stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ขุนวิจิตรมาตรา (สง่า กาญจนาคพันธุ์)
ผลงาน > บทเพลง

ส่วนใหญ่รับหน้าที่ประพันธ์คำร้องมากกว่า หลายเพลงได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่องแม้ภาพยนตร์เรื่องนั้น ๆ จะออกจากโรงไปแล้ว
บวงสรวง (จากภาพยนตร์ "เมืองแม่หม้าย" - พ.ศ. 2470)
กุหลาบหอม (ขึ้นพลับพลา) (จากภาพยนตร์ "หลงทาง" - พ.ศ. 2474)
บัวบังใบ (จากภาพยนตร์ "หลงทาง" - พ.ศ. 2474)
เนื้อร้องเพลงชาติสยาม พ.ศ. 2475 (ทำนองโดยพระเจนดุริยางค์)
ลาทีกล้วยไม้ (จากภาพยนตร์ "ปู่โสมเฝ้าทรัพย์" - พ.ศ. 2476)
กุหลาบในมือเธอ (จากภาพยนตร์ "เลือดทหารไทย" - พ.ศ. 2477)
เพลงประจำมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง (ทำนองมอญดูดาว พ.ศ. 2477)
เธอใกล้หรือไกล (จากภาพยนตร์ "เพลงหวานใจ" - พ.ศ. 2480)
บ้านไร่นาเรา (จากภาพยนตร์ชื่อเรื่องเดียวกัน - พ.ศ. 2485)
ศรอนงค์  (ประกอบละครเวที-โทรทัศน์  หลังสงครามโลกครั้งที่สอง)
นี่แหละสวรรค์ (ผลงานช่วงหลังสงคราม ขับร้องโดยศรีสุดา รัชตะวรรณ นักร้องวงดนตรีสุนทราภรณ์)
อย่ามัวมอง (ศรีสุดา รัชตะวรรณขับร้อง)
กบใต้กอบัว (ดัดแปลงจากโคลงโลกนิติ ศรีสุดา รัชตะวรรณ ขับร้อง)
บัวไกลตา (เพลงประกอลละคร ชวลี ช่วงวิทย์ ขับร้อง)
บัวแนบน้ำ (เพลงประกอบละครโทรทัศน์มาโคร์โปโล อารีย์ นักดนตรี ขับร้อง)
มิ่งไม้เหมย (แต่งเพื่อประกอบละครโทรทัศน์ อารีย์ นักดนตรี ขับร้อง วงดนตรีสุนทราภรณ์บรรเลง เมื่อปี พ.ศ. 2501)
หลงเงา (อารีย์ นักดนตรีขับร้อง ประกอบละครเรื่องเจ้าจอมเจียวกุล)
รำพึงรัก (เพลงประกอบละครกำธร สุวรรณปิยะศิริขับร้อง)
รักแน่หรือ (เพลงประกอบละครอารีย์ นักดนตรีขับร้อง)
รำวงมาลัยลอย(หมู่วงดนตรีสุนทราภรณ์ขับร้อง)
ร็อคเร่งรัก (ศรีสุดา รัชตะวรรณ เลิศ ประสมทรัพย์ ขับร้องออกอากาศ)
ไม่มีชายจริง (มีอีกชื่อว่าชายชายคาวรนุช อารีย์ขับร้อง)
แม่น้ำสวรรค์ (อารีย์ นักดนตรีขับร้อง)
ฯลฯ
ผลงาน > หนังสือ

หลักไทย (งานค้นคว้าเกี่ยวกับทฤษฎีชนชาติไทย ได้รับพระราชทานรางวัลจากรัชกาลที่ 7 เมื่อ พ.ศ. 2471)
เด็กคลองบางหลวง
กรุงเทพฯ เมื่อวานนี้
กรุงเทพเมื่อ 70 ปีก่อน
80 ปีในชีวิตข้าพเจ้า
สำนวนไทย
ภูมิศาสตร์สุนทรภู่
ภูมิศาสตร์วัดโพธิ์
คอคิดขอเขียน
สิ่งที่คิดเห็นในเรื่องคาวี
ประวัติการค้าไทย
โหงวโฮ้วเพ็งปัก
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2495 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2491 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2479 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2496 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
เพลงชาติสยามฉบับราชการ พ.ศ. 2477 (บทร้อง 2 บทแรกประพันธ์โดยขุนวิจิตรมาตราเมื่อ พ.ศ. 2475 และได้แก้ไขเพิ่มเติมสำหรับเข้าประกวดเพลงชาติฉบับราชการในปี พ.ศ. 2476)
วิทยาลัยกำปงเฌอเตียล

| วิทยาลัยกำปงเฌอเตียล វិទ្យាល័យកំពង់ឈើទាល Kampong Chheuteal High School |
| --- | --- |

ที่ตั้ง
เขตปราสาทสมโบว์ จังหวัดกำปงธม ประเทศกัมพูชา
ข้อมูล
หน่วยงานกำกับ: กระทรวงศึกษาธิการ เยาวชน และการกีฬา แห่งประเทศกัมพูชา
วิทยาลัยกำปงเฌอเตียล
วิทยาลัยกำปงเฌอเตียล (เขมร: វិទ្យាល័យកំពង់ឈើទាល วิทฺยาลัยกํพง่เฌีทาล) เป็นวิทยาลัยตั้งอยู่ในอำเภอปราสาทซ็อมโบร์ จังหวัดกำปงธม ประเทศกัมพูชา ก่อตั้งโดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระราชทานเป็นของขวัญแก่ประชาชนชาวกัมพูชา เพื่อตอบแทนน้ำใจไมตรี รวมทั้งแสดงถึงความสัมพันธ์และเป็นมิตรที่ดีต่อกันของประชาชนชาวไทยกับกัมพูชา
ประวัติ

วิทยาลัยกำปงเฌอเตียลกำเนิดขึ้นจากพระราชดำริของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี หลังจากที่เสด็จฯ เยือนกัมพูชาครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2535 โดยทรงเป็นราชอาคันตุกะของพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สีหนุ ทรงพระราชดำริพระราชทานความช่วยเหลือกัมพูชา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการศึกษา รัฐบาลโดยสมเด็จอัครมหาเสนาบดี เดโช ฮุนเซน นายกรัฐมนตรี จึงได้สนองแนวพระราชดำริ ขอพระราชทานระบบการศึกษา และน้อมเกล้าฯ ถวายที่ดินจำนวน 45 ไร่ (ต่อมาขยายเป็น 117 ไร่) ในอำเภอปราสาทซ็อมโบร์ จังหวัดกำปงธม เป็นพื้นที่ก่อสร้าง
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ดำเนินการจัดทำโครงการพระราชทานความช่วยเหลือด้านการศึกษาและการสาธารณสุขขั้นพื้นฐาน โดยมีกรมราชองครักษ์ กองบัญชาการทหารสูงสุด กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน และคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมสนองพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี โปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้งคณะกรรมการโครงการโรงเรียนพระราชทานในราชอาณาจักรกัมพูชา และทรงรับเป็นประธานโครงการ
วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปทรงวางศิลาฤกษ์ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเงินค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างอาคารสถานที่ต่าง ๆ โดยเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2544 ต่อมามีการก่อสร้างอาคารเพิ่มเติมอีกจำนวนมาก และขยายพื้นที่ออกไปอีก 72 ไร่ รวมเป็น 117 ไร่ การก่อสร้างทั้งหมดเสร็จสิ้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2548 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จฯ ไปทรงเปิดวิทยาลัยกำปงเฌอเตียล เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 และเพื่อเป็นการสนับสนุนการศึกษาของวิทยาลัย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานทุนแก่นักเรียนเพื่อให้มาศึกษาต่อในประเทศไทยในหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิตและหลักสูตรอาชีวศึกษา เพื่อนำความรู้กลับไปสอนและพัฒนาการจัดการศึกษาของวิทยาลัย นอกจากนี้ ยังได้พระราชทานเครื่องดนตรีปี่พาทย์ครบชุด พระราชทานทรัพย์สำหรับจ้างครูท้องถิ่นผู้ชำนาญการสอนนาฏศิลป์และดนตรี
พิธีแห่นางแมว

| แห่นางแมว แห่นางแมว (ไทย)   ពិធីហែនាងម៉ែវ (เขมร) |
| --- | --- |
สถานะ: ยังมีอยู่
ประเภท: การใช้แมว
ความถี่: ทุกปี
ประเทศ: กัมพูชา และไทย
พิธีแห่นางแมว (เขมร: ពិធីហែនាងម៉ែវ) เป็นพิธีกรรมขอฝนโดยใช้แมวตามความเชื่อพื้นบ้านที่มีการจัดขึ้นในช่วงหน้าแล้ง ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมจนถึงสิงหาคม สามารถพบได้ทั้งในประเทศกัมพูชา และภาคกลางกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย
รายละเอียด

พิธีแห่นางแมวเป็นพิธีขอฝนที่ชาวนาในภาคกลางและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยนิยมทำกันมากที่สุด นอกจากนี้ยังมีการฉลองพิธีนี้ในประเทศกัมพูชา ถึงแม้ว่าจะยังไม่ชัดเจนว่าพิธีนี้มีต้นกำเนิดมาจากอารยธรรมเขมรหรือจากลาวในภายหลัง
พิธีแห่นางแมวมักจะใช้แมวสีสวาดหรือแมวสีดำ โดยจะถูกนำใส่ในตะกร้าทำจากไม้ไผ่หรือหวาย และปิดฝาเพื่อป้องกันไม่ให้แมวหลบหนีไป แมวที่มีสีคล้ายเมฆหรือสีดำจะถูกเลือกใช้เพราะเชื่อว่าจะนำมาซึ่งโชคลาภ ตะกร้านี้จะถูกแขวนไว้ที่เสาไม้หรือไม้ไผ่ที่มีคนหามสองคนคอยถืออยู่ พิธีเริ่มด้วยผู้สูงอายุในกลุ่มขอให้แมวนำฝนมาสู่แผ่นดิน หลังจากนั้นขบวนพร้อมวงดนตรีจะเดินผ่านถนนในหมู่บ้าน และขอให้ผู้คนที่ยืนดูสาดน้ำลงบนแมว
ขบวนแห่นางแมวจะจัดขึ้นเมื่อฝนแล้งจนกลายเป็นปัญหาสำหรับชาวนา โดยปกติชาวบ้านจะเริ่มปลูกข้าวทันทีเมื่อฝนมาหลังจากพิธีแรกนาขวัญในต้นเดือนพฤษภาคม หากไม่มีฝนตกหลังพิธีนี้ ชาวบ้านมักจะตัดสินใจจัดขบวนแห่นางแมว
ขบวนแห่นางแมวมีความคึกคักและมีชีวิตชีวาเหมือนการเต้นรำแบบตะร็อด โดยมีวงดนตรีที่ประกอบด้วยกลอง ฆ้อง ฉิ่ง และกรับ พร้อมกับการร้องเพลงซึ่งเนื้อเพลงจะใกล้เคียงกับเพลงโบราณที่แปลได้ว่า "ฝนเอ๋ยฝนจงตกมา เรามีน้อยนักในปีนี้ หากไม่มีฝน ข้าวของเราจะตาย"
ในกัมพูชาพิธีแห่นางแมวยังคงทำแบบดั้งเดิม แต่ในประเทศไทยพิธีนี้ได้รับการปรับเพื่อมิให้ถูกวิจารณ์ว่าเป็นการทารุณสัตว์ เพราะแมวกลัวน้ำมาก ในภาคอีสานบางครั้งจะใช้ตุ๊กตาหมีแทนแมว  นอกจากนี้ในจังหวัดอุตรดิตถ์ เด็ก ๆ และพ่อแม่จะใช้การแต่งตัวเป็นแมวแทนการใช้แมวจริง ชาวบ้านในตำบลธาตุทอง อำเภอหนองม่วงไข่ จังหวัดแพร่ จะทำแมวปลอมจากโครงไม้ไผ่และกาบมะพร้าวที่เรียกว่า "น้องสายฝน" ส่วนในบางพื้นที่มีการใช้ตุ๊กตาเฮลโลคิตตี้หรือโดราเอมอนแทนแมวจริงด้วย
จุดประสงค์

พระยาอนุมานราชธน นักมานุษยวิทยาชาวไทย กล่าวว่า แมวไม่ชอบน้ำและถูกเชื่อมโยงกับการก่อให้เกิดภัยแล้งตั้งแต่สมัยโบราณ จึงมีการนำแมวมาอาบน้ำเพื่อปลดปล่อยคำสาปนั้น ขบวนแห่นี้มักเกี่ยวข้องกับราชพิธี และการเรียกว่า "นางแมว" แสดงถึงเกียรติที่ให้กับสัตว์ชนิดนี้ โดยแมวจะถูกแบกโดยจับใส่เสลี่ยง
เช่นเดียวกับพิธีกรรมบูชายุคกลางของยุโรป เช่น Kattenstoet ความหวังในการทำพิธีนี้คือการที่จะทำให้ "ฝนตกเป็นแมวเป็นหมา" (raining cats and dogs) อีกครั้ง หากแมวส่งเสียงร้องระหว่างพิธีจะหมายความว่าฝนจะตกในไม่ช้า คนเขมรและคนไทยหวังว่าฝนจะตกภายใน 3 ถึง 7 วันหลังพิธี พิธีแห่นางแมวนี้ช่วยเสริมสร้างความมั่นใจว่าฝนจะตก และนำความสามัคคีมาสู่ชุมชนเนื่องจากต้องใช้การทำงานร่วมกันของคนในหมู่บ้าน.
พระเจ้าอิศานวรมันที่ 1

พระเจ้าอีศานวรรมันที่ 1 หรือ อีสานวรรมันที่ 1 (เขมร : ព្រះបាទឥសានវរ្ម័នទី១ ,โรมัน : Ishanvarman I) หรือไทยมักเขียนว่า อิศานวรมันที่ 1 หรือ อิสานวรมันที่ 1 หรือ อีสานวรมันที่ 1 หรือพระนามอื่นว่า อีศานเสนา (เขมร: ឦឝានសេនា) หรือเอกสารจีนเรียก อีเชอน่าเซียนไต้ (จีน: 伊奢那先代; พินอิน: Yīshēnàxiāndài)  หรือพระนามเต็มว่า พระกมรเตง อัญศรีอีศานวรมัน (วรฺะ กมฺรตางฺ อญฺ ศฺรีอีศานฺวรฺมนฺ) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรเจนละ เป็นพระราชโอรสของพระเจ้ามเหนทรวรมัน และพระองค์ก็ได้สืบราชสมบัติต่อจากพระราชบิดา
พระราชประวัติ

พระเจ้าอีศานวรรมัมที่ 1 เมื่อขึ้นครองราชย์แล้ว ทรงสถาปนาอีศานปุระ (เขมร: ឦឝានបុរ อีศานบุร) เป็นเมืองหลวง ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่ปราสาทสมบูรณ์ไพรคุก (เขมร: ប្រាសាទសំបូរព្រៃគុក บฺราสาทสํบูรไพฺรคุก)
พระองค์เป็นที่กล่าวถึงในเอกสารประวัติศาสตร์หลายครั้ง เช่น เอกสารจีนชื่อ สุยชู (隋書) ซึ่งเขียนขึ้นใน พ.ศ.1179 เอ่ยถึงพระองค์ว่า เป็นผู้ครองเจนละเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 ส่วนเอกสารของหม่า ตวันหลิน (馬端臨) แห่งราชวงศ์ยฺเหวียน (元朝) พรรณนาราชสำนักของพระองค์ที่อีศานปุระว่า พระองค์ทรงศิราภรณ์ทองคำประดับเพชร ทรงสังวาลย์มุก มีมหาเสนาห้าคนเฝ้าทูลละอองพระบาท
นอกจากนี้ จารึกหลายหลักที่สร้างขึ้นในรัชกาลของพระองค์กล่าวถึงพระราชอำนาจเหนือดินแดนหลายแห่ง ทั้งกล่าวว่า ศิวทัตตะ (Shivadatta) ผู้เป็นพระโอรส ซึ่งต่อมา คือ พระเจ้าภววรมันที่ 2 (ភវវរ្ម័នទី២ ภววรฺมันที ๒) ได้ครองดินแดนแห่งหนึ่งนามว่า "เชฺยษฐปุระ" (Jyesthapura) จารึกหลักสุดท้ายที่สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระองค์ลงปีว่า พ.ศ.1170 และมีจารึกอีกหลักหนึ่งกล่าวว่า สร้างขึ้นใน พ.ศ.1182 ในรัชกาลของผู้สืบทอดบัลลังก์ต่อจากพระองค์ คือ ภววรรมันที่ 2 แสดงว่า ใน พ.ศ.1182 นั้น พระองค์มิได้ครองราชย์แล้ว นักประวัติศาสตร์ทั่วไปเชื่อว่า พระองค์เสวยราชย์จนถึง พ.ศ.1178 หรือบ้างก็ว่า พ.ศ.1180 โดยสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. ดังกล่าวนั้น
บรรณานุกรม

Bulletin de l'Ecole française d'Extrême-Orient 1904 - BEFEO 1904
Vickery, Michael. (2000) "Colloque George Coedès aujourd‟hui". Bangkok, Centre d‟Anthropologie Sirindhorn, 9–10 September 1999.
Published as “Coedès‟ Histories of Cambodia”, in Silpakorn University International Journal (Bangkok,), Volume 1, Number 1, January–June 2000, pp. 61–108.
Vickery, Michael. (1998). "Society, economics, and politics in pre-Angkor Cambodia: the 7th-8th centuries." :Centre for East Asian Cultural Studies for Unesco. ISBN 9784896561104
Marr, David G./ Millner, A. C./ Gungwu, Wang (1986). "Southeast Asia in the Ninth to Fourteenth Centuries.". ISBN 9971988399
Majumdar, Ramesh Chandra. (1980). "Kambuja-Deśa: or, An ancient Hindu colony in Cambodia." :Institute for the Study of Human Issues. ISBN 0915980282
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าอิศานวรมันที่ 1 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้ามเหนทรวรมัน |  | พระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิเขมร)   (ค.ศ. 616 - ค.ศ. 637) |  | พระเจ้าภววรมันที่ 2 |
วิทยาลัยการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

| --- | --- |
College of Computing, Khon Kaen University

ชื่อย่อ: วค. / CP
สถาปนา: 1 กันยายน พ.ศ. 2564 (3 ปี)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณบดี: รศ.ดร. สิรภัทร เชี่ยวชาญวัฒนา
ที่อยู่: วิทยาลัยการคอมพิวเตอร์ เลขที่ 123 หมู่ 16 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น 40002
มาสคอต:   สีน้ำเงิน
เว็บไซต์: https://computing.kku.ac.th
วิทยาลัยการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (อังกฤษ : College of Computing, Khon Kaen University) เป็นส่วนงานเทียบเท่าคณะวิชาโดยยกฐานะจากสาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์ ไปสู่การบริหารจัดการตามพันธกิจอย่างมีประสิทธิภาพโดยจะเป็นองค์กรที่สามารถผลิตผลงานวิจัย ผลิตนักศึกษา พัฒนาทรัพยากรมนุษย์ด้านเทคโนโลยีดิจิทัลที่สอดคล้องกับนโยบายทั้งในระดับมหาวิทยาลัยและทิศทางการพัฒนาของประเทศ นอกจากนั้นยังมีความคาดหวังให้หน่วยงานใหม่นี้เป็นองค์กรที่มีอัตลักษณ์ด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของมหาวิทยาลัยอีกด้วย
ประวัติ

จากผลสำรวจตลาดแรงงาน และภาคธุรกิจอุตสาหกรรมไทย ตำแหน่งงานด้านไอที นับเป็นอีกสาขาที่มีความต้องการสูง ในระดับต้นๆ มาโดยตลอด  ความต้องการของตลาดแรงงานในยุค Thailand 4.0 ประกอบกับนโยบายการพัฒนาประเทศของภาครัฐ นำมาสู่แนวคิดการผลิตบุคลากรที่มีทักษะขั้นสูงด้านเทคโนโลยีดิจิทัล นวัตกรรม เพื่อสร้างมูลค่าให้แก่บัณฑิต แนวคิดในการผลิตบุคลากรที่มีทักษะขั้นสูงด้านเทคโนโลยีเป็นสิ่งที่ได้พูดถึงอยู่เสมอเพื่อให้รองรับนโยบายการพัฒนาของภาครัฐอีกทั้งเป็นการสร้างมูลค่าให้แก่บัณฑิตเป็นที่ต้องการในตลาดงานขั้นสูงด้านเทคโนโลยีดิจิทัลได้เกิดขึ้น
ด้วยแนวคิดนี้เอง ในการประชุมสภามหาวิทยาลัยขอนแก่น ดร.ณรงค์ชัย อัครเศรณี นายกสภามหาวิทยาลัยขอนแก่น จึงได้แต่งตั้งคณะกรรมการศึกษาตามคำสั่งมหาวิทยาลัยขอนแก่นแต่งตั้งกรรมการกำหนดแนวทางการจัดตั้งวิทยาลัยการคอมพิวเตอร์ ที่ 3051/2564 ลงวันที่ 8 เมษายน 2564 โดยมอบหมายให้ ศ.สมชาติ โสภณรณฤทธิ์ กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ เป็นประธานกรรมการและมี คุณ คุรุจิต นาครทรรพ  รศ.ธนชาติ นุ่มนนท์ กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ พร้อมด้วย รศ.นพ.ชาญชัย พานทองวิริยะกุล อธิการบดีมหาวิทยาลัยขอนแก่น รองอธิการบดีฝ่ายดิจิทัล คณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ คณบดีคณะวิทยาศาสตร์ เป็นกรรมการ และรองอธิการบดีฝ่ายบริหาร เป็นกรรมการและเลขานุการ เพื่อเสนอ “แพลตฟอร์มการจัดตั้งวิทยาลัยการคอมพิวเตอร์” และ “แผนพัฒนาความเป็นเลิศการจัดตั้งวิทยาลัยการคอมพิวเตอร์” และในการประชุมสภามหาวิทยาลัยขอนแก่น ครั้งที่ 8/2564 เมื่อวันที่ 1 กันยายน 2564 จึงได้มีประกาศมหาวิทยาลัยขอนแก่น ฉบับที่ 1793/2564 เรื่องการจัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัยขอนแก่นที่มีชื่อว่า “วิทยาลัยการคอมพิวเตอร์” โดยยกฐานะจากสาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์ และได้จัดตั้งเป็นวิทยาลัยการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา หน้า 41 เล่ม 138 ตอนพิเศษ 251 ง ประกาศ ณ วันที่ 15 ตุลาคม 2564
ตั้งแต่เมื่อครั้งเป็นสาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์ จนถึงปัจจุบัน วิทยาลัยฯ ได้ผลิตบัณฑิตระดับปริญญาตรีมาแล้ว 23 รุ่น และปริญญาโทมาแล้วมากกว่า 12 รุ่น ปัจจุบันวิทยาลัยฯ เปิดสอนหลักสูตรทั้งระดับปริญญาตรี 5 สาขาวิชา และระดับบัณฑิตศึกษา 5 สาขาวิชา โดยหลักสูตรทั้งระดับปริญญาตรีประกอบด้วย 1) วิทยาการคอมพิวเตอร์ 2) เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร 3) ภูมิสารสนเทศศาสตร์ 4) ปัญญาประดิษฐ์ และ 5) ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์
ปัจจุบันวิทยาลัยมีนักศึกษารวม 2,119 คน แบ่งเป็น นักศึกษาดับปริญญาตรีจำนวน  2,006 คน และระดับบัณฑิตศึกษาจำนวน 113 คน  (ข้อมูล ณ กรกฎาคม 2567) และวิทยาลัยมีอาจารย์ประจำจำนวน 39 ท่าน โดยมีอาจารย์ที่ดำรงตำแหน่งทางวิชาการ
ศาสตราจารย์จำนวน 2 ท่าน
รองศาสตราจารย์ 6 ท่าน
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ 16 ท่าน
อาจารย์ 15 ท่าน
ซึ่งเป็นอาจารย์ที่มีคุณวุฒิระดับปริญญาเอก 35 ท่าน คิดเป็นร้อยละ 92  ของจำนวนอาจารย์ทั้งหมด
ส่วนงาน

สำหรับการแบ่งส่วนงานการบริหารและการจัดการศึกษาได้กำหนดให้มีโครงสร้างสำคัญคือ
กองบริหารงานวิทยาลัยการคอมพิวเตอร์
หน่วยงานตามภารกิจเฉพาะหรือยุทธศาสตร์
ศูนย์ภูมิสารสนเทศภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ศูนย์ความเป็นเลิศด้านนวัตกรรมปัญญาประดิษฐ์
ศูนย์นวัตกรรมดิจิทัล
การการบริหารวิชาการ ประกอบด้วย 1 สาขา คือ
สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ (Department of Computer Science)
ในเรื่องของหลักสูตรการสอนซึ่งยังมีหลักสูตรระดับทั้งระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษาโดยคงหลักสูตรเดิมพร้อมทั้งการเปิดหลักสูตรใหม่ โดยเป็นหลักสูตรประกาศนียบัตรด้านวิทยาการข้อมูลและเอไอ (โครงการบัณฑิตพันธุ์ใหม่) หลักสูตรด้านวิศวกรรมข้อมูลและวิทยาศาสตร์ข้อมูล, การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์,โฟโตแกรมเมตรีและการสำรวจทางอากาศ, อินเทอร์เน็ต GIS สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพื้นที่, ไอโอทีและการทำฟาร์มอัจฉริยะในปีการศึกษานี้ และในปีการศึกษา 2565 ในหลักสูตรด้าน ระบบธุรกิจอัจฉริยะ (BI) / กระบวนการอัจฉริยะ , วิศวกรรมซอฟต์แวร์, แอปพลิเคชันมือถือ/เว็บ , AI & การเรียนรู้ของเครื่อง , ไอโอที /ระบบไร้สาย / ความปลอดภัย และหลักสูตรด้านภูมิสารสนเทศ
ความร่วมมือ

วิทยาลัยการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้ให้ความสำคัญการส่งเสริมเครือข่ายความร่วมมือทั้งภายในและต่างประเทศ โดยมีความร่วมมือกับสถาบันการศึกษาภายในประเทศและต่างประเทศด้านการวิจัยและวิชาการ ทั้งมหาวิทยาลัยชั้นนำในประเทศ และทั้งในทวีปอเมริกา ยุโรป เอเชีย และออสเตรเลีย รวมถึงความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยต่างประเทศในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง
ความร่วมมือกับสถาบันการศึกษาภายในประเทศ เป็นความร่วมมือในด้านวิชาการเน้นการผลิตบัณฑิตระดับบัณฑิตศึกษา (หลักสูตรนานาชาติ) การพัฒนาเครือข่ายนักวิจัยและแลกเปลี่ยนนักวิจัยและผู้เชี่ยวชาญ การใช้ประโยชน์จากข้อมูลสารสนเทศสำหรับการวิจัยและพัฒนา รวมถึงการจัดประชุมสัมมนาวิชาการ โดยเป็นเครือข่ายความร่วมมือวิทยาการคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ 20 สถาบัน ประกอบด้วย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยขอนแก่น มหาวิทยาลัยบูรพา มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี มหาวิทยาลัยแม่โจ้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มหาวิทยาลัยรามคำแหง มหาวิทยาลัยนเรศวร มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ รวมทั้งยังมีความร่วมมือกับหน่วยงานภาครัฐและเอกชนภายนอก เช่น สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน) สมาคมการค้าซอฟต์แวร์และธุรกิจนวัตกรรมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ บริษัท สยามชำนาญกิจ จำกัด และ บริษัท อินเทอร์เน็ตประเทศไทย จำกัด (มหาชน)
สำหรับความร่วมมือกับสถาบันการศึกษาต่างประเทศหรือนานาชาติ เช่น ความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยต่างประเทศในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง เช่น Hanoi University of Science and Technology, Hanoi (Vietnam) Hue University, Hue (Vietnam) ความร่วมมือในการพัฒนาเครือข่ายนักวิจัย เป็นการแลกเปลี่ยนนักวิจัยทั้งระดับอาจารย์และนักศึกษาปริญญาเอกเพื่อทำวิจัยกับหน่วยงานต่างประเทศ เช่น University of Louisiana at Lafayette, United State of America Queensland University of Technology, Australia Nanyang Technological University,Singapore Mälardalen University, Sweden และ ความร่วมมือกับ 14 สถาบัน ผ่านหลักสูตรระดับปริญญาโท สาขาวิชาวิทยาการข้อมูลและปัญญาประดิษฐ์ภายใต้การสนับสนุนของ Erasmus+: Capacity building in the field of higher education จากกรรมาธิการยุโรป มหาวิทยาลัยชั้นนำ เช่น Leiden University (LEU), Netherlands University of Minho (UMI), Portugal Athens University of Economics and Business (AUEB), Greece University of Sri Jayewardenepura (USJP), Sri Lanka
ดังนั้น การสร้างกําลังคนให้ตอบโจทย์ภาคอุตสาหกรรม การผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ความสามารถครอบคลุมศาสตร์ด้านคอมพิวเตอร์ที่สำคัญ 5 ด้าน นั้น นอกจากจะผลิตบัณฑิตและผลงานด้านวิชาการและวิจัยแล้ว ต้องอาศัยความร่วมมือกับสถาบันการศึกษาและหน่วยงานภายนอกทั้งภายในประเทศและนานาชาติ เพื่อการพัฒนาศักยภาพกำลังคนเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของประเทศ รวมทั้งแผนงานหรือโครงการวิจัยที่มีความร่วมมือกัน เพื่อสร้างสรรค์การพัฒนางานวิจัยและนวัตกรรมใหม่ในด้านอุตสาหกรรมดิจิทัลอย่างมีประสิทธิภาพ
หลักสูตร

| หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> ระดับปริญญาตรี | หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> ระดับปริญญาโท | หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> ระดับปริญญาเอก | หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น>  |
| --- | --- | --- | --- |
|  หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์  สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ  สาขาวิชาภูมิสารสนเทศศาสตร์  สาขาวิชาปัญญาประดิษฐ์  สาขาวิชาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ |  หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.) สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ  สาขาวิชาวิทยาการข้อมูลและปัญญาประดิษฐ์ (หลักสูตรนานาชาติ)  สาขาวิชาภูมิสารสนเทศศาสตร์ |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ (หลักสูตรนานาชาติ)  สาขาวิชาภูมิสารสนเทศศาสตร์ |  |
ทำเนียบคณบดี

| รายนามคณบดีวิทยาลัยการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> รายนาม | รายนามคณบดีวิทยาลัยการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> วาระดำรงตำแหน่ง | รายนามคณบดีวิทยาลัยการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น>  | รายนามคณบดีวิทยาลัยการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น>  |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. รศ.ดร. สิรภัทร เชี่ยวชาญวัฒนา (รักษาการแทน) | 2564 - 2565 |  |  |
| 2. รศ.ดร. สิรภัทร เชี่ยวชาญวัฒนา | 2565 - ปัจจุบัน |  |  |
เชิงอรรถ

↑  รอประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา
↑  หลักสูตรเดิมโอนย้ายมาจากสาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยขอนแก่น
เว็บไซต์สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์
| ด ค กรายชื่อคณะเทคโนโลยีสารสนเทศในประเทศไทย  |
| --- | --- |
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ: นครพนม • มหาสารคาม • อุบลราชธานี
สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ: ขอนแก่น (การคอมพิวเตอร์) • ขอนแก่น (สหวิทยาการ) • เชียงใหม่ • แม่ฟ้าหลวง • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (เทคโนโลยีและการจัดการอุตสาหกรรม) • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (เทคโนโลยีสารสนเทศ) • เทคโนโลยีสุรนารี • บูรพา • พะเยา • มหิดล • วลัยลักษณ์ • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร • สงขลานครินทร์ • สวนดุสิต
มหาวิทยาลัยราชภัฏ: เชียงราย • เพชรบุรี • มหาสารคาม • ร้อยเอ็ด
สถาบันอุดมศึกษาเอกชน: กรุงเทพ • เทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น • เทคโนโลยีมหานคร • ธุรกิจบัณฑิตย์ • นอร์ทกรุงเทพ • รังสิต • ศรีปทุม • สยาม • อีสเทิร์นเอเชีย
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
วัดด็อมเร็ยซอ

| วัดด็อมเร็ยซอ |
| --- | --- |
វត្តដំរីស

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาพุทธ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: พระตะบอง จังหวัดพระตะบอง
ประเทศ: กัมพูชา
ตำแหน่งที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัดภูมิศาสตร์: 13°5′41″N 103°11′47″E﻿ / ﻿13.09472°N 103.19639°E﻿ / 13.09472; 103.19639
สถาปัตยกรรม
เสร็จสมบูรณ์: พ.ศ. 2447
วัดด็อมเร็ยซอ (เขมร: វត្តដំរីស) หรือ วัดช้างเผือก เป็นวัดที่เมืองพระตะบอง จังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2447 โดยเจ้าพระยาอภัยภูเบศร (ชุ่ม) ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ เจ้าเมืองพระตะบอง กล่าวกันว่าเป็นวัดพี่น้องกับวัดแก้วพิจิตร จังหวัดปราจีนบุรี ประเทศไทย
ประวัติ

ที่มาการสร้างวัดเนื่องจากคุณหญิงสอิ้ง ภรรยาเอกของเจ้าพระยาอภัยภูเบศรล้มป่วย ได้ไปบนว่าถ้าหายป่วยแล้วจะสร้างวัด เมื่อท่านหายป่วยแล้ว เจ้าพระยาอภัยภูเบศรและคุณหญิงสอิ้งจึงสร้างวัดนี้ขึ้น หลังจากคุณหญิงสะอิ้งเสียชีวิตได้นำอัฐิของท่านมาบรรจุในเจดีย์ที่วัดแห่งนี้ โดยมีช่างผู้ควบคุมการก่อสร้างชื่อ เจียงโตว
ในปี พ.ศ. 2563 รัฐบาลไทยส่งเงินสนับสนุนบูรณะกุฏิโบราณของวัดจำนวน 10,000 ดอลลาร์สหรัฐ
อุโบสถ

อุโบสถก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดยาว 11 ห้องเสา กว้าง 5  ห้องเสา ตั้งบนฐานยกพื้นสูงสองชั้น โดยมีเสมานั่งแท่นประจำทั้งแปดทิศ ทำหน้าที่กำหนดเขตพัทธสีมา ทั้งหมดนี้ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว มีซุ้มประตูเข้าออกประจ่าย่านกลางของกำแพงแก้วทั้ง 4 ทิศ พื้นที่ภายในอาคารอุโบสถที่ล้อมรอบด้วยผนังก่ออิฐ มีขนาด 7 ห้องเสา พื้นที่นอกผนังก่ออิฐบนชาลายกพื้นของอุโบสถ
อุโบสถประดับด้วยลวดลายปูนปั้นทั้งภายในและภายนอกไม่ว่าจะเป็นที่หน้าบัน หัวเสา ซุ้มประตู และหน้าต่าง เป็นงานปูนปั้นลงสีฝีมือวิจิตรพิสดาร ทั้งงานประติมากรรมในแบบนูนต่ำ นูนสูง และลอยตัว เช่น งานปูนปั้นนูนต่ำลวดลายดอกไม้ที่ประดับอยู่ที่ฐานวางพระพุทธรูป งานปูนปั้นเรื่อง รามเกียรติ์ นูนสูงบริเวณระเบียงทางเดินด้านนอก (ด้านล่าง) งานปูนปั้นครุฑลอยตัวเพรียวลมประดับหัวเสาแต่ละต้นที่เป็นประติมากรรมลอยตัวปั้นได้อย่างละเอียดอ่อนช้อย งานปูนปั้นพระเวสสันดรทรงช้างเผือกปัจจัยนาเคนทร์ (พญาปัจจัยนาค) มีพราหมณ์เมืองคลิงคราชเข้ามากราบขอพญาช้างปัจจัยนาค งานปูนปั้นเรื่องราวการสัประยุทธ์ระหว่างพระรามกับทศกัณฐ์บริเวณด้านหน้าพระอุโบสถ และระหว่างพระลักษณ์กับอินทรชิตบริเวณด้านหลังโบสถ์ ภายในอุโบสถมีพระพุทธรูปประธาน มีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติในแบบมีความลึกสามมิติ ช่างวาดรูประบุว่าชื่อ "เอ็น เปรย เจีย" ซึ่งเคยมาศึกษาเขียนรูปที่ประเทศไทย
นอกจากนั้น บริเวณเหนือกรอบประตูด้านหน้าและหลังอุโบสถยังมีการทำปูนปั้นตราแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวแห่งราชอาณาจักรสยาม
ถัดจากพระอุโบสถไปทางตะวันตกเป็นที่ตั้งของศาลาการเปรียญและโรงครัวของวัด