stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไนอาลาโธเทป
The Nyarlathotep Cycle

ในปี พ.ศ. 2539 บริษัท Chaosium ได้จัดพิมพ์ The Nyarlathotep Cycle ซึ่งรวมบทประพันธ์ซึ่งเกี่ยวข้องหรือได้รับแรงบันดาลใจจากไนอาลาโธเทป The Nyarlathotep Cycle ได้รับการเรียบเรียงโดยโรเบิร์ต เอ็ม ไพรซ์ ผู้ศึกษางานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์ หนังสือเล่มนี้ได้รวมบทนำของไพรซ์ซึ่งอธิบายที่มาและพัฒนาการของไนอาลาโธเทป
ภายในเล่มประกอบด้วย:
"Alhireth-Hotep the Prophet" โดย Lord Dunsany
"The Sorrow of Search" โดย Lord Dunsany
"Nyarlathotep" โดย H. P. Lovecraft
"The Second Coming" (บทกวี) โดย William Butler Yeats
"Silence Falls on Mecca’s Walls" (บทกวี) โดย Robert E. Howard
"Nyarlathotep" (บทกวี) โดย H. P. Lovecraft
"The Dreams in the Witch House" โดย H. P. Lovecraft
"The Haunter of the Dark" โดย H. P. Lovecraft
"The Dweller in Darkness" โดย August Derleth
"The Titan in the Crypt" โดย J. G. Warner
"Fane of the Black Pharaoh" โดย Robert Bloch
"Curse of the Black Pharaoh" โดย Lin Carter
"The Curse of Nephren-Ka" โดย John Cockroft
"The Temple of Nephren-Ka" โดย Philip J. Rahman & Glenn A. Rahman
"The Papyrus of Nephren-Ka" โดย Robert C. Culp
"The Snout in the Alcove" โดย Gary Myers
"The Contemplative Sphinx" (บทกวี) โดย Richard Tierney
"Ech-Pi-El’s Ægypt" (บทกวี) โดย Ann K. Schwader
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

ในวิดีโอเกมชุดเมกามิเทนเซย์ ไนอาลาโธเทปเป็นหนึ่งในปิศาจที่ปรากฏตัวในเกมหลายๆภาค ซึ่งในภาค เพอร์โซนา 2 ไนอาลาโธเทปปรากฏตัวเป็นตัวร้ายซึ่งมีบทบาทสำคัญและศัตรูตัวสุดท้าย ซึ่งในเรื่องนั้นไนอาลาโธเทปเป็นตัวแทนจิตใต้สำนึกร่วม (collective unconscious) ด้านทำลายล้างของมนุษยชาติ ตรงข้ามกับฟิเลมอนซึ่งเป็นจิตใต้สำนึกร่วมด้านสร้างสรรค์ตามทฤษฏีของคาร์ล จุงก์ ในภาค Innocent Sin นั้น อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ยังปรากฏตัวเป็นร่างอวตารของไนอาลาโธเทปอีกด้วย
ในวิดีโอเกมและอนิเมะ เดมอนเบน เทพอสูรคำราม (Demonbane) ซึ่งได้รับอิทธิพลจากงานประพันธ์ชุดตำนานคธูลู ไนอาลาโธเทปมีบทบาทเป็นตัวร้ายสำคัญของเรื่อง โดยนอกจากร่างจริงซึ่งเป็นเงามืดขนาดใหญ่ที่มีตาลุกเป็นไฟสามดวงและเต็มไปด้วยเขี้ยวเล็บกับสายระยางแล้ว ไนอาลาโธเทปยังปรากฏตัวเป็น ไนอา เจ้าของร้านขายหนังสือซึ่งเต็มไปด้วยตำราลึกลับ ไนอาร์ลา หญิงรับใช้ของ ออกัสตา เดอเลธ บาทหลวง ไน หัวหน้าลัทธิสตารีวิสดอม และคล็อกเวิร์กแฟนธอม ซึ่งเป็นหุ่นยนต์เดอุสมาคินา รวมถึงบุรุษดำนิรนามจากอียิปต์และหนูพูดได้สีดำ
ในไลท์โนเวล ไฮโยเระ! เนียร์โกะซัง (這いよれ! ニャル子さん) ซึ่งเป็นเรื่องล้อเลียนแนวตลก เนียร์โกะ ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่องนั้นเป็นเด็กสาวผู้ร่าเริงจากเผ่าไนอาลาโธเทป ตามเนื้อเรื่องนั้นพี่ชายของเธอเป็นผู้เล่าเรื่องของมนุษย์ต่างดาวต่างๆให้เลิฟคราฟท์ฟัง ซึ่งเลิฟคราฟท์ได้ใช้เป็นแรงบันดาลใจของเรื่องต่างๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

Nyarlathotep ที่วิกิซอร์ซ (อังกฤษ)
บทความไนอาลาโธเทปที่เมกาเทนวิกิ[ลิงก์เสีย]
ทวี ไกรคุปต์

| ทวี ไกรคุปต์ม> ป.ช. ม.ว.ม. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
ดำรงตำแหน่ง 11 มีนาคม พ.ศ. 2524 – 27 ตุลาคม พ.ศ. 2525 (0 ปี 230 วัน)
นายกรัฐมนตรี: เปรม ติณสูลานนท์
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ดำรงตำแหน่ง 27 กันยายน พ.ศ. 2535 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2537 (2 ปี 73 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ประเทศไทย
เสียชีวิต: 19 เมษายน พ.ศ. 2567 (84 ปี) โรงพยาบาลราชบุรี จังหวัดราชบุรี ประเทศไทย
พรรคการเมือง: สยามประชาธิปไตย (2522—2526) ชาติไทย (2526—2529) กิจสังคม (2529—2534) ความหวังใหม่ (2534—2537) ประชาธิปัตย์ (2537—2543) ไทยรักไทย (2543–2544) พลังประชารัฐ (2561—2565) ก้าวไกล (2565—2567)
คู่สมรส: สิริบังอร ไกรคุปต์
บุตร: สีหเดช สีหนาท ปารีณา

ทวี ไกรคุปต์ (29 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 – 19 เมษายน พ.ศ. 2567) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมและกระทรวงพาณิชย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี 7 สมัย และอดีตหัวหน้าพรรคประชาไทย (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นพรรครวมไทย และพรรคเอกภาพ)
ประวัติ

ทวี ไกรคุปต์ เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2482  ที่ตำบลเจ็ดเสมียน อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรของแสวง ไกรคุปต์ กับทุเรียน ไกรคุปต์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก​โรงเรียน​อำนวยศิลป์  สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมรสกับ สิริบังอร ไกรคุปต์ อดีตผู้พิพากษาสมทบ มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ สีหเดช ไกรคุปต์ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนตำบลบางโตนด, สีหนาท ไกรคุปต์ และ ปารีณา ไกรคุปต์ อดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรราชบุรี 4 สมัย
งานการเมือง

ทวีเข้าสู่งานการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ใน พ.ศ. 2518 ก่อนที่จะมาลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี และได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ใน พ.ศ. 2522 ได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึงปี พ.ศ. 2539 ส่วนการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2544 ได้ลงสมัครในนามพรรคไทยรักไทย แต่แพ้ให้กับนางประไพพรรณ เส็งประเสริฐ จากพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาจึงวางมือ โดยให้นางปารีณา บุตรสาวลงสมัครรับเลือกตั้งแทน
ทวี ไกรคุปต์ เข้ามาโลดแล่นบนการเมือง จากการต่ออายุราชการ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ทวีทำประชามติ ผ่านไปรษณียบัตรจำนวน 5 แสนใบประชาชนความเห็นให้ต่ออายุราชการ จนได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เมื่อปี พ.ศ. 2524 แต่รับผลประโยชน์กับบริษัทประกัน จนทวีต้องลาออกและเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย เมื่อปี พ.ศ. 2535 วันพฤหัสบดีที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ทวี ไกรคุปต์ได้เดินทางมาสมัครเป็นสมาชิก พรรคพลังประชารัฐ พร้อมกับนาย บุญจง วงศ์ไตรรัตน์
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ทวี ไกรคุปต์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 7 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 จังหวัดราชบุรี สังกัดพรรคสยามประชาธิปไตย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดราชบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดราชบุรี สังกัดพรรคกิจสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดราชบุรี สังกัดพรรคกิจสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดราชบุรี สังกัดพรรคความหวังใหม่
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดราชบุรี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดราชบุรี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
งานการเมือง > หลังจากวางมือทางการเมือง

ช่วงรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 ทวี ได้นั่งอดข้าวประท้วงที่บริเวณอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ถนนราชดำเนิน ตั้งแต่เวลาเที่ยง เพื่อประท้วงการปฏิวัติยึดอำนาจการบริหารราชการแผ่นดินของคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
ในปี พ.ศ. 2557 นายทวี ได้เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับกลุ่มสื่อวิทยุประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (กวป.) สนับสนุนแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
คดีความ > การกระทำอันเสื่อมเสียแก่เกียรติศักดิ์ของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 ที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎรได้ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญ เพื่อพิจารณาข้อกล่าวหา กรณี ทวี ไกรคุปต์ กระทำการอันเสื่อมเสียแก่เกียรติศักดิ์ของสภาผู้แทนราษฎร เนื่องจากกระทำการหมิ่นประมาท
คดีความ > คดีหมิ่นประมาทนายสุเทพ เทือกสุบรรณ

ทวี ไกรคุปต์ ถูกศาลชั้นต้นพิพากษาเมื่อปี พ.ศ. 2546 ในฐานความผิดหมิ่นประมาทนายสุเทพ เทือกสุบรรณ โดยการลงพิมพ์บทความในหนังสือพิมพ์มติชน ว่านายสุเทพมีพฤติการณ์ทุจริตในโครงการโทรศัพท์ผ่านสัญญาณดาวเทียมอิริเดียม ลงโทษจำคุก 3 เดือน และปรับ 5,000 บาท แต่โทษจำคุกให้ยก คงโทษปรับสถานเดียว ต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น และศาลฎีกา มีคำพิพากษาลงโทษจำคุก 3 เดือน โดยให้รอการลงโทษ 2 ปี
คดีความ > คดีทารุณกรรมสัตว์

เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2559 ทวี ไกรคุปต์ได้ใช้อาวุธปืนยิงสุนัขเร่ร่อนหน้าร้าน 7-11 จนตาย ที่ บริเวณถนนหน้าร้านสะดวกซื้อ 7-11 สาขาชัฎป่าหวาย อำเภอสวนผึ้ง เบื้องต้นทราบว่านายทวี ขับรถไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อดังกล่าว ขณะออกจากร้านสุนัขตัวดังกล่าวกัดเข้าที่ขา นายทวีจึงโมโห เดินกลับไปที่รถหยิบอาวุธปืนมารัวยิงสุนัขถึง 5 นัด ทั้งนี้สืบสวนสอบสวนมีพยานเห็น แต่กล้องวงจรปิดหน้าร้านสะดวกซื้อไม่สามารถจับภาพได้  ตำรวจจึงตามไปที่บ้านเชิญตัวสอบปากคำเบื้องต้น พร้อมสั่งการฝ่ายสืบสวนรวบรวมภาพจากกล้องภายในร้านเพื่อยืนยันทางหนึ่งแล้ว เบื้องต้นดำเนินคดี แจ้งข้อกล่าวหา ทารุณกรรมสัตว์ตาม พ.ร.บ. ป้องกันการทารุณกรรมสัตว์ ม.20 ที่ว่าห้ามมิให้ผู้ใดกระทำการอันเป็นการทารุณกรรมสัตว์โดยไม่มีเหตุอันสมควร ซึ่งผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา 20 ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ข้อหา พกอาวุธปืนไปในเมือง หมู่บ้าน ทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาต และยิงปืนโดยไม่มีเหตุอันควร
เสียชีวิต

เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2567 ทางครอบครัวของ ทวี ไกรคุปต์ ได้เปิดเผยว่า ทวีได้ล้มเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2567 และได้นําตัวส่งโรงพยาบาลสวนผึ้ง หมู่ที่ 5 ตําบลท่าเคย อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี ก่อนทางครอบครัวจะนำตัวเข้ารักษาตัวที่ โรงพยาบาลศิริราช แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ในวันเดียวกัน และเข้ารับการผ่าตัด จากนั้นเข้าพักที่ห้องไอซียู มีอาการตอบสนองเพียงมือขยับได้ แต่พอช่วงเช้าวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2567 คณะแพทย์แจ้งกับทางครอบครัวว่า ทวี ไม่มีอาการตอบสนองใด ๆ ม่านตาไม่รับรู้ต่อแสงและไม่สามารถหายใจด้วยตนเองได้ เท่ากับก้านสมองตาย ครอบครัวได้ทำใจและย้ายกลับมารักษาตัวที่ โรงพยาบาลราชบุรี ขณะที่รักษาตัวทวีไม่มีอาการตอบสนองและอยู่ได้ด้วยเครื่องช่วยหายใจ กระทั่งเวลา 22.40 น. ของวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2567 แพทย์แจ้งครอบครัวว่า ทวีไม่สามารถหายใจด้วยเครื่องช่วยหายใจได้และถึงแก่อนิจกรรมลงอย่างสงบ สิริอายุ 84 ปี 10 เดือน 21 วัน
ในการนี้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ พร้อมด้วยเครื่องประกอบเกียรติยศประกอบศพ ได้แก่ โกศพระราชทาน โกศแปดเหลี่ยม ฉัตรเบญจาตั้งประดับ ปี่ กลองชนะ 10 ประโคมเวลารับพระราชทานน้ำอาบศพ และ พระราชทานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรม จำนวน 3 คืน ผู้ร่วมงาน อาทิ นภินทร ศรีสรรพางค์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ / ชัยธวัช ตุลาธน ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร / มานิต นพอมรบดี อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข / พลตำรวจเอก เสรีพิศุทธ์ เตมียเวส อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ / พลเอก ประวิตร วงษ์สุวรรณ อดีตรองนายกรัฐมนตรีไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
ปืนใหญ่จู่โจม

ชตูก 3 ปืนใหญ่จู่โจมด้วยอาวุธหลักขนาด 75 มม ซึ่งกองทัพซีเรียได้เลิกใช้งานแล้ว.
ปืนใหญ่จู่โจม เป็นรูปแบบหนึ่งของปืนใหญ่อัตตาจร ซึ่งถูกใช้ในฐานะที่เป็นปืนใหญ่สนับสนุนทหารราบที่ถูกติดตั้งบนโครงสร้างรถยานยนต์ โดยทั่วไปแล้วจะเรียกได้ว่า ยานเกราะรบ ปืนใหญ่จู่โจ่มได้รับการออกแบบมาเพื่อให้การยิงสนับสนุนแบบโดยตรงสำหรับการโจมตีของทหารราบโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ได้เข้าปะทะกับตำแหน่งทหารราบหรือป้อมปราการฝ่ายข้าศึก คำศัพท์นี้ได้แปลตามตัวอักษรของภาษาเยอรมันด้วยคำว่า "ชตวร์มเกอชึทซ์" ซึ่งได้ถูกนำไปประยุกต์ใช้เป็นปืนจู่โจมที่ถูกสร้างขึ้นด้วยวัตถุประสงค์นี้ขึ้นเป็นครั้งแรก  ชตูก 3 ในปี ค.ศ. 1940
ในประวัติศาสตร์ แนวคิดของปืนจู่โจมซึ่งมีความคล้ายคลึงอย่างมากกับรถถังทหารราบ ซึ่งทั้งสองแบบต่างก็เป็นยานพาหนะรบที่มีเป้าหมายที่จะไปพร้อมกับกองกำลังทหารราบในการเข้าสู่สนามรบ  อย่างไรก็ตามในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปืนจู่โจมนั้นมีความคล่องตัวกว่ารถถังและสามารถใช้งานเป็นปืนใหญ่ทั้งทางตรงและทางอ้อม แม้ว่าพวกเขาจะสามารถประเมินพลังการยิงของรถถังได้ แต่ปืนจู่โจมส่วนใหญ่จะยิงด้วยกระสุนระเบิดแรงสูงที่มีความเร็วค่อนข้างต่ำ ซึ่งเหมาะสำหรับบทบาทของพวกมันในการจัดการกับจุดที่แข็ง เช่น ตำแหน่งป้อมปราการและอาคารบ้านเรือน อย่างไรก็ตาม เมื่อความขัดแย้งได้คืบหน้า การเพิ่มจำนวนรถถังในสนามรบได้บังคับทำให้เกืดหน่วยปืนจู่โจ่มจำนวนมากซึ่งได้หุ้มเกราะในการปกป้องทหารราบและนำไปสู่กองทัพที่เพิ่มมากขึ้นซึ่งขึ้นอยู่กับการออกแบบที่มีความเอนกประสงค์ที่รวมบทบาทแยกจากแบบดั้งเดิมของปืนจู่โจ่มและรถถังพิฆาต
ปืนใหญ่จู่โจมของเยอรมันและโซเวียตต่างได้ถูกนำเสนอในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มักจะถือว่าพวกมันเป็นอาวุธหลักในป้อมปราการที่ล้อมรอบได้อย่างเต็มรูปแบบซึ่งถูกนำมาใช้แทนที่ป้อมปืน แม้ว่าสิ่งเหลานี้จะมีการระดมยิงที่จำกัดและการเคลื่อนที่ของอาวุธ ซึ่งยังมีข้อดีคือการลดแรงงานและทำให้เกิดกระบวนการผลิตที่ง่ายมากขึ้น สหรัฐอเมริกาไม่เคยพัฒนาปืนจู่โจ่มที่ถูกสร้างโดยเฉพาะในช่วงยามสงคราม แม้ว่าจะทำการดัดแปลงยานเกราะรบที่มีอยู่แล้วสำหรับบทบาทนั้น รวมทั้งเอ็ม 4 เชอร์แมน และเอ็ม 5 สจวต และรถกึ่งสายพาน เอ็ม 3
แนวคิดปืนใหญ่จู่โจมซึ่งส่วนใหญ่ได้ถูกทิ้งในช่วงยุคหลังสงครามในความนิยมต่อรถถังหรือรถถังพิฆาตที่อเนกประสงค์ที่มาพร้อมกับกองกำลังทหารราบ ซึ่งยังสามารถให้การยิงสนับสนุนโดยตรงตามเท่าที่ต้องการได้ ในสหรัฐอเมริกาและประเทศตะวันตกส่วนใหญ่ ปืนจู่โจมได้เลิกที่จะจดจำว่ามันเป็นยานเกราะรบที่ซ่อนตัวในซอกหรือช่องในกำแพง ด้วยตัวอย่างของแต่ละคันที่ถูกจัดว่าเป็นปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์อัตตาจรหรือรถถัง สหภาพโซเวียตยังคงระดมทุนในการพัฒนาปืนจู่โจมแบบใหม่ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1967 แม้ว่าจะมีการออกแบบที่เล็กน้อยในช่วงหลังสงครามก็ได้ถูกนำมาใช้จำนวนมาก  ในกองทัพโซเวียตและประเทศอื่นๆในยุโรปตะวันออก ปืนใหญ่จู่โจมแบบเดิมได้ถูกแทนที่ส่วนมากโดยรถถังพิฆาต เช่น เอสยู-100 ซึ่งสามารถให้การสนับสนุนแก่ทหารราบหรือยานเกราะ
ปารีณา ไกรคุปต์

| ปารีณา ไกรคุปต์ม> ว.ม. ป.ช. |
| --- | --- |
ปารีณาในปี 2563

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี
ดำรงตำแหน่ง 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 – 25 มีนาคม พ.ศ. 2564 (17 ปี 60 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ทักษิณ ชินวัตร สมัคร สุนทรเวช สมชาย วงศ์สวัสดิ์ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ก่อนหน้า: ประไพพรรณ พศบูรณินทร์
ถัดไป: ชัยทิพย์ กมลพันธ์ทิพย์
เขตเลือกตั้ง: จอมบึง-โพธาราม
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 (48 ปี) จังหวัดราชบุรี ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ไทยรักไทย (2548–2549)   ชาติไทย (2550–2551)   ชาติไทยพัฒนา (2551–2556)   เพื่อไทย (2557)   พลังประชารัฐ (2561–2565)  
คู่สมรส: อุปกิต ปาจรียางกูร (หย่า)
บุตร: 3 คน
บุพการี: ทวี ไกรคุปต์ (บิดา) สิริบังอร ไกรคุปต์ (มารดา)
ชื่อเล่น: เอ๋

ปารีณา ไกรคุปต์  (เกิด 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2519) ชื่อเล่น เอ๋ เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี 4 สมัย
 ในปี 2548–2550, 2554 และ 2562 เคยอยู่หลายพรรคการเมือง เช่น พรรคไทยรักไทย, พรรคชาติไทย, พรรคชาติไทยพัฒนา และพรรคพลังประชารัฐ เคยประกวดนางสาวไทยเมื่อปี 2544 จนผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้ายคว้ารางวัลนางงามมิตรภาพ เกิดเมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 เป็นชาวอำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี
บิดาของปารีณา คือ ทวี ไกรคุปต์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี มารดาของปารีณา คือ สิริบังอร ไกรคุปต์
ปารีณาสมรสกับอุปกิต ปาจรียางกูร มีบุตรด้วยกัน 3 คน คือ กล้าเกล้า ไกรคุปต์, อดิศรา ปาจรียางกูร และกิตตรา ปาจรียางกูร
งานทางการเมือง

ปารีณาเป็นผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 3 จังหวัดราชบุรี ตั้งแต่ พ.ศ. 2548 สืบต่อจากบิดา ครั้งแรกปารีณาลงสมัครในนามพรรคไทยรักไทย ต่อมาย้ายไปพรรคชาติไทย, พรรคชาติไทยพัฒนา และพรรคพลังประชารัฐ
งานทางการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดราชบุรี สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดราชบุรี สังกัดพรรคชาติไทย → พรรคชาติไทยพัฒนา
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดราชบุรี สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดราชบุรี สังกัดพรรคพลังประชารัฐ
ทั้งนี้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป 2 ครั้ง ที่ปารีณาได้ลงรับสมัครเลือกตั้งแต่การเลือกตั้งครั้งนั้นเป็นโมฆะในภายหลัง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป เมษายน พ.ศ. 2549 จังหวัดราชบุรี สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 จังหวัดราชบุรี สังกัดพรรคเพื่อไทย
กระแสวิพากษ์วิจารณ์ > การใช้คำพูด

ปารีณาใช้คำว่า "อีช่อ" พาดพิงพรรณิการ์ วานิช (ชื่อเล่นว่า ช่อ) แต่ถูกสื่อสังคมวิจารณ์ว่าเป็นการใช้คำหยาบคาย ปารีณาให้เหตุผลว่า "อีช่อ" เป็นคำท้องถิ่นและเป็นคำที่ใช้ในบ้านของตน นอกจากนี้ ปารีณาทำนายว่าพรรคการเมืองพรรคหนึ่งจะถูกยุบ ทำให้สื่อสังคมคาดเดาไปต่าง ๆ นานา
ในทวิตเตอร์มีการติดแฮชแท็กถึงปารีณามากมาย เช่น "#ปารีณาค้าอาวุธ" รวมถึงวิจารณ์การใช้คำผิด ๆ ของเธอ เช่น ปารีณาเขียนว่า "ลุงตู๋" ทำให้ผู้ใช้ทวิตเตอร์ติดแฮชแท็กว่า "#พลังประชารัฐโป๊ะแตก"
กระแสวิพากษ์วิจารณ์ > การแสดงความคิดเห็นเชิงพาดพิง

ตอนหนึ่งที่ปารีณากล่าวถึงคณากร เพียรชนะ
เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ปารีณาได้โพสต์ข้อความลงบนเฟซบุ๊กส่วนตัววิจารณ์กรณีสิรวิชญ์ เสรีธิวัฒน์ หรือจ่านิว ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 ถูกทำร้าย ว่าเป็นการสร้างกระแสเพื่อใส่ร้ายรัฐบาล และเรียกคะแนนสงสาร จนตรีรัตน์ ศิริจันทโรภาส สมาชิกพรรคเพื่อไทย วิจารณ์ปารีณาว่า "ปารีณารู้ข้อมูลมากกว่าตำรวจในพื้นที่ซึ่งทำคดีนี้เสียอีก" พร้อมฝากคำถามถึงปารีณาเกี่ยวกับพิรุธในเหตุการณ์
วันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2562 เวลา 17:25 น. ปารีณาได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว โดยมีข้อความช่วงหนึ่งได้มีการกล่าวในเชิงพาดพิง หลังจากข้อความดังกล่าวถูกเผยแพร่ ได้มีกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก โดยเชื่อว่าเป็นการกล่าวถึงคณากร เพียรชนะ ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะชั้นต้นในศาลจังหวัดยะลา ที่ใช้อาวุธปืนยิงตัวเองหลังอ่านคำพิพากษา ภายในห้องพิจารณาคดีชั้น 3 ของศาลาจังหวัดยะลาเมื่อวันที่ 4  ตุลาคม ในปีเดียวกัน
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2563 มีข่าวว่าปารีณาโพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัวโต้เถียงกับปนัดดา วงศ์ผู้ดี ทำให้มีผู้ใช้อินเทอร์เน็ตตั้งข้อสังเกตว่า เป็นการเบี่ยงเบนความสนใจจาก CPTPP
คดีความ > ครอบครองอาวุธสงคราม

คดีเกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2557 ซี่งเป็นเวลาที่มีการบังคับใช้กฎอัยการอยู่ โดยนายสัชญา สถิรพงษะสุทธิและนางปารีณา ไกรคุปต์ฐานครอบครองอาวุธสงครามที่ไม่ได้อนุญาตจากปลัดกระทรวงกลาโหม อันได้แก่ กล้องส่องเวลากลางคืน 1 ชุด เสื้อเกราะกันกระสุน 1 ตัว หมวกเกราะกระสุน 1 ใบ ปืนกลเล็ก ซึ่งไม่ใช่ชนิดและขนาดที่นายทะเบียนจะออกใบอนุญาตให้ได้ โดยมีไว้ในครอบครองอันเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนฯ พ.ศ.2490 และ พ.ร.บ.อาวุธปืน วัตถุระเบิด และสิ่งเทียมอาวุธปืนฯ พ.ศ.2522 และ พ.ร.บ.ควบคุมยุทธภัณฑ์ พ.ศ.2530 มาตรา 15,42 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138 , 140 , 371    นอกจากนี้ได้พกพาปืนพกออโตเมติกขนาด .38 SUPER ซึ่งเป็นอาวุธปืนได้รับอนุญาตให้มีได้โดยชอบด้วยกฎหมาย กับกระสุนปืนออโตเมติกจำนวน 31 นัด และอาวุธปืนพกรีวอลเวอร์กับกระสุนปืนลูกกรดจำนวน 8 นัด ติดตัวไปในซอยสมคิด ถนนเพลินจิต แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน ซึ่งเป็นทางสาธารณะ โดยไม่มีเหตุสมควรและไม่ได้รับอนุญาตให้พกพาอาวุธ โดยเหตุเกิดในท้องที่ซี่งขณะนั้นประกาศใช้กฎอัยการศึก โดยโอนคดีจากศาลทหารยื่นฟ้องต่อศาลอาญาเมื่อ 18 พฤศจิกายน 2562 ศาลประทับรับฟ้องเป็นคดีหมายเลข ดำ อ.3041/2562 และกำหนดนัดจำเลยให้ปากคำในวันที่ 27 มกราคม 2563  และเลื่อนคดีไปวันที่ 9 มีนาคม 2563 เนื่องจากจำเลยอีกคนไม่มาเพราะยังไม่ได้รับหมาย  และเลื่อนคดีไปอีกครั้งในวันที่ 25 พฤษภาคม 2563 เนื่องจากทนายความจำเลยที่ 1 ติดภารกิจฌาปณกิจศพมารดา โดยคดีนี้ศาลอาญามีคำสั่งให้ปล่อยชั่วคราว โดยกำหนดราคาประกัน 700,000 บาท
คดีความ > ฟาร์มไก่

วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ร้อยเอกธรรมนัส พรหมเผ่า ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้เร่งรัดตรวจสอบการถือครองที่ดิน ส.ป.ก. กรณีฟาร์มไก่เขาสนฟาร์ม ของปารีณา พบว่าอยู่เขต ส.ป.ก. กว่าพันไร่ ซึ่งที่ดินดังกล่าวมีชื่อของทวี ไกรคุปต์ บิดาของปารีณาเป็นผู้ถือครอง
วันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ธรรมนัส พร้อมกับสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม หรือ ส.ป.ก. ได้ลงพื้นที่ตรวจสอบฟาร์มไก่ของปารีณา หลังจากที่ ส.ป.ก. ทำหนังสือถึงปารีณาให้คืนที่ดินจำนวน 682 ไร่ บริเวณฟาร์มไก่ ให้กับ ส.ป.ก. ภายใน 7 วัน อย่างไรก็ตาม ปารีณาได้ทำหนังสือส่งมอบคืนที่ดินทั้งหมดให้ทางเลขา ส.ป.ก. เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ที่ผ่านมา ธรรมนัสจึงเข้ามารับมอบคืนพื้นที่ด้วยตนเอง
วันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2562 สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมจังหวัดราชบุรี ได้นำป้ายประกาศยึดพื้นที่ไปติดหน้าฟาร์มไก่ของปารีณา แต่ยังมีคนอยู่ข้างในพื้นที่ภายในฟาร์มไก่
วันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2563 เกิดเหตุเพลิงไหม้ในฟาร์มไก่โดยไม่ทราบสาเหตุ เหตุการณ์ครั้งนี้มีโรงไก่ถูกไฟไหม้เสียหาย 1 โรงเรือน แม้จะไม่มีไก่ในโรงดังกล่าวแล้ว แต่อุปกรณ์เลี้ยงไก่ที่อยู่ภายในได้เสียหายเกือบทั้งหมด ปารีณายืนยันว่า เป็นไปไม่ได้ที่จะเกิดจากไฟฟ้าลัดวงจรเนื่องจากไม่มีการใช้ไฟฟ้าในฟาร์มไก่มานานแล้ว อีกทั้งผู้เห็นเหตุการณ์ในครั้งนี้ได้ยืนยันว่าไม่ได้เกิดจากไฟป่า อย่างไรก็ตาม หลังจากปารีณาได้โพสต์ภาพความเสียหายของฟาร์มไก่ที่ถูกเพลิงไหม้ ลงในเฟซบุ๊กส่วนตัว ปรากฏว่ามีชาวสังคมออนไลน์ที่ใช้เฟซบุ๊กเข้ามากดปุ่มหัวเราะ(Haha) ในโพสต์ดังกล่าว ประมาณ 17,000 ครั้ง ขณะที่คนกดถูกใจ(Likes) อยู่ที่ประมาณ 3,500 ครั้ง ส่วนเสียใจ(Sad) อยู่ที่ประมาณ 500 ครั้ง
คดีความ > ปกปิดบัญชีทรัพย์สิน

วันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2564 คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ(ป.ป.ช.) พิจารณากรณีปารีณา ไกรคุปต์ ส.ส.ราชบุรี พรรคพลังประชารัฐ ปกปิดบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินอันเป็นเท็จต่อ ป.ป.ช. จากการไต่สวนพบว่า ปารีณาแจ้งรายการบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินผิดจากข้อเท็จจริง 2 รายการ  ได้แก่ 1) กรณียื่นรายการทรัพย์สินอื่นเป็นพระเครื่องผิดรุ่นโดยปารีณาแจ้งต่อ ป.ป.ช.ว่า ครอบครองพระสมเด็จบางขุนพรหม มูลค่า 2.5 ล้านบาท แต่จากการตรวจสอบเบื้องต้น พบว่าพระเครื่องดังกล่าวประเมินมูลค่าได้ประมาณ 2-3 แสนบาท 2) กรณีรายการเงินให้กู้ยืมที่ ปารีณาแจ้งแก่ป.ป.ช.ว่า ทำสัญญาเงินกู้ 7-8 ล้านบาท แต่เมื่อตรวจสอบพบว่า สัญญาเงินกู้ดังกล่าวเป็นเท็จ เพราะไม่ได้มีการกู้เงินดังกล่าวตามจริง โดยถือว่าเป็นการปกปิดข้อมูลและแสดงบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินอันเป็นเท็จ  ถือว่าชัดคำสั่งเจ้าพนักงานเป็นความผิดอาญาโดยจะส่งเรื่องให้ศาลฎีกาเพื่อพิจารณาถึงการตัดสิทธิทางการเมือง รวมถึงตัดสิทธิในการเลือกตั้ง
การพ้นจากหน้าที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ หรือ ป.ป.ช. ได้ชี้มูลความผิดของปารีณา กรณีครอบครอง และทำประโยชน์ในที่ดินของรัฐในขณะที่ปฏิบัติหน้าที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือ ส.ส. โดยมีมติว่า การกระทำของปารีณาเป็นการกระทำผิดอย่างร้ายแรง ต่อมาเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2565 ศาลฎีกาได้มีคำสั่งให้เพิกถอนสิทธิการเลือกตั้งของปารีณาเป็นเวลา 10 ปี รวมถึงไม่มีสิทธิลงสมัครรับเลือกตั้งเพื่อดำรงตำแหน่งทางการเมืองตลอดชีวิต ส่งผลให้ปารีณาพ้นจากตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไปโดยปริยาย และคณะกรรมการการเลือกตั้งต้องจัดการเลือกตั้งในเขต 3 ของจังหวัดราชบุรีภายใน 45 วัน แทนตำแหน่งที่ว่าง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
เมริทอาเตน

เมริทอาเตน, หรืออาจจะสะกดว่า เมริตาเตน หรือ เมริเอตาเตน (มีพระชนม์อยู่ในช่วงศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาล), เป็นเจ้าหญิงชาวอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์โบราณ พระนามของพระองค์มีความหมายว่า สตรี ผู้เป็นที่รักแห่งอาเตน พระองค์มีตำแหน่งเป็นพระมเหสีในฟาโรห์สเมงห์คาเร ผู้ซึงเป็นพระอนุชาหรือพระราชโอรสของฟาโรห์อเคนาเทน พระองค์เป็นไปได้ว่าเป็นฟาโรห์หญิง โดยใช้พระนามว่า อังค์เคเปอร์รูเร เนเฟอร์เนเฟรูอาเตน
พระราชวงศ์

พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในฟาโรห์อเคนาเตนกับพระนางเนเฟอร์ติติ (พระมเหสีเอก) พระขนิษฐาของพระองค์คือ พระนางเมเกตอาเตน, อังค์เอสเอนปาอาเตน, เนเฟอร์เนเฟรูอาเตน ตาเชริท, เนเฟอร์เนเฟรูเร และ เซนเพนเร ภายหลังพระองค์ได้อภิเษกสมรสกับฟาโรห์สเมงห์คาเร
จากบันทึกได้กล่าวถึงเจ้าหญิงพระองค์หนึ่งพระนามว่า เมริทอาเตน ตาเชริท ซึ่งอาจจะเป็นพระราชธิดาของพระองค์กับฟาโรห์สเมงห์คาเร และบันทึกจากเมืองอัซมูเนอิน (เฮอร์โมโปลิส) กล่าวว่าเจ้าหญิงเมริทอาเตน-ตาเชริท เป็นพระธิดาในพระองค์ โดยเหตุการนี้ในช่วงการครองราชย์ของฟาโรห์อเคนาเตน และเป็นไปได้ว่าฟาโรห์อเคนาเตนเป็นพระบิดาของเจ้าหญิงเมริทอาเตน-ตาเชริท ถ้าเป็นเช่นนั้นแสดงให้เห็นว่าฟาโรห์อเคนาเตนได้สถาปนาพระราชธิดาของพระองค์เองขั้นเป็นพระมเหสีอีกพระองค์ นอกจากนี้ยังมีเจ้าหญิงอังค์เอสเอนปาอาเตน ตาเชริท ซึ่งถูกสันนิษฐานว่าเป็นพระธิดาของพระองค์ แต่มีความเป็นไปได้มากกว่าที่จะเป็นพระธิดาของพระนางอังค์เอสเอนปาอาเตน
พระประวัติ > วัยพระเยาว์ในเมืองธีบส์

พระองค์เป็นไปได้มากว่าจะประสูติที่เมืองธีบส์ หลังจากพระบิดาของพระองค์อภิเษกสมรสกับพระนางเนเฟอร์ติติได้ไม่นาน หรืออาจจะก่อนที่พระบิดาขึ้นครองราชย์ พระองค์ปรากฏในบันททึกในช่วงปีที่ 5 ของการครองราชย์ของพระบิดา ซึ่งพระองค์อาจจะประทับอยู่ที่เมืองธีบส์ในพระราชวังที่ซับซ้อนในวิหารที่คาร์นัก แต่ยังไม่ทราบว่าการใช้งานอาคารที่คาร์นักเป็นอย่างไร ซึ่งสังเกตภาพจิตรรรมฝาผนังคาดว่าอาจจะเป็นที่ประทับได้ ภาพสลักนูนต่ำชองพระองค์จะอยู่ข้างพระมารดาของพระองค์ (พระนางเนเฟอร์ติติ) บนภาพนูนต่ำนูนสูงสีสันแกะสลักในห้องฮัท-เบ็นเบ็น ฮัท - เบ็นเบ็นเป็นโครงสร้างที่เกี่ยวข้องกับเนเฟอร์ติติซึ่งเป็นนักบวชชั้นสูง พระองค์ปรากฏอยู่ด้านหลังพระมารดาของพระองค์ที่กำลังสั่นกระดิ่ง และพระขนิษฐาของพระองค์พระนางเมเกตอาเตนและอังค์เอสเอนปาอาเตนก็ปรากฏพระองค์ขึ้นในบางฉาก แต่ไม่บ่อยเหมือนพระองค์
พระประวัติ > เจ้าหญิงแห่งอาร์มานา

ในปีที่ 5 ของการครองราชย์ของฟาโรห์อเคนาเตน พระองค์ปรากฏบนภาพสลักที่กำแพงเมืองหลวงใหม่ที่พระบิดาสร้างโดยย้ายทั้งคณะเชื้อพระวงศ์และข้าราชบริพารของพระองค์ ในช่วงรัชสมัยของพระบิดา พระองค์มักจะปรากฏอยู่บ่อยที่สุ ดและกล่าวถึงพระราชธิดาทั้งหกพระองค์ ภาพสลักของพระองค์ปรากฏอยู่บนภาพสลักภายในวิหาร สุสาน และหอสวดส่วนพระองค์ ไม่เพียงแค่นั้นพระองค์ยังคงปรากฏให้เห็นในหมู่ภาพแสดงชีวิตครอบครัวของฟาโรห์ ซึ่งเป็นแบบฉบับของจิตรกรรมช่วงยุคอาร์มานา แต่ในบรรดาภาพวาดพิธีอย่างเป็นทางการเช่นกัน
โดยสองสองสถาปัตยกรรมในเมืองอาร์มานาที่เกี่ยวข้องกับพระองค์ก็คือ พระราชวังทางทิศเหนือ และ มารู-อาเตน ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมืองอาร์มานาที่โครงสร้างประกอบด้วยสระว่ายน้ำหรือทะเลสาบและศาลาตั้งอยู่ในพื้นที่ที่ปลูกต้นไม้ เกาะเทียมประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างที่มีลักษณะเป็นเสาซึ่งมีผิวทางที่ทาสีเพื่อแสดงฉากจากธรรมชาติ