stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระยานครราชสีมา (ขำ ณ ราชสีมา)

| พระยานครราชสีมา (ขำ ณ ราชสีมา) |
| --- | --- |

เจ้าเมืองนครราชสีมา
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2394 – ?
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ก่อนหน้า: เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอิน)
ถัดไป: พระยานครราชสีมา (แก้ว สิงหเสนี)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
บุพการี: เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอิน) (บิดา)

พระยานครราชสีมา นามเดิมว่า ขำ ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองนครราชสีมาในช่วงต้นรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และดำรงตำแหน่งเป็น พระยาไชยวิชิตสิทธิสาตรา ผู้รักษากรุงเก่าอยุธยาในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นแม่ทัพในสงครามอานัมสยามยุทธ
พระยานครราชสีมา หรือพระยาไชยวิชิตสิทธิสาตรา (ขำ) เป็นบุตรของเจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอิน) มารดาไม่ปรากฏชัดเจน อาจจะคือท่านผู้หญิงบุนนาค ธิดาของเจ้าพระยาอภัยราชา (ปิ่น) และเป็นน้องสาวของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) พระยานครราชสีมา (ขำ) มีพี่น้องร่วมมารดาและต่างมารดารวมกันทั้งสิ้น 50 คน ยกตัวอย่างเช่น นายศัลวิชัยหุ้มแพร (ทองคำ) พระยานครราชสีมา (เมฆ ณ ราชสีมา) พระยามหาณรงค์ (พลาย มหาณรงค์ ณ ราชสีมา) พระยาสุริยเดช (คง ณ ราชสีมา) พระยาสุริยเดช (โสฬส อินทโสฬส ณ ราชสีมา) ฯลฯ
พระยานครราชสีมา (ขำ) ปรากฏครั้งแรกรับราชการในตำแหน่งพระราชวรินทร์ เจ้ากรมพระตำรวจนอกซ้าย ในสงครามอานัมสยามยุทธ พ.ศ. 2376 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯมีพระราชโองการให้พระมหาเทพ (ป้อม อมาตยกุล) และพระราชวรินทร์ (ขำ) ยกทัพไปทางภาคอีสานเพื่อไปโจมตีอาณาจักรเมืองพวนและเมืองล่าน้ำหรือจังหวัดเหงะอานของเวียดนาม พระราชวรินทร์ (ขำ) ยกทัพไปถึงเมืองหนองคาย พระราชวรินทร์และพระปทุมเทวาภิบาล (บุญมา) เจ้าเมืองหนองคายยกทัพจากหนองคายไปยังเมืองพวน ส่งคนไปเกลี้ยกล่อมเจ้าสานเมืองพวนให้หันมาเข้ากับฝ่ายสยาม เจ้าสานเมืองพวนยินยอมมาเข้าสวามิภักดิ์ต่อฝ่ายสยาม และให้การต้อนรับพระราชวรินทร์ซึ่งยกทัพเข้าครองเมืองพวนได้โดยสวัสดิภาพ
ต่อมาพระราชวรินทร์ (ขำ) ได้เลื่อนเป็นพระพิเรนทรเทพ เจ้ากรมพระตำรวจใหญ่ขวา จากนั้นในปีพ.ศ. 2380 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯมีพระราชโองการให้เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) พระยามหาอำมาตยาธิบดี (ป้อม อมาตยกุล) และพระพิเรนทรเทพ (ขำ) ไปสำรวจสำมะโนประชากรทำบัญชีเลกไพร่พลที่หัวเมืองลาวภาคอีสานและเขมรป่าดง พระพิเรนทรเทพ (ขำ) รับผิดชอบเดินทางไปทำบัญชีไพร่พลเมืองหนองคาย เมืองหนองหาร เมืองขอนแก่น เมืองชนบท เมืองภูเวียง และเมืองปากเหือง
พระยานครราชสีมา (ขำ) เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งเป็นพระพิเรนทรเทพ บูรณะปฏิสังขรณ์วัดใหม่โพธิ์สามต้น ต่อมาได้รับชื่อว่าวัดใหม่พิเรนทร์ ปัจจุบันตั้งอยู่ที่แขวงวัดท่าพระ เขตบางกอกใหญ่
ในพ.ศ. 2383 บรรดาเจ้าเมืองกัมพูชาซึ่งอยู่ภายใต้อิทธิพลของเวียดนามราชวงศ์เหงียนนั้น ก่อกบฏลุกฮือขึ้นต่อต้านการปกครองของญวน เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอิน) และพระพิเรนทรเทพ (ขำ) ติดตามเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) ไปในการยกทัพเข้าโจมตีเมืองเขมร เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) มอบหมายให้พระพิเรนทรเทพ (ขำ) และพระพรหมบริรักษ์ (แก้ว) ยกทัพจากเมืองพระตะบองเข้าตีเมืองโพธิสัตว์ ในเวลานั้นเจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอิน) ผู้เป็นบิดาของพระพิเรนทรเทพ (ขำ) ล้มป่วยลง เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอิน) ถึงแก่อสัญกรรมในพ.ศ. 2388 พระพิเรนทรเทพ (ขำ) และญาติพี่น้องได้ทำการบูรณะปฏิสังขรณ์วัดใหม่โพธิ์สามต้นในพ.ศ. 2384 ซึ่งต่อมาวัดนี้ได้รับชื่อว่าวัดใหม่พิเรนทร์
ในช่วงปลายรัชกาลที่ 3 พระพิเรนทรเทพ (ขำ) ได้เลื่อนเป็นพระยาไชยวิชิตสิทธิสาตรามหาประเทศราชสุรชาติเสนาบดี ผู้รักษากรุงเก่าพระนครศรีอยุธยา เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชสมบัติในพ.ศ. 2394 ทรงแต่งตั้งพระยาไชยวิชิตฯ (ขำ) ขึ้นเป็นพระยานครราชสีมา เจ้าเมืองนครราชสีมา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากัลยาณี (ในรัชกาลที่ 3)

ระวังสับสนกับ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากัลยาณี (ในรัชกาลที่ 2)
| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากัลยาณี> พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 3 |
| --- | --- |
ประสูติ: 14 มิถุนายน พ.ศ. 2368
สิ้นพระชนม์: 5 เมษายน พ.ศ. 2418 (50 ปี)
ราชวงศ์: จักรี
พระราชบิดา: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาอิ่ม
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากัลยาณี (14 มิถุนายน พ.ศ. 2368 — 5 เมษายน พ.ศ. 2418) เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 40 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาอิ่ม
พระประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากัลยาณี ประสูติเมื่อวันอังคารที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2368 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระเจ้าลูกเธอพระองค์ที่สามที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาอิ่ม ธิดาเจ้าพระยามหาโยธา (ทอเรียะ คชเสนี) ทรงมีพระพระเชษฐภคินีร่วมพระมารดา 2 พระองค์คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากมุทและพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิเวศน์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากัลยาณี สิ้นพระชนม์เมื่อวันจันทร์ที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2418 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สิริพระชนมายุได้ 53 พรรษา พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุผ้าขาว วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2419
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากัลยาณี |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้ากัลยาณี (14 มิถุนายน พ.ศ. 2368 — 2 เมษายน พ.ศ. 2394)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากัลยาณี (2 เมษายน พ.ศ. 2394 — 5 เมษายน พ.ศ. 2418)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากัลยาณี (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454; หลังสิ้นพระชนม์)
พ.ศ. 2347

| --- | --- |
ศตวรรษ::  18  19  20
ปี::  2344  2345  2346  2347  2348  2349  2350
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2347
ปฏิทินกริกอเรียน: 1804 MDCCCIV
Ab urbe condita: 2557
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1253 ԹՎ ՌՄԾԳ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6554
ปฏิทินบาไฮ: −40 – −39
ปฏิทินเบงกอล: 1211
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2754
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 44 Geo. 3 – 45 Geo. 3
พุทธศักราช: 2348
ปฏิทินพม่า: 1166
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7312–7313
ปฏิทินจีน: 癸亥年 (กุนธาตุน้ำ) 4500 หรือ 4440     — ถึง — 甲子年 (ชวดธาตุไม้) 4501 หรือ 4441
ปฏิทินคอปติก: 1520–1521
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2970
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1796–1797
ปฏิทินฮีบรู: 5564–5565
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1860–1861
 - ศกสมวัต: 1726–1727
 - กลียุค: 4905–4906
ปฏิทินโฮโลซีน: 11804
ปฏิทินอิกโบ: 804–805
ปฏิทินอิหร่าน: 1182–1183
ปฏิทินอิสลาม: 1218–1219
ปฏิทินญี่ปุ่น: Kyōwa 3 / Bunka 1 (文化元年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 12 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4137
ปฏิทินหมินกั๋ว: 108 ก่อน ROC 民前108年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2347 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1804 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (6 เมษายน พ.ศ. 2325 - 7 กันยายน พ.ศ. 2352)
เจ้าประเทศราช:
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่: พระเจ้ากาวิละ
เจ้าผู้ครองนครลำปาง: พระเจ้าดวงทิพย์
เจ้าผู้ครองนครน่าน: เจ้าฟ้าหลวงอัตถวรปัญโญ
เหตุการณ์

21 มีนาคม - ฝรั่งเศสกำหนดให้ใช้ ประมวลกฎหมายนโปเลียน เป็นกฎหมายแพ่งของประเทศ
18 พฤษภาคม - นโปเลียน โบนาปาร์ตได้รับการแต่งตั้งเป็นจักรพรรดิของประเทศฝรั่งเศสโดยสภาสูงของประเทศฝรั่งเศส
เหตุการณ์ > เหตุการณ์ต่อเนื่อง

สงครามนโปเลียน (2342 - 2358)
วันเกิด

14 มีนาคม - โยฮันน์ สเตราส์ บิดา คีตกวีชาวออสเตรีย (เสียชีวิต พ.ศ. 2392)
18 ตุลาคม - พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (สวรรคต 1 ตุลาคม พ.ศ. 2411)
วันถึงแก่กรรม

12 กุมภาพันธ์ – อิมมานูเอิล คานท์ นักปรัชญาชาวเยอรมัน (เกิด พ.ศ. 2267)
ภูริช สุขุมาลจันทร์

| ภูริช ลิ่มชา |
| --- | --- |
รู้จักในชื่อ: ใหญ่ โมโนโทน
เกิด: 17 ตุลาคม พ.ศ. 2523 (43 ปี)
แนวเพลง: ป็อป
อาชีพ: นักร้อง มัณฑนากร
ค่ายเพลง: แบล็กชีป
ภูริช สุขุมาลจันทร์ ชื่อเล่น ใหญ่ หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ใหญ่ โมโนโทน เกิดเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2523 เป็นนักร้อง สมาชิกวงโมโนโทน มีผลงานอัลบั้มเดี่ยว มีเพลงที่เป็นที่รู้จักคือเพลง "เพลงรักเพลงหนึ่ง" จบการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขานฤมิตรศิลป์ คณะศิลปกรรม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท จากประเทศอิตาลี
ผลงานเพลง

อัลบั้ม Heaven Day Afternoon
อีพี This Is A Love Song (เพลงรักเพลงหนึ่ง)
อัลบั้ม “ออน เดอะ โมโนโทน สเตจ”
เพลง Good Morning (กอด) ในอัลบั้ม Project Love Pill
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประชุมวงศ์

| พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประชุมวงศ์> พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ ชั้น 2 |
| --- | --- |
ประสูติ: พ.ศ. 2337
สิ้นพระชนม์: พ.ศ. 2392 (55 ปี)
ราชวงศ์: จักรี
พระราชบิดา: สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาสำลี
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประชุมวงศ์ (พ.ศ. 2337 — พ.ศ. 2392) พระราชธิดาพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาสำลี
พระประวัติ

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประชุมวงศ์ ประสูติเมื่อพ.ศ. 2337 เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาสำลี พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี มีพระเชษฐา พระเชษฐภคินีร่วมเจ้าจอมมารดา 6 พระองค์
ในสมัยรัชกาลที่ 2 พระองค์เจ้าประชุมวงศ์ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่โตสุดในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ จึงทรงได้รับพระราชทานเบี้ยหวัดถึง 3 ชั่ง ครั้นสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์แล้วทรงได้รับพระราชทานเพิ่มเป็น 5 ชั่ง เท่ากันกับพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปาน กรมหมื่นอมรมนตรี ดังปรากฏในชุมนุมพระบรมราชาธิบายในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เรื่องการพระราชทานเบี้ยหวัดว่า
"...เมื่อแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย... แต่พระองค์เจ้านั้นเมื่อกรมพระราชวังยังมีอยู่ ได้รับพระราชทานตามบาญชีเดิมที่เคยได้ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก กรมหมื่นธิเบศรบวร พระองค์เจ้าประชุมวงศ ได้รับพระราชทานองค์ละ ๓ ชั่ง นอกนั้นก็ได้น้อยๆ ลงมา... ต่อมาถึงปีฉลูสัปตศก ศักราช ๑๑๗๗ กรมพระราชวังไม่มีแล้ว พระองค์เจ้าในพระบวรราชวังจึงได้รับพระราชทานเบี้ยหวัดมากขึ้น คือพระองค์เจ้าประยงก์เปนพระองค์ใหญ่ โปรดให้เปนกรมหมื่นธิเบศรแล้วพระราชทานเบี้ยหวัด ๑๐ ชั่ง พระองค์เจ้าหนูปานซึ่งเปนกรมหมื่นอมรมนตรีบัดนี้ กับพระองค์เจ้าหญิงใหญ่ประชุมวงศ ได้รับพระราชทานองค์ละ ๕ ชั่ง..."
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประชุมวงศ์ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อพ.ศ. 2392 พระชันษา 55 ปี พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อพ.ศ. 2392
ภูริทัต จาริกานนท์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  ภูริทัต จาริกานนท์
วันเกิด:   (1989-08-01) 1 สิงหาคม ค.ศ. 1989 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.73 m (5 ft 8 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
2547–2549:  ชลบุรี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2550–2558 |  ชลบุรี |  61 |  (4) |
| 2552 |  → การบินไทย (ยืมตัว) |  28 |  (11) |
| 2555 |  → วัวชน ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  24 |  (3) |
| 2556–2557 |  → บางกอกกล๊าส (ยืมตัว) |  42 |  (1) |
| 2559 |  พีทีที ระยอง |  16 |  (4) |
| 2560–2561 |  ราชบุรี มิตรผล |  23 |  (0) |
| 2562 |  สมุทรสาคร |  3 |  (0) |
| 2562–2564 |  ประจวบ |  10 |  (1) |
| 2564 |  เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด |  0 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2553 |  ไทย อายุไม่เกิน 23 ปี |  3 |  (0) |
| 2553–2556 |  ไทย |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ภูริทัต จาริกานนท์ (1 สิงหาคม พ.ศ. 2532 — ) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทยในตำแหน่งกองกลาง เขาติดทีมชาติไทยครั้งแรกในการแข่งขันนัดกระชับมิตรกับทีมชาติแอฟริกาใต้ เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
ภูริทัตเกิดที่กรุงเทพมหานคร แต่ไปเติบโตที่สุราษฎร์ธานี ศึกษาชั้นประถมที่โรงเรียนเทพมิตรศึกษา ต่อมาได้โควตาฟุตบอลเข้าเรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา และเป็นหนึ่งในนักเตะเยาวชนของสโมสรฟุตบอลชลบุรีเอฟซี ในปี พ.ศ. 2550 ต่อมาได้ถูกยืมตัวไปเล่นที่สโมสรฟุตบอลการบินไทย-บ้านบึงในระดับดิวิชั่น 1 ทั้งสิ้น 2 ฤดูกาล ก่อนที่จะถูกเรียกตัวกลับชลบุรี เอฟซี ในปี พ.ศ. 2553 เมื่อจเด็จ มีลาภ กลับมาคุมทีมชลบุรีอีกครั้งและโชว์ผลงานได้โดดเด่น จนได้รับโอกาสลงเล่นเป็นนักเตะตัวจริงของทีม นับตั้งแต่เปิดการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2553 เป็นต้นมา ในตำแหน่งกองกลางตัวรับเคียงคู่กับนักเตะรุ่นพี่อย่างเทิดศักดิ์ ใจมั่น
เกียรติประวัติ

ไทยลีกคัพ: 2562
ภูริต ภิรมย์ภักดี

| ภูริต ภิรมย์ภักดี |
| --- | --- |
เกิด: 12 มกราคม พ.ศ. 2520 (47 ปี)
อาชีพ: นักธุรกิจ
ตำแหน่ง: กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด  และประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท บุญรอดเทรดดิ้ง จำกัด
คู่สมรส: นิสามณี ภิรมย์ภักดี
บุตร: ด.ญ. นิษา ภิรมย์ภักดี  ด.ช. ณกฤศ ภิรมย์ภักดี
บิดามารดา: สันติ ภิรมย์ภักดี (บิดา) อรุณี ภิรมย์ภักดี (มารดา)
ภูริต ภิรมย์ภักดี หรือชื่อเดิม สันต์ ภิรมย์ภักดี (ชื่อเล่น เต้) เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2520 เป็นนักธุรกิจและนักร้องชาวไทย ภูริตเป็นทายาทคนโตของตระกูลภิรมย์ภักดี ถือเป็นรุ่นที่ 4 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด  และประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท บุญรอดเทรดดิ้ง จำกัด
ภาษาลาฮูเหลือง

| ภาษาลาฮูเหลือง |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ลาว จีน พม่า ไทย เวียดนาม
จำนวนผู้พูด: 40,240 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าภาษากลุ่มพม่า-โลโลภาษากลุ่มโลโลภาษาลาฮูเหลือง
รหัสภาษา
ISO 639-3: kds
ภาษาลาฮูเหลือง (Lahu Shi) หรือภาษาลาฮู ชิ มีผู้พูดทั้งหมด 40,240 คน พบในลาว 3,240 คน (พ.ศ. 2543) ในบ่อแก้ว  พบในจีน 5,000 คน (พ.ศ. 2527) ทางใต้ของยูนนาน พบในพม่า 10,000 คน (พ.ศ. 2541) พบในไทย 20,000  คน(พ.ศ. 2541) ในค่ายผู้ลี้ภัยจากประเทศลาวในจังหวัดน่าน พบในเวียดนาม  6,874 คน (พ.ศ. 2542) จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขาพม่า-โลโล สาขาย่อยโลโล ต่างจากภาษาลาฮูดำ เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา
ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า ภาค 2

ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า ภาค 2 (24-59): หลงเอ๋อ(ล่าง) และ หวายคง (บน)
รายชื่อศาสตราวุธที่มีชื่อเสียง

หมายเหตุ: 7 รายชื่อแรกคือ 7 ยอดศาสตรา ที่ตี่ซื่อเทียนต้องการใช้ปราบมังกร.
| ด ค กฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า |
| --- | --- |
หนังสือการ์ตูน: ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า • ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า ภาค 1 • ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า ภาค 2
ตัวละคร: ปู้จิ้งอวิ๋น • เนี่ยฟง • สงป้า • อู๋หมิง • กิเลนไฟ • ขงฉื่อ   • ฉูฉู่ • ตี้เอ้อม่ง • เหยี๋ยนอิ๋ง • เจ้าฟ้า • เทพกระบี่
อาวุธ: กระบี่เลิศภพจบแดน • ดาบดื่มหิมะ • กระบี่กิเลนไฟ • กระบี่ไร้คู่เปรียบ • กระบี่วีรชน
ภาพยนตร์การ์ตูน: ฟงอวิ๋น ตอนศึกจ้าวศาสตรา
ภาพยนตร์: ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า (ภาพยนตร์) • ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า 2 (ภาพยนตร์)
ละครโทรทัศน์: ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า ภาค 1 (ละครโทรทัศน์) • ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า ภาค 2 (ละครโทรทัศน์)
ฟรองซ์ไฟว์

จูชิ เซนไท ฟรองซ์ไฟว์ (ญี่ปุ่น: 銃士戦隊フランスファイブ; โรมาจิ: Jushi sentai France five) หรือ ชินเคน จูชิ ฟรองซ์ไฟว์ (ญี่ปุ่น: 新剣銃士フランスファイブ; โรมาจิ: Shinken Jushi France five) เป็นขบวนการนักสู้ฉบับฝรั่งเศส ผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 2000 มีทั้งหมด 5 ตอน
ในตอนที่1-3 ฟรองซ์ไฟว์ จะใช้ชื่อว่า จูชิ เซนไท ฟรองซ์ไฟว์ และได้เปลี่ยนชื่อเป็น ชินเคน จูชิ ฟรองซ์ไฟว์   ในตอนที่4 เป็นต้นไป
แหล่งข้อมูลอื่น

Official France Five Website (in French, Japanese and English)
ฟรองซ์ไฟว์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ผีนับจาน

ผีนับจาน
ผีนับจาน หรือ ซะระยะชิกิ (ญี่ปุ่น: 皿屋敷; โรมาจิ: Sarayashiki) หรือ โอคิคุ เป็นเรื่องเล่าของวิญญาณที่จะออกมาจากบ่อเก็บน้ำ และเริ่มนับจานตั้งแต่ 1 ใบจนถึง 10 ใบ แล้วจะร้องไห้อย่างหัวใจสลาย
ประวัติ > เรื่องเล่าที่ 1

ในสมัยอดีตนั้น มีขุนนางผู้หนึ่งชื่อ "อาโอยามะ ชุเซ็น" อาศัยอยู่ที่บ้านบันโซในเมืองเอะโดะ อยู่มาวันหนึ่ง สาวใช้ชื่อ "โอคิคุ" ได้เผลอทำจานของเจ้านายแตกใบหนึ่ง ซึ่งจานใบนั้นเป็นหนึ่งในชุดจานอันล้ำค่าทั้งสิบใบซึ่งนำเข้ามาจากเมืองนานกิงของจีน มีราคาสูง อาโอยามะ ชุเซ็นกับภรรยาสาวซึ่งทั้งคู่มีนิสัยเหี้ยมโหด พวกเขาได้ร่วมกันโยนโอคิคุที่ร้องขออภัยโทษลงในบ่อน้ำแล้วปล่อยให้ตาย หลังจากนั้นก็ได้แจ้งต่อราชการว่าเธอตายเพราะป่วย
นับจากนั้นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวก็เกิดขึ้นกับครอบครัวอาโอยามะ ในเดือนพฤษภาคมของปีนั้น ภรรยาสาวของขุนนางได้คลอดลูกชาย แต่เด็กกลับไม่มีนิ้วกลางที่มือขวา ซึ่งขาดหายไปหนึ่งนิ้วในบรรดาสิบนิ้ว นอกจากนั้นก็มีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นอีกมากมาย ทั้งเรื่องที่บ้านของขุนนางชุเซ็นถูกปกคลุมไปด้วยอากาศเย็นยะเยือก และตอนกลางคืนก็จะมีไฟประหลาดออกมาจากบ่อน้ำที่โอคิคุ ตาย แล้วมีเสียงอันน่าขนลุกของผู้หญิงว่า "หนึ่งใบ... สองใบ... สามใบ... สี่ใบ... ห้าใบ... หกใบ... เจ็ดใบ... แปดใบ... เก้าใบ..." แล้วร้องไห้สะอึกสะอื้นเป็นแบบนี้ทุกคืนจนคนรับใช้ที่เหลือก็พากันลาออกไปกันหมด ดังนั้นเวลาชุเซ็นจะจ้างคนรับใช้คนใหม่ก็ไม่มีคนมาสมัคร เพราะทุกคนรู้ข่าวลือเรื่องนี้กันหมด
เมื่อชาวบ้านได้ยินเรื่องนี้ทั้งที่กลัว แต่ก็มีคนใจกล้าลงไปพิสูจน์ พบร่างไร้วิญญาณของเธอจมอยู่ที่ก้นบ่อจริงๆ
ไม่นานนัก ทางราชการก็รับรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแพร่หลายออกไป แล้วความจริงของฆาตรกรรมโหดจึงได้ถูกเผยขึ้นและเมื่อพิสูจน์แล้ว คนผิดก็ต้องถูกลงโทษ ถึงทางราชการจึงได้กำหนดบทลงโทษชุเซ็น นี่คือเรื่องราวที่อยู่ในหนังสือเรื่อง "บันโชซะระยะชิกิ" (บ้านจานของบันโช) ซึ่งมีไฟประหลาดที่นับจำนวนจานซึ่งออกมาจากน้ำนั้น เรียกว่า "ซาราคาโซะเอะ" (ปีศาจนับจาน)
ประวัติ > เรื่องเล่าที่ 2

เรื่องเล่าอีกเรื่องที่มีชื่อเสียงของโอคิคุมีที่มาจากเธอเป็นสาวใช้ของอาโอยาม่า ซึ่งอาโอยาม่าเป็นผู้ที่หวังจะโค่นล้มอำนาจของเจ้าเมือง โอคิคุบังเอิญไปได้ยินแผนการเข้า เธอจึงไปเล่าให้คนรักของเธอฟัง ซึ่งคนรักของเธอเป็นทหารเจ้าเมือง แผนการของอาโอยาม่าจึงถูกเปิดโปงและล้มเหลวในที่สุด เมื่ออาโอยาม่ารู้ว่าโอคิคุเป็นคนแอบได้ยินเรื่องแผนการ เป็นต้นเหตุทีทำให้แผนล้มเหลว อาโอยาม่าจึงวางแผนจะสังหารเธอซะ อาโอยาม่าจึงใส่ความโอคิคุว่า เธอขโมยจานที่ล้ำค่าไป 1 ใบซึ่งในชุดจานนั้นจะมี 10 ใบด้วยกัน โอคิคุถูกทรมานจนตาย และถูกทิ้งศพลงบ่อน้ำ
บ่อน้ำของโอคิคุสันนิษฐานว่าอยู่ที่ปราสาทฮิเมจิ แต่ก็มีที่อ้างถึงอีกแห่ง คือ บ่อน้ำของสวนในสถานทูตประเทศแคนาดาที่กรุงโตเกียว ซึ่งเดิมทีเป็นที่ดินของตระกูลอาโอยาม่า
บ่อน้ำของโอคิคุที่ปราสาทฮิเมจิในปัจจุบัน
พ.ศ. 2348

| --- | --- |
ศตวรรษ::  18  19  20
ปี::  2345  2346  2347  2348  2349  2350  2351
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2348
ปฏิทินกริกอเรียน: 1805 MDCCCV
Ab urbe condita: 2558
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1254 ԹՎ ՌՄԾԴ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6555
ปฏิทินบาไฮ: −39 – −38
ปฏิทินเบงกอล: 1212
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2755
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 45 Geo. 3 – 46 Geo. 3
พุทธศักราช: 2349
ปฏิทินพม่า: 1167
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7313–7314
ปฏิทินจีน: 甲子年 (ชวดธาตุไม้) 4501 หรือ 4441     — ถึง — 乙丑年 (ฉลูธาตุไม้) 4502 หรือ 4442
ปฏิทินคอปติก: 1521–1522
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2971
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1797–1798
ปฏิทินฮีบรู: 5565–5566
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1861–1862
 - ศกสมวัต: 1727–1728
 - กลียุค: 4906–4907
ปฏิทินโฮโลซีน: 11805
ปฏิทินอิกโบ: 805–806
ปฏิทินอิหร่าน: 1183–1184
ปฏิทินอิสลาม: 1219–1220
ปฏิทินญี่ปุ่น: Bunka 2 (文化２年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 12 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4138
ปฏิทินหมินกั๋ว: 107 ก่อน ROC 民前107年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2348 ตรงกับคริสต์ศักราช 1805 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคาร ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ตามปฏิทินจูเลียน
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (6 เมษายน พ.ศ. 2325 - 7 กันยายน พ.ศ. 2352)
เจ้าประเทศราช:
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่: พระเจ้ากาวิละ
เจ้าผู้ครองนครลำปาง: พระเจ้าดวงทิพย์
เจ้าผู้ครองนครน่าน: เจ้าฟ้าหลวงอัตถวรปัญโญ
ประธานาธิบดีสหรัฐฯ: ทอมัส เจฟเฟอร์สัน (4 มีนาคม พ.ศ. 2344 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2352)
พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร: สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร (บริเตนใหญ่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2303 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2343, สหราชอาณาจักร 1 มกราคม พ.ศ. 2344 - 29 มกราคม พ.ศ. 2363)
จักรพรรดิฝรั่งเศส: จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 (18 พฤษภาคม พ.ศ. 2347 - 11 เมษายน พ.ศ. 2357)
พระมหากษัตริย์สเปน: พระเจ้าการ์โลสที่ 4 แห่งสเปน (14 ธันวาคม พ.ศ. 2331 - 19 มีนาคม พ.ศ. 2351)
เหตุการณ์สำคัญ

13 มิถุนายน - การสำรวจของลูวิสและคลาร์ก ค้นพบเกรตฟอลส์บริเวณแม่น้ำมิสซูรี
31 ตุลาคม สวีเดนประกาศสงครามกับฝรั่งเศส
26 พฤศจิกายน - สะพานส่งน้ำพนต์เคอซัดเต (Pontcysyllte Aqueduct) เปิดใช้งาน
เหตุการณ์สำคัญ > ไม่ทราบวัน

ชาวบ้านแบก ตำบลนาทอง อำเภอเชียงยืน จังหวัดมหาสารคาม สร้างวัดโพธิ์บ้านแบก (ต่อมาคือ วัดศรีสมพร บ้านแบก)
เหตุการณ์สำคัญ > เหตุการณ์ต่อเนื่อง

สงครามนโปเลียน (2342 - 2358)
วันเกิด

22 มิถุนายน - จูเซปเป มัซซีนี นักการเมืองและนักเขียนชาวอิตาลี (เสียชีวิต พ.ศ. 2415)
วันสวรรคตและวันถึงแก่กรรม

25 พฤษภาคม - วิลเลียม พาลีย์ นักปรัชญาชาวอังกฤษ (เกิด พ.ศ. 2286)
7 กุมภาพันธ์ - พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4 พระมหากษัตริย์ราชอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์
ภาษาลาโนะฮ์

| ภาษาลาโนะฮ์ |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: มาเลเซีย
ภูมิภาค: รัฐเปรัก
ชาติพันธุ์: 240 คน (พ.ศ. 2551)
จำนวนผู้พูด: (no estimate available)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  กลุ่มภาษาอัซลีกลุมภาษาเซอโนยภาษาลาโนะฮ์
รหัสภาษา
ISO 639-3: lnh
ภาษาลาโนะฮ์  มีผู้พูดในมาเลเซีย 220 คน (พ.ศ. 2543) พบในรัฐเปรักตอนกลางค่อนไปทางเหนือ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขาอัซลี
พิพิธภัณฑ์ชั้นบ่งปีฟูกูอิ

พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดฟูกูอิ ประเทศญี่ปุ่น
| --- | --- |
福井県年縞博物館

th
ที่ตั้ง: 122-121-1 โทริฮามะ เมืองวากาซะ เขตมิกาตากามินากะ จังหวัดฟูกูอิ ประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 35°33′33″N 135°53′50″E﻿ / ﻿35.559056°N 135.897278°E﻿ / 35.559056; 135.897278
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ธรณีวิทยา
ผู้อำนวยการ: คาซูมะ ยามาเนะ
ขนส่งมวลชน: รถไฟญี่ปุ่นตะวันตก สายโอบามะ สถานีมิกาตะ
เว็บไซต์: http://varve-museum.pref.fukui.lg.jp
พิพิธภัณฑ์ชั้นบ่งปีฟูกูอิ (ญี่ปุ่น: 福井県年縞博物館; โรมาจิ: Fukui-ken Nenkō Hakubutsukan) เป็นพิพิธภัณฑ์ธรณีวิทยาและโบราณคดีที่ตั้งอยู่ในเมืองวากาซะ เขตมิกาตากามินากะ จังหวัดฟูกูอิ ประเทศญี่ปุ่น พิพิธภัณฑ์จัดแสดงชั้นบ่งปีตั้งแต่ 70,000 ก่อนจนถึงปัจจุบัน ซึ่งพบที่ก้นทะเลสาบซูอิเง็ตสึ ประธานพิเศษของพิพิธภัณฑ์คือคาซูมะ ยามาเนะ
หน้าตัดบางของชั้นบ่งปีที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ชั้นบ่งปีฟูกูกิ แสดงหลักฐานการปะทุของปล่องภูเขาไฟที่แคลดีราคิไก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บเพจทางการ เก็บถาวร 2021-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผีปะกำ

ผีปะกำอาจีง หรือ ผีปะกำ เป็นเทพเจ้าสูงสุด บ้างว่าเป็นผีดีในคติความเชื่อของชาวกูยหรือส่วย กลุ่มชาติพันธุ์ในแถบภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนใต้ของประเทศไทย โดยเฉพาะในกลุ่มที่มีอาชีพเลี้ยงช้างเท่านั้น โดยชื่อเป็นภาษากูย ประกอบด้วยคำว่า "ปะกำ" แปลว่าบ่วงบาศ กับ "อาจีง" แปลว่าช้าง รวมกันจึงแปลว่า "บ่วงบาศคล้องช้าง" ชาวกูยเชื่อว่าผีปะกำจะสิงสถิตอยู่ในหนังปะกำ ซึ่งทำจากหนังวัวหรือหนังควาย และเครือไม้ (ภาษากูยเรียกอะวาลแปรง) นำมาฟั่นเป็นเกลียวเชือกยาว 40 เมตรขึ้นไป ปลายเชือกข้างหนึ่งทำปลอกคู่เป็นบ่วงบาศ มีไว้สำหรับคล้องช้าง
ชาวกูยเชื่อว่ามีวิญญาณสองประเภทสถิตอยู่ในปะกำ อย่างแรกคือ "พระครู" เป็นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์เทียบเท่าเทพยดา และอย่างหลังคือ "ผีบรรพชน" ในสายตระกูลที่เคยเป็นหมอช้าง พวกเขาเชื่อว่าผีปะกำให้คุณหรือโทษแก่มนุษย์ได้ จึงต้องทำการเซ่นสรวงบูชาอยู่เสมอ ชาวกูยจะไหว้ผีปะกำก่อนออกไปคล้องช้าง และเมื่อคล้องช้างได้แล้วก็จะทำการเซ่นไหว้อีกครั้ง ในกรณีเมื่อจะนำช้างออกไปนอกหมู่บ้าน หรือมีลูกหลานเจ็บป่วย ก็จะมีการเซ่นหรือแก้บนกับผีปะกำกันอยู่บ่อยครั้ง โดยชาวกูยจะทำการสร้างศาลผีปะกำให้ผีปะกำประทับอยู่ โดยมากสร้างอยู่ทางทิศตะวันออกของเรือน เป็นศาลมุงหลังคา มีสี่เสา สูงราวสองเมตร เพื่อกันไม่ให้เด็กและผู้หญิงเอื้อมมือถึง ภายในมีปะกำ หมอนใบเล็ก กรวยขันธ์ 5 แก้วบรรจุน้ำ และเครื่องเซ่นไหว้
คติพราหมณ์ไทย

หลังรับอิทธิพลจากศาสนาฮินดูแล้ว จึงสร้างบุคลาธิษฐานแก่ผีปะกำด้วยการหยิบยืมรูปลักษณ์ของพระคเณศ ซึ่งเป็นเทพเจ้าของฮินดูมาใช้ กลายเป็นพระเทวกรรม เทพเจ้าแห่งช้าง และพระโกญจนาเนศวร์ เทพผู้ให้กำเนิดช้าง โดยมีพราหมณ์พฤฒิบาศปฏิบัติบูชาผีปะกำควบคู่ไปกับพระนารายณ์ของศาสนาฮินดูไปด้วย
แม้จะรับอิทธิพลจากศาสนาฮินดูเข้ามาแล้ว แต่คงพิธีกรรมเซ่นสรวงบูชาผีปะกำ ต่อมาได้ยกขึ้นเป็นเทวดาเรียกว่า พระเทวกรรม ไว้โดยแทรกความเป็นฮินดูไปด้วย พระครูประกรรมมีรูปลักษณ์เป็นบุรุษล่ำสัน นุ่งผ้าเกไล เปลือยอก สวมสายธุหร่ำเฉียงทางอังสะซ้าย โคนแขนสวมวลัย นับถือเป็นพระของหมอและควาญช้าง หลังรับอิทธิพลจากศาสนาฮินดูแล้วจึงสร้างบุคลาธิษฐานด้วยการหยิบยืมรูปลักษณ์ของพระคเณศ ซึ่งเป็นเทพเจ้าของฮินดูมาใช้ กลายเป็นพระเทวกรรม เทพเจ้าแห่งช้าง และพระโกญจนาเนศวร์ เทพผู้ให้กำเนิดช้าง
ในหนังสือ นารายณ์สิบปาง ฉบับโรงพิมพ์หลวง ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2417 มีเนื้อหาที่ไม่ปรากฏในคัมภีร์ใด ๆ ของอินเดีย กล่าวถึงเรื่อง "พระนารายณ์ปราบช้างเอกทันต์" เนื้อหาระบุว่า พระนารายณ์เสด็จลงมาบนโลกเพื่อปราบช้างเอกทันต์ ทรงพบกับชาวนาสี่คน ได้แก่ โภควันดี นางสิระวัง คชสาตร และสาตรกรรม ที่อาสาเป็นผู้นำทางแก่พระนารายณ์ปราบช้างเอกทันต์ และเมื่อพบช้างนั้น พระนารายณ์ทรงประกอบพิธี เชิญพระคเณศมาประทับข้างขวา เชิญพระเทวกรรมมาประทับข้างซ้าย และเชิญพระมหาเมศวคอยต้อนช้างเถื่อนบริวารของช้างเอกทันต์ ต่อมาพระนารายณ์บันดาลให้ช้างเอกทันต์ปวดศีรษะอย่างรุนแรง จากนั้นทรงใช้บาศอุรเคนทร์ซัดไปที่เท้าขวาของอสูรช้าง เอาตรีศูลปักพื้นดินกลายเป็นต้นมะตูม แล้วเอาหางบาศอุรเคนทร์กระหวัดไว้กับต้นมะตูม ใช้พระหัตถ์ขวาทิ้งมะลิวัลย์พับเป็นต้นไม้คล้องคอช้างเอกทันต์ไปกับไม้คูน จากนั้นทรงเรียกพี่น้องชาวนาทั้งสี่มาประสิทธิ์ประสาทวิชาเป็นประกรรม (คือครูปะกำ) เอาความรู้คชกรรมไปสอนลูกหลานต่อไป ส่วนช้างเอกทันต์ถูกนำไปถวายพระอินทร์
ดูเพิ่ม

ญะราญ
ศาสนาฮินดูในประเทศไทย
จิตรกรรมฝาผนังรูปพราหมณ์พฤฒิบาศกับช้างเผือกปัจจัยนาเคนทร์จากเรื่อง มหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์หิมพานต์
ภูน้ำลอดเชิงชุม

ภูน้ำลอดเชิงชุม หรือ ภูน้ำลอด เป็นลักษณะเนินที่มีความสูงกว่าพื้นที่โดยรอบ ซึ่งปกติพื้นที่โดยรอบจะถูกน้ำหนองหานท่วมถึงในฤดูน้ำหลาก และมีตาน้ำธรรมชาติที่เกิดขึ้นบริเวณใกล้เคียงกับองค์พระธาตุเชิงชุมของวัดพระธาตุเชิงชุม ขนาดกว้างประมาณ 2 เมตร ยาว 2.5 เมตร โดยชาวบ้านจะเอาไม้ลงไปก่อเป็นบ่อ ในอดีตชาวเมืองสกลนครจะมาตักน้ำเพื่อไปบริโภคในบ่อนี้ มีเรื่องเล่าว่าถ้าทำถังน้ำหล่นลงไปในบ่อจะต้องไปรอรับที่สระพังทองริมหนองหาน เพราะทางน้ำใต้ดินไหลเชื่อมต่อไปไกลถึงที่นั่น
ตำบลนาเหลือง

| ตำบลนาเหลือง |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Na Lueang
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: น่าน
อำเภอ: เวียงสา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 38.99 ตร.กม. (15.05 ตร.ไมล์)
ประชากร (2555)
 • ทั้งหมด: 3,141 คน
 • ความหนาแน่น: 80.55 คน/ตร.กม. (208.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 55110
รหัสภูมิศาสตร์: 550705
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
นาเหลือง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน
ประวัติ

ในอดีตตำบลนาเหลืองเป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งของตำบลตาลชุม ซึ่งต่อมาได้แยกออกมาตั้งเป็นอีกตำบลแล้วเรียกว่า นาเหลือง จนถึงทุกวันนี้
สภาพทั่วไปของตำบล

ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอ ห่างจากที่ว่าการอำเภอเวียงสาประมาณ 15 กิโลเมตร อยู่ห่างจากจังหวัดน่านประมาณ 12 กิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเนินสูงสลับพื้นที่ราบ มีลำห้วยนาเหลืองและลำน้ำน่านไหลผ่าน มีพื้นที่ทำการเกษตรประมาณ 13 ตารางกิโลเมตร มีแหล่งน้ำธรรมชาติทำการเกษตร
อาณาเขตตำบล

ทิศเหนือ ติดกับตำบลกองควาย อำเภอเมืองน่าน ตำบลน้ำแก่น และตำบลนาปัง อำเภอภูเพียง
ทิศใต้ ติดกับตำบลตาลชุมและตำบลจอมจันทร์ อำเภอเวียงสา
ทิศตะวันออก ติดกับตำบลน้ำปาย อำเภอแม่จริม
ทิศตะวันตก ติดกับตำบลกองควาย อำเภอเมืองน่าน และตำบลน้ำปั้ว อำเภอเวียงสา