เจียง ไคเชก

| เจียง ไคเชก |
| --- | --- |
蔣中正 蔣介石
ภาพถ่ายอย่างเป็นทางการ เมื่อ ค.ศ. 1955

ประธานรัฐบาลแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 10 ตุลาคม 1928 – 15 ธันวาคม 1931
หัวหน้ารัฐบาล: ถาน หยานไข่ ซ่ง จื่อเหวิน
ก่อนหน้า: กู้ เหวย์จฺวิน  (รักษาการ)
ถัดไป: หลิน เซิน
ดำรงตำแหน่ง 10 ตุลาคม 1943 – 20 พฤษภาคม 1948 รักษาการตั้งแต่ 1 สิงหาคม 1943 จนถึง 10 ตุลาคม 1943
หัวหน้ารัฐบาล: ซ่ง จื่อเหวิน
ก่อนหน้า: หลิน เซิน
ถัดไป: เขาเอง  (ในฐานะประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน)
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง 20 พฤษภาคม 1948 – 21 มกราคม 1949
หัวหน้ารัฐบาล: จาง ฉฺวิน เวิง เหวินฮ่าว ซุน เคอ
รองประธานาธิบดี: หลี่ จงเหริน
ก่อนหน้า: เขาเอง  (ในฐานะประธานรัฐบาลจีนชาตินิยม)
ถัดไป: หลี่ จงเหริน  (รักษาการ)
ดำรงตำแหน่ง 1 มีนาคม 1950 – 5 เมษายน 1975
หัวหน้ารัฐบาล: หยาน ซีชาน เฉิน เฉิง ยฺหวี หงจฺวิน หยาน เจียก้าน เจี่ยง จิงกั๋ว
รองประธานาธิบดี: หลี่ จงเหริน เฉิน เฉิง หยาน เจียก้าน
ก่อนหน้า: หลี่ จงเหริน  (รักษาการ)
ถัดไป: หยาน เจียก้าน
นายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง 4 ธันวาคม 1930 – 15 ธันวาคม 1931
ประธานาธิบดี: ตนเอง
ก่อนหน้า: ซ่ง จื่อเหวิน
ถัดไป: เฉิน หมิงชู
ดำรงตำแหน่ง 7 ธันวาคม 1935 – 1 มกราคม 1938
ประธานาธิบดี: หลิน เซิน
ก่อนหน้า: วาง จิงเว่ย์
ถัดไป: ข่ง เสียงซี
ดำรงตำแหน่ง 20 พฤศจิกายน 1939 – 31 พฤษภาคม 1945
ประธานาธิบดี: หลิน เซิน
ก่อนหน้า: ข่ง เสียงซี
ถัดไป: ซ่ง จื่อเหวิน
รักษาการนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง 1 มีนาคม 1947 – 18 เมษายน 1947
ประธานาธิบดี: เขาเอง
ก่อนหน้า: ซ่ง จื่อเหวิน
ถัดไป: จาง ฉฺวิน
ประธานพรรคก๊กมินตั๋ง
ดำรงตำแหน่ง 12 พฤษภาคม 1936 – 1 เมษายน 1938
ก่อนหน้า: หู ฮั่นหมิน
ดำรงตำแหน่ง 6 กรกฎาคม 1926 – 11 มีนาคม 1927
ก่อนหน้า: จาง เหรินเจี๋ย
ถัดไป: อู๋ จื้อฮุย และ หลี่ ฉือเฉิง
ผู้อำนวยการใหญ่พรรคก๊กมินตั๋ง
ดำรงตำแหน่ง 1 เมษายน 1938 – 5 เมษายน 1975
ก่อนหน้า: หู ฮั่นหมิน
ถัดไป: เจี่ยง จิงกั๋ว  (ในฐานะประธานพรรคก๊กมินตั่ง)
ประธานคณะกรรมการกิจการทหาร
ดำรงตำแหน่ง 15 ธันวาคม 1931 – 31 พฤษภาคม 1946
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: ยกเลิกตำแหน่ง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 31 ตุลาคม ค.ศ. 1887(1887-10-31) เฟิงหัว เจ้อเจียง ราชวงศ์ชิง
เสียชีวิต: 5 เมษายน ค.ศ. 1975(1975-04-05) (87 ปี) ไทเป ไต้หวัน สาธารณรัฐจีน
ศาสนา: คริสต์โปรเตสแตนต์ (สายเมทอดิสต์)
พรรคการเมือง: ก๊กมินตั๋ง
คู่สมรส: ซ่ง เหม่ย์หลิง
บุตร: เจี่ยง จิงกั๋ว เจี๋ยง เหว่ย์กั๋ว
ศิษย์เก่า: โรงเรียนนายร้อยทหารบกแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น
อาชีพ: ทหาร (จอมพล), นักการเมือง
รางวัล: เครื่องอิสริยาภรณ์เกียรติคุณแห่งชาติ, เครื่องอิสริยาภรณ์ตะวันฉาย ฟ้าใส, ชั้นที่ 1 เครื่องอิสริยาภรณ์คนโทศักดิ์สิทธิ์, ลีเจียนออฟเมอริต
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  สาธารณรัฐจีน
สังกัด:  กองทัพบก
ประจำการ: 1911–1975
ยศ:  จอมพลสูงสุด (特級上將)
ผ่านศึก: การปฏิวัติซินไฮ่, การกรีฑาทัพขึ้นเหนือ, สงครามจีน-ธิเบต, กบฎคูมูล, วิกฤติการณ์โซเวียตในซินเจียง, สงครามกลางเมืองจีน, สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง, Kuomintang Islamic Insurgency in China (1950–1958)

เจียง ไคเชก (อักษรโรมัน: Chiang Kai-shek; 31 ตุลาคม ค.ศ. 1887 — 5 เมษายน ค.ศ. 1975) หรือชื่อตามภาษาจีนมาตรฐาน คือ เจี่ยง จงเจิ้ง (蔣中正) หรือ เจี่ยง เจี้ยฉือ (蔣介石) เป็นนักการเมือง นักปฏิวัติ และผู้นำทางทหารชาวจีน ผู้นำสาธารณรัฐจีนในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1928 ถึง ค.ศ. 1975 ครั้งแรกในจีนแผ่นดินใหญ่จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1949 ต่อมาที่เกาะไต้หวันจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรม
เขาเกิดในมณฑลเจ๊เกี๋ยง (เจ้อเจียง) เจียงเป็นสมาชิกพรรคก๊กมินตั๋ง (KMT) และเป็นนายทหารระดับยศร้อยโทของดร.ซุน ยัตเซ็นในการปฏิวัติโค่นล้มอำนาจรัฐบาลเป่ย์หยางและรวมชาติจีนให้เป็นหนึ่งเดียวกัน ด้วยความช่วยเหลือจากโซเวียตและคอมมิวนิสต์ (พรรคคอมมิวนิสต์จีน (CPC)) เจียงได้จัดตั้งกองทัพใหม่ให้อยู่ภายใต้รัฐบาลชาตินิยมกวางตุ้งของดร.ซุน และหัวหน้าโรงเรียนการทหารหวงผู่ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน (จากที่เขาขึ้นดำรงตำแหน่งที่เป็นที่รู้จักกันคือ จอมพลสูงสุด) เขานำการกรีฑาทัพขึ้นเหนือ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1926 ถึง 1928 ก่อนที่จะเอาชนะกลุ่มพันธมิตรขุนศึกต่าง ๆ และรวมชาติจีนให้อยู่ภายใต้รัฐบาลชาตินิยมใหม่ ครึ่งทางของการทัพ ความเป็นพันธมิตรของพรรคก๊กมินตั๋งและพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้แตกหักกันและเจียงได้ทำการปราบปรามคอมมิวนิสต์ภายในพรรค ก่อให้เกิดสงครามกลางเมืองกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน ซึ่งในที่สุดเขาได้ประสบความพ่ายแพ้ในปี ค.ศ. 1949
ในฐานะที่เป็นผู้นำแห่งสาธารณรัฐจีนในทศวรรษหนานจิง เจียงพยายามที่จะรักษาความสมดุลที่ยากลำบากระหว่างการปรับปรุงจีนให้มีความทันสมัย ในขณะเดียวกันก็ทุ่มเททรัพยากรเพื่อปกป้องประเทศชาติจากภัยคุกคามจากญี่ปุ่นที่กำลังจะเกิดขึ้น จึงได้พยายามหลีกเลี่ยงการทำสงครามกับญี่ปุ่น ในขณะเดียวกันก็ได้ทำสงครามปราบปรามคอมมิวนิสต์จีนต่อไป เขาได้ถูกจับตัวในอุบัติการณ์ซีอานและจำเป็นต้องจัดตั้งแนวร่วมต่อต้านญี่ปุ่นกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน ภายหลังจากเหตุการณ์สะพานมาร์โค โปโลในปี ค.ศ. 1937 เขาได้ระดมพลทหารจีนสำหรับสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง เป็นเวลาแปดปีที่เขานำสงครามต่อต้านกับศัตรูที่มีความได้เปรียบที่เหนือกว่ามาก ส่วนใหญ่มาจากเมืองหลวงฉงชิ่งในยามสงคราม ในฐานะผู้นำของฝ่ายสัมพันธมิตรที่สำคัญ เจียงได้เข้าพบกับนายกรัฐมนตรีอังกฤษ วินสตัน เชอร์ชิล และประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ในการประชุมไคโรเพื่อประชุมหารือเกี่ยวกับการยอมจำนนของญี่ปุ่น ไม่นานหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง เขาก็ได้เริ่มทำสงครามกลางเมืองอีกครั้งกับพรรคคอมมิวนิสต์จีนภายใต้การนำโดยเหมา เจ๋อตง ฝ่ายชาตินิยมของเจียงส่วนใหญ่ได้ประสบความพ่ายแพ้ในการรบแตกหักไม่กี่ครั้งในปี ค.ศ. 1948
ในปี ค.ศ. 1949 รัฐบาลและกองทัพของเจียงได้หลบหนีไปยังไต้หวันซึ่งเจียงได้ประกาศบังคับใช้กฎอัยการศึกและปราบปรามผู้ที่มีความคิดเห็นต่างทางการเมืองในช่วงความน่าสะพรึงสีขาว การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีในช่วงการปฏิรูปสังคมและความรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจ เจียงได้รับชัยชนะการเลือกตั้งถึงห้าครั้งในระยะเวลาหกปีในฐานะประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน และเป็นอธิบดีทั่วไปของพรรคก๊กมินตั๋งจนกระทั่งเขาถึงแก่อสัญกรรม สามปีในวาระที่ห้าในขณะที่เขาดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีและเพียงหนึ่งปีก่อนที่เหมาจะถึงแก่อสัญกรรมเช่นกัน
หนึ่งในประมุขแห่งรัฐที่ไม่ใช่พระมหากษัตริย์ที่ดำรงตำแหน่งที่ยาวนานที่สุดในศตวรรษที่ 20 เจียงเป็นผู้ปกครองที่ไม่ใช่พระมหากษัตริย์ที่ดำรงตำแหน่งที่ยาวนานที่สุดในจีน เป็นเวลายาวนานถึง 46 ปี เช่นเดียวกับเหมา เขาได้ถูกมองว่าเป็นบุคคลที่ได้มีการโต้เถียงมากที่สุด ผู้ที่สนับสนุนเขาต่างได้ยกย่องเขาถึงการมีบทบาทสำคัญในการรวมประเทศจีนให้เป็นหนึ่งและเป็นผู้นำจีนต่อต้านญี่ปุ่น รวมทั้งการต่อต้านการรุกรานของโซเวียต-คอมมิวนิสต์ ผู้กล่าวร้ายและนักวิจารณ์ต่างประณามเขาว่าเป็นเผด็จการที่ด้านหน้าของระบอบลัทธิอำนาจนิยมที่ได้ทำการปราบปรามฝ่ายศัตรูทางการเมืองอย่างไร้ความปราณี