stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่ง

การฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่ง หรือ การฟ้องเจ้าหน้าที่ชั้นสูงในทางอาญา (อังกฤษ: impeachment) เป็นกระบวนการซึ่งสภานิติบัญญัติตั้งข้อกล่าวหาต่อข้าราชการ การฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่งมิได้ถอดถอนข้าราชการผู้นั้นออกจากตำแหน่ง ทำนองเดียวกับคำฟ้องคดีอาญาอุกฉกรรจ์ในกฎหมายอาญา จึงเป็นคำแถลงข้อกล่าวหาต่อข้าราชการโดยสภาพ ในขณะที่บางประเทศปัจเจกบุคคลดังกล่าวจะถูกถอดถอนชั่วคราว บางประเทศบุคคลดังกล่าวยังดำรงตำแหน่งอยู่ระหว่างการพิจารณา เมื่อบุคคลถูกยื่นฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่ง หลังจากนั้นเขาจะต้องเผชิญกับโอกาสถูกพิพากษาลงโทษตามข้อกล่าวหาด้วยการออกเสียงของสภานิติบัญญัติ ซึ่งไม่ใช่การฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่ง แต่เป็นขั้นตอนต่อเนื่องกัน และคำพิพากษาซึ่งพิพากษาลงโทษตามคำฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่งจะเป็นการถอดถอนข้าราชการผู้นั้นออกจากตำแหน่ง
เนื่องจากการฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่งและการพิพากษาลงโทษข้าราชการเกี่ยวข้องกับการกลับกระบวนการปกติตามรัฐธรรมนูญซึ่งบุคคลได้รับตำแหน่งสูง (ผ่านการเลือกตั้ง การให้สัตยาบันหรือการแต่งตั้ง) และโดยทั่วไปต้องการฝ่ายข้างมากกว่าปกติ (supermajority) โดยทั่วไปจึงสงวนไว้สำหรับผู้ที่ดูกระทำการละเมิดในตำแหน่งหน้าที่อย่างร้ายแรง ตัวอย่างเช่น ในสหรัฐ การฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่งในระดับสหพันธรัฐจำกัดไว้สำหรับผู้ที่อาจกระทำ "การกบฏ การรับสินบนหรืออาชญากรรมและความผิดอาญาที่ไม่ร้ายแรงระดับสูงอื่น" (Treason, Bribery, or other high crimes and misdemeanors)
การพนัน

ร้านปาจิงโกะในญี่ปุ่น การพนันชนิดหนึ่ง
การพนัน (อังกฤษ: gambling) หมายถึง การเล่นชนิดหนึ่งเพื่อเอาเงินหรือสิ่งอื่นใดด้วยการเสี่ยงโชค โดยการทำนายหรือคาดเดาผลที่เกิดขึ้นในอนาคต การพนันอาจแบ่งได้หลายอย่าง เช่น การพนันในการแข่งขัน ตัวอย่างเช่น เกมไพ่ เกมลูกเต๋า การพนันโดยการทำนายผลที่คาดว่าเกิดขึ้นในอนาคตเช่น การแทงบอล การแทงม้า และการพนันที่ไม่มีการแข่งขันโดยขึ้นกับความน่าจะเป็นของเหตุการณ์ที่เกิดเช่น หวย
การพนันกับปัญหาสังคมไทย

บทความหลัก: การพนันในประเทศไทย
สังคมไทยมีความสัมพันธ์กับการพนันมาเป็นเวลานาน โดยการพนันเป็นส่วนหนึ่งของความบันเทิง รวมถึงการละเล่นของสังคมไทยเป็นเวลานาน เช่น มีการกำหนดให้การพนันเป็นสิ่งที่ถูกต้องตามกฎหมายขึ้นในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น[ต้องการอ้างอิง] ต่อมารัฐบาลปิดโรงหวยด้วยสาเหตุดังนี้
การพนันมีผลกระทบต่อสังคมสูง
ประชาชนมีความหมกมุ่น
ไม่ทำมาหากิน
หมดเนื้อหมดตัว, สิ้นเนื้อประดาตัว
อาชญากรรมมากขึ้น
ในสมัยรัชกาลที่ 6 จึงมีการปิดบ่อนทั่วราชอาณาจักรสยาม[ต้องการอ้างอิง] จากเหตุการณ์ข้างต้น แสดงว่าการพนันมีความเกี่ยวข้องกับสังคมไทยเป็นเวลานาน อย่างไรก็ดีแม้กฎหมายไทยในปัจจุบันกำหนดว่าการพนันเป็นสิ่งที่ผิดตามกฎหมาย (ยกเว้นสลากกินแบ่งรัฐบาล สลากออมสิน และสลาก ธกส. สามารถซื้อขายได้โดยไม่ผิดกฎหมาย) แต่การพนันยังไม่หมดจากสังคมไทย เนื่องจากระบบมาเฟียที่คุมประเทศนี้อยู่ ผู้มีอิทธิพลต่าง ๆ ที่เข้าหุ้นกับบ่อนหลาย ๆ แห่ง ล้วนมีอำนาจทางการเมือง[ต้องการอ้างอิง] หรือเจ้ามือการพนันบางรายได้รับความคุ้มครองจากเจ้าหน้าที่ตำรวจในพื้นที่ เช่น ตำรวจรับส่วยหรือการให้สินบน เป็นต้น ทำให้เป็นไปไม่ได้ว่าจะกำจัดการพนันให้หมดไป
ประเภทของการพนัน

สล็อตแมชชีน
หวย
การพนันฟุตบอล
บาคาร่า
เกมไพ่
ไฮโล
กาสิโน
รูเล็ตต์
โป๊กเกอร์
ป๊อกเด้ง
แบล็กแจ๊ก
ลูกเต๋า
ลอตเตอร์รี่
แคร็บ
ไก่ชน วัวชน กัดปลา
การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความถี่

การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความถี่ (อังกฤษ: Frequency-division multiplexing: FDM) คือ การส่งสัญญาณจากผู้ส่งหรือสถานีส่งจำนวนหลายๆ สถานีไปในช่องสัญญาณเดียวกัน ด้วยการใช้เทคนิคแบบอะนาล็อกที่เกี่ยวกับช่องสัญญาณของสื่อนำสัญญาณ โดยสัญญาณต่างๆ จะสร้างขึ้นด้วยการมอดูเลตกับพาหะที่มีความถี่ต่างกัน กล่าวคือ เป็นการแบ่งความถี่ของช่องสัญญาณของสื่อนำสัญญาณออกเป็นช่องสัญญาณหรือช่องความถี่ย่อยๆ (Sub Channel) สำหรับนำข้อมูลของแต่ละสถานีส่ง ซึ่งแต่ละสถานีส่งจะส่งข้อมูลภายในช่องสัญญาณหรือความถี่ที่ได้รับเท่านั้น และระหว่างช่องความถี่จะมีการ์ดแบนด์ (Guard Band) เพื่อป้องกันไม่แต่ละช่องความถี่เกิดการแทรกแซงสัญญาณระหว่างกัน ตัวอย่างของการมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความถี่ เช่น การส่งสัญญาณคลื่นวิทยุกระจายเสียง โทรทัศน์ โทรศัพท์เซลลูลาร์แบบอนาล็อก และเพจเจอร์ บริเวณสถานีส่งจะมีอุปกรณ์มัลติเพล็กเซอร์ (Multiplexer) ซึ่งทำหน้าที่ในการรับสัญญาณข้อมูลจากสถานีส่งแต่ละสถานี และส่งสัญญาณไปยังย่านความถี่ของสถานีต่างๆ ผ่านสายส่งเพื่อไปยังสถานีปลายทาง ในขณะที่สถานีปลายทางจะมีอุปกรณ์ที่เรียกว่าดีมัลติเพล็กเซอร์ (Demultiplexer) ซึ่งจะทำการแยกสัญญาณคืนกลับตามย่านความถี่ให้สอดคลองกับสถานีต้นทาง สำหรับตัวกลางหรือช่องทางที่ใช้สื่อสารร่วมกัน (Shared Channel) นั้นสามารถเป็นได้ทั้งสายเคเบิลชนิดต่าง รวมถึงคลื่นวิทยุไมโครเวฟ
การผังเมือง

การผังเมือง (อังกฤษ: city planning) เป็นศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับสหสาขาวิชา เช่น การวางแผน กฎหมาย สถาปัตยกรรม สังคมศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ สิ่งแวดล้อม วิศวกรรมจราจร เพื่อเป็นการกำหนดนโยบายเพื่อการวางแผนและผังการใช้พื้นที่ของเมือง
ในประเทศไทย หน่วยงานของรัฐฯที่เป็นองค์กรหลักในการจัดทำผังเมืองคือ กรมโยธาธิการและผังเมือง ส่วนกรุงเทพมหานครได้รับการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น กำหนดให้มีหน่วยงานที่ดูแลจัดทำผังเมืองของตนเอง คือ สำนักการวางผังและพัฒนาเมือง กรุงเทพมหานคร
วันที่ 8 พฤศจิกายนของทุกปี เป็น "วันผังเมืองโลก" (World Town Planning Day) โดยมีองค์กรหลักที่เกี่ยวข้องคือ The International Society of City and Regional Planners (IsoCaRP) ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ และ The America Institute of Certified Planners (AICP) เป็นศูนย์กลางด้านวิชาการวางผังเมืองนานาชาติ
นักผังเมือง / สถาปนิกผังเมืองในประเทศไทย

นักผังเมือง ในประเทศไทยมีขอบเขตการทำงานที่เกี่ยวข้องกับ 2 สมาคมวิชาชีพ ได้แก่ สมาคมนักผังเมืองไทย (Thai City Planners Society - TCPS) เป็นสมาคมของนักผังเมือง (urban planners) และสมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย (Thai Urban Designers Association - TUDA) ซึ่งเป็นสมาคมของสถาปนิกผังเมือง (urban designers / urban architects) หรือสถาปนิกที่ทำงานในสาขาสถาปัตยกรรมผังเมือง ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่สาขาสถาปัตยกรรมควบคุมของสภาสถาปนิก วิชาชีพสถาปนิกผังเมืองจึงเป็นวิชาชีพควบคุมตามพระราชบัญญัติสถาปนิก พ.ศ. 2543
ดูเพิ่ม

การออกแบบชุมชนเมือง
การวางแผนภาค
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์กรมโยธาธิการและผังเมือง
เว็บไซต์สำนักผังเมือง กรุงเทพมหานคร เก็บถาวร 2020-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์สมาคมนักผังเมืองไทย เก็บถาวร 2012-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์สมาคมสถาปนิกชุมชนเมืองไทย
เว็บไซต์สภาสถาปนิก เก็บถาวร 2008-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ภาควิชาการวางแผนภาคและเมือง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การป้อนกลับสถานะแบบเต็ม

การป้อนกลับสถานะแบบเต็ม (อังกฤษ: Full state feedback ;  FSF) หรือ การวางขั้ว (pole placement) ซึ่งเป็นวิธีการออกแบบตัวควบคุมสำหรับป้อนกลับในทฤษฎีระบบควบคุม เพื่อวางขั้วของระบบวงปิดในเป็นไปในตำแหน่งที่ผู้ออกแบบต้องการในระนาบของผลการแปลงลาปลาซ (s-plane)  โดยการวางขั้วในที่นี้หมายถึงการกำหนดค่าลักษณะเฉพาะของตัวระบบ (ค่าลักษณะเฉพาะเมทริกซ์ A ในสมการแบบจำลองปริภูมิสถานะ) นั้นมีความเกี่ยวพันกับเสถียรภาพของตัวระบบโดยตรงตามทฤษฎีระบบควบคุมเชิงเส้น และวิธีการนี้ใช้ได้กับเฉพาะระบบที่มีสภาพควบคุมได้เท่านั้น ซึ่งนั้นหมายความว่าในที่นี้เราถือว่าเราสามารถวัดค่าสถานะได้ทุกค่าจากตัวตรวจวัด ซึ่งเป็นกรณีที่อุดมคติมากในความเป็นจริง
หลักการ

ถ้าระบบวงปิดสามารถเขียนให้อยู่ในรูปของสมการปริภูมิสถานะ ดังนี้แล้ว
ดังนั้นขั้ว (pole) ของระบบคือรากของสมการลักษณะเฉพาะ ที่มีรูปแบบดังนี้
เมื่อทำการป้อนกลับโดยใช้ค่าสถานะทุกตัว  {\underline {x}} แล้ว (เพราะถือว่าเราสามารถวัดค่าสถานะได้ทุกค่าจากตัวตรวจวัด) สัญญาณขาเข้า  {\underline {u}} คือ
แทนค่า  {\underline {u}} ข้างต้นลงในสมการสถานะ จะได้ว่า
ขั้วของระบบที่ได้รับการป้อนกลับแล้วจะหาได้จากสมการลักษณะเฉพาะ  \det \left[s{\textbf {I}}-\left({\textbf {A}}-{\textbf {B}}{\textbf {K}}\right)\right] และโดยการเทียบสัมประสิทธิ์ ของสมการนี้กับ สมการลักษณะเฉพาะที่เราต้องการ ผู้ออกแบบก็จะสามารถหาค่าของเมทริกซ์  {\textbf {K}} ที่ใช้ในการควบคุมระบบให้มีขั้วตามสมการลักษณะเฉพาะที่เราต้องการได้
ตัวอย่าง

พิจารณาสมการปริภูมิสถานะ
จะพบว่าเมื่อไม่มีการควบคุมนั้น ตัวระบบวงปิดมีขั้วที่  s=-1 และ  s=-2 แต่ถ้าเราต้องการให้ระบบวงปิดมีขั้วที่  s=-1 และd  s=-5 แทน (ซึ่งมีสมการลักษณะเฉพาะคือ  s^{2}+6s+5=0 )
.
ขั้นตอนการการป้อนกลับสถานะแบบเต็ม เป็นดังนี้คือ
กำหนดให้ ค่าคงที่  \mathbf {K} ={\begin{bmatrix}k_{1}&k_{2}\end{bmatrix}}
และสมการลักษณะเฉพาะของระบบที่ติดตัวแปร  \mathbf {K} คือ
เมื่อทำการเทียบ สัมประสิทธิ์ของทั้งสองสมการลักษณะเฉพาะแล้วจะได้
จะเห็นได้ว่าการกำหนดให้  {\underline {u}}=-\mathbf {K} {\underline {x}} (ซึ้งก็คือการป้อนสถานะแบบเต็มนั้นเอง) ทำให้ระบบวงปิดมีขั้วและคุณสมบัติตามที่เราต้องการนั้นเอง
หมายเหตุ:  ตัวอย่างข้างต้นนี้สำหรับกรณี สัญญาณเข้าทางเดียวและสัญญาณขาออกทางเดียว (Single-Input and Single-Output)  เท่านั้น ในกรณี สัญญาณขาเข้าหลายทางและสัญญาณขาออกหลายทาง (Multiple-Input and Multiple-Output) ค่า เมทริกซ์  {\textbf {K}} อาจจะมีได้หลายค่าและให้ผลต่อระบบวงปิดในแบบเดียวกัน ดังนั้นการเลือกใช้  K ที่ดีที่สุดและเหมาะกับสภาพความเป็นจริงของปัญหาก็เป็นอีกประเด้นหนึ่งที่ผู้ออกแบบต้องพิจารณา ซึ่งโดยปรกติแล้วเราจะนิยมใช้วิธีการ linear-quadratic regulator กันมากกว่า
ดูเพิ่ม

Pole splitting
Step response
ทฤษฎีระบบควบคุม
ระบบควบคุมพีไอดี
การฝังเข็ม

การฝังเข็ม (จีน: 針灸; อังกฤษ: Acupuncture) การฝังเข็มหรือการปักเข็มเป็นการแพทย์ทางเลือกแขนงหนึ่ง โดยการฝังเข็มเข้าไปยังส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย การฝังเข็มสามารถระงับอาการเจ็บปวด ช่วยเรื่องภาวะมีบุตรยาก (ภาวะไม่เจริญพันธุ์) ป้องกันโรคบางชนิด รวมถึงเสริมสุขภาพ การฝังเข็มเป็นแขนงหนึ่งของการแพทย์แผนจีน ซึ่งสามารถสืบย้อนประวัติได้ยาวนานหลายพันปี[ต้องการอ้างอิง] และยังมีรูปแบบที่แตกต่างกันมากมาย
การฝังเข็มคือการที่ใช้เข็มปักลงไปตามจุดต่างๆบนร่างกายของทั้งมนุษย์และสัตว์ ตามจุดสำคัญๆที่มีการบันทึกไว้ตั้งแต่โบราณมาแล้วว่า มีความสำคัญและสัมพันธ์กับอวัยวะต่างๆในร่างกาย จุดฝังเข็มบนร่างกายมนุษย์มีอยู่หลายร้อยจุด แต่จุดที่มีการบันทึกไว้อย่างชัดเจน ในเอกสารตำราแพทย์จีนโบราณและในเอกสารอ้างอิง ขององค์การอนามัยโลก (WHO) จะมีอยู่จำนวน 340000 จุด บนเส้นลมปราณ (meridian) หลักๆ 12 เส้นหลักและอีก 2 เส้นรอง จำนวนเส้นลมปราณในร่างกายแต่ละข้าง (ขวา-ซ้าย) มี 12 เส้น โดยแบ่งเป็นส่วนของแขน 6 เส้น และส่วนของขาอีก 6 เส้น (ส่วนอีก 2 เส้นรองจะอยู่ตรงกลางหลังและตรงกลางหน้าท้อง) ในส่วนของแขน 6 เส้น ก็จะจับคู่กันเองเป็น 3 คู่ เช่นเดียวกับขาก็จะจับคู่กันเองเป็น 3 คู่ แต่ละเส้นจะมีชื่อเรียกและหน้าที่ของมันอย่างชัดเจน ขอยกตัวอย่าง 2 เส้นใน 6 เส้นบนแขน เส้นของปอดและ ลำไส้ใหญ่ โดยเส้นของปอดจะสิ้นสุดที่ข้างหัวนิ้วโป้ง ส่วนเส้นของลำไส้ใหญ่ จะเริ่มบริเวณด้านข้างปลายนิ้วชี้ทั้ง2เส้น นี้คือเส้นของปอดและลำไส้ใหญ่จะ สัมพันธ์กันแบบภายนอกและภายใน เป็นแบบ External & Internal relationship เส้นของปอดมีชื่อเรียกว่า เส้นไท่อินปอด (Taiyin lung meridian) เส้นของลำไส้ใหญ่มีชื่อเรียกว่า เส้นหยางหมิงลำไส้ใหญ่ (Yangming large intestine meridian)
ในเส้นลมปราณแต่ละเส้น จะมีจุดฝังเข็ม (Acupunture points) หลายจุดจำนวนแตกต่างกันไปมากบ้าง น้อยบ้าง เช่น บนเส้นไท่อินปอดจะมีอยู่ 11 จุด บนเส้นหยางหมิงลำไส้ใหญ่จะ มีอยู่ 20 จุด แต่ละจุดก็จะมีชื่อเรียกของตัวเองทุกจุดชื่อของจุดจะแตกต่าง กันออกไป และทุกชื่อก็จะมีความหมายของตัวเอง ชื่อทั้งหมดเป็นชื่อในภาษาจีนกลาง เช่นจุดที่บริเวณด้านข้าง ปลายนิ้วโป้งของเส้นไท่อินปอด มี ชื่อเรียกว่า จุดเซ่าซาง (Shao Shang) หรือจุดแรกของเส้นหยางหมิงลำไส้ใหญ่ ที่ปลายนิ้วชี้ด้านข้างมีชื่อว่าจุดซางหยาง (Shang Yang) สำหรับคนต่างชาติการจะไปจำชื่อจุด ฝังเข็มนับร้อยจุดเป็นชื่อจีนกลางเป็นเรื่องยาก ทางองค์การอนามัยโลกจึงกำหนดรหัสขึ้นมาแทนชื่อจุดเหล่านั้น เช่นจุดเซ่าซางมีรหัสเป็น LU-11 จุดซางหยางมีรหัสเป็น LI-1 เป็นต้น
"การเตรีมตัวก่อนการรักษา"
1.ควรสวมใส่เสื้อผ้าที่ไม่รัดจนเกินไปและเป็นเสื้อผ้าที่สามารถแยกเสื้อส่วนบนกับกางเกงหรือกระโปรงส่วนล่างได้ เพื่อความสะดวกในการฝังเข็ม
2.หากฝังเข็มบริเวณต้นคอ ต้องรวบผมขึ้นให้เรียบร้อย เพราะการฝังเข็มบริเวณต้นคอ ต้องใช้ความแม่นยำให้การฝังเป็นอย่างมาก
3.ทำจิตใจให้สบาย ไม่ต้องเครียด เพราะความเครียดจะทำให้โลหิตหมุนเวียนไม่ดี
4.ชำระร่างกายให้สะอาด
5.ควรต้องพักผ่อนร่างกายมาเพียงพอ​ไม่อดหลับอดนอน
6.ควรจะทานอาหารรองท้องมาบ้าง​อย่าปล่อยให้ท้องว่างก่อนมาฝังเข็ม7.ไม่ควรดื่มเเอลกอฮอล์ลหรือของมึนเมาก่อนมาเข้ารับการรักษาด้วยการฝังเข็ม
โรคที่ได้ผลดีกับการรักษา

การฝังเข็มได้ผลดีกับอาการปวดต่างๆ เช่น ปวดประจำเดือนรุนแรง อาการอ่อนแรง ปวดหัว ไมเกรน โรคเส้นเลือดในสมองตีบ อัมพฤกษ์/อัมพาต อาการชาจากโรคเบาหวาน ความดัน และโรคภูมิแพ้ นอกจากการฝังเข็มนั้นจะสามารถรักษาโรคต่างๆได้อย่างมีประสิทธิภาพเเละมีการยอมรับกันทั่วไปเเล้วนั้น การรักษาด้วยการฝังเข็มด้วยศาสตร์ทางการเเพทย์เเผนจีนนั้นยังมุ่งเน้นการฝังเข็มเพื่่อป้องกันการเกิดโรคเเละช่วยการปรับสมดุลร่างกาย
แหล่งข้อมูลอื่น

สมาคมแพทย์ฝังเข็มและสมุนไพร
ชุมทางแพทย์แผนจีน
ความแตกต่างระหว่างฝังเข็มตะวันตกและฝังเข็มจีน
↑  รักษาโรคด้วยวิธีฝังเข็ม
การประเมินข่าวกรอง

การประเมินข่าวกรอง (อังกฤษ: intelligence assessment) คือการพัฒนาการคาดการณ์พฤติกรรม หรือหลักสูตรการปฏิบัติที่แนะนำต่อความเป็นผู้นำขององค์กร ซึ่งขึ้นอยู่กับช่วงกว้างของสารสนเทศที่เปิดเผยและแอบแฝง การประเมินพัฒนาขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการประกาศภาวะผู้นำเพื่อแจ้งการตัดสินใจ การประเมินอาจดำเนินการในนามของรัฐ, การทหาร หรือองค์กรการค้าที่มีช่วงของแหล่งข้อมูลที่มีให้สำหรับแต่ละหน่วย
การประเมินข่าวกรองตรวจสอบข้อมูลที่มีอยู่ และการประเมินก่อนหน้าสำหรับความเกี่ยวข้องและใช้ได้ในขณะนี้ ในกรณีที่ต้องการข้อมูลเพิ่มเติม นักวิเคราะห์อาจบริหารงานการรวบรวม
ส่วนข่าวกรองศึกษาเป็นสาขาวิชาการที่เกี่ยวข้องกับการประเมินข่าวกรอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและวิทยาการทหาร
กระบวนการ

การประเมินข่าวกรองขึ้นอยู่กับความต้องการหรือความจำเป็นของผู้ใช้ ซึ่งอาจเป็นความต้องการตายตัว หรือปรับให้เหมาะกับสถานการณ์เฉพาะ หรือหนังสือขอข้อมูลเพิ่มเติม (RFI) "ความต้องการ" จะถูกส่งต่อไปยังหน่วยงานประเมินและดำเนินการผ่านวงรอบข่าวกรอง ซึ่งเป็นวิธีการที่มีโครงสร้างในการตอบสนองต่อหนังสือขอข้อมูลเพิ่มเติม
หนังสือขอข้อมูลเพิ่มเติมอาจระบุว่าผู้ร้องขอต้องการใช้ในรูปแบบใด
ดูเพิ่ม

อนาคตศึกษา
แหล่งข้อมูลอื่น

Intelligence Literature: Suggested Reading List (CIA) เก็บถาวร 2012-09-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Literature of Intelligence: A Bibliography of Materials, with Essays, Reviews, and Comments by J. Ransom Clark, Emeritus Professor of Political Science, Muskingum College
วงรอบข่าวกรอง
การปลูกข้าวระบบประณีต

การปลูกข้าวระบบประณีต หรือระบบการเพิ่มผลผลิตข้าว (อังกฤษ: System of Rice Intensification, SRI) เป็นวิธีการที่มุ่งเป้าไปที่การเพิ่มผลผลิตของข้าวที่ผลิตในการเกษตร มันเป็นวิธีอินทรีย์น้ำน้อยแรงงานมากที่ใช้ต้นกล้าที่มีอายุน้อยกว่าเดี่ยว ๆ เว้นระยะห่างและกำจัดวัชพืชด้วยมือตามแบบทั่วไปโดยเครื่องมือพิเศษ มันถูกพัฒนาในคริสต์ศักราช 1983 โดย อองรี เดอ โลลานี นักบวชศาสนาคริสต์คณะเยสุอิตชาวฝรั่งเศสในมาดากัสการ์ อย่างไรก็ตามการทดสอบเต็มรูปแบบและการเผยแพร่ระบบไปทั่วบริเวณที่มีการปลูกข้าวของโลกไม่ได้เกิดขึ้นจนกระทั่งในเวลาต่อมาเป็นปีด้วยความช่วยเหลือจากมหาวิทยาลัยหลายแห่ง เช่น คอร์แนล
ประวัติศาสตร์และแนวคิดหลักของเอสอาร์ไอ

การประชุมกันของข้อปฏิบัติที่ถึงที่สุดของเอสอาร์ไอเริ่มในช่วงคริสต์ศักราช 1960 บนการสังเกตของบาทหลวงเดอ โลลานี หลักการประกอบด้วยการใช้น้ำปริมาณน้อยที่สุดและการย้ายที่ปลูกต้นกล้าอ่อนมากทีละต้นในรูปแบบสี่เหลี่ยมจัตุรัส แนวคิดและข้อปฏิบัติเอสอาร์ไอวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่องจากดังที่พวกมันกำลังถูกดัดแปลงให้เข้ากับภาวะที่อาศัยน้ำฝนและด้วยการย้ายต้นกล้าถูกแทนด้วยการเพาะเมล็ดโดยตรงในบางครั้ง หลักการสำคัญของเอสอาร์ไอตามมหาวิทยาลัยคอร์เนลคือ ดินนาข้าวควรถูกรักษาให้เก็บไว้ชื้นแทนที่จะอิ่มตัวอย่างต่อเนื่อง ลดภาวะที่ไม่มีออกซิเจน เช่นนี้ช่วยเพิ่มการเจริญเติบโตของรากและสนับสนุนการเจริญเติบโตและความหลากหลายของสิ่งมีชีวิตในดินที่ใช้ออกซิเจน การปลูกข้าวควรถูกปลูกเดี่ยว ๆ และเว้นระยะห่างกว้าง ๆ อย่างเหมาะสมเพื่อเพิ่มการเจริญเติบโตของรากและร่มไม้ และรักษาให้ใบทุกใบทำงานโดยการสังเคราะห์แสง ต้นกล้าข้าวควรถูกย้ายปลูกเมื่ออายุน้อย น้อยกว่า 15 วัน พร้อมกับใบ 2 ใบ อย่างรวดเร็ว อย่างตื้น และอย่างระมัดระวัง เพื่อหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บที่รากและเพื่อลดการช็อกจากการย้ายปลูก
การเผยแพร่เอสอาร์ไอ

การเผยแพร่เอสอาร์ไอจากมาดากัสการ์ไปทั่วโลกถูกยกให้เป็นผลงานของนอร์มัน อัพฮอฟ อดีตผู้อำนวยการสถาบันระหว่างประเทศคอร์เนลเพื่ออาหาร การเกษตรและการพัฒนา ที่มหาวิทยาลัยคอร์เนล Ithaca นิวยอร์กจากคริสต์ศักราช 1990 - 2005 ในคริสต์ศักราช 1993 อัพฮอฟพบเจ้าหน้าที่จากสมาคม Tefy Saina องค์กรเอกชนที่ตั้งอยู่ในมาดากัสการ์ในคริสต์ศักราช 1990 โดยโลลานีเพื่อส่งเสริมเอสอาร์ไอ หลังจากเห็นความสำเร็จของเอสอาร์ไอเป็นเวลาสามปีเมื่อเกษตรกรมาดากัสการ์ก่อนหน้านี้ผลิตได้เฉลี่ย 2 ตัน/เฮกตาร์ ผลิตได้เฉลี่ย 8 ตัน/เฮกตาร์ด้วยเอสอาร์ไอ อัพฮอฟกลายเป็นผู้ชักชวนต่ ประโยชน์ของระบบและในปี 1997 เริ่มที่จะส่งเสริม SRI ในเอเชีย อัพฮอฟประมาณการว่าในคริสต์ศักราช 2013 จำนวนของเกษตรกรรายย่อยที่ใช้เอสอาร์ไอได้เพิ่มขึ้นไปเป็นระหว่าง 4 ถึง 5 ล้านคน
การประเมินเอสอาร์ไอ

ผู้สนับสนุนและผู้วิจารณ์เอสอาร์ไออธิปรายผลประโยชน์ที่อางและหลายคำถามเกี่ยวกับมันก็ยังคงไม่ได้แก้ มหาวิทยาลัย Wageningen ได้ตีพิมพ์บทความเรื่องความท้าทายของการประเมินเอสอาร์ไอที่ประโยคหนึ่งสรุปว่า "แม้ว่าด้านเทคนิคของเอสอาร์ไอได้ถูกโต้เถียง มันมีอยู่อย่างชัดเจนในฐานะปรากฏการณ์ทางสังคมที่เป็นจริง" คำถามที่อยู่ในมือน่าจะเป็นว่า เอสอาร์ไอดีกว่าในการส่งมอบผลผลิตที่เพิ่มขึ้นและผลประโยชน์อื่น ๆ ให้กับชาวนา เช่น ดินที่มีสุขภาพดีขึ้น เมื่อเทียบกับวิธีการบริหารจัดการที่ถูกแนะนำที่ดีที่สุดที่มีอยู่แล้วสำหรับการผลิตข้าวหรือไม่
กรณีตัวอย่างที่ประสบความสำเร็จ

ผู้สนับสนุนของเอสอาร์ไออ้างว่าการใช้มันทำให้เพิ่มผลผลิต ประหยัดน้ำ ลดต้นทุนการผลิต และเพิ่มรายได้ และผลประโยชน์ได้สัมฤทธิ์แล้วใน 40 ประเทศ อัพฮาฟลงบทความในวารสารสากลของความยั่งยืนทางการเกษตรที่อธิบายว่าเอสอาร์ไอ "สามารถเพิ่มผลผลิตข้าวที่มีน้ำขังไปถึงประมาณสองเท่าของค่าเฉลี่ยของโลกในปัจจุบันโดยไม่มีการพึ่งพาการป้อนเข้าจากภายนอก เช่นเดียวกันมอบผลประโยชน์ทางสิ่งแวดล้อมและความเที่ยงธรรม" ปัญหาพิเศษของเอสอาร์ไอในวารสารทางวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมข้าวเปลือกและน้ำรวบรวมผลการสืบค้นเร็วๆ นี้ในการสนับสนุนเอสอาร์ไอ ในคริสต์ศักราช 2011 เกษตรกรอายุน้อยชื่อ Sumant Kumar สร้างสถิติโลกในการผลิตข้าว 22.4 ตันต่อเฮกตาร์ โดยใช้เอสอาร์ไอ ซึ่งพิชิตสถิติโลกที่มีอยู่ของนักวิทยาศาสตร์จีน Yuan Longping ไป 3 ตัน
การวิพากษ์วิจารณ์

ผลผลิตของเอสอาร์ไออยู่ในการอภิปรายระหว่างผู้สนับสนุนและผู้วิจารณ์ของระบบ ผู้วิจารณ์เอสอาร์ไอเสนอว่าการยืนยันข้อเท็จจริงของการเพิ่มผลผลิตในเอสอาร์ไอเป็นการประเมินที่ไม่เป็นวิทยาศาสตร์ พวกเขาคัดค้านว่ามีความขาดแคลนรายละเอียดในวิธีที่ใช้ในการทดสอบและความขาดแคลนการตีพิมพ์ในงานเขียนที่มีการตรวจทานโดนบุคคลอื่น ผู้วิจารณ์บางคนได้เสนอว่าความสำเร็จของเอสอาร์ไอเฉพาะเจาะจงกับสภาพดินในมาดากัสการ์
การพยาบาลทารกแรกเกิด

การพยาบาลทารกแรกเกิด
การพยาบาลทารกแรกเกิด (อังกฤษ: Neonatal nursing) คือการปฏิบัติการพยาบาลสำหรับการดูแลทารกแรกเกิด โดยในบางประเทศอาจแบ่งการดูแลออกเป็นการพยาบาลทารกแรกเกิดที่ต่างกันสี่ระดับ ได้แก่: ระดับแรก - การดูแลสุขภาพทารกแรกเกิด, ระดับที่สอง - การดูแลทารกแรกคลอดก่อนกำหนดหรือทารกผู้ป่วย, ระดับที่สาม - การดูแลทารกที่ไม่สามารถใช้การรักษาในระดับที่สองและจำเป็นต้องอาศัยเทคโนโลยีขั้นสูงในการช่วยชีวิต โดยเป็นทางเลือกสำหรับฝ่ายพยาบาลทารกแรกเกิดในห้องไอซียู (ICU) สำหรับทารกแรกเกิดที่มีสุขภาพไม่ดีหรือทารกแรกคลอดก่อนกำหนด และระดับที่สี่ - รวมทักษะทั้งหมดของระดับที่สาม แต่เกี่ยวกับการดูแลทารกแรกเกิดที่วิกฤตและซับซ้อนกว่า เช่นเกี่ยวข้องกับการผ่าตัดหัวใจพิการแต่กำเนิด
คุณสมบัติและความต้องการ

คุณสมบัติในการศึกษาวิชาการพยาบาลทารกแรกเกิดจะแตกต่างกันไปตามแต่ละท้องที่ ซึ่งโรงพยาบาลส่วนใหญ่ต่างต้องการพยาบาลที่สำเร็จการศึกษาและสำเร็จหลักสูตร พยาบาลวิชาชีพ (Registered Nurse) และต้องได้รับการรับรองคุณวุฒิ พยาบาลศาสตรบัณฑิต (Bachelor of Science in Nursing) หรือ พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต (Masters of Science in Nursing) โดยส่วนใหญ่ต้องการผู้มีประสบการณ์ในการทำงานในสถานพยาบาลอย่างน้อยสามปีตามที่โรงพยาบาลได้กำหนดไว้ ซึ่งต้องการใบรับรองด้านการช่วยชีวิตทารกแรกเกิด (Neonatal Resuscitation Provider) และหรือใบรับรองพยาบาลอภิบาลแรกเกิด (Neonatal Intensive Care Nursing) หรือผู้ประกอบการพยาบาลทารกแรกเกิด (Neonatal Nurse Practitioner) โดยอาจต้องมีใบรับรองเหล่านี้ นอกจากต้องเป็นพยาบาลเชี่ยวชาญหรือได้รับการรับรองพยาบาลวิชาชีพ สำหรับผุ้ประสงค์ที่จะทำงานด้านนี้โรงพยาบาลบางแห่งยังต้องการยืนยันการแสดงความสามารถและภาวะผู้นำในการปฏิบัติการ คุณสมบัติที่สำคัญประกอบด้วยความสามารถในการจัดหายา, ความรู้อื่น ๆ ที่จำเป็นสำหรับการดูแลผู้ป่วย, การทำให้ฟื้นจากอาการหัวใจหยุดเต้นหรือปอดหยุดทำงาน และการคำนวณทางคณิตศาสตร์ ตลอดจนความรู้ความสามารถในการใช้เครื่องมืออุปกรณ์ต่าง ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

Association of Women's Health, Obstetric and Neonatal Nurses เก็บถาวร 26 มีนาคม 2012 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Academy of Neonatal Nursing
การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความยาวคลื่น

การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความยาวคลื่น (อังกฤษ: Wavelength-division multiplexing: WDM) คือการนำสัญญาณที่มีความยาวคลื่นต่างกันมารวมกัน แล้วทำการส่งเข้าไปในเส้นใยแก้วนำแสง เทคโนโลยี WDM
เป็นเทคโนโลยีที่ใช้เพิ่มขนาดแบนด์วิท การส่งข้อมูลบนเครือข่ายใยแก้วนำแสง โดยการรวมส่งข้อมูลหลายชุดพร้อมกันโดยใช้วิธีผสมแสงแถบความถี่แคบๆเข้าด้วยกัน เป็นแถบกว้างคล้าย FDM คือ ทำ MUX ข้อมูลโดยใช้สัญญาณพาหะต่างความถี่ต่างกันที่ความถี่นั้นค่าสูงมาก โดยข้อมูลแต่ละชุดใช้แสงที่มีความยาวคลื่นที่แตกต่างกันลงบนสายใยแก้วเส้นเดียว ปัจจุบันเทคโนโลยี WDM ได้เข้ามาเป็นส่วนสำคัญบนอุปกรณ์เครือข่ายใยแก้วนำแสง เพราะด้วยแบนด์วิทที่เพิ่มขึ้นมาก ทำให้สามารถใช้งานแอปพลิเคชันใหม่ได้อย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังสามารถติดตั้งเข้ากับโครงสร้างพื้นฐานของระบบเดิมที่มีอยู่ก่อนได้ง่าย และด้วยการที่ WDM เป็นเทคโนโลยีในชั้นกายภาพ จึงสามารถใช้เทคโนโลยีนี้กับระบบต่างๆ ได้ เช่นทั้งอุปกรณ์ SONE, ATM switch หรือแม้แต่ IP router
ในการทำงาน WDM จะต้องมีต้องส่งและรับสัญญาณดังนี้
ทางด้านส่ง (MUX) ต้องการรวมแสงที่ความยาวคลื่นต่างกันเข้าด้วยกัน mux ที่ใช้ในการรวมแสงมีหลายลักษณะ เช่น คับเปลอร์เส้นใยแก้ว คับเปลอร์แบบระนาบ
ทางด้านรับ (DEMUX) ต้องการแยกแสงที่มีความยาวคลื่นต่างกันออกจากกัน
ข้อเสียของระบบ WDM คือจะเป็นการยากในการออกแบบระบบสถานีทวนสัญญาณเชิงแสง เนื่องจากค่าความยาวคลื่นที่ต่างกันจะทำให้ ระยะทางของสถานีทวนสัญญาณแต่ละความยาวคลื่นนั้นแตกต่างกัน ดั้งนั้นจึงทำให้กำเนิดระบบ DWMD เกิดขึ้นเพื่อลดข้อจำกัดทางการออกแบบวงจรของสถานีทวนสัญญาณเชิงแสง จึงได้คิดค้นที่จะทำการทดลองโดยใช้หมู่ธาตุหายากโดยใช้ธาตุ Erbium ที่ทำให้ความยาวคลื่นที่ 1550 nm สามารถขยายสัญญาณในช่วงความถี่ดังกล่าวโดยเหมือนกับว่าเป็นสถานีทวนสัญญาณเชิงแสงนั้นเอง
การพิมพ์ผ้าแบบลูกกลิ้ง

เทคนิคการพิมพ์สิ่งทอ
แผงปลอกหมอนอิงผ้าฝ้ายพิมพ์ลายลูกกลิ้งใน ค.ศ. 1904 จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียแอนด์อัลเบิร์ต เลขที่ CIRC.675–1966
ผ้าพิมพ์ลายสีน้ําเงินครามและสีขาวโดยบริษัทอเมริกันปรินติง (American Printing Company) ประมาณ ค.ศ. 1910
การพิมพ์ผ้าแบบลูกกลิ้ง (อังกฤษ: Roller printing on textiles) เป็นเทคนิคการพิมพ์สิ่งทอที่จดสิทธิบัตรโดยทอมัส เบลล์ จากประเทศสกอตแลนด์ใน ค.ศ. 1783 โดยมีจุดประสงค์เพื่อลดต้นทุนการพิมพ์ด้วยแท่นพิมพ์ทองแดง (copperplate printing) มีการใช้เทคนิคนี้ในโรงงานผ้าในเมืองแลงคาเชอร์เพื่อผลิตผ้าชุดผ้าฝ้ายมาตั้งแต่ทศวรรษ 1790 โดยส่วนใหญ่มักทำซ้ำในรูปแบบเอกรงค์ขนาดเล็กที่มีลักษณะเป็นลายทางและลวดลายจุดเล็ก ๆ ที่เรียกว่า "ลายพื้นเครื่องจักร" (machine grounds)
ต่อมาในทศวรรษ 1820 จากการปรับปรุงเทคโนโลยีส่งผลให้มีการพิมพ์แบบลูกกลิ้งในรูปแบบสีสดใสและเข้มข้นที่ซับซ้อนมากขึ้น โดยสีแดงตุรกี (Turkey red) และสีเหลืองโครเมียม (Chrome yellow) จะได้รับความนิยมเป็นพิเศษ
การพิมพ์แบบลูกกลิ้งเข้ามาแทนที่การพิมพ์ผ้าแบบบล็อกไม้ (woodblock printing on textiles) แบบเก่าในประเทศอุตสาหกรรม จนกระทั่งกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 การพิมพ์ผ้าแบบบล็อกไม้จึงเริ่มกลับมาอีกครั้งโดยวิลเลียม มอร์ริส
บรรณานุกรม

Takeda, Sharon Sadako, and Kaye Durland Spilker, Fashioning Fashion: European Dress in Detail, 1700 – 1915, Prestel USA (2010), ISBN 978-3-7913-5062-2
Tozer, Jane and Sarah Levitt, Fabric of Society: A Century of People and their Clothes 1770–1870, Laura Ashley Press, ISBN 0-9508913-0-4
การผันคำ

ในทางภาษาศาสตร์ การผันคำ (อังกฤษ: inflection หรือ inflexion) หรืออาจเรียกว่า การลงวิภัตติปัจจัย คือการเปลี่ยนแปลงรูปคำในประโยค เพื่อแสดงเพศ พจน์ การก บุรุษ กาล วาจก มาลา ฯลฯ การเปลี่ยนแปลงรูปคำเช่นนี้ไม่พบในภาษาไทย แต่จะพบในภาษาในหลายๆตระกูล เช่น ตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน เป็นต้น ภาษาที่อาศัยการผันคำเพื่อเปลี่ยนความหมายในระดับสูงเรียกว่า ภาษามีวิภัตติปัจจัย (Inflectional Language) ซึ่งตรงกันข้ามกับ ภาษาคำโดด (Isolating Language) ซึ่งมักจะเป็นภาษาที่คำแต่ละคำมีพยางค์เดียวและไม่มีการผันคำ สำหรับภาษาที่จำแนกตามลักษณะอื่นๆ ได้แก่ ภาษาคำติดต่อ (Agglutinative Language) และ ภาษาคำควบมากพยางค์ (Poly-synthetic Language)
การผันคำนาม

การผันคำนามจะแสดงเพศ พจน์ และการกของคำนั้นๆในประโยค โดยแต่ละภาษาก็จะมีจำนวนเพศ พจน์ และการกที่ไม่เท่ากัน เช่น ภาษาเยอรมันมีเพียง 4 การก แต่ภาษาสันสกฤตมีถึง 8 การก ภาษาอังกฤษมีเพียง 2 พจน์ แต่ภาษาหลายภาษาในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนมีถึง 4 พจน์[ต้องการอ้างอิง]
ตัวอย่างการผันคำนามตามพจน์และการกในภาษาบาลี
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
นร (คนผู้ชาย)
การก: พจน์ (วจน)
| การก | เอกพจน์ (เอกวจน) | พหูพจน์ (พหุวจน) |
| ประธาน (ปฐมา) กรรตุการก (กัตตุการก, กตฺตุการก) | นโร (นร + -สิ วิภัตติ) | นรา (นร + -โย วิภัตติ) |
| กรรมตรง (ทุติยา) กรรมการก (กัมมการก, กมฺมการก) | นรํ (นร + -อํ วิภัตติ) | นเร (นร + -โย วิภัตติ) |
| เครื่องมือ (ตติยา) กรณการก | นเรน (นร + -นา วิภัตติ) | นเรภิ, นเรหิ (นร + -หิ วิภัตติ) |
| กรรมรอง (จตุตฺถี) สัมปทานการก (สมฺปทานการก) | นรสฺส, นราย, นรตฺถํ (นร + -ส วิภัตติ) | นรานํ (นร + -นํ วิภัตติ) |
| แหล่งที่มา (ปญฺจมี) อปาทานการก | นรสฺมา, นรมฺหา, นรา (นร + -สฺมา วิภัตติ) | นเรภิ, นเรหิ (นร + -หิ วิภัตติ) |
| เจ้าของ (ฉฏฺฐี) สัมพันธการก (สมฺพนฺธการก) | นรสฺส (นร + -ส วิภัตติ) | นรานํ (นร + -นํ วิภัตติ) |
| สถานที่ (สตฺตมี) อธิกรณการก | นรสฺมิํ, นรมฺหิ, นเร (นร + -สฺมิํ/สฺมึ วิภัตติ) | นเรสุ (นร + -สุ วิภัตติ) |
| อาลปนะ (อาลปน) สัมโพธนาการก (สมฺโพธนาการก) | นร (นร + -สิ วิภัตติ) | นรา (นร + -โย วิภัตติ) |