หมู่กองทัพ
สงครามโลกครั้งที่สอง > พันธมิตรตะวันตก

ฝ่ายพันธมิตรตะวันตกได้จัดตั้งหมู่กองทัพแยกกัน 6 หมู่กองทัพ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 แม้ว่าจะมีไม่เกิน 5 หมู่กองทัพที่มีอยู่พร้อมกัน หมู่กองทัพเหล่านี้อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของผู้บัญชาการสูงสุดในสนามรบของฝ่ายพันธมิตร ภายใต้การนำของนายทหารอังกฤษและอเมริกัน ซึ่งประกอบด้วยทหารจากประเทศพันธมิตรจำนวนมาก หมู่กองทัพที่ 15 ของอังกฤษและอเมริกันยังประกอบด้วย กองทัพน้อยแคนาดาและโปแลนด์ กองพลจากบราซิล อินเดีย นิวซีแลนด์ และแอฟริกาใต้ และกองพลน้อยกรีก ในฐานะส่วนหนึ่งของปฏิบัติการควิกซิลเวอร์ ฝ่ายพันธมิตรได้จัดตั้งหมู่กองทัพที่ 7 ของสหรัฐขึ้นมาซึ่งเป็นหมู่กองทัพลวงที่ไม่มีอยู่จริง
หมู่กองทัพที่ 18: ก่อตั้งเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 ภายใต้การบังคับบัญชาของนายพล ฮาโรลด์ อเล็กซานเดอร์ สำหรับปฏิบัติการทัพตูนิเซีย กองกำลังนี้ประกอบด้วยกองทัพอังกฤษที่ 1 และกองทัพที่ 8 แต่รวมถึงกองทัพน้อยพลฝรั่งเศสและอเมริกา หลังจากยึดตูนิเซียได้ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2486 กองกำลังนี้ได้รับการจัดกำลังใหม่เป็นหมู่กองทัพที่ 15
หมู่กองทัพที่ 15: ก่อตั้งเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 ภายใต้การบังคับบัญชาของนายพล ฮาโรลด์ อเล็กซานเดอร์ ในการบุกครองอิตาลีของฝ่ายสัมพันธมิตรสำหรับการบุกครองเกาะซิซิลี หมู่กองทัพนี้ประกอบด้วยกองทัพที่ 8 ของอังกฤษและกองทัพที่ 7 ของสหรัฐ ต่อมา กองทัพที่ 7 ถูกแทนที่ด้วยกองทัพที่ 5 ของสหรัฐ และพลโท มาร์ค ดับเบิลยู. คลาร์ก เข้ามาสืบทอดตำแหน่งต่อจาก อเล็กซานเดอร์ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2487
หมู่กองทัพที่ 21: ก่อตั้งขึ้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2486 ภายใต้การบังคับบัญชาของ นายพล เบอร์นาร์ด เพจเจต ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2487 เพจเจตถูกแทนที่โดยนายพล เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ซึ่งเป็นผู้นำหมู่กองทัพนี้ตลอดปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ดและการทัพยุโรปตะวันตกเฉียงเหนือที่ตามมา หมู่กองทัพที่ 21 ประกอบด้วยกองทัพแคนาดาที่ 1 และกองทัพอังกฤษที่ 2 แต่ยังทำหน้าที่บัญชาการกองทัพพลร่มพันธมิตรที่ 1 กองทัพสหรัฐที่ 1 และกองทัพสหรัฐที่ 9 สำหรับปฏิบัติการบางส่วน หลังจากฝ่าวงล้อมจากนอร์มังดี หมู่กองทัพนี้ได้ก่อตั้งกองกำลังทางเหนือของกองกำลังรบนอกประเทศพันธมิตร และบางครั้งเรียกกันว่า หมู่กองทัพภาคเหนือ
หมู่กองทัพที่ 12: ก่อตั้งเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 หมู่กองทัพที่ 12 ได้ดำเนินงานอย่างเป็นทางการในตอนเที่ยงของวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487 ภายใต้การบังคับบัญชาของ พลโท โอมาร์ แบรดลีย์ โดยมี พลโท คอร์ทนีย์ ฮอดจ์ส และ จอร์จ แพตตัน เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพที่ 1 และกองทัพที่ 3 ตามลำดับ ในที่สุด หมู่กองทัพที่ 12 ประกอบด้วยกองทัพที่ 9 ภายใต้การบังคับบัญชาของ พลโท วิลเลียม ซิมป์สัน และกองทัพที่ 15 ภายใต้การบังคับบัญชาของพลโท "จี" เจอโรว์ นับเป็นหมู่กองทัพที่ใหญ่ที่สุดของฝ่ายพันธมิตรตะวันตกในสงครามโลกครั้งที่สอง หมู่กองทัพที่ 12 ยึดครองกลางแนวรบของฝ่ายพันธมิตร ระหว่างหมู่กองทัพที่ 21 และ 6 และบางครั้งเรียกว่าหมู่กองทัพภาคกลาง นี่เป็นหมู่กองทัพเดียวในสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ประกอบด้วยทหารสหรัฐทั้งหมด เมื่อถึงจุดสูงสุดในช่วงปลายสงคราม หมู่กองทัพที่ 12 ประกอบไปด้วยกองทัพภาคสนาม 4 กองทัพที่กล่าวถึงข้างต้น กองทัพน้อย 12 กองทัพ และกองพลมากกว่า 40 กองพล นายพล แบรดลีย์ ผู้เป็นนายพลสี่ดาวนั้นบังคับบัญชาทหารในหมู่กองทัพของเขามากกว่า 1.3 ล้านคน ซึ่งนับเป็นจำนวนทหารอเมริกันที่มากที่สุดที่นายทหารคนเดียวเคยบังคับบัญชามาในประวัติศาสตร์กองทัพสหรัฐ
หมู่กองทัพที่ 6: ก่อตั้งเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 ภายใต้การบังคับบัญชาของ พลโท จาค็อบ แอล. เดเวอร์ส ในปฏิบัติการดรากูน ประกอบไปด้วยกองทัพที่ 7 ของสหรัฐอเมริกาและกองทัพที่ 1 ของฝรั่งเศส หมู่กองทัพนี้ยึดครองพื้นที่ปีกทางใต้ของกองกำลังรบนอกประเทศสัมพันธมิตรในยุโรปตะวันตก และบางครั้งเรียกกันว่าหมู่กองทัพภาคใต้
หมู่กองทัพที่ 11: ก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2486 ภายใต้การบังคับบัญชาของนายพล จอร์จ กิฟฟาร์ด สำหรับปฏิบัติการทัพพม่า หมู่กองทัพที่ 11 ประกอบด้วยกองทัพที่ 14 ของอังกฤษและกองทัพบกศรีลังกา โดยมีอำนาจควบคุมกองบัญชาการพื้นที่รบภาคเหนือของจีน-อเมริกาในระดับหนึ่ง ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2487 พลโท โอลิเวอร์ ลีส ขึ้นดำรงตำแหน่งแทน กิฟฟาร์ด และจัดตั้งกองบัญชาการพื้นที่รบภาคเหนือขึ้นอย่างเป็นทางการ นายพล วิลเลียม สลิม เข้ามาแทนที่ ลีส ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2488 ไม่นานก่อนที่สงครามจะสิ้นสุดในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488