stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เครื่องฟอกไอเสียเชิงเร่งปฏิกิริยา
ประวัติ

ผู้ที่ทำการคิดค้นเครื่องฟอกไอเสียฯ ครั้งแรก คือ Eugene Houdry วิศวกรเครื่องกลชาวฝรั่งเศสซึ่งอาศัยอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการเร่งปฏิกิริยาการกลั่นน้ำมัน ประมาณปี พ.ศ. 2493 และได้รับการพัฒนาต่อโดย Engelhard Corporation
จากการเก็บข้อมูลของสหรัฐอเมริกาพบว่ารถยนต์ที่ผลิตก่อนปี พ.ศ. 2509 ค่าเฉลี่ยรถยนต์ที่วิ่งในระยะทาง 1 ไมล์ หรือ ประมาณ 1.6 กิโลเมตร ปลดปล่อยมลพิษหรือก๊าซพิษออกมาสู่บรรยากาศหลายชนิด เช่น ไอน้ำมันที่เผาไหม้ไม่หมดหรือสารไฮโดรคาร์บอนถูกปล่อยออกมาประมาณ 10.6 กรัม ก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ ประมาณ 84 กรัม ก๊าซในกลุ่มไนโตรเจนออกไซด์ ประมาณ 4.1 กรัม ทำให้หน่วยของรัฐของสหรัฐอเมริกาออกมากดดันให้รถยนต์ติดตั้งเครื่องฟอกไอเสียฯ กับรถยนต์ทุกคัน ส่วนรถยนต์ที่ทำการผลิตออกมาและได้ทำการติดตั้งเครื่องฟอกไอเสียทำการจำหน่ายเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2518 ขณะนั้นเป็นเครื่องฟอกแบบสองทาง และสามารถลดมลพิษได้เฉพาะสารประกอบไฮโดรคาร์บอนกับก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์เท่านั้น จากนั้นจึงพัฒนาให้สามารถลดก๊าซไนโตรเจนออกไซด์ได้ ในช่วงปลายทศวรรษที่ 70
สหรัฐอเมริกาได้ออกกฎหมายให้รถยนต์ทุกคันติดตั้งอุปกรณ์บำบัดมลพิษจากท่อไอเสียในปี พ.ศ. 2517 ในปีต่อมาญี่ปุ่นก็ออกกฎหมายบังคับให้รถยนต์ติดตั้งอุปกรณ์บำบัดไอเสีย ส่วนประเทศไทยได้ออกกฎหมายบังคับให้รถยนต์ที่ใช้เครื่องยนต์เบนซิน ต้องติดตั้งอุปกรณ์บำบัดไอเสียในปี พ.ศ. 2535 และมีผลบังคับใช้ในปีต่อมา
หลักการทำงาน

ปฏิกิริยาทางเคมีที่นำมาใช้กับเครื่องฟอกไอเสียฯ ปกติสามารถเกิดขึ้นได้เองในธรรมชาติ แต่อัตราการเกิดขึ้นเองตามธรรมชาตินั้นช้ามาก หากต้องการให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเร็วขึ้น จำเป็นที่จะต้องใช้สารเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ซึ่งสารเร่งปฏิกิริยาจะใช้สารจำพวกโลหะ ในกลุ่ม โลหะมีสกุล ซึ่งเป็นสารโลหะที่มีค่าเฉื่อยในการเกิดปฏิกิริยาเคมี เช่น แพลทินัม แพลเลเดียม โรเดียม สารโลหะสามตัวนี้เป็นสารหลักในการใช้เป็นตัวเร่งการเกิดปฏิกิริยา สารแต่ละตัวมีเกิดปฏิกิริยาทางเคมีแตกต่างกัน โรเดียม ใช้สำหรับเร่งปฏิกิริยารีดักชัน ของก๊าซไนโตรเจนออกไซด์ ส่วนแพลทินัมกับแพลเลเดียม ใช้สำหรับเร่งปฏิกิริยาออกซิเดชันของก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์และสารประกอบไฮโดรคาร์บอน
การเกิดปฏิกิริยาทางเคมีในเครื่องฟอกไอเสียฯ แบบ 3 ทาง มีสองหลักการสำคัญคือ รีดักชัน และ ออกซิเดชัน ซึ่งแต่ละปฏิกิริยาต้องใช้สารโลหะต่างชนิดกัน จึงจำเป็นต้องแบ่งพื้นที่การเกิดออกจากกัน และต้องจัดกระบวนการเกิดให้สอดคล้องกันตามขั้นตอน
กระบวนการเปลี่ยนก๊าซไนโตรเจนออกไซด์เป็นก๊าซไนโตรเจน และออกซิเจน (2NOx → N2 + xO2) ส่วนที่ถูกเคลือบด้วยสารโรเดียมทำหน้าที่เร่งปฏิกิริยารีดักชัน ในขั้นตอนนี้ไนโตรเจนออกไซด์จะถูกเปลี่ยนเป็นก๊าซไนโตรเจนและออกซิเจน จากนั้นแก๊สออกซิเจนที่ได้จากกระบวนการนี้ถูกส่งผ่านมายังพื้นที่ที่ถูกเคลือบด้วยแพลทินัม หรือแพลเลเดียมเพื่อใช้ในกระบวนการต่อไป
ส่วนที่ว่างสำหรับแยกส่วนการเกิดปฏิกิริยา ส่งผ่านออกซิเจน ที่ได้จากการกระบวนการรีดักชัน เพื่อใช้ในกระบวนการออกซิเดชัน
กระบวนการเปลี่ยนก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ เป็นคาร์บอนไดออกไซด์ และเปลี่ยนสารประกอบไฮโดรคาร์บอนเป็นก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และไอน้ำ ส่วนที่ถูกเคลือบด้วยสารแพลทินัม หรือแพลเลเดียม ทำหน้าที่เร่งการเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชัน กระบวนการนี้ต้องอาศัยออกซิเจนซึ่งได้จากกระบวนการรีดักชัน ในการเร่งการเกิดปฏิกิริยา คาร์บอนมอนอกไซด์ ถูกเร่งให้ทำปฏิกิริยากับออกซิเจนออกมาเป็นคาร์บอนไดออกไซด์ (2CO + O2 → 2CO2) ส่วนสารประกอบไฮโดรคาร์บอนทำปฏิกิริยากับออกซิเจนทำให้แตกตัวออกมาเป็นคาร์บอนไดออกไซด์กับไอน้ำ (CxH2x+2 + [ (3x+1) /2]O2 → xCO2 + (x+1) H2O)
วิวัฒนาการ

ในยุคแรกของการผลิตเครื่องฟอกไอเสียฯ ภายในของตัวเครื่องฯ บรรจุเม็ดอลูมินาหรืออะลูมิเนียมออกไซด์ มีสูตรทางเคมีว่า Al2O3 ไว้ในปริมาณมากสำหรับใช้เป็นแกนรองรับสารเร่งปฏิกิริยา
พ.ศ. 2517 เครื่องฟอกไอเสียฯได้เข้าสู่การเปลี่ยนแปลงและใช้มาจนถึงปัจจุบันนั้น สารเร่งปฏิกิริยาถูกเคลือบอยู่บนแกนรองรับซึ่งทำจากเหล็กกล้าแบบไร้สนิม หรือ อาจทำจากเซรามิกซ์ชื่อCordierite มีสูตรทางเคมีว่า Mg2Al4Si5O18 ส่วนภายในแกนรองรับที่ถูกเคลือบด้วยสารเร่งปฏิกิริยาจะคล้ายรังผึ้ง กล่าวคือมีช่องกลวงเล็ก ๆ เป็นจำนวนมาก สำหรับใช้เป็นพื้นที่ในเร่งการเกิดปฏิกิริยา เครื่องฟอกไอเสียฯ แบบใหม่มีข้อดีคือสามารถลดแรงดันย้อนกลับจากไอเสียได้เป็นอย่างดี ส่วนต้นทุนจะสูงกว่าแบบเม็ดอลูมินา ในช่วงแรกของการผลิตเครื่องฟอกไอเสียแบบนี้ จำนวนช่องมีประมาณ 200 ช่อง/ตารางนิ้ว แต่ละช่องมีผนังหนาประมาณ 0.305 มิลลิเมตร ในปัจจุบันแม้จะใช้รูปแบบเดียวกัน แต่จำนวนช่องต่อพื้นที่มีปริมาณมากขึ้น ในแต่ละแบบอาจแตกต่างกันในด้านปริมาณ เช่น 400, 600, 1,000 ช่อง/ตารางนิ้ว ความหนาของผนังมีเพียง 0.025 มิลลิเมตร การมีช่องมากขึ้นในพื้นที่เท่าเดิมส่งผลให้มีพื้นที่ในส่วนทำปฏิกิริยาทางเคมีมากขึ้น ปริมาณมลพิษหรือก๊าซพิษจะถูกกำจัดหรือลดได้มากขึ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

"Catalytic Converters", Catalytic Converter dot org
"การบำบัดไอเสีย", คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 กันยายน 2015
คชินท์ สายอินทวงศ์ (2008), "Cordierite – การผลิตแผ่นรองเผาชนิดคอร์เดียไรท์ (Cordierite)- มัลไลท์ (Mullite)", Thai Ceramic Society
"สาระน่ารู้ : แคทาลิติกคอนเวอร์เตอร์ (Catalytic Converter) – แหล่งออกซิเจน?", ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ, 2008, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 ธันวาคม 2012
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
เครื่องฟอกไอเสียฯ แบบใช้เซรามิกซ์เป็นแกนรองรับสารเร่งปฏิกิริยา
เครือเบทาโกร

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: SET:BTG
อุตสาหกรรม: เกษตรและอุตสาหกรรมอาหาร
รูปแบบ: ธุรกิจเกษตร อุตสาหกรรมและอาหารครบวงจร
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2510 (57 ปี)
สำนักงานใหญ่: อาคารเบทาโกร ทาวเวอร์ (นอร์ธปาร์ค) 323 หมู่ 6 ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
บุคลากรหลัก: บุญทักษ์ หวังเจริญ ประธานกรรมการ วสิษฐ แต้ไพสิฐพงษ์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้จัดการใหญ่
ผลิตภัณฑ์: อาหารและเครื่องดื่ม
พนักงาน: 35,000 คน
เว็บไซต์: www.betagro.com
เครือเบทาโกร (อังกฤษ: Betagro) คือ กลุ่มบริษัทผู้ประกอบการธุรกิจเกษตรอุตสาหกรรมและอาหาร เริ่มจากการผลิตอาหารสัตว์ และเวชภัณฑ์สำหรับสัตว์ ขยายไปสู่การผลิตและพัฒนาสายพันธุ์สัตว์ ฟาร์มเลี้ยงสัตว์ แปรรูปเนื้อสัตว์ ไปจนถึงการผลิตอาหาร รวมถึงการบริการช่องทางการจัดจำหน่ายและการจัดจำหน่ายทั้งในประเทศและต่างประเทศ การลงทุนในธุรกิจเกษตรอุตสาหกรรมและอาหารในต่างประเทศ ภายใต้การกำกับดูแลโดย บริษัท เบทาโกร จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: Betagro Public Co., Ltd) ซึ่งปัจจุบันจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในชื่อย่อว่า BTG
ปัจจุบัน มียอดขายประมาณ 90,000 ล้านบาท มีพนักงานทั้งหมดกว่า 35,000 คน และบริษัทในเครือฯ 36 บริษัท
ประวัติ

เครือเบทาโกรก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2510 เพื่อดำเนินธุรกิจผลิตและจำหน่ายอาหารสัตว์ โดยมีโรงงานแห่งแรกที่ อ.พระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ก่อนจะขยายธุรกิจครบวงจร ตั้งแต่การผลิตอาหารสัตว์ การเลี้ยง และการพัฒนาสายพันธุ์สัตว์ ซึ่งครอบคลุมทั้งสุกร ไก่เนื้อและไก่ไข่ การผลิตและจำหน่ายเวชภัณฑ์สำหรับสัตว์ ไปจนถึงผลิตภัณฑ์อาหาร
ธุรกิจเครือเบทาโกร > ธุรกิจเกษตรอุตสาหกรรม

ธุรกิจอาหารสัตว์ ผลิตและจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์อาหารสัตว์บก สัตว์น้ำ ภายใต้ตราสินค้า เบทาโกร บาลานส์ มาสเตอร์ ฟาร์ม เพิ่มพูน เบ-แลค พี-แลค ไบโอ โอเม็ก และอะมิน่า
ธุรกิจเวชภัณฑ์ และสารเสริมสำหรับสัตว์ ผลิตและจัดจำหน่ายเวชภัณฑ์และอาหารเสริมสำหรับสัตว์เศรษฐกิจ และสัตว์เลี้ยง ภายใต้ตราสินค้าหลัก เบ็ทเทอร์ฟาร์ม่า
ธุรกิจอุปกรณ์ฟาร์ม ผลิตและจำหน่ายอุปกรณ์ฟาร์ม และระบบควบคุมจัดการฟาร์มครบวงจร พร้อมให้บริการปรึกษา ภายใต้ตราสินค้าหลัก บี. อินเตอร์
ธุรกิจบริการทดสอบทางห้องปฏิบัติการ ให้บริการวิเคราะห์และทดสอบทางห้องปฏิบัติการเพื่อควบคุมคุณภาพของการผลิตตลอดห่วงโซ่อาหาร ภายใต้ชื่อ ศูนย์วิทยาศาสตร์เบทาโกร
ธุรกิจเครือเบทาโกร > กลุ่มธุรกิจปศุสัตว์

ผลิตและจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ปศุสัตว์ ได้แก่ สุกรพ่อ-แม่พันธุ์ น้ำเชื้อพ่อพันธุ์สุกร สุกรขุน ไก่พันธุ์ ไก่เนื้อ และ ไก่ไข่
ธุรกิจเครือเบทาโกร > กลุ่มธุรกิจอาหาร

ธุรกิจอาหารเครือเบทาโกรครอบคลุมผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์ อาหารแปรรูป อาหารพร้อมปรุง อาหารพร้อมรับประทาน และเครื่องปรุง ปัจจุบันนำเสนอผลิตภัณฑ์อาหารภายใต้ 3 แบรนด์หลัก ได้แก่
เบทาโกร ผลิตภัณฑ์อาหาร ประกอบด้วย เนื้อหมู เนื้อไก่ ไข่ไก่ และผลิตภัณฑ์แปรรูปที่ผลิตจากเนื้อสัตว์อนามัยหลากหลายรูปแบบ ทั้งอาหารแปรรูปประเภทไส้กรอก อาหารพร้อมรับประทาน อาหารพร้อมปรุง และเครื่องปรุงรส
เอสเพียว ผลิตภัณฑ์อาหาร อาทิ เนื้อหมู เนื้อไก่ และไข่ไก่สด
อิโตแฮม ผลิตภัณฑ์แปรรูปประเภทไส้กรอก
ธุรกิจเครือเบทาโกร > ช่องทางการจัดจำหน่ายอาหารเครือเบทาโกร

ร้านค้าส่งผลิตภัณฑ์อาหาร เบทาโกร ช็อป (BETAGRO Shop)
ร้านค้าปลีกผลิตภัณฑ์อาหาร เบทาโกร เดลี่ (BETAGRO Deli)
ร้านอาหาร เครือเบทาโกรเปิดดำเนินธุรกิจร้านอาหาร ในลักษณะที่นำเข้าแบรนด์และบริหารแบรนด์เอง รวมถึงการร่วมทุนเพื่อดำเนินธุรกิจร่วมกัน ได้แก่
ฮอง อะจิ ราเมน (Hon Aji Ramen)
ฮอง อะจิ คาเฟ่ (Hon Aji Cafe)
ลิตเติ้ล เมอร์เมด (Little Mermaid)
ธุรกิจเครือเบทาโกร > ธุรกิจต่างประเทศ

เครือเบทาโกรขยายฐานการผลิตครอบคลุมประเทศเพื่อนบ้าน ได้แก่ ประเทศกัมพูชา ประเทศลาว และประเทศพม่า โดยดำเนินธุรกิจผลิตและจัดจำหน่ายอาหารสัตว์ ฟาร์มปศุสัตว์ และร้านค้าส่งผลิตภัณฑ์อาหาร เบทาโกร ช็อป
ธุรกิจเครือเบทาโกร > ธุรกิจสัตว์เลี้ยง

ผลิตและจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์กลุ่มอาหารสุนัขและอาหารแมว ภายใต้ตราสินค้าหลัก ได้แก่ อาหารสุนัข เพอร์เฟคต้า (Perfecta) อาหารสุนัข ด็อกเอ็นจอย (Dog’n joy), ด็อกเอ็นจอย คอมพลีท (Dog’n joy Complete) อาหารแมว แค็ทเอ็นจอย (Cat’n joy) อาหารสุนัข บิงโก สตาร์ (Bingo Star) และอาหารแมว บิงโก สตาร์ (Bingo Star)
พัฒนาและจำหน่ายผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับสัตว์เลี้ยง อาทิ วิตามิน น้ำยาทำความสะอาด แชมพู และอื่น ๆ โดยจัดจำหน่ายภายใต้ตราสินค้าหลัก ได้แก่ อี-ซี่ (E-Z), ซิลกี้ แคร์ (Silky Care), เฮอร์บัล เฟรช (Herbal Fresh) และ คูริน แคท (Kurin Kat)
มาตรฐานการรับรองและรางวัล

บริษัทและโรงงานในเครือฯ ได้รับการรับรองมาตรฐานการจัดการและการผลิต HACCP, GMP และ ISO รวมทั้งผลิตภัณฑ์เอสเพียว (S-Pure) ผ่านการรับรองมาตรฐานการเลี้ยงโดยไม่ใช้ยาปฏิชีวนะทั้งกระบวนการผลิตจากเอ็นเอสเอฟ
เครื่องอ่านบาร์โค้ด

เครื่องอ่านบาร์โค้ด
เครื่องอ่านบาร์โค้ด (อังกฤษ: barcode reader) ตัวเลขของรหัสสินค้าที่ใช้ในการจัดเก็บข้อมูลของระบบสินค้าคงคลังจะมีจำนวนหลักค่อนข้างมาก เมื่อต้องการเรียกใช้หรือตรวจสอบโดยการป้อนข้อมูลผ่านแป้นพิมพ์จะทำให้เกิดการผิดพลาดได้ง่าย จึงเกิดแนวคิดในการพิมพ์รหัสสินค้าออกมาเป็นแบบแท่งรหัสสีดำและขาวต่อเนื่องกันไปเรียกว่า บาร์โค้ด ซึ่งนำไปใช้พิมพ์ในรหัสสินค้าอุปโภคและบริโภคทั่วไป เพื่อสะดวกในการเช็คสินค้าคงเหลือรวมไปถึงการคิดเงินนั่นเอง เครื่องอ่านรหัสเราเรียกว่าเครื่องอ่านบาร์โค้ด มีหลายรูป เช่น แบบมีด้ามจับคล้ายปืน หรือบางแบบก็ฝังในแท่นของเครื่องเก็บเงินสดเลย พบเห็นได้ตามจุดบริการขาย (POS - Point Of Sale) ในร้านอาหาร ร้านสะดวกซื้อ หรือห้างสรรพสินค้าทั่วไป
เครื่องเรือน

โต๊ะกินข้าวสำหรับสองที่
เครื่องเรือน (อังกฤษ: furniture) เป็นสิ่งของที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ ที่อาจรองรับการใช้งานของร่างกายมนุษย์ (เช่นเครื่องเรือนการนั่งและเตียงนอน) หรือมีไว้สำหรับเก็บของ หรือเก็บวัตถุทางแนวตั้งเหนือพื้นผิวของพื้นดิน เครื่องเรือนสำหรับเก็บของมักมีประตู บานเลื่อน และชั้นเก็บของ ที่อาจเก็บของชิ้นเล็ก ๆ อย่างเสื้อผ้า อุปกรณ์ หนังสือ ข้าวของเครื่องใช้
เครื่องเรือนอาจเป็นผลิตผลที่เกิดจากการออกแบบทางด้านศิลปะ และอาจถือได้ว่าเป็นงานศิลปะประดับตกแต่ง นอกจากนี้อาจมีความหมายในทางเชิงสัญลักษณ์หรือทางด้านศาสนา  เครื่องเรือนอาจมีส่วนประกอบร่วมอื่นอย่างเช่นนาฬิกาหรือโคมไฟ เพื่อประโยชน์ใช้สอยพื้นที่ภายใน เครื่องเรือนสามารถทำได้จากวัสดุหลากหลายประเภท เช่น เหล็ก พลาสติก ไม้
เคมีอินทรีย์

เคมีอินทรีย์ (อังกฤษ: Organic chemistry) เป็นสาขาย่อยในวิชาเคมี ที่ว่าด้วยการศึกษาโครงสร้าง คุณสมบัติ องค์ประกอบ ปฏิกิริยา และการเตรียม (ด้วยการสังเคราะห์หรือด้วยวิธีการอื่น) สารประกอบที่มีธาตุคาร์บอนเป็นหลัก ไฮโดรคาร์บอนและอนุพันธ์ของพวกมันอย่างเป็นวิทยาศาสตร์ สารประกอบเหล่านี้อาจมีธาตุอื่นอีกจำนวนหนึ่งด้วยก็ได้ เช่น  ไฮโดรเจน ไนโตรเจน ออกซิเจน แฮโลเจน เช่นเดียวกับฟอสฟอรัส ซิลิกอนและซัลเฟอร์
สารประกอบอินทรีย์เป็นพื้นฐานกระบวนการของสิ่งมีชีวิตบนโลกแทบทั้งสิ้น (โดยมีข้อยกเว้นเล็กน้อยมาก) สารประกอบเหล่านี้มีโครงสร้างหลากหลายมาก ลักษณะการนำไปใช้ของสารประกอบอินทรีย์ก็มีมากมาย โดยเป็นได้ทั้งพื้นฐานของ หรือเป็นองค์ประกอบสำคัญของผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เช่น พลาสติก ยา สารที่ได้จากน้ำมันปิโตรเคมี อาหาร วัตถุระเบิด และสี
ประวัติ

เคมีอินทรีย์เป็นวิทยาศาสตร์สาขาหนึ่งของวิชาเคมีที่เริ่มต้นเมื่อเฟรดริช วูห์เลอร์ (Friedrich Woehler) สามารถสังเคราะห์สารประกอบยูเรียได้เป็นผลสำเร็จโดยบังเอิญจากการระเหยสารละลายแอมโมเนียมไซยาเนต (ammonium cyanate) NH4OCN   เคมีอินทรีย์เข้าใจกันว่าเป็นสารเคมีที่ประกอบด้วยสายโซ่ของธาตุคาร์บอนและเกิดจากสิ่งมีชีวิตเท่านั้น แต่เมื่อเราสามารถสังเคราะห์สารประกอบประเภทนี้ได้  มันจึงเป็นจุดเริ่มต้นของการสังเคราะห์สารประกอบประเภทเดียวกันนี้อีกมากมาย
คุณสมบัติของสารอินทรีย์

สารประกอบเคมีอินทรีย์เป็นสารประกอบที่มีโมเลกุลเกิดจากการดึงดูดกันระหว่างอะตอมของธาตุต่างๆ ด้วยพันธะโคเวเลนต์ (covalent bond) เนื่องจากธาตุคาร์บอนมีอะตอมที่เชื่อมต่อกันเองและธาตุอื่นๆ ด้วยพันธะโคเวเลนต์แล้วมีความเสถียรสูงมากซึ่งจะเห็นได้การต่อกันเองของธาตุคาร์บอนเป็นโซ่ยาวๆ หรือต่อกันเป็นวงกลมก็ได้ ทำให้สารประกอบเคมีอินทรีย์มีความแตกต่างจากสารประกอบอนินทรีย์เคมีดังนี้
สารประกอบเคมีอินทรีย์จะหลอมเหลวหรือสะลายตัวที่อุณหภูมิต่ำกว่า 300 °C
สารประกอบเคมีอินทรีย์ที่เป็นกลางจะละลายในน้ำได้น้อยกว่าสารประกอบอนินทรีย์เคมีประเภทเกลือยกเว้นสารประกอบเคมีอินทรีย์ประเภทไอออนิก และประเภทน้ำหนักโมเลกุลต่ำๆอย่างแอลกอฮอล์และกรดคาร์บอกซิลิก (carboxylic acids)
สารประกอบเคมีอินทรีย์ละลายได้ดีในตัวทำละลายที่เป็นสารอินทรีย์เช่นอีเทอร์ (ether) หรือแอลกอฮอล์แต่การละลายมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับฟังชั่นแนลกรุ๊ป (functional groups) และโครงสร้างทั่วไปของสารด้วย
การตั้งชื่อและการจัดหมวดหมู่

สารประกอบเคมีอินทรีย์ (organic compound) สามารถตั้งชื่อจัดหมวดหมู่ได้ดังนี้
การตั้งชื่อและการจัดหมวดหมู่ > สารประกอบแอลิฟาติก (Aliphatic compounds)

เป็นสารประกอบที่มีอะตอมของคาร์บอนต่อกันเป็นโซ่ยาว (hydrocarbon chains) และไม่มีอะตอมของคาร์บอนต่อกันเป็นวงแหวน (aromatic systems) เลย ซึ่งได้แก่
ไฮโดรคาร์บอน (Hydrocarbon)
แอลเคน (Alkane)
แอลคีน (Alkene)
ไดเอ็น หรือ แอลคาไดอีน (Dienes or Alkadienes)
แอลไคน์ (Alkyne)
แฮโลแอลเคน (Haloalkane)
การตั้งชื่อและการจัดหมวดหมู่ > สารประกอบแอโรแมติก (Aromatic compounds)

เป็นสารประกอบที่มีส่วนหนึ่งส่วนใดของโมเลกุลเป็นวงแหวน (aromatic systems) ซึ่งได้แก่
เบนซีน (Benzene)
โทลูอีน (Toluene)
สไตรีน (Styrene)
ไซลีน (Xylene)
อะนิลีน (Aniline)
ฟีนอล (Phenol)
อะเซโตฟีโนน (Acetophenone)
เบนโซไนไตรล์ (Benzonitrile)
แฮโลอะรีน (Haloarene)
แนฟทาลีน (Naphthalene)
แอนทราซีน (Anthracene)
ฟีแนนทรีน (Phenanthrene)
เบนโซไพรีน (Benzopyrene)
โคโรนีน (Coronene)
อะซูลีน (Azulene)
ไบฟีนิล (Biphenyl)
การตั้งชื่อและการจัดหมวดหมู่ > สารประกอบเฮเทอโรไซคลิก (Heterocyclic compounds)

เป็นสารประกอบที่มีวงแหวนที่ประกอบด้วยอะตอมต่างชนิด (heteroatom) กัน ซึ่งอะตอมเหล่านี้อาจเป็น 
ออกซิเจนไนโตรเจน ฟอสฟอรัส หรือกำมะถัน  สารประกอบประเภทนี้ได้แก่
อิมิดาโซล (Imidazole)
อินโดล (Indole)
ไพริดีน (Pyridine)
ไพร์โรล (Pyrrole)
ไทโอฟีน (Thiophene)
ฟูแรน (Furan)
พูรีน (Purine)
การตั้งชื่อและการจัดหมวดหมู่ > หมู่ฟังก์ชัน (Functional groups)

แอลกอฮอล์ (Alcohol)
แอลดีไฮด์ (Aldehyde)
สารประกอบอะลิไซคลิก (Alicyclic compound)
อะไมด์ (Amide)
อะมีน (Amine)
คาร์โบไฮเดรต (Carbohydrate)
กรดคาร์บอกซิลิก (Carboxylic acid)
เอสเตอร์ (Ester)
อีเทอร์ (Ether)
คีโตน (Ketone)
ลิพิด (Lipid)
เมอร์แคปแทน (Mercaptan)
ไนไตรล์ (Nitrile)
การตั้งชื่อและการจัดหมวดหมู่ > พอลิเมอร์ (Polymers)

พอลิเมอร์เป็นโมเลกุลชนิดพิเศษมีขนาดใหญ่ประกอบด้วยโมเลกุลย่อยๆ ต่อเรียงกัน ถ้าโมเลกุลย่อยเป็นชนิดเดียวกันจะเรียกพอลิเมอร์นี้ว่า"โฮโมพอลิเมอร์" (homopolymer) และถ้าโมเลกุลย่อยเป็นต่างชนิดกันจะเรียกพอลิเมอร์นี้ว่า"เฮตเทอโรพอลิเมอร์" (heteropolymer) พอลิเมอร์จำแนกได้ดังนี้
พอลิเมอร์ประเภทสารอินทรีย์ได้แก่
พอลิเอทไทลีน (polyethylene)
พอลิโพรไพลีน (polypropylene)
เพลกซิกลาซส์ (Plexiglass) , ฯลฯ
พอลิเมอร์ประเภทสารอนินทรีย์ได้แก่
ซิลิโคน (silicone)
พอลิเมอร์ชีวภาพไบโอพอลิเมอร์ (biopolymers)
โปรตีน (proteins)
กรดนิวคลีอิก (nucleic acids)
พอลิแซ็กคาไรด์ (polysaccharides)
การหาโครงสร้างโมเลกุลของสารประกอบอินทรีย์

ปัจจุบันมีด้วยกันหลายวิธี ดังนี้:
ผลึกศาสตร์ (Crystallography) : วิธีนี้เป็นวิธีที่ละเอียดแม่นยำที่สุด  แต่มันก็มีความยากมากที่จะเลี้ยงผลึกให้มีขนาดใหญ่และมีคุณภาพดีเพื่อที่จะได้รูปที่ชัดเจนเพื่อการวิเคราะห์
การวิเคราะห์ธาตุเคมี (Elemental Analysis) : เป็นวิธีการแยกสลายโมเลกุลเพื่อให้ได้ธาตุเคมีสำหรับการวิเคราะห์
อินฟราเรด สเปกโทรสโกปี (Infrared spectroscopy) : เป็นวิธีที่ใช้วิเคราะห์ว่ามีหรือไม่มี ฟังก์ชันนัลกรุป
แมส สเปกโทรเมทรี (Mass spectrometry) : เป็นวิธีที่ใช้หา น้ำหนักโมเลกุล (molecular weight) ของสารประกอบอินทรีย์และโครงสร้างทางเคมีของสารดังกล่าว
นิวเคลียร์ แมกเนติก เรโซแนน สเปกโทรสโกปี (Nuclear magnetic resonance (NMR) spectroscopy)
ยูวีวิสซิเบิล สเปกโทรสโกปี (UV/VIS spectroscopy) : เป็นวิธีที่ใช้หาระดับขั้นของการเชื่อมต่อกันในระบบ
ดูเพิ่ม

ตารางธาตุ
Important publications in organic chemistry
สูตรเคมี
Structural formula
Skeletal formula
รายชื่อสาขาวิชา
| ด ค กสาขาวิชาของเคมี |
| --- | --- | --- |
 ตารางธาตุ  รายชื่อโมเลกุลชีวภาพ  รายชื่อสารประกอบอนินทรีย์  รายชื่อสารประกอบอินทรีย์ 
| เคมีเชิงฟิสิกส์ |  เคมีควอนตัม  เคมีนิวเคลียร์  เคมีเฟมโต  เคมีสถานะแข็ง  เคมีแสง  จลนศาสตร์เคมี  ธรณีเคมี  ฟิสิกส์เชิงเคมี  ไฟฟ้าเคมี  วิทยาศาสตร์พื้นผิว  อุณหเคมี  |  |
| เคมีอินทรีย์ |  เคมีของฟุลเลอรีน  เคมีคลินิก  เคมีชีวภาพ  เคมีชีวอินทรีย์  เคมีพอลิเมอร์  เคมีฟิสิกัลเชิงชีวภาพ  เคมีอินทรีย์เชิงฟิสิกส์  ชีวเคมี  ประสาทชีวเคมี  เภสัชเคมี  เภสัชศาสตร์  เคมีอินทรีย์สังเคราะห์  เคมีของสารผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ  |  |
| เคมีอนินทรีย์ |  เคมีของคลัสเตอร์  เคมีเรติคิวลา  เคมีโลหอินทรีย์  ชีวอนินทรีย์เคมี  วัสดุศาสตร์  สารประกอบโคออร์ดิเนชัน  |  |
| เคมีวิเคราะห์ |  การไทเทรต  โครมาโทกราฟี  ผลิกศาสตร์  สเปกโทรสโกปี (ใช้นิวเคลียส นิวเคลียร์แมกเนติกเรโซแนนซ์ ใช้คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า อินฟราเรดสเปกโทรสโกปี รามานสเปกโทรสโกปี อัลตราไวโอเลตสเปกโทรสโกปี)  แมสสเปกโตรเมทรี  การวิเคราะห์ทางเคมีไฟฟ้า (คูลอเมทรี โวลแทมเมทรี โพเทนชิออเมทรี)  แคลอรีเมทรี  |  |
| อื่น ๆ |  การตรวจทางเคมี  เคมีการคำนวณ  เคมีของแอกทิไนด์  เคมีจักรวาล  เคมีเชิงทฤษฎี  เคมีดาราศาสตร์  เคมีดิน  เคมีเปียก  เคมีวิเคราะห์  เคมีศึกษา  เคมีสิ่งแวดล้อม  เคมีสีเขียว  เคมีอาหาร  ซูปราโมเลกุลาร์เคมี  |  |
  หมวดหมู่   สถานีย่อย 
| ด ค กวิทยาศาสตร์สุขภาพ: เภสัชศาสตร์ |
| --- | --- | --- |
| วิทยาศาสตร์เภสัชกรรม |  เภสัชเคมี  เภสัชภัณฑ์  เภสัชอุตสาหกรรม  เภสัชเวท  เภสัชพฤกษศาสตร์  เภสัชวิเคราะห์  เทคโนโลยีเภสัชกรรม  วิทยาศาสตร์เครื่องสำอาง  |  |
| เภสัชบริบาลศาสตร์ |  เภสัชกรรมคลินิก  เภสัชกรรมโรงพยาบาล  เภสัชกรรมชุมชน  |  |
| เภสัชศาสตร์สังคมและบริหารเภสัชกิจ |  เภสัชศาสตร์สังคม  บริหารเภสัชกิจ  เภสัชสาธารณสุข  เภสัชระบาดวิทยา  เภสัชเศรษฐศาสตร์  นิติเภสัชศาสตร์  |  |
| เภสัชวิทยาและพิษวิทยา |  เภสัชวิทยา  เภสัชจลนศาสตร์  เภสัชพลศาสตร์  พิษวิทยา  |  |
| ศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง |  เคมีอินทรีย์  เคมีฟิสิกส์  เคมีวิเคราะห์  ชีวเคมี  จุลชีววิทยา  กายวิภาคศาสตร์  สรีรวิทยา  สาธารณสุขศาสตร์   |  |
 เภสัชกรรม  เภสัชศาสตร์  ประวัติ  คณะเภสัชศาสตร์  เภสัชกร  สถานีย่อยเภสัชกรรม
เครื่องราชกกุธภัณฑ์สหราชอาณาจักร

บัลลังก์พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดและเครื่องราชกกุธภัณฑ์ต่างๆ
เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร (อังกฤษ: Crown Jewels of the United Kingdom) หมายถึงกกุธภัณฑ์ต่าง ๆ ที่ใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรและพิธีที่เป็นทางการใหญ่ ๆ อื่น เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักรหมายถึงสิ่งต่อไปนี้: มงกุฎ, คทาที่มีกางเขนหรือนกพิราบ, ลูกโลกประดับกางเขน (Orb หรือ globus cruciger), ดาบ, แหวน, เดือย, ฉลองพระองค์โคโลเบียมซินโดนิสทูนิค (Colobium sindonis), ฉลองพระองค์ดาลเมติคทูนิค (dalmatic), กำไลอาร์มิลล์ (armill) และเสื้อคลุม และกกุธภัณฑ์อื่น ๆ ที่ใช้ในพิธี
ประวัติ

กกุธภัณฑ์หลายชิ้นมีที่มาจากสมัยก่อนการปฏิรูปศาสนา และมีความหมายทั้งทางศาสนาและทางการราชาภิเษก เช่น ฉลองพระองค์ต่าง ๆ ที่มีลักษณะคล้ายกับเสื้ออาล์บ (alb) ของนักบวชหรือเสื้อดาลเมติค  (dalmatic) ที่สวมโดยบาทหลวง แต่การตีความหมายว่าการทรงฉลองพระองค์เช่นนี้ว่าเป็นการบ่งถึงพระมหากษัตริย์ทรงเป็นบุคคลในศาสนาก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ในบรรดานักวิชาการทางคริสต์ศาสนวิทยา
เครื่องราชกกุธภัณฑ์ชุดที่เก่าที่สุดที่มีมาตั้งแต่สมัยแองโกล-แซ็กซอนสูญหายไปในหนองไม่ไกลจากเดอะวอช (The Wash) ในอีสต์แองเกลียในปี ค.ศ. 1216 ในรัชสมัยของ สมเด็จพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ แต่ไม่ทั้งหมดและเหลือแต่เพียงมงกุฎที่กล่าวกันว่าเป็นของสมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราชและของพระราชินีอิดิธแห่งเวสเซ็กซ์ที่มีอยู่ต่อมาจนปี ค.ศ. 1649 เครื่องราชกกุธภัณฑ์ชุดใหม่ที่แทนสิ่งที่หายไปทำขึ้นไม่นานนักหลังจากนั้น รวมทั้งจุลมงกุฎของลูเอลเล็น (Llywelyn) เจ้าชายแห่งเวลส์ (ไม่ใช่ตำแหน่งเจ้าชายแห่งเวลส์) ในปี ค.ศ. 1284 กกุธภัณฑ์ชุดใหม่ถูกโจรกรรมจากแอบบีเวสต์มินสเตอร์ในปี ค.ศ. 1303 แต่ก็ได้คืนมาเพียงไม่กี่วันหลังจากนั้นเมื่อพบว่าถูกนำมาตั้งแสดงอยู่หน้าร้านขายเครื่องเพชรพลอย ตั้งแต่ปี  ค.ศ. 1303 เครื่องราชกกุธภัณฑ์จึงถูกนำไปเก็บไว้ในหอคอยแห่งลอนดอน
หลังจากการก่อตั้งเครือจักรภพในปี ค.ศ. 1649 โอลิเวอร์ ครอมเวลล์หลอมเครื่องราชกกุธภัณฑ์ที่หลอมได้แทบทั้งหมด เมื่อมาถึงสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์ของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1660 เครื่องราชกกุธภัณฑ์เกือบทั้งหมดก็ต้องสร้างใหม่สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์ แม้ว่าจะมีการพยายามหาคืนนอกไปจากทองบางส่วนที่ถูกหลอมและพลอยบางชิ้นที่พบแล้วสิ่งที่เหลืออยู่ทั้งชิ้นจากก่อนสมัยสงครามกลางเมืองก็มีแต่เพียงดาบสามเล่มและช้อนคันหนึ่ง รายละเอียดของสิ่งที่สูญหายไปได้รับการบันทึกในรายการที่อนุมัติให้ทำโดยรัฐสภาในปี ค.ศ. 1649
ดูเพิ่ม

พระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
| ด ค กเครื่องราชกกุธภัณฑ์และเครื่องบรมขัตติยราชวราภรณ์แบ่งตามประเทศ |
| --- | --- |
 แอลเบเนีย  ออสเตรีย  บราซิล  บัลแกเรีย  Czechia  เดนมาร์ก  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี บาวาเรีย  ปรัสเซีย  Württemberg  กรีซ  จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์ศิทธิ์  ฮังการี  อิหร่าน  ไอร์แลนด์  อิตาลี Kingdom of Sicily  Kingdom of Naples  Lombardia  Toscana  เวเนเซีย  ญี่ปุ่น  มาเลเซีย  เนเธอร์แลนด์ เครื่องประดับ  ไนจีเรีย  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  โรมาเนีย  รัสเซีย  เซอร์เบีย  สเปน  สวีเดน  ไทย  สหราชอาณาจักร สก็อตแลนด์  เวลส์ 
 Former or historical sovereign states shown in italics
เครือจักรภพแห่งอังกฤษ

เครือจักรภพแห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Commonwealth of England) คือรัฐบาลสาธารณรัฐที่ปกครองอังกฤษ รวมทั้งเวลส์ ไอร์แลนด์ และสกอตแลนด์ ระหว่างปี ค.ศ. 1649 ถึง ค.ศ. 1660 หลังจากการสำเร็จโทษของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1649 เครือจักรภพอังกฤษกำเนิดขึ้นจากพระราชบัญญัติประกาศอังกฤษเป็นเครือจักรภพโดยรัฐสภารัมพ์ (Rump Parliament) เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1649 รัฐบาลระหว่างช่วงเวลานี้เรียกว่า ยุครัฐในอารักขา (The Protectorate) ปกครองโดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ และริชาร์ด ครอมเวลล์บุตรชายของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์หลังจากที่ครอมเวลล์เสียชีวิต ในฐานะ “เจ้าผู้อารักขา” (Lord Protector)
คำว่า  “เครือจักรภพ” เป็นคำที่ใช้กว้าง ๆ สำหรับรัฐบาลที่ปกครองอังกฤษระหว่างช่วงเวลาที่เรียกกันว่า “สมัยไร้กษัตริย์อังกฤษ” (English Interregnum) ในระหว่างปี ค.ศ. 1649 ถึง ค.ศ. 1660 ซึ่งเป็นคนละความหมายกับ  “เครือจักรภพแห่งชาติ” (Commonwealth of Nations) หรือ “เครือจักรภพอังกฤษ”  ซึ่งเป็นองค์การก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นเครือจักรภพแห่งชาติ
ช่วง ค.ศ. 1649–1653 > รัฐสภารัมพ์

รัฐสภารัมพ์ ก่อตั้งขึ้นหลังจากการยึดรัฐสภาของไพรด์จากสมาชิกของรัฐสภายาว (Long Parliament) ซึ่งเคยมีมติไม่สนันสนุนการมีตำแหน่งทางการเมืองเป็น "แกรนดี" ของกองทัพตัวอย่าง ซึ่งก่อนและหลังจากการสำเร็จโทษพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 เมื่อ 30 มกราคม ค.ศ. 1649 รัฐสภารัมพ์ได้มีมติผ่านร่างรัฐบัญญัติหลายร่างซึ่งเป็นพื้นฐานการปกครองแบบสาธารณรัฐ รวมถึงการยกเลิกระบอบกษัตริย์, สภาองมนตรี, และสภาขุนนาง ซึ่งรัฐสภารัมพ์นั้นจึงอยู่ในสภาพที่ไม่ต้องรับการตรวจสอบใดๆ รวมถึงมีอำนาจในการตรากฎหมายอีกด้วย
จากนั้นได้มีการตั้งสภาที่ปรึกษาแห่งรัฐ (Council of State) ซึ่งมีหน้าที่แทนสภาองคมนตรี มีหน้าที่ดูแลโดยตรงต่ออำนาจการบริหารของพระมหากษัตริย์ ซึ่งสมาชิกสภาแห่งนี้ถูกแต่งตั้งโดยรัฐสภารัมพ์ และสมาชิกส่วนใหญ่ประกอบด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อย่างไรก็ตาม รัฐสภารัมพ์นั้นสามารถยืนอยู่ได้ด้วยการสนับสนุนของกองทัพซึ่งความสัมพันธ์นั้นก็ไม่ได้เป็นที่ราบรื่นนัก และภายหลังการสำเร็จโทษพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 สภาสามัญชนก็ได้ประกาศยกเลิกระบอบกษัตริย์, สภาขุนนาง และคริสตจักรแห่งอังกฤษ และประกาศให้ประเทศอังกฤษเป็น "สาธารณรัฐ" ภายใต้ชื่อว่า "เครือจักรภพแห่งบริเตน" ภายใต้การนำของ "โอลิเวอร์ ครอมเวลล์"
ช่วง ค.ศ. 1649–1653 > รัฐสภารัมพ์ > โครงสร้าง

จากเหตุการณ์การยึดรัฐสภาของไพรด์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ประกอบด้วยนักการเมืองที่ถือนิกายเพรสไบทีเรียนเป็นส่วนใหญ่) ส่วนใหญ่ที่ไม่เห็นด้วยถึงความจำเป็นที่จะนำพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1เข้าสู่การพิจารณาคดีนั้นได้ถูกถอดถอนและกักกัน ดังนั้นสภารัมพ์จึงมีจำนวนไม่ถึงสองร้อยคนเท่านั้น (ซึ่งยังน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกสภาสามัญชนในสมัยรัฐสภายาว)  รวมถึงผู้สนับสนุนศาสนาอิสระต่างๆที่ไม่อยากให้มีการบังคับการถือศาสนาประจำชาติ และบุคคลที่เห็นด้วย (โดยเฉพาะผู้นับถือนิกายเพรสไบทีเรียนที่พร้อมจะสนับสนุนการพิจารณาคดีสำเร็จโทษพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ในภายหลังยังมีการสนับสนุนเพิ่มเติมของสมาชิกสภาที่ไม่เห็นด้วยต่อร่างสนธิสัญญานิวพอร์ตกับพระองค์ ซึ่งไม่เป็นผลสำเร็จ
สมาชิกส่วนใหญ่ของสภารัมพ์นั้นถือเป็นผู้สืบตระกูลขุนนางชั้นสูง (Gentry) และถือว่าสูงกว่าเมื่อเทียบกับในสมัยรัฐสภาเก่า ซึ่งส่วนน้อยกว่าหนึ่งในสี่ของสภานี้เป็นเหล่าผู้ที่สนับสนุนการสำเร็จโทษพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ดังนั้นจึงทำให้สภาแห่งนี้ค่อนข้างจะมีความคิดทางอนุรักษนิยมซึ่งยังคงห่วงผลประโยชน์ของการถือครองกรรมสิทธิ์ที่ดินรวมถึงระบบกฎหมาย และจึงเป็นการยากที่จะให้รัฐสภาแห่งนี้สนับสนุนการปฏิรูปอย่างจริงจัง