stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อานนท์ บุษผา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อานนท์ บุษผา
วันเกิด:  27 มีนาคม พ.ศ. 2531 (36 ปี)
สถานที่เกิด:   จังหวัดกำแพงเพชร , ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.75 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  บ้านค่าย ยูไนเต็ด
หมายเลข:  27
สโมสรเยาวชน
:  โรงเรียนกีฬาจังหวัดนครสวรรค์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2002-2009 |  นครสวรรค์ |  15 |  (12) |
| 2009-2010 |  บีอีซี เทโรศาสน |   |   |
| 2011 |  นนทบุรี |   |   |
| 2011 |  ชลบุรี |   |   |
| 2012 |  →สมุทรสาคร (ยืมตัว) |   |   |
| 2013 |  เกร็กคู ลูกทัพฟ้า ปทุมธานี |   |   |
| 2013 |  เชียงใหม่ |   |   |
| 2014 |  บางกอก เอฟซี |  21 |  (10) |
| 2015-2016 |  อุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด |  16 |  (10) |
| 2016-2017 |  ศุลกากร ยูไนเต็ด |  22 |  (8) |
| 2017 |  อุดรธานี |  17 |  (1) |
| 2018 |  ลำปาง |   |   |
| 2018-2019 |  อยุธยา ยูไนเต็ด |  31 |  (6) |
| 2020 |  อุบล ครัวนภัส |  2 |  (0) |
| 2020 |  อุทัยธานี |  4 |  (0) |
| 2020–2021 |  ตรัง |  1 |  (0) |
| 2021 |  มหาวิทยาลัยปทุมธานี |  10 |  (1) |
| 2021–2022 |  ชัยนาท ยูไนเต็ด |  7 |  (2) |
| 2023– |  บ้านค่าย ยูไนเต็ด |  8 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 18 มีนาคม 2566
อานนท์ บุษผา เป็นนักฟุตบอลชาวไทย อานนท์เริ่มเล่นฟุตบอลครั้งแรกตั้งแต่ระดับเยาวชนที่โรงเรียนกีฬาจังหวัดนครสวรรค์ และอยู่ในชุดที่ได้แชมป์กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 22 ที่ จ. ลำปาง เมื่อ พ.ศ. 2549 ซึ่งในเวลานั้น อานนท์ได้เซ็นสัญญากึ่งอาชีพกับสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครสวรรค์ โดยเล่นในตำแหน่งกองหน้า ใส่เบอร์เสื้อหมายเลข 19 แต่ก็สามารถเล่นในตำแหน่งกองกลาง และในบางครั้งก็เป็นกองหลังได้ด้วย อานนท์ได้รับการยกย่องจากแฟนคลับของสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครสวรรค์ว่าเป็น "กองหน้าที่คมที่สุดของสโมสรในยุค 2005-2010"
อานนท์มีชื่อเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครสวรรค์มาจนถึงจบ พ.ศ. 2552 ในฤดูกาลนั้นสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครสวรรค์ได้อันดับสุดท้ายของดิวิชั่น 1 แต่อานนท์ยังทำประตูได้ถึง 12 ประตู จากการลงเล่นเพียงครึ่งฤดูกาลหลัง และได้ตำแหน่งรองดาวซัลโวของการแข่งขันฤดูกาลนั้น จากผลงานดังกล่าวฤดูกาลต่อมาอานนท์จึงได้ย้ายไปสังกัดบีอีซี เทโรศาสน อย่างไม่มีค่าตัว โดยได้รับเบอร์เสื้อ 24 แต่จากปัญหาการบาดเจ็บ และการแข่งขันในทีมที่มีสูง อานนท์จึงมักได้ลงเล่นแต่ในทีมสำรอง และไม่มีโอกาสได้ลงเล่นในทีมชุดใหญ่ในการแข่งขันพรีเมียร์ลีกฤดูกาลนั้นเลย แต่ก็ยังได้ลงสัมผัสสนามบ้างในรายการฟุตบอลถ้วย เมื่อจบฤดูกาล 2552 อานนท์ไม่ได้รับการต่อสัญญาจากสโมสร
หลังจากถูกปล่อยตัวจากเทโรฯ อานนท์ได้เซ็นต์สัญญากับ สโมสรฟุตบอลจังหวัดนนทบุรี แต่เพียงครึ่งฤดูกาลก็ถูกปล่อยตัวพร้อมนักเตะของทีมอีกหลายรายด้วยเหตุผลภาระค่าใช้จ่ายของสโมสร ฤดูกาล 2554 อานนท์ย้ายมาสังกัดสโมสรฟุตบอลชลบุรีเอฟซี ในช่วงการเปิดตลาดซื้อขายนักเตะเลค 2 แต่ไม่ได้รับโอกาสในการลงสนามให้ต้นสังกัด อานนท์จึงถูกปล่อยให้กับ สโมสรฟุตบอลจังหวัดสมุทรสาคร ในสัญญายืมตัว ในฤดูกาลต่อมาอานนท์ย้ายสู่สโมสรสโมสรฟุตบอลเกร็กคู ลูกทัพฟ้า ปทุมธานี แต่ยังไม่ได้ลงสนามทีมงานสโมสรที่ติดดึงตัวเขาเข้ามาในทีมก็ลาออก อานนท์จึงต้องย้ายสังกัดสู่สโมสรฟุตบอลจังหวัดเชียงใหม่
เกียรติยศ > สโมสร

ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 : โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
รองชนะเลิศ : 2558
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 : รอบแชมเปี้ยนส์ ลีก
ชนะเลิศ : 2558
ฮงนิมฮัน

| ฮงนิมฮัน |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1722  โชซ็อน
ถึงแก่กรรม: 7 พฤษภาคม  ค.ศ. 1776  โชซ็อน
ฮงนิมฮัน (เกาหลี: 홍인한, 1722-7 พฤษภาคม 1776) เป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในรัชกาล พระเจ้ายองโจ โดยท่านเป็นพวกโนนนและเป็นน้องชายแท้ๆของ ฮงพงฮัน
พระบิดาของ พระชายาเฮคยอง พระพันปีใน พระเจ้าจองโจ ท่านเป็นหนึ่งในพวกโนนที่ขัดขวางองค์ชายลีซานเหลนชายของท่านมิให้ขึ้นครองราชย์จนล่วงเข้ารัชสมัย
พระเจ้าจองโจโปรดให้มีการกวาดล้างพวก โนนน โดยโปรดให้เนรเทศฮงพงฮันพระอัยกาของพระองค์เองส่วนขุนนางคนอื่นๆก็ถูกประทานน้ำฟู่จื่อจนตาย
รวมทั้ง จอง-ฮูกยอม และฮงนิมฮันด้วยโดยโปรดให้เนรเทศไปก่อนและประทานน้ำฟู่จื่อทีหลัง
รายชื่อตัวละครในอินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม และเรลกัน แฟ้มลับคดีวิทยาศาสตร์

รายชื่อตัวละครในอินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม และเรลกัน แฟ้มลับคดีวิทยาศาสตร์ เป็นรายชื่อตัวละครจากเรื่อง อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม และ เรลกัน แฟ้มลับคดีวิทยาศาสตร์ ซึ่งสัมพันธ์กันและใช้ตัวละครหลักชุดเดียวกัน แต่แตกต่างกันที่เรื่องแรกเน้นเวทมนตร์คาถา เรื่องหลังเน้นวิทยาศาสตร์
เมืองแห่งการศึกษา > โรงเรียนมัธยมปลายไม่ทราบชื่อ

เป็นโรงเรียนมัธยมปลายที่ไม่ปรากฏชื่อ ที่โทมะและเพื่อน ๆ ของเขาเรียนอยู่
เมืองแห่งการศึกษา > โรงเรียนมัธยมปลายไม่ทราบชื่อ > กลุ่ม Delta Force

ประกอบด้วย คามิโจ โทมะ,สึจิมิคาโดะ โมโตฮารุ และอาโอกามิ ปิอัส
เมืองแห่งการศึกษา > โรงเรียนนางะเทนโจวคิ

เป็นโรงเรียนที่ แอคเซราเรเตอร์ เรียนอยู่ และเป็นโรงเรียนหนึ่งใน 5 โรงเรียนที่มีชื่อเสียงในเมืองแห่งการศึกษา และพยายามที่จะเป็นที่ 1 เป็นโรงเรียนคู่แข่งกับ โรงเรียนโทคิวะได และไม่จำกัดว่าผู้ที่เข้ามาเรียนจะต้องมีพลังพิเศษทุกคน
เมืองแห่งการศึกษา > โรงเรียนมัธยมต้นโทคิวะได

โรงเรียนมัธยมต้นโทคิวะได เป็นโรงเรียนที่มิซากะ มิโคโตะ กับ ชิราอิ คุโรโกะ เรียนอยู่ และเป็นโรงเรียนหนึ่งใน 5 ของโรงเรียนที่มีชื่อเสียงในเมืองแห่งการศึกษา เป็นโรงเรียนมัธยมต้นหญิงล้วนในเขตการศึกษาที่ 7 บรรยากาศโรงเรียนแบบลูกคุณหนู และผู้ที่เข้าเรียนจะต้องมีพลังพิเศษตั้งแต่ระดับ Level 3 ขึ้นไป และในโรงเรียนแห่งนี้มีผู้ที่มีพลังพิเศษระดับ Level 5 เรียนอยู่ที่นี่ถึง 2 คน
แต่ความสามารถเหล่านี้ไม่สามารถใช้ได้กับผู้ใช้พลังจิตที่มีสนามพลังกันได้และรวมถึงสัตว์หรือเครื่องจักรด้วย ตัวเธอนั้นได้ฉายาว่า 'ราชินีแห่งโทคิวะได'เธอมีนิสัยไม่ไว้ใจคนที่เธอไม่สามารถอ่านใจได้ (มิโคโตะ)และในอดีตเธอเป็นเพื่อนสนิทของ ดอลลี่ (ซิสเตอร์รุ่นทดลอง) รวมถึงเป็นแฟนเก่าของ คามิโจ โทมะ สมัยก่อนความจำเสื่อมอีกด้วย
เพื่อนสนิทของมิซากิ โทวะ แถมเคยตกหลุดรักโทมะก่อนมิซากิ เมื่อ 1 ปีก่อนโทมะพบอินเด็กซ์และมิซากะ มิโคโตะ
เมืองแห่งการศึกษา > โรงเรียนสตรีคิริกาโอกะ

โรงเรียนสตรีคิริกาโอกะ เป็นโรงเรียนหนึ่งใน 5 ของโรงเรียนที่มีชื่อเสียง เป็นโรงเรียนมัธยมปลายที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และไม่ถูกกับโรงเรียนอื่น โรงเรียนจะรับนักเรียนที่มีพลังพิเศษหายาก และมีเอกลักษณ์เท่านั้น
ผู้หญิงยาวสีม่วงและตาสีม่วง เป็นหัวหน้าองค์กรมืด และเป็นเพื่อนสนิทกับ ดอลลี่
ผู้ช่วยของคิฮาระ เก็นเอย์ เป็นผู้ใช้พลังจิต Level 4 ชื่อพลังคือ Liquid Shadow (ตุ๊กตาของเหลว) รูปแบบพลังคือสามารถสร้างร่างเทียมที่ทำมาจากน้ำแล้วเคลื่อนไหวตามคำสั่งของตนได้
เมืองแห่งการศึกษา > โรงเรียนมัธยมต้นซาคุงาวะ

โรงเรียนนี้ปรากฏในเรื่อง เรลกัน แฟ้มลับคดีวิทยาศาสตร์ ซึ่งมี 2 ตัวละครหลักศึกษาอยู่
เมืองแห่งการศึกษา > โรงเรียนมัยธมต้น ชินชิคิมิ

อยู่ในเขตการศึกษาที่ 20
เมืองแห่งการศึกษา > โรงเรียนมัธยมต้นซัดโซ

เป็นโรงเรียนในสังกัดบริษัทเกมส์
เมืองแห่งการศึกษา > ศูนย์อาสุนาโระ

สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าและโรงเรียนอนุบาลในเมืองแห่งการศึกษา
เมืองแห่งการศึกษา > สกิล เอาท์

เป็นกลุ่ม Level 0 ติดอาวุธที่รวมตัวกันต่อสู้กับผู้ใช้พลังจิต
เมืองแห่งการศึกษา > สกิล เอาท์ > บิ๊ก สไปเดอร์(ยุบแล้ว)

เป็นสาขาย่อยของสกิลเอาท์ ที่ออกมาป่วนเมืองโดยใช้อุปกรณ์ที่เรียกว่าคาปาซิตี้ดาวส์โดยจะทำให้ผู้ใช้พลังจิตใช้พลังไม่ได้ กลุ่มบิ๊ก สไปเดอร์มีสมาชิกดังนี้
เมืองแห่งการศึกษา > เหล่าผู้มีพลังพิเศษ Level 5 ของเมืองแห่งการศึกษา

ในเมืองแห่งการศึกษา ผู้ใช้พลังจิต Level 5 จะเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองแห่งการศึกษา โดย Level 5 ปัจจุบันมีทั้งหมด 7 คน แต่ลำดับที่จะจัดเรียงต่อไปนี้ ไม่ได้จัดเรียงตามลำดับความแข็งแกร่ง แต่เป็นการจัดลำดับในแผนของอเลสเตอร์
เมืองแห่งการศึกษา > เจ้าหน้าที่ และ ผู้บริหาร > จัสเมนส์

จัสเมนส์ประจำสาขาที่ 177 เป็นรุ่นพี่ของ คุโรโกะ และ อุยฮารุ เป็นผู้ใช้พลังจิต Level 3 ชื่อพลังคือ Clairvoyance(พลังมองทะลุสิ่งของ)
เมืองแห่งการศึกษา > เจ้าหน้าที่ และ ผู้บริหาร > แอนติสกิล

โยมิคาว่า ไอโฮะ  (หญิง)
เป็นหนึ่งในสองผู้ปกครองของแอซซาลาเลเตอร์ ลาสออเดอร์และมิซากะ Worst
เซ็ตโซ ซึซึลิ  (หญิง)
อิโต้ (ชาย)(TMI-A)
ทาคาฮาชิ (ชาย)(TMI-A)
เมืองแห่งการศึกษา > เจ้าหน้าที่ และ ผู้บริหาร > แอนติสกิล > AD

เป็นองค์กรสอบปากคำในแอนติสกิล
เมืองแห่งการศึกษา > องค์กรใต้ดิน > ITEM หรือ กลุ่มฮามาสึระ(ยุบและก่อตั้งใหม่แล้ว)

กลุ่มฮามาสึระ เป้าหมายของกลุ่ม คือ ปกป้องเพื่อนๆ
เมืองแห่งการศึกษา > องค์กรใต้ดิน > กลุ่มโชวคุโฮว มิซากิ

แต่ความสามารถเหล่านี้ไม่สามารถใช้ได้กับผู้ใช้พลังจิตที่มีสนามพลังกันได้และรวมถึงสัตว์หรือเครื่องจักรด้วย ตัวเธอนั้นได้ฉายาว่า 'ราชินีแห่งโทคิวะได'เธอมีนิสัยไม่ไว้ใจคนที่เธอไม่สามารถอ่านใจได้ (มิโคโตะ)และในอดีตเธอเป็นเพื่อนสนิทของ ดอลลี่ (ซิสเตอร์รุ่นทดลอง) รวมถึงเป็นแฟนเก่าของ คามิโจ โทมะ สมัยก่อนความจำเสื่อมอีกด้วย
ผู้ช่วยของคิฮาระ เก็นเอย์ เป็นผู้ใช้พลังจิต Level 4 ชื่อพลังคือ Liquid Shadow (ตุ๊กตาของเหลว) รูปแบบพลังคือสามารถสร้างร่างเทียมที่ทำมาจากน้ำแล้วเคลื่อนไหวตามคำสั่งของตนได้
เมืองแห่งการศึกษา > องค์กรใต้ดิน > กลุ่มทากาดะ โยโกะ(ยุบแล้ว)

เป็นองค์กรมืดของนักเรียน มัยธมปลาย ที่โจรปล้นอาวุธน้ำแรงดันสูง แต่ถูกแอคเซราเรเตอร์จัดการอย่างง่ายดาย
เมืองแห่งการศึกษา > องค์กรใต้ดิน > สกาเวนเจอร์

เป็นองค์กรมืดที่ส่งมากำจัด พวก DA แต่ถูกแอคเซราเรเตอร์จัดการอย่างง่ายดาย
เมืองแห่งการศึกษา > องค์กรใต้ดิน > กลุ่มดัชชุน(ยุบแล้ว)

เป็นองค์กรมืดที่ผลิตอาวุธสงครามจากซากศพของผู้มีพลังจิต
เมืองแห่งการศึกษา > องค์กรใต้ดิน > Death Rock(ยุบแล้ว)

เป็นองค์กรมืดที่พยายามทำร้ายโชคุโฮ มิซากิ แต่ถูกคามิโจ โทมะและโชคุโฮ มิซากิ จัดการ เมื่อ 1 ปีก่อน โทมะ พบกับอินเด็กซ์และมิซากะ ครั้งแรก
เมืองแห่งการศึกษา > องค์กรใต้ดิน > กลุ่ม Mitori(ยุบแล้ว)

เป็นองค์กรที่พยายามลักพาตัว ซิสเตอร์ ในงานกีฬาของเมืองแห่งการศึกษา
ผู้ช่วยของคิฮาระ เก็นเอย์ เป็นผู้ใช้พลังจิต Level 4 ชื่อพลังคือ Liquid Shadow (ตุ๊กตาของเหลว) รูปแบบพลังคือสามารถสร้างร่างเทียมที่ทำมาจากน้ำแล้วเคลื่อนไหวตามคำสั่งของตนได้
เมืองแห่งการศึกษา > องค์กรใต้ดิน > L.S.S(ยุบแล้ว)

องค์กรที่ขโมยบิกินนิ่งไชลด์ (หญิง) มาและปลุกบิกินนิ่งไชลด์ (หญิง) เพื่อสร้างผู้มีพลังจิตเทียมโดยไม่ต้องพึ่งเมืองแห่งการศึกษา เพื่อผลกำไร
เมืองแห่งการศึกษา > องค์กรใต้ดิน > สมาพันธ์วิทยาศาสตร์(ยุบแล้ว)

เป็นองค์กรที่พยายามกู้ซาก Tree Diagram โดยมีอามาอิ อาโอ สนุนหลัง แต่ล้มเหลว เพราะ มิซากะ มิโคโตะ โทมะ ชิราอิ แอคเซราเรเตอร์ พวกซิสเตอร์ และ โยมิคาว่า ไอโฮ
เมืองแห่งการศึกษา > ครอบครัวคิฮาระ

ครอบครัวของนักวิทยาศาสตร์ สมาชิกในครอบครัวมักเป็นผู้ทำการทดลองสร้างผู้มีพลังจิต Level 6 ซึ่งสมาชิกในครอยครัวมีประมาณ 3000-4000 คน โดยส่วนใหญ่แล้วไม่ได้สืบสายเลือดเดียวกันมีสมาชิกดังนี้
ผู้หญิงที่ชิง World Rejector มาจาก คามิซาโตะ คาเดรุ
เมืองแห่งการศึกษา > Hard Science (HS)

บริษัทผลิตเทคโนโลยีป้องกันประเทศ อันดับที่ 1 ของเมืองแห่งการศึกษา
องค์กรเวทมนตร์ > องค์กรในบริชติช > โบสถ์เนสซาเซเรียส > โบสถ์คาทอลิก อามาคุสะ

เป็นโบสถ์ในสังกัดของโบสถ์เนสซาเซเรียสในปัจจุบัน
องค์กรเวทมนตร์ > องค์กรในบริชติช > โบสถ์เนสซาเซเรียส > กองกำลังแอคเนเช่

เป็นโบสถ์ในสังกัดของโบสถ์เนสซาเซเรียสในปัจจุบัน
องค์กรเวทมนตร์ > แอนนาเลตัส หรือ คริสต์จักรรัสเซีย

เป็นคริสต์จักรรัสเซียที่ปกครองประเทศรัสเซียในปัจจุบัน
องค์กรเวทมนตร์ > พันธมิตรรัฐอิสระเอลิซาลีน่า

เป็นรัฐในรัสเซีย ที่ต่อต้านของการปกครองของรัสเซียในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 3
องค์กรเวทมนตร์ > กองทัพรัสเซีย

เป็นกองทัพของประเทศรัสเซียที่เป็นหุ่นเชิดของคริสต์จักรรัสเซีย และเป็นกองทัพของประเทศคู่สงครามกับเมืองแห่งการศึกษาในสงครามโลกครั้ง 3
ออตโต สเติร์น

| Otto Stern ออทโท ชแตร์น |
| --- | --- |

เกิด: 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2431 โซเรา ราชอาณาจักรปรัสเซีย (ชอรือ ประเทศโปแลนด์ในปัจจุบัน)
เสียชีวิต: 17 สิงหาคม พ.ศ. 2512 (81 ปี) เบิร์กลีย์, แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
สัญชาติ: เยอรมัน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเบรสเลา มหาวิทยาลัยเกอเทแห่งแฟรงค์เฟิร์ต
มีชื่อเสียงจาก: การทดลองของสเติร์น-เกอร์แลค การแบ่งส่วนของสปิน ลำโมเลกุล ความสัมพันธ์สเติร์น-วอลเมอร์ (Stern–Volmer relationship)
รางวัล: รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ (พ.ศ. 2486)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ฟิสิกส์
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยรอสตอค มหาวิทยาลัยฮัมบวร์ค มหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียเบิร์กลีย์
 
ออตโต สเติร์น หรือออทโท ชแตร์น (Otto Stern, 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2431 - 17 สิงหาคม พ.ศ. 2512) เป็นนักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน-เยอรมัน ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ประจำปี พ.ศ. 2486 รู้จักกันในฐานะผู้ร่วมสร้างสรรค์การทดลองของสเติร์น-เกอร์แลค ร่วมกับวัลเทอร์ แกร์ลัค
สเติร์นเกิดในครอบครัวชาวยิว เป็นบุตรของออสการ์ (Oskar Stern) ชแตร์น และยูเฌเนีย ชแตร์น (Eugenia Stern) (นามสกุลเดิม โรเซินทัล (Rosenthal)) ที่เมืองโซเรา ราชอาณาจักรปรัสเซีย (ปัจจุบันคือชอรือ ประเทศโปแลนด์) เขาศึกษาที่ไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา และที่มหาวิทยาลัยเบร็สเลา โดยทำงานร่วมกับออทโท ซัคคัวร์ (Otto Sackur) ในหัวข้อทฤษฎีจลน์ของความดันออสโมติกในสารละลายเข้มข้น ต่อมาสเติร์นทำงานร่วมกับอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ (หรืออัลแบร์ท ไอน์ชไตน์) ที่มหาวิทยาลัยคาร์ลอวา (หรือชาลส์) ณ กรุงปราก ครั้นปี พ.ศ. 2456 สเติร์นย้ายไปทำงานที่เอเทฮา ซือริช ณ เมืองซือริช (หรือซูริก) เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเริ่มต้น สเติร์นทำงานด้านอุตุนิยมวิทยาในแนวหน้าติดรัสเซีย ในขณะที่ศึกษาต่อ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2458 เขาเข้าเป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยฟรังค์ฟวร์ท (หรือแฟรงก์เฟิร์ต) หกปีต่อมา เขาได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยรอสตอคและทำงานเป็นเวลาสองปี ก่อนจะไปเป็นผู้อำนวยการสถาบันเคมีเชิงฟิสิกส์ ณ มหาวิทยาลัยฮัมบวร์ค
ชีวิตการงานของสเติร์นราบรื่นมาเป็นเวลาหลายปี ตราบจน พ.ศ. 2476 พรรคนาซีเข้ายึดอำนาจและพยายามสังหารชาวยิว เขาและไอน์สไตน์ได้ลี้ภัยออกนอกประเทศเยอรมนี โดยสเติร์นปฏิบัติหน้าที่เป็นอาจารย์สาขาฟิสิกส์ที่สถาบันเทคโนโลยีคาร์เนกี (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน เมืองพิตต์สเบิร์ก สหรัฐ) และได้มีโอกาสเป็นศาสตราภิชาน (อาจารย์รับเชิญ) ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียเบิร์กลีย์ด้วย ครั้นลาออกจากสถาบันเทคโนโลยีฯ แล้ว ได้ย้ายไปพำนักที่เมืองเบิร์กลีย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อนถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2512 ด้วยโรคหัวใจล้มเหลว
สเติร์นเป็นนักฟิสิกส์สายทดลอง เข้าค้นพบการมีอยู่ของสปินโดยการทดลองซึ่งใช้แท่งแม่เหล็กรูปร่างไม่เหมือนกันเพื่อสร้างสนามแม่เหล็กไม่สม่ำเสมอ กล่าวคือ ทิศทางไม่เป็นไปในทางเดียวกัน เมื่อยิงลำอะตอมเงิน พบว่า อะตอมเงินชนกับฉากเป็นแนวเส้นสองเส้น เนื่องจากอะตอมมีสมบัติเป็นวงกระแสไฟฟ้าในตัว (นอกเหนือจากเป็นโมเมนตัมเชิงมุม) เมื่อมีสนามแม่เหล็กภายนอกมากระทำในทิศทางไม่ตั้งฉากกับวงกระแสไฟฟ้า ก็จะทำให้เกิดทอร์ก เบี่ยงทิศทางของการเอียงของอะตอมไป ฟิสิกส์แบบฉบับคาดการณ์ว่า อะตอมจะชนกับฉากในตำแหน่งใดก็ได้ แต่พบว่า อะตอมชนกับฉากเป็นสองเส้น ต่อมาจึงมีการกำหนดสมบัติความเป็นวงกระแสไฟฟ้าของอะตอมว่า สปิน โดยกำหนดให้โมเมนต์แม่เหล็ก (ซึ่งเป็นปริมาณเวกเตอร์มีค่าเท่ากับผลคูณของกระแสไฟฟ้ากับพื้นที่ของวงวนกระแส ทิศทางตามนิ้วหัวแม่มือขวาที่กำตามทิศของกระแส) ของอะตอม มีค่าเท่ากับโบร์แมกนีตอน
อูจิวะ

อูจิวะ พัดกระดาษญี่ปุ่น
อูจิวะ (ญี่ปุ่น: うちわ; โรมาจิ: uchiwa) เป็นพัดกระดาษชนิดหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น มีลักษณะแบนเป็นวงกลม ในสมัยญี่ปุ่นโบราณ อูจิวะมีใช้ประกอบในการตัดสินคดี และในการรบ ในปัจจุบันนิยมใช้ในการประดับประดา และมีการแจกพัดเพื่อโฆษณาสินค้าตามสถานีรถไฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

ขั้นตอนการทำอุจิวะ เก็บถาวร 2006-02-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อูชิกุไดบุตสึ

Statue in Ushiku, Ibaraki Prefecture, Japan
| --- | --- |
牛久大仏
th
พิกัด: 35°58′57″N 140°13′13″E﻿ / ﻿35.98250°N 140.22028°E﻿ / 35.98250; 140.22028
ที่ตั้ง: อูชิกุ จังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น
ผู้ออกแบบ: โอตานิ โคโช
ประเภท: รูปปั้น
วัสดุ: สัมฤทธิ์
ความสูง:   รูปปั้น: 100 เมตร (330 ฟุต)  รวมฐาน: 120 เมตร (390 ฟุต) 
สร้างเสร็จ: ค.ศ. 1993
อูชิกุไดบุตสึ (ญี่ปุ่น: 牛久大仏; โรมาจิ: Ushiku Daibutsu) เป็นรูปปั้นที่อูชิกุ จังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งสร้างเสร็จใน ค.ศ. 1993 มีความสูงรวม 120 เมตร (390 ฟุต) โดยรวมฐานที่สูง 10 เมตร (33 ฟุต) และพื้นดอกบัว 10 เมตร รูปปั้นนี้เคยครองสถิติรูปปั้นที่สูงที่สุดใน ค.ศ. 1993 ถึง 2008 ข้อมูลเมื่อ 2018 รูปปั้นนี้เป็นหนึ่งในรูปปั้นที่สูงที่สุด 5 อันดับแรกของโลก
ตรงรูปปั้นมีลิฟต์พาผู้เข้าชมไปยังจุดชมวิวที่อยู่ในระดับความสูง 85 เมตร (279 ฟุต) รูปปั้นนี้มีรูปร่างเป็นพระอมิตาภพุทธะที่ทำจากสัมฤทธิ์ ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงวันเกิดของชินรัน ผู้ก่อตั้งศาสนาพุทธสำนักโจโดชินชู (浄土真宗)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพล

ระวังสับสนกับ เทศบาลเมืองเมืองพล
| องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพล |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
   ตรา
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
อำเภอ: พล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 29.25 ตร.กม. (11.29 ตร.ไมล์)
ประชากร (2559)
 • ทั้งหมด: 6,466 คน
 • ความหนาแน่น: 221.05 คน/ตร.กม. (572.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06401210
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ 3 ตำบลเมืองพล อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น 40120
เว็บไซต์: www.abtmuangphon.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพล เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอพล จังหวัดขอนแก่น
อาณาเขต

องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพล ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อ องค์การบริหารส่วนตำบลโสกนกเต็น
ทิศใต้ ติดต่อ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงโสกพระ, องค์การบริหารส่วนตำบลโนนข่า
ทิศตะวันออก ติดต่อ องค์การบริหารส่วนตำบลหันโจด, องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเม็ก (อำเภอหนองสองห้อง)
ทิศตะวันตก ติดต่อ เทศบาลเมืองเมืองพล
ประวัติ

เมืองพล คำว่า "พล" แปลว่ากำลังทหารที่มีไว้ป้องกันประเทศชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ แรกเริ่มแต่เดิมนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านในการปกครองของเมืองชลบถวิบูลย์ ตั้งแต่ในสมัยเป็นหัวเมือง เมื่อปี พ.ศ. 2321 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้โปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาจักรี (สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก) และเจ้าพระยาสุรสีห์ เป็นแม่ทัพไปปราบพระเจ้าสิริบุญสาร (องค์บุญ) ณ กรุงศรีสุตนาคนหุต (เวียงจันทน์) ที่คิดแข็งเมืองและเอาใจออกหากจากกรุงธนบุรี ขณะที่เจ้าพระยาทั้งสองเดินทัพผ่านเมืองนครราชสีมามาถึงเนินดินแห่งหนึ่งอยู่ติดกับฝั่งบึงละเลิงหวายอันเป็นที่ตั้งหมู่บ้านเมืองพลในปัจจุบัน เจ้าพระยาทั้งสองได้หยุดพักทัพที่นี่ เพราะเห็นว่าเป็นชัยภูมิเหมาะสมกว่าที่อื่น มีแหล่งน้ำปูปลาอาหารสมบูรณ์ จึงได้สร้างค่ายประตูหอรบ ตลอดจนขุดคูคันดินน้ำล้อมรอบตามหลักยุทธศาสตร์ในสมัยนั้น เพื่อป้องกันการถูกโจมตีจากฝ่ายศัตรูในเนื้อที่ประมาณ 1 ตารางกิโลเมตร และถือโอกาสรวมพลฝึกทหารเพิ่มเติมจากราษฎรที่เกณฑ์มาจากเมืองพุทไธสง (อำเภอพุทไธสง จังหวัดบุรีรัมย์) เมืองนอก (อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา) และเมืองชนบท (อำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น) ปัจจุบันคันดูดินและร่องน้ำยังคงเหลือปรากฏอยู่
ครั้นต่อมาเมื่อรวบรวมกำลังทหารได้มากพอสมควรแล้ว เจ้าพระยาทั้งสองจึงได้เดินทัพต่อไปยังเมืองหลวงพระบางและเวียงจันทน์ จนได้รับชัยชนะต่อพระเจ้าสิริบุญสาร (องค์บุญ) สมพระราชหฤทัยของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทุกประการและได้อัญเชิญพระแก้วมรกตและพระบางมาไว้ที่ กรุงธนบุรี พระแก้วมรกตประดิษฐ์ไว้ที่วัดอรุณฯ ส่วนพระบางได้คืนให้แก่ลาวไปในรัชกาลที่ 1
หลังจากนั้นค่ายพักพลดังกล่าวได้ถูกทอดทิ้งให้เป็นที่รกร้างว่างเปล่ามาเป็นเวลานาน ปกคลุมไปด้วยต้นไม้ขนาดใหญ่และเถาวัลย์นานาพันธุ์ แต่เนื่องจากที่นี่มีทำเลที่เหมาะสมเพราะติดกับบึงละเลิงหวาย ต่อมาจึงได้มีผู้คนอพยพไปหักร้างถางป่าปลูกบ้านเรือนเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จนเป็นหมู่บ้านขนาดใหญ่ จึงได้ชื่อว่า บ้านเมืองพล ขึ้นต่อเมืองชนบท ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง บ้านเมืองพลได้ถูกยกฐานะเป็น ตำบลเมืองพล ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอชนบท 45 กิโลเมตร
ครั้นต่อมาในปี พ.ศ. 2457 กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่า การคมนาคมและการติดต่อราชการของตำบลเมืองพลกับอำเภอชนบทไม่สะดวก เพราะต้องอาศัยการเดินเท้า เกวียน และม้าเป็นพาหนะ จึงได้แบ่งเขตการปกครองของอำเภอชนบทโดยยกฐานะตำบลเมืองพลเป็นอำเภอใหม่ให้ชื่อว่า อำเภอพล โดยมีขุนมัชการธนานุรักษ์ (แสง ภาสะฐิติ) เป็นนายอำเภอคนแรก และเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ได้รับการยกฐานะตำบลเมืองพลเป็น สภาตำบลเมืองพลครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองพลนอกเขตสุขาภิบาลเมืองพล จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะ สภาตำบลเมืองพล เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพลจนถึงปัจจุบัน
การปกครอง

องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองพล (บางส่วน) จำนวน 11 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ 1บ้านชาด
หมู่ 2 บ้านตำแย
หมู่ 3 บ้านทับบา
หมู่ 4 บ้านท่าหลวง
หมู่ 5 บ้านหญ้าคา
หมู่ 6 บ้านหันใหญ่
หมู่ 7 บ้านโนนเหลื่อม
หมู่ 8 บ้านหนองห้าง
หมู่ 9 บ้านโนนเหม่น
หมู่ 10 บ้านหันใหญ่แม่เอีย
หมู่ 11 บ้านชาดอำนวย
สถานประกอบการ

บังกะโล 1 แห่ง
ปั๊มน้ำมัน ขนาดใหญ่ 2 แห่ง
โรงบรรจุแก๊ส 1 แห่ง
โรงงานหล่อเหล็กและกลึง 1 แห่ง
โรงงานเย็บผ้าเพื่อส่งออก 1 แห่ง
โรงสีข้าวขนาดใหญ่ 1 แห่ง
โรงสีข้าวขนาดเล็ก 40 แห่ง
ร้านอาหาร 3 แห่ง
ออตครืยตีเย-อะเรนา

| --- | --- |

th
ที่ตั้ง: Tushino, มอสโก
พิกัด: 55°49′4.3″N 37°26′24.9″E﻿ / ﻿55.817861°N 37.440250°E﻿ / 55.817861; 37.440250
ความจุ: 45,360
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: ตุลาคม ค.ศ. 2010
เปิดใช้สนาม: 5 กันยายน ค.ศ. 2014
งบประมาณในการก่อสร้าง: 14 billion RUB (430 million USD)
การใช้งาน
สปาร์ตัคมอสโก (2014–ปัจจุบัน) ฟุตบอลทีมชาติรัสเซีย (2014–ปัจจุบัน)
ออตครืยตีเย-อะเรนา (รัสเซีย: «Открытие Арена», สัทอักษรสากล: [ɐtˈkrɨtʲɪjə ɐˈrʲenə]) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในเมืองมอสโก ประเทศรัสเซีย มักใช้ในการจัดแข่งขันฟุตบอล เป็นสนามเหย้าของสปาร์ตัคมอสโก และฟุตบอลทีมชาติรัสเซีย ซึ่งใช้เป็นครั้งคราว โดยในการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 และฟุตบอลโลก 2018 ใช้ชื่อเรียกสนามแห่งนี้ว่า สนามกีฬาสปาร์ตัค  สนามแห่งนี้มีความจุ 45,360 ที่นั่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Section on the official site of Spartak about the stadium with renders of the stadium เก็บถาวร 2019-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Article on the official website of Spartak with pictures of the current design of the stadium as of December 2010 เก็บถาวร 2014-07-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสนามกีฬาฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- |
 สนามกีฬาคาลีนินกราด (คาลีนินกราด)  สนามกีฬาเครสตอฟสกี (เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก)  สนามกีฬาลุจนีกี (มอสโก)  ออตครืยตีเย-อะเรนา (มอสโก)  คาซันอะเรนา (คาซัน)  สนามกีฬานิจนีนอฟโกรอด (นิจนีนอฟโกรอด)  ซามาราอะเรนา (ซามารา)  วอลโกกราดอะเรนา (วอลโกกราด)  มอร์โดวียาอะเรนา (ซารันสค์)  รอสตอฟอะเรนา (รอสตอฟ-นา-โดนู)  สนามกีฬาโอลิมปิกฟิชต์ (โซชี)  สนามกีฬากลาง (เยคาเตรินบุร์ก)
สมาคมผู้ตรวจสอบและบริหารความปลอดภัยอาคาร

สัญลักษณ์สมาคมผู้ตรวจสอบอาคาร
สมาคมผู้ตรวจสอบอาคาร หรือ ตปอ. (The Building Safety Inspectors and Officers Association, BSA)  เป็นสมาคมวิชาชีพของวิศวกรและสถาปนิก ทั้งบุคคล  และนิติบุคคล  ที่ประกอบวิชาชีพผู้ตรวจสอบอาคารในประเทศไทย ตามที่กฎหมายตรวจสอบอาคารกำหนด
สมาคมผู้ตรวจสอบและบริหารความปลอดภัยอาคาร ก่อตั้งเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2547
ประวัติ

ช่วงก่อนปี พ.ศ. 2540 อัตราการเกิดเหตุเพลิงไหม้ในอาคารสูง โรงงาน และอาคารสาธารณะต่างๆเพิ่มสูงขึ้น ซึ่งทำให้เกิดความสูญเสียต่อชีวิตและทรัพย์สินเป็นจำนวนมาก ทั้งกฎหมายด้านการควบคุมอาคารก็มิได้ถูกนำมาใช้อย่างจริงจัง และการติดตั้งอุปกรณ์แจ้งและระงับเหตุเพลิงไหม้ในอาคารก็ยังไม่มีมาตรฐานนัก เพื่อลดความสูญเสียดังกล่าวกรุงเทพมหานครจึงได้ร่วมกับวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ (ว.ส.ท.) จัดให้มีการฝึกอบรมผู้ตรวจสอบอาคารขึ้น จากนั้นสมาชิกที่เข้าร่วมฝึกอบรมสมัยนั้น ได้ร่วมกันจัดตั้งชมรมผู้ตรวจสอบอาคารและบริหารระบบความปลอดภัยด้านอัคคีภัยของอาคาร ในช่วงประมาณปี พ.ศ. 2541 ต่อมาจึงได้จดทะเบียนจัดตั้งเป็นสมาคมผู้ตรวจสอบและบริหารความปลอดภัยอาคาร เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2547 ปัจจุบันมี นายวสวัตติ์ กฤษศิริธีรภาคย์ เป็นนายกสมาคม
ประวัติ > อดีตนายกสมาคม

| ชื่อ-นามสกุล | ปี พ> ศ. |
| --- | --- |
ร้อยโท วโรดม สุจริตกุล: 2547 - 2551 (2 สมัย)
ผศ.ชลชัย ธรรมวิวัฒนุกูล: 2552 - 2554
นายวิเชียร บุษยบัณฑูร: 2555 - 2558