stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นครศูนย์กลางของประเทศญี่ปุ่น
นครที่ตรงตามข้อกำหนด แต่ยังไม่มีการเสนอชื่อ

นครต่อไปนี้มีประชากรมากกว่า 200,000 คน แต่ยังไม่มีการเสนอชื่อ (นครที่มีแผนขอยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางจะไม่แสดงในรายชื่อนี้)
มัตสึโดะ จังหวัดชิบะ
อิจิกาวะ จังหวัดชิบะ
มาจิดะ มหานครโตเกียว
ฟูจิซาวะ จังหวัดคานางาวะ
อาเงโอะ จังหวัดไซตามะ
อิจิฮาระ จังหวัดชิบะ
โชฟุ มหานครโตเกียว
ฟูจู มหานครโตเกียว
สึ จังหวัดมิเอะ
โทกูชิมะ จังหวัดโทกูชิมะ
แหล่งข้อมูลอื่น

"Japan's Evolving Nested Municipal Hierarchy: The Race for Local Power in the 2000s," by A.J. Jacobs at Urban Studies Research, Vol. 2011 (2011); doi:10.1155/2011/692764
"Large City System of Japan"; graphic shows core cities compared with other Japanese city types at p. 1 [PDF 7 of 40]
"Growth in Second Tier Cities - Urban Policy Lessons from Japan" เก็บถาวร 2019-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน briefing by CLAIR London on classes of Japanese cities (PDF)
กระทรวงมหาดไทยและการสื่อสาร (ญี่ปุ่น)
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง
ตำบลโกสัมพี

| ตำบลโกสัมพี |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Kosamphi

พิกัด: 16°39′53.2″N 99°18′28.3″E﻿ / ﻿16.664778°N 99.307861°E﻿ / 16.664778; 99.307861
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: กำแพงเพชร
อำเภอ: โกสัมพีนคร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 350 ตร.กม. (140 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 17,931 คน
 • ความหนาแน่น: 51.23 คน/ตร.กม. (132.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 62000
รหัสภูมิศาสตร์: 621101
เว็บไซต์: www.kosampee.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
โกสัมพี เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโกสัมพีนคร จังหวัดกำแพงเพชร เป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอโกสัมพีนคร เป็นตำบลที่มีพื้นที่และประชากรมากที่สุดในอำเภอโกสัมพีนคร
น้ำตกคลองสมอกล้วย ในอุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้า เขตตำบลโกสัมพี อำเภอโกสัมพีนคร เป็นน้ำตกขนาดกลาง แต่มีลักษณะเด่นสวยงาม มี 3 ชั้น ชั้นที่ 1 มีความสูง ประมาณ 40 เมตร ทิ้งตัวลงมาในแนวดิ่ง ส่วนชั้นอื่นๆ มีความสูงแตกต่างกันไป เป็นน้ำตกที่มีสีบุศราคัม มีลักษณะสวยงามแฝงด้วยความน่ากลัว อยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติ 800 เมตร เดินทางได้สะดวก
ต้นไม้ใหญ่ในอุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้า ส่วนใหญ่เป็นป่าเบญจพรรณ เป็นสังคมพืชที่ปกคลุมพื้นที่อุทยานแห่งชาติมากที่สุดประมาณ 65 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ พบกระจายตั้งแต่ระดับความสูงจากน้ำทะเล 200-1,000 เมตร ชนิดไม้ที่พบได้แก่ สัก รกฟ้า แดง ประดู่ และ มะกอกเกลื้อน รักใหญ่ เสลา โมกมัน สะทิบ กางขี้มอด ปอตูบหูช้าง ฯลฯ
ป่าและภูเขาในเขตอุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้า สภาพภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสูงชันสลับซับซ้อน แนวเขาวางตัวในทิศเหนือ-ใต้ เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาถนนธงชัย ที่ราบอยู่ทางตอนกลางพื้นที่ ซึ่งมีลักษณะเป็นอ่างกะทะขนาดเล็ก จำนวน 2 แอ่ง พื้นที่ 2,000-5,000 ไร่ แนวเทือกเขาที่สำคัญได้แก่ เขาเย็น เขาสน เขาเต่าดำ เขาขนุน เขาขาแล้ง เขาอีโละโคะ เขาวังเจ้า เขาปั๋งใหญ่ ดอยลวก และเขาวุ้งกะสัง เป็นต้น
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลโกสัมพีมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลเชียงทอง (อำเภอวังเจ้า จังหวัดตาก)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลเพชรชมภู (อำเภอโกสัมพีนคร) ตำบลลานดอกไม้ (อำเภอเมืองกำแพงเพชร) และตำบลท่าไม้ (อำเภอพรานกระต่าย)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลนาบ่อคำ (อำเภอเมืองกำแพงเพชร) และตำบลโป่งน้ำร้อน (อำเภอคลองลาน)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลคีรีราษฎร์ (อำเภอพบพระ จังหวัดตาก)
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลโกสัมพีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 26 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านท่าคูณ
หมู่ที่ 2 บ้านหนองแดน
หมู่ที่ 3 บ้านคลองเมือง
หมู่ที่ 4 บ้านมะเดื่อชุมพร
หมู่ที่ 5 บ้านโกสัมพี
หมู่ที่ 6 บ้านไร่ลำปาง
หมู่ที่ 7 บ้านหนองวัวดำ
หมู่ที่ 8 บ้านเขาชัยโพธิ์
หมู่ที่ 9 บ้านท่าพุทรา
หมู่ที่ 10 บ้านโละโคะ
หมู่ที่ 11 บ้านหนองเตาอิฐ
หมู่ที่ 12 บ้านโนนสมบูรณ์
หมู่ที่ 13 บ้านบุ่งตะคล้อ
หมู่ที่ 14 บ้านหนองบัวสามัคคี
หมู่ที่ 15 บ้านไร่พิจิตร
หมู่ที่ 16 บ้านทุ่งธารทอง
หมู่ที่ 17 บ้านดงซ่อม
หมู่ที่ 18 บ้านคลองเจริญ
หมู่ที่ 19 บ้านวังใหม่
หมู่ที่ 20 บ้านคลองแตงโม
หมู่ที่ 21 บ้านหนองบง
หมู่ที่ 22 บ้านมอรังงาม
หมู่ที่ 23 บ้านคลองเป้า
หมู่ที่ 24 บ้านใหม่ชัยมงคล
หมู่ที่ 25 บ้านเนินมะกอกน้อย
หมู่ที่ 26 บ้านป่าหมาก
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลโกสัมพี มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลโกสัมพี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโกสัมพีทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลโกสัมพี ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2517 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลโกสัมพีในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 จนถึงปัจจุบัน
ประชากร

พื้นที่ตำบลโกสัมพีประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 26 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 17,931 คน แบ่งเป็นชาย 9,051 คน หญิง 8,880 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดในอำเภอโกสัมพีนคร
*ใน พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563  | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 | พ> ศ. 2559 | พ> ศ. 2558 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โนนสมบูรณ์ | 1,509 | 1,513 | 1,513 | 1,509 | 1,491 | 1,484 | 1,482 |
| คลองเมือง | 1,252 | 1,253 | 1,266 | 1,262 | 1,257 | 1,263 | 1,263 |
| หนองแดน | 1,184 | 1,171 | 1,190 | 1,179 | 1,172 | 1,173 | 1,187 |
| ท่าคูณ | 1,120 | 1,124 | 1,140 | 1,125 | 1,123 | 1,127 | 1,125 |
| มะเดื่อชุมพร | 1,102 | 1,103 | 1,092 | 1,110 | 1,100 | 1,100 | 1,104 |
| หนองบง | 934 | 918 | 925 | 935 | 935 | 937 | 926 |
| โกสัมพี | 824 | 839 | 845 | 854 | 865 | 858 | 864 |
| วังใหม่ | 741 | 747 | 738 | 736 | 727 | 724 | 720 |
| ไร่ลำปาง | 701 | 713 | 717 | 723 | 733 | 743 | 746 |
| ใหม่ชัยมงคล | 694 | 675 | 675 | 681 | 686 | 685 | 671 |
| ท่าพุทรา | 674 | 683 | 683 | 685 | 685 | 676 | 691 |
| หนองเตาอิฐ | 609 | 611 | 619 | 626 | 616 | 625 | 627 |
| เขาชัยโพธิ์ | 599 | 599 | 579 | 582 | 575 | 568 | 564 |
| คลองเจริญ | 565 | 559 | 545 | 540 | 540 | 537 | 529 |
| ทุ่งธารทอง | 555 | 563 | 561 | 574 | 543 | 549 | 532 |
| หนองวัวดำ | 542 | 536 | 542 | 546 | 548 | 549 | 540 |
| ไร่พิจิตร | 530 | 535 | 532 | 526 | 533 | 530 | 505 |
| มอรังงาม | 527 | 518 | 510 | 514 | 510 | 510 | 515 |
| หนองบัวสามัคคี | 520 | 521 | 519 | 527 | 538 | 532 | 551 |
| **ป่าหมาก | 450 | 436 | 422 | - | - | - | - |
| เนินมะกอกน้อย | 414 | 406 | 405 | 410 | 404 | 391 | 388 |
| บุ่งตะคล้อ | 379 | 376 | 369 | 364 | 356 | 363 | 359 |
| คลองแตงโม | 376 | 373 | 373 | 367 | 384 | 386 | 391 |
| โละโคะ | 340 | 339 | 354 | 773 | 766 | 765 | 763 |
| คลองเป้า | 303 | 298 | 303 | 310 | 304 | 309 | 317 |
| ดงซ่อม | 263 | 259 | 266 | 267 | 271 | 267 | 263 |
| *ทะเบียนบ้านกลาง | 224 | 223 | 801 | 802 | 805 | 812 | 852 |
| รวม | 17,931 | 17,891 | 18,484 | 18,527 | 18,467 | 18,463 | 18,475 |
**ในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ทางราชการได้แยกพื้นที่หมู่ 10 บ้านโละโคะ จัดตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่อีก 1 หมู่บ้าน ชื่อว่า "หมู่บ้านป่าหมาก" และกำหนดให้เป็นพื้นที่หมู่ 26 ของตำบลโกสัมพี อำเภอโกสัมพีนคร
สถานที่สำคัญ

ตำบลโกสัมพีมีสถานที่ที่สำคัญหลายแห่ง ดังนี้
อุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้า
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสนามเพรียง
ที่ว่าการอำเภอโกสัมพีนคร
สถานีตำรวจภูธรโกสัมพีนคร
โรงพยาบาลโกสัมพีนคร
ศาลท้าวเวสสุวรรณ เมืองโบราณโกสัมพีนคร
วัดเขาวังเจ้า
วัดสังฆานุภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลโกสัมพี
| ด ค กตำบลในจังหวัดกำแพงเพชร |
| --- | --- | --- |
| อำเภอโกสัมพีนคร |  โกสัมพี  เพชรชมภู  ลานดอกไม้ตก  |  |
| อำเภอขาณุวรลักษบุรี |  เกาะตาล  โค้งไผ่  ดอนแตง  บ่อถ้ำ  ปางมะค่า  ป่าพุทรา  ยางสูง  วังชะพลู  วังหามแห  สลกบาตร  แสนตอ  |  |
| อำเภอคลองขลุง |  คลองขลุง  คลองสมบูรณ์  ท่าพุทรา  ท่ามะเขือ  แม่ลาด  วังแขม  วังไทร  วังบัว  วังยาง  หัวถนน  |  |
| อำเภอคลองลาน |  คลองน้ำไหล  คลองลานพัฒนา  โป่งน้ำร้อน  สักงาม  |  |
| อำเภอทรายทองวัฒนา |  ถาวรวัฒนา  ทุ่งทราย  ทุ่งทอง  |  |
| อำเภอไทรงาม |  ไทรงาม  พานทอง  มหาชัย  หนองคล้า  หนองทอง  หนองแม่แตง  หนองไม้กอง  |  |
| อำเภอบึงสามัคคี |  เทพนิมิต  บึงสามัคคี  ระหาน  วังชะโอน  |  |
| อำเภอปางศิลาทอง |  ปางตาไว  โพธิ์ทอง  หินดาต  |  |
| อำเภอพรานกระต่าย |  เขาคีริส  คลองพิไกร  คุยบ้านโอง  ถ้ำกระต่ายทอง  ท่าไม้  พรานกระต่าย  วังควง  วังตะแบก  หนองหัววัว  ห้วยยั้ง  |  |
| อำเภอเมืองกำแพงเพชร |  คณฑี  คลองแม่ลาย  ไตรตรึงษ์  ทรงธรรม  ท่าขุนราม  เทพนคร  ธำมรงค์  นครชุม  นาบ่อคำ  นิคมทุ่งโพธิ์ทะเล  ในเมือง  ลานดอกไม้  วังทอง  สระแก้ว  หนองปลิง  อ่างทอง  |  |
| อำเภอลานกระบือ |  จันทิมา  ช่องลม  โนนพลวง  บึงทับแรต  ประชาสุขสันต์  ลานกระบือ  หนองหลวง  |  |
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดกำแพงเพชร |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  กำแพงเพชร  ปางมะค่า  หนองปลิง  |  |
| เทศบาลตำบล |  ขาณุวรลักษบุรี  เขาคีรีส  คลองขลุง  คลองพิไกร  คลองแม่ลาย  คลองลานพัฒนา  ช่องลม  ท่าพุทรา  ท่ามะเขือ  ทุ่งทราย  เทพนคร  ไทรงาม  นครชุม  นิคมทุ่งโพธิ์ทะเล  บ้านพราน  ประชาสุขสันต์  ปากดง  พรานกระต่าย  ระหาน  ลานกระบือ  วังยาง  สลกบาตร  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  เกาะตาล  โกสัมพี  คณฑี  คลองขลุง  คลองน้ำไหล  คลองแม่ลาย  คลองสมบูรณ์  คุยบ้านโอง  โค้งไผ่  จันทิมา  ดอนแตง  ไตรตรึงษ์  ถาวรวัฒนา  ถ้ำกระต่ายทอง  ทรงธรรม  ท่าขุนราม  ท่าพุทรา  ท่ามะเขือ  ท่าไม้  ทุ่งทอง  เทพนิมิต  ไทรงาม  ธำมรงค์  นครชุม  นาบ่อคำ  โนนพลวง  บ่อถ้ำ  บึงทับแรต  บึงสามัคคี  ปางตาไว  ป่าพุทรา  โป่งน้ำร้อน  พานทอง  เพชรชมภู  โพธิ์ทอง  มหาชัย  แม่ลาด  ยางสูง  ลานกระบือ  ลานดอกไม้  ลานดอกไม้ตก  วังแขม  วังควง  วังชะพลู  วังชะโอน  วังตะแบก  วังทอง  วังไทร  วังบัว  วังหามแห  สระแก้ว  สลกบาตร  สักงาม  แสนตอ  หนองคล้า  หนองทอง  หนองแม่แตง  หนองไม้กอง  หนองหลวง  หนองหัววัว  ห้วยยั้ง  หัวถนน  หินดาต  อ่างทอง  |  |
อุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้า เป็นอุทยานแห่งชาติในจังหวัดกำแพงเพชรและตาก ประเทศไทย ตั้งอยู่บริเวณแนวเทือกเขาถนนธงชัย ประกอบด้วยภูเขาซับซ้อนทางทิศเหนือและใต้ มีพื้นที่ราบคล้ายแอ่งกระทะ เนื้อที่ประมาณ 3.2-8 ตารางกิโลเมตร ยอดเขาที่สูงที่สุดในเขตอุทยานคือยอดเขาเย็น ความสูง 1,898 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ขณะที่ความสูงโดยเฉลี่ยของเขตอุทยานอยู่ที่ 300-2,000 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล
บริษัทมหาชนจำกัด

บริษัทมหาชนจำกัด ถูกกำหนดขึ้นโดยพระราชบัญญัติ บริษัทมหาชนจำกัด พ.ศ. 2535 โดยมีข้อกำหนดให้บริษัทซึ่งดำเนินธุรกิจอยู่แล้ว สามารถนำหุ้นจำนวนหนึ่งของบริษัทออกจำหน่ายให้ประชาชนทั่วไปได้ และประชาชนผู้ซื้อหุ้นจึงเป็นเจ้าของกิจการนั้นตามสัดส่วนของหุ้นที่ถืออยู่. และหุ้นนี้อาจขายให้ผู้อื่นได้ตามราคาหุ้นในแต่ละวันผู้ที่ดำเนินการขายและซื้อหุ้นของบริษัทจำกัด (มหาชน) คือ ตลาดหลักทรัพย์ กฎและข้อบังคับที่เกี่ยวข้องกับการขายหุ้นต่อประชาชนจะถูกกำหนดตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ.2535 โดยมีคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์คอยกำกับดูแล
โดยในภาษาอังกฤษใช้คำว่า Public Limited Company แล้วย่อได้เป็น Plc หรือ PLC (Public Limited Company) เพื่อแสดงว่าเป็นบริษัทจำกัด ประเภทมหาชน แตกต่างไปจากบริษัทประเภทprivate หรืออาจย่อว่า Pcl หรือ PCL (Private Company Limited)ซึ่งแต่เดิมนั้น บริษัทมหาชนถูกกำหนดให้ต้องมีผู้ถือหุ้นอย่างน้อย 100 คน และต้องมีผู้ถือหุ้นรายย่อยถือหุ้นอย่างน้อย 50% ของทุนจดทะเบียน แต่หลังจากประกาศใช้พระราชบัญญัติบริษัทมหาชนจำกัด พ.ศ. 2535 แล้ว เงื่อนไขของการมีผู้ถือหุ้นดังกล่าวได้ถูกยกเลิกไป และกำหนดให้บริษัทมหาชนจำกัดจะมีผู้ถือหุ้นกี่คนก็ได้ แต่ต้องไม่น้อยกว่า 15 คน เท่านั้น
ส่วนสาระสำคัญของการเป็นบริษัทมหาชนจำกัด พ.ศ. 2535

1. บริษัท มหาชน จำกัด ต้องแบ่งทุนออกเป็นหุ้น ซึ่งถือเป็นสาระสำคัญของการเป็นบริษัท ไม่ว่าจะเป็นบริษัทเอกชนหรือบริษัทมหาชน ที่จะแบ่งทุนของบริษัทออกเป็นหน่วยเท่าๆ กัน
2. ผู้ถือหุ้นมีความรับผิดจำกัด หากกิจการล้มละลาย หรือต้องปิดกิจการไป ผู้ถือหุ้นรับผิดชอบแค่สูญเสีย “เงินลงทุน” เท่านั้น
3. บริษัทมีความประสงค์จะเสนอขายหุ้นต่อประชาชน โดยระบุความประสงค์เช่นนั้นไว้ในหนังสือบริคณห์สนธิ
4. บริษัทต้องจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลเสมอ
เงื่อนไขการตั้งบริษัทมหาชน

1. มีผู้ถือหุ้นไม่ต่ำกว่า 15 คน
2. มีกรรมการบริษัทขั้นต่ำ 5 คน
3. ไม่ได้จำกัดทุนจดทะเบียนว่าจะเป็น 1.0 ล้านบาท หรือ 10 ล้านบาท หรือ 100 ล้านบาท ฯลฯ ก็เป็นบริษัทมหาชนได้ทั้งนั้น
4. บริษัทจำกัดในประเทศไทยสามารถที่จะแปรสภาพบริษัทของตัวเองให้เป็นบริษัทมหาชนได้ด้วยมติพิเศษตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทย
5. บริษัทมหาชน สามารถจะออกขายหุ้นสามัญ หุ้นบุริมสิทธิ ใบสำคัญแสดงสิทธิซื้อหุ้นสามัญ หุ้นกู้ ฯลฯให้กับนักลงทุนได้
6. การขายหุ้นจะอยู่ภายใต้การกำกับของสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์
บริษัทมหาชนจำกัด

-โครงสร้างของบริษัทมหาชน ผู้ถือหุ้นหรือเจ้าของ จะไม่ได้มีสิทธิในการเข้าไปดูแลงานของบริษัทโดยตรง แต่จะเลือกกลุ่มคนที่จะเข้าไปบริหารแทนหรือ " Board of Directors" หรือ "คณะกรรมการผู้บริหาร" ผ่านทางการประชุมที่เรียกว่า "การประชุมผู้ถือหุ้น" จากนั้น Board of Directors ก็จะมีการจัดประชุมที่เรียกว่าการ "ประชุมบอร์ดผู้บริหาร" หรือเรียกันสั้นๆว่าประชุมบอร์ด และเลือกตัวแทนที่เรียกว่า Representative director หรือที่ภาษาชาวบ้านอย่างเราๆ เรียกกันว่า CEO หรือ MD ที่มาทำหน้าที่บริหารงานและดูแลพนักงาน
-กฎหมายกำหนดว่าต้องมีกรรมการไม่น้อยกว่า 5 คน และกรรมการไม่น้อยกว่าครึ่งหนึ่งจะต้องมีถิ่นที่อยู่ในประเทศไทย
-บริษัทมหาชน เป็นนิติบุคคลที่ระดมทุนเพื่อนำเงินเหล่านั้นไปลงทุน โดยผ่านการเห็นชอบของที่ประชุมผู้ถือหุ้นโดยที่บริษัททำการออกหุ้น สิทธิในการเป็นเจ้าของบริษัทคือผู้ถือหุ้น และบริษัทรวบรวมเงินเหล่านี้ไปใช้ในการขยายกิจการ เป็นสาเหตุให้เจ้าของธุรกิจต่างก็อยากเอาธุรกิจของตัวเองเข้าตลาดหุ้น เพราะว่าทำให้ระดมทุนได้ด้วยต้นทุนที่ต่ำกว่าการกู้เงินจากธนาคารทั่วไป
-บริษัทมหาชนเป็นรูปแบบหนึ่งของการระดมทุนจากประชาชนโดยการซื้อหุ้น และจะได้รับผลประโยชน์ตอบแทนในรูปของเงินปันผล
การเลิกบริษัทมหาชน

1. ศาลมีคำสั่งให้เลิก บริษัทบริษัทมหาชนล้มละลาย เมื่อผู้ถือหุ้นซึ่งมีหุ้นนับรวมกันไม่น้อยกว่าหนึ่งในสิบของจำนวนหุ้นได้ร้องขอให้ศาลเลิกบริษัท
2. ที่ประชุมผู้ถือหุ้นลงมติให้เลิกด้วยคะแนนเสียงไม่น้อยกว่าสามในสี่ของจำนวนเสียงทั้งหมดของผู้ถือหุ้นที่มาประชุมและมีสิทธิ์ลงคะแนนเสียง
3. ผู้เริ่มจัดตั้งบริษัทฝ่าฝืน หรือไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติเกี่ยวกับการประชุมจัดตั้งบริษัท หรือการจัดทำรายงานการจัดตั้งบริษัท
4. คณะกรรมการบริษัทไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติเกี่ยวกับการชำระเงินค่าหุ้น การโอนกรรมสิทธิทรัพย์สิน
5. จำนวนผู้ถือหุ้นลดน้อยลงจนเหลือไม่ถึงสิบห้าคน
6. กิจการของบริษัทดำเนินไปก็มีแต่จะขาดทุน และไม่มีหวังที่จะดำเนินกิจการให้ดีขึ้น
ดูเพิ่ม

บริษัทจำกัด
นักฟิสิกส์

นักฟิสิกส์ คือนักวิทยาศาสตร์ผู้ศึกษาหรือปฏิบัติงานด้านฟิสิกส์ นักฟิสิกส์ศึกษาปรากฏการณ์ทางกายภาพอย่างกว้างขวางในทุกขนาด ตั้งแต่อนุภาคระดับต่ำกว่าอะตอม (sub atomic particles) ซึ่งเป็นส่วนประกอบของสสาร (ฟิสิกส์ของอนุภาค) ไปจนถึงพฤติกรรมของวัตถุในเอกภพโดยรวม (จักรวาลวิทยา หรือ Cosmology) วิชาฟิสิกส์มีมากมายหลายสาขา แต่ละสาขามีผู้เชี่ยวชาญเฉพาะในสาขานั้นๆ
การศึกษา

นักฟิสิกส์ได้รับการจ้างงานในหลายสาขา อย่างต่ำที่สุดต้องเป็นผู้จบการศึกษาระดับปริญญาตรี แต่ส่วนใหญ่ โดยเฉพาะในงานวิจัย ต้องการผู้จบการศึกษาระดับปริญญาเอก หลักสูตรปริญญาตรีส่วนใหญ่ประกอบด้วยวิชาคณิตศาสตร์ เคมี และ ฟิสิกส์ ในหลักสูตรระดับปริญญาโทหรือสูงกว่า นิสิตนักศึกษามักต้องเน้นความเชี่ยวชาญไปทางสาขาเฉพาะสาขาใดสาขาหนึ่ง ได้แก่ดาราศาสตร์ฟิสิกส์ ( Astrophysics) , ชีวฟิสิกส์ (Biophysics) , ฟิสิกส์เชิงเคมี (Chemical physics) , ธรณีฟิสิกส์ (Geophysics) , วัสดุศาสตร์ (Material science) , ฟิสิกส์นิวเคลียร์ (Nuclear physics) , ทัศนศาสตร์ (Optics) , ฟิสิกส์ของอนุภาค (Particle physics) , และฟิสิกส์พลาสมา (Plasma physics) ตำแหน่งนักวิจัยหรือบริหารด้านวิจัยอาจต้องการผู้จบการศึกษาระดับหลังปริญญาเอก
การจ้างงาน

ผู้จ้างงานของนักฟิสิกส์ที่สำคัญมี 3 กลุ่มได้แก่ สถาบันการศึกษา สถาบันวิจัยของรัฐบาล และอุตสาหกรรมภาคเอกชนซึ่งนับเป็นผู้จ้างรายใหญ่ที่สุดในประเทศอุตสาหกรรมที่พัฒนาแล้ว ผู้ที่ได้รับการฝึกฝนเป็นนักฟิสิกส์ยังสามารถใช้ทักษะของตนในเศรษฐิกิจภาคอื่นได้ด้วย โดยเฉพาะด้านวิศวกรรม คอมพิวเตอร์และการเงิน นักฟิสิกส์บางคนอาจศึกษาเพิ่มเติมในสาขาที่ฟิสิกส์สามารถเชื่อมโยงต่อเนื่องได้ เช่น นักกฎหมายหรือผู้เชี่ยวชาญด้านสิทธิบัตรในภาคอุตสาหกรรม หรือในสำนักงานอิสระ
นักฟิสิกส์ที่มีชื่อเสียง

เรอเน เดการ์ต (René Descartes; ค.ศ. 1596–1650)
แบลซ ปัสกาล (Blaise Pascal; ค.ศ. 1623–1662)
ไอแซก นิวตัน (Isaac Newton; ค.ศ. 1642–1726/1727)
ก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ไลบ์นิทซ์ (Gottfried Wilhelm Leibniz; ค.ศ. 1646–1716)
เจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์ (James Clerk Maxwell; ค.ศ. 1831–1879)
อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ (Albert Einstein; ค.ศ. 1879–1955)
มักซ์ พลังค์ (Max Planck; ค.ศ. 1858–1947)
มักซ์ บอร์น (Max Born; ค.ศ. 1882–1970)
นีลส์ บอร์ (Niels Bohr; ค.ศ. 1885–1962)
แวร์เนอร์ ไฮเซินแบร์ค (Werner Heisenberg; ค.ศ. 1901–1976)
ริชาร์ด ไฟน์แมน (Richard Feynman; ค.ศ. 1918–1988)
สตีเฟน ฮอว์คิง (Stephen Hawking; ค.ศ. 1942–2018)
ดูเพิ่ม

รายนามผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์
รายชื่อนักฟิสิกส์รางวัลโนเบล (วิกีพีเดียอังกฤษ)
สถาบันนักฟิสิกส์แห่งราชอาณาจักร (วิกีพีเดียอังกฤษ)
สถาบันนักฟิสิกส์แห่งอเมริกา (วิกีพีเดียอังกฤษ)
รายชื่อนักฟิสิกส์ของโลก (วิกีพีเดียอังกฤษ)
วิศวกรรม
แหล่งข้อมูลอื่น

Occupational Outlook Handbook เก็บถาวร 2012-03-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Physicists and Astronomers เก็บถาวร 2012-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน; จากสำนักงานสถิติ กระทรวงแรงงานสหรัฐฯ
Education and employment statistics จากสถาบันนักฟิสิกส์แห่งอเมริกา
ผลงานนักฟิสิกส์ไทย จากไทย เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นักฟิสิกส์
ริชาร์ด ไฟน์แมน นักฟิสิกส์ที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของโลก
ประภาคารเซกิซากิ

ประภาคารเซกิซากิ
ประภาคารเซกิซากิ (ญี่ปุ่น: 関埼灯台; โรมาจิ: Sekisaki tōdai) เป็นประภาคาร ที่ตั้งอยู่ที่เซกิซากิปลายคาบสมุทรซางาโนซากิในเมืองโออิตะ จังหวัดโออิตะ
ภาพเมื่อมองจากไกล เกาะทางขวาคือทากาชิมะและทางซ้ายคือ แหลมซาดะ
เลนส์แฟรแนลที่ใช้ในประภาคารเซกิซากิ
ปูทะเล

| ปูทะเล |
| --- | --- |

Scylla serrata

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Malacostraca Malacostraca
อันดับ:: Decapoda Decapoda
อันดับย่อย:: Pleocyemata Pleocyemata
อันดับฐาน:: Brachyura Brachyura
วงศ์:: วงศ์ปูว่ายน้ำ Portunidae
วงศ์ย่อย:: Portuninae Portuninae
สกุล:: Scylla Scylla De Haan, 1833

ปูทะเล เป็นปูในสกุล Scylla ในวงศ์ปูว่ายน้ำ (Portunidae) อาศัยอยู่ในทะเล มี 4 ชนิด โดยที่ S. serrata พบได้แพร่หลายที่สุด ปูเหล่านี้พบได้ทั่วอินโด-แปซิฟิกตะวันตก ปูทะเล 4 ชนิดนั้น แบ่งได้ังนี้:
| ภาพ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | ชื่อสามัญ | ที่อยู่อาศัย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Scylla olivacea (Herbst, 1796) | ปูดำ, ปูแดง, ปูทองแดง | เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถึงปากีสถาน และจากญี่ปุ่นถึงออสเตรเลียตอนเหนือ |
|  | Scylla paramamosain Estampador, 1949 | ปูขาว, ปูทองหลาง | ทะเลจีนใต้ตอนใต้ถึงทะเลชวา |
|  | Scylla serrata (Forskål, 1775) | ปูเขียว, ปูทองโหลง | ญี่ปุ่นตอนใต้ถึงออสเตรเลียตะวันออกเฉียงใต้ นิวซีแลนด์ตอนเหนือ |
|  | Scylla tranquebarica (Fabricius, 1798) | ปูม่วง | ปากีสถานและไต้หวันถึงกลุ่มเกาะมลายูและภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกอื่น ๆ |
ลักษณะ

มีลักษณะกระดองกลมรีเป็นรูปไข่ สีดำปนแดงหรือสีน้ำตาลเข้ม ขอบระหว่างนัยน์ตามีหนาม 4 อัน ส่วนด้านข้างนัยน์ตาแต่ละข้างมีหนามข้างละ 8-9 อัน ก้ามจะมีหนามแหลม ส่วนขาอื่น ๆ ไม่มีหนาม ตัวผู้จะมีก้ามขนาดใหญ่แข็งแรงกว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด เจริญเติบโตด้วยวิธีการลอกคราบ โดยตรงขอบหลังของกระดองจะเผยออกให้เห็นกระดองใหม่ยังเป็นเนื้อเยื่อบาง ๆ ซึ่งเรียกว่า ปูสองกระดอง ถ้าหากเป็นตัวเมียที่มีความสมบูรณ์เพศจะมีไข่อยู่ในกระดอง ซึ่งพบมากในเดือนพฤศจิกายน ปลายสุดของขาคู่ที่ 2-4 มีลักษณะแหลมเรียกว่า "ขาเดิน" ทำหน้าที่ในการเดินเคลื่อนที่ ส่วนขาคู่ที่ 5 เป็นคู่สุดท้ายเรียกว่า "ขาว่ายน้ำ"ตอนปลายสุดของขาคู่นี้มีลักษณะแบนคล้ายใบพาย ใช้สำหรับว่ายน้ำ
การขยายพันธุ์

ฤดูกาลวางไข่ผสมพันธุ์ของปูทะเลอยู่ในช่วงเดือนกันยายน-ธันวาคม แม่ปูจะมีไข่ในระหว่างเดือนกันยายน-ตุลาคม สามารถ วางไข่ได้ตลอดทั้งปี โดยจะวางไข่ชุกชุมในระหว่างเดือนสิงหาคม-ธันวาคม ไข่ของปูทะเลจะมีสีส้มแดง เมื่อไข่แก่ขึ้นจะเป็นสีน้ำตาลเกือบดำ ซึ่งจะถูกปล่อยออกมานอกกระดองบริเวณใต้จับปิ้ง
ปูที่เกิดใหม่จะอยู่ในระยะซูเอี้ย ดำรงชีวิตเป็นแพลงก์ตอน ล่องลอยตามมวลน้ำ หลังผ่านการลอกคราบ 5 ครั้ง จึงพัฒนาเข้าสู่ระยะเมกาโลปา ยังคงดำรงชีวิตเป็นแพลงก์ตอน เมื่อเมกาโลปาลอกคราบจึงลงสู่พื้นท้องน้ำดำรงชีวิตเป็นสัตว์หน้าดิน การเจริญเติบโตจนถึงวัยเจริญพันธุ์ใช้เวลาประมาณ 1.5 ปี ตัวผู้ขนาดโตเต็มที่อาจหนักได้ถึง 3.5 กิโลกรัม ขนาดกระดองกว้างกว่า 24 เซนติเมตร
การกระจายพันธุ์และความสำคัญต่อมนุษย์

พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแถบชายฝั่งของแอฟริกา, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงออสเตรเลีย โดยอาศัยอยู่ในโคลนตมตามป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำที่น้ำท่วมถึง กินอาหารจำพวกสัตว์น้ำขนาดเล็ก ซากพืช ซากสัตว์ต่าง ๆ สำหรับในประเทศไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและฝั่งอันดามัน
ปูทะเลนั้นมีความสำคัญต่อมนุษย์ในฐานะของสัตว์เศรษฐกิจที่นิยมนำมาปรุงสดเป็นอาหาร เช่น ปูผัดผงกะหรี่, ปูนึ่ง เป็นต้น โดยทางการ ได้แก่ กรมประมง สนับสนุนให้เกษตรกรเพาะเลี้ยง โดยมักจะเลี้ยงในกระชังใกล้กับทะเล เช่น ในพื้นที่เขตบางขุนเทียน ของกรุงเทพมหานคร ถึงขนาดจัดเป็นเทศกาลท่องเที่ยวโดยร่วมกับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.)
ปูทะเลเป็นที่นิยมรับประทานอย่างยิ่ง โดยเฉพาะในเวลาที่กำลังลอกคราบเพราะเนื้อปูจะนิ่ม กระดองยังไม่แข็งเท่าไหร่ ซึ่งเรียกว่า "ปูนิ่ม"
ที่ประเทศจีนมีตู้อัตโนมัติหยอดเหรียญจำหน่ายปูทะเลด้วย โดยจำหน่ายใส่กล่องพลาสติกกล่องละตัว และในประเทศญี่ปุ่นมีการดัดแปลงให้เป็นลักษณะตู้คล้ายตู้คีบตุ๊กตา
ปูทะเลมีชีวิตในตลาดสดที่ออสเตรเลีย
พระอหุระมาซดะ

เทพอหุรมาสดา (ซ้าย) จักรพรรดิชาปูร์ที่ 2 (กลาง) และเทพมิถรา (ขวา)
พระอหุระมาซดะ  คือพระเจ้าตามความเชื่อในศาสนาโซโรอัสเตอร์ คำว่า มาซดะ แปลว่า ฉลาด พระเจ้าองค์นี้เป็นเทพเจ้าแห่งแสงสว่าง หรือเทพเจ้าแห่งปัญญา เป็นผู้สร้างสรรค์สิ่งดีทั้งปวง ซึ่งในเปอร์เซียโบราณนับถือเป็นเทพเจ้าสูงสุด พระเจ้าแห่งความดีจะต้องต่อสู้กับพระเจ้าแห่งความชั่ว
จากการค้นคว้าเกี่ยวกับศาสนาโซโรอัสเตอร์ ทำให้เป็นที่กระจ่างชัดว่าศาสดาโซโรอัสเตอร์ได้พยายามทำการต่อสู้กับความงมงายของศาสนาของชาวอารยัน หนึ่งในนั้นก็คือการที่เขาปฏิเสธว่าตนมีส่วนร่วมในการชวนเชื่อสู่พระอหุระมาซดะ แต่ไม่มีใครทราบถึงการเปลี่ยนแปลงไปสู่การนับถือเทพเจ้าสองฝ่าย (ฝ่ายแสงสว่างกับฝ่ายความมืด) ของชาวโซโรอัสเตอร์ว่าเริ่มตั้งแต่สมัยใด ซึ่งในคัมภีร์หมวดที่ 1 ของอเวสตะ ได้ระบุไว้ว่าเทพเจ้าแห่งความชั่วต้องเผชิญหน้ากับเทพเจ้าแห่งความดีมิใช่เผชิญกับพระอหุระมาซดะซึ่งเป็นเทพเจ้าสูงสุด
ในโซโรอัสเตอร์ พระอหุระมาซดะมีบริวาร 6 องค์ ซึ่งมีความสูงส่งดั่งพระยาห์เวห์หรือเอกเทวตามความเชื่อในศาสนาอับราฮัม และมีการจัดกองกำลังเพื่อสู้รบกับฝ่ายอธรรม
ตามความเชื่อของโซโรอัสเตอร์ โลกจนถึงปัจจุบันมี 12000 ปี เทพเจ้าแห่งความดีทำการปกครอง 3000 ปี และในช่วงเวลานี้เทพเจ้าแห่งความชั่วได้ใช้ชีวิตอยู่ในความมืด เมื่อเขาออกมาเพื่อเผชิญกับเทพเจ้าแห่งความดี เทพเจ้าแห่งความดีได้ให้เวลาเขาในการต่อสู้เป็นเวลา 9000 ปี ซึ่งเขามั่นใจว่าจะได้รับชัยชนะอย่างแน่นอน ทั้งสองฝ่ายได้เริ่มทำการสร้างสิ่งที่ดีและชั่วขึ้นบนโลกใบนี้และสู้กันด้วยวิธีนี้ จนกระทั่ง 3000 ปีผ่านไป โซโรอัสเตอร์ถูกสร้างขึ้น และทำให้กองทัพฝ่ายเทพแห่งความดีแข็งแกร่งขึ้น จนได้รับชัยชนะ
พ.ศ. 2296

| --- | --- |
ศตวรรษ::  17  18  19
ปี::  2293  2294  2295  2296  2297  2298  2299
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2296
ปฏิทินกริกอเรียน: 1753 MDCCLIII
Ab urbe condita: 2506
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1202 ԹՎ ՌՄԲ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6503
ปฏิทินบาไฮ: −91 – −90
ปฏิทินเบงกอล: 1160
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2703
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 26 Geo. 2 – 27 Geo. 2
พุทธศักราช: 2297
ปฏิทินพม่า: 1115
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7261–7262
ปฏิทินจีน: 壬申年 (วอกธาตุน้ำ) 4449 หรือ 4389     — ถึง — 癸酉年 (ระกาธาตุน้ำ) 4450 หรือ 4390
ปฏิทินคอปติก: 1469–1470
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2919
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1745–1746
ปฏิทินฮีบรู: 5513–5514
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1809–1810
 - ศกสมวัต: 1675–1676
 - กลียุค: 4854–4855
ปฏิทินโฮโลซีน: 11753
ปฏิทินอิกโบ: 753–754
ปฏิทินอิหร่าน: 1131–1132
ปฏิทินอิสลาม: 1166–1167
ปฏิทินญี่ปุ่น: Hōreki 3 (宝暦３年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 11 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4086
ปฏิทินหมินกั๋ว: 159 ก่อน ROC 民前159年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2296 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1753 - มีนาคม ค.ศ. 1754
มหาศักราช 1675
ผู้สำเร็จราชการแทนเจ้าหลวงเสือตือฟ้า
แผ่นดินว่างกษัตริย์

ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของสุทุฟ้า ก็ไม่มีผู้ใดที่เหมาะที่จะครองราชบัลลังก์ บ้านเมืองจึงตกอยู่ในการดูแลของ บุรฮา โกฮาอิน และบาร์ โกฮาอิน เป็นผู้สำเร็จราชการแทนสุทุฟ้า เป็นเวลานานถึง ๔ ปี
พระบรมวงศานุวงศ์ที่ยังมีพระชนมชีพในช่วงนั้น

พระอนุชาของสุทุฟ้า :
ท้าวขำติ
เจ้าพูลาย?(ต่างชนนี)
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์อาหม
| ก่อนหน้า |  | ผู้สำเร็จราชการแทนเจ้าหลวงเสือตือฟ้า |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สุทุฟ้า |  | ว่างกษัตริย์   (พ.ศ. 1919 - พ.ศ. 1923) |  | ท้าวขำติ |