stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อัลฮัซม์ (ประเทศเยเมน)
ภูมิอากาศ

ตัวเมืองมีภูมิอากาศร้อนและแห้ง ฝนมักตกในฤดูหนาว การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพินจัดให้อยู่ในเขต Bwh อุณหภูมิเฉลี่ยรายปีที่อัลฮัซม์อยู่ที่ 22.8 องศาเซลเซียส (73.0 องศาฟาเรนไฮต์) มีปริมาณหยาดน้ำฝนรายปีอยู่ที่ 92 มิลลิเมตร (3.62 นิ้ว)
| ข้อมูลภูมิอากาศของอัลฮัซม์> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลฮัซม์> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลฮัซม์> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลฮัซม์> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลฮัซม์> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลฮัซม์> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลฮัซม์> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลฮัซม์> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลฮัซม์> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลฮัซม์> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลฮัซม์> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลฮัซม์> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลฮัซม์> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอัลฮัซม์> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 25.9 (78.6) | 27.1 (80.8) | 28.9 (84) | 30.6 (87.1) | 32.6 (90.7) | 34.2 (93.6) | 33.8 (92.8) | 33.1 (91.6) | 31.9 (89.4) | 29.0 (84.2) | 25.8 (78.4) | 26.6 (79.9) | 29.96 (85.93) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 10.6 (51.1) | 11.3 (52.3) | 14.8 (58.6) | 16.6 (61.9) | 19.2 (66.6) | 19.5 (67.1) | 21.0 (69.8) | 20.4 (68.7) | 18.9 (66) | 14.5 (58.1) | 11.3 (52.3) | 10.9 (51.6) | 15.75 (60.35) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 4 (0.16) | 1 (0.04) | 10 (0.39) | 15 (0.59) | 16 (0.63) | 1 (0.04) | 13 (0.51) | 21 (0.83) | 4 (0.16) | 0 (0) | 2 (0.08) | 5 (0.2) | 92 (3.62) |
แหล่งที่มา: Climate-Data.org,Climate data
อัลเมียะอ์รอฎ

| อัลเมียะอ์รอฎ |
| --- | --- |
อำเภอ
อัลเมียะอ์รอฎ
พิกัด:  25°15′00″N 51°22′24″E﻿ / ﻿25.2500°N 51.3732°E﻿ / 25.2500; 51.3732
ประเทศ:  กาตาร์
เทศบาล: อัรร็อยยาน
โซน: 55
หมายเลขอำเภอ: 90
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 19.8 ตร.กม. (7.6 ตร.ไมล์)
ความสูง: 40 เมตร (130 ฟุต)
อัลเมียะอ์รอฎ (อาหรับ: المعراض, อักษรโรมัน: Al Miʿrāḍ) เป็นอำเภอในประเทศกาตาร์ ตั้งอยู่ในเทศบาลอัรร็อยยาน
ในสำมะโน ค.ศ. 2015 อำเภอในโซนหมายเลข 55 มีประชากร 283,675 คน ซึ่งรวมเมืองนิวฟิรีญุลฆอนิม อัลอะซีซียะฮ์ อัลวะอับ ฟิรีญุซเซาดาน มุอัยษิร บูซิดเราะฮ์ ฟิรีญุลมะนาศีร ฟิรีญุลมุรเราะฮ์ และอัสซัยลียะฮ์
ศัพทมูลวิทยา

คำว่า "เมียะอ์รอฎ" ในภาษาอาหรับแปลว่า "อุปสรรค" ซึ่งมีที่มาจาก ตัวอำเภออยู่บนเส้นทางใกล้กับเราะดะฮ์ (ตะพัง)
อาบูดาบียูไนเต็ดกรุป

| --- | --- |
ชื่อทางการค้า: อาบูดาบี ยูไนเต็ด กรุ๊ป
ชื่อท้องถิ่น: مجموع ةأبوظبي المتحدة للتنمية والاستثمار
อุตสาหกรรม: กีฬา
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2008
ผู้ก่อตั้ง: มานซูร์ บิน ซาเยด อัล นาห์ยาน
สำนักงานใหญ่: อาบูดาบี สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
บุคลากรหลัก: คัลดูน อัล มูบารัค
เจ้าของ: มานซูร์ บิน ซาเยด อัล นาห์ยาน
บริษัทในเครือ: ซิตี ฟุตบอล กรุ๊ป (81%)
อาบูดาบี ยูไนเต็ด กรุ๊ป (อาหรับ: الاتحاد للتنمية والاستثمار) เป็นบริษัทเอกชนในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เจ้าของคือชีค มานซูร์ บิน ซาเยด อัล นาห์ยาน สมาชิกราชวงศ์อาบูดาบีและรัฐมนตรีกิจการประธานาธิบดีของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ การรั่วไหลของเอกสารภายในแสดงให้เห็นว่ารัฐบาลอาบูดาบีเป็นผู้จัดการบัญชีที่เป็นของอาบูดาบี ยูไนเต็ด กรุ๊ป อาบูดาบี ยูไนเต็ด กรุ๊ป ยืนยันว่าพวกเขาแยกออกจากรัฐบาลอาบูดาบี
กลุ่มนี้ถือหุ้นใหญ่ 81% ของซิตีฟุตบอลกรุป ซึ่งเป็นองค์กรระดับโลกที่ควบคุมสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี สโมสรฟุตบอลมุมไบซิตี สโมสรฟุตบอลเมลเบิร์นซิตี และสโมสรฟุตบอลนิวยอร์กซิตี รวมถึงสโมสรอื่น ๆ อีกหลายแห่ง อย่างไรก็ตาม พวกเขายังมีผลประโยชน์นอกวงการกีฬาด้วยทรัพย์สินจำนวนมหาศาลในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และแมนเชสเตอร์
อัสซะลามุลมะละกี

| --- | --- |
وتحية رويال
เพลงชาติของ อิรัก
ชื่ออื่น: "The Royal Salute"
ทำนอง: A. Chaffon, ค.ศ. 1924 (1924)
รับไปใช้: ค.ศ. 1924 (1924)
เลิกใช้: 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1958
ถัดไป: "เมาฏินี"

ตัวอย่างเสียง
ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
"อัสซะลามุลมะละกี" (อาหรับ: السلام الملكي) เป็นอดีตเพลงชาติของราชอาณาจักรอิรักใน ค.ศ. 1924 ถึง 1958 ประพันธ์ทำนองโดยร้อยโท A. Chaffon เจ้าหน้าที่อังกฤษในตำแหน่งผู้กำกับวงทหารบกเมื่อ ค.ศ. 1924
แหล่งข้อมูลอื่น

MP3 file
แม่แบบ:National Anthems of Asia
อัสคารี

พลหอกอัสคารีที่โรงเรียนการบินฝ่ายสัมพันธมิตรที่วอเตอร์คลูฟ (Waterkloof), พริทอเรีย, ประเทศแอฟริกาใต้ใน ค.ศ. 1943
อัสคารี (Askari) เป็นคำในภาษาอาหรับแปลว่า "ทหาร" (อาหรับ: عسكري ‘askarī) โดยทั่วไปแล้วใช้อธิบายถึงกองทหารพื้นเมืองในแอฟริกาตะวันออก, แอฟริกาตะวันออกเฉียงเหนือ และแอฟริกากลาง ที่สังกัดกองทัพของอาณานิคมมหาอำนาจยุโรป ชื่อนี้ยังหมายถึงตำรวจ, ตำรวจภูธร และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกด้วย คำนี้ได้ถูกรับเข้าไปในภาษาแอมฮาริค (Amharic), บอสเนียน (Bosnian), อิตาลี, เปอร์เซีย, โปแลนด์, โซมาลี, สวาฮีลี,  ตุรกี และ อูรดู
ในช่วงระยะเวลาของจักรวรรดิอาณานิคมของยุโรปในทวีปแอฟริกา ทหารรับจ้างพื้นเมืองถูกว่าจ้างโดยกองทัพอาณานิคมของอิตาลี, อังกฤษ, โปรตุเกส, เยอรมัน และเบลเยี่ยม พวกเขามีบทบาทที่สำคัญในการพิชิตดินแดนอาณานิคมหลายพื้นที่ และภายหลังทำหน้าที่เป็นกองทหารรักษาการณ์ และกองกำลังรักษาความปลอดภัยในพื้นที่ ในระหว่างสงครามโลกทั้งสองครั้ง หน่วยอัสคารีได้ทำหน้าที่ภายนอกอาณานิคมของตนในส่วนต่างๆของทวีปแอฟริกา ตะวันออกกลาง และเอเชีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Comando Supremo
African World War II Veterans
Histoire de la Force Publique (History of the Force Publique) by Lieutenant-General Emile Janssens, Wasmael-Chalier of Namur in 1979
Ascari: I Leoni di Eritrea/Ascari: The Lions of Eritrea. Eritrea colonial history, Eritrean ascari pictures/photos galleries and videos, historical atlas...
Ascari of Eritrea Collection of about 200 pictures listed by categories.
รายพระนามเคาะลีฟะฮ์

| เคาะลีฟะฮ์ خَليفة |
| --- | --- |
อักษรวิจิตรของอะบูบักร์ อัศศิดดีก เคาะลีฟะฮ์องค์แรก
การเรียกขาน: อะมีรุลมุอ์มินีน
จวน: มะดีนะฮ์ กูฟะฮ์ ดามัสกัส แบกแดด ซามัรรออ์ ไคโร คอนสแตนติโนเปิล หรืออิสตันบูล
สถาปนา: 8 มิถุนายน ค.ศ. 632
คนแรก: อะบูบักร์
คนสุดท้าย: สุลต่านอับดุล เมจิดที่ 2
ยกเลิก: 3 มีนาคม ค.ศ. 1924
นี่คือ รายพระนามบุคคลที่ได้ตำแหน่งเคาะลีฟะฮ์ ที่เป็นผู้นำสูงสุดในด้านศาสนากับการเมืองของรัฐอิสลาม ซึ่งรู้จักกันในชื่อรัฐเคาลีฟะฮ์ และตำแหน่งของอุมมะฮ์อิสลาม ในฐานะผู้สืบทอดทางการเมืองต่อจากมุฮัมมัด
เคาะลีฟะฮ์โดยทั่วไป > รัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน (8 มิถุนายน ค.ศ. 632 – 29 มกราคม 661)

บทความหลัก: รอชิดูน และ รัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน
| # | อักษรวิจิตร/เหรียญ | พระนาม (และตำแหน่ง) | ประสูติ | ปกครองตั้งแต่ | จนถึง | สวรรคต | ความสัมพันธ์กับมุฮัมมัด | พระราชบุพการี | เผ่า | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | อะบูบักร์ (أبو بكر) อัศศิดดีก | ค.ศ. 573 | 8 มิถุนายน ค.ศ. 632 | 22 สิงหาคม ค.ศ. 634 | 22 สิงหาคม ค.ศ. 634 |  พ่อของอาอิชะฮ์ ภรรยาของมุฮัมมัด |  อุษมาน อบูกุฮาฟะฮ์  ซัลมา อุมมุลค็อยร์ | บนูตัยม์ |  อาจเป็นคนที่สี่ที่เข้ารับอิสลามในช่วงต้นของการเป็นศาสดาของมุฮัมมัด  ริเริ่มสงครามริดดะฮ์ใน ค.ศ. 632 |
| 2 |  | อุมัร อิบน์ อัลค็อฏฏอบ (عمر بن الخطاب) อัลฟารุก | ค.ศ. 584 | 23 สิงหาคม ค.ศ. 634 | 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 644 (ถูกลอบสังหาร) | 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 644 (ถูกลอบสังหาร) |  พ่อของฮัฟเซาะฮ์ ภรรยาของมุฮัมมัด |  ค็อฏฏอบ อิบน์ นุฟัยล์  ฮันตามะฮ์ บินต์ ฮิชาม | บนูอะดี |  เข้ารับอิสลามในช่วงประมาณปีที่ 6 ของการเป็นศาสดาของมุฮัมมัด |
| 3 |  | อุษมาน อิบน์ อัฟฟาน (عثمان بن عفان) ซุนนุร็อยน์ | ค.ศ. 579 | 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 644 | 20 มิถุนายน ค.ศ. 656 (ถูกลอบสังหารในบ้านของตนเอง) | 20 มิถุนายน ค.ศ. 656 (ถูกลอบสังหารในบ้านของตนเอง) |  สามีของรุก็อยยะฮ์กับอุมมุกัลษูม ลูกสาวของมุฮัมมัด  หลานชายของอุมมุลฮะกีม บินต์ อับดุลมุฏฏอลิบ ป้าทางฝ่ายพ่อของมุฮัมมัด |  อัฟฟาน อิบน์ อบีอัลอาศ  อัรวา บินต์ กุร็อยซ์ | บนูอุมัยยะฮ์ |  |
| 4 |  | อะลี อิบน์ อบีฏอลิบ (علي بن أبي طالب) อะมีรุลมุอ์มินีน ฮัยดัร อบูฏุร็อบ อัลมุรตะซา | 15 กันยายน ค.ศ. 601 | 20 มิถุนายน ค.ศ. 656 | 29 มกราคม ค.ศ. 661 (ถูกลอบสังหารตอนละหมาดที่มัสยิดใหญ่แห่งกูฟะฮ์) | 29 มกราคม ค.ศ. 661 (ถูกลอบสังหารตอนละหมาดที่มัสยิดใหญ่แห่งกูฟะฮ์) |  ลูกพี่ลูกน้องคนแรกของมุฮัมมัด  สามีของฟาฏิมะฮ์ ลูกสาวของมุฮัมมัด  สามีของอุมามะฮ์ บินต์ ซัยนับ หลานสาวของมุฮัมมัด  ลูกหลานของมุฮัมมัดในปัจจุบันทั้งหมด สืบเชื้อสายผ่านทางอะลี |  อบูฏอลิบ อิบน์ อับดุลมุฏฏอลิบ  ฟาฏิมะฮ์ บินต์ อะซัด | บนูฮาชิม |  ชายคนแรกที่ยอมรับอิสลามอย่างเปิดเผย  ชีอะฮ์ถือว่าเป็นผู้สืบทอดคนแรกจากมุฮัมมัด |
รัฐเคาะลีฟะฮ์ของฮะซัน อิบน์ อะลี (ค.ศ. 661)
| # | อักษรวิจิตร/เหรียญ | พระนาม (และตำแหน่ง) | ประสูติ | ปกครองตั้งแต่ | จนถึง | สวรรคต | ความสัมพันธ์กับมุฮัมมัด | พระราชบุพการี | เผ่า | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 |  | ฮะซัน อิบน์ อะลี (الحسن بن علي) อะฮ์ลุลบัยต์ อัลมุจตะบา | ค.ศ. 624 | ค.ศ. 661 (6 หรือ 7 เดือน) | ค.ศ. 661 (6 หรือ 7 เดือน) | ค.ศ. 670 |  หลานชายของมุฮัมมัด  ลูกชายของอะลี อิบน์ อบีฏอลิบ |  อะลี อิบน์ อบีฏอลิบ เคาะลีฟะฮ์อัรรอชิดูนคนที่ 4 และอิมามคนแรกของชีอะฮ์  ฟาฏิมะฮ์ ลูกสาวของมุฮัมมัดกับเคาะดีญะฮ์ ภรรยาคนแรกของท่าน | บนูฮาชิม |  ชีอะฮ์ถือว่าเป็นผู้สืบทอดคนที่สองจากมุฮัมมัด  สละราชสมบัติให้แก่มุอาวิยะฮ์ที่ 1  รู้จักกันในชื่อ เคาะลีฟะฮ์อัรรอชิดูนคนที่ 5 |
เคาะลีฟะฮ์โดยทั่วไป > ราชวงศ์อับบาซิยะฮ์ของมัมลูก (ค.ศ. 1261 – 1517) > เคาะลีฟะฮ์แห่งไคโร (13 มิถุนายน ค.ศ. 1261 – 22 มกราคม ค.ศ. 1517)

พวกอับบาซิยะฮ์ในไคโรกลายเป็นเคาะลีฟะฮ์ตามพิธี ภายใต้การคุ้มครองของรัฐสุลต่านมัมลูกที่ก่อตั้งขึ้นหลังจากการยึดครองราชวงศ์อัยยูบิด
| # | พระนามตอนครองราชย์ | พระนามส่วนตัว | ครองราชย์ | พระราชบุพการี | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 57 | อัลมุสตันศิร | อบู อัลกอซิม อะฮ์มัด | 13 มิถุนายน ค.ศ. 1261 – 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1261 |  อัซซอฮิร |  ถูกแต่งตั้งเป็นเคาะลีฟะฮ์ในไคโรโดยสุลต่านมัมลูกใน ค.ศ. 1261  ตำแหน่งเคาะลีฟะฮ์ถูกอ้างโดยอัลฮากิมที่ 1 ซึ่งถูกแต่งตั้งเป็นเคาะลีฟะฮ์โดยผู้ปกครองอะเลปโป |
| 58 | อัลฮากิมที่ 1 | อบู อับดุลลอฮ์ มุฮัมมัด | 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1262 – 19 มกราคม ค.ศ. 1302 |  อบู อะลี อัลฮะซัน |  พระราชปนัดดาของอัลมุสตัรชิด  ถูกแต่งตั้งเป็นเคาะลีฟะฮ์โดยผู้ปกครองอะเลปโปใน ค.ศ. 1261  อ้างตนเองเป็นเคาะลีฟะฮ์โดยสุลต่านมัมลูกหลังจากอัลมุสตันศิรที่ 2 สวรรคต |
| 59 | อัลมุสตักฟีที่ 1 | อบู อัรรอบิอ์ สุลัยมาน | 20 มกราคม ค.ศ. 1302 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1340 |  อัลฮากิมที่ 1 |  |
| 60 | อัลวาษิกที่ 1 | อบู อิสฮาก อิบรอฮีม | กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1340 – 17 มิถุนายน ค.ศ. 1341 |  มุฮัมมัด โอรสของอัลฮากิมที่ 1 |  |
| 61 | อัลฮากิมที่ 2 | อบู อัลอับบาส อะฮ์มัด | ค.ศ. 1341 – 1352 |  อัลมุสตักฟีที่ 1 |  |
| 62 | อัลมุอ์ตะฎิรที่ 1 | อบู บักร์ | ค.ศ. 1352 – 1362 |  อัลมุสตักฟีที่ 1 |  |
| 63 | อัลมุตะวักกิลที่ 1 | อบู อับดิลลาฮ์ มุฮัมมัด | ค.ศ. 1362 – 1377 |  อัลมุอ์ตะฎิรที่ 1 |  |
| 64 | อัลมุสตะอ์ซิม | อบู ยะฮ์ยา ซะกะริยา | ค.ศ. 1377 |  อัลวาษิกที่ 1 |  |
| (63) | อัลมุตะวักกิลที่ 1 | อบู อับดิลลาฮ์ มุฮัมมัด | ค.ศ. 1377 – 1383 |  อัลมุอ์ตะฎิรที่ 1 |  |
| 65 | อัลวาษิกที่ 2 | อุมัร | กันยายน ค.ศ. 1383 – 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1386 |  อัลวาษิกที่ 1 |  |
| (64) | อัลมุสตะอ์ซิม | อบู ยะฮ์ยา ซะกะริยา | ค.ศ. 1386 – 1389 |  อัลวาษิกที่ 1 |  |
| (63) | อัลมุตะวักกิลที่ 1 | อบู อับดิลลาฮ์ มุฮัมมัด | ค.ศ. 1389 – 9 มกราคม ค.ศ. 1406 |  อัลมุอ์ตะฎิรที่ 1 |  |
| 66 | อัลมุสตะอีน | อบู อัลฟัดล์ อัลอับบาส | 22 มกราคม ค.ศ. 1406 – 9 มีนาคม ค.ศ. 1414 |  อัลมุตะวักกิลที่ 1  บัยเคาะตุน |  กลายเป็นสุลต่านแห่งอียิปต์ตั้งแต่วันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1412 ถึง 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1412 |
| 67 | อัลมุอ์ตะฎิรที่ 2 | อบู อัลฟัตฮ์ ดาวุด | ค.ศ. 1414 – 1441 |  อัลมุตะวักกิลที่ 1  กะซัล |  |
| 68 | อัลมุสตักฟีที่ 2 | อบู อัรรอบิอ์ สุลัยมาน | ค.ศ. 1441 – 29 มกราคม ค.ศ. 1451 |  อัลมุตะวักกิลที่ 1 |  |
| 69 | อัลกออิม | อบู อัลบะกอ ฮัมซะฮ์ | ค.ศ. 1451 – 1455 |  อัลมุตะวักกิลที่ 1 |  |
| 70 | อัลมุสตันญิด | อบู อัลมะฮาซิน ยูซุฟ | ค.ศ. 1455 – 7 เมษายน ค.ศ. 1479 |  อัลมุตะวักกิลที่ 1 |  |
| 71 | อัลมุตะวักกิลที่ 2 | อบู อัลอิซซ์ อับดุลอะซีซ | 5 เมษายน ค.ศ. 1479 – 27 กันยายน ค.ศ. 1497 |  ยะอ์กูบ อิบน์ อัลมุตะวักกิลที่ 1  ฮัจญ์ อัลมะลิก |  |
| 72 | อัลมุสตัมซิิก | อบู อัศศ็อบร์ | ค.ศ. 1497 – 1508 |  อัลมุตะวักกิลที่ 2 |  |
| 73 | อัลมุตะวักกิลที่ 3 | มุฮัมมัด | ค.ศ. 1508 – 1516 |  อัลมุสตัมซิิก |  |
| (72) | อัลมุสตัมซิิก | อบู อัศศ็อบร์ | ค.ศ. 1516 – 1517 |  อัลมุตะวักกิลที่ 2 |  |
| (73) | อัลมุตะวักกิลที่ 3 | มุฮัมมัด | ค.ศ. 1517 |  อัลมุสตัมซิิก |  พระองค์ยอมยกตำแหน่งเคาะลีฟะฮ์และยกดาบกับเสื้อคลุมของมุฮัมมัดให้สุลต่านเซลิมที่ 1 สุลต่านออตโตมันใน ค.ศ. 1517 ทำให้พระองค์เป็นเคาะลีฟะฮ์องค์สุดท้ายจากราชวงศ์อับบาซิยะฮ์และบนูกุเรช |
เคาะลีฟะฮ์ที่ไม่ค่อยรู้จักโดยทั่วไป

รัฐเคาะลีฟะฮ์ที่ไม่ยอมรับอย่างถูกกฎหมายโดยมุสลิมส่วนใหญ่
เคาะลีฟะฮ์ที่ไม่ค่อยรู้จักโดยทั่วไป > รัฐเคาะลีฟะฮ์ของอิบน์ ซุบัยร์ (ค.ศ.684–692)

อับดุลลอฮ์ อิบน์ ซุบัยร์ หลานชายของอาอิชะฮ์ ภรรยาคนที่ 3 ของมุฮัมมัด ได้ก่อกบฏต่อรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ใน ค.ศ. 684 เขาอ้างตนเองเป็นเคาะลีฟะฮ์ในมักกะฮ์ แต่กลับพ่ายแพ้และถูกฆ่าใน ค.ศ. 692 หลังแม่ทัพอัลฮัจญาจ อิบน์ ยูซุฟ ล้อมเมืองเป็นเวลา 6 เดือน
เคาะลีฟะฮ์ที่ไม่ค่อยรู้จักโดยทั่วไป > รัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์แห่งกอร์โดบา (ค.ศ. 929–1031)

บทความหลัก: รัฐเคาะลีฟะฮ์แห่งกอร์โดบา
(ไม่ค่อยยอมรับอย่างกว้างขวาง; มีอำนาจในประเทศสเปนและบางส่วนของมัฆริบ)
| พระนาม | ครองราชย์ | พระราชบุพการี | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| อับดุรเราะฮ์มานที่ 3 | ค.ศ. 929–961 |  มุฮัมมัด อิบน์ อับดุลลอฮ์ โอรสของอับดุลลอฮ์ อิบน์ มุฮัมมัด อัลอุมะวี เอมีร์แห่งกอร์โดบา  มุซนา |  ลูกหลานของฮิชาม อิบน์ อับดุลมะลิก เคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ |
| อัลฮะกัมที่ 2 | ค.ศ. 961–976 |  อับดุรเราะฮ์มานที่ 3  มุรญัน |  |
| ฮิชามที่ 2 | ค.ศ. 976–1009 |  อัลฮะกัมที่ 2  ศุบฮ์ |  |
| มุฮัมมัดที่ 2 | ค.ศ. 1009 |  ฮิชาม อิบน์ อับดุลญับบาร อิบน์ อับดุรเราะฮ์มานที่ 3 พระนัดดาของอับดุรเราะฮ์มานที่ 3  มุซนา |  |
| สุลัยมาน อิบน์ อัลฮะกัม | ค.ศ. 1009–1010 |  อัลฮะกัม อิบน์ สุลัยมาน อิบน์ อับดุรเราะฮ์มานที่ 3 พระนัดดาของอับดุรเราะฮ์มานที่ 3  ษาบิยะฮ์ |  |
| ฮิชามที่ 2 | ค.ศ. 1010–1013 |  อัลฮะกัมที่ 2  ศุบฮ์ |  |
| สุลัยมาน อิบน์ อัลฮะกัม | ค.ศ. 1013–1016 |  อัลฮะกัม อิบน์ สุลัยมาน อิบน์ อับดุรเราะฮ์มานที่ 3 พระนัดดาของอับดุรเราะฮ์มานที่ 3  ษาบิยะฮ์ |  |
| อับดุรเราะฮ์มานที่ 4 | ค.ศ. 1021–1022 |  โมฮัมเหม็ด พระนัดดาของอับดุรเราะฮ์มานที่ 3 |  |
| อับดุรเราะฮ์มานที่ 5 | ค.ศ. 1022–1023 |  ฮิชาม อิบน์ อับดุลญับบาร อิบน์ อับดุรเราะฮ์มานที่ 3 พระนัดดาของอับดุรเราะฮ์มานที่ 3  เฆาะละฮ์ |  |
| มุฮัมมัดที่ 3 | 1023–1024 |  อับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ อุบัยดุลอฮ์ อิบน์ อับดุรเราะฮ์มานที่ 3 พระนัดดาของอับดุรเราะฮ์มานที่ 3  เฮาระฮ์ |  |
| ฮิชามที่ 3 | ค.ศ. 1027–1031 |  มุฮัมมัด อิบน์ อับดุลมะลิก อิบน์ อับดุรเราะฮ์มานที่ 3 พระนัดดาของอับดุรเราะฮ์มานที่ 3  อะตีบ |  |
เคาะลีฟะฮ์ที่ไม่ค่อยรู้จักโดยทั่วไป > รัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์ (ค.ศ.909–1171)

(พวกฟาฏิมียะฮ์นับถือชีอะฮ์อิสมาอีลียะฮ์ที่อ้างว่าเป็นลูกหลานของฟาฏิมะฮ์ ลูกสาวของมุฮัมมัด และฝ่ายซุนนีถือว่าเป็นพวกนอกรีต การอ้างเป็นเคาะลีฟะฮ์ของพวกเขาไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับอย่างถูกกฎหมายในฐานะผู้สืบทอดตำแหน่งเคาะลีฟะฮ์ผ่านทางมุฮัมมัดโดยอุมมะฮ์มุสลิม เพราะไม่มีหลักฐานว่าพวกเขาเป็นลูกหลานของฟาฏิมะฮ์จริง ๆ)
| พระนาม | ครองราชย์ | พระราชบุพการี | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| อับดัลลอฮ์ อัลมะฮ์ดี บิลลาฮ์ | ค.ศ. 909–934 |  อัซซะกี อับดุลลอฮ์ อิมามะฮ์ของอิสมาอีลียะฮ์ |  อ้างเป็นลูกหลานของฟาฏิมะฮ์ ลูกสาวคนสุดท้องของมุฮัมมัด  ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฟาฏิมียะฮ์ |
| อัลกออิม บิอัมริลลาฮ์ | ค.ศ. 934–946 |  อับดัลลอฮ์ อัลมะฮ์ดี บิลลาฮ์ |  |
| อัลมันศูร บิลลาฮ์ | ค.ศ. 946–953 |  อัลกออิม บิอัมริลลาฮ์ |  |
| อัลมุอิซซ์ ลิดีนัลลอฮ์ | ค.ศ. 953–975 |  อัลมันศูร บิลลาฮ์ | ประเทศอียิปต์ถูกครอบครองในรัชสมัยนี้ |
| อัลอะซีซ บิลลาฮ์ | ค.ศ. 975–996 |  อัลมุอิซซ์ ลิดีนัลลอฮ์ |  |
| อัลฮากิม บิอัมริลลาฮ์ | ค.ศ. 996–1021 |  อัลอะซีซ บิลลาฮ์ |  |
| อะลี อัซซอฮิร | ค.ศ. 1021–1036 |  อัลฮากิม บิอัมริลลาฮ์ |  |
| อัลมุสตันศิร บิลลาฮ์ | ค.ศ. 1036–1094 |  อะลี อัซซอฮิร |  |
| อัลมุสตะอ์ลี | ค.ศ. 1094–1101 |  อัลมุสตันศิร บิลลาฮ์ | ความขัดแย้งในการสืบทอดนำมาสู่การแยกตัวของนิซารี |
| อัลอามิร บิอะฮ์กามัลลอฮ์ | ค.ศ. 1101–1130 |  อัลมุสตะอ์ลี | ผู้นำราชวงศ์ฟาฏิมียะฮ์ยุคหลังไม่ถือว่าพระองค์เป็นอิมามโดยมุสตะอ์ลีอิสมาอีลี |
| อัลฮาฟิซ | ค.ศ. 1130–1149 |  มุฮัมมัด อิบน์ มูสเตนซิร โอรสของอัลมุสตันศิร บิลลาฮ์  อบู อัลมักมูน อับดุลเมซิด |  |
| อัซซอฟิร | ค.ศ. 1149–1154 |  อัลฮาฟิซ |  |
| อัลฟาอิซ | ค.ศ. 1154–1160 |  อัซซอฟิร |  |
| อัลอาฎิด | ค.ศ. 1160–1171 |  ยูซุฟ โอรสของอัลฮาฟิซ |  |
เคาะลีฟะฮ์ที่ไม่ค่อยรู้จักโดยทั่วไป > รัฐเคาะลีฟะฮ์อัลโมฮาด (ค.ศ. 1145–1269)

(ไม่ค่อยยอมรับอย่างกว้างขวาง อาณาจักรจริงกินพื้นที่แค่บางส่วนของแอฟริกาเหนือและคาบสมุทรไอบีเรีย)
| พระนาม | ครองราชย์ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| อับดุลมุอ์มิน | ค.ศ. 1145–1163 |  |
| อบูยะอ์กูบ ยูซุฟที่ 1 | ค.ศ. 1163–1184 |  |
| ยะอ์กูบ อัลมันศูร | ค.ศ. 1184–1199 |  |
| มุฮัมมัด อันนาศิร | ค.ศ. 1199–1213 |  |
| อบูยะอ์กูบ ยูซุฟที่ 2 | ค.ศ. 1213–1224 |  |
| อับดุลวาฮิดที่ 1 | ค.ศ. 1224 |  |
| อับดัลลอฮ์ อัลอาดิล | ค.ศ. 1224–1227 |  |
| ยะฮ์ยา | ค.ศ. 1227–1235 |  |
| อิดรีสที่ 1 | ค.ศ. 1227–1232 |  |
| อับดุลวาฮิดที่ 2 | ค.ศ. 1232–1242 |  |
| อะลี | ค.ศ. 1242–1248 |  |
| อุมัร | ค.ศ. 1248–1266 |  |
| อิดรีสที่ 2 | ค.ศ. 1266–1269 |  |
เคาะลีฟะฮ์ที่ไม่ค่อยรู้จักโดยทั่วไป > รัฐเคาะลีฟะฮ์กุรฏุบะ (929–1031)

บทความหลัก: รัฐเคาะลีฟะฮ์กุรฏุบะ
(ไม่ค่อยยอมรับอย่างกว้างขวาง อาณาจักรจริงกินพื้นที่ในสเปนและส่วนหนึ่งของมาเกร็บ)
| พระนาม | ครองราชย์ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| อับดุลเราะห์มานที่ 3 | 929–961 |  สืบเชื้อสายจากฮิชาม อิบน์ อับด์ อัล-มาลิก เคาะลีฟะฮ์แห่งอุมัยยะฮ์ |
| อัล-ฮะกัมที่ 2 | 961–976 |  |
| ฮิชามที่ 2 อัล-ฮะกัม | 976–1009 |  |
| มูฮัมหมัดที่ 2 | 1009 |  |
| สุไลยมาน อิบน์ อัล-ฮะกัม | 1009–1010 |  |
| ฮิชามที่ 2 อัล-ฮะกัม | 1010–1013 |  |
| สุไลยมาน อิบน์ อัล-ฮะกัม | 1013–1016 |  |
| อับดุลเราะห์มานที่ 4 | 1021–1022 |  |
| อับดุลเราะห์มานที่ 5 | 1022–1023 |  |
| มูฮัมหมัดที่ 3 | 1023–1024 |  |
| ฮิชามที่ 3 | 1027–1031 |  |
รัฐเคาะลีฟะฮ์ที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปหลัง ค.ศ. 1900

ตั้งแต่จักรวรรดิออตโตมันล่มสลายเป็นต้นมา ไม่มีรัฐเคาะลีฟะฮ์ใดเลยที่ "รู้จักโดยทั่วไป"
รัฐเคาะลีฟะฮ์ที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปหลัง ค.ศ. 1900 > รัฐเคาะลีฟะฮ์ชะรีฟ (ค.ศ.1924–1925)

ฮุซัยน์ อิบน์ อะลี, กษัตริย์แห่งฮิญาซและชะรีฟแห่งมักกะฮ์ได้พยายามฟื้นฟูตำแหน่งและรูปแบบการปกครองของเคาะลีฟะฮ์ในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1924 ถึง 3 ตุลาคม ค.ศ. 1924 เมื่อพระองค์ถ่ายโอนอำนาจให้กับอะลี อิบน์ อัลฮุซัยน์ อัลฮาชิมี โอรสของพระองค์ที่ไม่ดำเนินตามตำแหน่งและรูปแบบการปกครองนี้ ถึงแม้ว่าการอ้างเป็นเคาะลีฟะฮ์ของฮุซัยน์ไม่เป็นที่ยอมรับ และใน ค.ศ. 1925 พระองค์ถูกขับออกจากฮิญาซโดยกองทัพสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูด เนื่องจากไม่ค่อยสนับสนุนกฎชะรีอะฮ์ พระองค์ยังคงใช้ตำแหน่งเคาะลีฟะฮ์ต่อในช่วงที่ถูกเนรเทศ จนสวรรคตใน ค.ศ. 1931
รัฐเคาะลีฟะฮ์ที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปหลัง ค.ศ. 1900 > การกลับมาของรัฐเคาะลีฟะฮ์อิสลาม (ค.ศ. 2014–ปัจจุบัน)

ข้อมูลเพิ่มเติม: รัฐเคาะลีฟะฮ์ทั่วโลก
ณ วันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2014 รัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ประกาศการกลับมาของรัฐเคาะลีฟะฮ์อิสลาม โดยมีอะบู บักร์ อิบรอฮีม เอาวาด อิบรอฮีม อะลี อัลบัดรี อัสซามรออี อัลบัฆดาดี เป็นเคาะลีฟะฮ์คนแรก และรัฐเคาะลีฟะฮ์มีประชากรอาศัยอยู่มากกว่า 12 ล้านคนในพื้นที่วิลายัต อัลอิรัก กับวิลายัต อัชชาม และอีกจำนวนมากใน วิลายัต ฆ็อรบ์อิฟรีกียะฮ์ (รัฐแอฟริกาตะวันตก), วิลายัต ชัรก์อาซิยา (รัฐเอเชียเหนือ), วิลายัต คุเราะซาน, วิลายัต วะซัตอิฟรีกียะฮ์ (รัฐแอฟริกากลาง), วิลายัต อัลยะมัน (รัฐเยเมน) และวิลายัต ซินาอ์ (รัฐไซนาย) ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐอิสลาม[ไม่อยู่ในแหล่งอ้างอิง]
ในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2015 อบู-บักร์ อัชเชเกา ทำสัญญากับรัฐอิสลามด้วยการส่งข้อความเสียง หลังจากนั้น มีการสันนิษฐานว่าโบโกฮะรอมได้ใช้ชื่อ "วิลายะฮ์ ฆ็อรบ์อิฟรีกียะฮ์" (อาหรับ: ولاية غرب إفريقية, "จังหวัดแอฟริกาตะวันตก") หรือ "รัฐอิสลามแห่งแอฟริกาตะวันตก" (Islamic State of West Africa; ISWAP).
อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2018 ในระหว่างการชุมนุมของดอนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐ ไมก์ เพนซ์ รองประธานาธิบดีสหรัฐกล่าวถึงไอซิสว่า “ไอซิสกำลังหลบหนี รัฐเคาะลีฟะฮ์ของมันล่มสลาย และจะถูกลบจากการมีอยู่ในเร็ววัน"
| # | เคาะลีฟะฮ์ | วันเกิด | ปกครองตั้งแต่ | จนถึง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | อะบู บักร์ อิบรอฮีม เอาวาด อิบรอฮีม อะลี อัลบัดรี อัสซามรออี อัลบัฆดาดี | 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1971 | 29 มิถุนายน ค.ศ. 2014 | 27 ตุลาคม ค.ศ. 2019 |
| 2 | อะบู อิบรอฮีม อัลฮาชิมี อัลกุเราะชี | 1 หรือ 5 ตุลาคม 1976 | 31 ตุลาคม ค.ศ. 2019 | 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 |
| 3 | อะบู อัลฮะซัน อัลฮาชิมี อัลกุเราะชี | ไม่ปรากฏ | 10 มีนาคม ค.ศ. 2022 | 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 |
| 4 | อะบู อัลฮุสเซน อัลฮุสเซนี อัลกุเราะชี | ไม่ปรากฏ | 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 | ปัจจุบัน |
ธงของรัฐเคาะลีฟะฮ์อิสลามที่มีชื่อว่า "อัลโอะกับ" (สีดำมาตรฐาน)
วิลายัต ฆ็อรบ์อิฟรีกียะฮ์ในช่วงที่แผ่ไพศาลที่สุด (มกราคม ค.ศ. 2015)
พื้นที่รัฐเคาะลีฟะฮ์อิสลามในสองรัฐของอิรักและลิแวนต์
รัฐเคาะลีฟะฮ์ที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปหลัง ค.ศ. 1900 > ไม่ยุ่งเกี่ยวการเมือง > รัฐเคาะลีฟะฮ์อะฮ์มะดียะฮ์ (ค.ศ. 1908–ปัจจุบัน)

เคาะลีฟะตุลมะซีฮ์ (อาหรับ: خليفة المسيح; อูรดู: خلیفہ المسیح; อังกฤษ: Successor of the Messiah) หรือประชาคมเคาะลีฟะฮ์แห่งอะฮ์มะดียะฮ์ เป็นผู้นำทางจิตวิญญาณและองค์กรของสังคมอะฮ์มะดียะฮ์ทั่วโลก และเป็นผู้สืบทอดของมิรซา ฆุลัม อะฮ์มัดแห่งกอดิยาน ผู้อ้างตนเองเป็นมะฮ์ดีกับเมสสิยาห์
หลังจากฆุลัม อะฮ์มัดเสียชีวิต ผู้สืบทอดยังอยู่ในศูนย์บัญชาการในกอดิยานต่อจนมีการก่อตั้งประเทศปากีสถานในปีค.ศ. 1947 ในตอนนั้นศูนย์บัญชากรอยู่ที่รับวะฮ์ แต่ในปีค.ศ. 1984 พระราชกฤษฎีกาที่ 20 ประกาศใช้โดยรัฐบาลปากีสถานไว้ไม่ให้เคาะลีฟะตุลมะซีฮ์ทำพิธีอย่างสงบและทำให้สถาบันตกอยู่ในอันตราย ด้วเหตุนี้ เคาะลีฟะตุลมะซีฮ์ที่ 4ต้องย้ายจากปากีสถานไปที่ลอนดอน, อังกฤษ และย้ายศูนย์บัญชาการไปที่มัสยิดฟัซล์
ดูเพิ่ม

รัฐเคาะลีฟะฮ์ทั่วโลก
ชาฮ์
เอมีร์
ชัยคุลอิสลาม
รายชื่อชัยคุลอิสลามแห่งจักรวรรดิอออตโตมัน
แกรนด์อิหม่ามแห่งอัลอัซฮัร
รายชื่อแกรนด์อิหม่ามแห่งอัลอัซฮัร
รายชื่อประธานมหาวิทยาลัยอัซฮัร
ผู้สืบทอดของมุฮัมมัด
ประวัติศาสตร์อิสลาม
ชีอะฮ์
ซุนนี
ชะรีฟแห่งมักกะฮ์
สารานุกรม

Bosworth, Clifford Edmund (2004) [1996]. The New Islamic Dynasties: A Chronological and Genealogical Manual. New Edinburgh Islamic Surveys (2nd ed.). Edinburgh University Press. ISBN 978-0-7486-2137-8. OCLC 56639413.
Houtsma, M. Th.; Wensinck, A. J. (1993). E.J. Brill's First Encyclopaedia of Islam 1913–1936 (Reprint). Vol. Volume IX. Leiden: BRILL. ISBN 978-90-04-09796-4. {{cite book}}: |volume= has extra text (help); |format= ต้องการ |url= (help)
Lane-Poole, Stanley (1894). The Mohammedan Dynasties: Chronological and Genealogical Tables with Historical Introductions. Westminster: Archibald Constable and Company. OCLC 1199708.
ดิรฮัมเงินของอับดุลลอฮ์ อิบน์ ซุบัยร์
รัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์
รัฐเคาะลีฟะฮ์อัลโมฮาดในช่วงแผ่ไพศาลที่สุด (ป. ค.ศ. 1200)
แผนที่อาณาจักรเป็นสีเขียวและแคว้นในปัจจุบันเป็นเส้นสีแดง
ธงของประชาคมมุสลิมอะฮ์มะดียะฮ์
อัลมุฮะมะชีน

วรรณะที่ไม่ควรไปจับต้องในประทเศเยเมน
| --- | --- |
เด็กอัคดามที่ย่านตาอีซ
ประชากรทั้งหมด
500,000 - 3,500,000 (ไม่ทางการ)
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
ซานา, เอเดน, ตาอีซ, ละฮิจญ์, อับยัน, อัลฮุดัยดะฮ์, อัลมุกัลลา
ภาษา
ภาษาอาหรับเยเมน
ศาสนา
อิสลาม
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
บันตู, ชาวแอฟโร-อาหรับ, เอธิโอเปีย, Nilotes และอาหรับเยเมน 
อัลมุฮะมะชีน (อาหรับ: المهمشين), "คนชายขอบ"; เดิมมีชื่อว่า อัลอัคดาม (อาหรับ: الأخدام, "บริวาร") เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษาอาหรับในประเทศเยเมน แม้ว่ามุฮามะชีนเป็นมุสลิมที่พูดภาษาอาหรับเหมือนกับชาวเยเมนส่วนใหญ่ พวกเขาถือเป็นชนกลุ่มล่างที่สุดของลำดับวรรณะที่คาดว่าถูกยกเลิกแล้ว พวหเขาถูกแบ่งแยกทางสังคมจากชาวเยเมนกลุ่มอื่นและส่วนใหญ่จำกัดอยู่เฉพาะงานชั้นต่ำในเมืองใหญ่ ๆ ของประเทศ จำนวนประมาณการอย่างไม่เป็นทางการระบุว่า อัลมุฮะมะชีนมีจำนวนระหว่าง 500,000 ถึง 3,500,000 คน
ต้นกำเนิด

ต้นกำเนิดที่ชัดเจนของอัลอัคดามยังไม่เป็นที่แน่ชัด โดยบางส่วนเชื่อว่าพวกเขาเป็นลูกหลานทาสแอฟริกันหรือทหารชาวเอธิโอเปียในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ความเชื่อยอดนิยมถือว่าพวกเขาเป็นลูกหลานของชาวเอธิโอเปียที่เข้าร่วมกองทัพอักซุมในช่วงการครอบครองเยเมนสมัยก่อนอิสลาม เมื่อกองทัพอบิสซีเนียถูกขับออกไปในช่วงเริ่มต้นของสมัยอิสลาม ผู้อพยพชาวเอธิโอเปียบางส่วนยังคงอาศัยอยู่ในบริเวณนั้น ให้กำเนิดชาวอัคดัม
ดูเพิ่ม

สิทธิมนุษยชนในประเทศเยเมน
แหล่งข้อมูลอื่น

The International Dalit Solidarity Network: The Al-Akhdam in Yemen
ถ้ำอัลอัคดามที่ซานาใน ค.ศ. 1942
ชาวอัลอัคดามที่ตาอีซ
อัลฆ็อยบ์

อัลฆ็อยบ์ (อาหรับ: الغيب) เป็นคำอุทานภาษาอาหรับที่ใช้สื่อถึงบางสิ่งที่ถูกปิดบัง (ไม่เห็น) โดยเป็นแนวคิดสำคัญในศาสนาอิสลาม ซึ่งไม่ได้ห้อมล้อมภพของเทพ ได้แก่เทวดา สวรรค์ และนรกเท่านั้น แต่ยังรวมถึงเหตุการณ์ในอนาคตที่มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่รู้
ความหมาย

ในภาษาอาหรับ อัลฆ็อยบ์สื่อถึงทุกสิ่งที่ถูกซ่อนเร้น มันมีความหมายที่ซับซ้อนหลายอย่างที่เกิดจากการแปลอุปมา "ความลึกของบ่อ"  เนื่องจากความลึกของบ่อน้ำถูกบดบังด้วยสายตา รายละเอียดของบ่อจึงไม่สามารถระบุได้โดยทั่วไป ดังนั้น อัลฆ็อยบ์จึงหมายถึงสิ่งที่มองไม่เห็น ซ่อนเร้น หรือปกปิด
ในศาสนาอิสลาม

ในเนื้อหาศาสนาอิสลาม อัลฆ็อยบ์สื่อถึงความลับที่เหนือเหตุผลหรือพระผู้เป็นเจ้า โดยกล่าวถึงในอัลกุรอาน 60 ที่ ในหกรูปแบบ โดยทั่วไปมี 3 ความหมาย:
ความลับ – "ทั้งนี้เพื่อให้เขารู้ว่า แท้จริงฉันมิได้ทรยศต่อเขาโดยลับหลัง และแท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงชี้แนะแนวการวางแผนของพวกทรยศ"    (ซูเราะฮ์ที่ 12:52)
ไม่ทราบหรือสิ่งเร้นลับ – "ผู้ทรงรอบรู้สิ่งเร้นลับและสิ่งเปิดเผยผู้ทรงเกรียงไกร ผู้ทรงสูงส่งยิ่ง"  (ซูเราะฮ์ที่ 13:9)
อนาคต – "จงกล่าวเถิดว่า (มุฮัมมัด) ว่า "ฉันไม่มีอำนาจที่จะครอบครองประโยชน์ใด ๆ และโทษใด ๆ ไว้เป็นกรรมสิทธิ์แก่ตัวของฉันได้ นอกจากสิ่งที่อัลลอฮฺทรงประสงค์เท่านั้น และหากฉันเป็นผู้ที่รู้สิ่งเร้นลับแล้ว แน่นอนฉันก็ย่อมกอบโกยสิ่งที่ดีไว้มากมายแล้ว และความชั่วร้ายก็ย่อมไม่ต้องฉันได้ ฉันมิใช้ใครอื่น นอกจากผู้ตักเตือน และผู้ประกาศข่าวดีแก่กลุ่มชนที่ศรัทธาเท่านั้น"" (ซูเราะฮ์ที่ 7:188)