stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์

หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (อังกฤษ: Dutch East Indies หรือ Netherlands East Indies; ดัตช์: Nederlands-Indië; อินโดนีเซีย: Hindia-Belanda) คืออาณานิคมซึ่งอยู่ในการควบคุมของอดีตบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ ซึ่งต่อมาอยู่ภายใต้การบริหารของรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 และกลายเป็นประเทศอินโดนีเซียในปัจจุบัน
ภูมิหลัง

บทความหลัก: บริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์
บริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (เฟโอเซ) ได้รับการก่อตั้งขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 เพื่อขยายเส้นทางการค้าในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในปีค.ศ. 1700 บริษัทได้เข้ามาก่อตั้งอาณานิคมและเริ่มมีอำนาจในหมู่เกาะของภูมิภาคนี้ หลังจากบริษัทล้มละลายในปีค.ศ. 1800 รัฐบาลเนเธอร์แลนด์ก็ได้เข้ามาบริหารอาณานิคมเอง
สมเด็จวิบุลปัญญา สก อาน

| สมเด็จวิบุลปัญญาสก อาน |
| --- | --- |
សុខ អាន


รัฐมนตรีประจำสำนักงานคณะรัฐมนตรี   รองนายกรัฐมนตรีแห่งกัมพูชา
ดำรงตำแหน่ง 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 – 15 มีนาคม ค.ศ. 2017
นายกรัฐมนตรี: ฮุน เซน
ก่อนหน้า: ตั้งตำแหน่งใหม่
ถัดไป: บิน ฌิน (รักษาราชการแทน)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดตาแก้ว
ดำรงตำแหน่ง 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 – 15 มีนาคม ค.ศ. 2017
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 16 เมษายน ค.ศ. 1950(1950-04-16) คีรีวง, ตาแก้ว, กัมพูชา
เสียชีวิต: 15 มีนาคม ค.ศ. 2017(2017-03-15) (66 ปี) ปักกิ่ง, สาธารณรัฐประชาชนจีน
ศาสนา: พุทธศาสนาเถรวาท
พรรคการเมือง: พรรคประชาชนกัมพูชา
คู่สมรส: เทง อัย อานนี
บุตร: สก โสะมา   สก พุทธีวุธ   สก โสะกาน   สก โสะเกน   สก สงวา
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยพนมเปญ
วิชาชีพ: นักการเมือง
เว็บไซต์: pressocm.gov.kh

สมเด็จวิบุลปัญญา สก อาน (เขมร: សម្តេចវិបុលបញ្ញា សុខ អាន สมฺเตจวิปุลปญฺญา สุข อาน, บางแห่งทับศัพท์ว่า "ซก อาน"; 16 เมษายน ค.ศ. 1950 - 15 มีนาคม ค.ศ. 2017) เป็นนักการเมืองชาวกัมพูชา รองนายกรัฐมนตรีกัมพูชาและรัฐมนตรีประจำสำนักงานคณะรัฐมนตรีแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา
ประวัติ

สมเด็จวิบุลปัญญา สก อาน เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1950 ที่หมู่บ้านกำปง คุ้มพระบาทจ็วนจุม เมืองคีรีวง จังหวัดตาแก้ว ในครอบครัวของชาวจีนแคะ (หรือชาวจีนฮากกา) ได้รับการเลือกตั้งเป็นสภาชิกสภาผู้แทนราษฎรกัมพูชาจากจังหวัดตาแก้ว ในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อปี ค.ศ. 2003 สังกัดพรรคประชาชนกัมพูชา   ปัจจุบันเป็นรองนายกรัฐมนตรีกัมพูชาและรัฐมนตรีประจำสำนักงานคณะรัฐมนตรี เป็นผู้มีอาวุโสสูงสุดในรัฐบาลกัมพูชาคณะปัจจุบัน รองจากฮุน เซน
ในปี ค.ศ. 2009 นักข่าวกัมพูชาชื่อ ฮัง จักรา (Hang Chakra) บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ Khmer Machas Srok ได้เขียนบทความ 2 ชิ้น กล่าวหาสก อาน และผู้ช่วยว่ามีพฤติกรรมคอรัปชั่น ส่งผลให้ตัวฮัง จักรา ถูกจับกุมตัวและส่งฟ้องศาลด้วยข้อหาหมิ่นประมาท และตีพิมพ์ข้อความอันเป็นเท็จ  เขาถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลาหนึ่งปี ที่เรือนจำเปร็ยซอ
พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี ทรงมีพระราชกฤษฎีกาพระราชทานบรรดาศักดิ์แก่นายสก อาน เป็นขุนนางชั้นสมเด็จ ที่ "สมเด็จวิบุลปัญญา สก อาน" เมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2017 ท่ามกลางกระแสข่าวลือว่านายสก อาน ป่วยหนักและถึงแก่อสัญกรรมแล้วที่สาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งทางรัฐบาลกัมพูชาได้แถลงข่าวปฏิเสธว่าข่าวลือนี้ไม่เป็นความจริงแต่อย่างใด ต่อมาในวันที่ 15 มีนาคม ปีเดียวกัน รัฐบาลกัมพูชาจึงได้ออกประกาศอย่างเป็นทางการว่า นายสก อาน ได้ถึงแก่อสัญกรรมแล้วด้วยโรคประจำตัว เมื่อเวลา 18:32 น. ของวันดังกล่าว ที่โรงพยาบาลในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน สิริรวมอายุได้ 66 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์กัมพูชา

พ.ศ. 2548 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ชาตุปการ
พ.ศ. 2546 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์พระราชอาณาจักรกัมพูชา ชั้นมหาสิริวัฒน์
พ.ศ. 2546 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์สุวัตถารา ชั้นมหาสิริวัฒน์
พ.ศ. 2550 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มุนีสาราภัณฑ์ ชั้นมหาสิริวัฒน์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
อัมลาปูรา

| อัมลาปูรา |
| --- | --- |
เมือง
อัมลาปูราแสดงแผนที่เกาะบาหลีอัมลาปูราแสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 8°26′49.2″S 115°36′54″E﻿ / ﻿8.447000°S 115.61500°E﻿ / -8.447000; 115.61500
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด: บาหลี
อำเภอ: การังอาเซิม
กูตาเนอการาการังอาเซิม: 22 มิถุนายน 1611
อัมลาปูรา: 17 สิงหาคม 1971
เขตเวลา: UTC+8 (เวลาอินโดนีเซียกลาง)
อัมลาปูรา (อินโดนีเซีย: Amlapura) เป็นเมืองหลักของอำเภอการังอาเซิม จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย เดิมทีชื่อเมืองการังอาเซิม และเปลี่ยนมาเป็นที่ปัจจุบันหลังการปะทุของเขาอากุงในปี 1963 อัมลาปูราเป็นเมืองที่สร้างขึ้นใหม่โดยเจ้าอาณานิคมดัตช์ในเวลานั้นหลังอาคารที่ทำการรัฐของเดิมถูกทำลายจากการปะทุของเขาอากุงในปี 1963 อัมลาปูราเป็นชื่อที่แปลว่านครผลอัมลา ซึ่งมาจากชื่อเดิมคือ ปูราอัมลาราจา
เพลง "อัมลาปูรา" ของวงทินมาชีนในอัลบัม ทินมาชีน 2 ปี 1991 ได้รับการตั้งชื่อตามเมืองนี้ หลังจากที่เดวิด โบวี หัวหน้าวง เดินทางมาที่อัมลาปูรา
อัมลาปูราได้รับรางวัลเมืองเล็กที่สะอาดที่สุดของอินโดนีเซียติดต่อกันหลายปี
หาตบก

| หาตบก ហាត់ប៉ក់ |
| --- | --- |
ตำบล
หาตบกที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัด: 13°51′N 106°42′E﻿ / ﻿13.85°N 106.7°E﻿ / 13.85; 106.7
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: รััตนคีรี
อำเภอ: เวินไซ
หมู่บ้าน: 3
ประชากร (1998)
 • ทั้งหมด: 978 คน
เขตเวลา: UTC+07
รหัสภูมิศาสตร์: 160903
หาตบก (เขมร: ហាត់ប៉ក់) เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอเวินไซทางตะวันออกเฉียงเหนือของกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 3 หมู่บ้านและมีประชากร 978 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่ง 4 ที่ตกเป็นของพรรคประชาชนกัมพูชา และที่นั่งเดียวตกเป็นของสมาชิกพรรคฟุนซินเปก
หมู่บ้าน

| หมู่บ้าน | ประชากร (1998) | อัตราเพศ (ชาย/หญิง) (1998) | จำนวน ครัวเรือน (1998) |
| --- | --- | --- | --- |
| หาตบก | 661 | 0.96 | 108 |
| Veun Hay | 238 | 0.93 | 41 |
| Pak Laav | 79 | 0.93 | 15 |
หอสมุดแห่งชาติลาว

| หอสมุดแห่งชาติลาว |
| --- | --- |
อาคารหอสมุด
ประเทศ: ประเทศลาว
ประเภท: หอสมุดสาธารณะ หอสมุดแห่งชาติ
ก่อตั้ง: 1956 (68 ปีที่แล้ว) (1956)
สถานที่ตั้ง: เวียงจันทน์ ประเทศลาว
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
แผนที่

หอสมุดแห่งชาติลาว (ลาว: ຫໍສະໝຸດແຫ່ງຊາດລາວ) เป็นหอสมุดในนครเวียงจันทน์ ประเทศลาว ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1956 ก่อนจะย้ายมายังที่ตั้งใหม่ใน ค.ศ. 1988 หอสมุดนี้มีบทบาทสำคัญในการอนุรักษ์เอกสารต่าง ๆ เกี่ยวกับประเทศลาว
หอสมุดดำเนินโครงการอนุรักษ์เอกสารตัวเขียนโบราณของลาว (Lao Ancient Manuscript Preservation Project) มาตั้งแต่ ค.ศ. 1989 เพื่อรักษาเอกสารโบราณที่เขียนเป็นภาษาลาวและสันสกฤต นอกจากนี้ นับแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 เป็นต้นมา หอสมุดยังได้ร่วมมือกับมหาวิทยาลัยพัสเซาและหอสมุดรัฐเบอร์ลินในการริเริ่มโครงการหอสมุดดิจิทัลหนังสือใบลานลาว (ลาว: ໂຄງການຫໍສະໝຸດດິຈິຕອລໜັງສືໃບລານລາວ) และรัฐบาลลาวได้อนุญาตให้นำเอกสารตัวเขียนในชุดสะสมของหอสมุดออกให้บริการเข้าถึงทางอินเทอร์เน็ตด้วย
อาคารหลังใหม่ของหอสมุดก่อสร้างแล้วเสร็จใน ค.ศ. 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
17°57′50″N 102°36′28″E﻿ / ﻿17.9640°N 102.6079°E﻿ / 17.9640; 102.6079
อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด

| อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย คนที่ 4
ดำรงตำแหน่ง 20 ตุลาคม พ.ศ. 2542 – 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2544
รองประธานาธิบดี: เมกาวาตี ซูการ์โนปุตรี
ก่อนหน้า: ยูซุฟ ฮาบีบี
ถัดไป: เมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 กันยายน พ.ศ. 2483 จมบัง, ชวาตะวันออก, หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของดัตช์
เสียชีวิต: 30 ธันวาคม พ.ศ. 2552 (69 ปี) จาการ์ตา
ศาสนา: อิสลาม
คู่สมรส: ซินตา นูรียะฮ์
ลายมือชื่อ: 

อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด (อินโดนีเซีย: Abdurrahman Wahid; 7 กันยายน พ.ศ. 2483-30 ธันวาคม พ.ศ. 2552) เป็นอดีตประธานาธิบดีแห่งอินโดนีเซียระหว่างวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ถึง 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 โดยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีได้แม้ว่าไม่ได้สังกัดในพรรคการเมืองเสียงข้างมาก กล่าวคือ พรรค PKB ของเขาได้จำนวนที่นั่งในรัฐสภาอินโดนีเซียเพียง 51 ที่นั่ง น้อยกว่าพรรค PDI-P ของนางเมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี ที่ได้จำนวนที่นั่งถึง 153 ที่นั่ง แต่เขาสามารถต่อรองดึงเสียงสนับสนุนจากพรรคการเมืองอื่น ๆ ทำให้นางเมกาวาตีต้องยอมรับตำแหน่งรองประธานาธิบดี
ระหว่างการบริหารประเทศ วาฮิดได้รับการยอมรับจากสื่อมวลชนและกลุ่มการเมืองแนวศาสนา แต่เขามีปัญหาความขัดแย้งกับกองทัพเนื่องจากต้องการลดจำนวนผู้แทนในสภาที่มาจากโควตากองทัพ และเปลี่ยนแปลงโครงสร้างกองทัพให้มีส่วนร่วมกับการเมืองน้อยลง ตามแนวทางปฏิรูปการเมือง จึงทำให้ในช่วงหลังกองทัพไปให้การสนับสนุนรองประธานาธิบดีเมกาวาตีแทน เหตุผลที่ทำให้วาฮิดต้องลงจากตำแหน่ง เนื่องจากมีการดำเนินการโดยสภาที่ปรึกษาประชาชนเพื่อถอดถอนเขาออกจากตำแหน่ง ในเรื่องทุจริตยักยอกเงินที่พัวพันกับคนใกล้ชิดของเขาและเรื่องชู้สาวที่อื้อฉาวของเขาเอง จึงทำให้เขาถูกถอดถอนออกจากตำแหน่งในที่สุด
| ก่อนหน้า |  | อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ยูซุฟ ฮาบีบี |  |   ประธานาธิบดีแห่งอินโดนีเซีย  (20 ตุลาคม พ.ศ. 2542 - 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2544) |  | เมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี |
| ด ค กประธานาธิบดีอินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
| ซูการ์โน • ซูฮาร์โต • บาคารุดดิน ยูซุฟ ฮาบีบี • อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด • เมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี • ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน •  โจโก วีโดโด •  ปราโบโว ซูบียันโต | ซูการ์โน • ซูฮาร์โต • บาคารุดดิน ยูซุฟ ฮาบีบี • อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด • เมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี • ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน •  โจโก วีโดโด •  ปราโบโว ซูบียันโต |  |
หม่อมมะนีวัน พานีวง

| หม่อม มะนีวัน พานีวง |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2477 เวียงจันทน์ ลาวในอารักขาของฝรั่งเศส
เสียชีวิต: เมษายน พ.ศ. 2518 (41 ปี) กัมพูชาประชาธิปไตย
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
บุตร: พระองค์เจ้านโรดม โสเชษฐา สุชะตา สมเด็จพระอนุชนโรดม อรุณรัศมี
บิดามารดา: พอง พานีวง สุมุนทา พานีวง
มะนีวัน พานีวง (ลาว: ມະນີວັນ ພານີວົງ; พ.ศ. 2477–2518) เป็นบาทบริจาริกาชาวลาวในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ เป็นพระชนนีของสมเด็จพระอนุชนโรดม อรุณรัศมี พระขนิษฐาต่างพระชนนีในพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สีหมุนี
ประวัติ

หม่อมมะนีวันเกิดใน พ.ศ. 2477 ณ บ้านอินแปง (ปัจจุบันชื่อบ้านมีไซ) เมืองจันทบุรี แขวงเวียงจันทน์ (ปัจจุบันคือ นครหลวงเวียงจันทน์) เป็นธิดาคนเล็กของพอง กับสุมุนทา (นามเดิม ปุ่น) พานีวง มีพี่สองคนชื่อนางสุทัน กับนายหอม พานีวง เบื้องต้นเข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนนาฏศิลป์ในเวียงจันทน์ ด้วยมีใจรักในการระบำรำฟ้อน และรับหน้าที่ในการแสดงในพิธีสำคัญต่าง ๆ มาตลอด จนต้องพระทัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ และสมรสกับพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ เมื่อ พ.ศ. 2492 โดยเป็นภรรยาลำดับที่หก หม่อมมะนีวันได้ให้ประสูติกาลพระราชธิดาสองพระองค์ คือ พระองค์เจ้านโรดม โสเชษฐา สุชะตา (พ.ศ. 2496–2518)  และสมเด็จพระอนุชนโรดม อรุณรัศมี (ประสูติ พ.ศ. 2498)
พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุทรงพระราชนิพนธ์เพลงจำนวนมากทั้งเพลงสากลและรำวง ด้วยความที่โปรดหม่อมชาวลาวนางนี้มากจึงได้พระราชนิพนธ์เพลง "บุปผาเวียงจันทน์" พระราชทานแด่หม่อมชาวลาวเวียงจันทน์ และถือเป็นเพลงพระราชนิพนธ์ที่มีชื่อเสียงมากเพลงหนึ่ง
ในช่วงที่กรุงพนมเปญแตก หม่อมมะนีวันลี้ภัยอยู่ภายในสถานทูตฝรั่งเศส กระทั่งวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2518 เขมรแดงมีคำสั่งให้ชาวกัมพูชาที่ลี้ภัยออกจากสถานทูตฝรั่งเศส ยกเว้นสตรีที่สมรสกับชาวฝรั่งเศส มิฉะนั้นจะบุกยึดสถานทูตฝรั่งเศสทันที ด้วยเหตุนี้หม่อมมะนีวัน พร้อมด้วยคี-แตง ลิม (Khy-Taing Lim) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และเลือง นัล (Loeung Nal) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ถูกขับออกจากสถานทูต
หม่อมมะนีวันถูกเขมรแดงสังหารจนเสียชีวิตในเดือนเมษายน พ.ศ. 2518
วิกิพีเดียภาษาอินโดนีเซีย

| --- | --- |

ภาพจับหน้าจอ หน้าหลักของวิกิพีเดียภาษาอินโดนีเซีย
ประเภท: สารานุกรมออนไลน์
ภาษาที่ใช้ได้: ภาษาอินโดนีเซีย
สำนักงานใหญ่: ไมแอมีและจาการ์ตา
เจ้าของ: มูลนิธิวิกิมีเดีย
ยูอาร์แอล: id.wikipedia.org
เชิงพาณิชย์: ไม่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น
เปิดตัว: 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2546; 21 ปีก่อน (2546-05-30)
วิกิพีเดียภาษาอินโดนีเซีย (อินโดนีเซีย: Wikipedia bahasa Indonesia) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียในภาษาอินโดนีเซีย วิกิพีเดียภาษาอินโดนีเซียเป็นวิกิพีเดียที่เติบโตเร็วสูงเป็นอันดับที่ 5 ในบรรดาวิกิพีเดียภาษาเอเชีย รองจากวิกิพีเดียภาษาญี่ปุ่น ภาษาจีน ภาษาเกาหลี และภาษาตุรกี โดยมีอันดับความลึกที่อันดับที่ 25 จากวิกิพีเดียทั้งหมด บทความแรกเริ่มเขียนเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ส่วนหน้าหลักสร้างขึ้นในอีกหกเดือนถัดมา เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายนของปีเดียวกัน
ภูมิหลัง

แม้ภาษาอินโดนีเซียจะมีความคล้ายคลึงกับภาษามลายู วิกิพีเดียภาษาอินโดนีเซียก็อยู่แยกต่างหากจากวิกิพีเดียภาษามลายู (เริ่มสร้างเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545) วิกิพีเดียภาษาอินโดนีเซียและวิกิพีเดียภาษามลายูเริ่มแยกจากกันโดยกลุ่มผู้ใช้สองกลุ่มภายในช่วงหกเดือน ใน พ.ศ. 2552 Andrew Lih เขียนว่า "เนื่องจากกลุ่มทั้งสองกำเนิดขึ้นจากพรมแดนระหว่างประเทศ การผสานรวมจึงไม่น่าจะเกิดขึ้นในเร็ววัน"
ข้อโต้แย้ง > การสังหารหมู่และพรรคคอมมิวนิสต์

ในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2563 #BoikotWikipedia (#บอยคอตวิกิพีเดีย) ติดเทรนด์ทวิตเตอร์ เนื่องจาก Tengku Zulkarnain [id] อุสตาษและสมาชิกคณะกรรมการสภาอุละมาอ์อินโดนีเซียในเวลานั้น ร้องเรียนเกี่ยวกับบทความการสังหารหมู่ พ.ศ. 2508–2509 และพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย (เปกาอี) ในวิกิพีเดีย Zulkarnain กดดันให้อิดฮัม อาซิซ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติอินโดนีเซีย และประธานาธิบดีโจโก วีโดโด ดำเนินมาตรการและจับกุมผู้เขียน ภายหลังภาพซูฮาร์โตกับเปกาอีถูกลบออกจากบทความนี้
หัวหน้าพรรคดาวเดือนเสี้ยวเรียกร้องให้วิกิพีเดียลบการแก้ไขนั้นตลอดกาล พร้อมอ้างว่าเปกาอีเป็นผู้เขียน ผู้เชี่ยวชาญลัทธิคอมมิวนิสต์เรียกบทความนี้เป็น "การล้างสมอง" ส่วนพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้ระบุเป็น "ภาพสะท้อนของสงครามของประเทศต่อประวัติศาสตร์"
มูลนิธิวิกิมีเดียแห่งอินโดนีเซียระบุว่าตน "เป็นกลางและไม่ได้รับการว่าจ้างให้เขียนบทความใด ๆ ที่ทำในเว็บไซต์ของตน" และยังยอมรับว่าข้อความหลายส่วนโดยหลักแปลมาจากวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ
ข้อมูล

Lih, Andrew. The Wikipedia Revolution: How a Bunch of Nobodies Created the World's Greatest Encyclopedia. Hyperion, New York City. 2009. First Edition. ISBN 978-1-4013-0371-6 (alkaline paper).
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิพีเดียภาษาอินโดนีเซีย
Wikipedia bahasa Indonesia ที่เฟซบุ๊ก
Putra, Budi (31 August 2006). "Fast growing of Indonesian Wikipedia". CNET Asia.
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ 
หน้าหลักของวิกิพีเดียภาษาอินโดนีเซียในโหมดมืดและธีม Timeless
อาดัม จาลา

อาดัม เรลซอน ลิมบาโก จาลา (ตากาล็อก: Adam Relson Limbago Jala เกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1979) เป็นนักกฎหมาย นักการเมืองจากประเทศฟิลิปปินส์ สังกัดพรรคลากัส-ซีเอ็มดี โดยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เขต 3 จังหวัด โบโฮล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007 จนถึงปี ค.ศ. 2010
อนุสาวรีย์แห่งชาติ (อินโดนีเซีย)

6°10′31.45″S 106°49′37.61″E﻿ / ﻿6.1754028°S 106.8271139°E﻿ / -6.1754028; 106.8271139
| อนุสาวรีย์แห่งชาติ |
| --- | --- |
อนุสาวรีย์แห่งชาติ

ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เสร็จสมบูรณ์
ประเภท: อนุสาวรีย์
ที่ตั้ง: จาการ์ตากลาง  อินโดนีเซีย
เริ่มสร้าง: 17 สิงหาคม ค.ศ. 1961
แล้วเสร็จ: 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1975
พิธีเปิด: 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1975
ปรับปรุง: 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1975
ลูกค้า: รัฐบาลอินโดนีเซีย
เจ้าของ: สาธารณรัฐอินโดนีเซีย
ความสูง: 132 เมตร
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: เฟรเดริค ซีลาบัน เอร์.เอ็ม. ซูดาร์โซโน
ผู้รับเหมาก่อสร้าง: เป.เอ็น. อาดี การ์ยา  (ทำพิธีตอกเสาเข็ม)
อนุสาวรีย์แห่งชาติ (อินโดนีเซีย: Monumen Nasional, ย่อเป็น โมนัซ) เป็นหอคอยสูง 132 เมตร (433 ฟุต) กลางจัตุรัสเมอร์เดกา, จาการ์ตา ในจาการ์ตากลาง สื่อถึงการต่อสู้เพื่อเอกราชของชาวอินโดนีเซีย มีฐานะเป็นอนุสาวรีย์ประจำสาธารณรัฐอินโดนีเซีย เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่การประกาศอิสรภาพของชาวอินโดนีเซีย
การก่อสร้างเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1961 ภายใต้การควบคุมของซูการ์โน ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย หอคอยเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อปี ค.ศ. 1975 โดยยอดหอคอยหล่อด้วยเปลวทอง อนุสาวรีย์เปิดให้บริการทุกวัน ตั้งแต่เวลา 08.00-15.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น (UTC+7) วันที่หอคอยปิดทำการคือวันจันทร์สุดท้ายของแต่ละเดือน
ภาพมุมสูงของจาการ์ตา มองจากหอคอยโมนัซ (อนุสาวรีย์แห่งชาติ)
ดูเพิ่ม

หอคอยชูเช ซึ่งมีลักษณะคล้ายกัน ตั้งอยู่ในกรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ
อนุสาวรีย์วอชิงตัน ตั้งอยู่ในกรุงวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา
หมู่เกาะรีเยา

| จังหวัดเกอปูเลาวันรีเยา Provinsi Kepulauan Riau (อินโดนีเซีย) |
| --- | --- |
จังหวัด
   ธง ตรา
คำขวัญ: Berpancang Amanah Bersauh Marwah (มลายู)   "ด้วยความไว้วางใจเป็นบรรทัดฐานและยึดถือศักดิ์ศรีของมนุษย์"
ที่ตั้งจังหวัดเกอปูเลาวันรีเยาในประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 3°56′N 108°09′E﻿ / ﻿3.933°N 108.150°E﻿ / 3.933; 108.150
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จัดตั้ง: 24 กันยายน 2002
เมืองหลัก: ตังจุงปีนัง
เมืองที่ใหญ่ที่สุด: บาตัม
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: อันซาร์ อะฮ์มัด
 • รองผู้ว่าการ: มาร์ลิน อากุซตีนา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 8,201.72 ตร.กม. (3,166.70 ตร.ไมล์)
ความสูง: 2−5 เมตร (−14 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 0 เมตร (0 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน 2020)
 • ทั้งหมด: 2,064,564 คน
 • ความหนาแน่น: 250 คน/ตร.กม. (650 คน/ตร.ไมล์)
ประชากร
 • ชาติพันธุ์:   36% มลายู  18% ชวา  14% จีน  9% มินังกาเบา  8% บาตัก  15% อื่น ๆ 
 • ศาสนา: อิสลาม (79.34%), โปรเตสแตนต์ (11.17%), พุทธ (6.65%), โรมันคาทอลิก (2.28%), ขงจื๊อ (0.2%), พราหมณ์-ฮินดู (0.09%)
 • ภาษา: มลายู , จีน , อังกฤษ
เขตเวลา: UTC+07 (WIT)
เว็บไซต์: kepriprov.go.id
หมู่เกาะรีเยา (อินโดนีเซีย: Kepulauan Riau) เป็นหมู่เกาะแห่งหนึ่งในเกาะสุมาตรา ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 6 ของโลกและเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอินโดนีเซีย และเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเกาะมลายู อยู่ทางตอนใต้ของประเทศสิงคโปร์ ทางตะวันออกของหมู่เกาะนี้คือมหาสมุทรอินเดีย และมีเมืองหลวงชื่อตันจุงปีนัง หมู่เกาะรีเยายังมีฐานะเป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซียโดยใช้ชื่อ จังหวัดเกอปูเลาวันรีเยา หรือ จังหวัดกลุ่มเกาะรีเยา (Provinsi Kepulauan Riau)
หน่วยการบริหาร

พื้นที่จังหวัดเกอปูเลาวันรีเยาแบ่งออกเป็น 5 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 2 นครหรือโกตา และ 76 ตำบลหรือเกอจามาตัน
อำเภอการีมุน (Kabupaten Karimun)
อำเภอเกอปูเลาวันอานัมบัซ (Kabupaten Kepulauan Anambas)
อำเภอนาตูนา (Kabupaten Natuna)
อำเภอบินตัน (Kabupaten Bintan)
อำเภอลิงกา (Kabupaten Lingga)
ตันจุงปีนัง (Tanjung Pinang; เมืองหลัก)
บาตัม (Batam)
สาธารณรัฐตากาล็อก

สาธารณรัฐตากาล็อก (ตากาล็อก: Republika ng Katagalugan) เป็นคำที่ใช้กล่าวถึงรัฐบาลปฏิวัติที่เกี่ยวข้องกับการปฏิวัติฟิลิปปินส์ต่อต้านสเปนและสงครามฟิลิปปินส์-สหรัฐอเมริกา 2 รัฐบาล โดยรัฐบาลหนึ่งนั้นเกี่ยวข้องกับขบวนการกาตีปูนัน
ชื่อ

คำว่าตากาล็อกเป็นคำที่อ้างถึงกลุ่มชาติพันธุ์และภาษาในฟิลิปปินส์ กาตากูลากัน (Katagalugan) อาจจะอ้างถึงประวัติศาสตร์ของบริเวณตากาล็อกในเกาะลูซอน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะฟิลิปปินส์ อย่างไรก็ตาม สมาคมลับกาติปูนันได้อธิบายการใช้คำว่าตากาล็อกว่า “คำว่าตากาล็อกหมายถึงทุกคนที่เกิดในหมู่เกาะ ตลอดทั้งวิซายัน อีโลกาโน ปัมปาโง เป็นต้น ทั้งหมดเป็นตากาล็อก” นักปฏิวัติคาร์ลอส รอนกีโญ เขียนในบันทึกความทรงจำของเขาว่า “คำว่าตากาล็อกหรือชื่อตากาล็อกไม่ได้มีความหมายอื่น แต่ตากาอิล็อกเป็นการติดตามจนถึงรากเหง้า อ้างถึงการจัดตั้งที่อยู่อาศัยตามแนวแม่น้ำ ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าทั้งหมดเกิดขึ้นในฟิลิปปินส์ ทั้งในเกาะหรือในเมือง” โดยความคิดนี้ กาตากูลากันอาจจะแปลได้ว่าชาติตากาล็อก
อันเดรส โบนีฟาซีโอ สมาชิกก่อตั้งของกาติปูนันและต่อมากลายเป็นผู้นำสูงสุด สนับสนุนให้ใช้คำว่ากาตากูลากันสำหรับชาติฟิลิปปินส์ คำว่าฟิลิปิโนถูกกำหนดให้ใช้สำหรับชาวสเปนที่เกิดในหมู่เกาะ โดยฟิลิปิโนและฟิลิปินาสมีรากที่เกี่ยวข้องกับอาณานิคม
รัฐอธิปไตยแห่งชาติตากาล็อกของโบนิฟาซิโอ

ใน พ.ศ. 2439 การปฏิวัติฟิลิปปินส์ปะทุขึ้นหลังจากที่รัฐบาลอาณานิคมตรวจพบกาติปูนัน เมื่อการปฏิวัติเกิดขึ้น กาติปูนันกลายเป็นรัฐบาลปฏิวัติที่เปิดเผย นักประวัติศาสตร์ชาวสหรัฐ จอห์น อาร์ เอ็ม เทย์เลอร์ ได้เขียนไว้ว่า “กาติปูนันมาจากการออกแบบอย่างลับๆ มีจุดยืนที่เปิดเผยเกี่ยวกับเอกราชของฟิลิปปินส์” นักประวัติศาสตร์ฟิลิปปินส์หลายท่าน เช่น เกรโกริโอ ไซเด ได้กล่าวว่า “กาติปูนันเป็นมากกว่าสมาคมปฏิวัติลับ แต่เป็นรัฐบาล โบนาฟาซิโอมุ่งหมายให้กาติปูนันบริหารฟิลิปปินส์ทั้งหมดหลังจากล้มล้างการปกครองของสเปน” ในทำนองเดียวกัน เรนาโต คอนสแตนติโนได้เขียนไว้ว่ากาติปูนันเป็นรัฐบาลเงา
ในวันสิ้นเดือนสิงหาคม สมาชิกกาติปูนันประชุมที่กาโลโอกันและตัดสินใจเริ่มการปฏิวัติ แต่สถานที่ในการประชุมจริงๆยังเป็นที่โต้แย้งกันอยู่ การต่อสู้โดยใช้กำลังเริ่มเมื่อ พ.ศ. 2440 ที่กาวิเต นำโดยเอมีลีโอ อากีนัลโด นำไปสู่การจัดตั้งรัฐบาลใหม่ขึ้น โบนิฟาซิโอถูกประหารชีวิตเมื่อเขาไม่ยอมรับรัฐบาลใหม่ สาธารณรัฐฟิลิปินส์ภายใต้การนำของอากีนัลโดถือเป็น สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 ถือว่าก่อตั้งอย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2442 รัฐบาลที่ตามมาต่อจากนี้ทั้งรัฐบาลเตเยเรสและสาธารณรัฐเบียกนาบาโตมีอากีนัลโดเป็นผู้นำเช่นกัน
สาธารณรัฐกาตากูลากันของซากาย

ใน พ.ศ. 2445 นายพลมาการิโอ ซากาย สมาชิกของกาตีปูนันได้จัดตั้งสาธารณรัฐกาตากูลากัน (ตากาล็อก: Repúbliká ng̃ Katagalugan) ที่ภูเขาดีมาซาลัง ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดริซัล และมีฟรานซิสโก การ์เรออนเป็นรองประธานาธิบดี ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2447 ซากายได้ประกาศสิทธิปกครองตนเองของฟิลิปปินส์ ซึ่งในเวลานั้น การเรียกร้องเอกราชถือเป็นอาชญากรรมสำหรับรัฐบาลอาณานิคมสหรัฐอเมริกา
สาธารณรัฐนี้สิ้นสุดใน พ.ศ. 2449 เมื่อซากายและผู้นำของรัฐถูกสหรัฐจับกุมและประหารชีวิต ผู้รอดชีวิตบางส่วนหนีไปญี่ปุ่นเข้าร่วมกับอาร์เตมีโอ รีการ์เต สมาชิกกาตีปูนันที่ลี้ภัยออกไป และต่อมา ได้ร่วมสนับสนุนสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 2 ที่ญี่ปุ่นสนับสนุนระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2
ฬามีญ

| ฬามีญ ឡាមីញ |
| --- | --- |
ฆุม
ฬามีญที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัด: 13°35′N 107°10′E﻿ / ﻿13.583°N 107.167°E﻿ / 13.583; 107.167
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: รัตนคีรี
อำเภอ: บาเกียว
หมู่บ้าน: 5
ประชากร (1998)
 • ทั้งหมด: 2,622 คน
เขตเวลา: UTC+07
ฬามีญ (เขมร: ឡាមីញ) เป็นฆุม (ตำบล) ในอำเภอบาเกียวทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 5 หมู่บ้านและมีประชากร 2,622 คน
ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 5 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา อัตราการจำหน่ายที่ดินในฬามีญอยู่ในระดับรุนแรง
หมู่บ้าน

| หมู่บ้าน | ประชากร (1998) | อัตราเพศ (ชาย/หญิง) (1998) | จำนวน ครัวเรือน (1998) |
| --- | --- | --- | --- |
| ตรุม (ត្រុំ) | 675 | 0.92 | 147 |
| สู (ស៊ូ) | 212 | 0.88 | 49 |
| ญัล (หรือ ญล) (ញល) | 328 | 0.91 | 67 |
| ขมำง (ខ្មាំង) | 285 | 0.85 | 58 |
ภูมิมวย (ភូមិ ១) หรือ ภูมิปรัม:
สกายอังกอร์แอร์ไลน์

บริษัท สกายอังกอร์แอร์ไลน์ จำกัด (เกาหลี: 스카이 앙코르 항공) ซึ่งให้บริการในชื่อ สกายวิงส์เอเชียแอร์ไลน์ (เขมร: ស្កាយវីង អេស៊ា អ៊ែឡា,เกาหลี: 스카이 윙스 아시아 항공) เป็นสายการบินของประเทศกัมพูชา มีสำนักงานที่เมืองเสียมราฐ ฐานการบินหลักคือท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ สายการบินนี้เกิดจากความร่วมมือกันของกัมพูชาและเกาหลีใต้
ประวัติ

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 เปิดเที่ยวบินเช่าเหมาลำ อินช็อน-เสียมราฐ
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2014 เช่าเครื่องบิน Airbus 320-200 จากสมอลพลาเน็ตแอร์ไลน์ (XU-702, XU-704, XU-705)
วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2014 สกายวิงส์เอเชีย เปลี่ยนชื่อมาเป็น สกายอังกอร์แอร์ไลน์
จุดหมายปลายทาง

กัมพูชา
เสียมราฐ – ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ ฐานการบินหลัก
จีน
ปักกิ่ง – ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง
เซี่ยเหมิน – ท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยเหมินเกาจี เช่าเหมาลำ
สิงคโปร์
สิงคโปร์ – ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์
เกาหลีใต้
ปูซาน – ท่าอากาศยานนานาชาติกิมแฮ
แทกู – ท่าอากาศยานนานาชาติแทกู เช่าเหมาลำ
โซล – ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน
เวียดนาม
ฮานอย – ท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย