stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซีเรียสมัยพรรคบะอษ์
ประวัติศาสตร์ > ฮาฟิซ อัลอะซัด (1971–2000)

ในเดือนพฤศจิกายน 1970 การต่อสู้แย่งชิงอำนาจสิ้นสุดลงด้วยการปฏิวัติแก้ไข ซึ่งเป็นการรัฐประหารที่ไม่มีการนองเลือด ส่งผลให้ ซาลอฮ์ จาฎิด ถูกปลดออกจากตำแหน่งและ ฮาฟิซ อัลอะซัด ขึ้นเป็นผู้นำรัฐบาล ฮาฟิซเปลี่ยนแปลงการปกครองจากรัฐแบบนีโอบะอษ์เป็นระบบรวบอำนาจเบ็ดเสร็จ โดยควบคุมทั้งพรรค กองทัพ ตำรวจลับ สื่อ การศึกษา วัฒนธรรม เศรษฐกิจ และทุกด้านของสังคม พร้อมกับมอบตำแหน่งสำคัญให้กับชนกลุ่มน้อยอะละวีที่ภักดีกับเขา รวมถึงสร้าง "ลัทธิบูชาบุคคล" รอบตัวตนและครอบครัวของเขา
เมื่อฮาฟิซขึ้นสู่อำนาจในปี 1971 กองทัพซีเรียเริ่มพัฒนาอย่างรวดเร็ว โดยขยายตัวขึ้น 162% ในช่วง 10 ปีแรก และเพิ่มขึ้น 264% ภายในปี 2000 โดย 70% ของจีดีพีประเทศถูกใช้กับกองทัพ ในปี 1973 ซีเรียและอียิปต์เริ่มสงครามยมคิปปูร์กับอิสราเอล แม้ช่วงแรกจะได้เปรียบ แต่ในที่สุดอิสราเอลโต้กลับและรุกลึกเข้ามาในดินแดนซีเรีย ในช่วงปลายทศวรรษ 1970 การลุกฮือของกลุ่มมุสลิมภราดรภาพเกิดขึ้นเพื่อต่อต้านรัฐบาล โดยถึงจุดสูงสุดในเหตุการณ์สังหารหมู่ที่ฮะมาฮ์ในปี 1982 ซึ่งทหารซีเรียสังหารประชาชนมากกว่า 40,000 คน
ในปี 1976 ซีเรียเริ่มรุกรานเลบานอนในช่วงสงครามกลางเมือง โดยเข้ามาตามคำเชิญของประธานาธิบดีซูลีมาน ฟรานจีเยห์ เพื่อช่วยรัฐบาลเลบานอนต่อสู้กับองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์และกลุ่มคริสเตียนมารอนี แม้ในช่วงแรกจะมีทหารจากประเทศอาหรับอื่นๆ ร่วมด้วย แต่ในไม่กี่ปีต่อมา กองกำลังเหล่านั้นถอนตัวไป และกองกำลังซีเรียกลายเป็นผู้ครอบครองหลักในเลบานอน หลังจากสงครามปี 1982 กับอิสราเอล ซีเรียเริ่มต่อสู้กับพันธมิตรเดิมอย่าง PLO และคงการยึดครองเลบานอนไว้จนถึงปี 2005
ในด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ซีเรียเปลี่ยนท่าทีครั้งสำคัญด้วยการเข้าร่วมสงครามอ่าวครั้งแรกในปี 1990 โดยสนับสนุนสหรัฐเพื่อต่อต้านซัดดัม ฮุสเซน และเข้าร่วมการประชุมมาดริดในปี 1991 เพื่อเจรจาสันติภาพกับอิสราเอล แต่การเจรจาล้มเหลว และไม่มีการพูดคุยโดยตรงระหว่างซีเรียกับอิสราเอลอีกนับตั้งแต่การประชุมระหว่างฮาฟิซ อัลอะซัดและประธานาธิบดี บิล คลินตัน ในปี 2000
ประวัติศาสตร์ > บัชชาร อัลอะซัด (2000–2024)

บทความหลัก: บัชชาร อัลอะซัด
ฮาฟิซ อัลอะซัด เสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2000 บัชชาร อัลอะซัด บุตรชายของเขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีในการเลือกตั้งที่ไม่มีผู้สมัครคนอื่นแข่งขัน การเลือกตั้งของเขานำไปสู่การกำเนิดของ ดามัสกัสสปริง ซึ่งสร้างความหวังในการปฏิรูป แต่ภายในฤดูใบไม้ร่วงปี 2001 รัฐบาลได้ปราบปรามขบวนการดังกล่าวและจับกุมปัญญาชนบางคน แทนที่จะเป็นเช่นนั้น การปฏิรูปกลับจำกัดอยู่เพียงการปฏิรูปด้านตลาดบางประการเท่านั้น เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2003 อิสราเอลได้ทิ้งระเบิดใส่พื้นที่ใกล้กรุงดามัสกัส โดยอ้างว่าเป็นสถานที่ฝึกอบรมฃสมาชิกกลุ่มญิฮาด ในเดือนมีนาคม 2004 ชาวเคิร์ดและชาวอาหรับในซีเรียเกิดการปะทะกันในเมืองอัลกามิชลีทางตะวันออกเฉียงเหนือ และมีสัญญาณของการจลาจลเกิดขึ้นในเมืองกามิชลีและฮาซาเคห์ ในปี 2005 ซีเรียได้ถอนทหารออกจากเลบานอน การลอบสังหารเราะฟีก อัลฮะรีรีในปี 2005 นำไปสู่การประณามจากนานาชาติและกระตุ้นให้เกิดการปฏิวัติซีดาร์ที่เรียกร้องให้ซีเรียถอนทหารออกจากเลบานอน และยุติการยึดครองทางทหารในเลบานอนที่ยาวนานกว่า 29 ปี เมื่อวันที่ 6 กันยายน 2007 เครื่องบินรบต่างชาติที่สงสัยว่าเป็นของอิสราเอลรายงานว่าได้ดำเนินการปฏิบัติการออชาร์ด ซึ่งเป็นการทิ้งระเบิดทำลายโรงงานนิวเคลียร์ที่สงสัยว่าก่อสร้างโดยช่างเทคนิคชาวเกาหลีเหนือ
ประวัติศาสตร์ > การปฏิวัติและสงครามกลางเมือง (2011–2024)

บทความหลัก: การปฏิวัติซีเรีย และ สงครามกลางเมืองซีเรีย
การปฏิวัติในซีเรียเริ่มต้นขึ้นในปี 2011 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกระแสการเปลี่ยนแปลงในโลกอาหรับที่เรียกว่า "อาหรับสปริง" โดยการประท้วงเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2011 และพัฒนาเป็นการลุกฮือทั่วประเทศ ประชาชนเรียกร้องให้ประธานาธิบดีบัชชาร อัลอะซัด ลาออกจากตำแหน่ง และให้ยุติการปกครองของพรรคบะอษ์ที่ดำเนินมายาวนานกว่า 50 ปี และต้องการการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองอย่างสมบูรณ์ รัฐบาลซีเรียส่งกองทัพเข้าปราบปรามผู้ชุมนุมในหลายเมือง ทำให้เกิดความไม่สงบต่อเนื่อง โดยมีรายงานว่าทหารบางนายที่ปฏิเสธคำสั่งให้กราดยิงประชาชนถูกประหารชีวิต
ตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วงปี 2011 มีการก่อตั้งกลุ่มฝ่ายค้านจากพลเรือนและผู้แปรพักตร์จากกองทัพ รวมตัวเป็น "กองทัพปลดปล่อยซีเรีย" เพื่อทำสงครามต่อต้านรัฐบาล แม้กลุ่มต่อต้านจะจัดตั้งกองกำลังได้ แต่ก็ยังขาดผู้นำที่มีการจัดการอย่างมีประสิทธิภาพ
ความขัดแย้งมีมิติทางศาสนา โดยฝ่ายต่อต้านส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิมซุนนี ขณะที่รัฐบาลนำโดยชาวอะละวี ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของศาสนาอิสลามนิกายชีอะห์ รัฐบาลได้รับการสนับสนุนจากอิหร่านและกลุ่มฮิซบุลลอฮ์ ส่วนฝ่ายต่อต้านได้รับการสนับสนุนจากรัฐซุนนี
สงครามกลางเมืองได้สร้างความสูญเสียครั้งใหญ่ โดยมีผู้เสียชีวิตกว่า 600,000 ราย และมีผู้ลี้ภัยชาวซีเรียมากกว่า 5 ล้านคนอาศัยอยู่นอกประเทศ และประชากรในประเทศกว่า 90% ตกอยู่ในความยากจน พร้อมกับวิกฤตด้านอาหารที่เลวร้าย
ซีเรียกลายเป็นประเทศที่เสี่ยงอันตรายที่สุดสำหรับนักข่าว มีการจำกัดเสรีภาพสื่ออย่างรุนแรง และถูกจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในประเทศที่มีการทุจริตมากที่สุดในโลก สงครามกลางเมืองยังทำให้ซีเรียกลายเป็นศูนย์กลางของการค้ายาเสพติดที่ใหญ่ที่สุดในโลก ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจและสังคมในระดับรุนแรง.
สันนิบาตอาหรับ สหรัฐ ประเทศในสหภาพยุโรป รัฐสมาชิกสภาความร่วมมือแห่งอ่าวอาหรับ และประเทศอื่น ๆ ได้ประณามการใช้ความรุนแรงต่อผู้ประท้วง จีนและรัสเซียหลีกเลี่ยงการประณามรัฐบาลหรือการใช้มาตรการคว่ำบาตร โดยให้เหตุผลว่าวิธีการดังกล่าวอาจนำไปสู่การแทรกแซงจากต่างชาติ โดยสันนิบาตอาหรับระงับสมาชิกภาพของซีเรียเนื่องจากการเหตุวิกฤตในครั้งนี้ แต่ได้ส่งคณะผู้สังเกตการณ์ในเดือนธันวาคม 2011 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อเสนอเพื่อแก้ไขวิกฤตอย่างสันติ ความพยายามล่าสุดในการแก้ไขวิกฤตนี้ได้ดำเนินการผ่านการแต่งตั้งโคฟี แอนนัน เป็นทูตพิเศษเพื่อแก้ไขวิกฤตซีเรียในตะวันออกกลาง อย่างไรก็ตาม นักวิเคราะห์บางคนได้เสนอความเป็นไปได้ในการแบ่งภูมิภาคออกเป็นพื้นที่ ได้แก่ ภาคตะวันออกสำหรับชาวซุนนี ตอนเหนือสำหรับชาวเคิร์ด และภาคตะวันตกสำหรับชาวชีอะห์/อะละวี
ประวัติศาสตร์ > การล่มสลายของระบอบอัลอะซัด (2024)

เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2024 ความรุนแรงปะทุขึ้นอีกครั้ง โดยกลุ่มฝ่ายค้านนำโดยกลุ่มฮัยอะฮ์ตะห์รีรุชชามและกองทัพแห่งชาติซีเรียที่ได้รับการสนับสนุนจากตุรกีเข้ายึดเมืองอะเลปโป ทำให้ประธานาธิบดีบัชชาร อัลอะซัดได้ตอบโต้ด้วยการโจมตีทางอากาศที่ได้รับการสนับสนุนจากรัสเซีย การโจมตีดังกล่าวซึ่งมุ่งเป้าไปที่พื้นที่ชุมชนและโรงพยาบาลหลายแห่งในเมืองอิดลิบซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของกบฎฝ่ายค้าน ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 25 คน ตามรายงานจากกลุ่มกู้ภัย "หมวกขาว" (White Helmets)
ในวันที่ 29 พฤศจิกายน กลุ่มกบฏในแนวหน้าทางตอนใต้ ยุติความพยายามในการปรองดองกับรัฐบาลซีเรียและเปิดการโจมตีในพื้นที่ทางตอนใต้ โดยหวังจะใช้กลยุทธ์ปิดล้อมกรุงดามัสกัสจากทั้งสองทิศทาง
วันที่ 4 ธันวาคม การปะทะอย่างหนักเกิดขึ้นในเมืองฮะมาฮ์ ขณะที่กองทัพซีเรียต่อสู้กับกลุ่มฝ่ายค้านเพื่อหยุดยั้งการเดินทัพไปยังเมืองฮะมาฮ์ แม้กองทัพรัฐบาลจะได้ส่งกำลังเสริมพร้อมการสนับสนุนทางอากาศ แต่กบฏยังคงสามารถยึดเมืองได้ในวันที่ 5 ธันวาคม. โดยมีผู้เสียชีวิตมากกว่า 600 คน โดยที่ 104 คนเป็นพลเรือน
ในช่วงเย็นของวันที่ 6 ธันวาคม กองกำลังทางตอนใต้ได้ยึดเมืองสุเวย์ดาในทางตอนใต้ของซีเรีย หลังจากกองกำลังรัฐบาลถอนตัวออกจากเมืองนั้น ขณะเดียวกันกองกำลังประชาธิปไตยซีเรียซึ่งนำโดยชาวเคิร์ดได้ยึดเมืองเดียร์อซซอร์จากกองกำลังรัฐบาล ในขณะที่กองกำลังต่อต้านในเขตผู้ว่าการดัรอาได้ยึดเมืองดัรอาและ 90% ของพื้นที่ในจังหวัดนั้น
วันที่ 7 ธันวาคม 2024 กองกำลังสนับสนุนรัฐบาลถอนตัวจากเขตผู้ว่าการอัลกุนัยฏิเราะฮ์ ซึ่งติดกับที่ราบสูงโกลันที่ถูกอิสราเอลยึดครอง โดยในวันเดียวกัน กองทัพอิสราเอลช่วยหน่วยสังเกตการณ์ของสหประชาชาติเพื่อป้องกันการโจมตี
และในวันเดียวกัน, กองกำลังแนวหน้าทางตอนใต้ได้เข้ายึดชานกรุงดามัสกัส ขณะที่ในเวลาเดียวกันกองทัพเสรีซีเรียได้โจมตีจากทางทิศเหนือ ทำให้บัชชาร อัลอะซัดต้องขึ้นเครื่องบินหลบหนีออกจากดามัสกัสไปยังมอสโก ซึ่งในเวลาต่อมาเขาได้รับสถานะผู้ลี้ภัยทางการเมืองจากประธานาธิบดีวลาดิมีร์ ปูตินของรัสเซีย ในวันถัดมา กองกำลังฝ่ายค้านของซีเรียได้ยึดเมืองฮอมส์และดามัสกัส หลังจากการยึดครองกรุงดามัสกัส ทำให้ระบอบอัลอะซัดล่มสลาย และนายกรัฐมนตรี มุฮัมมัด ฆอซี อัลญะลาลี ได้จัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลโดยได้รับอนุญาตจากกลุ่มฝ่ายค้าน
การเมืองและรัฐบาล

ตั้งแต่การรัฐประหารโดยคณะทหารกลุ่มนีโอบะอษ์ในปี 1963 จนถึงการล่มสลายของระบอบอัลอะซัดในปี 2024 พรรคสังคมนิยมอาหรับบะอษ์ได้ปกครองซีเรียในฐานะรัฐเผด็จการตำรวจ.หลังจากช่วงเวลาของความขัดแย้งภายในพรรค ฮาฟิซ อัลอะซัดได้ควบคุมพรรคหลังจากการรัฐประหารในปี 1970 และครอบครัวของเขาก็ครอบงำการเมืองของประเทศ.
หลังจากที่ซีเรียภายใต้พรรคบะอษ์ได้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ในปี 2012 ระบบการเมืองของประเทศดำเนินการภายใต้ระบอบประธานาธิบดี ในทางปฏิบัติ ซีเรียภายใต้พรรคบะอษ์ยังคงเป็นรัฐพรรคเดียวที่ห้ามกิจกรรมทางการเมืองที่เป็นอิสระหรือการต่อต้านใด ๆ.
นายทหารกลุ่มนีโอบะอษ์เฉลิมฉลองการล่มสลายของสาธารณรัฐซีเรียที่ 2
ฮาฟิซ อัลอะซัด ประธานาธิบดีซีเรียระหว่างปี 1971 ถึงปี 2000
บัชชาร อัลอะซัด ประธานาธิบดีซีเรียระหว่างปี 2000 ถึงปี 2024
ผู้ประท้วงในการปฏิวัติซีดาร์ในเลบานอน เดินขบวนต่อต้านการยึดครองของซีเรียในเลบานอน หลังจากการลอบสังหารเราะฟีก อัลฮะรีรี
ผู้ประท้วงชาวซีเรียหลายแสนคนรวมตัวกันที่เมืองฮะมาฮ์ในวันที่ 22 กรกฎาคม 2011 ในช่วงเริ่มต้นของการปฏิวัติซีเรีย โดยร้องตะโกนสโลแกนที่เป็นสัญลักษณ์ของอาหรับสปริง"Ash-shaʻb yurīd isqāṭ an-niẓām" (อาหรับ: الشعب يريد إسقاط النظام, แปลตรงตัว 'ประชาชนต้องการโค่นล้มระบอบการปกครอง!')
ข้อความประกาศว่า "ชัยชนะของการปฏิวัติซีเรียครั้งยิ่งใหญ่และการล่มสลายของระบอบอัลอะซัด" บนสถานีโทรทัศน์ของรัฐบาลซีเรียหลังจากการยึดกรุงดามัสกัส
น้ำมันพืช

น้ำมันพืช
น้ำมันพืช หรือ ไขมันพืช เป็นไขมันที่สกัดจากเมล็ดหรือจากส่วนอื่น ๆ (แม้จะน้อยกว่า) ของพืช
เหมือนกับไขมันสัตว์ ไขมันพืชเป็นไตรกลีเซอไรด์แบบต่าง ๆ ที่ผสมกัน
น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันผักกาดก้านขาว และน้ำมันโกโก้เป็นตัวอย่างไขมันจากเมล็ด
น้ำมันมะกอก น้ำมันปาล์ม และน้ำมันรำข้าวเป็นตัวอย่างไขมันจากส่วนอื่น ๆ ของผลไม้
ในคำพูดทั่วไป คำว่า น้ำมันพืช อาจหมายถึงน้ำมันที่อยู่ในสถานะของเหลวที่อุณหภูมิห้องเท่านั้น
แต่ก็นิยามกว้าง ๆ ด้วยว่า เป็นไขมันพืชทั้งหมดโดยไม่คำนึงถึงสถานะ
ด้วยเหตุนี้ น้ำมันพืชที่เป็นของแข็งที่อุณหภูมิห้อง บางครั้งจึงเรียกว่า "ไขมันพืช" น้ำมันพืชประกอบด้วยไตรกลีเซอไรด์ ตรงข้ามกับไขมันที่โครงสร้างไม่มีกลีเซอรอล
แม้พืชจะมีน้ำมันในส่วนต่าง ๆ แต่ในเชิงพาณิชย์ จะสกัดน้ำมันจากเมล็ดเป็นหลัก
บนบรรจุภัณฑ์ของอาหาร คำว่า "น้ำมันพืช" มักใช้ในรายการส่วนประกอบของอาหารแทนการระบุชนิดของพืชที่ใช้ทำ
การใช้

น้ำมันที่สกัดมาจากพืชได้ใช้มาตั้งแต่สมัยโบราณในวัฒนธรรมต่าง ๆ 
ยกตัวอย่างเช่น ในครัวอายุ 4,000 ปีที่ขุดพบในรัฐอินดีแอนา (สหรัฐ) นักโบราณคดีได้พบหลักฐานว่า แผ่นหินขนาดใหญ่ได้ใช้เพื่อบดถั่ว hickory nut เพื่อสกัดน้ำมันด้วยน้ำเดือด
มีหลักฐานทางโบราณคดีว่า มะกอกได้สกัดเป็นน้ำมันเริ่มตั้งแต่ 6,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช
และปรากฏในอิสราเอลและปาเลสไตน์ตั้งแต่ 4,500 ปีก่อน ค.ศ.
การใช้ > การใช้ทำอาหาร

ข้อมูลเพิ่มเติม: น้ำมันประกอบอาหาร
น้ำมันพืชอาจทานได้โดยตรงหรือโดยเป็นส่วนประกอบในอาหารเหมือนกับไขมันสัตว์เช่นเนย เนยใส มันหมู มันไก่ เป็นต้น
และอาจใช้เพื่อจุดประสงค์ต่าง ๆ รวมทั้ง
ทำให้แป้งกรอบร่วน (shortening)
ทำให้ส่วนประกอบอาหารอื่น ๆ ติดกันน้อยลง
ทำให้รสชาติดีขึ้น น้ำมันบางอย่างเช่น น้ำมันมะกอก น้ำมันงา น้ำมันอัลมอนด์ อาจใช้โดยเฉพาะเพราะรสชาติ/กลิ่นของมัน
เก็บรสชาติ น้ำมันอาจเก็บรสชาติขององค์ประกอบอาหารอื่น ๆ ได้ เพราะรสมาจากสารเคมีที่ละลายได้ในน้ำมัน
อนึ่ง น้ำมันอาจทำให้ร้อนเพื่อใช้หุงต้ม/ทอดอาหารอื่น ๆ 
แต่น้ำมันที่ใช้เยี่ยงนี้ต้องมีจุดวาบไฟ (อุณหภูมิต่ำสุดที่ไอน้ำมันจะติดไฟ) ที่สูงกว่า
และรวมน้ำมันประกอบอาหารหลัก ๆ เช่น น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันผักกาดก้านขาว (rapeseed) น้ำมันแคโนลา (canola) น้ำมันเมล็ดทานตะวัน น้ำมันเมล็ดคำฝอย น้ำมันถั่วลิสง น้ำมันเมล็ดฝ้าย เป็นต้น
น้ำมันพืชเขตร้อน เช่น น้ำมันมะพร้าว น้ำมันปาล์ม และน้ำมันรำข้าว มักใช้ในวัฒนธรรมชาวเอเชียสำหรับการทำอาหารความร้อนสูง เพราะมีจุดวาบไฟสูงมาก
การใช้ > น้ำมันเติมไฮโดรเจน (hydrogenated oil)

น้ำมันพืชที่ไม่อิ่มตัวสามารถเปลี่ยนเป็นไขมันที่มีจุดหลอมเหลวสูงกว่าผ่านกระบวนการเติมไฮโดรเจน (hydrogenation) เป็นบางส่วนหรือทั้งหมด
ซึ่งทำกับน้ำมันที่อุณหภูมิและความดันสูงผ่านกระบวนการ sparging กับไฮโดรเจนโดยมีสารเร่งปฏิกิริยาซึ่งปกติเป็นสารประกอบนิกเกิลที่เป็นแป้ง
ในขณะที่พันธะคู่ระหว่างคาร์บอนกับคาร์บอนจะลดลงเป็นพันธะเดี่ยว 
ไฮโดรเจนคู่หนึ่งก็จะสร้างพันธะเดี่ยวกับคาร์บอนแต่ละอะตอมตามที่ว่านั้น
การกำจัดพันธะคู่โดยเติมอะตอมไฮโดรเจนเป็นการทำให้ไขมันอิ่มตัว
เมื่อระดับความอิ่มตัวเพิ่มขึ้น ไขมันก็จะมีไฮโดรเจนเต็มยิ่งขึ้น ๆ 
ซึ่งอาจทำเพื่อกันไม่ให้เหม็นหืน หรือเพื่อเปลี่ยนคุณสมบัติทางกายภาพบางอย่าง
เพราะเมื่อความอิ่มตัวเพิ่มขึ้น ทั้งความหนืดและจุดหลอมเหลวก็จะเพิ่มขึ้นด้วย
แต่การใช้น้ำมันเติมไฮโดรเจนเพื่อปรุงอาหารก็ไม่ได้ดีอย่างสมบูรณ์
เพราะไฮโดรเจนมักเติมเข้าตรงส่วนปลายของกรดไขมัน บางครั้งไม่เกิดที่ส่วนกลาง จึงทำให้ไขมันเปราะแตกง่าย[ต้องการอ้างอิง]
เนยเทียมที่ทำมาจากไขมันอิ่มตัวโดยธรรมชาติจะนิ่มกว่า (ทาใส่ขนมปังได้ดีกว่า) เนยเทียมที่ทำมาจากไขมันถั่วเหลืองซึ่งเติมไฮโดรเจน[ต้องการอ้างอิง]
แม้การเติมไฮโดรเจนจนเต็มจะเปลี่ยนให้เป็นกรดไขมันอิ่มตัวโดยมาก แต่การเติมไฮโดรเจนแบบเพียงบางส่วนจะเปลี่ยนโครงสร้างของกรดไขมันไม่อิ่มตัวจากแบบซิส (cis) ไปเป็นแบบทรานส์ (trans) เป็นบางส่วนเพราะความร้อนที่ใช้ในกระบวนการ
ไขมันที่เติมไฮโดรเจนเป็นบางส่วนบวกไขมันทรานส์สัมพันธ์กับความเสี่ยงตายสูงขึ้นเพราะโรคหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจ (CHD)
ในบรรดาความเสี่ยงทางสุขภาพที่สูงขึ้นต่าง ๆ
ในสหรัฐ สำหรับผลิตภัณฑ์ที่ขึ้นบรรจุภัณฑ์ว่า "เนยเทียมไขมันพืช" ข้อบังคับว่าด้วยรูปพรรณของอาหาร (standards of identity for food) ระบุว่า จะต้องเป็นไขมันจากแคโนลา คำฝอย ทานตะวัน ข้าวโพด ถั่วเหลือง หรือถั่วลิสงเท่านั้น
แต่ผลิตภัณฑ์ที่ไม่ขึ้นป้ายดังว่าไม่มีข้อจำกัดเช่นนี้
การใช้ > การใช้ในอุตสาหกรรม

ไขมันพืชใช้เป็นองค์ประกอบของผลิตภัณฑ์เป็นจำนวนมาก
เช่น สบู่ ผลิตภัณฑ์ผิวหนัง เทียน น้ำหอม ผลิตภัณฑ์รักษาความสะอาดทางกายและเครื่องสำอางต่าง ๆ
ไขมันบางชนิดทำน้ำมันชักแห้งได้ดีเป็นพิเศษ จึงใช้ทำสีและผลิตภัณฑ์รักษาไม้
เช่น น้ำมันยาง (น้ำมันเมล็ดแฟลกซ์ผสมกับเรซินยาง) ใช้เกือบทั้งหมดเพื่อรักษาตัวเรือที่ทำด้วยไม้
ไขมันพืชยังใช้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เป็นฉนวนไฟฟ้าเพราะไม่เป็นพิษต่อสิ่งแวดล้อม คือถ้าตกใส่สิ่งแวดล้อมก็ย่อยสลายทางชีวภาพได้ มีจุดวาบไฟและจุดติดไฟ (อุณหภูมิต่ำสุดที่ไอน้ำมันจะคงติดไฟอย่างน้อย 5 วินาทีหลังจุดชนวน) สูง
แต่ก็เสถียรน้อยกว่า จึงมักใช้ในระบบที่ไม่เปิดรับออกซิเจน และมีราคาสูงกว่าผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม
น้ำมันพืชใช้ผลิตน้ำมันไฮดรอลิก
และน้ำมันหล่อลื่นที่สลายได้โดยชีวภาพ
ข้อจำกัดของการใช้น้ำมันพืชทางอุตสาหกรรมก็คือมันเหม็นหืนได้
ดังนั้น ไขมันที่เสถียรกว่าเช่น น้ำมันมะรุม จึงมักใช้ทางอุตสาหกรรมมากกว่า
น้ำมันละหุ่งสามารถใช้ทางอุตสาหกรรมได้หลายอย่างเพราะมีหมู่ไฮดรอกซิลในกรดไขมัน
และเป็นสารตั้งต้นเพื่อผลิตไนลอน 11
การใช้ > สารเติมแต่งอาหารสัตว์เลี้ยง

น้ำมันพืชใช้ผลิตอาหารสัตว์เลี้ยงบางอย่าง
สมาคมเจ้าหน้าที่ควบคุมอาหารสัตว์อเมริกัน (AAFCO)
นิยามน้ำมันพืชในบริบทนี้ว่า เป็นผลิตภัณฑ์พืชที่ได้จากการสกัดไขมันจากเมล็ดหรือผลแล้วแปลงเพื่อให้กินได้
การใช้ > เชื้อเพลิง

น้ำมันพืชใช้ทำเป็นไบโอดีเซล ซึ่งสามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงเหมือนกับน้ำมันดีเซลธรรมดา
น้ำมันเชื้อเพลิงผสมน้ำมันพืชอาจใช้ในรถธรรมดาได้ แต่น้ำมันพืชล้วนต้องใช้ในรถพิเศษที่สามารถอุ่นน้ำมันเพื่อลดความหนืดของมัน
การใช้น้ำมันพืชเป็นเชื้อเพลิงทางเลือกได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และก็มีขายมากขึ้นทั่วโลก
บริษัท NNFCC ที่ตั้งขึ้นโดยรัฐบาลอังกฤษประเมินว่า การลดแก๊สเรือนกระจกสุทธิเมื่อใช้น้ำมันพืชแทนเชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์อยู่ที่ระหว่าง 18-100%
| วิธี | อัตราร้อยละที่ได้ |
| --- | --- |
Ghani: 20-30%
Expellers: 34-37%
ตัวทำละลาย: 40-43%
การผลิต

กระบวนการผลิตน้ำมันพืชรวมการสกัดจากส่วนต่าง ๆ ของพืช โดยปกติจากเมล็ด
ซึ่งสามารถทำด้วยเครื่องกลหรือทางเคมีด้วยตัวทำละลาย
ไขมันที่ได้สามารถทำให้บริสุทธิ์ กลั่น หรือแปลงทางเคมี
การผลิต > เครื่องกล

น้ำมันสามารถสกัดด้วยแรงกล คือด้วยการบี้อัด/โม่
ซึ่งมักทำกับน้ำมันที่ใช้มานานแล้ว (เช่น น้ำมันมะกอก น้ำมันมะพร้าว เป็นต้น) เป็นวิธีการที่ผู้ทานอาหารสุขภาพในสหรัฐและยุโรปมักนิยม[ต้องการอ้างอิง]
มีวิธีการหลายอย่าง
รวมทั้ง expeller pressing ซึ่งสามัญ, screw press, ram press และ ghani (ซึ่งใช้อุปกรณ์คล้ายครกและสากและได้แรงจากวัวหรือม้า)
เครื่องทุบอัดเมล็ดน้ำมัน (oilseed press) เป็นอุปกรณ์สามัญในประเทศกำลังพัฒนา เพราะวิธีการอื่น ๆ อาจยังแพงเกินไป
ghani เป็นอุปกรณ์ที่โดยหลักใช้ในอินเดีย
ปริมาณน้ำมันที่ได้โดยวิธีเหล่านี้จะต่างกันมาก ดังที่เห็นในตารางการสกัดเอาน้ำมันเมล็ดของต้น Madhuca longifolia (วงศ์พิกุล) ในอินเดีย
การผลิต > ตัวทำละลาย

น้ำมันที่ใช้ในทางพาณิชย์มักสกัดทางเคมีด้วยตัวทำละลาย ซึ่งให้ผลผลิตมากกว่า เร็วกว่า และมีค่าใช้จ่ายน้อยกว่า
ตัวทำละลายที่สามัญก็คือเฮกเซนที่ได้จากปิโตรเลียม
เป็นเทคนิคที่ใช้กับน้ำมันที่ "ใหม่กว่า" เช่น น้ำมันถั่วเหลืองและน้ำมันข้าวโพด
คาร์บอนไดออกไซด์ในสภาพของเหลว (supercritical) ที่ความดันเหนือกว่าความดันวิกฤติ (ปกติ 72.9 บรรยากาศ, 7.39 เมกะปาสกาล, 1,071 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว) และอุณหภูมิเหนืออุณหภูมิวิกฤติ (ปกติ 31.10 องศาเซลเซียส) สามารถใช้เป็นตัวทำละลายปลอดพิษ
การผลิต > การเติมไฮโดรเจน (hydrogenation)

น้ำมันอาจเติมไฮโดรเจนเป็นบางส่วน (partially hydrogenated) เพื่อให้ได้น้ำมันในรูปแบบต่าง ๆ
เช่น น้ำมันถั่วเหลืองที่เติมไฮโดรเจนน้อยจะมีคุณสมบัติต่าง ๆ คล้ายกับน้ำมันถั่วเหลืองปกติ แต่จะทนเหม็นหืนได้ดีกว่า
ส่วนเนยเทียมต้องค่อนข้างแข็งที่อุณหภูมิ 32 °C เพื่อไม่ให้ละลาย แต่ก็ต้องเป็นของเหลวอย่างสิ้นเชิงที่อุณหภูมิ 37 °C เพื่อไม่ให้มีลักษณะเหมือนน้ำมันหมู
น้ำมันทำให้แข็งขึ้นโดยรวมน้ำมันพืชกับสารเร่งปฏิกิริยาในสถานะเกือบสุญญากาศในอุหภูมิสูงมากแล้วเติมไฮโดรเจน
ซึ่งเป็นเหตุให้อะตอมคาร์บอนในน้ำมันแตกพันธะคู่กับคาร์บอนอะตอมอื่น ๆ แต่ละอะตอมจะสร้างพันธะเดี่ยวใหม่กับอะตอมไฮโดรเจน
การเติมไฮโดรเจนเช่นนี้ทำให้ไขมันแข็งขึ้น เพิ่มอุณหภูมิจุดก่อควัน (อุณหภูมิต่ำสุดที่ไขมันจะเกินควันสีน้ำเงินอย่างต่อเนื่องซึ่งในที่สุดก็จะมองเห็นได้) และทำให้ไขมันเสถียรยิ่งขึ้น
ไขมันพืชเติมไฮโดรเจนต่างกับไขมันอื่น ๆ ที่อิ่มตัวพอ ๆ กันสองอย่าง 
คือในกระบวนการ ไฮโดรเจนจะเข้าไปถึงกรดไขมันที่ปลายของไตรกลีเซอไรด์ได้ง่ายกว่าเข้าไปถึงกรดไขมันส่วนกลาง
จึงทำให้ไขมันแปรรูปที่ได้เปราะแตกง่ายกว่าไขมันอิ่มตัวตามธรรมชาติ
ดังนั้น เนยเทียมที่ทำจากถั่วเหลืองจึงนิ่มทาใส่ขนมปังได้ไม่ดีเท่า
อนึ่ง จะเกิดกรดไขมันทรานส์ในกระบวนการ ซึ่งอาจมีมากถึง 40% ของน้ำหนักไขมันที่เติมไฮโดรเจนเป็นบางส่วน
และไขมันเติมไฮโดรเจนโดยเฉพาะที่เติมเป็นเพียงบางส่วนและมีกรดไขมันทรานส์มากกว่า เชื่อเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ว่า ไม่ถูกสุขภาพ
การผลิต > การดับกลิ่น

ในการผลิตไขมันที่ใช้ทาน จะให้ความร้อนแก่ไขมันที่อยู่ในสุญญากาศจนเกือบถึงจุดก่อควัน แล้วก็เติมน้ำใต้น้ำมัน
น้ำจะเปลี่ยนเป็นไอน้ำทันที ซึ่งกลายเป็นฟองลอยขึ้นผ่านไขมันโดยนำเอาสารเคมีที่ละลายน้ำได้ต่าง ๆ ไปด้วย
กระบวนการ steam sparging เช่นนี้กำจัดความไม่บริสุทธิ์ที่อาจก่อกลิ่นและรสชาติที่ไม่ต้องการ
การกำจัดกลิ่นสำคัญในการผลิตน้ำมันพืช
เช่น น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันข้าวโพด และน้ำมันแคโนลาเกือบทั้งหมดที่พบในซูเปอร์มาร์เก็ตได้ผ่านกระบวนการเช่นนี้มาแล้วซึ่งกำจัดกลิ่นและรสชาติ โดยทำให้น้ำมันใสขึ้นด้วย
การผลิต > การได้รับทางอาชีพ

พนักงานอาจสูดไอน้ำมันพืชเข้าไปได้เพราะอาชีพ
สำนักงานความปลอดภัยและสุขภาพทางอาชีพสหรัฐ (OSHA) ได้ระบุจุดการได้รับในที่ทำงานมากสุดที่ 15 mg/m3 (โดยรวม) และ 5 mg/m3 เมื่อได้รับในช่วงการทำงานเป็นเวลา 8 ชม. ในแต่ละวัน
ส่วนสถาบันเพื่อความปลอดภัยและสุขภาพทางอาชีพแห่งชาติสหรัฐ (NIOSH) ได้ตั้งจุดได้รับสูงสุด (REL) ที่ 10 mg/m3 (รวม) และ 5 mg/m3 เมื่อได้รับในช่วงการทำงานเป็นเวลา 8 ชม. ในแต่ละวัน
การผลิต > ผลผลิต

| --- | --- |

พืช 	: ผลผลิต (ตัน/เฮกตาร์)
น้ำมันปาล์ม : 4.0
น้ำมันมะพร้าว : 1.4
น้ำมันแคโนลา : 1.4
น้ำมันถั่วเหลือง : 0.6
น้ำมันเมล็ดทานตะวัน : 0.6
น้ำมันโดยเฉพาะ ๆ

น้ำมันพืชที่เป็นไตรกลีเซอไรด์ต่อไปนี้เป็นน้ำมันพืชที่ผลิตมากที่สุดในโลกโดยปริมาณ
ซึ่งใช้เป็นทั้งน้ำมันประกอบอาหาร และเชื้อเพลิงหรือเพื่อผลิตไบโอดีเซล
ตามกระทรวงเกษตรสหรัฐ การบริโภคทั่วโลกในปี 2007-2008 คือ
| แหล่งน้ำมัน 	 | การบริโภคทั่วโลก (ล้านตัน) 	 | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| ปาล์ม | 41.31 | น้ำมันพืชเขตร้อนที่ผลิตมากที่สุด ใช้ผลิตไบโอดีเซลด้วย |
| ถั่วเหลือง | 41.28 | น้ำมันประกอบอาหารที่บริโภคมากที่สุดอย่างหนึ่ง |
| ผักกาดก้านขาว | 18.24 | น้ำมันประกอบอาหารที่บริโภคมากที่สุดอย่างหนึ่ง โดยแคโนลาก็เป็นรูปแบบหนึ่งของพืชชนิดนี้ |
| เมล็ดทานตะวัน | 9.91 | น้ำมันประกอบอาหารที่สามัญอย่างหนึ่ง ใช้ทำไบโอดีเซลด้วย |
| ถั่วลิสง | 4.82 | น้ำมันประกอบอาหารมีกลิ่นอ่อน ๆ |
| เมล็ดฝ้าย | 4.99 | เป็นน้ำมันอาหารหลักอย่างหนึ่ง บ่อยครั้งใช้ในอุตสาหกรรมผลิตอาหาร |
| เนื้อเมล็ดปาล์ม | 4.85 | ได้จากต้นปาล์มสายแอฟริกา |
| มะพร้าว | 3.48 | ใช้ปรุงอาหาร ทำเครื่องสำอางและสบู่ |
| มะกอก | 2.84 | ใช้ปรุงอาหาร ทำเครื่องสำอาง สบู่ และเป็นเชื้อเพลิงในตะเกียงน้ำมัน |
ให้สังเกตว่า ตัวเลขเหล่านี้รวมน้ำมันที่ใช้ในอุตสาหกรรมและเป็นอาหารสัตว์
น้ำมันผักกาดก้านขาวของยุโรปส่วนมากใช้ผลิตไบโอดีเซล หรือใช้เป็นเชื้อเพลิงโดยตรงในรถดีเซลล์ ซึ่งอาจต้องปรับให้อุ่นน้ำมันเพื่อลดความหนืดของมัน
การใช้น้ำมันพืชเป็นเชื้อเพลิงรถได้ไม่น่าแปลกใจ เพราะนายรูดอล์ฟ ดีเซล ผู้ประดิษฐ์เครื่องยนต์ดีเซลล์ ดั้งเดิมออกแบบเครื่องยนต์เพื่อให้ใช้น้ำมันถั่วลิสง
น้ำมันไตรกลีเซอไรด์สำคัญอื่น ๆ รวมทั้ง
น้ำมันข้าวโพด ซึ่งเป็นน้ำมันประกอบอาหารที่สามัญที่สุดอย่างหนึ่ง ในปี 2006 สหรัฐผลิตประมาณ 1.09 ล้านตัน ซึ่งใช้เป็นน้ำมันประกอบอาหาร น้ำสลัด เนยเทียม มายองเนส ผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปเช่น ซอสสปาเกตตี และส่วนผสมอาหารอบ และเพื่อทอดอาหารสำเร็จรูป เช่น มันฝรั่งแผ่นทอด และมันฝรั่งแท่งทอด
น้ำมันเมล็ดองุ่น ใช้ปรุงอาหารและในเครื่องสำอาง
น้ำมันถั่วเฮเซิลและน้ำมันถั่วอื่น ๆ
น้ำมันเมล็ดแฟลกซ์ (linseed oil)
น้ำมันรำข้าว
น้ำมันเมล็ดคำฝอย เป็นน้ำมันประกอบอาหารที่ไร้รสชาติไม่มีสี
น้ำมันงา ใช้เป็นน้ำมันประกอบอาหาร และเป็นน้ำมันนวดโดยเฉพาะในอินเดีย
น้ำมันผักคราดหัวแหวน (Jambú oil) สกัดจากดอก ใบ และก้าน มีกรดไขมัน spilanthol ที่ใช้ระงับความรู้สึกได้
น้ำมันกราวิโอลา (graviola oil) ทำจากทุเรียนเทศ
น้ำมันบราซิลนัต ใช้ทำอาหารและทำเครื่องสำอาง
น้ำมันคาราปา (Carapa oil) จากไม้ดอกสกุล Carapa ใช้ทำยาและเทียนกันยุง
น้ำมันบูริที (buriti oil) จากต้นปาลม์ Mauritia flexuosa ใช้ทำเครื่องสำอางและเครื่องบำรุงผม
น้ำมันเสาวรส ใช้ในการผลิตเครื่องสำอาง และใช้เป็นอาหารสำหรับทั้งมนุษย์และสัตว์
น้ำมันปราคาซี (Pracaxi oil) ได้มาจากต้น Pentaclethra macroloba ใช้ทำเครื่องสำอาง
น้ำมันโซลาเรียม (Solarium oil) ทำจากคลอโรพลาสต์ ใช้ทำอาหาร
น้ำมันโดยเฉพาะ ๆ > องค์ประกอบไขมัน

| น้ำมันพืช> ประเภท.ประเภท | น้ำมันพืช> การ แปรรูป.การ แปรรูป | น้ำมันพืช> กรดไขมัน อิ่มตัว.กรดไขมัน อิ่มตัว | น้ำมันพืช> กรดไขมันไม่อิ่มตัว มีพันธะคู่เดี่ยว.มีพันธะเดียว รวม | น้ำมันพืช> กรดไขมันไม่อิ่มตัว มีพันธะคู่เดี่ยว.กรดโอเลอิก (ω-9) | น้ำมันพืช> กรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่.มีหลายพันธะ รวม | น้ำมันพืช> กรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่.กรดลิโนเลนิก  (ω-3) | น้ำมันพืช> กรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่.กรดลิโนเลอิก (ω-6) | น้ำมันพืช> จุดก่อควัน.จุดก่อควัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อาโวคาโด |  | 11.6 | 70.6 |  | 13.5 | 1 | 12.5 | 249 องศาเซลเซียส (480 องศาฟาเรนไฮต์) |
| คาโนลา |  | 7.4 | 63.3 | 61.8 | 28.1 | 9.1 | 18.6 | 238 องศาเซลเซียส (460 องศาฟาเรนไฮต์) |
| มะพร้าว |  | 82.5 | 6.3 | 6 | 1.7 |  |  | 175 องศาเซลเซียส (347 องศาฟาเรนไฮต์) |
| ข้าวโพด |  | 12.9 | 27.6 | 27.3 | 54.7 | 1 | 58 |  232 องศาเซลเซียส (450 องศาฟาเรนไฮต์) |
| เมล็ดฝ้าย |  | 25.9 | 17.8 | 19 | 51.9 | 1 | 54 | 216 องศาเซลเซียส (420 องศาฟาเรนไฮต์) |
| เมล็ดแฟลกซ์ |  | 9.0 | 18.4 | 18 | 67.8 | 53 | 13 |  107 องศาเซลเซียส (225 องศาฟาเรนไฮต์) |
| เมล็ดองุ่น |  | 10.5 | 14.3 | 14.3 | 74.7 | - | 74.7 | 216 องศาเซลเซียส (421 องศาฟาเรนไฮต์) |
| น้ำมันกัญชง |  | 7.0 | 9.0 | 9.0 | 82.0 | 22.0 | 54.0 | 166 องศาเซลเซียส (330 องศาฟาเรนไฮต์) |
| มะกอก |  | 13.8 | 73.0 | 71.3 | 10.5 | 0.7 | 9.8 | 193 องศาเซลเซียส (380 องศาฟาเรนไฮต์) |
| ปาล์ม |  | 49.3 | 37.0 | 40 | 9.3 | 0.2 | 9.1 | 235 องศาเซลเซียส (455 องศาฟาเรนไฮต์) |
| ถั่วลิสง |  | 20.3 | 48.1 | 46.5 | 31.5 |  | 31.4 | 232 องศาเซลเซียส (450 องศาฟาเรนไฮต์) |
| คำฝอย |  | 7.5 | 75.2 | 75.2 | 12.8 | 0 | 12.8 | 212 องศาเซลเซียส (414 องศาฟาเรนไฮต์) |
| ถั่วเหลือง |  | 15.6 | 22.8 | 22.6 | 57.7 | 7 | 51 | 238 องศาเซลเซียส (460 องศาฟาเรนไฮต์) |
| เมล็ดทานตะวัน (มาตรฐาน, 65% ไลโนเลอิก) |  | 10.3 | 19.5 | 19.5 | 65.7 | 0 | 65.7 |  |
| เมล็ดทานตะวัน (<60% ไลโนเลอิก) |  | 10.1 | 45.4 | 45.3 | 40.1 | 0.2 | 39.8 |  227 องศาเซลเซียส (440 องศาฟาเรนไฮต์) |
| เมล็ดทานตะวัน (>70% โอเลอิก) |  | 9.9 | 83.7 | 82.6 | 3.8 | 0.2 | 3.6 |  227 องศาเซลเซียส (440 องศาฟาเรนไฮต์) |
| เมล็ดฝ้าย | ไฮโดรจีเนต | 93.6 | 1.5 |  | 0.6 |  | 0.3 |  |
| ปาล์ม | ไฮโดรจีเนต | 88.2 | 5.7 |  | 0 |  |  |  |
| ถั่วเหลือง | ไฮโดรจีเนตบางส่วน | 14.9 | 43.0 | 42.5 | 37.6 | 2.6 | 34.9 |  |
 ค่าเป็นเปอร์เซ็นต์ (%) ของน้ำหนักไขมันรวม