stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระปทุมพุทธเจ้า
ธรรมาภิสมัย

ธรรมาภิสมัยในพุทธกาลของพระปทุมะพุทธเจ้า บังเกิดขึ้น ๓ วาระ คือ
วาระที่ ๑ แสดงปฐมเทศนา ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา ๑๐๐ โกฏิ
วาระที่ ๒ แสดงธรรมแก่พระประยูรญาติ ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา ๙๐ โกฏิ
วาระที่ ๓ แสดงธรรมแก่พระโอรส ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา ๘๐ โกฏิ
ประชุมสาวกสันนิบาต

พระปทุมะพุทธเจ้า ทรงประชุมสาวกสันนิบาต ๓ ครั้ง
ครั้งที่ ๑ ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ โดยมีพระเจ้าสุภาวิตัตตะ ซึ่งนำข้าราชบริพารออกบวชเป็นประธาน
ครั้งที่ ๒ ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก ๓๐๐,๐๐๐ โกฏิ ณ กรุงอุสภวดี ในพิธีกรานกฐิน
ครั้งที่ ๓ ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก ๒๐๐,๐๐๐ โกฏิ ซึ่งตามเสด็จมาประชุมในป่าใหญ่
พระสาวก

พระปทุมะพุทธเจ้ามีพระสาวกองค์สำคัญ คือ
พระอัครสาวก  คือ พระสาละเถระ และพระอุปสาละเถระ
พระอัครสาวิกา คือ พระราธาเถรี และพระสุราธาเถรี
พระอุปัฏฐาก    คือ พระวรุณะ
พระวรกาย

พระปทุมะพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง ๕๘ ศอก มีพระรัศมีแผ่ออกไปทุกทิศ เมื่อพระชนมายุได้ ๑๐๐,๐๐๐ ปี จึงปรินิพพาน พระศาสนาก่อนอันตรธานหายไปสามารถดำรงอยู่ได้ถึง ๑๐๐,๐๐๐ ปี
ความเกี่ยวข้องกับพระพุทธโคดม

ในสมัยของพระปทุมะพุทธเจ้าผู้ประเสริฐดั่งดอกอุบล พระศาสนาเจริญรุ่งเรืองยิ่งนัก พระโพธิสัตว์ได้บังเกิดเป็นพญาราชสีห์ อาศัยอยู่ในป่าใหญ่
วันหนึ่ง ได้พบพระปทุมะพุทธเจ้าพร้อมกับพระภิกษุสงฆ์ กำลังทรงนั่งเข้านิโรธสมาบัติอยู่ ณ รุกขมูลโคนต้นไม้ใหญ่  พญาราชสีห์ เห็นภาพ อันควรแก่การเลื่อมใส จึงมีจิตยินดีคิดว่า "เราจักทำการพิทักษ์รักษา ผู้มีศีลอันสงบเหล่านี้ ไม่ให้มีอันตรายเข้ามาใกล้ด้วยชีวิต"  แล้วเดินวนเวียนเฝ้าระวังภัยไม่ให้มีอันตรายเกิดขึ้นกับพระพุทธองค์และพระสาวก ไม่ย่อมออกไปหาอาหารจนร่างกายผอมโซตลอด 7 วัน
เมื่อพระพุทธองค์และพระสาวกออกจากนิโรธสมาบัติ ทรงเห็นพญาราชสีห์ เฝ้าระวังภัยให้พระองค์และภิกษุสงฆ์ พระองค์ทรงกล่าวพุทธพยากรณ์ว่า
"พญาราชสีห์นี้ นานไปในอนาคตกำหนดอีก 1 อสงไขยกับอีกเศษแสนกัป จะได้ตรัสเป็นพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง มีนามว่า พระศรีศากยมุนีโคดมพุทธเจ้า"
ดูเพิ่ม

พระพุทธเจ้า
พระพุทธเจ้าในอดีต
| ก่อนหน้า |  | พระปทุมพุทธเจ้า |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระอโนมทัสสีพุทธเจ้า 100,000 ปี |  | พระพุทธเจ้าในอดีต องค์ที่ ๑๑   (100,000 ปี) |  | พระนารทพุทธเจ้า (90,000 ปี) |
| ด ค กพระพุทธเจ้า |
| --- | --- | --- |
| ประเภท |  อนุพุทธะ  ปัจเจกพุทธะ  สัมมาสัมพุทธะ  |  |
| พระพุทธเจ้าในอดีต (ตามคัมภีร์พุทธวงศ์) |  พระตัณหังกรพุทธเจ้า  พระเมธังกรพุทธเจ้า  พระสรณังกรพุทธเจ้า  พระทีปังกรพุทธเจ้า  พระโกณฑัญญพุทธเจ้า  พระมังคลพุทธเจ้า  พระสุมนพุทธเจ้า  พระเรวตพุทธเจ้า  พระโสภิตพุทธเจ้า  พระอโนมทัสสีพุทธเจ้า  พระปทุมพุทธเจ้า  พระนารทพุทธเจ้า  พระปทุมุตรพุทธเจ้า  พระสุเมธพุทธเจ้า  พระสุชาตพุทธเจ้า  พระปิยทัสสีพุทธเจ้า  พระอัตถทัสสีพุทธเจ้า  พระธัมมทัสสีพุทธเจ้า  พระสิทธัตถพุทธเจ้า  พระติสสพุทธเจ้า  พระปุสสพุทธเจ้า  พระวิปัสสีพุทธเจ้า  พระสิขีพุทธเจ้า  พระเวสสภูพุทธเจ้า  พระกกุสันธพุทธเจ้า  พระโกนาคมนพุทธเจ้า  พระกัสสปพุทธเจ้า  |  |
| พระพุทธเจ้าในปัจจุบัน |  พระโคตมพุทธเจ้า  |  |
| พระพุทธเจ้าในอนาคต (ตามคัมภีร์อนาคตวงศ์) |  พระศรีอริยเมตไตรย  พระรามสัมพุทธเจ้า  พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า  พระธรรมสามีสัมพุทธเจ้า  พระนารทสัมพุทธเจ้า  พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้า  พระเทวเทพสัมพุทธเจ้า  พระนรสีหสัมพุทธเจ้า  พระติสสสัมพุทธเจ้า  พระสุมังคลสัมพุทธเจ้า  |  |
| พระธยานิพุทธะตามคติมหายาน |  พระไวโรจนพุทธะ  พระอักโษภยพุทธะ  พระอมิตาภพุทธะ  พระรัตนสัมภวพุทธะ  พระอโมฆสิทธิพุทธะ  |  |
| พระพุทธเจ้าองค์อื่น ๆ ตามคติมหายาน |  อาทิพุทธะ  พระไภษัชยคุรุ  พระสัทธรรมวิทยาตถาคต  พระสหัสประภาราชาศานติสถิตยตตถาคต  พระประภูตรัตนะ  |  |
ฟาโรห์คาวอเซอร์เร

กาเรห์ คาวอเซอร์เร อาจจะทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สาม จากราชวงศ์ที่สิบสี่แห่งอียิปต์ที่สืบเชื้อสายมาจากคานาอัน ซึ่งทรงปกครองบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ฝั่งตะวันออกโดยมีเมืองอวาริสเป็นศูนย์กลางการปกครองในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง และเชื่อกันว่ารัชสมัยของพระองค์ระยะยาวประมาณ 10 ปี ตั้งแต่ 1770 จนถึง 1760 ปีก่อนคริสตกาล หรือหลังจากนั้น ประมาณ 1710 ปีก่อนคริสตกาล อีกข้อสันนิษฐานหนึ่ง เชื่อว่าพระองค์อาจจะเป็นข้าราชบริพารของผู้ปกครองชาวฮิกซอสแห่งราชวงศ์ที่สิบห้า และอาจจะเป็นผู้ปกครองในช่วงราชวงศ์ที่สิบหกเช่นกัน
พระนาม กาเรห์ เป็นภาษาเซมิติกตะวันตก และแปลว่า "ผู้หัวล้าน" ซึ่งก่อนหน้านี้พระนามดังกล่าวอ่านผิดว่า การ์, กูร์, และกาล
หลักฐานยืนยัน

หลักฐานการมีอยู่ของพระองค์มาจากตราประทับสคารับจำนวน 30 ชิ้นที่ปรากฏพระนามของพระองค์ โดยมีเพียงชิ้นเดียวเท่านั้นที่มีที่มาที่รู้จัก คือ เมืองเจริโคในปาเลสไตน์ โดยพระนาม กาเรห์ ปรากฏอยู่บนตราประทับสคารับจำนวน 8 ชิ้น และพระนาม คาวอเซอร์เร จำนวน 22 ชิ้น
การพิสูจน์ตัวตน

นักไอยคุปต์วิทยา คิม ไรโฮลท์ ได้เปรียบเทียบพระนาม กาเรห์ กับพระนามนำหน้า คาวอเซอร์เร ว่ามีความเกี่ยวข้องกัน ซึ่งได้รับการพิสูจน์เพียงจากตราประทับสคารับเท่านั้น ตำแหน่งตามลำดับเวลาของพระองค์นั้นไม่แน่ชัด โดยไรฮอล์ตและดาร์เรล เบเกอร์ได้เสนอให้พระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สามของราชวงศ์ที่สิบสี่ ตามรูปแบบตราประทับของพระองค์ ในทางกลับกัน โทมัส ชไนเดอร์และเยือร์เกน ฟอน เบ็คเคอราธมองว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองจากราชวงศ์ที่สิบหก และเจมส์ ปีเตอร์ อัลเลนเสนอว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองชาวฮิกซอสในช่วงต้นราชวงศ์ที่สิบห้า
ดูเพิ่ม

ฮิกซอส
มนชนก แสงฉายเพียงเพ็ญ

| มนชนก แสงฉายเพียงเพ็ญ |
| --- | --- |
มนชนกในปี พ.ศ. 2564
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 30 ธันวาคม พ.ศ. 2534 (32 ปี) จังหวัดนนทบุรี ประเทศไทย
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2553–ปัจจุบัน
สังกัด: เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ (เดิมชื่อ เอ็กแซ็กท์) (2555–2561)  สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (2562–2565)
มนชนก แสงฉายเพียงเพ็ญ (เกิด 30 ธันวาคม พ.ศ. 2534) ชื่อเล่น โม เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงจากการแสดงภาพยนตร์เรื่อง เลิฟจุลินทรีย์ รักมันใหญ่มาก
เดิมมนชนกสังกัด เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ (มีชื่อเดิมว่า เอ็กแซ็กท์) ต่อมาย้ายไปสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
มนชนกสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนพิชญศึกษา ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี ระดับปริญญาตรีจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เอกการแสดงและกำกับการแสดง
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | ออกอากาศ | อ้าง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2553 |  เพียงใจที่ผูกพัน | แพง (รับเชิญตอนจบ) | ช่อง 3 |  |
| 2555 | ลิขิตฟ้าชะตาดิน  | ดวงยิหวา | ช่อง 5 |  |
| 2556 | แผนรัก แผนร้าย | มารีอา พเยีย สานสายธาร | ช่อง 5 |  |
| 2556 | มารกามเทพ | เพชรน้ำบุศย์ (น้ำหนึ่ง) | ช่อง 5 |  |
| 2556 | ปีกมาร | เพียรภมร | ช่อง 5 |  |
| 2556 | อีสา-รวีช่วงโชติ | โสภิตพิไล วรประเสริฐ / หม่อมราชวงศ์หญิงโสภิตพิไล รวีวาร (คุณหญิงโสภิต) | ช่อง 5 |  |
| 2557 | คุ้มนางครวญ | ดาราราย / แสงดาว / พิมพ์ดาว | ช่อง 5 |  |
| 2557 |  ฝันเฟื่อง | วิไลลักษณ์ | ช่องวัน 31 |  |
| 2558 | ตะวันตัดบูรพา | โจ | ช่องวัน 31 |  |
| 2559 | Sorry, I love you ขอโทษที่รักเธอ  | รสริน ระพีพันธุ์ (โรส) | ช่องวัน 31 |  |
| 2560 |  ชีวิตเพื่อฆ่า หัวใจเพื่อเธอ  | ภวรินทร์ พงษ์พรรณ (รินทร์) | ช่องวัน 31 |  |
| 2562 | Teeใครทีมันส์ | มิตตา | ช่อง 3 เอชดี |  |
| 2564 | In time with you ถึงห้ามใจก็จะรัก | พิม | พีพีทีวี |  |
| 2564 | อุบัติร้าย อุบัติรัก  | จิตสกาว ใจดุษฎี | ช่อง 3 เอชดี |  |
| 2565 | คู่เวร | มาลีวรรณ บำรุงนคร (หวาน) | ช่อง 3 เอชดี |  |
| 2566 | วงศาคณาญาติ | พริม | อมรินทร์ทีวี |  |
ผลงาน > ซิตคอม

| ปี | เรื่อง | ตอน | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2555 | บางรักซอย 9 | ตอน พ่อคะ..หนูมาลาค่ะ | ออมสิน (รับเชิญ) | ช่อง 9 |
| 2555 | ผู้กองเจ้าเสน่ห์ | ตอน รักแว้น ๆ หัวใจเวิ่นเว้อ | จูน (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2555 | นัดกับนัด | ตอน ชักศึกเข้าบ้าน | แบม  (รับเชิญ) | ช่อง 9 |
| 2558–2559 | มือปราบกุ๊กกุ๊กกู๋ |  | ร้อยตำรวจเอกหญิง ภัสนันนท์ ทศแสง (ผู้กองปิ๊ง) | ช่องวัน 31 |
| 2559–2560 | รักแท้แม่ไม่ปลื้ม |  | ป่าน | ช่องวัน 31 |
ผลงาน > ซีรีส์

| ปี | เรื่อง | ตอน | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2559 |  Club Friday The Series 7 เหตุเกิดจากความรัก  | ตอน รักลองใจ | พลอย | GMM25 |
| 2559 | เราเกิดในรัชกาลที่ ๙ เดอะซีรีส์ | ตอน ชีวิตเพื่อให้ | ฟ้า | ช่องวัน 31 |
| 2560 |  Club Friday To Be Continued ตอน รักลองใจ  |  | พลอย | GMM25 |
| 2560 |  Bangkok รัก Stories | ตอน แพ้ทาง | ใบตอง | GMM25 |
| 2561 | Love Songs Love Series  | ตอน เพื่อนกันวันสุดท้าย | เมย์ | GMM25 |
| 2561 |  Club Friday The Series 10 รักนอกใจ | ตอน คนที่ไม่ยอมรับ | นท | GMM25 |
| 2565 | Club Friday The Series Love & Belief ความรักกับความเชื่อ | ตอน รัก 7 ปี | ริสา | ช่องวัน 31 |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | รับบท |
| --- | --- | --- |
| 2554 |  เลิฟจุลินทรีย์ รักมันใหญ่มาก | เอื้อ |
| 2555 |  มึง-กู เพื่อนกันจนวันตาย | เนม |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| เพลง | นักร้อง |
| --- | --- |
ถามทำไม: จีน AF1
คนโสดมีบ้างไหม: เฟลม (FLAME)
คือเธอใช่ไหม: Retrospect
เพื่อนหรือแฟน: นัตตี้ (Nutty)
คนธรรมดา: ชิน ชินวุฒ
12345 I LOVE YOU: The Bottom Blues
เมื่อฉันได้บอกรักเธอ..ไปแล้ว: ณัฏฐ์ ทิวไผ่งาม
เฮ้อ: กัน นภัทร
จินตนาการ: ตูมตาม ยุทธนา
เธอมาหาเวลาเหงา: ตูมตาม ยุทธนา
บอกฉันให้มันชัดที: ป๊อป Love Status
เรียกเพื่อนไม่เต็มปาก: อุ๋งอิ๋ง Love Status
ผลงาน > โฆษณา

Pocky
รางวัล

The Most Popular Overseas Artist จากละครเรื่อง ลิขิตฟ้าชะตาดิน ในงาน Asian Idol Awards 2013 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน
สุดยอดสาวปังแห่งปี (เป็นกระแสนิยมและถูกพูดถึงเป็นอย่างมาก) จาก Kazz Awards 2016
รางวัล Thailand Headlines Person of the Year Awards 2019 สาขา วัฒนธรรมและบันเทิง
แหล่งข้อมูลอื่น

• มนชนก แสงฉายเพียงเพ็ญ ที่อินสตาแกรม
ม้ง (แก้ความกำกวม)

ม้ง (Hmong)  อาจหมายถึง
ม้ง กลุ่มคนที่อาศัยอยู่แถบภูเขาทางใต้ของประเทศจีน และบางส่วนในประเทศเวียดนาม ลาว พม่า และ ไทย
ภาษาม้ง
คำว่า "แม้ว" เป็นคำเรียกที่ไม่สุภาพในการเรียกกลุ่มคนม้ง
ฟูฟู (สุนัข)

| --- | --- |
สปีชีส์: สุนัข
สายพันธุ์: พุดเดิ้ล
เพศ: ผู้
เกิด: 15 มิถุนายน พ.ศ. 2540 กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
ตาย: กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 (17 ปี)
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2540–2558
เป็นที่รู้จักสำหรับ: สุนัขทรงเลี้ยงในรัชกาลที่ 10
เจ้าของ: สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา ศรีรัศมิ์ สุวะดี​​ (จนถึง พ.ศ. 2557) พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
ทายาท: ฟุ้งฟุ้ง เฟื่อง ฟ้า

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ประเทศไทย
แผนก/สังกัด:  กองทัพอากาศไทย
ประจำการ: พ.ศ. 2552–2558
ชั้นยศ:  พลอากาศเอก
 
พลอากาศเอก ฟูฟู (15 มิถุนายน พ.ศ. 2540 – กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558) เป็นสุนัขทรงเลี้ยงในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ถือเป็นสุนัขทรงเลี้ยงตัวโปรดที่จะปรากฏตัวพร้อมพระองค์ในพระราชพิธีสำคัญ รวมทั้งการเดินแบบและแสดงความสามารถพิเศษบ่อยครั้ง
ประวัติ

ฟูฟู เป็นสุนัขพันธุ์พูเดิลเพศผู้ เกิดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2540 เดิมเป็นสุนัขของผู้เพาะพันธุ์สุนัขในตลาดนัดสวนจตุจักรที่ได้ถวายสุนัขนี้ขณะมีอายุหนึ่งเดือนแด่สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา เมื่อวันที่ 9 สิงหาคมปีเดียวกัน ด้วยสุนัขนี้มีลักษณะเด่นคือมีขนสีขาวแน่นและฟูฟ่อง จึงประทานชื่อว่า "ฟูฟู” แล้วนำไปบำรุงเลี้ยงที่พระตำหนักนนทบุรีระยะหนึ่ง โดยมิได้ใกล้ชิดฟูฟูเท่าใดด้วยมีสุนัขทรงเลี้ยงอยู่แล้วหลายตัว แม้ฟูฟูจะน่ารักน่าชังแต่ก็มีสุขภาพที่อ่อนแอมาก เบื้องต้นจึงตกอยู่ในการดูแลของเจ้าหน้าที่ในพระตำหนัก ต่อมาท่านผู้หญิงศรีรัศมิ์ สุวะดี ที่ขณะนั้นยังคำรงยศเป็นหม่อมศรีรัศมิ์ มหิดล ณ อยุธยา ได้เอ็นดูสุนัขนี้จึงนำไปเลี้ยงดูอย่างใกล้ชิด จนพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระเมตตาโปรดเกล้าฯ รับฟูฟูเป็นสุนัขทรงเลี้ยงโดยมีท่านผู้หญิงศรีรัศมิ์ร่วมดูแล จนฟูฟูอายุได้สองเดือนจึงได้รับการฝึกสอนต่าง ๆ และสามารถเรียนรู้ได้รวดเร็วกว่าสุนัขตัวอื่น
ฟูฟู ปรากฏตัวต่อสาธารณชนในการประกวดสุนัขหลายรายการ เคยได้ตำแหน่งรางวัลชนะเลิศประเภทมิตรแท้ และรองชนะเลิศอันดับสองประเภทสวยงามตามสายพันธุ์ ในการเข้าประกวดงานวันเกษตรแห่งชาติ ประจำปี 2543 และในปี 2544 ก็ได้รางวัลชนะเลิศประเภทสวยงามและความสามารถพิเศษ พร้อมกับรางวัลชนะเลิศประเภทขนสวยที่สุด โดยมิได้เปิดเผยว่าเป็นสุนัขทรงเลี้ยงแต่อย่างใด และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 ฟูฟู ปรากฏตัวในงานมหกรรมสัตว์เลี้ยงแห่งประเทศไทยที่จัดขึ้นในจังหวัดนครปฐม ซึ่งได้รับคำชื่นชมว่าเป็นสุนัขที่ "สวยสง่าและฉลาดหลักแหลมยิ่ง" หลังการรั่วไหลของโทรเลขภายในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี พ.ศ. 2549 วิกิลีกส์ได้เผยแพร่ข้อมูลว่าฟูฟูได้รับการแต่งตั้งให้มียศเป็น "พลอากาศเอก" ประจำกองทัพอากาศไทย
ในปี พ.ศ. 2550 ฟูฟู ตกเป็นที่สนใจของประชาชน จากการปรากฏตัวในวีดิทัศน์ที่รั่วไหลอันเผยให้เห็นท่านผู้หญิงศรีรัศมิ์ซึ่งขณะนั้นเป็นหม่อม ป้อนเค้กวันเกิดแก่ฟูฟู ทั้งที่เปลือยกายและสวมเพียงจี-สตริง มีการสันนิษฐานว่าวีดิทัศน์ดังกล่าวถูกเผยแพร่โดยฝั่งที่อยู่ตรงข้ามกับพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวขณะเป็นมกุฎราชกุมาร เพราะถือเป็นเรื่องละเอียดอ่อนในไทย และเป็นการต่อสู้ภายในเพื่อความชอบธรรมในสืบราชสมบัติช่วงที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระประชวร
จากการรั่วไหลของโทรเลขภายในถึงกรุงวอชิงตันที่วิกิลีกส์ได้นำมาเผยแพร่ต่อ ให้ข้อมูลว่าไม่กี่เดือนหลังจากนั้น ราล์ฟ แอล. บอยซ์ (Ralph L. Boyce) เอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกา ได้ร่วมงานเลี้ยงอาหารเพื่อเป็นเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ขณะนั้นยังเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ฟูฟูปรากฏตัวในงาน "แต่งกายอย่างพิธีการสำหรับงานราตรี และสวมถุงเท้าอย่างเรียบร้อย..." และ "...ในตอนหนึ่งขณะที่วงดนตรีกำลังเล่นเพลงที่สอง เขากระโดดขึ้นไปบนหัวโต๊ะแล้วเริ่มเลียน้ำจากแก้วของแขกเหรื่อรวมทั้งของตัวกระผมด้วย การแสดงตลกของพลอากาศเอกท่านนี้สร้างความสนใจแก่ผู้ร่วมงานกว่า 600 คนไปเต็ม ๆ และเป็นยังคงเป็นเรื่องที่พูดถึงมาจนทุกวันนี้"
ฟูฟู ตายเมื่อต้นปี พ.ศ. 2558 โดยมีพิธีสวดพระอภิธรรมในคืนวันที่ 1-3 กุมภาพันธ์ ก่อนประชุมเพลิงในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ เวลา 14:30 น. ซึ่งภาพพิธีดังกล่าวนั้นได้รับการส่งต่ออย่างแพร่หลายในสื่อสังคมออนไลน์ของไทย และเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์อย่างอ้อม ๆ ซึ่งสะท้อนถึงความกังวลต่อผู้สืบราชสมบัติที่ไม่สามารถวิพากษ์วิจารณ์ได้อย่างเปิดเผยในประเทศไทยเพราะอาจเป็นการหมิ่นพระบรมเดชานุภาพอันมีบทลงโทษที่เข้มงวด
ลูก

ฟูฟู มีลูกกับแนปปี้ หรือแนตตี้ สุนัขพูเดิลเพศเมียของอัมภาพร พิสุทธิกุล ที่สัตวแพทย์พบว่าสุนัขเพศเมียตัวนี้มีลักษณะใกล้เคียงกับฟูฟู จึงนำความกราบทูลพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทอดพระเนตร หลังจากนั้นจึงรับสั่งสอบถามเพื่อให้มาผสมกับฟูฟู จนมีลูกสามตัว เป็นเพศผู้ คือ ฟุ้งฟุ้งกับเฟื่อง และเป็นเพศเมียชื่อ ฟ้า
ฟาโรห์ชาบาคา

เนเฟอร์คาเร ชาบาคา หรือ ชาบาโค (อียิปต์โบราณ: 𓆷𓃞𓂓 šꜣ bꜣ kꜣ, อัสซีเรีย:  Sha-ba-ku-u) เป็นฟาโรห์แห่งคุชพระองค์ที่สามจากราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งอียิปต์ ซึ่งทรงครองราชย์ระหว่าง 705 ถึง 690 ปีก่อนคริสตกาล แหล่งข้อมูลทางกรีกเรียกพระองค์ว่า ซาบาคอน (Σαβακῶν) และถูกกล่าวถึงโดยทั้งเฮโรโดตัสและแมนิโธ
พระราชวงศ์

ฟาโรห์ชาบาคาทรงถูกคิดว่าเป็นพระราชโอรสของกษัตริย์คาชตากับพระนางเปบัทจ์มา ถึงแม้ว่าบันทึกจากช่วงรัชสมัยของฟาโรห์ทาฮาร์กาอาจจะตีความได้ว่า ฟาโรห์ชาบาคาเป็นพระเชษฐาของฟาโรห์ทาฮาร์กา และด้วยเหตุดังกล่าวพระองค์จึงเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ปิเย
พระมเหสีของฟาโรห์ชาบาคา คือ พระนางกัลฮาตา ตามบันทึกของอัสซีเรีย ซึ่งเป็นพระขนิษฐาของฟาโรห์ทาฮาร์กา ฟาโรห์ชาบาคาและพระนางกัลฮาตาเป็นพระราชบิดาและมารดาของฟาโรห์ทันต์อมานิ และอาจจะเป็นพระราชบิดาและมารดาของฟาโรห์เชบิตคูด้วยเช่นกัน แต่ประเด็นดังกล่าวกลับขัดแย้งกับหลักฐานที่สนับสนุนว่าฟาโรห์ซาบาคาทรงขึ้นครองราชย์หลังจากฟาโรห์เชบิตคู
เป็นไปได้ว่าสมเด็จพระราชินีทาเบเคนอามุนเป็นพระมเหสีของฟาโรห์ชาบาคา บางคนคิดว่าพระองค์เป็นพระมเหสีของฟาโรห์ทาฮาร์กา
เจ้าชายฮาร์เอมอาเคต ซึ่งเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ชาบาคา ได้ทรงกลายเป็นมหาปุโรหิตแห่งอามุน และเป็นที่ทราบจากรูปสลักและชิ้นส่วนของรูปสลักที่พบในคาร์นัก มีการกล่าวถึงสตรีนามว่า เมสบาต บนโลงพระศพของเจ้าชายฮาเรมาเคต และอาจจะเป็นพระราชมารดาของพระองค์
ฟาโรห์ชาบาคาเป็นพระราชบิดาของพระราชธิดาอีกอย่างน้อยอีกสองพระองค์ แต่ไม่ทราบตัวตนของพระราชมารดาของพระองค์ได้ เจ้าหญิงพิอังค์อาร์ติต่อมาทรงกลายเป็นพระมเหสีของฟาโรห์ทันต์อมานิ ซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระองค์ (คนละพระราชมารดา) พระนางพิอังค์อาร์ติทรงปรากฎบนจารึกแห่งสุบินกับพระสวามี ส่วนเจ้าหญิงอิเซตเอมเคบ เฮช มีความเป็นไปได้ที่จะทรงอภิเษกสมรสกับฟาโรห์ทันต์อมานิเช่นกัน พระองค์ทรงถูกฝังพระศพอยู่ในอไบดอส ประเทศอียิปต์
การสวรรคต

สันนิษฐานว่าฟาโรห์ชาบาคาเสด็จสวรรคตในปีที่ 15 แห่งการครองราชย์ตามรูปสลักลูกบาศก์รหัสหมายเลข บีเอ็ม 24429 ซึ่งตรงกับปีที่ 15 เดือนที่ 2 แห่งเชมู วันที่ 11 แห่งรัชสมัยของฟาโรห์ชาบาคา พระองค์ทรงถูกฝังพระบรมศพอยู่ในพีระมิดที่อัล-คุรรุ และฟาโรห์ทาฮาร์กา ผู้ซึ่งเป็นพระราชนัดดา ได้สืบพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์
ภาษาชอุง

ระวังสับสนกับ ภาษาชอง
| ภาษาชอุง |
| --- | --- |
ออกเสียง: สัทอักษรสากล: [t͡ɕʰṳˀŋ]
ประเทศที่มีการพูด: กัมพูชา, ไทย
ภูมิภาค: จังหวัดพระสีหนุ, จังหวัดกาญจนบุรี
ชาติพันธุ์: 450 (2009)
จำนวนผู้พูด: 20 คนในกัมพูชา  (2008) 10 คนในไทย
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  กลุ่มภาษาปอร์ภาษาชอุง
สถานภาพทางการ
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  ไทย
รหัสภาษา
ISO 639-3: scq
ภาษาชอุง ภาษาชอุ้ง ภาษาชอุ์ง หรือ ภาษาสโอจ มีผู้พูดในจังหวัดพระสีหนุ ประเทศกัมพูชา และจังหวัดกาญจนบุรี ประเทศไทย รวม 30 คน ใกล้เคียงกับภาษาซำเร ภาษาซูโอย และภาษาปอร์ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษาปอร์ ผู้พูดภาษานี้กำลังลดจำนวนลง ส่วนมากเป็นผู้ใหญ่
ยารอน เบน-โดฟ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  ยารอน เบน-โดฟ
ยารอน เบน-โดฟ (11 มกราคม ค.ศ. 1970 – 6 มกราคม ค.ศ. 2017) เป็นนักฟุตบอลชาวอิสราเอล
ภาษาหง่วน

| ภาษาหง่วน |
| --- | --- |
Nguồn, Năm Nguyên
ประเทศที่มีการพูด: เวียดนาม, ลาว
ภูมิภาค: จังหวัดกว๋างบิ่ญ
ชาติพันธุ์: 28,800 (2018) ถึง 40,000 คน
จำนวนผู้พูด: 2,000  (2007–2010)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  เวียตติกเหวียด–เหมื่องภาษาหง่วน
ระบบการเขียน: อักษรละติน (จื๋อโกว๊กหงือ)
รหัสภาษา
ISO 639-3: nuo
ที่ตั้งของจังหวัดกว๋างบิ่ญ
ภาษาหง่วน (Nguồn) หรือ (Năm Nguyên) มีผู้พูดทั้งหมด 20,000 คน (พ.ศ. 2540) ทางภาคใต้ของเวียดนาม จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขาเหวียด-เหมื่อง สาขาย่อยเหมื่อง ใกล้เคียงกับภาษาเวียดนามและภาษาเหมื่อง
บรรณานุกรม

Barker, Miriam A. (1993). Bibliography of Mường and other Vietic language groups, with notes. Mon–Khmer Studies, 23, 197-243. (Online version: sealang.net/archives/mks/BARKERMiriam.htm).
Cadière, Léopold. (1902). Coutumes populaires de la vallée du Nguồn Sơn. Bulletin de l'École Française d'Extrême Orient, 2, 352-386.
Cadière, Léopold. (1905). Les hautes vallées du sông Gianh. Bulletin de l'École Française d'Extrême Orient, 5, 349-367.
Chamberlain, James R. (2003) Eco-Spatial History: a nomad myth from the Annamites and its Relevance for Biodiversity Conversation. In Landscapes of Diversity: indigenous knowledge, sustainable livelihoods and resource governance in Montane Mainland Southeast Asia., edited by X. Jianchu and S. Mikesell: Kunming Yunnan Science and Technology Press.
Cuisinier, Jeanne. (1948). Les Mường: Géographie humaine et sociologie. Paris: Institut d'Ethnologie.
Mạc, Đường. (1964). Các dân tộc miền núi miền Bẳc Trung Bộ [The minority groups of Northern Central Vietnam]. Hanoi: Nhà x.b. Khoa học Xã hội.
Nguyễn, Dương Bình. (1975). Về thành phần dân tộc của người Nguồn [On the ethnic composition of the Nguon people]. In Viện Dân Tộc Học, Về vấn đề xác định thành phần các dân tộc thiểu số ở miền bắc Việt Nam (pp. 472–491). Hanoi: Nhà x.b. Khoa học Xã hội.
Nguyễn Khắc Tụng (1975). "Góp phần tim hiểu thành phần tộc người của người Nguồn qua những nhận xét về nhà ở của họ". In, Ủy ban khoa học xã hội Việt Nam: Viện dân tộc học. Về vấn đề xác định thánh phần các dân tộc thiểu số ở miền bắc Việt Nam, 492-499. Hà Nội: Nhà xuất bản khoa học xã hội.
Nguyễn, Phú Phong. (1996). The Nguồn language of Quảng Bình, Vietnam. Mon–Khmer Studies, 26, 179-190. (Online version: sealang.net/archives/mks/NGUYNPhPhong.htm).
Nguyễn, Văn Tài. (1975). Tiếng Nguồn, một phương tiếng Việt hay một phương ngôn của tiếng Mường? Ngôn Ngữ, 4, 8-16. (Translated into English as Nguyễn V. T. 1993).
Nguyễn, Văn Tài. (1993). Nguồn: A dialect of Vietnamese or a dialect of Mường? (Based on local data). M. A. Barker (Transl.). Mon–Khmer Studies, 22, 231-244. (Online version: sealang.net/archives/mks/NGUYNVnTi.htm).
Pham, Đức Đương. (1975). Về mối quan hệ thân thuộc giữa các ngôn ngữ thuộc nhóm Việt-Mường miền Tây tỉnh Quảng Bình [On the close relationship between the languages in the Viet–Muong group in western Quảng Bình Province]. In Viện Dân Tộc Học, Về vấn đề xác định thành phần các dân tộc thiểu số ở miền bắc Việt Nam (pp. 500–517). Hanoi: Nhà x.b. Khoa học Xã hội.
Sidwell, Paul. (2009) Classifying the Austroasiatic languages: history and state of the art เก็บถาวร 2019-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Lincom Europa.
Viện Dân Tộc Học [Ethnology Institute]. (1975). Về vấn đề xác định thành phần các dân tộc thiểu số ở miền bắc Việt Nam [On the problem of defining the social position of the minority groups in northern Vietnam]. Hanoi: Nhà x.b. Khoa học Xã hội.
แหล่งข้อมูลอื่น

Fieldwork on folk music of Nguồn minority in Minh Hóa district of Quảng Bình province
Lesser Known Languages of Northern Vietnam map เก็บถาวร 2012-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Nguồn is #17)
Nguon people group of Laos
ยามเย็น

| "ยามเย็น"> เพลงพระราชนิพนธ์โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร |
| --- | --- |
ชื่อภาษาอังกฤษ: Love at Sundown
เผยแพร่: 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2489
แนวเพลง: แจ๊ส
ผู้ประพันธ์ดนตรี: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ผู้ประพันธ์เนื้อเพลง: พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ (ภาษาไทย) นพคุณ ทองใหญ่ ณ อยุธยา (ภาษาอังกฤษ) เปรมิกา สุจริตกุล (ภาษาฝรั่งเศส)
โปรดิวเซอร์: คีติ คีตากร
ยามเย็น หรือ Love at Sundown เพลงพระราชนิพนธ์ลำดับที่ 2 ทรงพระราชนิพนธ์ ใน พ.ศ. 2489 ขณะยังทรงเป็นสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ นิพนธ์คำร้องภาษาไทย และท่านผู้หญิงนพคุณ ทองใหญ่ ณ อยุธยา แต่งคำร้องภาษาอังกฤษ แล้วพระราชทานเพลงพระราชนิพนธ์ที่มีคำร้องสมบูรณ์ทั้งสองภาษาให้นายเอื้อ สุนทรสนาน นำไปให้นายบิลลี่หรือนาย คีติ คีตากร นักดนตรีชาวฟิลิปปินส์ซึ่งเป็นนักดนตรีในวงดนตรีสุนทราภรณ์เรียบเรียงเสียงประสานจนสมบูรณ์จึงได้นำออกบรรเลงในงานของสมาคมปราบวัณโรค ณ เวทีลีลาศสวนอัมพร เมื่อวันเสาร์ที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 นับเป็นเพลงพระราชนิพนธ์เพลงแรกที่นำออกบรรเลงสู่ประชาชน เป็นเพลงที่ร่าเริงแจ่มใสเหมาะสำหรับการเต้นรำในสมัยนั้น จึงเป็นเพลงยอดนิยมของพสกนิกรไทยทันที ต่อมาได้มีการบันทึกลงแผ่นเสียงครั้งแรกโดยชวลี ช่วงวิทย์
ส่วนคำร้องภาษาฝรั่งเศส ทรงพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ น.ส.เปรมิกา สุจริตกุลถ่ายทอดความหมายจากคำร้องภาษาไทยเป็นภาษาฝรั่งเศส เมื่อปี 2552 โดยใช้ชื่อเพลงว่า Crépuscule d’Amour
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติเพลงพระราชนิพนธ์ยามเย็น จากเว็บเครือข่ายกาญจนาภิเษก
ฟังเพลงพระราชนิพนธ์ยามเย็น
มาโกะ เฮียวโด

มาโกะ เฮียวโด (ญี่ปุ่น: 兵藤 まこ; โรมาจิ: Hyōdō Mako) เกิดเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1962 ที่โตเกียว เป็นนักพากย์เสียงชาวญี่ปุ่น
ผลงาน

Girl in Angel's Egg
Christella Revi in Birdy the Mighty: Decode
Young Lady in The Red Spectacles
Sharon Apple in Macross Plus
Quanzitta Marison in Madlax
Kogane Musashi in Ranma 1/2
Creator (female) in Maze
Ayaka Tateyama in Mekakucity Actors
Hamushi in Outlaw Star
Helena Bähbem in RahXephon
Kōmi Natsuki in Sakura Diaries
Kusumi in The Sky Crawlers (film)
Mazenda in Slayers NEXT
Aphrodite in Wedding Peach
Colonel Felme in Zoids: Genesis
Foxy Croquette O-Gin in Tachiguishi-Retsuden
Foxy Croquette O-Gin in Onna Tachiguishi-Retsuden
Foxy Croquette O-Gin in Shin Onna Tachiguishi-Retsuden
แหล่งข้อมูลอื่น

มาโกะ เฮียวโด  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
มาโกะ เฮียวโด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มัสยิดใหญ่แห่งลาซา

| มัสยิดใหญ่แห่งลาซา مسجد لاسا الكبير 拉萨清真大寺 Lā Sà Qīng Zhēn Dà Sì |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: อิสลามนิกายซุนนี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ลาซา เขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน
ที่ตั้งในประเทศจีน
พิกัดภูมิศาสตร์: 29°39′03″N 91°08′12″E﻿ / ﻿29.65084°N 91.13671°E﻿ / 29.65084; 91.13671
สถาปัตยกรรม
ประเภท: มัสยิด
เสร็จสมบูรณ์: ค.ศ. 1716 (อาคารเดิม)  ค.ศ. 1959 (อาคารปัจจุบัน)
มัสยิดใหญ่แห่งลาซา (จีน: 拉萨清真大寺; พินอิน: Lā Sà Qīng Zhēn Dà Sì) หรือ มัสยิดเหอป้าหลิน (จีน: 河坝林清真寺; พินอิน: Hé Bà Lín Qīng Zhēn Sì) เป็นมัสยิดที่ลาซา เขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน
ประวัติ

มัสยิดหลังเดิมสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1716 แล้วปรับปรุงให้เหมือนปัจจุบันใน ค.ศ. 1959
ดูเพิ่ม

ศาสนาอิสลามในประเทศจีน
มุสลิมเชื้อสายทิเบต
รายชื่อมัสยิดในประเทศจีน
ฟูมะ โคะตะโร

ฟูมะ โคะตะโร (ญี่ปุ่น: 風魔小太郎; โรมาจิ: Fūma Kotarō) เป็นนินจา ที่เลื่องชื่อในยุคเซงโงกุ และคอยรับใช้ตระกูลโฮโจ
ประวัติ

โคะตะโรนั้นถูกรับเลี้ยงมาโดยหัวหน้าของตระกูลฟูมะ ตระกูลนี้ถือว่าเป็นตระกูลนินจาระดับชั้นเลิศของยุค และยังเลื่องชื่ออยู่จนทุกวันนี้ เมื่อก่อนนั้นนามสกุลของตระกูลเขียนว่า "風間" แต่ภายหลังได้เปลี่ยนเป็น "風魔" โคะตะโรนั้นเป็นรุ่นที่ 5 ของตระกูล และรับใช้ โฮโจ อุจิมะซะ และ โฮโจ อุจินะโอะ
ศึกที่กระฉ่อนไปทั่วสำหรับตระกูลฟูมะนั้นก็คือ ศึกใน พ.ศ. 2124 เมื่อทัพของทะเคะดะตั้งค่ายอยู่ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำโอะเสะงะวะ กับพื้นที่ของโฮโจ ตระกูลฟูมะได้ข้ามแม่น้ำกับหลายครั้งหลายครา และสร้างความปั่นป่วนไปทั่วค่าย
เรื่องที่เป็นตำนาน

ตำนานของโคะตะโรได้เกิดขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2139 นินจาชื่อกระฉ่อน ฮัตโตริ ฮันโซ ภายใต้สังกัดของ โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ ได้ไล่ตามโคะตะโร แต่โคะตะโรได้ล่อฮันโซเข้าไปติดกับดักจนถึงแก่ความตาย
สิ้นสุดของตระกูล

ใน พ.ศ. 2146 หลังจากตระกูลโฮโจได้แตกสลายมาได้ 13 ปี ในช่วง 13 ปีนั้นตระกูลฟูมะได้ไปเป็นโจรป่า และถูกอิเอะยะซุจับในปีนี้ และถูกประหารทั้งตระกูล
ขอแก้ไขบางส่วน
เรื่องถูกประหารทั้งตระกูลนั้น มีผู้รอดและหลบหนีก่อนที่จะถูกจับและประหารทั้งคนตระกูลมาได้2คน ได้อยู่แบบหลบๆซ่อนๆโดยไดเมียวบางคนให้ความช่วยเหลือและสร้างตระกูลขึ้นมาใหม่ แม้ไม่ได้ยิ่งใหญ่เหมือนเมื่อครั้งอดีตและไม่ได้มีการสืบทอดวิชาของตระกูลดั้งเดิมแต่อย่างใด