stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อตลาดหลักทรัพย์ทั่วโลก
ทวีปออสเตรเลียและโอเชียเนีย > ออสเตรเลีย

Austria Pacific Exchange (APX)
Australian Securities Exchange (ASX)
ตลาดหลักทรัพย์เบนดิโก
ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศออสเตรเลีย(นิวคาสเซิล)
ตลาดซื้อขายล่วงหน้าซิดนีย์
ทวีปอเมริกาใต้ > กายอานา

ตลาดหลักทรัพย์กายอานา
ทวีปอเมริกาใต้ > โคลอมเบีย

ตลาดหลักทรัพย์โคลัมเบีย
2  หมายเหตุ:เป็นการรวมหุ้นของ ตลาดหลักทรัพย์โคเปนเฮเกน, ตลาดหลักทรัพย์เฮลซิงกิ, ตลาดหลักทรัพย์ไอซ์แลนด์, ตลาดหลักทรัพย์สต็อกโฮล์ม, ตลาดหลักทรัพย์ทาลลินน์,  ตลาดหลักทรัพย์รีกา และ  ตลาดหลักทรัพย์วิลนีอัส
↑  ตลาดหลักทรัพย์ลอนดอน. Main Market Factsheet. ม.ค. 2015.
↑  ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย https://www.set.or.th/th/home
วัดพระแก้ว (จังหวัดกำแพงเพชร)

สำหรับวัดพระแก้วแห่งอื่น ดูที่ วัดพระแก้ว
| วัดพระแก้ว |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: วัดร้าง
สถาปัตยกรรม: ศิลปะสุโขทัยสกุลช่างเมืองกำแพงเพชร
เมือง: ตั้งอยู่ที่อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร
ประเทศ: ประเทศไทย
วัดพระแก้ว ตั้งอยู่กลางเมืองกำแพงเพชร ภายในอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร เป็นวัดที่สำคัญอยู่ติดกับบริเวณวังเช่นเดียวกับวัดพระศรีสรรเพชญ์ ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา หรือวัดมหาธาตุกลางเมืองสุโขทัย กำแพงวัดเป็นศิลาแลงกลมทั้งท่อนสูงประมาณเมตรเศษแผนผังของวัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนานไปกับกำแพงเพชร กำแพงวัดขาดเป็นตอน ๆ สิ่งก่อสร้างภายในใช้ศิลาแลงเป็นส่วนใหญ่ ตรงกลางของวัดมีพระเจดีย์กลมแบบลังกาองค์ใหญ่เป็นประธาน ฐานสี่เหลี่ยม ที่ฐานทำเป็นซุ้มคูหาโดยรอบมีสิงห์ยืนอยู่ในคูหาแต่ชำรุดหมด วัดพระแก้วนี้หลังจากขุดแต่งแล้วปรากฏว่า พบฐานเจดีย์แบบต่างๆ กัน รวม 35 ฐาน วิหารใหญ่และเล็ก 8 วิหาร ฐานโบสถ์ 3 แห่ง ซึ่งแสดงว่าเป็นวัดใหญ่ และสำคัญมากมาก่อน ปัจจุบันงานนบพระเล่นเพลง และงานวันสารทไทยกล้วยไข่เมืองกำแพงเพชร ก็จัดให้มีขึ้นในบริเวณวัดพระแก้วแห่งนี้
พิกัดแผนที่

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดพระแก้ว (จังหวัดกำแพงเพชร)
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
16°29′18″N 99°31′05″E﻿ / ﻿16.488276°N 99.518022°E﻿ / 16.488276; 99.518022
| ด ค กอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร |
| --- | --- |
ในกำแพงเมือง:  วัดพระแก้ว  วัดพระธาตุ  วังโบราณหรือสระมน  พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กำแพงเพชร  พิพิธภัณฑสถานจังหวัดกำแพงเพชร เฉลิมพระเกียรติ  ศาลหลักเมือง  ศาลพระอิศวร  กำแพงและป้อมเมืองกำแพงเพชร  วัดสระแก้ว 
เขตอรัญญิก:  วัดอาวาสใหญ่  วัดช้างรอบ  วัดสิงห์  วัดพระสี่อิริยาบถ  วัดพระนอน  วัดกรุสี่ห้อง  วัดอาวาสน้อย  วัดช้าง  วัดฆ้องชัย  วัดนาคเจ็ดเศียร  วัดกำแพงงาม 
ส่วนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง:  วัดกะโลทัย  เมืองนครชุม  พระบรมธาตุนครชุม  วัดซุ้มกอ  วัดหนองพิกุล  วัดหนองยายช่วย  วัดหม่องกาเล  วัดหนองลังกา  วัดเจดีย์กลางทุ่ง  ป้อมทุ่งเศรษฐี  เมืองไตรตรึงส์  วัดวังพระธาตุ 
  หมวดหมู่:อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร
วัดพระแก้ว (จังหวัดพะเยา)

สำหรับวัดพระแก้วแห่งอื่น ดูที่ วัดพระแก้ว
| วัดพระแก้ว |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดพระแก้ว, วัดเวียงหลวง, วัดบ้านเวียงเดิม
ที่ตั้ง: ตำบลเวียง อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา
วัดพระแก้วสร้างเมื่อ พ.ศ. 2250 เดิมชาวบ้านเรียก วัดเวียงหลวง หรือ วัดบ้านเวียงเดิม ได้รับพระราชวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2415 สันนิษฐานว่าสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราชแห่งอาณาจักรล้านช้าง ได้เดินทัพผ่านมาพักที่เมืองเชียงคำหรือเมืองเวียงพางคำ สมเด็จพระไชยเชษฐาธิราชได้อัญเชิญพระแก้วมรกต มาประดิษฐานไว้ชั่วคราวที่วัดเวียงหลวง ต่อมาชาวบ้านจึงเรียกต่อ ๆ กันมาว่า "วัดพระแก้ว" อันเนื่องด้วยเคยเป็นที่ประดิษฐานพระแก้วมรกตชั่วคราว
ภายในวัดยังเป็นที่ตั้งเสาหลักเมืองเชียงคำในอดีต ซึ่งเป็นเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์ของการก่อตั้งชุมชนและเมือง
มุนินทร์ สายประสาท

| มุนินทร์ สายประสาท |
| --- | --- |
มุนินทร์เมื่อปี 2024
เกิด: 12 เมษายน พ.ศ. 2531 (36 ปี)  ขอนแก่น ประเทศไทย
นามปากกา: มุนินฺ
อาชีพ: นักวาดการ์ตูน
สัญชาติ: ไทย
ช่วงเวลา: พ.ศ. 2552 -
แนว: การ์ตูนไทย
มุนินทร์ สายประสาท ชื่อเล่น เมษ์ เป็นนักวาดการ์ตูนอาชีพ เธอมีชื่อเสียงในวงการนักวาดการ์ตูน โดยการ์ตูนเล่มแรกของเธอ  "มุนินฺ" จากสำนักพิมพ์จ้ำอ้าว ซึ่งได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี นอกจากนี้ เธอยังเป็นเจ้าของลายเส้นประกอบมิวสิควิดีโอเพลง "ราตรีสวัสดิ์" ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับทหารผู้ปฏิบัติหน้าที่ใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ด้วยเช่นกัน
ประวัติ

มุนินทร์ สายประสาท เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2531 ในจังหวัดขอนแก่น จบศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เกียรตินิยมอันดับหนึ่งและเหรียญทอง จุดประกายการเป็นนักวาดการ์ตูนเริ่มจากการที่ มุนินทร์ สายประสาท ได้เริ่มวาดรูปส่งเข้าประกวดงานต่างๆ จนเธอก็ได้รางวัลมาตลอดได้ใบประกาศนียบัตรการันตีมาแล้วหลายงาน ขณะที่เรียนชั้นอนุบาลและประถม เธอจะชอบวาดรูปตามหนังสือการ์ตูนชื่อดัง และตอนมัธยมเธอนั้นชอบการ์ตูนญี่ปุ่น เลยวาดตามและนำเรื่องเพื่อนๆมาแต่งเป็นการ์ตูน จนหลายคนชื่นชมจึงนำการวาดภาพมาเป็นงานอดิเรก จนมาเรียนในมหาวิทยาลัยเธอก็ได้วาดการตูนเผยแพร่ในสังคมออนไลน์ เช่น ยูทูบ จนจ้ำอ้าวสำนักพิมพ์ ได้มาชักชวนเธอให้มาออกหนังสือ ปัจจุบันเป็นเจ้าของสำนักพิมพ์ 10 มิลลิเมตร ที่เปิดตัวด้วยผลงานนิยายภาพเรื่อง "แต่งเอง" และ "ประโยคสัญลักษณ์"
ผลงาน > ผลงานเดี่ยว

มุนินฺ เล่ม 1-6
พฤหัสบายดี
Gray Scale
คนแห่งความรัก
ไอ ซี ยู (i sea u) เล่ม 1-5
เรื่องและภาพ
ดินสอไม้
แต่งเอง
ประโยคสัญลักษณ์
ฉันอยู่ข้างๆ
โตเกียวไส้หวาน
โลกกับอาทิตย์
ประโยคสัญลักษณ์ 2
i sea u 24 Hours
ความทรงจำที่ก้าว
OST. รักนี้...ไม่มีกำหนดคืน
ผลงาน > ผลงานร่วม

Love (ตอน ถนนสีเทา)
อะไรๆก็ฮา (ร่วมเขียน)
หอมหัวใหญ่ ฉบับกุมหัวใจคนพิการ (ตอน Hope)
Done Project (ตอน ต้นไม้ของเด็กชายเลขที่ 23)
LET's Comic (ร่วมเขียน)
Paper Journey เจอหมดนี่...ที่มาเก๊า
HOMEROOM : Photograph 101
วัดพระแก้ว (เชียงตุง)

สำหรับวัดพระแก้วแห่งอื่น ดูที่ วัดพระแก้ว
| วัดพระแก้ว |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: เชียงตุง อำเภอเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศพม่า
ประเภท: วัด
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระแก้ว เป็นวัดในเมืองเชียงตุง อำเภอเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศพม่า
ประวัติการสร้างวัดปรากฏหลักฐานใน ตำนานเมืองเชียงตุง ระบุว่าเชียงตุงมีความสัมพันธ์กับอาณาจักรล้านนา ปรากฏหลักฐานว่ามีการเผยแผ่พุทธศาสนาจากล้านนาไปเชียงตุง 3 ครั้ง โดยในครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 1882 พญาผายูได้ส่งพญาเจ็ดพันตูซึ่งเป็นพระราชโอรสไปปกครองเมืองเชียงตุง ในครั้งนี้ทรงนำพระมหาเถระ 4 รูปไปด้วย ในตำนานระบุว่า พระองค์มีความประสงค์ที่จะสร้างวัดพระแก้วให้พระสงฆ์ฝ่ายลังกาจำพรรษาอยู่
ต่อมาเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลงได้จัดสร้างวัดขึ้นใหม่ ในวิหารมีพระพุทธรูป หลายองค์ มีพระแก้วมรกต ซึ่งวิหารประดับประดาตกแต่งด้วยกระจกสีและลายฉลุไม้ ได้รับอิทธิพลสกุลช่างมัณฑะเลย์ แบบเตงเบงกาว มณฑปมีเครื่องยอดทรงพระธาตุ มีหลังคา 9 ชั้น ทรงกรวยแหลม มีฉัตรประดับที่สุดของหลังคาลวดลายทั้งหมดเลียนแบบขนมปังขิง ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปศิลปะพม่ากับไทรัฐฉาน และอิทธิพลสกุลศิลปะพุกามตอนปลาย ผสมมัณฑะเลย์ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2465 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2470 ในสมัยเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลง
วัดพระแก้วอยู่ติดกับหอคำหลวงของเจ้าฟ้าเมืองเชียงตุง วิหารของวัดหันหน้าเข้าสู่วิหารวัดพระเจ้าหลวง ด้านหลังวิหารมีเจดีย์ทรงระฆัง 1 องค์ ไม่ปรากฏอายุการสร้างที่ชัดเจน องค์เจดีย์มีศิลปะผสมผสานล้านนากับพม่า ส่วนฐานบัวอยู่ในฐานยกเก็จซึ่งใกล้เคียงกับศิลปะล้านนายุคหลัง ส่วนรองรับองค์ระฆังมีรูปแบบศิลปะพม่า
ลูกอีสาน (ภาพยนตร์)

| ลูกอีสาน |
| --- | --- |

กำกับ: วิจิตร คุณาวุฒิ
เขียนบท: บทประพันธ์ คำพูน บุญทวี บทภาพยนตร์ วิจิตร คุณาวุฒิ
อำนวยการสร้าง: เจริญ เอี่ยมพึ่งพร (รับหน้าที่อำนวยการสร้างต่อจาก เกียรติ เอี่ยมพึ่งพร พี่ชายที่ถูก โส ธนวิสุทธิ์ ลอบยิงเสียชีวิต)
นักแสดงนำ: องอาจ มณีวรรณ (ทองปาน โพนทอง) จันทร์เพ็ญ ศิริเทพ ด.ช.ตะแบก จีระดิษฐ์ ไกรลาศ เกรียงไกร ศรินทิพย์ ศิริวรรณ สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต ไพลิน โสมนภา ธงชัย ประสงค์สันติ คำพูน บุญทวี
กำกับภาพ: พรนิติ วิรยศิริ
ตัดต่อ: วิจิตร คุณาวุฒิ
ดนตรีประกอบ: คณิต คุณาวุฒิ
ผู้จัดจำหน่าย: ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
วันฉาย: 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2525
ความยาว: 119 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทยอีสาน
ข้อมูลจาก IMDb
ลูกอีสาน เป็นภาพยนตร์ไทยซึ่งผลิตและจัดจำหน่ายโดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2525 โดยสร้างจากนวนิยายรางวัลซีไรต์ประจำปี พ.ศ. 2522 เรื่องลูกอีสาน ผลงานของคำพูน บุญทวี  กำกับการแสดงโดย วิจิตร คุณาวุฒิ นำแสดงโดย องอาจ มณีวรรณ เจ้าของบท "ทองปาน โพนทอง" ในภาพยนตร์ต้องห้ามสะท้อนสภาพสังคมหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา เรื่อง ทองปาน และ ด.ช. คณิต จีระดิษฐ์
อนึ่ง คำพูน บุญทวี ผู้ประพันธ์นวนิยายต้นฉบับ ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ในบทของ "ลุงกา"
โครงเรื่อง

ภาพยนตร์เรื่องลูกอีสานเป็นเรื่องราวของวิถีชีวิตชาวนาอีสานในหมู่บ้านโคกอีแหลว ซึ่งอยู่ในพื้นที่ตอนเหนือของจังหวัดอุบลราชธานี ในช่วงทศวรรษ 2480 โดยบอกเล่าถึงการฟันฝ่าอุปสรรคจากภัยธรรมชาติ ขนบธรรมเนียม ประเพณี ศิลปวัฒนธรรม และความเชื่อของผู้คนในสังคม ผ่านมุมมองของตัวละครหลัก 2 คน คือบักคูน เด็กชายที่ถอดมาจากชีวิตจริงของผู้ประพันธ์ และพ่อสุด พ่อของบักคูน
นักแสดง

องอาจ มณีวรรณ (ทองปาน โพนทอง) - พ่อสุด
จันทร์เพ็ญ ศิริเทพ - แม่ลุน
ไกรลาศ เกรียงไกร - ทิดจุ่น
ไพลิน สมนภา - คำกอง
ด.ช. คณิต จีระดิษฐ์  - บักคูณ
ศรินทิพย์ ศิริวรรณ - ป้าญวน
สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต - ย่า
วรรณพักต์ ก้อนภูธา - ป้าบัวศรี
เพ็ญศรี เบิกสีไสย์ - วันด่าม
ประจน โภคสุวรรณ - ลุงเข้ม
ดอน ดงเค็ง - ลุงใหญ่
สิน อัศวเมธี - ลุงเมฆ
เสถียร สุนทรสัจ - ทิดฮาด
ธงชัย ประสงค์สันติ - บักกาจ
จำปา วงทิศา - เจ๊กอู๋
บุตรศรี จารุภาส - บักจันดี
ขนิษฐา แรกเรียง - บัวลา
อรสา วงศาโรจน์ - ป้าขาว
กิมน้อย เย็นรำ - เมียเจ๊กอู๋
ด.ญ. บุญทิวา แว่นเกตุ - ยี่สุ่น
ด.ญ. กัญรัตน์ แสงสุริ - บุญหลาย
เทวา จันทร์พวง - หมอลำหนู
สมคิด สายหอม - หมอลำอัมพร
นักแสดง > นักแสดงเกียรติยศรับเชิญ

ศรีมงคล - หลวงพ่อเคน
คำพูน บุญทวี  - ลุงกา
รางวัล

รางวัลตุ๊กตาทองพระสุรัสวดี ครั้งที่ 14 ประจำปี 2525 (มอบรางวัล 25/12/2525)
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม - ทองปาน โพนทอง (เข้าชิง)
นักแสดงประกอบหญิงยอดเยี่ยม - ศรินทิพย์ ศิริวรรณ ได้รับรางวัล, จันทร์เพ็ญ ศิริเทพ (เข้าชิง)
ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม - วิจิตร คุณาวุฒิ
บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม - วิจิตร คุณาวุฒิ
รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 4 ประจำปี 2525 (มอบรางวัล 10/4/2526)
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม - ทองปาน โพนทอง
ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม - วิจิตร คุณาวุฒิ
บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม - วิจิตร คุณาวุฒิ
การลำดับภาพยอดเยี่ยม - วิจิตร คุณาวุฒิ
เชิงอรรถ

↑  ในภาพยนตร์มีฉากเปิดแผ่นเสียงเพลงรักเมืองไทย ซึ่งแต่งโดยหลวงวิจิตรวาทการ เมื่อ พ.ศ. 2479  เก็บถาวร 2008-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  คำพูน บุญทวี เดิมชื่อ คูน  เป็นชาวตำบลทรายมูล กิ่งอำเภอทรายมูล จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอทรายมูล จังหวัดยโสธร
เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ กาฬสินธุ์ (แก้ความกำกวม)
| เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
   ตรา
สมญา: เมืองน้ำดำ
คำขวัญ: กาฬสินธุ์เป็นเมืองน่าอยู่ คู่ธรรมาภิบาล
ทม.กาฬสินธุ์ที่ตั้งของเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์แสดงแผนที่จังหวัดกาฬสินธุ์ทม.กาฬสินธุ์ทม.กาฬสินธุ์ (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)แสดงแผนที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือทม.กาฬสินธุ์ทม.กาฬสินธุ์ (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 16°26′3″N 103°30′33″E﻿ / ﻿16.43417°N 103.50917°E﻿ / 16.43417; 103.50917
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: กาฬสินธุ์
อำเภอ: เมืองกาฬสินธุ์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: จารุวัฒน์ บุญเพิ่ม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 16.96 ตร.กม. (6.55 ตร.ไมล์)
ความสูง: 152 เมตร (499 ฟุต)
ประชากร (2560)
 • ทั้งหมด: 33,745 คน
 • ความหนาแน่น: 1,989.68 คน/ตร.กม. (5,153.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04460102
ทางหลวง:     
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 70/21 ถนนถีนานนท์ ตำบลกาฬสินธุ์ อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ 46000
โทรศัพท์: 0 4381 1671, 0 4382 1354
เว็บไซต์: www.kalasin-mu.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลกาฬสินธุ์ทั้งตำบล ภายในเขตเทศบาลเป็นที่ตั้งของหน่วยงานการบริหาร สถานศึกษา สถานพยาบาลและสาธารณสุข ตลอดจนเป็นศูนย์กลางการคมนาคมของจังหวัดกาฬสินธุ์ มีระยะทางห่างจากกรุงเทพมหานคร 513 กิโลเมตร
ตำบลกาฬสินธุ์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง เรียงจากทิศเหนือตามเข็มนาฬิกา ได้แก่ ตำบลโพนทอง ตำบลหลุบ ตำบลเหนือ และตำบลลำพาน
ประวัติ

เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์จัดตั้งขึ้น ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดมหาสารคาม พ.ศ. 2480 เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2480 ซึ่งเป็นการยกฐานะบางส่วนของตำบลเหนือ และตำบลหลุบ อำเภอหลุบ จังหวัดมหาสารคาม ขึ้นเป็นเทศบาลเมือง เรียกว่า “เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์  จังหวัดมหาสารคาม” มีพื้นที่ 4.04 ตารางกิโลเมตร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2524 ได้ขอขยายเขตเทศบาลออกเป็น 16.96 ตารางกิโลเมตร ซึ่งได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2525 จากอดีตถึงปัจจุบันรวม 70 ปี มีนายกเทศมนตรี 23 คน โดยมีพระอรรถเปศลสุรวดี เป็นนายกเทศมนตรีคนแรก และในปัจจุบันมีนายจารุวัฒน์ บุญเพิ่ม เป็นนายกเทศมนตรีเมืองกาฬสินธุ์
อำเภอเมืองอุตรดิตถ์

| อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Mueang Uttaradit
คำขวัญ: เมืองท่าเหนือลุ่มน้ำน่าน ตำนาน แห่งสวางคบุรี อนุสาวรีย์พระยาพิชัย ศูนย์รวมใจหลวงพ่อเพ็ชร
แผนที่จังหวัดอุตรดิตถ์ เน้นอำเภอเมืองอุตรดิตถ์
พิกัด: 17°37′33″N 100°5′48″E﻿ / ﻿17.62583°N 100.09667°E﻿ / 17.62583; 100.09667
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: อุตรดิตถ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 765.476 ตร.กม. (295.552 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 144,905 คน
 • ความหนาแน่น: 189.30 คน/ตร.กม. (490.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 53000, 53170 (เฉพาะตำบลวังกะพี้และหมู่ที่ 7-9 ตำบลบ้านเกาะ)
รหัสภูมิศาสตร์: 5301
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ ถนนประชานิมิตร ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ 53000
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของจังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นศูนย์กลางการบริหารราชการ ธุรกิจ เศรษฐกิจของจังหวัด อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ เดิมชื่อ อำเภอบางโพ ซึ่งเป็นชื่อชุมชนหนึ่งที่ขึ้นอยู่กับเมืองพิชัยมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นจังหวัดอุตรดิตถ์ จึงใช้ชื่ออำเภอบางโพเป็นอำเภอเมืองของจังหวัดอุตรดิตถ์ และเปลี่ยนชื่อมาเป็นอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ และมีอนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหักวีรบุรุษของชาวอุตรดิตถ์ประดิษฐานอยู่หน้าศาลากลางจังหวัดอุตรดิตถ์
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ตั้งอยู่ริมฝั่งขวาของแม่น้ำน่าน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเด่นชัย (จังหวัดแพร่) และอำเภอท่าปลา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอท่าปลาและอำเภอทองแสนขัน
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอทองแสนขันและอำเภอตรอน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอลับแล
ประวัติ > ที่มาของชื่ออุตรดิตถ์

อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ เดิมเป็นที่ตั้งของชุมชนสมัยโบราณ มีชื่อที่ใช้เรียกดั้งเดิมจากท่าน้ำ  3 ท่าน้ำที่เป็นท่าน้ำประวัติศาสตร์ของอุตรดิตถ์ คือ ท่าโพธิ์ ท่าเสา และท่าอิฐ สันนิษฐานว่า ชื่อท่าโพธิ์ เนื่องจากมีต้นโพธิ์มากในบริเวณนั้น และมีคลองไหลผ่าน จึงเรียกคลองนั้นว่า คลองบางโพธิ์ (เพี้ยนมาเป็นบางโพ)  ชื่อของคลองโพธิ์นี้เป็นชื่อที่ทำให้เกิดบริเวณที่เรียกว่า ปากน้ำโพธิ์ใน จังหวัดนครสวรรค์  บริเวณท่าโพธิ์ ปัจจุบัน คือ  บริเวณวัดท่าถนน วัดคลองโพธิ์ และตลาดคลองโพ หรือก็คือตัวเมืองอุตรดิตถ์ในปัจจุบัน  ท่าเสา มาจากคำว่า เซา เป็นภาษาเหนือ แปลว่า เหนื่อย ส่วนท่าอิฐ (ท่าอิด) เป็นภาษาเหนือ คำว่า อิด แปลว่า เหนื่อย เนื่องจากการเดินทางมาค้าขายที่ท่าอิดทางเรือ และทางบกของจังหวัดภาคเหนือและภาคกลางสมัยโบราณ กว่าจะถึงก็เหนื่อย  ความหมายของท่าอิฐและท่าเสาในอีกความเห็นหนึ่งนั้น พิเศษ เจียจันทร์พงษ์ นักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ และผู้เชี่ยวชาญพิเศษประจำกรมศิลปากร กล่าวไว้ในหนังสือของท่านคัดค้านการสันนิษฐานความหมายตามภาษาคำเมืองดัง กล่าว โดยกล่าวว่า คำว่าท่าอิฐและท่าเสานั้นเป็นคำในภาษาไทยกลาง เพราะคนท่าอิฐและท่าเสาเป็นกลุ่มชนสุโขทัยดั้งเดิมที่ใช้กลุ่มภาษาไทยกลุ่ม เมืองในแคว้นสุโขทัย เช่นเดียวกับชาวสุโขทัย นครสวรรค์ พิจิตร พิษณุโลก กำแพงเพชร และเช่นเดียวกับกลุ่มคนในตำบลทุ่งยั้ง บ้านพระฝาง เมืองพิชัย บ้านแก่ง และบ้านคุ้งตะเภา ซึ่งเป็นกลุ่มคนแคว้นสุโขทัยเดิมในจังหวัดอุตรดิตถ์เช่นเดียวกัน โดยคำว่าท่าเสานั้น มีความหมายโดยตรงเกี่ยวข้องกับการล่องซุงหมอนไม้ในสมัยโบราณเช่นเดียวกับ ชื่อนามหมู่บ้านหมอนไม้ (หมอนไม้ซุง) ซึ่งอยู่ทางใต้ของบ้านท่าอิฐ
ท่าอิดเป็นท่าที่มีความเจริญทางการค้ามากกว่าทุกท่าใน ภาคเหนือ เป็นท่าจอดเรือ ค้าขายจากมณฑลภาคเหนือ และภาคกลางรวมถึงเชียงตุงเชียงแสนหัวพันทั้งห้าทั้งหก สิบสองปันนาสิบสองจุไทย เดิมท่าอิดอยู่ในความปกครองของขอมตลอดจน ถึงสมัยสุโขทัย ขอมหมดอำนาจ ท่าอิดจึงเป็นเมืองท่าขึ้นอยู่กับเมืองทุ่งยั้ง อันเป็นเมืองหน้าด่านของสุโขทัย สมัยต่อมาแคว้นน่านได้เปลี่ยนทางเดิน ทำให้หาดท่าอิดงอกออกไปทางตะวันออกมากทุก ๆ ปี ท่าอิดจึงเลื่อนตามลงไปเรื่อย ๆ เรียกว่าหาดท่าอิดล่าง ท่าอิดเดิมเรียกว่าท่าอิดบน ท่าอิดล่างก็ยังคงเป็นศูนย์การค้ามาตลอดจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์  ส่วนชื่อที่ใช้เรียกในระยะเวลาต่อมาว่า บางโพธิ์ท่าอิฐ น่าจะเป็นชื่อที่ได้รับการเรียกขึ้นมาในภายหลัง  ในช่วงสมัยรัชกาลที่ 3 เป็นต้นมา ท่าอิฐมีความเจริญขึ้นมากที่สุดใน 3 ท่าน้ำ รัชกาลที่ 4 (ไม่ชัดเจนว่ารัชกาลที่ 4 หรือ 5 เป็นผู้พระราชทานชื่ออุตรดิตถ์ แต่หากยึดตามพ.ศ.ที่พระราชทานตรงกับสมัยรัชกาลที่ 4)จึงทรงพระราชทานชื่อเมืองให้ใหม่ว่า "อุตรดิตถ์" แปลว่า ท่าน้ำทางภาคเหนือ หรือท่าน้ำทางทิศเหนือ เนื่องจากเป็นท่าน้ำของไทยที่ตั้งอยู่เหนือสุดของประเทศ เพราะเหนืออุตรดิตถ์ขึ้นไปในสมัยนั้นเป็นเมืองประเทศราชของสยาม ( อาณาจักรล้านนา)
นอกจากนี้ยังมีข้อสันนิษฐานอื่นๆเกี่ยวกับคำว่า อุตรดิตถ์ดังนี้  ท่าเหนือ (อุตร = เหนือ, ดิตถ์ = ท่า) มาจากเมื่อสมัยก่อนพ่อค้าจะนำสินค้าจากหลวงพระบาง น่าน หรือเมืองเหนืออื่นๆ ไปค้าขายทางใต้เช่น พิษณุโลก นครสวรรค์ อยุธยา กรุงเทพฯ ต้องแวะพักกันตามท่าน้ำจอดเรือที่อุตรดิตถ์ ทำให้มีการแลกเปลี่ยนสินค้า และแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกัน , อุตรดิตถ์ มาจากคำภาษาบาลี ๒ คำรวมกัน คือคำว่า อุตฺตร (อ่านว่า อุด-ตะ -ระ) กับ ติตฺถ (อ่านว่า ติด-ถะ). คำว่าอุตฺตร ภาษาไทยใช้ว่า อุดร แปลว่า ทิศเหนือ. ส่วน ติตฺถ ภาษาไทยใช้ว่า ดิตถ์ แปลว่า ท่าน้ำ ดังนั้น อุตรดิตถ์ จึงแปลตามตัวว่า ท่าน้ำทางทิศเหนือ
ประวัติ > วิวัฒนาการของอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ > สมัยก่อนประวัติศาสตร์

ในสมัยก่อน พ.ศ. 1000 มีการขุดค้นพบกลองมโหระทึกทำด้วยทองสัมฤทธิ์ ที่ตำบลท่าเสา อำเภอเมือง อุตรดิตถ์ เมื่อปี พ.ศ. 2470 ทำให้ทราบว่า อุตรดิตถ์เป็นดินแดนที่มีผู้คนเข้ามาอาศัยอยู่ก่อน พ.ศ. 1000 เพราะโบราณวัตถุที่ค้นพบดังกล่าวเป็นโลหะ ที่มีใช้กันอยู่ในยุคสัมฤทธิ์หรือยุคโลหะตอนต้นอันเป็นยุคก่อนประวัติศาสตร์ นอกจากนั้นพื้นที่ตั้งตัวเมืองอุตรดิตถ์ในอดีต เป็นพื้นที่ป่าอุดมสมบูรณ์ มีพื้นที่ราบลุ่มอันเกิดจากดินตะกอนแม่น้ำพัดของแม่น้ำน่านที่เหมาะแก่การตั้งถิ่นฐานและประกอบกสิกรรมมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ปรากฏหลักฐานบริเวณรอบที่ตั้งตัวเมืองอุตรดิตถ์ในปัจจุบันที่แสดงให้เห็นถึงการเคลื่อนไหวและการตั้งถิ่นฐานของแหล่งชุมชนมนุษย์สมัยก่อนประวัติศาสตร์ที่มีอายุมากกว่า 2,000 ปี ดังการค้นพบเครื่องมือหินขัดและซากกระดูกมนุษย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ บ้านบุ่งวังงิ้วซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามตำบลบางโพ-ท่าอิฐ และการค้นพบกลองมโหระทึกสำริด กาน้ำและภาชนะสำริดที่ม่อนศัลยพงษ์ซึ่งตั้งอยู่ในเขตตำบลบางโพในปี พ.ศ. 2470
ประวัติ > การตั้งตำบลในอำเภอเมืองอุตรดิตถ์

วันที่ 29 พฤษภาคม 2453 จัดตั้งสุขาภิบาลตำบลตลาดท่าอิฐ (สุขาภิบาลเมืองอุตรดิตถ์) ในท้องที่ตำบลตลาดท่าอิฐ
วันที่ 22 สิงหาคม 2458 เปลี่ยนนามเมืองพิไชย เป็น เมืองอุตรดิฐ
วันที่ 29 เมษายน 2460 เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิฐ เป็น อำเภอบางโพ
วันที่ 10 ธันวาคม 2478 ยกฐานะสุขาภิบาลเมืองอุตรดิตถ์ เป็น เทศบาลเมืองอุตรดิตถ์
วันที่ 14 พฤศจิกายน 2481 เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอบางโพ จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็น อำเภอเมืองอุตรดิตถ์
วันที่ 10 ธันวาคม 2483 โอนพื้นที่ตำบลน้ำริด และตำบลบ้านด่าน อำเภอลับแล มาขึ้นกับอำเภอเมืองอุตรดิตถ์
วันที่ 23 กันยายน 2490 โอนพื้นที่หมู่ 1,2,3 (ในขณะนั้น) ของตำบลน้ำริด ไปตั้งเป็นหมู่ 7,8,9 ของตำบลท่าเสา ตามลำดับ
วันที่ 30 กันยายน 2490 ตั้งตำบลแสนตอ แยกออกจากตำบลหาดงิ้ว ตั้งตำบลผาจุก แยกออกจากตำบลงิ้วงาม ตั้งตำบลบ้านเกาะ แยกออกจากตำบลวังกะพี้ และตั้งตำบลคุ้งตะเภา แยกออกจากตำบลท่าเสา
วันที่ 19 ตุลาคม 2491 เปลี่ยนแปลงเขตพื้นที่ตำบล ในท้องที่อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ (1,2,3,4)
(1) โอนพื้นที่หมู่ 1,2,3 (ในขณะนั้น) ของตำบลบ้านด่านนาขาม ไปขึ้นกับตำบลน้ำริด
(2) โอนพื้นที่หมู่ 4,5,6 (ในขณะนั้น) ของตำบลน้ำริด ไปขึ้นกับตำบลบ้านด่านนาขาม
(3) โอนพื้นที่หมู่ 1,2 (ในขณะนั้น) ของตำบลวังกะพี้ ไปขึ้นกับตำบลบ้านเกาะ
(4) โอนพื้นที่หมู่ 9 (ในขณะนั้น) ของตำบลบ้านเกาะ ไปขึ้นกับตำบลวังกะพี้
วันที่ 14 สิงหาคม 2505 ตั้งตำบลวังดิน แยกออกจากตำบลบ้านด่าน และตำบลผาจุก
วันที่ 13 ธันวาคม 2515 จัดตั้งนิคมสร้างตนเอง ในท้องที่อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ และอำเภอท่าปลา
วันที่ 31 ธันวาคม 2516 เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ ให้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าอิฐทั้งตำบล
วันที่ 12 ตุลาคม 2519 ตั้งตำบลร่วมจิต แยกออกจากตำบลหาดงิ้ว
วันที่ 12 ธันวาคม 2521 โอนพื้นที่หมู่ 8 (บ้านร่วมจิต ผังที่ 56) ,หมู่ 9 (บ้านห้วยหัวช้าง ผังที่ 25,27) ,หมู่ 10 (บ้านหนองโป้ ผังที่ 22,23) ,หมู่ 11 (บ้านหนองย่ารำ ผังที่ 30) ในขณะนั้น ของตำบลหาดงิ้ว ไปตั้งเป็นหมู่ 3,4,5,6 ของตำบลร่วมจิต โอนพื้นที่หมู่ 7 (บ้านหนองโบสถ์ ผังที่ 31) ในขณะนั้น ของตำบลวังดิน ไปตั้งเป็นหมู่ 7 ของตำบลร่วมจิต และโอนพื้นที่หมู่ 9 (บ้านหนองหอย ผังที่ 32) ในขณะนั้น ของตำบลแสนตอ ไปตั้งเป็นหมู่ 8 ของตำบลร่วมจิต
วันที่ 8 กันยายน 2523 โอนพื้นที่ตำบลร่วมจิต อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ ไปขึ้นกับอำเภอท่าปลา
วันที่ 5 เมษายน 2526 จัดตั้งสุขาภิบาลบ้านด่านนาขาม ในท้องที่บางส่วนของตำบลบ้านด่านนาขาม
วันที่ 12 กรกฎาคม 2526 ตั้งตำบลขุนฝาง แยกออกจากตำบลผาจุก
วันที่ 25 กันยายน 2527 ตั้งตำบลถ้ำฉลอง แยกออกจากตำบลหาดงิ้ว และตำบลแสนตอ
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2528 จัดตั้งสุขาภิบาลวังกะพี้ ในท้องที่บางส่วนของตำบลวังกะพี้
วันที่ 14 ตุลาคม 2528 ยกเลิกประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 350 วันที่ 13 ธันวาคม 2515 และจัดตั้งนิคมสร้างตนเอง ในท้องที่อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ และอำเภอท่าปลา อีกครั้ง
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลบ้านด่านนาขาม และสุขาภิบาลวังกะพี้ เป็นเทศบาลตำบลบ้านด่านนาขาม และเทศบาลตำบลวังกะพี้ ตามลำดับ ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 2 พฤศจิกายน 2549 จัดตั้งเทศบาลตำบลบ้านเกาะ โดยยกฐานะจากองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเกาะ
ชื่อที่เกี่ยวข้องกับบางโพธิ์ท่าอิฐ

คลองโพธิ์ คลองที่ไหลผ่านตัวเมืองอุตรดิตถ์
ตลาดคลองโพธิ์
วัดคลองโพธิ์ พระอารามหลวง
โรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์
โรงเรียนเทศบาลท่าอิฐ
ชุมชนท่าอิฐบน (บริเวณตั้งแต่วงเวียนพระอภัยมณีขึ้นไปทางทิศเหนือ)
ชุมชนท่าอิฐล่าง (บริเวณตั้งแต่วงเวียนพระอภัยมณีลงมาทางทิศใต้)
ถนนท่าอิฐล่าง (เขตเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์)
ปากน้ำโพ (จังหวัดนครสวรรค์)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเมืองอุตรดิตถ์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 17 ตำบล 154 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ท่าอิฐ | Tha It | – | 29,440 |
| 2. | ท่าเสา | Tha Sao | 10 | 14,767 |
| 3. | บ้านเกาะ | Ban Ko | 8 | 9,292 |
| 4. | ป่าเซ่า | Pa Sao | 8 | 7,585 |
| 5. | คุ้งตะเภา | Khung Taphao | 8 | 8,769 |
| 6. | วังกะพี้ | Wang Kaphi | 9 | 9,487 |
| 7. | หาดกรวด | Hat Kruat | 9 | 7,535 |
| 8. | น้ำริด | Nam Rit | 10 | 6,881 |
| 9. | งิ้วงาม | Ngio Ngam | 16 | 9,095 |
| 10. | บ้านด่านนาขาม | Ban Dan Na Kham | 11 | 9,972 |
| 11. | บ้านด่าน | Ban Dan | 12 | 4,757 |
| 12. | ผาจุก | Pha Chuk | 14 | 7,943 |
| 13. | วังดิน | Wang Din | 11 | 4,611 |
| 14. | แสนตอ | Saen To | 8 | 3,154 |
| 15. | หาดงิ้ว | Hat Ngio | 10 | 4,546 |
| 16. | ขุนฝาง | Khun Fang | 7 | 3,812 |
| 17. | ถ้ำฉลอง | Tham Chalong | 4 | 1,999 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 18 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าอิฐทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบ้านด่านนาขาม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านด่านนาขาม
เทศบาลตำบลวังกะพี้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังกะพี้ทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบ้านเกาะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเกาะทั้งตำบล
เทศบาลตำบลผาจุก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผาจุกทั้งตำบล
เทศบาลตำบลคุ้งตะเภา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคุ้งตะเภาทั้งตำบล
เทศบาลตำบลน้ำริด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำริดทั้งตำบล
เทศบาลตำบลหาดกรวด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหาดกรวดทั้งตำบล
เทศบาลตำบลท่าเสา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าเสาทั้งตำบล
เทศบาลตำบลป่าเซ่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าเซ่าทั้งตำบล
เทศบาลตำบลงิ้วงาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลงิ้วงามทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านด่านนาขาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านด่านนาขาม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านด่านนาขาม)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านด่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านด่านทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังดิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังดินทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแสนตอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแสนตอทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหาดงิ้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหาดงิ้วทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลขุนฝาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขุนฝางทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำฉลอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถ้ำฉลองทั้งตำบล
ภาพพาโนรามาตัวเมืองอุตรดิตถ์ ถ่ายจากชั้น 9 อาคารภูมิราชภัฏ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
ดูเพิ่ม

เทศบาลเมืองอุตรดิตถ์
| ด ค กเขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ |
| --- | --- |
ท่าอิฐ · บ้านเกาะ· ท่าเสา· ผาจุก· วังกะพี้-หาดกรวด · งิ้วงาม เขต 1 · งิ้วงาม เขต 2 · บ้านด่าน  · หาดงิ้ว · น้ำริด · ป่าเซ่า · บ้านด่านนาขาม · คุ้งตะเภา
แม่น้ำน่าน แม่น้ำสายสำคัญที่ไหลผ่านอำเภอเมืองอุตรดิตถ์
ตึกแถวในเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์
วาซาบิ ตำรวจดุระห่ำโตเกียว

บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์ฝรั่งเศส สำหรับความหมายอื่น ดูที่ วาซาบิ
| วาซาบิ ตำรวจดุระห่ำโตเกียว |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์ วาซาบิ
กำกับ: Gérard Krawczyk
เขียนบท:  Luc Besson
อำนวยการสร้าง:  Luc Besson
นักแสดงนำ:  Jean Reno  Ryoko Hirosue  Michel Muller Carole Bouquet Ludovic Berthillot Yan Epstein
ผู้บรรยาย: ฝรั่งเศส
กำกับภาพ: Gérard Sterin
ตัดต่อ: Yann Hervé
ดนตรีประกอบ: Julien Schultheis Éric Serra Nadia Farès Liam Howlett
ผู้จัดจำหน่าย:  Europa Corp. Distribution    TriStar Pictures    ???
วันฉาย: 31 ตุลาคม 2544
ความยาว: 94 นาที
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
ภาษา: ฝรั่งเศส อังกฤษ ญี่ปุ่น
ข้อมูลจาก IMDb
วาซาบิ ตำรวจดุระห่ำโตเกียว (Wasabi) หรือ La Petite moutarde qui monte au nez เป็นงานภาพยนตร์ฝรั่งเศส ร่วมกับ ประเทศญี่ปุ่น ผลงาน การเขียนบท และ อำนวยการสร้าง โดย ลุค เบซอง (Luc Besson) ผลงานการกำกับ โดย Gérard Krawczyk ออกฉาย วันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ใน ประเทศฝรั่งเศส