เรือประจัญบานชั้นไอโอวา
ข้อมูลจำเพาะ > ระบบขับเคลื่อน

ลูกเรือกำลังควบคุมคันเร่งของเรือในห้องเครื่องยนต์หลักบนเรือนิวเจอร์ซีย์ (ค.ศ. 1982)
ลูกเรือกำลังปฏิบัติงานกับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าในห้องเครื่องยนต์ชั้นบนบนเรือนิวเจอร์ซีย์ (ค.ศ. 1982)
ระบบขับเคลื่อนของเรือชั้นไอโอวาประกอบด้วยหม้อไอน้ำ Babcock & Wilcox 8 ลูก และกังหันไอน้ำแบบเฟืองทดรอบผสมคู่ 4 เครื่อง แต่ละเครื่องขับเพลาใบจักรหนึ่งเพลา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กังหันไอน้ำแบบเฟืองของไอโอวาและมิสซูรีนั้นผลิตโดยบริษัทเจเนอรัลอิเล็กทริก ขณะที่เครื่องจักรที่เทียบเท่ากันบนนิวเจอร์ซีย์และวิสคอนซินนั้นผลิตโดยบริษัทเวสติงเฮาส์ ผลิตกำลังได้ 212,000 shp (158,000 กิโลวัตต์) และขับเคลื่อนเรือด้วยความเร็วสูงสุด 32.5 นอต (60.2 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 37.4 ไมล์ต่อชั่วโมง) ที่ระวางขับน้ำเต็มที่ และ 33 นอต (61 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 38 ไมล์ต่อชั่วโมง) ที่ระวางขับน้ำปกติ เรือบรรทุกน้ำมันเตา 8,841 ลองตัน (8,983 ตัน) ซึ่งให้ระยะทาง 15,900 ไมล์ทะเล (29,400 กิโลเมตร; 18,300 ไมล์) ที่ความเร็ว 17 นอต (31 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 20 ไมล์ต่อชั่วโมง) หางเสือแบบกึ่งสมดุลสองตัวทำให้เรือมีเส้นผ่านศูนย์กลางการเลี้ยวทางยุทธวิธี 814 หลา (744 เมตร) ที่ความเร็ว 30 นอต (56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 35 ไมล์ต่อชั่วโมง) และ 760 หลา (695 เมตร) ที่ความเร็ว 20 นอต (37 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 23 ไมล์ต่อชั่วโมง)
พื้นที่เครื่องจักรถูกแบ่งตามแนวยาวออกเป็นแปดห้อง โดยมีห้องเครื่องจักรและห้องหม้อไอน้ำสลับกันเพื่อให้มั่นใจว่าส่วนประกอบของเครื่องจักรจะถูกแยกออกจากกันอย่างเพียงพอ ห้องหม้อไอน้ำมีสี่ห้อง แต่ละห้องมีหม้อไอน้ำ M-Type สองลูก สร้างไอน้ำแรงดันสูง 600 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว (4,137 กิโลปาสกาล; 42 กิโลกรัม-แรงต่อตารางเซนติเมตร) และไอน้ำยวดยิ่งที่มีอุณหภูมิสูงสุด 850 องศาฟาเรนไฮต์ (454 องศาเซลเซียส) เครื่องยนต์สองช่วงขยายประกอบด้วยกังหันแรงดันสูง (HP) และกังหันแรงดันต่ำ (LP) ไอน้ำถูกส่งผ่านกังหันความดันสูงเป็นลำดับแรกซึ่งหมุนด้วยความเร็วสูงสุด 2,100 รอบต่อนาที ไอน้ำซึ่งในจุดนี้พลังงานส่วนใหญ่ถูกใช้ไปแล้วจะถูกส่งผ่านท่อขนาดใหญ่ไปยังกังหันแรงดันต่ำ เมื่อไปถึงกังหันแรงดันต่ำ มันจะเหลือแรงดันไม่เกิน 50 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว (340 กิโลปาสกาล) กังหันแรงดันต่ำช่วยให้เครื่องจักรมีประสิทธิภาพและกำลังมากขึ้นโดยการดึงพลังงานที่เหลืออยู่ออกจากไอน้ำให้หมด หลังจากออกจากกังหันแรงดันต่ำ ไอน้ำเสียจะไหลเข้าสู่เครื่องควบแน่นและจากนั้นจะถูกส่งกลับเป็นน้ำป้อนเข้าหม้อไอน้ำ น้ำที่สูญเสียไปในกระบวนการจะถูกทดแทนด้วยเครื่องระเหยสามเครื่อง ซึ่งสามารถผลิตน้ำจืดได้รวม 60,000 แกลลอนสหรัฐต่อวัน (3 ลิตรต่อวินาที) หลังหม้อไอน้ำได้รับน้ำจนเต็มแล้ว น้ำจืดที่เหลือจะถูกส่งไปยังระบบน้ำดื่มของเรือสำหรับดื่ม อาบน้ำ ล้างมือ ทำอาหาร และอื่น ๆ โถปัสสาวะทั้งหมดและห้องน้ำทั้งหมดยกเว้นหนึ่งห้องในเรือชั้นไอโอวาใช้การล้างด้วยน้ำทะเลเพื่อประหยัดน้ำจืด กังหัน โดยเฉพาะกังหันแรงดันสูง สามารถหมุนได้ถึง 2,000 รอบต่อนาที เพลาของมันขับเคลื่อนผ่านชุดเฟืองทดรอบที่หมุนเพลาใบจักรด้วยความเร็วสูงสุด 225 รอบต่อนาที ขึ้นอยู่กับความเร็วที่ต้องการของเรือ เรือชั้นไอโอวาติดตั้งใบจักรแบบเกลียวสี่ใบ คู่นอกมีสี่พวง เส้นผ่านศูนย์กลาง 18.25 ฟุต (5.56 เมตร) และคู่ในมีห้าพวง เส้นผ่านศูนย์กลาง 17 ฟุต (5.2 เมตร) การออกแบบใบจักรถูกนำมาใช้หลังจากผลการทดสอบก่อนหน้านี้พบว่าการเกิดโพรงอากาศของใบจักรทำให้ประสิทธิภาพลดลงที่ความเร็วมากกว่า 30 นอต (56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 35 ไมล์ต่อชั่วโมง) เพลาขับคู่ในถูกติดตั้งอยู่ในกระดูกงูท้ายเรือเพื่อให้กระแสน้ำไหลไปยังใบจักรได้ราบรื่นขึ้นและเพื่อเพิ่มความแข็งแรงทางโครงสร้างของท้ายเรือ
ห้องเครื่องยนต์มีสี่ห้อง แต่ละห้องมีเครื่องกำเนิดไฟฟ้ากังหันสำหรับเรือ (SSTG) สองเครื่อง เครื่องละ 1,250 กิโลวัตต์ ทำให้เรือมีกำลังไฟฟ้าใช้งานยามปกติทั้งหมด 10,000 กิโลวัตต์ที่แรงดันไฟฟ้ากระแสสลับ 450 โวลต์ นอกจากนี้ เรือยังมีเครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซลฉุกเฉินขนาด 250 กิโลวัตต์สองเครื่อง เพื่อให้สามารถซ่อมแซมหรือเลี่ยงวงจรไฟฟ้าที่เสียหายจากการสู้รบ ชั้นล่างของเรือจึงมีระบบจ่ายไฟฉุกเฉิน (Casualty Power System) ซึ่งมีสายเคเบิลขนาดใหญ่แบบ 3 สายและเต้ารับที่ผนังเรียกว่า "บิสกิต" ที่สามารถใช้เพื่อเปลี่ยนเส้นทางการจ่ายไฟได้