
| 2013 | ฮาว ไอ ลีฟว์ นาว | เดซี |  |
| 2013 | จัสติน อัศวินวัยเกรียน | ทาเลีย | พากย์เสียง |
| 2014 | คดีพิสดารโรงแรมแกรนด์บูดาเปสต์ | อกาธา |  |
| 2014 | หุ่นมหาสนุก แผนลับจับวายร้าย | นักเต้นบัลเลต์​ | นักแสดงรับเชิญ ร่วมกับเลดีกากา, ทอม ฮิดเดิลสตัน, คริสท็อฟ วัลทซ์, ​แดนนี เทรโฮ, เจมส์ แม็กอะวอย, โคลอี เกรซ มอเรตซ์ |
| 2014 | ฝันร้าย เมืองร้าง | แรท |  |
| 2015 | สต็อกโฮล์ม, เพนซิลเวเนีย | เลอา ดาร์กอน | ฉายในเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์​และนำออกเผยแพร่ทางโทรทัศน์ (ไลฟ์ไทม์)​ |
| 2015 | Weepah Way for Now | Emily / Narrator | Voice |
| 2015 | บรู้คลิน | เอลิส เลซีย์ |  |
| 2017 | ภาพสุดท้ายของแวนโก๊ะ | มาร์เกอริต กาแช |  |
| 2017 | เลดี้เบิร์ด | คริสติน แม็คเฟอร์สัน |  |
| 2017 | ออน เชซิล บีช | ฟลอเรนซ์ พอนติง |  |
| 2018 | The Seagull | นีนา ซาเรชนายา |  |
| 2018 | แมรี่ ราชินีแห่งสกอตส์ | สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ |  |
| 2019 | สี่ดรุณี | โจเซฟีน มาร์ช |  |
| 2020 | ฝังรักเราไว้...ในกาลเวลา | ชาร์ลอตต์ เมอร์ชิสัน |  |
| 2021 | ก๊วนข่าวหัวเห็ด † | First Showgirl | รอฉายในโรงภาพยนตร์ |
| รอประกาศ | See How They Run † | Constable Stalker | กำลังถ่ายทำ |
ผลงานการแสดง > ละครเวที

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| ปี | เรื่อง | ประพันธ์โดย | บท | โรงละคร |
| 2016 | หมอผีครองเมือง | อาเทอร์ มิลเลอร์​ | อบิเกล วิลเลียมส์ | โรงละครวอลเตอร์ เคอร์, บรอดเวย์ (แมนแฮตตัน​)​ |
| 2021 | แม็คเบ็ธ | วิลเลียม เชกสเปียร์​ | เลดี้แม็คเบ็ธ | โรงละครอัลเมดา, โรงละครเวสต์เอนด์ (ลอนดอน)​ |
แหล่งข้อมูลอื่น

เซอร์ชา โรนัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เซอร์ชา โรนัน ที่อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส
เซลล์ประสาทสองขั้ว

| เซลล์ประสาทสองขั้ว  (Bipolar neuron) |
| --- | --- |
เซลล์ประสาทสองขั้วจาก spinal ganglion ของปลาสปีชีส์ Esox lucius
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: neuron bipolare
TH: H2.00.06.1.00050
FMA: 67282
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
เซลล์ประสาทสองขั้ว (อังกฤษ: bipolar cell, bipolar neuron, bipolar nerve cell, neuron bipolare) เป็นเซลล์ประสาทที่มีส่วนยื่น  (extension)  ออกไปเป็นสองขั้ว
เป็นเซลล์ประสาทรับความรู้สึกมีหน้าที่พิเศษในการส่งข้อมูลจากประสาทสัมผัสต่าง ๆ 
และเพราะเหตุนั้น  จึงเป็นส่วนของวิถีประสาทรับความรู้สึกเกี่ยวกับการได้กลิ่น  การเห็น  การลิ้มรส  การได้ยิน และประสาทเกี่ยวกับการทรงตัว
ตัวอย่างสามัญของเซลล์ประเภทนี้รวมทั้งเซลล์ประสาทสองขั้วในเรตินา, ปมประสาทของเส้นประสาท vestibulocochlear nerve, 
และเซลล์มากมายที่ใช้ในการส่งสัญญาณที่ส่งจากระบบประสาทกลาง (efferent) เพื่อควบคุมกล้ามเนื้อ