stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เวียงเชียงใหม่

เวียงเชียงใหม่ หรือชื่อในรัชสมัยพระเจ้ากาวิละคือ เมืองรัตตนติงสาอภินวปุรี หมายถึงเขตเมืองนครหลวงของเชียงใหม่ (เขตเมืองเก่าในปัจจุบัน) แบ่งออกเป็นสองชั้น เวียงชั้นในเป็นเขตเมืองรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสซึ่งพญามังรายทรงสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 12 เมษายน (ตามปฏิทินจูเลียน) หรือ 19 เมษายน (ตามปฏิทินกริกอเรียน) พ.ศ. 1839 เมืองหลวงแห่งใหม่ของอาณาจักรล้านนาแทนที่เวียงกุมกาม
กำแพงเวียงชั้นนอกตั้งอยู่เลียบกับแนวลำน้ำแม่ข่า ไม่แน่ชัดถึงปีสร้างและผู้สร้าง เดิมมีการสันนิษฐานว่าถูกสร้างโดยพญาลั๊วะและถูกทิ้งร้าง และต่อมาพญามังรายมาสร้างเวียงชั้นในทับเวียงชั้นนอก แต่จากการขุดค้นทางโบราณคดีและพิสูจน์อายุโบราณวัตถุทำให้ทราบว่า กำแพงเมืองชั้นนอกถูกสร้างภายหลังกำแพงเมืองชั้นใน ซึ่งคาดว่าสร้างขึ้นเพื่อเป็นแนวป้องกันการเอ่อท่วมของน้ำปิง
"ศักราช ๖๕๘ ปีรวายสัน เดือนวิสาขะ ออก ๘ ค่ำ วัน ๕ วันไทย เมิงเปล้า ยามแตรรุ่งแล้ว ๒ ลูกนาที ปลาย ๒ บาทน้ำ ลัคนาเสวยนวางค์พฤหัสบดี ในมีนราศี พญามังรายเจ้า และพญางำเมือง พญาร่วง ทั้งสามคน ตั้งหอนอนที่ชัยภูมิ ราชมนเทียร ขุดคือเมือง ก่อตรีบูรทั้งสี่ด้าน"
เขตเวียง > ชั้นใน

เวียงชั้นใน เป็นที่อยู่ของเจ้าผู้ครองนคร, เชื้อพระวงศ์, ขุนนาง และชาวยวนซึ่งเป็นชาวเมืองพื้นถิ่น มีกำแพงอิฐหนาล้อมรอบทั้งสี่ด้าน มีประตูอยู่ 5 ประตู มุมกำแพงทั้ง 4 มุม ทำเป็นป้อมปราการแบบไม่มีหลังคา รอบกำแพงด้านนอก ขุดเป็นคูน้ำ กว้างประมาณ 16 เมตร (ในอดีต) โดยชักน้ำมาจากดอยสุเทพเข้าทางคูเมืองตรงป้อมทิศตะวันตกเฉียงเหนือ โดยน้ำที่ชักมามีการเก็บเป็นช่วง ๆ คูน้ำ แต่ละช่วงของคูน้ำก็จะมีความสูงพื้นที่ลดหลั่นกันไป เริ่มจากจุดที่ชักน้ำเข้ามา เป็นจุดที่มีความสูงมากที่สุด และตรงป้อมด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้ เป็นจุดที่มีความสูงพื้นที่ต่ำที่สุด
ในเขตเวียงชั้นในนี้ ยังเป็นที่ตั้งของเวียงแก้ว หรือเขตพระราชฐานของกษัตริย์และเจ้าผู้ครองนคร
เขตเวียง > ชั้นนอก

เวียงชั้นนอก ซึ่งตั้งอยู่ไม่เกินไปกว่าแนวกำแพงดิน เป็นเขตที่อยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์หลากหลาย เช่น ชาวเขิน, มอญ, พม่า ไทใหญ่ และไทยวน มีกำแพงคอยโอบล้อมเวียงชั้นในไว้เฉพาะด้านทิศใต้ และทิศตะวันออกเท่านั้น ส่วนทิศเหนือและทิศตะวันตกของเมือง มีกำแพงอยู่ชั้นเดียวคือกำแพงของเวียงชั้นใน เวียงชั้นนอกมีประตูอยู่ 5 ประตู ตัวกำแพงมีทั้งช่วงที่ก่ออิฐ และเป็นกำแพงดินที่ด้านบนปูด้วยอิฐใช้เป็นทางเดิน ติดกับกำแพงด้านนอก มีคลองแม่ข่า เป็นปราการชั้นแรก ตัวกำแพงสูงราว 8 เมตร มีฐานกว้างราว 6 เมตร ทางเดินด้านบนกว้างราว 3 เมตร มีป้อมตรวจการณ์เป็นระยะ
"ตัวเมืองเชียงใหม่นี้เป็นที่ใหญ่โตและภูมถานดียิ่งนัก สมควรที่จะเป็นเมืองใหญ่แห่งพระราชอาณาจักร์ฝ่ายเหนือ มีบ้านเรือนโรงร้านตึกห้างอย่างดีเกือบจะเผลอไปว่าเป็นกรุงเทพฯ ได้บ้างทีเดียว มีแปลกอย่างหนึ่งที่บ้านเมืองที่ครึกครื้นมาอยู่ริมลำแม่น้ำทั้งหมด ส่วนภายในกำแพงที่เขาเรียกกันที่นี่ว่าในเวียงออกจะกลายเป็นป่า มีแต่วัดมากกว่าอย่างอื่น มีที่รกๆ ทิ้งอยู่เปล่าๆ เป็นอันมาก ที่ยังเป็นที่คนอยู่ได้ติดอยู่เดี๋ยวนี้ เพราะเหตุที่มีศาลารัฐบาลแลสถานที่ราชการบางอย่างตั้งอยู่ภายในกำแพงเมือง ทำให้คนต้องไปมา ก็มีราษฎรตั้งอยู่ขายข้าวขายของบ้าง แต่ร่วงโรยเสียเต็มทีความรู้สึกเดี๋ยวนี้ที่เรียกว่าในเวียงหน้าตาเป็นนอกเวียง ส่วนตัวเมืองจริงๆ อยู่ข้างนอกทั้งนั้น"
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2484

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 160 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 7 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร
การยกพลขึ้นบกที่ประเทศไทยของญี่ปุ่น
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ :
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา
เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน
ปรีดี พนมยงค์ (ตั้งแต่ 16 ธันวาคม)
นายกรัฐมนตรี: แปลก พิบูลสงคราม (คณะราษฎร) (ก่อนวันที่ 6 ธันวาคม ใช้บรรดาศักดิ์ "หลวงพิบูลสงคราม")
สภาผู้แทนราษฎร: ชุดที่ 3
ประธานสภาผู้แทนราษฎร :
พระยามานวราชเสวี (แต่งตั้ง) (จนถึง 24 มิถุนายน)
พระยามานวราชเสวี (แต่งตั้ง) (ตั้งแต่ 1 กรกฎาคม)
ประธานศาลฎีกา: พระยาลัดพลีธรรมประคัลภ์ (ตั้งแต่ 17 มกราคม)
นครจัมปาศักดิ์: เจ้ายุติธรรมธร (ตั้งแต่ 9 พฤษภาคม)
นครลำพูน: เจ้าจักรคำขจรศักดิ์
เหตุการณ์ > มกราคม

1 มกราคม - ครั้งแรกของประเทศไทยที่กำหนดให้วันนี้เป็นวันขึ้นปีใหม่ หลังจากเคยใช้วันที่ 1 เมษายน เป็นวันขึ้นปีใหม่มาก่อนหน้านี้
17 มกราคม - กรณีพิพาทอินโดจีน (ยุทธนาวีเกาะช้าง) : กองเรือรบราชนาวีไทยเข้าปะทะต่อสู้กับกองเรือรบฝรั่งเศส ที่ล่วงล้ำเข้าสู่น่านน้ำด้านจังหวัดตราด
เหตุการณ์ > เมษายน

27 เมษายน - บีบีซีภาคภาษาไทย ออกอากาศเป็นครั้งแรก
เหตุการณ์ > พฤษภาคม

9 พฤษภาคม - สิ้นสุดกรณีพิพาทอินโดจีน โดยมีญี่ปุ่นเป็นตัวกลางในการเจรจาสงบศึกการรบไทยกับฝรั่งเศส มีการลงนามในอนุสัญญาโตเกียวทำให้ไทยได้ดินแดนในลาวและกัมพูชา ได้แก่ ฝั่งขวาของหลวงพระบาง จำปาศักดิ์ ศรีโสภณ พระตะบอง คืนมาจากฝรั่งเศส และได้นำมาแบ่งเป็น 4 จังหวัดคือ จังหวัดพระตะบอง จังหวัดพิบูลสงคราม จังหวัดนครจัมปาศักดิ์ และจังหวัดลานช้าง
เหตุการณ์ > ธันวาคม

8 ธันวาคม - สงครามมหาเอเชียบูรพา : กองทัพญี่ปุ่นได้เดินทัพเข้าสู่ประเทศไทย
(กองทัพญี่ปุ่นยกทัพเข้ามาทางด้านจังหวัดพิบูลสงคราม และยกพลขึ้นบกจากอ่าวไทย เพื่อขอใช้ไทยเป็นทางผ่านไปสู่พม่าและมลายู จากนั้นมาคนไทยทั้งในและนอกประเทศร่วมกันก่อตั้งขบวนการเสรีไทยเพื่อต่อต้านการรุกราน)
14 ธันวาคม - สงครามมหาเอเชียบูรพา : จอมพล ป. พิบูลสงคราม ในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุดของไทย ลงนามในเอกสารหลักการร่วมยุทธระหว่างไทยกับญี่ปุ่น
วันเกิด > มกราคม

16 มกราคม – มงคล ณ สงขลา นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 11 ธันวาคม พ.ศ. 2563)
17 มกราคม – มีชัย วีระไวทยะ นักการเมือง
21 มกราคม – มั่น พัธโนทัย อดีตรองนายกรัฐมนตรี
วันเกิด > กุมภาพันธ์

4 กุมภาพันธ์ – ดุสิต รังคสิริ นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563)
21 กุมภาพันธ์ – สำเภา ชูศรี ทหาร (ถึงแก่อนิจกรรม 20 มกราคม พ.ศ. 2567)
วันเกิด > มีนาคม

24 มีนาคม – ไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม อดีตรองนายกรัฐมนตรี (ถึงแก่อนิจกรรม 9 เมษายน พ.ศ. 2555)
วันเกิด > เมษายน

28 เมษายน – เกษม วัฒนชัย องคมนตรี
วันเกิด > พฤษภาคม

7 พฤษภาคม – สุรศักดิ์ เทียมประเสริฐ นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 8 สิงหาคม พ.ศ. 2556)
11 พฤษภาคม – ลิขิต ธีรเวคิน นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559)
วันเกิด > มิถุนายน

6 มิถุนายน – สมพร อัศวเหม นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 13 มิถุนายน พ.ศ. 2550)
30 มิถุนายน
สังข์ทอง ศรีธเรศ นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543)
นิตย์ พิบูลสงคราม นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2557)
วันเกิด > กรกฎาคม

3 กรกฎาคม – สมพงษ์ อมรวิวัฒน์ อดีตรองนายกรัฐมนตรี
วันเกิด > สิงหาคม

12 สิงหาคม – ปัทมนรังษี เสนาณรงค์
20 สิงหาคม – สันตศักด์ จรูญ งามพิเชษฐ์ นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564)
วันเกิด > ตุลาคม

16 ตุลาคม – พระราชวรนายก (สำรวม ปิยธัมโม) (มรณภาพ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2554)
วันเกิด > พฤศจิกายน

1 พฤศจิกายน – ณรงค์ ยุทธวงศ์ ทหาร
17 พฤศจิกายน – บุญรอด สมทัศน์ นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567)
23 พฤศจิกายน – กำธร ทัพคัลไลย นักแสดง (ถึงแก่กรรม 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2544)
26 พฤศจิกายน – ประสพ บุษราคัม นักการเมือง
วันเกิด > ธันวาคม

14 ธันวาคม – ไพรวัลย์ ลูกเพชร นักร้อง (ถึงแก่กรรม 17 ตุลาคม พ.ศ. 2545)
วันถึงแก่กรรม > พฤษภาคม

30 พฤษภาคม – พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 7 แห่งราชวงศ์จักรี (พระราชสมภพ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436)
วันถึงแก่กรรม > สิงหาคม

27 สิงหาคม – ตั้ว ลพานุกรม นักการเมือง (เกิด 21 ตุลาคม พ.ศ. 2441)
วันถึงแก่กรรม > ธันวาคม

15 ธันวาคม – พระยาประเสริฐสงคราม (เทียบ คมกฤส) (เกิด 18 ธันวาคม พ.ศ. 2425)
เครื่องหมายอากาศยานทางการทหาร

หน้านี้เป็นภาพเครื่องหมายอากาศยานทางการทหาร ของประเทศต่าง ๆ ในปัจจุบันและอดีต
ดูเพิ่ม

รายชื่อกองทัพอากาศ
มวลลดทอน

ในทางฟิสิกส์ มวลลดทอน (Reduced mass) คือ มวลเฉื่อยยังผล (Effective inertia mass) ที่ปรากฏอยู่ในปัญหาที่มีวัตถุ 2 ชิ้นของกลศาสตร์ เป็นปริมาณของมวลหนึ่งอนุภาคที่มีค่าเท่ากับมวลของระบบที่ประกอบด้วยอนุภาค 2 อนุภาค ที่เคลื่อนที่สัมพัทธ์กันภายใต้อันตรกิริยาระหว่างกัน กล่าวคือ เป็นการเปลี่ยนระบบการเคลื่อนที่ของ 2 อนุภาค ให้เป็นปัญหาที่มีวัตถุเพียง 1 ชิ้น มวลลดทอน แทนด้วยสัญลักษณ์  \mu  (mu) มีหน่วยเป็น กิโลกรัม (kg)
ยกตัวอย่างเช่น ระบบของโลกและดวงจันทร์ในกลศาสตร์ท้องฟ้า หรือโปรตอนและอิเล็กตรอนของอะตอมไฮโดรเจนในกลศาสตร์ควอนตัม เราสามารถแก้ปัญหาของระบบเหล่านี้ได้สะดวกยิ่งขึ้นเมื่อใช้มวลลดทอน
สมการ

มีวัตถุ 2 ชิ้น มีมวล m1 และ m2 ถ้าจะพิจารณาให้เป็นปัญหาที่มี 1 วัตถุ เราสามารถใช้มวลลดทอน ดังสมการ
สมการ > สมบัติของมวลลดทอน

มวลลดทอนจะมีค่าน้อยกว่าหรือเท่ากับมวลของแต่ละวัตถุเสมอ
และมีสมบัติการบวกส่วนกลับของมวลลดทอน ดังนี้
ในกรณีที่  m_{1}=m_{2}
ที่มา

สมการของมวลลดทอน สามารถพิสูจน์ได้ดังนี้
ที่มา > กลศาสตร์นิวตัน

จากกฎการเคลื่อนที่ข้อที่ 2 ของนิวตัน แรงที่วัตถุที่ 2 กระทำต่อวัตถุที่ 1 คือ
ในขณะเดียวกัน แรงที่วัตถุที่ 1 กระทำต่อวัตถุที่ 2 คือ
และจากกฎการเคลื่อนที่ข้อที่ 3 ของนิวตัน แรงที่วัตถุที่ 2 กระทำต่อวัตถุที่ 1 จะเท่ากับแรงที่วัตถุที่ 1 กระทำต่อวัตถุที่ 2 แต่มีทิศทางตรงกันข้าม จะได้ว่า
ดังนั้น
และ
ความเร่งสัมพัทธ์ arel ระหว่าง 2 วัตถุ คือ
ที่มา > กลศาสตร์แบบลากรางจ์

สมการลากรางจ์ของปัญหาที่มีวัตถุ 2 ชิ้น คือ
โดยที่  {\mathbf {r} }_{i} คือ เวกเตอร์บอกตำแหน่งของมวล  m_{i} และพลังงานศักย์ V คือฟังก์ชันที่ขึ้นกับระยะห่างระหว่างอนุภาค 
กำหนดให้
และให้จุดศูนย์กลางมวลของวัตถุทั้ง 2 ชิ้น เป็นจุดร่วมกัน โดยอยู่ที่จุดกำเนิด
จะได้ว่า
จากนั้น แทนค่า  {\mathbf {r} }_{1} และ  {\mathbf {r} }_{2} ในสมการลากรางจ์
โดยที่  \mu ={\frac {m_{1}m_{2}}{m_{1}+m_{2}}} คือ มวลทดทอน
แนวฉาก

แนวฉากสำหรับจุดบนพื้นผิวหาได้จากเส้นแนวฉากของระนาบสัมผัสที่สัมผัสพื้นผิวตรงจุดนั้น
ภาพแสดงแนวฉากทั้งสองค่าของโพลีกอน
แนวฉาก (อังกฤษ: Normal) ในทางเรขาคณิต หมายถึงวัตถุอย่างเช่นเส้นตรงหรือเวกเตอร์ที่ตั้งฉากกับวัตถุที่กำหนด ตัวอย่างเช่น กรณีสองมิติ เส้นแนวฉาก (Normal line) ของเส้นโค้ง คือเส้นตรงที่ตั้งฉากกับเส้นสัมผัสเส้นโค้ง ณ จุดนั้น กรณีสามมิติ แนวฉากของพื้นผิว (Surface normal) ที่จุด P คือเวกเตอร์ที่ตั้งฉากกับระนาบสัมผัสพื้นผิว ณ จุด P ซึ่งเรียกว่า เวกเตอร์แนวฉาก
ในคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิตินิยมใช้แนวฉากกำหนดมุมระหว่างทิศทางที่พื้นผิวหันไปทำกับทิศทางของต้นกำเนิดแสงเพื่อเพื่อคำนวณการสะท้อนในการให้แสงเงาแบบเรียบ หรือใช้กำหนดที่มุมแต่ละมุมของพื้นผิวโพลีกอน (แนวฉากจุดยอด) เพื่อใช้เกลี่ยแนวฉากของสองพื้นผิวที่ติดกันเข้าหากัน ทำให้พื้นผิวที่ทำมุมกันสามารถสะท้อนแสดงได้เหมือนกับเป็นพื้นผิวเรียบโค้ง (การให้แสงเงาแบบฟ็อง)
การคำนวณหาแนวฉาก

การหาแนวฉากของโพลีกอน สามารถหาได้จากผลคูณไขว้ของเวกเตอร์ขอบสองด้านที่ไม่ขนานกันของโพลีกอน แนวฉากจะมีสองแนวซึ่งชี้ไปในทิศทางตรงข้ามกัน จึงอาจใช้กฎมือขวาร่วมกำหนดทิศทางที่แนวฉากหรือหน้าของโพลีกอนหันไป
ถ้าระนาบเกิดจากสมการ  ax+by+cz=d เวกเตอร์  (a,b,c) จะเป็นแนวฉากของระนาบ ถ้าพื้นผิว (ที่อาจไม่เรียบ) S ถูกพาราเมไทรซ์ในระบบพิกัดเชิงเส้นโค้ง x (s, t) โดยจำนวนจริง s และ t แนวฉากจะหาได้จากผลคูณไขว้ของอนุพันธ์บางส่วน
การใช้งาน > คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ

ในงานคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ แนวฉากและกฎมือขวาใช้กำหนดว่าโพลีกอนจะหันไปในทิศทางใดและจะสะท้อนแสงอย่างไร ทั้งนี้แนวฉากจะถูกนำมาใช้ในการกำหนดการสะท้อนหรือหักเหแสงของพื้นผิว และอาจจะไม่ตั้งฉากกับพื้นผิวจริงก็ได้
แนวฉากจุดยอด : บทความหลัก: แนวฉากจุดยอด
การใช้งาน > ทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต

ใน ทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต แนวฉาก คือเส้นที่ตั้งฉากกับพื้นผิว ของตัวกลางต่าง ๆ คำว่า normal ในที่นี้ใช้ในแง่ของคณิตศาสตร์ หมายถึงการตั้งฉาก โดยในการสะท้อนของแสง มุมตกกระทบ หมายถึงมุมระหว่างแนวฉากกับทิศทางที่แสงวิ่งเข้า ขณะที่ มุมสะท้อน คือมุมระหว่างแนวฉากกับทิศทางที่แสงสะท้อนออกไป
ดูเพิ่ม

นอร์มัลแมปปิง
ซับดิวิชันเซอร์เฟซ
สนามเวกเตอร์ของแนวฉากบนพื้นผิว
แนวฉากจุดยอดกับการเปลี่ยนแปลงการสะท้อนของพื้นผิว  (a) แนวฉากจุดยอดชี้ไปทิศทางเดียวกับแนวฉากของพื้นผิว (b) แนวฉากจุดยอดชี้ไปในทิศทางเดียวกับแนวฉากจุดยอดของพื้นผิวข้างเคียง การสะท้อนแสงจึงต่อเนื่องเสมือนเป็นพื้นผิวเดียวกัน
แนวฉากกับการสะท้อน โดยมุมตกกระทบ (θi) จะมีค่าเท่ากับมุมสะท้อน (θr)
ทางด่วนเมชิง

|  ทางด่วนเมชิง |
| --- | --- |
 名神高速道路

ข้อมูลของเส้นทาง

ส่วนหนึ่งของ 
 
บำรุงรักษาโดย บริษัททางด่วนญี่ปุ่นกลาง และบริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันตก
ความยาว: 193.9 กิโลเมตร (120.5 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1963–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันออก:  ทางด่วนโทเม ใน โคมากิ จังหวัดไอจิ
ปลายทางทิศตะวันตก:  ทางด่วนฮันชิง สายโคเบะ ใน นิชิโนมิยะ จังหวัดเฮียวโงะ
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ญี่ปุ่น
 
ระบบทางหลวง
ทางด่วนในประเทศญี่ปุ่น ทางหลวงแผ่นดินในประเทศญี่ปุ่น
ทางด่วนเมชิง (ญี่ปุ่น: 名神高速道路; โรมาจิ: Meishin Kōsoku-dōro) หรือ ทางด่วนนาโงยะ–โคเบะ เป็นทางด่วนในประเทศญี่ปุ่นที่เก็บค่าผ่านทาง ระยะทาง 193.9 กิโลเมตร (120.5 ไมล์) มีเส้นทางเริ่มต้นที่ทางแยกต่างระดับบนทางด่วนโทเม ในเมืองนางากูเตะ จังหวัดไอจิ (อยู่นอกเมืองนาโงยะ) มุ่งหน้าไปทางตะวันตก และสิ้นสุดที่เมืองนิชิโนมิยะ จังหวัดเฮียวโงะ (อยู่ระหว่างโอซากะและโคเบะ) ทางด่วนสายนี้เป็นถนนเส้นหลักที่เชื่อมต่อระหว่างโอซากะและนาโงยะ ถ้านับรวมกับทางด่วนโทเม ก็จะประกอบเป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมต่อระหว่างโอซากะและโตเกียว ทางด่วนเมชิงส่วนตะวันออกก่อนตัดกับทางด่วนชูโงกุ บริเวณใกล้กับโอซากะ เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 1
ทางด่วนเมชิงส่วนตะวันออกนับตั้งแต่ทางแยกต่างระดับที่ 29 (โยไกจิ) เป็นของบริษัททางด่วนญี่ปุ่นกลาง ส่วนที่เหลือเป็นของบริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันตก
ประวัติ

ทางด่วนเมชิงเป็นทางด่วนสายแรกของประเทศญี่ปุ่น โดยเปิดให้บริการช่วงใกล้กับโอซากะถึงเกียวโตเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1963
ทางด่วนเมชิงมีเส้นทางขนานไปกับถนนประวัติศาสตร์นากาเซ็นโด ซึ่งเชื่อมระหว่างเกียวโตกับนาโงยะ ปัจจุบันคือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 8 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 ก่อนหน้าที่จะมีการก่อสร้างทางด่วนเมชิง มีทางหลวงแห่งชาติเมฮัง ซึ่งเป็นฟรีเวย์ไม่เก็บค่าผ่านทางเกือบจะทั้งสาย เส้นทางเชื่อมระหว่างโอซากะกับนาโงยะ แนวเส้นทางอยู่ทางทิศใต้ของทางด่วนเมชิง และก่อสร้างด้วยมาตรฐานต่ำกว่า ปัจจุบันมีทางด่วนชินเมชิง ซึ่งเป็นเส้นทางที่เชื่อมระหว่างโอซากะกับนาโงยะที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง แนวเส้นทางอยู่กึ่งกลางระหว่างแนวทางด่วนเมชิงกับทางหลวงแห่งชาติเมฮัง โดยจะเชื่อมต่อกับทางด่วนชินโทเม (ต่อกับทางด่วนอิเซวังงัง) และทางด่วนซังโย นอกจากนี้ ทางด่วนเมชินยังมีเส้นทางขนานไปกับถนนประวัติศาสตร์โทไกโด (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1) เป็นบางช่วง
จากเหตุการณ์แผ่นดินไหวใหญ่ฮันชิน เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1995 ทางด่วนเมชิงได้รับความเสียหายเล็กน้อย แต่มีเพียงรถฉุกเฉินเท่านั้นที่สามารถให้วิ่งได้ในช่วงหนึ่งสัปดาห์หลังเกิดแผ่นดินไหว และเป็นเส้นทางที่เชื่อมระหว่างโอซากะกับโคเบะเพียงเส้นทางเดียวที่เหลืออยู่ในช่วงเวลาหนึ่งหลังเกิดแผ่นดินไหว
ภาพ

ทางด่วนเมชิงในเมืองโอตสึ จังหวัดชิงะ
แหล่งข้อมูลอื่น

บริษัททางด่วนญี่ปุ่นกลาง เก็บถาวร 2008-12-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันตก
แรชต์

| แรชต์ رشت (เปอร์เซีย) Rəsht (Gilaki) |
| --- | --- |
เมือง

สมญา: นครแห่งฝน
แรชต์
พิกัด: 37°16′51″N 49°34′59″E﻿ / ﻿37.28083°N 49.58306°E﻿ / 37.28083; 49.58306
ประเทศ:  อิหร่าน
จังหวัด: กีลอน
เทศมณฑล: แรชต์
อำเภอ: กลาง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Seyed Amirhosein Alavi
 • ประธานสภาเทศบาล: Mohammadhosein Vasegh Kargarnia
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 180 ตร.กม. (70 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโน พ.ศ. 2559): 956,971  คน
เขตเวลา: UTC+3:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+4:30 (เวลาออมแสงอิหร่าน)
รหัสพื้นที่: 013
เว็บไซต์: rasht.ir
แรชต์ (เปอร์เซีย: رشت, อักษรโรมัน: Rašt [ɾæʃt] ( ฟังเสียง); คิเลกิ: Rəšt) เป็นนครและเมืองหลักของจังหวัดกีลอน ประเทศอิหร่าน จากการสำรวจประชากรในปี พ.ศ. 2559 มีประชากร 956,971 คน เมืองนี้มีฉายาว่า "นครแห่งฝน" (شهر باران, แชฮ์เรบอรอน)
ในประวัติศาสตร์อิหร่าน เมืองราชต์ยังคงเป็นเมืองชายแดน และมีชื่อเล่นในประวัติศาสตร์ว่า "ดาร์ อัล มาร์ซ" (ดินแดนชายแดน)
แรชต์เป็นเมืองใหญ่ที่สุดบนชายฝั่งทะเลสาบแคสเปียนของประเทศอิหร่าน เป็นเมืองศูนย์กลางการค้าสำคัญในคอเคซัส รัสเซีย และอิหร่าน ในอดีตแรชต์เป็นศูนย์กลางการเดินทางและธุรกิจเชื่อมโยงระหว่างอิหร่านไปยังรัสเซียและยุโรป เคยมีฉายาว่า "ประตูแห่งยุโรป" เมื่อย้อนไปในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในสมัยราชวงศ์ซาฟาวิด เมืองแรชต์เป็นเมืองสำคัญของการค้าไหม
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของแรชต์> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของแรชต์> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแรชต์> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของแรชต์> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแรชต์> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแรชต์> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแรชต์> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแรชต์> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแรชต์> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแรชต์> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแรชต์> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแรชต์> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแรชต์> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแรชต์> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 30 (86) | 31 (88) | 34.6 (94.3) | 37 (99) | 37.6 (99.7) | 37 (99) | 37 (99) | 37.2 (99) | 40 (104) | 37.4 (99.3) | 36 (97) | 32 (90) | 40 (104) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 10.8 (51.4) | 10.9 (51.6) | 13.1 (55.6) | 19.0 (66.2) | 24.2 (75.6) | 28.3 (82.9) | 30.5 (86.9) | 29.9 (85.8) | 26.8 (80.2) | 21.7 (71.1) | 17.7 (63.9) | 13.6 (56.5) | 20.54 (68.98) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 1.9 (35.4) | 2.5 (36.5) | 5.1 (41.2) | 9.3 (48.7) | 14.2 (57.6) | 18.0 (64.4) | 20.2 (68.4) | 19.8 (67.6) | 17.2 (63) | 12.8 (55) | 8.3 (46.9) | 4.2 (39.6) | 11.13 (52.03) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -19 (-2) | -18 (-0) | -6.4 (20.5) | -2 (28) | 3.6 (38.5) | 5 (41) | 11 (52) | 9 (48) | 7 (45) | 1 (34) | -4 (25) | -10 (14) | −19 (−2) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 147.9 (5.823) | 119.2 (4.693) | 111.3 (4.382) | 61.6 (2.425) | 53.3 (2.098) | 38.7 (1.524) | 40.2 (1.583) | 73.8 (2.906) | 142.6 (5.614) | 130.2 (5.126) | 170.7 (6.72) | 166.0 (6.535) | 1,255.5 (49.429) |
| ความชื้นร้อยละ | 84 | 85 | 84 | 80 | 78 | 74 | 74 | 77 | 82 | 86 | 85 | 85 | 81.2 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 11.7 | 10.7 | 12.0 | 8.6 | 7.7 | 4.3 | 3.7 | 6.8 | 9.5 | 12.3 | 10.7 | 11.4 | 109.4 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 89.9 | 79.1 | 71.3 | 114.0 | 161.2 | 204.0 | 210.8 | 167.4 | 138.0 | 108.5 | 93.0 | 86.8 | 1,524.0 |
แหล่งที่มา 1: World Climate
แหล่งที่มา 2: Shahrekord Meteorology Database
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
| 1986 | 290,897 | —     |
| 1991 | 340,637 | +3.21% |
| 1996 | 417,748 | +4.17% |
| 2006 | 557,366 | +2.93% |
| 2011 | 639,951 | +2.80% |
| 2016 | 679,995 | +1.22% |
ข้อมูล:
เมืองพี่น้อง

แรชต์เป็นมืองพี่น้องกับ:
อัสตราฮัน, ประเทศรัสเซีย
มอสโก, ประเทศรัสเซีย
มุลตาน, ประเทศปากีสถาน
ทรับซอน, ประเทศตุรกี
แหล่งข้อมูลอื่น

Rasht Municipality Organization شهرداري رشت เก็บถาวร 2010-01-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Damash Rasht Football Team Fans Site
Gilan Province
Iran Chamber Society: Rasht
Iran Chamber of commerce, Industries & Mines: Gilan
Encyclopedia of the Orient เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Info Please
Photos of Rasht in Panoramio เก็บถาวร 2016-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเมืองหลักจังหวัดของประเทศอิหร่าน |
| --- | --- |
 แกซวีน  โกร์กอน  โกม  เคร์มอนชอฮ์  เคร์มอน  แคแรจ  โฆร์แรมอบอด  ชีรอซ  แชฮ์เรโคร์ด  ซอรี  ซอเฮดอน  เซมนอน  แซนจอน  แซแนนแดจ  เตหะราน  แทบรีซ  บีร์แจนด์  บูเชฮร์  แบนแดร์แอบบอส  โบจโนร์ด  แมชแฮด  แยซด์  ยอซูจ  แรชต์  อีลอม  เอสแฟฮอน  แอร์แดบีล  แอรอก  แอฮ์วอซ  โอรูมีเย  แฮแมดอน 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่  Pleiades
สตาร์ไลต์บอยส์

| สตาร์ไลต์บอยส์ |
| --- | --- |

ฮันกึล: 스타라이트보이즈
 
ประเภท: เรียลลิตีโชว์
สร้างโดย: เอสบีเอส
พิธีกร: อี ซ็อง-กย็อง
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Good Luck (Be My Luck)"
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้-จีน
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนฤดูกาล: 2
จำนวนตอน: 10
ออกอากาศ
เครือข่าย: เอสบีเอส อ้ายฉีอี้
ออกอากาศ: 26 ตุลาคม ค.ศ. 2024 (2024-10-26) – 28 ธันวาคม ค.ศ. 2024 (2024-12-28)
สตาร์ไลต์บอยส์ (เกาหลี: 스타라이트보이즈, อักษรโรมัน: Starlight Boys; จีน: 星光闪耀的少年) ก่อนหน้านี้รู้จักกันในชื่อ Youth With You International เป็นรายการเรียลลิตีเอาชีวิตรอดของเกาหลีใต้-จีนที่ออกอากาศครั้งแรกทาง อ้ายฉีอี้ และ เอสบีเอส เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2024
รายการนี้ติดตามเรื่องราวของผู้เข้าแข่งขัน 69 คนที่จะเข้าร่วมการเปิดตัวในบอยแบนด์ 9 คน
ที่ปรึกษา

ซีรีส์นี้มี อี ซ็อง-กย็อง เป็นพิธีกรหลักและศิลปินคนอื่น ๆ ร่วมแสดงด้วย ได้แก่
อี ซึง-กี
แดซ็อง
ชเว ย็อง-จุน
ฮันเฮ
คว็อน อึน-บี
ฮุย
เอริก
ยุน
ผู้เข้าแข่งขัน

คำอธิบายสี:
สมาชิกคนสุดท้ายของกลุ่มที่ชนะ
ตกรอบในตอนสุดท้าย
ตกรอบในการคัดออกครั้งที่สอง
ตกรอบในการคัดออกครั้งแรก
ตกรอบหลังจากภารกิจที่สอง
ออกจากรายการ
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เฉิน ซวน โย่ว (쉬안유/轩宇) | คงบี (콩비/Công) | ต้วน ซิง ซิง (두안싱싱/段星星) | อีดึน (이든) | โดฮา (도하) |
| อี ฮัน-กย็อล (이한결) | ฮัน ช็อง-อู (한정우) | เหอ ซี หลง (허시롱/河西龙) | ฮิคาริ (히카리/ひかり) | ฮง ซ็อง-มิน (홍성민) |
| ไอวาน (아이반/陈明轩) | เค่อ หมิง ไค (커밍카이/柯洺楷) | คิงส์ตัน หว่อง (킹스톤왕/黄昱翰) | คริส (크리스/คริส) | อี ดา-อึล (이다을) |
| อี จุน-ฮย็อก (이준혁) | หลิง ฉี (링치/灵池) | ไมเคิล อู๋ (마이클 우) | โน มิน-แจ (노민재) | นัม ซน (남손/Nam Sơn) |
| เป็นต่อ (펜떠/เป็นต่อ) | ภูมิ (품/ภูมิ) | พง (퐁/ປອງ) | เส้า จื้อ เฮิง (샤오쯔헝/肖子恒) | เฉิง ฉี (셩치/盛琦) |
| ซุน เจีย หยาง (쑨지아양/孙佳洋) | ซุน อิง หาว (쑨잉하오/孙英豪) | โช (쇼/ショー) | วัง คุน (왕쿤/王坤) | ซิน เช่อ (신처/新澈) |
| ซวี ซื่อ ฮวน (허세환/许世焕) | ยัง ดง-ฮวา (양동화) | ยู กวาน อู (유관우/柳冠宇) | ยูขจุน (유준) | ไจ้ (자이/贾伊) |
| จาง จี จวิน (장지쥔/张继军) | ชเว จุน-โฮ (최준호) | คิม ก็อน-อู (김건우) | จาง จิ้ง เหอ (장징허/张景和) | เปียน ซิน ยู่ (비안시유/卞士宇) |
| คิม ซ็อง-จู (김성주) | หวง เจีย เหลียง (후앙지아량/黄家良) | ไช่ เฉิง หยวน (카이청위안/开成园) | ริน (린/リン) | คิม ซ็อน-แจ (김선재) |
| ฮา แจ-มิน (하재민) | ยัง เหยียน (양얜/杨言) | ช็อง แฮ-ซ็อง (정해성) | พัก ซี-อู (박시우) | โยชิ (요시/ヨシ) |
| กวัก ก็อน (곽건) | ลั่ว จุน เว่ย (루어쥔웨이/罗俊伟) | ฮิจิริ (히지리/ひじり) | ฮัน แท-อี (한태이) | ช็อน มิน-กยู (전민규) |
| พัก ย็อน-อุก (박연욱) | เวกเตอร์ (벡터/เวกเตอร์) | เร็กซ์ (렉스/陈明羽) | การ์ด (카드/การ์ด) | เรียว ไคโตะ (료 카이토/りょうかいと) |
| ฮว่าง ฟาน (호앙판/Hoàng Phan) | โฮว เจีย เอิน (허우지아언/侯佳恩) | หลี่ เซิง จุน (리성준/李圣浚) | โฟลต (플로트) | หงัน เชา หยเวต (안추월/顏秋越) |
| จู เอิน ฮ่าว (주은하오/朱恩浩) | หวง เผิง เฟิง (후앙펑펑/黄鹏锋) | จาง หาง อี้ (장싱이/张行一) | จ้าว เจีย อิน (자오지아인/赵家寅) |  |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 4 พระองค์เจ้าชั้นเอก

รองเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ

ประสูติ: 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2404 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
สิ้นพระชนม์: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2474 (69 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
หม่อม: 13 คน
พระบุตร: 35 องค์
ราชสกุล: วรวรรณ
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาเขียน ในรัชกาลที่ 4
มหาเสวกโท พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ (20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2404 – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2474) มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร เป็นพระบิดาแห่งการละครร้อง เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวกับเจ้าจอมมารดาเขียน เป็นกวีและนักประพันธ์ ทรงดำรงตำแหน่งรองเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ และองคมนตรีในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นต้นราชสกุลวรวรรณ
พระประวัติ > ประสูติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 56 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเขียน ประสูติเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2404
พระประวัติ > รับราชการ

พระองค์ทรงเริ่มรับราชการที่หอรัษฎากรพิพัฒน์ เป็นพนักงานการเงินที่ฝากแบงค์ต่างประเทศ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นองคมนตรี และสถาปนาขึ้นเป็นพระองค์เจ้าต่างกรมมีพระนามตามจารึกในพระสุพรรณบัฏว่า พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นนราธิปประพันธ์พงศ์ เมื่อปี พ.ศ. 2432 ดำรงตำแหน่งรองเสนาบดีกรมพระคลังมหาสมบัติ ต่อมาในปี พ.ศ. 2464 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเลื่อนกรมขึ้นเป็น พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ มีพระนามตามจารึกในพระสุพรรณบัฏว่า
"พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ มกุฏวงศ์นฤบดี มหากวีนิพันธนวิจิตร ราชโกษาธิกิจจิรุปการ บรมนฤบาลมหาสวามิภักดิ์ ขัตติยศักดิ์อดุลพหุลกัลยาณวัตร ศรีรัตนไตรย์คุณาลงกรณ์ นรินทรบพิตร"
พระประวัติ > สิ้นพระชนม์

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ประชวรพระโรคพระอันตะ (ลำไส้ใหญ่) และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2474 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว พระชันษาได้ 69 ปี 315 วัน มีพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2476 ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร