stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลต์ ดิสนีย์
ชื่อเสียง

มุมมองของดิสนีย์และผลงานของเขาเปลี่ยนแปลงไปตลอดหลายทศวรรษ และมีความคิดเห็นที่แตกขั้วกัน มาร์ก แลงเกอร์ ในอเมริกันดิกชินนารีออฟเนชันแนลไบโอกราฟี เขียนว่า "การประเมินก่อนหน้านี้ของดิสนีย์ยกย่องเขาว่าเป็นผู้รักชาติ ศิลปินพื้นบ้าน และผู้เผยแพร่วัฒนธรรม ไม่นานมานี้ ดิสนีย์ได้รับการยกย่องว่าเป็นกระบวนทัศน์ของลัทธิจักรวรรดินิยมและโมหาคติ ตลอดจนเป็นผู้ที่ละทิ้งวัฒนธรรม" สตีเวน วัตต์สเขียนว่าบางคนประณามดิสนีย์ "ในฐานะผู้บิดเบือนสูตรทางวัฒนธรรมและการค้าอย่างเหยียดหยาม" ในขณะที่พีบีเอสบันทึกว่านักวิจารณ์ได้กล่าวถึงงานของเขาเพราะ "เบื้องหน้าอันเรียบเนียนของความรู้สึกนึกคิดและการมองโลกในแง่ดีที่ดื้อรั้น เป็นการเขียนประวัติศาสตร์อเมริกาขึ้นมาใหม่ด้วยความรู้สึกที่ดี"
ดิสนีย์ได้มีการนำเสนอหลายครั้งในผลงานสมมติ เอช. จี. เวลส์ อ้างอิงถึงดิสนีย์ในนวนิยายเรื่อง เดอะโฮลีเตอร์เรอร์ ของเขาในปี ค.ศ. 1938 ซึ่งผู้เผด็จการโลกรุดกลัวว่าโดนัลด์ ดั๊ก จะมีเจตนาจะล้อเลียนเผด็จการ ดิสนีย์แสดงโดยเลน คาริโอในภาพยนตร์ที่สร้างสำหรับโทรทัศน์ในปี ค.ศ. 1995 เรื่อง อะดรีมอิสอะวิสยัวร์ฮาร์ตเมกส์: ดิแอนเน็ตต์ฟูนิเซลโลสตอรี และโดยทอม แฮงส์ในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 2013 เรื่อง สุภาพบุรุษนักฝัน โดยในปี ค.ศ. 2001 นักเขียนชาวเยอรมันปีเตอร์ สเตฟาน จังก์ ได้ตีพิมพ์หนังสือ Der König von Amerika (แปล: ราชาแห่งอเมริกา) ซึ่งเป็นผลงานสมมติในช่วงหลายปีต่อมาของดิสนีย์ที่จินตนาการว่าเขาเป็นผู้เหยียดเชื้อชาติที่หิวโหยอำนาจ ในเวลาต่อมานักแต่งเพลงฟิลิป กลาส ได้ดัดแปลงหนังสือเป็นโอเปร่า เดอะเพอร์เฟ็กต์อเมริกา (2013)
นักวิจารณ์หลายคนอธิบายว่าดิสนีย์เป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม การเสียชีวิตของดิสนีย์ ศาสตราจารย์ด้านวารสารศาสตร์ ราล์ฟ เอส. อิซาร์ด ให้ความเห็นว่าคุณค่าในภาพยนตร์ของดิสนีย์คือสิ่งที่ "ถือว่ามีคุณค่าในสังคมคริสเตียนอเมริกัน" ซึ่งรวมถึง "ความเป็นปัจเจกบุคคล ความเหมาะสม ... ความรักต่อเพื่อนมนุษย์ การเล่นที่ยุติธรรม และความอดทน" ข่าวมรณกรรมของดิสนีย์ในเดอะไทมส์เรียกภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า "มีประโยชน์ อบอุ่น และสนุกสนาน ... มีศิลปะที่หาที่เปรียบมิได้และงดงามน่าสัมผัส" นักข่าวบอสลีย์ โครว์เธอร์ ให้เหตุผลว่า "ความสำเร็จของดิสนีย์ในฐานะผู้สร้างความบันเทิงสำหรับสาธารณชนโดยแทบไม่จำกัด และในฐานะผู้ขายสินค้าที่ชาญฉลาดอย่างสูงสามารถนำมาเปรียบเทียบได้กับนักอุตสาหกรรมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์" ผู้สื่อข่าวอลิสแตร์ คุก เรียกดิสนีย์ว่า " โฟล์กพื้นบ้าน ... ปิ๊ด ไพเพอร์แห่งฮอลลีวูด" ในขณะที่เกเบลอร์มองว่าดิสนีย์ "ได้เปลี่ยนโฉมวัฒนธรรมและจิตสำนึกของชาวอเมริกัน" ในอเมริกันดิกชินนารีออฟเนชันแนลไบโอกราฟี แลงเกอร์ได้เขียนไว้ว่า:
ดิสนีย์ยังคงเป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ของแอนิเมชัน ด้วยนวัตกรรมทางเทคโนโลยีและการเป็นพันธมิตรกับรัฐบาลและบริษัทต่าง ๆ เขาได้เปลี่ยนสตูดิโอเล็ก ๆ ในรูปแบบการสื่อสารเพียงเล็กน้อยให้กลายเป็นยักษ์ใหญ่ในอุตสาหกรรมสันทนาการข้ามชาติ แม้ว่าเขาจะถูกวิพากษ์วิจารณ์ แต่วิสัยทัศน์ของเขาเกี่ยวกับยูโทเปียขององค์กรสมัยใหม่ในฐานะส่วนขยายของค่านิยมดั้งเดิมของอเมริกาอาจได้รับความเปลี่ยนแปลงมากขึ้นในช่วงหลายปีหลังจากการเสียชีวิตของเขา
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2021 พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนิวยอร์กได้เปิดนิทรรศการพิเศษเป็นระยะเวลา 3 เดือนเพื่อเป็นเกียรติแก่ดิสนีย์ในหัวข้อ "สร้างแรงบันดาลใจให้กับวอลต์ ดิสนีย์"
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

วอลต์ ดิสนีย์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Walt Disney Family Museum
The Walt Disney Birthplace
FBI Records: The Vault – Walter Elias Disney from the Federal Bureau of Investigation
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ไต้หวัน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  เกาหลี  โรมาเนีย  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์ 2  โปแลนด์  โปรตุเกส  รัสเซีย 
วิชาการ:  CiNii  Scopus 
ศิลปิน:  ออกแลนด์  รางวัลเอมมี  มิวสิกเบรนซ์  พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่  Photographers' Identities  RKD Artists  ULAN 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  NARA  RISM  SNAC  IdRef
พระศรีศิลป์ (พระราชโอรสในสมเด็จพระไชยราชาธิราช)

บทความนี้เกี่ยวกับพระศรีศิลป์ พระราชโอรสในสมเด็จพระไชยราชาธิราชที่ประสูติแต่นางพระยาแม่อยู่หัวศรีสุดาจันทร์ สำหรับพระศรีศิลป์พระองค์อื่น ดูที่ พระศรีศิลป์
| พระศรีศิลป์ |
| --- | --- |
ประสูติ: พ.ศ. 2084
สิ้นพระชนม์: พ.ศ. 2104 พระราชวังโบราณ อยุธยา
ราชวงศ์: ราชวงศ์สุพรรณภูมิ
พระบิดา: สมเด็จพระไชยราชาธิราช
พระมารดา: แม่หยัวศรีสุดาจันทร์
พระศรีศิลป์ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระไชยราชาธิราชประสูติแต่แม่หยัวศรีสุดาจันทร์ และเป็นพระโสทรานุชาในสมเด็จพระยอดฟ้า เมื่อสมเด็จพระมหาจักรพรรดิขึ้นครองราชสมบัติ ก็ทรงอุปการะพระศรีศิลป์เรื่อยมา จนกระทั่งพระชันษา 20 พรรษาได้คิดขบถขึ้นและนำไปสู่การสิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา
พระประวัติ

พระศรีศิลป์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระไชยราชาธิราชประสูติแต่นางพระยาแม่อยู่หัวศรีสุดาจันทร์ มีพระเชษฐา 1 พระองค์ คือ สมเด็จพระยอดฟ้า ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระไชยราชาธิราช สมเด็จพระยอดฟ้าเสด็จผ่านพิภพสืบพระราชสันตติวงศ์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยาต่อจากสมเด็จพระราชบิดา ในขณะนั้นแม่หยัวศรีสุดาจันทร์ ได้ลอบเป็นชู้กับขุนวรวงศาธิราชและสมคบคิดกันนำสมเด็จพระยอดฟ้าไปสำเร็จโทษที่วัดโคกพระยา ส่วนพระศรีศิลป์ซึ่งในขณะนั้นมีพระชนมายุได้ 7 พรรษาแม่หยัวศรีสุดาจันทร์และขุนวรวงศาธิราชทรงเลี้ยงไว้
หลังจากขุนวรวงศาธิราชขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยาแล้ว ขุนพิเรนทรเทพและข้าราชการจำนวนหนึ่งวางแผนลอบสังหารในขณะที่ขุนวรวงศาธิราชแม่หยัวศรีสุดาจันทร์พระราชบุตรี (พระราชธิดาในขุนวรวงศาธิราชที่ประสูติแต่แม่หยัวศรีสุดาจันทร์) และพระศรีศิลป์ เสด็จขึ้นไปจับช้างที่เมืองลพบุรี ในครั้งนั้นขุนวรวงศาธิราช แม่หยัวศรีสุดาจันทร์ และพระราชบุตรีถูกจับและสังหารสิ้น ส่วนพระศรีศิลป์นั้นทรงรอดพ้นจากภยันตรายในครั้งนี้ได้
เมื่อสมเด็จพระมหาจักรพรรดิเสด็จขึ้นครองราชสมบัติแห่งกรุงศรีอยุธยาแล้ว พระองค์ทรงอุปการะพระศรีศิลป์เรื่อยมา จนเมื่อพระศรีศิลป์มีพระชันษาได้ประมาณ 14 พรรษา จึงทรงให้พระศรีศิลป์ออกผนวชเป็นสามเณร ณ วัดราชประดิษฐาน (พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐ กล่าวว่า ผนวชอยู่ที่วัดมหาธาตุ) แต่พระศรีศิลป์กลับซ่องสุมกำลังพลคิดการกบฏ สมเด็จพระมหาจักรพรรดิทรงทราบจึงมีพระราชดำรัสให้เจ้าพระยามหาเสนาจับกุมตัวพระศรีศิลป์มาพิจารณาความ เมื่อรับเป็นสัจแล้ว ทรงไม่ประหารพระศรีศิลป์แต่ทรงให้คุมตัวไว้ที่วัดธรรมิกราช โดยให้หมื่นจ่ายอดเป็นผู้ควบคุม
ครั้งพระศรีศิลป์มีพระชันษาครบที่จะทรงอุปสมบทเป็นภิกษุได้แล้ว สมเด็จพระมหาจักรพรรดิให้พระศรีศิลป์ออกผนวช แต่พระศรีศิลป์ได้หนีจากการคุมตัวออกไปอยู่ที่ม่วงมดแดงก่อนหน้านั้นถึง 3 วัน จึงให้เจ้าพระยามหาเสนาไปตามพระศรีศิลป์กลับมา
พระศรีศิลป์นั้นได้เข้ากับพระยาเดโช พระยาท้ายน้ำ พระยาพิไชยรณฤทธิ์ หมื่นภักดีศวร และหมื่นไภยนรินทร์ ซึ่งต้องโทษถูกจองจำไว้ก่อนหน้าและมีหนังสือลับออกมาให้พระศรีศิลป์เข้าไปช่วย โดยพระศรีศิลป์ได้เข้าไปขอฤกษ์เพื่อบุกเข้าพระราชวังหลวงกับพระพนรัตน์ป่าแก้ว (พระสังฆราชวัดป่าแก้ว) แต่พระศรีศิลป์บุกเข้าไปยังพระราชวังหลวงก่อนถึงกำหนด ในครั้งนั้นเจ้าพระยามหาเสนาขับช้างเข้าชนกับพระศรีศิลป์ แต่เจ้าพระยามหาเสนาเป็นฝ่ายโดนขอของพระศรีศิลป์และพลัดตกจากหลังช้างไป พระศรีศิลป์จึงเข้ามายังพระราชวังหลวงได้ ฝ่ายสมเด็จพระมหาจักรพรรดินั้นไม่ทันตั้งพระองค์จึงเสด็จลงเรือพระที่นั่งหนีไปยังเกาะมหาพราหมณ์ หลังจากนั้น พระศรีศิลป์จึงเข้าไปช่วยพระยาเดโช พระยาท้ายน้ำ พระยาพิไชยรณฤทธิ์ หมื่นภักดีศวร และหมื่นไภยนรินทร์ได้สำเร็จ
ในขณะนั้นพระราเมศวร พระมหินทราธิราช และเสนาบดีได้เข้ารบกับพระศรีศิลป์ แต่ละฝ่ายต่างล้มตายเป็นอันมากโดยพระศรีศิลป์นั้นต้องปืนสิ้นพระชนม์ลง หลังจากนั้น สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวเสด็จกลับเข้าพระราชวังและมีพระราชดำรัสให้นำตัวพระพนรัตน์ป่าแก้ว พระยาเดโช พระยาท้ายน้ำ พระยาพิไชยรณฤทธิ์ หมื่นภักดีศวร และหมื่นไภยนรินทร์ ไปประหารเสียแล้วนำศพเสียบไว้ที่ตะแลงแกงพร้อมกับศพ
โรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดี

โรเบิร์ต ฟรานซิส "บ็อบบี" เคนเนดี (Robert Francis Kennedy) (เกิดเมื่อวันที่  20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1925— 6 มิถุนายน ค.ศ. 1968)  หรือที่รู้จักในชื่อ "บ็อบบี" หรือชื่อย่อ อาร์เอฟเค (RFK) เป็นนักการเมืองอเมริกัน และเป็นน้องชายของจอห์น ฟิตซ์เจอรัลด์ "แจ็ก" เคนเนดี  เขาดำรงตำแหน่งเป็นอัยการสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1961 ถึง 1964 ภายใต้การบริหารของพี่ชาย และประธานาธิบดีลินดอน บี. จอห์นสัน  และเป็นสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐอเมริกาจากรัฐนิวยอร์ก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1965 จนกระทั่งถูกลอบสังหารเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1968 ระหว่างการรณรงค์หาเสียงเพื่อเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครต เพื่อลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
ยูจีน เซอร์นัน

| ยูจีน เซอร์นัน |
| --- | --- |

เกิด: ยูจีน แอนดรูว์ เซอร์นัน 14 มีนาคม พ.ศ. 2477 ชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 16 มกราคม พ.ศ. 2560 (82 ปี) ฮิวสตัน รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา
สัญชาติ: อเมริกัน
ศิษย์เก่า: Purdue University, B.S. 1956 NPS, M.S. 1963
อาชีพ: Naval aviator, fighter pilot
รางวัล:    
อาชีพในอวกาศ
 นักบินอวกาศของนาซา
ยศ: Captain, United States Navy
อยู่บนอวกาศ: 23d 14h 15m
การคัดเลือก: 1963 NASA Group 3
ปฏิบัติการนอกยาน: 4
เวลาปฏิบัติการนอกยาน: 24 ชั่วโมง 11 นาที
ภารกิจ: Gemini 9A, Apollo 10, Apollo 17
เครื่องหมายภารกิจ:   
เกษียณ: July 1, 1976
 
เว็บไซต์: genecernan.com
ยูจีน แอนดรูว์ "จีน" เซอร์นัน (อังกฤษ: Eugene Andrew "Gene" Cernan; 14 มีนาคม พ.ศ. 2477 – 16 มกราคม พ.ศ. 2560) เป็นนักบินอวกาศชาวอเมริกัน ผู้ซึ่งเป็นบุคคลลำดับที่ 11 และสุดท้ายที่เดินบนดวงจันทร์ เขาเดินทางไปอวกาศทั้งหมดสามครั้ง ได้แก่ ไปกับยานเจอมินี 9A ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2509 ยานอะพอลโล 10 ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2512 และยานอะพอลโล 17 ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2515
เซอร์นันถึงแก่กรรมในโรงพยาบาลเมืองฮิวสตัน วันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2560 อายุ 82 ปี
มาตราประเมินความซึมเศร้า

มาตราประเมินความซึมเศร้า (อังกฤษ: depression rating scale) เป็นวิธีวัดทางจิตเวชที่ใช้คำและวลีเพื่อบ่งความรุนแรงของอารมณ์ซึมเศร้าในช่วงระยะเวลาหนึ่ง
เมื่อใช้ คนสังเกตการณ์อาจจะตัดสินให้คะแนนบุคคลในแต่ละลักษณะ ๆ ที่กำหนด
โดยไม่ได้ใช้เป็นวิธีวินิจฉัยความซึมเศร้า มาตราอาจจะใช้เพื่อกำหนดระดับพฤติกรรมของบุคคล และระดับที่ว่านั้นสามารถกำหนดว่า บุคคลควรจะรับการตรวจสอบต่อไปว่ามีโรคซึมเศร้าหรือไม่
มีมาตราหลายอย่างที่ใช้เพื่อการนี้
มาตราที่ทำโดยนักวิจัย

มาตราวัดความซึมเศร้าบางอย่างทำโดยนักวิจัย
ยกตัวอย่างเช่น Hamilton Depression Rating Scale มีคำถาม 21 คำถามโดยแต่ละถามสามารถมีคำตอบที่เป็นไปได้ 3-5 อย่างตามลำดับความรุนแรง
ผู้ตรวจสอบต้องเลือกคำตอบต่อคำถามแต่ละคำถามโดยสัมภาษณ์คนไข้และโดยสังเกตอาการ
จิตแพทย์ชาวอังกฤษ ศ. นพ. แม็กซ์ แฮมิลตัน ออกแบบชุดคำถามนี้ในปี พ.ศ. 2503 โดยเป็นแบบวัดความซึมเศร้าอย่างหนึ่งในบรรดาสองอย่างที่ใช้มากที่สุดโดยนักวิจัยเพื่อประเมินผลการรักษาด้วยยา
อีกอย่างที่ใช้มากก็คือ Montgomery-Åsberg Depression Rating Scale ซึ่งเป็นรายการคำถาม 10 คำถามที่ทำโดยนักวิจัยเพื่อประเมินผลการรักษาด้วยยา
มาตราอื่นรวมทั้ง Raskin Depression Rating Scale ซึ่งวัดความรุนแรงของอาการคนไข้ในเรื่อง 3 เรื่อง คือ รายงานปาก พฤติกรรม และอาการทุติยภูมิของความซึมเศร้า
มาตราที่ทำโดยคนไข้

คำถาม 2 อย่างใน Patient Health Questionnaire-2 (PHQ-2)
(1) During the past month, have you often been bothered by feeling down, depressed, or hopeless?
(1) ในเดือนที่ผ่านมา บ่อยครั้งมีอาการไม่สบายใจ ซึมเศร้า หรือสิ้นหวังหรือไม่
(2) During the past month, have you often been bothered by little interest or pleasure in doing things?
(2) ในเดือนที่ผ่านมา บ่อยครั้งมีอาการเบื่อ ทำอะไร ๆ ก็ไม่เพลิดเพลินหรือไม่
มาตราวัดความซึมเศร้าบางอย่างทำโดยคนไข้
ยกตัวอย่างเช่น Beck Depression Inventory เป็นชุดคำถามที่คนไข้แจ้งเอง (self-report) ที่ถามถึงอาการเช่น ฉุนเฉียวง่าย อ่อนล้า น้ำหนักลด ไม่สนใจทางเพศ รู้สึกผิด สิ้นหวัง หรือกลัวถูกลงโทษ
เป็นมาตราวัดที่ทำโดยคนไข้เพื่อกำหนดการมีและความรุนแรงของอาการที่เข้ากับเกณฑ์วินิจฉัยโรคซึมเศร้าของคู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิต (DSM-IV)
จิตแพทย์ชาวอเมริกัน ศ. นพ. อารอน ที. เบ็ก ออกแบบชุดคำถามนี้ในปี 2504
มาตรา Geriatric Depression Scale (GDS) เป็นเครื่องวัดที่ทำโดยคนไข้อีกอย่างหนึ่ง แต่ในกรณีนี้ใช้กับคนสูงอายุ และสำหรับผู้ที่มีภาวะสมองเสื่อมระดับอ่อนจนถึงปานกลาง
แต่แทนคำตอบที่เลือกได้ 5 อย่าง GDS มีเพียงคำตอบว่า ใช่ หรือไม่ใช่ เท่านั้น
ส่วนมาตรา Zung Self-Rating Depression Scale คล้ายกับ GDS ตรงที่ว่า มีชุดคำตอบเหมือนกันทุกข้อ
มาตรานี้ มีคำถาม 20 คำถาม 10 คำถามใช้คำเชิงบวก และ 10 คำถามเป็นคำเชิงลบ
แต่ละคำถามมีคะแนน 1-4 ขึ้นอยู่กับคำตอบ 4 คำตอบคือ "a little of the time (น้อยครั้ง)", "some of the time (บางครั้ง)", "good part of the time (มากครั้ง)", and "most of the time (โดยมาก)"
เซตคำถาม Patient Health Questionnaire เป็นมาตราวัดความซึมเศร้าที่แจ้งเอง
ยกตัวอย่างเช่น Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) เป็นรูปแบบย่อยหนึ่งของ Primary Care Evaluation of Mental Disorders (PRIME-MD) ที่มีคำถาม 9 คำถามโดยคนไข้แจ้งเอง
ส่วน Patient Health Questionnaire-2 (PHQ-2) เป็น PHQ-9 แบบย่อโดยมีเพียงแค่ 2 คำถามเพื่อใช้คัดกรองว่า คนไข้มีอารมณ์ซึมเศร้าและการสูญความสนใจหรือความสุขในกิจกรรมปกติหรือไม่
คำตอบว่ามีสำหรับคำถามใดคำถามหนึ่งล้วนชี้ว่าต้องตรวจสอบเพิ่มขึ้น
แนวทางการจัดการโรคซึมเศร้าสำหรับแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปในสถานบริการระดับปฐมภูมิและทุติยภูมิ (CPG-MDD-GP) ปี 2553 แสดงว่ากรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข ได้ใช้คำถามแบบ 2Q เพื่อคัดกรองโรคซึมเศร้า และคำถามแบบ 9Q เพื่อประเมินโรคซึมเศร้า โดยที่คำตอบว่า "มี" ในข้อใดข้อหนึ่งใน 2Q และคะแนน 7 ขึ้นใน 9Q จะมีผลเป็นการพิจารณาของแพทย์เพื่อการวินิจฉัย
มาตราที่ทำโดยทั้งคนไข้และนักวิจัย

Primary Care Evaluation of Mental Disorders (PRIME-MD) เป็นมาตราที่ทำโดยทั้งคนไข้และนักวิจัย
โดยมีคำถามตรวจคัดโรค 27 คำถามตามด้วยการสัมภาษณ์ของผู้รักษา และออกแบบเพื่ออำนวยการวินิจฉัยความผิดปกติทางจิตที่สามัญในสถานพยาบาลขั้นปฐมภูมิ
แต่ว่า มาตราใช้เวลามากทำให้ได้ประโยชน์น้อย
แล้วต่อมาจึงใช้ Patient Health Questionnaire แทน
ประโยชน์

มีการเสนอให้ตรวจคัดโรคซึมเศร้าโดยใช้มาตราวัดต่าง ๆ เพื่อสืบหาคนที่จำเป็นต้องตรวจสอบมากขึ้นเพื่อเพิ่มการตรวจจับความซึมเศร้า แต่ว่ามีหลักฐานที่แสดงว่าไม่ได้ช่วยเพิ่มอัตราการตรวจจับ ปรับปรุงการรักษาหรือผลที่ได้
และก็มีหลักฐานด้วยว่า ไม่มีมติเกี่ยวกับการตีความคะแนนที่ได้ โดยเฉพาะจาก Hamilton Rating Scale for Depression ซึ่งอาจทำให้วินิจฉัยความรุนแรงของโรคอย่างผิด ๆ
แต่ว่า มีหลักฐานที่แสดงว่า บางส่วนของมาตราวัด เช่น ส่วนที่วัดอาการทางกายของ PHQ-9 อาจจะมีประโยชน์ในการพยากรณ์ผลที่ได้จากคนไข้กลุ่มย่อย เช่น คนไข้ที่มีโรคหัวใจขาดเลือด (coronary heart disease)
ลิขสิทธิ์หรือสาธารณสมบัติ

Beck Depression Inventory (BDI) เป็นมาตราที่มีลิขสิทธิ์ ดังนั้น แต่ละก๊อปปี้ที่ใช้จะต้องจ่ายค่าลิขสิทธิ์ และการถ่ายเอกสารเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ แต่ก็ไม่มีหลักฐานว่า BDI-II สมเหตุผลหรือเชื่อถือได้กว่ามาตราวัดอื่น ๆ
และมาตราที่เป็นสาธารณสมบัติ เช่น Patient Health Questionnaire คือ PHQ-9 ที่มีคำถาม 9 คำถาม ก็มีหลักฐานว่าเป็นวิธีวัดที่มีประโยชน์
มาตราสาธารณสมบัติอื่น ๆ รวมทั้ง Clinically Useful Depression Outcome Scale (CUDOS)
และ Quick Inventory of Depressive Symptoms - Self Report 16 Item (QIDS-SR16)
แบบวัดภาษาไทย

Hamilton Rating Scale for Depression-Thai (HAM-D-T), Khon Kaen University Depression Inventory (KKU-DI), Montgomery-Åsberg Depression Rating Scale (MADRS) "แบบประเมินอาการซึมเศร้าชนิด Hamilton Rating Scale for Depression-Thai, แบบคัดกรองภาวะซึมเศร้าชื่อ KKU-DI, MADRS ฉบับภาษาไทย". มหาวิทยาลัยขอนแก่น. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 September 2016. สืบค้นเมื่อ 1 September 2016. {{cite web}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |deadurl= ถูกละเว้น แนะนำ (|url-status=) (help)
Patient Health Questionnaire-2 (PHQ-2), Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) "แบบคัดกรองโรคซึมเศร้า 2 คำถาม (2Q), แบบประเมินโรคซึมเศร้า 9 คำถาม (9Q)" (PDF). กรมสุขภาพจิต. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 1 September 2016. สืบค้นเมื่อ 1 September 2016.
"แบบสอบถามสุขภาพผูปวย PHQ-9" (PDF). มหาวิทยาลัยมหิดล. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 1 September 2016. สืบค้นเมื่อ 1 September 2016.
อ้างอิงอื่น ๆ

คณะทำงานจัดทำแนวทางการจัดการโรคซึมเศร้าสำหรับแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปในในสถานบริการระดับปฐมภูมิและทุติยภูมิ (2010). "แนวทางการจัดการโรคซึมเศร้าสำหรับแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปในสถานบริการระดับปฐมภูมิและทุติยภูมิ (CPG-MDD-GP)" (PDF). กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 26 May 2012. สืบค้นเมื่อ 22 September 2016.{{cite web}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
หิชรา

ในอนุทวีปอินเดีย หิชรา (อักษรโรมัน: hijra) เป็นคำกว้าง ๆ สำหรับเรียกหญิงข้ามเพศ และอาจใช้เรียกรวมกลุ่มยูนุช และ คนหลากเพศ ที่อาศัยในชุมชนที่ยึดถือปฏิบัติระบบวงศ์วานที่เรียกว่า คุรุเจละ (guru-chela) ชื่ออื่น ๆ ของหิชรา เช่น อารวณี (aravani), อารุวณี (aruvani) และ โชคัปปะ (jogappa) ส่วนในชุมชนหิชราบางกลุ่มในอินเดียนิยมเรียกตนเองว่าเป็นพวก กินนร ตามชื่อของสัตว์ในตำนาน ส่วนในปากีสถานเรียกว่า ฆวาจะระอ์ ซิรา (khawaja sira) ซึ่งมีความหมายเดียวกับคนข้ามเพศในภาษาอูรดู
หิชราได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในฐานะเพศที่สามในอนุทวีปอินเดียหลายประเทศ ในฐานะเพศที่ไม่ใช่ทั้งหญิงและชาย มีการบันทึกถึงหิชราปรากฏในหลักฐานลายลักษณ์อักษรของอนุทวีปอินเดียมาตั้งแต่สมัยโบราณ ดังเช่นในกามสูตร นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 มา หิชรากลายมาเป็นเป้าของทางการอังกฤษเจ้าอาณานิคมซึ่งมีเป้าหมายกำจัดหิชรา การเป็นหิชราถูกตีตราว่าผิดกฎหมายภายใต้มาตรา 377 ของประมวลกฎหมายอาญาอินเดีย (1860), และยังได้รับการตีตราให้เป็นชนเผ่าอาชญากรรมในปี 1871 แนวคิดการต่อต้านหิชรายังคงอยู่ในสังคมอินเดียเรื่อยมาแม้จะได้รับเอกราชแล้วก็ตาม
หิชราส่วนใหญ่ในปัจจุบันอาศัยอยู่ในชุมชนที่มีการระบุตนอย่างชัดเจนว่าเป็นชุมชนหิชรา และเป็นชุมชนที่มีการจัดระบบระเบียบอย่างดี ชุมชนเหล่านี้มีผู้นำคือคุรุ ชุมชนเหล่านี้ประกอบด้วยชนหลายรุ่นอายุที่อยู่ในภาวะยากจนอดอยาก หรือที่ถูกปฏิเสธโดยหรือหนีออกมาจากครอบครัวเดิมของตน สมาชิกจำนวนมากของชุมชนหิชราประกอบอาชีพค้าประเวณี
คำว่า หิชรา เป็นคำฮินดูสถาน โดยธรรมเนียมแล้วมีแปลเป็นอังกฤษว่าเป็นพวก "เพศกะเทย" ที่ซึ่ง "ความกำกวมของอวัยวะเพศชายเป็นศูนย์กลางของการนิยามนี้" อย่างไรก็ตาม แม้โดยทั่วไปหิชราส่วนใหญ่จะเกิดมาเป็นเพศชาย มีหิชราส่วนน้อยเท่านั้นที่เกิดมาด้วยภาวะเพศกำกวม หิชราบางส่วนอาจเข้าร่วมพิธีกรรมเปลี่ยนผ่านเพื่อเริ่มต้นใหม่ (initiation rite) เข้าสู่ชุมชนหิชรา พิธีกรรมนี้เรียกว่า "นิรวาณ" ซึ่งประกอบด้วยการตัดองคชาต อัณฑะ และถุงหุ้มอัณฑะ ทิ้ง
นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา นักเคลื่อนไหวหิชราและองค์การนอกรัฐจำนวนหนึ่งได้ทำการล็อบบีให้มีการรับรองหิชราเป็นประเภทหนึ่งของ "เพศที่สาม" ที่ไม่ใช่หญิงหรือชาย โดยรัฐ ในบังกลาเทศ การเรียกร้องนี้ประสบผลสำเร็จ และผู้ที่ขึ้นทะเบียนเป็นหิชรายังได้รับสิทธิพิเศษบางประการในการศึกษาและอาชีพรายได้ต่ำบางกลุ่ม ส่วนในอินเดีย ศาลสูงสุดอินเดียได้รับรองหิชราในเดือนเมษายน 2014 เช่นเดียวกับคนข้ามเพศ ยูนุช และคนหลายเพศ ให้เป็น "เพศที่สาม" ตามกฎหมาย เนปาล ปากีสถาน อินเดีย และบังกลาเทศ ล้วนมีการรับรองสถานะเพศที่สามโดยกฎหมาย โดยอินเดีย เนปาล และปากีสถาน ยังอนุญาตให้ระบุเพศที่สามบนเอกสารทางการบางชนิด และบนหนังสือเดินทาง
แหล่งข้อมูลอื่น

Ahmed, Mona and Dayanita Singh (photographer). Myself Mona Ahmed. Scalo Publishers, 15 September 2001. ISBN 3-908247-46-2
Bakshi, Sandeep. "A Comparative Analysis of Hijras and Drag Queens: The Subversive Possibilities and Limits of Parading Effeminacy and Negotiating Masculinity." Ed. Stephen Hunt, Religions of the East. Surrey: Ashgate, 2010.
Gannon, Shane Patrick. Translating the hijra: The symbolic reconstruction of the British Empire in India. PhD Thesis. University of Alberta, 2009.
Jaffrey, Zia. "The Invisibles: A Tale of the Eunuchs of India." Vintage, 1998.
Jami, Humaira. "Condition and Status of Hijras (Transgender, Transvestites etc.) in Pakistan", National Institute of Psychology, Quaid-i-Azam University (nd, 2005?)
Khan, Faris A. (2016). "Khwaja Sara Activism: The Politics of Gender Ambiguity in Pakistan". Transgender Studies Quarterly. 3 (1–2): 158–164. doi:10.1215/23289252-3334331. S2CID 156840298.
Khan, Faris A. (2014). "Khwajasara: 'Transgender' Activism and Transnationality in Pakistan." In South Asia in the World: An Introduction, edited by Susan Wadley, 170-184. New York: Routledge.
Kugle, Scott. Sufis & Saints' Bodies: Mysticism, Corporeality & Sacred Power in Islam. University of North Carolina Press, 2007.
Malloy, Ruth Lor, Meen Balaji and others. Hijras: Who We Are. Toronto: Think Asia, 1997.
Money, John. Lovemaps. Irvington Publishers, 1988. Page 106. ISBN 0-87975-456-7
Pamment, Claire (2010). "Hijraism Jostling for a Third Space in Pakistani Politics". The Drama Review. 54 (2): 29–48. doi:10.1162/dram.2010.54.2.29. S2CID 57567229.
Patel, Geeta. Home, Homo, Hybrid: Translating Gender. In A Companion to Postcolonial Studies. Malden MA: Blackwell, 2000. 410–27.
Zipfel, Isabell ' 'Hijras, the third sex' ' eBook with 34 photographs https://www.amazon.com/Hijras-the-third-sex-ebook/dp/B009ETN58C
Human Rights Violations against the Transgender Community เก็บถาวร 7 มิถุนายน 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, summary of a 2003 report by the Peoples' Union for Civil Liberties, Karnataka
Aamr C. Bakshi of The Washington Post on Pakistan Drag Queen talk show host Begum Nawazish Ali
Collected BBC articles on Hijras
India's eunuchs demand rights, BBC News, 4 September 2003
The Works on Hijra in Indian Sub-Continent – Photographs  (Link to most recent archived version at Archive.org.)
Why are Indian eunuchs warned about unsafe sex?
World Press: Pakistan's Hijras
Sangama – Leading Hijra Human Rights Organisation in India
Eunuch MP takes seat – BBC world news- News on Shabnam Mausi, Hijra MP
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี
เจสตอร์

| --- | --- |

ภาพจับหน้าจอ หน้าแรกของเว็บไซต์
ประเภท: ห้องสมุดดิจิทัล
ภาษาที่ใช้ได้: อังกฤษ (รวมเนื้อหาในภาษาอื่นด้วย)
เจ้าของ: Ithaka Harbors, Inc.
สร้างโดย: มูลนิธิแอนดรูว์ ดับเบิลยู. เมลลอน
ผู้ก่อตั้ง: วิลเลียม จี. โบเวน
ยูอาร์แอล: jstor.org
ลงทะเบียน: ใช่
เปิดตัว: 1995; 29 ปีที่แล้ว (1995)
สถานะปัจจุบัน: ยังดำเนินงานอยู่
หมายเลข OCLC: 46609535 

Links
เว็บไซต์: www.jstor.org
รายชื่อเรื่อง: support.jstor.org/hc/en-us/articles/115007466248-JSTOR-Title-Lists
 
เจสตอร์ (อังกฤษ: JSTOR ออกเสียงว่า เจสตอร์ /ˈdʒeɪstɔːr/ ย่อมาจาก Journal Storage แปลว่า หน่วยเก็บวารสาร) เป็นห้องสมุดดิจิทัลที่ตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995)
ในเบื้องต้นมีแต่วารสารวิชาการฉบับย้อนหลังที่ได้จัดทำเป็นฉบับอิเล็กทรอนิกส์แล้ว แต่ปัจจุบันรวมหนังสือ เอกสารหลัก และวารสารฉบับปัจจุบันต่าง ๆผู้อ่านสามารถค้นหาเอกสารฉบับเต็มของวารสารเกือบ 2,000 วารสาร
โดยปี 2556 มีสถาบันมากกว่า 8,000 สถาบันจากประเทศกว่า 160 ประเทศที่สามารถเข้าอ่าน JSTOR ได้ สมาชิกเท่านั้นจะสามารถเข้าถึงข้อมูลส่วนมาก แต่ก็มีข้อมูลเก่าที่เป็นสาธารณะอื่น ๆ ที่ทุกคนสามารถเข้าถึงได้ฟรี
รายได้ของเจสตอร์ใน พ.ศ. 2558 อยู่ที่ 86 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
การใช้งาน

ในปี 2555 ผู้ใช้ JSTOR ทำการค้นหา 152 ล้านรายการ ดูบทความกว่า 113 ล้านชิ้น และดาวน์โหลดเอกสารกว่า 73.5 ล้านฉบับ
มีการใช้ JSTOR ในงานวิจัยทางภาษาเพื่อตรวจสอบแนวโน้มการใช้ภาษาในระยะยาว และเพื่อวิเคราะห์ความแตกต่างระหว่างเพศในการตีพิมพ์เอกสารวิชาการ
อ่านเพิ่ม

Gauger, Barbara J.; Kacena, Carolyn (2006). "JSTOR usage data and what it can tell us about ourselves: is there predictability based on historical use by libraries of similar size?". OCLC Systems & Services. 22 (1): 43–55. doi:10.1108/10650750610640801.
Seeds, Robert S. (November 2002). "Impact of a digital archive (JSTOR) on print collection use". Collection Building. 21 (3): 120–22. doi:10.1108/01604950210434551.
Spinella, Michael P. (2007). "JSTOR: Past, Present, and Future". Journal of Library Administration. 46 (2): 55–78. doi:10.1300/J111v46n02_05. S2CID 216117863.
Spinella, Michael (2008). "JSTOR and the changing digital landscape". Interlending & Document Supply. 36 (2): 79–85. doi:10.1108/02641610810878549.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
"Libraries and institutions offering access". JSTOR. สืบค้นเมื่อ October 21, 2015. Searchable database, includes many public libraries offering free access to library card holders.
"Register & Read". JSTOR. สืบค้นเมื่อ October 21, 2015. Free individual registration, offering free read-only access (no printing or saving) to three articles every two weeks (seventy-eight per year).
JSTOR Early Journal Content : Free Texts : Download & Streaming : Internet Archive
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
รัฐฉี

รัฐฉี (จีน: 齊) เป็นรัฐในยุคราชวงศ์โจวในจีนโบราณ ซึ่งถูกมองว่าเป็นอาณาจักรชายแดน ดัชชีและอาณาจักรอิสระ มีเมืองหลวงคือหลินจือ ซึ่งตั้งอยู่ในมณฑลซานตงในปัจจุบัน
รัฐฉีก่อตั้งขึ้นไม่นานหลังจากราชวงศ์โจวโค่นล้มราชวงศ์ซางในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล เจ้าแคว้นคนแรกคือเจียง จื่อหยา อัครมหาเสนาบดีของพระเจ้าโจวเหวิน และบุคคลในตำนานในวัฒนธรรมจีน ตระกูลของเขาปกครองรัฐฉีเป็นเวลาหลายศตวรรษก่อนที่จะถูกแทนที่โดยตระกูลเถียนเมื่อ 386 ปีก่อนคริสตกาล ใน 221 ปีก่อนคริสตกาล รัฐฉีเป็นรัฐสุดท้ายที่ถูกผนวกโดยรัฐฉินระหว่างการรวมประเทศจีน