มาตีลด์แห่งบูลอญ
พระราชประวัติ > การเป็นพระราชินี

ห้าปีก่อนมาตีลด์กับสตีเฟนเสกสมรสกัน โศกนาฏกรรมครั้งเลวร้ายเป็นต้นเหตุของวิกฤตการสืบทอดบัลลังก์ เรือขาวพระที่นั่งที่พระราชโอรสพระองค์เดียวของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 วิลเลียมอาเธลิงประทับอยู่ จมขณะออกจากฝรั่งเศสเพื่อล่องไปอังกฤษ และวิลเลียมอาเธลิงจมน้ำสิ้นพระชนม์ จักรพรรดินีมาทิลดาจึงเป็นพระราชบุตรในสมรสพระองค์เดียวในพระเจ้าเฮนรีและในวันคริสต์มาสของปี ค.ศ. 1226 พระเจ้าเฮนรีได้ให้บารอนของตนสาบานว่าจะยอมรับมาทิลดาและทายาทในสมรสในอนาคตของพระองค์เป็นผู้สืบทอด
หลังการจมของเรือขาว สตีเฟนกับมาตีลด์ประทับอยู่ใกล้กับพระเจ้าเฮนรีที่ 1 และส่วนใหญ่แล้วอาศัยอยู่ในอังกฤษเพื่อให้ตระหนักว่าสตีเฟนอยู่ใกล้บัลลังก์มาก พระราชธิดาของพระเจ้าเฮนรี จักรพรรดินีมาทิลดา จากอังกฤษไปตั้งแต่เด็กเพื่อไปแต่งงานกับจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เฮนรีที่ 5 ที่สวรรคตในปี ค.ศ. 1125 จักรพรรดินีมาทิลดาไปที่ราชสำนักในนอร์ม็องดี (กษัตริย์แห่งอังกฤษเป็นดยุคแห่งนอร์ม็องดีด้วย) สุดท้ายแล้วพระเจ้าเฮนรีที่ 1 จัดแจงให้พระราชธิดาแต่งงานกับจอฟเฟรย์แห่งอ็องฌูในปี ค.ศ. 1128 การแต่งงานไม่ใช่การแต่งงานที่มีความสุข สองพระองค์มักแยกกันอยู่และล้มเหลวในการมีพระประสูติการพระบุตรจนถึงปี ค.ศ. 1133
ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1135 พระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษสวรรคต สตีเฟนแห่งบลัวส์รีบข้ามจากบูลอญมาอังกฤษ เดินทางมากับครัวเรือนทางทหารของตน ด้วยความช่วยเหลือของน้องชาย เฮนรีแห่งบลัวส์ ที่เป็นบิชอปแห่งวินเชสเตอร์ สตีเฟนยึดอำนาจในอังกฤษและได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์ในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1135 มาตีลด์แห่งบูลอญไม่สามารถร่วมเดินทางไปกับสามีได้เพราะทรงตั้งครรภ์ พระองค์จึงได้รับการสวมมงกุฎในวันอีสเตอร์ 22 มีนาคม ค.ศ. 1136 จักรพรรดินีมาทิลดาไม่ลดละในการอ้างสิทธิ์ในอังกฤษและนอร์ม็องดี ซึ่งนำไปสู่สงครามกลางเมืองอันยาวนานที่รู้จักกันในชื่อดิ อานาร์คี (ภาวะอนาธิปไตย) ระหว่างปี ค.ศ. 1135 ถึง 1153
ในช่วงสงครามกลางเมือง มาตีลด์แห่งบูลอญพิสูจน์ให้เห็นว่าเป็นผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่งที่สุดของพระสวามี มาตีลด์เข้มแข็งและแก้ปัญหาได้ดีขณะที่สตีเฟนอ่อนแอและไม่เด็ดขาด เมื่ออังกฤษถูกบุกในปี ค.ศ. 1138 มาตีลด์ระดมกองทหารจากบูลอญกับพันธมิตร ฟลานเดอร์ส์ และปิดล้อมปราสาทโดเวอร์ได้สเร็จ แล้วพระองค์ก็ขึ้นเหนือไปเดอแรม ที่ซึ่งพระองค์ทำสนธิสัญญากับพระเจ้าดาวิดที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1139 หลังสตีเฟนถูกจับตัวที่สมรภูมิลินคอล์นในปี ค.ศ. 1141 ทรงระดมผู้สนับสนุนของสตีเฟนและตั้งกองทัพขึ้นมาด้วยความช่วยเหลือของวิลเลียมแห่งอิปส์ หัวหน้าแม่ทัพของสตีเฟน มาทิลดาเป็นคนยึดลอนดอนกลับมาให้สตีเฟนและบีบจักรพรรดินีมาทิลดาให้ถอนทัพจากการปิดล้อมวินเชสเตอร์ ซึ่งนำไปสู่การปล่อยตัวสตีเฟนในปี ค.ศ. 1141 แลกกับพระอนุชานอกสมรสของจักรพรรดินี โรเบิร์ตแห่งกลอสเตอร์
ในกลางยุค 1140 การต่อสู้เบาลงและมีการคุมเชิงกันและการสืบทอดบัลลังก์เริ่มเป็นจุดสนใจ จักรพรรดินีมาทิลดากลับไปนอร์ม็องดีในปี ค.ศ. 1147 ในปีเดียวกัน พระสวามีกับพระราชโอรสคนโตของจักรพรรดินี เฮนรี ฟิตซ์เอ็มเพรส อนาคตพระเจ้าเฮนรีที่ 2 นำทหารรับจ้างบุกอังกฤษซึ่งไม่ประสบความสำเร็จ จักรพรรดินียังคงอยู่ในนอร์ม็องดีที่ซึ่งพระองค์มุ่งความสนใจไปที่เสถียรภาพในนอร์ม็องดีกับการยกระดับสิทธิ์ในบัลลังก์อังกฤษของลูกชาย
มาตีลด์แห่งบูลอญเสด็จสวรรคตด้วยไข้เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1152 ที่ปราสาทเฮดินแกมในเอสเซ็กซ์ อังกฤษ ทรงถูกฝังที่ฟาเวอร์แชมแอบบีย์ในเคนต์ อังกฤษ ที่พระองค์กับพระสวามีก่อตั้งขึ้นมา บางทีหากพระองค์ไม่สวรรคตและพระสวามีไม่เสียผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่งที่สุดไป ผลของสงครามกลางเมืองจะเปลี่ยนเป็นอีกแบบหนึ่ง
ในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1153 พระโอรสคนโตที่ยังมีชีวิตอยู่ของสตีเฟนกับมาทิลดา ยูซตาส สิ้นพระชนม์ ในวันเดียวกับที่ลูกชายคนโตของเฮนรี ฟิตซ์เอ็มเพรส อนาคตพระเจ้าเฮนรีที่ 2 กับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตนเกิด เด็กน้อย วิลเลียมที่ 9 เคานต์แห่งปัวติเยร์ส์ มีชีวิตอยู่เพียงสองปี แต่ก็คลานตามมาด้วยพี่น้องเจ็ดคน สองในเจ็ดกลายเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ
ไม่นานหลังการสิ้นพระชนม์ของยูซตาสในปี ค.ศ. 1153 สตีเฟนกับเฮนรี ฟิตซ์เอ็มเพรสบรรลุข้อตกลงอย่างเป็นทางการที่รู้จักกันในชื่อสนธิสัญญาวอลลิงฟอร์ด (หรือวินเชสเตอร์ หรือเวสต์มินสเตอร์) สนธิสัญญาให้สตีเฟนครองบัลลังก์ต่อไปจนสวรรคต แต่บีบพระองค์ให้ยอมรับลูกชายของจักรพรรดินีมาทิลดา เฮนรี ฟิตซ์เอ็มเพรส เป็นทายาท สตีเฟนสวรรคตหลังพระมเหสีสองปีกว่า ด้วยพระโรคไส้ติ่งอักเสบที่ปราสาทโดเวอร์เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1154 และสายของกษัตริย์แพลนทาเจเนต 14 คนที่ปกครองตั้งแต่ ค.ศ. 1485 เริ่มต้นขึ้น สตีเฟนถูกฝังอยู่กับพระมเหสี มาทิลดา และพระโอรส ยูซตาส ที่ฟาเวอร์ชามแอบบีย์ที่ถูกทำลายในช่วงการยุบอารามของพระเจ้าเฮนรีที่ 8