stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอพนัสนิคม
นามสกุลพระราชทานที่เกี่ยวข้องกับเมืองพนัสนิคม

ตระกูลทุมมานนท์ เป็นนามสกุลพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเป็นนามสกุลพระราชทานที่ ๑๔๐๕ "ทุมมานนท์" (เขียนแบบโรมันว่า Dummananda) อันสืบเชื้อสายมาจากพระอินทอาษา (ท้าวอินทิสาร ทุมมานนท์) เจ้าเมืองพนัสนิคมคนแรก พระราชทานแก่หลวงประพิธวยาการ (ภิรมย์ ทุมมานนท์) เลฃานุการกรมไปรษณีย์โทรเลข, นายร้อยโทพินิจ ทุมมานนท์ ผู้บังคับกองร้อยที่ ๑ กรมทหารม้าที่ ๕ (น้องชาย) และนายวัณณี ทุมมานนท์ (บิดา) ปู่นายวัณณีชื่อพระอินทราสา (ทุม)
อนึ่งตระกูลทุมมานนท์ เป็นตระกูลเจ้าเมืองพนัสนิคมและเป็นสายเครือญาติกลุ่มตระกูลเจ้านายเมืองนครพนม ในอดีตเมืองนครพนมเป็นหัวเมืองในราชอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ ประเทศราชของสยาม โดยท้าวไชย (ศรีวิไชย) อุปราชเมืองนครพนม บิดาของพระอินทอาษา (ท้าวอินทิสาร ทุมมานนท์) เจ้าเมืองพนัสนิคมนั้น สืบเชื้อสายมาจากบิดานามว่าพระบรมราชา (ท้าวกู่แก้ว) เจ้าเมืองมรุกขนคร (ก่อนเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองนครพนม), พี่ชายนามว่าพระบรมราชา (ท้าวพรหมา) เจ้าเมืองนครพนม ซึ่งทายาทได้เป็นเจ้าเมืองมหาไชยกองแก้วและเจ้าเมืองสกลนคร ต้นตระกูล "พรหมสาขา ณ สกลนคร", พี่เขยนามว่าพระบรมราชา (สุดตา) เจ้าเมืองนครพนม กลุ่มตระกูลสาย "ณ นครพนม" และหลานนามว่าพระบรมราชา(มัง) เจ้าเมืองนครพนม
โดยตระกูลทุมมานนท์ เชื้อสายเจ้าเมืองพนัสนิคม มีการสืบตำแหน่งเจ้าเมืองพนัสนิคม 3 ชั่วอายุคน ได้แก่
1.พระอินทอาษา (ท้าวอินทิสาร หรือ ท้าวทุม ทุมมานนท์)
2.หลวงภักดีสงคราม (ท้าวนิล ทุมมานนท์)
3.หลวงภักดีสงคราม (ท้าวบุญจันทร์ ทุมมานนท์)
โดยหลวงภักดีสงคราม (ท้าวบุญจันทร์ ทุมมานนท์) เจ้าเมืองพนัสนิคมคนสุดท้าย บุตรชายของหลวงภักดีสงคราม (ท้าวนิล ทุมมานนท์) ได้สละบรรดาศักดิ์ให้อานามว่าหลวงภักดีสงคราม (ท้าวเปลี่ยน ทุมมานนท์)
ดูเพิ่ม

โรงพยาบาลพนัสนิคม กระทรวงสาธารณสุข
ศูนย์ขยายพันธุ์พืชที่ 19 อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
สนามกีฬาและศูนย์เยาวชนเทศบาลเมืองพนัสนิคม
ศาลเจ้าแปะกง
มูลนิธิสว่างกุศลธรรมสถานเม่งเต็กเซียงตั๊ว(พนัสนิคม) ชลบุรี
โรงเจเว่งฮกตั๊ว (เป็นโรงเจเก่าแก่ที่มีอายุยาวนานกว่าร้อยปี)
ศาลเจ้าเล่งฉือปุ้ยเสี่ยว(ศาลเจ้าพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร ปางนั่งขัดสมาธิเพชร)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์จังหวัดชลบุรี เก็บถาวร 2007-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อำเภอพนัสนิคม
หนังสือพิทยานุสรณ์ พ.ศ. 2499  เก็บถาวร 2011-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สถานที่ท่องเที่ยว อำเภอพนัสนิคม เก็บถาวร 2008-06-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนT
สถานที่ต่างๆ อำเภอพนัสนิคม เก็บถาวร 2008-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรงเรียนพนัสพิทยาคาร เก็บถาวร 2009-08-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระรถเมรี[ลิงก์เสีย]
สุจิตต์ วงษ์เทศ ลาวพนัสนิคมฯ[ลิงก์เสีย]
วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ปีที่24 ฉบับที่ 45[ลิงก์เสีย]
การตั้งถิ่นฐานและพัฒนาการชองกลุ่มชาติพันธุ์ลาวในภาคคะวันออก : พลวัตในบริบทสังคมไทย เก็บถาวร 2019-07-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พงศาวดารเมืองนครพนมสังเขป ฉบับพระยาจันทร์โงนคำ
นามสกุลพระราชทาน มูลนิธิอนุรักษ์พระราชวังพญาไท เก็บถาวร 2020-07-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าพระราชทานนามเมืองว่าพนัสนิคม
หอพระพนัสบดี อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
พระพนัสบดี
น้ำแม่กก

| น้ำแม่กก |
| --- | --- |
น้ำแม่กกที่อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่
ระบบอุทกวิทยา
แอ่งสมุทร: มหาสมุทรแปซิฟิก
ระบบแม่น้ำ: ระบบแม่น้ำเจ้าโขง
ลุ่มน้ำประธาน: ลุ่มน้ำกก
ชื่อแหล่งน้ำ: น้ำแม่กก
ข้อมูลทั่วไป
ไหลผ่าน: รัฐฉาน ประเทศพม่า   อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่   อำเภอเมืองเชียงราย อำเภอเวียงชัย อำเภอเวียงเชียงรุ้ง อำเภอแม่จัน อำเภอดอยหลวง และ อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ประเทศไทย
ความยาว: 285 กิโลเมตร
ที่ตั้งของต้นน้ำ: รัฐฉาน ประเทศพม่า
ท้ายน้ำ: แม่น้ำโขง
ที่ตั้งของท้ายน้ำ: อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย 20°14′39″N 100°8′19″E﻿ / ﻿20.24417°N 100.13861°E﻿ / 20.24417; 100.13861
ระดับความสูงของท้ายน้ำ: 358 เมตร
น้ำแม่กก (ไทยถิ่นเหนือ: ) เป็นแม่น้ำสายสำคัญสายหนึ่งในภาคเหนือของประเทศไทย มีต้นกำเนิดจากทิวเขาแดนลาวและทิวเขาผีปันน้ำตอนเหนือของเมืองกก จังหวัดเชียงตุงภายในอาณาเขตของรัฐฉานในประเทศพม่า ไหลเข้าสู่ประเทศไทยที่ช่องน้ำแม่กก อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ ไหลมาเรื่อย ๆ จนผ่านตัวอำเภอเมืองเชียงราย หลังจากนั้นก็ไหลลงสู่แม่น้ำโขงที่บริเวณสบกก อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย มีความยาว 285 กิโลเมตร (ในประเทศไทยยาว 130 กิโลเมตร) ลำน้ำสาขาที่สำคัญได้แก่ น้ำแม่ฝาง น้ำแม่ลาว น้ำแม่กรณ์ และน้ำแม่สรวย
ปลาบู่มหิดล

| ปลาบู่มหิดล |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: Gobiiformes Gobiiformes
วงศ์:: วงศ์ปลาบู่ Gobiidae H. M. Smith, 1932
สกุล:: Mahidolia Mahidolia (Valenciennes, 1837)
สปีชีส์:: Mahidolia mystacina
ชื่อทวินาม
Mahidolia mystacina (Valenciennes, 1837)

ชื่อพ้อง
 สกุล Rictugobius Koumans, 1932 ชนิด Gobius mystacinus Valenciennes, 1837  Waitea mystacina (Valenciennes, 1837)  Gobius pulverulentus Kuhl & van Hasselt, 1837  Mahidiolia normani H. M. Smith & Koumans, 1932  Mahidiolia duque J. L. B. Smith, 1947  Waitea buchanani Visweswara Rao, 1972
ปลาบู่มหิดล (ชื่อวิทยาศาสตร์: Mahidolia mystacina) เป็นปลาบู่ที่พบในประเทศไทยเป็นครั้งแรกที่อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี เมื่อ พ.ศ. 2475 โดย ดร.ฮิว แมคคอร์มิค สมิธ และได้ตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ตามพระนามของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก เพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติ และสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ ในฐานะที่ได้ทรงอุปถัมภ์ และพระราชทานทุนสำหรับส่งนักเรียนไปศึกษาต่อด้านการประมงในต่างประเทศ และทรงได้รับถวายสมัญญานามว่า "พระประทีปแห่งการอนุรักษ์ทรัพยากรสัตว์น้ำของไทย"
ประวัติ

ในราวปี พ.ศ. 2469 ซึ่งเป็นช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) ได้มีการจัดตั้งกรมรักษาสัตว์น้ำขึ้นในกระทรวงเกษตราธิการ โดยมีชาวอเมริกันชื่อ ดร.ฮิว แมคคอร์มิค สมิธ (Hugh McCormick Smith) เข้ามาปฏิบัติงานด้านการเพาะเลี้ยงและการอนุรักษ์พันธุ์สัตว์น้ำในประเทศไทย ในตำแหน่งเจ้ากรมรักษาสัตว์น้ำคนแรก
ผลงานในหน้าที่รับผิดชอบของฮิว แมคคอร์มิค สมิธ ที่เกี่ยวกับทรัพยากรสัตว์น้ำของไทยโดยเฉพาะพันธุ์ปลา มีรวมกว่า 60 เรื่อง อีกทั้งยังได้ตั้งชื่อวิทยาศาสตร์สำหรับปลาที่ค้นพบใหม่รวม 67 ชนิด เป็นสกุลใหม่รวม 21 สกุลในจำนวนนี้ได้ตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ปลาบู่ โดยให้ชื่อสกุลว่า Mahidolia เพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ซึ่งขณะนั้นทรงดำรงพระยศเป็นสมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช กรมหลวงสงขลานครินทร์ ในการที่พระองค์ทรงสนพระทัย ทรงใคร่ติดตาม และเปี่ยมด้วยพระมหากรุณาธิคุณต่อการประมงของประเทศไทย พระองค์ได้พระราชทานทุนทรัพย์ส่วนพระองค์สำหรับคนไทย เพื่อที่จะได้มาทำงานด้านการประมงต่อจาก ดร.ฮิว แมคคอร์มิค สมิธ โดยเฉพาะการเพาะเลี้ยง และการอนุรักษ์พันธุ์ปลา
จนถึงปัจจุบัน ปลาบู่มหิดลนับเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Mahidolia
เนื้อหา

ปลาบู่มหิดล ค้นพบเป็นครั้งแรกในรั้วไซมาน ณ ปากแม่น้ำจันทบุรี ในเขตพื้นที่อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี และปัจจุบันได้รับการคุ้มครองได้ในลำดับที่ 49 โดยระบุปลาบู่มหิดลทุกชนิดในสกุล Mahidolia ตามบัญชีท้ายประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เรื่อง กำหนดเขตพื้นที่และมาตรการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม ในบริเวณพื้นที่ที่ได้รับธรณีพิบัติ จังหวัดระนอง จังหวัดกระบี่ จังหวัดตรัง จังหวัดพังงา จังหวัดภูเก็ต และจังหวัดสตูล พ.ศ. 2549 ซึ่งประกาศ ณ วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2549 โดย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในขณะนั้น เพราะปลาบู่มหิดลนอกจากจะค้นพบที่จังหวัดจันทบุรีแล้ว ยังค้นพบที่จังหวัดระนองและจังหวัดภูเก็ตอีกด้วย
เนื้อหา > สถานการณ์ปลาบู่มหิดล

ปลาบู่มหิดลเป็นปลาขนาดเล็กที่หาได้ยาก ไม่สามารถพบเห็นได้บ่อยครั้ง ในปัจจุบันป่าชายเลนเสื่อมโทรม อันเนื่องมาจากการพัฒนาเศรษฐกิจด้านต่าง ๆ เช่น การปล่อยน้ำทิ้ง และของเสียจากแหล่งชุมชน โรงงานอุตสาหกรรม และการเลี้ยงกุ้งทะเล เป็นต้น นอกจากนี้แหล่งน้ำต่าง ๆ เกือบตลอดแขนงชายฝั่งทะเลมีสภาพเปลี่ยนแปลงไปในลักษณะตื้นเขิน เนื่องจากมีการชะล้างหน้าดิน (soil erosion) บนพื้นที่ดินจากการประกอบกิจกรรมดังกล่าวแล้ว รวมทั้งการทำประมงที่ใช้เครื่องมือประจำที่ประเภทกางกั้นจำพวกโพงพางปีก เป็นต้น ซึ่งมีผลกระทบต่อสภาวะความเปลี่ยนแปลงของแหล่งที่อยู่อาศัย ซึ่งมีผลต่อความเสื่อมโทรมของพันธุ์สัตว์น้ำสำคัญ ๆ อย่างปลาบู่มหิดล ที่มีให้พบเห็นได้ไม่บ่อยนัก อาจเป็นผลให้ปลาชนิดนี้สูญพันธุ์ได้ในอนาคต
เนื้อหา > ลักษณะสำคัญของปลาบู่มหิดล

ปลาบู่มหิดลมีลักษณะเด่น คือ หัวค่อนข้างโต และแบนข้างมาก ปากกว้างจนมีกระดูขากรรไกรที่ยื่นไปทางข้างเลยขอบหลังตา ฟันมีขนาดเล็ก และมีแถวเดียวที่ขากรรไกรบน แต่มีหลายแถวที่ขากรรไกรล่าง ลำตัวสั้น ไม่มีเกล็ดบนหัว และบนฝาเหงือกมีเกล็ดค่อนข้างใหญ่
เนื้อหา > ถิ่นอาศัยของปลาบู่มหิดล

ปลาบู่มหิดลชอบอาศัยในบริเวณปากแม่น้ำ และป่าชายเลนที่สภาพเป็นอ่าว พื้นทะเลเป็นโคลนปนทราย มักพบเสมอว่า ปลาชนิดนี้มีพฤติกรรมมักอาศัยอยู่กับกุ้งดีดขัน (Alpheas spp.) โดยกุ้งเป็นผู้สร้างรูเป็นที่อาศัยร่วมกันกับปลา และปลาเป็นผู้ทำความสะอาดภายในรู
แผนที่การกระจายของปลาบู่มหิดล

มีการพบปลาบู่มหิดลกระจายอยู่ในหลายประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะประเทศไทย อินโดนีเซีย และไต้หวัน ในส่วนของแหล่งที่พบปลาบู่มหิดลในประเทศไทย จากแหล่งข้อมูลเดียวกัน พบว่า แหล่งที่พบปลาบู่ คือ ชายฝั่งจังหวัดจันทบุรี จังหวัดระนอง และจังหวัดภูเก็ต
กิจกรรมเกี่ยวกับปลาบู่มหิดล

เทศบาลตำบลปากน้ำแหลมสิงห์ โดยความร่วมมือจาก "โครงการจัดตั้งศูนย์การศึกษานิเวศวิทยาแหล่งที่พบปลาบู่มหิดล" (นำโดย ดร.ศุภกฤต โสภิกุล, ดร.ทนง ทองภูเบศร์ และคณะทำงาน) ภายใต้การดำเนินการของบุคลากรประกอบด้วย อาจารย์ เจ้าหน้าที่ และนักศึกษาในคณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ได้จัดทำศูนย์การเรียนรู้เรื่อง "ปลาบู่มหิดล" ขึ้นในพื้นที่อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี โครงการดังกล่าวมีรูปแบบเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้เกี่ยวกับมิติทางด้านสังคมและสิ่งแวดล้อม รวมทั้งการฟื้นฟูระบบนิเวศวิทยาพื้นที่แหล่งกำเนิดปลาบู่มหิดล ฐานข้อมูลชนิดพันธุ์ที่ถูกคุกคามในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Sealifephotos
Mahidolia mystacina @ fishesofaustralia.net.au
| ด ค กสัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  ปลาบึก (เชียงราย, พะเยา)  ปลากา (เชียงใหม่, แพร่)  ปลาปากหนวด (น่าน)  กบทูด (แม่ฮ่องสอน)  ปลารากกล้วยชนิด Acantopsis choirorhynchos (ลำปาง)  อึ่งปากขวด (ลำพูน)  ปลาตะโกก (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ปลาเกล็ดถี่ (กาฬสินธุ์)  ปลาพรม (ขอนแก่น)  ปลาสลาด (ชัยภูมิ)  ปลาเผาะ (นครพนม)  ปลาบ้า (นครราชสีมา)  ปลาบู่กุดทิง (บึงกาฬ)  กุ้งฝอยชนิด Macrobrachium lanchesteri (บุรีรัมย์)  ปูทูลกระหม่อม (มหาสารคาม)  ปลากดคัง (มุกดาหาร)  ปลาชะโอน (ยโสธร)  ปลาหลดจุด (ร้อยเอ็ด)  ปลาเพ้าชนิด Bangana lippus (เลย)  กบนา (ศรีสะเกษ)  ปลากา (สกลนคร)  ปลานวลจันทร์น้ำจืด (สุรินทร์)  ปลายี่สก (หนองคาย)  ปลาสร้อยขาว (หนองบัวลำภู, อำนาจเจริญ)  ปลาสร้อยลูกกล้วย (อุดรธานี)  ปลาเทโพ (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  ปลากระโห้ (กรุงเทพมหานคร)  ปลาตะพากเหลือง (กำแพงเพชร)  ปลาแดง (ชัยนาท)  ปลาตะเพียนทอง (นครนายก, อ่างทอง)  กุ้งก้ามกราม (นครปฐม, พระนครศรีอยุธยา)  ปลาสวาย (นครสวรรค์)  ปลาเทพา (นนทบุรี)  ปลาบู่ทราย (ปทุมธานี)  จระเข้น้ำจืด (พิจิตร)  ปลากดคัง (พิษณุโลก)  แมงกะพรุนน้ำจืดชนิด Craspedacusta sowerbii (เพชรบูรณ์)  ปลาตะเพียนขาว (ลพบุรี)  ปลาสลิด (สมุทรปราการ)  หอยหลอดชนิด Solen regularis (สมุทรสงคราม)  ปลาทู (สมุทรสาคร)  ปูน้ำตกสระบุรี (สระบุรี)  ปลาช่อน (สิงห์บุรี)  ปลาก้างพระร่วง (สุโขทัย)  ปลาม้า (สุพรรณบุรี)  ปลาแรด (อุทัยธานี) 
ภาคตะวันออก:  ปลาบู่มหิดล (จันทบุรี)  ปลากะพงขาว (ฉะเชิงเทรา)  ปลาฉลามกบ (ชลบุรี)  ปลากะรังจุดฟ้าจุดเล็ก (ตราด)  ปลาตะโกก (ปราจีนบุรี)  ปลาพลวงทอง (ระยอง)  ปลาบ้า (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  ปลายี่สก (กาญจนบุรี, ราชบุรี)  ปลาตะพากส้ม (ตาก)  ปลานวลจันทร์ทะเล (ประจวบคีรีขันธ์)  ปลาเวียน (เพชรบุรี) 
ภาคใต้:  หอยชักตีน (กระบี่)  ปลาทู (ชุมพร)  พะยูน (ตรัง)  ปลาหมอ (นครศรีธรรมราช)  ปลาซิวข้างขวานใหญ่ (นราธิวาส)  ปลาสลิด (ปัตตานี)  เต่าตนุ (พังงา)  ปลากระแห (พัทลุง)  หอยมุกจาน (ภูเก็ต)  ปลาพลวงชมพู (ยะลา)  ปูเจ้าฟ้า (ระนอง)  ปลาตะกรับ (สงขลา)  ปลาการ์ตูนส้มขาว (สตูล)  ปลาตะพัดเขียว (สุราษฎร์ธานี) 
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q2503982  Wikispecies: Mahidolia mystacina  BOLD: 665890  FishBase: 7240  GBIF: 2377564  iNaturalist: 451141  IRMNG: 11250084  ITIS: 637615  IUCN: 192982  NCBI: 622424  WoRMS: 219512 
ภาพวาดขณะที่ยังใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Waitea mystacina
รัฐซาบะฮ์

บทความนี้เกี่ยวกับรัฐของประเทศมาเลเซีย สำหรับเกาะในแคริบเบียน ดูที่ ซาบา
| รัฐซาบะฮ์ Negeri Sabah |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: เนอเกอรีดีบาวะฮ์บายู ดินแดนใต้สายลม
คำขวัญ: ซาบะฮ์มาจูจายา ให้ซาบะฮ์รุ่งเรือง
เพลง: ซาบะฮ์ตานะฮ์ไอร์กู ซาบะฮ์ บ้านเกิดของข้า
   รัฐซาบะฮ์ ใน    ประเทศมาเลเซีย
OpenStreetMap
พิกัด: 5°15′N 117°0′E﻿ / ﻿5.250°N 117.000°E﻿ / 5.250; 117.000
ประเทศ: มาเลเซีย
ก่อตั้งภายใต้จักรวรรดิบรูไน: คริสต์ศตวรรษที่ 15
บอร์เนียวเหนือของบริติช: 1882
ญี่ปุ่นรุกราน: 1942
บริติชคราวน์โคโลนี: 15 กรกฎาคม 1946
มีอำนาจปกครองตนเอง: 31 สิงหาคม 1963
เข้าร่วมกับมาเลเซีย: 16 กันยายน 1963
เมืองหลัก (และเมืองใหญ่สุด): โกตากีนาบาลู
เขตการปกครอง:  รายการ ตอนใน กูดัต ซันดากัน ตาเวา ชายฝั่งตะวันตก 
การปกครอง
 • องค์กร: สภานิติบัญญัติแห่งรัฐซาบะฮ์
 • ผู้ว่าราชการ: จูฮาร์ มาฮีรุดดิน
 • หัวหน้ารัฐมนตรี: ฮาจีจี นูร์   (GRS–PN–BERSATU)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 73,904 ตร.กม. (28,534 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด (เขากีนาบาลู): 4,095 เมตร (13,435 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด:  3,900,000 (อันดับที่ 2) คน
 • ความหนาแน่น: 52 คน/ตร.กม. (130 คน/ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • กลุ่มชาติพันธุ์:   กาดาซัน-ดูซุน: 17%  บาเจา: 14%  จีน: 9%  มลายู: 5%  มูรุต: 3%  บูมีปูเตอราอื่น ๆ: 20%  พลเมืองที่ไม่ใช่ชาวมาเลเซีย: 27% 
 • ภาษาย่อย: บอร์เนียว • มลายูซาบะฮ์ • กาดาซัน-ดูซุน • แคะ ภาษาชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ
ดัชนี
 • เอชดีไอ (2019): 0.710 (สูง) (อันดับที่ 15)
 • TFR (2019): 1.4
 • จีดีพี (2019): 85,647 ล้านริงกิต
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย)
รหัสไปรษณีย์: 88xxx ถึง 91xxx
รหัสโทรศัพท์: 087 (อำเภอตอนใน)  088 (โกตากีนาบาลูกับกูดัต)  089 (ลาฮัดดาตู, ซันดากัน และตาเวา)
รหัส ISO 3166: H (MY-12, 47–49)
ทะเบียนพาหนะ: SA, SAA, SAB, SAC, SY (ชายฝั่งตะวันตก)  SB (บิวฟอร์ต)  SD (ลาฮัดดาตู)  SK (กูดัต)  SS, SSA, SM (ซันดากัน)  ST, STA, SW (ตาเวา)  SU (เกอนีเงา)
ชื่อเดิม: บอร์เนียวเหนือ
ภาษาราชการ: มลายู
การจราจร: ซ้ายมือ
แรงดันไฟฟ้า: 230 โวลต์, 50 เฮิร์ซ
สกุลเงิน: ริงกิตมาเลเซีย (RM/MYR)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ 
ซาบะฮ์ หรือ ซาบาห์ (มลายู: Sabah, ออกเสียง [saˈbah]) เป็นรัฐในประเทศมาเลเซียที่ตั้งอยู่บนเกาะบอร์เนียวตอนเหนือ ในภูมิภาคมาเลเซียตะวันออก ซาบะฮ์มีชายแดนทางตะวันตกเฉียงใต้ดิดกับรัฐซาราวักของประเทศมาเลเซีย และทางใต้ติดกับจังหวัดกาลีมันตันเหนือของประเทศอินโดนีเซีย ดินแดนสหพันธ์ลาบวนตั้งอยู่บนเกาะไม่ห่างจากชายฝั่งรัฐ รัฐซาบะฮ์มีชายแดนทางทะเลทางตะวันตกติดกับเวียดนามและทางเหนือและตะวันออกติดกับฟิลิปปินส์ เมืองหลักของรัฐคือโกตากีนาบาลู ศูนย์กลางเศรษฐกิจของรัฐ และที่ตั้งรัฐบาลรัฐซาบะฮ์ เมืองสำคัญในรัฐนี้ได้แก่ซันดากันและตาเวา จากสำมะโน ค.ศ. 2015 รัฐนี้มีประชากร 3,543,500 คน และมีการประมาณการใน ค.ศ. 2019 ที่มากกว่า 3.9 ล้านคน
ประวัติ

ในช่วงแรกระบบการเมืองยังไม่ค่อยชัดเจนนัก จะเด่นเฉพาะพวกอิบัน  และพวกที่อาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเล และได้รับอิทธิพลของศาสนาอิสลามเข้ามาทำให้เริ่มมีระบบแบบแผนในการดำเนินของกลุ่มที่รับมา ส่วนพวกที่อยู่ตอนในนั้นก็ยังไม่มีการแบ่ง เป็นชนชั้นปกครอง ประชาชน และทาส  การได้รับอิทธิพลจากรัฐบรูไน ซึ่งมีระบบการปกครองแบบมีสุลต่าน และการเข้ามาของชาติอาณานิคมหลังจากนั้นก็เกิดระบบการปกครองที่เริ่มชัดเจนขึ้น โดยอังกฤษได้ให้อำนาจ หัวหน้าของชุมชนปกครองอย่างอิสระ แต่ให้อยู่ภายใต้การดูแลของอังกฤษ
ความสัมพันธ์นานาชาติ

รัฐซาบะฮ์มีความสัมพันธ์เป็นรัฐ/จังหวัดพี่น้องกับมณฑลเจียงซีในประเทศจีน และจังหวัดราชบุรีในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Sabah at Sabah Tourism Board
Laws of Sabah เก็บถาวร 30 พฤษภาคม 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sabah at Lonely Planet
| ด ค กรัฐและดินแดนสหพันธ์ของประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
| รัฐ |  กลันตัน  เกอดะฮ์ (ไทรบุรี)  ซาบะฮ์  ซาราวัก  เซอลาโงร์  ตรังกานู  เนอเกอรีเซิมบีลัน  ปะลิส  ปะหัง  ปีนัง  เประ  มะละกา  ยะโฮร์  |  |
| ดินแดนสหพันธ์ |  กัวลาลัมเปอร์  ปูตราจายา  ลาบวน  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 2  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต

| พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต |
| --- | --- |
พระเจ้าวรวงศ์เธอ ชั้น 5 พระองค์เจ้าชั้นโท

ประสูติ: 5 ธันวาคม พ.ศ. 2447 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
สิ้นพระชนม์: 15 กันยายน พ.ศ. 2502 (54 ปี) วังสวนผักกาด จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
พระราชทานเพลิง: 22 ธันวาคม พ.ศ. 2502 เมรุ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
หม่อม: หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร
พระบุตร: หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร
ราชสกุล: บริพัตร
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต
พระมารดา: หม่อมเจ้าประสงค์สม บริพัตร
ศาสนา: พุทธ

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
แผนก/สังกัด: กองทัพบกไทย
ชั้นยศ:  พลตรี
 
พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต (5 ธันวาคม พ.ศ. 2447 – 15 กันยายน พ.ศ. 2502) อดีตอุปนายก ผู้อำนวยการสภากาชาดไทย และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งธนาคารไทยทนุ เมื่อปี พ.ศ. 2492
พระประวัติ

พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต กับหม่อมเจ้าประสงค์สม บริพัตร (ราชสกุลเดิม ไชยันต์) เป็นพระภาดาในรัชกาลที่ 8 ประสูติเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2447 มีพระอิสริยยศเมื่อแรกประสูติที่ หม่อมเจ้าจุมภฏพงษ์บริพัตร ทรงศึกษาชั้นต้นที่วังบางขุนพรหม ซึ่งเป็นที่ประทับของราชสกุลบริพัตร หรือที่ชาวต่างชาติสมัยนั้นให้ฉายาว่า "บางขุนพรหมยูนิเวอร์ซิตี้" จากนั้นทรงศึกษาต่อที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ และศึกษาต่อที่วิทยาลัยแฮร์โรว์ ประเทศอังกฤษ และปริญญาตรีสาขาปรัชญา รัฐศาสตร์ และเศรษฐศาสตร์ในสำนักไครสต์เชิร์ช มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ทรงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เมื่อปี พ.ศ. 2472 ทรงรับราชการในกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ เมื่อปี พ.ศ. 2473 ก่อนจะกราบบังคมทูลลาออกจากราชการเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2475 เพื่อตามเสด็จพระบิดาและครอบครัวไปประทับยังเมืองบันดุง เกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย และเมื่อเสด็จนิวัติประเทศไทย พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุมภฏพงษ์บริพัตร ทรงดำรงตำแหน่งอุปนายก ผู้อำนวยการสภากาชาดไทย เมื่อปี พ.ศ. 2491 ซึ่งเป็นการสืบตำแหน่งจากพระบิดา จนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2502 ที่วังสวนผักกาด ในการนี้พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินมาพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดเบญจมบพิตร ในวันที่ 22-23 ธันวาคม ปีเดียวกัน
นอกจากนี้พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต ยังทรงดำรงตำแหน่ง สภานายกสมาคมนักเรียนเก่าเทพศิรินทร์ในประเทศอังกฤษ และ สภานายกสมาคมนักเรียนเก่าเทพศิรินทร์ในประเทศไทยพระองค์แรก
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต เสกสมรสกับหม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร (ราชสกุลเดิม เทวกุล; พระธิดาในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย) เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต และประทับที่วังสวนผักกาด มีพระธิดาองค์เดียวคือหม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร
การศึกษา

โรงเรียนเทพศิรินทร์
วิทยาลัยแฮร์โรว์ ประเทศอังกฤษ
ปริญญาตรีสาขาปรัชญา รัฐศาสตร์ และเศรษฐศาสตร์ในสำนักไครสต์เชิร์ช มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
ปริญญาโท (M.A.) จากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
เนติบัณฑิตอังกฤษ
สิ้นพระชนม์

พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2502 ณ วังสวนผักกาด ถนนศรีอยุธยา วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2502 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินมาในพระราชทานน้ำสรงพระศพ ณ วังสวนผัดกาด
พระอิสริยยศและพระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

5 ธันวาคม พ.ศ. 2447 — 12 มกราคม พ.ศ. 2448 : หม่อมเจ้าจุมภฏพงษ์บริพัตร
12 มกราคม พ.ศ. 2448 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระหลานเธอ พระองค์เจ้าจุมภฏพงษ์บริพัตร
23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 6 มกราคม พ.ศ. 2454 : พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุมภฏพงษ์บริพัตร
6 มกราคม พ.ศ. 2454 – 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 : พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุมภฏพงษ์บริพัตร
5 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 — 15 กันยายน พ.ศ. 2502 : พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต
พระอิสริยยศและพระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2488 –  เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ (ม.จ.ก.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2493 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2502 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2494 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ร.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2457 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 3 (ว.ป.ร.3)
พ.ศ. 2473 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 2 (ป.ป.ร.2)
พ.ศ. 2489 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 2 (อ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2495 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 1 (ภ.ป.ร.1)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 6 (ร.จ.ท.6)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พระอิสริยยศและพระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ญี่ปุ่น :
พ.ศ. 2495 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์กิตติคุณ
เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2496 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไอยรา
เยอรมนี :
พ.ศ. 2497 -  เหรียญกาชาดเยอมนี ชั้นที่ 1
ลาว :
พ.ศ. 2498 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ล้านช้างร่มขาว ชั้นที่ 1
กัมพูชา :
พ.ศ. 2498 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งกัมพูชา ชั้นที่ 1
พระอิสริยยศและพระเกียรติยศ > พระยศ > พระยศทางทหาร

28 มกราคม พ.ศ. 2469: นายร้อยตรีพิเศษ ประจำกรมทหารบกราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์
19 ตุลาคม พ.ศ. 2474: นายร้อยโทพิเศษ
22 เมษายน พ.ศ. 2493: พันเอก
10 เมษายน พ.ศ. 2500: พลตรี
เกรียง กีรติกร

| เกรียง กีรติกรม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ดำรงตำแหน่ง 30 พฤษภาคม 2517 – 14 กุมภาพันธ์ 2518
นายกรัฐมนตรี: สัญญา ธรรมศักดิ์
ก่อนหน้า: อภัย จันทวิมล
ถัดไป: ก่อ สวัสดิ์พาณิชย์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2455 จังหวัดอุตรดิตถ์ ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 17 สิงหาคม พ.ศ. 2533 (78 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: พวงเพ็ชร (ตันติเจริญ) กีรติกร
บุตร: 4 คน
อาชีพ: ช้าราชการ

เกรียง กีรติกร (สกุลเดิม เอี่ยมสกุล) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2517 ถึงปี พ.ศ. 2518 เป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งกรมวิชาการ ในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ การประกาศแผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2494 ซึ่งเป็นการขยายให้การศึกษาภาคบังคับไปสู่ภูมิภาค และเป็นผู้ริเริ่มการพัฒนาการศึกษาในหลายด้าน จนได้รับการกล่าวถึงว่าเป็น "เสาเอกแห่งการประถมศึกษาไทย" และเป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภา
ประวัติ

นายเกรียง กีรติกร เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2455 เริ่มเข้าเรียนที่วัดเชิงหวาย และวัดพญาปันแดน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ ต่อจากนั้นในปี พ.ศ. 2461 ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนประจำอำเภอพิชัย จากนั้นได้เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ โรงเรียนประจำมณฑลพิษณุโลก และโรงเรียนฝึกหัดครูวัดบวรนิเวศ จนจบชั้น ม.8
ในปี พ.ศ. 2473 ได้เข้าศึกษาต่อที่คณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเข้ารับราชการครูที่โรงเรียนมัธยมศึกษาบ้านสมเด็จเจ้าพระยา พร้อมกับเริ่มเรียนที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง กระทั่งในปี พ.ศ. 2477 จึงย้ายมารับราชการที่โรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม จากนั้นในปี พ.ศ. 2480 ได้รับตำแหน่งเป็นธรรมการจังหวัดระยอง และในปี พ.ศ. 2483 ได้ย้ายเข้ามาเป็นหัวหน้าแผนก ในสังกัดกองการศึกษาผู้ใหญ่ จนได้รับตำแหน่งรองปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ในปี พ.ศ. 2502 และเป็นอธิบดีกรมสามัญศึกษา ในปี พ.ศ. 2505
นายเกรียง มีส่วนสนับสนุนในการจัดตั้งสมาคมผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษาแห่งประเทศไทย
นายเกรียง กีรติกร สมรสกับนางพวงเพ็ชร ตันติเจริญ มีบุตร 2 คนคือ นางกิ่งเพ็ชร วรพิพัฒน์ และนายกฤษณพงศ์ กีรติกร ในปี พ.ศ. 2501 นางพวงเพ็ชร ถึงแก่กรรม นายเกรียงจึงได้สมรสใหม่กับนางวัชรี พงษ์ธรานนท์ ในปี พ.ศ. 2503 มีบุตร 2 คน คือ กรวินท์ กีรติกร และ กัญญวิมว์ กีรติกร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2517 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2513 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2519 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ
พ.ศ. 2501 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)