stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดสะแกราย

| วัดสะแกราย |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลดอนยายหอม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระใบฎีกา อุดม ชาคโร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสะแกราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนยายหอม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
วัดสะแกรายตั้งวัดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2536 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2542
ภายในวัดมีหลวงพ่อสองพี่น้อง เป็นพระพุทธรูปที่อยู่ในวิหาร ประวัติของพระพุทธรูป กล่าวกันว่ามีชาวบ้านเหวี่ยงแหหาปลาในคลองและพบทั้งสององค์อยู่ในคลองจึงนำมาประดิษฐานไว้ในวิหาร ต่อมาชาวบ้านจึงเรียกชื่อว่า หลวงพ่อสองพี่น้อง เป็นพระพุทธรูปที่ชาวบ้านมาขอพรแล้วจะได้ตรงตามที่ขอ จึงเป็นที่ศรัทธาของชาวบ้านว่าศักดิ์สิทธิ์ ทุกปีจะมีงามนมัสการประจำปีและชาวบ้านได้สร้างองค์จำลององค์ใหญ่ไว้ที่หน้าวัดเพื่อให้ชาวบ้านได้สักการะบูชา
เนื่องจากวัดตั้งอยู่ในบ้านสะแกราย ชุมชนไทดำ ซึ่งเคลื่อนย้ายมาจากเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี ชาวบ้านจึงได้ตั้งศูนย์วัฒนธรรมไทดำ บริเวณวัดสะแกราย โดยสร้างเป็นอาคารเรือนไทดำบนพื้นที่ประมาณ 60 ตารางเมตร ไม่มีรั้วกั้นในการแบ่งพื้นที่ของศูนย์วัฒนธรรม เพราะตั้งอยู่ภายในบริเวณวัด ตัวเรือนของศูนย์วัฒนธรรม สร้างขึ้นจากไม้ มีโครงสร้างหลังคาเป็นเหล็ก และมุงด้วยจาก อันเป็นลักษณะเฉพาะของชาวไทยดำในแถบพื้นที่นี้ จัดแสดงข้าวของที่เกี่ยวข้องกับชาวไทยดำ เช่น ปานเผือน โห้ กระติ๊บข้าวเหนียว ลูกช่วง เชี่ยนหมาก โดยจัดแสดงบนเรือน และวางตำแหน่งวัตถุข้าวของบนเรือนในบริเวณพื้นที่ที่จะเกิดพิธีกรรมนั้นจริง ๆ
รายนามเจ้าอาวาส

พระอาจารย์อุทัย เตชปญฺโญ
พระสมุห์ สมทรง เขมวีโร
พระใบฎีกา อุดม ชาคโร พ.ศ. 2549
ยางนา

| ยางนา |
| --- | --- |

ต้นยางนาบริเวณหออินทขิล เสาหลักเมืองเชียงใหม่ บริเวณวัดเจดีย์หลวงวรวิหาร

เมล็ด - MHNT
สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: ชบา Malvales
วงศ์:: วงศ์ยางนา Dipterocarpaceae
สกุล:: สกุลยางนา Dipterocarpus Roxb. ex G.Don
สปีชีส์:: Dipterocarpus alatus
ชื่อทวินาม
Dipterocarpus alatus Roxb. ex G.Don

ชื่อพ้อง
 Dipterocarpus gonopterus  Turcz.    Dipterocarpus incanus  Roxb.    Dipterocarpus philippinensis  Foxw.    Hopea conduplicata  Buch.-Ham.    Oleoxylon balsamifera  Roxb.    Pterigium costatum  Corrêa   
ยางนา เป็นไม้ยืนต้นเขตร้อน อาจมีความสูงถึง 40 เมตร ผลของมันต้องใช้แมลงผสมเกสร และออกผลระหว่างเดือนมีนาคมถึงเมษายน เมล็ดของมันกระจายไปตามลม เติบโตในขอบเขตระหว่างเบงกอลตะวันตกและบังกลาเทศผ่านพม่า ไทย ลาว กัมพูชา และเวียดนาม และในมาเลเซียตะวันตกกับฟิลิปปินส์ นอกจากนี้ยังเป็นพืชพื้นเมืองของศรีลังกาและหมู่เกาะอันดามันด้วย
มีชื่อพื้นเมืองอื่นๆ อีก คือ กาตีล (เขมร ปราจีนบุรี) ขะยาง (ชาวบน นครราชสีมา) จ้อง (กะเหรี่ยง) จะเตียล (เขมร) ชันนา (ชุมพร) ทองหลัก (ละว้า) ยาง (กลาง, ตะวันออกเฉียงเหนือ) ยางกุง (เลย) ยางขาว (กลาง, ลำปาง) ยางควาย (หนองคาย) ยางตัง (ชุมพร, ใต้) ยางเนิน (จันทบุรี) ยางแม่น้ำ (กลาง) ยางหยวก (กลาง, หนองคาย) ราลอย (ส่วย สุรินทร์) และ ลอยด์ (โซ่ นครพนม)
นอกจากนี้ ยางนายังเป็นพันธุ์ไม้พระราชทานเพื่อปลูกเป็นมงคล ประจำจังหวัดอุบลราชธานี
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ยางเป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่มีความสูงประมาณ 40 เมตร ลำต้นตรง เปลือกเรียบสีเทาปนขาว โคนต้นเป็นพูพอน เรือนยอดเป็นพุ่มกลม ทึบ ใบ เป็นใบเดี่ยว ออกแบบสลับ รูปไข่แกมรูปหอก กว้าง 8-15 ซม. ยาว 20-35 ซม. ปลายแหลม โคนใบมน เนื้อใบหนา ดอกสีชมพู ออกดอกเป็นช่อสั้นๆ ตามซอกใบและปลายกิ่ง กลีบเลี้ยงโคนเชื่อมติดกันเป็น รูปถ้วย และมีครีบตามยาว 5 ครีบ ปลายแยกเป็น 5 แฉก มีกลีบ 5 กลีบ ปลายกลีบบิดเบี้ยวแบบกังหัน เกสรตัวผู้ จำนวนมาก ผล รูปทรงกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 2.5-3 ซม. มีครีบยาว 5 ครีบ มีปีกยาว 2 ปีก สั้น 3 ปีก ปีกยาวมี เส้นตามยาว 3 เส้น เกิดตามป่าดงดิบและป่าเบญจพรรณทั่วไป ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด
ต้นยางนาขึ้นเป็นหมู่ในป่าดิบและตามที่ราบชุ่มชื้นใกล้แม่น้ำลำธารทั่วไป ที่สูงจากระดับน้ำทะเล 200 – 600 เมตร ออกดอกเดือนมีนาคม – พฤษภาคม  เป็นผล เมษายน – มิถุนายน  ขยายพันธุ์โดยเมล็ด
ยางนาเป็นไม้หวงห้าม นิยมนำมาใช้ในการก่อสร้าง ไม้แปรรูปใช้ทำฝาบ้านเรือน 
ไม้อัด เครื่องเรือน เรือขุดและเรือขนาดย่อม คนอีสานใช้น้ำมันจากต้นยางทำขี้กะบอง (ขี้ใต้จุดไฟ) น้ำมันผสมกับชันใช้ทาไม้ เครื่องจักรสาน ยาเรือ และใช้เดินเครื่องยนต์แทนน้ำมันขี้โล้
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Dipterocarpus alatus
Dipterocarpus alatus, Koh Phangan, Thailand
In Vietnamese, illustrated
| ด ค กพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  กาซะลองคำ (เชียงราย)  ทองกวาว (เชียงใหม่)  กำลังเสือโคร่ง (น่าน)  สารภี (พะเยา)  ยมหิน (แพร่)  จั่น (แม่ฮ่องสอน)  กระเชา (ลำปาง)  ก้ามปู (ลำพูน)  สัก (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  มะหาด (กาฬสินธุ์)  กัลปพฤกษ์ (ขอนแก่น)  ขี้เหล็ก (ชัยภูมิ)  กันเกรา (นครพนม)  สาธร (นครราชสีมา)  กาฬพฤกษ์ (บุรีรัมย์)  พฤกษ์ (มหาสารคาม)  ตานเหลือง (มุกดาหาร)  กระบาก (ยโสธร)  กระบก (ร้อยเอ็ด)  สนสามใบ (เลย)  ลำดวน (ศรีสะเกษ)  อินทนิล (สกลนคร)  มะค่าแต้ (สุรินทร์)  ชิงชัน (หนองคาย)  พะยูง (หนองบัวลำภู)  ตะเคียนหิน (อำนาจเจริญ)  รัง (อุดรธานี)  ยางนา (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  ไทรย้อยใบแหลม (กรุงเทพมหานคร)  สีเสียดแก่น (กำแพงเพชร)  มะตูม (ชัยนาท)  สุพรรณิการ์ (นครนายก)  จันทน์ชะมดชนิด Mansonia gagei (นครปฐม)  เสลา (นครสวรรค์)  นนทรี (นนทบุรี)  ทองหลางลาย (ปทุมธานี)  หมัน (พระนครศรีอยุธยา)  บุนนาค (พิจิตร)  ปีบ (พิษณุโลก)  มะขาม (เพชรบูรณ์)  พิกุล (ลพบุรี)  โพทะเล (สมุทรปราการ)  จิกเล (สมุทรสงคราม)  พญาสัตบรรณ (สมุทรสาคร)  ตะแบกนา (สระบุรี)  มะกล่ำตาช้าง (สิงห์บุรี)  มะค่า (สุโขทัย)  มะเกลือ (สุพรรณบุรี)  มะพลับ (อ่างทอง)  สะเดา (อุทัยธานี) 
ภาคตะวันออก:  จัน (จันทบุรี)  อะราง (ฉะเชิงเทรา)  ประดู่ (ชลบุรี)  หูกวาง (ตราด)  โพ (ปราจีนบุรี)  กระทิง (ระยอง)  มะขามป้อม (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  ขานาง (กาญจนบุรี)  แดง (ตาก)  เกด (ประจวบคีรีขันธ์)  หว้า (เพชรบุรี)  โมกมัน (ราชบุรี) 
ภาคใต้:  ทุ้งฟ้า (กระบี่)  มะเดื่ออุทุมพร (ชุมพร)  ศรีตรังชนิด Jacaranda obtusifolia (ตรัง)  แซะ (นครศรีธรรมราช)  ตะเคียนชันตาแมว (นราธิวาส)  ตะเคียน (ปัตตานี)  เทพทาโร (พังงา)  พะยอม (พัทลุง)  ประดู่บ้าน (ภูเก็ต)  อโศกเหลือง (ยะลา)  อบเชย (ระนอง)  สะเดาเทียม (สงขลา)  กระซิก (สตูล)  เคี่ยม (สุราษฎร์ธานี) 
ต้นไม้ประจำจังหวัดนครปฐมคือจัน  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดบุรีรัมย์คือแปะ  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดยโสธรคือยางนา  · ต้นไม้ประจำจังหวัดสุโขทัยคือตาล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดสุรินทร์คือกันเกรา  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระนองคืออินทนิล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระยองคือประดู่  ·  จังหวัดบึงกาฬไม่มีพันธุ์ไม้มงคลพระราชทาน ต้นไม้ประจำจังหวัดคือสิรินธรวัลลี
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q140957  Wikispecies: Dipterocarpus alatus  ARKive: dipterocarpus-alatus  BOLD: 424408  EoL: 5712982  GBIF: 4096596  GRIN: 14385  iNaturalist: 157731  IPNI: 320626-1  IUCN: 33007  NCBI: 340438  Plant List: kew-2772115  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:320626-1
วัดเทพเจริญ (จังหวัดชุมพร)

| วัดเทพเจริญ |
| --- | --- |
ภาพเขียนสีพระพุทธรูปปางไสยาสน์อยู่บนผนังถ้ำอ้ายเตย์

ชื่อสามัญ: วัดเทพเจริญ, วัดถ้ำรับร่อ
ที่ตั้ง: ตำบลท่าข้าม อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเทพเจริญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร
วัดเทพเจริญ หรือ วัดถ้ำรับร่อ ตั้งอยู่บริเวณเขารับร่อหรือภูเขาพระ ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองอุทุมพร ในอดีตเป็นเมืองท่ารักษาด่านทางข้ามคอคอดมลายู ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2470	ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2471
ภายในวัดมีถ้ำต่าง ๆ กว่า 8 แห่ง แต่ที่เหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวมีอยู่ 3 ถ้ำ ได้แก่ ถ้ำอ้ายเตย์ ถ้ำพระ และถ้ำไทร ภายในก็ยังมีพระพุทธรูปให้ชมด้วย เด่นที่สุดคือ พระพุทธรูปปางมารวิชัยที่ว่ากันว่ามีอยู่ภายในถ้ำเหล่านี้ถึง 577 องค์ ภายในถ้ำอ้ายเตย์ดัดแปลงเพื่อใช้เป็นสถานที่วิปัสสนากรรมฐาน มีภาพเขียนสีพระพุทธรูปปางไสยาสน์อยู่บนผนังถ้ำ คาดว่าเป็นศิลปะอยุธยา แต่ยังวาดไม่เสร็จ และมีถ้ำไทร ซึ่งเดิมเป็นที่พำนักของเจ้านายชั้นผู้ใหญ่คราวสร้างศาลหลักเมือง มีหินงอกหินย้อย
บริเวณศาลาราษฎร์สามัคคีเป็นที่ตั้งสังขารของหลวงปู่ไสยซึ่งมรณภาพแล้วแต่ร่างกายไม่เน่าเปื่อย และมีรอยพระพุทธบาทหินทรายสลักภาพลายมงคล 108 ประการ ขอบสลักภาพการตั้งถิ่นฐานของชนกลุ่มน้อย
นอกจากนั้นวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดเทพเจริญ โดยใช้ศาลาการเปรียญหลังเก่าจัดเป็นพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น ของจัดแสดงหลากหลายมาก เช่น พระพุทธรูป เครื่องกระเบื้อง เครื่องทองเหลือง ของใช้ของเจ้าเมืองเก่า และดาบจำลองของพระยานคร เป็นต้น
วัดเทพราชปวราราม

| วัดเทพราชปวราราม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเทพราชปวราราม, วัดเทพราช
ที่ตั้ง: ตำบลเทพราช อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสุเทพประภาธร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเทพราชปวราราม หรือ วัดเทพราช เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเทพราช อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดเทพราชปวรารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2424 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 เป็นวัดเก่าแก่ที่มีประวัติศาสตร์เกี่ยวข้องกับพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเสด็จประพาสต้น เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2451 ณ วัดเทพราชปวราราม พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานถวายบาตร ตาลปัตร เรือพาย เชี่ยนหมาก กระโถน ให้แก่พระที่จำพรรษาที่วัดนี้ด้วย
ภายในวัดมีโดยพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดเทพราช ภายในพิพิธภัณฑ์ได้จัดแสดงเครื่องไทยธรรมที่รัชกาลที่ 5 ได้พระราชทานถวายแด่พระสงฆ์จำพรรษาครั้งเสด็จประพาส นอกจากนี้ยังมีการจัดแสดงเครื่องมือเครื่องใช้เก่าในสมัยโบราณของชาวบ้านโดยสิ่งของเหล่านี้ได้รับการบริจาคมาจากชาวบ้าน  วัดยังมีรอยพระพุทธบาทจำลอง มีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า เป็นโลหะหล่อมีความลึกจากขอบลงไป 0.05 เมตร ประดิษฐานอยู่ในมณฑป มีพระปรางค์เก่าแก่ และมีหอพระธรรมเก็บรักษาพระไตรปิฎก
วัดเทพสุวรรณาราม (ประเทศมาเลเซีย)

| วัดเทพสุวรรณาราม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเทพสุวรรณาราม, วัดปาดังแปลง
ที่ตั้ง: ตำบลปาดังแปลง อำเภอเปินดัง รัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย
ประเภท: วัดไทย
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูธรรมบาลเพิ่ม อริยวํโส
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเทพสุวรรณาราม เป็นวัดไทยสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปาดังแปลง อำเภอเปินดัง รัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย ปัจจุบันมีพระครูธรรมบาลเพิ่ม อริยวํโส ดำรงตำแหน่งเจ้าอาาส
วัดเทพสุวรรณาราม หรือเดิมชื่อว่า วัดปาดังแปลง ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเทพสุวรรณาราม" เมื่อครั้งสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (ปุ่น ปุณฺณสิริ) พร้อมคณะได้เดินทางมาตรวจเยี่ยมวัดไทยในมาเลเซียเมื่อ พ.ศ. 2506
เชื่อกันว่าเป็นสถานที่พักศพหลวงพ่อทวดวัดช้างให้ สมัยที่มีการอัญเชิญกลับมายังไทย ปัจจุบันยังมีร่องรอยเป็นเนินดินสูงตั้งอยู่หลังวัด ลักษณะคล้ายกับเนินดินจอมปลวก ชาวบ้านมีความเชื่อว่า ในการพักศพจุดใดจุดหนึ่ง หากมีน้ำเหลืองไหลจากศพองค์หลวงพ่อทวดหยดลงบนพื้นดิน ชาวบ้านจะช่วยกันพูนดินเป็นเนินสู แล้วนำหลักไม้แก่นมาปักไว้เป็นหลักฐานสำหรับกราบไหว้บูชา
อุโบสถมีรูปแบบสถาปัตยกรรมไทยประเพณีซึ่งก่อสร้างโดยช่างชาวไทย มีฐานบัวลูกแก้วอกไก่ หน้าบันทิศตะวันออกประดับด้วยพระพุทธรูปปางนาคปรก
วัดเทพรัตนาราม (จังหวัดสมุทรสาคร)

| วัดเทพรัตนาราม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลสวนส้ม อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูภาวนานุสิฐ (สมปอง ธมฺมาลโย)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเทพรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนส้ม อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร
วัดเทพรัตนารามสร้างเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2546 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2556 สร้างโดยพระธรรมวราจารย์ (หลวงปู่แบน) ผู้ขออนุญาตสร้างวัด คือ นายขวัญใจ เพชรดี เป็นวัดที่สร้างเพื่อน้อมถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี เมื่อ พ.ศ. 2539 บนที่ดิน 6 ไร่ ที่นายขวัญจัย เพชรดี ถวาย ต่อมาเช่าที่ดินจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ 42 ไร่ ที่อยู่ใกล้กับวัดเพื่อใช้เป็นแปลงสาธิตการปลูกมะนาว
สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวรเสด็จมาวางศิลาฤกษ์อุโบสถ เมื่อวันที่ 8 เมษายน 2543 อุโบสถเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก โครงหลังคาเป็นเหล็กมุงกระเบื้อง ขนาดกว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ผนังด้านนอกประดับด้วยหินแกรนิต เป็นอาคาร 2 ชั้น รวมทั้งชั้นใต้ดิน ฐานแอ่นโค้งท้องเรือสำเภาแบบโบราณ ภายในอุโบสถตกแต่งด้วยไม้สัก ตั้งแต่พื้นถึงภาพแกะสลักเรื่องพระมหาชนกที่ติดฝาผนังด้านใน ดาวเพดาน และชุกชีพระประธาน ไม้ปูพื้นอุโบสถ ใช้แว่นไม้สักเท่า ๆ กันเรียงติด ๆ กัน ปูเป็นพื้นตลอดทั้งอุโบสถ ความเด่นของแว่นไม้สัก เพดานประดับด้วยไม้แกะสลักเป็นรูปธรรมจักร และลายดอกพุดตาน 51 ชิ้น ฝีมือช่างมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า ฝาผนังอุโบสถ เหนือช่องหน้าต่าง แกะสลักเรื่องพระมหาชนก
รายนามประธานาธิบดีฟินแลนด์

| ประธานาธิบดี แห่งสาธารณรัฐฟินแลนด์ |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน อเล็กซานเดอร์ สตัปป์ ตั้งแต่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2567
จวน: พระราชวังประธานาธิบดี
ผู้แต่งตั้ง: การเลือกตั้ง
วาระ: 6 ปี (สูงสุด 2 วาระ)
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: การ์โล ยูโฮ สตาห์แบร์ก
สถาปนา: 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2462
ประธานาธิบดีฟินแลนด์ เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศฟินแลนด์ มีอำนาจบริหารร่วมกับคณะรัฐมนตรี ประธานาธิบดีได้รับการเลือกตั้งโดยตรงและดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 6 ปี นับตั้งแต่ พ.ศ. 2534 เป็นต้นมา ประธานาธิบดีของฟินแลนด์ไม่สามารถดำรงตำแหน่งมากกว่าสองสมัยได้ ประธานาธิบดีจำเป็นต้องเป็นถือสัญชาติฟินแลนด์โดยกำเนิด ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ อเล็กซานเดอร์ สตัปป์
รายชื่อประธานาธิบดี

| # | ชื่อ | ชื่อ (อักษรละติน) | เข้ารับตำแหน่ง | ออกจากตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | คาร์โล ยุโฮ สโตห์ลเบิร์ก | Kaarlo Juho Ståhlberg | 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2462 | 1 มีนาคม พ.ศ. 2468 |  |
| 2. | เลารี คริสเตียน เรลันเดอร์ | Lauri Kristian Relander | 1 มีนาคม พ.ศ. 2468 | 1 มีนาคม พ.ศ. 2474 |  |
| 3. | เปห์ เอวินด์ สวินฮุฟวุด | Pehr Evind Svinhufvud | 1 มีนาคม พ.ศ. 2474 | 1 มีนาคม พ.ศ. 2480 |  |
| 4. | เกือสติ กัลลิโอ | Kyösti Kallio | 1 มีนาคม พ.ศ. 2480 | 19 ธันวาคม พ.ศ. 2483 |  |
| 5. | ริสโต รุติ | Risto Ryti | 19 ธันวาคม พ.ศ. 2483 | 4 สิงหาคม พ.ศ. 2487 | รักษาการแทนกัลลิโอตั้งแต่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 |
| 6. | คาร์ล กุสตาฟ เอมิล มันเนอร์เฮม | Carl Gustaf Emil Mannerheim | 4 สิงหาคม พ.ศ. 2487 | 8 มีนาคม พ.ศ. 2489 | เป็นผู้บัญชาการกองกำลังของฟินแลนด์ ไม่สังกัดพรรคการเมือง |
| 7. | ยุโฮ กุสติ ปาสิกิวิ | Juho Kusti Paasikivi | 8 มีนาคม พ.ศ. 2489 | 1 มีนาคม พ.ศ. 2499 |  |
| 8. | อุรโฮ เกกโกเนน | Urho Kekkonen | 1 มีนาคม พ.ศ. 2499 | 27 มกราคม พ.ศ. 2525 |  |
| 9. | เมาโน โกยวิสโต | Mauno Koivisto | 27 มกราคม พ.ศ. 2525 | 1 มีนาคม พ.ศ. 2537 | รักษาการแทนเกกโกเนนตั้งแต่ 11 กันยายน พ.ศ. 2524 |
| 10. | มาร์ตติ อะห์ติซาริ | Martti Ahtisaari | 1 มีนาคม พ.ศ. 2537 | 1 มีนาคม พ.ศ. 2543 |  |
| 11. | ตาเรีย ฮาโลเนน | Tarja Halonen | 1 มีนาคม พ.ศ. 2543 | 1 มีนาคม พ.ศ. 2555 |  |
| 12. | เซาลี นีนิสเตอ | Sauli Niinistö | 1 มีนาคม พ.ศ. 2555 | 1 มีนาคม พ.ศ. 2567 |  |
| 13. | อเล็กซานเดอร์ สตัปป์ | Alexander Stubb | 1 มีนาคม พ.ศ. 2567 | ปัจจุบัน |  |
วัดเทพลีลา

| วัดเทพลีลา |
| --- | --- |
วัดเทพลีลา

ที่ตั้ง: ถนนรามคำแหง แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระเทพรัตนากร (ประสาร เตชสีโล)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเทพลีลา หรือชื่อเดิมคือ วัดตึก เป็นพระอารามหลวงชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ริมคลองแสนแสบ
เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ซึ่งเป็นผู้ดูแลการขุดคลองแสนแสบ ในระหว่างที่ขุดคลองบางขนากนั้น นายทหารได้พบพระพุทธรูปปางลีลาศิลปะสุโขทัย เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) จึงให้สร้างวัดขึ้น สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในช่วง พ.ศ. 2381–2382 ก่อนหน้าที่เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) จะยกทัพไปเมืองพระตะบอง ภายหลังสร้างวัดแล้วได้อัญเชิญพระพุทธรูปปางลีลาที่ประดิษฐานที่ริมคลองแสนแสบองค์นั้นมาประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถ และตั้งชื่อวัดว่า วัดเทพลีลา
โบราณสถานสำคัญในวัดเทพลีลา ที่สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยที่เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ได้แก่ พระเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองทรงเครื่อง ด้านหน้าพระวิหารหลังเก่า ซึ่งมีลักษณะรูปแบบเป็นพระเจดีย์ศิลปะร่วมสมัยรัชกาลที่ 3
ในปี พ.ศ. 2549 มีการยกฐานะวัดเทพลีลาขึ้นเป็นพระอารามหลวงในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราชทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระเทพรัตนากร (ประสาร เตชสีโล)
มังกร (มิดเดิลเอิร์ธ)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มังกร
มังกร (dragon) เป็นสิ่งมีชีวิตประเภทหนึ่งในจินตนิยายชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งสร้างขึ้นจากพื้นฐานความเชื่อเรื่องมังกรในตำนานของยุโรป
ตามปกรณัมของโทลคีน เผ่าพันธุ์มังกรถูกสร้างขึ้นโดยเทพอสูรมอร์กอธ ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา  มังกรตัวแรกที่ปรากฏตัวออกมามีชื่อว่า เกลารุง (Glaurung) ในหนังสือตำนานบุตรแห่งฮูริน กล่าวถึงมังกรว่า เป็นจิตวิญญาณที่ทรงพลังอำนาจ จึงเป็นไปได้ว่า มังกรก็เป็นเหล่าเทพไมอาร์จำนวนหนึ่งที่แปรพักตร์ไปรับใช้มอร์กอธ
ประเภทของมังกร

จากบทประพันธ์ของโทลคีน สามารถแบ่งมังกรออกได้ด้วยสองลักษณะคือ
ประเภทของมังกร > ความสามารถในการเคลื่อนที่

พวกหนึ่งเป็นมังกรที่มีสี่ขา เดินด้วยสี่ขา แต่ก็สามารถเคลื่อนที่ไปด้วยการไถลเหมือนงู อันเป็นลักษณะที่บรรยายถึงการเคลื่อนที่ของเกลารุงในตำนานบุตรแห่งฮูริน
อีกพวกหนึ่งเป็นมังกรที่มีปีก สามารถบินได้ เช่น อังคากาลอน และ สม็อก มังกรบินปรากฏตัวครั้งแรกในสงครามแห่งความโกรธา หรือสงครามแห่งปวงเทพในคราวสิ้นสุดยุคที่หนึ่ง
ประเภทของมังกร > ความสามารถในการพ่นไฟ

มังกรที่พ่นไฟได้ เรียกว่ามังกรไฟ (Fire-Drakes) ภาษาเควนยาเรียกว่า Urulóki
มังกรที่พ่นไฟไม่ได้ เรียกว่า มังกรเย็น (Cold-Drakes) ปรากฏเรียกอยู่ในภาคผนวก ก ของ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ แต่ไม่ได้มีการกล่าวถึงเป็นการเฉพาะ จึงไม่แน่ชัดว่า เป็นเพียงมังกรที่พ่นไฟไม่ได้ หรือเป็นมังกรที่พ่นน้ำแข็ง/หิมะ กันแน่
ลักษณะอื่นๆ

มังกรของโทลคีนชื่นชอบทรัพย์สมบัติ โดยเฉพาะทองคำ เช่นเดียวกับมังกรในตำนานของยุโรป  มันมีความเฉลียวฉลาด เจ้าเล่ห์ และมีกำลังแข็งแรงมาก นอกจากนี้ยังมีอำนาจเวทมนตร์ที่เรียกว่า "มนตรามังกร" สามารถสะกดมนุษย์ได้
ไฟของมังกรมีความร้อนแรงมากจนสามารถหลอมแหวนแห่งอำนาจได้ แหวนสี่วงในแหวนชุดเจ็ดวงของคนแคระถูกละลายไปกับไฟของมังกร ถึงกระนั้นไฟของมังกรก็ยังไม่สามารถเผาแหวนเอกธำมรงค์ได้
มังกรที่ปรากฏชื่อในเรื่อง

เกลารุง (Glaurung) มีสมญาว่า "บิดาแห่งมังกร" เป็นมังกรตัวแรกที่ปรากฏตัวบนมิดเดิลเอิร์ธ ถูกสังหารโดย ทูริน ทูรัมบาร์
อังคาลากอน (Ancalagon) มังกรดำ เป็นมังกรที่มีขนาดใหญ่ที่สุดและทรงพลังที่สุด และเป็นมังกรบินตัวแรก ถูกสังหารโดยเออาเรนดิล ในสงครามแห่งความโกรธา
สคาธา (Scatha) ถูกสังหารโดย แฟรม แห่งเอโอเธด (บรรพบุรุษของชาวโรฮัน)
สม็อก (Smaug) มังกรตัวสุดท้ายของมิดเดิลเอิร์ธ ถูกสังหารโดย บาร์ด ทายาทของกิริออน แห่งแคว้นเดล ปรากฏในเรื่องเดอะฮอบบิท
นอกจากนี้มีมังกรตัวอื่นๆ ที่ปรากฏในสงครามแห่งเบเลริอันด์ และการรบในคราวล่มสลายของกอนโดลิน แต่ไม่ได้ระบุชื่อไว้
รายนามประธานาธิบดีคอสตาริกา
ดูเพิ่ม

ประเทศคอสตาริกา
ธงชาติคอสตาริกา
ตราแผ่นดินคอสตาริกา
เพลงชาติคอสตาริกา
มหาวิทยาลัยเอเชียน

| --- | --- |

ชื่อย่อ: AsianU หรือ AsianUST
คติพจน์: University of the Future
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาเอกชน
ดำเนินงาน: 18 มิถุนายน พ.ศ. 2540–15 สิงหาคม พ.ศ. 2560
อธิการบดี: ศ.ดร.วิลาศ วูวงศ์
อธิการบดี: ศ.ดร.วิลาศ วูวงศ์
นายกสภาฯ: ดร.จิรายุ อิศรางกรู ณ อยุธยา
ผู้ศึกษา: 75 คน (2554)
ที่ตั้ง: 89 หมู่ 12 ถนนทางหลวง 331 ตำบลห้วยใหญ่ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี 20260
เว็บไซต์: http://www.AsianU.ac.th
มหาวิทยาลัยเอเชียน (Asian University - Asian U) หรือเดิมชื่อ มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (Asian University of Science and Technology - Asian UST) เป็นมหาวิทยาลัยนานาชาติเต็มรูปแบบในภูมิภาคเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ การเรียนการสอนทุกหลักสูตรเป็นภาษาอังกฤษ โดยคณาจารย์ไทยและต่างชาติวุฒิปริญญาเอกหรือเทียบเท่า จากประเทศอังกฤษ  แคนาดา  เยอรมนี  ออสเตรเลีย  นิวซีแลนด์ สหรัฐอเมริกา  เป็นต้น มีนักศึกษาทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2540 ตั้งอยู่ที่จังหวัดชลบุรี ห่างจากเมืองพัทยาประมาณ 30 กิโลเมตร ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยเอเชียนได้ขอแจ้งความประสงค์การเลิกกิจการ และมีคำสั่งเลิกกิจการมหาวิทยาลัยเอเชียนตั้งแต่วันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2560
ประวัติ

มหาวิทยาลัยเอเชียนก่อตั้งขึ้นในเดือนธันวาคม 2536 โดยการลงนามในเอกสารความร่วมมือระหว่างลอร์ด โรนัลด์ ออกซเบิร์ก อธิการบดีแห่งวิทยาลัยวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและการแพทย์ อิมพีเรียล
มหาวิทยาลัยได้เปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2541 เป็นต้นมา
หลักสูตร > หลักสูตรปริญญาตรี (Bachelor Degree)

Bachelor of Business Administration in Business Services
หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (บธ.บ) สาขาวิชาการบริการธุรกิจ (B.B.A., Business Services) 5 กลุ่มวิชาเลือก:
ด้านการเงิน (Finance)
ด้านธุรกิจระหว่างประเทศ )International Business)
ด้านการตลาด (Marketing)
ด้านการจัดการโรงแรมและการต้อนรับ (Hospitality and Hotel Management)
ด้านศิลปะการครัวและการจัดการภัตตาคาร (Culinary Arts and Restaurant Management)
Bachelor of Science in Technology and Engineering Management
หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ) สาขาวิชาการจัดการเทคโนโลยีและวิศวกรรม (B.Sc., Technology and Engineering Management) 4 กลุ่มวิชาเลือก:
ด้านการจัดการทรัพยากรกายภาพ (Facilities Management)
ด้านการจัดการเทคโนโลยี (Technology Management)
ด้านการจัดการโครงการ (Project Management)
ด้านการจัดการเครือข่ายโทรคมนาคม (Telecommunication Network Management)
Bachelor of Arts in Digital Content
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.) สาขาวิชาดิจิทัลคอนเทนต์ (Digital Content) (B.A., Digital Content) 3 กลุ่มวิชาเลือก:
ด้านแอนิเมชัน (Animation)
ด้านการออกแบบเกม (Game Design)
ด้านการสื่อสารดิจิทัล (Digital Communication)
มหาวิทยาลัยเอเชียน ได้รับการรับรองหลักสูตรจากสำนักงาน ก.พ. ในระดับปริญญาตรี 14 หลักสูตร ระดับปริญญาโท 3 หลักสูตร
ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย

โดยทั่วไปการเรียนในรั้วมหาวิทยาลัยเอเชียน จะใช้เวลาในการศึกษาประมาณ 4 ปี ซึ่งใกล้เคียงกับการเรียนในมหาวิทยาลัยอื่นๆ ตลอดเวลาของการศึกษาเล่าเรียน มีทั้งการเรียนในมหาวิทยาลัยของตนเอง และการเรียนวิชานอกมหาวิทยาลัยได้พบปะเพื่อนนักศึกษาภายในและภายนอกคณะ มีการร่วมกิจกรรมในมหาวิทยาลัยมากมาย ไม่ว่าจะเป็นการเข้าชมรมของมหาวิทยาลัย การเล่นกีฬา หรือการพบปะกับเพื่อนหรือรุ่นพี่หรือศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัย
การพักอาศัยของนิสิตมหาวิทยาลัยเอเชียน
การพักอาศัยของนิสิตมหาวิทยาลัยเอเชียน ไม่เหมือนกับนิสิตนักศึกษาอื่น ส่วนใหญ่นิสิตจะมาจากต่างประเทศและต่างจังหวัดจะพักอาศัยในหอพักมหาวิทยาลัย การพักอาศัยในหอพักของมหาวิทยาลัย มีการตรวจสอบประวัติ เพื่อบันทึกข้อมูลของผู้เข้าพักหอพัก หอพักเป็นลักษณะอาคาร 4 วิง สูง 4 ชั้น จะแบ่งออกเป็น หอพักหญิง 2 หอ ได้แก่ U1 และ U2 และหอพักชาย 2 หอ ได้แก่ U3 และ U4
ชมรม
การเข้าร่วมกิจกรรมชมรมในมหาวิทยาลัยเอเชียน ไม่มีการจำกัดชั้นปี มหาวิทยาลัยเปิดให้นิสิตในแต่ละคณะรวมกันและพบกันกับนิสิตคณะอื่นๆ เพื่อพบปะสังสรรค์และแลกเปลี่ยนความคิดเห็น โดยแบ่งเป็น 4 ชมรม ได้แก่
ชมรมการทำอาหาร (Cooking club)
ชมรมดนตรีสากล (Music club)
ชมรมถ่ายรูป (Photograph club)
ชมรมฝึกพิธีกรมืออาชีพ (MC club)
และมีชมรมที่จัดขึ้นโดยคณะกรรมการสภานักศึกษา โดยจัดขึ้นปีละ 1 ครั้ง คือ ชมรมค่ายอาสาพัฒนาสังคม
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยเอเชียน www.AsianU.ac.th เก็บถาวร 2015-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ มหาวิทยาลัยเอเชียน
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
12°50′42″N 101°00′28″E﻿ / ﻿12.844930°N 101.007789°E﻿ / 12.844930; 101.007789
| ด ค กสถาบันอุดมศึกษานานาชาติในประเทศไทย |
| --- | --- |
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ:  การบินนานาชาติ นครพนม  นานาชาติ นเรศวร  การศึกษานานาชาติ รามคำแหง 
สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ:  เกษตรศาสตร์ เกษตรเขตร้อน (นานาชาติ)  บริหารธุรกิจบัณฑิต (นานาชาติ)  บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาการตลาด (นานาชาติ)  ภาษาไทยเพื่อการสื่อสารสำหรับชาวต่างประเทศ (นานาชาติ)  การจัดการการท่องเที่ยวเชิงบูรณาการ (นานาชาติ)  เศรษฐศาสตร์การประกอบการ (นานาชาติ)  เศรษฐศาสตร์ (ภาษาอังกฤษ)  เคมีบูรณาการ (นานาชาติ)  วิทยาศาสตร์ชีวภาพและเทคโนโลยี (หลักสูตรนานาชาติ)  วิทยาการและเทคโนโลยีพอลิเมอร์ (นานาชาติ)  นวัตกรรมและเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเกษตร (นานาชาติ)  นานาชาติ ขอนแก่น  จุฬาลงกรณ์ วิทยาศาสตร์สาธารณสุข  บัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์  นานาชาติ ทักษิณ  นานาชาติ เทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง  นานาชาติ เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ  ธรรมศาสตร์ นานาชาติปรีดี พนมยงค์  แพทยศาสตร์นานาชาติจุฬาภรณ์  เทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร  นานาชาติ มหิดล  วลัยลักษณ์ ทันตแพทยศาสตร์นานาชาติ  สัตวแพทยศาสตร์อัครราชกุมารี  นานาชาติ  นานาชาติเพื่อศึกษาความยั่งยืน ศรีนครินทรวิโรฒ  นานาชาติ ศิลปากร  สงขลานครินทร์ นานาชาติหาดใหญ่  นานาชาติสุราษฎร์ธานี 
มหาวิทยาลัยราชภัฏ: นานาชาติ สวนสุนันทา
สถาบันอุดมศึกษาเอกชน:  กรุงเทพ  ธุรกิจบัณฑิตย์  นานาชาติเซนต์เทเรซา  นานาชาติแสตมฟอร์ด  นานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก  พุทธศาสนานานาชาติ  รังสิต  นานาชาติ ศรีปทุม  บริติช ศรีปทุม  อัสสัมชัญ 
สถาบันอุดมศึกษาอิสระ:  เอไอที  ซีเอ็มเคแอล 
 รายชื่อ  หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย 
โซนล๊อบบี้ตอนรับ อาคารเรียน
รายนามประธานาธิบดีจิบูตี

| ประธานาธิบดี แห่งสาธารณรัฐจิบูตี |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน อิสมาอีล อุมัร เกลเลห์ ตั้งแต่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
วาระ: 6 ปี
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: ฮะซัน กูเรด อับปีดอน
สถาปนา: 27 มิถุนายน พ.ศ. 2520
รายนามประธานาธิบดีสาธารณรัฐจิบูตี

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ (สมัย) | รูป | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 |  | ฮะซัน กูเรด อับปีดอน | 27 มิถุนายน พ.ศ. 2520 | 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 |
| 2 |  | อิสมาอีล อุมัร เกลเลห์ | 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 | ปัจจุบัน |
ดูเพิ่ม

ประเทศจิบูตี
ธงชาติจิบูตี
ตราแผ่นดินของจิบูตี
เพลงชาติจิบูตี
มิรา โกมลวณิช

| มิรา โกมลวณิช |
| --- | --- |
เกิด: 24 เมษายน พ.ศ. 2531 (36 ปี) มิรา โกมลวณิช
อาชีพ: นักแสดง
ผลงานเด่น: ณัฐนิชา - 365 วันแห่งรัก (2553)   พิมพ์สิริ (พิม) - รักข้ามเส้น (2556)   ไผ่ - กระตุกหนวดเสือ (2558)
สังกัด: ไทยทีวีสีช่อง 3 (2553-ปัจจุบัน)
มิรา โกมลวณิช หรือชื่อเล่น ออย เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2531 เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย สังกัดไทยทีวีสีช่อง 3
ประวัติการศึกษา

จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า และจบปริญญาตรี ภาควิชาการออกแบบอุตสาหกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย