stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดสกลนคร
หน่วยการปกครอง

การปกครองแบ่งออกเป็น 18 อำเภอ 125 ตำบล 1323 หมู่บ้าน
| เลข | ชื่ออำเภอ | จำนวนตำบล | พื้นที่ (ตร> กม.) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | อำเภอเมืองสกลนคร | 16 | 1,496.318 |
| 2 | อำเภอกุสุมาลย์ | 5 | 412.213 |
| 3 | อำเภอกุดบาก | 3 | 413.122 |
| 4 | อำเภอพรรณานิคม | 10 | 673.795 |
| 5 | อำเภอพังโคน | 5 | 229.711 |
| 6 | อำเภอวาริชภูมิ | 5 | 423.301 |
| 7 | อำเภอนิคมน้ำอูน | 4 | 147.054 |
| 8 | อำเภอวานรนิวาส | 14 | 908.867 |
| 9 | อำเภอคำตากล้า | 4 | 726.368 |
| 10 | อำเภอบ้านม่วง | 9 | 771.765 |
| 11 | อำเภออากาศอำนวย | 8 | 531.155 |
| 12 | อำเภอสว่างแดนดิน | 15 | 867.603 |
| 13 | อำเภอส่องดาว | 4 | 288.503 |
| 14 | อำเภอเต่างอย | 4 | 297.811 |
| 15 | อำเภอโคกศรีสุพรรณ | 4 | 223.357 |
| 16 | อำเภอเจริญศิลป์ | 5 | 358.668 |
| 17 | อำเภอโพนนาแก้ว | 5 | 319.602 |
| 18 | อำเภอภูพาน | 4 | 507.551 |

| รวม | รวม | 125 | 9,605.764 |
สถานที่ท่องเที่ยวและพักผ่อน > แหล่งท่องเที่ยว

วัดพระธาตุเชิงชุม
วัดพระธาตุนารายณ์เจงเวง
วัดพระธาตุภูเพ็ก
วัดพระธาตุดูม
วัดพระธาตุศรีมงคล
ปราสาทบ้านพันนา
วัดทุ่ง พระธาตุเมืองอากาศ
วัดถ้ำขาม
วัดถ้ำพวง
วัดคำประมง
วัดป่าสุทธาวาส
วัดป่าอุดมสมพร
วัดป่าดงหม้อทอง
วัดป่าโนนกลางภู่
วัดดอยธรรมเจดีย์
วัดชัยมงคล (อารยธรรมบ้านเชียง)
วัดพระพุทธไสยาราม
ถ้ำพระพุทธไสยาสน์
วัดพระธาตุถ้ำผาแด่น
พระตำหนักภูพานราชนิเวศน์
น้ำตกปรีชาสุขสันต์
น้ำตกแก่งเต่า
น้ำตกคำหอม
น้ำตกห้วยใหญ่
ผาสุริยันต์
ผาน้ำโจ้ก
ผาดงก่อ
ผาศักดิ์
เขื่อนน้ำอูน
เขื่อนน้ำพุง
ภูอ่างศอ
ภูผาแด่น
สุสานไดโนเสาร์
ภาพสลักสามพันปีภูผายนต์
ลานอุษาสวรรค์
อนุสรณ์สถาน จิตร ภูมิศักดิ์
พัทยา ทะเลน้ำจืด อำเภอวาริชภูมิ
หลวงพ่อองค์แสนจำลอง ในวัดที่ตั้งอยู่ที่ตำบลหนองลาด
สวนบัว พญานาคเผือก
พระพุทธชินราชจำลอง ณ วัด ในเขตตำบลบัว-สว่าง
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ สกลนคร
สวนแม่สวนลูก สกลนคร
หนองหาน
อุทยานบัว หนองหารเฉลิมพระเกียรติ
ภูไท บ้านโนนหอม
โคขุนโพนยางคำ
หอส่องดาว
ท้องฟ้าจำลอง
สวนน้ำ
โบสถ์อาสนวิหารอัครเทวดามีคาแอลท่าแร่
สุริยะปฏิทิน
เกาะดอนสวรรค์
หมู่บ้านท่าแร่
พญาเต่างอย
สถานที่ท่องเที่ยวและพักผ่อน > อุทยานแห่งชาติ/วนอุทยาน

สกลนครเป็นจังหวัดที่มีทรัพยากรธรรมชาติทั้งภูเขาและป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์ เป็น1ใน5จังหวัด(5จังหวัดที่ประกาศเป็นพื้นที่ต้นน้ำลำธารของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ;จังหวัดนครราชสีมา-แม่น้ำมูล-ลำตะคอง-ลำมูลบน,จังหวัดชัยภูมิ-แม่น้ำชี-ลำน้ำพรหม-ลำน้ำเชิญ,จังหวัดเลย-แม่น้ำเลย-ลำน้ำพอง-แม่น้ำเหือง,จังหวัดอุดรธานี-แม่น้ำสงคราม-แม่น้ำปาว-ลำน้ำห้วยหลวงและจังหวัดสกลนคร-แม่น้ำสงคราม-ลำน้ำก่ำ-ลำน้ำพุง)ที่เป็นแหล่งต้นน้ำลำธารที่สำคัญของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีอุทยาน/วนอุทยานที่สำคัญดังนี้
อุทยานแห่งชาติภูพาน ที่ทำการอุทยานฯตั้งอยู่ที่ตำบลห้วยยาง อำเภอเมืองสกลนคร(สกลนคร-กาฬสินธุ์)
อุทยานแห่งชาติภูผายล/ห้วยหวด ที่ทำการอุทยานฯตั้งอยู่ที่บ้านห้วยหวด ตำบลจันทร์เพ็ญ อำเภอเต่างอย จังหวัดสกลนคร (สกลนคร-นครพนม-มุกดาหาร)
อุทยานแห่งชาติภูผาเหล็ก ที่ทำการอุทยานฯตั้งอยู่ที่บ้านท่าวัด ตำบลปทุมวาปี อำเภอส่องดาว จังหวัดสกลนคร (สกลนคร-อุดรธานี-กาฬสินธุ์)
วนอุทยานภูผาแด่น ที่ทำการวนอุทยานฯตั้งอยู่ที่บ้านหนองไผ่ ตำบลดงมะไฟ อำเภอเมืองสกลนคร
เทศกาลและประเพณีประจำปี

เทศกาลนมัสการองค์พระธาตุเชิงชุมและหลวงพ่อองค์แสน
เทศกาลตรุษไทสกล คนจีน เวียดนาม จังหวัดสกลนคร
งานรวมน้ำใจไทสกลและงานกาชาดจังหวัดสกลนคร
เทศกาลโส้รำลึก
เทศกาลบุญข้าวจี่
เทศกาลเซิ้งผีโขน
เทศกาลวันวิสาขบูชา จังหวัดสกลนคร
ประเพณีแห่ปราสาทผึ้ง
เทศกาลลอยพระประทีปพระราชทาน สิบสองเพ็งไทสกล
ประเพณีแห่ดาว เทศกาลคริสต์มาส จังหวัดสกลนคร
การคมนาคม > การคมนาคมทางอากาศ

ท่าอากาศยานสกลนคร
การเดินทางโดยเครื่องบินโดยมีสายการบินที่ให้บริการ 2 สายการบินคือ
• นกแอร์ สกลนคร ไป-กลับ กรุงเทพฯ (ดอนเมือง) วันละ 3 เที่ยวบิน
• แอร์เอเชีย สกลนคร ไป-กลับ กรุงเทพฯ (ดอนเมือง) วันละ 2 เที่ยวบิน
พระตำหนักที่สำคัญ

พระตำหนักภูพานราชนิเวศน์
สนามกีฬา

ศูนย์กีฬาครบวงจร มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร อำเภอเมือง
การศึกษา > ระดับอนุบาล/ประถมศึกษา

โรงเรียนเชิงชุมราษฎร์นุกูล อำเภอเมืองสกลนคร
โรงเรียนอนุบาลสกลนคร อำเภอเมืองสกลนคร
โรงเรียนอนุบาลสว่างแดนดิน อำเภอสว่างแดนดิน
โรงเรียนนิรมลวิทยา บ้านป่าหว้าน
การศึกษา > ระดับมัธยมศึกษา

โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูลอำเภอเมืองสกลนคร
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ อำเภอสว่างแดนดิน
ดูที่ รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสกลนคร
การศึกษา > ระดับอาชีวศึกษา

สังกัดรัฐบาล
•วิทยาลัยเทคนิคสกลนคร สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๒
วิทยาลัยสารพัดช่างสกลนคร
วิทยาลัยเทคนิคสว่างแดนดิน
วิทยาลัยการอาชีพพรรณานิคม
สังกัดเอกชน
วิทยาลัยเทคโนโลยีเทคนิคเอเชีย
วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจพรรณา
โรงเรียนเทคนิคเจริญบัณฑิต
วิทยาลัยเทคโนโลยีพุทธรักษา
วิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการสกลนคร
วิทยาลัยเทคโนโลยีพังโคนพณิชยการ
วิทยาลัยอาชีวศึกษาสกลนครพัฒนศิลป์
วิทยาลัยยเทคโนโลยีเทคนิคภูพาน
วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือสกลนคร
วิทยาลัยเทคโนโลยีสว่างแดนดิน
การศึกษา > ระดับอุดมศึกษา

สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสกลนคร
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ศูนย์การศึกษาทางไกลจังหวัดสกลนคร (สนามสอบ :โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาฯ )
สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (หน่วยวิทยบริการสกลนคร)
สถาบันอุดมศึกษาในกำกับสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา
สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๒ (วิทยาลัยเทคนิคสกลนคร)
สถาบันอุดมศึกษาเอกชน
มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น ศูนย์สกลนคร
สถาบันรัชต์ภาคย์ ศูนย์สกลนคร
บุคคลสำคัญที่มีชื่อเสียง > พระเถระ

พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต
พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร
พระอุดมวิสุทธิเถร (หลวงปู่วัน อุตตโม) วัดถ้ำพวง ตำบลปทุมวาปี อำเภอส่องดาว จังหวัดสกลนคร
หลวงตาแตงอ่อน กัลญาณธัมโม วัดป่าโชคไพศาล ตำบลนาซอ อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร
หลวงปู่ผ่าน ปัญญาปทีโป
หลวงปู่บุญหนา ธมฺมทินโน
หลวงปู่แบน ธนากโร วัดดอยธรรมเจดีย์ อำเภอโคกศรีสุพรรณ
หลวงปู่อว้าน เขมโก วัดป่านาคนิมิตต์ อำเภอโคกศรีสุพรรณ
พระอาจารย์สมภพ โชติปญฺโญ วัดไตรสิกขาทลามลตาราม บ้านฝาง ตำบลบ้านแพด อำเภอคำตากล้า จังหวัดสกลนคร
บุคคลสำคัญที่มีชื่อเสียง > การเมือง ราชการ นักพัฒนาชุมชน ปราชญ์ท้องถิ่น

ครอง จันดาวงศ์
จิตร ภูมิศักดิ์
เตียง ศิริขันธ์
ทองพันธ์ สุทธิมาศ
อดิศร เพียงเกษ
พระยาประจันตประเทศธานี (โง่นคำ)
เฉลิมชัย อุฬารกุล
มาลีรัตน์ แก้วก่า
อนงค์ ตงศิริ
อภิชาติ ตีรสวัสดิชัย
เอกพร รักความสุข
สาคร พรหมภักดี
นาวาโทรุ่งเพชร ศรีหลิ่ง
เสรี สาระนันท์
สกุณา สาระนันท์
พัฒนา สัพโส
จิรัชยา สัพโส
บุคคลสำคัญที่มีชื่อเสียง > นักวิชาการ

นิพนธ์  อินสิน
จำลอง นวลมณี
พสุธา โกมลมาลย์
สพสันต์ เพชรคำ
บุคคลสำคัญที่มีชื่อเสียง > นักธุรกิจ

สุรินทร์ วรรัตนธรรม
เจริญ ฑีฆธนานนท์
บุคคลสำคัญที่มีชื่อเสียง > วงการบันเทิง

มณีรัตน์ คำอ้วน (เอ๋)
พุฒิพงศ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร (เสนาเพชร)
วิเชียร กุศลมโนมัย (ดีเจเพชรจ้า)
สุริวิภา กุลตังวัฒนา  (แหม่ม)
สุ ไทรงาม ศิลปินเพลงเพื่อชีวิต
หนุ่มสกล ศิลปินเพลงเพื่อชีวิต
นก พรพนา (จิ๋ว อมรรัตน์) ศิลปินเพลงลูกทุ่ง
เอิ้นขวัญ วรัญญา ศิลปินเพลงลูกทุ่ง
แพ็กกี้ สกลนรี
ปอ ปาริชาต ศิลปินเพลงลูกทุ่ง
ราชนิกร แก้วดี (ผู้ชนะเลิศการแข่งขันไทยแลนด์ก็อตทาเลนต์ ฤดูกาลที่ 2)
ปณิธาน ธารชัย (ฟาร์ม เดอะวอยซ์ ฤดูกาลที่ 3)
สิรภพ สมผล นักแสดง และนักการเมืองท้องถิ่น
แตงกวา ณัฐรดา ศิลปินเพลงลูกทุ่ง
ก้องหล้า ยอดจำปา (ก้อง ห้วยไร่) ศิลปินลูกทุ่ง
ภัชราภรณ์ แก้วมุงคุณ (นาขวัญ แก้วสกล) ศิลปินลูกทุ่ง
สินทร บุญญาเพชร ศิลปินลูกทุ่ง
พาขวัญ น้อยใจบุญ (อดีตสมาชิกวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต รุ่นที่ 2) ปัจจุบันเป็นนักแสดงสังกัด Juve9
ปริศนา วงศ์ศิริ ศิลปินเพลงลูกทุ่ง
กนกญาดา จิตรอำพัน นักแสดงไอดอล
บุ๊ค ศุภกาญจน์ ศิลปินเพลงลูกทุ่ง
ธรรมรัฐ พรหมดิเรก (ธรรมรัฐ) ศิลปินเพลงโฟล์ค
บุคคลสำคัญที่มีชื่อเสียง > นักกีฬา

นักฟุตบอล
ดุสิต เฉลิมแสน
สุรีย์ สุขะ
สุรัตน์ สุขะ
โกสินทร์ หทัยรัตนกุล
แซมมวล ป.คันนิ่งแฮม
นักมวย
กาจก้อง แดนภูไท
เนตรน้อย ศ.วรสิงห์
โผน แสงมรกต
พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม
สายรุ้ง ดัทซ์บอยยิม
นักปั่นจักรยาน
จันทร์เพ็ง นนทะสิน
มนฤดี ชาภูคำ
กรีฑา(วีลแชร์เรซซิ่ง)
อธิวัฒน์ แพงเหนือ
ดูเพิ่ม

สโมสรฟุตบอลสกลนคร
รายชื่อวัดในจังหวัดสกลนคร
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสกลนคร
รายชื่อห้างสรรพสินค้าในจังหวัดสกลนคร
กระทรวงความมั่นคงสาธารณะ (จีน)

| --- | --- |
中华人民共和国公安部 Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó Gōng'ānbù
ตราสัญลักษณ์ตำรวจประชาชน (ตั้งแต่ ค.ศ. 1983)
 ที่ทำการกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 1954; 71 ปีที่แล้ว (1954)
หน่วยงานก่อนหน้า: กระทรวงความมั่นคงสาธารณะ รัฐบาลประชาชนส่วนกลาง (ค.ศ. 1949–1954)
ประเภท: หน่วยงานสังกัดคณะมนตรีรัฐกิจ (ระดับคณะรัฐมนตรี),  ตำรวจระดับชาติ และองค์กรต่อต้านข่าวกรอง
เขตอำนาจ: รัฐบาลจีน
สำนักงานใหญ่: 14 ถนนฉางอานตะวันออก ปักกิ่ง 100741
คำขวัญ: "ภักดีต่อพรรค รับใช้ประชาชน เคร่งครัดวินัย ใช้กฎหมายเที่ยงธรรม"
บุคลากร: 1.9 ล้านคน
รัฐมนตรี: หวัง เสี่ยวหง, ผู้บัญชาการตำรวจ
รัฐมนตรีช่วย: ฉี เหยียนจฺวิน, หัวหน้าสำนักงานความมั่นคงสาธารณะเทศบาลกรุงปักกิ่ง สฺวี ก้านลู่, ผู้อำนวยการสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง สฺวี ต้าถง, สำนักงานป้องกันและปราบปรามยาเสพติด หวัง จื้อจง, ผู้อำนวยการฝ่ายข่าวกรอง เฉิน ซือยฺเหวี่ยน, ผู้อำนวยการสำนักงานรัฐมนตรี ซุน เม่าหลี่, ผู้อำนวยการสำนักที่ 18
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: เริ่น อ้ายหรง, หัวหน้าคณะสอบวินัยและกำกับดูแลจากคณะกรรมการสอบวินัยส่วนกลางและคณะกรรมการกำกับดูแลแห่งชาติ เฝิง เยี่ยน, ผู้ควบคุมงานด้านการเมือง เฉิน ซือยฺเหวี่ยน, ผู้ช่วยรัฐมนตรี
หน่วยงานแม่: คณะกรรมการการเมืองและกฎหมายส่วนกลาง คณะกรรมการความมั่นคงแห่งชาติส่วนกลาง
ต้นสังกัดหน่วยงาน: คณะมนตรีรัฐกิจ
ลูกสังกัด: ตำรวจประชาชนแห่งประเทศจีน สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองแห่งชาติ การตรวจหนังสือเดินทางแห่งประเทศจีน สำนักงานตำรวจสากลแห่งชาติจีน เรือนจำฉินเฉิง
เว็บไซต์: www.mps.gov.cn 
กระทรวงความมั่นคงสาธารณะ (คส., จีน: 公安部; พินอิน: Gōng'ānbù) เป็นกระทรวงของสาธารณรัฐประชาชนจีนที่รับผิดชอบด้านความมั่นคงสาธารณะและการเมือง มีหน้าที่ควบคุมดูแลเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายของประเทศมากกว่า 1.9 ล้านคนและรวมถึงตำรวจประชาชนส่วนใหญ่ด้วย แม้ คส. จะเป็นกองกำลังตำรวจระดับประเทศ แต่การดำเนินการต่อต้านข่าวกรองและรักษาความปลอดภัยทางการเมืองของพรรคคอมมิวนิสต์จีน (พคจ.) ยังคงเป็นหน้าที่หลักของหน่วยงาน
กระทรวงนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1949 หลังจากที่พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้รับชัยชนะในสงครามกลางเมืองจีน โดยสืบทอดจากกรมกิจการสังคมกลางและรู้จักกันในนามกระทรวงความมั่นคงสาธารณะของรัฐบาลประชาชนส่วนกลางจนถึง ค.ศ. 1954 เนื่องจากการจัดองค์กรของกระทรวงมีพื้นฐานตามแบบของโซเวียตและกลุ่มตะวันออก จึงมีความรับผิดชอบในทุกด้านของความมั่นคงแห่งชาติ ตั้งแต่การทำงานตำรวจปกติไปจนถึงงานข่าวกรอง การต่อต้านข่าวกรอง และการปราบปรามความรู้สึกทางการเมืองและสังคมที่ต่อต้านพรรคคอมมิวนิสต์จีน กิจการข่าวกรองทางทหารยังคงอยู่ที่กรมเสนาธิการร่วม ขณะที่กรมต่างประเทศของพรรคคอมมิวนิสต์จีนก็มีบทบาทในการปลุกปั่นแนวโน้มการปฏิวัติทั่วโลกโดยการถ่ายโอนอาวุธ เงิน และทรัพยากรต่าง ๆ เข้าสู่ขบวนการต่าง ๆ ที่สนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์จีน ความรับผิดชอบด้านการต่อต้านข่าวกรองส่วนใหญ่ตกไปอยู่ในความรับผิดชอบของกระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐนับตั้งแต่ก่อตั้งกระทรวงใน ค.ศ. 1983
กระทรวงใช้ระบบสำนักงานความมั่นคงสาธารณะทั่วทั้งมณฑล เมือง เทศบาล และตำบลต่าง ๆ ของจีน เขตบริหารพิเศษของฮ่องกงและมาเก๊ามีกองกำลังตำรวจแยกจากกันอย่างเป็นทางการ กระทรวงมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงความมั่นคงสาธารณะเป็นหัวหน้าหน่วยงาน หวัง เสี่ยวหง ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2022
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ด่งสว่าย

| ด่งสว่าย |
| --- | --- |
นครภายใต้จังหวัด (ชั้น 3)
นครด่งสว่าย
ทิวทัศน์นครด่งสว่าย

ด่งสว่าย
พิกัด: 11°31′1″N 106°50′21″E﻿ / ﻿11.51694°N 106.83917°E﻿ / 11.51694; 106.83917
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ภาคตะวันออกเฉียงใต้
จังหวัด: บิ่ญเฟื้อก
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 169.05 ตร.กม. (65.27 ตร.ไมล์)
ประชากร (พ.ศ. 2561)
 • ทั้งหมด: 150,052 คน
 • ความหนาแน่น: 887 คน/ตร.กม. (2,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดจีน)
เว็บไซต์: dongxoai.binhphuoc.gov.vn
ด่งสว่าย  (เวียดนาม: Đồng Xoài, ฟังไฟล์:Dong Xoai.ogg) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดบิ่ญเฟื้อกในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเวียดนาม มีฐานะเป็นนครภายใต้จังหวัด ณ พ.ศ. 2561 นครด่งสว่ายมีจำนวนประชากร 150,052 คน และมีขนาดพื้นที่ 169.05 ตารางกิโลเมตร ด่งสว่ายตั้งอยู่บนระดับความสูง 88.63 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางเหนือ 101 กิโลเมตร ห่างจากด่านพรมแดนฮวาลือ 90 กิโลเมตร และมีทางหลวงแผ่นดินเวียดนามหมายเลข 14 ผ่าน เมืองนี้เป็นพื้นที่สู้รบของยุทธการที่ด่งสว่ายเมื่อ พ.ศ. 2508 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามเวียดนาม
อะโดบี อิลลัสเตรเตอร์

| --- | --- |


นักพัฒนา: อะโดบีซิสเต็มส์

รุ่นเสถียร: Adobe Illustrator CC    
 
ระบบปฏิบัติการ: Microsoft Windows , Mac OS X
ประเภท: โปรแกรมวาดภาพกราฟิกแบบเวกเตอร์
สัญญาอนุญาต: Closed source
เว็บไซต์: Adobe Website
อะโดบี อิลลัสเตรเตอร์ (อังกฤษ: Adobe Illustrator) เป็นโปรแกรมวาดภาพกราฟิกแบบเวกเตอร์ ซึ่งพัฒนาโดยบริษัทอะโดบีซิสเต็มส์ รุ่นแรก ถูกพัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 1986 เพื่อใช้งานกับเครื่องแมคอินทอช และได้พัฒนารุ่นที่ 2 ออกมาให้ใช้งานได้กับวินโดวส์ ซึ่งได้รับความพึงพอใจ และ การตอบรับที่ดีจากผู้ใช้เป็นจำนวนมาก จนปัจจุบันได้พัฒนาออกมาจนถึงรุ่นที่ 17 และได้รวบรวมเข้าไปเป็น 1 ในโปรแกรมชุด Adobe Creative Suite
รุ่นต่าง ๆ

Adobe Illustrator 1.0 (Mac OS) (มกราคม ค.ศ. 1987)
Adobe Illustrator 1.1 (Mac OS) (มีนาคม ค.ศ. 1997)
Adobe Illustrator 88 (Mac OS) (มีนาคม ค.ศ. 1988)
Adobe Illustrator 2.0 (Windows) (มกราคม ค.ศ. 1989)
Adobe Illustrator 3.0 (Mac OS) (ตุลาคม ค.ศ. 1990)
Adobe Illustrator 3.5 (Solaris, Silicon Graphics) (ค.ศ. 1990)
Adobe Illustrator 4.0 (Windows) (พฤษภาคม ค.ศ. 1992)
Adobe Illustrator 5.0 (Mac OS) (มิถุนายน ค.ศ. 1993)
Adobe Illustrator 5.5 (Mac OS) (มิถุนายน ค.ศ. 1994)
Adobe Illustrator 4.1 (Windows) (ค.ศ. 1995)
Adobe Illustrator 6.0 (Mac OS) (กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996)
Adobe Illustrator 7.0 (Mac/Windows) (พฤษภาคม ค.ศ. 1997)
Adobe Illustrator 8.0 (Mac/Windows) (กันยายน ค.ศ. 1998)
Adobe Illustrator 9.0 (Mac/Windows) (มิถุนายน ค.ศ. 2000)
Adobe Illustrator 10.0 (Mac/Windows) (พฤศจิกายน ค.ศ. 2001)
Adobe Illustrator CS (Mac/Windows) (11.0) (ตุลาคม ค.ศ. 2003)
Adobe Illustrator CS2 (Mac/Windows) (12.0) (เมษายน ค.ศ. 2005)
Adobe Illustrator CS3 (Mac/Windows) (13.0) (มีนาคม ค.ศ. 2007)
Adobe Illustrator CS4 (Mac/Windows) (14.0) (มีนาคม ค.ศ. 2009)
Adobe Illustrator CS5 (Mac/Windows) (15.0) (มีนาคม ค.ศ. 2010)
Adobe Illustrator CS6 (Mac/Windows) (16.0) (มีนาคม ค.ศ. 2012)
Adobe Illustrator CC (Mac/Windows) (17.0) (มีนาคม ค.ศ. 2015)
โปรแกรมประเภทเดียวกัน

นอกจาก Adobe Illustrator แล้ว ยังมีโปรแกรมวาดภาพกราฟิกแบบเวกเตอร์ อีกหลายโปรแกรมที่พัฒนามาจากบริษัทอื่น ๆ เช่น
ACD Canvas
Macromedia FreeHand
CorelDRAW
Open Canvas
Microsoft Expression Graphic Designer, based on Creature House Expression
Microsoft Expression Interactive Designer
Paint Shop Pro
Vector Effects
Xara Xtreme
ฯลฯ
แหล่งข้อมูลอื่น

Adobe Website
| ด ค กโปรแกรมประยุกต์ต่าง ๆ ของอะโดบีซิสเต็มส์ |
| --- | --- | --- |
| Creative Suite |  After Effects  Contribute  Dreamweaver  Encore  Flash  Fireworks  Illustrator  InCopy  InDesign  OnLocation  Photoshop  Premiere Pro  Soundbooth  |  |
| Shared |  Bridge  Device Central  Dynamic Link  Version Cue  |  |
| Technical Communication Suite |  Acrobat  Captivate  FrameMaker  RoboHelp  |  |
| เดสก์ทอป |  Audition  Director  PageMaker  Photoshop Lightroom  |  |
| เซิร์ฟเวอร์ |  ColdFusion  LiveCycle  Flash Media Server  JRun  Premiere Express  Photoshop Express  |  |
| เลิกพัฒนาแล้ว |  GoLive  ImageReady  Stock Photos  |  |
วัสดุตัวนำยวดยิ่ง

สมบัติทางแม่เหล็กที่สำคัญของตัวนำยวดยิ่ง
ตัวนำยวดยิ่ง (อังกฤษ: superconductor) เป็นธาตุหรือสารประกอบที่จะนำไฟฟ้าได้ร้อยเปอร์เซ็นต์โดยไม่มีความต้านทานไฟฟ้าและไม่มีการสูญเสียพลังงาน ภายใต้อุณหภูมิค่าหนึ่งหรือที่เรียกว่าอุณหภูมิวิกฤต ซึ่งถือเป็นสมบัติทางฟิสิกส์ที่สำคัญ
ตัวนำยวดยิ่งเป็นวัสดุที่มีสมบัติทางด้านฟิสิกส์ของแข็ง (Solid-state physics) ที่โดดเด่นกว่าวัสดุชนิดอื่นสองด้านสำคัญ คือ สมบัติทางไฟฟ้าและสมบัติทางแม่เหล็ก ในระยะแรกการค้นพบตัวนำยวดยิ่งจะพบอยู่เฉพาะในรูปแบบของโลหะบริสุทธิ์ ต่อมามีการค้นพบที่หลากหลายขึ้น ได้แก่ ตัวนำยวดยิ่งแบบโลหะ โลหะผสมหรือแม้แต่เซรามิก
ในปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์สามารถนำทฤษฎีตัวนำยวดยิ่งมาประยุกต์ใช้งานจริงในชีวิตประจำวันของมนุษย์ได้โดยอาศัยสมบัติโดดเด่นที่ว่าวัสดุนี้มีความต้านทานไฟฟ้าเป็นศูนย์และการลอยตัวเหนือแม่เหล็กได้ เช่น รถไฟความเร็วสูงแม็กเลฟ (Maglev) ของญี่ปุ่น ที่วิ่งด้วยความเร็วสูงเนื่องจากไม่มีแรงเสียดทานจากพื้น หรือแม้แต่ในทางการแพทย์ก็มีการนำมาสร้างเครื่องมือสำหรับวินิจฉัยโรคที่สำคัญ คือ การสร้างภาพด้วยเรโซแนนซ์แม่เหล็กหรือการตรวจเอกซเรย์ด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (MRI)
ประวัติการค้นพบตัวนำยวดยิ่ง

การค้นพบตัวนำยวดยิ่งเริ่มต้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1911 หรือกว่า 100 ปีมาแล้ว ในปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์แบ่งการค้นพบเป็นสองยุค คือ การค้นพบตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิม และการค้นพบตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูง
ประวัติการค้นพบตัวนำยวดยิ่ง > การค้นพบตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิม

ในปี ค.ศ. 1911 นักฟิสิกส์ชาวดัตช์ชื่อ ไฮเกอ กาเมอร์ลิง โอนเนิส เขาได้นำปรอทไปทำการทดลองเพื่อวัดค่าความต้านทานไฟฟ้า ซึ่งโอนเนิสคิดว่าปรอทเป็นโลหะที่มีความบริสุทธิ์ที่สุดในขณะนั้นและความต้านทานจะลดลงแบบเอกซ์โพเนนเชียล (exponential) ที่จุดเดือดของฮีเลียมเหลวซึ่งจะพบตำแหน่งที่มีความต้านทานไฟฟ้าเป็นศูนย์ได้ แต่ผลการทดลองพบว่าความต้านทานของไฟฟ้าของปรอทบริสุทธิ์ลดลงอย่างสม่ำเสมอเมื่ออุณหภูมิลดลงต่ำเมื่ออุณหภูมิลดลงถึง 4.2 เคลวิน ความต้านทานไฟฟ้าของปรอทลดลงอย่างรวดเร็ว แต่การทดลองไม่ได้มีการลดลงอย่างเอกซ์โพเนนเชียล (exponential) ตามที่คาดไว้เนื่องจากความต้านทานไฟฟ้าที่วัดได้มีค่าน้อยกว่า 10-6  เท่าของความต้านทานไฟฟ้าที่อุณหภูมิห้อง  ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าความต้านทานไฟฟ้าของปรอทเป็นศูนย์ที่อุณหภูมิ 4.2 เคลวินและต่อมาโอนเนิสพบว่าการเกิดความต้านทานเป็นศูนย์อย่างทันทีทันใดนั้นสามารถเกิดกับโลหะหลายชนิดโดยไม่ขึ้นกับความบริสุทธิ์ของสาร จึงเรียกปรากฏที่สารไร้ความต้านทานนี้ว่า “สภาพนำยวดยิ่ง” (Superconductivity) และเรียกอุณหภูมิที่ทำให้เกิดสภาพนำยวดยิ่งว่า “อุณหภูมิวิกฤติ” (Critical Temperature,TC)
ในปี ค.ศ. 1913 โอนเนิสได้ทำการทดลองซึ่งพบว่าเมื่อมีกระแสไฟฟ้าไหลในตัวนำยวดยิ่งได้ ถ้าความหนาแน่นกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านมีค่าต่ำกว่าค่า ๆ หนึ่ง และเมื่อความหนาแน่นกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านมีค่าสูงกว่าค่านี้แล้ว วัสดุจะกลายสภาพเป็นตัวนำปกติ เรียกความหนาแน่นกระแสนั้นว่า “ความหนาแน่นกระแสวิกฤติ” (Critical Current Density, JC) ซึ่งปริมาณความหนาแน่นกระแสวิกฤตนี้ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ โดยความหนาแน่นกระแสวิกฤติจะมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่ออุณหภูมิลดลง
ในปี ค.ศ. 1914 โอนเนิสพบว่าสนามแม่เหล็กสามารถทำลายสภาพนำยวดยิ่งได้เช่นเดียวกับความหนาแน่นกระแสไฟฟ้าวิกฤต เรียกสนามแม่เหล็กนี้ว่า “สนามแม่เหล็กวิกฤต” (Critical magnetic field, HC) นั่นคือถ้าสนามแม่เหล็กมีความเข้มมากกว่าสนามแม่เหล็กวิกฤตแล้วตัวนำยวดยิ่งจะกลายสภาพเป็นตัวนำปกติ
ในปี ค.ศ. 1916 ซิลส์บี (Silsbee) ศึกษาสภาพนำยวดยิ่ง ในลวดตัวยวดยิ่งกับสนามแม่เหล็กเหนี่ยวนำและได้อธิบายว่า “กระแสวิกฤตเหนี่ยวนำคือปัจจัยที่ทำให้เกิดสนามแม่เหล็กวิกฤตที่ผิวของลวด” ดังนั้นปัจจัยที่ทำลายสภาพนำยวดยิ่งคือ อุณหภูมิ  ความหนาแน่นกระแส และสนามแม่เหล็ก
ในปี ค.ศ. 1933 ไมสเนอร์และออคเซนฟิลด์ (Meissner & Ochsenfeld) พบสมบัติพื้นฐานที่สำคัญของตัวนำยวดยิ่ง คือเมื่อทำให้ตัวนำยวดยิ่งมีอุณหภูมิต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤติ พบว่าตัวนำยวดยิ่งจะเกิดการเปลี่ยนสภาพเป็นตัวนำยวดยิ่งและหากใส่สนามแม่เหล็กภายนอกเข้าไป สนามแม่เหล็กจะไม่สามารถพุ่งผ่านเข้าไปในเนื้อตัวนำได้เนื่องจากสนามแม่เหล็กภายนอกทำให้เกิดกระแสไฟฟ้าเหนี่ยวนำที่ผิวของตัวนำยวดยิ่งและกระแสไฟฟ้าเหนี่ยวนำที่เกิดขึ้นทำให้เกิดสนามแม่เหล็กต่อต้านสนามแม่เหล็กภายนอกที่ใส่เข้าไปเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า ปรากฏการณ์ไมสเนอร์ (Meissner effect)  แต่ในทางกลับกันถ้าตัวนำยวดยิ่งมีอุณหภูมิสูงกว่าอุณหภูมิวิกฤต ตัวนำยวดยิ่งจะกลายเป็นสภาพเป็นตัวนำปกติ สนามแม่เหล็กจะสามารถทะลุผ่านเข้าไปในเนื้อผิวตัวนำยวดยิ่งได้
ประวัติการค้นพบตัวนำยวดยิ่ง > การค้นพบตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูง

ในปี ค.ศ. 1986 เบทนอสและมูลเลอร์ (Bednorz & Muller) ได้ทำการวิจัยซึ่งจากงานวิจัยดังกล่าวค้นพบสภาพตัวนำยวดยิ่งของสารกลุ่มใหม่ที่มีองค์ประกอบของคอปเปอร์ออกไซด์ (CuO2) เป็นองค์ประกอบเรียกว่า คิวเพรท (Cuprate) และเป็นสารตัวแรกที่เป็นสารประกอบของ  La2BaCuO4 ซึ่งเป็นสารประกอบประเภทเซรามิกคือที่อุณหภูมิห้องสารจะมีสภาพเป็นฉนวนไฟฟ้า แต่หากลดอุณหภูมิลงจนต่ำกว่า 30 เคลวิน สารจะเกิดการเปลี่ยนสภาพเป็นตัวนำยวดยิ่งได้ การค้นพบของเบทนอสและมูลเลอร์ทำให้กลุ่มนักฟิสิกส์คาดการณ์ว่าจะต้องค้นพบตัวนำยวดยิ่งที่อุณหภูมิห้องและการค้นพบของเบทนอสและมูลเลอร์ครั้งนี้ทำให้กลุ่มนักฟิสิกส์มีความเข้าใจในแนวเดียวกันว่าตัวนำยวดยิ่งที่มีอุณหภูมิวิกฤตไม่เกิน 35 เคลวิน เป็นตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิม (Conventional Superconductors) และเรียกตัวนำยวดยิ่งที่อุณหภูมิวิกฤตสูงกว่า 35 เคลวินว่าเป็นตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูง (High Temperature Superconductors)
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1911 ซึ่งเป็นปีของการค้นพบเป็นต้นมา การค้นคว้าวิจัยหาตัวนำยวดยิ่งชนิดหนึ่งที่อุณหภูมิวิกฤติสูงนั้นได้พัฒนาไปอย่างเชื่องช้า จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1973 นักวิทยาศาสตร์ได้ค้นพบโลหะผสมระหว่างไนโอเบียมและเจอร์มาเนียม (Nb3Ge) ซึ่งมีอุณหภูมิวิกฤต 23.2 เคลวิน แต่ไม่ประสบความสำเร็จจึงทำให้เชื่อว่าตัวนำยวดยิ่งในธรรมชาติน่าจะมีอุณหภูมิวิกฤตที่จำกัดประมาณ 35 เคลวิน และ เรียกตัวนำชนิดนี้ว่า ตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิต่ำ (Low Temperature Superconductors)
ปี ค.ศ. 1987 กลุ่มวิจัยของชู (Chu) ได้ทำการทดลองพบว่า ตัวนำยวดยิ่ง Ba-La-Cu-O เมื่อใส่ความดันเข้าไปในระบบ สามารถมีอุณหภูมิวิกฤติเพิ่มขึ้นจาก 35 เคลวิน เป็นเท่ากับ 50 เคลวิน ได้ และยังสามารถเพิ่มขึ้นได้ถึง 90 เคลวิน เมื่อแทนที่อะตอม La ด้วย Y ซึ่งมีสูตรใหม่เป็น YBa2Cu3 Ox
ประวัติการค้นพบตัวนำยวดยิ่ง > หลังการค้นพบตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูง

ปี ค.ศ. 1988 เตรียมตัวนำยวดยิ่ง Bi-Sr-Ca-O ที่มีอุณหภูมิวิกฤติ 110 เคลวิน และเตรียมตัวนำยวดยิ่งแบบฟิล์มได้ครั้งแรก
ความแตกต่างระหว่างตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงกับตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิม

ในปัจจุบันตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงที่ถูกค้นพบมีมากมายหลายชนิด แต่ในที่นี้จะสนใจเฉพาะตัวนำยวดยิ่งที่มีคอปเปอร์อไซด์เป็นคงประกอบคง ซึ่งนอกจะมีอุณหภูมิวิกฤตที่สูงแล้ว ตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงยังมีสมบัติอีกหลายประการที่แตกต่างจากตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิม ซึ่งพอจะสรุปได้ดังนี้ (Bums, 1992)
1. สมบัติของสารตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงจะมีลักษณะขึ้นกับทิศทางเป็นอย่างมาก คือ มี โครงสร้างของอะตอมในผลึกเป็นชั้น ๆ และการนำไฟฟ้าในแนวตั้งฉากกับแกนหลักของผลึกเกือบจะไม่มี ทำให้ตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงมีโครงสร้างการนำไฟฟ้าเกือบเป็น 2 มิติ
2. ตัวนำยิ่งยวดแบบดั้งเดิมเป็นตัวนำยวดยิ่งที่ไม่ขึ้นกับทิศทางซึ่งจะมีความยาวอาพันธ์ค่าเดียว แต่ตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงส่วนใหญ่จะมีความยาวอาพันธ์ 2 ค่า คือ ความยาวอาพันธ์ในระนาบ ab และความยาวอาพันธ์ตามแกน C โดยความยาวอาพันธ์ทั้ง 2 ค่านี้มีขนาดที่แตกต่างกันมาก เช่น ในสารประกอบบิสมัทจะมีความยาวอาพันธ์ตามแกน C ประมาณ 2 อังสตรอม แต่ในระนาบ ab มีความยาวอาพันธ์ประมาณ 40 อังสตรอม
3. ตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงมีความยาวอาพันธ์ประมาณ 10-40 อังสตรอม แต่ตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดมจะมีค่าประมาณ 10,000 อังสตรอม ซึ่งมากกว่าตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงประมาณ 1000 เท่า
4. ในตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิม เมื่ออุณหภูมิวิกฤกเพิ่มสูงขึ้นความหนาแน่นของประจุก็จะเพิ่มขึ้นด้วย แต่ในตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงความหนาแน่นของประจุมีรูปแบบที่ไม่ชัดเจน ซึ่งได้มีการพบว่าในตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงบางชนิดที่มีอุณหภูมิวิกฤตสูง แต่จะมีความหนาแน่นประจุค่อนข้างน้อย
5. ค่าช่องว่างพลังงานของตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูง ในแต่ละวิธีของการวัดจะให้ค่าที่ไม่เท่ากันและมีค่าสูงกว่าของตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิมมาก โดยวิธีการวัดค่าช่องว่างพลังงานที่ใช้มีหลายวิธี เช่น การทะลุผ่าน (Tunneling) การแพร่รังสีอินฟราเรด (Infrared radiation) การดูดกลืน (Absorption) และการสะท้อน (Reflection)
6. ตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงบางชนิดจะมีค่าสัมประสิทธิ์ของไอโซโทปน้อยกว่าและบางชนิดจะให้ค่าที่มากกว่าทฤษฎี BCS
7. ในตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูง อุณหภูมิวิกฤตจะขึ้นกับความเข้มข้นของสารเจือแบบไม่เป็นแม่เหล็ก แต่ในขณะที่ตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิมอุณหภูมิวิกฤตจะขึ้นตามความเข้มข้นของสารเจือแบบแม่เหล็ก โดยอุณหภูมิวิกฤตจะไม่ขึ้นกับสารเจือแบบไม่เป็นแม่เหล็ก
เนื่องจากมีความแตกต่างระหว่างตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิมกับตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมสูงหลายประการ แสดงว่าการอธิบายสัมบัติของตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงตามทฤษฎี BCS โดยใช้กลไกของอันตรกิริยาที่ใช้โฟนอนแบบอ่อนและใช้การประมาณในขั้นตอนการคำนวณจะไม่สามารถอธิบาย สมบัติของตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงได้ถูกต้องครบถ้วน แนวทางหนึ่งในการความพยายามเพื่อ อธิบายตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงคือการปรับปรุงทฤษฎี BCS และทฤษฎีกินซ์เบิร์กแลนดาวโดยเพิ่ม ความละเอียดในการคำนวณให้มากขึ้นและใช้การประมาณในการคำนวณให้น้อยที่สุด เพื่อให้ครอบคลุมวมบัติของตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงมากที่สุด
ปี ค.ศ. 1989 เตรียมสายไฟที่ทำจากตัวนำยวดยิ่งบนเงินได้ (BSCCO/Silver) และเตรียมตัวนำยวดยิ่ง Ti-Sr-Ca-O ที่มีอุณหภูมิวิกฤติ 125 เคลวิน

ปี ค.ศ. 2001 ได้ค้นพบสภาพนำยวดยิ่งใน แมกนีเซียมโบไรด์ MgB2 ที่มีอุณภูมิวิกฤติถึง 40 เคลวิน
ปี ค.ศ. 2003 สร้างรถไฟฟ้าแมกเลฟ ที่มีความเร็วสูงสุด 581 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ปี ค.ศ. 2004 ได้ค้นพบสภาพนำยวดยิ่งในเพชร ที่โด็ปด้วยโบรอน (Boron-droped diamond) ที่มีอุณหภูมิวิกฤติประมาณ 40 เคลวิน
ปี ค.ศ. 2008 ได้ค้นพบตัวนำยวดยิ่งในสารประกอบเหล็กพินไตดส์ (Iron-phictides) ซึ่งเป็นตัวนำยวดยิ่งแบบสองแถบพลังงานที่ไม่มีส่วนประกอบของคอปเปอร์ออกไซต์ มีอุณหภูมิวิกฤติไม่สูงมาก แต่มีค่าสนามแม่เหล็กวิกฤติที่สอง และกระแสไฟฟ้าวิกฤติสูงมาก