stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ถนนป่าโทน

ถนนป่าโทน หรือถนนเดชาวุธ อยู่ในเกาะเมืองพระนครศรีอยุธยา เป็นชื่อถนนที่มีมาแต่โบราณสมัยกรุงศรีอยุธยา ตั้งตามชื่อย่านค้าขาย คำว่า "ป่า" หมายถึงตลาด 
ถนนป่าโทนจึงหมายถึงถนนช่วงที่ผ่านย่านตลาดขายโทนและเครื่องดนตรีไทย
ต่อมาในราวสมัยรัชกาลที่ 5 ถนนป่าโทนได้ถูกตั้งชื่อใหม่ว่า “ถนนเดชาวุธ” ซึ่งเป็นชื่อของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา    พระโอรสพระองค์ที่ 62 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 และเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 7 ในสมเด็จพระศรีพัชรินทรา บรมราชินีนาถ ได้ประทานชื่อถนนสายนี้ ครั้นดำรงตำแหน่งเป็น ผู้บัญชาการกองพลทหารบกที่ 3 ได้ขออนุญาตสร้างทางขึ้นบนถนนป่าโทน เพื่อใช้เป็นเส้นทางลำเลียงพล จากกรมทหารตำบลหัวแหลมซึ่งด้านตะวันตกของเกาะเมือง มุ่งตัดตรงผ่ากลางเมืองไปสู่ท่าเรือข้ามฟากใต้สถานีรถไฟที่ด้านตะวันออกของเกาะเมือง เพื่อสำเลียงทหารและยุทธสัมภาระจากกองพลทหารบกที่ 3 ไปยังสถานีรถไฟกรุงเก่า ซึ่งอยู่ฝากตรงข้ามแม่น้ำป่าสัก หน้าและพอมีการสร้าง สาขาของที่ทำการไปรษณีย์บนถนนสายนี้ จึงตั้งชื่อสาขาว่าเดชาวุธ และเป็นดูเหมือนจะเป็นสถานที่เดียวในปัจจุบันที่ยืนยันว่าถนนสายนี้เคยชื่อว่า ถนนเดชาวุธมาก่อน
ดับเบิล (เพลงโบอา)

| "DOUBLE(DOUBLE / Midnight Parade / Milky Way ~君の歌~)"> เพลงโดยโบอา.จากอัลบั้มLove & Honesty และ BEST OF SOUL |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 22 ตุลาคม พ.ศ. 2546
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2546
แนวเพลง: เจ-ป็อป
ค่ายเพลง: เอเว็กซ์ แทร็กซ์
ดับเบิ้ล(ดับเบิ้ล/มิดไนท์ พาราไดซ์/มิลกี้ เวย์ ~คิมิโนะอุตะ~) (ญี่ปุ่น: DOUBLE; โรมาจิ: ダブル; ทับศัพท์: Daburu) เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 10 ของโบอาในรูปแบบของทริปเปิ้ล เอ ไซด์ ซิงเกิล วางขายเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2546 และเป็นซิงเกิลแรกของโบอาที่ร้องเป็นภาษาเกาหลี เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 2 ของออริกอนชาร์ต และมียอดขายรวมมากกว่า 82,000 แผ่น โดยมิวสิกวิดีโอเพลงนี้ได้รับรางวัล Best Dance Video ในงาน MTV Video Music Awards Japan 2004 ที่ประเทศญี่ปุ่น
ทั้งเพลง DOUBLE เป็นเพลงประกอบโฆษณารถยนต์ของฮอนด้า ส่วนเพลง Midnight Parade เป็นเพลงประกอบโฆษณาแม็คดาดิเมียช็อคโกแล็ตของลอตเต้ และเพลง Milky Way ~คิมิโนะอุตะ~ เป็นเพลงที่ใช้ในการถ่ายทอดสดกีฬารักบี้ชิงแชมป์โลกปี 2003 ของสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว
รายชื่อเพลง > เวอร์ชันญี่ปุ่น

DOUBLE
Midnight Parade
Milky Way ～君の歌～
DOUBLE -Instrumental-
Midnight Parade -Instrumental-
Milky Way ～君の歌～ -Instrumental-
รายชื่อเพลง > เวอร์ชันเกาหลี

Double
이별풍경-Always
Milky Way (Club Remix)
Double (Instrumental)
이별풍경-Always　(Instrumental)
ชาร์ต

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 ตุลาคม 2003 | Oricon Daily Singles Chart | #2 |  |  |  |
| 22 ตุลาคม 2003 | Oricon Weekly Singles Chart | #2 | 42,216 | 82,000 |  |
| 22 ตุลาคม 2003 | Oricon Monthly Singles Chart |  |  | 82,000 |  |
| 22 ตุลาคม 2003 | Oricon Yearly Singles Chart |  |  | 82,000 |  |
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3256

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3256 |
| --- | --- |
ถนนกิ่งแก้ว (ช่วงเทพารักษ์–ลาดกระบัง), ถนนตำหรุ–บางพลี (ช่วงบางปู–เทพารักษ์)
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 24 กิโลเมตร (15 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศเหนือ: ถ.ลาดกระบัง ใน เขตลาดกระบัง กรุงเทพฯ
 :  ถ.เทพรัตน ใน อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ  ถ.เทพารักษ์ ใน อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ ถ.แพรกษา ใน อ.เมืองสมุทรปราการ จ.สมุทรปราการ
ปลายทางทิศใต้:  ถ.สุขุมวิท ใน อ.เมืองสมุทรปราการ จ.สมุทรปราการ
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3256 สายบางปู–กิ่งแก้ว แบ่งออกเป็น 2 ช่วง มีระยะทางรวมทั้งหมดประมาณ 24 กิโลเมตร อยู่ในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงสมุทรปราการ สังกัดสำนักงานทางหลวงที่ 13 (กรุงเทพ) กรมทางหลวง
ช่วงที่ 1 เริ่มจากถนนลาดกระบัง ผ่านถนนเทพรัตน และไปบรรจบกับถนนเทพารักษ์ คือ ถนนกิ่งแก้ว มีระยะทางอยู่ในเขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร และอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ
ช่วงที่ 2 เริ่มจากถนนสุขุมวิท (สายเก่า) ผ่านถนนแพรกษา และไปบรรจบกับถนนเทพารักษ์ คือ ถนนตำหรุ–บางพลี มีระยะทางอยู่ในเขตอำเภอเมืองสมุทรปราการและอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ
รายละเอียดของเส้นทาง > ถนนกิ่งแก้ว

ถนนกิ่งแก้ว (อักษรโรมัน: Thanon King Kaeo) เป็นถนนสายหลักที่เชื่อมระหว่างถนนลาดกระบัง ถนนเทพรัตน และถนนเทพารักษ์เข้าด้วยกัน ถนนกิ่งแก้วแยกมาจากถนนลาดกระบังในท้องที่แขวงลาดกระบัง เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร จากนั้นมุ่งลงทางทิศใต้เข้าสู่ท้องที่ตำบลราชาเทวะ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ไปบรรจบกับถนนเทพารักษ์ที่ตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ตรงข้ามกับถนนตำหรุ–บางพลี ระยะทางประมาณ 14 กิโลเมตร ถนนกิ่งแก้วนั้นมีสะพานลอยคนข้ามทั้งหมด 11 สะพาน แต่ละสะพานนั้นจะมีการตั้งตัวละครในวรรณคดีมากมายบริเวณเกาะกลางอาทิเช่น ทศกัณฐ์ ไมยราพ แต่เดิมถนนแต่เดิมถนนเส้นนี้มีเพียง 2 ช่องทางจราจรตลอดเส้นทาง ซึ่งปัจจุบันได้ขยายเป็น 6-8 ช่องทางจราจรตลอดทั้งสาย สำหรับสะพานข้ามแยกคลองขุด แต่เดิมก่อสร้างเฉพาะเชิงสะพานในขามุ่งหน้าถนนตำหรุ-บางพลีเท่านั้น กรมทางหลวงได้ดำเนินการก่อสร้างสะพานส่วนที่เหลือและถนนตำหรุ-บางพลีจนแล้วเสร็จและเปิดให้สัญจรเมื่อเดือนมิถุนายน 2560 โดยตลอดระยะถนนกิ่งแก้วมีถนนที่สำคัญตัดผ่าน เช่น
ทางแยกเข้าสนามบินสุวรรณภูมิ (2 แห่ง) บริเวณถนนกิ่งแก้ว ช่วงกิโลเมตรที่ 12 (เป็นทางต่างระดับ) และกิโลเมตรที่ 17 (ไม่เปิดให้ใช้และไม่เป็นทางต่างระดับ)
ถนนเทพรัตน ด้านบนเป็นทางพิเศษบูรพาวิถี
ถนนวัดหนามแดง
รายละเอียดของเส้นทาง > ถนนตำหรุ–บางพลี

ถนนตำหรุ–บางพลี  เป็นถนนท้องถิ่นในจังหวัดสมุทรปราการ แยกมาจากถนนสุขุมวิทกิโลเมตรที่ 40 ที่บ้านตำหรุ ตำบลบางปูใหม่ (ในเขตเทศบาลตำบลบางปู) อำเภอเมืองสมุทรปราการ จากนั้นจึงขึ้นไปทางทิศเหนือเข้าสู่พื้นที่ตำบลแพรกษาใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ และไปบรรจบกับถนนเทพารักษ์กิโลเมตรที่ 12 ที่บ้านคลองบางกระบือ ตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี ตรงข้ามกับถนนกิ่งแก้ว (หรือที่ชาวบ้านบริเวณนั้นเรียกว่าแยกคลองขุด) ระยะทาง 10.012 กิโลเมตร เดิมเป็นถนนลาดยางขนาด 2 ช่องจราจร โดยแนวถนนอยู่ทางด้านตะวันออกของคลอง ต่อมาได้ขยายเป็น 6-8 ช่องทางจราจรพร้อมสะพานข้ามแยกคลองขุดที่เชื่อมต่อกับถนนกิ่งแก้ว โดยสร้างคันทางใหม่ทางด้านตะวันตกของคลอง เพื่อให้เป็นถนนทิศทางมุ่งหน้าถนนกิ่งแก้ว ขนาด 4 ช่องจราจร ส่วนคันทางเดิมส่วนใหญ่ยังขนาดเท่าเดิม โดยมีช่องจราจรจำนวน 2-3 ช่อง ถนนตำหรุ–บางพลีนี้เดิมอยู่ในความรับผิดชอบของสำนักงานเร่งรัดพัฒนาชนบท (รพช.) และต่อจากนั้นก็เคยอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท (โดยมีหมายเลขทางหลวงชนบทคือ ทางหลวงชนบท สป.1003) แต่ปัจจุบันได้โอนให้อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงแล้ว ถนนสายนี้จึงเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3256 เพื่อให้เป็นถนนเศรษฐกิจเชื่อมต่อระหว่างบางปู (แหล่งนิคมอุตสาหกรรม) กับสนามบินสุวรรณภูมิ ตลอดระยะทางมีทางแยกสำคัญเพียงแยกเดียว คือ ถนนแพรกษา ในอนาคตจะมีการก่อสร้างรถไฟฟ้าโมโนเรล สายบางปู–สุวรรณภูมิ ซึ่งเชื่อมต่อมาจากสถานีรถไฟฟ้า รถไฟฟ้าแอร์พอร์ตเรลลิงก์ ของสนามบินสุวรรณภูมิ ตัดผ่านถนนเส้นนี้จนไปบรรจบที่ถนนสุขุมวิทแล้วเลี้ยวขวาเชื่อมต่อไปอีกจนบรรจบกับสถานีรถไฟฟ้าบางปู (อนาคต) และทอดยาวไปบรรจบกับสถานีเคหะฯซึ่งเป็นที่สิ้นสุดรถไฟฟ้า BTS ในปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ

| จังหวัด | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ถนนตำหรุ–บางพลี |  ถนนตำหรุ–บางพลี |  ถนนตำหรุ–บางพลี |  ถนนตำหรุ–บางพลี |  ถนนตำหรุ–บางพลี |  ถนนตำหรุ–บางพลี |  |
| สมุทรปราการ | 0+000 | แยกตำหรุ |  ถนนสุขุมวิท ไปบางปู, สมุทรปราการ  |  ถนนสุขมวิท ไปคลองด่าน, อ.บางปะกง |  |  |
| สมุทรปราการ | 0+126 | สะพาน ข้ามคลองชลประทาน | สะพาน ข้ามคลองชลประทาน | สะพาน ข้ามคลองชลประทาน | สะพาน ข้ามคลองชลประทาน | สะพาน ข้ามคลองชลประทาน |
| สมุทรปราการ | ≈5+193 | แยกคลองเก้า | ถนนแพรกษา ไปแพรกษา, ปากน้ำ                 | ไม่มี |  |  |
| สมุทรปราการ | 10+012 | แยกคลองขุด |  ถนนเทพารักษ์ ไปสำโรง                 |  ถนนเทพารักษ์ ไป อ.บางพลี, อ.บางบ่อ |  |  |
|  ถนนกิ่งแก้ว |  ถนนกิ่งแก้ว |  ถนนกิ่งแก้ว |  ถนนกิ่งแก้ว |  ถนนกิ่งแก้ว |  ถนนกิ่งแก้ว |  |
| สมุทรปราการ | 10+128 | สะพาน ข้ามคลองสำโรง | สะพาน ข้ามคลองสำโรง | สะพาน ข้ามคลองสำโรง | สะพาน ข้ามคลองสำโรง | สะพาน ข้ามคลองสำโรง |
| สมุทรปราการ | ≈10+400 | − |  ถนนวัดหนามแดง ไปวัดหนามแดง, บรรจบถนนศรีนครินทร์  | ถนนสุขาภิบาล 4 ไปวัดบางพลีใหญ่กลาง, วัดบางพลีใหญ่ใน |  |  |
| สมุทรปราการ | 13+359 | แยกบางพลี |  ทางพิเศษบูรพาวิถี ไป บางนา, ดินแดง, แจ้งวัฒนะ  |  ทางพิเศษบูรพาวิถี ไป  ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ, ชลบุรี |  |  |
| สมุทรปราการ | 13+359 | แยกบางพลี |  ถนนเทพรัตน ไป บางนา                 |  ถนนเทพรัตน ไป  ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ, ชลบุรี |  |  |
| กรุงเทพมหานคร | ≈23+300 | ทางเข้าท่าอากาศยานฯ ด้านถนนกิ่งแก้ว | ไม่มี  |  ถนนร่มเกล้า ไป  ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ (อาคารคลังสินค้า), มีนบุรี |  |  |
| กรุงเทพมหานคร | 23+929 | แยกกิ่งแก้ว | ถนนลาดกระบัง ไป อ่อนนุช, พระโขนง  | ถนนลาดกระบัง ไป สจล., บรรจบถนนหลวงแพ่ง, ฉะเชิงเทรา |  |  |
|       สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต |       สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต |       สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต |       สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต |       สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต |       สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3256 ช่วงถนนตำหรุ–บางพลีในอดีต
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – ทีมหญิง – รอบแพ้คัดออก

การแข่งขัน รอบแพ้คัดออก ของ ฟุตบอลหญิง ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2016 จะลงเล่นตั่งแต่วันที่ 12 ถึง 19 สิงหาคม พ.ศ. 2559 โดยสองทีมที่ดีที่สุดของแต่ละกลุ่มในรอบแบ่งกลุ่มและสองทีมอันดับสามที่ดีที่สุดจะได้ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก.
เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น, BRT (UTC−3).
ทีมที่ผ่านเข้ารอบ

| กลุ่ม | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | อันดับสาม (สองทีมที่ดีที่สุด) |
| --- | --- | --- | --- |
| อี |  บราซิล |  จีน |  สวีเดน |
| เอฟ |  แคนาดา |  เยอรมนี |  ออสเตรเลีย |
| จี |  สหรัฐ |  ฝรั่งเศส | — |
สายการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบก่อนรองชนะเลิศ | รอบก่อนรองชนะเลิศ |  |  | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงเหรียญทอง | รอบชิงเหรียญทอง |
 
|   | 12 สิงหาคม — เบลูโอรีซองชี | 12 สิงหาคม — เบลูโอรีซองชี |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   | 12 สิงหาคม — เบลูโอรีซองชี | 12 สิงหาคม — เบลูโอรีซองชี |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   |  บราซิล (p)  | 0 (7) |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   |  บราซิล (p)  | 0 (7) |  |  | 16 สิงหาคม — รีโอเดจาเนโร | 16 สิงหาคม — รีโอเดจาเนโร |  |  |  |  |
|   |  ออสเตรเลีย | 0 (6)  |  |  | 16 สิงหาคม — รีโอเดจาเนโร | 16 สิงหาคม — รีโอเดจาเนโร |  |  |  |  |
|   |  ออสเตรเลีย | 0 (6)  |  |  |  บราซิล | 0 (3) |  |  |  |  |
|   | 12 สิงหาคม — บราซิเลีย | 12 สิงหาคม — บราซิเลีย |  |  |  บราซิล | 0 (3) |  |  |  |  |
|   | 12 สิงหาคม — บราซิเลีย | 12 สิงหาคม — บราซิเลีย |  |  |  สวีเดน | 0 (4)  |  |  |  |  |
|   |  สหรัฐ | 1 (3) |  |  |  สวีเดน | 0 (4)  |  |  |  |  |
|   |  สหรัฐ | 1 (3) |  |  |  |  |  |  | 19 สิงหาคม — รีโอเดจาเนโร | 19 สิงหาคม — รีโอเดจาเนโร |
|   |  สวีเดน (p) | 1 (4)  |  |  |  |  |  |  | 19 สิงหาคม — รีโอเดจาเนโร | 19 สิงหาคม — รีโอเดจาเนโร |
|   |  สวีเดน (p) | 1 (4)  |  |  |  |  |  |  |  สวีเดน | 1 |
|   | 12 สิงหาคม — เซาเปาลู | 12 สิงหาคม — เซาเปาลู |  |  |  |  |  |  |  สวีเดน | 1 |
|   | 12 สิงหาคม — เซาเปาลู | 12 สิงหาคม — เซาเปาลู |  |  |  |  |  |  |  เยอรมนี | 2  |
|   |  แคนาดา | 1 |  |  |  |  |  |  |  เยอรมนี | 2  |
|   |  แคนาดา | 1 |  |  | 16 สิงหาคม — เบลูโอรีซองชี | 16 สิงหาคม — เบลูโอรีซองชี |  |  |  |  |
|   |  ฝรั่งเศส | 0  |  |  | 16 สิงหาคม — เบลูโอรีซองชี | 16 สิงหาคม — เบลูโอรีซองชี |  |  |  |  |
|   |  ฝรั่งเศส | 0  |  |  |  แคนาดา | 0 |  |  |  |  |
|   | 12 สิงหาคม — ซัลวาดอร์ | 12 สิงหาคม — ซัลวาดอร์ |  |  |  แคนาดา | 0 |  |  |  |  |
|   | 12 สิงหาคม — ซัลวาดอร์ | 12 สิงหาคม — ซัลวาดอร์ |  |  |  เยอรมนี | 2  |  |  | รอบชิงเหรียญทองแดง | รอบชิงเหรียญทองแดง |
|   |  จีน | 0 |  |  |  เยอรมนี | 2  |  |  | รอบชิงเหรียญทองแดง | รอบชิงเหรียญทองแดง |
|   |  จีน | 0 |  |  |  |  |  |  | 19 สิงหาคม — เซาเปาลู | 19 สิงหาคม — เซาเปาลู |
|   |  เยอรมนี | 1  |  |  |  |  |  |  | 19 สิงหาคม — เซาเปาลู | 19 สิงหาคม — เซาเปาลู |
|   |  เยอรมนี | 1  |  |  |  |  |  |  |  บราซิล | 1 |
|   |  |  |  |  |  |  |  |  |  บราซิล | 1 |
|   |  |  |  |  |  |  |  |  |  แคนาดา | 2  |
|   |  |  |  |  |  |  |  |  |  แคนาดา | 2  |
รอบ 8 ทีมสุดท้าย > สหรัฐอเมริกา พบ สวีเดน

12 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ด
| สหรัฐ  | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ) |  สวีเดน |
| --- | --- | --- |
| มอร์แกน  77' | รายงาน (ริโอ2016) รายงาน (ฟีฟ่า) | แบล็คสเตนิอุส  61' |
ลูกโทษ
| มอร์แกน  โฮแรน  ลอยด์  ไบรอัน  เพรสส์  | 3–4 |  เชลิน  อัสล์ลานี  เซมบรันต์  เซเกร์  ดาห์ลควิสต์ |
ผู้ชม: 13,892 คน
ผู้ตัดสิน: แอนนา-มารี ไคห์ลีย์ (นิวซีแลนด์)
| --- | --- |
             สหรัฐอเมริกา :              สวีเดน
รอบ 8 ทีมสุดท้าย > จีน พบ เยอรมนี

12 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ด
| จีน  | 0–1 |  เยอรมนี |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (ริโอ2016) รายงาน (ฟีฟ่า) | เบห์รินเกอร์  76' |
ผู้ชม: 9,642 คน
ผู้ตัดสิน: คาเทรีนา มอนซุล (ยูเครน)
| --- | --- |
             จีน :              เยอรมนี
รอบ 8 ทีมสุดท้าย > แคนาดา พบ ฝรั่งเศส

12 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ด
| แคนาดา  | 1–0 |  ฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
| ชมิดต์  56' | รายงาน (ริโอ2016) รายงาน (ฟีฟ่า) |  |
ผู้ชม: 38,688 คน
ผู้ตัดสิน: คลาอูเดีย อุมปิเอร์เรซ (อุรุกวัย)
| --- | --- |
             แคนาดา :              ฝรั่งเศส
รอบ 8 ทีมสุดท้าย > บราซิล พบ ออสเตรเลีย

12 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ด
| บราซิล  | 0–0 (ต่อเวลาพิเศษ) |  ออสเตรเลีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (ริโอ2016) รายงาน (ฟีฟ่า) |  |
ลูกโทษ
| อังเดรสซา อัลวีส  อังเดรสซา  เบอาตริซ  ราฟาเอลเล  มาร์ทา  เดบินญา  มูนิกา  ทามีเรส  | 7–6 |  เคลลอนด์-ไนท์  อัลเลเวย์  วาน เอกมอนด์  โปลคิงฮอร์เน  กอร์รี  เฮย์แมน  โลการ์โซ  เคนเนดี |
ผู้ชม: 52,660 คน
ผู้ตัดสิน: แครอล เชนาร์ด (แคนาดา)
| --- | --- |
             บราซิล :              ออสเตรเลีย
รอบรองชนะเลิศ > บราซิล พบ สวีเดน

16 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ด
| บราซิล  | 0–0 (ต่อเวลาพิเศษ) |  สวีเดน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (ริโอ2016) รายงาน (ฟีฟ่า) |  |
ลูกโทษ
| มาร์ทา  กริสติอาเน  อันเดรสซา อัลวีส  ราฟาเอลเล  อันเดรสซา  | 3–4 |  เชลิน  อัสล์ลานี  เซเกอร์  ฟิสเชอร์  ดาห์ลควิสต์ |
ผู้ชม: 70,454 คน
ผู้ตัดสิน: ลูเซีย เวเนกัส (เม็กซิโก)
| --- | --- |
             บราซิล :              สวีเดน
รอบรองชนะเลิศ > แคนาดา พบ เยอรมนี

16 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ด
| แคนาดา  | 0–2 |  เยอรมนี |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (ริโอ2016) รายงาน (ฟีฟ่า) | เบห์รินเกอร์  21' (ลูกโทษ) ดาบริตซ์  59' |
ผู้ชม: 5,641 คน
ผู้ตัดสิน: รี ฮยัง-อ็อก (เกาหลีเหนือ)
| --- | --- |
             แคนาดา :              เยอรมนี
รอบชิงเหรียญทองแดง (รอบชิงอันดับที่ 3)

19 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ด
| บราซิล  | 1–2 |  แคนาดา 3 ! |
| --- | --- | --- |
| บีอาตริซ  79' | รายงาน (ริโอ2016) รายงาน (ฟีฟ่า) | โรส  25' ซินแคลร์  52' |
ผู้ชม: 39,718 คน
ผู้ตัดสิน: เตโอโดรา อัลบอน (โรมาเนีย)
| --- | --- |
             บราซิล :              แคนาดา
รอบชิงเหรียญทอง (รอบชิงชนะเลิศ)

19 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ด
| สวีเดน  | 1–2 |  เยอรมนี |
| --- | --- | --- |
| แบล็คสเตนิอุส  67' | รายงาน (ริโอ2016) รายงาน (ฟีฟ่า) | มารอซซาน  48' เซมบรันท์  62' (เข้าประตูตัวเอง) |
ผู้ชม: 52,432 คน
ผู้ตัดสิน: คารอล เชนาร์ด (แคนาดา)
| --- | --- |
             สวีเดน :              เยอรมนี
แหล่งข้อมูลอื่น

Football – Womenเก็บถาวร 2016-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Rio2016.com
Women's Olympic Football Tournament, Rio 2016 เก็บถาวร 2016-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, FIFA.com
| ด ค กกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |
ชาย:  รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่มเอ  กลุ่มบี  กลุ่มซี  กลุ่มดี  รอบแพ้คัดออก  รายชื่อผู้เล่น 
หญิง:  รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่มอี  กลุ่มเอฟ  กลุ่มจี  รอบแพ้คัดออก  รายชื่อผู้เล่น
นิคมญี่ปุ่นในประเทศไมโครนีเชีย

| ประชากรทั้งหมด |
| --- | --- |
114 (2007)
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
โปนเปย์ (โกโลเนียและปาลีกีร์), ชุก (ดุบลนและโตล)
ภาษา
ตระกูลภาษาไมโครนีเชีย (ได้แก่ ชุก, โปนเปย์, แยป, โกชาเอ), อังกฤษ, ญี่ปุ่น
ศาสนา
โรมันคาทอลิกและโปรเตสแตนต์; ชินโต, มหายาน, วิญญาณนิยม
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ชาวไมโครนีเชีย, ชาวญี่ปุ่น, ชาวโอกินาวะ 
นิคมญี่ปุ่นในดินแดนที่ปัจจุบันนี้เป็นประเทศไมโครนีเชีย สามารถย้อนไปได้ถึงช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อพ่อค้าและนักสำรวจชาวญี่ปุ่นเข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณตอนกลางและตะวันออกของหมู่เกาะแคโรไลน์ หลังจากที่จักรวรรดิญี่ปุ่นเข้าครอบครองหมู่เกาะใน ค.ศ. 1914 ชาวญี่ปุ่นได้ย่ายถิ่นฐานมาแคโรไลน์เป็นจำนวนมากในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920–1930 รัฐบาลญี่ปุ่นกระตุ้นให้มีการย้ายถิ่นมาสู่หมู่เกาะที่เป็นส่วนหนึ่งของแปซิฟิกใต้ในอาณัติ
ผู้อพยพยุคแรก ๆ เป็นพ่อค้า แม้ว่าในระยะต่อมาผู้เข้ามาตั้งถิ่นฐานจะทำงานเป็นชาวประมง เกษตรกร หรือแรงงานเกณฑ์ ผู้อพยพส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานที่โปนเปย์และชุก ส่วนเกาะอื่น ๆ มีจำนวนชาวญี่ปุ่นเพียงจำนวนน้อยเท่านั้น ใน ค.ศ. 1945 มีประชากรชาวญี่ปุ่นรวมกันกว่า 100,000 คน ผู้อพยพญี่ปุ่นในหมู่เกาะแคโรไลน์กลางและตะวันออก ประกอบด้วย ชาวญี่ปุ่น ชาวโอกินาวะ และชาวเกาหลีจำนวนหนึ่ง ผู้ตั้งถิ่นฐานนำศาสนาชินโตและพุทธเข้ามาสู่หมู่เกาะแห่งนี้ แม้ว่าการนับถือศาสนาดังกล่าวจะไม่เป็นที่นิยมสำหรับชาวพื้นเมือง ใน ค.ศ. 1945 ภาษาญี่ปุ่นได้เข้ามาแทนที่ภาษาในตระกูลไมโครนีเชียในฐานะภาษาที่ใช้สนทนาในชีวิตประจำวัน
ความสัมพันธ์ระหว่างเชื้อชาติของชาวญี่ปุ่น (ผู้ตั้งถิ่นฐานและเจ้าหน้าที่รัฐ) กับชาวไมโครนีเชียเป็นไปอย่างเป็นมิตรและการสมรสต่างพวกระหว่างชาวญี่ปุ่นกับชาวไมโครนีเชียได้รับการสนับสนุน แม้ว่าความสัมพันธ์จะเริ่มแย่ลงเมื่อรัฐบาลอาณานิคมญี่ปุ่นออกนโยบายที่ให้ประโยชน์แก่ชาวญี่ปุ่นมากกว่า รวมถึงแสดงการไม่ให้ความสำคัญต่อบรรทัดฐานแบบไมโครนีเชีย หลังจากการยอมจำนนของญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1945 ชาวญี่ปุ่นทุกคนถูกส่งกลับญี่ปุ่น ขณะที่ประชากรเชื้อสายญี่ปุ่น-ไมโครนีเชียได้รับอนุญาตให้อยู่ต่อไป ซึ่งโดยส่วนมากเลือกอยู่ต่อ พวกเขาเหล่านั้นจำนวนมากได้รับตำแหน่งสำคัญทางการเมือง ภาครัฐ และภาคธุรกิจหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ประชากรกลุ่มนี้นับได้ว่าเป็นประชากรกลุ่มน้อยที่มีจำนวนมากในสหพันธรัฐไมโครนีเชีย ประเทศไมโครนีเชียเริ่มมีความสัมพันธ์กับญี่ปุ่นด้านการค้าและวัฒนธรรมนับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 และได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตใน ค.ศ. 1988 อันเป็นระยะเวลาสองปีหลังจากที่ประเทศไมโครนีเชียได้รับเอกราช
เชิงอรรถ

↑  จำนวนนี้ไม่รวมพลเมืองไมโครนีเชียเชื้อสายญี่ปุ่น-ไมโครนีเชีย
↑  สหพันธรัฐไมโครนีเชียก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1979 และได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1986 บทความนี้จะกล่าวถึงนิคมญี่ปุ่นในรัฐแยป, ชุก, โปนเปย์ และโกชาเอ ซึ่งประกอบกันเป็นประเทศไมโครนีเชียในปัจจุบันเท่านั้น โดยแหล่งอ้างอิงอย่างน้อยหนึ่งแหล่งโดยพีตตีได้อ้างถึงแยปและชุกในภูมิภาคกลางของหมู่เกาะแคโรไลน์ ขณะที่โปนเปย์และโกชาเอถูกจัดเป็นหมู่เกาะแคโรไลน์ตะวันออก
บรรณานุกรม

Baker, Byron; Wenkam, Robert, Micronesia: The Breadfruit Revolution, East-West Center Press, 1971, ISBN 0-8248-0102-4
Crocombe, R. G., Asia in the Pacific Islands: Replacing the West, 2007, ISBN 982-02-0388-0
Davidson, James Wightman, Pacific Island: Geographical Handbook Series, Volume 4 of Pacific Islands, Naval Intelligence Division, 1945
Edmonds, I. G., Micronesia: America's Outpost in the Pacific, Bobbs-Merrill, 1974, ISBN 0-672-51815-5
Hezel, Francis X., Strangers in Their Own Land: A Century of Colonial Rule in the Caroline and Marshall Islands (Issue 13 of Pacific Islands Monograph Ser. 13), University of Hawaii Press, 2003, ISBN 0-8248-2804-6
Hiery, Hermann, The Neglected War: The German South Pacific and The Influence of World War I, University of Hawaii Press, 1995, ISBN 0-8248-1668-4
Myers, Ramon H.; Peattie, Mark R., The Japanese Colonial Empire, 1895–1945, Princeton University Press, 1987, ISBN 0-691-10222-8
National Research Council (U.S.). Pacific Science Board, CIMA report, Issue 5, 1950
Oliver, Douglas L., The Pacific Islands, University of Hawaii Press, 1989, ISBN 0-8248-1233-6
Pacific Magazine Corp, "Special Report on Japanese Investment in the Pacific Islands", Pacific Magazine, Volume 10, pp. 34–37, 1985
Peattie, Mark R., Nanʻyō: The rise and fall of the Japanese in Micronesia, 1885–1945, University of Hawaii Press, 1988, ISBN 0-8248-1480-0
Poyer, Lin; Falgout, Suzanne; Carucci, Laurence Marshall, The Typhoon of War: Micronesian Experiences of the Pacific War, University of Hawaii Press, 2001, ISBN 0-8248-2168-8
Price, Willard, The South Sea Adventure: Through Japan's Equatorial Empire, The Hokuseido Press, 1936
Price, Willard, Japan's new outposts, Harper's Magazine, Volume 171, pp. 537–546, 1935
Rainbird, Paul, The Archaeology of Micronesia: Cambridge World Archaeology, Cambridge University Press, 2004, ISBN 0-521-65630-3
Shuster, Donald R., State Shinto in Micronesia during Japanese Rule, 1914–1945, Brigham Young University—Hawaii Campus, Pacific Studies, Volumes 5 (2), pp. 20–43, 1981
The Statesman's Year-book, St. Martin's Press, 1923
United States. Office of the Chief of Naval Operations, East Caroline Islands: Civil Affairs Handbook, Office of the Chief of Naval Operations, Navy Dept., 1946
ตำบลสวาย

ตำบลสวาย สามารถหมายถึงตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้ 2 แห่งในอำเภอและจังหวัดต่าง ๆ คือ
ตำบลสวาย อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์
ตำบลสวาย อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐจีน

| ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐจีน |
| --- | --- |

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา:  สาธารณรัฐจีน
เริ่มใช้: 17 ธันวาคม 1928; 95 ปีก่อน (1928-12-17)
| ตราพรรคก๊กมินตั๋ง |
| --- | --- |

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: ก๊กหมินตั๋ง
ตะวันฉาย ฟ้าใส (จีน: 青天白日; พินอิน: Qīng tīan bái rì) หมายถึง แนวคิดการออกแบบธงประจำพรรค และ ตราประจำพรรคการเมืองของพรรคก๊กมินตั๋ง มาจากธงพื้นสีน้ำเงิน รูปดวงอาทิตย์สีขาวรัศมี 12 แฉกสีขาว เป็นสัญลักษณ์แทนความคิดเชิงก้าวหน้า หมายถึง เดือนทั้ง 12 เดือนและระบบการแบ่งเวลาเป็น 12 ชั่วโมงแบบจีน (時辰, shíchén) ซึ่ง 1 ชั่วโมงจีนเท่ากับ 2 ชั่วโมงสากล ดังนั้น 12 ชั่วโมงจีนจึงเท่ากับ 24 ชั่วโมงสากล หรือเวลาใน 1 วัน เริ่มใช้เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2471
ประวัติการออกแบบธงตะวันฉาย ฟ้าใส

ธง"ตะวันฉาย ฟ้าใส" เดิมถูกออกแบบโดยลู่ เฮาตง ผู้พลีชีพในการปฏิวัติสาธารณรัฐ เขานำเสนอรูปแบบธงให้กับกองกำลังปฏิวัติในพิธีเปิดของSociety for Regenerating China สมาคมที่ต่อต้านราชวงศ์ชิงในฮ่องกง เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1895
ในช่วงการก่อการกำเริบอู่ชางใน ค.ศ. 1911 ที่ประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐจีน กองทัพปฏิวัติต่าง ๆ มีธงที่แตกต่างกัน โดยธง"ตะวันฉาย ฟ้าใส"ของลู่ เฮาตงถูกใช้ในมณฑลทางใต้ของมณฑลกวางตุ้ง, เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง, มณฑลยูนนาน และมณฑลกุ้ยโจว ในขณะที่"ธง 18 แฉก", "ธงห้าสี" และธงรูปแบบอื่นถูกนำมาใช้ในที่อื่น ๆ
เมื่อมีการจัดตั้งรัฐบาลสาธารณรัฐจีนในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1912 มีการนำธง"ห้าสี"มาใช้เป็นธงชาติ แต่ซุน ยัตเซ็นไม่พิจารณาถึงการออกแบบที่เหมาะสม โดยให้เหตุผลว่าแถบแนวนอนบ่งบอกถึงลำดับชั้นหรือชนชั้นเหมือนที่มีในสมัยราชวงศ์ ดังนั้น เมื่อเขาก่อตั้งรัฐบาลคู่แข่งที่กว่างโจวใน ค.ศ. 1917 เขานำธง"ตะวันฉาย ฟ้าใส"มาใช้เป็นธงของพรรค และธง"ท้องฟ้าสีฟ้า ดวงอาทิตย์สีขาว และโลกสีแดงทั้งหมด" (青天白日滿地紅) ซึ่งในตอนนั้นเป็นธงนาวี มาใช้เป็นธงชาติ ธงนี้กลายเป็นธงชาติใน ค.ศ. 1928 ในขณะที่ธง"ท้องฟ้าสีฟ้ากับดวงอาทิตย์สีขาว"ถูกนำมาใช้เป็นธงนาวิกโยธิน
ธง "ท้องฟ้าสีฟ้า ดวงอาทิตย์สีขาว และโลกสีแดงทั้งหมด" ยังคงเป็นธงของสาธารณรัฐจีนมาจนถึงทุกวันนี้
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐจีนในอดีต

รัฐบาลเป่ยหยาง พ.ศ. 2460 - 2475
ดูเพิ่ม

ธงชาติสาธารณรัฐจีน
เพลงชาติสาธารณรัฐจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของก๊กมินตั๋ง
sac.gov.tw:本期專題：奧會模式(ในภาษาจีน)
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมชาย – รอบแพ้คัดออก

รอบแพ้คัดออก ของการแข่งขันฟุตบอลชาย ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะแข่งขันระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม ถึง 7 สิงหาคม ค.ศ. 2021 โดยจะเนิ่มต้นในรอบก่อนรองชนะเลิศซึ่งประกอบไปด้วยทีมที่ดีที่สุดสองอันดับแรกจากกลุ่มเอ กลุ่มบี กลุ่มซี และกลุ่มดี
เวลาทั้งหมดเป็นเขตเวลาในประเทศญี่ปุ่น (UTC+9)
รูปแบบ

การแข่งขันในรอบแพ้คัดออกจะแข่งขันกันในเวลาปกติ 90 นาที หากเสมอกันจะต้องต่อเวลาพิเศษ 30 นาที โดยแบ่งเป็นครึ่งละ 15 นาที หากยังเสมอกันต้องดวลลูกโทษ เพื่อหาผู้ชนะ
ทีมที่ผ่านเข้ารอบ

การแข้งขันในรอบก่อนรองชนะเลิศจะประกอบไปด้วยสองทีมที่ดีที่สุดจากทั้งสี่กลุ่มในรอบแบ่งกลุ่ม ดังนี้
| กลุ่ม | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| เอ |  ญี่ปุ่น |  เม็กซิโก |
| บี |  เกาหลีใต้ |  นิวซีแลนด์ |
| ซี |  สเปน |  อียิปต์ |
| ดี |  บราซิล |  โกตดิวัวร์ |