stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กล้วยอีเห็น
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

กล้วยอีเห็น มีลักษณะเด่นคือ เป็นไม้เลื้อยเนื้อแข็ง มีขนรูปดาวสีน้ำตาลปกคลุมหนาแน่น ใบเลี้ยงคู่ และเป็นพืชดอก ใบเกิดเดี่ยวๆ เรียงสลับ รูปรีหรือรูปขอบขนาน ขนาดกว้าง 4-7.5 ซม. ยาว 8-16.5 ซม. ผิวใบมีขนปกคลุมเล็กน้อยโดยเฉพาะบริเวณเส้นใบ ดอกเกิดเดี่ยวๆ หรือออกเป็นกระจุกๆละ 2 ดอก ออกที่ปลายกิ่งหรือตรงข้ามใบ กลีบดอก 6 กลีบ สีขาวหรือสีเหลืองนวล รูปขอบขนาน ขนาดกว้าง 0.8-1.5 ซม. ยาว 1.3-2.5 ซม. เรียงเป็น 2 วงๆ ละ 3 กลีบ วงนอกใหญ่กว่าวงในเล็กน้อย มีขนสั้นนุ่มปกคลุม เส้นผ่าศูนย์กลางดอกบานประมาณ 2-4.5 ซม. ผลเป็นผลกลุ่ม ก้านช่อผลยาว 1-4.5 ซม. มีผลย่อย 7-5 ผล ผลย่อยรูปขอบขนานโค้องขึ้นยาว 4-7 ซม. ผิวผลขรุขระ ผลอ่อนสีเขียวเมื่อแก่สีเหลือง มี 7-8 เมล็ด ระยะเวลาออกดอกเริ่มตั้งแต่เดือนมกราคมจนถึงมิถุนายน ผลแก่หลังจากดอกบานประมาณ 5 เดือน
การกระจายพันธุ์

กล้วยอีเห็น เป็นพืชที่พบได้เฉพาะภาคตะวันออกและภาคใต้ตามป่าดิบแล้งหรือตามริมห้วย
แหล่งข้อมูล

อัจฉรา ตีระวัฒนานนท์ ,สราวุธ สังข์แก้ว ,กล้วยอีเห็น ,งามพรรณพฤกษา ,วารสาร อพวช.
กุ้ยเหริน

กุ้ยเหริน (จีน: 貴人) เป็นฐานันดรพระภรรยาในจักรพรรดิจีน ปรากฎครั้งแรกสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ถือเป็นตำแหน่งบาทบริจาริกาชั้นสูงสุด แต่ยังมีสถานะเป็นสามัญชนและไม่ถือว่าเป็นเจ้า
ในสมัยราชวงศ์ฮั่น จักรพรรดิฮั่นเฉิงรับสามพี่น้องตระกูลจ้าวเข้าเป็นนางสนม สามพี่น้องทำให้จักรพรรดิโปรดปรานมาก ท้ายที่สุด พระองค์ทรงถอดยศสวีฮองเฮา (許皇后) ลงเป็นสามัญชน และให้กักบริเวณอดีตฮองเฮาไว้ในตำหนักเย็น หลังจากนั้น นางจึงถูกเรียกว่า ฉางติ้งกุ้ยเหริน (长定贵人 กุ้ยเหรินตำหนักเย็น)
การก่อความไม่สงบในประเทศแอฟริกาใต้ พ.ศ. 2564

การจลาจลและประท้วงที่ดำเนินอยูในประเทศแอฟริกาใต้เกิดจากการจับกุมอดีตประธานาธิบดี จาค็อบ ซูมา และการจลาจลได้กระจายวงกว้างขึ้นอันเป็นผลจากการว่างงานและความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจซึ่งย่ำแย่ลงจากการระบาดทั่วของโรคโควิด-19 การประท้วงเริ่มต้นในจังหวัดควาซูลู-นาตาล ตั้งแต่ช่วงเย็นของวันที่ 9 กรกฎาคม 2021 ก่อนจะกระจายไปยังจังหวัดเคาเต็ง ในช่วงเย็นของวันที่ 11 กรกฎาคม จาค็อบ ซูมา ถูกจับกุมเป็นผลจากกรณีซอนโดคอมมิชชัน การจลาจลเกิดขึ้นหลังผู้ประท้วงในจังหวัดควาซูลู-นาตาล เริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเป็นการปล้นและทำลายข้าวของ
กุ้ยหลิน

| กุ้ยหลิน 桂林市 • Gveilinz Si |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
ทิวทัศน์ของแม่น้ำหลี่และเขางวงช้าง
ที่ตั้งของจังหวัดกุ้ยหลินในเขตปกครองตนเองกว่างซี
กุ้ยหลินที่ตั้งในประเทศจีน
พิกัด: 25°16′N 110°17′E﻿ / ﻿25.267°N 110.283°E﻿ / 25.267; 110.283
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
เขตปกครองตนเอง: กว่างซี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 27,809 ตร.กม. (10,737 ตร.ไมล์)
ความสูง: 153 เมตร (502 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2010)
 • ทั้งหมด: 4,747,963 คน
 • ความหนาแน่น: 170 คน/ตร.กม. (440 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 541XXX
รหัสพื้นที่: 0773
รหัส ISO 3166: CN-GX-03
ป้ายทะเบียนรถ: 桂C ในเขตเมืองของจังหวัดกุ้ยหลิน เทศมนฑลหยางชั่ว และเขตหลินกุ้ย ที่เหลือใช้ 桂H
เว็บไซต์: www.guilin.gov.cn
กุ้ยหลิน (จีน: 桂林; พินอิน: Guìlín; จ้วง: Gveilinz "ป่าหอมหมื่นลี้") เป็นนครระดับจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีน เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงว่ามีทัศนียภาพที่สวยงามมายาวนาน ทั้งยังเป็นหนึ่งในเมืองท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมากแห่งหนึ่งของจีน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวจ้วง
กุ้ยหลินถือเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงเป็นสถานที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศจีน คนจีนยกให้เป็นดัง “เมืองสวรรค์บนพิภพ” หรือ “ซื่อไหว้เถาหยวน”[ต้องการอ้างอิง] มีคำกล่าวว่าจิตรกรใดที่ยังไม่เคยมาเมืองกุ้ยหลิน จะไม่สามารถวาดรูปขุนเขาให้สวยงามได้เลย[ต้องการอ้างอิง]
กระสุนยาง

กระสุนยาง 37 มม. "กลม ปราบจลาจล ตะบอง 1.5นิ้ว" ของกองทัพบกบริติชที่ใช้ในไอร์แลนด์เหนือ
กระสุนยาง เป็นกระสุนที่ใช้ปราบจลาจลชนิดหนึ่ง หรือเรียกรวมกันว่ากระสุนตะบอง (baton round) คำว่า "ยาง" อาจทำให้เข้าใจผิดได้ เพราะจริง ๆ มีแกนเป็นโลหะหุ้มด้วยยาง หรือผสมระหว่างโลหะกับยางเป็นเนื้อเดียวกันโดยมีองค์ประกอบส่วนน้อยเป็นยาง มีอานุภาพทำให้ตายน้อยกว่ากระสุนโลหะล้วน แต่ก็ยังอาจทำให้เกิดการบาดเจ็บรุนแรง เช่น ตาบอด ทุพพลภาพถาวร และเสียชีวิตได้
กระสุนยางอาจใช้ในระยะใกล้และการควบคุมสัตว์ แต่ส่วนใหญ่ใช้กับการปราบจลาจลและใช้สลายการชุมนุม
กระทรวงกลาโหมบริติชใช้ปราบผู้ก่อจลาจลในไอร์แลนด์เหนือระหว่างเดอะทรับเบิลส์ (The Troubles) และใช้ครั้งแรกใน ค.ศ. 1970 แต่นับแต่นั้น กระสุนยางได้ถูกเปลี่ยนมาใช้วัสดุอื่นแทน เพราะยางมักเด้งอย่างควบคุมไม่ได้
องค์ประกอบและสมบัติกายภาพ

การวิเคราะห์องค์ประกอบของกระสุนยางที่ตำรวจชิลีใช้ พบว่าร้อยละ 80 ผลิตขึ้นจากสสารแข็ง ซึ่งได้แก่ ซิลิกาและแบเรียมซัลเฟตเป็นหลัก และยางประกอบเป็นร้อยละ 20 เท่านั้น ความแข็งที่วัดได้เท่ากับ 96.5 ชอร์เอ (พอ ๆ กับล้อสเก็ตบอร์ด) จึงเป็นสาเหตุที่อธิบายได้ว่า ทำให้เบ้าตาระเบิด (ruptured globe) ได้
การใช้

กระสุนยางใช้ในการปราบจลาจลเป็นส่วนใหญ่ บริเตนพัฒนากระสุนยางใน ค.ศ. 1970 สำหรับใช้ในไอร์แลนด์เหนือ มีความเร็วปากลำกล้องประมาณ 60 เมตรต่อวินาที และระยะสูงสุดประมาณ 100 เมตร โดยทั่วไปใช้ยิงไปในทิศทางใดทิศทางหนึ่งโดยไม่เจาะจงเป้าหมายเพื่อให้เกิดอาการเจ็บ แต่ไม่ใช่การบาดเจ็บ แต่ทั้งนี้ผู้ใช้งานจะใช้ยิงโดยตรงก็ได้ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของผู้ใช้ การใช้ยิงบุคคลในระยะใกล้ทำให้มีผู้เสียชีวิต 3 คนและได้รับบาดเจ็บรุนแรงอีกมาก ใน ค.ศ. 1975 จึงมีการเปลี่ยนไปใช้กระสุนพลาสติกแทน
ใน ค.ศ. 2013 เอกสารของกระทรวงกลาโหมบริติชที่หมดชั้นความลับแล้วเปิดเผยว่า กระสุนยางอันตรายมากกว่าที่เปิดเผยต่อสาธารณะ โดยมีข้อแนะนำทางกฎหมายให้กระทรวงกลาโหมยอมจ่ายเงินชดเชยให้เด็กที่ตาบอดแทนการไปขึ้นศาลซึ่งจะเป็นการเปิดโปงปัญหาเกี่ยวกับตัวกระสุน รวมทั้งการทดสอบกินเวลาสั้นกว่าที่ควร และอาจเป็นอันตรายถึงตายและบาดเจ็บรุนแรงได้
กระสุนยางที่ผลิตในอิสราเอลมีสองประเภทหลัก ประเภทแรกที่เก่ากว่าคือกระสุนยางมาตรฐาน เป็นทรงกลมทำจากเหล็กกล้าแล้วห่อด้วยยางบาง ๆ หนัก 14 กรัม ส่วนประเภทปรับปรุงที่เริ่มใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 1989 เป็นกระบอกโลหะเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.7 ซม. ห่อด้วยยาง หนัก 15.4 กรัม ซึ่งในบรรดาการบาดเจ็บถึงตายจากกระสุนชนิดนี้ส่วนใหญ่มาจากการถูกยิงที่ศีรษะ
กระสุนยางขนาดเล็กกว่าที่ใช้กับลูกซองปราบจลาจลนั้นมีอยู่หลายประเภท ตัวอย่างเช่น บริษัทหนึ่งใช้ผลิตกระสุนตะกั่วยาง (rubber buckshot round) ประกอบด้วยลูกยางเส้นผ่านศูนย์กลาง 8.3 มม. จำนวน 15 ลูกต่อหนึ่งปลอก และกระสุนตะบองยาง ซึ่งมีโปรเจกไทล์ 4.75 กรัมลูกโดด
การล้อมฮนโนจิ

การล้อมฮนโนจิ หรือ กบฏที่วัดฮนโน (ญี่ปุ่น: 本能寺の変; โรมาจิ: Honnō-ji no Hen) เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1582 ที่วัดฮนโน เมื่ออาเกจิ มิตสึฮิเดะ หนึ่งในขุนศึกของโอดะ โนบูนางะ ระหว่างที่ต้องนำทัพออกรบเกิดทรยศโนบูนางะ และนำทัพกลับมาล้อมโนบูนางะที่ปราสาทเพื่อแก้แค้นโนบูนางะที่ทำให้เขาเสียหน้าต่อหน้าขุนศึกคนอื่น แต่โนบูนางะไม่อยู่เพราะเขาไปอยู่ที่วัดฮนโน มิตสึฮิเดะจึงนำกำลังไปล้อมที่นั่นและเริ่มโจมตีทำให้ขุนศึกคู่ใจโนบูนางะคือรัมมารุและโนฮิเมะภริยาของโนบูนางะตายในศึกครั้งนี้ด้วย เมื่อเห็นว่าตัวเองกำลังจะพ่ายแพ้แล้วโนบูนางะจึงฆ่าตัวตายด้วยการเซ็ปปูกุในกองเพลิง หลังจากนั้นมิตสึฮิเดะจึงนำกำลังไปล้อมและโจมตีปราสาทของโอดะ โนบูตาดะ บุตรชายคนโตและสังหารโนบูตาดะได้ในที่สุด
ไม่ถึงสิบวัน โทโยโตมิ ฮิเดโยชิที่มีธุระอยู่ที่ภูมิภาคชูโงกุก็ทราบข่าวการกบฏจึงรีบยกทัพกลับเกียวโตซึ่งระหว่างทางก็ได้รับเอาทหารของโนบูนางะที่รอดชีวิตเข้าร่วมกองทัพของตนตลอดเส้นทางและได้พบกับขุนพลนิวะ นากาฮิเดะในเมืองซาไก ทั้งหมดยกทัพเข้าเกียวโตและปราบมิตสึฮิเดะลงได้ในยุทธการที่ยามาซากิ ส่วนมิตสึฮิเดะถูกโจรสังหารระหว่างทาง
กระสุนรักพิทักษ์โลก

| --- | --- |
กระสุนรักพิทักษ์โลก

デート・ア・ライブ フラグメント デート・ア・バレット (Dēto A Raibu Furagumento Dēto A Baretto)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Date A Live Fragment: Date A Bullet
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: ยูอิจิโร่ ฮิงะชิเดะ Kōshi Tachibana
วาดภาพโดย: NOCO
สำนักพิมพ์: ฟูจิมิโชโบ
ในเครือ: Fujimi Fantasia Bunko
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 18 มีนาคม พ.ศ. 2560 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 8
ภาพยนตร์อนิเมะ
Date A Bullet: Dead or Bullet
กำกับโดย: จุน นากางาวะ
เขียนบทโดย: ยูอิจิโร่ ฮิงะชิเดะ
ดนตรีโดย: Go Sakabe
สตูดิโอ: Geek Toys
ฉาย: 14 สิงหาคม พ.ศ. 2563
ความยาว: 24 นาที
ภาพยนตร์อนิเมะ
Date A Bullet: Nightmare or Queen
กำกับโดย: จุน นากางาวะ
เขียนบทโดย: ยูอิจิโร่ ฮิงะชิเดะ
ดนตรีโดย: Go Sakabe
สตูดิโอ: Geek Toys
ฉาย: 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
ความยาว: 29 นาที
กระสุนรักพิทักษ์โลก (ญี่ปุ่น: デート・ア・ライブ フラグメント デート・ア・バレット; โรมาจิ: Dēto A Raibu Furagumento Dēto A Baretto) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลสปินออฟญี่ปุ่นจากเรื่องพิชิตรัก พิทักษ์โลก ที่เขียนโดยโคชิ ทาจิบาน่า ซีรีส์นี้เขียนโดยยูอิจิโร่ ฮิงะชิเดะ ภายใต้ของโคชิ ทาจิบาน่า และภาพโดย NOCO มีการประกาศสร้างเป็นภาพยนตร์อนิเมะ 2 ตอนโดยสตูดิโอ Geek Toys โดยตอนแรก Dead or Bullet ฉายวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2563 และส่วนตอนที่ 2 Nightmare or Queen ฉายวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
ดูเพิ่ม

พิชิตรัก พิทักษ์โลก
พิชิตรัก พิทักษ์โลก เดอะมูฟวี่: คำพิพากษาของมายูริ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
พิชิตรัก พิทักษ์โลก เก็บถาวร 2013-05-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ ฟูจิมิโชโบ (ในภาษาญี่ปุ่น)
กระสุนรักพิทักษ์โลก (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กพิชิตรัก พิทักษ์โลก โดยโคชิ ทาจิบาน่า |
| --- | --- |
 ตัวละคร  ตอน ฤดูกาลที่ 1  2  3  4  Volumes  คำพิพากษาของมายูริ  กระสุนรักพิทักษ์โลก 
| ด ค กกีกทอยส์ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  รีไรด์: เดอร์ริด้าผู้ข้ามกาลเวลา (พ.ศ. 2561)  ถ้าน่ารักซะอย่าง จะลามกบ้างก็ได้ใช่มั้ยคะ (พ.ศ. 2562)  พลันเดอเรอร์ จอมโจรคนเหนือเลข (พ.ศ. 2563)  เก็นโซ ซังโงกูชิ -เท็งเง็นเรชิงกิ- (พ.ศ. 2565)  พิชิตรัก พิทักษ์โลก IV (พ.ศ. 2565)  เหล่าผู้กล้าระแวงสังคมรวมตัวกู้โลก (พ.ศ. 2566)  เดด เมานท์ เดธ เพลย์ (พ.ศ. 2566)  ไลเออร์ ไลเออร์ (พ.ศ. 2566)  มิกิ & ดาริ (พ.ศ. 2566)  พิชิตรัก พิทักษ์โลก V (พ.ศ. 2567) 
ภาพยนตร์:  กระสุนรักพิทักษ์โลก: ตายหรือกระสุน (พ.ศ. 2563)  กระสุนรักพิทักษ์โลก: แดง หรือ ขาว (พ.ศ. 2563) 
เกี่ยวข้อง:  กีกพิกเชอส์ 
 หมวดหมู่
การล้อมเดิงแกร์ก (ค.ศ. 1944–1945)

แม่แบบ:Campaignbox Siegfried Line
แม่แบบ:Canadian military actions in World War II
การล้อมที่เดิงแกร์กในสงครามโลกครั้งที่สอง (ยังเป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการที่เดิงแกร์กครั้งที่สอง) เริ่มต้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 1944 เมื่อกองกำลังทหารฝ่ายสัมพันธมิตรของกองพลแคนนาดาที่สองได้ทำการโอบล้อมรอบเมืองที่มีป้อมปราการและท่าเรือที่เดิงแกร์ก การปิดล้อมได้ดำเนินไปจนกระทั่งหลังสิ้นสุดสงครามในยุโรปอย่างเป็นทางการ กองกำลังทหารเยอรมันภายในป้อมปราการสามารถต้านทานการโจมตีได้ และเนื่องจากการเปิดท่าเรือที่แอนต์เวิร์ปนั้นมีความสำคัญอย่างมาก จอมพล เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ผู้บัญชาการแห่งกลุ่มกองทัพที่ 21 จึงตัดสินใจทำการโอบล้อมกักขังแต่ไม่ให้เข้ายึดเดิงแกร์กด้วยกองพลน้อยยานเกราะเชโกสโลวักที่ 1 ป้อมปราการซึ่งบัญชาการโดย พลเรือเอก ฟรีดริช ฟรีซิอุส ในท้ายที่สุดก็ได้ยอมจำนนโดยไม่มีเงื่อนไขต่อพลจัตวา อาลัวซ์ ลิซกา ผู้บัญชาการแห่งกลุ่มกองพลน้อยเชโกสโลวัก เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 หนึ่งวันหลังจากการยอมจำนนของนาซีเยอรมนีได้มีผลบังคับใช้
คอนกรีตเสริมแรง

เหล็กเสริมจะถูกดัดเป็นรูปร่าง และวางอยู่ภายในคอนกรีตเสริมเหล็ก
คอนกรีตเสริมแรง (reinforced concrete หรือ ferro concrete) คือ คอนกรีตที่มีการเพิ่มสมรรถภาพการรับน้ำหนัก โดยการใช้วัสดุอื่นเข้ามาช่วย เช่น เหล็ก หรือ ไฟเบอร์ หรือในบางครั้งใช้วัสดุธรรมชาติ เช่น ไม้ไผ่ เพื่อเพิ่มความสามารถที่ขาดไปของคอนกรีต คือความเปราะ คอนกรีตเสริมแรงนิยมเรียกว่า คอนกรีตเสริมเหล็ก (คสล.) เนื่องจากเหล็กเป็นวัสดุที่นิยมนำมาใช้ในการเสริมแรง
การใช้งานคอนกรีตเสริมแรงเกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยมักจะมีการกล่าวถึง สวนฝรั่งเศสชื่อ Monier สร้างในปี พ.ศ. 2403 (ค.ศ. 1860) ภายหลังจากความสำเร็จของระบบคอนกรีตเสริมแรง ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้มีการคิดระบบที่เรียก คอนกรีตอัดแรง (prestressed concrete)
คุณสมบัติของคอนกรีตเสริมแรง

เนื่องจากคอนกรีตสามารถรับแรงอัดได้สูงขณะที่ความสามารถในการรับแรงดึงต่ำ เมื่อถูกแรงดึงจะทำให้คอนกรีตเปราะแตกได้ง่าย ด้วยสาเหตุนี้ ระบบคอนกรีตเสริมแรงจึงถูกนำมาใช้ โดยการนำวัสดุอื่นที่สามารถรับแรงดึงได้ เช่นเหล็ก มาใส่ไว้ภายในคอนกรีตเพื่อเพิ่มความสามารถในการรับแรง โดยอาจกล่าวได้ว่า คอนกรีตรับแรงอัด และเหล็กรับแรงดึง ถึงแม้ว่าในช่วงแรกหลังจากที่คอนกรีตเริ่มแข็งตัว คอนกรีตและเหล็กจะร่วมกันรับแรงดึงจนถึงสถาวะที่คอนกรีตไม่สามารถรับแรงดึงได้
คุณสมบัติทางกายภาพ 3 อย่างที่ทำให้ คอนกรีตเสริมเหล็กเป็นที่นิยม อย่างที่หนึ่งคือค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวของคอนกรีตและเหล็ก มีค่าใกล้เคียงกันมาก ซึ่งเมื่ออุณหภูมิเปลี่ยนแปลง ทำให้คอนกรีตและเหล็กขยายตัวหรือหดตัวได้พร้อมกัน อย่างที่สองคือเมื่อคอนกรีตแข็งตัว คอนกรีตจะจับเหล็กเสริมได้แน่น ซึ่งทำให้เกิดการการถ่ายเทแรงภายในระหว่างคอนกรีตและเหล็กเสริม เหล็กข้ออ้อยนิยมถูกนำมาใช้ในโครงสร้างหลัก เนื่องจาก สัมประสิทธิ์แรงยึดเหนี่ยวระหว่างคอนกรีตและเหล็กเสริมมีค่ามาก เมื่อเทียบกับเหล็กกลม อย่างที่สามคือค่าพีเอช (pH) ของสารเคมีที่เกิดจากพอร์ตแลนด์ซีเมนต์ เมื่อคอนกรีตแข็งตัวจะมีสารเคมีออกมาเคลือบเหล็กเส้นเป็นฟิล์มบางๆ ไว้ป้องกันไม่ให้เหล็กเส้นถูกกัดกร่อนหรือเป็นสนิม
การล้อมเมืองโรดส์ (แก้ความกำกวม)

การล้อมเมืองโรดส์ อาจจะหมายถึงการล้อมเมืองโรดส์ (Rhodes, Greece) บนเกาะโรดส์ครั้งใดครั้งหนึ่งข้างล่าง:
การล้อมเมืองโรดส์ ระหว่างปี 305 ถึงปี 304 ก่อนคริสต์ศักราช - เป็นการล้อมโดยดีเมเทรียส โปลิออร์เซทีส
การล้อมเมืองโรดส์ (ค.ศ. 1480) - การล้อมครั้งแรกของจักรวรรดิออตโตมันเพื่อกำจัดอัศวินฮอสพิทาลเลอร์ออกจากเกาะ
การล้อมเมืองโรดส์ (ค.ศ. 1522) - การล้อมครั้งที่สองของจักรวรรดิออตโตมันเพื่อกำจัดอัศวินฮอสพิทาลเลอร์ออกจากเกาะ
หรืออาจจะหมายถึง
การล้อมเมืองโรดส์ (อุปรากร) - อุปรากรที่เขียนโดยวิลเลียม เดฟนันท์ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากการล้อมเมืองโรดส์ ในปี ค.ศ. 1522
กิตติ ลิ่มสกุล

| กิตติ ลิ่มสกุลม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 เมษายน พ.ศ. 2497 (70 ปี) อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ไทยรักไทย (2541–2550) พลังประชาชน (2550–2551) เพื่อไทย (2558–ปัจจุบัน)

กิตติ ลิ่มสกุล (เกิด 5 เมษายน พ.ศ. 2497) เป็นนักการเมืองและนักเศรษฐศาสตร์ชาวไทย เป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคไทยรักไทย ในปี 2541 เคยทำหน้าที่ที่ปรึกษานโยบายของนายกรัฐมนตรี (ทักษิณ ชินวัตร) เป็นกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรี ปัจจุบันเป็นรักษาการรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย
ประวัติ

ดร.กิตติ ลิ่มสกุล เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2497  สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เศรษฐศาสตรบัณฑิต จากคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระดับปริญญาโท เศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต (ภาษาอังกฤษ) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก เศรษฐศาสตรดุษฎีบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยนาโกย่า ประเทศญี่ปุ่น ด้วยทุนรัฐบาลญี่ปุ่น (Monbusho Scholarship)
การทำงาน

กิตติ ลิ่มสกุล เคยทำงานเป็นอาจารย์ประจำ คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระหว่างปี 2522 - 2529 ดำรงตำแหน่งทางวิชาการสูงสุดเป็นรองศาสตราจารย์ ระดับ 9 และเขาได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์, หัวหน้าโครงการ ประจำ Saitama University, Saitama, Japan ในปี 2559 - 2563 และเป็นหัวหน้าโครงการ ประจำ ศูนย์บริการวิชาการแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี 2558
งานการเมือง

กิตติ ลิ่มสกุล เป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งพรรคไทยรักไทย ในปี 2541  ภายหลังการจัดตั้งรัฐบาลของศ.พิเศษทักษิณ ชินวัตร เขาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานโยบายของนายกรัฐมนตรี โดยเป็นผู้วางนโยบายการพัฒนาด้วยการพึ่งตนเอง หนึ่งตำบล-หนึ่งผลิตภัณฑ์ (One Tambon–One Product, A Self-help Development Policy for Thailand) ให้กับรัฐบาลของพรรคไทยรักไทย ต่อมาในปี 2547 ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรี ประจำกระทรวงการคลัง และในปี 2549 เป็นกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรี ประจำกระทรวงศึกษาธิการ
กิตติ ลิ่มสกุล กลับมามีบทบาททางการเมืองอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2558 และเมื่อได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ในปี 2565 และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 90
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2546 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
กิตติกร เลียวศิริกุล

| กิตติกร เลียวศิริกุล |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2510 (56–57 ปี)
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท ผู้อำนวยการสร้าง
กิตติกร เลียวศิริกุล ชื่อเล่น เรียว (เกิด พ.ศ. 2510) เป็นผู้กำกับ นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวไทย เดิมเคยทำงานด้านเพลงในค่ายเพลงรถไฟดนตรีและเอ็มสแควร์ ต่อมาจึงผันตัวมากำกับภาพยนตร์ มีผลงานเช่น เมล์นรก หมวยยกล้อ และ พรางชมพู กะเทยประจัญบาน
ผลงาน > ผู้กำกับ

18-80 เพื่อนซี้ ไม่มีซั้ว (พ.ศ. 2540)
ปาฏิหาริย์ โอม + สมหวัง (พ.ศ. 2541)
Goal Club เกมล้มโต๊ะ (พ.ศ. 2544)
พรางชมพู กะเทยประจัญบาน (พ.ศ. 2545)
เดอะเมีย (พ.ศ. 2548)
อหิงสา จิ๊กโก๋ มีกรรม (พ.ศ. 2548)
เมล์นรก หมวยยกล้อ (พ.ศ. 2550)
ดรีมทีม (พ.ศ. 2551)
คู่กรรม (พ.ศ. 2556)
มันเปลี่ยวมาก (พ.ศ. 2557) (กำกับร่วมกับผู้กำกับอีก 3 คน)
ผลงาน > นักเขียนบท

พรางชมพู กะเทยประจัญบาน (พ.ศ. 2545)
จอมขมังเวทย์ (พ.ศ. 2548) (เขียนร่วมกับ ปิยะพันธ์ุ ชูเพ็ชร์)
อหิงสา จิ๊กโก๋ มีกรรม (พ.ศ. 2548)
เมล์นรก หมวยยกล้อ (พ.ศ. 2550)
รักนะ 24 ชั่วโมง (พ.ศ. 2550) (เขียนร่วมกับ เหมันต์ เชตมี)
ดรีมทีม (พ.ศ. 2551)
ผลงาน > ผู้อำนวยการสร้าง

ส้ม แบงค์ มือใหม่หัดขาย (พ.ศ. 2544)
อหิงสา จิ๊กโก๋ มีกรรม (พ.ศ. 2548)
มันเปลี่ยวมาก (พ.ศ. 2557)
แหล่งข้อมูลอื่น

กิตติกร เลียวศิริกุล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2534–2550:  หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (2534)  บัณฑิต ฤทธิ์ถกล (2535)  ชูชัย องอาจชัย (2536)  บัณฑิต ฤทธิ์ถกล (2537)  ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล (2538)  หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (2539)  นนทรีย์ นิมิบุตร (2540)  ภิญโญ รู้ธรรม (2541)  นนทรีย์ นิมิบุตร (2542)  กิตติกร เลียวศิริกุล (2544)  จิระ มะลิกุล (2545)  คมกฤษ ตรีวิมล, ทรงยศ สุขมากอนันต์, นิธิวัฒน์ ธราธร, วิชชา โกจิ๋ว, วิทยา ทองอยู่ยง และ อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม (2546)  อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์ (2547)  จิระ มะลิกุล (2548)  เฉลิม วงค์พิมพ์ (2549)  ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล (2550) 
2551–2575:  อาทิตย์ อัสสรัตน์ (2551)  ก้องเกียรติ โขมศิริ (2552)  อุรุพงศ์ รักษาสัตย์ (2553)  เป็นเอก รัตนเรือง (2554)  ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล (2555)  คงเดช จาตุรันต์รัศมี (2556)  ลี ชาตะเมธีกุล (2557)  นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ (2558)  อโนชา สุวิชากรพงศ์ (2559)  นัฐวุฒิ พูนพิริยะ (2560)  อนุชา บุญยวรรธนะ (2561)  (2562) โควิด-19  คงเดช จาตุรันต์รัศมี (2563)  บรรจง ปิสัญธนะกูล (2564)  หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล (2565)
การขับถ่าย

การขับถ่าย เป็นกระบวนการทาง ชีววิทยา ที่สิ่งมีชีวิตแยกของเสียออกจากร่างกายของมัน ของเสียจะถูกกำจัดออกจากร่างกายโดยการกำจัด (elimination) ตัวอย่างในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม กระบวนการขับถ่ายคือ การทำให้เกิดปัสสาวะโดยไต และการทำให้เกิดคาร์บอนไดออกไซด์โดยปอด
ของเสียจะถูกกำจัดโดยการปัสสาวะ และการหายใจ ฮอร์โมนที่ควบคุมการขับถ่ายจะอยู่ใน ดิสตัล ทิวบูล (distal tubules) ของไตโดยการสั่งการของไฮโปทาลามัส (hypothalmus)
การขับเหงื่อ (Perspiration) เป็นกระบวนการขับถ่ายอีกอย่างหนึ่งที่จะกำจัดเกลือและน้ำออกจากร่างกาย ถึงแม้ว่างานหลักจะทำเพื่อระบายความร้อนก็ตาม
สำหรับการอุจจาระนั้นไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของการขับถ่ายตามหลักชีววิทยา เนื่องจากมันไม่เหมือนปัสสาวะที่แยกออกจากกระแสเลือด และอุจจาระไม่ได้อยู่ในส่วนของกระบวนการการเผาผลาญ ยกเว้นการอุจจาระของแมลง ระบบที่เกี่ยวข้องกับ มัลพิเจียน ทิวบูล ที่ใช้ในการขับถ่ายของเสียที่เกิดจากการเผาผลาญ ของเสียที่เกิดจากการเผาผลาญ จะเคลื่อนย้ายเข้าไปอยู่ในทิวบูลและลำไส้เล็กตามลำดับ ดังนั้นอุจจาระของแมลงจึงมีของเสียที่เกิดจากการเผาผลาญ จึงเรียกว่าเป็นการขับถ่ายได้
ดูเพิ่ม

การกระจายตัว
การเผาผลาญ
การดูดซึม
การถ่ายปัสสาวะ (Urination)
การขับเหงื่อ (Perspiration)
การถ่ายอุจจาระ (Defecation)
การหายใจ (Respiration)
| ด ค กเภสัชวิทยา |
| --- | --- |
เภสัชจลนศาสตร์:  ADME การดูดซึม การกระจายตัว กระบวนการสร้างและสลาย การขับถ่าย เคลียแรนส์ โลดิงโดส  ปริมาตรกระจายตัว ปริมาตรตั้งต้น  อัตราการละลาย การจัดแบ่ง  ชีวสมดุล  ชีวปริมาณออกฤทธิ์ ชีวครึ่งชีวิต  การจับของพลาสมาโปรตีน ปฏิกิริยาตอนที่ 1  ปฏิกิริยาตอนที่ 2 ดัชนีการบำบัดโรค LD50/ED50 
เภสัชพลศาสตร์:  ความเป็นพิษ ประสาทพิษวิทยา  โดส-เรสพอนส์รีเลชันชิป ประสิทธิภาพ  ศักยภาพ เภสัชพลศาสตร์ของยาต้านจุลชีพ ความเข้มข้นของตัวยับยั้งที่น้อยที่สุด/Bacteriostatic ความเข้มข้นของแบคทีเรียที่น้อยที่สุด/ยาฆ่าเชื้อแบคทีเรีย 
อะโกนิสต์และแอนตาโกนิสต์:  อะโกนิสต์ อินเวอร์สอะโกนิสต์ อะโกนิสต์ที่ย้อนกลับไม่ได้ พาร์เทียลอะโกนิสต์ ซูเปอร์อะโกนิสต์ กายภาพของอะโกนิสต์ แอนตาโกนิสต์ Competitive antagonist Irreversible antagonist Physiological antagonist 
อื่น ๆ:  การทนต่อยา Tachyphylaxis การต้านยา การดื้อยา แบคทีเรียดื้อยา แบคทีเรียดื้อยาหลายชนิด 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  เภสัชพันธุกรรม  เภสัชพันธุศาสตร์  เภสัชวิทยาของระบบประสาทและจิตวิทยา เภสัชวิทยาของระบบประสาท  เภสัชวิทยาของจิตวิทยา
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984

การแข่งขันบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม - 10 สิงหาคม พ.ศ. 2527
ผลการแข่งขัน > สรุปเหรียญ

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ (USA) | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 2 |  สเปน (ESP) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 3 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 4 |  ยูโกสลาเวีย (YUG) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 5 |  จีน (CHN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 2 | 2 | 2 | 6 |
ผลการแข่งขัน > ผลการแข่งขัน

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ชาย รายละเอียด |  สหรัฐ (USA)Steve Alford  Leon Wood  Patrick Ewing  Vernon Fleming  Alvin Robertson  Michael Jordan  Joe Kleine  Jon Koncak  Wayman Tisdale  Chris Mullin  Sam Perkins  Jeff Turner |  สเปน (ESP)José Manuel Beirán  José Luis Llorente  Fernando Arcega  Josep Maria Margall  Andrés Jiménez  Fernando Romay  Fernando Martín  Juan Antonio Corbalán  Ignacio Solozábal  Juan Domingo de la Cruz  Juan Manuel López Iturriaga  Juan Antonio San Epifanio, "Epi" |  ยูโกสลาเวีย (YUG)Dražen Petrović  Aleksandar Petrović  Rajko Žižić  Andro Knego  Nebojša Zorkić  Ivan Sunara  Sabit Hadžić  Dražen Dalipagić  Emir Mutapčić  Ratko Radovanović  Mihovil Nakić  Branko Vukičević |
| หญิง รายละเอียด |  สหรัฐ (USA) Teresa Edwards Lea Henry Lynette Woodard Anne Donovan Cathy Boswell Cheryl Miller Janice Lawrence Cindy Noble Kim Mulkey Denise Curry Pam McGee Carol Jean Menken-Schaudt |  เกาหลีใต้ (KOR) Choi Ae-Yeong Kim Eun-sook Lee Hyeong-Suk Choi Gyeong-Hui Lee Mi-ja Moon Gyeong-Ja Kim Hwa-Sun Jeong Myeong-Hui Kim Yeong-Hui Seong Jeong-A Park Chan-Suk Park Yang-Gae |  จีน (CHN) Chen Yuefang Li Xiaoqin Ba Yan Song Xiaobo Qui Chen Wang Jun Xiu Lijuan Zheng Haixia Cong Xuedi Zhang Hui Liu Qing Zhang Yueqin |
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980

การแข่งขันบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในมอสโก ประเทศสหภาพโซเวียต กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 20-30 กรกฎาคม พ.ศ. 2523
ผลการแข่งขัน > สรุปเหรียญ

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ยูโกสลาเวีย (YUG) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 2 |  สหภาพโซเวียต (URS) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 3 |  อิตาลี (ITA) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 4 |  บัลแกเรีย (BUL) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| รวม | รวม | 2 | 2 | 2 | 6 |
ผลการแข่งขัน > ผลการแข่งขัน

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ชาย รายละเอียด |  ยูโกสลาเวีย (YUG)  Andro Knego Dragan Kićanović Rajko Žižić Mihovil Nakić Željko Jerkov Branko Skroče Zoran Slavnić Kresimir Ćosić Ratko Radovanović Duje Krstulović Dražen Dalipagić Mirza Delibašić |  อิตาลี (ITA)  Fabrizio Della Fiori Marco Solfrini Marco Bonamico Dino Meneghin Renato Villalta Renzo Vecchiato Pierluigi Marzorati Pietro Generali Romeo Sacchetti Roberto Brunamonti Michael Sylvester Enrico Gilardi |  สหภาพโซเวียต (URS) Stanislav Yeryomin Valeri Miloserdov Sergei Tarakanov Aleksandr Salnikov Andrei Lopatov Nikolai Deriugin Sergei Belov Vladimir Tkachenko Anatoli Myshkin Sergėjus Jovaiša Aleksandr Belostenny Vladimir Zhigily |
| หญิง รายละเอียด |  สหภาพโซเวียต (URS)Olga Barysheva Tatyana Ivinskaya Nelli Feryabnikova Vida Beselienė Tatyana Ovechkina Angelė Rupšienė Lyubov Sharmay Uljana Semjonova Tetiana Nadyrova Olga Sukharnova Nadezhda Shuvayeva-Olkhova Lyudmila Rogozhina |  บัลแกเรีย (BUL)Krasimira Bogdanova Vanya Dermendzhieva Silviya Germanova Petkana Makaveeva Nadka Golcheva Penka Stoyanova Evladiya Slavcheva Kostadinka Radkova Snezhana Mikhaylova Angelina Mikhaylova Penka Metodieva Diana Dilova |  ยูโกสลาเวีย (YUG) Vera Đurašković Mersada Bećirspahić Jelica Komnenović Mira Bjedov Vukica Mitić Sanja Ožegović Sofija Pekić Marija Tonković Zorica Đurković Vesna Despotović Biljana Majstorović Jasmina Perazić |
คิลาน

คิลาน  (อ่านว่า คิ-ลา-นะ)  แปลว่า คนเจ็บ, คนป่วย, คนไข้  แปลว่า ปัจจัยสำหรับภิกษุไข้, วัตถุเป็นเครื่องอาศัยของภิกษุไข้ คือปัจจัยสำหรับภิกษุไข้ ได้แก่ ยารักษาโรค วัตถุหรืออุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ช่วยในการรักษาโรคและเป็นอุปการะแก่ภิกษุไข้ เช่น หม้อต้มยา กาต้มน้ำ หินบดยา ผ้าปิดฝี นับเป็นคิลานปัจจัยทั้งสิ้น เป็นปัจจัยอย่างหนึ่งในปัจจัย ๔ หรือจตุปัจจัย อันเป็นปัจจัยสำคัญสำหรับดำรงชีวิตอยู่ของภิกษุ ปกตินิยมใช้ประกอบกับคำอื่นที่เกี่ยวกับคนป่วยไข้โดยเฉพาะก็คือใช้กับภิกษุไข้
ประเภทของคิลาน

คิลานภัต  คืออาหารที่จัดถวายภิกษุไข้โดยเฉพาะ
คิลานเภสัช  คือยาสำหรับภิกษุไข้, ยารักษาโรค
คิลานศาลา คือเรือนพักภิกษุไข้, ที่พยาบาลภิกษุไข้, โรงพยาบาล
คิลานุปฐาก  คือผู้ปฏิบัติดูแลภิกษุไข้
คิลานุปัฏฐากภัต  คืออาหารที่จัดถวายภิกษุสามเณรผู้ปฏิบัติดูแลภิกษุไข้โดยเฉพาะ
การว่าราชการหลังม่าน

การว่าราชการหลังม่าน (เกาหลี: 수렴청정; ฮันจา: 垂帘听政) หมายถึง การที่จักรพรรดินีหรือพระพันปีทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อจักรพรรดิยังทรงพระเยาว์