จอตา
แหล่งข้อมูลอื่น

ซานเตียโก รามอน อี กาฆัล, Histologie du Système Nerveux de l'Homme et des Vertébrés, Maloine, Paris, 1911.
Rodieck RW (1965). "Quantitative analysis of cat retinal ganglion cell response to visual stimuli". Vision Res. 5 (11): 583–601. doi:10.1016/0042-6989(65)90033-7. PMID 5862581.
Wandell, Brian A. (1995). Foundations of vision. Sunderland, Mass: Sinauer Associates. ISBN 0-87893-853-2.
Wässle H, Boycott BB (1991). "Functional architecture of the mammalian retina". Physiol Rev. 71 (2): 447–480. PMID 2006220.
Schulz HL, Goetz T, Kaschkoetoe J, Weber BH (2004). "The Retinome – Defining a reference transcriptome of the adult mammalian retina/retinal pigment epithelium". BMC Genomics (about a transcriptome for eye color). 5 (1): 50. doi:10.1186/1471-2164-5-50. PMC 512282. PMID 15283859.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
Eye, Brain, and Vision - online book - by David Hubel เก็บถาวร 2007-03-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Kolb, H., Fernandez, E., & Nelson, R. (2003) . Webvision:  The neural organization of the vertebrate retina. Salt Lake City, Utah: John Moran Eye Center, University of Utah. Retrieved July 19, 2004.
Demo: Artificial Retina, MIT Technology Review, September 2004. Reports on implant research at Technology Review
Successful photoreceptor transplantation, MIT Technology Review, November 2006. How stem cells might restore sight at Technology Review
Australian Vision Prosthesis Group เก็บถาวร 2011-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Graduate School of Biomedical Engineering, University of New South Wales
RetinaCentral, Genetics and Diseases of the Human Retina at University of Würzburg
Retinal layers image. NeuroScience 2nd Ed at United States National Library of Medicine
Jeremy Nathans's seminars: "The Vertebrate Retina: Structure, Function, and Evolution" เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Retina - Cell Centered Database
ภาพเนื้อเยื่อจากมหาวิทยาลัยบอสตัน 07901loa (อังกฤษ)
MedlinePlus Encyclopedia 002291
แผนผังแสดงชั้นต่าง ๆ ของเรตินาโดยตัดขวาง  มีเซลล์ประสาทอยู่ตามชั้นต่าง ๆ เริ่มตั้งแต่เซลล์รูปแท่งและเซลล์รูปกรวยในชั้น Layers of rods and cones หรือ Photoreceptor layer จนกระทั่งถึง retinal ganglion cell ในชั้น Ganglionic layer
ชั้นต่าง ๆ ของเซลล์รูปแท่ง เซลล์รูปกรวย  และเส้นประสาท ในเรตินา  ส่วหน้าของตาอยู่ทางซ้ายมือ  แสง  (ซึ่งมาจากทางซ้าย)  วิ่งผ่านชั้นเส้นประสาทต่าง ๆ ซึ่งมีลักษณะใสเข้าไปสู่เซลล์รับแสง  (เซลล์รูปแท่งและเซลล์รูปกรวย - ขวามือสุด)  การเปลี่ยนแปลงทางเคมีที่เกิดจากแสงจะเป็นเหตุให้เซลล์รับแสงส่งสัญญาณกลับไปทางเส้นประสาท  คือ  ตอนแรก  สัญญาณจะส่งไปยัง bipolar cell และ horizontal cell (ในชั้นสีเหลือง)  หลังจากนั้นก็จะไปสู่ amacrine cellและ RGC (ในชั้นสีม่วง)  และหลังจากนั้นก็จะไปสู่เส้นประสาทตา  มีการประมวลผลสัญญาณประสาทในชั้นต่าง ๆ  ก่อนอื่นสัญญาณเริ่มจากข้อมูลดิบที่เป็นจุดจากเซลล์รับแสง  หลังจากนั้น  ชั้นต่าง ๆ ก็จะระบุรูปร่างง่าย ๆ เช่นจุดสว่างที่ล้อมรอบด้วยจุดมืด ๆ, ขอบเขต, และการเคลื่อนไหว  (ภาพจากรูปวาดของรามอน อี กาฆัล)
การกระจายตัวของเซลล์รูปแท่ง (rods)  และเซลล์รูปกรวย (cones) ตามแนวเส้นผ่านรอยบุ๋มจอตา  (จุดที่เซลล์รูปกรวยมีความหนาแน่นสูงสุด) และจุดบอด  (จุดที่ไม่มีทั้งเซลล์รูปแท่งทั้งเซลล์รูปกรวย)  ในตามนุษย์
ภาพแสดงการกระจายตัวของเซลล์รูปกรวยในรอยบุ๋มจอตาของคนที่เห็นปกติ (ซ้าย) และผู้ที่มีตาบอดสีแบบ protanopic (ขวา)  ให้สังเกตว่าตรงกลางของรอยบุ๋มมีเซลล์รูปกรวยไวแสงสีน้ำเงินแต่มีน้อยมาก
เส้นเลือดในเรตินาปกติของมนุษย์  หลอดเลือดดำมีสีเข้มกว่าและใหญ่กว่าหลอดเลือดแดง  จานประสาทตา  (optic disc)  อยู่ทางซ้าย  (จุดขาว ๆ)  และจุดเหลืองจอตา  (macula lutea)  อยู่ใกล้กลาง
คอลัมน์ซ้ายเป็นเซลล์ On-centres (ยิงศักยะงานเมื่อแสงตกลงตรงกลางของลานรับสัญญาณ) และคอลัมน์ขวาเป็นเซลล์ off-centres (ระงับการยิงสัญญาณเมื่อแสงตกลงตรงกลางของลานรับสัญญาณ)
ภาพ OCT ของเรตินาที่ 800 นาโนเมตรโดยมีความละเอียดเชิงแกนที่ 3 ไมโครเมตร