stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
การศึกษาในระดับปริญญาตรี

มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียมีคณะที่เปิดสอนในระดับปริญญาตรีจำนวน 4 คณะ ได้แก่
College of Arts and Sciences (CAS) (วิทยาลัยศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์)
School of Engineering and Applied Sciences (SEAS) (คณะวิศวกรรมศาสตร์และวิทยาศาสตร์)
School of Nursing (คณะพยาบาลศาสตร์)
The Wharton School (วอร์ตันสคูลหรือคณะพาณิชยศาสตร์)
โดยภาพรวม หลักสูตรปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในหลักสูตรที่เข้ายากที่สุดและมีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยนิตยสารยูเอสนิว (US News & World Report 2010) ได้จัดอันดับให้มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียอยู่ในอันดับที่ 4 ของประเทศ (ร่วมกับ MIT และ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลักสูตรปริญญาตรีด้านพาณิชยศาสตร์และการบัญชีของวอตันสคูลได้รับการจัดอันดับให้เป็นอันดับ 1 ของประเทศมาโดยตลอด นอกจากนี้ สาขาวิชาอื่นๆก็ได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในระดับ Top 10 ของประเทศเช่นเดียวกัน
การศึกษาในระดับปริญญาโทและเอก

มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียมีวิทยาลัยและคณะที่เปิดสอนในระดับปริญญาโทและเอกจำนวน 12 คณะ ได้แก่
Annenberg School for Communication (คณะนิเทศศาสตร์)
Graduate School of Arts & Sciences (วิทยาลัยศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์)
Graduate School of Education (คณะครุศาสตร์)
Law School (คณะนิติศาสตร์)
School of Dental Medicine (คณะทันตแพทย์ศาสตร์)
School of Design (คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์)
School of Engineering and Applied Science (คณะวิศวกรรมศาสตร์และวิทยาศาสตร์)
School of Medicine (คณะแพทยศาสตร์)
School of Nursing (คณะพยาบาลศาสตร์)
School of Social Policy & Practice (คณะนโยบายสังคม)
School of Veterinary Medicine (คณะสัตวแพทย์ศาสตร์)
Wharton School (วอร์ตันสคูลหรือคณะพาณิชยศาสตร์)
วิทยาลัยและคณะต่างๆของมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียนับว่ามีชื่อเสียงโด่งดังและได้รับการยอมรับในระดับโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียมีชื่อเสียงเป็นพิเศษในด้านพาณิชยศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ การแพทย์ นิติศาสตร์ และ สถาปัตยกรรมศาสตร์ วอร์ตันสคูลหรือคณะพาณิชยศาสตร์ได้รับการจัดอันดับให้เป็น Top 3 ของโลกจากหลายสถาบัน (อันดับ 1 โดยนิตยสาร Financial Times) คณะแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียเป็นคณะแพทยศาสตร์แห่งแรกของประเทศสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันได้รับการจัดอันดับให้เป็นอันดับ 3 ของประเทศ คณะนิติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียได้รับการยอมรับว่าเป็นคณะนิติศาสตร์ชั้นนำและเข้ายากมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศสหรัฐอเมริกา อยู่ในอันดับ Top 10 ของประเทศทุกปี  คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ทันตแพทยศาสตร์ สัตวแพทยศาสตร์ และนิเทศศาสตร์ได้รับการจัดอันดับให้เป็น 1 ใน 5 ของประเทศ นอกจากนี้ คณะนโยบายสังคม และคณะครุศาสตร์ก็ได้รับการจัดอันดับเป็น 1 ใน 10 ของประเทศโดยนิตยสารยูเอสนิวส์ (US News & World Report)
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

เบนจามิน แฟรงคลิน นักการเมือง นักเขียน นักวิทยาศาสตร์ นักการทูต และหนึ่งในคณะผู้ก่อตั้งและประกาศอิสรภาพของประเทศอเมริกา
เจมส์ วิลสัน ผู้พิพากษาศาลฎีกา หนึ่งผู้ลงนามในใบประกาศอิสรภาพและรัฐธรรมนูญแห่งประเทศสหรัฐอเมริกา
วิลเลี่ยม เฮนรี่ แฮริสัน ประธานาธิบดีคนที่ 9 ประเทศสหรัฐอเมริกา
วิลเลี่ยม เบรนแนน ผู้พิพากษาศาลฎีกา
โดนัล ทรัมป์ มหาเศรษฐีและเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ของสหรัฐอเมริกา
จอร์จ สมิส ผู้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ปีค.ศ. 2009
ชาลส์ อดัมส์ นักเขียนการ์ตูนเรื่อง อดัมส์ แฟมิลี่
โรเบิร์ต แครนดาล ประธานสายการบินอเมริกัน แอร์ไลน์
โยทาโร่ โคบายาชิ ประธานบริษัทฟูจิซีรอกส์
ลีโอนาร์ด เลาเดอร์ ผู้ก่อตั้งบริษัทเครื่องสำอางค์ Estee Lauder
อดิตยา มิตทอล ประธานบริษัท Mittal Steel แห่งอินเดีย
ศิษย์เก่าชาวไทยที่มีชื่อเสียง

ศาตราจารย์ สุธรรม ภัทราคม อดีตประธานศาลฎีกา อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม อดีตศาตราจารย์พิเศษคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศาตราจารย์ ดร.อุททิศ แสนโกศิก อดีตอัยการพิเศษประจำกรมอัยการ อดีตอาจารย์พิเศษคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ฯลฯ
ดร.วีรพงษ์ รามางกูร อดีตรองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และประธานคณะกรรมการธนาคารแห่งประเทศไทยคนปัจจุบัน
ดร.บุญชัย โกศลธนากุล
หม่อมราชวงศ์ปรีดิยาธร เทวกุล อดีตรองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย
ดร.โอฬาร ไชยประวัติ อดีตรองนายกรัฐมนตรี ผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐกิจ
ศาสตราจารย์ นายแพทย์ภิรมย์ กมลรัตนกุล อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์อาวุธ ศรีศุกรี อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ดร.สุทธิพล ทวีชัยการ กรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ อดีตเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง และอดีตผู้พิพากษาศาลยุติธรรม
วรวุฒิ ทวาทศิน ผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา อดีตเลขาธิการประธานศาลฎีกา
ศาสตราจารย์ ดร.ทวีเกียรติ มีนะกนิษฐ อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ดร.สมเกียรติ อ่อนวิมล นักวิชาการสื่อสารมวลชน อดีตสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ  อดีตสมาชิกวุฒิสภา
ภูมิปัญญา ภูมิเรือง​ ได้รับรางวัล La inteligente de dilution effect สาขา  เศรษฐศาสตร์ มหภาค
พรชัย รุจิประภา อดีตปลัดกระทรวงพลังงาน
หม่อมราชวงศ์แน่งน้อย ศักดิ์ศรี นักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ ผู้ร่วมก่อตั้งสาขาสถาปัตยกรรมไทย คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รองศาสตราจารย์ ดร.ภิญโญ สุวรรณคีรี ราชบัณฑิต และศิลปินแห่งชาติสาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม)
วิกรม ศรีประทักษ์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (AIS)
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.ณัฐ ภมรประวัติ นักวิทยาศาสตร์ดีเด่น พ.ศ. 2536 สาขา วิทยาศาสตร์การแพทย์
ศ.นพ.อารี วัลยะเสวี​ ผู้ร่วมก่อตั้งคณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี นักวิทยาศาสตร์ดีเด่น พ.ศ. 2537 สาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์
ศาสตราจารย์กิตติคุณ นายแพทย์นิกร ดุสิตสิน​
รองศาสตราจารย์ ดร.ชัยชาญ  วงศ์สามัญ​
ธนภัทร ประเสริฐรัตน์​
ไกรศรี นิมมานเหมินท์
ระลึก หลีกภัย
ศ.สพ.ญ.ดร.ชลลดา บูรณกาล​
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ต้นข้าว ปาณินท์​
พิมล ศรีวิกรม์
พิเชฐ ดุรงคเวโรจน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
College Hall มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
มอเตอร์โมเลกุล

มอเตอร์โมเลกุล (อังกฤษ: Molecular motor) คือชีวจักรกลโมเลกุลอันเป็นองค์ประกอบที่จำเป็นต่อการเคลื่อนไหวในระบบต่างๆของสิ่งมีชีวิต อาจอธิบายได้ด้วยหลักการทำงานของมอเตอร์ ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่บริโภคพลังงานอย่างหนึ่งเข้าไปและเปลี่ยนพลังงานเหล่านั้นเป็นการเคลื่อนไหวเชิงกล มอเตอร์โมเลกุลถูกสร้างขึ้นจากโมเลกุลจำนวนมากที่มีฐานจากโปรตีน มอเตอร์โมเลกุลเหล่านี้จะไปควบคุมพลังงานเสรีทางเคมีซึ่งถูกปล่อยมาจากปฏิกิริยาไฮโดรลิซิส (Hydrolysis) ของATP เพื่อเปลี่ยนรูปพลังงานเสรีเหล่านั้นเป็นการเคลื่อนไหวเชิงกล มอเตอร์ตัวจิ๋วเหล่านี้มีประสิทธิภาพเทียบเท่าได้กับมอเตอร์หรือเครื่องยนต์อุตสาหกรรมที่สร้างขึ้นโดยมนุษย์ ความแตกต่างที่สำคัญระหว่างมอเตอร์โมเลกุลกับมอเตอร์อุตสาหกรรมคือการที่มอเตอร์โมเลกุลต้องทำงานอยู่ในแหล่งสะสมพลังงานความร้อน (Thermal reservoir) หรือก็คือต้องการอุณหภูมิที่เหมาะสม
ตัวอย่างการใช้ประโยชน์จากมอเตอร์โมเลกุล อาทิในค.ศ. 2011 กลุ่มนักวิจัยได้ใช้โมเลกุลโซ่สร้างเป็นช่วงล่างแบบรถยนต์ขึ้นมาและใช้มอเตอร์โมเลกุล 4 ตัวประกอบเข้ากับช่วงล่างเหล่านั้นเพื่อทำหน้าที่เป็นล้อรถ เกิดเป็นรถนาโนที่สามารถเคลื่อนที่ไปบนพื้นผิวได้จริงโดยใช้พลังงานแสงในการขับเคลื่อน หรือในค.ศ. 2016 นักวิจัยได้สร้างโมเลกุลที่มีหัวแหลมคล้ายกับสว่านขึ้นมา และนำไปติดตั้งเข้ากับมอเตอร์โมเลกุล ได้เป็นสว่านโมเลกุลที่สามารถเจาะทะลุผนังเซลล์มะเร็งในเวลาเพียงไม่กี่นาที
มอลล์ออฟเอเชียอะรีนา

| --- | --- |


ที่ตั้ง: เบย์ซิตี, ปาไซ, เมโทรมะนิลา, ประเทศฟิลิปปินส์
เจ้าของ: เอสเอ็มไพร์โฮลดิงส์
ผู้ดำเนินการ: เอสเอ็มทิกเกตส์
ที่นั่งพิเศษ: 41
ความจุ: ที่นั่ง: 15,000 เต็มความจุ: 20,000
ป้ายแสดงคะแนน: แดกทรอนิกส์ Galaxy 4-side JumboTron with Daktronics All-Sport 5000 Series
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 2010
เปิดใช้สนาม: June 16, 2012
งบประมาณในการก่อสร้าง: 77 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  3.6 พันล้านเปโซฟิลิปปินส์
สถาปนิก: Arquitectonica
ผู้จัดการโครงการ: Jose Siao Ling & Associates
การใช้งาน
PBA (2012–present)  UAAP (2012–present) NCAA (2012–present) PVL (2018-present)  Philippine Mavericks (2014–15) SM NBTC (2015-present)
เว็บไซต์
http://mallofasia-arena.com
มอลล์ออฟเอเชียอะรีนา (อังกฤษ: Mall of Asia Arena) เป็นสนามกีฬาในร่ม ตั้งอยู่ภายในเอสเอ็ม มอลล์ออฟเอเชียในเบย์ซิตี, ปาไซ, ประเทศฟิลิปปินส์ อาคารแห่งนี้มีความจุ 15,000 นั่งจุสำหรับการแข่งขันกีฬา และเต็มความจุที่ 20,000 ที่นั่ง โดยเปิดสนามอย่างเป็นทางการในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2012 และสนามกีฬาแห่งนี้ยังมีอาคารที่จอดรถยนต์ที่มีความจุ 2,000 คัน
มอลล์ออฟเอเชียอะรีนาเป็นสนามกีฬาสำรองของสมาคมบาสเกตบอลฟิลิปปินส์ เมื่อสนามกีฬาสมาร์ตอาแรเนตาโกลีเซียมไม่สามารถใช้งานได้ สนามกีฬาแห่งนี้ยังเป็นสนามเหย้าของสมาคมกีฬามหาวิทยาลัยแห่งฟิลิปปินส์และสมาคมกีฬาวิทยาลัยแห่งชาติ
สนามแห่งนี้ใช้เป็นเวทีการประกวดมิสเอิร์ธ 2016 เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2016 ประกวดนางงามจักรวาล 2016 เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2017 และมิสเอิร์ธ 2017 เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
มอนต์กอเมอรี (รัฐแอละแบมา)

| มอนต์กอเมอรี |
| --- | --- |
นคร

   ธง
สมญา: "The Gump"
สถานที่ตั้งในมอนต์กอเมอรีเคาน์ตีและรัฐแอละแบมา
มอนต์กอเมอรีสถานที่ตั้งในสหรัฐอเมริกา
พิกัด: 32°21′42″N 86°16′45″W﻿ / ﻿32.36167°N 86.27917°W﻿ / 32.36167; -86.27917
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
รัฐ: รัฐแอละแบมา
เคาน์ตี: มอนต์กอเมอรี
Incorporated: December 3, 1819
การปกครอง
 • Mayor: Todd Strange (R)
พื้นที่
 • นคร: 156.19 ตร.ไมล์ (404.53 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 155.38 ตร.ไมล์ (402.43 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 0.81 ตร.ไมล์ (2.09 ตร.กม.)
ความสูง: 240 ฟุต (73 เมตร)
ประชากร (2012)
 • นคร: 205,293 (US: 105th) คน
 • เขตเมือง: 263,907 (US: 142nd) คน
 • รวมปริมณฑล: 377,149 (US: 139th) คน
เขตเวลา: UTC-6 (CST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-5 (CDT)
ZIP code: 360/361/367/36800
รหัสพื้นที่: 334
FIPS code: 01-51000
GNIS feature ID: 0165344
เว็บไซต์: www.montgomeryal.gov
มอนต์กอเมอรี (อังกฤษ: Montgomery) เป็นเมืองหลวงของรัฐแอละแบมาและเป็นเคาน์ตีซีตของมอนต์กอเมอรีเคาน์ตีสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแอละแบมา จากการสำมะโนสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2010 มีประชากร 205,764 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของรัฐแอละแบมา รองจากเมืองเบอร์มิงแฮม และเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 103 ของสหรัฐอเมริกา
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของMontgomery, Alabama (1981–2010 normals)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของMontgomery, Alabama (1981–2010 normals)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของMontgomery, Alabama (1981–2010 normals)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของMontgomery, Alabama (1981–2010 normals)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของMontgomery, Alabama (1981–2010 normals)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของMontgomery, Alabama (1981–2010 normals)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของMontgomery, Alabama (1981–2010 normals)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของMontgomery, Alabama (1981–2010 normals)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของMontgomery, Alabama (1981–2010 normals)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของMontgomery, Alabama (1981–2010 normals)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของMontgomery, Alabama (1981–2010 normals)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของMontgomery, Alabama (1981–2010 normals)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของMontgomery, Alabama (1981–2010 normals)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของMontgomery, Alabama (1981–2010 normals)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °F (°C) | 83 (28.3) | 85 (29.4) | 90 (32.2) | 94 (34.4) | 99 (37.2) | 106 (41.1) | 107 (41.7) | 106 (41.1) | 106 (41.1) | 100 (37.8) | 87 (30.6) | 85 (29.4) | 107 (41.7) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °F (°C) | 57.4 (14.11) | 61.8 (16.56) | 69.7 (20.94) | 76.6 (24.78) | 84.0 (28.89) | 89.8 (32.11) | 92.1 (33.39) | 91.9 (33.28) | 87.3 (30.72) | 78.3 (25.72) | 69.0 (20.56) | 59.6 (15.33) | 76.5 (24.72) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °F (°C) | 46.7 (8.17) | 50.8 (10.44) | 57.8 (14.33) | 64.4 (18) | 72.7 (22.61) | 79.3 (26.28) | 82.1 (27.83) | 81.8 (27.67) | 76.5 (24.72) | 66.2 (19) | 56.7 (13.72) | 48.8 (9.33) | 65.3 (18.5) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °F (°C) | 35.7 (2.06) | 39.2 (4) | 45.3 (7.39) | 51.6 (10.89) | 60.7 (15.94) | 68.1 (20.06) | 71.5 (21.94) | 71.0 (21.67) | 65.2 (18.44) | 53.5 (11.94) | 43.9 (6.61) | 37.4 (3) | 53.6 (12) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °F (°C) | 0 (-17.8) | -5 (-20.6) | 17 (-8.3) | 28 (-2.2) | 40 (4.4) | 48 (8.9) | 59 (15) | 56 (13.3) | 39 (3.9) | 26 (-3.3) | 13 (-10.6) | 5 (-15) | −5 (−20.6) |
| หยาดน้ำฟ้า นิ้ว (มม) | 4.64 (117.9) | 5.28 (134.1) | 5.94 (150.9) | 4.01 (101.9) | 3.53 (89.7) | 4.07 (103.4) | 5.24 (133.1) | 3.85 (97.8) | 3.97 (100.8) | 2.92 (74.2) | 4.61 (117.1) | 4.86 (123.4) | 52.93 (1,344.4) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.01 in) | 10.1 | 8.9 | 8.7 | 7.7 | 7.6 | 9.7 | 11.5 | 9.1 | 6.9 | 6.7 | 7.5 | 9.8 | 104.3 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 153.1 | 166.0 | 219.4 | 250.8 | 267.4 | 261.8 | 262.1 | 251.9 | 226.4 | 228.3 | 171.4 | 153.1 | 2,611.7 |
แหล่งที่มา: NOAA (extremes 1872–present, sun 1961−1990)
ประชากรศาสตร์

| ประชากร> สำมะโนประชากร | ประชากร> Pop. | ประชากร>  | ประชากร> %± |
| --- | --- | --- | --- |
| 1840 | 2,179 |  | — |
| 1850 | 8,728 |  | 300.6% |
| 1860 | 8,843 |  | 1.3% |
| 1870 | 10,588 |  | 19.7% |
| 1880 | 16,713 |  | 57.8% |
| 1890 | 21,883 |  | 30.9% |
| 1900 | 30,346 |  | 38.7% |
| 1910 | 38,136 |  | 25.7% |
| 1920 | 43,464 |  | 14.0% |
| 1930 | 66,079 |  | 52.0% |
| 1940 | 78,084 |  | 18.2% |
| 1950 | 106,525 |  | 36.4% |
| 1960 | 134,393 |  | 26.2% |
| 1970 | 133,386 |  | −0.7% |
| 1980 | 177,857 |  | 33.3% |
| 1990 | 187,106 |  | 5.2% |
| 2000 | 201,568 |  | 7.7% |
| 2010 | 205,764 |  | 2.1% |
| Est. 2012 | 205,293 |  | −0.2% |
U.S. Decennial Census 2012 Estimate
แหล่งข้อมูลอื่น

City of Montgomery, Alabama
Institute of Southern Jewish Life, History of Montgomery
คู่มือการท่องเที่ยว Montgomery จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Montgomery article in the Encyclopedia of Alabama เก็บถาวร 2015-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเมืองหลวงของสหรัฐแบ่งตามเขตอำนาจ |
| --- | --- |
 ชาติ: สหรัฐ วอชิงตัน ดี.ซี. รัฐ: คอนเนทิคัต ฮาร์ตเฟิร์ด  เคนทักกี แฟรงก์เฟิร์ต  แคนซัส โทพีกา  แคลิฟอร์เนีย แซคราเมนโต  โคโลราโด เดนเวอร์  จอร์เจีย แอตแลนตา  เซาท์แคโรไลนา โคลัมเบีย  เซาท์ดาโคตา เพียร์  เดลาแวร์ โดเวอร์  เทนเนสซี แนชวิลล์  เท็กซัส ออสติน  นอร์ทแคโรไลนา ราลี  นอร์ทดาโคตา บิสมาร์ก  นิวเจอร์ซีย์ เทรนตัน  นิวเม็กซิโก แซนตาเฟ  นิวยอร์ก ออลบานี  นิวแฮมป์เชอร์ คองคอร์ด  เนแบรสกา ลิงคอล์น  เนวาดา คาร์สันซิตี  เพนซิลเวเนีย แฮร์ริสเบิร์ก  ฟลอริดา แทลลาแฮสซี  มอนแทนา เฮเลนา  มิชิแกน แลนซิง  มินนิโซตา เซนต์พอล  มิสซิสซิปปี แจ็กสัน  มิสซูรี เจฟเฟอร์สันซิตี  เมน ออกัสตา  แมริแลนด์ แอนแนโพลิส  แมสซาชูเซตส์ บอสตัน  ยูทาห์ ซอลต์เลกซิตี  โรดไอแลนด์ พรอวิเดนซ์  ลุยเซียนา แบตันรูช  วอชิงตัน โอลิมเปีย  วิสคอนซิน แมดิสัน  เวสต์เวอร์จิเนีย ชาร์ลสตัน  เวอร์จิเนีย ริชมอนด์  เวอร์มอนต์ มอนต์พีเลียร์  ไวโอมิง ไชแอนน์  ออริกอน เซเลม  อะแลสกา จูโน  อาร์คันซอ ลิตเทิลร็อก  อินดีแอนา อินเดียแนโพลิส  อิลลินอย สปริงฟีลด์  แอริโซนา ฟีนิกซ์  แอละแบมา มอนต์กอเมอรี  โอคลาโฮมา โอคลาโฮมาซิตี  โอไฮโอ โคลัมบัส  ไอดาโฮ บอยซี  ไอโอวา ดิมอยน์  ฮาวาย โฮโนลูลู ดินแดน: กวม ฮากัตญา  ปวยร์โตรีโก ซานฮวน  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา ไซปัน  หมู่เกาะเวอร์จิน ชาร์ลอตต์อะมาลี  อเมริกันซามัว ปาโกปาโก
มะอึก

| มะอึก |
| --- | --- |

ผลมะอึกดิบ
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Solanales
วงศ์:: Solanaceae
สกุล:: Solanum
สปีชีส์:: S.  ferox
ชื่อทวินาม
Solanum ferox 

มะอึก  ชื่อวิทยาศาสตร์: Solanum ferox หรือ Solanum stramonifolium อังกฤษ: Hairy-fruited eggplant เป็นพืชในวงศ์  Solanaceae เป็นพืชพื้นเมืองของไทยและอินโดนีเซีย ผลกลมมีขนอ่อนๆปกคลุมอยู่โดยรอบ ผลอ่อนสีเขียว รสขื่น สุกแล้วเป็นสีเหลืองอมส้ม มีรสเปรียวและหอม เมื่อสุกเป็นสีเหลือง มีเมล็ดมาก รับประทานได้
ผลทั้งดิบและสุก มีรสเปรี้ยว ใส่ในน้ำพริก ใช้ปรุงแกงที่ออกรสเปรี้ยวเช่น แกงคั่วส้ม แกงคั่ว แกงหมูตะพาบน้ำ โดยต้องขูดขนออกก่อนนำไปทำอาหาร แล้วหั่นเป็นแว่น ชาวม้งนำผลไปใส่น้ำพริกทางจังหวัดจันทบุรีนิยมนำมายำ ทางภาคเหนือและภาคอีสานนำมาทำส้มตำ ใส่แกงส้ม ทางภาคใต้ใส่ในแกงเนื้อและปลาย่าง
มอสโกเวียม

มอสโกเวียม (อังกฤษ: Moscovium) คือธาตุที่มีหมายเลขอะตอม 115 และสัญลักษณ์คือ Mc มอสโกเวียมเป็นธาตุกัมมันตภาพรังสีหนักมาก (superheavy) ที่ถูกสังเคราะห์ขึ้น มีอีกชื่อหนึ่งว่าเอกา-บิสมัท (eka-bismuth) ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016 IUPAC เสนอชื่อ มอสโกเวียม (moscovium; สัญลักษณ์ธาตุ Mc) ให้เป็นชื่อทางการของธาตุนี้ ชื่อ "มอสโกเวียม" ตั้งชื่อตามแคว้นมอสโก (Moscow Oblast) ที่สถาบันร่วมวิจัยนิวเคลียร์ตั้งอยู่
มอร์ทัลคอมแบต (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2564)

| มอร์ทัลคอมแบต |
| --- | --- |

กำกับ: ไซมอน แม็กควอยด์
บทภาพยนตร์:   เกร็ก รุสโซ  เดฟ คอลลาแฮม 
เนื้อเรื่อง:   โอเร็น ยูเซียล  เกร็ก รุสโซ 
สร้างจาก: มอร์ทัลคอมแบต โดย เอ็ด บูน  จอห์น โทเบียส
อำนวยการสร้าง:   เจมส์ วาน  ท็อดด์ การ์เนอร์  ไซมอน แม็กควอยด์  อี. เบนเนตต์ วอลช์ 
นักแสดงนำ:   ลูวิส แทน  เจสสิกา แม็กนามี  จอช ลอว์สัน  ทาดาโนบุ อาซาโนะ  เมห์เมด บรูกส์  หลิวดี หลิน  จิน หาน  โจ ทัสลิม  ฮิโรยูกิ ซานาดะ 
กำกับภาพ: แฌร์แม็ง แม็กมิกกิง
ตัดต่อ:   แดน เลแบนทัล  สก็อตต์ เกรย์ 
ดนตรีประกอบ: เบนจามิน วอลล์ฟิช
บริษัทผู้สร้าง:   นิวไลน์ซินีมา  อะตอมิกมอนสเตอร์โปรดักชันส์  โบรกเคนโรดโปรดักชันส์  
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์บราเธอส์
วันฉาย:   16 เมษายน ค.ศ. 2021 (2021-04-16) (สหรัฐ) 
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 55 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 83.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
มอร์ทัลคอมแบต (อังกฤษ: Mortal Kombat) เป็นภาพยนตร์โลดโผนแนวแฟนตาซีและศิลปะการต่อสู้อเมริกันใน ค.ศ. 2021 กำกับโดยไซมอน แม็กควอยด์ (ผลงานการกำกับครั้งแรกของเขา) จากบทภาพยนตร์ของ เกร็ก รุสโซ และ เดฟ คอลลาแฮม เนื้อเรื่องโดย โอเร็น ยูเซียล และ รุสโซ อิงจากแฟรนไชส์วิดีโอเกมในชื่อเดียวกันของเอ็ด บูน และ จอห์น โทเบียส เป็นภาคเริ่มต้นใหม่ในภาพยนตร์ชุด มอร์ทัลคอมแบต ภาพยนตร์นำแสดงโดย ลูวิส แทน, เจสสิกา แม็กนามี, จอช ลอว์สัน, ทาดาโนบุ อาซาโนะ, เมห์เมด บรูกส์, หลิวดี หลิน, จิน หาน, โจ ทัสลิม และฮิโรยูกิ ซานาดะ
หลังประสบความล้มเหลวในเชิงพาณิชย์ของภาพยนตร์ฉบับปี ค.ศ. 1997 ทำให้ภาพยนตร์ภาคต่อมาประสบกับการพัฒนาที่ยาวนานเกินไปเป็นเวลากว่าสองทศวรรษ ปลายปี ค.ศ. 2010 วอร์เนอร์บราเธอส์ซึ่งได้รับแฟรนไชส์จากมิดเวย์เกมส์ใน ค.ศ. 2009 ได้เริ่มพัฒนา มอร์ทัลคอมแบต ฉบับภาพยนตร์ชุดใหม่กับเควิน ตันเจริญซึ่งรับหน้าที่เป็นผู้กำกับจากบทที่เขียนโดยยูเซียลในภาพยนตร์สั้น มอร์ทัลคอมแบต: รีเบิรธ์ เจมส์ วานได้รับการประกาศให้เป็นผู้อำนวยการสร้างในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 และแม็กควอยด์ถูกว่าจ้างให้เป็นผู้กำกับในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2016 การผลิตส่วนใหญ่อยู่ที่แอดิเลดสตูดิโอในแอดิเลดและสถานที่อื่น ๆ ในรัฐเซาท์ออสเตรเลีย เริ่มเดินกล้องถ่ายจริงตั้งแต่เดือนกันยายน–ธันวาคม ค.ศ. 2019
มอร์ทัลคอมแบต มีกำหนดการฉายในโรงภาพยนตร์และบริการสตรีมมิงบนเอชบีโอแม็กซ์ จัดจำหน่ายโดยวอร์เนอร์บราเธอส์ในวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2021
นักแสดง

ลูวิส แทน รับบท โคล ยัง
โจ ทัสลิม รับบท ปี้ หาน/ซับซีโร
ฮิโรยูกิ ซานาดะ รับบท ฮันโซ ฮาซาชิ/สกอร์เปียน
หลิวดี หลิน รับบท หลิว กัง
จิน หาน รับบท ชาง จง
มักซ์ หวง รับบท กง หล่าว
เจสสิกา แม็กนามี รับบท ซอนยา เบลด
จอช ลอว์สัน รับบท เคโน
ทาดาโนบุ อาซาโนะ รับบท ไรเด็น
เมห์เมด บรูกส์ รับบท แจ็กสัน "แจ็กซ์" บริกส์
ซีซี สตริงเกอร์ รับบท มิลีนา
มาทิลดา คิมเบอร์ รับบท เอมิลี ยัง
ลอรา เบรนต์ รับบท อลิสัน ยัง
เอลิสซา แคดเวล รับบท นิทารา
แดเนียล เนลสัน รับบท คาบาล
นาธาน โจนส์ รับบท เรโกะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
มอร์ทัลคอมแบต ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อัศวิน วิภูศิริ

| อัศวิน วิภูศิริม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์
ดำรงตำแหน่ง 17 ธันวาคม พ.ศ. 2556 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2566
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 (72 ปี) อำเภอทับคล้อ จังหวัดพิจิตร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: มหาชน (2547–2550) ชาติไทย (2550–2551) ชาติไทยพัฒนา (2551–2554) ประชาธิปัตย์ (2554–ปัจจุบัน)

อัศวิน วิภูศิริ (เกิด 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494) เป็นอดีตรองหัวหน้าตามภารกิจ พรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ อดีตเลขาธิการพรรคมหาชน อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ดูแลพื้นที่ภาคเหนือ
ประวัติ

นายอัศวิน วิภูศิริ เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 เป็นบุตรของนายศักดิ์ และนางลำดวล วิภูศิริ มีพี่น้อง 5 คน เกิดที่อำเภอทับคล้อ จังหวัดพิจิตร สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนบ้านสากเหล็ก มัธยมศึกษาจากโรงเรียนพิจิตรพิทยาคม ปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาโทสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ สมรสและหย่า มีบุตร 3 คน หนึ่งในนั้นคือนายชาญวิทย์ วิภูศิริ อดีตส.ส.กรุงเทพมหานคร พรรคพลังประชารัฐ
งานการเมือง

นายอัศวินเป็นคนสนิทของพลตรีสนั่น ขจรประศาสน์ ลงสมัครรับเลือกตั้งแบบสัดส่วน กลุ่มที่ 2 ลำดับที่ 1 พรรคชาติไทย ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ย้ายมาลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 33 พรรคประชาธิปัตย์ จากการทาบทามจากนายไพฑูรย์ แก้วทอง ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พร้อมกันนี้ยังได้ส่งนายชาญวิทย์ วิภูศิริ บุตรชาย ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 17 ด้วย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยพ่ายในนายวิชาญ มีนชัยนันท์ จากพรรคเพื่อไทย ไป 3,000 คะแนน
ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 12 พรรคประชาธิปัตย์ ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้ง
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

นายอัศวิน วิภูศิริ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 สมัย คือ การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 แบบลัดส่วน กลุ่มที่ 2 ลำดับที่ 1 สังกัดพรรคชาติไทย ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย เช่นเดียวกับในปี พ.ศ. 2562
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคประชาธิปัตย์ (นายอัศวิน วิภูศิริ) เก็บถาวร 2011-07-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, พรรคประชาธิปัตย์
นายอัศวิน วิภูศิริ เก็บถาวร 2018-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์รัฐสภาไทย
ข้อมูลนักการเมืองไทย (นายอัศวิน วิภูศิริ), ศูนย์ข้อมูลนักการเมืองไทย
มอลโทส

| --- | --- |
 α-Maltose
 β-Maltose
ชื่อ
IUPAC name (3R,4R,5S,6R)-6-(hydroxymethyl)-5-{[(2R,3R,4S,5S,6R)-3,4,5-trihydroxy-6-(hydroxymethyl)oxan-2-yl]oxy}oxane-2,3,4-triol
ชื่ออื่น 4-O-α-D-Glucopyranosyl-D-glucose
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 69-79-4 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEBI: CHEBI:17306 Y
ChEMBL: ChEMBL1234209 N
เคมสไปเดอร์: 388329 α-maltose Y 6019 β-maltose Y
ECHA InfoCard: 100.000.651 
EC Number: 200-716-5
ผับเคม CID: 6255
UNII: 66Y63L379N Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID101018093 DTXSID1023233, DTXSID101018093 
 InChI InChI=1S/C12H22O11/c13-1-3-5(15)6(16)9(19)12(22-3)23-10-4(2-14)21-11(20)8(18)7(10)17/h3-20H,1-2H2/t3-,4-,5-,6+,7-,8-,9-,10-,11?,12-/m1/s1 YKey: GUBGYTABKSRVRQ-PICCSMPSSA-N Y InChI=1S/C12H22O11/c13-1-3-5(15)6(16)9(19)12(22-3)23-10-4(2-14)21-11(20)8(18)7(10)17/h3-20H,1-2H2/t3-,4-,5-,6+,7-,8-,9-,10-,11?,12-/m1/s1 Key: GUBGYTABKSRVRQ-PICCSMPSSA-N 
 SMILES O([C@H]1[C@H](O)[C@@H](O)C(O)O[C@@H]1CO)[C@H]2O[C@@H]([C@@H](O)[C@H](O)[C@H]2O)CO 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C12H22O11
มวลโมเลกุล: 342.297 g·mol−1  
ลักษณะทางกายภาพ: ผงหรือผลึกสีขาว
ความหนาแน่น: 1.54 g/cm3
จุดหลอมเหลว: 160 ถึง 165 องศาเซลเซียส (320 ถึง 329 องศาฟาเรนไฮต์; 433 ถึง 438 เคลวิน) (anhydrous) 102–103 °C (monohydrate)
ละลายในน้ำ: 1.080 g/mL (20 °C)
Chiral rotation [α]D: +140.7° (H2O, c = 10)
ความอันตราย
เอกสารข้อมูลความปลอดภัย (SDS): External MSDS
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
ที่เกี่ยวข้อง: ซูโครส แลกโตส ทรีฮาโลส เซลโลไบโอส
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
มอลโทสได้จากการสลายอะไมโลสด้วยเอนไซม์อะไมเลส ผ่านปฏิกิริยาไฮโดรไลซิส
มอลโทส (อังกฤษ: maltose) หรือ มอลโทไบโอส (maltobiose) หรือ น้ำตาลมอลต์ (malt sugar) เป็นน้ำตาลไดแซ็กคาไรด์ที่เกิดจากการรวมกันของกลูโคสซึ่งเป็นมอนอแซ็กคาไรด์ 2 โมเลกุล ลักษณะเป็นของแข็งหรือผลึกสีขาว ละลายน้ำได้ มีความหวานประมาณ 30% ของซูโครส มอลโทสถูกค้นพบครั้งแรกโดยโอกุสแต็ง-ปีแยร์ ดูบรันโฟ นักเคมีชาวฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1847 แต่ไม่ได้รับการยืนยันจนกระทั่งปี ค.ศ. 1872 โดยคอร์นีเลียส โอซุลลิแวน นักเคมีชาวไอริช ชื่อมอลโทสมาจากมอลต์ รวมกับคำปัจจัย -ose ที่บ่งชี้ว่าเป็นน้ำตาล
มอลโทสเป็นไดแซ็กคาไรด์ที่มีสูตรเคมีคือ C12H22O11 เช่นเดียวกับซูโครสและแล็กโทส โดยเกิดจากกลูโคส 2 โมเลกุลจับกันด้วยพันธะไกลโคซิดิกที่ตำแหน่ง α(1→4) หรือคาร์บอนตำแหน่งที่ 1 ของกลูโคสโมเลกุลที่หนึ่งกับคาร์บอนตำแหน่งที่ 4 ของกลูโคสโมเลกุลที่สอง มอลโทสยังสามารถแบ่งเป็น α-Maltose และ β-Maltose ตามตำแหน่งหมู่ไฮดรอกซิลที่จับกับกลูโคสโมเลกุลที่สอง มอลโทสมีไอโซเมอร์คือไอโซมอลโทสที่ต่างกันตรงตำแหน่งการจับพันธะ โดยไอโซมอลโทสจับที่ตำแหน่ง α(1→6) นอกจากนี้มอลโทสยังเป็นน้ำตาลรีดิวซ์ หรือคาร์โบไฮเดรตที่สามารถให้อิเล็กตรอนแก่ตัวออกซิไดซ์เนื่องจากมีหมู่อัลดีไฮด์อิสระในโครงสร้างที่เป็นวงแหวนเปิด
มอลโทสพบในธัญพืช เช่น ข้าวสาลี ข้าวโพดและข้าวบาร์เลย์ นอกจากนี้ยังพบในท้อ แพร์และมันเทศ เมื่อมนุษย์ทานแป้งเข้าไปจะถูกย่อยด้วยเอนไซม์อะไมเลสได้น้ำตาลหลายชนิดรวมถึงมอลโทส ซึ่งต่อมามอลโทสจะถูกย่อยด้วยเอนไซม์มอลเทสกลายเป็นกลูโคสและถูกดูดซึมที่ลำไส้เล็ก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Maltose
Maltose, Elmhurst College Virtual Chembook.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ