stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แอนนา ลีโอโนเวนส์
ประวัติ > สู่ตะวันตก

ปี พ.ศ. 2410 แอนนาในวัย 36 ปีได้ออกเดินทางจากกรุงเทพมหานครไปสหรัฐอเมริกา โดยระหว่างทางแวะพักที่อังกฤษและไอร์แลนด์ แอนนาใช้ชีวิตอยู่ที่รัฐนิวยอร์กรวมเป็นเวลา 11 ปี ซึ่งที่นี่เองนางได้เริ่มต้นชีวิตของการเป็นนักเขียนด้วยการส่งต้นฉบับไปลงเป็นตอน ๆ ในนิตยสารชื่อ Atlantic Monthly จนผลสุดท้ายได้รับการตีพิมพ์ กลายเป็นหนังสือรวมเล่มเกี่ยวกับชีวิตแอนนาในพระราชสำนักสยาม
เมื่อมีอายุได้ 47 ปี แอนนาย้ายถิ่นฐานจากสหรัฐอเมริกา ตามลูกสาวคือเอวิสและลูกเขย โธมัส ฟิช ไปยังเมืองแฮลิแฟกซ์ ประเทศแคนาดา ซึ่งในเวลาต่อมานางมีส่วนสำคัญในการก่อตั้งสถาบันการศึกษา Victoria School of Art and Design (ปัจจุบันเปลี่ยนเป็น Nova Scotia College of Art and Design) เพื่อเฉลิมฉลองพระราชวโรกาสเถลิงถวัลย์ราชสมบัติครบ 50 ปีของสมเด็จพระนางเจ้าวิกตอเรียแห่งอังกฤษ นอกจากนี้นางยังมีบทบาทด้านสตรีภายในท้องถิ่นเป็นอย่างมาก
ช่วงเวลานั้นเองแอนนามีโอกาสได้เดินทางไปยังประเทศรัสเซีย เพื่อบันทึกเหตุการณ์ความเปลี่ยนแปลงซึ่งกำลังก่อตัวขึ้นบนแผ่นดินของพระเจ้าซาร์ ในฐานะนักเขียนบทความสารคดีให้กับนิตยสาร Youth"s Companion หลังจากนั้นนางยังเดินทางต่อไปที่ยุโรปและพำนักอาศัยอยู่ประเทศเยอรมนีเป็นเวลาช่วงหนึ่งด้วย
ในวัย 53 ปี แอนนาเขียนหนังสือเล่มที่ 3 ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับอัตชีวประวัติของตนเอง โดยเฉพาะชีวิตในวัยเด็ก ชื่อว่า Life and Travel in India ก่อนจะเขียนเล่มที่ 4 ซึ่งเป็นเล่มสุดท้ายในอีก 5 ปีต่อมา เรื่อง Our Asiatic Cousins ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับชาวจีนที่อพยพไปอาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาเหนือ อย่างไรก็ดี หนังสือ 2 เล่มสุดท้ายดังกล่าวนี้ถือว่าไม่ประสบความสำเร็จมากนัก หากเทียบกับผลงานเกี่ยวกับราชอาณาจักรสยาม
ประวัติ > เข้าเฝ้ารัชกาลที่ 5 อีกครั้ง

ในปี พ.ศ. 2427 แอนนามีโอกาสได้เข้าเฝ้าพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศร์วรฤทธิ์ ซึ่งขณะนั้นทรงดำรงตำแหน่งเป็นราชทูตไทยประจำสหรัฐอเมริกา กรมพระนเรศร์วรฤทธิ์หรือพระนามเดิมว่า "พระองค์เจ้ากฤษดาภินิหาร" พระราชโอรสองค์ที่ 17 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) และทรงเคยเรียนหนังสือกับแอนนาตั้งแต่ครั้งยังทรงพระเยาว์
แอนนามีความปลาบปลื้มใจที่ได้มีโอกาสพบกับกรมพระนเรศร์วรฤทธิ์อีกครั้ง ซึ่งนอกจากพระองค์จะเคยเป็นศิษย์แล้ว ดูเหมือนว่าแอนนาจะสนิทสนมกับเจ้าจอมมารดากลิ่น พระมารดาของกรมพระนเรศร์ฯ มากเป็นพิเศษอีกด้วย
ต่อมา พ.ศ. 2440 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) เสด็จประพาสยุโรป แอนนาซึ่งขณะนั้นมีอายุได้ 66 ปี ได้รับพระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้เข้าเฝ้าพระเจ้าแผ่นดินจากกรุงสยาม ณ นครลอนดอน ประเทศอังกฤษ นับเป็นระยะเวลา 30 ปีพอดี หลังจากที่นางได้เดินทางออกจากกรุงเทพมหานคร
แอนนาเสียชีวิตที่เมืองมอนทรีออล ในรัฐควิเบก ประเทศแคนาดา เมื่อปี พ.ศ. 2458 รวมมีอายุ 84 ปี
ผลงานการประพันธ์

The English Governess at the Siamese Court
The Romance of the Harem (ฉบับแปลไทยว่า นิยายรักในราชสำนักฝ่ายใน)
Life and Travel in India
Our Asiatic Cousins
แอนนา ในบทประพันธ์และภาพยนตร์

ปี พ.ศ. 2487 มากาเร็ต แลนดอนได้ประพันธ์ บทประพันธ์เรื่อง แอนนาและพระเจ้าแห่งกรุงสยาม (Anna and the King of Siam) โดยได้รับแรงบันดาลใจจากหนังสือที่แอนนาแต่ง และได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2489 กำกับโดย จอห์น ครอมเวลล์ นำแสดงโดย เร็กซ์ แฮร์ริสัน
ต่อจากนั้นได้มีละครเพลง เดอะคิง แอนด์ ไอ หรือ พระเจ้าแผ่นดินกับตัวฉัน ที่สร้างโดย ริชาร์ด ร็อดเจอร์ และ ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 เปิดแสดงเป็นครั้งแรกในโรงละครเซนท์ เจมส์ ในปี พ.ศ. 2494 ที่โดยมี ยูล เบรียนเนอร์ รับบทบาทเป็นพระบาทสมเด็จจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (ร.4) และเกอทรูด ลอว์เรนซ์ แสดงเป็นแอนนา
ต่อมาภาพยนตร์เรื่อง เดอะคิงแอนด์ไอ ออกฉายในปี พ.ศ. 2499 โดยยึดมาจากละครบรอดเวย์ของ ริชาร์ด ร็อดเจอร์ กำกับโดย วอลเตอร์ แลง ได้รับรางวัลออสการ์ 5 สาขา
ในปี พ.ศ. 2515 ได้ถูกสร้างเป็นละครชุดทางโทรทัศน์  โดยซามานธา เอ็ดการ์รับบทเป็นแอนนา จนกระทั่งปี พ.ศ. 2542 บริษัทฟอกซ์ คอร์ปอเรชันได้สร้างภาพยนตร์ขึ้นมาใช้ชื่อเรื่องว่า แอนนาแอนด์เดอะคิง แสดงนำโดย โจดี ฟอสเตอร์ และโจว เหวินฟะ แต่ก็ถูกห้ามฉายในประเทศไทยหลังเป็นข้อถกเถียงกันอย่างหนักกรณีเนื้อหาของเรื่องบิดเบือนประวัติศาสตร์
การถูกวิพากษ์วิจารณ์

จากละครและภาพยนตร์นั้น ทำให้แหม่มแอนนาถูกโจมตี ผู้ที่โจมตี แอนนาในเรื่องนี้อย่างชัดเจนที่สุดคือ W.S. Bristowe ในหนังสือเรื่อง ลูกผู้ชายชื่อนายหลุยส์ (แปลจาก Louis and the King of Siam) รวมถึงมัลคอล์ม สมิธ (Malcolm Smith) และ เอ.บี. กริสโวลด์ (A.B. Griswold)
การถูกวิพากษ์วิจารณ์ > บทบาทในราชสำนัก

ภาพลักษณ์ของแอนนาในฐานะ "ครูฝรั่งวังหลวง" มีหน้าที่ในการถวายพระอักษรภาษาอังกฤษให้กับพระราชโอรส พระราชธิดา และเจ้าจอมหม่อมห้าม ซึ่งเป็นภารกิจหลักที่ได้รับมอบหมาย แต่ยังมีงานรองอีกอย่างหนึ่งคือเป็นเลขานุการในพระองค์พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
โดยมีข้อสงสัยในหมู่นักวิชาการว่า แอนนามีบทบาทอย่างไรในราชสำนักสยาม แอนนาผลักดันหรือชี้แนะอะไรบ้าง และทำจริงตามที่เขียนไว้ในหนังสือหรือไม่ เมื่อมีการสอบสวนเรื่องนี้โดยนักวิชาการ ก็ได้บทสรุปที่เชื่อกันว่าแอนนาแท้จริงแล้วไม่ได้มีบทบาทอะไรมากไปกว่าครูสอนภาษาอังกฤษ
สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงมีความเห็นเกี่ยวกับหนังสือ 2 เล่มนี้ว่า
แหม่มแอนนาอาจมีความจำเป็นต้องหาเงินมาเลี้ยงลูก จึงปรุงแต่งเรื่องราวขึ้นให้มีรสชาติพอที่จะขายสำนักพิมพ์ได้ ตอนที่นางสอนหนังสืออยู่ในราชสำนักก็มิได้มีอิทธิพลมากมายถึงขนาดที่พระเจ้าอยู่หัวจะต้องไปใส่พระทัยรับฟัง เป็นไปได้ว่าสิ่งที่นางเขียนออกมานั้น ก็คือเรื่องที่ต้องการถวายความเห็นเป็นการย้อนหลัง เพราะจริง ๆ แล้วไม่เคยมีโอกาสได้พูดออกมาเลย
การถูกวิพากษ์วิจารณ์ > เรื่องจริงหรือเรื่องเท็จ

แอนนาถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าโป้ปดมดเท็จ บิดเบือนเรื่องที่เขียนในหนังสือทั้ง 2 เล่ม นักวิชาการหลายท่านได้ตรวจสอบความจริงหลักฐาน ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงหนังสือ 2 เล่มเท่านั้น ยังลุกลามไปถึงสิ่งที่แอนนาไม่ได้เขียน จากนิยายที่มาร์กาเร็ตแต่งขึ้นเพิ่มเติมภายหลัง ทำให้แหม่มแอนนาถูกโจมตีอย่างหนักว่าปั้นแต่งเรื่องราวโกหกเกี่ยวกับราชสำนักสยาม หมิ่นพระเกียรติพระมหากษัตริย์ไทย รวมทั้งสร้างประวัติเท็จให้ตนเองทั้งทางด้าน สถานที่เกิด สีผิว และอื่น ๆ
ชีวประวัติของแหม่มแอนนาที่ W.S. Bristowe กล่าวหาว่าโป้ปดขึ้นนั้น ปรากฏอยู่ในนวนิยายเรื่อง The King and I ซึ่งเป็น "นิยาย" ที่มาร์กาเร็ตแต่งขึ้นเพิ่มเติมภายหลัง ดังที่ Bristowe เขียนไว้ว่า "ประวัติแหม่มแอนนาที่เล่ามา ล้วนได้จากบันทึกของเธอเอง ซึ่งมาร์กาเร็ต แลนดอน นำมาเรียบเรียงขึ้นใหม่" มิได้มีอยู่ในหนังสือทั้ง 2 เล่มของแหม่มแอนนาแต่อย่างใด ในหนังสือของแหม่มแอนนาเองแทบจะไม่มีข้อความที่กล่าวถึงชีวประวัติของตนเองเลย
หากย้อนกลับไปดูจุดเริ่มต้นของหนังสือ The English Governess at the Siamese Court ซึ่งแอนนาเขียนเป็นบทความลงในนิตยสาร The Atlantic Montly ตั้งแต่ปี 2411 ก็จะพบว่าสิ่งที่แอนนารู้เห็นในราชสำนักสยามนั้นอยู่ในระดับ "หลักฐานทางประวัติศาสตร์" ได้
แหล่งข้อมูลอื่น

แอนนา ลีโอโนเวนส์.  นิยายรักในราชสำนักฝ่ายใน.  แปลโดย อบ ไชยวสุ.  กรุงเทพฯ: ดับเบิ้ลนายน์ พริ้นติ้ง, 2543.
แอนนา ลีโอโนเวนส์.  ต้นฉบับ แอนนา แอนด์ เดอะ คิง (จากเรื่องครูสอนภาษาอังกฤษแห่งราชสำนักประเทศสยาม).  กรุงเทพฯ: เฉลิมนิจ, 2544?.
จิระนันท์ พิตรปรีชา.  ลูกผู้ชายชื่อนายหลุยส์.  กรุงเทพฯ: สยามบันทึก, 2552.
ซูซาน มอร์แกน.  บอมเบย์ แอนนา.  แปลโดย วีระยุทธ เลิศพูลผล และพัณณิดา ภูมิวัฒน์.  เชียงใหม่: ซิลค์เวอร์ม, 2554.
เฉลิมศรี จันทสิงห์.  โครงการชำแหละแอนนา (กระบวนการแปลงโฉมครูสาวชาวอังกฤษให้เป็นวีรสตรีอเมริกัน) : รายงานฉบับสมบูรณ์.  กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2543.
หนังสือ The English Governess at the Siamese Court โดย แอนนา ลีโอโนเวนส์
หนังสือ The Romance of the Harem โดย แอนนา แฮร์เรียต ลีโอโนเวนส์
The Real Anna Leonowens เก็บถาวร 2007-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นางแอนนา เลียวโนเวนส์ หญิงฝรั่งที่ตอแหลเรื่องเมืองไทย เก็บถาวร 2008-01-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แอนนา ในช่วงปั้นปลายชีวิต
จากภาพยนตร์เรื่อง เดอะคิงแอนด์ไอ ปี พ.ศ. 2499 ได้รับรางวัลออสการ์ 5 สาขา
แอปเปิลมิวสิก

| --- | --- |
โลโก้ แอปเปิลมิวสิก
นักพัฒนา: Apple Inc.
วันที่เปิดตัว: 30 มิถุนายน 2015; 9 ปีก่อน (2015-06-30)
แพลตฟอร์ม: macOS iOS tvOS watchOS CarPlay HomePod Windows Android Chrome OS Amazon Echo Sonos
ขนาด: แล้วแต่ระบบปฏิบัติการ
เว็บไซต์: apple.com/apple-music/
แอปเปิลมิวสิก (อังกฤษ: Apple Music) เป็นบริการสตรีมเพลงและวิดีโอที่พัฒนาโดย บริษัทแอปเปิล ผู้ใช้สามารถเลือกเพลงเพื่อสตรีมไปยังอุปกรณ์ตามต้องการหรือสามารถฟังเพลย์ลิสต์ที่มีอยู่ในปัจจุบัน บริการนี้ยังรวมถึง "บีตส์ วัน" สถานีวิทยุทางอินเทอร์เน็ต ซึ่งออกอากาศสดในกว่า 100 ประเทศ ตลอด 24 ชั่วโมงต่อวัน มีการประกาศเปิดตัวเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2558 และเริ่มให้บริการในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ในกว่า 100 ประเทศทั่วโลก สมาชิกใหม่จะได้รับช่วงทดลองใช้ฟรีสามเดือนก่อนที่จะต้องมีการสมัครสมาชิกรายเดือน
ในวันที่ 22 กันยายน พ.ศ.2565 แอปเปิลประกาศลงนามในสัญญากับเอ็นเอฟแอล เพื่อเป็นผู้สนับสนุนในการแสดงพักครึ่งเวลาของซูเปอร์โบวล์ ตั้งแต่ครั้งที่ 52 เป็นต้นไป
แอฟริกา แบมบาตา

| แอฟริกา แบมบาตา |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: แลนซ์ เทย์เลอร์
เกิด:  (1957-04-17) 17 เมษายน ค.ศ. 1957 (67 ปี)
ที่เกิด: นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: ฮิปฮอป อิเล็กทรอเฮาส์ อิเล็กทรอนิกส์ เบรกบีต อิเล็กโทรฟังก์
อาชีพ: ดีเจ โปรดิวเซอร์ แร็ปเปอร์
ช่วงปี: 1977–2013
ค่ายเพลง: Tommy Boy EMI Winley Capitol DMC Planet Rock
นักดนตรี
แอฟริกา แบมบาตา (อังกฤษ: Afrika Bambaataa)(/ˌæfrɪkə bæmˈbɑːtə/) เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1957 เป็นดีเจชาวอเมริกัน ที่พัฒนาดนตรีฮิปฮอปตลอดทศวรรษ 1980 เขาเป็นหนึ่งใน 3 คนหลักที่เป็นต้นตำหรับของดีเจแนวเบรกบีต และได้รับการนับถือว่า มีฉายาว่าเป็น แกรนด์ฟาเทอร์ และ ก็อดฟาเทอร์ และ The Amen Ra of Universal Hip Hop Culture เช่นเดียวกับเป็น The Father of The Electro Funk Sound
แอบบีย์โรด

แอบบีโรด (อังกฤษ: Abbey Road) เป็นผลงานอัลบั้มชุดที่ 11 ในสหราชอาณาจักรและชุดที่ 17 ในสหรัฐอเมริกา ของวงเดอะบีตเทิลส์ ผลงานชุดนี้เริ่มทำงานเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1969 ถือเป็นอัลบั้มสุดท้ายของวงที่บันทึกเสียง (ถึงแม้ว่าอัลบั้ม เลตอิตบี จะออกขายภายหลังเป็นอัลบั้มสุดท้าย แต่ก็บันทึกเสียงก่อน) แอบบีโรด ออกขายเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1969 ในสหราชอาณาจักร และวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1969 ในสหรัฐอเมริกา มีโปรดิวเซอร์และควบคุมวงออร์เครสตราโดย จอร์จ มาร์ติน ได้เจฟฟ์ เอเมอร์ริก เป็นวิศวกร อลับ พาร์สันส์เป็นผู้ช่วยวิศวกร และโทนี แบงส์ เป็นผู้ดำเนินการอัด (tape operator) ถือเป็นอัลบั้มที่มีความเข้มงวดที่สุดในการทำงานของเดอะบีตเทิลส์ ถึงแม้ว่าวงจะแทบจะไม่ตกแต่งอะไรมากในเวลานั้น นิตยสารโรลลิงสโตน ให้เป็นอัลบั้มยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลที่อันดับที่ 14 ถึงแม้ว่าในขั้นต้นนิตยสารจะวิจารณ์บวกลบผสมกันไป โดยในฉบับ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969 มีวิจารณ์ด้านลบจากเอ็ด วาร์ด ว่า มีการผลิตที่มากเกินไป และคำชมเชยอย่างมาก จากจอห์น เมนเดลซอห์น
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Come Together" | เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์ | 4:20 |
| 2. | "Something" | จอร์จ แฮร์ริสัน | 3:03 |
| 3. | "Maxwell's Silver Hammer" | เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์ | 3:27 |
| 4. | "Oh! Darling" | เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์ | 3:26 |
| 5. | "Octopus's Garden" | ริชาร์ด สตาร์คีย์ | 2:51 |
| 6. | "I Want You (She's So Heavy)" | เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์ | 7:47 |
| 7. | "Here Comes the Sun" | จอร์จ แฮร์ริสัน | 3:05 |
| 8. | "Because" | เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์ | 2:45 |
| 9. | "You Never Give Me Your Money" | เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์ | 4:02 |
| 10. | "Sun King" | เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์ | 2:26 |
| 11. | "Mean Mr. Mustard" | เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์ | 1:06 |
| 12. | "Polythene Pam" | เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์ | 1:12 |
| 13. | "She Came in Through the Bathroom Window" | เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์ | 1:57 |
| 14. | "Golden Slumbers" | เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์ | 1:31 |
| 15. | "Carry That Weight" | เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์ | 1:36 |
| 16. | "The End" | เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์ | 2:05 |
| 17. | "Her Majesty" | เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์ | 0:23 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Overview of Abbey Road
Beatles comments on each song
Recording data and notes เก็บถาวร 2013-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Gallery of various parodies of the Album's cover
แอปเปิลการ์ด

| --- | --- |
Apple Card within the Wallet app in iOS 12 on an iPhone XS
Location: United States
Launched: August 20, 2019
Technology: Credit card Contactless payment Apple Pay
Operator:   Apple Inc. (developer)  Goldman Sachs (issuing bank)  Mastercard (payment network) 
Website: apple.com/apple-card
แอปเปิลการ์ด (อังกฤษ: Apple Card) เป็นบัตรเครดิตที่สร้างโดย Apple Inc. และออกโดย Goldman Sachs ซึ่งออกแบบมาเพื่อใช้กับ Apple Pay บนอุปกรณ์แอปเปิล เช่น iPhone, iPad, Apple Watch หรือ Mac เป็นหลัก
ประวัติ

ในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2019 คำเชิญเข้าร่วมการดูตัวอย่างก่อนกำหนดเริ่มถูกส่งไปยังผู้ใช้ที่เลือกแบบสุ่มซึ่งเคยสมัครรับอีเมลแจ้งเตือนก่อนการเปิดตัวอย่างเป็นทางการของ Apple Card วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2019  ไม่รองรับผู้ถือบัตรเพิ่มเติมและบัญชีร่วม
แอปเปิลพาร์ก

| แอปเปิลพาร์ก |
| --- | --- |
มุมมองเหนือศีรษะ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2018
Apple ParkLocation in the San Francisco Bay Areaแสดงแผนที่ย่านอ่าวซานฟรานซิสโกApple ParkLocation in the U.S. state of Californiaแสดงแผนที่รัฐแคลิฟอร์เนียApple ParkLocation in the contiguous United Statesแสดงแผนที่สหรัฐ
ชื่ออื่น: Apple Campus 2; One Apple Park Way
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เสร็จสมบูรณ์
สถาปัตยกรรม: Neo-futurism
ที่อยู่: 1 แอปเปิลพาร์กเวย์
เมือง: คูเปอร์ติโน, รัฐแคลิฟอร์เนีย
ประเทศ: สหรัฐ
พิกัด: 37°20′06″N 122°00′32″W﻿ / ﻿37.3349°N 122.0090°W﻿ / 37.3349; -122.0090
ตั้งชื่อให้: บริษัท แอปเปิล
ลงเสาเข็ม: 2013
เริ่มสร้าง: 2014
เปิดใช้งาน: เมษายน ค.ศ. 2017
ค่าก่อสร้าง: US$5 พันล้าน (ราคาที่ดินประมาณ 160 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
เจ้าของ: บริษัทแอปเปิล
ขนาด
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 0.29 mi (0.46 km)
เส้นรอบวง: 0.91 mi (1.46 km)
ด้านอื่น ๆ: รองรับพนักงานได้มากกว่า 15,000 คน (ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2023)
ข้อมูลทางเทคนิค
วัสดุ: อลูมิเนียม,กระจก
จำนวนชั้น: 4
พื้นที่แต่ละชั้น: 2,820,000 sq ft (262,000 m2)
พื้นที่ชั้นล่าง: 64 เอเคอร์ (0.26 km2)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: นอร์แมน ฟอสเตอร์
บริษัทออกแบบ: Foster and Partners
วิศวกรโครงสร้าง: อารุป
วิศวกรบริการ: อารุป
ข้อมูลอื่น
ที่จอดรถ: 14,200
แอปเปิลพาร์กในปี พ.ศ. 2566
แอปเปิลพาร์ก (อังกฤษ: Apple Park) เป็นสำนักงานใหญ่ของบริษัทแอปเปิล ซึ่งตั้งอยู่เลขที่ 1 ถนนแอปเปิลพาร์ก (One Apple Park Way) ในคูเปอร์ติโน แคลิฟอร์เนีย สหรัฐ เปิดในเดือนเมษายน พ.ศ. 2560 ในขณะที่การก่อสร้างยังอยู่ระหว่างดำเนินการ โดยย้ายมาจากสำนักงานใหญ่เดิมที่ 1 Infinite Loop ซึ่งเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2536
นอร์แมน ฟอสเตอร์ ได้ออกแบบโครงสร้างของแอปเปลพาร์กให้มีขนาดและรูปร่างวงกลมทำให้โครงสร้างนี้ได้รับฉายาว่า “the spaceship"
แอปเปิลพาร์ก ตั้งอยู่บนพื้นที่ชานเมือง 175 เอเคอร์ (71 เฮกตาร์) มีพนักงานมากกว่า 12,000 คนในอาคารทรงกลมสี่ชั้นตรงกลาง ซึ่งมีพื้นที่ประมาณ 2,800,000 ตารางฟุต (260,000 ตารางเมตร) สตีฟ จ็อบส์ ผู้ร่วมก่อตั้งของ Apple ต้องการให้ศูนย์ดูไม่เหมือนสวนสำนักงานและเป็นเหมือนที่หลบภัยธรรมชาติมากกว่า 80% ของสถานที่ประกอบด้วยพื้นที่สีเขียวที่ปลูกด้วยต้นไม้ทนแล้งและพืชพื้นเมืองในพื้นที่คูเปอร์ติโนและลานตรงกลางของอาคารหลักมีสระน้ำประดิษฐ์
แอนดี แคร์โรล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 แคร์โรลขณะฝึกซ้อมกับเวสต์แฮมยูไนเต็ด ในปี ค.ศ. 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  แอนดรูว์ ทอมัส แคร์โรล
วันเกิด:   (1989-01-06) 6 มกราคม ค.ศ. 1989 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  เกตส์เฮด อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.93 m (6 ft 4 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้าตัวเป้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เรดิง
หมายเลข:  2
สโมสรเยาวชน
0000–2006:  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2006–2011 |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |  80 |  (31) |
| 2007–2008 |  → เพรสตันนอร์ทเอนด์ (ยืมตัว) |  11 |  (1) |
| 2011–2013 |  ลิเวอร์พูล |  44 |  (6) |
| 2012–2013 |  → เวสต์แฮมยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  24 |  (7) |
| 2013–2019 |  เวสต์แฮมยูไนเต็ด |  102 |  (26) |
| 2019–2021 |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |  37 |  (1) |
| 2021–2022 |  เรดิง |  8 |  (2) |
| 2022 |  เวสต์บรอมมิช อัลเบียน |  15 |  (3) |
| 2022– |  เรดิง |  17 |  (4) |
ทีมชาติ‡
| 2007–2008 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 19 ปี |  8 |  (4) |
| 2009–2010 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี |  5 |  (2) |
| 2010–2012 |  อังกฤษ |  9 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 14 มกราคม 2023 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 16:41, 16 กรกฎาคม 2019 (UTC)
แอนดรูว์ ทอมัส แคร์โรล (อังกฤษ: Andrew Thomas Carroll; เกิด 6 มกราคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า โดยเล่นให้กับเรดิง
สโมสรอาชีพ

แคร์โรลเคยเป็นเด็กปั้นจากทีมเยาวชนของนิวคาสเซิลมาก่อนที่จะย้ายไปด้วยค่าตัวที่ไม่สมเหตุสมผล เขาเคยได้รับการเปรียบเทียบกับ อลัน เชียเรอร์ อดีตกัปตันทีมชาติอังกฤษ และนิวคาสเซิล ซึ่งเขาก็ได้รับสืบทอดเบอร์ 9 ต่อจาก เชียเรอร์ เนื่องจากมีทักษะการโหม่งบอลที่ยอดเยี่ยม เขาเคยได้รับฉายาหอคอยเพชฌฆาต เนื่องจากเป็นนักฟุตบอลที่ตัวสูงที่สุดในทีมชุดใหญ่ของนิวคาสเซิล
แคร์โรลเคยเล่นให้แก่ เปรสตัน นอร์ทเอนด์ ในสัญญายืมตัวมาแล้ว โดยแคร์โรล์ถือเป็นนักเตะอารมณ์ร้อนคนนึง โดยเขาทำข่าวฉาวด้วยการชกต่อยกับ สตีเวน เทย์เลอร์ กองหลังตัวหลักของทีมในสนามซ้อมจนเทย์เลอร์ขากรรไกรหัก โดยเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในเดือนมีนาคม ปี 2010 และยังเคยมีเรื่องกับ ชาร์ล เอ็นซ็อกเบีย ซึ่งในขณะนั้นอยู่นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
นอกจากนี้ แคร์โรล ยังมีคุณย่าเป็นชาวสก็อต ทำให้เขาสามารถเลือกที่จะเล่นให้ทีมชาติสกอตแลนด์ได้ แต่เขาก็เลือกที่จะเล่นให้ทีมชาติอังกฤษในที่สุด
สโมสรอาชีพ > นิวคาสเซิลยูไนเต็ด

ในฤดูกาล 2008-2009 แคร์โรล กลับมาเล่นให้แก่ นิวคาสเซิล อีกครั้ง ซึ่งเขาก็ได้รับ โอกาสมากขึ้นในฐานะตัวสำรอง โดยได้ลงสนามไปทั้งหมด 16 เกมทำไป 3 ประตู พร้อมกับได้รับการต่อสัญญาใหม่จากสโมสรไปอีก 3 ปีครึ่ง แต่น่าเสียดายที่ปีนั้น นิวคาสเซิลตกชั้นสู่ เดอะแชมเปียนชิป
ในฤดูกาล 2009-2010 หลังจาก นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ตกชั้นสู่ เดอะแชมเปียนชิป ทำให้นักเตะในตำแหน่งกองหน้าอย่าง โอบาเฟมี่ มาร์ตินส์ ที่ย้ายออกไป ฮอฟเฟนไฮม์, ไมเคิล โอเวน ที่ย้ายไปร่วมทีม แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด โดยไม่คิดสินจ้าง และการเลิกเล่นของ มาร์ค วิดูก้า ทำให้แคร์โรลมีโอกาสลงเล่นมากขึ้นจนเป็นตัวหลักในตำแหน่งกองหน้าซึ่งแคร์โรลยิงไป 17 ประตูในลีก ช่วยให้ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด คว้าแชมป์ เดอะแชมเปียนชิป มาครอง รวมแคร์โรลยิงในทุกรายการไป 19 ประตู พร้อมกับพาทีมกลับมาเล่นในพรีเมียร์ลีก ในฤดูกาลต่อมาได้สำเร็จ อีกทั้งจากผลงานรองดาวซัลโวของลีก ทำให้เขาได้รับ เลือกให้ติดทีมยอดเยี่ยม ประจำฤดูกาลอีกด้วย
ในฤดูกาล 2010-2011 แคร์โรล สามารถทำแฮตทริกได้ในเกมส์พบ แอสตันวิลลา โดย นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ชนะ 6-0  โดยแคร์โรลลงเล่นทั้งหมด 19 นัด ยิงได้ 11 ประตู ก่อนจะย้ายไปร่วมทีม ลิเวอร์พูล ในสิ้นเดือนมกราคม 2011
สโมสรอาชีพ > ลิเวอร์พูล

ในสิ้นเดือนมกราคม 2011 แคร์โรล ย้ายไป ลิเวอร์พูล ด้วยค่าตัว 35 ล้านปอนด์ ก่อนปิดตลาดไม่กี่ชั่วโมง ทำสถิติเป็นนักเตะสัญชาติอังกฤษที่แพงที่สุดในโลก โดย แคร์โรล ได้สวมหมายเลข 9 แทน เฟร์นันโด ตอร์เรส ที่ย้ายไปร่วมทีม เชลซี และแคร์โรลได้ลงประเดิมสนามให้ ลิเวอร์พูล เมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2011 ที่เอาชนะ คู่ปรับตลอดกาล แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 3-1 โดยถูกส่งลงไปเป็นตัวสำรองในช่วงท้ายเกม อีก 4 วันต่อมา แคร์โรล์ ก็มีโอกาสได้สัมผัสเกมยุโรปกับลิเวอร์พูลเป็นครั้งแรก ในการไปเยือน บราก้า ในศึกยูโรป้า ลีก โดยลงเป็นตัวสำรองอีกครั้งในต้นครึ่งหลัง ต่อมา ในวันที่ 29 มีนาคม 2011 แคร์โรล์ มีโอกาสได้ลงเป็นตัวจริงให้กับลิเวอร์พูลเป็นนัดแรก ในเกมพบกับ ซันเดอร์แลนด์ ต่อมา ในเดือนเมษายน ปี 2011 แคร์โรล ทำประตูแรกให้แก่ลิเวอร์พูล ในเกมส์พบ แมนเชสเตอร์ซิตี ซึ่ง แคร์โรลทำได้ 2 ประตู และ ลิเวอร์พูล ชนะ 3-0 พร้อมกับรับตำแหน่งนักเตะยอดเยี่ยมประจำเกมไปครอง อย่างไรก็ตามในช่วงท้าย ๆ ฤดูกาล แคร์โรล์ มีอาการบาดเจ็บรบกวน แม้จะฟิตกลับ มาแต่ เคนนี่ ดัลกลิช ก็ไม่ต้องการฝืนใช้งานมาก โดย ดัลกลิช ต้องการให้เขา ได้พักอย่างเต็มที่เพราะเกรงว่าร่างกายดาวยิงรายนี้ยังไม่เข้าที่มากนัก เคนนี่ ดัลกลิช ยังใจดีส่ง แคร์โรล์ ลงสนามพบกับนิวคาสเซิ่ลทีมเก่าด้วยแต่ก็ใน ฐานะตัวสำรองเท่านั้น
ในฤดูกาล 2011-2012 แคร์โรลได้มีโอกาสลงเล่นตัวจริง และ ตัวสำรองสลับกันไปบ้าง ในวันที่ 24 สิงหาคม 2011 ในลีกคัพ รอบ 2 แคร์โรล ได้ทำประตูแรกให้แก่ลิเวอร์พูล เอาชนะ Exeter City 3-0 ต่อมา ในวันที่ 1 ตุลาคม 2012 แคร์โรล ได้ทำประตูแรกให้แก่ลิเวอร์พูล ใน พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011–12 ในเกมส์ที่เอาชนะ เอฟเวอร์ตัน คู่ปรับร่วมเมืองไป 2-0 ต่อมา แคร์โรลก็ทำประตูที่ 2 ในฤดูกาล ในเกมส์ที่เอาชนะ เวสต์บรอมวิช 2-0 ต่อมา ในเอฟเอคัพ รอบ 3 แคร์โรลก็ทำประตูแรกในปี 2012 โดยเอาชนะ โอลดัมแอทเลติก 5-1 และในวันที่ 28 มกราคม 2012 ในเอฟเอคัพ รอบ 4 แคร์โรลก็โหม่งให้ เดิร์ค เคาท์ ทำประตูชัยให้ ลิเวอร์พูล เอาชนะ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด คู่ปรับตลอดกาลไป 2-1 ในวันที่ 31 มกราคม 2012 แคร์โรลก็ทำประตูที่ 3 ในพรีเมียร์ลีก ในเกมส์ที่เอาชนะ วูล์ฟแฮมป์ตัน 3-0 ต่อมา ในเอฟเอคัพ รอบ 5 ลิเวอร์พูล พบ ไบรท์ตัน โดย แคร์โรลทำประตูได้ในนาที 53 ทำให้ลิเวอร์พูลขึ้นนำ ไบรท์ตันไป 3-1 และจบลงด้วยลิเวอร์พูลชนะไป 6-1 ต่อมา ในลีกคัพ นัดชิงชนะเลิศ ที่สนามนิวเวมบลีย์ แคร์โรล ช่วยให้ ลิเวอร์พูล คว้าแชมป์ลีกคัพ สมัยที่ 8 มาครอง จากการยิงจุดโทษตัดสินชนะ คาร์ดิฟซีตี ผลประตูรวม 3-2 และเป็นแชมป์แรกของ แคร์โรล นับตั้งแต่ย้ายมาอยู่กับ ลิเวอร์พูล ต่อมา แคร์โรล ก็ทำประตูที่ 4 ในพรีเมียร์ลีก โดยทำประตูชัยให้ ลิเวอร์พูล เอาชนะ แบล็คเบิร์น โรเวอร์ส 3-2 ในช่วงทดเวลาบาดเจ็บ ต่อมา ในเอฟเอคัพ รอบรองชนะเลิศ ที่สนามนิวเวมบลีย์ แคร์โรล ได้ทำประตูชัยให้ ลิเวอร์พูล เอาชนะ เอฟเวอร์ตัน คู่ปรับร่วมเมืองไป 2-1 โดยแคร์โรลทำประตูสำคัญได้ในนาที 87 ทำให้ ลิเวอร์พูล ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ เอฟเอคัพ กับ เชลซี ที่สนามนิวเวมบลีย์ ซึ่ง แคร์โรล ลงสนามเป็นตัวสำรองมาทำประตูตีไข่แตกไล่มาเป็น 1-2 จากนั้นยังบุกต่อเนื่อง และมีโอกาสตีเสมอจากแคร์โรลที่โหม่งเหมือนจะข้ามเส้น แต่โดน ปีเตอร์ เช็ค ควักบอลออกมาได้ สุดท้าย ลิเวอร์พูล ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป ทำให้ ลิเวอร์พูลพลาดโอกาสคว้าแชมป์เอฟเอคัพ อย่างน่าเสียดาย
ในฤดูกาล 2012-2013 แคร์โรล ได้ลงสนามให้กับ ลิเวอร์พูล แค่ 2 นัดเท่านั้น เนื่องจาก ลิเวอร์พูล ได้ เบรนแดน ร็อดเจอร์ มาเป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ ทำให้ แคร์โรล ไม่อยู่ในแผนการทำทีมของ ร็อดเจอร์ โดย แคร์โรล ตัดสินใจย้ายไปร่วมทีม เวสต์แฮมยูไนเต็ด ด้วยสัญญายืมตัว
สโมสรอาชีพ > เวสต์แฮมยูไนเต็ด (ยืมตัว)

ในวันที่ 30 สิงหาคม 2012 แคร์โรล ได้ย้ายไป เวสต์แฮมยูไนเต็ด ด้วยสัญญายืมตัว พร้อมอ็อปชั่นซื้อขาดในซัมเมอร์หน้า
เกียรติประวัติ > สโมสร

นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
เดอะแชมเปียนชิป 1 สมัย : 2009–10
ลิเวอร์พูล
ลีกคัพ 1 สมัย : 2011–12
เกียรติประวัติ > เกียรติประวัติส่วนตัว

Jackie Milburn Trophy – 2007
Football League Championship PFA Team of the Year (1): 2009–10
สถิติ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ฟุตบอลถ้วย> ลงเล่น | ฟุตบอลถ้วย> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 2006–07 | พรีเมียร์ลีก | 4 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 7 | 0 |
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 2007–08 | พรีเมียร์ลีก | 4 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | – | – | 6 | 0 |
| เปรสตัน นอร์ทเอนด์ (ยืมตัว) | 2007–08 | เดอะแชมเปียนชิป | 11 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | – | – | 12 | 1 |
| เปรสตัน นอร์ทเอนด์ (ยืมตัว) | รวม | รวม | 11 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 12 | 1 |
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 2008–09 | พรีเมียร์ลีก | 14 | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | – | – | 16 | 3 |
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 2009–10 | เดอะแชมเปียนชิป | 39 | 17 | 3 | 2 | 0 | 0 | – | – | 42 | 19 |
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 2010–11 | พรีเมียร์ลีก | 19 | 11 | 0 | 0 | 1 | 0 | – | – | 20 | 11 |
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | รวม | รวม | 80 | 31 | 8 | 2 | 1 | 0 | 2 | 0 | 91 | 33 |
| ลิเวอร์พูล | 2010–11 | พรีเมียร์ลีก | 7 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 9 | 2 |
| ลิเวอร์พูล | 2011–12 | พรีเมียร์ลีก | 35 | 4 | 6 | 4 | 6 | 1 | – | – | 47 | 9 |
| ลิเวอร์พูล | 2012–13 | พรีเมียร์ลีก | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | รวม | รวม | 44 | 6 | 6 | 4 | 6 | 1 | 2 | 0 | 58 | 11 |
| เวสต์แฮมยูไนเต็ด (ยืมตัว) | 2012–13 | พรีเมียร์ลีก | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | 1 | 0 |
| เวสต์แฮมยูไนเต็ด (ยืมตัว) | รวม | รวม | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 136 | 38 | 14 | 6 | 8 | 1 | 4 | 0 | 162 | 45 |
สถิติ > ประตูในนามทีมชาติ

| ประตูที่ | วันที่ | สนาม | คู่แข่งขัน | ประตู | ผล | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 29 มีนาคม 2011 | สนามกีฬาเวมบลีย์, ลอนดอน อังกฤษ |  กานา | 1–0 | 1–1 | กระชับมิตร |

| 2. | 15 มิถุนายน 2012 | สนามโอลิมปิสกีเนชันแนลสปอตส์คอมเพล็กซ์, เคียฟ ยูเครน |  สวีเดน | 1–0 | 3–2 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 |
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติจากเว็บไซต์สโมสรนิวคาสเซิล เก็บถาวร 2009-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติจากเว็บไซต์สโมสรลิเวอร์พูล
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเรดิง  |
| --- | --- |
 1 Walker  2 กันเทอร์  4 Morrison  5 Miazga  6 Moore  8 ซาเวจ  9 Baldock  10 Swift  11 Obita  12 McCleary  14 Ejaria  15 Loader  16 McIntyre  17 Yiadom  18 Boyé  19 Méïté  20 Araruna  21 Olise  23 Aluko  24 Blackett  26 อดัม  27 Richards  29 Gomes  30 Watson  31 João  32 East  33 Rafael  34 Osho  40 Andrésson  47 Pușcaș  ผู้จัดการ: Sellés 
แคร์โรล เล่นให้แก่ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในปี 2010
แคร์โรล เล่นให้แก่ ลิเวอร์พูล ในปี 2011