stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลี ฮาร์วีย์ ออสวอลด์
เหตุยิงเคนเนดีและทิพพิต

ตามข้อมูลการสอบสวนของหน่วยงานรัฐหลายแห่ง รวมทั้งคณะกรรมการวอร์เรน ขณะที่ขบวนรถยนต์ของเคนเนดีผ่านดีลเลย์พลาซาของดัลลาส เมื่อเวลาประมาณ 12.30 น. วันที่ 22 พฤศจิกายน ออสวอลด์ยิงกระสุนไรเฟิลสามนัด "... ในช่วงเวลาระหว่างประมาณ 4.8 วินาที ถึงเกิน 7 วินาที" จากชั้นหก หน้าต่างหัวมุมตะวันออกเฉียงใต้ของอาคารเก็บหนังสือโรงเรียนเท็กซัส (อังกฤษ: Texas School Book Depository) ประธานาธิบดีถูกกระสุนสองนัด ซึ่งทำให้เขาถึงแก่อสัญกรรมและทำให้ผู้ว่าการรัฐเท็กซัส จอห์น คอนแนลลี ได้รับบาดเจ็บสาหัส
ตามคณะกรรมการวอร์เรน ทันทีหลังถูกยิง ออสวอลด์ซ่อนไรเฟิลไว้หลังกล่องสักกล่อง และลงจากอาคารโดยใช้ปล่องบันไดด้านหลัง เกือบเก้าสิบนาทีหลังเหตุยิง ในห้องอาหารกลางวันชั้นสอง เขาพบกับเจ้าหน้าที่ตำรวจแมเรียน เบเกอร์ (Marrion Baker) ร่วมกับหัวหน้าของออสวอลด์ รอย ทรูลี (Roy Truly) เบเกอร์ปล่อยให้ออสวอลด์ผ่านไปหลังทรูลีระบุว่าเขาเป็นลูกจ้าง ตามข้อมูลของเบเกอร์ ออสวอลด์มิได้มีอาการประหม่าหรือกระหืดกระหอบแต่อย่างใด นางโรเบิร์ต เรด (Robert Reid) หัวหน้าฝ่ายธุรการที่อาคารเก็บ กลับไปยังสำนักงานของเธอภายในสองนาทีหลังเกิดเหตุลอบสังหาร เธอว่าเห็นออสวอลด์ผู้ "ใจเย็นมาก" บนชั้นสอง พร้อมด้วยโค้กอยู่ในมือ ออสวอลด์ออกจากอาคารโดยใช้บันไดหน้า และออกจากอาคารเก็บผ่านทางเข้าด้านหน้าไม่นานก่อนที่ตำรวจจะปิดกั้นการเข้าออก หัวหน้าของออสวอลด์ ภายหลังชี้แก่เจ้าหน้าที่ว่าออสวอลด์เป็นลูกจ้างเพียงคนเดียวที่เขามั่นใจว่าหายไปจากอาคารหลังเหตุลอบสังหาร แม้เขาจะเชื่อว่ามีคนอื่นอีกเช่นกัน
เมื่อเวลาประมาณ 12.40 น. ออสวอลด์ขึ้นรถโดยสารประจำทางของนคร แต่เขาขอลงรถ ซึ่งอาจเป็นเพราะการจราจรที่ติดขัด และลงจากรถอีกสองช่วงตึกถัดมา เขานั่งรถแท็กซี่ไปยังห้องเช่า ที่เลขที่ 1026 ถนนนอร์ทเบคเลย์ ถึงเมื่อเวลาประมาณ 13.00 น. เขาเข้าผ่านประตูหน้า ตามข้อมูลของแม่บ้าน เอียร์ลีน โรเบิร์ตส์ (Earlene Roberts) เขาไปยังห้องของเขาทันที และ "เดินค่อนข้างเร็ว" นางโรเบิร์ตส์ให้การว่าออสวอลด์ออกจากอาคาร "ไม่กี่นาที" ให้หลัง รูดซิปแจ็กเก็ตที่เขาไม่ได้ใส่เข้ามาในอาคาร และเธอเห็นออสวอลด์ครั้งสุดท้ายขณะยืนอยู่ที่ที่หยุดรถโดยสารประจำทางถนนเบคเลย์ทางเหนือ ด้านหน้าบ้าน
พยานคนต่อไปพบเห็นออสวอลด์ใกล้กับหัวมุมถนนอีสต์ที่ 10 และถนนนอร์ทแพตตัน ห่างไปประมาณ 1.4 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงเหนือจากห้องชุดของเขา อันเป็นระยะทางซึ่งคณะกรรมการวอร์เรนว่า "ออสวอลด์สามารถเดินไปได้ง่าย ๆ" ตามข้อมูลของคณะกรรมการวอร์เรน ที่ตรงนั้นมีตำรวจลาดตระเวน เจ. ดี. ทิพพิต (อังกฤษ: J. D. Tippit) ขับรถขนาบข้างออสวอลด์และ "มีการต่อปากต่อคำกันอย่างชัดเจนด้วยหน้าต่างด้านคนขับหรือช่องลม" เมื่อเวลาประมาณ 13.11-13.14 น. ทิพพิตออกจากรถของเขาและถูกตีและยิงสี่นัดเสียชีวิตทันที พยานหลายคนได้ยินเสียงปืนและเห็นชายคนหนึ่งวิ่งหนีจากจุดเกิดเหตุโดยถือปืนลูกโม่ พบปลอกกระสุนปืน 4 นัดที่จุดเกิดเหตุ ซึ่งได้รับการยืนยันโดยพยานผู้เชี่ยวชาญ ก่อนคณะกรรมการวอร์เรนและคณะกรรมาธิการที่สภาตั้งขึ้นนั้นสรุปว่าปลอกกระสุนทั้งหมดยิงมาจากปืนพกลูกโม่ซึ่งภายหลังพบว่าอยู่ในความครอบครองของออสวอลด์ ไม่เหมือนกับอาวุธอื่น อย่างไรก็ดี กระสุนที่มาจากร่างของทิพพิตไม่อาจระบุได้ว่ามาจากปืนพกลูกโม่ของออสวอลด์
เหตุยิงเคนเนดีและทิพพิต > การถูกจับกุม

ผู้จัดการร้านรองเท้า จอห์นนี บรีเวอร์ ให้การว่าอีกไม่กี่นาทีให้หลัง เขาเห็นออสวอลด์หลบซ่อนเข้าไปในห้องทางเข้าของร้านของเขา ด้วยความสงสัยในพฤติกรรมนี้ บรีเวอร์จึงได้เฝ้าดูออสวอลด์เดินต่อไปตามถนนและเข้าไปในโรงภาพยนตร์เท็กซัส (อังกฤษ: Texas Theatre) ใกล้ๆ อย่างเงียบเชียบ โดยไม่จ่ายเงิน เขาเตือนพนักงานขายตั๋วของโรงภาพยนตร์ ซึ่งโทรศัพท์เรียกตำรวจ เมื่อเวลาประมาณ 13.40 น.
เมื่อตำรวจมาถึง และบรีเวอร์ชี้ตัวออสวอลด์ซึ่งกำลังนั่งอยู่ใกล้กับด้านหลังของโรงภาพยนตร์ ออสวอลด์ดูเหมือนว่าจะยอมจำนน โดยกล่าวว่า "เอาละ มันจบสิ้นแล้ว" ก่อนจะโจมตีเจ้าหน้าที่ตำรวจ เขาถูกปลดอาวุธหลังมีการต่อสู้ขัดขืน ระหว่างที่เขาถูกนำออกจากโรงภาพยนตร์ ออสวอลด์ตะโกนว่าเขาเป็นเหยื่อความรุนแรงจากตำรวจ
เมื่อเวลาประมาณ 14.00 น. ออสวอลด์มาถึงอาคารกรมตำรวจ ที่ซึ่งเขาถูกตั้งคำถามโดยนักสืบ จิม ลีเวลล์ (Jim Leavelle) เกี่ยวกับการยิงเจ้าหน้าที่ทิพพิต เมื่อร้อยเอก เจ. ดับเบิลยู. ฟริทซ์ ได้ยินชื่อของออสวอลด์ เขาจำได้ว่าเป็นชื่อของลูกจ้างอาคารเก็บหนังสือผู้ได้รับรายงานว่าสูญหายและเป็นผู้ต้องสงสัยในการลอบสังหารประธานาธิบดีเคนเนดีแล้ว  ออสวอลด์ถูกบันทึกข้อหาฆาตกรรมทั้งสองบุคคล และเมื่อถึงคืนนั้น เขาถูกกล่าวหาด้วยเช่นกัน
ไม่นานหลังออสวอลด์ถูกจับกุม เขาพบกับผู้สื่อข่าวในห้องโถง และบอกว่า "ผมไม่ได้ยิงใครทั้งนั้น" และ "พวกเขาจับผมเพราะข้อเท็จจริงที่ว่าผมเคยอยู่ในสหภาพโซเวียต ผมเป็นแค่แพะรับบาป!" ภายหลัง ในการประชุมกับสื่อที่จัดขึ้น ผู้สื่อข่าวรายหนึ่งถามว่า "คุณฆ่าประธานาธิบดีหรือ" และออสวอลด์ ผู้ซึ่งในขณะนั้นถูกแจ้งให้ทราบถึงข้อหาฆาตกรรมทิพพิต แต่ยังไม่ถูกแจ้งข้อหาฆาตกรรมเคนเนดี ตอบว่า "ไม่ ผมไม่ได้ถูกตั้งข้อหานั้น อันที่จริงแล้ว ไม่มีใครบอกผมเรื่องนี้เลย สิ่งแรกที่ผมได้ยินคือจากผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ในห้องโถงที่ถามผมอย่างนั้น" และเมื่อเขาถูกนำออกจากห้อง มีการตั้งคำถามว่า "คุณทำอะไรในสหภาพโซเวียต" และ "ทำไมดวงตาของคุณบาดเจ็บ" ออสวอลด์ตอบว่า "ตำรวจตีผม"
การสืบสวนของตำรวจ

ออสวอลด์ถูกสอบปากคำหลายครั้งระหว่างสองวันที่เขาอยู่ในกองบัญชาการตำรวจดัลลาส เขาปฏิเสธว่าลงมือฆ่าเคนเนดีและทิพพิต ปฏิเสธว่าเป็นเจ้าของปืนไรเฟิล โดยกล่าวว่า ภาพถ่ายสองภาพของเขาขณะกำลังถือปืนไรเฟิลและปืนพกเป็นของปลอม ปฏิเสธการบอกเพื่อนร่วมงานของเขาว่าต้องการนั่งรถไปยังเออร์วิงเพื่อไปเอาราวผ้าม่านกลับไปยังอพาร์ตเมนต์ของเขา และปฏิเสธถือพัสดุที่ยาวและหนักไปทำงานในช่วงเช้าของวันที่เกิดเหตุลอบสังหาร คณะกรรมการวอร์เรนยังระบุว่า ออสวอลด์ปฏิเสธว่าตนไม่รู้จักกับ เอ. เจ. ฮิเดล และเมื่อแสดงบัตรลงทะเบียนเป็นทหาร (Selective Service) ที่ทำปลอมขึ้น ซึ่งมีชื่อนั้นอยู่ในการครอบครองของเขาเมื่อถูกจับกุม เขาปฏิเสธที่จะตอบทุกคำถามที่เกี่ยวข้อง โดยกล่าวว่า "... คุณมีบัตรอยู่แล้วและคุณรู้มากเท่ากับที่ผมรู้" คณะกรรมการวอร์เรนระบุว่าบัตรปลอมนี้มีชื่อของ อเล็ก เจมส์ ฮิเดล
ระหว่างการสอบปากคำครั้งแรกเมื่อวันศุกร์ที่ 22 พฤศจิกายน ออสวอลด์ถูกตั้งคำถามถึงหลักฐานยืนยันที่อยู่ขณะที่ประธานาธิบดีถูกยิง ตามข้อมูลของเจ้าหน้าที่พิเศษเอฟบีไอ เจมส์ โฮสตี และตำรวจดัลลาส ร้อยเอกวิล ฟริตซ์ ออสวอลด์ระบุว่าเขากำลังทานอาหารกลางวันอยู่ในห้องอาหารชั้นแรกของอาคารเก็บหนังสือ จากนั้นขึ้นไปชั้นสองเพื่อรับโคคา-โคลา ที่ซึ่งเขาพบเจ้าหน้าที่ตำรวจ ระหว่างการสอบปากคำครั้งสุกท้ายเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ตามข้อมูลของผู้ตรวจการไปรษณีย์ แฮร์รี โฮมส์ ออสวอลด์ถูกถามอีกครั้งว่าเขาอยู่ที่ไหนขณะที่เกิดเหตุลอบสังหารขึ้น โฮมส์ ผู้เข้าร่วมการสอบปากคำตามคำเชิญของร้อยเอกวิล ฟริตซ์ ระบุว่า ออสวอลด์ตอบว่าเขากำลังทำงานอยู่ที่ชั้นบนเมื่อเกิดเหตุยิงขึ้น จากนั้นลงมาชั้นล่างที่ซึ่งพบกับตำรวจ
ออสวอลด์ร้องขอที่ปรึกษาทางกฎหมายหลายครั้งขณะถูกสอบปากคำ เช่นเดียวกับเมื่อพบกับผู้สื่อข่าว แต่เมื่อผู้แทนจาก เนติบัณฑิตยสภาดัลลาส (Dallas Bar Association) มาพบเขาในห้องขังเมื่อวันเสาร์ เขาปฏิเสธบริการจากเนติบัณฑิตสภา โดยระบุว่าเขาต้องการให้จอห์น แอบท์ (John Abt) หัวหน้าทนายความของพรรคคอมมิวนิสต์สหรัฐอเมริกา หรือโดยทนายความที่เกี่ยวโยงกับสหภาพเสรีภาพของพลเมืองอเมริกา ทั้งออสวอลด์และรูธ ไพน์ (Ruth Paine) พยายามติดต่อแอบท์ โดยโทรศัพท์หลายครั้งทั้งวันเสาร์และวันอาทิตย์ แต่แอบท์ไม่อยู่ในช่วงสุดสัปดาห์ ออสวอลด์ยังปฏิเสธข้อเสนอของน้องชาย โรเบิร์ต เมื่อวันเสาร์ในการติดต่ออัยการท้องถิ่น
เสียชีวิต

เมื่อวันอาทิตย์ที่ 24 พฤศจิกายน ออสวอลด์ถูกนำตัวผ่านชั้นล่างของกองบัญชาการตำรวจดัลลาสในการเตรียมเคลื่อนย้ายไปยังเรือนจำของเคาน์ตี เมื่อ เวลา 11.21 น. เจ้าของไนท์คลับดัลลาส แจ็ก รูบี ก้าวออกมาจากฝูงชนและยิงใส่ออสวอลด์ที่ท้อง ออสวอลด์เสียชีวิตเมื่อเวลา 13.07 น. ที่โรงพยาบาลอนุสรณ์พาร์คแลนด์ โรงพยาบาลเดียวกับที่เคนเนดีเสียชีวิตสองวันก่อน
กล้องโทรทัศน์เครือข่ายกำลังออกอากาศสดอยู่ในขณะนั้น และผู้ชมหลายล้านคนเห็นภาพการยิงขณะที่เกิดขึ้น เหตุการณ์ดังกล่าวยังมีถ่ายไว้จนเป็นภาพที่รู้จักกันดีอีกด้วย ภายหลังรูบีกล่าวว่า เขารู้สึกว้าวุ่นใจกับการถึงแก่อสัญกรรมของเคนเนดี และว่าเหตุจูงใจในการฆ่าออสวอลด์นั้นเป็นไปเพื่อ "... ช่วยมิให้คุณนายเคนเนดีสับสนจากการหวนกลับสู่ความเจ็บปวด" หลายคนสันนิษฐานว่ารูบีเป็นส่วนหนึ่งของแผนสมคบคิด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Lee Harvey Oswald
Frontline: Who Was Lee Harvey Oswald?
ลีอา ธอมป์สัน

| ลีอา ธอมป์สัน |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1961-05-31) พฤษภาคม 31, 1961 (63 ปี) ลีอา เคเธอรีน ธอมป์สัน โรเชสเตอร์, มินเนโซตา
คู่สมรส: Howard Deutch (1989-ปัจจุบัน)
ลีอา เคเธอรีน ธอมป์สัน (อังกฤษ: Lea Katherine Thompson) เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1961 เป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เธอมีผลงานเป็นที่รู้จักในบทนำ จากซีรีส์ยอดนิยมในปี 1990 เรื่อง Caroline in the City และยังแสดงเป็นแม่ของมาร์ตี้ แม็กฟลายในภาพยนตร์ไตรภาคเจาะเวลาหาอดีต
แหล่งข้อมูลอื่น

ลีอา ธอมป์สัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ชีวประวัติ ลีอา ธอมป์สัน ที่ อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส
2009 interview with Bullz-Eye.com
ลีฟมีอโลน

1987 ซิงเกิลโดยไมเคิล แจ็กสัน
ลีฟมีอโลน (อังกฤษ: Leave Me Alone) เป็นซิงเกิลของนักร้อง/นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน เพลงนี้เป็นจุดเด่นในสตูดิโออัลบั้มที่เจ็ดของแจ็คสัน Bad ในปี ค.ศ. 1987 และเป็นซิงเกิลจากอัลบั้มที่แปดในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 แต่ได้รับการวางจำหน่ายที่อยู่นอกประเทศสหรัฐอเมริกา และแคนาดา
"Leave Me Alone" ถูกบันทึกไว้ในระหว่างการประชุมอัลบั้มต้นฉบับ แต่เพลงเฉพาะที่ปรากฏในฉบับแผ่นซีดีของ Bad ในโบนัสแทร็ค เช่นเดียวกับรุ่นเทปคาสเซ็ตในปี ค.ศ. 2001 เพลงนี้ถูกเขียนและแต่งโดย แจ็กสัน และผลิตโดย ควินซี โจนส์ (ที่มีแจ็คสันทำหน้าที่เป็นผู้โปรดิวเซอร์ร่วม)
รายชื่อเพลง

12" single / 3" CD
"Leave Me Alone" – 4:40
"Don't Stop 'Til You Get Enough" – 6:04
"Human Nature" – 4:05
7" single
"Leave Me Alone" – 4:40
"Human Nature" – 4:06
Maxi-CD
"Leave Me Alone" – 4:40
"Don't Stop 'Til You Get Enough" (Single Version) – 3:55
"Human Nature" – 4:05
"Wanna Be Startin' Somethin'" (12" version) – 6:30
|
Visionary CD side:
"Leave Me Alone" – 4:40
"Another Part of Me" (Extended Dance Mix) – 6:18
Visionary DVD side:
"Leave Me Alone" (Music video) – 4:36
แหล่งข้อมูลอื่น

The music video for "Leave Me Alone" at YouTube
| ด ค กเพลงของไมเคิล แจ็กสัน |
| --- | --- |
 ซิงเกิล  เพลง 
ยุค 1970:  "กอตทูบีแดร์"  "Ain't No Sunshine"  "I Wanna Be Where You Are"  "Rockin' Robin"  "Love Is Here and Now You're Gone"  "ยูฟก็อตอะเฟรนด์"  "เบ็น"  "Everybody's Somebody's Fool"  "มายเกิร์ล"  "Shoo-Be-Doo-Be-Doo-Da-Day"  "We've Got a Good Thing Going"  "With a Child's Heart"  "มอร์นิงโกลว์"  "ออลเดอะธิงส์ยูอาร์"  "แฮปปี"  "ทูยัง"  "Doggin' Around"  "มิวสิกแอนด์มี"  "วีอาร์ออลโมสต์แดร์"  "จัสอะลิตเทิลบิตออฟยู"  "ยูแคนต์วิน"  "โดนต์สต็อปทิลยูเก็ตอินัฟ"  "ร็อกวิธยู"  "เวิร์คคิน'เดย์แอนด์ไนท์"  "อิตส์เดอะฟอลลิงอินเลิฟ" 
ยุค 1980:  "ออฟเดอะวอลล์"  "เกิร์ลเฟรนด์"  "ชีส์เอาท์ออฟมายไลฟ์"  "วันเดย์อินยัวร์ไลฟ์"  "เดอะเกิร์ลอิสมาย"  "บิลลี จีน"  "บีตอิต"  "วอนนาบีสตาร์ตินซัมติน"  "ฮิวแมนเนเจอร์"  "พี.วาย.ที. (พริตตี ยัง ธิง)"  "ทริลเลอร์"  "ยูฟเรียลลีก็อตอะโฮลด์ออนมี"  "เฮียร์ไอแอม (ตัมแอนด์เทกมี)"  "เลิฟลีเทียร์ดรอปส์"  "That's What Love Is Made Of"  "Farewell My Summer Love"  "Girl You're So Together"  "ไอจัสต์แคนต์สต็อปเลิฟวิงยู"  "แบด"  "เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล"  "สปีดเดมอน"  "ไลเบียเรียนเกิร์ล"  "จัสกูดเฟรนส์"  "อนาเธอร์พาร์ตออฟมี"  "แมนอินเดอะมิรเรอร์"  "เดอร์ตีไดอานา"  "สมูทคริมินัล"  "ลีฟมีอโลน"  "ทเวนตีไฟฟ์ไมลส์" 
ยุค 1990:  "แบล็กออร์ไวต์"  "แจม"  "อินเดอะโคลเซ็ต"  "รีเมมเบอร์เดอะไทม์"  "ฮีลเดอะเวิลด์"  "ฮูอิสอิต"  "กิฟอินทูมี"  "วิลล์ยูบีแดร์"  "กอนทูซูน"  "เดนเจอรัส"  "คัมทูเกตเตอร์"  "สกรีม"  "ไชลด์ฮุด"  "เดย์ดอนต์แคร์อเบาต์อัส"  "สเตรนเกอร์อินมอสโก"  "ดิสไทม์อราวน์"  "เอิร์ธซอง"  "ดี.เอส."  "ยูอาร์น็อตอะโลน"  "แท็บลอยด์จังกี"  "ฮิสทรี"  "สไมล์"  "ไมนด์อิสเดอะเมจิก"  "บลัดออนเดอะแดนซ์ฟลอร์"  "โกตส์"  "อิสอิตสเครี"  "ออนเดอะไลน์" 
ยุค 2000:  "สปีชเลสส์"  "ยูร็อกมายเวิลด์"  "เฮฟเวนแคนเวต"  "บัตเตอร์ฟลายส์"  "คราย"  "วันมอร์แชนซ์"  "ชีตเตอร์"  "เดอะเวย์ยูเลิฟมี"  "ฟอลอะเกน"  "ดิสอิสอิต" 
ยุค 2010:  "โฮลด์มายแฮนด์"  "ฮอลลีวูดทูไนท์"  "(ไอแคนต์เมคอิต) อนาเธอร์เดย์"  "บีไฮน์เดอะแมสก์"  "ดอนต์บีเมสซินราวน์"  "ไพรซ์ออฟเฟม"  "เลิฟเนเวอร์เฟลท์โซกูด"  "ชิคาโก"  "เลิฟวิงยู"  "อะเพลซวิทโนเนม"  "สเลฟทูเดอะริทึม"  "บลูแกงสตา" 
อื่น ๆ:  "วีอาร์เดอะเวิลด์"  "วอตมอร์แคนไอกีฟ/โตโดพาราตี"  "We Are the World 25 for Haiti"  "She's Trouble"  "บลัดออนเดอะแดนซ์ฟลอร์ x เดนเจอรัส"  "ไดมอนด์อาร์อินวินซิเบิล" 
เด่น:  "Ease on Down the Road"  "อะแบรนด์นิวเดย์"  "Night Time Lover"  "Papa Was a Rollin' Stone"  "State of Independence"  "มัสเคิลส์"  "เซย์ เซย์ เซย์"  "ซัมบอดีส์วอตชิงมี"  "Don't Stand Another Chance"  "Centipede"  "Tell Me I'm Not Dreamin' (Too Good to Be True)"  "Eaten Alive"  "เก็ตอิต"  "2300 Jackson Street"  "Do the Bartman"  "วอตซัพวิตยู"  ";kp"  "ไอนีตยู"  "Girls, Girls, Girls (Part 2)"  "All Eyez on Me"  "ออลอินยัวร์เนม"  "There Must Be More to Life Than This"  "โลว"  "ดอนท์แมทเทอร์ทูมี" 
  หมวดหมู่
ลีออน ออสแมน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ลีออน ออสแมน
วันเกิด:   (1981-05-17) 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 (43 ปี)
สถานที่เกิด:  วีแกน, อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.74 เมตร (5 ฟุต 8 1⁄2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เอฟเวอร์ตัน
หมายเลข:  21
สโมสรเยาวชน
1997–2000:  เอฟเวอร์ตัน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  สโมสร |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2000– |  เอฟเวอร์ตัน |  198 |  (25) |
| 2002–2003 |  → คาร์ไลล์ยูไนเต็ด (ยืม) |  12 |  (1) |
| 2004 |  → ดาร์บีเคาน์ตี  (ยืม) |  17 |  (3) |
 นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมสโมสร นับเฉพาะลงเล่นในประเทศ ข้อมูลล่าสุดวันที่ 14:51, 11 September 2010 (UTC).  † ลงเล่น (ประตู). 
ลีออน ออสแมน (อังกฤษ: Leon Osman) เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 นักฟุตบอลชาวอังกฤษเชื้อสายตุรกี ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ Leon Osman ที่ Soccerbase
Premier League profile เก็บถาวร 2012-10-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลี เพซ

| ลี เพซ |
| --- | --- |
เพซในปี 2014
เกิด: ลี กรินเนอร์ เพซ  (1979-03-25) 25 มีนาคม ค.ศ. 1979 (45 ปี) ชิกกาชา, โอคลาโฮมา, สหรัฐ
การศึกษา: Juilliard School
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2002–ปัจจุบัน
ส่วนสูง: 6 ft 5 in (1.96 m)
คู่สมรส: แมทธิว โฟลีย์
ลี กรินเนอร์ เพซ (อังกฤษ: Lee Grinner Pace; เกิด 25 มีนาคม ค.ศ. 1979) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักจากการแสดงในบท Thranduil Elvenking ในภาพยนตร์ชุด เดอะฮอบบิท และ Joe MacMillan ในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง Halt and Catch Fire ทางช่องเอเอ็มซี เพซยังปรากฏตัวในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลในบท Ronan the Accuser ซึ่งเป็นบทบาทที่เขาแสดงเป็นครั้งแรกใน รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล และต่อมาในภาพยนตร์ กัปตัน มาร์เวล เขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมี จากการรับบทเป็นเน็ดในละครตลกทางช่อง เอบีซี เรื่อง พุชชิงเดซีส์
ชีวิตส่วนตัว

รสนิยมทางเพศของเพซได้เป็นจุดสนใจของสาธารณชนจากทางที่เอียน แม็กเคลเลนซึ่งเป็นนักแสดงร่วมกับเขาในภาพยนตร์เรื่องเดอะฮอบบิทได้เผลอออกมาเปิดเผยว่าเขาเป็นเควียร์ในปี 2012 ต่อมาในปี 2018 เพซได้ออกมาเปิดเผยประสบการณ์เกี่ยวกับการเป็นนักแสดงในฐานะเควียร์ผ่านบทสัมภาษณ์ของเดอะนิวยอร์กไทมส์ ในปี 2022 เขาได้ออกมาเปิดเผยว่าเขาได้แต่งงานกับแมทธิว โฟลีย์, ผู้บริหารของทอม บราวน์
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2003 | Soldier's Girl | Calpernia Addams | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 2005 | The White Countess | Thomas Crane |  |
| 2006 | Infamous | Richard Hickock |  |
| 2006 | The Fall | Roy Walker / The Masked Bandit |  |
| 2006 | The Good Shepherd | Richard Hayes |  |
| 2008 | Polarbearman |  | ภาพยนตร์สั้น |
| 2008 | Miss Pettigrew Lives for a Day | Michael Pardew |  |
| 2009 | A Single Man | Grant |  |
| 2009 | Possession | Roman |  |
| 2010 | When in Rome | Brady Sacks |  |
| 2010 | Marmaduke | Phil Winslow |  |
| 2011 | The Resident | Jack |  |
| 2011 | Ceremony | Whit Coutell |  |
| 2011 | 30 Beats | Matt Roberts |  |
| 2012 | Lincoln | Fernando Wood |  |
| 2012 | The Twilight Saga: Breaking Dawn – Part 2 | Garrett |  |
| 2012 | The Hobbit: An Unexpected Journey | Thranduil |  |
| 2013 | The Hobbit: The Desolation of Smaug | Thranduil |  |
| 2014 | The Hobbit: The Battle of the Five Armies | Thranduil |  |
| 2014 | Guardians of the Galaxy | Ronan the Accuser |  |
| 2015 | The Program | Bill Stapleton |  |
| 2017 | The Keeping Hours | Mark |  |
| 2017 | The Book of Henry | David Daniels |  |
| 2017 | Revolt | Bo |  |
| 2018 | The Party's Just Beginning | Dale |  |
| 2018 | Driven | John DeLorean |  |
| 2019 | Captain Marvel | Ronan the Accuser |  |
| 2019 | Weathering with You | Keisuke Suga | พากย์เสียงภาษาอังกฤษ |
| 2022 | Bodies, Bodies, Bodies | Greg |  |
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2001 | Law & Order: Special Victims Unit | Benjamin Tucker | Episode: "Guilt" |
| 2004 | Wonderfalls | Aaron Tyler | Main cast (13 episodes) |
| 2007–2008 | Pushing Daisies | Ned | Main cast (22 episodes) |
| 2014–2017 | Halt and Catch Fire | Joe MacMillan | Main cast (40 episodes) |
| 2015 | The Mindy Project | Alex Eakin | Episode: "San Francisco Bae" |
| 2015 | Robot Chicken | Heinrich Himmler (voice) | Episode: "Zero Vegetables" |
| 2019 | Flying Tiger 2 | Sam Colin | Hong Kong TVB & Shaw Brothers Studio series |
| 2021 | Foundation | Brother Day |  |
รางวัลที่ได้รับ

| ปี | รางวัล | สาขา | ผลงาน | ผลรางวัล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2003 | Gotham Award | Breakthrough Actor | Soldier's Girl | ชนะ |
| 2004 | Golden Globe Award | Best Performance by an Actor in a Supporting Role in a Series, Mini-Series or Motion Picture Made for Television | Soldier's Girl | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2004 | Satellite Award | Best Performance by an Actor in a Miniseries or a Motion Picture Made for Television | Soldier's Girl | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2004 | Independent Spirit Award | Best Male Lead | Soldier's Girl | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2007 | Silver Bear | Outstanding Artistic Contribution Shared with cast | The Good Shepherd | ชนะ |
| 2007 | Satellite Award | Best Actor in a Series, Comedy or Musical | Pushing Daisies | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2008 | Satellite Award | Best Actor in a Series, Comedy or Musical | Pushing Daisies | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2008 | Golden Globe Award | Best Performance by an Actor in a Television Series – Musical or Comedy | Pushing Daisies | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2008 | Primetime Emmy Award | Outstanding Lead Actor in a Comedy Series | Pushing Daisies | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2008 | Saturn Award | Best Actor on Television | Pushing Daisies | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2014 | Satellite Award | Best Actor in a Series, Drama | Halt and Catch Fire | เสนอชื่อเข้าชิง |
แหล่งข้อมูลอื่น

ลี เพซ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ลิลี

| ลิลี   Lilium |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Liliopsida
อันดับ:: Liliales
วงศ์:: Liliaceae
สกุล:: Lilium L.

Species
 See text
ลิลี (อังกฤษ: lily; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lilium) เป็นไม้ดอกประเภทหัว (bulb) ที่มีการชื้อขายกันมากเป็นอันดับห้า รองจากกุหลาบ เบญจมาศ ทิวลิป และคาร์เนชัน  ส่วนใหญ่จะปลูกบนที่สูง ในจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย และจังหวัดเลย เนื่องจากมันเป็นพืชที่เจริญเติบโตในสภาพอากาศที่หนาวเย็น มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศจีน และบริเวณตอนเหนือของญี่ปุ่น มีฉายาว่า "ดอกไม้ของเจ้าหญิง"
ดอกลิลี่เป็นตัวแทนของความบริสุทธิ์ สดใส ไร้เดียงสา จึงมักนำมาใช้ประดับในงานสังสรรค์รื่นเริง เป็นตัวกลางในการสื่อความหมาย โดยจะมีความหมายจำเพาะตามสีของดอก
แต่ในความสวยงามนั้น ก็ยังมีความอันตรายอยู่ เพราะลิลีเป็นพืชมีพิษ ถ้าเผลอรับประทานเข้าไปจะทำให้ไตวาย และนำไปสู่อัมพาตในที่สุด
ความหมายของดอกลิลีสีต่าง ๆ

เนื่องจากลิลีมีสีของดอกที่หลากหลาย จึงมีการตีความในความหมายที่แตกต่างกัน ดังนี้
ดอกสีขาว (white lilly) แสดงออกถึงความรักที่บริสุทธิ์  ความรักแบบอ่อนหวาน จริงใจ และเทิดทูน ความอ่อนหวานแสนดี เป็นเหมือนการบอกเป็นนัยว่าคือรักแรกพบ
ดอกสีชมพู (pink lilly) แสดงออกถึงการค้นหาความรักที่ดีที่สุดแล้วพบเจอมัน  เป็นดอกไม้ที่ผสมผสานอารมณ์ของความรักได้ อย่างลงตัว สื่อถึงความรักความจริงใจที่มี นอกจากนี้ยังเป็นนิยมเป็นดอกไม้ที่จะให้แก่คนรักอีกด้วย
ดอกสีส้ม (orange lilly) แสดงออกถึงความร่าเริง สดใส ความปิติสุขที่ได้อยู่ใกล้  เป็นดอกไม้ที่นำความน่ารักและความสดใสมารวมกันอย่างพอดี นิยมให้เพื่อนสนิท หรือคนรู้จัก
ดอกสีเหลือง (yellow lilly) แสดงออกถึงความอบอุ่นห่วงใย อวยพรให้ปลอดภัยจากภยันอันตราย
ลักษณะทั่วไป

ลิลี่เป็นไม้ดอกที่มีหัวสะสมอาหารอยู่ใต้ดิน หัวของลิลี่ คือ ส่วนลำต้นที่อัดตัวกันแน่น ประกอบด้วยฐานของหัว ลักษณะเป็นแผ่นแบน ๆ ด้านบนเป็นกลีบเรียงซ้อนกันเป็นชั้นคล้ายกลีบหอมหัวใหญ่ ทำหน้าที่เก็บสะสมอาหาร ด้านล่างของฐานจะมีรากงอกออกมา หัวของลิลี่จะเจริญเติบโตและเพิ่มขนาดขึ้นเรื่อย ๆ ในแต่ละปีจะสร้างจุดเจริญใหม่ภายในหัว เมื่อหัวพัฒนาเต็มที่และ ได้ผ่านช่วงฤดูหนาวเกิดการทำลายการฟักตัวของหัว ยอดใหญ่จะเจริญเติบโตเป็นลำต้นเหนือดิน และส่วนยอดะสร้างช่อดอก ซึ่งดอกจะมีกลีบดอก 6 กลีบ แยกออกจากกัน มีเกสรตัวผู้ชูขึ้นอยู่ใจกลางดอก ลิลี่นั้นมีหลายสี มีทั้งสีขาว ชมพู ส้ม แดง ม่วง และมีสองสีในดอกเดียวกัน ดอกจะบานได้ 2-4 วัน
ลิลี่เป็นไม้ยืนต้นที่มีความสูงตั้งแต่ 2-6 ฟุต (60-180 เซนติเมตร) มีการสร้าง Bulb เปลือยเปล่าที่สามารถมีชีวิตอยู่ใต้ในฤดูหนาว สามารถพัฒนาไปเป็นไรโซม rhizomes หรือ stolon ได้ในบางสายพันธุ์
ปัจจัยสำคัญในการปลูก

สภาพที่เหมาะสมในการปลูก
วัสดุปลูก ลิลลี่ปลูกได้ในดินที่มีการระบายน้ำ และอากาศดี มีอินทรีย์วัตถุสูง ph 6 – 7 รักษาความชื้นในแปลงโดยการคลุมดิน ด้วยวัสดุคลุมดิน เช่น ฟางข้าว หรือเปลือกถั่ว
อุณหภูมิ ช่วงแรกของการเจริญเติบโต ต้องการอุณหภูมิประมาณ 12 – 15 ซ.หากต่ำกว่านี้จะทำให้ยอดเจริญช้าเกินไป หลังจากนั้นอุณหภูมิที่เหมาะสมในการเจริญเติบโตของลิลลี่ คือ กลางคืน 14 – 16 ซ. และกลางวัน 22 – 25 ซ.
ความชื้น ที่เหมาะสมในการเจริญเติบโต ของลิลลี่ คือความชื้น สัมพัทธ์ ร้อยละ 80 – 85 ควรหลีกเลี่ยงการเปลี่ยนแปลงความชื้น แบบกระทันหัน เพราะจะทำให้เกิดใบไหม้ (leaf scorn) ในพันธุ์ที่อ่อนแอ กับอาการนี้ หารมีการเปลี่ยนแปลงควรค่อยเป็น ค่อยไป จึงควรใช้การพรางแสง การระบายอากาศ และการให้น้ำ เพื่อป้องกันการเปลี่ยนแปลงอันรวดเร็ว
แสง ในช่วงอากาศร้อน อุณหภูมิสูง ทำให้คุณภาพดอกต่ำ ในช่วงแดดจัดควร พรางแสงให้ ลิลลี่กลุ่มเอเชียติก และลองจิฟลอรัม ร้อยละ 50 ส่วนกลุ่ม ออเรียนเทิล ร้อบละ 70 การพรางแสง ยังช่วยรักษาความชื้นด้วย
การปลูก
แปลงปลูกควรยกแปลงสูง 20-30 ซ.ม กว้าง 1 เมตร เว้นทางเดิน 50 ซ.ม
ระยะปลูก ขึ้นอยู่กับขนาดของหัวพันธุ์ เมื่อได้รับหัวพันธุ์ ในลักษณะแช่แข็ง (-4 องศาเซลเซียส) ให้เปิดถุงพลาสติกในร่มมีหลังคา และปล่อยให้ละลายในถุง เป็นเวลา 1-2 วัน จากนั้น จึงนำไปปลูก โดยขุดหลุม และกลบดินเหนือหัวพันธุ์ประมาณ 10-15 เซนติเมตร เพื่อให้รากที่เกิดขึ้นบนต้นเหนือหัวพันธุ์    เจริญได้สมบูรณ์ที่สุด ร้อยละ 90 ของการเจริญของลิลลี่ขึ้นอยู่กับรากนี้
การให้น้ำ
ควรให้น้ำ 2 – 3 วันก่อนปลูกเพื่อให้ดินชื้น ในระยะแรกที่ปลูกใหม่ จากนั้น ควรรดน้ำวันละครั้ง ในช่วงเช้า พยายามให้ดินมีความชื้นอยู่ เสมอ
การให้ปุ๋ย
ควรใส่ปุ๋ยคอกเก่า ๆ หรือปุ๋ยหมัก ปริมาณ 1 ลูกบาตรเมตร ต่อพื้นที่ 100 ตรม. ให้ปุ๋ยครั้งแรก 3 สัปดาห์หลังปลูก ควรให้ปุ๋ย แคลเซี่ยมไนเตรต สูตร 15 – 0 – 0 อัตรา 1 กก. ต่อพื้นที่ 100 ตรม. ต่อมาให้สูตร 12 – 10 – 18 ทุก 2 สัปดาห์ หลังตัดดอกแล้วหากต้องการเก็บหัวพันธุ์ ควรให้ปุ๋ยที่มี โปแตสเซี่ยมสูง เพื่อช่วยในการพัฒนาหัว เช่นสูตร 13 – 13 -21 ทุก 2 สัปดาห์
การเก็บเกี่ยวและปฏิบัติหลังเก็บเกี่ยว
ระยะที่เหมาะสมในการตัดดอกลิลลี่จะแตกต่างกันตามสายพันธุ์ หลักการทั่วไปคือ ควรตัดดอกลิลลี่ ในระยะที่ดอกล่างสุดตูม เริ่มมีสี และพร้อมที่จะบานในวันถัดไป เพื่อความสะดวกในการขนส่ง หรือสังเกตระยะก่อนดอกบาน 1 วัน เป็นระยะที่เหมาะสมในการตัดดอก การตัดดอกเร็วเกินไปจะทำให้ดอกบานช้า สีซีด จำนวนดอกบานน้อย และคุณภาพต่ำ ควรตัดที่ช่อ โดยเหลือต้นไว้เหนือดินประมาณ 10-20 ซม. จากนั้นทำการคัดเกรด ตามจำนวนดอก ความยาว และความแข็งแรงของก้าน ควรเอาใบที่โคนก้านใบออกทั้งหมดเป็นระยะประมาณ 10 ซม. เพื่อยืดอายุในการปักแจกัน และป้องกันน้ำเสีย มัดกำ คัดก้าน เนื่องจากดอกลิลลี่เสียหายง่าย หากได้รับแก๊สเอ็ทธิลีน หลังการตัดดอก ควรแช่ในสาร ชิลเวอร์ไธโอซัลเฟส อัตรา 30 ซีซี ต่อน้ำ 1 ลิตร เป็นเวลา 20 นาที จากนั้นจึงย้ายใส่ในน้ำสะอาด ที่ปรับค่า pH เท่ากับ 3.5 เก็บที่อุณหภูมิ 3-5 องศาเซลเซียส หากได้รับการปฏิบัติที่ถูกต้อง จะสามารถเก็บดอกลิลลี่ในห้องเย็นเป็นเวลานานถึง 4 สัปดาห์
ดูเพิ่ม

วงศ์ลิลี
ลีวาย มิลเลอร์

| ลีวาย มิลเลอร์ |
| --- | --- |
มิลเลอร์ในปี พ.ศ. 2558
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 30 กันยายน พ.ศ. 2545 (22 ปี) บริสเบน ประเทศออสเตรเลีย
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2553–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ปีเตอร์แพน ใน แพน
ลีวาย มิลเลอร์ (อังกฤษ: Levi Miller; 30 กันยายน พ.ศ. 2545 –) เป็นนักแสดงชายชาวออสเตรเลีย เขาเป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่อง แพน จากบทบาทปีเตอร์แพน ซึ่งออกฉายในปี พ.ศ. 2558 และยังมีผลงานเด่นของเขาหลังจากนั้นตามมา อาทิ โดดเดี่ยว เดี๋ยวก็ตาย (พ.ศ. 2559) และ ย่นเวลาทะลุมิติ (พ.ศ. 2561)
ประวัติและวงการบันเทิง

เขาเกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2545 ที่บริสเบน รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย เขาสนใจด้านการแสดงมาตั้งแต่อายุ 5 ปี เขาเข้าสู่วงการบันเทิงจากการแสดงภาพยนตร์สองเรื่องแรกที่บ้านเกิดของเขา ได้แก่ Akiva ในปี พ.ศ. 2553 และ A Heartbeat Away ในปี พ.ศ. 2554 และยังรับงานแสดงละครโทรทัศน์ในประเทศออสเตรเลียอยู่เป็นระยะ จนกระทั่งเขาเข้าสู่ภาพยนตร์ฮอลีวูดเมื่อปี พ.ศ. 2558 จากบทบาทปีเตอร์แพน ในภาพยนตร์เรื่อง แพน ต่อมาในปี พ.ศ. 2559 เขาได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง Red Dog: True Blue โดยรับบทเป็น มิก และโด่งดังอีกครั้งจากบทบาท ลูค ในภาพยนตร์เรื่อง โดดเดี่ยว เดี๋ยวก็ตาย ซึ่งฉายในปีเดียวกันโดยเขาได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์เป็นอย่างมากในบทบาทดังกล่าว
ในปี พ.ศ. 2561 เขาแสดงเป็นแคลวิน โอลีฟ จากภาพยนตร์เรื่อง ย่นเวลาทะลุมิติ และในปี พ.ศ. 2565 เขาร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง คราเวนเดอะฮันเตอร์ ซึ่งเป็นภาคแยกของภาพยนตร์ สไปเดอร์แมน โดยมีกำหนดฉายในปี พ.ศ. 2567