stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอยแชค ยารูแซลสกี
บรรณานุกรม

Berger, Manfred E. Jaruzelski: Traitor or Patriot? London: Hutchinson, 1990.  ISBN 0091744660
Berger, Manfred E., and Zbigniew Bauer. Jaruzelski. Kraków: Oficyna Cracovia, 1991. ISBN 8385104216
Labedz, Leopold. Poland Under Jaruzelski: A Comprehensive Sourcebook on Poland During and After Martial Law. New York: Scribner, 1984. ISBN 0684181169
Pelinka, Anton. Politics of the Lesser Evil: Leadership, Democracy, & Jaruzelski's Poland. New Brunswick, NJ: Transaction Publishers, 1999. ISBN 1560003677
Swidlicki, Andrzej. Political Trials in Poland, 1981–1986. London: Croom Helm, 1988.  ISBN 0709944446
Weschler, Lawrence. The Passion of Poland, from Solidarity Through the State of War. New York: Pantheon Books, 1982.  ISBN 0394722868
Yanshun, Liu [zh], "Jaruzelski, the Shaker of Polish History" Beijing, Shijiezhishi, 2016   ISBN 9787501252299
| ด ค กประมุขแห่งรัฐโปแลนด์ |
| --- | --- | --- |
| ราชอาณาจักรโปแลนด์ (1916–1918) |  สภาเฉพาะกาล  สภาผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน  |  |
| สาธารณรัฐโปแลนด์ (2461–2482) |  ยูแซฟ ปิวซุตสกี  กาเบรียล นารูตอวิตช์  มาแชย์ ราไต (รักษาการ)  สตาญิสวัฟ วอยชีคอฟสกี  มาแชย์ ราไต (รักษาการ)  อิกนาซือ มอชชีสกี  |  |
| รัฐบาลโปแลนด์พลัดถิ่น (2482–2533) |  ววาดือสวัฟ ราตช์กีแยวิตช์  เอากุสต์ ซาเลสกี  สตาญิสวัฟ ออสตรอฟสกี  แอดวาร์ด ราตชึญสกี  กาซือมีแยร์ช ซับบัต  รือชาร์ด กาตส์ซอรอฟสกี  |  |
| สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ (2487–2532) |  บอเลสวัฟ บีแยรุต  อาแล็กซันแดร์ ซาวัตสกี  แอดวาร์ด ออคับ  มาเรียน สปือคาลสกี  ยูแซฟ ตึชรันกีแยวิตช์  แคนรึก ยาบวอญสกี  วอยแชค ยารูแซลสกี  |  |
| สาธารณรัฐโปแลนด์ (2533–ปัจจุบัน) |  วอยแชค ยารูแซลสกี  แลค วาแวนซา  อาแล็กซันแดร์ กฟัชแญฟสกี  แลค กัตชึญสกี  บรอญิสวัฟ กอมอรอฟสกี (รักษาการ)  บอกดัน บอรูแซวิตช์ (รักษาการ)  กแชกอช สแคตือนา (รักษาการ)  บรอญิสวัฟ กอมอรอฟสกี  อันด์แชย์ ดูดา  |  |
| ด ค กเลขานุการคนแรกของคณะกรรมการกลางของสหพรรคแรงงานโปแลนด์ |
| --- | --- | --- |
|  บอแลสวัฟ บีแยรุต  แอดวาร์ต ออคับ  ววาดึสวัฟ กอมูว์กา  แอดวาร์ต กีแยแร็ก  สตาญิสวัฟ กาญา  วอยแชค ยารูแซลสกี  มีแยตชึสวัฟ รากอฟสกี  |  บอแลสวัฟ บีแยรุต  แอดวาร์ต ออคับ  ววาดึสวัฟ กอมูว์กา  แอดวาร์ต กีแยแร็ก  สตาญิสวัฟ กาญา  วอยแชค ยารูแซลสกี  มีแยตชึสวัฟ รากอฟสกี  |  |
มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดลพบุรี

| --- | --- |

ชื่อย่อ: ม.ร. / RU
ที่ตั้ง: อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดลพบุรี เป็นสาขามหาวิทยาลัยแต่ไม่เทียบเท่าวิทยาเขตของ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ที่ตั้งอยู่ใน อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี
ประวัติ

สืบเนื่องมาจากในปีพุทธศักราช 2538 มหาวิทยาลัยรามคำแหงได้เห็นความสำคัญทางด้านการศึกษาไปสู่ภูมิภาคและชนบท ทั้งนี้เป็นการสร้างความเสมอภาคและความเท่าเทียมทางการศึกษาให้กับประชาชนผู้ด้อย โอกาสที่อยู่ห่างไกลในส่วนภูมิภาคจึงได้จัดทำ"โครงการการจัดตั้งมหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการ เฉลิมพระเกียรติ "ส่วนภูมิภาค" โดยจะให้ครอบคลุมทั่วทุกภูมิภาค เพื่อเฉลิมพระเกียรติ ในวโรกาสที่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้เสด็จขึ้นครองราชย์สมบัติครบ 50 ปี  เพื่อเป็นการเปิดโอกาสให้แก่ประชาชนใน จังหวัดลพบุรี และจังหวัดใกล้เคียง ได้มีโอกาสได้รับการเพิ่มพูนความรู้ ในระดับที่สูงขึ้น ผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรีในขณะนั้น (นายทวีศักดิ์ เวียงวิเศษ)
นายกเทศมนตรีเมืองลพบุรี (นายประเวศ พุ่มพวง) และอธิการบดี มหาวิทยาลัยรามคำแหง (ศาสตราจารย์รังสรรค์ แสงสุข) ได้ปรึกษาและตกลง
ที่จะเปิดมหาวิทยาลัยรามคำแหงขึ้นที่จังหวัดลพบุรี ในหลักสูตร ระดับปริญญาตรี และ ปริญญาโท โดยมุ่งหวังที่จะให้เป็นประโยชน์โดยตรงต่อ่ประชาชนในท้องถิ่นที่ห่างไกลจะได้มีโอกาสในการศึกษาเทียบเท่ากับผู้ที่อยู่ในเมืองหลวง และไม่ต้องเข้าไปศึกษาเล่าเรียนในเมืองหลวงสำหรับการก่อตั้งมหาวิทยาลัยรามคำแหงที่จังหวัดลพบุรีในครั้งนี้จะเรียกชื่อว่า มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการ เฉลิมพระเกียรติ จังหวัดลพบุรี ตั้งอยู่ ณ บ้านห้วยเปี่ยมตำบลป่าตาล อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี  พื้นที่ประมาณ 26 ไร่ 1 งาน 1 ตารางวา
ปณิธาน

สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดลพบุรี มุ่งเน้นการพัฒนาในด้านต่าง ๆ ดังนี้
ด้านสถานที่ สวยงามน่าอยู่ มีความรู้สึกอบอุ่นเหมือนบ้านหลังที่ 2 ของผู้มาเยือน
ด้านการให้บริการนักศึกษา นักศึกษาจะต้องได้รับข่าวสารข้อมูลที่ทันสมัยครบถ้วนเที่ยงตรง
ด้านการทำงาน ทุกคนทำงานร่วมมือร่วมใจเป็นหนึ่งเดียว
ด้านการบริการทั่วไป ยิ้มแย้มแจ่มใส เต็มใจให้บริการ
ด้านการบริการสังคม เราให้ความช่วยเหลือร่วมมือกัน กิจกรรมทั้งในระดับจังหวัดและในระดับท้องถิ่น ในด้านการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม การนำเทคโนโลยี สมัยใหม่มาสู่สังคม
คณะที่เปิดสอน > ระดับปริญญาตรี

คณะนิติศาสตร์ สาขานิติศาสตร์
คณะบริหารธุกิจ สาขาบริหารทั่วไป
คณะมนุษยศาสตร์ สาขาสื่อสารมวลชน
คณะรัฐศาสตร์ สาขาบริหารรัฐกิจ
คณะที่เปิดสอน > ระดับปริญญาโท

บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ
ศึกษาศาตร์มหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา
ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดลพบุรี เก็บถาวร 2009-12-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กมหาวิทยาลัยรามคำแหง |
| --- | --- | --- |
| สัญลักษณ์ | พ่อขุนรามคำแหงมหาราช • สีน้ำเงิน-สีทอง |  |
| วิทยาเขต | หัวหมาก • บางนา • สุโขทัย |  |
| คณะ | นิติศาสตร์ • บริหารธุรกิจ • มนุษยศาสตร์ • ศึกษาศาสตร์ • วิทยาศาสตร์ • รัฐศาสตร์ • เศรษฐศาสตร์ • วิศวกรรมศาสตร์ • ศิลปกรรมศาสตร์ • พัฒนาทรัพยากรมนุษย์ • สื่อสารมวลชน • ทัศนมาตรศาสตร์ • บัณฑิตวิทยาลัย • สถาบันการศึกษานานาชาติ |  |
| วิทยาเขตสุโขทัย | สาธารณสุขศาสตร์ • ธุรกิจการบริการ |  |
| สาขาวิทยบริการฯ | เชียงราย • เชียงใหม่ • แพร่ • ลพบุรี • เพชรบูรณ์ • อุทัยธานี • ปราจีนบุรี • กาญจนบุรี • อุดรธานี • นครพนม • ขอนแก่น • หนองบัวลำภู • ชัยภูมิ • อำนาจเจริญ • นครราชสีมา • สุรินทร์ บุรีรัมย์ • ศรีสะเกษ • พังงา • นครศรีธรรมราช • ตรัง • สงขลา |  |
| โรงเรียนสาธิต | โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง • โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง (ฝ่ายประถม) • โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง วิทยาเขตบางนา |  |
หมวดหมู่ •  โครงการ •  สถานีย่อย
วัดนพวงศาราม

| วัดนพวงศาราม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดนพวงศาราม, วัดใหม่, วัดใหม่ปัตตานี
ที่ตั้ง: ตำบลสะบารัง อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดนพวงศาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะบารัง อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่ 3 งาน 62.5 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 10.3 ตารางวา
วัดนพวงศารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 เริ่มแรกสร้างวัด พระญาณเวที ชินสีห์สาสนุเทศ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ได้รับแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งเจ้าคณะมณฑลปัตตานี ได้ตั้งสำนักงานคณะสงฆ์อยู่ที่วัดหงสาราม อำเภอปะนาเระ ซึ่งห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 32 กิโลเมตร การคมนาคมไม่สะดวก จึงได้สร้างวัดขึ้นที่บ้านโคกม่วง อำเภอเมืองปัตตานี เมื่อสร้างวัดขึ้นแล้วเรียกว่า วัดใหม่ปัตตานี ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น "วัดนพวงศาราม" เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2472 (ก่อน พ.ศ. 2511 สะกดว่า วัดนภวงศาราม) ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2477 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2515
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคาสามชั้นแบบของกรมศิลปากร ศาลาการเปรียญกว้าง 9 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 โครงสร้างคอนกรีตชั้นเดียว หอสวดมนต์กว้าง 7 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 โครงสร้างคอนกรีตสองชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง โครงสร้างเป็นอาคารทรงไทยชั้นเดียว 11 หลัง ใช้เป็นกุฏีรับรองอาคันตุกะ 1 หลัง และเป็นอาคารสองชั้นอีก 1 หลัง ปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูปขัด 1 องค์ ขนาดกลาง 2 องค์ และพระพุทธรูปปิดทองขนาดใหญ่อีก 1 องค์ และมีตู้ลายทองรดน้ำ 1 ตู้
วัดนครเนื่องเขต

| วัดนครเนื่องเขต |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดนครเนื่องเขต, วัดต้นตาล
ที่ตั้ง: ตำบลวังตะเคียน อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดนครเนื่องเขต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังตะเคียน อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดนครเนื่องเขต เดิมชื่อว่า วัดต้นตาล สร้างเมื่อ พ.ศ. 2430 โดยนายจันทร นางทรัพย์ และนายแจ่ม พรหมสุวรรณ ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการขุดคลองแสนแสบจากกรุงเทพมหานครมาถึงจังหวัดฉะเชิงเทรา คลองมาสิ้นสุดบริเวณวัดต้นตาล พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงมีพระมหากรุณาธิคุณพระราชทานนามว่า คลองนครเนื่องเขต อันหมายความว่า สุดเขตพระนคร ทั้งยังเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดนครเนื่องเขต" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2547
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2441 ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2472 ลักษณะเป็นอุโบสถก่ออิฐถือปูนแบบมีเสาพาไลรอบ ผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้ทรงจั่วลดชั้น มุงกระเบื้องดินเผา หน้าบันประดับทั้งด้านหน้าและหลัง แถวบนเป็นรูปเทพนมและลายพันธุ์พฤกษา แถวล่างเป็นปูนปั้นประดับกระเบื้องสีรูปครุฑยุคนาคและกินรี ผนังอุโบสถก่ออิฐถือปูนมีฐานบัวรองรับ มีประตูทางเข้าด้านหน้าและหลัง ซุ้มประตูปูนปั้นแบบซุ้มหน้านาง บานประตูไม้สลักลายแจกันดอกไม้ระบายสี ผนังกึ่งกลางระหว่างประตูอุโบสถด้านหน้ามีหินอ่อนจารึกประวัติการก่อสร้าง โดยรอบอุโบสถมี ซุ้มใบเสมาก่ออิฐถือปูนทรงมณฑป ใบเสมาสลักจากหินแกรนิต เจดีย์ราย ลักษณะเป็นเจดีย์ก่ออิฐปูนย่อมุมไม้สิบสอง องค์ระฆังมีสังวาลประดับ ศาลาท่าน้ำ ลักษณะเป็นศาลาไม้ขนาดเล็ก ผังรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส หลังคาเครื่องไม้ทรงจั่วมุงกระเบื้องดินเผาจำนวน 4 หลัง บางหลังมีหน้าจั่วไม้ฉลุลายหรือแกะสลักลงรักปิดทองประดับกระจก
รักสุดปลายฟ้า

| รักสุดปลายฟ้า |
| --- | --- |
สร้างโดย: บริษัท ดวงมาลีมณีจันทร์ จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์:วัตตรา บทโทรทัศน์: ดอกแก้ว
กำกับโดย: คฑาเทพ ไทยวานิช
แสดงนำ: นัฐฐพนธ์ ลียะวณิช พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร
การผลิต
ความยาวตอน: 1 ชั่วโมง 30 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 22 มีนาคม พ.ศ. 2555 – 25 เมษายน พ.ศ. 2555
รักสุดปลายฟ้า เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวโรแมนติก-คอมเมดี นำแสดงโดย นัฐฐพนธ์ ลียะวณิช,พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร ออกอากาศเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2555-25 เมษายน พ.ศ. 2555 เวลา 18.30 - 20.00 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท ดวงมาลีมณีจันทร์ จำกัด บทประพันธ์โดย วัตตรา  บทโทรทัศน์โดย ดอกแก้ว กำกับการแสดงโดย คฑาเทพ ไทยวานิช
รายชื่อนักแสดงนำ

นัฐฐพนธ์ ลียะวณิช   รับบทเป็น    ทัตเทพ
พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร   รับบทเป็น    ม่านฟ้า/แมซอน
ภัณฑิลา ฟูกลิ่น   รับบทเป็น    มาริสา/มาแด
ภัทรภณ โตอุ่น   รับบทเป็น    บารมี/บาจอ
ธนิดา กาญจนวัฒน์   รับบทเป็น    ชินานาฎ
ชญาน์ทัต อยู่เป็นแก้ว   รับบทเป็น    จาเซ
จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์   รับบทเป็น   เม่งซึง
ภุชงค์ โยธาพิทักษ์    รับบทเป็น   ไมซัน
พิมพ์อักษิพร วินโกมินทร์   รับบทเป็น    ลูซาน
อนันต์ บุญนาค   รับบทเป็น   กังเซ
ภัสสร บุณยเกียรติ   รับบท   ผอูน
อรสา พรหมประทาน   รับบทเป็น   แม่ชื่น
ศิระ แพทย์รัตน์   รับบทเป็น   เทียนชัย
พาเมล่า เบาว์เด้น   รับบทเป็น   จันทร์ฉาย
สุพจน์ จันทร์เจริญ   รับบทเป็น   เพชรรุ่ง
เพ็ญศรี ปิ่นทอง   รับบทเป็น   แมว
สุเมธ องอาจ   รับบทเป็น   ธงชัย
จุฑามาศ ปลั่งสุชน   รับบทเป็น   นงนุช
นันทิกานต์ สิงหา   รับบทเป็น   ญาดา
สุรินทร คารวุตม์   รับบทเป็น   ตองยี
สิริพงษ์ สุขสมนาค   รับบทเป็น   จาก้วย
รณวีร์ เสรีรัตน์   รับบทเป็น   มิงกู
สันติ สมบัติ   รับบทเป็น   จ๊อกเซ
เอกริน อารีรักษ์   รับบทเป็น   ไอโละ
เอนก อินทจันทร์   รับบทเป็น   ซาโม
ลลิตา ไพศาล    รับบทเป็น   มินเดี๊ยะ
รายชื่อนักแสดงนำ > นักแสดงรับเชิญ

เอกพันธ์ บรรลือฤทธิ์   รับบทเป็น   นำชัย
สุธีรัชย์ ชาญนุกูล   รับบทเป็น   ผีฟ้า
จิรายุทธ คันธยศ   รับบทเป็น   หมูแฮม
ด.ช.จิรายุ ขุนรักษ์  รับบทเป็น  บารมี/บาจอ (วัยเด็ก)
ด.ช.ยงศิลป์ วงศ์พนิตนนท์  รับบทเป็น  ทิวา (หลานชายฑัตเทพ)
ด.ญ.ธีรตา สมใจประสงค์  รับบทเป็น  จ๊ะจ๋า/เจนหลง
ด.ญ.นภัสธนันท์ นิมจิรวัฒน์  รับบทเป็น  ลินดา/ลี่จู (ลูกจันทร์ฉาย)
ด.ช.ธิติวัฒน์ ลิ้มพิมพ์เพราะ  รับบทเป็น  ฑัตเทพ (วัยเด็ก)
แหล่งข้อมูลอื่น

กระปุกดอตคอม - เรื่องย่อละคร รักสุดปลายฟ้า เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รักสุดปลายฟ้า ที่สยามโซน
| ไทยทีวีสีช่อง 3: ละครวันจันทร์ - ศุกร์ 18> 30 - 20.00 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | รักสุดปลายฟ้า | ถัดไป |
| แม่แตงร่มใบ | รักสุดปลายฟ้า | เสน่ห์รักภูตสาว |
รถไฟหรูหรา

ท้ายขบวน เซเวนสตาร์อินคีวชู ใน ค.ศ. 2018
รถไฟหรูหรา  คือ รูปแบบการเดินทางด้วยรถไฟอันสะดวกสบาย มีความเชื่อมโยงเข้ากับประวัติศาสตร์และประเพณี หลายภูมิภาคจัดขบวนรถไฟนี้เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในจุดหมายปลายทาง ด้วยเหตุนี้การเดินทางด้วยรถไฟหรูหราจึงเป็นที่นิยมเสียยิ่งกว่าการเดินทางบนอากาศ เพราะสามารถรับชมทัศนียภาพ ภูมิประเทศ สังคม เศรษฐกิจ และสีสันมากมายตลอดการเดินทาง อีกทั้งในขบวนรถยังมีพื้นที่กว้างขวางซึ่งได้รับการตกแต่งอย่างสวยงาม มีบริการร้านอาหาร บาร์ ที่นั่ง ที่นอน และครบครันด้วยห้องน้ำที่สะดวกสบาย
ประวัติ

ในอดีตการเดินทางไกลด้วยรถไฟ ถือเป็นการเดินทางไม่สะดวกและสร้างความอึดอัดแห่งผู้โดยสารพอสมควร ในขณะนั้นรถไฟยังไม่มีการให้บริการตู้นอนหรือตู้เสบียงคอยอำนวยความสะดวกแก่ผู้โดยสารแต่อย่างใด กระทั่งจอร์จ พูลแมน ได้เปิดตัว ไพโอเนียร์ (Pioneer) ตู้นอนหรูหราครั้งแรก เมื่อ ค.ศ. 1865 และสองปีถัดมาได้เปิดตัว รถไฟโรงแรม โดย ไพโอเนียร์ ถือเป็นตู้รถไฟตู้แรกที่มีพื้นที่รับประทานอาหารและพื้นที่สำหรับนอน ภายหลังจอร์จ พูลแมนได้ตั้งบริษัทพูลแมนคาร์ (Pullman Car Company) ขึ้น ใน ค.ศ. 1880
รถไฟหรูหราซึ่งเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดคือ โอเรียนต์เอกซ์เพรส (Orient Express) ปรากฏในนวนิยายเรื่อง โอเรียนต์ เอ็กซ์เพรส รถไฟด่วนสายมรณะ (Murder on the Orient Express) ของอกาธา คริสตี ซึ่งเคยนำไปทำเป็นภาพยนตร์เรื่อง ฆาตกรรมบนรถด่วนโอเรียนท์เอกซ์เพรส (Murder on the Orient Express) เมื่อ ค.ศ. 2017 แม้โอเรียนต์เอกซ์เพรสยุติให้บริการตั้งแต่ ค.ศ. 2009 แต่รถไฟหรูหรายังคงมีการดำเนินกิจการในหลายประเทศสืบเนื่องถึงปัจจุบัน เช่น เบลมอนด์ เซเวนสตาร์อินคีวชู มหาราชาเอกซ์เพรส อีสเทิร์นแอนด์โอเรียนทัลเอ็กซ์เพรส เป็นต้น
ระเบียงภาพ

การจำลองส่วนที่นั่งภายใน โอเรียนต์เอกซเพรส
ห้องนอนของ โรโวสเรล
ห้องนอนของ พาเลซออนวีล
ตู้เสบียงของ เซเวนสตาร์อินคีวชู
ตู้เสบียงของรถไฟ บลูเทรน
ตู้เสบียงของ มหาราชาเอกซ์เพรส
ขบวนรถ เบลมอนด์บริติชพูลแมน
ขบวนรถ รอยัลแคนาเดียนแปซิฟิก
ขบวนรถ โอเรียนต์เอ็กซ์เพรส
วัดนพรัตนาราม (จังหวัดปทุมธานี)

| วัดนพรัตนาราม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลนพรัตน์ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี 12170
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: พระพุทธนวรัตนมงคล
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดนพรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนพรัตน์ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
วัดนพรัตนารามสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2470 มีกำนันพริ้ง แสนจำหน่าย ซึ่งเป็นกำนันตำบลศาลาคุ ณ ขณะนั้น เป็นผู้ชักชวนชาวบ้านสร้างวัด ร่วมกันมอบที่ดินให้คนละ 2 งานบ้าง 3 งานบ้าง รวมแล้วได้ที่ดินเนื้อที่ 26 ไร่ 77 ตารางวา บางคนถวายเรือน บ้านทรงไทย ให้มาปลูกสร้างเป็นกุฏิ ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2470 ได้มีการประชุมของกลุ่มผู้สร้างวัดเพื่อหารือชื่อของวัด โดยมีนายเต่า ปักครึก เสนอชื่อว่า "วัดนพรัตนาราม" หลายคนพอใจและเห็นด้วยกับชื่อนี้ จากนั้นได้เสนอของตั้งวัดในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2470 โดยใช้ชื่อวัดนพรัตนารามนับแต่บัดนั้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489
เสนาสนะและปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถไม้ตะเคียน เป็นพระอุโบสถเก่าแก่ ที่ใช้ไม้ตะเคียนสร้างทั้งหลัง ภายในประดิษฐาน พระพุทธนวรัตนมงคล
วัดนพรัตนารามมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงปู่รอด อินฺทวีโร เลื่องชื่อว่าเป็นเทพเจ้าแห่งตะกรุดของเมืองปทุมธานี ตะกรุดของท่านนั้น เป็นสุดยอดตะกรุดของจังหวัดปทุมธานีเพราะมีประสบการณ์ และอภินิหารทางด้านคงกระพันชาตรี จนเป็นที่ประจักษ์ มีข้าราชการทั้งทหาร ตำรวจ มาขอรับไปบูชามากมาย จนชื่อเสียงของท่านโด่งดังอยู่ในวงข้าราชการทหาร ตำรวจ
รถไฟรางเบาเอ็มทีอาร์

| ไลท์เรล |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
ชื่ออื่น: Light Rail Transit (LRT)
ชื่อลำลอง: 輕鐵
สถานะ: เปิดให้บริการ
เจ้าของ: KCR Corporation
ที่ตั้ง:   เขตถุนเหมิน  เขตยฺเหวียนหล่าง 
เชื่อมต่อกับ: สายถวนมา‎
เคยเชื่อมต่อกับ: สายเวสต์เรล
จำนวนสถานี: 68
สีบนแผนที่:      Warm yellow
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟฟ้ารางเบา
ระบบ: เอ็มทีอาร์
หมายเลขเส้นทาง: 11 (14 ในชั่วโมงเร่งด่วน)
ผู้ดำเนินงาน: เอ็มทีอาร์ คอปอเรชัน
ศูนย์ซ่อมบำรุง: ถุนเหมิน
ขบวนรถ: 1 หรือ 2-คัน รถไฟฟ้ารางเบาหลังคาสูง
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 18 กันยายน 1988; 36 ปีก่อน (1988-09-18)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 36.2 กิโลเมตร (22.5 ไมล์)
ลักษณะทางวิ่ง: ยกระดับ ระดับดิน
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ
ระบบจ่ายไฟ: 750 V DC (เหนือหัว)
รถไฟรางเบาเอ็มทีอาร์ เป็นระบบรถไฟฟ้ารางเบาที่ให้บริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือของฮ่องกง ในพื้นที่เขตถุนเหมินและเขตยฺเหวียนหล่าง ขนาดความกว้างของรางคือ 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ ใช้ไฟฟ้ากระแสตรง 750 โวลต์ ผ่านระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัว ไลท์เรลเคยเป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายทางรถไฟสายเกาลูน–กวางตุ้ง ปัจจุบันมีผู้โดยสารใช้บริการ 483,000 คนต่อวัน
สายการเดินรถ

505
507
610
614
614P
615
615P
705
706
751
751P
761
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่เส้นทาง:
w:en:Template:Attached KML/MTR Light Rail
KML is from Wikidata
เว็บไซต์ทางการ
ภาษาฮินดูสตานี

| ภาษาฮินดูสตานี |
| --- | --- |
ฮินดี–อูรดู
हिन्दुस्तानी ہندوستانی
ศัพท์ ฮินดูสตานี ในอักษรเทวนาครี และอักษรเปอร์เซีย-อาหรับ (แนสแทอ์ลีก)
ออกเสียง: สัทอักษรสากล: [ɦɪnd̪ʊst̪aːniː]
ประเทศที่มีการพูด: อินเดียเหนือ, ที่ราบสูงเดกกัน, ปากีสถาน
ภูมิภาค: เอเชียใต้
จำนวนผู้พูด: ประมาณ 250 ล้านคน  (2011 & 2017 censuses) ภาษาที่สอง: ประมาณ 500 ล้านคน (1999–2016)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอินโด-อารยันโซนกลางฮินดีตะวันตกภาษาฮินดูสตานี
รูปแบบก่อนหน้า: Shauraseni Prakrit Apabhraṃśaฮินดีเก่าภาษาฮินดูสตานี 
รูปแบบมาตรฐาน: ฮินดีมาตรฐาน อูรดูมาตรฐาน    
ภาษาถิ่น: เดกกัน ไฮเดอราบาด Dhakaiya                 
ระบบการเขียน: อักษรเทวนาครี (ฮินดี) อักษรเปอร์เซีย-อาหรับ (ชุดตัวอักษรอูรดู) (อูรดู) อักษรละติน (ฮิงลิช-อูร์ดิช) อักษรไกถี (อดีต) อักษรลัณฑา (อดีต) อักษรมหาชนี (อดีต ส่วนใหญ่อยู่ในฮินดี) อักษรเบรลล์ฮินดี อักษรเบรลล์อูรดู
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:    อินเดีย  (ในฐานะฮินดีและอูรดู)   ปากีสถาน   (ในฐานะอูรดู)   ฟีจี   (ในฐานะภาษาฮินดีฟิจิ) 
ผู้วางระเบียบ:   Central Hindi Directorate (ฮินดี, อินเดีย)  National Council for Promotion of Urdu Language (อูรดู, อินเดีย)  National Language Promotion Department (อูรดู, ปากีสถาน) 
รหัสภาษา
ISO 639-1: hi
ISO 639-2: hin
ISO 639-3: อย่างใดอย่างหนึ่ง: hin – Hindi urd – Urdu
Linguasphere: 59-AAF-qa to -qf
พื้นที่ที่ภาษาฮินดูสตานี (Delhlavi หรือ Kauravi) เป็นภาษาแม่ (แดง)
ฮินดูสตานี (อักษรเทวนาครี: हिंदुस्तानी, Hindustānī / อักษรเปอร์เซีย-อาหรับ: ہندوستانی, Hindūstānī, แปลว่า ของฮินดูสถาน) เป็นภาษากลางในอินเดียเหนือและปากีสถาน ในทางภาษาศาสตร์และเนื้อหาบางส่วน มีชื่อเรียกว่า ภาษาฮินดี–อูรดู (อักษรเทวนาครี: हिंदी-उर्दू, อักษรเปอร์เซีย-อาหรับ: ہندی-اردو)
แนวคิดภาษาฮินดูสตานีในฐานะ "ภาษาที่รวมกัน" หรือ "ภาษาผสม" ได้รับการรับรองจากมหาตมา คานธี การสนทนาระหว่างฮินดีกับอูรดู (หรืออื่น ๆ) มักใช้วิธีการทับศัพท์ระหว่างสองอักษร แทนที่จะเขียนด้วยอักษรของตนเอง
คำศัพท์

ภาษาฮินดูสตานีเกิดจากการนำภาษาฮินดีและภาษาอูรดูรวมกัน คำศัพท์และไวยากรณ์ของสองภาษานั้นแตกต่างกันมาก เนื่องจากภาษาฮินดีได้รับอิทธิพลมาจากภาษาสันสกฤตและภาษาปรากฤต แต่ภาษาอูรดูได้รับอิทธิพลมาจากภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับ ในทางภาษาศาสตร์จึงไม่ถือว่าเป็นภาษาใหม่ ปัจจุบันยังคงแยกเป็นภาษาฮินดีซึ่งเป็นภาษาทางการของอินเดีย และภาษาอูรดูซึ่งเป็นภาษาทางการของปากีสถาน
ระบบการเขียน

ในอดีต ภาษาฮินดูสตานีเขียนด้วยอักษรไกถี, เทวนาครี และอูรดู ปัจจุบัน ในประเทศปากีสถานเขียนภาษาฮินดูสตานีด้วยอักษรอูรดู ส่วนอินเดียเขียนด้วยอักษรเทวนาครี
| अ | आ | इ | ई | उ | ऊ | ए | ऐ | ओ | औ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ə | aː | ɪ | iː | ʊ | uː | eː | ɛː | oː | ɔː |
| क | क़ | ख | ख़ | ग | ग़ | घ | ङ |  |  |
| k | q | kʰ | x | ɡ | ɣ | ɡʱ | ŋ |  |  |
| च | छ | ज | ज़ | झ | झ़ | ञ |  |  |  |
| t͡ʃ | t͡ʃʰ | d͡ʒ | z | d͡ʒʱ | ʒ | ɲ |  |  |  |
| ट | ठ | ड | ड़ | ढ | ढ़ | ण |  |  |  |
| ʈ | ʈʰ | ɖ | ɽ | ɖʱ | ɽʱ | ɳ |  |  |  |
| त | थ | द | ध | न |  |  |  |  |  |
| t̪ | t̪ʰ | d̪ | d̪ʱ | n |  |  |  |  |  |
| प | फ | फ़ | ब | भ | म |  |  |  |  |
| p | pʰ | f | b | bʱ | m |  |  |  |  |
| य | र | ल | व | श | ष | स | ह |  |  |
| j | ɾ | l | ʋ | ʃ | ʂ | s | ɦ |  |  |
| อักษร | ชื่อ | ทับศัพท์ | สัทอักษรสากล |
| --- | --- | --- | --- |
| ا | alif | a, ā, i, หรือ u | ə, aː, ɪ หรือ ʊ |
| ب | be | b | b |
| پ | pe | p | p |
| ت | te | t | t̪ |
| ٹ | ṭe | ṭ | ʈ |
| ث | se | s | s |
| ج | jīm | j | d͡ʒ |
| چ | che | c | t͡ʃ |
| ح | baṛī he | h̤ | /h ~ ɦ/ |
| خ | khe | k͟h | x |
| د | dāl | d | d̪ |
| ڈ | ḍāl | ḍ | ɖ |
| ذ | zāl | z | z |
| ر | re | r | /r ~ ɾ/ |
| ڑ | ṛe | ṛ | ɽ |
| ز | ze | z | z |
| ژ | zhe | ž | ʒ |
| س | sīn | s | s |
| ش | shīn | sh | ʃ |
| ص | su'ād | s̤ | s |
| ض | zu'ād | ż | z |
| ط | to'e | t̤ | t |
| ظ | zo'e | ẓ | z |
| ع | ‘ain | ‘ | – |
| غ | ghain | ġ | ɣ |
| ف | fe | f | f |
| ق | qāf | q | q |
| ک | kāf | k | k |
| گ | gāf | g | ɡ |
| ل | lām | l | l |
| م | mīm | m | m |
| ن | nūn | n | n |
| ں | nūn ghunna | ṁ หรือ m̐ | ◌̃ |
| و | wā'o | w, v, ō หรือ ū | ʋ, oː, ɔ หรือ uː |
| ہ | choṭī he | h | /h ~ ɦ/ |
| ھ | do chashmī he | h | ʰ หรือ ʱ |
| ء | hamza | ' | ʔ |
| ی | ye | y หรือ ī | j หรือ iː |
| ے | baṛī ye | ai หรือ ē | ɛː, หรือ eː |
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยประเทศอินเดีย
สถานีย่อยภาษา
ฮินดูสถาน (อนุทวีปอินเดีย)
ภาษาทางการของอินเดีย
ภาษาทางการของปากีสถาน
บรรณานุกรม

Asher, R. E. 1994. "Hindi." Pp. 1547–49 in The Encyclopedia of language and linguistics, edited by R. E. Asher. Oxford: Pergamon Press. ISBN 0-08-035943-4.
Bailey, Thomas G. 1950. Teach yourself Hindustani. London: English Universities Press.
Chatterji, Suniti K. 1960. Indo-Aryan and Hindi (rev. 2nd ed.). Calcutta: Firma K. L. Mukhopadhyay.
Dua, Hans R. 1992. "Hindi-Urdu as a pluricentric language." In Pluricentric languages: Differing norms in different nations, edited by M. G. Clyne. Berlin: Mouton de Gruyter. ISBN 3-11-012855-1.
Dua, Hans R. 1994a. "Hindustani." Pp. 1554 in The Encyclopedia of language and linguistics, edited by R. E. Asher. Oxford: Pergamon Press.
—— 1994b. "Urdu." Pp. 4863–64 in The Encyclopedia of language and linguistics, edited by R. E. Asher. Oxford: Pergamon Press.
Rai, Amrit. 1984. A house divided: The origin and development of Hindi-Hindustani. Delhi: Oxford University Press. ISBN 0-19-561643-X
อ่านเพิ่ม

Henry Blochmann (1877). English and Urdu dictionary, romanized (8 ed.). Calcutta: Printed at the Baptist mission press for the Calcutta school-book society. p. 215. สืบค้นเมื่อ 6 July 2011.the University of Michigan
John Dowson (1908). A grammar of the Urdū or Hindūstānī language (3 ed.). London: K. Paul, Trench, Trübner & Co., ltd. p. 264. สืบค้นเมื่อ 6 July 2011.the University of Michigan
Duncan Forbes (1857). A dictionary, Hindustani and English, accompanied by a reversed dictionary, English and Hindustani. archive.org (2nd ed.). London: Sampson Low, Marston & Company. p. 1144. OCLC 1043011501. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 October 2018. สืบค้นเมื่อ 18 October 2018.
John Thompson Platts (1874). A grammar of the Hindūstānī or Urdū language. Vol. Volume 6423 of Harvard College Library preservation microfilm program. London: W.H. Allen. p. 399. สืบค้นเมื่อ 6 July 2011. {{cite book}}: |volume= has extra text (help)Oxford University
—— (1892). A grammar of the Hindūstānī or Urdū language. London: W.H. Allen. p. 399. สืบค้นเมื่อ 6 July 2011.the New York Public Library
—— (1884). A dictionary of Urdū, classical Hindī, and English (reprint ed.). London: H. Milford. p. 1259. สืบค้นเมื่อ 6 July 2011.Oxford University
Shakespear, John. A Dictionary, Hindustani and English. 3rd ed., much enl. London: Printed for the author by J.L. Cox and Son: Sold by Parbury, Allen, & Co., 1834.
Taylor, Joseph. A dictionary, Hindoostanee and English. Available at Hathi Trust. (A dictionary, Hindoostanee and English / abridged from the quarto edition of Major Joseph Taylor; as edited by the late W. Hunter; by William Carmichael Smyth.)
แหล่งข้อมูลอื่น

Bolti Dictionary (Hindustani)
Hamari Boli (Hindustani)
Khan Academy (Hindi-Urdu): academic lessons taught in Hindi-Urdu
Hindi, Urdu, Hindustani, khaRî bolî
Hindustani FAQ ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 27 ตุลาคม 2009)
Hindustani as an anxiety between Hindi–Urdu Commitment
Hindi? Urdu? Hindustani? Hindi-Urdu?
Hindi/Urdu-English-Kalasha-Khowar-Nuristani-Pashtu Comparative Word List
GRN Report for Hindustani
Hindustani Poetry
Hindustani online resources
National Language Authority (Urdu), Pakistan (muqtadera qaumi zaban)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
รักสุดท้ายป้ายหน้า

| รักสุดท้ายป้ายหน้า |
| --- | --- |

กำกับ: กิรติ นาคอินทนนท์
นักแสดงนำ: คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์ ฐกฤต เหมอรรณพจิต พิชญ์สินี ตันวิบูลย์ อนุชา ฉัตรแก้ว ธัญญา รัตนมาลากุล ปราโมทช์ เทียนชัยเกิดศิลป์ พสธร ทรงถาวรทวี พสธร ทรงถาวรทวี ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี
ผู้จัดจำหน่าย: ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
วันฉาย: 26 มกราคม พ.ศ. 2555
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
รักสุดท้ายป้ายหน้า เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติก - คอมเมดี้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์วันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2555 กำกับโดย กิรติ นาคอินทนนท์