stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แขวงสีกัน
การคมนาคม

ถนนในพื้นที่แขวงสีกัน ได้แก่
ถนนนาวงประชาพัฒนา
ถนนเดชะตุงคะ
ถนนเทิดราชัน (เลียบคูนายกิม สาย 1)
ถนนเชิดวุฒากาศ
ถนนกำแพงเพชร 6
ถนนสรณคมน์
โช ซึง-ฮี

| โช ซึง-ฮี |
| --- | --- |
เกิด: 18 มกราคม ค.ศ. 1984(1984-01-18) อาซัน จังหวัดชุงช็องใต้ ประเทศเกาหลีใต้
เสียชีวิต: เมษายน 16, 2007(2007-04-16) (23 ปี) แบล็กส์เบิร์ก รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ
สาเหตุเสียชีวิต: การฆ่าตัวตายโดยกระสุนปืน
สัญชาติ: เกาหลีใต้

รายละเอียด
วันที่: 16 เมษายน ค.ศ. 2007 7:15 น., 9:40 – 9:51 น.
ตำแหน่ง: เวอร์จิเนียเทค
เป้าหมาย: นักเรียนและอาจารย์
ตาย: 33 คน (รวมถึงตัวเขาเอง)
บาดเจ็บ: 17 คน
:  กล็อก 19 ปืนพก  วอลเธอร์ พี22 ปืนพก 
 
โช ซึง-ฮี (เกาหลี: 조승희; ฮันจา: 趙承熙; อาร์อาร์: Cho Seung-hui; เอ็มอาร์: Cho Sŭng-hŭi, 18 มกราคม พ.ศ. 2527 – 16 เมษายน พ.ศ. 2550) เป็นนักศึกษาชาวเกาหลีใต้ ผู้ก่อเหตุการสังหารหมู่ที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทคในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2550 ยิงปืนใส่เพื่อนนักศึกษาและอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทคที่ตัวเองศึกษาอยู่ ทำให้มีผู้เสียชีวิต 32 ราย ก่อนใช้ปืนฆ่าตัวตายตาม
ประวัติ

ครอบครัวของโชมาจากครอบครัวยากจนบริเวณชานโซล เมืองหลวงของเกาหลีใต้ พ.ศ. 2535 เมื่อโชมีอายุได้ 8 ขวบ ครอบครัวเขาได้อพยพไปสหรัฐอเมริกา เพื่อไขว่คว้าหาชีวิตที่ดีกว่า พ่อแม่ของโชทำงานร้านซักแห้ง
เดวิด สค็อต เพื่อนที่เรียนโรงเรียนเวลต์ฟีลกับโชบอกถึงนิสัยของเพื่อนร่วมชั้นว่า "เขาไม่เคยพูดเลยสักคำ" สค็อตยังบอกอีกว่าตลอดเวลาที่เรียนด้วยกันในแต่ละปี เขาจะพูดเพียงไม่กี่ประโยคเมื่อครูถามเขา หรือไม่ก็มีแต่บ่นอะไรพึมพำ นอกจากนี้โชยังไม่ค่อยสบตากับคนอื่นด้วย เพื่อน ๆ จึงมักรู้จักโชในภาพของผู้ชายเงียบขรึม
โชเรียนเอกภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทค ยังเป็นคนที่มีเพื่อนน้อย และไม่ค่อยมีใครรู้จักมากนัก ทำให้ยากต่อการหาข้อมูลของนายโชผู้นี้
ขณะนี้ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าสาเหตุการก่อเหตุสังหารหมู่มาจากอะไร มีเพียงจดหมายที่พบในห้องพักของโชที่แสดงให้เห็นถึงการต่อต้านพวกเด็กรวยและผู้หญิง และข้อความที่ว่า "พวกแกทำให้ฉันต้องทำแบบนี้" พร้อมกับนิยายสยองอีก 2 เรื่อง ที่เพื่อน ๆ และอาจารย์อ่านแล้วเหมือนตกอยู่ในฝันร้าย
แหล่งข้อมูลอื่น

Cho Seung Hui's Anger: Our Children Are Listening[ลิงก์เสีย]
Why Was Cho Able to Buy a Gun?[ลิงก์เสีย],24 April 2007,Time
‘We forgive you’ — Cho included in memorial เก็บถาวร 2007-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Search warrant for Cho's on-campus residence เก็บถาวร 2007-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Video excerpts of the manifesto mailed to NBC เก็บถาวร 2007-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Cho's mental evaluation form เก็บถาวร 2007-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน,December 2005, hosted by The Washington Post
Virginia Tech Massacre - Front page at MSNBC
Cho video clips and manifesto - MSNBC (NBC)
โอดินน์

โอดินน์ขี่หลังม้าสเลย์ปนีร์
โอดินน์ (นอร์สเก่า: Óðinn) เทพเจ้าสูงสุดในเทพปกรณัมของชาวนอร์ส เป็นเทพเจ้าที่ใฝ่หาความรู้ ยึดมั่นในสัจจะ ช่วยเหลือผู้อื่น ออกผจญภัยเพื่อใช้ชีวิตให้คุ้มค่า และรบอย่างกล้าหาญเพื่อตายอย่างมีเกียรติในสนามรบ ให้ลูกหลานนำเรื่องราวของตนไปเล่าขานในฐานะวีรบุรุษ และเพื่อให้ดวงวิญญาณได้รับเลือกให้เข้าร่วมกับกองทัพเทพร่วมต่อสู้กับเผ่ายักษ์ในวันสิ้นโลก ชื่ออื่นของโอดินได้แก่ โวเดน หรือ โวทัน
แม้เทพโอดินน์ทรงสร้างโลก แต่พระองค์ก็ไม่สามารถล่วงรู้อนาคตของโลกได้ โดยเฉพาะความลับสูงสุดของจักรวาล การถือกำเนิด ชีวิตหลังความตาย และอนาคตของโลก เพื่อให้ทรงทราบความลับเหล่านี้ จึงทรงทรมานพระองค์เองโดยผูกเท้าข้างหนึ่งกับพฤกษาที่เป็นแกนกลางของโลก (อึกก์ดราซิลล์) แทงหอกที่สีข้าง ทรมานอยู่ถึง 9 วัน 9 คืน จนถึงกับสิ้นพระชนม์ แต่แล้วก็ทรงฟื้นคืนขึ้นมาใหม่โดยไม่เจ็บปวด แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยปรีชาญาณ ทรงบันทึกสิ่งที่พระองค์ค้นพบในรูปแบบอักษรศักดิ์สิทธิ์ 24 ตัว เรียกว่า รูนส์ ซึ่งต่อมาทรงพระราชทานรูนส์แก่ชาวโลกเพื่อให้ใช้ในฐานะเทพพยากรณ์
ในที่สุด ทรงล่วงรู้อนาคต รู้วันสิ้นโลก รู้ว่าในวันข้างหน้า โลกจะถึงกาลแตกดับ แต่ก่อนจะถึงวันนั้น พระองค์จะทะนุถนอมโลกที่ทรงสร้างอย่างดี เพื่อเมื่อถึงวันโลกาวินาศจะได้มีเทพและมนุษย์ที่หลงเหลืออยู่ไปสร้างโลกใหม่ที่มีความสุข แต่ยังทรงต้องการความรู้เพิ่มเติม จึงทรงไปที่รากของต้นไม้อึกก์ดราซิลล์เพื่อดื่มน้ำพุวิเศษที่ทำให้กลายเป็นผู้รอบรู้ ที่บ่อน้ำพุนี้มียักษ์ตนหนึ่งเฝ้าอยู่ ชื่อมีมีร์ หากจะทรงถืออำนาจดื่มน้ำพุเลยในฐานะจอมเทพ ย่อมทรงกระทำได้ แต่พระองค์ไม่ทำเพราะเห็นว่าเป็นการกระทำของคนโฉด จึงทรงแลกเปลี่ยนดวงตาข้างหนึ่งเพื่อการได้ดื่มน้ำ ยักษ์ยินยอม แล้วพระองค์ก็ทรงดื่มน้ำนั้นจนหมดบ่อ
แม้จะทรงมีหอกวิเศษกุงก์นีร์อันเป็นหอกที่ไม่เคยพลาดเป้าเป็นอาวุธ แต่กลับไม่ค่อยได้ใช้อาวุธของพระองค์เท่าใดนัก ว่ากันว่าพระองค์จะได้ใช้หอกนี้อย่างแท้จริงก็คือในวันทำสงครามแร็กนาร็อก แต่อย่างใดก็ดี ก็ไม่ช่วยให้พระองค์รอดพ้นจากคมเขี้ยวของพญาสุนัขป่าเฟ็นรีร์ได้
ทรงมีสัตว์เลี้ยงคืออีกาคู่ และถือเป็นสัญลักษณ์ของพระองค์ ชื่อ ฮูกินน์ (ความคิด) และมูนินน์ (ความจำ) อีกาทั้งสองจะบินไปรอบโลก เพื่อนำข่าวคราวของสิ่งที่เกิดขึ้นบนโลกมาแจ้งแก่พระองค์ และทรงเลี้ยงสุนัขป่าขนสีเงินอีกสองตัวคือ เกรีและเฟรกี สุนัขทั้งสองมักนั่งอยู่แทบพระบาท คอยกินอาหารที่ถูกนำมาถวาย ด้วยพระองค์ไม่โปรดอะไรนอกจากเหล้าน้ำผึ้ง ทรงมีพาหนะคือม้าสเลย์ปนีร์ซึ่งมีขาถึง 8 ขา จึงทำให้มันวิ่งเร็วกว่าม้าใด ๆ
ทรงมีมเหสีเอกคือเทวีฟริกก์ และต่อมาทรงรับเทวีเฟร็วยาเป็นมเหสีอีกองค์ เทวีฟริกก์ทรงเปี่ยมไปด้วยเมตตา ปราศจากความอิจฉาริษยา เทวีเฟร็วยาจึงเคารพพระนางเป็นอย่างยิ่ง ไม่เคยทำอะไรให้มเหสีเอกต้องขุ่นเคืองพระทัย
ผู้ที่เป็นนักพยากรณ์โดยไพ่ทาโรต์จะคุ้นเคยกับไพ่ใบหนึ่งที่เป็นภาพของคนห้อยหัว ผูกขาข้างหนึ่งไว้กับต้นไม้ ไพ่ใบนี้ชื่อ Hang Man เชื่อกันว่ามีที่มาจากตำนานของเทพโอดินน์นั่นเอง ดังนั้น ไพ่ใบนี้จึงมีความหมายของการพยากรณ์ การหยุดนิ่งก่อนที่จะเกิดการเปลี่ยนแปลง การอดทนเพื่อให้ได้มาซึ่งความรู้ และการรอคอยโอกาสที่ยังมาไม่ถึง
ไมค์ ไบเออร์

ไมค์ ไบเออร์ (เกิด 20 มิถุนายน ค.ศ. 1988) เป็นนักจักรยานชาวเยอรมนี เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในรายการบีเอ็มเอ็กซ์ชาย
โช ซาซากิ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  โช ซาซากิ
วันเกิด:   (1989-10-02) 2 ตุลาคม ค.ศ. 1989 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  ซามะ, ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.76 m (5 ft 9 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ซานเฟรซ ฮิโรชิมะ
หมายเลข:  19
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2012–2014 |  เวนท์ฟอเรท โคฟุ |  102 |  (8) |
| 2015– |  ซานเฟรซ ฮิโรชิมะ |  60 |  (3) |
ทีมชาติ
| 2018– |  ประเทศญี่ปุ่น |  6 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
โช ซาซากิ (ญี่ปุ่น: 佐々木 翔; โรมาจิ: Sasaki Sho) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นให้กับซานเฟรซ ฮิโรชิมะและทีมชาติญี่ปุ่นในตำแหน่งกองหลัง
สถิติอาชีพ

| ทีมชาติญี่ปุ่น> ปี | ทีมชาติญี่ปุ่น> ลงเล่น | ทีมชาติญี่ปุ่น> ประตู |
| --- | --- | --- |
| 2018 | 3 | 0 |
| 2019 | 3 | 0 |
| รวม | 6 | 0 |
แหล่งข้อมูลอื่น

โช ซาซากิ ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของซานเฟรชเช ฮิโรชิมะ  |
| --- | --- |
 1 ฮายาชิ  2 ซูมิโยชิ  3 ยามาซากิ  4 อารากิ  5 เอช. มัตสึโมโตะ  6 อาโอยามา  7 โนะสึดะ  8 คาวามูระ  9 ดั๊กลาส วีร่า  10 โมริชิมะ  11 มิตสึตะ  13 เบน คาลิฟา  14 เอซเซควิล  15 นาคาโนะ  16 ชิจิ  17 ที. มัตสึโมโตะ  18 คาชิวะ  19 ซาซากิ  20 โซติริอู  21 ทานากะ  22 คาวานามิ  23 อายูคาวะ  24 ฮิกาชิ  25 ชาจิมะ  28 ทานาดะ  30 ชิบาซากิ  31 Kofie  32 โคชิมิจิ  33 ชิโอตานิ  35 Nakagawa  38 โอซาโกะ  51 คาโตะ  ผู้จัดการ: สคิบเบอ
โอดะกีว 3000 ซีรีส์

| โอดะกีว 3000 series SE/SSE |
| --- | --- |
โอะดะเกียว 3000 ซีรีส์ เอสอี เก็บรักษาที่สถานีเอบินะ (ตุลาคม 2007)
ประจำการ: 1957-1991
ผู้ผลิต: Nippon Sharyo, Kawasaki Heavy Industries
ตระกูล: โรมานซ์คาร์
สายการผลิต: 1957-1969
เข้าประจำการ: กรกฎาคม 1957
จำนวนที่แยกชิ้นส่วน: 1992
จำนวนที่ผลิต: 32 ขบวน
รูปแบบการจัดขบวน: 5/8 ตู้ต่อชุด
ผู้ให้บริการ: รถไฟฟ้าโอดะกีว
คุณลักษณะ
ระบบจ่ายไฟฟ้า: 1,500 V DC
ตัวรับกระแสไฟ: ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัว
ระบบความปลอดภัย: OM-ATS, ATS-S
มาตรฐานทางกว้าง: 1,067 mm (3 ft 6 in)
โอดะเกียว 3000 ซีรีส์ เอสอี (SE ย่อมาจาก ซูเปอร์ เอ็กซ์เพรสส์) (ญี่ปุ่น: 小田急3000形; โรมาจิ: Odakyū 3000-gata) เป็นรถไฟฟ้าของบริษัทรถไฟฟ้าโอดะเกียว รุ่นแรกของขบวนรถไฟด่วนพิเศษ "โรมานซ์คาร์" เริ่มให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1957 จนถึงปี ค.ศ. 1968 และสามารถสร้างสถิติโลกสำหรับรถไฟรางแคบที่ความเร็ว 145 กิโลเมตร/ชั่วโมง ซึ่งถือเป็นต้นแบบในการพัฒนารถไฟหัวกระสุนชิงกันเซ็ง ซีรีส์ 0
ในปี ค.ศ. 1968 ได้รับการปรับปรุงโดยการลดจำนวนตู้โดยสารลงจากแปดตู้เหลือเพียงห้าตู้ เรียกว่ารุ่น SSE (Short Super Express) และใช้งานแทนรุ่น SE จนถึงปี ค.ศ. 1991
ภายในตู้โดยสาร

ภายในตู้โดยสาร
ชั้นเครื่องดื่ม
ห้องคนขับ
โรซอกซาซิน

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
รหัส ATC: J01MB01 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 287180
DrugBank: APRD00369
ECHA InfoCard: 100.049.763 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
โรซอกซาซิน (Rosoxacin)
แผ่นแสตมป์

แผ่นแสตมป์คละแบบ รอบ ๆ แสตมป์
แผ่นแสตมป์ (หรือ แสตมป์เต็มแผ่น) แผ่นกระดาษที่ประกอบไปด้วยแสตมป์อยู่ภายในและยังไม่ได้ฉีกแยกออกมา ในหนึ่งแผ่นอาจมีแสตมป์ 20, 25, 50 หรือ 100 ดวงหรือต่างจากนี้ขึ้นกับความต้องการของไปรษณีย์ของประเทศนั้น ๆ
ในอดีต แสตมป์ทุกดวงในแผ่นจะเป็นแบบเดียวกันหมด แต่ในระยะหลัง มีการพิมพ์แผ่นที่มีแสตมป์หลายแบบในแผ่นเดียวกัน เรียกว่า แผ่นแสตมป์คละแบบ (composite sheet) โดยมีวัตถุประสงค์หลักคือเพื่อการสะสม แสตมป์บางชุดมีการพิมพ์ทั้งแผ่นธรรมดาและแผ่นคละแบบ และแสตมป์บางชุดทุกดวงในแผ่นก็มีแบบไม่ซ้ำกันอีกด้วย
ชีท และ เพน

ในหลาย ๆ ประเทศเช่นสหรัฐอเมริกา มีการจำหน่ายแผ่นแสตมป์อยู่สองแบบ คือแผ่นขนาดใหญ่เหมือนที่ออกมาจากแท่นพิมพ์ เรียกว่าชีท (sheet) ซึ่งในสหรัฐสามารถหาซื้อได้จากแผนกเกี่ยวกับการสะสมของไปรษณีย์ ส่วนที่ขายตามที่ทำการไปรษณีย์ทั่วไป ได้จากการตัดชีทออกเป็นแผ่นขนาดเล็กลง เรียกว่า เพน (pane) โดยชีทแผ่นใหญ่ (ซึ่งสะดวกในการพิมพ์) มักสามารถตัดแยกเป็น เพนแผ่นเล็ก (ซึ่งสะดวกต่อการขาย) ได้สองหรือสี่แผ่น อีกประโยชน์หนึ่งก็คือสำหรับใช้ทำสมุดตราไปรษณียากรเล่มเล็กโดยติดส่วนตรงกลางเข้ากับปก ส่วนในอีกหลายประเทศ รวมไปถึงประเทศไทย ทางโรงพิมพ์ตัดแยกเป็นแผ่นเล็กก่อนที่ส่งมายังไทย ทำให้มีแผ่นเพียงแบบเดียว จะเรียกแผ่นดังกล่าวว่า sheet ในภาษาอังกฤษ (ในภาษาไทย ชีท มักหมายถึง ชีทที่ระลึก)
บนชีท ส่วนที่อยู่ระหว่างเพนซึ่งมีรูปร่างเหมือนแสตมป์แต่ไม่มีภาพ เรียกว่า กัทเทอร์ (gutter) และเมื่อฉีกออกมาจากชีทให้มีกัทเทอร์พร้อมแสตมป์ประกบอยู่สองด้าน จะเรียกว่า กัทเทอร์แพร์ (gutter pair) ถ้ามีแสตมป์และกัทเทอร์ติดกันมากกว่านั้น เรียกว่า กัทเทอร์บล็อก (gutter block)
หลายโรงพิมพ์นิยมพิมพ์สัญลักษณ์ตรงขอบของแผ่น ทำให้เมื่อตัดชีทออกมาเป็นเพนแล้ว สามารถบอกได้ว่าเพนดังกล่าวมาจากตำแหน่งไหนในแผ่นชีท ตัวอย่างเช่นแสตมป์ของสหรัฐอเมริกาในสมัยหลัง แต่ถ้าไม่การพิมพ์สัญลักษณ์เอาไว้ อาจสามารถสังเกตจากรายละเอียดอื่น ๆ เช่น ลักษณะการปรุรูที่ขอบ (ปรุทะลุจนถึงขอบ หรือ ไม่มีการปรุ) เป็นต้น
รายละเอียดต่าง ๆ ที่ปรากฏบนแผ่นแสตมป์

บนแผ่นแสตมป์ นอกเหนือไปจากแสตมป์ที่อยู่ภายใน ส่วนขอบของแผ่นรอบ ๆ แสตมป์ (เรียกอีกชื่อว่าชานแสตมป์ หรือ ชานกระดาษ) มักมีการพิมพ์ข้อมูลอื่น ๆ ตัวอย่างเช่น
หมายเลขแผ่น
เครื่องหมายระบุ แท่นพิมพ์ หรือ เพนในชีท อาจเป็นหมายเลข ตัวอักษร หรือรูปภาพ
ชื่อโรงพิมพ์
วันแรกจำหน่ายแสตมป์
ครั้งที่พิมพ์
จุดควบคุมสี เป็นเครื่องหมายเพื่อให้ตรวจสอบได้ง่ายว่า พิมพ์ครบทุกสีในตำแหน่งที่ถูกต้องหรือไม่
ข้อความประชาสัมพันธ์ต่าง ๆ เช่น ส่งเสริมให้ใส่รหัสไปรษณีย์บนจดหมาย เป็นต้น
ข้อมูลต่าง ๆ ที่ยกมาข้างบนอาจมีหรือไม่มีก็ได้ขึ้นอยู่กับชุดและโรงพิมพ์ แต่อย่างน้อยมักต้องมี หมายเลขแผ่น (ประโยชน์ในการนับ) และชื่อโรงพิมพ์
ส่วนหมายเลขแท่นพิมพ์ เพน ครั้งที่พิมพ์ และจุดควบคุมสี
รูปแบบจะขึ้นอยู่กับโรงพิมพ์ (เรียก plate number หรือ cylinder number ขึ้นกับเทคนิกการพิมพ์ว่าใช้แทนพิมพ์แบบราบหรือแบบลูกกลิ้ง) ตัวอย่างเช่น แสตมป์ของโรงพิมพ์แฮริสัน แอนด์ ซันส์ (Harrison And Sons) ใช้สัญลักษณ์ เช่น 1A, 1B, ... โดยที่หมายเลข 1 แทนพิมพ์ครั้งที่ 1 ส่วน A, B, ... แทน หมายเลขแท่นพิมพ์ หรือ เพน
การที่มีการพิมพ์ลายละเอียดรอบ ๆ แผ่นแสตมป์ ทำให้นักสะสมหลายคนนิยมสะสมแสตมป์พร้อมทั้งชานแสตมป์ โดยไม่ฉีกส่วนนั้นออก ตัวอย่างรูปแบบที่นิยมแบบหนึ่ง คือ การสะสมแสตมป์สองแถวล่าง หมายถึงมีแสตมป์ติดกันสองแถวพร้อมทั้งขอบด้านล่างของแผ่น ซึ่งในแสตมป์หลาย ๆ ชุด จะมีรายละเอียด เช่น ชื่อโรงพิมพ์ หมายเลขแผ่น ครั้งที่พิมพ์ ครบถ้วน
ตำแหน่งแสตมป์ในแสตมป์สหราชอาณาจักร

| --- | --- |
แผนภาพแสดงตัวอักษรตำแหน่งแสตมป์: แสตมป์เพนนีแบล็ค แถวที่ 13 (M) ดวงที่ 8 (H)
ในปัจจุบัน แสตมป์ แต่ละดวงในแผ่น (ที่ไม่ใช่คละแบบ) จะมีภาพที่เหมือนกันหมด แต่ในแสตมป์ของสหราชอาณาจักรในยุคต้น ตั้งแต่ ค.ศ. 1840 ถึง 1864 แสตมป์แต่ละดวงในแผ่นจะมีตัวอักษรบอกตำแหน่งแสตมป์ ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อป้องกันการปลอมแปลง ตัวอักษรดังกล่าวช่วยในการศึกษาแม่พิมพ์ต่าง ๆ อีกทั้งเป็นแรงดลใจให้นักสะสมพยายามแสวงหาแสตมป์ที่ตำแหน่งต่าง ๆ มาเรียงให้ครบแผ่นอีกครั้ง มาตรการกันการปลอมแปลงดังกล่าวยุ่งยากเพราะต้องใส่ตัวอักษรลงบนแม่พิมพ์แสตมป์ทีละดวง และยกเลิกเทคนิกดังกล่าวในเวลาต่อมา
ดูเพิ่ม

ชีทที่ระลึก
แผนภาพแสดงชีทที่ประกอบด้วยเพน 4 เพน
ครั้งที่พิมพ์ของแสตมป์พระบรมฉายาลักษณ์
โรงเรียนเนกขัมวิทยา

โรงเรียนเนกขัมวิทยา เปิดทำการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2527 จากนั้นปีการศึกษา 2538 โรงเรียนได้เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4  เป็นปีแรก   แผนการจัดชั้นเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 3 – 3 - 3  มัธยมศึกษาตอนปลาย    2 – 2 - 2 โรงเรียนเนกขัมวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบล ได้รับประกาศจัดตั้งจากกระทรวงศึกษาธิการ   เมื่อวันที่ 30  มีนาคม 2527 เปิดรับนักเรียนชั้น ม.1-6 ทั้งชาย และ หญิง  ปัจจุบันมีนักเรียน 285 คน   ครู-อาจารย์   19   คน  นักการภารโรง  2  คน
ประวัติ

ผู้ริเริ่มก่อตั้งโรงเรียนนี้คือ พระครูสังฆรักษ์ชุ่ม สัมปันโน เจ้าอาวาสวัดเนกขัมมารามองค์ปัจจุบัน  ท่านเล็งเห็นว่าการพัฒนาบุคคลเป็นสิ่งจำเป็นต่อการพัฒนาชาติ  และการพัฒนาบุคลากรควรเริ่มมีที่เยาวชนก่อน เพราะจะเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาชาติบ้านเมืองสืบไปจึงได้ชักชวนกรรมการวัดและประชาชนช่วยกันหาที่ดินเพื่อก่อสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลขึ้นเพื่อให้โอกาสแก่เยาวชนในท้องถิ่นมีโอกาสได้รับการศึกษาสูงขึ้น   หากไม่มีโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลแล้ว ผู้มีโอกาสเรียนก็แต่เฉพาะครอบครัวที่มีฐานะมั่นคั่งเท่านั้น เพราะต้องเดินทางไปเรียนที่โรงเรียนประจำอำเภอ หรือโรงเรียนประจำจังหวัดโดยการเหมารถรับ-ส่งประจำ ซึ่งต้องเสียค่าใช้จ่ายสูง จะโดยสารรถประจำทางไม่สะดวกถึงแม้เขตท้องที่ (วัดเนกขัมมาราม) จะอยู่ห่างไกลจากอำเภอดำเนินสะดวกเพียง 10 กิโลเมตร และห่างจากจังหวัดราชบุรีเพียง 15 กิโลเมตร เท่านั้นแต่ทางเป็นถนนลูกรังที่ขรุขระ มีรถโดยสารวิ่งน้อยและช้าเนื่องจากทางขรุขระตอนเย็นรถโดยสารจะหมดคิดเวลาประมาณ 15.30 น.  พระครูสังฆรักษ์ชุ่ม สัมปันโน และประชาชนเห็นความลำบากในการศึกษาเล่าเรียนของเยาวชน จึงได้เสนอเรื่องการจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาไปยังกรมสามัญศึกษา
ในปี พ.ศ. 2526 เจ้าหน้าที่จากกรมสามัญได้ออกไปดูสถานที่ และสำรวจข้อมูลต่างๆ ในการจัดตั้งโรงเรียนปรากฏว่าที่ดินที่จะให้สร้างโรงเรียนไม่เพียงพอ ทางวัดจึงได้เจรจาขอซื้อที่ดินที่ติดต่อของวัดเพิ่มอีก 21 ไร่เศษ เป็นเงิน 1 ล้านบาทเศษ โดยขอตกลงว่าขอใช้ที่ดินในการก่อสร้างไปก่อน ส่วนเงินจะขอผ่อนชำระเป็นงวดๆ ไป
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โรงเรียนเนกขัมวิทยา เก็บถาวร 2020-08-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรงเรียนเนกขัมวิทยา ที่เฟซบุ๊ก
ข้อมูลพื้นฐานโรงเรียนเนกขัมวิทยาในระบบสารสนเทศเพื่อการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
โหว จิง

โหว จิง (อักษรโรมัน: Hou Jing จีน: 侯景|p=Hóu Jǐng}}; เสียชีวิตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 552), ชื่อรัชกาลว่า หวันจิง (อักษรโรมัน: Wanjing จีน: 萬景), เป็นนายพล กษัตริย์ และนักการเมืองของจีน เขาเป็นแม่ทัพของราชวงศ์เว่ย์เหนือ, ราชวงศ์เว่ย์ตะวันตก และ เหลียง และในช่วงเวลาสั้น ๆ หลังจากควบคุมระบอบจักรพรรดิเหลียงเป็นเวลาหลายปี เขาก็แย่งชิงบัลลังก์ราชวงศ์เหลียง สถาปนารัฐฮั่น ในไม่ช้าเขาก็พ่ายแพ้ต่อเซียว อี้ เจ้าชายแห่งเซียงตง และถูกสังหารโดยพรรคพวกของเขาในขณะที่กำลังหลบหนี เขาเป็นหนึ่งในบุคคลที่ถูกสาปแช่งมากที่สุดในประวัติศาสตร์จีนโบราณ เป็นที่รู้จักจากความโหดร้ายอย่างที่สุดต่อศัตรูและพลเรือน
ผลสืบเนื่อง

การกบฏของเขาสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่อราชวงศ์เหลียง ประมาณห้าปีหลังจากเขาเสียชีวิต นายพลเหลียง เฉิน ปาเสียน ได้ล้มล้างราชวงศ์เหลียงและก่อตั้ง ราชวงศ์เฉินของเขา
3ดีโอ

| --- | --- |
3DO อินเตอร์แร็กทีฟ มัลติเพลย์เยอร์ จากพานาโซนิค
ผู้ผลิต: พานาโซนิค, ซันโย และ โกลด์สตาร์
ชนิด: เครื่องเล่นวิดีโอเกม
ยุค: ยุคที่ห้า
วางจำหน่าย:   กันยายน ค.ศ. 1993
ยอดจำหน่าย: 6 ล้าน
สื่อ: ซีดีรอม
ซีพียู: ARM60
3DO Interactive Multiplayer หรือมักเรียกสั้นๆ ว่า 3DO เป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกมที่บริษัท พานาโซนิค, ซันโย และ โกลด์สตาร์ (ปัจจุบันคือ แอลจี)
จัดเป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกมยุคที่ห้าเครื่องแรก และสามารถทำยอดขายได้ถึง 6 ล้าน วางจำหน่ายครั้งแรกที่ประเทศ สหรัฐอเมริกา และวางจำหนายที่ประเทศ แคนาดา เป็นประเทศที่สอง
ตัวเครื่องออกแบบโดย Dave Needle และ RJ Mical แห่ง New Technology Group สนับสนุนการทำตลาดโดยทริป ฮอว์กิง แห่ง EA Games
ไม ฟูจิงามิ

| ไม ฟูจิงามิ |
| --- | --- |
渕上 舞
เกิด:  (1987-05-28) 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี) จังหวัดฟุกุโอกะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: m&i
ส่วนสูง: 158 ซม.
ไม ฟูจิงามิ (
渕上 舞,  28 พฤษภาคม 1987 -) เป็นนักพากย์และนักร้อง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองฟุกุโอกะ จังหวัดฟุกุโอกะ สังกัด m&i จบการศึกษาจากวิทยาลัยแอนิเมชันโยโยงิ สาขาพากย์เสียง
ผลงานพากย์

โดกิโดกิ! พรีเคียว (ยตสึบะ อาริสึ)
ห้องเรียนลอบสังหาร (ชิโอตะ นางิสะ)
Caligula (มิซึงุจิ มาริเอะ)
คนนอกรีต ขีดเส้นล่า (อาริสึงาวะ ซาโอริ)
โมเมนส์ (เพลงอายูมิ ฮามาซากิ)

| "Moments"> เพลงโดยอายูมิ ฮามาซากิ.จากอัลบั้มMy Story และ A BEST 2 -WHITE- |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 31 มีนาคม พ.ศ. 2547 (ในญี่ปุ่น)
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2547
แนวเพลง: เจ-ป็อป
ความยาว: 23:23
ค่ายเพลง: เอเว็กซ์ แทร็กซ์
ผู้ประพันธ์เพลง: อายูมิ ฮามาซากิ
โมเมนต์ส (ญี่ปุ่น: モーメンツ; โรมาจิ: Momentsu; ทับศัพท์: Moments) เป็นซิงเกิลที่ 31 ของอายูมิ ฮามาซากิ    โดยเปิดตัวที่อันดับ 1 ออริกอนชาร์ตนานถึง 2 สัปดาห์ซ้อน  โดยมียอดขายรวมมากกว่า 310,000 แผ่น  และเป็นซิงเกิลแรกในอัลบั้ม My Story ที่ออกจำหน่ายในปีเดียวกันนั้นอีกด้วย
Moments เป็นซิงเกิลแรกที่ทำในรูปแบบซีดี  และซีดี+ดีวีดี  และตั้งแต่นั้นมาซิงเกิลก็อายูมิ ฮามาซากิก็เริ่มทำออกในมี 2 รูปแบบตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
รายชื่อเพลง

Moments "Original Mix"
Moments "Acoustic Piano Version"
Moments "Flying humanoid Mix"
Moments "Original Mix -Instrumental-"
มิวสิกวิดีโอ

Moments (video clip)
การแสดงสด

6 มีนาคม พ.ศ. 2547 – Ayu Ready?
26 มีนาคม พ.ศ. 2547 – AX Music
27 มีนาคม พ.ศ. 2547 – CDTV
2 เมษายน พ.ศ. 2547 – PopJam
5 เมษายน พ.ศ. 2547 – Hey! Hey! Hey!
9 เมษายน พ.ศ. 2547 – Music Station ("Moments ~acoustic version~")
22 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 – MTV Super Dry Live
1 ธันวาคม พ.ศ. 2547 – FNS Music Festival
31 ธันวาคม พ.ศ. 2547 – Kouhaku Uta Gassen
ชาร์ต

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 31 มีนาคม พ.ศ. 2547 | Oricon Daily Singles Chart | #1 |  |  |  |
| 31 มีนาคม พ.ศ. 2547 | Oricon Weekly Singles Chart | #1 | 157,320 | 302,923 | 20 สัปดาห์ |
| 31 มีนาคม พ.ศ. 2547 | Oricon Monthly Singles Chart | #1 |  |  |  |
| 31 มีนาคม พ.ศ. 2547 | Oricon Yearly Singles Chart | #19 |  |  |  |
| ด ค กอายูมิ ฮามาซากิ |
| --- | --- |
อัลบั้มเพลง:  A Song for ××  LOVEppears  Duty  I am...  RAINBOW  MY STORY  (miss) understood  Secret  Guilty  NEXT LEVEL  Rock'n'Roll Circus  Love songs 
ซิงเกิล:  "Nothing from Nothing"  "Poker face"  "You"}  "Trust"  "For My Dear..."  "Depend on you"  "WHATEVER"  "Love ~Destiny~"  "TO BE"  "Boys & Girls"  "A"  "Appears"  "Kanariya"  "Fly high"  "Vogue"  "Far Away"  "Seasons"  "Surreal"  "AUDIENCE"  "M"  "Evolution"  "NEVER EVER"  "Endless sorrow"  "UNITE!"  "Dearest"  "A song is born"  "Daybreak"  "Free & Easy"  "H"  "Voyage"  "&"  "Forgiveness"  "No way to say"  "Moments"  "INSPIRE"  "Carols"  "STEP you / is this LOVE?"  "fairyland c/w alterna"  "HEAVEN"  "Bold & Delicious / Pride"  "Startin' / Born To Be..."  "BLUE BIRD"  "Glitter / fated"  "Talkin' 2 myself"  "Together When..."  "Mirrorcle World"  "Days / GREEN"  "Rule / Sparkle"  "Sunrise / Sunset ~LOVE is ALL~"  "You were... / BALLAD"  "MOON / blossom"  "crossroad"  "L" 
ดูเพิ่มเติม:  อัลบั้มรวมเพลงและมินิอัลบั้ม  อัลบั้มรีมิกซ์  บันทึกการแสดงสด
โรเบร์โต ปาดียา

| โรเบร์โต ปาดียา |
| --- | --- |
เกิด: 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515
โรเบร์โต ปาดียา (Roberto Padilla) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515  สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 26 (น็อก 18) เสมอ 2 แพ้ 9
ประวัติ

ปาดียาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน ราย นอกนอก ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ในช่วง พ.ศ. 2533 – 2535 ปาดียาขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่รวมทั้ง ชนะ เจอรี่ ปาฮายาไฮ นิค เซียนทอย นีล กาก้า นอกจากนั้น ยังมาชกนอกรอบในไทย ชนะน็อคกาจก้อง แดนภูไท ยก 3 แสะเสมอกับ สมาน ส.จาตุรงค์ใน พ.ศ. 2535 จากนั้น ปาดียาได้เดินทางไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้ เมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2535 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค ชา นัมฮุน ยก 8 ไม่ได้แชมป์ และมาชกนอกรอบกับตะคร้อเล็ก เดชรัตน์เมื่อ พ.ศ. 2536 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน
ต่อมา ปาดียาขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2536 ซึ่งปาดียาเป็นฝ่ายชนะน็อคซูการ์ เรย์ ไมค์ ยก 10 ได้แชมป์มาครอง แต่เมื่อป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเดวิด ฟรังโก เสียแชมป์ไปเมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2536 ในปีต่อมา ปาดียามาชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทกับโชคชัย โชควิวัฒน์ เมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2537 ปาดียาเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 9 ไม่ได้แชมป์ ต่อจากนั้น ปาดียาขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2537 และเป็นฝ่ายชนะคะแนนร็อคกี้ มาเซียล ได้แชมป์มาครอง ปาดียาป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 2 ครั้ง และยังชกชนะเมลวิน มากราโมและแดน เนียเตสด้วย ปาดียาเสียแชมป์ฟิลิปปินส์ไปเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โนเอล ทูนาเกา จากนั้นก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลต์ฟลายเวต (2536)
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวต (2538)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลต์ฟลายเวตเมื่อ 26 กันยายน 2535  แพ้น็อก ชา นัมฮุน ยก 8 ที่โปฮัง เกาหลีใต้
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวตเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2537 แพ้น็อก โชคชัย โชควิวัฒน์ ยก 9 ที่ กทม.
ไม ไอซาวะ

| ไม ไอซาวะ |
| --- | --- |
相沢 舞

เกิด: 21 สิงหาคม โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: อาโอนิโปรดักชัน
ส่วนสูง: 145 ซม.
ไม ไอซาวะ (相沢 舞, あいざわ まい, 21 สิงหาคม เป็น นักพากย์และนักร้องชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว อยู่สังกัดอาโอนิโปรดักชัน  ในฐานะนักร้องอยู่สังกัดวิกเตอร์เอ็นเทอร์เทนเมนต์
ผลงานพากย์

คุณครูจอมเวท เนกิมะ! (มุรากามิ นัตสึมิ)
ลักกีสตาร์ (มิเนกิชิ อายาโนะ)
MUNTO (ฮิดากะ ยุเมมิ)
KIDDY GiRL-AND (อาลิซา)
สามัญขยันรั่ว (นางาโนฮาระ มิโอะ)
บันทึกมรณะ เกมล่าท้าอนาคต (อุริว มิเนเนะ)
โตเกียว ESP (คุโรอิ โคบุชิ)
ยูคิวโฮลเดอร์! (มุรากามิ นัตสึมิ)
แกล้งนัก รักนะรู้ยัง? (ครูสอนศิลปะ)
โรซา เมนเดส

| โรซา เมนเดส |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Milena Leticia Roucka
เกิด:  (1979-10-25) ตุลาคม 25, 1979 (44 ปี) Vancouver, British Columbia, Canada
การศึกษา: University of British Columbia
บุตร: 1
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Rosa Mendes Melina Roucka Roucka
ส่วนสูง: 5 ฟุต 8 นิ้ว (173 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 125 ปอนด์ (57 กิโลกรัม)
มาจาก: San Jose, Costa Rica San Juan, Puerto Rico San Mateo, California
ฝึกหัดโดย: Ohio Valley Wrestling WWE Performance Center
เปิดตัว: November 2006
รีไทร์: January 2020
มิเลนา เลติเซีย รูกา (Milena Leticia Roucka; 25 ตุลาคม ค.ศ. 1979) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุและโมเดลชาวแคนาดา-อเมริกัน เป็นที่รู้จักใน WWE ชื่อว่า โรซา เมนเดส (Rosa Mendes)
แชมป์และรางวัล

Florida Championship Wrestling
Queen of FCW (1 time)
Ohio Valley Wrestling
OVW Women's Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 43 of the top 50 female wrestlers in the PWI Female 50 in 2008
World Wrestling Entertainment
Slammy Award for Best Use of Exercise Equipment (2010)
Wrestling Observer Newsletter
Worst Worked Match of the Year (2013) with AJ Lee, Aksana, Alicia Fox, Kaitlyn, Summer Rae, and Tamina Snuka vs. Brie Bella, Cameron, Eva Marie, JoJo, Naomi, Natalya, and Nikki Bella on November 24
แหล่งข้อมูลอื่น

โรซา เมนเดส ที่ WWE.com
Online World of Wrestling profile
โรซา เมนเดส ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรายชื่อแชมป์หญิง OVW |
| --- | --- |
2000s:  ODB  Serena  Beth Phoenix  Katie Lea  Roucka  Josie / Lady JoJo  Reggie  The Baroness  Epiphany  Hannah Blossom 
2010s:  C.J. Lane  Taryn Shay  Holly Blossom  Izza Belle Smothers / Mickie Knuckles  Taeler Hendrix  Heidi Lovelace  Taryn Terrell  Jessie Belle  Trina Thompson  Lei'D Tapa  The Bodyguy  Maria James  Scarlet  Jamie Lynn  Rebel  Madi Maxx  Cali  Jaylee  Brittany Devore  Megan Bayne  Max the Impaler 
2020s:  Ray Lyn  Madison Rayne  Kayla Kassidy  Mazzerati  Haley J / Hollyhood Haley J  Dani Mo  Shalonce Royal  Sierra  Freya The Slaya (current)  Leila Grey 
Unrecognized:  Victoria Crawford
Callipodidae

| Callipodidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: Diplopoda Diplopoda
อันดับ:: Callipodida Callipodida
วงศ์:: Callipodidae Callipodidae
สปีชีส์:: Callipodidae
ชื่อทวินาม
Callipodidae 

Callipodidae เป็นวงศ์ของกิ้งกือที่อยู่ในอันดับ Callipodida
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Anopetalum Verhoeff, 1941
Callipus Risso, 1826
Euopus Leach, 1830
Lysiopetalum
Sardopus Strasser, 1974
Silvestria
Callionymus planus

| Callionymus planus |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: Callionymiformes Callionymiformes
วงศ์:: Callionymidae Callionymidae
สกุล:: Callionymus Callionymus Ochiai, 1955
สปีชีส์:: Callionymus planus
ชื่อทวินาม
Callionymus planus Ochiai, 1955

ชื่อพ้อง
 Repomucenus planus (Ochiai, 1955)
Callionymus planus หรือ Japanese darter dragonet เป็นสปีชีส์ของวงศ์ปลามังกรน้อยที่มีถิ่นกำเนิดในบริเวณน้ำตื้นในมหาสมุทรแปซิฟิกทางตอนใต้ของประเทศญี่ปุ่น และไต้หวัน สปีชีส์นี้เติบโตเต็มวัยจะมีความยาว 10 เซนติเมตร (3.9 นิ้ว) SL