stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลหญิงบุนเดิสลีกา
โครงสร้างของลีก

โครงสร้างลีกแบ่งออกเป็น 3 ระดับ
ดิวิชัน 1 วอลเลย์บอลบุนเดิสลีกา (Deutsche Volleyball-Bundesliga) ซึ่งมี 12 ทีมเข้าร่วมแข่งขัน
ดิวิชัน 2 ซไวเทอบุนเดิสลีกา (2. Volleyball-Bundesliga) ซึ่งมี 28 ทีมเข้าร่วมแข่งขันแบ่งออกเป็นลีกภาคใต้ และลีกภาคเหนือ
ดิวิชัน 3 ดริทเทอลีกา (Dritte Liga) ซึ่งมี 40 ทีมเข้าร่วมแข่งขันแบ่งออกเป็นลีกภาคตะวันออก, ลีกภาคใต้, ลีกภาคตะวันตก, ลีกภาคเหนือ
ทำเนียบแชมป์

นับตั้งแต่ในปี ค.ศ. 1991 หลังจากการรวมประเทศเยอรมนี
จำนวนครั้งที่ชนะ

| ทีม | ครั้ง | ปี |
| --- | --- | --- |
| ชเวรีน เอสเซ | 12 | 1994/95, 1997/98, 1999/00, 2000/01, 2001/02, 2005/06, 2008/09, 2010/11, 2011/12, 2012/13, 2016/17, 2017/18 |
| อูเอสเซ มึนสเตอร์ | 5 | 1991/92, 1995/96, 1996/97, 2003/04, 2004/05 |
| เดรสด์แนร์ เอสเซ | 5 | 1998/99, 2006/07, 2013/14, 2014/15, 2015/16 |
| เซยอทเด เบอร์ลิน | 2 | 1992-93, 1993-94 |
| โรเทอราเบินวิลส์บีบูร์ก | 2 | 2007/08, 2009/10 |
| อัลลีอันทซ์ เอ็มเทเฟา ชตุทท์การ์ท | 1 | 2018/19 |
| เอสเอสเฟา อุล์ม 1846 | 1 | 2002/03 |
ดูเพิ่ม

วอลเลย์บอลชายบุนเดิสลีกา
ซไวเทอวอลเลย์บอลหญิงบุนเดิสลีกา
วอลเลย์บอลหญิงดริทเทอลีกา
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website (เยอรมัน)
อิบซาน

ผู้วินิจฉัยคนหนึ่งของอิสราเอล
| อิบซาน |
| --- | --- |
אִבְצָן
อิบซานจากโปรมป์ตูอาริอูงอีโกนูงอีงซิงนิออรูง
ที่ฝังศพ: เบธเลเฮม
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: เยฟธาห์
ผู้สืบตำแหน่ง: เอโลน
อิบซาน (อังกฤษ: Ibzan; ฮีบรู: אִבְצָן ʾIḇṣān; กรีกโบราณ: Ἀβαισσάν; ละติน: Abesan, มีความหมายว่า "มีชื่อเสียง") ปรากฏในหนังสือฮีบรูในฐานะผู้วินิจฉัยคนที่ 9 ของชาวอิสราเอล
ประวัติ

มีการกล่าวถึงอิบซานเพียงเล็กน้อยดังนี้:
8อิบซานแห่งเบธเลเฮมได้วินิจฉัยอิสราเอลต่อจากเยฟธาห์

9 ท่านมีบุตรชาย 30 คน และบุตรหญิง 30 คน สำหรับบุตรหญิงนั้น ท่านให้แต่งงานกับคนนอกเผ่าของท่าน และท่านนำบุตรหญิง 30 คนของคนนอกเผ่า มาให้แก่บุตรชายของท่าน ท่านวินิจฉัยอิสราเอลอยู่ 7 ปี

10 แล้วอิบซานก็สิ้นชีวิตและถูกฝังไว้ที่เบธเลเฮม
นักวิชาการหลายคนเชื่อว่าเบธเลเฮมที่กล่าวถึงในความนี้เป็นเบธเลเฮมในอาณาเขตของเผ่าเศบูลุนในกาลิลี (โยชูวา 19:15) มากกว่าเบธเลเฮมในอาณาเขตของเผ่ายูดาห์ที่มีชื่อเสียงมากกว่า
ดูเพิ่ม

ผู้วินิจฉัยในคัมภีร์ฮีบรู
หนังสือผู้วินิจฉัย
แหล่งข้อมูลอื่น

"Ibzan" . Collier's New Encyclopedia. 1921.
| ก่อนหน้า |  | อิบซาน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เยฟธาร์ |  | ผู้วินิจฉัยแห่งอิสราเอล   |  | เอโลน |
เกาะงู (ทะเลดำ)

| ชื่อท้องถิ่น: О́стрів Змії́ний, Insula Șerpilor |
| --- | --- |
th
เกาะงูแสดงแผนที่แคว้นออแดซาเกาะงูแสดงแผนที่ประเทศยูเครนเกาะงูแสดงแผนที่ทะเลดำ
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลดำ
พิกัด: 45°15′N 30°12′E﻿ / ﻿45.250°N 30.200°E﻿ / 45.250; 30.200
พื้นที่: 0.17 ตารางกิโลเมตร (0.066 ตารางไมล์)
ความยาว: 0.662 กม. (0.4113 ไมล์)
ความกว้าง: 0.440 กม. (0.2734 ไมล์)
ระดับสูงสุด: 41 ม. (135 ฟุต)
การปกครอง
 ยูเครน
ประชากรศาสตร์
ประชากร: ราว 100 คน
45°15′18″N 30°12′15″E﻿ / ﻿45.25500°N 30.20417°E﻿ / 45.25500; 30.20417
เกาะงู (ยูเครน: О́стрів Змії́ний; โรมาเนีย: Insula Șerpilor; กรีก: Φιδονήσι; รัสเซีย: о́стров Змеи́ный) หรือ เกาะขาว (กรีกโบราณ: Λευκή) เป็นเกาะของประเทศยูเครนที่ตั้งอยู่ในทะเลดำ ใกล้กับดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำดานูบ เกาะนี้มีบทบาทสำคัญในการกำหนดอาณาเขตทางทะเลของยูเครน
เกาะงูเคยเป็นพื้นที่พิพาทระหว่างยูเครนกับโรมาเนียใน ค.ศ. 2004 ถึง ค.ศ. 2009 ซึ่งสิ้นสุดลงด้วยการตัดสินของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศใน ค.ศ. 2009
ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 วันแรกของการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย เรือรบนาวีรัสเซีย วาซีลี บืยคอฟ และ มอสควา เข้าโจมตีเกาะงู และเข้ายึดเกาะได้ในที่สุด เจ้าหน้าที่หน่วยพิทักษ์ชายแดนของยูเครนทั้งหมดบนเกาะจำนวน 13 นายถูกสังหารหลังพวกเขาปฏิเสธที่จะยอมจำนนต่อกองทัพของรัสเซีย
จนในวันที่ 30 มิถุนายน 2565 รัสเซียได้เริ่มมีการถอนกองทัพตัวเองออกจากเกาะงูในที่สุดหลังจากการปะทะกันอย่างรุนแรงมานาน
วิลลี ชโตฟ

วิลลี ชโตฟ (เยอรมัน: Willi Stoph) เป็นนักการเมืองและวิศวกรชาวเยอรมัน ดำรงตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลของประเทศเยอรมนีตะวันออกระหว่างปี 1964 ถึง 1973 ต่อมาได้เป็นประมุขแห่งรัฐคนที่สามของประเทศในปี 1973 และกลับมาดำรงตำแหน่งประธานสภารัฐมนตรีอีกครั้งระหว่างปี 1976 ถึง 1989 นอกจากนี้ยังเคยดำรงตำแหน่งอื่นอย่างรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
| วิลลี ชโตฟ |
| --- | --- |
Willi Stoph
วิลลร ชโตฟ ในปี พ.ศ. 2519

ประธานสภารัฐมนตรีเยอรมนีตะวันออก
ดำรงตำแหน่ง 21 กันยายน 1964 – 3 ตุลาคม 1973
ประธานาธิบดี: วัลเทอร์ อุลบริชท์
ก่อนหน้า: อ็อทโท โกรเทอโวล
ถัดไป: ฮอสท์ ซินเดอร์มัน
ดำรงตำแหน่ง 29 ตุลาคม 1976 – 13 พฤศจิกายน 1989
ประธานาธิบดี: เอริช ฮ็อนเน็คเคอร์
ก่อนหน้า: ฮอสท์ ซินเดอร์มัน
ถัดไป: ฮันส์ โมโดร
ประธานสภาแห่งรัฐ
ดำรงตำแหน่ง 3 ตุลาคม 1973 – 29 ตุลาคม 1976
นายกรัฐมนตรี: ฮอสท์ ซินเดอร์มัน
ก่อนหน้า: วัลเทอร์ อุลบริชท์
ถัดไป: เอริช ฮ็อนเน็คเคอร์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1914(1914-07-09) เบอร์ลิน จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 13 เมษายน ค.ศ. 1999(1999-04-13) (84 ปี) เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
ชีวประวัติ

ชโตฟเกิดในกรุงเบอร์ลินเมื่อปี 1914 บิดาของเขาเสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ชโตฟเข้าร่วมกับสันนิบาตยุวชนคอมมิวนิสต์เยอรมัน (KJVD) ในปี 1928 และต่อมาก็เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนีในปี 1931 นอกจากนี้ เขายังเคยเป็นทหารบกในแวร์มัคท์ระหว่างปี 1935 ถึง 1937 และเข้าประจำการอีกครั้งระหว่างปี 1940 ถึง 1945 โดยได้รับกางเขนเหล็กชั้นที่สองและได้รับยศสิบเอก (Unteroffizier)
ภายหลังสงครามยุติ ชโตฟก็ทำงานร่วมกับพรรคเอกภาพสังคมนิยมที่อยู่ภายใต้กาครอบงำของนักคอมมิวนิสต์ และได้เป็นกรรมการบริหารพรรคในปี 1947 ต่อมาเมื่อสถาปนาประเทศเยอรมนีตะวันออกในปี 1949 ชโตฟก็ได้ดำรงตำแหน่งสมาชิกคณะกรรมการกลางของพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี และเป็นสมาชิกหอประชาชนในปี 1950 จากนั้นได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในปี 1952 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในปี 1956
หลังจากดำรงตำแหน่งรองประธานคณะรัฐมนตรีคนที่หนึ่ง (รองนายกรัฐมนตรีคนที่หนึ่ง) ตั้งแต่ พ.ศ. 2503 ถึง พ.ศ. 2507 ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานคณะรัฐมนตรี (รัฐมนตรี) หรือนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2507 ภายหลังการเสียชีวิตของ อ็อทโท โกรเทอโวล. อย่างไรก็ตาม เขาดำรงตำแหน่งรักษาการประธานสภาตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2503 เนื่องจากสุขภาพที่ไม่ดีของ Grotewohl ในตอนแรกเขาคิดว่าจะเป็นทายาทของหัวหน้าพรรคที่รู้จักกันมานาน วัลเทอร์ อุลบริชท์ แต่ตำแหน่งของเขาถูกตรวจสอบโดย เอริช ฮ็อนเน็คเคอร์ หลังจากการเสียชีวิตของ อุลบริชท์ ในปี 1973 ชโตฟ ก็กลายเป็นประธานสภาแห่งรัฐ ซึ่งดำรงตำแหน่งเทียบเท่ากับประธานาธิบดีของ GDR หลังจากการเลือกตั้ง โวลคสแฮมเมอร์ ในปี 1976 ฮันเนคเกอร์ ได้จัดโครงสร้างความเป็นผู้นำของรัฐและพรรคใหม่ เนื่องจากเชื่อว่าผู้สืบทอดตำแหน่งของ Stoph ในฐานะนายกรัฐมนตรี ฮอสท์ ซินเดอร์มัน เป็นคนเสรีนิยมในเรื่องเศรษฐกิจมากเกินไป ฮันเนคเคอร์ จึงแทนที่เขาด้วย ชโตฟ
ในระหว่างดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีครั้งแรก ชโตฟ ได้เริ่มการเจรจาหลายครั้งกับ เยอรมันตะวันตก นายกรัฐมนตรี วิลลี บรันท์ ในปี 1970 ซึ่งถือเป็นการพบกันครั้งแรกระหว่างผู้นำของเยอรมนีตะวันออกและเยอรมนีตะวันตก สต็อปเป็นที่รู้จักในฐานะชายคนหนึ่งที่สามารถไว้วางใจให้ปฏิบัติตามคำสั่งของโปลิตบูโรของ SED; แท้จริงแล้ว ฮ็อนเน็คเคอร์ แตะเขาเพื่อดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีครั้งที่สองด้วยเหตุผลนี้ โดยส่วนใหญ่แล้ว ชโตฟ เป็นผู้สนับสนุน ฮ็อนเน็คเคอร์ อย่างภักดี แม้ว่าเขาจะดำรงตำแหน่งสูงสุดของรัฐใน GDR ในนาม แต่ในทางปฏิบัติเขายังมีตำแหน่งเหนือกว่า ฮ็อนเน็คเคอร์ ซึ่งได้รับอำนาจส่วนใหญ่จากตำแหน่งเลขาธิการทั่วไปของ SED อย่างไรก็ตาม ชโตฟ เข้าร่วมแผนการถอด ฮ็อนเน็คเคอร์ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2532 ในการประชุม โปลิตบูโร ที่มีการโหวตให้ Honecker Stoph ได้เสนอญัตติที่จะปลด ฮ็อนเน็คเคอร์ และแทนที่เขาด้วย เอก็อน เคร็นทซ์ หนึ่งเดือนต่อมา ในวันที่ 13 พฤศจิกายน Stoph และคณะรัฐมนตรีทั้งหมด 44 คนของเขาลาออกเพื่อตอบสนองต่อแรงกดดันจากสาธารณะ ต่อมา ชโตฟ ถูกจับกุมในข้อหาทุจริตในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2532 แม้ว่าเขาจะมีบทบาทในการผลักดัน ฮ็อนเน็คเคอร์ ออกไป แต่ SED ก็ไล่ ชโตฟ ออกเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่ ฮ็อนเน็คเคอร์ ไล่ออก ต่อมาเขารอดพ้นจากการถูกคุมขังเนื่องจากสุขภาพไม่ดี ในปี 1994 ศาลใน เบอร์ลิน ตัดสินใจว่าจะไม่คืนเงินออมที่ยึดได้จำนวน 200,000 มาร์คเยอรมัน ให้กับเขา สต็อปเสียชีวิตในกรุงเบอร์ลินเมื่ออายุ 84 ปี เมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2542 เขาถูกฝังอยู่ใน Wildau
ชโตฟ (ขวา) ใน NVA เครื่องแบบนายพล, 1957
พบกับนายกรัฐมนตรีเยอรมันตะวันตก วิลลี บรันท์ (ขวามือ), 1970
ชโตฟ กล่าวปราศรัยวันส่งท้ายปีเก่าแก่ชาวเยอรมันตะวันออก 1974
วิลเฮ็ล์ม โมนเคอ

| วิลเฮ็ล์ม โมนเคอ |
| --- | --- |
เกิด: 15 มีนาคม 1911 เสรีนครลือเบค จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 6 สิงหาคม ค.ศ. 2001(2001-08-06) (90 ปี) ดัมพ์ เยอรมนี
รับใช้:  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด:  Waffen-SS
ประจำการ: ค.ศ. 1931–1945
ชั้นยศ: เอ็สเอ็ส-บริกาเดอฟือเรอร์
เลขประจำตัว: NASDP #649,684 SS #15,541
บังคับบัญชา: กองพลยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 1 "ไลพ์ชตันดาร์เทอ เอ็สเอ็ส อดอล์ฟ ฮิตเลอร์" Kampfgruppe Mohnke
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ: กางเขนเหล็กกางเขนอัศวิน
วิลเฮ็ล์ม โมนเคอ (เยอรมัน: Wilhelm Mohnke; 15 มีนาคม ค.ศ. 1911 – 6 สิงหาคม ค.ศ. 2001) เป็นหนึ่งในหน่วยสมาชิกทหารรักษาการณ์ของหน่วยเอสเอส (ชุทซ์ชทัฟเฟิล) (Stabswache) ในกรุงเบอร์ลินซึ่งถูกก่อตั้งขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1933 จากลำดับยศตำแหน่งนั้น โมนเคอกลายเป็นส่วนหนึ่งของนายพลสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่ของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เขาได้เข้าร่วมพรรคนาซีในเดือนกันยายน ค.ศ. 1931
ด้วยการที่เขาอยู่ในหน่วยสังกัดกองพลไลบ์ชตันดาร์เทอ (Leibstandarte),โมนเคอมีส่วนร่วมการรบในฝรั่งเศส, โปแลนด์ และคาบสมุทรบอลข่าน เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการในกองพลยานเกราะที่ 12 แห่งเอ็สเอ็ส "ยุวชนฮิตเลอร์" ใน ค.ศ. 1943 เขาได้นำหน่วยรบในยุทธการที่ก็อง เขาได้รับเหรียญกางเขนเหล็กชั้นระดับอัศวิน เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 โมนเคอได้รับคำสั่งจากกองพลหน่วยเดิมที่ไลบ์ชตันดาร์เทอในระหว่างยุทธการตอกลิ่มในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1931
ในระหว่างยุทธการที่เบอร์ลิน โมนเคอได้บัญชาการในหน่วยรบ Kampfgruppe Mohnke โดยได้รับมอบหมายหน้าที่ในการปกป้องกรุงเบอร์ลินในเขตอำเภอภาครัฐ รวมทั้งทำเนียบรัฐบาลไรช์และอาคารรัฐสภาไรชส์ทาค  เขาได้ถูกสอบสวนหลังสงครามในข้อหาก่ออาชญกรรมสงครามรวมทั้งข้อกล่าวหาว่าเขาเป็นผู้รับผิดชอบต่อการตายของเชลยศึกในประเทศฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1940, นอร์ม็องดีในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1944 และเบลเยียมในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1944 เขาได้พ้นข้อกล่าวหา เขาและกองร้อยของเขาเป็นกองร้อยสุดท้ายที่ยอมจำนนต่อกองทัพโซเวียตใน ค.ศ. 1945
วิลเฮ็ล์ม โมนเคอ เสียชีวิตใน ค.ศ. 2001 ด้วยวัย 90 ปี
เทคีร์ดา

| เทคีร์ดา |
| --- | --- |

เทคีร์ดาLocation of Tekirdağ
พิกัด: 40°59′N 27°31′E﻿ / ﻿40.983°N 27.517°E﻿ / 40.983; 27.517
ประเทศ:  ตุรกี
Region: Marmara
จังหวัด: จังหวัดเทคีร์ดา
การปกครอง
 • Mayor: Adem Dalgıç (CHP)
 • Governor: Ali Yerlikaya
ความสูง: 10 เมตร (30 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 147,490 คน
เขตเวลา: UTC+2 (EET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
รหัสพื้นที่: 282
Licence plate: 59
เว็บไซต์: tekirdag.bel.tr
เทคีร์ดา (ตุรกี: Tekirdağ) หรือเมืองโบราณใช้ชื่อ ไบแซน (Bisanthi หรือ Bysanth ;กรีกโบราณ: Βισάνθη หรือ Βυσάνθη) เป็นเมืองในประเทศตุรกี เป็นเมืองหลักของจังหวัดชื่อเดียวกัน มีประชากร 140,535 คน (ค.ศ. 2009) เมืองโบราณไบแซนมีอายุตั้งแต่ประมาณ 700 ปีก่อนคริสต์ศักราช ตกอยู่ใต้การปกครองของชาวเติร์กใน ค.ศ. 1320 เป็นเมืองท่าสำคัญของแคว้นเอดีร์เนจนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
วิลเลียม เฮอร์เชล

| วิลเลียม เฮอร์เชล |
| --- | --- |
ภาพในปีค.ศ.1785 โดยเลมูเอล ฟรานซิส แอ็บบอท
เกิด: Friedrich Wilhelm Herschel 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1738(1738-11-15) ฮันโนเฟอร์, รัฐผู้คัดเลือกเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค, จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เสียชีวิต: 25 สิงหาคม ค.ศ. 1822(1822-08-25) (83 ปี) Slough, อังกฤษ, สหราชอาณาจักร
สุสาน: St Laurence's Church, Slough
สัญชาติ: ฮานโนเวอร์; หลังจากนั้นคืออังกฤษ
มีชื่อเสียงจาก: ผู้พบดาวยูเรนัส ผู้พบรังสีอินฟราเรด ผู้สำรวจวัตถุท้องฟ้าลึก ประธานราชสมาคมดาราศาสตร์คนแรก
คู่สมรส: Mary Baldwin Herschel
บุตร: John Herschel (ลูกชาย)
รางวัล: Copley Medal (1781)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ดาราศาสตร์และดนตรี
 
ลายมือชื่อ

วิลเลียม เฮอร์เชล (อังกฤษ: William Herschel เยอรมัน: Wilhelm Herschel; พ.ศ. 2281 - 2365) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน และต่อมาเขาได้ใช้สัญชาติอังกฤษ เขาเป็นผู้ค้นพบดาวยูเรนัสโดยบังเอิญใน ค.ศ.1782
ขณะเขากำลังส่องกล้องโทรทรรศน์ศึกษาดาวฤกษ์ ดาวยูเรนัสเป็นดาวเคราะห์ที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าดวงแรกที่ถูกค้นพบ เฮอร์เชลเป็นนักดนตรีอาชีพที่อพยพจากเมืองฮันโนเฟอร์ (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนี) มาตั้งหลักแหล่งอยู่ในอังกฤษ งานอดิเรกของเขาคือ การสร้างกล้องโทรทรรศน์ และมีความชำนาญมากในการศึกษาสังเกตดวงดาว การค้นพบดาวยูเรนัสทำให้เฮอร์เชลมีชื่อเสียงโด่งดังทั่วโลก น้องสาวของเขา คือ แคโรลีน เฮอร์เชล (พ.ศ. 2293 - 2391) ทำงานร่วมกับเขา และได้ค้นพบดาวหางหลายดวง
บิดามารดา และญาติพี่น้อง

บิดาของเขาคือ ไอแซก เฮอร์เชล (Isaac Herschel) ซึ่งมีเชื้อสายยิว ดังนั้นวิลเลียมจึงมีเชื้อสายยิวมาจากพ่อ โดยไอแซกเป็นคนเป่าโอโบในวงดุริยางค์ทหาร ในขณะที่มารดาเป็นคริสเตียนทำให้เขาเป็นคริสเตียน ในบรรดาญาติพี่น้องทั้งสิบคน มีพี่น้องสี่คนต้องจากไปตั้งแต่ยังเด็ก ส่วนเซอร์จอห์น เฮอร์เชล บุตรชายของเขาได้เป็นผู้ค้นพบสารในการล้างฟิล์มถ่ายรูป
ผลงานการค้นพบ

วิลเลียมค้นพบดาวยูเรนัสในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2324 พบดวงจันทร์โอบีรอนและไททาเนียของดาวยูเรนัส ดวงจันทร์เอนเซลาดัสและมิมัสของดาวเสาร์ และพบเนบิวลาชื่อเอสกีโมด้วย
วิล์ม โฮเซินเฟ็ลท์

| วิล์ม โฮเซินเฟ็ลท์ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: วิลเฮ็ล์ม อาดัลแบร์ท โฮเซินเฟ็ลท์
เกิด: 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1895(1895-05-02) มัคเคินท์เซ็ล ปรัสเซีย จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 13 สิงหาคม ค.ศ. 1952(1952-08-13) (57 ปี) สตาลินกราด สหภาพโซเวียต
รับใช้:  เยอรมนี  ไรช์เยอรมัน
Branch: กองทัพบก
ประจำการ: 1914–1917 1939–1945
หน่วย: Guard Battalion 660
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ: กางเขนเหล็กชั้นสอง
วิลเฮ็ล์ม อาดัลแบร์ท โฮเซินเฟ็ลท์ (เยอรมัน: Wilhelm Adalbert Hosenfeld) นายทหารบกชาวเยอรมัน เคยรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในแนวรบด้านตะวันออก เขาได้รับบาดเจ็บหนักและได้รับการปลดจากกองทัพในปี 1917 จากนั้นทำงานเป็นครูสอนหนังสือในโรงเรียนชนบท
เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองปะทุในปี 1939 เขากลับเข้าประจำการในกองทัพอีกครั้ง และได้สังกัดกองบัญชาการภาคสนามวอร์ซอ ในฐานะนายทหารกองหนุนชั้นยศร้อยเอก ซึ่งในช่วงนี้ เขาเขียนจดหมายถึงภรรยาหลายฉบับ ซึ่งมีเนื้อหาวิจารณ์ระบอบนาซีและนโยบายการยึดครองของเยอรมนี เขายังให้ความช่วยเหลือในการหลบซ่อนหรือช่วยชีวิตชาวโปแลนด์ตลอดจนชาวยิวหลายคน หนึ่งในนั้นคือนักเปียโนที่มีชื่อว่า ววาดึสวัฟ  ชปิลมัน ซึ่งกำลังซ่อนตัวเอาชีวิตรอดในซากตึกในวอร์ซอในช่วงปลายปี 1944 เขาตกเป็นเชลยศึกของกองทัพแดงและเสียชีวิตระหว่างถูกสหภาพโซเวียตคุมขังในปี 1952
ในเดือนตุลาคม 2001 โฮเซินเฟ็ลท์ผู้วายชนม์ได้รับมอบเครื่องราชอิสริยาภรณ์โปแลนด์จากเลกซ์ คัชชินสกี ประธานาธิบดีโปแลนด์ ในเดือนมิถุนายน 2009 เขาได้รับการยอมรับหลังการเสียชีวิตของเขาในยัดวาเชม (อนุสรณ์สถานอย่างเป็นทางการของอิสราเอลต่อผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของนาซี) ในฐานะที่เป็นหนึ่งในผู้ชอบธรรมในหมู่เชื้อชาติ (Righteous Among the Nations) เรื่องราวของเขาระหว่างสงครามได้รับการถ่ายทอดผ่านภาพยนตร์ สงคราม ความหวัง บัลลังก์ เกียรติยศ
เปร์เซโปลิส (แก้ความกำกวม)

เปร์เซโปลิส (กรีกโบราณ: Περσέπολις)  เป็นเมืองโบราณ อดีตเมืองหลวงของเปอร์เซีย สามารถหมายถึง
แพร์ซโพลิส (หนังสือการ์ตูน) หนังสือการ์ตูนอัตชีวประวัติของมาร์จอเน่ ซาทราพิ
แพร์ซโพลิส (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์แอนิเมชัน สร้างจากหนังสือการ์ตูน
เนื้อเยื่อใต้หนัง

| เนื้อเยื่อใต้หนัง |
| --- | --- |
ชั้นใต้หนังเป็นชั้นล่างสุดของผิวหนัง ดังที่แสดงในแผนภาพด้านบน
รายละเอียด
ระบบ: ผิวหนัง
หลอดเลือดแดง: Posterior intercostal arteries
ตัวระบุ
ภาษาละติน: tela subcutanea
MeSH: D040521
TA98: A16.0.03.001
TA2: 7083
TH: H3.12.00.2.00001
FMA: 9630
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
เนื้อเยื่อใต้หนัง (อังกฤษ: subcutaneous tissue, มาจากละติน: subcutaneous "ใต้ผิวหนัง") หรือเรียกเนื้อใต้หนัง (อังกฤษ: subcutis), ชั้นใต้หนัง (อังกฤษ: hypodermis, hypoderm มาจากภาษากรีกโบราณ: ὑποδέρμα แปลว่า "ใต้ผิวหนัง") หรือแผ่นพังผืดตื้น (อังกฤษ: superficial fascia) เป็นชั้นล่างสุดของระบบผิวหนังในสัตว์มีกระดูกสันหลัง ประเภทของเซลล์ที่พบในชั้นใต้หนัง คือ เซลล์สร้างเส้นใย (fibroblast) เซลล์ไขมัน และแมโครฟาจ ชั้นใต้หนังพัฒนามาจากเมโซเดิร์ม แต่ไม่ได้พัฒนามาจากบริเวณเดอร์มาโตม (dermatome) ของเมโซเดิร์มเหมือนกับหนังแท้ ในสัตว์ขาปล้อง ชั้นใต้หนังเป็นเซลล์ชั้นหนังกำพร้าที่หลั่งผิวนอกเคลือบไคติน คำนี้ยังหมายถึง ชั้นเซลล์ที่อยู่ใต้ epidermis ของพืช
ชั้นใต้หนังมีหน้าที่เก็บสะสมไขมันเป็นหลัก ประกอบด้วยเนื้อเยื่อเกี่ยวพันชนิดโปร่งบางและกลีบย่อยไขมัน พบหลอดเลือดและเส้นประสาทขนาดใหญ่กว่าที่พบในหนังแท้
เพลลา

| เพลลา Πέλλα |
| --- | --- |
ลานโถงหลังคาเปิด (Atrium) ประดับด้วยก้อนกรวดโมเสคในนครเพลลา
เพลลา
พิกัด: 40°45′17″N 22°31′16″E﻿ / ﻿40.754669°N 22.521050°E﻿ / 40.754669; 22.521050
ประเทศ:  กรีซ
เขตเวลา: UTC+2 (EET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
เว็บไซต์: pella-museum.gr
เพลลา (กรีก: Πέλλα) เป็นเมืองโบราณตั้งอยู่ทางตอนกลางของมาเซโดเนีย ประเทศกรีซ รู้จักกันดีในฐานะที่เป็นเมืองหลวงในประวัติศาสตร์ของราชอาณาจักรมาเกโดนีอา ในสมัยกรีซโบราณ และเป็นสถานที่ประสูติของทั้งพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช และพระเจ้าพีลิปโปสที่ 2 พระราชบิดาของพระองค์ ชื่อ เพลลา ในภาษากรีกโบราณ หมายถึง "ก้อนหิน"
เพลลาถูกกล่าวถึงเป็นครั้งแรก โดยเฮรอโดตัสแห่งฮาลิคาร์นาสซัส (ล.VII, 123) ในความเกี่ยวเนื่องกับการสงครามของพระเจ้าเซิร์กซีส และ โดยนักประวัติศาสตร์ ธูซีดิดีส (Thucydides) ซึ่งบรรยายถึงการขยายตัวของมาเกโดนีอา และสงครามกับชาวเทรเชียน
เพลลาถูกสร้างขึ้นให้เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรโดยพระเจ้าอาร์คิเลอัสที่ 1 แห่งมาเกโดนีอา (กรีกโบราณ: Ἀρχέλαος) เพื่อแทนที่พระราชวัง-นคร ไอไก (Aigai) ซึ่งเป็นพระราชวังเก่า (ปัจจุบันตั้งอยู่ที่เมืองเวรกีน่า (Vergina) ในตอนเหนือของกรีซ) โดยอาร์คิเลอัสเชิญ ซีวซิส (Zeuxis) ช่างวาดภาพและทาสีที่เก่งที่สุดในสมัยนั้นมาตกแต่งพระราชวังให้ และยังเชิญศิลปินเรืองนามอื่น ๆ มาพำนักด้วย รวมถึงนาฏศิลปินเอกยูริพิดีสจากเอเธนส์ ละครของยูริพิดีสเรื่อง แบคไค (Bacchae) ก็ได้ออกแสดงบนเวทีเป็นครั้งแรกที่วังนี้ ราวปีที่ 408 ก่อนค.ศ. เซโนฟอนบันทึกไว้ (เมื่อปีที่ 382 ก่อน ค.ศ.) ว่า เพลลาเป็นเมืองที่ใหญ่ และรำ่รวยที่สุดในมาเกโดนีอา
เมืองเพลลาเข้าสู่ยุคที่มีขีดความมั่งคั่งสูงสุดหลังจากพระเจ้าอเล็กซานเดอร์สิ้นพระชนม์ โดยเฉพาะภายใต้การปกครองของราชวงศ์แอนติปาทริด - ราชวงศ์อายุสั้นที่ก่อตั้งโดยแอนติปาเตอร์ และมีคาสซานเดอร์เป็นปฐมกษัตริย์ - และราชวงศ์แอนติโกนีด สิ่งก่อสร้างใหญ่โตที่หลงเหลือให้เห็นในแหล่งขุดค้นทางโบราณคดีส่วนใหญ่สร้างในรัชสมัยของแอนติโกนัสที่ 2
หลังจากที่พันธมิตรกรีกและมาเกโดนีอา ถูกกองทัพสาธารณรัฐโรมันกำหราบลงในสงครามมาเกโดนีอาครั้งที่สาม นครเพลลาถูกเข้าปล้นชิงโดยกองทัพของโรม ในปีที่ 168 ก่อน ค.ศ. ทรัพย์สินของมีค่าถูกขนไปโรมเกือบทั้งหมด และราชอาณาจักรมาเกโดนีอาก็ถูกลดสถานะลงเป็นแค่จังหวัดหนึ่งของโรมนับแต่นั้นมา
เหง้า

ในพฤกษศาสตร์ เหง้า (อังกฤษ: rhizome จาก กรีกโบราณ: rhízōma "mass of roots" จาก rhizóō "cause to strike root") เป็นพืชจำพวกที่ลงหัว หรือ มีลำต้นใต้ดิน (เหง้า) ส่วนใหญ่เป็นพืชล้มลุก ลำต้นหรือใบ จะแห้งเหี่ยวไปในหน้าแล้ง และงอกงามใหม่ในหน้าฝน จึงนิยมเรียกกันว่าหัวหรือเหง้า
วุพเพอร์ทาล

| วุพเพอร์ทาล   |
| --- | --- |
นคร
Wuppertal-Elberfeld
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของวุพเพอร์ทาล 
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: นอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
จังหวัด: Düsseldorf
อำเภอ: นครนอกอำเภอ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Peter Jung (CDU)
 • พรรคที่บริหาร: CDU / SPD
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 168.41 ตร.กม. (65.02 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด: 350 เมตร (1,150 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 100 เมตร (300 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 355,004 คน
 • ความหนาแน่น: 2,100 คน/ตร.กม. (5,500 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 42001-42399
รหัสโทรศัพท์: 0202
ทะเบียนพาหนะ: W
เว็บไซต์: wuppertal.de
วุพเพอร์ทาล (เยอรมัน: Wuppertal) เป็นเมืองในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี บนฝั่งแม่น้ำวุพเพอร์ ในหุบเขารูร์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองดึสเซิลดอร์ฟ มีประชากรราว 350,000 คน เมืองมีความลาดชัน มีป่าไม้และป่า
ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 เมืองนี้เป็นหนึ่งในเมืองอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป ปัจจุบันยังคงเป็นเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญ ผลิตสิ่งทอ โลหกรรม เคมีภัณฑ์ เภสัชภัณฑ์ (ยาแอสไพรินได้รับการคิดค้นที่เมืองนี้ในปี ค.ศ. 1897 โดยบริษัทไบเออร์) สินค้าอิเล็กทรอนิกส์ รถยนต์ ยาง ยานพาหนะ และเครื่องมือการพิมพ์
ลูทวิชชาวเยอรมัน

| ลูทวิชชาวเยอรมัน Louis the German> พระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรียและแฟรงก์ตะวันออก |
| --- | --- |
 ลูทวิชชาวเยอรมัน
ราชวงศ์: การอแล็งเฌียง
ครองราชย์: บาวาเรีย: ค.ศ. 817 - ค.ศ. 876 แฟรงก์ตะวันออก: ค.ศ. 843 - ค.ศ. 876
ประสูติ: ค.ศ. 806
สวรรคต: 28 สิงหาคม ค.ศ. 876 (69-70 พรรษา)
กษัตริย์บาวาเรีย
ลูทวิชชาวเยอรมัน (เยอรมัน: Ludwig der Deutsche) หรือ หลุยส์ชาวเยอรมัน (อังกฤษ: Louis the German; Louis II; Louis the Bavarian) (ค.ศ. 806 – 28 สิงหาคม ค.ศ. 876) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรียระหว่าง ค.ศ. 817 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 876 และเป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก ตั้งแต่ ค.ศ. 843 จนเสด็จสวรรคต ลูทวิชเป็นพระราชโอรสในลูทวิชผู้เคร่งศีลกับพระชายาองค์แรกเอียร์เมนการ์ดแห่งเฮสเบย์ และเป็นพระราชนัดดาของชาร์เลอมาญ
ลูทวิชได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรียในปี ค.ศ. 817 ซึ่งเป็นวิธีที่ชาร์เลอมาญใช้ในการมอบดินแดนให้แก่สมาชิกในครอบครัวเพื่อให้ไปเป็นข้าหลวงในดินแดนต่างๆ เมื่อลูทวิชเดอะไพอัสแบ่งอาณาจักรในปลายรัชสมัยในปี ค.ศ. 843 ลูทวิชชาวเยอรมันก็ได้รับราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก ดินแดนที่ครอบคลุมบริเวณตั้งแต่แม่น้ำเอลเบอไปจนถึงบาวาเรียปัจจุบันจากสนธิสัญญาแวร์เดิงและครอบครองจนเสด็จสวรรคต
สงครามแย่งชิงมรดกของจักรพรรดิลูทวิชผู้ศรัทธา

ลูทวิชเป็นพระราชโอรสคนที่สามของจักรพรรดิลูทวิชที่ 1 กับเอียร์เมนการ์ดผู้เป็นพระมเหสี พระองค์ใช้ชีวิตในช่วงแรกๆ ที่ราชสำนักของชาร์เลอมาญ พระอัยกาที่ว่ากันว่ารักพระองค์มากเป็นพิเศษ เมื่อจักรพรรดิลูทวิชที่ 1 ผู้เป็นพระราชบิดาแบ่งดินแดนของพระองค์ให้แก่พระราชโอรสในปี ค.ศ. 817 ลูทวิชได้ไบเอิร์นกับดินแดนรอบข้าง ทว่าเกิดความไม่สงบในการบริหารปกครองจนถึงปี ค.ศ. 825 ซึ่งพระองค์ได้ร่วมทำสงครามกับชนชาวสลาฟบนพรมแดนทางตะวันออก ในปี ค.ศ. 827 พระองค์ได้สมรสกับเอ็มมา ธิดาของเวล์ฟที่ 1 เคานต์แห่งไบเอิร์น และพี่น้องหญิงของจูดิธแห่งไบเอิร์น พระมารดาเลี้ยงของพระองค์เอง ซึ่งต่อมาทั้งคู่มีพระราชบุตรด้วยกัน คือ
ฮิลเดอการ์ด (ประสูติ ค.ศ. 828)
คาร์โลมันแห่งไบเอิร์น (ประสูติ ค.ศ. 829) กษัตริย์แห่งไบเอิร์น
เอียร์เมนการ์ด พระอธิการิณี
กีเซลา สมรสกับแบร์ธอลด์ที่ 1 เคานต์พาลาไทน์แห่งชวาเบิน ทรงเป็นมารดาของคูนิกูนเดอแห่งชวาเบิน พระมเหสีของพระเจ้าคอนราทที่ 1 แห่งเยอรมนี
ลูดวิชผู้ลูก (ประสูติ ค.ศ. 835)
แบร์ธา
คาร์ลผู้อ้วนพี
หลังการสมรสไม่นานลูทวิชเริ่มเข้ามาแทรกแซงในความขัดแย้งที่เกิดขึ้นจากการที่จูดิธพยายามรักษาราชอาณาจักรไว้ให้คาร์ล พระโอรสของพระนาง จนส่งผลให้เกิดความขัดแย้งขึ้นระหว่างลูทวิชและพี่น้องกับจักรพรรดิลูทวิชที่ 1 พระองค์เปลี่ยนข้างไปมาหลายครั้ง จนในปี ค.ศ. 839 จักรพรรดิลูทวิชที่ 1 ได้โอนการครอบครองบางส่วนของลูทวิชให้แก่โลแทร์ ลูทวิชจึงก่อกบฏอีกครั้งและพระราชบิดาของพระองค์ได้สวรรคตในการสู้รบที่ตามมา
สนธิสัญญาแวร์เดิง

ลูทวิชผู้เป็นพ่อสวรรคตในปี ค.ศ. 840 โลทาร์ซึ่งเป็นพระราชโอสคนโตได้อ้างสิทธิ์ในจักรวรรดิทั้งหมด ลูทวิชจึงร่วมมือกับพระเจ้าคาร์ลผู้ศีรษะล้าน พระอนุชาต่างมารดา (พระโอรสของจูดิธ) ปราบโลทาร์ได้ที่ฟงเตอนัวในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 841 ในช่วงมิถุนายน ค.ศ. 842 สามพี่น้องเจอกันบนเกาะในแม่น้ำซวนเพื่อเจรจาสันติภาพ ต่างคนต่างตั้งคณะผู้แทนขึ้นมาสี่สิบคนเพื่อจัดการเรื่องขอบเขตราชอาณาจักรของตน นำมาสู่การทำสนธิสัญญาแวร์เดิงซึ่งได้รับข้อสรุปในเดือนกันยายน ค.ศ. 843 โดยลูทวิชได้ดินแดนของจักรวรรดิการอแล็งเฌียงส่วนที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำไรน์ กับชไปเออร์, วอร์มส์ และไมนทซ์ซึ่งตั้งอยู่ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำ ในขณะที่พี่น้องอีกสองคน คือ คาร์ล ได้พื้นที่ทางตะวันตกของจักรวรรดิ ส่วนโลแทร์ที่ 1 ได้พื้นที่ทางตอนกลาง อาณาเขตของลูทวิชยังรวมไปถึงไบเอิร์นซึ่งพระองค์ได้ตั้งเรเกินส์บวร์คเป็นศูนย์กลางในการบริหารปกครอง กับทือริงเงิน, ฟรังเคิน และซัคเซิน ซึ่งล้วนเป็นมณฑลที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของจักรวรรดิการอแล็งเฌียง จึงอาจเรียกได้ว่าพระองค์คือผู้ก่อตั้งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก (หรือราชอาณาจักรเยอรมนี) แม้ความพยายามในการรักษาความเป็นหนึ่งเดียวของจักรวรรดิจะไม่สัมฤทธิ์ผล
ในปี ค.ศ. 842 พระองค์บดขยี้การลุกฮือในซัคเซิน และทำการสู้รบกับชาวโบฮีเมีย, ชาวโมราเวีย และกลุ่มชนอื่นๆ แต่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จนักในการปลดปล่อยชายฝั่งดินแดนของพระองค์จากการปล้นสะดมของโจรสลัดชาวเดนท์ ในการประชุมสภานักบวชและสภาขุนนางเฉพาะกิจที่พระองค์จัดขึ้นมา ได้มีการประกาศใช้กฎหมายเพื่อให้การบริหารศาสนจักรและรัฐเป็นไปในทิศทางที่ดีขึ้น
ความขัดแย้งกับพระเจ้าคาร์ลผู้ศีรษะล้าน

ในปี ค.ศ. 853 กลุ่มขุนนางได้รวมตัวกันต่อต้านพระเจ้าคาร์ลผู้ศีรษะล้าน กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก (ราชอาณาจักรฝรั่งเศส) เนื่องจากสะอิดสะเอียนกับการปกครองอันเลวทรามชั่วร้ายของพระองค์ กลุ่มขุนนางร้องขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าลูทวิช ในปี ค.ศ. 854 พระเจ้าลูทวิชได้ส่งลูทวิชผู้ลูกไปอากีแตนเพื่อปลดพระเจ้าคาร์ลลงจากบัลลังก์ แต่ความพยายามของพระองค์ล้มเหลว ในช่วงปี ค.ศ. 858 ถึง 859 พระเจ้าลูทวิชทำสงครามกับพระเจ้าคาร์ล แต่ทรงรุกรานราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตกไม่สำเร็จ กระทั่งมีการทำสนธิสัญญาสันติภาพโคเบล็นทซ์ในปี ค.ศ. 860 ลูทวิชได้สละสิทธิ์ในดินแดนของพระเจ้าคาร์ล
ในปี ค.ศ. 855 จักรพรรดิโลทาร์สวรรคต ลูทวิชที่ 2 พระราชโอรสคนโตของพระองค์ได้สืบทอดอิตาลี ส่วนโลแทร์ พระราชโอรสคนที่สองได้สืบทอดพื้นที่ทางเหนือของราชอาณาจักร (หรือโลธริงเงิน) ความอ่อนแอของทั้งสองราชอาณาจักรและความวุ่นวายอันเป็นผลมาจากปัญหาเรื่องการสมรสของพระเจ้าโลแทร์เปิดช่องทางให้แก่พระเจ้าลูดวิชกับพระเจ้าคาร์ลผู้ศีรษะล้าน ยิ่งพระเจ้าโลแทร์ไร้บุตรธิดาตามกฎหมายก็ยิ่งเป็นประโยชน์แก่ทั้งคู่ พระเจ้าลูทวิชสนับสนุนให้พระเจ้าโลแทร์หย่าจากท็อตแบร์กาผู้เป็นพระมเหสี ขณะที่พระเจ้าคาร์ลไม่เห็นด้วยกับการหย่าดังกล่าว แต่ในปี ค.ศ. 865 พระเจ้าลูดวิชกับพระเจ้าคาร์ลเจอกันบริเวณเทศบาลตุลของฝรั่งเศสในปัจจุบัน เพื่อตกลงกันเรื่องการแบ่งราชอาณาจักรของพระเจ้าโลแทร์ผู้เป็นพระภาติยะ แต่เมื่อพระเจ้าโลแทร์สวรรคตในปี ค.ศ. 869 พระเจ้าลูทวิชป่วยหนัก พระเจ้าคาร์ลผู้ศีรษะล้านจึงยึดเอาราชอาณาจักรทั้งหมดไป เมื่อพระเจ้าลูดวิชหายจากอาการป่วย พระองค์ได้บุกโลธริงเงินในปี ค.ศ. 870 เคานตีจึงถูกแบ่งให้แก่พระเจ้าลูทวิชกับพระเจ้าคาร์ลตามสนธิสัญญาเมียร์เซิง โดยพระเจ้าลูทวิชได้ฟรีสลันด์และขยายอาณาเขตอย่างกว้างขวางออกไปทางตะวันตกของแม่น้ำไรน์