stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟ้าแลบ
แหล่งข้อมูลอื่น

How Lightning Works at HowStuffWorks
Thunderstorms and Lightning ที่เว็บไซต์ Curlie
NOAA Lightning research
European Cooperation for Lightning Detection
WWLLN World Wide Lightning Location Network
Bibliography of Fulgurites
Image of lightning within a volcanic ash cloud
เสียงของฟ้าร้อง
ภาพเคลื่อนไหวขณะเกิดฟ้าแลบที่เมืองตูลูซ ประเทศฝรั่งเศส
การตัดปีกนก

นกแก้วแอฟริกันเกรย์ที่มีการตัดปีกนก
การตัดขนปีกของ ไก่บ้าน ด้วยกรรไกร
การตัดปีกนก เป็นกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับการตัดขนปีกหลักหรือ ขนเรมิก, remiges ของนก เพื่อให้นกไม่สามารถบินได้อย่างเต็มที่ จนกว่ามันจะ ผลัดขน ปลดขนที่ถูกตัดและงอกขนใหม่ขึ้นมา
กระบวนการนี้มักจะดำเนินการโดยสัตวแพทย์ที่เชี่ยวชาญด้านนก, ผู้เพาะพันธุ์, หรือเจ้าของนก และจะทำในนกที่เลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง เช่น นกแก้ว เทคนิคต่าง ๆ อาจเกี่ยวข้องกับการตัดจำนวนขนปีกที่แตกต่างกันและความยาวของขนที่เหลืออยู่ ซึ่งวิธีการเหล่านี้อาจมีผลกระทบทางร่างกายและจิตใจต่อนก เช่น การบาดเจ็บจากการตก, ความเครียด, และการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม
การผลัดขนในนกที่มีปีกถูกตัดอาจทำให้ขนที่กำลังงอกมีเลือด ซึ่งทำให้มันเสี่ยงต่อการได้รับความเสียหายและเลือดออกมากเกินไป นอกจากนี้การตัดปีกนกยังสามารถรบกวนพฤติกรรมการบินและการลงจอดตามธรรมชาติของนก ทำให้เกิดอุบัติเหตุเมื่อบินด้วยความเร็วสูงกว่านกที่ไม่ได้ตัดปีก
ถึงกระนั้นยังมีข้อเสนอแนะว่าให้นกตัวเล็กเรียนรู้การบินอย่างถูกต้องก่อนที่จะมีการตัดปีกนก ซึ่งจะช่วยให้มันมั่นใจและกระตือรือร้นมากขึ้น และเรียนรู้ทักษะการลงจอดที่สำคัญ
การปฏิบัติในการตัดปีกนกเป็นเรื่องที่มีการถกเถียงกัน โดยสัตวแพทย์ที่เชี่ยวชาญด้านนกบางคนสนับสนุนการทำเช่นนี้ ในขณะที่คนอื่น ๆ คัดค้าน แม้ว่าการตัดปีกนกอาจช่วยป้องกันอุบัติเหตุในบ้าน เช่น การชนกับพัดลมเพดานหรือหน้าต่าง แต่ก็ยังจำกัดการเคลื่อนไหว, การออกกำลังกาย, และความสามารถในการหลบหนีจากสถานการณ์ที่น่ากลัว บางคนเชื่อว่ามันเป็นการปฏิบัติที่จำเป็นเพื่อความปลอดภัย โดยเฉพาะสำหรับนกที่ชอบปีนป่าย ขณะที่คนอื่น ๆ รู้สึกว่ามันเป็นการกระทำที่โหดร้ายและไม่จำเป็นหากนกสามารถฝึกให้ตอบสนองต่อคำสั่งการบินได้ การปฏิบัตินี้ดูเหมือนจะพบได้บ่อยในวรรณกรรมการดูแลนกของอเมริกา มากกว่าที่จะเป็นในแหล่งข้อมูลของอังกฤษ
การโต้เถียง

ในขณะที่บาง สัตวแพทย์ที่เชี่ยวชาญด้านนก สนับสนุนการตัดปีกนก แต่บางคนก็คัดค้านการทำเช่นนี้
การจำกัดการบินด้วยการตัดปีกนกอาจช่วยป้องกันนกในบ้านจากการบาดเจ็บจากพัดลมเพดานหรือการบินชนกับหน้าต่างขนาดใหญ่ แต่ไม่มีหลักฐานที่แสดงว่านกที่ถูกตัดปีกจะปลอดภัยกว่านกที่มีปีกเต็ม เพียงแค่แสดงว่านกที่ถูกตัดปีกมีความเสี่ยงต่ออุบัติเหตุในรูปแบบที่แตกต่างจากนกที่มีปีกเต็ม นกที่เป็นสัตว์เลี้ยงทางสังคม (เช่น นกแก้ว) อาจถูกตัดปีกเพื่อจำกัดความเป็นอิสระและเพื่อพยายามทำให้มันเชื่องและจัดการง่ายขึ้น เพื่อส่งเสริมให้มันเข้าสังคมกับเจ้าของ นกบางตัวที่แสดงความก้าวร้าวต่อบุคคลหรือสัตว์นกอื่นอาจถูกตัดปีกเพื่อป้องกันการโจมตี ในขณะที่บางคนสนับสนุนให้ฝึกนกให้ตอบสนองต่อคำสั่งการบิน ซึ่งสามารถลดความจำเป็นในการตัดปีกนก
บางคนรู้สึกว่าการตัดปีกนกเป็นการกระทำที่โหดร้ายหรือไม่ดีต่อสุขภาพ เนื่องจากมันทำให้นกไม่สามารถใช้วิธีการที่เป็นธรรมชาติที่สุดในการเคลื่อนที่, การออกกำลังกาย, และการหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่น่ากลัว แม้ว่านกที่ถูกตัดปีกจะสามารถและควรได้รับการกระตุ้นให้ทำการฝึกปีก แต่การฝึกนี้ไม่ให้การออกกำลังกายที่เหมือนการบิน อื่น ๆ รู้สึกว่าการตัดปีกนกเป็นการปฏิบัติด้านความปลอดภัยที่จำเป็นสำหรับนกในหลาย ๆ สถานการณ์ โดยเฉพาะสำหรับนกที่สามารถปีนป่ายได้ดี การปฏิบัตินี้ดูเหมือนจะมีความแพร่หลายมากขึ้นในหนังสือเกี่ยวกับการดูแลนกในอเมริกา มากกว่าที่จะเป็นในเอกสารที่คล้ายกันของอังกฤษแม่แบบ:Syn
แหล่งข้อมูลอื่น

Wing Clipping - Clipping the wings of a chicken
Wing Clipping in Pet Birds - a study and comparison of techniques
นกกระตั้วใหญ่หงอนชมพูที่มีการตัดปีกนก
นกแก้วของเมเยอร์ที่มีการตัดปีกนกนั่งอยู่บนมือจับของลิ้นชัก
บีเทิลเมเนีย

ปรากฏการณ์กระแสที่เรียกว่า บีทเทิลเมเนีย (อังกฤษ: Beatlemania) เกิดขึ้นใน ค.ศ.1963 ในสหราชอาณาจักรบ้านเกิดของวงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ ที่ซึ่งวงนี้เริ่มได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม ก่อนหน้านั้นวงดนตรีวงนี้ได้ตระเวณแสดงตามคลับต่างๆ ในประเทศเยอรมนีเป็นระยะเวลาราว 2 ปี และกลับมาสู่สหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1962 วงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ประสบความสำเร็จเชิงพานิชย์เป็นก้าวแรกในสหราชอาณาจักรกับการออกซิงเกิลที่สองของพวกเขาที่ชื่อว่า “Please Please Me” ในช่วงต้นปี 1963 แต่ได้รับสถานะ “ซูเปอร์สตาร์” จริงๆ กับซิงเกิล “She Loves You” ในปีเดียวกัน หลังจากนั้นเป็นต้นมาตลอดปีค.ศ. 1964 วงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ก็มีการแสดงคอนเสิร์ตและทัวร์ตามมาอย่างต่อเนื่อง มีแฟนเพลงที่คลั่งไคล้ติดตามเข้าร่วมชมงานแสดงดนตรีไปทั่วสหราชอาณาจักร กระแสความนิยมของวงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ในสหราชอาณาจักรมีมากจนแซงหน้าศิลปินชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงประสบความสำเร็จบนชาร์ทเพลงของสหราชอาณาจักรในช่วงเวลานั้น ได้แก่ ทอมมี่ โร, คริส มอนเทซ และรอย ออร์ไบสัน 
ในระหว่างปี 1963 สื่อต่างๆ ให้ความสนใจในวงดนตรีเดอะบีทเทิลส์อย่างมากมาย มีทั้งการไปออกเกมโชว์ การให้สัมภาษณ์ออกสื่อสิ่งพิมพ์ และการโชว์ทางรายการวิทยุประจำสัปดาห์ แต่ถึงกระนั้น วงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ก็ยังมีเวลาเข้าสตูดิโอทำงานเพลงออกมาได้ถึง 2 อัลบั้มและ 4 ซิงเกิล และจูเลี่ยน เลนนอนลูกชายของจอห์น เลนนอน ก็ถือกำเนิดมาในปีเดียวกันนั้นเอง
ในช่วงท้ายของปี ค.ศ. 1963 ปรากฏการณ์ “บีทเทิลเมเนีย” เริ่มได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในระดับสากล อาทิ ซิงเกิลชื่อ “I Want to Hold Your Hand” ได้เข้าสู่ชาร์ทเพลงของสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1964 สร้างยอดขายซิงเกิลได้หนึ่งล้านห้าแสนแผ่นภายในสามสัปดาห์ และในเดือนต่อมาวงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ก็เริ่มทัวร์ครั้งแรกในอเมริกา ความยิ่งใหญ่ของวงดนตรีเดอะบีทเทิลส์นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงทัศนคติของคนอเมริกันที่มีต่อเพลงที่เป็นที่นิยม และเป็นจุดเริ่มต้นของปรากฏการณ์ที่เรียกว่า “อังกฤษบุก (The British Invasion)”
เบื้องหลัง > ช่วงกลับมาจากฮัมบวร์ค และเดอะคาเวิร์นคลับ

ช่วงหลังจากที่เดอะบีทเทิลส์ตระเวณแสดงตามคลับต่างๆ ในประเทศเยอรมนี (Hamburg period)  เดอะบีทเทิลส์ได้กลับมายังสหราชอาณาจักรและเล่นดนตรีประจำอยู่ที่เดอะคาเวิร์นคลับ ที่นี่เองที่ผู้จัดการคนใหม่ของพวกเขาคือ ไบรอัน เอพสไตน์ ได้พยายามปรับปรุงภาพลักษณ์ของวงขึ้นให้ดูดีขึ้น ด้วยการให้พวกเขาใส่ชุดสูทแทนกางเกงยีนส์และแจ็คเก็ตหนัง และให้เว้นจากสูบบุหรี่ ดื่มเหล้า หรือกินอาหารบนเวที หรือแม้กระทั่งการหยุดเล่นเพลง เริ่มเล่นเพลงตามอำเภอใจ ไบรอัน เอพสไตน์ เล็งเห็นศักยภาพของวงและพยายามที่จะเปลี่ยนวงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ให้หันเข้าสู่ธุรกิจดนตรีอย่างจริงจัง แต่นั้นยังไม่เพียงพอที่จะดึงความสนใจของสมาชิกในวงได้
เบื้องหลัง > สัญญากับค่ายเพลง

หลังจากประสบความล้มเหลวกับการตระเวณนำเสนอผลงานเพลงกับค่ายเพลงเป็นจำนวนมาก รวมทั้งงานการทดสอบการแสดงที่เดคคา (Decca audition) ในที่สุดแล้ว ไบรอัน เอพสไตน์ ได้นำเอางานการทดสอบการแสดงที่เดคคาไปทำการบันทึกลงแผ่นที่ร้านเฮชเอ็มวีบนถนนออกซฟอร์ด และนั่นเป็นที่มาให้เขาได้พบกับจอร์จ มาร์ติน แห่งค่ายเพลงอีเอ็มไอ และได้เซ็นสัญญาวงดนตรีกับค่ายพาร์โลโฟน การบันทึกแผ่นเสียงครั้งแรกของวงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ที่แอบเบย์โรดสตูดิโอ ณ ตอนเหนือของกรุงลอนดอนมีขึ้นเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1962  ในตอนนั้น เมื่อตอนนี้มาร์ตินพบกับวงเดอะบีทเทิลส์ เขาไม่ได้ประทับใจในงานเดโมเพลงของเดอะบีทเทิลส์แต่อย่างใด แต่เขากลับชอบบุคลิกของวงเสียมากกว่า  He concluded that they had raw musical talent, but stated in later interviews that what made the difference for him was their wit and humour.
แหล่งข้อมูลอื่น

The Beatles' schedule in 1963
ฟุ

ฟุ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า ふ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 不 และคะตะกะนะเขียนว่า フ มีที่มาจากส่วนซ้ายของมันโยงะนะ 不 แทนเสียง /hu͍/ ถึงแม้ตามความจริงจะออกเสียง /ɸɯ/ ถ้าเขียนด้วย Dakuten (ぶ, ブ) จะออกเสียง "บุ"
| รูปแบบ | โรมะจิ | ฮิระงะนะ | คะตะกะนะ | เสียงอ่าน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ธรรมดา | fu | ふ | フ | ฟุ |
| ธรรมดา | ふう, ふぅ ふー|フウ, フゥ フー | ฟู |  |  |
| ใส่ dakuten | bu | ぶ | ブ | บุ |
| ใส่ dakuten | buu bū | ぶう, ぶぅ ぶー | ブウ, ブゥ ブー | บู |
| ใส่ handakuten | pu | ぷ | プ | ปุ |
ใส่ handakuten: 
| puu pū | ぷう, ぷぅ ぷー | プウ, プゥ プー | ปู |  |
อักษรแบบอื่น

โค้ด
| Character | ふ | ふ | フ | フ | ﾌ | ﾌ | ㇷ | ㇷ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Unicode name | HIRAGANA LETTER FU | HIRAGANA LETTER FU | KATAKANA LETTER FU | KATAKANA LETTER FU | HALFWIDTH KATAKANA LETTER FU | HALFWIDTH KATAKANA LETTER FU | KATAKANA LETTER SMALL FU | KATAKANA LETTER SMALL FU |
| Encodings | decimal | hex | decimal | hex | decimal | hex | decimal | hex |
| Unicode | 12405 | U+3075 | 12501 | U+30D5 | 65420 | U+FF8C | 12791 | U+31F7 |
| UTF-8 | 227 129 181 | E3  81 B5 | 227 131 149 | E3  83 95 | 239 190 140 | EF  BE 8C | 227 135 183 | E3  87 B7 |
| Numeric character reference | &#12405; | &#x3075; | &#12501; | &#x30D5; | &#65420; | &#xFF8C; | &#12791; | &#x31F7; |
| Shift JIS | 130 211 | 82 D3 | 131 116 | 83 74 | 204 | CC |  |  |
| Character | ぶ | ぶ | ブ | ブ | ぷ | ぷ | プ | プ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Unicode name | HIRAGANA LETTER BU | HIRAGANA LETTER BU | KATAKANA LETTER BU | KATAKANA LETTER BU | HIRAGANA LETTER PU | HIRAGANA LETTER PU | KATAKANA LETTER PU | KATAKANA LETTER PU |
| Encodings | decimal | hex | decimal | hex | decimal | hex | decimal | hex |
| Unicode | 12406 | U+3076 | 12502 | U+30D6 | 12407 | U+3077 | 12503 | U+30D7 |
| UTF-8 | 227 129 182 | E3  81 B6 | 227 131 150 | E3  83 96 | 227 129 183 | E3  81 B7 | 227 131 151 | E3  83 97 |
| Numeric character reference | &#12406; | &#x3076; | &#12502; | &#x30D6; | &#12407; | &#x3077; | &#12503; | &#x30D7; |
| Shift JIS | 130 212 | 82 D4 | 131 117 | 83 75 | 130 213 | 82 D5 | 131 118 | 83 76 |
การสังหารหมู่ที่ไคออส

| การสังหารหมู่ที่ไคออส |
| --- | --- |
เป็นส่วนหนึ่งของ การสังหารหมู่ในช่วงสงครามประกาศอิสรภาพกรีซ
การสังหารหมู่ที่ไคออส (1824) โดยเออแฌน เดอลาครัว
สถานที่: ไคออส จักรวรรดิออตโตมัน
พิกัด: 38°21′50″N 26°03′47″E﻿ / ﻿38.3640°N 26.0630°E﻿ / 38.3640; 26.0630
วันที่: เมษายน–สิงหาคม ค.ศ. 1822
เป้าหมาย: ชาวกรีกบนเกาะไคออส
ผู้เสียหาย: ถูกฆ่าหรือตกเป็นทาสสูงถึง 100,000 คน แบ่งออกเป็น: ถูกฆ่า 25,000–50,000 คน   ตกเป็นทาส 45,000–50,000 คน  หลบหนี 10,000–20,000 คน
ผู้ก่อเหตุ:  จักรวรรดิออตโตมัน กองทัพออตโตมัน 
จำนวนก่อเหตุ: 30,000
การสังหารหมู่ที่ไคออส (กรีก: Η σφαγή της Χίου, เสียงอ่านภาษากรีก: [i sfaˈʝi tis ˈçi.u]) เป็นความวิบัติของกองทัพออตโตมันที่ทำให้ประชากรชาวกรีกสี่ในห้าบนเกาะไคออสเสียชีวิต ตกเป็นทาส และหลบหนีในช่วงสงครามประกาศอิสรภาพกรีซใน ค.ศ. 1822 ประมาณการว่ามีผู้ถูกฆ่าหรือตกเป็นทาสในช่วงการสังหารหมู่สูงถึง 100,000 คน ส่วนที่เหลือกลายเป็นผู้ลี้ภัยสูงถึง 20,000 คน ชาวกรีกจากเกาะใกล้เคียงเดินทางมาที่เกาะไคออสและส่งเสริมให้พลเมืองเข้าร่วมการก่อกบฏ เพื่อตอบสนองต่อสิ่งนี้ กองทหารออตโตมันจึงยกพลขึ้นบกบนเกาะและสังหารผู้คนหลายพันคน การสังหารหมู่ชาวคริสต์ก่อให้เกิดความโกรธแค้นระดับนานาชาติทั่วโลกตะวันตก และนำไปสู่การสนับสนุนชาวกรีกมากขึ้น
ภูมิหลัง

เป็นเวลามากกว่า 2,000 ปีที่พ่อค้าและเจ้าของเรือจากไคออสมีชื่อเสียงในด้านการค้าและการทูตทั่วทะเลดำ ทะเลอีเจียน และทะเลเมดิเตอร์เรเนียน จักรวรรดิออตโตมันอนุญาตให้ไคออสควบคุมกิจการของตนเองได้เกือบทั้งหมด เนื่องจากการค้าในไคออสและต้นแมสติกมูลค่าสูงที่เก็บเกี่ยวได้เฉพาะในไคออสมีคุณค่าอย่างยิ่งต่อออตโตมัน
ชนชั้นนำของเกาะไม่เต็มใจที่จะเข้าร่วมกับฝ่ายกบฏกรีก ด้วยความกลัวที่จะสูญเสียความมั่นคงและความเจริญรุ่งเรือง นอกจากนี้ พวกเขารู้ตัวว่าตนอยู่ใกล้กับใจกลางตุรกีในอานาโตเลียเกินไปที่จะปลอดภัย ณ จุดหนึ่ง เกาะไคออสอยู่ห่างจากส่วนกลางของอานาโตเลียเพียง 6.7 กิโลเมตร (4.2 ไมล์)
ปฏิกิริยาและการรำลึก

เมื่อมีการรายงานเหตุการณ์นี้ในทวีปยุโรป นั่นก่อให้เกิดความโกรธแค้นขึ้น และเออแฌน เดอลาครัว จิตรกรชาฝรั่งเศส วาดภาพเหตุการณ์นั้นที่มีชื่อว่า ฉากการสังหารหมู่ที่ไคออส ทอมัส บาร์เกอร์วสดภาพเฟรสโกเกี่ยวกับการสังหารหมู่บนกำแพงดอริกเฮาส์ที่บาธ
การตอบสนองของกรีซ

หลังการสังหารหมู่ รัฐบาลปฏิวัติกรีกสามารถรวบรวมเงินจำนวนมากเพื่อพัฒนาเรือของตนและโจมตีกองเรือออตโตมัน
ในช่วงปลายพฤษภาคม กัปตันกรีกจากปซาราและไฮดราตัดสินใจเผาเรือธงออตโตมัน เรือรบแนวเส้นประจัญบานที่มีปืนใหญ่ 84 อัน Mansur al-liwa ด้วยเรือไฟ โดยปฏิบัตการในคืนวันที่ 18 มิถุนายน [ตามปฎิทินเก่า: 6 มิถุนายน] ค.ศ. 1822 และดำเนินการโดยคอนสตันตินอส คานาริส (Konstantinos Kanaris) และอันเดรียส พิพินอส (Andreas Pipinos) ลูกเรือออตโตมันประมาณสองพันคนเสียชีวิตหรือจมน้ำ ซึ่งรวมถึง พลเรือเอก นาซูฮ์ซาเด อาลี พาชาที่นำการสังหารหมู่ที่ไคออสช่วงสองเดือนก่อนด้วย
ภาพ

นาซูฮ์ซาเด อาลี พาชา (Nasuhzade Ali Pasha) พลเรือเอกออตโตมันที่นำการสังหารหมู่ที่ไคออส
หัวกะโหลกมนุษย์ที่หลงเหลือจากการสังหารหมู่ที่เนอาโมนีแห่งไคออส
อิบราฮิม เอดเฮม (Ibrahim Edhem) จากตระกูลสกรามังกา (Skaramanga family) และบรรดาบุตร
จอร์จีโอส สตราเวลากิส (Georgios Stravelakis) ผู้รอดชีวิตจากการสังหารหมู่ตอนอายุ 5 ขวบ ถูกขายเป็นทาส ภายหลังกลายเป็นนายกรัฐมนตรีตูนิสใน ค.ศ. 1837 ถึง 1873
บรรณานุกรม

Brewer, David (November 2011) [2001]. "Chios". The Greek War of Independence: The Struggle for Freedom from Ottoman Oppression (ภาษาอังกฤษ). The Overlook Press and Duckworth Books (ตีพิมพ์ 2011). pp. 154–167. ISBN 978-1468312515.
Shirinian, George N. (2021). "Collective State Violence against Greeks in the Late Ottoman Empire, 1821–1923".  ใน Astourian, Stephan H.; Kévorkian, Raymond H. (บ.ก.). Collective and State Violence in Turkey: The Construction of a National Identity from Empire to Nation-State (ภาษาอังกฤษ). Berghahn Books. pp. 174–229. ISBN 978-1789204513.
แม่แบบ:Naval Wars in the Levant 1559–1853
Sfyroeras, Vasileios (1975). "Σταθεροποίηση της Επαναστάσεως 1822-1823" [Stabilization of the Revolution 1822-1823]. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους (ภาษากรีก). pp. 212–286.
อ่านเพิ่ม

Christopher A. Long – The Series of Events.
The Massacres of Chios Described in Contemporary Diplomatic Reports, edited and with an introduction by Philip P. Argenti (London: John Lane the Bodley Head Ltd., 1932).
แหล่งข้อมูลอื่น

"The Sisters of Scio" is a poetic response to the massacre by Felicia Hemans, first published in The Literary Souvenir annual for 1830, with an engraving by Henry Rolls of a painting by A. Phalipon.
วิกฤตการณ์ชาวพุทธ

วิกฤตการณ์ชาวพุทธ (เวียดนาม: Biến cố Phật giáo; Buddhist crisis) เป็นช่วงเวลาของความตึงเครียดทางการเมืองและศาสนาในประเทศเวียดนามใต้ระหว่างเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1963 ที่ประกอบด้วยการก่อการกดขี่โดยรัฐบาลเวียดนามใต้และการรวมตัวต่อต้านจากพุทธศาสนิกชนและพระสงฆ์ในเวียดนามใต้ที่นำโดยพระสงฆ์เป็นส่วนใหญ่
วิกฤตการณ์นี้ทวีความรุนแรงขึ้นหลังการกราดยิงพลเมืองไร้อาวุธ 8-9 รายที่กำลังประท้วงคำสั่งห้ามแขวนธงฉัพพรรณรังสีในเมืองเว้ระหว่างวันวิสาขบูชา วิกฤตการณ์สิ้นสุดลงจากการรัฐประหารในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1963 โดยกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม (ARVN) และการจับกุมและลอบสังหารโง ดิ่ญ เสี่ยม ในวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963
ลำดับเหตุการณ์ที่สำคัญในระหว่างวิกฤตการณ์เริ่มต้นที่เหตุกราดยิงวันวิสาขบูชาในเว้, การโจมตีเมืองเว้ด้วยอาวุธเคมี, เหตุตะลุมบอนดับเบิลเซเวนเดย์, การจุดไฟเผาตนเองจนมรณภาพของภิกษุ ทิก กว๋าง ดึ๊ก ในกลางกรุงไซ่ง่อน, การบุกโจมตีวัดซ้าเหลิ่ยในไซ่ง่อน และสิ้นสุดที่การรัฐประหารที่มีสหรัฐหนุนหลัง
ภูมิหลัง

เวียดนามใต้เป็นประเทศที่ประชากรส่วนใหญ่เป๋นพุทธศาสนิกชน คิดเป็น 70-90% ของประชากรในปี 1693 ประธานาธิบดี โง ดิ่ญ เสี่ยม มีนโยบายที่สนับสนุนชาวโรมันคาทอลิกและกีดกันชาวพุทธจำนวนมาก เสี่ยมในฐานะสมาชิกของชุมชนคาทอลิกซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยทางศาสนา นำพารัฐบาลที่มีความโน้มเอียงเอื้อประโยชน์ต่อชาวคาทอลิกทั้งในการเลื่อนขั้นในหน่วยงานบริการสาธารณะและกองทัพ ไปจนถึงการจัดสรรที่ดิน การเอื้อประโยขน์ทางธุรกิจและภาษี เสี่ยมเคยกล่าวกับผู้นำการทหารคนหนึ่งซึ่งเป็นชาวพุทธโดยไม่รู้ตัวว่า "ให้แต่งตั้งเจ้าหน้าที่ชาวคาทอลิกในตำแหน่งที่มีความสุ่มเสี่ยงสูง พวกเขาล้วนเป็นที่วางใจได้" เจ้าหน้าที่ในกองทัพ ARVN จำนวนมากเปลี่ยนศาสนาเป็นคาทอลิกเพราะเชื่อว่ามีความสำคัญต่อสายทางอาชีพของตน หลายคนถูกปฏิเสธการเลื่อนตำแหน่งจนกว่าจะเปลี่ยนศาสนา นอกจากนี้ กองกำลังตามหมู่บ้านยังได้รับการจัดสรรอาวุธเพื่อรับมือกับกองกำลังของเวียดกง เฉพาะแต่หมู่บ้านที่เป็นคาทอลิก นักบวชคาทอลิกบางคนมีกองทัพส่วนตัว ในขณะที่การบังคับเปลี่ยนศาสนาและการโจมตีวัดพุทธมีเกิดขึ้นบ้างในบางพื้นที่ บางหมู่บ้านยังต้องเปลี่ยนศาสนากันทั้งหมู่บ้านเพื่อไม่ให้ตนถูกเสี่ยมบังคับย้ายที่อยู่และเพื่อรับความช่วยเหลือต่าง ๆ
ฐานบินน้ำพอง

ฐานบินน้ำพอง (อังกฤษ: Nam Phong Air Force Base หรือ Royal Thai Air Base Nam Phong) หรือ สนามฝึกใช้อาวุธทางอากาศน้ำพอง หรือ สนามบินน้ำพอง เป็นฐานบิน และที่ตั้งทางทหารของฝูงบิน 237 กองทัพอากาศไทย ตั้งอยู่ที่ตำบลบัวใหญ่ อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น ปัจจุบันเป็นสนามใช้อาวุธทางอากาศหลักหนึ่งในสองของกองทัพอากาศไทย
บทบาทและปฏิบัติการ > กองทัพอากาศไทย > สนามฝึกใช้อาวุธทางอากาศน้ำพอง

ฐานบินน้ำพองถูกใช้งานเป็น สนามฝึกใช้อาวุธทางอากาศน้ำพอง สำหรับฝึกใช้อาวุธทางอากาศโดยกองทัพอากาศไทย โดยเฉพาะการแข่งขันการปฏิบัติการทางอากาศยุทธวิธีของกองทัพอากาศไทย ซึ่งเป็นการแข่งขันของกองบินต่าง ๆ ของกองทัพอากาศ เพื่อเตรียมความพร้อมของกำลังทางอากาศให้มีความสามารถในการปฏิบัติการในทุกมิติตามภารกิจของกองทัพอากาศ แบ่งออกเป็น 11 ประเภท ได้แก่
การใช้อาวุธแบบกระสวนขั้นมูลฐาน (Basic Box Pattern)
การใช้อาวุธทางอากาศยุทธวิธี ประเภทระเบิด (Air Strike)
การสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิด (Close Air Support)
การลำเลียงทางอากาศทางยุทธวิธี (Air Lift)
การบินค้นหาและช่วยชีวิต (Search and rescue)
การบินควบคุมไฟป่า (Fire Fighting)
การบินลาดตระเวนถ่ายภาพทางอากาศ (Photo Reconnaissance)
การประเมินค่าเจ้าหน้าที่สนับสนุนการบิน (Turn Around Time)
การประเมินค่าเจ้าหน้าที่ต่อสู้อากาศยาน (Air Defense)
การบินรับ-ส่งข่าวสาร
ความพร้อมในการปฏิบัติภารกิจรับ-ส่งบุคคลสำคัญ
หน่วยที่เข้าร่วมในการแข่งขัน คือหน่วยขึ้นตรงของกองทัพอากาศทั้ง 20 หน่วย
บทบาทและปฏิบัติการ > กองทัพอากาศไทย > ฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม 237

นอกจากนี้ฐานบินน้ำพองยังเป็นฐานบินหลักของ ฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม 237 จากกองบิน 23 อุดรธานี ทำหน้าที่เป็นกองรักษาการณ์ประจำฐานบินน้ำพอง
บทบาทและปฏิบัติการ > กองทัพอากาศไทย > การฝึกร่วม

กองทัพอากาศไทยใช้ฐานบินน้ำพองในการฝึกร่วมกับมิตรประเทศ ได้แก่
บาลานซ์ทีค/ทอร์ช (BALANCE TEAK/TORCH) เป็นการฝึกร่วมกับกองทัพอากาศสหรัฐ เป็นการฝึกในการพัฒนาขีดความสามารถของหน่วยกำลังภาคพื้นดินในการป้องกันฐานบินการปฏิบัติการพิเศษ การฝึกทักษะในการบินเดินทางต่ำ การบินสนับสนุนทางอากาศ การส่งกำลังบำรุงทางอากาศ การฝึกปฏิบัติการค้นหาและช่วยชีวิตในพื้นที่การรบ
โคปไทเกอร์ (Cope Tiger) เป็นการฝึกร่วมระหว่างกองทัพอากาศไทย สิงคโปร์ และสหรัฐ เป็นการฝึกใช้กำลังทางอากาศซึ่งฐานบินน้ำพองเป็นพื้นที่ฝึกในส่วนที่ 2 คือการฝึกภาคสนาม
หน่วยในฐานบิน

หน่วยบินที่วางกำลังในฐานบินน้ำพอง ที่วางกำลังอยู่ในปัจจุบัน ประกอบไปด้วย
หน่วยในฐานบิน > กองทัพอากาศไทย > ฝูงบิน 237 กองบิน 23

ฝูงบิน 237 – ปัจจุบันไม่มีอากาศยานประจำการถาวร เป็นฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม
สิ่งอำนวยความสะดวก

ฐานบินน้ำพองเป็นฐานบินหลักของฝูงบิน 237 กองบิน 23 มีสิ่งอำนวยความสะดวกภายในกองบิน ดังนี้
สิ่งอำนวยความสะดวก > ลานบิน

ฐานบินน้ำพองประกอบไปด้วย ทางวิ่งความยาว 3,050 เมตร (10,007 ฟุต) ความกว้าง 45 เมตร (148 ฟุต) อยู่เหนือจากระดับน้ำทะเล 723 ฟุต (220 เมตร) ทิศทางรันเวย์คือ 01/19 พื้นผิวแอสฟอลต์คอนกรีต
ระเบียงภาพ > สงครามเวียดนาม

ลานจอดหลักของฐานบินน้ำพอง จากความสูง 500 ฟุตในปี พ.ศ. 2515
ค่ายกองพันก่อสร้างที่ 5 สหรัฐ ณ ฐานบินเมื่อปี พ.ศ. 2515
ฐานบินมองจากหอควบคุมการบินเมื่อปี พ.ศ. 2515
อากาศยาน Grumman A-6A ของนาวิกโยธินสหรัฐ (BuNo 155706) จากฝูงบินโจมตีทุกสภาพอากาศ VMA (AW) -533 กำลังรอติดตั้งอาวุธบนทางวิ่งที่ฐานบินน้ำพองในปี พ.ศ. 2516
เอฟ-4 เจ แฟนทอม ของ VMFA-232 ที่ฐานทัพอากาศน้ำพอง
เอฟ-4 บี แฟนทอม 2 จากฝูงบินขับไล่โจมตีนาวิกโยธิน VMFA-232 เข้ารับการซ่อมบำรุงที่ฐานบินน้ำพอง
ภาพถ่ายทางอากาศของฐานบินน้ำพองในปี พ.ศ. 2516
ระเบียงภาพ > ปัจจุบัน

ผู้ควบคุมการโจมตีร่วมของกองทัพอากาศสหรัฐและชุดควบคุมการรบของไทยะหว่างการฝึกโคปไทเกอร์ 2013
เจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศของกองทัพอากาศไทยบนหอควบคุมการบินระหว่างการฝึกโคปไทเกอร์ 2013
เครื่องบินเอ-10 โจมตีเป้าหมายในระหว่างการฝึกโคปไทเกอร์ 2013 ที่ฐานบินน้ำพอง
นายทหารสหรัฐสังเกตการณ์ด้วยกล้องส่องทางไกลไปยังพื้นที่ที่ถูกโจมตีด้วยเครื่องบินเอ-10 ระหว่างการฝึกโคปไทเกอร์ 2013
ดูเพิ่ม

กองบิน 23 อุดรธานี
ฟีนิกซ์ อิคคิ

ฟีนิกซ์ อิคคิ (ญี่ปุ่น: (鳳凰星座の一輝; โรมาจิ: Fenikkusu no Ikki) ตัวละครหลักจากการ์ตูนเรื่องเซนต์เซย่า เป็นพี่ชายของอันโดรเมด้า ชุน ซึ่งมีจิตใจเข้มแข็ง คอยปกป้องและให้ความช่วยเหลือน้องชายอยู่เสมอ ถึงภายนอกจะดูเหมือนคนดุดัน ใจร้อน แต่แท้จริงแล้วเขาก็เป็นคนที่มีคุณธรรมในจิตใจมากทีเดียว อิคคิยอมถูกส่งไปยังเกาะเดธควีน หรือ "ราชินีมรณะ" แทนชุน ซึ่งเกาะนี้อยู่บริเวณเส้นศูนย์สูตร กลางมหาสมุทรแปซิฟิก มีสภาพอากาศร้อนระอุเหมือนเป็นขุมนรก มีฝนลูกไฟตกอยู่ตลอดทั้งปี ผู้คนที่ถูกส่งมายังเกาะนี้ไม่เคยมีใครกลับมาอย่างสมประกอบเลยแม้แต่คนเดียว
บทบาท > เซนต์แห่งฟินิกซ์และผู้นำเหล่าแบล็คเซนต์

อิคคิเดินทางไปฝึกเพื่อเป็นเซนต์ ณ เกาะเดทควีน (Death queen island) ซึ่งเป็นเกาะที่ได้ชื่อว่าดินแดนนรกบนดิน โดยมีกิลตี้ชายผู้สวมหน้ากากตลอดเวลาเป็นอาจารย์ ซึ่งอาจารย์ของอิคคิได้สอนให้อิคคิรู้จักความเข้มแข็งโดยอาศัยความเกลียดชังเป็นเครื่องมือ บนเกาะนั้นอิคคิได้รู้จักกับเอสแมรัลด้าซึ่งเป็นเพื่อนคนเดียวของอิคคิบนเกาะแห่งนี้ อิคคิใช้เวลาฝึกเพื่อเป็นเซนต์เป็นเวลาประมาณ 6 ปี จนในวันสุดท้ายที่อิคคิจะต้องฝึกเพื่อเป็นเซนต์แห่งฟินิกซ์ อิคคิจะต้องล้มอาจารย์ของตนให้ได้ แต่อิคคิก็ยังมีความใจอ่อนอยู่จึงไม่สามารถล้มอาจารย์ของตนได้ ระหว่างนั้นอาจารย์ของอิคคิได้ปล่อยหมัดออกไปที่อิคคิแต่อิคคิสามารถหลบได้ แต่หมัดนั้นกลับไปโดนเอสเมรัลด้าเสียชีวิตลง ตั้งแต่นั้นมาจิตใจของอิคคิจึงมีแต่ความเกลียดชัง และสามารถล้มอาจารย์ของตนจนเป็นเซนต์แห่งฟินิกซ์ได้ในที่สุด แต่กิลตี้ก็แฉว่าพ่อแที่แท้จริงของเด็กกำพร้าทั้ง 100 คนที่ถูกส่งไปฝึกเป็นเซนต์คือใคร ก็โกรธแค้นแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะพ่อตัวจริงตายไปแล้ว
หลังจากที่อิคคิสามารถเป็นเซนต์แห่งฟินิกซ์แล้ว แต่ฟินิกซ์คล็อธนั้นอยู่กับจังโก้ผู้นำเหล่าแบล็คเซนต์ เพราะจังโก้ไม่ผ่านการทดสอบจึงขโมยไป ดังนั้น อิคคิจึงต้องเดินทางไปหาจังโก้เพื่อชิงฟินิกซ์คล็อธกลับคืนมา ระหว่างทางที่จะไปหาจังโก้นั้น อิคคิได้ต่อสู้กับเหล่าแบล็คเซนต์ รวมทั้ง เอาชนะแบล็คสวอน แบล็คอันโดรเมด้า แบล็คดราก้อน และแบล็คเพกาซัสลงได้อย่างง่ายดายโดยที่อิคคิไม่มีคลอธใส่ อิคคิได้ต่อสู้กับจังโก้และสามารถโค่นล้มจังโก้ลงในที่สุด พร้อมทั้งได้ครอบครองชุดฟินิกซ์คล็อธสำเร็จ หลังจากนั้น เหล่าแบล็คเซนต์ทั้งหมดจึงได้ยกย่องให้อิคคิเป็นผู้นำของเหล่าแบล็คเซนต์คนต่อไป
บทบาท > ภาคแซงทัวรี่

อิคคิเดินทางกลับไปยังประเทศญี่ปุ่นโดยมีจุดประสงค์เพื่อทำลายศึกกาแล็คเซี่ยนวอร์สและแย่งชิงเอาโกลด์คล็อธซาจิททาเรียสมาครอบครอง อิคคิปรากฏตัวในศึกกาแล็คเซี่ยนวอร์สและได้ต่อสู้เหล่าบรอนซ์เซนต์ โดยเฉพาะวูล์ฟ นาจิซึ่งเป็นคู่ต่อสู่ของอิคคิในศึกกาแล็คเซี่ยนวอร์ส โดยอิคคิสามารถล้มจาบุได้เพียงหมัดเดียว หลังจากนั้น อิคคิและเหล่าแบล็คเซนต์ได้ขโมยชุดโกลด์คล็อธซาจิททาเรียส ซึ่งพวกเซย่าสามารถชิงกลับคืนมาได้บางชิ้นส่วน อย่างไรก็ตาม พวกเซย่าก็ต้องตามไปเอาชุดโกลด์คล็อธซาจิททาเรียสอีก 5 ชิ้น ที่พวกอิคคิครอบครองอยู่ที่ใต้ภูเขาไฟฟูจิ หลังจากที่พวกเซย่ากำจัดเหล่าแบล็คโฟร์ลงแล้ว เฮียวกะได้พบกับอิคคิเป็นคนแรกแต่ก็โดนอิคคิโจมตีจนได้รับบาดเจ็บ อย่างไรก็ตาม เฮียวกะก็สามารถแช่แข็งมือข้างขวาของอิคคิได้เช่นกัน หลังจากนั้น เซย่า ชิริว ชุน และเฮียวกะได้เข้าต่อสู้กับอิคคิพร้อมกัน และสามารถเอาชนะอิคคิได้ด้วยพลังแห่งมิตรภาพ อิคคิยอมรับความพ่ายแพ้ที่เกิดขึ้น ในขณะนั้น ใต้ภูเขาไฟฟูจิเกิดถล่มลง พวกเซย่าสามารถเดินทางออกมาจากใต้ภูเขาไฟโดยความช่วยเหลือของอาริเอส มู ส่วนอิคคินั้นเดินทางไปรักษาตัวที่เกาะคันนอน ซึ่งเป็นสถานที่สำหรับการรักษาตัวของเหล่าเซนต์
ในระหว่างการต่อสู้ระหว่างชุนกับเจมินี่ ซากะ ณ ปราสาทคนคู่ แซงค์ทัวรีนั้น ชุนโดนท่าอนาเธอร์ดิเมนชั่น (Another dimention) ของซากะจนเกือบจะหลุดไปยังมิติอื่น แต่อิคคิได้ส่งพลังคอสโมไปรบกวนการนั่งวิปัสสนาของซากะซึ่งควบคุมชุดคล็อธเจมินีในการต่อสู้กับชุนอยู่ ชุนจึงสามารถรอดพ้นจากการโจมตีครั้งนี้ของซากะได้
หลังจากที่กลับมายังเกาะคาน่อน อิคคิก็ได้รับมือกับ ซิลเวอร์เซนต์ผู้เป็นลูกศิษย์ของเวอร์โก้ ชากะ นาม โลตัส อาโกร่า และ พาโว ศิวะ  อิคคิต่อสู้อย่างยากลำบากเพราะเวอร์โก้ ชากะ ได้ส่งพลังจิตมาหยุดการเคลื่อนไหวของอิคคิ แต่พออิคคิขยับตัวได้ปกติ อิคคิก็สามารถจบชีวิตของตัวละครทั้ง 2 ลงได้อย่างไม่ยากเย็นเลย หลังจากจบการต่อสู่นี้อิคคิเดินทางมายังปราสาทเวอร์โก้แล้วต่อสู้กับ เวอร์โก้ ชากะเขาสามารถโค้นชากะลงได้ ทว่าทั้งคู่กลับติดอยู่ในโลกต่างมิติ หลังจากมูช่วยอิคคิและชากะกลับมาจากโลกต่างมิติได้แล้ว อิคคิก็ตามไปช่วยเซย่าที่ห้องของเคียวโก
บทบาท > ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด

อิคคิเดินทางมาช่วยชุนจากการต่อสู้กับ เบเนทนาช มีเมย์ เขาเอาชนะมาได้แต่ก็ต้องมาต่อสู้กับ  อัลกอร์ บั๊ด  เขาทำให้ บั๊ด เข้าใจเรื่องพี่น้องได้สำเร็จเขาถูก โดเบ ซิกฟรีดเล่นงานและป้องกันการโจมตีจากฮิลด้าให้เซย่า
บทบาท > ภาคเจ้าสมุทโพไซดอน

เขาเข้าต่อสู้กับ ริมนาเดส คาสะ และเอาชนะได้ เขาพบคาน่อน น้องชายฝาแฝดของซากะ อิคคิใช้หมัดมายากับคาน่อน เพื่อให้คาน่อนบอกความจริง
บทบาท > ภาคเจ้านรกฮาเดส แชปเตอร์อินเฟอร์โน

อิคคิต่อสู้กับ การูด้า ไออาคอส ทั้งคู่ต่อสู้แลกหมัดกันอย่างดุเดือดแต่ไออาคอสก็รับหมัดมายาฟีนิกซ์เข้าไป และพ่ายแพ้ให้กับพญาวิหคสะบัดปีก อิคคิถูกนำตัวมาจูเด็กก้าด้านฝีมือของ แพนโดร่า เข้าได้พยายามทำให้ฮาเดสออกไปจากร่างของชุนแต่ก็ล้มเหลว จึงถูกนำตัวไปยังโคคิวโทส แล้วเมื่อออกจากโคคิวโทสได้จึงเดินทางไปยังเอลิเชี่ยน