stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กามิลโล เบนโซ เคานต์แห่งกาวูร์
ชีวิตทหาร

กาวูร์เริ่มชีวิตทหารด้วยการเป็นทหารช่าง โดยประจำการที่เมืองตูรินเป็นแห่งแรก ระหว่างรับราชการทหาร เขาได้มีโอกาสอ่านหนังสือหลายเล่มซึ่งเขียนโดยนักปรัชญาและรัฐบุรุษที่มีเชื่อเสียงเช่น โอกุสต์ กงต์ (Auguste Comte) ฟร็องซัว ปีแยร์ กีโยม กีโซ (Francios Pierre Guillaume Guizot) แอดัม สมิท (Adam Smith) เจเรมี เบนทัม (Jeremy Bentham) และเดวิด ริคาร์โด (David Ricardo) ทำให้เขาได้รับอิทธิพลทางความคิดเกี่ยวกับลัทธิเสรีนิยมมาจากหนังสือดังกล่าว
ใน พ.ศ. 2373 เขาถูกส่งไปประจำการที่เมืองเจนัว ณ ที่นั้น เขามีโอกาสได้รู้จักกับอันนา กวิสตีนีอานี สเกียฟฟีโน (Anna Guistiniani Schiaffino) ซึ่งแก่กว่ากาวูร์ 3 ปี บ้านของเธอเป็นที่ชุมนุมของบรรดาสมาชิกสมาคมการ์โบนารี ซึ่งกาวูร์ก็ได้รู้จักกับจูเซปเป มัซซีนี (Giuseppe Mazzini) สมาชิกคนหนึ่ง ต่อมา บารอนเซเวรีโน กัสซีโอ (Baron Severino Cassio) นายทหารเพื่อนเก่าของกาวูร์ ซึ่งเป็นผู้ปลุกฝังความคิดทางการเมืองและความรักชาติให้แก่เขาในขณะที่อยู่โรงเรียนนายร้อยได้ย้ายมาประจำการที่เจนัว จากความสนิทสนมกับคาสซิโอทำให้กาวูร์มีความคิดเห็นทางการเมืองรุนแรงมาก
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2373 ได้เกิดการปฏิวัติในฝรั่งเศส การปฏิวัติครั้งนี้เป็นปัจจัยที่ทำให้เร่งเร้าการปฏิวัติของกาวูร์ โดยการแสดงออกอย่างเปิดเผยต่อระบอบสาธารณรัฐของเขา ทำให้ทางการเริ่มสงสัยและส่งคนออกคอยติดตาม แต่บิดาของกาวูร์ก็ได้เข้าแทรกแซง สุดท้ายจึงเพียงแต่ถูกย้ายไปประจำที่ป้อมบาร์ดบนภูเขาสูงที่ห่างไกล และในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2374 กาวูร์จึงลาออกจากราชการทหาร
เริ่มชีวิตการเมือง

หลังจากลาออกจากราชการทหารแล้ว กาวูร์ได้กลับไปอยู่กับบิดาที่เมืองตูริน และต่อมาก็ได้รับแต่งตั้งเป็นเทศมนตรีประจำหมู่บ้านแห่งหนึ่งทางใต้ของตูริน ในขณะเดียวกันก็ได้รับมอบหมายให้ดูแลทรัพย์สินและที่ดินของบิดาที่เมืองเลรี (Leri)
กาวูร์บริหารทรัพย์สินของบิดาเป็นเวลา 16 ปี ระหว่างนั้น เขาได้มีโอกาสเดินทางไปต่างประเทศหลายครั้งและนำวิธีการปรับปรุงการเกษตรของอังกฤษมาใช้ ทำให้สามารถเพิ่มรายได้ให้แก่บิดา ตัวเขาเองและผู้เช่าที่ดิน ต่อมากาวูร์ได้ลงทุนทำธุรกิจกับเพื่อนชาวสวิส และประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี นอกจากนี้เขายังได้จัดตั้งสมาคมการเกษตรแห่งราชอาณาจักรปีดมอนต์ (Piedmontese Agricultural Society) ระหว่างนั้นกาวูร์เดินทางไปอังกฤษ ฝรั่งเศส และสวิตเซอร์แลนด์บ่อยครั้ง ทำให้เขามีความรู้กว้างขวางเกี่ยวกับยุโรปและการปกครองระบอบประชาธิปไตย กาวูร์ถือโอกาสนี้ศึกษาปัญหาทางการเมืองและเศรษฐกิจของยุโรปไปด้วย เขาได้ฟังปาฐกถาและอภิปรายปัญหาดังกล่าวกับบุคคลสำคัญ ๆ แห่งยุค เช่น ดุ๊กเดอเบรย (Duc de Broglie), อาดอลฟ์ ตีแยร์ (Adolphe Thiers), ไมเคิล ฟาราเดย์ (Michael Faraday), เซอร์ โรเบิร์ต พีล (Sir Robert Peel), ลอร์ดจอห์น รัสเซลล์ (Lord John Russell) เป็นต้น
ใน พ.ศ. 2390 พระเจ้าชาลส์ แอลเบิร์ต ทรงปฏิรูปอาณาจักรปีดมอนต์-ซาร์ดิเนีย ทรงแก้ไขพระราชบัญญัติโดยพระราชทานเสรีภาพแก่หนังสือพิมพ์ กาวูร์จึงถือโอกาสนี้ออกหนังสือพิมพ์ชื่อ Il Risorgimento ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นกระบอกเสียงสำคัญของการเผยแพร่ลักธิเสรีนิยม ใน พ.ศ. 2391 เมื่อข่าวปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ในปารีสก่อให้เกิดการประท้วงในราชอาณาจักรปีดมอนต์-ซาร์ดิเนีย พระเจ้าชาลส์ แอลเบิร์ต จึงตัดสินพระทัยพระราชทานรัฐธรรมนูญตามข้อเสนอของกาวูร์ เมื่อชาวเมืองมิลานทำการปฏิวัติต่อจักรวรรดิออสเตรีย บทความในหนังสือพิมพ์ Il Risorgimento ทำให้พระเจ้าชาลส์ แอลเบิร์ตทรงตัดสินพระทัยประกาศสงครามต่อจักรวรรดิออสเตรียเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2391
ระหว่างสงคราม กาวูร์ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกรัฐสภาสังกัดพรรคอนุรักษนิยม กองทัพปีดมอนต์แพ้กองทัพออสเตรียอย่างราบคาบที่เมืองโนวารา ทำให้พระเจ้าชาลส์ แอลเบิร์ต ต้องสละราชบัลลังก์ให้แก่พระราชโอรสของพระองค์คือ พระเจ้าวิกเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 2 ต่อมาเมื่อมีการยุบสภาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2392 กาวูร์ได้รับเลือกเป็นสมาชิกรัฐสภาอีกครั้งหนึ่งในการเลือกตั้งเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2392 ระหว่างนั้นพรรคฝ่ายค้านได้เรียกร้องให้รัฐบาลทำสงครามกับออสเตรียต่อไป แต่กาวูร์ไม่เห็นด้วย
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2393 กาวูร์ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีมัสซีโม ดาเซลโย (Massimo d'Azeglio) และต่อมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เขาเป็นรัฐมนตรีที่ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ และเป็นผู้ที่มีอิทธิพลมากที่สุดในคณะรัฐบาล กาวูร์ได้ทำสนธิสัญญาหลายฉบับกับฝรั่งเศส เบลเยียม และอังกฤษ โดยส่งเสริมการค้าแบบเสรี ในขณะเดียวกันก็พยายามแสวงหาทางที่จะตั้งเครือข่ายผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจกับประเทศมหาอำนาจเพื่อนำไปสู่ความร่วมมือทางการเมืองและเพื่อต่อต้านจักรวรรดิออสเตรีย
นายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรปีดมอนต์-ซาร์ดิเนีย

ต่อมา ปัญหาการเมืองภายในประเทศทำให้นายกรัฐมนตรีดาเซลโยลาออก พระเจ้าวิกเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 2 ทรงมอบหมายให้กาวูร์เป็นผู้จัดตั้งคณะรัฐบาลขึ้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2395 กาวูร์ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรปีดมอนต์-ซาร์ดิเนีย ขณะเดียวกันกลุ่มผู้รักชาติก็คาดหวังว่าราชอาณาจักรปีดมอนต์-ซาร์ดิเนีย จะเป็นผู้นำในการรวมอิตาลีให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
กาวูร์เชื่อว่าการรวมอิตาลีนั้นจะสำเร็จได้ก็ต่อเมื่อสามารถขับไล่ออสเตรียออกไปจากคาบสมุทรอิตาลีได้สำเร็จจำเป็นต้องแสวงหาพันธมิตร เขาตระหนักว่าก่อนที่จะได้มหาอำนาจมาเป็นพันธมิตร ปีดมอนต์-ซาร์ดิเนีย จะต้องเป็นราชอาณาจักรที่มีฐานะทางเศรษฐกิจมั่นคงเพียบพร้อม ดังนั้นเมื่อเขาได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เขาจึงเร่งปฏิรูปประเทศ โดยเฉพาะทางด้านเศรษฐกิจ ในการนี้เขาได้มุ่งมั่นส่งเสริมการเกษตร อุตสาหกรรมและการพานิชย์ การปรับปรุงระบบคมนาคมอันเป็นหัวใจสำคัญขอวการพานิชย์และอุตสาหกรรม จึงมีการสร้างทางหลวง ทางรถไฟ ปรับปรุงท่าเรือและขุดลอกคลองต่างๆ ในขณะเดียวกันก็มีการปฏิรูประบบธนาคาร ขยายสินเชื่อ ก่อตั้งบริษัทร่วมลงทุนและส่งเสริมการขยายตัวทางเศรษฐกิจ ในไม่ช้านโยบายปรับปรุงเศรษฐกิจดังกล่าวทำให้การคลังของราชอาณาจักรมั่นคง มีงบประมาณเพียงพอที่จะบำรุงกองทัพบกและกองทัพเรือให้เจริฐก้าวหน้าพร้อมเข้าสู่สงครามได้
ต่อมาในช่วงสงครามไครเมีย กาวูร์นำราชอาณาจักรปีดมอนต์-ซาร์ดิเนีย เข้าร่วมสงคราม โดยหวังที่จะนำปัญหาของอิตาลีเสนอต่อประเทศมหาอำนาจและเพื่แสดงให้เห็นว่าราชอาณาจักรปีดมอนต์-ซาร์ดิเนีย มีฐานะทางการเมืองและการทหารไม่ด้อยไปกว่ามหาอำนาจ จึงมีการทำสนธิสัญญากับอังกฤษและฝรั่งเศสเพื่อร่วมกันทำสงครามกับรัสเซียซึ่งส่งกองทัพเข้าโจมตีจักรวรรดิออตโตมัน ราชอาณาจักรปีดมอนต์-ซาร์ดิเนีย ได้ส่งทหาร 18,000 คนเข้าร่วมสงครามครั้งนี้ และได้ทำชื่อเสียงในการรบที่เมืองเซอร์นายา ทำให้กาวูร์ได้รับความศรัทธาและความไว้วางใจจากผู้นำอังกฤษและฝรั่งเศส ระหว่างประชุมสันติภาพที่กรุงปารีส กาวูร์ได้กล่าวคำปราศรัยโจมตีการปกครองข่มขู่กดขี่อย่างทารุณของจักวรรดิออสเตรียในภาคเหนือของคาบสมุทรอิตาลี และได้รับความเห็นใจจากประเทศพันธมิตรเป็นอย่างมาก
นายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรอิตาลี

ในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2404 ได้มีการประกาศจัดตั้งราชอาณาจักรอิตาลีขึ้น โดยมีพระเจ้าวิคเตอร์เอ็มมานูเอลที่ 2 เป็นพระมหากษัตริย์ กาวูร์มีความเห็นว่ากรุงโรมเหมาะที่จะเป็นเมืองหลวงมากกว่าเมืองตูริน
ในระยะปีหลัง ๆ สุขภาพของกาวูร์ได้เสื่อมโทรมลงจนทรุดหนักและล้มเจ็บ และถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2404 ศพฝังอยู่ที่สุสานบรรพบุรุษที่เมืองซันเตนา
แหล่งข้อมูลอื่น

Online profile
| ก่อนหน้า |  | กามิลโล เบนโซ เคานต์แห่งกาวูร์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| - |  | นายกรัฐมนตรีอิตาลี  (พ.ศ. 2404) |  | เบตตีโน รีกาโซลี |
| - |  | รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของอิตาลี  (พ.ศ. 2404) |  | เบตตีโน รีกาโซลี |
| ด ค กนายกรัฐมนตรีอิตาลี |
| --- | --- |
ราชอาณาจักรอิตาลี:  กามิลโล เบนโซ เคานต์แห่งกาวูร์  เบตตีโน รีกาโซลี  Urbano Rattazzi  Luigi Carlo Farini  Marco Minghetti  อัลฟอนโซ แฟร์เรโร ลา มาร์โมรา  Bettino Ricasoli  Urbano Rattazzi  Luigi Federico Menabrea  โจวันนี แลนซา  Marco Minghetti  Agostino Depretis  Benedetto Cairoli  Agostino Depretis  Benedetto Cairoli  Agostino Depretis  ฟรันเซสโก คริสปี  Antonio Starabba, Marchese di Rudinì  โจวันนี โจลิตตี  ฟรันเซสโก คริสปี  Antonio Starabba, Marchese di Rudinì  Luigi Pelloux  Giuseppe Saracco  Giuseppe Zanardelli  โจวันนี โจลิตตี  ทอมมาโซ ทิตโตนี  อเลสซานโดร ฟอร์ทิส  Sidney Sonnino  โจวันนี โจลิตตี  Sidney Sonnino  Luigi Luzzatti  โจวันนี โจลิตตี  Antonio Salandra  Paolo Boselli  วิตโตริโอ เอ็มมานูเอล ออร์ลันโด  Francesco Saverio Nitti  โจวันนี โจลิตตี  อีวาโนเอ โบนอมี  หลุยจี ฟาจตา  เบนิโต มุสโสลินี  ปีเอโตร บาโดลโย  อีวาโนเอ โบนอมี  แฟร์รุจโจ ปาร์รี  อัลชีเด เด กัสเปรี
สาธารณรัฐอิตาลี:  อัลชีเด เด กัสเปรี  จูเซปเป เปลลา  อามินโตเร ฟันฟานี  Mario Scelba  อันโตนีโอ เซญญี  Adone Zoli  อามินโตเร ฟันฟานี  อันโตนีโอ เซญญี  Fernando Tambroni  อามินโตเร ฟันฟานี  โจวันนี เลโอเน  อัลโด โมโร  โจวันนี เลโอเน  Mariano Rumor  เอมีเลียว โคลอมโบ  Giulio Andreotti  Mariano Rumor  อัลโด โมโร  Giulio Andreotti  ฟรันเชสโก กอสซีกา  Arnaldo Forlani  Giovanni Spadolini  อามินโตเร ฟันฟานี  เบ็ตตีโน กรักซี  อามินโตเร ฟันฟานี  Giovanni Goria  Ciriaco De Mita  Giulio Andreotti  จูลีอาโน อามาโต  การ์โล อาเซลโย ชัมปี  ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี  ลัมแบร์โต ดีนี  โรมาโน โปรดี  มัสซิโม ดาเลมา  จูลีอาโน อามาโต  ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี  โรมาโน โปรดี  ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี  มารีโอ มอนตี  เอนรีโก เลตตา  มัตเตโอ เรนซี  ปาโอโล เจนตีโลนี  จูเซปเป คอนเต  มารีโย ดรากี  จอร์จา เมโลนี
กาวูร์ขณะขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักซาร์ดิเนีย (ทศวรรษที่ 1850)
บูรวส

| บูรวส |
| --- | --- |
สถานีรถไฟบูรวส
   ตราอาร์ม
บูรวส
พิกัด: 57°43′N 12°56′E﻿ / ﻿57.717°N 12.933°E﻿ / 57.717; 12.933
ประเทศ: สวีเดน
จังหวัด: Västergötland
มณฑล: มณฑลเวสตรา เยอตาลันด์
เทศบาล: บูรวส
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 31.40 ตร.กม. (12.12 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 ธันวาคม ค.ศ. 2010)
 • ทั้งหมด: 66,273 คน
 • ความหนาแน่น: 2,111 คน/ตร.กม. (5,470 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
บูรวส (สวีเดน: Borås) เป็นเมืองในประเทศสวีเดน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ ห่างจากเมืองกอเทนเบิร์กไปทางทิศตะวันออก 56 กม. เมืองมีประชากร 66,273 คนในปี ค.ศ. 2010
ปราสาทเทรียครูนูร์ มองจากทิศตะวันตกเฉียงใต้

| ปราสาทเทรียครูนูร์ มองจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ |
| --- | --- |

ศิลปิน: โคเวิร์ต เดรียคส์ กัมเพเชน
ปี: ค.ศ. 1661
สื่อ: ภาพวาดสีน้ำมัน
มิติ: 82 cm × 44 cm (32 นิ้ว × 17 นิ้ว)
สถานที่: พิพิธภัณฑ์เมืองสต็อกโฮล์ม สต็อกโฮล์ม
ปราสาทเทรียครูนูร์ มองจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ (สวีเดน: Slottet Tre Kronor, sett från sydväst) และถูกเรียกว่า "Tre Kronor från Slottsbacken" เป็นภาพวาดสีน้ำมันใน ค.ศ. 1661 โดยจิตรกรชาวดัตช์ชื่อ โคเวิร์ต เดรียคส์ กัมเพเชน ภาพวาดนี้แสดงองค์ประกอบของสถาบันพระมหากษัตริย์สวีเดน คือ พระราชวังเทรียครูนูร์ ซึ่งถูกทำลายด้วยเพลิงไหม้ใน ค.ศ. 1697 ภาพวาดนี้เป็นที่รู้จักในการใช้สีประกอบโครงสร้างภาพ
ต้นฉบับที่ลงนามและลงวันที่เป็นของพิพิธภัณฑ์เมืองสต็อกโฮล์ม (หมายเลขสินค้าคงคลัง SSM 11700) ภาพวาดนี้เป็นส่วนหนึ่งของของสะสมส่วนตัวในอังกฤษ ซึ่งเจ้าของสันนิษฐานว่าเป็นรูปของปราสาทดัตช์ที่ไม่มีใครรู้จัก ก่อนที่จะถูก "ค้นพบ" ความจริงโดยบริษัทสัญชาติดัตช์ชื่อ คุนสตานเดลเดอบัวร์ ใน ค.ศ. 1947 ในปีค.ศ. 1948 บริษัทคุนสตานเดลเดอบัวร์นำภาพวาดนี้ไปขายจำนวน 15.000, 00 ครูนาสวีเดน จากนั้นถูกซื้อโดยเมืองสต็อกโฮล์ม และจัดแสดงเป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการเริ่มเดือนมีนาคม ค.ศ. 1948 ที่พิพิธภัณฑ์ประจำเมือง
มหาวิทยาลัยอุปซอลามีสำเนาของภาพวาด (หมายเลขสินค้าคงคลัง UU 52) ซึ่งได้รับการอธิบายว่าเป็น "สำเนาร่วมสมัย" หรือ "สตูดิโอจำลองร่วมสมัย" ถูกบริจาคให้มหาวิทยาลัยโดยอดอล์ฟ ลุดวิก สเตียร์เนลด์เมื่อเขาเสียชีวิตในปี 1835 (ตามพินัยกรรมของเขาในปี 1820)  จนกระทั่งมีการค้นพบต้นฉบับที่มีลายเซ็น ไม่ทราบผู้สร้างภาพวาดในชุดสะสมของมหาวิทยาลัย ไม่เป็นที่รู้จักและเป็นสำเนา เขียนไว้บนด้านหลังของผืนผ้าใบในการครอบครองของสเตียร์เนลด์ว่า "ปราสาทสต็อกโฮล์มเก่าในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถคริสตินา"
ที-เซนทราเลน

ที-เซนทราเลน (สวีเดน: T-Centralen; แปลว่า "ที-เซนทรอล" (สถานีกลาง) โดยตัว ที ย่อมาจาก "tunnelbana" แปลว่ารถไฟใต้ดิน) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์มที่เป็นศูนย์กลางของระบบ เป็นสถานีเดียวที่สายเดินรถทั้งสามสายบรรจบกัน และเป็นจุดเชื่อมต่อไปยังการเดินทางขนส่งมวลชนในระบบอื่น ๆ ที่สำคัญของเมืองในเขตนอร์มัล์ม, เซอร์เกลสตอร์ย และวาซากาทัน
สถานีเปิดทำการในวันที่ 24 พฤศจิกายน 1957 ภายใต้ชื่อ "เซนทราเลน" (Centralen; "สถานีกลาง") แต่เปลี่ยนชื่อในวันที่ 27 มกราคม 1958 เรื่องจากถูกเข้าใจผิดสับสนกับสถานีกลางของรถไฟของการรถไฟสวีเดนซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไป
ส่วนสถานีสต็อกโฮล์มซิตีของรถไฟทางใกล้ใต้อยู่ด้านล่างสถานีรถไฟใต้ดินนี้ลงไปอีก เป็นส่วนหนึ่งของสายสต็อกโฮล์มซิตี และนับตั้งแต่ปี 2018 สถานีที-เซนทราเลนเป็นสถานีปลายทางฝั่งตะวันตกของรถรางสปวรแว็กซิตี
แหล่งข้อมูลอื่น

Images of T-Centralen
พรรคคอมมิวนิสต์ฟินแลนด์

| พรรคคอมมิวนิสต์ฟินแลนด์ Suomen Kommunistinen Puolue |
| --- | --- |
ชื่อย่อ: SKP
ก่อตั้ง: 29 สิงหาคม ค.ศ. 1918 (1918-08-29)
รับรองตามกฎหมาย: 1944
ถูกยุบ: ค.ศ. 1992 (1992)
แยกจาก: พรรคสังคมประชาธิปไตยฟินแลนด์
ถัดไป:   Left Alliance  พรรคคอมมิวนิสต์ฟินแลนด์ (ค.ศ. 1994) 
ฝ่ายเยาวชน: Young Communist League of Finland
อุดมการณ์:   มาร์กซิสต์–เลนินนิสต์  ยูโรคอมมิวนิสต์  Taistoism (minority) 
จุดยืน: Far-left
กลุ่มระดับชาติ: Finnish People's Democratic League (SKDL)
กลุ่มระดับสากล: โคมินเทิร์น
สี: Red
การเมืองฟินแลนด์   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคคอมมิวนิสต์ฟินแลนด์ (ฟินแลนด์: Suomen Kommunistinen Puolue; สวีเดน: Finlands Kommunistiska Parti; อักษรย่อ: SKP) เป็นพรรคการเมืองและพรรคคอมมิวนิสต์ของประเทศฟินแลนด์ พรรคเป็นสมาชิกของโคมินเทิร์น พรรคถูกห้ามในปี ค.ศ. 1944 พรรตได้สร้างสันนิบาตประชาธิปไตยประชาชนฟินแลนด์แทน จนพรรคถูกยุบในปี ค.ศ. 1992
กาเตรีนาแห่งซีเอนา

| นักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนา |
| --- | --- |
“นักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนา” - ราว ค.ศ. 1515 โดยโดเมนีโก ดี ปาเช เบกกาฟูมี (Domenico Beccafumi)
พรหมจารีและนักปราชญ์แห่งคริสตจักร
เกิด: 25 มีนาคม ค.ศ. 1347 เมืองซีเอนา สาธารณรัฐซีเอนา
เสียชีวิต: 29 เมษายน ค.ศ. 1380 กรุงโรม รัฐสันตะปาปา
นิกาย: โรมันคาทอลิก แองกลิคัน ลูเทอแรน
เป็นนักบุญ: ค.ศ. 1461  โดย สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 2
วันฉลอง: 29 เมษายน
สัญลักษณ์: เครื่องแบบคณะดอมินิกัน, ดอกลิลี, หนังสือ, กางเขน, หัวใจ, มงกุฏหนาม, สติกมาตา, แหวน, นกพิราบ, ดอกกุหลาบ, หัวกะโหลก, วัดย่อส่วน, เรือย่อส่วนที่มีตราประจำพระองค์ของสันตะปาปา
องค์อุปถัมภ์: ปฏิปักษ์ต่อไฟ, ความเจ็บป่วย, ผู้ดับเพลิง, การแท้ง, พยาบาล, ผู้ที่เยาะเย้ยเพราะความเคร่งครัด, โทรทัศน์
นักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนา (อิตาลี: Caterina da Siena) เป็นสมาชิกคณะชั้นสามของนักบุญดอมินิก เกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1347 ที่เมืองซีเอนา สาธารณรัฐซีเอนา และถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1380 ที่กรุงโรม รัฐสันตะปาปา เป็นนักปรัชญาและนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1461 และได้รับแต่งตั้งเป็น “นักปราชญ์แห่งคริสตจักร” ในปี ค.ศ. 1970
การประกาศเป็นนักบุญ

ภคินีกาเตรีนาได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 2 เมื่อปี ค.ศ. 1461 และวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1970 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ได้แต่งตั้งท่านและนักบุญเตเรซาแห่งอาบีลา เป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรพร้อมกัน นับเป็นสตรีคู่แรกที่ได้รับตำแหน่งนี้ และในปี ค.ศ. 1999 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ประกาศให้นักบุญกาเตรีนาเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ทวีปยุโรปอีกคนหนึ่ง
ดูเพิ่ม

นักปราชญ์แห่งคริสตจักร
อาวีญงปาปาซี
แหล่งข้อมูลอื่น

Letters of Catherine Benincasa by Saint of Siena Catherine (จดหมายของกาเตรีนา เบนินคาซา โดยนักบุญแห่งเซียนนา กาเตรีนา)
“นักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนา” โดยเอ็ดมันด์ จี การ์ดเนอร์ (Catholic Encyclopedia)
นักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนา พรหมจารี (EWTN) เก็บถาวร 2019-05-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนา
Drawn by Love. The Mysticism of Catherine of Siena (รหัสยลัทธิของนักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนา)
Hollister, Warren C. and Judith M. Bennett. Medieval Europe: A Short History. 9th edition. Boston: McGraw-Hill Companies Inc., 2002. p. 342-343
| ด ค กนักปราชญ์แห่งคริสตจักร |
| --- | --- |
 เกรกอรี  แอมโบรส  ออกัสตินแห่งฮิปโป  เจอโรม  จอห์น คริสซอสตอม  เบซิลแห่งเซซาเรีย  เกรกอรีแห่งนาเซียนซัส  อะทาเนเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย  ซิริลแห่งอะเล็กซานเดรีย  ซิริลแห่งเยรูซาเลม  จอห์นแห่งดามัสกัส  บีด  เอเฟรมแห่งซีเรีย  ทอมัส อไควนัส  โบนาเวนตูรา  แอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี  อีซีโดโรแห่งเซบิยา  ปีเตอร์ คริสโซโลกัส  ลีโอที่ 1  ปีเตอร์ เดเมียน  แบร์นาร์แห่งแกลร์โว  อีแลร์แห่งปัวตีเย  อัลฟอนโซ มาเรีย เด ลีกูโอรี  ฟร็องซัว เดอ ซาล  ปีเตอร์ กานิส  ยอห์นแห่งไม้กางเขน  โรแบร์โต เบลลาร์มีโน  อัลแบร์ตุส มาญุส  แอนโทนีแห่งปาดัว  โลเรนโซแห่งบรินดีซี  เตเรซาแห่งอาบีลา  กาเตรีนาแห่งซีเอนา  เตแรซแห่งลีซีเยอ  ยอห์นแห่งอาบีลา  ฮิลเดการ์ดแห่งบิงเงิน 
Libro della divina dottrina, c. 1475
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน

| กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
สัญลักษณ์กีฬายิมนาสติก
หน่วยงาน: เอฟไอจี
รายการ: 2 (ชาย: 1; หญิง: 1)
การแข่งขัน
 1896  1900  1904  1908  1912  1920   1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1996  2000 2004  2008  2012  2016  2020  2024 
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิก (อังกฤษ: Gymnastics) มีการแข่งขันมาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ และถูกงดไปในปี 339 ก่อนคริสตกาล พอกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่กลับมาในปี 1896 ยิมนาสติกก็เข้าสู่โอลิมปิกด้วยซึ่งเป็นประเภทอาร์ทิสทิค ยิมนาสติก
โดยยิมนาสติกที่แข่งขันในโอลิมปิกมี 3 ประเภท คือ อาร์ทิสติก ยิมนาสติก (Artistic Gymnastics) หรือยิมนาสติกสากล เป็นประเภทที่ใช้อุปกรณ์ เช่น ม้ากระโดด ม้าหู บาร์ต่างระดับ บาร์คู่ บาร์เดี่ยว ห่วง คานทรงตัว รวมทั้งฟลอร์เอ็กเซอร์ไซส์ ประเภทริธมิค ยิมนาสติก (Rhythmic Gymnastics) หรือ ยิมนาสติกลีลาซึ่งมีเฉพาะประเภทหญิงเท่านั้น และเริ่มแข่งขันในโอลิมปิกในปี 1984 และประเภทสุดท้ายคือ ประเภททรัมโปลีน (Trampoline) มีการแข่งขันครั้งแรกในโอลิมปิกปี 2000 ที่ซิดนีย์
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เริ่มแข่งขันวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม 2555 สนามที่ใช้ในการแข่งขัน ยิมนาสติกสากล, แทมโพลีน แข่งที่ North Greenwich Arena ยิมนาสติกลีลา แข่งที่ Wembley Arena
มีนักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน 264 คน
ยิมนาสติกศิลป์

บทความหลัก: กีฬายิมนาสติกสากลในโอลิมปิกฤดูร้อน
ยิมนาสติกศิลป์ > ตารางสรุปเหรียญ

(1896–2020)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหภาพโซเวียต (URS) | 72 | 67 | 43 | 182 |
| 2 |  สหรัฐ (USA) | 37 | 43 | 37 | 117 |
| 3 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 33 | 34 | 36 | 103 |
| 4 |  จีน (CHN) | 29 | 21 | 19 | 69 |
| 5 |  โรมาเนีย (ROU) | 25 | 20 | 26 | 71 |
| 6 |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) | 16 | 19 | 14 | 49 |
| 7 |  ฮังการี (HUN) | 15 | 11 | 14 | 40 |
| 8 |  อิตาลี (ITA) | 14 | 6 | 9 | 29 |
| 9 |  เยอรมนี (GER) | 13 | 12 | 13 | 38 |
| 10 |  เชโกสโลวาเกีย (TCH) | 12 | 13 | 10 | 35 |
| 11 |  รัสเซีย (RUS) | 10 | 15 | 19 | 44 |
| 12 |  ทีมรวม (EUN) | 9 | 5 | 4 | 18 |
| 13 |  ฟินแลนด์ (FIN) | 8 | 5 | 12 | 25 |
| 14 |  เยอรมนีตะวันออก (GDR) | 6 | 13 | 17 | 36 |
| 15 |  ยูเครน (UKR) | 5 | 3 | 4 | 12 |
| 16 |  กรีซ (GRE) | 5 | 3 | 3 | 11 |
| 17 |  ยูโกสลาเวีย (YUG) | 5 | 2 | 4 | 11 |
| 18 |  สวีเดน (SWE) | 5 | 2 | 1 | 8 |
| 19 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 3 | 10 | 9 | 22 |
| 20 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 3 | 3 | 10 | 16 |
| 21 |  เกาหลีเหนือ (PRK) | 3 | 0 | 0 | 3 |
| 21 |  เนเธอร์แลนด์ (NED) | 3 | 0 | 0 | 3 |
| 23 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 2 | 4 | 5 | 11 |
| 24 |  บราซิล (BRA) | 2 | 3 | 1 | 6 |
| 25 |  บัลแกเรีย (BUL) | 2 | 2 | 6 | 10 |
| 26 |  ไต้หวัน (ROC) | 2 | 2 | 4 | 8 |
| 27 |  สเปน (ESP) | 2 | 2 | 1 | 5 |
| 28 |  นอร์เวย์ (NOR) | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 28 |  เดนมาร์ก (DEN) | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 30 |  โปแลนด์ (POL) | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 31 |  เบลเยียม (BEL) | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 31 |  เยอรมนี (EUA) | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 33 |  ลัตเวีย (LAT) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 33 |  ออสเตรีย (AUT) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 35 |  ทีมผสม (ZZX) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 35 |  อิสราเอล (ISR) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 35 |  แคนาดา (CAN) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 38 |  โครเอเชีย (CRO) | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 39 |  จีนไทเป (TPE) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 40 |  เบลารุส (BLR) | 0 | 0 | 4 | 4 |
| 41 |  ตุรกี (TUR) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 41 |  อาร์มีเนีย (ARM) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 41 |  อุซเบกิสถาน (UZB) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 41 |  เยอรมนีตะวันตก (FRG) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (44 ประเทศ) | รวม (44 ประเทศ) | 351 | 332 | 335 | 1018 |
แหล่งข้อมูลอื่น

London 2012 rhythmic gymnastics
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
| ด ค กกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- | --- |
|  1896  1900  1904  1906 (ซ้อน)  1908  1912  1920  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  |  1896  1900  1904  1906 (ซ้อน)  1908  1912  1920  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  |  |
 รายชื่อผู้ชนะเลิศ ชาย  หญิง  รายชื่อสนาม 
| ด ค กกีฬาในโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
| กีฬาฤดูร้อน |  กีฬาทางน้ำ ระบำใต้น้ำ  กระโดดน้ำ  ว่ายน้ำ  โปโลน้ำ  ยิงธนู  กรีฑา  แบดมินตัน  บาสเกตบอล บาสเกตบอล 3x3 แคนู  จักรยาน  ขี่ม้า  ฟันดาบ  ฮอกกี้  ฟุตบอล  กอล์ฟ  ยิมนาสติก สากล  แฮนด์บอล  ยูโด  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  เรือพาย  รักบี้ 7 คน  เรือใบ  ยิงปืน  สเกตบอร์ด  ปีนหน้าผา  โต้คลื่น  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล วอลเลย์บอลชายหาด  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ  |  |
| กีฬาฤดูหนาว |  ทวิกีฬาฤดูหนาว  บอบสเล บอบสเล  สเกเลตัน  เคอร์ลิง  ฮอกกี้น้ำแข็ง  ลูช  สเกต สเกตลีลา  สเกตความเร็วระยะสั้น  สเกตความเร็ว  สกี สกีลงเขา  สกีข้ามทุ่ง  สกีลีลา  สกีนอร์ดิกผสม  สกีกระโดดไกล  สโนว์บอร์ด  |  |
| เพิ่มในปี 2026 |  สกีภูเขา  |  |
| เพิ่มในปี 2028 |  เบสบอล / ซอฟต์บอล  คริกเกต  แฟลกฟุตบอล  ลาครอส  สควอช  |  |
| กีฬาในอดีต |  แบสก์เปโลตา  มวยสากลสมัครเล่น  เบรกกิ้ง  โครเก็ต  เฌอเดอโปม  คาราเต้  กองตระเวนทหาร  โปโล  แร็กเก็ต  โรก  รักบี้ยูเนียน (15 คน)  ชักเย่อ  เรือยนต์  |  |
| กีฬาสาธิต |  อเมริกันฟุตบอล  ออสเตรเลียนฟุตบอล  แบนดี้  โบว์ลิง  บุโด  สกีคนพิการ  เครื่องบินร่อน  กลิมา  สต็อกน้ำแข็ง  คอร์ฟบอล  La canne  Pesäpallo  Roller hockey  Savate  Skijoring  Sled dog racing  Speed skiing  Water skiing  Winter pentathlon  |  |
| กีฬาที่ไม่เป็นทางการ |  Aeronautics  Alpinism  Angling  Art competitions  Ballooning  Boules  Cannon shooting  Cycle polo  Dueling pistol  eSports  Fire fighting  เกลิคฟุตบอล  Hurling  Kaatsen  Kite flying  Life saving  Longue paume  รถแข่ง  Motorcycle racing  Pigeon racing  วูซู  |  |
ดูเพิ่ม: กีฬาพาราลิมปิก
พรรคสังคมนิยมประชาธิปไตย

| สังคมประชาธิปไตย พรรคแรงงานแห่งสวีเดน Sveriges socialdemokratiska arbetareparti |
| --- | --- |
ชื่อย่อ: S หรือ SAP
หัวหน้า: มักดาเลียนา อันเดอช็อน
เลขาธิการ: Lena Rådström Baastad
หัวหน้ากลุ่มรัฐสภา: แอนเนลี คาร์ลสัน
ก่อตั้ง: 23 เมษายน 1889; 135 ปีก่อน (1889-04-23)
ที่ทำการ: Sveavägen 68, สตอกโฮล์ม
ฝ่ายนักเรียนนักศึกษา: นักศึกษาประชาธิปไตยแห่งสวีเดน
ฝ่ายเยาวชน: กลุ่มยุวชนประชาธิปไตยสวีเดนสังคม
ปีกผู้หญิง: สตรีประชาธิปไตยสังคมในสวีเดน
ปีกศาสนา: พรรคสังคมประชาธิปไตยแห่งสวีเดน
สมาชิกภาพ  (ปี 2017): 89,010
อุดมการณ์: ประชาธิปไตยสังคมนิยม คตินิยมสิทธิสตรี
จุดยืน: กลางซ้าย
กลุ่มระดับสากล: พันธมิตรก้าวหน้า
กลุ่มในภูมิภาค: พรรคสังคมนิยมยุโรป
กลุ่มในสภายุโรป: กลุ่มพันธมิตรที่ก้าวหน้าของพรรคสังคมนิยมและพรรคเดโมแครต
สังกัดนอร์ดิก: SAMAK กลุ่มสังคมประชาธิปไตย
สี: สีแดง
Riksdag: 100 / 349
รัฐสภายุโรป: 5 / 20
เทศบาลตำบล: 572 / 1,597
สภาเทศบาล: 4,364 / 12,780
เว็บไซต์
www.socialdemokraterna.se
การเมืองสวีเดน   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคสังคมนิยมประชาธิปไตย (สวีเดน: Sveriges socialdemokratiska arbetareparti, SAP), เป็นพรรคการเมืองที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในสวีเดน หัวหน้าพรรคคนปัจจุบัน คือ มักดาเลียนา อันเดอช็อน นายกรัฐมนตรีสวีเดน
บิล สกอชกวด

| บิล สกอชกวด |
| --- | --- |
สกอชกวดในปี 2018 ที่งานแซนดีเอโกคอมิกคอน
เกิด: บิล อิชต์วาน กุนเธอร์ สกอชกวด  (1990-08-09) 9 สิงหาคม ค.ศ. 1990 (34 ปี) เว็ลลิงบี สวีเดน
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1999–ปัจจุบัน
คู่รัก: อาลีดา มอร์เบิร์ก
บุตร: 1
บิดามารดา: สเต็ลลัน สกอชกวด (พ่อ)  มาย สกอชกวด (แม่)
ครอบครัว: อาเล็กซันเดร์ สกอชกวด (พี่ชาย)  กุสตาฟ สกอชกวด (พี่ชาย)  วัลเตอร์ สกอชกวด(น้องชาย)   แซม สกอชกวด (พี่ชาย)
บิล อิชต์วาน กุนเธอร์ สกอชกวด (สวีเดน: Bill Istvan Günther Skarsgård, ออกเสียง: [ˈbɪlː ˈskɑ̌ːʂɡoːɖ] ( ฟังเสียง) เกิด 9 สิงหาคม 1990) เป็นนักแสดงชาวสวีเดน ซึ่งเป็นที่รู้จักในบทบาทมันหรือเพนนีไวส์ในเรื่อง อิท โผล่จากนรก (2017) และอิท โผล่จากนรก 2 (2019) ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง อิท ของสตีเฟน คิง เขายังปรากฎตัวในภาพยนตร์เรื่อง Simple Simon, The Divergent Series: Allegiant, Atomic Blonde, Villains รวมถึงละคร Hemlock Grove และ Castle Rock
แหล่งข้อมูลอื่น

บิล สกอชกวด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฟีกา

ฟีกาสมัยใหม่ในร้านกาแฟ โดยมีคัฟเฟลลัตเต คุกกี้ และน้ำชา
ฟีกา (สวีเดน: fika) คือ แนวคิดในวัฒนธรรมของประเทศสวีเดน เป็นการพักจากกิจกรรมเพื่อดื่มกาแฟ ชา หรือเครื่องดื่มอื่น ๆ เปล่า ๆ หรือกับของว่าง พร้อมกับเพื่อน ครอบครัว หรือคนรู้จัก
ฟีกาอาจมีระยะเวลาเวลาตั้งแต่ 15 จนถึง 45 นาที โดยมักประกอบด้วยเครื่องดื่มและของหวานที่เรียกว่าขนมปังฟีกา เช่น ซินนามอนโรลหรือคุกกี้ ประเพณีการพักดื่มกาแฟกับขนมฝังอยู่ในวัฒนธรรมของสวีเดน โดยชาวสวีเดนเป็นหนึ่งในชนชาติที่ดื่มกาแฟมากที่สุดในโลก
ฟีกาอาจหมายถึงแซนด์วิชหรืออาหารอื่นที่ไม่ใช่ของหวาน และสามารถเกิดขึ้นได้ในร้านกาแฟหรือร้านขนม ที่ทำงาน หรือโบสถ์ ทั้งในร่มและข้างนอก
ฟีกาข้างนอกในช่วงก่อนหน้าร้อน
ในขณะเดียวกัน คำว่าฟีกาในภาษาสวีเดนอาจใช้แทนคำว่ากาแฟ เช่น ฟีกาหนึ่งแก้วอาจใช้แทนคำว่ากาแฟหนึ่งแก้ว
ฟอลุน

| ฟอลุน |
| --- | --- |

   ตราอาร์ม
ฟอลุน
พิกัด: 60°36′N 15°38′E﻿ / ﻿60.600°N 15.633°E﻿ / 60.600; 15.633
ประเทศ: สวีเดน
Province: Dalarna
เคาน์ตี: Dalarna County
เทศบาล: Falun Municipality
Charter: 1641
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 27.17 ตร.กม. (10.49 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 December 2010)
 • ทั้งหมด: 37,291 คน
 • ความหนาแน่น: 1,372 คน/ตร.กม. (3,550 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
ฟอลุน (สวีเดน: Falun) เป็นเมืองในประเทศสวีเดน มีประชากร 37,291 คน ในปี ค.ศ. 2010 ฟอลุนมีชื่อเสียงด้านการทำเหมืองทองแดงและยังคงมีความสำคัญอยู่ทั้งด้านการให้บริการและอุตสาหกรรม แม้เหมืองจะปิดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 แล้ว ในปี ค.ศ. 2001 เหมืองทองแดงฟอลุนได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก