stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พอลิไวนิลคลอไรด์
การเตรียม

พอลิไวนิลคลอไรด์เรซิน มีลักษณะเป็นผงสีขาว มาจากกระบวนการพอลิเมอไรเซชัน ของมอนอเมอร์ไวนิลคลอไรด์ โดยกว่า 57% เป็นน้ำหนักของคลอรีน (chlorine, Cl) ทำให้พอลิไวนิลคลอไรด์มีส่วนผสมของปิโตรเลียมน้อยกว่าพอลิเมอร์ชนิดอื่น
เนื่องจากพอลิไวนิลคลอไรด์เรซินไม่มีคุณสมบัติการเกาะตัวกันทำให้ไม่สามารถขึ้นรูปได้ ทำให้เวลานำไปขึ้นรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต้องผ่านการเติมสารเติมแต่งต่าง ๆ เพื่อให้สามารถขึ้นรูปและได้คุณสมบัติที่ต้องการ
แหล่งข้อมูลอื่น

The European PVC Portal (European Council of Vinyl Manufacturers) (archived)
Polyvinyl Chloride International Chemical Safety Cards—CDC/NIOSH
The Vinyl Council of Canada
US Vinyl Institute
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
The polymerisation of vinyl chloride
ผจญภัยเทพนิยายพิลึกโลก ภาค 2

| ผจญภัยเทพนิยายพิลึกโลก ภาค 2 |
| --- | --- |
กำกับ: Steven E. Gordon Boyd Kirkland
เขียนบท: Chris Denk
อำนวยการสร้าง: Loris Kramer Lunsford Jason Netter Susan Norkin
กำกับภาพ: Kickstart Productions
ผู้จัดจำหน่าย: Lionsgate
วันฉาย: 7 เมษายน ค.ศ. 2009 US
ความยาว: 75 นาที.
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ก่อนหน้านี้: ผจญภัยเทพนิยายพิลึกโลก
ข้อมูลจาก IMDb
ผจญภัยเทพนิยายพิลึกโลก ภาค 2 (อังกฤษ: Happily N'Ever After2) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนอเมริกาปี 2009 ต่อจากเรื่องผจญภัยเทพนิยายพิลึกโลก  กำกับโดย Steven E. Gordon กับ Boyd Kirkland
เค้าโครงการเศรษฐกิจ พ.ศ. 2475

| --- | --- |
สมุดปกเหลืองและสมุดปกขาว
ผู้ประพันธ์: หลวงประดิษฐ์มนูธรรม
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: สมุดปกเหลือง สมุดปกขาว
ประเทศ: สยาม
ภาษา: ไทย
หัวเรื่อง: เศรษฐศาสตร์, เศรษฐกิจ
สำนักพิมพ์: ศ.ศิลปานนท์
วันที่พิมพ์: 15 มีนาคม พ.ศ. 2475; 92 ปีก่อน (2475-03-15)
ชนิดสื่อ: สิ่งพิมพ์
เค้าโครงการเศรษฐกิจ พ.ศ. 2475 หรือที่รู้จักในนาม สมุดปกเหลือง เป็นร่างแผนเศรษฐกิจเพื่อปฏิรูปที่ดินและรัฐสวัสดิการแก่ประชาชน ที่ปรีดี พนมยงค์ (ขณะมีบรรดาศักดิ์เป็นหลวงประดิษฐ์มนูธรรม) สมาชิกคณะราษฎร เผยแพร่เมือวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2476  สมุดปกเหลืองนี้ถูกนำไปใช้เป็นข้อกล่าวหาว่านายปรีดีเป็นคอมมิวนิสต์ และทำให้เกิดความแตกแยกในรัฐบาลอย่างรุนแรง รัฐบาลจึงกำหนดให้ปิดสภา งดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา และเป็นที่มาของการรัฐประหารครั้งแรกในประเทศไทย
เนื้อหา

เนื้อหาของสมุดปกเหลืองแบ่งออกเป็น 11 หมวด ดังนี้
ประกาศของคณะราษฎร
ความไม่เที่ยงแท้แห่งการเศรษฐกิจ
การประกันความสุขสมบูรณ์ของราษฎร
แรงงานที่สูญเสียไป และพวกหนักโลก แบ่งเป็น
แรงงานเสียไปโดยที่มิได้ใช้เต็มที่
แรงงานเสียไปเพราะจัดการเศรษฐกิจไม่เหมาะ
แรงงานที่เสียไปโดยไม่ใช้เครื่องจักรกล
แรงงานที่เสียไป เพราะบุคคลที่เกิดมาหนักโลก
วิธีซึ่งรัฐบาลจะหาที่ดิน แรงงาน เงินทุน
การจัดหาที่ดิน
การจัดหางาน
การจัดหาทุน
การจัดทำให้รายได้และรายจ่ายของรัฐบาลเข้าสู่ดุลยภาพ
ดุลยภาพภายในประเทศ
ดุลยภาพระหว่างประเทศ
การแบ่งงานออกเป็นสหกรณ์
รัฐบาลจะจัดให้มีการเศรษฐกิจชนิดใดบ้างในประเทศ
การป้องกันความยุ่งยาก ในปัญหาเรื่องนายจ้างกับลูกจ้าง
แผนเศรษฐกิจแห่งชาติ
ผลสำเร็จอันเกี่ยวแก่หลัก 6 ประการ
เอกราช
การรักษาความสงบเรียบร้อยภายใน
การเศรษฐกิจ
เสมอภาค
เสรีภาพ
การศึกษา
ปฏิกิริยา

พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชวิจารณ์เค้าโครงเศรษฐกิจของนายปรีดีไว้ในสมุดปกขาว ซึ่งทั้งสมุดปกขาวและสมุดปกเหลืองอันเป็นความแตกแยกทางความคิดเกี่ยวกับระบบเศรษฐกิจในประเทศไทย ยังเป็นชนวนเหตุให้เกิดกบฏบวรเดชในปีเดียวกันอีกด้วย
ดูเพิ่ม

เศรษฐกิจไทย
ยูโทเปีย
ความมั่งคั่งของประชาชาติ
ว่าด้วยทุน
ทรัพยศาสตร์
คิตาโร

| Kitaro喜多郎 |
| --- | --- |
คิตาโรที่เตหะราน, ตุลาคม ต.ศ. 2014
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: มาซาโนริ ทากาฮาชิ
เกิด:  (1953-02-04) กุมภาพันธ์ 4, 1953 (71 ปี) โทโยฮาชิ, จังหวัดไอจิ, ประเทศญี่ปุ่น
แนวเพลง: อิเล็กทรอนิกา, เวิลด์, โฟล์ก, คลาสสิก, นิวเอจ
อาชีพ: นักดนตรี, นักแต่งเพลง, โปรดิวเซอร์เพลง, นักจัดเรียง
เครื่องดนตรี: คีย์บอร์ด, กีตาร์, เบสกีตาร์, ฟลุตญี่ปุ่น, กลอง, เพอร์คัชชัน
ช่วงปี: 1975–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Geffen/Warner Bros. Records (US) Geffen/MCA Records (US) Domo Records Nippon Columbia Vertigo Records
นักดนตรี
คิตาโร (ญี่ปุ่น: 喜多郎; โรมาจิ: Kitarō) มีชื่อจริงว่า มาซาโนริ ทากาฮาชิ (ญี่ปุ่น: 高橋 正則; โรมาจิ: Masanori Takahashi; 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1953) เป็นนักดนตรีชาญี่ปุ่นที่รู้จักจากดนตรีแนวอิเล็กทรอนิกส์-บรรเลง และมักถือว่าเป็นหนึ่งในนักดนตรีคนสำคัญของนิวเอจ เขาชนะรางวัล Grammy Award for Best New Age Album ด้วยเพลง Thinking of You (1999) ซึ่งมีเพลงที่เข้าชิง 16 เพลงในหมวดหมู่เดียวกัน เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสำหรับเพลง Heaven & Earth (1993).
ชีวิตช่วงต้น ค.ศ. 1954–76

มาซาโนริ ทากาฮาชิ เกิดที่โทโยฮาชิ, จังหวัดไอจิ, ประเทศญี่ปุ่น และจบปริญญาจากมหาวิทยาลัยซาฮิด ชื่อของคิตาโรหมายถึง "บุรุษแห่งความรักและความสนุก" นับถือศาสนาพุทธ และเกิดในครอบครัวชาวไร่ที่นับถือศาสนาชินโต-พุทธ หลังจบการศึกษา พ่อแม่ของเขาไม่ยอมรับให้ลูกชายมีอาชีพเป็นนักดนตรี แต่จะให้ทำงานที่บริษัทในท้องที่แทน ซึ่งเขาพยายามบอกกับพ่อแม่ว่าให้เขาทำในสิ่งที่ตนรักแทน
ในระดับไฮสกูล คิตาโรเล่นกีตาร์ไฟฟ้ากับวงโอทิส เรดดิงในแนวเพลงริทึมแอนด์บลูส์และคัฟเวอร์เพลงของเดอะบีเทิลส์ หลังจบการศึกษา และเรียนรู้วิธีเล่นกลองกับเบส คิตาโรก็ย้ายไปที่โตเกียวเพื่อรับประสบการณ์ดนตรี และที่นั่นคือที่ที่เขาพบเครื่องสังเคราะห์เสียง
ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 เขาหันมาเล่นคีย์บอร์ดและเข้าร่วมวงโพรเกรสซิฟร็อกญี่ปุน Far East Family Band และบันทึก 4 อัลบั้มตามอยู่ในญี่ปุ่นและยุโรปใน ค.ศ. 1975 เขาพบกับ เคลาส์ ชูลซ์ อดีตสมาชิกวงแทนเจอรีนดรีมแนวอิเล็กทรอนิกาชาวเยอรมัน โดยเขาได้ผลิตไปสองอัลบั้มและให้ทิปแก่คิตาโรสำหรับการควบคุมเครื่องสังเคราะห์เสียง ใน ค.ศ. 1976 คิตาโรออกจากวง Far East Family Band และเดินทางทั่วทวีปเอเชีย (จีน, ลาว, ไทย, อินเดีย)
อาชีพเดี่ยว: ค.ศ. 1977–ปัจจุบัน

2 ปีต่อมาเขาได้มีโอกาสทำเพลงประกอบสารคดีทางญี่ปุ่นที่ออกอากาศทางช่อง NHK ชื่อ Silk Road อัลบั้มชุดนี้ทำให้เขาได้รู้จักในวงกว้างรวมถึงระดับนานาชาติ
ในปี 1986 เขาได้ออกผลงาน International โดยเซ็นสัญญากับ บ. Geffen ในอเมริกา เขายังได้ร่วมงานกับศิลปินอย่าง  Micky Hart (วง Grateful Dead) และ Jon Anderson (วง Yes)  อัลบั้มแรกของเขาคือ "Tenku" ก็สร้างความประทับใจไปทั่วโลกอีกครั้ง
หลายคนอาจจะคุ้นเคยกับคิตาโร่จากงานเพลงประกอบภาพยนตร์หลายเรื่อง และที่โดดเด่นที่สุดคงไม่พ้นไตรภาค Heaven and Earth อันยิ่งใหญ่ ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ
อัลบั้มของเขาขายได้มากกว่า 10 ล้านแผ่นทั่วโลก และยังถูกเสนอเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ ถึง 2 ครั้ง จนปี 2000 เขาก็ได้รับรางวัลแกรมมี่ สาขา Best New-age Album จากอัลบั้ม Thinking Of You
ชีวิตส่วนตัว

ในช่วง ค.ศ. 1983 ถึง 1990 คิตาโรแต่งงานกับยูกิ ทาโอกะ ลูกสาวของคาซูโอะ ทาโอกะ และมีลูกชายคนเดียว ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เขาย้ายที่อยู่จากญี่ปุ่นไปยังสหรัฐ ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 เขาแต่งงานกับเคโกะ มัตสึบาระ แล้วอาศัยอยู่ที่วาร์ด, รัฐโคโลราโด บนพื้นที่ 180 เอเคอร์ (72.85 เฮกตาร์) และแต่งเพลงใน "โมจิเฮาส์" สตูดิโอที่กินพื้นที่ 2500 ตารางฟุต (230 ตารางเมตร)   (ใหญ่พอที่จะตั้งดนตรีออร์เคสตรา 70 ชิ้น) ในช่วง ค.ศ. 2005 พวกเขาย้ายที่อยู่ไปที่ซะแบสตะโพล, รัฐแคลิฟอร์เนีย
ผลงาน

Tenkai (1978)
Daichi (1979)
Oasis (1979)
Ki (1981)
Silver Cloud (1983)
Toward the West (1985)
Tenku (1986)
The Light of the Spirit (1987)
Kojiki (1990)
Dream (1992)
Mandala (1994)
Peace on Earth (1996)
Cirque Ingenieux (1997)
Gaia-Onbashira (1998)
Thinking of You (1999)
Ancient (2001)
An Ancient Journey (2002)
Sacred Journey of Ku-Kai Vol. 1 (2003)
Sacred Journey of Ku-Kai Vol. 2 (2005)
Spiritual Garden (2006)
Sacred Journey of Ku-Kai Vol. 3 (2007)
Sacred Journey of Ku-Kai Vol. 4 (2010)
Final Call (2013)
Sacred Journey of Ku-Kai Vol. 5 (2017)
รางวัล

แกรมมีอะวอร์ดส
| ปี | รางวัลที่ได้เข้าชิง | รางวัล/สาขา | ผล |
| --- | --- | --- | --- |
| 1987 | The Field | Best New Age Performance | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 1990 | Kojiki | Best New Age Album | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 1992 | Dream | Best New Age Album | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 199ภ | Mandala | Best New Age Album | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 1995 | An Enchanted Evening | Best New Age Album | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 1998 | Gaia Onbashira | Best New Age Album | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 1999 | Thinking Of You | Best New Age Album | ชนะ |
| 2002 | Ancient | Best New Age Album | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2003 | An Ancient Journey | Best New Age Album | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2004 | Sacred Journey of Ku-Kai Volume 1 | Best New Age Album | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2006 | Sacred Journey Of Ku-Kai Volume 2 | Best New Age Album | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2008 | Sacred Journey Of Ku-Kai Volume 3 | Best New Age Album | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2009 | Impressions Of The West Lake | Best New Age Album | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2011 | Sacred Journey Of Ku-Kai Volume 4 | Best New Age Album | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2013 | Final Call | Best New Age Album | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2014 | Symphony Live In Istanbul | Best New Age Album | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2017 | Sacred Journey of Ku-Kai Vol. 5 | Best New Age Album | เสนอชื่อเข้าชิง |
ลูกโลกทองคำ
| ปี | รางวัลที่ได้เข้าชิง | รางวัล/สาขา | ผล |
| --- | --- | --- | --- |
| 1993 | Heaven & Earth | Best Original Score | ชนะ |
Golden Horse Award (ฮ่องกง)
คิตาโรกับแรนดี มิลเลอร์ชนะรางวัล Golden Horse Award จากภาพยนตร์ 3 พี่น้องตระกูลซ่ง ใน ค.ศ. 1997
Hong Kong Film Award
คิตาโรเข้าชิงรางวัลHong Kong Film Award จากภาพยนตร์ Homecoming in 1985. Kitaro and Randy Miller won a Hong Kong Film Award for Best Original Score for Soong Sisters in 1998.
Japan Gold Disc
คิตาโรชนะรางวัล Gold Disc Award ในหมวดหมู่ Fusion Instrumental สำหรับอัลบั้ม Kojiki in 1991.
แหล่งข้อมูลอื่น

[ลิงก์เสีย] (ภาษาอังกฤษ)
ช่องทางการขอองคิตาโร บนยูทูบ
ผจญภัยสุดเขตแดนต้องห้าม

| Horizon Forbidden West |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: เกอริลลาเกมส์
ผู้จัดจำหน่าย: โซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์
กำกับ: Mathijs de Jonge
อำนวยการผลิต: Joel Eschler
โปรแกรมเมอร์: Michiel van der Leeuw
ศิลปิน: Jan-Bart van Beek Misja Baas
เขียนบท: Ben McCaw
แต่งเพลง: Joris de Man Niels van der Leest Oleksa Lozowchuk The Flight
เอนจิน: เดซิมา
เครื่องเล่น: เพลย์สเตชัน 4 เพลย์สเตชัน 5 วินโดวส์
วางจำหน่าย: เพลย์สเตชัน 4/5 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 วินโดวส์ 21 มีนาคม พ.ศ. 2567
แนว: แอ็กชันเล่นตามบทบาท
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว
ผจญภัยสุดเขตแดนต้องห้าม (อังกฤษ: Horizon Forbidden West) เป็นเกมแอกชันสวมบทบาท พัฒนาโดยเกอริลลาเกมส์ และจัดจำหน่ายโดยโซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์ วางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2565 เป็นภาคต่อจากเกม ฮอไรซันซีโรดอว์น ที่วางจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2560 รูปแบบเกมเป็นเกมโลกเปิดผู้เล่นเดี่ยว มีฉากหลังเป็นฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกาในยุคหลังเกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่ ผู้เล่นจะได้ออกผจญภัยทำภารกิจต่างๆ โดยใช้ความสามารถในการเอาตัวรอด การต่อสู้โดยใช้อาวุธทั้งแบบประชิดตัวและการต่อสู้ระยะไกล ในโลกที่มีเชื้อโรคร้าย สัตว์จักรกลที่ดุร้าย และผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ
ตัวเกมวางจำหน่ายในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 บนเครื่องเกมเพลย์สเตชัน 4 และเพลย์สเตชัน 5 และได้รับกระแสเชิงบวกจากนักวิจารณ์
โยฮัน ไกรฟฟ์อาเรนา

| --- | --- |
เดออาเรนา
200px
ยูฟ่า 
th
ชื่อเต็ม: อัมสเตอร์ดัมอาเรนา
ที่ตั้ง: อัมสเตอร์ดัม, ประเทศเนเธอร์แลนด์
พิกัด: 52°18′51″N 4°56′31″E﻿ / ﻿52.31417°N 4.94194°E﻿ / 52.31417; 4.94194
เจ้าของ: เทศบาลเมืองอัมสเตอร์ดัม บริษัท สตาดีโยนอัมสเตอร์ดัม จำกัด (มหาชน)
ที่นั่งพิเศษ: 83
ความจุ: 52,342 ที่นั่ง (การแข่งขัน) 68,000 ที่นั่ง (การแสดงคอนเสิร์ต) 50,000 ที่นั่ง (การแสดงคอนเสิร์ตแบบเวที)
ขนาดสนาม: 105 x 68 m
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: 1993–1996
เปิดใช้สนาม: 14 สิงหาคม ค.ศ. 1996
งบประมาณในการก่อสร้าง: 140 ล้านปอนด์
การใช้งาน
อาเอฟเซ อายักซ์ (1996–ปัจจุบัน) อัมสเตอร์ดัมแอดมิรัลส์ (1997–2007) ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบชิงชนะเลิศ 1998 ยูฟ่ายูโรปาลีก รอบชิงชนะเลิศ 2013 ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
อัมสเตอร์ดัมอาเรนา (ดัตช์: AMSTERDAM ArenA, ออกเสียง: [ˌɑms.tər.ˈdɑm a.ˈreː.na]) เป็นสนามกีฬาและลานแสดงในกรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นสนามที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเนเธอร์แลนด์ สร้างขึ้นตั้งแต่ปี 1993 เสร็จสิ้นในปี 1996 โดยใช้จำนวนเงินไป 140 ล้านปอนด์ และเปิดให้ใช้บริการอย่างเป็นทางการในวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1996 สนามแห่งนี้ใช้สำหรับในการแข่งขันฟุตบอล อเมริกันฟุตบอล การแสดงคอนเสิร์ต และกิจกรรมอื่น ๆ อีกมากมาย มีความจุทั้งหมด 52,342 ที่นั่งในการแข่งขันฟุตบอลและการแสดงคอนเสิร์ตมีความจุ 68,000 ที่นั่ง สนามแห่งนี้ยังเคยเป็นสถานที่สำคัญในการจัดแข่งขันรายการใหญ่ของฟุตบอลยุโรป เช่น การแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบชิงชนะเลิศ 1998, การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000 และการแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก รอบชิงชนะเลิศ 2013
สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลอาเอฟเซ อายักซ์ สโมสรฟุตบอลชื่อดังในเนเธอร์แลนด์ และยังเคยเป็นสนามเหย้าของทีมอเมริกันฟุตบอลอัมสเตอร์ดัมแอดมิรัลส์ แต่ได้ยุบทีมไปในปี ค.ศ. 2007 และก่อนเริ่มต้นฤดูกาล 2018–2019 ทางสโมสรได้เตรียมเปลี่ยนชื่อสนามเป็น โยฮัน ไกรฟฟ์ อาเรนา เพื่อเป็นเกียรติแก่ โยฮัน ไกรฟฟ์ หรือ โยฮัน ครัฟฟ์ ตำนานนักเตะผู้ยิ่งใหญ่ของสโมสรภายหลังจากที่เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเมื่อ ค.ศ. 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Ajax Museum เก็บถาวร 2008-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Amsterdam ArenA The Stadium Guide
| ด ค กสนามกีฬาฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- |
  โยฮัน ไกรฟฟ์อาเรนา (อัมสเตอร์ดัม)   สนามกีฬาโอลิมปิก (บากู)   ลาการ์ตูฆา (เซบิยา)   อาเรนานัตซียอนาเลอ (บูคาเรสต์)   ปุชกาชออเรนอ (บูดาเปสต์)   สนามกีฬาพาร์เกิน (โคเปนเฮเกน)   แฮมป์เดนพาร์ก (กลาสโกว์)   สนามกีฬาเวมบลีย์ (ลอนดอน)   อัลลีอันทซ์อาเรนา (มิวนิก)   สตาดีโอโอลิมปีโก (โรม)   สนามกีฬาเครสตอฟสกี (เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก) 
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- |
 ประวัติ  ราชสมาคมฟุตบอลเนเธอร์แลนด์ 
ทั่วไป:  ประวัติ  ผู้จัดการทีม 
สนาม:  โยฮัน ไกรฟฟ์อาเรนา  Philips Stadion  De Kuip 
สถิติ:  ผลการแข่งขัน  สถิติ  แฮตทริก 
ผลการแข่งขัน:  1905–19  1920–29  1930–39  1940–49  1950–59  1960–69  1970–79  1980–89  1990–99  2000–09  2010–19  2020–ปัจจุบัน 
ผู้เล่น:  ผู้เล่น  ผู้เล่นในฟุตบอลโลกและฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป  เกิดนอกเนเธอร์แลนด์  หมวดหมู่อื่น ๆ 
ประตู:  โรบิน ฟัน แปร์ซี 
คู่ปรับ:  เบลเยียม  เยอรมนี 
ฟุตบอลโลก:  สรุป  1934  1938  1974  1978  1990  1994  1998  2006  2010  2014  2022 
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป:  สรุป  1976  1980  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2020 
การแข่งขันอื่น ๆ:  ฟุตบอลถ้วยเบลเยียมพบเนเธอร์แลนด์ (1905–32)  โอลิมปิกฤดูร้อน (1908–52)  ยูฟ่าเนชันส์ลีก (2018–) 
ทีมอื่น ๆ:  ชาย ทีม บี  U-21  U-19  U-17  U-16  หญิง U-19  U-17  ฟุตบอลชายหาด  ฟุตซอล 
  หมวดหมู่:ฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์    สถานีย่อย:ฟุตบอล   คอมมอนส์:ฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์
ผจญภัยครอบครัวจอมเพี้ยน ฝ่าโลกอนาคต
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
พจน์ บุณยะจินดา

| พจน์ บุณยะจินดา |
| --- | --- |

อธิบดีกรมตำรวจ
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2537 – 12 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ก่อนหน้า: พลตำรวจเอก ประทิน สันติประภพ
ถัดไป: พลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 10 มิถุนายน พ.ศ. 2560 (80 ปี 203 วัน) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: คุณหญิง กอแก้ว บุณยะจินดา
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
ยศ:  พลตำรวจเอก
บังคับบัญชา: กรมตำรวจ

พลตำรวจเอก พจน์  บุณยะจินดา (20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 - 10 มิถุนายน พ.ศ. 2560) อดีตอธิบดีกรมตำรวจอดีตนายกกรรมการธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการคนสุดท้าย และอดีตสมาชิกวุฒิสภา
ประวัติ

พลตำรวจเอก พจน์ บุณยะจินดา เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 เป็นบุตรของพระวรสิทธิวินิจฉัย และนางล้อม วรสิทธิวินิจฉัย เป็นหลานปู่พระยาอาจอำนวยกิจ (รั้งตำแหน่งแทนอธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข) และคุณหญิงลำใย อาจอำนวยกิจ
สมรสกับคุณหญิงกอแก้ว บุณยะจินดา (บัวทรัพย์) มีบุตร-ธิดารวม 3 คน คือ
นางพอฤทัย ณรงค์เดช (บุณยะจินดา)
นายพันกร บุณยะจินดา (ดัง)
นางสาวดวงพร สรวยสุวรรณ (บุตรบุญธรรม)
โดย พล.ต.อ.พจน์ ถือเป็นคู่เขยกับ พล.ต.อ.วิเชียร พจน์โพธิ์ศรี อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เนื่องจากภรรยาของทั้งคู่เป็นพี่น้องกัน
การศึกษา

จบการศึกษาจากโรงเรียนสารวิทยา
จบเตรียมอุดมศึกษาปีที่ 2 (ม.8) จากโรงเรียนเทเวศร์ศึกษา เมื่อปี พ.ศ. 2499
สำเร็จปริญญารัฐประศาสนศาตรบัณฑิต จากโรงเรียนนายร้อยตำรวจสามพราน รุ่นที่ 13 เมื่อปี พ.ศ. 2503
สำเร็จการฝึกอบรมหลักสูตรการสืบสวนคดีอาญา รุ่นที่ 16 เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2511
ผลงานการประพันธ์เพลง

สนิมสังคม
แรงอธิษฐาน
คงมีแต่เรา เฝ้าถนน
การรับราชการ

เมษายน พ.ศ. 2503 ว่าที่ร้อยตำรวจตรี
พฤษภาคม พ.ศ. 2503 รองสารวัตรป้องกันปราบปราม สถานีตำรวจนครบาลบางกอกน้อย
1 มกราคม พ.ศ. 2504 ร้อยตำรวจตรี (รุ่นเดียวกับพลตำรวจเอกสนอง วัฒนวรางกูร พลตำรวจเอกสวัสดิ์ อมรวิวัฒน์ และพลตำรวจเอกจำลอง เอี่ยมแจ้งพันธุ์)
พ.ศ. 2505 รองสารวัตรป้องกันปราบปราม สถานีตำรวจนครบาลบางกอกใหญ่
พ.ศ. 2509 รองสารวัตรป้องกันปราบปราม สถานีตำรวจนครบาลสำเหร่
พ.ศ. 2513 ผู้บังคับกองสถานีตำรวจภูธรพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
พ.ศ. 2517 สารวัตรแผนก 1 กองกำกับการ 2 กองปราบปราม และทำหน้าที่เป็นหัวหน้า สถานีวิทยุเสียงสามยอด (ส.ส.ส.)
พ.ศ. 2519 รองผู้กำกับการ 2 กองปราบปราม
พ.ศ. 2522 อาจารย์วิชากฎหมาย ภาควิชากฎหมาย กองบังคับการโรงเรียนนายร้อยตำรวจ
พ.ศ. 2523 ผู้กำกับการ 2 สำนักงานเลขานุการ กรมตำรวจ
พ.ศ. 2524 ผู้แถลงข่าวกรมตำรวจ (สมัยที่ 1) ทำหน้าที่ควบคุม วางแผน และดำเนินการประชาสัมพันธ์ ของกรมตำรวจ
พ.ศ. 2525 รองผู้บังคับการกองทะเบียน กรมตำรวจ
พ.ศ. 2526 รองเลขานุการกรมตำรวจ
พ.ศ. 2527 เลขานุการกรมตำรวจ และผู้แถลงข่าวกรมตำรวจ (สมัยที่ 2)
พ.ศ. 2529 ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง
พ.ศ. 2531 รองผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง
พ.ศ. 2532 ผู้บัญชาการประจำกรมตำรวจ (ทำหน้าที่ ผู้อำนวยการสำนักงานสารนิเทศ) และผู้แถลงข่าวกรมตำรวจ
พ.ศ. 2533 ผู้ช่วยอธิบดีกรมตำรวจ
พ.ศ. 2534 รองอธิบดีกรมตำรวจ
พ.ศ. 2537 อธิบดีกรมตำรวจ
ถึงแก่อนิจกรรม

พล.ต.อ.พจน์ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2560 สิริรวมอายุได้ 80 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2560 ณ วัดธาตุทอง พระอารามหลวง แขวงพระโขนงเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2538 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 1 (ส.ช.)
พ.ศ. 2514 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
ฮิโนะ เร

| ฮิโระ เร |
| --- | --- |
ตัวละครใน เซเลอร์มูน

ปรากฏครั้งแรก: เซเลอร์มูน ตอนที่ 3: "เร - Sailor Mars"
สร้างโดย: นาโอโกะ ทาเคอุจิ
ให้เสียงโดย: ญี่ปุ่น:   มิจิเอะ โทมิซาวะ   รินะ ซาโต (เซเลอร์มูน คริสตัล)   อังกฤษ:   คริสตินา วี (Viz)   เคธี กริฟฟิน (DiC & CWi dubs)   เอมิลี-แคลร์ บาร์โลว์ (DiC)   ไทย:   อรุณี นันทิวาส (MCOT HD)   ฉันทนา ธาราจันทร์ (ไรท์บียอนด์) นภัสวรรณ์ วัชรีวงศ์ ณ อยุธยา (อ้ายฉีอี้, เซเลอร์มูน คริสตัล)
ฮิโนะ เร (ญี่ปุ่น: 火野レイ; โรมาจิ: Hino Rei; อังกฤษ : Rei Hino) หรือ เซเลอร์มาร์ส ญี่ปุ่น: セーラーマース; โรมาจิ: Sērā Māsu; อังกฤษ : Sailor Mars) เป็นตัวละครจากเรื่อง เซเลอร์มูน สร้างโดย นาโอโกะ ทาเคอุจิ
ลักษณะนิสัย

สาวน้อยผู้แปลงร่างเป็น เซเลอร์มาร์ส (Sailor Mars) เรย์เป็นเด็กสาวที่มีใบหน้าสวย ผมยาวสีดำขลับ ปัจจุบันเรียนอยู่ที่โรงเรียนสตรีเอกชน T.A คุณแม่ของเรย์เสียชีวิตไปตั้งแต่สมัยเด็ก ส่วนคุณพ่อเป็นนักการเมือง เขามักจะเอาแต่ทำงานไม่เคยมีเวลาให้กับลูกสาว เรย์จึงมาอาศัยอยู่กับคุณปู่ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสของศาลเจ้าฮิคาวะ (ได้ต้นแบบมาจากศาลเจ้าฮิคาวะที่เป็นสถานที่ๆ มีอยู่จริงในโตเกียว ย่าน Azabu Juban ของญี่ปุ่น) โดยทำหน้าที่เป็น มิโกะ คนหนึ่งของศาลเจ้า มีสัตว์เลี้ยงเป็นอีกา 2 ตัวชื่อโฟบอสกับดีมอส (นำชื่อมาจากดาวบริวารของ ดาวอังคาร) ในบรรดาอัศวินเซเลอร์ เรย์เป็นคนที่ห่วงใยและเข้าใจในตัวอุซางิมากที่สุด แม้ปกติแล้วจะชอบเอาแต่ทะเลาะกันก็ตาม (อ้างอิงจากอนิเมะภาคแรกปี 1992)
ลักษณะนิสัย > ถูกเปลี่ยนบุคลิกต่างจากต้นฉบับ

นอกจากนี้ในบรรดาอัศวินเซเลอร์ เรย์ก็เป็นคนที่ถูกเปลี่ยนบุคลิกไปจากต้นฉบับเดิม (มังงะ) มากที่สุดเพราะในมังงะ เรจะเป็นคนที่ดูเคร่งขรึม ดูเก็บกด ไม่ค่อยพูดมาก ไม่ชอบดูรายการโทรทัศน์ ไม่ชอบผู้ชายและไม่เคยมีความไว้วางใจในตัวผู้ชายเลย แต่ในฉบับอนิเมะ เรย์กลับกลายเป็นคนสนุกสนาน ร่าเริง เปิดเผย แอบติงต๊องเป็นบางครั้ง ชอบดูอนิเมะ (สังเกตได้จากฉบับอนิเมะภาคแรกปี 1992 ตอนที่ 21 ที่เธอและอุซางิรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ไปเยี่ยมชมสตูดิโอผลิตอนิเมะเป็นอย่างมาก) และในช่วงครึ่งแรกของอนิเมะภาคแรก เธอก็แสดงความรู้สึกชอบ จิบะ มาโมรุ อย่างออกนอกหน้า ซึ่งเรื่องนี้ทำให้ตัวผู้เขียนมังงะต้นฉบับอย่าง "นาโอโกะ ทาเคอุจิ" รู้สึกไม่พอใจทางทีมงานผู้สร้างฉบับอนิเมะอยู่เหมือนกัน หลังจากภาค SuperS ในช่วงปี 1995 - 1996 เป็นต้นมา นิสัยของเรจึงเริ่มนิ่งสงบและเคร่งขรึมขึ้นมาบางส่วนเหมือนกับต้นฉบับ ทำให้เป็นที่พึงพอใจในระดับหนึ่งของทาเคอุจิ
ข้อมูลส่วนตัว

ปรากฏตัวตั้งแต่ตอนที่ : 10/อนิเมะ90,เล่มที่ 2 เร เซเลอร์มาร์ส
อายุ : 14 ปี (ภาคแรก, R) / 15 ปี (ภาค S, SuperS) / 16 ปี (ภาค เซเลอร์สตาร์)
ส่วนสูง : 160ซม.
น้ำหนัก : 51กก.
วันเกิด : 17 เมษายน
ราศี : เมษ
อัญมณีประจำราศี : เพชร
กรุ๊ปเลือด : AB
ครอบครัว : ปู่ (นักบวช ชินโต) , คุณพ่อ (นักการเมือง), คุณแม่ (เสียชีวิตตั้งแต่เรย์อยู่ชั้นประถม)
สีที่ชอบ : สีแดง, สีดำ
ของกินที่ชอบ : ปลาปักเป้า,พิซซ่ามังสวิรัติ,อาหารไทย
ของกินที่ไม่ชอบ : หน่อไม้ฝรั่ง
วิชาที่ชอบ : โบราณคดี หรือ วรรณคดี
วิชาที่ไม่ชอบ : สังคมศาสตร์
งานอดิเรก : ดูดวง,ชอบเดท,ชอบร้องเพลง,ชอบวรรณคดีโบราณ,ชอบคาราเต้,อ่านหนังสือการ์ตูน
สิ่งที่ไม่ชอบ:ไม่ชอบดูทีวี,เกลียดคนเงอะงะ
เรื่องถนัด : การทำสมาธิที่แน่วแน่,การอุทิศตนทำกิจในวัด,การทำนายอนาคต(ดูดวง)
ความฝันในอนาคต :เป็นเจ้าอาวาส,การเป็นนักร้อง,การเป็นนางแบบ,การเป็นนักพากย์
เซเลอร์มาร์ส

อัศวินผู้ร้อนแรง ตัวแทนแห่งดาวอังคาร ใช้พลัง ไฟ โจมตีศัตรู สีประจำตัวคือ สีแดง ในเวลาต่อสู้สามารถใช้ยันต์สะกดให้ศัตรูหยุดเคลื่อนไหวได้
เซเลอร์มาร์ส > บทขานชื่อ

"อัศวินผู้ร้อนแรง ผู้พิทักษ์ดาวอังคาร ดวงดาวแห่งไฟ เซเลอร์มาร์ส"
เซเลอร์มาร์ส > แปลงร่าง

Mars Power Make-Up (มาร์ส พาวเวอร์ เมคอัพ)
ปรากฏในหนังสือการ์ตูน (พลังมาร์ส จงสำแดงฤทธิ์ ณ บัดนี้), อนิเมะคลาสสิค (มนต์แห่งมาร์ส จงสำแดงฤทธา ณ บัดนี้), อนิเมะคริสตัล (มนต์แห่งมาร์ส จงสำแดงฤทธา ณ บัดนี้), ละครโทรทัศน์
Mars Star Power Make-Up (มาร์ส สตาร์ พาวเวอร์ เมคอัพ)
ปรากฏในหนังสือการ์ตูน (พลังมาร์ส จงสำแดงฤทธิ์ ณ บัดนี้), อนิเมะคลาสสิค (มนต์ดวงดาวแห่งมาร์ส จงสำแดงฤทธา ณ บัดนี้), อนิเมะคริสตัล (มนต์ดวงดาวแห่งมาร์ส จงสำแดงฤทธา ณ บัดนี้)
Mars Planet Power Make-Up (มาร์ส แพลนเน็ต พาวเวอร์ เมคอัพ)
ปรากฏในหนังสือการ์ตูน (มนต์แห่งมาร์ส จงสำแดงฤทธา ณ บัดนี้), อนิเมะคริสตัล (มนต์ดาวพระเคราะห์มาร์ส จงสำแดงฤทธา ณ บัดนี้)
Mars Crystal Power Make-Up (มาร์ส คริสตัล พาวเวอร์ เมคอัพ)
ปรากฏในหนังสือการ์ตูน, อนิเมะคลาสสิค (อำนาจศักดิ์สิทธิ์แห่งมาร์ส จงสำแดงฤทธา ณ บัดนี้ (ภาค Ss) / มนต์ดวงดาวแห่งมาร์ส จงสำแดงฤทธา ณ บัดนี้ (ภาค Star))
เซเลอร์มาร์ส > ท่าไม้ตาย

悪霊退散 (อะคุเรียว ไทซัน)
ปรากฏในหนังสือการ์ตูน (ปีศาจร้ายจงหายไป / ขัขไล่วิญญาณร้าย), อนิเมะภาคแรก (ปีศาจร้ายจงหายไป), อนิเมะคริสตัล (วิญญาณร้ายจงสลายไป), ละครโทรทัศน์
Fire Soul (ไฟเออร์ โซล)
ปรากฏในอนิเมะเท่านั้น (พลังไฟดาวอังคาร)
Fire Soul Bird (ไฟเออร์ โซล เบิร์ด)
ปรากฏในอนิเมะเท่านั้น (พลังวิหคเพลิง ทรงวิญญาณ ดาวอังคาร)
Burning Mandala (เบิร์นนิง มันดาลา)
ปรากฏในหนังสือการ์ตูน, อนิเมะภาค R (พลังคาถาอัคคีพิฆาต), อนิเมะคริสตัล (พลังคาถาอัคคีพิฆาต), ละครโทรทัศน์ ตอน 48
Mars Snake Fire (มาร์ส สเนค ไฟเออร์)
ปรากฏในหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 7 (พลังไฟอสรพิษดาวอังคาร), อนิเมะคริสตัล (พลังเพลิงนาคีพิฆาต)
Mars Flame Sniper (มาร์ส เฟรม สไนเปอร์)
ปรากฏในหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 13, อนิเมะภาค SuperS (พลังธนูเพลิงสังหาร)
Sailor Teleport (เซเลอร์ เทเลพอร์ต)
ปรากฏในอนิเมะเท่านั้น (พลังจิตอัศวินเซเลอร์)
Sailor Planet Power Meditation (เซเลอร์ แพลนเน็ต พาวเวอร์ เมดิเทชั่น)
ปรากฏในหนังสือการ์ตูนเท่านั้น
Sailor Planet Attack (เซเลอร์ แพลนเน็ต แอทแทค)
ปรากฏในหนังสือการ์ตูน (พลังโจมตีพิภพ), อนิเมะคลาสสิก (รวมพลังอัศวินเซเลอร์ (ภาค R) / พลังดวงดาวพิฆาตมาร (ภาค S)), อนิเมะคริสตัล (พลังดวงดาวเซเลอร์พิฆาต), ละครโทรทัศน์
Sailor Special Garlic Attack (เซเลอร์ สเปเชียล การ์ลิค แอทแทค)
ปรากฏในอนิเมะภาค S Special
Moonlight Attractive Attack (มูนไลท์ แอทแทรคทีฟ แอทแทค)
ปรากฏในละครโทรทัศน์
Galactica Gale (กาแล็กติกา เกล)
ปรากฏในหนังสือการ์ตูนเท่านั้น
Galactica Planet Attack (กาแล็กติกา แพลนเน็ต แอคแท็ก)
ปรากฏในหนังสือการ์ตูนเท่านั้น
เซเลอร์มาร์ส > อาวุธ

มาร์ส แอร์โรว์ (ปรากฏในหนังสือการ์ตูนภาค 4 เล่ม 12, อนิเมะภาค SuperS)
เซเลอร์ สตาร์ แทมโบ (ปรากฏในละครโทรทัศน์)
มาร์ส ดักเกอร์ (ปรากฏในละครโทรทัศน์)
ผงฟู

ผงฟู
ผงฟู (อังกฤษ: baking powder) (NaHCO3) เป็นสารเคมีแห้งช่วยทำให้ขึ้นฟู ใช้ในการอบและดับกลิ่น มีหลายรูปแบบ โดยทั่วไปมีฤทธิ์เป็นด่างเรียกว่า โซเดียมไบคาร์บอเนต (เบกกิ้งโซดา) และในรูปของกรดจะเป็นผลึกเกลือ เกลือที่ใช้ในอุณหภูมิต่ำ ได้แก่ ครีมออฟทาร์ทาร์ แคลเซียมฟอสเฟตและซิเตรต ส่วนเกลือที่ใช้ในอุณหภูมิสูงมักเป็นเกลือของอะลูมิเนียม เช่น แคลเซียมอะลูมิเนียมฟอสเฟตโดยส่วนใหญ่ ผงฟูในปัจจุบันเรียกว่า double acting ซึ่งเป็นการรวมระหว่างเกลือ ซึ่งตัวหนึ่งสามารถทำปฏิกิริยาได้ที่อุณหภูมิห้อง และอีกตัวหนึ่งสามารถทำปฏิกิริยาได้ที่อุณหภูมิสูงกว่า ผงฟูที่สามารถใช้ได้เฉพาะอุณหภูมิต่ำเรียกว่า single acting มีลักษณะเป็นผงสีขาว มี 2 ชนิดคือ
ผงฟู (baking Powder) ประกอบด้วยโซเดียมไบคาร์บอเนต (sodium bicarbonate) และสารที่มีฤทธิ์เป็นกรด เช่น ครีมทาร์ทาร์ (cream of tartar, เป็นผลึกผงสีขาวทำมาจากกรดในผลองุ่น), ไดโซเดียมไพโรฟอสเฟต (disodium pyrophosphate) และส่วนที่เป็นแป้งข้าวโพดเพื่อป้องกันไม่ให้สารทั้งสองสัมผัสกันโดยตรง เมื่อผงฟูโดนน้ำจะทำให้เกิดปฏิกิริยาเคมี เกิดเป็นก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ทำให้ขนมฟู ซึ่งเป็นแบบกำลังหนึ่ง ส่วนแบบกำลังสองจะมีกรด 2 ตัว และจะมีก๊าซเกิดขึ้น 2 ช่วง ในช่วงการผสมและการอบ (ผงฟูมี 2 ชนิด คือผงฟูกำลัง 1 กับผงฟูกำลัง 2)
เบคกิ้งโซดา (baking soda) มีชื่อทางเคมีว่าโซเดียมไบคาร์บอเนต (sodium bicarbonate) จะสลายตัวเมื่อได้รับความร้อน มีผลเสียคือจะมีสารตกค้างซึ่งถ้าใช้เกินจะทำให้เกิดรสเฝื่อน เพื่อทำให้สารตกค้างหมดไปสามารถปรับได้โดยการเติมกรดอาหารลงไป เช่น นมเปรี้ยว