stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟาโรห์ฮอร์
รัชสมัย

ตามที่รีฮอล์ตและดาร์เรล เบเกอร์กล่าว ฟาโรห์ฮอร์ อาวอิบเร ทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สิบห้าของราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ หรืออีกทางหนึ่ง เดตเลฟ ฟรานเคอ และเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราทได้มองว่า พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบสี่ของราชวงศ์ และไม่พบหลักฐานที่เกี่ยวข้องกันระหว่างฟาโรห์ฮอร์และฟาโรห์เรนเซเนบ ผู้ซึ่งเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าของพระองค์ ส่งผลให้รีฮอล์ตและเบเกอร์เสนอความเห็นว่า พระองค์เป็นผู้แย่งชิงพระราชบัลลังก์มา
ระยะเวลาในรัชสมัยของฟาโรห์ฮอร์ อาวอิบเร ได้สูญหายไปบางส่วนในส่วนที่เสียหายของบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน และไม่ทราบแน่ชัด จากการอ่านบันทึกพระนามแห่งตูรินครั้งล่าสุดโดยรีฮอล์ต ร่องรอยที่หลงเหลืออยู่ได้ระบุจำนวนวันเป็น "[... และ] 7 วัน" ขณะที่การอ่านบันทึกพระนามแห่งตูรินโดยอลัน การ์ดิเนอร์ในปี ค.ศ. 1950 ได้อ่านเป็น "[...] 7 เดือน" สิ่งนี้ทำให้นักวิชาการ เช่น มิโรสลาฟ เวอร์เนอร์ และดาร์เรล เบเกอร์ เชื่อว่า ฟาโรห์ฮอร์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาอันสั้น ในขณะที่การอ่านของรีฮอล์ตส่งผลให้ระยะเวลาการครองราชย์ของพระองค์นั้นยาวนานขึ้น และรีฮอล์ตได้ระบุรัชสมัยของฟาโรห์ฮอร์อยู่ที่จำนวน 2 ปี ไม่ว่าในกรณีใด ฟาโรห์ฮอร์จะต้องครองราชย์เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่นานพอที่จะเตรียมการสร้างพีระมิด ซึ่งยังคงเป็นที่ฝังพระบรมศพทั่วไปสำหรับฟาโรห์ในช่วงต้นของราชวงศ์ที่สิบสาม โดยไม่ต้องคำนึงถึงระยะเวลาในรัชสมัยของพระองค์ และดูเหมือนว่าฟาโรห์เซเคมเรคูทาวี คาบาว และฟาโรห์ดเจดเคเปอร์รู ไดขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ ซึ่งทั้งสองพระองค์เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ฮอร์ อาวอิบเร
สถานที่ฝังพระบรมศพ

ฟาโรห์ฮอร์เป็นที่ทราบอย่างมากมาจากหลุมฝังพระบรมศพที่อยู่ในสภาพที่ดีซึ่งค้นพบในปี ค.ศ. 1894 โดยฌาค เดอ มอร์แกน ซึ่งทำงานร่วมกับจอร์จส์ เลอเกรน และกุสตาฟ เฌอกีเออร์ที่เมืองเดาะฮ์ชูร โดยภายในหลุมฝังพระบรมศพนั้นไม่มีอะไรมากไปกว่าปล่องที่สร้างขึ้นที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือของพีระมิดของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 3 จากราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ เดิมทีหลุมฝังพระบรมศพถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นสมาชิกของราชสำนักของฟาโรห์อเมนเอมฮัต และต่อมาได้ขยายให้ใหญ่ขึ้นสำหรับฟาโรห์ฮอร์ด้วยการเพิ่มห้องฝังพระบรมศพหินและห้องมุข
ถึงแม้ว่าหลุมฝังพระบรมศพจะถูกปล้นไปในสมัยโบราณ แต่ก็ยังมีห้องที่มีรูปสลักไม้ดวงพระวิญญาณของฟาโรห์ขนาดเท่าของจริงที่หายาก โดยรูปสลักดังกล่าวเป็นหนึ่งในตัวอย่างศิลปะอียิปต์โบราณที่มีการทำซ้ำบ่อยที่สุด และขณะนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ภายใต้แคตตาล็อกหมายเลข CG259 และเป็นหนึ่งในรูปสลักไม้ที่ถูเก็บรักษาไว้สภาพอย่างดีและสามารถหลงเหลืออย่ได้จากสมัยโบราณ และแสดงให้เห็นประเภทศิลปะที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นศิลปะของอียิปต์มาก่อน แต่แทบจะไม่สามารถอยู่หลงเหลือได้ในสภาพที่ดีเช่นนี้
หลุมฝังพระบรมศพยังพบโลงไม้ผุปิดทองบางส่วนของฟาโรห์ ถึงแม้ว่าหน้ากากไม้พระบรมศพถูกได้ถูกแกะส่วนที่ฉาบทองคำออกไปแล้วแต่หน้ากากก็ยังติดอยู่กับพระสิรัฐิ (กะโหลกศีรษะ) ซึ่งบริเวณดวงตาของหน้ากากนั้นทำจากหินประดับด้วยทองสัมฤทธิ์ นอกจากนี้ ยังพบกล่องคาโนปิกของฟาโรห์ฮอร์พร้อมภาชนะคาโนปิกด้วย พระบรมศพของพระองค์ได้ถูกค้นพบก่อนหน้าและเครื่องประดับอัญมณีที่ตกแต่งพระบรมศพก็ได้ถูกปล้นไป โดยหลงเหลือเพียงพระอัฐิของฟาโรห์ฮอร์ที่เหลืออยู่ในโลงพระบรมศพของพระองค์ และสันนิษฐานว่าพระองค์น่าจะเสด็จสวรรคตเมื่อพระองค์มีพระชนมพรรษาสี่สิบพรรษา วัตถุโบราณอื่น ๆ จากหลุมฝังพระบรมศพ ได้แก่ รูปสลักขนาดเล็ก, แจกันไม้และแจกันหินอลาบาสเตอร์, เครื่องประดับบางส่วน, จารึกหินอลาบาสเตอร์จำนวนสองชิ้นที่จารึกด้วยอักษรอียิปต์โบราณที่ทาด้วยสีน้ำเงิน และไม้ฝัดข้าว คทา และไม้เท้าจำนวนหนึ่ง ซึ่งทั้งหมดถูกพบในกล่องไม้ยาว สิ่งเหล่านี้ถูกหักเป็นชิ้น ๆ โดยเจตนา และภายในหลุมฝังพระบรมศพยังเป็นที่เก็บของอาวุธต่างๆ เช่น กระบองหินแกรนิต และกริชที่มีใบมีดเป็นทองคำ และเครื่องปั้นดินเผาจำนวนมาก
ถัดจากหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ฮอร์ ได้ค้นพบหลุมฝังพระศพของ 'พระราชธิดาแห่งกษัตริย์' พระนามว่านุบเฮเทปติ-เคเรด ซึ่งปราศจากการรบกวนจากโจรปล้นสุสาน ซึ่งพระองค์น่าจะเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ฮอร์ หรือเป็นพระราขธิดาของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 3
ฝาโถที่ปรากฏพระนาม "อาวอิบเร"
ภาพวาดคทาและไม้เท้าของฟาโรห์ฮอร์ อาวอิบเร โดยฌาค เดอ มอร์แกน
แผนผังหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ฮอร์ อาวอิบเร
ฟิลาเดลเฟียโรล

ฟิลาเดลเฟียโรลไส้ปลาดิบกับครีมชีส
ฟิลาเดลเฟียโรล (อังกฤษ: Philadelphia roll) เป็นซูชิประเภทหนึ่งในกลุ่ม มากิซูชิ (บ้างจัดเป็น คาวาริซูชิ) มักทำมาจากแซลมอนรมควัน ครีมชีส และแตงกวา โดยมีข้าวห่ออยู่ข้างนอก (หรือที่เรียกว่า อูรามากิ) นอกจากนี้ยังสามารถพบการใช้ปูอัดและปลาอื่น ๆ แทนแซลมอน รวมถึงส่วนผสมอื่น ๆ เช่น อาโวคาโด ต้นหอม เมล็ดงา เป็นต้น เช่นเดียวกับซูชิชนิดอื่น ๆ ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากโลกตะวันตก ฟิลาเดลเฟียโรลได้รับการออกแบบขึ้นมาเพื่อพุ่งเป้าไปที่ตลาดชาวอเมริกัน โดยเฉพาะการนำข้าวออกมาไว้ด้านนอกของซูชิ (ซูชิกลับด้านในออกด้านนอก) เพื่อดึงดูดสุนทรียภาพแบบตะวันตก
ฟินตี วิลเลียมส์

| ทารา เครสสิต้า ฟรานเซส วิลเลียมส์ |
| --- | --- |
เกิด: 24 กันยายน พ.ศ. 2515 (52 ปี) ลอนดอน อังกฤษ
อาชีพ: นักแสดง
บุตร: ซัม วิลเลียมส์
บิดามารดา: จูดี้ เดนช์ ไมเคิล วิลเลียมส์
ทารา เครสสิต้า ฟรานเซส วิลเลียมส์ หรือ ฟินตี้ วิลเลียมส์ (อังกฤษ: Finty Williams) เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน 2515 ณ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของนักแสดงมากฝีมือ จูดี้ เดนช์ และ ไมเคิล วิลเลียมส์ เธอเข้าเรียนในโรงเรียนฝึกสอนการแสดงและภาษา และเรียนจบในปี 2534 ซึ่งเธอมักจะปรากฏตัวพร้อมกับ จูดี้ เดนช์ มารดา และเธอมักจะแสดงละคร ภาพยนตร์ที่มารดาของเธอแสดงด้วย โดยภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอคือ  When Time Goes By เมื่อเวลาผ่านไป ที่ออกฉายใรปี 2535 ต่อมาเธอเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงซีรีส์เรื่อง Born and Bred เกิดและเติบโต และเป็นนักพกาษ์ในการ์ตูนที่โด่งดัง นั่นคือ Angelina Ballerina หนูสีชมพูกับการเต้นระบำ นอกจากนี้ในด้านละครเวที เธอได้ทำงานในฐานะมือโปรโดยมี ริชาร์ด แฮร์ริส เป็นผู้ฝึกสอน
ด้านชีวิตส่วนตัวของเธอนั้น เธอมีบุตรชาย 1 คน คือ ซัม วิลเลียมส์ เกิดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2540 โดยเธอได้บอกกับมารดาว่า เธอได้ตั้งท้องและไม่กี่วันหลังจากนั้น เธอก็คลอด
ผลงาน > ภาพยนตร์

The Mystery of Edwin Drood (1993)
The Secret Rapture (1993)
Mrs. Brown (1997)
Gosford Park (2001)
The Importance of Being Earnest (2002)
Ladies in Lavender (2004)
Even Girls Cry Sometimes (2009)
Delicious (2013)
Macbeth (2014)
We Can Be Heroes (2017)
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

The Torch (1992)
Tales from the Crypt (1996)
Wives and Daughters (1999)
Angelina Ballerina (2001) – Angelina Mouseling and Mrs. Hodgepodge
Courage the Cowardly Dog (2002) – Tulip (uncredited)
Born and Bred
Cranford (2007)
The Vote (2015)
Doc Martin (Series 7 Episode 5) (2015)
ฟิลิป จอห์นสัน

| ฟิลิป จอห์นสัน |
| --- | --- |
ฟิลิป จอห์นสัน เมื่ออายุ 95 ปี
เกิด: 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1906(1906-07-08) คลีฟแลนด์,  รัฐโอไฮโอ  สหรัฐ
เสียชีวิต: มกราคม 25, 2005(2005-01-25) (98 ปี)
สัญชาติ: อเมริกัน
ศิษย์เก่า: บัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
รางวัล: รางวัลพริตซ์เกอร์ (1979)

ผลงานสำคัญ: The Glass House, The Seagram Building
 
ฟิลิป คอร์เทลยู จอห์นสัน (อังกฤษ: Philip Cortelyou Johnson) (8 กรกฎาคม ค.ศ. 1906 - 25 มกราคม ค.ศ. 2005) เป็นสถาปนิกผู้ทรงอิทธิพลชาวอเมริกัน ที่มีผลงานสถาปัตยกรรมลักษณะ กระจกมีกรอบมน หนา จอห์นสันเป็นหนึ่งหนึ่งในผู้สร้างสรรค์ผลงานสถาปัตยกรรมมีชื่อเสียงมาหลายทศวรรษ
เขาศึกษาที่บัณฑิตวิทยาลัยฮาร์เวิร์ดด้านการออกแบบ  ในปี ค.ศ. 1930 เขาก่อตั้งแผนกสถาปัตยกรรมและการออกแบบที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ในนครนิวยอร์ก และต่อมาในปี 1978 ในฐานะผู้ดูแล เขายังได้รับเหรียญทองจากสถาบันสถาปนิกอเมริกันและยังเป็นผู้แรกที่รับรางวัลพริตซ์เกอร์สถาปัตยกรรมในปี ค.ศ. 1979
ฟลูออรีน

Chemical element, symbol F and atomic number
ฟลูออรีน (อังกฤษ: fluorine) (จากภาษาFluere แปลว่า "ไหล") เป็นธาตุเคมีที่เป็นพิษและทำปฏิกิริยาได้มากที่สุด มีสัญลักษณ์ F และเลขอะตอม 9 เป็นธาตุแฮโลเจนที่เป็นเบาที่สุดและมีค่าอิเล็กโทรเนกาติวิตีมากที่สุด มักปรากฏอยู่ในรูปของแก๊สสีเหลืองที่ภาวะอุณหภูมิและความดันมาตรฐาน ธาตุนี้ทำปฏิกิริยาได้เกือบทุกธาตุรวมทั้งแก๊สมีสกุลบางตัว มีสมบัติเป็นอโลหะมากที่สุด (ถ้าไม่รวมแก๊สมีสกุล)
ลักษณะ > ไอโซโทป

นิวเคลียสของฟลูออรีนประกอบด้วย 9 โปรตอน 9 นิวตรอน แต่ไอโซโทปที่เสถียรของฟลูออรีนนั้น คือ ฟลูออรีน–19 มีโปรตอน 10 โปรตอน ส่วนไอโซโทปของฟลูออรีนที่สังเคราะห์ขึ้นมี 17 ไอโซโทปมีมวลอะตอมตั้งแต่ 14–31 (ยกเว้น 19) ในบรรดาไอโซโทปเหล่านี้ ไอโซโทปที่เสถียรที่สุด คือ ฟลูออรีน–18 ด้วยครึ่งชีวิต 109.77 นาที ไอโซโทปที่มวลเบาส่วนใหญ่จะสลายตัวด้วยวิธีการจับยึดอิเล็กตรอน ฟลูออรีน–17 และฟลูออรีน-18 สลายตัวด้วยการแบ่งแยกโพซิตรอน ส่วนไอโซโทปที่หนักกว่าฟลูออรีน–19 จะสลายด้วยวิธีการสลายให้อนุภาคบีตา
ลักษณะ > โครงสร้างอะตอม

อะตอมฟลูออรีนในธรรมชาติมี 9 อิเล็กตรอน มีอิเล็กตรอนน้อยกว่านีออนอยู่ 1 อิเล็กตรอน ดังในการจัดเรียงอิเล็กตรอนของฟลูออรีน [He] 2s2 2p5 อะตอมของฟลูออรีนมีรัศมีโควาเลนซ์เพียง 64 พิโกเมตร ซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกับอะตอมออกซิเจนและอะตอมนีออน
พลังงานไอออไนเซชั่นของฟลูออรีนสูงเป็นอันดับ 2 ในคาบเดียวกัน คือมีพลังงานไอออไนเซชั่นลำดับที่ 1 1,681 กิโลจูล/โมล ซึ่งรองจากนีออนที่มีพลังไอออไนเซชั่นลำดับที่ 1 2,080 กิโลจูลต่อโมล แต่ในหมู่เดียวกันแล้วฟลูออรีนมีพลังงานไอออเนเซชันมากที่สุด ทำให้อิเล็กตรอนยากที่จะหลุดออกจากอะตอมฟลูออรีนแต่จะได้รับอิเล็กตรอนเข้ามาง่าย แต่ค่าสัมพรรคภาพอิเล็กตรอน (Electron Affinity)ของฟลูออรีนเป็นอันดับ 2 ซึ่งรองจากคลอรีนที่มีค่าสัมพรรคภาพอิเล็กตรอนอยู่ 352.4 แต่ฟลูออรีนมีค่านี้อยู่ 331.4 ส่วนค่าอิเล็กโทรเนกาติวิตีหรือสภาพไฟฟ้าลบของธาตุของฟลูออรีนมีมากที่สุดในบรรดาธาตุใด ๆ คือมีค่าเท่ากับ 4.0
ลักษณะ > โครงสร้างโมเลกุล

โมเลกุลของฟลูออรีนส่วนใหญ่จะเป็นรูปของ F2 หรือไดฟลูออไรด์ พลังงานระหว่างพันธะของ F2 มีค่าน้อยกว่าพลังงานระหว่างพันธะของ Cl2 และ Br2 ถ้าฟลูออรีนไม่ได้อยู่เป็นคู่จะมีเป็นแม่เหล็กไดอะแมกเนติกแต่ถ้าอยู่กันเป็นคู่แล้วจะมีแม่เหล็กเป็นพาราแมกเนติก ซึ่งคล้ายกับออกซิเจนและไนโตรเจน
ลักษณะ > สถานะ

ฟลูออรีนมีสถานะเป็นแก๊สที่อุณหภูมิห้อง เป็นแก๊สที่มีสีเหลืองอ่อนฟลูออรีนบริสุทธิ์มีสีเหลืองอ่อนมาก ฟลูออรีนจะควบแน่นเป็นฟลูออรีนเหลวที่อุณหภูมิ -188 องศาเซลเซียส (-307 องศาฟาเรนไฮต์) ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่ใกล้เคียงกับอุณหภูมิที่ออกซิเจนและไนโตรเจนควบแน่นเป็นของเหลว
ฟลูออรีนจะเป็นของแข็งได้ที่อุณหภูมิ  -220 องศาเซลเซียส (-363 องศาฟาเรนไฮต์) ซึ่งอะตอมฟลูออรีนในฟลูออรีนแข็งนี้จะจัดเรียงเป็นรูปลูกบาศก์ หรือที่เรียกว่าบีตา–ฟลูออรีน ในสถานะนี้ฟลูออรีนจะมีลักษณะเป็นของแข็งโปร่งใสและนุ่ม ในอุณหภูมิ -228 องศาเซลเซียส (-378 องศาฟาเรนไฮต์) ฟลูออรีนจะสามารถเปลี่ยนสถานะจากของแข็งไปเป็นของแข็งโดยที่โครงสร้างคริสตัลจะเปลี่ยนไปเท่านั้นคือเป็นมอโนคลินิกหรือที่เรียกว่าแอลฟา–ฟลูออรีน ซึ่งจะมีสีทึบและยากที่จะปิดตัว พลังงานที่เปลี่ยนโครงสร้างคริสตัลนี้มากกว่าพลังงานที่ใช้เปลี่ยนสถานะที่จุดหลอมเหลวและสามารถจะรุนแรงขึ้นไปอีก ในปกติ ฟลูออรีนแข็งค่อนข้างที่จะคล้ายกับออกซิเจนแข็งมากกว่าธาตุในหมู่แฮโลเจนที่อยู่ในสถานะของแข็ง
ลักษณะ > การเกิดปฏิกิริยาเคมี

ฟลูออรีนเมื่อเกิดปฏิกิริยาแล้วบ่อยครั้งที่จะเกิดอย่างฉับพลันหรือเกิดระเบิดขึ้น สารหลายอย่างที่ถือว่าโดยทั่วไปว่าเป็นปฏิกิริยาทางเคมีเช่นผงเหล็ก เศษแก้วและใยหิน เส้นใยนี้เกิดปฏิกิริยากับฟลูออรีนเย็นได้ง่าย น้ำและไม้สามารถถูกเผาไฟได้โดยนำไปใกล้กับฟลูออรีนโดยที่ไม่ต้องมีจุดประกายไฟ
| วิดีโอหลายคลิปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 Bright flames during fluorine reactions
 Fluorine reacting with caesium
ฟลูออรีนได้ถูกนำไปใช้ในการเกิดสารประกอบของแก๊สมีสกุลโดยที่ฟลูออรีนทำปฏิกิริยากับแพลตทินัม แพลเลเดียม หรือเหล็กเกิดเป็น PtF6 PdF6 FeF6 แล้วนำไปใช้เป็นตัวออกซิไดส์ที่สามารถดึงอิเล็กตรอนของแก๊สมีสกุลแล้วให้ความร้อน ดังสมการ
Xe + PtF6(g) → [Xe+][(PtF6)-]
การปรากฏ > เอกภพ

เอกภพมีฟลูออรีนเป็นส่วนประกอบที่ 40 ส่วนในพันล้านส่วน ฟลูออรีนเป็นที่คาดกันว่าจะเป็นธาตุที่พบมากที่สุดเป็นอันดับที่ 24 ในเอกภพ มันเป็นธาตุเบาที่หายาก (ธาตุที่เบากว่ามีแนวโน้มที่จะพบมาก) ธาตุทั้งหมดตั้งแต่ ธาตุที่ 6–14 ยกเว้นธาตุที่ 11 มีในเอกภพมากกว่าฟลูออรีน 100–1,000 เท่า ในลำดับการทำปฏิกิริยาฟิวชันบนดาวฤกษ์จะผลิต ออกซิเจน คาร์บอน นีออน และอื่น ๆ โดยที่ไม่มีฟลูออรีนผลิตออกมา ถึงจะผลิตได้แต่มันจะถูกทำลายอย่างรวดเร็วโดยปฏิกิริยาฟิวชันอื่น ๆ
การปรากฏ > โลก

ฟลูออรีนเป็นธาตุลำดับที่ 13 ตามธาตุที่พบมากในเปลือกโลก ในเปลือกโลกประกอบไปด้วยฟลูออรีน 600–700 ส่วนในล้านส่วน โดยมวล ส่วนใหญ่แล้วจะพบฟลูออรีนในรูปของสารประกอบ ซึ่งเป็นแร่ แร่ที่สำคัญที่มีฟลูออรีน ได้แก่
แร่ฟลูออไรต์ – (CaF2) หรือ ฟลูออสปาร์ เป็นแหล่งที่มาหลักของฟลูออรีนในเชิงพาณิชย์ ฟลูออไรต์นี้พบได้ทั่วโลก ประเทศจีนเป็นประเทศที่ต้องการแร่นี้มากกว่าครึ่งหนึ่งของความต้องการของโลก รองลงมาเป็นประเทศแม็กซิโก ประเทศสหรัฐอเมริกาสามารถผลิตฟลูออไรต์ได้มากที่สุดในช่วงศตวรรษที่ 20 แต่เหมืองแร่แห่งสุดท้ายในรัฐอิลลินอยได้ถูกปิดลงในปี ค.ศ. 1995
ฟลูออร์อะพาไทด์ – (Ca5(PO4)3F) และอะพาไทด์อื่นๆ ถูกขุดออกมาในปริมาณที่มากเนื่องจากอะพาไทด์จะถูกนำไปสกัดเอาฟอสฟอรัสมาทำปุ๋ยฟอสเฟต ฟลูออรีนบนโลกส่วนใหญ่อยู่ในแร่ชนิดนี้ แต่เศษของฟลูออรีนที่น้อยมาก (3.5 %) จะถูกทิ้งเป็นของเสีย มีแต่ในสหรัฐอเมริกาเท่านั้นที่เก็บฟลูออรีนนี้ไว้เพื่อทำเฮกซะฟลูออโรซิลิเกต (SiF6) เพื่อใช้ในการจัดหาน้ำโดยการฟลูออไรเดชั่น
ไครโอไลต์ – (Na3AlF6) เป็นที่มีแร่ที่มีฟลูออรีนที่มีในโลกน้อยที่สุด แต่เดิมแร่นี้ใช้ในการผลิตอะลูมิเนียม เหมืองแร่เชิงพาณิชย์หลักที่ชายฝั่งตะวันตกของกรีนแลนด์ได้ถูกปิดลงในปี ค.ศ. 1987
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
แร่หลักที่มีฟลูออรีนเป็นส่วนประกอบ

| ฟลูออไรต์ | ฟลูออร์อะพาไทด์ | ไครโอไลต์ |
นอกจากนี้ยังมีแร่อื่น ๆ อีกเช่น พลอย บุษราคัม อยู่ในรูปของฟลูออไรด์ ฟลูออไรด์นั้นพบในน้ำทะเลซึ่งต่างจากแฮไลด์อื่น ๆ เพราะโลหะแอลคาไลน์เอิร์ทจะตกตะกอนเมื่อนำมันออกจากน้ำ ฟลูออรีนนั้นยังถูกพบในขณะที่ภูเขาไฟระเบิดและจากน้ำพุร้อนใต้ดิน จุดกำเนิดของฟลูออรีนที่ดีที่สุดนี้นยังไม่แน่ชัด
สารประกอบ

ฟลูออรีนส่วนใหญ่มีเลขออกซิเดชั่น -1 เพราะฟลูออรีนขาดอิเล็กตรอนอีก 1 ก็จะเกิดความเสถียร ดั้งนั้นฟลูออรีนจึงเกิดสารประกอบกับโลหะแอลคาไลและธาตุที่มีเลขออกซิเดชั่น +1 ได้ง่าย
สารประกอบ > ไฮโดรเจนฟลูออไรด์

บทความหลัก: ไฮโดรเจนฟลูออไรด์ และ กรดไฮโดรฟลูออริก
ฟลูออรีนเกิดปฏิกิรยากับไอโดรเจนเกิดเป็นสารประกอบที่เรียกว่า ไฮโดรเจนฟลูออไรด์ (HF) หรือที่มันละลายน้ำแล้วจะเป็นกรดไฮโดรฟลูออริก (H+F) จุดเดือดของไฮโดรเจนฟลูออไรด์สูงกว่าไฮโดรเจนแฮไลด์อื่น ๆ เช่นเดียวกับไดไฮโดรเจนออกไซด์ ที่มีจุดเดือดสูงกว่าไดไฮโดรเจนซัลไฟด์ ไดไฮโดรเจนซีลีไนด์ ไดไฮโดรเจนเทลลูไรด์
ในสารละลายน้ำ ไฮโดรเจนฟลูออไรด์เป็นกรดอ่อน ในขณะที่ไฮโดรแฮลิกอื่น ๆ เป็นกรดแก่ กรดไฮโดรฟลูออริกนำไปใช้เป็นงานศิลปะที่ทำโดยกระจกเพื่อใช้ให้มันกัดกระจก
สารประกอบ > สารประกอบกับแก๊สมีสกุล

สารประกอบแรกที่เกิดสารประกอบฟลูออรีนกับแก๊สมีสกุลคือ ซีนอนเททระฟลูออไรด์ ต่อมาก็สามารถสร้างสารประกอบที่มีฟลูออรีน 2 อะตอมได้คือ เรดอนไดฟลูออไรด์แล้วคาดว่าจะเกิดกับซีนอนและคริปทอนได้ ส่วนสารประกอบที่เกิดขึ้นกับแก๊สมีสกุลที่เบากว่าจะสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว และจะเกิดขึ้นในสภาพที่มีความดันสูง อุณหภูมิต่ำ เช่นอาร์กอนเฮกซะฟลูออโรไฮเดรต (ArHF6) และฮีเลียมเฮกซะฟลูออโรไฮเดรต (HeHF6)  ส่วนนีออนนั้นยังไม่พบสารประกอบกับฟลูออรีน
การนำไปใช้ประโยชน์

โซเดียมฟลูออไรด์ ใช้ปริมาณเล็กน้อยเติมลงในยาสีฟัน จะทำให้แคลเซียมที่ผิวฟันแปลงสภาพเป็นแคลเซียมฟลูออไรด์ที่ไม่ละลายน้ำ และป้องกันฟันผุได้
กรดไฮโดรฟลูออริก หรือกรดกัดแก้ว ใช้ในงานศิลปะเพื่อกัดกระจกให้เป็นลวดลายต่าง ๆ ตามที่ต้องการ
ความอันตราย

ฟลูออรีนนั้นมีความอันตรายสูงมากถ้ามันบริสุทธิ์ มันจะทำให้เกิดรอยไหม้เมื่อโดนผิวหนัง เมื่อมีปริมาณ 25 ส่วนในล้านส่วนมันจะสามารถทำร้ายดวงตา ทางเดินหายใจ ปอดรวมถึงตับและไตด้วย ถ้ามีปริมาณ 100 ส่วนในล้านส่วนจะทำให้ตาและจมูกของมนุษย์ได้รับความเสียหายอย่างหนัก
เชิงอรรถ

↑  Exact comparison of the sizes of fluorine, oxygen and neon atoms is not possible because of conflicting estimates from different sources.
↑  For more detail, see explanation by Jim Clark.
ฟาโรห์เซอังค์เอนเร เมนทูโฮเทปิ

เซอังค์เอนเร เมนทูโฮเทปิ (อังกฤษ: Seankhenre Mentuhotepi) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่สอง ตามข้อสันนิษฐานของนักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต และดาร์เรล เบเกอร์ พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่ห้าแห่งราชวงศ์ที่สิบหกที่มีอำนาจครอบคลุมพื้นที่ธีบส์ในอียิปต์บน หรืออีกข้อสันนิษฐานหนึ่ง โดยเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราธได้มองว่าพระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่ห้าแห่งราชวงศ์ที่สิบเจ็ด
หลักฐานยืนยัน

ปรากฏหลักฐานยืนยันที่เกี่ยวข้องกับฟาโรห์เมนทูโฮเทปิ คือ จารึกศิลจากคาร์นัก และตราประทับแมลงสคารับที่ไม่ทราบที่มา ซึ่งปรากฏพระนามครองพระราชบัลลังก์ที่สามารถอ่านได้หลากหลาย เช่น เซวาเอนเร, เซวัดจ์เอนเร และเซอังค์เอนเร นอกจากนี้ ค้นพบสฟิงซ์สลักหินปูนของฟาโรห์เมนทูโฮเทปิจำนวนสองชิ้น ซึ่งถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1924 ในซากปรักหักพังของศาสนวิหารแห่งฮอรัสในเอ็ฎฟู โดยชิ้นหนึ่งปรากฏพระนาม เซอังค์เอนเร และอีกชิ้นหนึ่งปรากฏพระนาม เมนทูโฮเทปิ และพระนามของฟาโรห์เมนทูโฮเทปิปรากฏอยู่ในบันทึกพระนามแห่งตูรินในพระนาม เซอังค์เอนเร
พระนาม

การระบุตัวตนของฟาโรห์เมนทูโฮเทปิมีการพัฒนาในช่วงหลายปีที่ผ่านมา โดยที่เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราธ ได้ระบุว่า พระองค์เป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบเจ็ดในพระนาม เมนทูโฮเทปที่ 7 และวอล์ฟกัง เฮล์ก ได้ระบุว่าทรงพระนาม เมนทูโฮเทปที่ 6 แทน ส่วนการตีความใหม่ของบันทึกพระนามแห่งตูรินโดยรีฮอล์ต โดยให้พระองค์มีพระนามว่า เซอังค์เอนเร เมนทูโฮเทปิ
เหตุการณ์ภายในรัชสมัย

หากการระบุตัวตนของฟาโรห์เมนทูโฮเทปิตามการตีความบันทึกพระนามแห่งตูรินใหม่ของรีฮอล์ตนั้นถูกต้อง มันจะทำให้พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ต่อมาจากฟาโรห์เซคเอมเร สอังค์ทาวี เนเฟอร์โฮเทปที่ 3 และทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาเพียงแค่ 1 ปี รัชสมัยอันสั้น ๆ ของฟาโรห์เมนทูโฮเทปินั้น อาจจะมีการเกิดความขัดแย้งอย่างต่อเนื่องกับราชอาณาจักรชาวฮิกซอส ซึ่งปกครองโดยของราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งอียิปต์ โดยในช่วงเวลาดังกล่าวนั้นราชวงศ์ที่สิบหกตกอยู่ในตำแหน่งที่อ่อนแอลงและปกครองมากกว่าอาณาเขตเมืองธีบส์เล็กน้อย ในจารึกศิลาของพระองค์จาก ศาสนวิหารแห่งคาร์นัก พระองค์ได้ทรงกล่าวอย่างเน้นย้ำว่า: "ข้าพเจ้าเป็นฟาโรห์ในธีบส์ นี่คือเมืองของข้าพเจ้า" และเรียกเมืองธีบส์ว่า "นายหญิงแห่งแผ่นดินทั้งปวง นครแห่งชัยชนะ" พระองค์ทรงพูดถึงการขับไล่กลับไปยัง "ดินแดนต่างประเทศ" อาจเป็นคำสละสลวยสำหรับชาวฮิกซอสหรือสำหรับชาวนิวเบีย อำนาจทางทหารของฟาโรห์เมนทูโฮเทปิถูกเน้นย้ำ โดยฟาโรห์ทรงเปรียบพระองค์เองได้กับเทพีเซคเมตที่สังหารศัตรูด้วยลมปราณแห่งเพลิง ต่อมาฟาโรห์เนบิไรรอที่ 1 ได้ทรงขึ้นมาครองราชย์ต่อจากพระองค์ โดยปกครองเหนืออาณาเขตอียิปต์บนนานกว่า 25 ปี
ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ (ภาพยนตร์)

| ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: แซม เทย์เลอร์-จอห์นสัน
บทภาพยนตร์: เคลลี มาร์เซล
สร้างจาก: ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ โดย อี. แอล. เจมส์
อำนวยการสร้าง:   ไมเคิล เดอ ลูคา  ดานา บรูเนตติ  อี. แอล. เจมส์ 
นักแสดงนำ:   ดาโกตา จอห์นสัน  เจมี่ ดอร์แนน  เจนนิเฟอร์ อีลี  มาร์เซีย เกย์ ฮาร์เดน 
กำกับภาพ: เชมัส แมคการ์วีย์
ตัดต่อ:   แอนน์ วี. โคตส์  ลิซา กันนิง  เดบรา นีล-ฟิชเชอร์ 
ดนตรีประกอบ: แดนนี เอลฟ์แมน
บริษัทผู้สร้าง: Michael De Luca Productions Trigger Street Productions  
ผู้จัดจำหน่าย: Universal Pictures Focus Features
วันฉาย: 9 กุมภาพันธ์ 2015 (ลอสแอนเจลิส, ปฐมทัศน์)  12 กุมภาพันธ์ 2015 (ไทย)  13 กุมภาพันธ์ 2015 (สหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร)
ความยาว: 125 นาที
ประเทศ: สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 40 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 571 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ (อังกฤษ: Fifty Shades of Grey) เป็นภาพยนตร์แนวรักดราม่าอีโรติก กำกับโดยแซม เทย์เลอร์-จอห์นสัน บทภาพยนตร์โดยเคลลี มาร์เซล สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของนักประพันธ์ชาวอังกฤษ อี. แอล. เจมส์ นำแสดงโดยดาโกตา จอห์นสัน รับบทเป็นอนาสตาเซีย สตีล บัณฑิตวิทยาลัยที่เริ่มความสัมพันธ์แบบซาโดมาโซชิสติกกับนักธุรกิจหนุ่มผู้มีอิทธิพล คริสเตียน เกรย์ (เจมี่ ดอร์แนน)
ภาพยนตร์ฉายรอบปฐมทัศน์ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน ครั้งที่ 65 เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 และออกฉายเป็นการทั่วไปเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 โดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จในบ็อกซ์ออฟฟิศทันที โดยทำรายได้ได้มากกว่า 570 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ปัจจุบันอยู่ในอันดับที่ 9 ของภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดของปี ค.ศ. 2015
"เอิร์นอิต" เพลงประกอบภาพยนตร์ของ ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ ที่ขับร้องโดยเดอะวีกเอนด์ ได้รับรางวัลแกรมมี ประจำปี ค.ศ. 2016
ภาคต่อของ ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ คือ ฟิฟตีเชดส์ดาร์กเกอร์ (Fifty Shades Darker) และ ฟิฟตีเชดส์ฟรีด (Fifty Shades Freed) จะเข้าฉาย 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 และ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 ตามลำดับ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์
เว็บไซต์ทางการ
ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ ที่สยามโซน
| ด ค กฟิฟตีเชดส์ โดย อี>  แอล. เจมส์ |
| --- | --- |
นวนิยาย:  ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ (2011)  ฟิฟตีเชดส์ดาร์กเกอร์ (2012)  ฟิฟตีเชดส์ฟรีด (2012)  เกรย์ (2015)  ดาร์กเกอร์ (2017)  ฟรีด (2021) 
ภาพยนตร์:  ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ (2015)  ฟิฟตีเชดส์ดาร์กเกอร์ (2017)  ฟิฟตีเชดส์ฟรีด (2018)
ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 6

เมอร์อังค์เร เมนทูโฮเทป (อังกฤษ: Merankhre Mentuhotep) หรือ เมนทูโฮเทปที่ 6 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์สิบหก โดยมีศูนย์การปกครองอยู่ที่เมืองธีบส์ในอียิปต์บนในสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่ 2 พระองค์อาจจะเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบสี่ของราชวงศ์
หลักฐานยืนยัน

พระองค์ทรงได้รับการยืนยันตัวตนจากรูปสลักขนาดเล็กจำนวนสองชิ้นเท่านั้นคือ JE 37418/CG 42021 และ BM EA 65429 ซึ่งชิ้นแรกค้นพบที่มุมที่ซ่อนอยู่ในคาร์นัก โดยฌอร์ฌ เลอแยง ส่วนศีรษะและเท้าของรูปสลักได้สูญหาย แต่ปรากฏพระนามส่วนพระองค์และพระนามครองพระราชบบัลลังก์และรูปสลักดังกล่าวอุทิศแด่เทพโซเบค เจ้าแห่งสเมนู ส่วนรูปสลักชิ้นที่สองนั้นไม่ทราบที่มา ซึ่งปรากฏพระนามของฟาโรห์เช่นกัน แต่ไม่มีการอุทิศ
หลักฐานยืนยันที่เป็นไปได้อีกอย่างหนึ่งของพระองค์คือชิ้นส่วนของโลงศพไม้ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์บริติช แค็ตตาล็อกหมายเลข BM EA 29997 โดยปรากฏข้อความต่อไปนี้:
ขุนนางผู้สูงศักดิ์ ตัวแทนแห่งพระราชวงศ์ พระราชเชษฐโอรสแห่งกษัตริย์ ผู้บัญชาการอาวุโส เฮรูเนเฟอร์ ผู้มีสุรเสียงอันแท้จริง ผู้ถือกำเนิดโดยกษัตริย์ เมนทูโฮเทป ผู้มีสุรเสียงอันแท้จริง และประสูติจากพระนางซิตมุท ผู้อาวุโส
ไม่ปรากฏพระนามครองพระราชบัลลังก์และยังคงมีปัญหาเกี่ยวกับการระบุตัวตนพระองค์ อย่างไรก็ตาม คิม รีฮอล์ตได้ตั้งข้อสังเกตว่าโลงศพดังกล่าวยังบันทึกด้วยข้อความในคัมภีร์มรณะรูปแบบแรกๆ ซึ่งเป็นหนึ่งในสองบันทึกคัมภีร์มรณะก่อนสมัยราชอาณาจักรใหม่ รีฮอล์ตจึงเสนอความเห็นว่า ฟาโรห์เมนทูโฮเทป พระองค์นี้จะทรงต้องขึ้นครองราชย์ในช่วงปลายของสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่ 2 จึงทำให้มีฟาโรห์จำนวนสามพระองค์ที่ถูกสันนิษฐานว่าเป็นฟาโรห์ที่ปรากฏใรข้อความดังกล่าว คือ ฟาโรห์เซอังค์เอนเร เมนทูโฮเทปอิ, ฟาโรห์เซวัดจ์เอนเร เมนทูโฮเทปที่ 5 และฟาโรห์เมอร์อังค์เร เมนทูโฮเทปที่ 6 ถึงแม้ว่าพระนาม เมนทูโฮเทปอิ อาจจะฟังดูคล้ายกับพระนาม เมนทูโฮเทป แต่รีฮอล์ตได้แสดงความเห็นว่า เมนทูโฮเทปอิ เป็นพระนามที่แตกต่างจากพระนาม เมนทูโฮเทป ดังนั้น ทำให้ฟาโรห์เซอังค์เอนเร เมนทูโฮเทปอิ จึงไม่ได้เป็นบุคคลคนเดียวกัยหับฟาโรห์เมนทูโฮเทปพระองค์ดังกล่าว ในการพิจารณาระหว่างฟาโรห์ที่เหลืออีกสองพระองค์ รีฮอล์ตได้ตั้งข้อสังเกตอีกว่า ตัวอย่างอีกอย่างหนึ่งของคัมภีร์มรณะนั้นพบอยู่บนโลงพระศพของพระนางเมนทูโฮเทป ซึ่งเป็นพระมเหสีในฟาโรห์ดเจฮูติ ผู้เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สองแห่งราชวงศ์ที่สิบหก ซึ่งครองราชย์ในช่วงประมาณ 1645 ปีก่อนคริสตกาล ในกรณีนี้ ข้อความทั้งหมดเกือบจะเหมือนกันกับข้อความที่ปรากฏบนโลงพระศพของเฮรูเนเฟอร์ ซึ่งเห็นว่าทั้งสองพระองค์อยู่ในช่วงเวลาที่ใกล้เคียงกัน ในขณะที่ฟาโรห์เซวัดจ์เอนเร เมนทูโฮเทป ทรงขึ้นครองราชย์ราวประมาณ 10 ปีก่อนหน้ารัชสมัยของฟาโรห์ดเจฮูติ จึงเชื่อว่าฟาโรห์เมอร์อังค์เร เมนทูโฮเทป ทรงขึ้นครองราชย์ราวประมาณ 60 ปีหลังจากพระองค์ ดังนั้น รีฮอล์ตจึงสรุปว่าฟาโรห์เซวัดจ์เอนเร เมนทูโฮเทป คือ ฟาโรห์ที่ปรากฏในข้อความโลงพระศพ แต่ยังไม่มีการระบุอย่างแน่นอนเกี่ยวพระมเหสีพระนามว่า ซิตมุต และพระราชโอรสพระนามว่า เฮรูเนเฟอร์ อย่างไรก็ตาม ไอแดน ด็อดสัน และไดแอน ฮิลตัน ได้ระบุซึ่งย้อนไปถึงช่วงปลายของราชวงศ์ที่สิบหกแทน ด้วยเหตุนี้จึงให้ เฮรูเนเฟอร์ จึงเป็นพระราชโอรสและพระนางซิตมุต จึงเป็นพระมเหสีในฟาโรห์เมอร์อังค์เร เมนทูโฮเทปที่ 6
ตำแหน่งตามลำดับเวลา

พระองค์ทรงไม่ปรากฏอยู่ในชิ้นส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ของบันทึกพระนามแห่งตูริน รัชสมัยของพระองค์และของฟาโรห์อีกสี่พระองค์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่สิบหกได้สูญหายไปในส่วนที่เสียหายของบันทึกพระนามดังกล่าว[2] ด้วยเหตุนี้จึงไม่สามารถระบุตำแหน่งที่แน่นอนตามลำดับเวลาตลอดจนระยะเวลาในรัชสมัยของพระองค์ได้ รีฮอล์ตจึงเสนอความเห็นว่า พระองค์เป็นฟาโรห์ในช่วงปลายของราชวงศ์ที่สิบหก โดยอาศัยหลักฐานสองข้อ คือ ประการแรก พระนาม เมอร์อังค์เร ของพระองค์ มีรูปแบบพระนามคือ X-ankh-re ซึ่งคล้ายกับพระนาม ดเจดอังค์เร ของฟาโรห์มอนต์เอมซาฟ และฟาโรห์ทั้งสองพระองค์ทรงใช้พระนาม Montu-X ซึ่งบ่งบอกว่าฟาโรห์ทั้งสองพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ในช่วงเวลาใกล้ชิดกัน ประการที่สอง รูปสลักชิ้นแรกของพระองค์ที่ถูกสร้างเพื่ออุทิศให้แด่เทพโซเบคแห่งสเมนูหรือซูเมนู ดังนั้นสถานที่ดังกล่าวอาจจะตั้งอยู่ที่อัล-มาฮามิด กิบลิ ซึ่งอยู่กับใกล้เกเบลีน สถานที่ดังกล่าวได้ค้นพบหลักฐานยืนยันของทั้งฟาโรห์เดดูโมสที่ 2 และฟาโรห์ดเจดอังค์เร มอนต์เอมซาฟ ก่อนที่ถูกย้ายไปยังมุมที่ซ่อนอยู่ในคาร์นักในภายหลัง ในช่วงเวลานั้น บางทีอาจจะเป็นช่วงล่มสลายของราชวงศ์ก็ได้
ในการศึกษาที่เก่ากว่าที่ศึกษาขึ้นในปี ค.ศ. 1964 โดยเยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธ พระองค์ทรงถูกจัดให้เป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์แทน
ฟาโรห์เนเฟอร์โฮเตปที่ 3

เซคเอมเร สอังค์ทาวี เนเฟอร์โฮเทปที่ 3 อิย์เคอร์โนเฟรต (อังกฤษ: Neferhotep III) หรือเรียกว่า เนเฟอร์โฮเทปที่ 3 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่สามหรือสี่จากราชวงศ์ที่สิบหก โดยพระองค์ทรงขึ้นครองพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 8 ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม ริโฮลต์และดาร์เรลล์ เบเกอร์ ระบุไว้ ในบันทึกพระนามแห่งตูรินได้ระบุระยะเวลาการครองราชย์ของพระองค์อยู่ที่ 1 ปี และปรากฏหลักฐานยืนยันที่เกี่ยวข้องกับพระองค์เป็นหลักเพียงชิ้นเดียว คือ จารึกศิลาจากเมืองธีบส์ ในการศึกษาที่มีเก่ากว่าของเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราธ ได้ระบุให้พระองค์อยู่ในช่วงสิ้นสุดของราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์