stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มโนราห์ (รำ)
อ่านเพิ่ม

Ginsburg, Henry D. "The Menora dance-drama: an introduction". In: Journal of the Siam Society nr. 60. 1972. pp. 169-181.
Hemmet, Christine. "Le Nora Du Sud De La Thaïlande: Un Culte Aux Ancêtres." Bulletin De L'École Française D'Extrême-Orient 79, no. 2 (1992): 261-82. Accessed June 17, 2020. www.jstor.org/stable/43731384.
Kershaw, Roger. "A Little Drama of Ethnicity: Some Sociological Aspects of the Kelantan Manora." Southeast Asian Journal of Social Science 10, no. 1 (1982): 69-95. Accessed June 17, 2020. www.jstor.org/stable/24490909.
"CORRIGENDA: A Little Drama of Ethnicity: Some Sociological Aspects of the Kelantan Manora." Southeast Asian Journal of Social Science 10, no. 2 (1982): 118. Accessed June 17, 2020. www.jstor.org/stable/24490818.
Plowright, P. (1998). The Art of Manora: An Ancient Tale of Feminine Power Preserved in South-East Asian Theatre. New Theatre Quarterly, 14(56), 373-394. [doi:10.1017/S0266464X00012458]
Sheppard, Mubin. "MANORA in KELANTAN." Journal of the Malaysian Branch of the Royal Asiatic Society 46, no. 1 (223) (1973): 160-70. Accessed June 16, 2020. www.jstor.org/stable/41492072.
Simmonds, E. H. S. “‘Mahōrasop’ in a Thai Manōrā Manuscript.” Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London, vol. 30, no. 2, 1967, pp. 391–403. JSTOR, www.jstor.org/stable/611002. Accessed 24 Apr. 2020.
Simmonds, E. H. S. “‘Mahōrasop’ II: The Thai National Library Manuscript.” Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London, vol. 34, no. 1, 1971, pp. 119–131. JSTOR, www.jstor.org/stable/614627. Accessed 24 Apr. 2020.
Sooi-Beng, Tan. “The Thai ‘Menora’ in Malaysia: Adapting to the Penang Chinese Community.” Asian Folklore Studies, vol. 47, no. 1, 1988, pp. 19–34. JSTOR, www.jstor.org/stable/1178249. Accessed 24 Apr. 2020.
แหล่งข้อมูลอื่น

บทความ ประวัติ มโนราห์ เก็บถาวร 2009-08-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ไทย)
| ด ค กมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ สาขาศิลปะการแสดง โดยกระทรวงวัฒนธรรม |
| --- | --- |
ดนตรีและเพลงร้อง:  วงสะล้อ ซอ ปิน  ซอล้านนา  หมอลำพื้น  หมอลำกลอน  ลำผญา  เพลงโคราช  ดิเกร์ ฮูลู  ปี่พาทย์  กระจับปี่  เปี๊ยะ  ขับเสภา  ดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์ลีซู  ซอสามสาย  เพลงหน้าพาทย์  กันตรึม  เจรียง  กาหลอ  วงปี่จุม  วงมังคละ  วงมโหรี  แคน  พิณ  กรือโต๊ะ  ลำตัด  เพลงอีแซว  สวดสรภัญญ์  เพลงบอก  เพลงเรือแหลมโพธิ์  เค่ง  เพลงฉ่อย  เพลงเรือ  เพลงนา  แตรวง  โปงลาง  กลองอืด 
นาฏศิลป์และการละคร:  โขน  หนังใหญ่  ละครชาตรี  โนรา  หนังตะลุง   ละครใน  หุ่นกระบอก  ลิเกทรงเครื่อง  รำเพลงช้า-เพลงเร็ว  แม่ท่ายักษ์-ลิง   ละครนอก  การแสดงในพระราชพิธี  ก้านกกิงกะหร่า  ฟ้อนม่านมุ้ยเชียงตา  รำฝรั่งคู่  ละครดึกดำบรรพ์  โนราโรงครู  มะโย่ง  รองเง็ง  ฟ้อนเล็บ  รำประเลง  ฟ้อนกลองตุ้ม  ลิเกป่า  ฟ้อนโยคีถวายไฟ  ระบำสี่บท  รำแม่บท  รำโทน  หนังประโมทัย  รำมอญ  รำตร๊ด  ลำแมงตับเต่าไทเลย 
 ศิลปะการแสดง  ช่างฝีมือดั่งเดิม  วรรณกรรมพื้นบ้าน  กีฬาภูมิปัญญาไทย  แนวปฏิบัติทางสังคม พิธีกรรมและงานเทศกาล  ความรู้และแนวปฏิบัติเกี่ยวกับธรรมชาติและจักรวาล  ภาษา  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม 
| ด ค กมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| มรดกภูมิปัญญาทาง วัฒนธรรมของมนุษยชาติ |  โขน  นวดไทย  โนรา  สงกรานต์ไทย  ต้มยำกุ้ง  เกอบายา§  |  |
| กำลังพิจารณา |  ผ้าขาวม้า  ชุดไทยพระราชนิยม  มวยไทย  |  |
ระดับประเทศ : อุทยานประวัติศาสตร์ ·  อุทยานแห่งชาติ ·  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ·  เขตห้ามล่าสัตว์ป่า  ระดับโลก : แหล่งมรดกโลกในไทย ·  ความทรงจำแห่งโลกของไทย ·  พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย ·  พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย ·  อุทยานธรณีโลกในไทย  § - ขึ้นทะเบียนร่วมกับบรูไน มาเลเซีย สิงคโปร์ และอินโดนีเซีย
นักแสดงมโนราห์ในอดีต
โนราโรงครู ณ บ้านแห่งหนึ่งใน ต.ทุ่งหลวง อ.เวียงสระ จ.สุราษฎร์ธานี วันที่ 29 สิงหาคม 2567
โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี

| โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี |
| --- | --- |
Benjamarachutit Ratchaburi School

ที่ตั้ง
ถนนมนตรีสุริยวงศ์ ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
พิกัด: 13°32′18″N 99°49′32″E﻿ / ﻿13.538304°N 99.825636°E﻿ / 13.538304; 99.825636
ข้อมูล
ชื่ออื่น: บ.ช. (B.J.)
ประเภท: รัฐบาล โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
คติพจน์: บาลี: สจฺจํเว อมตา วาจา (วาจาจริงเป็นวาจาที่ไม่ตาย)
สถาปนา: พ.ศ. 2429 (อายุ 139 ปี)
ผู้ก่อตั้ง: ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 8 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 1070101001 (เก่า 1005700101)
ผู้อำนวยการ: นายนิวัตร วงศ์วิลัย
ระดับปีที่จัดการศึกษา: ม.1-ม.6
เพลง: มาร์ชเบญจมราชูทิศ
เว็บไซต์: www.ben.ac.th
โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี (อังกฤษ: Benjamarachutit Ratchaburi School; อักษรย่อ: บ.ช., B.J.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประจำจังหวัดราชบุรี สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ที่ผ่านมาโรงเรียนเปิดรับสหศึกษาเฉพาะนักเรียน มัธยมศึกษาตอนปลาย ในปีการศึกษา 2544 เริ่มเปิดรับสหศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นเป็นปีแรก
รายนามผู้บริหาร

| ลำดับ | รายนาม | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | นายทองสุก รัตนครีพ | พ.ศ. 2450 - 2455 |
| 2 | ขุนสันพุทธพิสิษฐ์ ดิสสะมาน | พ.ศ. 2455 - 2456 |
| 3 | ขุนยุพานุศาสน์ (ตาด ดิสสะมาน) | พ.ศ. 2456 - 2467 |
| 4 | ขุนวิจัยยรรยา (วิฑู ตุลยานนท์) | พ.ศ. 2456 - 2467 |
| 5 | ขุนวิชากรพิ (โอ่ อรรณพเพ็ชร์) | พ.ศ. 2468 - 2477 |
| 6 | นายก้าน สภานนท์ | พ.ศ. 2477 - 2478 |
| 7 | นายเสถียร ประโมจนีย์ | พ.ศ. 2478 - 2481 |
| 8 | นายสวัสดิ์ ภูมิรัตน์ | พ.ศ. 2481 - 2484 |
| 9 | นายสังข์ อิศรากูร ณ อยุธยา | พ.ศ. 2484 - 2487 |
| 10 | นายผาด วัฒนพงศ์ | พ.ศ. 2487 - 2507 |
| 11 | นายบุญส่ง ทองประศรี | พ.ศ. 2507 - 2518 |
| 12 | นายอานนท์ นันทปรีชา | พ.ศ. 2518 - 2522 |
| 13 | นายเสรี ลาชโรจน์ | พ.ศ. 2522 - 2532 |
| 14 | นายธนิต คำศรี | พ.ศ. 2532 - 2539 |
| 15 | นายสัมพันธ์ บุญวานิช | พ.ศ. 2539 - 2541 |
| 16 | นายเสน่ห์ บุญญะหงษ์ | พ.ศ. 2541 - 2543 |
| 17 | นายสุวิทย์ พ่วงลาภ | พ.ศ. 2543 - 2544 |
| 18 | นายณรงค์ โพธิ์มี | พ.ศ. 2544 - 2546 |
| 19 | นายไพโรจน์ หนุนภักดี | พ.ศ. 2546 - 2551 |
| 20 | นายประพัฒน์ คหินทรพงศ์ | พ.ศ. 2551 - 2553 |
| 21 | นายอนันต์ บุญแต่ง | พ.ศ. 2554 - 2555 |
| 22 | นายสมศักดิ์ ฉันทานุรักษ์ | พ.ศ. 2555 - 2562 |
| 23 | นายนิวัตร วงศ์วิลัย | พ.ศ. 2562 - 2567 |
| 24 | นายพงษ์ดนัย เดชเดชาโชติ | พ.ศ. 2567 - ปัจจุบัน |
หลักสูตรที่เปิดสอน > ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น

โครงการห้องเรียนพิเศษ
ห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์
ห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม (SMTE) ระดับชั้นละ 1 ห้อง (30 คน)
ห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยี ระดับชั้นละ 1 ห้อง (30 คน)
ห้องเรียนพิเศษคณิตศาสตร์ ระดับชั้นละ 2 ห้อง (72 คน)
ห้องเรียนพิเศษคอมพิวเตอร์ ระดับชั้นละ 1 ห้อง (36 คน)
ห้องเรียนพิเศษภาษาอังกฤษ ระดับชั้นละ 1 ห้อง (36 คน)
โครงการห้องเรียนปกติ
ห้องเรียนปกติ ระดับชั้นละ 8 ห้อง (320 คน)
ห้องเรียนปกติ (เพิ่มเติมภาษาจีน) ระดับชั้นละ 1 ห้อง (40 คน)
หลักสูตรที่เปิดสอน > ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย

โครงการห้องเรียนพิเศษ
โครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม ระดับชั้นละ 1 ห้อง (30 คน)
โครงการห้องเรียนพิเศษคณิตศาสตร์ ระดับชั้นละ 1 ห้อง (36 คน)
โครงการห้องเรียนปกติ
กลุ่มการเรียนวิทยาศาสตร์ และคณิตศาสตร์ ระดับชั้นละ 4 ห้อง (160 คน)
กลุ่มการเรียนวิทยาศาสตร์ และคณิตศาสตร์ (เพิ่มเติมภาษาอังกฤษ) ระดับชั้นละ 1 ห้อง (40 คน)
กลุ่มการเรียนภาษาอังกฤษ และคณิตศาสตร์ ระดับชั้นละ 2 ห้อง (80 คน)
กลุ่มการเรียนภาษาไทย และสังคมศึกษา ระดับชั้นละ 2 ห้อง (80 คน)
กลุ่มการเรียนภาษาจีน และสังคมศึกษา ระดับชั้นละ 1 ห้อง (40 คน)
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

ชาติชาย ชุณหะวัณ อดีตนายกรัฐมนตรี
ชัยสิทธิ์ ชินวัตร อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด
บุญมาก ศิริเนาวกุล อดีตกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์
กรุณพล เทียนสุวรรณ นักแสดง
สรารัตน์ แซ่จิ๋ว นักแสดง
ทัศนัย กิตติรุ่งสุวรรณ  หรือ เต๋า The voice นักร้อง
พลตำรวจเอก กิตติ์รัฐ พันธุ์เพ็ชร์ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
ณัฏฐ์ กลิ่นมาลี หรือ ฟาโรส คอนเทนต์ครีเอเตอร์และครูสอนภาษาชื่อดัง
นายแพทย์อิราวัต อารีกิจ  หรือ หมออั้ม นายแพทย์และโซเชียลมีเดียชื่อดัง
ณรกร ณิชกุลธนโชติ หรือ ไดร์ม่อน ศิลปินวง LAZ1
ชญานนท์ พัชรวิภาคกิจ หรือ นนท์ ตลกหกฉาก นักแสดง
ดูเพิ่ม

โรงเรียนเบญจมราชูทิศ
โรงเรียนเบญจมราชูทิศ นครศรีธรรมราช
โรงเรียนเบญจมราชูทิศ จังหวัดจันทบุรี
โรงเรียนเบญจมราชูทิศ จังหวัดปัตตานี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี
โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี ที่เฟซบุ๊ก
ข้อมูลพื้นฐานโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรีในระบบสารสนเทศเพื่อการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
ภาพถ่ายทางอากาศของ โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี
| ด ค กจตุรมิตรเบญจมราชูทิศแห่งประเทศไทย |
| --- | --- |
 เบญจมราชูทิศ  เบญจมราชูทิศ ราชบุรี  เบญจมราชูทิศ จังหวัดจันทบุรี  เบญจมราชูทิศ จังหวัดปัตตานี 
| ด ค กกลุ่มเบญจมฯ สัมพันธ์ |
| --- | --- |
 เบญจมราชูทิศ  เบญจมราชูทิศ ราชบุรี  เบญจมราชูทิศ จันทบุรี  เบญจมราชูทิศ ปัตตานี  เบญจมราชรังสฤษฎิ์  เบ็ญจะมะมหาราช  เบญจมบพิตร  เบญจมราชาลัย  เบญจมเทพอุทิศ  เบญจมราชานุสรณ์ 
| ด ค กโรงเรียนประจำจังหวัดในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  เชียงราย (ชาย/หญิง)  เชียงใหม่ (ชาย/หญิง/สหศึกษา)  น่าน (ชาย/หญิง)  พะเยา  แพร่ (ชาย/หญิง)  แม่ฮ่องสอน  ลำปาง (ชาย/หญิง)  ลำพูน (ชาย/หญิง)  อุตรดิตถ์ (ชาย/หญิง)  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  กาฬสินธุ์ (ชาย/หญิง)  ขอนแก่น (ชาย/หญิง)  ชัยภูมิ (ชาย/หญิง)  นครพนม (ชาย/หญิง)  นครราชสีมา  (ชาย/หญิง/สหศึกษา)  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  มหาสารคาม (ชาย/หญิง)  มุกดาหาร  ยโสธร  ร้อยเอ็ด (ชาย/หญิง)  เลย  ศรีสะเกษ (ชาย/หญิง)  สกลนคร  สุรินทร์  (ชาย/หญิง)  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อุดรธานี (ชาย/หญิง/สหศึกษา/สหศึกษา)  อุบลราชธานี (ชาย/หญิง)  อำนาจเจริญ  |  |
| ภาคกลาง |  กำแพงเพชร  ชัยนาท  นครนายก  นครปฐม (ชาย/หญิง)  นครสวรรค์ (ชาย/หญิง)  นนทบุรี (ชาย/หญิง)  ปทุมธานี (ชาย/หญิง)  พระนครศรีอยุธยา (ชาย/หญิง)  พิจิตร  พิษณุโลก (ชาย/หญิง)  เพชรบูรณ์ (ชาย/หญิง)  ลพบุรี  สมุทรปราการ (ชาย/หญิง)  สมุทรสงคราม (ชาย/หญิง)  สมุทรสาคร (ชาย/หญิง)  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุโขทัย (ชาย/หญิง/สหศึกษา)  สุพรรณบุรี (ชาย/หญิง)  อ่างทอง (ชาย/หญิง)  อุทัยธานี  |  |
| ภาคตะวันออก |  จันทบุรี (ชาย/หญิง)  ฉะเชิงเทรา (ชาย/หญิง)  ชลบุรี (ชาย/หญิง)  ตราด (ชาย/หญิง)  ปราจีนบุรี (ชาย/หญิง)  ระยอง  สระแก้ว  |  |
| ภาคตะวันตก |  กาญจนบุรี (ชาย/หญิง)  ตาก (ชาย/หญิง)  ประจวบคีรีขันธ์  เพชรบุรี (ชาย/หญิง)  ราชบุรี (ชาย/หญิง)  |  |
| ภาคใต้ |  กระบี่  ชุมพร (ชาย/หญิง)  ตรัง (ชาย/หญิง)  นครศรีธรรมราช (ชาย/หญิง)  นราธิวาส (ชาย/หญิง)  ปัตตานี (ชาย/หญิง)  พังงา (ชาย/หญิง)  พัทลุง (ชาย/หญิง)  ภูเก็ต (ชาย/หญิง)  ยะลา (ชาย/หญิง)  ระนอง (ชาย/หญิง)  สงขลา (ชาย/หญิง)  สตูล  สุราษฎร์ธานี (ชาย/หญิง)  |  |
| อดีต |  พระนคร (ชาย/หญิง)  ธนบุรี (ชาย/หญิง)  มีนบุรี (ชาย/หญิง)  ธัญบุรี (ชาย/หญิง)  พระประแดง (ชาย/หญิง)  กระบินทร์บุรี (ชาย/หญิง)  ตะกั่วป่า (ชาย/หญิง)  สวรรคโลก (ชาย/หญิง)  หล่มศักดิ์ (ชาย/หญิง)  หลังสวน (ชาย/หญิง)  |  |
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล

| พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล |
| --- | --- |
พระเจ้าวรวงศ์เธอ ชั้น 4 พระองค์เจ้าชั้นโท

ประสูติ: 10 มีนาคม พ.ศ. 2435
สิ้นพระชนม์: 23 มกราคม พ.ศ. 2500 (64 ปี)
พระราชทานเพลิง: 26 มิถุนายน พ.ศ. 2500 พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาส
พระสวามี: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์
พระบุตร: พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ
ราชสกุล: ภาณุพันธุ์ (ประสูติ) ยุคล (เสกสมรส)
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช
พระมารดา: หม่อมแม้น ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล (10 มีนาคม พ.ศ. 2435 – 23 มกราคม พ.ศ. 2500) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช กับหม่อมแม้น ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา และเป็นพระชายาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์
พระประวัติ

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล (พระยศเดิม หม่อมเจ้าเฉลิมเขตรมงคล) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ประสูติแต่หม่อมแม้น ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) มีพระโสทรเชษฐา 2 พระองค์ ได้แก่
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศิริวงศ์วัฒนเดช
พระองค์เป็นพระธิดาที่ใกล้ชิดกับพระบิดา ด้วยความที่ทรงกำพร้าพระมารดาตั้งแต่พระชันษาได้เพียง 2 ปี จึงเลี้ยงไว้ไม่ห่างพระองค์ ด้วยความรักในพระธิดา สิ่งใดที่เป็นความสุขและความปรารถนาของพระธิดา ถ้าไม่เหลือความสามารถแล้วพระองค์หญิงเป็นต้องได้ ทั้งนี้มีพี่เลี้ยงเมื่อครั้งยังทรงพระเยาว์คือ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ ซึ่งเป็นนายทหารคนสนิทของพระบิดา โดยพระองค์ทรงเรียกพระองค์เจ้าคำรบว่า "แม่"
ในปีที่พระองค์ประสูตินั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงฉลองสิริราชสมบัติครบ 25 ปี จึงมีเจ้านายทูลขอพระราชทานพระนามสำหรับพระโอรส-ธิดาในเวลาไล่เลี่ยกันสามองค์ คือ
หม่อมเจ้าเฉลิมเขตรมงคล
หม่อมเจ้ารัชลาภจีระฐิต (พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ)
หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก (พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา)
ต่อมาในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 พระองค์ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า และเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2443 สถาปนาขึ้นเป็น พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า พร้อมกับพระโสทรเชษฐาทั้งสองพระองค์
เสกสมรส

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล ทรงพบกับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์ ครั้งแรกในงานออกร้านวัดเบญจมบพิตร ดังที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ ทรงเล่าให้หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุลฟัง ความว่า
“...ในงานออกร้านวัดเบ็ญจมบพิตร เจ้านายหนุ่ม ๆ อยากดูผู้หญิงก็ไม่กล้า เราต้องจัดการให้ ลุงนั่งอยู่กับพวกหนุ่ม ๆ หน้าร้านเรียกสาว ๆ ให้เข้าไปรับแจก บางคนทำดัดจริตกระมิตกระเมี้ยนเพราะมีหนุ่ม ๆ อยู่ด้วย แต่พอถึงยายบี้ [พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล] แกก็ทำหน้าเป๋อไปหมอบกราบเอาเงินแจก แล้วยังซ้ำกราบเจ้านายหนุ่ม ๆ นั้นเสียด้วย สมเด็จชายก็เลยพอพระทัยว่าไม่มีจริต...”
ด้วยความที่พระองค์ไม่มีจริตและน้ำพระทัยอันบริสุทธิ์ ประกอบกับการแสดงออกทางอากัปกิริยาที่เป็นธรรมชาติ คือสิ่งที่ดึงดูดพระทัยสมเด็จชายที่กำลังทรงอยู่ในแวดวงของเหล่าสตรีที่มีจริต และด้วยความสมน้ำสมเนื้อดังกล่าว ความรักของทั้งสองพระองค์ก็ดำเนินไปอย่างราบรื่น
เมื่อพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล มีพระชนมายุได้ 16 พรรษา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศร์ และได้รับการยกย่องจากรัชกาลที่ 5 ในฐานะสะใภ้หลวง สมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ทรงเล่าถึงงานอภิเษกสมรสนี้ ความว่า
“...ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าคุณจอมมารดาแพ [เจ้าคุณพระประยูรวงศ์] พาพระบุตรีของพระองค์ คือพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคลไปพระราชทานสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ายุคลฑิฆัมพร กรมขุนลพบุรีราเมศวร์ เป็นนางห้ามสะใภ้หลวงตามธรรมเนียมพิธีอย่างใหม่ที่ใช้กันไม่มีการซู่ซ่าอันใด เมื่อวันที่ ๒๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๕๐...”
ทั้งนี้สมเด็จชายและพระองค์หญิงทรงครองชีวิตคู่ ที่เรียกอย่างสามัญว่า "ผัวเดียวเมียเดียว" โดยมีพระโอรสด้วยกัน 3 พระองค์ ได้แก่
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล (27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453 – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) เสกสมรสกับหม่อมหลวงสร้อยระย้า (ราชสกุลเดิม สนิทวงศ์), หม่อมบุญล้อม (สกุลเดิม นาตระกูล), หม่อมปริม (สกุลเดิม บุนนาค) และหม่อมไฉไล (สกุลเดิม ถาวร) มีพระโอรส-ธิดาทั้งหมด 6 องค์
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร (29 เมษายน พ.ศ. 2456 – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2534) เสกสมรสกับหม่อมราชวงศ์กุลปราโมทย์ (ราชสกุลเดิม สวัสดิกุล), หม่อมสมเชื้อ (สกุลเดิม ชมเสวี), หม่อมทองไพ (สกุลเดิม ประยูรโต), หม่อมทองแถม (สกุลเดิม ประยูรโต) และหม่อมบัวทอง (สกุลเดิม ไตลังคะ) มีพระโอรส-ธิดาทั้งหมด 6 องค์
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ (1 เมษายน พ.ศ. 2458 – 2 มกราคม พ.ศ. 2541) เสกสมรสกับหม่อมฟองจันทร์ (เดิม: เจ้าฟองจันทร์ อินทขัติย์) และหม่อมอุบล (สกุลเดิม สุฤทธิ์) มีพระโอรส-ธิดาทั้งหมด 7 องค์
พระจริยวัตร

พระองค์ทรงออกพระนามพระองค์เองว่า "แม่หนูเฉลิมเขตร" ส่วนเจ้านายชั้นผู้ใหญ่พระองค์อื่น ๆ ออกพระนามว่า "ยายบี้" ด้วยมีพระนาสิกแบน และพระราชนัดดาองค์อื่น ๆ ในรัชกาลที่ 5 ออกพระนามว่า "ยิบหยี" เพราะโปรดทำพระเนตรหยี
พระองค์ไม่สันทัดในงานบ้านงานเรือนนัก แต่ก็ทำหน้าที่ของบุตรที่ดีโดยมิขาดตกบกพร่อง โดยพระองค์เองเคยกล่าวเกี่ยวกับความไม่สันทัดดังกล่าว ความว่า "เกิดมาเป็นลูกเจ้าฟ้า มาแต่งงานก็เป็นเมียเจ้าฟ้า จะให้รู้จักเช็ดกระไดไชรูท่ออย่างไร"
หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล ได้กล่าวถึงอุปนิสัย และพระจริยวัตรโดยรวมของพระองค์ไว้ ความว่า "พระองค์หญิงเฉลิมเขตรมงคลมีพระรูปโฉมเหมือนสมเด็จพระบิดาเป็นอย่างยิ่ง ทั้งพระอัธยาศัยก็คล้ายกันเป็นอันมาก กล่าวคือไม่มีใครเกลียดและไม่มีศัตรู เพราะไม่เป็นภัยกับใครเลย ไม่มีการเล่นพวก ไม่ด่าว่าค่อนแคะผู้ใด ไม่ดูถูกเหยียดหยามผู้ใด มีแต่ความซื่อสัตย์สุจริตและตามพระทัยพระองค์เอง เช่นเด็กที่เป็น Spoiled Child มาตั้งแต่เกิดเพราะไม่เคยมีใครขัดใจเท่านั้น ถ้ามีสิ่งใดที่เสียก็เป็นเรื่องที่ท่านทำพระองค์ท่านเอง ไม่มีผู้ใดต้องมาเสียหายด้วย เช่น ทรงใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ก็เป็นเงินของท่านเอง ไม่ได้ไปหยิบยืมใครมาให้เขาสูญทรัพย์"
ความสนพระทัย

พระองค์หญิงก็ทรงสนพระทัยในงานด้านศิลปะ การแสดง และทรงริเริ่มในการฝึกละครข้าหลวงตั้งเป็นคณะนาฏดุริยศิลปินจัดแสดงภายในวัง เมื่อตามเสด็จพระสวามีไปประทับยังมณฑลปักษ์ใต้ก็ทรงจัดตั้งวงดนตรี มีข้าหลวงเป็นนักดนตรีประจำคณะ ส่วนพระองค์ทรงซอด้วง
ภายหลังพระสวามีสิ้นพระชนม์ เสด็จพระองค์หญิงฯทรงย้ายมาประทับที่วังมังคละสถาน ริมถนนสุขุมวิท ซึ่งปัจจุบันเป็นสถานทูตสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เสด็จพระองค์หญิงฯ ทรงสนพระทัยในนาฏยศิลป์และดุริยางค์ของไทย และโปรดจัดการแสดงต่าง ๆ ขึ้นตลอดพระชนม์ชีพ ทรงจัดการแสดงครั้งแรก ณ วังมังคละสถานเป็นโขนเฉลิมวันประสูติในปี พ.ศ. 2485 ต่อมาทรงตั้งคณะชูนาฏดุริยางค์ศิลป์ขึ้น เพื่อแสดงเป็นประจำในวังโดยอาศัยสถานที่ต่าง ๆ ในวังเป็นฉาก และจัดการแสดงตามที่ต่าง ๆ ในโอกาสสำคัญ เช่น งานฉลองเปิดหอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นอกจากการแสดงตามแบบแผนเดิมของไทยแล้วเสด็จพระองค์หญิงฯได้ทรงประดิษฐ์คิดค้นสิ่งใหม่ ๆ ในเรื่องเครื่องแต่งกายและฉาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งทรงคิดแบบละครขึ้นใหม่ชนิดหนึ่งเรียกว่า ละครพูดสลับรำ ละครของพระองค์มีคนดูจำนวนมาก และมีทุกระดับชั้น
ต่อมาทรงหันมาสนพระทัยด้านศิลปะรำไทย ทรงตั้งคณะชูนาฏดุริยศิลป ทั้งนี้ทรงมีความสามารถในการเขียนบทละคร ทั้งละครรำละละครพันทางซึ่งเป็นที่นิยมในสมัยนั้น บทละครดังกล่าวได้แก่ ปันหยีมิสาหรัง และบทละครจากนวนิยายเรื่อง รุ่งฟ้าดอยสิงห์ เป็นต้น
คณะชูนาฏดุริยางค์ศิลป์แสดงอยู่ 15 ปี มีการแสดงอยู่ 4 ประเภท คือ โขนละครต่าง ๆ รำเบ็ดเตล็ด และการแสดงเบ็ดเตล็ดมีผู้แสดงทั้งผู้มีบรรดาศักดิ์และสามัญชนนักแสดงหลายคนเริ่มอาชีพที่นี่ และหลายคนได้รับอิทธิพลจากที่นี่และมีชื่อเสียงอยู่จนปัจจุบัน ครั้นเสด็จพระองค์หญิงฯ สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2500 พระนามชื่อคณะและสิ่งที่พระองค์สร้างเสริมไว้ให้แก่วงการนาฏยศิลป์ไทยก็จางหายไปและถูกลืมเลือน
สิ้นพระชนม์

บั้นปลายพระชนม์ชีพ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล ประชวรและไม่สามารถเสด็จออกงานพระราชพิธีต่าง ๆ ได้ โดยย้ายไปประทับที่วัดมงคลสถาน และ สิ้นพระชนม์ลงด้วยโรคพระวักกะพิการเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2500 สิริพระชันษา 64 ปี โดย พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงพระศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อช่วงบ่ายวันพุธที่ 26 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2500 ก่อนหน้านั้นในช่วงบ่ายของวันอังคารที่ 25 มิถุนายน ได้เสด็จพระราชดำเนินไปยังวัดมงคลสถาน เพื่อวางพวงดอกไม้ที่หน้าโกศพระศพและประทับเป็นประธานในพิธีการพระราชกุศลพระราชทานพระศพ พระนามของพระองค์ ถูกนำมาใช้เป็นชื่อของ โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมเขตร์
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล |
| --- | --- |
การทูล: ฝ่าพระบาท
การแทนตน: เกล้ากระหม่อม/เกล้าหม่อมฉัน
การขานรับ: เกล้ากระหม่อม/เพคะ
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

10 มีนาคม พ.ศ. 2435 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 : หม่อมเจ้าเฉลิมเขตรมงคล
26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 – 11 เมษายน พ.ศ. 2443 : พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล
12 เมษายน พ.ศ. 2443 – 23 มกราคม พ.ศ. 2500 : พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2450 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2458 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 3 (ป.ป.ร.3)
พ.ศ. 2489 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 2 (อ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2496 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 1 (ภ.ป.ร.1)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พงศาวลี

พระโกศมณฑป ทรงพระศพ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล
ซุ่นเฮงพลาซ่า

| --- | --- |
ประเภท: พาณิชย์
อุตสาหกรรม: บริการ
รูปแบบ: บริษัทจำกัด
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2514
ผู้ก่อตั้ง: สุรพจน์ พัวไพศาล
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 981 ถนนกวงเฮง ในเขตเทศบาลเมืองศรีสะเกษ ตำบลเมืองใต้ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ, ศรีสะเกษ
พื้นที่ให้บริการ: มากกว่า 10,000 ตารางเมตร (เฉพาะภายในอาคารห้างสรรพสินค้า และศูนย์การค้า) 
บริการ: ห้างสรรพสินค้า, ศูนย์การค้า, แผนกค้าปลีก, แผนกค้าส่ง, ศูนย์ความบันเทิง, โรงภาพยนตร์
เว็บไซต์: http://www.suenhengplaza.com
บริษัท ซุ่นเฮงพลาซ่า จำกัด (อังกฤษ: SeunHeng Plaza Company Limited) หรือ ห้างสรรพสินค้าซุ่นเฮงพลาซ่า เป็นห้างสรรพสินค้าเก่าแก่แห่งหนึ่งของภูมิภาคอีสานใต้ ตั้งอยู่ในจังหวัดศรีสะเกษ ก่อตั้งและเริ่มดำเนินการเมื่อปี พ.ศ. 2514 ด้วยการเป็นธุรกิจร้านจำหน่ายของชำขนาดเล็ก ก่อนที่จะเริ่มพัฒนาขยายกิจการเข้าสู่ธุรกิจค้าส่งสินค้าอุปโภค บริโภค จนกระทั่งพัฒนาเข้าสู่ธุรกิจห้างสรรพสินค้า และศูนย์การค้า ตามลำดับ โดยถือเป็นห้างสรรพสินค้าแห่งที่ 2 ของจังหวัด (ต่อจาก ห้างสรรพสินค้าไทยสงวน ดีพาร์ทเม้นท์สโตร์ ซึ่งปัจจุบัน ปิดกิจการไปแล้ว) อย่างไรก็ตาม ซุ่นเฮงพลาซ่า นับว่าเป็นห้างสรรพสินค้าชั้นนำที่ให้บริการครบวงจร เป็นแห่งแรกของจังหวัดศรีสะเกษ และภูมิภาคอีสานใต้ นอกจากนั้น ในระยะแรกที่เปิดดำเนินกิจการห้างสรรพสินค้า ซุ่งเฮงพลาซ่า ยังจัดเป็นห้างสรรพสินค้าโดยกลุ่มทุนท้องถิ่นที่มีพื้นที่ขายและพื้นที่เช่าขนาดใหญ่ที่สุดในภูมิภาคอีสานใต้ ของไทยอีกด้วย
ประวัติ

ห้างสรรพสินค้าซุ่นเฮงพลาซ่า เกิดขึ้นจากการขยายกิจการร้านขายของชำเล็ก ๆ ของกลุ่มทุนธุรกิจในเมืองศรีสะเกษ ตระกูลพัวไพศาล ก่อตั้งโดย สุรพจน์ พัวไพศาล ที่ย่านศูนย์การค้าเก่า เมืองศรีสะเกษ บนพื้นที่อาคารขนาด 5 คูหา จากนั้นได้ขยายธุรกิจขนาดใหญ่ขึ้นโดยพัฒนาเป็นศูนย์ค้าส่งสินค้าอุปโภค บริโภค ในชื่อ "ซุ่นเฮงซุเปอร์สโตร์" (ซึ่งยังคงเปิดกิจการมาจนถึงปัจจุบัน) เมื่อกิจการมีความก้าวหน้าและทำกำไรมากขึ้น 10 ปีต่อมา ในขณะนั้นเมืองศรีสะเกษซึ่งกำลังมีความเจริญเติบโตและมีการขยายตัวทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง แต่ยังไม่มีห้างสรรพสินค้าหรือศูนย์การค้าที่ให้บริการครบวงจรดังเช่นในกรุงเทพมหานคร ครอบครัวพัวไพศาล ได้มองเห็นโอกาสและทิศทางการทำตลาดในธุรกิจห้างสรรพสินค้าของเมืองศรีสะเกษ ที่ยังถือว่ามีช่องว่างดังกล่าว จึงได้เริ่มขยายธุรกิจและปรับเปลี่ยน เพื่อนำเสนอรูปแบบสินค้าใหม่ให้กับตลาดและลูกค้าผู้บริโภคเมืองศรีสะเกษ จึงเกิดเป็น ห้างสรรพสินค้าซุ่นเฮงพลาซ่า ขึ้นในที่สุด
สินค้าและบริการ

กิจการในเครือบริษัท ซุ่นเฮงพลาซ่า จำกัด ปัจจุบัน ครอบคลุมธุรกิจค้าส่ง-ค้าปลีก ซึ่งประกอบด้วย "ซุ่นเฮงซุเปอร์สโตร" บนย่านศูนย์การค้าเก่า และ "ห้างสรรพสินค้าซุ่นเฮงพลาซ่า" บนย่านสี่แยกถนนกวงเฮง-ถนนวันลูกเสือ ซึ่งถือเป็นย่านช็อปปิ้ง ใจกลางเมืองศรีสะเกษ ชั้นใน ทั้งนี้ สำหรับห้างสรรพสินค้าซุ่นเฮงพลาซ่า นั้น ประกอบด้วย อาคารห้างสรรพสินค้า (ให้บริการแผนกขายปลีก และพื้นที่เช่า), อาคารสโตร์และแผนกขายส่ง, ลานจอดรถ โดยตั้งอยู่บนเนื้อที่ราว 8 ไร่ ภายในอาคารห้างสรรพสินค้า ประกอบด้วยพื้นที่เช่า ซึ่งเปิดให้กิจการอาหาร และบริการต่าง ๆ เช่น ธนาคารและสถาบันการเงิน เช่าพื้นที่เปิดสาขา, แผนกดีพาร์ทเม้นท์สโตร์, แผนกเครื่องครัวและอุปกรณ์ภายในบ้าน, แผนกซุเปอร์มาร์เก็ต, แผนกเครื่องเขียน, แผนกของที่ระลึก, แผนกของเล่นเด็ก, สวนสนุกสำหรับเด็ก (Play Land), ศูนย์อาหาร, ศูนย์รวมความบันเทิง, โรงภาพยนตร์ "ซุ่นเฮง มัลติเพล็กซ์" จำนวน 2 โรง นอกจากนั้น ยังมีพื้นที่เช่าค้าภายนอก ระหว่างลานจอดรถและอาคารห้างสรรพสินค้า
แหล่งข้อมูลอื่น

เก็บถาวร 2014-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นิตยา บุญสูงเนิน

| นิตยา บุญสูงเนิน |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: นิตยา บุญสูงเนิน
เกิด: 10 เมษายน พ.ศ. 2506 (61 ปี)
ที่เกิด: จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อป ลูกกรุง ลูกทุ่ง
อาชีพ: นักร้อง
ค่ายเพลง: โปรมีเดียมาร์ท พีจีเอ็ม อิสระ
นิตยา บุญสูงเนิน เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2506 เป็นชาวจังหวัดนครราชสีมา แต่ไปเติบโตที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักร้องหญิงชาวไทย มีผลงานเพลงดังหลากหลายเพลง อาทิ พิษรัก , จำเลยรัก , เจ็บนิดเดียว และอีกมากมาย ในสังกัดโปรมีเดียมาร์ท มีชื่อเสียงจากผลงานอัลบั้มชุด ก้าวใหม่ ในปลายปี พ.ศ. 2536 จากเพลง "เจ็บนิดเดียว" นิตยาเป็นน้องสาวแท้ๆ ของนักร้องชื่อดัง เจินเจิน บุญสูงเนิน และเป็นแม่ของนักร้อง นักแต่งเพลงชื่อดัง เดอะทอยส์
ด้านครอบครัว เคยกินอยู่ด้วยกันกับ ธนพงศ์พันธ์ บูรณะคุปต์ โดยไม่ได้จดทะเบียนสมรส เป็นโปรดิวส์เซอร์ มีบุตรชาย 1 คน ชื่อ ธันวา บุญสูงเนิน ชื่อเล่น ทอย หรือ เดอะทอยส์ (The TOYS) เป็นนักร้อง นักดนตรี และนักแต่งเพลง
ผลงานอัลบั้ม > อัลบั้มในนาม นิด แอนด์ เลเซอร์ (สังกัด โปรมีเดียมาร์ท)

ช่างมันเถอะ (2531)
หนึ่งเดียวไม่มากไป (รักเหลือเกิน) (2533)
ห้องสีขาว
หยุดโลก (2535)