stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองข้างคอก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลหนองข้างคอก
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดชลบุรี |
| --- | --- | --- |
| อปท. พิเศษ | เมืองพัทยา |  |
| เทศบาลนคร |  เจ้าพระยาสุรศักดิ์  แหลมฉบัง  |  |
| เทศบาลเมือง |  ชลบุรี  บ้านบึง  บ้านสวน  ปรกฟ้า  พนัสนิคม  ศรีราชา  สัตหีบ  แสนสุข  หนองปรือ  อ่างศิลา  |  |
| เทศบาลตำบล |  กุฎโง้ง  เกล็ดแก้ว  เกาะจันทร์  เกาะสีชัง  เขตรอุดมศักดิ์  เขาชีจรรย์  คลองตำหรุ  ดอนหัวฬ่อ  ตะเคียนเตี้ย  ท่าบุญมี  ธาตุทอง  นาจอมเทียน  นาป่า  บ่อกวางทอง  บ่อทอง  บางทราย  บางพระ  บางละมุง  บางเสร่  บ้านบึง  โป่ง  พานทอง  เสม็ด  หนองชาก  หนองซ้ำซาก  หนองตำลึง  หนองปลาไหล  หนองไผ่แก้ว  หนองไม้แดง  หนองใหญ่  หมอนนาง  ห้วยกะปิ  ห้วยใหญ่  หัวกุญแจ  หัวถนน  เหมือง  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  เกษตรสุวรรณ  เกาะลอยบางหัก  เขาคันทรง  เขาซก  เขาไม้แก้ว  คลองกิ่ว  คลองตำหรุ  คลองพลู  โคกขี้หนอน  โคกเพลาะ  ท่าข้าม  ท่าบุญมี  ทุ่งขวาง  นามะตูม  นาเริก  นาวังหิน  บ่อทอง  บ่อวิน  บางนาง  บางพระ  บ้านเก่า  บ้านช้าง  บ้านเซิด  พลวงทอง  พลูตาหลวง  พานทองหนองกะขะ  มาบโป่ง  มาบไผ่  ไร่หลักทอง  วัดโบสถ์  วัดสุวรรณ  วัดหลวง  สระสี่เหลี่ยม  สำนักบก  แสมสาร  หนองขยาด  หนองข้างคอก  หนองขาม  หนองบอนแดง  หนองปรือ  หนองไผ่แก้ว  หนองรี  หนองเสือช้าง  หนองหงษ์  หนองเหียง  หนองอิรุณ  หน้าประดู่  หน้าพระธาตุ  ห้างสูง  |  |
สาธารณรัฐโดมินิกันในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012

| สาธารณรัฐโดมินิกัน ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: DOM
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน
ณ ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร 29 สิงหาคม ค.ศ. 2012 (2012-08-29) – 9 กันยายน ค.ศ. 2012 (2012-09-09)
นักกีฬา: 2 คน  ใน 2 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: 
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
สาธารณรัฐโดมินิกัน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 14 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคมถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2555  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐโดมินิกันเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 2 คนใน 2 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 

รวม:
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ระยะ | ชิงชนะเลิศ> คะแนน | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อัลฟองโซ โอลิเวโร เอนคาร์นาซิออน | Shot Put F11-12 | 9.80 | 697 | 17 |
| อัลฟองโซ โอลิเวโร เอนคาร์นาซิออน | Discus Throw F11 | 27.08 | — | 9 |
ดูเพิ่ม

สาธารณรัฐโดมินิกันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
สาธารณรัฐโดมินิกันในพาราลิมปิก
สาธารณรัฐโดมินิกันในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาสาธารณรัฐโดมินิกันที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
| ด ค ก ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย
สิทธิชัย ศิษย์สองพี่น้อง

สิทธิชัย ศิษย์สองพี่น้อง
สิทธิชัย ศิษย์สองพี่น้อง หรือมีชื่อจริง อนุลักษณ์ จันทร์สุข เป็นทั้งนักมวยไทยชาวไทย และแชมป์โลกกลอรีคิกบ็อกซิง ผู้มีผลงานจากการเผชิญหน้ากับ อี้ หลง กังฟูเส้าหลินที่มีชื่อเสียงชาวจีน และสิทธิชัยเป็นฝ่ายชนะน็อก ด้วยการเตะก้านคออี้ หลง ในยกที่ 2 คว้าแชมป์อู่หลินเฟิง อี้หลง ชาลเลนจ์ โดยได้รับเงินรางวัล 100,000 เหรียญสหรัฐ หรือประมาณ 3.4 ล้านบาท
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 25 |  | ช่อง 7 |  |  |
| 25 |  | ช่องวัน |  | รับเชิญ |
ผลงาน > ละครชุด

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2562 | Sucker Kick สู้ตาย!! นายกระจับ | LINE TV | นับดาว FIGHTTERBOXINGGYM | รับเชิญ |
ผลงาน > ซิทคอม

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 25 |  | ช่องวัน |  | รับเชิญ |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ภาพยนตร์ |
| --- | --- | --- | --- |

| พ.ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
พ.ศ. 25:
ผลงาน > มิวสิควีดีโอ

| ปี พ> ศ. | เพลง | นักร้อง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 25 |  |  | คู่กับ |
| 25 |  |  | คู่กับ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Sitsongpeenong Muaythai Camp เก็บถาวร 2011-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อากิฮิโกะ นาโงะ

| อากิฮิโกะ นาโงะ |
| --- | --- |
เกิด: อากิฮิโกะ นาโงะ 26 กันยายน พ.ศ. 2519 (48 ปี)
อากิฮิโกะ นาโงะ  (ญี่ปุ่น: 名護明彦; โรมาจิ: Nago Akihiko) เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวญี่ปุ่น เคยชิงแชมป์โลกหลายครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ
ประวัติ

อากิฮิโกะ นาโงะ เกิดเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่เมืองนาฮะ ประเทศญี่ปุ่น เคยเป็นนักมวยสร้างของญี่ปุ่นที่หมายมั่นว่าจะเป็นแชมป์โลกคนต่อไป เพราะมีเชิงชกดี มีน้ำหนักหมัดที่หนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหมัดซ้าย ก่อนมาชกมวยสากลอาชีพนั้น  นาโงะเคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน และเป็นแชมป์มวยสากลสมัครเล่นระดับมัธยมปลายของญี่ปุ่น  หลังจากชนะรวดมาทั้งหมด 16 ครั้ง รวมทั้งได้แชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นฟลายเวท และแชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวทโดยการชนะคะแนนเคจิ ยามางูจิ นาโงะจึงได้มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกของสมาคมมวยโลก (WBA) ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ในปี พ.ศ. 2542 กับ ฮิเดกิ โทดากะ นักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเอง ปรากฏว่านาโงะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป  จากนั้นนาโงะได้ขึ้นชกอีก 3 ครั้ง จึงได้โอกาสชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่สอง ในปี พ.ศ. 2543 ของสภามวยโลก (WBC) ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท กับมาซาโมริ โทกูยามะ นักมวยชาวเกาหลีเหนือที่โอนสัญชาติเป็นญี่ปุ่น ปรากฏว่านาโงะก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก หลังจากนั้น อากิฮิโกะ นาโงะ  ได้ชกกับนักมวยชาวไทย ทองเจริญ อ.สุวรรณศิลป์ ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน 8 ยกไปอีก จากนักมวยสร้างจึงกลายเป็นเพียงนักมวยพื้น ๆ ธรรมดา ๆ แต่ก็ยังขึ้นชกอย่างสม่ำเสมอ จนกระทั่งเลิกชกมวยไปใน พ.ศ. 2556
อากิฮิโกะ นาโงะ มีผู้จัดการและเทรนเนอร์เป็นถึงอดีตแชมป์โลกของญี่ปุ่นถึง 2 คน คือ โยชิโอะ ชิราอิ แชมป์โลกคนแรกของญี่ปุ่น และโยโก กูชิเก็ง อดีตแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก (WBA) ในรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
ที่ป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้มากที่สุดของญี่ปุ่นคือ 13 ครั้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ส่วนตัวของอากิฮิโกะ นาโงะ (ญี่ปุ่น)
หันเซียม

| หันเซียม (หาน เซียน) |
| --- | --- |
韓暹

ขุนพลใหญ่ (大將軍)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 196
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
ผู้บังคับการมณฑลราชธานี (司隸校尉)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 196
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ปรากฏ
เสียชีวิต: ค.ศ. 197
อาชีพ: ขุนพล, ผู้นำกลุ่มโจร

หันเซียม (เสียชีวิต ค.ศ. 197) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หาน เซียน (จีน: 韓暹; พินอิน: Hán Xiān) เป็นผู้นำกลุ่มโจรและขุนพลที่มีชิวิตในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน
ประวัติ

หันเซียมเป็นผู้นำของกลุ่มโจรคลื่นขาว
ในปี ค.ศ. 195 พระเจ้าเหี้ยนเต้เป็นจักรพรรดิหุ่นเชิดภายใต้การควบคุมของขุนพลลิฉุยและกุยกีตั้งแต่ปี ค.ศ. 192 ได้เสด็จหนีจากเมืองหลวงเตียงฮัน (ฉางอัน) กลับมายัังเมืองหลวงเก่าลกเอี๋ยง (ลั่วหยาง) ภายหลังลิฉุยและกุยกีรู้สึกคิดผิดที่ตัดสินใจปล่อยให้พระเจ้าเหี้ยนเต้จากเมืองเตียงฮันไป จึงนำกำลังทหารไล่ตามพระเจ้าเหี้ยนเต้
เอียวฮองอดีตโจรในกลุ่มโจรคลื่นขาว นำกำลังเข้ารบกับลิฉุยและกุยกีเพื่อจะพยายามอารักขาพระเจ้าเหี้ยนเต้แต่เสียทีพ่ายแพ้ เอียวฮองจึงเรียกกลุ่มโจรคลื่นขาวอันเป็นสหายเก่า นำโดยลิงัก (李樂 หลี่ เล่อ), หันเซียม, โฮจ๋าย (胡才 หู ไฉ) และคนอื่น ๆ มาช่วยเหลือพระเจ้าเหี้ยนเต้ กองกำลังของชนเผ่าซฺยงหนูที่นำโดยชวี่เปย์ (去卑) ก็ตอบรับคำเรียกเช่นกันแล้วยกมาช่วยเหลือพระเจ้าเหี้ยนเต้ ทั้งหมดได้เดินทางต่อไปยังลกเอี๋ยง ลิฉุยและกุยกีกลับมาอีกครั้งอย่างรวดเร็วพร้อมกำลังเสริมเพิ่มเติม โจมตีเอียวฮองแตกพ่ายและสังหารขุนนางที่หนีมากับพระเจ้าเหี้ยนเต้ได้เป็นจำนวนมาก พระเจ้าเหี้ยนเต้หนีข้ามแม่น้ำฮองโห (หฺวังเหอ) หรือแม่น้ำเหลืองและมาถึงอันอิบ (安邑 อันอี้)
ราวเดือนสังหาคม ค.ศ. 196 พระเจ้าเหี้ยนเต้กลับมาถึงลกเอี๋ยงภายใต้การอารักขาของเอียวฮอง, ตังสิน และกลุ่มโจรคลื่นขาว พระเจ้าเหี้ยนเต้พระราชทานแต่งตั้งหันเซียมเป็นขุนพลใหญ่ (大將軍 ต้าเจียงจวิน) และผู้บังคับการมณฑลราชธานี (司隸校尉 ซือลี่เซี่ยวเว่ย์) เป็นบำเหน็จความชอบ หันเซียมและตังสินยังคงประจำอยู่ในเมืองลกเอี๋ยงพร้อมกองกำลังเพื่อคุ้มครองพระเจ้าเหี้ยนเต้ ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น ขุนศึกโจโฉนำกองกำลังมายังลกเอี๋ยง เข้าเผ้าพระเจ้าเหี้ยนเต้ และเชิญเสด็จไปยังฐานกำลังของโจโฉที่ฮูโต๋ (許 สวี่; ปัจจุบันคือเมืองสฺวี่ชาง มณฑลเหอหนาน) ซึ่งได้กลายเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ หันเซียมพยายามขัดขวางโจโฉแต่ถูกโจมตีแตกพ่าย จึงหลบหนีลงใต้ไปเข้าด้วยขุนศึกอ้วนสุด
หลังเข้าด้วยกับอ้วนสุด หันเซียมและเอียวฮอง (ซึ่งมาเข้าด้วยอ้วนสุดเช่นกัน) ได้ออกปล้นชิงในหลายอำเภอในแคว้นยังจิ๋ว (หยางโจว) และแคว้นชีจิ๋ว (สฺวีโจว) ในปี ค.ศ. 197 อ้วนสุดต้องการตั้งตนเป็นจักรพรรดิและอยากจะได้ลิโป้ขุนศึกที่มีฐานที่มั่นอยู่ใกล้เคียงเป็นพันธมิตร จึงส่งคนไปสู่ขอบุตรสาวของลิโป้ให้แต่งงานกับบุตรชายของตน แต่ลิโป้ปฏิเสธการสู่ขอของอ้วนสุดหลังได้ฟังคำแนะนำของตันกุ๋ย อ้วนสุดโกรธมากจึงสั่งให้ขุนพลเตียวหุน (張勳 จาง ซฺวิน) พร้อมด้วยเอียวฮองและหันเซียมเป็นผู้ใต้บังคับบัญชา นำทัพไปโจมตีลิโป้ ลิโป้ทำตามคำแนะนำของตันกุ๋ย ส่งคนไปเกลี้ยกล่อมให้เอียวฮองและหันเซียมทรยศอ้วนสุด เอียวฮองและหันเซียมจึงร่วมกับลิโป้โจมตีทัพของอ้วนสุดที่นำโดยเตียวหุนจนแตกพ่าย หลังจากตีเตียวหุนจนถอยร่นไปแล้ว เอียวฮองและหันเซียมก็นำคนของตนออกปล้นชิงในหลายพื้นไปจนถึงจงหลี (鍾離) ก่อนจะยกพลกลับ
เมื่อเอียวฮองถูกสังหารโดยขุนศึกเล่าปี่ในปี ค.ศ. 197 หันเซียมหนีขึ้นเหนือกลับไปบ้านเกิดที่แคว้นเป๊งจิ๋ว (ปิ้งโจว) ระหว่างทางจาง เซฺวียน (張宣) นายอำเภอของอำเภอชูชิว (抒秋縣 ชูชิวเซี่ยน) มาสกัดทางและสังหารหันเซียม
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
หรงชินหวัง

หรงชินหวัง (จีน: 榮親王; 12 พฤศจิกายน 1657 - 25 กุมภาพันธ์ 1658) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ของจักรพรรดิชุ่นจื้อแห่งราชวงศ์ชิง ประสูติเมื่อวันที่ 7 เดือน 11 ปีที่ 14 ของศักราชชุ่นจื้อ (ค.ศ. 1657) ประสูติแต่พระสนมตงเอ๋อ เนื่องจาก พระสนมตงเอ๋อ พระมารดาของพระองค์เป็นพระสนมองค์โปรดของจักรพรรดิชุ่นจื้อ พระองค์จึงได้รับการสถาปนาให้เป็นรัชทายาท พระองค์มีพระชนม์อยู่ได้ 3 เดือน ในวันที่ 24 เดือน 1 ตรงกับปีที่ 15 ของศักราชชุ่นจื้อ (ค.ศ. 1658) พระองค์สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการประชวร จักรพรรดิชุ่นจื้อเสียพระทัยเป็นอย่างยิ่ง และสถาปนาพระองค์ย้อนหลังเป็น "หรงชินหวัง" เมื่อวันที่ 19 เดือน 8 ในปีที่ 17 ของศักราชชุ่นจื้อ (ค.ศ. 1660) พระสนมตงเอ๋อก็สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการประชวร 3 วันต่อมา (วันที่ 22 เดือน 8) พระนางได้รับการสถาปนาย้อนหลังเป็น "จักรพรรดินีเซี่ยวเซี่ยนตวนจิง" หรือที่เรียกกันว่า "จักรพรรดินีเซี่ยวเซี่ยน"
อากิระ โคจิมะ

อากิระ โคจิมะ  (ญี่ปุ่น: 小島 あきら; โรมาจิ: Kojima Akira) เป็นนักวาดการ์ตูนจากจังหวัดอิบารากิที่ทำงานให้กับสำนักพิมพ์ Square Enix เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากเรื่องมาโฮราบะ ซึ่งตีพิมพ์ใน Gangan WING ยาวนาน 6 ปี และถูกดัดแปลงเป็นอนิเมะที่ออกอากาศทางสถานีทีวีโตเกียว เขามักจะเขียนแทนตัวเองในเรื่องมาโฮราบะ เป็นเสาหินที่มีตาและแขนขา หลังจากหยุดพักประมาณ 2 ปี เขากลับมาสร้างซีรีส์อีกครั้งในเว็บคอมมิคเรื่อง Wa! ใน Gangan ONLINE ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2551 หลังจากนั้น เขาเริ่มสร้างงานในนิตยสารรายเดือนอีกครั้งด้วยเรื่อง มานาบิยะ ใน Monthly Gangan JOKER แต่ถูกระงับหลังจากนั้นครึ่งปีเนื่องจากปัญหาสุขภาพ ขณะรับการรักษาพยาบาล Wa! ซึ่งมีภาระการวาดภาพน้อยถูกย้ายไปตีพิมพ์ใน Monthly Gangan JOKER ต่อเนื่องจนถึงฉบับเดือนเมษายน พ.ศ. 2554
เรื่องที่เขียน

มาโฮราบะ (มังงะ)
มาโฮราบะ Heartful Days ในชื่อ Wa! (อนิเมะ)
เซอิเก็ง โชโจะ MANIACS (อนิเมะ)
โยนากาโนะ เรอิจินิ ฮาเรมุ โวะ!
มาโฮ โมโตะ โชโจะ เมรูเฮง คูรูรุ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ – "Beat: A-K". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-19. สืบค้นเมื่อ 2008-11-15.
Akira Kojima ที่ Anime News Network's encyclopedia.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำใส (จังหวัดขอนแก่น)

ระวังสับสนชื่อคล้ายกัน องค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำใส
| องค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำใส |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
   ตรา
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
อำเภอ: บ้านไผ่
ประชากร
 • ทั้งหมด: 6,447 คน
รหัส อปท.: 06401011
ที่อยู่ที่ทำการ: 121 หมู่ 2 ตำบลหนองน้ำใส อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น 40110
เว็บไซต์: www.nongnamsai.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำใส เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น มีลักษณะเป็นชุมชนชนบทกึ่งเมือง การคมนาคมภายในตำบลมีความสะดวก พื้นที่เป็นที่ดอนน้ำไม่ท่วม การเพาะปลูกโดยมากจะเป็นข้าว อ้อย มันเทศ มันสำปะหลัง
อาณาเขต

องค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำใส ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อ เทศบาลเมืองบ้านไผ่, เทศบาลตำบลในเมือง
ทิศใต้ ติดต่อ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน (อำเภอโนนศิลา)
ทิศตะวันออก ติดต่อ เทศบาลตำบลในเมือง
ทิศตะวันตก ติดต่อ องค์การบริหารส่วนตำบลแคนเหนือ
ประวัติ

หนองน้ำใส แต่เดิมแต่ก่อนนั้นเป็นเพียงหมุ่บ้านเล็กๆในเขตปกครองตำบลแคนเหนือ เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2527 ทางราชการได้แบ่งท้องที่ตำบลแคนเหนือออกเพื่อจัดตั้งตำบลใหม่ ชื่อว่า ตำบลหนองน้ำใส โดยมีการจัดตั้ง สภาตำบลหนองน้ำใส ปกครองในพื้นที่ตำบลหนองน้ำใสทั้งตำบล ต่อมาเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2548 กระทรวงมหาดไทยได้ยกฐานะจากเทศบาลตำบลบ้านไผ่ เป็นเทศบาลเมืองบ้านไผ่ โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 13 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ 12) พ.ศ. 2546 และได้ขยายพื้นที่รับผิดชอบภายในเขตเทศบาลเพิ่มขึ้น ซึ่งมีผลให้รวมเอาพื้นที่ตำบลหนองน้ำใสบางส่วนเข้าด้วย จำนวน 1.20 ตารางกิโลเมตร
จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งสภาตำบลหนองน้ำใสเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำใส จนถึงปัจจุบันนี้
การปกครอง

องค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำใสครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองน้ำใส (นอกเขตเทศบาลเมืองบ้านไผ่) จำนวน 12 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ 1 บ้านหนองน้ำใส
หมู่ 2 บ้านสำโรง
หมู่ 3 บ้านแคนใต้
หมู่ 4 บ้านเหมือดแอ่
หมู่ 5 บ้านเก่าหัวนา
หมู่ 6 บ้านหนองตอกเกี้ย
หมู่ 7 บ้านนาโน
หมู่ 8 บ้านหนองนกเขียน
หมู่ 9 บ้านหลักสิบหก
หมู่ 10 บ้านโนนสะอาด
หมู่ 11 บ้านโนนสวรรค์
หมู่ 12 บ้านหนองน้ำใส
สุ ไทรงาม

| สุ ไทรงาม |
| --- | --- |
ที่เกิด: อำเภอภูพาน จังหวัดสกลนคร
แนวเพลง: เพื่อชีวิต
อาชีพ: นักร้อง นักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี: กีต้าร์
ค่ายเพลง: รถไฟดนตรี , อาร์มี่เรคคอร์ด

เว็บไซต์: http://www.armyrecordth.com/
สุ ไทรงาม เป็นนักร้องแนวเพลงเพื่อชีวิต คนตัวเล็กๆ จากยอดภูพาน จังหวัดสกลนคร ที่หลงใหลและชื่นชอบในเสียงเพลง สุได้เริ่มหัดเล่นกีต้าร์ตามประสาวัยรุ่นทั่วไป หัดขีดเขียนเพลงไปตามเรื่องตามราว จนกลายมาเป็นศิลปินเพลงเพื่อชีวิตที่ทั้งแต่งเอง และร้องเองในทุกวันนี้
สุ ไทรงาม จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนคำเพิ่มวิทยา จังหวัดสกลนคร และจบการศึกษาในระดับชั้นปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยรามคำแหง สุ ไทรงาม มีผลงานเพลงอัลบั้มชิ้นแรก คือ อัลบั้ม สองมือเปล่า ภายใต้สังกัดรถไฟดนตรี ในช่วงปี พ.ศ. 2544 - 2545 หลังจากนั้นก็ออกอัลบั้มเรื่อยๆ จนมาเปิดค่ายเพลงเป็นของตนเองในนามว่า อาร์มี่เรคคอร์ด
ผลงานอัลบั้มเพลง

1. อัลบั้ม สองมือเปล่า (17 ธันวาคม 2545) สังกัดรถไฟดนตรี
2. อัลบั้ม ด้วยรัก ด้วยใจ (29 กรกฏาคม 2546) สังกัดรถไฟดนตรี
3. อัลบั้ม ถนนคนโสด (15 กรกฏาคม 2547) สังกัดรถไฟดนตรี
4. อัลบั้ม ควายกลางเมือง (2551) สังกัดอาร์มี่ เรคคอร์ด
5. อัลบั้ม ดาวเมรัย (2552) สังกัดอาร์มี่ เรคคอร์ด
ซิงเกิล

เพลง ลิ้นทองสองแฉก เผยแพร่ครั้งแรก ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เคยติดชาร์ตอันดับ 1 ของคลื่นลูกทุ่งมหานคร FM 95 Mkz
เพลง หมาเดือนเก้า เผยแพร่ครั้งแรก ในปลายเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 เคยติดชาร์ตอันดับ 1 ของคลื่นลูกทุ่งมหานคร FM 95 Mkz ซึ่งเพลงนี้เป็นเพลงที่มีเนื้อหาในเพลงบางส่วนที่ดูไม่เหมาะสม จนทำให้เพลงต้องถูกแบนจากหลายสถานีวิทยุ
เพลง "จี-สตริง" เผยแพร่ครั้งแรก ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
เพลง "ไม่ได้หักคาไว้" เผยแพร่ครั้งแรก ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556
อัลบั้มร่วมกับศิลปินคนอื่น

เพลงฮิตจากรถไฟดนตรี (2546)
รักเธอประเทศไทย (ธันวาคม 2547)
แรงงานสร้างโลก (มีนาคม 2548)
เสียงเพรียกแห่งชีวิต 11 (พฤษภาคม 2548)
สู้เพื่อแม่ (กรกฎาคม 2549)
สร้างสรรค์กำลังใจ (มีนาคม 2551)
MP3 สมชาย ใหญ่ & สุ ไทรงาม (พฤศจิกายน 2552)
แต่ผู้บังเกิดเกล้า (กรกฎาคม 2554)
3 ช่า เพื่อชีวิต (มีนาคม 2556)
คิดถึงเสียงเพรียกแห่งชีวิต (มิถุนายน 2556)
รักเธอประเทศไทย (กุมภาพันธ์ 2557)
รักเอย (มิถุนายน 2558)
30 ปี รถไฟดนตรีเพื่อชีวิต (กรกฎาคม 2558)
ไออุ่นจากอ้อมอก (กรกฎาคม 2558)
เพื่อชีวิตดีที่สุด (กรกฎาคม 2558)
Best Of The Best (กันยายน 2558)
อื่นๆ

เพลงควายกลางเมือง จากอัลบั้มควายกลางเมือง ได้เข้าชิงรางวัลพระพิฆเนศทองพระราชทาน ครั้งที่ 7 ประเภทเพลงเพื่อชีวิต
ดูเพื่ม

มิวสิกวีดีโอ เพลง หมาเดือนเก้า
มิวสิกวีดีโอ เพลง ลิ้นทองสองแฉก
หรทีป สิงห์ นิชฌร

| หรทีป สิงห์ นิชฌร |
| --- | --- |

เกิด: 11 ตุลาคม ค.ศ. 1977(1977-10-11) หรสิงหปุระ อำเภอชลันธร รัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย
เสียชีวิต: 18 มิถุนายน ค.ศ. 2023(2023-06-18) (45 ปี) เซอร์เรย์ บริทิชคอลัมเบีย ประเทศแคนาดา
สาเหตุเสียชีวิต: บาดแผลกระสุนปืนหลายนัด
พลเมือง: อินเดีย (ถึงปี 2007) แคนาดา (จากปี 2007)
องค์การ: กองกำลังสิงห์ขาลิสถาน 
ขบวนการ: ขาลิสถาน
หรทีป สิงห์ นิฌชร (อักษรโรมัน: Hardeep Singh Nijjar, อักษรคุรมุขี: ਹਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਨਿੱਝਰ, 11 ตุลาคม 1977 – 18 มิถุนายน 2023) เป็นผู้นำขบวนการแบ่งแยกดินแดนที่เกี่ยวข้องกับขบวนการขาลิสถาน เขาเป็นชาวอินเดีย และต่อมาถือสัญชาติแคนาดา
แม้หน่วยงานซิกข์จำนวนมากจะมองว่านิฌชรเป็นผู้สนับสนุน (advocate) การเป็นเอกราชของชาวซิกข์ แต่รัฐบาลอินเดียมองว่าเขาเป็นผู้ก่อการร้าย ทางการอินเดียกล่าวโทษนิชฌรว่าเป็นผู้นำกองกำลังติดอาวุธ กองกำลังสิงห์ขาลิสถาน เมื่อปี 2014 ภายใต้คำร้องขอจากอินเดีย ตำรวจสากลออกหมายจับนานาชาติต่อนิชฌร นิชฌรยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นผู้ก่อการร้ายภายใต้รัฐบัญญัติ (ป้องกัน) กิจกรรมอันไม่ชอบด้วยกฎหมาย
ในประเทศแคนาดา นิชฌรมีความโดดเด่นขึ้นมาในปี 2019 เมื่อเขาขึ้นมาเป็นผู้นำของคุรุทวาราซิกข์คุรุนานัก (Guru Nanak Sikh Gurudwara) ในเซอร์เรย์ บริทิชคอลัมเบีย และกลายมาเป็นผู้สนับสนุนการแบ่งแยกดินแดนซิกข์ที่มีปากเสียง นิชฌรยังมีความสัมพันธ์กับซิกข์ฟอร์จัสติซ (SFJ) และเป็นหัวหอกในการรณรงค์การตั้งดินแดนขาลิสถานในการลงประชามติปี 2020 ในวันที่ 18 มิถุนายน 2023 นิชฌรถูกฆาตกรรมในที่จอดรถของคุรุทวาราแห่งหนึ่งในบริทิชคอลัมเบีย ทางการแคนาดา จากข้อมูลเมื่อเดือนกันยายน ยังไม่ได้จับกุมผู้ต้องสงสัยใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเหตุฆาตกรรมนี้
การเสียชีวิตของนิชฌรนำไปสู่วิกฤตการทูตที่ส่งผลให้ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศอินเดียกับแคนาดาไปอยู่ที่จุดต่ำสุด ไปจนถึงการเลื่อนการพูดคุยข้อตกลงการค้าระหว่างสองประเทศในวันที่ 1 กันยายนออกไปโดยไม่มีกำหนด เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2023 นายกรัฐมนตรีแคนาดา จัสติน ทรูโด ระบุว่าหน่วยงานข่าวกรองของแคนาดากำลัง "ไล่ตามข้อกล่าวหาที่มีมูลว่าเป็นไปได้ว่ามีความเกี่ยวข้อง" ระหว่างเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลอินเดียกับการลอบสังหารนิชฌร ตามด้วยรัฐมนตรีการต่างประเทศของแคนาดา เมลานี จอลี ประกาศการขับทูตอินเดียหนึ่งคน ในขณะที่รัฐมนตรีการต่างประเทศของอินเดียปฏิเสธข้อกล่าวหา ระบุว่าเป็นข้อกล่าวหาที่ "ไร้สาระและถูกชักจูง" ตามด้วยการที่รัฐบาลอินเดียขับอัครทูตแคนาดาประจำประเทศอินเดียเพื่อเป็นการโต้กลับ ในวันถัดมา ทรูโดกล่าวแก่สำนักข่าวว่าแคนาดา "ไม่ได้จ้องที่จะกระตุ้นให้โกรธหรือทำให้สถานการณ์เลวร้ายลง"
อักษรทานะ

| อักษรทานะ  |
| --- | --- |
ชนิด:      ผสมระหว่างอักษรสระประกอบและอักษรสระ-พยัญชนะ 
ทิศทาง: ขวาไปซ้าย 
ภาษาพูด: ภาษามัลดีฟส์
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: อักษรโปรโต-คานาอันไนต์อักษรอาหรับ, อักษรพราหมีอักษรทานะ
ISO 15924
ISO 15924: Thaa (170), ​Thaana
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Thaana
ช่วงยูนิโคด: U+0780–U+07BF
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรทานะ (ތާނަ ) ใช้เขียนภาษามัลดีฟส์ เริ่มใช้ในเอกสารราชการของสาธารณรัฐมัลดีฟส์ตั้งแต่ พ.ศ. 2246 โดยใช้แทนอักษรเดิมคืออักษรดิเวส อกุรุ
ต้นกำเนิด

ต้นกำเนิดของอักษรนี้ต่างจากอักษรอื่น กล่าวคือ สระได้รูปแบบมาจากเครื่องหมายเสียงสระของอักษรอาหรับ อักษร 9 ตัวแรก (h – v) มาจากเลขอารบิก อีก 9 ตัวถัดมาได้มาจากตัวเลขของอินเดีย อักษรที่เหลือที่ใช้กับคำยืม (z – ch) ได้จากอักษรพื้นเมือง มีแต่ตัว y ที่ไม่รู้ที่มา
อักษรทานะเขียนจากขวาไปซ้าย พยัญชนะทุกตัวต้องมีสระ (ฟิลิ) หรือสุกุนกำกับ ฟิลิมี 5 ตัวใช้แทนสระเสียงสั้น สระเสียงยาวใช้ฟิลิ 2 ตัว อักษรอลิฟุไม่มีเสียงในตัวเองใช้ต่างกัน 3 แบบคือ เป็นส่วนที่ 2 ของสระประสม เมื่อเกาะกับสุกุนแสดงการซ้ำเสียงของพยัญชนะที่ตามมา ถ้าอลิฟุกำกับด้วยสุกุนอยู่ท้ายคำแสดงว่าลงท้ายด้วย /eh/
พยัญชนะ

| อักษรทานะ | ชื่ออักษร | ถอดเป็นอักษรโรมัน | ถอดเป็นอักษรไทยตามเสียง |
| --- | --- | --- | --- |
| ހ | haa | h | ฮ |
| ށ | shaviyani | sh | ส |
| ނ | noonu | n | น |
| ރ | raa | r | ร |
| ބ | baa | b | บ |
| ޅ | lhaviyani | lh | ฬ |
| ކ | kaafu | k | ค |
| އ | alifu | ʔ | อ |
| ވ | vaavu | v | ว |
| މ | meemu | m | ม |
| ފ | faafu | f | ฟ |
| ދ | dhaalu | dh | ด |
| ތ | thaa | th | ท |
| ލ | laamu | l | ล |
| ގ | gaafu | g | ก |
| ޏ | gnaviyani | gn | ญ |
| ސ | seenu | s | ส |
| ޑ | daviyani | d | ด |
| ޒ | zaviyani | z | ซ |
| ޓ | taviyani | t | ต |
| ޔ | yaa | y | ย |
| ޕ | paviyani | p | ป |
| ޖ | javiyani | j | จ |
| ޗ | chaviyani | ch | ช |
อักษรต่อไปนี้ใช้ถ่ายเสียงภาษาอาหรับ การถอดเป็นอักษรไทยตามเสียงของอักษรเหล่านี้ดูตามการถอดเสียงอักษรอาหรับ
| อักษรทานะ | ชื่ออักษร | ถอดเป็นอักษรโรมัน | ใช้ถ่ายเสียง |
| --- | --- | --- | --- |
| ޘ | ttaa | th | ث |
| ޙ | hhaa | h. | ح |
| ޚ | khaa | kh | خ |
| ޛ | thaalu | dh | ز |
| ޜ | zaa | z | ذ |
| ޝ | sheenu | sh | ش |
| ޞ | saadhu | s. | ص |
| ޟ | daadhu | d. | ض |
| ޠ | to | t. | ط |
| ޡ | zo | z. | ظ |
| ޢ | ainu | ʕ | ع |
| ޣ | ghainu | gh | غ |
| ޤ | qaafu | q | ق |
| ޥ | waavu | w | و |
สระ

ނަ = na, (นะ)
ނާ = naa, (นา)
ނި = ni, (นิ)
ނީ = nee, (นี)
ނު = nu, (นุ)
ނޫ = noo, (นู)
ނެ = ne, (เน)
ނޭ = ney (เนย)
ނޮ = no (โน)
ނޯ = noa (เนา)
ން = เป็นตัวสะกด
อักษรทานะในคอมพิวเตอร์

สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอกซ์พี (Window XP) สามารถอ่านอักษรทานะหรือพิมพ์ข้อความสั้น ๆ ด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ MV Boli
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ทานะ Unicode.org chart (PDF)
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+078x | ހ | ށ | ނ | ރ | ބ | ޅ | ކ | އ | ވ | މ | ފ | ދ | ތ | ލ | ގ | ޏ |
| U+079x | ސ | ޑ | ޒ | ޓ | ޔ | ޕ | ޖ | ޗ | ޘ | ޙ | ޚ | ޛ | ޜ | ޝ | ޞ | ޟ |
| U+07Ax | ޠ | ޡ | ޢ | ޣ | ޤ | ޥ | ަ | ާ | ި | ީ | ު | ޫ | ެ | ޭ | ޮ | ޯ |
| U+07Bx | ް | ޱ |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |