stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ผู้นำเวียดนามใต้
ประมุขแห่งรัฐ

| ลำดับที่ > ประมุขแห่งรัฐเวียดนาม (ค.ศ. 1949 – ค.ศ. 1955) | ลำดับที่ > ประมุขแห่งรัฐเวียดนาม (ค.ศ. 1949 – ค.ศ. 1955) | ภาพ> ประมุขแห่งรัฐเวียดนาม (ค.ศ. 1949 – ค.ศ. 1955) | ชื่อ (เกิด–เสียชีวิต)> ประมุขแห่งรัฐเวียดนาม (ค.ศ. 1949 – ค.ศ. 1955) | ดำรงตำแหน่ง> ประมุขแห่งรัฐเวียดนาม (ค.ศ. 1949 – ค.ศ. 1955) | ดำรงตำแหน่ง> ประมุขแห่งรัฐเวียดนาม (ค.ศ. 1949 – ค.ศ. 1955) | พรรคการเมือง> ประมุขแห่งรัฐเวียดนาม (ค.ศ. 1949 – ค.ศ. 1955) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1 |  | บ๋าว ดั่ย (1913–1997) | 13 มิถุนายน ค.ศ. 1949 | 30 เมษายน ค.ศ. 1955 | อิสระ |
| — | — |  | โง ดิ่ญ เหยี่ยม (ค.ศ. 1901 – ค.ศ. 1963) | 30 เมษายน ค.ศ. 1955 | 26 ตุลาคม ค.ศ. 1955 | พรรคเกิ่นลาว |
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเวียดนาม (ค.ศ. 1955 – ค.ศ. 1975)
| 1 | 2 |  | โง ดิ่ญ เหยี่ยม (ค.ศ. 1901 – ค.ศ. 1963) | 26 ตุลาคม ค.ศ. 1955 | 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 | พรรคเกิ่นลาว |
| 2 | 3 |  | เยือง วัน มิญ (ค.ศ. 1916 – ค.ศ. 2001) | 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 | 30 มกราคม ค.ศ. 1964 | กองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม (กองทัพบกสาธารณรัฐเวียดนาม) |
| 3 | 4 |  | เหงียน คั้ญ (ค.ศ. 1927 – ค.ศ. 2013) | 30 มกราคม ค.ศ. 1964 | 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1964 | กองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม (กองทัพบกสาธารณรัฐเวียดนาม) |
| 2 | 3 |  | เยือง วัน มิญ (ค.ศ. 1916 – ค.ศ. 2001) | 8 กุมภาพันธ์ 1964 | 16 สิงหาคม 1964 | กองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม (กองทัพบกสาธารณรัฐเวียดนาม) |
| 3 | 4 |  | เหงียน คั้ญ (ค.ศ. 1927 – ค.ศ. 2013) | 16 สิงหาคม ค.ศ. 1964 | 27 สิงหาคม ค.ศ. 1964 | กองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม (กองทัพบกสาธารณรัฐเวียดนาม) |
| — | — |  | คณะกรรมการผู้นำเฉพาะกาล | 27 สิงหาคม ค.ศ. 1964 | 8 กันยายน ค.ศ. 1964 | กองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม (กองทัพบกสาธารณรัฐเวียดนาม) |
| 2 | 3 |  | เยือง วัน มิญ (ค.ศ. 1916 – ค.ศ. 2001) | 8 กันยายน ค.ศ. 1964 | 26 ตุลาคม ค.ศ. 1964 | กองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม (กองทัพบกสาธารณรัฐเวียดนาม) |
| — | — | — | ฟาน คัก สืว (ค.ศ. 1893 – ค.ศ. 1970) | 26 ตุลาคม ค.ศ. 1964 | 14 มิถุนายน ค.ศ. 1965 | อิสระ |
| 4 | 5 |  | เหงียน วัน เถี่ยว (ค.ศ. 1923 – ค.ศ. 2001) | 14 มิถุนายน ค.ศ. 1965 | 21 เมษายน ค.ศ.  1975 | กองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม (กองทัพบกสาธารณรัฐเวียดนาม) (ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1969) |
| (4) | (5) |  | เหงียน วัน เถี่ยว (ค.ศ. 1923 – ค.ศ. 2001) | 14 มิถุนายน ค.ศ. 1965 | 21 เมษายน ค.ศ.  1975 | แนวร่วมสังคมประชาธิปไตยแห่งชาติ |
| 5 | 6 | — | เจิ่น วัน เฮือง (ค.ศ. 1902 – ค.ศ. 1982) | 21 เมษายน ค.ศ. 1975 | 28 เมษายน ค.ศ. 1975 | อิสระ |
| 2 | 3 |  | เยือง วัน มิญ (ค.ศ. 1916 – ค.ศ. 2001) | 28 เมษายน ค.ศ. 1975 | 30 เมษายน ค.ศ. 1975 | กองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม (กองทัพบกสาธารณรัฐเวียดนาม) |
ประธานสภาปรึกษาแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเวียดนามใต้  (ค.ศ. 1975 – ค.ศ. 1976)
| 1 | 7 |  | เหงียน หืว เถาะ (ค.ศ. 1910 – ค.ศ. 1996) | 30 เมษายน ค.ศ. 1975 | 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1976 | แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเวียดนามใต้ |
ธงราชการ

ธงประจำตำแหน่งบ๋าว ดั่ย ประมุขแห่งรัฐเวียดนามในปี ค.ศ. 1949 – ค.ศ. 1955
ธงประธานาธิบดีประเทศเวียดนามใต้ในปี ค.ศ. 1955 – ค.ศ. 1963
ธงประธานาธิบดีประเทศเวียดนามใต้ในปี ค.ศ. 1964 – ค.ศ. 1975
ธงประธานาธิบดีประเทศเวียดนามใต้ในฐานะผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

Rulers - Vietnam
World Statesmen - South Vietnam
| ด ค กนายกรัฐมนตรีเวียดนาม |
| --- | --- |
จักรวรรดิเวียดนาม (1945): จักรวรรดิเวียดนาม เจิ่น จ่อง กีม
สาธารณรัฐโคชินไชนา (1946–49): สาธารณรัฐโคชินไชนา เหงียน วัน ทิญ  เล วัน หว่าก  เหงียน วัน ซวน  เจิ่น วัน หืว
รัฐบาลกลางเฉพาะกาลเวียดนาม (1948–49): เหงียน วัน ซวน
รัฐเวียดนาม (1949–55): เวียดนามใต้ บ๋าว ดั่ย  เหงียน ฟาน ล็อง  เจิ่น วัน หืว  เหงียน วัน เติม  บืว หลก  ฟาน ฮวี กว๊าต  โง ดิ่ญ เสี่ยม
สาธารณรัฐเวียดนาม (1955–75): เวียดนามใต้ เหงียน หง็อก เทอ2  เหงียน คั้ญ2  เหงียน ซวน วั้ญ1, 2  เหงียน คั้ญ2  เจิ่น วัน เฮือง2  เหงียน ซวน วั้ญ1, 2  ฟาน ฮวี กว๊าต2  เหงียน กาว กี่2  เหงียน วัน หลก  เจิ่น วัน เฮือง  เจิ่น เถี่ยน เคียม  เหงียน บ๊า เกิ๋น  หวู วัน เหมิว
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม (1945–76): เวียดนามเหนือ โฮจิมินห์  ฝั่ม วัน ด่ง
สาธารณรัฐเวียดนามใต้ (1975–76): สาธารณรัฐเวียดนามใต้ ฮหวิ่ญ เติ๊น ฟ้าต
สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม (1976–): เวียดนาม ฝั่ม วัน ด่ง  ฝั่ม หุ่ง  หวอ วัน เกียต1  โด๋ เหมื่อย  หวอ วัน เกียต  ฟาน วัน ขาย  เหงียน เติ๊น สุง  เหงียน ซวน ฟุก  ฝั่ม มิญ จิ๊ญ
 1 รักษาการ  2 ผู้นำของรัฐบาลทหาร 
| ด ค กผู้นำรัฐในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ |
| --- | --- |
ประมุขแห่งรัฐ:  กัมพูชา (กษัตริย์  รายพระนาม)  ติมอร์-เลสเต (ประธานาธิบดี)  ไทย (กษัตริย์  รายพระนาม) บรูไน (กษัตริย์)  พม่า (ประธานาธิบดี  รายชื่อ)  ฟิลิปปินส์ (ประธานาธิบดี  รายชื่อ)  มาเลเซีย (กษัตริย์)  ลาว (ประธานาธิบดี)  เวียดนาม (ประธานาธิบดี  รายชื่อ)  สิงคโปร์ (ประธานาธิบดี)  อินโดนีเซีย (ประธานาธิบดี  รายชื่อ) 
หัวหน้ารัฐบาล:  กัมพูชา (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ)  ติมอร์-เลสเต (นายกรัฐมนตรี)  ไทย (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ) บรูไน (นายกรัฐมนตรี-กษัตริย์)  พม่า (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ) ฟิลิปปินส์ (ประธานาธิบดี)  มาเลเซีย (นายกรัฐมนตรี)  ลาว (นายกรัฐมนตรี)  เวียดนาม (นายกรัฐมนตรี  รายชื่อ) สิงคโปร์ (นายกรัฐมนตรี)  อินโดนีเซีย (ประธานาธิบดี) 
ผู้นำสูงสุด:  พม่า  ลาว  เวียดนาม 
ตำแหน่งผู้นำในอดีต:  กัมพูชา (ประมุขแห่งรัฐ  เลขาธิการ) พม่า (กษัตริย์  ผู้ว่าราชการ พรีเมียร์ ที่ปรึกษาแห่งรัฐ) ฟิลิปปินส์ (ผู้สำเร็จราชการ  นายกรัฐมนตรี) ลาว (กษัตริย์)  เวียดนาม (กษัตริย์)  เวียดนามใต้ (ผู้นำ)  สิงคโปร์ (ผู้ว่าราชการ)  หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (ผู้สำเร็จราชการ)  อินโดนีเซีย (นายกรัฐมนตรี) 
อาเซียน
ภาษากะเซง

| ภาษากะเซง |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: แขวงเซกอง ประเทศลาว
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  ภาษากลุ่มมอญ-เขมรภาษากลุ่มกะตูภาษากะเซง
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ: ไม่มี
รหัสภาษา
ISO 639-3: kgc
ภาษากะเซง หรือภาษาโกเซง ภาษากัสเซง ภาษากราเซง มีผู้พูดทั้งหมด 1,200 คน (พ.ศ. 2543) ในลาวภาคใต้ ใกล้เคียงกับชายแดนเวียดนาม ที่ราบโบโลเวนต์ทางเหนือของแขวงอัตตะปือแขวงเซกอง ประเทศลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยกะตู บางครั้งจัดอยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริก
ภาษานี้ใกล้เคียงกับภาษาเตรียง จนนักภาษาศาสตร์บางคน ดังที่กล่าวถึงในบันทึกของพระยาประชากิจกรจักรว่าภาษาเตรียงกับภาษากะเซงเป็นภาษาเดียวกัน แต่ที่จริงทั้งสองภาษามีศัพท์พื้นฐานใช้ร่วมกันเพียง 76% จึงมีผู้แยกเป็นสองภาษา พยัญชนะต้นมี 24 เสียง ตัวสะกดมี 15 เสียง สระมี 21 เสียง
พระผู้สร้างในศาสนาพุทธ

ศาสนาพุทธปฏิเสธความเชื่อเรื่องพระผู้สร้างมาโดยตลอด แม้จะมีคำสอนเรื่องเทวดา สวรรค์ การเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ แต่ไม่เชื่อว่ามีองค์ใดเป็นพระผู้สร้าง พระผู้สร้างที่เชื่อกัน เช่น ท้าวมหาพรหม ก็เป็นการเข้าใจผิด ตามหลักปฏิจจสมุปบาท พุทธศาสนาถือว่าสิ่งทั้งหลายอิงอาศัยกันจึงเกิดขึ้นได้ จึงไม่ยอมรับว่ามีผู้ใดเป็นพระผู้สร้างสิ่งอื่นโดยที่ตนไม่ถูกสร้าง
พระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์รัฐกลันตัน

นี่คือพระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์มาเลเซียแห่งรัฐกลันตัน ตั้งแต่การก่อตั้งรัฐสุลต่านในปีค.ศ. 1267 จนถึงปัจจุบัน
พระรัตนธัชมุนี

| พระรัตนธัชมุนี |
| --- | --- |
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน ว่าง ตั้งแต่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521
การเรียกขาน: ท่านเจ้าคุณ
จวน: พระอารามหลวง หรือวัดราษฎร์
ผู้แต่งตั้ง: พระมหากษัตริย์ไทย
วาระ: ตลอดพระชีพ หรือ ได้รับสถาปนาเป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรอง
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: พระรัตนธัชมุนี (ม่วง รตนทฺธโช)​
สถาปนา: 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466
พระรัตนธัชมุนี เป็นสมณศักดิ์พระราชาคณะชั้นธรรมฝ่ายธรรมยุติกนิกาย สำหรับพระเถระที่มาจากภาคใต้ ปัจจุบันไม่มีผู้ได้รับสมณศักดิ์นี้
ฐานานุกรม

พระรัตนธัชมุนี มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 6 รูป คือ
พระครูปลัดศรีธรรมวัฒน์
| --- | --- |
 พระครูวินัยธร  พระครูธรรมธร  พระครูสังฆรักษ์:  พระครูสมุห์  พระครูใบฎีกา
รายนาม

| ลำดับที่ | รายนาม | วัด | ดำรงสมณศักดิ์ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | พระรัตนธัชมุนี (ม่วง รตนทฺธโช) | วัดท่าโพธิ์วรวิหาร | พ.ศ. 2466 - พ.ศ. 2477 |
| 2 | พระรัตนธัชมุนี (จู อิสฺสรญาโณ) | วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร | พ.ศ. 2491 - พ.ศ. 2505 |
| 3 | พระรัตนธัชมุนี (แบน คณฺฐาภรโณ) | วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร | พ.ศ. 2505 - พ.ศ. 2521 |
ภาษากะยาตะวันตก

| ภาษากะยาตะวันตก |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: พม่า
จำนวนผู้พูด: 100,000 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  กลุ่มภาษาทิเบต-พม่าภาษากะเหรี่ยงกลุ่มภาษาสะกอ-บไคภาษากะยาตะวันตก
ระบบการเขียน: อักษรกะยา อักษรละติน อักษรพม่า
รหัสภาษา
ISO 639-3: kyu
ภาษากะยาตะวันตก (Western Kayah) หรือภาษากะเหรี่ยงแดง ภาษากะเรนนี มีผู้พูดในพม่า 100,000 คน (พ.ศ. 2550) พบในรัฐกะยาและรัฐกะเหรี่ยง แต่เป็นผู้อพยพในประเทศไทยราว 2,000 คน ใกล้เคียงกับภาษากะเหรี่ยงโปว์ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขากะเหรี่ยง สาขาย่อยสะกอ-บไค เขียนด้วยอักษรกะยา อักษรละตินหรืออักษรพม่า
พ.ศ. 2001

| --- | --- |
ศตวรรษ::  14  15  16
ปี::  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2001
ปฏิทินกริกอเรียน: 1458 MCDLVIII
Ab urbe condita: 2211
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 907 ԹՎ ՋԷ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6208
ปฏิทินบาไฮ: −386 – −385
ปฏิทินเบงกอล: 865
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2408
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 36 Hen. 6 – 37 Hen. 6
พุทธศักราช: 2002
ปฏิทินพม่า: 820
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6966–6967
ปฏิทินจีน: 丁丑年 (ฉลูธาตุไฟ) 4154 หรือ 4094     — ถึง — 戊寅年 (ขาลธาตุดิน) 4155 หรือ 4095
ปฏิทินคอปติก: 1174–1175
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2624
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1450–1451
ปฏิทินฮีบรู: 5218–5219
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1514–1515
 - ศกสมวัต: 1380–1381
 - กลียุค: 4559–4560
ปฏิทินโฮโลซีน: 11458
ปฏิทินอิกโบ: 458–459
ปฏิทินอิหร่าน: 836–837
ปฏิทินอิสลาม: 862–863
ปฏิทินญี่ปุ่น: Chōroku 2 (長禄２年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1458 MCDLVIII
ปฏิทินเกาหลี: 3791
ปฏิทินหมินกั๋ว: 454 ก่อน ROC 民前454年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2001 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1458 - มีนาคม ค.ศ. 1459
ค.ศ. 1458 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ตามปฏิทินจูเลียน
ค.ศ. 1459 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินจูเลียน
มหาศักราช 1380
ปีขาล สัมฤทธิศก จุลศักราช 820 (วันที่ 29 มีนาคม เป็นวันเถลิงศก)
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอยุธยา: สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ (พ.ศ. 1991-2031)
พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านนา: พระเจ้าติโลกราช (พ.ศ. 1984-2030)
เหตุการณ์

สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ทรงตั้งกฎมณเฑียรบาลขึ้นเป็นกฎหมายสำหรับการปกครอง
วันเกิด

2 มีนาคม (ค.ศ. 1459) - สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6 (สิ้นพระชนม์ 14 กันยายน พ.ศ. 2066)
พ.ศ. 1997

| --- | --- |
ศตวรรษ::  14  15  16
ปี::  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1997
ปฏิทินกริกอเรียน: 1454 MCDLIV
Ab urbe condita: 2207
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 903 ԹՎ ՋԳ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6204
ปฏิทินบาไฮ: −390 – −389
ปฏิทินเบงกอล: 861
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2404
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 32 Hen. 6 – 33 Hen. 6
พุทธศักราช: 1998
ปฏิทินพม่า: 816
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6962–6963
ปฏิทินจีน: 癸酉年 (ระกาธาตุน้ำ) 4150 หรือ 4090     — ถึง — 甲戌年 (จอธาตุไม้) 4151 หรือ 4091
ปฏิทินคอปติก: 1170–1171
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2620
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1446–1447
ปฏิทินฮีบรู: 5214–5215
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1510–1511
 - ศกสมวัต: 1376–1377
 - กลียุค: 4555–4556
ปฏิทินโฮโลซีน: 11454
ปฏิทินอิกโบ: 454–455
ปฏิทินอิหร่าน: 832–833
ปฏิทินอิสลาม: 857–859
ปฏิทินญี่ปุ่น: Kyōtoku 3 (享徳３年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1454 MCDLIV
ปฏิทินเกาหลี: 3787
ปฏิทินหมินกั๋ว: 458 ก่อน ROC 民前458年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1997 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1454 - มีนาคม ค.ศ. 1455
ค.ศ. 1454 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคารตามปฏิทินจูเลียน
ค.ศ. 1455 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธตามปฏิทินจูเลียน
มหาศักราช 1376
ปีจอ ฉศก จุลศักราช 816 (วันที่ 29 มีนาคม เป็นวันเถลิงศก)
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอยุธยา: สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ (พ.ศ. 1991-2031)
พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านนา: พระเจ้าติโลกราช (พ.ศ. 1984-2030)
เหตุการณ์

23 กุมภาพันธ์ (ค.ศ. 1455) โยฮัน กูเตนแบร์ก เริ่มตีพิมพ์คัมภีร์ไบเบิลด้วยแท่นพิมพ์ที่เขาประดิษฐ์ขึ้น
วันเกิด

9 มีนาคม (ค.ศ. 1455) อเมริโก เวสปุชชี เกิดที่เมือง ฟลอเรนส์ ประเทศ อิตาลี
พระยากัลยาณไมตรี

พระยากัลยาณไมตรี เป็นบรรดาศักดิ์ซึ่งสามารถหมายถึง
พระยากัลยาณไมตรี (เจนส์ ไอเวอร์สัน เวสเตนการ์ด) (Jens Iverson Westengard)
พระยากัลยาณไมตรี (ฟรานซิส บี. แซร์) (Dr. Francis B. Sayre) - อาจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
พระมเหสีมุนมยอง

พระมเหสีมุนมยอง (เกาหลี: 문명왕후,?-?) เป็นพระมเหสีของ พระเจ้ามูยอลแห่งซิลลา และเป็นพระราชมารดาของ พระเจ้ามุนมู พระราชาผู้รวบรวมแผ่นดินจนเป็นปึกแผ่น
พระมเหสีมุนมยอง มีพระนามเดิมว่า คิมมุนฮุย ประสูติเมื่อใดไม่มีหลักฐานทรงเป็นน้องสาวของจอมพล คิม ยูชิน แม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ของเกาหลีต่อมาพระบิดาและพระมารดาได้ยกพระนางให้อภิเษกกับองค์ชาย คิมชุนชู ซึ่งภายหลังได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ามูยอลพระองค์จึงได้สถาปนาพระชายาคิมมุนฮุยขึ้นเป็นพระมเหสีมุนมยอง
พระมเหสีมุนมยอง สิ้นพระชนม์เมื่อใดไม่มีหลักฐาน
พระมเหสีชี

| พระมเหสีชี |
| --- | --- |
ประสูติ: ?
สิ้นพระชนม์: 194 ปีก่อนคริสตกาล
พระสวามี: จักรพรรดิฮั่นไท่จู่
พระราชบุตร: หลิว หรูอี้
ชีจี (戚姬; สิ้นพระชนม์ 194 ปีก่อนคริสตกาล) หรือ ชีฟูเหริน (戚夫人) เป็นมเหสีของจักรพรรดิฮั่นไท่จู่ (汉太祖) ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ฮั่น ชื่อตัวของพระนางไม่เป็นที่รับรู้ แต่ปั๋ว หยาง (柏楊) เขียนไว้ในหนังสือของตนว่า พระนางมีชื่อตัวว่า ชี อี้ (戚懿)
พ.ศ. 2000

| --- | --- |
ศตวรรษ::  14  15  16
ปี::  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2000
ปฏิทินกริกอเรียน: 1457 MCDLVII
Ab urbe condita: 2210
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 906 ԹՎ ՋԶ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6207
ปฏิทินบาไฮ: −387 – −386
ปฏิทินเบงกอล: 864
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2407
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 35 Hen. 6 – 36 Hen. 6
พุทธศักราช: 2001
ปฏิทินพม่า: 819
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6965–6966
ปฏิทินจีน: 丙子年 (ชวดธาตุไฟ) 4153 หรือ 4093     — ถึง — 丁丑年 (ฉลูธาตุไฟ) 4154 หรือ 4094
ปฏิทินคอปติก: 1173–1174
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2623
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1449–1450
ปฏิทินฮีบรู: 5217–5218
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1513–1514
 - ศกสมวัต: 1379–1380
 - กลียุค: 4558–4559
ปฏิทินโฮโลซีน: 11457
ปฏิทินอิกโบ: 457–458
ปฏิทินอิหร่าน: 835–836
ปฏิทินอิสลาม: 861–862
ปฏิทินญี่ปุ่น: Kōshō 3 / Chōroku 1 (長禄元年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1457 MCDLVII
ปฏิทินเกาหลี: 3790
ปฏิทินหมินกั๋ว: 455 ก่อน ROC 民前455年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2000 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 1457 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ตามปฏิทินจูเลียน
มหาศักราช 1379
ปีฉลู นพศก จุลศักราช 819 (วันที่ 29 มีนาคม เป็นวันเถลิงศก)
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอยุธยา: สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ (พ.ศ. 1991-2031)
พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านนา: พระเจ้าติโลกราช (พ.ศ. 1984-2030)
เหตุการณ์

โตเกียวก่อตั้งขึ้นในชื่อเอโดะ
วันถึงแก่กรรม

23 พฤศจิกายน - พระเจ้าลาสโลที่ 5 แห่งฮังการี (พระราชสมภพ พ.ศ. 1983)
พิพิธภัณฑ์อวกาศฮ่องกง

| --- | --- |
香港太空館 Hong Kong Space Museum
ภาพพิพิธภัณฑ์พร้อมท้องฟ้าจำลอง (ซ้าย) และอาคารหลัก (ขวา)
th
ก่อตั้ง: 8 ตุลาคม 1980; 44 ปีก่อน (1980-10-08)
ที่ตั้ง:  ฮ่องกง 10 ถนนแซลิสเบอรี จิ๊มซ้าโจ๋ย เกาลูน ฮ่องกง ประเทศจีน
พิกัดภูมิศาสตร์: 22°17′40″N 114°10′19″E﻿ / ﻿22.294353°N 114.171869°E﻿ / 22.294353; 114.171869
ประเภท: พิพิธภัณฑ์อวกาศ, ท้องฟ้าจำลอง
จำนวนผู้เยี่ยมชม: 590,000
เว็บไซต์: Official Website
โถงทางเข้าพิพิธภัณฑ์
ห้องโถงนิทรรศการแห่งจักรวาล
ห้องโถงนิทรรศการสำรวจอวกาศ
พิพิธภัณฑ์อวกาศฮ่องกง เป็นพิพิธภัณฑ์ดาราศาสตร์และอวกาศที่ตั้งอยู่ในจิ๊มซ้าโจ๋ย ฮ่องกง เปิดเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2523 บริหารงานโดยกรมบริการด้านสันทนาการและวัฒนธรรมของรัฐบาลฮ่องกง อาคารโดดเด่นสะดุดตา สำหรับรูปทรงครึ่งวงกลมซึ่งมีท้องฟ้าจำลองเป็นแห่งเดียวในฮ่องกง สิ่งอำนวยความสะดวกหลักของพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในอาคารถัดจากท้องฟ้าจำลองซึ่งจัดแสดงข้อมูลเกี่ยวกับระบบสุริยะ จักรวาลวิทยา และการบินในอวกาศ สามารถเข้าถึงได้จากถนน Salisbury โดยอยู่ติดกับศูนย์วัฒนธรรมฮ่องกง พิพิธภัณฑ์ศิลปะฮ่องกง และหอนาฬิกาจิ๊มซ้าโจ๋ย นอกจากนี้ พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ฮ่องกงและพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ฮ่องกงยังตั้งอยู่ในจิ๊มซ้าโจ๋ย
นิทรรศการ

เนื่องจากนิทรรศการส่วนใหญ่ในพิพิธภัณฑ์อวกาศเป็นแบบมีส่วนร่วม (ปฏิสัมพันธ์) จึงมีการจัดแสดงที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ค่อนข้างน้อย อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2562 พิพิธภัณฑ์มีการจัดแสดงทางประวัติศาสตร์อย่างน้อย 17 รายการ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 พิพิธภัณฑ์เริ่มซื้อชิ้นส่วนอุกกาบาต เช่น อุกกาบาตแร่เหล็ก, อุกกาบาตโปร่งแสง (พาลาสไซต์) และอุลกมณี  ในปี พ.ศ. 2526 พิพิธภัณฑ์อวกาศได้ซื้อแอสโตรแลบของอินเดีย (อุปกรณ์สำหรับใช้วัดหาตำแหน่งของวัตถุท้องฟ้า) ในเดือนพฤษภาคม 2543 ธงของฮ่องกงซึ่งประดับไว้ในเสินโจว 1 ซึ่งเป็นยานอวกาศเสินโจวไร้คนขับลำแรกจากประเทศจีนได้จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ ในเดือนกรกฎาคมปีเดียวกันนั้น ใบรับรองชื่อดาวเคราะห์น้อย 3297 "Hong Kong" ก็ถูกจัดแสดงด้วยเช่นกัน ในปี 2017 Yang Liwei บุคคลแรกที่ส่งไปยังโครงการอวกาศจีน บริจาคชุดทำงานให้กับพิพิธภัณฑ์อวกาศ
สิ่งอำนวยความสะดวก

พิพิธภัณฑ์มีสองปีก คือ ปีกตะวันออกและปีกตะวันตก อดีตประกอบด้วยศูนย์กลางของท้องฟ้าจำลองของพิพิธภัณฑ์ซึ่งมีโครงสร้างโดมรูปไข่ ด้านล่างเป็นโรงละครอวกาศสแตนลีย์ โฮ หอวิทยาศาสตร์อวกาศ เวิร์กช็อป และสำนักงาน ฝั่งตะวันตกเป็นที่ตั้งของ Hall of Astronomy, ห้องโถงบรรยาย, ร้านขายของที่ระลึกและสำนักงาน
โดมรูปไข่ของท้องฟ้าจำลองครอบคลุมพื้นที่กว่า 8,000 ตารางเมตร ทำให้เป็นแลนด์มาร์กที่มีชื่อเสียงในฮ่องกง เป็นท้องฟ้าจำลองท้องถิ่นแห่งแรกที่ส่งเสริมดาราศาสตร์และวิทยาศาสตร์อวกาศให้เป็นที่นิยม เครื่องฉายดาวด้วยคอมพิวเตอร์ในโดมท้องฟ้าจำลองของพิพิธภัณฑ์อวกาศสามารถฉายดาว 8,000 ดวงบนจอรูปโดม
นอกจากนี้ยังมีนิทรรศการการจำลองส่วนปลายและห้องนักบินของกระสวยอวกาศอีกด้วย
ห้องโถงนิทรรศการ

พิพิธภัณฑ์อวกาศฮ่องกงมีห้องจัดแสดงนิทรรศการตามธีม 2 ห้อง ได้แก่ Hall of Space Science และ Hall of Astronomy บนพื้นดินและชั้น 1 ตามลำดับ การจัดแสดงแบบมีส่วนร่วมที่โดดเด่นช่วยให้ผู้เยี่ยมชมได้เรียนรู้ผ่านชุดประสบการณ์ความบันเทิงและการศึกษา
ประวัติ

แนวคิดของท้องฟ้าจำลองถูกเสนอครั้งแรกในปี พ.ศ. 2504 โดยสภาเทศบาลนคร สิบปีต่อมากรมบริการเมือง (USD) ได้จัดตั้งคณะทำงานเพื่อศึกษาประสบการณ์ในต่างประเทศในการจัดตั้งท้องฟ้าจำลอง การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวางรากฐานสำหรับการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์อวกาศฮ่องกงในอนาคต รัฐบาลฮ่องกงตัดสินใจสร้างพิพิธภัณฑ์ที่จิ๊มซ้าโจ๋ยและเชิญนายโจเซฟ หลิวเป็นที่ปรึกษาท้องฟ้าจำลอง ในปีพ.ศ. 2517 กรมบริการเมืองได้ลงนามในสัญญากับบริษัทคาร์ล ไซส์ (Carl Zeiss) เพื่อซื้อระบบท้องฟ้าจำลองและอุปกรณ์อื่น ๆ มูลค่า 3,050,000 เหรียญฮ่องกง
เริ่มการก่อสร้างในปี พ.ศ. 2520 และพิพิธภัณฑ์เปิดเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2523 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้มีท้องฟ้าจำลองด้วยคอมพิวเตอร์แห่งแรกของโลก ในปีงบประมาณ 2551-2552 มีผู้เข้าชมพิพิธภัณฑ์ประมาณ 590,000 คน
ในปี พ.ศ. 2558 ปิดชั่วคราวเพื่อดำเนินงานปรับปรุง ท้องฟ้าจำลองปิดให้บริการในวันที่ 5 ตุลาคม และเปิดอีกครั้งในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2561
ฟรีดิ อัลแบรช์ท

เฟรดี อัลแบรช์ท (เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1947) เป็นนักมวยปล้ำเคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 และ โอลิมปิกฤดูร้อน 1976
พระรัตนธัชมุนี (จู อิสฺสรญาโณ)

| พระรัตนธัชมุนี (จู อิสฺสรญาโณ) |
| --- | --- |

ส่วนบุคคล
เกิด: 19 มกราคม พ.ศ. 2415 (89 ปี 14 วัน ปี)
มรณภาพ: 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
การศึกษา: เปรียญธรรม 7 ประโยค
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร
อุปสมบท: 7 มิถุนายน พ.ศ. 2436
ตำแหน่ง: เจ้าคณะจังหวัดสงขลา
พระรัตนธัชมุนี นามเดิม จู ทีปรักษพันธุ์ ฉายา อิสฺสรญาโณ เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมฝ่ายธรรมยุติกนิกาย เจ้าอาวาสรูปที่ 9 ของวัดมัชฌิมาวาส (จังหวัดสงขลา) และอดีตเจ้าคณะจังหวัดสงขลา
ประวัติ

พระรัตนธัชมุนี มีนามเดิมว่า จู ทีปรักษพันธุ์ เกิดเมื่อวันอาทิตย์ แรม 6 ค่ำ เดือนยี่ ปีวอก ตรงกับที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2415 (นับแบบปัจจุบันเป็นปี พ.ศ. 2416) ภูมิลำเนาอยู่ตำบลเกาะยอ อำเภอเมืองสงขลา เป็นบุตรคนที่ 3 ของนายทอนกับนางเซ่งเนียว เรียนหนังสือกับบิดาจนมีอายุได้ 11 ปี จึงเรียนภาษาบาลีกับพระอาจารย์ตุ้ย วัดท้ายยอ พระปาน และพระอธิการรอด อายุ 15 ปี ท่านบวชเป็นสามเณรอยู่  1 ปี จึงลาสิกขาไปเรียนวิชาแพทย์และพาณิชกับครอบครัว และช่วยครอบครัวทำธุรกิจ ถึงวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2436 ท่านจึงได้อุปสมบทที่วัดมัชฌิมาวาส จังหวัดสงขลา โดยมีพระภัทรธรรมธาดา (แจ้ง ภทฺทิโย) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระวินัยธรรม (หนู านาโณ) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ เสร็จพิธีเวลา 17.05 น.
พ.ศ. 2441 ได้เข้ามาถวายตัวเป็นศิษย์ในสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เข้าศึกษาที่มหามกุฏราชวิทยาลัย วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร อยู่ 3 ปี เข้าสอบได้เปรียญเอก (เทียบเท่าเปรียญธรรม 3 ประโยค) แต่นั้นสมเด็จพระมหาสมณเจ้าฯ ก็ทรงฝึกสอนเอง ได้เข้าแปลพระปริยัติธรรมในสนามหลวง ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เป็นเปรียญธรรม 4 ประโยค เมื่อ พ.ศ. 2444 และเข้าสอบได้อีกปีละประโยค จนได้เปรียญธรรม 5 ประโยคในปี ร.ศ. 121 (พ.ศ. 2445) ได้เปรียญธรรม 6 ประโยคในปี พ.ศ. 2446 ต่อมาถึงปี ร.ศ. 124 (พ.ศ. 2448) เข้าแปลพระปริยัติธรรมอีกครั้งได้เป็นเปรียญธรรม 7 ประโยค
ต่อมาท่านทุพพลภาพและอาพาธด้วยโรคเส้นประสาทพิการ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ลาออกจากตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดมัชฌิมาวาสและเจ้าคณะจังหวัดสงขลาตั้งแต่วันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2472 แล้วกลับมาจำพรรษาที่วัดบวรนิเวศวิหาร
สมณศักดิ์

6 กรกฎาคม พ.ศ. 2451 ตั้งเป็นพระราชาคณะที่ พระอโนมคุณมุนี มีนิตยภัตเดือนละ 5 ตำลึง ได้รับพัดแฉกพื้นกำมะหยี่ปักทองแล่งหน้าราหูใหญ่เป็นเครื่องยศ
24 กันยายน พ.ศ. 2464 เลื่อนเป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชเมธี ศรีประสาธน์สุตาคม อุดมมติปกร ยติคณิศร บวรสังฆาราม คามวาาสี
9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 เลื่อนเป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพเมธี ศรีวิบุลยนายก ตรีปิฎกธาดา มหาคณฤศร บวรสังฆาราม คามวาสี
4 ธันวาคม พ.ศ. 2491 เลื่อนเป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระรัตนธัชมุนี ชินสีห์ธรรมสาธก ตรีปิฎกคุณาลังการ เถรธรรมสมาจาร วินัยสุนทร ยติคณิศรบวรสังฆาราม คามวาสี
มรณภาพ

พระรัตนธัชมุนี อาพาธด้วยโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก รับการผ่าตัดที่โรงพยาบาลสงฆ์เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2500 แล้วพักรักษาตัวที่นั่นจนกระทั่งมรณภาพเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 เวลา 08.06 น. สิริอายุได้ 89 ปี 14วัน สำนักอยู่ ณ กุฏิลออ หลิมเซ่งพ่าย ข้างพระวิหารพระศาสดา วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
ภาษาโบโตลัน

| ภาษาโบโตลัน |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ฟิลิปปินส์
ภูมิภาค: ซัมบาเลส, ดอโลงาโป, เมโทร มะนิลา
จำนวนผู้พูด: 32,867 คน   (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียภาษากลุ่มบอร์เนียว-ฟิลิปปินส์ภาษากลุ่มลูซอนกลางภาษาซัมบัลภาษาโบโตลัน
สถานภาพทางการ
ผู้วางระเบียบ: คณะกรรมการภาษาฟิลิปิโน
รหัสภาษา
ISO 639-2: phi
ISO 639-3: xsb
ภาษาโบโตลัน (Botolan) เป็นภาษากลุ่มซัมบัล มีผู้พูด 32,867 คนใน พ.ศ. 2543 ส่วนใหญ่อยู่ในซัมบาเลโญ เมืองโบโตลันและคาบางันในฟิลิปปินส์
พระเทพวัชรกิริณีฯ

| --- | --- |
พระเทพวัชรกิริณีฯ
สปีชีส์: ช้าง
สายพันธุ์: ช้างอินเดีย
เพศ: เมีย
เกิด: พังขวัญตา ไม่ทราบ ป่ายางชุม ตำบลสองพี่น้อง อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี ประเทศไทย
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2521–2559
เป็นที่รู้จักสำหรับ: ช้างเผือกประจำรัชกาลที่ 9
ยศ: พระ
เจ้าของ: วัดเขาบันไดอิฐ (จนถึง พ.ศ. 2521)   พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร​ (พ.ศ. 2521–2559)
พระเทพวัชรกิริณีฯ ช้างสำคัญในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เป็นช้างเผือกตระกูลวิษณุพงศ์ จำพวกอัฏฐคช ชื่อ ดามพหัสดินทร์  โดยจมื่นศิริ วังรัตน์ เป็นผู้ตรวจคชลักษณ์
พระเทพวัชรกิริณีฯ  เป็นช้างพังลูกเถื่อน เกิดจากแม่ช้างป่าในป่ายางชุม ตำบลสองพี่น้อง อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี นายสนิท ศิริวานิช กำนันตำบลเขาน้อย อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ได้นำมามอบให้พระครูโสภณพัฒนกิจ (พระปลัดบุญส่ง ธัมมปาโล) เจ้าอาวาสวัดเขาบันไดอิฐ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ตั้งชื่อว่า พังขวัญตา และเลี้ยงไว้ที่วัดเขาบันไดอิฐ คู่กับ พลายดาวรุ่ง (พระบรมนขทัศฯ)  นายศุภโยค พาณิชย์วิทย์  ผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบุรีเป็นผู้น้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวาย
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ประกอบพระราชพิธีสมโภช และขึ้นระวางเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 ณ โรงพิธี จังหวัดเพชรบุรี พร้อมกับพระเศวตภาสุรคเชนทร์ฯ และพระบรมนขทัศฯ พระราชทานนามว่า
พระเทพวัชรกิริณี ดามพหัสดีพิษณุพงศ์
โสตถิธำรงวิสุทธิลักษณ์ อำนรรฆคุณสบสกนธ์
วิมลสารโสภิต พิบูลกิตติ์เลิศฟ้า ๚
ปัจจุบันพระเทพวัชรกิริณีฯ ย้ายไปยืนโรง ณ โรงช้างต้น พระตำหนักภูพานราชนิเวศน์ จังหวัดสกลนคร ตั้งแต่ พ.ศ. 2538
ภาษาโบราณ

ภาษาโบราณ อาจหมายถึง:
ภาษาใด ๆ ก็ตามที่มีต้นกำเนิดชัดเจนจากสมัยโบราณ, ดู ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ
ภาษาของช่วงประวัติศาสตร์คลาสสิก, ดู ภาษากรีกโบราณ, ภาษาละติน
ภาษาคลาสสิกอื่น ๆ
ภาษาสูญพันธุ์ใด ๆ
ภาษาโปนเปย์

| โปนเปย์ |
| --- | --- |
Mahsen en Pohnpei [honorific] Lokaiahn Pohnpei [common]
ประเทศที่มีการพูด: ไมโครนีเซีย
ภูมิภาค: โปนเปย์
จำนวนผู้พูด: 29,000  (2001)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  มาลาโย-โพลีเนเซียโอเชียนิคไมโครนีเซียนิวเคลียร์ ไมโครนีเซียตรูกิค-โปนาเปอิคโปนเปอิคโปนเปย์
ภาษาถิ่น: กิจี                   
ระบบการเขียน: อักษรละติน
รหัสภาษา
ISO 639-2: pon
ISO 639-3: pon
ภาษาโปนเปย์ เป็นหนึ่งในกลุ่มภาษาไมโครนีเซีย ใช้กันมากบนเกาะโปนเปย์ในหมู่เกาะแคโรไลน์ ผู้พูดภาษาโปนเปย์เป็นภาษาแม่ส่วนมากอาศัยอยู่ในโปนเปย์และอะทอลล์รอบนอก มีจำนวนประมาณ 30,000 คน นอกจากนี้ยังพบผู้พูดประมาณ 10,000–15,000 คน ในแผ่นดินใหญ่สหรัฐ รัฐฮาวายและเกาะกวม ภาษาโปนเปย์เป็นภาษาที่มีผู้พูดเป็นภาษาแม่มากที่สุดเป็นอันดับสองของสหพันธรัฐไมโครนีเซีย ลักษณะเด่นของภาษาโปนเปย์คือเป็น "ภาษาสูง" กล่าวคือมีการใช้คำศัพท์เฉพาะสำหรับการพูดกับบุคคลที่มีศักดิ์สูง
ภาษากะเดา

| ภาษากะเดา |
| --- | --- |
Khatu
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศจีน
ภูมิภาค: มณฑลยูนนาน
ชาติพันธุ์: ชาวฮานี
จำนวนผู้พูด: 20,000 คน  (2011)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  (ทิเบต-พม่า)โลโล–พม่าโลโลใต้Bi-KaPiyoภาษากะเดา
รหัสภาษา
ISO 639-3: ktp
ภาษากะเดา (Khatu; จีน: 卡多; พินอิน: Kǎduō) หรือภาษากะจัว มีผู้พูดทั้งหมด 10,292 คน อยู่ในลาว 5,000 คน (พ.ศ. 2524) ทางภาคเหนือติดกับชายแดนจีน พบในจีน 5,292 คน (พ.ศ. 2543) ในยูนนานทางใต้ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขาพม่า-โลโล สาขาย่อยโลโล เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา คำนามเป็นพยางค์คู่ คำอื่น ๆ เป็นพยางค์เดี่ยว มีเสียงวรรณยุกต์ 8 เสียง คำยืมส่วนใหญ่มาจากภาษาจีน