stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แหม่มจ๋า
นักแสดง

| ตัวละคร | ภาพยนตร์ พ> ศ. 2518 | ละคร พ> ศ. 2541 | ละคร พ> ศ. 2557 |
| --- | --- | --- | --- |
| สรายุทธ | สมบัติ เมทะนี | ยุทธพิชัย ชาญเลขา | ธนา สุทธิกมล |
| แหม่ม | มยุรา ธนะบุตร | ชาช่า อัลเทอร์เมท | เอมี่ กลิ่นประทุม |
| หมอศิระ |  |  | ชวัลนันท์ จันทร์ทรัพย์ |
| น้ำตาล |  |  | ณัฐชา นวลแจ่ม |
| ร.ต.ท.ชาวี |  | บดินทร์ ดุ๊ก | พิชยดนย์ พึ่งพันธ์ |
| ปูเป้ |  | ราตรี วิทวัส | ปทิตตา อัธยาตมวิทยา |
| พุดซ้อน/มณฑา | มารศรี ณ บางช้าง | อำภา ภูษิต | ดารัณ ฐิตะกวิน |
| กำแหง | ชุมพร เทพพิทักษ์ | วิทิต แลต | กลศ อัทธเสรี |
| กำจร (จอนนี่) |  |  | รินทร์ดนัย ไตรรัตน์ธนากุล |
| โฉมฉาย |  |  | ปาลิตา โกศลศักดิ์ |
| น้าเผือก | ดอกดิน กัญญามาลย์ |  | ชูศรี เชิญยิ้ม |
| อรชร | อรสา อิศรางกูร ณ อยุธยา |  | ศิริพิชญ์ วิมลโนช |
| โฉมศรี |  |  | แวร์ โซว |
| สิทธา |  |  | ดิลก ทองวัฒนา |
| ไพศาล |  |  | อนุสรณ์ เตชะปัญญา |
| สร้อยนภา |  |  | จีรนันท์ ปรีดากุล |
| เสี่ยชนัท |  |  | สุเทพ ประยูรพิทักษ์ |
| ปลิง |  |  | ธิติวัฒน์ ธนวัฒน์ภัทร์กุล |
| สมิธ |  |  | เคน สตรุทเกอร์ |
| รักษา |  |  | สิทธิพร นิยม |
| สารวัตรองอาจ |  |  | สุเมธ องอาจ |
| เชอรี่ |  |  | พชรพร พิจารณากุล |
| เบิ้ม |  |  | ศุภกร เพิ่มสุธาโภชน์ |
| นุ่ม |  |  | น้ำเพชร จำรูญศาสน์ |
| ปุยฝ้าย |  |  | ศศิกร ฉันทวรางค์ |
| ป้าดอกรัก |  |  | วิยะดา อุมารินทร์ |
| สาเก |  |  | สะท้าน คุ้มเกตุ |
| สาคู |  |  | เขาทรายน้อย ซุปเปอร์แคระ |
แหล่งข้อมูลอื่น

แหม่มจ๋า (2557) ที่สยามโซน
ลำดับรายการโทรทัศน์

| สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7: ละครวันจันทร์ - อาทิตย์ 18> 30 - 19.40 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | แหม่มจ๋า | ถัดไป |
| ยอดชายนายตุ๊กตุ๊ก | แหม่มจ๋า | วีรบุรุษกองขยะ |
Entoprocta

| Entoprocta ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่:  แคมเบรียนตอนต้น– ปัจจุบัน  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N ข้อผิดพลาดนิพจน์: มีตัวดำเนินการ < ซึ่งไม่ควรมี ข้อผิดพลาดนิพจน์: มีตัวดำเนินการ < ซึ่งไม่ควรมี   |
| --- | --- |

Barentsia ramosa

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
เคลด:: พาราฮอกโซซัว ParaHoxozoa
เคลด:: ไบลาทีเรีย Bilateria
เคลด:: เนโฟรซัว Nephrozoa
ไม่ได้จัดลำดับ:: โพรโทสโทเมีย Protostomia
ไม่ได้จัดลำดับ:: Spiralia 
ไฟลัมใหญ่:: Lophotrochozoa 
เคลด:: โลโฟฟอราตา Lophophorata
ไฟลัม:: เอนโทพรอคตา Entoprocta Nitsche, ค.ศ. 1870
สปีชีส์:: Entoprocta
ชื่อทวินาม
Entoprocta Nitsche, ค.ศ. 1870

วงศ์
 Barentsiidae (= Urnatellidae)[ต้องการอ้างอิง]  Loxokalypodidae  Loxosomatidae  Pedicellinidae  incertae sedis †Cotyledion
ชื่อพ้อง
 Kamptozoa
Entoprocta /ɛntoʊˈprɒktə/ (แปลว่า ภายในทวารหนัก) หรือ Kamptozoa /kæm(p)təˈzoʊə/ เป็นไฟลัมของสัตว์น้ำที่อยู่ประจำที่เป็นส่วนใหญ่ มีขนาดยาวตั้งแต่ 0.1 ถึง 7 มิลลิเมตร (0.004 ถึง 0.3 นิ้ว) ตัวเต็มวัยมีลักษณะเป็นรูปถ้วยบนก้านยาว พวกมันมี "พวง" ของหนวดแข็งที่มีขนช่วยสร้างกระแสน้ำเพื่อดึงอนุภาคอาหารไปยังปาก โดยทั้งปากและทวารหนักอยู่ภายใน "พวง" เหล่านั้น สัตว์ที่ดูคล้ายกับไบรโอซัว (Ectoprocta) ที่มีทวารหนักอยู่นอก "พวง" ของหนวดที่เป็นโพรง วงศ์เอนโตพรอคต์ส่วนใหญ่เป็นวงศ์ที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นอาณาจักร และจากทั้งหมด 150 สปีชีส์ มีเพียง 2 สปีชีส์เท่านั้นที่อาศัยอยู่ใน สปีชีส์ที่อยู่โดดเดี่ยวเพียงไม่กี่สปีชีส์สามารถเคลื่อนไหวได้ช้า
บางสปีชีส์ขับไข่ที่ไม่ได้รับการผสมพันธุ์ออกไปในน้ำ ในขณะที่บางสปีชีส์เก็บไข่ไว้ในห้องฟักจนกระทั่งฟักออกมา และบางสปีชีส์ใช้อวัยวะคล้ายรกในการบำรุงรักษาไข่ที่กำลังพัฒนา หลังจากฟักออกมา ตัวอ่อนว่ายน้ำไปได้สักพักแล้วจึงตั้งรกรากบนพื้นผิวที่แข็ง จากนั้นพวกมันจะเปลี่ยนรูปร่าง และทางเดินอาหารของตัวอ่อนจะหมุนไปมากถึง 180° เพื่อให้ปากและทวารหนักหันขึ้นด้านบน ทั้งสปีชีส์ที่อยู่แบบอาณานิคมและอยู่โดดเดี่ยวต่างก็สืบพันธุ์โดยการโคลนเช่นกัน โดยสปีชีส์ที่อยู่โดดเดี่ยวจะปลูกโคลนในช่องว่างระหว่างหนวดแล้วจึงปล่อยโคลนออกมาเมื่อเจริญเติบโต ในขณะที่สปีชีส์ที่อยู่แบบอาณานิคมจะสร้างสมาชิกใหม่จากก้านหรือจากไหลคล้ายทางเดิน
ฟอสซิลของ Entoprocta พบได้น้อยมาก และตัวอย่างที่เก่าแก่ที่สุดที่ระบุได้อย่างมั่นใจนั้นมีอายุย้อนไปถึงยุคจูราสซิกตอนปลาย การศึกษาส่วนใหญ่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 เป็นต้นมาได้พิจารณาว่าเอ็นโตพรอคต์เป็นสมาชิกของ Trochozoa ซึ่งรวมถึงหอยและแอนเนลิดาด้วย อย่างไรก็ตาม การศึกษาในปี ค.ศ. 2008 ได้สรุปว่าเอ็นโตพรอคต์มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับไบรโอซัว 
การศึกษาบางชิ้นจัดให้เอ็นโตพรอคต์อยู่ในกลุ่ม Tetraneuralia ร่วมกับหอย
ดูเพิ่ม

Nielsen, C. (1989). "Entoprocts".  ใน Kermack, D.M.; Barnes, R.S.K. (บ.ก.). Synopsis of the British Fauna No. 41. Leiden: Brill.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Entoprocta
Information on Entoprocta from earthlife.net
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q208580  Wikispecies: Entoprocta  ADW: Entoprocta  BOLD: 299518  EoL: 2167  EPPO: 1KAMPP  Fauna Europaea: 15422  Fossilworks: 26320  iNaturalist: 151831  IRMNG: 216  ITIS: 156732  NCBI: 43120  uBio: 230484  WoRMS: 1271
บาสเกตบอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2023

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ: ออสเตรเลีย
เมือง: ซิดนีย์
วันที่: 26 มิถุนายน – 2 กรกฎาคม
ทีม: 8 (จาก 1 สมาพันธ์)
สนาม: 1
อันดับหลังจบการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  จีน (12th ครั้ง)
รองชนะเลิศ:  ญี่ปุ่น
อันดับสาม:  ออสเตรเลีย
อันดับสี่:  นิวซีแลนด์
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัด: 20
MVP: แม่แบบ:Bkwicon ฮัน ซู
ผู้ทำคะแนนสูงสุด: แม่แบบ:Bkwicon ฮัน ซู (22.0 แต้มต่อเกม)
เว็บไซต์ทางการ
FIBA Women's Asia Cup 2023 Division A  FIBA Women's Asia Cup 2023 Division B
← 2021 2025 → 
การแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2023 (อังกฤษ: 2023 FIBA Women's Asia Cup) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 30 ซึ่งจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 26 มิถุนายนถึง 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย การแข่งขันครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ออสเตรเลียเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันนี้ ทีมสี่อันดับแรกจะผ่านเข้ารอบการแข่งขันบาสเกตบอลหญิงโอลิมปิกรอบคัดเลือก 2024
ทีมจีนชนะเลิศสมัยที่ 12 หลังจากเอาชนะญี่ปุ่นในรอบชิงชนะเลิศ
การแข่งขันบาสเกตบอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2023 ดิวิชั่น บี จะจัดขึ้นในภายหลังตั้งแต่วันที่ 13 ถึง 19 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
สนามแข่งขัน

| --- | --- |
ซิดนีย์:  ซิดนีย์
ศูนย์กีฬาแห่งรัฐ:  ซิดนีย์
ความจุ: 5,006 ที่นั่ง:  ซิดนีย์
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
Tournament summary เก็บถาวร 2023-07-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กบาสเกตบอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย |
| --- | --- |
การแแข่งขัน:  โซล 1965  ไทเป 1968  กัวลาลัมเปอร์ 1970  ไทเป 1972  โซล 1974  ฮ่องกง 1976  กัวลาลัมเปอร์ 1978  ฮ่องกง 1980  โตเกียว 1982  เซี่ยงไฮ้ 1984  กัวลาลัมเปอร์ 1986  ฮ่องกง 1988  สิงคโปร์ 1990  โซล 1992  เซนได 1994  ชิซูโอกะ 1995   กรุงเทพฯ 2540  ชิซูโอกะ 1999   กรุงเทพฯ 2544  เซนได 2004  ฉินหวงเต่า 2005  อินชอน 2007  เจนไน 2009  โอมูระ 2011  กรุงเทพฯ 2013  หวู่ฮั่น 2015  บังกาลอร์ 2017  บังกาลอร์ 2019  อัมมาน 2021  ซิดนีย์ 2023  
ผู้เล่น:  ... 2011  2013  2015  2017  2019  2021  2023 
รางวัล:  All-Tournament Team  Most Valuable Player
พรรคชาตินิยมเวียดนาม

| พรรคชาตินิยมเวียดนาม Việt Nam Quốc Dân Đảng |
| --- | --- |

ผู้ก่อตั้ง: เหงียน ท้าย ฮอก
หัวหน้า: เหงียน ท้าย ฮอก เญิ้ต ลิญ หวู โห่ง คั้ญ
ก่อตั้ง: 25 ธันวาคม พ.ศ. 2470
ที่ทำการ: ฮานอย (พ.ศ. 2470 - 2497) ไซ่ง่อน (พ.ศ. 2497 - 2518) เวสต์มินสเตอร์ รัฐแคลิฟอร์เนีย (พ.ศ. 2518)
หนังสือพิมพ์: ภาษาประชาชน (Tiếng dân เตี๊ยงเซิน)
อุดมการณ์: ชาตินิยมเวียดนาม สังคมนิยมประชาธิปไตย หลัก 3 ประการแห่งประชาชน
จุดยืน: จากกลางอิงซ้ายถึงกลางอิงขวา
สี: แดง, น้ำเงิน, ขาว
เว็บไซต์
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
พรรคชาตินิยมเวียดนาม (เวียดนาม: Việt Nam Quốc Dân Đảng; 越南國民黨) หรือเหวียตโกว๊ก (เวียดนาม: Việt Quốc  越國) เป็นพรรคการเมืองชาตินิยมในเวียดนามที่ได้พยายามกอบกู้เอกราชเวียดนามจากฝรั่งเศสในระหว่างต้นศตวรรษที่ 20 โดยได้กำเนิดในช่วงยุค 1920 เมื่อปัญญาชนวัยหนุ่มได้เริ่มเผยแผ่หลักการปฏิวัติ ในปี ค.ศ.1927 หลังจากที่สำนักพิมพ์ประสบความล้มเหลวเพราะการล่วงล้ำของฝรั่งเศสและการปิดกั้นความคิด พรรคชาตินิยมเวียดนามจึงได้ถูกก่อตั้งโดย เหงียน ท้าย ฮอก โดยนำรูปแบบมาจากพรรคก๊กมินตั๋งของประเทศจีนในยุคนั้น (รูปอักษรจีนของทั้งสองพรรคเขียนเหมือนกัน ดังนี้ 國民黨) พรรคชาตินิยมเวียดนามได้มีชนชั้นกลางเข้าร่วมด้วยอยู่พอสมควร โดยเฉพาะคุณครูอาจารย์และปัญญาชน แต่ไม่ได้รับความสนใจจากชาวนาและกรรมกร พรรคจึงได้ก่อตั้งขึ้นอย่างลับ ๆ
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1928 พรรคชาตินิยมเวียดนามเริ่มเป็นที่รู้จักจากการลอบสังหารเจ้าพนักงานชาวฝรั่งเศสและผู้ช่วยชาวเวียดนาม จุดเปลี่ยนของพรรคได้เข้ามาในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1929 จากเหตุการณ์การลอบสังหารบาซินซึ่งเป็นเหตุการณ์การสังหารแรงงานเกณฑ์ชาวฝรั่งเศส แม้ว่าการสมรู้ร่วมคิดกับผู้ก่อการไม่ชัดเจนนัก แต่เจ้าหน้าที่ของฝรั่งเศสกลับกล่าวหาว่าพรรคชาตินิยมเวียดนามคือผู้มีส่วนร่วม สมาชิกประมาณ 300-400 ของสมาชิก 1,500 คนถูกปราบปรามและถูกจับกุม ผู้นำหลายคนถูกจับกุม แต่ห้อกได้จัดการจนสามารถหลบหนีไปได้
ปลายปี ค.ศ. 1929 พรรคได้เริ่มอ่อนแอลงจากการแตกแยกภายในพรรคเอง ภายใต้การกดดันที่เพิ่มมากขึ้นของฝรั่งเศส ผู้นำของพรรคหลายคนได้เปลี่ยนวิธีการต่อต้านฝรั่งเศสจากการลอบสังหารเจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสเปลี่ยนเป็นการขับไล่โดยการก่อจลาจล หลังจากที่รวบรวมอาวุธมาได้แล้ว พรรคจึงได้ทำการก่อการกำเริบเอียนบ๊าย ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1930 เพื่อให้การก่อกำเริบเป็นไปอย่างแพร่หลายและรวดเร็ว พรรคได้ร่วมกับกองทหารเวียดนามของฝรั่งเศสที่ไม่ค่อยน่าไว้ใจซึ่งได้ทำการต่อต้านฝรั่งเศสด้วยเช่นกันนั้น การก่อเริบจึงได้ลุกลามอย่างรวดเร็วแต่ก็ถูกปราบปรามลงอย่างง่ายดาย ด้วยการลงโทษที่รุนแรง ห้อกและผู้นำคนอื่นได้ถูกจับกุมและประหารชีวิตและพรรคก็ไม่ได้กลับมามีความเข้มแข็งในเวียดนามอีก
กลุ่มที่เหลืออยู่ได้ใช้สันติวิธีในการต่อสู้ ขณะที่กลุ่มอื่น ๆ นั้นได้หนีไปยังมณฑลยูนนาน ซึ่งพวกเขาได้อาวุธและฝึกซ้อมรบอยู่ที่นั้น ระหว่างยุค 1930 พรรคได้ถูกบดบังโดยพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน เวียดนามได้ถูกยึดครองโดยญี่ปุ่น ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 จากความวุ่นวายภายหลังการยอมแพ้ของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1945 พรรคชาตินิยมเวียดนามกับพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนได้ร่วมกันต่อสู้เพื่อเอกราชของเวียดนามเป็นระยะเวลาสั้น ๆ อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ความวุ่นวายได้หมดไป โฮจิมินห์ได้กวาดล้างกลุ่มทหารของพรรคชาตินิยมเวียดนามออกไปกลุ่มทหารคอมมิวนิสต์เวียดนาม ทำให้พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามกลายเป็นผู้ต่อต้านจักรวรรดินิยมอย่างไร้ผู้เทียมเท่า หลังสงครามอินโดจีนครั้งที่ 1สิ้นสุดลง เวียดนามได้ถูกแบ่งแยกเป็นสองส่วน ทางพรรคได้ย้ายไปอยู่เวียดนามใต้ ภายหลังเหตุการณ์ไซ่ง่อนแตกแล้ว พรรคได้ย้ายไปยังนอกประเทศและยังเคลื่อนไหวเพื่อต่อต้านพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามในปัจจุบัน
จุดกำเนิด

ฝรั่งเศสเริ่มเข้ามาเกี่ยวข้องกับเวียดนามเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 24 เมื่อมิชชันนารีให้ความช่วยเหลือแก่เหงียน อัญ ที่ต่อมาได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเกียลองแห่งราชวงศ์เหงียน แต่ต่อมา ในสมัยจักรพรรดิมิญหมาง ได้ปราบปรามชาวคริสต์ในเวียดนามอย่างรุนแรง ฝรั่งเศสเริ่มรุกรานเวียดนามเมื่อ พ.ศ. 2401 และยึดครองเวียดนามเป็นอาณานิคมทั้งหมดใน พ.ศ. 2426 การต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชเกิดขึ้นเป็นระยะ เช่น การต่อสู้ของขบวนการเกิ่นเวือง การปฏิวัติทางภาคใต้ พ.ศ. 2459 และการก่อการกำเริบของไทเหงียน เป็นต้น
ใน พ.ศ. 2468 มีปัญญาชนในฮานอยกลุ่มเล็กๆ นำโดยครูชื่อ ฟาม ตวน ไต และพี่ชายคือฟาม ตวน ลาม ได้จัดตั้งโรงพิมพ์ โดยมีเป้าหมายเพื่อสนับสนุนการปฏิวัติโดยใช้ความรุนแรงเพื่อเรียกร้องเอกราชให้เวียดนาม เผยแพร่หนังสือและแผ่นพับเกี่ยวกับซุน ยัตเซ็น และการปฏิวัติในจีน พ.ศ. 2454 และเปิดโรงเรียนเพื่อสอนการเขียนภาษาเวียดนามด้วยอักษรกว็อกหงือหรืออักษรละตินให้แก่ชนชั้นทำงาน กลุ่มนี้ได้ดึงดูดใจนักเรียนจากภาคเหนือ โดยเฉพาะกลุ่มของเหงียน ท้าย ฮอก ฮอกเป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนพานิชย์ฮานอย ต่อมาโรงพิมพ์ของพวกเขาถูกฝรั่งเศสสั่งปิด กลุ่มนี้จึงได้จัดกิจกรรมทางการเมืองโดยตรง ใน พ.ศ. 2470 กลุ่มนี้มีสมาชิกราว 200 คน กระจายอยู่ใน 18 จังหวัดทางภาคเหนือและภาคกลางของเวียดนาม
การก่อตั้ง

พรรคชาตินิยมเวียดนามจัดตั้งขึ้นจากการประชุมในฮานอย เมื่อ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2470 โดนเหงียน ท้าย ฮอก เป็นผู้นำ พรรคนี้ถือเป็นพรรคที่เน้นแนวทางปฏิวัติพรรคแรกในเวียดนาม ก่อตั้งก่อนพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน 3 ปี พรรคนี้เน้นสังคมนิยม ต้องการจัดตั้งสาธารณรัฐเวียดนามที่เป็นเอกราช ขับไล่ฝรั่งเศสออกไปด้วยวิธีทางการทหาร
การจัดรูปแบบของพรรคใช้ตามพรรคก๊กมินตั๋งในจีน แต่ไม่มีความสัมพันธ์โดยตรงระหว่างระหว่างกัน การต่อสู้เน้นการต่อสู้ทางทหารเพื่อยึดอำนาจ และการฝึกอบรมประชาชนระยะหนึ่งก่อนจะจัดตั้งรัฐบาลตามรัฐธรรมนูญ สมาชิกพรรคส่วนใหญ่เป็นครู ลูกจ้างของอาณานิคมฝรั่งเศสหรือเจ้าหน้าที่ในกองทัพอาณานิคม มีกรรมกรน้อยมาก ความนิยมของพรรคตั้งอยู่บนพื้นฐานของความรู้สึกต่อต้านฝรั่งเศสในเวียดนามภาคเหนือในทศวรรษ 2463 พรรคนี้ได้มองหาแนวร่วมจากกลุ่มชาตินิยมอื่น ๆ ในเวียดนามเพื่อร่วมต่อสู้เรียกร้องเอกราช พรรคได้ประณามพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามของโฮจิมินห์ในการที่ทรยศต่อฟาน โบ่ย เจิว นักชาตินิยม โดยจับตัวส่งให้ฝรั่งเศสเพื่อแลกเงินค่าหัว
กิจกรรมช่วงเริ่มต้น

ปัญหาที่สำคัญของพรรคชาตินิยมคือเงิน ทำให้การดำเนินการเป็นไปอย่างยากลำบาก ได้เปิดที่พักและร้านอาหารในชื่อ Vietnam Hotel ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2471 เพื่อหาเงิน รัฐบาลอาณานิคมฝรั่งเศสได้เฝ้าระวังเกี่ยวกับวัตถุประสงค์ของธุรกิจนี้ การเปลี่ยนแปลงภายในพรรคเกิดขึ้นในเดือนธันวาคมเมื่อ เหงียน ควก ญู ขึ้นเป็นผู้นำแทนฮอก มีการจัดตั้งหน่วยงานเพื่อเป็นรัฐบาลเงา ได้แก่แผนกกฎหมาย บริหาร และยุติธรรม ข้อมูลของฝรั่งเศสคาดว่าใน พ.ศ. 2472 พรรคนี้มีสมาชิกราว 1,500 คน ส่วนใหญ่อยู่ทางที่ราบลุ่มแม่น้ำแดง สมาชิกส่วนใหญ่เป็นชนชั้นกลาง ส่วนแรงงานมักอยู่กับพรรคคอมมิวนิสต์
การลอบสังหารบาซิน

การลอบสังหารชาวฝรั่งเศสในฮานอย แอร์เว บาซินเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้พรรคชาตินิยมตกต่ำลง ไม่แน่นอนว่าผู้ยิงบาซินเสียชีวิตเป็นสมาชิกพรรคหรือได้วางแผนด้วยตัวเอง ฝรั่งเศสได้โจมตีสมาชิกพรรคเท่าที่สามารถหาได้ มีสมาชิกพรรคถูกจำคุกถึง 78 คน สมาชิกหลักที่เป็นคณะกรรมการส่วนใหญ่ถูกจับได้ยกเว้นฮอกและญู
ความแตกแยกภายในและการเปลี่ยนกลยุทธ

ใน พ.ศ. 2472 พรรคชาตินิยมได้แตกแยกออกเป็นส่วน นำโดยเหงียน แท เงียบ บางแหล่งเชื่อว่าเงียบมีการติดต่อกับฝรั่งเศสอย่างลับ ๆ ในกลางปีนั้น ฮอกเสนอที่จะให้มีการลุกฮือทั่วไป โดยเฉพาะโดยทหารชาวเวียดนามในกองทัพฝรั่งเศส สมาชิกระดับกลางของพรรคคัดค้านเพราะเห็นว่ายังไม่พร้อมที่จะเคลื่อนไหว แต่ฮอกยืนยันว่าต้องการยกระดับองค์กรไปสู่การต่อสู้อย่างรุนแรง แผนการปลุกระดมเพื่อลุกฮือในที่ราบลุ่มแม่น้ำแดงดำเนินในช่วงปลายปี พ.ศ. 2472 โดยกองกำลังของพรรคชาตินิยมเข้าร่วมกับทหารชาวเวียดนามในการโจมตีเมืองสำคัญทางเหนือคือฮานอยและไฮฟอง ผู้นำพรรคได้ตกลงที่จะจำกัดการต่อสู้เฉพาะในตังเกี๋ยเพราะที่อื่นพรรคยังอ่อนแออยู่
การลุกฮือที่เอียนบ๊าย

ณ เวลาประมาณ 1:30 น. ของวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 ทหารประมาณ 40 คนที่ประจำการที่เอียนบ๊าย  ถูกกองกำลังของพรรคชาตินิยมเวียดนาม 60 คนโจมตี เจ้าหน้าที่ฝรั่งเศส 29 คนถูกโจมตี กบฏได้แบ่งแยกกำลังกันไปสังหารเจ้าหน้าที่ฝรั่งเศส ฝ่ายพรรคชาตินิยมเวียดนามสามารถชักธงของตนบนยอดตึกได้ แต่อีก 2 ชั่วโมงต่อมา ปรากฏว่าการก่อกบฏนี้ล้มเหลว ในเวลา 7:30 น. กองทัพอินโดจีนฝรั่งเศสได้ต่อต้านการโจมตีและออกคำสั่งไปยังทหารที่เยนไบ๊
ในเย็นวันเดียวกัน กลุ่มพรรคชาตินิยมเวียดนามได้ออกปฏิบัติการอีกหลายที่ ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ สมาชิกพรรคทำร้ายตำรวจที่ฮานอย ขว้างระเบิดเข้าไปในตึกของรัฐบาล ฝ่ายฝรั่งเศสส่งทหารมาปราบปราม การสู้รบดำเนินไปจนถึง 22 กุมภาพันธ์ ฝ่ายฝรั่งเศสจึงเป็นฝ่ายชนะ มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก  ผู้ถูกจับกุมจำนวน 13 คน ถูกประหารชีวิต โดย ฮอก และจิญรวมอยู่ในกลุ่มนี้ด้วย การประหารชีวิตเกิดขึ้นเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2473 ฮอกได้เขียนหนังสือถึงรัฐบาลฝรั่งเศสว่าเขายินดีร่วมมือกับฝรั่งเศส แต่การไม่ยอมประนีประนอมทำให้ต้องเป็นกบฏ ฝรั่งเศสอยู่ในอินโดจีนฝรั่งเศสได้แต่ต้องยกเลิกระบบศักดินาและเป็นมิตรกับชาวเวียดนามมากกว่านี้ พรรคต้องการให้มีการศึกษาที่เป็นสากล การฝึกฝนทางการค้าและอุตสาหกรรม และยุติการฉ้อราษฎร์บังหลวง
ลี้ภัยในยูนนาน

หลังจากเหตุการณ์เอียนบ๊าย พรรคชาตินิยมเวียดนามได้แยกย้ายกันไป ลี ฮู กัญ ได้พยายามฟื้นฟูพรรคโดยรวบรวมสมาชิกที่เหลือเข้าด้วยกัน กลุ่มที่ยังจงรักภักดีต่อฮอกยังคงเคลื่อนไหวในฮานอยและไฮฟอง ความล้มเหลวในการพยายามลอบสังหารนายทหารฝรั่งเศสทำให้ถูกฝรั่งเศสปราบปรามอย่างหนัก ใน พ.ศ. 2474 – 2475 ผู้ที่รอดชีวิตจึงลี้ภัยไปยูนนาน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ผู้สนับสนุนกลุ่มของเงียบยังเคลื่อนไหวอยู่ พรรคชาตินิยมเวียดนามในยูนนานกลายเป็นส่วนหนึ่งของพรรคก๊กมินตั๋งในจีน
เงียบถูกคุมขังอยู่ในยูนนาน แต่ก็ยังมีบทบาทในการดำเนินกิจกรรมของพรรค เมื่อถูกปล่อยตัวใน พ.ศ. 2476 เขาได้รวบรวมสมาชิกขึ้นอีกครั้ง รวมทั้งกลุ่มของฟาน โบ่ย เจิว ที่จัดตั้งองค์กรในกวางตุ้งซึ่งมีวัตถุประสงค์เดียวกันใน พ.ศ. 2468 กลุ่มของเจิวเป็นกลุ่มที่ต่อต้านกลุ่มนิยมลัทธิคอมมิวนิสต์ของโฮจิมินห์และได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มชาตินิยมของจีน กลุ่มของเจิวได้จัดตั้งสันนิบาตประชาชนตะวันออกซึ่งล้มเหลวลงในที่สุด ใน พ.ศ. 2475 สันนิบาตนี้ได้ประกาศจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลอินโดจีนที่กวางตุ้ง ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2476 กลุ่มของเจิวได้รวมเข้ากับกลุ่มของเงียบที่ยูนนาน ใน พ.ศ. 2478 เงียบถูกฝรั่งเศสจับกุมที่เซี่ยงไฮ้ กลุ่มของเงียบได้สลายตัว มีกิจกรรมไม่มากนักจนกระทั่งเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 และญี่ปุ่นรุกรานอินโดจีนใน พ.ศ. 2483 พวกเขาพยายามจัดตั้งองค์กรกรรมกรในยูนนานแต่ประสบความสำเร็จน้อย
พรรคชาตินิยมเวียดนามค่อย ๆ ถูกกลืนเข้ากับองค์กรเรียกร้องเอกราชเวียดนามที่นำโดยพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนของโฮจิมินห์ ใน พ.ศ. 2483 โฮได้เดินทางมายังยูนนาน เขาได้เสนอความร่วมมือระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนกับขบวนการชาตินิยมเช่น พรรคชาตินิยมเวียดนาม ในเวลานั้น สงครามโลกครั้งที่ 2 ได้เกิดขึ้นแล้ว ญี่ปุ่นได้เข้ามาครอบงำจีนตะวันออก และเข้ามามีอำนาจแทนที่ฝรั่งเศสในเวียดนาม โฮได้เดินทางต่อไปกวางสี ซึ่งเป็นที่กองทัพของฝ่ายชาตินิยมต่อต้านญี่ปุ่นตั้งอยู่และร่วมมือกับพรรคก๊กมินตั๋งของจีน และความร่วมมือของนักชาตินิยมได้เกิดขึ้น โฮได้จัดตั้งสันนิบาตเอกราชเวียดนามหรือเวียดมิญ โฮ หง็อก ลาม หรือต่อมาคือฝั่ม วัน ดง ซึ่งเป็นนักชาตินิยมในพรรคชาตินิยมเวียดนามได้เข้าร่วมกับโฮ ต่อมา เวียดมิญ ได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อเต็มเป็นสันนิบาตปลดปล่อยเวียดนาม ไม่ใช่สถานการณ์ที่ง่ายนัก ผู้นำพรรคชาตินิยมเวียดนามอีกคนนึง เจี่ยว หอย กง ซึ่งจบมาจากสถาบันวิชาการทหารก๊กมินตั๋งต้องการท้าทายพรรคคอมมิวนิสต์ในระยะเริ่มต้น ในขณะที่วู ฮอง คาน เป็นผู้นำกลุ่มต่อต้านคอมมิวนิสต์หัวรุนแรงในพรรคชาตินิยมเวียดนาม สันนิบาตปฏิวัติเวียดนามเป็นสหภาพของกลุ่มชาตินิยมเวียดนามหลายกลุ่ม นำโดย กลุ่มพรรคชาตินิยมเวียดนามที่นิยมจีน นายพลจากก๊กมินตั๋ง จาง ฟากุย ได้สร้างสันนิบาตขึ้นมาเพื่อสร้างอิทธิพลของจีนในอินโดจีนเพื่อต่อต้านฝรั่งเศสและญี่ปุ่น สันนิบาตนี้นำโดยเหงียน ไฮ ทาน ซึ่งเกิดในจีนและพูดภาษาเวียดนามไม่ได้ นายพลจางพยายามขัดขวางกลุ่มคอมมิวนิสต์ในเวียดนามและโฮจิมินห์ไม่ให้เข้ามาสร้างอิทธิพลในสันนิบาต ก๊กมินตั๋งให้ความช่วยเหลือเวียดนามกลุ่มนี้ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เพื่อต่อต้านกองทัพญี่ปุ่น
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2488 ญี่ปุ่นได้จัดตั้งจักรวรรดิเวียดนามขึ้นเป็นรัฐหุ่นเชิด และได้ปล่อยตัวนักกิจกรรมทางการเมืองที่ต่อต้านฝรั่งเศสหลายคน รวมทั้งสมาชิกพรรคชาตินิยมเวียดนาม ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488 กลุ่มเวียดมินห์ของโฮจิมินห์ได้ขึ้นสู่อำนาจและจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลหลังจากญี่ปุ่นถอนตัวออกไปจากเวียดนาม กลุ่มพรรคชาตินิยมเวียดนามประมาณ 100 คน ได้เดินทางจากจีนเข้าสู่เวียดนามแต่กลับถูกเวียดมิญสังหารที่แนวชายแดน พรรคชาตินิยมเวียดนามในเวียดนามเหนือได้รับการสนับสนุนจากพรรคก๊กมินตั๋งในจีน พรรคชาตินิยมได้ควบคุมที่มั่นตามแนวชายแดนจีน-เวียดนามใกล้ลาวก่าย พวกเขาได้ตั้งสถาบันวิชาการทหารที่เยนไบ๊ เพื่อฝึกทหารของตนเอง พรรคชาตินิยมเวียดนามได้จัดตั้งกลุ่มในฮานอยและออกหนังสือพิมพ์เพื่อเผยแพร่นโยบายและอุดมการณ์
ข้อตกลงระหว่างพรรคชาตินิยมเวียดนามกับเวียดมิญไร้ประโยชน์ในเวลาต่อมา รัฐมนตรีที่ไม่ได้อยู่ฝ่ายคอมมิวนิสต์จะมีรัฐมนตรีช่วยที่เป็นคอมมิวนิสต์และไม่ได้รับข้อมูลในการบริหารที่ครบถ้วน การเลือกตั้งในวันที่ 23 ธันวาคม ทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างพรรคชาตินิยมเวียดนามและเวียดมิญ โดยเวียดมิญกล่าวหาว่าทหารของพรรคชาตินิยมเวียดนามโจมตีสถานี ส่วนพรรคชาตินิยมโจมตีเวียดมิญว่าจัดการเลือกตั้งไม่เป็นธรรม
เชิงอรรถ

↑  Hammer (1955), p. 82.
↑  Duiker p. 155.
↑  "Sách "Nguyễn Thái Học (1902 – 1930)" của Nhượng Tống (kỳ 2)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-11-03. สืบค้นเมื่อ 2017-06-24.
↑  Lịch sử đấu tranh cận đại của Việt Nam Quốc dân Đảng (6)
↑  Thư ngỏ gửi : Ban nghiên cứu Ðảng sử Việt Nam Quốc dân Ðảng Vietnamese Nationalist Party เก็บถาวร 2014-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  Vietnamese Nationalist Party : A contemporary history of a national struggle : 1927-1954 (page 73)
↑  "Sách "Nguyễn Thái Học (1902 – 1930)" của Nhượng Tống (kỳ 3)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-11-03. สืบค้นเมื่อ 2017-06-24.
↑  Currey, pp. 15-16, 20.
↑  Duiker, pp. 160-161.
↑  Oscar Chapuis (2000). The last emperors of Vietnam: from Tu Duc to Bao Dai. Greenwood Publishing Group. p. 106. ISBN 0-313-31170-6. สืบค้นเมื่อ 2010-11-30.
↑  William J. Duiker (1976). The rise of nationalism in Vietnam, 1900-1941. Cornell University Press. p. 272. ISBN 0-8014-0951-9. สืบค้นเมื่อ 2010-11-30.
แหล่งข้อมูลอื่น

Viet Quoc official homepage (เวียดนาม)
Viet Quoc members webpage
Nguyễn Thái Học Foundation (เวียดนาม)
ธงของพรรคชาตินิยมเวียดนามใช้ระหว่าง พ.ศ. 2472 - 2488
ธงของ กองทัพปฏิวัติเวียดนาม ระหว่าง การลุกฮือที่เยนไบ๊
หลังจากล้มเหลวในการลุกฮือที่เอียนบ๊าย  สมาชิกพรรคได้ไปร่วมมือกับกลุ่มของฟาน โบ่ย เจิง (ในรูป)
นกน้อย

| นกน้อย |
| --- | --- |

กำกับ: ดอกดิน กัญญามาลย์
เขียนบท: บทประพันธ์   ป.พิมล   บทภาพยนตร์   ดอกดิน กัญญามาลย์
อำนวยการสร้าง: ดอกดิน - บรรจง กัญญามาลย์
นักแสดงนำ: มิตร ชัยบัญชา   เพชรา เชาวราษฎร์  ดอกดิน กัญญามาลย์  วิไลวรรณ วัฒนพานิช  บุษกร สาครรัตน์   ชรินทร์ นันทนาคร   อาคม มกรานนท์   ชฎาพร วชิรปราณี   สุวิน สว่างรัตน์   สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต   นฤมล ประทุมน้อย
กำกับภาพ: สมาน ทองทรัพย์สิน
บริษัทผู้สร้าง: กัญญามาลย์ภาพยนตร์  
ผู้จัดจำหน่าย: วัชรภาพยนตร์
วันฉาย: 18 กันยายน พ.ศ. 2507
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ทำเงิน: 1,800,000 บาท
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
นกน้อย เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2507 ระบบถ่ายทำฟิล์ม 16 มม. สีอีสแมนต์ กำกับการแสดงโดย ดอกดิน กัญญามาลย์ นำแสดงโดยมิตร ชัยบัญชา เพชรา เชาวราษฎร์ วิไลวรรณ วัฒนพานิช บุษกร สาครรัตน์ ชรินทร์ นันทนาคร และ ดอกดิน กัญญามาลย์ พากย์เสียงโดย จุรี โอศิริ, สมพงษ์ พงษ์มิตร, เพ็ญศรี พุ่มชูศรี ออกฉายเมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2507  ที่โรงภาพยนตร์คาเธ่ย์
ภาพยนตร์เรื่องนี้นับเป็นครั้งแรกของวงการภาพยนตร์ไทยที่ได้รับพระบรมราชานุญาตให้นำเพลงพระราชนิพนธ์ "ชะตาชีวิต" เป็นเพลงประกอบเรื่อง ขับร้องโดย จินตนา สุขสถิตย์ (แทนเสียงของเพชรา) บรรเลงโดย วงคีตะวัฒน์ และยังเป็นครั้งแรกในวงการที่มีความคิดริเริ่มถ่ายทำภาพยนตร์ฟิล์ม 16 มม. ประกอบฉากเพลงในระบบ 35 มม.สี เสียงในฟิล์ม จากความพยายามนำเสนอมาตรฐานสากลแก่ผู้ชมภายใต้ข้อจำกัดด้านทุนและการตลาด ซึ่งได้รับความนิยมนับแต่นั้นมา จนพัฒนาเป็นภาพยนตร์ฟิล์ม 35 มม.ตลอดเรื่องได้สำเร็จในเวลาต่อมา
ภาพยนตร์เรื่องนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้นำภาพยนตร์ไปฉายทอดพระเนตรเป็นการส่วนพระองค์ พร้อมด้วย สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ณ พระราชวังดุสิต กรุงเทพฯ
ภาพยนตร์ทำรายได้เกินคาดถึงล้านแปดแสนบาท เป็นที่มาของสโลแกน ล้านแล้วจ้า...ล้านแล้วจ้า...ดอกดินตัวดำๆๆ กับความสำเร็จสูงสุดของดอกดินที่สามารถคว้ารางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2507 สาขานักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม ขณะที่ เพชรา ได้รับรางวัลตุ๊กตาทองครั้งเดียวในชีวิตการแสดง สาขาผู้แสดงนำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยมจากเรื่องนี้พร้อมกัน และหลังจากนั้นยังทำให้เธอมีงานแสดงภาพยนตร์ชื่อคล้าย ๆ กัน เช่น นกเอี้ยง นกแก้ว นกขมิ้น มดแดง ฯลฯ
เรื่องย่อ

นกน้อย (เพชรา เชาวราษฎร์) เด็กกำพร้าที่ถูกฝากอยู่กับแม่เลี้ยงและพ่อเลี้ยงใจชั่ว ที่มีนิสัยเห็นแก่ตัว เธอต้องดิ้นร้นหาเช้ากินค่ำ โดยมี ไอ้ช้าง (ดอกดิน กัญญามาลย์) เป็นเสมือนเพื่อนเกลอและคู่หูที่คอยให้ความช่วยเหลือยามลำบากเสมอมา นกน้อยเป็นเด็กดี ขยัน แต่เมื่อสิ้นแม่เลี้ยง ยิ่งมีชีวิตที่ลำบาก ต้องออกจากบ้านเพราะไม่มีเงินจ่ายค่าเช่า ด้วยความที่เป็นเด็กดี จึงมีผู้ใหญ่คอยให้ที่อยู่ที่กิน แต่ทุกครั้งก็ต้องหนีออกมาตลอด
ที่บ้านของคุณจักร (มิตร ชัยบัญชา) เขาหลงรักนกน้อยตั้งแต่แรกพบ โดยที่เธอที่ไม่รู้ว่าเป็นบ้านของเขา และได้ช่วยเหลือพ่อของเขาจากการถูกทำร้าย นกน้อยเองก็พยายามฝืนความรักมาตลอดและหนีไปไกลถึงอีสาน ซึ่งที่นี่เองที่ทำให้เด็กสาวได้พบกับพ่อแม่ที่แท้จริง โดยมีคุณตาและแม่ของเธอ คอยตามหาจนเจอตัว และความสุขของนกน้อยก็กลับมาอีกครั้ง
นักแสดงหลัก

| ภาพยนตร์ | คุณจักร | นกน้อย | ไอ้ช้าง |
| --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2507 | มิตร ชัยบัญชา | เพชรา เชาวราษฎร์ | ดอกดิน กัญญามาลย์ |
| พ.ศ. 2524 | สรพงษ์ ชาตรี | สาลิกา สนธิกาญจน์ | ดอกดิน กัญญามาลย์ |
รางวัล

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลในพิธีมอบ รางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2507 มีพิธีประกาศผลอย่างเป็นทางการ ณ หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2508 รวม 3 สาขา ได้แก่
ผู้แสดงนำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม	(เพชรา เชาวราษฎร์)
ผู้แสดงประกอบชายยอดเยี่ยม  (ดอกดิน กัญญามาลย์)
พากย์เสียงยอดเยี่ยม  (จุรี โอศิริ, สมพงษ์ พงษ์มิตร, เพ็ญศรี พุ่มชูศรี,เพียรเขียน)
การนำมาสร้างใหม่

ต่อมา ดอกดิน กัญญามาลย์ ได้นำกลับมาสร้างใหม่ ในปี พ.ศ. 2524 นำแสดงโดย สรพงษ์ ชาตรี, สาลิกา สนธิกาญจน์, ส.อาสนจินดา, วิยะดา อุมารินทร์, ชุมพร เทพพิทักษ์, รอง เค้ามูลคดี, ดอกดิน กัญญามาลย์ เข้าฉายเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2524 ซึ่งเคยฉายออกอากาศต้อนรับปีใหม่ในรายการ แกะกล่องหนังไทย เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2554 สอดแทรกแง่คิดและจรรยาบรรณของมนุษย์ไว้หลากหลายแง่มุม