stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แนวร่วมประชาธิปไตยของมวลนักศึกษาพม่า

แนวร่วมประชาธิปไตยของมวลนักศึกษาพม่า (อังกฤษ: All Burma Students' Democratic Front: ABSDF; พม่า: မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာကျောင်းသားများ ဒီမိုကရက်တစ် တပ်ဦး) เป็นกลุ่มต่อต้านรัฐบาลทหารในพม่า ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2531 ในย่างกุ้ง เป็นกลุ่มของนักศึกษาพม่าที่ลี้ภัยออกนอกประเทศ กลุ่มนี้ได้จัดตั้งกองกำลังติดอาวุธเพื่อสู้รบร่วมกับกองกำลังของชนกลุ่มน้อยต่าง ๆ โดยเฉพาะกองทัพเอกราชกะชีนและสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง กลุ่มนี้ถูกสหรัฐประกาศให้เป็นกลุ่มก่อการร้ายในช่วง พ.ศ. 2544–2553
แหล่งข้อมูลอื่น

The ABSDF Split 1991-1996 เก็บถาวร 2011-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Embassy gunmen flee, BBC News, 2 October 1999.
Homepage เก็บถาวร 2014-03-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนการสู่ประชาธิปไตย

แผนการสู่ประชาธิปไตยของพม่า (พม่า: ဒီမိုကရေစီလမ်းပြမြေပုံ ၇ ချက် หรือมีชื่ออย่างเป็นทางการคือ แผนการเพื่อการขัดเกลาประชาธิปไตยอันเฟื่องฟู) ได้รับการประกาศโดยนายพลขิ่น ยุ่น เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ทางสื่อของรัฐ กล่างถึงกระบวนการเจ็ดขั้นตอนในการฟื้นฟูประชาธิปไตยภายในประเทศ โดยได้รับอนุญาตจากสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ แก่นของแผนการดังกล่าวอธิบายถึงการประกอบขึ้นใหม่ของสภาผู้แทนราษฎร (အမျိုးသားညီလာခံ) เพื่อร่างรัฐธรรมนูญ การจัดการลงประชามติทั่วประเทศเพื่อรับร่างรัฐธรรมนูญ การจัดการเลือกตั้งเพื่อเลือกสมาชิกสภานิติบัญญัติ และสุดท้ายคือ การจัดสมัยประชุมสภา
ขั้นตอน

แผนการดังกล่าวได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ ดังนี้:
ขั้นแรก - การประกอบขึ้นใหม่ของสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งถูกยกเลิกไปตั้งแต่ ค.ศ. 1996
ขั้นที่สอง - จัดเตรียมงานที่จำเป็นทีละขั้นตอนสำหรับการก่อตั้งระบบประชาธิปไตยเมื่อสภาผู้แทนราษฎรได้มีขึ้นแล้ว
ขั้นที่สาม - ร่างรัฐธรรมนูญตามแนวคิดพื้นฐานและรายละเอียดหลักการที่ได้รับการสนับสนุนจากสภาผู้แทนราษฎร
ขั้นที่สี่ - จัดการลงประชามติระดับชาติเพื่อรับร่างรัฐธรรมนูญ
ขั้นที่ห้า - จัดการเลือกตั้งอย่างเสรีและยุติธรรมเพื่อจัดหาผู้แทนราษฎรไปทำหน้าที่ในสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ฮัททอ)
ขั้นที่หก - ประชุมผู้แทนราษฎรที่ได้จากการเลือกตั้งในฮัททอ
ขั้นที่เจ็ด - ผู้นำ รัฐบาลและองค์กรบริหารได้รับเลือกจากฮัททอเพื่อสานต่องานในการสร้างรัฐประชาธิปไตยใหม่
แม่น้ำกาไบ

แม่น้ำในประเทศมาเลเซีย
แม่น้ำกาไบ (มลายู: Sungai Gabai) เป็นแม่น้ำสายรองในลุ่มแม่น้ำลางัต ไหลมาจากกูนุงเบอซาร์ฮันตู (Gunung Besar Hantu; แปลว่า ภูเขาผีใหญ่) ซึ่งมีความสูง 1,462 เมตร (4,797 ฟุต) ในรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ประเทศมาเลเซีย ไปถึงเขตป่าสงวนไม้วงศ์ยางนาในอำเภอฮูลูลางัต รัฐเซอลาโงร์
น้ำตกกาไบ

ในอำเภอฮูลูลางัต แม่น้ำไหลลงไปยังน้ำตกที่มีชื่อว่า น้ำตกกาไบ (Air Terjun Sungai Gabai) เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมสำหรับคนในพื้นที่ แต่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักในหมู่นักท่องเที่ยว มีการตัดถนนซีเมนต์จากที่จอดรถไปยังน้ำตกส่วนล่าง โดยมีที่พักอยู่ข้างทาง ส่วนน้ำตกส่วนบนจะต้องเดินขึ้นไป
น้ำตกกาไบ
โม่ก้อง

| โม่ก้อง မိုးကောင်း |
| --- | --- |
เมือง

โม่ก้อง
พิกัด:  25°18′N 96°56′E﻿ / ﻿25.300°N 96.933°E﻿ / 25.300; 96.933
ประเทศ:  พม่า
รัฐ:  รัฐกะชีน
จังหวัด: จังหวัดโม่ญี่น
อำเภอ: อำเภอโม่ก้อง
ประชากร: 132,608 คน
 • ศาสนา: พระพุทธศาสนา   ศาสนาคริสต์
เขตเวลา: UTC+6.30 (เวลามาตรฐานพม่า)
โม่ก้อง (พม่า: မိုးကောင်း) เมืองในรัฐกะชีนของประเทศพม่า ตั้งอยู่ริมทางรถไฟ สาย มัณฑะเลย์-มยิจีนา
โซะกะเต้

| โซะกะเต้> กษัตริย์แห่งพุกาม |
| --- | --- |
ครองราชย์: ป. 1 เมษายน ค.ศ. 1038 – 11 สิงหาคม ค.ศ. 1044
ก่อนหน้า: จีนโซ่
ต่อไป: พระเจ้าอโนรธามังช่อ

ประสูติ: 29 มีนาคม ค.ศ. 1001   วันเสาร์, ขึ้น 3 ค่ำ เดือนKason 363 ME พุกาม
สวรรคต: 11 สิงหาคม ค.ศ. 1044(1044-08-11) (43 ปี)   วันเสาร์, ขึ้น 15 ค่ำ เดือนWagaung 406 ME Myinkaba
ชายา: Myauk Pyinthe
ราชวงศ์: พุกาม
พระราชบิดา: ญองอู้ ซอยะฮ่าน
พระราชมารดา: Ale Pyinthe
ศาสนา: ศาสนาพุทธแบบอะยี
พระเจ้าโซะกะเต้ (พม่า: စုက္ကတေး) เป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์พุกาม ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1038–1044
พระเจ้าโซะกะเต้ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1001 ภายหลังจากที่พระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน (พระราชบิดา) ถูกโค่นราชบัลลังก์โดยพระเจ้ากู้นซอจ้องพยู ต่อมาพระองค์ได้ร่วมมือกับเจ้าชายจีนโซ่ พระราชโอรสอีกพระองค์หนึ่งของพระเจ้าญองอู้ โค่นราชบัลลังก์พระเจ้ากู้นซอจ้องพยูเมื่อ ค.ศ. 1021 พร้อมกับบีบบังคับให้พระเจ้ากู้นซอจ้องพยูออกผนวช เจ้าชายจีนโซ่จึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระเจ้าจีนโซ่
ใน ค.ศ. 1038 พระเจ้าจีนโซ่ถูกปลงพระชนม์ด้วยธนูระหว่างล่าสัตว์โดยมิได้สถาปนารัชทายาท ทำให้เจ้าชายโซะกะเต้ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ หลังจากนั้นเมื่อเจ้าชายอโนรธา (พระราชโอรสของพระเจ้ากู้นซอที่ประสูติแต่พระมเหสีซึ่งเคยเป็นพระมเหสีของพระเจ้าญองอู้) เจริญพระชนม์ขึ้น ได้ท้าสู้รบกับพระเจ้าโซะกะเต้แบบตัวต่อตัว และเป็นเจ้าชายอโนรธาที่ได้ชัยชนะพร้อมกับสังหารพระเจ้าโซะกะเต้ ต่อมาได้พยายามถวายราชสมบัติคืนแด่พระราชบิดาคือพระเจ้ากู้นซอที่กำลังผนวชอยู่ แต่พระราชบิดาปฏิเสธ ทำให้เจ้าชายอโนรธาได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์แทนเป็นพระเจ้าอโนรธามังช่อ
แม่น้ำลางัต

หมู่บ้านจีนที่แม่น้ำลางัต (จูกรา) ใน ค.ศ. 1874
แม่น้ำลางัต (มลายู: Sungai langat) เป็นแม่น้ำในรัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย มีความยาว 78 กิโลเมตร พื้นที่ลุ่มน้ำมีเนื้อที่ 2,350 ตารางกิโลเมตร ต้นน้ำอยู่ที่เขานูวังในทิวเขาตีตีวังซา ไหลไปทางทิศตะวันตกลงสู่ช่องแคบมะละกา สาขาหลักของแม่น้ำลางัตคือแม่น้ำเซอเมอญิฮ์และแม่น้ำลาบู
เมืองริมแม่น้ำลางัต

ที่ตั้งของแม่น้ำลางัต
ดูซุนตัว
บาตู 14 ฮูลูลางัต
เจอรัซ
บันดาร์ตุนฮุสเซ็นอนน์
กาจัง
บันดาร์บารูบางี
เดิงกิล
ไซเบอร์จายา
ปูตราจายา
บันติง
เตอลุกดาตก
เจินจารม
จูกรา
เกาะแครีย์
โรตีตีซู

| --- | --- |
โรตีตีซูและชาชัก
ชื่ออื่น: โรตีทิชชู, ทิชชูปราตา, โรตีเฮลีกปเตอร์
ประเภท: ขนม
แหล่งกำเนิด: มาเลเซีย
ผู้สร้างสรรค์: ชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดีย
 ตำราอาหาร: โรตีตีซู
โรตีตีซู (มลายู: roti tisu, roti tissue) เป็นโรตีแบบหนึ่งในมาเลเซีย รสหวาน เป็นโรตีจาไนแบบที่บางมาก เป็นที่นิยมในหมู่ชาวมามักทั้งในมาเลเซียและสิงคโปร์ นิยมใช้ห่อไส้ที่มีรสหวาน เช่น น้ำตาล สังขยา หรือกินกับไอศกรีม
เล่จู้นมิบะย่า

| เล่จู้นมิบะย่า  လေးကျွန်း မိဖုရား> พระอัครชายามหาอุปราชแห่งตองอู |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: มีนาคม ค.ศ. 1549 – 30 เมษายน ค.ศ. 1550   6 มิถุนายน ค.ศ. 1552 – มิถุนายน ค.ศ. 1584
ก่อนหน้า: พระเชษฐภคินี/พระขนิษฐาในชีน-มโย่เมียะ
ถัดไป: พระนางเมงเกงสอ
อัครมเหสีแห่งตองอู
ดำรงพระยศ: ใน ค.ศ. 1535–1545

ประสูติ: คริสต์ทศวรรษ 1520 แปร
สวรรคต: ป. คริสต์ทศวรรษ 1580 ตองอู
คู่อภิเษก: พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ (1535–1545)   มังฆ้องที่ 2 แห่งตองอู (1545–1584?)
พระราชบุตร: เมงเยสีหตูที่ 2   ตะโดธรรมราชา   มีนพยู   พระนางสิริราชเทวี   มี่นทเว่แห่งตองอู
ราชวงศ์: แปร
พระราชบิดา: พระเจ้าบาเยงทเว
พระราชมารดา: Chit Mi แห่งแปร
ศาสนา: พุทธเถรวาท
เล่จู้นมิบะย่า (พม่า: လေးကျွန်း မိဖုရား) เป็นพระอัครชายาของมังฆ้องที่ 2 แห่งตองอู (ครองราชย์ราว ค.ศ. 1549–1550, ค.ศ. 1555–1584) เมงเยสีหตูที่ 2 แห่งตองอู และนะฉิ่นเหน่าง์ ผู้สถาปนาพระองค์เป็นกษัตริย์แห่งตองอู เป็นพระโอรสและพระนัดดาของพระนาง
พระนางประสูติในราชวงศ์แปร (ซึ่งสืบทอดมาจากราชวงศ์อังวะ) โดยพระเจ้านรปติแห่งแปรให้พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้แห่งราชวงศ์ตองอู ในคริสต์ทศวรรษ 1530 โดยขณะอยู่ที่ตองอู พระองค์เป็นมเหสีรองที่ประทับอยู่ในบ้านที่อยู่ใน สวนเล่จู้น ภายหลังได้รับพระนาม เล่จู้นมิบะย่า (แปลว่า "ราชินีเล่จู้น")
พระนางให้กำเนิดโอรสธิดาแด่พระเจ้ามังฆ้องที่ 2 ถึง 5 พระองค์ โดยเมงเยสีหตูที่ 2 พระราชโอรสองค์โต อภิเษกสมรสกับพระนางเมงเกงสอ พระราชธิดาในพระเจ้าบุเรงนองกับพระนางจันทาเทวี พระราชธิดาทั้งสามพระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้านันทบุเรงใน ค.ศ. 1582
พงศาวลี

ตารางพงศาวลีด้านล่างมาจากรายงานในพงศาวดาร มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว ซึ่งอ้างอิงถึงจารึกร่วมสมัย
บรรณานุกรม

Kala, U (1724). Maha Yazawin (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2006, 4th printing ed.). Yangon: Ya-Pyei Publishing.
Maha Sithu (1798).  Myint Swe; Kyaw Win; Thein Hlaing (บ.ก.). Yazawin Thit (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2012, 2nd printing ed.). Yangon: Ya-Pyei Publishing.
Royal Historical Commission of Burma (1832). Hmannan Yazawin (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2003 ed.). Yangon: Ministry of Information, Myanmar.
เมอลากามาจูจายา

| --- | --- |
ตราแผ่นดินรัฐมะละกา
เพลงชาติของ รัฐมะละกา
เนื้อร้อง: ไซฟูล บาห์รี
ทำนอง: ไซฟูล บาห์รี
รับไปใช้: 1957

ตัวอย่างเสียง
Melaka Maju Jayaไฟล์ ช่วยเหลือ
 
บันทึกเสียงเพลงสรรเสริญพระบารมี
เมอลากามาจูจายา (มลายู: Melaka Maju Jaya) แปลว่า มะละกาจงมีชัย เป็นเพลงสรรเสริญแห่งรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย
เนื้อร้องและทำนองประพันธ์โดย ไซฟูล บาห์รี (Saiful Bahri) ผู้เขียนเนื้อเพลงของเพลงประจำรัฐสลังงอร์ เพลง ดูลียังมาฮามูเลีย
เนื้อเพลง

| เนื้อร้องภาษามาเลเซีย | คำแปล |
| --- | --- |
 Melaka Negeri Bersejarah Tempat tumpah darah kita Dijunjung dengan sepenuh jiwa Untuk maju dan jaya Rakyat Melaka sudah bersatu padu Berikrar taat setia Jujur berkhidmat setiap masa Melaka Maju Jaya:  มะละการัฐประวัติศาสตร์ของเรา สถานที่ที่เลือดของเราซัดสาด ส่งเสริมด้วยจิตวิญญาณของเราอย่างสมบูรณ์ เพื่อความรุ่งโรจน์และความสำเร็จ ประชาชนมะละกาได้รวมกัน ประกาศความภักดีและความซื่อสัตย์ ตอบแทนด้วยความซื่อสัตย์เสมอ แห่งรัฐมะละกาของเราตลอดไป
แหล่งข้อมูล

เพลงชาติ mp3
| ด ค กเพลงรัฐประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- |
 ดินแดนสหพันธ์  รัฐยะโฮร์  รัฐเกอดะฮ์  รัฐกลันตัน  รัฐมะละกา  รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน  รัฐปะหัง  รัฐปีนัง  รัฐเปรัก  รัฐปะลิส  รัฐซาบะฮ์  รัฐซาราวัก  รัฐสลังงอร์  รัฐตรังกานู
แหลมนะกะริ

แหลมนะกะริ
ที่ตั้งของแหลมนะกะริในประเทศพม่า
แหลมนะกะริ (พม่า: နဂရစ်အငူ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ แหลมเจดีย์ (ဆံတော်ရှင်မြတ်ငူ) และ แหลมมอทีน (မော်တင်စွန်း) เป็นแหลมในประเทศพม่า ทางตะวันตกของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี ตั้งอยู่ห่างจากเกาะเพรพาริสไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 133 กิโลเมตร (83 ไมล์) และห่างจากหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ ดินแดนสหภาพของประเทศอินเดีย 193 กิโลเมตร (120 ไมล์)
แหลมนะกะริเป็นจุดเหนือสุดของทะเลอันดามันตรงรอยต่อกับอ่าวเบงกอล ทางใต้และตะวันออกของจุดนี้คือทะเลอันดามัน ส่วนทางเหนือและตะวันตกคืออ่าวเบงกอล
อาณาจักรมเยาะอู้เคยครอบครองแหลมนะกะริอยู่เป็นเวลานาน แหลมนี้เคยเป็นสนามรบในสงครามระหว่างมเยาะอู้กับตองอู ค.ศ. 1545 ถึง ค.ศ. 1547 พ่อค้าชาวอังกฤษส่วนใหญ่ถูกสังหารหมู่ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1759
ศัพทมูลวิทยา

ชื่อในภาษาตะวันตกว่า Negrais มาจากชื่อในภาษาพม่าว่า นะกะริ (နဂရစ်) ซึ่งมาจากคำว่า นาคราช (สันสกฤต: नागराज; แปลว่า ราชาแห่งนาค) มาจากเรื่องราวของราชานาค เซยาเตนะ (ဇေယျသေန) ซึ่งรับพระเกศาธาตุพระพุทธเจ้าและสร้างเจดีย์ที่แหลมแห่งนี้
โอ้น-มอง

| โอ้น-มอง   အုန်းမောင် |
| --- | --- |


รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ดำรงตำแหน่ง กันยายน ค.ศ. 1946 – 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1947
นายกรัฐมนตรี: อองซาน
ก่อนหน้า: กระทรวงใหม่
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1913(1913-02-02) มินบู, พม่าภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร
เสียชีวิต: 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1947(1947-07-19) (34 ปี) ย่างกุ้ง, พม่าภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร
ที่ไว้ศพ: Martyrs' Mausoleum, ประเทศพม่า
พรรคการเมือง: สันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์
การศึกษา: ศิลปศาสตรบัณฑิต
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยย่างกุ้ง

โอ้น-มอง (พม่า: အုန်းမောင်, ออกเสียง: [ʔóʊ̯ɰ̃.màʊ̯ɰ̃]) เกิดเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 เป็นนักการเมืองชาวพม่า ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมในรัฐบาลพม่าก่อนได้รับเอกราช โอ้น-มองและคณะรัฐมนตรีอีก 6 คนรวมทั้งนายกรัฐมนตรีอองซาน ถูกลอบสังหารในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ในย่างกุ้ง   วันที่ 19 กรกฎาคมกลายเป็นวันผู้พลีชีพในพม่า
เปอร์ดานาปูตรา

| เปอร์ดานาปูตรา |
| --- | --- |
Bangunan Perdana Putra
เปอร์ดานาปูตราที่ปูตราจายา

ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เสร็จสมบูรณ์
ประเภท: ศูนย์กลางบริหารของรัฐบาลกลาง
สถาปัตยกรรม: มลายู อิสลาม ปัลลาดีโอและคลาสสิกใหม่
เมือง:  ปูตราจายา
ประเทศ:  มาเลเซีย
ลงเสาเข็ม: ค.ศ. 1995
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1997
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1999
พิธีเปิด: ค.ศ. 1999
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 5
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: Putrajaya Corporation (PPJ)
เปอร์ดานาปูตรา (มลายู: Perdana Putra) เป็นสิ่งก่อสร้างในปูตราจายา ประเทศมาเลเซีย ที่ทำการของนายกรัฐมนตรีมาเลเซีย ตั้งอยู่บนเนินเขาหลักของปูตราจายา และเป็นสัญลักษณ์ของรัฐบาลกลางมาเลเซีย
สถาปัตยกรรม

รูปแบบอาคารได้รับแรงบันดาลใจมากสถาปัตยกรรมมลายู, อิสลาม, ปัลลาดีโอและคลาสสิกใหม่ ผลงานออกแบบโดยสถาปนิกจาก aQidea โดยมี Ahmad Rozi Abd Wahab เป็นหัวหน้าสถาปนิก ภายใต้คำปรึกษาของมาฮาตีร์ โมฮัมมัด
ดูเพิ่ม

ปูตราจายา
มัสยิดปูตรา
แหล่งข้อมูลอื่น

Tourism Malaysia - Perdana Putra
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Perdana Putra
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ 
2°56′18″N 101°41′32″E﻿ / ﻿2.93833°N 101.69222°E﻿ / 2.93833; 101.69222
แม่น้ำเมอร์บก

| แม่น้ำเมอร์บก |
| --- | --- |

ชื่อท้องถิ่น: Sungai Merbok  (มลายู)
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: เขาเจอไร
 
ปากน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: สู่ช่องแคบมะละกา
 • พิกัด: 5°41′00″N 100°21′00″E﻿ / ﻿5.68333°N 100.35000°E﻿ / 5.68333; 100.35000
 • ระดับความสูง: 0 เมตร (0 ฟุต)
ความยาว: 45 กิโลเมตร (28 ไมล์)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 439 ตารางกิโลเมตร (169 ตารางไมล์)
แม่น้ำเมอร์บก (มลายู: Sungai Merbok) เป็นแม่น้ำในรัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย มีต้นน้ำที่เขาเจอไรและป่าซุงกัป เมื่อถึงจุดบรรจบระหว่างแม่น้ำบงกกกับแม่น้ำลาลังจึงเรียกว่าแม่น้ำเมอร์บก ลำน้ำสาขาอื่นได้แก่แม่น้ำเปอตานีกับแม่น้ำบูจัง ปากแม่น้ำมีความกว้างประมาณ 2.5 กิโลเมตร
แม่น้ำเมอร์บกเป็นที่รู้จักในฐานะแม่น้ำทางประวัติศาสตร์ของเลิมบะฮ์บูจัง
ดูเพิ่ม

รายชื่อแม่น้ำในประเทศมาเลเซีย
แลเว่

| แลเว่ |
| --- | --- |
เมือง
แลเว่ที่ตั้งเมืองแลเว่ในประเทศพม่า
พิกัด:  19°38′N 96°7′E﻿ / ﻿19.633°N 96.117°E﻿ / 19.633; 96.117
ประเทศ:  พม่า
ดินแดนสหภาพ: เนปยีดอ
จังหวัด: แดะคินะ
อำเภอ: แลเว่
ประชากร (พ.ศ. 2548)
 • ศาสนา: พุทธ
เขตเวลา: UTC+6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
แลเว่ (พม่า: လယ်ဝေး) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในดินแดนสหภาพเนปยีดอ ทางตอนกลางของประเทศพม่า
แหล่งข้อมูล

ภาพถ่ายทางดาวเทียมจาก Maplandia.com
| ด ค กดินแดนสหภาพเนปยีดอ |
| --- | --- |
เมืองหลัก: เนปยีดอ
จังหวัดเซยาตีริ:  อำเภอเซยาตีริ  อำเภอโปะบะตีริ 
จังหวัดปยี่นมะน่า:  อำเภอซะบูตีริ  อำเภอปยี่นมะน่า 
จังหวัดแลเว่:  อำเภอแดะคินะตีริ  อำเภอแลเว่ 
จังหวัดโอะตะระ:  อำเภอตะโก้น  อำเภอโอะตะระตีริ 
เมืองสำคัญ:  ตะโก้น  ปยี่นมะน่า  แลเว่
กง กร็อม

กอง กรอม (เขมร: គង់ គាំ; เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1941) เป็นนักการเมืองและพฤฒสภากัมพูชา เป็นสมาชิกพรรคสมรังสี เป็นประธานพรรคตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 จนถึงวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 และพรรคสงเคราะห์ชาติ เป็นอดีตสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1986 จนถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1987
กนโร

| --- | --- |
ซุปกนโร
มื้อ: จานหลัก
แหล่งกำเนิด: อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: มากัซซาร์
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: ซี่โครงวัว ผักชี pangium edule
รูปแบบอื่น: กนโรแห้ง กนโรย่าง
 ตำราอาหาร: กนโร   สื่อ: กนโร
กนโร (อินโดนีเซีย: konro) เป็นซุปซี่โครงแบบอินโดนีเซีย มีต้นกำเนิดในมากัซซาร์ และบูกิซในจังหวัดซูลาเวซีใต้ ซุปสีน้ำตาลออกดำ กินกับบูราซาหรือเกอตูปัตที่หั่นเป็นชิ้นพอคำหรือข้าว ปรุงให้รสจัดด้วยเครื่องเทศ เช่น ผักชี, ผล Pangium edule ซึ่งทำให้น้ำออกสีดำ ในปัจจุบันมีการดัดแปลงเป็นกนโรแห้ง หรือกนโรย่างโดยนำซี่โครงมาทาด้วยเครื่องปรุงของน้ำซุปกนโรแล้วย่างให้สุก
โม่-บแยนะระปะติ

| โม่-บแยนะระปะติ   นรปติที่ 3 แห่งอังวะ> กษัตริย์แห่งอังวะ |
| --- | --- |
ครองราชย์: ประมาณเดือนกันยายน ค.ศ. 1545 – ประมาณเดือนตุลาคม ค.ศ. 1551
ก่อนหน้า: คอนเมง
ถัดไป: นรปติที่ 4

ประสูติ: พฤษภาคม ค.ศ. 1516
สวรรคต: ? พะโค
ราชวงศ์: สี่ป้อ
พระราชบิดา: คอนเมง
ศาสนา: พุทธเถรวาท
โม่-บแยนะระปะติ (พม่า: မိုးဗြဲ နရပတိ, ออกเสียง: [móbjɛ́ nəɹa̰pətḭ]) หรือ นรปติที่ 3 แห่งอังวะ เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรอังวะ ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1545–1551 พระองค์มีเชื้อสายไทใหญ่ ตลอดหกปีของการครองราชย์ พระองค์เผชิญหน้ากับกบฏที่นำโดยซีตูจอทีนที่ได้รับการสนับสนุนจากเมืองโม่ญี่น
| ด ค ก พระมหากษัตริย์พม่า |
| --- | --- |
ราชวงศ์พุกาม ค.ศ. 849–1297:  ปยีน-บย่า  ตานแนะ  ซะเล  เต้นโค  ญองอู้ ซอยะฮ่าน  กู้นซอจ้องพยู  จีนโซ่  โซะกะเต้  อโนรธามังช่อ  ซอลู  จานซิต้า  ซีตูที่ 1  นะระตู  นรสิงขะ  ซีตูที่ 2  ไชยสิงขะ  นรสิงหอุซะนา1  จะซวา  อุซะนา  นรสีหบดี  กะยอฉะวา2 
อาณาจักรมยีนไซง์และอาณาจักรปี้นยะ ค.ศ. 1297–1364:  อะทินคะยา1, ราซะทินจาน1 และ สีหตู1  สีหตู  อูซะนาที่ 1  สีตู1  กะยอฉะวาที่ 1  กะยอฉะวาที่ 2  นรตู่  อูซะนาที่ 2 
อาณาจักรซะไกง์ ค.ศ. 1315–1364:  ซอยู่น  ตราพระยาที่ 1  อโนรธาที่ 1  จะซวา  อโนรธาที่ 2  ตราพระยาที่ 2  มินบเยาะสีหบดี 
อาณาจักรอังวะ ค.ศ. 1364–1555:  ตะโดมินพญา  ฝรั่งมังศรีชวา  ตราพระยา  ฝรั่งมังฆ้อง  ฝรั่งมังศรี  มี่นละแง  กะเล่เจ้ตองโญ  โม่ญี่นตะโด้  มังรายกะยอฉะวาที่ 1  นรปติที่ 1  สีหสุระ  มังฆ้องที่ 2 และ สีหสุระที่ 2  นรปติที่ 2  ซะโลน3 และ โตฮาน-บว่า3  คอนเมง3  นรปติที่ 33  นรปติที่ 43 
อาณาจักรหงสาวดี ค.ศ. 1287–1539, ค.ศ. 1550–1552:  ฟ้ารั่ว  รามประเดิด  แสนเมือง  รามมะไตย  ชีปอน  อายกำกอง  อายลาว  พระยาอู่  มหาเทวี1  ราชาธิราช  ธรรมราชา  รามที่ 1  พะโร  พญาเกียรติ์  มะมุดตาว  เชงสอบู  ธรรมเจดีย์  รามที่ 2  สการะวุตพี  สมิงสอตุต4  สมิงทอ4 
อาณาจักรมเยาะอู้ ค.ศ. 1429–1785:  นรเมขลา  คะยี  Ba Saw Phyu  Dawlya  Ba Saw Nyo  Ran Aung  Salingathu  ยาซา  จาซาปะติ  ซอโอ  Thazata  มังฆ้อง  มี่นบีน  Dikkha  ซอละ  Sekkya  พะล่อง  ยาซาจี้  Khamaung  สิริสุธรรมมา  สเน่ห์  นรปติ  ตะโด  จันทสุธรรมมา  สิริสุริยา  วรธรรมราชา  มุนีสุธรรมราชา  จันทสุริยาที่ 1  นรธา  Mayuppiya  Kalamandat  นรธิบดีที่ 1  จันทวิมาลาที่ 1  จันทสุริยาที่ 2  Sanda Wizaya  จันทสุริยาที่ 3  นรธิบดี  Narapawara  Sanda Wizala  Madarit  นรอภัย  Thirithu  จันทปรมะ  อภัย  Sanda Thumana  จันทวิมาลาที่ 2  Sanda Thaditha  Maha Thammada 
อาณาจักรแปร ค.ศ. 1482–1542:  ตะโดเมงสอ  บาเยงทเว  นรปติ5  มังฆ้อง5 
ราชวงศ์ตองอู ค.ศ. 1510–1752:  เมงจีโย  ตะเบ็งชะเวตี้  บุเรงนอง  นันทบุเรง  ญองย่าน  อะเนาะเพะลูน  มีนเยเดะบะ  ตาลูน  ปีนดะเล  ปเย  นะราวะระ  มังกะยอดิน  สเน่ห์มิน  ตะนินกันเหว่  มหาธรรมราชาธิบดี 
อาณาจักรหงสาวดีใหม่ ค.ศ. 1740–1757:  สมิงทอพุทธกิตติ  พญาทะละ 
ราชวงศ์โก้นบอง ค.ศ. 1752–1885:  อลองพญา  มังลอก  มังระ  จิงกูจา  หม่องหม่อง  ปดุง  จักกายแมง  แสรกแมง  พุกามแมง  มินดง  สีป่อ 
 1อุปราชหรือผู้สำเร็จราชการแทน  2มองโกลครอบครอง (ค.ศ. 1297)  3สหพันธรัฐชาน (ค.ศ. 1527–55)  4การฟื้นฟูระยะสั้น (ค.ศ. 1550–52)  5สหพันธรัฐฉานครอบครอง (ค.ศ. 1532–42)
เซอเริมบัน

| เซอเริมบัน Seremban |
| --- | --- |
นคร และเมืองหลวงของรัฐ
การถอดเสียงอักษรอื่น ๆ
 • ยาวี: سرمبن
 • จีน: 芙蓉
 • ทมิฬ: சிரம்பான்
จากบน ซ้ายไปขวา: ย่านใจกลางเมือง, วิซมาเนอเกอรี, มัสยิดเซอเริมบันจาเม็ก, จัตุรัสเซอเริมบัน และหอสมุดประจำรัฐ
   ตรา
สมญา: ซมบัน, ซบัน
คำขวัญ: Mampan. Bersih. Sejahtera. (ในภาษามลายู)  "ยั่งยืน. สะอาด. รุ่งเรือง."
thที่ตั้งของเซอเริมบันในรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน
เซอเริมบัน   เซอเริมบัน ใน    ประเทศมาเลเซียแสดงแผนที่มาเลเซียตะวันตกเซอเริมบันเซอเริมบัน (ประเทศมาเลเซีย)แสดงแผนที่ประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 02°43′20″N 101°56′30″E﻿ / ﻿2.72222°N 101.94167°E﻿ / 2.72222; 101.94167
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ:  เนอเกอรีเซิมบีลัน
อำเภอ: เซอเริมบัน
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1840 ในฐานะ บูกิตปาซาร์  ค.ศ. 1878 ในฐานะ เซอลิมบัน  ค.ศ. 1899 ในฐานะ เซอเริมบัน
สถานะเทศบาล: ค.ศ. 1979
สถานะนคร: 20 มกราคม ค.ศ. 2020
การปกครอง
 • บริหารโดย: สภานครเซอเริมบัน
 • นายกเทศมนตรี: มัซรี ราซาลี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 959 ตร.กม. (370 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,980 ตร.กม. (1,150 ตร.ไมล์)
ความสูง: 79 เมตร (259 ฟุต)
ประชากร (2015)
 • ทั้งหมด: 620,100  (อันดับที่ 9) คน
 • ความหนาแน่น: 489.00 คน/ตร.กม. (1,266.51 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 824,300 คน
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): ไม่ได้สังเกต
รหัสไปรษณีย์: 70xxx, 71xxx
เวลาสุริยะโดยเฉลี่ย: UTC + 06:46:48
รหัสพื้นที่: 06
อักษรนำหน้าป้ายทะเบียน: Nxx  (ยานพาหนะทั้งหมด รวมแท็กซี่) 
ISO 3166-2: MY-05
เว็บไซต์: www.mbs.gov.my/en
เซอเริมบัน หรือ ซเรมบัน (มลายู: Seremban) เป็นนครและเมืองหลวงของรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ในอำเภอเซอเริมบัน เซอเริมบันได้รับสถานะนครในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2020
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของเซอเริมบัน> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเซอเริมบัน> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเซอเริมบัน> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเซอเริมบัน> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเซอเริมบัน> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเซอเริมบัน> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเซอเริมบัน> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเซอเริมบัน> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเซอเริมบัน> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเซอเริมบัน> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเซอเริมบัน> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเซอเริมบัน> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเซอเริมบัน> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเซอเริมบัน> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 30.9 (87.6) | 31.7 (89.1) | 32.5 (90.5) | 32.2 (90) | 31.7 (89.1) | 31.3 (88.3) | 31.1 (88) | 30.9 (87.6) | 31.2 (88.2) | 31.2 (88.2) | 31.0 (87.8) | 31.0 (87.8) | 31.39 (88.51) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 26.6 (79.9) | 27.2 (81) | 27.7 (81.9) | 27.8 (82) | 27.5 (81.5) | 27.1 (80.8) | 26.9 (80.4) | 26.8 (80.2) | 26.9 (80.4) | 27.0 (80.6) | 26.9 (80.4) | 26.8 (80.2) | 27.1 (80.78) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 22.3 (72.1) | 22.7 (72.9) | 22.9 (73.2) | 23.4 (74.1) | 23.4 (74.1) | 23.0 (73.4) | 22.7 (72.9) | 22.8 (73) | 22.7 (72.9) | 22.8 (73) | 22.9 (73.2) | 22.6 (72.7) | 22.85 (73.13) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 114 (4.49) | 110 (4.33) | 178 (7.01) | 232 (9.13) | 180 (7.09) | 119 (4.69) | 127 (5) | 143 (5.63) | 158 (6.22) | 237 (9.33) | 252 (9.92) | 193 (7.6) | 2,043 (80.43) |
แหล่งที่มา: Climate-Data.org
ประชากร

จากสำมะโน ค.ศ. 2010 มีพลเมืองมาเลเซียในเขตอำเภอ 514,909 คน ประกอบด้วยบูมีปูเตอรา 56.4%, จีน 26.2%, อินเดีย 17% และอื่น ๆ 0.5% (ไม่รวมผู้ที่ไม่ใช่พลเมือง) นอกนั้นเหลือผู้ที่ไม่ใช่พลเมือง 41,026 คน
| กลุ่มชาติพันธุ์ในเซอเริมบันตามสำมะโน ค> ศ. 2010.กลุ่มชาติพันธุ์ | กลุ่มชาติพันธุ์ในเซอเริมบันตามสำมะโน ค> ศ. 2010.ประชากร | กลุ่มชาติพันธุ์ในเซอเริมบันตามสำมะโน ค> ศ. 2010.ร้อยละ |
| --- | --- | --- |
| บูมีปูเตอรา | 290,282 | 52.2% |
| จีน | 134,572 | 24.2% |
| อินเดีย | 87,663 | 15.8% |
| อื่น ๆ | 2,392 | 0.4% |
| ไม่ใช่พลเมือง | 41,026 | 7.4% |
| รวม | 544,935 | 100% |
เมืองพี่น้อง

บันดุง ประเทศอินโดนีเซีย
บูกิตติงกี ประเทศอินโดนีเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว เซอเริมบัน จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Majlis Perbandaran Seremban เก็บถาวร 3 ธันวาคม 2013 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
KTM Komuter Seremban Station
Seremban Maya
Virtual Drive Through Street of Seremban
Seremban Live
| ด ค กนครในประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- |
 กวนตัน  กัวลาเตอเริงกานู  กัวลาลัมเปอร์  กูจิง  โกตากีนาบาลู  จอร์จทาวน์  โจโฮร์บะฮ์รู  ชะฮ์อาลัม  ซูบังจายา  เซอเบอรังเปอไร  เซอเริมบัน  ปาซีร์กูดัง  เปอตาลิงจายา  มะละกา  มีรี  อาโลร์เซอตาร์  อิซกันดาร์ปูเตอรี  อีโปะฮ์ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
เนเมียวสีหตู

| เนเมียวสีหตู   နေမျိုးစည်သူ |
| --- | --- |
เกิด: หุบเขามู, อาณาจักรตองอู
รับใช้: ราชวงศ์โก้นบอง
แผนก/สังกัด: กองทัพอาณาจักรพม่า
ประจำการ: พ.ศ. 2308–2312
ชั้นยศ: แม่ทัพ
การยุทธ์: สงครามก่อตั้งราชวงศ์โก้นบอง (พ.ศ. 2295–2302)   สงครามจีน-พม่า (พ.ศ. 2308–2312)
เนเมียวสีหตู (พม่า: နေမျိုးစည်သူ, ออกเสียง: [nè mjó sìθù]) นับเป็นผู้ชำนาญการรบแบบจรยุทธที่เก่งกาจที่สุดผู้หนึ่งของพม่า โดยพระเจ้ามังระเห็นถึงความสามารถในด้านนี้ของเขา และเลือกใช้งานเขาเพื่อก่อกวนแนวหลังของต้าชิง ซึ่งเนเมียวสีหตูก็สามารถทำผลงานได้เป็นอย่างดี จนทำให้กองทัพต้าชิงต้องลำบากทุกครั้งที่เจอเขา เนเมียวสีหตูนับเป็นอีกหนึ่งหัวใจสำคัญที่อยู่เบื้องหลังชัยชนะทุกครั้งของพม่า และทุกความพ่ายของต้าชิงจะต้องมีเขาอยู่ด้วยตลอด
ปกป้องกรุงอังวะ

พระเจ้ามังระได้แต่งตั้งเขาให้เป็นผู้รับศึกกับต้าชิง จากการรุกรานในครั้งที่หนึ่งปี (พ.ศ. 2308–09) และครั้งที่สองระหว่างปี (พ.ศ. 2309–10) ซึ่งเนเมียวสีหตูได้แสดงความสามารถด้านจรยุทธของเขาให้เป็นที่ประจักษ์ สามารถคำนวณเวลาการซุ่มโจมตีได้อย่างแม่นยำ ประกอบความชำนาญในภูมิประเทศ ทำให้การโจมตีในเวลากลางคืนของเขามีประสิทธิภาพ จนกองทัพต้าชิงต้องคอยพะวงหลังทุกครั้งที่เจอเขา อีกทั้งยังสามารถประสานงานกับบาลามินดินได้เป็นอย่างดี ทำให้กองทัพต้าชิงที่บุกมาในครั้งที่หนึ่งและสองนั้นพ่ายแพ้กลับไป
ผู้อยู่เบื้องหลังชัยชนะ

ส่วนในการบุกครั้งที่ 3 และ 4 ของต้าชิงนั้น เขาอยู่ภายใต้สังกัดของอะแซหวุ่นกี้แม่ทัพใหญ่ของพระเจ้ามังระ โดยอะแซหวุ่นกี้มักจะให้เขาทำหน้าที่หาเสบียงฝ่ายตรงข้ามเพื่อทำลาย และหายเข้าป่าซึ่งเป็นการรบแบบที่เขาถนัด เนเมียวสีหตูนับเป็นแม่ทัพฝีมือดีอีกคนของราชวงศ์โก้นบองที่มีบทบาทสำคัญต่อชัยชนะในการศึกทุกครั้งของพม่า
ผู้อยู่เบื้องหลังชัยชนะ > กองกำลังพิเศษแห่งอังวะ

โดยเฉพาะการบุกครั้งที่ 3 ของจีนนั้นสร้างความลำบากให้แก่กองทัพพม่าเป็นอย่างมาก เนื่องจากหมิงรุ่ยเป็นผู้เจนจบในพิชัยสงครามเขาเคลื่อนกองทัพอย่างระมัดระวังตลอดการทำศึก นั้นทำให้แม้แต่อะแซหวุ่นกี้เองก็ยากที่จะใช้กลอุบายเอาชนะเขาได้ ในขณะนั้นเองพระเจ้ามังระได้ตัดสินใจ ส่งกองกำลังพิเศษของพระองค์ออกไปทัพหนึ่ง นำโดยเนเมียวสีหตู, เต็งจามินกองมีจุดประสงค์เพื่อทำสงครามกองโจรกับหมิงรุ่ย ซึ่งทั้ง2 ก็สามารถทำผลงานได้อย่างน่าทึ่ง แม้เขาจะมีกองทัพไม่ถึง1พันนาย แต่ก็สามารถปั่นป่วนกองทัพนับหมื่นของหมิ่งรุ่ยจนไม่สามารถเคลื่อนที่ได้สะดวก อีกทั้งยังสามารถตัดกำลังบำรุงของฝ่ายจีนที่ส่งมากจากแสนหวีได้อย่างมีประสิทธิภาพ จนกองทัพของหมิงรุ่ยที่บุกลึกเข้ามาเริ่มอดอาหาร นั้นทำให้ผลของสงครามเริ่มเปลี่ยนไป ชื่อเสียงของเนเมียวสีหตู, เตงจามินกอง และพระเจ้ามังระที่พลิกสถานการณ์ให้ฝ่ายอังวะในครั้งนั้นจึงเป็นที่เลื่องลือขึ้นมา ก่อนที่อะแซหวุ่นกี้และพระเจ้ามังระจะรวมกำลังกันเผด็จศึกต้าชิงได้อย่างเด็ดขาดในยุทธการเมเมียว
บั้นปลาย

เนเมียวสีหตูเป็นอีกหนึ่งขุนพลเอกของพระเจ้ามังระ ที่ถูกปลดทิ้งจากตำแหน่งหลังการสวรรคตของพระองค์ พร้อมๆกับอะแซหวุ่นกี้, เนเมียวสีหบดี และหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ของพม่า บ้างก็ว่าถูกประหารทิ้งหลังจากถูกถอดยศได้ไม่นาน