stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แฟรงค์ สเตเปิลตัน
ระดับทีมชาติ

นอกจากนี้ สเตเปิลตันยังลงเล่นให้ทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ 71 นัดและยิงได้ 20 ประตู ซึ่งถือเป็นสถิติสูงสุดในขณะนั้น สเตเปิลตันประเดิมสนามในนามทีมชาติครั้งแรกภายใต้การคุมทีมของจอห์นนี่ ไจลส์ ซึ่งเป็นผู้เล่น-ผู้จัดการทีมในเกมกระชับมิตรกับตุรกีที่อังการาเมื่อปี ค.ศ. 1976 ขณะอายุ 20 ปี เขาทำประตูได้หลังจากผ่านไปเพียงสามนาทีของนัดประเดิมสนามของเขา เมื่อเขาโหม่งบอลเข้าประตูจากลูกฟรีคิกของไจลส์ที่เสาใกล้ นัดกระชับมิตรนัดนี้จบลงด้วยสกอร์ 3–3 และถือเป็นจุดเริ่มต้นการเล่นทีมชาติที่น่าตื่นตาตื่นใจของสเตเปิลตันผู้เงียบขรึมและเจียมตัว
สเตเปิลตันมีความมุ่งมั่นต่อการเล่นฟุตบอลทีมชาติ โดยยืนกรานว่าจะต้องมี "international release clause" ลงในสัญญาของเขาทุกฉบับ เพื่อที่เขาจะได้รับการปล่อยตัวไปลงเล่นในเกมทีมชาติให้กับทีมชาติไอร์แลนด์ได้
สเตเปิลตันมีบทบาทสำคัญในความพยายามของไอร์แลนด์ในการผ่านเข้ารอบฟุตบอลโลก 1982 ที่สเปน ประตูที่สเตเปิลตันทำได้ในนัดที่เจอกับไซปรัส เนเธอร์แลนด์ และฝรั่งเศสในรอบคัดเลือกนั้นไม่เพียงพอทำให้ไอร์แลนด์พลาดโอกาสไปแข่งฟุตบอลโลก เพราะผลต่างประตูได้เสียของฝรั่งเศสดีกว่า สเตเปิลตันได้รับการแต่งตั้งเป็นกัปตันทีมชาติในการแข่งขันคัดเลือกฟุตบอลโลก 1986 แม้ว่าไอร์แลนด์จะไม่สามารถทำผลงานอันยอดเยี่ยมของพวกเขาได้เหมือนในการแข่งขันรอบคัดเลือกเมื่อปี 1982 ก็ตาม
แจ็ก ชาร์ลตันอดีตปราการหลังของลีดส์ยูไนเต็ดและทีมชาติอังกฤษซึ่งเป็นพี่ชายของบ็อบบี ชาร์ลตันเข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1986 และยังคงให้สเตเปิลตันทำหน้าที่เป็นกัปตันทีม แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองคนจะไม่ค่อยราบรื่นก็ตาม สเตเปิลตันทำประตูจากการโหม่งอันยอดเยี่ยมในเกมเปิดสนามคัดเลือกฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1988 ที่พบกับเบลเยียมในเกมเสมอ 2–2 ที่สนามกีฬาเฮย์เซล กรุงบรัสเซลส์ในเดือนกันยายนปีนั้น นอกจากนี้ เขายังทำประตูได้ในเกมที่ทีมพ่ายต่อ บัลแกเรีย 2–1 ที่โซเฟีย เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1987 โดยทำอีกหนึ่งประตูนัดที่เจอกับลักเซมเบิร์ก ในเกมที่ชนะ 2–1 ที่สนามแลนส์ดาวน์โรด ในเดือนกันยายน
สเตเปิลตันเป็นกัปตันทีมชาติไอร์แลนด์ที่เข้าร่วมฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรอบสุดท้ายในปี ค.ศ. 1988 และลงเล่นในทุกนัดของการแข่งขัน รวมถึงเกมที่ไอร์แลนด์เอาชนะอังกฤษด้วย
หลังจากการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปปี 1988 สเตเปิลตันยังคงอยู่ในทีมชาติเพื่อคัดเลือกไปฟุตบอลโลก 1990 ที่อิตาลีโดยลงเล่นแค่ 2 นัดสุดท้าย เมื่อถึงเวลานั้น ประตู 20 ประตูที่เขายิงให้กับทีมชาติทำให้เขากลายเป็นผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลของทีมชาติ ซึ่งสถิตินี้จะถูกทำลายลงอีก 10 ปีต่อมาโดยไนออล ควินน์ เมื่อสเตเปิลตันประกาศอำลาทีมชาติ
อย่างไรก็ตาม เขายิงประตูในนาทีที่ 87 ในเกมกระชับมิตรที่ชนะมอลตา 3–0 ที่วัลเลตตาก่อนการแข่งขันรอบสุดท้ายที่อิตาลี
แผ่นดินไหวในหุบเขาเฟอร์กานา พ.ศ. 2554

| --- | --- |
แผนที่การสั่นสะเทือนจากแผ่นดินไหว โดย USGS

เวลาสากลเชิงพิกัด: 2011-07-19 19:35:43
รหัสเหตุการณ์ ISC: 16868779
USGS-ANSS: ComCat
วันที่ท้องถิ่น: 20 กรกฎาคม 2554 (2554-07-20)
เวลาท้องถิ่น: 01:35
ขนาด: 6.1 Mw
ความลึก: 20.0 กิโลเมตร (12.4 ไมล์)
ศูนย์กลาง: 40°04′52″N 71°24′36″E﻿ / ﻿40.081°N 71.410°E﻿ / 40.081; 71.410 
ประเภท: ย้อน
พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ: อุซเบกิสถาน   คีร์กีซสถาน   ทาจิกิสถาน
ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้: VIII (อย่างรุนแรง) 
แผ่นดินไหวนำ: 10 ชม. 13 น. 4.6 Mw 
แผ่นดินไหวตาม: 1 ชม. 10 น. 4.4 Mw 
ผู้ประสบภัย: เสียชีวิต 14 คน บาดเจ็บ 86 คน 86
แผ่นดินไหวในหุบเขาเฟอร์กานา พ.ศ. 2554 เป็นแผ่นดินไหวขนาด 6.1 แมกนิจูด ซึ่งเกิดขึ้นในพื้นที่หุบเขาเฟอร์กานา แรงสั่นสะเทือนส่งผลกระทบทั้งอุซเบกิสถาน คีร์กีซสถาน และทาจิกิสถาน เหตุเกิดเมื่อเวลา 1.35 น. ตามเวลาท้องถิ่น ของวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยมีจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ในคีร์กีซสถาน จนถึงวันที่ 20 กรกฎาคม มีผู้เสียชีวิตที่ได้รับการยืนยันแล้ว 13 คนในอุซเบกิสถาน ขณะที่อีก 86 คนได้รับบาดเจ็บ โดยในจำนวนนี้ 35 คนถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล ส่วนในฆูจันด์ ทาจิกิสถาน มีชายคนหนึ่งเสียชีวิตเพราะตื่นตระหนกในขณะเกิดการสั่นสะเทือนและโดดออกทางหน้าต่าง ไม่มีรายงานความสูญเสียในคีร์กีซสถาน  แผ่นดินไหวนำขนาด 4.6 โมเมนต์แมกนิจูด เกิดขึ้นเมื่อเวลา 09:22 UTC ของวันที่ 19 กรกฎาคม ใกล้กับดูชานเบ ทาจิกิสถาน
กลุ่มเกาะนอร์เดนชอลด์

| ชื่อท้องถิ่น: Архипелаг Норденшельда |
| --- | --- |
กลุ่มเกาะในหมู่เกาะ
ตำแหน่งของกลุ่มเกาะนอร์เดนสกีโอลด์ในทะเลคารา
กลุ่มเกาะนอร์เดนชอลด์
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลคารา
พิกัด: 76°35′N 96°40′E﻿ / ﻿76.583°N 96.667°E﻿ / 76.583; 96.667
เกาะทั้งหมด: 90
เกาะหลัก: เกาะรัสกี้, ไทเมียร์, นันเซน, โคลชัค
ความยาว: 100 กม. (60 ไมล์)
ความกว้าง: 90 กม. (56 ไมล์)
ระดับสูงสุด: 107 ม. (351 ฟุต)
จุดสูงสุด: ชาบัก เกาะ HP
การปกครอง
สหพันธรัฐรัสเซีย
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 0
กลุ่มเกาะนอร์เดนชอลด์ (รัสเซีย: Архипелаг Норденшельда, อักษรโรมัน: Arkhipelag Nordenshel'da) เป็นกลุ่มเกาะขนาดใหญ่และซับซ้อนที่ประกอบไปด้วยเกาะประมาณ 90 เกาะในภูมิภาคตะวันออกของทะเลคารา อาณาเขตด้านตะวันออกอยู่ห่างจากคาบสมุทรไทเมียร์ไปทางตะวันตก 120 กม. (75 ไมล์) หมู่เกาะนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเทย์มีย์ร์สกี ดอลกาโน-เนเนตส์กีในดินแดนครัสโนยาสค์เขตปกครองของประเทศรัสเซีย
กลุ่มเกาะเหล่านี้ส่วนใหญ่ส่วนใหญ่เกิดจากหินอัคนี และปกคลุมด้วยพืชพันธุ์ทุ่งทุนดรา ยกเว้นสถานีสถานีขั้วโลกสองแห่ง โดยแห่งหนึ่งอยู่ถาวรที่เกาะรุสกี้ระหว่างปี ค.ศ. 1935 ถึง 1999 และอีกแห่งหนึ่งเป็นสถานีชั่วคราวในเกาะไทร์ทอฟ (ค.ศ. 1940-1975) ไม่มีมนุษย์อาศัยอยู่แบบถาวรในเกาะใด ๆ ในกลุ่มเกาะนี้
บรรณานุกรม

Valerian Albanov, In the Land of the White Death, 2001. Contains pictures of Fridtjof Nansen's early Arctic maps.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Nordenskiöld Archipelago
The Nordenskiöld Archipelago; Ousland เก็บถาวร 24 กันยายน 2016 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทะเลสาบไตมีร์

| ทะเลสาบไทเมียร์ |
| --- | --- |
ตำแหน่งของทะเลสาบไตมีร์ในศูนย์กลางของคาบสมุทรไตมีร์
ทะเลสาบไทเมียร์
ที่ตั้ง: คาบสมุทรไทเมียร์, เขตไทเมียร์สกีดอลกาโน-เนเนตสกี, ดินแดนครัสโนยาสค์, ประเทศรัสเซีย
พิกัด: 74°32′34″N 101°38′39″E﻿ / ﻿74.54278°N 101.64417°E﻿ / 74.54278; 101.64417
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: แม่น้ำซาปัดนายา, แม่น้ำเซเวอร์นายา, บีกาดา-อันกูมา, ยามู-ทาริดา, คาลามิสซาโม, ไทเมราตอนบน
แหล่งน้ำไหลออก: ไทเมราตอนล่าง
พื้นที่รับน้ำ: 104,300 km2 (40,300 sq mi) 
ประเทศในลุ่มน้ำ: รัสเซีย

ช่วงยาวที่สุด: 204 km (127 mi) [ต้องการอ้างอิงเต็มรูปแบบ]
ช่วงกว้างที่สุด: 154 km (96 mi) 
พื้นที่พื้นน้ำ: 4,560 km2 (1,760 sq mi) 
ความลึกโดยเฉลี่ย: 2.8 m (9.2 ft) 
ความลึกสูงสุด: 26 m (85 ft) 
ปริมาณน้ำ: 12.8 km3 (3.1 cu mi)
ความสูงของพื้นที่: 6 m (20 ft) 

แข็งตัว: ปลายเดือนกันยายนถึงเดือนมิถุนายน
เกาะ: 20
เมือง: ไม่มี
ทะเลสาบไตมีร์ (รัสเซีย: Таймыр, Таймырское озеро, อักษรโรมัน: Taymyr, Taymyrskoye ozero) เป็นทะเลสาบในพื้นที่ศูนย์กลางของคาบสมุทรไตมีร์ในดินแดนครัสโนยาสค์ สหพันธรัฐรัสเซีย ตั้งอยู่ทางใต้ของเทือกเขาเบียร์รังกา
ภูมิศาสตร์

ทะเลสาบไตมีร์เป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ มีความยาวประมาณ 165 km (103 mi) ในแนวตะวันออก-ตะวันตก รูปร่างไม่เป็นระเบียบและมีแขนงหลายส่วนแผ่ออกไปในทิศทางต่าง ๆ ครอบคลุมพื้นที่กว้าง อย่างไรก็ตาม ความกว้างสูงสุดของทะเลสาบเพียง 23 km (14 mi) ในส่วนที่กว้างที่สุดทางฝั่งตะวันออกของทะเลสาบ
ทะเลสาบไตมีร์ปกคลุมด้วยน้ำแข็งตั้งแต่ปลายเดือนกันยายนถึงเดือนมิถุนายน แม่น้ำสายหลักที่ไหลเข้าสู่ทะเลสาบจากทางทิศตะวันตกคือ ไทเมราตอนบน แม่น้ำสายอื่น ๆ ที่ไหลลงสู่ทะเลสาบ ได้แก่ แม่น้ำซาปัดนายา, แม่น้ำเซเวอร์นายา, บีกาดา-อันกูมา, ยามู-ทาริดา และ คาลามิสซาโม ส่วนไทเมราตอนล่างไหลออกจากทะเลสาบไปทางทิศเหนือผ่านเทือกเขาเบียร์รังกา
พื้นที่ทุนดราทางใต้ของทะเลสาบไตมีร์เต็มไปด้วยทะเลสาบขนาดเล็กและหนองน้ำ มีทะเลสาบขนาดใหญ่อยู่สองแห่งทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลสาบไตมีร์บริเวณอ่าวยามูเนรู ได้แก่ ทะเลสาบกุงกูซาลัค ซึ่งอยู่ห่างออกไป 33 กม. (21 ไมล์) ทางทิศตะวันออก และ ทะเลสาบพอร์ตญากิโน ซึ่งอยู่ห่างออกไป 72 กม. (45 ไมล์) ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ โดยทะเลสาบทั้งสองแห่งนี้มีความกว้างประมาณ 20 กม. (12 ไมล์)
แหล่งข้อมูลอื่น

Encyclopedia.com
Taymyr area information and pictures
Geological and paleontological data
↑  กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย: เงื่อนไขทางภูมิศาสตร์กายภาพของเขตสงวนไทเมียร์ เก็บถาวร 2005-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
1 2  วัดจากภาพถ่ายดาวเทียม
1 2 3 4  แม่แบบ:GSEn
แม่น้ำโคลึยมา

| แม่น้ำโคลึยมา |
| --- | --- |

ตำแหน่งของปากแม่น้ำในเขตสหพันธ์ตะวันออกไกล สหพันธรัฐรัสเซีย
ที่มาของชื่อ: Tundra Yukaghir kulumaa, "แม่น้ำ"
ชื่อท้องถิ่น: Колыма (รัสเซีย)
ที่ตั้ง
ประเทศ: รัสเซีย
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: แม่น้ำ Kulu
 • ตำแหน่ง: อำเภอโอค็อตสกี ดินแดนฮาบารอฟสค์
 • พิกัด: 61°55′05″N 144°36′11″E﻿ / ﻿61.918°N 144.603°E﻿ / 61.918; 144.603
 • ระดับความสูง: 1,426 m (4,678 ft)
 

แหล่งที่ 2: แม่น้ำ Ayan-Yuryakh
 • ตำแหน่ง: อำเภอซูซูมันสกี แคว้นมากาดัน
 • พิกัด: 62°54′36″N 146°07′48″E﻿ / ﻿62.910°N 146.130°E﻿ / 62.910; 146.130
 • ระดับความสูง: 992 m (3,255 ft)
 
ปากน้ำ: ทะเลไซบีเรียตะวันออก
 • ตำแหน่ง: อ่าวโคลึยมา
 • พิกัด: 69°32′52″N 161°21′51″E﻿ / ﻿69.5477°N 161.3641°E﻿ / 69.5477; 161.3641
 • ระดับความสูง: 0 m (0 ft)
ความยาว: 2,129 km (1,323 mi)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 647,000 km2 (250,000 sq mi)
แม่น้ำโคลึยมา (รัสเซีย: Колыма; ซาฮา: Халыма) เป็นแม่น้ำทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของภูมิภาคไซบีเรีย ซึ่งมีพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำครอบคลุมบางส่วนของสาธารณรัฐซาคา (ยาคูเตีย) เขตปกครองตนเองชูคอตคา และแคว้นมากาดันของรัสเซีย
แม่น้ำโคลึยมานั้นได้ถูกแช่แข็งจนน้ำแข็งมีความหนาหลายเมตรมามากกว่า 250 วันโดยเฉลี่ยในแต่ละปี แต่มีช่วงระยะเวลาที่ปลอดน้ำแข็งเพียงแค่ต้นเดือนมิถุนายนจนถึงเดือนตุลาคมเท่านั้น
เส้นทางแม่น้ำ

แม่น้ำโคลึยมาเริ่มต้นที่จุดบรรจบกันของแม่น้ำ Kulu และ Ayan-Yuryakh (โคลึยมาเป็นความต่อเนื่องตามธรรมชาติของ Ayan-Yuryakh) จุดบรรจบกันเกิดขึ้นที่ที่ราบสูงโอค็อตสค์-โคลึยมา (Охотско-Колымское нагорье) ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่แยกแอ่งโคลึยมาและแอ่งแม่น้ำที่ไหลลงสู่ทะเลโอค็อตสค์ แม่น้ำโคลึยมาไหลผ่านที่ราบสูงโคลึยมาตอนบน ไปทางใต้โดยประมาณในเส้นทางตอนบน แม่น้ำสายนี้ไหลออกจากเขตภูเขาและมุ่งไปทางเหนือผ่านที่ราบลุ่มโคลึยมา ซึ่งเป็นที่ราบกว้างใหญ่ที่มีทะเลสาบนับพันแห่ง และเป็นส่วนหนึ่งของที่ราบลุ่มไซบีเรียตะวันออกที่ใหญ่กว่า แม่น้ำนี้ไหลลงสู่อ่าวโคลึยมาในทะเลไซบีเรียตะวันออก ที่ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรอาร์กติก
แม่น้ำมีความยาวอยู่ที่ 2,129 กิโลเมตร (1,323 ไมล์) พื้นที่ลุ่มน้ำมีเนื้อที่ 647,000 ตารางกิโลเมตร (250,000 ตารางไมล์)  ปริมาณการระบายน้ำเฉลี่ยที่เมือง Kolymskoye คือ 3,254 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที (114,900 ลูกบาศก์ฟุตต่อวินาที) โดยมีค่าสูงสุดที่ 26,201 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที (925,300 ลูกบาศก์ฟุตต่อวินาที) จากรายงานในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2528 และมีค่าต่ำที่สุดอยู่ที่ 30.6 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที (1,080 ลูกบาศก์ฟุตต่อวินาที) ในเดือนเมษายนของปี พ.ศ. 2522
ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี

| จอมพลอากาศฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนีม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว. |
| --- | --- |


รองนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 2 สิงหาคม พ.ศ. 2498 – 16 กันยายน พ.ศ. 2500ดำรงตำแหน่งร่วมกับ ประยูร ยุทธศาสตร์โกศล
นายกรัฐมนตรี: แปลก พิบูลสงคราม
ก่อนหน้า: ผิน ชุณหะวัณ มุนี มหาสันทนะ เวชยันต์รังสฤษฎ์ นายวรการบัญชา
ถัดไป: พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ประภาส จารุเสถียร สุกิจ นิมมานเหมินท์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
ดำรงตำแหน่ง 6 ธันวาคม พ.ศ. 2494 – 2 สิงหาคม พ.ศ. 2498
นายกรัฐมนตรี: แปลก พิบูลสงคราม
ก่อนหน้า: สวัสดิ์ สวัสดิ์รณชัย สวัสดิเกียรติ
ถัดไป: มุนี มหาสันทนะ เวชยันต์รังสฤษฎ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ดำรงตำแหน่ง 31 มีนาคม – 16 กันยายน พ.ศ. 2500
นายกรัฐมนตรี: แปลก พิบูลสงคราม
ก่อนหน้า: ประยูร ภมรมนตรี
ถัดไป: หลวงเฉลิมคัมภีรเวชช์
ผู้บัญชาการทหารอากาศ
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2492 – พ.ศ. 2500
ก่อนหน้า: หลวงเทวฤทธิ์พันลึก
ถัดไป: เฉลิมเกียรติ วัฒนางกูร
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2444 ตำบลพระราชวัง อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 (86 ปี)
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: พรรคเสรีมนังคศิลา​
คู่สมรส: คุณหญิงสอาดจิตต์ ฤทธาคนี (หย่าร้าง)   ประดับ ฤทธาคนี
บุตร: 5 คน
ลายมือชื่อ: 

จอมพลอากาศ ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี (21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2444 – 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2530) เป็นทหารเรือและเป็นนักการเมืองชาวไทย ผู้บัญชาการทหารอากาศ, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม, รองนายกรัฐมนตรี และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ประวัติ

จอมพลอากาศ ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี มีนามเดิมว่า ฟื้น ฤทธาคนี เป็นบุตรของนายฟุ้ง ฤทธาคนีและนางพุดตาน ฤทธาคนี ศึกษาที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2452 สมัครเข้าโรงเรียนนายร้อย ประจำกรมทหารพราน และเป็นศิษย์การบินโรงเรียนการบินเบื้องต้น เมื่อ พ.ศ. 2456 เข้าประจำการกรมอากาศยาน กองทัพบก เมื่อ พ.ศ. 2457 ย้ายเหล่าทัพไปประจำกองทัพอากาศไทย ยศนายเรืออากาศเอก เมื่อ พ.ศ. 2470 และไปศึกษาวิชาการบิน ณ ประเทศอังกฤษ เมื่อ พ.ศ. 2477
รับราชการ

ช่วงระหว่างสงครามอินโดจีน เมื่อเดือนมกราคม  พ.ศ. 2484 ขณะนั้นท่านมียศเป็น นาวาอากาศโท ขุนรณนภากาศ ดำรงตำแหน่งรองเสนาธิการทหารอากาศ เป็นผู้บังคับฝูงบินพิบูลสงคราม นำเครื่องบินไปทิ้งระเบิดทำลายฐานทัพฝรั่งเศส ที่เมืองสตึงเตรง พระตะบองและเสียมราฐ
ช่วงปี พ.ศ. 2492 – พ.ศ. 2500 ท่านดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศ เป็นผู้สถาปนา"โรงเรียนนายเรืออากาศ" (ปัจจุบันคือ โรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช) และก็เกษียณอายุราชการที่กองบัญชาการทหารสูงสุด ในปี พ.ศ. 2504
บทบาททางการเมือง

เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ระหว่างปี พ.ศ. 2494 – พ.ศ. 2498
เป็นรองนายกรัฐมนตรี ระหว่างปี พ.ศ. 2498 – พ.ศ. 2500 และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ช่วงสั้น ๆ ในปี พ.ศ. 2500 ในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม
ถึงแก่อสัญกรรม

จอมพลอากาศ ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี ได้ถึงแก่อสัญกรรมลงเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 สิริอายุ 86 ปี 137 วัน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2530 ณ ฌาปนสถานกองทัพอากาศ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร
ยศทหาร

10 ธ.ค. 2463 : นายร้อยตรี
8 พ.ค. 2469 : นายร้อยโท
22 เม.ย. 2475 : นายร้อยเอก
1 ธ.ค. 2479 : นายเรืออากาศเอก
1 เม.ย. 2481 : นายนาวาอากาศตรี
1 เม.ย. 2483 : นายนาวาอากาศโท
19 มิ.ย. 2484 : นายนาวาอากาศเอก
1 ม.ค. 2485 : พลอากาศตรี
1 ม.ค. 2491 : พลอากาศโท
7 ก.ค. 2493 : พลอากาศเอก
16 เม.ย. 2495: พลเอก พลเรือเอก
20 ก.ค. 2497 : จอมพลอากาศ และเป็น"จอมพลอากาศ"คนแรกของกองทัพอากาศไทย
หลักสูตรการทหาร > ไทย

พ.ศ. 2476 - หลักสูตรนักบิน ของกองทัพอากาศไทย ฝึกจนถึงระดับชั้นมงกุฎ
หลักสูตรการทหาร > ต่างประเทศ

พ.ศ. 2497 - หลักสูตรนักบินชั้นสูง และเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ ของกองทัพอากาศสหรัฐ
พ.ศ. 2500 - หลักสูตรนักบิน กิตติมศักดิ์ ของกองทัพอากาศสาธารณรัฐจีน
พ.ศ. 2500 - หลักสูตรนักบิน กิตติมศักดิ์ ของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร
พ.ศ. 2500 - หลักสูตรนักบิน กิตติมศักดิ์ ของกองทัพอากาศสหภาพพม่า
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2495 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2494 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2496 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญกล้าหาญ (ร.ก.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามอินโดจีน (ช.ส.)
พ.ศ. 2505 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ส.)
พ.ศ. 2477 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2479 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 2 (อ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2496 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 2 (ภ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญพระราชพิธีบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > ต่างประเทศ

สหราชอาณาจักร :
พ.ศ. 2480 -  เหรียญบรมราชาภิเษกสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6
พ.ศ. 2480 -  เหรียญบรมราชาภิเษกสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
กัมพูชา :
พ.ศ. 2497 -  เครื่องอิสริยยศลำดับสหไมตรี ชั้นมหาเสรีวัฒน์
สหรัฐ :
พ.ศ. 2498 -  ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นผู้บังคับบัญชา
ลาว :
พ.ศ. 2498 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์พระบรมรูป ชั้นที่ 1
พม่า :
พ.ศ. 2501 -  เครื่องอิสริยาภรณ์อัครมหาสเรสินธุ
สถานที่อันเนื่องด้วยนาม

อำเภอรณนภากาศ (ปัจจุบันคืออำเภอเมืองระสือ จังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา)
หุ่นจำลอง จอมพลอากาศ ฟ. รณนภากาศ ฤทธาคนี
การนอนไม่หลับ

| การนอนไม่หลับ Insomnia> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: F51.0, G47.0
ICD-9: 307.42, 307.41, 327.0, 780.51, 780.52
DiseasesDB: 26877
MedlinePlus: 000805
eMedicine: med/2698
MeSH: D007319
การนอนไม่หลับ (อังกฤษ: insomnia) เป็นความผิดปกติของการนอนหลับซึ่งไม่สามารถนอนหลับหรือนอนหลับได้ไม่นานเท่าที่ต้องการ แม้บางครั้งคำนี้ใช้อธิบายความผิดปกติที่แสดงโดยหลักฐานการนอนหลับที่ถูกรบกวนทางผลตรวจการนอนหลับ แต่การนอนไม่หลับมักนิยามโดยการที่ผู้ป่วยตอบคำถามใดคำถามหนึ่งนี้ว่าใช่ ได้แก่ "คุณประสบความลำบากในการนอนหลับหรือไม่" หรือ "คุณมีความลำบากในการนอนหลับหรือนอนหลับต่อไปหรือไม่"
ดังนั้นจึงมักถือว่าการนอนไม่หลับเป็นทั้งอาการและอาการแสดงของโรคที่ทำให้ประสบความลำบากในการนอนให้หลับหรือการคงการนอนหลับและคุณภาพของการนอนหลับเอาไว้ ซึ่งอาจเป็นโรคที่เกี่ยวกับการนอนโดยเฉพาะ (sleep disorder) หรือโรคจิตเวช หรือโรคอื่น ๆ ทางการแพทย์ก็ได้ ผู้ที่นอนไม่หลับมักจะมีความผิดปกติในการทำกิจวัตร (functional impairment) ยามตื่น การนอนไม่หลับสามารถเกิดได้ในทุกวัย แต่พบมากในผู้สูงอายุ การนอนไม่หลับสามารถเกิดได้ระยะสั้น (อาจนาน 3 สัปดาห์) หรือระยะยาว (เกิด 3–4 สัปดาห์) ซึ่งสามารถนำไปสู่ปัญหาด้านความจำ ภาวะซึมเศร้า ความหงุดหงิดและเพิ่มความเสี่ยงโรคหัวใจและอุบัติเหตุที่เกี่ยวข้องกับรถยนต์
การนอนไม่หลับสามารถแบ่งเป็นการนอนไม่หลับปฐมภูมิและทุติยภูมิ หรือ ทั้งสองอย่างพร้อมกัน การนอนไม่หลับปฐมภูมิเป็นความผิดปกติของการนอนหลับที่ไม่มีสาเหตุทางการแพทย์ จิตเวชหรือสิ่งแวดล้อม ซึ่งอธิบายว่ามีอาการหลับยากยาวนาน (prolonged sleep onset latency) การรบกวนการคงการนอนหลับ (sleep maintenance) หรือประสบการนอนหลับไม่สดชื่น (non-refreshing sleep)
สาเหตุ

การศึกษาเกี่ยวกับการนอนหลับโดยใช้พอลิโซมโนกราฟีแสดงให้เห็นว่า คนที่มีปัญหาการนอนหลับมีระดับคอร์ติซอลและฮอร์โมนแอดรีโนคอร์ติโคโทรปิกในเลือดสูงขึ้นในเวลากลางคืน พวกเขายังมีระดับการเผาผลาญที่สูงขึ้นซึ่งไม่พบในคนที่ไม่ได้เป็นโรคนอนไม่หลับแต่การนอนถูกขัดจังหวะโดยเจตนาในระหว่างการศึกษา การศึกษาเรื่องการเผาผลาญของสมองโดยใช้โพซิตรอนอีมิสชั่นโทโมกราฟี (PET) แสดงให้เห็นว่าคนที่มีโรคนอนไม่หลับมีระดับการเผาผลาญที่สูงขึ้นทั้งกลางวันและกลางคืน ยังคงเป็นคำถามเปิดอยู่ว่าการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เป็นสาเหตุหรือผลของการนอนไม่หลับมาเป็นเวลานาน
สาเหตุ > เกิดจากการสัมผัสสาร

บางคนมีปัญหาการนอนหลับหรือความกังวลใจหากบริโภคสารคาเฟอีน แม้แต่ปริมาณ 100 มิลลิกรัมต่อวัน เช่น หนึ่งถ้วยกาแฟขนาด 170 กรัม หรือสองถึงสามเสิร์ฟของเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ที่มีคาเฟอีนขนาด 340 กรัม อาจทำให้เกิดปัญหาการนอนหลับและผลข้างเคียงอื่น ๆ ผู้ที่บริโภคคาเฟอีนเป็นบางครั้งจะมีการยอมรับคาเฟอีนต่ำที่สุดในเรื่องการนอนหลับ
สาเหตุ > พันธุกรรม

การประเมินความเป็นพันธุกรรมของโรคนอนไม่หลับแปรผันจาก 38% ในผู้ชายถึง 59% ในผู้หญิง การศึกษาแบบพอลจีนโนม (GWAS) ค้นพบ 3 ล็อกัสและ 7 ยีนที่มีอิทธิพลต่อความเสี่ยงในการเกิดโรคนอนไม่หลับ และแสดงว่าโรคนอนไม่หลับเป็นโรคที่มีหลายยีนโดยธรรมชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความสัมพันธ์บวกที่แข็งแรงถูกสังเกตสำหรับยีน MEIS1 ทั้งในผู้ชายและผู้หญิง การศึกษานี้แสดงว่ารูปแบบพันธุกรรมของโรคนอนไม่หลับมีความคล้ายคลึงกับความผิดปกติทางจิต และลักษณะการเผาผลาญเป็นอย่างมาก มีสมมุติฐานว่าอีพิเจเนติกส์อาจมีผลต่อการนอนไม่หลับผ่านกระบวนการควบคุมที่ควบคุมทั้งการนอนหลับและการตอบสนองของสมองต่อความเครียด รวมถึงมีผลต่อความยืดหยุ่นของสมอง
คาบสมุทรไตมีร์

| Таймырский полуостров |
| --- | --- |
ตำแหน่งของคาบสมุทรไทเมียร์
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ภาคเหนือสุด
พิกัด: 74°N 98°E﻿ / ﻿74°N 98°E﻿ / 74; 98
แหล่งน้ำใกล้เคียง: ทะเลคารา ทะเลลัปเตฟ
พื้นที่: 400,000 ตารางกิโลเมตร (150,000 ตารางไมล์)
ความยาว: 1,050 กม. (652 ไมล์)
ความกว้าง: 520 กม. (323 ไมล์)
ระดับสูงสุด: 1,125 ม. (3691 ฟุต)
จุดสูงสุด: เทือกเขาเบียร์รังกา
การปกครอง
 รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: ดินแดนครัสโนยาสค์
คาบสมุทรไตมีร์ (/taɪˈmɪər/ ty-meer) เป็นคาบสมุทรที่ตั้งอยู่ทางภาคเหนือสุดของประเทศรัสเซียในเขตสหพันธ์ไซบีเรีย และเป็นส่วนที่อยู่เหนือสุดของแผ่นดินยูเรเชีย ในทางบริหาร เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนครัสโนยาสค์ซึ่งเป็นหน่วยองค์ประกอบของประเทศรัสเซีย
ภูมิศาสตร์

คาบสมุทรไตมีร์ตั้งอยู่ระหว่างอ่าวเยนีเซย์ของทะเลคาราและอ่าวคาตังกาของทะเลลัปเตฟ
ทะเลสาบไตมีร์และเทือกเขาเบียร์รังกาตั้งอยู่ภายในคาบสมุทรไตมีร์อันกว้างใหญ่
แหลมเชลยุสกิน ซึ่งเป็นจุดเหนือสุดของทวีปยูเรเชีย ตั้งอยู่ที่ปลายด้านเหนือของคาบสมุทรไตมีร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Taymyr Peninsula photographs
| ด ค กรายชื่อเกาะของเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  ญี่ปุ่น  จอร์เจีย  จอร์แดน  จีน  ซาอุดิอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไนดารุสซาลาม  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  อินโดนีเซีย  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไซปรัสเหนือ  ไต้หวัน  ปาเลสไตน์  อับคาเซีย 
เขตบริหารพิเศษ และเขตสังกัด:  เกาะคริสต์มาส  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  มาเก๊า  หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  ฮ่องกง 
แม่แบบ:Russia topics
แม่น้ำอีชิม

| แม่น้ำอีชิม |
| --- | --- |

แผนที่ที่ราบลุ่มแม่น้ำ
ที่ตั้ง
ประเทศ: คาซัคสถาน, รัสเซีย
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: Kazakh Uplands
 • ตำแหน่ง: Sarybel District, คาซัคสถาน
 • พิกัด: 50°37′55″N 73°16′01″E﻿ / ﻿50.632°N 73.267°E﻿ / 50.632; 73.267
 • ระดับความสูง: 485 m (1,591 ft)
 
ปากน้ำ: Irtysh
 • ตำแหน่ง: Ust-Ishim, รัสเซีย
 • พิกัด: 57°41′53″N 71°11′51″E﻿ / ﻿57.6981°N 71.1975°E﻿ / 57.6981; 71.1975
 • ระดับความสูง: 42 m (138 ft)
ความยาว: 2,450 km (1,520 mi)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 177,000 km2 (68,000 sq mi)

อัตราการไหล:  
 • เฉลี่ย: 56.3 m3/s (1,990 cu ft/s)
 
ลุ่มน้ำ
ลำดับแม่น้ำ: แม่แบบ:RIrtysh

อีชิม (รัสเซีย: Иши́м, อักษรโรมัน: Ishim; คาซัค: Есіл, อักษรโรมัน: Esıl; อังกฤษ: Ishim) เป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านประเทศคาซัคสถานและรัสเซีย มีความยาว 2,450 กิโลเมตร (1,520 ไมล์) และมีที่ราบลุ่มแม่น้ำ 177,000 ตารางกิโลเมตร (68,000 ตารางไมล์) ปริมาณการระบายน้ำเฉลี่ยอยู่ที่ 6.3 คิวบิกเมตรต่อวินาที (1,990 คิวบิกฟุตต่อวินาที) เป็นลำน้ำสาขาฝั่งซ้ายของแม่น้ำอีร์ติช แม่น้ำอิชิมสามารถเดินเรือได้บางส่วนในบริเวณตอนล่าง เส้นทางตอนบนของแม่น้ำอิชิมไหลผ่านเมืองอัสตานา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของคาซัคสถาน ส่วนในรัสเซีย เส้นทางของแม่น้ำไหลผ่านหนองบึงอันกว้างใหญ่ และประกอบด้วย ทะเลสาบรูปแอกเคี้ยว มากมาย แม่น้ำจะแข็งตัวตั้งแต่ปลายเดือนพฤศจิกายนจนถึงเดือนมีนาคม
ลำน้ำสาขา

แควที่ใหญ่ที่สุดของแม่น้ำอิชิมตั้งแต่ต้นทางจนถึงปากแม่น้ำมีดังนี้:
Kalkutan (right)
Zhabay (right)
Terisaqqan (left)
Aqqanburlyq (right)
Karasul (left)
Barsuk (right)
ในอัสตานา

ตามคำกล่าวของประธานาธิบดีคาซัคสถานนูร์ซุลตาน นูร์ซุลตัน นาซาร์บายิฟอัสตานาได้รับเลือกเป็นเมืองหลวงบางส่วนเนื่องจากมีแม่น้ำไหลผ่าน เมืองนี้ยังแบ่งออกเป็นสองส่วน ได้แก่ ฝั่งขวา (เหนือ) ของแม่น้ำอีชิมหรือเมืองเก่า และฝั่งซ้าย (ใต้) ซึ่งเป็นที่ตั้งของอาคารรัฐบาลใหม่ เช่น อาโกร์ดาทำเนียบรัฐบาล และศาลฎีกา รวมถึงอพาร์ตเมนต์และอาคารพักอาศัยอันทรงเกียรติอีกมากมาย
ตั้งแต่ปี 1998 แม่น้ำอิชิมในอัสตานาได้รับการจัดการอย่างแข็งขันเพื่อจัดการน้ำท่วมและรักษาระดับน้ำเพื่อให้ใช้เพื่อการพักผ่อนหย่อนใจและเพื่อให้ดูสวยงาม แม่น้ำอิชิมถูกกั้นไว้ทางตอนล่างของอัสตานาตอนกลางเพื่อรักษาระดับน้ำให้สูงกว่าปกติในขณะที่พื้นแม่น้ำถูกทำให้ลึกขึ้นเพื่อให้น้ำท่วมไหลผ่านได้เร็วขึ้น ในอัสตานาตอนกลางใกล้กับสวนสาธารณะของเมือง ปัจจุบันมีชายหาดสาธารณะและเรือถีบให้เช่า ในขณะเดียวกัน หากแม่น้ำไม่ได้ถูกกั้นไว้ "ประชาชนก็จะสามารถเดินข้ามแม่น้ำได้" เขื่อนอีกแห่งจะสร้างขึ้นเหนือเมืองเพื่อควบคุมน้ำท่วมได้ดีขึ้น
นอกจากนี้ ทางการของเมืองยังมีแผนที่จะขุดลอกแม่น้ำให้ลึกขึ้นอีก ซึ่งในที่สุดจะอนุญาตให้เรือโดยสารขนาดเล็กแล่นไปตามแม่น้ำที่มีความยาว 22 กิโลเมตร (14 ไมล์) ผ่านเมืองหลวงของประเทศได้
เพื่อรักษาระดับการไหลของน้ำตามที่ต้องการ น้ำจะถูกสูบจากแม่น้ำอีร์ติช ไปยังแม่น้ำอีชิมผ่านคลองคลองอีร์ติช–คารากันดาและท่อส่งน้ำ
อ่าวโคลึยมา

| อ่าวโคลึยมา |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: สุดขั้วเหนือ
พิกัด: 70°N 162°E﻿ / ﻿70°N 162°E﻿ / 70; 162
ชื่อในภาษาแม่: Колымский залив (รัสเซีย) Xalıma xomoto (ซาคา)
ต้นแม่น้ำ: แม่น้ำโคลึยมา แม่น้ำเราชัว แม่น้ำชูโฉชกา
เปิดสู่มหาสมุทร/ทะเล: ทะเลไซบีเรียตะวันออก
ประเทศในลุ่มน้ำ: ประเทศรัสเซีย

ช่วงกว้างที่สุด: 300 km (190 mi)
อ่าวโคลึยมา (ยาคุต: Халыма хомото, Xalıma xomoto; รัสเซีย: Колымский залив, Kolymskiy Zaliv; อังกฤษ: Kolyma Gulf) เป็นอ่าวที่ใหญ่ที่สุดของทะเลไซบีเรียตะวันออกที่ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอาร์กติก อ่าวนี้ได้ชื่อมาจากที่ราบต่ำโคลึยมา ที่ซึ่งครอบคลุมครึ่งหนึ่งของทางตะวันออกของอ่าว
ลักษณะทางภูมิศาสตร์

อ่าวแห่งนี้มีความกว้างมากกว่า 300 กิโลเมตร ขอบเขตของมันคือเส้นโครงตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบต่ำโคลียมา ใกล้กับหมู่เกาะเมดวีซีทางตะวันตกและคาบสมุทรนูเทล'ยิมิร์ยิมและเกาะอายอนทางทิศตะวันออก แม่น้ำโคลึยมาจะไหลลงสู่ทะเลทางด้านตะวันตกของอ่าวโคลีมา ก่อตัวเป็นสามเหลี่ยมปากแม่น้ำขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเกาะต่าง ๆ แนวชายฝั่งของอ่าวเป็นพื้นที่ราบลุ่มซึ่งมีทะเลสาบและหนองบึงจำนวนมาก ทะเลในอ่าวนี้กลายเป็นน้ำแข็งนานกว่าเก้าเดือนทุกปี และมักอุดตันด้วยแผ่นน้ำแข็ง แม่น้ำสายอื่น ๆ ที่ไหลลงสู่อ่าวโคลีมา ได้แก่ แม่น้ำราอูชัวและแม่น้ำชูโคชยา
ตามหน่วยการบริหารแล้ว ส่วนตะวันตกของอ่าวโคลีมาอยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐซาคา (ยาคูเตีย) ในขณะที่ส่วนตะวันออกอยู่ภายใต้การปกครองของเขตปกครองตนเองชูคอตคาของสหพันธรัฐรัสเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Location เก็บถาวร 2008-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Wetlands in Russia[ลิงก์เสีย]
Arctic Coastal Dynamics