stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2023–24
รอบก่อนรองชนะเลิศ

การจับสลากสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 ณ เวลา 19:00 GMT โดย ซีมา จัสวัล และ เดวิด ซีแมน ทางช่อง ไอทีวี4, ก่อนเกมรอบที่ 5 ระหว่างเชลซีและลีดส์ยูไนเต็ด. การแข่งขันทุกคู่จะมีขึ้นในช่วงสุดสัปดาห์ของวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2024. รอบนี้ประกอบไปด้วยทีมจาก อีเอฟแอลแชมเปียนชิป คอเวนทรีซิตี และ เลสเตอร์ซิตี, ทีมที่มีอันดับต่ำที่สุดที่เหลืออยู่ในการแข่งขัน.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 16 มีนาคม ค.ศ. 2024  | วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ (1) | 2–3 | คอเวนทรีซิตี (2) | วุลเวอร์แฮมป์ตัน |
| 12:15 GMT |  ไอต์-นูรี  83'  ฮ. บูเอโน  88' | รายงาน |  ซิมม์ส  53', 90+7'  ไรต์  90+10' | สนามกีฬา: สนามกีฬามอลินิว ผู้ชมในสนาม: 31,262 คน ผู้ตัดสิน: ซามูเอล บาร์รอตต์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 16 มีนาคม ค.ศ. 2024  | แมนเชสเตอร์ซิตี (1) | 2–0 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (1) | แมนเชสเตอร์ |
| 17:30 GMT |  ซิลวา  13', 31' | รายงาน |  | สนามกีฬา: สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์ ผู้ชมในสนาม: 52,126 คน ผู้ตัดสิน: ไซมอน ฮูเปอร์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 มีนาคม ค.ศ. 2024  | เชลซี (1) | 4–2 | เลสเตอร์ซิตี (2) | ฟูลัม |
| 12:45 GMT |  กูกูเรยา  13'  พาลเมอร์  45+1'  ชึควึเมกา  90+2'  มาดูเอเก  90+8' | รายงาน |  ดิซาซี  51' (เข้าประตูตัวเอง)  มาวีดีดี  62' | สนามกีฬา: สแตมฟอร์ดบริดจ์ ผู้ชมในสนาม: 39,589 คน ผู้ตัดสิน: แอนดรูว์ แมดลีย์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 มีนาคม ค.ศ. 2024  | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (1) | 4–3 (ต่อเวลาพิเศษ) | ลิเวอร์พูล (1) | แทรฟฟอร์ด |
| 15:30 GMT |  แม็กโทมิเนย์  10'  อังโตนี  87'  แรชฟอร์ด  112'  ดียาโล  120+1' | รายงาน |  มัก อาลิสเตร์  44'  เศาะลาห์  45+2'  เอลเลียต  105' | สนามกีฬา: โอลด์แทรฟฟอร์ด ผู้ชมในสนาม: 72,291 คน ผู้ตัดสิน: จอห์น บรุกส์ |
รอบรองชนะเลิศ

การจับสลากสำหรับรอบรองชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2024 โดย เอียน ไรต์ ทาง ไอทีวี1, หลังจากการแข่งขันรอบก่อนรองชนะเลิศระหว่างแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและลิเวอร์พูล. รอบนี้ประกอบด้วยทีม แชมเปียนชิป คอเวนทรีซิตี, เป็นทีมเดียวที่ยังไม่ใช่ทีมชั้นนำที่เหลืออยู่ในการแข่งขัน.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 เมษายน ค.ศ. 2024  | แมนเชสเตอร์ซิตี (1) | 1–0 | เชลซี (1) | เวมบลีย์ |
| 17:15 BST | ซิลวา  84' | รายงาน |  | สนามกีฬา: สนามกีฬาเวมบลีย์ ผู้ตัดสิน: ไมเคิล โอลิเวอร์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 เมษายน ค.ศ. 2024  | คอเวนทรีซิตี (2) | 3–3 (ต่อเวลาพิเศษ)  (2–4 ลูกโทษ) | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (1) | เวมบลีย์ |
| 15:30 BST |  ซิมม์ส  71'  โอ'ฮาเร  79'  ไรต์  90+5' (ลูกโทษ) | รายงาน |  แม็กโทมิเนย์  23'  แมไกวร์  45+1'  ฟือร์นังดึช  58' | สนามกีฬา: สนามกีฬาเวมบลีย์ ผู้ชมในสนาม: 83,672 คน ผู้ตัดสิน: โรเบิร์ต โจนส์ |
|  | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ |  |
|  |  ไรต์   ทอร์ป   โอ'ฮาเร   ชีฟ  |  |   กาเซมีรู   ดาโล   อีเรกเซิน   ฟือร์นังดึช   ฮอยลุนด์ |  |
รอบชิงชนะเลิศ

ดูเพิ่ม: แมนเชสเตอร์ดาร์บี
บทความหลัก: เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2024
15:00 BST
| แมนเชสเตอร์ซิตี | 1–2 | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| --- | --- | --- |
|  โดกูว์  87' | รายงาน |  การ์นาโช  30'  ไมนู  39' |
ผู้ชม: 84,814 คน
ผู้ตัดสิน: แอนดรูว์ แมดลีย์
ผู้ทำประตูสูงสุด

| อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เอลลิส ซิมม์ส | คอเวนทรีซิตี | 6 |
| 1 |  แซมมี สซมอดิคส์ | แบล็กเบิร์นโรเวอส์ | 6 |
| 3 |  อาลิง โฮลัน | แมนเชสเตอร์ซิตี | 5 |
| 3 |  ฌูเวา เปดรู | ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน | 5 |
| 5 |  แคลลัม โอ'ฮาเร | คอเวนทรีซิตี | 4 |
| 5 |  ไคล์ วุตตัน | สต็อกพอร์ตเคาน์ตี | 4 |
| 7 |  อาลี อัล-ฮามาดี | เอเอฟซี วิมเบิลดัน | 3 |
| 7 |  แจ็ก บาร์แชม | อัลเดอร์ช็อตทาวน์ | 3 |
| 7 |  บิลลี โบดิน | ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด | 3 |
| 7 |  ยอน ดาดิ บอดวาร์สซอน | โบลตันวอนเดอเรอส์ | 3 |
| 7 |  ไรอัน โบว์แมน | ชรูส์บรีทาวน์ | 3 |
| 7 |  แซม คอร์เน | เมดสโตนยูไนเต็ด | 3 |
| 7 |  บรูนู ฟือร์นังดึช | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 3 |
| 7 |  คริส แมไกวร์ | อีสต์ลีห์ | 3 |
| 7 |  เซคู มารา | เซาแทมป์ตัน | 3 |
| 7 |  พอล แมคคัลลัม | อีสต์ลีห์ | 3 |
| 7 |  เชน แมคเลาฟ์ลิน | นิวพอร์ตเคาน์ตี | 3 |
| 7 |  วิลเลียม โอซูลา | เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด | 3 |
| 7 |  เจมี รีด | สตีฟเนจ | 3 |
| 7 |  แอรอน โรว์ | ครูว์อเล็กซานดรา | 3 |
| 7 |  บือร์นาร์ดู ซิลวา | แมนเชสเตอร์ซิตี | 3 |
| 7 |  จอช สโตกส์ | อัลเดอร์ช็อตทาวน์ | 3 |
| 7 |  ฮาจี ไรต์ | คอเวนทรีซิตี | 3 |
ผ่องศรี วรนุช

| ผ่องศรี วรนุชจ> ภ. |
| --- | --- |
ผ่องศรี วรนุช
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ผ่องศรี วรนุช
ฉายา: ราชินีลูกทุ่ง (คนแรก)
เกิด: 5 มิถุนายน พ.ศ. 2482 (85 ปี)
ที่เกิด: อำเภอมโนรมย์  จังหวัดชัยนาท
แนวเพลง: ลูกทุ่ง
อาชีพ: นักร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2498 – ปัจจุบัน
ศิลปินแห่งชาติ: สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีลูกทุ่ง)
ผ่องศรี วรนุช (เกิด 5 มิถุนายน พ.ศ. 2482) เป็นนักร้องหญิงเพลงไทยประเภท เพลงลูกทุ่ง ได้รับสมญานามว่า ราชินีลูกทุ่ง (คนแรก) เมื่ออายุ 15 ปี ได้เริ่มทำงานกับละครเร่คณะคุณหนู โดยเป็นเด็กรับใช้ ก่อนจะได้ร้องเพลงสลับฉากจนได้เป็นนางเอกของคณะ และเริ่มอาชีพนักร้องได้บันทึกแผ่นเสียงเพลงแรกในชีวิต "หัวใจไม่มีใครครอง" เมื่อปี พ.ศ. 2498 จนโด่งดังในฐานะนักร้องหลังจากการที่ได้มาร่วมงานกับวงดนตรีสุรพล สมบัติเจริญ ประสบความสำเร็จสูงสุดในอาชีพการทำงานในช่วงปี พ.ศ. 2502 ถึงราวปี พ.ศ. 2525
ผ่องศรี วรนุช มีผลงานเพลงเป็นที่ปรากฏการณ์ต่อวัฒนธรรมเพลงลูกทุ่งเป็นจำนวนมาก ด้วยน้ำเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ เสียงโทนสูง เช่น "ด่วนพิศวาส", "กอดหมอนนอนหนาว", "วิมานในฝัน", "ไหนว่าไม่ลืม", "น้ำตาเมียหลวง", "ฝนหนาวสาวครวญ", "คืนนี้พี่นอนกับใคร", "สาวเหนือเบื่อรัก", "ข้าวคอยเคียว", "คนสุดท้าย", "น้องเป็นคนรักที่เท่าไหร่", "น้อยใจรัก", "รักลาอย่าเศร้า", "ฝากดิน", "ภูเก็ต", "บาร์หัวใจ" เป็นต้น และยังถือเป็นศิลปินต้นแบบของนักร้องหญิงเพลงลูกทุ่งจำนวนมาก อาทิ บุปผา สายชล, พุ่มพวง ดวงจันทร์, สุนารี ราชสีมา, ศิรินทรา นิยากร ฯลฯ
ผ่องศรี วรนุช ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม ให้เป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยลูกทุ่ง - ขับร้อง) ประจำปี พ.ศ. 2535
ประวัติ

ผ่องศรี เป็นบุตรีของ นายฉาก นางเล็ก วรนุช เริ่มต้นการร้องเพลงจากที่ได้ไปอยู่ละครเร่คณะของหนู สุวรรณประกาศ ละครเรชื่อดังจากจังหวัดเพชรบุรี ตอนแรกเป็นคนรับใช้ในคณะและฝึกไปก่อน ด้วยฐานะที่บ้านยากจนเลยขอแม่ว่าจะมาหากินถ้าไม่มีที่ดินไม่มีบ้านจะไม่ขอย้อนกลับไปขอไปตายเอาดาบหน้า เพราะตอนนั้นนอนแพไม่มีบ้านไม่มีที่ดิน จนอยู่ในคณะละครเร่มาปีกว่า จนได้ขึ้นร้องเพลงจากนั้นก็มีคนนำของกินของใช้มาให้ โดยที่ไม่ต้องซื้อเอง แต่เส้นทางไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เมื่อโดนตบปางตายเพราะเกิดความอิจฉาริษยากันในคณะ แต่เรื่องราวก็จบด้วยดี เพราะ ผ่องศรี ไม่ได้เอาเรื่อง
ต่อมาในปี 2502 ผ่องศรี วรนุช ได้ร้องเพลง "ไหนว่าไม่ลืม" แก้กับ สุรพล สมบัติเจริญ เลยทำให้เธอเป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จนมีผลงานต่อเนื่องยาวนาน และมีเพลงฮิตมากมายจนได้สมญานามเป็น "ราชินีลูกทุ่งคนแรกของเมืองไทย"
ชีวิตครอบครัว ผ่องศรี วรนุช เคยใช้ชีวิตอยู่กับ วัลลภ วิชชุกร และ เทียนชัย สมยาประเสริฐ นักร้องนักประพันธ์เพลงลูกทุ่งชื่อดัง ก่อนที่จะแยกทางกัน จากนั้นได้ใช้ชีวิตอยู่กินกับ ราเชนทร์ เรืองเนตร นักดนตรีชื่อดัง จน ราเชนทร์ เสียชีวิตไปเมื่อ พ.ศ. 2541 โดยไม่มีทายาท และบั้นปลายของชีวิตนั้น ผ่องศรี วรนุช ตั้งใจไว้ว่าจะรับงานเป็นครั้งคราว และช่วยกิจกรรมงานการกุศลและสาธารณประโยชน์ ซึ่งเจ้าตัวได้ สร้าง พิพิธภัณฑ์ ผ่องศรี วรนุช เพื่อจัดแสดงประวัติความเป็นมา และรางวัลทรงเกียรติยศที่ได้จากการเป็นนักร้อง โดยเปิดให้ผู้ที่สนใจศึกษาเรื่องราวในอดีตได้เข้าชมฟรีย่านพุทธมณฑล สาย 5
ผลงานแสดงภาพยนตร์

ศึกเสือไทย (2508)
จำปาทอง (2514)
น้องนางบ้านนา (2514)
ลมรักทะเลใต้ (2514)
หาดทรายแก้ว (2515)
ไอ้แดง (2516)
มนต์เพลงลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม. (2545)
รางวัลที่ได้รับ

รางวัลพระราชทานแผ่นเสียงทองคำ 2 ครั้ง เมื่อ พ.ศ. 2509 จากเพลง "กลับบ้านเถิดพี่" และ พ.ศ. 2522 จากเพลง "โธ่ผู้ชาย" รับจากพระหัตถ์ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
รางวัลเสาอากาศทองคำ 3 ปีซ้อน เมื่อ พ.ศ. 2518 จากเพลง "กินข้าวกับน้ำพริก" พ.ศ. 2519 จากเพลง "เขามาทุกวัน" และ พ.ศ. 2520 จากเพลง "จันทร์อ้อน"
รางวัลพระราชทานพิเศษจากพระหัตถ์ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในฐานะนักร้องลูกทุ่งหญิงเกียรตินิยมยอดเยี่ยม ชนะเลิศเสาอากาศทองคำ 3 ปีซ้อน เมื่อ พ.ศ. 2521 ได้รับรางวัลในปีนี้แต่ละสิทธิ์ จากเพลง "สาริกาคืนถิ่น"
กึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย ครั้งที่ 1 เมื่อ พ.ศ. 2532 ได้รับพระราชทานรางวัลจากเพลง "ไหนว่าไม่ลืม", "ฝากดิน" และครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2534 จากเพลง "ด่วนพิศวาส" รับจากพระหัตถ์ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ประกาศเกียรติคุณพระราชทานจาก สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในฐานะนักร้องผู้ขับร้องเพลงใช้ภาษาไทยได้ถูกต้อง และ  ชัดเจน เมื่อ พ.ศ. 2534
รางวัลพระราชทาน ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทยลูกทุ่ง) ประจำปี พ.ศ. 2535 จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม รับจากพระหัตถ์ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
รางวัลบุคคลทรงคุณค่าวงการบันเทิง สาขาดนตรี จากงานสยามดารา สตาร์ส อวอร์ดส์ 2015
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ผ่องศรี วรนุช – ราชินีลูกทุ่งคนแรก
เอดับเบิลยูเอ เวิลด์แทกทีม แชมเปียนชิพ

เอดับเบิลยูเอ เวิลด์แทกทีม แชมเปียนชิพ เป็นเข็มขัดแชมป์ประเภทแทกทีมของ American Wrestling Association ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1960 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1991
ดูเพิ่ม

American Wrestling Association
แหล่งข้อมูลอื่น

AWA World Tag Team Title History
| ด ค กรายชื่อแชมป์โลกแท็กทีม AWA |
| --- | --- |
1960s:  Murder, Inc. (Stan Kowalski and Tiny Mills)  Hard Boiled Haggerty and Len Montana / Gene Kiniski  Leo Nomellini and Wilbur Snyder  Hard Boiled Haggerty and Bob Geigel  Pat Kennedy  and Dale Lewis  Bob Geigel and Otto Von Krupp  Larry Hennig and Duke Hoffman  Bob Geigel and Stan Kowalski  The Neilsons (Art Neilson and Stan Neilson)  Doug Gilbert and Dick Steinborn  The Kalmikoffs (Ivan and Karol)  The Crusher and Dick the Bruiser  Moose Evans and Verne Gagne  Larry Hennig and Harley Race  The Crusher and Verne Gagne  Larry Hennig and Chris Markoff/Harley Race  Pat O'Connor and Wilbur Snyder  Mitsu Arakawa and Dr. Moto  The Vachons (Butcher and Mad Dog)  The Von Steigers (Karl Von Steiger and Kurt Von Steiger)  The Vachons (Butcher and Mad Dog)  Verne Gagne and Billy Robinson 
1970s:  Nick Bockwinkel and Ray Stevens  The Crusher and Billy Robinson  Bobby Duncum and Blackjack Lanza  The High Flyers (Jim Brunzell and Greg Gagne)  Pat Patterson and Ray Stevens  Verne Gagne and Mad Dog Vachon 
1980s:  East-West Connection (Adrian Adonis and Jesse Ventura)  The Sheiks (Jerry Blackwell and Ken Patera)  The Crusher and Baron von Raschke  Road Warriors (Animal and Hawk)  Jimmy Garvin and Steve Regal  Scott Hall and Curt Hennig  Buddy Rose and Doug Somers  The Midnight Rockers (Marty Jannetty and Shawn Michaels)  Soldat Ustinov and Boris Zhukov / Doug Somers  Bill Dundee and Jerry Lawler  Dr. D and Héctor Guerrero  The Midnight Express (Dennis Condrey and Randy Rose)  Badd Company (Paul Diamond and Pat Tanaka)  Brad Rheingans and Ken Patera  The Destruction Crew (Wayne Bloom and Mike Enos) 
1990s:  D.J. Peterson and The Trooper
วัดท่าหลวง (จังหวัดพิจิตร)

| วัดท่าหลวง |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดท่าหลวง
ที่ตั้ง: หมู่ที่ 11  ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร รหัสไปรษณีย์ 66000
ประเภท: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อเพชร
เจ้าอาวาส: พระเทพวัชรสิทธิเมธี รศ.ดร. (วิรัติ วิโรจโน/วะสะศิริ ป.ธ.4, ค.บ., รป.ม., กศ.ม., รป.ด., พธ.ด.)
จุดสนใจ: พระอุโบสถประดิษฐาน หลวงพ่อเพชร พระพุทธรูปที่มีความงดงามและเป็นพระคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดพิจิตร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดท่าหลวง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ มีแม่น้ำน่านไหลผ่านด้านหน้าวัด ตั้งอยู่บนถนนบุษบา ตำบลในเมือง เดิมชื่อ ตำบลท่าหลวง อำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดกับที่ตั้งของสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดพิจิตร (เดิมเป็นที่ตั้งสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพิจิตร เขต 1 หลัง้เก่า และที่ตั้งสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดพิจิตร เก่า)
ทิศใต้ ติดกับที่ทำการไปรษณีย์พิจิตร
ทิศตะวันออก ติดกับแม่น้ำน่าน
ทิศตะวันตก ติดกับถนนศรีมาลา ตรงกันข้ามเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอเมืองพิจิตร เรือนจำจังหวัดพิจิตร และกองบังคับการตำรวจภูธรจังหวัดพิจิตร
ประวัติวัดท่าหลวง

วัดท่าหลวง พระอารามหลวง ตั้งอยู่เลขที่ 674 ถนนบุษบา ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร รหัสไปรษณีย์ 66000 เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิด สามัญสังกัดคณะสงฆ์ มหานิกาย ภาค 4 หนเหนือ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่จำนวน 46ไร่ 3 งาน17.4 ตารางวา น.ส. 3 ก เลขที่ 470, 471 น.ส. 3 เลขที่ มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลงมีเนื้อที่จำนวน 30 ไร่ 2 งาน 42 ตารางวา  อยู่ที่ตำบลในเมือง และ ตำบลหนองปลาไหลแห่งละหนึ่งแปลง ตั้งวัดพุทธศักราช 2388ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พุทธศักราช 2492 เขตแดนวิสุงคามสีมา กว้าง 9 เมตร ยาว 26 เมตร เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างเมื่อพุทธศักราช 2510 - 2513 ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญเมื่อพุทธศักราช 2529 นี้มีมาก่อนที่จะย้ายเมืองพิจิตรเก่ามาตั้งอยู่ที่เมืองพิจิตรใหม่ในปัจจุบันแต่เดิมมีฐานะเป็นเพียงสำนักสงฆ์ตั้งอยู่ในป่าพงละเมาะไม้ในเขตหมู่บ้านท่าหลวงอำเภอท่าหลวง จังหวัดพิจิตรซึ่งในขณะนั้นที่ตั้งตัวเมืองพิจิตรอยู่ที่ตำบลเมืองเก่าห่างจากตัวเมืองพิจิตรใหม่ในปัจจุบันไปทางทิศตะวันตกประมาณ8 กิโลเมตรและได้ย้ายเมืองพิจิตรเก่ามาตั้งอยู่ที่เมืองพิจิตรเป็นวัดสำคัญของจังหวัดพิจิตร อยู่ริมฝั่งแม่น้ำน่านฝั่งตะวันตก ใกล้ศาลากลางจังหวัด พุทธศักราช 2388 รัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สร้างวัดท่าหลวง  ชื่อของวัดตั้งขึ้นตามชื่อตำบลอันเป็นที่ตั้ง (ในสมัยนั้น) นอกจากนี้วัดท่าหลวงยังมีชื่ออีกชื่อหนึ่งว่า วัดราชดิตถาราม  แต่ไม่ได้รับความนิยมนำมาใช้เรียกขาน วัดท่าหลวง  มีพระพุทธรูปหลวงพ่อเพชร  เป็นพระประธานประจำวัด  พื้นที่ของวัดมีลักษณะพิเศษคือ  ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน  โดยมีถนนบุษบาคั่นระหว่างกลางในแนวเหนือ-ใต้  พื้นที่ฝากตะวันออก เป็นเขตพุทธาวาส  ประกอบด้วยพระอุโบสถ  และศาลาการเปรียญเป็นหลัก  ส่วนฝากตะวันตกนั้น  ประกอบด้วยเขตสังฆาวาส โรงเรียนปริยัติธรรม เขตประกอบฌาปนกิจ  และเขตปฏิบัติธรรมของฆราวาส  เป็นหลัก  โดยมีการอัญเชิญหลวงพ่อพัฒน์ (พัด)  พระประธานองค์เดิม  มาประดิษฐานเป็นพระประธานในพื้นที่ ซึ่งเรียกตามชื่อของหมู่บ้านที่ตั้งวัดอยู่ คำว่า "ท่าหลวง" นั้นเป็นชื่อของหมู่บ้านท่าหลวง คลองท่าหลวง ตำบลท่าหลวง และเคยเป็นชื่อของอำเภอท่าหลวงมาก่อน ต่อมาเมื่อพุทธศักราช 2481เปลี่ยนเป็นอำเภอเมืองพิจิตรจนถึงปัจจุบันทางราชการได้เคยใช้สถานที่วัดท่าหลวงในการประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาเป็นประจำ ฝากตะวันตกวัดท่าหลวง มีพระพุทธรูปสำคัญ 2 องค์ คือ หลวงพ่อเพชรและหลวงพ่อพัฒน์ (พัด)
หลวงพ่อเพชร

องค์หลวงพ่อเพชร เป็นพระพุทธรูปมีพระพุทธลักษณะที่งดงาม และทรงพุทธานุภาพอันศักดิ์สิทธิ์องค์หนึ่งของประเทศไทย พระพุทธลักษณะองค์หลวงพ่อเพชร เป็นพระพุทธรูปสมัยเชียงแสนรุ่นแรกหล่อด้วยโลหะสำริด ปางมารวิชัย ขัดสมาธิเพชร สังฆาฎิสั้นเหนือพระอุระ ขนาดหน้าตักกว้าง 2 ศอก 1 คืบ 6 นิ้ว สูง 3 ศอก 3 นิ้ว ที่ที่ประทับนั่งนบฐานที่มีรูปบัวคว่ำบัวหงายรอบรับ สร้างในระหว่างปีพุทธศักราช 1660 ถึง 1880 สร้างมาแล้วประมาณ 882 ปี เมื่อใครได้ไปเที่ยวเมืองพิจิตรจะต้องไปนมัสการหลวงพ่อเพชร เพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ตนเอง ชาวพิจิตรทุกผู้ทุกนาม ต่างให้ความเคารพนับถืออย่างสูงต่อพระองค์หลวงพ่อเพชร ทั้งยังเป็นมิ่งขวัญศูนย์รวมใจของชาวพิจิตร ที่ว่าหลวงพ่อเพชรทรงอานุภาพอันศักดิ์สิทธิ์นั้น เนื่องจากมีประชาชนที่นับถืออย่างมาก เมื่อใครมีเรื่องเดือดร้อน เช่น ของหาย หรือมีความทุกข์ยากที่จะบนบานศาลกล่าวขออำนาจ"หลวงพ่อเพชร"ให้ช่วยปกป้องรักษา หรือปัดเป่าความทุกข์ยากให้หมดไป เดชะบารมีขององค์หลวงพ่อเพชร ก็จะช่วยทุกรายเมื่อผู้นั้นพ้นทุกข์ก็จะนำหัวหมู เป็ด ไก่ ขนม ไปถวายแด่"หลวงพ่อเพชร"ที่พระอุโบสถกลิ่นธูปและควันเทียนจะไม่ขาดระยะ
หลวงพ่อเพชร > ประวัติการสร้างหลวงพ่อเพชร

ในสมัยกรุงศรีอยุธยาได้เกิดขบถจอมทอง เมืองเชียงใหม่ กองทัพกรุงศรีอยุธยาจึงได้ไปปราบปรามจอมทอง แต่ก่อนที่จะจากกันเจ้าเมืองพิจิตรได้ไปปรารภกับแม่ทัพว่า ถ้าปราบขบถเสร็จเรียบร้อยดีแล้วขอให้หาพระพุทธรูปงาม ๆ มาฝากสักองค์หนึ่ง ก่อนเดินทางกลับกรุงศรีอยุธยาก็นึกถึงคำร้องของเจ้าเมืองพิจิตร จึงอัญเชิญหลวงพ่อเพชรจากจอมทองมาด้วย โดยประดิษฐานบนแพลูกบวบล่องมาตามแม่น้ำปิง และหลังจากนั้นได้อัญเชิญองค์หลวงพ่อเพชรมาประดิษฐานไว้ ที่วัดนครชุม (เมืองพิจิตรเก่า) ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองพิจิตรจนถึงปัจจุบัน พระอุโบสถจะเปิดให้ประชาชนเข้านมัสการหลวงพ่อเพชรได้ทุกวัน ตั้งแต่เวลา 06.30 - 18.00 น.
ประเพณีประจำปี

ประเพณีของวัดท่าหลวง เริ่มตั้งแต่พระเดชพระคุณหลวงพ่อเจ้าคุณพระธรรมทัสสีมุนีวงศ์ (เอี่ยม) มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดท่าหลวง และเจ้าคณะจังหวัดพิจิตร ประมาณ พ.ศ. 2450 ในการจัดรางวัลการแข่งขันเรือยาวประเพณีนั้น ในสมัยหลวงพ่อเอี่ยมและต้นสมัยหลวงพ่อไป๋นั้น จัดผ้าห่มหลวงพ่อเพชรพับใส่พานให้เป็นรางวัลชนะเลิศ และรองชนะเลิศแก่เรือยาวเมื่อเรือยาวลำใดได้ผ้าห่มหลวงพ่อเพชรไปแล้ว วัดท่าหลวงเป็นสถานที่จัดการแข่งขันเรือยาวประเพณีชิงถ้วยพระราชทานของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ช่วงต้นเดือนกันยายน ในวันแรม 6 ค่ำ เดือน 10 และจัดแข่งขันเพียงวันเดียว ประชาชนให้ความสนใจมาชมงานอย่างคับคั่งล้นหลามตลอดมา เพราะวัดท่าหลวงตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองพิจิตรเพียงวัดเดียวเท่านั้น และต่อมามีการเพิ่มวันในการจัดงานให้มากขึ้น ในปี พ.ศ. 2524 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานถ้วยรางวัล   เนื่องในการแข่งขันเรือยาวประเพณีของจังหวัดพิจิตร รายได้จากการจัดงาน ก็มากขึ้นมีผลให้เงินสุทธิของงานเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก ผู้ว่าราชการจังหวัดพิจิตรก็จะนำรายได้สุทธิจากงานนั้นส่วนหนึ่งถวายวัดท่าหลวง ทางวัดได้นำเงินจำนวนนี้บูรณะปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุภายในวัดท่าหลวง
ความสำคัญ

มวลสารจากวัดท่าหลวง พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงนำมาใช้ทำพระสมเด็จจิตรลดา
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดท่าหลวง (จังหวัดพิจิตร)
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
16°26′24″N 100°21′08″E﻿ / ﻿16.440026°N 100.352312°E﻿ / 16.440026; 100.352312
แม่น้ำน่านบริเวณด้านข้างวัด
ล้านนาไท 57 เมือง

ในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่กล่าวถึง ล้านนาไท 57 เมือง ในฐานะหัวเมืองเหนือที่อยู่ใต้การปกครองของพระเจ้ากาวิละ แต่ก็ไม่ได้ระบุว่ามีเมืองใดบ้าง ปัจจุบันมีหลักฐานที่พม่านำไปจากเชียงใหม่ในสมัยที่พม่าปกครอง (พ.ศ. 2101-2317) และได้แปลเป็นภาษาพม่า ต่อมาในปี ค.ศ. 2003 ทางมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง ได้แปลเป็นภาษาอังกฤษ ชื่อ Zinme Yazawin (พม่า: ဇင်းမယ် ရာဇဝင်) หรือตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ฉบับภาษาพม่า ได้ระบุเมืองต่างๆ 57 หัวเมือง โดยแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มเมือง คือ กลุ่มเมืองขนาดใหญ่ มี 6 เมือง กลุ่มเมืองขนาดกลางมี 7 เมือง และกลุ่มเมืองขนาดเล็กมี 44 เมือง
ภายหลังการกอบกู้เอกราชของล้านนาโดยการนำของพระเจ้ากาวิละ ได้ทรงสู้ขับไล่ข้าศึกพม่าให้พ้นแผ่นดินล้านนา ขยายขอบขัณฑสีมาอาณาจักรออกไปอย่างกว้างใหญ่ ได้กวาดต้อนผู้คนและสิ่งของจากหัวเมืองน้อยใหญ่ที่หนีภัยสงครามในช่วงที่พม่ายึดครอง และทรงสร้างบ้านแปงเมืองอาณาจักรล้านนาใหม่ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เฉลิมพระนามพระยากาวิละขึ้นเป็น พระบรมราชาธิบดี เป็นพระเจ้าประเทศราชปกครองเมืองเชียงใหม่และ 57 หัวเมืองล้านนา ถึงแม้ล้านนาในยุคนั้นจะแยกออกเป็น 5 นครประเทศราช อันประกอบด้วย นครเชียงใหม่ นครลำปาง นครลำพูน นครน่าน และนครแพร่ แต่ก็ถือว่านครเชียงใหม่เป็นศูนย์กลางปกครองทั้ง 57 หัวเมือง
ยุคราชวงศ์มังราย

57 เมืองขึ้นของนครเชียงใหม่ในสมัยราชวงศ์มังราย และสมัยนครเชียงใหม่อยู่ภายใต้การปกครองของหงสาวดี (รัชกาลพระเมกุฏิสุทธิวงศ์ รัชกาลพระนางวิสุทธิเทวีในพระเจ้าบุเรงนอง และรัชกาลพระเจ้านรธาเมงสอ พ.ศ. 2101 - พ.ศ. 2150 ) จากหลักฐานที่พม่านำไปจากเชียงใหม่ในสมัยที่พม่าปกครองเมืองเชียงใหม่ (พ.ศ. 2101-2317) และได้แปลเป็นภาษาพม่า ต่อมาในปี ค.ศ. 2003 ทางมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง ได้แปลเป็นภาษาอังกฤษ ชื่อ Zinme Yazawin หรือตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ฉบับภาษาพม่า ได้แบ่งเมืองออกเป็น 3 กลุ่ม คือ
กลุ่มเมืองขนาดใหญ่ มี 6 เมือง ได้แก่
เมืองฝาง
เมืองหางหลวง
เมืองคอง
เมืองเชียงราย
เมืองสาด
เมืองแกน
อาณาจักรเวียงโกมคำนคร (ภายหลังจาก อาณาจักรเวียงโกมคำนคร เข้าร่วมกับล้านนาทางสายเมืองพะเยา)
กลุ่มเมืองขนาดกลางมี 7 เมือง ได้แก่
เมืองเชียงแสน
เมืองเชียงของ
เมืองตรอน
เมืองพะเยา
เมืองเทิง
เมืองปั่น
เมืองน่าน
กลุ่มเมืองขนาดเล็ก มี 44 เมือง ได้แก่
เมืองลอ
เมืองปุ
เมืองลำปาง
เมืองแพร่
เมืองภูคา
เมืองระแหง
เมืองเชียงดาว
เมืองเชียงลา
เมืองเชียงลัด
เมืองลำพูน
เมืองปาย
เมืองพร้าว
เมืองยอง
เมืองฮิง
เมืองเลน
เมืองไฮ
เมืองฮาย
เมืองกก
เมืองแซ่
เมืองกาย
เมืองข่า
เมืองโก
เมืองขอน
เมืองจ้อด
เมืองหลวย
เมืองละโว้
เมืองลอง
เมืองโหล่ง
เมืองงาว
เมืองนิง
เมืองปูต่อ
เมืองรวง
เมืองเชียงรุ้ง
เมืองสิน
เมืองเถิน
เมืองตื่น
เมืองเชียงตุง
เมืองป่าแหงด
เมืองท่าไร่
เมืองสะมาด
เมืองข่าหรัด หรือ เมืองกื้ด
เมืองข่าไต
เมืองกันปี
เมืองป่าบง
ยุคประเทศราชของรัตนโกสินทร์

ในยุคสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ในปี พ.ศ. 2345 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนา พระยากาวิละ เจ้าเมืองเชียงใหม่ ขึ้นเป็น พระเจ้ากาวิละ พระเจ้านครเชียงใหม่ แล้วให้ปกครอง 57 หัวเมืองฝ่ายเหนือในฐานะประเทศราช ภายหลังการโปรดเกล้าฯ จากราชสำนักสยาม พระเจ้ากาวิละได้โปรดให้จัดพิธีเถลิงถวัลยราชสมบัติเข้าขึ้นครองอาณาจักรล้านนาตามราชประเพณีในราชวงศ์มังราย ยุคราชวงศ์เจ้าเจ็ดตนนครเชียงใหม่ไม่ได้เป็นศูนย์กลางอานาจทางการเมืองการปกครองของล้านนาอย่างแท้จริง อำนาจจะกระจายอยู่ที่เจ้าผู้ครองนครต่างๆ เพียงแต่เมืองนครเชียงใหม่มีสิทธิธรรมสูงเป็นที่ยอมรับจากทั้งสยาม และเจ้าผู้ครองนครที่เป็นพระญาติวงศ์ คือ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ , เจ้าผู้ครองนครลำปาง , เจ้าผู้ครองนครลำพูน หรือเจ้าผู้ครองนครที่ทรงนับถือกันเสมือนญาติมิตร คือ เจ้าผู้ครองนครน่าน , เจ้าผู้ครองนครแพร่ โดยในยุคนี้แบ่งหัวเมืองฝ่ายเหนือออกเป็น 4 ระดับ (พ.ศ. 2325 - พ.ศ. 2442) ดังนี้
ยุคประเทศราชของรัตนโกสินทร์ > นครประเทศราช

นครประเทศราชล้านนา  ประกอบด้วย 5 นคร (หัวเมืองใหญ่) ที่เคยปกครองอาณาจักรหัวเมืองเหนือ ซึ่งต่อมาได้เข้ามาสวามิภักดิ์เป็นข้าขอบขัณฑสีมาเมืองประเทศราชของกรุงรัตนโกสินทร์ ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระมหากษัตริย์ไทย รัชกาลที่ 1 แห่งราชวงศ์จักรี ได้แก่ นครแพร่ (พ.ศ. 2314), นครเชียงใหม่ (พ.ศ. 2317), นครลำปาง (พ.ศ. 2317), นครน่าน (พ.ศ. 2331) และนครลำพูน (พ.ศ. 2357) โดยถือ นครเชียงใหม่ เป็นเมืองหลวง ในส่วนอิสริยยศและฐานันดรศักดิ์ของเจ้าผู้ครองนครทั้ง 5 นคร ทางราชสำนักสยามได้ให้อิสริยยศและฐานันดรศักดิ์ของเจ้าผู้ครองนครเสมอกันทั้ง 5 นคร 
 และได้ให้อิสระกับเจ้าผู้ครองนครทั้ง 5 นคร ในปกครองบ้านเมืองของตนทุกประการ แต่มีพันธะกับราชสำนักสยามเพียงแค่ต้องส่ง ต้นไม้เงินต้นไม้ทองและเครื่องราชบรรณาการ มาถวายทุก 3 ปี และจัดส่งกำลังช่วยเหลือในการสงคราม ดังนั้น “เจ้าผู้ครองนคร”  จึงมีสถานะเป็น “พระเจ้าแผ่นดินน้อยๆ” โดยมีเจ้าเมืองเล็ก เจ้าเมืองน้อย จำนวนมากที่อยู่ภายใต้การปกครองและมีสถานะลดหลั่นกันลงไปเป็นลำดับชั้น ซึ่งเจ้าเมืองทั้งหลายต่างก็มีอิสระในการจัดการปกครองภายในเมืองของตนเอง และมีพันธะกับเจ้าผู้ครองนคร คือ  ต้องส่งส่วยประจำปี เกณฑ์กำลังคนหรือสัตว์สิ่งของในยามสงคราม และต้องเข้าคารวะเจ้าผู้ครองนครที่หอคำ (วังหลวง) และเข้าพิธีถือน้ำสัจจะที่วัดหลวงประจำนคร
นครประเทศราชล้านนา ประกอบด้วย 5 นคร ได้แก่
นครเชียงใหม่
นครน่าน
นครลำปาง
นครลำพูน
นครแพร่
ยุคประเทศราชของรัตนโกสินทร์ > หัวเมืองขึ้นชั้นที่หนึ่ง

หัวเมืองขึ้นชั้นที่หนึ่ง หมายถึง เมืองที่มีเจ้าเมืองเป็นเจ้านายบุตรหลานหรือพระญาติวงศ์ทางการเสกสมรสกับเจ้าผู้ครองนคร เช่น พระชามาดา (ราชบุตรเขย) และราชสำนักสยามรับรองแต่งตั้งให้ดำรงพระยศเป็น "พระยา เจ้าเมืองขึ้น" (ศักดินา 2,000 ไร่) หัวเมืองขึ้นชั้นที่หนึ่ง ประกอบด้วย 8 หัวเมือง ดังนี้
หัวเมืองขึ้นกับนครน่าน ประกอบด้วย 1 เมือง ได้แก่
| --- | --- |
 :  เมืองเชียงของ  
หัวเมืองขึ้นกับนครลำปาง ประกอบด้วย 2 เมือง ได้แก่
| --- | --- |
 :  เมืองพะเยา  เมืองงาว  
หัวเมืองขึ้นกับนครเชียงใหม่ ประกอบด้วย 5 เมือง ได้แก่
| --- | --- |
 :  เมืองฝาง  เมืองเชียงราย  เมืองเชียงแสน  เมืองตาก  เมืองปาย
ยุคประเทศราชของรัตนโกสินทร์ > หัวเมืองขึ้นชั้นที่สอง

หัวเมืองขึ้นชั้นที่สอง หมายถึง เมืองที่มีเจ้าเมืองเป็นเจ้านายบุตรหลาน พระประยูรญาติ ราชบุตรเขย หรือข้ารับใช้ใกล้ชิดของเจ้าผู้ครองนคร เป็นเครือญาติเจ้าฟ้าในรัฐฉานหรือเจ้านายไทลื้อของสิบสองพันนา เจ้าผู้ครองนครจะทรงประทานแต่งตั้งให้เจ้าเมืองดำรงตำแหน่งเป็น “พญา” หรือ “อาชญา” โดยที่ราชสำนักสยามรับรองการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็น “พระ” พ่อเมือง (ศักดินา 600 ไร่) ส่วนเมืองที่มีชาวไทใหญ่อาศัยอยู่จำนวนมาก อย่างกรณี เช่น เมืองแม่ฮ่องสอน เมืองขุนยวม เมืองปาย ชาวเมืองก็เรียกเจ้าเมืองว่า “เจ้าฟ้า”  หัวเมืองขึ้นชั้นที่สอง ประกอบด้วย 10 หัวเมือง ดังนี้
หัวเมืองขึ้นกับนครแพร่ ประกอบด้วย 1 เมือง ได้แก่
| --- | --- |
 :  เมืองสอง  
หัวเมืองขึ้นกับนครลำปาง ประกอบด้วย 1 เมือง ได้แก่
| --- | --- |
 :  เมืองเถิน  
หัวเมืองขึ้นกับนครเชียงใหม่ ประกอบด้วย 3 เมือง ได้แก่
| --- | --- |
 :  เมืองป่าเป้า  เมืองแม่ฮ่องสอน  เมืองขุนยวม
หัวเมืองขึ้นกับนครน่าน ประกอบด้วย 5 เมือง ได้แก่
| --- | --- |
 :  เมืองเทิง  เมืองสา  เมืองเชียงคำ  เมืองเงิน (หรือ เมืองกุฎสาวดี)  เมืองหลวงภูคา