stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาหารปีนัง
ขนมหวาน

ครีมอัลมอนด์ เป็นของหวานท้องถิ่นพบได้ที่ถนนคิมเบอร์เลย์ กินกับขนมปังทอด
เซ็นดอล เป็นขนมที่ใส่แป้ง ทำเป็นเส้นสีเขียว ใส่กะทิ น้ำตาลมะพร้าว และน้ำแข็งไส
ชิงปูเลียงทังชุย (ภาษาจีน: 清補涼糖水) เป็นขนมทำจากมันเทศ ถั่วแดง เยลลี่ สาคู ลำไย แปะก๊วย เมลอน เงาะ ใส่น้ำเชื่อมที่ทำจากลำไยและน้ำตาล
ไอส์ กาจัง (ภาษามลายู: Ais Kacang) เป็นขนมที่ใส่น้ำแข็งไส ถั่วแดงหวาน สาหร่าย ข้าวโพดหวาน และผลไม้ ราดด้วยน้ำเชื่อมกุหลาบ น้ำตาลและนมระเหย ไอซ์กาจังที่เป็นเอกลักษณ์ของปีนังจะใส่ลูกจันทน์เทศ
มัวร์ชี เป็นลูกบอลทำจากข้าวเหนียว เคลือบด้วยส่วนผสมรสหวาน ทำจากถั่วลิสง
เตาฟูฟะห์หรือเต้าฮวย (ภาษาจีน: 豆腐花) พุดดิ้งแบบจีนที่ทำจากเต้าหู้อ่อนในน้ำเชื่อม
เครื่องดื่ม

เลาเฮาเป็ง เป็นเครื่องดื่มน้ำจันทน์เทศซึ่งเป็นที่นิยมในปีนัง
แหล่งข้อมูลอื่น

Penang Wiki Street Food เก็บถาวร 2017-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Famous Penang Food เก็บถาวร 2016-03-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Penang Food Mapped เก็บถาวร 2012-10-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Penang Food One-Stop Portal
Penang Good Guide
หมี่เกี๊ยว
ก๋วยเตี๋ยวผัด
ฮกเกี้ยนหมี่แบบปีนัง
ลอร์หมี่
นาซิกันดาร์
เซ็นดอล
ฮวัง ย็อน-จู

ฮวัง ย็อน-จู (เกาหลี: 황연주; ฮันจา: 黃連珠; 13 สิงหาคม ค.ศ. 1986 — ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเกาหลีใต้ เธอสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายสตรีวิทยาการคอมพิวเตอร์ซูว็อนเมื่อปี ค.ศ. 2005 (ซึ่งเป็นสถาบันเดียวกันกับที่คิม ย็อน-คย็อง, ฮัน ซง-อี และฮัน ยู-มี จบมา) และฮวัง ย็อน-จู ได้เป็นส่วนหนึ่งในการพาทีมชนะรางวัลเหรียญเงินของการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2010  หนึ่งปีถัดมา เธอสามารถพาทีมฮุนได อีแอนด์ซี ของเธอเข้าครองตำแหน่งทีมชนะเลิศในการแข่งขันวี-ลีก (ฤดูกาล 2010-2011) ได้เป็นสมัยแรก รวมถึงเธอยังได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าจากการแข่งขันครั้งดังกล่าว
เขตชุง (เกาหลีเหนือ)

| เขตชุง> การถอดเสียงภาษาเกาหลี |
| --- | --- |
 • ฮันกึล: 중구역
 • ฮันจา: 中區域
 • อักษรโรมันปรับปรุง: Jung-guyeok
 • แมกคูน–ไรซ์ชาวเออร์: Chung-guyŏk
หอสมุดแห่งชาติเกาหลีเหนือ และจัตุรัสคิม อิล-ซ็อง
ประเทศ:  เกาหลีเหนือ
เขตการปกครอง: 19 แขวง
เขตชุง เป็นหนึ่งใน 19 เขตของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ เป็นเขตใจกลางเมือง ริมฝั่งแม่น้ำแทดง ทิศเหนือติดกับเขตโมรันบง ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับเขตโพทงกัง ทิศใต้ติดกับเขตพย็องช็อน
เศรษฐกิจ

เขตชุงเป็นที่ตั้งของสำนักงานสายการบินแอร์โคเรียว
อาหารปลาสวยงาม

ลักษณะอาหารปลาประเภทต่าง ๆ
อาหารปลาสวยงาม เป็นอาหารสำเร็จรูปที่แปรรูปจากวัตถดิบประเภทต่าง ๆ สำหรับการเลี้ยงปลาสวยงาม ซึ่งไม่นับรวมถึงอาหารสด อันได้แก่ ไรทะเล ไรแดง ลูกน้ำ กุ้งฝอย ปลาเหยื่อขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ หรือแมลง
อาหารปลา สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ คือ อาหารสำหรับปลากินพืช และอาหารสำหรับปลากินเนื้อ โดยมีสารอาหารประเภทต่าง ๆ เช่น โปรตีน คาร์โบไฮเดรต ใยอาหาร เหล็ก ไขมัน รวมถึงปริมาณของความชื้น บรรจุในปริมาณที่แตกต่างกัน โดยที่อาหารสำหรับปลากินเนื้อนั้น จะมีโปรตีนผสมอยู่คิดเป็นร้อยละ 25-30 สูงกว่าปลาประเภทกินพืช  ในขณะที่ปลากินพืช ในบางยี่ห้ออาจมีส่วนผสมของสาหร่ายสไปรูลีนาเพื่อช่วยในการเร่งสีของปลา  และยังแตกต่างกันไปตามประเภทลักษณะการหากินของปลาหรือสัตว์น้ำแต่ละชนิดอีกด้วย
ประเภทของอาหาร

อาหารแบบเม็ดกลม (Round Pellets)
เป็นอาหารประเภทที่คุ้นเคยมากที่สุด มีลักษณะเป็นแบบเม็ดกลม เหมาะสมสำหรับปลาแทบทุกประเภทที่เป็นปลาสวยงามส่วนใหญ่ เช่น ปลาคาร์ป ปลาทอง ปลาหมอสี  กรรมวิธีการผลิตนั้น เริ่มจากการทำให้วัตถุดิบสุกด้วยความร้อน จากนั้นจึงผสมให้เป็นเนื้อเดียวกันโดยเครื่องจักรสำหรับบดอาหาร และอบภายใต้อุณหภูมิสูง ซึ่งการผลิตอาหารประเภทนี้จะทำให้โปรตีนและแป้งที่รวมกันเป็นเนื้อเดียวจับตัวกันได้ มีความนุ่ม เม็ดอาหารมีความสม่ำเสมอ และป้องกันการสูญเสียคุณค่าทางอาหารเมื่ออยู่ในน้ำ
อาหารเม็ดแบบนิ่ม (Sponge Type Diets)
อาหารแบบนี้จะแตกต่างจากประเภทแรก ตรงที่มีช่องว่างและเพิ่มปริมาณอากาศในเม็ดอาหารสูง เมื่ออาหารอยู่ในน้ำจะดูดซับน้ำได้เร็วเหมือนฟองน้ำ ทำให้นุ่มนิ่ม เหมาะสำหรับการให้กับปลาประเภทกินเนื้อเป็นอาหาร ซึ่งมีความยากในการที่จะฝึกให้กินอาหารแบบสำเร็จรูป
อาหารเม็ดแบบแผ่นกลม (Disk Type Diets)
เป็นอาหารที่มีรูปร่างเป็นแผ่นกลม ผลิตขึ้นมาเพื่อสำหรับปลาประเภทที่หากินตามหน้าดิน เช่น ปลาซัคเกอร์ ปลาแพะ เป็นต้น
อาหารเม็ดแบบแข็ง (Hard Type Diets)
เป็นอาหารที่มีอากาศอยู่ในช่วงว่างภายในเม็ดน้อยมาก ถูกออกแบบมาให้มีความคงทนของสภาพเมื่ออยู่ในน้ำ โดยจะละลายช้า ไม่เปื่อยยุ่ยง่าย เหมาะสำหรับสัตว์น้ำประเภทที่แทะเล็มอย่างช้า ๆ เช่น เครย์ฟิช ปูเสฉวน ปูชนิดต่าง ๆ เป็นต้น
อาหารชนิดแบบเม็ดเล็ก (Granular Type)
เป็นอาหารเม็ดกลมที่มีขนาดเล็กกว่าอาหารประเภทแรก ผลิตโดยใช้วิธีการอุ่นวัตถุดิบแต่ละชนิด จากนั้นจึงบดเป็นผงละเอียด แล้วนำมาผสมรวมกันเป็นเม็ดเล็ก ๆ ด้วยกรรมวิธีแบบพิเศษ เคลือบด้วยสารเคลือบบาง ๆ  เพื่อรักษาคุณค่าสารอาหาร มีลักษณะที่นุ่ม ปลากินได้ง่าย มีคุณค่าทางสารอาหารสูง เหมาะสำหรับปลาที่มีขนาดเล็ก เช่น ปลาหางนกยูง ปลานีออน ปลาซิว เป็นต้น
อาหารแผ่น (Granular Type)
เป็นอาหารแบบแผ่นอบแห้ง ผลิตโดยนำวัตถุดิบมาทำให้เป็นเยื่อบาง ๆ พ่นด้วยส่วนผสมที่เป็นของเหลว เมื่อของเผลวผสมกับอาหารที่เป็นเยื่อบางจะขยายตัวและแปรรูปเป็นแผ่น จากนั้นนำไปอบแห้งด้วยอุณหภูมิความร้อนสูง ซึ่งจะมีความนุ่มกว่าอาหารแบบเม็ด เหมาะสำหรับปลาที่มีปากขนาดเล็ก และเลี้ยงในตู้ที่มีปลาหลากหลายต่างชนิดกัน ซึ่งอาหารประเภทนี้สนนราคาขายจะแพงกว่าอาหารประเภทอื่น และมักบรรจุลงในภาชนะที่เป็นขวดพลาสติก
อาหารแช่แข็งอบแห้ง (Freeze Dried Food)
ผลิตจากวัตถุดิบธรรมชาติ เช่น หนอนแดง ไส้เดือนน้ำ ไรทะเล ผ่านกระบวนการการแช่งแข็งอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นนำไปอบแห้งด้วยระบบสุญญากาศ แล้วนำออกมาเก็บรักษาไว้ในอุณหภูมิปกติ ซึ่งอาหารแช่แข็งอบแห้งนั้นสามารถเก็บรสชาติอาหารตลาดจนคุณค่าทางสารอาหาร รวมถึงวิตามินดั้งเดิมไว้ได้ครอบถ้วนเหมือนอาหารสด
สำหรับยี่ห้อของอาหารปลานั้น มีด้วยกันหลากหลายยี่ห้อ ทั้งที่ผลิตเองในประเทศและต่างประเทศ อาทิ ซากุระ หรือ โอซาก้า ที่ผลิตในประเทศ โดยบริษัท ซีพี ฮิคาริ ที่นำเข้ามาจากประเทศญี่ปุ่น เตตรา ที่นำเข้ามาจากประเทศเยอรมนี เป็นต้น
ซึ่งหลักการให้อาหารปลาแบบสำเร็จรูปนั้น ไม่ว่าจะเป็นอาหารประเภทใด ควรให้ปลากินให้หมดภายในเวลาไม่เกิน 10 นาที ทั้งนี้เพื่อป้องกันการทำให้น้ำเน่าเสียได้ และความถี่ของการให้นั้นไม่ควรให้ในปริมาณที่มาก แต่ควรจะให้แต่พอประมาณ แต่แบ่งเป็นมื้อ ๆ ในช่วงระยะเวลาหนึ่งวันเหมือนมื้ออาหารของมนุษย์จะดีที่สุด
อาหารปลายี่ห้อต่าง ๆ
อำเภอหัวตะพาน

| อำเภอหัวตะพาน |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Hua Taphan
คำขวัญ: พระศรีเจริญองค์ศักดิ์สิทธิ์ ผ้าลายขิด เลอเลิศ แหล่งกำเนิดนักปราชญ์  มรดกชาติป่าดงใหญ่ งามวิไล หนองสามขา ปวงประชาใฝ่ธรรม
แผนที่จังหวัดอำนาจเจริญ เน้นอำเภอหัวตะพาน
พิกัด: 15°41′48″N 104°29′30″E﻿ / ﻿15.69667°N 104.49167°E﻿ / 15.69667; 104.49167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: อำนาจเจริญ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 533.0 ตร.กม. (205.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 48,786 คน
 • ความหนาแน่น: 91.53 คน/ตร.กม. (237.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 37240
รหัสภูมิศาสตร์: 3706
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอหัวตะพาน  ถนนหัวตะพาน-บ้านขมิ้น ตำบลรัตนวารี อำเภอหัวตะพาน จังหวัดอำนาจเจริญ 37240
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หัวตะพาน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอำนาจเจริญ
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอหัวตะพานมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองอำนาจเจริญ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอม่วงสามสิบ (จังหวัดอุบลราชธานี) และอำเภอลืออำนาจ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเขื่องใน (จังหวัดอุบลราชธานี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอป่าติ้วและอำเภอคำเขื่อนแก้ว (จังหวัดยโสธร)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอหัวตะพานแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 85 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | หัวตะพาน | Hua Taphan | 9 | 5,984 |
| 2. | คำพระ | Kham Phra | 12 | 6,966 |
| 3. | เค็งใหญ่ | Kheng Yai | 10 | 6,183 |
| 4. | หนองแก้ว | Nong Kaeo | 10 | 4,493 |
| 5. | โพนเมืองน้อย | Phon Mueang Noi | 12 | 6,813 |
| 6. | สร้างถ่อน้อย | Sang Tho Noi | 13 | 7,621 |
| 7. | จิกดู่ | Chik Du | 12 | 6,181 |
| 8. | รัตนวารี | Rattanawari | 7 | 4,587 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอหัวตะพานประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลหัวตะพาน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหัวตะพาน ตำบลหนองแก้ว และตำบลรัตนวารี
เทศบาลตำบลรัตนวารีศรีเจริญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวตะพานและตำบลรัตนวารี (นอกเขตเทศบาลตำบลหัวตะพาน)
เทศบาลตำบลเค็งใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเค็งใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคำพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำพระทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแก้ว (นอกเขตเทศบาลตำบลหัวตะพาน)
องค์การบริหารส่วนตำบลโพนเมืองน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนเมืองน้อยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสร้างถ่อน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสร้างถ่อน้อยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลจิกดู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจิกดู่ทั้งตำบล
↑  "ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหาร". stat.bora.dopa.go.th.
เจ้าจันทร์ศุกร์ สุขธารา

เสด็จเจ้าจันทร์ศุกร์ สุขธารา หรือ เสด็จเจ้าจันสุก สุขทาลา (ເຈົ້າຈັນສຸກ ສຸກທາລາ) (ประสูติ พ.ศ. 2505) เป็นผู้อ้างสิทธิในตำแหน่งสมเด็จพระราชินีแห่งลาว พระองค์เป็นพระชายาในสมเด็จเจ้าฟ้าชายสุริวงศ์ สว่าง พระราชนัดดาใน พระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนา เจ้ามหาชีวิตองค์สุดท้ายแห่งพระราชอาณาจักรลาว ทรงเป็นผู้อ้างสิทธิในพระราชบัลลังก์ลาว ปัจจุบันประทับในฐานะผู้ลี้ภัย ณ กรุงปารีส สาธารณรัฐฝรั่งเศส
ฮิตไทต์

ฮิตไทต์ (อักษรโรมัน: Hittites) เป็นชนอานาโตเลียที่ก่อตั้งอาณาจักรแรกในคูสซารา (ก่อน 1750 ปีก่อนคริสตกาล) ต่อมาในกึลเทเป (ประมาณ 1750–1650 ปีก่อนคริสตกาล) ก่อนจะสถาปนาจักรวรรดิที่มีศูนย์กลางที่ฮัตทูซาทางภาคกลางตอนเหนือของอานาโตเลีย (ราว 1650 ปีก่อนคริสตกาล) จักรวรรดิฮิตไทต์รุ่งเรืองถึงขีดสุดช่วงกลางศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาลในสมัยพระเจ้าซัปปีลัลลีอูมาที่ 1 โดยครอบครองอานาโตเลียเกือบทั้งหมด ลิแวนต์ตอนเหนือและเมโสโปเตเมียตอนบน
ระหว่างศตวรรษที่ 15–13 ก่อนคริสตกาล จักรวรรดิฮัตทูซา (หรือชื่อสมัยใหม่คือจักรวรรดิฮิตไทต์) ขัดแย้งกับจักรวรรดิอียิปต์ จักรวรรดิอัสซีเรียสมัยกลางและจักรวรรดิมีแทนีเพื่อแย่งชิงความเป็นใหญ่เหนือตะวันออกใกล้ ที่สุดแล้วจักรวรรดิอัสซีเรียสมัยกลางขึ้นเป็นมหาอำนาจเด่นและผนวกดินแดนของจักรวรรดิฮิตไทต์จำนวนมาก ขณะที่ดินแดนส่วนที่เหลือถูกชาวฟรีเจียตีแตก ต่อมาเมื่อเกิดการล่มสลายปลายยุคสัมฤทธิ์ (ประมาณ 1180 ปีก่อนคริสตกาล) จักรวรรดิฮิตไทต์สลายกลายเป็นรัฐย่อยอิสระที่เรียกว่ารัฐไซโร-ฮิตไทต์ ซึ่งบางส่วนดำรงอยู่จนถึงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาลก่อนจะเสียให้จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ในสมัยคลาสสิก หลังจากนั้นชาวฮิตไทต์ได้กระจัดกระจายและกลืนเข้ากับกลุ่มชนอื่น ๆ ในตุรกี ลิแวนต์และเมโสโปเตเมีย
ภาษาฮิตไทต์เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาอานาโตเลีย ซึ่งอยู่ในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ภาษาฮิตไทต์และภาษาลูเวียเป็นหนึ่งในภาษาอินโด-ยูโรเปียนที่เก่าแก่ที่สุด ชาวฮิตไทต์เรียกภาษานี้ว่า nešili (ภาษาเนชา) และเรียกอาณาจักรของตนว่าอาณาจักรฮัตทูซา ตามชื่อฮัตเทียน กลุ่มชนพูดภาษาฮัตติก ที่อาศัยอยู่ในอานาโตเลียกลางจนถึงต้นสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล ฮิตไทต์เป็นคำเรียกสมัยใหม่ที่มาจากการระบุนามกลุ่มชนที่ปรากฏในคัมภีร์ฮีบรูโดยนักโบราณคดีสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19
เรื่องราวของฮิตไทต์ส่วนใหญ่มาจากข้อความอักษรรูปลิ่มที่บันทึกโดยชาวฮิตไทต์เอง และเอกสารการทูตและการค้ากับอาณาจักรอื่น เช่น อียิปต์โบราณ อัสซีเรีย บาบิโลเนียและตะวันออกกลาง การถอดรหัสข้อความดังกล่าวถือเป็นเหตุการณ์สำคัญในการศึกษาภาษาอินโด-ยูโรเปียน การศึกษาฮิตไทต์เพิ่มขึ้นในคริสต์ทศวรรษที่ 1920 เมื่อมีการก่อตั้งสาธารณรัฐตุรกีในปี ค.ศ. 1923 ในช่วงเวลาใกล้กันตุรกีได้จัดตั้งพิพิธภัณฑ์อารยธรรมอานาโตเลียซึ่งจัดแสดงโบราณวัตถุและงานศิลปะฮิตไทต์
เดิมนักวิชาการเสนอว่าชาวฮิตไทต์พัฒนาการถลุงเหล็กช่วงปลายยุคสัมฤทธิ์และผูกขาดการผลิตเหล็กในช่วงเวลานั้น อย่างไรก็ตามแนวคิดเรื่องผูกขาดการผลิตเหล็กของฮิตไทต์ถูกตั้งข้อสังเกตและไม่ได้รับการเห็นพ้องในวงวิชาการ เนื่องจากเทคโนโลยีการถลุงเหล็กในอานาโตเลียช่วงปลายยุคสัมฤทธิ์/ต้นยุคเหล็กนั้นแพร่หลายไปยังภูมิภาคใกล้เคียงด้วย นอกจากนี้มีการพบเครื่องมือเหล็กในอานาโตเลียจำนวนใกล้เคียงกับที่พบในอียิปต์และที่อื่นในช่วงเวลาเดียวกัน
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์ฮิตไทต์
เขตชิโยดะ

เขตชิโยดะ (ญี่ปุ่น: 千代田区; โรมาจิ: Chiyoda-ku) เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นเขตการปกครองอันเป็นที่ตั้งของศูนย์กลางการปกครองของประเทศ
เขตชิโยดะมีพื้นที่ 11.64 ตารางกิโลเมตร ในพื้นที่นี้เป็นพื้นที่ของพระราชวังหลวง ราว 12% ของพื้นที่ทั้งหมด ใน พ.ศ. 2550 เขตชิโยดะมีประชากร 45,543 คน และความหนาแน่นประชากร 3,912 คนต่อตารางกิโลเมตร
ชื่อเขต "ชิโยดะ" (千代田) มีความหมายว่า "ทุ่งนาพันชั่วอายุคน" ในยุคเอโดะ รอบพระราชวังหลวง (อดีตปราสาทเอโดะ) เป็นที่พักอาศัยของเหล่าขุนนางของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ปัจจุบันถือเป็นศูนย์กลางการปกครองของประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากเป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการต่าง ๆ เช่น สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ทำเนียบนายกรัฐมนตรี และศาลสูงสุด เป็นต้น นอกจากนี้ ยังเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญอันเป็นเอกลักษณ์ของกรุงโตเกียว เช่น ศาลเจ้ายาซูกูนิ สถานีรถไฟโตเกียว และสนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น อีกทั้งสถานทูตของ 15 ประเทศยังตั้งอยู่ในเขตชิโยดะเช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Chiyoda, Tokyo
คู่มือการท่องเที่ยว Chiyoda จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการของเขตชิโยดะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง
อำเภอบ่อไร่

| อำเภอบ่อไร่ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Bo Rai
ภายในเขตตัวอำเภอบ่อไร่ (ทต.บ่อพลอย)
คำขวัญ: ตำนานพลอยบูรพา ตระการตาน้ำตกคลองแก้ว มากแนวป่าไม้อุทยาน เบิกบานการค้าชายแดนเนินสี่ร้อย
แผนที่จังหวัดตราด เน้นอำเภอบ่อไร่
พิกัด: 15°33′24″N 100°4′24″E﻿ / ﻿15.55667°N 100.07333°E﻿ / 15.55667; 100.07333
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ตราด
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 680.0 ตร.กม. (262.5 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 34,622 คน
 • ความหนาแน่น: 50.92 คน/ตร.กม. (131.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 23140, 23160 (เฉพาะตำบลหนองบอน)
รหัสภูมิศาสตร์: 2304
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอบ่อไร่ เลขที่ 999  หมู่ที่ 3 ตำบลบ่อพลอย อำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด 23140
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บ่อไร่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตราด เป็นพื้นที่ยุทธศาสตร์ทางเศรษฐกิจชายแดนของประเทศไทยกับกัมพูชา มีจุดผ่อนปรนการค้าบ้านหมื่นด่านและจุดผ่อนปรนการค้าบ้านมะม่วง มีวัตถุประสงค์เพื่อเชื่อมโยงการค้า การลงทุน การขนส่ง การท่องเที่ยว ศิลปวัฒนธรรม และชาติพันธุ์ในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขงเข้าด้วยกัน
ประวัติ

ท้องที่อำเภอบ่อไร่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเขาสมิง แยกออกเป็นกิ่งอำเภอใน พ.ศ. 2513 ต่อมาในปี พ.ศ. 2524 ยกฐานะเป็นอำเภอบ่อไร่
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอบ่อไร่มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโป่งน้ำร้อน (จังหวัดจันทบุรี) และจังหวัดพระตะบอง (ประเทศกัมพูชา)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดพระตะบอง (ประเทศกัมพูชา)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองตราดและอำเภอเขาสมิง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเขาสมิง และอำเภอขลุง (จังหวัดจันทบุรี)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอบ่อไร่แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ตำบล 34 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | บ่อพลอย | Bo Phloi | 10 | 14,753 |
| 2. | ช้างทูน | Chang Thun | 6 | 2,971 |
| 3. | ด่านชุมพล | Dan Chumphon | 7 | 5,638 |
| 4. | หนองบอน | Nong Bon | 5 | 7,431 |
| 5. | นนทรีย์ | Nonsi | 5 | 3,962 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอบ่อไร่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลบ่อพลอย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อพลอย (เฉพาะหมู่ที่ 3, 9–10 และบางส่วนของหมู่ที่ 4, 7)
เทศบาลตำบลหนองบอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบอนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อพลอย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อพลอย (นอกเขตเทศบาลตำบลบ่อพลอย)
องค์การบริหารส่วนตำบลช้างทูน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช้างทูนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลด่านชุมพล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านชุมพลทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนนทรีย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนนทรีย์ทั้งตำบล
ศุกล ศศิจุลกะ

| ศุกล ศศิจุลกะ |
| --- | --- |
เกิด: 20 ธันวาคม พ.ศ. 2510 (56 ปี) กมล ศิริธรานนท์
คู่สมรส: วิภา ศศิจุลกะ
อาชีพ: นักแสดง, พิธีกร
ผลงานเด่น: สะบัดช่อ สะบัดโชว์
สังกัด: ทีวี ธันเดอร์  อิสระ
ศุกล ศศิจุลกะ หรือชื่อเดิม กมล ศิริธรานนท์ (ชื่อเล่น : โจม)  เกิดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2510 เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย มีชื่อเสียงจากการเป็นพิธีกรรายการ สะบัดช่อ
ประวัติ

ศุกลสำเร็จการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิง โดยเริ่มจากงานโฆษณาหลายชิ้น ที่โด่งดังสุดคือโฆษณา เบียร์สิงห์  แล้วจึงเริ่มแสดงละครเรื่องแรกคือ เขาวานให้หนูเป็นสายลับ ทางช่อง 3 ต่อด้วยงานพิธีกรในรายการ สะบัดช่อ ของบริษัททีวี ธันเดอร์ คู่กับ วรุฒ วรธรรม  และมีผลงานอื่นตามมาอีกมากมาย
ชีวิตส่วนตัว

ศุกลสมรสกับ วิภา ศศิจุลกะ แฟนสาวนอกวงการ และมีลูกชายด้วยกัน 1 คน
ผลงาน > ละครชุด / ซีรีส์

พ.ศ. 2558 เลือดมังกร ตอน เสือ (ช่อง 3 เอชดี) รับบทเป็น เสี่ยประกิต
พ.ศ. 2558 เลือดมังกร ตอน สิงห์ (ช่อง 3 เอชดี) รับบทเป็น เสี่ยประกิต (รับเชิญ)
พ.ศ. 2558 แผนรักฉบับออร์แกนิค (True4U) รับบทเป็น บุญชัย
พ.ศ. 2560 ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ ภาคองค์ประกันหงสา (MONO29) รับบทเป็น สมเด็จพระมหาจักรพรรดิ
พ.ศ. 2560  กามเทพซ้อนกล  (ช่อง 3 เอชดี) รับบทเป็น ศรุธ
พ.ศ. 2561 My Hero วีรบุรุษสุดที่รัก ตอน มนตราลายหงส์ (ช่อง 3 เอชดี) รับบทเป็น วิทยา (พ่อบุญธรรมของพัสกร) (รับเชิญ)
พ.ศ. 2561 รูปทอง (GMM25) รับบทเป็น เอื้อน
พ.ศ. 2561 Happy Birthday วันเกิดของนาย วันตายของฉัน (GMM25) รับบทเป็น ปรัช
พ.ศ. 2563 Who Are You เธอคนนั้นคือฉันอีกคน (GMM25) รับบทเป็น สารวัตรพีรพล
พ.ศ. 2564 นับสิบจะจูบ (ช่อง 3 เอชดี) รับบทเป็น
พ.ศ. 2564 The Comments ทุกความคิดเห็น..มีฆ่า (GMM25) รับบทเป็น วิทย์
พ.ศ. 2564 Baker Boys รักของผม ขนมของคุณ (GMM25) รับบทเป็น หมวดสมพงษ์
พ.ศ. 2565 คืนนับดาว Astrophile (GMM25) รับบทเป็น (พ่อคิมหันต์) คู่กับ รัชนี ศิระเลิศ
ผลงาน > ซิทคอม

พ.ศ. 2549 เป็นต่อ ตอน คู่แข่งเป็นต่อ (ช่อง 3) รับบทเป็น กฤษณ์ (รับเชิญ)
ผลงาน > ภาพยนตร์

2546 คืนบาป พรหมพิราม รับบทเป็น ผู้หมวด
2546 ความรักครั้งสุดท้าย รับบทเป็น ชิดเชื้อ
ผลงาน > ผลงานพิธีกร

รายการสะบัดช่อ ร่วมกับ วรุฒ วรธรรม ของทีวี ธันเดอร์
รายการ The Hero ผู้ชนะสิบทิศ ร่วมกับ เจี๊ยบ เชิญยิ้ม ของทีวี ธันเดอร์
รายการ “SUN ดารา” ทาง SUN CHANNEL (ซัน แชนแนล) ในเครืออาร์เอส
รายการ “Sport Idol” ทางช่องไบร์ททีวี รายการ "Mission Idol" ทางช่อง Nation TV 22
ผลงาน > ละครฟื้นฟูศีลธรรมโลก

เรื่อง คำน้อย 2551
เรื่อง ครูวิจิตร 2555
แหล่งข้อมูลอื่น

โจม ศุกล (@jome_sukol) : instagram.com
“โจม-ศุกล” ถูกใจได้นั่งแท่นพิธีกรข่าวบันเทิง ย้ำ “SUN ดารา” เสนอด้านดี...ไม่ใส่สีตีไข่ : manager.co.th[ลิงก์เสีย]
เกาะบุโหลนใหญ่

| ภูมิศาสตร์ |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: หมู่เกาะบุโหลน
พื้นที่: 1.659 ตารางกิโลเมตร (0.641 ตารางไมล์)
การปกครอง
 ไทย
จังหวัด: สตูล
อำเภอ: ละงู
ตำบล: ปากน้ำ
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+07:00
เกาะบุโหลนใหญ่ หรือ เกาะบุโหลนเล เป็นหนึ่งในเกาะของหมู่เกาะบุโหลน อยู่ในความรับผิดชอบดูแลของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะเภตรา ในตำบลปากน้ำ อำเภอละงู จังหวัดสตูล มีเนื้อที่ 1.659 ตารางกิโลเมตร คำว่า "บุโหลน" เพี้ยนมาจากภาษามลายู "บูโละ" แปลว่า "ไม้ไผ่" เนื่องจากบนเกาะอุดมสมบูรณ์ด้วยไม้ไผ่
เกาะบุโหลนใหญ่เป็นจุดศูนย์กลางการเดินทางท่องเที่ยวในหมู่เกาะบุโหลน บนเกาะมีชุมชนชาวบ้านตั้งถิ่นฐานอยู่อาศัย มีโรงเรียนประถมอยู่ด้านหน้าเกาะ ตามชายหาดมีบ้านพักแบบบังกะโลกระจายอยู่รอบเกาะ มีถนนกลางเกาะเชื่อมจากหน้าเกาะไปหลังเกาะได้
อ่าวที่สำคัญ ได้แก่ อ่าวหน้าแกะตั้งอยู่ทิศตะวันออกของเกาะ เป็นหาดแบบแหลมยื่นเหยียดตรงไปน่านน้ำสีมรกตมีหาดทรายขาว มีระดับความลาดเอียงต่ำ ริมหาดเป็นทิวสน อ่าวม่วงตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะ มีลักษณะเป็นโขดหินและเชิงผา หาดเป็นหาดเล็กที่ค่อนข้างน้ำนิ่งเหมาะสำหรับการดำน้ำดูปะการัง อ่าวพังกาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะ เป็นหาดหินกว้าง ส่วนหมู่บ้านชาวประมงตั้งอยู่บริเวณอ่าวพังกาใหญ่และอ่าวพังกาเล็ก ป่าเชิงเขามีป่าหลากหลายเช่นป่าหวาย สัตว์ที่พบเช่นสัตว์ขนาดเล็กอย่างกระรอก นกเงือกและตะกวด เป็นต้น นอกจากนั้นยังมีถ้ำรูจมูกอยู่บริเวณทิศเหนือของเกาะและมีถ้ำค้างคาวบริเวณหน้าผาสูงทางทิศตะวันตกของเกาะ
อำเภอบ้านค่าย

| อำเภอบ้านค่าย |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Ban Khai
คำขวัญ: หลวงปู่ทิมคุ้มลูกหลาน แหล่งโรงงาน มีมากมาย แม่หลักเมืองป้องเรื่องร้าย คือบ้านค่ายเจ้าตากสิน
แผนที่จังหวัดระยอง เน้นอำเภอบ้านค่าย
พิกัด: 12°47′0″N 101°17′48″E﻿ / ﻿12.78333°N 101.29667°E﻿ / 12.78333; 101.29667
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ระยอง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 489.6 ตร.กม. (189.0 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 72,526 คน
 • ความหนาแน่น: 148.13 คน/ตร.กม. (383.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 21120
รหัสภูมิศาสตร์: 2105
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอบ้านค่าย เลขที่ 1 ถนนอาทิตย์ประดิษฐาน ตำบลบ้านค่าย อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง 21120
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บ้านค่าย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดระยอง
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอบ้านค่ายตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปลวกแดงและอำเภอวังจันทร์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอวังจันทร์และอำเภอเมืองระยอง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองระยอง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนิคมพัฒนา
ทั้งนี้อำเภอบ้านค่าย ยังได้ถูกแยกตำบลตาสิทธิ์กับตำบลละหารไปเป็นกิ่งอำเภอปลวกแดง ในปี พ.ศ. 2513 และยกฐานะเป็นอำเภอปี พ.ศ. 2522
นอกจากนี้ในปี พ.ศ. 2539 ยังได้แยกตำบลมาบข่ากับตำบลพนานิคม ไปเป็นกิ่งอำเภอนิคมพัฒนา และยกฐานะเป็นอำเภอดังกล่าวในปี พ.ศ. 2550
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอบ้านค่ายแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 66 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | บ้านค่าย |  |  | (Ban Khai) |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |
| 2. | หนองละลอก |  |  | (Nong Lalok) |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 3. | หนองตะพาน |  |  | (Nong Taphan) |  |  | 6 หมู่บ้าน |  |
| 4. | ตาขัน |  |  | (Ta Khan) |  |  | 9 หมู่บ้าน |  |
| 5. | บางบุตร |  |  | (Bang But) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |
| 6. | หนองบัว |  |  | (Nong Bua) |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 7. | ชากบก |  |  | (Chak Bok) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอบ้านค่ายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลบ้านค่าย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านค่ายและตำบลหนองละลอก
เทศบาลตำบลชากบก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชากบกทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบ้านค่ายพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านค่าย (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านค่าย)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองละลอก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองละลอก (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านค่าย)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองตะพาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองตะพานทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตาขัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาขันทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางบุตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางบุตรทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวทั้งตำบล
สถานที่ท่องเที่ยว

สวนสุภัทราแลนด์ (สวนผลไม้) ต.หนองละลอก
วัดละหารไร่ (หลวงปู่ทิม) ต.หนองละลอก
วัดตาขัน ต.ตาขัน
วัดหนองกรับ ต.หนองบัว
อำเภอหันคา

| อำเภอหันคา |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Hankha
คำขวัญ: หลวงพ่อโตศักดิ์สิทธิ์ งามวิจิตรบึงฉวาก แหล่งปลามากระหานบัว ร่มรื่นทั่วเขาสารพัดดี เด่นเป็นศรีชาวหันคา งามสุดตาเกาะเมือง
แผนที่จังหวัดชัยนาท เน้นอำเภอหันคา
พิกัด: 14°58′52″N 100°0′53″E﻿ / ﻿14.98111°N 100.01472°E﻿ / 14.98111; 100.01472
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชัยนาท
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 529.33 ตร.กม. (204.38 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 53,326 คน
 • ความหนาแน่น: 100.74 คน/ตร.กม. (260.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 17130, 17160 (เฉพาะตำบลหนองแซง ห้วยงู และสามง่ามท่าโบสถ์)
รหัสภูมิศาสตร์: 1806
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอหันคา ถนนนายอากร ตำบลหันคา อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท 17130
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หันคา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยนาท
ประวัติ

อำเภอหันคาเดิมชื่อว่า อำเภอบ้านเชี่ยน ตั้งที่ว่าการอำเภออยู่ที่ตำบลบ้านเชี่ยน ต่อมาในปี พ.ศ. 2470 ได้ย้ายมาตั้งที่แห่งใหม่ ณ ตลาดหันคา จึงเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอหันคา เหตุที่เรียกว่า "หันคา" มีที่มาประการแรก คือ มีตำนานเล่าว่ามีเรือพระที่นั่งสุพรรณหงส์มาล่มขวางลำน้ำในลักษณะหันและคาตรงบริเวณท่าบ้านหลวงซึ่งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอ และประการที่สองมาจากคำว่า "ลานคา" ตามลักษณะพื้นที่ซึ่งแต่เดิมนั้นเป็นที่ราบกว้าง มีหญ้าคาขึ้นปกคลุมโดยทั่วไป
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอหันคาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองมะโมงและอำเภอวัดสิงห์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองชัยนาทและอำเภอสรรคบุรี
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเดิมบางนางบวช (จังหวัดสุพรรณบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเนินขาม