stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อันนา ยาบลอนสกายา

| อันนา ยาบลอนสกายา |
| --- | --- |
เกิด: Hanna Hryhorivna Mashutina 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1981(1981-07-20) โอเดสซา สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน สหภาพโซเวียต
เสียชีวิต: 24 มกราคม ค.ศ. 2011(2011-01-24) (29 ปี) ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว มอสโก ประเทศรัสเซีย
นามปากกา: อันนา ยาบลอนสกายา
อาชีพ: นักเขียนบทละคร กวี
ภาษา: รัสเซีย
สัญชาติ: ยูเครน
การศึกษา: กฎหมายระหว่างประเทศ
จบจาก: สถาบันกฎหมายแห่งชาติโอเดสซา
ผลงานที่สำคัญ: Pagans
รางวัลสำคัญ: Iskusstvo Kino (Pagans)
คู่สมรส: Artem
บุตร: บุตรสาวหนึ่งคน (มาชา)
เว็บไซต์
http://silkhat.livejournal.com/
อันนา ยาบลอนสกายา (รัสเซีย: А́нна Ябло́нская; 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 — 24 มกราคม พ.ศ. 2554) เป็นนักเขียนบทละครและกวีชาวยูเครน เป็นหนึ่งในผู้เสียชีวิตจากเหตุระเบิดท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว พ.ศ. 2554
ชีวประวัติ

ยาบลอนสกายาเกิดในโอเดสซา สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน (ปัจจุบัน ประเทศยูเครน) เธอได้ตีพิมพ์บทละครในภาษารัสเซียมากกว่า 12 ชิ้น และผลงานจำนวนมากได้มีการนำไปแสดงในที่ประชุมหลายแห่งในรัสเซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ตั้งแต่ พ.ศ. 2547 เป็นต้นมา ยาบลอนสากยาได้รับรางวัลหลายรางวัลในการประกาศรางวัลด้านวรรณกรรมและการละครหลายแห่งในรัสเซีย (มอสโกและเยคาเตรินเบิร์ก) และเบลารุส (มินสค์) เธอยังได้เขียนกลอนแสดงอารมณ์ส่วนตัวอีกจำนวนหนึ่งด้วย
ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้าเหตุระเบิดในท่าอากาศยานโดโมเดโดโว เธอได้เดินทางมาถึงมอสโก จากโอเดสซาบ้านเกิด เพื่อเข้าร่วมพิธีมอบรางวัลที่จัดขึ้นโดยนิตยสารซินิมาอาร์ต ประจำปี พ.ศ. 2553
อะเลคเซย์ อันโตนอฟ

| อะเลคเซย์ อันโตนอฟ |
| --- | --- |

ชื่อพื้นเมือง: Алексе́й Инноке́нтьевич Анто́нов
เกิด: 09 กันยายน ค.ศ. 1896(1896-09-09) กรอดโน, จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 16 มิถุนายน ค.ศ. 1962(1962-06-16) (65 ปี) สหภาพโซเวียต
รับใช้: สหภาพโซเวียต
แผนก/สังกัด: กองทัพ
ชั้นยศ: พลเอกแห่งกองทัพ
บังคับบัญชา: มนฑลทหารทรานส์คอเคซัส
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง
คู่สมรส: Olga Vasiliyevna Lepeshinskaya
งานอื่น: เสนาธิการกำลังผสมแห่งกติกาสัญญาวอร์ซอ
อะเลคเซย์ อีนโนเคนต์เยวิช อันโตนอฟ (รัสเซีย: Алексе́й Инноке́нтьевич Анто́нов) เป็นนายพลในกองทัพโซเวียต เขาได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชัยสำหรับความพยายามของเขาในสงครามโลกครั้งที่สอง
อันโตนอฟเกิดในครอบครัวเชื้อสาย Kryashen ที่เมืองกรอดโน ในฐานะบุตรของเจ้าหน้าที่หหารปืนใหญ่ของกองทัพจักรวรรดิรัสเซีย อันโตนอฟสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยทหารฟรุนเซใน ค.ศ. 1921 และเข้าร่วมกับกองทัพแดงในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซีย เขากลายเป็นครูสอนที่วิทยาลัยทหารฟรุนเซใน ค.ศ. 1938
ใน ค.ศ. 1941 อันโตนอฟกลายเป็นเสนาธิการแนวรบตะวันตกเฉียงใต้และแนวรบใต้ของโซเวียต ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1942 เขาได้ดำรงตำแหน่งรองเสนาธิการทั่วไปของกองทัพโซเวียตรวมและหัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการซึ่งมีบทบาทสำคัญในกองบัญชาการสามัญของสหภาพโซเวียต (Stavka) ในความเป็นจริงแล้ว อันโตนอฟเป็นผู้นำที่มีประสิทธิภาพของหัวหน้าเจ้าหน้าที่เสนาธิการโซเวียตตั้งแต่เสนาธิการอะเลคซันดร์ วาซีเลฟสกีที่มักจะขาดงานเนื่องจากภารกิจที่แนวหน้าบ่อยครั้งในฐานะตัวแทนของ Stavka ผลที่ตามมาคือ Stavka ช่วยให้อันโตนอฟพ้นในตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการเพื่อให้อันโตนอฟสามารถมีสมาธิอย่างเต็มที่ในการเป็นผู้นำในเสนาธิการทั่วไป ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 วาซีเลฟสกีได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการแนวรบเบียโลรัสเซียที่ 3 และในที่สุดอันโตนอฟก็กลายเป็นผู้นำเสนาธิการทั่วไปของโซเวียตอย่างเป็นทางการ แม้จะมีบทบาทสำคัญในชัยชนะสูงสุดของกองทัพแดง เขาก็ไม่เคยได้รับตำแหน่งจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต
ใน ค.ศ. 1944 อันโตนอฟรับหน้าที่เป็นหัวหน้าโฆษกในช่วงการประชุมที่กรุงมอสโก, การประชุมที่เมืองยัลตา และ การประชุมที่นครพ็อทซ์ดัม ในการประชุมที่ยัลตาเขาได้กล่าวสรุปแก่พันธมิตรตะวันตกเกี่ยวกับการปฏิบัติการทางทหารที่ร่วมมือกัน และเน้นว่าพันธมิตรสามารถช่วยเหลือโซเวียตผ่านสายการสื่อสารที่มีส่วนทำให้เกิดการโจมตีที่นครเดรสเดินได้อย่างไร
หลังสงครามสิ้นสุดลง อันโตนอฟได้เป็นรองผู้บัญชาการทหารสูงสุดและผู้บัญชาการทหารสูงสุดของมนฑลทหารทรานส์คอเคซัส ใน ค.ศ. 1955 เขากลายเป็นหัวหน้าเสนาธิการกำลังผสมแห่งกติกาสัญญาวอร์ซอ เขายังอยู่ในตำแหน่งจนกระทั่งเขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1962
บรรณานุกรม

Bonn, Keith E. (2005). Slaughterhouse: Handbook of the Eastern Front. Aberjona Press.
S. M. Shtemenko. The Soviet General Staff. Progress Publisher, Moskva.
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

S. Bialer ed., Stalin's Generals (New York 1969)
H. Salisbury ed., Marshal Zhukov's Greatest Battles (London 1969)
อะเลคซันดร์ ตอร์มาซอฟ

55°42′53″N 37°36′6.7″E﻿ / ﻿55.71472°N 37.601861°E﻿ / 55.71472; 37.601861
| อะเลคซันดร์ เปโตรวิช ตอร์มาซอฟ |
| --- | --- |
ภาพเหมือนโดยจอร์จ ดอว์ จากหอศิลป์ทหาร
เกิด: 11 สิงหาคม ค.ศ. 1752(1752-08-11) มอสโก รัสเซีย
เสียชีวิต: 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1819(1819-11-13) (67 ปี) มอสโก รัสเซีย
สัญชาติ: รัสเซีย
อาชีพ: นายพล
เคานต์ อะเลคซันดร์ เปโตรวิช ตอร์มาซอฟ (รัสเซีย: Алекса́ндр Петро́вич Торма́сов; 22 สิงหาคม ค.ศ. 1752 – 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1819) เป็นนายพลชาวรัสเซียที่มีชื่อเสียงในช่วงสงครามนโปเลียน
ชีวิตช่วงต้น

อะเลคซันดร์ ตอร์มาซอฟ เกิดวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1752 ในครอบครัวชนชั้นสูงของรัสเซีย เมื่ออายุสิบขวบ เขาเข้ารับราชการในฐานะมหาดเล็กเกียรติยศ จากนั้น เมื่ออายุ 20 ปีใน ค.ศ. 1772 เขาเริ่มราชการทหารในฐานะนายร้อยแห่งกองทหารราบวิยัตกา ภายในไม่กี่สัปดาห์เขาได้เข้าร่วมกับเจ้าหน้าที่ของยาคอฟ บรูซ ในฐานะนายทหารผู้ช่วย สามปีต่อมาตอร์มาซอฟได้ก่อตั้งและเป็นหัวหน้าของแชเซอร์ฟินแลนด์โดยมียศพันโท ครั้นในปี ค.ศ. 1782 เจ้าชายโปติออมกินได้มีพระบัญชาให้เขาปฏิบัติการทางทหารในคาบสมุทรไครเมีย หลังจากนั้น ตอร์มาซอฟได้บัญชาการกองทหารม้าดอลแมตสกีบนฐานที่เขาก่อตั้ง และเป็นผู้นำกองทหารม้าเบาอเล็กซานเดรียนโดยมียศพันเอก
ช่วงเวลาที่เป็นนายพล

ในปี ค.ศ. 1788–1791 เขาเข้ามามีส่วนร่วมในสงครามรัสเซีย-ตุรกี โดยทำหน้าที่ทหารที่การล้อมโอชาคอฟรวมทั้งการบุกแม่น้ำดานูบ และได้รับการเลื่อนยศเป็นพลตรีเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1791 เขาสั่งให้ทหารม้าปีกซ้ายทำการโจมตีอย่างรุนแรงที่มาชิน ซึ่งเขาได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เซนต์จอร์จชั้นที่ 3 ส่วนในปี ค.ศ. 1792 ถึง 1794 เขาประสบความสำเร็จในการต่อต้านเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย ระหว่างสงครามโปแลนด์–รัสเซีย ค.ศ. 1792 และการก่อการกำเริบกอชชุชกอ โดยการสั่งแนวขบวนทหารภายใต้ซูโวรอฟในการโจมตีที่ปราก
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:RBD
Dictionary of Russian Generals
อาร์พีจี-7

| --- | --- |
 เครื่องยิงจรวดอาร์พีจี-7 พร้อมลูกจรวดแบบ PG-7V
อาร์พีจี-7
ชนิด: เครื่องยิงจรวดต่อสู้รถถัง
สัญชาติ:  สหภาพโซเวียต
สมัย: พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) - ปัจจุบัน
การใช้งาน: อาวุธประจำหมู่
เป้าหมาย: พาหนะ, บุคคล, สิ่งก่อสร้าง
เริ่มใช้: 
ช่วงผลิต: 
ช่วงการใช้งาน: พ.ศ. 2492 - ปัจจุบัน
ผู้ใช้งาน: 
สงคราม: สงครามเวียดนาม, สงครามอ่าวเปอร์เซีย, สงครามอิรัก
ขนาดลำกล้อง: 40 มิลลิเมตร (1.57 นิ้ว)
ความยาวลำกล้อง: 950 มิลลิเมตร
อัตราการยิง: 4-6 นัด/นาที
ความเร็วปากลำกล้อง: 115 เมตร/วินาที
ระยะยิงหวังผล: 200 เมตร
ระยะยิงไกลสุด: 1,500 เมตร
ระยะเจาะเกราะ: แผ่นเหล็กกล้า : 180 มิลลิเมตร   คอนกรีต : 600-800 มิลลิเมตร   ดิน : 1,000-1,200 มิลลิเมตร[ต้องการอ้างอิง]
น้ำหนัก: 7 กิโลกรัม
แบบอื่น: RPG-2   RPG-16   RPG-18   RPG-22   RPG-26   RPG-27   RPG-28   อาร์พีจี-29
อาร์พีจี-7 (รัสเซีย: РПГ-7) เป็นเครื่องยิงจรวดที่มีน้ำหนักเบา มีขนาดลำกล้อง 40 มิลลิเมตร บรรจุลูกจรวดทางปากลำกล้อง สามารถนำไปได้เพียงบุคคลเดียว ยิงด้วยการเล็งตรงจากท่าประทับบ่า ท่านอนราบ หรือใช้ขาหยั่งในการยิง ปรับปรุงมาจากเครื่องยิงจรวดอาร์พีจี-2 ในส่วนของแท่งดินขับ ทำให้มีระยะยิงมากขึ้นกว่าเดิม
เครื่องยิงจรวดอาร์พีจี-7 เดิมผลิตโดยโรงงานอาวุธของกองทัพสหภาพโซเวียต ปัจจุบันถือเป็นสิทธิบัตรของบริษัทบาซัลต์ (Bazalt) ประเทศรัสเซีย รวมถึงมีการใช้สิทธิบัตรอาวุธรุ่นนี้นี้ในการผลิตในประเทศด้วย เช่น ไทป์ 69 ของประเทศจีน ฯลฯ เป็นต้น ด้วยความเรียบง่าย มีราคาถูก และมีประสิทธิภาพพอสมควร ทำให้เครื่องยิงจรวดรุ่นนี้เป็นที่นิยมใช้กันแพร่หลายในกลุ่มกองกำลังติดอาวุธต่างๆ มาจนถึงปัจจุบัน
อะเลคเซย์ โคซีกิน

| อะเลคเซย์ โคซีกิน |
| --- | --- |
Алексей Косыгин
โคซีกิน ในการประชุมสุดยอด กลาสโบโร

ประธานสภารัฐมนตรีสหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 15 ตุลาคม พ.ศ. 2507 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2523
ก่อนหน้า: นีกีตา ครุชชอฟ
ถัดไป: นีโคไล ตีโฮนอฟ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2447 เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก, จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 18 ธันวาคม พ.ศ. 2523 (76 ปี) มอสโก, สาธารณรัฐรัสเซีย, สหภาพโซเวียต
เชื้อชาติ: รัสเซีย
พรรคการเมือง: คอมมิวนิสต์
คู่สมรส: คลอเดีย แอนเรย์วีนา
วิชาชีพ: ครูและเจ้าหน้าที่ของรัฐ
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้: สหภาพโซเวียต
สังกัด: กองทัพแดง
ประจำการ: พ.ศ. 2462 - 2464
ยศ: ทหารเกณฑ์
บังคับบัญชา: กองทัพแดง
ผ่านศึก: สงครามกลางเมืองรัสเซีย

อะเลคเซย์ นีโคลาเยวิช โคซีกิน  (รัสเซีย: Алексе́й Никола́евич Косы́гин; อังกฤษ: Alexei Nikolayevich Kosygin; 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2447 - 18 ธันวาคม พ.ศ. 2523) เป็นประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามเย็น ดำรงตำแหน่งคู่กับเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต เลโอนิด เบรจเนฟ จึงเรียกยุคนี้ว่าสมัยผู้นำร่วมเบรจเนฟ-โคชิกิน
ประวัติ

โคซีกินเกิดในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในปี พ.ศ. 2447 เป็นบตรของครอบครัวชนชั้นแรงงาน เขาถูกเกณฑ์เข้ากองทัพแดงในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซียและหลังปี พ.ศ. 2464 เขากลับไปทำงานเป็นผู้จัดการโรงงานอุตสาหกรรมในไซบีเรีย ก่อนกลับเลนินกราดในช่วง พ.ศ. 2473 และได้ขึ้นมาเป็นรัฐมนตรีว่าการอุตสาหกรรม
ในช่วงสงครามรักชาติ โคซีกิน เป็นสมาชิกคนหนึ่งของคณะกรรมการป้องกันรัฐและได้รับมอบหมายในการย้ายโรงงานอุตสาหกรรมโซเวียตออกก่อนกองทัพเยอรมันจะเข้ายึด ต่อมาได้ทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในยุคโจเซฟ สตาลิน ก่อนที่จะถูกลดตำแหน่งและไล่ออกจากโปลิตบูโรในปี พ.ศ. 2496
หลังจากการตายของสตาลินในปี พ.ศ. 2496 นีกีตา ครุชชอฟกลายเป็นผู้นำคนใหม่ ที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2502 โคชิกิน ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการวางแผนของรัฐ ต่อด้วยการเป็นรองประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียต
ในเดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2507 คณะกรรมาธิการเพื่อความมั่นคงแห่งรัฐ (Committee for State Security หรือ KGB) นำโดยเบรจเนฟ และ โคซีกิน ได้เข้าทำรัฐประหารยึดอำนาจจากครุสชอฟ โดยครุสชอฟถูกบีบให้ลาออกจากตำแหน่ง โคซีกินได้ขึ้นมาเป็นประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียต โคชิกินเป็นหนึ่งในสองคนที่อำนาจในยุคผู้นำร่วม เบรจเนฟ-โคชิกิน
หน้าทางการเมือง

โคซีกินได้เริ่มการปฏิรูปเศรษฐกิจโซเวียต พ.ศ. 2508 ที่เรียกว่าการปฏิรูปโคซีกิน การปฏิรูปนี้มีท่าที่เปิดกว้างมากขึ้นเน้นการแก้ไขเหตุปรากสปริง (พ.ศ. 2511) ทำให้เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกเสรีนิยมในโซเวียต สมาชิกอนุรักษ์นิยมบางส่วนเห็นนโยบายโคซีกินแหวกแนวเกินไป แต่ถึงอย่างไรก็ไม่สามารถที่จะขับไล่เขาได้แม้แต่เบรจเนฟ ในปี พ.ศ. 2513 เบรจเนฟได้รวบรวมเสียงข้างมากที่จะสามารถหยุดการปฏิรูปโคซีกินได้
ในปี พ.ศ. 2523 โคซีกินออกจากตำแหน่งเนื่องจากปัญหาสุขภาพและเสียชีวิตเมื่อวันที่ 18 ธันวาคมของปีเดียวกัน
อะเลคซันดร์ เคเรนสกี

| อะเลคซันดร์ เคเรนสกี |
| --- | --- |
Алекса́ндр Ке́ренский
เคเรนสกี ในปี 1917

ประธานรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐรัสเซีย
ดำรงตำแหน่ง 14 กันยายน 1917 – 7 พฤศจิกายน 1917 [1 กันยายน – 25 ตุลาคม 1917 ปฏิทินเก่า]
ถัดไป: ยกเลิกตำแหน่ง
ประธานรัฐมนตรีแห่งรัฐบาลชั่วคราวรัสเซีย
ดำรงตำแหน่ง 21 กรกฎาคม 1917 – 14 กันยายน 1917 [8 กรกฎาคม – 1 กันยายน 1917 ปฏิทินเก่า]
ก่อนหน้า: เกออร์กี ลวอฟ
ถัดไป: ตัวเอง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามและการทหารเรือ
ดำรงตำแหน่ง 18 พฤษภาคม 1917 – 14 กันยายน 1917 [5 พฤษภาคม – 1 กันยายน 1917 ปฏิทินเก่า]
ประธานรัฐมนตรี: เกออร์กี ลวอฟ   ตัวเอง
ก่อนหน้า: อะเลคซันดร์ กุชคอฟ
ถัดไป: อะเลคซันดร์ เวียร์ฮอฟสกี   (รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม)   ดมีตรี เวียร์เดเรฟสกี   (รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการทหารเรือ)
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
ดำรงตำแหน่ง 16 มีนาคม 1917 – 1 พฤษภาคม 1917 [3 มีนาคม – 18 เมษายน 1917 ปฏิทินเก่า]
ประธานรัฐมนตรี: เกออร์กี ลวอฟ
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: ปาเวล เปเรเวียร์เซฟ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: อะเลคซันดร์ ฟิโอโดโรวิช เคเรนสกี 4 พฤษภาคม 1881 ซิมบีร์สค์ เขตผู้ว่าการซิมบีร์สค์ จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 11 มิถุนายน 1970 (89 ปี) นครนิวยอร์ก นิวยอร์ก สหรัฐ
ที่ไว้ศพ: Putney Vale Cemetery ลอนดอน อังกฤษ
เชื้อชาติ: รัสเซีย
พรรคการเมือง: พรรคสังคมนิยมปฏิวัติ (ทรูโดวิค)
บุตร: ออลเอก เกล์บ
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
วิชาชีพ: นักกฎหมาย นักการเมือง
ลายมือชื่อ: 

อะเลคซันดร์ ฟิโอโดโรวิช เคเรนสกี (4 พฤษภาคม [ตามปฎิทินเก่า: 22 เมษายน] 1881 – 11 มิถุนายน 1970) เป็นนักกฎหมายและนักปฏิวัติชาวรัสเซีย เขาเป็นผู้นำของรัฐบาลชั่วคราวรัสเซียและสาธารณรัฐรัสเซียที่มีอายุสั้นเพียงสามเดือน นับตั้งแต่ปลายเดือนกรกฎาคมจนถึงต้นเดือนพฤศจิกายน 1917
ภายหลังจากการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ในปี 1917 เคเรนสกีได้เข้าร่วมกับรัฐบาลชั่วคราวที่พึ่งก่อตั้งขึ้นใหม่ ในช่วงแรกเขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ต่อมาก็ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม และภายหลังจากเดือนกรกฎาคมจึงดำรงตำแหน่งเป็นประธานรัฐมนตรีคนที่สองและเป็นผู้นำฝ่ายสังคมนิยมประชาธิปไตย ทรูโดวิค ของพรรคสังคมนิยมปฏิวัติ เคเรนสกียังเป็นรองประธานของสภาโซเวียตเปโตรกราดอีกด้วย ซึ่งเป็นหนึ่งในตำแหน่งสำคัญที่มีอำนาจเป็นอย่างมาก เคเรนสกีกลายเป็นนายกรัฐมนตรีของรัฐบาลชั่วคราว อย่างไรก็ตาม การดำรงตำแหน่งของเขาต้องสูญเสียไปกับการมีส่วนร่วมของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ถึงแม้ว่าตัวเขาจะต่อต้านสงครามอยู่หลายต่อหลายครั้ง แต่เคเรนสกียังคงเลือกที่จะให้รัสเซียมีส่วนร่วมในสงครามต่อไป รัฐบาลของเขากระทำการปราบปรามผู้ที่ไม่เห็นด้วยหรือต่อต้านสงคราม ซึ่งทำให้เขาถูกขับออกจากตำแหน่งในปี 1917
รัฐบาลเคเรนสกีถูกโค่นล้มเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ในการปฏิวัติเดือนตุลาคม นำไปสู่การเถลิงอำนาจของบอลเชวิค ซึ่งนำโดย วลาดีมีร์ เลนิน จึงเป็นการแทนที่จากรัฐบาลเคเรนสกีเป็นรัฐบาลคอมมิวนิสต์ เคเรนสกีหลบหนีออกจากรัสเซียและใช้ชีวิตอย่างยากลำบากในขณะที่เขาลี้ภัย เขาใช้ชีวิตที่เหลือของเขาในปารีสและนครนิวยอร์ก เคเรนสกีทำงานให้กับสถาบันฮูว์เวอร์ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
ชีวประวัติ > การปฏิวัติบอลเชวิค

สมาชิกทรูโดวิค วลาดีมีร์  ดซูย์บินสกี (ซ้าย) และเคเรนสกี ณ สวนสาธารณะหน้าสภาดูมาแห่งจักรวรรดิรัสเซียใน ค.ศ. 1916
สโมสรวอลเลย์บอลโลโคโมติฟโนโวซีบีสค์

โลโคโมติฟโนโวซีบีสค์ (รัสเซีย: Локомотив Новосибирск; อังกฤษ: VC Lokomotiv Novosibirsk) เป็นสโมสรวอลเลย์บอลอาชีพตั้งอยู่ในโนโวซีบีสค์ ประเทศรัสเซีย และเข้าแข่งขันในซูเปอร์ลีก
เกียรติประวัติ

รัสเซียนซูเปอร์ลีก
 ชนะเลิศ (1): 2020
 รองชนะเลิศ (2): 2014, 2022
 อันดับที่ 3 (2): 2017, 2021
รัสเซียนคัพ
 ชนะเลิศ (1): 2010, 2011
 รองชนะเลิศ (3): 2009, 2014, 2016
ไซบีเรียและฟาร์อีสต์คัพ
 ชนะเลิศ (13): 1982, 1985, 2000, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015. 2016, 2017, 2020
ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก
 ชนะเลิศ (1): 2013
วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรโลก
 รองชนะเลิศ (2): 2013
ดูเพิ่ม

วอลเลย์บอลชายทีมชาติรัสเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website เก็บถาวร 2020-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (รัสเซีย)
CEV profile เก็บถาวร 2014-10-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อัดมีรัลอูชาคอฟ (ภาพยนตร์)

| อัดมีรัลอูชาคอฟ |
| --- | --- |

กำกับ: มีฮาอิล โรมม์
เขียนบท: Aleksandr Shtein   Anatoly Vinogradov
นักแสดงนำ: Ivan Pereverzev   Boris Livanov   Sergey Bondarchuk   Vladimir Druzhnikov   Gennadi Yudin
กำกับภาพ: Yu-Lan Chen   Aleksandr Shelenkov
ตัดต่อ: Yeva Ladyzhenskaya
ดนตรีประกอบ: อารัม คาชาตูเรียน
บริษัทผู้สร้าง: มอสฟิล์ม 
วันฉาย:   23 เมษายน ค.ศ. 1953 (1953-04-23) 
ความยาว: 108 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
อัดมีรัลอูชาคอฟ (รัสเซีย: Адмира́л Ушако́в) เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์และสงครามของสหภาพโซเวียต กำกับโดยมีฮาอิล โรมม์ นำแสดงโดย Ivan Pereverzev, Boris Livanov และ Sergey Bondarchuk
ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับอัตชีวประวัติของฟิโอดอร์ อูชาคอฟ นายทหารเรือชาวรัสเซีย และเฉลิมฉลองเกียรติให้กับนายทหารเรือชาวอังกฤษโฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานต์เนลสันที่ 1 นอกจากนีภาพยนตร์ยังสร้างภาคต่อในชื่อ โคราบลีชตูรมูตูย์บาซตีโอนืย
บรรณานุกรม

Rollberg, Peter. Historical Dictionary of Russian and Soviet Cinema. Scarecrow Press, 2008.
แหล่งข้อมูลอื่น

อัดมีรัลอูชาคอฟ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อะเลคซันดร์ โซลเซนิตซิน

| อะเลคซันดร์ โซลเซนิตซิน Алекса́ндр Иса́евич Солжени́цын |
| --- | --- |
โซลเซนิตซินในปี ค.ศ. 1974
เกิด: 11 ธันวาคม ค.ศ. 1918
เสียชีวิต: 3 สิงหาคม ค.ศ. 2008
สัญชาติ: ชาวรัสเซีย
อาชีพ: นักเขียนนวนิยาย, นักเขียนบทละคร, นักเขียนประวัติศาสตร์
ผลงานเด่น: 'The Gulag Archipelago One Day in the Life of Ivan Denisovich
ตำแหน่ง: นักเขียน
รางวัล: รางวัลโนเบล ค.ศ. 1970 รางวัลเทมเพิลทัน ค.ศ. 1983
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
โซลเซนิตซิน กับประธานาธิบดีวลาดีมีร์ ปูติน (2007)
อะเลคซันดร์ อีซาเยวิช โซลเซนิตซิน (รัสเซีย: Александр Исаевич Солженицын)เป็นนักเขียนนวนิยาย, นักเขียนบทละคร และ นักประวัติศาสตร์คนสำคัญชาวรัสเซีย โซลเซนิตซิน
งานเขียนของโซลเซนิตซินทำให้โลกทราบถึงความทารุณของระบบค่ายแรงงานกูลัก (Gulag) ในสหภาพโซเวียตโดยเฉพาะในเรื่อง The Gulag Archipelago (ไทย: เกาะกูลาก) และ One Day in the Life of Ivan Denisovich (ไทย: วันหนึ่งในชีวิตของอิวาน เดนิโซวิค) ซึ่งเป็นงานสองชิ้นที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดของโซลเซนิตซิน งานเขียนอันสำคัญเหล่านี้เป็นผลทำให้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1970 หลังจากนั้นโซลเซนิตซินก็ลี้ภัยจากสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1974 ต่อมาในปี ค.ศ. 1983 โซลเซนิตซินก็ได้รับรางวัลเทมเพิลทัน โซลเซนิตซินกลับไปรัสเซียในปี ค.ศ. 1994
อัดมีรัลนาฮีมอฟ (ภาพยนตร์)

| อัดมีรัลนาฮีมอฟ |
| --- | --- |
อัดมีรัลนาฮีมอฟ
กำกับ: วเซโวลอด ปูดอฟกิน
เขียนบท: Igor Lukovsky
นักแสดงนำ: Aleksei Dikiy Ruben Simonov
กำกับภาพ: Anatoli Golovnya Tamara Lobova
ดนตรีประกอบ: Nikolai Kryukov
บริษัทผู้สร้าง: มอสฟีล์ม 
วันฉาย: 2 มกราคม 1947
ความยาว: 93 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
อัดมีรัลนาฮีมอฟ (รัสเซีย: Адмирал Нахимов) เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ของสหภาพโซเวียต กำกับโดย วเซโวลอด ปูดอฟกิน โดยเล่าอัตชีวประวัติของนายพลเรือ ปาเวล นาฮีมอฟ (1802-1855) หนึ่งในนายพลเรือในกองทัพจักรวรรดิรัสเซีย และเสียชีวิตในช่วงสงครามไครเมีย Pudovkin, Golovnya, Lukovsky, Kryukov, Dikiy, Simonov, และ Knyazev ได้รับ รางวัลสตาลิน ในปี 1946
นักแสดง

Aleksei Dikiy - นายพลเรือ นาฮีมอฟ
Ruben Simonov - Pasha Osman
Leonid Knyazev - Pyotr Koshka
Boris Olenin
Vladimir Vladislavsky - นาวาเอก Lavrov
Yevgeny Samoylov - นาวาโท Buronov
Vsevolod Pudovkin - Prince Menshikov
Nikolai Chaplygin - Kornilov
Vasili Kovrigin - Baranovsky
Pyotr Sobolevsky
A. Khokhlov - จักรพรรดินโปเลียนที่ 3
แหล่งข้อมูลอื่น

Admiral Nakhimov ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส  (incomplete)
ออกซานา โฟยโดโรวา

| ออกซานา ชาโรสนีรา โฟยโดโรวา |
| --- | --- |
ออกซานา ชาโรสนีรา โฟยโดโรวา ในปี 2017
เกิด: Oksana Gennadyevna Fedorova  (1977-12-17) 17 ธันวาคม ค.ศ. 1977 (46 ปี) ปึสคอฟ สหภาพโซเวียต
ส่วนสูง: 1.78 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว)
เป็นที่รู้จักจาก: Miss Saint Petersburg 1999 Miss Russia 2001 นางงามจักรวาล 2002
ผู้ดำรงตำแหน่งการประกวดความงาม
สีผม: น้ำตาล
สีตา: เขียว
รางวัล: Miss Saint Petersburg 1999  (ชนะเลิศ)  Miss Russia 2001  (ชนะเลิศ) นางงามจักรวาล 2002  (ชนะเลิศ; ปลด) 
ออกซานา ชาโรสนีรา โฟยโดโรวา (รัสเซีย: Оксана Фëдорова ถอดคำได้ว่า Oksana Fyodorova; อังกฤษ: Oxana Fedorova) (เกิด 17 ธันวาคม ค.ศ. 1977) เป็นนักแสดง, นางแบบ, นักร้อง, พิธีกร, อดีตตำรวจหญิง และอดีตนางงามจักรวาล 2002 ชาวรัสเซีย
ซึ่งโฟยโดโรวาเป็นนางงามจักรวาลที่ดำรงตำแหน่งได้เพียง 3 เดือนก่อนที่เธอจะลาออกจากการเป็นนางงามจักรวาล ด้วยเหตุผลที่อยากจะไปเรียนต่อปริญญาโทให้จบ และกลายเป็นนางงามจักรวาลคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ลาออกจากตำแหน่งอย่างเป็นทางการ ทำให้รองอันดับหนึ่ง จัสติน ปาเสค จากประเทศปานามา ได้ดำรงตำแหน่งต่อจากเธอจนครบวาระ
โฟยโดโรวานับเป็นนางงามจักรวาลคนแรกของประเทศรัสเซีย และยุโรปตะวันออก
ผลงานเพลง

Na krayu u lyubvi (2011)
ผลงานการแสดง

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2003–present | Good Night, Little Ones! | Herself | Host |
| 2003–2004; 2006 | Fort Boyard: Russia | Herself | Host; contestant |
| 2004–2010 | Subbotnik | Herself | Cohost |
| 2005 | Ty - supermodel (season 2) | Herself | Judge |
| 2006 | Ne rodis krasivoy | Herself | 1 episode |
| 2006 | Yolka |  |  |
| 2006 | Tantsy so zvyozdami | Herself | Contestant; 5th place |
| 2006 | Sofi | Sofi | French Teacher |
| 2008 | Tinker Bell | Queen Clarion | Russian dub |
| 2009 | Zolotaya ribka | Herself |  |
| 2009 | National Final 2009 | Herself |  |
| 2009 | Zolotaya ribka | Herself |  |
| 2009 | 2009 Slavianski Bazaar in Vitebsk | Herself | Cohost |
| 2010 | Evrovidenie-2010 | Herself | Cohost |
| 2010 | Toy Story 3 | Barbie | Russian dub |
| 2010 | 2010 Slavianski Bazaar in Vitebsk | Herself | Cohost |
| 2011 | Project Runway Russia | Herself | Guest judge; 1 episode |
| 2012 | Secret of the Wings | Queen Clarion | Russian dub |
| 2012 | Eurovision Song Contest 2012 | Herself | Guest Spokesperson and Voting Announcer |
| 2014 | The Pirate Fairy | Queen Clarion | Russian dub |
| 2014 | Name That Tune Russia | Herself | Contestant; 1 episode |
| 2014–present | Koroleva krasoty | Herself | Host |
รางวัลที่ได้รับ

1999 — «Miss St. Petersburg»
2001 — «Miss Russia»
2002 — «Miss Universe 2002»
2012 — BIAF for contribution to charity (Lebanon, Beirut)
| ปี | ชื่อรางวัล | สาขา | ผลงาน | ผล | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | ZD Award | Duet of the Year | "Prava lyubov" (with Nikolay Baskov) | ชนะ |  |
| 2010 | Golden Gramophone Award | Duet of the Year | "Prava lyubov" (with Nikolay Baskov) | ชนะ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ออกซานา โฟยโดโรวา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ก่อนหน้า |  | ออกซานา โฟยโดโรวา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Denise Quiñones |  | นางงามจักรวาล  (ค.ศ. 2002  (ถูกถอดตำแหน่ง)) |  | จัสติน ปาเสค |
อาดูย์ตันต์เอโวเปรวอสโฮดีเตลสตวา

| อาดูย์ตันต์เอโวเปรวอสโฮดีเตลสตวา |
| --- | --- |

กำกับ: Yevgeni Tashkov
เขียนบท: Igor Bolgarin and Georgi Seversky
นักแสดงนำ: ยูรี โซโลมิน Vladislav Strzhelchik Igor Starygin
กำกับภาพ: Pyotr Terpsikhorov
ดนตรีประกอบ: Andrei Eshpai
บริษัทผู้สร้าง: มอสฟิล์ม 
วันฉาย:   ค.ศ. 1969 (1969) 
ความยาว: 377 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
อาดูย์ตันต์เอโวเปรวอสโฮดีเตลสตวา (รัสเซีย: Адъютант его превосходительства) เป็นมินิซีรีสของสหภาพโซเวียตมีทั้งหมด 5 ตอน ออกอากาศทางโทรทัศน์ครั้งแรกในปี 1969 โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามกลางเมืองรัสเซีย. โดยเนื้อเรื่องจะเล่าเนื้อหาเกี่ยวกับ ผู้หมวด Pavel Koltsov สายลับที่ทำงานให้กับ ตำรวจลับโซเวียต โดยแทรกซึมกองทัพ white Volunteer Army ซึ่งอยู่ในภายได้บังคับบัญชาของ นายพล Kovalevsky
แหล่งข้อมูลอื่น

อาดูย์ตันต์เอโวเปรวอสโฮดีเตลสตวา ที่ออลมูวี
อาดูย์ตันต์เอโวเปรวอสโฮดีเตลสตวา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อีกอร์ เซียร์เกเยฟ

| จอมพลอีกอร์ ดมิตรีเยวิช เซียร์เกเยฟ  Igor Dmitriyevich Sergeyev |
| --- | --- |
จอมพลเซียร์เกเยฟในปี 1999

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 22 พฤษภาคม 1997 – 28 มีนาคม 2001
ประธานาธิบดี: บอริส เยลต์ซิน วลาดีมีร์ ปูติน
ก่อนหน้า: อีกอร์ โรดิโอนอฟ
ถัดไป: เซียร์เกย์ อีวานอฟ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: Igor Dmitriyevich Sergeyev 20 เมษายน ค.ศ. 1938 ลือซือชันสก์ โซเวียตยูเครน สหภาพโซเวียต
เสียชีวิต: 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006(2006-11-10) (68 ปี) มอสโก ประเทศรัสเซีย
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  สหภาพโซเวียต (1955–1991)  รัสเซีย (1991–2001)
ประจำการ: 1955–2001
ยศ: จอมพลแห่งสหพันธ์รัฐรัสเซีย
ผ่านศึก: สงครามดาเกสถาน สงครามเชชเนียครั้งที่สอง

อีกอร์ ดมิตรีเยวิช เซียร์เกเยฟ (รัสเซีย: Игорь Дмитриевич Сергеев) เป็นนายทหารชาวโซเวียตรัสเซีย และต่อมาได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมรัสเซียระหว่างค.ศ. 1997 ถึง 2001 เขาเป็นบุคคลเดียวที่ได้รับยศจอมพลแห่งสหพันธ์รัฐรัสเซียจนถึงปัจจุบัน
เซียร์เกเยฟเกิดในเมืองลือซือชันสก์ ประเทศยูเครน ในสมัยที่เป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต เดิมทีเขาเป็นทหารเรือ แล้วก็โอนย้ายมาเป็นทหารบก และได้ปฏิบัติหน้าที่ในกองกำลังจรวดทางยุทธศาสตร์ จนกระทั่งได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการกองกำลังดังกล่าวในปี 1992 โดยมีหน้าที่ควบคุมดูแลอาวุธนิวเคลียร์ที่ตกทอดจากสหภาพโซเวียต
เซียร์เกเยฟได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมโดยประธานาธิบดีเยลต์ซินเมื่อปี 1997 และในเดือนพฤศจิกายนของปีเดียวกัน เขาก็ได้รับการเลื่อนยศเป็นจอมพลแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย
อานโตนอฟ อาน-12

อานโตนอฟ อาน-12
อานโตนอฟ อาน-12 (รัสเซีย: Антонов Ан-12 อานโตนอฟ อาน-12 เป็นเครื่องบินแบบเดียวกับ อานโตนอฟ อาน-10 ซึ่ง อาน-12 นั้นได้นำมาใช้ในทางทหาร สิ่งที่ อาน-12 แตกต่างจาก อานโตนอฟ อาน-10 นั้นคือมีป้อมปืนบริเวณท้าย อาน-12 มีการสร้างทั้งสิ้น 1,248 เครื่อง
รายละเอียด อาน-12

ผู้สร้าง: โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต ปัจจุบันคือโรงงานอานโตนอฟ
ประเภท: ลำเลียงพิสัยบินไกล เจ้าหน้าที่ 5 นาย บรรทุกพลร่มพร้อมอาวุธ 100 คน
เครื่องยนต์: เทอร์โบใบพัด เอแอล-20 แอล หรือ เอแอล-20 เอ็ม ให้กำลังเครื่องละ 4,000 แรงม้า 4
กางปีก: 38 เมตร
สูง: 9.83 เมตร
พื้นที่ปีก: 120 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 28,000 กิโลกรัม
น้ำหนักบรรทุก: 20,000 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ: 55,100 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 61,000 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง: 777 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง: 680 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 10,000 เมตร
อัตราเร็วเดินทางไกล: 630 กิโลเมตร/ชั่วโมง
เพดานบินใช้งาน: 10,200 เมตร
อานโตนอฟ อาน-26

| อานโตนอฟ อาน-26 |
| --- | --- |
   อาน-26 ของมอร์โดเวียแอร์ไลน์
ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: อากาศยานขนส่งสินค้า
ชาติกำเนิด: สหภาพโซเวียต
บริษัทผู้ผลิต: อานโตนอฟ
สถานะ: ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: กองทัพอากาศโซเวียต (ในอดีต)   กองทัพอากาศและอวกาศรัสเซีย   กองทัพอากาศปากีสถาน   กองทัพอากาศประชาชนเวียดนาม
จำนวนที่ผลิต: 1,403
ประวัติ
สร้างเมื่อ: ค.ศ. 1969-1986
เที่ยวบินแรก: 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1969
พัฒนาจาก: อานโตนอฟ อาน-24
สายการผลิต: อานโตนอฟ อาน-32
อานโตนอฟ อาน-26 (รัสเซีย: Антонов Ан-26; สัญลักษณ์เนโท: Curl) เป็นอากาศยานขนส่งเครื่องยนต์เทอร์โบใบพัด ออกแบบและผลิตโดยอานโตนอฟในสหภาพโซเวียตระหว่างปี 1969 ถึง 1986 อาน-26 ถูกนำนำมาใช้ในการขนส่งทางการทหารและพลเรือน