stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ย้อนวัยใจสู้ฝัน
ผู้ชม

| ฤดูกาล | ฤดูกาล | ตอนที่> 1 | ตอนที่> 2 | ตอนที่> 3 | ตอนที่> 4 | ตอนที่> 5 | ตอนที่> 6 | ตอนที่> 7 | ตอนที่> 8 | ตอนที่> 9 | ตอนที่> 10 | ตอนที่> 11 | ตอนที่> 12 | ตอนที่> 13 | ตอนที่> 14 | ตอนที่> 15 | ตอนที่> 16 | เฉลี่ย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 0.644 | 0.664 | 0.738 | 1.040 | 0.808 | 0.801 | 0.803 | 0.694 | 0.860 | 0.788 | 0.744 | 0.833 | 0.823 | 0.850 | 0.771 | 0.972 | 0.802 |
การวัดผลผู้ชมดำเนินการทั่วประเทศโดย นีลเส็น เกาหลี
| Ep> .Ep. | วันที่ออกอากาศเดิม | ส่วนแบ่งผู้ชมโดยเฉลี่ย (นีลเส็น เกาหลี)> ทั่วประเทศ | ส่วนแบ่งผู้ชมโดยเฉลี่ย (นีลเส็น เกาหลี)> โซล |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 25 ตุลาคม 2023 | 3.144% (2nd) | 3.503% (2nd) |  |
| 2 | 26 กันยายน 2023 | 3.311% (1st) | 3.387% (2nd) |  |
| 3 | 2 ตุลาคม 2023 | 3.441% (1st) | 3.726% (1st) |  |
| 4 | 3 ตุลาคม 2023 | 4.688% (1st) | 4.805% (1st) |  |
| 5 | 9 ตุลาคม 2023 | 3.689% (1st) | 4.393% (1st) |  |
| 6 | 10 ตุลาคม 2023 | 3.580% (1st) | 4.106% (1st) |  |
| 7 | 16 ตุลาคม 2023 | 3.551% (1st) | 4.042% (1st) |  |
| 8 | 17 ตุลาคม 2023 | 3.089% (1st) | 2.922% (2nd) |  |
| 9 | 23 ตุลาคม 2023 | 3.718% (1st) | 4.380% (1st) |  |
| 10 | 24 ตุลาคม 2023 | 3.512% (1st) | 3.738% (1st) |  |
| 11 | 30 ตุลาคม 2023 | 3.264% (1st) | 3 569% (1st) |  |
| 12 | 31 ตุลาคม 2023 | 3.790% (1st) | 4.236% (1st) |  |
| 13 | 6 พฤศจิกายน 2023 | 3.689% (1st) | 4.179% (1st) |  |
| 14 | 7 พฤศจิกายน 2023 | 3.593% (1st) | 4.050% (1st) |  |
| 15 | 13 พฤศจิกายน 2023 | 3.494% (1st) | 3.802% (1st) |  |
| 16 | 14 พฤศจิกายน 2023 | 4.460% (1st) | 4.458% (1st) |  |
| เฉลี่ย | เฉลี่ย | 3.626% | 3.957% |  |
|  ในตารางด้านบน blue number' แสดงถึงคะแนนต่ำสุด และ red numbers' แสดงถึงคะแนนสูงสุด  ซีรีส์นี้ออกอากาศทางช่องเคเบิล/เพย์ทีวีซึ่งโดยปกติจะมีผู้ชมค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับฟรีทีวี/ผู้แพร่ภาพกระจายเสียงสาธารณะ (KBS, SBS, MBC และ EBS) |  ในตารางด้านบน blue number' แสดงถึงคะแนนต่ำสุด และ red numbers' แสดงถึงคะแนนสูงสุด  ซีรีส์นี้ออกอากาศทางช่องเคเบิล/เพย์ทีวีซึ่งโดยปกติจะมีผู้ชมค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับฟรีทีวี/ผู้แพร่ภาพกระจายเสียงสาธารณะ (KBS, SBS, MBC และ EBS) |  ในตารางด้านบน blue number' แสดงถึงคะแนนต่ำสุด และ red numbers' แสดงถึงคะแนนสูงสุด  ซีรีส์นี้ออกอากาศทางช่องเคเบิล/เพย์ทีวีซึ่งโดยปกติจะมีผู้ชมค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับฟรีทีวี/ผู้แพร่ภาพกระจายเสียงสาธารณะ (KBS, SBS, MBC และ EBS) |  ในตารางด้านบน blue number' แสดงถึงคะแนนต่ำสุด และ red numbers' แสดงถึงคะแนนสูงสุด  ซีรีส์นี้ออกอากาศทางช่องเคเบิล/เพย์ทีวีซึ่งโดยปกติจะมีผู้ชมค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับฟรีทีวี/ผู้แพร่ภาพกระจายเสียงสาธารณะ (KBS, SBS, MBC และ EBS) |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเกาหลี)
ย้อนวัยใจสู้ฝัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ย้อนวัยใจสู้ฝัน ที่ฮันซีเนมา
ภาษาอาหรับยิวอิรัก

| ภาษาอาหรับยิวอิรัก |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: อิรัก, อิสราเอล
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (มากกว่า 100,000–120,000 ในอิสราเอล อ้างถึง1994)
ตระกูลภาษา: แอโฟรเอชีแอติก  เซมิติกเซมิติกกลางเซมิติกกลางใต้อาหรับอาหรับเมโสโปเตเมียเหนือภาษาอาหรับยิวอิรัก
ภาษาถิ่น: อาหรับยิวแบกแดด                   
ระบบการเขียน: อาหรับ ฮีบรู
รหัสภาษา
ISO 639-3: yhd
ภาษาอาหรับยิวอิรัก (อังกฤษ: Judeo-Iraqi Arabic; อาหรับ: عربية يهودية عراقية) เป็นสำเนียงของภาษาอาหรับที่ใช้พูดโดยชาวอิรักเชื้อสายยิวทั้งอาศัยและเคยอาศัยอยู่ในอิรัก มีการประมาณการว่ามีผู้พูดในอิสราเอล 100,000 ถึง 120,000 คน (ณ ค.ศ. 1994) และมีผู้พูดที่เป็นผู้สูงอายุที่ยังอาศัยอยู่ในประเทศอิรักประมาณ 100 ถึง 150 คน (ณ ค.ศ. 1992) รูปแบบของภาษานี้ที่เป็นที่รู้จักดีคือภาษาอาหรับยิวแบกแดด ซึ่งมีความแตกต่างกันในโมซูลและที่อื่น ๆ
ฟูอัด ชีฮับ

| ฟูอัด ชีฮับ |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีเลบานอน
ดำรงตำแหน่ง 23 กันยายน พ.ศ. 2501 – 22 กันยายน พ.ศ. 2507
ก่อนหน้า: คามีล ชีมูน
ถัดไป: ฌอร์ฌ เฮลู
นายกรัฐมนตรีเลบานอน คนที่ 9
ดำรงตำแหน่ง 18 กันยายน พ.ศ. 2495 – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2495
ก่อนหน้า: บิชารัต อัลคูรี
ถัดไป: คามีล ชีมูน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 มีนาคม พ.ศ. 2445 กาซีร์ อำเภอกาซาร์วาน จักรวรรดิออตโตมัน
เสียชีวิต: 25 เมษายน พ.ศ. 2516 (67 ปี) จูนิเย เลบานอน
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
สังกัด:  กองทัพบกเลบานอน
ประจำการ: 2489–2501
ยศ: พลตรี

ฟูอัด อับดุลลาห์ ชีฮับ (อาหรับ: فُؤادْ عبد الله شِهاب; 19 มีนาคม พ.ศ. 2445 - 25 เมษายน พ.ศ. 2516) เป็นนักการเมืองชาวเลบานอนและประธานาธิบดีเลบานอนในปี พ.ศ. 2501 ถึง พ.ศ. 2507 และนอกจากนี้เขาเป็นผู้ก่อตั้งกองทัพเลบานอนหลังได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสและเขาเป็นผู้บัญชาการทหารกองทัพเลบานอนในปี พ.ศ. 2489
เขาเกิดในครอบครัวของราชวงศ์ชีฮับและเขาเข้าประจำกองทัพฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2462 และในปี พ.ศ. 2495 เขาเป็นนายกรัฐมนตรีเลบานอนเมื่อนายบิชารัต อัลคูรี (Bachera El-Khory) ประธานาธิบดีเลบานอนในขณะนั้นลาออกเนื่องจากมีการประท้วงไล่รัฐบาลของอัลคูรีและปรึกษาให้เขามีส่วนในการเลือกตั้้งครั้งต่อไปในขณะที่คามีล ชีมูน (Camille Chamoun) ได้เลืิอกให้เป็นประธานาธิบดีจากอัลคูรี
ระหว่างวิกฤตทางการเมืองเลบานอนในปี พ.ศ. 2501 ซึ่งมีความขัดแย้งกับชีมูนและผู้นำมุสลิมและเขาป้องกันไม่ให้กองทัพมาเข้าข้างรัฐบาลหรือฝ่ายค้านและปฏิเสธคำขอทั้งหมด ซึ่งในการตัดสินใจของเขาทำให้กองทัพเลบานอนรวมความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันและสูญเสียความชอบธรรมอย่างจำกัดและเขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานาธิบดีเลบานอนในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2501 โดยถือเป็น "ทางเลือกที่เป็นเอกฉันท์" ทั้งในและต่างประเทศและเขาสืบทอดตำแหน่งจากชึมูน
ในระหว่างการดำรงตำแหน่งของเขาซึ่งเขาพัฒนาประเทศเลบานอนให้มีความทันสมัยให้เหมือนกับประเทศตะวันตก อย่างไรก็ตามระบอบการปกครองของเขาถูกกล่าวหาว่าเป็นเผด็จการเบ็ดเสร็จและการเพิ่มบทบาทของทหารและหน่วยสืบราชการลับหรือตำรวจลับ ซึ่งอุดมการณ์ทางการเมืองของเขารู้จักกันในชื่อลัทธินิยมชีฮับและเขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2516
แหล่งอ้างอิง

↑  Reich, Bernard (1990). Political Leaders of the Contemporary Middle East and North Africa: A Biographical Dictionary (ภาษาอังกฤษ). Greenwood Publishing Group. ISBN 978-0-313-26213-5.
↑  ""المارونية السياسية" بين نموذجين: شمعون وشهاب (3)". 180Post (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2020-11-27. สืบค้นเมื่อ 2021-05-29.
ภาษาอาหรับอิรัก

| ภาษาอาหรับอิรัก |
| --- | --- |
ภาษาอาหรับเมโสโปเตเมีย
اللهجة العراقية
ประเทศที่มีการพูด: อิรัก (เมโสโปเตเมีย), ซีเรีย, ตุรกี, อิหร่าน, คูเวต, จอร์แดน, คาบสมุทรอาหรับตอนเหนือและตะวันออก
ภูมิภาค: เมโสโปเตเมีย, ที่ราบสูงอาร์มีเนีย, Cilicia
จำนวนผู้พูด: ประมาณ 41.2 ล้านคน  (2019-2021)
ตระกูลภาษา: แอโฟรเอชีแอติก  เซมิติกเซมิติกกลางอาหรับภาษาอาหรับอิรัก
ภาษาถิ่น: อาหรับแบกแดด อาหรับเมโสโปเตเมียเหนือ อาหรับเมโสโปเตเมียใต้ อาหรับฆูเซสถาน                
ระบบการเขียน: อาหรับ
รหัสภาษา
ISO 639-3: อย่างใดอย่างหนึ่ง: acm – อาหรับเมโสโปเตเมีย ayp – อาหรับเมโสโปเตเมียเหนือ

บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาอาหรับอิรัก (อาหรับ: اللهجة العراقية) มีอีกชื่อว่า ภาษาอาหรับเมโสโปเตเมีย (อาหรับ: لهجة بلاد ما بين النهرين) เป็นสำเนียงภาษาอาหรับในที่ราบเมโสโปเตเมียของประเทศอิรัก และบริเวณใกล้เคียงในตุรกีตะวันออกเฉียงใต้, อิหร่าน, ซีเรีย, คูเวต และในชุมชนชาวอิรักพลัดถิ่น
ภาษาอาหรับเอเชียกลาง

| ภาษาอาหรับเอเชียกลาง |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: อัฟกานิสถาน, อิหร่าน, ทาจิกิสถาน, อุซเบกิสถาน
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (ประมาณ 2,000 ไม่รวมโฆรอซอนี อ้างถึง1997–2003)
ตระกูลภาษา: แอโฟรเอชีแอติก  เซมิติกเซมิติกกลางเซมิติกกลางตอนใต้อาหรับภาษาอาหรับเอเชียกลาง
ภาษาถิ่น: Bakhtiari Bukharian Kashkadarian Khorasani                
รหัสภาษา
ISO 639-3: อย่างใดอย่างหนึ่ง: abh – ภาษาอาหรับทาจิก auz – ภาษาอาหรับอุซเบก
ดินแดนแทรกในพื้นที่อัฟกานิสถาน อิหร่าน และอุซเบกิสถานที่ยังคงมีมีผู้พูดภาษาอาหรับเอเชียกลาง ตัวเลขในวงเล็บคือจำนวนหมู่บ้านที่มีผู้พูดภาษาอาหรับ
ภาษาอาหรับเอเชียกลาง (อังกฤษ: Central Asian Arabic; อาหรับ: العربية الآسيوية الوسطى) เป็นสำเนียงของภาษาอาหรับที่ใช้พูดในอุซเบกิสถานและทาจิกิสถาน ปัจจุบันเป็นภาษาที่ใกล้ตายแล้ว เคยใช้พูดระหว่างชุมชนชาวอาหรับและเผ่าต่างๆในเอเชียกลาง ที่อยู่ในซามาร์คันด์ บูคารา กิซกวาดัรยา สุรคันดัรยา (ปัจจุบันอยู่ในอุซเบกิสถาน) และคัตลอน (ปัจจุบันอยู่ในทาจิกิสถาน) รวมไปถึงอัฟกานิสถาน
การอพยพเข้าสู่เอเชียกลางของชาวอาหรับครั้งแรกเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 13 ซึ่งเป็นช่วงที่มีการแพร่ขยายของศาสนาอิสลามภาษาอาหรับกลายเป็นภาษาทั่วไปทางด้านวิทยาศาสตร์และวรรณคดีอย่างรวดเร็วด้วยอิทธิพลของศาสนาอิสลาม ชาวอาหรับในเอเชียกลางส่วนใหญ่จะแยกตัวอยู่อย่างโดดเดี่วและไม่แต่งงานข้ามเผ่า ทำให้ภาษาของพวกเขายังคงอยู่มาจนถึงพุทธศตวรรษที่ 25 เมื่อราว พ.ศ. 2423 ชาวอาหรับส่วนใหญ่อพยพจากบริเวณที่เป็นประเทศอุซเบกิสถานและทาจิกิสถานในปัจจุบันไปยังภาคเหนือของอัฟกานิสถาน ซึ่งเป็นผลมาจากการรุกรานของรัสเซีย ชาวอาหรับเหล่านี้ ปัจจุบันไม่พูดภาษาอาหรับแต่หันมาพูดภาษาดารีหรือภาษาอุซเบก.ในยุคที่ได้รับอิทธิพลจากโซเวียต โดยชาวอาหรับเหล่านี้ปรับตัวให้เข้ากับชาวพื้นเมืองมากขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2502 พบว่าชาวอาหรับเพียง 34%ที่ยังถือว่าภาษาอาหรับเป็นภาษาแม่ ส่วนใหญ่ถือว่าตนใช้ภาษาอุซเบกหรือภาษาทาจิกเป็นภาษาแม่
ปัจจุบัน ภาษาอาหรับเอเชียกลางที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาท้องถิ่นมากทั้งทางด้านสัทวิทยา คำศัพท์และการเรียงประโยค ยังเหลือผู้พูดเพียง 5 หมู่บ้านในอุซเบกิสถาน แบ่งได้เป็น 2 สำเนียงคือ สำเนียงบูคาเรีย ได้รับอิทธิพลจากภาษาทาจิก และสำเนียงกวาซกาดาร์ยาวี ได้รับอิทธิพลจากภาษากลุ่มเตอร์กิก ทั้งสองสำเนียงนี้ไม่เข้าใจซึ่งกันและกัน ในทาจิกิสถาน มีผู้พูดภาษาอาหรับเอเชียกลาง 35.7% ของชาวอาหรับทั้งหมด ส่วนใหญ่หันไปพูดภาษาทาจิก
ภูมิภาคปกครองตนเองเซาเทิร์นซูดาน (ค.ศ. 2005–2011)

เซาเทิร์นซูดาน (อาหรับ: حكومة جنوب السودان Ḥukūmat Janūb as-Sūdān; Dinka: Lɔ̈k Bïkrotmac Paguot Thudän) เป็นเขตปกครองตนเองที่ประกอบด้วยรัฐทางใต้ของซูดาน 10 รัฐ ก่อตั้งในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2548 และได้รับเอกราชเป็นสาธารณรัฐซูดานใต้ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 รัฐบาลปกครองตนเองก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในรุมเบกและต่อมาได้ย้ายไปที่จูบา ทิศตะวันออก ติดกับเอธิโอเปีย เคนยา ยูกันดาและสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกทางตอนใต้ และสาธารณรัฐแอฟริกากลางทางทิศตะวันตก พื้นที่ทางตอนเหนือส่วนใหญ่เป็นชาวอาหรับและมุสลิมซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลกลางโดยตรง สถานะปกครองตนเองของภูมิภาคนี้เป็นมาจากเงื่อนไขของข้อตกลงสันติภาพระหว่างขบวนการปลดปล่อยประชาชนซูดาน (SPLA/M) และรัฐบาลซูดานซึ่งเป็นตัวแทนโดยพรรครัฐสภาแห่งชาติเพื่อยุติสงครามกลางเมืองซูดานครั้งที่สอง ความขัดแย้งดังกล่าวถือเป็นสงครามกลางเมืองที่ยาวนานที่สุดในแอฟริกา
ฟิรีญุลมะนาศีร

| ฟิรีญุลมะนาศีร فريج المناصير |
| --- | --- |
อำเภอ
ฟิรีญุลมะนาศีร
พิกัด:  25°14′56″N 51°25′42″E﻿ / ﻿25.248926°N 51.428451°E﻿ / 25.248926; 51.428451
ประเทศ:  กาตาร์
เทศบาล: อัรร็อยยาน
โซน: 55
หมายเลขอำเภอ: 87
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 0.3 ตร.กม. (0.1 ตร.ไมล์)
ความสูง: 22 เมตร (72 ฟุต)
ฟิรีญุลมะนาศีร (อาหรับ: فريج المناصير) เป็นอำเภอในประเทศกาตาร์ ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลอัรร็อยยาน จากสำมะโน 2015 อำเภอนี้มีประชากร 283,675 คน
ภูมิศาสตร์

ชายแดนทางใต้ติดกับบูซิดเราะฮ์ ทางตะวันออกติดกับอัลอะซีซียะฮ์ ทางเหนือติดกับบะอ์ยา และทางเหนือกับตะวันตกติดกับมุอัยษิร
ภาพ

มัสยิดริมถนนบูอิร็อยยีน
บิชต์

มกุฎราชกุมารแห่งรัฐมุฮัมมาเราะฮ์ (Emirate of Muhammara) ในฉลองพระองค์ชุดบิชต์ ภาพปี ค.ศ. 1923
บิชต์ (อาหรับ: بِشْت ; พหูพจน์: بِشُوت, บิชูต์ และ بْشُوت, อิบชูต์) ในภาษาถิ่นอาหรับบางภาษาเรียกว่า มิชละห์ (อาหรับ: مِشْلَح) หรือ อะบาอ์ (อาหรับ: عَبَاء) เป็นเสื้อคลุมแบบดั้งเดิมของผู้ชายที่ได้รับความนิยมในโลกอาหรับ สวมใส่โดยทั่วไปมาเป็นเวลาหลายพันปี
ในภาพวาดของชาวคริสต์และชาวฮีบรูโบราณ ชาวลิแวนต์สวมใส่บิชต์ในสมัยที่พระเยซูทรงพระชนม์ชีพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้คนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์
บิชต์เป็นเสื้อคลุมตัวนอกอย่างหลวม ๆ ที่สวมทับชุดเษาบ์ (อาหรับ: ثَوْب)
สัญลักษณ์ของความเป็นอาหรับ

บิชต์มักจะสวมใส่เพื่อเป็นเกียรติในโอกาสพิเศษ เช่น งานแต่งงาน หรือเทศกาล เช่น วันอีด หรือสำหรับการละหมาดวันศุกร์ หรือการละหมาดญะนาซะห์ มักจะสวมใส่โดยเจ้าหน้าที่หรือนักบวช รวมถึงหัวหน้าเผ่า กษัตริย์ และอิหม่าม โดยสวมทับเษาบ์, กานซุ (สวาฮีลี: kanzu) หรือทูนิก (อังกฤษ: tunic) เป็นเครื่องนุ่งห่มแสดงสถานะที่เกี่ยวข้องกับเชื้อพระวงศ์ ตำแหน่งทางศาสนา ความมั่งคั่ง และในโอกาสพิธีต่าง ๆ เช่นเดียวกับชุดทักซิโดสีดำ ของตะวันตก
นิรุกติศาสตร์

รากศัพท์สามตัวอักษรของบิชต์ ถูกใช้อย่างแพร่หลายในกลุ่มภาษาเซมิติก รวมทั้งภาษาอาหรับ และทฤษฎีหนึ่งระบุว่าบิชต์ มาจากภาษาแอกแคดคำว่า bishtu ซึ่งแปลว่า "ความสูงส่ง" หรือ "ศักดิ์ศรี" อีกชื่อเรียกของชุดคือ อะบาอ์ (อาหรับ: عَبَاء, อักษรโรมัน: abā) มาจากรากศัพท์สามตัวอักษรในภาษาอาหรับ ʿAyn-Bāʾ-Wāw ซึ่งเกี่ยวข้องกับ "การเติมเต็ม"
บันทึกทางประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดที่มีการกล่าวถึงบิชต์หรือเสื้อคลุมอาหรับอาจเป็นข้อความในหนังสือประวัติศาสตร์ของเฮอรอโดทัส นักประวัติศาสตร์ชาวกรีกในศตวรรษที่ห้าก่อนคริสต์ศักราช โดยในการอธิบายเครื่องแต่งกายของทหารอาหรับ:
“ทหารอาหรับสวมเสื้อคลุมยาวซึ่งผูกด้วยเข็มขัด มีธนูยาวคล้องอยู่ที่แขนขวาโดยกลับหัวลง”
นักวิจัยกล่าวว่าต้นกำเนิดทางภาษาของคำว่าบิชต์ ย้อนกลับไปที่ภาษาแอกแคด ซึ่งเป็นภาษาของผู้คนในดินแดนบาบิโลน โดยเป็นภาษาอาหรับถิ่นของชาวเซไมต์พื้นเมือง โดยมีความหมายในแง่ความมีเกียรติ ความโอ่อ่า ซึ่งบริบททางประวัติศาสตร์ยืนยันความหมายนี้ เจ้านาย ผู้ปกครอง ขุนนางและผู้อาวุโส ใช้สวมใส่ทุกยุคสมัยจนถือเป็นสัญลักษณ์แห่งศักดิ์ศรีและความสูงส่งในสังคม
การผลิต

บิชต์ทำมาจากขนอูฐและขนแพะ โดยนำวัสดุมาปั่นเป็นเส้นใย จากนั้นจึงนำมาทอเป็นบิชต์ ผ้าสำหรับฤดูร้อนจะมีเส้นด้ายที่อ่อนนุ่ม ส่วนสำหรับฤดูหนาวจะมีขนที่หยาบกว่า โดยปกติจะเป็นสีดำ สีน้ำตาล สีเบจ สีครีม หรือสีเทา
ในวัฒนธรรมประชานิยม

ในช่วงท้ายของพิธีมอบรางวัลหลังการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบชิงชนะเลิศ เชค ตะมีม บิน ฮะมัด อัษษานี เจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์ ทรงสวมบิชต์ให้ลิโอเนล เมสซิ กัปตันทีมชาติอาร์เจนตินา ก่อนการมอบถ้วยชนะเลิศ
ดูเพิ่ม

ปอนโช
เษาบ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Bisht ที่ alrashidmall.com
Wikisource
วิกิพจนานุกรม
ประวัติศาสตร์โซมาเลีย

ประเทศโซมาเลีย (โซมาลี: Soomaaliya; อาหรับ: الصومال aṣ-Ṣūmāl) หรือชื่ออย่างเป็นทางการ สหพันธ์สาธารณรัฐโซมาเลีย (โซมาลี: Jamhuuriyadda Federaalka Soomaaliya, อาหรับ: جمهورية الصومال الفدرالية Jumhūriyyat aṣ-Ṣūmāl al-Fideraaliya) มีชื่อเดิมว่า สาธารณรัฐประชาธิปไตยโซมาลี เป็นประเทศที่ตั้งอยู่ในแหลมแอฟริกา
ตามประวัติศาสตร์สาธารณรัฐโซมาลี หรือ โซมาเลีย ตั้งอยู่บริเวณแหลมแอฟริกาซึ่งแต่เดิมเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญของแอฟริกา โดยเป็นจุดค้าขายสินค้าที่มีค่า ได้แก่ ยางสน ยางไม้หอม และเครื่องเทศ ประชาชนในพื้นที่นับถือศาสนาอิสลาม เนื่องจากได้รับอิทธิพลจากชาวอาหรับมุสลิม
ศตวรรษที่ 19

ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ชาวยุโรปเริ่มแผ่ขยายลัทธิล่าอาณานิคมมายังดินแดนแหลมแอฟริกา แต่ผู้ปกครองชาวเดอร์วิชในสมัยนั้น สามารถต่อสู้และขับไล่ชาติตะวันตกออกไปได้ จนกระทั่งปี 2463 สหราชอาณาจักรทำสงครามรูปแบบใหม่โดยใช้เครื่องบินทิ้งระเบิดที่เมืองตาลีกซ์ ซึ่งเป็นเมืองศูนย์กลางของชาวเดอร์วิช ส่งผลให้ดินแดนเดอร์วิช ตกอยู่ภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร (บริติชโซมาลีแลนด์) และมีดินแดนบางส่วนตกอยู่ภายใต้การปกครองของอิตาลี (อิตาเลียนโซมาลีแลนด์) ต่อมาในปี 2484 ดินแดนทางตอนเหนือของโซมาเลียตกอยู่ภายใต้การบริหารจัดการทางทหารของสหราช อาณาจักรส่วนดินแดนทางใต้มีสถานะเป็นดินแดนในอารักขา หลังจากนั้น สหราชอาณาจักรถอนกำลังออกจากบริเวณดังกล่าวในปี 2503 และยินยอมให้ดินแดนของตนรวมตัวกับดินแดนที่อยู่ภายใต้การดูแลของอิตาลี และจัดตั้งรัฐใหม่โดยใช้ชื่อว่า สาธารณรัฐโซมาลี
สาธารณรัฐประชาธิปไตยโซมาลี

ในปี 2512 นายพลซาลาอัด บาเบย์เร เคดีย์ นายพลโมฮัมเหม็ด ไซอัด บาร์รี และนายจามา คอร์เชล ผู้บัญชาการตำรวจได้ทำรัฐประหาร ก่อตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยโซมาลี และแต่งตั้งให้นายพลโมฮัมเหม็ด ไซอัด บาร์รี เป็นประธานาธิบดี โดยปกครองประเทศแบบเผด็จการ แต่ท้ายที่สุดระบบการปกครองของ นายพลโมฮัมเหม็ด ไซอัด บาร์รี ก็ล่มสลายลงในช่วงหลังสงครามเย็น
สงครามกลางเมืองโซมาเลีย

หลังจากนั้น สถานการณ์ในประเทศโซมาเลียตกอยู่ในภาวะระส่ำระสาย เกิดการต่อสู้ระหว่างชนกลุ่มน้อยต่างๆ จนกระทั่งตกอยู่ในภาวะอนาธิปไตย ในช่วงกลางปี 2534 ชนเผ่าทางเหนือของโซมาเลียที่เคยอยู่ภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักรประกาศเอกราช และจัดตั้งรัฐใหม่ มีชื่อว่าสาธารณรัฐโซมาลีแลนด์ ปกครอง 6 เขต ได้แก่ อาวดาล, โวคูวี กัลบีด, ทูจด์ฮีร์, ซานัก และ ซูล อย่างไรก็ตาม รัฐดังกล่าวไม่ได้รับการยอมรับจากประชาคมระหว่างประเทศ นอกจากนี้รัฐพุนต์แลนด์ ที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของโซมาเลียได้ประกาศเป็นรัฐปกครองตนเอง ในปี 2541 และปกครอง 3 เขต ได้แก่ บารี, นูกัล และทางตอนเหนือของเขตมูดัก อย่างไรก็ตามรัฐพุนต์แลนด์ยังไม่มีจุดมุ่งหมายที่จะประกาศเอกราช แต่ต้องการปฏิรูประบบบริหารให้เกิดความชอบธรรม ซึ่งต่อมาทั้งสองรัฐเกิดความขัดแย้งอันเนื่องจากการอ้างกรรมสิทธิ์เหนือ พื้นที่ทางตะวันออกของเขต ซูล และ ซานัก
ต้นปี 2536 สหประชาชาติได้เข้ามามีบทบาทในโซมาเลียโดยได้จัดตั้งภารกิจสหประชาชาติในโซมาเลีย เพื่อให้ความช่วยเหลือทางมนุษยธรรมกับประชาชนในพื้นที่ แต่เนื่องจากการดำเนินภารกิจกระทำด้วยความยากลำบาก ทำให้สหประชาชาติต้องถอนกำลังออกจากพื้นที่ในปี 2538
บะนีซุวัยฟ์

| บะนีซุวัยฟ์ |
| --- | --- |
เมือง
เครื่องบินรบซุคฮอย ซู-7 ในอนุสรณ์สถานนักสู้
บะนีซุวัยฟ์ที่ตั้งในประเทศอียิปต์
พิกัด: 29°04′N 31°05′E﻿ / ﻿29.067°N 31.083°E﻿ / 29.067; 31.083
ประเทศ:  อียิปต์
เขตผู้ว่าการ: บะนีซุวัยฟ์
ความสูง: 16 เมตร (52 ฟุต)
ประชากร (2012)
 • ทั้งหมด: 233,142 คน
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
รหัสพื้นที่: (+20) 82
บะนีซุวัยฟ์ (อาหรับ: بني سويف) เป็นเมืองหลักของเขตผู้ว่าการบะนีซุวัยฟ์ ประเทศอียิปต์ อยู่ห่างจากไคโรไปทางทิศใต้ 110 กิโลเมตร (70 ไมล์)
ศัพทมูลวิทยา

ชื่อเมืองในปัจจุบันเป็นรูปที่เพี้ยนมาจากชื่อดั้งเดิมว่า มันฟิสวัยฮ์ (منفسويه) ซึ่งมาจากโครงสร้างภูมินามภาษาคอปติกว่า ⲡ-ⲙⲁ-ⲛ-... ("สถานที่ของ...") อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครทราบที่มาของชื่ออย่างแน่ชัด
ประวัติ

ตั้งแต่สมัยฟาโรห์ตอนต้นถึงสมัยโรมัน พื้นที่นี้เป็นที่ตั้งของเมืองเฮราคลีโอโพลิส ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมืองปัจจุบันไปทางทิศตะวันตก 10 ไมล์ และเป็นเมืองหลวงของอียิปต์ตอนล่างและตอนกลางในสมัยราชวงศ์ที่ 9 ถึง 10 ตัวเมืองปัจจุบันเริ่มมีชื่อเสียงในช่วงยุคกลาง เมื่อมีชื่อเสียงในด้านการผลิตผ้าลินินซึ่งยังคงดำเนินต่อมาจนถึงทุกวันนี้ผ่านอุตสาหกรรมการผลิตพรมและการปั่นฝ้าย บะนีซุวัยฟ์กลายเป็นเมืองหลักในจังหวัดที่สองของอียิปต์ตอนบนในรัชสมัยมุฮัมมัด อะลีในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของบะนีซุวัยฟ์> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของบะนีซุวัยฟ์> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบะนีซุวัยฟ์> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของบะนีซุวัยฟ์> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบะนีซุวัยฟ์> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบะนีซุวัยฟ์> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบะนีซุวัยฟ์> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบะนีซุวัยฟ์> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบะนีซุวัยฟ์> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบะนีซุวัยฟ์> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบะนีซุวัยฟ์> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบะนีซุวัยฟ์> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบะนีซุวัยฟ์> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบะนีซุวัยฟ์> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 30.4 (86.7) | 34.4 (93.9) | 39.0 (102.2) | 43.3 (109.9) | 47.7 (117.9) | 46.8 (116.2) | 44.9 (112.8) | 44.2 (111.6) | 43.4 (110.1) | 39.9 (103.8) | 36.2 (97.2) | 29.9 (85.8) | 47.7 (117.9) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 19.5 (67.1) | 21.5 (70.7) | 25.0 (77) | 30.3 (86.5) | 34.2 (93.6) | 36.9 (98.4) | 37.1 (98.8) | 36.6 (97.9) | 34.7 (94.5) | 31.0 (87.8) | 25.3 (77.5) | 20.9 (69.6) | 29.4 (84.9) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 12.3 (54.1) | 14.2 (57.6) | 17.2 (63) | 22.0 (71.6) | 26.0 (78.8) | 28.7 (83.7) | 29.3 (84.7) | 28.9 (84) | 27.1 (80.8) | 23.5 (74.3) | 18.2 (64.8) | 13.7 (56.7) | 21.8 (71.2) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 5.6 (42.1) | 6.9 (44.4) | 9.6 (49.3) | 13.8 (56.8) | 17.4 (63.3) | 20.2 (68.4) | 21.6 (70.9) | 21.4 (70.5) | 19.5 (67.1) | 16.7 (62.1) | 11.7 (53.1) | 7.4 (45.3) | 14.3 (57.7) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -0.2 (31.6) | 0.8 (33.4) | 2.5 (36.5) | 2.0 (35.6) | 9.5 (49.1) | 15.3 (59.5) | 18.0 (64.4) | 18.6 (65.5) | 9.0 (48.2) | 10.7 (51.3) | 1.8 (35.2) | 0.8 (33.4) | −0.2 (31.6) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 1 (0.04) | 1 (0.04) | 2 (0.08) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 1 (0.04) | 0 (0) | 6 (0.24) |
| ความชื้นร้อยละ | 61 | 54 | 49 | 40 | 37 | 39 | 45 | 50 | 51 | 54 | 58 | 63 | 50.1 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 mm) | 0.3 | 0.1 | 0.2 | 0.0 | 0.1 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.1 | 0.0 | 0.0 | 0.2 | 0.9 |
แหล่งที่มา 1: NOAA
แหล่งที่มา 2: Climate Charts
อุบัติเหตุ

อุบัติเหตุรถไฟใน ค.ศ. 1995 ใกล้ตัวเมืองทำให้มีผู้เสียชีวิต 75 คน
ไฟไหม้ทำเนียบวัฒนธรรมบะนีซุวัยฟ์ในวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2005 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 46 คน
บุคคลสำคัญ

บัรลันตี อับดุลฮะมีด นักแสดง
ภาพ

มัสยิดบะนีซุวัยฟ์อัซซัยยิดะฮ์ฮูริยะฮ์
มัสยิดบะนีซุวัยฟ์อะซีซ
พิพิธภัณฑ์โบราณคดีบะนีซุวัยฟ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Falling Rain Genomics, Inc. - Beni Suef, Egypt
29°04′N 31°05′E﻿ / ﻿29.067°N 31.083°E﻿ / 29.067; 31.083
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
ฟัรฎ์

ฟัรฎ์ (อาหรับ: فرض) หรือ ฟะรีเฎาะฮ์ (فريضة) ในศาสนาอิสลาม คือหน้าที่ทางศาสนาที่ถูกสั่งโดยพระเจ้า (อัลลอฮ์) คำนี้ถูกใช้ในภาษาเปอร์เซีย, ปาทาน, ตุรกี และอุรดูในความหมายเดียวกัน
ฟัรฎ์ หรือคำไวพจน์ของมันคือ วาญิบ (واجب) เป็นหนึ่งในห้าประเภทของอะฮ์กามซึ่งถูกแบ่งในฟิกฮ์ อย่างไรก็ตาม ฟิกฮ์มัซฮับฮะนะฟีแบ่งความแตกต่างระหว่าง วาญิบ กับ ฟัรด์ โดยคำที่สองเป็นข้อบังคับส่วนคำแรกเป็นสิ่งจำเป็น
หน้าที่รายบุคคลกับรายกลุ่ม

ในฟิกฮ์มีการแบ่งหน้าที่สองแบบ คือ:
หน้าที่รายบุคคล หรือ ฟัรฎุอัยน์ (فرض العين) เป็นสิ่งที่ต้องทำทุกคน เช่นละหมาดประจำวัน แสวงบุญที่มักกะฮ์อย่างน้อยหนึ่งครั้งในชีวิต (ฮัจญ์)
หน้าที่รายกลุ่ม หรือ ฟัรฎุกิฟายะฮ์ (فرض الكفاية) เป็นหน้าที่สำหรับสังคมของผู้ศรัทธาทั้งหมด (อุมมะฮ์) ตัวอย่างเช่น ละหมาดญะนาซะฮ์: ไม่จำเป็นต้องทำหน้าที่นั้นคนเดียว ตราบที่จำนวนสมาชิกในสังคมมีมากพอที่จะทำสิ่งนั้นได้
ดูเพิ่ม

ดุอาอ์
มักรูฮ์
มุสตะฮับบ์
ดูเพิ่ม > ศาสนาอื่น

มิตส์วะฮ์ (ในศาสนายูดาย)
ธรรม (ในศาสนาฮินดู/พุทธ/ซิกข์)
ปฏิทินอาหรับก่อนการมาของอิสลาม

จารึกปฏิทินอาระเบียใต้โบราณเปิดเผยการใช้งานปฏิทินในท้องถิ่น อย่างน้อยบางส่วนในปฏิทินอาระเบียใต้ใช้ระบบปฏิทินสุริยจันทรคติ ส่วนอาระเบียตอนกลาง โดยเฉพาะมักกะฮ์ ไม่ค่อยมีหลักฐานนี้ แต่รายละเอียดพบได้ในบันทึกของมุสลิมในสมัยอับบาซียะฮ์ นักประวัติศาสตร์บางคนยึดมั่นว่าปฏิทินก่อนการมาของอิสลามที่ใช้ในอาระเบียกลางคือปฏิทินจันทรคติ ซึ่งคล้ายกับปฏิทินอิสลามสมัยใหม่ บางคนเห็นพ้องว่าปฏิทินก่อนการมาของอิสลามเคยเป็นปฏิทินจันทรคติมาก่อน แต่ถูกเปลี่ยนเป็นปฏิทินสุริยจันทรคติเมื่อ 200 ปีก่อนฮิจเราะห์ ซึ่งมีการทดปฏิทินหลายครั้งเพื่อให้พิธีแสวงบุญอยู่ในช่วงที่กำหนด
ชื่อวันก่อนการมาของอิสลาม

ชื่อวันในสัปดาห์ของอาระเบียก่อนการมาของอิสลามถูกเปลี่ยนไปในช่วงที่อิสลามมา เพื่อทำให้สอดคล้องกับ 7 วันที่อัลลอฮ์ทรงสร้างโลก โดยชื่อวันเป็นไปตามนี้:
| หมายเลข | ก่อนอิสลาม | الأيام الجاهلية | อิสลาม | الأيام الإسلامية |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | อัลเอาวัล | ٱلْأَوَّل | อัลอะฮัด | ٱلْأَحَد |
| 2 | อัลอะฮ์วัน หรือ อัลอะฮุวัน หรือ อัลเอาฮัด | ٱلْأَهْوَن / ٱلْأَهُوَن / ٱلْأَوْهَد | อัลอิษนัยน์ | ٱلْإِثْنَيْن |
| 3 | อัจญุบาร | ٱلْجُبَار | อัษษุลาษาอ์ | ٱلثُّلَاثَاء |
| 4 | อัซซุบาร หรือ อัดดิบาร | ٱلدُّبَار / ٱلدِّبَار | อัลอัรบิอาอ์ | ٱلْأَرْبِعَاء |
| 5 | อัลมุอ์นิส | ٱلْمُؤْنِس | อัลเคาะมีส | ٱلْخَمِيس |
| 6 | อัลอะรูบะฮ์ | ٱلْعَرُوبَة | อัลญุมอะฮ์ | ٱلْجُمْعَة |
| 7 | อัชชิยาร | ٱلشِّيَار | อัสซับต์ | ٱلسَّبْت |
ชื่อเดือนก่อนการมาของอิสลาม

หลักฐานเกี่ยวกับชื่อของเดือนก่อนการมาของอิสลามนั้น ได้แก่ อัลมุนตะค็อบ มิน เฆาะรีบ กะลามุลอะร็อบ โดยฮะซันแห่งอบูอัลฮะซัน อะลี อิบน์ อัลฮะซัน อิบน์ อัลฮุซัยน์ อัลฮุนาอี อัดดูซา (เสียชีวิต ฮ.ศ. 309/ค.ศ. 921) ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "กุรออ์ อันนัมล์" และ ลิซาน อัลอะร็อบ ของอิบน์ มันซูร (เสียชีวิต ฮ.ศ. 711/ค.ศ. 1311) อัลบิรูนีกับอัลมัสอูดีแนะนำว่าชาวอาหรับโบราณใช้เดือนเดียวกันกับมุสลิม ถึงแม้ว่าพวกเขาบันทึกชื่อเดือนอื่นที่ใช้โดยชาวอาหรับก่อนการมาของอิสลามก็ตาม
| หมายเลข | ก่อนอิสลาม | الشهور الجاهلية | อิสลาม | الشهور الإسلامية |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | มุอ์ตะมิร หรือ อัลมุอ์ตะมิร | مُؤْتَمِر / ٱلْمُؤْتَمِر | อัลมุฮัรรอม | ٱلْمُحَرَّم |
| 2 | นาญิร | نَاجِر | เศาะฟัร | صَفَر |
| 3 | เคาวาน หรือ คุววาน | خَوَّان / خُوَّان | เราะบีอุลเอาวัล | رَبِيع ٱلْأَوَّل |
| 4 | วับศอน | وَبْصَان | เราะบีอุลอาคิร หรือ เราบีอุษษานี | رَبِيع ٱلْآخِر / رَبِيع ٱلثَّانِي |
| 5 | ฮะนีน | حَنِين | ญุมาดัลอูลา | جُمَادَىٰ ٱلْأُولَىٰ |
| 6 | รุบบา | رُبَّىٰ | ญุมาดัลอาคิเราะฮ์ หรือ ญุมาดัษษานิยะฮ์ | جُمَادَىٰ ٱلْآخِرَة / جُمَادَىٰ ٱلثَّانِيَة |
| 7 | อัลอะศ็อม หรือ มุนศิลุลอะซินะฮ์ หรือ อัลมุฮัรรอม | ٱلْأَصَمّ / مُنْصِل ٱلْأَسِنَّة / ٱلْمُحَرَّم | เราะญับ | رَجَب |
| 8 | อาซิล | عَاذِل | ชะอ์บาน | شَعْبَان |
| 9 | นาติก | نَاتِق | เราะมะฎอน | رَمَضَان |
| 10 | วะอ์ล หรือ วะอิล | وَعْل / وَعِل | เชาวาล | شَوَّال |
| 11 | วัรนะฮ์ | وَرْنَة | ซุลเกาะอ์ดะฮ์ | ذُو ٱلْقَعْدَة |
| 12 | บุร็อก หรือ มัยมูน | بُرَك / مَيْمُون | ซุลฮิจญะฮ์ | ذُو ٱلْحِجَّة |
สี่เดือนต้องห้าม

ในธรรมเนียมอิสลาม มีมติที่เป็นเอกฉันท์ของชาวอาหรับแถวติฮามะฮ์, ฮิญาซ และนัจด์ได้แบ่งเดือนเป็นสองประเภท คือเดือนที่อนุญาต (ฮะลาล) และต้องห้าม (ฮะรอม) โดยเดือนต้องห้ามมี 4 เดือนที่ห้ามก่อสงคราม ได้แก่ เราะญับ และสามเดือนในช่วงแสวงบุญ คือ ซุลกิอ์ดะฮ์, ซุลฮิจญะฮ์ และมุฮัรรอม