กินทามะ (ฤดูกาลที่ 1)
รายชื่อตอน

| ตอนที่ (ของเรื่อง) | ตอนที่ (ของภาค) | ชื่อตอน | วันออกอากาศ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| 01 & 02 | 01 & 02 | "พวกแก!! มีกินทามะติดตัวกันบ้างหรือเปล่า!"  (てめーらァァァ!!それでも銀魂ついてんのかァァァ) | 6 เมษายน 2549 |  |
เป็นตอนแนะนำกินโทกิ ชินปาจิ คางุระและตัวละครหลักอื่นๆ พร้อมๆ กับเหตุการณ์ที่ชาวสวรรค์คนหนึ่งกำลังวางแผนทำลายเอโดะ 
| 03 | 03 | "พวกผมหยักศกธรรมชาติ ไม่มีใครเป็นคนเลวหรอกนะ"  (天然パーマに悪い奴はいない) | 11 เมษายน 2549 |  |
ตอนที่กินโกกิและชินปาจิพบกันครั้งแรก กินโทกิและชินปาจิได้ไปช่วยโอทาเอะ พี่สาวของชินปาจิจากเจ้าหนี้จอมโหด 
| 04 | 04 | "วันดีคืนดีซีคิดส์ก็วางแผงวันจันทร์ ระวังให้ดี"  (ジャンプは時々土曜にでるから気をつけろ) | 25 เมษายน 2549 |  |
กินโทกิและชินปาจิพบกับคางุระชาวเผ่ายาโตะที่กำลังหนีแก๊งค์ยากูซ่า 
| 05 | 05 | "หาเพื่อนที่ถึงจะแก่เฒ่าแล้ว ยังเรียกเราด้วยชื่อเล่น"  (ジジィになってもあだ名で呼び合える友達を作れ) | 2 พฤษภาคม 2552 |  |
กินโทกิและนักรับจ้างสารพัดได้รับการไหว้วานจากบุรุษไปรณีย์ที่ประสบอุบัติหตุให้ไปส่งพัสดุที่สถานทูต ปรากฏว่าภายในพัสดุคือระเบิด และผู้ที่ส่งพัสดุคือหัวหน้ากลุ่มนักรบขับไล่ต่างแดนกลุ่มหนึ่ง แล้วยังเป็นเพื่อนเก่าของกินโทกิ ชื่อคาซึระ โคทาโร่ 
| 06 | 06 | "เมื่อสัญญาไปสักครั้ง แม้ตายก็ต้องรักษาให้ได้"  (一度した約束は死んでも守れ) | 9 พฤษภาคม 2549 |  |
กินโทกิและคางุระถูกนักโทษแหกคุกบังคับให้ขับรถพาไปยังคอนเสิร์ตของนักร้องไอดอลชื่อดัง ซึ่งก็คือลูกสาวของเขานั่นเอง โดยไปเพื่อทำตามคำสัญญาบางอย่าง 
| 07 | 07 | "เป็นเจ้าของก็ต้องรับผิดชอบสัตว์เลี้ยง ดูแลมันจนถึงที่สุดสิ"  (ペットは飼い主が責任をもって最後まで面倒を見ましょう) | 16 พฤษภาคม 2549 |  |
องค์ชายฮาตะ เจ้าชายชาวสวรรค์ ได้ทำสัตว์เลี้ยงหาย กินโทกิและนักรับจ้างสารพัดจึงได้รับมอบหมายให้ตามหาสัตว์เลี้ยงตัวนั้น 
| 08 | 08 | "คนตื๊อไม่เลิกกับพวกหน้าหนาต่างกันแค่เส้นยาแดง"  (粘り強さとしつこさは紙一重) | 23 พฤษภาคม 2549 |  |
คอนโด้ อิซาโอะ หัวหน้าชินเซ็นงุมิได้ตามตื๊อขอแต่งงานโอทาเอะพี่สาวของชินปาจิ กินโทกิจึงสะสางกับคอนโด้ด้วยการดวลตัวต่อตัว 
| 09 | 09 | "จะตีกันก็ต้องเล่นด้วยกำปั้นลุ่น ๆ เท่านั้น"  (喧嘩はグーでやるべし) | 30 พฤษภาคม 2549 |  |
หลังจากเหล่าชินเซ็นงุมิได้ทราบว่าคอนโด้พ่ายแพ้ให้กับซามูไรผมสีเงิน พวกเขาจึงออกตามล่าหาซามูไรผมสีเงิน 
| 10 | 10 | "ยามเหนื่อยล้า ให้กินอะไรเปรี้ยว ๆ"  (疲れたときは酸っぱいものを) | 6 มิถุนายน 2549 |  |
มีคนนำสุนัขขนาดยักษ์มาทิ้งไว้หน้าร้านรับจ้างสารพัด และทิ้งจดหมายไว้บอกให้ช่วยเลี้ยงดู คางุระตกลงรับเลี้ยง ทั้งที่กินโทกิและชินปาจิไม่เห็นด้วย 
| 11 | 11 | "ดังโกะที่ถูกทับบี้น่ะ มันไม่เรียกดังโกะแล้ว เจ้าบ้า"  (べちゃべちゃした団子なんてなァ団子じゃねぇバカヤロー) | 13 มิถุนายน 2549 |  |
ลุงแก่ใกล้ตายคนหนึ่งได้จ้างนักรับจ้างสารพัดให้ตามหาเจ้าของปิ่นปักผม ซึ่งเป็นผู้หญิงที่เขาหลงรักเมื่อ 50 ปีก่อน 
| 12 | 12 | "พวกที่น่าประทับใจแต่แรกพบ หาดีไม่ได้ซักคนหรอก"  (第一印象がいい奴にロクな奴はいない) | 13 มิถุนายน 2549 |  |
คุณนายโอโทเซะได้ลูกจ้างคนใหม่ในร้านสแน๊คชื่อแคทเธอรีน ชาวสวรรค์หูแมวที่เบื้องหลังเป็นหัวขโมย 
| 13 | 13 | "ถ้าคิดจะแต่งคอสเพลย์ ต้องแต่งให้ถึงจิตใจสิ"  (コスプレするなら心まで飾れ) | 20 มิถุนายน 2549 |  |
ระหว่างที่เหล่านักรับจ้างสารพัดกำลังออกตามหาลูกสาวเศรษฐีที่หายตัวไปนั้น พวกเขาก็ได้ปะทะกับกลุ่มโจรสลัดฮารุซาเมะ กลุ่มโจรสลัดที่ลักลอบค้าขายยาเสพติด 
| 14 | 14 | "ลูกผู้ชายที่ต้องแตะต้องกบต่อหน้าผู้คน ก็มีกฎที่ยากจะเข้าใจอยู่"  (男にはカエルに触れて一人前みたいな訳のわからないルールがある) | 4 กรกฎาคม 2549 |  |
| 14 | 14 | "ล้างจั๊กแร้ก็พอแล้ว แค่จั๊กแร้ก็พอ"  (脇だけ洗っときゃいいんだよ脇だけ) | 4 กรกฎาคม 2549 |  |
กลุ่มชินเซ็นงุมิได้ปฏิบัติหน้าที่คุ้มกันเจ้าหน้าที่ระดับสูงของบาคุฟุจากการลอบทำร้าย  คางุระได้เป็นเพื่อนกับเจ้าหญิงที่หนีออกจากปราสาทเพื่ออยากจะใช้ชีวิตแบบสามัญชน 
| 15 | 15 | "เจ้าของกับสัตว์เลี้ยงน่ะ เหมือนกัน"  (飼い主とペットは似る) | 11 กรกฎาคม 2549 |  |
คาซึระได้รับสิ่งมีชีวิตต่างดาวปริศนามาเป็นสัตว์เลี้ยง ขณะที่เหล่านักรับจ้างสารพัดก็วางแผนจะนำซาดะฮารุไปออกรายการประกวดสัตว์เลี้ยงเพื่อนำเงินรางวัลไปจ่ายค่าเช่าบ้าน 
| 16 | 16 | "พอคิดดูแล้ว ชีวิตของเรามันยืนยาวก็ตอนเป็นตาลุงแล้วนี่เอง... น่ากลัวชะมัด"  (考えたら人生ってオッさんになってからの方が長いじゃねーか!怖っ!!) | 18 กรกฎาคม 2549 |  |
ฮาเซงาว่า ไทโซ อดีตเจ้าหน้าที่บาคุฟุที่เพิ่งตกงาน ได้ทำงานใหม่เป็นคนขับแท๊กซี่ และได้พบเหตุการณ์ใหม่ที่จะทำให้เขาต้องตัดสินใจอีกครั้ง 
| 17 | 17 | "พ่อลูกเหมือนกันก็แต่ตรงนิสัยเสียนี่แหละ"  (親子ってのは嫌いなとこばかり似るもんだ) | 25 กรกฎาคม 2549 |  |
นักรับจ้างสารพัดช่วยเหลือฮิรางะ เก็นไง วิศวกรที่กำลังเตรียมหุ่นยนต์ไปแสดงในงานเทศกาล แต่ความแค้นในอดีตของฮิรางะกลับถูกกระตุ้นโดยนักรบขับไล่ต่างแดนนามทากาสุงิ ชินสุเกะ 
| 18 | 18 | "อา...บ้านเรานี่ดีที่สุดแล้วล่ะ"  (ああやっぱり我が家が一番だわ) | 1 สิงหาคม 2549 |  |
นักรับจ้างสารพัดและกลุ่มชินเซ็นงุมิร่วมมือกันวางแผนจับโจรขโมยกางเกงใน 
| 19 | 19 | "ทำไมน้ำทะเลถึงเค็มงั้นเหรอ? เพราะพวกแกชาวเมืองหลวงว่ายน้ำไปทำธุรกิจไปไม่ใช่หรือไง!!"  (海がなぜしょっぱいだと?オメーら都会人が泳ぎながら用足してくからだろーがァァ) | 8 สิงหาคม 2549 |  |
กินโทกิและฮาเซงาว่าเดินทางไปยังชายหาดเพื่อปราบสัตว์ประหลาดที่ออกอาละวาดในทะเล โดยชินปาจิ คางุระ และโอทาเอะได้ติดตามไปด้วย 
| 20 | 20 | "ระวังสายพานลำเลียงให้ดี"  (ベルトコンベアには気をつけろ) | 15 สิงหาคม 2549 |  |
เกิดมีผีออกอาละวาดในสำนักงานชินเซ็นงุมิ นักรับจ้างสารพัดและกลุ่มชินเซ็นงุมิจึงร่วมกันค้นหาความจริง 
| 21 | 21 | "อยากมีแรงทำนา ก็ต้องกินปลาคาจิกิ!"  (男ならとりあえずカジキ) | 22 สิงหาคม 2549 |  |
| 21 | 21 | "ถ้าเปิดพัดลมทิ้งไว้แล้วเข้านอน ท้องอาจจะเสียได้ ระวังให้ดี"  (扇風機つけっぱなしで寝るとおなか壊しちゃうから気をつけて) | 22 สิงหาคม 2549 |  |
นักรับจ้างสารพัดช่วยเหลือชาวสวรรค์ร่างกัปปะที่ชื่อเอบินะ ในการปกป้องบึงจากนายทุนที่ต้องการครอบครองบึง  กินโทกิและคางุระทำพัดลมพัง กินโทกิจึงออกไปซื้อพัดลมตัวใหม่ท่ามกลางแดดที่ร้อนระอุ 
| 22 | 22 | "การแต่งงานก็เหมือนการแบกรับความเข้าใจผิดไปทั้งชาติ"  (結婚とは勘違いを一生涯し続けることだ) | 5 กันยายน 2549 |  |
มือสังหารซัทจังทำงานพลาดจึงหลบหนีไปถึงร้านรับจ้างสารพัดของกินโทกิ แล้วยัดเยียดฐานะสามีให้กินโทกิเพื่อหลอกใช้ 
| 23 | 23 | "เวลาเดือดร้อน ก็หัวเราะเข้าไป หัวเราะเข้าไป"  (困ったときは笑っとけ笑っとけ) | 12 กันยายน 2549 |  |
คางุระถูกรางวัลได้ตั๋วไปเที่ยวอวกาศ 3 ที่นั่ง ระหว่างการท่องเที่ยว ยานอวกาศกลับถูกสลัดอวกาศเข้าควบคุม 
| 24 | 24 | "เบื้องหลังหน้าใส ๆ มันต้องมีอะไรซ่อนอยู่แน่ ๆ"  (カワイイ顔には必ず何かが隠れてる) | 19 กันยายน 2549 |  |
กินโทกิถูกไซโกผู้เป็นมาม่าคามะโกะคลับ ลากตัวไปทำงานในคลับ 
| 25 | 25 | "หม้อสุกี้ก็เหมือนแผนที่ชีวิต"  (鍋は人生の縮図である) | 5 ตุลาคม 2546 |  |
นักรับจ้างสารพัดทำสุกี้กินเพื่อฉลองที่การ์ตูนกินทามะยังไม่ถูกตัดจบ ต่างคนต่างวางแผนเพื่อการเป็นเจ้าแห่งหม้อสุกี้ 
| 26 | 26 | "ไม่ต้องอายใคร กำมือขึ้นแล้วพูดออกมา"  (恥ずかしがらずに手を挙げて言え) | 12 ตุลาคม 2546 |  |
ชินปาจิพบกับทากะจิน เพื่อนเก่าสมัยเด็ก ซึ่งปัจจุบันอยู่ในแก๊งค์ยากูซ่า 
| 27 | 27 | "มีบางสิ่งที่ดาบฟันไม่เข้าอยู่ด้วยนะ"  (刀じゃ斬れないものがある) | 19 ตุลาคม 2549 |  |
โอคิตะจ้างวานนักรับจ้างสารพัดให้สืบเรื่องสนามประลองเร็นโกคุคัง ซึ่งมีผู้ทรงอิทธิเพลให้การสนับสนุนอยู่ 
| 28 | 28 | "เรื่องดีๆ ไม่เห็นจะเกิดติดๆ กันเลย แต่เรื่องซวยๆ ทำไมมันรัวเป็นชุดอย่างนี้"  (いい事は連続して起こらないけせに悪いことは連続して起こるもんだ) | 26 ตุลาคม 2549 |  |
คอนโด้และมัตสึไดระถูกเรียกตัวไปพบเท็นโดชู ซึ่งเป็นผู้หนุนหลังเร็นโกคุคัง 
| 29 | 29 | "ไม่ต้องโวยวายไป รอลดล้างสต๊อกก็ยังได้"  (慌てるな!クーリングオフというものがある) | 2 พฤศจิกายน 2549 |  |
| 29 | 29 | "จะทีวีหรือหนังสือพิมพ์ก็หัดดูซะบ้างนะ"  (テレビとか新聞とかちゃんと見ないとダメだって) | 2 พฤศจิกายน 2549 |  |
คางุระขโมยดาบไม้ของกินโทกิหวังจะขายเอาเงินไปซื้อสินค้าทางโทรทัศน์ แต่กลับมาพบชาวสวรรค์ที่กำลังตามล่าหาดาบวิเศษอยู่  คาบูกิโจถูกจู่โจมโดยแมลงสาบขนาดยักษ์ ร้านรับจ้างสารพัดก็เป็นหนึ่งในสถานที่ที่ถูกแมลงสาบจู่โจม 
| 30 | 30 | "ไอด้อลเองก็ทำเรื่องเหมือนๆ พวกเธอนั่นแหละ"  (アイドルだってほぼお前らと同じ事やってんだよ) | 9 พฤศจิกายน 2549 |  |
โอซือ นักร้องไอดอลชื่อดังได้รับจดหมายข่มขู่ จึงจ้างนักรับจ้างสารพัดให้ตามสืบ 
| 31 | 31 | "เฉพาะเรื่องที่จะยังไงก็ได้เท่านั้นที่มักจะลืมไม่ลง"  (どうでもいい事に限ってなかなか忘れない) | 16 พฤศจิกายน 2549 |  |
กินโทกิประสบอุบัติเหตุทำให้ความจำเสื่อม 
| 32 | 32 | "ชีวิตคนเราก็ไหลไปเหมือนสายพาน"  (人生はベルトコンベアのように流れる) | 23 พฤศจิกายน 2549 |  |
กินโทกิยุบร้านรับจ้างสารพัด แล้วสมัครเข้าทำงานในโรงงานแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นโรงงานที่ชินเซ็นงุมิได้ส่งสายสืบยามาซากิไปสืบเบื้องหลังของโรงงาน 
| 33 | 33 | "จำชื่อคนผิดมันเสียมารยาทนะ"  (人の名前とか間違えるの失礼だ) | 30 พฤศจิกายน 2549 |  |
ซากาโมโต้ ทัตสึมะ ที่ทำร้านรับจ้างสารพัดพัง ได้จ้างช่างไม้ชาวสวรรค์สองคนมาช่วยซ่อมร้านรับจ้างสารพัด 
| 34 | 34 | "สำหรับความรักแล้ว คู่มืออะไรไม่ต้อง"  (恋にマニュアルなんていらない) | 7 ธันวาคม 2549 |  |
ชินปาจิได้ช่วยสาวชาวสวรรค์หูแมวจากการถูกลวนลามโดยไม่ได้ตั้งใจ 
| 35 | 35 | "สำหรับความรักแล้ว คู่มืออะไรก็ไม่จำเป็น (ศึกต่อเวลา)"  (恋にマニュアルなんていらない(延長戦)) | 14 ธันวามคม 2549 |  |
ชินปาจิได้รู้ความจริงว่าสาวหูแมวได้หลอกเขาเพื่อรูดทรัพย์ ในขณะที่กินโทกิ คางุระ และโอทาเอะ กำลังขัดขวางหล่อน  มัตสึไดระต้องการขัดขวางการเดทของลูกสาวตัวเอง โดยมีคอนโด้และโอคิตะมาร่วมมือด้วย 
| 36 | 36 | "พวกมีชนักติดหลังมักจะพูดมาก"  (すねに傷がある奴ほどよくしゃべる) | 21 ธันวาคม 2549 |  |
นักรับจ้างสารพัดออกสืบความลับของลัทธิประหลาด 
| 37 | 37 | "คนที่เอาแต่บอกว่าซานต้าไม่มีจริงน่ะ ที่จริงแล้วอยากจะเชื่อว่ามีจริง ๆ ต่างหากล่ะ"  (サンタなんていねーんだよって言い張る奴こそホントはいるって信じたいんだよ) | 28 ธันวาคม 2549 |  |
| 37 | 37 | "เรื่องเดือดร้อนใจมันไม่หายไปด้วยเสียงระฆังหรอก หัดสะสางเอาเองเถอะ"  (煩悩が鐘で消えるかァァ己で制御しろ己で) | 28 ธันวาคม 2549 |  |
กินโทกิไปพบซานตาครอสกับกวางเรนเดียร์ที่กำลังลำบากเพราะเลื่อนพัง กินโทกิจึงยื่นมือเข้าไปช่วย  กินโทกิและฮัตโทริไปซื้อซีคิดส์ที่ร้านเดียวกัน แล้วเหลือเพียงเล่มเดียว จึงเกิดศึกการแย่งซีคิดส์ขึ้น 
| 38 | 38 | "พวกที่ตื่นเต้นกับหิมะมีแต่พวกเด็ก ๆ เท่านั้น"  (雪ではしゃぐの子供だけ) | 11 มกราคม 2550 |  |
มีการจัดงานเทศกาลปั้นหิมะในคาบูกิโจ กินโทกิและพรรคพวกหวังรางวัลจากการแข่งขัน จึงเริ่มแผนการทำลายผลงานของคนอื่น  นักรับจ้างสารพัดได้รับการว่าจ้างให้ดูแลชายชราที่ชอบทำดอกไม้ไฟ 
| 39 | 39 | "ร้านราเม็งที่มีเมนูเยอะๆ ส่วนใหญ่แล้วไม่ค่อยเป็นที่นิยม"  (メニューが多いラーメン屋はたいてい流行ってない) | 18 มกราคม 2550 |  |
คาซึระหลบหนีการจับกุมของชินเซ็นงุมิ แล้วมาหลบภัยที่ร้านราเม็งของอิคุมัตสึ ซึ่งเป็นคนที่เกลียดนักรบขับไล่ต่างแดน 
| 40 | 40 | "คิดจะมีลูก โปรดวางแผนครอบครัวก่อน"  (子作りは計画的に) | 25 มกราคม 2550 |  |
เอเลี่ยนฮันเตอร์นามอุมิโบซุ ได้เดินทางมาที่เอโดะเพื่อตามล่าเอเลี่ยน และตามหาบุคคลคนหนึ่ง 
| 41 | 41 | "แค่ชื่อเรื่องมันบอกไม่ได้หรอกว่าหนังสนุกแค่ไหน"  (タイトルだけじゃ映画の面白さはわかんない) | 1 กุมภาพันธ์ 2550 |  |
ขณะคางุระขึ้นยานอวกาศไปกับอุมิโบซุ เอเลี่ยนตัวหนึ่งก็ได้ออกอาละวาด 
| 42 | 42 | "ถ้าฉี่ใส่ไส้เดือน ตัวมันจะบวมฉึ่ง"  (ミミズにおしっこかけると腫れるよ) | 8 กุมภาพันธ์ 2550 |  |
กินโทกิร่วมมือกับอุมิโบซุช่วยคางุระจากเอเลี่ยน 
| 43 | 43 | "หัดวาดภาพคาแร็กเตอร์ที่เห็นแค่เงาร่าง คนอ่านก็รู้ว่าเป็นใคร"  (キャラクターはシルエットだけで読者に見分けがつくように描きましょう) | 15 กุมภาพันธื 2550 |  |
| 43 | 43 | "แบบว่าจบเร็วไปหน่อย ก็เริ่มตอนต่อไปซะเลยแล้วกัน"  (なんか早く終わっちャったので次回の話をはじめちゃう) | 15 กุมภาพันธื 2550 |  |
โอทาเอะ แคทเธอรีน และซัทจัง เปิดศึกแย่งบทนางเอก  คาซึระขอร้องนักรับจ้างสารพัดให้ช่วยเหลืออลิซาเบทที่ถูกจับตัวไป โดยขอความร่วมมือจากซัทจังด้วย 
| 44 | 44 | "คุณแม่เองก็ยุ่งมากอยู่แล้วนะ ดังนั้นเลิกบ่นเรื่องเมนูอาหารเย็นได้แล้ว"  (お母さんだって忙しいんだから夕飯のメニューに文句つけるの止めなさい) | 22 กุมภาพันธ์ 2550 |  |
หลังจากการฝึกผนการเป็นนินจา กินโทกิ, ชินปาจิ, คางุระ, คาซึระ และซัทจัง จึงเดินทางไปช่วยอลิซาเบธ 
| 45 | 45 | "เวลาพาหมาไปเดินเล่น ควรใช้ความเร็วที่เหมาะสม"  (愛犬の散歩は適度なスピードで) | 1 มีนาคม 2550 |  |
ซาดะฮารุกลายเป็นสัตว์ประหลาด นักรับจ้างสารพัดและมิโกะสองพี่น้องผู้เป็นเจ้าของเดิมของซาดะฮารุจึงร่ววมือกันในการทำให้ซาดะฮารุกลับเป็นเหมือนเดิม 
| 46 | 46 | "ถ้ากระแดะอยากเที่ยวคลับ เอาให้เกิน 20 ก่อนละกัน"  (XX遊びは20歳になってから) | 8 มีนาคม 2550 |  |
โอทาเอะกับอาเนะแข่งขันทำยอดขายให้กับร้าน 
| 47 | 47 | "ลูกเชอรี่เนี่ย โตขึ้นเป็นต้นซากุระเหรอ?"  (さくらんぼってアレ桜の木になるの?) | 15 มีนาคม 2550 |  |
มีเพื่อนบ้านคนใหม่ข้างร้านรับจ้างสารพัด เป็นชาวสวรรค์หน้าตาน่ากลัวที่ชื่อเฮโดโร่ 
| 48 | 48 | "คนที่คล้ายกันสองคน มักจะทะเลาะกันเอง"  (似てる二人は喧嘩する) | 22 มีนาคม 2550 |  |
มีนักรบขับไล่ชายแดนวางแผนลอบสังหารฮิจิคาตะ ขณะเดียวกัน การทะเลาะครั้งสำคัญระหว่างฮิจิคาตะและกินโทกิก็ได้เริ่มขึ้น  นักรับจ้างสารพัดเล่นเกมเตะกระป๋องกับพ่อของฮัตโทริ เซ็นโซ 
| 49 | 49 | "ชีวิตที่ไร้ซึ่งการพนัน ก็เหมือนซูชิไร้วาซาบิ"  (ギャンブルのない人生なんてわさび抜きの寿司みてぇなもんだ) | 29 มีนาคม 2550 |  |
กินโทกิและฮาเซงาว่าต้องเกี่ยวข้องกับการพนันที่เดิมพันด้วยชีวิต