อิท โผล่จากนรก
เนื้อเรื่อง

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1988 บิลล์ เดนโบรห์ (Bill Denbrough) ทำเรือกระดาษให้น้องชายวัยเจ็ดปีชื่อ จอร์จี เดนโบรห์ (Georgie Denbrough) จอร์จีนำเรือไปลอยเล่น ฝนชะเรือไหลลงร่องระบายน้ำ ขณะที่จอร์จีกำลังงมเรือขึ้นมานั้น ตัวตลกโผล่ขึ้นมาแนะนำตัวเองว่า ชื่อ เพนนีไวส์ตัวตลกเต้นระบำ (Pennywise the Dancing Clown) ตัวตลกล่อหลอกให้จอร์จีล้วงลงมาเอาเรือ แล้วเอาฟันอันแหลมคมกัดแขนจอร์จีจนขาด และลากจอร์จีลงร่องหายไป
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1989 บิลล์กับผองเพื่อน ประกอบด้วย ริชชี ทอเซียร์ (Richie Tozier) เอดดี แคสป์แบรก (Eddie Kaspbrak) กับสแตน ยูริส (Stan Uris) มีเรื่องกับกลุ่มอันธพาลของเฮนรี เบาเวอส์ (Henry Bowers) บิลล์เองยังคงเป็นกังวลกับการหายตัวไปของน้องชายและการถูกทอดทิ้งจากบิดามารดา เขาเชื่อว่า น้องยังมีชีวิตอยู่ วันหนึ่ง ได้ข่าวว่า ร่างของน้องชายอาจถูกพัดพาลงสู่แอ่งน้ำชื่อ แบร์เรนส์ (Barrens) จึงชวนเพื่อนออกตามหา เวลานั้น เบน แฮนส์คัม (Ben Hanscom) นักเรียนใหม่ในโรงเรียนของบิลล์ ถูกกลุ่มของเฮนรีไล่ล่า วิ่งหนีไปถึงแอ่งแบร์เรนส์ และพบกับกลุ่มของบิลล์ พวกเขาเจอรองเท้าของเด็กหญิงคนหนึ่งซึ่งหายตัวไป ส่วนแพทริก ฮอกส์เทตเทอร์ (Patrick Hockstetter) หนึ่งในกลุ่มของเฮนรี ถูกตัวตลกเพนนีไวส์ฆ่าในร่องระบายน้ำขณะตามล่าหาเบน
เบนเข้ากลุ่มของบิลล์ เขาพบว่า หลายร้อยปีมาแล้ว เด็กในเมืองนี้หายไปตัวอย่างไร้ร่องรอยเสมอ ต่อมา เบเวอร์ลี มาร์ช (Beverly Marsh) เด็กหญิงที่ถูกบิดาคุกคามทางเพศ และไม่มีใครคบหาเพราะข่าวลือว่า เป็นหญิงสำส่อน มาเข้ากลุ่มด้วย ทั้งเบนและบิลล์ค่อย ๆ ตกหลุมหลงรักเบเวอร์ลี นอกจากนี้ กลุ่มยังได้สมาชิกใหม่ คือ ไมก์ แฮนลอน (Mike Hanlon) หลังจากช่วยเขาจากการก่อกวนของเฮนรี กลุ่มนี้เรียกตัวเองว่า "ชมรมคนขี้แพ้" (The Losers Club)
ไม่นาน ชมรมคนขี้แพ้ต้องเผชิญเรื่องประหลาดหลายประการ เช่น เจอเพนนีไวส์ เจอผีของจอร์จี เจอเด็กหัวขาด เจอน้ำพุเลือด เจอชายโรคเรื้อน เจอภาพเขียนมีชีวิต และเห็นบิดามารดาของไมก์ถูกเผาทั้งเป็น จึงเชื่อว่า พวกเขาถูกสิ่งเหนือธรรมชาติหลอกหลอนอยู่ ตั้งชื่อว่า "มัน" (It) โดยสันนิษฐานว่า "มัน" จะปรากฏตัวเป็นอะไรก็ตามที่พวกเขาหวาดกลัว และจะตื่นขึ้นทุก 27 ปีเพื่อมาจับเด็กกินเป็นอาหาร ก่อนกลับไปจำศีล แล้วตื่นขึ้นมาทำเช่นนี้ใหม่วนเวียนไป
ชมรมคนขี้แพ้ติดตามเรื่องดังกล่าวไปจนพบบ้านร้างเลขที่ 29 ถนนเนลโบลต์ (29 Neibolt Street) และถูกตัวตลกเพนนีไวส์จู่โจมจนแตกหนีกันไปคนละทาง แต่พวกเข้ารวมตัวกันใหม่ได้ แล้วเอาของแหลมตอกศีรษะเพนนีไวส์ ตัวตลกเพนนีไวส์หลบหนีไปได้ พวกเขาตัดสินใจแยกทางกัน มีแต่เด็กชายบิลล์กับเด็กหญิงเบเวอร์ลีที่ตกลงใจจะไปเผชิญหน้ากับเพนนีไวส์
หลายสัปดาห์ต่อมา เบเวอร์ลีถูกเพนนีไวส์พาตัวไป ชมรมคนขี้แพ้จึงรวมตัวกันใหม่ แล้วพากันไปบ้านร้างเลขที่ 29 ถนนเนลโบลต์ เพราะเชื่อว่า เพนนีไวส์อยู่ที่นั่น ณ ที่นั้น พวกเขาถูกเฮนรีโจมตี ไมก์สู้กลับและผลักเฮนรีตกบ่อน้ำตาย ชมรมคนขี้แพ้ออกติดตามหาเบเวอร์ลีต่อ โดยลงไปหาในร่องระบายน้ำใต้ดิน พบว่า เป็นรังลับของเพนนีไวส์ มีซากศพเด็กที่มันจับกินกองเป็นภูเขา เพนนีไวส์แปลงร่างเป็นจอร์จีมาหาบิลล์ บิลล์รู้ตัวแต่ก็ถูกเพนนีไวส์จับเป็นตัวประกัน เพนนีไวส์เสนอว่า จะไว้ชีวิตเด็กคนอื่น ๆ ถ้ายอมให้มันเอาตัวบิลล์ไว้ เด็ก ๆ ในชมรมคนขี้แพ้ไม่ยอมด้วยเพราะเห็นคุณค่าของมิตรภาพ พวกเขาช่วยกันต่อสู้กับเพนนีไวส์จนมันล่าถอยไป บิลล์เมื่อเห็นสภาพศพในร่องน้ำก็ทำใจได้ว่า น้องชายคงเสียชีวิตแล้ว เพื่อน ๆ ก็เข้ามาปลอบโยนเขาให้ใช้ชีวิตต่อไป
เมื่อสิ้นฤดูร้อนนั้น ชาวชมรมคนขี้แพ้กรีดเลือดสาบานกันว่า เมื่อโตแล้ว ถ้าเพนนีไวส์กลับมา พวกเขาจะมาร่วมกันสู้กับมันอีกครั้ง ครั้นแล้ว ต่างคนต่างก็แยกจากกันไปตามทาง เบเวอร์ลีบอกบิลล์ว่า ตนจะย้ายไปอยู่กับป้าที่พอร์ตแลนด์ (Portland) ขณะที่เธอกำลังจะไปนั้น บิลล์วิ่งเข้าไปจุมพิตเธอแล้วจากลา