stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาณาจักรแห่งกาลเวลา
ผู้เขียน

จากบทสัมภาษณ์เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2547 การ์ธ นิกซ์ ได้ให้สัมภาษณ์ถึงแรงจูงใจที่ทำให้เขาสามารถสร้างสรรค์วรรณกรรมชุดอาณาจักรแห่งกาลเวลาเอาไว้ดังนี้:
เขาได้วางโครงเรื่องคร่าว ๆ ไว้ในสมุดบันทึกของเขา เขาได้คิดชื่อของผู้ดูแลทั้งเจ็ดตามวันแต่ละวันในสัปดาห์ โดยภายหลังจากนั้นอีกเป็นเวลาหนึ่งปี เขาก็เริ่มที่จะเขียนเกี่ยวกับตัวละครเหล่านี้มากขึ้น และเริ่มวางโครงเรื่องให้กับวรรณกรรมชุดนี้ ซึ่งเขาได้บอกว่า "สรุปแล้ว ผมคิดว่าผมเขียนขึ้นมาเนื่องจากว่าความคิดมันติดอยู่ในหัวของผม"
การ์ธ นิกซ์เคยเป็นโรคหอบหืดอยู่ช่วงหนึ่ง เขาได้นำเหตุการณ์ในชีวิตนั้นมาแต่งให้อาเธอร์เป็นเด็กชายที่เป็นโรคหอบหืดเช่นกัน ช่วงหนึ่งเขาวิ่งทางไกลและเกิดอาการหืดกำเริบเหมือนอาเธอร์ และยังมีคนตะโกนถามเขาว่าเขาเป็นอะไรอีกด้วย
เกี่ยวกับคนเป่าปี่ ในตอนแรกเขาจะให้มีบทบาทเหมือนกับพี่ชายของเขา ลูกทะเล แต่ในภายหลังได้กำหนดให้มีบทบาทไปอีกแบบเพื่อให้เรื่องราวเกิดความซับซ้อน ทำให้หนังสือน่าติดตามมากขึ้น
บทวิจารณ์

คนส่วนใหญ่มองว่าอาณาจักรแห่งกาลเวลาเป็นวรรณกรรมเยาวชนประเภทอิงคริสต์ศาสนาอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งสังเกตได้จากบาปทั้งเจ็ดประการและคุณธรรมทั้งเจ็ดประการ และยังได้เสียงสนับสนุนเป็นจำนวนมาก
"...จันทร์มหันตภัยได้เจริญตามรอยของนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ อย่างเช่น ไมเคิล มัวร์ค็อกและฟิลิป พูลแมน แต่ว่าไกลจากการเขียนแบบโทลคีน..."  และ "...เป็นหนังสือประเภทที่วาง-ไม่-ลง" และยังมีชื่ออยู่ในรายชื่อหนังสือสำหรับเด็กดีเด่นในงานสัปดาห์คณิตศาสตร์และหนังสือแห่งออสเตรเลียแห่งปี 2007 อีกด้วย
รางวัลที่ได้รับ

| ปี ค> ศ. | รางวัล/สาขา | หนังสือ | ผล |
| --- | --- | --- | --- |
| ค.ศ. 2003 | Aurealis Award หมวดหมู่วรรณกรรมเรื่องยาวสำหรับเด็ก | จันทร์มหันตภัย | ได้รับรางวัล |
| ค.ศ. 2004 | CBCA หนังสือแห่งปี 2004: Older Readers | จันทร์มหันตภัย | เสนอชื่อเข้าชิง |
| ค.ศ. 2004 | Honour Book ในสภาหนังสือสำหรับเด็กแห่งออสเตรเลีย และได้รับรางวัลหนังสือแห่งปี 2004 | จันทร์มหันตภัย | ได้รับรางวัล |
| ค.ศ. 2005 | Aurealis Award หมวดหมู่วรรณกรรมเรื่องยาวสำหรับเด็ก | พุธเพชฌฆาต | ได้รับรางวัล |
| ค.ศ. 2007 | หนังสือสำหรับเด็กโตดีเด่นจาก Locus Poll ประจำปี 2007 และได้รับรางวัล Locus Awards | พฤหัสเจ้าศาสตรา | ได้รับรางวัล |
รายชื่อหนังสือในชุด

| --- | --- |
 ภาษาอังกฤษ พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) Mister Monday     ISBN 0-00-717501-9  พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) Grim Tuesday      ISBN 0-00-717503-5  พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) Drowned Wednesday ISBN 0-00-717505-1  พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) Sir Thursday      ISBN 0-00-717507-8  พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) Lady Friday       ISBN 0-00-717509-4  พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008)  Superior Saturday ISBN 0-00-717511-6  พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010)  Lord Sunday       ISBN 0-00-717513-2:  ภาษาไทย พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) จันทร์มหันตภัย ISBN 974-93315-4-7  พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) อังคารอหังการ ISBN 974-93365-1-8  พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) พุธเพชฌฆาต ISBN 974-93516-6-5   พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) พฤหัสเจ้าศาสตรา ISBN 974-94843-6-3  พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008) ศุกร์รัตติกาล ISBN 978-974-09-0296-6  พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) เสาร์มนตรา ISBN 978-616-7265-23-0  พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) อาทิตย์สิ้นสูญ ISBN 978-616-7265-37-7
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อาณาจักรแห่งกาลเวลาของสำนักพิมพ์ Allen and Unwin เก็บถาวร 2011-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
เว็บไซต์อาณาจักรแห่งกาลเวลาของสำนักพิมพ์ Scholastic Press (อังกฤษ)
เว็บไซต์อาณาจักรแห่งกาลเวลาของสำนักพิมพ์ HarperCollins (อังกฤษ)
เว็บไซต์ส่วนตัวของผู้เขียน เก็บถาวร 2008-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
หน้าแนะนำหนังสือในเว็บส่วนตัวของผู้เขียน (อังกฤษ)
ดูเพิ่ม

บาปทั้งเจ็ดประการ
| ด ค กอาณาจักรแห่งกาลเวลา โดย การ์ธ นิกซ์ |
| --- | --- |
หนังสือในชุด: จันทร์มหันตภัย · อังคารอหังการ · พุธเพชฌฆาต · พฤหัสเจ้าศาสตรา · ศุกร์รัตติกาล · เสาร์มนตรา · อาทิตย์สิ้นสูญ
โลกของอาณาจักรแห่งกาลเวลา: ตัวละครสำคัญ · บ้าน · เจ้าหน้าที่ของบ้าน · อาณาจักรชั้นที่สอง · ของวิเศษ
เชคสเปียร์ต้องตาย

| เชคสเปียร์ต้องตาย |
| --- | --- |

กำกับ: อิ๋ง กาญจนะวณิชย์
บทภาพยนตร์: อิ๋ง กาญจนะวณิชย์
สร้างจาก: แม็คเบ็ธ ของวิลเลียม เชกสเปียร์
อำนวยการสร้าง: มานิต ศรีวานิชภูมิ
นักแสดงนำ: พิศาล พัฒนพีระเดช ธาริณี เกรแฮม นิวัติ กองเพียร สกุล บุณยทัต
กำกับภาพ: มานิต ศรีวานิชภูมิ Rodrigo Oliviari
วันฉาย: 20 มิถุนายน​ พ.ศ. 2567
ความยาว: 176 นาที 
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
เชคสเปียร์ต้องตาย (อังกฤษ: Shakespeare Must Die) เป็นภาพยนตร์ปี 2555 ที่ดัดแปลงจากเรื่องแม็คเบธ ของวิลเลียม เชกสเปียร์ กำกับโดยอิ๋ง กาญจนะวณิชย์ และอำนวยการสร้างโดยมานิต ศรีวานิชภูมิ รัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร สั่งห้ามภาพยนตร์เรื่องนี้ในฐานะภัยคุกคามความมั่นคงของชาติ เนื่องจากภาพยนตร์มีการอ้างอิงถึงการปราบปรามอย่างรุนแรงของทหารต่อผู้ประท้วงนักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลา เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2519
เชคสเปียร์ต้องตายใช้วิธีการเล่าเรื่องแบบละครซ้อนละคร ดำเนินเรื่องควบคู่กันไป มีเหตุการณ์สองส่วน คือละครเวที และโลกภายนอกในเหตุการณ์ร่วมสมัย มีตัวละครนำชื่อ "เมฆเด็ด" (Mekhdeth) เป็นขุนนางที่ล้มอำนาจกษัตริย์ และสถาปนาตัวเองเป็นกษัตริย์พระองค์ใหม่ เมฆเด็ดลุ่มหลงในอำนาจ เกิดหวาดระแวงว่าจะถูกล้มล้าง จนต้องฆ่าใครต่อใครเพื่อจะได้อยู่ในอำนาจต่อไป  เรื่องราวทั้งหมดเล่าผ่านมุมมองของตัวละครที่ชื่อว่า "บุญรอด"
สมานรัชฎ์เรียกภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็น "หนังผีต้นทุนต่ำ"  สร้างจากเงินทุนสนับสนุนจากกองทุนส่งเสริมภาพยนตร์ สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม ภายใต้โครงการไทยเข้มแข็ง  ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 มีกำหนดออกฉายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555
ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ผ่านการพิจารณาจากคณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์ (กองเซ็นเซอร์) กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2555 ได้รับเรท "ห" หรือ ห้ามเผยแพร่ในประเทศไทย โดยให้เหตุผลว่า มีเนื้อหาที่ก่อให้เกิดการแตกความสามัคคีระหว่างคนในชาติ  ทั้งนี้เนื่องจากในภาพยนตร์มีการอ้างอิงถึงเหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 มีการนำฟุตเทจภาพความเสียหายจากเหตุการณ์ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศไทย เมษายน พ.ศ. 2552 มาใช้  และการให้ปิศาจในเรื่องสวมชุดสีแดงเปรียบเหมือนการกล่าวหาเสื้อแดง
การห้ามฉายภาพยนตร์เรื่องนี้ ทำให้สมานรัชฎ์ และทีมผู้สร้างตัดสินใจฟ้องคณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์ต่อศาลปกครองกลาง ในคดีหมายเลขดำที่ 1321/2555 เพื่อเพิกถอนคำสั่งห้ามฉายภาพยนตร์และให้คณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์ชดใช้ค่าเสียโอกาสและค่าเสียหายซึ่งคำนวณจากต้นทุนการสร้างภาพยนตร์ทั้งหมด จนใน พ.ศ. 2560 ศาลปกครองกลางได้พิพากษายกฟ้อง โดยให้เหตุผลว่าคณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์ได้ใช้ดุลพินิจตามกฎกระทรวงกำหนดลักษณะของประเภทภาพยนตร์ 2552 ข้อ 7 (3) ซึ่งส่อเค้าว่าภาพยนตร์ดังกล่าวอาจสร้างความแตกแยกในสังคม อย่างไรก็ดีทีมผู้สร้างกลับยื่นอุทธรณ์ต่อศาลปกครองสูงสุด ก่อนที่ศาลปกครองสูงสุดจะพิพากษากลับให้ทีมผู้สร้างชนะคดีในอีกเจ็ดปีต่อมา โดยให้คณะกรรมการชดใช้ค่าเสียโอกาสในการนำภาพยนตร์เข้าฉายเป็นจำนวนเงิน 500,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย 7.5% ต่อปี นับจากพ.ศ. 2555 ในส่วนของค่าเสียหายที่เป็นต้นทุนการสร้างภาพยนตร์ทั้งหมดรวม 7.5 ล้านบาท ศาลปกครองสูงสุดให้ความเห็นว่าค่าเสียหายดังกล่าวถือเป็นต้นทุนที่ผู้สร้างภาพยนตร์ต้องเสียอยู่แล้ว จึงไม่มีความจำเป็นที่ต้องให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายให้แต่อย่างใด
นักแสดง

| ต้นฉบับ | ตัวละคร | นักแสดง |
| --- | --- | --- |
| Macbeth, Thane of Glamis | เมฆเด็ด / ท่านผู้นำ | พิศาล พัฒนพีระเดช |
| Lady Macbeth | คุณหญิงเมฆเด็ด | ธาริณี เกรแฮม |
| Macduff, Thane of Fife | เมฆดับ | ชัชดนัย มุสิกไชย |
| Lady Macduff | คุณหญิงเมฆดับ | ภิสสรา อุมะวิชนี |
| Macduff's son | ลูกสาวเมฆดับ | น้ำอบ เสมสีสม |
| Banquo | บางโค (เพื่อนเมฆเด็ด) | ต่อตระกูล จันทิมา |
| Three Witches | แม่มด | ม.ร.ว. สายสิงห์ ศิริบุตร Aaliyah S ชมวรรณ วีระวรวิทย์ |
| Hecate | เจ้าแม่ | ปิณิดา คงสิริ |
| Duncan (กษัตริย์สกอตแลนด์) | ดังแคน | นิวัติ กองเพียร |
| Malcolm | มั่นคำ (ลูกชายดังแคน) | น้ำมนต์ จ้อยรักษา |
| Donalbain | ดอนเพ็ญ (ลูกชายดังแคน) | พีร์ ภานุวัฒน์วนิชย์ |
| Siward, Earl of Northumberland | บุญรอด | สกุล บุณยทัต |
| Fleance | เปลี่ยน (ลูกชายบางโค) | ปรัชญ์ภูมิ บุณยทัต |
| Seyton | ศรีตาล (คนรับใช้เมฆเด็ด) | ปิยทัต เหมทัต |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
อิตากูระ

| อิตากูระ 板倉町 |
| --- | --- |
เมือง
ศาลาว่าการเมืองอิตากูระ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของอิตากูระ (เน้นสีเหลือง) ในจังหวัดกุมมะ

อิตากูระที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 36°13′22.6″N 139°36′37.1″E﻿ / ﻿36.222944°N 139.610306°E﻿ / 36.222944; 139.610306
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด:  กุมมะ
อำเภอ: โอระ
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาลเมือง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 41.86 ตร.กม. (16.16 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024)
 • ทั้งหมด: 13,234 คน
 • ความหนาแน่น: 316 คน/ตร.กม. (820 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: หอมหมื่นลี้
 • ดอกไม้: ซากูระ
 • นก: ฮิบาริ หรือยูเรเชียนสกายลาร์ก
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
โทรศัพท์: 0276-82-1111
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 2067 อิตากูระ เมืองอิตากูระ จังหวัดกุมมะ 374-0132
เว็บไซต์: www.town.itakura.gunma.jp
อิตากูระ (ญี่ปุ่น: 板倉町; โรมาจิ: Itakura-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอโอระ จังหวัดกุมมะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 41.86 ตารางกิโลเมตร (16.16 ตารางไมล์) มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 ประมาณ 13,234 คน ความหนาแน่นของประชากร 316 คนต่อตารางกิโลเมตร
สัตว์ที่เป็นสัญลักษณ์ประจำเมืองอิตากูระคือปลาดุก ซึ่งมีรูปปั้นสัมฤทธิ์ที่ศาลเจ้าไรเด็ง เป็นมิโกชิ หรือซุ้มศาลเจ้าขบวนแห่ในเทศกาลฤดูร้อนของเมือง และยังเป็นลายบนฝาท่อระบายน้ำของเมืองอีกด้วย เมืองอิตากูระเป็นหนึ่งในไม่กี่แห่งในญี่ปุ่นที่อาหารประเภทปลาดุกเป็นอาหารท้องถิ่น
เทศกาลดอกคอสมอสอิตากูระ
ภูมิศาสตร์

เมืองอิตากูระตั้งอยู่ในพื้นที่ตอนเหนือของที่ราบคันโต อยู่ในมุมส่วนที่ยื่นออกไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดกุมมะ มีอาณาเขตทางทิศใต้ติดกับจังหวัดไซตามะ และทางทิศเหนือติดกับจังหวัดโทจิงิ มีแม่น้ำโทเนะไหลผ่านเมือง และมีแม่น้ำวาตาราเซะเป็นพรมแดนทางทิศเหนือ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดกุมมะ
เมืองเมวะ
นครทาเตบายาชิ
จังหวัดไซตามะ
นครฮานีว
นครคาโซะ
จังหวัดโทจิงิ
นครซาโนะ
นครโทจิงิ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิศาสตร์

เมืองอิตากูระมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเด่นคือ ฤดูร้อนที่ค่อนข้างร้อน และฤดูหนาวที่หนาวเย็น อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในอิตากูระอยู่ที่ 14.3 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1303 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 26.6 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ 3.3 °C
สถิติประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของอิตากูระลดลงในช่วง 70 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 15,199 | —     |
|  1930  | 16,126 | +6.1% |
|  1940  | 16,162 | +0.2% |
|  1950  | 20,048 | +24.0% |
|  1960  | 18,189 | −9.3% |
|  1970  | 16,290 | −10.4% |
|  1980  | 16,024 | −1.6% |
|  1990  | 15,948 | −0.5% |
|  2000  | 15,946 | −0.0% |
|  2010  | 15,710 | −1.5% |
|  2020  | 14,083 | −10.4% |
ประวัติศาสตร์

ภายหลังการปฏิรูปเมจิ เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านต่าง ๆ เหล่านี้ขึ้น ได้แก่ นิชิยาดะ เอบิเซะ โองาโนะ และอินาระ ซึ่งอยู่ภายในอำเภอโอระ จังหวัดกุมมะ ต่อมาวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 หมู่บ้านทั้งสี่แห่งได้ยุบรวมกันเพื่อจัดตั้งเป็นเมืองอิตากูระ
การเมืองการปกครอง

เมืองอิตากูระมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 12 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด เมืองอิตากูระร่วมกับเทศบาลอื่น ๆ ในอำเภอโอระ เป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดกุมมะจำนวน 3 คน และในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองอิตากูระเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 3 จังหวัดกุมมะ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ

เมืองอิตากูระเป็นชุมชนที่อยู่อาศัยของผู้ที่เดินทางไปทำงานในโตเกียวและเมืองใกล้เคียงอย่างทาเตบายาชิ พื้นที่ประมาณร้อยละ 55 ของเมืองเป็นพื้นที่เกษตรกรรม ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรหลักของเมืองอิตากูระได้แก่ ข้าวและแตงกวา และพืชผลอื่น ๆ อีกมากมายที่ปลูกในท้องถิ่น
การศึกษา

เมืองอิตากูระมีโรงเรียนประถมศึกษา 2 แห่ง และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 1 แห่ง ที่สังกัดเทศบาลเมืองอิตากูระ และมีโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 1 แห่ง ที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดกุมมะ นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของวิทยาเขตหนึ่งของมหาวิทยาลัยโทโยอีกด้วย
การขนส่ง > รถไฟ

รถไฟโทบุ: สายนิกโก
สถานี: อิตากูระโทโยไดมาเอะ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 122
สถานที่ท่องเที่ยว

ไรเด็งจินจะ
ทากาโตริเท็มมังงู
วาตาราเซะ-ยูซูอิจิ แหล่งแรมซาร์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนโดยยูเนสโก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของเมืองอิตากูระ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดกุมมะ |
| --- | --- | --- |
มาเอบาชิ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  ทากาซากิ  มาเอบาชิ  |  |
| นครพิเศษ |  อิเซซากิ  โอตะ  |  |
| นคร |  คิรีว  ชิบูกาวะ  ทาเตบายาชิ  โทมิโอกะ  นูมาตะ  ฟูจิโอกะ  มิโดริ  อันนากะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคันระ คันระ  ชิโมนิตะ  นัมโมกุ  อำเภอคิตะกุมมะ โยชิโอกะ  ชินโต  อำเภอซาวะ ทามามูระ  อำเภอทาโนะ คันนะ  อูเอโนะ  อำเภอโทเนะ มินากามิ  คาตาชินะ  คาวาบะ  โชวะ  อำเภออางัตสึมะ คูซัตสึ  นากาโนโจ  นางาโนฮาระ  ฮิงาชิอางัตสึมะ  ทากายามะ  สึมาโงอิ  อำเภอโอระ ชิโยดะ  เมวะ  อิตากูระ  โอระ  โออิซูมิ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
โรงพยาบาลวิภาวดี

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: SET:VIBHA 
อุตสาหกรรม: บริการ
ก่อตั้ง: 1 มีนาคม พ.ศ. 2529
สำนักงานใหญ่: 51/3 ถนนงามวงศ์วาน แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900
บุคลากรหลัก: นิคม ไวยรัชพานิช (ประธานกรรมการ) ชัยสิทธิ์ วิริยะเมตตากุล (ประธานกรรมการบริหาร)
เจ้าของ: เอฟแอนด์เอส 79 (โรงพยาบาลตา หู คอ จมูก) (ถือหุ้นรายใหญ่สุดที่ 15.35 %)
เว็บไซต์: www.vibhavadi.com
บริษัท โรงพยาบาลวิภาวดี จำกัด (มหาชน) เป็นบริษัทประกอบธุรกิจโรงพยาบาลเอกชนภายใต้ชื่อ "โรงพยาบาลวิภาวดี" ในกรุงเทพมหานคร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2529 ด้วยทุนจดทะเบียนเริ่มต้น 20 ล้านบาท ภายหลังเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2535 ได้เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2536 ได้จดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน ถือเป็นบริษัทโรงพยาบาลที่มีขนาดใหญ่ในตลาดหุ้นไทยเป็นอันดับ 6 ณ วันที่ 11 กันยายน 2561
จากข้อมูลเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2564 มีโรงพยาบาลซึ่งเป็นบริษัทย่อยและบริษัทย่อยทางอ้อมทั้งหมด 7 แห่ง โรงพยาบาลซึ่งเป็นบริษัทร่วมและบริษัทร่วมทางอ้อมทั้งหมด 11 แห่ง ยังมีกิจการนอกเหนือจากธุรกิจโรงพยาบาลคือ ธุรกิจโรงแรม ธุรกิจผลิตเวชภัณฑ์ทางการแพทย์ และธุรกิจคลินิกความงามและเวชศาสตร์ชะลอวัย
เมื่อ พ.ศ. 2562 บริษัทได้เปิดศูนย์การค้าภายใต้ชื่อ วิพลาซ่า (Vi Plaza) อาคารสูง 9 ชั้น (ไม่รวมชั้นใต้ดิน) ตั้งอยู่ริมถนนวิภาวดีรังสิตตัดกับถนนงามวงศ์วาน
โครงสร้างบริษัท

จากข้อมูล ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 สัดส่วนการถือหุ้นมีดังนี้
โครงสร้างบริษัท > บริษัทย่อย

บริษัท ปริ๊นสตั้น พาร์ค สวีท จำกัด ถือหุ้น 99.99% ประกอบธุรกิจโรงแรม
บริษัท บิวตี้ ดีไซน์ เซนเตอร์ จำกัด บริษัทถือหุ้น 50% ประกอบธุรกิจเสริมความงาม
บริษัท วี พรีซิชั่น จำกัด 70% บริษัทถือหุ้น ประกอบธุรกิจ ศูนย์ชะลอวัย
บริษัท โรงพยาบาลรามคำแหง จำกัด (มหาชน)
บริษัท สินแพทย์ จำกัด
บริษัท สินแพทย์ เสรีรักษ์ จำกัด
บริษัท ปิยะศิริ จำกัด
บริษัท โรงพยาบาลเขลางค์นคร จํากัด
บริษัท เชียงใหม่รามธุรกิจการแพทย์ จำกัด (มหาชน) (CMR) บริษัทถือหุ้น 83.55% ประกอบธุรกิจ โรงพยาบาลเอกชนในจังหวัดเชียงใหม่
บริษัท โรงพยาบาลเชียงใหม่ราม จำกัด ถือหุ้นทางอ้อม 47.09%
บริษัท โรงพยาบาลหริภุญชัยเมโมเรียล จำกัด ถือหุ้นทางอ้อม 72.43%
บริษัท เทพปัญญาธุรกิจ จำกัด ถือหุ้นทางอ้อม 47.09%
บริษัท โรงพยาบาลรามคำแหง เชียงใหม่ จำกัด ถือหุ้นทางอ้อม 45.14%
บริษัท โรงพยาบาลพะเยาราม จำกัด
บริษัท โรงพยาบาลแพร่พร้อมมิตร จำกัด
บริษัท โรงพยาบาลน่าน-ราม จำกัด
บริษัท โรงพยาบาลพะวอ จำกัด
บริษัท โรงพยาบาลขอนแก่น ราม จำกัด
บริษัท โรงพยาบาลเมืองเลย ราม จำกัด
บริษัท โรงพยาบาลชัยภูมิ-ราม จำกัด
บริษัท โรงพยาบาลเอกชนบุรีรัมย์ จำกัด
บริษัท โรงพยาบาลเทพากร จำกัด
บมจ. โรงพยาบาลราชธานี
โครงสร้างบริษัท > บริษัทร่วม

บริษัท โรงพยาบาลบางโพ จำกัด ถือหุ้นอยู่ 28.57%
บจก. โรงพยาบาลวิภาราม
บจก. ส่งสัมพันธ์ ถือหุ้นอยู่ 50%
ด่านเจี้ยนเหมิน

ด่านภูเขาในอำเภอเจี้ยนเก๋อ นครกว่าง-ยฺเหวียน มณฑลเสฉวน ประเทศจีน
| ด่านเจี้ยนเหมิน |
| --- | --- |
ด่านเจี้ยนเหมินในปี ค.ศ. 2005 โครงสร้างประตูถูกเพลิงไหม้ในปี ค.ศ. 2006
เดินทางผ่าน: ฉู่เต้า  G108 (อุโมงค์)
ที่ตั้ง: ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเสฉวน ประเทศจีน
เทือกเขา: เทือกเขาหลงเหมิน
พิกัด: 32°12′54″N 105°33′48″E﻿ / ﻿32.21500°N 105.56333°E﻿ / 32.21500; 105.56333
แสดงแผนที่ที่ราบจีนตอนเหนือแสดงแผนที่ประเทศจีน
ด่านเจี้ยนเหมิน  (จีนตัวย่อ: 剑门关; จีนตัวเต็ม: 劍門關; พินอิน: Jiàn Mén Guān; แปลตรงตัว: "ด่านประตูกระบี่") เป็นด่านภูเขาที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของนครกว่าง-ยฺเหวียนในมณฑลเสฉวน
ที่ตั้ง

ด่านเจี้ยนเหมินตั้งอยู่ในอำเภอเจี้ยนเก๋อ นครกว่าง-ยฺเหวียนในมณฑลเสฉวน นครเฉิงตูซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑลเสฉวนอยู่ห่างจากด่านเจี้ยนเหมินลงไปทางทิศใต้ไม่ถึง 200 กิโลเมตร ช่องเขาธรรมชาตินี้เกิดจากการเรียงตัวของหน้าผาตามไหล่เขา ประตูของด่านสร้างขึ้นตรงกึ่งกลางของภูเขาต้าเจี้ยน (大劍) เพื่อเป็นจุดยุทธศาสตร์
ประวัติ

ด่านเจี้ยนเหมินเป็นส่วนหนึ่งถนนฉู่เต้า (蜀道) การสร้างประตูของด่านเกี่ยวข้องกับจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีและนักยุทธศาสตร์ของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก ระหว่างที่จูกัดเหลียงให้ซ่อมแซมสะพานเลียบเขาหรือเจียงโต๋ (棧道 จ้านเต้า) ก็พบว่าภูมิประเทศในเกียมโก๊ะหรือเจี้ยนเก๋อ (劍閣) เป็นสถานที่ที่เหมาะแก่การสร้างตำแหน่งป้องกันให้จ๊กก๊ก จึงสั่งให้สร้างประตูด่านขึ้น หลังจูกัดเหลียงเสียชีวิต เกียงอุยผู้สืบทอดอำนาจการทหารได้นำทหารมาตั้งมั่นในด่านเจี้ยนเหมิน (ด่านเกียมโก๊ะ) เพื่อต้านการบุกของรัฐวุยก๊ก ตั้งแต่นั้นมาด่านเจี้ยนเหมินได้กลายเป็นด่านที่สำคัญที่สุดในสามเส้นทางที่เข้าเสฉวน
ในปี ค.ศ. 1932 เนื่องจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกำลังสร้างถนนผ่านด่านเจี้ยนเหมิน จึงรื้อถอนโครงสร้างที่สร้างขึ้นในยุคราชวงศ์หมิง มีเพียงส่วนฐานที่หลงเหลืออยู่ ภายหลังในช่วงสงครามกลางเมืองจีน ด่านเจี้ยนเหมินถูกยึดโดยกองทัพปลดปล่อยประชาชนจากกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน
ด่านเจี้ยนเหมินหมดคุณค่าทางการทหารแต่กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญเนื่องจากประวัติศาสตร์ของด่าน ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 รัฐบาลจีนได้สร้างโครงสร้างประตูเก่าขึ้นใหม่ โครงสร้างประตูได้รับความเสียเผาเพราะเหตุเพลิงไหม้ในปี ค.ศ. 2005 ประตูที่สร้างใหม่ได้รับความเสียหายอีกครั้งจากแผ่นดินไหวในมณฑลเสฉวนในปี ค.ศ. 2008
รายละเอียดของเทือกเขาและด่านต่าง ๆ ระหว่างมณฑลฉ่านซีและมณฑลเสฉวน
บุญชู 6 โลกนี้ดีออก สุดสวย น่ารักน่าอยู่ ถ้าหงุ่ย

| บุญชู 6 โลกนี้ดีออก สุดสวย น่ารักน่าอยู่ ถ้าหงุ่ย |
| --- | --- |

กำกับ: บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
เขียนบท: บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
บทภาพยนตร์: บัณฑิต ฤทธิ์ถกล   วัชระ ปานเอี่ยม   เกียรติ กิจเจริญ   ศุ บุญเลี้ยง   พิพัฒน์ พยัคฆะ   เจดีย์ ศุภกาญจน์   เกรียงไกร อมาตยกุล   อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์   สมเดช สันติประชา
อำนวยการสร้าง: เจริญ เอี่ยมพึ่งพร
นักแสดงนำ: สันติสุข พรหมศิริ  จินตหรา สุขพัฒน์  จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์  รัญญา ศิยานนท์ สุเทพ ประยูรพิทักษ์  ปรารถนา สัชฌุกร  วัชระ ปานเอี่ยม  เกียรติ กิจเจริญ  กฤษณ์ ศุกระมงคล  เกรียงไกร อมาตยกุล  อรุณ ภาวิไล  จุรี โอศิริ  สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต  ชาลี อินทรวิจิตร  สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์  กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์  พรทิพย์ ประเสริฐยิ่งสุข  ทองก้อน ศรีทับทิม  สุธี สุขไพบูลย์  ไตรรงค์ เฉลิมพล  พานิช พันธ์พวงทอง  นพรัตน์ พุทธรัตนมณี  จวง ยอดกลกิจ  ธารา ว่องตระกูล
กำกับภาพ: พิพัฒน์ พยัคฆะ
ตัดต่อ: พูนศักดิ์ อุทัยพันธ์
ดนตรีประกอบ: จรัล มโนเพ็ชร และ ดำรงค์ พิทักษ์ธรรม
ผู้จัดจำหน่าย: ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
วันฉาย: กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534
ความยาว: 118 นาที
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ภาษาไทย
ทำเงิน: 23.5 ล้านบาท
ก่อนหน้านี้: บุญชู 5 เนื้อหอม
ต่อจากนี้: บุญชู 7 รักเธอคนเดียวตลอดกาลใครอย่าแตะ
บุญชู 6 โลกนี้ดีออก สุดสวย น่ารักน่าอยู่ ถ้าหงุ่ย หรือ บุญชู ภาค 6 เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2534 กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล โดยค่ายไฟว์สตาร์โปรดักชั่น นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ จินตหรา สุขพัฒน์ จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ รัญญา ศิยานนท์ สุเทพ ประยูรพิทักษ์ ปรารถนา สัชฌุกร วัชระ ปานเอี่ยม เกียรติ กิจเจริญ กฤษณ์ ศุกระมงคล เกรียงไกร อมาตยกุล อรุณ ภาวิไล จุรี โอศิริ สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต ชาลี อินทรวิจิตร สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ พรทิพย์ ประเสริฐยิ่งสุข
โครงเรื่อง

ทองดีเป็นลูกพี่ลูกน้องของบุญชู ที่สอบติดคณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงมาพักอยู่กับบุญชูที่กรุงเทพฯ ทองดีเป็นคนซื่อๆเช่นเดียวกับบุญชู จึงมักจะก่อเรื่องเปิ่นๆแบบที่บุญชูเคยเป็นมาก่อนอยู่เสมอ
ทางด้านมานี พี่สาวของโมลี ซึ่งเปิดบริษัทเอเจนซี่โฆษณา ต้องการหานายแบบมาถ่ายทำโฆษณาผลิตภัณฑ์กีฬาชุดใหม่ ลลิตา ครีเอทีฟสาวพราวสเน่ห์ประจำบริษัทเสนอนายแบบที่ตนเองรู้จัก แต่ต้องเสียค่าใช้จ่ายค่อนข้างมาก โมลีจึงเสนอให้ใช้บุญชูและเพื่อนๆ เนื่องจากรู้ดีว่าเพื่อนๆมาช่วยกันโดยไม่หวังผลตอบแทนอยู่แล้ว แต่เมื่อเพื่อนๆได้มาพบกับลลิตา ซึ่งมีนิสัยชอบปั่นหัวผู้ชายเล่นก็หลงรักกันทุกคน ยกเว้นบุญชูที่ยังยึดมั่นกับโมลี ลลิตาส่งจดหมายรักในวันวาเลนไทน์ให้กับเพื่อนๆทุกคน บุญชูรู้เข้าจึงนัดเพื่อนๆมาเจอกันและเผยว่าที่แท้เป็นแค่เรื่องเล่นสนุกของลลิตาเท่านั้น ทุกคนจึงไม่เชื่อใจลลิตาอีก ยกเว้นทองดีที่เป็นคนซื่อ และหลงรักลลิตา ก็ได้ทำตามคำไหว้วานของลลิตาที่อยากจะได้ผลประโยชน์จากนายแบบของตนในการเซ็นสัญญากับลูกค้าต่างประเทศ โกหกบุญชูว่าลูกค้าอยากพบ และหลอกให้เซ็นสัญญา เพื่อนๆของบุญชูจึงรวมกันตามไปทวงสัญญาคืน
นักแสดง

สันติสุข พรหมศิริ : บุญชู
จินตหรา สุขพัฒน์ : โมลี
วัชระ ปานเอี่ยม : ไวยากรณ์
เกียรติ กิจเจริญ : หยอย (ยงยุทธ)
กฤษณ์ ศุกระมงคล : คำมูล
เกรียงไกร อมาตยกุล : ประพันธ์
อรุณ ภาวิไล : นรา
จุรี โอศิริ : บุญล้อม
จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ : ทองดี
รัญญา ศิยานนท์ : ลลิตา
สุเทพ ประยูรพิทักษ์ : บุญช่วย
ปรารถนา สัชฌุกร : มานี
สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต : แม่ของทองดี
ชาลี อินทรวิจิตร : พ่อของทองดี
สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ : ปอง
กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ : บัวลอย
พรทิพย์ ประเสริฐยิ่งสุข : นก
เอฟบีไอช่วยจำ

กฎมือซ้าย
การแสดงทางเลือกของ LHR
เอฟบีไอช่วยจำ ต่าง ๆ (สำหรับ มอเตอร์ไฟฟ้า) แสดงทิศทางของ แรง ที่กระทำต่อ ตัวนำ ที่มี กระแสไฟฟ้า ไหลใน สนามแม่เหล็ก ตามการทำนายโดย กฎมือซ้ายของเฟลมมิงสำหรับมอเตอร์  และ กฎการเหนี่ยวนำของฟาราเดย์
มีเทคนิคการช่วยจำอื่น ๆ ที่ใช้ กฎมือขวา เพื่ออาจการเคลื่อนที่ที่เกิดจากกระแสและสนามที่มีอยู่ก่อนแล้ว
การกำหนดค่าโดยใช้มือซ้าย > 'FBI'

มือซ้ายถูกจัดให้นิ้ว หัวแม่มือ นิ้ว ชี้ และนิ้ว กลาง ตั้งฉากกัน
Thumb (หัวแม่มือ) แทน F - Thrust (หรือ Motion ที่เกิดขึ้น)
First finger (นิ้วชี้) แทน B - Field
Second finger (นิ้วกลาง) แทน I หรือ V - Current (ตามทิศทางกระแสในรูปแบบคลาสสิกจาก บวก ไป ลบ)
การกำหนดค่าโดยใช้มือขวา

แหล่งข้อมูลอื่นใช้มือขวาในการทำนายแรง (Force) แต่รูปแบบการใช้นิ้วอาจแตกต่างกัน:
การกำหนดค่าโดยใช้มือขวา > 'FIB'

หัวแม่มือ = F ("thrust")
นิ้วชี้ = I หรือ V
นิ้วกลาง ("Birdie") = B
การกำหนดค่าโดยใช้มือขวา > 'IBF'

ในรูปแบบนี้ บางครั้งมีการแนะนำไม่ให้นิ้วยืดออก แต่ให้นึกภาพแรงที่มาจากฝ่ามือแทน
หัวแม่มือ = I หรือ V
นิ้วชี้ = B
นิ้วกลาง = F
กฎอื่นที่มักสับสน > การทำนายทิศทางของสนามแม่เหล็ก ('B')

กฎที่กล่าวถึงข้างต้นมักใช้ในการทำนายแรง ('F') บนวัตถุที่เคลื่อนที่ผ่านสนามแม่เหล็ก ('B') และกระแส ('I') ไม่ว่าจะเป็นกระแสที่นำผ่านเส้นลวดหรือไม่ อย่างไรก็ตาม กฎนี้ไม่ควรสับสนกับ กฎมือขวา สำหรับการทำนายทิศทางของสนามแม่เหล็ก ('B') ที่เกิดจากกระแส ('I') ในเส้นลวด
ความสมมาตร

| เวกเตอร์ | ซ้าย-มอเตอร์ หรือ ขวา-เจนเนอเรเตอร์ | ซ้าย-มอเตอร์ หรือ ขวา-เจนเนอเรเตอร์ | ซ้าย-มอเตอร์ หรือ ขวา-เจนเนอเรเตอร์ | ขวา-มอเตอร์ หรือ ซ้าย-เจนเนอเรเตอร์ | ขวา-มอเตอร์ หรือ ซ้าย-เจนเนอเรเตอร์ | ขวา-มอเตอร์ หรือ ซ้าย-เจนเนอเรเตอร์ |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| B หรือ สนามแม่เหล็ก | นิ้วชี้ | หัวแม่มือ | นิ้วหรือฝ่ามือ | นิ้วชี้ | หัวแม่มือ | นิ้วหรือฝ่ามือ |  |  |  |  |  |  |  |
| I หรือ กระแส (ไหลจาก + ไป -) | นิ้วหรือฝ่ามือ | นิ้วชี้ | หัวแม่มือ | หัวแม่มือ | นิ้วหรือฝ่ามือ | - | แรงการเคลื่อนที่ หรือ แรงดัน | หัวแม่มือ | นิ้วหรือฝ่ามือ | นิ้วชี้ | นิ้วหรือฝ่ามือ | นิ้วชี้ | หัวแม่มือ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Overview at ac.wwu.edu (Right Hand - 'FIB')
Diagrams at magnet.fsu.edu. See figure #9. (Left Hand - 'FBI')
Description at starprof.com (Right Hand - 'IBF' - palm alternative)
แบบมือขวา - 'IBF'
การทำนายทิศทางของสนามแม่เหล็ก ('B')
บุญชู 8 เพื่อเธอ

| บุญชู 8 เพื่อเธอ |
| --- | --- |

กำกับ: บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
อำนวยการสร้าง: เจริญ เอี่ยมพึ่งพร
นักแสดงนำ: สันติสุข พรหมศิริ  จินตหรา สุขพัฒน์  สรพงศ์ ชาตรี  จารุณี สุขสวัสดิ์  สุเทพ ประยูรพิทักษ์  ปรารถนา สัชฌุกร  วัชระ ปานเอี่ยม  เกรียงไกร อมาตยกุล  เกียรติ กิจเจริญ  อรุณ ภาวิไล กฤษณ์ ศุกระมงคล   นฤพนธ์ ไชยยศ   จุรี โอศิริ   ภาณุ น้อยอารีย์   สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์   กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์   ไกรวิทย์ พุ่มสุโข   นัย สุขสกุล   ภูมิ พัฒนายุทธ   ฉัตร มงคลชัย   สุเทพ สีใส   ตูมตาม เชิญยิ้ม   ประเสริฐ กมลวาทิน   ทองก้อน ศรีทับทิม   วิเชียร เรืองวิชญกุล   ปรีชา สุขสุวรรณ   พันฤทธิ์ บุษราคัม   ถนอม กุลเจริญสินชล   ประจวบ เอฟเฝค
กำกับภาพ: วันชัย เล่งอิ้ว
ตัดต่อ: ธานินทร์ เทียนแก้ว
ดนตรีประกอบ: จรัล มโนเพ็ชร และ ดำรงค์ ธรรมพิทักษ์
ผู้จัดจำหน่าย: ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
วันฉาย: 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2538
ความยาว: 100 นาที
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ภาษาไทย
ทำเงิน: 26 ล้านบาท
ก่อนหน้านี้: บุญชู 7 รักเธอคนเดียวตลอดกาลใครอย่าแตะ
ต่อจากนี้: บุญชู ไอ-เลิฟ-สระ-อู
บุญชู 8 เพื่อเธอ หรือ บุญชู ภาค 8 เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยค่ายไฟว์สตาร์โปรดัคชั่น กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ จินตหรา สุขพัฒน์ สรพงศ์ ชาตรี จารุณี สุขสวัสดิ์ สุเทพ ประยูรพิทักษ์ ปรารถนา สัชฌุกร วัชระ ปานเอี่ยม เกรียงไกร อมาตยกุล เกียรติ กิจเจริญ อรุณ ภาวิไล กฤษณ์ ศุกระมงคล นฤพนธ์ ไชยยศ จุรี โอศิริ ภาณุ น้อยอารีย์ สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์