stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาดอนนาเดลเลลากรีเม (ซีรากูซา)

| อารามบาซิลิกาแม่พระแห่งน้ำตา |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: คาทอลิก
จังหวัด: ซีรากูซา
ปีที่อุทิศ: 1994
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ซีรากูซา ประเทศอิตาลี
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: Michel Andrault และ Pierre Parat
ประเภท: โบสถ์
ลงเสาเข็ม: 1966
เสร็จสมบูรณ์: 1994
เว็บไซต์
www.madonnadellelacrime.it
บาซิลิกามาดอนนาเดลเลลากรีเม (อิตาลี: Madonna delle Lacrime; แม่พระแห่งน้ำตา) เป็นโบสถ์ศาลแม่พระของโรมันคาทอลิกในซีรากูซา ซิซิลี ประเทศอิตาลี โบสถ์เป็นผลงานออกแบบของสถาปนิก Michel Andrault และ Pierre Parat ซึ่งชนะการประกวดออกแบบโบสถ์ที่จัดขึ้นในระดับนานาชาติ การก่อสร้างดำเนินโดยมี Riccardo Morandi เป็นวิศวกร เริ่มต้นสร้างในปี 1966 และเสร็จในปี 1994
การก่อสร้างโบสถ์เป็นประเด็นที่ถกเถียงโต้แย้งอย่างมาก มีผู้ตีความการออกแบบโบสถ์แตกต่างกันไป รวมถึงขณะทำการขุดเจาะทำฐานของอาคารได้ค้นพบคาตาคูมบ์ที่เชื่อว่ามาจากยุคปาเลโอคริสต์ จึงต้องนำไปสู่การขอใบอนุญาตพิเศษสำหรับการก่อสร้าง ในขณะที่บางส่วนไม่เห็นด้วยหรือไม่เชื่อในปาฏิหารย์ของมาดอนนาเดลเลลากรีเม (แม่พระแห่งนเำตา) ซึ่งเป็นองค์ประธานของโบสถ์ ปาฏิหารย์ดังกล่าวเกิดขึ้นในวันที่ 29 สิงหาคม ถึง 1 กันยายน 1953 เมื่อผู้อ้างว่ารูปเคารพพลาสเตอร์ของแม่พระดวงหฤทัยกมล (Madonna of the Immaculate Heart) มีน้ำตาไหลออกซึ่งเชื่อกันว่านำปาฏิหารย์มาให้คนยากไร้ หลังโบสถ์หลังนี้สร้างเสร็จยึงได้ย้ายองค์แม่พระมาประดิษฐานในที่นี่แทน
บนยอดของโดมตั้งประติมากรรมรูปแม่พระทำจากบรอนซ์ปิดทอง ผลงานโดย Francesco Caldarella แท่นบูชารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสในโสถ์มีฐานเป็นบรอนซ์, สี่ด้านแสดงฉากวันพิพากษาจากเล่มสุดท้ายของภาคพันธสัญญาใหม่ และมีจารึกที่แมเงข้อความของนักบุญปอลจาก Epistle to the Ephesians ที่ระบุว่า Cristo ha amato la Chiesa e ha dato se stesso per lei.
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเกรอา

| ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเกรอา Sacri Monti of Piedmont and Lombardy * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ด้านหน้าของวัด  (ส่วนหนึ่งของภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี)
ประเทศ: เมืองแซร์ราลุนยาดีเกรอาในแคว้นพีดมอนต์ อิตาลี
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม ภูมิทัศน์วัฒนธรรม 
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2546 (คณะกรรมการสมัยที่ 27)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเกรอา (อิตาลี: Sacro Monte di Crea) เป็นกลุ่มคริสต์ศาสนสถานที่ตั้งอยู่บนเนินในคอมมูเนแซร์ราลุนยาดีเกรอาในแคว้นพีดมอนต์ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี ที่เป็นหนึ่งในกลุ่มภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดีที่ได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปีค.ศ. 2003
ผู้ต้องการเข้าชมกลุ่มคริสต์ศาสนสถานสามารถเดินขึ้นไปได้ตามทางลดเลี้ยวที่ชันที่เต็มไปด้วยดอกไม้ป่าต่างๆ ที่บันทึกจัดโดยช่างภาพฟรานเชสโค เนกริ (Francesco Negri) จากคาซาเลมอนเฟอร์ราโต
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเกรอาเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1589 บนสถานที่ที่เดิมเป็นวัดที่อุทิศให้แก่พระแม่มารีที่กล่าวกันว่าสร้างโดยนักบุญยูเซเบียสแห่งแวร์เชลลิ (Eusebius of Vercelli) ราว ค.ศ. 350 นอกจากนั้นก็ยังเป็นที่เชื่อกันว่านักบุญยูเซเบียสเป็นผู้ติดตั้งประติมากรรมของพระแม่มารีในคริสต์ศาสนสถานที่ยังเป็นที่สักการะกันมาจนถึงทุกวันนี้
ศิลปะในชาเปลต่างๆ ที่ตั้งรอบบริเวณวัดหลักเป็นศิลปะชุดเรื่องราวการปาฏิหาริย์ของประคำ (Mysteries of the Rosary) การสร้างก็มีการต่อเติมเปลี่ยนแปลงตลอดมาตั้งแต่เริ่มสร้าง และในปี ค.ศ. 1820 ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ก็ได้รับการปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่หลังจากที่ถูกทำลายไปบ้างบางส่วน
ข้อมูลเพิ่มเติม

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี
ศิลปะคริสต์ศาสนา
ชีวิตของพระแม่มารี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเกรอา
มัสซิโม ดาเลมา

| มัสซิโม ดาเลมา |
| --- | --- |


คนที่ 53 นายกรัฐมนตรีอิตาลี
ดำรงตำแหน่ง 21 ตุลาคม 1998 – 25 เมษายน 2000
ประธานาธิบดี: ออสการ์ ลุยจี สกัลฟาโร การ์โล อาเซลโย ชัมปี
ก่อนหน้า: โรมาโน โปรดี
ถัดไป: จูลีอาโน อามาโต
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1949-04-20) 20 เมษายน ค.ศ. 1949 (75 ปี) กรุงโรม, ลาซิโอ, อิตาลี
พรรคการเมือง: Article One
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: PCI (1963–1991) PDS (1991–1998) DS (1998–2007) PD (2007–2017)
ความสูง: 1.74 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
คู่สมรส: Linda Giuva
บุตร: 2
เว็บไซต์: Official website

มัสซิโม ดาเลมา (อิตาลี: Massimo D'Alema) เป็นนักการเมืองชาวอิตาลีผู้ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 53 ของอิตาลีตั้งแต่ปี 2541 ถึงปี 2543 ต่อมาเขาได้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศตั้งแต่ปี 2549 ถึงปี 2551
| ด ค กนายกรัฐมนตรีอิตาลี |
| --- | --- |
ราชอาณาจักรอิตาลี:  กามิลโล เบนโซ เคานต์แห่งกาวูร์  เบตตีโน รีกาโซลี  Urbano Rattazzi  Luigi Carlo Farini  Marco Minghetti  อัลฟอนโซ แฟร์เรโร ลา มาร์โมรา  Bettino Ricasoli  Urbano Rattazzi  Luigi Federico Menabrea  โจวันนี แลนซา  Marco Minghetti  Agostino Depretis  Benedetto Cairoli  Agostino Depretis  Benedetto Cairoli  Agostino Depretis  ฟรันเซสโก คริสปี  Antonio Starabba, Marchese di Rudinì  โจวันนี โจลิตตี  ฟรันเซสโก คริสปี  Antonio Starabba, Marchese di Rudinì  Luigi Pelloux  Giuseppe Saracco  Giuseppe Zanardelli  โจวันนี โจลิตตี  ทอมมาโซ ทิตโตนี  อเลสซานโดร ฟอร์ทิส  Sidney Sonnino  โจวันนี โจลิตตี  Sidney Sonnino  Luigi Luzzatti  โจวันนี โจลิตตี  Antonio Salandra  Paolo Boselli  วิตโตริโอ เอ็มมานูเอล ออร์ลันโด  Francesco Saverio Nitti  โจวันนี โจลิตตี  อีวาโนเอ โบนอมี  หลุยจี ฟาจตา  เบนิโต มุสโสลินี  ปีเอโตร บาโดลโย  อีวาโนเอ โบนอมี  แฟร์รุจโจ ปาร์รี  อัลชีเด เด กัสเปรี
สาธารณรัฐอิตาลี:  อัลชีเด เด กัสเปรี  จูเซปเป เปลลา  อามินโตเร ฟันฟานี  Mario Scelba  อันโตนีโอ เซญญี  Adone Zoli  อามินโตเร ฟันฟานี  อันโตนีโอ เซญญี  Fernando Tambroni  อามินโตเร ฟันฟานี  โจวันนี เลโอเน  อัลโด โมโร  โจวันนี เลโอเน  Mariano Rumor  เอมีเลียว โคลอมโบ  Giulio Andreotti  Mariano Rumor  อัลโด โมโร  Giulio Andreotti  ฟรันเชสโก กอสซีกา  Arnaldo Forlani  Giovanni Spadolini  อามินโตเร ฟันฟานี  เบ็ตตีโน กรักซี  อามินโตเร ฟันฟานี  Giovanni Goria  Ciriaco De Mita  Giulio Andreotti  จูลีอาโน อามาโต  การ์โล อาเซลโย ชัมปี  ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี  ลัมแบร์โต ดีนี  โรมาโน โปรดี  มัสซิโม ดาเลมา  จูลีอาโน อามาโต  ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี  โรมาโน โปรดี  ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี  มารีโอ มอนตี  เอนรีโก เลตตา  มัตเตโอ เรนซี  ปาโอโล เจนตีโลนี  จูเซปเป คอนเต  มารีโย ดรากี  จอร์จา เมโลนี
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งออร์ตา

| ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งออร์ตา  Sacri Monti of Piedmont and Lombardy * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งออร์ตา (ส่วนหนึ่งของภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี)
ประเทศ: เมืองออร์ตาซานจูลิโอในแคว้นพีดมอนต์ แคว้นลอมบาร์ดี   อิตาลี
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม ภูมิทัศน์วัฒนธรรม 
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2546 (คณะกรรมการสมัยที่ 27)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งออร์ตา (อิตาลี: Sacro Monte di Orta) เป็นกลุ่มคริสต์ศาสนสถานของโรมันคาทอลิกตั้งอยู่บนเนินเขาที่ออร์ตาซานจูลิโอในแคว้นพีดมอนต์ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งออร์ตาเป็นหนึ่งในเก้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดีที่ได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปีค.ศ. 2003
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งออร์ตาเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1583 เนื้อหาของศิลปะภายในกลุ่มชาเปลเป็นฉากประวัติของนักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิ โครงการริเริ่มโดยนักบวชคาพูชินเคลโต ดา คาสเตลโลโซปราทิชิโน ที่ประกอบด้วยชาเปลทั้งหมด 36 ชาเปล แต่สร้างได้เพียง 20 มาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1630 ศิลปะเป็นแบบแมนเนอริสม์ แต่เมื่อมาถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 จึงเปลี่ยนมาเป็นแบบบาโรก การก่อสร้างจบลงในปี ค.ศ. 1788
ข้อมูลเพิ่มเติม

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี
ศิลปะคริสต์ศาสนา
นักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งออร์ตา
เว็บไซต์ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งออร์ตา
เว็บไซต์ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ในยุโรป
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกิฟฟา

| ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกิฟฟา  Sacri Monti of Piedmont and Lombardy * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกิฟฟา (ส่วนหนึ่งของภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี)
ประเทศ: เมืองกิฟฟาในแคว้นพีดมอนต์  อิตาลี
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม ภูมิทัศน์วัฒนธรรม 
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2546 (คณะกรรมการสมัยที่ 27)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกิฟฟา (อิตาลี: Sacro Monte di Ghiffa) เป็นกลุ่มชาเปลของโรมันคาทอลิกตั้งอยู่บนเนินเขาที่กิฟฟาเหนือทะเลสาบมายอเรในแคว้นพีดมอนต์ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกิฟฟาเป็นหนึ่งในเก้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดีที่ได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปีค.ศ. 2003
หัวเรื่องศิลปะของภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกิฟฟาอุทิศให้แก่อานุภาพของตรีเอกานุภาพที่ได้รับอิทธิพลจากโอราทอรีเล็กๆ บนภูเขาคาราจิโอที่สร้างก่อนหน้านั้น ทิวทัศน์จากกิฟฟาด้านพีดมอนต์ของทะเลสาบมายอเรแสดงให้เห็นถึงความเหมาะสมในการวางองค์ประกอบของสถาปัตยกรรมกับภูมิทัศน์
ชาเปลพระแม่มารีเป็นสิ่งก่อสร้างแรกที่ได้รับการสร้างในปี ค.ศ. 1647 ซุ้มทางเข้าสู่ทางสู่กางเขนที่ก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 17 แสดงให้เห็นการเปลี่ยนแปลงมาเป็นหัวเรื่องเกี่ยวกับทุกขกิริยาของพระเยซู
ข้อมูลเพิ่มเติม

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี
ศิลปะคริสต์ศาสนา
ทุกขกิริยาของพระเยซู
ชีวิตของพระเยซู
ชีวิตของพระแม่มารี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกิฟฟา
เว็บไซต์ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ในยุโรป
ฟาบีโอ บาลาโซ

ฟาบีโอ บาลาโซ (อิตาลี: Fabio Balaso; 20 ตุลาคม ค.ศ. 1995 —) เป็นนักวอลเลย์บอลชายชาวอิตาลี ปัจจุบันเล่นให้กับลูเบ กูชีเน ชีวีตาโนวาและทีมชาติอิตาลีในตำแหน่งตัวรับอิสระ
ประวัติ

บาลาโซเริ่มต้นอาชีพนักวอลเลย์บอลด้วยการเป็นนักกีฬาเยาวชนให้กับสโมสรเตรบาเซเลเกในปี ค.ศ. 2010 ต่อมาในปี ค.ศ. 2012 เขาได้ย้ายไปยังสโมสรปัลลาโวโลปาโดวา โดยได้รางวัลชนะเลิศจากวอลเลย์บอลชายเซเรียอาดูเอ และโกปปาอีตาเลียดีเซเรียอาดูเอ ฤดูกาล 2013–14
บาลาโซเป็นตัวแทนประเทศอิตาลีในทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี และทีมชาติชุดหลัก โดยเปิดตัวกับชุดหลักใน ค.ศ. 2015 เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติที่ลงแข่งขันในวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2015 ซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองแดงและวอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2017 โดยได้รางวัลรองชนะเลิศจากแข่งขัน
ในฤดูกาล 2018–19 เขาได้เซ็นสัญญากับสโมสรลูเบ กูชีเน ชีวีตาโนวา โดยเป็นผู้ชนะเลิศในเซเรียอาอูโนและซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2018–19
สังกัดสโมสร

เตรบาเซเลเก (2011–2012)
ปัลลาโวโลปาโดวา (2012–2018)
ลูเบ กูชีเน ชีวีตาโนวา (2018–ปัจจุบัน)
เกียรติประวัติ > สโมสร

โกปปาอีตาเลียดีเซเรียอาดูเอ ฤดูกาล 2013–14 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับปัลลาโวโลปาโดวา
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์สโมสรโลก 2018 –  รองชนะเลิศ, ร่วมกับลูเบ กูชีเน ชีวีตาโนวา
วอลเลย์บอลชายเซเรียอาอูโน ฤดูกาล 2018–19 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับลูเบ กูชีเน ชีวีตาโนวา
ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับลูเบ กูชีเน ชีวีตาโนวา
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2015 –  เหรียญทองแดง
วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2017 –  เหรียญเงิน
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile ที่ FIVB.org
ฟาบีโอ บาลาโซ เก็บถาวร 2020-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ cev.lu
ฟาบีโอ บาลาโซ ที่ legavolley.it
Profile ที่ lubevolley.it
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเบลมอนเต

| ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเบลมอนเต  Sacri Monti of Piedmont and Lombardy * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเบลมอนเต (ส่วนหนึ่งของภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี)
ประเทศ: เมืองวาลเพอร์กาในแคว้นพีดมอนต์ แคว้นลอมบาร์ดี อิตาลี
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม ภูมิทัศน์วัฒนธรรม 
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2546 (คณะกรรมการสมัยที่ 27)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเบลมอนเต (อิตาลี: Sacro Monte di Belmonte) เป็นกลุ่มคริสต์ศาสนสถานของโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่บนเนินเขาของเมืองวาลเพอร์กา อยู่ไม่ไกลจากตูรินในแคว้นพีดมอนต์ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี นับเป็นหนึ่งในเก้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดีที่ได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปี ค.ศ. 2003
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเบลมอนเตเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1712 โดยการริเริ่มของนักบวชฟรานซิสคันมิเคลอันเจโล ดา มอนเตกลิโอ หลังจากหยุดไปชั่วระยะหนึ่งการก่อสร้างก็เริ่มขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1759 และในปี ค.ศ. 1825
กลุ่มคริสต์ศาสนสถานที่ตั้งอยู่ในบริเวณคานาเวเซ (Canavese) เป็นศิลปะชุดเรื่องราวการปาฏิหาริย์ของประคำ (Mysteries of the Rosary)
ข้อมูลเพิ่มเติม

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี
ศิลปะคริสต์ศาสนา
ชีวิตของพระแม่มารี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเบลมอนเต
เว็บไซต์ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเบลมอนเต
ฟีลิปโป อินซากี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:   (1973-08-09) 9 สิงหาคม ค.ศ. 1973 (51 ปี)
สถานที่เกิด:  เปียเซนซา อิตาลี
ส่วนสูง:  1.81 m (5 ft 11 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เบรชชา
สโมสรเยาวชน
1982–1985:  San Nicolò
1985–1991:  Piacenza
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1991–1995 |  Piacenza |  39 |  (15) |
| 1992–1993 |  → Leffe (ยืม) |  21 |  (13) |
| 1993–1994 |  → เฮลแลสเวโรนา (ยืม) |  36 |  (13) |
| 1995–1996 |  ปาร์มา |  15 |  (2) |
| 1996–1997 |  อาตาลันตา |  33 |  (24) |
| 1997–2001 |  ยูเวนตุส |  120 |  (57) |
| 2001–2012 |  มิลาน |  202 |  (73) |
| รวม |   |  466 |  (197) |
ทีมชาติ‡
| 1993–1996 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 21 ปี |  14 |  (3) |
| 1997–2007 |  อิตาลี |  57 |  (25) |
จัดการทีม
2012–2013:  Milan Allievi Nazionali
2013–2014:  มิลาน (เยาวชน)
2014–2015:  มิลาน
2016–2018:  Venezia
2018–2019:  โบโลญญา 1909
2019–2021:  เบเนเวนโต
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 21 December 2010 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 8 September 2007
ฟีลิปโป "ปิปโป" อินซากี (อิตาลี: Filippo "Pippo" Inzaghi) เกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1973 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี ในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก 2006กับทีมชาติอิตาลีและสองยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก กับเอซี มิลาน ยอดทีมในเซเรียอา มีน้องชายชื่อ ซิโมเน่ อินซากี้ ที่เป็น นักฟุตบอล ในกัลโช่เซเรียอาเหมือนกัน ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมเบรสชา
เขาเป็นผู้ทำประตูในการแข่งขันของสโมสรยุโรปเป็นอันดับ 2 สูงสุดตลอดกาล กับประตู 70 ประตู (เป็นรองราอุล กอนซาเลซ 71 ประตู) เขาเป็นผู้เล่นสโมสรเอซี มิลาน ที่ทำประตูในนัดระหว่างประเทศมากที่สุดในประวัติศาสตร์ กับจำนวนประตู 43 ประตู เขายังถือสถิติ ผู้ทำแฮตทริกมากที่สุดในเซเรียอา (10 แฮตทริก) และในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (3 แฮตทริก เทียบเท่า ไมเคิล โอเวน) เขาเป็นผู้เล่นที่อายุมากที่สุดที่ทำประตูได้ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (อายุ 37 ปี 85 วัน) หลังจากทำประตูในนัดแข่งกับสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010
มาร์ซีโอ สตราซโซลโด

มาร์ซีโอ สตราซโซลโด (อิตาลี: Marzio Strassoldo; 23 ธันวาคม พ.ศ. 2482 ในกอรีเซีย อิตาลี – 5 มกราคม พ.ศ. 2560) เป็นนักการเมืองชาวอิตาลี และประธานจังหวัดอูดีเน ตามผลการสำรวจในเดือนมกราคม พ.ศ. 2551 เขาเป็นประธานที่ได้รับความนิยมน้อยที่สุดในบรรดา 108 จังหวัดของประเทศอิตาลี เขาถูกบังคับให้ลาออกในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2550 หลังการอภิปรายไม่ไว้วางใจ
มรณกรรมของโพรคริส (โกซีโม)

| มรณกรรมของโพรคริส |
| --- | --- |

ศิลปิน: เปียโร ดิ โคสิโม
ปี: ค.ศ. 1500 - ค.ศ. 1510
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้พอพพลา
สถานที่: หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน
มรณกรรมของโพรคริส หรือ ซาไทร์โศรกเศร้ากับมรณกรรมของโพรคริส (อังกฤษ: The Death of Procris หรือ A Satyr mourning over a Nymph) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่มิได้ลงชื่อลงวันที่ที่ระบุว่าเขียนได้อย่างแน่นอนว่าโดยเปียโร ดิ โคสิโม ผู้เป็นจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอนในสหราชอาณาจักร
จิตรกรรม “มรณกรรมของโพรคริส” ที่เขียนโดยเปียโร ดิ โคสิโม ราวระหว่างปี ค.ศ. 1500 ถึงปี ค.ศ. 1510 เป็นภาพที่มีเนื้อหาที่ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ชื่อภาพ “มรณกรรมของโพรคริส” (อิตาลี: Morte di Procri) เป็นชื่อที่ใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 เชื่อกันว่าเป็นภาพที่ได้รับแรงบันดาลใจจากตำนานเกี่ยวกับความตายของโพรคริสด้วยน้ำมือของสามีเซฟาลัสใน “มหากาพย์เมตะมอร์ฟอร์ซิส” VII ที่เขียนโดยโอวิด แต่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอนไม่ยอมรับชื่อนี้และจะเรียกชื่อภาพว่า “A Mythological Subject” หรือ “ซาไทร์โศรกเศร้ากับมรณกรรมของโพรคริส”
แม้จะเป็นภาพที่ไม่ทราบเนื้อหาที่แน่นอนที่เป็นภาพของซาไทร์กำลังโศรกเศร้าอาลัยอยู่กับร่างของสตรี แต่ก็เป็นภาพที่เป็นที่นิยมกันที่สุดในบรรดางานเขียนของเปียโร ดิ โคสิโม นักประวัติศาสตร์ศิลป์ เออร์วิน พานอฟสกีหลงมนตร์เสน่ห์ของภาพเพราะ “ความแปลกอันดึงดูดที่กำจายออกมาจากภาพ” และผู้ออกความเห็นผู้อื่นกล่าวว่าเป็นภาพที่มี “บรรยากาศเป็นหมอกมัวเหมือนกึ่งฝัน”
บทเรียนสำหรับคู่สมรส

ความสนใจของเปียโรในเรื่องของโพรคริสอาจจะมาจากละครเรื่องแรกๆ ของอิตาลีที่มาจากตำนานเทพ “เซฟาโล” ที่เขียนโดยนิโคโล คอรเรจจิโอ ที่เล่นเป็นครั้งแรกในงานฉลองการแต่งงานที่ปราสาทเอสเตนเซในปี ค.ศ. 1487 และได้รับการตีพิมพ์ในเวนิสในปี ค.ศ. 1507 บทละครกล่าวกันว่าแปลงมาจากงานเขียนของพลอตัสแทนที่จะเป็นจาก “มหากาพย์เมตะมอร์ฟอร์ซิส” ที่เขียนโดยโอวิด และเป็นเรื่องที่ลงเอยอย่างมีความสุข ถ้าจริงตามที่สันนิษฐาน ภาพนี้ก็คงจะตั้งใจที่ให้เป็นการตักเตือนแก่คู่บ่าวสาวถึงอันตรายของความอิจฉาที่อาจจะนำมาซึ่งความตายเช่นเดียวกับโพรคริส
การที่ภาพมีเนื้อหาเกี่ยวกับการสมรส และขนาดที่แปลกของภาพทำให้สันนิษฐานกันว่าเป็นภาพสำเขียนบน “หีบคาสโซเน” (Cassone) หรือ หีบเจ้าสาว นักประวัติศาสตร์ศิลป์เซซิล กูลด์เสนอว่าแม้ว่ามักจะได้รับการบรรยายว่าเป็นภาพหน้า “หีบคาโซเน” เพราะภาพเขียนฟลอเรนซ์ที่มีขนาดใกล้เคียงกันใช้เป็นภาพสำหรับหีบคาโซเน แต่ก็อาจจะเป็นได้ว่าเป็นภาพที่ใช้สำหรับฝังในแผง (Wainscot Paneling) บนผนังสำหรับการตกแต่งภายใน ชารอน เฟอร์มอร์ให้ความเห็นว่าอาจจะเป็นภาพที่ใช้แขวนในห้องของคู่สมรสก็เป็นได้
ตอนบนของภาพมีรอยนิ้วมือของจิตรกร ด้านหลังของภาพมีการ์ดและตราของตระกูลจูชิอาร์ดินี (Guicciardini) (ที่มาเพิ่มเติมภายหลัง)
ความขัดแย้ง

หัวข้อของภาพเหมาะแก่การตีความหมายกันไปต่างๆ ที่ทำให้เดนนิส เจโรนิมัสมองเห็นความขัดแย้งหลายอย่างที่ปรากฏในภาพ เช่นการที่ในภาพไม่มีภาพของสามี, หอกที่ใช้สังหารโพรคริส และตำแหน่งที่แปลกของแผล แต่ที่น่าพิศวงที่สุดคือผู้ที่ร้องไห้อาลัยคือฟอนแทนที่จะเป็นสามี ซึ่งเป็นอมนุษย์ที่มิได้ปรากฏในเรื่องที่โอวิดเขียนแต่ปรากฏในบทละครของนิโคโล คอรเรจจิโอ
ความขัดแย้งอีกอย่างหนึ่งคือภาพสุนัขที่มองเหตุการณ์อยู่ในภาพ ซึ่งทำให้น่าจะตีความหมายได้ว่าเป็นเลแล็พที่เป็นสัญลักษณ์ของความซื่อตรงต่อสามีขี้หึงของโพรคริส ตามเรื่องของโอวิดเลแล็พและหมาจิ้งจอกทูเมสเซียนถูกสาปให้เป็นหินในเรื่องก่อนหน้านั้น ซึ่งทำให้การสันนิษฐานเป็นปัญหา แม่น้ำในฉากหลังอาจจะเป็นหนึ่งในแม่น้ำสามสายของโลกบาดาล
ดูเพิ่ม

เปียโร ดิ โคสิโม
บาโรก
ภาพชีวิตประจำวัน
จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม 
รายละเอียดของภาพ
ฉากหลังเป็นแม่น้า
มัทเทอร์ฮอร์น

| มัทเทอร์ฮอร์น |
| --- | --- |
Matterhorn
มัทเทอร์ฮอร์นด้านทิศตะวันออกและเหนือ
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 4,478 เมตร (14,692 ฟุต)
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 1,042 เมตร ↓ Col Durand 
ระยะถึงภูเขา ถัดไปที่สูงกว่า: 13.8 กม. → Liskamm-West Top 
ยอดเขาแม่: ไวส์ฮอร์น (Weisshorn)
รายชื่อ: ภูเขาที่สูงกว่า 4,000 เมตรในเทือกเขาแอลป์   Great north faces of the Alps
พิกัด: 45°58′35.0″N 7°39′31.0″E﻿ / ﻿45.976389°N 7.658611°E﻿ / 45.976389; 7.658611 
ชื่อ
ชื่อท้องถิ่น: Matterhorn (เยอรมัน) Il Cervino (อิตาลี) Le Cervin (ฝรั่งเศส)
ความหมาย: ยอดเขาแห่งทุ่งหญ้า
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ตำแหน่งในเทือกเขาแอลป์ 
ประเทศ:  อิตาลี และ  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ: วัลเลดาออสตา และ รัฐวาเล
เทือกเขา: เพนไนน์แอลป์
แผนที่ภูมิประเทศ: swisstopo 1347 Matterhorn
การพิชิต
พิชิตครั้งแรก:   14 กรกฎาคม ค.ศ. 1865 โดย  Edward Whymper  Charles Hudson  Francis Douglas  Douglas Robert Hadow  Michel Croz  Peter Taugwalder (ผู้พ่อ)  Peter Taugwalder (บุตร) 
เส้นทางง่ายสุด: สันเขาเฮือร์นลี (Hörnli) (AD, ปีนหิน/ผสม)
มัทเทอร์ฮอร์น (เยอรมัน: Matterhorn), แซร์แว็ง (ฝรั่งเศส: Cervin) หรือ แชร์วีโน (อิตาลี: Cervino) เป็นชื่อยอดเขาตั้งอยู่บนแนวของเทือกเขาแอลป์อยู่บริเวณพรมแดนระหว่างประเทศสวิตเซอร์แลนด์กับประเทศอิตาลี มีความสูงถึง 4,478 เมตร นับว่าเป็นยอดเขาที่สวยงามแห่งหนึ่งของโลก จุดชมวิวที่สวยงามอยู่ใกล้กับเมืองแซร์มัทในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
เชิงอรรถ

↑  Despite its prominence in a local sense, the Matterhorn is not among the top 100 mountains in the Alps measured by topographic prominence. Its close neighbors Monte Rosa, the Dom, Liskamm and the Weisshorn, have higher summits. See a panoramic photograph of the view from Finsteraarhorn, to the north. The key col is Col Durand, at 3,436 เมตร (11,273 ฟุต), between the Matterhorn and the Weisshorn.
↑  Retrieved from Google Earth. The nearest point of higher elevation is the Western Liskamm.
ดานีเอเล เด รอสซี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เด รอสซีในชุดทีมชาติอิตาลีเมื่อปี ค.ศ. 2012
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ดานีเอเล เด รอสซี
วันเกิด:   (1983-07-24) 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1983 (41 ปี)
สถานที่เกิด:   โรม
ส่วนสูง:  1.84 m (6 ft 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
1997–2000:  Ostia Mare
2000–2001:  โรมา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2001–2019 |  โรมา |  459 |  (43) |
| 2019–2020 |  โบคา จูเนียร์ |  5 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2001 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 19 ปี |  3 |  (2) |
| 2002 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 20 ปี |  4 |  (0) |
| 2003–2004 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 21 ปี |  16 |  (3) |
| 2004–2017 |  อิตาลี |  117 |  (21) |
จัดการทีม
2022–2023:  สปัล
2024:  โรมา
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ดานีเอเล เด รอสซี (อิตาลี: Daniele De Rossi)  เกิดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1983 ที่กรุงโรม เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี ในตำแหน่งกองกลางตัวรับ เขาเคยคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก กับทีมชาติอิตาลี ในปี 2006 และเป็นนักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมของ เซเรียอา ในปีเดียวกัน ก่อนจะได้รางวัลนักฟุตบอลแห่งปีของอิตาลีในปี 2009 ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมโรมาในเซเรียอา
เด รอสซี ถือว่าเป็นนักเตะที่มีความโดดเด่นในด้านความจงรักภักดีกับสโมสรต้นสังกัด และได้รับการคาดหมายว่าจะก้าวขึ้นมาเป็นกัปตันทีมโรมา สืบต่อจาก ฟรานเชสโก ต๊อตติ ในอนาคต ปัจจุบันเขาเป็นนักเตะโรมา ที่ทำสถิติติดทีมชาติอิตาลีสูงที่สุด (74 นัด) และทำประตูได้มากที่สุด (10 ประตู)
สโมสรอาชีพ > โรมา

เด รอสซี เป็นหนึ่งในนักเตะที่ถูกเลื่อนชั้นขึ้นมาจากระบบทีมเยาวชนในปี 2001 เขามีโอกาสลงสนามในนามทีมชุดใหญ่นัดแรกเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2001 ในฟุตบอลยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ที่พบกับอันเดอร์เลชท์จากเบลเยียม ก่อนจะได้ลงเล่นเซเรียอา เกมแรกในฤดูกาล 2002-03 ในเกมกับ โคโม่ ในช่วงเวลาดังกล่าว เด รอสซี ยังไม่มีโอกาสได้ลงเล่นในทีมของ ฟาบิโอ คาเปลโล่ บ่อยครั้งนัก เพราะมีนักฟุตบอลชื่อดังในทีมเบียดแย่งตำแหน่งกองกลางตัวรับกันหลายคน กระทั่งมามีจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญสำหรับตัวเขา และต้นสังกัดในฤดูกาล 2004-05 เมื่อ คาเปลโล ตัดสินใจอำลาทีมเพื่อไปคุมยูเวนตุส หนึ่งในคู่แข่งสำคัญร่วมลีก ตามมาด้วยการย้ายไปสมทบของเอเมอร์สัน กองกลางทีมชาติบราซิล เปิดโอกาสให้เด รอสซี ได้ลงเล่นเป็นตัวหลักของทีมโดยทันทีในวัยเพียง 21 ปี และมีความสำคัญภายในทีมโรมา มาตลอดจนถึงปัจจุบัน เขาเคยให้สัมภาษณ์ว่าต้องการจะอยู่กับโรมาไปตลอดจนเลิกเล่นเหมือนกับ ต๊อตติ รุ่นพี่ที่เป็นตำนานของทีม
หลังจาก คริสเตียน ปานุชชี่ อำลาทีมไปหลังจบฤดูกาล 2008-09 เด รอสซี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองกัปตันทีมโรมา ถัดจากต๊อตติ กัปตันทีมคนปัจจุบัน และในระหว่างฤดูกาล 2011-12 เด รอสซี ได้ทำการต่อสัญญาฉบับใหม่กับโรมา ไปอีก 5 ปี จนถึงปี 2017 ทำให้เขากลายเป็นนักเตะที่ได้รับค่าจ้างมากที่สุดในทีมเหนือกัปตันทีมอย่าง ต๊อตติ และยังมากเป็นอันดับ 2 ของเซเรียอา รองจาก ซลาตัน อิบราฮิโมวิช อีกด้วย