stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มารีย์ชาวมักดาลา

| มารีย์ชาวมักดาลา |
| --- | --- |
มารีย์ชาวมักดาลากอดพระบาทพระเยซู
สาวก
เกิด: ไม่ทราบ มักดาลา?
เสียชีวิต: ไม่ทราบ อาจเป็นเอเฟซัส เอเชียไมเนอร์ หรือมาร์เซ
นิกาย: โรมันคาทอลิก แองกลิคัน ออร์ทอดอกซ์ ลูเทอแรน
วันฉลอง: 22 กรกฎาคม
สัญลักษณ์: ตะวันตก: ผอบน้ำมัน, ผมยาว, อยู่ใต้กางเขน  ตะวันออก: ผอบน้ำมัน, ผู้ถือไข่สีแดงซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการคืนชีพ, ผู้กอดเท้าพระเยซูหลังจากที่คืนชีพ
องค์อุปถัมภ์: ร้านยา, ผู้เปลี่ยนศาสนา, ผู้ทำถุงมือ, ผู้ที่ถูกเยาะเย้ยว่าเคร่งครัด, น้ำหอม, เภสัชกร, ผู้ย้อมหนัง, ผู้หญิง, และอื่น ๆ
มารีย์ชาวมักดาลา หรือพบเขียนว่าแมรี แม็กดาเลน (กรีก: Μαρία ἡ Μαγδαληνή, อังกฤษ: Mary Magdalene) เป็นหนึ่งในผู้ติดตามพระเยซูที่ได้รับการสรรเสริญสูงสุดคนหนึ่ง และเป็นสาวกสตรีคนสำคัญที่สุดในการเคลื่อนไหวของพระเยซู พระเยซูทรงขับ "เจ็ดผี" ออกจากตัวนาง ซึ่งตามฉบับนั้นตีความว่าหมายถึงอาการป่วยอันซับซ้อน เธอโดดเด่นขึ้นมาในช่วงวันสุดท้ายของพระเยซู โดยไปปรากฏตัวที่กางเขนหลังสาวกชาย (ยกเว้นยอห์นอัครทูต) ต่างพากันหลบหนีไป และที่พิธีฝังพระศพ เธอเป็นบุคคลแรกที่เห็นพระเยซูหลังพระองค์ฟื้นคืนพระชนม์ชีพ ตามพระคัมภีร์ยอห์น 20 และมะระโก 16:9
มารีย์มักดาลาได้รับพิจารณาจากทั้งคริสตจักรโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ แองกลิคัน และลูเทอแรนว่าเป็นนักบุญ โดยมีวันฉลองตรงกับวันที่ 22 กรกฎาคม ศาสนจักรออร์โธด็อกซ์ตะวันออกยังเฉลิมฉลองเธอในวันอาทิตย์แห่งผู้ถือของหอม (myrrhbearer)
การอ้างอิงในพันธสัญญาใหม่

ใน พระวรสารนักบุญลูกา 8:2-3, กล่าวว่ามารีย์ชาวมักดาลาเป็นสตรีคนหนึ่งในกลุ่มที่เป็นผู้ “ปรนนิบัติพระองค์ด้วยการถวายสิ่งของของเขา” ในบทเดียวกัน กล่าวถึงการไล่สิ่งชั่วร้ายออกจากร่างของมารีย์ และครั้งหนี่งไล่ผีออกได้ถึงเจ็ดผี สตรีกลุ่มนี้หลังจากที่ได้รับการรักษาแล้ว ก็ได้ร่วมเดินทางไปกรุงเยรูซาเลมกับพระเยซูเป็นครั้งสุดท้าย (มัทธิว 27:55; มาระโก 15:41; ลูกา 23:55) และได้เป็นพยานในการตรึงพระเยซูที่กางเขน มารีย์ชาวมักดาลาอยู่ต่อถึงการอัญเชิญพระศพลงจากกางเขนและนำไปไว้ในที่บรรจุศพที่เตรียมไว้โดยนักบุญโยเซฟแห่งอาริมาเธีย
รุ่งเช้ามารีย์ชาวมักดาลากับมารีย์แม่ของนักบุญยอห์นผู้น้อย (มัทธิว 28:1; มาร์ค 16:2; พระวรสารนักบุญเปโตร 12) กลับไปที่ที่เป็นที่ไว้ร่างพระเยซูเพื่อจะเอาน้ำมันหอมไปพรมร่างพระเยซูแต่กลับพบว่าที่นั้นว่างเปล่า และมีทูตสวรรค์มาปรากฏ (มัทธิว 28:5) เมื่อเห็นเช่นนั้นมารีย์ก็ไปบอกนักบุญเปโตร และ “สาวกผู้ที่เป็นที่รัก” ของพระเยซู (ยอห์น 20:1–2) ทำให้มารีย์ชาวมักดาลาได้ชื่อว่าเป็น “อัครทูตของอัครทูต” พอบอกเสร็จมารีย์ก็รีบกลับไปที่ไว้ศพอีกครั้ง  มารีย์ไปถึงก็นั่งร้องไห้อยู่ที่ประตู
ตามคำของนักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร มารีย์ชาวมักดาลาเป็นคนแรกที่ได้เห็นพระเยซูหลังจากที่ทรงคืนพระชนม์ แต่เมื่อเห็นพระเยซูมาปรากฏตัวมารีย์ชาวมักดาลาก็จำพระเยซูไม่ได้ แต่เมี่อพระเยซูทรงเอ่ยนามมารีย์ มารีย์จึงจำได้แล้วจึงร้องว่า  “รับโบนี” (อาจารย์) (ยอห์น 20:16 เก็บถาวร 2007-11-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน) มารีย์อยากจะเข้าไปเกาะพระองค์แต่ก็ทรงห้ามไว้ (ยอห์น 20:17) พระเยซูตรัสกับเธอว่า "อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้ เพราะเรายังมิได้ขึ้นไปหาพระบิดาของเรา แต่จงไปหาพวกพี่น้องของเรา และบอกเขาว่า เราจะขึ้นไปหาพระบิดาของเรา และพระบิดาของท่านทั้งหลาย ไปหาพระเจ้าของเรา และพระเจ้าของท่านทั้งหลาย"”
ข้อความนี้เป็นสิ่งสุดท้ายที่กล่าวถึงมารีย์ชาวมักดาลาในพระวรสารผู้ซึ่งหลังจากนั้นก็กลับไปเยรูซาเลม มารีย์ชาวมักดาลาอาจจะเป็นหนึ่งในกลุ่มสตรีที่ไปยังกรุงเยรูซาเลมกับอัครทูตหลังจากพระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ (กิจการของอัครทูต 1:14)
ดูเพิ่ม

เซนต์
อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้
“Noli me Tangere” (อย่าแตะต้องเรา)
โดยฮันส์ โฮลไบน์ (ผู้ลูก) (Hans Holbein the Younger)
รหัสลับดาวินชีระบุว่า มารีย์ชาวมักดาลามีบุตรกับพระเยซู ซึ่งเชื้อสายนั้นต่อมาได้เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสด้วย
จังหวัดปกครองตนเองชนชาติทิเบต ตี๋ชิ่ง

27°49′N 99°42′E﻿ / ﻿27.82°N 99.70°E﻿ / 27.82; 99.70
| จังหวัดตี๋ชิ่ง 迪庆州 · བདེ་ཆེན་ཁུལ། |
| --- | --- |
จังหวัดปกครองตนเอง
จังหวัดปกครองตนเองชนชาติทิเบต ตี๋ชิ่ง 迪庆藏族自治州 · བདེ་ཆེན་བོད་རིགས་རང་སྐྱོང་ཁུལ་
ภูเขาหิมะไป๋หม่าในจังหวัดตี๋ชิ่ง
ที่ตั้งของจังหวัดตี๋ชิ่งในมณฑลยูนนาน
ประเทศ:  จีน
มณฑล: ยูนนาน
ศูนย์กลางการปกครอง: นครแชงกรี-ลา
การปกครอง
 • ประเภท: จังหวัดปกครองตนเอง
 • เลขาธิการพรรค: Gu Kun
 • ประธานสภาประชาชน: Gu Kun
 • ผู้ว่าการ: Qi Jianxin
 • ประธานสภาที่ปรึกษาการเมือง: Du Yongchun
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 23,185.59 ตร.กม. (8,952.01 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 400,182 คน
 • ความหนาแน่น: 17 คน/ตร.กม. (45 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (CST)
รหัสไปรษณึย์: 674400
รหัสพื้นที่: 0887
รหัส ISO 3166: CN-YN-34
เว็บไซต์: www.diqing.gov.cn
จังหวัดปกครองตนเองชนชาติทิเบต ตี๋ชิ่ง (ทิเบต: བདེ་ཆེན་བོད་རིགས་རང་སྐྱོང་ཁུལ་ / Bde-chen Bod-rigs rang-skyong khul; จีน: 迪庆藏族自治州; พินอิน: Díqìng Zàngzú Zìzhìzhōu; ตี๋ชิ่งจ้างสูซื่อจื้อโจว) เป็นหนึ่งในจังหวัดปกครองตนเองของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีชื่อเสียงจากการมีเมืองที่ชื่อ นครแชงกรี-ลา
ชนเผ่า

จำนวนประชากรแบ่งตามชนเผ่า เมื่อปี ค.ศ. 2000
| เชื้อชาติ | จำนวน | ร้อยละ |
| --- | --- | --- |
| ทิเบต | 117,099 | 33.12% |
| ลีซอ | 98,195 | 27.78% |
| ฮั่น | 57,928 | 16.39% |
| น่าซี | 45,269 | 12.81% |
| ไป๋ | 18,182 | 5.14% |
| หุย | 22.806 | 0,7% |
| ยี | 11,616 | 3.29% |
| หุย | 1,496 | 0.42% |
| ปูมี | 1,496 | 0.42% |
| ม้ง | 1,434 | 0.41% |
| นู | 241 | 0.07% |
| อื่น ๆ | 425 | 0.11% |
คณะกรรมการโอลิมปิกบัลแกเรีย

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  บัลแกเรีย
รหัสประเทศ: BUL
วันก่อตั้ง: 1923
วันรับรอง: 1924
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป
สำนักงานใหญ่: Sofia, Bulgaria
ประธาน: Stefka Kostadinova
เลขาธิการใหญ่: Belcho Goranov
เว็บไซต์: www.bgolympic.org
คณะกรรมการโอลิมปิกบัลแกเรีย (บัลแกเรีย: Български олимпийски комитет, Balgarski olimpiyski komitet; อักษรย่อ БОК, BOC, อังกฤษ: Bulgarian Olympic Committee, รหัสไอโอซี: BUL) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศบัลแกเรียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2466 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศบัลแกเรีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากบัลแกเรียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิก
ประเทศบัลแกเรียในยูโรเปียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกบัลแกเรีย
| ด ค ก คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   สาธารณรัฐเช็ก   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล1   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลิกเตนสไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์ทมาซิโดเนีย   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
ชาวอาฟรีกาเนอร์

| ประชากรทั้งหมด |
| --- | --- |
ป. 2.8–3.5 ล้านคน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 แอฟริกาใต้: 2,710,461 (2011)
 นามิเบีย: 92,400 (2003)
 แซมเบีย: ≈41,000 (2006)
 สหราชอาณาจักร: ≈40,000 (2006)
 บอตสวานา: ≈20,000 (2010)
 เอสวาตินี: ≈13,000 (2006)
 ออสเตรเลีย: 5,079 (2011)
 บราซิล: 2,895 (2020)
 นิวซีแลนด์: 1,197 (2013)
 อาร์เจนตินา: 650 (2019)
ภาษา
ภาษาแม่ อาฟรีกานส์ ภาษาที่สองหรือสาม อังกฤษ กลุ่มภาษาบันตู
ศาสนา
ส่วนใหญ่ลัทธิคาลวิน (ดูลัทธิคาลวินอาฟรีกาเนอร์; โดยเฉพาะ: ขนบปฏิรูปดัตช์ •  ขนบปฏิรูปดัตช์แห่งแอฟริกา • ขนบปฏิรูป • โปรเตสแตนต์อาฟรีกานส์) • โปรเตสแตนต์อื่น ๆ • โรมันคาทอลิก
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
British diaspora in Africa White Namibians Dutch French people Frisians Flemish people German Namibians Indos Cape Coloureds Basters Griquas Oorlams 
เด็ก ๆ ชาวอาฟรีกาเนอร์ในประเทศนามิเบียเล่นชักเย่อ
ชาวอาฟรีกาเนอร์ (อาฟรีกานส์: Afrikaners, ภาษาอาฟรีกานส์: [afriˈkɑːnərs]) คือชาติพันธุ์หนึ่งในประเทศแอฟริกาใต้‎ ซึ่งมีเชื้อสายของชาวดัตช์
คายาล อาลีเยฟ

นักมวยไทยชาวอาเซอร์ไบจาน
คายาล ฟาครี โอกลู อาลีเยฟ (อาเซอร์ไบจาน: Xəyal Fəxri oğlu Əliyev; 15 มีนาคม ค.ศ. 2006 – ) เป็นนักมวยไทยชาวอาเซอร์ไบจาน ผู้เป็นแชมป์ยุวชนโลกและยุโรป ค.ศ. 2022 ตลอดจนผู้ชนะรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งยูโรเปียนเกมส์ 2023
ประวัติ

คายาล ฟาครี โอกลู อาลีเยฟ เกิดวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2006 ในฐานะนักเรียนเกรด 6 โรงเรียนมัธยมหมายเลข 283 ที่เขตบินากาดีของบากู เขาได้รับรางวัลชนะเลิศในการแข่งที่จัดโดยสหพันธ์มวยไทยในยุโรปในประเภทน้ำหนักไม่เกิน 34 กก.
เขาเป็นผู้ชนะการแข่งถ้วยยุวชนโลกใน ค.ศ. 2016 และ 2018 ซึ่งจัดขึ้นที่ประเทศตุรกี ส่วนใน ค.ศ. 2019 เขาชนะการแข่งระดับนานาชาติที่ประเทศอิหร่าน
กระทั่งในช่วงปลาย ค.ศ. 2019 อาลีเยฟได้อันดับที่สามในการแข่งชิงแชมป์ยุวชนโลกที่เมืองอันทัลยา ประเทศตุรกี
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ในฐานะนักเรียนเกรด 6 โรงเรียนมัธยมหมายเลข 283 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งชิงแชมป์ยุวชนยุโรป ซึ่งจัดขึ้นที่นครอิสตันบูล ประเทศตุรกี ต่อมา ในเดือนสิงหาคมของปีเดียวกัน ที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย คายาล อาลีเยฟ ได้กลายเป็นแชมป์โลกในกลุ่มเยาวชนในประเภทน้ำหนักไม่เกิน 60 กก.
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 เขาเข้าร่วมการแข่งยูโรเปียนเกมส์ครั้งที่สาม ที่เมืองกรากุฟ และเกมกีฬานี้เป็นการแข่งสำหรับผู้ใหญ่ครั้งแรกในอาชีพของอาลีเยฟ ซึ่งในเกมกีฬานี้ ในรอบก่อนรองชนะเลิศของประเภทน้ำหนักไม่เกิน 67 กก. เขาได้รับชัยชนะเหนือจอร์จี ไคลน์ จากประเทศจอร์เจียมาก่อน แล้วเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ โดยที่รอบนี้ เขาแพ้ออสการ์ ซีเกิร์ต ผู้เป็นนักมวยท้องถิ่น และได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากเกมกีฬาครั้งนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คายาล อาลีเยฟ
Profile of Khayal Aliyev at the website of International Federation of Muaythai Associations
Profile of Khayal Aliyev at the website of 2023 European Games
ชาตียสังสัท

สภานิติบัญญัติของประเทศบังกลาเทศ
| ชาตียสังสัท |
| --- | --- |
ชาตียสังสัท ชุดที่ 11
பாராளுமன்றத்தின் சின்னம்
ประเภท
ประเภท: สภาเดียว 
จำกัดวาระ: 5 ปี
ประวัติ
ก่อตั้ง: 7 มีนาคม พ.ศ. 2516
ก่อนหน้า: สภาร่างรัฐธรรมนูญบังกลาเทศ
สมัยประชุมใหม่: 30 มกราคม พ.ศ. 2562 (ปฏิญาณตนเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2562)
ผู้บริหาร
ประธานรัฐสภา: Shirin Sharmin Chaudhury, AL  ตั้งแต่ 30 เมษายน พ.ศ. 2556 
รองประธานรัฐสภา: Shamsul Haque Tuku, AL  ตั้งแต่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2565 
ผู้นำฝ่ายรัฐบาล  (นายกรัฐมนตรี): เชค ฮาซีนา, AL  ตั้งแต่ 6 มกราคม พ.ศ. 2552 
รองผู้นำฝ่ายรัฐบาล: Matia Chowdhury, AL  ตั้งแต่ 10 มกราคม พ.ศ. 2566 
ผู้นำฝ่ายค้าน: Raushan Ershad, JaPa  ตั้งแต่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 
รองผู้นำฝ่ายค้าน: GM Quader, JaPa  ตั้งแต่ 9 มกราคม พ.ศ. 2562 
โครงสร้าง
สมาชิก: 350

กลุ่มการเมือง: ฝ่ายรัฐบาล (1)   AL ฝ่ายค้าน (7)   JaPa (E)    WPB    JaSaD    BDB    GF    JP (M)    BTF อื่น ๆ (1)   อิสระ 
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: 300 ที่นั่งจากระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด, อีก 50 ที่นั่งสงวนไว้สำหรับผู้หญิง โดยได้รับการจัดสรรตามสัดส่วนของสมาชิกพรรคที่ได้รับการเลือกตั้ง
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 30 ธันวาคม พ.ศ. 2561
การเลือกตั้งครั้งหน้า: มกราคม พ.ศ. 2567
ที่ประชุม

ชาตียสังสัทภพัน เชเรบังลานอกอร์ ธากา บังกลาเทศ
เว็บไซต์
www.parliament.gov.bd
ชาตียสังสัท (เบงกอล: জাতীয় সংসদ; แปลว่า รัฐสภาแห่งชาติ) เป็นสภานิติบัญญัติสูงสุดของประเทศบังกลาเทศ มี 350 ที่นั่ง 50 ที่นั่งในจำนวนนี้ได้รับการสงวนไว้สำหรับผู้หญิงโดยเฉพาะ ผู้ที่ได้รับการเลือกตั้งเข้าสู่ชาตียสังสัทเรียกว่าสมาชิกสังสัท การเลือกตั้งสมาชิกสังสัทจะจัดขึ้นทุก ๆ 5 ปี เว้นแต่ว่าประธานาธิบดีจะยุบสภาล่วงหน้า การเลือกตั้งชาตียสังสัท ชุดที่ 11 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งครั้งล่าสุดจัดขึ้นเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2561
ซาร์ชากาแห่งบัลแกเรีย

| ชากา> ซาร์แห่งบัลแกเรีย |
| --- | --- |
ครองราชย์: 1299–1300
ก่อนหน้า: อีวันที่ 2
ถัดไป: ตอดอร์ สแวตอสลัฟ

สวรรคต: ค.ศ. 1300 เตอร์นอวอ
คู่อภิเษก: แอแลนา
พระราชบุตร: เจ้าชายคารา คุชุก
ราชวงศ์: บอร์จีกิน
พระราชบิดา: โนไกข่าน
พระราชมารดา: อาลากา
ซาร์ชากา (บัลแกเรีย: Чака) เป็นซาร์แห่งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1299–1300 โดยปีพระราชสมภพนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ซาร์ชากาทรงเป็นพระราชโอรสในโนไก ข่าน ซึ่งประสูติแต่พระนางอาลากา ประมาณหลังปี ค.ศ. 1285 เจ้าชายชากา (พระยศในขณะนั้น) อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงแอแลนา ซึ่งเป็นพระธิดาของซาร์แกออร์กีที่ 1 แตร์แตร์แห่งบัลแกเรีย  ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1290 พระองค์สนับสนุนพระบิดาในการทำสงครามกับข่านตอกตา ข่านอย่างชอบธรรมแห่งโกลเดนฮอร์ด แต่ประสบความพ่ายแพ้ และโนไก ข่านถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1299
ในช่วงเวลาเดียวกัน พระองค์ได้นำผู้สนับสนุนมุ่งสู่บัลแกเรีย ข่มขู่ผู้สำเร็จราชการของซาร์อีวันที่ 2 แห่งบัลแกเรีย นำไปสู่การหลบหนีออกจากเมืองหลวงของผู้สำเร็จราชการในที่สุด และได้ตั้งพระองค์ขึ้นเป็นผู้ปกครองในเตอร์นอวอในปี ค.ศ. 1299 ไม่เป็นที่แน่ชัดว่าพระองค์ดำรงอยู่ในสถานะซาร์แห่งบัลแกเรียหรือดำรงสถานะเป็นเจ้าเหนือหัวของตอดอร์ สแวตอสลัฟ ซึ่งเป็นพระเทวันของพระองค์ อย่างไรก็ตามพระองค์ได้รับการยอมรับจากนักประวัติศาสตร์บัลแกเรียให้เป็นซาร์พระองค์หนึ่ง ซาร์ชากามีอำนาจในตำแหน่งได้ไม่นาน เมื่อกองทัพของข่านตอกตาติดตามพระองค์เข้ามาในบัลแกเรียและล้อมเมืองเตอร์นอวอไว้ ตอดอร์ สแวตอสลัฟซึ่งเคยช่วยซาร์ชากาให้ได้มาซึ่งอำนาจนั้น ได้วางแผนโค่นล้มซาร์ชากาและรัดพระศอจนสวรรคตภายในเรือนจำในปี ค.ศ. 1300 พระเศียรของพระองค์ถูกส่งไปยังข่านตอกตา ซึ่งช่วยให้ตำแหน่งของซาร์ตอดอร์ สแวตอสลัฟมีความมั่นคงและปลอดภัยมากขึ้น การร่วมมือของซาร์ตอดอร์ สแวตอสลัฟในครั้งนี้นำไปสู่การถอนตัวของชาวมองโกลในการแทรกแซงกิจการภายในของบัลแกเรีย
ชาวบังกลาเทศ

บทความนี้เกี่ยวกับพลเมืองของประเทศบังกลาเทศ สำหรับชาวเบงกอลในฐานะกลุ่มชาติพันธุ์ ดูที่ ชาวเบงกอล
| --- | --- |
ธงชาติบังกลาเทศ
ประชากรทั้งหมด
ป. 200 ล้านคน 
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 บังกลาเทศ     162,951,560
ชาวบังกลาเทศพลัดถิ่น
ป. 4.5 ล้านคน
 ซาอุดีอาระเบีย: 1,309,004
 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์: 1,089,917
 สหราชอาณาจักร: 451,529
 มาเลเซีย: 352,005
 คูเวต: 279,169
 กาตาร์: 220,403
 แอฟริกาใต้: ป. 200,000
 สิงคโปร์: 150,000
 โอมาน: 148,314
 อิตาลี: 113,811
 บาห์เรน: 100,444
 มัลดีฟส์: 47,951
 ออสเตรเลีย: 27,809
 แคนาดา: 24,600
 ญี่ปุ่น: 12,374
 สหรัฐ: 12,099
 กรีซ: 11,000
 เกาหลีใต้: 8,514
 สเปน: 7,000
 เซอร์เบีย: 5,000
 โปแลนด์: 2,500
 รัสเซีย: 392
ภาษา
เบงกอล จิตตะกอง สิเลฏ ภาษาราชปุระ ภาษาถิ่นอื่น ๆ อังกฤษ
ศาสนา
ส่วนมาก: 90% อิสลาม ส่วนน้อย:  ฮินดู, พุทธ, คริสต์ และอื่น ๆ (รวมอเทวนิยมและผู้ไม่มีศาสนา)
ชาวบังกลาเทศ (เบงกอล: বাংলাদেশী; อังกฤษ: Bangladeshi) เดิมเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ชาวเบงกอล (อังกฤษ: Bangalee) เป็นพลเมืองของประเทศบังกลาเทศ ชื่อ "บังกลาเทศ" ตั้งตามชื่อภูมิภาคประวัติศาสตร์เบงกอลซึ่งประเทศนี้ประกอบเป็นส่วนที่ใหญ่ที่สุดและอยู่ทางด้านตะวันออกสุด สถานภาพพลเมืองบังกลาเทศถือกำเนิดขึ้นใน พ.ศ. 2514 เมื่อผู้มีถิ่นที่อยู่ถาวรของอดีตปากีสถานตะวันออกกลายเป็นพลเมืองของสาธารณรัฐแห่งใหม่ บังกลาเทศเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 8 ของโลก ในทางภาษาศาสตร์ชาติพันธุ์ ชาวบังกลาเทศส่วนใหญ่เป็นชาวอินโด-อารยัน พูดภาษาเบงกอล และนับถือศาสนาอิสลาม ประชากรบังกลาเทศอาศัยอยู่หนาแน่นในบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมเบงกอลซึ่งมีความอุดมสมบูรณ์และเป็นศูนย์กลางอารยธรรมแบบเมืองและอารยธรรมการเกษตรมานานหลายพันปี พื้นที่สูงของประเทศซึ่งได้แก่เขตเนินเขาจิตตะกองและภาคสิเลฏเป็นที่อยู่อาศัยของชนกลุ่มน้อยเผ่าต่าง ๆ
ชาวมุสลิมเบงกอลเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ทางศาสนากลุ่มใหญ่ของบังกลาเทศด้วยจำนวนประชากร 146 ล้านคนซึ่งถือเป็นประชากรส่วนใหญ่ของประเทศ ชาวจิตตะกอง, ชาวรังปุระ และชาวสิเลฏีเป็นประชากรส่วนใหญ่ในภาคจิตตะกอง, ภาครังปุระ และภาคสิเลฏตามลำดับ ชนกลุ่มน้อยชาวฮินดูเบงกอลในบังกลาเทศมีจำนวนมากกว่า 16,238,167 คนซึ่งคิดเป็นร้อยละ 12.07 ของประชากรทั้งหมดในประเทศ ชาวมุสลิมที่ไม่ใช่ชาวเบงกอลเป็นชุมชนผู้ย้ายถิ่นเข้าที่ใหญ่ที่สุด ในขณะที่ชาวจักมาซึ่งเป็นชนกลุ่มทิเบต-พม่า (แต่พูดภาษาจักมาซึ่งเป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองที่ใหญ่ที่สุดรองจากชาวเบงกอลซึ่งเป็นชนกลุ่มอินโด-อารยัน ชาวสานถาลซึ่งเป็นชนกลุ่มออสโตรเอเชียติกเป็นชนเผ่าพื้นเมืองกลุ่มใหญ่ที่สุด
ชาวบังกลาเทศพลัดถิ่นอาศัยอยู่หนาแน่นในตะวันออกกลาง, อเมริกาเหนือ และสหราชอาณาจักร ชาวบังกลาเทศหลายแสนคนผู้ไม่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศมีสถานภาพพลเมืองสองสัญชาติในประเทศเครือจักรภพอย่างสหราชอาณาจักรและแคนาดา
กันดิส สวาเนปุล

| กันดิส สวาเนปุล |
| --- | --- |
สวาเนปุลในร้านวิกตอเรียส์ซีเคร็ตที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ค.ศ. 2010
เกิด:  (1988-10-20) 20 ตุลาคม ค.ศ. 1988 (36 ปี) Mooi River, Kwa-Zulu Natal, แอฟริกาใต้
สัญชาติ: แอฟริกาใต้
อาชีพ: นางแบบ
ปีปฏิบัติงาน: 2003–ปัจจุบัน
คู่รัก: เฮร์มัง นีโกลี (2005–2018)
บุตร: 1 (อานากัง นีโกลี)
นักเดินแบบ
ส่วนสูง: 1.77 m (5 ft 9 1⁄2 in)
สีผม: ทอง
สีตา: ฟ้า
หน่วยงาน: ไอเอ็มจีโมเดลส์ (นครนิวยอร์ก, ปารีส, ลอนดอน, ออสเตรเลีย) อีลีตโมเดลแมเนจเมนต์ (บาร์เซโลนา, โคเปนเฮเกน) Modelwerk (ฮัมบวร์ค) Munich Models (มิวนิก) Way Model Management (เซาเปาลู)
 
เว็บไซต์: candiceswanepoel.com
กันดิส สวาเนปุล (อาฟรีกานส์: Candice Swanepoel; เกิด 20 ตุลาคม ค.ศ. 1988) เป็นนางแบบชาวแอฟริกาใต้ เธอเป็นที่รู้จักดีในนามของนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต ในปี ค.ศ. 2012 เธอเข้ามาอยู่ในอันดับที่ 10 ของนางแบบที่ทำรายได้มากที่สุดในโลก จัดอันดับโดยนิตยสารฟอบส์
ครอบครัวและชีวิตในวัยเด็ก

สวาเนปุลเป็นลูกสาวของ วิลเลม สวาเนปุล และ ไอลีน สวาเนปุล เธอเติบโตที่ประเทศแอฟริกาใต้ พ่อของเธอเป็นชาวดัตช์ มาจากประเทศซิมบับเว แม่ของเธอเป็นชาวแอฟริกาใต้ เธอมีพี่ชายหนึ่งคนชื่อ สตีเฟ่น ในขณวัยเด็กนั้น เธอได้เต้นบัลเลต์ เข้าโรงเรียนประจำที่ St. Anne's Diocesan College ในเมืองฮิลตัน
อาชีพ

สวาเนปุลได้ปรากฏตัวบนปกนิตยสารโว้กหลายประเทศ คือ อเมริกัน, อิตาลี, อังกฤษ, สเปน, เยอรมัน, รัสเซีย, ออสเตรเลีย, บราซิล, ญี่ปุ่น, เกาหลี, จีน และเม็กซิกัน นิตยสารแอลหลายประเทศ คือ บราซิล, อังกฤษ, เยอรมัน และแอฟริกาใต้ นิตยสารจีคิวหลายประเทศ คือ อังกฤษ, แอฟริกาใต้, โรมาเนีย, เม็กซิกัน และจีน นิตยสารฮาร์เปอส์บะซาร์ คือ อเมริกัน, สเปน, เช็ก, อาร์เจนตินา, ตุรกี และเกาหลี
สวาเนปุลได้เดินแบบให้กับหลายแบนด์ คือ เฟนดิ, ชาแนล, ทอมมี ฮิลฟิเกอร์, โดลเช่ แอนด์ กาบบานา, ไมเคิล คอร์ส, ดอนนา คาราน, เกียบาตติสตา วอลลี่, เจสัน วู, พราบาล กูรัง, แรง&บอนด์, ออสการ์เดอลาเรนต้า, เอลี ซาบ, ไดแอน วอน เฟิร์สเทนเบิร์ก, สปอร์ตแม็กซ์, เบ็ตซีย์ จอห์นสัน, สเตลลา แม็กคาร์ตนีย์, วิกเตอร์ แอน รอฟ, จีวองชี, ฌอง ปอล โกลติเยร์, คริสตีย็อง ดียอร์, Blumarine, ราล์ฟ ลอเรน, และวิกตอเรียส์ซีเคร็ต
ในปี ค.ศ. 2010 สวาเนปุลได้เป็นหนึ่งในนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต
แหล่งข้อมูลอื่น

กันดิส สวาเนปุล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
กันดิส สวาเนปุล at the Fashion Model Directory
| ด ค กนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต |
| --- | --- |
อดีต:  กันดิส สวาเนปุล  แจสมิน ทุกส์  โจเซฟีน สไครเวอร์  ซารา ซังไปยู  เทย์เลอร์ ฮิลล์  โรเม สไตรด์  ไลส์ รีเบย์รู  สเตลลา แม็กซ์เวลล์  บอร์บอรอ ป็อลวิน  อเลซินา แกรแฮม  เกรซ เอลิซาเบธ  ลีโอมี แอนเดอร์สัน  เอลซา ฮอสค์  ลิลี ออลดริดจ์  มาร์ธา ฮันต์  เบฮาตี ปรินส์ลัว  อาดรียานา ลีมา  อาเลซังดรา อังบรอซียู  กาเริน มึลเดอร์  กาโรลีนา กูร์โกวา  คาร์ลี คลอสส์  เคต กรีโกเรียวา  จิเซล บุนเชน  แชนดรา นอร์ท  แชเนล อีมาน  เซลิตา อีแบงส์  ดานิแอลา แป็ชโตวา  เดาต์เซิน กรุส  ไทรา แบงส์  มอญีกา ยากาชัก  มาริซา มิลเลอร์  มิแรนดา เคอร์  ยัสมีน เการี  โรซี ฮันทิงตัน-ไวต์ลีย์  ลินด์ซีย์ เอลลิงสัน  เลตีซียา กัสตา  สเตฟานี ซีมอร์  อิซาเบล โกลาร์ท  อิเนส ริเบโร  เอริน ฮีเทอร์ตัน  เฮเลนา คริสเตนเซน  ไฮดี คลุม 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  เอ็ดเวิร์ด ราเซค  ลิมิเต็ลแบรนด์  รายชื่อนักเดินแบบวิกตอเรียส์ซีเคร็ต  พิงก์  วิกตอเรียส์ซีเคร็ต  วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์  วิกตอเรียส์ซีเคร็ตสวิมสเปเชียล
กงส์ต็องส์ ดัชเชสแห่งเบรอตาญ

กงส์ต็องส์ (เบรอตาญ: Konstanza, ฝรั่งเศส: Constance) (ค.ศ. 1161 – 5 กันยายน ค.ศ. 1201) เป็นดัชเชสแห่งเบรอตาญตั้งแต่ ค.ศ. 1166 จนถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1201 และเป็นเคาน์เตสแห่งริชมอนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 1171 ถึง ค.ศ. 1201
ดัชเชสแห่งเบรอตาญและการสมรสครั้งแรก

กงส์ต็องส์แห่งเบรอตาญเป็นธิดาของโกน็องที่ 4 ดยุคแห่งเบรอตาญกับมาร์กาเร็ตแห่งฮันติงดอน ภรรยาซึ่งเป็นพระขนิษฐาของพระเจ้ามัลคอล์มที่ 4 และพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ เธอเกิดที่เบรอตาญในปี ค.ศ. 1161 กงส์ต็องเกิดมาในช่วงเวลาแห่งความขัดแย้งที่บิดาของเธอกำลังทำสงครามกับพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษเพื่อรวบรวมดินแดนที่เคยของเบรอตาญในอดีตกลับมาอีกครั้ง แต่ต่อมาเมื่อเผชิญกับการก่อกบฏของขุนนางเบรอตาญ โกน็องได้ขอร้องให้พระเจ้าเฮนรีที่ 2 ช่วยมาปราบปราม
ดัชชีเบรอตาญเป็นดินแดนในฝรั่งเศสที่กษัตริย์แห่งราชวงศ์อ็องฌูหมายจะได้มาเป็นฐานที่มั่น พระเจ้าเฮนรีที่ 2 จึงตกปากรับคว่าจะำให้ความช่วยเหลือและได้เข้ารุกรานเบรอตาญในปี ค.ศ. 1166 ทรงปราบการปฏิวัติได้อย่างรวดเร็วและบีบบังคับโกน็องที่ 4 ให้สละตำแหน่งให้แก่ก็องส์ต็องส์ผู้เป็นธิดาซึ่งพระเจ้าเฮนรีมองว่าควบคุมได้ง่ายกว่า โดยเฉพาะเมื่อพระองค์มีแผนจะให้ธิดาวัย 5 ปีของโกน็องสมรสกับเจฟฟรีย์ แพลนแทเจเนตผู้เป็นพระราชโอรส
เจฟฟรีย์กับกงส์ต็องส์สมรสกันอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1181 เมื่อเธอมีอายุได้ 12 ปี เจฟฟรีย์กลายเป็นดยุคแห่งเบรอตาญและเป็นนักปกครองที่มีความสามารถ แม้การสมรสครั้งนี้จะเป็นการสมรสทางการเมือง แต่ทั้งคู่มีชีวิตสมรสที่มีความสุขและมีบุตรด้วยกันสามคน คือ
เอเลนอร์ (เกิดในช่วง ค.ศ. 1182–1184) ภายหลังถูกพระเจ้าจอห์นต่อด้วยพระเจ้าเฮนรีที่ 3 คุมขังตั้งแต่ ค.ศ. 1202 จนถึงแก่กรรมที่บริสตอลในวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1241
มาทิลดา (เกิด ค.ศ. 1185) ถึงแก่กรรมในวัยเด็ก
อาร์เธอร์ (เกิด ค.ศ. 1187) สืบทอดตำแหน่งต่อจากมารดา
การสมรสครั้งที่สอง

เจฟฟรีย์ถึงแก่อสัญกรรมอย่างกระทันหันโดยคาดไม่ถึงในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1186 จากอุบัติเหตุระหว่างการประลองทวนในกรุงปารีส โดยขณะนั้นกงส์ต็องส์มีอายุ 25 ปี เธอมีบุตรสาวแล้วสองคนและกำลังตั้งครรภ์บุตรอีกคน ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1187 กงส์ต็องส์ได้ให้กำเนิดบุตรชายที่เมืองน็องต์ในดัชชีเบรอตาญ พระเจ้าเฮนรีที่ 2 ต้องการให้ตั้งชื่อพระราชนัดดาของพระองค์ว่าเฮนรี แต่ทารกน้อยถูกตั้งชื่อว่าอาร์เธอร์ตามชื่อของพระเจ้าอาร์เธอร์ผู้เป็นกษัตริย์ในตำนาน พระเจ้าฟีลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส สหายรักของเจฟฟรีย์ผู้ล่วงลับได้อ้างสิทธิ์ในการอนุบาลเด็กน้อย แต่พระเจ้าเฮนรีไม่ยอมเพราะไม่ต้องการให้พระเจ้าฟีลิปได้ฐานที่มั่นในเบรอตาญ กงส์ต็องส์ได้ขึ้นปกครองเบรอตาญแต่พระเจ้าเฮนรีที่ 2 ไม่ไว้ใจในตัวเธอ ในปี ค.ศ. 1188 พระองค์ได้จับเธอสมรสครั้งที่สองกับรานูล์ฟ เดอ บลันเดอวีลล์ เอิร์ลแห่งเชสเตอร์ซึ่งเป็นหนึ่งในขุนนางผู้ทรงอำนาจของอังกฤษ การสมรสครั้งนี้เป็นการสมรสที่ไม่มีความสุข สองสามีภรรยาบาดหมางกัน ทั้งคู่จึงไม่มีบุตรด้วยกัน
ในปี ค.ศ. 1189 พระเจ้าเฮนรีที่ 2 เสด็จสวรรคต พระราชโอรสที่ยังมีชีวิตอยู่คนโตสุดได้ขึ้นสืบทอดตำแหน่งเป็นพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ เนื่องจากการอภิเษกสมรสของกษัตริย์ไม่ได้ให้กำเนิดทายาท ในปี ค.ศ. 1191 พระองค์จึงได้ประกาศอย่างเป็นทางการให้อาร์เธอร์ผู้เป็นพระภาติยะเป็นทายาทของพระองค์ ในปี ค.ศ. 1196 กงส์ต็องส์จึงได้ประกาศให้อาร์เธอร์เป็นดยุคปกครองเบรอตาญร่วมกับเธอ แต่เธอกลับถูกรานูล์ฟ สามีที่ไม่ถูกกันจำขัง ซึ่งรานูล์ฟอาจเป็นต้นคิดในเรื่องนี้เองหรือไม่ก็อาจทำตามคำสั่งของพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 นักประวัติศาสตร์มีความเห็นไม่ตรงกันว่าการถูกจองจำของเธอเป็นผลมาจากปัญหาในชีวิตสมรสหรือมาจากการชักใยของพระเจ้าริชาร์ดที่ต้องการจะเอาดัชชีเบรอตาญมาเป็นของพระองค์เอง ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดการจองจำจุดประกายให้เกิดการก่อกบฏในเบรอตาญซึ่งส่งผลให้เธอได้รับการปล่อยตัวในปี ค.ศ. 1198 ซึ่งในระหว่างนั้นอาร์เธอร์ได้ถูกนำตัวไปที่ราชสำนักฝรั่งเศสอย่างลับ ๆ และได้รับการเลี้ยงดูร่วมกับพระราชโอรสของพระเจ้าฟีลิปที่ 2 ที่ต่อมาจะขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 หลังเดินทางกลับมาเบรอตาญกงส์ต็องส์หาทางจนทำให้การสมรสของเธอกับรานูล์ฟถูกประกาศให้เป็นโมฆะ
การสมรสครั้งที่สามและการถึงแก่กรรม

ในปี ค.ศ. 1199 กงส์ต็องส์สมรสครั้งที่สามกับกีย์แห่งตวาร์ การสมรสครั้งนี้เป็นการสมรสที่มีความสุขและเธอได้ให้กำเนิดบุตรสาวสามคนติด ๆ กัน คือ
แอลีกซ์แห่งตวาร์ (เกิด ค.ศ. 1200) สืบทอดตำแหน่งต่อจากอาร์เธอร์ผู้เป็นพี่ชายต่างบิดา
แกเตอรีน (เกิด ค.ศ. 1201)
เดอซี (เกิด ต.ศ. 1201)
เมื่อพระเจ้าริชาร์ดเสด็จสวรรคตอย่างไม่คาดคิดในปีเดียวกับที่มีการสมรส หลายคนมองนี่คือโอกาสที่เบรอตาญจะหลุดพ้นจากการปกครองของอังกฤษ แต่พระเจ้าจอห์น พระอนุชาของพระเจ้าริชาร์ดรีบเข้ายึดบัลลังก์และแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าพระองค์ต้องการเก็บเบรอตาญไว้ในกำมือต่อไป
ในวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1201 กงส์ต็องส์ในวัย 40 ปีถึงแก่อสัญกรรมที่น็องต์โดยไม่ทันได้เห็นการต่อสู้แย่งชิงเบรอตาญระหว่างพระเจ้าจอห์นกับอาร์เธอร์ บุตรชายของเธอที่ได้รับการสนับสนุนจากประชาชนอย่างล้มหลาม การถึงแก่กรรมของเธอเป็นที่ถกเถียงว่าเป็นผลจากการเป็นโรคเรื้อนหรือเกิดจากความยากในการคลอดบุตรครั้งสุดท้ายที่ได้ให้กำเนิดธิดาแฝดที่เสียชีวิตเช่นเดียวกับมารดา ร่างของเธอถูกฝังที่วิหารวีลเนิฟในทางตอนใต้น็องต์ซึ่งเป็นวิหารที่เธอเองเป็นผู้ก่อตั้ง ต่อมากีย์แห่งตวาร์ สามีคนที่สามของเธอและแอลีกซ์ ธิดาของเธอ ถูกฝังที่นี่เคียงข้างเธอ