stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นกกินปลีท้ายทอยน้ำเงิน

| นกกินปลีท้ายทอยน้ำเงิน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไม่ได้จัดลำดับ:: Archosauria
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
อันดับย่อย:: Passeri
วงศ์:: Nectariniidae
สกุล:: Kurochkinegramma
สปีชีส์:: K.  hypogrammicum
ชื่อทวินาม
Kurochkinegramma hypogrammicum (Müller S., 1843)

ชื่อพ้อง
 Arachnothera hypogrammica Müller S., 1843  Arachnothera hypogrammicum Müller S., 1843  Hypogramma hypogrammicum Müller S., 1843
ภาพวาดประกอบนกกินปลีท้ายทอยน้ำเงินตัวผู้ (ขวา) และตัวเมีย (ซ้าย)
นกกินปลีท้ายทอยน้ำเงิน (อังกฤษ: purple-naped sunbird หรือ purple-naped spiderhunter; ชื่อวิทยาศาสตร์: Kurochkinegramma hypogrammicum) เป็นนกชนิดเดียวในสกุล Kurochkinegramma ของวงศ์นกกินปลี พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตั้งแต่พม่า ไปจนถึงเกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว ถิ่นอาศัยตามธรรมชาติ อยู่ในป่าแถบพื้นที่ราบชุ่มชื้นของบริเวณกึ่งเขตร้อนหรือเขตร้อน
อนุกรมวิธาน

ผลการศึกษาที่ตีพิมพ์ในพ.ศ. 2554 ได้รับการจัดให้นกกินปลีท้ายทอยน้ำเงินอยู่ในสกุล Arachnothera ต่อมามีการศึกษาในพ.ศ. 2560 ดำเนินการโดยผู้เขียนบางคนในคณะศึกษาก่อนหน้า ซึ่งพบข้อมูลเพิ่มเติมที่ว่า นกกินปลีท้ายทอยน้ำเงินมีตำแหน่งสายวิวัฒนาการที่แยกออกจากชนิดอื่นในสกุล Arachnothera มานานแล้ว (basal) ซึ่งก่อนหน้านี้นกชนิดนี้เคยจัดอยู่ในสกุล Hypogramma (ในชื่อเดิม Hypogramma hypogrammicum) จนกระทั่งพบว่าชื่อสกุลดังกล่าวได้ถูกใช้ไปแล้วในอันดับผีเสื้อ
อนุกรมวิธาน > ชนิดย่อย

นกกินปลีท้ายทอยน้ำเงินที่มีมากกว่า 5 ชนิดย่อยที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป ในประเทศไทยพบ 2 ชนิดย่อยคือ K. h. lisettae ซึ่งพบครั้งแรกที่ประเทศเวียดนาม และ K. h. nuchale
Kurochkinegramma hypogrammicum hypogrammicum — กระจายพันธุ์ในเกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว
Kurochkinegramma hypogrammicum lisettae (Delacour) — พบที่ทางใต้ของจีน (ทางตะวันตกของมณฑลยูนนาน) ไปจนถึงพม่าตอนเหนือ ภาคเหนือของประเทศไทย ตลอดจนประเทศลาวและเวียดนาม
Kurochkinegramma hypogrammicum mariae — พบในกัมพูชาและเวียดนามตอนใต้
Kurochkinegramma hypogrammicum nuchale (Blyth) — อาศัยในทางใต้ของพม่า ตลอดไปยังภาคใต้ของประเทศไทย จนสุดคาบสมุทรมลายู
Kurochkinegramma hypogrammicum natunense — พบเฉพาะบนเกาะนาตูนา ในหมู่เกาะรีเยา
ลักษณะทางกายวิภาค

แม้ว่านกกินปลีท้ายทอยน้ำเงินเป็นนกขนาดเล็กมาก (15 เซนติเมตร) แต่มีขนาดใหญ่กว่า และมีจะงอยปากที่จะงอยปากสั้นที่สุดในบรรดานกกินปลีชนิดอื่น ๆ นกตัวผู้และนกตัวเมียมีสีต่างกัน คือ นกตัวผู้ มีหลังและลำตัวด้านบนสีเขียวไพลแกมน้ำตาล (สีเขียวมะกอก) เฉพาะตัวผู้ที่ท้ายทอยและตะโพกมีแถบสีน้ำเงินแกมม่วงเหลือบเป็นมัน ที่สามารถมองเห็นได้ง่ายในความมืดทึบของป่าทึบ ลำตัวด้านล่างเหลืองอ่อนมีลายขีดขนาดใหญ่สีคล้ำคล้ายนกปลีกล้วยลาย แต่ขนาดเล็กและจะงอยปากสั้นกว่าและโค้งเล็กน้อย ส่วนตัวเมียไม่มีสีม่วงน้ำเงินที่ท้ายทอยและตะโพก
ไข่สีเทา มีลายสีม่วงดำ ขนาดของไข่โดยเฉลี่ย กว้าง 13.2 ยาว 18.0 มิลลิเมตร
พฤติกรรม > การหาอาหาร

เช่นเดียวกับนกกินปลีอื่น ๆ นกกินปลีท้ายทอยน้ำเงินร้องเรียกเสียงดัง แรง และต่อเนื่องเป็นจังหวะขณะที่มันออกหาอาหาร แต่ขณะเกาะคอนมักแผ่และกระดกขนหาง ซึ่งต่างจากนกกินปลีอื่น ๆ ที่ไม่มีพฤติกรรมดังกล่าว
โดยทั่วไปนกกินปลีท้ายทอยน้ำเงินกินแมลงเป็นอาหาร ในปริมาณพอ ๆ กับหรือมากกว่ากินน้ำหวานจากดอกไม้ บางครั้งพบหากินในฝูงแบบคละชนิด ล่าแมงมุมขนาดเล็กเช่นเดียวกับนกปลีกล้วยทั่วไป มักเกาะในที่รก
พฤติกรรม > การผสมพันธุ์

ผสมพันธุ์ได้เกือบตลอดทั้งปี ระหว่างเดือนธันวาคมของปีหนึ่งถึงเดือนตุลาคมของอีกปีหนึ่ง ทำรังเป็นรูปกระเปาะติดกับใบไม้ สูงจากพื้นดิน 6 เมตร รังมีไข่ 2–3 ฟอง
ถิ่นที่อยู่อาศัยและการกระจายพันธุ์

นกกินปลีท้ายทอยน้ำเงินอาศัยในป่าเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ในประเทศจีนด้านตะวันตกเฉียงใต้ พม่า ไทย ลาว เวียดนาม มาเลเซีย เกาะสุมาตรา และเกาะบอร์เนียว ทั้งในป่าดิบชื้นและป่าดิบแล้ง ป่าโปร่ง และที่ราบชุ่มชื้น ที่มีความสูงไม่เกิน 900 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ยังพบในสวนป่าปลูก และสวน ในประเทศไทยเป็นนกประจำถิ่น พบไม่บ่อยและมีประชากรไม่มากนัก พบทางภาคกลาง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงใต้ และภาคใต้ มีรายงานการพบที่ทุ่งนางพญา อุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง จังหวัดเพชรบูรณ์ และอุทยานแห่งชาติศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย รวมทั้งในเขตภาคอีสานตอนบนและภาคใต้
นิเวศวิทยาและการอนุรักษ์

นกกินปลีท้ายทอยน้ำเงินจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองของประเทศไทย ตั้งแต่ปี 2546 ในประเภทสัตวป่าจําพวกนกลำดับที่ 181
ลิ้งภายนอก

Image at ADW เก็บถาวร 2008-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q28846363  Wikispecies: Hypogramma hypogrammicum  Avibase: 7700E7E6440747AC  BOLD: 922781  GBIF: 10324262  iNaturalist: 979744  IUCN: 22717680  NCBI: 946197  Xeno-canto: Kurochkinegramma-hypogrammicum
นกหัวขวานด่างแคระ

| นกหัวขวานด่างแคระ |
| --- | --- |

นกหัวขวานด่างแคระตัวเมีย (เบงกอลตะวันตก, อินเดีย)
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Piciformes
วงศ์:: Picidae
สกุล:: Dendrocopos
สปีชีส์:: D.  canicapillus
ชื่อทวินาม
Dendrocopos canicapillus (Blyth, 1845)

ชนิดย่อย
 ชนิดย่อย D. c. aurantiiventris  (Salvadori, 1868)	   D. c. auritus  (Eyton, 1845)  D. c. canicapillus  (Blyth, 1845)	  D. c. delacouri  (Meyer de Schauensee, 1938)  D. c. doerriesi  (Hargitt, 1881)  D. c. kaleensis  (Swinhoe, 1863)	  D. c. mitchellii  (Malherbe, 1849)	  D. c. nagamichii  (La Touche, 1932)	   D. c. obscurus  (La Touche, 1921)	  D. c. omissus  (Rothschild, 1922)  D. c. scintilliceps  (Swinhoe, 1863)  D. c. semicoronatus  (Malherbe, 1849)  D. c. swinhoei  (Hartert, 1910)	  D. c. szetschuanensis  (Rensch, 1924)  D. c. volzi  (Stresemann, 1920) 
ชื่อพ้อง
 ชื่อพ้อง Dryobates semicoronatus Rensch, 1924  Picus canicapillus  Blyth, 1845,  Yungipicus canicapillus  (Blyth, 1845) 
นกหัวขวานด่างแคระ (อังกฤษ: Grey-capped pygmy woodpecker, Grey-capped woodpecker; ชื่อวิทยาศาสตร์: Dendrocopos canicapillus) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกหัวขวาน (Picidae)
มีความยาวประมาณ 15 เซนติเมตร ด้านบนลำตัวสีดำมีแถบเป็นจุดสีขาว ด้านล่างลำตัวสีขาวลายดำ ด้านบนหัวสีเทา มีแถบสีดำคาดเหนือตา ตัวผู้มีแถบสีแดงเล็ก ๆ เหนือคิ้ว ซึ่งบางครั้งมองเห็นได้ยากมาก ไม่มีหงอน มีพฤติกรรมเวลาบินจะใช้กระพือบินสลับกับการร่อนกันไป ขณะบินจะส่งเสียงร้องดัง เวลาหากินจะใช้ปากเจาะเข้าไปในต้นไม้ทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่และตายแล้ว พร้อมกับใช้ลิ้นที่ยาวซึ่งมีน้ำลายเหนียวและหนามแหลมยื่นยาวออกไปแมลงและหนอน กินเป็นอาหาร วางไข่ครั้งละ 2-3 ฟอง มีพฤติกรรมหากินร่วมกับนกขนาดเล็กชนิดอื่น ๆ เช่น นกไต่ไม้, นกเฉี่ยวดง เรียกว่า "เบิร์ดเวฟ"
นกหัวขวานด่างแคระเป็นนกที่พบได้ในป่าทุกประเภท ตั้งแต่ที่ราบไปจนถึงระดับความสูงจากน้ำทะเล 1,830 เมตร โดยเฉพาะป่าโปร่ง พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ภูฐาน, บังกลาเทศ, อินเดีย, เนปาล, บรูไน, กัมพูชา, อินโดนีเซีย, จีน, เกาหลี, รัสเซีย, เกาะไต้หวัน และเวียดนาม สำหรับในประเทศไทยจัดเป็นนกประจำถิ่น พบทั่วทุกภาค ยกเว้นภาคกลาง จึงสามารถแบ่งออกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้มากถึง 15 ชนิด (ดูในตาราง)
สำหรับในประเทศไทย นกที่พบทางภาคใต้จัดเป็นชนิดย่อย D. c. auritus ซึ่งมีสีเข้มกว่าชนิดย่อยหลัก D. c. canicapillus ที่พบได้ทั่วไปเล็กน้อย และขนหางคู่กลางมีลายจุดจางกว่ามาก ส่วนทางภาคตะวันออกจะสามารถพบชนิดย่อย D. c. delacouri ซึ่งมีสีจางและลายขีดที่อกไม่ชัดเจนเท่าอีก 2 ชนิดย่อยนั้น  และตามกฎหมายจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Dendrocopos canicapillus ที่วิกิสปีชีส์
นกหัวขวานเขียวตะโพกแดง

| นกหัวขวานเขียวตะโพกแดง |
| --- | --- |

ที่อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Piciformes
วงศ์:: Picidae
สกุล:: Picus
สปีชีส์:: P.  erythropygius
ชื่อทวินาม
Picus erythropygius (Elliot, 1865)

ชนิดย่อย
 P. e. erythropygius  (Elliot, 1865)  P. e. nigrigenis  (Hume, 1874)
นกหัวขวานเขียวตะโพกแดง (อังกฤษ: Black-headed woodpecker; ชื่อวิทยาศาสตร์: Picus erythropygius) เป็นนกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกหัวขวาน (Picidae)
มีลักษณะเด่น คือ มีส่วนหัวสีดำ คอและอกสีเหลือง ใต้ท้องสีนวลและมีลายซิกแซกสีเขียวไพล ขนตะโพกสีแดงมักจะฟูฟ่องยามตกใจ หากรู้สึกคุกคามอาจกางปีกที่มีลายขาวสลับดำให้ดูน่าเกรงขามเพื่อขู่ศัตรู บางตัวมีแถบคิ้วสีขาว แต่เฉพาะตัวผู้เท่านั้นที่จะมีสีแดงที่กลางกระหม่อม ขณะที่ตัวเมียมีกระหม่อมสีดำ
นกหัวขวานเขียวตะโพกแดงมีอุปนิสัยต่างจากนกหัวขวานทั่วไป คือ เป็นชนิดเดียวที่มักอยู่รวมกันเป็นฝูงตลอดทั้งปี สาเหตุก็มาจากการที่พ่อแม่นกมีนกตัวอื่น ๆ มาทำหน้าที่ช่วยเลี้ยงลูกอ่อน  และยังไม่ได้รวมฝูงเฉพาะนกชนิดเดียวกัน  หากแต่ยังรวมฝูงหากินร่วมกับ นกกะราง,  นกแซงแซวหางบ่วงใหญ่ (Dicrurus paradiseus) หรือนกหัวขวานชนิดอื่น ๆ รวมอยู่ด้วย
มีอุปนิสัยชอบเลียกินมดและปลวกบนพื้นดิน แต่บางครั้งก็มากินเศษอาหารที่มนุษย์เหลือทิ้งไว้เช่นเดียวกับนกกะรางด้วย และชอบส่งเสียงร้องเอะอะเสียงดัง มักได้ยินเสียงก่อนเห็นตัว โดยส่งเสียงรัวติดต่อกันว่า "แอะแอะ แอะแอ้ว" คล้ายลูกสุนัข
มีถิ่นกระจายพันธุ์ในป่าเต็งรังไม่ระดับความสูงไม่เกิน 900 เมตร จากระดับน้ำทะเล พบกระจายพันธุ์ในเวียดนาม, กัมพูชา, ไทย, ลาว, พม่า สำหรับในประเทศไทยพบในป่าผลัดใบและป่าสนทางภาคตะวันตก, ภาคเหนือและภาคอีสาน พบบ่อยเฉพาะในบางพื้นที่ เช่น เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง และอุทยานแห่งชาติแม่วงก์
จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Picus erythropygius ที่วิกิสปีชีส์
นกอัญชันอกสีไพล

| นกอัญชันอกสีไพล |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
ความเสี่ยงต่ำ 
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Gruiformes
วงศ์:: Rallidae
สกุล:: Rallus
สปีชีส์:: R.  aquaticus
ชื่อทวินาม
Rallus aquaticus Linnaeus, 1758

Rallus aquaticus
นกอัญชันอกสีไพล (อังกฤษ: Water Rail หรือ European Water Rail) เป็นนกขนาดเล็กในวงศ์นกอัญชันที่พบในพื้นที่ชุ่มน้ำ เป็นสัตว์สัตว์ป่าคุ้มครอง
นกพงหญ้า

| นกพงหญ้า> สถานะการอนุรักษ์ |
| --- | --- |
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Pellorneidae
สกุล:: Graminicola
สปีชีส์:: G.  striatus
ชื่อทวินาม
Graminicola striatus (Styan, 1892)

ชื่อพ้อง
 Loxia punctulata Linnaeus, 1758
นกพงหญ้า หรือ นกพงหญ้าพันธุ์จีน (อังกฤษ: Chinese Grassbird หรือ Rufous-rumped Grassbird; ชื่อวิทยาศาสตร์: Graminicola striatus) เป็นนกขนาดเล็กและเป็นเพียงหนึ่งในสองชนิดของนกในสกุล Graminicola เป็นนกในวงศ์นกมุ่นรก อันดับนกเกาะคอน นกพงหญ้าเป็นนกพบเห็นได้น้อยจากนิสัยขี้อายและหากินในพงหญ้า ปัจจุบันในประเทศไทยและเวียดนาม นกพงหญ้ามีสถานะสูญพันธุ์ (ไม่พบในธรรมชาติเป็นเวลาอย่างน้อย 50 ปี) สามารถพบเห็นได้เฉพาะใน ประเทศจีน พม่า และพบได้ค่อนข้างยากในกัมพูชา
อนุกรมวิธาน

นกพงหญ้า ( Graminicola striatus ) เป็นนกขนาดเล็กและเป็นเพียงหนึ่งในสองชนิดของนกในสกุล Graminicola ของวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) ก่อนหน้านี้ถูกจัดให้อยู่ในวงศ์ Sylviidae ของ นกกระจิบโลกเก่า (Old World warble) ในวงศ์ Timaliidae
อนุกรมวิธาน > ชนิดย่อย

G. s. striatus – เดิมกระจายพันธุ์ในบริเวณพม่าตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศไทย กัมพูชา และเวียดนาม มีสถานะสูญพันธุ์ในประเทศไทยและเวียดนาม และน่าจะสูญพันธุ์แล้วในเกาะไหหลำของจีน
G. s. sinicus – กระจายพันธุ์ในบริเวณ ประเทศจีนตอนใต้ เช่น กวางสีและกวางตุ้ง
ลักษณะทางชีววิทยา

ลำตัวเป็นริ้วสีน้ำตาล ด้านบนสีน้ำตาล อกสีน้ำตาลซีด หางยาว ขนหัวด้านบนและด้านหลังมีริ้วสีดำทำให้ดูเหมือนนกยอดข้าว (cisticola) แต่จุดที่โดดเด่นที่ริ้วสีดำและสีขาวบนต้นคอที่ไม่เหมือนกับนกจำพวกกระจิบอื่น ๆ
นกพงหญ้าเป็นหนึ่งในสองชนิดของนกในสกุล Graminicola ซึ่งมีความแตกต่างจากนกนกพงหญ้าพันธุ์อินเดีย Graminicola bengalensis ที่ขนาดของจะงอยปาก เสียงร้อง(จังหวะและโทนเสียง) แต่ในชนิดย่อยของนกพงหญ้ G. s. striatus และ G. s. sinicus แทบไม่สามารถแยกออกจากกันได้ชัด
ถิ่นที่อยู่และการกระจายพันธุ์

นกพงหญ้าสามารถพบเห็นได้น้อยและมีนิสัยขี้อาย มักหากินและอาศัยอยู่ในพื้นต่ำและซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้าสูงและพืชจำพวกต้นอ้อ ภายในทุ่งนาและพื้นที่ชุ่มน้ำ ได้แก่ หนองน้ำจืด หรือริมฝั่งแม่น้ำในที่ราบลุ่มทางตะวันออกเฉียงใต้ของจีน พม่าตะวันออกเฉียงใต้ (รัฐชาน) ภาคกลางตอนล่างของไทย กัมพูชา เวียดนามตะวันออกเฉียงเหนือ และ เกาะไหหลำ ปรากฏเดี่ยวและเป็นคู่ นกพงหญ้าถูกคุกคามจากการทำลายถิ่นฐานธรรมชาติ
นกยางกรอกพันธุ์ชวา

| นกยางกรอกพันธุ์ชวา (Javan pond heron) |
| --- | --- |

ขนช่วงผสมพันธุ์
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์ปีก Aves
อันดับ:: นกกระทุง Pelecaniformes
วงศ์:: วงศ์นกยาง Ardeidae
สกุล:: Ardeola Ardeola Horsfield, 1821
สปีชีส์:: Ardeola speciosa
ชื่อทวินาม
Ardeola speciosa Horsfield, 1821


การกระจายตัวของ A. speciosa เทียบกับนกอื่นที่เป็นญาติใกล้เคียงที่สุด
นกยางกรอกพันธุ์ชวา
(อังกฤษ: Javan pond heron, ชื่อวิทยาศาสตร์: Ardeola speciosa) เป็นนกลุยน้ำในวงศ์นกยาง พบในพื้นที่ชุ่มน้ำในเอเชียอาคเนย์ กินแมลง ปลา และปู โดยปกติลำตัวยาว 45 ซม. มีปีกขาว ปากเหลืองปลายดำ ตาและขาเหลือง ในฤดูผสมพันธุ์ สีโดยทั่วไปจะเป็นสีเหลือง ๆ เทา ๆ (เหมือนกระดานชนวน) และขาว คือ หัวและคอสีเหลือง หลังสีเทาอมดำ อกสีเหลือง นอกฤดูผสมพันธุ์จะมีสีน้ำตาลออกแดง มีลายและจุดสีขาว ๆ
ขนนอกฤดูผสมพันธุ์จะคล้ายกับของนกยางกรอกพันธุ์จีนและนกยางกรอกพันธุ์อินเดีย จึงไม่สามารถแยกกันได้
มันผสมพันธุ์ระหว่างเดือนมิถุนายนจนถึงกันยายน
เป็นนกอพยพ
ในประเทศไทย เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพุทธศักราช 2535 จึงห้ามล่า พยายามล่า ห้ามค้า ห้ามนำเข้าหรือส่งออก ห้ามครอบครอง ห้ามเพาะพันธุ์ ห้ามเก็บหรือทำอันตรายรัง การห้ามการครอบครองและการค้ามีผลไปถึงไข่และซาก แต่เนื่องจากอาศัยอยู่ทั่วไปและเขตการกระจายพันธุ์ขนาดใหญ่ จึงจัดในสถานะน่าเป็นห่วงน้อยสุด (Least Concern) ในบัญชีแดงไอยูซีเอ็น
คลังภาพ

นกโตแล้วช่วงผสมพันธุ์
นกโตแล้วช่วงผสมพันธุ์
นกโตแล้วนอกช่วงผสมพันธุ์
ในนาข้าวเกาะซูลาเวซี
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  BirdLife International (2012). "Ardeola speciosa". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2. สืบค้นเมื่อ 2013-11-26.
1 2  "สัตว์ป่าคุ้มครอง". โลกสีเขียว. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-26. สืบค้นเมื่อ 2015-04-23. ๗๐๔ นกยางกรอกพันธุ์ชวา (Ardeola speciosa)
↑  "กรอก", พจนานุกรมอิเล็กทรอนิกส์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒, ๒ น. ชื่อนกยางขนาดเล็กในวงศ์ Ardeidae ในประเทศไทยมี ๓ ชนิด คือ ยางกรอกพันธุ์จีน (Ardeola bacchus) หัวสีน้ำตาลแดง หลังสีเทาอมดำ อกสีแดง ยางกรอกพันธุ์ชวา (A. speciosa) หัวและคอสีเหลือง หลังสีเทาอมดำ อกสีเหลือง และยางกรอกพันธุ์อินเดีย (A. grayii) หัวและคอสีเหลือง หลังสีแดงเข้ม อกสีน้ำตาลเหลือง กินปลา.
แหล่งข้อมูลอื่น

BirdLife Species Factsheet เก็บถาวร 2009-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q498183  Wikispecies: Ardeola speciosa  ADW: Ardeola_speciosa  Avibase: CC13DEBE204DF88A  BirdLife: 22697138  eBird: japher1  GBIF: 2480904  iNaturalist: 4991  IRMNG: 10899391  ITIS: 174865  IUCN: 22697138  NCBI: 1097430  Xeno-canto: Ardeola-speciosa
นกอีก๋อย

| นกอีก๋อย |
| --- | --- |

นกอีก๋อย

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
ชั้นย่อย:: Neornithes
ชั้นฐาน:: Neoaves
อันดับ:: Charadriiformes
อันดับย่อย:: Scolopaci
วงศ์:: Scolopacidae Rafinesque, 1815

สกุล
 Actitis  Aphriza  Arenaria  Bartramia  Calidris  Coenocorypha  Eurynorhynchus  Gallinago  Limicola  Limnodromus  Limosa  Lymnocryptes  Numenius  Phalaropus  Philomachus  Prosobonia  Scolopax  Tringa  Tryngites  Xenus
นกอีก๋อย หรือ นกปากซ่อม (อังกฤษ: Sandpiper) จัดเป็นนกขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Scolopacidae มีพฤติกรรมรวมกลุ่มเป็นฝูง หากินเป็นตามชายหาด โดยใช้ปากแทงหาอาหารจำพวกหนอนและไส้เดือนในดิน
นกอินทรีฟิลิปปิน

| นกอินทรีฟิลิปปิน |
| --- | --- |

นกอินทรีฟิลิปปิน (Philippine eagle)
สถานะการอนุรักษ์
 เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง (Chordata)
ชั้น:: นก (Aves)
อันดับ:: อันดับเหยี่ยว (Accipitriformes)
วงศ์:: วงศ์เหยี่ยวและอินทรี (Accipitridae)
สกุล:: Pithecophaga Ogilvie-Grant, 1896
สปีชีส์:: P.  jefferyi
ชื่อทวินาม
Pithecophaga jefferyi Ogilvie-Grant, 1897


เขตที่อยู่อาศัยในสีเขียวน้ำเงิน
นกอินทรีฟิลิปปิน (อังกฤษ: Philippine eagle; ชื่อวิทยาศาสตร์: Pithecophaga jefferyi) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อนกอินทรีกินลิง เป็นนกเฉพาะถิ่นในวงศ์เหยี่ยวและอินทรีอาศัยเฉพาะในเขตป่าของฟิลิปปินส์ นกชนิดนี้มีสีน้ำตาลและขนนกสีขาว และมีหงอนที่ดกหนา โดยสัดส่วนทั่วไปวัดความยาวได้ 86-102 เซนติเมตร (2.82 ถึง 3.35 ฟุต) และมีน้ำหนัก 4.7-8.0 กิโลกรัม (10.4-17.6 ปอนด์) นกชนิดนี้ได้รับการพิจารณาว่ามีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดานกอินทรีที่ยังมีอยู่ในโลกในด้านความยาว แต่นกอินทรีทะเลชเตลเลอร์ (Steller's sea eagle) และนกอินทรีฮาร์ปี (harpy eagle) มีขนาดใหญ่กว่าในด้านน้ำหนักและความใหญ่โต
ท่ามกลางนกที่มีพลังและความหายากที่สุดในโลก นกอินทรีฟิลิปปินได้รับการประกาศเป็นนกประจำชาติของฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นนกที่อยู่ในอันตรายเข้าขั้นวิกฤต เนื่องจากการสูญเสียแหล่งที่อยู่อาศัยหลักจากการตัดไม้ทำลายไม้ในขอบเขตของมัน การล่านกอินทรีฟิลิปปินมีโทษภายในกฎหมายฟิลิปปินส์ โดยมีโทษจำคุก 12 ปี และค่าปรับสูง
นกหัวโตมลายู

| นกหัวโตมลายู   |
| --- | --- |

เพศเมีย
สถานะการอนุรักษ์
ใกล้ถูกคุกคาม 
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Charadriiformes
วงศ์:: Charadriidae
สกุล:: Charadrius
สปีชีส์:: C.  peronii
ชื่อทวินาม
Charadrius peronii Schlegel, 1865

นกหัวโตมลายู (อังกฤษ: Malaysian Plover; ชื่อวิทยาศาสตร์: Charadrius peroni) เป็นนกประจำถิ่น ที่มีสถานภาพใกล้สูญพันธุ์ จากการรุกทำลายป่าชายเลนอันเป็นที่อยู่อาศัยและหากิน  จัดในวงศ์นกหัวโต (Family Charadriidae) อาศัยอยู่ตามหาดทราย ในการสำรวจในปี พ.ศ. 2559 ในประเทศไทยไม่พบเลย จึงทำให้ไม่ทราบว่าสูญพันธุ์ไปแล้วหรือไม่จากประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Charadrius peroni ที่วิกิสปีชีส์
นกหัวขวานดำ

| นกหัวขวานดำ |
| --- | --- |

เสียงร้องในฤดูใบไม้ผลิไฟล์:Dryocopus martius spring call kuikuikuikui.ogg
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Piciformes
วงศ์:: Picidae
สกุล:: Dryocopus
สปีชีส์:: D.  martius
ชื่อทวินาม
Dryocopus martius (Linnaeus, 1758)

ชนิดย่อย
 D. m. khamensis  (Buturlin, 1908)  D. m. martius  (Linnaeus, 1758)

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
นกหัวขวานดำ (อังกฤษ: Black woodpecker; ชื่อวิทยาศาสตร์: Dryocopus martius) เป็นนกหัวขวานขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ลำตัวมีความยาว 40-46 เซนติเมตร ความยาวจากปลายปีกข้างหนึ่งจรดปีกอีกข้างหนึ่งเมื่อกางเต็มที่จะยาว 67-73 เซนติเมตร
นกหัวขวานดำอาศัยอยู่ในป่าทั่วภูมิภาคพาลีอาร์กติกทางตอนเหนือ เป็นชนิดเดียวในสกุล Dryocopus ที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้ ถิ่นอาศัยมีอาณาเขตครอบคลุมตั้งแต่ทวีปเอเชียทางตอนเหนือและตะวันออกจนถึงยุโรป เป็นนกอยู่ประจำถิ่นที่ไม่อพยพ
ขนของนกหัวขวานดำ มีสีดำเกือบทั้งตัว ยกเว้นบริเวณด้านบนส่วนหัวที่เป็นขนสีแดง ในเพศผู้ ขนที่ส่วนหัวบริเวณนี้จะเป็นสีแดงทั้งหมด
นกหัวขวานดำจะบินเป็นเส้นตรง ไม่บินลดเลี้ยวเหมือนนกหัวขวานชนิดอื่น สร้างรังโดยเจาะลำต้นต้นไม้ให้เป็นรู เพศเมียจะวางไข่อย่างน้อยครั้งละ 4 ฟอง
รูปภาพ

ต้นไม้ที่ถูกนกหัวขวานดำเจาะ
ส่วนหัว
เพศผู้กับลูกอ่อนในโพรงไม้
ไข่
บนพื้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Dryocopus martius ที่วิกิสปีชีส์
นกยางกรอกพันธุ์จีน

| นกยางกรอกพันธุ์จีน  (Chinese pond heron) |
| --- | --- |

ขนนกในฤดูผสมพันธุ์

ขนนกนอกฤดูผสมพันธุ์
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์ปีก Aves
อันดับ:: นกกระทุง Pelecaniformes
วงศ์:: วงศ์นกยาง Ardeidae
สกุล:: Ardeola Ardeola (Bonaparte, 1855)
สปีชีส์:: Ardeola bacchus
ชื่อทวินาม
Ardeola bacchus (Bonaparte, 1855)


การกระจายตัวของ A. bacchus เทียบกับนกที่ใกล้เคียงกับมันมากที่สุด 	  Ardeola bacchus การกระจายตัวในฤดูผสมพันธุ์    Ardeola bacchus การกระจายตัวเพิ่มนอกฤดูผสมพันธุ์    Ardeola grayii range    Ardeola speciosa range 
นกบินขึ้น ขนนอกฤดูผสมพันธุ์
นกยางกรอกพันธุ์จีน
(อังกฤษ: Chinese pond heron, ชื่อวิทยาศาสตร์: Ardeola bacchus) เป็นนกน้ำจืดเอเชียตะวันออกพันธุ์หนึ่งในวงศ์นกยาง (Ardeidae)
เป็นพันธุ์หนึ่งใน 6 สปีชีส์ที่อยู่ในสกุล Ardeola (อังกฤษ: pond heron)
มันเป็นสปีชีส์ที่เกิดข้างบริเวณ (parapatric) หรือเกือบอย่างนั้นกับนกยางกรอกพันธุ์อินเดีย (A. grayii) ทางทิศตะวันตก และนกยางกรอกพันธุ์ชวา (A. speciosa) ทางใต้ นกสามสปีชีส์นี้สมมุติว่าประกอบเป็นซูเปอร์สปีชีส์
นกกลุ่มนี้เป็นญาติกับ squacco heron (A. ralloides) และนกยางกรอกพันธุ์มาดากัสการ์ (A. idae)
จนถึงกลางปี 2011 ก็ยังไม่ได้วิเคราะห์ยีนของนกสกุลนี้ว่าสัมพันธ์กับกันและกันเช่นไร
และก็ยังไม่ได้วิเคราะห์กระดูกเพื่อเปรียบเทียบนกต่าง ๆ ที่เป็นประเด็นเช่นกัน
ในประเทศไทย เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพุทธศักราช 2535 จึงห้ามล่า พยายามล่า ห้ามค้า ห้ามนำเข้าหรือส่งออก ห้ามครอบครอง ห้ามเพาะพันธุ์ ห้ามเก็บหรือทำอันตรายรัง การห้ามการครอบครองและการค้ามีผลไปถึงไข่และซาก
ลักษณะและนิเวศวิทยา

นกปกติยาว 47 ซม. มีปีกขาว ปากเหลืองปลายดำ ตาและขาเหลือง
ในฤดูผสมพันธุ์ สีทั่วไปเป็นสีแดง น้ำเงิน (หรือเทา-ดำ) และขาวคือ หัวสีน้ำตาลแดง หลังสีเทาอมดำ อกสีแดง
และนอกฤดูผสมพันธุ์ เป็นสีน้ำตาล-เทามีลายและจุดขาว ๆ
นกอยู่ที่พื้นที่ชุ่มน้ำและสระน้ำตื้น ๆ ไม่ว่าจะเป็นน้ำเค็มน้ำจืดในประเทศจีนและในเอเชียตะวันออกเขตอบอุ่นและเขตกึ่งร้อนที่ใกล้ ๆ กัน
เพราะเป็นนกที่ลุ่ม ที่อยู่จึงจำกัดโดยเขตกึ่งอาร์กติกทางเหนือ โดยทิวเขาทางตะวันตกและทางใต้
นกเดี่ยว ๆ อาจจะจรจัดไปไกลในที่อื่นบ้าง 
มีรายงานปี 1995 ว่าเห็นนกมีขนช่วงผสมพันธุ์ตัวหนึ่งที่แม่น้ำ Bonzon ใกล้เมือง Gangaw ในเขตมะกเว (รัฐชีน) ของประเทศพม่า เกินจากแนวตะวันตกที่เป็นเขตของสปีชีส์นี้
มีรายงานปี 1997 ว่าเห็นนกมาหยุดพักที่เกาะเซนต์พอล รัฐอะแลสกา เป็นการบันทึกเห็นนกเป็นครั้งแรกในสหรัฐ
นกกินแมลง ปลา และกุ้งกั้งปู
มักทำรังกับนกยางพันธุ์ต่าง ๆ 
วางไข่สีเขียวออกน้ำเงิน 3-6 ฟอง
นกค่อนข้างสามัญและไม่จัดว่าเสี่ยงสูญพันธุ์ (threatened) โดยสหภาพระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ
แต่ในประเทศไทย เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพุทธศักราช 2535 จึงห้ามล่า พยายามล่า ห้ามค้า ห้ามนำเข้าหรือส่งออก ห้ามครอบครอง ห้ามเพาะพันธุ์ ห้ามเก็บหรือทำอันตรายรัง การห้ามการครอบครองและการค้ามีผลไปถึงไข่และซาก
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  BirdLife International (2012). "Ardeola bacchus". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2. สืบค้นเมื่อ 2013-11-26.
1 2 3  "สัตว์ป่าคุ้มครอง". โลกสีเขียว. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-26. สืบค้นเมื่อ 2015-04-23. ๗๐๓ นกยางกรอกพันธุ์จีน (Ardeola bacchus)
↑  Though a number of studies have used DNA of A. bacchus, there is almost no comparison data from other Ardeola: GenBank: Ardeola bacchus, Ardeola. Retrieved 2011-JUL-14.
↑  McCracken, Kevin G.; Sheldon, Frederick H. (1998). "Molecular and osteological heron phylogenies: sources of incongruence" (PDF). Auk. 115: 127–141. doi:10.2307/4089118.
1 2 3 4  Robson, Craig R. (2002). A guide to the birds of Southeast Asia: Thailand, Peninsular Malaysia, Singapore, Myanmar, Laos, Vietnam, Cambodia. New Holland, London.
↑  "กรอก", พจนานุกรมอิเล็กทรอนิกส์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒, ๒ น. ชื่อนกยางขนาดเล็กในวงศ์ Ardeidae ในประเทศไทยมี ๓ ชนิด คือ ยางกรอกพันธุ์จีน (Ardeola bacchus) หัวสีน้ำตาลแดง หลังสีเทาอมดำ อกสีแดง ยางกรอกพันธุ์ชวา (A. speciosa) หัวและคอสีเหลือง หลังสีเทาอมดำ อกสีเหลือง และยางกรอกพันธุ์อินเดีย (A. grayii) หัวและคอสีเหลือง หลังสีแดงเข้ม อกสีน้ำตาลเหลือง กินปลา.
↑  Robson, Craig R.; Buck, H.; Farrow, D.S.; Fisher, T.; King, B.F. (1998). "A birdwatching visit to the Chin Hills, West Burma (Myanmar), with notes from nearby areas" (PDF). Forktail. 13: 109–120. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2008-10-11. สืบค้นเมื่อ 2009-05-23.
↑  American Ornithologists' Union (2000). "Forty-second supplement to the American Ornithologists' Union Check-list of North American Birds" (PDF). The Auk. 117 (3): 847. doi:10.1642/0004-8038(2000)117[0847:FSSTTA]2.0.CO;2. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2011-08-05. สืบค้นเมื่อ 2019-09-12.
↑  BirdLife International (2012). Ardeola bacchus. In: IUCN 2012. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.2.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Ardeola bacchus
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ardeola bacchus ที่วิกิสปีชีส์
"Chinese pond heron media". Internet Bird Collection.
Chinese pond heron photo gallery at VIREO (Drexel University)
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q498102  Wikispecies: Ardeola bacchus  ABA: chpohe  Avibase: 56292AA80E2251F0  BirdLife: 22697133  BOLD: 86973  BTO: CATEG  eBird: chpher1  Fauna Europaea: 96646  GBIF: 2480907  IBC: chinese-pond-heron-ardeola-bacchus  iNaturalist: 4990  IRMNG: 10196209  ITIS: 174861  IUCN: 22697133  NBN: NHMSYS0020789000  NCBI: 188375  WoRMS: 1459940  Xeno-canto: Ardeola-bacchus
นกปีกลายสก็อต

| นกปีกลายสก็อต |
| --- | --- |

เสียงร้องไฟล์:Garrulus glandarius iphigenia.ogg
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Corvidae
สกุล:: Garrulus
สปีชีส์:: G.  glandarius
ชื่อทวินาม
Garrulus glandarius (Linnaeus, 1758)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
Garrulus glandarius
นกปีกลายสก็อต (อังกฤษ: Eurasian jay, Jay; ชื่อวิทยาศาสตร์: Garrulus glandarius) เป็นนกขนาดกลางในวงศ์นกกา (Corvidae)
ลักษณะ

ขนาดลำตัวยาวประมาณ 33 เซนติเมตร ตัวสีน้ำตาลออกแดง ปลายปีกสีฟ้ามีแถบขวางเป็นริ้ว ๆ สีขาว ตะโพกสีขาว กระหม่อมและหางสีดำ หน้าผาก แก้ม คาง และคอสีขาว และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535