stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี 2024
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม เอ

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อินโดนีเซีย (H) | 3 | 3 | 0 | 0 | 14 | 2 | +12 | 9 | รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  กัมพูชา | 3 | 1 | 0 | 2 | 3 | 5 | −2 | 3 |  |
| 3 |  ติมอร์-เลสเต | 3 | 1 | 0 | 2 | 5 | 10 | −5 | 3 |  |
| 4 |  ฟิลิปปินส์ | 3 | 1 | 0 | 2 | 2 | 7 | −5 | 3 |  |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2567. แหล่งที่มา: 
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไขรอบแบ่งกลุ่ม
 เจ้าภาพ.
15:00
| ติมอร์-เลสเต  | 3–2 |  กัมพูชา |
| --- | --- | --- |
|  Canavaro  33'  Bahkito  36'  Ribeiro  38' | รายงาน |  Borith  54'  Kimsong  60' |
ผู้ตัดสิน: Jin Jingyuan (จีน)
19:30
| อินโดนีเซีย  | 6–0 |  ฟิลิปปินส์ |
| --- | --- | --- |
|  Arlyansyah  12', 50'  Iqbal  21', 43'  Kadek  29'  Raven  87' | รายงาน |  |
ผู้ตัดสิน: Faisal Sulaiman Albalawi (ซาอุดีอาระเบีย)
15:00
| ฟิลิปปินส์  | 2–0 |  ติมอร์-เลสเต |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
19:30
| กัมพูชา  | 0–2 |  อินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
19:30
| อินโดนีเซีย  | 6–2 |  ติมอร์-เลสเต |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
19:30
| กัมพูชา  | 1–0 |  ฟิลิปปินส์ |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม บี

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ออสเตรเลีย | 3 | 3 | 0 | 0 | 13 | 2 | +11 | 9 | รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  เวียดนาม | 3 | 1 | 1 | 1 | 7 | 8 | −1 | 4 |  |
| 3 |  พม่า | 3 | 0 | 2 | 1 | 2 | 3 | −1 | 2 |  |
| 4 |  ลาว | 3 | 0 | 1 | 2 | 2 | 11 | −9 | 1 |  |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2567. แหล่งที่มา: 
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไขรอบแบ่งกลุ่ม
หมายเหตุ:
1 2  Disciplinary points: Vietnam −2, Myanmar −3.
15:00
| ลาว  | 0–6 |  ออสเตรเลีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  Sulemani  16', 25'  Younis  45+4', 73'  Najdovski  89', 90+4' |
ผู้ตัดสิน: สงกรานต์ บุญมีเกียรติ (ไทย)
19:30
| เวียดนาม  | 1–1 |  พม่า |
| --- | --- | --- |
|  Hoàng Quang Dũng  69' | รายงาน |  Phyo Pyae Sone  60' |
ผู้ตัดสิน: Razlan Joffri Ali (มาเลเซีย)
15:00
| ออสเตรเลีย  | 6–2 |  เวียดนาม |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
19:30
| พม่า  | 1–1 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
15:00
| ลาว  | 1–4 |  เวียดนาม |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
15:00
| พม่า  | 0–1 |  ออสเตรเลีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม ซี

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  มาเลเซีย | 3 | 2 | 1 | 0 | 17 | 1 | +16 | 7 | รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  ไทย | 3 | 2 | 1 | 0 | 9 | 2 | +7 | 7 | รอบแพ้คัดออก |
| 3 |  สิงคโปร์ | 3 | 1 | 0 | 2 | 3 | 7 | −4 | 3 |  |
| 4 |  บรูไน | 3 | 0 | 0 | 3 | 0 | 19 | −19 | 0 |  |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด วันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2567. แหล่งที่มา: 
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไขรอบแบ่งกลุ่ม
15:00
| มาเลเซีย  | 11–0 |  บรูไน |
| --- | --- | --- |
|  G. Pavithran  2', 43'  Abid  14', 16', 81'  Danish  25'  Haykal  42'  Izzat  53' (ลูกโทษ)  Amir  67'  Zamirul  75'  Shafizan  83' | รายงาน |  |
ผู้ตัดสิน: Clifford Daypuyat (ฟิลิปปินส์)
19:30
| ไทย  | 2–1 |  สิงคโปร์ |
| --- | --- | --- |
|  พงศกร  80'  พิฆเนศ  86' | รายงาน |  Garv  26' |
ผู้ตัดสิน: Thoriq Alkatiri (อินโดนีเซีย)
15:00
| บรูไน  | 0–6 |  ไทย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
19:30
| สิงคโปร์  | 0–5 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
15:00
| มาเลเซีย  | 1-1 |  ไทย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
15:00
| สิงคโปร์  | 2-0 |  บรูไน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
รอบแบ่งกลุ่ม > ตารางคะแนนของทีมรองชนะเลิศ

ทีมรองชนะเลิศที่ดีที่สุดจากสามกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก.
| อันดับ | กลุ่ม | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ซี |  ไทย | 3 | 2 | 1 | 0 | 9 | 2 | +7 | 7 | รอบแพ้คัดออก |
| 2 | บี |  เวียดนาม | 3 | 1 | 1 | 1 | 7 | 8 | −1 | 4 |  |
| 3 | เอ |  ติมอร์-เลสเต | 3 | 1 | 0 | 2 | 3 | 5 | −2 | 3 |  |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2567. แหล่งที่มา: 
กฎการจัดอันดับ: 1) คะแนน; 2) ผลต่างประตู; 3) ประตูที่ทำได้; 4) จำนวนนัดที่เสมอ.
รอบแพ้คัดออก

ในรอบแพ้คัดออก, การดวลลูกโทษ เป็นวิธีใช้ตัดสินหาผู้ชนะถ้าจำเป็น.
รอบแพ้คัดออก > รอบรองชนะเลิศ

27 กรกฎาคม ค.ศ. 2024
15:00
| ออสเตรเลีย  | 0-1 |  ไทย |
| --- | --- | --- |

27 กรกฎาคม ค.ศ. 2024
19:30
| อินโดนีเซีย | 1-0 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
รอบแพ้คัดออก > นัดชิงอันดับที่ 3

29 กรกฎาคม ค.ศ. 2024
15:00
|  ออสเตรเลีย | (5) 1-1 (3) |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
รอบแพ้คัดออก > รอบชิงชนะเลิศ

29 กรกฎาคม ค.ศ. 2024
19:30
| ไทย  | 0-1 |  อินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
|  |  | Raven 17' |
ผู้ทำประตู

มีการทำประตู 33 ประตู จากการแข่งขัน 6 นัด เฉลี่ย 5.5 ประตูต่อนัด
การทำประตู 3 ครั้ง
Abid Safaraz
การทำประตู 2 ครั้ง
Arion Sulemani
Jake Najdovski
Marcus Younis
Arlyansyah Abdulmanan
Iqbal Gwijangge
G. Pavithran
การทำประตู 1 ครั้ง
Chheang Kimsong
Sorm Borith
Kadek Arel Priyatna
Jens Raven
Amir Farhan
Danish Hakimi
Haykal Danish
Izzat Syahir
Shafizan Arshad
Zamirul Hakim
Phyo Pyae Sone
Garv Sahoo
พงศกร สังขโสภา
พิฆเนศ เลาหวิวัฒน์
Alexandro Bahkito
Luis Ribeiro
Vabio Canavaro
Hoàng Quang Dũng
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี 2024
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลี

รายพระนามพระคู่ครองในราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลี เป็นพระยศของคู่สมรสของกษัตริย์แห่งอียิปต์ในช่วงราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลี ซึ่งตำแหน่งนี้ได้เริ่มการใช้ในรัชสมัยของพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ (ครองราชย์ 1917-1936) ซึ่งได้เปลี่ยนแปลงพระยศของพระองค์เองจากสุลต่านแห่งอียิปต์เป็นกษัตริย์แห่งอียิปต์พร้อมกับตำแหน่งพระคู่สมรสด้วย โดยผู้ที่ได้รับแต่งตั้งพระยศสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์พระองค์แรกคือ สมเด็จพระราชินีนาซลีแห่งอียิปต์ (1919-1936) ส่วนพระราชินีองค์สุดท้ายคือสมเด็จพระราชินีฟาดิลาแห่งอียิปต์ (1976-1999) แม้ว่าจะเสกสมรสภายหลังจากที่พระเจ้าฟูอัดที่ 2 แห่งอียิปต์ สละราชบัลลังก์แล้วก็ตาม แต่พระองค์ก็ยังถือเป็นผู้อ้างสิทธิในตำแหน่งสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์ ภายหลังฟาดิลาก็ได้หย่าขาดจากพระราชสวามี ปัจจุบันจึงดำรงพระยศเป็นเจ้าหญิงนอกราชบัลลังก์
รายพระนามตำแหน่งพระคู่ครอง > ตำแหน่งคีดีฟะห์ (พระชายาในคีดีฟ)

| พระฉายาลักษณ์ | พระอภิไธย | พระนามเดิม | ประสูติ | อภิเษกสมรส | ดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | สวรรคต | พระราชสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  | อามีเน (อะมีนะห์) เอลฮามี | เจ้าหญิงอามีเน อิบราฮิม ฮานึมสุลต่าน | 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1858 | 15 มกราคม ค.ศ. 1873 | ค.ศ. 1879 | 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1892 พระสวามีสวรรคต | 19 มิถุนายน ค.ศ. 1931 | เตาฟิก |
|  | อิกบาล ฮานึม | อิกบาล คาดีเนเฟนดี | 22 ตุลาคม ค.ศ. 1876 | 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1895 | 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1895 | ค.ศ. 1900 ทรงหย่า | 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941 | อับบาสที่ 2 |
|  | ซูบัยเด (ซูไบดะห์) จาวิดัน ฮานึม | มารีอานน์ เมย์ | 15 มิถุนายน ค.ศ. 1877 | 1 มีนาคม ค.ศ. 1910 | 1 มีนาคม ค.ศ. 1910 | 7 สิงหาคม ค.ศ. 1913 ทรงหย่า | 5 สิงหาคม ค.ศ. 1968 | อับบาสที่ 2 |
รายพระนามตำแหน่งพระคู่ครอง > ตำแหน่งสุลตานะห์ (พระมเหสีในสุลต่าน)

| พระฉายาลักษณ์ | พระอภิไธย | พระนามเดิม | ประสูติ | อภิเษกสมรส | ดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | สวรรคต | พระราชสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เมเลก ตูร์ฮาน | เมเลก ฮัสซัน ตูร์ฮาน | 27 ตุลาคม ค.ศ. 1869 | 12 มีนาคม ค.ศ. 1887 | 19 ธันวาคม ค.ศ. 1914 | 9 ตุลาคม ค.ศ. 1917 พระสวามีสวรรคต | 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1956 | ฮุสเซน |

|  | นาซลี | นาซลี อับเดลเรฮิม ซาบรี | 25 มิถุนายน ค.ศ. 1894 | 26 มิถุนายน ค.ศ. 1919 | 26 มิถุนายน ค.ศ. 1919 | 15 เมษายน ค.ศ. 1922 ดำรงตำแหน่งราชินี | 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1978 | ฟูอัดที่ 1 |
รายพระนามตำแหน่งพระคู่ครอง > ตำแหน่งสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์

| พระฉายาลักษณ์ | พระอภิไธย | พระนามเดิม | ประสูติ | อภิเษกสมรส | ดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | สวรรคต | พระราชสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  | นาซลี | นาซลี อับเดลเรฮิม ซาบรี | 25 มิถุนายน ค.ศ. 1894 | 26 มิถุนายน ค.ศ. 1919 | 15 เมษายน ค.ศ. 1922 ดำรงตำแหน่งราชินี | 28 เมษายน ค.ศ. 1936 พระสวามีสวรรคต | 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1978 | ฟูอัดที่ 1 |

|  | ฟารีดา | ซาฟินาซ ซุลฟิการ์ | 5 กันยายน ค.ศ. 1921 | 20 มกราคม ค.ศ. 1938 | 20 มกราคม ค.ศ. 1938 | 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1948 ทรงหย่า | 16 ตุลาคม ค.ศ. 1988 | ฟารุกที่ 1 |

|  | นาร์รีมาน | นาร์รีมาน ซาเดก | 31 ตุลาคม ค.ศ. 1933 | 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1951 | 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1951 | 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 พระสวามีสละราชสมบัติ | 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 | ฟารุกที่ 1 |
รายพระนามตำแหน่งพระคู่ครอง > ผู้อ้างสิทธิในตำแหน่งสมเด็จพระราชินี

| รูป | ชื่อในการอ้างสิทธิ์ | นามเดิม | เกิด | สมรส | เริ่มการอ้างสิทธิ์ | สิ้นสุดการอ้างสิทธิ์ | เสียชีวิต | คู่สมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ฟาดิลา | โดมินิก ฟรองซ์ โลบ ปิการ์ | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1948 | 16 เมษายน ค.ศ. 1976 | 16 เมษายน ค.ศ. 1976 | ค.ศ. 1996 (ทรงหย่า) ค.ศ. 1999 (ลดพระยศเป็นเจ้าหญิง) | ยังทรงพระชนม์ | ฟูอัดที่ 2 |
วัดคีรีชัย

| วัดคีรีชัย |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดคีรีชัย, วัดริมกรณ์, วัดดอยสะเก็น
ที่ตั้ง: ตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูบรรพตรัตนชัย ปญฺญาวุฑฺโฒ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดคีรีชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูบรรพตรัตนชัย ปญฺญาวุฑฺโฒ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ 2 ตารางวา
วัดคีรีชัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2465 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2534 ชาวบ้านเรียกว่า วัดริมกรณ์ เพราะอยู่ติดกับแม่น้ำกรณ์ คนทั่วไปรู้จักชื่อ วัดดอยสะเก็น เพราะอยู่ติดกับเขาดอยสะเก็น
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถที่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 สร้างเสร็จ เมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นแบบศิลปะล้านนาประยุกต์ คล้ายอุโบสถวัดร่องขุ่น พระพุทธรูปในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยหน้าตักกว้าง 2.7 เมตร สูง 2.93 เมตร นามว่า พระพุทธสิริมงคล
ยศทหารอิหร่าน

ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับยศทหารของกองทัพอิหร่าน.
ประทวน

| ชั้นยศ> NATO Code. | จ่านายสิบ> OR-9. | จ่านายสิบ> OR-8. | จ่านายสิบ> OR-7. | จ่านายสิบ> OR-6. | นายสิบ> OR-5. | นายสิบ> OR-4. | นายสิบ> OR-3. | พลทหาร> OR-2. | พลทหาร> OR-1. |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
กองทัพบก: 
| ภาษาอาหรับ | استوار یکم | استوار دوم | گروهبان یکم | گروهبان دوم | گروهبان سوم | سرجوخه | سرباز یکم | سرباز دوم | سرباز |  |  |  |  |
คำเรียก: 
| คำแปล | นายดาบ | จ่าสิบเอก | จ่าสิบโท | จ่าสิบตรี | สิบเอก | สิบโท | สิบตรี | สิบตรีกองประจำการ | พลทหาร |  |  |  |  |
กองทัพอากาศ: 
| ภาษาอาหรับ | استوار یکم | استوار دوم | گروهبان یکم | گروهبان دوم | گروهبان سوم | سرجوخه | سرباز یکم | سرباز دوم | سرباز |  |  |  |  |
กองกำลังป้องกันทางอากาศ: 
คำเรียก: 
| คำแปล | Senior Master Sergeant | พันจ่าอากาศเอก | พันจ่าอากาศโท | พันจ่าอากาศตรี | จ่าอากาศเอก | จ่าอากาศโท | จ่าอากาศตรี | จ่าอากาศตรีกองประจำการ | พลทหาร |  |  |  |  |
กองทัพเรือ: 
| ภาษาอาหรับ | ناواستوار یکم | ناواستوار دوم | مهناوی یکم | مهناوی دوم | مهناوی سوم | سرناوی | ناوی یکم | ناوی دوم | ناوی |  |  |  |  |
คำเรียก: 
| คำแปล | นายดาบ | พันจ่าเอก | พันจ่าโท | พันจ่าตรี | จ่าเอก | จ่าโท | จ่าตรี | จ่าตรีกองประจำการ | พลทหาร |  |  |  |  |
กองกำลังกึ่งทหาร
กองพิทักษ์ปฏิวัติอิสลาม: 
| ภาษาอาหรับ | استوار یکم | استوار دوم | گروهبان یکم | گروهبان دوم | گروهبان سوم | سرجوخه | سرباز یکم | سرباز دوم | سرباز |  |  |  |  |
กองกำลังอาณัติกฎหมาย: 
คำเรียก: 
| คำแปล | นายดาบ | จ่าสิบเอก | จ่าสิบโท | จ่าสิบตรี | สิบเอก | สิบโท | สิบตรี | สิบตรีกองประจำการ | พลทหาร |  |  |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:กองทัพอิหร่าน
วัดคลองพระราม

| วัดคลองพระราม |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดคลองพระราม, วัดฆ้องคำราม
ที่ตั้ง: เลขที่ 99 หมู่ที่ 13 ถนนคลองพระราม ตำบลแหลมฟ้าผ่า อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ 10290
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดคลองพระราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 13 บ้านคลองพระราม ตำบลแหลมฟ้าผ่า อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 20 ไร่ 97 ตารางวา
วัดคลองพระรามเดิมเรียกกันว่า วัดฆ้องคำราม เพราะชาวบ้านมักได้ยินเสียงฆ้องกังวานในคืน 15 ค่ำ เป็นวัดเก่าแก่ตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยาและได้รับการปฏิสังขรณ์ในช่วงต้นรัตนโกสินทร์ เมื่อมีการขุดคลองสรรพสามิตเมื่อปี พ.ศ. 2482 วัดกลายเป็นที่รู้จักมากขึ้นและชื่อวัดถูกเรียกเพี้ยนไปเป็น "วัดคลองพระราม" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514
พระอุโบสถเป็นทรงไทยหลังคาซ้อน 3 ชั้น ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัยและพระพุทธรูปอื่น ๆ มีภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นเรื่องราวพุทธประวัติด้วยสีสันสวยงามกระจ่างตา อุโบสถยังไม่ชำรุดทรุดโทรมแม้จะถูกน้ำทะเลท่วมเสมอ บางครั้งท่วมถึงเสมา ทำให้ไม่สะดวกในการประกอบศาสนพิธี ดังนั้นทางวัดจึงดำริที่จะดีดวัดให้สูงขึ้นให้พ้นจากน้ำท่วม และเพื่อให้สาธุชนทั้งหลายมีโอกาสร่วมบุญยกโบสถ์ซึ่งเหมือนยกพระพุทธศาสนาด้วยจึงได้มีการลอดโบสถ์ขึ้น
รายนามเจ้าอาวาส

หลวงพ่อเถื่อน
หลวงพ่อห่วง
หลวงพ่อโล่ง
พระอาจารย์ทองอินทร์
ขรัวตาธูป
สมภารโต
สมภารพลอย
ขรัวตาฉ่ำ
สมภารพร้อม
ขรัวตาเพิ่ม
สมภารเป๋า
สมภารโต
สมภารนาม
สมภารใช้
ขรัวตาผัน
สมภารเปรื่อง
สมภารเจริญ
ขรัวตาเมฆ
พระมหาจำรัส ธมฺมมโน
พระครูสมุทรปัญญาคุณ
พระอธิการบรรจบ สีลฺสุทฺโธ
พระครูธีรธรรมากร (ธีระชาติ ธีรปญฺโญ)
วัดคอนสวรรค์ (จังหวัดชัยภูมิ)

| วัดคอนสวรรค์ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลคอนสวรรค์ อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อใหญ่
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดคอนสวรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคอนสวรรค์ อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ
วัดคอนสวรรค์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2517
สิมของวัดศิลปะล้านช้างฝีมือช่างท้องถิ่นอีสาน ผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดประมาณ 5X7 เมตร ก่อสร้างด้วยไม้ ตั้งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก โดยมีประตูและบันไดยื่นออกมา ที่ผนังด้านข้างเจาะเป็นรูปช่องหน้าต่างด้านละสองช่อง หลังคามุงด้วยกระเบื้องไม้ (แป้นเกร็ด) หน้าบันตกแต่งด้วยลวดลายดวงอาทิตย์ มีหลังคาปีกนกยื่นออกไปทั้งสี่ด้านรองรับด้วยเสาไม้ ฐานทำเป็นเอวขันแกะสลักลวดลาย พื้นที่ระหว่างฐานและเสารองรับปีกนกปูด้วยอิฐเป็นแนวขนาดไปกับตัวอาคาร สันนิษฐานว่าอิฐเหล่านี้คงงมีการสร้างโบราณเนื่องในวัฒนธรรมทวารวดี มีการสร้างศาสนสถานขึ้นใหม่บนพื้นที่เดิม
ภายในสิมประดิษฐานพระพุทธรูปประทับนั่งขัดสมาธิราบ ปางมารวิชัย ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อตาแดง และมีพระพุทธรูปองค์สำคัญคือ หลวงพ่อใหญ่  หรือ หลวงพ่อพระสีศิลาแลง ประดิษฐานอยู่ภายในวิหารหลังเล็กสีขาว เป็นพระพุทธรูปสร้างจากศิลาแลงทั้งองค์ ศิลปะทวารวดีราวพุทธศตวรรษที่ 11–16 ปางแสดงธรรม (วิตรรกมุทรา) พระหัตถ์ขวายกขึ้น พระหัตถ์ซ้ายแนบพระวรกาย ครองจีวรห่มคลุม ขนาดวัดรอบองค์พระ 60 นิ้ว สูงจากฐาน 124 นิ้ว พระเศียรทรงกรวย ผิวเรียบ ไม่มีขมวด พระเกศา พระพักตร์ค่อนข้างกลมคล้ายรูปไข่ พระขนงยาวต่อกันเป็นรูปปีกกา พระเนตรหลุบต่ำ พระนาสิกโด่ง พระโอษฐ์หนา และพระกรรณยาว
วงศ์ปลาเหาฉลาม

| ปลาเหาฉลาม |
| --- | --- |

ปลาเหาฉลามชนิด Remora remora

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
อันดับย่อย:: Percoidei
วงศ์ใหญ่:: Percoidea
วงศ์:: Echeneidae

สกุล
 Echeneis   Phtheirichthys   Remora   Remorina 
ชื่อพ้อง
 Echeneididae
ปลาเหาฉลาม หรือ ปลาเหา หรือ ปลาเหาทะเล หรือ ปลาติด เป็นปลาทะเลปลากระดูกแข็งในวงศ์ Echeneidae ในอันดับปลากะพง (Perciformes)
ลักษณะทั่วไป

ลำตัวยาว หัวเรียวแหลม ดวงตาสามารถกลอกกลิ้งไปมาเพื่อชำลองมองได้โดยรอบ ด้านบนแบนราบมีอวัยวะที่ใช้สำหรับดูดติด ซึ่งพัฒนามาจากครีบหลัง มีจำนวน 22–27 ซี่ มีความยาวประมาณ 1 ใน 4 ของความยาวลำตัว คอดหางเล็กแต่แข็งแรงทำให้ว่ายน้ำได้ดี ถึงแม้ว่าจะชอบเกาะติดไปกับปลาอื่นก็ตามมีแถบสีดำขนาดใหญ่พาดตามยาวลำตัว หลังและท้องมีสีเทาเข้มลักษณะคล้ายกับปลาช่อนทะเล ที่ชอบว่ายตามปลาขนาดใหญ่เช่นกันความแตกต่างของปลาสองชนิดนี้อยู่ตรงที่ด้านบนของหัวปลาช่อนทะเลไม่มีอวัยวะสำหรับดูดติด มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 60 เซนติเมตร
นิเวศวิทยา

ชอบเกาะติดอยู่กับสัตว์ใหญ่ เช่น ปลาฉลาม, กระเบนราหู หรือเต่าทะเล โดยใช้อวัยวะสำหรับดูดติด ดังนั้นจึงมีแหล่งที่อยู่ไม่แน่นอนขึ้นอยู่กับสัตว์ที่อาศัยเกาะอยู่ แต่บางครั้งอาจพบเหาฉลามขนาดเล็กที่ยังหาสัตว์อื่นเกาะไม่ได้ ว่ายน้ำอยู่อิสระในแนวปะการัง สามารถแบ่งออกได้เป็น 8 ชนิด ใน 4 สกุล (ดูในตาราง)
การแพร่กระจาย

พบแพร่กระจายในเขตร้อนทั่วโลก จัดเป็นปลาเหาฉลามที่พบได้ง่าย และมีการแพร่กระจายกว้างที่สุด ในประเทศไทย พบได้ทั้งสองฝั่งทะเล แต่จะพบเห็นได้บ่อยบริเวณหมู่เกาะสิมิลัน และกองหินลอเชลิว ซึ่งเป็นบริเวณที่พบปลาขนาดใหญ่ เช่น ฉลามวาฬ หรือกระเบนราหู ฝั่งอ่าวไทยพบบ้างบริเวณเกาะเต่า จังหวัดสุราษฏร์ธานี
สถานภาพ

พบได้ไม่บ่อยนักไม่มีการใช้ประโยชน์ทางการประมง แต่ถูกจับขึ้นมาพร้อมกับปลาที่เกาะติด
แหล่งข้อมูลอื่น

Echeneidae (อังกฤษ)
ปลาเหาฉลามแสดงให้เห็นส่วนที่ใช้ยึดเกาะ
รายพระนามสุลต่านแห่งแซนซิบาร์
สุลต่านแห่งแซนซิบาร์

| ลำดับ>  | สุลต่าน | พระนามเต็ม | พระรูป | เริ่มรัชกาล | สิ้นรัชกาล | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | บิน ซะอีด, มาจิดมาจิด บิน ซะอีด | ซัยยิด มะจิด บิน ซะอีด อัล บูเซด |  | 19 ตุลาคม 1856 | 7 ตุลาคม 1870 | บาร์กาช บิน ซะอีด พยายามที่จะแย่งชิงบัลลังก์จากพี่ชายของเขาในปี 1859 แต่ล้มเหลว ทรงต้องลี้ภัยไปบอมเบย์ 2 ปี |
| 2 | บิน ซะอีด, บาร์กาชบาร์กาช บิน ซะอีด | ซัยยิดเซอร์ บาร์กาช บิน ซะอีด อัล บูเซด |  | 7 ตุลาคม 1870 | 26 มีนาคม 1888 | ทรงมีส่วนสำคัญในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานในแซนซิบาร์ (โดยเฉพาะสโตนทาวน์) เช่นเดียวกับ ระบบประปา โทรเลข ไฟฟ้า อาคาร ถนน เป็นต้น ทรงเลิกการค้าทาสในแซนซิบาร์โดยลงนามในการยอมรับกับอังกฤษใน ค.ศ. 1870 ห้ามการค้าทาสในรัฐสุลต่าน และปิดตลาดค้าทาสในอึมกูนาซินี. |
| 3 | บิน ซะอีด, คอลีฟะห์คอลีฟะห์ บิน ซะอีด | ซัยยิด เซอร์ คอลิฟะฮ์ที่ 1 บิน ซะอีด อัล-บูซะอีด |  | 26 มีนาคม 1888 | 13 กุมภาพันธ์ 1890 | สนับสนุนการเลิกทาส ดังรัชกาลก่อน |
| 4 | บิน ซะอีด, อาลีอาลี บิน ซะอีด | ซัยยิด เซอร์ อาลี บิน ซะอีด อัล-บูซะอีด |  | 13 กุมภาพันธ์ 1890 | 5 มีนาคม 1893 | จักรวรรดิอังกฤษ และ จักรวรรดิเยอรมันลงนามใน สนธิสัญญาเฮลิโกแลนด์-แซนซิบาร์ ในกรกฎาคม 1890 มีผลให้แซนซิบาร์กลายเป็นรัฐอารักขาในอังกฤษ |
| 5 | บิน ทูเวไน , ฮาเม็ดฮาเม็ด  บิน ทูเวไน  | ซัยยิด เซอร์ฮามิด บิน ทูไวนี อัล-บูซะอีด |  | 5 มีนาคม 1893 | 25 สิงหาคม 1896 |  |
| 6 | บิน บาร์กาช, คาลิดคาลิด บิน บาร์กาช | ซัยยิด เซอร์ บิน บาร์กาช, คาลิดคาลิด บิน บาร์กาช อัล-บูซะอีด |  | 25 สิงหาคม 1896 | 27 สิงหาคม 1896 | ทรงเป็นคู่สงครามใน สงครามอังกฤษ-แซนซิบาร์ ซึ่งเป็นสงครามที่ใช้เวลาทำศึกสั้นที่สุดในประวัติศาสตร์ |
| 7 | บิน โมฮัมเหม็ด, ฮามุดฮามุด บิน โมฮัมเหม็ด | ซัยยิด เซอร์ ฮามุด บิน โมฮัมเหม็ด อัล-ซะอีด |  | 27 สิงหาคม 1896 | 18 กรกฎาคม 1902 | ประกาศเลิกทาสเป็นครั้งสุดท้ายในแซนซิบาร์ในวันที่ 6 เมษายน 1897. ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวินโดย สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย |
| 8 | บินฮามุด, อาลีอาลี บินฮามุด | ซัยยิด เซอร์ อาลี บิน ฮามุด อัล-บูซะอีด |  | 20 กรกฎาคม 1902 | 9 ธันวาคม 1911 | รัฐมนตรีแรกแห่งอังกฤษ เอ โรเจอร์ส ดำรงฐานะผู้สำเร็จราชการ กระทั่ง อาลีมีพระชนมายุ 21 พรรษาในวันที่ 7 มิถุนายน 1905 |
| 9 | บิน ฮารับ, คอลีฟะฮ์คอลีฟะฮ์ บิน ฮารับ | ซัยยิด เซอร์ คอลิฟะฮ์ที่ 2 บิน ฮารับ อัล-ซะอีด |  | 9 ธันวาคม 1911 | 9 ตุลาคม 1960 | พระเทวัญในบินฮามุด ทรงดูแลการก่อสร้างท่าเรือในสโตนทาวน์ และ ถนนลาดยางในเพมบา |
| 10 | บิน คอลีฟะฮ์, อับดุลเลาห์อับดุลเลาห์ บิน คอลีฟะฮ์ | ซัยยิด เซอร์ อับดุลลาห์ บิน คอลิฟะฮ์ อัล- ซะอีด |  | 9 ตุลาคม 1960 | 1 กรกฎาคม 1963 |  |
| 11 | บิน อับดุลเลาห์, จามชิดจามชิด บิน อับดุลเลาห์ | ซัยยิด เซอร์ จามชิด บิน อับดุลเลาห์ อัล-ซะอีด |  | 1 กรกฎาคม 1963 | 12 มกราคม 1964 | 10 ธันวาคม 1963 แซนซิบาร์ได้รับเอกราชจากอังกฤษและปกครองด้วยระบอบราชาธิปไตยใต้รัฐธรรมนูญภายใต้จามซิด |
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์

| ลำดับ>  | สุลต่าน | พระนามเต็ม | พระรูป | เริ่มรัชกาล | สิ้นรัชกาล | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 | บิน อับดุลเลาห์, จามชิดจามชิด บิน อับดุลเลาห์ | ซัยยิด เซอร์ จามชิด บิน อับดุลเลาห์ อัล-ซะอีด |  | 12 มกราคม 1964 | ปัจจุบัน |  |
เชิงอรรถ

A  Majid bin Said, the youngest son of Said bin Sultan, became the Sultan of Oman after his father's death on 19 October 1856. However, Majid's elder brother, Thuwaini bin Said, contested the accession to power. Following a struggle over the position, it was decided that Zanzibar and Oman would be divided into two separate principalities. Majid would rule as the Sultan of Zanzibar while Thuwaini would rule as the Sultan of Oman.
B  From 1886, the United Kingdom and Germany had plotted to obtain parts of the Zanzibar Sultanate for their own empires. In October 1886, a German-British border commission established the Zanj as a 10 nautical mile (19 km) wide strip along most of the coast of East Africa, stretching from Cape Delgado (now in Mozambique) to Kipini (now in Kenya), including Mombasa and Dar es Salaam. Over the next few years, almost all of these mainland possessions were lost to European imperial powers.
C  Hamoud bin Mohammed, the son-in-law of Majid bin Said, was supposed to become the Sultan of Zanzibar after Hamid bin Thuwayni's death. However, Khalid bin Bhargash, son of Bargash bin Said, seized the Sultan's palace and declared himself the ruler of Zanzibar. The British, who had supported Hamoud, responded on 26 August by issuing an ultimatum to Khalid and his men to leave the palace within one hour. After he refused, the Royal Navy began firing at the palace and other locations in Stone Town. Khalid assembled an army of 2,800 and stationed them all around the town. Thirty-eight minutes later, Khalid retreated to the German consulate, where he was granted asylum. This conflict, known as the Anglo-Zanzibar War, was the shortest war in recorded history. Khalid later went into exile in Dar es Salaam until being captured by the British in 1916.
D After attending the coronation of King George V, Ali decided to abdicate from the throne to live in Europe.
E  Abdullah bin Khalifah died from complications of diabetes.
F  Jamshid bin Abdullah overthrown on 12 January 1964 during the Zanzibar Revolution. Jamshid managed to flee to Great Britain with his family and ministers.
แหล่งข้อมูลอื่น

Omani Arab Rule In Zanzibar เก็บถาวร 2007-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วณิชยา หล่วงทองหลาง

วณิชยา หล่วงทองหลาง ชื่อเล่น ถุงแป้ง เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ตำแหน่งหัวเสา ซึ่งได้รับการกล่าวยอมรับจากณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค ว่าเป็นหนึ่งในผู้เล่นคนสำคัญของทีม ปัจจุบันเล่นวอลเลย์บอลอาชีพให้กับสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา
ประวัติ

วณิชยาเริ่มหัดเล่นวอลเลย์บอลครั้งแรก เมื่อเรียนอยู่ชั้น ป. 5 ของโรงเรียนชุมชนบ้านบุ อำเภอจักราช ก่อนที่จะย้ายมาเรียนที่โรงเรียนสุรนารีวิทยา โดยมีอาจารย์สุทธิชัย ชาญบัญชี เป็นผุ้ฝึกสอนศาสตร์การเล่นวอลเลย์บอลให้กับแป้ง  หลังจากที่แป้งได้เข้ามาเป็นนักวอลเลย์บอลให้กับทีมโรงเรียนสุรนารีวิทยา แล้ว  ได้ช่วยให้ทีมสุรนารีฯ กวาดแชมป์มาได้อย่างมากมาย ทุกรุ่นอายุ ทั้งในระดับภาคอีสาน และระดับประเทศไทย เช่น ได้แชมป์ประเทศไทย เยาวชนเป๊ปซี คัพรุ่นอายุ 16 ปี ที่จังหวัดอุบลราชธานี ได้แชมป์ประเทศไทย เยาวชน กฟภ. อายุ 18 ปี ที่ จังหวัดขอนแก่น และแชมป์กีฬานักเรียนชิงชนะเลิศประเทศไทยที่เพชรบุรีเกมส์
เกียรติประวัติ > ระดับทีมชาติ

2008 :  อันดับที่ 3
2009 : อันดับที่ 7
2010 :  อันดับที่ 3
2011 : อันดับที่ 13
2010 : อันดับที่ 4
2009 : อันดับที่ 6
2009 : อันดับที่ 8
2010 : อันดับที่ 10
2011 : อันดับที่ 5
2011 : อันดับที่ 4
2014 : อันดับที่ 17
2009 :  ชนะเลิศ
2014 : อันดับที่ 5
2011 :  ชนะเลิศ
2015 : อันดับที่ 7
เกียรติประวัติ > ระดับสโมสร

2014 อันดับที่ 5, ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา
2011  ชนะเลิศ, ร่วมกับสโมสรช้าง
2010-11 :   อันดับที่ 3, ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา
2011-12 : อันดับที่ 4, ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา
2012-13 :  อันดับที่ 3, ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา
2013 :  ชนะเลิศ, ร่วมกับทีเอ็มเอส-ฟิลิปปิน อาร์มี
2013-14 :  ชนะเลิศ, ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา
2013 : อันดับที่ 7, ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา
2014-15 : อันดับที่ 5, ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา
2014 :  รองชนะเลิศ, ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา
เกียรติประวัติ > รางวัลรายบุคคล

2010-11 ไทยแลนด์ลีก - "ผู้ทำคะแนนสูงสุด"
2013 พีเอสแอลกรังปรีซ์คอนเฟอเรนซ์ - "ผู้เล่นทรงคุณค่า"