stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟ้อนสาวไหม
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย

การฟ้อนสาวไหมนี้ เป็นท่าหนึ่งของเชิงสาวไหมที่มักเรียกกันในภายหลังว่า "สาวไหมลายเจิง" แม่ครูบัวเรียวได้เล่าว่าเมื่อครั้งเล็ก พ่อครูกุยได้สอนเชิงสาวไหมให้กับหนุ่มๆ ในละแวกบ้าน และได้ปรับเอาท่าสาวไหมในเชิงนั้นมาคิดประดิษฐ์เป็นฟ้อนสำหรับผู้หญิง โดยนำไปผสมผสานกับวิถีชีวิตของชาวบ้านที่ปลูกฝ้ายเพื่อนำมาทอผ้า จึงได้นำวิถีชีวิต กระบวนการทอผ้ามาผสมผสานกับเชิงสาวไหมจนกลายเป็น "ฟ้อนสาวไหม" ให้กับลูกสาวคือแม่ครูบัวเรียวนั่นเอง
แต่ปัจจุบันนี้ มีผู้เข้าใจผิดคิดว่าการฟ้อนสาวไหมนั้น 'ประดิษฐ์มาจากการปลูกหม่อน เลี้ยงไหม เพื่อนำมาทอเป็นผ้าไหม' อยู่มากมายรวมไปถึงวิทยาลัยนาฏศิลป์เชียงใหม่ที่ได้นำการฟ้อนสาวไหมมาปรับปรุงด้วยเช่นกัน อาจจะเป็นเพราะความไม่เข้าใจในภาษาล้านนาอย่างลึกซึ้ง จึงตีความว่าเป็นการฟ้อนที่เลียนแบบการทอผ้าไหม ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว คำว่า "ไหม" ในภาษาล้านนา หมายถึงเส้นด้าย รวมถึงสิ่งที่มีลักษณะเป็นเส้นเล็กบาง เช่น ฝ้ายไหมมือ ก็คือเส้นด้ายที่ใช้ผูกข้อมือให้ศีลให้พร เป็นต้น
หลักฐานที่สนับสนุนว่าการฟ้อนสาวไหม หมายถึงการฟ้อนที่ประดิษฐ์มาจากกระบวนการทอผ้าฝ้ายไม่ใช่ผ้าไหม ก็คือ สภาพความเป็นอยู่ การปลูกต้นฝ้ายเพื่อใช้ทอเป็นผ้าฝ้ายของชาวล้านนาตั้งแต่อดีตนั่นเอง ในล้านนามีการเลี้ยงไหมอยู่น้อยมากจนไม่อาจจะเรียกได้ว่าการปลูกหม่อน เลี้ยงไหมเป็นวัฒนธรรมของล้านนา
อีกทั้งได้สอบถามยังครูเชิงหลายท่าน ทุกท่านต่างยืนยันว่าท่าสาวไหมในเชิงของล้านนา ไม่ได้หมายถึงการสาวเส้นไหมอย่างแน่นอน
แม่ครูบัวเรียว รัตนมณีภรณ์ ได้ให้ข้อมูลเพิ่มเติมในชื่อของฟ้อนสาวไหมว่า พ่ออุ้ยกุย สุภาวสิทธิ์ เห็นว่าคำว่าฟ้อนสาวไหม มีรูปภาษาที่สวยงามกว่าคำว่า ฟ้อนสาวฝ้าย ดังนั้นจึงเห็นว่าควรใช้ สาวไหม จะมีความงามทางด้านภาษามากกว่า
ฟ้อนสาวไหม เป็น ฟ้องที่แฝงด้วยปรัชญาชีวิต ว่า ชีวิตทุกชีวิตต้องมีอุปสรรค ดั่งการสาวไหมต้องเจอปม เมื่อคลี่ปมไหมให้ดี และถักทอเป็นผืนผ้าได้สวยงามก็ เปรียบดังชีวิตที่ต้องต่อสู้ฝ่าฟันด้วยความเพียรและอดทนผ่านพ้นอุปสรรคปัญหาต่างๆ มาได้ เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

หนังสืออ่านเพิ่มเติม ฟ้อนสาวไหม เก็บถาวร 2009-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลิลลี่ คันน์

ลิลลี่ คันน์ (20 คุลาคม ค.ศ. 1893 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน เกิดที่ประเทศอังกฤษ
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

Latin Quarter (1945)
Mrs. Fitzherbert (1947)
The Clouded Yellow (1950)
A Day to Remember (1953)
Eight O'Clock Walk (1954)
Cat Girl (1957)
Nowhere to Go (1958)
No Trees in the Street (1959)
The House of the Seven Hawks (1959)
The Long Shadow (1961)
แหล่งข้อมูลอื่น

ลิลลี่ คันน์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฟ้อนกลายลาย

ฟ้อนกลายลาย (อ่านฟ้อนก๋ายลาย)หรือฟ้อนเมืองกลายลาย ชื่อของการฟ้อนแบบนี้ น่าจะหมายถึงฟ้อนพื้นบ้านที่มีการปรับปรุงเปลี่ยนท่าฟ้อนโดยนำลีลาท่าฟ้อนเชิง (ลาย) เข้าไปผสมผสานกับท่าฟ้อนรำ ทั้งนี้เพระ ฟ้อนเมือง หมายถึง การฟ้อนพื้นเมืองล้านนากลายหมายถึงการเปลี่ยนแปลง (ลีลาท่าฟ้อน)  และ ลาย มีความหมายเช่นเดียวกับคำว่า เชิง ในที่นี้หมายถึงลีลาการร่ายรำ
ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของชาวล้านนา
ประวัติ

ฟ้อนลายได้มีการค้นพบโดยนายสุชาติ กันชัย และนายสนั่นธรรมธิ อดีตสมาชิกของชมรมพื้นบ้านล้านนาสโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เมื่อปลายปี พ.ศ. ๒๕๓๑ ที่ บ้านแสนตอง ตำบลสะเมิงใต้ จังหวัดเชียงใหม่
ฟ้อนเมืองลายนี้ ไม่ได้มีหลักฐานอ้างอิงแน่ชัดว่าเป็นฟ้อนของกลุ่มชาวไทลื้อ บ้านแสนตองที่มีมาแต่เดิมหรือไมเท่าที่ทราบกันในบรรดาช่างฟ้อนที่เหลือในปัจจุบัน จึงมีการสันนิษฐานกันว่าคงมีมานานกว่า ๑๒๐ ปีมาแล้ว ยุคที่จำความกันได้ก็คือ ยุคแม่หม่อนดี (ไม่ทราบนามสกุล) ซึ่งได้สอนฟ้อนชนิดนี้ให้กับลูกหลานชาวบ้านแสนตองในสมัยนั้น (ปัจจุบันนี้ผู้ที่ฟ้อนเป็นเหลือไม่ถึง ๑๐ คน) คาดว่าฟ้อนดังกล่าวคงมีมาก่อนสมัยแม่หม่อนดี และคงเป็นฟ้อนที่ได้รับการยอมรับกันในสังคมมาก่อนแล้ว ที่สำคัญก็คือ แม่หม่อนดีและเพื่อน ๆ ช่างฟ้อนในยุคนั้นได้เคยไปฟ้อนต้อนรับการเสด็จเลียบมณฑลพายัพของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๗ มาแล้ว   จากรุ่นหม่อนมาจนถึงรุ่นหลานในปัจจุบันนี้ชาวบ้านเหล่าแสนตองยังคงสืบสานฮีตฮอยที่เป็นแก่นแท้ของตนเอง  เป็นที่น่าภูมิใจที่ปัจจุบันนี้ยังมีลูกหลานที่ยังสืบทอดตำนานฟ้อน  ลาย  ที่เป็นลายแท้ ไม่ได้แต่งเติมให้ออกมาสวยตามยุคตามสมัย   ในช่วงเวลาที่วัดแสนตองมีงานตอนเย็นๆจะมีเด็กมาซ้อมฟ้อนลาย  มีเสียงกลองจากเด็กผู้ชายที่มาเล่นที่วัด   มีชาวบ้านที่อยู่ใกล้ๆออกมาดู  มาคุยกันตามประสาของคนที่ยึดเอาวัดเป็นศูนย์กลาง   ภาพเหล่านี้เรามักไม่ค่อยได้เห็นกันนักในสังคมเมือง  แต่ที่นี่  ที่บ้านเหล่าแสนตอง  ยังคงรักษาไว้ไม่เสื่อมคลาย  สมกับคำพูดที่ว่า  " ฮ่อมหนูก่หนูไต่   ฮ่อมไหน่ก๋ไหน่เตียว "
ท่าฟ้อน

การฟ้อนเมืองลาย ในสมัยก่อนไม่ได้มีการกำหนดไว้ตายตัวว่าต้องฟ้อนท่าไหนก่อน หรือท่าไหนหลัง ผู้ฟ้อนแต่ละคนจะฟ้อนท่าไหนก่อนก็ได้ แต่เมื่อจะแลกลาย(ใส่ลีลาลูกเล่น)กับผู้ฟ้อนอื่น ก็อาจเปลี่ยนท่าฟ้อนให้เหมือน ๆ กัน แต่ก็ไม่ได้เคล่งคัดมากนัก ท่าฟ้อนมีดังนี้
ไหว้
บิดบัวบาน
เสือลากหาง
ลากลง
แทงบ่วง
กาตากปีก
ใต้ศอก
เท้าแอว
ยกเข่า
ยกแอว
เต็กลาย(แลกลาย)
เล่นศอก
เต็กลายลุกยืน
บัวบานกว้าง
ส่วนท่าฟ้อนที่ชมรมพื้นบ้านล้านนา สโมสรสักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ได้ไปสัมภาษณ์จากบุคลากรในท้องถิ่น พบว่ามีทั้งหมด ๒๐ ท่า ท่าฟ้อนบางท่าก็มีชื่อเรียกอยู่ มีหลายท่าที่ศิลปฺนท้องถิ่นลืมชือ จึงเรียกตามลักษณะท่าฟ้อน ซึ่งทางชมรมพื้นบ้านล้านนาได้นำมาตั้งชื่อขึ้นใหม่ให้ใกล้เคียงกับท่าฟ้อน เพื่อให้ง่ายต่อความเข้าใจและฝึกซ้อม โดยมีท่าต่าง ๆ ดังนี้
ไหว้
บิดบัวบาน
เสือลากหาง
แทงบ่วง
กาตากปีก
ใต้ศอก
ไล่ศอก
จีบข้างเอวหมุน
บัวบานคว่ำหงาย
ยกเอวสูง
แลกลาย
ใต้ศอก(นั่ง-ยืน)
แลกลาย
ยกเอวต่ำ
บัวบานคว่ำหงาย
ม้วนไหม(เข่า)
ใต้ศอกนั่ง
ตวัดเกล้า
ใต้ศอกลุก
ไหว้
การแต่งกาย

เนื่องจากฟ้อนเมืองกลายลาย เป็นฟ้อนที่สันนิษฐานกันว่ากำเนิดมาจากการฟ้อน อันเกิดมาจากความปีติยินดีของชาวบ้านในโอกาสงานบุญ เช่น ฟ้อนนำขบวนแห่ครัวทาน เข้าวัดในขณะที่แห่ครัวทานผู้ที่ชอบฟ้อนก็จะฟ้อนเต็มที่ ส่วนคนอื่น ๆ ที่ฟ้อนเมืองได้ก็จะถูกขอร้องให้ฟ้อนร่มขบวนด้วย ดังนั้นการแต่งกายแบบชาวบ้านสมัยก่อนจะไม่มีรูปแบบ สวมเสือมาอย่างไรก็ฟ้อนชุดนั้นเลย
ดนตรีประกอบการฟ้อน

ฟ้อนเมืองกลายลายในอดีตนั้นใช้กลองสิ้งหม้องแห่ประโคมประกอบการฟ้อนนำขบวนครัวทาน บางทีเรียก "แห่มองซิงมอง"บางครั้งก็ใช้กลองกลองตึ่งนง(กลองแอว) ปัจจุบันใช้กลองมองเซิงแห่ประโคมการฟ้อน ซึ่งเริ่มมาประมาณ ๔๐ ปีมานี้เอง
ปัจจุบันฟ้อนเมืองกลายลายได้เป็นที่ยอมรับและแพร่หลายให้อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งถือเป็นการเผยแพร่ในระดับท้องถิ่นเท่านั้น ยังไม่เป็นที่แพร่หลายกันทั่วไป
แหล่งข้อมูลอื่น

สายสม  ธรรมธิ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโมร็อกโก

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโมร็อกโกทั้งสิ้น 9 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ย่านเมืองเก่าแฟ็ส |  | 34°03′40.1″N 4°58′40.2″W﻿ / ﻿34.061139°N 4.977833°W﻿ / 34.061139; -4.977833﻿ (Medina of Fez) | วัฒนธรรม: (ii), (v) | 280 | 2524/1981 |  | 170 |
| ย่านเมืองเก่ามาร์ราคิช |  | 31°37′53.0″N 7°59′12.0″W﻿ / ﻿31.631389°N 7.986667°W﻿ / 31.631389; -7.986667﻿ (Medina of Marrakesh) | วัฒนธรรม: (i), (ii), (iv), (v) | 1,107 | 2528/1985 |  | 331 |
| กซาร์แห่งอายต์-แบน-ฮาดู |  | 31°02′52.0″N 7°07′48.4″W﻿ / ﻿31.047778°N 7.130111°W﻿ / 31.047778; -7.130111﻿ (Ksar of Ait-Ben-Haddou) | วัฒนธรรม: (iv), (v) | 3.03; พื้นที่กันชน 16.32 | 2530/1987 |  | 444 |
| นครประวัติศาสตร์แม็กแน็ส |  | 33°52′59.7″N 5°33′29.4″W﻿ / ﻿33.883250°N 5.558167°W﻿ / 33.883250; -5.558167﻿ (Historic City of Meknes) | วัฒนธรรม: (iv) |  | 2539/1996 |  | 793 |
| แหล่งโบราณคดีโวลูบิลิส |  | 34°04′24.5″N 5°33′17.8″W﻿ / ﻿34.073472°N 5.554944°W﻿ / 34.073472; -5.554944﻿ (Archaeological Site of Volubilis) | วัฒนธรรม: (ii), (iii), (iv), (vi) | 42; พื้นที่กันชน 4,200 | 2540/1997 |  | 836 |
| ย่านเมืองเก่าเตตวน (เดิมเรียกว่าตีตาวิน)  |  | 5°34′15.0″N 5°22′00.0″W﻿ / ﻿5.570833°N 5.366667°W﻿ / 5.570833; -5.366667﻿ (Medina of Tétouan (formerly known as Titawin)) | วัฒนธรรม: (ii), (iv), (v) | 6.5 | 2540/1997 |  | 837 |
| ย่านเมืองเก่าแอซาวีรา (มูกาโดร์เดิม) |  | 31°30′50.8″N 9°46′13.1″W﻿ / ﻿31.514111°N 9.770306°W﻿ / 31.514111; -9.770306﻿ (Medina of Essaouira (formerly Mogador)) | วัฒนธรรม: (ii), (iv) | 56.7 | 2544/2001 |  | 753 |
| นครโปรตุเกสแห่งมาซาเกา (แอลฌาดีดา) |  | 33°15′24.3″N 8°30′08.9″W﻿ / ﻿33.256750°N 8.502472°W﻿ / 33.256750; -8.502472﻿ (Portuguese City of Mazagan (El Jadida)) | วัฒนธรรม: (ii), (iv) | 7.5 | 2548/2004 |  | 1058 |
| ราบัต เมืองหลวงสมัยใหม่และนครประวัติศาสตร์ : มรดกร่วมกัน |  | 34°01′27.6″N 6°50′10.9″W﻿ / ﻿34.024333°N 6.836361°W﻿ / 34.024333; -6.836361﻿ (Rabat, Modern Capital and Historic City: a Shared Heritage) | วัฒนธรรม: (ii), (iv) | 348.59 | 2555/2012 |  | 1401 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศโมร็อกโกมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 13 แห่ง
รายชื่อสายการบินในประเทศจีน

นี่คือรายชื่อสายการบิน ซึ่งมีผู้ให้บริการรับรองอากาศที่ออกโดยการบริหารการบินพลเรือนของจีน (จีน: 中国民用航空局). 

สายการบินทั้งหมดที่ระบุด้านล่างนี้ก่อตั้งขึ้นในประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ สำหรับสายการบินของฮ่องกงและมาเก๊า ดูรายชื่อสายการบินในฮ่องกง, รายชื่อสายการบินในมาเก๊า
สายการบินตามกำหนดการ > สายการบินหลัก

| สายการบิน | ชื่อภาษาจีน | ภาพ | IATA | ICAO | สัญญาณเรียก | ฐานการบินหลัก | เริ่มดำเนินการ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์ไชนา | 中国国际航空 |  | CA | CCA | AIR CHINA | ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง ท่าอากาศยานนานาชาติเฉิงตูซวงหลิว ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง | พ.ศ. 2531 |
| ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ | 中国东方航空 |  | MU | CES | CHINA EASTERN | ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไหงเฉียว ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง ท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงฉางสุ่ย ท่าอากาศยานนานาชาติซีอานเสียนหยาง | พ.ศ. 2531 |
| ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ | 中国南方航空 |  | CZ | CSN | CHINA SOUTHERN | ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง | พ.ศ. 2531 |
| ไห่หนานแอร์ไลน์ | 海南航空 |  | HU | CHH | HAINAN | ท่าอากาศยานนานาชาติไหโข่วเมลาน ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง ท่าอากาศยานนานาชาติซีอานเสียนหยาง | พ.ศ. 2532 |
| เซี่ยงไฮ้แอร์ไลน์ | 上海航空 |  | FM | CSH | SHANGHAI AIR | ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไหงเฉียว ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง | พ.ศ. 2528 |
| เซินเจิ้นแอร์ไลน์ | 深圳航空 |  | ZH | CSZ | SHENZHEN AIR | ท่าอากาศยานนานาชาติเซินเจิ้นเปาอัน | พ.ศ. 2536 |
| เสฉวนแอร์ไลน์ | 四川航空 |  | 3U | CSC | SI CHUAN | ท่าอากาศยานนานาชาติเฉิงตูซวงหลิว ท่าอากาศยานนานาชาติฉงชิ่งเจียงเป่ย์ ท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงฉางสุ่ย | พ.ศ. 2529 |
| เซียะเหมิแอร์ | 厦门航空 |  | MF | CXA | XIAMEN AIR | ท่าอากาศยานนานาชาติเซียะเหมิเกาฉี ท่าอากาศยานนานาชาติฝูโจวชางเล่อ ท่าอากาศยานนานาชาติหางโจเสี่ยวซาน | พ.ศ. 2527 |
สายการบินตามกำหนดการ > สายการบินเล็ก

| สายการบิน | ชื่อภาษาจีน | ภาพ | IATA | ICAO | สัญญาณเรียก | ฐานการบินหลัก | เริ่มดำเนินการ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จูนเยาแอร์ไลน์ | 吉祥航空 |  | HO | DKH | AIR JUNEYAO | ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไหงเฉียว ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง | พ.ศ. 2546 |
| แอร์กุ้ยหลิน | 桂林航空 |  | GT | CGH | WELKIN | ท่าอากาศยานนานาชาติกุ้ยหลินเลียนเจียง | พ.ศ. 2559 |
| แอร์ชางอาน | 长安航空 |  | 9H | CGN | CHANGAN | ท่าอากาศยานนานาชาติซีอานเสียนหยาง | พ.ศ. 2535 |
| แอร์ทราเวล | 湖南航空 |  | A6 | OTC | AIR TRAVEL | ท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงชางชุย | พ.ศ. 2559 |
| เฉิงตูแอร์ไลน์ | 成都航空 |  | EU | UEA | JIN XIU | ท่าอากาศยานนานาชาติเฉิงตูซวงหลิว | พ.ศ. 2548 |
| ไชนาเอ็กซ์เพรสแอร์ไลน์ | 华夏航空 |  | G5 | HXA | CHINA EXPRESS | ท่าอากาศยานนานาชาติฉงชิ่งเจียงเป่ย์ | พ.ศ. 2549 |
| ฉงชิ่งแอร์ไลน์ | 重庆航空 |  | OQ | CQN | CHONG QING | ท่าอากาศยานนานาชาติฉงชิ่งเจียงเป่ย์ | พ.ศ. 2550 |
| ต้าเหลียนแอร์ไลน์ | 大连航空 |  | CA | CCD | XIANGJIAN | ท่าอากาศยานนานาชาติต้าเหลียนโจวชุยจี | พ.ศ. 2554 |
| ดงไห่แอร์ไลน์ | 东海航空 |  | DZ | EPA | DONGHAI AIR | ท่าอากาศยานนานาชาติเซินเจิ้นเปาอัน | พ.ศ. 2549 |
| ฝูโจวแอร์ไลน์ | 福州航空 |  | FU | FZA | STRAIT AIR | ท่าอากาศยานนานาชาติฝูโจวชางเล่อ | พ.ศ. 2557 |
| เจงกี๊สข่านแอร์ไลน์ | 天骄航空 |  |  |  |  | ท่าอากาศยานนานาชาติโฮฮอทไบทา | พ.ศ. 2562 |
| แกรนไชนา แอร์ | 大新华航空 |  | CN | GDC | GRAND CHINA | ท่าอากาศยานนานาชาติไหโข่วเมลาน | พ.ศ. 2550 |
| จีเอ็กซ์แอร์ไลน์ | 北部湾航空 |  | GX | CBG | SPRAY | ท่าอากาศยานนานาชาติหนานหนิงวูซู | พ.ศ. 2557 |
| เหอเป่ย์แอร์ไลน์ | 河北航空 |  | NS | HBH | HEBEI AIR | ท่าอากาศยานนานาชาติฉือเจียจวงเจิ้งติ้ง | พ.ศ. 2553 |
| เจียงซีแอร์ | 江西航空 |  | RY | CJX | AIR CRANE | ท่าอากาศยานนานาชาติหนานฉางชางเปย | พ.ศ. 2559 |
| จอยแอร์ | 幸福航空 |  | JR | JOY | JOY AIR | ท่าอากาศยานนานาชาติซีอานเสียนหยาง | พ.ศ. 2552 |
| คุนหมิงแอร์ไลน์ | 昆明航空 |  | KY | KNA | KUNMING AIR | ท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงชางชุย | พ.ศ. 2552 |
| หลงเจียงแอร์ไลน์ | 龙江航空 |  | LT | SNG | SNOW EAGLE | ท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์บิน | พ.ศ. 2560 |
| ลูงแอร์ | 长龙航空 |  | GJ | CDC | HUALONG | ท่าอากาศยานนานาชาติหางโจเสี่ยวซาน | พ.ศ. 2555 |
| โอเคแอร์เวย์ | 奥凯航空 |  | BK | OKA | OKAYJET | ท่าอากาศยานนานาชาติเทียนจินปินไห่ | พ.ศ. 2546 |
| โอทีทีแอร์ไลน์ | 一二三航空 |  | MU | OTT | OTT AIRLINES | ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง | พ.ศ. 2563 |
| ชิงเต่าแอร์ไลน์ | 青岛航空 |  | QW | QDA | SKY LEGEND | ท่าอากาศยานนานาชาติชิงเต่าลิวทิง | พ.ศ. 2557 |
| หลี่หลีแอร์ไลน์ | 瑞丽航空 |  | DR | RLH | SENDI | ท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงชางชุย | พ.ศ. 2557 |
| ซานตงแอร์ไลน์ | 山东航空 |  | SC | CDG | SHANDONG | ท่าอากาศยานจี่หนานยาวเชียว ท่าอากาศยานนานาชาติชิงเต่าลิวทิง | พ.ศ. 2537 |
| ซูปาร์นาแอร์ไลน์ | 金鹏航空 |  | Y8 | YZR | YANGTZE RIVER | ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไหงเฉียว | พ.ศ. 2546 |
| เทียนจินแอร์ไลน์ | 天津航空 |  | GS | GCR | CHINA DRAGON | ท่าอากาศยานนานาชาติเทียนจินปินไห่ | พ.ศ. 2550 |
| ธิเบตแอร์ไลน์ | 西藏航空 |  | TV | TBA | TIBET | ท่าอากาศยานลาซากองการ์ท่าอากาศยานนานาชาติเฉิงตูซวงหลิว | พ.ศ. 2554 |
สายการบินต้นทุนต่ำ

| สายการบิน | ชื่อภาษาจีน | ภาพ | IATA | ICAO | สัญญาณเรียก | ฐานการบินหลัก | เริ่มดำเนินการ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 9 แอร์ | 九元航空 |  | AQ | JYH | 9 AIR | ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน | พ.ศ. 2557 |
| เป่ยจิงแคปพิทอลแอร์ไลน์ | 首都航空 |  | JD | CBJ | CAPITAL JET | ท่าอากาศยานนานาชาติชิงเต่าลิวทิง | พ.ศ. 2553 |
| ไชนายูไนเต็ตแอร์ไลน์ | 中国联合航空 |  | KN | CUA | LIANHANG | ท่าอากาศยานปักกิ่งนานยวน | พ.ศ. 2532 |
| คัลเล่อร์ฟูล กุ้ยโจวแอร์ไลน์ | 多彩贵州航空 |  | GY | CGZ | COLORFUL | ท่าอากาศยานนานาชาติกุ้ยหยางหลงตงเป่า | พ.ศ. 2557 |
| ลัคคี่แอร์ | 祥鹏航空 |  | 8L | LKE | LUCKY AIR | ท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงชางชุย | พ.ศ. 2547 |
| สปริงแอร์ไลน์ | 春秋航空 |  | 9C | CQH | AIR SPRING | ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไหงเฉียว | พ.ศ. 2548 |
| อุรุมชีแอร์ | 乌鲁木齐航空 |  | UQ | CUH | LOU LAN | ท่าอากาศยานนานาชาติอุรุมชี | พ.ศ. 2557 |
| เวสต์แอร์ | 西部航空 |  | PN | CHB | WEST CHINA | ท่าอากาศยานนานาชาติฉงชิ่งเจียงเป่ย์ | พ.ศ. 2553 |
| ด ค กรายชื่อสายการบินของทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  ญี่ปุ่น  จอร์เจีย  จอร์แดน  จีน  ซาอุดิอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไนดารุสซาลาม  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  อินโดนีเซีย  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไซปรัสเหนือ  ไต้หวัน  ปาเลสไตน์  อับคาเซีย 
เขตบริหารพิเศษ และเขตสังกัด:  เกาะคริสต์มาส  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  มาเก๊า  หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  ฮ่องกง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโบลิเวีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโบลิเวียทั้งสิ้น 7 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 6 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| นครโปโตซี |  | แคว้นโปโตซี | วัฒนธรรม: (ii), (iv), (vi) | 2,211 | 2530/1987 |  | 420 |
| ศูนย์เผยแผ่ศาสนาคณะเยสุอิตแห่งชิกิโตส |  | แคว้นซานตากรุซ | วัฒนธรรม:  (iv), (v) |  | 2533/1990 |  | 529 |
| นครประวัติศาสตร์ซูเกร |  | แคว้นชูกิซากา | วัฒนธรรม:  (iv) |  | 2534/1991 |  | 566 |
| ฟูเอร์เตเดซาไมปาตา |  | แคว้นซานตากรุซ | วัฒนธรรม:  (ii), (iii) |  | 2541/1998 |  | 883 |
| ตีวานากู : ศูนย์กลางทางจิตวิญญาณและการเมืองของวัฒนธรรมตีวานากู |  | แคว้นลาปาซ | วัฒนธรรม:   (iii), (iv) | 71.5 | 2543/2000 |  | 567 |
| คาปักญัน ระบบถนนแอนดีส  (ร่วมกับโคลอมเบีย, ชิลี, เปรู, อาร์เจนตินา และเอกวาดอร์) |  |  | วัฒนธรรม:   (ii), (iii), (iv), (vi) | 3,642.8067; พื้นที่กันชน 728,448.256 | 2557/2014 |  | 1459 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุทยานแห่งชาติโนเอล เกมฟ์ เมร์กาโด |  | แคว้นซานตากรุซ | ธรรมชาติ:  (ix), (x) | 1,523,446 | 2543/2000 |  | 967 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศโบลิเวียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง
ภาษาเลปชา

| ภาษาเลปชา |
| --- | --- |

ประเทศที่มีการพูด: รัฐสิกขิม อินเดีย บางส่วนของเนปาลและภูฏาน
จำนวนผู้พูด: 50,000 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าภาษาเลปชา
ระบบการเขียน: อักษรเลปชา
รหัสภาษา
ISO 639-3: lep
ภาษาเลปชา(อักษรเลปชา: ; Róng ríng)เป็นภาษาที่พูดโดยชาวเลปชา ในรัฐสิกขิม อินเดีย รวมทั้งบางส่วนของเนปาลและภูฏาน เขียนด้วยอักษรเลปชา ต้นกำเนิดของอักษรนี้ยังคลุมเครือ เริ่มแรกเขียนในแนวตั้งแบบเดียวกับอักษรจีน จัดเป็นภาษาท้องถิ่นในบริเวณที่ใช้พูด มีผู้พูดราว 50,000 คน
ประชากร

ภาษาเลปชาใช้พูดโดยชนกลุ่มน้อยในรัฐสิกขิม และรัฐเบงกอลตะวันตกรวมทั้งในเนปาลและภูฏาน ภาษานี้จัดเป็นภาษาดั้งเดิมก่อนการมาถึงของภาษาทิเบตและภาษาเนปาลี ผู้พูดภาษาเลปชามีหลายกลุ่ม โดยกลุ่มที่อยู่ในอินเดียมีมากกว่าเนปาลและภูฏาน โดยประมาณ คาดว่าผู้พูดภาษาเลปชามีประมาณ 53,000 คน โดยมีผู้พูดเป็นภาษาแม่ราว 30,000 คน
การจัดจำแนก

ภาษาเลปชาเป็นภาษาที่จัดจำแนกได้ยาก Van Driem (2001) เสนอว่าเป็นภาษาใกล้เคียงกับกลุ่มภาษามหากิรันตี ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาหิมาลัย ในอีกด้านหนึ่ง SILได้จัดให้ภาษาเลปชาอยู่ในกลุ่มภาษาหิมาลัย ซึ่งจัดเป็นกลุ่มพี่น้องกับภาษาทิเบต-กานุยรีภาษาเลปชาเป็นภาษาที่หลากหลาย มีรากศัพท์ที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาอื่นๆหลายกลุ่ม  โดยเฉพาะภาษาเนปาลและภาษาสิกขิม
ลักษณะ

ภาษาเลปชาเป็นภาษาในกลุ่มภาษาทิเบต-พม่าที่ไม่มีวรรณยุกต์ แม้จะมีเครื่องหมายกำกับเสียงในอักษรเลปชา รากศัพท์เป็นคำพยางค์เดียว
อักษรและการถอดเป็นอักษรโรมัน

อักษรเลปชาเป็นการเขียนแบบพยางค์ ที่มีเครื่องหมายและการเชื่อมต่อ ในช่วงแรก อักษรเลปชาเขียนในแนวตั้ง ซึ่งแสดงอิทธิพลจากภาษาจีน  ก่อนที่จะมีอักษรเลปชา เคยเขียนด้วยอักษรทิเบต  มีการนำอักษรโรมันมาใช้กับภาษานี้ซึ่งมีหลายระบบ ทั้งระบบที่อิงตามภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส หรือภาษาเยอรมัน ซึ่งใช้โดยนักวิชาการชาวตะวันตก
ไวยากรณ์

การเรียงคำเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา ลักษณะของภาษาเป็นแบบรูปคำติดต่อทำให้คำในภาษาเลปชามี 1-2 พยางค์ นอกจากนั้นยังมีลักษณะของการกเกี่ยวพันในการบรรยายเหตุการณ์  ภาษาเลปชามีการกสำหรับนาม 2 การก มีคำนำหน้านามชี้เฉพาะ –re และการกกรรม –m เครื่องหมายอื่นๆแสดงด้วยปรบท
รายชื่อสายการบินในประเทศกัมพูชา

รายชื่อสายการบินในประเทศกัมพูชา
สายการบินในปัจจุบัน

| ชื่อสายการบิน | ชื่อสายการบิน (ภาษาเขมร) | ภาพเครื่องบิน | IATA | ICAO | CALLSIGN | ฐานการบิน | ขนาดฝูงบิน (ลำ) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อัปสราอินเตอร์เนชันแนลแอร์ | អាកាសចរណ៍ អប្សរា អ៊ែរ |  | IP | AQQ | APSARA AIR | ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ | 1 |
| บัสซากาแอร์ | អាកាសចរណ៍ បាសសាកា |  | 5B | BSX | BASSAKA | ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ | 3 |
| แคมโบเดียอังกอร์แอร์ | អាកាសចរ កម្ពុជាអង្គរអ៊ែរ |  | K6 | KHV | ANGKOR AIR | ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ, ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ | 7 |
| แคมโบเดียบายนแอร์ไลน์ | អាកាសចរ កម្ពុជា បាយ័ន |  | BD | BYC | BAYON AIR | ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ | 1 |
| แคมโบเดียแอร์เวย์ | ខេមបូឌា អេ៊រវេវ៉ |  | KR | KME | GIANT IBIS | ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ | 2 |
| หลันเหมนแอร์ไลน์ |  |  | LQ | MKB | AIRLANE | ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ | 6 |
| เจซีอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ | ជេសុី អុិនធើណេសិនណល អ៊ែរឡាញ |  | QD | JCC | CAMBO | ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ | 2 |
| สกายอังกอร์แอร์ไลน์ | អាកាសចរ ស្កាយ អង្គរ អ៊ែឡាញ |  | ZA | SWM | SKY ANGKOR | ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ | 3 |
สายการบินในอดีต

| สายการบิน | IATA | ICAO | CALLSIGN | ภาพเครื่องบิน | ปีที่เริ่มให้บริการ | ปีที่ยุติการให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์ดรีม | - | - | - |  | ค.ศ. 2007 | ค.ศ. 2007 | - |
| อังกอร์แอร์เวย์ | G6 | AKW | - |  | ค.ศ. 2005 | ค.ศ. 2008 | - |
| แคมโบเดียแอร์ไลน์ | Y6 | CCL | - |  | ค.ศ. 1997 | ค.ศ. 2014 | - |
| เฟิร์สแคมโบเดียแอร์ไลน์ | F6 | FCC | - |  | ค.ศ. 2004 | ค.ศ. 2004 | - |
| แม่โขงแอร์ไลน์ | M8 | MKN | - |  | ค.ศ. 2002 | ค.ศ. 2003 | รีแบรนด์มาจาก ยานาแอร์ไลน์ (ค.ศ. 1998-2002) |
| พีเอ็มทีแอร์ | U4- | PMT | - |  | ค.ศ. 2003 | ค.ศ. 2008 | - |
| เพรสซิเดนท์แอร์ไลน์ | TO | PSD | - |  | ค.ศ. 1997 | ค.ศ. 2007 | - |
| รอยัลแอร์แคมโบดจ์ | VJ | - | - |  | ค.ศ. 1993 | ค.ศ. 2001 | - |
| รอยัลขะแมร์แอร์ไลน์ | RK | RKH | - |  | ค.ศ. 2000 | ค.ศ. 2007 | - |
| รอยัลพนมเปญแอร์เวย์ | RL | PPW | - |  | ค.ศ. 1994 | ค.ศ. 2004 | - |
| เสียมเรียบแอร์ | FT | SRH | - |  | ค.ศ. 2000 | ค.ศ. 2010 | - |
| โตนเลสาบแอร์ไลน์ | K9 | TSP | - |  | ค.ศ. 2011 | ค.ศ. 2013 | - |
| กัมปูเจียแอร์ไลน์ | E2 | KMP | - |  | ค.ศ. 1997 | ค.ศ. 2004 | - |
| วัดพนมแอร์ไลน์ | WD | WPH | - |  | ค.ศ. 2013 | ค.ศ. 2014 | - |
| อิมเทร็กเอเวียชัน | - | IMT | - |  | ค.ศ. 2000 | ค.ศ. 2008 | - |
| ยานาแอร์ไลน์ | M8 | MKN | - |  | ค.ศ. 1998 | ค.ศ. 2002 | รีแบรนด์ในชื่อ แม่โขงแอร์ไลน์ |
| พีพีแอร์ | - | - | - |  | ค.ศ. 2014 | ค.ศ. 2014 | รีแบรนด์ในชื่อ บัสซากาแอร์ |
| สกายวิงส์เอเชียแอร์ไลน์ | ZA | SWM | - |  | ค.ศ. 2011 | ค.ศ. 2014 | รีแบรนด์ในชื่อ สกายอังกอร์แอร์ไลน์ |
ดูเพิ่ม

รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศกัมพูชา
การขนส่งในประเทศกัมพูชา
| ด ค กสายการบินในประเทศกัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| ให้บริการ |  แอร์เอเชียแคมโบเดีย  แคมโบเดียแอร์เวย์  แคมโบเดียอังกอร์แอร์  สกายอังกอร์แอร์ไลน์  |  |
| ยกเลิกแล้ว |  แอร์ดรีม  อังกอร์แอร์เวย์  อัปสราอินเตอร์เนชันแนลแอร์  บัสซากาแอร์  แคมโบเดียแอร์ไลน์  แคมโบเดียบายนแอร์ไลน์  เฟิร์สแคมโบเดียแอร์ไลน์  เจซีอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์  กัมปูเจียแอร์ไลน์  แม่โขงแอร์ไลน์  พีเอ็มทีแอร์  เพรสซิเดนท์แอร์ไลน์  รอยัลแอร์แคมโบดจ์  รอยัลขะแมร์แอร์ไลน์  รอยัลพนมเปญแอร์เวย์  เสียมเรียบแอร์เวย์  โตนเลสาบแอร์ไลน์  วัดพนมแอร์ไลน์  |  |
| ด ค กรายชื่อสายการบินของทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  ญี่ปุ่น  จอร์เจีย  จอร์แดน  จีน  ซาอุดิอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไนดารุสซาลาม  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  อินโดนีเซีย  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไซปรัสเหนือ  ไต้หวัน  ปาเลสไตน์  อับคาเซีย 
เขตบริหารพิเศษ และเขตสังกัด:  เกาะคริสต์มาส  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  มาเก๊า  หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  ฮ่องกง
รายชื่อสายการบินในประเทศกาตาร์

นี่คือรายชื่อของสายการบินที่ให้บริการในประเทศกาตาร์
สายการบินบินประจำ

| สายการบิน | ภาพ | IATA | ICAO | สัญญาณเรียก | เริ่มดำเนินการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กาตาร์แอร์เวย์ |  | QR | QTR | QATARI | พ.ศ. 2536 | สายการบินแห่งชาติและสายการบินโดยสารเชิงพาณิชย์แห่งเดียวของกาตาร์ |
สายการบินเช่าเหมาลำ

| สายการบิน | ภาพ | IATA | ICAO | สัญญาณเรียก | เริ่มดำเนินการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กัลฟ์ เฮลิคอปเตอร์ |  |  |  |  | พ.ศ. 2513 |  |
| กาตาร์เอ็กซ์คูทีฟ |  | QR | QQE | QREX | พ.ศ. 2552 |  |
สายการบินขนส่งสินค้า

| สายการบิน | ภาพ | IATA | ICAO | สัญญาณเรียก | เริ่มดำเนินการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กาตาร์แอร์คาร์โก |  | QR | QAC | QATAR CARGO | พ.ศ. 2546 |  |