stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
ยุคราชวงศ์ฟื้นฟู (ค.ศ. 1815 – 1830)

บทความหลัก: การฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง และ การปฏิวัติเดือนกรกฎาคม
เกาะเล็กๆเช่นเกาะอัลบาไม่อาจขวางกั้นนโปเลียนได้ ขณะที่ชาติต่างๆในยุโรปกำลังวางแผนการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา (Congress of Vienna) เพื่อนำยุโรปสู่หวนกลับคืนสู่สภาวะเดิมก่อนปฏิวัติฝรั่งเศส นโปเลียนสามารถเดินทางกลับมายึดอำนาจในฝรั่งเศสได้อีกครั้งในปี ค.ศ. 1815 และดำรงอยู่ได้ร้อยวัน จนชาติต่างๆ ในสัมพันธมิตรครั้งที่เจ็ด (Seventh Coalition) เอาชนะนโปเลียนในยุทธการวอเตอร์ลู ทำให้นโปเลียนถูกเนรเทศไปเกาะเซนต์เฮเลนา (Saint Helena) ของบริเตนกลางมหาสมุทรแอตแลนติก จนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1821
ภายใต้ข้อตกลงของคองเกรสแห่งเวียนนา ราชวงศ์บูร์บงกลับมาครองฝรั่งเศสอีกครั้ง เคานต์แห่งพรอว็องส์ (Comte de Provence) พระอนุชาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 กลับเข้าฝรั่งเศสมาครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 รัฐบาลใหม่ของฝรั่งเศสเป็นแบบสองสภา คือ สภาขุนนาง (Chamber of Peers) และสภาผู้แทน (Chamber of Deputies) ทำให้ฝ่ายนิยมราชาธิปไตยมีอำนาจขึ้น เกิดกวาดล้างขบวนการปฏิวัติและกลุ่มของนโปเลียนเดิม เรียกว่า มิคสัญญีขาว (White Terror) ทำให้ประชาชนหวาดกลัว การเลือกตั้งปี ค.ศ. 1815 กลุ่มนิยมราชาธิปไตยจึงได้รับการเลือกตั้งท่วมท้น เรียกว่า chambre introuvable แปลว่า สภาที่ทำงานด้วยไม่ได้ พระเจ้าหลุยส์ทรงยุบสภานี้เสีย เพราะทรงตระหนักว่าสภานี้มีนโยบายที่รุนแรงเกินไป และเลือกตั้งใหม่ จึงได้กลุ่มเสรีนิยมมากขึ้น
ในปี ค.ศ. 1818 บรรดาชาติที่ชนะสงครามนโปเลียนประชุมคองเกรสแห่งเอกซ์-ลา-ชาเปล (Congress of Aix-la-Chapelle) ตกลงถอนทหารจากฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1824 เคานต์แห่งอาร์ตัวส์ (Comte d'Artois) ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 ทรงเป็นกษัตริย์ที่ให้การสนับสนุนแก่กลุ่ม ultra-royalist ในปี ค.ศ. 1825 ทรงออกพระราชบัญญัติห้ามทำลายรูปเคารพ (Sacrilege Act) เพื่อป้องกันไม่ให้โบสถ์ต่างถูกโจมตีเหมือนสมัยปฏิวัติใน ค.ศ. 1829 มีเจ้าชายแห่งปอลีญัก (Prince de Polignac) เป็นประธานสภา (President of the Council - นายกรัฐมนตรี) ทั้งพระเจ้าชาร์ลส์และปอลีญักดำเนินนโยบายอนุรักษนิยมฟื้นฟูราชาธิปไตย
ในปี ค.ศ. 1830 ปอลีญักนำฝรั่งเศสบุกยึดแอลจีเรีย เป็นอาณานิคมแรกของฝรั่งเศสในแอฟริกา และโปลิญักออกกฤษฎีกาเดือนกรกฎาคม (July Ordinances) ยกเลิกสภาผู้แทน จำกัดสิทธิการเลือกตั้งเหลือแต่คนร่ำรวย และจำกัดเสรีภาพสื่อสิ่งพิมพ์ ทำให้เกิด การปฏิวัติเดือนกรกฎาคม (July Revolution) พระเจ้าชาร์ลส์ทรงสละราชบัลลังก์ให้พระนัดดา คือ ดยุกแห่งบอร์โดซ์ (Duc de Bordeaux) แต่คณะปฏิวัติกลับยกราชสมบัติให้แด่เจ้าชายหลุยส์-ฟิลิป แห่งราชวงศ์บูร์บงสายออร์เลอองส์ เป็นพระเจ้าหลุยส์-ฟิลิป ทำให้ฝ่ายสนับสนุนราชาธิปไตยแบ่งแยกเป็นสองกลุ่ม คือ กลุ่มเลฌิติมิสต์ (Legitimist) หรือกลุ่มราชวงศ์บูร์บงสายสิทธิชอบธรรม สนับสนุนราชวงศ์บูร์บงเดิม และกลุ่มออร์เลอองนิสต์ (Orléanist) สนับสนุนราชวงศ์บูร์บงสาขาออร์เลอองส์
สาธารณรัฐที่ 2 (ค.ศ. 1848 – 1852)

บทความหลัก: สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2
หลังจากการปฏิวัติได้มีการจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาล (Provisional government) ขึ้น เพื่อปกครองฝรั่งเศสจนกว่าจะได้รัฐธรรมนูญใหม่ โดยมีดูปองต์ เดอ เลอร์ (Dupont de l'Eure) เป็นประธานสภา และมีคณะกรรมการบริหาร (Executive Commission) ทำหน้าที่เป็นประมุขแห่งรัฐชั่วคราว แต่เกิดการลุกฮือขึ้นของฝ่ายสังคมนิยมซึ่งใช้ธงแดงเป็นสัญลักษณ์ คัดค้านแนวความคิดเสรีนิยมแบบประชาธิปไตยสาธารณรัฐซึ่งใช้ธงไตรรงค์เป็นสัญลักษณ์ และเห็นว่าตลอดการเปลี่ยนแปลงการปกครองของฝรั่งเศสหลายครั้งที่ผ่านมากรรมกรและชนชั้นล่างขาดบทบาททางการเมือง เกิดจลาจลของชนชั้นผู้ใช้แรงงานขึ้นในปารีส เรียกว่า การลุกฮือวันเดือนมิถุนายน (June Days Uprisings) ฝ่ายรัฐบาลเฉพาะกาลนำโดยหลุยส์-เออแฌน กาแวนญัค (Louis-Eugène Cavaignac) นำกองกำลังเข้าปราบปรามจลาจลอย่างรุนแรง
การร่างรัฐธรรมนูญฉบับค.ศ. 1848 เสร็จสิ้นในเดือนพฤศจิกายน และกำหนดให้มีการเลือกตั้งในเดือนธันวาคม ซึ่งเจ้าชายหลุยส์-นโปเลียน พระนัดดาของพระจักรพรรดินโปเลียน ได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งด้วยนโยบายสังคมนิยมทำให้หลุยส์-นโปเลียนได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายธงแดงและฝ่ายนิยมราชาธิปไตย ในขณะที่ฝ่ายสาธารณรัฐนำโดยกาแวนญัคพ่ายแพ้การเลือกตั้งไป หลุยส์-นโปเลียนจึงได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดีของฝรั่งเศสในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1848 เป็นครั้งแรกที่ฝรั่งเศสมีผู้นำของรัฐเป็นประธานาธิบดีตามรัฐธรรมนูญใหม่
ในรัฐสภาสมัยของหลุยส์-นโปเลียนประกอบด้วยกลุ่มเลฌิติมิสต์ฝ่ายขวาอนุรักษ์นิยม และฝ่ายกลาง-ขวาคือกลุ่มออร์เลียงนิสต์ รัฐธรรมนูญฉบับปีค.ศ. 1848 ไม่อนุญาตให้ประธานาธิบดีดำรงตำแหน่งเกินกว่าหนึ่งสมัย ซึ่งหลุยส์-นโปเลียนได้พยายามที่จะแก้ไขกฎหมายนี้แต่ฝ่ายราชาธิปไตยในสภาไม่เห็นชอบด้วย ในเดือนพฤษภาคมค.ศ. 1850 รัฐสภาฝ่ายราชาธิปไตยได้ออกกฎหมายตัดสิทธิ์เลือกตั้งของชนชั้นล่าง หลุยส์-นโปเลียนจึงใช้โอกาสนี้เดินสายปราศรัยโจมตีรัฐบาลฝ่ายขวา และได้รับความนิยมในกลุ่มสังคมนิยม จนกระทั่งในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1851 หลุยส์-นโปเลียนได้ก่อการรัฐประหาร (Coup of 1851) เพื่อยึดอำนาจจากรัฐบาลฝ่ายขวา อีกหนึ่งปีต่อมาในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1852 มีการลงประชามติเห็นชอบให้ยุบสาธารณรัฐครั้งที่สองและประกาศให้ประเทศฝรั่งเศสเป็นจักรวรรดิอีกครั้ง เรียกว่า จักรวรรดิที่สอง (Second Empire)
จักรวรรดิที่ 2 (ค.ศ. 1852 – 1870)

บทความหลัก: จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2 และ จักรพรรดินโปเลียนที่ 3
รัฐธรรมนูญปีค.ศ. 1852 กำหนดให้จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 เป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร และยังคงมีรัฐสภาอยู่ทำหน้าที่นิติบัญญัติ เป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ แต่อำนาจที่แท้จริงนั้นอยู่ที่องค์พระจักรพรรดิ ในช่วงแรกของจักรวรรดิที่สองจักรพรรดินโปเลียนทรงจำกัดเสรีภาพสื่อสิ่งพิมพ์อย่างหนักและมีความเผด็จการอย่างมาก เพื่อสยบการวิจารณ์และการโจมตีของฝ่ายซ้ายสาธารณรัฐ จักรพรรดินโปเลียนที่สามทรงยึดมั่นในคติพจน์จักรวรรดินำมาซึ่งสันติภาพ (L'Empire, c'est la paix) แม้กระนั้นก็ทรงนำฝรั่งเศสเข้าสู่สงครามหลายครั้ง
ในค.ศ. 1854 จักรพรรดินโปเลียนได้ทรงนำฝรั่งเศสเข้าช่วยเหลือจักรวรรดิออตโตมานในการต่อต้านแการแผ่ขยายอำนาจของจักรวรรดิรัสเซียในสงครามไครเมีย (Crimean War) นำไปสู่สนธิสัญญาปารีส ค.ศ. 1856 (Treaty of Paris 1856) เปิดโอกาสให้ฝรั่งเศสเข้าแทรกแซงตะวันออกกลาง
ในรัชสมัยของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ยังเป็นจุดเริ่มต้นของลัทธิจักรวรรดินิยมของฝรั่งเศสอีกด้วย โดยได้ทำการแผ่ขยายอำนาจและอาณานิคมในภูมิภาคเอเชีย อันได้แก่
ในค.ศ. 1856 ได้ส่งทัพเข้าช่วยเหลือสหราชอาณาจักรในการทำสงครามฝิ่นครั้งที่สอง (Second Opium War) กับจีนราชวงศ์ชิง
ในค.ศ. 1859 ชาร์ลส์ ริโกลท์ เดอ เยนูอิลลี (Charles Rigault de Genouilly) ได้นำทัพเรือฝรั่งเศสเข้ายึดเมืองท่าไซ่ง่อน ของเวียดนามซึ่งปกครองโดยราชวงศ์เหวียน ได้ยอมยกโคชินจีน (Cochinchina) ดินแดนทางตอนใต้ของประเทศให้แก่ฝรั่งเศสในค.ศ. 1862
พระนโรดมทรงยินยอมให้อาณาจักรกัมพูชาเป็นรัฐอารักขา (Protectorate) ของฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1863
ในค.ศ. 1859 จักรพรรดินโปเลียนทรงส่งทัพฝรั่งเศสเข้าช่วยเหลือราชอาณาจักรซาร์ดีเนีย (Kingdom of Sardinia) ซึ่งนำโดยเคานต์แห่งคาวัวร์ (Count of Cavour) ในสงครามประกาศอิสรภาพอิตาลีครั้งที่สอง (Second War of Italian Independence) ในการขับไล่ราชวงศ์ฮับส์บูร์กออกไปจากคาบสมุทรอิตาลี โดยที่ฝรั่งเศสได้รับแคว้นซาวอย (Savoy) และนีซ (Nice) มาเป็นการตอบแทน
ในชณะเดียวกันนั้น แคว้นปรัสเซีย (Prussia) กำลังเรืองอำนาจอยู่ในเยอรมนีและกำลังทำสงครามเพื่อทำการรวมชาติเยอรมัน (German unification) จักรพรรดินโปเลียนทรงเห็นว่าการแผ่ขยายอำนาจของปรัสเซียจะเป็นภัยคุกคามต่อฝรั่งเศส ประกอบกับในค.ศ. 1870 ได้มีการรั่วไหลของ Ems Dispatch หรือโทรเลขที่แสดงความขัดแย้งระหว่างกษัตริย์แห่งปรัสเซียและทูตฝรั่งเศส ที่ส่งถึงออตโต ฟอน บิสมาร์ก (Otto von Bismarck) เป็นจุดชนวนนำไปสู่งสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย (Franco-Prussian War) ปรากฏว่าทัพฝ่ายปรัสเซียมีชัยชนะเหนือทัพฝรั่งเศส สามารถบุกเข้ามาในประเทศฝรั่งเศสได้ และจักรพรรดินโปเลียนก็ทรงพ่ายแพ้และถูกจับพระองค์ได้ในยุทธการซีดัง (Battle of Sedan) ในเดือนกันยายน เพียงสองวันต่อมาฝ่ายซ้ายสาธารณรัฐได้เลิกล้มการปกครองของจักรวรรดิฝรั่งเศส และจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลขึ้นปกครองฝรั่งเศสแทน ในเวลาเดียวกับที่ทัพปรัสเซียได้ยกเข้าล้อมกรุงปารีส
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 (ค.ศ. 1870 – 1940)

บทความหลัก: สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3
เมื่อพระจักรพรรดินโปเลียนทรงถูกจับพระองค์ไปนั้น ทางเมืองปารีสก็ได้จัดตั้งรัฐบาลป้องกันประเทศ (Le Gouvernement de la Défense Nationale) ในขณะที่ทัพของปรัสเซียได้ยกเข้าล้อมเมืองปารีส จนกระทั่งเดือนมกราคมค.ศ. 1871 ทางรัฐบาลฝรั่งเศสจึงยอมจำนนและให้ทัพเยอรมันเข้าเมือง และมีการเลือกตั้งสมัชชาแห่งชาติได้รัฐบาลที่มีฝ่ายขวานิยมราชาธิปไตยเป็นเสียงข้างมาก โดยอดอล์ฟ ตีแยร์ ผู้ซึ่งเป็นฝ่ายออร์เลียงนิสต์เป็นประธานาธิบดี ในเดือนพฤษภาคมได้ทำสนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต (Treaty of Frankfurt) กับจักรวรรดิเยอรมัน โดยที่เสียแคว้นอัลซาส (Alsace) และลอแรน (Lorraine) ทางตะวันออกของฝรั่งเศสให้แก่จักรวรรดิเยอรมันที่เพิ่งเกิดใหม่ เมื่อร่างรัฐธรรมนูญฉบับค.ศ. 1875 เสร็จสิ้นแล้ว จึงได้มีการเลือกตั้งอีกครั้งในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1877 ผลคือนายปาทริส เดอ มักมาอง (Patrice de MacMahon) ที่เป็นเลฌิติมิสต์เป็นประธานาธิบดี มักมาองได้พยายามที่จะออกกฎหมายต่างๆให้ฝรั่งเศสกลับสู่ราชาธิปไตยอีกครั้ง แต่ต้องประสบปัญหากับการต่อต้านจากฝ่ายซ้ายสาธารณรัฐในสภา ทำให้ต้องยุบสภาในเดือนมกราคมค.ศ. 1879
ฝรั่งเศสยุคสงครามโลกครั้งที่สอง (ค.ศ. 1940 – 1946)

หลังจากถูกนาซีเยอรมันยึดกรุงปารีสได้ นาซีได้ตั้งรัฐบาลหุ่นฝรั่งเศสขึ้นที่เมืองวิชี รัฐบาลในช่วงนี้จึงเรียกว่า วิชีฝรั่งเศส อีกด้านหนึ่งนายพลชาลส์ เดอ โกล ได้ตั้งแนวร่วมปลดปล่อยฝรั่งเศส (France Libre หรือ en:Free French Forces) ที่กรุงลอนดอนเพื่อต่อต้านนาซีและรัฐบาลวิชีฝรั่งเศส ในขณะนั้น
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 (ค.ศ. 1946 – 1958)

รัฐบาลใหม่หลังสงครามโลกครั้งที่สองมีบทบาทในสงครามอินโดจีนครั้งแรก และพ่ายแพ้ต่อเวียดนามเหนือที่นำโดยโฮจิมินห์ โดยเฉพาะการศึกที่เดียนเบียนฟู รัฐบาลในช่วงนี้ไม่มีเสถียรภาพ และเหตุการณ์สุกงอมเมื่อปี 1958 ฝรั่งเศสแพ้สงครามที่แอลจีเรีย ปลดปล่อยอิสรภาพ (en:Algerian War) นายพลชาลส์ เดอ โกลจึงยึดอำนาจและร่างรัฐธรรมนูญใหม่เป็นสาธารณรัฐที่ 5
เพิ่มเติม en:French Fourth Republic
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 (ค.ศ. 1958 – ปัจจุบัน)

นายพลชาร์ล เดอ โกลใช้ระบบประธานาธิบดีที่เลือกตั้งจากประชาชนโดยตรงแทนระบบรัฐสภาแบบเดิม ซึ่งคงอยู่มาถึงปัจจุบัน สาธารณรัฐที่ 5 ของฝรั่งเศสมีประธานาธิบดีมาทั้งหมด 8 คน
ดูเพิ่ม

การปกครองระบบโบราณในฝรั่งเศส
เวอร์ซินเกโทริกยอมจำนนต่อจูเลียส ซีซาร์
อาณาจักรฝรั่งเศสสมัยกลาง
โยนแห่งอาร์คกู้เมืองออร์เลียงส์
พระเจ้าฟรองซัวที่ 1
เหตุการณ์สังหารหมู่วันเซนต์บาร์โธโลมิว
พระเจ้าอองรีแห่งนาวาร์ หรือพระเจ้าอองรีที่ 4 ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์บูร์บง
คาร์ดินัล ริเชอลิเออ
พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 สุริยราชัน
พระนางมารี อังตัวเนต องค์หญิงชาร์ลอต องค์ชายหลุยส์-โจเซฟ และองค์ชายหลุยส์-ชาร์ลส์ (พระเจ้าหลุยส์ที่ 17)
คำสาบานสนามเทนนิส
สำเร็จโทษ พระเจ้าหลุยส์ที่ 16
พระจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
จักรวรรดิฝรั่งเศส ขยายอาณาเขตสูงสุดเมื่อปี ค.ศ. 1811 สีทึบคือฝรั่งเศสปกครองโดยตรง สีจางคือรัฐบริวาร
เสรีภาพนำประชาชน โดยเออแฌน เดอลาครัวซ์ (Eugéne Delacroix) แสดงการปฏิวัติเดือนกรกฎาคม สตรีแสดงถึงเสรีภาพ
พระเจ้าหลุยส์-ฟิลิป
จักรพรรดินโปเลียนที่ 3
การยึดเมืองไซ่ง่อน ค.ศ. 1859
เร อิงาราชิ

เร อิงาราชิ (ญี่ปุ่น: 五十嵐 麗; โรมาจิ: Igarashi Rei) หรือชื่อจริงว่า ทากาโกะ โอฮามะ  (大濱 貴子) เกิดเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1963 ที่โตเกียว เป็นนักแสดงและนักพากย์หญิง
ผลงาน

Ryoko Naruse in Shangri-La (Novel)
Mistress Centipede in Inuyasha
Hawkgirl in Justice League
Precia Testarossa in Magical Girl Lyrical Nanoha
Karla in Record of Lodoss War: Chronicles of the Heroic Knight
Kanzeon Bosatsu in Saiyuki Reload and Reload Gunlock
Miho Iwakura in Serial Experiments Lain
Mizuchi in Urotsukidoji
Genyo in Urotsukidoji
Yoenki in Urotsukidoji
Mira Kagami in Tokimeki Memorial
Sakamoto Misuzu in Brave of the Legend Da Garn
Sakadou Zenshinni in Cossette no Shozo
Enefia in Edens Bowy
Misha in Lupin III: The Big Operation to Return The Treasures
Zomd in Macross 7
Utsugi Tamiko in Maou Dante
Kuroha Diana Shiratori (Selacao No. 11 ) in Eden of the East
Genseishin Justirisers: (Dr.Zora)
Amatsuki: (Imayou)
Cobra the Animation: (Linda Windsor)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official agency profile (ในภาษาญี่ปุ่น)
เร อิงาราชิ เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ Ryu's Seiyuu Infos
เร อิงาราชิ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
การบินลาว

รัฐวิสาหกิจการบินลาว (ลาว: ລັດວິສາຫະກິດການບິນລາວ; อังกฤษ: Lao Airlines State Enterprise) เป็นสายการบินแห่งชาติของประเทศลาว ให้บริการทั้งเที่ยวบินภายในประเทศและเที่ยวบินระหว่างประเทศ โดยใช้ท่าอากาศยานนานาชาติวัตไต นครหลวงเวียงจันทน์ เป็นฐานการบินหลัก และใช้ท่าอากาศยานนานาชาติหลวงพระบาง แขวงหลวงพระบาง เป็นฐานการบินรอง
ประวัติ

สายการบินก่อตั้งและเริ่มให้บริการตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2519 ภายใต้ชื่อ "Lao Aviation" ครั้นปี พ.ศ. 2546 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "Lao Airlines" และได้เป็นสายการบินของรัฐบาลโดยสมบูรณ์
จุดหมายปลายทาง

บทความหลัก: รายชื่อจุดหมายปลายทางของการบินลาว
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน

การบินลาาวมีข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันกับสายการบินดังนี้:
บางกอกแอร์เวย์ส
การบินไทย
เวียดนามแอร์ไลน์
ฝูงบิน

ข้อมูลเมื่อ กรกฎาคม 2024 ฝูงบินการบินลาวมีดังนี้:
| อากาศยาน | ใช้บริการ | สั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> ธุรกิจ | ผู้โดยสาร> ประหยัด | ผู้โดยสาร> รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| แอร์บัส เอ320-200 | 4 | — | 16 | 126 | 142 |  |
| แอร์บัส เอ320-200 | 4 | — | 8 | 150 | 158 |  |
| เอทีอาร์ 72-500 | 4 | — | — | 70 | 70 | 2 ลำจอดที่ ท่าอากาศยานนานาชาติวัดไต |
| เอทีอาร์ 72-600 | 3 | — | — | 70 | 70 |  |
| รวม | 11 | — |  |  |  |  |
ฝูงบิน > ฝูงบินที่เกษียณ

| อากาศยาน | ฝูงบิน | เริ่มใช้งาน | เกษียณ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โบอิง 737-200 | ไม่ทราบ | 1994 | 2003 |  |
| ดักลัส DC-4 | ไม่ทราบ | 1976 | ไม่ทราบ |  |
| Mil Mi-8 | ไม่ทราบ | 1976 | ไม่ทราบ |  |
อุบัติการณ์และอุบัติเหตุ

16 ตุลาคม ค.ศ. 2013, การบินลาว เที่ยวบินที่ 301 เครื่องบินเอทีอาร์ 72-600 (ทะเบียน RDPL-34233) ที่บรรทุกผู้โดยสาร 44 คนและลูกเรือ 5 คน ตกลงแม่น้ำโขงนเวลาประมาณ 16:00 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่น ทำให้เสียชีวิตทั้งหมด เครื่องบินนี้เดินทางจากเวียงจันทน์ไปปากเซในแขวงจำปาศักดิ์ ภาคใต้ของลาว และพยายามลงจอดเนื่องจากสภาพอากาศที่ย่ำแย่จากพายุไต้ฝุ่นนารี
ดูเพิ่ม

รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศลาว
การคมนาคมในประเทศลาว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของการบินลาว
ATR 72-500 ของการบินลาวที่ท่าอากาศยานนานาชาติวัตไต เวียงจันทน์
ATR 72-200 (RDPL-34132) ของการบินลาวที่ท่าอากาศยานนานาชาติปากเซ ประเทศลาว
แคว้นซุฆด์

| แคว้นซุฆด์ Вилояти Суғд (ทาจิก) Согдийская область (รัสเซีย) |
| --- | --- |
แคว้น

อาณาเขตแคว้นซุฆด์ในประเทศทาจิกิสถาน
พิกัด: 39°30′N 69°0′E﻿ / ﻿39.500°N 69.000°E﻿ / 39.500; 69.000
ประเทศ:  ทาจิกิสถาน
ศูนย์กลางการบริหาร: ฆูจันด์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 25,200 ตร.กม. (9,700 ตร.ไมล์)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 2,707,300 คน
 • ความหนาแน่น: 110 คน/ตร.กม. (280 คน/ตร.ไมล์)
รหัส ISO 3166: TJ-SU
ดัชนีการพัฒนามนุษย์ (2017): 0.659 ปานกลาง
ภาษาราชการ:   รัสเซีย (นานาชาติพันธุ์)  ทาจิก (รัฐ) 
แคว้นซุฆด์ (ทาจิก: Вилояти Суғд; รัสเซีย: Согдийская область) เป็นหนึ่งในสี่เขตการปกครองและหนึ่งในสามแคว้นที่ประกอบเป็นประเทศทาจิกิสถาน แคว้นนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ มีพื้นที่ประมาณ 25,400 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรอยู่ที่ 2,707,300 คน (ประมาณการปี 2020) โดยเพิ่มขึ้นจาก 2,233,550 คนตามสำมะโนปี 2010 และ 1,871,979 คนในปี 2000 ศูนย์กลางการบริหารแคว้นคือเมืองฆูจันด์ ในปี 2010 องค์ประกอบทางชาติพันธุ์ของแคว้นจะประกอบด้วยชาวทาจิกอยู่ที่ร้อยละ 84 ชาวอุซเบกร้อยละ 14.8 ชาวคีร์กีซร้อยละ 0.6 ชาวรัสเซียร้อยละ 0.4 และชาวตาตาร์ร้อยละ 0.1
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจของแคว้นซุฆด์นี้เติบโตอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2000 โดยมีอัตราเติบโตเฉลี่ยอยู่ที่ 13.2% ในปี 2008 และ 13.3% ในปี 2009 ในปี 2009 การเกษตร การค้า และการผลิตภาคอุตสาหกรรมมีส่วนสนับสนุนต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมในภูมิภาคของแคว้นซุฆด์ โดยคิดเป็น 28.2%, 25.8% และ 14.0% ตามลำดับ ตั้งแต่ปี 2000 ผลผลิตของการผลิตภาคอุตสาหกรรมในแคว้นเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า โดยมีอัตราการเติบโตเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 5–8%
แหล่งข้อมูลอื่น

Tajikistan: Provinces, Districts, Cities, Urban Settlements. citypopulation.de.
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ – เขตเศรษฐกิจเสรีซุกด์
| ด ค กแคว้นของประเทศทาจิกิสถาน |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  แคว้นซุฆด์  แคว้นฆัตลอน  เขตภายใต้การบริหารของสาธารณรัฐ  แคว้นปกครองตนเองเคอฮิสทอนีบาดัฆชอน  |  แคว้นซุฆด์  แคว้นฆัตลอน  เขตภายใต้การบริหารของสาธารณรัฐ  แคว้นปกครองตนเองเคอฮิสทอนีบาดัฆชอน  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 2  3  4 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef 
ตลาดในร่มในฆูจันด์
เมืองฆูจันด์
เกาะคอมโซโมเลตส์

| ชื่อท้องถิ่น: остров Комсомолец |
| --- | --- |
ภาพจากดาวเทียมเทอร์รา-โมดิส ของเกาะคอมโซโมเลตส์เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2001
คอมโซโมเลตส์
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ดินแดนครัสโนยาสค์, รัสเซีย
พิกัด: 80°29′03″N 94°59′47″E﻿ / ﻿80.48417°N 94.99639°E﻿ / 80.48417; 94.99639
กลุ่มเกาะ: เซเวียร์นายาเซมเลีย, รัสเซีย
พื้นที่: 9,006 ตารางกิโลเมตร (3,477 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 935 ม. (3068 ฟุต)
การปกครอง
รัสเซีย
แคว้น: ดินแดนครัสโนยาสค์
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 0
เกาะคอมโซโมเลตส์ในกลุ่มเกาะเซเวียร์นายาเซมเลีย
เกาะคอมโซโมเลตส์ (อังกฤษ: Komsomolets Island; รัสเซีย: остров Комсомолец) เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ทางเหนือที่สุดในกลุ่มเกาะเซเวียร์นายาเซมเลียในอาร์กติกของรัสเซีย และเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับสามในกลุ่มเกาะนี้ นอกจากนี้ยังเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 82 ของโลก เกาะนี้มีพื้นที่ประมาณ 65% ถูกปกคลุมด้วยธารน้ำแข็ง ซึ่งรวมถึงธารน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดของรัสเซียอย่าง ธารน้ำแข็งสถาบันวิทยาศาสตร์
ภูมิศาสตร์

เกาะคอมโซโมเลตส์ถูกแยกจากเกาะออกโทเบอร์เรโวลูชันทางทิศใต้ด้วยช่องแคบเรดอาร์มี และจากเกาะไพโอเนียร์ทางตะวันตกเฉียงใต้ด้วยช่องแคบยูนีย์ จุดเหนือสุดของเกาะนี้คือแหลมอาร์กติก ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการสำรวจขั้วโลกหลายครั้ง
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะในส่วนกลางและตอนใต้ถูกปกคลุมด้วยธารน้ำแข็งขนาดใหญ่ชื่อ ธารน้ำแข็งสถาบันวิทยาศาสตร์ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างอ่าวเครนเคลทางตะวันออกและอ่าวซูราฟเลฟทางตะวันตก ส่วนทางตอนเหนือของเกาะส่วนใหญ่ไม่มีธารน้ำแข็ง พื้นที่ของเกาะนี้มีประมาณ 9,006 ตร.กม.2 และมีความสูงถึง 780 เมตร เกาะคอมโซโมเลตส์ยังเป็นที่ตั้งของธารน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่สุดในรัสเซีย คือ ธารน้ำแข็งสถาบันวิทยาศาสตร์
เค็นชิโร มัตสึนามิ

นักการเมืองชาวญี่ปุ่น (เกิด ค.ศ. 1946)
มัตสึนามิใน ค.ศ. 2006
เค็นชิโร มัตสึนามิ (ญี่ปุ่น: 松浪健四郎; 14 ตุลาคม ค.ศ. 1946 – ) เป็นนักการเมืองชาวญี่ปุ่นของพรรคเสรีประชาธิปไตย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เขาเกิดที่อิซูมิซาโนะ จังหวัดโอซากะ โดยเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การกีฬาแห่งประเทศญี่ปุ่น, มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นมิชิแกน และมหาวิทยาลัยนิฮง เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน ค.ศ. 1996 ในฐานะสมาชิกของพรรคพรมแดนใหม่ ครั้นหลังจากที่เสียที่นั่งใน ค.ศ. 2003 เขาได้รับการเลือกตั้งอีกครั้งใน ค.ศ. 2005 และดำรงตำแหน่งสมาชิกพรรคเสรีประชาธิปไตยจนถึง ค.ศ. 2009
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website in Japanese.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น  เกาหลี 
วิชาการ:  CiNii
สนธยา ชิตมณี

| สนธยา ชิตมณี |
| --- | --- |
สนธยาในงานสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 (46 ปี) สนธยา ชิตมณี  โรงพยาบาลหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
คู่สมรส: สุชาดา ภู่วิจิตร (2562–ปัจจุบัน; สมรส)
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง​ พิธีกร​
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2546 - พ.ศ. 2561
สังกัด: แกรมมี่โกลด์ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ (พ.ศ. 2546 - พ.ศ. 2561)
สุพรรณหงส์: รางวัลผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม   2548 มหา'ลัย เหมืองแร่ รางวัลผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม   2550 ไชยา
ชมรมวิจารณ์บันเทิง: รางวัลผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม   2550 ไชยา
ฐานข้อมูล
IMDb
ThaiFilmDb
สนธยา ชิตมณี ชื่อเล่น สน เป็นที่รู้จักในนาม สน The Star เป็นนักร้อง นักแสดง​ และพิธีกร​
ประวัติ

สนธยา ชิตมณี เกิดวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ที่โรงพยาบาลหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เข้าศึกษาระดับประถมที่ โรงเรียนสหศาสตร์วิทยาคาร ระดับมัธยมเรียนที่โรงเรียนหาดใหญ่รัฐประชาสรรค์ และโรงเรียนรัตภูมิวิทยา เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการชนะเลิศการแข่งขันเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 1 พ.ศ. 2547 จากนั้นมีผลงานเพลง อัลบั้ม สนคนคว้าดาว
ด้านผลงานการแสดงมีภาพยนตร์เรื่อง มหาลัยเหมืองแร่, เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์ และ ไชยา และละครอย่าง น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์, หนึ่งมิตรชิดใกล้
หลังจากแสดงภาพยนตร์เรื่อง ไชยา ทำให้สนได้รับรางวัลด้านการแสดงคือ รางวัลสุพรรณหงส์ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง และ สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาที่อยู่กับแกรมมี่โกลด์ สนมีอัลบั้มชุดที่ 1 ปี พ.ศ. 2549 ถึง ชุดที่ 3 เรื่องของคนปนกับหมา ปี พ.ศ. 2553 อัลบั้มกับอีก 1 อัลบั้มที่ไม่ได้วางขายคืออัลบั้มชุดที่ 4
ในวันที่ 26 กันยายน 2561 สนธยาได้หมดสัญญากับแกรมมี่ โกลด์เป็นที่เรียบร้อย หลังเจ้าตัวตัดสินใจไม่ต่อสัญญา และเดินหน้าเป็นนักร้องอิสระเต็มตัว โดยตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาที่เธออยู่กับแกรมมี่โกลด์
ผลงานเพลง > อัลบั้มเดี่ยว > อัลบั้ม สน คนคว้าดาว (29 มิถุนายน 2547)

มีกะใจ
แฟนเก่า
กลับมาได้ไหม
สบายใช้ได้อยู่
ถูกใจหรือเปล่า
คนไม่มีอะไร
คิดถึงหรือเปล่า
บุหงาราตรี
มอเตอร์ไซค์คนจน
ขอบคุณ
ผลงานเพลง > อัลบั้มเดี่ยว > อัลบั้ม แรงบันดาลใจจาก มหา'ลัยเหมืองแร่ (27 พฤษภาคม 2548)

เสียงครวญจากดวงใจ ศิลปิน สน สนธยา,โกไข่
มหา ลัยชีวิต ศิลปิน โกไข่
วิทยาลัย ศิลปิน สน สนธยา
รักนี้มีกรรม ศิลปิน โกไข่
สาวตางาม ศิลปิน โกไข่
เคียงบ่าเคียงไหล่ ศิลปิน สน สนธยา
ฆ่าให้ตาย...ก็ลัก ศิลปิน โกไข่
บุญน้อย ศิลปิน สน สนธยา
ขอให้บอก ศิลปิน สน สนธยา
ยังเหมือนเดิม ศิลปิน สน สนธยา
ผลงานเพลง > อัลบั้มเดี่ยว > โกไข่ กับ นายสน ชุด 1 (26 กันยายน 2549)

น้ำตาแดช
พันพรือก็ยอม
คนไม่ไหร
อดีตรักเยาวราช
อุแว้
อยู่อย่างยั่งยืน
หนุ่มโกปี้อ้อ
ยอมร็อคเพราะรัก
เรียนไม่จบหลบมา
ล้อมวงกินข้าว
ซิงเกิ้ลโปรโมทจากอัลบั้มนี้ (เรียงตามลำดับ)
เรียนไม่จบหลบมา
น้ำตาแดช
ผลงานเพลง > อัลบั้มเดี่ยว > โกไข่ กับ นายสน ชุดที่ 2 โนราโยตี้ (26 กันยายน 2551)

คนขาดหุ้น ศิลปิน โกไข่ กับ นายสน
จากโต๊ะข้างด้วยความหวังดี ศิลปิน นายสน
โนราโยตี้ ศิลปิน โกไข่ กับ นายสน
ความคิดถึงกำลังเดินทาง ศิลปิน โกไข่ (ต่อมา ไมค์ ภิรมย์พร และ รัชนก ศรีโลพันธุ์ ได้นำเอาไปร้องใหม่)
ไม่เจ็บไม่มาไม่ว่าไม่พรือ ศิลปิน นายสน
อวสานสก๊อย ศิลปิน นายสน
เว้นไว้สักเบอร์ ศิลปิน นายสน
ปีเจ็ด ศิลปิน นายสน
เหนื่อยนักพักหีด ศิลปิน โกไข่
รักหนัดเหนียน ศิลปิน โกไข่
เพลงที่เปิด ทางช่อง แฟนทีวี (ทดลองออกอากาศ)
โนราโยตี้
คนขาดหุ้น
จากโต๊ะข้างด้วยความหวังดี
ความคิดถึงกำลังเดินทาง ศิลปิน โกไข่
เว้นไว้สักเบอร์ ศิลปิน นายสน
ผลงานเพลง > อัลบั้มเดี่ยว > โกไข่ กับ นายสน ชุดที่ 3 เรื่องของคนปนกับหมา (23 กุมภาพันธ์ 2553)

เรื่องของคนปนกับหมา ศิลปิน โกไข่ กับ นายสน
คืนนี้เหงาเท่ากันไหม ศิลปิน โกไข่ กับ นายสน
โหลดใครมารักฉันที ศิลปิน นายสน
คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอ... (ต้นฉบับ กบ Taxi) ศิลปิน โกไข่
แมวไม่อยู่ ศิลปิน โกไข่ กับ นายสน
ไม่ว่าง ศิลปิน นายสน
ไม่เหมือนเดิมแน่นอน ศิลปิน นายสน
อยากกลับไปให้ลมใต้กอด ศิลปิน โกไข่
เอาใจฉันไปใส่ใจเธอ ศิลปิน โกไข่ กับ นายสน
โทษฐานของการมาสาย (ต้นฉบับ ตั๊กแตน ชลดา) ศิลปิน นายสน
เพลงที่เปิด ทางช่อง แฟนทีวี (ตามลำดับการออกอากาศ)
เรื่องของคนปนกับหมา
คืนนี้เหงาเท่ากันไหม
คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอ... (ต้นฉบับ กบ Taxi)
ไม่ว่าง
โหลดใครมารักฉันที ศิลปิน นายสน
ผลงานเพลง > อัลบั้มเดี่ยว > อัลบั้มรวมเพลง

รวมเพลงดัง 2 ฝั่งทะเล จากโกไข่กับนายสน (9 ธันวาคม 2553)
ผลงานเพลง > อัลบั้มเดี่ยว > ซิงเกิ้ล

ผลงานในนาม โกไข่กับนายสน
เดี๋ยวโทรกลับ (แช่ม แช่มรัมย์ ได้เอาไปร้องใหม่) (13 มีนาคม 2556)
ตะกอนความคิดถึง (13 มีนาคม 2556)
ไอ้เท่งมันชวน (17 กรกฏาคม 2557)
ผลงานเพลง > อัลบั้มเดี่ยว > เพลงพิเศษ

เล่าสู่หลานฟัง (ต้นฉบับ สลา คุณวุฒิ) - บทเพลงเพื่อรำลึกถึงพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร หลังการสวรรคตเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559
ผลงานเพลง > อัลบั้มเดี่ยว > ผลงานร่วมกับศิลปินอื่น

เพลง แม่, เกิดมาเพื่อเธอ และเพลง จุดนัดฝัน (รวมศิลปิน) : อัลบั้ม The Star ค้นฟ้าคว้าดาว (10 กุมภาพันธ์ 2547)
เพลง เกิดมาเพื่อเธอ : อัลบั้ม Hot on Chart No.14 (2547)
เพลง มีกะใจ, คิดถึงหรือเปล่า : อัลบั้ม Hot on Chart No. 19 (2547)
เพลง เกิดมาเพื่อเธอ : อัลบั้ม Hug ชุด 6 (18 พฤษภาคม 2547)
เพลง คิดถึงหรือเปล่า : อัลบั้ม Hug ชุด 8 (3 พฤศจิกายน 2547)
เพลง อ่อนซ้อม ร่วมกับ เอ็ม อรรถพล, นิก รณวีร์ และ พีท ฉลองรัฐ : อัลบั้ม The Star Your Stars Your Songs 1 (23 พฤศจิกายน 2547)
เพลง คนไม่มีอะไร : อัลบั้ม รวมเพลงละคร แค่มี (29 มีนาคม 2548)
เพลง เกิดมาเพื่อเธอ : อัลบั้ม VFS Hits (17 มกราคม 2549)
เพลง บ้านใกล้เรือนเคียง : อัลบั้ม เพลงประกอบละคร ลูกสาวกำนัน ชุดที่ 2 (10 มีนาคม 2552)
เพลง เรื่องของคนปนกับหมา : อัลบั้ม เพื่อชีวิต ฮิตโดนใจ 2 (15 ธันวาคม 2552)
เพลง พรุ่งนี้จะมาอีกไหม, ตกนรกแน่นอน (ร่วมกับ แช่ม แช่มรัมย์ และโกไข่) และเพลง อยากโดนเต็มหัวใจ (รวมศิลปิน) : อัลบั้ม แก๊งปากซอย (23 มิถุนายน 2554)
เพลง รักของฉันนั้นคือเธอ (รวมศิลปินจาก เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว) : อัลบั้ม 10 Years of Love บทเพลงรักจากเดอะสตาร์ (6 มิถุนายน 2557)
เพลง หัวใจมักง่าย (ต้นฉบับ แช่ม แช่มรัมย์) : อัลบั้ม 20 ปี แกรมมี่ โกลด์ เพลงของฉัน เพลงของเธอ เพลงของเรา ชุดที่ 3 (25 มิถุนายน 2558)
เพลง เจ้าชายท้ายซอย (รวมศิลปิน) และเพลง อะโต้ย : อัลบั้ม เจ้าชายท้ายซอย (26 พฤษภาคม 2559)
ผลงานการแสดง > ผลงานภาพยนตร์

| ภาพยนตร์ |
| --- | --- | --- | --- |

| พ.ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น |  |
| 2548 | มหา'ลัย เหมืองแร่ | ไอ้ไข่ |  |
| 2550 | ไชยา | สะหม้อ |  |
| 2551 | หนุมานคลุกฝุ่น | ทองแดง |  |
| 2552 | เฉือน | จ่าแหลม |  |
| 2555 | อันธพาล | เส |  |
| 2558 | มนต์เลิฟสิบหมื่น | บุญเย็น |  |
| 2559 | ขุนพันธ์ | ไข่โถ |  |
| 2562 | แช่ง | นายยอด |  |
| 2564 | หร่อยจังจ้าว | ศักดิ์ |  |
| 2566 | ของแขก | โต๊ะบอมอ |  |
| 2566 | บังเอิญรัก ข่อยฮักเจ้า |  |  |
| 2567 | เหมรย | เชิด |  |