stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดิออบเซิร์ฟเวอร์
ประวัติ

ตีพิมพ์ฉบับแรกเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2334 นับเป็นหนังสือพิมพ์วันอาทิตย์ฉบับแรกของโลก
ในปี พ.ศ. 2454 วิลเลียม วอลดอร์ฟ แอสเตอร์ ไวส์เคาต์ แอสเตอร์ที่ 1 ได้ซื้อ ดิออบเซิร์ฟเวอร์ จากครอบครัวแฮมสเวิร์ท และกลายเป็นหนังสือพิมพ์ของพรรค "โทรี" นับตั้งแต่นั้นมาจนถึงปี พ.ศ.  2485 พร้อมกับการสิ้นสุดการเป็นบรรณาธิการที่ยาวนานถึง 34 ปีของ เจ. แอล. การ์วิน ซึ่งนับจากเวลานี้มาจนถึงปัจจุบันที่ ดิออบเซิร์ฟเวอร์ ประกาศวางตัวเป็นการไม่อยู่ฝายใด
ความเป็นเจ้าของได้ตกทอดไปถึงไวส์เคาท์ที่ 2 และตกทอดต่อถึงลูกในปี พ.ศ. 2491 คือเดวิด แอสเตอร์ซึ่งรับหน้าที่เป็นบรรณาธิการต่อเนื่องยาวนานถึง 27 ปี เดวิดได้เปลี่ยนความเป็นเจ้าของจากบุคคลเป็นมูลนิธิ ทำให้มีนักหนังสือพิมพ์และนักเขียนที่มีชื่อเสียงหลายคนมาร่วมงานด้วยเช่น พอล เจนนิง ภายใต้การเป็นบรรณาธิการของเดวิด ดิออบเซิร์ฟเวอร์ได้กลายเป็นหนังสือพิมพ์อังกฤษฉบับแรกที่คัดค้านการบุกยึดคลองสุเอซของรัฐบาลในปี พ.ศ. 2499 การปรับแนวที่ทำให้ดิออบเซิร์ฟเวอร์เสียผู้อ่านไปเป็นจำนวนมาก  ในปี พ.ศ. 2520 แอสเตอร์ได้ขาย ดิออบเซิร์ฟเวอร์ให้แก่บริษัทน้ำมันยักษ์ใหญ๋คือ "ARCO" ในปัจจุบัน ซึ่งได้ขายต่อให้กับกลุ่ม "ลอนโรห์" ในปี พ.ศ. 2524 และตั้งแต่ พ.ศ. 2536 ดิออบเซิร์ฟเวอร์กลายเป็นหนังสือพิมพ์ในกลุ่ม "กลุ่มการ์เดียน มีเดีย" (Guardian Media Group)
ในปี พ.ศ. 2533 ฟาร์ซาด บาซอฟท์ นักข่าวของออบเซิร์ฟเวอร์ถูกประหารชีวิตในประเทศอิรักในข้อหาเป็นสายลับ ซึ่งเป็นเรื่องที่ได้รับการโต้เถียงกันมาก
ในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ดิออบเซิร์ฟเวอร์เป็นหนังสือพิมพ์ฉบับแรกที่เริ่ม "ดิออบเซิร์ฟเวอร์ บลอก"  และ "พอดคาสท์" (podcast)แต่ละฉบับจะออกแมกกาซีนรายเดือนฟรีเน้นเรื่องเฉพาะต่างๆ หมุนเวียนกันไป เช่นกีฬา ดนตรี ผู้หญิงและอาหารเป็นต้น
ดิออบเซิร์ฟเวอร์ ได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบเป็น "เบอร์ลีเนอร์" (Berliner format) ตามเดอะ การ์เดียน หนังสือพิมพ์รายวันในเครือเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2549 The Guardian and converted to 'Berliner' format on Sunday 8 January 2006 .
ห้องข่าว

ดิออบเซิร์ฟเวอร์และหนังสือพิมพ์ในเครือคือ เดอะการ์เดียน ได้เปิดศูนย์รับรองผู้มาเยือนที่ลอนดอนโดยเรียกว่า "ห้องข่าว" ศูนย์ประกอบด้วยหอจดหมายเหตุ หรือกรุข่าวที่จัดเย็บข่าวเก่าเป็นรูปเล่ม ห้องสมุดรูปภาพและรายการอื่นๆ เช่นบันทึกประจำวัน จดหมาย สมุดโน้ต ฯลฯ ทรัพยากรสื่อเก่าเหล่านี้เป็นให้สาธารณชนเข้ามาใช้ได้ด้วย ห้องข่าวนี้ยังจัดนิทรรศการและจัดกิจกรรมด้านการศึกษาให้แก่โรงเรียนต่างๆ ด้วย
บรรณาธิการ

Rachel Beer (1890 - 1904)
Austin Harrison (1904 - 1908)
James Louis Garvin (1908 - 1942)
Ivor Brown (1942 - 1948)
David Astor (1948 - 1975)
Donald Trelford (1975 - 1993)
Jonathan Fenby (1993 - 1995)
Andrew Jaspan (1995 - 1996)
Will Hutton (1996 - 1998)
Roger Alton (1998 - )
ดูเพิ่ม

Anthony Howard
Cambridge Apostles
Nick Cohen
Observer Mace debating competition - now known as the John Smith Memorial Mace
แหล่งข้อมูลอื่น

Observer website
Information about The Newsroom Archive and Visitor Centre เก็บถาวร 2009-02-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Article in the Observer about Wikipedia
History of Guardian Media Group 1990 - 1999, Guardian Media Group website; as of March 2, 2003;  เก็บถาวร 2004-01-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  (link requires Flash to view timeline)
History of the Observer
รถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก

สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินที่ย่านไทม์สแควร์
รถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก (อังกฤษ: New York City Subway) สร้างเสร็จและเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1904 (พ.ศ. 2447) เป็นเครือข่ายระบบขนส่งมวลชนเทศบาลนครของมหานครนิวยอร์ก แต่ให้สำนักงานควบคุมระบบขนส่งมวลชนมหานครนิวยอร์ก (New York City Transit Authority) เป็นผู้เช่าและผู้ให้บริหาร รถไฟใต้ดินนครนิวยอร์กเป็นระบบขนส่งมวลชนในเมืองที่มีขนาดใหญ่ และมีผู้ใช้มากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก มีเส้นทางให้บริการ 26 เส้นและมี 472 สถานี (หากนับแต่ละสถานีเพียงครั้งเดียวจะมี 424 สถานี) จากการเก็บสถิติเมื่อปี พ.ศ. 2550 พบว่ามีผู้ใช้บริการต่อวันประมาณ 6,432,700 คนในวันธรรมดา ซึ่งนับว่าเป็นระบบขนส่งทางรางที่มีผู้ใช้งานหนาแน่นที่สุดในซีกโลกตะวันตก
ระบบรถไฟใต้ดินนิวยอร์กมีความยาวของเส้นทางรวม 380 ก.ม. (236 miles) หรือคิดเป็นความยาวรางทั้งหมด 1070 ก.ม. (665 ไมล์) ขนาดความกว้างของรางอยู่ที่ 1.435 เมตร ตัวเส้นทางวิ่งให้บริการและมีสถานีบริการครอลคลุม 4 เขตเทศมณฑล (borough) ของนครนิวยอร์กได้แก่ แมนฮัทตัน, บรุคลิน, ควีนส์ และ เดอะบร็องซ์ แต่ถึงแม้จะเรียกว่าซับเวย์ (ทางรถไฟใต้ดิน) บริการรถไฟใต้ดินของนิวยอร์กก็มีระบบรางที่เป็นทางรถไฟยกระดับ หรือเป็นเส้นทางรางระดับดินอยู่ไม่น้อยกว่า 40% (ในเขตแมนฮัตตันและเขตโบโรห์ที่ระบบรางอยู่ใต้ดินทั้งหมด)
แหล่งข้อมูลอื่น

MTA NYC Transit Subways เก็บถาวร 2014-03-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Official site with maps and schedules)
nycsubway.org (A thorough treatment of the current system and history, including historic and track maps)
NYCT Subway Service@NYCTSubwayScoop: The official New York City Subway Twitter web feed page
NYC Subway on Facebook: The official New York City Subway Facebook page
MTA Arts for Transit เก็บถาวร 2010-10-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: The official MTA art guide
MTAinfo: The official MTA YouTube web page
MTAPhotos' Photostream: The official MTA Flickr web photo page
NYC Subway operations (unofficial map)
MTA's own time line of events เก็บถาวร 2002-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Early Days of the NYC Subway เก็บถาวร 2009-10-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – slideshow by Life magazine
The New York City Subway: A Century by John Stern
Abandoned Stations (A thorough treatment of the history of the abandoned subway stations)
The Future NYC Subway เก็บถาวร 2013-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (A thorough treatment of subway extensions that have been discussed, but never built)
The Subway Issue – special October 2010 regional news section by The New York Times
"America's Newest Subway, First Built In Model", October 1931, Popular Science
NYC Subway Ride, 1905
| ด ค กรถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก |
| --- | --- | --- |
| เส้นทาง |                                              ชัตเทิลส์ ถนน 42 ถนนแฟรงกลิน สวนร็อกอะเวย์  |      |
| เส้นทางที่ถูกยกเลิก |  8  9  AA  BB  CC  EE (ถนนแปด)  EE (บรอดเวย์)  GG  HH (ถนนคอร์ท)  HH (Rockaway Park)  H (Rockaway Park)  H (Far Rockaway)  JJ  K (Jamaica)  K (Eighth Avenue)  KK  LL  MJ  NX  P  QB  QJ  QT  RJ  RR  T  TT  U  V  W  X  Y  รถด่วนเจเอฟเค ชัตเทิลส์ สายถนน 63 สายโบว์ลิงกรีน สายคัลเวอร์ สายแกรนด์สตรีท BMT 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16  |      |
| สถานี |  แบ่งตามโบโรฮ์ เดอะบร็องซ์ บรุกลิน แมนแฮตตัน ควีนส์ แบ่งตามประเภท ปิดทำการ สถานีปลายทาง สถานีเปลี่ยนเส้นทาง บริการสำหรับคนพิการ  |      |
| การแบ่งเขตการเดิน |  A IRT  B BMT  IND  |      |
| รายชื่ออื่น ๆ |  สายรถไฟฟ้า  ย่าน  ล้อขับเคลื่อน  R-type contracts  |      |
| โครงการ |  7 Subway Extension  Fulton Center  Second Avenue Subway  |      |
| ประวัติ |  ช่วงแรก IRT  BMT  Dual Contracts  Proposed expansion (1929–1940)  Miss Subways  Strikes 1966  1980  2005  |      |
| ศิลปะและกีฬา |  Tiles  Music Under New York  In popular culture  Subway Series  Mass Transit Super Bowl  |      |
| อื่น ๆ |  Nomenclature  Automation and signals  Chaining  Fares  MetroCard  Subway Challenge  |      |
| ดูเพิ่ม |  AirTrain JFK  รถไฟฟ้าสายทรานส์-ฮัดซัน  การรถไฟเกาะสแตเทน Historical Beach Pneumatic Transit  |      |
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย S5

| รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย S5 |
| --- | --- |
 S5 
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เส้นทางโครงการ
ปลายทาง: ตงเล่า สถานีรถไฟหยางโจวตะวันตก
จำนวนสถานี: 17
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟใต้ดิน
ประวัติ
เปิดเมื่อ: พ.ศ.2568（คาดว่า）
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 64.1 km (39.83 mi)
จำนวนทางวิ่ง: 2
ลักษณะทางวิ่ง: ใต้ดิน, ระดับดิน, ยกระดับ
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย S5 (จีนตัวย่อ: 南京地铁宁扬线; จีนตัวเต็ม: 南京地鐵寧揚線; อังกฤษ: Nanjing Metro Line S5) เป็นเส้นทางโครงการรถไฟฟ้าในนครหนานจิง มีระยะทาง 17 กิโลเมตร จำนวน 64.1สถานี
รายชื่อสถานี

| รหัส | ชื่อสถานี> ภาษาไทย | ชื่อสถานี> ภาษาจีน | เชื่อมต่อกับ | เชื่อมต่อกับ | เชื่อมต่อกับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| S5- | ตงเล่า | 東流 |  | เมืองหนานจิง | เขตเจียงหนิง |
| S5- | ซีกัง | 西崗 |  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| S5- | เซียนหลินหู | 仙林湖 |  4  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| S5- | ฉีเสีย | 棲霞 |  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| S5- | ตงหย๋างเจีย | 東陽街 |  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| S5- | กั่งเฉิงลู่ | 港城路 |  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| S5- | ฮ่วยย๋วนลู่ | 花園路 |  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| S5- | หลงถาน | 龍潭 |  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| S5- | หลงถานตะวันออก | 龍潭東 |  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| S5- | เจียงอัน | 靖安 |  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| S5- | านเหนียนลู่ | 萬年路 |  |  |  |
| S5- | กงหนงลู่ | 工農路 |  |  |  |
| S5- | ถนนเทียนหนิง | 天寧大道 |  |  |  |
| S5- | ปู่สี | 朴席 |  |  |  |
| S5- | ฉาเหอ | 汊河 |  |  |  |
| S5- | จั้นหนานลู่ | 站南路 |  |  |  |
| S5- | สถานีรถไฟหยางโจวตะวันตก | 揚州西站 |  |  |  |
รถด่วนพิเศษระหว่างประเทศ

| รถด่วนพิเศษระหว่างประเทศ |
| --- | --- |

รถด่วนพิเศษระหว่างประเทศที่สถานีปาดังเบซาร์, มาเลเซีย
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: รถด่วนพิเศษ
สถานะ: เปิดให้บริการ
ที่ตั้ง: กรุงเทพมหานคร, นนทบุรี, นครปฐม, ราชบุรี, เพชรบุรี, ประจวบคีรีขันธ์, ชุมพร, สุราษฎร์ธานี, นครศรีธรรมราช, พัทลุง, และสงขลา ประเทศไทย และรัฐปะลิส ประเทศมาเลเซีย
ให้บริการครั้งแรก: 1 กันยายน พ.ศ. 2461 (106 ปีก่อน)  (นับจากวันก่อสร้างเส้นทางชุมทางหาดใหญ่-ปาดังเบซา แล้วเสร็จ)
ผู้ให้บริการ: การรถไฟแห่งประเทศไทย
เส้นทาง
ปลายทาง: กรุงเทพอภิวัฒน์ ปาดังเบซาร์
จอด: 22
ระยะทาง: 751.42 km (466.91 mi)
เวลาเดินทาง: 18 ชั่วโมง 15 นาที
ความถี่ให้บริการ: 2 เที่ยวต่อวัน (เที่ยวไป/เที่ยวกลับ)
เลขขบวน: 45 (เที่ยวไป) 46 (เที่ยวกลับ)
ในเส้นทาง: ทางรถไฟสายใต้
บริการบนขบวน
ชั้น: 2
ที่นอน: รถนั่งและนอนชั้น 2
ข้อมูลทางเทคนิค
รางกว้าง: 1,000 mm (3 ft 3 3⁄8 in)
ความเร็ว: 100 km/h (62 mph)
รถด่วนพิเศษระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Express, ขบวนที่: 45/46) เป็นรถด่วนพิเศษขบวนหนึ่งของการรถไฟแห่งประเทศไทย วิ่งระหว่างสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร กับสถานีปาดังเบซาร์ รัฐปะลิส มาลาเซียใช้รหัสขบวน 45/46 ปัจจุบันสิ้นสุดเส้นทางที่สถานีปาดังเบซาร์และผู้โดยสารจะต้องผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองและไปซื้อตั๋วเพื่อขึ้นรถไฟ อีทีเอส หรือ โคมูเตอร์ ของมาเลเซียต่อไป
ปัจจุบันชนิดรถที่ให้บริการมีเพียงรถนั่งและนอนปรับอากาศชั้นสอง (บนท.ป.)
ประวัติ

รถด่วนพิเศษระหว่างประเทศหรือชื่อเดิม รถด่วนสายใต้ เปิดเดินรถครั้งแรกในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2465 วิ่งทุกวันจันทร์ วันพุธ และวันเสาร์ ต้นทางในขณะนั้นคือสถานีรถไฟบางกอกน้อย และได้ย้ายต้นทางมาที่สถานีรถไฟกรุงเทพ ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2470 ต่อมาได้หยุดทำการเดินรถชั่วคราวระหว่างวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2493 จนถึง 2 มกราคม พ.ศ. 2497 เนื่องจากสะพานพระราม 6 ถูกทำลาย
โดยปกติรถด่วนพิเศษระหว่างประเทศออกจากสถานีรถไฟกรุงเทพในช่วงบ่ายและไปถึงสถานีรถไฟบัตเตอร์เวอร์ธในช่วงสายของวันถัดมาโดยทำการเดินรถทุกวัน แต่ภายหลังในช่วงกลางปี พ.ศ. 2559 หลังจากที่ประเทศมาเลเซียได้มีการปรับปรุงการให้บริการรถไฟด้วยระบบรถไฟฟ้าทางคู่ขนาดความกว้าง 1 เมตร หรือขบวนรถไฟ อีทีเอส ประกอบกับการรถไฟแห่งประเทศไทยได้เปิดขบวนรถด่วนพิเศษทักษิณารัถย์ ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2559 ทำให้รถด่วนพิเศษระหว่างประเทศจึงสิ้นสุดเส้นทางเพียงแค่สถานีปาดังเบซาร์ โดยจะพ่วงตู้โดยสารรวมไปกับรถด่วนพิเศษทักษิณขบวนที่ 37/38 (กรุงเทพ - สุไหงโกลก - กรุงเทพ) และผู้โดยสารจะต้องผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองและดำเนินการซื้อตั๋วเพื่อใช้บริการรถไฟของประเทศมาเลเซียเพื่อเดินทางไปยังจุดหมายปลายทางต่อไป
กำหนดเวลาเดินรถ > เที่ยวขึ้น

กำหนดเวลาเดินรถเริ่มใช้วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2567
| ขบวนที่ 45 (กรุงเทพอภิวัฒน์ - ปาดังเบซาร์)> สถานี | ขบวนที่ 45 (กรุงเทพอภิวัฒน์ - ปาดังเบซาร์)> ถึง | ขบวนที่ 45 (กรุงเทพอภิวัฒน์ - ปาดังเบซาร์)> ออก | ขบวนที่ 45 (กรุงเทพอภิวัฒน์ - ปาดังเบซาร์)> หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| กรุงเทพอภิวัฒน์ | ต้นทาง | 16.10 | - |
| บางบำหรุ | 16.21 | 16.22 | - |
| ศาลายา | 16.42 | 16.43 | - |
| นครปฐม | 17.10 | 17.12 | - |
| บ้านโป่ง | 17.31 | 17.32 | - |
| ราชบุรี | 18.00 | 18.10 | - |
| เพชรบุรี | 18.51 | 18.56 | - |
| หัวหิน | 19.45 | 19.50 | - |
| วังก์พง | 20:07 | 20.08 | - |
| ประจวบคีรีขันธ์ | 21.04 | 21.05 | - |
| บางสะพานใหญ่ | 22:03 | 22:04 | - |
| ชุมพร | 23:16 | 23:26 | - |
| สุราษฎร์ธานี | 01:49 | 01:52 | - |
| ชุมทางทุ่งสง | 03:38 | 03:48 | - |
| ชะอวด | 04:40 | 04:41 | - |
| พัทลุง | 05:21 | 05:23 | - |
| บางแก้ว | 05:45 | 05:46 | - |
| ชุมทางหาดใหญ่ | 06:35 | 07:20 | สถานีตัดตู้โดยสารและแยกขบวน 37 และ 45 ออกจากกัน |
| คลองแงะ | 07:42 | 07:43 | - |
| ปาดังเบซาร์ (ไทย) | 07.59 | 08:02 | - |
| ปาดังเบซาร์ | 08.05 (GMT +7) 09.05 (GMT +8) | ปลายทาง | ประเทศมาเลเซีย |
กำหนดเวลาเดินรถ > เที่ยวล่อง

| ขบวนที่ 46 (ปาดังเบซาร์ - กรุงเทพอภิวัฒน์)> สถานี | ขบวนที่ 46 (ปาดังเบซาร์ - กรุงเทพอภิวัฒน์)> ถึง | ขบวนที่ 46 (ปาดังเบซาร์ - กรุงเทพอภิวัฒน์)> ออก | ขบวนที่ 46 (ปาดังเบซาร์ - กรุงเทพอภิวัฒน์)> หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| ปาดังเบซาร์ | ต้นทาง | 17.00 (GMT +7) 18.00 (GMT +8) | ประเทศมาเลเซีย |
| ปาดังเบซาร์ (ไทย) | 17.03 | 17:06 |  |
| คลองแงะ | 17.23 | 17.24 | - |
| ชุมทางหาดใหญ่ | 17.46 | 18.05 | พ่วงเข้ากับขบวนที่ 38 ที่สถานีนี้ |
| บางแก้ว | 18.53 | 18.54 | - |
| พัทลุง | 19.16 | 19.18 | - |
| ชะอวด | 19.58 | 19.59 | - |
| ชุมทางทุ่งสง | 20.52 | 21.02 | - |
| สุราษฎร์ธานี | 22.47 | 22.50 | - |
| ชุมพร | 01.17 | 01.27 | - |
| บางสะพานใหญ่ | 02.50 | 02.51 | - |
| ประจวบคีรีขันธ์ | 03.53 | 03.54 | - |
| วังก์พง | 04.52 | 04.53 | - |
| หัวหิน | 05.12 | 05.17 | - |
| เพชรบุรี | 06.10 | 06.13 | - |
| ราชบุรี | 06.56 | 06.59 | - |
| บ้านโป่ง | 07.28 | 07.29 | - |
| นครปฐม | 07.50 | 08.00 | - |
| ศาลายา | 08.28 | 08.29 | - |
| บางบำหรุ | 08.51 | 08.52 | - |
| กรุงเทพอภิวัฒน์ | 09:05 | ปลายทาง | - |
รถด่วนพิเศษระหว่างประเทศที่สถานีรถไฟกรุงเทพ
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 7

| รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 7 |
| --- | --- |
 7 

ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดให้บริการ
ปลายทาง: เซียนซินลู่ ซีช่านเฉียว
จำนวนสถานี: 27
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟใต้ดิน
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 28 ธันวาคม พ.ศ. 2565
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 35.7 km (22.18 mi)
จำนวนทางวิ่ง: 2
ลักษณะทางวิ่ง: ใต้ดิน, ระดับดิน, ยกระดับ
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 7 (จีนตัวย่อ: 南京地铁七号线; จีนตัวเต็ม: 南京地鐵七號線; อังกฤษ: Nanjing Metro Line 7) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครหนานจิง เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2565 มีระยะทาง 35.7 กิโลเมตร จำนวน 27 สถานี.
รายชื่อสถานี

| รหัส | ชื่อสถานี> ภาษาไทย | ชื่อสถานี> ภาษาจีน | เชื่อมต่อกับ | เชื่อมต่อกับ | เชื่อมต่อกับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 7-1 | เซียนซินลู่ | 仙新路 |  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| 7-2 | เหยาฮัวเหมิน | 堯化門 |  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| 7-3 | เหยาฮัวซินชุน | 堯化新村 |  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| 7-4 | เต๊งเจียจวงใต้ | 丁家莊南 |  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| 7-5 | เต๊งเจียจวง | 丁家莊 |  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| 7-6 | านโซ่ว | 萬壽 |  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| 7-7 | เสี่ยวจวง | 曉莊 |  1  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| 7-8 | มู่ฝูชาน | 幕府山 |  | เมืองหนานจิง | เขตฉีเสีย |
| 7-9 | จัตุรัสอู่ถัง | 五塘廣場 |  3  | เมืองหนานจิง | เขตกู่โหลว |
| 7-10 | มู่ฝูซีลู่ | 幕府西路 |  | เมืองหนานจิง | เขตกู่โหลว |
| 7-11 | จงฟู่ลู่ | 鍾阜路 |  | เมืองหนานจิง | เขตกู่โหลว |
| 7-12 | ฝูเจี้ยลู่ | 福建路 |  | เมืองหนานจิง | เขตกู่โหลว |
| 7-13 | กู่ผิงกัง | 古平崗 |  | เมืองหนานจิง | เขตกู่โหลว |
| 7-14 | เฉ่าชังเหมิน | 草場門 |  4  | เมืองหนานจิง | เขตกู่โหลว |
| 7-15 | ชิงเหลียงชาน | 淸涼山 |  | เมืองหนานจิง | เขตกู่โหลว |
| 7-16 | มั่วโฉวหู | 莫愁湖 |  2  | เมืองหนานจิง | เขตเจี้ยนเย่ |
| 7-17 | ต้าซื่อชาเต๋ง | 大士茶亭 |  | เมืองหนานจิง | เขตเจี้ยนเย่ |
| 7-18 | หนานหู | 南湖 |  | เมืองหนานจิง | เขตเจี้ยนเย่ |
| 7-19 | ถนนยิงเตียน | 應天大街 |  | เมืองหนานจิง | เขตเจี้ยนเย่ |
| 7-20 | ถนนเมิ่งตูตะวันออก | 夢都大街東 |  | เมืองหนานจิง | เขตเจี้ยนเย่ |
| 7-21 | สวนวิทยาศาสตร์ซินฉิง | 新城科技園 |  | เมืองหนานจิง | เขตเจี้ยนเย่ |
| 7-22 | จงเซิ่ง | 中勝 |  10  | เมืองหนานจิง | เขตเจี้ยนเย่ |
| 7-23 | เจียเหลงเจียงตงลู่ | 嘉陵江東街 |  | เมืองหนานจิง | เขตเจี้ยนเย่ |
| 7-24 | หย่งฉู่ลู่ | 永初路 |  S3   Hexi Tram | เมืองหนานจิง | เขตเจี้ยนเย่ |
| 7-25 | ไท่ชิงลู่ | 太淸路 |  | เมืองหนานจิง | เขตเจี้ยนเย่ |
| 7-26 | หลัวถังลู่ | 螺塘路 |  2   Hexi Tram | เมืองหนานจิง | เขตยู่ฮ่วยไต้ |
| 7-27 | ซีช่านเฉียว | 西善橋 |  | เมืองหนานจิง | เขตยู่ฮ่วยไต้ |
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย S6

| รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย S6 |
| --- | --- |
 S6 

ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: ที่กำลังก่อสร้าง
ปลายทาง: หม่าฉุน จฺวี้หรง
จำนวนสถานี: 13
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟใต้ดิน
ประวัติ
เปิดเมื่อ: พ.ศ.2564（คาดว่า）
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 43.7 km (27.15 mi)
จำนวนทางวิ่ง: 2
ลักษณะทางวิ่ง: ใต้ดิน, ระดับดิน, ยกระดับ
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย S6 (จีนตัวย่อ: 南京地铁宁句线; จีนตัวเต็ม: 南京地鐵寧句線; อังกฤษ: Nanjing Metro Line S6) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครหนานจิงคาดว่าเปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ พ.ศ.2564 มีระยะทาง 43.7 กิโลเมตร จำนวน 13 สถานี
รายชื่อสถานี

| รหัส | ชื่อสถานี> ภาษาไทย | ชื่อสถานี> ภาษาจีน | เชื่อมต่อกับ | เชื่อมต่อกับ | เชื่อมต่อกับ |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| S6- | หม่าฉุน | 馬群 |  2   รถรางกิเลน | เมืองหนานจิง |  |  |  |
| S6- | ไป่สุ่ยเฉียว | 百水橋 |  | เมืองหนานจิง |  |  |  |
| S6- | ฉีหลินเหมิน | 麒麟門 |  | เมืองหนานจิง |  |  |  |
| S6- | ตงเจียวเสียวเจิ้น | 東郊小鎭 |  | เมืองหนานจิง |  |  |  |
| S6- | กู่เฉวียน | 古泉 |  | เมืองหนานจิง |  |  |  |
| S6- | ถ้ำมนุษย์ยุคดึกดำบรรพ์หนานจิง | 南京猿人洞 |  | เมืองหนานจิง |  |  |  |
| S6- | ทังชาน | 湯山 |  | เมืองหนานจิง |  |  |  |
| S6- | ถนนเฉวียนตู | 泉都大街 |  | เมืองหนานจิง |  |  |  |
| S6- | หวงเหมย์ | 黃梅 |  | มณฑลเจียงซู | นครจฺวี้หรง |  |  |
| S6- | ถงซื่อเจีย | 童世界 |  | มณฑลเจียงซู | นครจฺวี้หรง |  |  |
| S6- | ฮัวหย๋าง | 華陽 |  | มณฑลเจียงซู | นครจฺวี้หรง |  |  |
| S6- | ฉงหมิง | 崇明 |  | มณฑลเจียงซู | นครจฺวี้หรง |  |  |
| S6- | จฺวี้หรง | 句容 |  Jurong (U/C) | มณฑลเจียงซู | นครจฺวี้หรง |  |  |
รถด่วนดุรนตุ

| รถด่วนดุรนตุ |
| --- | --- |
ขบวนรถด่วนดุรนตุที่ 12290 สายฉัตรปตี ศิวาจี-นาคปุระที่สถานีรถไฟฉัตรปตี ศิวาจี
ภาพรวม
ประเภทการเดินรถ: รถไฟด่วนเชื่อมระหว่างเมือง จอดเพียงไม่กี่สถานีระหว่างทาง
สถานะ: เปิดให้บริการ
เปิดเดินรถ: 2009; 15 ปีที่แล้ว (2009)
ผู้ดำเนินการปัจจุบัน: การรถไฟอินเดีย
เว็บไซต์: http://indianrail.gov.in
เส้นทาง
จำนวนสถานีที่จอด: 24
บริการบนขบวนรถ
ชั้น: 1A, 2A, 3A, SL
การจองที่นั่ง: มี
บริการรถนอน: มี
บริการอาหาร: มี
บริการสัมภาระ: ใต้ที่นั่ง
ข้อมูลทางเทคนิค
ชุดรถ: เอ็ลเอ็ชเบ (เยอรมนี) ไอซีเอฟ (อินเดีย)
เกจ: อินเดียนเกจ 1,676 mm (5 ft 6 in)
ความเร็ว: เฉลี่ย 60–85 km/h (37–53 mph) สูงสุด 130 km/h (81 mph)
เจ้าของเส้นทาง: การรถไฟอินเดีย
รถด่วนดุรนตุหรือรถด่วนดูรอนโต (อังกฤษ: Duronto Express) ตามการสะกดภาษาอังกฤษ เป็นชุดรถไฟด่วนทางไกลของการรถไฟอินเดีย ชื่อ "ดุรนตุ" มาจากคำในภาษาเบงกอล দুরন্ত (Durontu) ซึ่งแปลว่า "ไม่หยุด" โดยเริ่มแรกรถไฟชุดนี้จะไม่จอดรับผู้โดยสารที่สถานีใด ๆ ระหว่างต้นทางและปลายทาง แต่เริ่มเปิดรับผู้โดยสารระหว่างทางตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2016 ตู้โดยสารสีเหลือง-เขียวที่ใช้กับรถไฟชุดนี้มีลวดลายประกอบด้วยสัญลักษณ์ที่สื่อถึงชื่อขบวน ได้แก่แม่น้ำที่ไหลผ่านทุ่งดอกไม้ และเด็กผู้ชายวิ่งเล่นในทุ่ง เส้นทางให้บริการของรถไฟชุดนี้เชื่อมระหว่างเมืองสำคัญและเมืองหลวงของรัฐในประเทศอินเดีย ในปัจจุบันรถด่วนดุรนตุที่เปิดเดินรถทุกวันมีเพียงสองขบวนได้แก่รถด่วนดุรนตุสายนาคปุระ-ฉัตรปตี ศิวาจี (มุมไบ) และสายรถด่วนดุรนตุปรับอากาศสายมุมไบเซ็นทรัล-ราชโกฏ
ประวัติ

ใน ค.ศ. 2007 กระทรวงการรางของประเทศอินเดียได้ริเริ่มโครงการรถไฟความเร็วสูง ในระยะแรก กระทรวงการรางเลือกเส้นทางช่วงเดลี-อมฤตสระ ความยาวประมาณ 500 กิโลเมตรเพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการ ต่อมาในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2009 มอโมตา บอนโดปัทเย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการรางกล่าวว่าทางกระทรวงจะขอคำปรึกษาจากต่างประเทศเพื่อดำเนินกิจการรถไฟความเร็วสูง โดยนอกเหนือจากเส้นทางสายเดลี-อมฤตสระแล้ว จะพิจารณาเพิ่มอีก 4 เส้นทางได้แก่ปูเน-มุมไบ-อะห์มดาบาด สายไฮเดอราบาด-โฑรนกัล-วิชยวาฑะ-เจนไน สายเจนไน-บังคาลอร์-โกยัมปุตตูร-เอรณากุฬัม-ติรุวนันตปุรัม และสายฮาวรา-หลดิยา รถด่วนดุรนตุสายแรกที่เปิดให้บริการเดินรถระหว่างนครโกลกาตา (สถานีสิยาลทหะ) และกรุงนิวเดลี (สถานีนิวเดลี) ซึ่งขบวนดังกล่าวได้ขยายระยะการให้บริการต่อจากนิวเดลีไปยังสถานีรถไฟชุมทางพิกาเนร์ในเมืองพิกาเนร์ รัฐราชสถาน ในช่วงต้น ค.ศ. 2020
การให้บริการ

โกชิ
เจนไน
ชัมมู
ชัยปุระ
นาคปุระ
นิวเดลี
บังคาลอร์
ปัฏนา
ปุรี
ปูเน
พิกาเนร์
ภุพเนศวร
ราชโกฏ
วิศาขาปัตนัม
สิกันดราบาด
อลาหาบาด
อะห์มดาบาด
อินเทาร์
ต้นทางและปลายทางของรถด่วนดุรนตุ
| ต้นทาง | ปลายทาง | เลขขบวน |
| --- | --- | --- |
| ยศวันตปุระ (บังคาลอร์) | สรายะโรฮิลลา (เดลี) | 12213/12214 |
| ชุมทางสิกันดราบาด (สิกันดราบาด) | โลกมานยะ ติฬกะ (มุมไบ) | 12219/12220 |
| ชุมทางปูเน (ปูเน) | ชุมทางฮาวรา (ฮาวรา/โกลกาตา) | 12221/12222 |
| โลกมานยะ ติฬกะ (มุมไบ) | ชุมทางเอรณากุฬัม (โกชิ) | 12223/12224 |
| มุมไบเซ็นทรัล (มุมไบ) | ชุมทางอินเทาร์ (อินเทาร์) | 12227/12228 |
| มุมไบเซ็นทรัล (มุมไบ) | ชุมทางชัยปุระ (ชัยปุระ) | 12239/12240 |
| ชุมทางฮาวรา (ฮาวรา/โกลกาตา) | ยศวันตปุระ (บังคาลอร์) | 12245/12246 |
| สิยาลทหะ (โกลกาตา) | ชุมทางพิกาเนร์ (พิกาเนร์) | 12259/12260 |
| ชุมทางฮาวรา (ฮาวรา/โกลกาตา) | ฉัตรปตี ศิวาจี (มุมไบ) | 12261/12262 |
| ฮัซรัตนิซามุดดีน (นิวเดลี) | ชุมทางปูเน (ปูเน) | 12263/12264 |
| สรายะโรฮิลลา (นิวเดลี) | ชัมมูทวี (ชัมมู) | 12265/12266 |
| มุมไบเซ็นทรัล (มุมไบ) | ชุมทางราชโกฏ (ราชโกฏ) | 12267/12268 |
| เจนไนเซ็นทรัล (เจนไน) | ฮัซรัตนิซามุดดีน (นิวเดลี) | 12269/12270 |
| นิวเดลี (นิวเดลี) | ชุมทางฮาวรา (ฮาวรา/โกลกาตา) | 12273/12274 |
| ภุพเนศวร (ภุพเนศวร) | นิวเดลี (นิวเดลี) | 12281/12282 |
| ชุมทางเอรณากุฬัม (โกชิ) | ฮัซรัตนิซามุดดีน (นิวเดลี) | 12283/12284 |
| ชุมทางสิกันดราบาด (สิกันดราบาด) | ฮัซรัตนิซามุดดีน (นิวเดลี) | 12285/12286 |
| ฉัตรปตี ศิวาจี (มุมไบ) | ชุมทางนาคปุระ (นาคปุระ) | 12289/12290 |
| โลกมานยะ ติฬกะ (มุมไบ) | ชุมทางอลาหาบาด (ประยาคราช) | 12293/12294 |
| ชุมทางปูเน (ปูเน) | ชุมทางอะห์มดาบาด (อะห์มดาบาด) | 12297/12298 |
| สิยาลทหะ (โกลกาตา) | ปุรี (ปุรี) | 22201/22202 |
| วิศาขาปัตนัม (วิศาขาปัตนัม) | ชุมทางสิกันดราบาด (สิกันดราบาด) | 22203/22204 |
| ศาลิมาร์ (โกลกาตา) | ชุมทางปัฏนา (ปัฏนา) | 22213/22214 |
| มุมไบเซ็นทรัล (มุมไบ) | นิวเดลี (นิวเดลี) | 22209/22210 |
คลังภาพ

ขบวนรถด่วนดุรนตุที่ 12285 สิกันดราบาด-ฮัซรัตนิซามุดดีน
ขบวนรถด่วนดุรนตุที่ 12246 สายยศวันตปุระ-ชุมทางฮาวรา ออกจากสถานียศวันตปุระ
ดูเพิ่ม

รถด่วนราชธานี
รถไฟใต้ดินฝูโจว

รถไฟใต้ดินฝูโจว (จีนตัวย่อ: 福州地铁; จีนตัวเต็ม: 福州地鐵; อังกฤษ: Fuzhou Metro) เป็นรถไฟใต้ดินในนครฝูโจว มณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน เปิดให้บริการครั้งแรกในปี 2016 ปัจจุบันมี 2 เส้นทาง ระยะทาง 60.44 กิโลเมตร
เส้นทางในปัจจุบัน

| สาย | ภาษาจีน | เส้นทาง | จำนวนสถานี | ความยาว | เปิดให้บริการครั้งแรก | ความยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สาย 1 | 一號線 | เซี่ยงเฝิง ถึง สถานีรถไฟฝูโจวใต้ | 21 | 24.89 กม. | 18 พ.ค. 2016 |  |
| สาย 1 | 一號線 | เซี่ยงเฝิง ถึง สถานีรถไฟฝูโจวใต้ | 21 | 24.89 กม. | 6 ม.ค. 2017 |  |
| สาย 1 | 一號線 | สถานีรถไฟฝูโจวใต้ ถึง ซานเจียงโข่ว | 4 | 4.921 กม. | 27 ธ.ค. 2020 |  |
| สาย 2 | 二號線 | ซูหยาง ถึง หยางหลี่ | 22 | 30.629 กม. | 26 เม.ย. 2019 |  |
ระเบียงภาพ

สาย1
สถานีจินชาน(金山站)
รสนิยมทางเพศ

รสนิยมทางเพศ (อังกฤษ: sexual orientation) มีความหมายถึงรูปแบบพื้นฐานของอารมณ์ ความใคร่ และ/หรือ ความสนใจทางเพศต่อชาย หญิง หรือทั้งสองเพศ หรือไม่ใช่เพศไหน หรือเพศหลากหลาย จากข้อมูลของสมาคมจิตวิทยาอเมริกัน รสนิยมทางเพศ คือความมีอยู่ และอาจหมายถึง ความรู้สึกของบุคคล เรื่อง ลักษณะเฉพาะตัวและอัตลักษณ์ทางสังคม ที่ดูจากด้านความสนใจ การปลดปล่อยพฤติกรรม และการเป็นสมาชิกของสังคมที่พวกเขาใช้ชีวิตอยู่
รสนิยมทางเพศ เป็นสิ่งที่จำแนกอัตลักษณ์ทางเพศของคนที่รับรู้เรื่องเพศของตนและเช่นเดียวกับคนอื่นที่อาจแยกแยกเรื่องเพศเหล่านี้ ส่วนใหญ่แล้วรสนิยมทางเพศจะมีการแบ่งแยกออกเป็น 3 ประเภทคือ รักต่างเพศ รักร่วมเพศและรักสองเพศ และไม่ฝักใจทางเพศ (asexuality) ก็เริ่มเป็นที่รู้จักในฐานะรสนิยมทางเพศที่ 4
แนวความคิดในการแยกแยะความต้องการความเพศหรือจำแนกคนในด้านรสนิยมทางเพศนี้ เป็นแนวความคิดแผลง ๆ ของชาวตะวันตกที่คิดขึ้นในยุคสมัยใหม่นี้ เมื่อมีคำถามเกิดขึ้นเกี่ยวกับหลักฐานแนวความคิดในสังคมของชาวพื้นเมือง ที่ไม่ใช่ชาวตะวันตก เช่นเดียวกับยุคก่อนตะวันตกสมัยใหม่ หลักฐานเกี่ยวกับการแบ่งแยก รักต่างเพศและรักเพศเดียวกับ ในเรื่องปรากฏการณ์ทางชีวภาพมากกว่าการระบุเจาะจงโครงสร้างสังคมของแต่ละท้องที่และเวลา ก็มักมีข้อสงสัยเกิดขึ้นในยุคอุตสาหกรรมตะวันตก
มีการรายงานว่า รสนิยมทางเพศ เกิดขึ้นส่วนใหญ่จากทางด้านชีววิทยาและจิตวิทยา รวมถึงเพศวิทยา
รหัสท่าอากาศยาน IATA

ป้ายสัมภาระสำหรับเที่ยวบินที่มุ่งหน้าไปยังท่าอากาศยานออรัล อัค โซล ซึ่งมี รหัสท่าอากาศยาน IATA คือ "URA"
รหัสท่าอากาศยาน IATA (อังกฤษ: IATA airport code) เป็นรหัสของสนามบินทั่วโลก เขียนแทนด้วยตัวอักษรละติน 3 ตัวอักษร โดยกำหนดโดย สมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ (IATA) โดยรหัสสนามบินนี้จะถูกใช้งานโดยทั่วไป รวมถึงปรากฏในตั๋วเครื่องบิน ป้ายติดประเป๋าเดินทาง
นอกจากรหัสของ IATA แล้วในปัจจุบัน รหัสสนามบิน ICAO ได้เริ่มมีการนิยมใช้มากขึ้น โดยมีลักษณะเป็นรหัส 4 ตัวอักษร กำหนดโดย องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ICAO) ซึ่งมีการใช้ในฐานข้อมูลจีพีเอส และการติดตามข้อมูลต่างๆ ในสนามบิน สาเหตุที่ใช้รหัส 4 หลัก แทนแบบเดิมที่ใช้ 3 หลัก เพื่อหลีกเลี่ยงรหัสสามหลักที่ใช้ในระบบอื่น ในปัจจุบันเอกสารทางการบินในประเทศแคนาดา ได้ยกเลิกการใช้ รหัสของ IATA แล้ว
รหัสที่ไม่ใช่ตัวเลข

รหัสที่ไม่ใช่ตัวเลข (อังกฤษ: non-numeric code) เป็นรูปแบบในการแสดงผลแบบหนึ่งที่เป็นระบบอักษรและสัญลักษณ์ต่างๆ ที่ไม่ใช่ระบบตัวเลข(Numeric codes)
และระบบของเครื่อง(Machine codes) ตัวอย่างเช่น แอสกี และ ยูนิโค้ด(UTF-32, UTF-16, UTF-8)