stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะเกม (เกมทางจิต)
วีธีการเล่น

มีกฎหลักสามข้อที่มักถูกใช้ในเดอะเกม:
ทุกคนบนโลกกำลังเล่นเดอะเกม (บางครั้งอาจมีการจำกัดความเป็น "ทุกคนในโลกที่รู้เกี่ยวกับเดอะเกมกำลังเล่นเดอะเกม" หรือ "คุณกำลังเล่นเดอะเกม" คนไม่สามารถเลือกที่จะไม่เล่นเดอะเกม การเล่นเกมไม่ต้องการคำอนุญาตและผู้เล่นไม่สามารถหยุดเล่นได้
ผู้เล่นแพ้เดอะเกมเมื่อนึกถึงเดอะเกม
ผู้แพ้ต้องประกาศการแพ้ของตน สามารถทำได้โดยการพูดประโยค เช่น "ฉันพึ่งแพ้เดอะเกม" หรืออาจประกาศในรูปแบบอื่น เช่น ผ่านทางเฟซบุ๊ก บางคนอาจส่งสัญญาณหรือแสดงท่าทางที่ทำให้คนอื่นนึกถึงเดอะเกม
ความหมายของการนึกถึงเดอะเกมไม่ชัดเจนนัก หากผู้เล่นพูดเกี่ยวกับเดอะเกมโดยที่ไม่รู้ตัวว่าพวกเขาได้แพ้ แบบนี้อาจถือว่าแพ้หรือไม่แพ้ก็ได้ หากคนพูดว่า "เดอะเกมคืออะไร" ก่อนจะรู้กฎของเกมจะนับว่าแพ้หรือไม่ก็แล้วแต่จะตีความ บางครั้งมีการตีความว่าผู้เล่นไม่ถือว่าแพ้หากคนอื่นประกาศการพ่ายแพ้ แม้กฎข้อที่สองจะสื่อว่าผู้เล่นแพ้ไม่ว่าจะนึกถึงเดอะเกมจากอะไรก็ตาม หลังผู้เล่นประกาศการพ่ายแพ้ของตน หรือหลังผู้เล่นนึกถึงเดอะเกม บางครั้งมีการอนุญาตให้มีระยะผ่อนผันระหว่าง 3 วินาที จนถึง 30 นาที เพื่อลืมเกี่ยวกับเดอะเกม ในระหว่างนั้นผู้เล่นไม่สามารถแพ้เดอะเกมได้อีกครั้ง
กฎทั่วไปไม่ได้ระบุว่าเดอะเกมจะจบลงเมื่อไหร่ อย่างไรก็ตามผู้เล่นบางคนกล่าวว่าเดอะเกมจะจบต่อเมื่อนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรประกาศออกโทรทัศน์ว่า "เดอะเกมได้ยุติลงแล้ว"
วีธีการเล่น > กลยุทธ์

กลยุทธ์มุ่งไปที่การทำให้คนอื่นแพ้เดอะเกม วิธีที่มักถูกใช้ได้แก่การพูดว่า "เดอะเกม" หรือการเขียนเกี่ยวกับเดอะเกมบนกระดาษโน้ตและซ่อนไว้ บนรอยขูดขีดเขียน หรือบนธนบัตร
เมื่อเวลาผ่านไปมักมีการเชื่อมโยงอย่างอื่นเข้ากับเดอะเกมทำให้ผู้เล่นแพ้ ผู้เล่นบางคนมีความสุขในการคิดหาวิธีกลั่นแกล้งให้คนอื่นแพ้เดอะเกม
กลยุทธ์อื่นได้แก่การใช้ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เช่น เสื้อยืด ปุ่มกด แก้วน้ำ โปสเตอร์ และสติกเกอร์ติดรถ เพื่อโฆษณาเดอะเกม นอกจากนี้เดอะเกมยังแผร่กระจายทางเว็บไซต์สังคมออนไลน์ เช่น เฟซบุ๊กและทวิตเตอร์
จุดกำเนิด

ต้นกำเนิดของเดอะเกมนั้นไม่แน่นอน บนบทความข่าว ค.ศ.​ 2008 Justine Wettschreck กล่าวว่าน่าจะมีการเล่นเดอะเกมตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 และอาจเริ่มขึ้นในประเทศออสเตรเลียหรืออักฤษ ทฤษฎีหนึ่งมีว่าเดอะเกมอาจถูกคิดต้นในเมืองลอนดอนเมื่อ ค.ศ.​1996 หลังวิศวกรชาวอังกฤษสองคนตกรถไฟเที่ยวสุดท้ายและต้องรอที่สถานีรถไฟทั้งคืน พวกเขาพยายามไม่นึกถึงสถานการณ์ของพวกเขาและใครก็ตามที่นึกถึงมันก่อนถือว่าแพ้ อีกทฤษฎีหนึ่งเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1996 เช่นกัน โดยกล่าวว่าเดอะเกมถูกคิดค้นโดย Jamie Miller เพื่อสร้างความรำคาญแก่คนอื่น
ดูเพิ่ม

มีม
ปฏิทรรศน์
กลยุทธ์ทั่วไปคือการซ่อนกระดาษโน้ตเพื่อให้คนอื่นแพ้เดอะเกม
ผู้หญิงถือป้ายเขียนว่า คุณแพ้เดอะเกม
เตมี คุปต์ธนโรจน์

| เตมี คุปต์ธนโรจน์ |
| --- | --- |
เกิด: 27 ธันวาคม พ.ศ. 2529 (37 ปี) เตมี คุปต์ธนโรจน์
อาชีพ: ดีเจ พิธีกร นักแสดง
เตมี คุปต์ธนโรจน์ หรือ คิว (27 ธันวาคม 2529 — ) เป็นดีเจ พิธีกร นักแสดงชาวไทย กรุ๊ปเลือด O การศึกษา มัธยมศึกษา อัสสัมชัญพาณิชยการ อุดมศึกษา มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะนิเทศศาสตร์ เป็นดีเจทางคลื่นซี้ดเอฟเอ็ม 97.5 มีผลงานละคร, ถ่ายแบบ, มิวสิกวิดีโอ
ด้านชีวิตส่วนตัว เคยคบหาดูใจอยู่กับนภัสสร บุรณศิริ หรือโมเม นักร้อง, นักแสดง, ดีเจชาวไทย ซึ่งอายุมากกว่าคิว 6 ปีโดยทั้งคู่ได้คบหาดูใจกันมาแค่ 3 ปี สาเหตุของการเลิกราคือ เนื่องจากทัศนคติที่ไม่ตรงกัน
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ปี 2553 ละครเรื่อง สุดยอด ช่อง 9 รับบท จุ๊น
ผลงาน > เพลง

อัลบั้มพิเศษ SEED DJ SHOW PROJECT ร่วมกับดีเจซี๊ด
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

ปี 2551 เพลง คำถาม (My Question) ของ เฟย์ ฟาง แก้ว
ผลงาน > พิธีกร

ช่องทรูอินไซต์ ของ ทรูวิชั่นส์
เซกุนดาดิบิซิออน

ลีกฟุตบอลสูงสุดระดับที่สองในประเทศสเปน
| --- | --- |

ก่อตั้ง: ค.ศ. 1929 (1929)
ประเทศ:  สเปน (21 ทีม)
สโมสรอื่นจาก:  อันดอร์รา (1 ทีม)
สมาพันธ์: ยูฟ่า
จำนวนทีม: 22
ระดับในพีระมิด: 2
เลื่อนชั้นสู่: ลาลิกา
ตกชั้นสู่: เตร์เซราดิบิซิออน (1929–1977) เซกุนดาดิบิซิออน เบ (1977–2021) ปริเมราดิบิซิออนเอร์เรเฟฟ (2021–ปัจจุบัน)
ถ้วยระดับประเทศ: โกปาเดลเรย์
ถ้วยระดับนานาชาติ: ยูฟ่ายูโรปาลีก (โดยการชนะเลิศ โกปาเดลเรย์)
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: กรานาดา (สมัยที่ 4)
ชนะเลิศมากที่สุด: เรอัลมูร์เซีย (8 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: โมบิสตาร์มัช โกล
เว็บไซต์: laliga.com
ปัจจุบัน: เซกุนดาดิบิซิออน ฤดูกาล 2023–24
กัมเปโอนาโตนาซิโอนัลเดลิกาเดเซกุนดาดิบิซิออน (สเปน: Campeonato Nacional de Liga de Segunda División) หรือเรียกในเชิงพาณิชย์ว่า ลาลิกาโดส (La Liga 2) หรือ ลาลิกาไฮเปอร์โมชั่น (LaLiga HYPERMOTION) ตามชื่อผู้สนับสนุน เป็นการแข่งขันฟุตบอลชายประเภทลีกระดับสูงเป็นลำดับที่สองในระบบฟุตบอลลีกสเปน บริหารงานโดยสันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติ โดยมีทีมแข่งขัน 22 ทีม สองทีมที่ดีที่สุดและอีกหนึ่งทีมที่ชนะรอบเพลย์ออฟจะได้เลื่อนชั้นขึ้นสู่ลาลิกา แทนที่สามทีมที่จะต้องตกชั้นลงมา
ประวัติ

ราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปนได้ก่อตั้งการแข่งขันขึ้นใน ค.ศ. 1929 โดยใช้ระบบตารางเดี่ยวยกเว้นช่วง ค.ศ. 1949 ถึง 1968 ที่ได้มีการแย่งแยกโซนเหนือ-ใต้ ตั้งแต่ ค.ศ. 1984 สันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติเป็นผู้จัดการแข่งขัน
ตั้งแต่ ค.ศ. 2006 สันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติได้ทำสัญญากับเบเบอูเบอาเพื่อสนับสนุนลีกอย่างเป็นทางการ จึงได้เปลี่ยนขื่อลีกเป็น ลิกา เบเบอูเบอา ก่อนในอีกสองปีถัดมาจะเปลี่ยนเป็น ลิกาอาเดลันเต หลังจากเบเบอูเบอาได้ขยายออกไปสนับสนุนลาลิกา จึงใช้ชื่อ "ลิกา เบเบอูเบอา" แทน หลังหมดสัญญา ใน ค.ศ. 2016 ธนาคารบังโกซันตันเดร์ได้เข้าเป็นผู้สนับสนุนของทั้งสองลีก จึงเปลี่ยนชื่อเซกุนดาดิบิซิออนเป็น ลาลิกา อุน โดส เตรส ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อเป็น ลาบิกาเอสมาร์ตบังก์ ก่อนเริ่มฤดูกาล 2019–20
นับตั้งแต่ฤดูกาล 2010–11 ได้มีการจัดการแข่งขันเพลย์ออฟเลื่อนชั้น ระหว่างทีมที่จบลำดับที่ 3 ถึง 6 จากเดิมที่จะให้ทีมลำดับที่ 3 ได้เลื่อนชั้นโดยอัตโนมัติ โดยลีกได้อนุญาตให้ทีมสำรองเข้าร่วมแข่งขันได้ แต่จะไม่สามารถเลื่อนชั้นสู่ลาลิกาได้
โครงสร้างของลีก

ลีกประกอบไปด้วย 22 ทีมโดยแข่งขันแบบพบกันหมดแบบเหย้า-เยือน ทำให้แต่ละทีมมีการแข่งขันรวม 42 นัด หลังจบฤดูกาลจะมีสามทีมที่ได้เลื่อนชั้นสู่ลาลิกา โดยสองทีมจะได้เลื่อนชั้นโดยอัตโนมัติ และอีกหนึ่งทีมจะมาจากการชนะรอบเพลย์ออฟ ซึ่งรอบนี้จะประกอบไปด้วยทีมจากอันดับที่ 3 ถึง 6 มาแข่งขันในระบบเหย้า-เยือนเพื่อหาผู้ชนะ โดยทีมสำรองจะไม่มีสิทธิ์ในการเลื่อนชั้น ซึ่งจะมีสามทีมที่ตกชั้นจากลาลิกามาแข่งขันในเซกุนดาดิบิซิออนแทน ขณะที่ทีมที่อันดับแย่ที่สุดในเซกุนดาดิบิซิออนจะตกชั้นลงสู่ปริเมราดิบิซิออนเอร์เรเฟฟ
สโมสรที่เข้าร่วมเซกุนดาดิบิซิออน (ฤดูกาล 2021–22)

ที่ตั้งของสโมสรที่ลงแข่งขันใน  ในแคว้นมาดริด
| สโมสร | เมือง | สนาม | ความจุ (คน) |
| --- | --- | --- | --- |
| อัลกอร์กอน | อัลกอร์กอน | ซานโตโดมิงโก | 5,100 |
| อัลเมริอา | อัลเมริอา | ฆูเอโกสเมดิเตร์ราเนโอส | 15,000 |
| อาโมเรบิเอตา | อาโมเรบิเอตา-เอตชาโน | เลซามา (สนาม 2) | 3,250 |
| บูร์โกส | บูร์โกส | เอลปลันติโอ | 12,194 |
| การ์ตาเฆนา | การ์ตาเฆนา | การ์ตาโกโนบา | 15,105 |
| อัลบาเซเต | อัลบาเซเต | การ์โลส เบลมอนเต | 17,300 |
| เอย์บาร์ | เอย์บาร์ | อิปูรูอา | 8,164 |
| ฟูเอนลาบราดา | ฟูเอนลาบราดา | เฟร์นันโด ตอร์เรส | 2,200 |
| ฌิโรนา | ฌิโรนา | มุนติลิบี | 11,200 |
| อูเอสกา | อูเอสกา | เอลอัลโกรัซ | 5,500 |
| อิบิซา | อิบิซา | กัมมิซัส | 4,500 |
| ลัสปัลมัส | ลัสปัลมัสเดกรันกานาเรีย | กรันกานาเรีย | 32,150 |
| เลกาเนส | เลกาเนส | บูตาร์เก | 12,450 |
| ลูโก | ลูโก | อันโช การ์โร | 7,840 |
| มาลากา | มาลากา | ลาโรซาเลดา | 30,044 |
| มิรันเดส | มิรันดาเดเอโบร | อันดูบา | 5,759 |
| โอบิเอโด | โอบิเอโด | การ์โลส ตาร์ติเอเร | 30,500 |
| ปอนเฟร์ราดินา | ปอนเฟร์ราดา | เอลโตราลิน | 8,400 |
| เรอัลโซซิเอดัด เบ | ซานเซบัสเตียน | โฆเซ ลุยส์ ออร์เบโกโซ | 2,500 |
| เอสปอร์ตินเดฆิฆอน | ฆิฆอน | เอลโมลินอน | 30,000 |
| เตเนริเฟ | เอลเช | เอลิโอโดโร โรดริเกซ โลเปซ | 22,824 |
| เรอัลบายาโดลิด | บายาโดลิด | โฆเซ ซอร์ริยา | 28,012 |
| เรอัลซาราโกซา | ซาราโกซา | ลาโรมาเรดา | 33,608 |
การชนะเลิศและเลื่อนชั้น

| สโมสร | ชนะเลิศ | เลื่อนชั้น | ปีที่ชนะ |
| --- | --- | --- | --- |
| เรอัลมูร์เซีย | 8 | 11 | 1939–40, 1954–55, 1962–63, 1972–73, 1979–80, 1982–83, 1985–86, 2002–03 |
| เรอัลเบติส | 7 | 12 | 1931–32, 1941–42, 1957–58, 1970–71, 1973–74, 2010–11, 2014–15 |
| เดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา | 5 | 11 | 1961–62, 1963–64, 1965–66, 1967–68, 2011–12 |
| เอสปอร์ตินเดฆิฆอน | 5 | 7 | 1943–44, 1950–51, 1956–57, 1969–70, 1976–77 |
| เรอัลโอบิเอโด | 5 | 6 | 1932–33, 1951–52, 1957–58, 1971–72, 1974–75 |
| มาลากา | 4 | 13 | 1951–52, 1966–67, 1987–88, 1998–99 |
| โอซาซูนา | 4 | 7 | 1952–53, 1955–56, 1960–61, 2018–19 |
| อาลาเบส | 4 | 6 | 1929–30, 1953–54, 1997–98, 2015–16 |
| เซบิยา | 4 | 5 | 1929, 1933–34, 1968–69, 2000–01 |
| ลัสปัลมัส | 4 | 5 | 1953–54, 1963–64, 1984–85, 1999–2000 |
| เซลตาบิโก | 3 | 11 | 1935–36, 1981–82, 1991–92 |
| เอร์กูเลส | 3 | 8 | 1934–35, 1965–66, 1995–96 |
| เรอัลบายาโดลิด | 3 | 8 | 1947–48, 1958–59, 2006–07 |
| เรอัลโซซิเอดัด | 3 | 6 | 1948–49, 1966–67, 2009–10 |
| กรานาดา | 3 | 5 | 1940–41, 1956–57, 1967–68 |
| อัลโกยาโน | 3 | 3 | 1944–45, 1946–47, 1949–50 |
| ราซินเดซันตันเดร์ | 2 | 8 | 1949–50, 1959–60 |
| มายอร์กา | 2 | 7 | 1959–60, 1964–65 |
| เอลเช | 2 | 6 | 1958–59, 2012–13 |
| เลบันเต | 2 | 5 | 2003–04, 2016–17 |
| กัสเตยอน | 2 | 4 | 1980–81, 1988–89 |
| ซาบาเด็ลย์ | 2 | 4 | 1942–43, 1945–46 |
| อัสปัญญ็อล | 2 | 4 | 1993–94, 2020–21 |
| เมริดา | 2 | 2 | 1994–95, 1996–97 |
| บาเลนเซีย | 2 | 2 | 1930–31, 1986–87 |
| ปอนเตเบดรา | 2 | 2 | 1962–63, 1964–65 |
| ฆาเอน | 2 | 2 | 1952–53, 1955–56 |
| เรอัลซาราโกซา | 1 | 8 | 1977–78 |
| ราโยบาเยกาโน | 1 | 7 | 2017–18 |
| กาดิซ | 1 | 6 | 2004–05 |
| เตเนริเฟ | 1 | 4 | 1960–61 |
| นูมันเซีย | 1 | 3 | 2007–08 |
| เรเกรอาติโบ | 1 | 3 | 2005–06 |
| กอร์โดบา | 1 | 3 | 1961–62 |
| อูเอสกา | 1 | 2 | 2019–20 |
| อัตเลติโกเดมาดริด | 1 | 2 | 2001–02 |
| แยย์ดา | 1 | 2 | 1992–93 |
| อัลบาเซเต | 1 | 2 | 1990–91 |
| เรอัลบูร์โกส | 1 | 2 | 1975–76 |
| เอย์บาร์ | 1 | 1 | 2013–14 |
| เฆเรซ | 1 | 1 | 2008–09 |
| เรอัลบูร์โกส 1 | 1 | 1 | 1989–90 |
| อาเด อัลเมริอา | 1 | 1 | 1978–79 |
| กัลตูรัลเลโอเนซา | 1 | 1 | 1954–55 |
| อัตเลติโกเตตวน | 1 | 1 | 1950–51 |
| เรอัลมาดริดกัสติยา | 1 | เลื่อนชั้นไม่ได้ | 1983–84 |
↑  ในวันที่ 17 มิถุนายน 2021 อาโมเรบิเอตาได้ทำข้อตกลงในการใช้ศูนย์เลซามาของอัตเลติกบิลบาโอ หลังจากอูร์ริตเช สนามเหย้าที่แท้จริงของพวกเขาไม่ผ่านมาตรฐานการลงเล่นในเซกุนดาดิบิซิออน
↑  รวมทั้งในนาม เซเด มาลากา และมาลากา เซเอเฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
The Rec.Sport.Soccer สถิติทีมชนะเลิศ "เซกุนดาดิบิซิออน"
| ด ค กฟุตบอลลีกระดับสองของแต่ละประเทศโดยฟีฟ่า |
| --- | --- |
ยูฟ่า:  อีเอฟแอลแชมเปียนชิป1 ·  เซเรียบี ·  ซไวเทอบุนเดิสลีกา ·  เซกุนดาดิบิซิออน1 ·  ลีกเดอ ·  เอร์สเตอดีวีซี ·  ลีกาปูร์ตูกัลโดยช์ ·  ชาลเลนเจอร์โปรลีก ·  รัสเซียนฟุตบอลเนชันนัลลีก ·  ยูเครนเนียนเฟิสต์ลีก ·  ทีเอฟเอฟ เฟิสต์ลีก ·  แชลเลนจ์ลีก ·  ซไวเทอลีกา
เอเอฟซี:  เจลีก 2 ·  เคลีก 2 ·  ลีกวัน ·  ไทยลีก 21 ·  เนชันนัลพรีเมียร์ลีก2 ·  ไอ-ลีก
คอนคาแคฟ:  ยูเอสแอลแชมเปียนชิป2 ·  Ascenso MX
คอนเมบอล:  แซรีอีเบ ·  Primera B Nacional
โอเอฟซี:  NRFL Premier
ซีเอเอฟ:  อียิปต์เซคันส์ดิวิชัน ·  National First Division
อดีต:  โซเวียตเฟิสต์ลีก ·  อังกฤษ (ฟุตบอลลีกเฟิสต์ดิวิชัน · ฟุตบอลลีกเซคันด์ดิวิชัน) ·  เบลเจียนเซคันด์ดิวิชัน
1เฮดทูเฮด = ในกรณีที่แต้มเท่ากัน ดูตัวต่อตัว ถ้าใน 2 นัด ทีมไหนที่ยิงประตูได้มากกว่าชนะ แต่ในกรณีที่ประตูเท่ากันให้ดูอเวย์โกลว์ 2ไม่มีการเลื่อนชั้น/ตกชั้น
เดปาจิกะ

ผู้เช่าร้านอาหารสำเร็จรูปที่มีลูกค้าหนาแน่นในช่วงเย็น
ร้านขนมในเดปาจิกะ
ชั้นใต้ดิน ของห้างสรรพสินค้าลอตเตในเกาหลีใต้
เดปาจิกะ (ญี่ปุ่น: デパ地下; โรมาจิ: depachika) เป็นชื่อสามัญของแผนกอาหารในห้างสรรพสินค้าญี่ปุ่น โดยปกติจะอยู่ที่ชั้นใต้ดิน แต่เดปาจิกะบางแห่งอาจไม่ได้อยู่ที่ชั้นใต้ดินเนื่องจากกลยุทธ์ทางธุรกิจและสภาพอาคาร
ภาพรวม

อาหารหลักที่ขายในเดปาจิกะ ได้แก่ อาหารปรุงสำเร็จ ข้าวกล่อง ขนมหวาน และ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ในกรณีของขนมหวานและอาหารสำเร็จรูป ผู้เช่าบางรายจะเปิดร้านในเดปาจิกะ นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมต่าง ๆ เช่น กิจกรรมส่งเสริมการตลาด และการขายเอกิเบ็ง
นอกจากการขายแบบเห็นหน้ากับลูกค้าแล้ว ยังมีผู้เช่าชั้นใต้ดินของห้างสรรพสินค้าที่ดูแลการสั่งซื้อทางไปรษณีย์และบริการจัดส่ง ซึ่งได้ขยายตัวในช่วงต้นปี 2020 เนื่องจากผู้คนงดออกไปข้างนอกเนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19
ห้างสรรพสินค้าบางแห่งมีตราสินค้าเดปาจิกะเป็นของตัวเอง เช่น "ฟีสต์พาราไดซ์" ของไดมารูมัตสึซากายะ, "ฮอปทาวน์" กับ "เอฟว์รีเดย์" ของโซโก และ "เซบุฟู้ดฮอลล์" ของเซบุ เป็นต้น
ภาพรวม > ประวัติ

เดปาจิกะแห่งแรกในญี่ปุ่นเปิดตัวในปี ค.ศ. 1936 ที่ห้างสรรพสินค้ามัตสึซากายะ สาขานาโกยา หลังจากนั้นเดปาจิกะก็กระจายไปทั่วประเทศ ตรงกันข้ามกับร้านกิโมโนที่มีมายาวนานอย่างมัตสึซากายะ ห้างสรรพสินค้าเกิดใหม่ในเครือบริษัทรถไฟ เช่น ห้างสรรพสินค้าฮังเคียว ไม่สามารถทำยอดขายชุดกิโมโนได้ดีนัก จึงกำหนดนโยบายที่เน้นผลิตภัณฑ์อาหาร และในปี 1934 เมื่อฮังเคียวมีส่วนอาหารที่ชั้นล่าง โดยเปิด ร้านไอศกรีม และผลิตภัณฑ์ขนม
สื่อมวลชน เช่น โทรทัศน์ และ นิตยสาร เริ่มใช้ชื่อ "เดปาจิกะ" ในปี ค.ศ. 2000 เมื่อห้างสรรพสินค้าโตคิว สาขาโทโยโกะ ได้จัด "งานแสดงอาหารโตคิว" ในช่วงเวลาดังกล่าว เทรุยูกิ ซาเอกุสะ ซึ่งเป็นประธานห้างสรรพสินค้าฮันชิน มุ่งเน้นไปที่แผนกอาหาร ซึ่งห้างสรรพสินค้าอื่นๆ ไม่ได้ใส่ใจมากนักเนื่องจากมีอัตรากำไรขั้นต้นที่ต่ำ และมุ่งเน้นไปที่การจัดการอาหารที่สามารถนำไปใช้ได้ ว่ากันว่าเขาสร้างเดปาจิกะขนาดใหญ่ที่สุด
ภาพรวม > เหตุผลที่เดปาจิกะอยู่ชั้นใต้ดิน

ห้างสรรพสินค้าหลายแห่งจัดชั้นใต้ดินหรือชั้นล่างเป็นแผนกอาหาร เนื่องจากมีข้อดีคือค่าใช้จ่ายในการติดตั้งสาธารณูปโภคต่าง ๆ เช่น ระบบประปา แก๊ส และไฟฟ้า ที่ชั้นล่างต่ำกว่าเมื่อเทียบกับการติดตั้งที่ชั้นบน ห้างสรรพสินค้าโตคิว สาขาฮนเท็น เคยมีแผนกอาหารที่ชั้นบนสุด แต่ต่อมาได้ย้ายไปที่ชั้นใต้ดินเนื่องจากพื้นที่จำกัด และต้องใช้เวลาในการขนย้ายสินค้า ข้อดีอีกประการหนึ่งคือสามารถเชื่อมต่อกับสถานีรถไฟใต้ดิน เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของเมืองใต้ดิน และเชื่อมต่อโดยตรงกับลานจอดรถใต้ดิน เพื่อให้ลูกค้าเข้าร้านจากใต้ดินได้ จุดมุ่งหมายคือการดึงดูดลูกค้าที่มารวมตัวกันในส่วนอาหารให้ขึ้นไปชั้นบน สิ่งนี้เรียกว่า "เอฟเฟกต์น้ำพุ"
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเหตุผลทางโครงสร้างและเหตุผลอื่น ๆ ทำให้มีเดปาจิกะบางแห่งที่ไม่ได้อยู่ใต้ดิน อย่างไรก็ตาม แม้จะในกรณีเช่นนี้ ก็มักจะตั้งอยู่ที่ชั้นล่าง เช่น ชั้น 1
ด้วยเหตุผลต่างๆ เช่น ไม่มีพื้นที่ขนาดใหญ่และจำเป็นต้องเพิ่มพื้นที่ส่วนอาหาร เดปาจิกะจึงถูกแบ่งออกเป็นพื้นที่ใต้ดินและพื้นที่เหนือพื้นดิน ในกรณีส่วนใหญ่ ร้านค้าต่างๆ เช่น อาหารสดและอาหารสำเร็จรูปจะอยู่ใต้ดิน และร้านขายขนมหวานจะอยู่เหนือพื้นดิน
ห้างสรรพสินค้าโอดะคิว สาขาชินจูกุ และ ห้างสรรพสินค้ามัตสึซากะ สาขาอุเอโนะ มีร้านเครื่องสำอางและขนมหวานที่มีกลุ่มลูกค้าคล้ายกันอยู่บนชั้นวางสินค้า กระตุ้นให้เกิดการช้อปปิ้ง
ห้างสรรพสินค้าทาคาชิมาย่า สาขาคาชิวะ มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อยู่ที่ชั้นใต้ดินที่สองของอาคารหลักซึ่งเป็นบริเวณห้างสรรพสินค้า อาหารสดและอาหารปรุงสำเร็จที่ชั้นใต้ดินแรก และขนมหวานที่ชั้นหนึ่ง นอกจากนี้ยังมี ซูเปอร์มาร์เก็ต ที่ชั้น 1 ของอาคารเอส และแผนกอาหารที่ชั้น 2
ในตอนแรก ตัวอาคารไม่มีพื้นที่ใต้ดิน และใช้สำหรับสิ่งอื่นนอกเหนือจากชั้นขาย เช่น ลานจอดรถ ที่จอดรถจักรยาน และห้องเครื่อง
ห้างสรรพสินค้าทาคาชิมาย่า สาขาซาไก มีแผนผังพิเศษ โดยชั้นใต้ดินทำหน้าที่เป็นพื้นที่ร้านอาหาร อาหารสดกับอาหารปรุงสำเร็จบนชั้น 1 และขนมหวานบนชั้น 2
ซูเปอร์มาร์เก็ตจะอยู่ชั้นใต้ดิน และร้านขายอาหารกับขนมหวานจะอยู่ชั้นเหนือดิน
การเปิดร้านเฉพาะในชั้นใต้ดินของห้างสรรพสินค้า

ห้างสรรพสินค้าบางแห่งจะเปิดเฉพาะชั้นใต้ดินสำหรับขายอาหารเท่านั้น และส่วนใหญ่จะเปิดเป็นหนึ่งในผู้เช่ารายใหญ่ในของกิจการดังกล่าว
สำหรับห้างสรรพสินค้าที่ร่วมทุนกับบริษัทรถไฟฟ้า เมื่อมีการลดขนาดหรือถอนตัวเนื่องจากปัญหาในการขายเสื้อผ้าหรือการแข่งขันกับร้านค้าใกล้เคียง จะเหลือเพียงแผนกอาหารแบบซื้อกลับไปรับประทานที่บ้านเท่านั้นที่อยู่ภายใต้การจัดการโดยตรง เจ้าของห้างสรรพสินค้าดังกล่าวจะเรียกคืนพื้นที่จำหน่ายที่ไม่ใช่อาหารกลับมาอยู่ในกรรมสิทธิ์ของตน หรือจะเชิญร้านค้าเฉพาะทางมาเปิดในพื้นที่ดังกล่าวแทน
เดปาจิกะในประเทศไทย

ในประเทศไทยแม้จะไม่มีการนำชื่อเดปาจิกะมาใช้งานแบบชัดเจน แต่ในศูนย์การค้าและห้างสรรพสินค้าหลายแห่งก็ได้วางแผนผังโดยให้ซูเปอร์มาร์เก็ต และศูนย์อาหาร ถูกวางอยู่ชั้นใต้ดิน เช่นเดียวกันกับรูปแบบเดปาจิกะ เช่น ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล สาขาบางรัก, ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล สาขาสุขุมวิท, ศูนย์การค้าเซ็นทรัล พระราม 9, หรือศูนย์การค้าดิเอสพละนาด รัชดาภิเษก เป็นต้น ต่อมา อิเซตัน มิตซูโคชิ โฮลดิ้งส์ ได้นำซูเปอร์มาร์เก็ตรูปแบบเดปาจิกะมาเปิดในประเทศไทย ในชื่อ "มิตซูโคชิ เดปาจิกะ" ตั้งอยู่ที่อาคารพาเหรด แอท วัน แบงค็อก โดยเปิดให้บริการอย่างไม่เป็นทางการวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2567 โดยพื้นที่บางส่วนถูกเรียกว่า "ซอยมิตสึโคชิ" เพื่อเป็นร้านอาหารโดยเฉพาะ ในขณะที่พื้นที่นอกซูเปอร์มาร์เก็ต วัน แบงค็อกยังได้วางแผนผังเป็นร้านอาหารโดยส่วนใหญ่ เพื่อให้สอดคล้องกับรูปแบบเดปาจิกะอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เดปาจิกะและขนมหวาน เก็บถาวร 2015-08-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
depachika.com
พระเจ้ามีนเยเดะบะ

| พระเจ้ามีนเยเดะบะ   မင်းရဲဒိဗ္ဗ> พระมหากษัตริย์พม่า |
| --- | --- |
ครองราชย์: 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2171 - 19 สิงหาคม พ.ศ. 2172 (1 ปี 41 วัน)
ก่อนหน้า: พระเจ้าอะเนาะเพะลูน
ถัดไป: พระเจ้าตาลูน

พระราชสมภพ: พ.ศ. 2151 หงสาวดี
สวรรคต: 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2172 (21 พรรษา)  วันอาทิตย์ ขึ้น 11 ค่ำ เดือน Natdaw 991 ME หงสาวดี
ราชวงศ์: ราชวงศ์ตองอู
พระราชบิดา: พระเจ้าอะเนาะเพะลูน
พระราชมารดา: Khin myo Miat
ศาสนา: เถรวาท
พระเจ้ามีนเยเดะบะ (พม่า: မင်းရဲဒိဗ္ဗ, ออกเสียง: [mɪ́ɰ̃.jɛ́ deɪ̯ʔ.pa̰]) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 7 ของราชวงศ์ตองอูแห่งพม่า พระองค์ครองราชบัลลังก์ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2171 หลังจากที่ลอบปลงพระชนม์พระราชบิดาของพระองค์ คือ พระเจ้าอะเนาะเพะลูน ที่ทรงทราบว่าพระองค์ลักลอบเป็นชู้กับนางสนม ธิดาของเจ้าเมืองเชียงตุง พระเจ้าอะเนาะเพะลูนได้ตรัสบริภาษพระองค์อย่างรุนแรงว่าสิ่งที่พระองค์ทำคือการทรยศและไม่สมควรมีพระชนม์อยู่
หลังจากการลอบปลงพระชนม์พระราชบิดา พระเจ้ามีนเยเดะบะก็ทำให้เหล่าเสนาบดีประกาศให้พระองค์เป็นกษัตริย์ แต่พระองค์ก็ยังต้องชิงบัลลังก์กับสองพระปิตุลา พระเจ้าตาลูนและมังรายกะยอฉะวา ซึ่งเสด็จไปที่รัฐฉานเพื่อระดมกำลังทหาร พระเจ้ามีนเยเดะบะ ไม่มีพระราชอำนาจควบคุมอาณาจักร เกินกว่าพะโคซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักร ตลอด พ.ศ. 2171 สองพระปิตุลาพระเจ้าตาลูนและมังรายกะยอฉะวา เสด็จกลับมาจากรัฐฉานและควบคุมพม่าตอนบน ในขณะที่คนอื่น ๆ จำนวนมากในพม่าไม่เห็นด้วยกับการปกครองของพระองค์ ใน พ.ศ. 2172 พระเจ้าทาลุนเสด็จลงมาจากอังวะเพื่อพิชิตพม่า กษัตริย์แห่งอาระกันส่งกองทัพไปช่วยพระเจ้ามีนเยเดะบะแต่ก็เปล่าประโยชน์ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2172 กษัตริย์ผู้ทำปิตุฆาตถูกยึดอำนาจโดยผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์และส่งตัวพระองค์ให้กับพระเจ้าตาลูน พระเจ้าตาลูนปฏิเสธคำขอของพระองค์ที่จะทรงผนวชเป็นพระภิกษุสงฆ์ และสำเร็จโทษพระองค์ในเดือนพฤศจิกายนปีนั้น
เปรต

| --- | --- |
เปรตในศิลปะพม่า
กลุ่ม: สัตว์ในตำนาน
กลุ่มย่อย: ออกหากินเวลากลางคืน, ตัวกลาง
สัตว์คล้ายคลึง: วิญญาณบรรพบุรุษ, กระสือ
เทพปกรณัม: ศาสนาแบบอินเดีย  ศาสนาพื้นบ้านจีน  ลัทธิเต๋า ศาสนาพื้นบ้านเวียดนาม
ชื่ออื่น: ผีที่หิวโหย
ภูมิภาค: เอเชียตะวันออก, เอเชียใต้ และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ถิ่นที่อยู่: ศาสนาฮินดู  ชมาชานะ หรือป่าช้า ศาสนาพุทธ  โลกของผีที่หิวโหย
ภาพวาดเปรตแบบญี่ปุ่น
เปรต (สันสกฤต: प्रेत เปฺรต; บาลี: peta เปต) หมายถึงผี ตามความเชื่อในหลายศาสนาทั้ง ศาสนาพุทธ ศาสนาฮินดู ศาสนาซิกข์ และศาสนาเชน ตามความเชื่อนั้น เปรตเป็นผีได้รับความทุกข์ทรมานแสนสาหัสกว่าเมื่อครั้งเป็นมนุษย์มาก โดยต้องทรมานกับความหิวโหยและความเจ็บปวดทางกาย
ความเชื่อเรื่องเปรตมีต้นกำเนิดมาจากพิธีกรรมทางศาสนาในประเทศอินเดียตั้งแต่ยุคโบราณ และเริ่มแพร่กระจายสู่สังคมในกลุ่มประเทศเอเชียตะวันออก คำว่า "Preta" มักจะถูกแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า "ผีที่หิวโหย" ความเชื่อเรื่องเปรตนั้นเริ่มต้นมาจากความเชื่อในชีวิตหลังความตาย และมักเกี่ยวข้องกับการเป็นโอปปาติกะ (ผู้ที่ผุดขึ้นเองจากอดีตกรรม มิต้องอาศัยการปฏิสนธิ) นำไปสู่ความเชื่อเรื่องเวรกรรมที่ต้องได้รับในโลกหน้าและการกลับชาติมาเกิดตามแต่ผลกรรมที่ได้กระทำเมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่ การจะหลุดพ้นจากการเป็นเปรตนั้นต้องอาศัยเวลานานชั่วกัปชั่วกัลป์ และหากมิได้สั่งสมบุญวาสนาพอหรือไม่ได้รับการอุทิศส่วนกุศลจากคนรู้จัก บุคคลนั้นอาจต้องทุกข์ทรมานเป็นเปรตไปชั่วนิรันด์
การจะเกิดเป็นเปรตในโลกหน้านั้น โดยมากมักเป็นผลมาจากการก่อกรรมทำเข็ญอย่างร้ายแรงเมื่อครั้งเป็นมนุษย์ เช่น การฆ่าสัตว์ตัดชีวิต การทำร้ายผู้อื่นทั้งทางกาย วาจา และ ใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากผู้ที่ถูกทำร้ายเป็นบุพการีของตนหรือเป็นพระสงฆ์ การพูดปด พูดส่อเสียด การลักทรัพย์ รวมถึงความโลภ เป็นต้น หรือแม้กระทั่งเกิดขึ้นจากการเคยเป็นสัตว์นรกที่เวียนว่ายอยู่ในนรกนานนับโกฏิปี แต่ดวงวิญญาณยังไม่บริสุทธิ์พอที่จะไปเกิดในภพภูมิที่ดีขึ้น จีงต้องชดใช้กรรมต่อ โดยจะต้องไปเกิดเป็นเปรตที่มีรูปลักษณ์ที่น่าเกลียด เช่น มีร่างกายเน่าเฟะเสมือนซากศพ หรือมีสิ่งปฏิกูลอยู่ทั่วร่างกาย มักจะหิวโหยอยู่ตลอดเวลา และส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด หรือแม้แต่เป็นเปรตภายใต้รูปร่างของสัตว์ประหลาดชนิดต่าง ๆ ตามความเชื่อแต่ละประเทศ เปรตมีร่างกายและความรู้สึกเช่นเดียวกับมนุษย์ แต่ในขณะที่มนุษย์ทั่วไปเมื่อมองดูสายน้ำจะมองเห็นเป็นเพียงกระแสน้ำใส ๆ ธรรมดา แต่เมื่อเปรตจ้องมองแม่น้ำจะมองเห็นสิ่งน่าเกลียดน่ากลัว เช่น หนอง หรือ เลือด
จากความเชื่อและอิทธิพลของศาสนาฮินดูและพุทธศาสนาในภูมิภาคเอเชียส่วนใหญ่ เปรตจึงมีอิทธิพลอย่างเด่นชัดในวัฒนธรรมของอินเดีย ศรีลังกา จีน ญี่ปุ่น เกาหลี เวียดนาม ทิเบต ไทย กัมพูชา ลาว และเมียนมาร์
ความหมาย

คำว่า เปรต แปลว่า  ในทางศาสนาพุทธหมายถึง อมนุษย์พวกหนึ่งที่เกิดในเปตติวิสัยภูมิซึ่งเป็น ๑ ใน ๔ อบายภูมิ  เปรตมีหลายประเภท เช่นประเภทหนึ่งเรียกว่า ปรทัตตูปชีวิเปรต คือเปรตที่ดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยส่วนบุญที่มีผู้ทำอุทิศให้ หากไม่มีส่วนบุญที่มีผู้อุทิศให้ก็มักจะกินเลือดและหนองของตัวเองเป็นอาหาร โบราณมีความเชื่อที่ว่า ถ้าใครทำร้ายพ่อแม่ ชาติหน้าจะไปเกิดเป็นผีเปรต
การทำพลีกรรมแก่ผู้ล่วงลับไปแล้ว หรือการทำบุญอุทิศไปให้ผู้ตายว่า เปตพลี หรือ บุพเปตพลี
ประเภทของเปรต

เปรตมีหลายประเภท เช่น
ประเภทของเปรต > แบ่งตาม เปตวัตถุอรรถกถา

แบ่งได้ 4 ประเภท
ปรทัตตูปชีวิเปรต คือ เปรตที่ดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยส่วนบุญที่มีผู้ทำอุทิศให้ หากไม่มีส่วนบุญที่มีผู้อุทิศให้ ก็มักจะกินเลือดและหนองของตัวเองเป็นอาหาร
ขุปปีปาสิกเปรต คือ เปรตที่อดอยาก ทุกข์จากความหิวโหยอยู่เป็นนิจ แสวงหาของไปยังที่ต่าง ๆ เมื่อเจอน้ำหรืออาหาร แต่เมื่อจะเอาอาหารเหล่านั้นเข้าปาก อาหารเหล่านั้นก็จะกลายหินหรือทราย ไม่สามารถกินได้ กรรมที่ทำให้เป็นเปรตประเภทนี้ เพราะเป็นคนตระหนี่ถี่เหนียว หวงแหนในทรัพย์ของตน ไม่เคยทำบุญทำทาน แม้ทำก็ทำด้วยความเสียดาย
นิชฌามตัณหิกเปรต คือ เปรตที่ถูกไฟเผาให้เร่าร้อนอยู่เสมอ
กาลกัญจิกเปรต คือ เปรตในจำพวกอสุรกาย มีร่างกายใหญ่โต แต่ไม่ค่อยมีเลือดและเนื้อ มีสีคล้ายใบไม้แห้ง ตาโปนคล้ายตาปู มีปากเท่ารูเข็มอยู่กลางศีรษะ
ประเภทของเปรต > แบ่งตามวินัยและลักขณสังยุตตพระบาลี

แบ่งได้ 21 ประเภท
อัฏฐีสังขสิกเปรต คือ เปรตที่มีแต่กระดูกติดกันเป็นท่อน ๆ
มังสเปสิกเปรต คือ  เปรตที่มีแต่เนื้อเป็นชิ้นๆ กรรมที่ทำให้เกิดเป็นเปรตชนิดนี้ เพราะเมื่อครั้งเป็นมนุษย์ มีอาชีพเป็นคนฆ่าโค
มังสปิณฑเปรต  คือ เปรตที่มีเนื้อเป็นก้อน กรรมที่ทำให้เกิดเป็นเปรตชนิดนี้ เพราะเมื่อครั้งเป็นมนุษย์ มีอาชีพเป็นคนฆ่านกขาย
นิจฉวิเปรต คือ เปรตที่ไม่มีหนังห่อหุ้ม กรรมที่ทำให้เกิดเป็นเปรตชนิดนี้ เพราะเมื่อครั้งเป็นมนุษย์ มีอาชีพเป็นคนฆ่าแกะขาย ฆ่าแล้วถลกหนังไปขาย บางคราวก็ถลกหนังทั้งเป็น
อสิโลมเปรต คือ เปรตที่มีขนเป็นพระขรรค์
สัตติโลมเปรต  คือ เปรตที่มีขนเป็นหอก
อุสุโลมเปรต คือ เปรตที่มีขนเป็นลูกธนู
สูจิโลมเปรต คือ เปรตที่มีขนเป็นเข็ม
ทุติยสูจิโลมเปรต คือ เปรตที่มีขนเป็นเข็มชนิดที่ ๒
กุมภัณฑเปรต คือ เปรตที่มีอัณฑะใหญ่โตมาก
คูถกูปนิมุคคเปรต คือ เปรตที่จมอยู่ในอุจจาระ
คูถขาทกเปรต คือ เปรตที่มีชีวิตอยู่ได้ด้วยการกินอุจจาระ
นิจฉวิตถิเปรต คือ เปรตหญิงที่ไม่มีหนังห่อหุ้มและมักถูกแร้ง เหยี่ยว อีกา และ นกตะกรุมจิกทึ้งอยู่ตลอดเวลา กรรมที่ทำให้เกิดเป็นเปรตชนิดนี้ เพราะเมื่อครั้งเป็นมนุษย์มีจิตใจไม่บริสุทธิ์ประพฤติตนนอกใจ ไปคบชู้อยู่กับบุรุษอื่นที่ไม่ใช่สามีของตนเอง ทำร้ายและฆ่าสามีจนถึงชีวิตโดยปราศจากหิริและโอตตัปปะ
ทุคคันธเปรต คือ เปรตที่มีกลิ่นเหม็นเน่า
โอกิลินีเปรต คือ เปรตที่มีร่างกายเป็นถ่านไฟ กรรมที่ทำให้เกิดเป็นเปรตชนิดนี้ เพราะเมื่อยังมีชีวิตนั้น ได้ทำร้ายหรือฆ่าคนตายด้วยการใช้ถ่านเพลิงร้อน
อสิสเปรต คือ เปรตที่ไม่มีศีรษะ มีตาและปากอยู่ที่อก กรรมที่ทำให้เกิดเป็นเปรตชนิดนี้ เพราะเมื่อครั้งเป็นมนุษย์ มีอาชีพไม่บริสุทธิ์ คือ เป็นเพชฌฆาตผู้ฆ่าโจร มีนามว่า หาริกะ อยู่ในพระนครราชคฤห์น
ภิกขุเปรต คือ เปรตที่มีรูปร่างเช่นเดียวกับพระ ไม่น่าเกลียดน่ากลัว กรรมที่ทำให้เกิดเป็นเปรตชนิดนี้ เพราะเมื่อครั้งยังมีชีวิตเป็นพระที่ไม่บำเพ็ญธรรมถึงจะบวชรักษาศีลแต่ประพฤติผิด เช่นมั่วสีกา มีความโลภในเรื่องของเงินทอง และ มีเรื่องทะเลาะกับญาติโยมอยู่ตลอด
ภิกขุณีเปรต คือ เปรตที่มีรูปร่างเช่นเดียวกับภิกษุณี กรรมที่ทำให้เกิดเป็นเปรตชนิดนี้ เพราะเมื่อครั้งยังมีชีวิตเป็นภิกขุณีที่ไม่รักษาศีล ชอบทำผิดศีล ข้อ 3 และ ข้อ 4 เช่น เช่นมั่วผู้ชาย พูดจาให้เขาแตกแยกกัน รวมไปถึงชักชวนให้ทำบุญในทางที่ผิด
สิกขมานเปรต คือ เปรตที่มีรูปร่างเช่นเดียวกับสิกขมานา
สามเณรเปรต คือ เปรตที่มีรูปร่างเช่นเดียวกับสามเณร
สามเณรีเปรต คือ เปรตที่มีรูปร่างเช่นเดียวกับสามเณรี
เปรตในสังคมไทย

เปรตตามความเชื่อไทย เป็นผี มีรูปร่างสูงเท่าต้นตาล ผมยาว คอยาว ผอมโซ ผิวดำ ท้องโต มือเท่าใบลาน แต่มีปากเท่ารูเข็ม และเปรตจะหิวอยู่ตลอดเวลาเนื่องจากกินอะไรไม่ได้ จึงชอบมาขอส่วนบุญในงานบุญต่างๆ ซึ่งเมื่อสะสมบุญได้แล้วเกิดใหม่ชาติหน้าจะได้ไม่ต้องทุกข์ทรมานอย่างที่เป็นอยู่ ซึ่งจากลักษณะนี้ทำให้คำว่า เปรต กลายมาเป็นคำด่าในภาษาไทยที่หมายถึง คนที่อดอยากผอมโซ เที่ยวรบกวนขอเขากิน หรือเมื่อมีใครได้โชคลาภก็เข้ามาขอแบ่งปัน