stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สเปน (ESP) | 6 | 6 | 0 | 0 | 14 | 2 | +12 | 12 |  |
| 2 |  โปแลนด์ (POL) | 6 | 4 | 1 | 1 | 17 | 6 | +11 | 9 |  |
| 3 |  กานา (GHA) | 6 | 3 | 2 | 1 | 9 | 6 | +3 | 8 |  |
| 4 |  ออสเตรเลีย (AUS) | 6 | 2 | 1 | 3 | 8 | 12 | −4 | 5 |  |
| 5 |  อิตาลี (ITA) | 4 | 2 | 0 | 2 | 3 | 5 | −2 | 4 |  |
| 6 |  สวีเดน (SWE) | 4 | 1 | 2 | 1 | 6 | 3 | +3 | 4 |  |
| 7 |  ปารากวัย (PAR) | 4 | 1 | 2 | 1 | 5 | 5 | 0 | 4 |  |
| 8 |  กาตาร์ (QAT) | 4 | 1 | 1 | 2 | 2 | 5 | −3 | 3 |  |
| 9 |  สหรัฐ (USA) | 3 | 1 | 1 | 1 | 6 | 5 | +1 | 3 |  |
| 10 |  เม็กซิโก (MEX) | 3 | 0 | 3 | 0 | 3 | 3 | 0 | 3 |  |
| 11 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 3 | 0 | 3 | 0 | 2 | 2 | 0 | 3 |  |
| 12 |  อียิปต์ (EGY) | 3 | 1 | 0 | 2 | 4 | 6 | −2 | 2 |  |
| 13 |  เดนมาร์ก (DEN) | 3 | 0 | 2 | 1 | 1 | 4 | −3 | 2 |  |
| 14 |  โคลอมเบีย (COL) | 3 | 0 | 1 | 2 | 4 | 9 | −5 | 1 |  |
| 15 |  โมร็อกโก (MAR) | 3 | 0 | 1 | 2 | 2 | 8 | −6 | 1 |  |
| 16 |  คูเวต (KUW) | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 6 | −5 | 0 |  |
แหล่งที่มา:
คาโอรุ วาดะ

Japanese composer and arranger (born 1962)
| คาโอรุ วาดะ和田 薫 |
| --- | --- |
เกิด:  (1962-05-05) 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 (62 ปี) ชิโมโนเซกิ, จังหวัดยามากูจิ, ประเทศญี่ปุ่น
แนวเพลง: ซาวด์แทร็ก เพลงการ์ตูน
อาชีพ: นักประพันธ์ ผู้เรียบเรียงเพลง
ช่วงปี: 1988-ปัจจุบัน

เว็บไซต์: www.kaoru-wada.com
นักดนตรี
คาโอรุ วาดะ (和田 薫, Wada Kaoru, เกิดเมื่อวันที่ 5 เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1962) เป็นนักประพันธ์และผู้เรียบเรียงดนตรีชาวญี่ปุ่นเขาได้ประพันธ์ดนตรีประกอบสำหรับซีรีส์อนิเมะหลายเรื่อง รวมถึง อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน, ดี.เกรย์แมน, เซนต์เซย์ย่า ภาค The Lost Canvas จ้าวนรกฮาเดส, ซามูไรเซเว่น และล่าสุดคือ เทสล่าโน้ต
นอกจากนี้ เขายังเป็นที่รู้จักในวงกว้างมากขึ้นในกลุ่มผู้เล่นเกมทั่วโลก จากการเรียบเรียงเพลงประกอบเกมดังอย่างคิงดอมฮาตส์ และคิงดอมฮาตส์ II ให้เป็นเวอร์ชั่นสำหรับวงออร์เคสตราและเปียโน
วาดะพร้อมกับนักดนตรีคนอื่น ๆ ศึกษาที่วิทยาลัยดนตรีโตเกียว โดยมีอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิอย่างอากิระ อิฟุกูเบะ และเซอิ อิเคโนะ เป็นผู้ถ่ายทอดวิชาความรู้ เขาแต่งงานกับอากิโกะ นาคากาวะ นักพากย์หญิงจากเรื่องอินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน ซึ่งพากย์เสียงโซตะ ฮิงูราชิในอนิเมะเรื่องนั้น
ผลงาน > อนิเมะ

| ปี | ชื่อ | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | ขุนพลน้อย เฮปอย |  |  |
| 1991 | 3×3 Eyes | โอวีเอ |  |
| 1991 | Madara | โอวีเอ |  |
| 1991 | Hero Kaede Mosaica | โอวีเอ |  |
| 1992 | เทคก้าแมนเบลด |  |  |
| 1993 | พายุหมุน ไออ้อนลีกเกอร์ |  |  |
| 1993 | เนตรสยบมาร | ภาพยนตร์ |  |
| 1993 | เพชฌฆาตไซบอร์ก | โอวีเอ |  |
| 1993 | หน่วยบิน พลีชีพ | โอวีเอ |  |
| 1994 | Ginga Sengoku Gun'yūden Rai |  |  |
| 1994 | Shippū! Iron Leaguer Ginhikari no Hata no Shita ni | โอวีเอ |  |
| 1995 | 3×3 Eyes: Legend of the Divine Demon | โอวีเอ |  |
| 1996 | GeGeGe no Kitarō (1996) | ละครโทรทัศน์ชุดที่ 4 |  |
| 1997 | GeGeGe no Kitarō: Obake Nighter | ภาพยนตร์ |  |
| 1997 | มืออสูรล่าปิศาจ | ภาพยนตร์ |  |
| 1999 | Harlock Saga | โอวีเอ |  |
| 2000 | Strange Dawn |  |  |
| 2000 | อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน |  |  |
| 2000 | Ghost Stories |  |  |
| 2001 | อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน เดอะมูฟวี่1 : สัมผัสรักข้ามเวลา | ภาพยนตร์ |  |
| 2001 | Kikaider 01: The Animation |  |  |
| 2002 | Princess Tutu |  |  |
| 2002 | อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน เดอะมูฟวี่2 : ปราสาทดินแดนแห่งกระจก | ภาพยนตร์ |  |
| 2003 | Gilgamesh |  |  |
| 2003 | อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน เดอะมูฟวี่3 : อภินิหารดาบครองฟ้าดิน | ภาพยนตร์ |  |
| 2004 | Mars Daybreak |  |  |
| 2004 | ซามูไรเซเว่น |  |  |
| 2004 | อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน เดอะมูฟวี่4 : เปลวเพลิงแห่งเกาะลี้ลับ | ภาพยนตร์ |  |
| 2005 | Mushiking: The King of Beetles | ภาพยนตร์ |  |
| 2005 | Play Ball |  |  |
| 2006 | Play Ball 2nd |  |  |
| 2006 | ดี.เกรย์แมน |  |  |
| 2007 | คินดะอิจิ กับคดีฆาตกรรมปริศนา | ทีวีตอนพิเศษ (2 ตอน) |  |
| 2008 | Hakaba Kitarō |  |  |
| 2008 | Casshern Sins |  |  |
| 2009 | เซนต์เซย์ย่า ภาค The Lost Canvas จ้าวนรกฮาเดส |  |  |
| 2009 | Inuyasha: The Final Act |  |  |
| 2016 | Ace Attorney |  |  |
| 2020 | ยาฉะฮิเมะ: เจ้าหญิงครึ่งอสูร |  |  |
| 2021 | The Journey | ภาพยนตร์ |  |
| 2021 | เทสล่าโน้ต |  |  |
| 2024 | รันม่า ½ ไอ้หนุ่มกังฟู |  |  |
ผลงาน > วีดีโอเกมส์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2002 | คิงดอมฮาตส์ | ผู้จัดเตรียม |  |
| 2004 | Kingdom Hearts: Chain of Memories | ผู้จัดเตรียม |  |
| 2005 | คิงดอมฮาตส์ II | ผู้จัดเตรียม |  |
| 2010 | Kingdom Hearts Birth by Sleep | ผู้จัดเตรียม |  |
| 2012 | Asura's Wrath | ผู้จัดเตรียม |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Discography at VGMdb
คาโอรุ วาดะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
คาโอรุ วาดะ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
Kaoru Wada search results at Media Arts Database (ในภาษาญี่ปุ่น)
Kaoru Wada at Oricon
Kaoru Wada convention appearances on AnimeCons.com
Interview at RocketBaby
หมวดหมู่ฉบับร่าง
คุมิโกะ อะกิโยะชิ

คุมิโกะ อะกิโยะชิ เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1954 เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น ซึ่งเธอเริ่มแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001
ผลงานภาพยนตร์

Tabi no omosa (1972) - Kayo
Juroku-sai no senso (War of the 16 Year Olds) (1973) - Azusa/Mizue (Plays two parts)
Aka chōchin (1974) - Yukie Shimokawa
Imouto (1974) - Neri Kojima
Aoba shigereru (1974) - Hiroko Wakayama
Virgin Blues (1974) - Shoplifter
Honō no shōzō (1974)
Shōwa karesusuki (1975) - Noriko, the sister
Banka (1976) - Reiko Ando
Saraba natsuno hikariyo (Farewell, O Summer's Light) (1976) - Kyoko Toda
Fumō chitai (1976)
Permanent Blue: Manatsu no koi (1976) - Woman
Ani imōto (Brother and Sister) (1976) - Mon
Totsuzen arashi no youni (1977) - Yuki Kobayashi
Hakkodasan (Mount Hakkoda) (1977) - Sawa Takiguchi (Guide)
Sugata Sanshiro (1977) - Otomi Murai
Wani to oum to ottosei (1977) - Nanako
Terra e... (Toward the Terra) (1980) - Physis
No yohna mono (Something Like It) (1981) - Elizabeth
Bōkensha kamikaze (The Kamikaze Adventurers) (1981) - Kei Kaneshiro
Saraba itoshiki daichi (Farewell to the Land) (1982) - Junko
Kyōdan (The Shootout) (1982) - Tomoko Araki
Yūkai hōdō (To Trap a Kidnapper) (1982) - Hisako Mitamura, the victim's Mother
Weekend Shuffle (1982) - Yoko Madaraneko
Seiha (Conquest) (1982) - Fuyuko Tadokoro
Aitsu to lullaby (1983) - English Teacher
Chihei-sen (The Horizon) (1984) - Sakura, the first daughter
Hitohira no yuki (Flakes of Snow) (1985) - Kasumi
"Dokugan-ryu Masamune" (1987) (TV series) - Neko Gozen (unknown episodes)
Yogisha (1987) - Satoko Okazaki
Otoko wa Tsurai yo: Tora-san Plays Daddy (1987) - Takako Takai
"Koiwa itsumo almond pink" (1988) (TV mini-series)
Ijintachi tono natsu (The Discarnates) (1988) - Fusako Harada, Mother
Yuwakusha (The Enchantment) (1989) - Miyako Shinohara
Gurenbana (1993) - Sakura Okii
Ressun (Lesson) (1994) - Kaya Saeki
Fukai kawa (Deep River) (1995) - Mitsuko
Yodogawa Nagaharu monogatari - Kobe-hen: Sainara (1999) (TV) - Ryu, Nagaharu's mother
Shibito no koiwazurai (Lovesick Dead) (2001) - Kazuko
Tsuki no sabaku (Desert Moon) (2001) - Keechie's client
Ao no Honou (The Blue Light) (2003) - Yuuko Kushimori
Toukou no ki (Translucent Tree) (2004) - Chigiri Yamazaki
"Densha otoko" ("Train_Man") (2005) (TV mini-series) - Yuki Aoyama (由紀 青山), Saori's mother
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Site (in Japanese)
Kumiko Akiyoshi ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
JMDb Profile (in Japanese)
คลองกือเซะ

คลองกือเซะ หรือ คลองกรือเซะ เป็นคลองที่ไหลผ่านพื้นที่ด้านทิศเหนือของอำเภอยะรังและทิศตะวันออกของอำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี โดยส่วนปลายของคลองนี้จะไปรวมกับคลองมานิงที่บ้านปาเระ ตำบลบาราโหม อำเภอเมืองปัตตานี คลองมีความยาวประมาณ 10.8 กิโลเมตร ประชาชนตามริมคลองกือเซะทำประมงประมาณ 50 กว่าครัวเรือน
ประวัติศาสตร์

ในสมัยรายาฮีเยาเป็นเจ้าเมืองเกิดปัญหาน้ำเค็มรุกเข้ามาในคลองกือเซะจนไม่สามารถอำนวยประโยชน์ในการเกษตรกรรมได้ รายาฮีเยาทรงรับสั่งให้ราษฎรพร้อมกันขุดคลอง โดยเริ่มจากรือเซะมุ่งไปทางทิศเหนือจนถึงแม่น้ำที่อ่าวเตอร์มางัน (ใกล้กับหมู่บ้านปรีกีปัจจุบัน) หลังขุดคลองเชื่อมกับแม่น้ำ น้ำจึงไหลมาตามคลองแห่งใหม่ผ่านคลองกือเซะ แล้วไหลออกทะเลตรงอ่าวรา
ต่อมาในสมัยรายาบีรู เกิดปัญหากับคลองกือเซะอีกครั้ง คือ กระแสน้ำไหลแรงเซาะริมฝั่งที่ติดต่อกับพระราชวังได้รับความเสียหาย และน้ำในคลองกือเซะกลายเป็นน้ำจืด จึงเป็นเหตุให้นาเกลือตรงชายทะเลไม่สามารถเป็นเกลือได้เพราะน้ำลดความเค็มลง รายาบีรูจึงมีกระแสรับสั่งให้สร้างเขื่อนกั้นน้ำที่ไหลมาจากด้านเหนือ โดยไหลเข้าคลองกือเซะและปิดคลองปาฟีรีด้วย เขื่อนดังกล่าวที่สร้างด้วยหิน ได้ตั้งนามหมู่บ้านนั้นว่าบ้านทำนบหิน (บ้านตาเนาะบาตู)
ซัลวาโตเร เมเลเลโอ

ซัลวาโตเร เมเลเลโอ (24 กรกฎาคม ค.ศ. 1929 – 2 สิงหาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักการเมืองชาวอิตาลี เมเลเลโอ เกิดที่เมืองโครีกลีอาโน ดิ โอตรันโต เริ่มจากการเป็นผู้ว่าเมืองลอเซ ระหว่างเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1977 จนถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1983 และในเดือนกันยายน ค.ศ. 1985 จนถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1986.  นอกจากนี้ยังเป็นสมาชิกรัฐสภาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1983 จนถึงปี ค.ศ. 1994
ชัค บิตทิก

| --- | --- |
บิตทิกในปี ค.ศ. 1961
ข้อมูลส่วนบุคคล
ชื่อเต็ม: ชาร์ลี กรีเน บิตติค จูเนียร์
เกิด: 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1939(1939-11-02)
เสียชีวิต: เมษายน 28, 2005(2005-04-28) (65 ปี)
ส่วนสูง: 1.88 m (6 ft 2 in)
น้ำหนัก: 88 kg (194 lb)
กีฬา
กีฬา: ว่ายน้ำ, โปโลน้ำ
ชาร์ลี กรีเน บิตติค, จูเนียร์ หรือ ชัค บิตทิก (เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1939 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2005) เป็นนักโปโลน้ำและนักว่ายน้ำชาวอเมริกัน ชัค บิตทิกเป็นตัวแทนนักโปโลทีมชาติสหรัฐอเมริกา เคยแข่งขันกีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 และเคยแข่งขันแพนอเมริกันเกมส์ ในปี 1959 และ 1963 ซึ่งได้รับเหรียญเงิน
ซัลวาดอร์ (แก้ความกำกวม)

ซัลวาดอร์ สามารถหมายถึง
ซัลวาดอร์ เมืองในประเทศบราซิล
ซัลบาดอร์ ดาลี จิตรกรชาวสเปน
ซัลบาดอร์ ซานเชซ นักกีฬามวยสากลอาชีพ
ซัลวาตอร์ โรซา จิตรกรชาวอิตาลีในสมัยบารอก
คาริง นานามิ

| คาริง นานามิ |
| --- | --- |
奈波 果林
เกิด: 7 มกราคม จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2014 – ปัจจุบัน
องค์การ: อะตอมมิกมังกี
ส่วนสูง: 163 ซม.
คาริง นานามิ (ญี่ปุ่น: 奈波 果林; โรมาจิ: Nanami Karin, เกิด 7 มกราคม) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่ซัปโปโร จังหวัดฮกไกโด สังกัดอะตอมมิกมังกี
ชีวประวัติ

ตอนอยู่ชั้นประถมสนุกกับการเล่นกับเพื่อน ๆ โดยแสดงเป็นตัวละครต่าง ๆ และเนื่องจากต้องการหาเลี้ยงชีพด้วยสิ่งที่ชอบจึงได้ตั้งเป้าที่จะเป็นนักพากย์
สำเร็จการศึกษาจากหลักสูตรนักพากย์ของ Avex Artist Academy โดยเป็นนักเรียนทุน ผลงานพากย์แรกคืออนิเมะเรื่องโนบุนางะ เดอะ ฟูล ในปี 2014
ผลงานพากย์

โนบุนางะ เดอะ ฟูล (ชาชา)
โคตรเซียนโรงเรียนพนัน (นิชิโนะโทอิง โนริโกะ)
สไมล์ออฟดิอัสโนโทเรีย (เซมปากุ)
เด็กหนุ่มจอมเพ้อฝัน ผู้ตื่นมามองความเป็นจริง (ชิโนโนเมะ คลอดีน มาริกะ)
ทำไงดีเกมนี้นางร้ายน่ารัก (แคลร์ ฟร็องซัว)
การท่องเที่ยวในประเทศจีน

เส้นขอบฟ้าของเซี่ยงไฮ้ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ และจุดชมวิวจากเดอะบันด์
การท่องเที่ยวในประเทศจีน มีการขยายตัวขึ้นอย่างมากในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมาตั้งแต่การเริ่มต้นของการปฏิรูปและการเปิดประเทศ การเกิดขึ้นของชนชั้นกลางเศรษฐีใหม่และการผ่อนคลายข้อจำกัดการเคลื่อนไหวโดยทางการจีนต่างก็เป็นการเพิ่มการบูมต่อการท่องเที่ยวนี้ ประเทศจีนได้กลายเป็นหนึ่งในประเทศที่มีผู้ชมมากที่สุดของโลก และเป็นการตลาดการท่องเที่ยวขาเข้าและขาออกที่ร้อนแรงที่สุด นับว่าการท่องเที่ยวของประเทศจีนมีความเฟื่องฟูอย่างยั่งยืนในอันดับต้น ๆ ของโลก
ประเทศจีนเป็นประเทศที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดเป็นอันดับสามของโลก โดยมีจำนวนนักท่องเที่ยวต่างประเทศ 55.98 ล้านคนในปี ค.ศ. 2010  และมีรายได้จากการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศถึง 45.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ นับเป็นอันดับ 4 ของโลกในปีดังกล่าว ตลอดจนมีผู้มาเยือนสถานที่ท่องเที่ยวในประเทศรวมทั้งสิ้น 1.61 พันล้านคน กับรายได้รวมที่ 777.1 พันล้านหยวน
ตามองค์การการท่องเที่ยวโลก ในปี ค.ศ. 2010 ประเทศจีนจะกลายเป็นประเทศท่องเที่ยวที่ใหญ่ที่สุดและมีกลุ่มเดินทางในต่างประเทศที่ใหญ่ที่สุด ส่วนในแง่ของการใช้จ่ายการเดินทางขาออกทั้งหมด คาดว่าประเทศจีนจะมีการเจริญเติบโตเร็วที่สุดในโลกนับตั้งแต่ ค.ศ. 2006 ตลอดถึงปี ค.ศ. 2015 โดยก้าวกระโดดขึ้นสู่อันดับสองสำหรับค่าใช้จ่ายในการเดินทางรวมในปี ค.ศ. 2015
เจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศจีนยังสร้างความพรั่งพรูในธุรกิจการท่องเที่ยว ในประเทศจีน เปอร์เซ็นต์ของยอดขายขึ้นอยู่กับธุรกิจการท่องเที่ยวที่สูงขึ้น 38% เมื่อเทียบกับสหรัฐอเมริกา 21% และ 28% ในสหราชอาณาจักร ซึ่งสอดคล้องกับการคาดการณ์การเดินทางทางธุรกิจ ค.ศ. 2013 สำหรับภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกของสภาการเดินทางและการท่องเที่ยวโลก
การท่องเที่ยวขาเข้า

ประเทศจีนได้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญจากการปฏิรูปและการเปิดประเทศสู่โลกกว้างในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ที่ได้รับการส่งเสริมโดยเติ้ง เสี่ยวผิง ในปี ค.ศ. 1978 ประเทศจีนได้ทำการต้อนรับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติประมาณ 230,000 ราย ส่วนใหญ่เป็นเพราะข้อจำกัดเข้มงวดที่รัฐบาลวางไว้สำหรับผู้ที่ได้รับอนุญาตและผู้ที่ไม่ได้รับอนุญาต ทว่าในปี ค.ศ. 2006 ประเทศจีนได้ต้อนรับนักท่องเที่ยวจากต่างประเทศถึง 49.6 ล้านคน ทำให้เป็นประเทศที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดเป็นอันดับสี่ของโลก ส่วนในปี ค.ศ. 2007 จำนวนนักท่องเที่ยวต่างประเทศไปยังประเทศจีนได้เพิ่มขึ้นเป็น 54.7 ล้านคน
การท่องเที่ยวขาเข้า > สถิติ

นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่เดินทางสู่ประเทศจีนในปี ค.ศ. 2015 มาจากประเทศดังต่อไปนี้:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| อันดับ | ประเทศ | จำนวน (คน) |
| 1 |  เกาหลีใต้ | 4,444,400 |
| 2 |  ญี่ปุ่น | 2,497,700 |
| 3 |  เวียดนาม | 2,160,800 |
| 4 |  สหรัฐ | 2,085,800 |
| 5 |  รัสเซีย | 1,582,300 |
| 6 |  มาเลเซีย | 1,075,500 |
| 7 |  มองโกเลีย | 1,014,100 |
| 8 |  ฟิลิปปินส์ | 1,004,000 |
| 9 |  สิงคโปร์ | 905,300 |
| 10 |  อินเดีย | 730,500 |
ดูเพิ่ม

รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศจีน
อาหารจีน
ประวัติศาสตร์จีน
หมายเหตุและอ้างอิง

บทความนี้รวมเอางานสาธารณสมบัติจากประเทศศึกษา หอสมุดรัฐสภา
1 2 3  Factbox: Basic facts about China's economy
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-05-25. สืบค้นเมื่อ 2016-10-02.
↑  "Chinese appetite for business travel going strong". TTGmice. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-12-20. สืบค้นเมื่อ 18 April 2013.
↑  Lew, Alan A. 1987. The History, Policies and Social Impact of International Tourism in the People’s Republic of China. Asian Profile 15(2)April:117 28.
↑  World Tourism Organization UNTWO Tourism Barometer. June 2007 issue เก็บถาวร 2011-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  "UNTWO World Tourism Barometer, Vol.5 No.2" (PDF). United Nations World Tourism Organization. June 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-10-15.
↑  China Inbound Tourism in 2015
แหล่งข้อมูลอื่น

China travel and tourism ที่เว็บไซต์ Curlie
China National Tourist Office (CNTO)
China National Tourism Administration เก็บถาวร 2017-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (CNTA)
Health Information for Travelers to China เก็บถาวร 2009-05-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน U.S. Centers for Disease Control and Prevention (CDC).
China Tourism Statistics เก็บถาวร 2007-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Phenomena of Collective Travel Magazine article on tourism in China
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  พระราชวังหลวงแห่งราชวงศ์หมิงและชิงในปักกิ่งและเฉิ่นหยาง  สุสานจักรพรรดิฉินที่ 1  ถ้ำมั่วเกา  แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีมนุษย์ปักกิ่ง โจวโข่วเตี้ยน  กำแพงเมืองจีน  กลุ่มอาคารโบราณบนทิวเขาอู่ตัง  กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซา  สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ  วัดขงจื๊อ สุสานขงจื๊อ และจวนตระกูลขงในชฺวีฟู่  อุทยานแห่งชาติเขาหลู  เมืองโบราณผิงเหยา  เมืองเก่าลี่เจียง  สวนโบราณแห่งซูโจว  พระราชวังฤดูร้อน สวนหลวงในปักกิ่ง  หอสักการะฟ้า: แท่นบวงสรวงของจักรพรรดิในปักกิ่ง  งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋  หมู่บ้านโบราณในอานฮุยตอนใต้ ซีตี้และหงชุน  สุสานหลวงราชวงศ์หมิงและชิง  ถ้ำหลงเหมิน  เขาชิงเฉิงและระบบชลประทานตูเจียงยั่น  ถ้ำยฺหวินกัง  เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ  ศูนย์ประวัติศาสตร์มาเก๊า  อินซฺวี  เตียวโหลวและหมู่บ้านแห่งไคผิง  ถู่โหลวแห่งฝูเจี้ยน  เขาอู่ไถ  โบราณสถานแห่งเติงเฟิงใน "ศูนย์กลางแห่งสวรรค์และโลก"  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมทะเลสาบตะวันตกในหางโจว  แหล่งแซนาดู  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมนาขั้นบันไดหงเหอฮาหนี่  คลองใหญ่  เส้นทางสายไหม: โครงข่ายเส้นทางฉนวนฉางอาน-เทียนชาน  แหล่งตู่ซี  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมศิลปะบนหินจั่วเจียงหัวซาน  กูลังซู: ชุมชนประวัติศาสตร์นานาชาติ  ซากโบราณคดีแห่งเมืองเหลียงจู  เฉวียนโจว: ศูนย์กลางโลกในจีนสมัยราชวงศ์ซ่งและหยวน  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมป่าชาเก่าแก่แห่งเขาจิ่งม่ายในผูเอ่อร์  แกนกลางปักกิ่ง : กลุ่มอาคารที่แสดงระเบียบในอุดมคติของเมืองหลวงจีน  |  |
| ทางธรรมชาติ |  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หวงหลง  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หุบเขาจิ่วไจ้โกว  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์อู่หลิงยฺเหวียน  พื้นที่คุ้มครองแม่น้ำขนานสามสายแห่งยูนนาน (แม่น้ำโขง-แม่น้ำแยงซี-แม่น้ำสาละวิน)   เขตรักษาพันธุ์แพนด้ายักษ์แห่งเสฉวน วั่วหลง ภูเขาซื่อกูเหนียง และทิวเขาเจียจิน  คาสต์ในจีนตอนใต้  อุทยานแห่งชาติเขาซานชิง  ตานเสียแห่งจีน  แหล่งซากดึกดำบรรพ์เฉิงเจียง  เทียนชานในซินเจียง  หูเป่ย์เฉินหนงเจี้ย  ชิงไห่โฮห์ซิล  ฟานจิงซาน  เขตรักษาพันธุ์นกอพยพตลอดฝั่งทะเลเหลือง-อ่าวปั๋วไห่แห่งจีน (ระยะที่ 1)  ทะเลทรายบาไดง์จารัง - Towers of Sand and Lakes  |  |
| แบบผสม |  เขาไท่  เขาหวง  พื้นที่ทัศนียภาพเขาเอ๋อเหมย์ รวมทั้งพื้นที่ทัศนียภาพพระพุทธรูปเล่อชาน  ทิวเขาอู่อี๋  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
ทิวทัศน์ยามราตรีของเซี่ยงไฮ้ ที่แสดงให้เห็นถึงบริเวณของเดอะบันด์
ซัลเซตต์

| --- | --- |
มหานครมุมไบ (เดิมชื่อ บอมเบย์) และนครธาเน ตั้งอยู่บนเกาะซัลเซตต์
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลอาหรับ
พิกัด: 20°N 72°E﻿ / ﻿20°N 72°E﻿ / 20; 72
พื้นที่: 619 ตารางกิโลเมตร (239 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 467 ม. (1532 ฟุต)
จุดสูงสุด: Kanheri Peak, Sanjay Gandhi National Park
การปกครอง
India
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 15,111,974
ความหนาแน่น: 24,414/กม.2 (63232/ตารางไมล์)
เกาะซัลเซตต์ (Salsete) เป็นเกาะในรัฐมหาราษฏระ นอกชายฝั่งทิศตะวันตกของประเทศอินเดีย เป็นหนึ่งในเกาะที่มีความหนาแน่นของประชากรมากที่สุดในโลก โดยมีประชากรราว 15.1 ล้านคน โดยมีเนื้อที่เพียง 619 กม² ชาวมราฐายึดเกาะนี้จากชาวโปรตุเกสใน ค.ศ. 1739 ต่อมาอังกฤษได้เข้ายึดครองใน ค.ศ. 1774
จิมมี เบรดาห์ล

| จิมมี เบรดาห์ล |
| --- | --- |
เกิด: 26 สิงหาคม พ.ศ. 2510
จิมมี เบรดาห์ล (Jimmi Bredahl)นักมวยสากลชาวเดนมาร์ก เกิดเมื่อ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2510 สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 7) แพ้ 3 เป็นพี่ชายของจอห์นนี เบรดาห์ลที่เป็นแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวทของสมาคมมวยโลก
ประวัติ

เบรดาห์ลเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2532 ชนะคะแนนเดส กาการิโน จากนั้นชกชนะรวดตลอดมา จน พ.ศ. 2535 จึงได้ครองแชมป์ยุโรปรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท และได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลท์เวทขององค์กรมวยโลกในปีเดียวกันเมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนแดเนียล ลอนดาส เบรดาห์ลป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ใน พ.ศ. 2536 จากนั้น ใน พ.ศ. 2537 เขาขึ้นชกป้องกันตำแหน่งกับออสการ์ เดอ ลา โฮยา ซึ่งเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติสหรัฐที่ได้เหรียญทองในกีฬาโอลิมปิกมาก่อนที่จะหันมาชกมวยอาชีพ ปรากฏว่าเบรดาห์ลเป็นฝ่ายแพ้อาร์ทีดี​ เสียแชมป์ไป
หลังจากนั้น เบรดาห์ลขึ้นชิงแชมป์ยุโรปอีกครั้งแต่ไม่สำเร็จ เขายังชกมวยต่อมาจน พ.ศ. 2539 หลังจากที่ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท องค์กรมวยนานาชาติไม่สำเร็จ แพ้น็อค ทรอย ดอร์ซีย์ ยก 8 เมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2539 จึงแขวนนวมไปในที่สุด
เกียรติประวัติ

แชมป์ยุโรปรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ชิง 7 มีนาคม 2535 ชนะน็อค ปีแอร์ ลอว์ซีย์ ยก 11
แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท​ WBO
ชิง 4 กันยายน 2535 ชนะคะแนนแดเนียล ลอนดาส
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 กันยายน 2536 ชนะคะแนน เรนาโต คอร์เน็ต
เสียแชมป์ 5 มีนาคม 2537 แพ้อาร์ทีดี​ ออสการ์ เดอ ลา โฮยา ยก 10
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ยุโรปรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 7 ตุลาคม 2537 แพ้คะแนน จาโคมัน โยมา
คัมภีร์ลับเจ้านินจา

| --- | --- |
คัมภีร์ลับเจ้านินจา

隠の王
ชื่อภาษาอังกฤษ: Nabari no Ou
แนว: ต่อสู้, ดราม่า, เหนือธรรมชาติ
มังงะ
เขียนโดย: ยูกิ คามาตานิ
สำนักพิมพ์:  สแควร์เอนิกซ์
อนิเมะ
จงเป็นราชานินจาซะ
กำกับโดย: คุนิฮิสะ ซูกิชิมะ
สตูดิโอ: J.C.Staff
คัมภีร์ลับเจ้านินจา (ญี่ปุ่น: 隠の王 Nabari no Ō) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น โดยยูกิ คามาตานิ ในประเทศไทยได้รับการตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ Pig
เนื้อเรื่อง

โรคุโจ มิฮารุ นักเรียน มัธยมต้นที่แสนจะธรรมดา และไม่เคยใส่ใจกับเรื่องรอบตัว ทว่าในร่างกายของเขากลับมี ฮิจุทสึ (ศาสตร์ลับ) ที่แข็งแกร่งที่สุดนามว่า “ชินระบันโซ” ซึ่งเป็นศาสตร์ยิ่งใหญ่ที่ถูกสร้างโดยโลกแห่งนาบาริ (โลกนินจา)  แต่ถึงกระนั้น มิฮารุก็ไม่อาจใช้ชิระบันโชเองได้ ในโลกนาบาริมีกลุ่ม “ไคโรชู” หนึ่งในนินจาจากหมู่บ้านอิงะซึ่งทรงอิทธิพล แม้ว่าจะอยู่ในยุคปัจจุบัน แต่ก็ได้เคลื่อนไหวเพื่อให้ได้มาซึ่งชิระบันโช อีกด้านหนึ่ง มิฮารุ ก็มี คุโมฮิระ โทบาริ ดูแรนดอล อาจารย์สอนภาษาอังกฤษของโรงเรียนมันธยมต้นบังเต็น และโคอิจิเพื่อนสนิทเป็นนินจาคอยคุ้มกัน มิฮารุได้พบกับ ไรเม หญิงสาวซามูไรจากหมู่บ้านฟูมะ ไรเมแนะนำให้มิฮารุไปหาผู้นำของฟูมะ เพื่อหาวิธีถอดชิระบันโชออกมาจากตัวมิฮารุ ทว่าเมื่อมิฮารุและพวกไปถึง กลับพอหมู่บ้านอยู่ในสภาพถูกโจมตี จากกลุ่มไคโรซู ซึ่งต้องการแย่งชิงคัมภีร์ศาสตร์ลับของฟูมะ ในการวิจัยเรื่องการถอดชิระบันโชจากมิฮารุ ที่นั่น กลุ่มของมิฮารุได้พบกับ โยอิเต ชายหมุ่มผู้ใช้คิระ ศาสตร์ลับต้องห้ามที่ทรงพลังมากที่สุดศาสตร์หนึ่ง ซึ่งต้องพันธนาการด้วยชีวิตตนเอง โยอิเตแข็งแกร่งมาก จนไม่มีใครต่อกรได้ ในที่สุดคัมภีร์ลับของฟูมะก็ถูกชิงไป หลังจากมิฮารุและพวกกลับมาจากฟูมะ แม้จะมีโคอิจิ และไรเมคอยคุ้มกัน แต่มิฮารุก็ถูกโยอิเตมาพาตัวไป โยอิเตอ้างว่าการที่เขาได้ใช้คิระใส่พวกพ้องของมิฮารุ เสมือนเป็นการฝังจิตใจของเขาลงไป ดังนั้นเมื่อเขาตาย พวกพ้องของมิฮารุก็จะตายด้วย โยอิเตต้องการให้มิฮารุใช้ชิระบันโช ในการลบตัวตนของเขาให้หายไปจากโลกใบนี้ ดังนั้นแล้ว มิฮารุจึงสัญญากับโยอิเตอย่างลับๆ ว่าทั้งสองคนจะช่วยกัน ทำให้มิฮารุสามารถใช้ชิระบันโชได้
ตัวละครหลัก

โรคุโจว มิฮารุ (ญี่ปุ่น: 六条 壬晴 Rokujō Miharu)
นักเรียนมัธยมวัย 14 ปี เนื่องจากสูญเสียพ่อแม่ตั้งแต่วัยเด็ก จึงเป็นคนเฉยชาไม่สนต่อโลก เนื่องจากในตัวมีศาสตร์ลับที่ยิ่งใหญ่หลับไหลอยู่ นามว่า “ชินระบันโช” จึงเป็นที่ต้องการตัวของหมู่บ้านอิงะ
โยอิเต (ญี่ปุ่น: 宵風 Yoite)
เป็นคนเงียบๆเก็บตัว ถือครองศาสตร์ลับต้องห้ามนาม "คิระ" แห่งอิงะ ซึ่งเป็นศาสตร์ลับที่น่ากลัวที่สุดในบรรดาศาสตร์ลับของห้าหมู่บ้าน แต่ต้องแลกด้วยชีวิตของตนเอง
คุโมฮิระ ดูรัลดอล โทบาริ (ญี่ปุ่น: 雲平・帷・デュランダル Kumohira Tobari Dyurandaru)
โทบาริเป็นอาจารย์สอนภาษาอังกฤษในโรงเรียนของหมู่บ้านบังเต็นที่มิฮารุอาศัยอยู่ เป็นผู้ถือครองศาสตร์ลับ "เอ็นเง็นสึริน" แห่งบังเต็น
ไอซาว่า โคอิจิ (ญี่ปุ่น: 相澤 虹 Aizawa Kōichi)
นักเรียนเพื่อนร่วมชั้นของมิฮารุ เป็นอมตะจากการใช้ชิระบันโชของแพทย์คนหนึ่งในสมัยเอโดะ
ชิมิซึ ไรเม (ญี่ปุ่น: 清水 雷鳴 Nabari no Ō)
เป็นเด็กนักเรียนสาวจากโตเกียว ไรเมถือเป็นซามูไร 1 ใน 2 คนของตระกูลที่ยังเหลืออยู่ จากการฆ่าล้างตระกูลของพี่ชายนามว่า ไรโค
กลุ่มในโลกนาบาริ

หมู่บ้านบังเต็น เป็นหมู่บ้านในอดีตที่ล่มไปแล้ว แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีผู้สืบทอดอยู่ คือ คุโมฮิระ โทบาริ
หมู่บ้านฟูมะ เป็นหมู่บ้านที่อยู่ในเขาลึก คนทั่วไปจะไม่สามารถหาหมู่บ้านนี้เจอได้
หมู่บ้านอิงะ หรือกลุ่มไคโรซู โลกเบื้องหน้าเปิดธุกิจการโรงแรม เป็นกลุ่มที่จ้องจะชิงคัมภีร์ศาสตร์ลับของหมู่บ้านต่างๆ
หมู่บ้านโทงากุชิ หรือในโลกเบื้องหน้า คือ บริษัท ฟร๊อค บลู ได้ถอนตัวออกจากโลกแห่งนาบาริไปแล้ว
หมู่บ้านโคงะ ตั้งอยู่ในโรงเรียนมัธยมอัลยา
งูสิง

| งูสิง |
| --- | --- |

Ptyas mucosa

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน Reptilia
อันดับ:: กิ้งก่าและงู Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes Serpentes
วงศ์:: วงศ์งูพิษเขี้ยวหลัง Colubridae
วงศ์ย่อย:: วงศ์ย่อยงูเขียว Colubrinae
สกุล:: งูสิง Ptyas Fitzinger, 1843

ชนิด
 13, ดูข้อความ
ชื่อพ้อง
 Cyclophiops Boulenger, 1888  Zaocys Cope, 1860
งูสิง เป็นสกุลของงูไม่มีพิษหรือพิษอ่อนสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Ptyas ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหลัง (Colubridae)
งูสิงโดยทั่วไปเป็นงูที่มีลักษณะคล้ายกับงูเห่า โดยเมื่อถูกคุกคามมักจะขู่ฟ่อเหมือนงูเห่า แต่ไม่มีแม่เบี้ย และเมื่อถูกรบกวนหนักเข้าก็จะเลื้อยหนี เพราะไม่มีพิษ มีความว่องไวและคล่องแคล่วกว่างูเห่า
งูสิง ได้ชื่อว่ามีเนื้อที่อร่อยและนิยมปรุงเป็นอาหาร โดยเฉพาะชาวชนบทโดยเฉพาะในพื้นที่ภาคอีสานของไทย
การจำแนก

มีชนิดที่ได้รับการยอมรับ 13 ชนิด:
Ptyas carinata (Günther, 1858) – งูสิงหางดำ
Ptyas dhumnades (Cantor, 1842) – Cantor's rat snake
Ptyas dipsas (Schlegel, 1837)  – Sulawesi black racer
Ptyas doriae Boulenger, 1888 – Doria's green snake
Ptyas fusca (Günther, 1858) – งูสิงใต้, งูสิงทอง
Ptyas herminae (Boettger, 1895) – Sakishima green snake
Ptyas korros (Schlegel, 1837) – งูสิงบ้าน, งูสิงธรรมดา, งูเห่าตะลาน
Ptyas luzonensis (Günther, 1873) – smooth-scaled mountain rat snake
Ptyas major (Günther, 1858) – Chinese green snake
Ptyas mucosa (Linnaeus, 1758) – งูสิงหางลาย
Ptyas multicincta (Roux, 1907) – many-banded green snake, North China green snake
Ptyas nigromarginata (Blyth, 1854) – green rat snake, black-bordered rat snake
Ptyas semicarinata (Hallowell, 1861) – Ryukyu green snake
อ่านเพิ่ม

Fitzinger, L. 1843. Systema Reptilium, Fasciculus Primus, Amblyglossae. Braumüller & Seidel. Vienna. 106 pp. + indices. (Ptyas, p. 26.)
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Ptyas:  Wikidata: Q2326607  Wikispecies: Ptyas  ADW: Ptyas  EoL: 35519  GBIF: 2457336  iNaturalist: 28865  IRMNG: 1206079  ITIS: 1081443  NCBI: 31141 
Zaocys:  Wikidata: Q8066322  GBIF: 2459463  IRMNG: 1300619 
Cyclophiops:  Wikidata: Q2564744  Wikispecies: Cyclophiops  ADW: Cyclophiops  EoL: 82356  GBIF: 2453401  iNaturalist: 27331  IRMNG: 1024884  ITIS: 1081356  NCBI: 192172 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี