stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาหารดัดแปรพันธุกรรม
พืชผล > ผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลืองที่ผ่านการสี > แป้ง

แป้งถั่วเหลืองจะทำจากการบดถั่วเหลืองจนเป็นผงละเอียด มันมาในสามรูปแบบ: ธรรมชาติหรือไขมันเต็ม (ประกอบบด้วยน้ำมันธรรมชาติ); ไร้น้ำมัน (น้ำมันถูกลบออก) ที่มีปริมาณโปรตีน 50% และมีทั้งการละลายน้ำสูงหรือการละลายน้ำต่ำ; และ lecithinated (เลซิตินถูกเพิ่มเข้าไป) เนื่องจากแป้งถั่วเหลืองไม่มีสารกลูเตน ขนมปังแป้งถั่วเหลืองที่ทำโดยการเลี้ยงยีสต์จึงมีเนื้อแน่น ปลายถั่วเหลืองเหมือนกับแป้งถั่วเหลืองยกเว้นถั่วเหลืองที่ได้รับการคั่วและแตกเป็นชิ้นหยาบ "Kinako" เป็นแป้งถั่วเหลืองที่ใช้ในอาหารญี่ปุ่น
พืชผล > ผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลืองที่ผ่านการสี > ก้อนโปรตีนจากถั่วเหลือง

ก้อนโปรตีนถั่วเหลือง (อังกฤษ: Textured soy protein (TSP)) จะทำขึ้นโดยการขึ้นรูปให้เป็นแป้งโดจากกากถั่วเหลืองกับน้ำในเครื่องอัดรีดแบบเกลียวและให้ความร้อนด้วยไอน้ำหรือไม่ใช้ไอน้ำ แป้งโดจะผ่านเครื่องออกมาเป็นรูปทรงต่าง ๆ ตามต้องการและถูกทำให้แห้งในเตาอบ เทคโนโลยีการอัดขึ้นรูปจะเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของโปรตีนถั่วเหลืองส่งผลให้เป็นเส้นไฟเบอร์ เป็นรูพรุนคล้ายกับเนื้อสัตว์ TSP ถูกนำมาใช้แทนผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์และสัตว์ปีกต้นทุนต่ำ
อนุพันธ์ > แป้งข้าวโพดและน้ำตาลแป้งรวมทั้งน้ำเชื่อม

แป้งหรือ Amylum เป็นคาร์โบไฮเดรตชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยหน่วยกลูโคสจำนวนมากเชื่อมเข้าร่วมด้วยกับพันธะ glycosidic สาร polysaccharide นี้ผลิตโดยพืชสีเขียวทุกชนิดโดยเป็นที่เก็บสะสมพลังงาน แป้งบริสุทธิ์จะเป็นผงสีขาว รสจืดและไม่มีกลิ่นที่ไม่ละลายในน้ำเย็นหรือในแอลกอฮอล์ มันประกอบด้วยโมเลกุลสองประเภท: อะไมโลสเส้นเกลียวและ amylopectin แบบแยกกิ่ง แป้งโดยทั่วไปมีอะไมโลส 20 ถึง 25% และ amylopectin 75-80% โดยน้ำหนัก ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับพืช
ในการทำแป้งข้าวโพด ข้าวโพดจะถูกแช่น้ำทิ้งไว้เป็นเวลา 30 ถึง 48 ชั่วโมงซึ่งจะเป็นการหมักมันเล็กน้อย จมูกข้าวจะถูกแยกออกจาก endosperm (เนื้อเยื่อที่อยู่รอบ ๆ ต้นอ่อนในเมล็ดพืช เพื่อสร้างอาหารให้กับพืช) และส่วนประกอบทั้งสองดังกล่าวจะถูกบดแยกต่างหาก (ยังคงเปียกอยู่) ถัดไปแป้งจะถูกล้างออกจากแต่ละส่วนประกอบนั้น แป้งจะถูกแยกออกจากซ่าเหล้าข้าวโพดแช่ (อังกฤษ: corn steep liquor) จมูกข้าวธัญพืช เส้นใยและกลูเตนข้าวโพดส่วนใหญ่ด้วยเครื่องปั่น hydrocyclones และเครื่องเหวี่ยง centrifuges จากนั้นทำให้แห้ง กระบวนการนี​​้เรียกว่าโม่เปียกและให้ผลเป็นแป้งบริสุทธิ์ ผลิตภัณฑ์จากแป้งบริสุทธิ์จะไม่มีดีเอ็นเอจีเอ็มหรือโปรตีน
แป้งสามารถดัดแปลงเพิ่มเติมเพื่อสร้าง'แป้งดัดแปลง'เพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะอย่าง รวมทั้งการผลิตน้ำตาลจำนวนมากในอาหารแปรรูปหลายอย่าง น้ำตาลเหล่านั้นรวมถึง:
Maltodextrin ผลิตภัณฑ์แป้งไฮโดรไลซ์เบา ๆ ที่ใช้เป็นสารตัวเติมรสหวานและตัวเพิ่มความข้น
'น้ำเชื่อมกลูโคส'ต่าง ๆ บางทีเรียกว่า'น้ำเชื่อมข้าวโพด'ในสหรัฐ, สารละลายหนืดที่ใช้เป็นสารให้ความหวานและเพิ่มความข้นในอาหารแปรรูปหลายชนิด
'Dextrose' กลูโคสในเชิงพาณิชย์ที่จัดเตรียมโดยการย่อยสลายที่สมบูรณ์ของแป้ง
'น้ำเชื่อมฟรุกโตสสูง' ทำขึ้นโดยการบำบัดสารละลายเดกซ์โทรสด้วยเอนไซม์ glucose isomerase จนส่วนมากของน้ำตาลกลูโคสจะถูกแปลงให้เป็นฟรุกโตส ในประเทศสหรัฐอเมริกา น้ำเชื่อมข้าวโพดที่มีฟรุกโตสสูงจะเป็นสารให้ความหวานหลักที่ใช้ในเครื่องดื่มที่มีรสหวานเพราะฟรุกโตสมีลักษณะที่ดีกว่าในการจัดการเช่นความมีเสถียรภาพทางจุลชีววิทยาและมีความหวาน/รสชาติแน่นอนมากกว่า อีกชนิดหนึ่งของน้ำเชื่อมข้าวโพดที่มีฟรุกโตสสูงคิอ HFCS-55 โดยทั่วไปจะมีความหวานมากกว่าน้ำตาลซูโครสปกติเพราะมันทำด้วยฟรุกโตสที่มากกว่าในขณะที่ความหวานของ HFCS-42 มีน้ำตาลซูโครสในระดับปกติ
'น้ำตาลแอลกอฮอล์' เช่น maltitol, Erythritol, ซอร์บิทอ, แมนนิทอลและไฮโดรไลแป้งเติมไฮโดรเจน (อังกฤษ: hydrogenated starch hydrolysate) เป็นสารให้ความหวานที่ทำโดยการลดน้ำตาล
อนุพันธ์ > เลซิติน

น้ำมันข้าวโพดและน้ำมันถั่วเหลืองที่เป็นอิสระจากโปรตีนและดีเอ็นเออยู่แล้ว เป็นแหล่งที่มาของเลซิตินซึ่งถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายในอาหารแปรรูปโดยทำตัวเป็นอิมัลซิฟายเออร์ เลซิตินถูกแปรรูปอย่างหนัก ดังนั้นโปรตีนหรือดีเอ็นเอที่ถูกดัดแปลงจากพืชที่มีการดัดแปลงมาแต่เดิมและนำมาทำอนุพันธ์มักจะไม่สามารถตรวจสอบได้ด้วยวิธีการทดสอบมาตรฐาน - พูดอีกอย่างคือ มันก็ไม่ได้แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากเลซิตินที่ได้มาจากพืชที่ไม่ได้ดัดแปลง อย่างไรก็ตาม ความกังวลของผู้บริโภคเกี่ยวกับอาหารดัดแปลงพันธุกรรมได้ขยายไปยังอนุพันธ์บริสุทธิ์สูงจากอาหารดัดแปลงเช่นเลซิติน ความกังวลนี้นำไปสู่​​การเปลี่ยนแปลงในนโยบายและกฎระเบียบในยุโรปในปี 2000 เมื่อกฎหมาย Regulation (EC) 50/2000 ผ่านออกมา ซึ่งกำหนดให้ทำการติดฉลากสำหรับอาหารที่มีสารเติมแต่งที่ได้มาจากการตัดแต่งพันธุกรรมรวมทั้งเลซิติน เพราะมันเกือบเป็นไปไม่ได้ที่จะตรวจสอบที่มาของอนุพันธ์เช่นเลซิตินด้วยวิธีการทดสอบในปัจจุบัน กฎระเบียบของยุโรปกำหนดให้ผู้ที่ต้องการที่จะขายเลซิตินในยุโรปจะต้องใช้ระบบที่พิถีพิถันของการเก็บรักษาเอกลักษณ์ (อังกฤษ: Identity preservation (IP))
อนุพันธ์ > น้ำตาล

สหรัฐอเมริกานำเข้า 10% ของน้ำตาลจากประเทศอื่น ในขณะที่ส่วนที่เหลืออีก 90% สกัดจากหัวผักกาดน้ำตาล (อังกฤษ: sugar beet) และอ้อยที่ปลูกภายในประเทศ ในส่วนของพืชน้ำตาลที่ปลูกในประเทศ ครึ่งหนึ่งของน้ำตาลที่สกัดได้มาจากหัวผักกาดน้ำตาลและอีกครึ่งหนึ่งมาจากอ้อย
หลังจากยกเลิกกฎระเบียบในปี 2005 หัวผักกาดน้ำตาลที่ทนต่อ glyphosate ถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางในประเทศสหรัฐอเมริกา 95% ของเอเคอร์ที่ปลูกหัวผักกาดน้ำตาลในสหรัฐอเมริกาได้รับการปลูกด้วยเมล็ดที่ทนต่อ glyphosate ในปี 2011 หัวผักกาดน้ำตาลที่ทนต่อสารกำจัดวัชพืชได้รับการอนุมัติในประเทศออสเตรเลีย แคนาดา โคลัมเบีย สหภาพยุโรป ญี่ปุ่น เกาหลี เม็กซิโก นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์รัสเซีย สิงคโปร์และสหรัฐอเมริกา
ผลิตภัณฑ์อาหารจากหัวผักกาดน้ำตาลได้แก่น้ำตาลทรายขาวและกากน้ำตาล เยื่อที่เหลือจากกระบวนการกลั่นจะใช้เป็นอาหารสัตว์ น้ำตาลที่ผลิตจากผักกาดน้ำตาลที่ผ่านการดัดแปลงพันธุกรรมจะมีการกลั่นอย่างสูงและไม่มีดีเอ็นเอหรือโปรตีน มันเป็นแค่ซูโครสซึ่งเป็น น้ำตาลแบบเดียวกับน้ำตาลทรายที่ผลิตจากผักกาดน้ำตาลที่ไม่ดัดแปลงพันธุกรรม
อนุพันธ์ > น้ำมันพืช

น้ำมันพืชที่ใช้มากที่สุดในสหรัฐอเมริกาผลิตจากพืชหลายชนิดรวมถึงพืชดัดแปลงพันธุกรรมเช่นคาโนลา ข้าวโพด ฝ้าย และถั่วเหลือง น้ำมันพืชถูกขายโดยตรงให้กับผู้บริโภคสำหรับเป็นน้ำมันปรุงอาหาร shortening (เป็นชื่อเรียกรวม ๆ ของ semisolid 100% fat content product ซึ่งอาจผลิตมาจากไขมันสัตว์ (lard) หรือ น้ำมันพืชชนิดเติมไฮโดรเจน (hydrogenated vegetable oil) ก็ได้ ซึ่งจะมีสภาพเป็นของแข็งที่อุณหภูมิห้องปฏิบัตการ, ในงานเบเกอรี่ จะถูกเรียกว่า ชอท-นิ่ง โดยตรง ยกเว้นพวกที่ทำจาก Pure hydrogenated vegetable oil จะเรียกว่า เนยขาว (White cheese) ) และมาการีน และถูกนำมาใช้ในอาหารที่เตรียมไว้
น้ำมันพืชจะไม่มีโปรตีนหรือดีเอ็นเอจากพืชจีเอ็มเดิมหรือมีในปริมาณที่น้อยเต็มที น้ำมันพืชถูกทำจากไตรกลีเซอไรด์ที่สกัดจากพืชหรือเมล็ดพืชแล้วกลั่น จากนั้นอาจผ่านกระบวนการต่อไปผ่านทาง hydrogenation เพื่อเปลี่ยนน้ำมันจากของเหลวให้เป็นของแข็ง กระบวนการกลั่น ลบทั้งหมดหรือเกือบทั้งหมดของส่วนผสมที่ไม่ใช่ไตรกลีเซอไรด์
อาหารที่แปรรูปโดยใช้ผลิตภัณฑ์ที่ดัดแปลงพันธุกรรม > เนยแข็ง

เยื่อบุกระเพาะอาหารของสัตว์เช่น ลูกวัว (อังกฤษ: Rennet) เป็นส่วนผสมหนึ่งของเอนไซม์ที่ใช้ในการแข็งตัวของเนยแข็ง แต่เดิมมันก็ใช้ได้เฉพาะจากกระเพาะอาหารที่สี่ของลูกวัวและเป็นสิ่งที่หายากและมีราคาแพงหรือได้จากแหล่งของเชื้อจุลินทรีย์ซึ่งมักจะมีปัญหาจากรสชาติที่ไม่ดี ด้วยการพัฒนาของพันธุวิศวกรรมมันก็เลยเป็นไปได้ที่จะสกัดยีนผลิตจากกระเพาะอาหารสัตว์และใส่พวกมันเข้าไปในแบคทีเรียหรือเชื้อราหรือยีสต์บางชนิดเพื่อทำให้พวกมันผลิต chymosin ที่เป็นเอนไซม์ที่สำคัญเยื่อกระเพาะลูกวัว จุลินทรีย์ที่ผ่านการดัดแปลงพันธุกรรมจะถูกฆ่าตายหลังจากการหมักและ chymosin จะถูกแยกออกจากหม้อน้ำหมักเพื่อให้ Chymosin ที่ผลิตโดยการหมัก (อังกฤษ: Fermentation-Produced Chymosin (FPC)) ที่ถูกใช้โดยผู้ผลิตเนยแข็งจะมีลำดับของกรดอะมิโนเหมือนกันกับกรดที่ได้จากสัตว์ ส่วนใหญ่ของ chymosin ที่นำมาใช้จะถูกเก็บไว้ในหางนม (อังกฤษ: whey) และบางส่วนอาจจะยังคงอยู่ในเนยแข็งในปริมาณที่เห็นเป็นร่องรอยและในเนยแข็งสุก ชนิดและแหล่งที่มาของ chymosin ที่ใช้ในการผลิตไม่สามารถกำหนดได้
FPC เป็นเอนไซม์ที่ผลิตโดยมนุษย์ตัวแรกที่ได้รับการจดทะเบียนและได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการอาหารและยาของสหรัฐ ผลิตภัณฑ์ FPC ได้อยู่ในตลาดมาตั้งแต่ปี 1990 และได้รับการพิจารณาในช่วง 20 ปีที่ผ่านมาว่าเป็นเอนไซม์ที่ใช้ทำให้นมจับตัวเป็นลิ่มในอุดมคติ ในปี 1999 ประมาณ 60% ของเนยแบบแข็งของสหรัฐได้ถูกทำให้มี FPC และมีสูงถึง 80% ของส่วนแบ่งการตลาดทั่วโลกสำหรับเยื่อกระเพาะลูกวัว ภายในปี 2008 ประมาณ 80% ถึง 90% ของเนยแข็งที่ทำในเชิงพาณิชย์ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรจะถูกผลิตขึ้นโดยใช้ FPC วันนี้ส่วนใหญ่ของ Chymosin ที่ผลิตโดยการหมัก (FPC) ที่ใช้กันอย่างแพร่หลายมีการผลิตทั้งจากเชื้อรา "Aspergillus niger" และใช้เชิงพาณิชย์ภายใต้เครื่องหมายการค้า CHY-Max® โดย บริษัท Danish company Chr. Hansen หรือผลิตโดย Kluyveromyces lactis และในเชิงพาณิชย์ภายใต้เครื่องหมายการค้า MAXIREN®  โดยบริษัท Dutch company DSM
อาหารที่ทำจากสัตว์ที่เลี้ยงด้วยพืช GM หรือบำบัดด้วยฮอร์โมนช่วยการเจริญเติบโตของวัว

ปศุสัตว์และสัตว์ปีกจะถูกเลี้ยงด้วยอาหารสัตว์ซึ่งส่วนมากประกอบด้วยของเหลือจากการแปรรูปพืช รวมทั้งพืชจีเอ็มด้วย ยกตัวอย่างเช่นประมาณ 43% ของเมล็ดคาโนลาเป็นน้ำมัน ส่วนที่เหลือเป็นกากคาโนลาที่ใช้เป็นส่วนผสมในอาหารสัตว์และมีโปรตีนจากคาโนลา ในทำนองเดียวกันกลุ่มของพืชถั่วเหลืองจะถูกปลูกเพื่อใช้สำหรับการผลิตน้ำมันและกากถั่วเหลืองที่มีโปรตีนสูงแบบไม่อ้วนและแบบปิ้งสำหรับอาหารปศุสัตว์และสุนัข  98% ของการเพาะปลูกถั่วเหลืองของสหรัฐจะใช้สำหรับทำอาหารสัตว์ สำหรับข้าวโพดในปี 2011 49% ของการเก็บเกี่ยวข้าวโพดทั้งหมดจะใช้สำหรับอาหารสัตว์ (รวมถึงอัตราร้อยละของของเสียจากการกลั่นธัญพืช) "แม้จะมีหลายวิธีการที่อ่อนไหวมากขึ้นเรื่อย ๆ การทดสอบยังไม่สามารถที่จะสร้างความแตกต่างในเนื้อ นมหรือไข่ของสัตว์ที่ขึ้นอยู่กับชนิดของอาหารที่พวกมันกินเข้าไป มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกว่าสัตว์ตัวใดถูกเลี้ยงด้วยถั่วเหลือง GM หรือไม่เพียงแค่ดูจากเนื้อ นมหรือไข่. วิธีเดียวที่จะตรวจสอบการมีอยู่ของ GMOs ในอาหารสัตว์คือการวิเคราะห์ที่มาของตัวอาหารเอง"
ในบางประเทศ recombinant bovine somatotropin (เรียกว่า rBST หรือฮอร์โมนช่วยการเจริญเติบโตของวัวหรือ BGH) ได้รับการอนุมัติสำหรับการบริหารจัดการกับโคนมเพื่อเพิ่มการผลิตนม  rBST อาจจะอยู่ในนมจากวัวที่ได้รับการบำบัดด้วย  rBST และแม้แต่มีการฉีดเข้าโดยตรงแต่มันจะถูกทำลายในระบบทางเดินอาหารซึ่งจะไม่มีผลกระทบโดยตรงต่อมนุษย์ องค์การอาหารและยา องค์การอนามัยโลก สมาคมแพทย์อเมริกัน สมาคมโภชนาการอเมริกันและสถาบันสุขภาพแห่งชาติได้ระบุไว้อย่างอิสระว่าผลิตภัณฑ์นมและเนื้อจากวัวที่ได้รับการบำบัดด้วย BST มีความปลอดภัยสำหรับการบริโภคของมนุษย์ อย่างไรก็ตามเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2010 ศาลอุทธรณ์สหรัฐอเมริกา หน่วยงานวงจรที่หก ได้ทำการวิเคราะห์หลักฐานที่ส่งมาอย่างสั้น ๆ ว่าได้พบว่ามี "ความแตกต่างที่ผสมกัน" ระหว่างนมจากวัวที่มีการบำบัดด้วย rBGH และนมจากวัวที่ไม่ได้รับการบำบัด ศาลระบุว่านมจากวัวที่ได้รับการบำบัดด้วย rBGH มี: ระดับที่เพิ่มขึ้นของฮอร์โมน'ปัจจัยการเจริญเติบโต 1 ที่เหมือนอินซูลิน' (อังกฤษ: Insulin-like growth factor 1 (IGF-1)); ปริมาณไขมันที่สูงขึ้นและปริมาณโปรตีนที่ต่ำลงเมื่อมีการผลิตในบางจุดของวงจรการให้นมของวัว; และจำนวนเซลล์ร่างกายที่เพิ่มขึ้นซึ่งอาจ "ทำให้นมเปรี้ยวเร็วขึ้น"
อาหารที่ทำจากสัตว์ GM

ณ เดือนพฤศจิกายน 2013 ไม่พบว่ามีสัตว์ดัดแปลงพันธุกรรมได้รับการอนุมัติสำหรับใช้เป็นอาหาร แต่ปลาแซลมอนจีเอ็มกำลังรอการอนุมัติกฎระเบียบในเวลานั้น
สัตว์ (เช่นแพะ) มักจะใช้ในการผลิตอาหาร (เช่นนม) ได้ผ่านการดัดแปลงพันธุกรรมเรียบร้อยแล้วและได้รับอนุมัติจาก FDA และ EMA ในการผลิตสินค้าที่ไม่ใช่อาหาร (เช่น recombinant antithrombin ยาโปรตีนสารกันเลือดแข็ง)
หนึ่งในอุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดสำหรับสัตว์ GM ที่จะเข้าสู่ตลาดอาหารคือการยอมรับทางสังคมของมัน ขณะนี้ในการอภิปรายอย่างมากเกี่ยวกับสัตว์จีเอ็มขนิดแรก ได้แก่ปลาแซลมอนที่กำลังเข้าสู่ตลาดการค้า ความเป็นไปได้ของการดัดแปลงสัตว์อื่นให้เป็นอาหารยังได้รับการกล่าวถึงแต่ยังไม่ได้ทำตามวิธีการ การวิจัยและการทดลองได้ทำแล้วไปในการเพิ่มยีนส่งเสริมให้กับสัตว์เพื่อเพิ่มความเร็วในการเจริญเติบโตและเพิ่มความต้านทานโรค (เช่นการฉีดยีน a-lactalbumin ให้กับหมูเพื่อเพิ่มขนาด)
ข้อถกเถียง

ข้อมูลเพิ่มเติม: ข้อโต้เถียงเรื่องอาหารดัดแปรพันธุกรรม
ความเสมอภาคทางด้านปัจจัยในการดำรงอยู่และรองรับอนาคต พร้อมทั้งมีผลดีนานและมีผลนานปีและผลดีพอเพียงตลอดนาน
   การถกเถียงกันเรื่องอาหารดัดแปลงพันธุกรรมเป็นข้อพิพาทในเรื่องการใช้เป็นอาหารและสินค้าอื่น ๆ ที่ผลิตมาจากพืชดัดแปลงพันธุกรรมแทนที่จะทำมาจากพืชทั่วไป และเรื่องการใช้พันธุวิศวกรรมอื่น ๆ ในการผลิตอาหาร ข้อพิพาทจะเกี่ยวข้องกับผู้บริโภค เกษตรกร บริษัทเทคโนโลยีชีวภาพทั้งหลาย หน่วยงานของรัฐในการกำกับดูแล องค์กรพัฒนาเอกชน และนักวิทยาศาสตร์ พื้นที่สำคัญของการถกเถียงที่เกี่ยวข้องกับอาหารจีเอ็มโอก็คือเรื่อง
1. อาหารจีเอ็มควรจะระบุในฉลากหรือไม่ 
2. บทบาทของการกำกับดูแลของรัฐบาล  
3. วัตถุประสงค์ของการวิจัยทางวิทยาศาสตร์และการตีพิมพ์  
4. ผลกระทบของพืชจีเอ็มที่มีต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อม  
5. ผลต่อความต้านทานสารกำจัดศัตรูพืช 
6. ผลกระทบของพืชจีเอ็มที่มีต่อเกษตรกร และ  
7. บทบาทของพืชจีเอ็มในการเป็นอาหารของประชากรโลก
มีฉันทามติทางวิทยาศาสตร์ในวงกว้างว่าอาหารในตลาดที่ได้มาจากพืชจีเอ็มโอไม่ได้ส่อว่ามีความเสี่ยงมากกว่าอาหารธรรมดา ไม่มีรายงานของผลร้ายที่มีการบันทึกไว้ในประชากรมนุษย์อันเนื่องจากอาหารจีเอ็ม จุดเริ่มต้นสำหรับการประเมินความปลอดภัยของอาหารจีเอ็มคือการประเมิน'ความเท่าเทียมกันอย่างมีนัยสำคัญ' (อังกฤษ: substantial equivalence) เทียบกับอาหารที่ไม่มีการดัดแแปลง จากนั้นการทดสอบจะต้องมีการทำเพิ่มเติมบนพื้นฐานในแต่ละกรณีเพื่อให้แน่ใจว่าความกังวลเกี่ยวกับศักยภาพในความเป็นพิษและภูมิแพ้ได้ถูกแก้ไขก่อนที่อาหารจีเอ็มจะออกสู่ตลาด แม้ว่าการติดฉลากของผลิตภัณฑ์ที่ประกอบด้วยสิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรม (จีเอ็มโอ) ในตลาดเป็นข้อกำหนดใน 64 ประเทศก็ตาม ในสหรัฐอเมริกาไม่มีข้อกำหนดเป็นการทั่วไปที่อาหารจีเอ็มโอต้องมีการติดป้ายดังกล่าว นโยบายขององค์การอาหารและยาของสหรัฐก็คือฉลากจำเป็นต้องใช้เฉพาะถ้ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในองค์ประกอบหรือความแตกต่างที่มีสาระสำคัญต่อสุขภาพ แต่ที่ผ่านมาก็ยังไม่พบความแตกต่างดังกล่าวในอาหารจีเอ็มโอใด ๆ ที่ได้รับการอนุมัติให้ขายในตลาด
ฝ่ายตรงข้ามของอาหารดัดแปลงพันธุกรรมเช่นกลุ่มผู้สนับสนุนสมาคมผู้บริโภคสารอินทรีย์ สหภาพนักวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง และกรีนพีซ การเรียกร้องความเสี่ยงยังไม่ได้รับการระบุและมีการจัดการอย่างเพียงพอ และพวกเขาได้ถามถึงวัตถุประสงค์ของหน่วยงานกำกับดูแล บางกลุ่มที่เกี่ยวกับสุขภาพกล่าวว่ามีคำถามที่ยังไม่มีคำตอบเกี่ยวกับผลกระทบในระยะยาวที่อาจเกิดขึ้นต่อสุขภาพของมนุษย์จากอาหารที่ได้มาจากการตัดแต่งพันธุกรรมและเสนอให้มีการบังคับติดฉลาก หรือการประกาศพักชำระหนี้ที่เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ดังกล่าว รวมถึงความกังวลเกี่ยวกับการปนเปื้อนของอุปทานของอาหารที่ไม่ได้ดัดแปลงพันธุกรรม ผลกระทบจากการตัดแต่งพันธุกรรมที่มีต่อสภาพแวดล้อมและธรรมชาติ ความจริงจังของกระบวนการกำกับดูแล และการรวมเป็นหนึ่งเดียวของการควบคุมอุปทานอาหารในบริษัทที่ทำและขาย GMOs
ระเบียบ

ดูเพิ่มเติม: กฎระเบียบของการเปิดตัวของสิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรมและกฎระเบียบของพันธุวิศวกรรม
รัฐบาลในแต่ละประเทศได้นำวิธีการที่แตกต่างกันในการประเมินและการจัดการความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการใช้เทคโนโลยีพันธุวิศวกรรมและการพัฒนาและการเปิดตัวของสิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรม (จีเอ็มโอ) รวมทั้งพืชดัดแปลงพันธุกรรมและปลาดัดแปลงพันธุกรรม มีความแตกต่างในกฎระเบียบของ GMOs ระหว่างประเทศที่มีบางส่วนของความแตกต่างเกิดขึ้นระหว่างประเทศสหรัฐอเมริกาและยุโรป กฎระเบียบมีความแตกต่างกันในแต่ละประเทศขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ของการใช้ผลิตภัณฑ์พันธุวิศวกรรม ยกตัวอย่างเช่นพืชที่ไม่ใช่อาหารโดยทั่วไปจะไม่ถูกตรวจสอบโดยหน่วยงานที่รับผิดชอบด้านความปลอดภัยอาหาร
หนึ่งในประเด็นสำคัญที่เกี่ยวข้องกับหน่วยงานกำกับดูแลคือว่าผลิตภัณฑ์จีเอ็มควรจะมีการระบุหรือไม่ การติดฉลากสามารถเป็นการบังคับให้สูงถึงเกณฑ์ระดับเนื้อหาของจีเอ็ม (ซึ่งแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ) หรือเป็นแบบสมัครใจ การศึกษาโดยการตรวจสอบการติดฉลากโดยสมัครใจในแอฟริกาใต้พบว่า 31% ของผลิตภัณฑ์ที่ติดฉลากว่าเป็นปราศจากจีเอ็มโอมีเนื้อหาจีเอ็มมากกว่า 1.0% ในประเทศแคนาดาและสหรัฐอเมริกาการติดฉลากอาหารจีเอ็มเป็นแบบสมัครใจ ในขณะที่ในยุโรปอาหารทั้งหมด (รวมทั้งอาหารแปรรูป) และอาหารสัตว์ซึ่งมีมากกว่า 0.9% ของ GMOs ที่ได้รับการอนุมัติแล้วจะต้องติดฉลาก
ณ ปี 2013, 64 ประเทศจำเป็นต้องมีการติดฉลากจีเอ็มโอ มากกว่าหนึ่งในสามของประเทศเหล่านี้อยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพยุโรป
การตรวจจับ

บทความหลัก: การตรวจจับสิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรม
การทดสอบสิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรมในอาหารและอาหารสัตว์จะทำเป็นประจำโดยใช้เทคนิคโมเลกุลเช่นดีเอ็นเอ microarrays หรือ quantitative PCR การทดสอบเหล่านี้จะขึ้นอยู่กับการตรวจคัดกรององค์ประกอบทางพันธุกรรม (เช่น p35S, tNos, pat หรือ bar) หรือเครื่องหมายที่เป็นเหตุการณ์เฉพาะสำหรับ GMO อย่างเป็นทางการ (เช่น Mon810, Bt11  หรือ GT73)
วิธีการแบบอาร์เรย์จะรวม multiplex PCR และเทคโนโลยีอาร์เรย์เพื่อคัดกรองตัวอย่างสำหรับ GMO ที่มีศักยภาพแตกต่างกัน เป็นการรวมวิธีการที่แตกต่างกัน (ได้แก่การตรวจคัดกรององค์ประกอบ เครื่องหมายพืชเฉพาะ และเครื่องหมายเหตุการณ์เฉพาะ)
qPCR ถูกนำมาใช้ในการตรวจสอบเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นของจีเอ็มโอที่เฉพาะเจาะจงโดยการใช้ไพรเมอร์ที่เฉพาะเจาะจงสำหรับการคัดกรององค์ประกอบหรือเครื่องหมายเหตุการณ์ที่เฉพาะเจาะจง การควบคุมมีความจำเป็นเพื่อหลีกเลี่ยงผลลัพธ์ปลอมหรือเป็นเท็จ ยกตัวอย่างเช่นการทดสอบ CaMV ถูกนำมาใช้เพื่อหลีกเลี่ยงผลลัพธ์เท็จในกรณีที่มีการปนเปื้อนเชื้อไวรัสบนตัวอย่าง
ในเอกสารเดือนมกราคม 2010 การสกัดและการตรวจสอบดีเอ็นเอไปตามห่วงโซ่การผลิตน้ำมันถั่วเหลืองอุตสาหกรรมที่สมบูรณ์ได้รับการอธิบายในการตรวจสอบการปรากฏตัวของถั่วเหลือง Roundup Ready (RR)  "การขยายของยีนเลคตินถั่วเหลืองโดยปฏิกิริยา Polymerase chain แบจุดสิ้นสุด (อังกฤษ: end-point polymerase chain reaction (PCR)) ก็ประสบความสำเร็จในทุกขั้นตอนของกระบวนการสกัดและการกลั่นจนกระทั่งได้น้ำมันถั่วเหลืองกลั่นอย่างเต็มที่ การขยายของถั่วเหลือง RR โดยการตรวจ PCR โดยใช้ไพรเมอร์แบบเฉพาะเหตุการณ์ก็ประสบความสำเร็จสำหรับทุกขั้นตอนการสกัดและการกลั่น ยกเว้นขั้นตอนช่วงกลางของการกลั่น (การทำให้เป็นกลาง การซักล้างและการฟอก) อาจจะเป็นเพราะความไม่แน่นอนของตัวอย่าง การตรวจ PCR แบบเรียลไทม์โดยใช้หัววัดที่เฉพาะได้ยืนยันผลลัพธ์ทั้งหมดและได้พิสูจน์ให้เห็นว่ามันเป็นไปได้ที่จะตรวจสอบและหาปริมาณสิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรมในน้ำมันถั่วเหลืองที่ผ่านการกลั่นอย่างเต็มที่  ตามความรู้ของเรา สิ่งนี้ไม่เคยมีการรายงานมาก่อนและมันเป็นตัวแทนของความสำเร็จที่สำคัญเกี่ยวกับการตรวจสอบย้อนกลับของสิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรมในน้ำมันที่ผ่านการกลั่น"
3 มุมมองของมะละกอพันธุ์ซันเซ็ทซึ่งได้รับการดัดแปลงพันธุกรรมเพื่อสร้างเป็นพันธุ์ SunUp ที่ทนต่อโรคใบด่าง
โครงสร้างของโมเลกุลอะมิโลส
โครงสร้างของโมเลกุล amylopectin
ตัวอย่างหนึ่งของ phosphatidylcholine ประเภทหนึ่งของ phospholipid ในเลซิติน สีแดง - กลุ่มโคลีนและฟอสเฟต; สีดำ - กลีเซอรอล; เขียว - กรดไขมันไม่อิ่มตัว; ฟ้า - กรดไขมันอิ่มตัว
โครงสร้างของน้ำตาลซูโครส
อิปไซลอนแอนดรอมิดา บี

ภาพวาดแสดงลักษณะของดาวแคระแดง เหมือนดังเช่นอิปไซลอนแอนดรอมิดา บี
อิปไซลอนแอนดรอมิดา บี (อังกฤษ: Upsilon Andromedae B) เป็นดาวแคระแดงในระบบดาวคู่อิปไซลอนแอนดรอมิดา อยู่ห่างจากโลกราว 44 ปีแสงในบริเวณกลุ่มดาวแอนดรอมิดา อยู่ในวงโคจรที่กว้างกว่าอิปไซลอนแอนดรอมิดา เอ ดาวอีกดวงในระบบดาวคู่อิปไซลอนแอนดรอมิดา ที่อยู่ห่างอีกไปถึง 700 AU
| ด ค กระบบดาวเคราะห์อิปไซลอนแอนดรอมิดา |
| --- | --- |

 อิปไซลอนแอนดรอมิดา เอ  อิปไซลอนแอนดรอมิดา บี 
 อิปไซลอนแอนดรอมิดา บี  อิปไซลอนแอนดรอมิดา ซี  อิปไซลอนแอนดรอมิดา ดี  อิปไซลอนแอนดรอมิดา อี 
 ดูเพิ่ม ระบบดาวคู่ ดาวเคราะห์นอกระบบ
อิปไซลอนแอนดรอมิดา ดี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ดาวเคราะห์นอกระบบ | ดาวเคราะห์นอกระบบ | รายชื่อ |
 ภาพจินตนาการของดาวอิปไซลอนแอนดรอมิดา ดี
ดาวฤกษ์แม่
| ดาวฤกษ์ | ดาวฤกษ์ | Upsilon Andromedae A |
| กลุ่มดาว | กลุ่มดาว | Andromeda |
| ไรต์แอสเซนชัน | (α) | 01h 36m 47.8s |
| เดคลิเนชัน | (δ) | +41° 24′ 20″ |
| ความส่องสว่างปรากฏ | (mV) | 4.09 |
| ระยะห่าง | ระยะห่าง | 44.0 ± 0.1 ly (13.49 ± 0.03 pc) |
| ชนิดสเปกตรัม | ชนิดสเปกตรัม | F8V |
| มวล | (m) | 1.28 M☉ |
| รัศมี | (r) | 1.480 ± 0.087 R☉ |
| อุณหภูมิ | (T) | 6074 ± 13.1 K |
| ความเป็นโลหะ | [Fe/H] | 0 |
| อายุ |  | 3.3 พันล้านปี |
องค์ประกอบวงโคจร
| กึ่งแกนเอก | (a) | 2.54 ± 0.15 AU |
|   |   | ~188 mas |
| จุดใกล้ที่สุดจากดาวฤกษ์แม่ | (q) | 1.88 ± 0.18 AU |
| จุดไกลที่สุดจากดาวฤกษ์แม่ | (Q) | 3.19 ± 0.28 AU |
| ความเยื้องศูนย์กลาง | (e) | 0.258 ± 0.032 |
| คาบการโคจร | (P) | 1290.1 ± 8.4 d (~3.532 y) |
| ความเอียง | (i) | 23.8 ± 1° |
| มุมของจุดใกล้ที่สุด | (ω) | 279 ± 10° |
| เวลาที่เข้าใกล้ดาวฤกษ์แม่ที่สุด | (T0) | 2,448,827 ± 30 JD |
| ครึ่งแอมพลิจูด | (K) | 63.4 ± 1.5 m/s |
ลักษณะทางกายภาพ
| มวล | (m) | 10.25+0.73 −3.27 MJ |
ข้อมูลการค้นพบ
| ค้นพบเมื่อ | ค้นพบเมื่อ | April 15, 1999 |
| ค้นพบโดย | ค้นพบโดย | Butler, Marcy et al. |
| วิธีตรวจจับ | วิธีตรวจจับ | Radial velocity |
| สถานที่ที่ค้นพบ | สถานที่ที่ค้นพบ | California and Carnegie Planet Search  สหรัฐอเมริกา |
| สถานะการค้นพบ | สถานะการค้นพบ | Published |
ชื่ออื่น
50 Andromedae d, Upsilon Andromedae Ad
อ้างอิงกับฐานข้อมูลอื่น
| สารานุกรมดาวเคราะห์นอกระบบ | สารานุกรมดาวเคราะห์นอกระบบ | ข้อมูล |
| ซิมแบด | ซิมแบด | ข้อมูล  |
อิปไซลอนแอนดรอมิดา ดี (อังกฤษ: Upsilon Andromedae d) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวอิปไซลอนแอนดรอมิดา เอ ในกลุ่มดาวของแอนดรอมีดา
อินเอกซ์เซส

| อินเอกซ์เซส |
| --- | --- |
แสดงบนเวที ในปี 2007 โดย เจ.ดี. ฟอร์จูนร้องนำ
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ซิดนีย์ นิวเซาท์เวลส์ ออสเตรเลีย
แนวเพลง: ร็อก, นิวเวฟ, ออลเทอร์นาทิฟร็อก, โพสต์พังก์, แดนซ์ร็อก
ช่วงปี: 1977–2012
ค่ายเพลง: Deluxe, WEA, Atco/Atlantic, Polygram, Epic, Mercury, MX3, Petrol/EMI
อดีตสมาชิก: แกร์รี แกรี เบียส์ แอนดรูว์ ฟาร์ริส จอน ฟาร์ริส ทิม ฟาร์ริส เคิร์ก เพนกิลลี ไมเคิล ฮัตเชนซ์ จอน สตีเวนส์ เจ. ดี. ฟอร์จูน เคียแรน กริบบิน

เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
อินเอกซ์เซส (อังกฤษ: INXS อ่านว่า "in excess") เป็นวงออสเตรเลียในแนวเพลงร็อกและนิวเวฟ ก่อตั้งวงโดยพี่น้องตระกูลฟาร์ริส ในปี 1977 ที่ซิดนีย์ โดยมีสมาชิกหลักคือ แกร์รี แกรี เบียส์ ตำแหน่งเบส, แอนดรูว์ ฟาร์ริส ตำแหน่งคีย์บอร์ด, จอน ฟาร์ริส ตำแหน่งมือกลอง, ทิม ฟาร์ริส ตำแหน่งลีดกีตาร์ และเคิร์ก เพนกิลลี ตำแหน่งกีตาร์/แซกโซโฟน และนำโดยไมเคิล ฮัตเชนซ์ ตำแหน่งร้องนำ ที่ "หน้าตาหล่อ กระตุ้นความรู้สึกทางเพศ" และท่าทางบนเวทีอันดึงดูด ทำให้เขาเป็นจุดศูนย์กลางของวง เดิมทีพวกเขาเป็นที่รู้จักในแนวเพลง นิวเวฟ/สกา/ป็อป ต่อมาพวกเขาทำเพลงแนวผับร็อก  รวมถึงใช้องค์ประกอบของเพลงฟังก์และแดนซ์
อินเอกซ์เซสประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติ กับเพลงดังในยุคทศวรรษ 1980 และ 1990 รวมถึงอัลบั้มดังอย่าง Listen Like Thieves, Kick, X และ Welcome to Wherever You Are และซิงเกิลดังอย่าง "Original Sin", "Need You Tonight", "Devil Inside" และ "New Sensation"
หลังจากที่ฮัตเชนซ์เสียชีวิตในปี 1997 วงอินเอกซ์เซสก็ไม่ได้แสดงอีกเป็นปี โดยทางวงได้ปรากฏตัวกับนักร้องรับเชิญอย่างเช่น จิมมี บานส์, เทเรนซ์ เทรนต์ ดาร์บีและจอน สตีเวนส์ ซึ่งสตีเวนส์ยังได้ร่วมวงอย่างเป็นทางการในการทัวร์และบันทึกเสียงสำหรับเซสชันในปี 2002
ในปี 2005 สมาชิกของวงในมีส่วนร่วมในรายการเรียลลิตี้ ออกอากาศทั่วโลก เพื่อทำการคัดเลือกนักร้องนำคนใหม่ โดยได้นักร้องชาวแคนาดาคือ เจ.ดี. ฟอร์จูน ออกผลงานซิงเกิล "Pretty Vegas" และ "Afterglow" และอัลบั้ม Switch ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน 2012 ระหว่างการแสดงที่เพิร์ทอารีนา อินเอกซ์เซสประกาศว่านี่จะเป็นการแสดงครั้งสุดท้ายของพวกเขา
อินเอกซ์เซสได้รับรางวัลอาเรียมิวสิกอวอร์ดส 6 รางวัล รวมถึง 3 รางวัลในสาขา กลุ่มยอดเยี่ยม ในปี 1987, 1989 และ 1992 และมีชื่ออยู่ในแอเรียฮอลออฟเฟมในปี 2001 ปัจจุบันพวกเขามียอดขายกว่า 30 ล้านชุด
ผลงานอัลบั้ม

INXS (1980)
Underneath the Colours (1981)
Shabooh Shoobah (1982)
The Swing (1984)
Listen Like Thieves (1985)
Kick (1987)
X (1990)
Welcome to Wherever You Are (1992)
Full Moon, Dirty Hearts (1993)
Elegantly Wasted (1997)
Switch (2005)
Original Sin (2010)
อิฟวีเอเวอร์มีตอะเกน

"อิฟวีเอเวอร์มีตอะเกน" (อังกฤษ: If We Ever Meet Again) เป็นซิงเกิลที่สี่ของแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ทิมบาแลนด์ จากสตูดิโออัลบั้มที่สาม ช็อกแวลยู II ทิมบาแลนด์ร้องคู่กับเคที เพร์รี และเป็นซิงเกิลที่สองที่ออกจำหน่ายทั่วโลก น้องชายของทิมบาแลนด์ชื่อ เซบาสเตียน ปรากฏในท้ายเพลงด้วย แต่ไม่ได้อยู่ในเครดิต
อิปไซลอนแอนดรอมิดา เอ

| --- | --- |
 ภาพจินตนาการของอิปไซลอนแอนดรอมิดา เอ
ข้อมูลสังเกตการณ์  ต้นยุคอ้างอิง J2000.0      วิษุวัต J2000.0
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวแอนดรอมิดา

ไรต์แอสเซนชัน: 01h 36m 47.843s
เดคลิเนชัน: +41° 24' 19.65"
ความส่องสว่างปรากฏ (V): 4.09
คุณสมบัติ
ชนิดสเปกตรัม: F8V
ดัชนีสี U-B: 0.06
ดัชนีสี B-V: 0.54
ดัชนีสี V-R: 0.30
ดัชนีสี R-I: 0.30
มาตรดาราศาสตร์
ความเร็วแนวเล็ง (Rv): -28.9 ± 0.9 km/s
การเคลื่อนที่เฉพาะ (μ):  RA: -172.57 ± 0.52 mas/yr   Dec.: -381.03 ± 0.45 mas/yr 
พารัลแลกซ์ (π): 73.97 ± 0.19 mas
ระยะทาง: 44.1 ±0.1 ly  (13.52 ±0.03 pc)
ความส่องสว่างสัมบูรณ์ (MV): 3.44
รายละเอียด

มวล: 1.28 M☉
รัศมี: 1.6 R☉
แรงโน้มถ่วงที่พื้นผิว (log g): 3.83
กำลังส่องสว่าง: 3.4 L☉
อุณหภูมิ: 6,095 K
ค่าความเป็นโลหะ: 100%
การหมุนตัว: ~10 วัน
ความเร็วในการหมุนตัว (v sin i): ~8 km/s
อายุ: 3.3 × 109 ปี

อิปไซลอนแอนดรอมิดา เอ (อังกฤษ: Upsilon Andromedae A) เป็นดาวแคระสีเหลือง-ขาวในระบบดาวคู่อิปไซลอนแอนดรอมิดา อยู่ห่างจากโลกราว 44 ปีแสงในบริเวณกลุ่มดาวแอนดรอมิดา ณ ตอนนี้ (พ.ศ. 2553) มีดาวเคราะห์นอกระบบ 4 ดวงที่ได้รับการยืนยันแล้วว่าโคจรอยู่รอบดาวฤกษ์เอกของระบบนี้ ดาวเคราะห์ทั้งสี่มีลักษณะเป็นดาวเคราะห์คล้ายดาวพฤหัสบดี อิปไซลอนแอนดรอมิดา เอเป็นดาวฤกษ์ดวงแรกในแถบลำดับหลักที่มีการค้นพบระบบดาว เคราะห์ซึ่งมีสมาชิกหลายดวง และเป็นดวงแรกในหมู่ดาวฤกษ์ประเภทระบบดาวหลายดวงซึ่งมีสมาชิกในระบบดาว เคราะห์หลายดวง อิปไซลอนแอนดรอมิดาเป็นดาวฤกษ์ในลำดับที่ 21 ในจำนวน 100 เป้าหมายแรกของโครงการค้นหาดาวเคราะห์คล้ายโลก (อังกฤษ: Terrestrial Planet Finder) ขององค์การนาซ่า
| ด ค กระบบดาวเคราะห์อิปไซลอนแอนดรอมิดา |
| --- | --- |

 อิปไซลอนแอนดรอมิดา เอ  อิปไซลอนแอนดรอมิดา บี 
 อิปไซลอนแอนดรอมิดา บี  อิปไซลอนแอนดรอมิดา ซี  อิปไซลอนแอนดรอมิดา ดี  อิปไซลอนแอนดรอมิดา อี 
 ดูเพิ่ม ระบบดาวคู่ ดาวเคราะห์นอกระบบ