stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟาโรห์วัดจ์เนส
รัชสมัย

หลักฐานที่เกี่ยวกับรัชสมัยของฟาโรห์วัดจ์เนสปรากฏเพียงไม่กี่ชิ้นทำให้ทราบเกี่ยวกับรัชสมัยของพระองค์น้อยมาก ส่วนในบันทึกพระนามแห่งตูรินได้บันทึกว่าพระองค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 54 ปี ในขณะที่แมนิโธได้บันทึกว่าพระองค์ทรงปกครองเป็นเวลา 17 ปี นักไอยคุปต์วิทยาได้ประเมินหลักฐานทั้งสองชิ้นว่าเป็นการตีความที่ผิดโดยอาลักษณ์ในช่วงสมัยรามเสส หรือเป็นการพูดเกินจริง หากฟาโรห์วัดจ์เนสทรงเป็นผู้ปกครองอิสระ (ตามที่ริชาร์ด ไวลล์และพีเตอร์ คาพลอนีเชื่อ) จะเห็นได้ชัดว่าพระองค์ทรงเป็นคนสุดท้ายที่ปกครองดินแดนที่เป็นเอกภาพ เนื่องจากพระนามของพระองค์ปรากฏอยู่ในพงศาวดารของราชวงศ์จากเมมฟิสและไทนิส จึงเป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางในนักไอยคุปต์วิทยาว่าผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์นิเนทเจอร์ได้ปกครองอียิปต์ที่ถูกแบ่ง ซึ่งปรากฏว่ามีฟาโรห์สองพระองค์ทรงขึ้นมาปกครองในเวลาเดียวกัน ทฤษฎีนี้มีพื้นฐานมาจากพระนามเซเรคที่ผิดปกติของฟาโรห์พระนามว่า เพอร์อิบเซน ซึ่งเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรหห์นิเนทเจอร์ และวางสัญลักษณ์ของเทพเซธไว้เหนือพระนามเซเรคของพระองค์ เนื่องจากเทพเซธมีต้นกำเนิดจากเมืองออมบอส ดังนั้น ฟาโรห์เพอร์อิบเซนก็น่าจะมาเมืองออมบอสเช่นกัน และแน่นอนว่าพระองค์ทรงปกครองเฉพาะในอียิปต์บนเท่านั้น พระนามของพระองค์ได้หายไปจากบันทึกพระนามแห่งเมมฟิสของในสมัยรามเสส เนื่องจากบันทึกพระนามดังกล่าวได้ถูกเขียนขึ้นโดยนักบวชชาวเมมฟิส และนักบวชเหล่านั้นไม่ยอมรับผู้ปกครองที่ไม่ใช่ผู้ปกครองแห่งเมมฟิสที่เป็นผู้ปกครองในอดีตที่ถูกต้อง
จารึกด้วยหมึกสีดำบนหินอะลาบลาสเตอร์เป็นคำว่า "เวอร์-มา'อา วัดจ์เนส"
ยูอิ มากิโนะ

| ยูอิ มากิโนะ |
| --- | --- |
牧野 由依

เกิด:  (1986-01-19) 19 มกราคม ค.ศ. 1986 (38 ปี) จังหวัดมิเอะ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: มากินง (まきのん) 
อาชีพ: นักพากย์, นักร้อง
องค์การ: อะมิวส์
ยูอิ มากิโนะ (牧野 由依, 19 มกราคม 1986 -) เป็น นักพากย์ นักแสดง นักร้อง และ นักเปียโน ชาวญี่ปุ่น
เกิดที่เมืองชิมะ จังหวัดมิเอะ สังกัดอะมิวส์ ค่ายเพลงฟลายอิงด็อก
ผลงานพากย์

สมาคมคนหนีโลก (นากาฮาระ มิซากิ)
มลทินแห่งลม (ชุ่ยหลิง)
สมุดวาดภาพกับวันฟ้าใส (โทริไก ฮาซึกิ)
สงครามหุ่นหายนะ โบกุราโนะ (โทโกสึมิ ไอโกะ)
NEEDLESS (มาโอะ)
แองเจิลบีทส์! แผนพิชิตนางฟ้า (ยุสะ)
พริพาระ (คุโรสึ อาโรมะ)
ยามาดะคุงกับแม่มดทั้งเจ็ด (โอตสึกะ เมย์โกะ)
ไอดอลมาสเตอร์ ซินเดอเรลลาเกิร์ลส์ (ซากุมะ มายุ)
ซากุราดะ รีเซ็ต ภารกิจฆ่าเวลา (มุราเสะ โยกะ)
จะรักหรือจะหลอก (ซานาดะ ริรินะ)
ภาษาเรียบง่าย

ภาษาเรียบง่าย จำกัดความโดยขบวนการภาษาเรียบง่าย ซึ่งเป็นขบวนการนิยมการใช้ภาษาที่ชัดเจน ทันสมัย และไม่อวดเบ่ง โดยเขียนขึ้นอย่างเอาใจใส่ความง่ายในการทำความเข้าใจ ขบวนการนี้เป็นผลตอบสนองการใช้ศัพท์เฉพาะทางโดยนักกฎหมายหรือคนอื่นเพื่อที่จะสร้างความประทับใจหรือสร้างความสับสนมากกว่าการสื่อสาร ขบวนการนี้แบ่งแยกศัพท์เฉพาะทางที่ก่อให้เกิดความสับสน ออกจากคำศัพท์เฉพาะทางที่ใช้ให้เกิดประโยชน์ในการเขียนให้สั้นลง สำหรับกลุ่มคนที่เข้าใจศัพท์นั้น
พาลันเทียร์

พาลันเทียร์แห่งออร์ธังค์ จากภาพยนตร์ลอร์ดออฟเดอะริงส์
พาลันเทียร์ (Palantír) เป็นของวิเศษอย่างหนึ่งในโลกแห่งจินตนาการของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ  คำว่า พาลันเทียร์ เป็นคำภาษาซินดาริน หมายถึง 'สิ่งซึ่งสามารถมองเห็นได้ไกล ๆ'  รูปพหูพจน์ว่า พาลันทีริ (palantíri)
ที่มาและลักษณะ

ตามคำบรรยายสื่อว่า พาลันเทียร์มีลักษณะเป็นลูกแก้วทรงกลม ลูกแก้วแต่ละดวงสามารถติดต่อสื่อสารกันได้ หากผู้ใดมองเข้าไปในลูกแก้วนี้ ก็จะสามารถมองเห็นสิ่งซึ่งปรากฏในสถานที่ของลูกแก้วอีกดวงหนึ่งที่ติดต่อกับมัน ซึ่งอาจเป็นสิ่งที่เกิดในอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคตก็ได้  ผู้สร้างพาลันเทียร์ขึ้นคือพวกเอลฟ์แห่งวาลินอร์ ซึ่งอยู่บนแผ่นดินประจิม เป็นเอลฟ์ชาวโนลดอร์ ซึ่งส่วนใหญ่เชื่อกันว่าเฟอานอร์เองเป็นผู้คิดค้นประดิษฐ์ขึ้นเป็นคนแรก ลูกแก้วพาลันเทียร์ถูกสร้างขึ้นเป็นจำนวนมาก มีขนาดหลากหลายเล็กใหญ่แตกต่างกันไป ลูกเล็ก ๆ อาจมีขนาดเพียงหนึ่งฟุต ส่วนลูกใหญ่อาจมีขนาดเท่ากับห้องโถงทีเดียว  ศิลาดวงแม่ ถูกเก็บรักษาไว้ที่หอคอยอวัลโลเน บนเกาะโทลเอเรสเซอา แต่ไม่มีบันทึกใดระบุว่ามีการติดต่อระหว่างศิลาดวงนี้กับดวงอื่น ๆ ที่อยู่บนมิดเดิลเอิร์ธ
พาลันเทียร์ทั้งเจ็ดในมิดเดิลเอิร์ธ

ในยุคที่สอง พวกเอลฟ์ได้มอบพาลันเทียร์เจ็ดดวงให้กับมนุษย์ดูเนไดน์แห่งนูเมนอร์ ซึ่งได้ใช้ติดต่อสื่อสารกันระหว่างเหล่าชนผู้ศรัทธากับพวกเอลฟ์ ในยุคแห่งความมืดมนของนูเมนอร์ ครั้นถึงกาลพินาศของอาณาจักรนูเมนอร์ เอเลนดิลกับโอรสทั้งสองได้นำพาลันเทียร์เหล่านั้นติดตัวมาในการลี้ภัยสู่แผ่นดินใหญ่ของมิดเดิลเอิร์ธด้วย หลังจากพวกเขาตั้งอาณาจักรชาวดูเนไดน์ขึ้นบนมิดเดิลเอิร์ธ ก็ได้จัดแบ่งศิลาทั้งเจ็ดดวงไปไว้ยังสถานที่สำคัญต่าง ๆ ดังนี้
พาลันเทียร์ทั้งเจ็ดในมิดเดิลเอิร์ธ > เอลอสทิริออน

เอลอสทิริออน เป็นหอคอยที่สูงที่สุดในหมู่หอคอยแห่งทาวเวอร์ฮิลล์ ซึ่งตั้งอยู่ทางชายเขตตะวันตกสุดของแคว้นไชร์ เอเลนดิลมักเสด็จมาที่นี่บ่อย ๆ ด้วยเชื่อว่าจะสามารถติดต่อกับศิลาดวงแม่ที่อวัลโลเนได้ ภายหลังพาลันเทียร์ดวงนี้ถูกนำกลับคืนสู่แดนประจิมพร้อมกับผู้ถือแหวนเอลฟ์ทั้งสาม
พาลันเทียร์ทั้งเจ็ดในมิดเดิลเอิร์ธ > อันนูมินัส

อันนูมินัส เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรอาร์นอร์ พาลันเทียร์แห่งอันนูมินัสสูญหายไปหลังจากเหตุการณ์ที่เรือพระที่นั่งของกษัตริย์อาร์เวดุย กษัตริย์องค์สุดท้ายของอาร์นอร์ จมหายไปในทะเลน้ำแข็งแห่งโฟโรเคล ในปีที่ 1975 ของยุคที่สาม
พาลันเทียร์ทั้งเจ็ดในมิดเดิลเอิร์ธ > อะมอนซูล

อะมอนซูล เป็นป้อมปราการสำคัญของอาณาจักรอาร์นอร์ (ปรากฏในเนื้อเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน มหันตภัยแห่งแหวน ที่ซึ่งโฟรโดถูกพวกภูตแหวนทำร้ายด้วยมีดมอร์กูล) ป้อมนี้ถูกทำลายจนพินาศในสงครามระหว่างอาณาจักรอาร์นอร์กับวิชคิงแห่งอังก์มาร์ ในปีที่ 1409 ของยุคที่สาม แล้วจึงเปลี่ยนชื่อไปเป็น เวทเธอร์ทอป พาลันเทียร์แห่งอะมอนซูลเป็นศิลาดวงที่ใหญ่เป็นลำดับที่สอง มันเกือบสูญหายไปในสงครามใหญ่ดังกล่าว แต่ก็ถูกกู้กลับคืนมาได้ อย่างไรก็ดีพาลันเทียร์ดวงนี้ก็สูญหายไปอีกครั้ง หลังจากเหตุการณ์ที่เรือพระที่นั่งของกษัตริย์อาร์เวดุย กษัตริย์องค์สุดท้ายของอาร์นอร์ จมหายไปในทะเลน้ำแข็งแห่งโฟโรเคล
พาลันเทียร์ทั้งเจ็ดในมิดเดิลเอิร์ธ > ออสกิเลียธ

ออสกิเลียธ แต่เดิมเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรกอนดอร์ พาลันเทียร์แห่งออสกิเลียธเป็นดวงที่มีขนาดใหญ่ที่สุด และมีพลังแข็งแกร่งที่สุด ตามปกติพาลันเทียร์จะสามารถติดต่อกันได้เพียงดวงต่อดวง ยกเว้นพาลันเทียร์แห่งออสกิเลียธนี้เท่านั้นที่สามารถเข้าแทรกแซงการติดต่อระหว่างพาลันเทียร์ดวงใด ๆ ก็ได้ พาลันเทียร์ดวงนี้ถูกเก็บรักษาอยู่ในหอคอยบนสะพานใหญ่ในนครที่ทอดข้ามแม่น้ำอันดูอิน ยอดหอคอยสร้างเป็นโดมขนาดใหญ่วาดภาพท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ดารดาษด้วยดวงดาว เป็นที่มาของชื่อของนครแห่งนี้ (ออส-กิเลียธ หมายถึง โดมแห่งดวงดาว) ศิลาดวงนี้เป็นดวงที่สูญหายไปก่อนดวงอื่น ๆ โดยหายไปในยุคของกบฏราชวงศ์ ในราวตอนกลางของยุคที่สาม เนื่องจากพลัดตกลงไปในลำน้ำอันดูอิน
พาลันเทียร์ทั้งเจ็ดในมิดเดิลเอิร์ธ > ออร์ธังค์ หรือ ไอเซนการ์ด

หอคอยออร์ธังค์ ตั้งอยู่ที่อังเกรนอสต์ (หรือไอเซนการ์ด) เป็นหอคอยที่สร้างขึ้นโดยชาวดูเนไดน์ตั้งแต่ยุคที่สอง ในทางตอนใต้ของเทือกเขามิสตี้ ครั้นถึงปี 2759 ของยุคที่สาม เบเรน สจ๊วตแห่งกอนดอร์ จึงได้มอบหอคอยนี้ให้แก่ซารูมาน ทำให้เขาได้ใช้พาลันเทียร์ดวงนี้ติดต่อกับเซารอนอย่างลับ ๆ ภายหลังเมื่อซารูมานผู้แปรพักตร์ไปสู่ความชั่วร้าย ถูกพวกเอนท์กำราบลงได้  กริม่า เวิร์มทัง สมุนทรยศของเขาจึงขว้างพาลันเทียร์ดวงนี้ลงมาใส่แกนดัล์ฟ ศิลาดวงนี้ตกทอดไปสู่อารากอร์น ทายาทแห่งอิซิลดูร์(พ่อของ อิซิลดูร์ อีเรนดี) ผู้ก่อตั้งอาณาจักรกอนดอร์  และได้อยู่ในอารักขาของอารากอร์นมาตลอดในยุคที่สี่ จน อารากอร์น สิ้นอายุ
พาลันเทียร์ทั้งเจ็ดในมิดเดิลเอิร์ธ > มินัสอิธิล

มินัสอิธิล หรือ "หอคอยจันทร์รุ่ง" เป็นหอคอยที่สร้างอยู่ที่เชิงเขาเอเฟลดูอัธ ภายหลังตกไปอยู่ในมือของพวกนาซกูล ในปีที่ 2002 ของยุคที่สาม แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น มินัสมอร์กูล พาลันเทียร์แห่งมินัสอิธิลถูกนำไปยังบารัดดูร์ และกลายเป็นเครื่องมือของเซารอนในการติดต่อกับซารูมาน และใช้ล่อลวงเดเนธอร์จนเสียสติ คาดว่าพาลันเทียร์ดวงนี้พินาศไปพร้อมกับการล่มสลายของเซารอน
พาลันเทียร์ทั้งเจ็ดในมิดเดิลเอิร์ธ > มินัสอะนอร์

มินัสอะนอร์ หรือ "หอคอยตะวันรอน" เป็นหอคอยที่สร้างอยู่ที่เชิงเขามินโดลลูอิน ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น มินัสทิริธ เดเนธอร์ใช้พาลันเทียร์ดวงนี้ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ทำให้ถูกอุบายฉ้อฉลของเซารอนจนเสียสติ เดเนธอร์อุ้มศิลาดวงนี้เอาไว้ขณะพยายามจะเผาตัวเองตาย ในภายหลัง ไม่มีผู้ใดสามารถมองเห็นสิ่งใดจากศิลาดวงนี้อีกเลย นอกจากผู้ที่มีพลังอำนาจแข็งแกร่งจริง ๆ
ฟาโรห์วัดจ์คาเร

วัดจ์คาเร เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์ ซึ่งครองราชย์ราว 2150 ปีก่อนคริสตกาลในสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง พระองค์ถูกมองว่าเป็นบุคคลที่คลุมเครืออย่างมากในประวัติศาสตร์อียิปต์
การระบุตัวตน

ฟาโรห์วัดจ์คาเรมีกล่าวถึงเพียงครั้งเดียวในจารึกหินปูนหรือที่รู้จักกันในชื่อว่า บันทึกพระราชโองการแห่งคอปโตส อาร์ (อยู่ที่พิพิธภัณฑ์ไคโร; obj. JE 41894) ซึ่งว่ากันว่าสร้างขึ้นโดยพระองค์เอง ซึ่งบันทึกรายการบทลงโทษสำหรับทุกคนที่กล้าทำลายหรือปล้นวิหารที่อุทิศให้กับเทพมินแห่งคอปโตส อย่างไรก็ตามจากมุมมองทางโบราณคดี ไม่ทราบอะไรเกี่ยวกับฟาโรห์พระองค์นี้อีกเลย และการมีอยู่ของพระองค์ยังถูกตั้งคำถามโดยนักวิชาการบางคน เพราะพระองค์ไม่ได้รับการกล่าวถึงในบัทึกพระนามกษัตริย์ที่บันทึกขึ้นในช่วงรามเสสใด ๆ
จารึกในนิวเบียได้กล่าวถึงฟาโรห์ในยุคอดีดพระนามว่า วัดจ์คาเร และในปัจจุบันเชื่อกันว่าพระนามบนจารึกดังกล่าวคือ เมนค์คาเร ซึ่งเป็นพระนามครองราชบัลลังก์ของผู้ปกครองท้องถิ่นนามว่า เซเกอเซนิ จากราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์
นักวิชาการ อย่างเช่น ฟารุก โกมาอา และวิลเลียม ซี. เฮย์ส ได้ระบุโดยเชื่อมโยงพระนามฮอรัส "ดเจเมด-อิบ-เทาอิ (Djemed-ib-taui)" กับฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเร และพระนามฮอรัส "วัดจ์คาเร" กับฟาโรห์ที่คลุมเครือพระนามว่า ฮอร์-คาบาว และฮานส์มองว่า "วัดจ์คาเร" เป็นผู้ปกครองก่อนหน้าของ "ดเจเมด-อิบ-เทาอิ" และจัดให้ฟาโรห์ทั้งสองพระองค์อยู่ในราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์
ภาษาเม็นตาไว

| ภาษาเม็นตาไว |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: เกาะเม็นตาไว, สุมาตราตะวันตก (อินโดนีเซีย)
จำนวนผู้พูด: 64,000 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียศูนย์กลางภาษากลุ่มซุนดา-ซูลาเวซีภาษากลุ่มสุมาตราภาษาเม็นตาไว
รหัสภาษา
ISO 639-3: mwv
ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
ภาษาเม็นตาไว เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน พูดโดยชาวเม็นตาไวในเกาะเม็นตาไว สุมาตราตะวันตก มีหลายสำเนียง เช่น ซิมาเลอฆี ซากาลากัน ซีลาบู ตารีกากู ซัวมันฆันยา ซีเบอรุตเหนือ ซีเบอรุตใต้ ซีปูรา ปาไฆ เป็นต้น
มะแว้งต้น

| มะแว้งต้น |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Solanales
วงศ์:: Solanaceae
สกุล:: Solanum
สปีชีส์:: S.  violaceum
ชื่อทวินาม
Solanum violaceum Ortega 1798

ชื่อพ้อง
  รายการ Solanum agreste Roth  Solanum chinense Dunal  Solanum coccineum Dunal  Solanum cuneatum Moench  Solanum erosum Van Heurck & Müll.Arg.  Solanum ferox Jungh. ex Miq.  Solanum heynii Roem. & Schult.  Solanum himalense Dunal  Solanum indicum L.  Solanum indicum f. album C.Y.Wu & S.C.Huang  Solanum indicum var. recurvatum C.Y.Wu & S.C.Huang  Solanum junghuhnii Miq.  Solanum kurzii Brace ex Prain  Solanum lividum Willd. ex Dunal  Solanum nelsonii Zipp. ex Span.  Solanum nivalo-montanum C.Y.Wu & S.C.Huang  Solanum pinnatifidum Roth  Solanum pubescens Heyne ex Walp.  Solanum racemosum Noronha  Solanum sanitwongsei Craib  Solanum sodomeum Russ. ex Nees  Solanum vincentii Delile ex Dunal  Solanum virginianum Russ. ex Wall.  
มะแว้งต้น (ชื่อวิทยาศาสตร์: Solanum violaceum) เป็นพืชในสกุลมะเขือ กระจายพันธุ์ในอินเดีย จีน และอินโดจีน ลักษณะเป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก สูง 1–1.5 เมตร ลำต้นมีขนนุ่ม ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่หรือขอบขนาน เรียงสลับกัน ขนาด 4–10 x 6–12 เซนติเมตร โคนใบป้านกว้าง ขอบใบหยักเว้าหรือเป็นแฉกมน ๆ ไม่สม่ำเสมอกัน ผิวใบมีขนนุ่มทั้งสองด้าน ดอกออกเป็นช่อสั้น ๆ ตามซอกใบหรือปลายกิ่ง มีดอกย่อย 2–8 ดอก ดอกสีม่วง กลีบเลี้ยงโคนเชื่อมกัน ปลายแยกเป็น 5 กลีบ กลีบดอกโคนเชื่อมกัน ปลายแยกเป็น 5 กลีบเช่นกัน มีอับเรณูสีเหลือง มีเกสรตัวผู้ 5 อัน ผลกลมสีเขียวขนาดราว 1 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีแดง ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก
การใช้ประโยชน์

ตำรายาไทยระบุว่าผลมะแว้งต้นมีรสขมขื่นเปรี้ยว ใช้แก้ไอ ขับเสมหะ ช่วยให้เจริญอาหาร รากมะแว้งต้นมีรสขมขื่นเปรี้ยวเช่นกัน มีสรรพคุณแก้ไอ แก้ไข้สันนิบาต กัดเสมหะ นอกจากนี้ยังเข้ากับสมุนไพรอื่นเป็นยาประสะมะแว้ง ซึ่งเป็นหนึ่งในยารักษากลุ่มอาการของระบบทางเดินหายใจในบัญชียาหลักแห่งชาติ
ผลมะแว้งต้นรับประทานเป็นอาหารกับน้ำพริก แต่นิยมน้อยกว่ามะแว้งเครือ ลูกมะแว้งต้นมีวิตามินเอค่อนข้างสูง ชาวกะเหรี่ยงนำผลมาใส่แกงหรือน้ำพริก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มะแว้งต้น
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Solanum violaceum ที่วิกิสปีชีส์
มาโต้ ซากุระ

| มาโต้ ซากุระ |
| --- | --- |
ตัวละครใน มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์
ปรากฏครั้งแรก: เกม เฟต/สเตย์ไนต์
ให้เสียงโดย: ชิทายะ โนริโกะ (ญี่ปุ่น)  เชอร์รี่ ลิน (อังกฤษ)   ศรีอาภา เรือนนาค (ไทย)
ประวัติ
ตำแหน่ง: มาสเตอร์ของ ไรเดอร์
ญาติ: โทซากะ ริน (พี่สาว) , มาโต้ ชินจิ (พี่ชายบุญธรรม) , โทซากะ อาโออิ (มารดา) , มาโต้ คาริยะ (ลุงบุญธรรม : เสียชีวิต) , โทซากะ โทคิโอมิ (บิดา : เสียชีวิต)
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
รูปแบบอื่น: ซากุระด้านมืด
ความสามารถ: สั่งสมมานาได้ไม่มีที่สิ้นสุด
มาโต้ ซากุระ ญี่ปุ่น: 間桐 桜; โรมาจิ: Matō Sakura เป็นตัวละครสมมติจากเกมซาวนด์โนเวลของ ไทป์-มูน และการ์ตูนเรื่อง เฟต/สเตย์ไนต์
สาวน้อยนักเรียนปี 1 โรงเรียนเดียวกันกับที่ ชิโร่ เรียนอยู่ เธอเป็นน้องสาวของ มาโต้ ชินจิ หลังจากที่พ่อของชิโร่ เอมิยะ คิริซึงุ เสียชีวิต เธอก็ได้แวะเวียนมาหาชิโร่ที่บ้านบ่อยๆ ทุกเช้าเพื่อนที่จะช่วยเหลืองานบ้านของเขา ภายนอกเธอดูเหมือนคนขี้อาย แต่แท้จริงแล้วเธอมีพลังที่ยิ่งใหญ่ซุกซ่อนอยู่ภายใน นอกจากนั้นเธอยังแอบชอบชิโร่มานานแล้วด้วย
วันเกิดของเธอคือวันที่ 2 มีนาคม กรุ๊ปเลือด O ในช่วงของ เฟต/ซีโร่ เธอสูง 120 ซม. น้ำหนัก 25 กก. 10 ปีผ่านไป เธอได้โตขึ้นเป็นสูง 156 ซม. น้ำหนัก 46 กก. และสัดส่วน B85/W56/H87
สำหรับ เสียงพากย์ ของซากุระนั้นคือเสียงของ ชิทายะ โนริโกะ ในภาษาญี่ปุ่น ส่วนภาษาอังกฤษนั้นเป็นของ เชอร์รี่ ลิน
ความสามารถ

ถึงเธอจะเติบโตมาในตระกูลมาโต้ แต่แท้จริงแล้วในตัวเธอก็มีพลังเวทย์ปริมาณมหาศาลซุกซ่อนอยู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ได้มาตามสายเลือดของโทซากะ แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังมีความรู้ในเรื่องของการใช้เวทมนตร์ และเรื่องที่มานาของเธอถูกจำกัดโดยหนอนของโซเค็นเพียงนิดหน่อยเท่านั้น แม้ว่าเธอจะมีความรู้ในศาสตร์ของตระกูลมาโต้เพียงแค่เป็นทฤษฎี แต่เธอก็เหมาะสมสำหรับการเป็นจอมเวทย์มากกว่าด้วยสายเลือดของเธอ และตัวของเธอที่ถูกบังคับให้ปรับตัวเข้ากับหนอนของโซเค็น เพื่อให้สามารถให้ใช้เวทมนตร์เฉพาะของตระกูลมาโต้ได้ นอกจากนั้น หนอนของโซเค็นยังสามารถทำให้เธอเป็นเหมือนกับ อังรี มานยุ ในตอนที่ยังไม่สมบูรณ์ หรือเป็น "เงา" นั่นเอง ซึ่งทำให้ซากุระต้องทำเดินตามเส้นทางที่โซเค็นกำหนดเอาไว้ด้วยความกลัว อย่างไรก็ตาม หากซากุระบิดเบือนไม่ยอมทำตามที่โซเค็นควบคุม และควบคุมตัวเธอเอง เธอจะกลายเป็น ซากุระด้านมืด ซึ่งเป็นด้านที่โหดร้ายอย่างที่ผิดกับตัวเธอแต่เดิมมากที่สุด เธอจะกลายเป็นคนไร้เหตุผลและอารมณ์ และจ้องแต่จะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างรอบข้างเธอในที่สุด
ซากุระด้านมืด จะสามารถสะสมมานาไว้ได้ไม่จำกัดปริมาณ แต่เธอก็สามารถที่จะปล่อยมันออกมาเป็นวงจรเวทย์ได้ โดยสิ่งที่แตะต้องเธอในขณะที่เธออยู่ในด้านมืด ทุกสิ่งจะถูกหลอมละลายและแปรสภาพเป็นมานาบริสุทธิ์ให้กับเธอ และเมื่อสิ่งที่มีลักษณะคล้ายวิญญาน อย่างเช่นพวกข้ารับใช้ เมื่อถูกสัมผัสโดย “เงา” ของเธอ ทั้งจิตใจและร่างกายของข้ารับใช้เหล่านั้นจะถูกเปลี่ยนแปลงให้เป็นด้านมืด ซึ่งจะส่งผลให้ข้ารับใช้เหล่านั้นแข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย นอกจากนั้น เธอยังสามารถควบคุม “เงา” ของเธอให้อยู่ในรูปร่างคล้ายหนวด หรือแม้แต่สร้างอสูรขึ้นมาจากเงาของตนเองเพื่อใช้งานได้ และเธอยังมีความสามารถในการฟื้นฟูสภาพร่างกายขั้นสูงอีกด้วย
บทบาท

บทบาทของเธอในเนื้อเรื่อง ทั้งบทเฟต และบท อันลิมิเต็ด เบลด เวิร์คส เธอจะเป็นเพียงแค่ตัวละครรองเท่านั้น แต่ในเนื้อเรื่องบทที่ 3 หรือบท เฮฟเว่นส์ ฟีล  ซึ่งเป็นบทของเธอโดยเฉพาะ จะกล่าวถึงปูมหลังในช่วงที่เธออาศัยอยู่กับตระกูลมาโต้ โดยกล่าวถึงเหตุการณ์ที่ มาโต้ โซเคน ไม่พอใจที่ชินจิ หลานชายของตนไม่สามารถเป็นมาสเตอร์ได้ จึงได้ทำการล่าล้างข้ารับใช้ทุกตน โดยใช้ซากุระ และ ทรู แอสซาซิน เป็นเครื่องมือ ในเหตุการณ์ครั้งนั้น เบอร์เซิร์กเกอร์, แลนเซอร์, เซเบอร์ และ อาเชอร์ ได้ตกลงสู่ตรีเอกานุภาพแห่งความมืด และเธอก็ได้เข้าครอบงำ เซเบอร์ด้านมืด และ เบอร์เซิร์กเกอร์ด้านมืด ให้เป็นข้ารับใช้ของเธออีกด้วย ในคืนเดียวกัน เธอก็ได้ออกอาละวาดทำลายเมืองฟุยูกิ สังหารผู้บริสุทธิ์เป็นจำนวนมาก เพื่อสะสมมานานั่นเอง ในเหตุการณ์ครั้งนั้น กิลกาเมชก็ได้ปรากฏตัวขึ้น และโจมตีเธอด้วย เกท ออฟ บาบิโลน ของเขา แต่เมื่อต้องปะทะกับความสามารถในการฟื้นฟูร่างกายอันเหนือธรรมชาติของเธอ จึงทำให้เธอแทบไม่ได้รับผลอะไรเลย และท้ายสุด เขาก็ได้ถูกกลืนกินเข้าไปอีกคน
จากโศกนาฏกรรมที่เธอได้ก่อขึ้น เธอจึงได้ตามหาโซเคน เพื่อที่จะบังคับให้เขาจบชีวิตของเธอลง ในระหว่างนั้นเอง เธอก็ได้ถูกขัดขวางโดยชินจิ ด้วยการขู่เธอว่าจะนำเรื่องที่เขามีเพศสัมพันธ์กับเธอไปบอกแก่ชิโร่ เพื่อที่จะให้เธอยอมมีเพศสัมพันธ์กับเขาอีก ด้วยความหวาดกลัว เธอจึงลงมือฆ่าชินจิ และยอมแพ้ต่อด้านมืดในตัวเอง กลายเป็นด้านมืด เธอได้ชิงตัวอิลยามา เพื่อจะใช้เธอเป็นแกนกลางของจอกศักดิ์สิทธิ์ที่จะปรากฏขึ้นใหม่
หลังจากที่ชิโร่และโคโตมิเนะได้ชิงตัวอิลยากลับมา เธอได้สังหารทรู แอสซาซิน และนำหนอนของโซเคนออกจากร่างเธอ ต่อมาเธอได้ปะทะกับรินในสถานที่อัญเชิญจอกศักดิ์สิทธิ์ ที่ภูเขาเอ็นโซ และได้ปะทะกับพลังของ ดาบอัญมณีของเซลเร็ช ที่สูงส่งกว่า ทำให้เงาของเธอนั้นไร้ประโยชน์ทันที ซึ่งรินเป็นฝ่ายชนะ แต่เธอก็ไม่ได้สังหารซากุระ แต่กลับเข้าไปกอดน้องสาวสุดที่รักของเธอแทน เพื่อให้เธอสงบลง ในขณะนั้นเอง เธอก็ได้รู้ว่าพี่สาวของเธอนั้นรักเธอมากแค่ไหน เธอจึงได้พยายามต่อต้านความมืดในตัวเธอ ซึ่งช่วยให้ชิโร่ได้ปลดปล่อยพันธนาการของ อังรี มานยุ ที่พันธนาการวิญญานของเธอเอาไว้ด้วย รูล เบรกเกอร์ หลังจากนั้น เขาได้เทรซดาบ เอกซ์คาลิเบอร์ ขึ้นมาเพื่อทำลายจอกศักดิ์สิทธิ์ แต่ใน ฉากจบที่แท้จริง อิลยาได้เข้ามาขัดขวาง เธอได้ปิดประตูลง และแสดงเฮฟเว่นส์ ฟีล เพื่อให้ชิโร่มีชีวิตอยู่ต่อไป (ใน ฉากจบธรรมดา ชิโร่ได้เทรซดาบเอกซ์คาลิเบอร์ขึ้นมา และทำลายจอกศักดิ์สิทธิ์ได้สำเร็จ แต่ชีวิตเขาก็ได้สูญสลายไปด้วย เธอยอมรับเรื่องที่เขาตายไม่ได้ เธอจึงอาศัยอยู่ที่บ้านเอมิยะ เพื่อรอการกลับมาของเขา ตลอดไป)  
หลังจากที่ด้านมืดของเธอถูกทำลายลง ร่างกายเธอก็ยังคงมีมานาสะสมไว้อยู่ เธอจึงสามารถคงสภาพไรเดอร์เอาไว้ได้ และอาศัยอยู่กับเธอต่อไป
ใน เฟต/ฮอลโลว์อาตาราเซีย เธอได้อาศัยอยู่อย่างสงบสุขในเมืองฟุยูกิ โดยที่พี่สาวของเธอได้เดินทางไปยังสมาคมจอมเวทย์ ไรเดอร์ได้กล่าวว่าเธอกลายเป็นที่นิยมจากการเป็นกัปตันคนใหม่ของชมรมยิงธนูที่โรงเรียน ตัวเธอในด้านมืดนั้นยังคงอยู่ แต่ปรากฏออกมาเฉพาะในฉบับหนังสือการ์ตูนเท่านั้น
ใน อิคลิพส์ ซึ่งเป็นบทพิเศษใน อทาราเซีย เธอได้ร่วมมือกับไรเดอร์ในการยั่วยวนชิโร่ และช่วยกันปรนนิบัติเขา ซึ่งเหตุผลที่ไรเดอร์ทำแบบนี้ก็เพื่อให้ชิโร่หันมาสนใจในตัวมาสเตอร์ของเธอมากยิ่งขึ้น แต่แท้จริงนั่นเป็นเพียงมนต์ของไรเดอร์ ที่อนุมานตัวซากุระขึ้นมาเพื่อแสดงความต้องการที่แท้จริงของตัวเธอเองเท่านั้น
มาสค์ไรเดอร์หมายเลข 1 ไอ้มดแดงอาละวาด

| มาสค์ไรเดอร์หมายเลข 1 ไอ้มดแดงอาละวาด |
| --- | --- |

กำกับ: โอซะมุ คาเนดะ
เขียนบท: อิโนะอุเอะ โทชิกิ (และ ฮิโรชิ ฟุจิโอกะ มีส่วนร่วมด้วย)
สร้างจาก: ไอ้มดแดงอาละวาด โดย Shotaro Ishinomori มาสค์ไรเดอร์โกสต์ โดย Takuro Fukuda
อำนวยการสร้าง: Noriko Kosakawa Shinichirô Shirakura
นักแสดงนำ: ฮิโรชิ ฟุจิโอกะ ชุน นิชิเมะ ริวสุเกะ ยะมะโมะโตะ โคโซ ทาเคดะ สึโยชิ อะเบะ นัทสึมิ โอคาโมโตะ นะโอะ นะงะซะวะ
ผู้บรรยาย: Tomokazu Seki
กำกับภาพ: Kōji Kurata
ตัดต่อ: Hideaki Ōhata
ดนตรีประกอบ: Kōtarō Nakagawa Shuhei Naruse Go Sakabe
บริษัทผู้สร้าง: โทเอ ทีวีอาซาฮี โทเอวิดีโอ Asatsu DK โทเอเอเจนซี บันได คิโนชิชะ 
ผู้จัดจำหน่าย: โทเอ
วันฉาย:  26 มีนาคม ค.ศ. 2016  เมษายน ค.ศ. 2016
ความยาว: 96 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: $4.7 million
มาสค์ไรเดอร์หมายเลข 1 ไอ้มดแดงอาละวาด (ญี่ปุ่น: 仮面ライダー１号; โรมาจิ: Kamen raidā ichi-gō) เป็นภาพยนตร์ฉลองครบรอบ 45 ปี ของ มาสค์ไรเดอร์ ซีรีส์
เรื่องย่อ

เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อ 45 ปีก่อน ชายผู้หนึ่งถูกดัดแปลงเป็นมนุษย์ดัดแปลงด้วยน้ำมือของช็อกเกอร์องค์กรลับชั่วร้าย นับแต่นั้นมาเขาก็ต่อสู้มาตลอดเพื่อปกป้องอิสรภาพของมนุษย์ ชื่อของเขาก็คือ ฮอนโก ทาเคชิ มาสค์ไรเดอร์คนแรกที่กำเนิดขึ้นมาบนโลกนี้ เวลาได้ล่วงเลยมาหลายปี ทาเคชิที่ต่อสู้กับความชั่วร้ายตามที่ต่าง ๆ บนโลกโดยไม่มีใครรู้ ก็กลับบ้านเกิดอย่างเร่งด่วนเมื่อเขารู้ว่านักเรียนสาวม.ปลาย คนหนึ่งตกอยู่ในอันตราย เพราะถูกช็อกเกอร์หมายตาไว้ “ทาจิบานะ มายุ” ตัวตนของเธอจำเป็นต่อการฟื้นคืนชีพของทูตนรก-อดีตผู้นำสูงสุดขององค์กรช็อกเกอร์ ทาเคชิค้นหาสาเหตุที่มายุถูกหมายตา และได้พบกับมาสค์ไรเดอร์โกสต์ เทนคูจิ ทาเครุและพรรคพวกของเขา มายุได้พบกับทาเคชิอีกครั้งหลังไม่เจอกันมา 3 ปี และค่อย ๆ เริ่มเปิดใจเหมือนเมื่อครั้งอดีตทีละนิด แต่ว่าร่างกายของทาเคชิที่ผ่านการใช้งานมาอย่างหนักมาก ใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว อีกด้านหนึ่ง อุลก้า, อีกุร่า, บัฟฟาล 3 คนที่ทรยศต่อช็อกเกอร์ได้ตั้งองค์กรใหม่ขึ้นมาชื่อว่า “โนว่าช็อกเกอร์” และเริ่มดำเนินแผนการอันน่าสะพรึงด้วยการจะยึดครองประเทศญี่ปุ่น อันตรายที่มีต่อมายุ และวิกฤตอันใหญ่หลวงของญี่ปุ่น นักรบในตำนาน ฮอนโก ทาเคชิ จะ “แปลงร่าง” เพื่อสานต่อชีวิต, ความรัก ไปสู่อนาคต
ตัวละครเฉพาะที่ปรากฏตัว > โนวาช็อคเกอร์

โนวาช็อคเกอร์ คือกลุ่มช็อคเกอร์ที่แยกตัวออกมาเพื่อสร้างองค์กรใหม่ขึ้นมาโดยใช้นามเป็นบริษัท มีเป้าหมายในการยึดครองโลกด้วยระบบทุนนิยมและเศรษฐกิจ โดยใช้พลังงานโนวาในการสร้างความวุ่นวายที่ญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2013-01-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
| ด ค กภาพยนตร์ที่กำกับโดย โอซะมุ คาเนดะ |
| --- | --- |
ยุค 1990:  เกราะเหล็กบีไฟเตอร์ (ภาพยนตร์) (1995) 
ยุค 2000:  มาสค์ไรเดอร์เดนโอ & คิบะ ไคลแม็กซ์ เดกะ (2008)  ซาราบะ มาสค์ไรเดอร์เดนโอ ไฟนอล เค้าท์ดาวน์ (2008)  มาสค์ไรเดอร์ดีเคด ออลไรเดอร์ ปะทะ ไดช็อกเกอร์ (2009) 
ยุค 2010:  คาเมนไรเดอร์ x คาเมนไรเดอร์ x คาเมนไรเดอร์ เดอะมูวี่: โชวเดนโอไทรโลจี EPISODE RED ดวงดาวที่ส่องประกาย(สตาร์ทวินเคิล)ของเซโร่ (2010)  มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก Let's go Kamenrider (2011)  มหาศึกรวมพลังฮีโร่: คาเมนไรเดอร์ ปะทะ ซุปเปอร์เซนไต (2012)  ตำรวจอวกาศเกียบัน THE MOVIE (2012)  มาสค์ไรเดอร์ x ซูเปอร์เซนไท x ตำรวจอวกาศ ซูเปอร์ฮีโร่ไทเซน Z (2013)  คาเมนไรเดอร์ หมายเลข 1 (ภาพยนตร์) (2016)
ภาษาเยอ

| ภาษาเยอ (Yer) |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: จังหวัดศรีสะเกษ และกาฬสินธุ์
จำนวนผู้พูด: ประมาณ 10,000 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  มอญ-เขมรมอญ-เขมรตะวันออกภาษากลุ่มกะตูภาษาเยอ (Yer)
รหัสภาษา
ISO 639-3: nyl
ภาษาเยอ (Yer) เป็นภาษาที่อยู่ใน ตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยกะตู มีผู้พูดในประเทศไทย 10,000 คน ในจังหวัดศรีสะเกษ และจังหวัดกาฬสินธุ์
นักภาษาศาสตร์จัดภาษาเยอกับภาษากูยให้เป็นภาษาเดียวกัน เนื่องจากมีการใช้คำศัพท์พื้นฐานร่วมกันมาก มีความแตกต่างกันในเรื่องเสียงของพยัญชนะ และเสียงสระ
ภาษาเยอเป็นภาษาที่มีความอ่อนไหวมาก จากอิทธิพลของภาษาลาว และภาษาเขมรมาก ในหมู่บ้านของชาวเยอ จะพูดภาษาเยอ ภาษาเขมร และภาษาลาว ทำให้มีโอกาสที่จะทำให้ภาษาเยอเป็นภาษาตายได้ในอนาคต
ภาษาเยอพูดกันใน บ้านกุง บ้านขาม ในกิ่งอำเภอศิลาลาด บ้านกลาง หรือบ้านเชือก บ้านจิก บ้านหลุมโมก บ้านหนองหว้า บ้านตลาด บ้านท่าโพ บ้านดอนเรือ บ้านบากเรือ บ้านร่องโศก บ้านใหญ่ บ้านกลาง บ้านโนน บ้านหว้าน ในอำเภอราษีไศล บ้านขมิ้น บ้านโพนค้อ ในอำเภอเมืองศรีสะเกษ บ้านปราสาทเยอ และบ้านโพนปลัด ในอำเภอไพรบึง
ภาษาเรียง

| ภาษาเรียง |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: จีน พม่า
จำนวนผู้พูด: 15,500 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  กลุ่มภาษามอญ-เขมร กลุ่มภาษามอญ-เขมรเหนือกลุ่มภาษาปะหล่องภาษาเรียง
รหัสภาษา
ISO 639-3: ril
ภาษาเรียง (Riang language) มีผู้พูดทั้งหมด 15,500 คน พบในพม่า 12,500 คน (พ.ศ. 2551) ในรัฐฉาน พบในจีน 3,000 คน (พ.ศ. 2538) ในมณฑลยูนนาน จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตร-เอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรเหนือ สาขาย่อยปะหล่อง ผู้พูดภาษานี้ในพม่าส่วนใหญ่พูดภาษาไทใหญ่ได้ด้วย เขียนด้วยอักษรละติน
ยักษ์น้ำเงิน

ยักษ์น้ำเงิน อาจหมายถึง
ดาวยักษ์น้ำเงิน - ดาวฤกษ์ชนิดหนึ่งตามการจัดประเภทดาวฤกษ์
BLUE GIANT - มังงะของญี่ปุ่น
ฟลอร์บอลชายชิงแชมป์โลก 2018

ฟลอร์บอลชายชิงแชมป์โลก 2018 เป็นการแข่งขันกีฬาฟลอร์บอลชิงแชมป์โลก จัดขึ้นระหว่างวันที่ 1-9 ธันวาคม ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่ กรุงปราก ประเทศเช็กเกีย เป็นเจ้าภาพ นับเป็นการจัดครั้งที่ 3 ของประเทศเช็กเกีย
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน > รอบคัดเลือก

รอบคัดเลือกจัดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 22 มกราคม ถึง 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
|  | วันที่ | สถานที่แข่งขัน | จำนวนประเทศ | ประเทศที่ผ่านการคัดเลือก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ประเทศเจ้าภาพ |  |  | 1 |  เช็กเกีย |
| โซนยุโรป กลุ่ม 1 |  |  ทาลลินน์ | 2 |  [[ฟลอร์บอลชายทีมชาติ|]]  [[ฟลอร์บอลชายทีมชาติ|]] |
| โซนยุโรป กลุ่ม 2 |  |  นิทรา | 3 |  [[ฟลอร์บอลชายทีมชาติ|]]  [[ฟลอร์บอลชายทีมชาติ|]] แม่แบบ:Country data D |
| โซนยุโรป กลุ่ม 3 |  |  วาเมียรา | 3 |  [[ฟลอร์บอลชายทีมชาติ|]]  [[ฟลอร์บอลชายทีมชาติ|]]  [[ฟลอร์บอลชายทีมชาติ|]] |
| โซนยุโรป กลุ่ม 4 |  |  นิทรา | 2 |  [[ฟลอร์บอลชายทีมชาติ|]]  [[ฟลอร์บอลชายทีมชาติ|]] |
| โซนเอเชีย - โอเชียเนีย |  |  เชจู | 4 |  ออสเตรเลีย  สิงคโปร์  ไทย  ญี่ปุ่น |
| โซนอเมริกา |  |  โตรอนโต | 1 |  แคนาดา |
| รวม |  |  | 16 |  |
การจับสลากแบ่งกลุ่ม

ที่ที่เข้าแข่งขั้นจะถูกแบ่งออกเป็น 4 โถ เรียงตามอันดับโลก (อันดับโลกแสดงในวงเล็บท้ายชื่อประเทศ) โดยโถที่ 1 และ 2 จะถูกจับสลากเพื่ออยู่ในกลุ่ม A และ B ส่วนโถที่ 3 และ 4 จะถูกจับสลากให้อยู่ในกลุ่ม C และ D
| โถที่ 1 | โถที่ 2 | โถที่ 3 | โถที่ 4 |
| --- | --- | --- | --- |
|   ฟินแลนด์ (1)    สวีเดน (2)    สวิตเซอร์แลนด์ (3)    เช็กเกีย (4) |   เดนมาร์ก (hosts) (5)    นอร์เวย์ (6)    ลัตเวีย (7)    เยอรมนี (8) |   เอสโตเนีย (9)    สโลวาเกีย (10)    แคนาดา (12)    ออสเตรเลีย (13) |   โปแลนด์ (14)    ญี่ปุ่น (16)    สิงคโปร์ (17)    ไทย (22) |
| กลุ่มเอ | กลุ่มบี | กลุ่มซี | กลุ่มดี |
| --- | --- | --- | --- |
|   ลัตเวีย    เยอรมนี    สวิตเซอร์แลนด์    เช็กเกีย (เจ้าภาพ) |   นอร์เวย์    สวีเดน    ฟินแลนด์    เดนมาร์ก |   ออสเตรเลีย    โปแลนด์    ไทย    เอสโตเนีย |   ญี่ปุ่น    แคนาดา    สิงคโปร์    สโลวาเกีย |