stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกาะสิเหร่

เกาะสิเหร่ อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะภูเก็ต โดยมีคลองท่าจีนกั้นระหว่างเกาะกับแผ่นดินใหญ่ ซึ่งเป็นเกาะที่แยกออกมาไม่มากนัก ทางจังหวัดจึงได้ให้เกาะสิเหร่ถือเป็นพื้นที่รวมกันเป็นหนึ่งของเกาะภูเก็ต ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมืองภูเก็ตและศูนย์ราชการจังหวัดประมาณ 4 กิโลเมตร เกาะสิเหร่ มีเนื้อที่ประมาณ 20 ตารางกิโลเมตร ซึ่งตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ของเทศบาลตำบลรัษฎา ในอำเภอเมืองภูเก็ต โดยมีสะพานใหญ่เชื่อมติดต่อกันโดยสะดวก ชายหาดที่เกาะสิเหร่ทุกหาดมีทิวทัศน์ที่สวยงาม แต่ไม่เหมาะกับการเล่นน้ำ เพราะน้ำทะเลมีลักษณะขุ่นเล็กน้อย เป็นทรายปนโคลนและมีหินปะการังเล็ก ๆ ขึ้นอยู่เต็ม แต่บนหาดทรายเหมาะกับการพักผ่อนและทำกิจกรรมนันทนาการ มีบรรยากาศดี เงียบสงบและอากาศบริสุทธิ์
คำว่า สิเหร่ มาจากภาษาอูรักลาโวยจว่า ปูเลาซีเระฮ (Pulau sirih) หมายถึง "เกาะสิเหร่" ปูเลา แปลว่า "เกาะ" ส่วน ซีเระฮ แปลว่า "พลู" หรือ "ใบพลู" ที่ใช้กินกับหมาก ชาวอูรักลาโวยจหรือชาวเล (ชาวไทยใหม่) เป็นกลุ่มชนกลุ่มแรกที่มาอาศัยอยู่ในพื้นที่เกาะสิเหร่
สถานที่สำคัญดั้งเดิมของ เกาะสิเหร่

แหลมตุ๊กแก
เป็นที่ตั้งของหมู่บ้านชาวเล ชาวอูรักลาโวยจหรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า “ชาวไทยใหม่” ที่มาตั้งถิ่นฐานอาศัยอยู่ที่เกาะสิเหร่ มีจำนวนมากกว่า 200 หลังคาเรือน ใช้ภาษาพูดแต่ไม่ใช้ภาษาเขียน สำเนียงคล้ายภาษามลายู ชาวเลที่นี่มีความเป็นอยู่แบบเรียบง่าย โดยทำอาชีพประมงเป็นหลัก สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เคยเสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมเยียนหมู่บ้านชาวเล บ้านแหลมตุ๊กแก เกาะสิเหร่ และต่อมา สมเด็จย่าฯ ทรงทราบถึงความต้องการของการมีบัตรประชาชนของชาวอูรักลาโวยจ สมเด็จย่าฯ จึงได้พระราชทาน ชื่อและสกุล ให้แก่ชาวเล ที่เกาะสิเหร่ และหาดราไวย์ว่า “ประโมงกิจ” เป็นที่ซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณ จากสมเด็จย่าฯ มาจนทุกวันนี้ สมเด็จย่าฯ ทรงเยี่ยมเยียนชาวเล (ชาวไทยใหม่) บ้านแหลมตุ๊กแกและบ้านราไวย์ อีกหลายครั้ง
โรงเรียนเกาะสิเหร่
บนเกาะมีโรงเรียนของรัฐอยู่ 1 โรง คือ โรงเรียนเกาะสิเหร่ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2478 เปิดสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 3 เป็นโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาภูเก็ต ซึ่งผ่านการประเมินให้เป็นโรงเรียนในฝัน (โรงเรียนดีใกล้บ้าน)
วัดบ้านเกาะสิเหร่
วัดเขาเกาะสิเหร่ ชื่อปัจจุบัน “วัดบ้านเกาะสิเหร่” เริ่มดำเนินการก่อสร้างขึ้นในปีพุทธศักราช 2503 โดยหลวงพ่อสุภา กนฺตสีโล เป็นผู้ดำเนินงาน เดิมอดีตเป็นสำนักสงฆ์ ด้วยความสนับสนุนของญาติโยมผู้มีจิตศรัทธา วัดเขาเกาะสิเหร่ ได้ดำเนินการก่อสร้างไปอย่างต่อเนื่อง ท่านใช้เวลาในการก่อสร้างนานถึง 6 ปี อาคารส่วนใหญ่ที่ใช้ประกอบศาสนกิจจำเป็นต่าง ๆ ก็สำเร็จ ถือได้ว่าเป็นวัดที่สมบูรณ์ ร่มรื่นและสะดวกสบาย เหมาะแก่การปฏิบัติธรรมอีกวัดหนึ่งและตั้งชื่อธรรมสถานแห่งนี้ไว้ว่าวัดเกาะสิเหร่ เพื่อให้คล้องจองกับเกาะสิเหร่ซึ่งชาวภูเก็ตทั่ว ๆ ไป เรียกว่า “เขาหมอน” หลวงปู่สุภา กนฺตสีโล จึงปรารภกับ คุณสวัสดิ์ อุทัยศรี ศุลกากรเขตภูเก็ตว่า จะสร้างพระพุทธไสยาสน์ (พระนอน) ขนาดความยาวประมาณ 20 เมตร ญาติโยมทั้งหลายต่างอนุโมทนาเห็นดีด้วย จึงจัดกฐินและผ้าป่าไปถวายเพื่อไปสมทบทุนสร้างพระพุทธไสยาสน์ อันเป็นปูชนียวัตถุสำคัญ และถือเป็นสัญลักษณ์อีกอย่างหนึ่งของจังหวัดภูเก็ต
พระพุทธไสยาสน์ได้เริ่มก็สร้างขึ้นในปีพุทธศักราช 2504 ใช้งบประมาณกว่า 10 ล้านบาท เป็นพระพุทธรูปปางไสยาสน์ ขนาดความยาวองค์ตลอด 18.5 เมตร ประดิษฐานไว้บนยอดเขาหมอนหรือเขาเกาะสิเหร่ เมื่อสร้างเสร็จ หลวงปู่ได้ทูลเกล้าฯ ขอพระราชทานแววพระเนตร จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ซึ่งได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานให้ตามคำกราบบังคมทูลขอ
หน่วยงานท้องถิ่นผู้ดูแล

เทศบาลตำบลรัษฎา
หมู่ 1
ถนนศรีสุทัศน์
ถนนเทพประทาน
ถนน รพช.ภก.3041 (บ้านแหลมหงาอนุสรณ์)
หมู่ 4
หมู่บ้านแหลมตุ๊กแก
สถานที่ราชการและรัฐวิสาหกิจ

โรงเรียนเกาะสิเหร่ สพป.ภูเก็ต
สถานีตำรวจชุมชนตำบลรัษฎา
สถานีอนามัยประจำตำบลรัษฎา (โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล)
การยางแห่งประเทศไทย จังหวัดภูเก็ต
องค์การสะพานปลา (ท่าเทียบเรือประมง) จังหวัดภูเก็ต
องค์การอุตสาหกรรมห้องเย็น
บ้านพักเด็กและครอบครัว จังหวัดภูเก็ต
ศูนย์พัฒนาสังคมหน่วยที่ 40 จังหวัดภูเก็ต
หน่วยงานเอกชนและมูลนิธิที่ไม่แสวงหาผลกำไร

มูลนิธิศุภนิมิต เกาะสิเหร่
สถานสงเคราะห์เด็ก หมู่บ้านเด็กตะวันฉาย
มูลนิธิบ้านเพื่อชีวิต
ชายหาด

หาดปลื้มสุข บริเวณทางเข้าของหาด จะอยู่ในเขตพื้นที่ของเอกชนและร้านอาหาร
หาดแหลมหงา เป็นชายหาดแห่งใหม่ของจังหวัดภูเก็ต
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่จาก กูเกิลแมป แสดงที่ตั้งของเกาะสิเหร่
7°53′14″N 98°25′40″E﻿ / ﻿7.88736°N 98.42780°E﻿ / 7.88736; 98.42780
วนัสธนา สัจจกุล

| วนัสธนา สัจจกุลม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |

หัวหน้าพรรคพลังคนกีฬา
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2553 – 9 มกราคม พ.ศ. 2556
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ธวัชชัย สัจจกุล 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 (82 ปี) อำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2539–2543) ไทยรักไทย (2543–2550) มัชฌิมาธิปไตย (2550–2551) พลังคนกีฬา (2553–2556) พลังประชารัฐ (2561–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: สุพัทรา สัจจกุล (หย่า)

วนัสธนา สัจจกุล หรือ บิ๊กหอย (เกิด 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486) อดีตหัวหน้าพรรคพลังคนกีฬา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ และอดีตผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติไทย
ประวัติ

นายวนัสธนา สัจจกุล เกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 ที่ตำบลปะลุรู อำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส เป็นบุตรนายสุเทพและนางชวลิต สัจจกุล มีพี่น้อง 12 คน สมรสกับนางสุพัทรา มีบุตรชาย 2 คนและบุตรสาวคนเล็กอีก 1 คน หนึ่งในนั้นคือนักแสดงที่มีชื่อเสียงคือ ธีรภัทร์ สัจจกุลและชลนสร สัจจกุล (บุตรนอกสมรส) รวมมีบุตร 4 คน เริ่มเรียนหนังสือที่โรงเรียนสตรีวรนาถ มัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย แผนกวิทยาศาสตร์ และศึกษาต่อวิศวกรรมโยธา สถาบันเทคโนโลยีมาปัว ประเทศฟิลิปปินส์ ในครั้งนั้นได้เป็นนักฟุตบอลของมหาวิทยาลัย และสโมสรฟิลิปปินส์ ได้เบี้ยเลี้ยงเดือนละ 200–300 บาท และยังได้ติดทีมชาติฟิลิปปินส์กลับมาแข่งที่ประเทศไทยด้วย ส่วนระดับปริญญาโท สำเร็จการศึกษาจากคณะจัดการ สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์ แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีชื่อเสียงมาพร้อมกับทีมฟุตบอลทีมชาติไทย ชุด "ดรีมทีม" ซึ่งเป็นชุดที่ได้แชมป์ซีเกมส์ ที่สิงคโปร์ ประจำปี พ.ศ. 2536 ในฐานะผู้จัดการทีม ที่มีนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงจำนวนมากร่วมทีม ได้แก่ เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง, ตะวัน ศรีปาน, ธวัชชัย ดำรงค์อ่องตระกูล, ดุสิต เฉลิมแสน, โกวิทย์ ฝอยทอง เป็นต้น
ชีวิตทางการเมือง

ในทางการเมือง นายวนัสธนาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2539 เคยลงรับสมัครผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เมื่อปี พ.ศ. 2543 โดยได้ลำดับคะแนนมาเป็นที่สาม และในการเลือกตั้งผู้ว่าฯ ในปี พ.ศ. 2547 นายวนัสธนาจะลงสมัครอีกครั้งในแบบอิสระ แต่ได้เปลี่ยนใจกลางคัน เนื่องจากอ้างว่าได้ดูผลสำรวจความนิยมแล้ว ก็ไม่ได้กระเตื้องขึ้นเลย และได้ใช้ค่าใช้จ่ายในการผลิตแผ่นพับแนะนำตัวไปกว่าล้านบาทแล้ว
ต่อมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2544 และ ปี พ.ศ. 2548
ในกลางปี พ.ศ. 2550 ได้เข้าร่วมกับพรรคมัชฌิมาธิปไตย พร้อมด้วยกับบุตรชายคนโต คือ นายกฤษฎา สัจจกุล
ในปี พ.ศ. 2553 นายวนัสธนาได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรคพลังคนกีฬา และได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าพรรคเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2553
ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2554 พรรคพลังคนกีฬา ได้ส่งผู้สมัครในระบบบัญชีรายชื่อครบตามจำนวนที่ กกต. กำหนดให้ส่งได้ คือ 125 คน โดยมีหมายเลขประจำพรรค คือ หมายเลข 36 โดยนายวนัสธนา สัจจกุล เป็นผู้สมัครลำดับที่ 1 แต่ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้งแต่อย่างใด หลังจากนั้นจึงได้ลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคและสมาชิกพรรคพลังคนกีฬาเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2556 พร้อมกับนายกฤษฎิ์ พรหมทอง ที่ขอลาออกจากตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคคนที่ 1
ในวันอังคารที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 นายวนัสธนาได้เดินทางเข้ามาสมัครเป็นสมาชิก พรรคพลังประชารัฐ
ประสบการณ์ทางธุรกิจ

พ.ศ. 2510 : เริ่มต้นชีวิตการทำงานที่ บริษัทแคมป์เดรสเซอร์แอนด์แมกกี จำกัด ในตำแหน่งวิศวกรโครงสร้าง
พ.ศ. 2512 : บริษัท แคมป์เดรสเซอร์แอนด์แมกกี จำกัด หมดสัญญาสัมปทาน ได้เข้าไปทำงานที่บริษัท มอริสันนุสเซ่น จำกัดในตำแหน่ง วิศวกรโครงสร้าง โครงการ สนามบินสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ทำได้ปีเดียวก็หมดสัญญาโครงการ
พ.ศ. 2513 : เข้าทำงานที่ บริษัท จาร์ดีน วอร์ ในตำแหน่ง เซลล์เอนจิเนียร์ ต่อมาสมัครงานใหม่ที่ บริษัทแองโกลไทย ในตำแหน่ง ผู้จัดการฝ่ายขาย จนได้ชื่อว่าเป็นมือหนึ่งของ ประเทศไทยด้านการขายระบบดับเพลิงอัตโนมัติ
พ.ศ. 2514 : เป็นเจ้าของ บริษัท โรสเอ็นจิเนียร์ริ่ง จำกัดและ บริษัท ฮาร์ทเอ็นจิเนียริ่ง จำกัด จำหน่ายเครื่องดับเพลิงอัตโนมัติ และต่อมาได้ขยายงาน ด้านการติดตั้งระบบไฟฟ้า และน้ำประปาเพิ่มขึ้นอีก
พ.ศ. 2515 : ขยายธุรกิจด้วยการซื้อหุ้นโรงงานทำแอร์ จากชาวสิงคโปร์ ที่ซอยเทพารักษ์
พ.ศ. 2525 : เป็นเจ้าของ บริษัท ถังแก๊สและอุตสาหกรรม จำกัด ได้ทำการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงการบริหารใหม่ จนทำให้บริษัทที่มีการขาดทุนถึง 68 ล้านบาท กลับมามีกำไรถึง 11 ล้านบาทต่อปี
เป็น กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท อินโนเวสท์-อาร์ท (ประเทศไทย) จำกัด, บริษัท โอทีวายแอร์ จำกัด และ บริษัท โฟร์สตาร์พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด (มหาชน)
การทำงานด้านกีฬา

พ.ศ. 2532 : ได้รู้จักกับนายวิจิตร เกตุแก้ว (อดีตนายกสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย) จึงได้เริ่มเข้าสู่วงการฟุตบอลไทย
พ.ศ. 2535 :
16-28 เมษายน 2535 เป็นผู้จัดการทีมเยาวชน อายุ 19 ปี ไปแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์เอเซีย กลุ่ม 4 ที่ประเทศ สิงค์โปร์ ผลการแข่งขันชนะเลิศได้ไปแข่งรอบ 10 ทีมสุดท้ายที่สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ หลังจากทีมได้แชมป์ ได้ปรับปรุงบ้านพักสำนักงานของตน ให้เป็นแคมป์เก็บตัวของนักกีฬา อีกทั้งจัดงบประมาณด้วยเงินส่วนตัวให้เพื่อเป็นสวัสดิการแก่นักฟุตบอล พร้อมทั้งอาหารอีก 2 มื้อ เช้า-เย็น อีกทั้งสร้างสนามฟุตบอลให้เป็นของสมาคมฟุตบอล โดยใช้เนื้อที่ 10 ไร่ของ นายพงษ์ศักดิ์ รักตพงษ์ไพศาล ที่หมู่บ้านเกศินีวิลล์
22 กันยายน - 4 ตุลาคม 2535 เป็นผู้จัดการทีมเยาวชนอายุ 19 ปี ไปแข่งขันฟุตบอล ชิงแชมป์เอเซีย รอบ 10 ทีมสุดท้ายที ่ประเทศสหรัฐอาหรับอิมิเรทต์ ผลการแข่งขันตกรอบแรก
6-19 ธันวาคม 2535 เป็นผู้จัดการทีมไปแข่งขัน ฟุตบอลเมอร์ไลออนส์คัพที่ประเทศ สิงค์โปร์ ผลการแข่งขันตกรอบแรก
พ.ศ. 2536 :
7-16 กุมภาพันธ์ 2536 เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาติไทย ชุด B ในการแข่งขันชิงถ้วยพระราชทาน คิงส์คัพครั้งที่ 24 ได้ตำแหน่งที่ 4
4-20 เมษายน 2536 เป็นผู้จัดการทีมชาติไทย ชุดฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกที่ประเทศญี่ปุ่น และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ผลการแข่งขันได้ที่ 3 โดยมีญี่ปุ่นได้เป็นตัวแทนไปแข่งขันรอบ 2
5-21 มิถุนายน 2536 เป็นผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติไทยไปแข่งขันกีฬาซีเกมส์ครั้งที่ 17 ที่ประเทศสิงคโปร์ ผลการแข่งขันได้ตำแหน่งชนะเลิศ
พ.ศ. 2537 :
12-20 กุมภาพันธ์ 2537 เป็นผู้จัดการทีมชาติไทย ชุด B ในการแข่งขันชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 25 ผลการแข่งขันได้ตำแหน่งชนะเลิศ
7-16 สิงหาคม 2537 เป็นผู้จัดการทีมชาติไทย ไปแข่งขันฟุตบอลอินดิเพ็นเด้นท์คัพ ครั้งที่ 6 ที่ประเทศอินโดนีเซีย ผลการแข่งขันได้ตำแหน่งชนะเลิศ
3-16 ตุลาคม 2537 เป็นผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติไทยไปแข่งขันกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 13 ที่ประเทศญี่ปุ่น ผลการแข่งขันตกรอบแรก
พ.ศ. 2538 :
17-26 กุมภาพันธ์ 2538 เป็นผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติไทย ชุด A ในการแข่งขันชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 26 ผลการแข่งขันได้ตำแหน่งที่ 3
26-30 พฤษภาคม 2538 เป็นผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติไทย ในการแข่งขันรอบคัดเลือกฟุตบอลโอลิมปิก กลุ่ม 5 ที่ประเทศไทย ผลการแข่งขันตกรอบแรก
4-16 พฤศจิกายน 2538 เป็นผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติไทย ในการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ครั้งที่ 18 ที่จังหวัดเชียงใหม่ ผลการแข่งขันได้ตำแหน่งชนะเลิศ
พ.ศ. 2539 :
1-15 กันยายน 2539 เป็นผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติไทยในการแข่งขันฟุตบอลไทเกอร์คัพ ครั้งที่ 1 ที่ประเทศสิงคโปร์ ผลการแข่งขันได้ตำแหน่งชนะเลิศ
4-21 ธันวาคม 2539 เป็นผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติไทย ในการแข่งขันฟุตบอลเอเชี่ยนคัพ รอบ 12 ทีมสุดท้ายผลการแข่งขันตกรอบแรก
ผลงานด้านวงการบันเทิง

ปี 2539 ละคร 111 ตองหนึ่ง
ปี 2540 ละคร นิรมิต
ปี 2540 ละคร อำนาจ
ปี 2541 ละคร สวรรค์เบี่ยง
ปี 2542 ละคร เพียงแค่ใจเรารักกัน
ปี 2542 ละครเทิดพระเกียรติ ใต้แสงตะวัน ตอน วันเกิดของพ่อ
ปี 2544 ละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน
ที่มาของชื่อ

ที่มาของชื่อ บิ๊กหอย นายวนัสธนามีชื่อเล่นว่า "อ๊อด" สมัยเป็นนักเรียน ครูพละสั่งให้เข้าแถวแต่ยังเล่นซุกซนกับเพื่อน ครูเลยตะโกนเรียกว่า "ไอ้หอย เขาให้แถวตรงยังยุกยิกอยู่ได้" พวกเพื่อนเลยชอบใจ เรียกใหม่ว่า "หอย" ตั้งแต่ตอนนั้น
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
ประเทศออสเตรีย
ศัพทมูลวิทยา

ชื่อของประเทศออสเตรียในภาษาเยอรมัน (Österreich) มาจากคำในภาษาเยอรมันสูงเก่าว่า Ostarrîchi ซึ่งแปลว่า "อาณาจักรทางตะวันออก" และปรากฏเป็นครั้งแรกใน "เอกสารอาณาจักรทางตะวันออก" (Ostarrîchi document) จาก ค.ศ. 996 คำดังกล่าวอาจเป็นคำแปลของวลีในภาษาละตินสมัยกลางว่า Marchia orientalis มาเป็นภาษาท้องถิ่น (ไบเอิร์น) อีกทอดหนึ่ง
ออสเตรียเป็นจังหวัดหนึ่งของไบเอิร์นซึ่งได้รับการสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 976 คำว่า ออสเตรีย เป็นชื่อในภาษาเยอรมันที่แผลงเป็นภาษาละตินและได้รับการบันทึกไว้เป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในขณะนั้น พื้นที่บริเวณลุ่มน้ำดานูบของออสเตรีย (พื้นที่โอแบร์เอิสเตอร์ไรช์และนีเดอร์เอิสเตอร์ไรช์) เป็นอาณาเขตทางตะวันออกสุดของไบเอิร์น
ประวัติศาสตร์

บทความหลัก: ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
การแบ่งเขตการปกครอง

บทความหลัก: รัฐของประเทศออสเตรีย
ออสเตรียเป็นสหพันธรัฐที่ประกอบด้วย 9 รัฐท้องถิ่น รัฐเหล่านี้แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น เขต (Bezirke) และ นคร (Statutarstädte) ซึ่งในเขตแต่ละแห่งยังแบ่งออกเป็นเทศบาล (Gemeinden)
รัฐคารินเทีย (Kärnten)
รัฐซัลทซ์บวร์ค (Salzburg)
รัฐทีโรล (Tirol)
รัฐบัวร์เกินลันท์ (Burgenland)
รัฐฟอร์อาร์ลแบร์ค (Vorarlberg)
รัฐนีเดอร์เอิสเตอร์ไรช์ (Nieder­österreich )
รัฐเวียนนา (Wien)
รัฐสตีเรีย (Styria)
รัฐโอแบร์เอิสเตอร์ไรช์ (Ober­österreich)
ภูมิศาสตร์

ประเทศออสเตรียในปัจจุบัน ตามแผนที่ประเทศออสเตรียมีความกว้างจากทิศตะวันออกจรดทิศตะวันตกมากกว่า 575 กิโลเมตร มีความยาวจากทิศเหนือจรดทิศใต้มากกว่า 294 กิโลเมตร
ประมาณ 60% ของสภาพภูมิประเทศของประเทศออสเตรียมีลักษณะเป็นภูเขาและเนินเขา ซึ่งได้รับการขานนามให้เป็น "ดินแดนแห่งขุนเขา" ประเทศออสเตรียมีการพาดผ่านของเส้นทาง "แม่น้ำดานูบ" (Donau) โดยผ่านรัฐโลเวอร์ออสเตรียหรือนีเดอร์เอิสเทอร์ไรช์ (Lower Austria; Niederösterreich) และรัฐอัปเปอร์ออสเตรียหรือโอเบอร์เอิสเทอร์ไรช์ (Upper Austria; Oberösterreich) ก่อนไหลต่อไปยังประเทศเช็กเกีย ภูมิประเทศของประเทศออสเตรียแบ่งออกเป็น 3 ลักษณะคือ
เศรษฐกิจ

เป็นแบบเสรีนิยมผสมสังคมนิยม โดยรัฐมีบทบาทในอุตสาหกรรม และวิสาหกิจหลัก เช่น อุตสาหกรรมขั้นปฐม การผลิตกระแสไฟฟ้า ธนาคาร และกิจการสาธารณูปโภค สาเหตุที่รัฐได้เข้ามาจัดการบริหารแบบรวมศูนย์ ก็เพื่อป้องกันการครอบครองจากโซเวียตภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 จนกระทั่งในช่วงต้นทศวรรษที่ 90 ออสเตรียจึงเริ่มแปรรูปรัฐวิสาหกิจ และได้พัฒนาเศรษฐกิจแบบตลาดได้สำเร็จ ซึ่งทำให้ประชาชนมีมาตรฐานความเป็นอยู่สูง รัฐบาลชุดที่ผ่านมา ซึ่งเป็นพรรคขวา ได้มีแผนที่จะแปรรูปรัฐวิสาหกิจการของรัฐเพิ่มเติม อันจะทำให้รัฐบาลออสเตรียมีส่วนร่วมทางเศรษฐกิจลดลง และในช่วงเวลาที่ผ่านมา ความสัมพันธ์ระหว่างนายจ้างและลูกจ้างแบบ Social Partnership ในช่วงทศวรรษที่ 60 และ 70 ได้ลดน้อยลงตามเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองที่เปลี่ยนไป รัฐบาลชุดปัจจุบันซึ่งนำโดยพรรคฝ่ายซ้ายสังคมนิยมจึงมีนโยบายชะลอการแปรรูปรัฐวิสาหกิจลง และเป็นที่คาดว่า จะมีนโนบายที่ทำให้ความสัมพันธ์ของนายจ้างและลูกจ้างในภาคอุตสาหกรรมเป็นไปแบบ Social Partnership ต่อไป
ประชากร

สถิติออสเตรีย (Statistik Austria) รายงานว่าประชากรออสเตรียมีประมาณเกือบ 9 ล้านคน (8.9) ใน ค.ศ. 2020 โดยประชากรในเวียนนา เมืองหลวงของประเทศ มีมากกว่า 1.9 ล้านคน (รวมชานเมืองที่มีประชากร 2.6 ล้านคน) ซึ่งเท่ากับหนึ่งส่วนสี่ของประชากรทั้งประเทศ
เวียนนาเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ รองลงมาคือกราทซ์ที่มีประชากร 291,007 คน หลังจากนั้นคือลินทซ์ (212,538), ซัลทซ์บวร์ค (155,031), อินส์บรุค (131,989) และคลาเกินฟวร์ท (101,303) เมืองอื่น ๆ มีประชากรน้อยกว่า 100,000 คน
ตามรายงานจาก Eurostat ใน ค.ศ. 2018 มีพลเมืองต่างชาติในประเทศออสเตรียที่ 1.69 ล้านคน ซึ่งเท่ากับ 19.2% ของประชากรทั้งหมด แบ่งเป็น 928,700 คน (10.5%) ที่ถือกำเนิดนอกสหภาพยุโรป และ 762,000 คน (8.6%) ถือกำเนิดในรัฐสมาชิกสหภาพยุโรป มีลูกหลานของชาวต่างชาติที่อาศัยอยู่ในประเทศนี้มากกว่า 483,100 คน ชาวเติร์กเป็นหนึ่งในกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีมากที่สุดในประเทศออสเตรีย โดยมีจำนวนประมาณ 350,000 คน
มีการประมาณอัตราการเจริญพันธุ์โดยรวม (TFR) ใน ค.ศ. 2017 ที่เด็ก 1.52 คนต่อผู้หญิงหนึ่งคน ซึ่งต่ำกว่าอัตราการทดแทนที่ 2.1 และยังคงต่ำกว่าจำนวนเด็ก 4.83 คนต่อผู้หญิงหนึ่งคนใน ค.ศ. 1873  ออสเตรียมีประชากรที่อยู่ในวัยชรามากเป็นอันดับ 12 ของโลก โดยชาวออสเตรียมีอายุเฉลี่ยที่ 44.2 ปี การคาดหมายคงชีพใน ค.ศ. 2016 อยู่ที่ประมาณ 81.5 ปี (ชาย 78.9 ปี หญิง 84.3 ปี)
สถิติออสเตรียประมาณการว่าใน ค.ศ. 2080 จะมีประชากรอาศัยอยู่ในประเทศนี้เกือบ 10 ล้านคน
ประชากร > ศาสนา

| ศาสนาในประเทศออสเตรีย (2017) |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| โรมันคาทอลิก | โรมันคาทอลิก |    | 56.9% | 56.9% |
| อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ | อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ |    | 8.8% | 8.8% |
| อิสลาม | อิสลาม |    | 8.0% | 8.0% |
| โปรเตสแตนต์ | โปรเตสแตนต์ |    | 3.3% | 3.3% |
| พุทธ | พุทธ |    | 0.3% | 0.3% |
| ไม่มี | ไม่มี |    | 22.7% | 22.7% |
ข้อมูล:
ใน ค.ศ. 2001 ประชากรออสเตรียประมาณ 74% ระบุตนเองว่านับถือโรมันคาทอลิก ในขณะที่ประมาณ 5% ระบุตนเองเป็นโปรเตสแตนต์ ชาวออสเตรียที่นับถือศาสนาคริสต์ทั้งนิกายโรมันคาทอลิกและโปรเตสแตนต์จำเป็นต้องจ่ายค่าสมาชิกบังคับ (คำนวณตามรายได้—ประมาณ 1%) ให้กับคริสต์จักร การชำระเงินนี้มีชื่อเรียกว่า "Kirchenbeitrag" ("คุณูปการคริสตจักร") เนื่องจากในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีผู้นับถือและผู้เข้าโบสถ์น้อยลง ข้อมูลจากรายชื่อสมาชิก 5,050,000 คน หรือ 56.9% ของประชากรทั้งประเทศ ของคริสตจักรโรมัคาทอลิกออสเตรียใน ค.ศ. 2018 มีผู้เข้าโบสถ์ในวันอาทิตย์ที่ 605,828 คน หรือ 7% ของประชากรทั้งประเทศใน ค.ศ. 2015 คริสตจักรลูเทอแรนก็รายงานว่าสูญเสียผู้นับถือ 74,421 คนในช่วง ค.ศ. 2001 ถึง 2016 
รายงานสำมะโน ค.ศ. 2001 ระบุว่ามีประชากรประมาณ 12% ที่ประกาศว่าตนไม่มีศาสนา
ตามรายงานจากโพล Eurobarometer ใน ค.ศ. 2010
พลเมืองออสเตรีย 44% ตอบว่า "พวกเขาเชื่อว่ามีพระเจ้า"
38% ตอบว่า "พวกเขาเชื่อว่ามีวิญญาณหรือพลังชีวิต"
12% ตอบว่า "พวกเขาไม่เชื่อว่ามีวิญญาณ พระเจ้า หรือพลังชีวิต"
วัฒนธรรม

ออสเตรียมีชื่อเสียงในด้านวัฒนธรรม ศิลปะ และดนตรี มีศิลปินและนักแต่งเพลงชื่อดังมากมาย Wolfgang Amadeus Mozart เป็นหนึ่งในนักประพันธ์เพลงหลายคนในยุคคลาสสิก
แหล่งข้อมูลอื่น

Austria. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
Austria entry at Encyclopædia Britannica
Austria information from the United States Department of State
Austria at UCB Libraries GovPubs
ประเทศออสเตรีย ที่เว็บไซต์ Curlie
Information on Austria Sorted by regions. Choose from 5 languages.
Austria profile from the BBC News
Wikimedia Atlas of Austria
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ประเทศออสเตรีย ที่โอเพินสตรีตแมป
Key Development Forecasts for Austria from International Futures
Federal Chancellery of Austria official government portal
AEIOU Austria Albums เก็บถาวร 2009-03-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (in German, English)
Chief of State and Cabinet Members เก็บถาวร 2013-09-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Austrian Law Information on Austrian Law
World Bank Summary Trade Statistics Austria
Austria.info Official homepage of the Austrian National Tourist Office
TourMyCountry.com Website on Austrian culture, cuisine and tourist attractions
Europe Pictures – Austria เก็บถาวร 2012-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส 2  BnF data 2  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  โปแลนด์ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  KulturNav 
ประชาชน:  Trove  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  Lexicon Istoric Retic  NARA  IdRef  İslâm Ansiklopedisi 
กรอสส์กล็อคเนอร์ (Großglockner)
ทะเลสาบนอยซีดเดิล (Neusiedler See)
แม่น้ำดานูบในลินซ์ (Donau at Linz)
เด็ก ๆ ในออสเตรีย ใกล้ Au, Vorarlberg
ผู้คนในกรุงเวียนนา (Wien)
บาซิลิกาMariazell เป็นสถานที่แสวงบุญยอดนิยมในออสเตรีย
พรรษา วอสเบียน

| พรรษา วอสเบียน |
| --- | --- |
พรรษาใน พ.ศ. 2566
เกิด: 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 (28 ปี)
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2562–ปัจจุบัน
ส่วนสูง: 170 cm (5 ft 7 in)
พรรษา วอสเบียน (เกิด 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2539) ชื่อเล่น มิ้ลค์ เป็นนักแสดงชาวไทย สังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี มีชื่อเสียงจากบทบาทแนวแซฟฟิก (หญิงรักหญิง) ในละครชุดเรื่อง แค่เพื่อนครับเพื่อน (พ.ศ. 2564)
ประวัติ

พรรษาเกิดวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 เป็นลูกเสี้ยวมอญ เดนมาร์ก จีน และไทย มีพี่น้อง 5 คน พรรษาเป็นบุตรคนที่ 4
พรรษาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาการตลาด จากมหาวิทยาลัยแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่
การงาน > ช่วงต้น

ใน พ.ศ. 2561 พรรษาเข้าประกวด "คัดเลือกหนุ่มสาวตัวแทนของคนรุ่นใหม่" ในรายการ จีเอสบีเจนแคมปัสสตาร์ 2018 (GSB Gen Campus Star 2018) ที่นิตยสาร แคมปัส จัดร่วมกับธนาคารออมสิน และผ่านเข้าเป็น 1 ใน 23 คนสุดท้ายที่จะได้เป็นตัวแทนภาคเหนือ
ใน พ.ศ. 2562 พรรษาจึงได้แสดงมิวสิกวิดีโอเป็นครั้งแรก คือ เพลง "เป็นอะไรสักอย่าง" ของรณเดช วงศาโรจน์
การงาน > งานด้านแซฟฟิก

หลังจากนั้น พรรษาได้เข้าเป็นนักแสดงของจีเอ็มเอ็มทีวี งานแสดงแรกของพรรษา คือ ละครชุด แค่เพื่อนครับเพื่อน (พ.ศ. 2564) ได้รับบทบาทเป็น "อิ๊ง" ซึ่งเป็นบทบาทแนวแซฟฟิก (หญิงรักหญิง) คู่กับภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร ที่รับบทบาทเป็น "ภา" การแสดงดังกล่าวเป็นที่ตอบรับอย่างดีจนเป็นกระแสและทำให้แฮชแท็ก "#อิ๊งภา" ติดอันดับในสื่อสังคม ภายหลังพรรษากับภัทรานิษฐ์ยังได้รับบทบาทแนวเกิลส์เลิฟด้วยกันอีก คือ
ละครชุด รักสลับโลก (พ.ศ. 2565) ซึ่งพรรษาได้รับบทบาท"ส้ม" คู่กับภัทรานิษฐ์ที่ได้รับบทบาท "แพร"
ละครชุด เมจิกออฟซีโร (พ.ศ. 2565) ซึ่งพรรษาหวนกลับมารับบทบาท "อิ๊ง" คู่กับภัทรานิษฐ์ที่เป็น "ภา"
ละครชุด 23.5 องศาที่โลกเอียง (พ.ศ. 2567) ซึ่งพรรษาได้รับบทบาท "องศา" คู่กับภัทรานิษฐ์ที่ได้รับบทบาท "ซัน"
ละครชุด คุณวาฬร้านชำ (ยังไม่ออกอากาศ) ซึ่งพรรษาได้รับบทบาท "คุณวาฬ" คู่กับภัทรานิษฐ์ที่ได้บทบาท "แมวน้ำ"
ละครชุด กฎหลัก...ห้ามรักเธอ (ยังไม่ออกอากาศ) ซึ่งพรรษาได้รับบทบาท "ชาช่า" คู่กับภัทรานิษฐ์ที่ได้บทบาท "กอหญ้า"
ความสำเร็จในการทำงานร่วมกันระหว่างพรรษาและภัทรานิษฐ์ ทำให้ทั้งสองได้ร่วมงานอย่างอื่นกันอีก เช่น การจัดแฟนมีตติงในต่างประเทศอย่างต่อเนื่อง การเข้าร่วมการประชุมสุดยอดสตรีโลก ดับเบิลยูทีดับเบิลยู ครั้งที่ 2 (2nd WTW Global Woman Summit) ที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 และการจัดคอนเสิร์ตร่วมกัน เป็นต้นว่าคอนเสิร์ตในกรุงเทพมหานคร ณ วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2567
ผลงานการแสดง > ละครชุด

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | เครือข่าย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2564 | แค่เพื่อนครับเพื่อน | อิ๊ง | จีเอ็มเอ็ม 25 |  |
| 2564 | หัวใจรักสี่ดวงดาว | ลลิตา เอมพิคา (ลิตา) | จีเอ็มเอ็ม 25 |  |
| 2565 | รักแรกหายไป ได้ใครมาวะ? | เอิง | จีเอ็มเอ็ม 25 |  |
| 2565 | ซุป'ตาร์กับหญ้าอ่อน | นาว | จีเอ็มเอ็ม 25 |  |
| 2565 | รักสลับโลก | ส้ม | จีเอ็มเอ็ม 25 |  |
| 2565 | เมจิกออฟซีโร | อิ๊ง | จีเอ็มเอ็ม 25 |  |
| 2566 | Our Skyy 2 | อิ๊ง | จีเอ็มเอ็ม 25 | [ต้องการอ้างอิง] |
| 2567 | 23.5 องศาที่โลกเอียง | องศา | จีเอ็มเอ็ม 25 |  |
| 2567 | แค่ที่แกง | เนตร | จีเอ็มเอ็ม 25 |  |
| ยังไม่ออก   อากาศ | คุณวาฬร้านชำ | คุณวาฬ | จีเอ็มเอ็ม 25 |  |
| ยังไม่ออก   อากาศ | กฎหลัก...ห้ามรักเธอ | ชาช่า | จีเอ็มเอ็ม 25 |  |
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2565 | เทอมสองสยองขวัญ | นักศึกษา |  |
ผลงานการแสดง > มิวสิกวิดีโอ

| พ> ศ. | เพลง | ศิลปิน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2562 | "เป็นอะไรสักอย่าง" | รณเดช วงศาโรจน์ |  |
| 2563 | "ถอนหายใจในใจ" | เก็ตสึโนวา และพีรวัส แสงโพธิรัตน์ |  |
| 2563 | "ฮิดเดนแทร็ก" | ทรินิตี |  |
| 2563 | "ยิ้มอ่อนและมองบน" | มารี เออเจนี เลอเลย์ | [ต้องการอ้างอิง] |
| 2564 | "ขอโทษที่ยังร้องไห้" | พีรวัส แสงโพธิรัตน์ |  |
| 2566 | "I Think of You" | วชิรวิชญ์ ชีวอารี |  |
ผลงานเพลง

| พ> ศ. | เพลง | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2567 | "โลกเอียง" | ร่วมกับภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร ประกอบซีรีส์ 23.5 องศาที่โลกเอียง |  |
| 2567 | "ช็อตฟีล" | ร่วมกับภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร |  |
การแสดงอื่น > แฟนมีตติง

| พ> ศ. | วันที่ | สถานที่ | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2567 | 2 มิถุนายน | ฮ่องกง | ร่วมกับภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร |  |
| 2567 | 9 มิถุนายน | ไทเป ไต้หวัน | ร่วมกับภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร |  |
| 2567 | 29 มิถุนายน | โตเกียว ญี่ปุ่น | ร่วมกับภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร |  |
| 2567 | 30 มิถุนายน | โอซากะ ญี่ปุ่น | ร่วมกับภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร |  |
| 2567 | 20 กรกฎาคม | มะนิลา ฟิลิปปินส์ | ร่วมกับภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร |  |
| 2567 | 10 สิงหาคม | นครโฮจิมินห์ เวียดนาม | ร่วมกับภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร |  |
| 2567 | 24 สิงหาคม | มาเก๊า จีน | ร่วมกับภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร |  |
| 2567 | 19 ตุลาคม | สิงคโปร์ | ร่วมกับภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร |  |
| 2568 | 11 มกราคม | ไทเป ไต้หวัน | ร่วมกับภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร |  |
| 2568 | 2 มีนาคม | ฮ่องกง | ร่วมกับภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร |  |
| 2568 | 8 มีนาคม | หนานหนิง จีน |  |  |
| 2568 | 24 พฤษภาคม | นครโฮจิมินห์ เวียดนาม | ร่วมกับภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร |  |
การแสดงอื่น > คอนเสิร์ต

| ชื่อ | วันที่ | สถานที่ | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จีเอ็มเอ็มทีวี แฟนเดย์ อิน แบงค็อก 2024 | 1 ธันวาคม พ.ศ. 2567 | ยูเนี่ยน ฮอลล์, ยูเนี่ยน มอลล์ | ร่วมกับภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร |  |
| บลัชบลอสซัมแฟนเฟสต์ | มิถุนายน พ.ศ. 2568 |  | ร่วมกับทสร กลิ่นเนียม, ทิพนารี วีรวัฒโนดม, ภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร, ภัสรสรณ์ โบสุวรรณ, รชานันท์ มหาวรรณ์ |  |
รางวัล

| พ> ศ. | รางวัล | สาขา | ผลงาน | ผลลัพธ์ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2567 | ศิลปินหญิงยอดนิยม ดับเบิลยูทีดับเบิลยู 2024 | ศิลปินหญิงยอดนิยม |  | ชนะ |  |
| 2567 | 2024 Thailand Headlines Person of the Year | วัฒนธรรมและบันเทิง |  | ชนะ |  |