stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โยซูอา คิมมิช
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ดิวิชัน | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | เดเอ็ฟเบ-โพคาล> ลงเล่น | เดเอ็ฟเบ-โพคาล> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์เบ ไลพ์ซิช | 2013–14 | 3. ลีกา | 26 | 1 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 | 26 | 1 |
| แอร์เบ ไลพ์ซิช | 2014–15 | 2. บุนเดิสลีกา | 27 | 2 | 2 | 0 | — | — | — | — | 29 | 2 |
| แอร์เบ ไลพ์ซิช | รวม | รวม | 53 | 3 | 2 | 0 | — | — | 0 | 0 | 55 | 3 |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2015–16 | บุนเดิสลีกา | 23 | 0 | 4 | 0 | 9 | 0 | 0 | 0 | 36 | 0 |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2016–17 | บุนเดิสลีกา | 27 | 6 | 4 | 0 | 8 | 3 | 1 | 0 | 40 | 9 |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2017–18 | บุนเดิสลีกา | 29 | 1 | 6 | 1 | 11 | 4 | 1 | 0 | 47 | 6 |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2018–19 | บุนเดิสลีกา | 34 | 2 | 6 | 0 | 7 | 0 | 1 | 0 | 48 | 2 |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2019–20 | บุนเดิสลีกา | 33 | 4 | 6 | 1 | 11 | 2 | 1 | 0 | 51 | 7 |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2020–21 | บุนเดิสลีกา | 27 | 4 | 1 | 0 | 7 | 1 | 4 | 1 | 39 | 6 |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2021–22 | บุนเดิสลีกา | 28 | 3 | 2 | 0 | 8 | 0 | 1 | 0 | 39 | 3 |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2022–23 | บุนเดิสลีกา | 33 | 5 | 4 | 1 | 9 | 1 | 1 | 0 | 47 | 7 |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2023–24 | บุนเดิสลีกา | 28 | 1 | 2 | 0 | 11 | 1 | 1 | 0 | 42 | 2 |
| ไบเอิร์นมิวนิก | รวม | รวม | 262 | 26 | 35 | 3 | 82 | 12 | 11 | 1 | 390 | 42 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 315 | 28 | 37 | 3 | 82 | 12 | 11 | 1 | 446 | 45 |
1 2 3 4 5 6 7 8 9  ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
1 2 3 4 5 6 7  ลงเล่นในเดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ
↑  ลงเล่นหนึ่งครั้งในยูฟ่าซูเปอร์คัพ ลงเล่น 1 ครั้งและได้ประตู 1 ครั้งในเดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ ลงเล่น 2 ครั้งในฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| เยอรมนี | 2016 | 11 | 1 |
| เยอรมนี | 2017 | 14 | 2 |
| เยอรมนี | 2018 | 13 | 0 |
| เยอรมนี | 2019 | 10 | 0 |
| เยอรมนี | 2020 | 2 | 0 |
| เยอรมนี | 2021 | 14 | 0 |
| เยอรมนี | 2022 | 10 | 2 |
| เยอรมนี | 2023 | 8 | 1 |
| เยอรมนี | 2024 | 5 | 0 |
| รวม | รวม | 87 | 6 |
| ที่ | วันที่ | สนาม | ประตูที่ | คู่แข่ง | คะแนน | ผล | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 4 กันยายน 2016 | สนามอูลเลอวอล ออสโล นอร์เวย์ | 7 |  นอร์เวย์ | 2–0 | 3–0 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |
| 2 | 6 มิถุนายน 2017 | Brøndby Stadium Brøndbyvester เดนมาร์ก | 14 |  เดนมาร์ก | 1–1 | 1–1 | กระชับมิตร |
| 3 | 5 ตุลาคม 2017 | วินด์เซอร์ปาร์ก เบลฟาสต์ ไอร์แลนด์เหนือ | 23 |  ไอร์แลนด์เหนือ | 3–0 | 3–1 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |
| 4 | 4 มิถุนายน 2022 | Stadio Renato Dall'Ara โบโลญญา อิตาลี | 65 |  อิตาลี | 1–1 | 1–1 | ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 ลีกเอ |
| 5 | 14 มิถุนายน 2022 | โบรุสซีอา-พาร์ค เมินเชินกลัทบัค เยอรมนี | 68 |  อิตาลี | 1–0 | 5–2 | ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 ลีกเอ |
| 6 | 12 มิถุนายน 2023 | เวเซอร์ชตาดีอ็อน เบรเมิน เยอรมนี | 77 |  ยูเครน | 3–3 | 3–3 | กระชับมิตร |
เกียรติประวัติ > สโมสร

บุนเดิสลีกา: 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21, 2021–22
เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2015–16, 2018–19, 2019–20
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ: 2016, 2017, 2018, 2020
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2019–20
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2020
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2020
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี: 2014
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ: 2017
เกียรติประวัติ > ส่วนตัว

ทีมยอดเยี่ยมในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: 2016
ผู้เล่นทีมชาติเยอรมนียอดเยี่ยมประจำปี: 2017
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก – ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล: 2017–18, 2019–20
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก – กองหลังยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล: 2019–20
ทีมแห่งปีของยูฟ่า: 2020
ทีมประจำฤดูกาลของบุนเดิสลีกา: 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21
ประตูยอดเยี่ยมประจำเดือนของบุนเดิสลีกา: พฤษภาคม 2020, กันยายน 2020
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile ที่เว็บไซต์สโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
โยซูอา คิมมิช เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
ข้อมูลของ โยซูอา คิมมิช ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
โยซูอา คิมมิช ที่ National-Football-Teams.com
โยซูอา คิมมิช – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก  |
| --- | --- |
 1 น็อยเออร์  2 อูปาเมกาโน  3 คิม มิน-แจ  4 เดอ ลิคต์  6 คิมมิช  7 กนาบรี  8 โกเร็ทซ์คา  9 เคน  10 ซาเน  11 กอมาน  15 ไดเออร์  17 มาเน  18 เปเรตซ์  19 เดวีส์  20 ซาร์  21 แอร์น็องแดซ  22 โรกา  23 นีย็องซู  24 ตอลีโซ  25 มึลเลอร์  35 นือเบิล  42 มูซีอาลา  ผู้จัดการ: กงปานี 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  โปแลนด์ 
โยซูอา คิมมิชในปี พ.ศ. 2558 ขณะฝึกซ้อมกับไบเอิร์นมิวนิก
คิมมิชขณะเล่นให้ทีมชาติเยอรมัน
ตำบลป่าสะแก

| ตำบลป่าสะแก |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Pa Sakae
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: เดิมบางนางบวช
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12.32 ตร.กม. (4.76 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 2,423 คน
 • ความหนาแน่น: 196.67 คน/ตร.กม. (509.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 72120
รหัสภูมิศาสตร์: 720212
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ป่าสะแก เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในเขตขององค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลป่าสะแก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหัวนา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลวังศรีราช
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองโพธิ์ (อำเภอหนองหญ้าไซ)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบ่อกรุ
ประวัติ

ตำบลป่าสะแกมีชื่อเดิมว่า "ดอนมะเกลือ" มีวัดประจำตำบลชื่อ วัดโบสถ์ (ซึ่งเป็นที่ตั้งโรงเรียนวัดป่าสะแกในปัจจุบัน) นายผา สะราคำ เป็นกำนันคนแรก สมัยนั้นมีเขตการปกครองจำนวน 5 หมู่บ้าน ในสมัยต่อมาประมาณ ปี พ.ศ.2486 กำนันคนต่อมาได้ขยายเขตการปกครองออกจากหมู่ที่ 2 เป็น หมู่ที่ 6 โดยมีชื่อมาจากต้นหมาก และต้นสะแกขึ้นเป็นป่ารกทึบ และเป็นที่หลบซ่อนตัวของเสือร้าย จึงเปลี่ยนชื่อเป็น ป่าสะแก ตั้งแต่นั้นมา
ปี พ.ศ. 2485 เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทยจึงยุบตำบลวังศรีราชเพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณ โดยโอน 4 หมู่บ้านของตำบลวังศรีราชมาขึ้นกับตำบลป่าสะแก ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 4 หมู่บ้านทางทิศตะวันออกของตำบลป่าสะแก ได้แก่ หมู่ 2,9 บ้านคันคลอง, หมู่ 8 บ้านวังศรีราช และหมู่ 10 บ้านโพธิ์ทอง ไปตั้งเป็น ตำบลวังศรีราช ดังเดิม
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลป่าสะแกแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านป่าสะแก
หมู่ที่ 2 บ้านป่าสะแก
หมู่ที่ 3 บ้านดอนมะเกลือ
หมู่ที่ 4 บ้านดอนมะเกลือ
หมู่ที่ 5 บ้านทุ่งก้านเหลือง
หมู่ที่ 6 บ้านดงตาล
ตำบลวังศรีราช

| ตำบลวังศรีราช |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Wang Si Rat
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: เดิมบางนางบวช
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 8.89 ตร.กม. (3.43 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 586 คน
 • ความหนาแน่น: 65.92 คน/ตร.กม. (170.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 72120
รหัสภูมิศาสตร์: 720211
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
วังศรีราช เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในเขตขององค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก เป็นตำบลที่มีประชากรน้อยที่สุดในจังหวัดโดยทั้งตำบลในขณะนี้เพียง 584 คน
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลวังศรีราช มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหัวนา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหัวเขา
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลกระเสียว ตำบลหนองสะเดา (อำเภอสามชุก) และตำบลหนองโพธิ์ (อำเภอหนองหญ้าไซ)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลป่าสะแก
ประวัติ

ตำบลวังศรีราชเป็นตำบลเก่าแก่ของอำเภอนางบวช (อำเภอสามชุกในปัจจุบัน) ปี พ.ศ. 2454 กระทรวงมหาดไทยประกาศแยกพื้นที่ตำบลวังศรีราช ของอำเภอนางบวช ไปเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอที่จัดตั้งขึ้นใหม่ คือ "อำเภอเดิมบาง" ขึ้นกับเมืองสุพรรณบุรี ต่อมาปี พ.ศ. 2485 เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทยจึงยุบตำบลวังศรีราชเพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณ โดยโอน 4 หมู่บ้านของตำบลวังศรีราชไปขึ้นกับตำบลป่าสะแก
ปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 4 หมู่บ้านทางทิศตะวันออกของตำบลป่าสะแก ได้แก่ หมู่ 2,9 บ้านคันคลอง, หมู่ 8 บ้านวังศรีราช และหมู่ 10 บ้านโพธิ์ทอง มาตั้งเป็นตำบลวังศรีราช ดังเดิม
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลวังศรีราชแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านคันคลอง
หมู่ที่ 2 บ้านวังศรีราช
หมู่ที่ 3 บ้านคันคลอง
หมู่ที่ 4 บ้านโพธิ์ทอง
โลโช เชริง

| โลโช เชริง |
| --- | --- |
བློ་གྲོས་ཚེ་རིང་


นายกรัฐมนตรีภูฏาน
ดำรงตำแหน่ง 7 พฤศจิกายน 2018 – 1 พฤศจิกายน 2023 (4 ปี 359 วัน)
กษัตริย์: สมเด็จพระราชาธิบดีชิกเมเคซาร์ นัมเกยล วังชุก
ก่อนหน้า: เชอริง ต๊อบเกย์
ถัดไป: ดาโก ริกชิน (รักษาการ) เชอริง ต๊อบเกย์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1969-05-10) 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 (55 ปี)
พรรคการเมือง: พรรคสหภูฏาน
ลายมือชื่อ: 

โลโช เชริง (ซองคา: བློ་གྲོས་ཚེ་རིང་; เกิด 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักการเมืองและนายแพทย์ชาวภูฏาน โดยปัจจุบันดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรภูฏาน ตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 โลโช เชริง จบการศึกษาปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยธากา ประเทศบังกลาเทศ ในปี ค.ศ. 2007 และในปี ค.ศ. 2007 เรียนต่อที่มหาวิทยาลัยวิสคอนเซิน เกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจ
เกษม สุวรรณกุล

| ศาสตราจารย์กิตติคุณเกษม สุวรรณกุลม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว., ร.จ.พ. |
| --- | --- |


รองนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 10 มิถุนายน – 22 กันยายน พ.ศ. 2535  (0 ปี 104 วัน)
นายกรัฐมนตรี: อานันท์ ปันยารชุน
ก่อนหน้า: ทวิช กลิ่นประทุม
ถัดไป: สุเทพ อัตถากร
อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ดำรงตำแหน่ง 4 มิถุนายน พ.ศ. 2520 – 2 มกราคม พ.ศ. 2532  (11 ปี 212 วัน)
ก่อนหน้า: เติมศักดิ์ กฤษณามระ
ถัดไป: จรัส สุวรรณเวลา
รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย
ดำรงตำแหน่ง 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 – 19 มีนาคม พ.ศ. 2526
นายกสภามหาวิทยาลัยรังสิต
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  16 ตุลาคม พ.ศ. 2563
ก่อนหน้า: กำธน สินธวานนท์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 มีนาคม พ.ศ. 2473 (94 ปี) อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ประเทศไทย
คู่สมรส: พิศมัย สุวรรณกุล

ศาสตราจารย์กิตติคุณ เกษม สุวรรณกุล (เกิด 1 มีนาคม พ.ศ. 2473) กรรมการกฤษฎีกา เป็นอดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย อดีตอธิการบดีและอดีตนายกสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตนายกสภามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และอดีตนายกสภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ และยังเคยดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยศิลปากร ปัจจุบันดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และมหาวิทยาลัยรังสิต
ประวัติ

เกษม สุวรรณกุล เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2473 ที่ตำบลแสนภูดาษ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา สำเร็จการศึกษาหลักสูตรรัฐศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับสอง) จากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี 2494 (รุ่นที่ 1) โดยสอบได้เป็นอันดับที่ 1 ของรุ่น
การทำงาน

เกษม สุวรรณกุล เข้ารับราชการเป็นอาจารย์ที่คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2495 จากการชักชวนของศาสตราจารย์ เกษม อุทยานิน คณบดีคณะรัฐศาสตร์ในขณะนั้น หลังจากเป็นอาจารย์ได้เพียงปีเศษ สามารถสอบชิงทุนฟูลไบรท์ ไปศึกษาต่อวิชารัฐประศาสนศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เมื่อจบการศึกษาในระดับปริญญาโทกลับมาสอนหนังสือได้อีก 1 ปี ได้รับการคัดเลือกให้เข้ารับทุนของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา เพื่อศึกษาต่อระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน ภายหลังได้รับปริญญาเอกทางการบริหารและการปกครอง จึงกลับมาปฏิบัติหน้าที่ที่คณะรัฐศาสตร์อีกครั้ง ในขณะเดียวกันได้รับมอบหมายให้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการนักบริหารสำนักงานเลขาธิการ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ในปี พ.ศ. 2513 เขาได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนถึงปี พ.ศ. 2517 ต่อมาในปี พ.ศ. 2520 ได้รับการเสนอชื่อให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้ดำรงตำแหน่งอีก 4 สมัย จนถึงปี พ.ศ. 2531 รวมระยะเวลาที่เป็นอธิการบดีทั้งสิ้น 11 ปี 7 เดือน ซึ่งในขณะที่ดำรงตำแหน่งอธิการบดีได้มีผลงานสำคัญ อาทิ การผลักดันให้มีการตราพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2522 ขึ้นแทนพระราชบัญญัติฉบับเดิมซึ่งใช้มากว่า 30 ปีแล้ว การก่อตั้งศูนย์เครื่องมือวิจัยทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เมื่อปี พ.ศ. 2522 การก่อตั้งสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2524 การจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2526 และการจัดตั้งศูนย์ส่งเสริมวัฒนาธรรมแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2538 เป็นต้น
เกษม สุวรรณกุล ได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่สำคัญ อาทิ เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย 6 สมัย  แต่มีครั้งหนึ่งยังมิได้เริ่มปฏิบัติงาน เนื่องจากไม่ได้รับความไว้วางใจจากสภาในการแถลงนโยบาย คือในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช (ครม.35) เขาเป็นรองนายกรัฐมนตรี เมื่อปี พ.ศ. 2535 ในสมัยรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน เป็นเลขาธิการสภากาชาดไทย (พ.ศ. 2532-2534) เป็นประธานกรรมการบริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) เป็นวุฒิสมาชิก (พ.ศ. 2526-2531) นายกสภามหาวิทยาลัยอีกหลายแห่ง และยังเป็นกรรมการในคณะกรรมการในคณะกรรมการชุดต่างๆ อีกเป็นจำนวนมาก
แม้จะเกษียณอายุราชการแล้ว ศ.ดร.เกษม สุวรรณกุล ยังมีบทบาทสำคัญในหลายตำแหน่ง เช่น เป็นวุฒิสมาชิก ดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยต่าง ๆ 9 มหาวิทยาลัย รวมทั้งเป็นประธานกรรมการ กรรมการและที่ปรึกษาให้แก่หน่วยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ และองค์กรภาคเอกชนอีกหลายแห่ง อาทิ ประธานกรรมการกฤษฎีกา (คณะที่ 8) (กฎหมายการศึกษา) โดยได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นกรรมการกฤษฎีกา ตั้งแต่ พ.ศ. 2528 ถึงปัจจุบัน ประธาน อ.ก.พ.พัฒนาข้าราชการ กรรมการคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ ประธานกรรมการโครงการคนไทยตัวอย่างของมูลนิธิธารน้ำใจ ประธานคณะกรรมการมูลนิธิ ดร.วิศิษฐ์ ประจวบเหมาะ เป็นต้น
ดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยศิลปากร คนที่ 9 ระหว่าง 29 มกราคม พ.ศ. 2544 - 28 มิถุนายน พ.ศ. 2545
ดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยรังสิต ตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคม 2563 จนถึงปัจจุบัน
ผลงานดีเด่น

เกษม สุวรรณกุล ได้รับการยกย่องให้เป็นบุคคลดีเด่นของชาติ สาขาพัฒนาสังคม (ด้านการศึกษา) จากคณะกรรมการคัดเลือกและเผยแพร่ผลงานดีเด่นของชาติ และได้รับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เกษม สุวรรณกุล ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2522 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2521 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2520 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ออสเตรีย :
พ.ศ. 2529 –  เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย ชั้นที่ 2
ญี่ปุ่น :
พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ ชั้นที่ 1
ฝรั่งเศส :
พ.ศ. 2531 –  เครื่องอิสริยาภรณ์ต้นปาร์มวิชาการ ชั้นที่ 1
ฆาตกรต่อเนื่อง

ภาพใน ค.ศ. 1829 ของวิลเลียม เบิร์ก ฆาตกรต่อเนื่องชาวอังกฤษ ลงมือฆ่ามาร์เจอรี แคมป์เบลล์
ฆาตกรต่อเนื่อง (อังกฤษ: serial killer) หมายถึง บุคคลที่ก่อคดีฆาตกรรมขึ้น โดยมีเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป หรือก่อเหตุมาแล้วอย่างน้อย 3 ครั้ง ในช่วงระยะเวลาที่มีชีวิตอยู่ ฆาตกรต่อเนื่องส่วนมาก จะเป็นผู้ที่มีพฤติกรรมที่ตัดขาดจากสังคมภายนอก (Antisocial Personality Disorder)  และไม่ได้เป็นบ้า  ดูจากภายนอกแล้วจะเหมือนกับคนปกติทั่วไป บางครั้งจะมีเสน่ห์กว่าคนปกติด้วยซ้ำ[ต้องการอ้างอิง]
จิตวิทยาและแรงจูงใจ

ฆาตกรต่อเนื่องหลายคนจะมีพื้นฐานความหลังที่ขมขื่น โดยมากมักจะเป็นผู้ที่ถูกทำร้ายจิตใจอย่างรุนแรง ถูกทารุณกรรม หรือถูกล่วงละเมิดทางเพศ เมื่อครั้งยังเด็ก ซึ่งบ่อยครั้งที่คดีที่ฆาตกรต่อเนื่องก่อมีความเกี่ยวพัน หรือคล้ายคลึงกับเหตุการณ์ที่ตนประสบมาในอดีต นักจิตวิทยาได้ให้ข้อสันนิษฐาน ถึงที่มาของแรงจูงใจในการก่อคดีของฆาตกรต่อเนื่องไว้หลายสมมติฐาน ส่วนมากมักเกี่ยวกับการทารุณกรรม และการล่วงละเมิดทางเพศ บางครั้งก็เป็นความอับอายที่ถูกล่วงละเมิดในวัยเด็ก หรือมีความกดดันจากความอดอยาก จากการมีฐานะทางสังคมต้อยต่ำเมื่อโตขึ้น  และคดีที่ฆาตกรต่อเนื่องก่อขึ้นนี้ มักจะเป็นการระบายความแค้นส่วนตัว ทำให้ตนเองรู้สึกมีอำนาจในช่วงเวลาที่ลงมือฆ่า ซึ่งหลังจากนั้นเป็นต้นมา เรื่องราวคดีที่ฆาตกรต่อเนื่องนั้นๆ ก่อขึ้นก็จะเป็นที่รับรู้ของสาธารณชน สร้างความหวาดกลัวไปทั่ว ซึ่งแรงจูงใจของฆาตกรต่อเนื่อง จะแตกต่างกับพวกมือสังหารที่ก่อคดีฆาตกรรมเพื่อผลประโยชน์
นักจิตวิทยาได้ตั้งอีกสมมติฐานที่ว่า ฆาตกรต่อเนื่องเป็นพวกที่ไม่มีพัฒนาการทางอารมณ์ ทำให้กลายเป็นพวกแปลกแยกและถูกปฏิเสธจากสังคมภายนอก  เป็นผลทำให้บุคคลเหล่านี้ สามารถก่อคดีได้โดยที่ไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย และไม่ใช่กรณีของฆาตกรรมอำพราง บางกรณีการถูกเยาะเย้ย หรือกดขี่ทางสังคมก็เป็นอีกเหตุจูงใจหนึ่ง
ฆาตกรต่อเนื่องมักมีความสนใจหรือพยายามที่จะสนใจ ในเรื่องที่เหยื่อชื่นชอบเป็นพิเศษ เช่น การเรียน การแข่งขัน เรื่องเพศ ฯลฯ เมื่อก่อคดีพวกฆาตกรต่อเนื่อง มักจะมีความรู้สึกที่คล้ายกับ กำลังทำการค้นคว้าวิจัยบางสิ่งบางอย่างของนักวิทยาศาสตร์  ซึ่งไม่มีความรู้สึกผิด กับสิ่งที่ตนนำมาทดลองเหมือนกับการนำกบมาชำแหละเพื่อศึกษาโครงสร้าง  ฆาตกรต่อเนื่องจะพยายามเข้าใจถึงตัวตนที่แท้จริงของตน ก็เมื่อได้ก่อคดีในแต่ละครั้ง ด้วยการสร้างความเจ็บปวดให้เหยื่อ และประเมินสภาพของศพเมื่อเหยื่อตายไปแล้ว
ฆาตกรต่อเนื่องที่โด่งดัง

อังกฤษ
แจ็กเดอะริปเปอร์ (อังกฤษ: Jack the Ripper)
ฆาตกรหั่นศพแห่งแม่น้ำเทมส์ (อังกฤษ: Thames Torso Murders)
จอห์น เฮก ถูกเรียกว่า ฆาตกรอาบน้ำกรด (อังกฤษ: Acid Bath Murderer)
ปีเตอร์ ซัตคลิฟฟ์ ถูกเรียกว่า นักฆ่าแห่งยอร์กเชอร์ (อังกฤษ: Yorkshire Ripper)
ฝรั่งเศส
โจเซฟ วาเชอร์ ถูกเรียกว่า เดอะริปเปอร์แห่งฝรั่งเศส (อังกฤษ: The French Ripper)
เยอรมนี
ปีเตอร์ เคอร์เทน ถูกเรียกว่า แวมไพร์แห่งดึสเซิลดอร์ฟ (อังกฤษ: The Vampire of Düsseldorf)
อิตาลี
สัตว์ประหลาดแห่งฟลอเรนซ์ (อังกฤษ: Monster of Florence)
อิหร่าน
โกแลมเรซา โคชรู ถูกเรียกว่า ค้างคาวกลางคืน (อังกฤษ: Night Bat)
โมฮัมเหม็ด บีเยห์ ถูกเรียกว่า แวมไพร์ทะเลทรายเตหะราน (อังกฤษ: The Tehran Desert Vampire)
รัสเซีย
เซรเกย์ ไรคอวสกี้ ถูกเรียกว่า เดอะบาลาสซิการิปเปอร์ (อังกฤษ: The Balashikha Ripper)
อนาโตลี สลิฟโก (อังกฤษ: Anatoly Slivko)
อังเดร ชิคาทิโล  ถูกเรียกว่า นักเชือดแห่งรอสทอฟ (อังกฤษ: Rostov Ripper)
อเล็กซานเดอร์ พิชุชกิน ถูกเรียกว่า ฆาตกรหมากรุก (อังกฤษ: Chess Killer)
สหรัฐ
ฆาตกรล่องหน (อังกฤษ: Phantom Killer)
ฆาตกรหั่นศพแห่งคลีฟแลนด์ (อังกฤษ: Cleveland Torso Murderer)
ฆาตกรจักรราศี (อังกฤษ: Zodiac Killer)
เอช. เอช. โฮล์มส์
ริชาร์ด รามิเรซ ถูกเรียกว่า นักสะกดรอยยามค่ำคืน (อังกฤษ: Night Stalker)
เจฟฟรีย์ ดาห์เมอร์ ถูกเรียกว่า มนุษย์กินคนแห่งมิลวอกี (อังกฤษ: Milwaukee Cannibal)
จอหน์ เวน เกย์ซี่ ถูกเรียกว่าฆาตกรตัวตลก (อังกฤษ: Killer Clown)
แกรี่ ริดจ์เวย์ ถูกเรียกว่า นักฆ่าแห่งแม่น้ำกรีน (อังกฤษ: Green River Killer)
เดนนิส เรเดอร์ ถูกเรียกว่า ฆาตกรบีทีเค (อังกฤษ: BTK Strangler)
ซามูเอล ลิตเทิล (อังกฤษ: Samuel Little)
เท็ด บันดี  (อังกฤษ: Ted Bundy)
ไอลีน วูนนอส ถูกเรียกว่า ฆาตกรทางหลวงฟอริดา (อังกฤษ: The Florida Highway Killer)
แกรี่ เรย์ โบว์ลส์ ถูกเรียกว่า ฆาตกร I-95  (อังกฤษ: I-95 Killer)
เคนเนธ แมคดัฟฟ์ ถูกเรียกว่า ฆาตกรด้านไม้กวาด  (อังกฤษ: The Broomstick Killer)
แคนาดา
ทางหลวงแห่งน้ำตา (อังกฤษ: Highway of Tears)
บราซิล
ฆาตกรแห่งสวนพาทูริส (อังกฤษ: Paturis Park murders)
ปากีสถาน
จาเวด อิกบาล (อังกฤษ: Javed Iqbal)
ญี่ปุ่น
ฆาตกรพาราคว็อท (อังกฤษ: Paraquat murders)
มิยาซากิ ทสึโตมุ ถูกเรียกว่า ฆาตกรเด็กหญิง (อังกฤษ: The Little Girl Murderer)
จีน
เกา เฉิงหยง ถูกเรียกว่า แจ็กเดอะริปเปอร์ของจีน (อังกฤษ: Chinese Jack the Ripper)
หยาง ซินไห่ ถูกเรียกว่า สัตว์ประหลาดเหอหนาน (อังกฤษ: The Monster Henan)
เกาหลีใต้
ฆาตกรต่อเนื่องแห่งฮวาซ็อง (อังกฤษ: Hwaseong serial murders)
ยู ยัง-ชุล ถูกเรียกว่า นักฆ่าเสื้อกันฝน (อังกฤษ: Raincoat Killer)
แอฟริกาใต้
ฆาตกรสลีปปี้ฮอลโลว์ (อังกฤษ: Sleepy Hollow Killer)
ออสเตรเลีย
ฆาตกรแห่งโบว์ราวิลล์ (อังกฤษ: Bowraville murders)
อินโดนีเซีย
สุราจี อะห์หมัด (อังกฤษ: Suradji Ahmad)
เวรี่ อิดแฮม เหมันยันเซียะฮ์ ถูกเรียกว่า คนขายเนื้อแห่งจอมบัง  (อังกฤษ: The butcher of Jombang)
ฆาตกรต่อเนื่องของประเทศไทย

บุญเพ็งหีบเหล็ก
สมศักดิ์ พรนารายณ์
สมคิด พุ่มพวง
วิทยา ใจขาน
ชาร์ลส์ โสภราช
นิรุต สอนคำหาร
ไอ้หื่นซิกซ์แพ็ก
ติ๊งต่าง
จิมมี่ฆาตกรต่อเนื่อง
ไอซ์ หีบเหล็ก
สรารัตน์ รังสิวุฒาพรณ์
ส่องศักดิ์ ส่งแสง
ดูเพิ่ม

รายชื่อฆาตกรต่อเนื่องรายประเทศ (en:List of serial killers by country)
รายชื่อฆาตกรต่อเนื่องตามจำนวนเหยื่อ (en:List of serial killers by number of victims)
ฆาตกรรมหมู่ (en:Mass murder)
ลักษณะของฆาตกร (en:Offender profiling)
ฆาตกรฆ่าสนุก (en:Spree killer)
แหล่งข้อมูลอื่น

ห้องสมุดเว็บหน้าฆาตกรตอเนื่อง เก็บถาวร 2006-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รายชื่อฆาตกรต่อเนื่องที่ Mayhem.net
ฆาตกรต่อเนื่อง โดย เอ็ด มิทเชลล์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ เก็บถาวร 2007-04-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์

คู่อภิเษกสมรสแห่งสกอตแลนด์ เป็นคู่สมรสของพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ ราชอาณาจักรของสกอตแลนด์เป็นรวมเป็นปึกแผ่นเป็นครั้งแรกภายใต้สมเด็จพระเจ้าเคนเนธ แม็คอัลปินที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ในปั 843 และสิ้นสุดความเป็นอาณาจักรอิสระใน 1707 เมื่ออาณาจักรถูกรวมกับราชอาณาจักรของประเทศอังกฤษและกลายเป็นราชอาณาจักรบริเตนใหญ่
คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ (ถึง พ.ศ. 2146)

| พระสาทิสลักษณ์ | พระนาม | ประสูติ | ทรงเสกสมรส | เสวยราชย์ | พระราชพิธีสถาปนา | พ้นจากราชสมบัติ | สวรรคต | คู่สมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สมเด็จพระราชินียูเฟเมีย แห่งโรส | - | 2 พฤษภาคม พ.ศ. 1898 | มีนาคม พ.ศ. 1914 พระราชสวามีเสวยราชย์ |  ? | พ.ศ. 1929 | พ.ศ. 1929 | สมเด็จพระเจ้าโรเบิร์ตที่ 2 |
|  | สมเด็จพระราชินีอนาเบลลา ดรัมมอนด์ | ก่อน พ.ศ. 1893 | พ.ศ. 1910 | 19 เมษายน พ.ศ. 1933 พระราชสวามีเสวยราชย์ | สิงหาคม พ.ศ. 1933 | พ.ศ. 1944 | พ.ศ. 1944 | สมเด็จพระเจ้าโรเบิร์ตที่ 3 |
|  | สมเด็จพระราชินีโจน บัวฟอร์ท | ก่อน พ.ศ. 1947 | 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1967 | 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1967 | 21 พฤษภาคม พ.ศ. 1967 | 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1980 พระราชสวามีสวรรคต | 15 กรกฎาคม พ.ศ. 1988 | สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 |
|  | สมเด็จพระราชินีแมรี่ แห่งเกลเดอร์ | ก่อน พ.ศ. 1977 | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 1992 | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 1992 | ? | 3 สิงหาคม พ.ศ. 2003 พระราชสวามีสวรรคต | 1 ธันวาคม พ.ศ. 2006 | สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 |
|  | มาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก | 23 มิถุนายน พ.ศ. 1999 | กรกฎาคมพ.ศ. 2012 | กรกฎาคมพ.ศ. 2012 | ? | ก่อน 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2029 | ก่อน 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2029 | สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 3 |
|  | สมเด็จพระราชินีมากาเร็ต แห่งอังกฤษ | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2032 | 25 มกราคม พ.ศ. 2045 (by proxy)  8 สิงหาคม พ.ศ. 2046 | 25 มกราคม พ.ศ. 2045 (by proxy)  8 สิงหาคม พ.ศ. 2046 | 8 สิงหาคม พ.ศ. 2046 | 9 กันยายน พ.ศ. 2056 พระราชสวามีสวรรคต | ตุลาคม พ.ศ. 2084 | สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 4 |
|  | สมเด็จพระราชินีมาดาเล แห่งวาลัวซ์ | 10 สิงหาคม พ.ศ. 2063 | 1 มกราคม พ.ศ. 2080 | 1 มกราคม พ.ศ. 2080 | ? | 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2080 | 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2080 | สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 5 |
|  | สมเด็จพระราชินีแมรี่ แห่งกิวส์ | 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2058 | 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2081 (by proxy)  มิถุนายน พ.ศ. 2081 | 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2081 (by proxy)  มิถุนายน พ.ศ. 2081 | 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2083 | 14 ธันวาคม พ.ศ. 2085 พระราชสวามีสวรรคต | 11 มิถุนายน พ.ศ. 2103 | สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 5 |
|  | พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส | 19 มกราคม พ.ศ. 2087 | 24 เมษายน พ.ศ. 2101 | 24 เมษายน พ.ศ. 2101 | ไม่มีพระราชพิธีสถาปนา | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2103 | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2103 | สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 |
|  | เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ | 7 ธันวาคม พ.ศ. 2088 | 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2108 | 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2108 | ไม่มีพระราชพธีสถาปนา | 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2110 | 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2110 | สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 |
|  | เจมส์ เอิร์ลคนที่ 4 แห่งโบธธ์เวลล์ | ก่อน พ.ศ. 2078 | 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2110 | 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2110 | ไม่มีพระราชพิธีสถาปนา | 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2110 พระมเหสีทรงสละราชสมบัติ | 14 เมษายน พ.ศ. 2121 | สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 |
|  | สมเด็จพระราชินีแอนน์ แห่งเดนมาร์ก | 14 ตุลาคม พ.ศ. 2117 | สิงหาคม พ.ศ. 2132 (by proxy)  23 พฤศจิกายนพ.ศ. 2132 | สิงหาคม พ.ศ. 2132 (by proxy)  23 พฤศจิกายนพ.ศ. 2132 | 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2133 | 4 มีนาคม พ.ศ. 2162 | 4 มีนาคม พ.ศ. 2162 | สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 |
ผู้อ้างสิทธิ์ (ราชวงศ์สจวต) 1689-1824

| พระรูป | พระนาม | ประสูติ | อภิเษกสมรส | เสวยราชย์ | พระราชพิธีสถาปนา | พ้นจากราชสมบัติ | สิ้นพระชนม์ | คู่อภิเษกสมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | แมรีแห่งโมดีนา | 5 ตุลาคม 1658 | 30 กันยายน 1673 (โดยการมอบฉันทะ) | 6 กุมภาพันธ์ 1685 พระสวามีครองราชย์ | 23 เมษายน 1685 | 16 กันยายน 1701 พระสวามีสิ้นพระชนม์ | 7 พฤษภาคม 1718 | เจมส์ที่ 7 |
|  | มาเรีย เคลเม็นทินา โซบิเอสกา | 18 กรกฎาคม 1702 | 3 กันยายน 1719 | 3 กันยายน 1719 | ไม่ปรากฏ | 18 มกราคม 1735 | 18 มกราคม 1735 | "เจมส์ที่ 8" |
|  | หลุยส์แห่งสตอลเบิร์ก | 20 กันยายน 1752 | 28 มีนาคม 1772 (โดยการมอบฉันทะ) 14 เมษายน 1772 | 28 มีนาคม 1772 (โดยการมอบฉันทะ) 14 เมษายน 1772 | ไม่ปรากฏ | 3 เมษายน 1784 ทรงแยกกันอยู่ 31 มกราคม 1788 พระสวามีสิ้นพระชนม์ | 29 มกราคม 1824 | "ชาร์ลส์ที่ 3" |

| ด ค กรายพระนามคู่อภิเษกสมรสแบ่งตามประเทศ |
| --- | --- |
ทวีปเอเชีย:  กัมพูชา  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดิอาระเบีย  ญี่ปุ่น  ภูฏาน  บรูไน  บาห์เรน  ไทย  มาเลเซีย  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  โอมาน 
ทวีปแอฟริกา:  เลโซโท  โมร็อกโก  สวาซิแลนด์ 
ทวีปยุโรป:  เบลเยียม  เดนมาร์ก  ลิกเตนสไตน์  ลักเซมเบิร์ก  โมนาโก  เนเธอร์แลนด์  นอร์เวย์  สเปน  สวีเดน  สหราชอาณาจักร (อังกฤษ  สกอตแลนด์) 
โอเชียเนีย:  ตองงา 
อดีตราชอาณาจักร:  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  โปรตุเกส  อิตาลี  แอลเบเนีย  ออสเตรีย  ฮังการี  เซอร์เบีย  บอสเนีย  รัสเซีย  กรีซ  จีน  เวียดนาม  เกาหลี  ลาว  พม่า  อียิปต์  เนปาล  นาอูรู  มอนเตรเนโกร  ฟินแลนด์  ลิทัวเนีย  โปแลนด์  มองโกเลีย  มาดากัสการ์  โครเอเชีย  ยูโกสลาเวีย  บัลแกเรีย  โรมาเนีย  ไอร์แลนด์  ตูนิเซีย  อิรัก  อิหร่าน  อินเดีย  อินโดนีเซีย  มัลดีฟส์  เฮติ  ซามัว  รวันดา  บุรุนดี  ฟิจิ  อัฟกานิสถาน  เอธิโอเปีย  แอฟริกากลาง  แอฟริกาใต้  ลิเบีย  เม็กซิโก  บราซิล  ศรีลังกา  ยูกันดา  ตุรกี  จอร์เจีย