stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หมู่บ้านโนนโพธิ์ (จังหวัดศรีสะเกษ)
พัฒนาการทางประวัติศาสตร์

หมู่บ้านโนนโพธิ์ เดิมตั้งอยู่ในตำบลละเอาะ อำเภอกันทรารมย์ ชาวบ้านที่อยู่ในหมู่บ้านโนนโพธิ์อพยพมาจากบ้านหนองไฮ ตำบลหนองไฮ อำเภอเมืองศรีสะเกษ อันเนื่องมาจากหาพื้นที่ทำกินและเกิดจากภัยแล้ง ต่อมามีลูกหลาน มีประชากรเพิ่มมากขึ้น จึงได้ก่อตั้งมาเป็นแหล่งชุมชนจนถึงปัจจุบันและได้นำชื่อต้นโพธิ์ขนาดใหญ่มาตั้งเป็นชื่อชุมชน และใช้ชื่อนี้มาเป็นชื่อตำบลจนถึงปัจจุบัน
โดยหมู่บ้านโนนโพธิ์ หมู่ 10 นั้น เริ่มก่อตั้งมาตั้งแต่เมื่อใด ไม่มีหลักฐานปรากฏแน่ชัด ชาวบ้านส่วนใหญ่ในชุมชนมีถิ่นกำเนิดอยู่ที่อำเภอเมืองศรีสะเกษและอพยพมายังพื้นที่แห่งนี้ อาศัยอยู่บริเวณริมฝั่งห้วยระวี ประกอบอาชีพการเกษตรเป็นหลัก ต่อมาทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองของอำเภอกันทรารมย์ออกมาตั้งเป็นกิ่งอำเภอน้ำเกลี้ยง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2529 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม ปีเดียวกัน โดยในขณะนั้นหมู่บ้านโนนโพธิ์ยังมีฐานะเป็นหมู่บ้านหมู่ที่ 10 ในท้องที่ตำบลละเอาะ
เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2533 ท้องที่หมู่บ้านบางส่วนในตำบลละเอาะ และตำบลเขินจึงได้แยกตัวเป็นตำบลรุ่งระวี อำเภอน้ำเกลี้ยง โดยรวมเอาหมู่บ้านของตำบลเขินและตำบลละเอาะ ตั้งเป็นตำบลรุ่งระวี ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 และมีผลในวันที่ 17 สิงหาคม ปีเดียวกัน โดยกำหนดให้หมู่บ้านโนนโพธิ์ หมู่ที่ 10 ตำบลละเอาะ กลายเป็นหมู่ที่ 10 ของตำบลรุ่งระวีจนปัจจุบัน
สภาพภูมิศาสตร์

หมู่บ้านโนนโพธิ์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับหมู่บ้านรุ่ง ตำบลรุ่งระวี อำเภอน้ำเกลี้ยง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับหมู่บ้านโนนงาม ตำบลรุ่งระวี อำเภอน้ำเกลี้ยง
ทิศใต้ ติดต่อกับหมู่บ้านโนนสวน ตำบลตูม อำเภอศรีรัตนะ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับหมู่บ้านหนองพะแนง ตำบลรุ่งระวี อำเภอน้ำเกลี้ยง
สภาพด้านสังคม

หมู่บ้านโนนโพธิ์ มีการบริการขั้นพื้นฐานถนนคอนกรีตเสริมเหล็กตัดผ่านชุมชน การเดินทางสะดวก และอยู่ห่างจากอำเภอน้ำเกลี้ยงระยะทางประมาณ 5 กิโลเมตร ส่วนการขนส่งผลผลิตการเกษตรนิยมใช้รถไทยแลนด์และรถปิคอัพ เข้าสู่ตลาดหรือแหล่งรับซื้อผลผลิตทางการเกษตร มีสถานบริการเพื่อความสะดวกสำหรับประชาชน เช่น ตู้โทรศัพท์สาธารณะหอกระจายข่าว ระบบสาธารณูปโภคทั้งไฟฟ้า ใช้ครบทุกครัวเรือน และมีแหล่งน้ำธรรมชาติเพื่อใช้ในการอุปโภคด้านต่าง ๆ ได้แก่ ห้วยระวี และหนองผอบ
ปัจจุบันหมู่บ้านโนนโพธิ์ มีประชากร 288 คน แบ่งเป็นชาย 150 คน หญิง 138 คน (ปี 2563) และเป็นหมู่บ้านหนึ่งในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลรุ่งระวี
อากิโอะ มากิ

| อากิโอะ มากิ |
| --- | --- |
เกิด: 14 มีนาคม พ.ศ. 2479
อากิโอะ มากิ (ญี่ปุ่น: 牧 昭男; โรมาจิ: Maki Akio)  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2479 ที่โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 10 เสมอ 3 แพ้ 5
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
ชิง 19 ธันวาคม 2506 ชนะคะแนน ฮารูโอะ ซากาโมโตะ ที่ ญี่ปุ่น
เสียแชมป์ 6 พฤษภาคม 2507 แพ้คะแนน พลายน้อย ร.ฟ.ท. ที่ ญี่ปุ่น
หมู่บ้านเกาะใหญ่

บ้านเกาะใหญ่ เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ หมู่ที่ 7 ตำบลทุ่งนุ้ย แต่เดิมคนในหมู่บ้านนี้อพยพมาจากบ้านย่านซื่อ ซึ่งมี โต๊ะสัน บาหลัง เป็นคนแรกที่มาตั้งหลักแหล่งที่นี่ เพื่อประกอบอาชีพด้วยการทำนาต่อมาได้มีผู้อพยพเข้ามาอยู่เพิ่มมากขึ้น แต่เนื่องจากบริเวณนี้มีสัตว์ดุร้ายมาก เช่น เสือ หมูป่า ทำให้ไม่มีใครเข้าไปตั้งบ้านเรือนอยู่ตามลำพัง จึงต้องมาตั้งบ้านเกาะกลุ่ม รวมกันเป็นหมู่บ้าน จึงเรียกชื่อว่า "บ้านเกาะใหญ่"
ที่ตั้ง

บ้านเกาะใหญ่ ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 7 ตำบลทุ่งนุ้ย อำเภอควนกาหลง จังหวัดสตูล เป็นหมู่บ้านที่เป็นทางผ่านการเดินทางจากสงขลาไปยังสตูล ซึ่งบริเวณที่ติดถนนสายหลัก สายทางหลวงแผ่นดินหมายเลขที่ 406 นั้นเป็นที่รู้จักกันดีก็คือ "สามแยกนิคม" บ้านเกาะใหญ่อยู่ห่างจากองค์บริหารส่วนตำบลทุ่งนุ้ยประมาณ 3 กิโลเมตร อยู่ห่างจากอำเภอควนกาหลงประมาณ 8 กิโลเมตร อยุ่ห่างจากศาลากลางจังหวัดสตูลประมาณ 26 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 950 กิโลเมตร
ขนาดและที่ตั้ง

ขนาดบ้านเกาะใหญ่ 
เนื้อที่ 3,750 ไร่ 
จำนวนครัวเรือน 253 ครัวเรือน 
จำนวนประชากรทั้งสิ้น 1,098 คน แยกเป็น 
ชาย 556 คน 
หญิง 542 คน
พิกัดและอาณาเขต

พิกัด
ทิศเหนือ       ละติจูด   6.50    องศาเหนือ 12.07 ลิปดา
ทิศใต้           ละติจูด   6.49    องศาเหนือ 4.06   ลิปดา
ทิศตะวันออก ลองจิจูด 100.6  องศาตะวันออก 51.15 ลิปดา
ทิศตะวันตก   ลองจิจูด 100.5  องศาตะวันออก 49.30 ลิปดา
อาณาเขต
ทิศเหนือ       ติดต่อกับหมู่ที่ 12 ตำบลทุ่งนุ้ย
ทิศใต้           ติดต่อกับหมู่ที่ 9 ตำบลควนโดน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับหมู่ที่ 3 ตำบลทุ่งนุ้ย
ทิศตะวันตก   ติดต่อกับหมู่ที่ 1,11 ตำบลทุ่งนุ้ย
แหล่งข้อมูลอื่น

www.masjidhidayah.com
อากิโกะ โยซาโนะ

| อากิโกะ โยซาโนะ |
| --- | --- |

เกิด: 7 ธันวาคม ค.ศ. 1878(1878-12-07) เมืองซาไก จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1942(1942-05-29) (63 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักเขียน, นักการศึกษา
แนว: บทกวี, บทความ
ผลงานที่สำคัญ: คิมิ ชินิทาโม โคโตะ นากาเระ
คู่สมรส: เท็กกัง โยซาโนะ
อากิโกะ โยซาโนะ (ญี่ปุ่น: 与謝野 晶子; โรมาจิ: Yosano Akiko; เซจิ: 與謝野 晶子) (7 ธันวาคม ค.ศ. 1878 – 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1942) เป็นนามปากกาของนักเขียน นักกวี นักคตินิยมสิทธิสตรี นักสันตินิยม และนักปฏิรูปสังคม ซึ่งมีบทบาทในปลายยุคเมจิตลอดจนถึงยุคไทโชและต้นยุคโชวะของประเทศญี่ปุ่น ชื่อโดยกำเนิดคือ โช โฮ (ญี่ปุ่น: 鳳 志やう; โรมาจิ: 'Hō Shō') โยซาโนะเป็นหนึ่งในนักกวีหญิงยุคหลังคลาสสิกที่เป็นที่รู้จักและเป็นที่โต้เถียงมากที่สุดของประเทศญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

Kamakura's Literary Figures
e-texts of Akiko's works at Aozora Bunko
Yosano Akiko and War – Torikai Lab( เก็บถาวร 2009-08-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 2009-10-24) (ญี่ปุ่น)
อากิโนริ อิโตะ

อากิโนริ อิโตะ (ซ้าย) กับ แอชตัน คาร์เตอร์ (17 มีนาคม ค.ศ. 2013)
อากิโนริ อิโตะ (江渡 聡徳, เกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1955) เป็นนักการเมืองและเป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมประเทศญี่ปุ่น ในรัฐบาลของชินโซ อาเบะ ตั้งแต่วันที่ 3 กันยายน จนถึงวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 2014
อิโตะเป็นนักการเมืองจากพรรคเสรีประชาธิปไตย และเป็นสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น อิโตะเป็นคนจากเมืองโทวาดะ จบการศึกษาปริญญาตรีและปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยนิฮอน อิโตะได้รับการเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1996 จนถึงปี ค.ศ. 2000 และได้รับการเลือกตั้งอีกครั้งเมื่อปี ค.ศ. 2003
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ in Japanese.
อาหารกวางตุ้ง

แผนที่แสดงถึงอาหารประจำภูมิภาคที่สำคัญของจีน
อาหารกวางตุ้ง หรือ เย่ว์ (จีน: 廣東菜 หรือ 粵菜) เป็นอาหารของมณฑลกวางตุ้งของจีน โดยเฉพาะเมืองหลวงของมณฑลคือ กวางโจว และพื้นที่บริเวณโดยรอบในพื้นที่สามเหลี่ยมลุ่มแม่น้ำจูเจียง(Pearl River Delta) รวมทั้งฮ่องกง และมาเก๊า การพูดอย่างถูกต้อง อาหารกวางตุ้งเป็นอาหารของกวางโจวหรือของผู้พูดภาษาจีนกวางตุ้ง แต่มักจะรวมถึงรูปแบบการทำอาหารของผู้พูดภาษาจีนเย่ว์ในกวางตุ้งทั้งหมด ในทางกลับกัน อาหารแต้จิ๋วและอาหารฮากกาของมณฑลกวางตุ้งถือเป็นรูปแบบของตนเอง เช่นเดียวกับอาหารที่ใกล้เคียงอย่างกวางสี แม้ว่ามณฑลกวางสีตะวันออกจะถือว่าเป็นวัฒนธรรมกวางตุ้ง เนื่องจากมีอิทธิพลทางเชื้อชาติพันธุ์จ้วง อาหารกวางตุ้งเป็นหนึ่งในแปดประเพณีการทำอาหารของอาหารจีน จุดที่โดดเด่นจากนอกประเทศเกิดจากการอพยพเข้ามาของชาวกวางตุ้งจำนวนมาก เชฟที่ได้รับการฝึกฝนด้านอาหารกวางตุ้งเป็นที่ต้องการอย่างมากทั่วประเทศจีน จนถึงปลายศตวรรษที่ 20 ร้านอาหารจีนในตะวันตกส่วนมากจะเสิร์ฟอาหารกวางตุ้งเป็นส่วนใหญ่
อันเบรคเอเบิลเดอะเกรเทสฮิต ชุดที่ 1

| อันเบรกเอเบิล เดอะเกรเทสฮิต ชุดที่ 1> อัลบั้มรวมเพลงโดยเวสท์ไลฟ์ |
| --- | --- |
วางตลาด:  11 พฤศจิกายน 2002
แนวเพลง: ป๊อป
ความยาว:  77:56     74:31
ค่ายเพลง: Epic/Columbia Sony BMG
:  
Unbreakable: The Greatest Hits Vol. 1 เป็นอัลบั้มที่ 4 จาก เวสท์ไลฟ์ และเป็น The Greatest Hits อัลบั้มแรก วางแผงเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2002 ขึ้นสู่อันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรและอันดับที่ 66 ในออสเตรเลีย ซิงเกิลที่ออกในอัลบั้มนี้ได้แก่Unbreakable" และ  "Tonight"/"Miss You Nights" สามารถขายได้ถึง 1.4 ล้านแผ่นในสหราชอาณาจักร
รายชื่อเพลง (ฉบับจำหน่ายที่สหราชอาณาจักร)

Swear It Again
If I Let You Go
Flying Without Wings
I Have A Dream]
Fool Again
Against All Odds (Take a Look at Me Now)
My Love
What Makes A Man
Uptown Girl
Queen of My Heart
World of Our Own
Bop Bop Baby
When You're Looking Like That
Unbreakable
Written in the Stars
How Does It Feel
Tonight
Love Takes Two
Miss You Nights
รายชื่อเพลง (ฉบับสากล)

Swear It Again (Radio Edit)
If I Let You Go (Radio Edit)
Flying Without Wings
I Have A Dream (Remix)
Fool Again (2000 Remix)
Against All Odds (feat. Mariah Carey)
My Love (Radio Edit)
I Lay My Love On You
Uptown Girl (Radio Edit)
Queen Of My Heart (Radio Edit)
World Of Our Own (US Mix)
Bop Bop Baby
When You're Looking Like That (Single Mix)
Unbreakable (Single Remix)
Written In The Stars
How Does It Feel
Tonight
Love Takes Two
Miss You Nights
Flying Without Wings (feat. BoA) [Bonus Track]
| ด ค กเวสต์ไลฟ์ |
| --- | --- |
 นิกกี เบิร์น  คีแอน อีแกน  มาร์ก ฟีฮิลี  เชน ฟิแลน ไบรอัน แมคแฟดเดน 
สตูดิโออัลบั้ม:  เวสท์ไลฟ์  โคสท์ทูโคสท์  เวิลด์ออฟอาวเวอร์โอน  เทิร์นอะราวด์  อะลาวด์อัสทูบีแฟรงค์  เฟซทูเฟซ  เดอะเลิฟอัลบั้ม  แบ็กโฮม  แวร์วีอาร์  กราวิตี  สเปกตรัม  ไวลด์ดรีมส์ 
อัลบั้มรวม:  อันเบรคเอเบิลเดอะเกรเทสฮิต ชุดที่ 1  Greatest Hits 
วิดีโออัลบั้ม:  Where The Dreams Come True  Coast to Coast - Up, Close and Personal  Uptown Girl  World of Our Own  The Greatest Hits  The Greatest Hits Tour - Live from M.E.N. Arena  The Turnaround Tour - Live from The Globe, Stockholm  Face to Face Tour - Live at Wembley  Back Home  10 Years of Westlife - Live at Croke Park Stadium  Where We Are Tour: Live from the O2  The Farewell Tour - Live at Croke Park  The Twenty Tour - Live from Croke Park 
ทัวร์คอนเสิร์ต:  แวร์ดรีมคัมทรู  Unbreakable Tour  เทิร์นอะราวด์  นัมเบอร์วันส์  เฟซทูเฟซ  เดอะเลิฟ  แบ็กโฮม  Where We Are Tour  Gravity Tour  เดอะเกรเทสฮิต  The Twenty Tour  Stadiums in the Summer Tour 
ภาพยนตร์:  The Farewell Tour - Live from Croke Park  The Twenty Tour - Live from Croke Park 
โทรทัศน์:  Westlife in Concert - South Korea  Wild Westlife  Face to Face Asian Tour - Live in Korea  The Westlife Show  Where We Are Tour 
เกี่ยวข้อง:  ผลงานของเวสต์ไลฟ์  เพลง  รางวัล  You and Me  Home  Fire  Right Here  Sunlight  Love Always  Christmas 
  หมวดหมู่
อาหัร (รัฐราชสถาน)

| อาหัร |
| --- | --- |
อดีตนคร
อนุสรณ์ศพอาหัร
อาหัรแสดงแผนที่รัฐราชสถานอาหัรแสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด:  24°35′14″N 73°43′18″E﻿ / ﻿24.587258°N 73.721550°E﻿ / 24.587258; 73.721550
ประเทศ:  India
รัฐ: ราชสถาน
อำเภอ: อุทัยปุระ
อาหัร (อักษรโรมัน: Ahar) เป็นอดีตนครที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่บนฝั่งทางเหนือของแม่น้ำอาหัร ตั้งอนู่ในอำเภออุทัยปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย
การขุดค้นทางโบราณคดีในอาหัรในทศวรรษ 1950 ตอนปลาย ถึงต้นทศวรรษ 1960 พบว่าอาหัรเคยเป็นที่ตั้งของวัฒนธรรมยุคทองแดงชาร์ ที่ต่อมาเรียกว่าวัฒนธรรมอาหัร-พนัส ที่พื้นที่ขุดค้นโบราณคดีในอาหัรสามารถระบุสองวัฒนธรรมที่ต่างกัน ได้แก่ วัฒนธรรมอาหัร-1 (2580 ปี - 1500 ปีก่อน ค.ศ.) และอาหัร ยุค 2 (1000 ปีก่อน ค.ศ. เป็นต้นมา)
ในสมัยก่อนยุคใหม่ อาหัรมีความสำคัญทางการเมืองในฐานะราชธานีของราชวงศ์คุหิล (Guhil) แห่งรัฐเมวาร์ในราวปี 948 ถึงปี 1116 ที่ซึ่งได้ย้ายราชธานีกลับไปยังนาคทา ชื่อโบราณของอาหัร เช่น อาฆาฏปุระ (Aghatapura) และ อาฏปุระ (Atpura)
หนึ่งห้อง สองหัวใจ อุ่นไอรัก

Japanese manga series
| --- | --- |
หนึ่งห้อง สองหัวใจ อุ่นไอรัก
หน้าปกมังงะ หนึ่งห้อง สองหัวใจ อุ่นไอรัก เล่มที่ 1 ฉบับภาษาไทย
ワンルーム、日当たり普通、天使つき。 (Wan Rūmu, Hiatari Futsū, Tenshi-tsuki)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Studio Apartment, Good Lighting, Angel Included
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิยม
มังงะ
เขียนโดย: matoba
สำนักพิมพ์: สแควร์เอนิกซ์
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: รักพิมพ์
นิตยสาร: โชเน็นรายเดือนกังกัง
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 12 กันยายน พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  7    5
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: เคนตะ โอนิชิ
เขียนบทโดย: โชโกะ ยาสุกาวะ
ดนตรีโดย: ชุนสุเกะ ทากิซาวะ
สตูดิโอ: โอกูรูโตะ โนโบรุ
ถือสิทธิ์โดย: ครันชีโรล
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอกซ์, นิปปงทีวี, คันไซทีวี, AT-X, TV Aichi
เครือข่ายภาษาไทย: ปีลีปีลี อนิ-วัน ไทยแลนด์
ฉาย:  6 เมษายน พ.ศ. 2567  –  22 มิถุนายน พ.ศ. 2567
ตอน: 12
หนึ่งห้อง สองหัวใจ อุ่นไอรัก (ワンルーム、日当たり普通、天使つき。, Wan Rūmu, Hiatari Futsū, Tenshi-tsuki) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนและวาดภาพโดย matoba เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Monthly Shōnen Gangan ของสำนักพิมพ์สแควร์เอนิกซ์ ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2563 มีการรวบรวมไว้เป็นเล่มทังโกบง ถึงเล่มที่ 7 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ โอกูรูโตะ โนโบรุ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2567
เรื่องย่อ

โทคุมิตสึ ชินทาโร่ เป็นนักเรียนที่อาศัยอยู่ตามลำพังในอพาร์ตเมนต์ วันหนึ่ง มีหญิงสาวชื่อโทวะ ปรากฏตัวใกล้ห้องของเขา เธอเป็นนางฟ้าที่ได้รับมอบหมายจากพระเจ้าให้เรียนรู้จากมนุษยชาติ หลังจากที่ทำให้เขาเชื่อในตัวตนของเธอ เธอก็เริ่มใช้ชีวิตร่วมกับเขา
สื่อ > มังงะ

หนึ่งห้อง สองหัวใจ อุ่นไอรัก เขียนและวาดภาพโดย matoba เริ่มตีพิมพ์ในญี่ปุ่นในนิตยสารโชเน็นรายเดือนกังกัง  ของสำนักพิมพ์สแควร์เอนิกซ์ เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2563 และได้รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 7 ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2567
มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ โดยประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
สื่อ > มังงะ > จำนวนเล่มมังงะ

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  12 เมษายน พ.ศ. 2564 | 978-4-75-757196-9 | 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 | 978-616-574-602-1 |
| 2 |  12 ตุลาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-75-757528-8 | 31 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-574-616-8 |
| 3 |  12 เมษายน พ.ศ. 2565 | 978-4-75-757875-3 | 15 กันยายน พ.ศ. 2566 | 978-616-574-809-4 |
| 4 |  12 ตุลาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-75-758198-2 | 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 | 978-616-614-017-0 |
| 5 |  12 เมษายน พ.ศ. 2566 | 978-4-75-758520-1 | 4 กันยายน พ.ศ. 2567 | 978-616-614-139-9 |
| 6 |  12 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-75-758847-9 | — | — |
| 7 |  12 เมษายน พ.ศ. 2567 | 978-4-75-759149-3 | — | — |
สื่อ > อนิเมะ

มังงะเรื่องนี้ได้รับการประกาศดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2566 สร้างโดยสตูดิโอ โอกูรูโตะ โนโบรุ และกำกับโดย Kenta Ōnishi พร้อมบทที่เขียนโดย Shōgo Yasukawa การออกแบบตัวละครโดย Yūya Uetake และดนตรีที่แต่งโดย Shunsuke Takizawa ซีรีส์นี้มีกำหนดการออกอากาศในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2567 ทางเครือข่ายโตเกียวเอ็มเอกซ์ และเครือข่ายอื่น ๆ มีเพลงเปิดคือ "Kimi Iro no Kiseki" (君色のキセキ, "Your Color's Miracle") ร้องโดย ยูอิ โองูระ ในขณะที่เพลงปิดคือ "Sunny Canvas" ร้องโดย SoundOrion ในฝั่งอเมริกาเหนือถือสิทธิ์โดยครันชีโรล
สื่อ > อนิเมะ > รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | สตอรีบอร์ดโดย  | วันฉายเดิม  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "โทวะกับชินทาโร่" ถอดเสียง: "Towa to Shintarō" (ญี่ปุ่น: とわと森太郎) | เคนตะ โอนิชิ | โชโกะ ยาสุกาวะ | เคนตะ โอนิชิ | 6 เมษายน 2567 (2567-04-06) |
| 2 | "ขอทำข้าวกล่องให้ได้ไหมคะ? / ทำข้าวกล่องให้ไหมคะ" ถอดเสียง: "Obentō Tsukutte mo Ii desu ka?" (ญี่ปุ่น: お弁当作ってもいいですか？) | เคนตะ โอนิชิ | โชโกะ ยาสุกาวะ | มิยานะ โอคิตะ | 13 เมษายน 2567 (2567-04-13) |
| 3 | "เพื่อนที่หนาวเย็น / เพื่อนที่แสนเย็นชา" ถอดเสียง: "Tsumetai Tomodachi" (ญี่ปุ่น: つめたい友達) | โยชิฮิโกะ อิวาตะ | โชโกะ ยาสุกาวะ | มิยานะ โอคิตะ | 20 เมษายน 2567 (2567-04-20) |
| 4 | "พอตัวจริงพูดมางี้ดูมีน้ำหนักเฉยเลย / พลังโน้มน้าวใจของจริงนั้นน่าทึ่งมาก" ถอดเสียง: "Genbutsu no Settokuryoku tte Sugoi wa" (ญี่ปุ่น: 現物の説得力ってすごいわ) | ทัตสึยะ ซาซากิ | โชโกะ ยาสุกาวะ | ทัตสึยะ ซาซากิ | 27 เมษายน 2567 (2567-04-27) |
| 5 | "หลังเลิกเรียนทั้งสอง หลังเลิกเรียนของสองคน / หลังเลิกเรียนของสองคน หลังเลิกเรียนทั้งสองครั้ง" ถอดเสียง: "Futari no Hōkago, Futatsu no Hōkago" (ญี่ปุ่น: ふたりの放課後、ふたつの放課後) | เคนตะ โอนิชิ | โชโกะ ยาสุกาวะ | เคนตะ โอนิชิ | 4 พฤษภาคม 2567 (2567-05-04) |
| 6 | "สาวน้อยความกดอากาศต่ำรุกราน / สาวน้อยจอมวีนบุกมาแล้ว" ถอดเสียง: "Shūrai・Teikiatsu Yōjo" (ญี่ปุ่น: 襲来・低気圧幼女) | สึโตมุ มุราคามิ | โชโกะ ยาสุกาวะ | ฮิโรอากิ โยชิกาวะ | 11 พฤษภาคม 2567 (2567-05-11) |
| 7 | "นักวาดมังงะหลังปั่นต้นฉบับเสร็จมักเป็นงี้ / สิ่งที่นักเขียนการ์ตูนมักจะทำเมื่อวาดต้นฉบับ" ถอดเสียง: "Genkō Ake no Mangaka wa Daitai Kou" (ญี่ปุ่น: 原稿明けの漫画家は大体こう) | ทัตสึยะ ซาซากิ | โชโกะ ยาสุกาวะ | ยูอิจิ อาเบะ | 18 พฤษภาคม 2567 (2567-05-18) |
| 8 | "โลกอันงดงามเจิดจรัสที่แสนวิเศษ / ช่างยอดเยี่ยมอะไรเยี่ยงนี้ โลกที่แสนปราณีตงดงาม" ถอดเสียง: "Subarashiki Kana Yōshikibi no Sekai" (ญี่ปุ่น: すばらしきかな様式美の世界) | ยูตะ ทาเคฮาระ | โชโกะ ยาสุกาวะ | ฮิโรอากิ โยชิกาวะ | 25 พฤษภาคม 2567 (2567-05-25) |
| 9 | "ไม่น่ากลัวหรอกนะ / ไม่น่ากลัวหรอก" ถอดเสียง: "Kowakunai yo" (ญี่ปุ่น: こわくないよ) | ยูตะ ทาเคฮาระ | โชโกะ ยาสุกาวะ | ฮิโรอากิ โยชิกาวะ | 1 มิถุนายน 2567 (2567-06-01) |
| 10 | "ทั้งโทวะกับโนเอลต่างก็กำลังศึกษา / โทวะและโนเอลที่อยู่ระหว่างการเรียนรู้" ถอดเสียง: "Towa mo Noeru mo, Benkyō Chū" (ญี่ปุ่น: とわものえるも、勉強中) | เคสุเกะ วาริตะ | โชโกะ ยาสุกาวะ | ฮิโรอากิ โยชิกาวะ | 8 มิถุนายน 2567 (2567-06-08) |
| 11 | "ไปค่ายค้างแรมกันเถอะ! / ไปเข้าค่ายกันเถอะ!" ถอดเสียง: "Gasshuku ni Ikō!" (ญี่ปุ่น: 合宿に行こう!) | ทัตสึยะ ซาซากิ | โชโกะ ยาสุกาวะ | ทัตสึยะ ซาซากิ | 15 มิถุนายน 2567 (2567-06-15) |
| 12 | "ลองไปที่สูงดู /  ลองไปที่สูง ๆ" ถอดเสียง: "Takai Tokoro ni Itte Mita" (ญี่ปุ่น: 高いところに行ってみた) | เคนตะ โอนิชิ  ฮิโรอากิ โยชิกาวะ | โชโกะ ยาสุกาวะ | เคนตะ โอนิชิ  ฮิโรอากิ โยชิกาวะ | 22 มิถุนายน 2567 (2567-06-22) |
ดูเพิ่ม

รักนุ่มฟูของคุณหนูเบลเซบับ อีกหนึ่งซีรีส์มังงะอีกเรื่องโดยผู้เขียนคนเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการมังงะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
อนิเมะ "หนึ่งห้อง สองหัวใจ อุ่นไอรัก" ที่บิลิบิลิ
หนึ่งห้อง สองหัวใจ อุ่นไอรัก (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กโอกูรูโตะ โนโบรุ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  The Girl in Twilight (2018; #8–13)  ดันเจี้ยนที่มีแต่ข้าเท่านั้นที่เข้าได้ ~แอบฝึกปรืนจนบรรลุสู่สุดแกร่ง~ (2021)  จอมมารต่างโลกกับบริวารสาวนักอัญเชิญ Ω (2021)  โทโมดาจิ เกมมิตรภาพ (2022)  ความสามารถสั่งตายสุดโกงที่พวกต่างโลกเทียบไม่ติด (2024)  หนึ่งห้อง สองหัวใจ อุ่นไอรัก (2024)  นักสู้ทูปเบอร์ (2024) 
โอวีเอ:  เทพธิดาผ่าโลกมิติแห่งเกม Nepu no Natsuyasumi (2019)  Planetarian: Snow Globe (2021)  เทพธิดาผ่าโลกมิติแห่งเกม Nep Nep Darake no Festival (2022)  เทพธิดาผ่าโลกมิติแห่งเกม Hidamari no Little Purple (2023) 
 หมวดหมู่
หลวงพ่อดำ วัดสระทะเล

| หลวงพ่อดำ |
| --- | --- |

ชื่อเต็ม: พระพุทธใบกริชจักราฟ้า สุริยะนาท มหาพุฒาจารย์เจ้า ผ่องอรุณอรุโณทัย ดาระดาษน้ำฟ้า บวรนาทธิราชเจ้า
ชื่อสามัญ: หลวงพ่อดำ
ประเภท: พระพุทธรูป
ศิลปะ: ปางขัดสมาธิ ศิลปะสุโขทัย
ความกว้าง: 2 เมตร 24 เซนติเมตร
ความสูง: 2 เมตร 70 เซนติเมตร
วัสดุ: ปูนปั้น ก่ออิฐและศิลาแลง
สถานที่ประดิษฐาน: วิหารจักราฟ้า ตั้งอยู่หมู่ที่ 8 ตำบลโคกเดื่อ อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์ 
ความสำคัญ: พระพุทธรูปสำคัญของอำเภอไพศาลี
หมายเหตุ: เปิดให้สักการะทุกวัน
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมพระพุทธศาสนา
พระพุทธใบกริชจักราฟ้า สุริยะนาท มหาพุฒาจารย์เจ้า ผ่องอรุณอรุโณทัย ดาระดาษน้ำฟ้า บวรนาทธิราชเจ้า หรือ "หลวงพ่อดำ วัดสระทะเล" เป็นพระพุทธรูปสำคัญของชาวอำเภอไพศาลี ประดิษฐานอยู่ ณ วิหารจักราฟ้า อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์ กรมศิลปากรได้สันนิษฐานว่า หลวงพ่อดำ วัดสระทะเล น่าจะสร้างขึ้นในสมัย
กรุงสุโขทัย และมีอายุประมาณ 700 ปีเลยมาแล้ว และด้วยความศักดิ์สิทธิ์ของหลวงพ่อดำทำให้เป็นที่กล่าวขานไปทั่ว
ชาวบ้านในชุมชนให้ความศรัทธาหลวงพ่อดำอย่างเต็มเปี่ยมในความศักดิ์สิทธิ์ ใครมากราบไหว้ขออะไรก็จะได้สิ่งนั้นสมความปรารถนา ทุกวันจึงมีชาวบ้านพากันมารำวงแก้บนรอบพระพุทธรูปหลวงพ่อดำอยู่เป็นประจำ วัดสระทะเลก็มีโรงละครรับจ้างรำถวายแก้บนด้วยเช่นกันสถานที่ประดิษฐานหลวงพ่อดำ มิได้เป็นอุโบสถเหมือนวัดอื่น เป็นเพียงอาคารสีขาวเปิดโล่ง มีชื่อว่า "จักราฟ้าวรวิหาร"
ประวัติ > ประวัติการสร้าง

สร้างในสมัยใดไม่เป็นที่ปรากฏชัด แต่ทราบตามคำสันนิษฐานของกรมศิลปากรว่า สร้างในสมัยกรุงสุโขทัย มีอายุประมาณ 700 ปีเศษ ไม่ทราบเดิมชื่อวัดอะไร เมื่อแรกชาวบ้านค้นพบนั้น เห็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่ดำทมึนกลางป่ารกชัฏอยู่สามองค์ แต่ปัจจุบันเหลืองเพียงองค์เดียว จึงเรียกขานตามกันว่า หลวงพ่อดำ วัดสระทะเล ตลอดมาจนทุกวันนี้ สมภารผู้ครองวัดนี้ ทั้งยุคต้นและยุคกลางไม่มีใครทราบ แต่พระครูนิมิตรพุทธิสาร (โอน ฐิตปัญโญ) ศิษย์เอกพระครูนิวาสธรรมขันธ์ (เดิม พุทฺธสโร) อดีตเจ้าคณะอำเภอไพศาลี/อดีตเจ้าอาวาสวัดโคกเดื่อ กล่าวว่า มีผู้เล่าขานบอกต่อกันมาว่า ในยุคท้ายก่อนจะเป็นวัดร้างนั้น มีสมภารองค์หนึ่ง ชื่อ"หลวงตาเจ๊าะ"ผิวดำร่างสูงใหญ่คล้ายคนโบราณทั่วไป และเรืองวิทยาคมเป็นอย่างยิ่ง
พ.ศ. 2498 ในสมัยกำนันพูน แก้วคง ได้ชักชวนชาวบ้านนำสังกะสีมายกมุงคลุมองค์ พระให้ แต่ก็เสื่อมโทรมไปตามสภาพกาล
พ.ศ. 2518 ได้มีเจ้าหน้าที่จากกรมศิลปากรออกมาสำรวจ สันนิษฐานว่า เป็นประติมากรรมโบราณสถานที่สร้างขึ้นในสมัยกรุงสุโขทัย มีอายุราว 700 ปีเศษ ชาวบ้านเล่าขานบอกต่อกันมาว่า นอกจากพระพุทธรูปองค์ใหญ่นี้แล้ว ยังมีองค์เล็กนั่งข้างองค์ใหญ่อีก 2 องค์ คงเป็น อัครสาวกซ้ายขวา คือ พระโมคคัลลานะ พระสารีบุตร แต่ทั้งสององค์เล็กนั้น ได้ถูกโจรกรรมหายไป นานแล้ว แม้แต่พระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่เหลืออยู่นี้ ก็เคยถูกบาปชน เจาะเข้าที่พระนาภี ค้นหาทองคำแล้วใช้ของแข็ง ตีที่พระกรข้างขวา หักหลุดขึ้นไปเกือบถึงช่องพระกัจฉะ แล้วตีเลยขึ้นไป ถึงพระพักตร์ ถูกบริเวณพระนาสิกและพระโอษฐ์แตกหลุดออกมา จนเห็นพระนาสิกและพระโอษฐ์ชั้นในจนถึงทุกวันนี้ สวนเดนทรชนที่ทำร้ายพระพุทธรูปนั้น หลบหนีไปที่"บ้านดอนคา" อำเภอท่าตะโก แต่ยังไม่ทันเข้าหมู่บ้าน กรรมก็ตามสนองถูกลอบทำร้ายด้วยอาวุธปืนตายอย่างอนาถ ส่วนองค์พระที่ชำรุดนั้นได้มีพ่อค้าชาวจีน ชื่อนายพันเล้ง ค้าขายอยู่ในตลาดบ้านพังม่วง หรือตลาดโคกเดื่อปัจจุบัน บริจาคปูนให้ช่างซ่อมพระกรขวา และพระนาภีสมบูรณ์ดีดังเดิม ส่วนพระพักตร์นั้นช่างไม่กล้าซ่อม จึงเป็นรอยบากแตกให้เห็นถึงปัจจุบัน
พ.ศ. 2522-2525 ได้มีกลุ่มผู้ศรัทธา ประกอบด้วย 1.นายซ้ง พัฒนวสันต์พร 2.นายมาก เงินงาม 3.นายฟ้อน จิตรทรัพย์ และ4.นายผล เติมทรัพย์ พร้อมชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างอาคารยกมุงครอบองค์พระไว้ และได้ช่วยกันต่อเติมโดยรอบองค์พระเป็นอาคารมุงกระเบื้อง และบางส่วนมุงสังกะสีเวลาฝนตกเกิดการรั่วซึม
และพ.ศ. 2553 มีสามีและภรรยา ชื่อนายฏรงค์กร สมตน และนางทิพารัตน์ สมตน รวมทั้งผู้มีจิตศรัทธาได้ ร่วมมือร่วมใจกันสร้างวิหารหลังใหม่ถวาย แทนศาลาหลังเก่าซึ่งผุพังไปตามกาลเวลา วิหารหลังใหม่ออกแบบโดย นายฎรงศ์กร สมตน ผู้อำนวยการสำนักชลประทานที่ 12 มูลค่าในการก่อสร้างเป็นจำนวนเงิน5.000.000 บาท(ห้าล้านบาทถ้วน) และได้มีการทำพิธีถวายวิหาร แด่หลวงพ่อดำ พร้อมงานฉลองสมโภชน์ในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2554
พุทธลักษณะ

หลวงพ่อดำ เป็นพระพุทธรูปประติมากรรมปูนปั้นขนาดใหญ่ หน้าตักกว้าง 2 เมตร 20 เซนติเมตร สูง 2 เมตร 70 เซนติเมตร ปางขัดสมาธิ หันพระพักตร์ไปทางทิศบูรพา มีลักษณะใบหน้าเป็นรอยบาก เชื่อว่าสมัยที่เกิดสงครามรบกับพม่า ทหารพม่าคาดว่าข้างในองค์หลวงพ่อดำมีทองคำ จึงใช้มีดดาบฟันไปที่ใบหน้าของท่าน ทำให้หน้าหลวงพ่อดำ เป็นรอยบากหลายแห่ง รูปหน้าจึงไม่สมบูรณ์เหมือนพระพุทธรูปองค์อื่น ประดิษฐานอยู่ในวิหารจักราฟ้า วัดสระทะเล อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์
รูปภาพ

พระพักตร์หลวงพ่อดำ
ด้านหลังองค์หลวงพ่อดำ
แหล่งข้อมูลอื่น

พุทธศาสนสถานหลวงพ่อดำ
หลวงพ่อดำแห่งไพศาลี
อาณาจักรต้าฉางเหอ

อาณาจักรต้าฉางเหอ (จีน: 大長和; พินอิน: Dàchánghé ) เป็นอาณาจักรที่ปกครองยูนนานย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 902-928 โดยรวมแล้วอาณาจักรต้าฉางเหอมีอายุ 26 ปี
จักรพรรดิต้าฉางเหอ

เจิ้ง หมายซื่อ (鄭買嗣) ครองราชย์ ค.ศ. 902 – 909
เจิ้ง หยินหมิน (鄭仁旻) ครองราชย์ ค.ศ. 909 – 926
เจิ้ง หลงต้าน (鄭隆亶) ครองราชย์ ค.ศ. 926 – 928
อาณาจักรต้าอี้หนิง

อาณาจักรต้าอี้หนิง (จีน: 大義寧; พินอิน: Dàyìníng ) เป็นอาณาจักรที่ปกครองยูนนานย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 930-937 โดยรวมแล้วอาณาจักรต้าอี้หนิงมีอายุ 8 ปี
จักรพรรดิต้าอี้หนิง

หยาง ก้านเจิน (楊干貞) ครองราชย์ ค.ศ. 929 – 930
หยาง เจ้า (楊詔) ครองราชย์ ค.ศ. 930 – 937
อาณาจักรต้าเทียนซิ่ง

อาณาจักรต้าเทียนซิ่ง (จีน: 大天興; พินอิน: Dàtiānxīng ) เป็นอาณาจักรที่ปกครองยูนนานย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 928-929 โดยรวมแล้วอาณาจักรต้าเทียนซิ่งมีอายุ 1 ปี
จักรพรรดิต้าเทียนซิ่ง

จ้าว ซ่านเจิ้ง (趙善政) ครองราชย์ ค.ศ. 928 – 929
อ้อยสามสวน

| อ้อยสามสวน |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Apocynaceae
วงศ์ย่อย:: Asclepiadoideae
สกุล:: Myriopteron
ชื่อทวินาม
Myriopteron extensum  (Wall. ex Wight) Hook.f.

ชื่อพ้อง
 Myriopteron paniculatum Griff.  Streptocaulon extensum Wight & Arn.  Streptocaulon extensum var. paniculatum (Griff.) Kurz 	  Streptocaulon horsfieldii Miq.  Myriopteron horsfieldii Hook.f.
อ้อยสามสวน ชื่อวิทยาศาสตร์:  Myriopteron extensum อยู่ในวงศ์ Apocynaceae เป็นไม้เถา มีน้ำยางสีขาว ใบเดี่ยว ออกตรงข้าม ดอกช่อ ออกตามซอกใบ ดอกย่อยขนาดเล็ก ผลรูปกระสวยเป็นพู ทรงกลม แก่แล้วแห้งแตกตามรอยตะเข็บ เถาของพืชชนิดนี้ตัดเป็นท่อนแล้วเคี้ยว ทำให้ชุ่มคอ แก้เจ็บคอ
อ้อยช้าง

บทความนี้เกี่ยวกับไม้ต้นในวงศ์ Anacardiaceae สำหรับไม้ต้นในวงศ์ Bignoniaceae ดูที่ ปีบทอง
| อ้อยช้าง |
| --- | --- |

ใบและผลของอ้อยช้างในอินเดีย

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Sapindales
วงศ์:: Anacardiaceae
สกุล:: Lannea
สปีชีส์:: L.  coromandelica
ชื่อทวินาม
Lannea coromandelica (Houtt.) Merr.

อ้อยช้าง หรือ กอกกัน, อด, กุ๊ก (ชื่อวิทยาศาสตร์:  Lannea coromandelica) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Anacardiaceae เปลือกสีน้ำตาลปนเทา แตกเป็นสะเก็ดรูปสี่เหลี่ยม ใบประกอบแบบขนนก ดอกช่อ สีเหลืองอ่อน ออกดอกแล้วจะทิ้งใบหมด ผลขนาดเล็ก สุกแล้วสีเหลืองหรือแดง เป็นพืชที่รับประทานได้ โดยนำยอดอ่อนมารับประทานเป็นผัก รากสะสมน้ำไว้มาก สามารถตัดรากแล้วรองน้ำมาดื่มได้ นิยมนำรากไปผสมในยาตำรับต่าง ๆ เพื่อให้รสดีขึ้น
เป็นพรรณไม้ที่คนมักเข้าใจคลาดเคลื่อนว่า เป็นต้นเดียวกันกับต้นปีบทอง ซึ่งมีชื่อเรียกในบางภูมิภาคว่าอ้อยช้างเช่นกัน
เปลือกต้นอ้อยช้างในอินเดีย
ดอกอ้อยช้างในอินเดีย
ผลอ้อยช้างในอินเดีย