เจ้าชายสืบสายพระโลหิต
มองซิเออร์พรินซ์

“มองซิเออร์พรินซ์” เป็นบรรดาศักดิ์สำหรับ “เจ้าชายสืบสายพระโลหิตชั้นเอก” (ฝรั่งเศส: Premier prince du sang) ที่มักเป็นบรรดาศักดิ์ที่ถือโดยผู้มีอาวุโสสูงสุด (บุตรคนโต) ของราชวงศ์ผู้ที่มิใช่พระอนุชา, พระราชโอรส หรือพระราชนัดดาของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส หรือของโดแฟง (ผู้ที่ถือตำแหน่งนี้เป็นเชื้อพระวงศ์ (ฝรั่งเศส: famille du roi)) ที่เป็นตำแหน่งที่เหนือกว่า “เจ้าชายสืบสายพระโลหิต” แต่พระโอรสองค์โตของพระราชโอรสองค์รองของพระมหากษัตริย์หรือของโดแฟงสามารถถือตำแหน่งนี้ได้ คือเป็นตำแหน่งสำหรับผู้ที่มิได้เป็นพระราชโอรสหรือพระราชธิดาของพระมหากษัตริย์ (ฝรั่งเศส: petit-fils de France) การใช้บรรดาศักดิ์ “เจ้าชายชั้นเอก” มิได้จำกัดความเกี่ยวดองกับพระมหากษัตริย์ที่กำลังทรงราชย์อยู่ แต่ต้องมีคุณสมบัติเป็นเชื้อพระวงศ์ แม้ว่าอาจจะเป็นเพียงเชื้อพระวงศ์ห่างๆ ก็ตาม (เช่นในกรณีของความสัมพันธ์ระหว่างผู้สำเร็จราชการแผ่นดินฟิลลิปที่ 2 ดยุคแห่งออร์เลอองส์กับพระเจ้าหลุยส์ที่ 15) แต่ก็มีข้อยกเว้นที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1785 เมื่อยุติการเป็นตำแหน่งตลอดชีพไปเป็นตำแหน่งที่มอบให้แก่เจ้าองค์ใดที่กลายมาเป็นพระญาติที่ใกล้ชิดที่สุดของราชบัลลังก์โดยไม่ต้องเป็นเชื้อพระวงศ์ หรือ พระราชโอรสหรือพระราชธิดาของพระมหากษัตริย์ (เช่นในกรณีของหลุยส์-อองตวน ดยุคแห่งอองกูเลม) ซึ่งตามสิทธิแล้วก็ควรจะเป็น “เจ้าชายชั้นเอก”แต่ไม่ได้รับผลประโยชน์ซึ่งตามปกติแล้วมากับตำแหน่ง
“เจ้าชายชั้นเอก” เป็นบรรดาศักดิ์ที่ประกอบด้วยอภิสิทธิ์ต่างๆ ที่รวมทั้งสิทธิในการได้รับค่าใช้จ่ายสำหรับการรักษาฐานะจากหลวง และเป็นบรรดาศักดิ์ตลอดชีพ การกำเนิดของเจ้าองค์โตที่มีสิทธิเป็น “เจ้าชายชั้นเอก” มิได้เป็นการลดฐานะของผู้ที่ถือตำแหน่งอยู่แล้ว เช่น “มองซิเออร์พรินซ์” เป็นบรรดาศักดิ์ที่ถือโดยพรินซ์แห่งคองเดเป็นเวลากว่าหนึ่งร้อยปี การใช้บรรดาศักดิ์ตกไปเป็นของราชวงศ์ออร์เลอองส์ในปี ค.ศ. 1709 แต่ก็แทบจะไม่ได้ใช้กัน
เจ้าชายสืบสายพระโลหิตชั้นเอก, ค.ศ. 1465-ค.ศ. 1830
ราชวงศ์วาลัวส์
1. ค.ศ. 1465-ค.ศ. 1498 : หลุยส์ที่ 2 ดยุคแห่งออร์เลอองส์ (ค.ศ. 1462-ค.ศ. 1515) ;
2. ค.ศ. 1498-ค.ศ. 1515 : ฟรองซัวส์ เคานท์แห่งอองกูเลม (ค.ศ. 1494-ค.ศ. 1547)
ราชวงศ์บูร์บอง-ลามาร์ช
3. ค.ศ. 1515-ค.ศ. 1525 : ชาร์ลส์ที่ 4 ดยุคแห่งอลองซอง (ค.ศ. 1489-ค.ศ. 1525) ;
4. ค.ศ. 1525-ค.ศ. 1527 : ชาร์ลส์ที่ 3 ดยุคแห่งบูร์บองผู้ที่ควรจะเป็นเจ้าชั้นเอกแต่ถูกห้ามจากตำแหน่งเพราะเป็นกบฏ (ค.ศ. 1490-ค.ศ. 1527) ;
5. ค.ศ. 1527-ค.ศ. 1537 : ชาร์ลส์ที่ 4 แห่งบูร์บอง ดยุคแห่งแวงโดม (ค.ศ. 1489-ค.ศ. 1537) ;
6. ค.ศ. 1537-ค.ศ. 1562 : อองตวนแห่งบูร์บอง ดยุคแห่งแวงโดม ต่อมาเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนาวาร์ (ค.ศ. 1518-ค.ศ. 1562).
ราชวงศ์บูร์บอง
7. ค.ศ. 1562-ค.ศ. 1589 : พระเจ้าอองรีที่ 3 แห่งนาวาร์ (ค.ศ. 1553-ค.ศ. 1610) ;
ราชวงศ์บูร์บอง-คองเด
8. ค.ศ. 1589-ค.ศ. 1646 : อองรีที่ 2 แห่งบูร์บอง ดยุคแห่งคองเด (ค.ศ. 1588-ค.ศ. 1646) ;
9. ค.ศ. 1646-ค.ศ. 1686 : หลุยส์ที่ 2 แห่งบูร์บอง ดยุคแห่งคองเด (ค.ศ. 1621-ค.ศ. 1686) ;
10. ค.ศ. 1686-ค.ศ. 1709 : อองรีที่ 3 แห่งบูร์บอง ดยุคแห่งคองเด (ค.ศ. 1643-ค.ศ. 1709).
ราชวงศ์ออร์เลอองส์
11. ค.ศ. 1709-ค.ศ. 1723 : ฟิลิป ชาร์ลส์แห่งออร์เลอองส์ ดยุคแห่งออร์เลอองส์ (ค.ศ. 1674-ค.ศ. 1723) มีสิทธิในการใช้บรรดาศักดิ์แต่ไม่ได้ใช้;
12. ค.ศ. 1723-ค.ศ. 1752 : หลุยส์แห่งออร์เลอองส์ ดยุคแห่งออร์เลอองส์ (ค.ศ. 1703-ค.ศ. 1752) ;
13. ค.ศ. 1752-ค.ศ. 1785 : หลุยส์ ฟิลิปแห่งออร์เลอองส์ ดยุคแห่งออร์เลอองส์ (ค.ศ. 1725-ค.ศ. 1785) ;
14. ค.ศ. 1785-ค.ศ. 1793 : หลุยส์ ฟิลิปป์ โจเซฟแห่งออร์เลอองส์ ดยุคแห่งออร์เลอองส์ (ค.ศ. 1747-ค.ศ. 1793) ;
15. ค.ศ. 1814-ค.ศ. 1830 : หลุยส์ ฟิลิปป์แห่งออร์เลอองส์ ดยุคแห่งออร์เลอองส์ (ค.ศ. 1773-ค.ศ. 1850) ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปป์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
อองตวนแห่งบูร์บอง ดยุคแห่งแวงโดม
หลุยส์ที่ 2 แห่งบูร์บอง ดยุคแห่งคองเด
หลุยส์แห่งออร์เลอองส์ ดยุคแห่งออร์เลอองส์
หลุยส์ ฟิลิปป์ โจเซฟแห่งออร์เลอองส์ ดยุคแห่งออร์เลอองส์