การต่อต้านระบอบนาซีของชาวเยอรมัน
การต่อต้านในช่วงก่อนสงคราม ปี ค.ศ. 1933-39

แทบจะไม่มีการต่อต้านอย่างใดที่เป็นระบบต่อระบอบการปกครองของฮิตเลอร์ในช่วงระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1933 และวิกฤตการณ์เชโกสโลวาเกียที่เพิ่มมากขึ้นในช่วงต้นเดือนตุลาคม ค.ศ. 1938. ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1933 พรรคการเมืองอื่น ๆ และสหภาพแรงงานทั้งหมดล้วนถูกปราบปราม สื่อมวลชนและวิทยุอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐและองค์ประกอบส่วนใหญ่ของประชาสังคมที่เป็นกลาง เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1933 สนธิสัญญาระหว่างเยอรมนีและสันตะสำนักได้ยุติความเป็นไปได้ของการต่อต้านอย่างเป็นระบบโดยคริสตจักรนิกายคาทอลิก. คริสตจักรนิกายโปรเตสแตนต์ที่ใหญ่ที่สุด, คริสตจักรอีแวนเจลิคัลชาวเยอรมัน ซึ่งโดยทั่วไปเป็นผู้สนับสนุนนาซี, แม้ว่าสมาชิกคริสตจักรมีจำนวนน้อยนิดที่จะต่อต้านฐานะนี้. การล้มล้างอำนาจของหน่วยเอ็สอาใน "คืนมีดยาว" ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1934 ได้ยุติความเป็นไปได้ของการท้าทายจากปีก "สัมคมนิยม" ของพรรคนาซีและยังได้ทำให้กองทัพบกได้ใกล้ชิดยิ่งขึ้นกับระบอบการปกครอง
ระบอบการปกครองของฮิตเลอร์ได้รับความนิยมอย่างล้มหลามจากชาวเยอรมันในช่วงเวลานี้ ความล้มเหลวของสาธารณรัฐไวมาร์ทำให้ระบอบประชาธิปไตยเสื่อมเสียในสายตาของชาวเยอรมันส่วนใหญ่ ความสำเร็จที่เห็นได้ชัดเจนของฮิตเลอร์ในการฟื้นฟูการจ้างแรงงานที่เต็ม ภายหลังจากความพินาศของภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (ซึ่งประสบความสำเร็จโดยส่วนใหญ่ผ่านทางการรื้อฟื้นการเกณฑ์ทหารและนโยบายที่สนับสนุนให้สตรีอยู่บ้านและเลี้ยงดูบุตร และโครงการเสริมสร้างอาวุธยุทธภัณฑ์อย่างเร่งรัด และการขับไล่ชาวยิวออกจากแรงงานที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่องานของพวกเขาได้ถูกส่งไปให้กับคนที่ไม่ใช่ยิว), และนโยบายการต่างประเทศโดยไม่เสียเลือดเนื้อของเขาได้ประสบความสำเร็จ  เช่น การยึดครองไรน์ลันท์กลับคืนในปี ค.ศ. 1936 และการผนวกดินแดนออสเตรีย ในปี ค.ศ. 1938 ทำให้เขาได้รับเสียงโห่ร้องด้วยความชื่นชมจากทั่วโลก
ในช่วงเวลานี้ ฝ่ายสังคมประชาธิปไตยและฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้จัดการดูแลเครือข่ายใต้ดิน แม้ว่ามรดกของความขัดแย้งในช่วงก่อนปี ค.ศ. 1933 ระหว่างทั้งสองฝ่ายซึ่งหมายความว่าพวกเขาไม่สามารถร่วมมือกันได้ เกสตาโปมักจะเข้าแทรกซึมภายในเครื่อข่ายนี้และอัตราของการเข้าจับกุมและประหารชีวิตแก่นักเคลื่อนไหวทั้งฝ่ายสังคมประชาธิปไตยและฝ่ายคอมมิวนิสตนั้นสูง แต่เครือข่ายยังคงสามารถรับสมาชิกใหม่จากชนชั้นแรงงานจากเขตอุตสาหกรรม ที่ไม่พอใจกับกฏระเบียบแรงงานที่เข้มงวดซึ่งถูกกำหนดโดยระบอบการปกครองในช่วงการแข่งขันเสริมสร้างอาวุธ ผู้นำฝ่ายสัมคมประชาธิปไตยที่ถูกเนรเทศในกรุงปรากได้ยอมรับและเผยแพร่รายงานเหตุการณ์ที่ถูกต้องภายในเยอรมนี แต่นอกเหนือไปจากการคงไว้ซึ่งการดำรงอยู่และก่อให้เกิดความไม่สงบสุขในเขตอุตสาหกรรม บางครั้งส่งผลก่อให้เกิดการประท้วงในช่วงสั้น ๆ เครือข่ายเหล่าได้ประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อย
อย่างไรก็ตาม ยังคงมีรากฐานสำคัญในการต่อต้านระบอบการปกครองของฮิตเลอร์ แม้ว่าพรรคนาซีจะเข้าควบคุมรัฐเยอรมัน แต่ก็ไม่ได้ทำลายและสร้างเครื่องมือของรัฐขึ้นมาใหม่ในแบบที่ระบอบการปกครองของพวกบอลเชวิคเคยทำในสหภาพโซเวียต สถาบันต่าง ๆ เช่น สำนักงานการต่างประเทศ หน่วยข่าวกรอง และเหนือกว่าสิ่งอื่นใดคือ กองทัพบก ที่ยังคงรักษาความเป็นอิสระไว้ได้บางส่วน ในขณะที่ได้สวามิภักดิ์อย่างออกนอกหน้าต่อระบอบการปกครองใหม่ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1934 พลเอกอาวุโส ลูทวิช เบ็ค เสนาธิการกองทัพบก ได้รับข้อเสนอให้ลาออกจากตำแหน่ง ถ้าหากมีการเตรียมการเพื่อทำสงครามกับเชโกสโลวาเกีย ความเป็นอิสระของกองทัพบกได้ถูกกัดกร่อนในปี ค.ศ. 1938, เมื่อทั้งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม พลเอก แวร์เนอร์ ฟ็อน บล็อมแบร์ค และผู้นำกองทัพบก พลเอก แวร์เนอร์ ฟ็อน ฟริทช์ ได้ถูกปลดออกจากตำแหน่ง แต่เครือข่ายเจ้าหน้าที่ที่ไม่เป็นทางการได้วิพากษ์วิจารณ์ระบอบการปกครองของนาซียังคงมีอยู่
ในปี ค.ศ. 1936, ต้องขอบคุณแก่ผู้ให้ข้อมูลว่า เกสตาโปได้บุกเข้าโจมตีกลุ่มสหการอนาธิปไตยทั้งหมดทั่วทั้งเยอรมนี ส่งผลทำให้มีการจับกุม 89 คน ส่วนใหญ่ลงเอยด้วยการถูกคุมขังหรือถูกสังหารโดยระบอบการปกครอง กลุ่มต่าง ๆ ได้สนับสนุนให้มีการนัดหยุดงาน ตีพิมพ์และแจกจ่ายใบปลิวโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านนาซีและรับคนเพื่อต่อสู้กับพันธมิตรลัทธิฟาสซิสต์ของนาซี ในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน
ในฐานะส่วนหนึ่งของข้อตกลงกับกองกำลังฝ่ายอนุรักษ์นิยมโดยซึ่งฮิตเลอร์ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในปี ค.ศ. 1933 ฝ่ายอนุรักษ์นิยมที่ไม่เกี่ยวข้องกับพรรค ค็อนสตันทีน ฟ็อน น็อยราท ยังคงดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ, ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งจนถึงปี ค.ศ. 1938 ในช่วงเวลาที่การควบคุมของน็อยราท สำนักงานการต่างประเทศกับเครือข่ายนักการทูตและการเข้าถึงหน่วยสืบ กลายเป็นที่พักของแวดวงของฝ่ายต่อต้าน ภายใต้อุปถัมภ์อย่างรอบคอบของปลัดกระทรวงรัฐ Ernst von Weizsäcker ผู้มีชื่อเสียงในแวดวงนี้ ได้แก่ เอกอัครราชฑูตประจำกรุงโรม Ulrich von Hassell เอกอัครราชฑูตประจำกรุงมอสโก Friedrich Graf von der Schulenburg และเจ้าหน้าที่ Adam von Trott zu Solz, Erich Kordt และ Hans Bernd von Haeften แวดวงเหล่านี้รอดตัวมาได้ แม้ว่านาซีผู้กระตือรือร้นอย่าง โยอาคิม ฟ็อน ริบเบินทร็อพ จะรับช่วงต่อตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศจากน็อยราทก็ตาม
ศูนย์กลางที่สำคัญที่สุดของฝ่ายต่อต้านต่อระบอบการปกครองภายในเครื่องมือรัฐอยู่ที่หน่วยข่าวกรอง ซึ่งปฏิบัติการที่ถูกปกปิดได้เสนอความครอบคลุมที่ดีเยี่ยมสำหรับองค์กรทางการเมือง บุคคลสำคัญของที่นี่คือ พันเอก ฮันส์ โอสเทอร์ หัวหน้าสำนักงานข่างกรองทางทหาร ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938 และเป็นฝ่ายต่อต้านนาซี ตั้งแต่ต้นปี ค.ศ. 1934 เขาได้รับการปกป้องโดยหัวหน้าหน่วยอัพแวร์ พลเรือเอก วิลเฮ็ล์ม คานาริส โอสเทอร์ได้จัดตั้งเครือข่ายลับที่มีศักยภาพของฝ่ายต่อต้านในกองทัพและหน่วยข่าวกรอง เขาได้พันธมิตรรุ่นแรกอย่าง Hans Bernd Gisevius เจ้าหน้าที่ระดับสูงในกระทรวงมหาดไทย ฮยัลมาร์ ชัคท์ ผู้ว่าการแห่งธนาคารไรช์ ยังได้ติดต่อกับฝ่ายต่อต้านนี้
อย่างไรก็ตาม ปัญหาที่กลุ่มเหล่านี้ต้องเผชิญหน้าคือ รูปแบบการต่อต้านต่อฮิตเลอร์ที่สามารถเผชิญหน้ากับชัยชนะอย่างต่อเนื่องของระบอบการปกครอง พวกเขาได้ตระหนักดีว่าอาจจะมีความเป็นไปไม่ได้ที่จะแสดงการต่อต้านทางการเมืองอย่างเปิดเผย สิ่งนี้ไม่ได้เป็นไปตามที่ระบุเอาไว้ในบางครั้ง เนื่องจากเครื่องมือการกดขี่ข่มเหงของระบอบการปกครองได้แพร่หลายอย่างกว้างขวางจนการประท้วงในที่สาธารณะแทบจะเป็นไปไม่ได้—ดังตัวอย่างที่ได้แสดงให้เห็นคือ เมื่อชาวคาทอลิกได้ประท้วงต่อการถอนไม้กางเขนออกจากโรงเรียนโอลเดนแบร์กในปี ค.ศ. 1936 และระบอบการปกครองได้สนับสนุน แต่เป็นเพราะว่า ฮิตเลอร์ได้รับแรงสนับสนุนอย่างมากในหมู่ชาวเยอรมัน ในขณะที่การเคลื่อนไหวต่อต้านในประเทศที่ถูกยึดครองสามารถถูกระตุ้นในความรู้สึกรักชาติต่อการยึดครองของเยอรมัน แต่ในเยอรมนี การต่อต้านนั้นก็มีความเสี่ยงต่อการถูกมองว่า ไม่รักชาติ โดยเฉพาะในช่วงสงคราม แม้แต่เจ้าหน้าที่ในกองทัพบกและเจ้าหน้าที่หลายคนที่เกลียดชังฮิตเลอร์ก็ยิ่งเกลียดชังเข้าไปอีกอย่างมากที่จะมีส่วนร่วมในการกระทำ "ล้มล้าง" หรือ "ทรยศ" ต่อรัฐบาล
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1936 โอสเทอร์และ Gisevius ได้ลงความเห็นว่าระบอบการปกครองที่ถูกครอบงำโดยชายคนเดียวอย่างสิ้นเชิงสามารถถูกทำลายได้โดยการกำจัดชายคนนั้น - ไม่ว่าจะทำการลอบสังหารฮิตเลอร์หรือก่อรัฐประหารต่อเขาโดยกองทัพบก อย่างไรก็ตาม เป็นเวลายาวนานก่อนที่ชาวเยอรมันจำนวนมากจะยอมรับมุมมองนี้ หลายคนได้ยึดติดกับความเชื่อที่ว่า ฮิตเลอร์อาจถูกโน้มน้าวให้ควบคุมระบอบการปกครองของเขาเองหรือคนอื่น ๆ ที่มีฐานะพอควรกว่าที่สามารถเข้ามาแทนที่เขาได้ คนอื่นได้แย้งว่า ฮิตเลอร์ไม่ควรตำหนิเรื่องอำนาจที่มากเกินไปของระบอบการปกครองและต้องกำจัดไฮน์ริช ฮิมเลอร์ และลดอำนาจของหน่วยเอ็สเอ็สเป็นสิ่งจำเป็น ฝ่ายต่อต้านบางคนเป็นชาวคริสเตียนผู้ศรัทธาที่ไม่เห็นด้วยกับการลอบสังหารตามหลักการ คนอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเจ้าหน้าที่ในกองทัพบก ที่มีความรู้สึกผูกพันกับคำสัตย์ปฏิญาณส่วนบุคคลของพวกเขาที่มีต่อฮิตเลอร์ในปี ค.ศ. 1934
ฝ่ายต่อต้านยังถูกขัดขวางด้วยข้อตกลงที่ไม่เพียงพอเกี่ยวกับวัตถุประสงค์ของพวกเขา นอกเหนือจากความต้องการที่จะปลดฮิตเลอร์ออกจากอำนาจ ฝ่ายต่อต้านบางคนเป็นพวกเสรีนิยมที่ต่อต้านอุดมการณ์ของระบอบนาซีอย่างสิ้นเชิงและต้องการฟื้นฟูระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่กองทัพบกส่วนใหญ่และข้าราชการพลเรือนหลายคนเป็นพวกฝ่ายอนุรักษ์นิยมและชาตินิยม และหลายคนสนับสนุนนโยบายของฮิตเลอร์ในช่วงแรก—คาร์ล เกอร์เดอเลอร์ นายกเทศมนตรีเมืองไลป์ซิกเป็นตัวอย่างที่ดี บางคนที่นิยมจะฟื้นฟูราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ในขณะที่คนอื่น ๆ นิยมระบอบเผด็จการ แต่ไม่ใช่ระบอบนาซี บางคนไม่เห็นด้วยกับความมุ่งมั่นที่จะนำพาเยอรมนีเข้าสู่สงครามโลกครั้งใหม่ เนื่องจากความแตกต่างหลายอย่างของพวกเขา ฝ่ายต่อต้านจึงไม่สามารถจัดตั้งขบวนการที่เป็นเอกภาพหรือส่งข้อความที่สอดคล้องไปยังพันธมิตรที่มีศักยภาพจากภายนอกเยอรมนี