stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บลีตาร์

| บลีตาร์ |
| --- | --- |
นคร
ตามเข็มนาฬิกาจากบนซ้าย: สุสานซูการ์โน, วิหารเปอนาตารัน, วิหารปลุมบางัน, อิซตานาเกอบัง
   ตราอาร์ม
คำขวัญ: Kridha Hangudi Jaya
ที่ตั้งในจังหวัดชวาตะวันออก
บลีตาร์ที่ตั้งในเกาะชวาและประเทศอินโดนีเซียแสดงแผนที่เกาะชวาบลีตาร์บลีตาร์ (ประเทศอินโดนีเซีย)แสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 8°06′S 112°09′E﻿ / ﻿8.100°S 112.150°E﻿ / -8.100; 112.150
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด:  จังหวัดชวาตะวันออก
นคร:  (1906-04-01) 1 เมษายน ค.ศ. 1906 (118 ปี)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ซันโตโซ
 • รองนายกเทศมนตรี: จูจุก ซูนารีโย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 32.57 ตร.กม. (12.58 ตร.ไมล์)
ความสูง: 167 เมตร (548 ฟุต)
ประชากร (ประมาณกลาง ค.ศ. 2022)
 • ทั้งหมด: 151,960 คน
 • ความหนาแน่น: 4,700 คน/ตร.กม. (12,000 คน/ตร.ไมล์)
 : 
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดนีเซียตะวันตก)
รหัสไปรษณ๊ย์: 66100
รหัสพื้นที่: (+62) 342
ป้ายยานพาหนะ: AG
เว็บไซต์: blitarkota.go.id
บลีตาร์ (อินโดนีเซีย: Blitar) เป็นนครที่ไม่ติดทะเลในจังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ห่างจากมาลังประมาณ 73 กม. และห่างจากซูราบายา 167 กม. นครนี้ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 167 เมตร มีพื้นที่ 32.57 ตร.กม. และมีประชากร 131,968 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2010 และ 149,149 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2020 ส่วนจำนวนประมาณการอย่างเป็นทางการในช่วงกลาง ค.ศ. 2022 อยู่ที่ 151,960 คน (แบ่งเป็นชาย 75,587 คน และหญิง 76,373 คน)
นครนี้โดดเด่นจากการเป็นที่ตั้งของสุสานซูการ์โน ประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนแรก ที่ตั้งอยู่ห่างจากจัตุรัสนคร (city plaza) 5 กิโลเมตร อิซตานาเกอบัง (ทำเนียบเกอบัง) ที่ซูการ์โนอาศัยในวัยเด็ก ตั้งอยู่ใกล้เคียงสุสาน และแปลงไปเป็นพิพิธภัณฑ์ โดยบรรจุสิ่งของมากมายที่รำลึกถึงตำแหน่งของซูการ์โนในประวัติศาสตร์อินโดนีเซีย นอกจากนี้ ยังมีภูเขาไฟเกอลุดที่ยังคุกครุ่นทางเหนือของบลีตาร์เพียงมากกว่า 20 กิโลเมตร
เขตบริหาร

นครบลีตาร์แบ่งพื้นที่ออกเป็น 3 อำเภอ โดยตารางด้านล่างแบ่งออกเป็นพื้นที่และจำนวนประชากรในสำมะโน ค.ศ. 2010 และสำมะโน ค.ศ. 2020 กับจำนวนประมาณการอย่างเป็นทางการในช่วงกลาง ค.ศ. 2022 ตารางนี้ยังรวมที่ตั้งศูนย์กลางอำเภอ จำนวนหมู่บ้าน และรหัสไปรษณีย์
| รหัส จังหวัด | ชื่ออำเภอ (เกอเจอมาตัน) | พื้นที่ใน ตร> กม. | ประชากร ในสำมะโน 2010 | ประชากร ในสำมะโน 2020 | ประชากร ประมาณกลาง 2022 | ศูนย์กลาง บริหาร | จำนวน หมู่บ้าน | รหัสไปรษณีย์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 35.72.02 | ซูโกเรอโจ | 9.92 | 44,043 | 51,998 | 53,420 | ซูโกเรอโจ | 7 | 66121 - 66126 |
| 35.72.01 | เกอปันเจินกีดุล | 10.50 | 38,715 | 41,679 | 42,060 | เบินโด | 7 | 66113 - 66117 |
| 35.72.03 | ซาวันเวอตัน | 12.15 | 49,210 | 55,472 | 56,480 | ซาวันเวอตัน | 7 | 66133 - 66137 |
|  | รวม | 32.57 | 131,968 | 149,149 | 151,960 | เกอปันเจินกีดุล | 21 |  |
ชื่อ เกอลูฮารัน ในแต่ละอำเภอ มีดังนี้:
อำเภอซูโกเริโจ: บลีตาร์, การังซารี, ซูโกเรอโจ, ปากุนเดิน, ตันจุงซารี, ตูรี, ตลุมปู
อำเภอเกอปันเจินกีดุล: เบินโด, เกามัน, เกอปันเจินกีดุล, เกอปันเจินโลร์, งาดีเรอโจ, เซินตุล, ตังกุง
อำเภอซาวันเวอตัน: เบินโดเกอริต, เกอดก, การังเตองะฮ์, กลัมปก, ปโลโซเกอเริป, เริมบัง, ซานันเวอตัน
ภูมิอากาศ

บลีตาร์มีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน (Am) ที่มีหยาดน้ำฟ้าระดับปานกลางถึงเล็กน้องในช่วงมิถุนายนถึงตุลาคม และฝนตกหนักในช่วงพฤศจิกายนถึงพฤษภาคม
| ข้อมูลภูมิอากาศของบลีตาร์> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของบลีตาร์> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบลีตาร์> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของบลีตาร์> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบลีตาร์> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบลีตาร์> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบลีตาร์> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบลีตาร์> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบลีตาร์> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบลีตาร์> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบลีตาร์> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบลีตาร์> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบลีตาร์> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบลีตาร์> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 28.8 (83.8) | 28.9 (84) | 29.2 (84.6) | 29.5 (85.1) | 29.6 (85.3) | 29.8 (85.6) | 29.6 (85.3) | 30.0 (86) | 30.7 (87.3) | 30.9 (87.6) | 30.0 (86) | 29.3 (84.7) | 29.69 (85.45) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 24.6 (76.3) | 24.7 (76.5) | 24.9 (76.8) | 24.9 (76.8) | 24.6 (76.3) | 24.3 (75.7) | 23.7 (74.7) | 23.9 (75) | 24.6 (76.3) | 25.1 (77.2) | 25.0 (77) | 24.8 (76.6) | 24.59 (76.27) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 20.5 (68.9) | 20.6 (69.1) | 20.6 (69.1) | 20.4 (68.7) | 19.7 (67.5) | 18.8 (65.8) | 17.9 (64.2) | 17.9 (64.2) | 18.6 (65.5) | 19.4 (66.9) | 20.0 (68) | 20.3 (68.5) | 19.56 (67.21) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 296 (11.65) | 271 (10.67) | 265 (10.43) | 191 (7.52) | 131 (5.16) | 81 (3.19) | 45 (1.77) | 24 (0.94) | 32 (1.26) | 102 (4.02) | 191 (7.52) | 283 (11.14) | 1,912 (75.28) |
แหล่งที่มา: Climate-Data.org
อ่านเพิ่ม

Witton, Patrick (2003). Indonesia (7th ed.). Melbourne: Lonely Planet. pp. 285–286. ISBN 1-74059-154-2.
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาอินโดนีเซีย) Official site of Blitar City
(ในภาษาอินโดนีเซีย) Official site เก็บถาวร 2020-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน of Blitar Regency
Heraldry of Blitar
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
อัตถิภาวนิยม

ตามเข็มนาฬิกาจากบนซ้าย: เซอเรน เคียร์เคอกอร์, ฟิโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี, ฌ็อง-ปอล ซาทร์, ฟรีดริช นีทเชอ
อัตถิภาวนิยม (อังกฤษ: existentialism, /ˌɛɡzɪˈstɛnʃəlɪzəm/ หรือ /ˌɛksəˈstɛntʃəˌlɪzəm/) คือ แนวคิดทางปรัชญาที่พิจารณาว่าปัจเจก ตัวตน ประสบการณ์ของปัจเจกแต่ละคน ในมุมมองของนักอัตถิภาวนิยม จุดเริ่มต้นของบุคคลหนึ่งคือ "ความทุกข์ที่มีอยู่" หรือความรู้สึกสับสน, มึนงง หรือความวิตกกังวลในการเผชิญหน้ากับโลกที่ไร้ความหมาย หรือแอบเซอร์ดิสม์ (Absurdism)
แนวคิดหลักของอัตถิภาวนิยมในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองถูกพัฒนาโดยฌ็อง-ปอล ซาทร์ซึ่งได้อิทธิพลมาจากฟิโอดอร์ ดอสโตเยฟสกีกับมาร์ทีน ไฮเด็กเกอร์
ปรัชญาแนวนี้โดยทั่วไปจะแสดงให้เห็นถึงความคิดในอิสรภาพ และยอมรับในผลสืบเนื่องจากการกระทำของปัจเจก และยังคิดว่าปัจเจกจะต้องรับผิดชอบกับทางเลือกที่ได้เลือกไว้ด้วย นักคิดแนวอัตถิภาวนิยมนั้นให้ความสำคัญกับอัตวิสัย (subjectivity) และมองว่ามนุษย์นั้นเป็นสิ่งที่ดำเนินชีวิตอยู่ในโลกที่ไม่ได้มีอะไรพิเศษ และมักเต็มไปด้วยความไม่ชัดเจน
รากศัพท์

คำว่า “อัตถิภาวะ” สารานุกรมปรัชญา กล่าวไว้ว่า มาจากศัพท์มคธ อัตถิ = เป็นอยู่ + ภาวะ = สภาพ ตรงกับศัพท์ภาษาอังกฤษ existence ซึ่งแปรรูปมาจากศัพท์ภาษาละตินว่า existential (ex = จาก + stare = ยืน ) แปลว่า ความมีอยู่
คำอธิบาย

สารนุกรมปรัชญาให้คำอธิบายถึงแนวคิดนี้ว่า "เป็นลัทธิที่ถือว่าการค้นคว้าหาสารัตถะ ทำให้ผู้คิด ออกจากความเป็นจริง ความเป็นจริงที่แท้ก็คือ 'อัตถิภาวะ' ของแต่ละบุคคลซึ่งมีสิ่งแวดล้อมและสภาพซึ่งตนเองได้สะสมไว้โดยการตัดสินใจเลือก" นักปรัชญาที่สำคัญของลัทธินี้เช่น เซอเรน เคียร์เคอกอร์ (Søren Kierkegaard), คาร์ล แจสเปอร์ส (Karl Jaspers), มาร์ทีน ไฮเด็กเกอร์ (Martin Heidegger), ฌ็อง-ปอล ซาทร์ (Jean-Paul Sartre) และ เกเบรียล มาร์เซล (Gabriel Marcel) นักปรัชญาอัตถิภาวนิยมไม่ตั้งใจเสนอคำสอนให้ใครยอมรับเป็นสัจธรรม แต่เสนอเพื่อปลุกใจและกระตุ้นให้ผู้อ่านคิดสร้างปรัชญาของตนขึ้นมาเอง มีวิธีการมองเห็นปัญหาของตนเอง และมีวิธีการหาคำตอบให้แก่ตนเอง รวมความว่าผู้เขียนปรัชญาอัตถิภาวนิยมเขียนอย่างเป็นตัวของตัวเอง เพื่อให้ผู้อ่านรู้จักเป็นตัวของตัวเองด้วย
อ่านเพิ่ม

Appignanesi, Richard; Oscar Zarate (2001). Introducing Existentialism. Cambridge, UK: Icon. ISBN 1-84046-266-3.
Appignanesi, Richard (2006). Introducing Existentialism (3rd ed.). Thriplow, Cambridge: Icon Books (UK), Totem Books (USA). ISBN 1-84046-717-7.
Barrett, William (1958). Irrational Man: A Study in Existential Philosophy (1st ed.). Doubleday.
Cattarini, L.S. (2018) Beyond Sartre and Sterility: Surviving Existentialism (Montreal: contact argobookshop.ca) ISBN 978-0-9739986-1-0
Cooper, David E. (1999). Existentialism: A Reconstruction (2nd ed.). Oxford, UK: Blackwell. ISBN 0-631-21322-8.
Deurzen, Emmy van (2010). Everyday Mysteries: a Handbook of Existential Psychotherapy (2nd ed.). London: Routledge. ISBN 978-0-415-37643-3.
Fallico, Arthuro B. (1962). Art & Existentialism. Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall.
Kierkegaard, Søren (1855). Attack Upon Christendom.
Kierkegaard, Søren (1843). The Concept of Anxiety.
Kierkegaard, Søren (1846). Concluding Unscientific Postscript.
Kierkegaard, Søren (1843). Either/Or.
Kierkegaard, Søren (1843). Fear and Trembling.
Kierkegaard, Søren (1849). The Sickness Unto Death.
Kierkegaard, Søren (1847). Works of Love.
Luper, Steven (ed.) (2000). Existing: An Introduction to Existential Thought. Mountain View, California: Mayfield. ISBN 0-7674-0587-0. {{cite book}}: |first= มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
Marino, Gordon (ed.) (2004). Basic Writings of Existentialism. New York: Modern Library. ISBN 0-375-75989-1. {{cite book}}: |first= มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
Merleau-Ponty, M. (1962). Phenomenology of Perception [Colin Smith]. New York: Routledge and Kegan Paul.
Rose, Eugene (Fr. Seraphim) (1994). Nihilism: The Root of the Revolution of the Modern Age. Saint Herman Press (1 September 1994). ISBN 0-938635-15-8. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 March 2013.
Sartre, Jean-Paul (1943). Being and Nothingness.
Sartre, Jean-Paul (1945). Existentialism and Humanism.
Stewart, Jon (ed.) (2011). Kierkegaard and Existentialism. Farnham, England: Ashgate. ISBN 978-1-4094-2641-7. {{cite book}}: |first= มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
Solomon, Robert C. (ed.) (2005). Existentialism (2nd ed.). New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-517463-1. {{cite book}}: |first= มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
Wartenberg, Thomas E. (2008). Existentialism: A Beginner's Guide.
ทีโท ซานตานา

| Tito Santana |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Merced Solís
เกิด:  (1953-05-10) 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1953 (71 ปี) Mission, Texas, U.S.
ที่พัก: Roxbury Township, New Jersey, U.S.
การศึกษา: West Texas State University
คู่สมรส: Leah Solis (สมรส 1976)
บุตร: 3
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน:   El Matador  Merced Solis  Richard Blood  Tino Santana  Chico Santana  Tito Santana 
ส่วนสูง: 6 ฟุต 2 นิ้ว (188 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 234 ปอนด์ (106 กิโลกรัม)
มาจาก: "Tocula, Mexico"
ฝึกหัดโดย:   Hiro Matsuda  Bob Orton 
เปิดตัว: 1977
เมอร์เซด โซลิส (Merced Solis) เกิด 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1953 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพกึ่ง-เกษียณอายุชาวเม็กซิกัน-อเมริกันสังกัดWWE เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ ทีโท ซานตานา (Tito Santana) เป็นอดีตแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2 สมัย และแชมป์แท็กทีม WWF ได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2004
แชมป์และรางวัล

American Wrestling Federation
AWF Heavyweight Championship (2 times)
Empire Wrestling Alliance
EWA Heavyweight Championship (1 time)
Eastern Championship Wrestling
ECW Heavyweight Championship (1 time)
House of Pain Wrestling Federation
HoPWF Tag Team Championship (1 time)
Independent Association of Wrestling
IAW Television Championship (1 time)
International Association of Wrestling
IAW Television Championship (1 time)
International World Class Championship Wrestling
IWCCW Heavyweight Championship (1 time)
NWA Western States Sports
NWA Western States Tag Team Championship (1 time) – with Ted DiBiase
National Wrestling Council
NWC Heavyweight Championship (1 time)
New England Pro Wrestling Hall of Fame
Class of 2011
Northern States Wrestling Alliance
NSWA Heavyweight Championship (1 time)
Professional Wrestling Hall of Fame
Class of 2013
Pro Wrestling Illustrated
PWI Tag Team of the Year award in 1979 - with Ivan Putski.
PWI ranked him # 51 of the 500 best singles wrestlers in the PWI 500 in 1995.
PWI ranked him # 93 of the 500 best singles wrestlers during the PWI Years in 2003.
PWI ranked him # 70 of the 100 best tag teams during the PWI Years with Rick Martel in 2003.
Renegade Wrestling Alliance
RWA Heavyweight Championship (1 time)
USA Pro Wrestling
USA Pro Heavyweight Championship (1 time)
Unified Championship Wrestling
UCW Heavyweight Championship (1 time)
Universal Superstars of America
USA Tag Team Championship (1 time) - with Chris Michaels
World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment
WWF Intercontinental Championship (2 times)
WWF Tag Team Championship (2 times) – with Ivan Putski (1), and Rick Martel (1)
WWE Hall of Fame (Class of 2004)
WWF King of the Ring (1989)
Rio Grande Valley Sports Hall of Fame
Class of 2007
Other titles
CWA Heavyweight Championship (1 time)
GWA Heavyweight Championship (1 time)
USA Heavyweight Championship (1 time)
UWS Tag Team Championship (1 time)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
WWE Hall of Fame Profile
WrestlingEpicenter.com Interactive Interviews (2004 & 2008) with Tito Santana
Tito Santana Interview เก็บถาวร 2013-10-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แคมป์เดวิด

เรือนพักหลักที่แคมป์เดวิด ถ่ายเมื่อปี ค.ศ. 1971
แคมป์เดวิด (อังกฤษ: Camp David) เป็นสถานที่เป็นส่วนตัว (retreat) ในชนบทของประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาและอาคันตุกะ ตั้งอยู่ในเนินเขาที่มีป่าไม้เบาบางห่างจากกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ไปทางเหนือ-ตะวันออกเฉียงเหนือราว 100 กิโลเมตร โดยกรรมสิทธิ์เป็นของอุทยานเขาคาทอกทิน (Catoctin Mountain Park) ในเฟรเดอริกเคาน์ตี รัฐแมริแลนด์ ใกล้กับเธอร์มอนต์ (Thurmont) ที่ระดับความสูงอย่างน้อย 1,850 ฟุต มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า หน่วยสนับสนุนทางเรือเธอร์มอนต์ (Naval Support Facility Thurmont) และทางเทคนิคแล้วเป็นสถานที่ทางทหาร มีบุคลากรส่วนใหญ่มาจากกองทัพเรือสหรัฐและเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ
แต่เดิมรู้จักกันในชื่อ ไฮ-คาทอกทิน (Hi-Catoctin) แคมป์เดวิดสร้างขึ้นเป็นค่ายสำหรับเจ้าหน้าที่รัฐบาลกลางและครอบครัว โดย WPA เริ่มก่อสร้างใน ค.ศ. 1935 เปิดใน ค.ศ. 1938 ใน ค.ศ. 1942 ได้ถูกดัดแปลงเป็นสถานที่เป็นส่วนตัวของประธานาธิบดีโดยแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น แชงกรีลา แคมป์เดวิดได้ชื่อปัจจุบันจากดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ เพื่อเป็นเกียรติแก่บิดาและหลานชาย (grandson) ซึ่งทั้งคู่ชื่อเดวิด แคมป์เดวิดไม่เปิดแก่สาธารณะ อุทยานเขาคาทอกทินไม่ระบุตำแหน่งแคมป์เดวิดในแผนที่ทางการของอุทยานด้วยเหตุผลด้านความเป็นส่วนตัวและความมั่นคง
แหล่งข้อมูลอื่น

Camp David เก็บถาวร 2009-06-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน official White House page
ชาวซุมบา

| ตาอูซุมบา (Tau Humba) |
| --- | --- |
เด็กชายชาวซุมบา
ประชากรทั้งหมด
ราว 656,000 (2008)
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 อินโดนีเซีย (จังหวัดซุมบาตะวันตก & จังหวัดซุมบาตะวันออก, เกาะซุมบา)
ภาษา
ภาษาบีมา-ซุมบา, ภาษากัมเบรา, ภาษาอินโดนีเซีย
ศาสนา
คริสต์: 64%, อิสลาม: 6%, มาราปู: 30%
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ชาวฮาวู, ชาวมีลานีเซีย 
ซุมบา (อักษรโรมัน: Sumba หรือ Sumbese) เป็นชนพื้นเมืองในเกาะซุมบา ประเทศอินโดนีเซีย ชาวซุมบาเรียกตนเองว่า ตาอูฮุมบา
ชาวซุมบากับชนพื้นเมืองของเกาะซาวูมีความสัมพันธ์ทางวงศ์วานกัน ตามตำนานว่าด้วยการกำเนิด ชนทั้งสองกลุ่มมีบรรพชนร่วมสองคนคือ ฮาวูเมฮา (Hawu Meha) กับ ฮุมวาเมฮา (Humba Meha) ฮาวูเมฮาให้กำเนิดชาวซาวู ซึ่งแรกเริ่มอาศัยบนเกาะซุมบา และต่อมาได้อพยพไปเกาะซาวู ลูกหลานของฮุมบาเมฮายังคงอยู่ในเกาะซุมบา
ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าเกาะซุมบามีคนมาตั้งรกรากตั้งแต่เมื่อไร มีการตั้งทฤษฎีที่เสนอว่าผู้ตั้งรกรากกลุ่มแรกบนเกาะซุมบาเป็นชาวออสตราลอยด์ ที่ซึ่งต่อมารวมกับชาวออสโตรนีเซีย ทฤษฎีนี้อ้างข้อเท็จจริงว่าลักษณะปรากฏของชาวซุมบามีลักษณะแบบชาวออสตราลอยด์ อย่างไรก็ตาม ผลการศึกษาทางพันธุกรรมพบว่าชาวซุมบามีลักษณะบางประการที่แตกต่างจากชาวออสโตรนีเซีย และออสตราลอยด์อาจผสมผสานเข้ามาในบรรพชนขณะกำลังออกเดินทางมายังเกาะซุมบา
พระเจ้าทันกุน

| พระเจ้าทันกุนวังกย็อม |
| --- | --- |
รัชสมัยที่อาจเป็นเพียงตำนาน

พระมหากษัตริย์แห่งโชซ็อนโบราณ
ครองราชย์: 1790 ปีก่อนพุทธศักราช - ?
ก่อนหน้า: สถาปนาอาณาจักรโกโชซอน
ถัดไป: พระเจ้าบู

พระราชสมภพ: คาดว่า 1789 ปีก่อนพุทธศักราช
สวรรคต: เมื่อพระชนมายุ 61 พรรษา
พระมเหสี: พระนางฮโยซอง พระนางฮเยอึย พระนางฮย็อนริน
พระราชบุตร: พระเจ้าบู พระเจ้าจุน องค์หญิงซุกฮย็อน องค์หญิงซุกฮเย  องค์หญิงซุกฮวี
ราชวงศ์: ราชวงศ์โกโชซอน
พระราชบิดา: พระเจ้าฮวานุง (ตามตำนาน) หรือ พระเจ้าอินจง
พระราชมารดา: นางหมีที่ได้เป็นมนุษย์ (ตามตำนาน) หรือ พระพันปีหลวงอึยฮเย
| --- | --- |
พระเจ้าทันกุน
ฮันกึล: 단군왕검
ฮันจา: 檀君王儉
อาร์อาร์: Dangun Wanggeom 
เอ็มอาร์: Tan'gun Wanggŏm 
ทันกุน (เกาหลี: 단군; ฮันจา: 檀君; /tan.ɡun/) หรือ ทันกุนวังก็อม (단군왕검; 檀君王儉; /tan.ɡun waŋ.ɡʌm/) เป็นผู้ก่อตั้งในตำนานและกษัตริย์องค์แรกแห่งโกโชซ็อน อาณาจักรเกาหลีแห่งแรก พระองค์สถาปนาอาณาจักรแรกในบริเวณที่ปัจจุบันคือคาบสมุทรเกาหลีตอนเหนือ กล่าวกันว่าพระองค์เป็น "พระนัดดาแห่งสวรรค์" "โอรสแห่งหมี" และสถาปนาอาณาจักรแรกเมื่อ 2333 ปีก่อน ค.ศ. บันทึกแรกสุดของตำนานพระเจ้าทันกุนมาจากซัมกุก ยูซา ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ซึงอ้างบันทึกประวัติศาสตร์เกาหลีที่สูญหายชื่อ Gogi (고기; 古記; แปลว่า 'บันทึกโบราณ') และ เว่ย์ชู ของจีน
นักประวัติศาสตร์เกาหลีหลายคยพิจารณาว่าทันกุนกับเทงรีว่ามีรากศัพท์เดียวกัน
พระราชวงศ์

พระราชบิดา : เจ้าชายซังกย็อง (ภายหลังถูกสถาปนาเป็น พระเจ้า อินจง)
พระราชมารดา : พระนางฮวังโบซู ตระกูลฮัน แห่งซ็องซ็อง (ภายหลังถูกสถาปนาเป็น สมเด็จพระนางเจ้าอึยฮเยพระพันปีหลวง)
พระราชินี มี 3 พระองค์ :
พระนางฮโยซ็อง ตระกูลยง แห่งยอนึง (ภายหลังถูกสถาปนาเป็น พระนางโซย็อน พระพันปีหลวง)
พระนางฮเยอึย ตระกูลซ็อง แห่งนัมซัน (ภายหลังถูกสถาปนาเป็น พระนางโซว็อน พระพันปีหลวง)
พระนางฮย็อนริน ตระกูลโซ แห่งว็อนซัน (พระนางโซริน พระราชชนนี)
พระราชโอรส
เจ้าชายบูมงกฎราชกุมาร แห่ง โกโชซ็อน ประสูติจาก พระราชินีฮโยซ็อง ตระกูลยง (พระเจ้าบู)
เจ้าชายจุน ประสูติจากพระราชินีฮเยอึย ตระกูลซ็อง (พระเจ้าจุน)
พระราชธิดา
เจ้าหญิงซุกฮย็อน ประสูติจาก พระราชินีฮย็อนริน ตระกูลโซ
เจ้าหญิงซุกฮเย ประสูติจาก พระราชินีฮย็อนริน ตระกูลโซ
เจ้าหญิงซุกฮวี ประสูติจาก พระราชินีฮย็อนริน ตระกูลโซ
เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม ประสูติจากพระราชินีฮย็อนริน ตระกูลโซ
สุสานทันกุน

คิม อิล-ซ็อง ผู้นำเกาหลีเหนือ ยืนยันว่าพระเจ้าทันกุนไม่ได้เป็นเพียงตำนาน แต่เป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงทางประวัติศาสตร์ เป็นผลให้นักโบราณคดีชาวเกาหลีเหนือถูกบังคับให้ค้นหาซากศพและหลุมศพที่เชื่อว่าเป็นของพระเจ้าทันกุน
สื่อสิ่งพิมพ์เกาหลีเหนือรายงานว่า สุสานทันกุนเป็นที่ฝังศพที่อ้างว่าเป็นของพระเจ้าทันกุนในตำนาน
อ่านเพิ่ม

Tangun : Founder-king of Korea (Collection of Treatises) (PDF). Pyongyang: Foreign Languages Publishing House. 1994. OCLC 272459364.
| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยราชวงศ์โชซ็อนโบราณ |
| --- | --- |
โกโจซ็อน (2333 ปีก่อนคริสตกาล – ?): ทันกุน  ·  พู  ·  ชุน
คีจาโจซ็อน (1122 ปีก่อนคริสตกาล - 194 ปีก่อนคริสตกาล): คีจา  ·  ชุน
วีมันโจซ็อน (194 ปีก่อนคริสตกาล - 108 ปีก่อนคริสตกาล): วีมัน  ·  อูกอ
ดูเพิ่ม: โชซ็อนโบราณ • โคกูรยอ • แพ็กเจ • ชิลลา • พัลแฮ • โครยอ • โชซ็อน • จักรวรรดิเกาหลี
สุสานทันกุนในเทศมณฑล Kangdong ประเทศเกาหลีเหนือ
แมลงชีปะขาว

บทความนี้หมายถึงแมลง ชีปะขาวในความหมายอื่นที่หมายถึง หญิงผู้ถือศีลในทางพุทธศาสนา ดูที่: แม่ชี
| แมลงชีปะขาว ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Late Carboniferous–present  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

ชนิด Rhithrogena germanica

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
ชั้นย่อย:: Pterygota Pterygota
หมวด:: Palaeoptera Palaeoptera
อันดับใหญ่:: Ephemeropteroidea Ephemeropteroidea Rohdendorf, 1968
อันดับ:: Ephemeroptera Ephemeroptera Hyatt & Arms, 1891

อันดับย่อย
 Pannota  Schistonota  Furcatergalia
แมลงชีปะขาว  (อังกฤษ: Mayflies,  Shadflies, Fishflies) เป็นแมลงที่จัดอยู่ในอันดับ Ephemeroptera (/อี-ฟี-เมอ-รอป-เทอ-รา/; มาจากภาษากรีก คือ คำว่า Ephemera (εφήμερος; ephemeros) แปลว่า "มีชีวิตสั้น" และคำว่า ptera (πτερόν; pteron) แปลว่า "ปีก"  รวมความแล้วหมายถึงว่า "ปีกที่มีช่วงชีวิตสั้น") เป็นกลุ่มของแมลงน้ำ ปัจจุบันแมลงชีปะขาวถูกพบกว่า 3,000 ชนิดทั่วโลก แบ่งออกเป็น 400 สกุล ใน 42 วงศ์  ใช้ชีวิตส่วนมากเป็นตัวอ่อนอาศัยอยู่ในน้ำ
วงจรชีวิตของแมลงชีปะขาว

ตัวอ่อนของแมลงชีปะขาวจะมีช่วงชีวิตที่ยาวนานอาศัยในน้ำนาน 3-4 สัปดาห์ หรือนานสุด 1-2 ปี  ซึ่งจะแตกต่างจากตัวเต็มวัย จะมีช่วงชีวิตเพียงแค่ 1-2 วันหลังจากโผล่พ้นจากน้ำเป็นตัวเต็มวัย แมลงชีปะขาวได้ชื่อเป็นแมลงที่มีอายุสั้นที่สุด เนื่องจากเมื่อเป็นตัวเต็มวัย ส่วนปากจะหดหายไป จึงไม่สามารถกินอาหารได้ และจะทำการผสมพันธุ์ ตัวผู้มักจะมาเกาะกลุ่มกันบนผิวน้ำ ส่วนตัวเมียจะบินเข้าไปในกลุ่มของตัวผู้ และเกิดการผสมพันธุ์อย่างชุลมุน จากนั้นก็จะพากันตายลง
ถิ่นอาศัย

แมลงชีปะขาวอาศัยอยู่ทั้งแหล่งน้ำนิ่งและแหล่งน้ำไหล
ลักษณะเฉพาะ

แมลงชีปะขาวจะมีลักษณะเฉพาะ คือ ระยะที่มีปีกจะมี 2 ระยะ คือ ตัวรองตัวเต็มวัย (subimago) ในระยะนี้ปีกจะมีสีขุ่น ปกคลุมด้วยขนขนาดเล็ก กันน้ำได้ อวัยวะเพศยังเจริญไม่เต็มที่ จากนั้นจะลอกคราบอีกครั้งกลายเป็นตัวเต็มวัย ปีกใสเป็นเงา อวัยวะเพศเจริญเต็มที่พร้อมที่จะผสมพันธุ์และวางไข่ จัดเป็นแมลงที่มีวิวัฒนการต่ำสุดในบรรดาแมลงมีปีกทั้งหมด เนื่องจากเมื่อตัวเต็มวัยอยู่ในท่าพัก ปีกตั้งฉากกับลำตัว และไม่สามารถหลุบปีกไปคลุมแผ่นหลังได้ นอกจากนี้ยังมีเส้นปีกเป็นจำนวนมากอีกด้วย
ประโยชน์และความสำคัญ

แมลงชีปะขาวเป็นแมลงน้ำในกลุ่มที่มีความไวต่อมลพิษในน้ำ แมลงน้ำมีตัวอ่อนหลายชนิดที่มีความทนทานได้น้อยต่อการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ปริมาณออกซิเจนละลายน้ำ ตัวอ่อนชีปะขาวที่ทนต่อการเปลี่ยนแปลงของสภาพสิ่งแวดล้อมพบในน้ำคุณภาพดีจนถึงคุณภาพพอใช้ เช่น ชีปะขาวเข็ม, ชีปะขาวกระโปรง ทนได้ในน้ำที่มีคุณภาพพอใช้ ชีปะขาวกรามโค้ง ชอบอยู่ในเนื้อไม้และชีปะขาวกรามงอน ชอบขุดรูอยู่ในพื้นทรายและตะกอนที่นุ่ม ซึ่งทำให้แมลงเหล่านี้สามารถเป็นตัวชี้วัดของคุณภาพน้ำที่ดีได้ จึงมีการนิยมใช้แมลงชีปะขาวเพื่อการประเมินคุณภาพน้ำทางชีวภาพ อีกทั้งยังมีแมลงน้ำชนิดอื่น ๆ ที่มีความสำคัญและสามารถใช้เป็นตัวชี้วัดที่ดีของคุณภาพแหล่งน้ำได้ เช่น สโตนฟลาย ตัวอ่อนของแมลงหนอนปลอกน้ำ เป็นต้น
การจัดหมวดหมู่

รายชื่อข้างล่างมาจากข้อมูลของ Peters และ Campbell (1991) ใน Insects of Australia.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  อันดับย่อย Pannota วงศ์ใหญ่ Ephemerelloidea Ephemerellidae  Leptohyphidae  Tricorythidae  วงศ์ใหญ่ Caenoidea Neoephemeridae  Baetiscidae  Caenidae  Prosopistomatidae |  อันดับย่อย Schistonota วงศ์ใหญ่ Baetoidea Siphlonuridae  Baetidae  Oniscigastridae  Ameletopsidae  Ametropodidae  วงศ์ใหญ่ Heptagenioidea Coloburiscidae  Oligoneuriidae  Isonychiidae  Heptageniidae |  วงศ์ใหญ่ Leptophlebioidea Leptophlebiidae  วงศ์ใหญ่ Ephemeroidea Behningiidae  Potamanthidae  Euthyplociidae  Polymitarcyidae  Ephemeridae  Palingeniidae   |
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ephemeroptera ที่วิกิสปีชีส์
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Ephemeroptera
Info about Ephemeroptera เก็บถาวร 2009-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Tree of Life
Mayfly Central hosted by Purdue University
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q174273  Wikispecies: Ephemeroptera  ADW: Ephemeroptera  BioLib: 16807  BOLD: 405  BugGuide: 78  EoL: 523  EPPO: 1EPHMO  Fauna Europaea: 11217  Fossilworks: 70511  GBIF: 1225  iNaturalist: 48011  IRMNG: 12048  ITIS: 100502  NBN: NHMSYS0000841056  NCBI: 30073  NZOR: be42f74f-d04e-4d24-9a04-e07e098779ab  Plazi: 015A1E71-E333-5221-9814-225FF797BA68  WoRMS: 235812 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย
ฮาวาเอียนแอร์ไลน์

ฮาวาเอียนแอร์ไลน์ (อังกฤษ: Hawaiian Airlines; ฮาวาย: Hui Mokulele o Hawaiʻi , เสียงอ่านภาษาฮาวาย: [huwi mokulele o həˈʋɐjʔi]) เป็นสายการบินสัญชาติอเมริกัน โดยมีฐานการบินอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติแดเนียล เค. อิโนเอในโฮโนลูลู ฮาวาเอียนเป็นสายการบินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในรัฐฮาวาย และอันดับที่สิบในสหรัฐ ฮาวาเอียนให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางกว่า 30 แห่งในอเมริกาเหนือ โอเชียเนีย และเอเชีย
ฮาวาเอียนแอร์ไลน์เป็นหนึ่งในสายการบินที่ปลอดภัยที่สุดในโลก โดยตั้งแต่ 95 ปีที่ดำเนินงานมา ฮาวาเอียนไม่เคยเกิดอุบัติเหตุหรืออุบัติการณ์ที่มีผู้เสียชีวิตหรือความเสียหายหนักต่ออากาศยานเพียงครั้งเดียว
กิจการองค์กร > โครงสร้างและกรรมสิทธิ์บริษัท

บริษัทแม่ของฮาวาเอียนแอร์ไลน์ คือ ฮาวาเอียนโฮลดิ้ง (NASDAQ: HA) ก่อนหน้านี้ได้มีการจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์อเมริกัน บริษัทได้ย้ายไปที่แนสแด็ก เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2008 ฮาวาเอียนโฮลดิ้งเป็นบริษัทโฮลดิ้งซึ่งมีสินทรัพย์หลักเป็นกรรมสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียวของหุ้นสามัญที่ออกและจำหน่ายแล้วทั้งหมดของฮาวาเอียนแอร์ไลน์
กิจการองค์กร > ผลประกอบการ

ผลประกอบการของฮาวาเอียนแอร์ไลน์ระหว่างปี 2014 - 2022 มีดังนี้:
|  | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รายได้ (ล้านดอลลาร์สหรัฐ) | 2,315 | 2,317 | 2,432 | 2,675 | 2,837 | 2,832 | 844.8 | 1,596.6 | 2,641.3 |
| กำไร/ขาดทุน สุทธิ (ล้านดอลลาร์สหรัฐ) | 69 | 182 | 224 | 331 | 233 | 224 | −511 | −145 | −240 |
| จำนวนพนักงาน (ณ สิ้นปี) |  |  | 6,199 | 6,660 | 7,244 | 7,437 | 5,278 | 6,674 | 7,108 |
| จำนวนผู้โดยสาร (ล้านคน) | 10.2 | 10.7 | 11.1 | 11.5 | 11.8 | 11.7 | 3.4 | 6.5 | 10.0 |
| อัตราการบรรทุกผู้โดยสาร (%) | 81.5 | 81.6 | 84.3 | 85.9 | 85.3 | 86.6 | 60.6 | 69.2 | 80.1 |
| จำนวนอากาศยาน (ณ สิ้นปี) |  | 54 | 57 | 60 | 66 | 68 | 68 | 69 | 61 |
หมายเหตุ/แหล่งอ้างอิง:
จุดหมายปลายทาง

ฮาวาเอียนแอร์ไลน์ให้บริการไปยังจุดหมายปลายทางในหลายประเทศและดินแดนในเอเชียแปซิฟิก สายการบินมีเที่ยวบินตรงระหว่างประเทศแบบรายวันและรายสัปดาห์จากโฮโนลูลูไปยังตาฮีตี ออสเตรเลีย เกาหลีใต้ ญี่ปุ่น และนิวซีแลนด์
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2024 ฮาวาเอียนแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
แอร์ไชนา
อเมริกันแอร์ไลน์
ไชนาแอร์ไลน์
เดลตาแอร์ไลน์
เจแปนแอร์ไลน์
เจ็ตบลู
โคเรียนแอร์
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
เตอร์กิชแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
เวอร์จินออสเตรเลีย
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงระหว่างสายการบิน

ฮาวาเอียนมีข้อตกลงกับสายการบินดังต่อไปนี้:
เซาท์แอฟริกันแอร์เวย์
เซาท์เวสต์แอร์ไลน์