stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จ้าว จื่อหยาง
เสียชีวิต > การตอบสนองของต่างประเทศ

พิธีรำลึกลักษณะเดียวกันนี้ถูกจัดขึ้นทั่วโลก โดยเฉพาะในนครนิวยอร์กและวอชิงตัน ดี.ซี. ซึ่งมีเจ้าหน้าที่รัฐบาลสหรัฐและนักการเมืองผู้เห็นต่างที่อยู่ในต่างแดนเข้าร่วมด้วย[ต้องการอ้างอิง]
ในนครนิวยอร์ก องค์การสิทธิมนุษยชนในจีน องค์การนอกภาครัฐที่มีฐานอยู่ในนิวยอร์ก ได้จัดพิธีรำลึกสาธารณะสำหรับจ้าวขึ้น พิธีนี้จัดขึ้นในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2005 ที่ห้องใต้ดินของโรงแรมเชอราตันในฟลัชชิงควีนส์ มีการประกาศผ่านสื่อสิ่งพิมพ์ภาษาจีนท้องถิ่นและทางอินเทอร์เน็ต ซึ่งตามรายงานของ นิวยอร์กไทมส์ ระบุว่า "มีผู้คนแน่นขนัด" พิธีกรในพิธีรำลึกนี้ส่วนใหญ่เป็นนักต่อต้านรัฐบาลและปัญญาชนชาวจีนที่ลี้ภัยอยู่ รวมทั้งเหยียน เจียฉี ผู้เป็นอดีตที่ปรึกษาของจ้าว จอห์น หลิว ซึ่งขณะนั้นเป็นสมาชิกสภานครนิวยอร์กจากควีนส์ เข้าร่วมด้วย โดยกล่าวสุนทรพจน์เป็นภาษาอังกฤษ
เสียชีวิต > พิธีศพและฌาปนกิจ

วันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2005 รัฐบาลได้จัดพิธีศพของเขาที่สุสานปฏิวัติปาเป่าชาน สถานที่ที่สงวนไว้สำหรับวีรบุรุษปฏิวัติและเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาล โดยมีผู้ร่วมแสดงความอาลัยประมาณ 2,000 คนที่ได้รับอนุมัติล่วงหน้าให้เข้าร่วม นักต่อต้านรัฐบาลหลายคน รวมถึงเป้า ถง เลขานุการของจ้าว และติง จื่อหลิน ผู้นำกลุ่มมารดาเทียนอันเหมิน ถูกกักบริเวณในบ้านและไม่สามารถเข้าร่วมงานได้ ซินหัวรายงานว่าเจ้าหน้าที่อาวุโสสูงสุดที่เข้าร่วมงานคือเจี่ย ชิ่งหลิน ลำดับที่สี่ในลำดับชั้นของพรรค และเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ ที่เข้าร่วมงาน ได้แก่ เฮ่อ กั๋วเฉียง, หวัง กัง และหฺวา เจี้ยนหมิ่น ผู้ไว้อาลัยถูกห้ามนำดอกไม้หรือเขียนข้อความของตนเองบนดอกไม้ที่ทางราชการออกให้ พิธีดังกล่าวไม่มีพิธีสดุดี เนื่องจากรัฐบาลและครอบครัวของจ้าวไม่สามารถตกลงกันเกี่ยวกับเนื้อหาของพิธีได้ ขณะที่รัฐบาลต้องการจะกล่าวว่าเขาทำผิด แต่ครอบครัวของเขากลับปฏิเสธที่จะยอมรับว่าเขาทำอะไรผิด ในวันงานพิธีศพของเขา โทรทัศน์ของรัฐได้กล่าวถึงการเสียชีวิตของจ้าวเป็นครั้งแรก ซินหัวออกบทความสั้น ๆ เกี่ยวกับการจัดพิธีศพ โดยยอมรับถึง "ผลงานของจ้าวต่อพรรคและต่อประชาชน" แต่ระบุว่าเขาทำ "ผิดพลาดร้ายแรง" ระหว่าง "ความวุ่นวายทางการเมือง" ใน ค.ศ. 1989 
ตามที่ตู้ เต่าเจิ้ง ผู้เขียนคำนำในบันทึกความทรงจำของจ้าวฉบับภาษาจีนได้กล่าวไว้ การใช้คำว่า "ความผิดพลาดร้ายแรง" แทนที่จะใช้คำตัดสินเดิมที่เป็นการสนับสนุน "การจลาจลต่อต้านการปฏิวัติ" แสดงถึงการถอยกลับของพรรค หลังจากเสร็จพิธี จ้าวก็ถูกฌาปนกิจ ครอบครัวของเขานำเถ้ากระดูกของเขามาไปที่บ้านของเขาในปักกิ่ง เนื่องจากรัฐบาลไม่ยอมให้เขาไปที่ปาเป่าชาน ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2019 ในที่สุดจ้าวก็ได้รับการฝังที่สุสานเทียนโช่วยฺเหวียนทางตอนเหนือของปักกิ่ง สามเดือนต่อมา ในวันครบรอบ 15 ปีการเสียชีวิตของจ้าว จ้าว เอ้อร์จฺวิน [zh] ลูกชายของเขา รายงานว่ามีการรักษาความปลอดภัยที่สุสานอย่างเข้มวงด โดยเพิ่มการติดตั้งกล้องวงจรปิดที่มีการจดจำใบหน้า การตรวจสอบบัตรประจำตัว และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เดินตรวจตราบริเวณหลุมศพของจ้าว มีการปลูกต้นไม้ไว้ข้างหน้าหลุมศพเพื่อกีดขวางการเข้าถึง
มรดก > ผลักดันการฟื้นฟูชื่อเสียง

ภายหลังการเสียชีวิตของจ้าว มีการเรียกร้องจำนวนมากจากสาธารณรัฐประชาชนจีนและต่างประเทศเพื่อเรียกร้องให้สาธารณรัฐประชาชนจีนพิจารณาบทบาทของจ้าวในประวัติศาสตร์อีกครั้ง ภายในจีนแผ่นดินใหญ่ การเรียกร้องเหล่านี้ส่วนใหญ่นำโดยเป้า ถง อดีตเลขานุการของจ้าว นอกจีนแผ่นดินใหญ่ การเสียชีวิตของจ้าวทำให้รัฐบาลไต้หวันและญี่ปุ่นเรียกร้องให้สาธารณรัฐประชาชนจีนดำเนินการให้เสรีภาพทางการเมืองมากขึ้นตามที่จ้าวส่งเสริม จุนอิจิโร โคอิซูมิ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น กล่าวในแถลงการณ์เกี่ยวกับการเสียชีวิตของจ้าวว่า "ผมต้องการให้พวกเขาพยายามสร้างประชาธิปไตย" เฉิน ฉีไม่ ผู้แทนคณะรัฐมนตรีสาธารณรัฐจีน กล่าวว่าปักกิ่งควร "เผชิญความจริงเกี่ยวกับจัตุรัสเทียนอันเหมิน" และ "ผลักดันการปฏิรูปประชาธิปไตย" ทำเนียบขาวชื่นชมจ้าว โดยกล่าวว่าจ้าว "เป็นบุรุษผู้มีความกล้าหาญทางศีลธรรมที่ต้องสละชีวิตส่วนตัวครั้งใหญ่เพื่อยืนหยัดตามความเชื่อมั่นของตนในช่วงเวลายากลำบาก"
แม้ผู้ติดตามบางส่วนของเขาจะพยายามผลักดันให้มีการฟื้นฟูจ้าวอย่างเป็นทางการตั้งแต่เขาถูกจับกุม แต่พรรคก็ประสบความสำเร็จในการลบชื่อเขาออกจากบันทึกสาธารณะส่วนใหญ่ที่มีอยู่ในประเทศจีน ความพยายามของรัฐบาลที่จะลบความทรงจำของจ้าวออกจากจิตสำนึกสาธารณะ ได้แก่ การลบภาพของเขาออกจากภาพถ่ายที่เผยแพร่ในประเทศจีน การลบชื่อของเขาออกจากหนังสือเรียน และการห้ามสื่อกล่าวถึงเขาในทางใดทางหนึ่ง ความพยายามเหล่านี้ได้ขยายไปสู่ไป่ตู้ไป่เคอ สารานุกรมออนไลน์ของจีน ซึ่งไม่มีรายการสำหรับจ้าว เหตุการณ์นี้ดำเนินไปจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 เมื่อหน้าดังกล่าวถูกปลดบล็อกโดยไม่ทราบสาเหตุ และตามรายงานของ World Journal หน้าดังกล่าวมีผู้เข้าเยี่ยมชมกว่า 2 ล้านครั้งในหนึ่งวัน ก่อนจะถูกบล็อกอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 สารานุกรมที่ระดมทุนจากมวลชนทั้งสองซึ่งอยู่ภายใต้การตรวจพิจารณาของรัฐบาลจีนแผ่นดินใหญ่ล้วนมีบทความเกี่ยวกับชีวิตของจ้าว โดยละเว้นการกล่าวถึงกิจกรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการขับเขาออกจากพรรคและการกักบริเวณในบ้านในเวลาต่อมา[ต้องการอ้างอิง]
ตั้งแต่ ค.ศ. 1989 หนึ่งในสิ่งพิมพ์ไม่กี่ฉบับที่ได้พิมพ์อนุสรณ์ที่ไม่ได้รับการรับรองจากรัฐบาลเพื่อยกย่องมรดกของจ้าวก็คือ เหยียนหฺวางชุนชิว นิตยสารที่ออกบทความสนับสนุนจ้าวในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 บทความนี้เขียนโดยหยาง หรู่ไต้ อดีตผู้ช่วยของจ้าว
มรดก > บันทึกความทรงจำ

วันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 หนังสือบันทึกความทรงจำของจ้าวได้รับการเผยแพร่สู่สาธารณชนภายใต้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Prisoner of the State: The Secret Journal of Premier Zhao Ziyang หนังสือ 306 หน้านี้ถูกสร้างสรรค์ขึ้นกว่าสี่ปีโดยใช้เทปบันทึกเสียงลับที่จ้าวบันทึกไว้ขณะถูกกักบริเวณ ในบทสุดท้าย จ้าวชื่นชมระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภาของตะวันตกและกล่าวว่าเป็นหนทางเดียวที่จีนจะสามารถแก้ปัญหาการทุจริตและช่องว่างที่เพิ่มขึ้นระหว่างคนรวยกับคนจนได้
อัตชีวประวัติที่ตีพิมพ์ของจ้างอิงจากเทปคาสเซ็ตประมาณ 30 ม้วนที่จ้าวบันทึกไว้อย่างลับ ๆ ระหว่างปี ค.ศ. 1999 ถึง 2000 ตามที่ตู้ เต่าเจิ้ง เพื่อนและอดีตเพื่อนร่วมงานของจ้าวกล่าว จ้าวบันทึกเทปดังกล่าวหลังจากเพื่อนของเขาโน้มน้าวให้ทำเช่นนั้น เพื่อนของจ้าวเป็นคนลักลอบนำเทปเหล่านั้นไปฮ่องกง โดยหนึ่งในนั้นก็คือเป้า ถง จากนั้นเป้า ผู่ ลูกชายของเขา ก็แปลเทปดังกล่าวเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งต่อมาเขาได้ติดต่ออาดี อิกเนเชียส เพื่อแก้ไขบันทึกความทรงจำดังกล่าวใน ค.ศ. 2008 เนื้อหาในชีวประวัติของเขาสอดคล้องเป็นส่วนใหญ่กับข้อมูลจาก "เทียนอันเหมินเพเพอส์" เอกสารของรัฐบาลจีนที่รวบรวมโดยไม่ได้รับอนุญาตและเผยแพร่ใน ค.ศ. 2001 หนังสือเล่มนี้ยังสอดคล้องกับเนื้อหาจาก "Captive Conversations" ซึ่งเป็นบันทึกการสนทนาระหว่างจ้าวกับจง เฟิ่งหมิง เพื่อนของเขา ซึ่งตีพิมพ์เฉพาะภาษาจีนเท่านั้น
นักโทษแห่งรัฐ มีข้อผิดพลาดทางประวัติศาสตร์เพียงเล็กน้อย ซึ่งผู้แสดงความเห็นระบุว่าอาจสะท้อนให้เห็นว่าผู้นำจีนไม่สัมผัสกับสังคมจีนอย่างไร แม้ชาวปักกิ่งจะพยายามปิดกั้นทางเข้าปักกิ่งของกองทหารจีน แต่คำกล่าวของจ้าวที่ว่า "มีกลุ่มหญิงชราและเด็ก ๆ นอนหลับอยู่บนท้องถนน" นั้นไม่ถูกต้อง จ้าวเชื่อว่าฟาง ลี่จือ นักดาราศาสตร์ฟิสิกส์ (ผู้ต่อต้านรัฐบาลจีนที่รัฐบาลจีนต้องการตัวมากที่สุดหลังการประท้วงที่เทียนอันเหมิน) อยู่ต่างประเทศใน ค.ศ. 1989 และวิพากษ์วิจารณ์เติ้ง เสี่ยวผิงต่อสาธารณะ ขณะที่ในความเป็นจริงฟางอาศัยอยู่ชานเมืองปักกิ่งและจงใจเก็บเงียบเรื่องการเมืองระหว่างการประท้วงใน ค.ศ. 1989
ใน ค.ศ. 2009 บันทึกความทรงจำของเขาได้รับการจำหน่าย (ทั้งในภาษาจีนและภาษาอังกฤษ) ในฮ่องกง แต่ไม่จำหน่ายในจีนแผ่นดินใหญ่ แม้เอกสารไมโครซอฟท์เวิร์ดที่ประกอบด้วยข้อความภาษาจีนทั้งหมดของบันทึกความทรงจำจะเปิดให้บริการทางอินเทอร์เน็ตและดาวน์โหลดกันอย่างแพร่หลายทั่วจีนแผ่นดินใหญ่ก็ตาม[ต้องการอ้างอิง]
บันทึกเสียงเผยให้เห็นถึงสำเนียงเหอหนานที่เด่นชัดของจ้าว (สำเนียงจีนที่ราบภาคกลาง) ทำให้ภาษาจีนกลางของเขาฟังไม่ชัดเจนในบางช่วงเวลา
ดูเพิ่ม

การเมืองจีน
ประวัติศาสตร์สาธารณรัฐประชาชนจีน
การตรวจพิจารณาในสาธารณรัฐประชาชนจีน
การตรวจพิจารณาอินเทอร์เน็ตในสาธารณรัฐประชาชนจีน
สิทธิมนุษยชนในสาธารณรัฐประชาชนจีน
จ้าว (ซ้ายบน) ถ่ายภาพร่วมกับเหมา เจ๋อตงในอู่ฮั่น มกราคม ค.ศ. 1966
จ้าวได้รับการต้อนรับจากประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกนแห่งสหรัฐที่ทำเนียบขาวในวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1984 ในฐานะส่วนหนึ่งของความพยายามปรับปรุงความสัมพันธ์ระหว่างจีนกับตะวันตก
บ้านเลขที่ 6 ซอยฟู่เฉียง ที่จ้าวอาศัยอยู่
สถานที่ฝังศพสุดท้ายของจ้าว จื่อหยางใน ค.ศ. 2019 โดยมีจ้าว เอ้อร์จฺวิน [zh] ลูกชายของเขายืนอยู่ทางขวา
เหตุเพลิงไหม้โรงงานเคเดอร์ พ.ศ. 2536

เหตุเพลิงไหม้โรงงานเคเดอร์ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 เวลา 16.00 น. ที่ โรงงานของบริษัท เคเดอร์อินดัสเตรียล ไทยแลนด์ จำกัด ถนนพุทธมณฑล สาย 4 อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม นับเป็นเหตุการณ์เพลิงไหม้โรงงานที่ร้ายแรงที่สุดครั้งหนึ่ง โดยมีผู้เสียชีวิตรวม 188 ราย และมีผู้บาดเจ็บอีก 469 คน โรงงานแห่งนี้เป็นของเครือเจริญโภคภัณฑ์ ผลิตสินค้าของเล่นสำหรับเด็กส่งออกไปยังต่างประเทศ อาทิ ตุ๊กตา
ก่อนหน้านี้ โรงงานของเล่นดังกล่าว เคยเกิดเพลิงไหม้อาคารแล้ว 3 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2532 เพลิงไหม้บริเวณชั้น 3 อาคารได้รับความเสียหายมาก สาเหตุเกิดจากอุปกรณ์ไฟฟ้าเสื่อมไฟฟ้าลัดวงจร ครั้งที่สองเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2534 เพลิงไหม้ที่โรงเก็บตุ๊กตา และครั้งที่ 3 เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2536 เกิดเพลิงไหม้อาคารหลังที่ 3 ชั้น 2 และชั้น 3 ทำให้สินค้าได้รับความเสียหาย
จากการสืบสวน พบว่าเพลิงไหม้ครั้งนี้เกิดจากการก่อสร้างที่ไม่ได้ตามมาตรฐานโรงงานอุตสาหกรรม และไม่มีการซักซ้อมการรับมือกับอัคคีภัยให้แก่พนักงาน ภายหลังเกิดเพลิงไหม้ ประมาณ 15 นาที โรงงานก็ได้ยุบตัวพังทลายลงมา นอกจากนี้ยังพบว่า โรงงานดังกล่าวไม่ได้สร้างบันไดหนีไฟ หรือสำรองเอาไว้  ประตูทางเข้า-ออกมีน้อย และคับแคบเกินกว่ากฎหมายกำหนด ไม่มีระบบการเตือนภัยที่สมบูรณ์และได้มาตรฐาน สาเหตุที่ทำให้เกิดการเสียชีวิตจำนวนมาก เนื่องจากพนักงานรักษาความปลอดภัยได้ปิดประตูโรงงาน เพราะกลัวคนงานจะขโมยทรัพย์สินในอาคาร เจ้าหน้าที่ระบุว่าสาเหตุของการเกิดเพลิงไหม้เกิดจากคนงานทิ้งก้นบุหรี่ไว้ แล้วเกิดการติดไฟกับผ้าในโรงงาน
สืบเนื่องจากเหตุการณ์นี้ รัฐบาลได้กำหนดให้วันที่ 10 พฤษภาคมของทุกปี เป็น วันความปลอดภัยในการทำงานแห่งชาติ เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์ดังกล่าว ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2540
ดูเพิ่ม

เหตุเพลิงไหม้โรงงานที่จังหวัดสมุทรปราการ พ.ศ. 2564
วัดปราโมทย์

| วัดปราโมทย์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดปราโมทย์
ที่ตั้ง: 13 หมู่ 2  ตำบลบ้านปราโมทย์ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม 75120
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท
เจ้าอาวาส: พระครูปราโมทย์ปัญญาวัฒน์ (บุญเลิศ เตชปุญฺโญ)
กิจกรรม: ศาสนสถานในพระพุทธศาสนาที่มีกิจกรรมเชิงพุทธตลอดปี
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปราโมทย์ เป็นวัดในพระพุทธศาสนา สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านปราโมทย์ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งมาประมาณ 100 ปี เป็นวัดที่มีความสำคัญในฐานะเป็นศูนย์กลางของชาวพุทธในบริเวณบ้านปราโมทย์
ประวัติ

ตั้งเมื่อ 2441 เดิมชื่อวัดโรงหวี จากหลักฐานหนังสือพระราชทานวิสุงคามสีมาอุโบสถหลังเก่าเมื่อ พ.ศ. 2421 ปรากฏว่า สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 วัดปราโมทย์ได้รับการบูรณะและพัฒนามาโดยตลอด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496
เจ้าอาวาส

มีเจ้าอาวาสนับแต่ก่อตั้งวัดมาจำนวน 7 รูป
1) หลวงพ่อฤกษ์
2) หลวงพ่อเมือง
3) หลวงพ่อตุ๊ย
4) หลวงพ่อพลบ (พระครูอุดมสุตกิจ)
5) หลวงพ่อสุย (พระครูปราโมทย์สมุทรคุณ รูปที่ 1)
6) พระครูปราโมทย์สมุทรคุณ รูปที่ 2 (พีระ) พ.ศ. 2522-2545
7) พระครูปลัดบุญเลิศ เตชปญฺโญ (นามปัจจุบัน พระครูปราโมทย์ปัญญาวัฒน์ ตำแหน่งการปกครองคณะสงฆ์ เจ้าคณะอำเภอบางคนที) พ.ศ. 2545-ปัจจุบัน
ศาสนาสถานในวัด

1) อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 25.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หน้าบันทองลายไทยเทพพนม ซุ้มหน้าต่างลายไทย ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ 1 องค์ พร้อมพระอัครสาวก
2) ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
3) หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารไม้ 2 ชั้น
4) กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง ครึ่งตึกไม้ 2 หลัง และตึก 1 หลัง
5) วิหาร 1 หลัง รูป 8 เหลี่ยม เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก นอกจากนี้ยังมี พระพุทธรูปปั้นปางพระศรีอารีย์ขนาดตักกว้าง 4.12 เมตร ยาว 4.32 เมตร ราษฎรในหมู่บ้านเรียก “หลวงพ่อโต”
6) วิหารพระครูอุดมสุตกิจ
7) หอพระไตรปิฎกกลางน้ำ เป็นหอโบราณ
8) พลับพลาจตุรมุขประดิษฐานพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวตำหนักรัชกาลที่ 5
9) ฌาปนสถาน
10) หอระฆัง
11) พิพิธภัณฑ์เรือนไทยไม้แฝดคู่
12) ห้องน้ำห้องสุขา
13) ศาลาเจ้าแม่ตะเคียนทอง 1 หลัง
14) ศาลาท่าน้ำ 2 หลัง
15) หอกระจายเสียง
16) ถังเก็บน้ำวัดปราโมทย์
17) ศาลาปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสมุทรสงครามแห่งที่ 14
18) กำแพงวัด
19) แผนกวัตถุมงคลของวัด
20) พระประธานอุโบสถ์ “พระอินทร์ประเสริฐ” อายุ 300 กว่าปี
กิจกรรมในวัด

กิจกรรมตามโอกาสวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา
1) วันปีใหม่
2) วันสงกรานต์
3) เวียนเทียนวันคัญทางพระพุทธศาสนา เช่น วันวิสาขบูชา วันมาฆบูชา และวันอาสาฬหบูชา
4) วันเฉลิมพระชนมพรรษา 12 สิงหา และ 5 ธันวาคม ทุกปี
5) วันทำบุญอดีตเจ้าอาวาส
6) งานประจำปีปิดทองหลวงพ่อโต
7) งานทำบุญตักบาตร รักษาศีล ทุกวันพระ 8, 14 และ 15 ค่ำ ตลอดปี
8) วันลอยกระทง
9) งานสอบธรรมสนามหลวงประจำอำเภอบางคนที
10) งานสอบธรรมศึกษาสนามหลวงประจำอำเภอบางคนที
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสมุทรสงคราม
สำนักงานเจ้าคณะจังหวัดสมุทรสงคราม
สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดสมุทรสงคราม
สำนักงานเจ้าคณะอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
เพจ : หลวงพ่อโตวัดปราโมทย์วัดปราโมทย์ https://www.facebook.com/watpramote/
ทาเตยามะ (จังหวัดโทยามะ)

| ทาเตยามะ 立山町 |
| --- | --- |
เมือง
ศาลาว่าการเมืองทาเตยามะ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของเมืองทาเตยามะ (เน้นสีเหลือง) ในจังหวัดโทยามะ

ทาเตยามะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 36°39′48.8″N 137°18′49.3″E﻿ / ﻿36.663556°N 137.313694°E﻿ / 36.663556; 137.313694
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: ชูบุ
จังหวัด:  โทยามะ
อำเภอ: นากานีกาวะ
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาลเมือง
 • นายกเทศมนตรี: ทากายูกิ ฟูนาฮาชิ (舟橋 貴之)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 307.29 ตร.กม. (118.65 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025)
 • ทั้งหมด: 23,502 คน
 • ความหนาแน่น: 76.5 คน/ตร.กม. (198 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: ซูงิ (Cryptomeria)
 • ดอกไม้: เบญจมาศ (Chrysanthemum × morifolium)
 • ไม้ดอก: ซัตสึกิอาซาเลีย (Rhododendron indicum)
เขตเวลา: UTC+09:00 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
รหัสท้องถิ่น: 16323-6
โทรศัพท์: 076-463-1121
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 2440 มาเอซาวะ เมืองทาเตยามะ อำเภอนากานีกาวะ จังหวัดโทยามะ 930-0292
เว็บไซต์: www.town.tateyama.toyama.jp
ทาเตยามะ (ญี่ปุ่น: 立山町; โรมาจิ: Tateyama-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอนากานีกาวะ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 307.29 ตารางกิโลเมตร (118.65 ตารางไมล์) มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ประมาณ 23,502 คน มีความหนาแน่นของประชากร 76.5 คนต่อตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์

เมืองทาเตยามะตั้งอยู่ในพื้นที่ตอนกลาง-ตะวันออกของจังหวัดโทยามะ มีพื้นที่แคบยาวจากตอนกลางของจังหวัด ซึ่งเป็นที่ตั้งของตัวเมืองทาเตยามะ ไปยังทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด ซึ่งเป็นพื้นที่ภูเขา โดยมีเทือกเขาทาเตยามะตั้งอยู่ที่บริเวณนี้
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดนางาโนะ
นครโอมาจิ
จังหวัดโทยามะ
หมู่บ้านฟูนาฮาชิ
เมืองคามิอิจิ
นครคูโรเบะ
นครโทยามะ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

เมืองนี้มีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (เคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเด่นคือฤดูร้อนที่ร้อนอบอ้าวและฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในทาเตยามะอยู่ที่ 13.4 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 2,242 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 26.2 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ 2.1 °C
สถิติประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของทาเตยามะค่อนข้างคงที่มาหลายทศวรรษ แต่ลดลงในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1970  | 27,473 | —     |
|  1980  | 27,870 | +1.4% |
|  1990  | 27,237 | −2.3% |
|  2000  | 27,994 | +2.8% |
|  2010  | 27,466 | −1.9% |
|  2020  | 24,792 | −9.7% |
ประวัติศาสตร์

พื้นที่ที่ปัจจุบันเป็นเมืองทาเตยามะ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณที่ชื่อแคว้นเอ็ตจู หมู่บ้านทาเตยามะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1894 และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1954
พื้นที่บริเวณโกเฮียกโกกุ เดิมถูกเรียกว่าทากาฮาราโนะจนกระทั่งถึงปลายยุคเอโดะ ซึ่งคำว่าโกเฮียกโกกุนั้นมีต้นกำเนิดมาจากสมัยที่เจ้าหน้าที่ของหมู่บ้านขออนุญาตจากตระกูลคางะเพื่อทวงคืนพื้นที่โล่งกว้างที่เป็นทุ่งนาธรรมชาติซึ่งมีมูลค่าถึงห้าร้อยโคกูดากะ หรือโกเฮียกโกกุ-โคกูดากะ โดยได้รับอนุญาตให้ก่อตั้งเมืองในพื้นที่ดังกล่าวและได้รับการพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ บริเวณรอบ ๆ พื้นที่ศาลเจ้าโกเฮียกโกกุเท็มมัง เป็นจุดตัดระหว่างถนนจากเหนือไปใต้ระหว่างอ่าวโทยามะกับเขาทาเตยามะ กับถนนจากตะวันออกไปตะวันตกระหว่างตัวเมืองทาเตยามะไปยังใจกลางเมืองโทยามะ ทำให้เกิดพื้นที่ธุรกิจที่เติบโตขึ้นและพื้นที่เกษตรกรรมโดยรอบ
การศึกษา

เมืองทาเตยามะมีโรงเรียนประถมศึกษา 7 แห่งและโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 1 แห่งที่ดำเนินการโดยเทศบาลเมือง และมีโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 1 แห่งที่ดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดโทยามะ
โรงเรียนประถมศึกษา ได้แก่ โรงเรียนประถมทาเตยามะ โรงเรียนประถมคามางาฟูจิ โรงเรียนประถมทากาโนะ โรงเรียนประถมทาเตยามะชูโอ โรงเรียนประถมริตะ โรงเรียนประถมโฮกูบุ และโรงเรียนประถมนิจูอาโนะ โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายทั้งสองแห่งมีชื่อว่า โรงเรียนมัธยมต้นโอยามะ และโรงเรียนมัธยมปลายโอยามะ ซึ่งตั้งตามชื่อศาลเจ้าบนภูเขาทาเตยามะ
จนถึง ค.ศ. 2016 มีโรงเรียนประถมศึกษาแห่งที่ 8 ชื่อโรงเรียนประถมชินเซโตะ แต่ปัจจุบันโรงเรียนดังกล่าวถูกปิดลงเนื่องจากมีผู้เข้าเรียนน้อยจากการอพยพของประชากรออกจากพื้นที่ภูเขาและย้ายเข้าสู่ตัวเมือง
กองการศึกษาของเมืองทาเตยามะรายงานว่าโรงเรียนมัธยมต้นโอยามะของเมืองทาเตยามะมีทักษะภาษาอังกฤษที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งในจังหวัดโทยามะ
มาสคอต

มาสคอตประจำเมืองทาเตยามะคือ "ไรจี" (ญี่ปุ่น: らいじぃ; โรมาจิ: Raijii) ซึ่งผสมคำว่า "ไร" จากคำว่า "ไรโจ" (นกกระทาชนิดหนึ่ง นกประจำจังหวัดโทยามะที่พบบนภูเขาทาเตยามะ) กับคำว่า "จี" (แปลว่า "ชายชรา") ว่ากันว่าไรจิอิมีอายุ 20,005 ปี และเกิดวันที่ 16 เมษายน เขาถือไม้เท้าและสวมหมวกที่มีรูปร่างเหมือนภูเขาสามลูกเหมือนภูเขาทาเตยามะ หน้าที่ของเขาคือลาดตระเวนและปกป้องธรรมชาติอันสวยงามของทาเตยามะ
การขนส่ง > รถไฟ

รถไฟโทยามะจิโฮ สายหลัก
สถานี: เทราดะ – ชิโงซูกะ
รถไฟโทยามะจิโฮ สายทาเตยามะ
สถานี: เทราดะ – ชิโงซูกะ – ทาโซเอะ – โกเฮียกโกกุ – เอโนกิมาจิ – ชิตาดัง – คามางาฟูจิ – ซาวานากายามะ – อิวากูราจิ – โยโกเอะ – ชิงากิ
รถไฟโทยามะจิโฮ สายคามิดากิ
สถานี: อิวากูราจิ
ทาเตยามะเคเบิลคาร์
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางด่วนโฮกูริกุ
สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น

เขื่อนคูโรเบะ
แม่น้ำคูโรเบะ
น้ำตกโชเมียว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
Tateyama Kurobe Alpine Route
TRIP TO TATEYAMA เก็บถาวร 2022-11-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A Promenade Through Town
| ด ค ก จังหวัดโทยามะ |
| --- | --- | --- |
โทยามะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  โทยามะ  |  |
| นคร |  คูโรเบะ  ทากาโอกะ  โทนามิ  นันโตะ  นาเมริกาวะ  อิมิซุ  อูโอซุ  โอยาเบะ  ฮิมิ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน |  อำเภอนากานีกาวะ คามิอิจิ  ทาเตยามะ  ฟูนาฮาชิ  อำเภอชิโมนีกาวะ นีวเซ็ง  อาซาฮิ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
สถานีรถไฟโกเฮียกโกกุ
เขื่อนคูโรเบะ
ใครจะเป็นแฟนฉันในวันพรุ่งนี้

ซีรีส์มังงะของญี่ปุ่น
| --- | --- |
ใครจะเป็นแฟนฉันในวันพรุ่งนี้
明日、私は誰かのカノジョ (Ashita, Watashi wa Dareka no Kanojo)
แนว: Romance
มังงะ
เขียนโดย: ฮินาโอะ โอโนะ
สำนักพิมพ์: ไซเกมส์ (เว็บ) โชงากูกัง (ตีพิมพ์)
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
ในเครือ: อุระ ซันเดย์ คอมิคส์ 
นิตยสาร: ไซโคมิ [ja]
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 – 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566
จำนวนเล่ม: 17
ละครโทรทัศน์
กำกับโดย: ไม ซากาอิ ซาชิโกะ คอนโดะ มาซาโตะ ซึกาวาระ
เขียนบทโดย: คิซะ มิอุระ อันนะ คาวาฮาระ ลี นาวอน
ถือสิทธิ์โดย: ดิสนีย์แพลตฟอร์มดิสทริบิวชั่น
เครือข่าย: เอ็มบีเอส, ทีบีเอส
ฉาย:  13 เมษายน พ.ศ. 2565  –  28 มิถุนายน พ.ศ. 2566
ตอน: 21
ใครจะเป็นแฟนฉันในวันพรุ่งนี้ (ญี่ปุ่น: 明日、私は誰かのカノジョ, โรมาจิ: Ashita, Watashi wa Dareka no Kanojo) หรือเรียกอย่างย่อว่าอาชิตะ คาโนะ (明日カノ, Ashita Kano) หรืออาซูคาโนะ (アスカノ, Asukano) เป็นซีรีส์มังงะเว็บชุดรวมเรื่องของญี่ปุ่นที่เขียนบทและวาดภาพประกอบโดยฮินาโอะ โอโนะ เรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารออนไลน์ไซโคมิ [ja] ของไซเกมส์ ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2562 ถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2566 และได้มีการรวบรวมตอนต่างๆ ตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง) โดยสำนักพิมพ์โชงากูกังเป็นจำนวน 17 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์
ละครโทรทัศน์จำนวน 12 ตอน ได้ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2565 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงมิถุนายน พ.ศ. 2566
มังงะเรื่องนี้มียอดจำหน่ายมากกว่า 5.6 ล้านเล่ม ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2566 ในปี พ.ศ. 2566 มังงะเรื่องนี้ได้รับรางวัล Shogakukan Manga Award ครั้งที่ 68 ในประเภทโชโจะ
สื่อ > มังงะ

ใครจะเป็นแฟนฉันในวันพรุ่งนี้เขียนและวาดภาพโดยฮินาโอะ โอโนะ ได้เริ่มต้นตีพิมพ์ลงในนิตยสารออนไลน์ไซโคมิ [ja]ของไซเกมส์ เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ซีรีส์เรื่องนี้จบลงในตอนที่ 215 เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2566 ซึ่งตามมาด้วยบทส่งท้ายที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายนในปีเดียวกัน ตอนพิเศษได้รับการตีพิมพ์เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ตอนต่างๆ เหล่านี้ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)โดยสำนักพิมพ์โชงากูกังเป็นจำนวนรวม 17 เล่ม ได้วางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2562 จนถึงวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 สำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในจัดพิมพ์เป็นภาษาไทยในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2566
สื่อ > มังงะ > จำนวนเล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  19 ธันวาคม พ.ศ. 2562 | 978-4-09-129494-4 | 16 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-599-021-9 |
| 2 |  19 มีนาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-09-850030-7 | 15 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-599-211-4 |
| 3 |  19 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-09-850051-2 | 25 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-599-303-6 |
| 4 |  18 กันยายน พ.ศ. 2563 | 978-4-09-850253-0 | 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 | 978-616-599-431-6 |
| 5 |  18 ธันวาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-09-850354-4 | 12 เมษายน พ.ศ. 2567 | 978-616-599-559-7 |
| 6 |  19 มีนาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-09-850447-3 | — | — |
| 7 |  17 มิถุนายน พ.ศ. 2564 | 978-4-09-850587-6 | — | — |
| 8 |  16 กันยายน พ.ศ. 2564 | 978-4-09-850655-2 | — | — |
| 9 |  17 ธันวาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-09-850777-1 | — | — |
| 10 |  19 เมษายน พ.ศ. 2565 | 978-4-09-851043-6 | — | — |
| 11 |  19 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-09-851212-6 | — | — |
| 12 |  19 ตุลาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-09-851254-6 | — | — |
| 13 |  17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 | 978-4-09-851436-6 | — | — |
| 14 |  19 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 | 97-84-09-851557-8 | — | — |
| 15 |  18 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-09-852798-4 | — | — |
| 16 |  17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 | 978-4-09-853045-8 | — | — |
| 17 |  19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 | 978-4-09-853136-3 | — | — |
สื่อ > ละคร

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 ได้มีการประกาศว่าซีรีส์นี้จะได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ ได้ออกอากาศทางช่องเอ็มบีเอสและทีบีเอส ตั้งแต่วันที่ 13 เมษายนจนถึง 29 มิถุนายน พ.ศ. 2565 ดิสนีย์แพลตฟอร์มดิสทริบิวชั่นได้เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในการลงสตรีมมิ่งทั่วโลก
ซีรีส์ฤดูกาลที่ 2 ได้รับการประกาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2566 โดยออกอากาศตั้งแต่วันที่ 2 พฤษภาคมจนถึง 28 มิถุนายน พ.ศ. 2566
ผลตอบรับ

ในปี พ.ศ. 2563 มังงะเรื่องนี้อยู่ในรายชื่อผู้เข้าชิง 50 เรื่องในงาน Next Manga Awards ครั้งที่ 6 ในหมวดเว็บไซต์
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 มังงะเรื่องนี้มียอดจำหน่ายมากกว่า 300,000 เล่ม ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2566 มียอดจำหน่ายมากกว่า 5.6 ล้านเล่ม
ซีรีส์เรื่องนี้ติดอันดับที่ 18 ในรายชื่อมังงะที่ดีที่สุดสำหรับผู้อ่านชายของโคโนะ มังงะ กา ซูโกอิ! ประจำปี พ.ศ. 2565 ของทาการาจิมาชะ ซีรีส์นี้ได้รับรางวัล Shogakukan Manga Award ครั้งที่ 68 ในประเภทโชโจะในปี พ.ศ. 2566
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มังงะอย่างเป็นทางการที่ ไซโคมิ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์มังงะอย่างเป็นทางการที่ Phoenix Next (ในภาษาไทย)
เว็บไซต์ละครอย่างเป็นทางการของช่องเอ็มบีเอส (ในภาษาญี่ปุ่น)
ใครจะเป็นแฟนฉันในวันพรุ่งนี้ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2566

การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2566 เป็นการลงมติของสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา (การประชุมร่วมกันของรัฐสภา) เกิดขึ้นหลังจากคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ประกาศรับรองผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 อย่างเป็นทางการ โดยมีการลงมติในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 และวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2566 จากการลงมติครั้งที่ 3 ส่งผลให้ เศรษฐา ทวีสิน เป็นนายกรัฐมนตรี
ชื่อบุคคลที่ได้รับเสนอเป็นนายกรัฐมนตรี > ครั้งที่ 1

การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทยวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ชลน่าน ศรีแก้ว หัวหน้าพรรคเพื่อไทย ได้เสนอชื่อบุคคลเพียงคนเดียวดังนี้
ชื่อบุคคลที่ได้รับเสนอเป็นนายกรัฐมนตรี > ครั้งที่ 3

ในการลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทยวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ชลน่าน ศรีแก้วได้เสนอชื่อบุคคลเพียงคนเดียวดังนี้