stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาเซราตี กีบลี II
รุ่นย่อยที่นำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทย

มาเซราตี กีบลี (Maserati Ghibli)
ใช้เครื่องยนต์ 1990 ซีซี เกียร์ธรรมดาเดินหน้า 6 จังหวะ ขับเคลื่อนล้อหลัง
มีกำลังสูงสุด 306 แรงม้าที่ 6250 รตน.(แรงม้าต่อลิตร 154 แรงม้า/ลิตร)
แรงบิดสูงสุด 275 ปอนด์-ฟุต ที่ 4250 รตน.
ความเร็วสูงสุด 260 กม./ชม.kph 
อัตราเร่งจาก 0-100 กม./ชม. 5.6 วินาที 
อัตราเร่งจาก 0-1 กม. 24.5 วินาที
มาเซราตี กีบลี ออโตเมติค (Maserati Ghibli Automatic)
ใช้เครื่องยนต์ 2790 ซีซี เกียร์อัตโนมัติเดินหน้า 4 จังหวะ ขับเคลื่อนล้อหลัง
มีกำลังสูงสุด 284 แรงม้าที่ 6000 รตน.
แรงบิดสูงสุด 305 ปอนด์-ฟุต ที่ 3500 รตน.
ความเร็วสูงสุด 250 กม./ชม.kph 
อัตราเร่งจาก 0-100 กม./ชม. 5.7 วินาที 
อัตราเร่งจาก 0-1 กม. 24.5 วินาที
มาเซราตี กีบลี เอบีเอส (Maserati Ghibli ABS)
เป็นรุ่นที่ทางผู้นำเข้ารถในขณะนั้นปรับแต่งเครื่องยนต์ให้มีกำลังลดลงเพื่อเลี่ยงกำแพงภาษีสำหรับรถที่มีกำลังเกิน 220 แรงม้า ใช้เครื่องยนต์ 1990 ซีซี เกียร์ธรรมดาเดินหน้า 6 จังหวะ ขับเคลื่อนล้อหลัง มีกำลังสูงสุด 218 แรงม้า
รุ่นพิเศษ

มาเซราตี กีบลี คัพ (Maserati Ghibli Cup) เป็นรุ่นพิเศษเพื่อการแข่งขัน ไม่เคยมีการนำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทย ใช้เครื่องยนต์ 1990 ซีซี เกียร์ธรรมดาเดินหน้า 6 จังหวะ ขับเคลื่อนล้อหลัง มีกำลังสูงสุด 330 แรงม้าที่ 7000 รตน. ซึ่งถือเป็นรถที่มีอัตราส่วนแรงม้าต่อลิตรสูงที่สุดในโลกในสมัยนั้น (แรงม้าต่อลิตร 166 แรงม้า/ลิตร) แรงบิดสูงสุด 275 ปอนด์-ฟุต ที่ 4250 รตน. ความเร็วสูงสุด 270 กม./ชม. อัตราเร่งจาก 0-100 กม./ชม. 5.2 วินาที อัตราเร่งจาก 0-1000 เมตร 24.0 วินาที
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับกีบลี
มิยุ ยามาดะ

มิยุ ยามาดะ (ญี่ปุ่น: 山田美諭; โรมาจิ: Yamada Miyu) เป็นนักเทควันโดหญิงชาวญี่ปุ่น
ประวัติ

มิยุเมื่อครั้งอายุ 3 ขวบ ได้ฝึกคาราเต้เนื่องจากพ่อของมิยุเป็นเจ้าของสำนักคาราเต้ เมื่อมิยุเข้าเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาซิเรอิในช่วงแรก ๆ มิยุหันมาสนใจเทควันโด และเริ่มเบนเข็มมาเป็นนักเทควันโดจากการหนุนส่งของพ่อ  หลังจบมัธยมศึกษา ได้เข้าศึกษาต่อสาขาวิชาภาษาอังกฤษและวรรณกรรมอเมริกัน คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยไดโตบุนกะ หลังจบการศึกษา เธอทำงานประจำพร้อมๆกับการเป็นนักเทควันโด โดยเธอทำงานประจำที่ธนาคารโจโฮกุชินกิน โดยมิยุเป็นนักกีฬาที่ธนาคารฯให้การสนับสนุน ร่วมกับนักกีฬาอีก 6 คน ที่เป็นพนักงานของธนาคารฯ
อนึ่ง มิยุมีน้องชายที่เป็นนักเทควันโดเช่นกัน คือ ยูมะ ยามาดะ ซึ่งเคยคว้าเหรียญทองแดงในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2014 ในรุ่นไม่เกิน 58 กก. ชาย
ผลงานในระดับนานาชาติ

มิยุเข้าร่วมการแข่งขันระดับนานาชาติครั้งแรกใน พ.ศ. 2555 ในการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์เอเชีย ณ นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม และติดทีมชาติญี่ปุ่นเข้าร่วมการแข่งขันสำคัญๆ เรื่อยมา โดยผลงานที่โดดเด่น เช่น  เคยเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์โลก 3 ครั้ง ในปี 2013 (ตกรอบรองชนะเลิศ)  ปี 2017 (ตกรอบก่อนรองชนะเลิศ) และ ปี 2019 (ตกรอบก่อนรองชนะเลิศ) เคยเข้าร่วมกีฬาเอเชียนเกมส์ 2 ครั้ง ในปี 2014 (ตกรอบรองชนะเลิศ แพ้ให้กับนักเทควันโดของจีน) และปี 2018 เธอคว้าเหรียญทองแดงในรุ่นไม่เกิน 49 กก. หญิง โดยในรอบรองชนะเลิศ เธอแพ้นักเทควันโดของอุซเบกิสถาน
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 มิยุติดทีมชาติเข้าร่วมการแข่งขันในรุ่นไม่เกิน 49 กก. หญิง ในฐานะนักกีฬาเจ้าภาพ โดยเธอได้ผ่านในรอบ 32 คน ก่อนที่จะชนะนักกีฬาจีนไทเป และ เกาหลีใต้ตามลำดับ ก่อนที่เธอจะแพ้ให้กับ พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ นักเทควันโดของไทย ทำให้เธอต้องเข้าไปชิงเหรียญทองแดง แต่ก็แพ้ให้กับนักเทควันโดของเซอร์เบีย
แหล่งข้อมูล

มิยุ ยามาดะ ที่อินสตาแกรม
หน้าของ มิยุ ยามาดะ ในเว็บไซต์ Johoku Athlete Club
หน้าของ มิยุ ยามาดะ ในเว็บไซต์สหพันธ์เทควันโดญี่ปุ่น เก็บถาวร 2020-01-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มิยุ ยามาดะ ใน Taekwondo Data
ภาษาปะโกะฮ์

| ภาษาปะโกะฮ์ |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: เวียดนาม ลาว
ชาติพันธุ์: ชาวปะโกะฮ์
จำนวนผู้พูด: 32,000  (2002–2005)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  กะตูภาษาปะโกะฮ์
รหัสภาษา
ISO 639-3: pac
ภาษาปะโกะฮ์ มีผู้พูดทั้งหมด 29,224 คน พบในเวียดนาม 16,000 คน (พ.ศ. 2545) ในจังหวัดกว๋างจิ พบในลาว 13,224 คน (พ.ศ. 2538) ที่แขวงสาละวัน แขวงสุวรรณเขต จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยกะตู คำว่า Koh ในภาษาปะโกะฮ์หมายถึงภูเขา ผู้พูดภาษาปะโกะฮ์ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในภาคกลางของประเทศลาว และภาคกลางของประเทศเวียดนาม ภาษานี้กำลังมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก โดยได้รับอิทธิพลจากภาษาเวียดนาม
อ่านเพิ่ม

Alves, M. J. (2006). "A grammar of Pacoh: a Mon–Khmer language of the central highlands of Vietnam". Pacific linguistics, 580. Canberra: Pacific Linguistics, Research School of Pacific and Asian Studies, the Australian National University. ISBN 0-85883-568-1
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
Watson, Richard L. (1964). "Pacoh Phonemes". Mon-Khmer Studies Journal.
แหล่งข้อมูลอื่น

Alves, Mark J. 2007. Pacoh Pronouns and Grammaticalization Clines.
A grammar of Pacoh: A Mon–Khmer language of the central highlands of Vietnam
The language has these sounds
Pacoh-English-Vietnamese dictionary by SIL International
มหาวิทยาลัยเสรีแห่งเบอร์ลิน

มหาวิทยาลัยเสรีแห่งเบอร์ลิน (FU Berlin ; เยอรมัน: Freie Universität Berlin ; อังกฤษ: The Free University of Berlin) เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
ก่อตั้งใน ค.ศ. 1948 โดยนักศึกษาและอาจารย์ที่ถูกไล่ออก เพราะมุมมองทางการเมืองของพวกเขา จากมหาวิทยาลัยฮุมโบลด์ทแห่งเบอร์ลิน (ก่อนหน้านี้ชื่อ Friedrich-Wilhelms-Universität) ซึ่งในตอนนั้นควบคุมดูแลโดยผู้มีอำนาจในเขตดูแลของโซเวียต (เบอร์ลินตะวันออก) ใน ค.ศ. 1968 มหาวิทยาลัยเป็นศูนย์กลางของขบวนการนักศึกษาฝ่ายซ้าย พร้อม ๆ กับนักศึกษาในปารีส ลอนดอน และเบิร์กลีย์
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยเสรีแห่งเบอร์ลิน เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กมหาวิทยาลัยในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
เบอร์ลิน:  มหาวิทยาลัยศิลปะเบอร์ลิน  FU เบอร์ลิน  HU เบอร์ลิน  TU เบอร์ลิน 
เบรเมิน:  มหาวิทยาลัยเบรเมิน  Jacobs University Bremen 
ฮัมบวร์ค:  มหาวิทยาลัยฮัมบวร์ค  TU ฮัมบวร์ค  HafenCity University Hamburg  มหาวิทยาลัยเฮ็ลมูท ชมิท 
รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค:  ไฮเดิลแบร์ค  ไฟรบวร์ค  KIT คาลส์รูเออ  ค็อนชตันทซ์  มันไฮม์  โฮเอนไฮม์  ชตุทท์การ์ท  ทือบิงเงิน  อุล์ม  Zeppelin University แห่งฟรีดริชส์ฮาเฟิน 
รัฐไบเอิร์น (บาวาเรีย):  เอาคส์บวร์ค  บัมแบร์ค  ไบร็อยท์  Catholic University of Eichstätt-Ingolstadt  แอร์ลังเงิน-เนือร์นแบร์ค  LMU มิวนิก  Bundeswehr University Munich  TU มิวนิก  มหาวิทยาลัยเสรียูเครนแห่งมิวนิก  พัสเซา  เรเกินส์บวร์ค  เวือทซ์บวร์ค 
รัฐบรันเดินบวร์ค:  TU บรันเดินบวร์ค  Frankfurt, Oder  พ็อทซ์ดัม 
รัฐเฮ็สเซิน:  TU ดาร์มชตัท  แฟรงก์เฟิร์ต, Main  กีเซิน  คัสเซิล  มาร์บวร์ค 
รัฐนีเดอร์ซัคเซิน:  TU เบราน์ชไวค์  TU Clausthal  เกิททิงเงิน  ฮันโนเฟอร์  ฮิลเดิสไฮม์  ลือเนอบวร์ค  อ็อลเดินบวร์ค  อ็อสนาบรึค  Vechta 
รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น:  ไกรฟส์วัลท์  ร็อสท็อค 
รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน:  อาเคิน  บีเลอเฟ็ลท์  Bochum  บ็อน  โคโลญ  TU ดอร์ทมุนท์  ดืสบวร์ค-เอ็สเซิน  ดึสเซิลดอร์ฟ  ฮาเกิน  มึนส์เทอร์  พาเดอร์บอร์น  ซีเกิน  Witten/Herdecke  วุพเพอร์ทาล 
รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์:  TU ไคเซิร์สเลาเทิร์น  โคเบล็นทซ์-Landau  ไมนซ์  Speyer  เทรียร์ 
รัฐซาร์ลันท์:  มหาวิทยาลัยซาร์ลันท์ 
รัฐซัคเซิน:  TU เค็มนิทซ์  TU เดรสเดิน  TU Freiberg  ไลพ์ซิช 
รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์:  ฮัลเลอ-วิทเทินแบร์ค  มัคเดอบวร์ค 
รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์:  เฟล็นส์บวร์ค  คีล  ลือเบ็ค 
รัฐทือริงเงิน:  แอร์ฟวร์ท  TU Ilmenau  เยนา  ไวมาร์
มุทิตา

มุทิตา แปลว่า ความยินดี, ความเป็นผู้มีความยินดี
มุทิตา หมายถึงความพลอยยินดีเมื่อผู้อื่นได้ดี คือเมื่อผู้อื่นได้รับความสำเร็จ มีความสุขความเจริญก้าวหน้า ก็พลอยชื่นชมยินดีในสิ่งที่เขาได้รับ ไม่มีความอิจฉาริษยาในความสำเร็จของเขา ด้วยการพูดแสดงความยินดีบ้าง ส่งบัตรอวยพรไปแสดงความยินดีบ้าง มอบของขวัญมอบกระเช้าดอกไม้แสดงความยินดีบ้างเป็นต้น
ลักษณะของผู้มีมุทิตา คือเป็นคนไม่ริษยา ยอมรับในความดีและความสำเร็จของคนอื่น แสดงความชื่นชมยินดีกับความสำเร็จของคนอื่นได้ด้วยความเต็มใจ
มุทิตา เป็นคุณธรรมของผู้ใหญ่และเป็นหลักที่ผู้ใหญ่พึงประพฤติ เมื่อเกิดขึ้นแล้วก็จะกำจัดความไม่ยินดี ความขึ้งเคียด ความอิจฉาริษยาลงได้ เป็นหลักปฏิบัติข้อ 3 ในหลัก พรหมวิหาร 4
มูราซากิ ชิกิบุ

มูราซากิ ชิกิบุ
มูราซากิ ชิกิบุ (ญี่ปุ่น: 紫式部; โรมาจิ: Murasaki Shikibu) (ค.ศ. 973 - ค.ศ. 1014 หรือ 1025)  เป็นกวีชาวญี่ปุ่น เป็นผู้สร้างผลงาน ตำนานเก็นจิ เธอเป็นหญิงในราชสำนักสมัยเฮอัง เกิดในปี เทนเอน ที่ 1 หรือราว ค.ศ. 973 ในตระกูลขุนนางสาย ฟุจิวาระ ในระดับชั้นกลาง  บิดาชื่อว่า ฟุจิวาระ ทาเมโทคิ ไม่มีใครทราบชื่อจริงของเธอ  สันนิษฐานว่า ที่เธอรับการเรียกขานว่า มูราซากิ ชิกิบุ นั้นก็เนื่องจากหญิงผู้มีชนชั้นในสังคมยุคนั้นจะไม่เปิดเผยชื่อจริงๆของตัว "มูราซากิ" มาจากชื่อของตัวละครนำหญิงในตำนานเก็นจิ หรือไม่ก็มูราซากิที่แปลว่าสีม่วง พ้องกับชื่อตระกูลฟุจิวาระของเธอ (ดอกฟุจิมีสีม่วง) ส่วน "ชิกิบุ" มาจากการที่ บิดาและพี่ชายของเธอทำงานในกรมราชพิธี (ชิกิบุ) นั่นเอง
ปีโจโตคุที่ 4 หรือราวปี ค.ศ.998 เธอแต่งงานกับฟุจิวาระ โนะ โนบุทากะ (藤原 宣孝) มีบุตรสาว 1 คน เรียกขานนามกันว่า ไดนิ โนะ ซัมมิ (大弐三位) ซึ่งไม่ใช่ชื่อจริง แต่เป็นการเรียกแทนตัวจากตำแหน่งเช่นกัน ต่อมา 3 ปี สามีของเธอเสียชีวิต และช่วงนี้เองที่เธอเริ่มประพันธ์ ตำนานเก็นจิ
ราวปีคังโคที่ 2 หรือ ราวปี ค.ศ.1005 นางรับตำแหน่งในหน้าที่ผู้ติดตามของ โชชิ บุตรสาวของ ฟุจิวาระ โนะ มิจินางะ (藤原 道長) ขุนนางผู้ยิ่งใหญ่ ต่อมา โซชิ ขึ้นเป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิอิจิโจ
ประวัติ

มูราซากิเกิดเมื่อราว ค.ศ.973 ในนครหลวงเฮอังเกียว เธอเกิดในครอบครัวขุนนางเล็กๆที่เป็นสาขาทางเหนือของตระกูลฟุจิวาระอันยิ่งใหญ่
แม่ของมูราซากิเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเด็ก  ดังนั้นมูราซากิได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างแตกต่างตรงกันข้ามกับเด็กในยุคนั้น  บิดาของเธอ ฟุจิวาระ โนะ ทาเมโทคิ (藤原 為時, เสียชีวิตราวปี ค.ศ. 1029) เป็นบัณฑิตและข้าราชสำนัก ในกรมราชพิธี หรือชิกิบุโช ต่อมาบิดาของเธอย้ายไปรับราชการที่หัวเมืองต่างๆ (เช่น ฮาริมะ, เอจิเซ็ง) มูราซากิติดตามบิดาไปที่เอจิเซ็งด้วยใน ค.ศ. 996 และ เอจิโงะ
ในสมัยเฮอังนั้น  คู่สามีภรรยาจะใช้ชีวิตแยกบ้านกันอยู่และลูกจะได้รับการเลี้ยงดูจากมารดาและญาติทางตระกูลของมารดา หญิงสมัยนั้นจะไม่เขียนอักษรจีน แต่จะอ่านเขียนด้วยอักษรคานะและการโคลงกลอนร้อยกรองของญี่ปุ่น แต่มูราซากิความรู้เรื่องวรรณกรรมคลาสสิกของจีนในยุคนั้น อีกทั้งยังอ่านเขียนตัวจีนได้
จาก บันทึกของมูราซากิ ชิกิบุ เธอได้บันทึกไว้ว่า  เมื่อตอนเด็กๆ ขณะที่บิดาสอนวรรณกรรมคลาสสิกของจีนให้พี่ชาย  เธอนั่งอยู่ข้างๆ และเข้าใจบทเรียนที่พี่ชายของเธอเรียนด้วยความยากลำบากได้อย่างง่ายดาย   บิดาของเธอชื่นชมสติปัญญาความเฉลียวฉลาดของเธอ  และรู้สึกเศร้าใจเพราะเสียดายในความสามารถที่มาพร้อมกับชาติกำเนิดที่เป็นหญิงแทนที่จะเป็นชาย ซึ่งในสมัยนั้น ความเป็นชายที่มาพร้อมกับพรสวรรค์ข้างต้นจะส่งผลให้มีความก้าวหน้าในชีวิตมากกว่า
มูราซากิ ชิกิบุ แต่งงานกับ ฟุจิวาระ โนะ โนบุทากะ (藤原 宣孝) ในราว ค.ศ.998 หรือ 999 และเป็นหม้ายเพราะสามีเสียชีวิตลงในปี 1001 มีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน ซึ่งอาจจะเกิดราวปี ค.ศ.999  ชื่อว่า คาตาโกะ หรือ เคนชิ ต่อมารับราชการในวังและเรียกขานกันในนาม ไดนิ โนะ ซัมมิ และบุตรสาวของเธอ อาจจะเสียชีวิตราวปี ค.ศ. 1080
ราวปี ค.ศ. 1006 มูราซากิ ชิกิบุ ได้รับการเรียกตัวเพื่อไปรับใช้ใกล้ชิด จักรพรรดินี อากิโกะ หรือ โซชิ โดยการว่าจ้างจาก ฟุจิวาระ มิจินางะ (藤原 道長) ขุนนางผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุค เพราะความสามารถทางด้านการประพันธ์นวนิยาย  และหลักฐานสุดท้ายที่กล่าวถึงมูราซากิ ชิกิบุ บันทึกใน ค.ศ. 1013 และเธออาจจะเสียชีวิตในปีถัดมา (ค.ศ. 1014)
ผลงาน

ตำนานเก็นจิ
บันทึกของมูราซากิ ชิกิบุ
มูราซากิ ชิกิบุ ชู - ประชุมบทร้อยกรองของมูราซากิ ชิกิบุ
ผลงานชิ้นเอกของมูราซากิ ชิกิบุ คือนวนิยายเรื่อง ตำนานเก็นจิ นอกจากนี้แล้ว  เธอยังเขียนบันทึก ที่เรียกกันว่า บันทึกของมูราซากิ ชิกิบุ (紫式部日記) ที่เนื้อหาส่วนใหญ่กล่าวถึงเหตุการณ์ต่างๆในราชสำนักในปี ค.ศ. 1008 และ ประชุมบทร้อยกรองส่วนตัว ชื่อว่า มูราซากิ ชิกิบุ ชู (紫式部集) ซึ่งอาจจะรวบรวมขึ้นมาหลังจากที่เธอเสียชีวิตไปแล้ว
มูราซากิ ชิกิบุ กับ ตำนานเก็นจิ

ไม่มีใครทราบว่ามูราซากิ ชิกิบุ เริ่มเขียนตำนานเก็นจิ หรือเขียนจบเมื่อไหร่  แต่หลักฐานจากบันทึกของเธอบอกเราว่า  เธอเขียนตำนานเก็นจิแล้วในราวปี ค.ศ. 1007 หรือ 1008 และเป็นที่ยอมรับกันว่าเธอเขียนตำนานเก็นจิทั้ง 54 บท  แม้แต่ละบทจะเขียนโดยไม่ได้เรียงตามระยะเวลาของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น  แต่ก็มีการตัดต่อระหว่างบทที่น่าอัศจรรย์  ไม่ทราบว่าเธอวางแผนให้เป็นเช่นนี้ก่อนจะเขียนหรือไม่?  ในเอกสารบางชิ้นใน ศตวรรษที่ 14 กล่าวว่า องค์หญิงพระองค์หนึ่ง ได้ถาม จักรพรรดินี ว่ามี นิทาน เรื่องใหม่ๆให้อ่านบ้างหรือไม่  เมื่อไม่มีนิทานเรื่องใหม่ๆแล้ว  จักรพรรดินีจึงบัญชาให้ มูราซากิ ชิกิบุ เขียนนิยายขึ้นใหม่  
มูราซากิ ชิกิบุ จึงเดินทางไปไหว้พระที่วัดอิชิยามะ ที่อยู่ใกล้ทางใต้ของทะเลสาบบิวะ  ใช้เวลาเดินทาง 1 วันโดยรถเทียมวัวไปทางทิศตะวันออกของเกียวโต  เพื่อค้นหาแรงบันดาลใจในการเขียนเรื่อง  เนื่องจากมูราซากิ ชิกิบุประทับใจกับเหตุการณ์ในตอนเด็กๆ เรื่องของขุนนางผู้มีความสามารถ ถูกเนรเทศไปคิวชูอย่างไม่เป็นธรรม  ดังนั้น ณ คืนวันหนึ่ง ที่วัดอิชิยามะ  ในเดือน 8 ตามจันทรคติ  ในขณะที่เธอเคลิบเคลิ้มไปกับความงดงามของภาพพระจันทร์เต็มดวงส่องสว่างสะท้อนผืนน้ำของทะเลสาบบิวะ  จินตนาการเกี่ยวกับนิยายก็ผุดขึ้นมาในมโนสำนึก  เธอจินตนาการถึง ตัวเอก  เก็นจิ  ถูกเนรเทศออกจากเมืองหลวงไปอย่างไม่เป็นธรรม สู่ริมทะเลที่มีแสงจันทร์สาดส่อง  เธอเกรงว่าจะลืมจินตนาการนั้น จึงเขียนบันทึกเรื่องราวนั้นไว้  ซึ่งในภายหลัง กลายเป็นเรื่องราวในบทที่ 11 และ 12 ของตำนานเก็นจิ
ดูเพิ่ม

บันทึกของมูราซากิ ชิกิบุ บทความภาษาอังกฤษ
| ด ค กตำนานเก็นจิ โดยมูราซากิ ชิกิบุ |
| --- | --- |
บทในเรื่อง:  1. คิริตสึโบะ  2. ฮาฮากิงิ  3. อุตสึเซมิ  4. ยูงาโอะ  5. วากามูราซากิ  6. ซูเอ็ตสึมูฮานะ  7. โมมิจิโนะกะ  8. ฮานะโนะเอ็ง  9. อาโออิ  10. ซากากิ  11. ฮานะชิรุซาโตะ  12. ซูมะ  13. อากาชิ  14. มิอตสึกูชิ  15. โยโมงิอุ  16. เซกิยะ  17. เอะอาวาเซะ  18. มัตสึกาเซะ  19. อูซูงูโมะ  20. อาซางาโอะ  21. โอโตเมะ  22. ทามากาซูระ  23. ฮัตสึเนะ  24. โคโจ  25. โฮตารุ  26. โทโกนัตสึ  27. คางาริบิ  28. โนวากิ  29. มิยูกิ  30. ฟูจิบากามะ  31. มากิบาชิระ  32. อูเมะ กะ เอะ  33. ฟูจิ โนะ อูราบะ  34. วากานะ ภาคต้น  35. วากานะ ภาคปลาย  36. คาชิวางิ  37. โยโกบูเอะ  38. ซูซูมูชิ  39. ยูงิริ  40. มิโนริ  41. มาโบโรชิ 
คูโมงากูเระ: บทนี้มีเพียงชื่อบทเท่านั้น เป็นเพียงหน้าว่างเปล่า ไม่มีเนื้อหาภายใน แสดงถึงความตายของ ฮิกะรุ เก็นจิ
บทในเรื่อง ภาค อุจิจูโจ:  นิโออุ โนะ มิยะ  โคไบ  ทาเกกาวา  ฮาชิฮิเมะ  ชี กะ โมโตะ  อาเงมากิ  ซาวาราบิ  ยาโดริงิ  อาซูมายะ  อูกิฟูเนะ  คาเงโร  เทนาไร  ยูเมะ โนะ อูกิฮาชิ 
ตัวละครหลักในตำนานเก็นจิ:  ฮิกะรุ  เก็นจิ  มุราซากิโนะอุเอะ  โทโนะจูโจ 
ตัวละครหลักในอุจิจูโจ:  คะโอะรุ  นิโออุโนะมิยะ  ฮะจิโนะมิยะ  โออิงิมิ  นาคาโนะกิมิ  อุกิฟุเนะ 
การดัดแปลง:  หนังสือการ์ตูนและนิยายภาพ  พิพิธภัณฑ์
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 6

รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 6 ประจำปี พ.ศ. 2540 ผู้ที่ได้รับรางวัลได้แก่
ผู้ได้รับรางวัล

ภาพยนตร์ไทยยอดเยี่ยม - 2499 อันธพาลครองเมือง (ไท เอนเตอร์เทนเมนท์)
ผู้แสดงนำฝ่ายชายยอดเยี่ยม - สัญญา คุณากร จาก ท้าฟ้าลิขิต
ผู้แสดงนำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม - เฟย์ อัศเวศน์ จาก ฝัน บ้า คาราโอเกะ
ผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม - อภิชาติ ชูสกุล จาก 2499 อัธพาลครองเมือง
ผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม - ชาช่า อัลเทอร์แมทท์ จาก 18 ฝน คนอันตราย
ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม - นนทรีย์ นิมิบุตร จาก 2499 อัธพาลครองเมือง
บทภาพยนตร์ดีเยี่ยม - วิศิษฎ์ ศาสนเที่ยง จาก 2499 อันธพาลครองเมือง
กำกับภาพยอดเยี่ยม - สอนธพ โสภณ จาก ท้าฟ้าลิขิต
ลำดับภาพยอดเยี่ยม - หม่อมราชวงศ์ปัทมนัดดา ยุคล, เอเดรียน เบรดี จาก ฝัน บ้า คาราโอเกะ
กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม - เอก เอี่ยมชื่น จาก 2499 อันธพาลครองเมือง
ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม - อมรพงศ์ เมธาคุณวุฒิ, ไพศาล จำนง และ เบเกอรี่ มิวสิก จาก ฝัน บ้า คาราโอเกะ
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 7

รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2541 ผู้ที่ได้รับรางวัลได้แก่
ผู้ได้รับรางวัล

ภาพยนตร์ไทยยอดเยี่ยม - รักออกแบบไม่ได้ (แกรมมี่ ภาพยนตร์)
ผู้แสดงนำฝ่ายชายยอดเยี่ยม - เรย์ แมคโดนัลด์ จาก รักออกแบบไม่ได้
ผู้แสดงนำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม - ทาทา ยัง จาก รักออกแบบไม่ได้
ผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม - ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ จาก เสือ…โจรพันธุ์เสือ
ผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม - ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์ จาก รักออกแบบไม่ได้
ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม - ภิญโญ รู้ธรรม จาก รักออกแบบไม่ได้
บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม - วาณิช-ยุทธนา จาก รักออกแบบไม่ได้
ผู้กำกับภาพยอดเยี่ยม - ทวีศักดิ์ คุ้มผาติ จาก 303 กลัว/กล้า/อาฆาต
ลำดับภาพดีเยี่ยม - มหศักดิ์ ทัศนพยัคฆ์ จาก 303 กลัว/กล้า/อาฆาต
กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม - นภดล ลาภนทีวิจิตร จาก 303 กลัว/กล้า/อาฆาต
มุตสึมิ ทามูระ

| มุตสึมิ ทามุระ |
| --- | --- |
田村 睦心
เกิด:  (1987-06-19) 19 มิถุนายน ค.ศ. 1987 (37 ปี) จังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: ไอแอมเอนเทอร์ไพรส์
ส่วนสูง: 153 ซม.
มุตสึมิ ทามุระ (田村 睦心, たむら むつみ, 19 มิถุนายน 1987 -) เป็นนักพากย์หญิง ชาวญี่ปุ่น อยู่สังกัดไอแอมเอนเทอร์ไพรส์ เกิดที่จังหวัดอาโอโมริ โตที่โตเกียว
ผลงานพากย์

ef - a tale of memories. (เคียวสึเกะตอนเด็ก)
บันทึกมรณะ เกมล่าท้าอนาคต (วากาบะ โมเอะ)
เพื่อนหนูเป็นนักฆ่า (โซเนีย)
บาฮามุท มังกรเหล็กไร้พ่าย (ลุกส์ อาร์กาเดีย)
น้องเมดมังกรของคุณโคบายาชิ (โคบายาชิ)
ชมรมอนิเมะฉัน ใครอย่าแตะ! (คานาโมริ ซายากะ)
ศึกอลวนต่างดาวป่วนโลก (อากาเนะ ไทโย)
เทคโนรอยด์ (ชิบาอุระ เอโซระ)
วันสิ้นโลกกับสุนัขชิบะของฉัน (คุณฮารุ)
เจ้าหญิงผู้เสียสละกับราชาอสูร (เด็ก เฟนริล)
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 3

ลสุรางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 3 ประจำปี พ.ศ. 2535 ผู้ที่ได้รับรางวัลได้แก่
รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล

สำหรับผู้ได้รับรางวัลแสดงเป็น ตัวหนา
| --- | --- |
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เจาะเวลาหาโก๊ะ - ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น  ด๊อกเตอร์ครก - วิชชุกรกรุ๊ป  บุญตั้งไข่ - ไทเอนเตอร์เทนเม้นท์  ฝากฝันไว้เดี๋ยวจะเลี้ยวมาเอา - มู๊ฟวีส์ สแควร์  อนึ่งคิดถึงพอสังเขป - ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น: ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม บัณฑิต ฤทธิ์ถกล, เจดีย์ ศุภกาญจน์, ทองก้อน ศรีทับทิม - เจาะเวลาหาโก๊ะ  ร้อยคำ - ด๊อกเตอร์ครก  สมเกียรติ วิทุรานิช - ฝากฝันไว้เดี๋ยวจะเลี้ยวมาเอา  บัณฑิต ฤทธิ์ถกล - อนึ่งคิดถึงพอสังเขป
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม นฤเบศร์ จินปิ่นเพชร - ฝากฝันไว้เดี๋ยวจะเลี้ยวมาเอา  บิลลี่ โอแกน - ครั้งนี้โลกฉุดไม่อยู่  พลรัตน์ รอดรักษา - ด๊อกเตอร์ครก  สันติสุข พรหมศิริ - บุญตั้งไข่: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม กวินนา สุวรรณประทีป - ฝากฝันไว้เดี๋ยวจะเลี้ยวมาเอา  จันจิรา จูแจ้ง - เจาะเวลาหาโก๊ะ  จินตหรา สุขพัฒน์ - สมศรี 422 อาร์  พัชราวัลย์ พิภพวรไชย - ผู้ชายชื่อต้น ผู้หญิงชื่อนุช
นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จักรกฤษณ์ อำมรัตน์ - อนึ่งคิดถึงพอสังเขป  ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว - ฝากฝันไว้เดี๋ยวจะเลี้ยวมาเอา  วัชระ ปานเอี่ยม - หอ หึ หึ  สุเทพ ประยูรพิทักษ์ - เจาะเวลาหาโก๊ะ: นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ศิตา เมธาวี - ฝากฝันไว้เดี๋ยวจะเลี้ยวมาเอา  สายธาร นิยมการณ์ - อนึ่งคิดถึงพอสังเขป  อลิสา อินทุสมิต - ครั้งนี้โลกฉุดไม่อยู่  แอน ทองประสม - เจาะเวลาหาโก๊ะ  แอน ทองประสม - อนึ่งคิดถึงพอสังเขป
บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เจาะเวลาหาโก๊ะ - บัณฑิต ฤทธิ์ถกล  ด๊อกเตอร์ครก - สายฟ้า  ฝากฝันไว้เดี๋ยวจะเลี้ยวมาเอา - สมเกียรติ วิทุรานิช, ธิศณา เดือนดาว  อนึ่งคิดถึงพอสังเขป - บัณฑิต ฤทธิ์ถกล, ชาตรี อนุเธียร, แสงเพชร เสนีย์บดินทร, เกรียงไกร อมาตยกุล: กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม เจาะเวลาหาโก๊ะ - ประดิษฐ์ นิลสนธิ  บุญตั้งไข่ - นวชาติ สำเภาเงิน  ฝากฝันไว้เดี๋ยวจะเลี้ยวมาเอา - นฤบดี เวชกรรม  สะแด่วแห้ว - กิติธร ยุพาพินท์  อนึ่งคิดถึงพอสังเขป - ประดิษฐ์ นิลสนธิ
กำกับภาพยอดเยี่ยม เจาะเวลาหาโก๊ะ - วันชัย เล่งอิ้ว  บุญตั้งไข่ - อานุภาพ บัวจันทร์  ฝากฝันไว้เดี๋ยวจะเลี้ยวมาเอา - สุทศ เรืองจุ้ย  รองต๊ะแล่บแปล๊บ - ปรัชญา ปิ่นแก้ว  อนึ่งคิดถึงพอสังเขป - วันชัย เล่งอิ้ว: ลำดับภาพยอดเยี่ยม เจาะเวลาหาโก๊ะ - พูนศักดิ์ อุทัยพันธุ์  บุญตั้งไข่ - สุนิตย์ อัศวินิกุล  ฝากฝันไว้เดี๋ยวจะเลี้ยวมาเอา - มหศักดิ์ ทัศนพยัคฆ์  รองต๊ะแล่บแปล๊บ - ปรัชญา ปิ่นแก้ว  อนึ่งคิดถึงพอสังเขป - พูนศักดิ์ อุทัยพันธุ์
ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม เจาะเวลาหาโก๊ะ - ดำรงค์ ธรรมพิทักษ์  บุญตั้งไข่ - จำรัส เศวตาภรณ์  ฝากฝันไว้เดี๋ยวจะเลี้ยวมาเอา - จำรัส เศวตาภรณ์  อนึ่งคิดถึงพอสังเขป - จรัล มโนเพ็ชร, ดำรงค์ ธรรมพิทักษ์: 
รางวัลเกียรติคุณแห่งความสำเร็จ อำนวย กลัสนิมิ: 

สรุปจำนวนการได้รับรางวัล
4 - อนึ่งคิดถึงพอสังเขป
3 - ฝากฝันไว้เดี๋ยวจะเลี้ยวมาเอา
1 - ครั้งนี้โลกฉุดไม่อยู่, บุญตั้งไข่, สมศรี 422 อาร์, หอ หึ หึ
สรุปจำนวนการเข้าชิง
11 - ฝากฝันไว้เดี๋ยวจะเลี้ยวมาเอา
10 - เจาะเวลาหาโก๊ะ, อนึ่งคิดถึงพอสังเขป
6 - บุญตั้งไข่
4 - ด๊อกเตอร์ครก
2 - ครั้งนี้โลกฉุดไม่อยู่, รองต๊ะแล่บแปล๊บ
1 - ผู้ชายชื่อต้น ผู้หญิงชื่อนุช, สมศรี 422 อาร์,สะแด่วแห้ว,หอ หึ หึ
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 27

รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 27 เป็นรางวัลที่มอบให้แก่บุคลากรในวงการภาพยนตร์ไทย จัดโดยชมรมวิจารณ์บันเทิง โดยพิจารณาจากภาพยนตร์ไทยที่เข้าฉายในปี พ.ศ. 2561 จำนวน 51 เรื่อง กำหนดจัดงประกาศผลในวันที่ 27 มีนาคม 2562 ณ ห้องมัฆวานรังสรรค์ สโมสรทหารบก ถนนวิภาวดีรังสิต กรุงเทพมหานคร
ระบบคุณธรรม

ระบบคุณธรรม (อังกฤษ : Merit system) สามารถเรียกได้หลายอย่าง เช่น ระบบคุณวุฒิ ระบบความรู้ความสามารถ ระบบความดีหรือระบบความดีความสามารถ หมายถึง “เป็นวิธีการเลือกรับบุคคลเข้าทำงาน เป็นบุคคลที่มีคุณสมบัติครบถ้วนตามต้องการ วัดโดยใช้การสอบเพื่อประเมินความรู้ความสามารถของแต่ละบุคคล โดยไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องการเมืองและความสัมพันธ์ส่วนตัวเป็นสำคัญ” ระบบคุณธรรมเป็นระบบที่เกิดขึ้นจากความพยายามในการขจัดข้อบกพร่องของระบบอุปถัมภ์ซึ่งเป็นระบบที่ใช้กันมาแต่เดิม
ประวัติ

การใช้ระบบคุณธรรมในอดีตนั้นนำไปใช้เฉพาะตอนเข้าทำงาน แต่ในปัจจุบันมีการนำระบบคุณธรรมเข้าไปใช้ในทุกขั้นตอน ในตอนแรกคำว่า “ระบบคุณธรรม” หมายถึง การแต่งตั้งจากการสอบ แต่ในปัจจุบันระบบคุณธรรมที่ใช้กันโดยทั่วไปไม่ได้มีความหมายเพียงแค่การคัดเลือกเข้าทำงาน และยังได้หมายถึงขั้นตอนอื่น ๆ  รวมทั้งทุกขั้นตอนของการจัดการทรัพยากรมนุษย์ เช่น ความก้าวหน้าตามระบบคุณธรรม การจ่ายค่าตอบแทนตามลักษณะงานและคุณภาพของผลงาน และการจัดสภาพแวดล้อมของการทำงานที่พึงปรารถนา ดังนั้นระบบคุณธรรมในยุคใหม่จึงหมายถึง ระบบการจัดการทรัพยากรมนุษย์ที่มีการนำคุณธรรมมาเปรียบเทียบหรือการยึดถือความสำเร็จจากการได้รับคัดเลือกและความก้าวหน้าในการทำงานของแต่ละคน และเงื่อนไขของการได้รับรางวัลที่เป็นไปตามความสามารถและระยะเวลาของการทำงาน
จากเดิมที่ประเทศต่าง ๆ มีหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการรับราชการตลอดจนถึงการปกครองและการบริหารงานบุคคลที่อาศัยอำนาจและหลักธรรมของผู้มีอำนาจปกครองประกอบกับจารีตประเพณีเป็นหลักเกณฑ์ในการบังคับบัญชา ซึ่งผู้มีอำนาจปกครองแต่ละคนมีธรรมประจำใจและมีมาตรฐานที่แตกต่างกัน ทำให้การบริหารงานบุคคลของรัฐส่วนใหญ่อยู่ในรูปแบบของการอุปถัมภ์ การถือพรรคพวก โดยไม่คำนึงถึงความรู้และความสามารถของบุคคลอาศัยเพียงแค่เหตุผลทางการเมือง ความไว้วางใจ และความพอใจเป็นเกณฑ์ เมื่อผู้มีอำนาจปกครองยึดแนวทางปฏิบัติดังกล่าว มีการผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเข้ามาทำงานเพื่อประโยชน์ของตนเพียงฝ่ายเดียว ซึ่งทำให้ผลประโยชน์ของประชาชนส่วนใหญ่ไม่ได้รับการพิจารณาคุ้มครองเท่าที่ควร
ประเทศจีนเป็นประเทศแรกที่มีการพัฒนาระบบคุณธรรมมาเริ่มใช้ในสมัยราชวงศ์น่านเจ้าเป็นครั้งแรก นักปรัชญาที่ได้มีส่วนสำคัญในการวางรากฐานความคิดของระบบคุณธรรมคือ ขงจื้อ ซึ่งเป็นผู้วางหลักในการคัดเลือกข้าราชการโดยเน้นความสามารถ ซื่อสัตย์ และความเสียสละ ได้มีการจัดให้สอบแข่งขันเพื่อบรรจุและแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนขึ้นเป็นประเทศแรกของโลก ส่วนในประเทศตะวันตก เช่น ประเทศอังกฤษและสหรัฐอเมริกา ที่พึ่งจะนำระบบคุณธรรมมาใช้ในการบริหารงานบุคคลเมื่อประมาณปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 สำหรับประเทศไทยเริ่มมีแนวคิดพื้นฐานในการพัฒนาระบบคุณธรรมมาตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 แต่การนำระบบคุณธรรมเข้ามาใช้จริง ๆ เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2517 ซึ่งเป็นปีที่มีการตราพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนขึ้นเป็นฉบับแรก ปัจจุบันระบบคุณธรรมเป็นระบบที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายทั่วโลก ระบบคุณธรรมเป็นระบบที่ช่วยให้การบริหารงานบุคคลเกิดประสิทธิภาพมากที่สุด ทั้งนี้เพื่อเกิดประสิทธิภาพและความเป็นธรรมในระบบการบริหารงานบุคคล โดยมุ่งให้ได้คนดี มีความรู้ ความสามารถและความเหมาะสมตามความต้องการของหน่วยงานมาปฏิบัติงานให้ได้มากที่สุด
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 26

รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 26 เป็นรางวัลที่มอบให้แก่บุคลากรในวงการภาพยนตร์ไทย จัดโดยชมรมวิจารณ์บันเทิง โดยพิจารณาจากภาพยนตร์ไทยที่เข้าฉายในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 49 เรื่อง กำหนดจัดงประกาศผลในวันที่ 28 มีนาคม 2561 ณ ห้องมัฆวานรังสรรค์ สโมสรทหารบก ถนนวิภาวดีรังสิต กรุงเทพมหานคร
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 29

รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 29 เป็นรางวัลที่มอบให้แก่บุคลากรในวงการภาพยนตร์ไทย จัดโดยชมรมวิจารณ์บันเทิง โดยพิจารณาจากภาพยนตร์ไทยที่เข้าฉายในปี พ.ศ. 2563 จำนวน 37 เรื่อง เดิมจะจัดงานประกาศผลในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ณ ห้องมัฆวานรังสรรค์ สโมสรทหารบก ถนนวิภาวดีรังสิต กรุงเทพมหานคร แต่เนื่องจากสถานการณ์แพร่ระบาดของโรคโควิด-19 ทำให้ได้มีการประกาศเลื่อนการจัดงานออกไปโดยได้ประกาศผลในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564
มิยุกิ คัมเบะ

| มิยุกิ คัมเบะ   Miyuki Kanbe   神戸みゆき |
| --- | --- |
Kanbe Miyuki
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 7 พฤษภาคม 2527 มิยุกิ คัมเบะ
เสียชีวิต: 18 มิถุนายน 2551 (24 ปี) ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง, นางแบบ
ปีที่แสดง: ค.ศ. 1999 - ค.ศ. 2007
ผลงานเด่น: เซเลอร์มูนมิวสิเคิล
ฐานข้อมูล
IMDb
มิยุกิ คันเบ (ญี่ปุ่น: 神戸みゆき; โรมาจิ: Kanbe Miyuki) เกิดเมื่อวันที่  7 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2551 (อายุ 24 ปี) เป็นนักแสดง ชาวญี่ปุ่น ที่แจ้งเกิดจากการรับบทเป็น ซึกิโนะ อุซากิ ในเซเลอร์มูนมิวสิเคิล ในปี ค.ศ. 2000 - ค.ศ. 2001
เนื่องจากมีปัญหาเรื่องสุขภาพ เธอจึงต้องยุติการแสดงลงในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ทั้งที่ยังคงมีการแสดงเรื่อง Les Misérables ฉบับละครเพลงอยู่  จนกระทั่งเมื่อเช้า ของวันที่ 18 มิถุนายน เวลาประมาณ 4:08 นาฬิกา  เธอก็ได้เสียชีวิตลง ด้วยภาวะอาการหัวใจล้มเหลว
ข้อมูลส่วนตัว

ชื่อจริง : มิยุกิ คัมเบะ  (ญี่ปุ่น: 神戸みゆき; โรมาจิ: Kanbe Miyuki)
วันเกิด : 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2527
สถานที่เกิด : จังหวัดคะนะงะวะ ประเทศญี่ปุ่น
วันเสียชีวิต : 18 มิถุนายน พ.ศ. 2551 (อายุ 24 ปี)
กรุ๊ปเลือด : O ( โอ )
ส่วนสูง : 161 ซม.
ไซส์รองเท้า : 23.5 ซม.
ของชอบ : ศิลปะ, สีชมพู, สายรุ้ง, วิทยาศาสตร์
งานอดิเรก : วิ่งไกล, เดินเล่น,  เล่นเทนนิส, คุยโทรศัพน์, ไปหาเพื่อน
ความสามารถพิเศษ :   เล่นอิเล็คโทน
เวปไซต์ติดต่อ : Miyuki Kanbe @ Rouge Official Web Site