stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย
ประวัติการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย > สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > รัชกาลที่ 2 : พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย > การสร้างพระไตรปิฎก

เนื่องจากพระไตรปิฎกฉบับทองใหญ่ ในสมัยรัชกาลที่ 1 นั้น สูญหายไปบางคัมภีร์เพราะวัดต่างๆ ขอยืมไปคัดลอก บางคัมภีร์ก็ชำรุด จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างซ่อมจนบริบูรณ์ ทั้งยังให้โปรดให้สร้างฉบับใหม่ขึ้นอีก เรียกว่า "ฉบับรดน้ำแดง" แต่การครั้งนี้มิได้มีการชุมนุมคณะสงฆ์เพื่อชำระ เพียงแต่ซ่อม และจารฉบับใหม่เท่านั้น
ประวัติการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย > สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > รัชกาลที่ 2 : พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย > การจัดการศึกษาของสงฆ์ > การกำหนดเปลี่ยนแปลงหลักสูตรการเล่าเรียนบาลี

แต่เดิมมา การเรียนการสอนของพระสงฆ์กำหนดไว้เพียง 3 ชั้น คือ
บาเรียนตรี  เรียน พระสูตร
บาเรียนโท  เรียน พระสูตร-พระวินัย
บาเรียนเอก  เรียน พระสูตร-พระวินัย-พระอภิธรรม
การเรียนคงจะมิได้เรียนทั้งหมด แต่จะคัดเลือกบางเรื่องบางคัมภีร์ในแต่ละปิฎกมาเรียน ความรู้จึงอาจจะไม่เพียงพอเผยแผ่ พระองค์จึงได้ทรงเปลี่ยนแปลงเสียใหม่เป็น 9 ประโยค กำหนดหลักสูตรให้ยากขึ้นตามลำดับ ต้องสอบได้ 3 ประโยคเสียก่อน จึงจะได้เป็นเปรียญ (พระมหา) เมื่อสอบได้ 4 ประโยค ก็เรียกว่า เปรียญ 4 ประโยค จนสอบได้ประโยค 9 เรียกว่า เปรียญ 9 ประโยค
ประวัติการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย > สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > รัชกาลที่ 2 : พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย > การจัดการศึกษาของสงฆ์ > การสอบไล่เปรียญธรรมบาลี

การเรียนได้อาศัยตามวัดต่างๆ แต่การสอบนั้น สอบที่วัดมหาธาตุบ้าง สอบในโบสถ์วัดพระแก้วบ้าง วันเวลาไม่แน่นอน แล้วแต่กรรมการจะกำหนด บางปีก็ไม่มีสอบ การสอบคือให้นักเรียนแปลต่อหน้ากรรมการ 3-4 รูป มีครูเข้าฟังเป็นพยาน 20-30 รูป ถ้านักเรียนแปลเก่งๆ อาจจะผ่านจากประโยค 1-2-3 ถึง 9 ในวันเดียวกันก็ได้ แล้วแต่ความสามารถ เมื่อสอบประโยค 3 ได้ เรียกว่า มหาเปรียญ
ประวัติการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย > สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > รัชกาลที่ 2 : พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย > การจัดการศึกษาของสงฆ์ > เปรียญวังหน้า-เปรียญวังหลวง

ในสมัยนี้ วังหน้าคือ กรมหมื่นเจษฏาบดินทร์ หรือ ร.3 ในครั้งนั้น ทรงประสงค์จะสนับสนุนการศึกษาจึงให้ผู้ที่สอบประโยค 2 มาเป็น "เปรียญวังหน้า" เมื่อสอบได้ประโยค 3 จึงให้ไปเป็น "เปรียญวังหลวง"
ประวัติการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย > สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > รัชกาลที่ 2 : พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย > การพระราชทานอุปสมบทนาคหลวงชาวต่างประเทศ

กล่าวถึงตอนปลายรัชกาลที่ 1 มีพระภิกษุชาวเมืองลังกาชื่อ พระวลิตร กับสามเณร 2 รูป ชื่อ รัตนะปาละ กับหิธายะ เดินทางมากรุงเทพมหานคร ได้โปรดฯ ให้การต้อนรับ โปรดให้พระวลิตร กับสามเณรรัตนะปาละ ไปจำพรรษาอยู่วัดมหาธาตุ ส่วนสามเณรหิธายะ โปรดให้ไปจำพรรษาอยู่วัดพระเชตุพนฯ จนมาถึงสมัยรัชกาลนี้ สามเณรทั้ง 2 รูป ได้ขออุปสมบทในไทย เพราะเห็นว่าพระไทยกับพระลังกาเป็นนิกายเดียวกัน ในลังกาก็มีสยามวงศ์อยู่ ดังนั้น รัชกาลที่ 2 จึงโปรดให้อุปสมบทเป็นนาคหลวง แล้วพระราชทานนิตยภัต และไตรสืบมา
ประวัติการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย > สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > รัชกาลที่ 3 : พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว > การสร้างพระไตรปิฎก

ในรัชกาลนี้มีการสร้างพระไตรปิฎกมากกว่าที่แล้วมา และสร้างด้วยฝีมือปราณีต ตรวจสอบอักขระพยัญชนะ อย่างถี่ถ้วน มีถึง ๕ ฉบับด้วยกัน คือ ฉบับรดน้ำเอก 1 ฉบับรดน้ำโท 1 ฉบับทองน้อย 1 ฉบับชุบย่อ 1 ฉบับอักษรรามัญ 1 นอกจากนี้ยังทรงสร้างถวายวัดต่างๆ อีก ๒ ฉบับ คือ ฉบับเทพชุมนุม 1 ฉบับลายกำมะลอ 1 การทำครั้งนี้ นับได้ว่า สมบูรณ์มาก เพราะได้อาศัยคัมภีร์จากลังกา และมอญ มารวมกันตรวจสอบด้วย
พระองค์เห็นว่า พระไตรปิฎกเป็นภาษาบาลี และเป็นอักษรขอม จึงมีพระราชประสงค์ให้แปลเป็นภาษาไทย จึงโปรดให้วางฎีกาพระสงฆ์ ที่จะถวายเทศน์เวร ในพระบรมมหาราชวัง ได้เลือกคัมภีร์เทศน์ตามลำดับในพระไตรปิฎก โดยโปรดให้แต่งแปลเป็นสำนวนไทยไปเทศน์ ดังนั้นเราจึงได้คัมภีร์พระไตรปิฎกเป็นอักษรไทยกันมากสมัยนี้
ประวัติการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย > สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > รัชกาลที่ 3 : พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว > การจัดการศึกษาของสงฆ์

พระองค์ยังทรงถือเป็นพระราชภาระ ที่จะบำรุงการศึกษาพระไตรปิฎก แก่พระภิกษุสามเณร เช่น ทรงจ้างอาจารย์บอกพระปริยัติธรรมแก่ภิกษุสามเณรทุกพระอารามหลวง ส่วนในพระบรมมหาราชวัง ก็โปรดให้สร้างเก๋งขึ้น เพื่อให้พระภิกษุสามเณรเล่าเรียนพระปริยัติธรรม ทั้งยังได้ถวายภัตตาหารเพลแก่พระภิกษุสามเณรเหล่านั้นด้วย ต่อมมามีผู้เรียนมากขึ้นก็โปรดให้ย้ายไปบอกพระปริยัติธรรม ที่พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท และยังทรงรับอุปถัมภ์แก่ผู้เรียนด้วยวิธีการต่างๆ เช่น ถ้าใครสอบบาลีได้ก็จะพระราชทานรางวัล ถ้าเป็นพระก็จะได้เลื่อนเป็นพระราชาคณะ และถ้าโยมบิดามารดาทุกข์ยากก็จะทรงเลี้ยงดู ถ้าเป็นทาสผู้อื่น ก็จะโปรดจ่ายพระราชทรัพย์ไปไถ่ถอนให้เป็นอิสระ ถ้าพระภิกษุสามเณรเหล่านั้นลาสิกขาออกมา ก็จะโปรดให้เข้ารับราชการในกรมกอง ตามที่สมัครใจได้
ด้วยพระราชูปถัมภ์ดังกล่าวพระภิกษุสามเณรในรัชกาลที่ 3 จึงมีวิริยะอุตสาหะ เล่าเรียนทั้งในกรุง และหัวเมือง ทำให้มีนักปราชญ์ด้านพระพุทธศาสนาเพิ่มมากกว่าที่แล้วมา โดยเฉพาะพระภิกษุสามเณรก็มีเพิ่มมากขึ้น ตามบันทึกของชาวยุโรป ว่าในกรุงเทพฯ มีประมาณหมื่นรูป ทั่วพระราชอาณาเขตมีประมาณ สองแสนรูป ซึ่งนับว่ามีจำนวนมากเมื่อเทียบกับประชากรในสมัยนั้น ส่วนพระเถรานุเถระต่างก็สนับสนุนกิจการการศึกษาของคณะสงฆ์เพื่อสนองพระราชศรัทธาของพระองค์ และพระสงฆ์ก็ไม่เคยไปยุ่งเกี่ยวกับกิจการบ้านเมือง ต่างทำหน้าที่ของตน นับเป็นพระมหากรุณาธิคุณอย่างสูงยิ่งนัก
ประวัติการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย > สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > รัชกาลที่ 3 : พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว > พระราชนิพนธ์ขอขมาสงฆ์

พระองค์ทรงปฏิบัติสิ่งที่ไม่เคยมีมาในประวัติศาสตร์ชาติไทย คือ "พระราชนิพนธ์ขอขมาสงฆ" กล่าวคือ พระองค์ทรงตระหนักว่า พระองค์ทรงว่ากล่าวพระ เคยถามปัญหาพระ อาจจะเป็นการล่วงเกินโดยไม่เจตนา ดังนั้น เมื่อจวนจะเสด็จสวรรคต จึงได้มีพระราชนิพนธ์ขอขมาพระสงฆ์ดังความตอนหนึ่งว่า "... พระราชดำรัสซึ่งเย้าหยอก หรือคมคายใดๆ ก็ดี ทั้งปวงเป็นพระราชกิริยาอันล่วงเกินไป ในพระราชาคณะ ฐานานุกรม เปรียญ ภิกษุอนุจรองค์ใด ขอให้พระผู้เป็นเจ้าทุกพระองค์จงปลงอัธยาศัย อดโทษถวายอภัยด้วยน้ำใจอันเต็มไปด้วยเมตตากรุณา..."
ประวัติการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย > สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > รัชกาลที่ 4 : พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว > ออกผนวช

เมื่อมีพระชันษาได้ 14 ปี พระองค์ทรงออกผนวชเป็นสามเณรเพื่อศึกษาพระธรรมวินัยครั้งหนึ่งก่อน ต่อมาเมื่อพระชันษาถึง 21 ปี จึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อทำอุปัชฌาย์วัตรครบ 3 วันแล้ว จึงได้เสด็จไปทำวิปัสสนาธุระ ณ วัดสมอราย (วัดราชาธิวาส) ภายหลังได้กลับไปประทับที่วัดมหาธาตุ ตั้งต้นเรียนคันธธุระอย่างจริงจัง และได้พระวิเชียรปรีชา (ภู่) เจ้ากรมราชบัณฑิตซึ่งมีความเชี่ยวชาญยิ่งในขณะนั้น เป็นอาจารย์สอนภาษามคธ ทรงศึกษาอยู่ 3 ปี ก็ทรงรอบรู้ภาษามคธเป็นอย่างดี จนได้เข้าสอบแปลบาลีได้เป็นเปรียญธรรม 5 ประโยค และต่อมาได้ทรงตั้งคณะธรรมยุตินิกายขึ้น
ประวัติการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย > สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > รัชกาลที่ 4 : พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว > การสร้างพระไตรปิฎก

เมื่อทรงลาผนวชขึ้นครองราชสมบัติแล้ว พระองค์โปรดให้ตรวจสอบพระไตรปิฎก ในหอพระมณเฑียรธรรม ปรากฏว่า คัมภีร์ได้หายไปจากบัญชีหลายเล่ม จึงโปรดให้สร้างฉบับที่ขาดหายไปให้ครบ และโปรดให้สร้างพระไตรปิฎกฉบับใหม่ขึ้นมาอีกฉบับหนึ่ง มีชื่อว่า ฉบับล่องชาติ
ประวัติการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย > สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > รัชกาลที่ 4 : พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว > การศึกษาของสงฆ์

การศึกษาของสงฆ์สมัยนั้น แบ่งออกเป็นส่วนใหญ่ 2 ส่วน คือ คันธธุระ 1 วิปัสสนาธุระ 1 คันธธุระนั้น เรียนหนัก เริ่มต้นด้วยการเรียนภาษาบาลี และแปลพระไตรปิฎก พยายามให้อ่านออกแปลได้ค้นคว้าให้แตกฉาน ส่วนวิปัสสนาธุระนั้น ไม่หนักนัก โดยการเรียนทางสมาธิวิปัสสนากรรมฐาน ทำให้ใจสะอาดปราศจากกิเลศทั้งปวง เป็นวิธีลัด และถือกันว่าถ้าเก่งทางวิปัสสนาแล้วอาจจะทรงคุณวิทยาอาคมเวทมนตร์ เป็นประโยชน์ในด้านอื่น เช่น วิชาพิชัยสงคราม เป็นต้นด้วย
ประวัติการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย > สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > รัชกาลที่ 5 : พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จขึ้นครองราชย์ในปี พ.ศ. 2411 ขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 15 พรรษา เท่านั้น จึงต้องมีผู้สำเร็จราชการแทนถึง 5 ปี ครั้น พ.ศ. 2416 มีพระชนมายุ 20 พรรษา จึงทรงอุปสมบท ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2416 โดยมีสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ เมื่อครั้งดำรงพระยศเป็นพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมหมื่นบวรรังษีสุริยพันธ์ เป็นพระราชอุปัชฌายะ
ประวัติการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย > สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > รัชกาลที่ 5 : พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว > การจัดการศึกษาของสงฆ์ > ให้วัดเป็นโรงเรียน

เมื่อ พ.ศ. 2428 พระองค์โปรดให้พระราชาคณะ พระครู ฐานานุกรม เปรียญ พระอันดับ เป็นภาระพร่ำสอนแนะนำศิษย์วัด เนื่องจากว่า เวลานั้น โรงเรียนยังไม่แพร่หลาย และได้มีพ่อแม่นำลูกไปฝากวัด เพื่อเล่าเรียนหนังสือไทย ลายมือ วิชาหนังสือและเลขโหรเลขตลาด เป็นต้น เพื่อรักษาวิชาเหล่านี้ไว้เผยแผ่แก่กุลบุตร และพระเณรสืบต่อไป เพราะวิชาการเหล่านี้ เป็นคุณประโยชน์ที่จะเรียนพระไตรปิฎก เป็นการเกื้อกูลต่อพระพุทธศาสนา ถ้าเป็นคฤหัสถ์ก็จะเป็นกำลังแก่ทางราชการ ดังนั้น จึงโปรดแต่งตั้งพระราชาคณะ พระครู ฐานานุกรม เปรียญ อันดับ ให้เป็นครูวัดละ 5 รูป เป็นอย่างน้อย ทั้งพระอารามหลวงและอารามราษฎร์ ถ้าไม่มีพระสงฆ์ก็ให้คฤหัสถ์เป็นครูก็ได้ โดยจะพระราชทานเงินเดือนให้ทั้งสิ้น
ประวัติการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย > สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ > รัชกาลที่ 5 : พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว > การจัดการศึกษาของสงฆ์ > มหาวิทยาลัยสงฆ์แห่งแรกของประเทศไทย

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมุ่งหวังเพื่อจะขยายการศึกษาของชาติให้กว้างขวางยิ่งขึ้นกว่าการอ่านออกเขียนได้เท่านั้น ทรงพิจารณาว่า การพัฒนาประเทศจะเป็นไปไม่ได้ ถ้าคนในชาติมีการศึกษาต่ำ พสกนิกรของพระองค์ ควรจะได้เล่าเรียนให้มากเพื่อเป็นกำลัง "สยามใหม่" ให้ทันโลกตะวันตก จึงมีพระราชดำริที่จะจัดการศึกษาให้สูงขึ้น ถึงขั้นวิทยาลัยต่อไป ดังนั้นจึงทรงสถาปนา มหาธาตุวิทยาลัย ขึ้นที่วัดมหาธาตุ เมื่อ พ.ศ. 2432 เพื่อเป็นที่เล่าเรียนศึกษาภาษาบาลีชั้นสูง และสถาปนา อาคารสังฆิกเสนาสน์ราชวิทยาลัย ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2439 เพื่อเป็นที่เล่าเรียนวิชาการชั้นสูงสำหรับพระสงฆ์ ต่อมา พ.ศ. 2436 ก็โปรดให้เปิดวิทยาลัยสงฆ์ขึ้นอีกแห่งหนึ่งที่ วัดบวรนิเวศวิหาร และได้พระราชทานนามว่า มหามกุฏราชวิทยาลัย อย่างไรก็ตาม มหาวิทยาลัยสงฆ์ทั้งสองแห่ง ก็ยังไม่พร้อมที่จะเริ่มดำเนินการในรัชกาลนี้
สรุปการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทยในปัจจุบัน

ปัจจุบัน สำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวง เป็นหน่วยงานจัดการศึกษาภาษาบาลีของคณะสงฆ์ไทย เป็นหน่วยงานภายใต้การดูแลของมหาเถรสมาคมซึ่งอยู่ในความอุปถัมภ์ของรัฐบาล ดูแลรับผิดชอบการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีระดับชาติ และกำหนดเปลี่ยนแปลงการใช้คัมภีร์เรียนในหลักสูตรเปรียญธรรม 1-9 ให้เหมาะสมกับชั้นเรียนของแต่ละประโยค รวมทั้งการจัดสอบประเมินผลการศึกษาบาลีระดับชาติ โดยมีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติเป็นผู้รับสนองงาน ภายใต้การกำกับดูแลของมหาเถรสมาคม
สรุปการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทยในปัจจุบัน > หลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีในปัจจุบัน

แบ่งเป็น 3 ชั้น 9 ประโยคคือ
ชั้นเปรียญตรี  (ชั้นที่ 1)  ตั้งแต่ ประโยค 1-2 ถึงเปรียญธรรม 3 ประโยค
ชั้นเปรียญโท  (ชั้นที่ 2)  ตั้งแต่ เปรียญธรรม 4 ประโยค ถึงเปรียญธรรม 6 ประโยค
ชั้นเปรียญเอก  (ชั้นที่ 3)  ตั้งแต่ เปรียญธรรม 7 ประโยค ถึงเปรียญธรรม 9 ประโยค
ดังตารางต่อไปนี้
| --- | --- |
: หลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลี
สนามหลวงแผนกบาลี: เปรียญธรรม
เปรียญตรี:  ประโยค 1-2  เปรียญธรรม 3 ประโยค 
เปรียญโท:  เปรียญธรรม 4 ประโยค  เปรียญธรรม 5 ประโยค  เปรียญธรรม 6 ประโยค 
เปรียญเอก:  เปรียญธรรม 7 ประโยค  เปรียญธรรม 8 ประโยค  เปรียญธรรม 9 ประโยค
สรุปการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทยในปัจจุบัน > หลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีในปัจจุบัน > การตรวจและประกาศผล > วิชาบุรพภาค (สำหรับประโยค ป.ธ. 3)

วางรูปจดหมายผิด ให้ตก
วางย่อหน้าผิด หัก 2 คะแนน
ผิดวรรคตอนถึงเสียรูปหรือเสียความ หักแห่งละ 1 คะแนน
ใช้ตัวอักษรผิด หัก 1 คะแนน
เมื่อรวมแล้ว ถูกหักเกิน 12 คะแนน ถือว่าสอบตก (และจะถือว่าตกในวิชาอื่นๆ ที่เหลือด้วย)
สรุปการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทยในปัจจุบัน > หลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีในปัจจุบัน > การตรวจและประกาศผล > วิชาแปลไทยเป็นมคธ แปลมคธเป็นไทย และวิชาสัมพันธ์

ผิดศัพท์ เรียกชื่อสัมพันธ์ผิดในวิภัตติเดียวกัน หักศัพท์ละ 1 คะแนน
ผิดสัมพันธ์ (เรียกชื่อสัมพันธ์ผิดต่างวิภัตติหรือเข้าสัมพันธ์ผิด) หักแห่งละ 2 คะแนน
ผิดประโยค (เช่น ใช้ประโยคและกริยาผิดบุรุษ) หักประโยคละ 6 คะแนน
สรุปการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทยในปัจจุบัน > หลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีในปัจจุบัน > การตรวจและประกาศผล > การ "ให้" คะแนน

ถ้าถูกหัก 1-6 คะแนน ให้ “3 ให้”
ถ้าถูกหักตั้งแต่ 7 – 12 คะแนน ถือว่าให้ “2 ให้”
ถ้าถูกหักไป 13 – 18 คะแนน ให้ “1 ให้”
ถ้าถูกหักไปเกิน 18 คะแนน ให้ “0 ให้” ถือว่าสอบตก
ดูเพิ่ม

การสอบบาลีสนามหลวง
สำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวง
พระพุทธศาสนาในประเทศไทย
การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาคณะสงฆ์ไทย
องค์พระปฐมเจดีย์
วัดมหาธาตุ กรุงสุโขทัย ศูนย์กลางแห่งพระพุทธศาสนาในอาณาจักรสุโขทัย
อนุสาวรีย์สามกษัตริย์ คือ พญามังราย พญาร่วง (พ่อขุนรามคำแหงมหาราช) และพญางำเมือง ขณะทรงปรึกษาหารือการสร้างเมืองเชียงใหม่
พระเจดีย์ทรงพุทธคยาใน วัดโพธารามมหาวิหาร สถานที่ทำสังคายนาครั้งที่ 1 ในดินแดนไทย
พระธาตุดอยสุเทพ ศูนย์รวมของความศรัทธาในพระพุทธศาสนาของอาณาจักรล้านนา
วัดพุทไธศวรรย์ วัดในกรุงศรีอยุธยาวัดหนึ่งที่มิได้ถูกพม่าทำลายเหมือนวัดอื่นๆ
เจ้าพระฝางเป็นชุมนุมไทยสุดท้ายที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ทรงปราบลงได้ราบคาบ ทำให้บ้านเมืองกลับมาเป็นปึกแผ่นอีกครั้ง ภาพ: อุโบสถวัดพระฝาง
วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหารสถานที่ทำสังคายนาชำระพระไตรปิฎกเป็นครั้งแรกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์
วิหารโพธิ์ลังกาวัดมหาธาตุสถานที่รัชกาลที่ 4 ทรงประทับเมื่อครั้งผนวชจำพรรษาอยู่ที่วัดแห่งนี้
ตึกถาวรวัตถุ หน้าวัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ สถานที่รัชกาลที่ 5 ทรงสร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้เป็นวิทยาลัยของสงฆ์
พระเจ้าชีจึงแห่งชิลลา

พระเจ้าชีจึงแห่งชิลลา (เกาหลี: 지증왕, 437 – 514, ค. 500 – 514) พระราชาลำดับที่ 22 แห่ง อาณาจักรชิลลา หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี
พระเจ้าชีจึงเป็นราชนิกุลสายเลือดบริสุทธิ์ทั้งสองฝั่งเพราะพระราชบิดาคือ เจ้าชายคิมซึบโบ เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าแนมุล พระราชาลำดับที่ 17 ขณะที่พระราชมารดาคือ เจ้าหญิงโชแซ็ง เป็นพระราชธิดาใน พระเจ้านุลจี พระราชาลำดับที่ 19
พระเจ้าชีจึงเริ่มต้นการปฏิรูปอาณาจักรเมื่อ ค.ศ. 502 พร้อมกับได้เปลี่ยนชื่ออาณาจักรจาก ซาโร มาเป็น ชิลลา เมื่อ ค.ศ. 503 นอกจากนี้พระองค์ยังได้เปลี่ยนสร้อยพระนามขององค์กษัตริย์จาก Marigpan มาเป็น วัง และพระองค์ยังได้ปฏิรูปในอีกหลายเรื่อง ๆ อาทิ ชุดขุนนางที่ใส่ในพิธีรวมถึงชุดขุนนางท้องถิ่น ใน ค.ศ. 504
พระเจ้าชีจึงเสด็จสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 514 โดยผู้ที่สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์คือพระราชโอรสองค์ใหญ่ พระเจ้าพ็อบฮึง
ดูเพิ่ม

ชิลลา
รายพระนามพระมหากษัตริย์เกาหลี
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยชิลลา |
| --- | --- |
ชิลลายุคต้น (57 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 654):  ฮยอกกอเซ  นัมแฮ  ยูรี  ทัลแฮ  พาซา  จีมา  อิลซ็อง  อาดัลลา  พ็อลฮยู  แนแฮ  โจบอน  ช็อมแฮ  มีชู  ยูรเย  คีริม  ฮึลแฮ  แนมุล  ซิลซ็อง  นุลจี  จาบี  โซจี  จีจึง  พ็อบฮึง  จินฮึง  จินจี  จินพย็อง  ช็อนด็อก  ชินด็อก 
ชิลลายุคกลาง (ค.ศ. 654 - 780):  มูยอล  มุนมู  ซินมุน  ฮโยโซ  ซองด๊อก  ฮโยซอง  คยองด๊อก  ฮเยคง 
ซิลลายุคปลาย (ค.ศ. 780 - 935):  ซอนด๊อก  วอนซอง  โซซอง  แอจาง  ฮอนด๊อก  ฮึงด๊อก  ฮุยคัง  มินแอ  ซินมู  มุนซอง  ฮอนอัน  คยองมุน  ฮอนคัง  จองคัง  ชินซ็อง  ฮโยคง  ซินด๊อก  คยองมยอง  คยองแค  คยองซุน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พระเจ้าโซจีแห่งชิลลา

พระเจ้าโซจีแห่งชิลลา (เกาหลี: 소지마립간, ? – 500, ค. 479 – 500) พระราชาลำดับที่ 21 แห่งอาณาจักรชิลลา หนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี พระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าชาบี (458 – 479) โดยผู้ที่ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์คือพระเจ้าชีจึง
ดูเพิ่ม

ชิลลา
รายพระนามพระมหากษัตริย์เกาหลี
สามก๊กแห่งเกาหลี
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยชิลลา |
| --- | --- |
ชิลลายุคต้น (57 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 654):  ฮยอกกอเซ  นัมแฮ  ยูรี  ทัลแฮ  พาซา  จีมา  อิลซ็อง  อาดัลลา  พ็อลฮยู  แนแฮ  โจบอน  ช็อมแฮ  มีชู  ยูรเย  คีริม  ฮึลแฮ  แนมุล  ซิลซ็อง  นุลจี  จาบี  โซจี  จีจึง  พ็อบฮึง  จินฮึง  จินจี  จินพย็อง  ช็อนด็อก  ชินด็อก 
ชิลลายุคกลาง (ค.ศ. 654 - 780):  มูยอล  มุนมู  ซินมุน  ฮโยโซ  ซองด๊อก  ฮโยซอง  คยองด๊อก  ฮเยคง 
ซิลลายุคปลาย (ค.ศ. 780 - 935):  ซอนด๊อก  วอนซอง  โซซอง  แอจาง  ฮอนด๊อก  ฮึงด๊อก  ฮุยคัง  มินแอ  ซินมู  มุนซอง  ฮอนอัน  คยองมุน  ฮอนคัง  จองคัง  ชินซ็อง  ฮโยคง  ซินด๊อก  คยองมยอง  คยองแค  คยองซุน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พระเจ้าชินฮึงแห่งชิลลา

| พระเจ้าชินฮึงแห่งชิลลา |
| --- | --- |
พระราชาแห่งชิลลา
พระราชาลำดับที่ 24 แห่งชิลลา
ครองราชย์: พ.ศ. 1083 - พ.ศ. 1119
ก่อนหน้า: พ็อบฮึง
ถัดไป: ชินจี

ประสูติ: พ.ศ. 1069
สวรรคต: พ.ศ. 1119
ราชวงศ์: ราชวงศ์ชิลลา
| พระเจ้าชินฮึงแห่งชิลลา |
| --- | --- |
ฮันกึล: 진흥왕
ฮันจา: 王眞兴
อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Jinheung wang
พระเจ้าชินฮึงแห่งชิลลา (เกาหลี: 진흥왕, ค. ค.ศ. 540 – ค.ศ. 576) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 24 แห่งอาณาจักรชิลลา หนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี เป็นหนึ่งในกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ของชิลลาและเป็นผู้ขยายดินแดนของให้ชิลลากว้างใหญ่ขึ้นและได้ทำสงครามกับพระเจ้าซอง กษัตริย์ที่ 26 ของแพ็กเจ ที่สมรภูมิเหนือแม่น้ำฮัน พระองค์ชนะการต่อสู้นี้และขยายอาณาเขตของชิลลาอย่างกว้างขวาง
ครองราชย์

พระเจ้าชินฮึงแห่งชิลลาครองราชย์ตั้งแต่อายุยังน้อยสืบต่อจาก พระเจ้าพ็อบฮึง (Beopheung ค.ศ.514-540) ตั้งแต่พระชนมายุเพียง 7 พรรษาซึ่งยังเด็กเกินไปปกครองอาณาจักรในเวลานั้นพระราชมารดาของพระองค์เป็นผู้สำเร็จราชการต่อมาพระองค์ได้แสดงอำนาจของกษัตริย์ที่แท้จริงของชิลลาโดยการแต่งตั้งอีซาบูเป็นหัวหน้าฝ่ายทหารที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 541 ในขณะที่พระองค์ใช้สันติภาพเป็นนโยบายของพระองค์กับอาณาจักรเพื่อนบ้านโดยท่านเป็นพันธมิตรกับแพ็กเจเพื่อให้สามารถโจมตีอาณาจักรทางเหนือคือโคกูรยอจากผลของนโยบายนี้ใช้พันธมิตรโจมตีในศึกที่แม่น้ำฮัน ชัยชนะจึงตกเป็นของอาณาจักรแพ็กเจและอาณาจักรชิลลา ซึ่งทั้งสองมีข้อตกลงที่แยกดินแดนให้เท่าเทียมกัน
กษัตริย์องค์ที่ 26 แห่งแพ็กเจภายหลังจากถูกชิลลาและโคกูรยอโจมตีพ่ายแพ้ระหว่างเดินทางกลับถูกจับโดยหน่วยลาดตระเวนของชิลลาและถูกสังหารพร้อมกับบรรดาผู้ที่ติดตามพระองค์ พระเจ้าชินฮึงพัฒนาบ้านเมืองเป็นเวลาเจ็ดปี ก่อนที่จะส่งแม่ทัพอีซาบู เพื่อพิชิต Daegaya ในปี ค.ศ. 561 พระเจ้าชินฮึงมีรับสั่งให้สร้างเมืองในพื้นที่ใหม่ของเขาและจัดตั้งจังหวัดขึ้นในอาณาจักรซึ่งเป็นดีต่อการพัฒนาวัฒนธรรมในอาณาจักรของเขาใน ค.ศ. 576  ก่อตั้งกลุ่มทหารหนุ่มฮวารัง และพวกเขาจะมามีบทบาทอย่างมากในการรวมสามก๊กเกาหลี พระองค์เสด็จสวรรคตในปีเดียวกันนั้นเอง
ความหวังที่ต้องการรวมพระราชอาณาจักรของพระองค์เพื่อก่อตั้งเกาหลี เพื่อเป็นการรวมชาติ ทำให้ทุกวันนี้พระองค์ได้รับการจดจำในฐานะหนึ่งในผู้ปกครองสูงสุดของชิลลาและเกาหลี
พระเจ้าฮย็อกกอเซแห่งชิลลา

พระเจ้าฮย็อกกอเซแห่งชิลลา (박혁거세; 69 ปีก่อนคริสตกาล-ค.ศ. 4) เป็นปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรชิลลา หนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลีมีพระนามเดิมว่า "พัก ฮย็อกกอเซ" โดยเป็นบรรพบุรุษของตระกูลพักในเกาหลีตามตำนานเล่าว่าประสูติจากไข่เมื่อ 69 ปีก่อนคริสตกาล (พ.ศ. 474) ในสมัยอาณาจักรโชซ็อนโบราณ และเมื่อ 57 ปีก่อนคริสตกาล (พ.ศ. 486) ขณะพระชนม์เพียง 12 พรรษาหัวหน้าชนเผ่า 6 เผ่าใหญ่ที่อยู่ภายใต้อำนาจของอาณาจักรจินฮันได้มาสวามิภักดิ์และขอร้องให้พระองค์ขึ้นเป็นผู้นำอาณาจักรชิลลาจึงถือกำเนิดขึ้นโดยอาณาจักรชิลลามีเมืองหลวงอยู่ที่เมือง คย็องจู โดยเมื่อ32 ปีก่อนคริสตกาล (พ.ศ. 511) พระเจ้าฮย็อกกอเซทรงมีบัญชาให้สร้างพระราชวังหลวงขึ้นภายในเมืองคย็องจูเมืองหลวงของอาณาจักร
สวรรคตและสิทธิ์ในการสืบราชสมบัติ

พระเจ้าฮย็อกกอเซทรงครองราชย์นานถึง 60 ปีก่อนที่จะสวรรคตในปี ค.ศ. 4 (พ.ศ. 547) ขณะพระชนม์ได้ 72 พรรษาซึ่งพระองค์ได้วางรากฐานอันมั่นคงของอาณาจักรให้กับกษัตริย์องค์ต่อ ๆ มาก่อนที่กษัตริย์มุนมูกษัตริย์องค์ที่ 30 ของอาณาจักรจะรวบรวมแผ่นดินให้เป็นปึกแผ่นได้สำเร็จในปี ค.ศ. 668 (พ.ศ. 1211) โดยราชโอรสองค์โตของพระเจ้าฮย็อกกอเซซึ่งประสูติแต่พระนางอัลย็องบูอินได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อเป็นพระเจ้านัมแฮ
พระราชวงศ์

พระราชบิดา ไม่ปรากฏพระนาม
พระราชมารดา พระนางซาโซบูอิน 사소부인(娑蘇夫人, 선도산 성모)
พระมเหสีอัลย็องบูอิน   알영부인 (閼英夫人, 기원전 53년 ~ )
พระเจ้านัมแฮ  남해 차차웅(南解次次雄, ? - 24년) พระราชโอรสของพระนางอัลย็องบูอิน
เจ้าชายช็องพย็อง   왕자 박특(朴忒)  พระราชโอรสของพระนางอัลย็องบูอิน
เจ้าชายพัก มิน  왕자 박민(朴忞)  พระราชโอรสของพระนางอัลย็องบูอิน
เจ้าหญิง ไม่ปรากฏพระนาม  공주 박씨(公主朴氏)  พระราชธิดาของพระนางอัลยองบูอิน
พงศาวลี

| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยชิลลา |
| --- | --- |
ชิลลายุคต้น (57 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 654):  ฮยอกกอเซ  นัมแฮ  ยูรี  ทัลแฮ  พาซา  จีมา  อิลซ็อง  อาดัลลา  พ็อลฮยู  แนแฮ  โจบอน  ช็อมแฮ  มีชู  ยูรเย  คีริม  ฮึลแฮ  แนมุล  ซิลซ็อง  นุลจี  จาบี  โซจี  จีจึง  พ็อบฮึง  จินฮึง  จินจี  จินพย็อง  ช็อนด็อก  ชินด็อก 
ชิลลายุคกลาง (ค.ศ. 654 - 780):  มูยอล  มุนมู  ซินมุน  ฮโยโซ  ซองด๊อก  ฮโยซอง  คยองด๊อก  ฮเยคง 
ซิลลายุคปลาย (ค.ศ. 780 - 935):  ซอนด๊อก  วอนซอง  โซซอง  แอจาง  ฮอนด๊อก  ฮึงด๊อก  ฮุยคัง  มินแอ  ซินมู  มุนซอง  ฮอนอัน  คยองมุน  ฮอนคัง  จองคัง  ชินซ็อง  ฮโยคง  ซินด๊อก  คยองมยอง  คยองแค  คยองซุน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พระนางชินด็อกแห่งชิลลา

| สมเด็จพระราชินีชินด็อกแห่งชิลลา |
| --- | --- |
ฮันกึล: 진덕여왕
ฮันจา: 女王眞德
อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Yeowang Jindeok
สมเด็จพระราชินีชินด็อกแห่งชิลลา (เกาหลี: 진덕왕; ค. ค.ศ. 647 - ค.ศ. 654) เป็นราชินีแห่งชิลลา หนึ่งใน สามราชอาณาจักรเกาหลี จากปี ค.ศ. 647 ถึง 654 พระนางเป็นผู้ปกครององค์ที่ 28 ของอาณาจักรและเป็นราชินีองค์ที่ 2 ต่อจาก พระนางซ็อนด็อกแห่งชิลลา รัชกาลก่อนหน้า ในรัชสมัยของพระองค์ ชิลลาแข่งกับแพ็กเจเพื่อขอความโปรดปรานจากราชสำนักถัง พระนางยังเป็นที่รู้จักจากการเขียนบทกวีของ จักรพรรดิถังไท่จง แห่งราชวงศ์ถัง
พระนางสามารถสร้างความเข้มแข็งให้ชิลลาและเพิ่มความในการป้องกันมากขึ้นและสร้างความความสัมพันธ์กับจีนให้มั่นคงยิ่งขึ้น ด้วยความพยายามของพระองค์จึงเป็นผู้ที่วางรากฐานสำหรับการรวมกันของทั้งสามอาณาจักร คืออาณาจักรชิลลา อาณาจักรแพ็กเจและอาณาจักรโคกูรยอ
พระราชวงศ์

พระบิดา
คัลมุนวัง กุกบัน
พระราชมารดา
เจ้าหญิงว็อลมย็อง ตระกูล พัก  월명부인 박씨
นายทหารยามเรือเดิน

นายทหารยามเรือเดิน (อังกฤษ: officer of the deck) คือนายทหารเรือพรรคนาวินชั้นสัญญาบัตร ซึ่งทำหน้าที่เป็นยามประจำเรือในขณะออกทะเล นายทหารยามเรือเดินได้รับแต่งตั้งโดยผู้บังคับการเรือ นายทหารยามมีจำนวนสามถึงห้าผลัด มีความรับผิดชอบดูแลความปลอดภัยการเดินเรือ รักษาตำแหน่งของเรือ ดูแลการเดินเครื่องจักร ดูแลไฟและสัญญาณเดินเรือ ตรวจตราเหตุการณ์นอกเรือ และเตรียมช่วยคนตกน้ำ
นายทหารยามเรือเดินมีหน้าที่รายงานต่อผู้บังคับการเรือในประเด็นเกี่ยวกับความปลอดภัย รายงานต่อต้นเรือในประเด็นเกี่ยวกับกิจการทั่วไป รายงานต่อต้นหนในประเด็นเกี่ยวกับทิศทางและความเร็วของเรือ
ดูเพิ่ม

นายทหารยามเรือจอด (officer of the deck in port)
พระเจ้าฮโยซ็องแห่งชิลลา

พระเจ้าฮโยซ็องแห่งชิลลา (เกาหลี: 효성왕, ค. 737 – 742, สวรรคต 742) พระราชาลำดับที่ 34 แห่งอาณาจักรรวมชิลลา พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของพระเจ้าซ็องด็อกมหาราชและพระนางโซด็อก
ดูเพิ่ม

อาณาจักรรวมชิลลา
รายพระนามพระมหากษัตริย์เกาหลี
| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยชิลลา |
| --- | --- |
ชิลลายุคต้น (57 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 654):  ฮยอกกอเซ  นัมแฮ  ยูรี  ทัลแฮ  พาซา  จีมา  อิลซ็อง  อาดัลลา  พ็อลฮยู  แนแฮ  โจบอน  ช็อมแฮ  มีชู  ยูรเย  คีริม  ฮึลแฮ  แนมุล  ซิลซ็อง  นุลจี  จาบี  โซจี  จีจึง  พ็อบฮึง  จินฮึง  จินจี  จินพย็อง  ช็อนด็อก  ชินด็อก 
ชิลลายุคกลาง (ค.ศ. 654 - 780):  มูยอล  มุนมู  ซินมุน  ฮโยโซ  ซองด๊อก  ฮโยซอง  คยองด๊อก  ฮเยคง 
ซิลลายุคปลาย (ค.ศ. 780 - 935):  ซอนด๊อก  วอนซอง  โซซอง  แอจาง  ฮอนด๊อก  ฮึงด๊อก  ฮุยคัง  มินแอ  ซินมู  มุนซอง  ฮอนอัน  คยองมุน  ฮอนคัง  จองคัง  ชินซ็อง  ฮโยคง  ซินด๊อก  คยองมยอง  คยองแค  คยองซุน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
เราสองสามคน

| เราสองสามคน |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: กิตติกร เลียวศิริกุล
นักแสดงนำ: มณฑล จิรา   รมิตา มหาพฤกษ์พงศ์   รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล  
ผู้จัดจำหน่าย: เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์
วันฉาย: 24 มิถุนายน พ.ศ. 2553
ความยาว: 95 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
เราสองสามคน (อังกฤษ: That Sounds Good) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติก ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553 กำกับโดย เรียว กิตติกร เลียวศิริกุล นำแสดงโดย   เจ มณฑล รมิตา มหาพฤกษ์พงศ์ รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล และผลิตโดย เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์
เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องท้าย ๆ ในยุคที่ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 35 มม. และฉายด้วยระบบฟิล์ม 35 มม.
เนื้อเรื่องย่อ

เมื่อ สุนทรีย์ (พลอย รัตนรัตน์) สาวหูตึงหลงรักหนุ่มออฟโรดที่ชื่อ ส้มฉุน (เจ มณฑล) ในทริปคาราวานทัวร์ออฟโรดไปเวียดนาม ในระหว่างการเดินทางเธอได้ปะติดต่อเรื่องราวความรักของเธอกับ ส้มฉุนด้วยความเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้างเพราะเครื่องช่วยฟังไม่ค่อย ชัดนัก…สุนทรีย์กลับพบว่าเต๋อเพื่อนสาวสายตาสั้นจอมเฟอะฟะที่ ร่วมเดินทางมาพร้อมกันในครั้งนี้คือคนที่ส้มฉุนจีบและทั้งสองแอบใจตรงกัน "แต่ความรู้สึกของเต๋อละ" เธอจะทำยังไงกับความรู้สึกของเธอ…
นักแสดง

มณฑล จิรา รับบท ส้มฉุน
รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล รับบท สุนทรีย์
รมิตา มหาพฤกษ์พงศ์ รับบท เต๋อ
เพลงประกอบภาพยนตร์

เพลง "ใช่เธอจริงๆ"  โดย อัสนี-วสันต์
เพลง "เพราะเรานั้นคู่กัน" โดย แบล็คเฮด (ต้นฉบับ คาไลโดสโคป)
เพลง "I Love You" โดย มณฑล จิรา (ต้นฉบับ Ippudo)
เพลง "คนล่าฝัน" โดย อัมรินทร์ นิติพน (ต้นฉบับ คาราบาว)