stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซุนฮก
รับใช้ภายใต้โจโฉ

การมีส่วนร่วมของซุนฮกต่อกองกำลังและการบริหารของโจโฉนั้นมีมากมายมหาศาล ในด้านหนึ่ง เขาแนะนำคนที่มีความสามารถอีกหลายคนให้โจโฉ รวมทั้งซุนฮิว, ตันกุ๋น, จงฮิว, กุยแก และสุมาอี้ โดยสร้างคณะที่ปรึกษารอบๆ โจโฉ; ในเวลาเดียวกันเขาได้เข้าร่วมในการต่อสู้และเหตุการณ์สำคัญต่างๆ ในยุคนั้นหลายครั้ง โดยมักจะให้คำแนะนำแก่เจ้านายของเขาอย่างทันท่วงที ในทางกลับกัน โจโฉก็เคารพซุนฮกอย่างมากและให้คำแนะนำที่ดีแก่เขา
ในปี ค.ศ. 194 ขณะที่โจโฉนำทัพรบกับโตเกี๋ยมในชีจิ๋ว ฐานอำนาจที่บ้านของเขาที่กุนจิ๋วก็ถูกลิโป้โจมตีอย่างกะทันหัน และขุนนางสองคนของโจโฉคือตันก๋งและเตียวเมาเลือกที่จะแปรพักตร์ไปรับใช้ลิโป้ ในเวลานั้น ซุนฮกรับผิดชอบการป้องกันเมืองเจียนเฉิง (鄄城) และการรักษาเมืองอย่างมั่นคงของเขาช่วยให้เมืองรอดพ้นจากการถูกยึดครอง ทำให้กองทัพของโจโฉกลับมาและขับไล่ลิโป้ออกไป ต่อมาหลังจากการตายของโตเกี๋ยม โจโฉก็หันกลับมาเพื่อที่จะพิชิตชีจิ๋ว ก่อนที่จะไปจัดการกับลิโป้; ซุนฮกเป็นผู้ห้ามปรามเขาจากสิ่งนี้ โดยเตือนเขาว่ากุนจิ๋วเป็นดินแดนหลักและฐานอำนาจของเขา และควรได้รับความปลอดภัยก่อนเป็นอันดับแรก
นอกจากนี้ ตามคำแนะนำของซุนฮกนั้น โจโฉเลือกที่จะคุ้มกันพระเจ้าเหี้ยนเต้ซึ่งขณะนั้นประทับอยู่ในซากปรักหักพังของลั่วหยาง ไปยังฐานอำนาจของเขาที่ Xu (ปัจจุบันคือสฺวี่ชาง มณฑลเหอหนาน) ในปี ค.ศ. 196 โดยรับหน้าที่ในการปกป้องจักรพรรดิ แผนของซุนฮกคือ "ควบคุมผู้ใต้บังคับบัญชาภายใต้พระปรมาภิไธยขององค์จักรพรรดิ" (奉天子以令不臣); ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์สมัยศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก ได้บิดเบือนเรื่องนี้โดยเปลี่ยนเป็น "จับจักรพรรดิเป็นตัวประกันเพื่อควบคุมขุนนาง" (挾天子以令不臣)  ในระยะยาว กลยุทธ์นี้จะทำให้โจโฉมีข้อได้เปรียบทางการเมืองเหนือคู่แข่ง ทำให้เขาสามารถกระทำการโดยชอบด้วยกฎหมายภายใต้พระปรมาภิไธยขององค์จักรพรรดิ
ในปี ค.ศ. 200 โจโฉทำสงครามกับอ้วนเสี้ยวในยุทธการที่กัวต๋อ เป็นเวลาหลายเดือน ในที่สุดเสบียงอาหารของเขาก็หมดลง ในขณะที่เขาคิดที่จะล่าถอยเขาได้ส่งจดหมายถึงซุนฮก (ซึ่งตอนนั้นกำลังรักษาเมืองฮูโต๋) เพื่อขอคำแนะนำ ซุนฮกห้ามปรามโจโฉผ่านทางจดหมายโดยเน้นถึงข้อดีหลายประการและกระตุ้นให้เขายืนหยัด ผลสุดท้ายคือชัยชนะอย่างเด็ดขาดของโจโฉ ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการปกครองจีนตอนเหนือของเขา
เสียชีวิต

ในปี ค.ศ. 211 ตังเจี๋ยวและกลุ่มผู้ภักดีต่อโจโฉ ได้ยื่นฎีกาต่อพระเจ้าเหี้ยนเต้โดยเสนอให้โจโฉได้รับตำแหน่ง ก๋ง (公) ข้อเสนอนี้มีความสำคัญเนื่องจากจะทำให้โจโฉสามารถจัดตั้งรัฐศักดินาที่มีขอบเขตในตัวเองได้ภายในราชวงศ์ฮั่น เมื่อถึงจุดนี้ ซุนฮกซึ่งมีอุดมการณ์ให้โจโฉเป็นผู้พิทักษ์ราชวงศ์ฮั่นต่อไป ได้คัดค้านข้อเสนอของตังเจี๋ยวและคณะ
เมื่อรู้ว่าตังเจี๋ยวเป็นตัวแทนของโจโฉเพื่อมาเจรจา ซุนฮกจึงบอกกับตังเจี๋ยวว่าภารกิจขอโจโฉคือการฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่นและจะไม่เห็นด้วยกับการเคลื่อนไหวดังกล่าว ซึ่งนั่นอาจเป็นการบอกใบ้ถึงโจโฉว่าเขาควรละทิ้งความคิดนี้ คำพูดของซุนฮกทำให้โจโฉไม่พอใจอย่างมาก
ต่อจากนี้ ซุนฮกถูกส่งไปมอบรางวัลแก่ทหารที่เข้าร่วมการต่อสู้กับซุนกวน ขณะที่อยู่ที่นั่น กล่าวกันว่า ซุนฮกล้มป่วยและถูกนำตัวไปที่สิ่วชุ่น (寿春; ปัจจุบันคือ Shou County มณฑลอานฮุย) เพื่อรับการรักษาและพักฟื้น เขาเสียชีวิตในปีต่อมาคือในปี ค.ศ. 212 การตายของเขาทำให้เกิดความสงสัยอย่างมากและเป็นเรื่องของการถกเถียงหลังจากที่เขาคัดค้านการขึ้นเป็นก๋งของโจโฉ
ครอบครัว

หลานอา ซุนฮิว
บุตร ซุนหุน
ถนนศรีบูรพา

ถนนศรีบูรพา
ถนนศรีบูรพา (อักษรโรมัน: Thanon Si Burapha) เป็นถนนสายหนึ่งของกรุงเทพมหานคร มีความยาวประมาณ 2 กิโลเมตร เริ่มจากถนนนวมินทร์ (สุขาภิบาล 1) ในพื้นที่แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ ข้ามคลองลำพังพวย ผ่านถนนเสรีไทย (สุขาภิบาล 2) ที่แยกนิด้า ข้ามคลองแสนแสบ ไปสิ้นสุดที่ถนนรามคำแหง (สุขาภิบาล 3) ที่แยกบ้านม้า ในท้องที่แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ เป็นถนนขนาด 4 ช่องทางจราจรตั้งแต่ถนนนวมินทร์ถึงถนนเสรีไทย และจากถนนเสรีไทยถึงถนนรามคำแหงเป็นถนนขนาด 6 ช่องทางจราจร
ถนนศรีรับสุข

ถนนศรีรับสุข เป็นชื่อถนนเริ่มจาก อนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญ ไปทางถนนแจ้งวัฒนะ เลี้ยวขวาเข้าถนนวิภาวดีรังสิต ไปสิ้นสุดบริเวณหน้าสนามบินดอนเมือง ปัจจุบัน คือแนวถนนแจ้งวัฒนะ - วิภาวดีรังสิต ตัดขึ้นเพื่อใช้เป็นเส้นทางไปสนามบินดอนเมือง
ในอดีต ยังไม่มีถนนวิภาวดีรังสิต การเดินทางไปสนามบินดอนเมือง จะต้องขับรถไปตามถนนพหลโยธิน เมื่อถึงอนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญ จึงเลี้ยวซ้ายไปตามถนนศรีรับสุข จนถึงสนามบินดอนเมือง
จอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ประกาศขนานนามทางหลวงแผ่นดินให้เป็นเกียรติแก่ผู้มีส่วนประกอบคุณงามความดีต่อประเทศ ในราชกิจจานุเบกษา 12 ธันวาคม 2493 ดังนี้
9.ทางหลวงแผ่นดินสาย หลักสี่-ดอนเมือง ให้ขนานนามว่า ถนน “ศรีรับสุข” เพื่อเป็นเกียรติแก่ร้อยตรี วงศ์ ศรีรับสุข อดีตนายช่างกำกับแขวงการทางกรุงเทพ ที่ 2
สำหรับชื่อ "ศรีรับสุข" เป็นนามสกุลเดิมของจอมพลอากาศฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ [ต้องการอ้างอิง]
ตำราฟาร์มาโคเปียของสหรัฐอเมริกา

| --- | --- |
ประเภท: องค์การไม่แสวงหาผลกำไร
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1820; 204 ปีที่แล้ว (1820)
สำนักงานใหญ่: นอร์ทเบเทสดา, รัฐแมริแลนด์, สหรัฐ
บุคลากรหลัก: โรนัลด์ ที. เพียร์วินเชนซี (CEO)
เว็บไซต์: www.usp.org
ตำราฟาร์มาโคเปียของสหรัฐอเมริกา (อังกฤษ: United States Pharmacopeia; ชื่อย่อ: USP) เป็นตำรายา (หนังสือสรุปของข้อมูลยา) สำหรับประเทศสหรัฐอเมริกา จัดพิมพ์เป็นประจำทุกปีโดยคณะกรรมการตำราฟาร์มาโคเปียของสหรัฐอเมริกา (United States Pharmacopeial Convention มักเรียกโดยย่อว่า USP) ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าและยังเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในตัวตำรายา USP ตีพิมพ์ร่วมกับ National Formulary (ตำรับยาแห่งชาติ) ในเล่มเดียวกันในชื่อ USP-NF ยาที่อยู่ภายใต้มาตรฐาน USP มีทั้งยาสำหรับมนุษย์ (ยาจำหน่ายตามใบสั่งยา ยาจำหน่ายหน้าเคาน์เตอร์ หรือยาอื่น ๆ) และยาสำหรับสัตว์ มาตรฐาน USP-NF ยังมีบทบาทในรัฐบัญญัติของสหรัฐ ยาหรือส่วนผสมของยาที่มีชื่อใน USP-NF จะถือว่าเป็นยาปลอมหากไม่เป็นไปตามมาตรฐานเป็นที่ยอมรับทั้งในด้านความแรง คุณภาพ หรือความบริสุทธิ์ USP ยังกำหนดมาตรฐานสำหรับผลิตภัณฑ์เสริมอาหารและส่วนผสมอาหาร (ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ Food Chemicals Codex) USP ไม่มีบทบาทในการบังคับใช้มาตรฐานของตนเอง การบังคับใช้เป็นความรับผิดชอบขององค์การอาหารและยาสหรัฐ (Food and Drug Administration; FDA) และหน่วยงานรัฐอื่น ๆ ในสหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

Medicines Compendium (archived 3 July 2012)
ซัมซุง เอสจีเอช-อี730

ซัมซุง เอสจีเอช-อี730 — เป็นโทรศัพท์เคลื่อนที่ประเภทฝาพับ รุ่นซัมซุง เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2005
คุณสมบัติ

ฟีเจอร์โฟน (โทรศัพท์มือถือเสริมฟังค์ชั่นการใช้งาน)
จอแสดงผล CSTN-LCD 262,144 สี  (ความละเอียด 176 x 220 พิกเซล)
จอแสดงผลรอง OLED-LCD 65,536 สี
กล้องดิจิทัล 1.3 ล้านพิกเซล (ขนาดภาพสูงสุด 1152 x 864 พิกเซล)
แบตเตอรี่มาตรฐาน Li-ion 800 mAh
การใช้งานแบตเตอรี่
เปิดรอรับสาย GSM 260 ชั่วโมง
สนทนาต่อเนื่อง GSM 200 นาที
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2008-06-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชุดโกโกวา

| "ชุดโกโกวา"> ซิงเกิลโดยต้องแต้ง |
| --- | --- |
ภาษา: ไทย
วางจำหน่าย: 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
บันทึกเสียง: 2565
ผู้ประพันธ์เพลง: ต้องแต้ง
โปรดิวเซอร์:  ต้องแต้ง  หรรมเดี่ยว น้าหรรม 

มิวสิกวิดีโอ
"ชุดโกโกวา" ที่ยูทูบ
 
"ชุดโกโกวา" เป็นเพลงของต้องแต้ง ยูทูบเบอร์ในช่องต้องแต้ง แฟมิลี่ ทีวี (Tongtang Family TV) ซึ่งเป็นช่องสำหรับเด็กและครอบครัว เผยแพร่ในฐานะเพลงประกอบละคร โดยต่อยอดมาจากละครคุณธรรม พ่อรักลูกไม่เท่ากัน…ไม่ซื้อชุดตุ๊กตา AEIOU ให้ ในช่องยูทูบดังกล่าว จนได้รับความนิยมเป็นมีมในติ๊กต็อกและเฟซบุ๊ก ต้องแต้งจึงนำมาแต่งต่อยอดเป็นเพลงและออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 โดยเนื้อเพลง มาแล้วลูกจ๋า ชุดโกโกวาที่หนูอยากได้ กลายเป็นวลีติดหูในช่วงเวลาหนึ่ง
การประพันธ์

เพลงนี้แต่งโดยทิพรยุทธ กองศรีมา หรือต้องแต้ง ยูทูบเบอร์ชาวจังหวัดอุบลราชธานี เจ้าของช่องต้องแต้ง แฟมิลี่ ทีวี (Tongtang Family TV) ทำนองและเรียบเรียงโดยต้องแต้ง และหรรมเดี่ยว น้าหรรม เบื้องต้นต้องแต้งทำคลิปละครคุณธรรมเรื่อง พ่อรักลูกไม่เท่ากัน…ไม่ซื้อชุดตุ๊กตา AEIOU ให้ เนื้อหาคือลูกสาวทั้งสองต้องการสวมชุดเอี๊ยมสีส้มที่เรียกว่า "ชุดโกโกวา" มาจากซีรีส์เกาหลีเรื่อง สควิดเกม เล่นลุ้นตาย (2564) ซึ่งจะปรากฏตุ๊กตาหญิงชื่อ "ย็องฮี" (영희) มีลักษณะเด่นคือไว้ผมหน้าม้า มัดแกละสองข้าง สวมเสื้อคอปกสีเหลือง และชุดกระโปรงสีส้ม ทำหน้าที่เป็นตุ๊กตาสังหาร โดยจะร้องเพลง มูกุงฮวากดชี พีอ็อดซึมนีดา (무궁화꽃이 피었습니다) แปลว่า ดอกมูกุงฮวาจะบานแล้วนะ หากเพลงจบ แล้วผู้เข้าแข่งขันไม่หยุดนิ่ง ก็จะถูกสังหารทันที ทว่าน้องสาวของต้องแต้งเรียกชื่อชุดเอี๊ยมนั้นว่า โกโกวาคิมิซึนิดา แต่พบว่ากระแสตอบรับดีในติ๊กต็อกจนกลายเป็นมีม เขาจึงนำคำ โกโกวา มาแต่งเป็นเพลง เพราะจำได้ง่าย
ต้องแต้งนำคำ โกโกวาคิมิซึนิดา ดังกล่าวมาแต่งเป็นเพลง "ชุดโกโกวา" โดยใช้เวลาเพียง 10 นาที โดยบันทึกเนื้อเพลงลงกระดาษปฏิทินเพราะหากระดาษไม่เจอ ก่อนส่งเนื้อเพลงไปให้เพื่อนช่วยลงทำนอง สิงโต นำโชคให้คำชมเชยว่า "[การแต่งเพลงของต้องแต้ง] เป็นความสดใหม่ของวงการเพลง"
มิวสิกวิดีโอ

ในมิวสิกวิดีโอเพลง ประกอบด้วยนักแสดงสี่คน คือ ทิพรยุทธ กองศรีมา หรือต้องแต้ง รับบทเป็นพ่อ, กฤษณา ชนนิยม หรือนกยูง ภรรยา รับบทเป็นแม่, ดาริกา กองศรีมา หรือใบหยก และวิกานดา กองศรีมา หรือปิ่นมุก ซึ่งเป็นน้องสาวรับบทเป็นลูกสาว ต้องแต้งกล่าวว่า เป็นการถ่ายทำแบบง่าย ๆ ไม่มีทีมงาน
เนื้อหาเป็นเรื่องราวที่ลูกสาวทั้งสองต้องการชุดของย็องซูจากซีรีส์ สควิดเกม เล่นลุ้นตาย หรือที่เรียกกันว่า "ชุดโกโกวา" ทว่าพ่อมีเงินติดตัวเพียง 15 บาท ซึ่งไม่พอสำหรับการซื้อเสื้อแก่ลูกสาวทั้งสอง พร้อมกับสารภาพว่านำเงินไปใช้กับการดื่มสุราจนหมดแล้ว แต่จู่ ๆ พ่อก็นำชุดโกโกวามาให้ และหลุดปากมาว่านำชุดนี้มาจากวัด ลูก ๆ กลัวผีสิงสู่ในชุดเลยไม่กล้านำชุดมาใส่ แต่ครั้นแม่มาเห็นชุดโกโกวาวางพาดไว้อย่างนั้นจึงหยิบมาสวมใส่เลยถูกผีสิงเสียเอง สุดท้ายพ่อและลูกสาวช่วยแม่นำผีออกจากร่างได้
ส่วนท่าเต้นประกอบในเพลง ต้องแต้งกล่าวว่าได้มาจากหลาน ซึ่งเป็นท่าเต้นง่าย ๆ เพียงท่าเดียว เพื่อให้เด็กเต้นตามได้โดยง่าย
การตอบรับ

เบื้องต้น ต้องแต้งมีเป้าประสงค์ให้เพลงนี้ เป็นเพลงสำหรับลดความเครียดในครอบครัว และให้คนในครอบครัวมีกิจกรรม "เต้น" ร่วมกัน วันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 หรือสิบวันหลังการเผยแพร่ มียอดการรับชมในยูทูบมากถึง 10,222,033 ครั้ง โดยมีศิลปินต่าง ๆ นำเพลง "ชุดโกโกวา" ไปทำใหม่หลากหลายรูปแบบ รวมทั้งปลุกกระแสชุดเอี๊ยมสีส้มหรือที่เรียกว่า "ชุดโกโกวา" ขึ้นมาอีกครั้ง หลังกระแสของซีรีส์ สควิดเกม เล่นลุ้นตาย สร่างซาลงไป โดยมีดาราและนักแสดงออกมาแต่งกายด้วยชุดนี้อย่างคึกคัก
วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 เอ้ BOTCASH หรือสัณหภาส บุนนาค ร่วมกับต้องแต้ง ได้รีมิกซ์เพลง "ชุดโกโกวา" ขึ้นใหม่ โดยการทำดนตรีใหม่ให้มีจังหวะสนุกสนานและแทรกดนตรีไทยเข้าไปด้วย
ตุ๊กตาย็องฮี จากการโปรโมตซีรีส์ สควิดเกม เล่นลุ้นตาย ที่ชิบูยะ ประเทศญี่ปุ่น
ซินเย่

| ซินเย่ 新叶村 |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
เจดีย์ถวฺนหยฺวุนและศาลเหวินชาง ในหมู่บ้านซินเย่
พิกัด: 29°19′46″N 119°20′08″E﻿ / ﻿29.3295°N 119.3356°E﻿ / 29.3295; 119.3356
ประเทศ: จีน
มณฑล: เจ้อเจียง
นคร: หางโจว
เทศมณฑล: เจี้ยนเต๋อ
เมือง: ต้าฉือเยี่ยน (大慈岩镇)
ก่อตั้ง: พ.ศ. 1762
ผู้ก่อตั้ง: เย่ คุน (叶坤)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 3,900 คน
ซินเย่ (จีน: 新叶) เป็นหมู่บ้านประวัติศาสตร์ในเมืองต้าฉือเยี่ยน (จีน: 大慈岩镇) ในนครระดับเทศมณฑลเจี้ยนเต๋อ ก่อตั้งขึ้นใน ราชวงศ์ซ่งใต้ มีชื่อเสียงในด้านการอนุรักษ์สถาปัตยกรรมอาคารที่อยู่อาศัยจากยุค หมิง และยุค ชิง ซินเย่ยังเป็นที่รู้จักในการการอนุรักษ์พิธีบูชาบรรพบุรุษประจำปีใน เทศกาลชางซื่อ ซึ่งเป็นประเพณีโบราณที่มีเพียงไม่กี่ชุมชนในประเทศจีนในปัจจุบันยังคงจัดอยู่ ในปี 2553 ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นหมู่บ้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติของจีน
ที่ตั้ง

หมู่บ้านซินเย่ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเทศมณฑลเจี้ยนเต๋อ ทางตะวันตกของมณฑลเจ้อเจียง มีพรมแดนติดกับเทศมณฑลหลานซี และตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเขายู่หฺวา (玉华山) และเขาเต้าเฟิง (道峰山) ทางเข้าหลักคือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 330 ห่างจากหมู่บ้าน 6 กิโลเมตร หมู่บ้านนี้อยู่ภายใต้การปกครองของเมืองต้าฉือเยี่ยนของนครระดับเทศมณฑลเจี้ยนเต๋อ ซึ่งอยู่ในเขตการปกครองของนครหางโจว นครเอกของมณฑลเจ้อเจียง
ประวัติ

หมู่บ้านซินเย่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 1762 ในรัชสมัยของ จักรพรรดิซ่งหนิงจง แห่ง ราชวงศ์ซ่งใต้ โดย เย่ คุน (叶坤) ต่อมาหลานชายชื่อ เย่ เค่อเฉิง ( 叶克诚, 1250-1323) ได้ขยายหมู่บ้านออกไป และสร้างหอบรรพบุรุษซีซาน (西山祠堂) ขึ้นบนเนินเขาทางทิศตะวันตกและ หอบรรพบุรุษโหยวฉวี่ (有序堂) ที่ใจกลางหมู่บ้าน
ในปัจจุบันชาวบ้านส่วนใหญ่ 3,900 คน ใช้สกุล 'เย่' ซึ่งสืบเชื้อสกุลจาก เย่ คุน ถึง 29 ชั่วอายุคน และเรียกรวมกันว่าเครือญาติ ยู่หฺวา เย่ ( 玉华叶氏  ) จากชื่อตระกูลและชื่อภูเขาใกล้หมู่บ้าน ในช่วงรุ่นที่แปดหมู่บ้านถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มเครือญาติย่อย ( 派 ) แต่ละกลุ่มสร้างหอบรรพบุรุษของกลุ่มเอง ปัจจุบันมีจำนวน 5 กลุ่มเครือญาติย่อยได้แก่ ฉงเหริน ( 崇仁 ), ฉงจื่อ ( 崇智 ), ฉงเต๋อ ( 崇德 ), ฉงอี้ ( 崇义 ) และ หยูชิ่ง ( 余庆 )
สถาปัตยกรรมที่โดดเด่น

สถาปัตยกรรมที่สำคัญของหมู่บ้านซินเย่ ประกอบด้วย หอบรรพบุรุษ 16 แห่ง และบ้านพักอาศัยโบราณสีขาว 230 หลัง ซึ่งได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี ซึ่งได้รับการยกย่องให้เป็นพิพิธภัณฑ์ที่อยู่อาศัยโบราณกลางแจ้งที่ใหญ่ที่สุดในจีน    รูปแบบสถาปัตยกรรมคล้ายกับหมู่บ้านหงชุนในเมืองฮุ่ยโจว ที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งรวมถึงแหล่งมรดกโลกหงชุน และ ซีตี้
หอบรรพบุรุษซีซาน เป็นหอบรรพบุรุษของหมู่บ้านซินเย่ที่เก่าแก่ที่สุดและปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนประถมศึกษา Xinye Youxu ยังคงใช้เป็นหอบรรพบุรุษหลักของหมู่บ้านซึ่งมีการจัดพิธีที่สำคัญที่สุด แม้ว่าจะมีขนาดเล็กกว่าหอบรรพบุรุษย่อยฉงเหรินก็ตาม สถาปัตยกรรมสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ เจดีย์ถวฺนหยฺวุน ( 抟云塔 ) สร้างในสมัยราชวงศ์หมิง และ ศาลเจ้าเหวินชาง (文昌阁) นอกจากนี้ใกล้หมู่บ้านยังมีวัดศาสนาพุทธซึ่งสร้างขึ้นกลางแนว ผาต่าฉือ (大慈岩) ในสมัยราชวงศ์หยวน
การที่หมู่บ้านซินเย่ตั้งอยู่บนภูเขาที่ห่างไกลทำให้เกิดความรู้สึกแนบแน่นของเหล่าเครือญาติ และเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้หมู่บ้านสามารถอนุรักษ์วัฒนธรรมของหมู่บ้านได้ไว้อย่างมั่นคง แม้กระทั่งในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม เมื่อมรดกทางวัฒนธรรมของจีนในพื้นที่ต่าง ๆ ถูกทำลายเป็นจำนวนมาก แต่อาคารโบราณในหมู่บ้านซินเย่ได้รับการปกป้องจากสมาชิกหมู่บ้านด้วยการฉาบปูนขาวทับและปิดแผ่นกระดาษที่มีคำพูดของ เหมา เจ๋อตง บนประติมากรรมและงานแกะสลักของหมู่บ้าน
วัฒนธรรม

ศาสนปฏิบัติหลักของหมู่บ้านคือ การบูชาบรรพบุรุษแบบดั้งเดิม ศาสนสถานและศาลเจ้าส่วนใหญ่ในซินเย่ก่อสร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้กับบรรพบุรุษตระกูลเย่ของหมู่บ้าน หรือ บรรพบุรุษของกลุ่มครือญาติย่อยต่าง ๆ ด้วยเหตุนี้ชาวหมู่บ้านจึงได้เก็บรักษาและจดบันทึก หนังสือลำดับวงศ์ตระกูล ไว้อย่างละเอียดตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา ซึ่งมีการสังคายนาอย่างเป็นทางการทุก ๆ รอบ 60 ปี พร้อม ๆ กับการจัดเฉลิมฉลองใหญ่
ในขณะที่ภูมิภาคส่วนใหญ่ของจีนฉลอง ตรุษจีน เป็นเทศกาลประจำปีหลัก ในซินเย่เทศกาลที่สำคัญที่สุดคือ ชางซื่อ หรือ สามคู่ ซึ่งตรงกับวันที่สามเดือนสามในปฏิทินจีน เทศกาลชางซื่อเป็นประเพณีเก่าแก่ที่มีเพียงไม่กี่ชุมชนในประเทศจีนในปัจจุบันยังคงปฏิบัติ การเฉลิมฉลองเทศกาลได้แก่ การแห่ขบวนพิธีกรรมระยะทาง 3 กิโลเมตรไปยังวัด หยู่ฉฺวาน (玉泉寺) และแห่ย้อนกลับ รวมถึงการจัดพิธีบูชาบรรพบุรุษและการแสดงในศาสนสถานหลายแห่งในพื้นที่
ในปี 2553 ซินเย่ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นหมู่บ้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติของจีน และมีแผนจะยื่นขอสถานะ มรดกโลก ร่วมกับหมู่บ้าน จูเก๋อ และ ยู่หยวน ที่อยู่ใกล้เคียง
แผนที่หมู่บ้านซินเย่
เจดีย์ถวฺนหยฺวุน และ ศาลเหวินชาง
สระใต้ และ เขายู่หฺวา
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 40

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 40 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1967 งานในครั้งนี้จำต้องเลื่อนกำหนดจากวันที่ 8 เมษายน มาเป็นวันที่ 10 เมษายน เนื่องจากเหตุฆาตกรรมมาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ และได้มีการรวมรางวัล สาขาถ่ายภาพ กำกับศิลป์ และเครื่องแต่งกาย เป็นรางวัลเดี่ยว แทนที่จะแยกเป็นประเภทภาพยนตร์ขาวดำและภาพยนตร์สีเช่นในอดีต ทั้งนี้เนื่องจากการผลิตภาพยนตร์ขาวดำน้อยลงมาก
รางวัล > Feature Films

| Category | Winner | Producers/Country |
| --- | --- | --- |
| Best motion picture of the year |  In the Heat of the Night  | Walter Mirisch |
| Best foreign language film |  Closely Watched Trains  |  เชโกสโลวาเกีย |
| Best documentary feature |  The Anderson Platoon  | Pierre Schoendoerffer |
รางวัล > Direction

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Academy Award for Directing | Mike Nichols | The Graduate |
รางวัล > Acting

| Category | Winner | Movie |
| --- | --- | --- |
| Best actor in a leading role | Rod Steiger | In the Heat of the Night |
| Best actress in a leading role | Katharine Hepburn | Guess Who's Coming to Dinner |
| Best actor in a supporting role | George Kennedy | Cool Hand Luke |
| Best actress in a supporting role | Estelle Parsons |  Bonnie and Clyde |
รางวัล > Writing

| Category | Winner | Movie |
| --- | --- | --- |
| Original screenplay | William Rose | Guess Who's Coming to Dinner |
| Adapted screenplay | Stirling Silliphant |  In the Heat of the Night |
รางวัล > Honorary Oscar

Producer/director Alfred Hitchcock was presented with the Irving G. Thalberg Memorial Award, possibly in recognition of the fact that he had been nominated for the Best Director Award five times (for Rebecca (1940), Lifeboat (1944), Spellbound (1945), Rear Window (1954), and Psycho (1960)) but had yet to win. This was Hitchcock's first and only 'Oscar'.
แหล่งข้อมูลอื่น

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 40 เก็บถาวร 2009-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่เว็บไซต์ IMDb
ซินเนอร์จีเอสพี

| --- | --- |

ประเภท: Business corporation
อุตสาหกรรม: อนิเมะ
ก่อตั้ง: 1 พฤษภาคม 1998
สำนักงานใหญ่: ญี่ปุ่น
รายได้: 9,000,000 เยน
เว็บไซต์: synergy-sp.com
ซินเนอร์จีเอสพี (ญี่ปุ่น: シナジーSP; โรมาจิ: ShinajīSP; อักษรโรมัน: SynergySP) เป็นบริษัทผลิตภาพยนตร์การ์ตูนสัญชาติญี่ปุ่น โดยในตอนแรกเป็นส่วนหนึ่งของโตเอแอนิเมชัน แต่ได้แยกตัวออกมาในวันที่ 1 พฤษภาคม 1998 ในภายหลังถูกรวมเป็นบริษัทในเครือโชงะกุกัง มีผลงานอนิเมะจากมังงะของโชงะกุกังทั้งแบบที่ฉายทางโทรทัศน์ โอวีเอ และอนิเมะสำหรับเว็บไซต์
ผลงาน > การ์ตูนโทรทัศน์

ออกอากาศเมื่อ: 5 เมษายน 2003 - 25 ธันวาคม 2004
แนว: แฟนตาซี, ตลก, ดรามา, โรแมนติก, โชโจะ
จำนวนตอน: 91 x 24 นาที
ออกอากาศเมื่อ: 3 เมษายน 2005 - 25 มีนาคม 2007
แนว: แฟนตาซี, ตลก, แอคชันผจญภัย
จำนวนตอน: 102 x 24 นาที
ออกอากาศเมื่อ: 7 เมษายน 2006 - 27 มีนาคม 2009
แนว: ตลก, ดรามา, โรแมนติก, โชโจะ
จำนวนตอน: 153 x 24 นาที
ผลิตร่วมกับ G&G Entertainment
ออกอากาศเมื่อ: 1 เมษายน 2007 - 30 มีนาคม 2008
แนว: ตลก, โรแมนติก, โชเน็น
จำนวนตอน: 52 x 24 นาที
ออกอากาศเมื่อ: 6 เมษายน 2008 - 14 เมษายน 2009
แนว: ตลก, แอคชัน, โชเน็น
จำนวนตอน: 52 x 24 นาที
ออกอากาศเมื่อ: 5 เมษายน 2009 - 28 มีนาคม 2010
แนว: ตลก, กีฬา, โชเน็น
จำนวนตอน: 50 x 24 นาที
ออกอากาศเมื่อ: 4 เมษายน 2010 - 27 มีนาคม 2011
แนว: โชเน็น
จำนวนตอน: 51 x 24 นาที
ออกอากาศเมื่อ: 3 เมษายน 2011 - ยังออกอากาศอยู่
แนว: โชเน็น
จำนวนตอน: ไม่ทราบ
ออกอากาศเมื่อ: 10 ตุลาคม 2011 - ยังออกอากาศอยู่
แนว: ตลก
จำนวนตอน: ไม่ทราบ
ผลงาน > โอวีเอ

วางจำหน่าย: 16 กรกฎาคม 2553
แนว: ตลก, แอคชัน, โชเน็น
จำนวนตอน: 1 ตอน
ผลงาน > อนิเมะสำหรับฉายบนเว็บไซต์

เว็บไซต์: http://www.ciao.shogakukan.co.jp/ciaotv/oresama/ เก็บถาวร 2013-08-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์: http://www.ciao.shogakukan.co.jp/ciaotv/himegal/ เก็บถาวร 2012-05-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์: http://www.ciao.shogakukan.co.jp/ciaotv/chocolat/ เก็บถาวร 2011-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
| ด ค กซินเนอร์จีเอสพี |
| --- | --- |
ซีรีส์ทางโทรทัศน์:  Princess Comet (2544–2545)  เจ้าหญิงเงือกน้อย (2546–2547)  Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch Pure (2547)  Panda-Z (2547)  อิทธิฤทธิ์พิชิตมายา (2548–2550)  คิราริ สาวใสหัวใจเกินร้อย (2549–2552)  Shinseiki Duel Masters Flash (2549–2550)  ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน (2550–2551)  ถนนนักสู้ สู่ทีมเบสบอล (2550–2553, #79–154)  Zettai Karen Children (2551–2552)  ซุปเปอร์! หัวหน้าห้องสาวเจ้าเสน่ห์ (2552–2553)  เมทัลไฟท์ เบย์เบลด (2552–2553)  ครอสเกม (2552–2553)  Gokujō! Mecha Mote Iinchō Second Collection (2553–2554)  Beyblade: Metal Masters (2553–2554)  สแกนทูโก ซิ่งสะท้านจักรวาล (2553–2554)  Beyblade: Metal Fury (2554–2555)  B-Daman Crossfire (2554–2555)  ปีศาจน้อยมาโอะ (2554–2557)  Beyblade: Shogun Steel (2555)  BeyWheelz (2555)  B-Daman Fireblast (2555–2556)  นักซิ่งดริฟท์สายฟ้า ซีซัน 5 (2555–2556)  Beast Saga (2556)  BeyWarriors: BeyRaiderz (2557)  นักซิ่งดริฟท์สายฟ้า ซีซัน 6 (2557)  BeyWarriors: Cyborg (2557–2558)  ศึกเดือด 5 วิพลิกชะตา (2564)  เรื่องเล่าของสาวน้อยยุคไทโช (2564)  รักอลวนคนสลับบ้าน (2565)  วิกฤติร้ายสัตว์โลกน่ารัก (2566)  เกิดใหม่ทั้งทีขอสร้างอาณาจักรด้วยขนมหวาน (2566)  จะคนไหนก็แฟนสาว ฤดูกาลที่ 2 (2566)  คุณวายร้ายกับวันหยุดสบาย ๆ ของเขา (2567)  สลัดรวมมิตรคนเพี้ยนหลุดโลก (2567)  ซาโยนาระ ริวเซย์, คอนนิจิวะ จินเซย์ (2567)  คุโรอิวะ เมดากะ ไม่เข้าใจความน่ารักของฉันเลย (2568) 
ภาพยนตร์:  Metal Fight Beyblade vs the Sun: Sol Blaze, the Scorching Hot Invader (2553)  Happy ComeCome (2558)  Gō-chan. ~Moco to Koori no Ue no Yakusoku~ (2561)  Animation x Paralympic: Harigane Service (2565) 
โอวีเอ/โอเอ็นเอ:  Zettai Karen Children (2553)  มนตราช็อกโกแลต (2554–2556)  อลเวงรักหนุ่มสุดฮอต (2554–2556)  Ijime (2555)  Age 12 (2557–2559)
ตำราฟาร์มาโคเปียของประเทศญี่ปุ่น

ตำราฟาร์มาโคเปียของประเทศญี่ปุ่น
ตำราฟาร์มาโคเปียของประเทศญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 日本薬局方; โรมาจิ: Nihon Yakkyokuhō; อังกฤษ: Japanese Pharmacopoeia) เป็นตำรายาอย่างเป็นทางการของประเทศญี่ปุ่น ตีพิมพ์โดยสำนักเภสัชกรรมและเครื่องมือแพทย์ (独立行政法人 医薬品医療機器総合機構, Dokuritsu-gyōsei hōjin iyakuhin-iryō-kiki-sōgō-kikō)  ฉบับพิมพ์ครั้งแรกตีพิมพ์เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2429 โดยมีการปรับปรุงแก้ไขเป็นระยะ ๆ ฉบับตีพิมพ์ครั้งล่าสุดคือฉบับที่ 18 ซึ่งออกเผยแพร่ทางอิเล็กทรอนิกส์ในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2564 การแปลเป็นภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการกำลังอยู่ในระหว่างการจัดทำ (สถานะเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2564)
ดูเพิ่ม

ตำราอินเตอร์แนชนาลฟาร์มาโคเปีย
ซุบ

| --- | --- |
ซุบหน่อไม้
มื้อ: อาหารหลัก
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: ผักต่าง ๆ น้ำปลาร้า น้ำปลา ข้าวคั่ว งาคั่ว พริกป่น สะระแหน่ ต้นหอม
 ตำราอาหาร: ซุบ
ซุบ เป็นคำนามในภาษาไทยถิ่นอีสาน หมายถึง ชื่ออาหารอีสานชนิดหนึ่งจำพวกยำ เรียกชื่อตามสิ่งของที่นำมาประกอบเป็นหลัก เช่น ซุบหน่อไม้ ซุบเห็ด ซุบมะเขือ ซุบบักมี่ (ขนุนอ่อน) ซุบเห็ดกระด้าง (เห็ดขอนไม้ตากแห้ง นำมาต้มให้อ่อนนุ่ม) การทำซุบจะไม่นิยมให้มีรสเผ็ดมากนัก
ซุบมะเขือ
สันนิษฐานว่า คำว่า "ซุบ" มาจากคำว่า "ชุบ" หมายถึง จุ่มหรือจิ้ม คือการนำผักมาจิ้มแจ่ว โดยแจ่วมีส่วนผสมเป็นปลาร้าและพริก ผักที่นิยมนำมาทำซุบ เช่น หน่อไม้สดต้มขูดฝอย ขนุนอ่อน มะเขือต้ม ผักเม็ก ผักติ้ว หากเป็นซุบหน่อไม้ จะใช้หน่อไม้ขูดเส้นต้มในน้ำคั้นใบย่านาง
ส่วนผสมอื่นในการทำซุบ ได้แก่ น้ำปลาร้า เนื้อปลาต้มโขลก ข้าวคั่วโขลก งาคั่ว คลุกเคล้าผสมกัน ไม่นิยมใส่พืชที่ให้รสเปรี้ยวจัด เช่น มะนาว มะขาม ใส่หอมแดงซอย พริกป่น (บ้างใส่พริกสด) โรยด้วยต้นหอมซอยหยาบ ๆ ใบสัง และใบผักชีฝรั่ง และสะระแหน่เด็ดเป็นใบ ๆ มักรับประทานโดยนำข้าวเหนียวลงไปจิ้มหรือชุบแล้วทานพร้อมกัน
ทหารพลาธิการ

นายทหารพลาธิการของกองทัพเรือสหรัฐ กำลังวาดเส้นทางเดินเรือเพื่อคำนวณความเพียงพอของน้ำมัน
ทหารพลาธิการ (quartermaster) เป็นทหารเหล่าหนึ่ง จัดอยู่ในฝ่ายสนับสนุนการช่วยรบ รับผิดชอบด้านการวางแผนและดูแลด้านเสบียง, ที่พัก, เครื่องแต่งกาย, เครื่องใช้ประจำกาย, วัสดุอุปกรณ์ประจำหน่วย, สัตว์พาหนะ, เชื้อเพลิง, บริภัณฑ์เพื่อซ่อมสร้างสาธารณูปโภค, บริการซักรีด, น้ำอาบ, การจัดการศพ
ตระกูลภาษาเกชัว

| ตระกูลภาษาเกชัว |
| --- | --- |
คิชวา, รูนาซีมี
กลุ่มเชื้อชาติ:: เกชัว
ภูมิภาค:: ตลอดทั้งเทือกเขาแอนดีสตอนกลางในโคลอมเบีย, เอกวาดอร์, เปรู, โบลิเวีย, ชิลี และอาร์เจนตินา
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: หนึ่งในตระกูลภาษาหลักของโลก
กลุ่มย่อย::   เกชัว 1  เกชัว 2  
ISO 639-1:: qu
ISO 639-5:: qwe
กลอตโตลอก:: quec1387
แผนที่แสดงการกระจายตัวของภาษาตระกูลเกชัวปัจจุบัน (พื้นที่สีเทาทึบ) และขอบเขตของจักรวรรดิอินคาในอดีต (พื้นที่แรเงา)
ตระกูลภาษาเกชัว เป็นตระกูลภาษาพื้นเมืองที่พูดโดยชาวเกชัวซึ่งส่วนใหญ่อาศัยอยู่แถบเทือกเขาแอนดีสในเขตประเทศเปรู นับเป็นตระกูลภาษาของชนพื้นเมืองในทวีปอเมริกาที่มีการพูดกันอย่างกว้างขวางที่สุดโดยอาจมีผู้พูดทั้งหมดราว 8–10 ล้านคน ชาวเปรูประมาณร้อยละ 25 (7.7 ล้านคน) พูดภาษาใดภาษาหนึ่งในตระกูลนี้
ภาษาต่าง ๆ ในตระกูลเกชัวมีวิวัฒนาการสืบทอดมาจากภาษาบรรพบุรุษร่วมกัน บางทีตระกูลภาษานี้อาจเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดจากการเป็นตระกูลภาษาหลักของจักรวรรดิอินคา เนื่องจากชาวสเปนในสมัยอาณานิคมสนับสนุนการใช้งาน ภาษาตระกูลนี้จึงไม่สูญไปและรูปแปรต่าง ๆ ยังคงใช้กันอย่างแพร่หลายจนถึงทุกวันนี้ โดยเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับที่สองในเปรูและเป็นภาษาทางการร่วมในหลายภูมิภาค
ซิมฟาร์ม

| ซิมฟาร์ม |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: แมกซิส ซอฟต์แวร์
ผู้จัดจำหน่าย: Maxis Software, Mindscape, Inc.
อำนวยการผลิต: Mike Perry 
ออกแบบ: Eric Albers and Mike Perry
เครื่องเล่น: DOS, Windows, Macintosh
วางจำหน่าย: ค.ศ. 1993 (DOS)   ค.ศ. 1994 (Macintosh)   ค.ศ. 1996 (Windows 3.x)
แนว: Construction and management simulation
รูปแบบ: เล่นเดี่ยว
ซิมฟาร์ม เป็นเกมจำลองการเกษตร วางจำหน่ายเมื่อ ค.ศ. 1993 ซึ่งพัฒนาโดย แม็กซิส
ถนนศรีธรรมาธิราช

ถนนศรีธรรมาธิราช (อักษรโรมัน: Thanon  Si Thammathirat) เป็นถนนสายหนึ่งสั้น ๆ เป็นแนวตรง ในพื้นที่แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร เป็นถนนในลักษณะของซอยที่เชื่อมระหว่างถนนเจ้าคำรบกับถนนเจริญกรุง โดยปลายถนนช่วงที่ตัดกับถนนเจริญกรุงจะอยู่ตรงข้ามกับซอยเจริญกรุง 12 (ซอยบำรุงรัฐ) ซึ่งเป็นพื้นที่แขวงจักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์
ถนนศรีธรรมธิราช เป็นหนึ่งในถนนหกสายที่ตัดขึ้นหลังจากเกิดเหตุเพลิงไหม้ที่ตำบลตรอกเต้าหู้ ริมถนนเจริญกรุง เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2464 เช่นเดียวกับ ถนนเสือป่า หรือถนนยมราชสุขุม โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อถนนสายนี้ว่า ถนนศรีธรรมาธิราช อันมีที่มาจากราชทินนามของมหาอำมาตย์โท พระยาศรีธรรมาธิราช (เจิม บุณยรัตพันธุ์) ปลัดทูลฉลองกระทรวงนครบาลในรัชสมัยของพระองค์
ในปัจจุบัน ถนนศรีธรรมธิราชถือได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของคลองถม ย่านการค้าที่คึกคักที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานคร
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนศรีธรรมาธิราช
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′42″N 100°30′29″E﻿ / ﻿13.74508°N 100.50810°E﻿ / 13.74508; 100.50810