stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถานีโทรทัศน์ไอทีวี
การปรับปรุงตราสัญลักษณ์

เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2547 ไอทีวีปรับปรุงตราสัญลักษณ์ที่ใช้ในยุค พ.ศ. 2543 โดยนำแถบสีเทา ตัวอักษร ทีวีเสรี และแถบแม่สีแสง คือสีแดง สีเขียว และสีน้ำเงิน ออกเสีย คงเหลือเพียงตัวอักษรภาษาอังกฤษ itv พร้อมเปลี่ยนเป็นสีขาวทั้งหมด และอยู่บนพื้นสีแดง จนกระทั่งเปลี่ยนชื่อเป็นสถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี
เกร็ดข้อมูล

ในช่วงที่มีการเริ่มต้นการบริหารงานของสถานีฯ ก็ได้มีผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการหลายบริษัท เช่น บุญรอดบริวเวอรี่, การบินไทย, การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย, ธนาคารไทยพาณิชย์, สหพัฒนพิบูล, เนสท์เล่, โซนี่, เครือซีเมนต์ไทย, ทีพีไอ โพลีน, ปตท., ตรีเพชรอีซูซุ เป็นต้น
การออกอากาศของข่าวภูมิภาคของ ไอทีวี ได้มีการออกอากาศแยกพื้นที่ในส่วนภูมิภาคไว้ 4 ส่วน คือ
ภาคเหนือ ออกอากาศจากศูนย์ข่าวภาคเหนือ จังหวัดเชียงใหม่ ครอบคลุมสถานีลูกข่ายส่ง 11 สถานี
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ออกอากาศจากศูนย์ข่าวภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดขอนแก่น ครอบคลุมสถานีลูกข่ายส่ง 12 สถานี
ภาคกลางและภาคตะวันออก ออกอากาศจากสถานีกรุงเทพมหานคร ครอบคลุมสถานีลูกข่ายส่ง 6 สถานี
ภาคใต้ฝั่งทะเลอันดามันและอ่าวไทย ออกอากาศจากศูนย์ข่าวภาคใต้ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ครอบคลุมสถานีลูกข่ายส่ง 10 สถานี
ซึ่งทั้งหมดนี้ออกอากาศภายในเวลา 17:00 น. ถึง 17:10 น. ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 ถึง พ.ศ. 2547
สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี

ดูรายละเอียดที่ สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี
เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2550 สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ส่งหนังสือยกเลิกสัญญามายัง บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน) เพื่อให้ยุติการออกอากาศ สถานีโทรทัศน์ไอทีวี ผ่านระบบยูเอชเอฟ ช่อง 29 อย่างเป็นทางการ ในเวลา 00.00 น. ของวันดังกล่าว ทั้งนี้ ศาลปกครองมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราว ให้พนักงานไอทีวีดำเนินการออกอากาศได้ต่อไป ในคลื่นความถี่เดิมอย่างต่อเนื่อง โดยให้กรมประชาสัมพันธ์เป็นผู้ดำเนินการ ใช้ชื่อว่า สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี ตั้งแต่เวลา 00.00 น. ของวันที่ 8 มีนาคม เป็นต้นไป
ต่อมา บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน) ได้เสนอข้อพิพาท กรณี สปน.บอกเลิกสัญญาสัมปทานโดยมิชอบ โดยเมื่อวันที่ 14 มกราคม 2559 คณะอนุญาโตตุลาการได้ตัดสินชี้ขาดว่า สปน.บอกเลิกสัญญาสัมปทานโดยมิชอบด้วยกฎหมาย ต้องชำระค่าเสียหายให้แก่ ไอทีวี และ ไอทีวี ก็ต้องชำระค่าตอบแทนส่วนต่างเช่นกัน คำชี้ขาดจึงสรุปว่าทั้งสองฝ่ายไม่มีหนี้ที่ต้องชำระต่อกัน ทั้งนี้ สปน. ยื่นคำร้องขอเพิกถอนคำชี้ขาดต่อศาลปกครองกลาง และในวันที่ 17 ธันวาคม 2563 ศาลปกครองกลางพิพากษายกคำร้องของ สปน. ด้วยเหตุว่า คดีไม่มีเหตุตามกฎหมายที่ศาลจะเพิกถอนคำชี้ขาดได้
ดูเพิ่ม

สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี (สำนักงานบริหารกิจการสถานีวิทยุโทรทัศน์ระบบ ยู เอช เอฟ เฉพาะกิจ (หน่วยบริการรูปแบบพิเศษ))
บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน)
รายชื่อละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี
องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย
สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส
รายนามผู้ประกาศข่าวและผู้รายงานข่าว สถานีโทรทัศน์ไอทีวี
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีโทรทัศน์ไอทีวี (ปัจจุบันเป็นเพียงเว็บไซต์ของบริษัท)
| ก่อนหน้า |  | สถานีโทรทัศน์ไอทีวี |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ก่อตั้งสมัยแรก |  | สถานีโทรทัศน์ไอทีวี   (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 - 7 มีนาคม พ.ศ. 2550) |  | สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี  (8 มีนาคม พ.ศ. 2550 - 14 มกราคม พ.ศ. 2551) สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส (15 มกราคม พ.ศ. 2551-ปัจจุบัน) |
| ด ค ก สถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบแอนะล็อกในประเทศไทย |
| --- | --- |
สถานีโทรทัศน์ในอดีต:  สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม (4)  สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 (5)  สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 (7)  สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ (9)  สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (11)  สถานีโทรทัศน์ไอทีวี (26/29)  สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี (29)  สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส (29)  สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (3/32) 
องค์กรที่เกี่ยวข้อง:  คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ  กรมประชาสัมพันธ์  บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน)  องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย  โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย  สมาคมนักข่าววิทยุและโทรทัศน์ไทย 
ข้อมูลเพิ่มเติม:  NBT ส่วนภูมิภาค  การจัดระดับรายการ  ผังรายการ  ภาพทดสอบ  นิตยสารรายการโทรทัศน์  การถ่ายทอดโทรทัศน์  การยุติการออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกในประเทศไทย
เกรตเรซิกเนชัน

อัตราการลาออกลดต่ำลงในช่วงแรกของการระบาดของโรคโควิด-19 แต่กลับมาสูงเท่าก่อนหน้าในเดือนพฤษภาคม 2020 และสูงสุดในเดือนเมษายน 2021
เกรตเรซิกเนชัน (อังกฤษ: Great Resignation; การลาออกครั้งใหญ่) หรือ บิกควิต (Big Quit; การออกครั้งใหญ่) เป็นแนวโน้มทางเศรษฐกิจที่ซึ่งผู้รับจ้างลาออกโดยสมัครใจเป็นหมู่มาก เริ่มต้นตั้งแต่ต้นปี 2021 โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหรัฐ แนวโน้มดังกล่าวเข้าใจกันว่าเป็นผลจากการระบาดของโรคโควิด-19, การที่รัฐบาลสหรัฐปฏิเสธการรับรองการคุ้มครองแรงงานที่เหมาะสม และ ค่าจ้างที่ไม่ปรับตัวขึ้นตามค่าใช้จ่ายยังชีพที่สูงขึ้นมาก นักเศรษฐศาสตร์บางส่วนอธิบายว่าเกรตเรซิกเนชันเป็นรูปแบบหนึ่งของการนัดประท้วงหยุดงาน ในบริบทของชุดการนัดประท้วงหยุดงานในเดือนตุลาคม 2021 ที่รู้จักในชื่อสไตรก์ทอเบอร์
คำนี้คิดขึ้นโดยแอนธอนี คลอทซ์ (Anthony Klotz) ศาสตราจารย์และนักจิตวิทยาประจำสถาบันธุรกิจเมย์ส มหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม ผู้ซึ่งทำนายการลาออกครั้งใหญ่ในเดือนพฤษภาคม 2021
สาเหตุ

การระบาดทั่วของโควิด-19 ทำให้แรงงานมีโอกาสได้พิจารณาอาชีพ, สภาพที่ทำงาน และเป้าหมายระยาวของตนใหม่ ในขณะที่ที่ทำงานหลายที่พยายามจะนำพนักงานกลับมาทำงานด้วยตนเอง (in-person) แรงงานกลับมีความปรารถนาจะทำงานจากที่บ้าน โดยเฉพาะจากการระบาดของโรคโควิด-19 ระบบการสื่อสารทางไกลยังช่วยให้เกิดการจัดตารางที่ยืดหยุ่นได้ อันเป็นสาเหตุหลักให้สามารถค้นหางานใหม่ ๆ ได้ ดังที่รายงานในผลการศึกษาของแบงก์เรตในเดือนสิงหาคม 2021 นอกจากนี้ แรงงานจำนวนมากโดยเฉพาะกลุ่มที่ยังอายุไม่มากกำลังเสาะหาความสมดุลระหว่างการทำงานกับการใช้ชีวิต (work–life balance) ที่ดีกว่า
ภัตตาคาร โรงแรม และอุตสาหกรรมที่แรงงานต้องโต้ตอบกับลูกค้าด้วยตนเอง (in-person interaction) ได้รับผลกระทบหนักสุดจากคลื่นการลาออกครั้งใหญ่นี้ เงินอุดหนุนกระตุ้นเศรษฐกิจจากโควิด-19 (COVID-19 stimulus payment) และเงินอุดหนุนสำหรับผู้ว่างงานยังช่วยให้ผู้ที่ต้องประกอบอาชีพรายได้ต่ำเพื่อประทังชีวิตสามารถลาออกจากงานด้วย
จากการศึกษาของอะโดบีพบว่าคลื่นการลาออกครั้งใหญ่นี้ขับเคลื่อนโดยคนรุ่นมิลเลนเนียลและเจเนอเรชันเซด ซึ่งมีแนวโน้มสูงที่จะไม่พึงพอใจกับงานที่ทำ และพบว่าคนในเจเนอเรชันเซดมากกว่าครึ่งหนึ่งระบุว่ากำลังเสาะหางานใหม่ภายในปีหน้า
อีกทฤษฎีหนึ่งระบุว่าการลาออกครั้งใหญ่เป็นผลจากภาวะทุพพลภาพซึ่งเกิดจากโควิดระยะยาว ส่งผลต่อความสามารถหรือความต้องการที่จะทำงาน
ผลกระทบ > สหรัฐ

หลักฐานบ่งบอกว่าเกรตเรซิกเนชันเริ่มมีในสหรัฐในเดือนเมษายน 2021 ซึ่งมีรายงานชาวอเมริกัน 4.0 ล้านคนลาออกจากงานภายในหนึ่งเดือน ตามด้วย 3.9 ล้านคนในเดือนมิถุนายน 2021 การลาออกมีมากเป็นพิเศษในภาคใต้ ซึ่งแรงงาน 2.9% ลาออกจากงานโดยสมัครใจในเดือนมิถุนายน 2021 ในขณะที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีการลาออกต่ำสุด อยู่ที่ 2.0% ของแรงงาน
เวิร์กเทรนด์อินเด็กซ์ 2021 (Work Trend Index 2021; ดัชนีแนวโน้มงาน) ของไมโครซอฟต์ระบุว่าแรงงานมากกว่า 40% ทั่วโลกพิจารณาลาออกจากงานในปี 2021 ผลการสำรวจของพีดับเบิลยูซีในต้นเดือนสิงหาคม 2021 พบว่า 65% ของพนักงานระบุว่ากำลังหางานใหม่ และ 88% ของผู้บริหารระบุว่าบริษัทของตนกำลังประสบกับการเข้า-ออกงาน (turnover) ที่สูงกว่าปกติ
ผลกระทบ > ยุโรป

ผลการสำรวจประชากร 5,000 คนในเบลเยียม ฝรั่งเศส สหราชอาณาจักร เนเธอร์แลนด์ และเยอรมนี โดยบริษัทเอสดี เวิกซ์ พบว่าแรงงานในเยอรมนีมีการลาออกที่เกี่ยวเนื่องกับโควิด-19 มากที่สุด และมีแรงงาน 6.0% ลาออกจากงาน มากสุดในบรรดาประเทศที่ทำการสำรวจ
ผลกระทบ > จีน

ปรากฏการณ์แบบเดียวกันนี้พบในประเทศจีน รู้จักกันในชื่อ ถั่งปิ๋ง (Tang ping) เริ่มต้นในเดือนเมษายน 2021 ประมาณช่วงเดียวกับเกรตเรซิกเนชันในสหรัฐ
เกรตเทสต์ฮิตส์ (อัลบั้มเคนนี โรเจอส์)

เกรตเทสต์ฮิตส์ (อังกฤษ: Greatest Hits) (ซึ่งบางครั้งหมายถึงอัลบั้มเพลงฮิตของเคนนีโรเจอส์) เป็นอัลบั้มรวมเพลงของ เคนนี โรเจอส์ ศิลปินเพลงคันทรีชาวอเมริกัน วางจำหน่ายครั้งแรกในช่วงเดือนกันยายนปีค.ศ. 1980 และอีกครั้งโดย Liberty Records อัลบั้มนี้ถือเป็นอัลบั้มแรกของโรเจอส์ที่วางจำหน่ายหลังจาก United Artists Group รวมกับ Liberty Records
ประวัติ

อัลบั้มนี้สามารถขึ้นอันดับ 1 ได้ในทั้งชาร์ตเพลงป๊อปและคันทรีในอเมริกา มีทั้งหมด 3 ซิงเกิล ที่ไม่ได้ถูกรวมอยู่ในอัลบั้มใดของโรเจอส์มาก่อน เพลงแรก Lady (แต่งและโปรดิวซ์โดย Lionel Richie โปรดิวส์เซอร์คู่ใจของโรเจอส์)ซึ่งขึ้นถึงอันดับ 1 ในปีนั้น เพลงที่ 2 Love the World Away (ติดท๊อป 5 เพลงคันทรีและ 20 ในเพลงชาร์ตเพลงป๊อปซึ่งยังเป็นเพลงประกอบหนังดังอย่าง Urban Cowboy อีกด้วย) เพลงสุดท้ายคือ "Long Arm of the Law" (แม้ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก แต่ก็ยังเป็นที่นิยมในหมู่แฟนๆของโรเจอส์)
อัลบั้มนี้ประกอบไปด้วยเพลงฮิตทั้ง 9 เพลงจากโรเจอส์ เป็นเหตุให้เพลงอื่น (ที่ไม่ค่อยดังอย่าง Daytime Friends,Sweet Music Man,Love or Something Like It ไม่ถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้ม) แต่นั่นก็ไม่สามารถฉุดความดังพลุแตกของอัลบั้มนี้ได้ ความโด่งดังของอัลบั้มนี้ยิ่งตอกย้ำความโด่งดังของโรเจอส์ในฐานะนักร้องระดับโลก อัลบั้มนี้มียอดขายทั่วโลกมากกว่า 24 ล้านชุด ถือเป็นอัลบั้มรวมเพลงที่ขายดีที่สุดตลอดกาลของวงการเพลงคันทรี ก่อนที่จะถูกอัลบั้ม The Hits ของ Garth Brooks ทำลายสถิติลงในปี 1994
ในสหราชอาณาจักรนั้น อัลบั้มนี้วางขายด้วยหน้าปกเดียวกันเพียงแต่เปลี่ยนชื่อเป็น Lady แทน และมีการเปลี่ยนเพลงในอัลบั้ม ซึ่งเพลง Ruby, Don't Take Your Love to Town และ Reuben James ถูกแทนที่ด้วย Goodbye Marie และ Sail Away แทน
แต่นี่ไม่ใช่แค่อัลบั้มเดียวของโรเจอส์ที่ใช้ชื่อว่า Greatest Hits ในปี 1971 ช่วงที่ยังอยู่กับวง The First Edition ก็มีอัลบั้มชื่อเดียวกันออกมา และตั้งแต่ปี 1980 เป็นต้นไปก็มีอีกหลายอัลบั้มรวมเพลงของโรเจอส์ที่ใช้ชื่อนี้ เช่น  บ๊อกเซ็ทในปี 1985 และ คอลเลคชั่นเพลงจากค่าย  RCA ในปี 1988 อย่างไรก็ตามอัลบั้มชุดนี้ที่ออกกับค่าย Liberty ก็ถือว่าเป็นการเบิกทางด้วยชื่อนั้นเป็นต้นมา
ในปี 1983 หลังจากที่ โรเจอส์ย้ายไปยัง RCA Records Liberty ก็รีบปล่อย 20 Greatest Hits ซึ่งมีเพลงฮิตรวมมากกว่าเก่าออกวางจำหน่ายทันที  แต่ว่าทั้งสองอัลบั้มนี้ก็ยังคงเหลืออยู่ในแคทตาล็อกกว่า2ทศวรรษ รวมถึง Greatest Hits ฉบับรีแพคเกจโดย HBO ที่มาพร้อมกับแผ่นลายพิเศษ และยังมีเพลงที่เคยวางจำหน่ายในอัลบั้มก่อนหน้าที่สหราชอาณาจักร ในปี 1980 ด้วย
รายชื่อเพลง > ฉบับสหรัฐอเมริกา

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | Original release | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "The Gambler" | Don Schlitz | The Gambler, 1978 | 3:32 |
| 2. | "Lady" | Lionel Richie | Previously unreleased | 3:51 |
| 3. | "Don't Fall in Love with a Dreamer" (With Kim Carnes) | Carnes, Dave Ellingson | Gideon, 1980 | 3:39 |
| 4. | "Ruby, Don't Take Your Love to Town" | Mel Tillis | Ten Years Of Gold, 1977 | 2:48 |
| 5. | "She Believes in Me" | Steve Gibb | The Gambler, 1978 | 4:11 |
| 6. | "Coward of the County" | Roger Bowling, Billy Edd Wheeler | Kenny, 1979 | 4:18 |
| 7. | "Lucille" | Bowling, Hal Bynum | Kenny Rogers, 1977 | 3:34 |
| 8. | "You Decorated My Life" | Debbie Hupp, Bob Morrison | Kenny, 1979 | 3:37 |
| 9. | "Reuben James" | Barry Etris, Alex Harvey | Ten Years Of Gold, 1977 | 2:37 |
| 10. | "Love the World Away" | Morrison, J. Wilson | Previously unreleased | 3:11 |
| 11. | "Every Time Two Fools Collide" (With Dottie West) | John Dyes, Jeffrey M. Tweel | Every Time Two Fools Collide, 1978 | 3:00 |
| 12. | "Long Arm of the Law" | Bowling, Wheeler | Previously unreleased | 4:17 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 42:35 |
รายชื่อเพลง > ฉบับสหราชอาณาจักร (Lady)

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Lady" | 3:51 |
| 2. | "Don't Fall in Love with a Dreamer" | 3:39 |
| 3. | "Lucille" | 3:34 |
| 4. | "She Believes in Me" | 4:11 |
| 5. | "You Decorated My Life" | 3:37 |
| 6. | "Coward of the County" | 4:18 |
| 7. | "Goodbye Marie" (from Kenny, 1979, written by Mel McDaniel) | 2:47 |
| 8. | "Every Time Two Fools Collide" | 3:00 |
| 9. | "Sail Away" (from Love or Something Like It, 1978, written by Rafe van Hoy) | 3:31 |
| 10. | "The Gambler" | 3:32 |
| 11. | "Love the World Away" | 3:11 |
| 12. | "Long Arm of the Law" | 4:17 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 43:28 |
ชาร์ต

| ชาร์ต(1980) | สูงสุด อันดับ |
| --- | --- |
U.S. Billboard Top Country Albums: 1
U.S. Billboard 200: 1
Canadian RPM Country Albums: 2
Canadian RPM Top Albums: 3
เกล็น โดเนียรี่

| เกล็น โดเนียรี่ |
| --- | --- |
เกิด: เกล็น กอนซาเลซ โดแนรี่  (Glenn Gonzales Donaire) 7 ธันวาคม พ.ศ. 2522
เกล็น โดแนรี่ หรือ เกล็น กอนซาเลซ โดแนรี่ (อังกฤษ: Glenn Donaire) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ที่เมือง Gen. Santos City สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 9) เสมอ 1 แพ้ 3
เกียรติประวัติ

ชิง 22 พฤศจิกายน 2545 ชนะคะแนน วังพนม ว.สระกวี ที่ กวม
ชิง 5 พฤษภาคม 2549 ชนะคะแนน เซซาร์ โลเปซ ที่ สหรัฐ
ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF แพ้คะแนนโดยเทคนิค วิค ดาร์ชิเนียน ที่ สหรัฐ
เกษตรอินทรีย์

เกษตรอินทรีย์ (อังกฤษ: organic farming) เป็นเกษตรกรรมแบบหนึ่งซึ่งอาศัยเทคนิคอย่างการปลูกพืชหมุนเวียน ปุ๋ยพืชสด ปุ๋ยคอก และการควบคุมสัตว์รังควานทางชีวภาพ เกษตรอินทรีย์ใช้ปุ๋ยและสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ (มีสารฆ่าวัชพืช ยาฆ่าแมลงและสารฆ่าเชื้อรา) หากถือว่ามาจากธรรมชาติ (เช่น กระดูกป่นจากสัตว์หรือไพรีทรินจากดอกไม้) แต่ไม่ใช้หรือจำกัดการใช้อย่างยิ่งซึ่งวิธีการต่าง ๆ (รวมปุ๋ยและสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ปิโตรเคมีสังเคราะห์ ตัวเร่งการเติบโตของพืช เช่น ฮอร์โมน การใช้ยาปฏิชีวนะในปศุสัตว์ สิ่งมีชีวิตดัดแปรพันธุกรรม กากสิ่งปฏิกูลของมนุษย์ และวัสดุนาโน) โดยแสวงเป้าหมายซึ่งมีความยั่งยืน ความเปิดเผย การไม่พึ่งพา สุขภาพและความปลอดภัย
วิธีการเกษตรอินทรีย์มีการกำกับระหว่างประเทศและหลายประเทศบังคับใช้กฎหมาย โดยยึดมาตรฐานที่สหพันธ์ขบวนการเกษตรอินทรีย์ระหว่างประเทศ (IFOAM) ตั้งขึ้นเป็นหลัก IFOAM เป็นองค์การครอบคลุมระหว่างประเทศขององค์การเกษตรอินทรีย์ที่ตั้งในปี 2515
นับแต่ปี 2533 ตลาดอาหารอินทรีย์และผลิตภัณฑ์อื่นเติบโตอย่างรวดเร็ว มีมูลค่า 63,000 ดอลลาร์สหรัฐทั่วโลกในปี 2555 อุปทานนี้ขับเคลื่อนการเพิ่มขึ้นของที่ดินซึ่งมีการจัดการแบบอินทรีย์ที่เติบโตตั้งแต่ปี 2544 ถึง 2554 ในอัตรา 8.9% ต่อปี ในปี 2554 พื้นที่ประมาณ 37 ล้านเฮกตาร์มีการเกษตรอินทรีย์ คิดเป็น 0.9% ของพื้นที่การเกษตรทั่วโลก
เกาะคูลแมน

แผนที่แสดงตำแหน่งเกาะคูลแมน
เกาะคูลแมน (อังกฤษ: Coulman Island) เป็นเกาะที่ปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งที่ประกอบด้วยเกาะภูเขาไฟที่เชื่อมติดต่อกันในทะเลรอสส์นอกฝั่งทะเลของทวีปแอนตาร์กติกา เกาะคูลแมนที่เป็นที่อยู่อาศัยของเพนกวินจักรพรรดิ ตั้งอยู่ภายในดินแดนรอสส์ ที่ประเทศนิวซีแลนด์อ้างสิทธิการปกครอง
เกรียร์ การ์สัน

| เกรียร์ การ์สัน ซีบีอี |
| --- | --- |
ภาพประชาสัมพันธ์ของการ์สันในคริสต์ทศวรรษ 1940
เกิด: ไอลีน อีฟลีน เกรียร์ การ์สัน 29 กันยายน ค.ศ. 1904(1904-09-29) แมเนอร์พาร์ก อีสต์แฮม เอสเซกซ์ อังกฤษ
เสียชีวิต: 6 เมษายน ค.ศ. 1996(1996-04-06) (91 ปี) แดลลัส รัฐเท็กซัส สหรัฐ
พลเมือง: สหราชอาณาจักร (1904–1996)  สหรัฐ (1951–1996)
ศิษย์เก่า: คิงส์คอลเลจลอนดอน มหาวิทยาลัยเกรโนเบิล
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง นักสังคมสงเคราะห์
ปีปฏิบัติงาน: 1932–1986
คู่สมรส: เอ็ดเวิร์ด สเนลสัน  (สมรส 1933; หย่า 1943) ริชาร์ด แน  (สมรส 1943; หย่า 1947) บัดดี โฟเกลสัน  (สมรส 1949; เสียชีวิต 1987)
เกรียร์ การ์สัน, ซีบีอี (อังกฤษ: Greer Garson; 29 กันยายน ค.ศ. 1904 – 6 เมษายน ค.ศ. 1996) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอังกฤษ มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เธอถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมถึงเจ็ดครั้ง รวมถึงถูกเสนอชื่อติดต่อกันถึงห้าครั้ง (1941–1945) และได้รับรางวัลจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง กุหลาบแห่งความดี (1942) เธอยังถูกบันทึกบนบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ในหัวข้อ "การกล่าวสุนทรพจน์ในการรับรางวัลออสการ์ที่ยาวนานที่สุด" ด้วยเวลา 5 นาที 30 วินาที
การ์สันเสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1996 ด้วยภาวะหัวใจล้มเหลว เธอยังมีชื่อบนดวงดาวในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม อยู่ที่ 1651 ไวน์สตรีต ในลอสแอนเจลิส และเป็นนักแสดงคนสำคัญของเมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์
ชีวิตช่วงแรก

เกรียร์ การ์สัน เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1904 ที่แมเนอร์พาร์กในอีสต์แฮม (ซึ่งต่อมาอยู่ในเอสเซกซ์ ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของลอนดอน) เธอเป็นบุตรเพียงคนเดียวของแนนซี โซเฟีย "นีนา" (สกุลเดิม เกรียร์; 1880–1958) และจอร์จ การ์ซัน (1865–1906) เสมียนในธุรกิจนำเข้าของลอนดอน บิดาของเธอเกิดที่ลอนดอน และเป็นบุตรของชาวสกอตแลนด์ มารดาของเธอ เกิดที่ดรูมาลอร์ ซึ่งเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ใกล้กับเบลเทอร์เบ็ตในเทศมณฑลคาวาน ประเทศไอร์แลนด์ ชื่อ เกรียร์ เกิดจากการตัดชื่อของแม็กเกรเกอร์ ซึ่งเป็นอีกนามสกุลหนึ่ง
ปู่ของเธอ เดวิด เกรียร์ (ป. 1848–1913) เคยเป็นสิบเอกของกองกำลังตำรวจไอริชในคาสเซิลเวลลัน เทศมณฑลดาวน์ ต่อมาในคริสต์ทศวรรษ 1870 หรือ 1880 เขาได้กลายเป็นคนรับใช้ของตระกูลแอนเนสลีย์ที่สร้างเมืองคาสเซิลเวลลัน ระหว่างที่ทำงานที่นั่น เขาปลีกตัวไปพักอาศัยในบ้านหลังใหญ่ที่ชื่อว่า "แคลร์เมาต์" ซึ่งสร้างบนพื้นที่ราบต่ำที่รู้จักกันในชื่อพิกสตรีตหรือแบ็กเวย์ ใกล้กับชิลลีเดยส์บิลเดอส์ยาร์ด มีข้อมูลบางแหล่งรายงานผิดพลาดว่าเกรียร์ การ์สัน เกิดที่นั่น (สารานุกรมภาพยนตร์นานาชาติเดอะแม็กมิลลัน ให้ข้อมูลว่าเธอเกิดที่เทศมณฑลดาวน์ และเกิดปี 1908)
การ์สันเรียนภาษาฝรั่งเศสและวรรณกรรมสมัยศตวรรษที่ 18 ที่คิงส์คอลเลจลอนดอน และศึกษาในระดับสูงกว่าปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยเกรโนเบิล เธอมีความตั้งใจอยากเป็นนักแสดง และเธอได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าห้องสมุดวิจัยลินตัสของแผนกการตลาดบริษัทเลเวอร์บราเทอส์ เพื่อนร่วมงานของเธอ จอร์จ แซนเดอส์ เขียนในอัตชีวประวัติของเขาว่า การ์สันแนะนำให้เขาเป็นนักแสดง
ผลงานภาพยนตร์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | รายละเอียดเพิ่มเติม |
| --- | --- | --- | --- |
| 1939 | ลาก่อนครูชิปส์ | แคเทอรีน ชิปปิง | เสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| 1939 | Remember? | ลินดา บรอนสัน ฮอลแลนด์ |  |
| 1940 | Miracle of Sound, TheThe Miracle of Sound | ตนเอง |  |
| 1940 | สาวทรงเสน่ห์ | เอลิซาเบธ เบนเน็ต |  |
| 1941 | Blossoms in the Dust | เอ็ดนา แกลดนีย์ | เสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| 1941 | When Ladies Meet | แคลร์ วูดรัฟ |  |
| 1942 | กุหลาบแห่งความดี | เคย์ มินิเวอร์ | รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| 1942 | ผู้หญิงหัวใจสุดแกร่ง | พอลลา ริดจ์เวย์ |  |
| 1943 | Youngest Profession, TheThe Youngest Profession | ตนเอง |  |
| 1943 | Madame Curie | มารี กูว์รี | เสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| 1944 | Mrs. Parkington | ซูซี "สแปร์โรว์" พาร์กซิงตัน | เสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| 1945 | Valley of Decision, TheThe Valley of Decision | แมรี ราสเฟอร์ตี | เสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| 1945 | Adventure | เอมิลี เซียส์ |  |
| 1947 | Desire Me | มารี โอแบร์ |  |
| 1948 | Julia Misbehaves | จูเลีย แพตเกต |  |
| 1949 | That Forsyte Woman | ไอรีน ฟอร์ไซต์ |  |
| 1950 | Screen Actors | ตนเอง | เรื่องสั้น, ไม่ได้เครดิต |
| 1950 | Miniver Story, TheThe Miniver Story | เคย์ มินิเวอร์ |  |
| 1951 | The Law and the Lady | เจน ฮอสกินส์ |  |
| 1953 | Scandal at Scourie | วิกตอเรีย แม็กเชสนีย์ |  |
| 1953 | จูเลียส ซีซาร์ | แคลเปอร์เนีย |  |
| 1954 | Her Twelve Men | แจน สจวร์ต |  |
| 1955 | Strange Lady in Town | ดร. จูเลีย วินสโลว์ การ์ธ |  |
| 1956 | The Little Foxes | เรยีนา กิดเดนส์ | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 1960 | Sunrise at Campobello | เอเลนอร์ โรสเวลต์ | รางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม – ภาพยนตร์ดรามา,  คณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์แห่งชาติ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม,  เสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| 1960 | Pepe | ตนเอง |  |
| 1960 | Captain Brassbound's Conversion | คุณหญิงซิเซลี เวนฟลิต | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 1963 | Invincible Mr. Disraeli | แมรี แอน ดิสราเอลี | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 1966 | Singing Nun, TheThe Singing Nun | เจ้าหญิงมาเธอร์ |  |
| 1967 | Happiest Millionaire, TheThe Happiest Millionaire | คอร์ดีเลีย บิดเดิล |  |
| 1968 | The Little Drummer Boy | ผู้บรรยายเรื่อง |  |
| 1974 | Crown Matrimonial | พระราชินีแมรี | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 1976 | The Little Drummer Boy, Book II | ผู้บรรยายเรื่อง |  |
| 1978 | สี่ดรุณี | แคทริน มาร์ช |  |
| 1986 | Directed by William Wyler | ตนเอง | สารคดี |
แหล่งข้อมูลอื่น

เกรียร์ การ์สัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เกรียร์ การ์สัน ที่ออลมูวี
เกรียร์ การ์สัน ที่ไฟน์อะเกรฟ
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1928–1940:  เจเน็ต เกย์เนอร์ (1928)  แมรี พิกฟอร์ด (1929)  นอร์มา เชียเรอร์ (1930)  มารี เดรสส์เลอร์ (1931)  เฮเลน เฮส์ (1932)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1933)  โกลแด็ต กอลแบร์ (1934)  เบตตี เดวิส (1935)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1936)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1937)  เบตตี เดวิส (1938)  วิเวียน ลีห์ (1939)  จิงเจอร์ รอเจอส์ (1940) 
1941–1960:  โจน ฟอนเทน (1941)  เกรียร์ การ์สัน (1942)  เจนนิเฟอร์ โจนส์ (1943)  อิงกริด เบิร์กแมน (1944)  โจน ครอว์ฟอร์ด (1945)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1946)  โลเรตตา ยัง (1947)  เจน ไวแมน (1948)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1949)  จูดี ฮอลิเดย์ (1950)  วิเวียน ลีห์ (1951)  เชอร์ลีย์ บูท (1952)  ออดรีย์ เฮปเบิร์น (1953)  เกรซ เคลลี (1954)  อันนา มัญญานี (1955)  อิงกริด เบิร์กแมน (1956)  โจแอนน์ วูดเวิร์ด (1957)  ซูเซิน เฮย์เวิร์ด (1958)  ซีมอน ซีญอแร (1959)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1960) 
1961–1980:  โซเฟีย ลอเรน (1961)  แอนน์ แบนครอฟต์ (1962)  แพตทริเซีย นีล (1963)  จูลี แอนดรูส์ (1964)  จูลี คริสตี (1965)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1966)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1967)  แคทารีน เฮปเบิร์น/บาร์บรา สไตรแซนด์ (1968)  แมกกี สมิธ (1969)  เกลนดา แจ็กสัน (1970)  เจน ฟอนดา (1971)  ไลซา มินเนลลิ (1972)  เกลนดา แจ็กสัน (1973)  เอลเลน เบอร์สติน (1974)  หลุยส์ เฟลตเชอร์ (1975)  เฟย์ ดันนาเวย์ (1976)  ไดแอน คีตัน (1977)  เจน ฟอนดา (1978)  แซลลี ฟิลด์ (1979)  ซิสซี สเปเซก (1980) 
1981–2000:  แคทารีน เฮปเบิร์น (1981)  เมริล สตรีป (1982)  เชอร์ลีย์ แม็กเลน (1983)  แซลลี ฟิลด์ (1984)  เจอรัลดีน เพจ (1985)  มาร์ลี แมตลิน (1986)  แชร์ (1987)  โจดี ฟอสเตอร์ (1988)  เจสซิกา แทนดี้ (1989)  เคที เบตส์ (1990)  โจดี ฟอสเตอร์ (1991)  เอ็มมา ทอมสัน (1992)  ฮอลลี ฮันเตอร์ (1993)  เจสซิกา แลงจ์ (1994)  ซูเซิน ซาแรนดอน (1995)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (1996)  เฮเลน ฮันต์ (1997)  กวินเน็ธ พัลโทรว์ (1998)  ฮิลารี สแวงก์ (1999)  จูเลีย โรเบิตส์ (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  แฮลลี เบร์รี (2001)  นิโคล คิดแมน (2002)  ชาร์ลิส โตรน (2003)  ฮิลารี สแวงก์ (2004)  รีส วิเธอร์สปูน (2005)  เฮเลน เมียร์เรน (2006)  มารียง กอตียาร์ (2007)  เคต วินสเล็ต (2008)  ซานดรา บุลล็อก (2009)  นาตาลี พอร์ตแมน (2010)  เมริล สตรีป (2011)  เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ (2012)  เคต แบลนเชตต์ (2013)  จูลีแอนน์ มัวร์ (2014)  บรี ลาร์สัน (2015)  เอมมา สโตน (2016)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2017)  โอลิเวีย โคลแมน (2018)  เรเน เซลเวเกอร์ (2019)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2020)  เจสซิกา แชสเตน (2021)  มิเชล โหย่ว (2022)  เอมมา สโตน (2023)
เกลน โพเวลล์

| เกลน โพเวลล์ |
| --- | --- |
พาวเวลล์เข้าร่วมงานกาลาของทีมแพทริออตส์เจต
เกิด:  (1988-10-21) 21 ตุลาคม ค.ศ. 1988 (36 ปี) ออสติน, รัฐเท็กซัส, สหรัฐ
การศึกษา: มหาวิทยาลัยเทกซัสออสติน
อาชีพ: นักแสดง นักเขียน ผู้อำนวยการสร้าง
ปีปฏิบัติงาน: 2003–ปัจจุบัน
เกล็น โธมัส พาวเวลล์ จูเนียร์ (อังกฤษ: Glen Thomas Powell Jr.; (เกิด 21 ตุลาคม พ.ศ. 2531) เป็นนักแสดง นักเขียน และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เขาเริ่มต้นอาชีพด้วยการเป็นนักแสดงรับเชิญทางโทรทัศน์และบทบาทสมทบในภาพยนตร์ เช่น แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด (2012) และ ดิ เอ็กซ์เพ็นเดเบิลส์ โคตรคนทีมมหากาฬ 3 (2014) ก่อนสร้างผลงานที่โดดเด่นในบท แชด แรดเวลล์ จากซีรีส์สยองขวัญ-คอมเมดี้เรื่อง สกรีมควีนส์ (2015-2016) เขาได้แสดงเป็น ฟินนีแกน ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง อยากได้มั้ย...ใครสักคน (2016), นักบินอวกาศ จอห์น เกล็นน์ ในละคร ทีมเงาอัจฉริยะ (2016) และชาร์ลี ยัง ในเรื่อง แผนแก้เผ็ดเผด็จเจ้านาย (2018) ก่อนจะได้เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกในบทบาท เรือเอก เจค "แฮงแมน" เซเรซิน จากเรื่อง ท็อปกัน: มาเวอริค (2022)
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2003 | พยัคฆ์ไฮเทค 3 มิติ | เด็กชายนิ้วยาว (Long-fingered Boy) |  |
| 2005 | ดิ เวนเดลล์ เบคเกอร์ สตอรี่ | เด็กส่งหนังสือพิมพ์ (Paper Boy) |  |
| 2006 | แฉ! ขบวนการอาหารขยะ | สตีฟ (Steve) |  |
| 2006 | ดิ ฮอตเตส สเตท | จอห์น เยเกอร์แมน (John Jaegerman) |  |
| 2007 | ผู้ยิ่งใหญ่ | นักโต้วาทีจากฮาร์วาร์ด #1 (Harvard Debater #1)  |  |
| 2009 | จัมปิง ออฟ บริดเจส | อีริค เทอร์เนอร์ (Eric Turner) |  |
| 2011 | พิก | คุณครูจอห์นนี (Johnny the Teacher) |  |
| 2012 | บาร์ริโอ เทลส์ | แจ็ค (Jack) |  |
| 2012 | แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด | เทรดเดอร์ #1 (Trader #1)  |  |
| 2012 | หลุมรักพลางใจ | เด็กมหาวิทยาลัยหน้าตาดี (Good Looking Frat Guy) |  |
| 2012 | เบสท์ เฟรนด์ส ฟอร์เอเวอร์ | นิค (Nick) |  |
| 2012 | เอพริล อะพอคาลิปส์ | ดิกกี้ (Dickie) |  |
| 2013 | เรดวิง | ฟรานซิส ไรลีย์ (Francis Riley) |  |
| 2014 | ดิ เอ็กซ์เพ็นเดเบิลส์ โคตรคนทีมมหากาฬ 3 | ธอร์น  (Thorne) |  |
| 2014 | เซ็กส์ เอ็ด | เจที (JT) |  |
| 2015 | วินด์ วอล์คเกอร์ | ซอนนี ไชลด์ (Sonny Childe) |  |
| 2016 | คู่แสบลุยระห่ำ 2 | ทรอย (Troy) |  |
| 2016 | พลิกคดีโค่นเจ้าพ่อ | ดั๊ก ฟีลด์ส (Doug Fields) |  |
| 2016 | ทีมเงาอัจฉริยะ | จอห์น เกล็นน์ (John Glenn) |  |
| 2017 | แซนด์ คาสเซิล | สิบเอก ชัทสกี้ (Sgt. Chutsky) |  |
| 2018 | เดอะ แบดกายส์ | วิท (Whit) |  |
| 2018 | จดหมายรักจากเกิร์นซีย์ | มาร์ค เรย์โนลด์ส (Mark Reynolds) |  |
| 2018 | แผนแก้เผ็ดเผด็จเจ้านาย | ชาร์ลี ยัง  (Charlie Young) |  |
| 2022 | อะพอลโล 10 1/2: วัยเด็กยุคอวกาศ | โบสติก (Bostick) |  |
| 2022 | ท็อปกัน: มาเวอริค | เรือเอก เจค "แฮงแมน" เซเรซิน Lt. Jake "Hangman" Seresin |  |
| 2022 | ดีโวชัน | ทอม ฮัดเนอร์(Tom Hudner) | ร่วมเป็นผู้อำนวยการสร้าง |
| 2023 | ฮิทแมน | แกรี่ จอห์นสัน  (Gary Johnson) |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เกลน โพเวลล์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เกลน โพเวลล์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  โปแลนด์ 
อื่น ๆ:  IdRef