stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รสัมปครี

ซาอิฟ อะลี ข่าน ในพิธี รสัมปครี ขณะราชาภิเษกขึ้นเป็นนาวับแห่งปตาวดี และ นาวับแห่งโภปาล 40 วันหลังบิดา ผู้เป็นนาวับองค์ก่อน สิ้นพระชนม์
รสัมปครี (रसम पगड़ी; Rasam Pagri) เป็นพิธีทางสังคมที่ปฏิบัติในสังคมชาวปัญจาบและชาวราชสถานในอินเดีย พิธีจัดขึ้นหลังสมาชิกชายที่อาวุโสสุดของครอบครัวเสียชีวิต โดยให้สมาชิกชายที่อาวุโสสุดรองลงมาจากบุคคลที่เสียชีวิตทำการโพกผ้าโพกศีรษะ (ปครี) ต่อหน้าสมาชิกในครอบครัวหรือในเผ่า ตามธรรมเนียมฮินดู พิธีนี้มักประกอบโดยบิดาของภรรยาของสมาชิกชายที่อาวุโสสุด โดยทั่วไปจะประกอบพิธีในวันที่สี่นับจากพิธีศพ (อนติมสังสการ หรือ อุตาละ (Uthala)) หรือในวันที่สิบสาม ที่เรียกว่า เตหรวิน พิธีนี้ทำขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนผ่านภาระรับผิดชอบในการคุ้มครองและดูแลครอบครัวจากสมาชิกหนึ่งไปยังอีกผู้หนึ่ง โดยมีผ้าโพกศีรษะเป็นตัวแทนของเกียรติยศของครอบครัว
มีดสั้นสะท้านฟ้า

| มีดสั้นสะท้านฟ้า |
| --- | --- |
กำกับ: Chang Cheh Leung Ting (Uncredited, Action Director) Lu Feng (Uncredited, Action Director)
เขียนบท: Chang Cheh Ni Kuang
อำนวยการสร้าง: Run Run Shaw
นักแสดงนำ: Kuo Chui Alexander Fu Sheng Wang Lung Wei Ku Feng Kara Hui Ying-Hung Chiang Sheng Shirley Yu Lu Feng Lo Mang
กำกับภาพ: Kung Mu-To Miyaki Yukio
ตัดต่อ: Hsing-Lung Chiang
ดนตรีประกอบ: Chen Yung Yu
บริษัทผู้สร้าง: Shaw Brothers Studio 
ผู้จัดจำหน่าย: Shaw Brothers Studio
วันฉาย:   22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 (1979-02-22) 
ความยาว: 96 minutes
ประเทศ: Hong Kong
ภาษา: Mandarin
มีดสั้นสะท้านฟ้า (อังกฤษ: Life Gamble, Life Combat) เป็นภาพยนตร์จีนกำลังภายในที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1979 กำกับโดย จาง เช่อ, เหลียง ถิง, ลู่ เฟิง นำแสดงโดย อเล็กซานเดอร์ ฟู่ เซิง, กัว จุย, หวัง หลุงเหว่ย, กุ๊ ฟง
เนื้อเรื่องย่อ

เจาซูหยู่ จอมดาบผู้มีฝีมือด้านตีเหล็กได้รับการขอร้องจากม่อชุนฟงช่วยทำมีดบินเจ็ดเล่มให้แก่เขาแต่เจาซู่หยู่ปฏิเสธเพราะสัญญากับตนเองแล้วว่าจะล้างมือจากการทำอาวุธ เสี่ยวเสียง มือกระบี่สาวงามยื่นข้อเสนอว่าจะนำมีดบินที่หายไปมาคืนให้หากม่อชุนฟงฆ่าสี่จอมโจรให้นางในการพนันเพื่อชิงหยกล้ำค่า ในขณะเดียวกันหยกนี้ยังมีผู้หมายปองอีกมากมายไม่ว่าจะเป็นเหมาไคหยวน ผู้ตัดสินการเดิมพันที่วางแผนให้เพ่งชวงชวงมือกระบี่สาวชิงสังหารสี่จอมโจร ขณะเดียวกันก็ซ้อนแผนให้ยุ่นเสียงสมุนของเขาฆ่านางเพื่อชิงหยกอีกทีหนึ่ง ส่วนช่างตีเหล็กเจาซูหยู่ก็รับปากจะช่วยตู้ยี่คุฯผู้น่าสงสารชิงหยกที่อ้างว่าเป็นของเขาที่ถูกปล้นไปกลับคืนมา
นักแสดงนำ

อเล็กซานเดอร์ ฟู่ เซิง รับบท หยุน เสียง
กัว จุย รับบท เจา ซู่หยู, แบล็คสมิธ
หวัง หลุงเหว่ย รับบท เหมา ไค่หยวน, ราชสีห์ทองคำ
กุ๊ ฟง รับบท นายตำรวจเจ้า ซื่อจิง
แหล่งข้อมูลอื่น

มีดสั้นสะท้านฟ้า ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
รอสตอฟ-นา-โดนู

| รอสตอฟ-นา-โดนู Ростов-на-Дону |
| --- | --- |
City

   ธง ตราอาร์ม
เพลง: none
ที่ตั้งของรอสตอฟ-นา-โดนู 
รอสตอฟ-นา-โดนูที่ตั้งของรอสตอฟ-นา-โดนูแสดงแผนที่รัสเซียรอสตอฟ-นา-โดนูรอสตอฟ-นา-โดนู (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  47°14′N 39°42′E﻿ / ﻿47.233°N 39.700°E﻿ / 47.233; 39.700
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: แคว้นรอสตอฟ
สถาปนา: 1749
จัดตั้งเป็นCity: 1796
การปกครอง
 • องค์กร: City Duma
 • Head: Zinaida Neyarokhina
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 348.5 ตร.กม. (134.6 ตร.ไมล์)
ความสูง: 70 เมตร (230 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 1,089,261 คน
 • ประมาณ (2018): 1,130,305 (+3.8%) คน
 • อันดับ: 10th ในปี 2010
 • ความหนาแน่น: 3,100 คน/ตร.กม. (8,100 คน/ตร.ไมล์)
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: Rostov-na-Donu Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: แคว้นรอสตอฟ, Rostov-na-Donu Urban Okrug
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: Rostov-na-Donu Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Rostov-na-Donu Urban Okrug
รหัสไปรษณีย์: 344000–344002, 344004, 344006, 344007, 344009–344013, 344015, 344016, 344018–344023, 344025, 344029, 344030, 344032–344034, 344037–344039, 344041, 344045, 344048, 344050, 344052, 344055, 344056, 344058, 344064, 344065, 344068, 344069, 344072, 344079, 344082, 344090–344095, 344101, 344103, 344111–344114, 344116, 344700, 344880, 344890, 344899, 344960–344965, 344999, 901078, 995100
รหัสโทรศัพท์: +7 863
รหัส OKTMO: 60701000001
วันCity: Third Sunday of September
เว็บไซต์: www.rostov-gorod.ru
รอสตอฟ-นา-โดนู (รัสเซีย: Росто́в-на-Дону́, อักษรโรมัน: Rostov-na-Donu, สัทอักษรสากล: [rɐˈstof nə dɐˈnu]) เป็นเมืองท่าและศูนย์กลางการปกครองของแคว้นรอสตอฟและเขตสหพันธ์ใต้ของประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางภาคใต้ของที่ราบยุโรปตะวันออกบนฝั่งแม่น้ำดอน ตั้งอยู่ห่างจากทะเลอะซอฟ 32 กม. เขตชานเมืองทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองอยู่ติดกับสามเหลี่ยมปากแม่น้ำดอน จากข้อมูลสำมะโนประชากร เมืองมีประชากรเกินล้าน โดยมีประชากร 1,089,261 คน ในปี 2010, 1,068,267 คน ในปี 2002, 1,019,305 คน ในปี 1989
มาซากิ ไอบะ

| มาซากิ ไอบะ |
| --- | --- |
ไอบะในเดือนพฤศจิกายน 2019
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: มาซากิ ไอบะ
รู้จักในชื่อ: ไอบะจัง
เกิด:  (1982-12-24) 24 ธันวาคม ค.ศ. 1982 (41 ปี)
ที่เกิด:  จังหวัดชิบะ ญี่ปุ่น
แนวเพลง: J-pop
อาชีพ: นักร้อง นักเต้น นักแสดง พิธีกรรายการวิทยุ
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 1996–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Johnny & Associates

สมาชิก: อาราชิ
มาซากิ ไอบะ (ญี่ปุ่น: 相葉雅紀; โรมาจิ: Aiba Masaki; เกิด 24 ธันวาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวญี่ปุ่น เขาเป็นสมาชิกของบอยแบนด์ อาราชิ
ประวัติ

ไอบะเกิดวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2526 ในฮะนะมิงะวะ จังหวัดชิบะ เขาเป็นลูกคนแรกของบ้าน เขามีน้องชายที่อายุน้อยกว่า 4 ปีชื่อยูซุเกะ[ต้องการอ้างอิง] ไอบะถูกเลี้ยงโดยคุณตาถึงอายุ 4 ขวบ เพราะ พ่อแม่ของไอบะยุ่งกับการเตรียมเปิดร้านอาหารจีน[ต้องการอ้างอิง]
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อเรื่อง | บท |
| --- | --- | --- |
| 2014 | Miracle: Devil Claus' Love and Magic | ฮิคาริ |
| 2012 | Japan's Wildlife: The Untold Story | ผู้บรรยาย |
| 2010 | Last Promise | อากิระ ทานาดะ |
| 2007 | Yellow Tears | โชจิโร่ อิโนะอุเอะ |
| 2004 | Pika**nchi Life Is Hard Dakara Happy | ชุน |
| 2002 | Pika*nchi Life Is Hard Dakedo Happy | ชุน |
| 1998 | Shinjuku Boy Detectives |  |
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

ในปี 1997 ไอบะได้แสดงละครเรื่องแรก ในบทอากิระ หนึ่งในเด็กที่อยู่ในเมืองที่รัฐบาลไม่สนใจหลังจากการปกปิดความลับอะไรบางอย่าง ในละครเรื่อง Bokura no Yūki: Miman Toshi (ญี่ปุ่น: ぼくらの勇気; โรมาจิ: Our Courage: Miman City) หลังจากการประกาศเดบิวต์ของวงอะระชิในเดือนกันยายน ปี 1999 ไอบะก็ได้แสดงเรื่อง V no Arashi (ญี่ปุ่น: Ⅴの嵐; โรมาจิ: v no arashi) เกี่ยวกับวอลเลย์บอล
ในวันที่ 2 สิงหาคม ปี 2009 มีการประกาศว่าไอบะจะได้แสดงนำเป็นครั้งแรกในเรื่อง My Girl ไอบะเล่นเป็นหนุ่มคนหนึ่งที่ได้รับเด็กหญิง 5 ขวบจากแฟนเก่า ในปี 2010 ไอบะได้แสดงบท ริว ซาซากุระ (ญี่ปุ่น: 佐々 倉溜; โรมาจิ: Sasakura Ryū) บาร์เทนเดอร์อัจฉริยะ ในเรื่อง Bartenderซึ่งดัดแปลงมาจากมังงะ นอกจากนั้นไอบะได้ร่วมแสดงในละครตอนสุดท้ายของเพื่อนร่วมวงคะซุนะริ นิโนะมิยะ Freeter, Ie o Kau (ญี่ปุ่น: フリーター、家を買う。; โรมาจิ: Part-time Worker, Buys a House) และได้ออกอากาศในวันที่ 21 ธันวาคม ปี 2010
ในปี 2012 ไอบะได้แสดงบทนำอีกครั้ง ใน คาตายามะ โยชิทาโร่ ชายคนหนึ่งซึ่งมีนิสัยเหมือนผู้หญิง แต่ด้วยกฏของทางบ้านที่ว่า 1 รุ่น 1 ตำรวจ ทำให้เขาต้องเป็นตำรวจแทนพี่น้อง ในเรื่อง  Mikeneko Holmes no Suiri (ญี่ปุ่น: 三毛猫ホームズの推理) ซึ่งดัดแปลงจากนิยายสืบสวน
ในปี 2013 ไอบะได้แสดงเป็นหมอในเรื่อง Last hope และในปี 2015 ไอบะได้แสดงเป็นคุราตะ เคน ในเรื่อง Youkoso Wakaya e ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับครอบครัวธรรมดาๆครอบครัวหนึ่งที่ถูกสตอล์กเกอร์
| ปี | ชื่อเรื่อง(ภาษาญี่ปุ่น) | ชื่อเรื่อง(ภาษาอังกฤษ) | วันที่ออกอากาศ | ! สถานีโทศทัศน์ที่ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1997 | ぼくらの勇気 未満都市 | Bokura no Yūki: Miman Toshi | 18/10-20/12 | Nippon TV |
| 1998 | 少年たち | Shōnentachi | 5/12-19/12 | NHK |
| 1999 | Vの嵐 | V no Arashi | 11/10-29/10 | Fuji TV |
| 2001 | ムコ殿 | Mukodono | 12/04-28/06 | Fuji TV |
| 2001 | 少年タイヤ 第2話 | Shōnen Taiya: Second Story - Gypsy | 13/11-18/12 | Fuji TV |
| 2002 | 少年タイヤ 第3話 | Shōnen Taiya: Third Story - Aoki-san Uchi no Oku-san | 08/01-29/01 | Fuji TV |
| 2003 | 介護家族－花、咲きまっか－ | Kaigo Kazoku: Hana, Sakimakka | 04/03 | Nippon TV |
| 2003 | よい子の味方 〜新米保育士物語〜 | Yoiko no Mikata | 01/03 | Nippon TV |
| 2003 | 演技者。 第11話「狂うがまま」 | Gekidan Engimono: Eleventh Story - Kurū ga Mama | 17/06-15/07 | Fuji TV |
| 2003 | ヤンキー母校に帰る | Yankee Bokō ni Kaeru | 10/10-12/12 | TBS |
| 2006 | トリプル・キッチン | Triple Kitchen | 01/08 | TBS |
| 2006 | 喰いタンスペシャル 香港全部食べちゃうぞ! | Kuitan Special | 30/09 | Nippon TV |
| 2009 | マイガール | My Girl | 09/10-12/11 | TV Asahi |
| 2010 | フリーター、家を買う | Freeter, Ie o Kau | 21/12 | Fuji TV |
| 2011 | バーテンダー | Bartender | 04/02-01/04 | TV Asahi |
| 2012 | 三毛猫ホームズの推理 | Mikeneko Holmes no Suiri | 14/04-23/6 | Nippon TV |
| 2013 | ラストホープ | Last Hope | 15/1-26/3 | Fuji TV |
| 2015 | ようこそ、わが家へ | Welcome to My home | 13/04-15/06 | Fuji TV |
รางวัล

| ปี | องค์กร | รางวัล | จากผลงาน | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | 13th Nikkan Sports Drama Grand Prix (Fall 2009) | Best Actor | My Girl | ชนะ |
| 2010 | TV Navi Drama Awards (Fall 2009) | Best Newcomer | My Girl | ชนะ |
รางวัล > รางวัลอื่นๆ

รางวัลคนใส่ยีนส์ดูดีที่สุด (2011-2013)
บุก

| บุก |
| --- | --- |

ดอกบุกยักษ์ (Titan arum หรือ Amorphophallus titanum) บุกที่มีช่อดอกใหญ่ที่สุด

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
อันดับ:: อันดับขาเขียด Alismatales
วงศ์:: วงศ์บอน Araceae
วงศ์ย่อย:: Aroideae Aroideae
เผ่า:: Thomsonieae Thomsonieae
สกุล:: บุก Amorphophallus Blume ex Decne.

ชนิดต้นแบบ
Amorphophallus paeoniifolius 
Species
 ดูในบทความ
ชื่อพ้อง
 Allopythion Schott  Brachyspatha Schott  Candarum Schott  Conophallus Schott  Corynophallus Schott  Dunalia Montrouz.  Hansalia Schott  Hydrosme Schott  Kunda Raf.  Plesmonium Schott  Proteinophallus Hook.f.  Pseudodracontium N.E.Br.  Pythion Mart.  Pythonium Schott  Rhaphiophallus Schott  Synantherias Schott  Tapeinophallus Baill.  Thomsonia Wall.
บุก หรือ สกุลบุก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Amorphophallus) เป็นพืชล้มลุกอายุหลายปีหลากชนิด ในวงศ์บอน (Araceae) มีหัวใต้ดินขนาดใหญ่ ออกดอกในช่วงต้นฤดูฝน ขณะบานส่งกลิ่นเหม็นมาก เมื่อดอกโรยแล้วใบจะงอกตามออกมาเพียงใบเดียว ก้านดอกและก้านใบกลมยาว และพักตัวในฤดูแล้ง ลำต้นเหี่ยวแห้งและเหลือหัวอยู่ใต้ดิน มีเขตการกระจายพันธุ์อยู่ในภูมิภาคเขตร้อนในทวีปเอเชีย แอฟริกา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปออสเตรเลีย และหมู่เกาะในมหาสมุทรต่าง ๆ ไปจนถึงเขตอบอุ่นตอนกลาง ของประเทศจีน เกาหลี ญี่ปุ่น รวมทั้งในประเทศไทย
พืชในสกุลบุกบางชนิดกินได้ และจัดเป็น "อาหารในภาวะทุพภิกขภัย" โดยส่วนของก้านใบ ก้านดอกอ่อน และหัวใต้ดิน มาบริโภคได้ซึ่งต้องผ่านการเตรียมอาหารอย่างระมัดระวังเพื่อขจัดสารเคมีที่ก่อความระคายเคือง หัวบุกบางชนิดยังนำมาแปรรูปเป็นผงบุกซึ่งนำไปสกัดได้สารกลูโคแมนแนน ซึ่งมีศักยภาพในการใช้ประโยชน์ด้านอุตสาหกรรมอาหารเพื่อสุขภาพ ชนิดที่โดดเด่นเป็นที่รู้จักได้แก่ ดอกบุกยักษ์ (A. titanum) ในอินโดนีเซียซึ่งเป็นหนึ่งในพืชชนิดที่มีช่อดอกที่ใหญ่ที่สุดในโลกและเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "ดอกซากศพ" จากกลิ่นฉุนที่เกิดขึ้นในช่วงดอกบาน และอีกชนิดคือคอนยัค ที่รู้จักดีในการใช้เป็นอาหารญี่ปุ่นเรียก คนเนียกุ (บุกก้อนและบุกเส้น)
ประวัติ

บันทึกที่เก่าที่สุดของการจัดระบบอนุกรมวิธานพืชบุก คือในปี 1692 เมื่อเฮนดริค ฟาน รีเดอ  (Van Rheede tot Drakenstein) ตีพิมพ์ระบุชนิดพืช 2 ชนิดในสกุล โดยชื่อสกุล "Amorphophallus" ถูกระบุเป็นครั้งแรกโดยคาร์ล บรูเมอ (Carl Ludwig Blume) นักพฤกษศาสตร์ชาวดัตช์ในปี 1834 ต่อมาระหว่างปี 1876 ถึง 1911 อดอล์ฟ เองเกลอร์ (Engler) ได้รวมสกุลอื่น ๆ จำนวนหนึ่งเข้าใน Amorphophallus และลงในบทความเกี่ยวกับสกุลนี้ซึ่งระบุเป็นเอกสารฉบับสุดท้าย ตีพิมพ์ในปี 1911 ด้วยสีและกลิ่นของดอกจึงมักถูกเรียกว่า "purple aki" (ชื่ออาชญากรในอังกฤษช่วงปี 1995–2000)
อนุกรมวิธาน

ชื่อสกุล Amorphophallus มาจากภาษากรีกโบราณ amorphos "ไม่มีรูปร่าง" หรือ "ผิดรูป" + phallos "องคชาต" จากรูปร่างของช่อดอกเชิงลดแบบมีกาบ (spadix) ที่โดดเด่น
บุกเป็นสกุลขนาดใหญ่ของพืชสมุนไพรที่มีหัวในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนประมาณ 200 ชนิดจากวงศ์บอน (Araceae)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

บุก (Amorphophallus) เป็นพืชพืชล้มลุก อายุหลายปี หลายชนิดมีขนาดตั้งแต่เล็กถึงใหญ่ เจริญจากหัวใต้ดิน หัวบุกมีความแตกต่างกันอย่างมากในแต่ละชนิด ตั้งแต่หัวทรงกลมสม่ำเสมอของบุกคอนยัค (A. konjac) หัวยาวของ A. longituberosus และทรงกระบอก A. macrorhizus หรือลักษณะคล้ายหัวมันแกว หรือหน่อรอบหัว ไปจนถึงหัวที่มีลักษณะกระจุก ๆ ของ A. coaetaneus
ใบเดี่ยว เป็นใบประกอบแตกแขนง สองชั้น สามชั้น หรือหลายแขนง ก้านใบเป็นลำกลมตั้งตรง เกิดขึ้นมาจากกลางหัวบุก ใบแฉกและปลายใบแหลมลักษณะคล้ายใบมะละกอ ลักษณะคล้ายลำต้นซึ่งเรียกว่า ลำต้นเทียม ผิวลำต้นมีสีเขียวเข้ม บางชนิดมีลายเป็นเส้นตรง ลายกระ ลายด่าง มีสีเขียวสลับขาวหรือน้ำตาลอ่อน บางชนิดสีเขียวล้วน น้ำตาลล้วน มีทั้งชนิดที่ผิวเรียบ บางชนิดก้านใบมีหนามอ่อนทั่วทั้งก้านใบ โดยทั่วไปออกใบหลังจากดอกโรยแล้วจากกลางหัว
ดอก คล้ายดอกหน้าวัว (เป็นพืชวงศ์เดียวกัน) คือมีกาบและฝักดอกตรงกลาง เป็นดอกไม้แบบดอกรวมที่ไม่มีกลีบดอก ดอกบุกแต่ละชนิดมีขนาด สี และรูปทรงต่างกัน บางชนิดมีดอกขนาดใหญ่มากสูงได้หลายเมตรและมีกลิ่นเหม็นเหมือนเนื้อสัตว์เน่า บุกบางชนิดมีดอกเล็ก บางชนิดมีกลิ่นหอม ก้านดอกงอกโผล่ขึ้นตรงจากกลางหัวบุกเช่นเดียวกับก้านใบ ช่อดอกบุกมีกาบหุ้มช่อ ภายในช่อดอกแบ่งเป็น 3 ส่วน ส่วนแรกด้านบนสุดเป็นส่วนของจะงอยเกสรเพศผู้ ลักษณะคล้ายดอกบัวตูม, กลมป้อม, ยาวรี หรือทรงกระบอก ส่วนที่สองเป็นดอกเพศผู้ลักษณะคล้ายไข่ปลาเรียงชิดติดกันแน่น บางชนิดจะมีส่วนของดอกเพศผู้ที่เป็นหมันปนอยู่ ส่วนใหญ่มักเป็นสีน้ำตาลอมม่วงหรือขาวอมเขียว ข้างในมีสันหรือหูดซึ่งทำหน้าที่เป็นกับดักแมลง ส่วนที่สามด้านล่างสุดคือ ดอกเพศเมีย ประกอบด้วยยอดแกสรเพศเมีย ก้านเกสรเพศเมีย และรังไข่
ดอกตัวเมียที่โตเต็มที่มักจะบานเปิดรับเกสรเพศผู้ได้เพียง 1 วัน หลายชนิดช่อดอกส่งกลิ่นของเนื้อเน่าเพื่อดึงดูดแมลงผสมเกสร (แม้ว่าบางชนิดอาจมีกลิ่นหอม) ให้เดินผ่านกับดักแมลงซึ่งมีลักษณะทางเดียวคือ กาบดอกที่เรียวแคบลง แมลงผสมเกสรต้องเดินผ่านดอกตัวผู้จำนวนมากที่เจริญเต็มที่และปล่อยละอองเรณู ซึ่งตกลงบนตัวและขนของแมลงเหล่านี้ จากนั้นจะตามกลิ่นที่ปล่อยออกจากดอกเพศเมียที่ด้านล่างและเกิดการผสมเกสร ดอกของบุกยังใช้เป็นพืชอาหารโดยหนอนผีเสื้อและผีเสื้อกลางคืน (Lepidoptera) บางชนิดเช่น Palpifer sexnotatus และ Palpifer sordida
ผลอ่อนของบุกเป็นแบบผลเบอร์รี่ทรงกลมมีสีขาวอมเหลือง เมื่อสุกแก่เปลี่ยนเป็นสีเขียวเข้ม สีม่วง สีส้ม หรือสีแดง แตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับชนิด มักมีจุกดำที่ปลายคล้ายผลกล้วย ผลของบุกส่วนใหญ่จะมีลักษณะคล้าย ๆ กัน แต่เมล็ดภายใน แตกต่างกัน บางชนิดมีเมล็ดรูปกลม แต่ส่วนมากมีเมล็ดเป็นรูปทรงกลมรี บุกบางชนิดมีเมล็ดจำนวนมากกว่าพันเมล็ด ในขณะที่บุกชนิดที่มีขนาดเล็กชนิดอื่น มีเมล็ดจำนวนไม่เกินร้อยเมล็ด
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ > วงจรชีวิต

บุกเป็นพืชหัวล้มลุกที่มีช่วงการเจริญเติบโตทางลำต้นต่างปีกับที่เจริญเติบโตเป็นดอก ส่วนใหญ่มีการเจริญเติบโตทางลำต้นเพียงอย่างเดียวนาน 4–6 ปี จึงเข้าสู่ช่วงออกดอก บุกซึ่งมีดอกส่วนใหญ่จะไม่มีการเจริญเติบโตทางลำต้น โดยธรรมชาติจะเริ่มงอกและเจริญเติบโตในช่วงปลายฤดูแล้งต่อฤดูฝน หัวที่งอกและเจริญเติบโตเป็นดอกจะงอกได้เร็วกว่าหัวที่เจริญเติบโตเป็นต้น โดยมีลักษณะการเจริญเติบโตแบบถ่ายหัว หัวที่เกิดใหม่จะซ้อนอยู่ด้านบนของหัวเดิม หัวเก่าจะฝ่อและเหี่ยวแห้งไปเมื่อต้นและใบเหี่ยวเฉาหรือผลสุกแก่เต็มที่ หัวก็เริ่มเข้าสู่ระยะพักตัวรอเวลาและสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมเพื่องอกเป็นต้นหรือเป็นดอกในปีต่อไป
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ > ชนิดเด่น

บุกยักษ์ (Amorphophallus titanum หรือ 'corpse flower' หรือ titan arum) พบที่หมู่เกาะสุมาตรา มีช่อดอกที่ไม่มีกิ่งก้านที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีความสูงได้ถึง 2.5 เมตร (8.2 ฟุต) และกว้าง 1.5 เมตร (4.9 ฟุต) เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2015 ดอกบุกยักษ์ที่สวนพฤกษชาติชิคาโกสูงมากกว่า 1.2 เมตร (3.9 ฟุต) ซึ่งมีผู้เข้าชมหลายพันคนต่อแถวเพื่อดูและดมกลิ่น ได้รับการขนานนามว่า "อลิซ" นักจัดดอกไม้อธิบายว่ามันมีกลิ่น "กลิ่นแรงมาก เหมือนคนจรจัด ยุ้งข้าว ผ้าอ้อมสกปรก และมีกลิ่นเหมือนลูกเหม็นเล็กน้อยด้วย" บุกยักษ์มีถิ่นกำเนิดในป่าฝนของประเทศอินโดนีเซีย ใช้เวลาประมาณ 7-10 ปีจึงจะออกดอก
Amorphophallus gigas ซึ่งมีลำต้นเทียมที่สูงกว่า แต่มีช่อดอกที่เล็กกว่า[ต้องการอ้างอิง]
บุกคอนยัค (Amorphophallus konjac) ใช้ทำคนเนียกุ (コンニャク) สารเพิ่มความข้นในอาหารญี่ปุ่นและเป็นวุ้นที่กินได้ซึ่งมีกลูโคแมนแนน
ใบของบุกยักษ์ในธรรมชาติ
โครงสร้างภายในกาบดอกของบุกคางคก ด้านบนสุด (ขวา) คือจะงอยรูปดอกบัว, ดอกเพศผู้ (กลาง) และดอกเพศเมียที่ด้านล่างของช่อดอก (ซ้าย)
ดอกเพศผู้ (บน) และดอกเพศเมีย (ล่าง) ทั้งคู่ไม่มีกลีบดอก
ผลบุก คล้ายผลกล้วยขนาดเล็ก มีจุกดำที่ปลาย
การแพร่กระจายและถิ่นที่อยู่

บุกเป็นพืชในที่ลุ่มทั่วไป เติบโตในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของพื้นที่เขตร้อนของแอฟริกา, เอเชีย และ โอเชียเนีย (Paleotropical Kingdom) ไม่พบในทวีปอเมริกา แม้ว่าจะมีสกุล Dracontium คล้ายคลึงกันมากแต่ไม่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกัน บุกส่วนใหญ่เป็นชนิดพืชเฉพาะถิ่น บุกเติบโตได้ดีบนพื้นที่รกร้างเช่น ป่าทุติยภูมิ
การแพร่กระจายและถิ่นที่อยู่ > ชนิดที่พบในประเทศไทย

ในประเทศไทยพบ 68 ชนิด เป็นบุกพื้นเมือง 64 ชนิด โดยพบทางภาคเหนือของไทยมากกว่า 41 ชนิด จากการสำรวจพบบุกบนพื้นที่สูงในจังหวัดตาก แม่ฮ่องสอน เชียงใหม่ เชียงราย และน่าน
ชนิดที่สำคัญ ได้แก่
บุกคางคก (Amorphophallus paeoniifolius)
บุกเกลี้ยง (Amorphophallus bulbifer)
บุกหูช้าง (Amorphophallus koratensis)
บุกคนโท หรือ บุกเนื้อทราย (Amorphophallus muelleri)
บุกรอ (Amorphophallus saraburiensis)
การใช้ประโยชน์ > บุกคอนยัค

ปลูกในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และใช้ประโยชน์จากหัวที่เป็นพืชแป้งขนาดใหญ่ ใช้ทำแป้งและวุ้นก้อนในชื่อ คนเนียกุ (อาหารญี่ปุ่น), โหมยฺวี่โต้วฟู (魔芋豆腐) ในอาหารจีนเสฉวน นอกจากนี้ยังใช้แทนเจลาตินในอาหารมังสวิรัติ ในประเทศไทยใช้บุกคางคกและบุกเนื้อทราย
การใช้ประโยชน์ > ประโยชน์ด้านสุขภาพ

หัวบุกคอนยัคแห้ง มีสารสำคัญคือ สารเหนียวกลูโคแมนแนนประมาณร้อยละ 40 สารพอลิแซ็กคาไรด์นี้ทำให้บุกก้อนมีความหนืดสูงที่ละลายน้ำได้ และอาจมีประโยชน์ต่อสุขภาพหลายอย่าง เช่น ในยาจีนโบราณสำหรับการล้างพิษ, การควบคุมเนื้องอก, การบรรเทาอาการเลือดชะงักงัน, การจัดการโรคหอบหืด, การรักษาโรคผิวหนัง และการทำให้เสมหะเหลว ใยอาหารจากหัวบุกใช้เป็นส่วนประกอบของอาหารเสริมลดน้ำหนัก
หัวบุกคอนยัค (A. konjac)
คนเนียกุ (บุกก้อน)
คนเนียกุซาชิมิ
ชิราตากิ (Shirataki; บุกเส้น)
พิษ

โดยทั่วไปยางที่พบในหัวบุกสด ลำต้นและใบ (ในบุกหลายชนิดเช่น บุกคอนยัค (A. konjac), บุกคนโท (A. muelleri), A. oncophyllus, บุกคางคก (A. paeoniifolius)) ประกอบด้วยสารแคลเซียมออกซาเลต (calcium oxalate) หากสัมผัสกับผิวหนังจะทำให้เกิดอาการคัน  หากเข้าตาจะทำให้เกิดการระคายเคือง มีอาการแสบตาอย่างรุนแรงและอาจทำให้ตาบอดได้
หัวบุกออกรสเผ็ด เป็นยาร้อน มีพิษออกฤทธิ์ต่อม้าม ตับ และระบบทางเดินอาหาร ในกลุ่มคนที่ม้าม ตับ และระบบทางเดินอาหารไม่ดี ควรหลีกเลี่ยงและหรือไม่กินมากเกินไป
ดอกบุกยักษ์ (Amorphophallus titanum) ภาพขยาย
บุกคางคก (Amorphophallus paeoniifolius)
บุกเกลี้ยง (Amorphophallus bulbifer)
Amorphophallus prainii
Amorphophallus rivieri
มามิ สาวน้อยพลังจิต

ระวังสับสนกับ สาวน้อยพลังจิต 1 (Telepathy Shōjo Ran Jiken Note)
| --- | --- |
มามิ สาวน้อยพลังจิต
エスパー魔美 (Esupā Mami)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Mami the Psychic
แนว: เสี้ยวชีวิต, เหนือธรรมชาติ
มังงะ
เขียนโดย: ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ
สำนักพิมพ์:  โชงากูกัง  จินดาสาสน์  เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
นิตยสาร: โชเน็งบิ๊กคอมิก
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 2520 – 2525
จำนวนเล่ม: 9
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: เคอิจิ ฮาระ
อำนวยการโดย: จูนิจิ คิมูระและโยชิอากิ โคอิซูมิ (ทีวีอาซาฮิ) โซอิจิ เบชชิและฮิโตชิ โมงิ (ชินเอแอนิเมชัน)
เขียนบทโดย: อากิระ โอเกยะ, ซูเกฮิโระ โทมิตะ, เรียว โมโตฮิระ, เคอิจิ ฮาระ และโชเอ สึกาดะ
ดนตรีโดย: โคเฮ ทานากะ
สตูดิโอ: ชินเอแอนิเมชัน
เครือข่าย: ทีวีอาซาฮิ (2530–2532)
ฉาย:  7 เมษายน 2530  –  26 ตุลาคม 2532
ตอน: 119 ตอน
ภาพยนตร์อนิเมะ
ESPer Mami: Hoshizora no Dancing Doll
กำกับโดย: เคอิจิ ฮาระ
อำนวยการโดย: โซอิจิ เบชชิ, โยชิอากิ โคอิซูมิ และจูนิจิ คิมูระ
เขียนบทโดย: ซูเกฮิโระ โทมิตะ
ดนตรีโดย: โคเฮ ทานากะ
สตูดิโอ: ชินเอแอนิเมชัน
ฉาย: 12 มีนาคม 2531
ความยาว: 41 นาที
มามิ สาวน้อยพลังจิต หรือ มามิ สาวพลังจิต (ญี่ปุ่น: エスパー魔美; โรมาจิ: Esupā Mami "เอสเปอร์มามิ") เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแต่งโดยฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะเมื่อ พ.ศ. 2520 ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร โชเน็งบิ๊กคอมิก ก่อนดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์เมื่อ พ.ศ. 2530–2532 และอนิเมะภาพยนตร์ใน พ.ศ. 2531
เป็นเรื่องราวของสะคุระ มามิ สาวน้อยซึ่งค่อย ๆ มีพลังเหนือธรรมชาติ และใช้พลังที่มีในการช่วยเหลือผู้อื่น โดยได้รับการสนับสนุนจากทาคาฮาตะ คาสึโอะ เพื่อนชายที่ฉลาดหลักแหลมทว่าอ่อนแอ โดยเนื้อหาได้สอดแทรกการสนับสนุนวัยรุ่นและสิทธิสตรี
ซึ่งมังงะเรื่องนี้คล้ายกับเรื่องสั้น อากาเงะ โนะ อังโกะ (赤毛のアン子 "อังโกะคนหัวแดง") ที่ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะเคยแต่ง ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น อังโกะ โออิ นิ โอโกรุ (アン子大いに怒る "เมื่ออังโกะจะโกรธจริง ๆ แล้วนะ") เป็นเรื่องราวของอาโอยามะ อังโกะ หญิงสาวที่พบว่าตนมีพลังจิต เธอพบความลับดำมืดของมารดาว่าสืบเชื้อสายแม่มด และตนเป็นนางแบบเปลือยให้พ่อตนเอง
แหล่งข้อมูลอื่น

มามิ สาวน้อยพลังจิต (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กผลงานของฟูจิโกะ ฟูจิโอะ |
| --- | --- |
ฟูจิโกะ ฟูจิโอะ:  ผีน้อยคิวทาโร่  ปาร์แมน 
ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ:  ปาร์แมน  21 เอมอน  โมจาโมจา ตะลุยจักรวาล  อุเมะโบชิเด็งกะ  โดราเอมอน  คิเตเร็ทสึ เจ้าหนูนักประดิษฐ์  บาเครุคุง  จ้าวป่าคุโรเบ  มามิ สาวน้อยพลังจิต  ตำรวจกาลเวลา  จิมปุย เพื่อนรักจากต่างดาว  ฝาแฝดสลับยุค  โปโกะ แมวจอมอภินิหาร  ป๊ะป๋าซุปเปอร์แมน 
ฟูจิโกะ ฟูจิโอะ (เอ.):  นินจาฮาโตริ  ไคบูซึ ผีน้อยจอมกวน  เซลล์แมนทมิฬ  โปรกอล์ฟเฟอร์ซารุ  มังงะมิจิ  อุลตร้าบี
มามิ เดงูจิ

มามิ เดงูจิ (ญี่ปุ่น: 出口 茉美; โรมาจิ: Deguchi Mami) เกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1985 ที่จังหวัดมิเอะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
ผลงาน

Madoka Kugimiya in Negima!
Various songs in Negima!
แหล่งข้อมูลอื่น

มามิ เดงูจิ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะAnime News Network's encyclopedia
ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2005

| AFF U-23 Youth Championship Thailand 2005> รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ: ไทย
วันที่: 29 สิงหาคม - 7 กันยายน
ทีม: 8 (จาก 1 สมาพันธ์)
สถานที่: 3 (ใน 1 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  ไทย (สมัยที่ 1st)
รองชนะเลิศ:  สิงคโปร์
อันดับที่ 3:  พม่า
อันดับที่ 4:  มาเลเซีย
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 16
จำนวนประตู: 72 (4.5 ประตูต่อนัด)
2011 (ยกเลิก) 2019 → 
การแข่งขัน ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2005 เป็นครั้งแรกที่เคยมีมาของ ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี, ซึ่งจัดขึ้นโดย สหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน (เอเอฟเอฟ). ทัวร์นาเมนต์นี้จะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 29 สิงหาคม ถึง 7 กันยาน ใน กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย. ทัวร์นาเมนต์นี้เป็นที่รู้จักในชื่อ ทัวร์นาเมนต์ปรี-ซีเกมส์, เป็นทัวร์นาเมนต์การเตรียมตัวสำหรับแต่ละชาติที่จะเข้าร่วมใน มะนิลา ซีเกมส์ ในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน.
ทัวร์นาเมนต์

เวลาทั้งหมดคือ เวลามาตรฐานไทย (TST) - UTC+7
ทัวร์นาเมนต์ > รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม เอ

| ทีม | Pld | W | D | L | GF | GA | GD | Pts |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  พม่า | 3 | 2 | 1 | 0 | 14 | 3 | +11 | 7 |
|  มาเลเซีย | 3 | 2 | 1 | 0 | 6 | 2 | +4 | 7 |
|  ฟิลิปปินส์ | 3 | 1 | 0 | 2 | 7 | 9 | −2 | 3 |
|  ติมอร์-เลสเต | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 14 | −13 | 0 |
30 สิงหาคม พ.ศ. 2548
17:45
| ฟิลิปปินส์  | 2 - 6 |  พม่า |
| --- | --- | --- |

30 สิงหาคม พ.ศ. 2548
20:30
| มาเลเซีย  | 3 - 0 |  ติมอร์-เลสเต |
| --- | --- | --- |

1 กันยายน พ.ศ. 2548
17:45
| พม่า  | 7 - 0 |  ติมอร์-เลสเต |
| --- | --- | --- |

1 กันยายน พ.ศ. 2548
20:30
| มาเลเซีย  | 2 - 1 |  ฟิลิปปินส์ |
| --- | --- | --- |

3 กันยายน พ.ศ. 2548
17:45
| ติมอร์-เลสเต  | 1 - 4 |  ฟิลิปปินส์ |
| --- | --- | --- |
| ไม่ทราบชื่อ  ?' | Report | Ombos  ?'   Jaugan  ?'   J. Orcullo  ?'   Caligdong  ?' |
3 กันยายน พ.ศ. 2548
20:30
| พม่า  | 1 - 1 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
ทัวร์นาเมนต์ > รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม บี

| ทีม | Pld | W | D | L | GF | GA | GD | Pts |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ไทย | 3 | 3 | 0 | 0 | 15 | 2 | +13 | 9 |
|  สิงคโปร์ | 3 | 2 | 0 | 1 | 7 | 7 | 0 | 6 |
|  ลาว | 3 | 1 | 0 | 2 | 5 | 6 | −1 | 3 |
|  กัมพูชา | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 | 14 | −12 | 0 |
29 สิงหาคม พ.ศ. 2548
17:45
| สิงคโปร์  | 3 - 2 |  กัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| Shi Jiayi  44'   Fazrul  70'   Baihakki  90+?' | รายงาน[ลิงก์เสีย] | ไม่ทราบชื่อ  6'   ไม่ทราบชื่อ  73' |
29 สิงหาคม พ.ศ. 2548
20:30
| ลาว  | 1 - 3 |  ไทย |
| --- | --- | --- |

31 สิงหาคม พ.ศ. 2548
17:45
| กัมพูชา  | 0 - 8 |  ไทย |
| --- | --- | --- |

31 สิงหาคม พ.ศ. 2548
20:30
| ลาว  | 1 - 3 |  สิงคโปร์ |
| --- | --- | --- |
| Lamnao  2' | รายงาน[ลิงก์เสีย] | Tengku  73'   Shahril  76'   Fazrul  88' |
2 กันยายน พ.ศ. 2548
17:45
| ไทย  | 4 - 1 |  สิงคโปร์ |
| --- | --- | --- |
| ธีรเทพ  34', 67'   ปรัชญ์  65'   จักรกริช  85' | รายงาน[ลิงก์เสีย] | Ruhaizad  14' |
2 กันยายน พ.ศ. 2548
20:30
| กัมพูชา  | 0 - 3 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
ทัวร์นาเมนต์ > รอบแพ้คัดออก > รอบรองชนะเลิศ

5 กันยายน พ.ศ. 2548
16:00
| พม่า  | 1 - 2 |  สิงคโปร์ |
| --- | --- | --- |
| Soe Myat Min  53' | รายงาน[ลิงก์เสีย] | Shi Jiayi  32'   Itimi  84' |
5 กันยายน พ.ศ. 2548
17:45
| ไทย  | 7 - 0 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
ทัวร์นาเมนต์ > รอบแพ้คัดออก > นัดชิงอันดับ 3

7 กันยายน พ.ศ. 2548
17:45
| พม่า  | 1 - 1 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |

ลูกโทษ
|  | 4 - 2 |  |
ทัวร์นาเมนต์ > รอบแพ้คัดออก > รอบชิงชนะเลิศ

7 กันยายน พ.ศ. 2548
20:30
| สิงคโปร์  | 0 - 3 |  ไทย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน[ลิงก์เสีย] | ธีรเทพ  8', 78' (ลูกโทษ)   สมปอง  90+?' |
ระยอง (แก้ความกำกวม)

ระยอง อาจหมายถึง:
จังหวัดระยอง
อำเภอเมืองระยอง
เทศบาลนครระยอง
แม่น้ำระยอง
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายเหนือ-ใต้

สายเหนือ–ใต้ เป็นเส้นทางแรกของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) มีระยะทาง 45 กิโลเมตร 27 สถานี (นับรวมกับสถานีส่วนต่อขยายที่เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2014) สีประจำเส้นทางคือสีแดง