stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ระหัด
ส่วนประกอบสำคัญของระหัดฉุดน้ำแบบกังหันลม

ส่วนของใบพัด ก้านใบทำจากไม้ยึดติดกับแกนหมุน ใบรับลมทำจากเสื่อ ลำแพน หรือ ผ้าใบ ปัจจุบันมีการประยุกต์ใช้แผ่นพลาสติก มีจำนวน 6 ใบ แกนหมุนตั้งในแนวนอนอยู่บนเสาไม้
เสาของกังหันลม ทำจากไม้จำนวน 2 ต้น ปักไว้เป็นคู่เพื่อรองรับแกนหมุน
สายพานขับแกนเพลา ทำจากเชือกที่มีความเหนียวและทนต่อแรงเสียดสี ทำหน้าที่ถ่ายแรงจากการหมุนของแกนหมุนไปยังแกนเพลาให้หมุนตามเพื่อใช้ฉุดระหัดไม้
แกนเพลา ทำจากเหล็กหรือไม้กลม วางอยู่บนเสาไม้คู่เหนือพื้นดินที่พอเหมาะ มีซี่ไม้ลักษณะคล้ายเฟืองยึดติดกลางแกนเพลาเพื่อขับหมุนฉุดแผ่นระหัด
ส่วนของรางน้ำและระหัด ทำจากไม้ ลักษณะรางน้ำเป็นกล่องรางไม้ตัว บ. (ตัวยู u) เป็นร่องน้ำเปิดโปร่ง พาดเฉียงระหว่างท้องน้ำ กับพื้นนาเกลือแล้วใช้ไม้แผ่นขนาดเท่าหน้าตัดของกล่องรางน้ำทำระหัดเรียงต่อกันเป็นซี่ ๆ ด้วย เชือก หรือ โซ่ห่างกันพอประมาณเพื่อกักเก็บและฉุดน้ำเคลื่อนตัวจากที่ต่ำขึ้นที่สูง
เอเชียนเกมส์เยาวชน

| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์ของกีฬาเอเชียนเกมส์
ชื่อย่อ: AYG
คำขวัญ: Ever Onward (ก้าวหน้าตลอดไป)
ก่อตั้ง: ครั้งที่ 1  สิงคโปร์
จัดขึ้นทุก: 4 ปี
วัตถุประสงค์: กีฬาเยาวชนในภูมิภาคเอเชีย
สำนักงานใหญ่: สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย กรุงคูเวตซิตี, รัฐคูเวต
ประธาน:  ราชา รันธีร์ ซิงห์
เว็บไซต์: เอเชียนเกมส์เยาวชน
เอเชียนเกมส์เยาวชน หรือ เอเชียนยูธเกมส์ (อังกฤษ: Asian Youth Games;) เป็นการแข่งขันกีฬาหลากชนิดประเภทเยาวชนของทวีปเอเชีย โดยการควบคุมของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย จะจัดขึ้นทุก ๆ 4 ปี มีการจัดการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 2009 ที่ประเทศสิงคโปร์
ในประวัติศาสตร์ของเอเชียนเกมส์เยาวชนมีชาติเจ้าภาพจัดการแข่งขันแล้ว 2 ประเทศ โดยมี 45 ประเทศเข้าร่วม โดยการแข่งขันครั้งล่าสุด จัดขึ้นที่เมืองหนานจิง ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 16 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2556 (ค.ศ. 2013) และการแข่งขันครั้งต่อไป จะจัดขึ้นที่เมืองมานามา ประเทศบาห์เรน ในปี พ.ศ. 2568 (ค.ศ. 2025)
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน

ชนิดกีฬาอย่างเป็นทางการ มีทั้งหมด 19 ชนิดกีฬาที่จัดขึ้นจนถึงปัจจุบันในเอเชียนเกมส์เยาวชน
สรุปเหรียญการแข่งขัน

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน (CHN) | 71 | 39 | 35 | 145 |
| 2 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 45 | 30 | 31 | 106 |
| 3 |  ไทย (THA) | 17 | 22 | 18 | 57 |
| 4 |  สิงคโปร์ (SIN) | 14 | 18 | 21 | 53 |
| 5 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 12 | 11 | 10 | 33 |
| 6 |  อินเดีย (IND) | 8 | 7 | 10 | 25 |
| 7 |  จีนไทเป (TPE) | 7 | 13 | 20 | 40 |
| 8 |  ฮ่องกง (HKG) | 7 | 13 | 18 | 38 |
| 9 |  คาซัคสถาน (KAZ) | 5 | 10 | 12 | 27 |
| 10 |  เกาหลีเหนือ (PRK) | 5 | 6 | 9 | 20 |
| 11 |  เวียดนาม (VIE) | 5 | 6 | 2 | 13 |
| 12 |  มาเลเซีย (MAS) | 4 | 6 | 8 | 18 |
| 13 |  คูเวต (KUW) | 4 | 3 | 5 | 12 |
| 14 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 2 | 4 | 1 | 7 |
| 15 |  อิหร่าน (IRI) | 1 | 9 | 4 | 14 |
| 16 |  กาตาร์ (QAT) | 1 | 4 | 0 | 5 |
| 17 |  อุซเบกิสถาน (UZB) | 1 | 2 | 8 | 11 |
| 18 |  อินโดนีเซีย (INA) | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 19 |  ซาอุดีอาระเบีย (KSA) | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 20 |  เยเมน (YEM) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 21 |  ซีเรีย (SYR) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 22 |  ศรีลังกา (SRI) | 0 | 2 | 7 | 9 |
| 23 |  อิรัก (IRQ) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 23 |  ทาจิกิสถาน (TJK) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 23 |  มาเก๊า (MAC) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 26 |  จอร์แดน (JOR) | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 26 |  มองโกเลีย (MGL) | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 28 |  บาห์เรน (BRN) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 29 |  ปากีสถาน (PAK) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 29 |  พม่า (MYA) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 29 |  คีร์กีซสถาน (KGZ) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (31 ประเทศ) | รวม (31 ประเทศ) | 213 | 211 | 239 | 663 |
ดูเพิ่ม

เอเชียนเกมส์
เอเชียนพาราเกมส์เยาวชน
พระที่นั่งวิมานเมฆ

| พระที่นั่งวิมานเมฆ |
| --- | --- |
พระที่นั่งวิมานเมฆ พระราชวังดุสิต ก่อนการบูรณะในปี 2561

ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: ปรับปรุง
ประเภท: พระที่นั่ง
สถาปัตยกรรม: วิกตอเรีย   ไทยประยุกต์
ที่ตั้ง: แขวงดุสิต เขตดุสิต
เมือง:  กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ไทย
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2443
แล้วเสร็จ: พ.ศ. 2445
พิธีเปิด: 27 มีนาคม พ.ศ. 2445
ปรับปรุง: พ.ศ. 2525   พ.ศ. 2561
ผู้สร้าง: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ผู้ปรับปรุง: สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
เจ้าของ: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
ในกำกับดูแลของ: สำนักพระราชวัง
ความสูง: 20 เมตร
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้าง: คอนกรีตเสริมเหล็ก
วัสดุ: ไม้สักทอง
จำนวนชั้น: 4 ชั้น
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์
เป็นที่รู้จักจาก: เป็นพระที่นั่งที่สร้างด้วยไม้สักทองที่ใหญ่ที่สุดในโลก


 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: พระที่นั่งวิมานเมฆและหมู่พระตำหนัก
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตกรุงเทพมหานคร
เลขอ้างอิง: 0005392
 
 
 
ปัจจุบันพระที่นั่งวิมานเมฆ ได้ทำการปิดถาวร
พระที่นั่งวิมานเมฆ เป็นพระที่นั่งในพระราชวังดุสิต กรุงเทพมหานคร เดิมเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังฤดูร้อน พระจุฑาธุชราชฐาน ในอำเภอเกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดฯให้สร้างขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2435 จนเมื่อหลังเกิดวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 จึงได้ทำการย้ายพระที่นั่งแห่งนี้ไปยังพระราชวังดุสิตแทน ในปี พ.ศ. 2443 ซึ่งปัจจุบันบริเวณฐานคอนรากคอนกรีตเสริมเหล็กเดิม ยังคงหลงเหลืออยู่ที่พระจุฑาธุชราชฐาน
พระที่นั่งวิมานเมฆ เป็นพระที่นั่งที่สร้างด้วยไม้สักทองที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นพระที่นั่งถาวรองค์แรกในพระราชวังดุสิต ได้รับการออกแบบโดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ด้วยรูปแบบตะวันตกผสมผสานรูปแบบไทย ที่เรียกว่า วิกตอเรีย อาคารได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ในปี พ.ศ. 2525 อันเป็นปีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ครบ 200 ปี และได้เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้ารับชมเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2528 จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2559 ได้ทำการปิดพระที่นั่งชั่วคราวเพื่อทำการปรับปรุง แต่เมื่อปี พ.ศ. 2561 อ้างอิงจากภาพถ่ายทางอากาศของกูเกิล แผนที่ พบว่าพระที่นั่งแห่งนี้ได้ถูกรื้อออกไป ซึ่งในโครงการปรับปรุงของกรมโยธาธิการและผังเมืองระบุว่าเป็นเพราะจำเป็นต้องมีการปรับปรุงโครงสร้างชั้นใต้ดิน เนื่องจากพระที่นั่งฯนั้นมีอายุการใช้งานเป็นเวลานาน เกิดการทรุดตัวของอาคารทำให้ได้รับความเสียหาย   เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ทางสำนักข่าวบีบีซีประเทศไทย ได้เผยแพร่คำยืนยันจากเจ้าหน้าที่ของสำนักพระราชวัง ว่าขณะนี้พระที่นั่งวิมานเมฆไม่เปิดให้นักท่องเที่ยวหรือบุคคลภายนอกเข้าชมแล้ว
ประวัติ

ครั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินกลับจากประพาสทวีปยุโรปในปี พ.ศ. 2440 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ จัดซื้อที่สวนและนาระหว่างคลองผดุงกรุงเกษมจรดคลองสามเสนด้วยพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ เพื่อจัดสร้างเป็นอุทยานสถานและพระราชทานนามอุทยานสถานแห่งนี้ว่า "สวนดุสิต" โดยโปรดเกล้าฯ ให้รื้อพระที่นั่งมันธาตุรัตนโรจน์ ที่โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นที่เกาะสีชัง เมื่อ พ.ศ. 2435 แต่ยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ โดยโปรดเกล้าฯ ให้พระราชโยธาเทพ (กร หงสกุล ต่อมาเป็นพระยาราชสงคราม) เป็นนายงานรื้อพระที่นั่งมันธาตุรัตนโรจน์จากเกาะสีชังมาสร้างในสวนดุสิต และพระราชทานนามว่า "พระที่นั่งวิมานเมฆ" และทรงวางศิลาฤกษ์พระที่นั่งเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2443 โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงกำกับการออกแบบ และ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการเฉลิมพระที่นั่งวิมานเมฆ เมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2445
พระที่นั่งวิมานเมฆสร้างด้วยไม้สักทองทั้งหลัง มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่งดงามประณีตและได้รับอิทธิพลการก่อสร้างแบบตะวันตก การก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2444 และได้เสด็จมาประทับที่พระที่นั่งวิมานเมฆ จนกระทั่งพระที่นั่งอัมพรสถาน ซึ่งโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2445 สร้างเสร็จเรียบร้อยใน พ.ศ. 2449 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงได้เสด็จแปรพระราชฐานมาประทับที่พระที่นั่งอัมพรสถานเป็นการถาวร จนกระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 และพระที่นั่งวิมานเมฆยังคงเป็นสถานที่ประทับของเจ้านายจนกระทั่งสิ้นรัชกาล เจ้านายฝ่ายในและข้าราชบริพารจึงได้กลับมาประทับที่พระบรมมหาราชวัง
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิศจี พระวรราชชายาประทับที่พระที่นั่งวิมานเมฆใน พ.ศ. 2468 แต่เมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 สมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิศจี พระวรราชายา ก็ทรงย้ายออกจากพระที่นั่งวิมานเมฆ และจากนั้นมา พระที่นั่งวิมานเมฆก็มิได้เป็นพระราชฐานที่ประทับของเจ้านายอีก
ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พ.ศ. 2525 ซึ่งเป็นปีที่ฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ครบ 200 ปี สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงขอพระบรมราชานุญาตซ่อมพระที่นั่งวิมานเมฆ เพื่อจัดเป็นพิพิธภัณฑ์ส่วนพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ปัจจุบันพระที่นั่งวิมานอยู่ในความดูแลของสำนักพระราชวัง
ใน พ.ศ. 2561 เนื่องจากพระที่นั่งวิมานเมฆ  มีอายุใช้งานเป็นเวลานานเกิดการทรุดตัวของอาคารทำให้ได้รับความเสียหายจึงได้มีงานปรับปรุงโครงสร้างชั้นใต้ดินพระที่นั่งวิมานเมฆ โดยได้รื้อถอนโครงสร้างเดิมและจัดโครงสร้างใหม่[7]
ลักษณะขององค์พระที่นั่ง

พระที่นั่งองค์นี้ เป็นอาคารแบบวิกตอเรีย ได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมยุโรป ผสมกับไทยประยุกต์ องค์พระที่นั่งเป็นรูปอักษรตัวแอล (L) ในภาษาอังกฤษ ยาวด้านละ 60 เมตร สูง 20 เมตร เป็นอาคาร 3 ชั้น ยกเว้นตรงส่วนที่ประทับซึ่งมีรูปร่างเป็นแปดเหลี่ยม มี 4 ชั้น ชั้นล่างสุดก่ออิฐ ถือปูน ชั้นถัดขึ้นไปสร้างด้วยไม้สักทองทั้งหมดทาด้วยสีครีมอ่อนหลังคาสีแดง และหลังคาเป็นทรงไทยประยุกต์  มีลวดลายตามหน้าต่าง และช่องลมซึ่งฉลุเป็นลายที่เรียกว่าขนมปังขิง
สำหรับพระที่นั่งวิมานเมฆนี้จะแบ่งเป็นห้องชุดต่าง ๆ 5 สีด้วยกัน คือสีฟ้า เขียว ชมพู งาช้าง และสีลูกพีช (ชมพูอมส้ม) แต่ละห้องจะจัดแสดงข้าวของเครื่องใช้ส่วนพระองค์ของรัชกาลที่ 5 รวมถึงเจ้านายชั้นสูง เช่น ห้องสีเขียว เป็นห้องเครื่องเงินจากประเทศจีน ส่วนชั้นสองเป็นห้องทรงงานของรัชกาลที่ 5 และห้องบนชั้นสามเป็นห้องบรรทม ห้องที่งดงามที่สุดในพระที่นั่งวิมานเมฆคือห้องท้องพระโรง
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพถ่ายทางอากาศของ พระที่นั่งวิมานเมฆ
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
"พระที่นั่งวิมานเมฆ" วิมานดินที่สัมผัสได้ เก็บถาวร 2006-06-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ผู้จัดการ
พระที่นั่งวิมานเมฆ
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ พระที่นั่งวิมานเมฆ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°46′27″N 100°30′45″E﻿ / ﻿13.774061°N 100.512398°E﻿ / 13.774061; 100.512398
| ด ค กพระราชวังดุสิต |
| --- | --- | --- |
| วัดประจำพระราชวัง | วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร |  |
| พระที่นั่ง | พระที่นั่งอนันตสมาคม • พระที่นั่งอัมพรสถาน • พระที่นั่งวิมานเมฆ • พระที่นั่งอภิเศกดุสิต • พระที่นั่งอุดรภาค |  |
| พระตำหนัก | พระตำหนักราชฤทธิ์รุ่งโรจน์ • พระตำหนักเรือนต้น • พระตำหนักสวนสี่ฤดู • พระตำหนักสวนหงส์ • พระตำหนักสวนนกไม้ • พระตำหนักสวนบัว • พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน |  |
| ตำหนัก | ตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุษบันบัวผัน • ตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี • ตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพวงสร้อยสอางค์ • ตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรไทยเทพกัญญา • ตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา • ตำหนักสวนฝรั่งกังไส • ตำหนักสวนพุดตาน • ตำหนักหอ |  |
| วัง | วังปารุสกวัน • วังสวนกุหลาบ • วังสวนสุนันทา |  |
| สถานที่อื่น | ลานพระราชวังดุสิต • พระบรมรูปทรงม้า • หมุดคณะราษฎร • สวนอัมพร • สนามเสือป่า • เรือนยอดบรมมังคลานุสรณีย์ |  |
| ดูเพิ่ม | มหาวิทยาลัยสวนดุสิต • มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา • กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย • กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น • ท่าวาสุกรี |  |
ภาพถ่ายทางอากาศในบริเวณที่ตั้งพระที่นั่งวิมานเมฆ ที่พบว่าอยู่ระหว่างการรื้อถอนเพื่อสร้างโครงสร้างใต้ดินใหม่
ระบบปรับอากาศ

ระบบปรับอากาศ (อังกฤษ: Air Conditioning System) คือ ระบบที่ทำหน้าที่ปรับสภาพของอากาศให้เหมาะกับสภาวะที่ผู้ใช้ต้องการ อาจจะเป็นการปรับอากาศเพื่อการเก็บรักษาอาหาร หรือสิ่งของ และรวมถึงการปรับอากาศเพื่อการอยู่อาศัยในอาคารด้วย โดยอาจจะเป็นการปรับให้อุณหภูมิสูงขึ้นหรือต่ำลงก็ได้ และยังต้องมีการควบคุมปริมาณความชื้นสัมพัทธ์ในอากาศ ความเร็วลม กลิ่นและสิ่งเจือปนในอากาศด้วย
ประเภทของระบบปรับอากาศ > ประเภททำน้ำเย็นระบายความร้อนด้วยนํ้า (Water Cooled Water Chiller)

ประเภททำน้ำเย็นระบายความร้อนด้วยนํ้า เป็นระบบที่มีขนาดใหญ่ที่สุด อุปกรณ์ที่ใช้พลังงานไฟฟ้ามากที่สุดคือเครื่องทำน้ำเย็น และมีอุปกรณ์ประกอบคือปั๊มน้ำเย็น ปั๊มน้ำระบายความร้อน หอผึ่งเย็น และอุปกรณ์ส่งจ่ายลมเย็น การทำงานแบ่งเป็น 2 วงจร คือ
วงจรน้ำเย็น โดยเริ่มจากปั๊มน้ำเย็นส่งน้ำเข้าไป รับความเย็นจากสารทำความเย็นที่ Cooler เพื่อให้อุณหภูมิน้ำเย็นได้ตามต้องการ แล้วจึงส่งน้ำเย็นไปยังอุปกรณ์ส่งจ่าย ลมเย็นโดยอุปกรณ์ส่งจ่ายลมเย็นแต่ละชุดจะมีลิ้นควบคุมปริมาณน้ำ ซึ่งได้รับสัญญาณจากอุปกรณ์ควบคุมอุณหภูมิ โดยถ้าอุณหภูมิในพื้นที่สูงจะส่งสัญญาณให้ลิ้นเปิดน้ำเข้าขดท่อแลกเปลี่ยนความร้อนมากขึ้น หลังจากน้ำรับความร้อนจากอากาศที่แลกเปลี่ยนแล้วจะกลับไปรับความเย็นจาก Cooler อีก โดยการดูดของปั๊มน้ำเย็น
วงจรน้ำระบายความร้อน จะเริ่มจากปั๊มน้ำระบายความร้อนส่งน้ำเข้าไปรับความร้อนจากสารทำความเย็นที่ Condenser น้ำร้อนที่ได้จะถูกส่งไประบายความร้อนที่หอผึ่งเย็น ซึ่งที่หอผึ่งเย็นนั้นน้ำจะถูกระบายความร้อนด้วยอากาศที่อยู่แวดล้อม หลังจากอุณหภูมิน้ำลดลงตามต้องการจะถูกส่งไปเข้า Condenser โดยการดูดของปั๊มน้ำระบายความร้อน การประหยัดพลังงานในระบบนี้จะต้องเพิ่มประสิทธิภาพของแต่ละอุปกรณ์ให้สูงที่สุดและใช้งานให้สัมพันธ์กับภาระการปรับอากาศ
ประเภทของระบบปรับอากาศ > ประเภททำน้ำเย็นระบายความร้อนด้วยอากาศ (Air Cooler Water Chiller)

ประเภททำน้ำเย็นระบายความร้อนด้วยอากาศ เป็นระบบที่เล็กกว่าระบบแรกโดยมีความแตกต่างกันที่การระบายความร้อนเท่านั้น ซึ่งระบบนี้จะไม่มีวงจรของน้ำระบายความร้อนเพราะจะใช้อากาศในการระบายความร้อน ดังนั้น อุปกรณ์ที่ใช้พลังงานไฟฟ้ามากที่สุดคือ เครื่องทำน้ำเย็นและมีอุปกรณ์ประกอบคือ ปั๊มน้ำเย็นและอุปกรณ์ส่งจ่ายลมเย็น เท่านั้น การระบายความร้อนออกจากสารทำความเย็นจะใช้อากาศดูดหรือเป่าไปยังขดท่อความร้อน ซึ่งพัดลมอาจมีจำนวนหลายชุดใน Chiller แต่ละชุด ดังนั้นเครื่องทำน้ำเย็นระบบนี้จะมีประสิทธิภาพต่ำกว่าแบบระบายความร้อนด้วยน้ำเพราะน้ำจะมีความสามารถในการระบายความร้อนสูงกว่า อีกทั้งเมื่อพัดลมชำรุดจะเกิดการลัดวงจรของลมทำให้ประสิทธิภาพลดลงด้วย นอกจากนั้นเครื่องปรับอากาศระบบนี้จะมีอายุการใช้งานสั้นเพราะจะต้องติดตั้งภายนอกอาคารซึ่งตากแดดตากฝนตลอดเวลา ดังนั้นผู้ใช้ควรดูแลทำความสะอาดและหาวัสดุให้ร่มเงาแก่ ขดท่อความร้อน ปัจจุบันมีโรงงานหลายแห่งได้ใช้น้ำช่วยระบายความร้อนโดยการสเปรย์ไปที่ขดท่อความร้อนส่งผลให้ ประสิทธิภาพสูงขึ้นประมาณ 10-20%
ประเภทของระบบปรับอากาศ > ประเภทเป็นชุดระบายความร้อนด้วยน้ำ (Water Cooled Package)

ประเภทเป็นชุดระบายความร้อนด้วยน้ำแบบนี้จะมีขนาดเล็กโดยทั้งชุดอยู่ภายในบริเวณปรับอากาศซึ่งจะมีคอมเพรสเซอร์อยู่ภายในด้วย แต่จะมีขดท่อระบายความร้อนด้วยน้ำแยกกันแต่ละชุด ดังนั้นปัญหาของระบบนี้คือการบำรุงรักษาหรือการทำความสะอาดคอนเดนเซอร์ซึ่งมีขนาดเล็กและมีจำนวนมาก ส่วนระบบปั๊มน้ำระบายความร้อนและหอผึ่งเย็นจะเหมือนกับระบบระบายความร้อนด้วยน้ำแบบอื่น ในการตรวจสอบและบำรุงรักษาคอนเดนเซอร์นั้นก็ทำเช่นเดียวกับคอนเดนเซอร์ของระบบใหญ่
ประเภทของระบบปรับอากาศ > ประเภทแยกส่วน (Split Type)

ประเภทแยกส่วน เป็นแบบที่มีขนาดเล็กที่สุด ส่วนใหญ่ใช้กับห้องปรับอากาศในโรงงานเพราะสะดวกในการใช้งานและการดูแลรักษาไม่ยุ่งยากมากนักแต่ประสิทธิภาพต่ำกว่าระบบใหญ่ ส่วนประกอบที่ใช้พลังงาน แยกเป็น 2 ส่วนคือ Condensing Unit อาจอยู่ภายนอกห้อง ซึ่งประกอบด้วยขดท่อความร้อน พัดลม และคอมเพรสเซอร์  Fan Coil Unit จะอยู่ภายในห้อง ซึ่งประกอบด้วยขดท่อความเย็นและพัดลม โดยทั้งสองส่วนจะเชื่อมต่อกันด้วยท่อทองแดง สิ่งที่สำคัญของระบบนี้จะต้องทำความสะอาดขดท่อและกรองอากาศเป็นประจำ รวมทั้งตรวจเช็คปริมาณสารทำความเย็นและฉนวนหุ้มท่อ นอกจากนั้นในการติดตั้งถ้ามีระยะห่างกันเกิน 5 เมตร จะต้องขยายขนาดท่อดูดสารทำความเย็น (ท่อไอ) ให้ใหญ่ขึ้นและเพิ่มปริมาณสารหล่อลื่นเข้าไปในคอมเพรสเซอร์ และถ้าติดตั้ง Condensing Unit สูงกว่า Fan Coil Unit ท่อทางดูดจะต้องทำ TAP เป็นรูปตัวยู หรือตัวเอส เพื่อจะให้น้ำมันหล่อลื่นถูกดูดกลับเข้าคอมเพรสเซอร์ได้ มิเช่นนั้นคอมเพรสเซอร์จะเกิดการไหม้ได้ นอกจากนั้นกรณีที่ลิ้นลดความดันอยู่ที่ Condensing Unit จะต้องทำการหุ้มฉนวนท่อทองแดงทั้งสองท่อแยกจากกัน
โทรีเซนไทย เอเยนต์ซีส์

| --- | --- |
ประเภท: บริซัทมหาชนจำกัด
การซื้อขาย: SET:TTA
อุตสาหกรรม: บริการ
รูปแบบ: ขนส่งและโลจิสติกส์
สำนักงานใหญ่: อาคารอรกานต์ ชั้น 8, 26/26-27 ซอยชิดลม ถนนเพลินจิต แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กทม.
บุคลากรหลัก: นาย ประเสริฐ บุญสัมพันธ์  (ประธานกรรมการและประธานกรรมการบริหาร) นาย เฉลิมชัย มหากิจศิริ (กรรมการผู้จัดการใหญ่และประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)
เว็บไซต์: http://www.thoresen.com
บริษัท โทรีเซนไทย เอเยนต์ซีส์ จำกัด (มหาชน)  (อังกฤษ: THORESEN THAI AGENCIES PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:TTA)   เป็นบริษัทมหาชนจำกัดที่ประกอบธุรกิจโดยการถือหุ้นเพื่อการลงทุนเชิงกลยุทธ์ (strategic investment holding company) บริษัทมีธุรกิจหลัก 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มธุรกิจขนส่ง กลุ่มธุรกิจพลังงาน และกลุ่มธุรกิจโครงสร้างพื้นฐาน
ประวัติ

บริษัทประกอบธุรกิจการให้บริการที่เกี่ยวข้องกับการเดินเรือมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2447 และนำไปสู่การก่อตั้งบริษัทขึ้นเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2526 ต่อมาในปี พ.ศ. 2528 บริษัทขยายสู่การให้บริการเรือบรรทุกสินค้าแห้งเทกอง โดยบริษัทได้แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2537 ในปี พ.ศ. 2538 บริษัทได้เริ่มธุรกิจให้บริการขุดเจาะน้ำมันและแก๊สธรรมชาตินอกชายฝั่ง และในปี พ.ศ. 2552 กลุ่มบริษัทโทรีเซน ได้ดำเนินธุรกิจปุ๋ย ธุรกิจเหมืองถ่านหิน และธุรกิจโลจิสติกส์สำหรับถ่านหิน
การประกอบธุรกิจ

บริษัทประกอบธุรกิจโดยการถือหุ้นเพื่อการลงทุนเชิงกลยุทธ์ (strategic investment holding company) บริษัทมีธุรกิจหลัก 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มธุรกิจขนส่ง กลุ่มธุรกิจพลังงาน และกลุ่มธุรกิจโครงสร้างพื้นฐาน ในเชิงรายได้ ผลกำไรและขนาดของธุรกิจ TTA เป็นเจ้าของและดำเนินงานหน่วยธุรกิจหลัก 4 หน่วยได้แก่ โทรีเซนชิปปิ้ง (กลุ่มธุรกิจขนส่ง) เมอร์เมด (กลุ่มธุรกิจพลังงาน) บาคองโค (กลุ่มธุรกิจโครงสร้างพื้นฐาน) และ UMS (กลุ่มธุรกิจโครงสร้างพื้นฐาน)
โครงสร้างธุรกิจในกลุ่มบริษัท
กลุ่มธุรกิจขนส่ง
กลุ่มธุรกิจพลังงาน
กลุ่มธุรกิจโครงสร้างพื้นฐาน
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ข้อมูล ณ วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายชื่อผู้ถือหุ้น | จำนวนหุ้นสามัญ | สัดส่วนการถือหุ้น |
| 1 | นาย เฉลิมชัย มหากิจศิริ | 100,313,700 | 14.17% |
| 2 | RAFFLES RESOURCES 1 LTD | 35,459,400 | 5.01% |
| 3 | น.ส. อุษณา มหากิจศิริ | 27,417,100 | 3.87% |
| 4 | บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด | 19,407,172 | 2.74% |
| 5 | นาย ประทีป ตั้งมติธรรม | 15,239,400 | 2.15% |
ลัมโบร์กีนี อะเวนตาโดร์

| ลัมโบร์กีนี อะเวนตาโดร์ |
| --- | --- |
Lamborghini Aventador
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ลัมโบร์กีนี
เริ่มผลิตเมื่อ: กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 – กันยายน พ.ศ. 2565 (ทั้งหมด: 11,465 คัน) กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 – 2017 (LP700-4, LP750-4 SV coupe and roadster: 7,125 คัน) ค.ศ. 2017 – 2021 (อะเวนตาโดร์ S coupe and roadster, อะเวนตาโดร์ SVJ coupe and roadster) ค.ศ. 2021 – 2022 (LP780-4 อัลติแมร์ coupe and roadster: 600 คัน)
แหล่งผลิต: Sant'Agata Bolognese, ประเทศอิตาลี
ผู้ออกแบบ: ฟิลิปโป เปอรินี (Filippo Perini) (original design) Mitja Borkert (Aventador S)
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งสมรรถนะสูง (Sports car)
รูปแบบตัวถัง: 2 ประตู คูเป 2 ประตู Targa top โรดสเตอร์ 
โครงสร้าง: เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสี่ล้อ (M4)
จำนวนประตู: 2 แบบลัมโบดอร์ (Lambo doors; คูเป)  2 แบบบานเปิดธรรมดา (โรดสเตอร์)
รุ่นที่คล้ายกัน: Lamborghini Veneno Lamborghini Centenario Lamborghini Sián FKP 37 Lamborghini Essenza SCV12 Lamborghini Countach LPI 800-4
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 6.5 L L539 V12
กำลัง: 700 PS (510 kW; 690 hp)* (Aventador) 740 PS (540 kW; 730 hp)* (Aventador S) 750 PS (550 kW; 740 hp)* (Aventador SV) 770 PS (570 kW; 760 hp)* (Aventador SVJ) 780 PS (570 kW; 770 hp)* (Aventador Ultimae)
ระบบเกียร์: เกียร์กึ่งอัตโนมัติ Graziano ISR 7 จังหวะ
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,700 mm (106.30 in)
ความยาว: 4,780 mm (188.19 in)
ความกว้าง: 2,030 mm (79.92 in) (w/mirrors: 2,265 mm (89.17 in))
ความสูง: 1,136 mm (44.72 in)
น้ำหนัก: 1,575 kg (3,472 lb) (dry) 1,731 kg (3,816 lb) (w/ fluids, Eur) 1,852 kg (4,083 lb) (w/ fluids, US) 1,769 kg (3,900 lb) LP 750-4 SV (w/fluids, US) 
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: ลัมโบร์กินี มูร์เซียลาโก
รุ่นต่อไป: ลัมโบร์กินี เรวูเอลโต้
ลัมโบร์กีนี อะเวนทาดอร์ (อังกฤษ: Lamborghini Aventador) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสี่ล้อ (AWD) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดย บริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี ลัมโบร์กีนี เปิดตัวครั้งแรกในงาน เจนีวา มอเตอร์ โชว์ ปี ค.ศ. 2011 อะเวนตาโดร์ ออกแบบมาเพื่อแทนที่ ลัมโบร์กีนี มูร์เซียลาโก ที่มีประวัติบนถนนมานาน กว่า 1 ทศวรรษ และต่อจาก ลัมโบร์กีนี เรเบนตัน ที่เป็นรุ่นจำกัดที่ผลิตออกมาเพียง 20 คัน หลังจากนั้นไม่นาน เมื่อได้รับการเปิดเผย ลัมโบร์กีนีก็ได้ออกมาประกาศว่าสามารถขายได้ ภายในช่วง 12 เดือน ตั้งแต่ผลิตรุ่นนี้ออกมา
ลัมโบร์กีนี อะเวนตาโดร์ ได้รับคำชมว่า "เป็นรถลัมโบร์กีนีที่ดีที่สุดเท่าที่ลัมโบร์กีนีเคยสร้างมา" (The best Lamborghini ever) และ "รถซูเปอร์คาร์ เครื่อง V12 ที่เป็นมิตรมากที่สุดในโลก" (The friendliest V-12 supercar in the world) จากนิตยสาร Car and Driver and Motor Trend นอกจากนี้อะเวนตาโดร์ ยังชนะรางวัล "ซูเปอร์คาร์แห่งปี 2011" (Supercar of the Year 2011) ของท็อปเกียร์อีกด้วย
ชื่อ อะเวนตาโดร์ มาจากประเพณีการแข่งกระทิงของสเปน เป็นชื่อของกระทิงผู้ชนะในงานครั้งนั้น ที่ชื่อ อะเวนตาโดร์ ในปี ค.ศ. 1993
รุ่นต่างๆ > แอลพี 700-4 (ค.ศ. 2011–2016)

จะมีการผลิตเพียง 4,000 คันทั่วโลก (ลัมโบร์กีนี มูร์เซียลาโก จำนวน 4,099 คัน) โดยตัวถังทำจาก คาร์บอนไฟเบอร์ โมโนโคค ( carbon-fibre monocoque )  ด้วยรูปทรงและลวดลายต่างนำมาจาก รุ่นจำกัดของลัมโบร์กีนี ได้แก่ เรเบนตัน และ รุ่นคอนเซปต์ เอสโทคค์ โดยอะเวนตาโดร์ 1,000 คันแรก จะถูกผลิตให้เสร็จภายใน 15 เดือน
รุ่นต่างๆ > แอลพี 700-4 โรดสเตอร์ (ค.ศ. 2013–2016)

ในปี ค.ศ. 2013 ลัมโบร์กีนีก็ได้เปิดตัว อะเวนตาโดร์ โรดสเตอร์ มีการทำหลังคา ให้สามารถเปิดประทุนได้ โดยทำมาจาก คาร์บอนไฟเบอร์ ที่มีน้ำหนักประมาณ 6 ก.ก. ส่งผลให้ความเร็วสูงสุดลดลงกว่าเดิมเล็กน้อย และอัตราเร่งลดลงเล็กน้อย (ความเร็วอยู่ที่ 350 กม./ชม. อัตราเร่ง 0-100 อยู่ที่ 3.0 วินาที) สำหรับ ราคาตั้งไว้ที่ $441,600 ในสหรัฐอเมริกา
รุ่นต่างๆ > แอลพี 750-4 ซูเปอร์เวโลเช่ (ค.ศ. 2015–2017)

ในปี ค.ศ. 2015 แลมโบร์กินี่เผยโฉมหน้าของเจ้ากระทิงดุเวอร์ชันใหม่ แลมโบร์กินี่ อเวนทาดอร์ แอลพี 750-4 ซูเปอร์เวโลเช่ (Lamborghini Aventador LP 750-4 Superveloce) ที่ถือว่าทรงพลังที่สุดในเวลานี้ออกมาแล้ว ด้วยราคาระดับนี้ ลูกค้ามหาเศรษฐีเท้าหนักจะได้ใช้ขุมพลัง V12 ความจุ 6.5 ลิตร พละกำลัง 750 แรงม้าซึ่งมากกว่ารุ่นสแตนดาร์ด 50 แรงม้า น้ำหนักลดลงไปกว่า 60 กก. อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ทำได้ภายใน 2.9 วินาที ท็อปสปีดไหลไปได้มากกว่า 350 กม./ชม. โดยมีการผลิตแบบจำกัดที่ 500 คันเท่านั้นเอง !! สำหรับ ราคาตั้งไว้ที่ $493,069 ในสหรัฐอเมริกา
Lamborghini Superveloce รุ่นที่เร็วและแรงสุดของ แลมโบกินี่ นิชคาร์เผย แลมโบกินี่ ซูเปอร์เวโลเช่ ไทยได้โควต้า 5 คัน ถูกจองหมดเรียบร้อย ในราคาจำหน่าย 49 ล้านบาท
รุ่นต่างๆ > แอลพี 750-4 ซูเปอร์เวโลเช่ โรดสเตอร์ (ค.ศ. 2016-2017)

Lamborghini Aventador Superveloce Roadster 2016 เปิดตัวใหม่ล่าสุด เป็นรุ่นเปิดประทุนที่เร็วที่สุดของแลมโบกินี่ Lamborghini Aventador Superveloce Roadster 2016 เปิดราคาเริ่ม 16.5 ล้านบาท
แลมโบกินี่ (Lamborghini) เปิดเผยราคาและรายละเอียดของอัญมณีชิ้นล่าสุดที่มีชื่อว่า อเวนทาดอร์ ซูเปอร์เวโลเช่ โรดสเตอร์ (Aventador Superveloce Roadster) ซึ่งเป็นรุ่นเปิดหลังคาที่แรงที่สุด ในขณะที่ แลมโบกินี่ ซูเปอร์เวโลเช่ (Lamborghini Superveloce) ได้จำหน่ายหมดเกลี้ยงไปแล้ว
Lamborghini Aventador LP 750-4 Superveloce Roadster ถือว่าเป็นรุ่นล่าสุดที่ได้มีการเปิดตัวครั้งแรกเมื่อสุดสัปดาห์นี้ที่งาน เพบเบิล บีช และแลมโบกินี่ถือโอกาสแจ้งราคาเริ่มต้นสำหรับรุ่นแรงพิเศษไว้ที่ 530,075 ดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 16.5 ล้านบาท (ในต่างประเทศ) จำกัดจำนวนการผลิตอยู่ที่ 500 คัน ซึ่งจะเริ่มผลิตและพร้อมส่งมอบได้ตั้งแต่ปีหน้าเป็นต้นไป
Lamborghini Superveloce Superveloce Roadster รุ่นที่เร็วและแรงสุดของ แลมโบกินี่ นิชคาร์เผย แลมโบกินี่ ซูเปอร์เวโลเช่ โรดสเตอร์ ในราคาจำหน่าย 40,500,000 บาท
รุ่นต่างๆ > ข้อมูลจำเพาะ

อะเวนตาโดร์ แอลพี 700-4 ได้รับการออกแบบโดย ฟิลิปโป เปอร์รินี่ ใช้เครื่องยนต์ตัวใหม่ล่าสุดของค่าย มีกำลัง 700 แรงม้า (ที่ 8,250 รอบ/นาที) ตามชื่อรุ่น เครื่องยนต์ขนาด 6.5 ลิตร (6,498 ซีซี) 12 สูบ (V12) มีระบบกระจายน้ำหนักหน้า-หลัง 43/57% ใช้ระบบดิสเบรก 4 ล้อ แบบหน้า 6 Pod หลัง 4 Pod น้ำหนักรถรวม 1,625 ก.ก. ทำให้แรงม้ารับน้ำหนักของตัวรถเพียง 2.32 ก.ก./1แรงม้า เท่านั้น
| --- | --- |
อัตราเร่ง 0-100: 2.9 วินาที และ 3.0 วินาที ในรุ่นโรดสเตอร์
ความเร็วสูงสุด: 354 กม./ชม. และ 350 กม./ชม. ในรุ่นโรดสเตอร์
อัตราการปล่อย CO2: 398 กรัม/กม. และ 370 กรัม/กม. ในรุ่นโรดสเตอร์
อัตราเร่ง ใน 1,000 เมตร: 19.1 วินาที
จุดวางเครื่องยนต์: กลาง
จำนวนจังหวะเกียร์: 7 จังหวะ ออโต้เมติก และธรรมดา (Paddle Shift)
การขับเคลื่อน: 4 ล้อ (Full time)
อัตราการสิ้นเปลือง: 5.8 กม./ลิตร และ 6.2 กม./ลิตร (ที่ความเร็วไม่เกิน 135 กม./ชม.)
ความจุถังน้ำมัน: 90 ลิตร
มิติรถ: ยาว 4,780 มม. กว้าง (ไม่รวมกระจกมองข้าง) 2,030 มม. สูง 1,136 มม.  ฐานล้อ 2,700 มม.  ฐานล้อหน้ากว้าง 1,720 มม.  ฐานล้อหลัง กว้าง 1,700 มม.
รุ่นต่างๆ > แอลพี 740-4 S (ค.ศ. 2016-2021)

Lamborghini Aventador S ตัวเลือกใหม่ ที่อัปเดตล่าสุดหลังจากทำตลาดมา 6 ปี ดีไซน์กันชนหน้าเปลี่ยนใหม่ ดุดันแข็งแรงมากขึ้น เครื่องยนต์จูนใหม่ได้กำลังเพิ่ม ขับเคลื่อน 4 ล้อ เหมือนเดิม เพิ่มเติม คือ ใส่ระบบเลี้ยวสี่ล้อเป็นครั้งแรกของค่ายนี้
เครื่องยนต์ Lamborghini Aventador S ขนาดเดิม V12 ความจุ 6.5 ลิตร แบบหายใจเอง จูนวาล์วแปรผันใหม่ และเพิ่มเรดไลน์สูงสุดจาก 8,350 เป็น 8,500 เพื่อกำลังเพิ่ม 40 ตัว เป็น 740 แรงม้า แรงบิด 690 นิวตัน-เมตร ส่งกำลังผ่านเกียร์คลัตช์กึ่งอัตโนมัติ 7 สปีด อัตราส่วนน้ำหนัก/แรงม้าน้อยลงเหลือแค่ 2.13 กก./แรงม้า อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม.ภายใน 2.9 วินาที ความเร็วสูงสุด 350 กม./ชม.
รุ่นต่างๆ > แอลพี 740-4 S โรดสเตอร์ (ค.ศ. 2017-2021)

ในช่วงปลายปีที่ผ่านมา ค่ายกระทิงดุได้เปิดตัว Lamborghini Aventador S รุ่นหลังคาแข็ง ล่าสุดมีการขยายรุ่นย่อยมายังตัวถังเปิดประทุนในชื่อ Lamborghini Aventador S Roadster ซึ่งยังคงความโหดเอาไว้แทบมิผิดเพี้ยน เนื่องจากมีน้ำหนักตัวมากกว่ารุ่นหลังคาแข็งเพียง 50 กิโลกรัมเท่านั้น