การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต
การแบ่งดิจิทัล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  | 2005 | 2010 | 2016a |
| ประชากรโลก | 6.5 พันล้าน | 6.9 พันล้าน | 7.3 พันล้าน |
| การใช้อินเทอร์เน็ต | 16% | 30% | 47% |
| ผู้ใช้ในประเทศกำลังพัฒนา | 8% | 21% | 40% |
| ผู้ใช้ในประเทศที่พัฒนาแล้ว | 51% | 67% | 81% |
a=ประมาณ  ที่มา: สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  | 2005 | 2010 | 2016a |
| แอฟริกา | 2% | 10% | 25% |
| อเมริกา | 36% | 49% | 65% |
| รัฐอาหรับ | 8% | 26% | 42% |
| เอเชียและแปซิฟิก | 9% | 23% | 42% |
| เครือรัฐเอกราช | 10% | 34% | 67% |
| ยุโรป | 46% | 67% | 79% |
a=ประมาณ  ที่มา: สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ
แม้จะมีการเติบโตอย่างมากแต่การเขัถึงของอินเทอร์เน็ตไม่ได้ถูกกระจายอย่างเท่าเทียมกันภายในหรือระหว่างประเทศ
การแบ่งดิจิทัลหมายถึง "ช่องว่างระหว่างคนที่มีประสิทธิภาพในการเข้าถึงข้อมูลและเทคโนโลยีการสื่อสาร (ICT) และผู้ที่มีการเข้าถึงอย่างจำกัดมากหรือไม่มีเลย" ไม่ว่าคนนั้นจะสามารถเข้าถึงอินเทอร์เน็ตที่ขึ้นอยู่กับสถานะทางการเงิน, ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์และนโยบายของรัฐบาลหรือไม่ "ประชากรที่มีรายได้ต่ำ, อยู่ในชนบทและชนกลุ่มน้อยจะได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษว่าเทคโนโลยี "ไม่มี"
นโยบายของรัฐบาลมีบทบาทอย่างมากในการนำการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตว่าจะให้กับหรือจะจำกัดการเข้าถึงสำหรับกลุ่มด้อยโอกาศ, กลุ่มในภูมิภาคและในประเทศ ตัวอย่างเช่นในประเทศปากีสถานใฝ่ที่หานโยบายด้าน IT อย่างจริงจังโดยมีเป้าหมายที่จะผลักดันเศรษฐกิจให้ทันสมัย, จำนวนของผู้ใช้อินเทอร์เน็ตเพิ่มขึ้นจาก 133,900 (0.1% ของประชากร) ในปี 2000 เป็น 31 ล้าน (17.6% ของประชากร) ในปี 2011 ในประเทศอื่น ๆ เช่นเกาหลีเหนือและคิวบามีการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตที่ค่อนข้างน้อยเพราะความกลัวของรัฐบาลในความไม่แน่นอนทางการเมืองที่อาจมาพร้อมกับประโยชน์ของการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตทั่วโลก. การคว่ำบาตรการค้าสหรัฐเป็นอีกหนึ่ง อุปสรรคที่จำกัดการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตในคิวบา
ในประเทศสหรัฐอเมริกา พันล้านดอลลาร์ถูกนำไปลงทุนในความพยายามที่จะลดช่องว่างการแบ่งดิจิทัลและนำอินเทอร์เน็ตไปยังผู้คนจำนวนมากในพื้นที่มีรายได้ต่ำและในชนบทของประเทศสหรัฐอเมริกา ฝ่ายบริหารของโอบามายังคงมุ่งมั่นที่จะลดการแบ่งดิจิทัลผ่านการให้ทุนกระตุ้น ศูนย์แห่งชาติเพื่อสถิติการศึกษารายงานว่า 98% ของเครื่องคอมพิวเตอร์ในห้องเรียนสหรัฐทั้งหมดมีการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตในปี 2008 ด้วยประมาณหนึ่งเครื่องคอมพิวเตอร์สำหรับนักเรียนสามคน จำนวนร้อยละและอัตราส่วนของนักเรียนต่อเครื่องคอมพิวเตอร์สำหรับโรงเรียนในชนบทเหมือนกัน (98% และ 1 คอมพิวเตอร์ต่อนักเรียน 2.9 คน)
การเข้าถึงคอมพิวเตอร์เป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดระดับของการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต ในปี 2011, ในประเทศกำลังพัฒนา, 25% ของครัวเรือนจะมีคอมพิวเตอร์หนึ่งตัวและ 20% มีการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต, ในขณะที่ประเทศที่พัฒนาแล้วตัวเลขเป็น 74% ของครัวเรือนที่มีคอมพิวเตอร์หนึ่งตัวและ 71% มีการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต เมื่อการมีคอมพิวเตอร์ถูกต้องตามกฎหมายในคิวบาในปี 2007 การเป็นเจ้าของเครื่องคอมพิวเตอร์ที่เป็นของส่วนตัวเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก (มี 630,000 เครื่องคอมพิวเตอร์อยู่บนเกาะในปี 2008 เพิ่มขึ้น 23% จากปี 2007)
อินเทอร์เน็ตมีการเปลี่ยนแปลงวิธีการที่หลายคนคิดและได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตทางเศรษฐกิจการเมืองและสังคมของประชาชน การให้ผู้คนจำนวนมากในโลกได้เข้าถึงอินเทอร์เน็ตจะช่วยให้พวกเขาได้ใช้ประโยชน์จาก "โอกาสทางการเมือง, สังคม, เศรษฐกิจ, การศึกษาและอาชีพ" ที่มีอยู่ผ่านทางอินเทอร์เน็ตหลาย ๆ หลักการที่ถูกพัฒนาในที่ประชุมสุดยอดระดับโลก เกี่ยวกับสังคมสารสนเทศที่มีขึ้นโดยสหประชาชาติในเจนีวาในปี 2003 ได้พูดถึงโดยตรงเกี่ยวกับการแบ่งดิจิทัล ดังนั้นเพื่อส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจและการทำให้ลดลงของการแบ่งดิจิทัล, แผนบรอดแบนด์แห่งชาติกำลังถูกพัฒนาขึ้นเพื่อเพิ่มความพร้อมใช้งานของการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตราคาไม่แพงทั่วโลก