stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หลุยส์ เลเทอร์เรียร์
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | ผู้กำกับ | ผู้อำนวยการสร้าง ฝ่ายบริหาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2002 | ทรานสปอร์ตเตอร์ 1: ขนระห่ำไปบี้นรก | ใช่ | ไม่ |  |
| 2005 | อันลีชท์: คนหมาเดือด | ใช่ | ไม่ |  |
| 2005 | ทรานสปอร์ตเตอร์ 2: ภารกิจฮึด...เฆี่ยนนรก | ใช่ | ไม่ |  |
| 2008 | มนุษย์ตัวเขียวจอมพลัง | ใช่ | ไม่ |  |
| 2010 | สงครามมหาเทพประจัญบาน | ใช่ | ไม่ |  |
| 2012 | สงครามมหาเทพพิโรธ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2013 | อาชญากลปล้นโลก | ใช่ | ไม่ |  |
| 2016 | เดอะ บราเดอร์ กริมสบี้: พี่น้องสายลับ | ใช่ | ไม่ |  |
| 2016 | อาชญากลปล้นโลก 2 | ไม่ | ใช่ |  |
| 2022 | เดอะเทคดาวน์ | ใช่ | ไม่ | ฉายในเน็ตฟลิกซ์ |
| 2023 | เร็ว..แรงทะลุนรก 10 | ใช่ | ไม่ | กำกับแทนที่ จัสติน ลิน |
ผลงาน > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | ผู้กำกับ | ผู้อำนวยการสร้าง ฝ่ายบริหาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | ไทคูน | ใช่ | ใช่ |  |
| 2019 | เดอะ ดาร์ก คริสตัล: กำเนิดกบฏกล้า | ใช่ | ใช่ | เว็บซีรีส์ฉายในเน็ตฟลิกซ์ |
| 2021 | จอมโจรลูแปง | ใช่ | ไม่ | เว็บซีรีส์ฉายในเน็ตฟลิกซ์ |
| — | ดาร์ก แมตเทอร์ | ใช่ | ใช่ |  |
ผลตอบรับ

ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 8 เรื่องของ หลุยส์ เลเทอร์เรียร์
| ปี | เรื่อง | รอตเทนโทเมโทส์ | เมทาคริติก | เมทาคริติก | ไอเอ็มดีบี | ทุนสร้าง | รายได้ทั่วโลก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2002 | ทรานสปอร์ตเตอร์ 1: ขนระห่ำไปบี้นรก |  54% (5.70/10) (128 รีวิว) |  | 51 (27 รีวิว) | 6.8 (304,769) | $21,000,000 | $43,928,932 |
| 2005 | อันลีชท์: คนหมาเดือด |  66% (6.30/10) (135 รีวิว) |  | 58 (31 รีวิว) | 7.0 (103,581) | $45,000,000 | $50,871,113 |
| 2005 | ทรานสปอร์ตเตอร์ 2: ภารกิจฮึด...เฆี่ยนนรก |  52% (5.40/10) (122 รีวิว) |  | 56 (29 รีวิว) | 6.3 (204,288) | $32,000,000 | $89,083,229 |
| 2008 | มนุษย์ตัวเขียวจอมพลัง |  67% (6.20/10) (238 รีวิว) |  | 61 (38 รีวิว) | 6.6 (492,618‎) | $150,000,000 | $264,770,996 |
| 2010 | สงครามมหาเทพประจัญบาน |  27% (4.40/10) (266 รีวิว) |  | 39 (37 รีวิว) | 5.8 (‎283,481) | $125,000,000 | $493,214,993 |
| 2013 | อาชญากลปล้นโลก |  50% (5.80/10) (173 รีวิว) |  | 50 (35 รีวิว) | 7.2 (‎659,338) | $75,000,000 | $351,723,989 |
| 2016 | เดอะ บราเดอร์ กริมสบี้: พี่น้องสายลับ |  36% (4.70/10) (138 รีวิว) |  | 44 (34 รีวิว) | 6.2 (103,556) | $35,000,000 | $27,979,040 |
| 2022 | เดอะเทคดาวน์ |  35% (4.60/10) (20 รีวิว) |  | 43 (11 รีวิว) | 5.7 (6,952) | $18,000,000 | — |
| เฉลี่ย และ รวม | เฉลี่ย และ รวม |  48% (5.39/10) | 50 | 50 | 6.5 | $501 ล้าน | $1,321,572,292 |
0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ  60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
— ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
$ ดอลลาร์สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

หลุยส์ เลเทอร์เรียร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
หลังภาพแห่งความสุข

| หลังภาพแห่งความสุข |
| --- | --- |
ใบปิดละครโทรทัศน์

ฮันกึล: 부부의 세계
ฮันจา: 夫婦의 世界
อาร์อาร์: Bubuui Segye 
 
ประเภท: ประโลมโลก รัก ครอบครัว ระทึกขวัญ
สร้างโดย: ไมค์ บาร์ตเลตต์ คัง อึน-คย็อง
เค้าโครงจาก: Doctor Foster โดย ไมค์ บาร์ตเลตต์
พัฒนาโดย: เจทีบีซี
เขียนโดย: ไมค์ บาร์ตเลตต์ จู ฮย็อน
กำกับโดย:   โม วาน-อิล  คิม ซุง-จิน 
ผู้กำกับศิลป์: คัง อึน-คย็อง
แสดงนำ:   คิม ฮี-แอ  พัก แฮ-จุน  ฮัน โซ-ฮี  พัก ซุน-ย็อง  คิม ย็อง-มิน  แช กุก-ฮี  อี กึน-ยัง  คิม ซุน-คย็อง  ช็อน จิน-ซอ  ชิม อึน-อู  อี ฮัก-จู  อี มู-แซง 
ดนตรีโดย: แกมี
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Finale" โดยพัค มี-ซ็อน
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 16 + 2 ตอนพิเศษ
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: พัก จุน-ซอ   คิม จี-ย็อน   คิม เซ-อา
ผู้อำนวยการสร้าง: คิม เย-จี พัก อู-รัม
ผู้กำกับภาพ: ชัง จง-คย็อง คว็อน บย็อง-ซู
ผู้ลำดับภาพ: ฮัน จี-อู ช็อน ยุน-ยัง
กล้อง: กล้องตัวเดียว
ความยาวตอน: 75–92 นาที
บริษัทผู้ผลิต: เจทีบีซี สตูดิโอส์ บีบีซี สตูดิโอส์
ออกอากาศ
เครือข่าย: เจทีบีซี
ออกอากาศ: 27 มีนาคม ค.ศ. 2020 (2020-03-27) – 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 (2020-05-16)
หลังภาพแห่งความสุข (เกาหลี: 부부의 세계; อังกฤษ: The World of the Married) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2020 นำแสดงโดยคิม ฮี-แอ, พัก แฮ-จุน และฮัน โซ-ฮี สร้างจากละครเรื่อง Doctor Foster ของบีบีซีวัน เขียนโดยไมค์ บาร์ตเลตต์ บอกเล่าเรื่องราวของคู่แต่งงานที่ทรยศต่อกันและกันนำไปสู่วังวนแห่งการแก้แค้น ความเศร้าโศก การให้อภัย และการเยียวยา ออกอากาศทางช่องเจทีบีซีในวันศุกร์และวันเสาร์ ตั้งแต่วันที่ 27 มีนาคม ถึง 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2020
ละครเรื่องนี้เป็นละครที่มีเรตติงสูงสุดในประวัติศาสตร์เคเบิลทีวีของเกาหลีแซงหน้าเรื่องสกาย แคสเซิล: ตะกายฟ้า ไขว่คว้าฝัน ด้วยเรตติงตอนสุดท้ายทั่วประเทศที่ 28.371% นอกจากนี้ยังบันทึกเรตติงเฉลี่ยสูงสุดของละครทางเคเบิลทีวีด้วยเรตติงเฉลี่ย 18.829% แม้ว่าละครจะถูกวิพากษ์วิจารณ์เรื่องการแสดงภาพทางเพศและความรุนแรง แต่ก็ได้รับเสียงวิจารณ์ชื่นชมจากบทภาพยนตร์ การกำกับ และการแสดง โดยโม วาน-อิลได้รับรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม และคิม ฮี-แอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากงานแบคซังอาร์ตส์อะวอดส์ ครั้งที่ 56
เรื่องย่อ

จี ซ็อน-อู (คิม ฮี-แอ) แพทย์เวชศาสตร์ครอบครัว ผู้เป็นที่นับถือ และรองผู้อำนวยการของโรงพยาบาลสายใยรักแห่งครอบครัวในเมืองโกซาน ประเทศเกาหลีใต้ แต่งงานกับอี แท-โอ (พัก แฮ-จุน) ผู้อำนวยการที่มีความทะเยอทะยาน ซึ่งเธอมีลูกชายชื่อ อี จุน-ย็อง (ช็อน จิน-ซอ) ซ็อน-อูคิดว่าครอบครัวของเธอสมบูรณ์แบบจนกระทั่งเธอพบว่าแท-โอกำลังมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงอีกคนชื่อยอ ดา-คย็อง (ฮัน โซ-ฮี)
นักแสดง

คิม ฮี-แอ รับบทเป็น จี ซ็อน-อู
พัก แฮ-จุน รับบทเป็น อี แท-โอ
ฮัน โซ-ฮี รับบทเป็น ยอ ดา-คย็อง
พัก ซุน-ย็อง รับบทเป็น โก เย-ริม
คิม ย็อง-มิน รับบทเป็น ซน เจ-ฮย็อก
แช กุก-ฮี รับบทเป็น ซ็อล มย็อง-ซ็อก
อี กึน-ยัง รับบทเป็น ยอ บย็อง-กยู
คิม ซุน-คย็อง รับบทเป็น ออม ฮโย-ช็อง
ช็อน จิน-ซอ รับบทเป็น อี จุน-ย็อง
ชิม อึน-อู รับบทเป็น มิน ฮย็อน-ซอ
ช็อง แจ-ซุน รับบทเป็น เบ ช็อง-ชิม
อี ฮัก-จู รับบทเป็น พัก อิน-กยู
อี มู-แซง รับบทเป็น คิม ยุน-กิ
ซอ อี-ซุก รับบทเป็น ภรรยาของประธานชเว
เพลงประกอบ

เพลงประกอบของละครรวบรวมไว้ในอัลบั้มสองตอนที่วางจำหน่ายในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2020. อัลบั้มประกอบด้วยเพลงประกอบต้นฉบับ 6 เพลง และเพลงประกอบ 28 เพลง รายการต่อไปนี้เป็นรายการเพลงสำหรับการสตรีมออนไลน์ของอัลบั้ม
| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Lonely Sailing" (고독한 항해) | Gaemi | Gaemi | Kim Yoon-ah (Jaurim) | 4:41 |
| 2. | "Nothing On You" | Josh Daniel | Gaemi | Josh Daniel | 3:07 |
| 3. | "Sad" | Hana | Jeong Sung-min (POPKID) Shin Ji-hoo (Postmen) | Son Seung-yeon | 3:36 |
| 4. | "Just Leave Me" (그냥 나를 버려요) | Ra.L Naomi | Gaemi Ra.L | Ha Dong-kyun | 4:20 |
| 5. | "Farewell In Tears" (눈물로 너를 떠나보낸다) | Gaemi Ra.L Naomi | Gaemi | Huh Gak | 4:16 |
| 6. | "The Days We Loved" (사랑했던 날들) | Gaemi Midnight | Gaemi Midnight | Baek Ji-young | 4:01 |
| 7. | "Endless Story" |   | Gaemi Lee Gun-young |   | 2:53 |
| 8. | "Finale" |   | Park Mi-sun |   | 2:34 |
| 9. | "The World Where Everything Is Perfect" |   | Park Jung-hwan |   | 2:45 |
| 10. | "Be Realized" |   | Lee Sung-gu |   | 2:45 |
| 11. | "Infatuation" |   | Lee Gun-young |   | 2:11 |
| 12. | "Seon-u’s Provocation" |   | Jo Yoon-jung |   | 2:30 |
| 13. | "Splendid" |   | Gaemi Lee Gun-young |   | 3:28 |
| 14. | "Vengeance" |   | Park Mi-sun |   | 2:39 |
| 15. | "Distrust" |   | Park Yoon-seo |   | 2:59 |
| 16. | "Passion" |   | Lee Gun-young |   | 3:15 |
| 17. | "The Beginning of Doubt" |   | Jo Yoon-jung |   | 2:48 |
| 18. | "I Hope Not" |   | Lee Sung-gu |   | 2:15 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 57:03 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ทำนอง | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Tears of Solitude" | Gaemi | 5:21 |
| 2. | "Doubt" | Lee Gun-young | 2:33 |
| 3. | "Collapsing" | Park Mi-sun | 3:13 |
| 4. | "Seemingly" | Park Yoon-seo | 3:12 |
| 5. | "Rumor" | Park Mi-sun | 2:46 |
| 6. | "The Silent Whisper" | Park Jung-hwan | 2:32 |
| 7. | "A Dark Room" | Lee Sung-gu | 2:52 |
| 8. | "What a Delightful Thought" | Park Jung-hwan | 3:10 |
| 9. | "Grief" | Lee Gun-young | 3:16 |
| 10. | "Perfect Day" | James Kang | 2:06 |
| 11. | "Reasonable Suspicion" | Park Yoon-seo | 2:49 |
| 12. | "One Fine Day" | Gaemi | 3:48 |
| 13. | "Perplexing" | Lee Sung-gu | 3:33 |
| 14. | "Chaotic" | Gaemi | 4:43 |
| 15. | "Unjustified" | Park Yoon-seo | 2:26 |
| 16. | "The Woman Amongst True Friends" | Jo Yoon-jung Park Jung-hwan | 2:51 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 51:11 |
รางวัลและการเสนอชื่อ

| ปี | รางวัล | สาขา | ผู้รับ | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2020 | 56th Baeksang Arts Awards | Grand Prize (Daesang) | คิม ฮี-แอ | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2020 | 56th Baeksang Arts Awards | Best Director | โม วาน-อิล | ชนะ |   |
| 2020 | 56th Baeksang Arts Awards | Best Actress | คิม ฮี-แอ | ชนะ |   |
| 2020 | 56th Baeksang Arts Awards | Best Supporting Actor | คิม ย็อง-มิน | เสนอชื่อเข้าชิง |   |
| 2020 | 56th Baeksang Arts Awards | Best New Actress | ฮัน โซ-ฮี | เสนอชื่อเข้าชิง |   |
| 2020 | 2nd Asia Contents Awards | Best Asian Drama | หลังภาพแห่งความสุข | เสนอชื่อเข้าชิง |   |
| 2020 | 2nd Asia Contents Awards | Best Creative | โม วาน-อิล | ชนะ |   |
| 2020 | 2nd Asia Contents Awards | Best Actress | คิม ฮี-แอ | ชนะ |   |
| 2020 | 2nd Asia Contents Awards | Best Writer | จู ฮย็อน | เสนอชื่อเข้าชิง |   |
| 2020 | 7th APAN Star Awards | Grand Prize (Daesang) | คิม ฮี-แอ | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2020 | 7th APAN Star Awards | Best Actor in a Mini Series | พัก แฮ-จุน | ชนะ |  |
| 2020 | 7th APAN Star Awards | Best Supporting Actor | คิม ย็อง-มิน | ชนะ |  |
| 2020 | 7th APAN Star Awards | Best New Actor | อี ฮัก-จู | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2020 | 7th APAN Star Awards | Best New Actress | ฮัน โซ-ฮี | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2020 | 5th Asia Artist Awards | Rookie of the Year - Television/Film | ฮัน โซ-ฮี | ชนะ |  |
| 2021 | 25th Asian Television Awards | Best Drama Series | หลังภาพแห่งความสุข | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
ผู้ชม

| ฤดูกาล | ฤดูกาล | ตอนที่> 1 | ตอนที่> 2 | ตอนที่> 3 | ตอนที่> 4 | ตอนที่> 5 | ตอนที่> 6 | ตอนที่> 7 | ตอนที่> 8 | ตอนที่> 9 | ตอนที่> 10 | ตอนที่> 11 | ตอนที่> 12 | ตอนที่> 13 | ตอนที่> 14 | ตอนที่> 15 | ตอนที่> 16 | เฉลี่ย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 1.168 | 2.141 | 2.590 | 3.182 | 3.074 | 4.045 | 3.783 | 4.362 | 4.396 | 5.121 | 4.804 | 5.302 | 4.678 | 5.385 | 5.208 | 6.248 | 4.093 |
วัดผลผู้ชมทั่วประเทศโดยนีลเส็นโคเรีย
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศเดิม | ส่วนแบ่งผู้ชมโดยเฉลี่ย (นีลเส็นเกาหลี) | ส่วนแบ่งผู้ชมโดยเฉลี่ย (นีลเส็นเกาหลี) |  |  |
| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศเดิม | Nationwide | โซล |  |  |
| 1 | 27 มีนาคม 2020 | 6.260% (1st) | 6.786% (1st) |  |  |
| 2 | 28 มีนาคม 2020 | 9.979% (1st) | 11.023% (1st) |  |  |
| 3 | 3 เมษายน 2020 | 11.882% (1st) | 14.016% (1st) |  |  |
| 4 | 4 เมษายน 2020 | 13.986% (1st) | 15.794% (1st) |  |  |
| 5 | 10 เมษายน 2020 | 14.676% (1st) | 16.118% (1st) |  |  |
| 6 | 11 เมษายน 2020 | 18.816% (1st) | 21.390% (1st) |  |  |
| 7 | 17 เมษายน 2020 | 18.501% (1st) | 21.406% (1st) |  |  |
| 8 | 18 เมษายน 2020 | 20.061% (1st) | 22.276% (1st) |  |  |
| 9 | 24 เมษายน 2020 | 20.539% (1st) | 23.175% (1st) |  |  |
| 10 | 25 เมษายน 2020 | 22.913% (1st) | 25.878% (1st) |  |  |
| 11 | 1 พฤษภาคม 2020 | 21.122% (1st) | 23.986% (1st) |  |  |
| 12 | 2 พฤษภาคม 2020 | 24.332% (1st) | 26.747% (1st) |  |  |
| 13 | 8 พฤษภาคม 2020 | 21.087% (1st) | 23.920% (1st) |  |  |
| 14 | 9 พฤษภาคม 2020 | 24.307% (1st) | 26.841% (1st) |  |  |
| 15 | 15 พฤษภาคม 2020 | 24.442% (1st) | 27.975% (1st) |  |  |
| 16 | 16 พฤษภาคม 2020 | 28.371% (1st) | 31.669% (1st) |  |  |
| เฉลี่ย | เฉลี่ย | 18.830% | 21.188% |  |  |
| ตอนพิเศษ | 22 พฤษภาคม 2020 | 3.904% | 4.777% |  |  |
| ตอนพิเศษ | 23 พฤษภาคม 2020 | 4.288% | 4.534% |  |  |
 ในตารางด้านบนตัวเลขสีน้ำเงิน แสดงถึงคะแนนที่ต่ำที่สุด และตัวเลขสีแดง แสดงถึงคะแนนสูงสุด  ละครเรื่องนี้ออกอากาศทางช่องเคเบิล/เพย์ทีวี ซึ่งปกติจะมีผู้ชมน้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับรายการทีวี/สถานีแพร่ภาพสาธารณะฟรี (เคบีเอส, เอสบีเอส, เอ็มบีซี และอีบีเอส)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเกาหลี)
หลังภาพแห่งความสุข ที่ฮันซีเนมา
หลังภาพแห่งความสุข ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
หวายตะมอย

| หวายตะมอย |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Asparagales
วงศ์:: Orchidaceae
วงศ์ย่อย:: Epidendroideae
สกุล:: Dendrobium
สปีชีส์:: D.  crumenatum
ชื่อทวินาม
Dendrobium crumenatum Sw.

ชื่อพ้อง
  ชื่อพ้อง Onychium crumenatum (Sw.) Blume  Callista crumenata (Sw.) Kuntze  Aporum crumenatum (Sw.) Brieger in F.R.R.Schlechter  Epidendrum caninum Burm.f.  Ceraia simplicissima Lour.  Epidendrum saaronicum J.Koenig in A.J.Retzius  Epidendrum ceraia Raeusch.  Dendrobium ceraia Lindl.  Dendrobium schmidtianum Kraenzl.  Dendrobium papilioniferum J.J.Sm.  Dendrobium simplicissimum (Lour.) Kraenzl. in H.G.A.Engler  Dendrobium kwashotense Hayata  Dendrobium crumenatum var. parviflorum Ames & C.Schweinf. in O.Ames  Dendrobium caninum (Burm.f.) Merr.  Aporum kwashotense (Hayata) Rauschert  Aporum papilioniferum (J.J.Sm.) Rauschert  Ceraia saaronica (J.Koenig) M.A.Clem. & D.L.Jones  Ceraia papilionifera (J.J.Sm.) M.A.Clem.  Ceraia parviflora (Ames & C.Schweinf.) M.A.Clem.  
หวายตะมอย (อังกฤษ: pigeon orchid; ชื่อวิทยาศาสตร์: Dendrobium crumenatum) หรือ เอื้องมะลิ หรือ แส้พระอินทร์ เป็นกล้วยไม้ในสกุลหวาย กระจายพันธุ์ในเอเชียใต้ถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นพืชอิงอาศัย โคนต้นเป็นลำทรงกระบอก ส่วนปลายเป็นเส้นกลมเรียวและแข็ง ยาวได้ถึง 70 ซม. ใบรูปรีแกมขอบขนาน กว้าง 1.5-2.5 ซม. ยาว 5-7 ซม. มักทิ้งใบเมื่อผลิดอก ดอกสีขาวนวลออกเดี่ยวตามข้อ มีกลิ่นหอม บานเต็มที่กว้าง 2.5-3 ซม. กลีบปากมีแต้มสีเหลืองที่กลางกลีบ นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ที่เกาะชวาใช้พืชชนิดนี้ผสมในยารักษาอหิวาตกโรคและแก้อาการปวดหู
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หวายตะมอย
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Dendrobium crumenatum ที่วิกิสปีชีส์
เอื้องมะลิ ไม้ป่าดอกขาวกลิ่นหอมจากป่ายาง
Pigeon orchid, Dendrobium crumenatum Sw.
หมู่เกาะเติกส์และเคคอส

| หมู่เกาะเติกส์และเคคอส Turks and Caicos Islands (อังกฤษ) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
เพลงชาติ: God Save the King  เพลงประจำชาติ: ทิสแลนด์ออฟอาวส์ This Land of Ours

เมืองหลวง: คอคเบิร์นทาวน์
เมืองใหญ่สุด: พรอวิเดนเชียลิส
ภาษาราชการ: ภาษาอังกฤษ
เดมะนิม: TCI
การปกครอง: อาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร

• ประมุข : สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3
• ผู้ว่าการ : ดิเลนิ แดเนียล-เซลวาร์แนม
• นายกรัฐมนตรี : ชาร์ล วอชิงตัน มิสสิก
 
พื้นที่
• รวม: 417 ตารางกิโลเมตร (161 ตารางไมล์) (199)
ประชากร
• 2008 ประมาณ: 30,600 (208)
• ความหนาแน่น: 52 ต่อตารางกิโลเมตร (134.7 ต่อตารางไมล์)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2006 (ประมาณ)
• รวม: 722 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
• ต่อหัว: 17,112 ดอลลาร์สหรัฐ
สกุลเงิน: ดอลลาร์สหรัฐ (USD)
เขตเวลา: UTC-5
• ฤดูร้อน (เวลาออมแสง): UTC-4
รหัสโทรศัพท์: 1 649
โดเมนบนสุด: .tc
หมู่เกาะเติกส์และเคคอส (อังกฤษ: Turks and Caicos Islands) เป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรประกอบไปด้วยหมู่เกาะย่อยในเขตร้อน 2 หมู่เกาะ ได้แก่ หมู่เกาะเคคอสและหมู่เกาะเติกส์ อาณานิคมนี้ตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียน และมีชื่อเสียงในด้านสถานที่ท่องเที่ยวและเป็นแหล่งหลบเลี่ยงภาษีของบริษัทต่างชาติ หมู่เกาะนี้อยู่ห่างจากเมืองไมแอมี รัฐฟลอริดาของสหรัฐอเมริกาไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 970 กม. และอยู่ห่างจากหมู่เกาะบาฮามาสไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 80 กม. มีพื้นที่ทั้งหมด 430 ตร.กม. ตามจริงแล้ว อาณาเขตของหมู่เกาะเติกส์และเคคอสกับหมู่เกาะบาฮามาสถือว่าต่อเนื่องกันในทางภูมิศาสตร์ แต่อาณาเขตทางการเมืองนั้นมีการแยกออกจากกันอย่างชัดเจน
หมู่เกาะนี้มีประชากรประมาณ 30,000 คนโดยประมาณ 22,500 คนอาศัยอยู่บนเกาะพรอวิเดนเชียลิส (Providenciales) เมืองหลวงคือโคเบิร์นทาวน์ (Cockburn Town) อยู่บนเกาะแกรนด์เติร์ก
ภูมิศาสตร์

หมู่เกาะสองกลุ่มนี้อยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่เกาะบาฮามาส และทางเหนือของเกาะฮิสปันโยลา และมีระยะห่างประมาณ 970 กม. จากเมืองไมแอมี สหรัฐอเมริกา ประกอบไปด้วยเกาะใหญ่ 8 เกาะและกว่า 20 เกาะเล็ก รวมแล้วมีพื้นที่ 616.4 ตารางกิโลเมตร ในทางภูมิศาสตร์ หมู่เกาะทั้งสองถือเป็นส่วนเดียวกับหมู่เกาะบาฮามาสโดยทั้งหมดรวมกันเป็นกลุ่มเกาะลูคายัน แต่ในทางการเมืองนั้นถือว่าแยกจากกัน เกาะใหญ่สองเกาะในหมู่เกาะบาฮามาสที่อยู่ใกล้กับหมู่เกาะเคคอสมากที่สุดคือ เกาะมายากวานาและเกาะเกรตอีนากวา โดยมีช่องแคบเคคอสคั่นไว้
ภูมิประเทศมีลักษณะเป็นพื้นหินปูนราบต่ำเสียเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็มีบึง ที่ลุ่มหนองชายเลน และชายหาดที่มีความยาวรวม 370 กม. อยู่ด้วย ลักษณะภูมิอากาศร้อนและค่อนข้างแห้งแล้ง แต่ก็ประสบกับเฮอร์ริเคนอยู่บ่อยครั้ง บนหมู่เกาะมีทรัพยากรน้ำจืดอยู่อย่างจำกัด ทำให้ต้องมีที่เก็บน้ำฝนเพื่อดื่มกิน ทรัพยากรธรรมชาติหลัก ๆ ของหมู่เกาะนี้ ได้แก่ กุ้งก้ามกราม หอยสังข์ และสัตว์น้ำมีเปลือกอื่น ๆ หมู่เกาะทั้งสองถูกแยกจากกันโดยมีช่องแคบเติกส์ไอแลนด์กั้นไว้
ภูมิศาสตร์ > หมู่เกาะเคคอส

หมู่เกาะนี้ขนาดใหญ่กว่า รวมพื้นที่บนบกแล้วนับรวมเป็นร้อยละ 96 ของพื้นที่ทั้งหมด และมีประชากรอาศัยอยู่ร้อยละ 82 ของประชากรทั้งหมด เกาะต่าง ๆ ในหมู่เกาะเรียงตัวล้อมรอบเนินตื้นใต้ทะเลเคคอส (Caicos Bank) ดูคล้ายกับเกาะปะการัง โดยมีเกาะใหญ่หกเกาะอยู่ทางตะวันตก ทางเหนือ และทางตะวันออก และยังมีแนวปะการังกับเกาะเล็ก ๆ อยู่อีก 2-3 แห่งในทางใต้ ศูนย์กลางอย่างไม่เป็นทางการของหมู่เกาะเคคอสคือหมู่บ้านคิวที่อยู่บนเกาะนอร์ทเคคอส หมู่เกาะนี้แยกการปกครองออกเป็น 6 เขต โดยมี 4 เขตที่มีผู้อยู่อาศัย และยังมีหมู่เกาะเล็ก ๆ อีก 2 เกาะ เขตการปกครองดังกล่าวได้แก่
เวสต์เคคอส (ไม่มีผู้อยู่อาศัยแล้ว)
พรอวิเดนเชียลิส (เขตชุมชนที่ใหญ่ที่สุด)
นอร์ทเคคอส
มิดเดิลเคคอส
อีสต์เคคอส (ไม่มีผู้อยู่อาศัย)
เซาท์เคคอส
แอมเบอร์กริสคีย์
นอกจากนี้ยังมีเกาะเล็ก ๆ ที่มีคนอาศัยอยู่ ซึ่งอยู่ในหมู่เกาะย่อยเคคอสที่อยู่ระหว่างเกาะพรอวิเดนเชียลิสกับเกาะนอร์ทเคคอส
เดลลิสคีย์ (ไม่มีผู้อยู่อาศัย แต่จะมีโรงแรมเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2010)
ไพน์คีย์
แพร์รอตคีย์
ภูมิศาสตร์ > หมู่เกาะเติกส์

หมู่เกาะเติกส์มีลักษณะคล้ายสายโซ่เป็นทางยาวตั้งแต่เหนือจรดใต้ มีช่องแคบเติกส์ไอแลนด์แยกหมู่เกาะนี้จากหมู่เกาะเคคอส มีพื้นที่ทั้งหมด 26.7 ตร. กม. และมีประชากรประมาณ 5,753 คน มีเกาะใหญ่ ๆ อยู่สองเกาะ โดยสองเกาะนี้เท่านั้นที่มีผู้อยู่อาศัย เกาะดังกล่าวได้แก่
แกรนด์เติร์ก (มีเมืองหลวงตั้งอยู่)
ซอลต์คีย์
ประวัติศาสตร์

ผู้อยู่อาศัยบนหมู่เกาะนี้ยุคแรก ๆ คือชาวอเมริกันอินเดียน รวมไปถึงชาวอาราวัก แต่เมื่อเวลาผ่านไปหลายศตวรรษ ชาวแคริบเริ่มเข้ามาแทนที่จนในที่สุดมีพวกเขาเป็นประชากรส่วนใหญ่ ชาวยุโรปที่มาทำการสำรวจทวีปอเมริกาบันทึกเกี่ยวกับการพบเห็นเกาะนี้เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1512 โดยผู้พิชิตดินแดนชาวสเปน ควน ปอนเซ เด เลออน ระหว่างศตวรรษที่ 16, 17 และ 18 หมู่เกาะนี้ผ่านการปกครองจากสเปน ฝรั่งเศส และอังกฤษมาแล้ว แต่ไม่มีชาติใดลงหลักปักฐานและสร้างนิคมบนหมู่เกาะสองแห่งนี้อย่างจริงจัง
หมู่เกาะเติกส์และเคคอสกลายเป็นแหล่งกบดานของโจรสลัดที่มีชื่อเสียงอยู่เป็นเวลาหลายทศวรรษในช่วงต้นศตวรรษที่ 18 ต่อมาบรรดาพ่อค้าเกลือชาวเบอร์มิวดาเข้ามาตั้งรกรากที่หมู่เกาะเติกส์เมื่อประมาณปี ค.ศ. 1680 จนกระทั่งระหว่าง ค.ศ. 1765-1783 ฝรั่งเศสได้เข้ามาปกครองเกาะนี้ และหลังจากเกิดการปฏิวัติอเมริกัน (ค.ศ. 1775-1783) ชาวอาณานิคมที่ยังภักดีต่อจักรวรรดิอังกฤษก็อพยพมายังอาณานิคมหมู่เกาะต่าง ๆ ทะเลแคริบเบียน และมีส่วนหนึ่งที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานบนหมู่เกาะเคคอส ฝ้ายกลายเป็นพืชเศรษฐกิจในช่วงเวลาสั้น ๆ ต่อมาในปี ค.ศ. 1799 ทั้งหมู่เกาะเติกส์และเคคอสก็ถูกอังกฤษผนวกเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะบาฮามาส
ในปี ค.ศ. 1848 หมู่เกาะเติกส์และเคคอสถูกแบ่งออกเป็นสองอาณานิคมแยกจากกัน แต่อยู่ภายใต้การบริหารจากประธานสภาแห่งหมู่เกาะเติกส์และเคคอสคนเดียว ตำแหน่งนี้มีอยู่จนกระทั่ง ค.ศ. 1873 เมื่อหมู่เกาะทั้งสองถูกรวมเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมจาเมกา และในปี ค.ศ. 1894 ตำแหน่งหัวหน้าเจ้าพนักงานอาณานิคมจึงถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นข้าหลวง ในปี ค.ศ. 1917 นายกรัฐมนตรีโรเบิร์ต บอร์เดนแห่งแคนาดา เสนอให้หมู่เกาะเติกส์และเคคอสรวมเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของแคนาดา แต่นายกรัฐมนตรีเดวิด ลอยด์ จอร์จแห่งอังกฤษปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว หมู่เกาะนี้จึงยังคงอยู่ในอาณัติของจาเมกา จนกระทั่งในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 หมู่เกาะทั้งสองถูกแยกออกมาเป็นอาณานิคมเอกเทศอีกครั้ง โดยตำแหน่งข้าหลวงคนสุดท้ายถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นผู้บริหาร แต่ผู้ว่าราชการจาเมกายังคงเป็นผู้ว่าราชการของหมู่เกาะอยู่ และในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 หมู่เกาะทั้งสองก็ถูกควบรวมเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐเวสต์อินดีส
เมื่อจาเมกาได้รับเอกราชจากอังกฤษในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1962 หมู่เกาะเติกส์และเคคอสก็กลายเป็นอาณานิคมในเครือจักรภพ และตั้งแต่ ค.ศ. 1965 ผู้ว่าราชการบาฮามาสก็ทำหน้าที่ว่าราชการและดูแลกิจการต่าง ๆ ของหมู่เกาะเติกส์และเคคอสเช่นกัน จนกระทั่งบาฮามาสได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1973 หมู่เกาะทั้งสองจึงมีผู้ว่าราชการเป็นของตัวเองในที่สุด (โดยเปลี่ยนชื่อมาจากตำแหน่งผู้ปกครอง) ใน ค.ศ. 1974 สภาชิกสภาผู้แทนราษฎรแคนาดาแมกซ์ ซอลต์สแมนแห่งพรรคประชาธิปไตยใหม่ได้เสนอร่างกฎหมายเพื่อรวมหมู่เกาะนี้เข้ากับแคนาดา แต่ไม่ผ่านความเห็นชอบของสภาผู้แทนราษฎรแคนาดา
ตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1976 เป็นต้นมา หมู่เกาะนี้มีรัฐบาลเป็นของตัวเองโดยมีผู้นำเป็นหัวหน้ารัฐมนตรี ต่อมามีการตกลงกับทางอังกฤษในการร้องขอเอกราชในปี ค.ศ. 1979 โดยตั้งเป้าหมายว่าจะได้รับเอกราชภายใน ค.ศ. 1982 แต่การเปลี่ยนแปลงรัฐบาลใหม่ทำให้นโยบายนี้ถูกล้มเลิก และเปลี่ยนนโยบายไปเป็นการเจรจาเพื่อรวมประเทศกับแคนาดาแทน แต่ทางแคนาดาไม่ได้ให้ความสนใจกับเรื่องนี้ ปัญหาทางการเมืองในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานำไปสู่การประกาศใช้รัฐธรรมนูญที่ร่างขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 2006 และการกลับมาใช้อำนาจปกครองโดยตรงจากสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 2009
การเมืองการปกครอง

หมู่เกาะเติกส์และเคคอสเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ถือเป็นอาณานิคมที่ปกครองตนเอง มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญในวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1976 ซึ่งปีต่อ ๆ มาได้ประกาศให้วันนี้เป็นวันรัฐธรรมนูญ วันหยุดประจำชาติ แต่ในปี ค.ศ. 1986 รัฐธรรมนูญได้ถูกระงับการใช้และมีการวินิจฉัยจนมีการประกาศใช้อีกครั้งในวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1988 ส่วนรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันถูกประกาศใช้เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2006 โครงสร้างกฎหมายของหมู่เกาะนี้มีลักษณะเป็นกฎหมายจารีตประเพณีตามแบบอังกฤษผสมกับกฎหมายบางส่วนของจาเมกาและบาฮามาส คนทุกเพศที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีบริบูรณ์ขึ้นไปมีสิทธิ์เลือกตั้ง ภาษาอังกฤษเป็นภาษาประจำชาติ และเมืองโคเบิร์นทาวน์เป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะเติกส์และเคคอส และมีสถานที่ราชการและรัฐบาลตั้งอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 1766 เป็นต้นมา
การเมืองการปกครอง > บริหาร

เนื่องจากเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร จึงมีสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักรทรงเป็นประมุข โดยมีผู้สำเร็จราชการเป็นผู้ว่าราชการ ส่วนหัวหน้ารัฐบาลนั้นเป็นนายกรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรีประกอบด้วยเจ้าพนักงาน 3 คนที่เป็นสมาชิกโดยตำแหน่ง และสมาชิกสภาอีก 5 คนที่ผู้ว่าราชการทำการจัดสรรและแต่งตั้ง ประมุขเป็นผู้แต่งตั้งผู้ว่าราชการ และผู้ว่าราชการเป็นผู้แต่งตั้งนายกรัฐมนตรี สภาเดี่ยวของหมู่เกาะเติกส์และเคคอสมีสมาชิกอยู่ 21 คน โดย 15 คนได้รับการเลือกตั้งจากประชาชน สมาชิกสภามีวาระการทำงาน 4 ปี
การเมืองการปกครอง > ตุลาการ

ในส่วนของฝ่ายตุลาการ อำนาจในการพิจารณาไต่สวน อยู่ภายใต้อำนาจของศาลสูงสุดแคริบเบียนตะวันออก (Eastern Caribbean Supreme Court)
มีศาลฎีกาอยู่ในตำแหน่งสูงสุด การยื่นอุทธรณ์นั้นผ่านการพิจารณาจากศาลอุทธรณ์ ส่วนการยื่นฎีกาจะยื่นให้คณะกรรมการฝ่ายตุลาการแห่งองคมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร (Privy Council) เป็นผู้พิจารณา
เศรษฐกิจ

จากข้อมูลใน ค.ศ. 2006 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของหมู่เกาะนี้อยู่ที่ประมาณ 722 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ($17,112 ต่อประชากร) สามารถแบ่งได้ตามประเภทธุรกิจที่สร้างรายได้ให้กับหมู่เกาะดังนี้
โรงแรมและภัตตาคาร ร้อยละ 23.27
การให้บริการทางการเงิน ร้อยละ 29.64
การก่อสร้าง ร้อยละ 48.71
การขายปลีกและขายส่ง ร้อยละ 20.89
งานบริการสาธารณสุขและงานด้านสังคมสงเคราะห์ ร้อยละ 10.83
รายได้หลักของรัฐบาลได้แก่ภาษีนำเข้า (ร้อยละ 36.51 ของรายได้ทั้งหมด), ภาษีแสตมป์ที่ว่าด้วยการซื้อขายที่ดิน (ร้อยละ 19.79), ค่าใบอนุญาตทำงานและอยู่อาศัย (ร้อยละ 8.93) และภาษีโรงแรม (ร้อยละ 8.84) ดัชนีเงินเฟ้ออยู่ที่ร้อยละ 3.7 อัตราการว่างงาน (ของ ค.ศ. 2007) อยู่ที่ร้อยละ 5.4 สกุลเงินที่ใช้กันทั่วไปคือเงินดอลลาร์สหรัฐ แต่ก็มีการใช้เงินปอนด์สเตอร์ลิงในบางภาคส่วนของรัฐบาลอยู่ (เช่นการจ่ายค่าปรับที่สนามบิน)
สินค้าเกษตรกรรมหลักมีในปริมาณที่ค่อนข้างจำกัด สินค้าดังกล่าวได้แก่ข้าวโพด ถั่ว มันสำปะหลัง และผลไม้จำพวกส้ม สินค้าส่งออกที่สำคัญของเกาะมีอยู่แค่สองชนิดคือปลาและหอยสังข์ โดยส่วนมากจะส่งออกไปยังสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร ส่วนสินค้านำเข้าส่วนใหญ่คือสินค้าประเภททุนและอาหารเพื่อการบริโภคภายในประเทศ
โครงสร้างพื้นฐาน > คมนาคมและโทรคมนาคม > คมนาคม

ท่าอากาศยานนานาชาติพรอวิเดนเชียลิสเป็นด่านรองรับชาวต่างชาติแห่งหลักของหมู่เกาะนี้ แต่ในแต่ละเกาะที่มีคนอาศัยอยู่ก็จะมีสนามบินอยู่เช่นกัน รวมแล้วมีอยู่ 7 แห่ง บนหมู่เกาะมีทางหลวงยาว 121 กม. มีท่าเรือนานาชาติอยู่บนเกาะแกรนด์เติร์กและพรอวิเดนเชียลิส และไม่มีทางรถไฟ