stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สุจินดา ดั่งวัน

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  สุจินดา ดั่งวัน
วันเกิด:  20 ตุลาคม พ.ศ. 2534 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  แซนดีเอโก , แคลิฟอร์เนีย
ส่วนสูง:  1.78 m (5 ft 10 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  โปลิศ เทโร
สโมสรเยาวชน
2007–2011:  พอร์ทแลนด์ทิมเบอร์ส
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2012–2013 |  บีอีซี เทโรศาสน |  0 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
สุจินดา ดั่งวัน (อังกฤษ: Sujinda Dangvan , เกิด 20 ตุลาคม 2534) หรือรู้จักกันในชื่อ บิลลี่  (อังกฤษ: Billy) นักฟุตบอลอาชีพลูกครึ่งไทย-อเมริกันในตำแหน่ง กองกลาง ปัจจุบันลงเล่นให้กับ โปลิศ เทโร ใน ไทยลีก
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ สุจินดา ดั่งวัน ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร  |
| --- | --- |
 1 สราวุธ  2 อภิโชค  3 สุริยา  4 ภาคิณ  5 พิทักษ์  6 พิชิตชัย  7 โคดักโป  8 วราวุฒิ  9 เวียนา  10 สงครามสมุทร  11 สุขสันต์  14 พีรพัฒน์  18 อณิพงษ์  19 ยศศักดิ์  20 อนุกูล  21 พงศกร  23 ศรายุทธ  24 ศรุฒ  27 เดอนี่  29 ณัฐภัทร  30 ภิญโญ  31 วันเฉลิม(c)  33 ดูชาร์ต  44 เจนภพ  70 ชเว โฮ-จู  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: ธวัชชัย
สุพันธุศาสตร์

ภาพจากการประชุมสุพันธุศาสตร์นานาชาติครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1921 แสดงภาพสุพันธุศาสตร์เป็นต้นไม้ที่รวมสาขาวิชาต่าง ๆ เข้าด้วยกัน
สุพันธุศาสตร์ (อังกฤษ: Eugenics) คือประมวลความเชื่อและวิธีปฏิบัติว่าด้วยการพัฒนาคุณภาพทางพันธุกรรมของประชากรมนุษย์ คำว่า สุพันธุศาสตร์ นี้ถูกประดิษฐ์ขึ้นครั้งแรกโดยนักสังคมวิทยาชาวอังกฤษ เซอร์ ฟรานซิส แกลตัน ในปีค.ศ. 1883
กฎหมายสุพันธุศาสตร์ถูกบังคับใช้ครั้งแรกในโลกที่รัฐอินดีแอนาในปี 1907  ซึ่งเปิดทางให้มีการบังคับทำหมัน ก่อนที่ศาลสูงรัฐอินดีแอนาจะสั่งยกเลิกกฎหมายฉบับนี้ในปี 1921 แต่ยังมีรัฐอื่นอีก 13 แห่งที่นำกฎหมายเช่นนี้ไปบังคับใช้ตาม หนึ่งในนั้นคือรัฐเวอร์จิเนียซึ่งตรากฎหมายทำหมันขึ้นในปี 1924 กฎหมายนี้ถูกฟ้องต่อศาลสูงสุดสหรัฐว่าขัดต่อรัฐธรรมนูญ แต่ท้ายที่สุด ศาลสูงสุดสหรัฐก็รับรองกฎหมายฉบับนี้ให้บังคับใช้ต่อไปในรัฐเวอร์จิเนีย ซึ่งอนุญาตให้มีการบังคับทำหมันแก่ผู้ป่วยในโรงพยาบาลจิตเวช
กฎหมายทำหมันในสหรัฐนี้เองที่เป็นต้นแบบของกฎหมายสุพันธุศาสตร์ในประเทศนาซีเยอรมนี โดยมีมูลนิธิร็อกเกอะเฟลเลอร์เป็นผู้ออกทุนสนับสนุน บุคลากรสหรัฐจำนวนมากจากรัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งเป็นรัฐที่มีการบังคับทำหมันมากที่สุดมากกว่ารัฐอื่นๆรวมกัน ถูกส่งตัวไปยังเยอรมนีเพื่อให้คำแนะนำแก่บรรดาแพทย์และนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน
กฎหมายสุพันธุศาสตร์ยังถูกใช้งานในอีกหลายประเทศเช่นกัน อาทิ ประเทศเม็กซิโกในปีค.ศ. 1932 และประเทศญี่ปุ่นระหว่างปีค.ศ. 1948-96 ซึ่งล้วนมีลักษณะเนื้อหาคล้ายคลึงกัน โดยจะอนุญาตให้แพทย์สามารถบังคับทำหมันบุคคลที่มีความบกพร่องด้านสติปัญญาซึ่งอาจถ่ายทอดไปสู่ลูกหลาน เพื่อป้องกันไม่ให้ประชากรรุ่นหลังเกิดมาอย่างด้อยคุณภาพ
สิ่ง

สิ่ง (อังกฤษ: Entity) คือของที่ดำรงอยู่ในฐานะตัวมันเอง ไม่จำเป็นต้องมีอยู่จริงทางวัตถุ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นามธรรม และ นิติสมมุติ มักถือเป็นสิ่ง โดยทั่วไป ยังไม่มีข้อสันนิษฐานว่าสิ่งนั้น มีชีวิต หรือ มีอยู่
คำนี้มีขอบเขตกว้างขวาง และอาจหมายถึงสัตว์, ลักษณะทางธรรมชาติ เช่น ภูเขา, วัตถุที่ไม่มีชีวิต เช่น โต๊ะ เลขหรือชุดเป็นสัญลักษณ์ที่เขียนบนกระดาษ, สิ่งประดิษฐ์ของมนุษย์ เช่น กฎหมาย บริษัท และสาขาวิชาการ, หรือ สิ่งเหนือธรรมชาติ เช่น เทวดา และ วิญญาณ
รูปแบบคำคุณศัพท์ของ Entity คือ entitative
นิรุกติศาสตร์

คำว่า Entity มาจากภาษาละติน entitas ซึ่ง ens จากภาษาละตินแปลว่า "เป็น" หรือ "มีอยู่" (เปรียบเทียบ แก่นแท้ ของภาษาอังกฤษ) Entity จึงอาจหมายถึง "สิ่งที่มีอยู่" อย่างแท้จริง
ในเชิงปรัชญา

บทความหลัก: ภววิทยา (แก้ความกำกวม)
ภววิทยา (Ontology) คือการศึกษาแนวคิดเรื่องการดำรงอยู่ และการรับรู้ในสิ่ง คำว่า Ontic และ Entity มาจากคำนามในภาษากรีกและภาษาละตินโบราณตามลำดับ ซึ่งแปลว่า "ความเป็นอยู่"
บทความหลัก: นิติบุคคล และ หน่วยการเมือง
ในทางกฎหมายและการเมือง

บทความหลัก: แพทยศาสตร์
ในทางกฎหมาย นิติบุคคลคือสิ่งที่สามารถได้รับสิทธิและข้อผูกพันได้ตามกฎหมายเหมือนบุคคลธรรมดา (เช่น องค์กรธุรกิจหรือนิติบุคคล)
ใน ทางการเมือง Entity ถูกใช้เป็นคำสำหรับการแบ่งดินแดนของบางประเทศ (เช่น เขตการปกครองของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา)
ในทางการแพทย์

ในทางการแพทย์ ลักษณะจําเพาะของโรค (Disease entity) คืออาการเจ็บป่วยที่เกิดจากสาเหตุที่แน่ชัดโดยเฉพาะหรือจากกระบวนการทางพยาธิวิทยาเฉพาะ แม้ว่าเอนทิตีของโรคไม่ได้ถูกกำหนดตามกลุ่มอาการ แต่อาจมีหรืออาจจะไม่ปรากฏในกลุ่มอาการเฉพาะหนึ่งหรือหลายกลุ่มก็ได้
ในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์

ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ สิ่ง คือวัตถุที่มีเอกลักษณ์ ซึ่งเป็นอิสระจากการเปลี่ยนแปลงลักษณะประจำของมัน มันแสดงถึงข้อมูลที่มีอายุยืนยาวที่เกี่ยวข้องกับผู้ใช้ และมักจะเก็บไว้ในฐานข้อมูล
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Entities
| ด ค กปรัชญาภาษา |
| --- | --- |
รายชื่อภาษา
นักปราชญ์:  เพลโต (คราติลุส)  กอร์เกียส  ขงจื๊อ  ซุนจื๊อ  แอริสตอเติล  สโตอิก  ปิร์โรนิสต์  ลัทธิอัสมาจารย์  อิบน์ รุชด์  อิบน์ ค็อลดูน  โทมัส ฮอบส์  ก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ไลบ์นิทซ์  โยฮัน ก็อทฟรีท แฮร์เดอร์  ลูทวิช นัวเร  วิลเฮล์ม ฟัน ฮุมบอลต์  ฟริทซ์ เมาทเนอร์  ปอล ริเกอร์  แฟร์ดีน็อง เดอ โซซูร์  ก็อทโลพ เฟรเกอ  ฟรันซ์ โบแอส  พอล ทิลลิช  เอ็ดเวิร์ด ซาเปียร์  ลีโอนาร์ด บลูมฟิลด์  จวงจื่อ  อ็องรี แบร์กซอน  เลฟ วีกอตสกี  ลูทวิช วิทเกินชไตน์ Philosophical Investigations  Tractatus Logico-Philosophicus  เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์  รูดอล์ฟ คาร์แนป  ฌาคส์ แดร์ริดา Of Grammatology  Limited Inc  เบนจามิน ลี วอร์ฟ  กุสตาฟ เบิร์กแมนน์  เจ. แอล. ออสติน  โนม ชอมสกี  ฮันส์-เกออร์ก กาดาเมอร์  ซอล คริปก์  เอ. เจ. อาเยอร์  จี. อี. เอ็ม. แอนส์คอมบ์  ยากโกะ ฮินติกกะ  ไมเคิล ดัมเม็ตต์  โดนัลด์ เดวิดสัน  โรเจอร์ กิบสัน  พอล กริซ  กิลเบิร์ต ไรล์  พี. เอฟ. สตรอว์สัน  วิลลาร์ด แวน ออร์แมน ควิน  ฮิลารี พุตนาม  เดวิด ลูวิส  จอห์น เซิร์ล  โฮเช อะซูร์เมนดี  สก็อตต์ โซมส์  สตีเฟน ยาโบล  จอห์น ฮาวธอร์น  สตีเฟน เนล  พอล วัตสลาวิก 
ทฤษฎี:  ทฤษฎีการอ้างอิงเชิงสาเหตุ  ทฤษฎีความหมายเชิงเปรียบต่าง  คติสัญนิยม  ลัทธิคราติลุส  การเปลี่ยนแนว  ทฤษฎีชื่อเชิงพรรณนา  ทฤษฎีการอ้างอิงโดยตรง  ละครนิยม  ความหมายพลวัต  วยักตนิยม  นิยัตินิยมภาษาศาสตร์  ทฤษฎีการอ้างอิงโดยอ้อม  นามนิยม  อปัญญานิยม  ลิงคศูนยนิยม  ทฤษฎีความเกี่ยวเนื่อง  ความหมายจากภายนอก  ความหมายจากองค์รวม  โครงสร้างนิยม  ทฤษฎีข้อสมมุติ  สมชีวนิยม  อปัญญานิยมเทววิทยา  ทฤษฎีการพรรณนา (การพรรณนาชี้เฉพาะ)  คตินิยมพิสูจน์ว่าเป็นจริงได้ 
มโนทัศน์:  ความกำกวม  ภาษาลับ  สัมพัทธนิยมภาษาศาสตร์  ภาษา  ตัวถือความจริง  ประพจน์  การแยกแยะการใช้-กล่าวถึง  มโนทัศน์  การจัดกลุ่ม  เซต  หมวด  ความคล้ายคลึงแบบตระกูล  ความนัย  รูปตรรกะ  อภิภาษา  ภาพแทนทางจิต  ข้อสมมุติก่อน  หลักการรวมคำ  คุณสมบัติ  สัญญะ  ความหมายประจำและอ้างอิง  วัจนกรรม  สัญลักษณ์  ประโยค  ข้อความ  เพิ่มเติม... 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  ปรัชญาวิเคราะห์  ปรัชญาสารสนเทศ  ตรรกศาสตร์เชิงปรัชญา  ภาษาศาสตร์  วัจนปฏิบัติศาสตร์  วาทศาสตร์  อรรถศาสตร์  อรรถศาสตร์แบบแผน  สัญวิทยา 
 หมวดหมู่ 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี
สุคนธบำบัด

สุคนธบำบัด (อังกฤษ: aromatherapy) คือ การบำบัดโดยการใช้กลิ่น ซึ่งได้มาจากพืชโดยวิธีการสกัดเอาสารสำคัญที่เรียกว่า น้ำมันหอมระเหย (essential oil) มาใช้ในการบำบัด ซึ่งมีหลายวิธี แต่หลักการสำคัญคือ เมื่อร่างกายได้รับสารสำคัญจากน้ำมันหอมระเหยแล้วจะมีผลต่อระบบการทำงานในร่างกาย ที่ควบคุมระบบประสาท ระบบฮอร์โมนในร่างกาย
แหล่งข้อมูลอื่น

The National Association for Holistic Aromatherapy
International Federation of Aromatherapy
What Does the Research Say About Essential Oils? เก็บถาวร 2009-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Antiviral and Antimicrobial Properties of Essential Oils
The Aromatherapy Global Online Research Archives
สี่อาชญากร

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: อกาธา คริสตี
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ประเภท: อาชญนิยาย
สำนักพิมพ์: William Collins & Sons
วันที่พิมพ์: 27 มกราคม ค.ศ. 1927
ชนิดสื่อ: จัดพิมพ์เป็นเล่ม  (แบบปกแข็งและแบบปกอ่อน)
หน้า: 282 หน้า  (ตีพิมพ์ครั้งที่ 1 แบบปกแข็ง)
ISBN: N/A ข้อผิดพลาดพารามิเตอร์ใน {{ISBNT}}: invalid character
เรื่องก่อนหน้า: คดีฆาตกรรมโรเจอร์ แอกครอยด์ 
เรื่องถัดไป: ปริศนาม้าเหล็กสีน้ำเงิน 
สี่อาชญากร (อังกฤษ: The Big Four) เป็นอาชญนิยาย ซึ่งเขียนโดย อกาธา คริสตี เนื้อหากล่าวถึงยอดนักสืบ เฮอร์คูล ปัวโรต์ ต้องเผชิญวายร้ายจากสี่ประเทศด้วยกัน
เรื่องสี่อาชญากรนี้เป็นที่ชื่นชอบของผู้ติดตามผลงานของอกาธา คริสตี หลายราย รวมถึงโกโช อาโอยาม่า ผู้เขียนการ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนันด้วยเช่นกัน
เนื้อเรื่องย่อ

แอร์กูล ปัวโร ร่วมกับพรรคพวกไล่ล่าตัวคนร้ายจากสี่ชาติ ซึ่งได้แก่ อเมริกัน, จีน, ฝรั่งเศส และอังกฤษ เพื่อป้องกันมิให้เกิดการก่อการร้าย
ตัวละครสำคัญ

แอร์กูล ปัวโร
แฮสติ้ง
สารวัตรแจ๊ป
เศรษฐีอเมริกัน ชื่อ เอบี ไรแลนด์
อัจฉริยะชาวจีน ชื่อ ลี ชาง เยน
นักวิทยาศาสตร์หญิงชาวฝรั่งเศส  ชื่อ มาดามโอลิเวียร์
จอมพิฆาตชาวอังกฤษ ชื่อ คลอด ดาเรลล์
ฯลฯ
แหล่งข้อมูลอื่น

The Big Four เก็บถาวร 2009-10-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the official Agatha Christie website
สิบการทัพใหญ่

จักรพรรดิเฉียนหลง
สิบการทัพใหญ่ (จีน: 十全武功; พินอิน: shí quán wǔ gōng; อังกฤษ: Ten Great Campaigns) เป็นชุดสงครามในรัชสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง ซึ่งมีประกาศในหนังสือประจำปีทางการของราชวงศ์ชิง สิบการทัพใหญ่ได้แก่ สามการทัพเพื่อขยายอาณาเขตการควบคุมของจีนในเอเชียกลาง แบ่งเป็นสองครั้งต่อซูงการ์ (1755–1757) และการปราบปรามซินเจียง (1758–1759) อีกเจ็ดการทัพที่เหลือนั้น มีลักษณะเป็นการรักษาความสงบเรียบร้อย (police action) ตรงแนวพรมแดนที่สถาปนาไว้ก่อนแล้ว แบ่งเป็น สองครั้งเพื่อปราบปรามกบฏจินฉวนในเสฉวน หนึ่งครั้งต่อกบฏในไต้หวัน (1787–1788) และการรบนอกประเทศอีกสี่ครั้ง ต่อพม่า (1765–1769) เวียดนาม (1788–1789) และชาวกุรข่าที่ชอบทำสงครามในเนปาลตรงชายแดนระหว่างทิเบตกับอินเดีย (1790–1792) ซึ่งนับเป็นสองการทัพ
การทัพที่เสฉวน

ครั้งแรก (1747-1749) ผล: จีนชนะสงคราม
ครั้งที่ 2 (1771-1776) ผล: จีนชนะสงครามและพิชิตชนเผ่าจินฉวนได้สำเร็จ
การทัพที่รัฐข่านซูงการ์

ครั้งแรก (1755) ผล: จีนชนะสงคราม ข่านแห่งซูงการ์ถูกขับออกจากราชสมบัติ
ครั้งที่ 2 (1757-1758) ผล: จีนชนะสงครามและได้ซินเจียงกลับมารัฐข่านซูงการ์ล่มสลายและถูกพันธุฆาต
การทัพครั้งแรกที่เตอร์กีสถานตะวันออก

หรือ การปราบปรามซินเจียง เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1758-1759 ผลคือ จีนชนะสงคราม กบฏชาวมุสลิมพ่ายแพ้ และชนเผ่าอุยกรู์ที่ปกครองตนเองถูกทำลาย
การทัพที่พม่า

บทความหลัก: สงครามจีน-พม่า
เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1765-1769 ผลคือ ราชวงศ์โก้นบองชนะสงคราม, สงครามสิ้นสุดด้วยสนธิสัญญาก้องโตน
การปราบปรามไต้หวัน

เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1786-1788 ผลคือ จีนชนะสงคราม
การทัพที่เวียดนาม

เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1788-1789 ผลคือ ราชวงศ์เตยเซินชนะสงครามแต่ยินยอมที่จะส่งบรรณาการให้จีน จีนจึงถอยทัพ
การทัพกับชาวกุรข่า

ครั้งแรกที่ทิเบต (ค.ศ. 1790-1791) ผล: จีนชนะสงคราม ได้ทิเบตกลับคืนมา และชาวกุรข่าต้องอพยพออกจากทิเบต
ครั้งที่ 2 ที่ทิเบต-เนปาล (ค.ศ. 1792-1793) ผล: จีนชนะสงคราม สงครามสิ้นสุดลงด้วยสนธิสัญญาเพตราวตี
สืบ ล่า ท้าความจริง

| สืบ ล่า ท้าความจริง |
| --- | --- |

ประเภท: อาถรรพ์ ลึกลับ
บรรยายโดย: เอียน เกรโกรี่ วิล ไลแมน
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนตอน: 28 ตอน
การผลิต
กล้อง: Multiple
ความยาวตอน: 45 นาที
บริษัทผู้ผลิต: National Geographic Society
ออกอากาศ
เครือข่าย: National Geographic Channel
ออกอากาศ: 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 (2017-07-26)
สืบ ล่า ท้าความจริง (อังกฤษ: Is It Real?) เป็นละครโทรทัศน์ที่กล่าวถึงการสืบคดีฆาตกรรมปริศนาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน ซ่อนเงื่อนมากมาย ออกอากาศทางช่อง โมโน 29  ออกอากาศ ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 04:00 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ต่อจากละครเรื่อง Remote Survival ภาพจริงท้าความตาย
เนื้อเรื่อง

เนื้อเรื่องของละครเรื่องนี้ กล่าวถึงเรื่องราวของปรากฎการณ์ที่เก่าแก่เกี่ยวกับเรื่องราวลี้ลับอันเป็นตำนาน ไม่ว่าจะเป็น เรื่องเหนือธรรมชาติที่ยังคงไม่มีหลักฐานยืนยันและข้อพิสูจน์ เรื่องราวลี้ลับ เรื่องผี ที่จะรวบรวมมาให้คุณได้ชม มาดูกันว่า ในที่สุด พวกเขาจะสามารถพิสูจน์เรื่องราวลึกลับเหล่านี้ได้หรือไม่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (archived)
สืบ ล่า ท้าความจริง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
–Is It Real? ที่ทีวีดอตคอม
ลำดับรายการโทรทัศน์

| โมโน 29: ซีรีส์อเมริกา วันจันทร์- ศุกร์ เวลา 04:00 - 05:00 น>  |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | สืบ ล่า ท้าความจริง | ถัดไป |
| ภาพจริงท้าความตาย | สืบ ล่า ท้าความจริง | ยังออกอากาศอยู่ |
สุดยอดเลย สคูบี้-ดู!

| Be Cool, Scooby-Doo! |
| --- | --- |

ประเภท: ตลก สยองขวัญ ไขปริศนา Slapstick
เค้าโครงจาก: Scooby-Doo, Where Are You! โดย Joe Ruby and Ken Spears
เขียนโดย: Jon Colton Barry
กำกับโดย: Shaunt Nigoghossian Jeff Mednikow Andy Thom James Krenzke Ron Rubio
เสียงของ: Frank Welker Grey Griffin Matthew Lillard Kate Micucci
ผู้ประพันธ์เพลง: Jake Monaco
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 2
จำนวนตอน: 52 (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Sam Register Jay Bastian For Cartoon Network: Nicole Rivera, Meghan Bradley and Mike Rauch
ผู้อำนวยการสร้าง: Mark Marek Jeff Mednikow Zac Moncrief Michael Jelenic (supervising producer) Monica Mitchell (line producer) Wade Wisinski (line producer)
ผู้ลำดับภาพ: Kyle Stafford
ความยาวตอน: 22 นาที
บริษัทผู้ผลิต: Warner Bros. Animation
ออกอากาศ
เครือข่าย: การ์ตูนเน็ตเวิร์ค (ตอนที่ 1–20) บูมเมอแรง (ตอนที่ 21–26, 42–52) บูมเมอแรง SVOD (ตอนที่ 27–41)
ออกอากาศ: 5 ตุลาคม ค.ศ. 2015 (2015-10-05) – 18 มีนาคม ค.ศ. 2018 (2018-03-18)
สุดยอดเลย สคูบี้-ดู! (อังกฤษ: Be Cool, Scooby Doo!) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของสหรัฐอเมริกา ผลิตโดยWarner Bros. Animation เป็นการ์ตูนกลับชาติที่สิบสองของ สกูบี้-ดูจากฮันนา-บาร์เบอรา
แหล่งข้อมูลอื่น

Be Cool, Scooby-Doo! ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แม่แบบ:สกูบี้-ดู
แม่แบบ:Cartoon Network original programming
แม่แบบ:Boomerang original programming
แม่แบบ:Warner Bros. animation and comics
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
การจัดหมวดหมู่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

การจัดหมวดหมู่ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เป็นการจำแนกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีชีวิตอยู่ เป็น 18 อันดับ ซึ่งไม่รวมเอากลุ่มของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่สูญพันธุ์ไปแล้ว 14 อันดับ มารวมอยู่ด้วย และเป็นการจัดอันดับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมตามแบบของ Hickman et al., 1982 ดังนี้
Class Mammalia จำแนกอันดับต่าง ๆ ได้ดังนี้
ลักษณะทางกายวิภาค

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เป็นสัตว์เลือดอุ่นที่มีลักษณะทางกายวิภาคแตกต่างกันตามแต่ละสปีชีส์ มีขนาดร่างกายแตกต่างกันออกไป เช่นค้างคาวกิตติ เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนาดเล็กที่สุดในปัจจุบัน มีปีกสำหรับบินในอากาศ น้ำหนักตัวน้อยมากเฉลี่ยประมาณ 2 กรัม ความยาวของลำตัวประมาณ 29 - 38 มิลลิเมตร แตกต่างจากช้างแอฟริกาซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีลักษณะทางกายวิภาคที่แตกต่างจากค้างคาว เช่นเดียวกับวาฬที่เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ดำรงชีวิตอยู่ในน้ำ ที่มีขนาดร่างกายใหญ่โต น้ำหนักตัวประมาณ 107,272 กิโลกรัม ความยาวของลำตัวประมาณ 32 เมตร โดยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทุกชนิด ยังคงลักษณะเฉพาะตัว ที่สามารถอธิบายถึงพฤติกรรมการอยู่อาศัยและสภาพแวดล้อมได้ โดยลักษณะทางโครงสร้างทางกายภาพของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม สามารถแบ่งออกได้ดังนี้
ลักษณะทางกายวิภาค > ผิวหนัง

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มีผิวหนังและโครงสร้างที่ปรับเปลี่ยนจากเดิมมาก โดยเฉพาะผิวหนังจะเป็นสิ่งที่ใช้ในการจัดหมวดหมู่ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ผิวหนังจะเป็นตัวกลางระหว่างตัวของสัตว์ในชนิดต่าง ๆ และสภาพสิ่งแวดล้อม ที่จะเป็นตัวบ่งบอกศักยภาพของสัตว์ เช่น ผิวหนังของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั่วไป จะมีลักษณะที่หนากว่าสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในกลุ่มอื่น ๆ เนื่องจากผิวหนังของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม จะประกอบไปด้วยอิพิเดอร์มิสหรือหนังกำพร้า และเดอร์มิสหรือหนังแท้
โดยทั่วไปหนังแท้จะมีความหนามากกว่าหนังกำพร้า ซึ่งจะเป็นเพียงชั้นผิวหนังบาง ๆ ที่มีขนขึ้นปกคลุมเพียงเล็กน้อย ซึ่งจะช่วยในการป้องกันผิวหนังไม่ให้ได้รับอันตราย แต่สำหรับในบริเวณที่มีการใช้งานและมีการสัมผัสกับสิ่งของมาก เช่นบริเวณฝ่ามือและฝ่าเท้า ผิวหนังของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจะมีความหนาเพิ่มมากขึ้น และมีสารเคอราทิน  (keratin)  สะสมอยู่ภายใต้ชั้นของผิวหนัง
ลักษณะทางกายวิภาค > เขา

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบางสปีชี่ส์ จะมีเขางอกจากบริเวณศีรษะเพื่อใช้สำหรับต่อสู้หรือดึงดูดเพศเมียในฤดูผสมพันธุ์ เขาเป็นโครงสร้างที่ยื่นออกมาจากบริเวณส่วนหัวของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มีลักษณะที่แตกต่างกันออกไป เช่นเขาของกวางมูสหรือกวางเรนเดียร์ที่มีลักษณะเป็นชั้น ๆ หรือเขาของแพะ แกะที่มีลักษณะโค้งงอไปด้านหลัง หรือเขาของกระทิงที่มีลักษณะกางออกจากบริเวณหัวทั้งสองข้าง โดยทั่วไปลักษณะต่าง ๆ ของเขาในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มีดังนี้
เขาชนิดฮอร์น  (horn)  เขาชนิดฮอร์นจัดเป็นเขาที่มีความแข็งแรง คงทน พบได้ในสัตว์เคี้ยวเอื้องทุกประเภทเช่นแกะ แพะ วัวและควาย สามารถพบเห็นได้ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั้ง 2 เพศ ไม่มีเฉพาะเพศผู้เท่านั้น ฮอร์นมีลักษณะเป็นเขาที่ภายในกลวง ประกอบไปด้วยปลอกนอกซึ่งเป็นปลอกแข็ง ๆ ที่เกิดจากเยื่อเคอราทินห่อหุ้มแกนกระดูกเอาไว้ จะงอกออกมาจากกะโหลกศีรษะ ไม่มีการแตกแยกออกเป็นแขนงของเขา แต่อาจจะมีการโค้งงอหรือม้วนตัวได้ ตามปกติทั่วไปสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีเขาชนิดฮอร์น จะไม่มีการสลัดเขาทิ้ง แต่ถ้ามีการสลัดเขาทิ้งจะทิ้งเพียงเฉพาะปลอกด้านนอกแล้วสร้างปลอกขึ้นมาใหม่ กวางพรองฮอร์นแอนทีโลปจะมีการสลัดปลอกทิ้งทุกปี ภายหลังจากฤดูผสมพันธุ์ ซึ่งจะเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของกวางชนิดนี้ และเขาของกวางตัวผู้เท่านั้นที่จะมีการแตกแขนงเป็นชั้น ๆ
เมดูซ่า ' เขาชนิดแอนต์เลอร์จัดเป็นเขาที่เมื่อมีการเจริญเติบโตเต็มที่แล้ว จะมีแต่เพียงกระดูกเท่านั้น ในช่วงระหว่างการเจริญเติบโตของเขาจะมีผิวหนังที่อ่อนนุ่มและมีเส้นเลือดกระจายอยู่ทั่วบริเวณ และทำหน้าที่ห่อหุ้มกระดูกเอาไว้ เรียกว่าเวลเวต  (velvet)  ต่อมาเมื่อเขาชนิดแอนต์เลอร์มีการเจริญเติบโตเต็มที่ก่อนฤดูการผสมพันธุ์ เส้นเลือดที่ทำหน้าที่หล่อเลี้ยงเวลเวตไว้จะเกิดการตีบตัน ทำให้เวลเวตเริ่มเกิดการฉีกขาด สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีเขาชนิดแอนต์เลอร์จะใช้เขาถูกับต้นไม้ เพื่อช่วยให้การหลุดลอกของเขาเร็วยิ่งขึ้น เขาชนิดแอนต์เลอร์จะหลุดออกภายหลังจากฤดูผสมพันธุ์เสร็จสิ้น และจะมีกระปู๋เล็กเล็ก งอกขึ้นมาใหม่ในช่วงระยะเวลา 5 ปี และเจริญงอกขึ้นมาเป็นเขาใหม่ และจะมีขนาดใหญ่ขึ้นตามลำดับ รวมทั้งมีความสวยงามเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม
การสร้างเขาของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในแต่ละครั้ง จะต้องมีกระบวนการสะสมของเกลือแร่เอาไว้ กวางขนาดใหญ่ที่มีเขาสวยงามจะต้องสะสมเกลือแร่ของแคลเซียมที่ได้จากผักที่กินเป็นอาหาร เพื่อใช้สำหรับในการสร้างเขา แต่สำหรับนอแรด จะมีวิธีการปรับเปลี่ยนนอที่แตกต่างจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่น ๆ คือปรับเปลี่ยนมาจากขน ไม่มีแกนกระดูกภายใน นอแรดนั้นเกิดจากการที่เยื่อบุผิวที่มีสารเคอราทินและเส้นใยเคอราทินสะสมรวมกันอยู่
อาหารและการล่าเหยื่อ > สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินพืช

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินพืชผักและหญ้าอื่น ๆ แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ได้แก่สัตว์เคี้ยวเอื้อง ซึ่งเป็นกลุ่มของสัตว์ที่กินหญ้าเช่น ม้า หมู กวาง วัว ม้าลาย ยีราฟ ควาย แพะและแกะเป็นต้น สำหรับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอีกกลุ่มคือสัตว์ฟันแทะและกระต่าย สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินพืชเป็นอาหาร จะมีฟันและเขี้ยวซี่เล็ก ๆ ฟันกรามค่อนข้างกว้าง ตัวฟันด้านหน้าจะสูงและมีการเคลือบฟันเป็นสันเพื่อไว้สำหรับบดอาหาร สัตว์ฟันแทะเช่นกระรอก กระจ้อนจะมีฟันตัดในลัษณะคล้ายกับสิ่วอยู่ตลอดชีวิต เมื่อมีการหักหรือสึกกร่อนก็สามารถสร้างใหม่ขึ้นทดแทน
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินพืช จะมีการปรับตัวเพื่อการกินอาหารหลากหลายประการ เซลลูโลสซึ่งเป็นคาร์โบไฮเดรตของพืช ซึ่งประกอบไปด้วยหน่วยของกลูโคลสจะเรียงตัวจับกันเป็นสายยาวด้วยพันธะทางเคมี ซึ่งจะมีน้ำย่อยอยู่เพียงไม่กี่ชนิดที่จะสามารถย่อยให้แตกสลายได้ สัตว์มีกระดูกสันหลังทุกชนิดจะไม่มีเอมไซม์สำหรับย่อยสลายเซลลูโลส ดังนั้นจึงจำเป็นจะต้องมีแบคทีเรียที่ไม่ใช้ออกซิเจนอยู่ภายในส่วนของระบบทางเดินอาหาร ที่มีการหมักอาหารจำพวกพืชผักผลไม้ แบคทีเรียจะทำหน้าที่ย่อยสลายเซลลูโลสให้เป็นกรดไขมัน น้ำตาลและแป้ง เพื่อให้สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินพืชสามารถดูดซืมไปใช้เลี้ยงร่างกาย
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินพืชเป็นอาหาร จะมีท่อทางเดินอาหารขนาดใหญ่และยาว และจะต้องกินพืชเป็นอาหารในปริมาณครั้งละมาก ๆ เพื่อการอยู่รอด เช่นช้างแอฟริกันที่มีขนาดร่างกายใหญ่โตและมีน้ำหนักถึง 6 ตัน จำเป็นที่จะต้องกินพืชประมาณ 135 - 150 กิโลกรัมต่อวัน จึงจะพอเพียงต่อความต้องการ และสามารถย่อยสลายดูดซึมไปหล่อเลี้ยงร่างกายได้ แต่สำหรับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินพืชเป็นอาหารบางชนิด เช่น ม้าและกระต่าย จะมีท่อทางเดินอาหารยื่นออกมาเป็นแขนงเรียกว่าซีคัม  (cecum)  ไว้สำหรับทำหน้าที่ในการหมักและดูดซึมอาหารเข้าสู่ร่างกาย กระต่ายป่าหรือกระต่ายบ้านและสัตว์ฟันแทะบางชนิด จะกินก้อนอุจจาระของตนเองเพื่อนำไปย่อยสลายซ้ำอีกครั้ง
อาหารและการล่าเหยื่อ > สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินเนื้อ

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินเนื้อเป็นอาหาร ได้แก่ หมาป่า สุนัขจิ้งจอก อีเห็น แมว วูลฟ์เวอริน เสือ สิงโต เสือดาว เสือชีตาห์ ไฮยีน่า หมาใน ฯลฯ จะมีฟันและเขี้ยวเล็บที่แหลมคม เพื่อใช้สำหรับกัดและขย้ำเหยื่อ รวมทั้งมีขาคู่หน้าและกงเล็บที่แข็งแรงสำหรับใช้ในการตะปบและฆ่าเหยื่อ เนื่องจากเนื้อสัตว์เป็นอาหารที่ย่อยสลายได้ง่ายกว่าพืช ท่อทางเดินอาหารสำหรับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินเนื้อเป็นอาหารจะสั้นลง และในส่วนของซีคัมจะหดลงหรือหายไป มีการกินอาหารเป็นมื้อเมื่อเวลาหิว และมีเวลาพักผ่อนหลังจากการกินอาหารเพื่อให้เนื้อสัตว์ที่กินเข้าไปได้ย่อยสลาย
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินเนื้อเป็นอาหาร จะมีความว่องไว ปราดเปรียวและมีชีวิตที่ตื่นเต้นเร้าใจมากกว่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินพืชเป็นอาหาร การไล่ล่าเหยื่อเพื่อเป็นอาหาร ทำให้การติดตามและค้นหาเหยื่อ กระทำด้วยความฉลาดและไหวพริบ มีการวางแผนการในการล่า สมองจะมีการพัฒนามากกว่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่น ๆ เช่นแมวจะมีความฉลาดและไหวพริบในการล่าหนู เสือและสิงโตจะมีการซุ่มโจมตีเหยื่อรวมทั้งการวางแผนในการล่าเหยื่ออีกด้วย ซึ่งการวิวัฒนาการนี้จะเป็นประโยชน์แก่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินเนื้อสัตว์เป็นอาหารมากกว่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินพืชเป็นอาหาร
แต่ความสำเร็จในการไล่ล่า จะเป็นตัวกระตุ้นให้สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินพืชเป็นอาหาร มีการพัฒนาการในการป้องกันอันตรายของตนเองจากศัตรูนักล่า ด้วยการเพิ่มความสามารถในด้านการตรวจสอบ คือการพัฒนาอวัยวะในการรับความรู้สึกให้ไวมากขึ้นกว่าเดิม สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินพืชเป็นอาหารบางชนิด สามารถเอาตัวรอดจากเสือและสิงโตได้ด้วยขนาดของร่างกายที่ใหญ่โตมาก เช่นช้าง หรือการรวมกลุ่มกันเพื่อป้องกันตัวและลูกอ่อนเช่น ม้าลาย ตัวจามรี เป็นต้น โดยการล้อมวงเข้าหากันเพื่อป้องกันลูกอ่อนที่อยู่ภายในวงล้อม เมื่อเสือและสิงโตเข้าใกล้จะถูกดีดด้วยเท้าหลัง จนยอมแพ้และล่าถอยไปเอง
อาหารและการล่าเหยื่อ > สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินแมลง

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินแมลงเป็นอาหาร ได้แก่ตัวตุ่น และสัตว์ฟันแทะเช่นหนู กระรอก กระแต กระจ้อน ตัวกินมด สมเสร็จและค้างคาว ซึ่งส่วนใหญ่นักสัตววิทยาจะแยกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินแมลงเป็นอาหาร จะทำได้อย่างไม่ชัดเจนมากนัก เนื่องจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินพืชเป็นอาหาร และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินเนื้อสัตว์เป็นอาหาร หรือแม้แต่สัตว์กินพืชบางชนิดก็ยังกินแมลงเป็นอาหารเข้าไปด้วย
อาหารและการล่าเหยื่อ > สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่เคี้ยวเอื้อง

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่เคี้ยวเอื้อง เช่น วัว ควาย แพะ แกะ วัวป่าไบซัน จะมีกระเพาะอาหารขนาดใหญ่ แบ่งออกเป็น 4 ห้อง ซึ่งเมื่อแทะเล็มหรือกินหญ้าเข้าไปเป็นอาหาร หญ้าจะผ่านหลอดอาหารเข้าสู่รูเมน  (rumen)  ซึ่งจะมีจุลินทรีย์ที่ทำการย่อยสลายอาหาร และทำให้กลายเป็นก้อนขนาดเล็ก เรียกว่าคัด  (cud)  เมื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินพืชเป็นอาหาร อยู่ในเวลาที่พักหรืออยู่เฉย ๆ ก็จะสามารถสำรอกเอาคัดกลับเข้ามาที่ปาก เพื่อเคี้ยวตัดเส้นใยของพืชให้สั้นลง หรือที่เรียกกันว่าเคี้ยวเอื้อง
ภายหลังเมื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่เคี้ยวเอื้อง เคี้ยวคัดเสร็จเรียบร้อยก็จะกลืนอาหารกลับลงไปที่รูเมนอีกครั้ง เพื่อให้แบคทีเรียย่อยสลายเซลลูโลส อาหารจะผ่านไปยังกระเพาะอาหาร ส่วนที่ 2 คือเรทิคูลัม  (reticulum)  ต่อไปยังโอมาซัม  (omasum)  และสิ้นสุดกระบวนการย่อยสลายอาหารที่อโบมาซัม  (abomasum)  ซึ่งจะเป็นกระเพาะอาหารที่แท้จริง มีน้ำย่อยโปรตีนและมีการย่อยสลายอาหารตามปกติเกิดขึ้นที่อโบมาซัม
อาหารและการล่าเหยื่อ > สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินพืชและสัตว์

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินพืชและสัตว์เป็นอาหาร เช่น นม แรคคูน มนุษย์และสัตว์อื่น ๆ ในอันดับไพรเมต ซึ่งตามปกติสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กินสัตว์ด้วยกันเป็นอาหารหลายชนิด จะใช้การกินพืชผักผลไม้เช่นลูกเบอรี่แทนในเวลาที่อาหารขาดแคลน เช่นสุนัขจิ้งจอกจะกินหนูและสัตว์ฟันแทะขนาดเล็ก หรือนกตัวเล็ก ๆ เป็นอาหาร แต่ถ้าอาหารภายในป่าเกิดการขาดแคลน ก็จะเปลี่ยนมากินผลไม้เช่นแอปเปิล มะเดื่อหรือข้าวโพดแทนเพื่อการอยู่รอด
โดยทั่วไป สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมส่วนใหญ่ จะใช้เวลาเกือบทั้งหมดไปกับการเสาะแสวงหาอาหาร ซึ่งสภาพภูมิอากาศจะมีผลกระทบต่อการหาอาหารด้วยเช่นกัน ในเขตอบอุ่นจะมีการเปลี่ยนแปลงของอาหารตามฤดูกาล มีความเด่นชัด เช่นช่วงฤดูร้อน อาหารจะอุดมสมบูรณ์ สามารถหาได้ง่ายต่อการดำรงชีวิต แต่ในฤดูหนาว อาหารจะเริ่มหายากและขาดแคลน ทำให้สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลายชนิดที่กินสัตว์เป็นอาหาร ต้องออกเดินทางเพื่อเสาะแสวงหาอาหารเพื่อการอยู่รอด ทำให้ต้องเดินทางไกลเพื่อหลีกหนีจากสภาพการขาดแคลนอาหาร
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบางชนิดจะมีการจำศีลโดยการนอนในตลอดช่วงฤดูหนาว และมีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลายชนิด ที่จะต้องมีการสะสมอาหารเอาไว้สำหรับฤดูการขาดแคลนอาหาร โดยจะพบมากในประเภทของสัตว์ฟันแทะ เช่นกระรอก กระแต และหนูเป็นต้น โดยจะสะสมเมล็ดพืชหรือผลไม้แห้ง เมล็ดสนแล้วฝังซ่อนเอาไว้ในหลาย ๆ ที่ด้วยกัน โดยเฉพาะกระรอกชิพมังค์ สามารถสะสมเมล็ดสนและลูกนัทได้มากถึง 8 แกลลอนด้วยกัน