stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หนังสือโอบาดีห์
แหล่งข้อมูลอื่น

Masoretic text เก็บถาวร 2011-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from Mechon Mamre เก็บถาวร 2011-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คำแปล:
คำแปลในศาสนายูดาห์:
Ovadiah (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] from Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (KJV ESV Darby BBE)
Obadiah at The Great Books (New Revised Standard Version)
หนังสือโอบาดีห์ ที่ยูเวอร์ชัน
Bible: Obadiah หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox
Commentary:
Ovadiah (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] from Chabad.org
Obadiah, from John Gill's Exposition of the Entire Bible.
Obadiah, from the United Church of God, an International Association Bible Reading Program – This Hebrew scholar provides extensive background information as well as verse-by-verse exposition]
Kretzmann's Popular Commentary of the Bible (navigate to Obadiah using the menu on the left)
Obadiah: The Lord Will Have His Day by Jonathan Kuske
Obadiah: an Introduction by Jim West
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า อาโมส | หนังสือโอบาดีห์คัมภีร์ฮีบรูและ พันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์ (หมวดผู้เผยพระวจนะน้อย) | ถัดไป โยนาห์ |
ขิจรี

| --- | --- |
ดาลขิจรีและอาชาร์
ชื่ออื่น: ขิจฑี, ขิจุฑี, คิชรี, คิชดี
ประเภท: ข้าว
ภูมิภาค: อนุทวีปอินเดีย
ชาติที่มีอาหารประจำชาติที่เกี่ยวข้อง: อินเดีย, บังกลาเทศ, ปากีสถาน, เนปาล, ตรินิแดดและโตบาโก, กายอานา, ซูรีนาม, ฟีจี, มอรีเชียส
ส่วนผสมหลัก: ข้าว, ถั่วเลนทิล, เครื่องเทศ
ส่วนผสมที่มักใช้: กะหล่ำขาว, มันฝรั่ง, ถั่วเขียว, ผัก
 ตำราอาหาร: ขิจรี   สื่อ: ขิจรี
ขิจรี หรือ ขิจฑี (อูรดู: کھچڑی, อักษรโรมัน: khicṛī, ฮินดี: खिचड़ी, อักษรโรมัน: khicṛī, pronounced [ˈkʰɪtʃɽiː], เบงกอล: খিচুড়ি, อักษรโรมัน: Khicuṛi; Khichdi) เป็นอาหารเอเชียใต้ทำจากข้าวและถั่วเลนทิล (ดาล) ในหลายวัฒนธรรมของอินเดียนิยมให้ขิจรีเป็นอาหารแข็งอย่างแรก ๆ ที่ทารกรับประทานได้
ศัพทมูล

คำว่า ขิจฑี มีที่มาจากภาษาสันสกฤต खिच्चा khiccā; ขิจจา แปลว่าอาหารจานข้าวและถั่ว
ประวัติศาสตร์

กษัตริย์ซิลูซิด เซเลอูซุส ขณะเดินทางมาทำการศึกในแถบอินเดีย (305-303 ปีก่อนคริสต์กาล) ได้กล่าวถึงอาหารจานข้าวที่ชาวอนุทวีปอินเดียนิยมทานกันอย่างมาก สตราบอ เคยบันทึกว่าอาหารอินเดียมีองค์ประกอบหลักคือข้าวต้มและเครื่องดื่มจากข้าว (อารัก) นักเดินทางมารีนิฮ์ อิบน์ บัตตูตา กล่าวถึง ขิจรี ว่าเป็นอาหารในอินเดีย ทำมาจากข้าวและถั่วเขียว ในบันทึกจากปี 1350 นักสำรวจชาวรัสเซีย อาฟานาซี นีกีติน เคยบันทึกถึงอาหารจานนี้ในศตวรรษที่ 15 เช่นกัน จักรพรรดิแห่งโมกุล จะฮันกีร์ ชื่นชอบอาหารจานนี้ และในเอกสารจากสมัยศตวรรษที่ 16 อัยนีอักบารี ที่เขียนโดยอะบุลฟัดล์ ขุนนางใหญ่ของจักรพรรดิอักบัรแห่งโมกุล กล่าวถึงสูตรทำขิจรีอยู่เจ็ดแบบด้วยกัน
อาหารจานอังกฤษ-อินเดียที่ชื่อ เค็ดจารี เข้าใจว่ามีที่มาจากขิจรี
หน่วยการเมือง

หน่วยการเมือง (อังกฤษ: polity) หรือศัพทบัญญัติราชบัณฑิตยสภาว่า องค์การทางการเมือง หมายถึง กลุ่มบุคคลซึ่งรวมตัวกันด้วยพลังเหนี่ยวรั้งที่สะท้อนตัวตน เรียกว่า อัตลักษณ์ (identity) และมีความสามารถที่จะระดมทรัพยากร ทั้งยังจัดระเบียบที่มีลำดับชั้นโดยจัดตั้งเป็นสถาบัน (institutionalised hierarchy)
หน่วยการเมืองอาจปรากฏตัวในหลายรูปแบบ เช่น รัฐ (state), ราชอาณาจักร (kingdom), จักรวรรดิ (empire), องค์การระหว่างประเทศ (international organisation), องค์การทางการเมือง (political organisation), และโครงสร้างอย่างอื่นที่สามารถระบุตัวได้และมีความเป็นองค์การซึ่งมีอำนาจบริหารจัดการทรัพยากร
แนฆล์แกร์ดอนี

| แนฆล์แกร์ดอนี |
| --- | --- |
เทศกาลแนฆล์แกร์ดอนีในซอร์ค
ประเภท: พิธีระลึกในศาสนา
วันที่: วันอาชูรออ์
ความถี่: รายปี
ประเทศ: อิหร่าน
ผู้เข้าร่วม: มุสลิมชีอะฮ์
แนฆล์แกร์ดอนี (เปอร์เซีย: نخل گردانی, Nakhl Gardani; เสียงอ่านภาษาเปอร์เซีย: [næxl ɡærdɑːniː]) เป็นพิธีกรรมทางศาสนาอิสลามนิกายชีอะฮ์ที่ประกอบในวันอาชูรออ์เพื่อระลึกถึงการเสียชีวิตในกัรบาลาของฮุซัยน์ อิบน์ อะลี หลานชายของศาสดามุฮัมมัด และอิมามที่สามของชีอะฮ์ คำว่า แนฆล์ (Nakhl) หมายถึงโครงสร้างไม้ที่สร้างขึ้นเป็นสัญลักษณ์แทนโลงศพอิลาม พิธีกรรม แนฆล์แกร์ดอนี คือการเข็นแนฆล์ดังกล่าวจากจุดหนึ่งไปอีกจุด ในลักษณะแทนพิธีแห่ศพของอิมามฮุซัยน์
พืธีกรรมนี้มีจัดในหลายเมืองของประเทศอิหร่าน เช่น แยซด์, แทฟต์ คอชอน และ ชอฮ์รูด
แนฆล์ แปลตรงตัวว่าใบปาล์ม เดห์ฆอแดนิยาม แนฆล์ ว่าเป็น "โลงศพยักษ์ที่ประดับด้วยมีดสั้น ดาบ ผ้าราคาแพง และกระจก" และมีการสร้างขึ้นหลายขนาด ตั้งแต่ขนาดเล็กแบบสองคนหาม ไปจนถึงแบบที่ต้องใช้หลายร้อยคนเข็น และถือว่าเป็นประติมากรรมลอยตัวชนิดหนึ่ง ชื่อเรียกว่า แนฆล์ นี้มาจากความเชื่อว่าร่างของฮุซัยน์ อิบน์ อะลี ถูกย้ายไปไว้ใต้ต้นปาล์ม หลังจากนั้นก็บรรจุในโลงศพทำจากไม้ต้นปาล์ม ซึ่งเป็นวัสดุเดียวที่มีในกัรบาลาในเวลานั้น
กุศลศรีอริยะ ศรีอารวงศา

| กุศลศรีอริยะ ศรีอารวงศาป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |

หัวหน้าพรรคไทยเป็นไท เดิมชื่อพรรคเกษตรมหาชน, พรรคคนขอปลดหนี้
ดำรงตำแหน่ง 9 ธันวาคม พ.ศ. 2541 – 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 (68 ปี) จังหวัดสุโขทัย ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ไทยเป็นไท

กุศลศรีอริยะ ศรีอารวงศา นักการเมืองชาวไทยผู้มีหลายชื่อและเคยสังกัดหลายพรรคการเมือง เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย 4 สมัย สังกัดพรรคกิจสังคมและพรรคความหวังใหม่ ปัจจุบันมีอาชีพเป็นที่ปรึกษาบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง และประกอบธุรกิจส่วนตัว
ประวัติ

เดิมมีชื่อว่า กุศล หมีเทศ เกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 ที่จังหวัดสุโขทัย เป็นบุตรนายชื้น-นางกุหลาบ หมีเทศ อาศัยที่ตำบลท่าฉนวน อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย
ต่อมาเปลี่ยนชื่อตัวและนามสกุลเป็น "กุศลหมีเทศริ์ ศรีอารวงศา" และลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคไทยเป็นไท เมื่อ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552
การศึกษา

กุศล หมีเทศ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเคมี มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เมื่อปี พ.ศ. 2522 และต่อมาในปี พ.ศ. 2529 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
การทำงาน

กุศล หมีเทศ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสุโขทัย สังกัดพรรคกิจสังคม ในปี พ.ศ. 2526, พ.ศ. 2531 และ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 ได้ย้ายมาสังกัดพรรคมวลชน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง กระทั่งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 ได้รับเลือกเป็น ส.ส.สุโขทัยอีกครั้ง ในสังกัดพรรคความหวังใหม่
ในปี พ.ศ. 2541 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ปราบสะตา หมีเทศ" และก่อตั้ง พรรคเกษตรมหาชน ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค และลงสมัคร ส.ส.ในปี พ.ศ. 2544 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อตัวและนามสกุลเป็น "กุศลหมีเทศริ์ ศรีอารวงศา" และลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคไทยเป็นไท เมื่อ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552
ในปี 2564 กุศลเป็นข่าวทางสื่อมวลชนอีกครั้งเมื่อเขาถูกกล่าวถึงว่าอ้างตัวเป็นพระศรีอริยเมตไตรย ต่อมาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2566 เขาถูกจับกุมในข้อหาเกี่ยวกับการหลอกลวงฉ้อโกงทรัพย์
ชื่อและการเปลี่ยนชื่อ

กุศล หมีเทศ
กุศล หมีเทศทอง (2535-2538 และ 2544)
ปราบสะตา หมีเทศ (2541)
ดารัณ หมีเทศสุโข (2548)
ชูชาติ ประทานธรรม (2549)
กุศลหมีเทศริ์ ศรีอารวงศา (2552)
กุศลศรีอริยะ ศรีอารวงศา (2563)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
หนูท้องขาว

| หนูท้องขาว |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Rodentia
วงศ์:: Muridae
สกุล:: Rattus
สปีชีส์:: R.  rattus
ชื่อทวินาม
Rattus rattus (Linnaeus, 1758)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของหนูท้องขาว
หนูท้องขาว หรือ หนูดำ หรือ หนูนาท้องขาว (อังกฤษ: Roof rat, Black rat) เป็นหนูที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rattus rattus อยู่ในวงศ์ Muridae
จัดเป็นหนูที่พบได้ในบ้านเรือนของมนุษย์หนึ่งในสามชนิด ร่วมกับ หนูบ้าน (R. norvegicus) และหนูจี๊ด (R. exulans) เป็นหนูขนาดกลาง ใบหูใหญ่ ขนตามลำตัวด้านสีน้ำตาลอ่อนหรือสีน้ำตาลแดงหรือสีดำ ขนท้องสีขาว มีลายสีดำเล็ก ๆ ที่หน้าอก หางสีดำมีความยาวพอ ๆ หรือยาวกว่าความยาวลำตัวและหัว มีเกล็ดตลอดทั้งหาง จมูกแหลมกว่าหนูบ้าน มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 18 เซนติเมตร ส่วนหางก็มีความยาวพอ ๆ กัน ตัวเมียมีเต้านมที่หน้าอก 2 คู่ ออกลูกปีละ 4-6 ครอก ลูกหนึ่งครอกมีจำนวน 6-8 ตัว
มีระยะทางหากิน 100-150 ฟุต
เป็นหนูที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปเอเชีย และพบกระจายพันธุ์ไปไกลจนถึงทิศตะวันออกของโรมาเนีย เป็นหนูที่ปรับตัวให้อยู่ในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี ชอบขึ้นและหากินบนต้นไม้ เพราะชอบกินเมล็ดพืชมากที่สุด จึงมักพบในพื้นที่เกษตรกรรมในประเทศไทยพบได้ทุกภาค  โดยเฉพาะในสวนมะพร้าวหรือปาล์มน้ำมันในภาคใต้ จัดเป็นศัตรูพืชของพืชจำพวกนี้ เกษตรกรจึงใช้วิธีตามธรรมชาติกำจัดหนูเหล่านี้ โดยสร้างรังนกแสก (Tyto alba) ให้อยู่ท้ายสวน เพราะนกแสกจะกินหนูโดยเฉพาะหนูท้องขาวเป็นอาหารหลัก  ถ้าอาศัยอยู่ในบ้านก็มักจะสร้างรังบนเพดานบ้าน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rattus rattus ที่วิกิสปีชีส์
หนังสือเอสเธอร์

บทความนี้เกี่ยวกับพันธสัญญาเดิม สำหรับชีวโมเลกุล ดูที่ เอสเทอร์
หนังสือเอสเธอร์ (อังกฤษ: Book of Esther) เป็นหนังสือเล่มที่ 17 ในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิม ในชุดหมวดประวัติศาสตร์
เนื้อหากล่าวถึงประวัติศาสตร์ของวงศ์วานอิสราเอลในช่วงอิสราเอลตกเป็นเมืองขึ้นของเปอร์เซียในรัชสมัยกษัตริย์อาหสุเอรัส
หนังสือเอสเธอร์เป็นคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม 1 ใน 2 เล่ม ที่ใช้ชื่อสตรีเป็นชื่อหนังสือ และกล่าวถึงบทบาทของสตรีต่อชนชาติอิสราเอลอย่างชัดเจน และมีบทบาทนำอ่านในช่วงการเฉลิมฉลองเทศกาล
หนูน้อยคอมพิวเตอร์

| หนูน้อยคอมพิวเตอร์ |
| --- | --- |
ประเภท: ซิตคอม, วิทยาศาสตร์เทคโนโลยี, นวัตกรรม
สร้างโดย: ฮาร์วาร์ด ลีดส์
กำกับโดย: ปีเตอร์ เบลดวิน จอหน์ โบวาป บ็อบ เคลเวอร์ ดิค คริสตี ลินดา เดย์ เซริง แฟรงค์ เลสลี เอช. มาร์ตินสัน
แสดงนำ: ทิฟฟานี บลิตเซสส์ ดิค คริสตี มาลาร์ เพลลินตัน เจอรี่ สุฟรีลัน เอมิลี สคิวแมน
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: ลอร์ด อเล็กซานเดอร์ ฮาร์วาร์ด ลิตส์ ไดอาเน่ เลสลี
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "She's a Small Wonder"
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "She's a Small Wonder" (Instrumental)
ผู้ประพันธ์เพลง: จอร์จ กรีเล เอ็ดด์ โลเคสเต
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 4
จำนวนตอน: 96
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ฮาร์วาร์ด ลิตส์
ผู้อำนวยการสร้าง: บัต คอร์สแมน บรูซ เทย์เลอร์
กล้อง: มัลติ-แคเมอรา
ความยาวตอน: 22 นาที
ออกอากาศ
ออกอากาศ: 7 กันยายน พ.ศ. 2528 – 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2532
หนูน้อยคอมพิวเตอร์ (อังกฤษ: Small Wonder) เป็นซิทคอมวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีสัญชาติอเมริกัน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2528 จนถึงปี พ.ศ. 2532 ทางสถานีโทรทัศน์เมโทรมิเดีย และสถานีโทรทัศน์ทเวนตีเซนจูรีฟอกซ์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ "วิคกี้" (แสดงโดย ทิฟฟานี่ บิสเซสส์) หุ่นยนต์เลียนแบบคนซึ่งถูกสร้างโดย "เท็ดด์" (แสดงโดย ดิค คริสตี) และวิคกี้ได้เป็น 1 ในสมาชิกครอบครัวของเท็ดด์อีกด้วย โดยซิทคอมเรื่องนี้มีทั้งสิ้น 96 ตอน
ซิทคอมเรื่องนี้เคยถูกจำหน่ายเป็นดีวีดี จำนวน 2 ตอน และยังเคยออกอากาศในประเทศไทยทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. (เอ็มคอตเอชดีในปัจจุบัน) หลังจบรายการข่าวภาค 20:00 น.
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

เท็ดด์ ลอว์สัน (รับบทโดย ดิค คริสตี)
โจอา ลอว์สัน (รับบทโดย มาลาร์ เพลนนิตัน)
เจมี ลอว์สัน (รับบทโดย เจอร์รี่ สุฟรีตัน)
วิคกี้ (รับบทโดย ทิฟฟานี่ บิสเซสส์)
แฮร์เรียด (รับบทโดย เอมิลี่ สคิวแมน)
ดิสเลิฟ (เพลงมารูนไฟฟ์)

"ดิสเลิฟ" (อังกฤษ: This Love) เป็นเพลงของวงดนตรีแนวป็อปร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ เขียนโดยนักร้องนำ แอดัม เลอวีน และมือคีย์บอร์ด เจสซี คาร์ไมเคิล จากอัลบั้มเปิดตัว ซองส์อะเบาต์เจน (ค.ศ. 2002) เพลงบรรเลงนำด้วยเปียโน ตามด้วยเครื่องตีสังเคราะห์ในทันที และตามด้วยเสียงกีตาร์วนซ้ำไปมา
เนื้อเพลงพูดถึงการเลิกรากับแฟนเก่าของเลอวีน เขาเผยว่าเพลงถูกเขียน "ในเวลาที่ใช้เวลากับอารมณ์มากที่สุด" ในชีวิต (most emotionally trying time) เขาเล่าว่าในเนื้อเพลงมีความหมกมุ่นในกามารมณ์ (erotic) อย่างที่สุด "ดิสเลิฟ" ได้รับการยกย่องอย่างมาก โดยนักวิจารณ์สังเกตจากดนตรี เพลงออกจำหน่ายวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2004 เป็นซิงเกิลที่สองของอัลบั้ม ซองส์อะเบาต์เจน
เพลงขึ้นถึงสิบอันดับแรกในหลายชาร์ต ติดอันดับหนึ่งในชาร์ตย่อยของบิลบอร์ดมากมาย เช่นบนชาร์ตฮอตอะดัลต์ท็อป 40 แทร็กส์ มิวสิกวิดีโอมีข้อถกเถียงในเรื่องฉากลึกซึ้งระหว่างเขากับแฟนสาวในขณะนั้น "ดิสเลิฟ" ทำให้มารูนไฟฟ์ชนะรางวัลเอ็มทีวีมิวสิกอะวอร์ด สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม แลพเป็นเพลงที่ถูกเปิดมากที่สุดอันดับสามในปี ค.ศ. 2004 เพลงยังได้รางวัลแกรมมี สาขา การขับร้องยอดเยี่ยมโดยศิลปินคู่หรือกลุ่มที่มีนักร้อง ในปี ค.ศ. 2006 และเป็นหนึ่งในเพลงที่ประสบความสำเร็จที่สุดของมารูนไฟฟ์จนถึงปัจจุบัน
เบื้องหลัง

"ดิสเลิฟ" เป็นซิงเกิลที่สองจากอัลบั้ม ซองส์อะเบาต์เจน ของมารูนไฟฟ์ จากบทสัมภาษณ์กับเอ็มทีวีนิวส์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2002 นักร้องนำ แอดัม เลอวีน เผยว่าเขาเขียนเพลงนี้ในวันที่คนรักสาวของเขาแยกทางไปเมื่อเขาเลิกรากัน  ในอีกบทสัมภาษณ์หนึ่ง เลอวีนเผยว่าเพลงเขียนขึ้น "ในเวลาที่ใช้เวลากับอารมณ์มากที่สุด" (most emotionally trying time) ในชีวิต เขายังเสริมว่า "ผมกำลังประสบความสัมพันธ์ที่กำลังจะจบลง แต่จริง ๆ แล้วผมรู้สึกตื่นเต้นเช่นกัน เพราะวงของผมกำลังจะทำเพลง และผมก็ดีใจมากที่จะได้ไปที่สตูดิโออัดเสียง เธอได้ออกจากเมืองไปจริง ๆ ภายในช่วงวันที่ผมกำลังเขียนเนื้อร้องเพลง ดิสเลิฟ ดังนั้นผมจึงอยู่ในสภาวะทางอารมณ์ที่จะเขียนเพลงจากปัญหาเหล่านั้นได้"
ดนตรีและเนื้อเพลง

ระหว่างการทำเพลง "ดิสเลิฟ" วงกล่าวว่าเพลงมีอิทธิพลจากนักดนตรี สตีวี วันเดอร์  ท่อนหลายท่อนเขียนในคีย์ C ฮาร์มอนิกไมเนอร์ และท่อนคอรัสเขียนด้วยคีย์ Eb เมเจอร์ จังหวะดนตรีเป็นอัตราจังหวะ 4 4 (common time) และเร็ว 95 จังหวะต่อนาที  การเริ่มเพลง "ดิสเลิฟ" เริ่มด้วยความเด่นของเปียโน มารูนไฟฟ์เรียก "ดิสเลิฟ" ว่าเป็นเพลงป็อปร็อกโดยพื้นฐาน โดยดนตรีที่มีมากกว่าเพลงทั่วไปคือ มีเสียงบิดกีตาร์แบบร็อกอยู่หลายครั้ง และถือว่าเป็นเพลงป็อปร็อกที่เต็มไปด้วยอารมณ์ ตามคำกล่าวของจอห์นนี ลอฟตัส จากเว็บไซต์ออลมิวสิก ดนตรีในเพลงมี "การเลียนแบบจังหวะอาร์แอนด์บีย้อนยุคได้อย่างลื่นไหล ไปสู่เพลงป็อปที่ทรงพลัง" ลอฟตัสรู้สึกว่าเพลงนำเสนอ "เสียงดัดของเลอวีนคลอกับเสียงเปียโนที่หนักหน่วงกับเครื่องตีในช่วงท้ายเพลง (ทั้งดนตรีสดและดนตรีสังเคราะห์) ที่เล่นหนุนกัน กล่าวคือมีทั้งท่อนร้องประสานเสียงสูง และเสียงเครื่องสังเคราะห์ที่สนุกสนาน และฟลุต ได้อย่างลงตัว" ลอฟตัสยังเสริมว่า เนื้อเพลงมี "เรื่องเพศ" ในท่อนที่ร้องว่า "I tried my best to feed her appetite / To keep her coming every night / So hard to keep her satisfied." สตีฟ มอร์ส จากหนังสือพิมพ์เดอะบอสตันโกลบ บรรยายเสียงของเพลงว่าเป็น "นิทานชวนโยกแต่ดูดดื่มเกี่ยวกับการเลิกรา" เมแกน บาร์ด จากหนังสือพิมพ์ เดอะเดลีแคมปัส เสริมว่า เพลงมี "เสียงร้องแบบสตีวี วันเดอร์ และจังหวะอาร์แอนด์บีที่ฟังออกเป็นฟังก์" ในเพลงฉบับขยาย ยาว 4 นาที 26 วินาที สามารถได้ยินท่อนคอรัสของซิงเกิลต่อไป "ชีวิลบีเลิฟด์" ตั้งแต่นาทีที่ 3:21 ถึง 3:42 ในระหว่างท่อนจบเพลง
ในบทสัมภาษณ์กับนิตยสารโรลลิงสโตน เมื่อถามเกี่ยวกับเนื้อเพลงที่ร้องว่า "Keep her coming every night" และ "Sinking my fingertips into every inch of you" เลอวีนกล่าวว่า "ใช่แล้ว มันเป็นเรื่องเพศแน่นอน ผมเบื่อกับเนื้อเพลงธรรมดาที่ว่า 'Ooh, baby' และ 'I love you' และอะไร ๆ กำกวมแบบนี้ ผมคิดว่ายิ่งผมทำให้ชัดเจนโดยไม่ได้ต้องชัดเจนที่สุดนั้นเป็นวิธีการที่ใช้ได้แล้ว สาวน้อยทั้งหลายจะชอบมัน และมันคงจะไม่เข้าหูของปู่ย่าตายายผมเลย แต่กับแฟนเก่าของผมแล้ว มันเหมือนเอาอิฐหนักหนึ่งตันทุบเข้าที่ศีรษะของเธอ มันสมบูรณ์แบบดี" เขายังให้ความเห็นกับการที่เอ็มทีวีเล่นและแก้เพลงให้เข้ากับมิวสิกวิดีโอ โดยใส่ตัดคำว่า coming ออกจากท่อนที่ว่า "keep her coming every night" ด้วย เลอวีนกล่าวว่า "ตอนนี้เอ็มทีวีเพิ่งแก้ไขภาษาไป พวกเขาไม่ให้ผมพูด 'keep her coming every night' และนำคำว่า sinking ออกจาก 'sinking my fingertips' มันเหมือนกับจีนคอมมิวนิสต์เลย มันพิลึกสิ้นดี"
การตอบรับ

เพลงได้รับคำยกย่องจากนักวิจารณ์เพลง ในบทวิจารณ์อัลบั้มจากนิตยสารโรลลิงสโตน คริสเตียน ฮอร์ด  เขียนว่า "ความเคลิบเคลิ้มโรแมนติกแบบในเมือง ของแอดัม เลอวีน ใช้ได้ผลเมื่อวงของเขาเริ่มทำเพลงขึ้นมาจริง ๆ เสียที อย่างเพลง 'ดิสเลิฟ' ที่ใช้เปียโนและกีตาร์แบบเจมส์ บราวน์สร้างฐานซึ่งเลอวีนสามารถครอบงำความงาม (รวมถึงตัวเขา) ได้" เจสัน ทอมสัน จากป็อปแมตเทอส์ ออกความเห็นว่า ในเพลง "ดิสเลิฟ" และ "มัสต์เก็ตเอาต์" เจสซี คาร์ไมเคิล มือคีย์บอร์ด "ทำให้นึกถึงงานของบริตนีย์ สเปียส์ และเดอะนิวแรดิคัลส์ ตามลำดับ" แซม เบเรสกี จากหนังสือพิมพ์เดลีโลโบ ซึ่งดูจะกระตือรือร้นเรื่องอัลบั้มน้อยกว่าคนอื่น ยกย่องวงต่อเพลง "ดิสเลิฟ" ว่า "'ดิสเลิฟ' เป็นเพลงแรกที่ชวนนึกย้อนไปที่ดนตรีแบบแบ็กบีต (backbeat) อย่างเพลง "ซูเปอร์สติชัน" ของสตีวี วันเดอร์ มันอาจชวนให้เต้นแท็ป โยกศีรษะ หรือแม้กระทั่งส่ายก้น ถ้าเล่นเสียงดัง ๆ"
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2004 นักดนตรี จอห์น เมเยอร์ กล่าวกับนิตยสารโรลลิงสโตนว่า เขาชอบอัลบั้มซองส์อะเบาต์เจน เมเยอร์ยังมีทัศนคติที่ดีต่อเพลงดังกล่าว "เมื่อผมได้ฟังเพลง 'ดิสเลิฟ' มันเป็นดั่งสถานการณ์ที่จุดชนวนระเบิดแล้วถอยออกมา มันเป็นเพลงที่สมบูรณ์แบบเพลงหนึ่งที่คุณอยากจะเขียนขึ้น" ซิงเกิลนี้ยังเพิ่มเสน่ห์ให้วงมารูนไฟฟ์ และช่วยให้วงเป็นหนึ่งในวงดนตรีแจ้งเกิดใน ค.ศ. 2004 เพลงยังถูกทำใหม่โดยคานเย เวสต์ ตั้งชื่อว่า "ดิสเลิฟ (รีมิกซ์โดยคานเย เวสต์)" เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2004 วงได้ออกอีพีชื่อ 1.22.03.อะคูสติก ซึ่งมีเพลง "ดิสเลิฟ" ในฉบับอะคูสติก เพลงยังถูกบรรจุในวิดีโอเกม กีตาร์ฮีโร: ออนทัวร์ ใน ค.ศ. 2008 ด้วย
บนชาร์ตเพลง

ซิงเกิลออกอากาศในวิทยุในอเมริกาเหนือในเดือนมกราคม ค.ศ. 2004 แม้ว่ามิวสิกวิดีโอจะออกใน 6 เดือนถัดมา "ดิสเลิฟ" ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ขึ้นถึงอันดับที่ 5 เพลงฉบับรีมิกซ์โดยจูเนียร์ แวสเคซ ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอตแดนซ์มิวสิก/คลับเพลย์ เพลงยังขึ้นชาร์ตฮอตแดนซ์แอร์เพลย์ที่อันดับ 18 ด้วย "ดิสเลิฟ" ขึ้นอันดับหนึ่งบนบิลบอร์ดท็อป 40 เมนสตรีม เพลงยังขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอตอะดัลต์ท็อป 40 แทร็กส์  และค้างอยู่ตรงนั้นนาน 10 สัปดาห์ เพลงมียอดดาวน์โหลดสูงสุดใน ค.ศ. 2004 ใน ค.ศ. 2007 เพลงกลับเข้าชาร์ตบิลบอร์ดฮอตดิจิตอลซองส์ที่อันดับ 36 นับถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 เพลงขายได้ 2,120,000 ชุดในสหรัฐอเมริกา
"ดิสเลิฟ" ขึ้นสิบอันดับแรกใน 12 ประเทศ ในสหราชอาณาจักร เพลงขึ้นอันดับ 3 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 เพลงขึ้นสิบอันดับแรกในฝรั่งเศส เบลเยียม และออสเตรเลีย ขึ้นถึงห้าอันดับแรกในนอร์เวย์ สวิตเซอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ ออสเตรีย และนิวซีแลนด์ นอกจากนี้ "ดิสเลิฟ" ยังเข้าชาร์ตในชาร์ตเพลงของประเทศอิตาลี สวิส เยอรมนี และไอร์แลนด์ด้วย
มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอเพลง "ดิสเลิฟ" กำกับโดยโซฟี มุลเลอร์ วิดีโอรวมฉากร้องเพลงจากวงในสวนที่สร้างขึ้นในสตูดิโอแม็ก เซ็นเน็ต และฉากแอดัม เลอวีนแยกทางกับผู้หญิงคนหนึ่ง เลอวีนกล่าวว่า แนวคิดของมิวสิกวิดีโอยึดแบบจากศิลปินพรินซ์ "เรื่องเพศสัมพันธ์ทำให้คนสับสนเช่นกัน วิดีโอตัวนั้นเป็นอะไรที่ป็อปสตาร์มาก ๆ"
มิวสิกวิดีโอเพลง "ดิสเลิฟ" มีเลอวีน กับเคลลี แม็กคี คนรักของเขาขณะนั้น ร่วมแสดงในฉากดูดดื่มหลายฉาก วิดีโอมีมุมกล้องที่สร้างสรรค์ โดยเลี่ยงการตรวจสอบจากคณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสาร (Federal Communications Commission) จากนั้นจึงเกิดวิดีโอฉบับที่ปกปิดฉากดังกล่าวด้วยกลุ่มดอกไม้ที่สร้างจากคอมพิวเตอร์เผยแพร่สู่ตลาดที่อนุรักษ์นิยมมากขึ้น เมื่อมีคนถามเลอวีนเกี่ยวกับวิดีโอ เลอวีนตอบว่า "มันไม่แปลกนัก และไม่เกี่ยวกับเพศอย่างน่าประหลาดใจ มันดูสะดวกสบายดี ผมไม่ได้เต็มไปด้วยราคะหรืออะไร ซึ่งมันแปลกเพราะผมถ่ายทำร่วมกับแฟนของผม"
วิดีโอเป็นที่ถกเถียงจนทำให้นักวิจารณ์ออกความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ ซิลเวีย แพตเทอร์สัน จากหนังสือพิมพ์เดอะเดลีเทเลกราฟ บรรยายถึงวิดีโอว่า "วิดีโดป็อปโป๊" (porno-pop video) เมื่อไมเคิล แมดเดน มือเบส ได้มีโอกาสออกความเห็นต่อข้อถกเถียงนี้ เขากล่าวว่ามันเป็น "ปฏิกิริยาเกินเหตุที่ไร้สาระ" (an absurd over-reaction)
การแสดงสดและการนำมาทำใหม่

มารูนไฟฟ์แสดงเพลง "ดิสเลิฟ" สดในรายการแซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ ("SNL") เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004 วงชนะรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอร์ด สาขา ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม จากมิวสิกวิดีโอเพลง "ดิสเลิฟ" ใน ค.ศ. 2004 ในปีเดียวกันนั้น เพลงได้เข้าชิงรางวัลชอยส์ร็อกแทร็ก ในงานประกาศรางวัลทีนชอยส์อะวอดส์ จากระบบนีลเซน บีดีเอส "ดิสเลิฟ" ถูกเปิดมากเป็นอันดับที่สามใน ค.ศ. 2004 ทั้งหมด 438,589 ครั้ง ในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 48 เพลงชนะรางวัลแกรมมีสาขาขับร้องป็อปยอดเยี่ยมโดยศิลปินคู่หรือกลุ่มที่มีนักร้องนำ
เพลงดังกล่าวปรากฏเป็นแทร็กในวิดีโอเกม กีตาร์ฮีโร: ออนทัวร์ สำหรับเครื่องนินเทนโด ดีเอส รวมถึงเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อหาดาวน์โหลดเสริมสำหรับเกมกีตาร์ฮีโร 5 (ร่วมกับเกม แบนด์ฮีโร เนื่องจากใช้แคตาล็อกเดียวกัน)
รายชื่อแทร็ก

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "ดิสเลิฟ" (ฉบับจากอัลบั้ม) | 3:27 |
| 2. | "ดิสเลิฟ" (วิดีโอ) | 3:24 |
| 3. | "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" (อะคูสติก) |   |
| 4. | "เดอะซัน" (อะคูสติก) |   |
เพลงในรูปแบบอื่น ๆ

เพลงฉบับรีมิกซ์ผลิตโดยคานเย เวสต์ และมิรี เบนอารี ขับร้องโดยจอห์น เลเจนด์
นักร้องชาวเกาหลีใต้ จี-ดรากอน ซื้อลิขสิทธิ์เพลง นำมาเขียนเนื้อเพลงใหม่ แล้วนำไปร้องในภาษาเกาหลี มิวสิกวิดีโอออกอากาศวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ทางช่องวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ ในยูทูบ
ใน ค.ศ. 2013 นักร้องชาวอเมริกัน มาร์โลว์ โรซาโด นำเพลงมาร้องใหม่ในแนวซัลซา และออกเป็นซิงเกิล ขึ้นอันดับ 36 ในชาร์ตบิลบอร์ดทรอปิคัลซองส์
แอดัม เลอวีนกำลังร้องเพลง "ดิสเลิฟ" ในงานเนเบอร์ฮูดอินออกูเรชันบอล ค.ศ. 2009
หนูน้อยไอน์สไตน์

| หนูน้อยไอน์สไตน์ |
| --- | --- |
โลโก้ของ "หนูน้อยไอน์สไตน์"
ประเภท: รายการทีวีสำหรับเด็ก
สร้างโดย: Eric Weiner Olexa Hewryk
เสียงของ: Jesse Schwartz Natalia Wojcik Aiden Pompey Erica Huang
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 2
จำนวนตอน: 67
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Susan Holden Steve Oakes Richard Winkler
ผู้อำนวยการสร้าง: Eric Weiner Olexa Hewryk
ความยาวตอน: 23 นาที
บริษัทผู้ผลิต: The Baby Einstein Company Curious Pictures เพลย์เฮ้าส์ ดิสนีย์ ออริจินอลส์
ออกอากาศ
เครือข่าย: เพลย์เฮ้าส์ ดิสนีย์ (2548-2552)   ดิสนีย์ จูเนียร์ (ออกอากาศซ้ำ; 2554-ปัจจุบัน)
ออกอากาศ: 9 ตุลาคม 2548 (2548-10-09) – 22 ธันวาคม 2552 (2552-12-22)
หนูน้อยไอน์สไตน์ หรือ ลิตเติ้ลไอน์สไตน์ (อังกฤษ: Little Einsteins) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันสำหรับเด็กของประเทศสหรัฐอเมริกาทางช่อง เพลย์เฮ้าส์ ดิสนีย์ ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2548 จนถึงวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ปัจจุบันออกอากาศซ้ำทางช่อง ดิสนีย์ จูเนียร์ และเคยออกอากาศในรายการดิสนีย์คลับ ทางช่อง 7 สี อย่างไรก็ตามได้ออกฉายทางสตรีมมิงในดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2564 รองรับเสียง 4 ภาษาฉายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้แก่ ภาษาอังกฤษ ภาษาอินโดนีเซีย ภาษามาเลเซีย และ ภาษาไทย
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

ลีโอ (อังกฤษ: Leo)
แอนนี่ (อังกฤษ: Annie)
จุน (อังกฤษ: June)
ควินซี่ (อังกฤษ: Quincy)
ร็อกเก็ต (อังกฤษ: Rocket)
หน่วยก่อรูปเป็นโคโลนี

โคโลนีของเชื้อแบคทีเรีย E. coli บนจานเพาะเชื้อ
หน่วยก่อรูปเป็นโคโลนี (อังกฤษ: colony-forming unit, CFU, cfu, Cfu) เป็นคำศัพท์ทางจุลชีววิทยา หมายถึงหน่วยที่ใช้นับจำนวนเซลล์จุลชีพ (แบคทีเรีย เชื้อรา ไวรัส และอื่นๆ) ในตัวอย่างหนึ่งๆ ที่มีชีวิตและสามารถเพิ่มจำนวนได้ในภาวะที่กำหนด การนับจำนวนจุลชีพโดยนับหน่วยก่อรูปเป็นโคโลนีจะต้องมีขั้นตอนในการเพาะเชื้อเพื่อเพิ่มจำนวนเชื้อ เป็นการนับเฉพาะเซลล์ที่มีชีวิต ต่างจากการนับจากการส่องกล้องจุลทรรศน์ซึ่งจะเป็นการนับเซลล์ทุกเซลล์ไม่ว่าจะมีชีวิตหรือไม่ก็ตาม การที่โคโลนีของจุลชีพจะใหญ่พอให้เห็นได้ด้วยตาเปล่าจำเป็นต้องมีจุลชีพอยู่เป็นจำนวนมาก และเราไม่สามารถแน่ใจได้ว่าโคโลนีของจุลชีพโคโลนีหนึ่งเจริญมาจากเซลล์เซลล์เดียวหรือกลุ่มของเซลล์หลายเซลล์ การใช้หน่วยนับเป็นหน่วยก่อรูปเป็นโคโลนีแทนที่จะนับเป็นจำนวนเซลล์เป็นการสะท้อนให้เห็นถึงความไม่แน่นอนนี้
หนังกำพร้า

ระวังสับสนกับ อีพิเดอร์มิส
ภาพตัดขวางของผิวหนัง
หนังกำพร้า (อังกฤษ: epidermis) เป็นบริเวณชั้นนอกสุดของผิวหนัง ทำหน้าที่ป้องกันไม่ให้น้ำซึมเข้าหรือออกจากร่างกาย และห่อหุ้มร่างกาย ประกอบด้วยเซลล์เนื้อเยื่อบุผิวประเภทสแตรทิฟายด์ สแควมัส (stratified squamous epithelium) รองรับด้วยเบซัล ลามินา (basal lamina)
องค์ประกอบ

หนังกำพร้าไม่มีหลอดเลือด แต่ได้รับสารอาหารและถ่ายเทของเสียโดยการแพร่ผ่านหนังแท้ เซลล์องค์ประกอบส่วนใหญ่ของหนังกำพร้าคือ คีราติโนไซต์ (keratinocytes) , เมลาโนไซต์ (melanocytes) , เซลล์แลงเกอร์ฮานส์ (Langerhans cells) และเซลล์เมอร์เคลส์ (Merkels cells)
ชั้น

หนังกำพร้าแบ่งออกเป็นหลายๆ ชั้น โดยเซลล์ถูกแบ่งตัวแบบไมโทซิสจากเซลล์ชั้นในสุด เซลล์ที่สร้างใหม่จะเคลื่อนที่ขึ้นมาเป็นชั้นภายนอก และมีการเปลี่ยนรูปร่างและองค์ประกอบ โดยจะมีการสะสมคีราตินมากขึ้น เมื่อชั้นเซลล์ขึ้นมาจนถึงชั้นบนสุด เรียกว่าชั้น สตราตัม คอร์เนียม (stratum corneum) ชั้นของเซลล์จะหลุดลอกออกเป็นขี้ไคลหรือเรียกว่า desquamate กระบวนการนี้เรียกว่า คีราติไนเซชัน (keratinization)  ซึ่งจะเกิดขึ้นภายในระยะเวลา 1 สัปดาห์ ชั้นนอกสุดของหนังกำพร้าประกอบด้วยชั้นเซลล์ที่ตายแล้วถึง 25 - 30 ชั้น
ชั้นย่อย

หนังกำพร้าสามารถแบ่งออกได้เป็นชั้นย่อย 5 ชั้น หรือเรียกว่า สตราตา เรียงจากชั้นนอกสุดไปยังชั่นในสุด
สตราตัม คอร์เนียม (stratum corneum)
สตราตัม ลูซิดัม (stratum lucidum)
สตราตัม แกรนูโลซัม (stratum granulosum)
สตราตัม สไปโนซัม (stratum spinosum)
สตราตัม เจอร์มินาติวัม (stratum germinativum; หรือเรียกว่า สตราตัม เบซาเล (stratum basale))
ภาพอื่นๆ

ภาพตัดขวางของหนังกำพร้า
ชั้นของผิวหนัง
ภาพทางเนื้อเยื่อวิทยาของผิวหนังที่เป็นโรค dyshidrotic dermatitis แสดงการเปลี่ยนแปลงของชั้นหนังกำพร้า
แผนภาพแสดงโครงสร้างภายในของผิวหนังมนุษย์ชั้นนอก
การแตกแขนงของเส้นเลือดในผิวหนังบริเวณฝ่าเท้า
ภาพตัดขวางแสดงชั้นของหนังกำพร้า
แหล่งข้อมูลอื่นๆ

ภาพเนื้อเยื่อจากมหาวิทยาลัยบอสตัน 08422loa (อังกฤษ) - "ระบบห่อหุ้มร่างกาย: ผิวหนังหนา"
วินิดา บัณฑิต. วิทยาฮิสโต 2: อวัยวะในระบบ. กรุงเทพ: ภาควิชากายวิภาคศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545. ISBN 974-13-2022-1