stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลนาม่วง
การปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลนาม่วง ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลนาม่วง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาม่วงทั้งตำบล
สถานศึกษา

โรงเรียนประจักษ์ศิลปาคม
ธงชาติจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี

ไคเซอร์สดังค์ โดยลุดวิก ค็อค ใน ค.ศ. 1915 โดยธงที่ปรากฏในรูปเป็นธงที่ใช้ภายในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีไม่มีธงชาติประจำรัฐอย่างเป็นทางการ (โดยจักรวรรดิไม่มีธงชาติอย่างเป็นทางการหลังจากการสถาปนาระบอบทวิราชาธิปไตยระหว่างสองรัฐอธิปไตย) อย่างไรก็ตาม ในบางครั้งยังมีการใช้ธงดำทองของดินแดนภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คเป็นธงชาติโดยพฤตินัย และใน ค.ศ. 1869 มีการประกาศใช้ธงเรือราษฎร์สำหรับเรือของพลเรือน สำหรับทัพเรือสงครามยังคงใช้ธงชาติออสเตรียที่ใช้มาตั้งแต่ ค.ศ. 1786 และกองพันทหารของกองทัพใช้ธงอินทรีสองหัวที่มีการใช้ตั้งแต่ก่อน ค.ศ. 1867 เนื่องจากกองทัพมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน เมื่อ ค.ศ. 1915 ธงชาติใหม่ได้รับการออกแบบแต่ไม่ได้นำมาใช้เนื่องจากสงครามยังคงดำเนินอยู่ ส่วนทางรัฐบาลมีการใช้ธงดำเหลืองของออสเตรียและธงไตรรงค์แดงขาวเขียวของฮังการี
ธงดำเหลืองถือเป็นตัวแทนของรัฐออสเตรีย ส่วนรัฐฮังการีไม่มีธงชาติเป็นของตนเองตามกฎหมาย ตามที่ข้อตกลงโครเอเชีย–ฮังการี (มาตรา 62 และ 63) ซึ่งเป็นการควบรวมกิจการภายในระหว่างโครเอเชียและฮังการี ได้ระบุไว้ว่าการใช้สัญลักษณ์ของทั้งโครเอเชียและฮังการีจะต้องเป็นไปตามลำดับนี้ ตัวอย่างเช่น เมื่อใดก็ตามที่รัฐสภาฮังการี-โครเอเชียจัดการประชุมที่บูดาเปสต์ ธงของทั้งโครเอเชียกับฮังการีจะถูกชักขึ้นบนอาคารรัฐสภาบูดาเปสต์ ณ กรุงเวียนนา บริเวณด้านหน้าพระราชวังเชินบรุนมีการชูธงดำเหลืองเพื่อเป็นตัวแทนของซิสไลทาเนีย (รัฐออสเตรีย) ในขณะที่อีกฝั่งจะมีการชูธงของทั้งโครเอเชียและฮังการีเพื่อเป็นตัวแทนของทรานส์ไลทาเนีย (รัฐฮังการี) ฮังการีใช้ธงไตรรงค์แดงขาวเขียวที่ประดับด้วยตราแผ่นดินของฮังการีเป็นธงประจำรัฐ ซึ่งธงรูปแบบนี้มักได้รับการเปรียบเปรยว่าเป็นตัวแทนของดินแดนแห่งมงกุฎฮังการีทั้งมวล สำหรับธงเรือราษฎร์คู่ถูกใช้เป็นธงประจำกงสุลตามพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1869 ใช้งานจริงเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1869 อย่างไรก็ตาม สถานอัครราชทูตยังคงชูธงดำเหลืองของออสเตรียควบคู่ไปกับธงแดงขาวเขียวของฮังการี ส่วนสถานเอกอัครราชทูตชูธงชาติทั้งสองควบคู่ไปกับธงพระอิสริยยศ
ธงประจำชาติหรือรัฐ

ธงประจำราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค (รวมถึงจักรวรรดิออสเตรียและออสเตรีย-ฮังการี) และเป็นธงสัญลักษณ์แทนของซิสไลทาเนีย
ธงชาติราชอาณาจักรฮังการีและเป็นธงสัญลักษณ์แทนของทรานส์ไลทาเนีย
ธงชาติราชอาณาจักรฮังการี (ประดับด้วยตราแผ่นดินรูปแบบอย่างย่อ)
ธงชาติราชอาณาจักรฮังการี (ธงพลเรือน)
ธงชาติราชอาณาจักรโครเอเชีย-สลาโวเนีย
ธงแบบไม่เป็นทางการ แต่เป็นธงสามัญของราชอาณาจักรโครเอเชีย-สลาโวเนีย
ธงชาติราชอาณาจักรโครเอเชีย-สลาโวเนีย (ธงพลเรือน)
ธงพระอิสริยยศ

ธงพระอิสริยยศประจำจักรพรรดิ (จนถึง ค.ศ. 1915)
ธงพระอิสริยยศประจำจักรพรรดินี (จนถึง ค.ศ. 1915)
ธงพระอิสริยยศประจำจักรพรรดิและจักรพรรดินี
(ค.ศ. 1915–1918)
ธงพระอิสริยยศประจำอาร์ชดยุกและอาร์ชดัชเชส (ค.ศ. 1915-1918)
ธงเรือ > ธงเรือราษฎร์

ธงเรือราษฎร์ ค.ศ. 1786–1869
ธงเรือราษฎร์ ค.ศ. 1869–1918
ธงเรือราษฎร์ฮังการีที่ใช้กับพื้นที่น้ำภายในทรานส์ไลทาเนีย (ไม่เป็นทางการ)
ธงเรือ > ธงนาวี

ธงนาวี ค.ศ. 1786–1915
(โดยพฤตินัย จนถึง ค.ศ. 1918)
ธงนาวี ค.ศ. 1915–1918
(ไม่ใช้งาน)
ธงประจำดินแดน

นอกจากนั้น ยังมีการใช้ธงประจำดินแดนต่าง ๆ ภายในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีดังนี้
|  ซิสไลทาเนีย> ที่ตั้ง |  ซิสไลทาเนีย> ชื่อดินแดน |  ซิสไลทาเนีย> ธง |  ซิสไลทาเนีย>  |  ซิสไลทาเนีย>  |  ซิสไลทาเนีย>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อาร์ชดัชชีออสเตรีย  (นีเดอร์เอิสเตอร์ไรช์) |  |  |  |  |
|  | อาร์ชดัชชีออสเตรีย  (โอแบร์เอิสเตอร์ไรช์) |  |  |  |  |
|  | ราชอาณาจักรโบฮีเมีย |  |  |  |  |
|  | ราชอาณาจักรแดลเมเชีย |  |  |  |  |
|  | ราชอาณาจักรกาลิเชียและโลโดเมเรีย |  (ค.ศ. 1849–1890)  (ค.ศ. 1890–1918) |  |  |  |
|  | เคาน์ตีทีโรล |  |  |  |  |
|  | ดัชชีบูโควีนา |  |  |  |  |
|  | ดัชชีโอแบร์และนีเดอร์ไซลีเชีย |  |  |  |  |
|  | ดัชชีคารินเทีย |  |  |  |  |
|  | ดัชชีคาร์นีโอลา |  |  |  |  |
|  | ดัชชีซัลทซ์บวร์ค |  |  |  |  |
|  | ดัชชีสติเรีย |  |  |  |  |
|  | แคว้นชายแดนมอเรเวีย |  |  |  |  |
|  | ชายฝั่งออสเตรีย ประกอบด้วย:   เสรีนครจักรวรรดิตรีเยสเต  ราชมณฑลโกรีเซียและกราดิสกา  อาณาจักรชายแดนอิสเตรีย |  (ชายฝั่งออสเตรีย)    (เสรีนครจักรวรรดิตรีเยสเต)   (ราชมณฑลโกรีเซียและกราดิสกา)   (อาณาจักรชายแดนอิสเตรีย) |  |  |  |
|  | ฟอร์อาร์ลแบร์ค |  |  |  |  |
 ทรานส์ไลทาเนีย
| ที่ตั้ง | ชื่อดินแดน | ธง |  |  |  |
|  | ราชอาณาจักรฮังการี |  |  |  |  |
|  | ราชรัฐทรานซิลเวเนีย |  |  |  |  |
|  | มณฑลเซอร์เบียและบานัตแห่งเทเมชวาร์ |  |  |  |  |
|  | ราชอาณาจักรโครเอเชีย-สลาโวเนีย |  |  |  |  |
|  | ราชอาณาจักรโครเอเชีย |  |  |  |  |
|  | ราชอาณาจักรสลาโวเนีย |  |  |  |  |
|  | นครฟีอูเมและปริมณฑล |  |  |  |  |
  ดินแดนใต้การปกครองร่วม
| ที่ตั้ง | ชื่อดินแดน | ธง |  |  |  |
|  | ดินแดนใต้การปกครองร่วมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา |  |  |  |  |
ตำบลนาเพียง (อำเภอชุมแพ)

ตำบลนาเพียง เป็นตำบลใน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
ภูมิศาสตร์

ตั้งอยู่ห่างจาก อำเภอชุมแพ ประมาณ 25 กิโลเมตร ห่างจาก จังหวัดขอนแก่น 57 กิโลเมตร สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง
ทิศเหนือ ติดกับ ตำบลหนองเสาเล้า อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
ทิศใต้ ติดกับ ตำบลสามสวน อำเภอบ้านแท่น จังหวัดชัยภูมิ
ทิศตะวันออก ติดกับ ตำบลกุดกว้าง อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น
ทิศตะวันตก ติดกับ ตำบลโนนอุดม อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
ธงชาติคิวบา

| --- | --- |


Bandera de la Estrella Solitaria (Flag of the Solitary Star)
การใช้: 
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 20 พฤษภาคม 1902; 122 ปีก่อน (1902-05-20)
ลักษณะ: ธงแถบตามยาวสีน้ำเงิน สามแถบ และ แถบสีขาว สองแถบ, ที่ฝั่งคันธงมีดาวห้าแฉกสีขาวอยู่ภายในสามเหลี่ยมด้านเท่าสีแดง.
ออกแบบโดย: นาร์ซิสโก โลเปซ และ เอมิเลีย เทเบอร์ โตลอง
 


การใช้: 
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 20 พฤษภาคม 1902; 122 ปีก่อน (1902-05-20) สาธารณรัฐที่ 1 (ค.ศ. 1902–1906; ค.ศ. 1909–1959)
ลักษณะ: ธงแถบตามยาวสีฟ้าอ่อน สามแถบ และ แถบสีขาว สองแถบ, ที่ฝั่งคันธงมีดาวห้าแฉกสีขาวอยู่ภายในสามเหลี่ยมด้านเท่าสีแดง.
 

The First Flag

การใช้: ธงฉานกองทัพเรือ (ธงยารา), ใช้สำหรับรัฐสภาคิวบา 
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 10 เมษายน 1869; 155 ปีก่อน (1869-04-10)
 
ธงชาติคิวบา ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1902, มีลักษณะเป็นธงแถบตามยาวสีน้ำเงิน สามแถบ และ แถบสีขาว สองแถบ, ที่ฝั่งคันธงมีดาวห้าแฉกสีขาวอยู่ภายในสามเหลี่ยมด้านเท่าสีแดง.
ธงชาติคิวบาได้รับการออกแบบเมื่อปี ค.ศ. 1848 (พ.ศ. 2391) ใช้สำหรับขบวนการเรียกร้องอิสรภาพ รวมถึงต่อต้านการปกครองของสเปน. ธงผืนแรกนั้นได้มีการเชิญขึ้นสู่ยอดเสาเมื่อ ค.ศ. 1850 (พ.ศ. 2393) ที่เมืองคาร์เดนาส โดยประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1902.
การออกแบบ

| --- | --- |

|  ระบบสี | น้ำเงิน | แดง | ขาว |
| --- | --- | --- | --- |
| RGB | 0-37-144 | 204-13-13 | 255-255-255 |
| Hexadecimal (HEX) | #002590 | #CC0D0D | #FFFFFF |
| CMYK | 100-74-0-44 | 0-94-94-20 | N/A |
| Pantone | 301 | 485 | White |
|  ระบบสี | ฟ้า | แดง | ขาว |
| --- | --- | --- | --- |
| RGB | 135-206-250 | 206-0-0 | 255-255-255 |
| Hexadecimal (HEX) | #87cefa | #Ce0000 | #ffffff |
| CMYK | 46-18-0-2 | 0-100-100-19 | 0-0-0-0 |
| Pantone | 291 UP | 3517 C | 11-0601 TX Bright White |
กำเนิดธง

ธงชาติคิวบากำเนิดขึ้นโดย นายพลนาร์ซิสโก โลเปซ เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1849 (พ.ศ. 2392), ออกแบบธงโดย เอมิเลีย เทเบอร์ โตลอง.
ธงผืนต้นแบบนั้นเริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1849, เมื่อการเรียกร้องเอกราชเพื่อปลดปล่อยคิวบาจากอาณานิคมสเปน, ต่อมาชาวคิวบาที่ลี้ภัยในสหรัฐอเมริกา ที่ถูกอาณานิคมสเปนเนรเทศ ได้มีการรวมตัวจัดตั้งขบวนการปลดปล่อย ซึ่งนำโดยนายพลนาร์ซิสโก โลเปซ พร้อมกับประกาศใช้ธงที่ เอมิเลีย เทเบอร์ โตลอง ได้ออกแบบไว้ล่วงหน้า. ความหมายของธงชาติเป็นดังนี้ แถบตามยาวสีน้ำเงิน สามแถบ หมายถึง เมือง3แห่งในศตวรรษที่ 19 ส่วนความหมายอีกนัยหนึ่งนั้น หมายถึง เสรีภาพ ความสัมพันธ์ฉันพี่น้อง และ ความเสมอภาค, แถบสีขาว สองแถบ หมายถึง ความสะอาด ความบริสุทธิ์ของผู้ร่วมขบวนการปลดปล่อยชาติ. ดาวห้าแฉกสีขาวอยู่ภายในสามเหลี่ยมด้านเท่าสีแดง หมายถึง เอกราช และ อิสรภาพ ที่ต้องแลกด้วยส่วนเลือดเนื้อวีรชนบรรพบุรุษที่เสียสละเพื่อมาตุภูมิสงครามที่สมรภูมิคาร์เดนาส และ พลายิตาส (ค.ศ. 1850) โดยให้นิยามว่า ทองฟ้าสีแดงฉานท่ามกลางเลือดเนื้อวีรชนนักรบ, แม้ในสงครามปลดปล่อยชาติ ต้องพบเจอความพ่ายแพ้ในหลายครั้ง แต่ ธงผืนนี้ยังคงโบกสะบัดตลอดมา. ในอีกนัยหนึ่ง หมายถึงดาวดวงใหม่ที่อาจบวกเข้ากับ "กลุ่มดวงดาวอเมริกาเหนือที่แสนงดงาม" (ซึ่งก็คือธงชาติสหรัฐอเมริกา)
พัฒนาการ

ธงกางเขนแห่งเบอร์กันดี (ค.ศ.1521–1843)
ธงชาติสเปนอเมริกา (ค.ศ. 1843–1873; ค.ศ. 1874–1898)
ธงชาติสาธารณรัฐสเปนที่ 1 (ค.ศ. 1873–1874)
ธงชาติ Céspedes ในสงครามสิบปี (ค.ศ. 1868–1878)
รัฐบาลทหารของกองทัพสหรัฐในคิวบา (ค.ศ. 1898-1902; ค.ศ. 1906–1909)
ธงตำแหน่งราชการ

ค.ศ. 1909-1929
บนเรือ ค.ศ. 1909-1929
ค.ศ. 1909-1929
ตั้งแต่ ค.ศ. 1959
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ตั้งแต่ ค.ศ. 1959
ธงของนายกรัฐมนตรีคิวบา (1959–1976)
ดูเพิ่ม

รายชื่อธงในประเทศคิวบา
ตราแผ่นดินของคิวบา
ลาบายาเมซา
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติคิวบา ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
Cuba Flags — ประวัติความเป็นมาของธงชาติ และ ตราแผ่นดิน
แม่แบบ:สัญลักษณ์ของประเทศคิวบา
ทรัพยสิทธิ

ทรัพยสิทธิ คือสิทธิที่มีอยู่เหนือตัวทรัพย์สิน ซึ่งได้มาโดยนิติกรรมหรือโดยผลของกฎหมาย เช่น กฎหมายมรดก และกฎหมายครอบครองปรปักษ์ ทรัพยสิทธิสามารถแบ่งออกได้เป็นหลายประเภท เช่น กรรมสิทธิ์ ครอบครอง สิทธิเก็บกิน ภารจำยอม ภาวะติดพันในอสังหาริมทรัพย์
ทาง

ทาง อาจหมายถึง
ทิศทาง
แนวหรือพื้นที่สําหรับใช้สัญจร
ถนน
ทางด่วน
ทางเท้า
ทางม้าลายหรือทางข้าม
ทางรถไฟ
ใบของต้นไม้บางชนิด เช่น หมาก มะพร้าว กล้วย
ทายาทแห่งกองมรดก
ลักษณะของทายาท

เมื่อบุคคลใดตาย มรดกจักตกทอดแก่ทายาททันทีตามกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยมรดก หลายคนมีความเข้าใจคลาดคลื่อนเกี่ยวกับมรดกของผู้ตายว่า หมายถึงทรัพย์สินที่มีอยู่ก่อนตายเท่านั้นอันที่จริงแล้วหลักกฎหมายกำหนดชัดว่า กองมรดกได้แก่ ทรัพย์สินทุกชนิดของผู้ตาย ตลอดทั้งสิทธิ หน้าที่และความรับผิดชอบต่าง ๆ ด้วย จึงหมายความว่าทายาทของผู้ตายต้องรับสืบทอดหนี้สินของผู้ตายไปพร้อมกับทรัพย์สิน แต่เพื่อความเป็นธรรมกฎหมายจึงมีขอบเขตความรับผิดชอบไว้เพียงไม่เกินมูลค่าของมรดกที่ตนได้รับมา เช่น ทายาทรับที่ดินมรดกมูลค่า 1 ล้านบาทและหนี้สินจำนวน 1.5 ล้านบาท เจ้าหนี้มีสิทธิเรียกชำระหนี้จากทายาทได้เพียงเท่ามูลค่าของที่ดิน คือ 1 ล้านบาท ส่วนที่เหลือตกเป็นพับแก่เจ้าหนี้ หรือ เจ้ามรดกไม่มีทรัพย์สินเหลืออยู่เลย เหลือเพียงหนี้สินอย่างเดียว เจ้าหนี้ไม่มีสิทธิ์ทวงหนี้จากทายาทซึ่งไม่ได้รับทรัพย์สินจากกองมรดก เป็นต้น
ประเภทของทายาทและทายาทโดยธรรม

กฎหมายมรดกยังแบ่งทายาทแห่งกองมรดกไว้สองแบบ คือ ทายาทโดยธรรม กับ ทายาทตามพินัยกรรม ซึ่งมีที่มาและข้อกำหนดรับมรดกแตกต่างกัน กรณีที่ผู้ตายหรือเจ้ามรดกมีเจตนาแตกต่างจากที่กฎหมายกำหนดไว้ ย่อมมีอำนาจแบ่งสัดส่วนในมรดกได้เองโดยพินัยกรรม หากเขามิได้ทำพินัยกรรม การแบ่งมรดกต้องเป็นไปตามกฎหมายมรดกเท่านั้น
ทายาทประเภทแรกคือ ทายาทโดยธรรมซึ่งกฎหมายจัดลำดับชั้นไว้โดยคำนึงถึงประเพณีทางสังคมและความเกี่ยวพันทางสายเลือดกับเจ้ามรดกเป็นหลัก ดังนี้
ผู้สืบสันดาน
บิดามารดา
พี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน
พี่น้องร่วมบิดาหรือร่วมมารดาเดียวกัน
ปู่ ย่า ตา ยาย
ลุง ป้า น้า อา
นอกจากนั้นกฎหมายยังกำหนดให้คู่สมรสที่มีทะเบียนถูกต้อง ถือเป็นทายาทโดยธรรมเป็นกรณีพิเศษ เมื่อมีการแบ่งมรดกต้องจัดให้คู่สมรสอยู่ในลำดับเดียวกับผู้สืบสันดานด้วย
ความสำคัญของลำดับทายาท

การแบ่งมรดกระหว่างทายาทโดยธรรมมีหลักโดยสังเขป คือ ถ้ามีทายาทลำดับต้นแล้ว พวกที่อยู่ถัดไปไม่มีสิทธิในทรัพย์มรดกเลย ตัวอย่างเช่น เจ้ามรดกมีลูกซึ่งถือเป็นทายาทลำดับที่ 1 คือ ผู้สืบสันดาน ย่อมทำให้พี่น้อง ปู่ย่า ลุงป้าน้าอา ของคนตายหมดสิทธิ์รับมรดกอย่างเด็ดขาด เป็นต้น แต่กฎหมายมีข้อยกเว้นเพื่อส่งเสริมความกตัญญูต่อบุพการีของเจ้ามรดก โดยกำหนดว่าถ้ามีผู้สืบสันดานรับมรดกแล้ว ห้ามตัดสิทธิ์การแบ่งมรดกแก่บิดามารดาเจ้ามรดกซึ่งต้องมีชีวิตอยู่ในขณะแบ่งมรดกกันด้วย โดยให้ถือว่ามีส่วนแบ่งเท่ากับทายาทชั้นบุตร แม้ว่าลำดับของบิดามารดาจะอยู่ที่สองก็ตาม
แม้จะมีการจัดลำดับทายาทโดยธรรมแล้ว กฎหมายมรดกยังกำหนดสัดส่วนที่คู่สมรสพึงได้รับร่วมกับทายาทลำดับต่าง ๆ ด้วย เช่น เจ้ามรดกมีลูก ซึ่งเป็นทายาทลำดับที่ 1 คู่สมรสจะได้รับส่วนแบ่งเท่ากับพวกเขา ถ้ามีแต่ทายาทชั้นพี่น้อง หรือไม่มีลูก แต่มีพ่อแม่ซึ่งเป็นทายาทลำดับที่ 2 คู่สมรสจะได้รับมรดกครึ่งหนึ่ง เป็นต้น
ทายาทตามพินัยกรรม

ทายาทประเภทต่อมา คือ ทายาทตามพินัยกรรม ซึ่งเกิดจากเจตนาของเจ้ามรดกในการจัดแบ่งทรัพย์สินตามที่ตนต้องการเองและไม่จำกัดว่าต้องแบ่งให้ลูกหลานของเขาเท่านั้น บุคคลภายนอกอาจเป็นทายาทตามพินัยกรรมก็ได้ การเขียนพินัยกรรมจักทำด้วยตนเองหรือให้ทนายความช่วยจัดการก็ได้ แล้วยังสามารถลงทะเบียนพินัยกรรมไว้กับหน่วยงานรัฐเพื่อเป็นหลักฐานยืนยันเจตนาก่อนตายของตนซึ่งป้องกันการโต้แย้งเรื่องเอกสารปลอมระหว่างทายาทด้วยกันได้ เมื่อเจ้ามรดกตาย การแบ่งมรดกต้องกระทำตามพินัยกรรมเท่านั้น จะไม่มีการนำวิธีแบ่งของกฎหมายมาใช้เด็ดขาด ยกเว้นมีทรัพย์สินนอกพินัยกรรมซึ่งคนตายมิได้เขียนไว้ จึงต้องนำการแบ่งมรดกตามกฎหมายไปใช้กับทายาทโดยธรรม ตัวอย่างเช่น เจ้ามรดกทำพินัยกรรมยกที่ดินให้ลูกคนโตเพียงคนเดียว ลูกที่เหลือจะไม่ได้รับมรดกเลย ต่อมาก่อนตายวันเดียวเขาซื้อที่ดินอีกแปลง แต่ยังไม่ได้เขียนเพิ่มเติมในพินัยกรรม ที่ดินแปลงนี้จะต้องจัดแบ่งแก่ทายาทโดยธรรมตามลำดับชั้นที่กฎหมายกำหนดไว้ คือ ลูกทั้งหมดของเจ้ามรดกมีสิทธิ์ในที่ดินแปลงนี้เท่าเทียมกัน เพราะมันไม่อยู่ในพินัยกรรม เป็นต้น
ทางเลือกของเจ้ามรดก

กฎหมายกำหนดประเภทและลำดับทายาท วิธีแบ่งมรดกไว้ชัดเจน แล้วยังเปิดโอกาสให้แสดงเจตนาที่แตกต่างจากกฎหมายได้ด้วย ทั้งนี้เพื่อมิให้เกิดความวุ่นวายในสังคมและสร้างระบบครอบครัวให้มีระเบียบมากขึ้น นอกจากนั้นยังกำหนดว่าผู้ใดไม่มีทายาทรับสืบทอดมรดกตามกฎหมาย ให้ทรัพย์สินของเขาตกแก่แผ่นดินด้วย จึงไม่มีวันที่ทรัพย์มรดกจะขาดผู้สืบทอดได้เลย ทายาทโดยธรรมลำดับต้นจะตัดสิทธิ์การสืบทอดมรดกของทายาทลำดับถัดไปเสมอ หากทายาทลำดับใดกำจัดผู้อยู่ลำดับต้นด้วยความละโมบ กฎหมายจะตัดสิทธิ์ของพวกเขาทันที ทุกคนจึงควรพึงพอใจต่อสถานภาพของตนและเคารพเจตนาของคนตายให้มาก ส่วนเจ้าของทรัพย์สินต้องการแบ่งสัดส่วนมรดกแตกต่างจากกฎหมาย ควรทำพินัยกรรมอย่างถูกต้องและชัดเจน เพื่อป้องกันมิให้ทายาทขัดแย้งและระแวงใจต่อกันว่าพินัยกรรมปลอมหรือไม่ จึงควรศึกษารูปแบบและวิธีทำพินัยกรรม จากนั้นเลือกทำอย่างเหมาะสมกับตน โดยเฉพาะควรเปลี่ยนแนวคิดเรื่องเตรียมเจตนาก่อนตายใหม่ว่า มิใช่การแช่งตัวเองให้อายุสั้นตามที่คนโบราณเชื่อถือกันมา เนื่องเพราะเจ้ามรดกย่อมรู้จักทายาทของตนเป็นอย่างดี จึงคาดหวังได้ว่าทรัพย์สินแต่ละชิ้นควรอยู่กับผู้ใดจึงสร้างประโยชน์สูงสุด หรือรักษามันไว้ได้ตามวัตถุประสงค์ของเจ้ามรดก ความรักชอบทายาทย่อมมีไม่เท่ากัน พินัยกรรมถือเป็นการแสดงความปรารถนาสุดท้ายของคนตายและช่วยจัดระเบียบทรัพย์สินสิทธิ์ต่าง ๆ ด้วยตัวเอง ส่วนวิธีจัดแบ่งมรดกของกฎหมายยึดถือลำดับทายาทเป็นหลักใหญ่โดยไม่คำนึงถึงความสามารถหรือข้อดี ข้อด้อยของทายาท ซึ่งย่อมมีผลต่อมรดกที่รับทอดไปอย่างมาก มันอาจเป็นการทำลายสมาชิกครอบครัวที่ยังมีชีวิตอยู่หากมรดกตกแก่ทายาทที่ไม่ใช่คนดีก็ได้ ดังนั้น การแสดงเจตนาเกี่ยวกับทรัพย์สินล่วงหน้าของเจ้ามรดกโดยทำพินัยกรรมไว้น่าจะเป็นการดูแลหรือรับผิดชอบต่อครอบครัวครั้งสุดท้ายของเจ้ามรดกเพื่อมิให้ต้องมีห่วงกังวลทิ้งไว้บนsekai อีก
ทะเลสาบไท่

| ทะเลสาบไท่ |
| --- | --- |
ไท่หู
ทิวทัศน์มองจากริมน้ำ
ทะเลสาบไท่ที่ตั้งในมณฑลเจียงซูแสดงแผนที่มณฑลเจียงซูทะเลสาบไท่ที่ตั้งในมณฑลเจ้อเจียงแสดงแผนที่มณฑลเจ้อเจียงทะเลสาบไท่ทะเลสาบไท่ (จีนตะวันออก)แสดงแผนที่จีนตะวันออก
ที่ตั้ง: เจียงซูตอนใต้ และเจ้อเจียงตอนเหนือ
พิกัด: 31°14′N 120°8′E﻿ / ﻿31.233°N 120.133°E﻿ / 31.233; 120.133
ชื่อในภาษาแม่: 太湖  (จีน)
ประเทศในลุ่มน้ำ: จีน

พื้นที่พื้นน้ำ: 2,250 ตารางกิโลเมตร (869 ตารางไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 2 เมตร (6.6 ฟุต)

เกาะ: 90
เมือง: หูโจว, ซูโจว, อู๋ซี
ทะเลสาบไท่ หรือ ไท่หู (อังกฤษ: Lake Tai หรือ Lake Taihu; จีน: 太湖; พินอิน: Tài Hú; แปลตามตัวอักษรว่า "Great Lake") เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ในบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี (Yangtze Delta) ใกล้เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ตั้งอยู่ในเขตมณฑลเจียงซู โดยมีบริเวณตอนใต้ของทะเลสาบติดกับเขตของมณฑลเจ้อเจียง พื้นที่ทะเลสาบมีขนาดประมาณ 2,250 ตารางกิโลเมตร (870 ตารางไมล์) และความลึกเฉลี่ยประมาณ 2 เมตร (6.6 ฟุต) จึงนับได้ว่าเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สามของประเทศจีนต่อจากทะเลสาบผัวหยาง (จีน: 鄱阳湖; พินอิน: Póyáng Hú; Gan: Po-yong U) และทะเลสาบต้งถิง (จีน: 洞庭湖; พินอิน: Dòngtíng Hú) ภายในบริเวณทะเลสาบประกอบด้วยเกาะต่าง ๆ กว่า 90 เกาะ โดยเป็นเกาะที่มีขนาดเล็กเพียงไม่กี่ตารางเมตรจนถึงเกาะขนาดใหญ่ที่มีพื้นที่หลายตารางกิโลเมตร
ทะเลสาบไท่เชื่อมต่อกับคลองต้ายวิ่นเหอ (Grand Canal) ที่มีชื่อเสียงและเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำหลายสาย เช่น แม่น้ำซูโจว (Suzhou Creek) เป็นต้น
เมื่อไม่กี่ปีมานี้ทะเลสาบไท่ได้รับการรบกวนจากมลภาวะเป็นพิษอันเป็นผลมาจากการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วในบริเวณโดยรอบ
การก่อตัว

จากการศึกษาทางวิทยาศาสตร์พบว่าโครงสร้างรูปทรงกลมของทะเลสาบไท่เป็นผลมาจากผลกระทบของดาวตก (meteor impact) โดยมาจากการค้นพบแร่ธาตุต่าง ๆ ในยุคดึกดำบรรพ์ คือ หิน shatter cones หิน shock-metamorphosed ควอตซ์ อุลกมณี และหิน shock-metamorphic unloading fractures จากการศึกษาเมื่อเร็ว ๆ นี้ พบความเป็นไปได้ว่ามีการอัดปะทะเป็นแอ่ง (impact crater) ที่เกิดขึ้นมากกว่า 70 ล้านปีก่อน หรืออาจเป็นช่วงปลายยุคดีโวเนียน (Devonian Period)
จากการศึกษาฟอสซิล หรือซากดึกดำบรรพ์ พบว่าพื้นที่บริเวณทะเลสาบไท่เคยเป็นพื้นดินแห้งมาก่อน จนกระทั่งยุคโฮโลซีน (Holocene) หรือมากกว่าหมื่นปีที่ผ่านมา ได้กลายเป็นทางน้ำไหลผ่านสู่ทะเลจีนตะวันออก ต่อมาสันดอนที่สะสมเพิ่มมากขึ้นบริเวณปากแม่น้ำแยงซี  (อังกฤษ: Yangtze river; จีนตัวย่อ: 扬子江; จีนตัวเต็ม: 揚子江; พินอิน: Yángzǐ jiāng) และแม่น้ำเฉียนถัง (อังกฤษ: Qiantang River; จีนตัวย่อ: 钱塘江; จีนตัวเต็ม: 錢塘江; พินอิน: Qiántáng Jiāng, หรือรูจักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า แม่น้ำเฉียน) ทำให้พื้นที่บริเวณทะเลสาบถูกปิดล้อมและไม่มีทางออกสู่ทะเลอีกต่อไป ภายหลังเมื่อมีการไหลเข้าของน้ำจืดจากแม่น้ำและฝนทำให้ทะเลสาบแห่งนี้กลายเป็นทะเลสาบน้ำจืดในที่สุด
ประวัติ

ตั้งแต่ยุคราชวงศ์จีนโบราณ ทะเลสาบไท่ถือได้ว่าเป็นหนึ่งในทะเลสาบที่มีชื่อเสียงในด้านเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและล่องเรือ มีสถานที่ท่องเที่ยวที่มีทัศนียภาพน่าสนใจหลายแห่งในบริเวณโดยรอบทะเลสาบ มีผู้มีชื่อเสียงจำนวนมากเคยเยี่ยมชมทะเลสาบแห่งนี้ อาทิ สมเด็จพระจักรพรรดิ มหาเสนาบดี นายทหาร บัณฑิต จิตรกร และกวีที่มีชื่อเสียง เป็นต้น
สถานที่ชมทัศนียภาพ

ทะเลสาบไท่เป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียงมากในด้านหินปูนที่มีรูปร่างและโครงสร้างสวยงามเฉพาะตัว มีหินหลายชิ้นถูกนำไปใช้ประดับสวนโบราณเมืองซูโจวที่ใช้หินที่ได้มาจากทะเลสาบไท่แห่งนี้ หินที่ถูกใช้ประดับสวนจีนโบราณ (traditional Chinese gardens) จึงมักถูกเรียกว่า "หินบัณฑิต (Chinese scholar's rocks)" หรือ "หินทะเลสาบไท่ (Taihu stones)"
สถานที่ที่ดีที่สุดในการชมทัศนียภาพของทะเลสาบไท่ คือจากยอดเขาเจดีย์มังกร (Longguang Pagoda หรือ Dragon Light Pagoda) ในบริเวณสวนซีฮุ่ย (Xihui Park) ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกของอู๋ซี (Wuxi) เป็นจุดที่จะได้เห็นทั้งทัศนียภาพของเมืองอู๋ซีและทะเลสาบพร้อม ๆ กัน
หยวนโถวจู่ หรือแหลมหัวเต่า (鼋头渚; Yuantouzhu หรือ the Islet of Turtle head Island) เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งซึ่งมีลักษณะเป็นแหลมคล้ายหัวเต่า ที่ตั้งอยู่ทางฝั่งเหนือของทะเลสาบไท่
เมืองสตูดิโอถ่ายทำภาพยนตร์และโทรทัศน์ทะเลสาบไท่ (Taihu Lake Film and TV Studio Town) สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1987 โดยสถานีโทรทัศน์กลาง (China Central Television station) ในบริเวณสตูดิโอมีการสร้างเมืองจำลองหลายแห่งเพื่อใช้เป็นฉากในการถ่ายทำภาพยนตร์ เช่น เมืองโบราณสมัยราชวงศ์ถัง เมืองโบราณแบบยุโรป เมืองในยุคสามก๊ก เป็นต้น
ธุรกิจและอุตสาหกรรม

ทะเลสาบไท่เป็นที่รู้จักกันในฐานะแหล่งผลิตสำหรับอุตสาหกรรมประมงและกลุ่มเรือประมง รวมถึงเรือตกปลาส่วนตัวขนาดเล็ก ตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1970 เป็นต้นมา อุตสาหกรรมการผลิตอาหารทะเล เช่น ปลา และปู เป็นต้น ได้กลายเป็นส่วนสำคัญในชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนที่อาศัยอยู่ในบริเวณทะเลสาบไท่เป็นอย่างยิ่ง รวมทั้งเป็นส่วนสำคัญของการพัฒนาเศรษฐกิจในบริเวณโดยรอบด้วย
นอกจากนี้ ทะเลสาบไท่ยังเป็นถิ่นกำเนิดของการผลิตเครื่องปั้นดินเผา หรือเซรามิก ที่มีการผลิตอย่างกว้างขวางในพื้นที่นี้ และยังเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตหม้อชา (Ishing pottery factory) ที่มีชื่อเสียงมาก
ชิงช้าสวรรค์

ชิงช้าสวรรค์ (Ferris wheel) ขนาดใหญ่ ชื่อ "ดวงดาวแห่งทะเลสาบไท่ (The Star of Lake Tai)" มีความสูง 115 เมตร (377 ฟุต) ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลสาบไท่ สร้างขึ้นเสร็จในปี คศ 2008 ใช้เวลาประมาณ 18 นาทีในการหมุนครบหนึ่งรอบ นักท่องเที่ยวสามารถชื่นชมทัศนียภาพของทะเลสาบและศูนย์กลางเมืองจากชิงช้าสวรรค์นี้ได้อย่างสวยงาม
มลภาวะ

ทะเลสาบไท่ได้รับผลกระทบจากมลภาวะมายาวนานหลายทศวรรษ แม้จะมีความพยายามในการลดมลพิษเหล่านั้น แต่หากไม่ยั่งยืนและไม่มีประสิทธิภาพ ในช่วงปี 1980 และ 1990 จำนวนอุตสาหกรรมในบริเวณทะเลสาบมีเพิ่มมากขึ้นถึงสามเท่า และจำนวนประชากรยังมีเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากด้วย ในปี ค.ศ. 1993 เพียงปีเดียวมีน้ำเสียที่ปล่อยลงสู่ทะเลสาบถึง 1 พันล้านตัน นอกจากนั้นยังมีขยะอีก 450,000 ตัน และเศษซากสัตว์อีก 880,000 ตันที่ถูกนำมาทิ้งในทะเลสาบแห่งนี้ รัฐบาลกลางได้เริ่มเข้ามาบริหารจัดการและเริ่มรณรงค์การรักษาความสะอาดพื้นที่ทะเลสาบ รวมทั้งกำหนดค่ามาตรฐานทางมลภาวะต่าง ๆ ให้โรงงานอุตสาหกรรมทำตามในระยะเวลาที่กำหนด ทำให้ในปี ค.ศ. 1999 มีโรงงานถึง 128 แห่งถูกปิดลงเนื่องจากไม่ได้มาตรฐาน
แม้ว่าจะมีการปฏิบัติตามกฎระเบียบที่กำหนดไว้ แต่ปัญหามลภาวะยังคงอยู่ในสภาวะรุนแรง ในเดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ. 2007 ทะเลสาบมีสาหร่าย (algae) และสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน (cyanobacteria หรือ blue-green algae) ซึ่งเป็นสาหร่ายที่เป็นพิษต่อแหล่งน้ำจืดอยู่เป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตามรัฐบาลจีนเรียกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ว่าเป็น ภัยธรรมชาติครั้งใหญ่ แทนที่จะเรียกว่าเป็นภัยพิบัติด้านสิ่งแวดล้อม ด้วยทะเลสาบไท่เป็นแหล่งน้ำที่สำคัญของประชาชนในบริเวณโดยรอบกว่า 30 ล้านคน รวมถึงชาวเมืองอู๋ซีด้วย  ราคาน้ำดื่มบรรจุขวดในช่วงนั้นมีการปรับขึ้นถึงหกเท่า ซึ่งต่อมารัฐบาลกลางได้มีคำสั่งห้ามการขายน้ำดื่มของโรงงานในบริเวณนั้นเกินราคาที่กำหนด
ในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 2007 มีรายงานว่ารัฐบาลยื่นจดหมายเตือน รวมถึงสั่งปิดโรงงานอุตสาหกรรมมากกว่า 1,300 แห่งในบริเวณโดยรอบทะเลสาบไท่ อย่างไรก็ตามอู๋ลี่หง (อังกฤษ: Wu Lihong; จีนตัวย่อ: 吴立红; จีนตัวเดชต็ม: 吳立紅; พินอิน: Wú Lìhóng; เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1968) หนึ่งในผู้นำนักสิ่งแวดล้อมซึ่งตีพิมพ์เรื่องมลภาวะของทะเลสาบไท่แห่งนี้ได้ถูกลงโทษจำคุกเป็นเวลา 3 ปี ในข้อหากรรโชกผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องให้เกิดมลภาวะขึ้น มณฑลเจียงซูเคยมีการจัดวางแผนงานในการทำความสะอาดทะเลสาบ โดยมีนายเวิน เจียเป่า เป็นประธาน ซึ่งเป็นผู้ตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะทำให้ทะเลสาบไท่กลับสู่ภาวะปกติได้ภายในปี   ค.ศ. 2012. อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 2010 หนังสือพิมพ์ ดิอีโคโนมิสต์ (The Economist) รายงานไว้ว่าความคืบหน้าในการแก้ปัญหามลภาวะของทะเลสาบไท่มีน้อยมาก จากการสำรวจและสัมภาษณ์ประชาชนในบริเวณโดยรอบทะเลสาบ พบว่ามีประชาชนจำนวนมากกล่าวว่าภาวะมลพิษยังคงมีอยู่ไม่แตกต่างจากสถานการณ์ในปี ค.ศ. 2007 ในขณะที่ Wu Lihong ผู้ซึ่งได้รับการปล่อยตัวหลังจากถูกคุมขังนาน ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2007 ได้กล่าวว่านักข่าวท้องถิ่นแจ้งว่ารัฐบาลพยายามปิดข่าวความล้มเหลวในการแก้ปัญหาและการระบาดเพิ่มขึ้นอย่างรุนแรงของสาหร่ายในทะเลสาบ
ธูป

ธูปที่กำลังเผาไหม้ในเขาอู่ไถ
ธูป เป็นสิ่งที่ใช้เป็นเครื่องสักการบูชาตั้งแต่สมัยอียิปต์โบราณเพื่อบูชาเทพเจ้าหรือทำให้เทพเจ้าพอใจด้วยของหอม ในอดีตธูปทำจากเนื้อไม้หอม (Aromatic wood) หลายชนิด เช่น ไม้จันทน์ขาว (Sandalwood) จันทน์เทศ (Nutmeg) กำยาน (Gum Benzoin เป็นยางไม้หอมชนิดหนึ่ง) ไม้กฤษณา (Agar wood) กันเกรา (Tembusu) หรือต้นบง หรือโกวบั๊วะ (นำมาผสมน้ำเพื่อให้เนื้อผงธูปเหนียว พอที่จะฟั่นเป็นธูปได้) บดเนื้อไม้ให้เป็นผงละเอียด นำมาเป็นวัตถุดิบในการทำธูป
ธูปไทยในอดีตที่ผลิตจากไม้หอม มีลักษณะคล้ายธูปจีนโบราณ (วัฒนธรรมและการทำธูปในไทย สืบทอดมาจากการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม และการค้าในอดีต) และเนื่องจากตัววัตถุดิบเป็นไม้หอม ควันธูปค่อนข้างละเอียด ไม่ระคายเคืองจมูกและตา
ปัจจุบัน เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจที่เปลี่ยนไป ประกอบกับวัตถุดิบที่แพงขึ้น ไม้หอมต่าง ๆ ที่นำมาผลิตธูปเริ่มมีราคาแพง ผู้ผลิตส่วนใหญ่ จึงเปลี่ยนมาใช้ขี้เลื่อยไม้ยางพาราแทน เนื่องจากมีราคาถูกกว่า และมีสีขาวนวลเหมือนไม้จันทน์ขาว ลักษณะเป็นผงละเอียด ขึ้นรูปได้ง่าย แล้วจึงนำมาผสมน้ำหอม เรียกว่า "ธูปหอม" เมื่อนำมาจุดจะให้ควันและกลิ่นหอม
ความเชื่อ

ลักษณะของธูปบูชาพระ ปกติมีความยาว 13 นิ้วโดยประมาณ ก้านธูปชุบสีแดง ตัวธูปสีขาวนวล เวลาจุดประมาณ 40 - 45 นาที นอกจากนี้ยังมีธูปหอมที่เป็นสีประจำวัน มี 7 วัน 8 สี ตามความเชื่อของพราหม์ คือ
วันอาทิตย์  - สีแดง
วันจันทร์ - สีเหลือง
วันอังคาร - สีชมพู
วันพุธ (กลางวัน) - สีเขียว
วันพุธ (กลางคืน) - สีดำ (ราหู)
วันพฤหัสบดี - สีส้ม
วันศุกร์ - สีฟ้า
วันเสาร์ - สีม่วง
การใช้งาน > จำนวนธูปที่ใช้สักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์

| การสักการะ | จำนวนการจุด | ความหมาย |
| --- | --- | --- |
| พระพุทธรูป | 3 | แทนพุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ |
| พระสงฆ์ | 3 | แทนพระรัตนตรัยและผู้มีพระคุณ |
| พระสงฆ์ พระเกจิอาจารย์บรรลุธรรม | 9 | แทนพระรัตนตรัยและผู้มีพระคุณ |
| พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว | 9 |  |
| พระโพธิสัตว์กวนอิม | 9 |  |
| พระแม่อุมาเทวี | 9 (องค์เทพองค์พรหม) |  |
| พระแม่อุมาเทวี | 39 (บน) |  |
| พระแม่อุมาเทวี | 16 (บวงสรวง) |  |
| ปู่ฤาษี | 9 |  |
| พระภูมิเจ้าที่-เทพ | 9 |  |
| เทวดาทั่วไป | 5 |  |
| ผี | 1 |  |
| กุมารทอง-จากวัด | 9 |  |
| วิญญาณลูก | 1 |  |
| บรรพบุรุษ | 1 |  |
| ว่านมงคลกาหลง | 5 |  |
| พระแม่นางกวัก | 9 |  |