stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คูอิต
สุสาน

ปิรามิดของพระราชินี ไอพุทที่ 1 และ คูอิต ถูกค้นพบระหว่างกรกฎาคม 1897 และกุมภาพันธ์ 1989 โดยวิกเตอ ร์ลอเร็ตทางตอนเหนือของปิรามิดฟาโรห์เตติที่ซับซ้อนที่ซัคคารา
สุสานของคูอิต
กีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900

การแข่งขันเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 เป็นการแข่งขันเทนนิสโอลิมปิกที่จัดขึ้นในปารีส ประเทศฝรั่งเศส กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 6-11 กรกฎาคม พ.ศ. 2443
สรุปเหรียญ

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 4 | 1 | 3 | 8 |
| 2 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 3 |  สหรัฐ (USA) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 3 |  โบฮีเมีย (BOH) | 0 | 0 | 1 | 1 |

|   |  ทีมผสม (ZZX) | 0 | 2 | 2 | 4 |

| รวม | รวม | 4 | 4 | 8 | 16 |
ผลการแข่งขัน

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Men's singles  รายละเอียด | Lawrence Doherty  สหราชอาณาจักร | Harold Mahoney  สหราชอาณาจักร | Reginald Doherty  สหราชอาณาจักร |
| Men's singles  รายละเอียด | Lawrence Doherty  สหราชอาณาจักร | Harold Mahoney  สหราชอาณาจักร | Arthur Norris  สหราชอาณาจักร |
| Women's singles  รายละเอียด | Charlotte Cooper  สหราชอาณาจักร | Hélène Prévost  ฝรั่งเศส | Marion Jones  สหรัฐ |
| Women's singles  รายละเอียด | Charlotte Cooper  สหราชอาณาจักร | Hélène Prévost  ฝรั่งเศส | Hedwiga Rosenbaumová  โบฮีเมีย |
| Men's doubles  รายละเอียด |  สหราชอาณาจักร Lawrence Doherty and Reginald Doherty |  ทีมผสม  Max Décugis (FRA) and  Basil Spalding de Garmendia (USA) |  สหราชอาณาจักร Harold Mahoney and Arthur Norris |
| Men's doubles  รายละเอียด |  สหราชอาณาจักร Lawrence Doherty and Reginald Doherty |  ทีมผสม  Max Décugis (FRA) and  Basil Spalding de Garmendia (USA) |  ฝรั่งเศส André Prévost and Georges de la Chapelle |
| Mixed doubles  รายละเอียด |  สหราชอาณาจักร Charlotte Cooper and Reginald Doherty |  ทีมผสม  Hélène Prévost (FRA) and  Harold Mahoney (GBR) |  ทีมผสม  Marion Jones (USA) and  Lawrence Doherty (GBR) |
| Mixed doubles  รายละเอียด |  สหราชอาณาจักร Charlotte Cooper and Reginald Doherty |  ทีมผสม  Hélène Prévost (FRA) and  Harold Mahoney (GBR) |  ทีมผสม  Hedwiga Rosenbaumová (BOH) and  Archibald Warden (GBR) |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กรายการแข่งขันกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 (ปารีส) |
| --- | --- |
ทางการ:  ยิงธนู  กรีฑา  เปโลตาบาสก์  คริกเก็ต  โครเก็ต  จักรยาน  ขี่ม้า  ฟันดาบ  ฟุตบอล  กอล์ฟ  ยิมนาสติก  โปโล  เรือพาย  รักบี้ยูเนียน  เรือใบ  ยิงปืน  ว่ายน้ำ  เทนนิส  ชักเย่อ  โปโลน้ำ 
ไม่ทางการ:  Angling  Ballooning  Boules  Cannon shooting  Fire fighting  Kite flying  Life saving  Longue paume  การแข่งรถ  การแข่งจักรยานยนต์  Pigeon racing  เรือยนต์ 
| ด ค กกีฬาเทนนิสในโอลิมปิก |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  1896  1900  1904  1906 (ซ้อน)  1908  1912  1920  1924  1928–1964  1968 (กีฬาสาธิต)  1972–1980  1984 (กีฬาสาธิต)  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  |  1896  1900  1904  1906 (ซ้อน)  1908  1912  1920  1924  1928–1964  1968 (กีฬาสาธิต)  1972–1980  1984 (กีฬาสาธิต)  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  |  |
 รายชื่อผู้ที่ได้รับเหรียญ  รายชื่อสถานที่แข่งขันโอลิมปิก
กีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904

การแข่งขันเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 เป็นการแข่งขันเทนนิสโอลิมปิกที่จัดขึ้นในเซนต์หลุยส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 29 สิงหาคม - 3 กันยายน พ.ศ. 2447
สรุปเหรียญ

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 2 | 2 | 4 | 8 |
| รวม | รวม | 2 | 2 | 4 | 8 |
ผลการแข่งขัน

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Men's singles รายละเอียด | Beals Wright  สหรัฐ | Robert LeRoy  สหรัฐ | Alphonzo Bell  สหรัฐ  Edgar Leonard  สหรัฐ |
| Men's doubles รายละเอียด |  สหรัฐ (USA) Beals Wright Edgar Leonard |  สหรัฐ (USA) Robert LeRoy Alphonzo Bell |  สหรัฐ (USA) Clarence Gamble Arthur Wear   สหรัฐ (USA) Joseph Wear Allen West |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กกีฬาเทนนิสในโอลิมปิก |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  1896  1900  1904  1906 (ซ้อน)  1908  1912  1920  1924  1928–1964  1968 (กีฬาสาธิต)  1972–1980  1984 (กีฬาสาธิต)  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  |  1896  1900  1904  1906 (ซ้อน)  1908  1912  1920  1924  1928–1964  1968 (กีฬาสาธิต)  1972–1980  1984 (กีฬาสาธิต)  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  |  |
 รายชื่อผู้ที่ได้รับเหรียญ  รายชื่อสถานที่แข่งขันโอลิมปิก 
| ด ค กรายการแข่งขันกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 |
| --- | --- |
 ยิงธนู  กรีฑา  บาสเกตบอล (สาธิต)  มวยสากล  จักรยาน  กระโดดน้ำ  ฟันดาบ  ฟุตบอล  แกลิกฟุตบอล (ไม่ทางการ)  กอล์ฟ  ยิมนาสติก  เฮอร์ลิง (ไม่ทางการ)  ลาครอส  โรก  เรือพาย  ว่ายน้ำ  เทนนิส  ชักเย่อ  โปโลน้ำ  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ
คีดาปาวัน

| คีดาปาวัน |
| --- | --- |
เมือง
ศาลาว่าการคีดาปาวัน
สมญา:   เมืองแห่งผลไม้และน้ำพุร้อน 
คำขวัญ: "Nakapangyayari ang Sambayanan" (The People are Sovereign)
ที่ตั้งในจังหวัดโคตาบาโต
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: โซกซาร์เจน
จังหวัด: โคตาบาโต
District: 2nd District
ก่อตั้ง: 18 สิงหาคม ค.ศ. 1947
เป็นนคร: 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998
บารังไกย์: 40
การปกครอง
 • ประเภท: Sangguniang Panlungsod
 • นายกเทศมนตรี: Joseph A. Evangelista (Liberal)
 • รองนายกเทศมนตรี: Bernardo Piñol Jr. (PDP-Laban)
 • ผู้เลือกตั้ง: 75,080 คน (2016)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 358.47 ตร.กม. (138.41 ตร.ไมล์)
ความสูง: 279 เมตร (915 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 140,195 คน
 • ความหนาแน่น: 390 คน/ตร.กม. (1,000 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Kidapaweño Kidapawanon
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 9400
PSGC: 124704000
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)64
ภูมิอากาศ: แบบป่าดิบชื้น
ระดับรายได้: ระดับที่ 3
รายได้ท้องถิ่น: 721,853,788.93 เปโซ (2016)
เว็บไซต์: kidapawancity.gov.ph
คีดาปาวัน เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดโคตาบาโต ประเทศฟิลิปปินส์ มีประชากร 140,195 คนในปี ค.ศ. 2015 ตั้งอยู่บริเวณเชิงภูเขาอาโป เป็นจุดหมายปลายทางด้านการท่องเที่ยวในช่วงเดือนตุลาคม-ธันวาคม และช่วงฤดูร้อน โดยกิจกรรมท่องเที่ยวที่สำคัญคือการปีนภูเขา
คีดาปาวันมีความเสี่ยงจากพายุไต้ฝุ่นที่ค่อนข้างน้อย และมีสภาพภูมิอากาศที่ไม่รุนแรง แบ่งออกเป็น 2 ฤดู คือฤดูฝนและฤดูแล้ง เดือนที่อากาศเย็นสุดคือธันวาคม-มกราคม ส่วนเดือนที่อากาศร้อนสุดคือเมษายนและพฤษภาคม
แหล่งข้อมูลอื่น

Philippine Standard Geographic Code เก็บถาวร 2012-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน

| --- | --- |
Faculty of Sciences And Liberal Arts, Rajamangala University of Technology Isan

คติพจน์: สร้างคนดี มีคุณธรรม เลิศล้ำวิทยาการ สืบสานศิลปวัฒนธรรม 
สถาปนา: 9 กุมภาพันธ์ 2550
คณบดี: รดร.ชาคริต นวลฉิมพลี
ที่อยู่: ศูนย์กลางนครราชสีมา  อาคารปฏิบัติการคณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ (ตึก 34) เลขที่ 744 ถนนสุรนารายณ์ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา 30000  
วารสาร: ไม่ปรากฏชัดเจน
สี:    สีเหลือง-สีแสด
มาสคอต: ดู สัญลักษณ์คณะ
เว็บไซต์: www.sci.rmuti.ac.th
คณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน เป็น 1 ใน 4 คณะ ของศูนย์กลางมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน โดยเปลี่ยนชื่อจากเดิมชื่อคณะวิชาศึกษาทั่วไป  สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล  วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มาเป็น คณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
ประวัติ

คณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ เดิมชื่อ คณะวิชาศึกษาทั่วไป สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล  วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  นครราชสีมา  ซึ่งมีหน้าที่หลักในการรับผิดชอบการจัดการเรียนการสอนวิชาในหมวดวิชาศึกษาทั่วไปตามโครงสร้างของหลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  ประกอบด้วยแผนกวิชาวิทยาศาสตร์  คณิตศาสตร์  ภาษาอังกฤษ  ภาษาไทย  สังคมศาสตร์  และพลานามัย  ต่อมาเมื่อสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล  วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  นครราชสีมา  ได้เปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน    ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน  พ.ศ.  2548   คณะวิชาศึกษาทั่วไปจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็นคณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์  ตามโครงสร้างของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
อาคารต่างๆ

อาคารปฏิบัติการคณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน ศูนย์กลางนครราชสีมา
มีลักษณะอาคาร เป็นอาคารแฝดคู่มีสะพานเชื่อมที่ ชั้น 6-9 ลักษณะอาคารมีทั้งหมด 9 ชั้น (ไม่นับส่วนของดาดฟ้า) แบ่งเป็นฝั่ง A และ B อยู่ใกล้อาคาร 35 (อาคารเรียนรวม)   และ อาคารบริการนักศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน (กำลังก่อสร้าง บริเวณหน้าคณะ) โดยคณะแบ่งชั้นต่างๆเป็นหมวดสาขา
โดยเริ่มแรกก่อสร้างอาคารปฏิบัติการในปัจจุบัน คณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ สังกัด ณ อาคาร 19 อาคารสำนักงานอธิการบดี ในปัจจุบัน บริเวณหน้ามหาวิทยาลัย (อาคารริมน้ำ)
เมื่ออาคารปฏิบัติในปัจจุบันแล้วเสร็จ ถึงย้ายมาอยู่ ณ ที่ทำการปัจจุบัน โดยในส่วนอาคารประกอบด้วย ห้องเรียน ห้องปฏิบัติการ ห้องประชุม ห้องน้ำ ลานพักผ่อนบนอาคาร (ชั้น4) ห้องลีลาศ และลานกิจกรรม ชั้น 10
หน่วยงาน

| --- | --- |
 สาขามนุษย์ศาสตร์  สาขาสังคมศาสตร์  สาขาเคมีประยุกต์  สาขาชีววิทยาประยุกต์  สาขาฟิสิกส์ประยุกต์  สาขาเทคโนโนลีสารสนเทศและการสื่อสาร  สาขาคณิตศาสตร์และสถิติประยุกต์  สาขาเทคโนโลยีการเกษตรและสิ่งแวดล้อม:  ศูนย์ปฏิบัติการผลิตสื่อสิ่งพิมพ์  ศูนย์ปฏิบัติการวิทยุกระจายเสียง  ศูนย์ปฏิบัติการวิทยุโทรทัศน์  ศูนย์ภาษา  ศูนย์บัณฑิตศึกษา  สำนักงานคณบดี คณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์
หลักสูตร

| ระดับปริญญาตรี | ระดับปริญญาโท | ระดับปริญญาเอก |
| --- | --- | --- |
| หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ) สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร (EC.)  สาขาวิชาการท่องเที่ยวและการบริการ (TOH.) หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) สาขาวิชาเคมี (CS.H.)  สาขาวิชาฟิสิกส์ประยุกต์ (PHY.)  สาขาวิชาสถิติประยุกต์ (ST.)  สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ (CS.)  สาขาวิชาเทคโนโลยีชีวผลิตภัณฑ์ (BPT.)  สาขาวิชาวิทยาการวัสดุและนวัตกรรม (MSI.)  สาขาวิชาเทคโนโลยีโลจิสติกส์  (LT.)  สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ (SHS.)  สาขาวิชานวัตกรรมและเทคโนโลยีการเกษตร (AIT.)  สาขาวิชาธุรกิจนวัตกรรมการเกษตร (ABI.)  สาขาวิชานวัตกรรมข้าว (IR.) หลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต (ทล.บ.) สาขาวิชาเทคโนโลยีการสื่อสารมวลชน (MCT.)  สาขาวิชาเทคโนโลยีผลิตภัณฑ์นมและเครื่องดื่ม [ต่อเนื่อง] (DPT.) |  หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม) สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารประยุกต์ (M.ICT.)  สาขาวิชาชีววิทยาประยุกต์ในการผลิตสัตว์ (M.BIO.) |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด) สาขาวิชาชีววิทยาประยุกต์ในการผลิตสัตว์  สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารประยุกต์ |
ขี้ควาย

ขี้ควาย อาจหมายถึง
มูลของกระบือ
ปลาขี้ควาย (stareye goblinfish หรือ stargazer waspfish), ชื่อปลาทะเลชนิด Polycaulus uranoscopus ในวงศ์ Synanceiidae ตัวแบนข้างเล็กน้อย หัวสั้น ปากกว้างเชิดขึ้น ลำตัวมีรอยด่างสีน้ำตาล มักมีจุดขาวประปราย ขอบครีบเป็นสีดำคล้ำ เงี่ยงมีพิษ ซ่อนตัวอยู่ตามซอกหินหรือพื้นท้องทะเล, ขี้ขุย ก็เรียก
ด้วงขี้ควาย (dung beetle), ชื่อด้วงอันดับ Coleoptera ในวงศ์ Scarabaeidae มักใช้ชีวิตอยู่ในมูลสัตว์, มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น แมงกุดจี้, แมงจุ่งจี่, ด้วงขี้ช้าง, ด้วงขี้วัว ฯลฯ
เห็ดขี้ควาย (psilocybin mushroom), ชื่อเห็ดชนิด Psilocybe cubensis Sing ในวงศ์ Strophariaceae เป็นยาเสพติด และถูกควบคุมตามกฎหมายของหลาย ๆ ประเทศ
แขวงอัตตะปือ, แขวงหนึ่งในประเทศลาว ชื่อแขวงเป็นภาษาท้องถิ่น แปลว่า มูลกระบือ
เจ้าน้อยขี้ควาย ณ เชียงใหม่, บุตรคนหนึ่งของเจ้าหลวงพุทธวงศ์
ขี้หนอนเถา

| ขี้หนอนเถา> สถานะการอนุรักษ์ |
| --- | --- |
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
สกุล:: Cajanus
สปีชีส์:: C.  scarabaeoides
ชื่อทวินาม
Cajanus scarabaeoides (L.) Thouars

ขี้หนอนเถา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Cajanus scarabaeoides) เป็นพืชในวงศ์ Fabaceae เป็นไม้เลื้อย มีขนตามลำต้นและกิ่งก้าน ดอกสีเหลือง ออกเป็นกระจุกตามซอกใบ ทั้งต้นต้มน้ำดื่มแก้นิ่ว
ขี้อ้นเครือ

| ขี้อ้นเครือ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Core eudicots
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Nyctaginaceae
สกุล:: Boerhavia
สปีชีส์:: B.  chinensis
ชื่อทวินาม
Boerhavia chinensis 

ขี้อ้นเครือ ชื่อวิทยาศาสตร์:  Boerhavia chinensis อยู่ในวงศ์ Nyctaginaceae เป็นพืชล้มลุก ใบรูปไข่ ปลายใบแหลม ดอกช่อ เกิดที่ยอด ดอกรูปแตร สีชมพู ผลรูปกระบอง มีสันตามแนวยาว พบได้ทั่วไปในเขตร้อน
การรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น

| การรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น  日本国有鉄道 |
| --- | --- |
 
พื้นที่บริการ: ญี่ปุ่น
ปีดำเนินการ: ค.ศ. 1949–1987
ก่อนหน้า: การรถไฟแห่งรัฐบาลญี่ปุ่น
ถัดไป: กลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น
ขนาดราง: 1067,  1435
ความยาว: 21,421.1 km (13,310.5 mi)  (สูงสุด 1981)
สำนักงาน: โตเกียว
การรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 日本国有鉄道; โรมาจิ: Japanese National Railways) หรือที่รู้จักกันดีว่า JNR เคยเป็นผู้ให้บริการเครือข่ายรถไฟทั่วประเทศญี่ปุ่น ระหว่างปี พ.ศ. 2492 ถึง พ.ศ. 2530
ประวัติ

เริ่มแรก คำว่า โคกูยูเท็ตสึโด หรือ การรถไฟแห่งชาติ ใช้เป็นชื่อของเครือข่ายเส้นทางรถไฟที่ดำเนินการโดยบริษัทแห่งชาติภายใต้การควบคุมของสถาบันรถไฟภายหลังการโอนกิจการรถไฟให้เป็นกิจการของชาติใน พ.ศ. 2449 - พ.ศ. 2450 ต่อมา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงรถไฟและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมและการสื่อการก็ได้เข้าถือครองกิจการรถไฟและเป็นผู้ควบคุมการทำงานทั้งหมด โดยให้ประกาศให้ใช้ชื่อ การรถไฟแห่งรัฐบาลญี่ปุ่น (JGR) แทนชื่อเดิม ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง รัฐบาลญี่ปุ่นต้องรื้อถอนรางรถไฟของการรถไฟแห่งรัฐบาลญี่ปุ่นไปใช้ประโยชน์เนื่องจากภาวะสงครามทำให้เหล็กกล้าขาดแคลนมาก
เมื่อปี พ.ศ. 2492 การรถไฟแห่งรัฐบาลญี่ปุ่นได้แปรรูปเป็นบริษัทมหาชน ตามคำสั่งของผู้นำทางทหารของสหรัฐอเมริกาที่เข้ามารักษาความสงบในกรุงโตเกียว บริษัทใหม่แห่งนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก จนนำมาสู่การสร้างรถไฟความเร็วสูงชิงกันเซ็งในปี พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1964) ได้ในที่สุด อย่างไรก็ตาม การที่บริษัทพยายามต่อขยายเครือข่ายรถไฟด่วน บริษัทก็ตกเป็นหนี้มากขึ้นเนื่องจากบริษัทต้องกู้เงินจำนวนมหาศาลมาใช้สำหรับโครงการใหม่นี้
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2530 การรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่นก็ตกเป็นหนี้จำนวนมหาศาลถึง 25 ล้านล้านเยน (ประมาณ 2 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปีต่อมา เครือข่ายรถไฟนี้จึงถูกระงับโดยรัฐสภาญี่ปุ่น แล้วจึงแบ่งการรถไฟญี่ปุ่นออกเป็นบริษัทย่อยๆหลายบริษัทที่มีชื่อเรียกว่า กลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น (JR Group)
ประวัติ > เหตุการณ์สำคัญ

12 มิถุนายน พ.ศ. 2415 - พิธีเปิดทางรถไฟสายโตเกียว-โยโกฮามะ
1 ตุลาคม พ.ศ. 2450 - โอนกิจการรถไฟมาเป็นของรัฐสำเร็จภายใต้พระราชบัญญัติรถไฟ พ.ศ. 2449
1 มิถุนายน พ.ศ. 2492 - จัดตั้ง การรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น
1 ตุลาคม พ.ศ. 2507 - เปิดให้บริการรถไฟความเร็วสูงโทไกโดชิงกันเซ็งเป็นครั้งแรก
1 เมษายน พ.ศ. 2530 - ยกเลิกการรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น จัดตั้งกลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น 7 บริษัท
| ด ค ก กลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
อดีต: การรถไฟแห่งรัฐบาลญี่ปุ่น | การรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น | บรรษัทรถไฟญี่ปุ่น
| บริษัทรถไฟขนส่งผู้โดยสาร |  JR ฮกไกโด |  JR ตะวันออก |  JR ตอนกลาง |  JR ตะวันตก |  JR ชิโกะกุ |  JR คีวชู |
| สมาร์ตการ์ด | คิตะกะ | ซุยกะ | โทะอิกะ | อิโกะกะ | อิโกะกะ | ซุโงะกะ |
| อื่นๆ |  JR บรรทุก |  วิจัย |  JR ระบบ |  |  |  |
ดูเพิ่ม: ชิงกันเซ็ง · เรล พาส
จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง

จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง (桓宗) (ค.ศ. 1177–1206) พระนามเดิม หลี่ ฉุนโย่ว (李純佑) จักรพรรดิพระองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
พระองค์เป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิเซี่ยเหรินจง และทรงพยายามปฏิบัติตามนโยบายที่พระราชบิดากำหนด อย่างไรก็ตามขุนนางระดับสูงในราชสำนักเซี่ยตะวันตกเริ่มทุจริตมากขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป เริ่มเกิดการเสื่อมถอยของเซี่ยตะวันตก ที่ไม่สามารถย้อนกลับได้ การเพิ่มขึ้นของชาวมองโกลภายใต้เจงกีสข่านเริ่มคุกคาม ในขณะที่มองโกลเริ่มบุกเข้าไปในหมู่บ้านชายแดน ในปี 1205 จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงได้เปลี่ยนชื่อเมืองหลวงของราชวงศ์เซี่ยตะวันตกเป็นจงซิง (ปัจจุบันคืออิ๋นชวน) นอกจากนี้ในปี 1205 ชาวมองโกลเริ่มบุกโจมตีเซี่ยตะวันตกครั้งแรก การปล้นสะดมและเผาหมู่บ้านและเมืองชั้นนอกหลายแห่ง ในปี 1206 ลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ หลี่อันฉวนก่อรัฐประหารและได้รับอำนาจจากจักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงสวรรคตในปีเดียวกัน
| ด ค กลำดับจักรพรรดิจีนสมัยราชวงศ์เซี่ยตะวันตก |
| --- | --- |
 จิ่งจง  อี้จง  ฮุ่ยจง  ฉงจง  เหรินจง  หฺวันจง  เซียงจง  เสินจง  เสี้ยนจง  โม่ 
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
จักรพรรดิเซี่ยเสินจง

จักรพรรดิเซี่ยเสินจง (ค.ศ. 1163–1226) พระนามเดิม หลี่ จุนซู (李遵頊) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
พระองค์เข้ายึดอำนาจหลังก่อรัฐประหารและดำเนินนโยบายของจักรพรรดิเซี่ยเสียงจงในการบุกรุกอาณาจักรจินต่อไป พระองค์เริ่มการนำทัพทำศึกจินหลายครั้งก่อนที่จักรพรรดิจินจะตอบโต้ สังหารทหารเซี่ยตะวันตกจำนวนมาก อย่างไรก็ตามจักรพรรดิเซี่ยเสินจงยังคงโจมตีจินต่อแม้ว่าเศรษฐกิจจะย่ำแย่ ทำให้เกิดความไม่พอใจอย่างมากในหมู่ประชาชนของพระองค์ที่บ่นเรื่องภาษีที่สูง พระองค์ไม่ฟังผู้ที่แนะนำสันติภาพกับราชวงศ์จิน นำไปสู่การเร่งการเสื่อมถอยของเซี่ยตะวันตก พระองค์สละบัลลังก์ให้พระราชโอรสหลี่ เต๋อวั่งในปี 1223 และสวรรคตในปี 1226
| ด ค กลำดับจักรพรรดิจีนสมัยราชวงศ์เซี่ยตะวันตก |
| --- | --- |
 จิ่งจง  อี้จง  ฮุ่ยจง  ฉงจง  เหรินจง  หฺวันจง  เซียงจง  เสินจง  เสี้ยนจง  โม่ 
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
กีฬาว่ายน้ำมาราธอนในเอเชียนเกมส์ 2022

| ว่ายน้ำมาราธอน  ในเอเชียนเกมส์ 2022 |
| --- | --- |
สนาม: ศูนย์กีฬาฉางอันจีโฉว
วันที่: 6-7 ตุลาคม ค.ศ. 2023
จำนวนนักกีฬา: 29 คน จาก 9 ประเทศ
2026 →
กีฬาว่ายน้ำมาราธอนในเอเชียนเกมส์ 2022 จัดขึ้นที่ศูนย์กีฬาฉางอันจีโฉว หางโจว ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 6-7 ตุลาคม ค.ศ. 2023
กำหนดการแข่งขัน

| --- | --- |
F: ชิงชนะเลิศ
| รายการ↓/วันที่ → | 6 ศ | 7 ส |
| --- | --- | --- |
| ว่ายน้ำมาราธอน 10 กม. ชาย |  | F |
| ว่ายน้ำมาราธอน 10 กม. หญิง | F |  |
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล > ชาย

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
10 กม. รายละเอียด:
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล > หญิง

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
10 กม. รายละเอียด:
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ (จีน)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รวม (0 ประเทศ) | รวม (0 ประเทศ) | 0 | 0 | 0 | 0 |
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

นักกีฬาทั้งหมด 29 คนจาก 9 ชาติจะแข่งขันกีฬาว่ายน้ำมาราธอนในเอเชียนเกมส์ 2022:
จีน (4)
ฮ่องกง (4)
จีนไทเป (2)
อินโดนีเซีย (1)
ญี่ปุ่น (3)
คาซัคสถาน (4)
เกาหลีใต้ (4)
สิงคโปร์ (3)
ไทย (4)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กกีฬาในเอเชียนเกมส์ 2022 (หางโจว) |
| --- | --- |
 ยิงธนู  ระบำใต้น้ำ  กรีฑา  แบดมินตัน  เบสบอล  บาสเกตบอล  วอลเลย์บอลชายหาด  มวยสากล  เบรกแดนซ์  บริดจ์  เรือแคนู  หมากรุกสากล  คริกเกต  จักรยาน  กระโดดน้ำ  เรือยาวมังกร  ขี่ม้า  อีสปอร์ต  ฟันดาบ  ฮอกกี้  ฟุตบอล  หมากล้อม  กอล์ฟ  ยิมนาสติก  แฮนด์บอล  ยูโด  ยิวยิตสู  กาบัดดี  คาราเต้  คูราช  ว่ายน้ำมาราธอน  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  โรลเลอร์  เรือพาย  รักบี้ 7 คน  เรือใบ  เซปักตะกร้อ  ยิงปืน  ซอฟต์เทนนิส  ซอฟต์บอล  ปีนหน้าผา  สควอช  ว่ายน้ำ  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล  โปโลน้ำ  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ  วูซู  หมากรุกจีน
คีซอม

| คีซอม |
| --- | --- |

เกิด: โช เฮ-รย็อง  (1994-01-20) 20 มกราคม ค.ศ. 1994 (30 ปี) โซล เกาหลีใต้ 
อาชีพ: แร็ปเปอร์
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  เคป็อป 
เครื่องดนตรี:  เสียงร้อง 
ช่วงปี: 2013–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Mapps Entertainment

เว็บไซต์: Kisum
 นักดนตรี
โช เฮ-รย็อง (เกาหลี: 조혜령; เกิดวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1994) หรือชื่อในวงการว่า คีซอม เป็นแร็ปเปอร์หญิงชาวเกาหลีใต้
ประวัติ

โช เฮ-รย็อง เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1994 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ จบการศึกษาระดับประถมที่โรงเรียนโซลเจมดงอีลีเมนทารี (Seoul Jamdong Elementary School) จบระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนเจมซิลมิดเดิล (Jamsil Middle School) และจบระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนยองพาเกิร์ล (Youngpa Girls' High School)
ตั้งแต่เดือนสิงหาคมปี 2013 เฮ-รย็องได้ปรากฏตัวบนรถบัสG ออกอากาศทางโทรทัศน์บนรถบัสในจังหวัดคยองกี แต่เธอมาจากโซลไม่ใช่จังหวัดคย็องกี ตั้งแต่เธออายุได้ 6 ขวบเธออาศัยอยู่ในเมืองอาซัน, จังหวัดคย็องกี ปัจจุบันเธออาศัยอยู่ในซองปากู, โซล
ในปี 2015 เฮ-รย็องเข้าแข่งขันในรายการวาไรตีอันพริตตี แรปสตาร์ซีซั่นแรก (Unpretty Rapstar) ก่อนหน้านี้เธอได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการวาไรตีโชว์มีเดอะมันนีฤดูกาลที่ 3 (Show Me The Money 3)
ข้อมูลอ้างอิง

↑  https://people.search.naver.com/search.naver?where=nexearch&query=%ED%82%A4%EC%8D%B8&sm=tab_etc&ie=utf8&key=PeopleService&os=1703420
↑  https://gnews.gg.go.kr/news/v_news_detail.asp?number=201407302332177055C056
↑  http://bntnews.hankyung.com/apps/news?popup=0&nid=02&c1=02&c2=03&c3=&nkey=201509242328483&mode=sub_view
↑  http://www.koreaherald.com/view.php?ud=20160623000638
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เกาหลี 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
จักรพรรดิเซี่ยเซียงจง

จักรพรรดิเซี่ยเซียงจง 襄宗 (ค.ศ. 1170–1211) พระนามเดิม หลี่ อันฉฺวัน (李安全) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
หลี่ อันฉฺวันเป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิเซี่ยเหรินจง หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเหรินโหย่ว พระบิดาของพระองค์หลี่ อันฉฺวันได้ขอให้จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงอนุญาตให้เขาสืบทอดตำแหน่งบิดา หลังจากที่ จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงไม่เห็นด้วยและมอบตำแหน่งเจ้าชายแห่งเจิ้นอี๋ (镇夷郡王) ให้กับเขา หลี่ อันฉฺวันก็มีความตั้งใจที่จะยึดบัลลังก์ของจักรพรรดิ จักรพรรดิเซี่ยเซียงจงเข้ามามีอำนาจหลังจากการรัฐประหารร่วมกับกับลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ พระมารดาของจักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง จักรพรรดินีโหล่วตรงข้ามกับจักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง นักประวัติศาสตร์หลายคนมองว่าพระองค์ไร้ความสามารถ จักรพรรดิเซี่ยเซียงจงโจมตีราชวงศ์จิน ทำลายปีแห่งสันติภาพระหว่างสองอาณาจักรนี้ พระองค์พยายามที่จะเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิมองโกล แต่เจงกิสข่านถือว่าเซี่ยตะวันตกเป็นสิ่งกีดขวางบนถนนสู่จีนและบุกโจมตีเซี่ยตะวันตกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในปี 1211 พระราชนัดดาของจักรพรรดิเซี่ยเซียงจง หลี่ จุนซูก่อรัฐประหารกับจักรพรรดิเซี่ยเซียงจงและเข้ายึดอำนาจ จักรพรรดิเซี่ยเซียงจงสวรรคตในอีกหนึ่งเดือนต่อมา
| ด ค กลำดับจักรพรรดิจีนสมัยราชวงศ์เซี่ยตะวันตก |
| --- | --- |
 จิ่งจง  อี้จง  ฮุ่ยจง  ฉงจง  เหรินจง  หฺวันจง  เซียงจง  เสินจง  เสี้ยนจง  โม่ 
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
จักรพรรดิเซิร์กซีสที่ 2

| เซิร์กซีสที่ 2 𐎧𐏁𐎹𐎠𐎼𐏁𐎠 |
| --- | --- |
  พระราชาธิราช  มหาราช  กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย  ฟาโรห์แห่งอียิปต์  กษัตริย์แห่งหลายดินแดน 
เหรียญอะคีเมนิดที่ทำขึ้นที่ซาร์ดิส อาจจะทำขึ้นในรัชสมัยของกษัตริย์เซิร์กซีสที่ 2
พระราชาธิราชแห่งอะคีเมนิด
ครองราชย์: 424 ปีก่อนคริสตกาล (45 วัน)
ก่อนหน้า: อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1
ถัดไป: ซ็อกเดียนุส

สวรรคต: เพอร์เซโพลิส, เปอร์เซีย
ราชวงศ์: อะคีเมนิด
พระราชบิดา: อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1
พระราชมารดา: ดามัสเปีย
ศาสนา: โซโรอัสเตอร์
เซิร์กซีสที่ 2 (/ˈzɜːrksiːz/; เปอร์เซียโบราณ: 𐎧𐏁𐎹𐎠𐎼𐏁𐎠 Xšayār̥šā; กรีกโบราณ: Ξέρξης Xérxēs; สวรรคตเมื่อ 424 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย ซึ่งทรงปกครองครองจักรวรรดิอะคีเมนิดในช่วงเวลาสั้น ๆ ในฐานะพระราชโอรสและผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1
หลังจากที่พระองค์ทรงครองราชย์ได้สี่สิบห้าวัน ซึ่งพระองค์ทรงมีพระราชอำนาจควบคุมดินแดนเปอร์เซียเท่านั้น พระองค์ก็ทรงถูกปลงพระชนม์ในช่วง 424 ปีก่อนคริสตกาลโดยซ็อกเดียนุส ซึ่งเป็นพระอนุชาต่างพระราชมารดา ซึ่งพระองค์ก็ทรงถูกกษัตริย์ดาริอุสที่ 2 ปลงพระชนม์ในอีกหกเดือนต่อมา พระองค์เป็นบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่คลุมเครือ ซึ่งส่วนใหญ่ทราบมาจากงานเขียนของเซซิอัส พระองค์เป็นพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวของกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1 กับพระนางดามัสเปีย และพระองค์เป็นที่รู้จักในฐานะของมกุฎราชกุมาร
คำจารึกสุดท้ายที่กล่าวถึงกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1 ยังทรงมีพระชนม์ชีพอยู่สามารถย้อนไปได้ถึง 424 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งกษัตริย์เซิร์กซีสที่ 2 ก็สืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ แต่ปรากฏว่ามีพระอนุชานอกสมรสอีกสองพระองค์ได้อ้างสิทธิ์ในพระราชบัลลังก์เพื่อตนเอง พระองค์แรก คือ ซ็อกเดียนุส ซึ่งเป็นพระราชโอรสของลูกชายของกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1 โดยประสูติแต่พระสนมอโลจีนีแห่งบาบิโลน และพระองค์ที่สองคือ ดาริอุสที่ 2 ซึ่งเป็นพระราชโอรสของกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1 โดยประสูติแต่พระสนมคอสมาร์ติดีนีแห่งบาบิโลน ดาริอุสที่ 2 ก็ทรงอภิเษกสมรสกับพระนางพาริซาทิส ซึ่งเป็นพระขนิษฐาต่างพระราชมารดา โดยเป็นพระราชธิดาของกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1 โดยประสูติแต่พระสนมอันเดียแห่งบาบิโลน
กษัตริย์เซิร์กซีสที่ 2 ทรงได้รับการยอมรับว่าเป็นกษัตริย์ในเปอร์เซียและกษัตริย์ซ็อกเดียนุสทรงได้รับการยอมรับว่าเป็นกษัตริย์ในดินแดนเอลามเท่านั้น คำจารึกแรกของโอคัสในพระนาม กษัตริย์ดาริอุสที่ 2 นั้นสามารถระบุช่วงเวลาในวันที่ 10 เดือนมกราคม 423 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ทรงเป็นผู้ว่าการมณฑลของเฮอร์เคเนียอยู่แล้ว และในไม่ช้าก็ได้รับการยอมรับว่าเป็นกษัตริย์จากมีเดีย บาบิโลเนีย และอียิปต์ กษัตริย์เซิร์กซีสที่ 2 ทรงปกครองเพียงสี่สิบห้าวัน พระองค์ก็ทรงถูกปลงพระชนม์โดยฟาร์นาซีอัสและเมนนอสทาเนสตามคำสั่งของกษัตริย์ซ็อกเดียนุสในขณะที่ทรงเมา ซ็อกเดียนุสได้รับการสนับสนุนจากแคว้นของพระองค์ แต่ก็ทรงถูกปลงพระชนม์ในอีกไม่กี่เดือนต่อมา กษัตริย์ดาริอุสที่ 2 ทรงกลายเป็นผู้ปกครองจักรวรรดิเปอร์เซียแต่เพียงพระองค์เดียวและทรงครองราชย์จนถึง 404 ปีก่อนคริสตกาล