stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอ็ดดี ฮาว

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ฮาวใน ค.ศ. 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เอ็ดเวิร์ด จอห์น แฟรงก์ ฮาว
วันเกิด:   (1977-11-29) 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 (47 ปี)
สถานที่เกิด:  แอเมอส์แฮม, อังกฤษ
ส่วนสูง:  5 ft 10 in (1.78 m)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
สโมสรเยาวชน
0000–1994:  บอร์นมัท
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1994–2002 |  บอร์นมัท |  201 |  (10) |
| 2002–2004 |  พอร์ตสมัท |  2 |  (0) |
| 2004 |  → สวินดันทาวน์ (ยืมตัว) |  0 |  (0) |
| 2004 |  → บอร์นมัท (ยืมตัว) |  17 |  (1) |
| 2004–2007 |  บอร์นมัท |  53 |  (1) |
| รวม |   |  273 |  (12) |
ทีมชาติ
| 1998 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี |  2 |  (0) |
จัดการทีม
2008–2011:  บอร์นมัท
2011–2012:  เบิร์นลีย์
2012–2020:  บอร์นมัท
2021–:  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เอ็ดเวิร์ด จอห์น แฟรงก์ "เอ็ดดี" ฮาว (อังกฤษ: Edward John Frank "Eddie" Howe) เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
สถิติการจัดการทีม

| ทีม | ตั้งแต่ | ถึง | สถิติ> P | สถิติ> W | สถิติ> D | สถิติ> L | สถิติ> % | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บอร์นมัท | 31 ธันวาคม ค.ศ. 2008 | 16 มกราคม ค.ศ. 2011 | 102 | 51 | 18 | 33 | 050.0 |  |
| เบิร์นลีย์ | 16 มกราคม ค.ศ. 2011 | 12 ตุลาคม ค.ศ. 2012 | 87 | 34 | 19 | 34 | 039.1 |  |
| บอร์นมัท | 12 ตุลาคม ค.ศ. 2012 | 1 สิงหาคม ค.ศ. 2020 | 356 | 143 | 77 | 136 | 040.17 |  |
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 | ปัจจุบัน | 163 | 82 | 36 | 45 | 050.31 |  |
| รวม | รวม | รวม | 708 | 310 | 150 | 248 | 043.79 |  |
เกียรติประวัติ > ผู้จัดการทีม

ลีกแชมเปียนชิป (1): 2014–15
อีเอฟแอลคัพ (1): 2024–25; รองชนะเลิศ (1): 2022–23
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ เอ็ดดี ฮาว ที่ Soccerbase
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด  |
| --- | --- |
 1 ดูเบรากา  2 ทริปเปียร์  3 Dummett  4 บอตมัน  5 แชร์  6 ลาสเซลล์ (c)  7 โจลินตัน  8 เชลวีย์  9 วิลสัน  10 แซ็ง-มักซีแม็ง  11 Ritchie  12 ลูอิส  13 ทาร์เก็ตต์  15 บานส์  17 Krafth  18 Fernández  19 Manquillo  20 คริส วูด  22 โพป  24 อัลมิรอน  26 Darlow  33 เบิร์น  36 ลองสตาฟฟ์  39 กีมาไรส์  ผู้จัดการ: ฮาว 
| ด ค กสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด – ผู้จัดการทีม |
| --- | --- |
 คณะกรรมการจัดสรร (ภายใต้การดูแลของแฟรงก์ วัตต์) (1892–1930)  คันนิงแฮม (1930–35)  มาร์เธอร์ (1935–39)  เซย์มัวร์ (1939–47)  มาร์ติน (1947–50)  เซย์มัวร์ (1950–54)  ลิฟวิงสโตน (1954–56)  เซย์มัวร์ (1956–58)  มิตเทน (1958–61)  น. สมิธ (1961–62)  ฮาร์วีย์ (1962–75)  ลี (1975–77)  ดินนิส (1977)  แม็คฟาล์วc (1977)  แม็คการ์ลีย์ (1977–80)  ฮาร์วีย์c (1980)  ค็อก (1980–84)  ชาร์ลตัน (1984–85)  แม็คฟาล์ว (1985–88)  ซักเก็ตc (1988)  จ. สมิธ (1988–91)  Saxtonc (1991)  อาร์ดิเลส (1991–92)  คีแกน (1992–97)  แม็คเดอร์ม็อตc (1997)  แดลกลีช (1997–98)  คึลลิต (1998–99)  คลากc (1999)  ร็อบสัน (1999–2004)  คาร์เวอร์c (2004)  ซูเนสส์ (2004–06)  โรเดอร์ (2006–07)  เพียร์สันc (2007)  อัลลาไดซ์ (2007–08)  เพียร์สันc (2008)  คีแกน (2008)  ฮิวตันc (2008)  คินเนียร์ (2008–09)  ฮิวตันa (2009)  เชียเรอร์i (2009)  ฮิวตัน (2009–10)  เบียร์ดสลีย์c (2010)  พาร์ดิว (2010–14)  คาร์เวอร์i (2015)  แม็คคลาเรน (2015–16)  เบนิเตซ (2016–19)  บรูซ (2019–21)  โจนส์c (2021)  ฮาว (2021–)  (c) รักษาการ; (a) ทำหน้าที่ในช่วงที่ไม่มีผู้จัดการทีม; (i) = ชั่วคราว
| ด ค กผู้จัดการทีมในพรีเมียร์ลีก |
| --- | --- |
 อาร์เตตา (อาร์เซนอล)  เอเมรี (แอสตันวิลลา)  อิราโอลา (บอร์นมัท)  ฟรังก์ (เบรนต์ฟอร์ด)  เฮอร์เซเลอร์ (ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน)  มาเรสกา (เชลซี)  กลาสเนอร์ (คริสตัลพาเลซ)  มอยส์ (เอฟเวอร์ตัน)  ซิลวา (ฟูลัม)  แม็คเคนนา (อิปสวิชทาวน์)  ฟัน นิสเติลโรย (เลสเตอร์ซิตี)  สล็อต (ลิเวอร์พูล)  กวาร์ดิออลา (แมนเชสเตอร์ซิตี)  อามูริง (แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด)  ฮาว (นิวคาสเซิลยูไนเต็ด)  นูนู (นอตทิงแฮมฟอเรสต์)  จูริช (เซาแทมป์ตัน)  พอสเตคอกลู (ทอตนัมฮอตสเปอร์)  พอตเตอร์ (เวสต์แฮมยูไนเต็ด)  ปึไรรา (วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์)
รายชื่อนักฟุตบอลที่ยิงประตู 500 ลูกขึ้นไป

รายชื่อนักฟุตบอลที่ยิงประตู 500 ลูกขึ้นไป (อังกฤษ: List of footballers with 500 or more goals) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสูงสุด มีผู้เล่น 24 คนทำประตูได้ 500 ประตูหรือมากกว่านั้นตลอดอาชีพการแข่งขันทั้งในระดับสโมสรและทีมชาติ จากการสำรวจของสหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลนานาชาติ (IFFHS) เผยแพร่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2007 เมื่อพิจารณาถึงการแข่งขันในทุกระดับ มีผู้เล่น 72 คนทำได้สำเร็จตามการสำรวจของมูลนิธิสถิติฟุตบอล (RSSSF) ซึ่งเป็นองค์กรที่อธิบายโดยหนังสือพิมพ์เยอรมันชื่อ แดร์ สปีเกล ว่าเป็น "วิกิพีเดียสถิติฟุตบอล" อิมเร ชลอสเซอร์ ชาวฮังการีเป็นคนแรกที่ทำได้ถึง 500 ประตู ในปี ค.ศ. 1927 ก่อนที่เขาจะเกษียณไม่นาน มีผู้เล่น 8 คนประสบความสำเร็จในสโมสรเดียว ได้แก่ โจเซฟ บิคาน (สลาเวียปราฮา), จิมมี่ โจนส์ (เกลนาวอน), จิมมี่ แม็คกรอรี (เซลติก), ลิโอเนล เมสซี (บาร์เซโลนา), แกร์ท มึลเลอร์ (ไบเอิร์นมิวนิก), เปเล่ (ซังตุส ), เฟร์นานโด เปย์โรเตโอ (สปอร์ติงลิสบอน) และ อูเว่ ซีเลอร์ (ฮัมบัวร์) ในแปดคนนี้ เมสซี่ทำประตูได้มากที่สุด โดยมี 672 ประตูตั้งแต่เปิดตัวในปี ค.ศ. 2004 และออกจากสโมสรในปี ค.ศ. 2021
นักฟุตบอลที่ยิงประตู 500 ลูกขึ้นไป

ลิโอเนล เมสซี่ ทำประตูมากที่สุดสำหรับ 1 สโมสร
เปเล่ เป็นเจ้าของสถิติโลกในรอบ 50 ปี
โจเซฟ บิคาน ได้รับการรับรองโดยฟีฟ่าด้วยจำนวน 805 ประตู
รอแบร์ต แลวันดอฟสกี คนล่าสุดที่ทำได้ 500 ประตู
อัลเฟรโด ดิ เอสเตฟาโน ชาวอเมริกาใต้คนแรกที่ทำได้ 500 ประตู
อิมเร่ ชลอสเซอร์ นักฟุตบอลคนแรกที่ยิงได้ 500 ประตู
จากข้อมูลของสหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลนานาชาติและสื่ออื่น ๆ มีผู้เล่น 23 คนที่ได้รับการรับรองจากการทำประตู 500 ประตูขึ้นไปในการแข่งขันฟุตบอลระดับสูงสุด:
| อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร> ลีก | สโมสร> ถ้วย | สโมสร> คอนติเนนตัล | ประเทศและอื่น ๆ | รวม | ช่วงอาชีพ (ค> ศ.).ช่วงอาชีพ (ค.ศ.) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  คริสเตียโน โรนัลโด | 566 | 56 | 171 | 135 | 928 | 2001–ปัจจุบัน |
| 2 |  ลิโอเนล เมสซิ* | 519 | 71 | 152 | 112 | 854 | 2003–ปัจจุบัน |
| 3 |  เปเล่* | 604 | 49 | 26 | 83 | 762 | 1957–1977 |
| 4 |  โรมารีอู | 544 | 93 | 54 | 64 | 755 | 1985–2007 |
| 5 |   แฟแร็นตส์ ปุชกาช | 514 | 76 | 55 | 84 | 729 | 1943–1966 |
| 6 |   โจเซฟ บิแคน* | 518 | 129 | 41 | 32 | 720 | 1931–1955 |
| 7 |  รอแบร์ต แลวันดอฟสกี | 408 | 61 | 113 | 84 | 666 | 2008 ปัจจุบัน |
| 8 |  จิมมี่ โจนส์* | 332 | 301 | 2 | 12 | 647 | 1947–1964 |
| 9 |  แกร์ท มึลเลอร์* | 405 | 92 | 69 | 68 | 634 | 1964–1981 |
| 10 |  โจ แบมบริค | 348 | 260 | 0 | 21 | 629 | 1926–1943 |
| 11 |  อาเบะ เลนสตรา | 573 | 18 | 0 | 33 | 624 | 1936–1963 |
| 12 |  เอวแซบียู | 422 | 97 | 59 | 41 | 619 | 1957–1978 |
| 13 |  ลุยส์ ซัวเรซ | 410 | 48 | 60 | 69 | 587 | 2005 ปัจจุบัน |
| 14 |  เกล็น เฟอร์กูสัน | 313 | 242 | 6 | 0 | 561 | 1987–2011 |
| 15 |  ซลาตัน อิบราฮีมอวิช | 394 | 46 | 57 | 62 | 559 | 1999–2023 |
| 16 |  เฟร์นันโด เปย์โรเตโอ* | 464 | 72 | 3 | 14 | 553 | 1937–1949 |
| 17 |  อูเว่ ซีเลอร์* | 446 | 41 | 21 | 43 | 551 | 1954–1978 |
| 18 |  จิมมี่ แมคกรอรี่* | 409 | 131 | 0 | 12 | 552 | 1922–1937 |
| 19 |   อัลเฟรโด ดิ เอสเตฟาโน | 376 | 55 | 70 | 29 | 530 | 1945–1966 |
| 20 |  เจอร์กี ซาโรซี | 351 | 31 | 102 | 42 | 526 | 1930–1948 |
| 21 |  โรแบร์โต ไดนาไมต์ | 476 | 8 | 5 | 22 | 511 | 1971–1992 |
| 22 |  ฮูโก้ ซานเชซ | 390 | 49 | 38 | 30 | 507 | 1976–1997 |
| 23 |  อิมเรอ ชลอสเซอร์ | 417 | 18 | 10 | 59 | 504 | 1905–1928 |
| 24 |  ฟรานซ์ บินเดอร์ | 296 | 93 | 87 | 26 | 502 | 1930–1949 |
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในฤดูกาล 2024–25

ฤดูกาล 2024–25 เป็นฤดูกาลที่ 132 ในประวัติศาสตร์ของสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ดและฤดูกาลที่ 8 ติดต่อกันของพวกเขาในพรีเมียร์ลีก นอกจากการแข่งขันฟุตบอลลีกแล้ว สโมสรยังมีโอกาสเข้าแข่งขันฟุตบอลถ้วยอีก 2 รายการคือเอฟเอคัพและอีเอฟแอลคัพ
เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2025 นิวคาสเซิลเอาชนะลิเวอร์พูลในรอบชิงชนะเลิศของอีเอฟแอลคัพ โดยคว้าแชมป์รายการใหญ่ครั้งแรกนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1969 และเป็นแชมป์ในประเทศครั้งแรกในรอบ 70 ปีนับตั้งแต่เอฟเอคัพเมื่อปี ค.ศ. 1955
ซื้อขาย > เข้า

| วันที่ | ตำแหน่ง | นักเตะ | จาก | ค่าตัว | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 30 มิถุนายน 2024 | GK |  โอดิสเซอัส วลาโชดิมอส |  นอตทิงแฮมฟอเรสต์ | ไม่เปิดเผย |  |
| 1 กรกฎาคม 2024 | CB |  ลอยด์ เคลลี |  บอร์นมัท | ฟรี |  |
| 1 กรกฎาคม 2024 | LB |  ลูวิส ฮอลล์ |  เชลซี | 28 ล้านปอนด์ |  |
| 1 กรกฎาคม 2024 | GK |  จอห์น รัดดี |  เบอร์มิงแฮมซิตี | ฟรี |  |
↑  เคลลี่ย้ายไปร่วมทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ดอย่างเป็นทางการในวันที่ 1 กรกฎาคม หลังจากสัญญาของเขากับบอร์นมัทหมดลง การย้ายทีมครั้งนี้ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการในวันที่ 13 มิถุนายน
ซื้อขาย > ออก

| วันที่ | ตำแหน่ง | ผู้เล่น | ไป | ค่าตัว | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 30 มิถุนายน 2024 | AM |  เอลเลียต แอนเดอร์สัน |  นอตทิงแฮมฟอเรสต์ | 35 ล้านปอนด์ |  |
| 30 มิถุนายน 2024 | RW |  ยานคูบา มินเตห์ |  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน | 33 ล้านปอนด์ |  |
พรีซีซันและกระชับมิตร

วันที่ 14 พฤษภาคม 2024 สโมสรนิวคาสเซิล ยูไนเต็ด ประกาศแผนการเดินทางไปประเทศญี่ปุ่นสำหรับการเก็บตัวช่วงพรีซีซัน โดยทีมจะลงเตะเกมกระชับมิตรกับทีมอูราวะ เรดไดมอนส์ และโยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส ในฐานะส่วนหนึ่งของเจลีก อินเตอร์เนชั่นแนล ซีรีส์ ในเดือนมิถุนายน นัดกระชับมิตรนัดที่ 3 ได้รับการยืนยันโดยพวกเขาจะพบกับฮัลล์ซิตี ในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด ประกาศว่า เซลา คัพ 2024 จะจัดการแข่งขันที่ เซนต์เจมส์พาร์ก ในช่วงสุดสัปดาห์ที่สองของเดือนสิงหาคม โดยทีมสาลิกาดงจะพบกับฌิโรนา และเบรสต์ ในวันที่ 9 และ 10 สิงหาคม ตามลำดับ
ชนะ
      เสมอ
      แพ้
      การแข่งขัน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 July 2024 Friendly | SpVgg Unterhaching  | 1–3 |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | Herzogenaurach, Germany |
| 12:00 CEST (11:00 BST) |  Skarlatidis  83' (ลูกโทษ) | รายงาน |  บานส์  5'  Murphy  24'  Isak  43' | สนามกีฬา: Adidas Global Headquarters ผู้ชมในสนาม: 0 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 July 2024 Friendly | ฮัลล์ซิตี  | 0–2 |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | Kingston upon Hull |
| 14:00 BST |  | รายงาน |  Isak  32'  Murphy  43' | สนามกีฬา: MKM Stadium ผู้ชมในสนาม: 13,670 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 31 July 2024 J.League International Series | อูราวะ เรดไดมอนส์  | 1–4 |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | ไซตามะ, ญี่ปุ่น |
| 19:30 JST (11:30 BST) |  Nitta  23'  Ito  30' | รายงาน |  Isak  3'  Murphy  45', 47'  ฮอลล์  58' | สนามกีฬา: Saitama Stadium 2002 ผู้ชมในสนาม: 13,763 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 August 2024 J.League International Series | โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส  | 2–0 |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | Tokyo, Japan |
| 19:00 JST (11:00 BST) |  Élber  34'  Amano  51' | รายงาน |  ลอยด์ เคลลี  43'  Parkinson  66' | สนามกีฬา: Japan National Stadium ผู้ชมในสนาม: 38,201 ผู้ตัดสิน: Yusuke Araki (Japan) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 9 August 2024 เซลา คัพ | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด  | 4–0 |  ฌิโรนา | Newcastle upon Tyne |
| 19:30 BST |  Longstaff  2', 38'  Murphy  13'  Isak  21'  Gordon  25' | รายงาน |  | สนามกีฬา: St James' Park ผู้ชมในสนาม: 31,958 ผู้ตัดสิน: Michael Oliver (England) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 August 2024 Sela Cup | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด  | 1–0 |  Brest | Newcastle upon Tyne |
| 16:00 BST |  Barnes  15' | รายงาน |  | สนามกีฬา: St James' Park |
การแข่งขัน > พรีเมียร์ลีก

บทความหลัก: พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2024–25
การแข่งขัน > พรีเมียร์ลีก > ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบหรือการตกชั้น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 | เชลซี | 29 | 14 | 7 | 8 | 53 | 37 | +16 | 49 | ผ่านเข้าสู่ แชมเปียนส์ลีก รอบลีก |
| 5 | แมนเชสเตอร์ซิตี | 29 | 14 | 6 | 9 | 55 | 40 | +15 | 48 | ผ่านเข้าสู่ ยูโรปาลีก รอบลีก |
| 6 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (Y) | 28 | 14 | 5 | 9 | 47 | 38 | +9 | 47 | ผ่านเข้าสู่ คอนเฟอเรนซ์ลีก รอบเพลย์ออฟ |
| 7 | ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน | 29 | 12 | 11 | 6 | 48 | 42 | +6 | 47 |  |
| 8 | ฟูลัม | 29 | 12 | 9 | 8 | 43 | 38 | +5 | 45 |  |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดในนัดการแข่งขันที่ลงเล่นในวันที่ 16 มีนาคม 2025. แหล่งข้อมูล: Premier League
กฏการจัดอันดับ: 1) คะแนน; 2) ผลต่างประตู; 3) ประตูรวม; 4) หากทีมที่ชนะเลิศ, ทีมที่ตกชั้นหรือทีมที่ผ่านเข้าสู่การแข่งขันของยูฟ่า ไม่สามารถตัดสินได้ตามกฎ 1 ถึง 3, จะมีการบังคับใช้กฎ 4.1 ถึง 4.3 – 4.1) คะแนนที่ได้จากเฮด-ทู-เฮดระหว่างทีมดังกล่าว; 4.2) ประตูทีมเยือนจากเฮด-ทู-เฮดระหว่างทีมดังกล่าว; 4.3) เพลย์ออฟ
 มั่นใจได้เป็นอย่างน้อย คอนเฟอเรนซ์ลีก รอบเพลย์ออฟ
หมายเหตุ:
↑  ผู้ชนะเลิศ เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2024–25 จะผ่านเข้าสู่ยูโรปาลีก รอบลีก ด้วยเช่นกัน (หรือทีมอับดับที่หก หากผู้ชนะเลิศเอฟเอคัพจบห้าอันดับแรกในลีก)
↑  ผู้ชนะเลิศ อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2024–25 คือ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด จะผ่านเข้าสู่คอนเฟอเรนซ์ลีก รอบเพลย์ออฟ หากผู้ชนะเลิศอีเอฟแอลคัพผ่านเข้าสู่แชมเปียนส์ลีกหรือยูโรปาลีกจากอันดับในลีกแล้ว สิทธิ์ของคอนเฟอเรนซ์ลีกจะส่งต่อไปยังทีมที่อยู่อันดับสูงสุดที่ยังไม่ได้ผ่านเข้าไปแข่งขันในระดับยุโรป
การแข่งขัน > พรีเมียร์ลีก > แมตช์

นิวคาสเซิลออกสตาร์ทฤดูกาลด้วยการเก็บชัยชนะ 3 จาก 4 นัดแรกของฤดูกาล ก่อนจะมาสะดุดเก็บได้เพียง 2 แต้มจากการเสมอ 2 นัดและแพ้ไปถึง 3 นัด จากนั้นเปิดบ้านพบกับอาร์เซนอลที่ฟอร์มแย่ไม่ชนะใครมา 2 นัดติดต่อกัน อาเล็กซันเดอร์ อีซักโหม่งทำประตูชัยในนาทีที่ 12 จากลูกครอสของแอนโทนี กอร์ดอน ทำให้อาร์เซนอลไม่ชนะใครในลีก 3 นัดติดต่อกันและแพ้ในลีกเป็นนัดที่ 2 ติดต่อกัน ตามมาด้วยบุกไปชนะนอตทิงแฮมฟอเรสต์ถึงซิตีกราวด์ 3–1 ในสัปดาห์ถัดมาทำให้นิวคาสเซิลเก็บชัยชนะในลีก 2 นัดติดต่อกันขยับขึ้นมาอยู่อันดับที่ 8 ของตาราง
จากนั้นพวกเขาสะดุดเก็บได้เพียง 2 แต้มจากการลงสนาม 4 นัด ก่อนจะเปิดบ้านถล่มเลสเตอร์ซิตีในยุคของรืด ฟัน นิสเติลโรย 4–0 เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม จากนั้นเก็บชัยชนะอีก 5 นัดรวด ก่อนจะสะดุดเมื่อเปิดบ้านแพ้บอร์นมัท 1–4 เมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2025 หลังจากนั้นพวกเขาเก็บได้ 9 แต้มจากการลงเล่น 6 นัด
การแข่งขัน > พรีเมียร์ลีก > เอฟเอคัพ

บทความหลัก: เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2024–25
นิวคาสเซิลลงเล่นในเอฟเอคัพ รอบสาม และถูกจับสลากเล่นในบ้านพบกับบรอมลีย์จากลีกทูในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2025 ซึ่งพวกเขาเอาชนะไปได้ 2–1 ในรอบที่สี่ พวกเขาถูกจับสลากไปเยือนเบอร์มิงแฮมซิตีจากลีกวันพวกเขาบุกชนะแบบหืดจับ 3–2 ในรอบที่ 5 พวกเขาถูกจับสลากเล่นในบ้านพบกับทีมร่วมพรีเมียร์ลีกอย่างไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน
การแข่งขัน > พรีเมียร์ลีก > อีเอฟแอลคัพ

บทความหลัก: อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2024–25
ในฐานะสโมสรในพรีเมียร์ลีกที่ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรป นิวคาสเซิลได้เข้าร่วมอีเอฟแอลคัพในรอบที่สอง และถูกจับสลากไปเยือนนอตทิงแฮมฟอเรสต์เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม เป็นนิวคาสเซิลที่เอาชนะไปได้ 4–3 จากการดวลจุดโทษหลังจากเสมอกันใน 90 นาที 1–1 ในรอบที่สามพวกเขาถูกจับสลากไปเยือนเอเอฟซี วิมเบิลดันในวันที่ 23 กันยายน แต่เนื่องจากสนามพลัฟเลนรังเหย้าของเอเอฟซี วิมเบิลดันโดนน้ำท่วมทำให้ไม่สามารถทำการแข่งขันได้จึงต้องเลื่อนการแข่งขันออกไป โดยได้กลับมาแข่งขันนัดตกค้างในวันที่ 1 ตุลาคม และย้ายมาทำการแข่งขันที่เซนต์เจมส์พาร์ก เป็นฟาบีอาน แชร์ซึ่งสวมปลอกแขนกัปตันทีมในเกมนัดนี้ยิงประตูชัยจากจุดโทษในช่วงทดเวลาบาดเจ็บครึ่งแรกทำให้เอาชนะไปได้ 1–0 ในรอบที่สี่และรอบก่อนรองชนะเลิศ พวกเขาถูกจับสลากให้พบกับเชลซีในวันที่ 30 ตุลาคมและเบรนต์ฟอร์ด ในวันที่ 18 ธันวาคมตามลำดับ
สำหรับการแข่งขันรอบที่ 4 นิวคาสเซิลเปิดเซนต์เจมส์พาร์เอาชนะไปได้ 2–0 เป็นการล้างตาจากเกมลีกเมื่อ 3 วันก่อนคือในวันที่ 27 ตุลาคม ซึ่งเชลซีเปิดสแตมฟอร์ดบริดจ์เอาชนะไปได้ 2–1 ขณะที่การแข่งขันในรอบก่อนรองชนะเลิศพวกเขาเปิดบ้านเอาชนะเบรนต์ฟอร์ดไปได้ 3–1 ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศไปพบกับอาร์เซนอล
เจ้าชายออดโดเนอ ดยุกแห่งมอนแฟร์ราโต

| เจ้าชายออดโดเนอ ดยุกแห่งมอนแฟร์ราโต |
| --- | --- |
ดยุกแห่งมอนแฟร์ราโต

ประสูติ: 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2389 พระราชวังหลวงตูริน
สิ้นพระชนม์: 22 มกราคม พ.ศ. 2409 (19 ปี) พระราชวังหลวงเจนัว
ราชวงศ์: ราชวงศ์ซาวอย
พระบิดา: พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี
พระมารดา: อาเดิลไฮท์แห่งออสเตรีย
เจ้าชายออดโดเนอ ดยุกแห่งมอนแฟร์ราโต (พระนามเต็ม: อดโดเนอ ยูจีโน มารีอา ดิ ซาวอย; 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2389 - 22 มกราคม พ.ศ. 2409) (อังกฤษ: Prince Oddone, Duke of Montferrat) เป้นพระราชโอรสใน พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี กับ พระนางอาเดิลไฮท์แห่งออสเตรีย
พระประวัติ

เจ้าชายออดโดเนอ ประสูติเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2389 พระราชบิดาคือ พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี กับ พระนางอาเดิลไฮทฺ์แห่งออสเตรีย เป็นพระโสทรานุชาใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 1 แห่งอิตาลี กับ พระเจ้าอามาเดโอที่ 1 แห่งสเปน พระเชษฐาใน มารีอา ปีอา สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส เป็นพระราชปิตุลา (อาชาย) ในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี เป็นพระราชมาตุลา (ลุงฝ่ายแม่) ในพระเจ้าการ์ลุชที่ 1 แห่งโปรตุเกส
พระองค์มีพระโรคประจำพระองค์เป็นโรคทางพันธุกรรมที่ร้ายแรง ตั้งแต่พระชันษา 2 ปี โดยพระอาการคือทรงรูปร่างเล็กกว่าเกณฑ์ (แคระแกร็นและพัฒนาการผิดปกติ) ​​สมเด็จพระบรมชนกนาถทรงมีพระราชกระแสรับสั่งให้ พระองค์ประทับในรั้วเขตพระราชวังหลวงเท่านั้น กระนั้น พระองค์กลับมีความเฉลียวฉลาด มีไหวพริบ และมีพระสติปัญญาเลิศล้ำ ทรงอุทิศเวลาส่วยพระองค์ให้กับวิทยาศาตร์และศิลปะตลอดพระชนม์ชีพ พระองค์ทรงศึกษาศิลปะและทรงจัดหาโบราณวัตถุจากกรีกและโรม ซึ่งเป็นสถานที่โบราณสำหรับเมืองเจนัว ซึ่งยังคงจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์โบราณคดีลิกูเรียน (Museo di Archeologia Ligure) ผลงานอื่นๆ ที่พระองค์ทีงรวบรวมและทรงบริจาคไว้ ถูกจัดแสดงอยู่ที่หอศิลป์ศิลปะสมัยใหม่ของเมืองเจนัว ซึ่งได้รับพระกรุณาธิคุณจากพระองค์พระราชทานนามตั้งเป็นบางส่วน
พระองค์ทรงดำรงพระชนม์ชีพช่วง 4 ปีสุดท้ายในเจนัว เจ้าชายทรงเลือกเมืองเจนัวเป็นที่ประทับเนื่องจากสภาพอากาศอบอุ่นซึ่งเอื้อประโยชน์ต่อสภาพพระวรกายที่ป่วยของพระองค์
สิ้นพระชนม์

ก่อนที่พระองค์จะสิ้นพระชนม์ ในฐานะนักวิชาการ เจ้าชายทรงมีโอกาสพบปะพูดคุยกับบุคคลสำคัญทางวัฒนธรรม เช่น ประติมากรซานโต วาร์นี ซึ่งทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาและเพื่อนของพระองค์ ทัมมาร์ ลักโซโร และปาสกวาเล โดเมนิโก กัมเบียโซ พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อพระชันษา 19 ปี ที่พระราชวังเจนัวไม่นานก่อนรุ่งสางของวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2409
บรรณานุกรม

"Odone of Savoy 1846-1866. Collections of a prince for Genoa", Mazzotta, Milan, 1996.
พระบรมฉายาลักษณ์พระเจ้าอามาเดโอที่ 1 แห่งสเปน พร้อมด้วยเจ้าชายออดโดเนอ พระโสทรานุชา ฉายในปี พ.ศ. 2393
พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2517

| พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ> ศ. 2517 |
| --- | --- |

ผู้ลงนาม: พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
วันลงนาม: 6 ตุลาคม พ.ศ. 2517
ผู้ลงนามรับรอง: ศ. สัญญา ธรรมศักดิ์
วันลงนามรับรอง: 6 ตุลาคม พ.ศ. 2517
วันประกาศ: 15 ตุลาคม พ.ศ. 2517
วันเริ่มใช้: 16 ตุลาคม พ.ศ. 2517
ท้องที่ใช้:  ประเทศไทย
การร่าง
การยกร่างในชั้นสภาล่าง
การยกร่างในชั้นสภาสูง
การพิจารณาในสภานิติบัญญัติ
วาระที่สอง: 3 ตุลาคม พ.ศ. 2517
วาระที่สาม: 3 ตุลาคม พ.ศ. 2517
การแก้ไขเพิ่มเติม
การยกเลิก
ถูกยกเลิกโดยประกาศของ คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 6
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
สถานะ: ถูกยกเลิก
พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2517 พระราชบัญญัติพรรคการเมืองฉบับที่ 3 ของประเทศไทยซึ่งได้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2517  โดยประกาศใช้แทน พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 ที่ถูกยกเลิกโดยประกาศของคณะปฏิวัติที่ 9 ลงวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
ซึ่งรายละเอียดของพระราชบัญญัติพรรคการเมืองฉบับนี้ไม่แตกต่างจากฉบับก่อนมากนักแต่แตกต่างกันในรายละเอียดปลีกย่อยโดยสาระสำคัญของพระราชบัญญัติฉบับนี้คือให้ยกเลิกประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 9 รวมถึงกำหนดให้ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคต้องมีจำนวน 1,000 คนซึ่งมากกว่าฉบับก่อนที่ได้กำหนดไว้เพียง 500 คนและเป็นพระราชบัญญัติฉบับแรกที่ได้กำหนดให้ผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งต้องสังกัดพรรคการเมืองเนื่องจากพระราชบัญญัติทั้งสองฉบับก่อนหน้าสามารถให้ผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งลงสมัครแบบอิสระได้ซึ่งมักจะทำให้เกิดปัญหาในการบริหารราชการแผ่นดินและได้กำหนดให้พรรคการเมืองมิต้องยุบพรรคในกรณีที่พรรคการเมืองไม่ได้ ส.ส. แม้แต่คนเดียว
พระราชบัญญัติฉบับนี้ถูกยกเลิกโดยประกาศของ คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 6 ลงวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519
ถนนวังหลัง

บรรยากาศยามเย็นของถนนวังหลังด้านหน้าโรงพยาบาลศิริราช
ร้านข้างทางบริเวณถนนวังหลัง
รถตุ๊กตุ๊กประจำทางบริเวณถนนวังหลัง
ถนนวังหลัง (อักษรโรมัน: Thanon Wang Lang) เป็นถนนสายสำคัญในพื้นที่เขตบางกอกน้อย ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร เป็นถนนแอสฟัลต์ 4 ช่องจราจร ไม่มีเกาะกลาง ความยาวประมาณ 950 เมตร เขตถนนกว้าง 14.50 เมตร ผิวจราจรกว้าง 11.40 เมตร เริ่มต้นจากท่าเรือพรานนกและท่าเรือวังหลัง (ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ตรงข้ามท่าพระจันทร์) ตรงไปทางทิศตะวันตกในท้องที่แขวงศิริราช ผ่านโรงพยาบาลศิริราช ตัดกับถนนอรุณอมรินทร์ที่ทางแยกศิริราช ข้ามคลองบ้านขมิ้น จากนั้นเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงศิริราชทางฟากเหนือกับแขวงบ้านช่างหล่อทางฟากใต้ ตรงไปทางทิศเดิมจนกระทั่งสิ้นสุดถนนที่ทางแยกพรานนก โดยมีแนวถนนตรงต่อเนื่องไปเป็นถนนพรานนก
ประวัติ

ถนนวังหลังเป็น "ถนนสายที่ 5" ในโครงการตัดและขยายถนน 11 สายในจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากการก่อสร้างสะพานปฐมบรมราชานุสรณ์ (สะพานพระพุทธยอดฟ้า) เมื่อ พ.ศ. 2472 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยถนนสายที่ 5 เป็นหนึ่งในถนนซอย 6 สายที่ตัดจากริมแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อเชื่อมต่อกับถนนหลัก 4 สายแรก มีแนวเส้นทางตั้งแต่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ใต้โรงพยาบาลศิริราช ผ่านถนนสายที่ 2 (ปัจจุบันคือถนนอรุณอมรินทร์) ตรงไปออกถนนสายที่ 3 (ปัจจุบันคือถนนอิสรภาพ) กว้าง 16 เมตร และยาวประมาณ 830 เมตร ตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่น เพื่อตัดและขยายถนนฝั่งจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร
ก่อนหน้าที่จะตัดถนนขึ้น ถนนส่วนต้นที่ข้างโรงพยาบาลศิริราชเดิมเคยเป็นตรอกฉางเกลือมาก่อน และจุดเริ่มต้นถนนบริเวณริมแม่น้ำยังเป็นบ้านเดิมของศาสตราจารย์ ดร.เต็ม สมิตินันทน์ นักพฤกษศาสตร์คนสำคัญของไทย ที่ถูกเวนคืนไปเพื่อตัดถนน และเนื่องจากถนนสายนี้ตัดผ่านบริเวณซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของพระราชวังบวรสถานพิมุขหรือวังหลังในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพจึงทรงตั้งชื่อถนนถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า ถนนวังหลัง เพื่อเป็นการรักษาชื่อวังหลังไว้ไม่ให้สูญหายไป พระองค์จึงโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อถนนสายนี้ตามที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเสนอ แต่ปรากฏว่าถนนวังหลังเพิ่งมาสร้างเสร็จในสมัยหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ซึ่งสภาพบ้านเมืองได้เปลี่ยนแปลงไปจากแต่ก่อน ประกอบกับทางราชการต้องการเปลี่ยนชื่อถนนเจ้ากรุงธนซึ่งมีเส้นทางเชื่อมต่อกันเป็น "ถนนอิสรภาพ" เพื่อให้ชื่อถนนทั้งสองสายมีความหมายเกี่ยวเนื่องกันจึงเปลี่ยนชื่อถนนวังหลังเป็น ถนนพรานนก ตามชื่อบ้านพรานนกในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาซึ่งเคยเป็นสมรภูมิแห่งหนึ่งในเส้นทางการกอบกู้เอกราชของพระยาตาก โดยมีพิธีเปิดถนนทั้งสองสายเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2482 ภายหลังมีการสร้างถนนต่อจากทางแยกพรานนกไปออกถนนจรัญสนิทวงศ์ที่ทางแยกไฟฉาย
อย่างไรก็ตาม จากการศึกษาค้นคว้าหลักฐานทางประวัติศาสตร์ถนนฝั่งธนบุรีของสำนักการโยธาและสำนักงานปกครองและทะเบียน ตามที่ได้รับมอบหมายจากกรุงเทพมหานคร ทำให้พบข้อมูลว่าถนนพรานนกตั้งแต่ท่าเรือพรานนกถึงทางแยกพรานนกในอดีตได้รับการกำหนดชื่อว่าถนนวังหลัง ดังนั้น ในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2555 คณะกรรมการกลางตั้งชื่อถนน ตรอก ซอย วงเวียน ทางแยก คลอง สะพาน และสถานที่สำคัญในเขตกรุงเทพมหานคร และในวันที่ 31 ตุลาคม ปีเดียวกัน คณะกรรมการพิจารณากำหนดหรือเปลี่ยนชื่อถนน ตรอก ซอย คูคลอง ในพื้นที่เขตบางกอกน้อย จึงมีมติให้เปลี่ยนชื่อถนนพรานนกช่วงดังกล่าวเป็น "ถนนวังหลัง" เพื่อให้ตรงตามข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ โดยสำนักทะเบียนท้องถิ่นเขตบางกอกน้อยได้ออกประกาศเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2556 สำหรับช่วงที่ต่อจากทางแยกพรานนกไปจนถึงทางแยกไฟฉายให้คงชื่อถนนพรานนกไว้ตามเดิม
สภาพทั่วไป

ถนนวังหลังในอดีตเป็นย่านการค้าที่สำคัญ เพราะเป็นพื้นที่ชุมชนชั้นในของฝั่งธนบุรีบริเวณวังหลัง มีตลาดสดหลายแห่งรอบบริเวณและมีสถานที่สำคัญอยู่รายรอบ เช่น โรงพยาบาลศิริราช สถานีรถไฟธนบุรี วัดอมรินทราราม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ท่าพระจันทร์) สนามหลวง ท่าช้าง พระบรมมหาราชวัง มหาวิทยาลัยศิลปากร ฐานทัพเรือกรุงเทพ กรมอู่ทหารเรือ วัดระฆังโฆสิตาราม ย่านโรงหล่อพระบ้านช่างหล่อ เป็นต้น และที่ท่าเรือพรานนกก็เคยเป็นต้นทางของรถโดยสารประจำทางหลายสาย รวมถึงสาย 42 ก่อนที่จะมีการเปิดใช้สะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้าใน พ.ศ. 2516
ปัจจุบันถนนวังหลังเป็นถนนสายสำคัญที่เชื่อมต่อระหว่างถนนอิสรภาพกับถนนอรุณอมรินทร์ เป็นทางเชื่อมต่อระหว่างย่านตลาดสดบริเวณทางแยกพรานนก และย่านการค้าและสถานที่ราชการบริเวณโรงพยาบาลศิริราช ทั้งยังมีท่าเรือวังหลังและท่าเรือพรานนกซึ่งเป็นท่าเทียบเรือด่วนเจ้าพระยาที่สำคัญที่สุดในบริเวณรอบเกาะกรุงรัตนโกสินทร์ และยังมีบริการเรือข้ามฟากจากท่าเรือวังหลังไปยังท่าพระจันทร์และท่าช้างวังหลวง ซึ่งอยู่ใกล้สนามหลวงและพระบรมมหาราชวัง และเป็นถนนที่มีการจราจรคับคั่งตลอดทั้งวันโดยเฉพาะในชั่วโมงเร่งด่วนทั้งเช้าและเย็น ดังนั้น ถนนวังหลังจึงมีบริการรถสามล้อเครื่อง รถสองแถว รถสี่ล้อเล็ก และรถตู้ ให้บริการจากท่าเรือพรานนกหลายเส้นทาง
ซอยแยกย่อย

| --- | --- |
 ซอยวังหลัง 1 (ตรอกวังหลัง)  ซอยวังหลัง 3  ซอยวังหลัง 5  ซอยวังหลัง 7 (บ้านช่างหล่อ) - เชื่อมต่อซอยอิสรภาพ 44 (แสงศึกษา) และถนนอรุณอมรินทร์  ซอยวังหลัง 9 (สุกันยา)  ซอยวังหลัง 11  ซอยวังหลัง 13 (วัฒนา)  ซอยวังหลัง 15  ซอยวังหลัง 17 (วัดสีหไกรสร)  ซอยวังหลัง 19  ซอยวังหลัง 21:  ซอยวังหลัง 2 (วัดวิเศษการ) - เชื่อมต่อถนนรถไฟ หน้าตลาดศาลาน้ำร้อนแห่งใหม่  ซอยวังหลัง 4 (พัฒนช่าง)  ซอยวังหลัง 6 (นพมาศ)  ซอยวังหลัง 8  ซอยวังหลัง 10  ซอยวังหลัง 12  ซอยวังหลัง 14 (เนินค่ายหลวง) - เชื่อมต่อถนนอิสรภาพ หลังตลาดบางกอกน้อย
สถานที่สำคัญ

ท่าเรือวังหลัง-ท่าเรือพรานนก (ศิริราช) และตลาดนัดวังหลัง
โรงพยาบาลศิริราช
วัดวิเศษการ
กรมคุมประพฤติ
วัดสีหไกรสร (วัดช่องลม)
ตลาดสดบางกอกน้อยและตลาดสดพรานนก
ดูเพิ่ม

ถนนพรานนก
แยกพรานนก
แยกศิริราช