stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ก็อทเอไฮล์ทีฟรานซ์ดินไคเซอร์
เนื้อร้อง > เนื้อร้อง (ฉบับปี ค.ศ. 1797)

| เยอรมัน | แปลอังกฤษ |
| --- | --- |
Gott erhalte Franz, den Kaiser, Unsern guten Kaiser Franz! Lange lebe Franz, der Kaiser, In des Glückes hellstem Glanz! Ihm erblühen Lorbeerreiser, Wo er geht, zum Ehrenkranz! Gott erhalte Franz, den Kaiser, Unsern guten Kaiser Franz!  Laß von seiner Fahne Spitzen Strahlen Sieg und Fruchtbarkeit! Laß in seinem Rate Sitzen Weisheit, Klugheit, Redlichkeit; Und mit Seiner Hoheit Blitzen Schalten nur Gerechtigkeit! Gott erhalte Franz, den Kaiser, Unsern guten Kaiser Franz!  Ströme deiner Gaben Fülle Über ihn, sein Haus und Reich! Brich der Bosheit Macht, enthülle Jeden Schelm- und Bubenstreich! Dein Gesetz sei stets sein Wille, Dieser uns Gesetzen gleich. Gott erhalte Franz, den Kaiser, Unsern guten Kaiser Franz!  Froh erleb' er seiner Lande, Seiner Völker höchsten Flor! Seh' sie, Eins durch Bruderbande, Ragen allen andern vor! Und vernehm' noch an dem Rande Später Gruft der Enkel Chor. Gott erhalte Franz, den Kaiser, Unsern guten Kaiser Franz!: God save Francis the emperor, Our good Emperor Francis! Long live Francis the emperor, In the brightest splendour of happiness! May sprigs of laurel bloom for him As a garland of honour, wherever he goes. God save Francis the emperor, Our good Emperor Francis! From the tips of his flag May victory and fruitfulness shine! In his council May knowledge, wisdom and honesty sit! And with his Highness's lightning May justice but prevail! God save Francis the emperor, Our good Emperor Francis! May the abundance of thy gifts Pour over him, his house and Empire! Break the power of wickedness, and reveal Every trick of rogues and knaves! May thy Law always be his Will, And may this be like laws to us. God save Francis the emperor, Our good Emperor Francis! May he gladly experience the highest bloom Of his land and of his peoples! May he see them, united by the bonds of brothers, Loom over all others! And may he hear at the edge Of his late tomb his grandchildren's chorus. God save Francis the emperor, Our good Emperor Francis!
เนื้อร้อง > เนื้อร้อง (ฉบับปี ค.ศ. 1835)

| เยอรมัน | แปลไทย |
| --- | --- |
Segen Öst’reichs hohem Sohne, Unserm Kaiser Ferdinand! Gott von Deinem Wolkenthrone Blick’ erhörend auf dies Land! Laß Ihn, auf des Lebens Höhen Hingestellt von Deiner Hand, Glücklich und beglückend stehen, Schütze unsern Ferdinand! Glücklich und beglückend stehen, Schütze unsern Ferdinand! Alle Deine Gaben spende Gnädig Ihm und Seinem Haus’; Alle deine Engel sende, Herr, auf Seinen Wegen aus! Gib, daß Recht und Licht und Wahrheit, Wie sie Ihm im Herzen glüh’n, Lang’ in reiner, ew’ger Klarheit Noch zu unserm Heile blüh’n! Lang’ in reiner, ew’ger Klarheit Noch zu unserm Heile blüh’n! Palmen laß Sein Haupt umkränzen, Scheuche Krieg und Zwietracht fort; Laß’ Ihn hoch und herrlich glänzen, Als des Friedens Schirm und Hort! Laß’ Ihn, wenn Gewitter grauen, Wie ein Sternbild hingestellt, Tröstend Licht hernieder thauen, In die sturmbewegte Welt! Tröstend Licht hernieder thauen, In die sturmbewegte Welt! Holde Ruh’ und Eintracht walte, Wo er sanft das Scepter schwingt; Seines Volkes Liebe halte Freudig Seinen Thron umringt; Unaufhörlich festgeschlungen Bleibe ewig dieses Band! Rufet Heil mit tausend Zungen, Heil dem milden Ferdinand! Rufet Heil mit tausend Zungen, Heil dem milden Ferdinand!:
ดูเพิ่ม

ไฮเดินและเพลงพื้นเมือง
ไฮล์เดียร์อิมซีเกอร์ครันทซ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Image of the autograph score, from the "aeiou" music history site
แม่แบบ:ไฮเดิน
คาริน ดอร์

| คาริน ดอร์ |
| --- | --- |

เกิด: 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 วีสบาเดิน
เสียชีวิต: 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 (79 ปี)
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2496-2560
คู่สมรส: ฮารัลด์ รีเนล กุนเทอร์ สกอเกอร์ จอร์จ โรโบอธาม
บุตร: 1
คาริน ดอร์ (เยอรมัน: Karin Dor) (เดิม: คัทโรส เดอร์) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน เธอเกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2481 ณ วีสบาเดิน เธอเป็นที่รู้จักจากการแสดงร่วมกับ เอ็ดการ์ วอลเลซ และ คาร์ล ออกัส ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย ฮารัลด์ รีเนล สามีคนแรกของเธอ ซึ่งเธอมีลูกกับฮารัลด์ รีเนล 1 คน จากนั้นเธอสมรสอีก 2 ครั้ง กับ กุนเทอร์ สกอเกอร์ และ จอร์จ โรโบอธาม
ผลงาน

The Last Waltz (1953) as Extra (uncredited)
Roses from the South (1954)
Rose-Girl Resli (1954)
The Great Test (1954)
Der schweigende Engel [de] (1954) as Erika
Ihre groβe Prüfung (1955) as Elena Clausen
As Long as You Live (1955) as Pepita
Santa Lucia (1956) as Manina
Kleiner Mann – ganz groß (1957) as Meike Brauns
Die Zwillinge vom Zillertal [de] (1957) as Daniela Kleemann
Almerausch un Edelweiß (1957) as Maresi Meier
Mit Eva fing die Sünde an [de] (1958) as Dinah
Worüber man nicht spricht (1958) as Christa Riek
Thirteen Old Donkeys (1958) as Monika
Skandal um Dodo (1959) as Helga, die Nichte
The Blue Sea and You (1959) as Helga Heidebrink
A Summer You Will Never Forget (1959) as Christine von Auffenberg
That's No Way to Land a Man (1959) as Tessy
Die Bande des Schreckens (1960) as Nora Sanders
The White Horse Inn (1960) as Brigette Giesecke
The Green Archer (1960) as Valerie Howett, geb Bellamy
Bei Pichler stimmt die Kasse nicht [de] (1961) as Anneliese
Der Fälscher von London (1961) as Jane Clifton, geb. Leith
Am Sonntag will mein Süsser mit mir segeln geh'n (1961) as Georgie Hagen, die Sprachstudentin
The Bellboy and the Playgirls (1962)
The Invisible Dr. Mabuse [de] (1962) as Liane Martin
Der Teppich des Grauens [de] (1962) as Ann Learner
Der Schatz im Silbersee (1962) as Ellen Patterson
The Strangler of Blackmoor Castle [de] (1963) as Claridge Dorsett
The Secret of the Black Widow (1963) as Clarisse
Zimmer 13 [de] (1964) as Denise
Last of the Renegades (1964) as Ribanna
Hotel der toten Gäste (1965) as Gilly Powell
The Last of the Mohicans [de] (1965) as Cora Munroe
The Face of Fu Manchu (1965) as Maria Muller
The Desperado Trail (1965)
Io la conoscevo bene (1965) as Barbara, the lady friend of Adriana
Der unheimliche Mönch (1965) as Gwendolin
The Spy with Ten Faces (1966) as Helen Farheit
Killer's Carnival (1966) as Denise (Rio segment)
Target for Killing (1966) as Sandra Perkins
Die Nibelungen (1966–1967, TV Series) as Brunhild
You Only Live Twice (1967) as Helga Brandt / No.11
Die Schlangengrube und das Pendel (1967) as Baroness Lilian von Brabant
Caroline chérie [fr] (1968) as Isabelle de Loigny
The Valley of Death (1968) as Mabel Kingsley
Topaz (1969) as Juanita de Cordoba
Los Monstruos del Terror (1970) as Maleva Kerstein
Haie an Bord [de] (1971) as Andrea Jacobs
Only the Wind Knows the Answer (1974) as Nicole Monnier
Warhead (1977) as Liora
Women in Hospital (1977) as Claudias Mutter
Dark Echo (1977) as Lisa Bruekner
Johann Strauß – Der König ohne Krone [de] (1987) as Jetty
Ich bin die Andere [de] (2006) as Frau Winter
The Misplaced World (2015) as Rosa (final film role)
คาริน ดอร์ เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 สิริอายุรวม 79 ปี
(ไอไลก์)

Error ซิงเกิลโดยไมเคิล แจ็กสัน
(ไอไลค์) เดอะเวย์ยูเลิฟมี (อังกฤษ: (I Like) The Way You Love Me) เป็นเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน จากอัลบั้มสะสม Michael ซึ่งได้รับการวางจำหน่ายในเกาหลีในดิจิทัลซิงเกิลเมื่อวันที่ 18 มกราคม 2011 และจำหน่ายออกมาทางสถานีวิทยุในอิตาลีเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2011 เพลงก่อนหน้านี้ที่ปรากฏในอัลบั้ม The Ultimate Collection ในปี ค.ศ. 2004 ในชื่อ "เดอะเวย์ยูเลิฟมี" (อังกฤษ: The Way You Love Me) ซึ่งเป็นรายการเพลงที่ไม่เคยวางจำหน่ายมีทำนองและคำร้องคล้ายกัน กับรุ่นที่ยังปรากฏในฉบับภาษาฝรั่งเศสของอัลบั้ม King of Pop สำหรับในอัลบั้ม Michael เพลงนี้ได้รับการจัดเรียงและคำร้องเพิ่มขึ้นเพิ่ม
รายการเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "(I Like) The Way You Love Me" (Album Version) | 4:33 |
| 2. | "(I Like) The Way You Love Me" (Edit) | 4:17 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 8:50 |
ประวัติการจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ |
| --- | --- | --- |
| เกาหลี | 18 มกราคม 2011 | ดิจิทัลดาวน์โหลด |
| อิตาลี | 8 กรกฎาคม 2011 | ออกอากาศทางวิทยุ |
| จีน | 27 กรกฎาคม 2011 | ออกอากาศทางวิทยุ |
คาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ

| คาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ |
| --- | --- |

เกิด: คาร์ล ชมิท (ใช้จนถึง ค.ศ. 1905) 1 ธันวาคม ค.ศ. 1884(1884-12-01) ร็อทลุฟ (ปัจจุบันอยู่ในเค็มนิทซ์)
เสียชีวิต: สิงหาคม 10, 1976(1976-08-10) (91 ปี) เบอร์ลิน
สัญชาติ: เยอรมัน
มีชื่อเสียงจาก: ภาพพิมพ์
ขบวนการ: ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน
คาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ (เยอรมัน: Karl Schmidt-Rottluff; 1 ธันวาคม ค.ศ. 1884 – 10 สิงหาคม ค.ศ. 1976) เป็นศิลปินชาวเยอรมัน
ชมิท-ร็อทลุฟ เป็นลูกชายเจ้าของโรงโม่ ศึกษาที่โรงเรียนประถมประจำท้องถิ่นจนกระทั่ง ค.ศ. 1895 เขาพบกับเอริช เฮ็คเคิล ที่โรงเรียนในเมืองเค็มนิทซ์ หลังจากที่เขาออกจากโรงเรียนใน ค.ศ. 1905 เขาเริ่มศึกษาเกี่ยวกับด้านสถาปัตยกรรมที่วิทยาลัยเทคนิคในเมืองเดรสเดิน เขาได้ร่วมก่อตั้งกลุ่มดีบรึคเคอร่วมกับสมาชิกในกลุ่มคนอื่น ๆ ซึ่งเขาทำงานต่อต้านสังคมที่เป็นไปตามกรอบในยุคนั้น งานของพวกเขาจัดอยู่ในประเภทลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน เขาย้ายจากเดรสเดินมายังเบอร์ลิน และมีส่วนร่วมกับนิทรรศการซ็อนเดอร์บุนท์ หลังจากที่ได้กลับไปเบอร์ลิน เขาได้เป็นสมาชิกของสภาแรงงานเพื่อศิลปะ (Arbeitsrat für Kunst) ใน ค.ศ. 1933 เขาออกจากสถาบันศิลปะปรัสเซียที่ซึ่งเขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกใน ค.ศ. 1931 ถัดมาใน ค.ศ. 1937 ผลงานของเขากว่า 600 ชิ้นได้ถูกยึด และ 25 ชิ้นจาก 600 กว่าชิ้น ถูกจัดแสดงในงานนิทรรศการศิลปะที่เสื่อมทรามเหมือนกับเอมีล น็อลเดอ เขาถูกแยกออกจากหอวิจิตรศิลป์ไรช์ (Reich Chamber of Fine Art) และถูกห้ามไม่ให้เขียนภาพอีกต่อไป งานของเขาถูกทำลายเช่นเดียวกับสตูดิโอของเขาที่เบอร์ลิน เขาเสียชีวิตที่เบอร์ลินในวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1976 รวมอายุได้ 91 ปี
ลักษณะของผลงาน

คาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ นิยมทำงานภาพทิวทัศน์บก ไม่นิยมภาพที่มีสีสันฉูดฉาด งานที่เขาทำเป็นงานประเภทภาพพิมพ์แกะไม้ ภาพพิมพ์หิน เป็นต้น
นับได้ว่าคาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ เป็นสมาชิกที่สำคัญคนหนึ่งในลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Arthistory Century 20th Diebrucke
Bridge เก็บถาวร 2012-10-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คาร์ล ฮังเคอ

| คาร์ล ฮังเคอ |
| --- | --- |
Karl Hanke
เกาไลเทอร์ ฮังเคอได้กล่าวปราศัยกับกองพันใหม่ของ โฟล์คสชทูร์ม ในเบรสเลา (ปัจจุบัน วรอตสวัฟ, โปแลนด์), กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945

ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส
ดำรงตำแหน่ง 29 เมษายน – 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
หัวหน้ารัฐบาล: อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ โยเซฟ เกิบเบลส์
ผู้นำ: อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ คาร์ล เดอนิทซ์
ก่อนหน้า: ไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์
ถัดไป: ไม่มี (นาซีเยอรมันล่มสลาย)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: คาร์ล ออกุสท์ ฮังเคอ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1903 Lauban, ราชอาณาจักรปรัสเซีย (ปัจจุบัน Lubań, โปแลนด์)
เสียชีวิต: 8 มิถุนายน ค.ศ. 1945 (อายุ 41) เชโกสโลวาเกีย
พรรคการเมือง: พรรคนาซี
ศิษย์เก่า: Berufspädagogisches Institut, Berlin
วิชาชีพ: นักการเมือง นาซี, ครูสอนหนังสือ, ผู้จัดการธุรกิจ

คาร์ล เอากุสท์ ฮังเคอ (เยอรมัน: Karl August Hanke) เป็น ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส คนสุดท้ายแห่งหน่วยชุทซ์ชตัฟเฟิล (เอ็สเอ็ส) และเป็นเจ้าหน้าที่ของพรรคนาซีแห่งนาซีเยอรมนี เขาได้ทำหน้าที่เป็นเกาไลเทอร์แห่งไซลีเชียตอนล่าง ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1941 ถึง ค.ศ. 1945 และได้เป็นไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็สครั้งสุดท้ายเพียงไม่กี่วันในปี ค.ศ. 1945 เขาถูกยิงจนเสียชีวิตโดยพลพรรคต่อต้านชาวเช็ก เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1945
| ด ค กชุทซ์ชตัฟเฟิล (เอ็สเอ็ส) |
| --- | --- | --- |
| สาขา |  เอ็สเอ็สสามัญ  เอ็สเอ็สสรรพาวุธ  เอ็สเอ็ส-ธงกะโหลก  |  |
| ผู้นำเอ็สเอ็ส |  ยูลีอุส เชร็ค  โยเซ็ฟ แบร์ชท็อลท์  แอร์ฮาร์ท ไฮเดิน  ไฮน์ริช ฮิมเลอร์  คาร์ล ฮังเคอ  |  |
| บุคลากรหลัก |  ไรน์ฮาร์ท ไฮดริช  แอ็นสท์ คัลเทินบรุนเนอร์  ไฮน์ริช มึลเลอร์  |  |
| หน่วยงานหลัก |  ศูนย์อำนวยการเอ็สเอ็ส  ศูนย์อำนวยการผู้นำเอ็สเอ็ส  ศูนย์อำนวยการความมั่นคงไรช์ (RSHA)  ศูนย์อำนวยการเศรษฐกิจและบริหาร  ศูนย์อำนวยการชาติพันธุ์และการตั้งถิ่นฐาน (RuSHA)  ศูนย์ประสานงานชนชาวเยอรมัน (VOMI)  สำนักผู้ตรวจการไรช์เพื่อความเป็นเอกภาพแห่งชนชาติเยอรมัน (RKFDV)  ศูนย์อำนวยการศาลเอ็สเอ็ส  ศูนย์อำนวยการกำลังพลเอ็สเอ็ส  สำนักการศึกษาเอ็สเอ็ส  |  |
| ตำรวจ |  ตำรวจรักษาความสงบ (ออร์โพ)  ตำรวจอารักขา (ชูโพ)  ตำรวจอาชญากรรม (ครีโพ)  ตำรวจลับ (เกสตาโพ)  ตำรวจความมั่นคง (ซีโพ)  สำนักอำนวยความปลอดภัย (เอ็สเด)  |  |
กำแพงเบอร์ลิน

| กำแพงเบอร์ลิน |
| --- | --- |
กำแพงเบอร์ลิน ภาพถ่ายจากฝั่งเบอร์ลินตะวันตก เมื่อปี พ.ศ. 2529
แผนที่ที่ตั้งของกำแพงเบอร์ลิน พร้อมกับแสดงด่านตรวจ
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: ถูกรื้อถอน
ประเภท: กำแพง
ประเทศ:    เยอรมนีตะวันออก   เบอร์ลินตะวันออก (เขตยึดครองโซเวียตในเบอร์ลิน) 
พิกัด: 52°30′58″N 13°22′37″E﻿ / ﻿52.516°N 13.377°E﻿ / 52.516; 13.377
เริ่มสร้าง: 13 สิงหาคม 2504
รื้อถอน: 9 พฤศจิกายน 2532 – 2534
ขนาด
ด้านอื่น ๆ: ความยาวของพรมแดนรอบเบอร์ลินตะวันตก: 155 กิโลเมตร (96 ไมล์) ความยาวของพรมแดนระหว่างเบอร์ลินตะวันตกและเยอรมนีตะวันออก: 111.9 กิโลเมตร (69.5 ไมล์) ความยาวของพรมแดนระหว่างเบอร์ลินตะวันตกและตะวันออก: 43.1 กิโลเมตร (26.8 ไมล์) ความยาวของพรมแดนเมือผ่านพื้นที่เคหะสถานในเบอร์ลินตะวันออก: 37 กิโลเมตร (23 ไมล์) ความสูงของกำแพงคอนกรีต: 3.6 เมตร (11.8 ฟุต) ความยาวของกำแพงคอนกรีต: 106 กิโลเมตร (66 ไมล์) รั้วตาข่ายลวด: 66.5 กิโลเมตร (41.3 ไมล์) ความยาวของสนามเพลาะสำหรับป้องกันยานพาหนะ: 105.5 กิโลเมตร (65.6 ไมล์) ความยาวของรั้วสัญญาณ: 127.5 กิโลเมตร (79.2 ไมล์) ความกว้างของแนวทางเดิน: 7 เมตร (7.7 หลา) ความยาวของแนวทางเดิน: 124.3 กิโลเมตร (77.2 ไมล์) จำนวนหอสังเกตการณ์: 302 หอ จำนวนหลุมหลบภัย: 20 แห่ง
ข้อมูลทางเทคนิค
พื้นที่: 155 กิโลเมตร (96.3 ไมล์)
กำแพงเบอร์ลิน (อังกฤษ: Berlin Wall; เยอรมัน: Berliner Mauer) เป็นกำแพงที่สร้างขึ้นช่วงสงครามเย็น มีวัตถุประสงค์เพื่อปิดกั้นพรมแดนระหว่างเบอร์ลินตะวันตกซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนีตะวันตก กับเยอรมนีตะวันออกที่โอบอยู่โดยรอบ มีความยาวทั้งสิ้น 155 กิโลเมตร เริ่มสร้างเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2504 (ค.ศ. 1961) และปิดกั้นพรมแดนนี้เป็นระยะเวลา 28 ปี ก่อนถูกทลายในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532
ในเยอรมนีตะวันออก กำแพงเบอร์ลิน คือ แนวเขตแดนที่มั่นคง และสัญลักษณ์ของการต่อต้านทุนนิยม มันถูกเรียกอย่างเป็นทางการว่า "แนวป้องกันการต่อต้านฟาสซิตส์" แต่สำหรับโลกเสรีแล้ว มันคือ สัญลักษณ์ของความขัดแย้งระหว่างระบบทุนนิยมของยุโรปตะวันตก ภายใต้การนำของสหรัฐอเมริกา กับระบบคอมมิวนิสต์ของยุโรปตะวันออก ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต หรือที่เรียกกันว่า สงครามเย็น นั่นเอง กำแพงเบอร์ลิน ทำให้กรุงเบอร์ลินฝั่งตะวันตก กลายเป็นเสมือน หน้าต่างสู่เสรีภาพ
นับตั้งแต่การสร้างกำแพงเบอร์ลิน การข้ามผ่านแดนจากเยอรมนีตะวันออก ไปยังเยอรมนีตะวันตก กลายเป็นเรื่องผิดกฎหมาย หากมีการฝ่าฝืนและถูกพบเห็น มีโทษสถานเดียว คือ การยิงทิ้ง ณ บริเวณกำแพงนั่นเอง ตลอดระยะเวลา 28 ปี คาดว่ามีผู้เสียชีวิตที่กำแพงเบอร์ลินขณะหลบหนีระหว่าง 137 ถึง 206 คน
ก่อนกำแพงก่อตัว

ในปี ค.ศ. 1945 ภายหลังกองทัพนาซีเยอรมัน ภายใต้การนำของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้พ่ายในสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพสัมพันธมิตรได้เข้ายึดครองประเทศเยอรมัน และต่อมา 4 ประเทศมหาอำนาจที่เป็นแกนนำในสงครามครั้งนั้น ได้แก่ สหรัฐอเมริกา อังกฤษ ฝรั่งเศส และสหภาพโซเวียต ได้ทำสนธิสัญญาในการแบ่งการดูแลประเทศเยอรมันออกเป็น 4 ส่วนภายใต้การดูแลของแต่ละประเทศ และเช่นกัน กรุงเบอร์ลิน เมืองหลวงของประเทศ ได้ถูกแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 ส่วนเช่นเดียวกัน
ปีต่อมา เยอรมนีภายใต้การปกครองของ 3 ประเทศ ได้แก่ สหรัฐอเมริกา อังกฤษ และฝรั่งเศส รวมกันจัดตั้งเป็นประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี หรือ เยอรมนีตะวันตก ในขณะที่เยอรมนีส่วนที่อยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต ได้จัดตั้งเป็นประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี หรือ เยอรมนีตะวันออก ในช่วงแรก ประชาชนของทั้งสองประเทศสามารถเดินทางข้ามแดนไปมาหาสู่กันได้เป็นปกติ แต่เมื่อเวลาผ่านไปนานขึ้น ความแตกต่างระหว่างการปกครองแบบประชาธิปไตยในเยอรมนีตะวันตก และการปกครองในระบบคอมมิวนิสต์ในเยอรมนีตะวันออก มีความแตกต่างที่เด่นชัดขึ้น ในขณะที่เยอรมนีตะวันตกได้รับการพัฒนา และฟื้นฟูประเทศ อาคารบ้านเรือนต่าง ๆ ที่พังทลายในช่วงสงครามโลกได้รับการบูรณะ ส่วนเยอรมนีตะวันออกทุกอย่างกลับสวนทางกัน ยิ่งไปกว่านั้นธุรกิจทุกอย่างถูกเปลื่ยนมือไปเป็นของรัฐ เป็นเหตุให้ผู้คนพากันอพยพข้ามถิ่นจากเยอรมนีตะวันออกไปยังเยอรมนีตะวันตกกันมากขึ้น ทำให้เยอรมนีตะวันออกประสบปัญหาการขาดแรงงาน เฉพาะในปี ค.ศ. 1961 เพียงปีเดียว ซึ่งมีข่าวลือว่า ทางเยอรมนีตะวันออกจะปิดกั้นพรมแดนระหว่างสองประเทศ ทำให้ผู้คนกว่า 3 ล้านคน พากันอพยพไปยังเยอรมนีตะวันตก เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้รัฐบาลเยอรมนีตะวันออก ภายใต้การควบคุมของสหภาพโซเวียตได้เร่งสร้างกำแพงกันแนวระหว่างสองประเทศ และรวมไปถึง แนวกำแพงที่ปิดล้อมกรุงเบอร์ลินฝั่งตะวันตกอีกด้วย
กำแพงเบอร์ลิน

ผลจากการย้ายออกของชาวเยอรมันตะวันออก ที่มีมากเกินการควบคุม รัฐบาลเยอรมนีตะวันออกในขณะนั้น จึงได้สร้างกำแพงกั้นระหว่างประเทศเยอรมนีตะวันออกกับเยอรมนีตะวันตก ว่ากันว่า แนวกำแพงที่กั้นระหว่างสองประเทศนี้ยาวเป็นอันดับสองรองจากกำแพงเมืองจีนทีเดียว
ในส่วนของกรุงเบอร์ลิน นครหลวงของประเทศทั้งสอง มีที่ตั้งอยู่ใจกลางประเทศเยอรมนีตะวันออก ดังนั้น นครเบอร์ลินฝั่งตะวันตก จึงถูกปิดล้อมด้วยเยอรมนีตะวันออกรอบด้าน ในระยะแรก การเดินทางเข้าออกระหว่างเบอร์ลินตะวันออก และเบอร์ลินตะวันตก เป็นไปโดยเสรี กระทั่งเมื่อมีการอพยพของชาวเยอรมันตะวันออกจำนวนมาก เป็นเหตุให้รัฐบาลเยอรมนีตะวันออกเร่งสร้างกำแพงเพื่อปิดกั้นการย้ายถิ่นของชาวเยอรมัน ในวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1961 เป็นวันแรกที่มีการสร้างกำแพงเพื่อปิดล้อมกรุงเบอร์ลินตะวันตก และเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามเย็นในยุคนั้น
กำแพงเบอร์ลิน ถูกใช้งานเป็นเวลา 28 ปี ในช่วงเวลานี้ มีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างและรูปแบบของกำแพงถึง 4 ครั้ง แต่ละครั้งจะเพิ่มความแข็งแรง และความสูงของกำแพงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เพื่อป้องกันการหลบหนีของชาวเยอรมันตะวันออก เนื่องจากกำแพงกันระหว่างเยอรมนีตะวันออก และเยอรมนีตะวันตก มีจุดเปราะบางที่สุดที่กรุงเบอร์ลินนี่เอง กำแพงเบอร์ลินทั้ง 4 รุ่นมีพัฒนาการดังนี้
กำแพงรุ่นที่ 1 เริ่มสร้างเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1961 เป็นแนวรั้วลวดหนาม เป็นการสร้างชั่วคราวเพื่อป้องกันการอพยพของประชาชน เป็นกำแพงเบอร์ลินรุ่นที่มีอายุใช้งานสั้นที่สุด
กำแพงรุ่นที่ 2 เป็นกำแพงก่ออิฐถือปูน ถูกสร้างขึ้นแทนกำแพงรั้วลวดหนามทันทีที่กำแพงรั้วลวดหนามเสร็จสมบูรณ์ แต่กำแพงก่ออิฐถือปูนนี้ก็ไม่แข็งแรงพอที่ปิดกั้นความปรารถนาในการแสวงหาเสรีภาพของประชาชน มีความพยายามในการหลบหนีด้วยการทำลายกำแพงเกิดขึ้นหลายครั้ง
กำแพงรุ่นที่ 3 เป็นรั้วคอนกรีตสำเร็จรูป ถูกสร้างขึ้นเพื่อให้เกิดความแข็งแรง และความสูงเพิ่มขึ้น
กำแพงรุ่นที่ 4 ถูกสร้างในปี ค.ศ. 1975 เป็นแผ่นคอนกรีตสำเร็จรูปขนาดกว้าง 1.2 เมตร สูง 3.6 เมตร จำนวนกว่า 45,000 แผ่นถูกต่อเป็นแนวรอบกรุงเบอร์ลินตะวันตกเชื่อมต่อด้วยท่อคอนกรีตที่ด้านบนกำแพง กำแพงรุ่นนี้ถูกใช้งานจนกระทั่งถึงการล่มสลายในปี ค.ศ. 1989 และเป็นกำแพงเบอร์ลินรุ่นที่ถูกนำไปแสดงในพิพิธภัณฑ์ และสถานที่ต่าง ๆ ในปัจจุบัน ในการก่อสร้างกำแพงเบอร์ลินรุ่นที่ 4 ใช้งบประมาณสูงถึงกว่า 1,650 ล้านมาร์ก ณ ขณะนั้นทีเดียว
สำหรับประชาชนเยอรมันทั้งตะวันตก และตะวันออก และประชาคมโลกในระบบประชาธิปไตย กำแพงเบอร์ลิน เปรียบเสมือนการปิดกั้นเสรีภาพของประชาชน ว่ากันว่า กำแพงเบอร์ลิน เป็นกำแพงแห่งเดียวในโลกที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อปิดกั้นประชาชนในประเทศของตนจากโลกภายนอก ในขณะที่กำแพงเมืองอื่น ๆ ทั่วโลกนั้นมีไว้เพื่อป้องกันไม่ให้ศัตรูเข้ามารุกรานเสรีภาพของชาวเมือง ในทางกลับกัน สหภาพโซเวียต ผู้อยู่เบื้องหลังการสร้างกำแพงเบอร์ลิน กลับมองว่า กำแพงเบอร์ลิน คือนวัตกรรมของชนชาติ
การลอบข้ามกำแพง

ในระหว่างที่กำแพงยังตั้งอยู่นั้น มีความพยายามหลบหนีข้ามเขตแดนราว 5,000 ครั้ง ในช่วงแรกนั้น การหลบหนีเป็นไปอย่างไม่ยากนัก เนื่องจากกำแพงในช่วงแรกเป็นเพียงรั้วลวดหนามเตี้ย ๆ และบางส่วนก็กระโดดออกมาทางหน้าต่างของตึกที่อยู่ติดกับกำแพง แต่ไม่นานนักกำแพงก็เปลี่ยนเป็นคอนกรีตที่แน่นหนา ส่วนหน้าต่างตึกต่าง ๆ ที่อยู่ใกล้กับกำแพงก็ถูกก่ออิฐปิดตาย
หากการสร้างกำแพงเบอร์ลิน คือ นวัตกรรมของชนชาติ การลอบข้ามกำแพงเบอร์ลิน เป็นย่อมเป็นนวัตกรรมที่ยิ่งใหญ่กว่า มีการลอบข้ามกำแพงเบอร์ลินหลายต่อหลายครั้งที่แสดงถึงความสร้างสรรค์อันยิ่งใหญ่ เช่น การข้ามกำแพงด้วยบอลลูน การสร้างสลิงข้ามแนวกำแพงด้วยเวลาไม่ถึง 2 นาที การขุดอุโมงค์ลอดใต้กำแพง ซึ่งสามารถช่วยชาวเบอร์ลินตะวันออกหลบหนีได้มากถึงกว่าร้อยคน เป็นต้น นอกจากนี้ ยังมีจุดข้ามแดนบางจุดที่ได้รับการช่วยเหลือจากกองทัพสัมพันธมิตร อาทิ จุดข้ามแดนโดยการว่ายข้ามแม่น้ำ กองทัพอังกฤษได้หย่อนบันไดลิงไว้ในฝั่งตรงข้ามเพื่อให้ผู้ที่ว่ายน้ำข้ามไปสามารถปีนขึ้นฝั่งได้
การเสียชีวิตในการลอบข้ามกำแพง

ในการลอบข้ามกำแพง เป็นความเสี่ยงที่ต้องแลกมาด้วยชีวิต ด้วยรัฐบาลเยอรมนีตะวันออกมีกฎที่ว่าผู้หลบหนีจะถูกยิงทิ้งทันทีที่พบเห็น จำนวนผู้เสียชีวิต และบาดเจ็บจากการลอบข้ามกำแพงเบอร์ลินนั้นยังไม่แน่ชัดนัก บางแหล่งระบุว่ามี 192 คนถูกฆ่าระหว่างการหลบหนี และอีกประมาณ 200 คนบาดเจ็บสาหัส ขณะที่บางแหล่งข้อมูลกลับมีตัวเลขผู้เสียชีวิตเพียง 136 คน บางแหล่งข้อมูลกับมีตัวเลขผู้เสียชีวิตสูงถึง 246 คน และในวิกีพีเดียภาษาอังกฤษได้ระบุตัวเลขผู้เสียชีวิตไว้ 100 - 200 คน เหตุที่เป็นดังนี้ เนื่องจากทางรัฐบาลเยอรมนีตะวันออกไม่ได้ทำรายงานเรื่องนี้ และเมื่อมีผู้เสียชีวิตในการลอบข้ามกำแพง ทางการก็ไม่ได้แจ้งข่าวแก่ครอบครัวอีกด้วย
เหตุการณ์เสียชีวิต ณ กำแพงเบอร์ลิน ครั้งที่โด่งดังที่สุด เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) เมื่อนายปีเตอร์ เฟตช์เตอร์ (Peter Fechter)เด็กหนุ่มที่ลอบข้ามกำแพงเบอร์ลินถูกยิง และปล่อยให้เลือดไหลจนตายต่อหน้าสื่อมวลชนตะวันตก เป็นจุดเริ่มต้นของการดำเนินการต่อต้านกำแพงเบอร์ลินอย่างเป็นรูปธรรม เมื่อวัน ผู้หลบหนีรายสุดท้ายที่ถูกยิงตายคือนาย Chris Gueffroy เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989)
การล่มสลายของกำแพงเบอร์ลิน

ในปี ค.ศ. 1989 ตรงกับยุคที่ นายมีฮาอิล กอร์บาชอฟ เป็นประธานาธิบดีของสหภาพโซเวียต ได้มีการทดลองการปฏิรูปการปกครองไปสู่ระบอบประชาธิปไตย ในเยอรมนีตะวันออก ได้มีการชุมนุมประท้วงใหญ่อย่างสงบขึ้นโดยเฉพาะในเมือง โพสต์ดัม ไลพ์ซิจ และเดรสเดน เริ่มต้นในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1989 และดำเนินเรื่อยมา เป็นเหตุให้รัฐบาลเยอรมนีตะวันออกได้รับความกดดันเป็นอย่างมาก กระทั่งได้มีการประกาศว่า จะเปิดพรมแดนให้ชาวเยอรมันสามารถเดินทางผ่านแดนได้อย่างอิสระ ในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) ในวันดังกล่าวชาวเยอรมันตะวันออกจำนวนมากได้มารวมตัวกัน ณ กำแพงเบอร์ลิน เพื่อข้ามผ่านแดนไปยังเบอร์ลินตะวันตกครั้งแรกในรอบ 28 ปี จึงถือเอาวันดังกล่าว เป็นวันล่มสลายของกำแพงเบอร์ลิน
มีบางแหล่งข้อมูลอ้างว่า ในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 นาย กึนเทอร์ ชาบ็อฟสกี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงโฆษณาการ (Minister of Propaganda) ของเยอรมนีตะวันออกได้แถลงข่าว (ซึ่งภายหลังพบว่าเป็นความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนของเขาเอง) ว่าทางการจะอนุญาตให้ชาวเบอร์ลินตะวันออก ผ่านเข้าออกเขตแดนได้อย่างเสรีอีกครั้ง ทันใดนั้นเอง ผู้คนนับหมื่นที่ได้ทราบข่าวก็ได้หลั่งไหลไปยังด่านต่าง ๆ ของกำแพง. หลังจากความโกลาหลอยู่ช่วงหนึ่ง เนื่องจากทางเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยังไม่ได้รับคำสั่งใด ๆ จากทางการ ในที่สุดเจ้าหน้าที่ก็ต้องยอมปล่อยให้ฝูงชนผ่านเขตแดนไปอย่างไม่มีทางเลือก ชาวเบอร์ลินตะวันตกออกมาต้อนรับชาวเบอร์ลินตะวันออก บรรยากาศในเช้ามืดวันนั้นเหมือนงานเฉลิมฉลอง
ตั้งแต่วันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 กำแพงเบอร์ลินได้ถูกทุบทำลายบางส่วนโดยชาวเยอรมัน และชาวยุโรป แต่การทำลายกำแพงเบอร์ลินอย่างเป็นทางการ เริ่มเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2533 แต่กระนั้นยังคงอนุรักษ์กำแพงบางช่วงไว้เพื่อเป็นอนุสรณ์ นอกจากนี้ ยังมีการประมูลจำหน่ายชิ้นส่วนกำแพงเบอร์ลิน และได้มีการมอบชิ้นส่วนของกำแพงเบอร์ลินไปไว้ในพิพิธภัณฑ์ และสถานที่สำคัญ ๆ อีกหลายแห่ง อาทิ ด้านหน้าสภายุโรป ณ กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม พิพิธภัณฑ์นิวเซียม กรุงวอชิงตันดีซี ประเทศสหรัฐอมริกา พิพิธภัณฑ์จอห์น เอฟ เคนเนดี และพิพิธภัณฑ์โรแนล เรแกน ในประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นต้น
คาร์ล มารีอา ฟ็อน เวเบอร์

| คาร์ล มารีอา ฟ็อน เวเบอร์ Carl Maria von Weber |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
เกิด: 4 กันยายน ค.ศ. 1824 อ็อยทีน จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เสียชีวิต: 18/19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1786 ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
อาชีพ: คีตกวี
คาร์ล มารีอา ฟรีดริช แอ็นสท์ ฟ็อน เวเบอร์ (เยอรมัน: Carl Maria Friedrich Ernst von Weber) เป็นคีตกวี วาทยกร และนักวิจารณ์ดนตรีชาวเยอรมันในต้นยุคจินตนิยม เขามีชื่อเสียงที่สุดจากผลงานอุปรากรซึ่งกลายเป็นงานชิ้นสำคัญที่ส่งผลต่อการพัฒนาอุปรากรแนวจินตนิยมเยอรมัน (Romantische Oper) คีตกวีที่ได้รับอิทธิพลจากงานของเขาได้แก่ไฮน์ริช มาร์ชเนอร์, จาโคโม ไมเออร์แบร์, ริชชาร์ท วากเนอร์ ฯลฯ
ในบรรดาผลงานอุปรากรของเขา แดร์ไฟรชึทซ์ (Der Freischütz) คือชิ้นที่มีชื่อเสียงที่สุด และยังคงเป็นหนึ่งในอุปรากรที่ยอดเยี่ยมที่สุดของเยอรมนี
ผลงานอุปรากร

Silvana (ค.ศ. 1810)
Abu Hassan (ค.ศ. 1811)
Der Freischütz (ค.ศ. 1821)
Die drei Pintos (ค.ศ. 1820–1821)
Euryanthe (ค.ศ. 1823)
Oberon (ค.ศ. 1826)