stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย
สโมสรที่ถอนตัวเอง/ถูกแบน

เพชรบุรี เอฟซี
ลพบุรี เอฟซี
พังงา เอฟซี
หาดใหญ่ ซิตี้
พะเยา เอฟซี
อำนาจ ยูไนเต็ด (อำนาจเจริญ)
นครพนม เอฟซี
มุกดาหาร ซิตี้
ร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด
พิจิตร เอฟซี
เพชรบูรณ์ เอฟซี
สิงห์บุรี เอฟซี หรือ สิงห์บุรี บางระจัน เอฟซี
กาฬสินธุ์ เอฟซี
บึงกาฬ (ไม่มีตั้งแต่ต้น)
แม่ฮ่องสอน (ไม่มีตั้งแต่ต้น)
อาร์บีอาร์ยู จันทบุรี ยูไนเต็ด
โรงสีแม่ใจธนะโชติวัฒน์ พะเยา
เอ็มเอช นครศรี ซิตี้
กงไกรลาศ ยูไนเต็ด
สมุทรปราการ ซิตี้
สโมสรในอดีต

ไดสตาร์กรุงเทพ (2533-2542)
ธนาคารกสิกรไทย (2530-2543)
ธนาคารกรุงเทพ (2498-2551)
ธนาคารกรุงไทย (2520-2552)
ไทยซัมมิท (2549-2553)
ราชวิถี (2511-2558)
ทีโอที เอสซี (2497-2559)
ยาสูบ (2506-2559)
เจ ดับบลิว โปลิศ (2547-2559)
สระบุรี (2543-2559)
อาร์แบค (2541-2559)
อินเตอร์พัทยา (2558-2559)
บีบีซียู เอฟซี (2519-2560)
อยุธยา วอริเออร์ (2559-2560)
เพื่อนตำรวจ (2503-2560)
พัทยา ซิตี้ (2559-2560)
ภูเก็ต (2552-2560)
ซุปเปอร์ พาวเวอร์ สมุทรปราการ (2514-2560)
พัทยา ยูไนเต็ด (2532-2561)
ไทยฮอนด้า (2543-2562)
สีหมอก (2558-2562)
พีทีที ระยอง (2526-2562)
อาร์มี่ ยูไนเต็ด (2459-2562)
แอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด (2489-2562)
สมุทรปราการ ซิตี้ (2561-2568)
แหล่งข้อมูลอื่น

ตำนานสโมสรฟุตบอลประเทศไทย - ทรู ปลูกปัญญา เก็บถาวร 2023-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระพรหม
ในพระพุทธศาสนา

บทความหลัก: พระพรหม (ศาสนาพุทธ)
พระพรหม เป็นเทวดาชั้นสูงกว่าเทวดาชั้นฉกามาพจร แต่ยังมีการเวียนว่ายตายเกิดด้วยอำนาจกิเลส (โลภะ โทสะ โมหะ แต่ในภพชาติก่อนจุติและปฏิสนธิเป็นพรหมมีกุศลมาก มีฌาณสมาบัติเป็นอารมณ์ เมื่อตายจึงไปเกิดที่สวรรค์ชั้นนี้) อยู่ในเทวโลกที่เรียกว่าพรหมโลก ในพระพุทธศาสนาพระพรหมนั้นมีหลายองค์ซึ่งต่างจากฮินดูที่มีพระพรหมเพียงพระองค์เดียว
พระพรหมแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ พรหมที่มีรูป เรียกว่า "รูปพรหม" มีทั้งหมด 16 ชั้น และพรหมที่ไม่มีรูป เรียกว่า "อรูปพรหม" มีทั้งหมด 4 ชั้น โดยอรูปพรหมจะสูงกว่ารูปพรหม ไม่มีอธิบดีพรหมเพราะไม่มีรูปมีเเต่วิญญาณ อยู่ในสภาวะจิต
พระพรหมไม่มีเพศ เเต่จะเเสดงรูปลักษณ์เป็นบุรุษเพศ จึงไม่มีสตรีเพศในชั้นพรหม ไม่ต้องกินไม่ต้องบริโภคอาหาร เหมือนสัตวโลกในภูมิอื่น ด้วยว่าแช่มชื่นอิ่มเอิบโดยมีฌานสมาบัติเป็นอาหาร จึงไม่ต้องขับถ่าย
พระพรหมในคติพุทธศาสนา
เทวรูปพระพรหมที่แพร่หลายในประเทศไทย ซึ่งถอดแบบมาจากเทวรูปของศาลท้าวมหาพรหม โรงแรมเอราวัณ
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2569

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2569 (ค.ศ. 2026) ในประเทศไทย
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
นายกรัฐมนตรี: แพทองธาร ชินวัตร (เพื่อไทย)
สภาผู้แทนราษฎร: ชุดที่ 26
ประธานสภาผู้แทนราษฎร: วันมูหะมัดนอร์ มะทา (ประชาชาติ)
วุฒิสภา: ชุดที่ 13
ประธานวุฒิสภา: มงคล สุระสัจจะ
เหตุการณ์ > กำหนดการ

20–26 มกราคม – อาเซียนพาราเกมส์ 2026
ศิลปะและบันเทิง

รายชื่อภาพยนตร์ไทยที่เสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์นานาชาติยอดเยี่ยม
วันสำคัญ

ข้อมูลเพิ่มเติม: รายชื่อวันสำคัญของไทย
แหล่งข้อมูล:
1 มกราคม – วันขึ้นปีใหม่
17 กุมภาพันธ์ – วันตรุษจีน
3 มีนาคม – วันมาฆบูชา
19–20 มีนาคม – อีดิลฟิฏร์
6 เมษายน – วันที่ระลึกมหาจักรีบรมราชวงศ์
13–15 เมษายน – วันสงกรานต์
1 พฤษภาคม – วันแรงงานแห่งชาติและวันวิสาขบูชา
4 พฤษภาคม – วันฉัตรมงคล
11 พฤษภาคม – วันพืชมงคล
3 มิถุนายน – วันเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี
28 กรกฎาคม – วันเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
29 กรกฎาคม – วันอาสาฬหบูชา
12 สิงหาคม – วันแม่แห่งชาติ
13 ตุลาคม – วันนวมินทรมหาราช
23 ตุลาคม – วันปิยมหาราช
5 ธันวาคม – วันพ่อแห่งชาติ
10 ธันวาคม – วันรัฐธรรมนูญ
25 ธันวาคม – วันคริสต์มาส
31 ธันวาคม – วันสิ้นปี
โดเมนีโก กีร์ลันดาโย

โดเมนีโก กีร์ลันดาโย (อิตาลี: Domenico Ghirlandaio) หรือ โดเมนีโก ดี ตอมมาโซ กูร์ราดี ดี ดอฟโฟ บีกอร์ดี (Domenico di Tommaso Curradi di Doffo Bigordi; ค.ศ. 1449 - 11 มกราคม ค.ศ. 1494) เป็นจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง และการเขียนด้วยสึฝุ่นบนไม้ โดเมนีโกเป็นจิตรกรร่วมสมัยกับซันโดร บอตตีเชลลี และฟิลิปปินโน ลิบปี และมีลูกศิษย์หลายคนรวมทั้งมีเกลันเจโล
ชีวิตเบื้องต้น

จากชื่อเต็ม "โดเมนีโก ดี ตอมมาโซ กูร์ราดี ดี ดอฟโฟ บีกอร์ดี" ทำให้สันนิษฐานได้ว่าพ่อของโดเมนีโกชื่อ กูร์ราดี และปู่ชื่อ บีกอร์ดี โดเมนีโกเป็นลูกคนโตที่สุดในบรรดาพี่น้องแปดคน เมี่อเริ่มแรกโดเมนีโกฝึกงานกับช่างอัญมณี หรือช่างทองซึ่งอาจจะเป็นพ่อของโดเมนีโกเอง ชื่อสร้อย "อิลกีร์ลันดาโย" หมายความว่าผู้ทำสร้อยประดับคอและไหล่ มาจากพ่อเป็นผู้ตั้งให้เอง ซึ่งคงเป็นเพราะโดเมนีโกมีฝีมือดีในการทำสร้อยประดับจากโลหะที่ผู้หญิงชาวฟลอเรนซ์สวม เมื่อโดเมนีโกยังทำงานอยู่ในร้านของพ่อก็ได้วาดภาพเหมือนของผู้เดินผ่านหน้าร้าน ต่อมาโดเมนีโกก็ได้ไปฝึกงานการเขียนภาพและงานโมเสกกับอาเลสซีโอ บัลโดวีเนตตี (Alessio Baldovinetti)
งานชิ้นแรกที่ฟลอเรนซ์ โรม และซานจีมิญญาโน

ในปี ค.ศ. 1480 โดเมนีโก กีร์ลันดาโยเขียนภาพ "นักบุญเจอโรมในห้องทำงาน" และจิตรกรรมฝาผนังที่วัดออญญิสซันตีที่ฟลอเรนซ์ และภาพเขียน "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" ขนาดเท่าคนจริงในโรงฉัน ระหว่างปี ค.ศ. 1481 ถึงปี ค.ศ. 1485 ก็ได้รับงานเขียนจิตรกรรมฝาผนังในห้อง "Sala dell Orologio" ที่ วังเวคคิโอ นอกจากนั้นก็ยังเขียนภาพ "ความประเสริฐของนักบุญเซโนเบียส" (Apotheosis of St. Zenobius) ซึ่งเป็นภาพขนาดใหญ่กว่คนจริงที่ตกแต่งล้อมรอบด้วยสถาปัตยกรรม, รูปปั้นวีรบุรุษโรมัน และรายละเอียดอื่น ๆ งานชิ้นนี้เป็นงานที่ทำให้เห็นฝีมืองานของกีร์ลันดาโยทั้งในด้านโครงสร้างและองค์ประกอบ
ในปี ค.ศ. 1483 กีร์ลันดาโยก็ถูกเรียกตัวไปโรมโดยพระสันตะปาปาซิกส์ตัสที่ 4เพื่อให้ไปเขียนภาพ "พระเยซูเรียกตัวปีเตอร์และแอนดรูว์มาให้เป็นสาวก" บนผนังของชาเปลซิสติน แม้ว่าจะทราบกันว่ากีร์ลันดาโยมีงานเขียนที่อื่นในโรมแต่ก็หายสาบสูญไป  นอกจากนั้นกีร์ลันดาโยก็ยังเขียนภาพบนผนังภายในชาเปลเซนต์ฟินาที่วัดแห่งซานจีมิญญาโนเมื่อต้นคริสต์ทศวรรษ 1350 เซบาสเตียโน มาอินาร์ดิช่วยเขียนทั้งที่โรมและซานจีมิญญาโน
ลักษณะงาน

องค์ประกอบของงานของกีร์ลันดาโยจะทั้งใหญ่โตแต่ก็ไม่ขาดความงดงามซึ่งเป็นแบบงานเขียนของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ที่ค่อนข้างรัดตัว  กีร์ลันดาโยออกจะมีความก้าวหน้าใช้การเล่นแสงเงา (chiaroscuro) ที่เหมือนแสงเงาจริงที่ทำให้เกิดความรู้สึกว่าภาพเป็นสามมิติและการเขียนแบบทัศนียภาพ ซึ่งทำจากสายตาเท่านั้นโดยไม่ได้ใช้การคำนวณทางคณิตศาสตร์เข้าช่วยแต่อย่างใด  แต่กีร์ลันดาโยมักจะถูกวิจารณ์เรื่องการใช้สีแต่ข้อวิจารณ์ไม่รวมไปถึงงานจิตรกรรมฝาผนังเท่าใดนักว่าเป็นสีที่แรงและสว่างอย่างหยาบงานจิตรกรรมฝาผนังเป็นงานที่เขียนแบบที่ชาวอิตาลีเรียกว่า "buon fresco" หรือ "จิตรกรรมฝาผนังแท้" โดยไม่ได้เพิ่มเติมด้วยสีฝุ่น  ความแข็งของเส้นตัดขอบอาจจะเป็นเพราะกีร์ลันดาโยได้รับการฝึกมาทางช่างโลหะ วาซารีกล่าวว่ากีร์ลันดาโยเป็นจิตรกรคนแรกที่เลิกใช้การปิดทองแต่ความคิดเห็นอันนี้ก็ไม่จริงเสมอไป เช่นงาน  "การชื่นชมของเด็กเลี้ยงแกะ" ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่สถาบันวิจิตรศิลป์แห่งฟลอเรนซ์ตกแต่งด้วยเปลวทอง ภาพวาดและภาพร่างหลายชิ้นของกีร์ลันดาโยมีเส้นสายที่ลักษณะเด่นตรงที่เป็นธรรมชาติ
มรดกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของกีร์ลันดาโยก็คือได้ชื่อว่าเป็นผู้ให้การศึกษาเบื้องต้นบางส่วนแก่มีเกลันเจโลแต่ก็เพียงไม่นาน ลูกศิษย์คนอื่นก็ได้แก่  ฟรานเชสโก กรานาคคิ (Francesco Granacci)
กีร์ลันดาโยเสียชีวิตจากการเป็นไข้ ร่างฝังไว้ที่วัดซานตามาเรียโนเวลลา กีร์ลันดาโยแต่งงานสองครั้งและมีลูกชายสามคนลูกสาวสามคน คนหนึ่งเป็นจิตรกรเช่นเดียกัน--ริดอลโฟ กีร์ลันดาโยมีผู้สืบเชื้อสายต่อมาหลายคนแต่ตระกูลมาสิ้นสุดลงในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อสมาชิกคนสุดท้ายบวชเป็นพระ
ดูเพิ่ม

ชาเปลซาสเซ็ตติ
จิตรกรรมฝาผนัง
ศิลปะกอทิก
สัมยฟื้นฟูศิลปวิทยา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โดเมนีโก เกอร์แลนเดา
ชีวประวัติของโดเมนีโก กีร์ลันดาโย พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ภาพเขียนของโดเมนีโก กีร์ลันดาโย พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
กีร์ลันดาโย in Panopticon Virtual Art Gallery เก็บถาวร 2012-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สมุดภาพ

"กำเนิดของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์"  ราว ค.ศ. 1486-1490 ชาเปลทอร์นาบูโอนิ ฟลอเรนซ์
"ภาพเหมือนของจิโอวานนา ทอร์นาบูโอนิ" (Giovanna Tornabuoni)  ราว ค.ศ. 1488 นครนิวยอร์ก
"พระแม่มารีและพระบุตร" ราว ค.ศ. 1473, ฟลอเรนซ์
"ภาพเหมือนสตรี"
"พระแม่มารีปางกรุณา"
ภาพนักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิภายในชาเปลซาสเซ็ตติ
การแต่งงานของพระแม่มารีในชาเปลทอร์นาบุโอนิ
พระเยซูรับศีลจุ่มในชาเปลทอร์นาบุโอนิ
การสิ้นชีวิตของนักบุญฟินาที่ซานจีมิญญาโน
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
ภาพเหมือนของสตรีสาว
อาจจะเป็นภาพเหมือนตนเองในภาพ "การชื่นชมของแมไจ"  ค.ศ. 1488 (ออสเปดาเล เดกลิ อินโนเซนติ, ฟลอเรนซ์
ภาพชีวิตของพระแม่มารีภายในชาเปลทอร์นาบุโอนิเป็นภาพที่แสดงให้เห็นชีวิตภายในเรือนของผู้ดีฟลอเรนซ์ในสมัยนั้นมากกว่าที่จะเป็นภาพที่แสดงเหตุการณ์มหัศจรรย์ทางคริสต์ศาสนา
"การชื่นชมของนักบุญเซโนเบียส" (Apotheosis of St. Zenobius) ที่วังเวคคิโอ, ฟลอเรนซ์
หวัง ฮู่หนิง

หวัง ฮู่หนิง (จีน: 王沪宁; พินอิน: Wáng Hùníng; เกิด 6 ตุลาคม ค.ศ. 1955) เป็นนักการเมืองชาวจีนและหนึ่งในผู้นำระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีน เขาเป็นนักอุดมการณ์ชั้นนำของประเทศมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 เขาเป็นสมาชิกคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน องค์กรที่มีอำนาจตัดสินใจสูงสุดของจีนตั้งแต่ ค.ศ. 2017 และเป็นสมาชิกอันดับสี่ตั้งแต่ ค.ศ. 2022
หวังซึ่งเป็นอดีตนักวิชาการเคยเป็นศาสตราจารย์ด้านการเมืองระหว่างประเทศและคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟู่ตั้น ในช่วงเวลานี้ เขาได้รับความสนใจเนื่องจากความเชื่อของเขาใน "ลัทธิอนุรักษ์นิยมใหม่" ซึ่งเห็นว่าผู้นำที่เข้มแข็งเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเสถียรภาพและการปฏิรูปการเมืองของจีน เขาเริ่มทำงานให้กับผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนใน ค.ศ. 1995 ในตำแหน่งผู้อำนวยการคณะวิจัยที่สำนักงานวิจัยนโยบายกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CPRO) เขาดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการสำนักงานฯ ใน ค.ศ. 1998 และได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นกรรมาธิการกลางพรรคและผู้อำนวยการสำนักงานฯ ใน ค.ศ. 2002 โดยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการจนถึง ค.ศ. 2020 ถือเป็นการดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดในสำนักงานนั้น เขาให้ความช่วยเหลือเจียง เจ๋อหมิน เลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีน และเชื่อกันว่ามีบทบาทสำคัญในการพัฒนาทฤษฎีการเมืองที่เป็นเอกลักษณ์ของเจียงที่เรียกว่า "สามตัวแทน" ต่อมาเขากลายเป็นที่ปรึกษาคนสนิทของหู จิ่นเทา เลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีน เชื่อกันว่าเป็นกุญแจสำคัญในการพัฒนาทฤษฎีหลักของหู ได้แก่ ทัศนะวิทยาศาสตร์ว่าด้วยการพัฒนา ตลอดจนสังคมที่กลมกลืน เขาดำรงตำแหน่งเลขาธิการสำนักเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนใน ค.ศ. 2007
หวังกลายเป็นสมาชิกกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีนใน ค.ศ. 2012 และเชื่อกันว่าได้พัฒนาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสี จิ้นผิง เลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีน จนกลายเป็นหนึ่งในที่ปรึกษาที่ใกล้ชิดของเขา ใน ค.ศ. 2017 เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นสมาชิกอันดับที่ 5 ของคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองและเลขาธิการอันดับหนึ่งของสำนักเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน เขายังเป็นประธานคณะกรรมการชั้นนำด้านอุดมการณ์และการปฏิรูปและเชื่อกันว่ามีบทบาทสำคัญในการพัฒนาแนวคิดหลักภายใต้สี รวมถึงความคิดของสี จิ้นผิง, ความทันสมัยแบบจีน, ฝันจีน และข้อริเริ่มเข็มขัดและเส้นทาง ใน ค.ศ. 2022 เขาถูกแทนที่โดยไช่ ฉี ในตำแหน่งเลขาธิการคนแรก และกลายเป็นสมาชิกอันดับที่ 4 ของคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมือง (PSC) เขาดำรงตำแหน่งประธานสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023 สืบต่อจาก วัง หยาง เขายังดำรงตำแหน่งรองหัวหน้ากลุ่มผู้นำกลางด้านกิจการไต้หวัน ทำให้เขามีความรับผิดชอบต่อความสัมพันธ์ทางการเมืองกับไต้หวัน
เป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางว่าหวังเป็น "ผู้อยู่เบื้องหลัง" ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน เชื่อกันว่าเขาเป็นนักอุดมการณ์หลักของพรรครวมถึงเป็นสถาปนิกหลักผู้อยู่เบื้องหลังอุดมการณ์ทางการเมืองอย่างเป็นทางการของเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนทั้งสามคนตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เขามีอิทธิพลอย่างมากต่อนโยบายและการตัดสินใจของผู้นำสูงสุดทั้งสามคน ถือเป็นความสำเร็จที่หายากยิ่งในวงการเมืองจีน หวังเชื่อว่ารัฐที่เข้มแข็งและรวมศูนย์เป็นสิ่งจำเป็นในจีนเพื่อต่อต้านอิทธิพลจากต่างชาติ แนวคิดที่มีอิทธิพลภายใต้สี จิ้นผิง
ไอโอเอส 18

Operating system
| --- | --- |
หนึ่งในรุ่นระบบปฏิบัติการของ ไอโอเอส

ผู้พัฒนา: แอปเปิล
ตระกูล: ไอโอเอส
วันที่เปิดตัว: 16 กันยายน 2024; 5 เดือนก่อน (2024-09-16)
รุ่นเสถียร: 18.3.1 / 10 กุมภาพันธ์ 2025; 32 วันก่อน (2025-02-10)
Latest preview: 18.4 เบต้า 2 / 3 มีนาคม 2025; 11 วันก่อน (2025-03-03)
เว็บไซต์ทางการ: apple.com/ios/ios-18-preview
แท็กไลน์: Yours.Truly.
ไอโอเอส 18 เป็นระบบปฏิบัติการไอโอเอส ของแอปเปิล สำหรับไอโฟนรุ่นหลักที่สิบแปดซึ่งกำลังจะเปิดตัว มีการประกาศเปิดตัวในการประชุมนักพัฒนาทั่วโลก (WWDC) ปี 2024 โดยเป็นผู้สืบทอดโดยตรงของ ไอโอเอส 17 และได้รับการประกาศพร้อมกับวอตช์โอเอส 11, ไอแพดโอเอส 18 และ แมคโอเอส ซีควอยา
คุณสมบัติของระบบ > ปัญญาประดิษฐ์

ไอโฟน 15 โปร และไอโฟน 15 โปร แม็กซ์ ที่ได้รับการอัพเดทไอโอเอส 18 จะสามารถใช้คุณสมบัติของแอปเปิลอินเทลลิเจนซ์ อันเป็นการเพิ่มความสามารถด้านปัญญาประดิษฐ์และการผสานรวมโมเดลภาษาขนาดใหญ่ ให้กับ ซีรี และฟังก์ชันระบบปฏิบัติการอื่น ๆ
คุณสมบัติของระบบ > ข้อความ

ไอโอเอส 18 จะรองรับ Rich Communication Services (RCS) รวมถึงใบตอบรับการอ่านและการแชร์มัลติมีเดียคุณภาพสูงขึ้น เช่นเดียวกับข้อความสั้นจะถูกกำหนดด้วยฟองข้อความสีเขียวและปุ่มเพื่อแยกความแตกต่างจากการสนทนา iMessage แบบเต็ม (สีน้ำเงิน)
คุณสมบัติของระบบ > รูปภาพ

ไอโอเอส 18 มีการออกแบบใหม่ของแอปรูปภาพ
คุณสมบัติของระบบ > หน้าจอหลัก

ไอโอเอส 18 อนุญาตให้ผู้ใช้ปรับแต่งสีไอคอน รวมถึงตำแหน่งและขนาดไอคอนในหน้าจอหลัก ทั้งนี้ ไอโอเอสเวอร์ชันก่อน ๆ ต้องจัดไอคอนตามแนวตารางโดยไม่มีช่องว่าง
คุณสมบัติของระบบ > ศูนย์กลางการควบคุม

ไอโอเอส 18 มาพร้อมกับการออกแบบศูนย์ควบคุมใหม่ ทำให้สามารถควบคุมได้หลายหน้า ปุ่มที่ปรับขนาดได้ และปุ่มควบคุมจากแอปของบริษัทอื่น
คุณสมบัติของระบบ > รหัสผ่าน

ไอโอเอส 18 มีแอปรหัสผ่านแยกออกมาจำเพาะ ซึ่งเป็นตัวจัดการรหัสผ่านที่มุ่งลดความซับซ้อนในการจัดการรหัสผ่านสำหรับเว็บไซต์และแอปพลิเคชัน ส่วนเพิ่มเติมนี้ช่วยให้ผู้ใช้มีเครื่องมือที่สะดวกสบายในการจัดเก็บและจัดระเบียบข้อมูลรับรองของตน ซึ่งช่วยเพิ่มความปลอดภัยทางดิจิทัลภายในระบบนิเวศของไอโอเอส ผสานรวมเข้ากับคุณสมบัติความเป็นส่วนตัวที่มีอยู่ของแอปเปิล เช่น พวงกุญแจไอคลาวด์ ได้อย่างราบรื่น แอปรหัสผ่านมอบประสบการณ์ที่คล่องตัวแก่ผู้ใช้ ในขณะเดียวกันก็ให้ความสำคัญกับการปกป้องข้อมูลที่ละเอียดอ่อนบนแพลตฟอร์มและบริการต่าง ๆ
อุปกรณ์ที่รองรับ

ไอโฟนทุกเครื่องที่รองรับไอโอเอส 17 ก็จะรองรับไอโอเอส 18 เช่นกัน อย่างไรก็ตาม มีการรองรับหลายระดับ ขึ้นอยู่กับชิปของอุปกรณ์
ไอโฟนที่มีชิป A12 Bionic ซึ่งรวมถึง ไอโฟน XS, XS แม็กซ์, XR และไอโฟนที่มีชิป A13 Bionic เช่น ไอโฟน 11, 11 โปร, 11 โปร แม็กซ์ และ SE รุ่นที่สอง มีการรองรับที่จำกัดสำหรับไอโอเอส 18
สำหรับไอโฟนที่ใช้ชิป A14 Bionic และรุ่นที่ใหม่กว่า รวมถึง ไอโฟน 12, 12 มินิ, 12 โปร และ 12 โปร แม็กซ์ จะได้รับการสนับสนุนเต็มรูปแบบสำหรับ iOS 18
อย่างไรก็ตาม ฟังก์ชัน แอปเปิลอินเทลลิเจนซ์ ต้องใช้ชิป A17 Pro หรือใหม่กว่า ซึ่งมีเฉพาะใน ไอโฟนรุ่นล่าสุด ได้แก่ ไอโฟน 15 โปร และไอโฟน 15 โปร แม็กซ์ เท่านั้น
ไอโฟนที่รองรับไอโอเอส 18 มีดังนี้
ไอโฟน XS และ XS แม็กซ์
ไอโฟน XR
ไอโฟน 11
ไอโฟน 11 โปร และ 11 โปรแม็กซ์
ไอโฟน SE (รุ่นที่ 2)
ไอโฟน 12 และ 12 มินิ
ไอโฟน 12 โปร และ 12 โปร แม็กซ์
ไอโฟน 13 และ 13 มินิ
ไอโฟน 13 โปร และ 13 โปร แม็กซ์
ไอโฟน SE (รุ่นที่ 3)
ไอโฟน 14 และ 14 พลัส
ไอโฟน 14 โปร และ 14 โปร แม็กซ์
ไอโฟน 15 และ 15 พลัส
ไอโฟน 15 โปร และ 15 โปร แม็กซ์
ประวัติการเผยแพร่

ไอโอเอส 18 รุ่นทดสอบแรก เผยแพร่เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | รุ่นที่เผยแพร่ก่อนหน้า |  | รุ่นที่เผยแพร่ปัจจุบัน |  | รุ่นเบต้าที่เผยแพร่ปัจจุบัน |  | รุ่นปรับปรุงความปลอดภัย |
| เวอร์ชั่น | Build | วันที่เผยแพร่ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 18.0 | 22A3351 | 20 กันยายน 2024 | การเปิดตัวครั้งแรกสำหรับกลุ่มผลิตภัณฑ์ iPhone 16 และ iPhone 16 Pro |
| 18.0 | 22A3354 | 16 กันยายน 2024 | หมายเหตุการเผยแพร่ เนื้อหาด้านความปลอดภัย หมายเหตุการเผยแพร่สำหรับนักพัฒนา |
| 18.0.1 | 22A3370 | 3 ตุลาคม 2024 | หมายเหตุการเผยแพร่ เนื้อหาด้านความปลอดภัย |
| 18.1 | 22B83 | 28 ตุลาคม 2024 | หมายเหตุการเผยแพร่ เนื้อหาด้านความปลอดภัย หมายเหตุการเผยแพร่สำหรับนักพัฒนา |
| 18.1.1 | 22B91 | 19 พฤศจิกายน 2024 | หมายเหตุการเผยแพร่ เนื้อหาด้านความปลอดภัย |
| 18.2 | 22C152 | 11 ธันวาคม 2024 | หมายเหตุการเผยแพร่ เนื้อหาด้านความปลอดภัย หมายเหตุการเผยแพร่สำหรับนักพัฒนา |
| 18.2.1 | 22C161 | 6 มกราคม 2025 | หมายเหตุการเผยแพร่ (การเผยแพร่นี้ไม่มีเนื้อหาด้านความปลอดภัยเนื่องจากไม่มีรายการ CVE ที่เผยแพร่) |
| 18.3 | 22D63 | 27 มกราคม 2025 | หมายเหตุการเผยแพร่ เนื้อหาด้านความปลอดภัย หมายเหตุการเผยแพร่สำหรับนักพัฒนา |
| 18.3 | 22D64 | 3 กุมภาพันธ์ 2025 | สำหรับ iPhone 11, iPhone 11 Pro และ iPhone 11 Pro Max เท่านั้น |
| 18.3 | 22D8063 | 28 กุมภาพันธ์ 2025 | การเผยแพร่ครั้งแรกสำหรับ ไอโฟน 16อี |
| 18.3.1 | 22D72 | 10 กุมภาพันธ์ 2025 | หมายเหตุการเผยแพร่ เนื้อหาด้านความปลอดภัย |
| 18.3.1 | 22D8075 | 19 กุมภาพันธ์ 2025 | อัปเดตวันแรกสำหรับ ไอโฟน 16อี เท่านั้น |
| 18.3.2 | 22D82 | 11 มีนาคม 2025 | หมายเหตุการเผยแพร่ เนื้อหาด้านความปลอดภัย |
| 18.3.2 | 22D8082 | 11 มีนาคม 2025 | ไอโฟน 16อี เท่านั้น |
| 18.4 เบต้า 3 | 22E5222f | 10 มีนาคม 2025 | หมายเหตุการเผยแพร่สำหรับนักพัฒนา |
หนังสือกำหนดเทศกาล

หน้าจากหนังสือวิจิตร “หนังสือกำหนดเทศกาลดยุคแห่งแบร์รี” (Très Riches Heures du Duc de Berry) เป็นภาพของ จอห์น ดยุคแห่งแบร์รีในโอกาส “วันแลกเปลี่ยนของขวัญ” ซึ่งเป็นภาพสำหรับเดือนมกราคม
หนังสือกำหนดเทศกาลจากปลายคริสต์ทศวรรษ 1470
บทสวด “Obsecro te” มี ปีเอต้า ขนาดเล็กเป็นภาพประกอบ จากหนังสือกำหนดเทศกาลแห่งอองเชส์จากคริสต์ทศวรรษ 1470

หนังสือกำหนดเทศกาล (อังกฤษ: book of hours) เป็นหนังสือวิจิตรจากยุคกลางที่ยังหลงเหลืออยู่เป็นจำนวนมากในปัจจุบัน หนังสือกำหนดเทศกาลแต่ละเล่มก็มีลักษณะแตกต่างจากกันแต่ที่เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่งคือจะเป็นหนังสือที่ประกอบด้วยข้อเขียน, บทสวดมนต์ และ  เพลงสดุดี และเป็นหนังสือที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นหนังสือสวดมนต์สำหรับคริสต์ชนผู้เคร่งครัด
คำว่า “ชั่วโมง” ในคำภาษาอังกฤษสำหรับหนังสือกำหนดเทศกาลนั้น มาจากภาษาละติน ว่า  “horae” แต่ถ้าเป็นหนังสือสวดมนต์ที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษก็มักจะเรียกว่า “primer” หนังสือกำหนดเทศกาลมักจะเขียนเป็นภาษาละติน แต่ก็มีบ้างที่เขียนเป็นภาษาพื้นเมืองของยุโรป หนังสือจำนวนมากที่ยังหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบันอยู่ในมือของห้องสมุดหรือของผู้สะสมส่วนบุคคล
เนื้อหา

หนังสือกำหนดเทศกาลเป็นหนังสือสวดมนต์พิธีฉบับย่อที่มีเนื้อหาคล้ายคลึงกับการสวดมนต์ประจำชั่วโมง (Divine Office) ที่ใช้กันตามสำนักสงฆ์ แต่หนังสือกำหนดเทศกาลเป็นหนังสือที่สร้างขึ้นสำหรับฆราวาสผู้ประสงค์ที่จะนำวิถีการปฏิบัติบางอย่างมาใช้กระทำในชีวิตประจำวันของผู้เป็นเจ้าของ ตามปกติหนังสือกำหนดเทศกาลจะประกอบด้วย:
ปฏิทินวันฉลองต่าง ๆ ในคริสต์ศาสนา
บทย่อที่เลือกคัดมาจากพระวรสาร
หนังสือสวดมนต์พระแม่มารี (Little Office of Our Lady)
เพลงสำนึก (Penitential Psalms) เจ็ดบท
หนังสือสวดมนต์นักบุญ (Litany of Saints)
หนังสือสวดมนต์รำลึกถึงผู้ตาย (Office for the Dead)
บทสวดมนต์อื่น ๆ
ประวัติ

หนังสือกำหนดเทศกาลมีรากฐานมาหนังสือสวดมนต์สั้น (Breviary) จากคริสต์ศตวรรษที่ 12 ซึ่งนักบวชชายและหญิงต้องใช้ในสำนักสงฆ์ หนังสือสวดมนต์สั้นประกอบด้วย เพลงสดุดี, บทสวดมนต์, เพลงสรรเสริญและเพลงสวด (Antiphons) ซึ่งเปลี่ยนไปตามฤดูการทำพิธีทางศาสนา ในที่สุดส่วนที่เป็น “บทสวดมนต์เฉพาะตอน” (Little Office) ก็แยกออกมาจากหนังสือสวดมนต์สั้น และวิวัฒนาการมาเป็น “หนังสือกำหนดเทศกาล” ซึ่งตั้งตามชั่วโมงของพระแม่มารีในข้อเขียน หนังสือกำหนดเทศกาลสมัยแรกแต่งขึ้นสำหรับผู้หญิงและมักจะมอบเป็นมรดกตกทอดต่อ ๆ กันมาภายในครอบครัว เช่นจากแม่ถึงลูกสาวซึ่งจะเห็นได้จากการที่ระบุไว้ในพินัยกรรมหลายฉบับ
ความเชื่อเดิมที่ว่าผู้มีอันจะกินหรือเจ้านายเท่านั้นที่จะสามารถเป็นเจ้าของหนังสือกำหนดเทศกาลได้ แต่เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ก็มีตัวอย่างว่าชนชั้นผู้รับใช้ก็สามารถเป็นเจ้าของได้ ซึ่งจะเห็นได้จากกรณีที่ถึงศาลกรณีหนึ่งที่บ่งว่าหญิงยากจนถูกกล่าวหาว่าโขมยหนังสือกำหนดเทศกาลจากสาวใช้ในบ้าน
หนังสือกำหนดเทศกาลบางเล่มเขียนขึ้นสำหรับผู้เป็นเจ้าของโดยเฉพาะ โดยมีเนื้อหาที่เหมาะสมตามความต้องการของผู้เป็นเจ้าของรวมทั้งการลงชื่อในหนังสือและมีบทสวดมนต์ที่เหมาะสมกับเจ้าของด้วย บางเล่มที่ตกค้างมามีรูปเจ้าของและตราประจำตระกูล หลักฐานเหล่านี้และนักบุญที่เลือกสำหรับการฉลองในปฏิทินทำให้สามารถสันนิษฐานได้ว่าผู้เป็นเจ้าของคนแรกเป็นใครถ้าไม่มีหลักฐานอื่นที่บ่งไว้
พอมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 การผลิตหนังสือกำหนดเทศกาลก็แพร่หลายมากขึ้นในประเทศในยุโรป พอมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 การผลิตหนังสือกำหนดเทศกาลก็ยิ่งถูกลงเพราะความก้าวหน้าทางด้านการพิมพ์ ซึ่งทำให้แม้แต่ชนชั้นต่ำก็สามารถซื้อหาหนังสือกำหนดเทศกาลเป็นของตนเองได้
การตกแต่ง

หนังสือกำหนดเทศกาลเป็นหนังสือที่มักจะตกแต่งด้วยภาพประกอบอย่างงดงามและกลายมาเป็นเอกสารสำคัญที่ไม่แต่จะมีคุณค่าทางการใช้รูปสัญลักษณ์ของคริสต์ศาสนาในยุคกลางเท่านั้น แต่ยังเป็นเอกสารที่บันทึกความเป็นอยู่ของสังคมในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15 และคริสต์ศตวรรษที่ 16 ด้วย บางเล่มถึงกับตกแต่ด้วยอัญมณีบนหน้าปก หรือภาพเหมือนหรือตราประจำตระกูลของผู้เป็นเจ้าของ และภายในก็จะมีการตกแต่งด้วยภาพประกอบ ด้วยอักษรตกแต่ง หรือการตกแต่งตามริมหน้าหนังสือ บางเล่มก็หุ้มปกเป็นแบบที่เรียกว่า “หนังสือเข็มขัด” (girdle book) ที่เจ้าของสามารถห้อยกับเข็มขัดพกติดตัวไปไหนมาไหนง่าย บางเล่มเช่น “หนังสือกำหนดเทศกาลทาลบ็อต” ของ จอห์น ทาลบ็อต ดยุคแห่งชรูสบรีที่ 1 มีภาพเหมือนของเจ้าของและภรรยาที่คุกเข่าชื่นชมพระแม่มารีและพระบุตรด้วย นอกจากนั้นก็อาจจะตกแต่งประกอบด้วยภาพชุดเช่นภาพชุดจาก แรงงานประจำเดือน (Labours of the Months), หรือภาพชุดจาก “ชีวิตของพระแม่มารี” หรือภาพชุดจากทุกขกิริยาของพระเยซู (Passion of Christ) 8 ภาพสำหรับบทสวดมนต์ 8 บทใน หนังสือสวดมนต์พระแม่มารี
เนื้อหาของหนังสือกำหนดเทศกาลมิได้ตายตัวกับเจ้าของคนแรก เจ้าของคนต่อๆ มาอาจจะขยายเพิ่มภายหลัง เช่นเมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 7 ทรงได้รับชัยชนะต่อพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 พระองค์ก็พระราชทานหนังสือกำหนดเทศกาลของพระเจ้าริชาร์ดให้แก่พระมารดาผู้ทรงลงพระนามแสดงความเป็นเจ้าของ สิ่งที่มักจะได้รับการเปลี่ยนอีกอย่างหนึ่งคือตราประจำตระกูลของผู้เป็นเจ้าของใหม่ หนังสือบางเล่มที่เหลืออยู่ในปัจจุบันบางเล่มก็จะมีบันทึกของผู้เขียนตามขอบหรือความเห็นส่วนตัวบ้าง หรือบางครั้งเจ้าของใหม่ก็อาจจะจ้างช่างเขียนมาเพิ่มเนื้อหาหรือภาพประกอบเช่นเซอร์ทอมัส ลูว์คนอร์จ้างให้เพิ่มภาพประกอบจนกลายเป็นหนังสือที่รู้จักกันในชื่อ “หนังสือกำหนดเทศกาลลูว์คนอร์” (Lewkenor Hours) นอกไปจากบันทึกทางศาสนาแล้วบางทีก็จะมีหมายเหตุเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายภายในบ้าน หรือวัดเกิดวันเสียชีวิตของคนในบ้านหรือลายเซ็นของแขกที่มาเยี่ยมเป็นต้น
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้พิมพ์หนังสือกำหนดเทศกาลก็เริ่มใช้ภาพประกอบจากที่เป็นภาพพิมพ์แกะไม้ และสามารถพิมพ์ต้นฉบับเป็นหนังโดยมีภาพประกอบที่เรียบ ๆ ได้ทีละเป็นจำนวนมาก เมื่อพิมพ์เสร็จก็จะจ้างทำภาพประกอบที่ให้เหมาะสมกับผู้ซื้อได้อย่างรวดเร็ว
ตัวอย่างหนังสือกำหนดเทศกาล

หนังสือกำหนดเทศกาลที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดและมีการตกแต่งมากที่สุดคือหนังสือ หนังสือกำหนดเทศกาลดยุคแห่งแบร์รี ที่เขียนและตกแต่งระหว่างปี ค.ศ. 1412 ถึงปี ค.ศ. 1416 ใน ประเทศฝรั่งเศสสำหรับจอห์น ดยุคแห่งแบร์รี
“หนังสือกำหนดเทศกาลเบรลส์” (De Brailes Hours) เขียนและตกแต่งราวปี ค.ศ. 1240 เป็นหนังสือกำหนดเทศกาลที่เก่าที่สุดที่ตกทอดมาถึงปัจจุบันที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษ ภายในมีภาพสี่ภาพที่อาจจะเป็นภาพของเจ้าของคนแรก
ตัวอย่างหนังสือกำหนดเทศกาล > หนังสือสวดมนต์รอธชาล์ยด์

“หนังสือสวดมนต์รอธชาล์ยด์” (The Rothschild Prayerbook) เขียนและตกแต่งราวปี ค.ศ. 1505 เดิมเป็นของหลุยส์ นาเธเนียล ฟอน รอธชาล์ยด์ แต่มาถูกนาซียึดจากสมาชิกในตระกูลรอธชาล์ยด์ที่พำนักอยู่ในออสเตรียในปี ค.ศ. 1938 หลังจากที่นาซีเข้ายึดครองประเทศออสเตรีย ในที่สุดหลังจากการเรียกร้องโดยเบ็ตตินา ลูแรม-รอธชาล์ยด์ รัฐบาลออสเตรียก็มอบ “หนังสือสวดมนต์รอธชาล์ยด์” คืนให้แก่ครอบครัวในปี ค.ศ. 1999 เบ็ตตินาประมูลขายที่ลอนดอนในราคา $13,400,000 (ประมาณ 402,000,000 บาท) เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1999
ตัวอย่างหนังสือกำหนดเทศกาล > หนังสือกำหนดเทศกาลคอนนอลลี

“หนังสือกำหนดเทศกาลคอนนอลลี” (Connolly Book of Hours) เขียนและตกแต่งระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นตัวอย่างของหนังสือที่เจ้าของมิได้เป็นชนชั้นเจ้านาย
หนังสือกำหนดเทศกาล
Jeanne d'Evreux
หนังสือกำหนดเทศกาล
ซิโมน เด วารี
(Simon de Varie)
หนังสือกำหนดเทศกาลจาก
หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ
แสดงฉากพระเยซูถูกจับ
หนังสือกำหนดเทศกาลจาก
หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ
แสดงฉากชุดชีวิตของพระเยซู
และชีวิตของพระแม่มารี
หนังสือกำหนดเทศกาลจาก
หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ
แสดงภาพเจ้าของ
และเทวดาผู้พิทักษ์
หนังสือกำหนดเทศกาลฟาร์นีส
การชื่นชมของแมไจและ
โซโลมอนชื่นชม
พระราชินีแห่งชีบา
หนังสือกำหนดเทศกาล
ดยุคแห่งแบร์รี:
พระเยซูแบกกางเขน
หนังสือกำหนดเทศกาล
ดยุคแห่งแบร์รี:
งานศพ
หอคอยบาเบล
หนังสือกำหนดเทศกาล
Étienne Chevalier:
ชะลอร่างจากกางเขน
ดูเพิ่ม

หนังสือวิจิตร
จุลจิตรกรรม