stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไทม์ (สมุนไพร)
การเพาะปลูก

ไทม์ปลูกได้ดีที่สุดในบริเวณที่ร้อนและมีแดดจัดและมีดินที่ระบายน้ำได้ดี โดยทั่วไปจะปลูกในฤดูใบไม้ผลิและหลังจากนั้นจะเติบโตเป็นไม้ยืนต้น สามารถขยายพันธุ์ได้โดยการเพาะเมล็ด ปักชำ หรือแบ่งส่วนรากของพืช ทนความแล้งได้ดี ไทม์สามารถทนความแช่แข็งได้และพบไทม์ป่าเติบโตบนที่ราบสูงบนภูเขา มันเติบโตได้ดีบนทางลาดที่แห้งและขยายพันธุ์โดยการตัด สามารถตัดแต่งกิ่งได้หลังดอกบานเพื่อไม่ให้เต็มไปด้วยไม้
แหล่งข้อมูลอื่น

S. S. Tawfik, M. I. Abbady, Ahmed M. Zahran and A. M. K. Abouelalla. Therapeutic Efficacy Attained with Thyme Essential Oil Supplementation Throughout γ-irradiated Rats. Egypt. J. Rad. Sci. Applic., 19(1): 1-22 (2006).
Flora of China: Thymus
Flora Europaea: Thymus
Rohde, E. S. (1920). A Garden of Herbs.
Easter, M. (2009).  International Thymus Register and Checklist.
ไทม์ที่ออกดอก
ไซเบอร์ฟอร์มูล่า

| --- | --- |
ไซเบอร์ฟอร์มูล่า
ไซเบอร์ฟอร์มูล่า
新世紀GPXサイバーフォーミュラ
ชื่อภาษาอังกฤษ: Future GPX Cyber Formula
แนว: กีฬา,การแข่งรถ,ดราม่า,วิทยาศาสตร์
อนิเมะ
Future GPX Cyber Formula
กำกับโดย: มิสึโอะ ฟุคุดะ
สตูดิโอ:  Sunrise
อนิเมะ
Future GPX Cyber Formula Double One
กำกับโดย: มิสึโอะ ฟุคุดะ
สตูดิโอ:  Sunrise
อนิเมะ
Future GPX Cyber Formula Zero
กำกับโดย: มิสึโอะ ฟุคุดะ
สตูดิโอ:  Sunrise
อนิเมะ
Future GPX Cyber Formula EARLYDAYS RENEWAL
กำกับโดย: มิสึโอะ ฟุคุดะ
สตูดิโอ:  Sunrise
อนิเมะ
Future GPX Cyber Formula SAGA
กำกับโดย: มิสึโอะ ฟุคุดะ
สตูดิโอ:  Sunrise
อนิเมะ
Future GPX Cyber Formula SIN
กำกับโดย: มิสึโอะ ฟุคุดะ
สตูดิโอ:  Sunrise
ไซเบอร์ฟอร์มูล่า (ญี่ปุ่น: 新世紀GPXサイバーフォーミュラ; โรมาจิ: Fyūchā Guranpuri Saibā Fōmyura) (อังกฤษ: Future GPX Cyber Formula) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่นแนวการแข่งรถ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ การแข่งรถในยุคอนาคต ไซเบอร์ฟอร์มูล่า ซึ่งเป็นรถยนต์ประดิษฐ์ที่มีสมองกล และการทำตามความฝันของพ่อและเด็กหนุ่มเพื่อที่จะเป็นแชมป์ของไซเบอร์ฟอร์มูล่า
เนื้อเรื่องย่อ

ทีมสุโง อาสึราดะ ทีมไซเบอร์ฟอร์มูล่าเล็กๆที่ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไร กำลังเฝ้ารอยานพาหนะคันใหม่ "Asurada G.S.X." เพื่อที่จะใช้ลงแข่งรอบจับเวลา มิเช่นนั้นก็มิอาจจะเอาชนะทีมอื่นในการแข่งครั้งนี้เพื่อชิงใบอนุญาตสำหรับเข้าแข่งระดับโลกได้ แต่เนื่องจากว่าอาสึราดะนั้นมีระบบสมองกลที่ใกล้เคียงกับมนุษย์มาก ทำให้มีผู้ก่อการร้ายจ้องจะขโมยไปเพื่อพัฒนาเป็นอาวุธสงคราม และไล่ล่าที่จะแย่งชิงมัน ด้วยเหตุสุดวิสัย "คาซามิ ฮายาโตะ" เด็กหนุ่มวัย 14 ปี ผู้ตั้งมั่นจะเป็นนักแข่งรถจักรยานยนต์มืออาชีพ ได้รับการขอร้องให้ขับอาสึราดะมาส่งที่สนามแข่งให้ได้ก่อนที่จะถูกแย่งชิงไป โดยหารู้ไม่ว่าอาสึราดะมีระบบลงทะเบียนนักแข่ง ทำให้นักแข่งตัวจริงของทีมไม่สามารถลงแข่งได้ ฮายาโตะจึงตัดสินใจขับอาสึราดะเข้าแข่งแทน ในฐานะนักแข่งไซเบอร์ฟอร์มูล่าที่อายุน้อยที่สุด
อนิเมะ

ไซเบอร์ฟอร์มูล่า เป็นการ์ตูนที่มีเฉพาะในรูปแบบอนิเมะ หรือเรียกกันโดยทั่วไปว่า ออริจินอลอนิเมะ ไม่มีมัะงะหรือนิยายใดๆเป็นต้นฉบับมาก่อน โดยเรื่องไซเบอร์ฟอร์มูล่านี้ มีอนิเมะอยู่ด้วยกัน 6 ภาค ฉายทางโทรทัศน์ 1 ภาค และเป็นโอวีเออีก 5 ภาค ได้แก่
อนิเมะ > Future GPX Cyber Formula

Future GPX Cyber Formula เป็นภาคแรกที่ฉายทางโทรทัศน์ เนื้อเรื่องจะเน้นไปที่คาซามิ ฮายาโตะ กับการเดินตามเส้นทางฝันในการเป็นนักแข่งไซเบอร์ฟอร์มูล่าด้วยวัยเพียง 14 ปี และการพัฒนาการทางด้านฝีมือ นิสัยของตัวฮายาโตะเอง ในตอนจบ ฮายาโตะได้เป็นแชมป์เปี้ยนของไซเบอร์ฟอร์มูล่าที่อายุน้อยที่สุด ในการชิงแชมป์โลกครั้งที่ 10
อนิเมะ > Future GPX Cyber Formula Double One

Future GPX Cyber Formula Double One เป็นภาคต่อของภาคแรก เป็นเนื้อหาต่อเนื่องของการปกป้องตำแหน่งแชมป์ในการแข่งขันไซเบอร์ฟอร์มูล่าระดับโลกครั้งที่ 11 และต้องพบกับคู่แข่งที่น่ากลัวซึ่งเป็นพี่ชายของอาสึกะที่เขารักนั่นเอง ในตอนจบ ฮายาโตะสามารถปกป้องตำแหน่งแชมป์เปี้ยนไว้ได้ ทำให้เขาเป็นแชมป์ 2 สมัย
อนิเมะ > Future GPX Cyber Formula Zero

Future GPX Cyber Formula Zero เป็นภาคต่อของภาค Double One ในระหว่างการแข่งขันไซเบอร์ฟอร์มูล่าระดับโลกครั้งที่ 12 ฮายาโตะได้ค้นพบสิ่งที่เรียกว่า "มิติ 0" ซึ่งทำให้ประสาทสัมผัสของผู้ขับสูงกว่าคนทั่วไป และสามารถมองเห็นเหตุการณ์ในอนาคต และอ่านใจนักแข่งอื่นได้ แต่เพราะความตื่นตกใจ ทำให้เขาพลาดจนเกิดอุบัติเหตุจนต้องทำกายภาพบำบัด เขาจึงตัดสินใจที่จะเลิกเป็นนักแข่งไซเบอร์ฟอร์มูล่า และขอหมั้นหมายกับอาสึกะ ในภาคนี้จะเน้นเนื้อเรื่องไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างอาสึกะและฮายาโตะ ในตอนจบ ฮายาโตะได้ช่วยเฮนรี่ทำแต้ม จนเฮนรี่ได้ตำแหน่งแชมป์เปี้ยนของไซเบอร์ฟอร์มูล่าในการชิงแชมป์โลกครั้งที่ 13
อนิเมะ > Future GPX Cyber Formula EARLYDAYS RENEWAL

Future GPX Cyber Formula EARLYDAYS RENEWAL เป็นภาคต่อของภาค Zero และวางแผนไว้ว่าจะเป็นภาคสุดท้าย แต่มีการเปลี่ยนแปลงในภายหลัง โดยมีภาค SAGA กับ SIN มาแทน ทำให้ภาคนี้ไม่มีการวางจำหน่าย เพียงแต่เคยออกอากาศในโทรทัศน์เพียงครั้งเดียวเท่านั้น เป็นการนำเนื้อหา 3 ภาคแรกมาเรียบเรียงแล้วเล่าใหม่ แล้วเพิ่มเนื้อหาการแต่งงานในตอนจบระหว่างฮายาโตะและอาสึกะเข้าไป
อนิเมะ > Future GPX Cyber Formula SAGA

Future GPX Cyber Formula SAGA เป็นภาคต่อของภาค Zero ฮายาโตะรู้สึกได้ว่า ประสิทธิภาพของอาสึราดะนั้นด้อยกว่ารถของทีมอื่น และเพราะอาสึราดะเป็นสมองกลที่มีความพิเศษ การจะปรับปรุงพัฒนาจึงเป็นเรื่องยากและต้องใช้เวลา ฮายาโตะจึงขอเปลี่ยนมาขับรถรุ่นใหม่ที่ไม่ใช้อาสึราดะแทน  ในตอนจบ ฮายาโตะได้ตำแหน่งแชมป์เปี้ยนในการแข่งขันไซเบอร์ฟอร์มูล่าระดับโลกครั้งที่ 14
อนิเมะ > Future GPX Cyber Formula SIN

เป็นเรื่องราวของ “คางะ” คู่แข่งตลอดกาลอีกคนของฮายาโตะต้องมาเจอกันอีกครั้งในปี 2022มาเพื่อตัดสินกันเพื่อชิงความเป็นหนึ่ง ด้วยรถแข่งปีศาจOgre AN-21 โดยจะเป็นบทสรุปเรื่องราวของจักรวาลไซเบอร์ฟอร์มูล่าทั้งหมด ซึ่งเป็นการต่อสู้ของAI ของรถทั้ง 2 คันที่ฉลาดพอกันโดยการแข่งสุดท้ายของภาค Sin ระบบ AI ทั้งสองคัน คำนวณว่าสามารถใช้ Boost ได้อีกแค่ 2 ครั้งเท่านั้น ซึ่งในโค้งสุดท้าย AI ของ Ogre AN-21 ได้หลอกคางะให้เปิด Booster เร่งความเร็วจนเครื่องระเบิด แต่ก็เข้าเส้นชัยเอาชนะไปได้ ซึ่งทั้งหมดนี้ เป็นการเสียสละของAI ที่ทำเพื่อชัยชนะของคางะนั่นเอง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็ปไซด์หลักของเรื่อง (ญี่ปุ่น)
(จากซ้าย) คาซามิ ฮายาโตะ, สุโง อาสึกะ และ อาสึราดะ ในบอดี้ Super Asurada 01
ไทย ลี

| ไทย ลี |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1958 (อายุ 65–66 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยแอมเฮิสต์ โรงเรียนธุรกิจฮาร์วาร์ด
มีชื่อเสียงจาก: ประธานบริหาร และผู้ร่วมก่อตั้งชีอินเตอร์เนชันแนล
คู่สมรส: ลีโอ เกากวน (หย่าร้าง ค.ศ. 2002)
บุตร: 2 คน
ไทย ลี (อังกฤษ: Thai Lee; ค.ศ. 1958 – ) เป็นนักธุรกิจมหาเศรษฐินีชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีเกิดที่ประเทศไทย ซึ่งเป็นทั้งผู้ร่วมก่อตั้ง, ประธานบริหาร และประธานของชีอินเตอร์เนชันแนล ซึ่งรายงานโดยนิตยสารฟอบส์ ยกให้เป็นธุรกิจที่มีผู้หญิงเป็นเจ้าของที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ ในปี ค.ศ. 2018 เธอได้รับการพิจารณาให้เป็นผู้หญิงที่สร้างฐานะด้วยตัวเองอันดับ 11 ของอเมริกา ด้วยมูลค่าสุทธิ 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ชีวิตช่วงต้น

ไทย ลี เกิดในปี ค.ศ. 1958 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย และเข้าเรียนที่วิทยาลัยแอมเฮิสต์ ในแอมเฮิสต์ รัฐแมสซาชูเซตส์ โดยได้รับสองปริญญาตรีสาขาชีววิทยาและเศรษฐศาสตร์ รวมถึงในปี ค.ศ. 1985 ด้วยปริญญาโทสาขาบริหารธุรกิจจากโรงเรียนธุรกิจฮาร์วาร์ด เธอเป็นสตรีชาวเกาหลีคนแรกที่สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนธุรกิจ
รางวัลและเกียรติประวัติ

ไลฟ์ทรัสตี วิทยาลัยแอมเฮิสต์
อดีตประธาน สมาคมศิษย์เก่าวิทยาลัยแอมเฮิสต์
มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด คณะกรรมการที่ปรึกษาคณบดี
รางวัลศิษย์เก่าดีเด่น โรงเรียนธุรกิจฮาร์วาร์ด
ผู้ประกอบการของเอินส์ทแอนด์ยังแห่งปี ใน ค.ศ. 2012
ครอบครัว

ในปี ค.ศ. 1989 ไทย ลี แต่งงานกับลีโอ เกากวน ผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย, นักกฎหมายที่ศึกษาโรงเรียนกฎหมายนิวยอร์ก และผู้ร่วมก่อตั้งรวมถึงประธานของบริษัทชี ทั้งสองหย่าในปี ค.ศ. 2002 เธอมีลูกวัยรุ่นสองคน ซึ่งเธออาศัยอยู่ในออสติน รัฐเท็กซัส[ต้องการอ้างอิง]
ไท่หยวน

| ไท่หยวน 太原市 ไท่ยฺเหวียน |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
สถานที่ต่าง ๆ ในนครไท่หยวน
สมญา: ปิงโจว (并州); จิ้นหยาง (晋阳); นครมังกร (龙城)

ที่ตั้งของนครไท่หยวนในมณฑลชานซี
ไท่หยวนที่ตั้งของใจกลางเมืองในมณฑลชานซี
พิกัด (หน่วยงานบริหารนครไท่หยวน): 37°52′13″N 112°32′59″E﻿ / ﻿37.8704°N 112.5497°E﻿ / 37.8704; 112.5497
ประเทศ: สาธารณรัฐประชานจีน
มณฑล: ชานซี
ศูนย์กลางการปกครอง: เขตซิ่งฮวาหลิ่ง (杏花岭区)
จำนวนเขตการปกครอง: ระดับเทศมณฑล: 10, ระดับตำบล: 83
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: หลัว ชิงยฺหวี่ (罗清宇)
 • นายกเทศมนตรี: หลี่ เสี่ยวปัว (李晓波)
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด: 6,959 ตร.กม. (2,687 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 1,460 ตร.กม. (560 ตร.ไมล์)
ความสูง: 800 เมตร (2,600 ฟุต)
ความสูงจุดสูงสุด: 2,670 เมตร (8,760 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 760 เมตร (2,490 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนปี 2010)
 • นครระดับจังหวัด: 4,201,591 คน
 • ความหนาแน่น: 600 คน/ตร.กม. (1,600 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2017): 3,709,700 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 2,500 คน/ตร.กม. (6,600 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตทั้งห้า: 4,372,000
เขตเวลา: UTC+08:00 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 030000
รหัสพื้นที่: 351
รหัส ISO 3166: CN-SX-01
ทะเบียนพาหนะ: 晋A
GDP: ¥ 3382.18 พันล้าน (2017)
GDP ต่อหัว: ¥ 78,472 (2017)
การจำแนกระดับของ GaWC: แกมมาลบ (Gamma -) 
ชาติพันธุ์กลุ่มใหญ่: ชาวฮั่น
รหัสเขตการปกครอง: 140100
เว็บไซต์: taiyuan.gov.cn
ไท่หยวน (จีน: 太原; พินอิน: Tàiyuán; เวด-ไจลส์: T'ai-yüan) เป็นเมืองในประเทศจีน เมืองหลวงของมณฑลซานซี เป็นเมืองอุตสาหกรรมพื้นฐานของประเทศจีน และเป็นแหล่งผลิตถ่านหินที่ใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศจีน
ภูมิประเทศ

เมืองหลวงของมณฑลซานซี ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของแม่น้ำเหลืองทางตอนเหนือของประเทศจีน และแม่น้ำเฝินเหอซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำเหลืองไหลผ่านความยาว 100 กิโลเมตร ทิศตะวันตก ตะวันออกและทิศเหนือรายล้อมด้วยภูเขา สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 800 เมตร  มีพื้นที่ทั้งหมด 6,998 ตร.กม. มีอุณหภูมิเฉลี่ย 9.5 องศาเซลเซียส
ประชากร

ปี 2005 เมืองไท่หยวนมีจำนวนประชากรทั้งหมด 3,420,000 คน โดยมีประชากรที่อาศัยอยู่ในเมืองจำนวน 2,823,400 คน คิดเป็น 82.41 % ของจำนวนประชากรทั้งหมด และประชากรที่อาศัยอยู่ในเขตชนบท 602,600 คน คิดเป็น 17.59 % ของจำนวนประชากรทั้งหมด
เศรษฐกิจ

เมืองไท่หยวน ประกอบด้วยอุตสาหกรรมหลัก 4 ประเภท ได้แก่ อุตสาหกรรมพลังงาน อุตสาหกรรมเทคนิคการทำโลหะผสม อุตสาหกรรมเครื่องจักรเครื่องกล และอุตสาหกรรมเคมี  นอกจากนั้นยังมีอุตสาหกรรมอื่นๆ ได้แก่ อุตสาหกรรมสิ่งทอ อุตสาหกรรมเบา อุตสาหกรรมหนัก อุตสาหกรรมยา อุตสาหกรรมไฟฟ้า อิเลคโทนิค อุตสาหกรรมวัสดุก่อสร้าง และอุตสาหกรรมอาหาร อุตสาหกรรมพลาสติก เคมี ซีเมนต์ ปุ๋ย
นอกจากนี้ เมืองไท่หยวนยังเป็นแหล่งผลิตถ่านหินที่ใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศจีน อย่างไรก็ตามเมืองไท่หยวนก็ยังต้องการการลงงทุนและเทคโนโลยีการขุดเจาะถ่านหิน นอกจากนี้การขาดเงินทุนในการสำรวจทำให้มีผลต่อการผลิตและผลกำไร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ไท่หยวน
คู่มือการท่องเที่ยว Taiyuan จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์นครไท่หยวน
| ด ค กเขตการปกครองระดับจังหวัดของมณฑลชานซี |
| --- | --- |
ไท่หยวน (เมืองหลวง)
นครระดับจังหวัด:  ไท่หยวน  ต้าทง  หยางเฉฺวียน  ฉางจื้อ  จิ้นเฉิง  ชั่วโจว  จิ้นจง  ยฺวิ่นเฉิง  ซินโจว  หลินเฝิน  ลฺหวี่เหลียง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 2  VIAF 2 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
ไทม์

ระวังสับสนกับ เดอะไทมส์ หรือ ไทมส์ออนไลน์
บทความนี้เกี่ยวกับนิตยสารไทม์ สำหรับวงดนตรี ดูที่ ไทม์ (วงดนตรี)
| ไทม์ |
| --- | --- |
 
บรรณาธิการ: Edward Felsenthal
ประเภท: นิตยสารข่าว
นิตยสารราย: รายสัปดาห์
ยอดพิมพ์จำหน่ายรวม  (2017): 3,028,013
วันจำหน่ายฉบับแรก: 3 มีนาคม 1923; 101 ปีก่อน (1923-03-03)
บริษัท:   Time Inc. (1923–90; 2014–present)  Time Warner (1990–2014) 
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
เมือง: นครนิวยอร์ก, รัฐนิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
เว็บไซต์: time.com
เลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสาร (ISSN): 0040-781X
ภาพปกฉบับแรกของนิตยสารไทม์
ไทม์ (อังกฤษ: Time หรือตามเครื่องหมายการค้าคือ TIME) เป็นนิตยสารข่าวรายสัปดาห์ของสหรัฐอเมริกา เริ่มพิมพ์ฉบับแรก  โดยเป็นนิตยสารข่าวรายสัปดาห์เล่มแรกของประเทศ โดยในปัจจุบันไทม์มีจัดพิมพ์หลายแห่งทั่วโลก โดยในยุโรปใช้ชื่อว่า "ไทม์ยุโรป" (หรือที่ในอดีตเรียกว่า ไทม์แอตแลนติก) มีสำนักงานอยู่ที่ลอนดอน และออกจำหน่ายในยุโรป ตะวันออกกลาง แอฟริกา รวมถึงละตินอเมริกา ส่วนในเอเชีย ใช้ชื่อว่า "ไทม์เอเชีย" มีสำนักงานที่ฮ่องกง ขณะที่ "ไทม์แคนาดา" เป็นฉบับสัญชาติแคนาดาซึ่งจัดจำหน่ายในประเทศแคนาดา และ "ไทม์เซาท์แปซิฟิก" ซึ่งจัดจำหน่ายครอบคลุมออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และหมู่เกาะแปซิฟิก มีสำนักงานอยู่ที่ซิดนีย์
ในปัจจุบัน นิตยสารไทม์จัดการโดยบริษัทไทม์วอร์เนอร์ สำนักงานใหญ่อยู่ที่นิวยอร์ก และมีนายริชาร์ด สเตนเจล เป็นบรรณาธิการบริหาร
ประวัติ

ไทม์ก่อตั้งโดย บริตัน แฮดเดน และ เฮนรี ลูซในปี พ.ศ. 2466 (ค.ศ. 1923) ถือได้ว่าเป็นนิตยสารข่าวรายสัปดาห์ของสหรัฐอเมริกาหัวแรกในประวัติศาสตร์ของสหรัฐฯ ก่อนหน้านี้ ทั้งสองทำงานร่วมกันในฐานะประธานและบรรณาธิการบริหาร เยลเดลี่นิวส์ (Yale Daily News) ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ที่ตีพิมพ์โดยนักศึกษามหาวิทยาลัยเยล นิตยสารไทม์ถูกวิพากษ์วิจารณ์โดยผู้อ่านหลายคนว่า มีความจริงจังน้อยเกินไปกับข่าวที่เคร่งเครียดและเหมาะสมกับการทำข่าวเกี่ยวกับบุคคลผู้มีชื่อเสียง (ซึ่งรวมถึงนักการเมืองด้วย) อุตสาหกรรมบันเทิง และวัฒนธรรมป็อป เป็นเวลาหลายทศวรรษซึ่งปกของนิตยสารเป็นรูปของบุคคลคนเดียว ไทม์ ฉบับแรกตีพิมพ์เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2466 โดยปกเป็นรูปของนายโจเซฟ จี. แคนนอน โฆษกสภาผู้แทนราษฎรแห่งสหรัฐอเมริกาซึ่งปลดเกษียณแล้ว นิตยสาร พีเพิล ก็ยังได้รับแรงบันดาลใจแรกเริ่มจากหน้าข่าวบุคคลของไทม์อีกด้วย
เมื่อนายแฮดเด้นถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2472 นายลูซจึงเป็นผู้ควบคุม ไทม์ แต่เพียงผู้เดียวและได้กลายเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งในประวัติศาสตร์วงการสื่อสมัยศตวรรษที่ 20
มุมมองทางการเมือง

โดยทั่วไปแล้ว ไทม์เป็นนิตยสารที่เป็นกลางทางการเมือง แม้ว่านิตยสารจะตีพิมพ์บทความของ ชาร์ลส์ เคราแธมเมอร์ (Charles Krauthammer) ซึ่งเป็นนักวิจารณ์สังคมฝ่ายอนุรักษนิยมสมัยใหม่ก็ตาม
บุคคลแห่งปี

บทความหลัก: บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์
ตลอดอายุแปดสิบสามปีของนิตยสาร ฉบับหัวข้อบุคคลแห่งปีนั้นเป็นฉบับที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุด โดย ไทม์จะทำการยกย่องบุคคลหรือกลุ่มบุคคลซึ่งได้สร้างผลกระทบมากที่สุดต่อเหตุการณ์ในระหว่างปีนั้น ถึงแม้จะตั้งหัวเรื่องว่า 'บุคคล'แห่งปี แต่ผู้ได้รับการคัดเลือกก็ไม่จำเป็นต้องเป็นมนุษย์เสมอไป ดังเช่นในปี พ.ศ. 2525 ซึ่งเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลได้รับการยกย่องให้เป็น "เครื่องจักรแห่งปี"
นอกจากนั้น หัวข้อในปี พ.ศ. 2542 ก็ถูกเปลี่ยนเป็น "บุคคลแห่งศตวรรษ" และผู้ได้รับการคัดเลือกคือ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
เป็นครั้งคราวซึ่งมีการถกเถียงกันถึงความเหมาะสมในการคัดเลือกเมื่อปรากฏว่าผู้นำเผด็จการหรือผู้ก่อสงครามได้ถูกคัดเลือกให้รับตำแหน่ง "บุคคลแห่งปี" ทั้งนี้ หลักเกณฑ์สำคัญในการคัดเลือกคือ บุคคลคนนั้นเป็นผู้ที่มีบทบาทต่อเหตุการณ์ในปีนั้นมากที่สุด ไม่ว่าจะในทางที่ดีหรือร้ายก็ตาม ในบางครั้งตำแหน่งนี้จึงไม่ใช่การยกย่องหรือเป็นเกียรติประวัติแต่อย่างใด ในอดีต กระทั่งบุคคลอย่าง อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ หรือ โจเซฟ สตาลิน ก็เคยได้รับการคัดเลือกมาแล้ว
เกร็ด

เป็นที่รู้กันว่าเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของไทม์คือกรอบสีแดงบนหน้าปก กรอบสีแดงนี้มีการเปลี่ยนไปเฉพาะในโอกาสฉลองครบรอบ 80 ปีของนิตยสาร และฉบับวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2544 ซึ่งตีพิมพ์หลังจากเหตุการณ์ก่อการร้าย 11 กันยายนในสหรัฐอเมริกา ที่มีการเปลี่ยนกรอบเป็นสีดำ เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการไว้อาลัย
ไทม์ได้ออกฉบับแถลงการณ์บรรณาธิการอย่างเป็นทางการเพียงฉบับเดียวในปี พ.ศ. 2517 ซึ่งเรียกร้องให้นายริชาร์ด นิกสันลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดี
↑  "Consumer Magazines". Alliance for Audited Media. สืบค้นเมื่อ October 6, 2016.
ไทป์เฟซ

บทความนี้เกี่ยวกับรูปลักษณ์การออกแบบตัวอักษร ตัวเลข และสัญลักษณ์อื่นๆ อันมีขนาด น้ำหนัก ความลาดเอียง ความกว้าง และอื่นๆ ที่หลากหลาย สำหรับรูปแบบอักษรแต่ละรูปแบบท่ามกลางความหลากหลายเหล่านี้ ดูที่ ฟอนต์ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แบบอักษร
→
เอกสารตัวอย่างคือแผ่นใหญ่ๆ ที่มีไทป์เฟซและฟอนต์ ใบนี้พิมพ์โดยนักพิมพ์ William Caslon; จากไซโคลพีเดีย ค.ศ. 1728
ไทป์เฟซ (อังกฤษ: typeface) บางครั้งก็เรียกว่า ตระกูลฟอนต์ (อังกฤษ: font family) คือรูปลักษณ์การออกแบบตัวอักษร ตัวเลข และสัญลักษณ์อื่นๆ เพื่อใช้ในการพิมพ์หรือสำหรับการแสดงผลทางอิเล็กทรอนิกส์ ไทป์เฟซส่วนใหญ่มีขนาด (เช่น 24 จุด) น้ำหนัก (เช่น เบา ตัวหนา) ความลาดเอียง (เช่น ตัวเอียงแท้) ความกว้าง (เช่น ตัวแคบ) และอื่นๆ ที่หลากหลาย รูปแบบอักษรแต่ละรูปแบบท่ามกลางความหลากหลายเหล่านี้เรียกว่าฟอนต์
มีไทป์เฟซนับพันแบบ และมีการพัฒนาแบบใหม่ๆ อยู่ตลอดเวลา
ศิลปะและงานฝีมือในการออกแบบไทป์เฟซนั้นเรียกว่าการออกแบบไทป์เฟซ ผู้ออกแบบคือผู้ออกแบบไทป์เฟซ
ไทป์เฟซทุกแบบคือชุดของรูปอักขระ ซึ่งแต่ละรูปอักขระแสดงถึงตัวอักษร ตัวเลข เครื่องหมายวรรคตอน หรือสัญลักษณ์อื่นๆ รูปอักขระเดียวกันนั้นอาจใช้แสดงอักขระจากระบบการเขียนที่แตกต่างกัน เช่น อักษรโรมันตัวพิมพ์ใหญ่ A มีลักษณะเหมือนกับอักษรซีริลลิกตัวพิมพ์ใหญ่ А และอักษรกรีกตัวพิมพ์ใหญ่อัลฟ่า (Α) มีไทป์เฟซที่ปรับแต่งมาเพื่อหน้าที่พิเศษ เช่น การทำแผนที่ โหราศาสตร์ หรือ คณิตศาสตร์
คำศัพท์เฉพาะทาง

เดิมทีแล้ว ในศิลปะการใช้ตัวพิมพ์นั้น คำว่าไทป์เฟซไม่สามารถใช้แทนกันได้กับคำว่าฟอนต์ (แต่เดิมคือ "fount" ในภาษาอังกฤษแบบบริติช และออกเสียงว่า "font") เนื่องจากในอดีตคำว่าฟอนต์ถูกกำหนดให้เป็นตัวอักษรที่กำหนดและ อักขระที่เกี่ยวข้องในขนาดเดียว ตัวอย่างเช่น Caslon Italic ขนาด 8 จุดเป็นฟอนต์ตัวหนึ่ง และ Caslon Italic ขนาด 10 จุดก็เป็นอีกฟอนต์หนึ่ง ในอดีต ฟอนต์แต่ละฟอนต์จะผลิตโดยโรงหล่อไทป์เฟซ (อังกฤษ: type foundry) โดยแต่ละฟอนต์จะมีแม่พิมพ์ (อังกฤษ: sort) โดยแต่ละรูปอักขระจะมีแม่พิมพ์หลายสำเนา
เนื่องด้วยการออกแบบไทป์เฟซก้าวหน้ามากขึ้น และความต้องการของผู้จัดพิมพ์ก็หลากหลายมากขึ้นตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา จึงเกิดฟอนต์แบบต่างๆ เช่น ฟอนต์ที่มี น้ำหนักเฉพาะ (ความหนาหรือเบา) รูปแบบต่างๆ (โดยทั่วไปมีรูปแบบ ทั่วไป หรือแบบ โรมัน ซึ่งต่างจาก ตัวเอียงแท้ และ ตัวถูกบีบ) ทำให้นำไปสู่ ตระกูลแบบอักษร อันเป็นคอลเลกชันของการออกแบบฟอนต์ที่เกี่ยวข้องกันอย่างใกล้ชิดซึ่งสามารถรวมรูปแบบได้หลายร้อยแบบ โดยทั่วไป ตระกูลฟอนต์ คือกลุ่มของฟอนต์ที่เกี่ยวข้องกันซึ่งแตกต่างกันเฉพาะน้ำหนัก การวางแนว ความกว้าง ฯลฯ แต่ไม่รวมถึงดีไซน์ ตัวอย่างเช่น Times เป็นตระกูลฟอนต์ ในขณะที่ Times Roman, Times Italic และ Times Bold เป็นฟอนต์เดี่ยวที่ประกอบขึ้นเป็นตระกูล Times โดยทั่วไปตระกูลฟอนต์จะมีฟอนต์หลายแบบ แม้ว่าบางฟอนต์ เช่น Helvetica อาจประกอบด้วยฟอนต์หลายสิบแบบ ในคำศัพท์เฉพาะของการเผยแพร่บนเดสก์ท็อป ความแตกต่างเหล่านี้มักจะหายไป และคำว่า "แบบอักษร" ใช้สำหรับแบบอักษรทั้งหมด แทนที่จะเป็นแบบอักษรเฉพาะใดๆ ที่อยู่ภายใน
อีกวิธีในการดูความแตกต่างระหว่างฟอนต์และไทป์เฟซก็คือ ฟอนต์คือภาชนะ (เช่น ซอฟต์แวร์) ที่ช่วยให้คุณสามารถใช้ชุดอักขระที่มีลักษณะที่ปรากฏที่กำหนดได้ ในขณะที่ไทป์เฟซคือการออกแบบที่แท้จริงของอักขระดังกล่าว ดังนั้น ไทป์เฟซใดๆ เช่น Times อาจแสดงผลด้วยฟอนต์ที่แตกต่างกัน เช่น ไฟล์ฟอนต์คอมพิวเตอร์ที่สร้างโดยผู้ขายรายนี้หรือรายนั้น ในยุคไทป์เฟซโลหะ คำว่าฟอนต์ยังหมายถึงขนาดเฉพาะได้ด้วย แต่ด้วยฟอนต์แบบดิจิทัลที่ปรับขนาดได้ นิยามนี้ใช้ไม่ได้อีกต่อไป เนื่องจากฟอนต์ตัวเดียวสามารถปรับขนาดเป็นขนาดใดก็ได้
ตระกูลฟอนต์ "ขยาย" กลุ่มแรกซึ่งรวมถึงความกว้างและน้ำหนักที่หลากหลายในรูปแบบทั่วไปเดียวกัน เกิดขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษ 1900 โดยเริ่มจาก Cheltenham ของ ATF (1902–1913) ด้วยการออกแบบเบื้องต้นโดย Bertram Grosvenor Goodhue และ ไทป์เฟซเพิ่มเติมมากมายที่ออกแบบโดย Morris Fuller Benton
ตระกูลฟอนต์ขยาย (อังกฤษ: font superfamily) เริ่มปรากฏขึ้นเมื่อโรงหล่อเริ่มรวมแบบอักษรที่มีโครงสร้างที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ แต่มีความสัมพันธ์ในการออกแบบบางอย่างภายใต้ชื่อสกุลทั่วไปเดียวกัน ตระกูลฟอนต์ขยายตระกูลแรกอาจเป็นไปได้ว่าถูกสร้างขึ้นเมื่อ Morris Fuller Benton สร้างไทป์เฟซ Clearface Gothic สำหรับ ATF ในปี 1910 ซึ่งเป็นไทป์เฟซแบบไม่มีเชิงที่ใช้ร่วมกับไทป์เฟซ(แบบมีเชิง)ที่มีอยู่เดิมที่ชื่อ Clearface
คำศัพท์เฉพาะทาง > ขนาด

ขนาดของไทป์เฟซและฟอนต์มักจะวัดกันด้วยหน่วยจุด ในอดีตหน่วยจุดมีนิยามที่แตกต่างกัน แต่ตอนนี้คำนิยามจุดที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือให้จุดหนึ่งมีความยาวเท่ากับ (1/72) นิ้ว (เท่ากับ 0.0139 in หรือ 0.35 mm)
คำศัพท์เฉพาะทาง > สัดส่วน

บทความหลัก: ความกว้างคงที่
ไทป์เฟซความกว้างผันแปร (อังกฤษ: proportional) มีรูปอักขระที่มีความกว้างต่างกัน ในขณะที่ไทป์เฟซความกว้างคงที่ (อังกฤษ: monospaced บ้างก็เรียกว่า non-proportional หรือ fixed-width) จะใช้ความกว้างมาตรฐานเดียวสำหรับสัญลักษณ์ทั้งหมดในฟอนต์ ฟอนต์ Duospaced จะคล้ายกับไทป์เฟซความกว้างคงที่ แต่รูปอักขระยังสามารถมีความกว้างเท่ากับรูปอักขระอื่นสองตัวได้ด้วย แทนที่จะต้องกว้างเท่ากับรูปอักขระอื่นตัวเดียว
แหล่งข้อมูลอื่น

Gaskell, Philip (Winter 1976). "A Nomenclature for the Letterforms of Roman Type" (PDF). Visible Language. 10 (1): 41–51. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 23 December 2019.
Monotype printed borders specimens
ArchLinux list of Metric-compatible fonts
"Cross-Script Letterforms group". Flickr.
แผนผังของแม่พิมพ์รูปอักขระ a หน้า, ข ตัวหรือก้าน, c ขนาดจุด, 1 บ่า, 2 นิค, 3 ร่อง, 4 ฟุต
PT Serif (ด้านบน) และ PT Sans (ด้านล่าง) จากตระกูลฟอนต์ขยายพีทีแสดงความคล้ายคลึงกันในโครงสร้างตัวอักษร
ไซเลนต์ฮิลล์: ออริจินส์

| Silent Hill: Origins |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: Climax Studios
ผู้จัดจำหน่าย: Konami Digital Entertainment
กำกับ: Mark Simmons
อำนวยการผลิต: William Oertel
ออกแบบ: Sam Barlow
เขียนบท: Sam Barlow
แต่งเพลง: Akira Yamaoka
ชุด: ไซเลนต์ฮิลล์
เครื่องเล่น: PlayStation Portable, PlayStation 2
วางจำหน่าย: PlayStation Portable PlayStation 2 
แนว: Survival horror
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว
ไซเลนต์ฮิลล์: ออริจินส์ (อังกฤษ: Silent Hill: Origins, หรือแผลงการสะกดเป็น Silent Hill: Ørigins) หรือในชื่อ ไซเลนต์ฮิลล์ ซีโร สำหรับวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เป็นเกมแนวสยองขวัญลำดับที่ห้าในชุดไซเลนท์ฮิลล์ (แต่มีเนื้อหาตามลำดับเวลาเป็นอันดับแรก) จัดจำหน่ายโดย โคนามิ ดิจิตอล เอนเตอร์เทนเมนท์ และพัฒนาโดย ไคลแม็กซ์ สตูดิโอส์ สำหรับเครื่อง Play Station Portable ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และภายหลังพอร์ตลงเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551
เรื่องราวในภาคนี้ย้อนกลับไปเล่าเหตุการณ์ก่อนเกมภาคแรก จับความไปที่ทราวิส แกรดี้ คนขับรถบรรทุกซึ่งโชคชะตานำพาให้ไปเกี่ยวข้องกับจุดเริ่มต้นของลัทธิประหลาดในเมืองไซเลนท์ฮิลล์ ซึ่งจะกลายเป็นจุดกำเนิดของเกมภาคแรกในหลายปีให้หลัง
ไซเลนท์ฮิลล์ ออริจินส์ เวอร์ชัน PSP ได้เสียงตอบรับค่อนข้างดี โดยผู้เล่นส่วนมากชื่นชมระบบการเล่นและกราฟิกที่จัดว่าสวยงามสำหรับเครื่องเกมมือถือ ส่วนคำติติงจะเป็นการวิจารณ์ในเรื่องความยาวของเกม และรูปแบบการเล่นที่ค่อนข้างซ้ำกับเกมภาคก่อนๆมากเกินไป สำหรับเวอร์ชัน PS2 ได้เสียงตอบรับไม่ดีเท่า โดยคำวิจารณ์จะเน้นที่เรื่องของคุณภาพกราฟิกที่ไม่ได้ปรับปรุงอะไรมากนัก ซึ่งถือว่าค่อนข้างแย่สำหรับเครื่องเกมคอนโซล
ระบบการเล่น

Silent Hill: Origins ยังมีรูปแบบการเล่นหลักๆ เช่นเดียวกับเกมภาคก่อนๆ ตัวเกมจะใช้มุมมองบุคคลที่สามเป็นหลัก ผู้เล่นจะได้ผจญภัยไปพร้อมกับต่อสู้กับสัตว์ประหลาด และไขปริศนาต่างๆ โดยจุดเด่นอย่างหนึ่งของภาคนี้คือ ระบบการต่อสู้ ผู้เล่นยังสามารถใช้อาวุธได้ทั้งระยะใกล้ และอาวุธปืนเช่นเดิม แต่อาวุธระยะใกล้จะมีให้เลือกหลากหลายขึ้น เช่นท่อนไม้ โคมไฟ ประแจเหล็ก ฯลฯ ซึ่งเมื่อใช้ไปแล้วก็จะค่อยๆ เสื่อมสภาพลงจนพังไปในที่สุด และยังมีอาวุธประเภทที่ใช้ได้ครั้งเดียวด้วย แต่จะมีประสิทธิภาพมากพอที่จะสร้างความเสียหายให้ศัตรูมากกว่าปกติ ผู้เล่นจะสามารถเก็บอาวุธเหล่านี้ได้ทั่วไป ในการต่อสู้ยังมีการเพิ่มระบบ Quick Time Event เข้ามาด้วย ศัตรูบางตัวจะสามารถจับตัวผู้เล่นไว้เพื่อสร้างความเสียหายต่อเนื่องได้ ผู้เล่นจะต้องกดปุ่มที่ปรากฏขึ้นให้ตรงตามที่กำหนดเพื่อเอาตัวรอด
จุดเด่นอีกอย่างหนึ่งของภาคนี้คือการที่สามารถข้ามไปมาระหว่างโลกปกติ และมิติของฝันร้ายได้ตลอดเวลาผ่านทางการแตะที่กระจกในเกม ซึ่งจะมีผลต่อการดำเนินเกมและไขปริศนาอย่างมาก ตัวอย่างเช่น เส้นทางที่ถูกปิดกั้นไว้ในโลกปกติ อาจสามารถผ่านไปได้ในมิติของฝันร้าย หรือการเปิดประตูในมิติของฝันร้าย จะทำให้ประตูในโลกปกติถูกเปิดไปด้วย เป็นต้น
ตัวเกมยังใช้ไฟฉายและวิทยุพกพาเป็นไอเทมเด่นของเกมเช่นเดิม ไฟฉายจะใช้ส่องทางในความมืด และวิทยุจะส่งสัญญาณเตือนออกมาเมื่อมีศัตรูเข้ามาใกล้
ระบบการเล่น > ระบบต่อสู้

จุดเด่นอีกอย่างหนึ่งของเกมก็คือระบบการต่อสู้ ในภาคนี้ ทราวิสสามารถใช้มือเปล่าต่อยศัตรูได้ อาวุธที่ใช้โจมตีระยะใกล้จะเกิดความเสียหายมากขึ้นและอาจพังได้เมื่อใช้ต่อสู้ไปนาน ๆ ศัตรูบางตัวสามารถเข้าจับผู้เล่นเพื่อทำร้ายได้วย โดยตัวเกมจะมีระบบควิกไทม์อีเวนท์ ที่แสดงปุ่มต่างๆขึ้นมาบนหน้าจอ หากผู้เล่นกดปุ่มได้ถูกต้องก็จะหลุดพ้นจากศัตรูนั้นๆได้ เกมภาคนี้ยังให้ความสำคัญกับค่าความเหนื่อยของทราวิสด้วย ซึ่งทราวิสจะหายใจหอบและวิ่งได้ช้าลง หากทำการวิ่งหรือต่อสู้กับศัตรูติดต่อกัน จำเป็นต้องหยุดพักสักระยะหรือใช้ไอเทมเครื่องดื่มบำรุงกำลัง เพื่อให้หายเหนื่อย และต่อสู้กับศัตรูได้ดีดังเดิม