stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สกุลหญ้าดอกลาย
ตัวอย่างสปีชีส์

Swertia angustifolia Buch.-Ham. ex D. Don
Swertia bimaculata (Siebold & Zucc.) C. B. Clarke
Swertia bimaculata (Siebold & Zucc.) Hook. f. & Thoms.
Swertia calcicola Kerr.
Swertia chinensis (Griseb.) Franch.
Swertia diluta (Turcz.) Benth. & Hook. f.
Swertia chirayita (Roxb. ex Fleming) H. Karst.
Swertia chirata (Wall.) C. B. Clarke
Swertia ciliata (D. Don ex G. Don) B. L. Burtt.
Swertia dilatata C. B. Clarke
Swertia hookeri C. B. Clarke
Swertia japonica (Roem. & Schult.) Makino
Swertia leducii Franch.
Swertia mileensis T. N. Ho & W. L. Shih
Swertia macrosperma C. B. Clarke
Swertia multicaulis D. Don
Swertia nervosa (G. Don) C. B. Clarke
Swertia perennis L.
Swertia punicea Hemsl.
Swertia purpurascens (D. Don) A. Wall ex E. D. Clarke
Swertia striata Collett & Hemsl.
Swertia tibetica Batal.
Swertia tongluensis Burkill
ที่มา:
องค์ประกอบทางเคมี

พืชในสกุลหญ้าดอกลายประกอบด้วยสารเคมีหลายชนิด เช่น sawertiamarine mangeferin และ amarogenitine 1,5,8-trihydroxy-3-methoxyxanthone, 1-hydroxy-2,3,5,7-tetramethoxyxanthone, 1-hydroxy-3,5,8-trimethoxyxanthone, 1-hydroxyl-2,3,4,6-tetramethoxyxanthone, 1-hydroxy-2,3,4,7-tetramethoxyxanthone, 1,8-dihydroxy-3,5-dimethoxyxanthone, 1,7-dihydroxy-3,8-dimethoxyxanthone, 1,3,5,8-tetrahydroxyxanthone, balanophonin, oleanolic acid, maslinic acid, และ sumaresinolic acid. Swerilactone จากต้น Swertia mileensis แสดงฤทธิ์ต่อต้านไวรัสเฮพาทิทิสชนิดบีในหลอดทดลอง
ยาพื้นบ้าน

พืชในสกุลหญ้าดอกลายใช้ในตำรายาอายุรเวทของอินเดีย และตำรายาของทิเบต
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Swertia
Jepson Manual Treatment
Picture of Swertia perennis
หยาง เฮ่า

หยาง เฮ่า (จีน: 楊浩; 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 586- ค.ศ. 618) รู้จักกันในพระนาม เจ้าชายแห่งฉิน (秦王) เป็นหนึ่งในผู้อ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ของราชวงศ์สุยของจีน ในตอนท้ายของราชวงศ์
หยาง เฮ่า เป็นพระราชนัดดาของปฐมจักรพรรดิสุยเหวิน พระราชบิดาของพระองค์หยาง จุน เป็นเจ้าชายแห่งฉิน หยาง เฮ่า เป็นหนึ่งในพระโอรสสองพระองค์ของหยาง จุน และพระมารดาของพระองค์คือเจ้าหญิงชุย
ในฤดูใบไม้ผลิ 618 กับอาณาจักรสุยห้อมล้อมด้วยการก่อกบฏต่าง ๆ หยาง เฮ่า ประทับอยู่กับจักรพรรดิสุยหยางที่เจียงตู เมื่อการยึดอำนาจนำโดยนายพลอวี้เหวินฮั่วจี๋ ปลงพระชนม์จักรพรรดิสุยยาง อวี้เหวินฮั่วจี๋ยังสังหารพระญาติของจักรพรรดิสุยหยางและขุนนางระดับสูงอีกด้วย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากหยาง เฮ่าเป็นสหายกับน้องชายของอวี้เหวินฮั่วจี๋ อวี้เหวินซื่อจี๋ (宇文智及) อวี้เหวินซื่อจี๋จึงเกลี้ยกล่อมอวี้เหวินฮั่วจี๋ ให้ละเว้น หยาง เฮ่าและต่อมา หยาง เฮ่าก็ได้รับการประกาศเป็นจักรพรรดิตามคำสั่งที่ออกในนามของจักรพรรดินีเซียว พระมเหสีของจักรพรรดิสุยหยาง แม้ว่าอวี้เหวินฮั่วจี๋ จะเป็นผู้ที่มีอำนาจที่แท้จริงในฐานะผู้สำเร็จราชการ
ไม่มีหลักฐานที่บ่งชี้ว่าอวี้เหวินฮั่วจี๋ อนุญาตให้หยาง เฮ่า ใช้อำนาจของจักรพรรดิ ในไม่ช้าอวี้เหวินฮั่วจี๋ก็ละทิ้งเจียงตู และเป็นผู้นำกองทัพสุยที่เหลือขึ้นทางเหนือ ในระหว่างขบวน หยาง เฮ่า ถูกกักบริเวณในสำนักบริหารเคลื่อนที่ (尚書省, Shanghu Sheng ) ภายใต้การกวดขันอย่างเข้มงวด พระราชกฤษฎีกาลงนามโดยหยาง เฮ่า แต่ทรงไม่ได้รับอนุญาตให้พบกับขุนนาง ในไม่ช้าเมื่อเห็นว่ากำลังทหารลดน้อยลง อวี้เหวินฮั่วจี๋ก็ตัดสินใจที่จะเป็นจักรพรรดิในขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่ ดังนั้นจึงวางยาพิษหยาง เฮ่า และประกาศตัวเองว่าเป็นจักรพรรดิแห่งรัฐฉู่
สุวรรณหงส์

สุวรรณหงส์ เป็นนิทานพื้นบ้านของไทย ปรากฏอยู่ในปัญญาสชาดก เรียกว่า สุวรรณหงสชาดก
ประวัติ

ในสมัยรัชกาลที่ 1 นั้น ละครหลวง  มักนิยมเล่นกันเฉพาะเรื่องอิเหนา และอุณรุท ซึ่งเป็นเรื่องสำหรับละครใน ส่วนละครนอกซึ่งเป็นละครระดับชาวบ้านที่เล่นกันนอกวังและใช้ผู้ชายเป็นตัวแสดง แสดงเรื่องตั้งแต่ครั้งกรุงเก่านั้นมีฉบับอยู่ในหอพระสมุด ด้วยกัน 14 เรื่อง ทว่าไม่บริบูรณ์เลยสักเรื่องเดียว คือ เรื่องการเกด คาวี ไชยทัต พิกุลทอง พิมพ์สวรรค์ พิณสุริวงศ์ มโนราห์ โม่งป่า มณีพิไชย สังข์ทอง สังข์ศิลป์ไชย สุวรรณศิลป์ สุวรรณหงส์ โสวัตร
ส่วนบทละครนอกอีก 5 เรื่อง ซึ่งเป็นบทละครสำนวนเก่าก่อนสมัยรัชกาลที่ 2  แต่ยังไม่แน่ชัดว่า อยู่ในสมัยกรุงศรีอยุธยาหรือไม่คือเรื่อง ไกรทอง โคบุตร ไชยเชษฐ์ พระรถเสน ศิลป์สุริวงศ์
ในสมัยรัชกาลที่ 2 กรมหลวงภูวเนตรนรินทร์ฤทธิ์ ทรงโปรดเรื่องละครนอก จึงทรงแต่งบทละครนอกขึ้น 4 เรื่อง คือ มณีพิไชยตอนต้น (ต่อมารัชกาลที่ 2 ทรงเสียดายเรื่อง  จึงทรงพระราชนิพนธ์ต่อในตอนที่นางยอพระกลิ่นแปลงเป็นพราหมณ์)สุวรรณหงส์ แก้วหน้าม้า และนางกุลา (โสนน้อยเรือนงาม) ปรากฏว่า บทละครนอกของ พระองค์เจ้าทินกร หรือกรมหลวงภูวเนตรนรินทร์ฤทธิ์ เป็นที่แพร่หลายมากจนถึงบัดนี้เป็นละครนอก หรือที่เรียกกันว่าละครชาตรี นิยมเล่นกันมาก ไม่แพ้เรื่อง สังข์ทอง คาวี ไชยเชษฐ์ และ ไกรทอง
สำหรับเรื่อง สุวรรณหงส์ นี้ตอนที่นิยมเล่นละครชาตรีกันมากมี 3 ตอน คือ ตอนพราหมณ์เล็กพราหมณ์โต ชมถ้ำเพชรพลอย และตอนกุมภณฑ์ถวายม้า ผู้แสดงซึ่งเป็นตัวละครสำคัญก็มีอยู่ 3 คน เช่นกัน คือ ตอนพราหมณ์เล็กพราหมณ์โต มีพราหมณ์เล็ก (คือพราหมณ์เกศสุริยง) พราหมณ์โต (คือพราหมณ์กุมภัณฑ์) และพระสุวรรณหงส์ ส่วนตอนกุมภัณฑ์ถวายม้าก็มีผู้แสดงสำคัญ 3 คน คือ กุมภัณฑ์ยักษ์ เกศสุริยงยักษ์ และพระสุวรรณหงส์ 1 และตอนสุวรรณหงส์ต้องหอก
นอกจากนี้ยังมีต้นฉบับวรรณกรรมที่แพร่หลายไปยังภาคใต้เช่น สุวรรณหงส์ คำกาพย์ ฉบับหลวงพุทธราชศักดา จังหวัดพัทลุง เป็นต้น ซึ่งสัณนิษฐานว่า คงจะได้รับอิทธิพลจากการเล่นละครในสมัยกรุงศรีอยุธยา  รวมทั้งในภาคเหนือและภาคอีสาน ก็ปรากฏเป็นวรรณกรรมใบลาน และภาพจิตรกรรมฝาผนังตามวัดต่าง ๆ เช่น วิหารลายคำวัดพระสิงห์ จ.เชียงใหม่ เป็นต้น
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
สรุปเหรียญ

| เหรียญรางวัลแบ่งตามชนิดกีฬา |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กีฬา |  |  |  | รวม |
| สกีลงเขา | 3 | 0 | 0 | 3 |
| ไบทลอน | 2 | 1 | 2 | 5 |
| บอบสเล | 1 | 2 | 0 | 3 |
| มาราธอนสกี | 1 | 4 | 0 | 5 |
| ระบำสเก็ต | 0 | 0 | 1 | 1 |
| ลุจ | 2 | 1 | 2 | 5 |
| สกีผสม | 0 | 0 | 1 | 1 |
| บอบสเลดสเคเลทัน | 0 | 1 | 1 | 2 |
| สกีกระโดดไกล | 0 | 1 | 0 | 1 |
| วิ่งสเก็ตทางยาว | 1 | 3 | 0 | 4 |
| รวม | 10 | 13 | 7 | 30 |
ดูเพิ่ม

สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ที่ แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   เอธิโอเปีย   กานา   โมร็อกโก   เซเนกัล   แอฟริกาใต้  |  |
| อเมริกา |   อาร์เจนตินา   เบอร์มิวดา   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   จาเมกา   เม็กซิโก   เปรู   สหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   จีน   ฮ่องกง   อินเดีย   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มองโกเลีย   เนปาล   ปากีสถาน   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   อุซเบกิสถาน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   มาซิโดเนีย   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์  |  |
รายชื่อเมืองในประเทศแอลจีเรีย

แผนที่ประเทศแอลจีเรีย
แอลเจียร์
ออราน
กงส์ต็องตีน
Annaba
บลีดา
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > A

Adrar (42,700)
Aflou (48,000)
Aïn Azel (30,200)
Aïn Beïda (26,900)
Aïn Benian (50,800)
Aïn Bessem (28,400)
Aïn Defla (41,200)
Aïn D'Heb (26,227)
Aïn el Beïda (110,560)
Aïn El Hadjel (24,300)
Aïn El Hammam (28,340)
Aïn El Kebira (20,200)
Aïn El Melh (21,800)
Aïn Fakroun (40,700)
Aïn Kercha (25,600)
Aïn Oulmene (39,000)
Aïn Oussera (82,435)
Aïn M'lila (50,700)
Ain Nouissy
Aïn-Sefra (33,600)
Aïn Smara (35,600)
Ain Taya (22,900)
Aïn Témouchent (90,832)
Aïn Touta (44,900)
Aïn Turk (25,900)
Akbou (70,800)
แอลเจียร์ (3,519,570)
Ammi Moussa (24,800)
Annaba (348,554)
Arzew (43,327)
Azazga (22,100)
Azzaba (29,300)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > B

Bab Ezzouar (92,200)
Baraki (86,233)
Barika (114,547)
Batna (242,514)
Béchar (131,010)
Béjaïa (147,076)
Beni Saf (25,200)
Berrouaghia (51,800)
Bir el-Ater (52,738)
Bir El Djir (68,300)
Birkhadem (54,121)
Biskra (170,956)
บลีดา (226,512)
Bordj-Badji-Mokhtar
Bordj Bou Arreridj (128,535)
Bordj El Bahri (27,900)
Bordj El Kiffan (98,135)
Bordj Menaiel (35,600)
Boufarik (48,800)
Bouira (52,500)
Bou Ismaïl (27,000)
Boumerdès (28,500)
Boudouaou (42,500)
Bougara (34,100)
Bou Saâda (121,301)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > C

Chelghoum Laid (43,000)
Cheraga (31,500)
Cherchell (24,400)
Cheria (53,751)
Chlef (179,768)
Collo (27,800)
กงส์ต็องตีน (462,187)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > D

Dar El Beïda (28,800)
Didouche Mourad (28,300)
Djelfa (154,265)
Draa Ben Khedda (26,200)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > E

El Affroun (31,000)
El Arrouch (28,100)
El Attaf (27,100)
El Bayadh (59,755)
El Bouni (30,100)
El Eulma (105,130)
El Golea (28,500)
El Hadjar (23,700)
El Harrach (48,200)
El Kala (21,300)
El-Khroub (65,344)
El Meghaïer (31,500)
El Milia (39,200)
El Oued (104,801)
Es Sénia (29,800)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > F

Frenda (50,684)
Fillaoucene (20,000)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > G

Ghardaïa (110,724)
Ghazaouet (27,800)
Grarem Gouga (21,900)
Guelma (108,734)
Guerara (47,700)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > H

Hadjout (31,300)
Hamma Bouziane (36,400)
Hammam Bouhadjar (22,500)
Hassi Bahbah (60,238)
Hassi Messaoud (37,500)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > J

Jijel (106,003)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > K

Khadra
Khemis El-Khechna (32,000)
Khemis Meliana (68,696)
Khenchla (106,082)
Kolea (39,800)
Ksar Chellal (43,452)
Ksar El Boukhari (61,687)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > L

Laghouat (96,342)
Lakhdaria (37,800)
Larba (44,300)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > M

Mahdia (31,513)
Mansourah (34,700)
Mascara (80,797)
Maghnia (43,274)
Mecheria (51,804)
Meftah (32,000)
Messaad (114,625)
Médéa (123,535)
Mila (54,832)
Miliana (39,000)
El Mohammadia (51,585)
Mostaganem (124,399)
Mouzaïa (24,100)
M'Sila (99,855)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > N

Nedroma (20,800)
Nezla (38,600)
N'Gaous (25,700)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > O

ออราน (692,516)
วาร์กลา (129,402)
Oued Rhiou (42,600)
Oued Zenati (22,500)
Ouenza (60,000)
Ouled Djellal (41,700)
Ouled Yaïch (55,700)
Oum El Bouaghi (47,800)
Ouled-Moussa (30,000)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > R

Reghaïa (36,400)
Relizane (104,285)
Remchi (25,900)
Ras El Oued (34,100)
Rouiba (43,700)
Rouissat (34,300)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > S

Saïda (110,865)
Sédrata (39,100)
Sétif (211,859)
Sidi Aïssa (52,795)
Sidi Bel Abbès (180,260)
Sidi Khaled (31,600)
Sidi Moussa (21,900)
Sidi Okba (22,600)
Sig (54,113)
Skikda (152,335)
Sougueur (56,733)
Souk Ahras (115,882)
Sour El-Ghozlane (35,500)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > T

Tadjenanet (30,200)
Taher (51,053)
Takhemaret (34,000)
Tamanrasset (54,469)
Tebesbest (29,800)
Tebessa (153,246)
Telagh (20,600)
Ténès (28,200)
Theniet El Had (25,900)
Tiaret (166,389)
Tindouf (25,000)
Tissemsilt (51,673)
Tizi Ouzou (77,475)
ตแลมแซน (155,162)
Tolga (39,800)
Touggourt (32,800)
เมืองที่มีประชากรเกิน 20,000 คน > Z

Zighout Youcef (25,100)
ดูเพิ่ม

จังหวัดในประเทศแอลจีเรีย
| ด ค กหัวข้อเกี่ยวกับประเทศแอลจีเรีย |
| --- | --- | --- |
| ประวัติศาสตร์ |  ก่อนประวัติศาสตร์  ยุคเก่า  ยุคกลาง  ยุคใหม่  ประธานาธิบดี  นายกรัฐมนตรี  กองทัพ  |  |
| เศรษฐกิจ |  การขนส่ง  สกุลเงิน  สนามบิน  การขนส่งระบบราง  การท่องเที่ยว  |  |
| สังคมและวัฒนธรรม |  ประชากร  ภาษาอาหรับ  ชนเผ่า  ศาสนา  การศึกษา  สถาบันอุดมศึกษา  ภาพยนตร์  ศิลปะ  ดนตรี  วรรณกรรม  จิตรกรรม  ประติมากรรม  สถาปัตยกรรม  กีฬา  อาหาร  แหล่งมรดกโลก  |  |
| ภูมิศาสตร์ |  ภูมิอากาศแอลจีเรีย  ทะเลทรายสะฮารา  เขตการปกครอง  เมือง  อุทยาน  แม่น้ำ  |  |
สุสานจมูก

การรุกรานเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135-2141)
สุสานจมูก (鼻の墓)  คือสุสานบรรจุจมูกมนุษย์ชาวเกาหลีจำนวนมากที่ถูกสังหารและส่งกลับญี่ปุ่นในฐานะของแลกรางวัลในช่วง การรุกรานเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135-2141)  การหาของแลกรางวัลในการทำศึกนี้ถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติในยุคนั้นโดยซะมุไรมักจะได้รางวัลตามจำนวนที่พวกเขาสะสมมาได้
หนึ่งในสุสานจมูกนั้นถูกค้นพบใน พ.ศ. 2526ที่ เมืองโอะกะยะมะ และ นครโอซะกะ สุสานนี้บรรจุจมูกชาวเกาหลีที่เสียชีวิตประมาณ 20,000 คน ซึ่งทั้งหมดนี้ถูกส่งกลับเกาหลีในพ.ศ. 2535 และถูกเผาตามธรรมเนียม สุสานที่มีลักษณะใกล้เคียงกันถูกค้นพบที่มิมิซุกะ ในเกียวโต สุสานเหล่านี้เป็นตัวอย่างความโหดเหี้ยมป่าเถื่อนของชาวญี่ปุ่นที่มีต่อชาวเกาหลี อันเป็นเหตุให้การเคลื่อนไหวต่อต้านญี่ปุ่นในหมู่ชาวเกาหลียังคงมีต่อไป
สกุลหนอนตายหยาก

| สกุลหนอนตายหยาก |
| --- | --- |

Stemona curtisii

Stemona japonica

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Pandanales
วงศ์:: Stemonaceae
สกุล:: Stemona Lour.

ชื่อพ้อง
 Roxburghia Roxb.
สกุลหนอนตายหยาก หรือ Stemona เป็นสกุลของไม้เถาหรือไม้กึ่งพุ่มในวงศ์ Stemonaceae ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2333Stemona เป็นพืชพื้นเมืองใน จีน อนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปาปัว และ ออสเตรเลีย
สปีชีส์

ตัวอย่างชนิดพันธุ์ในสกุลหนอนตายหยาก
S. angusta  I.Telford - ควีนส์แลนด์
S. aphylla Craib - ไทย
S. australiana  (Benth.) C.H.Wright นิวกินี, นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี, เวสเทิร์นออสเตรเลีย, ควีนส์แลนด์
S. burkillii Prain - ไทย, พม่า
S. cochinchinensis Gagnep. - เวียดนาม
S. collinsiae Craib - ไทย
S. curtisii Hook.f. - ศรีลังกา, นิโคบาร์, ไทย, เลปาร์
S. griffithiana Kurz - พม่า
S. hutanguriana Chuakul - ไทย
S. involuta Inthachub - ไทย
S. japonica (Blume) Miquel - จีนตะวันออกเฉียงใต้, ญี่ปุ่น
S. javanica (Kunth) Engl. - ชวา, มาลูกู, บิสมาร์ก, นิวกินี
S. kerrii  Craib - ยูนนาน,  ไทย, เวียดนาม
S. kurzii Prain -  พม่า
S. lucida  (R.Br.) Duyfjes - ควีนส์แลนด์, นิวกินี, ฟิลิปปินส์
S. mairei  (H.Léveillé) K.Krause - เสฉวน, ยูนนาน
S. parviflora  C.H.Wright - ไหหลำ
S. phyllantha Gagnep. - ไทย
S. pierrei Gagnep. - เวียดนาม, ลาว
S. prostrata  I.Telford - นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี
S. temona rupestris Inthachub - ไทย
S. sessilifolia  (Miq.) Miq. - จีนตะวันออกเฉียงใต้
S. squamigera Gagnep. - ลาว
S. tuberosa  Lour. - จีน, อนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, นิวกินี
บันทึกซากดึกดำบรรพ์

ซากดึกดำบรรพ์เมล็ดพันธุ์ 2 เมล็ดของ †Stemona germanica จากช่วงต้นสมัยไมโอซีน ถูกพบในเหมืองกริซตินา (Kristina) ที่เมืองฮราเด็ก นัด ญิโซ (Hrádek nad Nisou) ในภูมิภาคโบฮีเมียเหนือ, สาธารณรัฐเช็ก ยังมีการบันทึกการค้นพบฟอสซิลของเมล็ด Stemona germanica จากเมืองฮาร์เทา (Hartau) รัฐซัคเซิน, เยอรมนี ที่อยู่ใกล้เคียง มีบันทึกการค้นพบซากดึกดำบรรพ์ของเมล็ด Stemona จากหลายแหล่งในยุโรปโดยมีอายุตั้งแต่สมัยมาสทริชเตียนไปจนถึงปลายสมัยไมโอซีน
การใช้ประโยชน์

Stemona tuberosa (จีน: 百部; พินอิน: bǎi bù ) เป็นหนึ่งในสมุนไพรพื้นฐาน 50 ชนิดที่ใช้ในการแพทย์แผนจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

"Stemona Lour". ดัชนีชื่อพืชของออสเตรเลีย (Australian Plant Name Index, APNI), ฐานข้อมูล IBIS. ศูนย์วิจัยความหลากทางชีวภาพทางพืช รัฐบาลประเทศออสเตรเลีย.
Germplasm Resources Information Network: Stemona
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q2697368  Wikispecies: Stemona  BOLD: 283953  EoL: 107260  EPPO: 1SMTG  FloraBase: 22362  FNA: 131330  FoC: 131330  GBIF: 2863314  GRIN: 11515  iNaturalist: 431643  IPNI: 34089-1  IRMNG: 1342077  NCBI: 85281  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:34089-1  Tropicos: 40005171
สมรภูมิมอดไหม้

| สมรภูมิมอดไหม้   |
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: เจมส์ แดชเนอร์
ศิลปินปก: เดนนิส ลูอิส
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ชุด: เกมล่าปริศนา
ประเภท: วรรณกรรมเยาวชน, บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์, บันเทิงคดีพยากรณ์และหลังพยากรณ์
สำนักพิมพ์: Delacorte Press
วันที่พิมพ์: 18 กันยายน พ.ศ. 2553
ชนิดสื่อ: สิ่งพิมพ์ (ปกแข็งและปกอ่อน)
หน้า: 368 หน้า
ISBN: 978-0-385-73875-0
เรื่องก่อนหน้า: วงกตมฤตยู 
เรื่องถัดไป: ไข้มรณะ 
สมรภูมิมอดไหม้ เป็นวรรณกรรมเยาวชนที่ตีพิมพ์ในปีพ.ศ. 2553 โดยเจมส์ แดชเนอร์ โดยเป็นนวนิยายเล่มที่สองในชุดเกมล่าปริศนา ต่อจาก"วงกตมฤตยู" และเป็นการปูเรื่องสู่ "ไข้มรณะ", "คำสั่งสังหาร" และ "เดอะ ฟีเวอร์ โค้ด" นวนิยายเล่มนี้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อ "เมซ รันเนอร์ สมรภูมิมอดไหม้" ซึ่งฉายในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2558 อำนวยการสร้างโดยทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์
ตัวละคร

โทมัส: เด็กชายซึ่งเป็นนักวิ่งในทุ่ง หลักจากที่เขาโดนโศกาต่อยเขาค้นพบว่าตัวเองเคยเป็นส่วนหนึ่งของวิคเก็ตและช่วยสร้างเขาวงกตขึ้นมา เขามีความสามารถพิเศษในการสื่อสารทางจิตกับอลิซและเทเรซา
มินโฮ: นักวิ่งกลุ่ม A มีรหัสคือ A7 ผู้นำ
นิวท์: เพื่อนสนิทโทมัสและมินโฮ ได้รหัสคือกาว
เบรนดา: มนุษย์ที่มีภูมิคุ้มกัน มีเบื้องหน้าเบื้องหลังกับ WICKED
อริส โจนส์: ผู้ชายคนเดียวในกลุ่มวงกต B ซึ่งมีแต่ผู้หญิงล้วน
เทเรซ่า แอ็กเนส: เด็กสาวคนเดียวของกลุ่ม A สามารถสื่อสารทางจิตกับโทมัสและอริสได้ ได้รหัสคือผู้ทรยศ
ฮอร์เก้ กัลลาพาร์กา: ชายชาวละติน คอยดูแลเบรนด้า
ซอนย่า: อดีตผู้นำกลุ่มบี เธอเหมือนเป็นนิวท์ในร่างผู้หญิง
แฮเรียต: อดีตผู้นำกลุ่มบี
หน้าหนู: เอ.ดี. แจนสัน ผู้ช่วย WICKED
ราเชล: เพื่อนของอริส ถูกฆ่าเพราะปกป้องอริสเหมือนชัคปกป้องโทมัส
ฟรายแพน: พ่อครัวของชาวทุ่งในกลุ่มเอ
วินสตัน: นักเชือดในกลุ่ม A เสียชีวิตเพราะยิงตัวตายเนื่องจากถูกกัดแล้วติดเชื้อ
แมรี่ คูปเปอร์: อดีตสมาชิก WICKED ตอนนี้เป็นสมาชิกของกลุ่มมือขวาในตำแหน่งหมอ
วินซ์:
แจ็ก: ชาวทุ่งกลุ่ม A เสียชีวิตในห้างสรรพสินค้าเพราะถูกแคร้งลากไป
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของเจมส์ แดชเนอร์ (ผู้เขียน)
ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2018 รอบคัดเลือก

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  เวียดนาม (อาเซียน)  ไทย (ตะวันออกและตะวันตก)  อิหร่าน (ใต้และกลาง)
วันที่: 15 ตุลาคม – 12 พฤศจิกายน 2560
ทีม: 29 (จาก 1 สมาพันธ์)
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 44
จำนวนประตู: 391 (8.89 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 19,982 (454 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  Pyae Phyo Maung (11 ประตู)
← 2016 2020 → 
ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2018 รอบคัดเลือก เป็นขั้นตอนการคัดเลือกที่จัดขึ้นโดย สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) ที่จะกำหนดหาทีมที่เข้าร่วมสำหรับ ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2018, ครั้งที่ 15 ของการแข่งขันฟุตซอลชายระดับนานาชาติของทวีปเอเชีย.
ทั้งหมด 16 ทีมได้สิทธิ์ที่จะเล่นในรอบสุดท้าย, รวมไปถึง จีนไทเป ผู้ได้สิทธิ์อัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพ.
ขั้นตอนการคัดเลือกจะถูกแบ่งออกเป็นสี่โซน, ในขณะที่ โซนอาเซียน ได้เพิ่มเป็นสองเท่าใน อาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2017, โซนตะวันออก และ โซนตะวันตก จะได้ลงเล่นที่ประเทศไทย, และ โซนใต้ ได้ถูกรวมเข้ากับ โซนกลาง หลังจากเนปาลเป็นทีมเดียวเท่านั้นที่มาจากโซนใต้.
ขั้นตอนการคัดเลือก

จาก 47 ชาติสมาชิก เอเอฟซี, ทั้งหมด 29 ทีมเข้าสู่การแข่งขัน. 16 จุดในรอบสุดท้ายจะมีการกระจายดังนี้:
เจ้าภาพ : 1 จุด
โซนอาเซียน : 4 จุด
โซนใต้และกลาง : 4 จุด (สองโซนจะถูกรวมเข้าหากันตั้งแต่เนปาลเป็นทีมเดียวเท่านั้นที่มาจากโซนใต้)
โซนตะวันตก : 4 จุด
โซนตะวันออก : 3 จุด
การจับสลาก > การจับสลากโซนเอเอฟเอฟ

การจับสลากตามต้นฉบับสำหรับ อาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2017 ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 10:00 MMT (UTC+06:30) ระหว่างการประชุมสภาเอเอฟเอฟที่โรงแรมโนโวเท็ลย่างกุ้งแม็กซ์ ใน ย่างกุ้ง, ประเทศเมียนมาร์. หลังจากที่ออสเตรเลียได้ถอนทีมจากการแข่งขัน, การจับสลากซ้ำอีกครั้งก็ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2560 ระหว่างการประชุมสภาเอเอฟเอฟในกรุง บาลี, ประเทศอินโดนีเซีย.
ทีมที่ได้รับการเป็นทีมวางตามผลงานของพวกเขาในการแข่งขัน อาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2016.
| โถ 1 | โถ 2 | โถ 3 |
| --- | --- | --- |
|  เวียดนาม (H)  ไทย |  พม่า  มาเลเซีย |  บรูไน  อินโดนีเซีย  ลาว  ฟิลิปปินส์*  ติมอร์-เลสเต* |
(*) ไม่ได้เข้าแข่งขันสำหรับการคัดเลือกแต่ได้มีสถานะที่จะลงเล่นแมตช์นั้น.
การจับสลาก > การจับสลากโซนเอเอฟซี

การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2560, 15:00 MYT (UTC+8), ที่บ้านเอเอฟซีในกรุง กัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย, ยกเว้นสำหรับโซนอาเซียนที่จะได้ใช้ อาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2017 ในฐานะทัวร์นาเมนต์รอบคัดเลือกของพวกเขาและการจับสลากก็ได้ถูกจัดขึ้นแล้ว. กลกไกสำหรับแต่ละโซนมีดังนี้:
โซนตะวันออก : เจ็ดทีมจาก เอเชียตะวันออก, จะถูกจับสลากอยู่ในหนึ่งกลุ่มที่มีสี่ทีมและหนึ่งกลุ่มที่มีสามทีม.
โซนใต้และกลาง : เจ็ดทีมจาก เอเชียใต้ และ เอเชียกลาง, ได้ถูกจับสลากอยู่ในหนึ่งกลุ่มที่มีสี่ทีมและหนึ่งกลุ่มที่มีสามทีม.
โซนตะวันตก : แปดทีมจาก เอเชียตะวันตก, ได้ถูกจับสลากอยู่ในสองกลุ่มที่มีสี่ทีม.
ทีมที่ได้รับการเป็นทีมวางตามผลงานของพวกเขาในการแข่งขัน ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2016 รอบสุดท้าย และ รอบคัดเลือก.
|  | โถ 1 | โถ 2 | โถ 3 | โถ 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โซนตะวันออก เจ้าภาพ:  ไทย |   ญี่ปุ่น   จีน |   จีนไทเป   เกาหลีใต้ |   มองโกเลีย   ฮ่องกง   มาเก๊า |  |
| โซนใต้และกลาง เจ้าภาพ:  อิหร่าน |   อิหร่าน   อุซเบกิสถาน |   คีร์กีซสถาน   ทาจิกิสถาน |   อัฟกานิสถาน   เติร์กเมนิสถาน   เนปาล |  |
| โซนตะวันตก เจ้าภาพ:  ไทย |   อิรัก   กาตาร์ |   เลบานอน   ซาอุดีอาระเบีย |   จอร์แดน |   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   บาห์เรน   ซีเรีย |
| --- | --- |

โซนอาเซียน:   ออสเตรเลีย (ถอนทีม)   กัมพูชา   ฟิลิปปินส์ (เข้าร่วมแต่ไม่ได้แข่งขันสำหรับรอบคัดเลือก)   ติมอร์-เลสเต (เข้าร่วมแต่ไม่ได้แข่งขันสำหรับรอบคัดเลือก) 
โซนตะวันออก:   กวม   หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา   เกาหลีเหนือ 
โซนใต้และกลาง:   บังกลาเทศ   ภูฏาน   อินเดีย   มัลดีฟส์   ปากีสถาน   ศรีลังกา 
โซนตะวันตก:   คูเวต (ระงับ)   โอมาน   ปาเลสไตน์   เยเมน
โซนอาเซียน

บทความหลัก: อาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2017
แต่ละนัดจะลงเล่นระหว่างวันที่ 26 ตุลาคม และ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560.
แมตช์ทั้งหมดจัดขึ้นใน ประเทศเวียดนาม.
เวลาที่ระบุไว้คือ UTC+7.
โซนอาเซียน > กลุ่ม บี

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ไทย | 3 | 3 | 0 | 0 | 37 | 5 | +32 | 9 | รอบรองชนะเลิศ และ  ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2018 |
| 2 |  มาเลเซีย | 3 | 2 | 0 | 1 | 16 | 11 | +5 | 6 | รอบรองชนะเลิศ และ  ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2018 |
| 3 |  ลาว | 3 | 1 | 0 | 2 | 9 | 24 | −15 | 3 |  |
| 4 |  ติมอร์-เลสเต | 3 | 0 | 0 | 3 | 8 | 30 | −22 | 0 |  |
แหล่งที่มา: เอเอฟซี & เอเอฟเอฟ
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไขการเข้ารอบ
หมายเหตุ:
↑  ติมอร์-เลสเต ไม่มีสิทธิ์ที่จะได้รับเลือกสำหรับอาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ รอบคัดเลือก.
26 ตุลาคม พ.ศ. 2560
17:00
| ไทย  | 14–0 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
| ชัยวัฒน์  1', 3' วีระศักดิ์  4', 23' เจษฎา  4', 35' พีระพล  5', 37' นาวิน  8' วรุฒ  12' มูฮัมหมัด  14', 23', 31' ณัฐวุฒิ  35' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 150 คน
ผู้ตัดสิน: Mahmoudreza Nasirloo (อิหร่าน)
26 ตุลาคม พ.ศ. 2560
19:30
| มาเลเซีย  | 7–2 |  ติมอร์-เลสเต |
| --- | --- | --- |
| Idris  2' Abu Haniffa  2', 18' Awaluddin  19', 26' Khairul  32' Azwann  36' | รายงาน | Gomes  8' Nunes  31' |
ผู้ชม: 80 คน
ผู้ตัดสิน: Lee Po-fu (จีนไทเป)
27 ตุลาคม พ.ศ. 2560
12:00
| ลาว  | 3–6 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
| Phasaweang  15', 30' Chanchaleune  38' | รายงาน | Khairul  2', 10', 27' Idris  10' Azri  12', 39' |
ผู้ชม: 80 คน
ผู้ตัดสิน: Mohamad Chami (เลบานอน)
27 ตุลาคม พ.ศ. 2560
14:30
| ติมอร์-เลสเต  | 2–17 |  ไทย |
| --- | --- | --- |
| Gomes  8', 12' | รายงาน | พีระพล  3', 4', 12' Vong  5' (เข้าประตูตัวเอง) สรศักดิ์  6', 16' ปาณัสม์  9' เจษฎา  10', 19', 36' ชัยวัฒน์  12' มูฮัมหมัด  14', 15', 29', 30', 39' วีระศักดิ์  22' |
ผู้ชม: 200 คน
ผู้ตัดสิน: Vahid Arzpeyma Mohamareh (อิหร่าน)
28 ตุลาคม พ.ศ. 2560
12:00
| ไทย  | 6–3 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
| มูฮัมหมัด  11', 15' รณชัย  12' ณัฐวุฒิ  25' นาวิน  27' วรุฒ  30' | รายงาน | Khairul  29', 32' Azwann  34' |
ผู้ชม: 150 คน
ผู้ตัดสิน: Mahmoudreza Nasirloo (อิหร่าน)
28 ตุลาคม พ.ศ. 2560
14:30
| ติมอร์-เลสเต  | 4–6 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
| Gomes  8', 11' Mu Kui Sen  14' Duarte  34' | รายงาน | Waenvongsoth  2' Phiphakkhavong  11' Sihabouth  16' Phasaweang  21', 40' Chanchaleune  33' |
ผู้ชม: 50 คน
ผู้ตัดสิน: Lee Po-fu (จีนไทเป)
โซนตะวันออก

แต่ละนัดจะลงเล่นระหว่างวันที่ 4 และ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560.
แมตช์ทั้งหมดจัดขึ้นใน ประเทศไทย.
เวลาที่ระบุไว้คือ UTC+7.