stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายการธงในสาธารณรัฐไวมาร์
ธงทหาร

บทความหลัก: ไรช์ซครีกซฟลักเกอ
| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. (1903)–1921 | ธงจักรพรรดินาวี | บังคับใช้จนถึงวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1921. |
|  | ค.ศ. (1919) | ธงแสดงสัญชาติสงคราม | ไม่เคยใช้โดยนิตินัย. |
|  | ค.ศ. 1921–1933 | ธงแสดงสัญชาติสงคราม | บังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1921 และ ใช้เป็นธงศึกเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1922. |
|  | ค.ศ. (1903)–1921 | ธงฉาน | . |
|  | ค.ศ. (1919)/1921–1933 | ธงฉาน | วันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1919 บังคับใช้ระหว่างวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1922 ถึง 14 มีนาคม ค.ศ. 1933. |
ธงตำแหน่งราชการ > ประธานาธิบดี

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. 1919–1921 | ธงประธานาธิบดี | บังคับใช้ระหว่างวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1919 ถึง 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1921. อัตราส่วน: 3:5. |
|  | ค.ศ. 1921–1933 | ธงประธานาธิบดี | Die am 31. Juli 1921 eingeführte Standarte wurde vermutlich durchgehend bis zum Jahr 1933 verwendet und ab dem Jahr 1926 zusätzlich zur nachfolgenden Version eingesetzt. |
|  | ค.ศ. 1926–1933 | ธงประธานาธิบดี | บังคับใช้ระหว่างวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1926 ถึง 22 เมษายน ค.ศ. 1933. |
ธงตำแหน่งราชการ > รัฐมนตรีว่าการกลาโหม

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. 1919–1921 | ธงรัฐมนตรีว่าการกลาโหม | บังคับใช้ระหว่างวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1919 ถึง 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1921. อัตราส่วน 3:5. |
|  | ค.ศ. 1921–1933 | ธงรัฐมนตรีว่าการกลาโหม | บังคับใช้ระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1921 ถึง 14 มีนาคม กรกฎาคม ค.ศ. 1933 อัตราส่วน 2:3. |
ธงยศทหาร > ธงทหารบก

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. (1871)–1925 | ธงผู้บัญชาการกองทัพบก |  |
|  | ค.ศ. (1871)–1925 | ธงผู้บัญชาการกองกำลัง หรือ กองกำลังรถถังแพนเซอร์ |  |
|  | ค.ศ. (1871)–1925 | ธงผู้บัญชาการกองพล | ลักษณะเดียวกับธงชาติ เป็นรูปสามเหลี่ยมปลายแหลม |
|  | ค.ศ. 1925–1927 | ธงเสนาธิการทหารบก | บังคับใช้ระหว่างวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1925, ถึง เดือนมกราคม ค.ศ. 1927. |
|  | ค.ศ. 1927–1933 | ธงเสนาธิการทหารบก | บังคับใช้ระหว่าง ค.ศ. 1927 ถึง ค.ศ. 1933 |
|  | ค.ศ. 1925–1927 | ธงผู้บัญชาการกองทัพภาค | บังคับใช้ระหว่างวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1925, ถึง เดือนมกราคม ค.ศ. 1927. |
|  | ค.ศ. 1927–1933 | ธงผู้บัญชาการกองทัพภาค | บังคับใช้ระหว่าง ค.ศ. 1927 ถึง ค.ศ. 1933 |
|  | ค.ศ. 1925–1927 | ธงผู้บัญชาการกองพล | บังคับใช้ระหว่างวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1925, ถึง เดือนมกราคม ค.ศ. 1927. |
|  | ค.ศ. 1927–1933 | ธงผู้บัญชาการกองพล | บังคับใช้ระหว่าง ค.ศ. 1927 ถึง ค.ศ. 1933 |
|  | ค.ศ. 1925–1927 | ธงผู้บัญชาการกองพลทหารม้า | บังคับใช้ระหว่างวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1925, ถึง เดือนมกราคม ค.ศ. 1927. |
|  | ค.ศ. 1925–1933 | ธงผู้บัญชาการกรมทหารราบ | บังคับใช้ระหว่างวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1925, ถึง เดือนมกราคม ค.ศ. 1933 สำหรับ. |
|  | ค.ศ. 1925–1933 | ธงผู้บัญชาการกรมทหารปืนใหญ่ | บังคับใช้ระหว่างวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1925, ถึง เดือนมกราคม ค.ศ. 1933 สำหรับ. |
ธงยศทหาร > ธงทหารเรือ

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1871 | ธงพลเรือเอก | ธงสี่เหลี่ยมจตุรัสพื้นสีขาวตรากางเขนเหล็ก. |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1871 | ธงพลเรือโท | ธงสี่เหลี่ยมจตุรัสพื้นสีขาวตรากางเขนเหล็ก มุมบนคันธงมีวงกลมสีดำ 1 วง. |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1871 | ธงพลเรือตรี | ธงสี่เหลี่ยมจตุรัสพื้นสีขาวตรากางเขนเหล็ก มุมบน และ มุมล่างคันธงมีวงกลมสีดำช่องละ 1 วง. |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1871 | ธงพลเรือจัตวา | Wurde der Stander im Topp gesetzt, handelte es sich um einen Kommodore-Stander, wurde er an der Rahe gesetzt, handelte es sich um den Dienstaltersstander |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1871 | ธงผู้บัญชาการกองเรือรบ | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีขาวตัดปลายหางแซงแซว2แฉกตรากางเขนเหล็ก |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1871 | ธงผู้บังคับหมวดเรือ | Wurde der Stander im Topp gesetzt, handelte es sich um den Stander einer Halbflottille, ab dem 1. Januar 1922 handelte es sich um einen Führerstander, sofern dieser an der Rahe gesetzt wurde. |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1871 | ธงผู้บังคับการเรือ |  |
|  | ค.ศ. (1902)–1921 | ธงผู้บังคับหน่วยปฏิบัติการเฉพาะกิจ | Der Führerstander wurde zunächst aus dem Kaiserreich übernommen. Er wurde am 1. Januar 1922 durch den vorangehend beschriebenen Halbflotillenstander ersetzt. |
|  | ค.ศ. 1922–1933 | ธงนำร่อง | บังคับใช้ระหว่างวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1921 ถึง 21 มิถุนายน กรกฎาคม ค.ศ. 1933. ธงค้าขายมีขอบสีขาวความกว้าง 1/5 ของธง. |
Schiffssonderflaggen

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. 1926–1933 | ธงจักรพรรดินาวี | Ab 1926 an jedem 31. Mai auf allen Schiffen der Kriegsmarine gehisst. (Tag der Skagerrag-Schlacht) |
|  | ค.ศ. 1922–1933 | ธงรัฐปรัสเซีย |  |
|  | ค.ศ. 1922–1933 | ธงนครรัฐฮัมบวร์ค |  |
ดูเพิ่ม

รายชื่อธงในประเทศเยอรมนี
รายชื่อธงในจักรวรรดิเยอรมัน
รายชื่อธงในเยอรมนี (ค.ศ. 1933–1935)
รายชื่อธงเรือในนาซีเยอรมนี
เชิงอรรถ

Dreyhaupt: Deutsche Nationalflaggen, Teil V: Flaggen der Weimarer Republik, in: Der Flaggenkurier Nr. 11/2000, Deutsche Gesellschaft für Flaggenkunde, Berlin
แหล่งข้อมูลอื่น

Schmöger: Standarte des Reichspräsidenten in Flags of the world (engl.)
Flaggen der Weimarer Republik in Flags of the world (engl.)
Verfassung des Deutschen Reichs vom 11. August 1919
Verordnung über die Deutschen Flaggen vom 11. April 1921
แม่แบบ:SORTIERUNG:Weimarer Republik
พอลตายแล้ว

นิตยสารนำเสนอข่าวลือ
"พอลตายแล้ว" (อังกฤษ: Paul is dead) เป็นเรื่องเล่าที่กล่าวหาว่า พอล แม็กคาร์ตนีย์ สมาชิกวงร็อกอังกฤษ เดอะบีเทิลส์ ได้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1966 และวงได้เปลี่ยนสมาชิกโดยผู้ที่หน้าตาละม้ายคล้ายเขาแทน โดยในเดือนกันยายน ค.ศ. 1969 นักศึกษาอเมริกาได้ตีพิมพ์บทความที่อ้างถึงร่องรอยว่าแม็กคาร์ตนีย์เสียชีวิตแล้ว สามารถพบได้จากเนื้อเพลงและภาพบนแผ่นเสียงของเดอะบีตเทิลส์ ซึ่งการล่าหาหลักฐานนี้ได้แพร่กระจายและภายในไม่กี่สัปดาห์ก็ได้เป็นปรากฏการณ์ในระดับนานาชาติ แต่ต่อมาแม็กคาร์ตนีย์ได้ออกมาสัมภาษณ์และปฏิเสธข่าวลือ ตีพิมพ์ในนิตยสารไลฟ์ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1969 ในวัฒนธรรมสมัยนิยมยังคงมีการอ้างถึงเรื่องเล่านี้ในบางครั้ง
จุดเริ่มต้น

จุดเริ่มต้นของข่าวลือมีที่มาไม่ชัดเจน ขณะที่สาธารณชนได้กังวลเกี่ยวกับสุขภาพของแม็กคาร์ตนีย์หลัง ค.ศ. 1967 หลังจากที่เขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ก็เป็นไปได้ว่าข่าวลือในปี ค.ศ. 1969 นี้อาจมีส่วนเกี่ยวข้อง  เหมือนกับจากข่าวลือในลักษณะเดียวกับบ็อบ ดีแลนเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถจักรยานยนต์ ในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1969 วงเดอะบีตเทิลส์กำลังอยู่ในช่วงกำลังแตกวง งานของแม็กคาร์ตนีย์กับสาธารณชนที่น้อยและเขาอยู่ในระหว่างการถอนตัวเพื่อทำผลงานอัลบั้มเดี่ยวที่กำลังจะมีขึ้น
วันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1969 บทความหัวข้อ "พอล แม็กคาร์ตนีย์ จากเดอะบีตเทิลส์ ตายแล้วหรือ" ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์นักเรียน ของมหาวิทยาลัยเดรก ในไอโอวา โดยบทความอธิบายถึงข่าวลือที่แพร่สะพัดในมหาวิทยาลัยเกี่ยวกับการตายของพอล ในข่าวลือนั้นยังรวมถึงร่องรอยในอัลบั้มล่าสุดของเดอะบีตเทิลส์ เมื่อเล่นเพลง "Revolution 9" ในอัลบั้ม White Album กลับหลังจะมีข้อความว่า "turn me on, dead man" (หันมาที่ฉัน คนตายแล้ว)  ในรายงานข่าวทางวิทยุในวันที่ 11 ตุลาคม โดยเจ้าหน้าที่สื่อของบีตเทิลส์ เดเรก เทย์เลอร์ ได้โต้ตอบข่าวลือว่า "ล่าสุดเราได้คำถามอย่างมากมายเกี่ยวกับข่าวลือว่าพอลตายแล้ว เราได้ข่าวลือนี้มาหลายปี แน่นอนว่า หลายสัปดาห์ที่ผ่านมา เราได้รับข้อสงสัยจากที่สำนักงานและที่บ้าน ตั้งแต่เช้าถึงค่ำ หรือแม้แต่ได้รับสายโทรศัพท์จากดีเจและที่อื่นในสหรัฐอเมริกา"
แพร่สะพัด

ในวันที่ 12 ตุลาคม สายเข้าในสถานีวิทยุดีทรอยต์ คลื่น WKNR ได้เล่าให้ดีเจ รัส กิบ เกี่ยวกับข่าวลือและร่องรอย และผู้ที่โทรเข้ามาสายอื่นก็ได้อภิปรายเกี่ยวกับข่าวลือนี้ในชั่วโมงถัดมา หลังจากนั้น 2 วัน หนังสือพิมพ์ เดอะมิชิแกนเดลี ตีพิมพ์เกี่ยวกับการเปรียบเปรยของอัลบั้ม Abbey Road ของนักเรียนมหาวิทยาลัยมิชิแกน ชื่อ เฟรด ลาบัวร์ ในหัวข้อเรื่อง "แม็กคาร์ตนีย์ตายแล้ว หลักฐานสู่ความกระจ่าง" โดยบรรยายถึงร่องรอยต่าง ๆ ถึงการตายของแม็กคาร์ตนีย์บนปกอัลบั้ม รวมถึงหลักฐานใหม่ของอัลบั้มที่เพิ่งออกชุด Abbey Road โดยลาบัวร์ได้ตั้งข้อสังเกต โดยเขารู้สึกตกใจเมื่อเรื่องราวที่เขาเขียนได้ถูกหนังสือพิมพ์เอาไปเขียนทั่วสหรัฐอเมริกา คลื่น WKNR ได้เติมไฟให้ข่าวลือโดยการทำรายการความยาว 2 ชั่วโมงเต็มในหัวข้อนี้ โดยออกอากาศวันที่ 19 ตุลาคม
ในเช้าวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1969 โรบี ยอนจ์ ดีเจสถานีวิทยุในนิวยอร์กคลื่น WABC ได้อภิปรายข่าวลือออกอากาศมากกว่า 1 ชั่วโมง ซึ่งประสบความสำเร็จในเวลาอันสั้น ในช่วงคืนนั้นคลื่นของสถานีได้ครอบคลุมคนฟังไป 38 รัฐ รวมถึงไปถึงประเทศอื่น  ต่อมาเจ้าหน้าที่สื่อของเดอะบีตเทิงส์ ได้ออกแถลงข่าวปฏิเสธเกี่ยวกับข่าวลือที่แพร่สะพัดในระดับนานาชาติและสื่อนานาชาติ
แพร่สะพัด > ร่องรอย

เรื่องทึกทักว่าจริงในการตายของแม็กคาร์ตนีย์ที่รายงานออกมาจากทั้งแฟนและเรื่องราว เช่นข้อความเมื่อฟังเพลงย้อนกลับหลัง หรือตีความสัญลักษณ์จากทั้งเนื้อเพลงและปกอัลบั้ม อีกหนึ่งตัวอย่างที่ถูกอ้างถึงบ่อยคือข้อสังเกตของคำพูดจากเพื่อนร่วมวง อย่างจอห์น เลนนอน ในส่วนสุดท้ายของเพลง "Strawberry Fields Forever" ที่กล่าวว่า "I buried Paul" (ฉันได้ฝังศพพอล) ซึ่งต่อมาแม็กคาร์ตนีย์ได้อธิบายคำนี้ว่าคือ "น้ำซอสแครนเบอร์รี" อีกหนึ่งการตีความเกี่ยวกับปกอัลบั้ม Abbey Road ที่แสดงถึงการเดินขบวนในงานศพ ฮาร์บิดจ์ได้อธิบายไว้ว่า "จอห์นแต่งตัวขาวบริสุทธิ์ หมายถึง พระหรือความเหนือมนุษย์ ริงโกแต่งตัวชุดดำเต็มชุด หมายถึง ผู้ไว้อาลัย จอร์จในชุดยีนส์เก่าและใส่เสื้อเชิร์ตหมายถึง สัปเหร่อ ส่วนพอลแต่งตัวชุดสูงล้าหลังเก่า ๆ กับเท้าเปล่า หมายถึง ศพ"
แพร่สะพัด > เรื่องราว

ร่องรอยที่มีได้นำไปสู่เรื่องราว คือ 3 ปีก่อนหน้านี้ (วันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966) แม็กคาร์นีย์ที่ทะเลาะในระหว่างการบันทึกเสียงกับเดอะบีตเทิลส์ แล่นรถออกไปด้วยความโกรธ เขาประสบอุบัติเหตุรถชนจนเสียชีวิต เพื่อขจัดปัญหา ทางวงได้แทนที่เขาด้วย วิลเลียม แคมป์เบล ผู้ชนะจากการประกวดคนหน้าเหมือนแม็กคาร์ตนีย์
ข้อโต้แย้ง

เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1969 เจ้าหน้าที่สื่อของวงเดอะบีตเทิลส์ได้ออกมาปฏิเสธข่าวลือ "เป็นเรื่องไร้สาระเก่า ๆ" และกล่าวว่า "เรื่องราวนี้ได้แพร่สะพัดมานานราว 2 ปี เราได้รับจดหมายประเภทนี้จากทุกแหล่ง แต่พอลก็ยังอยู่กับเรา" จนข่าวลือก็ลดลงไปเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969 เมื่อนิตยสารไลฟ์ตีพิมพ์บทสัมภาษณ์ล่าสุดของแม็กคาร์ตนีย์ โดยเขาพูดว่า
บางทีข่าวลืออาจเริ่มต้นเพราะว่า ผมไม่ค่อยออกสื่อในช่วงที่ผ่านมา ผมได้ออกสื่อมาพอแล้วตลอดชีวิตของผม ผมไม่ต้องการพูดอะไรในวันนี้ ผมมีความสุขที่อยู่กับครอบครัวของผมและผมจะทำงานอีกครั้ง ผมทำงานมาแล้ว 10 ปีแล้วและผมไม่เคยเลิกทำงาน ผมสามารถเลิกทำงานเมื่อใดก็ได้ที่ต้องการ แต่ผมก็อยากจะให้ชื่อเสียงของผมน้อยลงกว่านี้
สิ่งที่ตามมา

ก่อนสิ้นเดือนตุลาคม ค.ศ. 1969 มีเพลงออกมา 2 เพลงที่มีเรื่องราวเกี่ยวข้อง คือเพลง "The Ballad of Paul" ของมีสทรีทัวร์ และเพลง  "So Long Paul" ของเวิร์บลีย์ ฟินสเตอร์ เขียนโดยโคเซ เฟลีซีอาโน
รายการโทรทัศน์ ที่มีพิธีกรคือทนายผู้มีชื่อเสียงชื่อ เอฟ. ลี ไบลีย์ ออกอากาศทาง WOR ในนิวยอร์กเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ได้พิจารณาตรวจสอบข่าวลือจากลาบัวร์และพยานคนอื่น แต่เขาก็ได้ให้ผู้ชมได้สรุปตัดสินเอาเอง โดยก่อนการบันทึก ลาบัวร์บอกไบลีย์ว่าบทความที่เขาเขียนนั้นเขียนขึ้นมาเพื่อเป็นเรื่องขำขัน ไบลีย์ถอนหายใจและบอกว่า "เรามีเวลา 1 ชั่วโมง คุณต้องดำเนินไปพร้อมกับมัน"
แม็กคาร์ตนีย์ได้ออกผลงานที่เกี่ยวข้องกับข่าวลือนี้ โดยตั้งชื่ออัลบั้มในการแสดงสดปี ค.ศ. 1993 ที่ชื่อ Paul Is Live และปกอัลบั้มยังล้อเลียนปกอัลบั้ม Abbey Road
นอกจากนี้ยังมีพูดถึงในหนังสือหลายเล่ม ภาพยนตร์หลายเรื่อง รวมถึงบทวิเคราะห์ต่าง ๆ ยังมีการอ้างถึงในวัฒนธรรมสมัยนิยม ตัวอย่างเช่นเรื่องล้อเลียนในหนังสือการ์ตูนแบทแมน ในปี ค.ศ. 1970 ได้นำมาล้อเลียนในรายการโทรทัศน์เช่นใน The Simpsons (1990) และ Battlestar Galactica (2006)
ปกอัลบั้ม Abbey Road
นิตยสารไลฟ์ออกมาโต้แย้งเกี่ยวกับข่าวลือ
ในวัฒนธรรมสมัยนิยมเรื่อง Batman
จักรพรรดิมนโตกุ

จักรพรรดิมนโตกุ (ญี่ปุ่น: 文徳天皇; โรมาจิ: Montoku-tennō; สิงหาคม ค.ศ. 826 – 7 ตุลาคม ค.ศ. 858) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 55 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม
รัชสมัยของจักรพรรดิมนโตกุกินเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 850 ถึง 858
เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม

ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ มนโตกุมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) ว่า มิจิยาซุ (ญี่ปุ่น: 道康; โรมาจิ: Michiyasu) พระองค์ยังเป็นที่รู้จักในพระนาม ทามูระ-โนะ-มิกาโดะ หรือ ทามูระ-เทอิ
พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดินิมเมียว พระราชมารดาคือสมเด็จพระจักรพรรดินีพันปีหลวงฟูจิวาระ โนะ จุนชิ (มีอีกพระนามว่า จักรพรรดินีโกโจ 五条后) ธิดาในรัฐมนตรีฝ่ายซ้าย ฟูจิวาระ โนะ ฟูยุตสึงุ
มนโตกุมีพระมเหสีรวม 6 พระองค์ และพระราชโอรสธิดารวม 29 พระองค์
เหตุการณ์ในพระชนมชีพของมนโตกุ

เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในวันที่ 21 เดือน 3 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 850 เจ้าชายมิชิยะซุพระชนมายุ 24 พรรษาจึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิมนโตะกุ หลังจากนั้นอีก 25 วันคือวันที่ 17 เดือน 4 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 850 ได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิมนโตะกุที่ พระราชวังหลวงเฮอัง
หลังจากครองสิริราชสมบัติได้เพียงเดือนเศษพระอัยยิกา (ย่า) ของจักรพรรดิคือ ทะชิบะนะ โนะ คะชิโกะ หรือ จักรพรรดินีดันริน อดีตจักรพรรดินีใน จักรพรรดิซะงะ จักรพรรดิองค์ที่ 52 และเป็นพระราชมารดาของจักรพรรดินิมเมียวได้สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 4 เดือน 5 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 850
ต่อจากนั้นในวันที่ 25 เดือน 11 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 850 จักรพรรดิมนโตะกุได้สถาปนา เจ้าชายโคเรฮิโตะ (ญี่ปุ่น: 惟仁親王; โรมาจิ: Korehito-shinnō) พระราชโอรสองค์ที่ 4 ที่ประสูติแต่จักรพรรดินีฟุจิวะระ โนะ อะกิระเคโกะธิดาของ ฟุจิวะระ โนะ โยะชิฟุซะ พระชนมายุเพียง 8 เดือนขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์
จักรพรรดิมนโตะกุประชวรและเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันในวันที่ 27 เดือน 8 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 858 เจ้าชายโคะเระฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาจึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเซวะ โดยมีโยะชิฟุซะผู้เป็นพระอัยกา (ตา) ได้เป็น เซ็สโซ (ผู้สำเร็จราชการสำหรับจักรพรรดิที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ) โดยโยะชิฟุซะนับเป็นเซ็สโซคนแรกที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์และหลังจากโยะชิฟุซะแล้วตระกูลฟุจิวะระและตระกูลที่เป็นสาขาย่อยของฟุจิวะระก็แทบจะผูกขาดทั้งตำแหน่งเซ็สโซและ คัมปากุ (ผู้สำเร็จราชการสำหรับจักรพรรดิที่เจริญพระชนมายุแล้ว) จนกระทั่งทั้งสองตำแหน่งนี้ได้ถูกยกเลิกไปในที่สุด
โดยจักรพรรดิเซวะได้ประกอบพิธีราชาภิเษกที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เมื่อวันที่ 7 เดือน 11 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 858
พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา

พระมเหสี (เนียวโงะ) (ไท-โคไตโง): ฟูจิวาระ โนะ อากิราเกโกะ (藤原明子; 829–899) มีอีกนามส่า โซเมโดโนะ-โนะ-คิซากิ ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โยชิฟูซะ
พระราชโอรสองค์ที่ 4: เจ้าชายโคเรฮิโตะ (惟仁親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิเซวะ
พระราชธิดาองค์ที่ 3: เจ้าหญิงกิชิ (儀子内親王; สวรรคต ค.ศ. 879) ไซอิงคนที่ 6 แห่งศาลเจ้าคาโมะ (859–876)
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ โคชิ/ฟูรูโกะ (藤原古子) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ฟูยุตสึงุ
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ ทากากิโกะ (藤原多賀幾子; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 858) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โยชิมิ
พระมเหสี (เนียวโงะ): เจ้าหญิงอาซูมาโกะ (東子女王; สวรรคต ค.ศ. 865)
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ เน็นชิ/โทชิโกะ (藤原年子)
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ โคเรโกะ (藤原是子)
พระมเหสี (เนียวโงะ): ทาจิบานะ โนะ ฟูซาโกะ (橘房子) ธิดาในทาจิบานะ โนะ อูจิกิมิ
พระมเหสี (เนียวโงะ): ทาจิบานะ โนะ ชูชิ (橘忠子) ธิดาในทาจิบานะ โนะ อูจิกิมิ
พระมเหสี (โคอูอิ): คิ โนะ ชิซูโกะ (紀静子; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 866) ธิดาในคิ โนะ นาโตระ
พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายโคเรตากะ (惟喬親王; 844–897)
พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายโคเรเอดะ (惟条親王; 848–868)
เจ้าหญิงเท็นชิ (恬子内親王; สวรรคต ค.ศ. 913) ไซโอองค์ที่ 20 แห่งศาลเจ้าอิเซะ (859–876)
พระราชธิดาองค์ที่ 5: เจ้าหญิงจุตสึชิ (述子内親王; สวรรคต ค.ศ. 897) ไซอิงองค์ที่ 5 แห่งศาลเจ้าคาโมะ (857–858)
เจ้าหญิงชินชิ (珍子内親王; สวรรคต ค.ศ. 877)
(จากสตรีไม่ทราบนาม)
มินาโมโตะ โนะ โทมิอาริ (源富有, สวรรคต ค.ศ. 887)
มินาโมโตะ โนะ เฮียวชิ (源憑子)
มินาโมโตะ โนะ เค็นชิ (源謙子)
มินาโมโตะ โนะ โอกูโนะ (源奥子)
มินาโมโตะ โนะ เร็ตสึชิ (源列子)
มินาโมโตะ โนะ เซชิ (源済子) อภิเษกสมรสกับจักรพรรดิเซวะ
มินาโมโตะ โนะ ชูโกะ (源修子)
ข้อมูล

Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0;  OCLC 251325323
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5;  OCLC 59145842
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
จักรพรรดิโยเซ

จักรพรรดิโยเซ (ญี่ปุ่น: 陽成天皇; โรมาจิ: Yōzei-tennō; 2 มกราคม ค.ศ. 869 – 23 ตุลาคม ค.ศ. 949) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 57 ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม
รัชสมัยของจักรพรรดิโยเซยาวนานตั้งแต่ ค.ศ. 876 ถึง 884
พระราชประวัติ

ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ โยเซมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) ว่า ซาดาอากิระ ชินโน (貞明親王)
จักรพรรดิโยเซเป็นพระราชโอรสองค์โตของจักรพรรดิเซวะ พระราชมารดาของพระองคค์คือจักรพรรดินีฟูจิาวระ โนะ ทาไกโดะ ผู้เป็นที่รู้จักในอีกพระนามหนึ่งว่า จักรพรรดินีนิโจ หลังการสละราชสมบัติของจักรพรรดิเซวะ พระราชมารดาของโยเซเป็นพี่สาวของฟูจิวาระ โนะ โมตตสึเนะ ผู้ที่มีบทบาทสำคัญต่อชีวิตของจักรพรรดิวัยหนุ่ม
โยเซมีพระราชโอรสธิดารวม 9 พระองค์ที่ประสูติหลังพระองค์สละราชสมบัติ
กล่าวกันว่าพระองค์มีอาการไม่มั่นคงทางจิตใจหลังขึ้นครองราชย์เมื่อยังทรงพระเยาว์ พระองค์มุ่งมั่นในด้านบทกวีวากะในช่วงบั้นปลายชีวิต บทกวีวากะอันโด่งดังของพระองค์แสดงถึงความรักที่เพิ่มมากขึ้นของพระองค์ซ้อนทับภาพการไหลของแม่น้ำ
รัชสมัยของโยเซ

ปีในรัชสมัยโยเซมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือ เน็งโง  ในช่วงนี้ ธรรมเนียมการตั้งชื่อศักราชด้วยลางดีได้เปลี่ยนไป ชื่อของยุคสมัยอาจถูกเลือกมาเพื่อจำกัดผลกระทบของสิ่งเลวร้าย
โจงัง    (859–877)
กังเงียว  (877–885)
พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา

พระมเหสี (ฮิ): เจ้าหญิงคันชิง (簡子内親王; สวรรคต ค.ศ. 914) พระราชธิดาองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิโคโก
พระมเหสี (ฮิ): เจ้าหญิงยาซูโกะ (綏子内親王; สวรรคต ค.ศ. 925) พระราชธิดาองค์ที่ 3 ในจักรพรรดิโคโก
พระมเหสี (ฮิ): เจ้าหญิงเคียวโกะ (姣子女王; สวรรคต ค.ศ. 914) พระธิดาในเจ้าชายโคเรตาดะ
เจ้าชายโมโตนางะ (元長親王; 901–976)
พระราชโอรสองค์ที่ 4: เจ้าชายโมโตโตชิ (元利親王; สวรรคต ค.ศ. 964)
เจ้าหญิงโชชิ (長子内親王; สวรรคต ค.ศ. 922)
เจ้าหญิงเก็นชิ (儼子内親王; สวรรคต ค.ศ. 930)
นางพระกำนัล: ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โทนางะ
พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายโมโตโยชิ (元良親王)
เจ้าชายโมโตฮิระ (元平親王; สวรรคต ค.ศ. 958)
นางพระกำนัล: ธิดาจากตระกูลคิ
พระราชโอรสองค์แรก: มินาโมโตะ โนะ คิโยกาเงะ (源清蔭; 884–950), ไดนางง (948–950)
นางพระกำนัล: ธิดาในโทโมะ ยาซูฮิระ
มินาโมโตะ โนะ คิโยมิ (源清鑒; เสียชีวิต ค.ศ. 936)
นางพระกำนัล: ธิดาจากตระกูลซาเอกิ
มินาโมโตะ โนะ คิโยโต (源清遠; เสียชีวิต ค.ศ. 912)
ข้อมูล

Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ (อนิเมะปี พ.ศ. 2540 - พ.ศ. 2545)

โปเกมอน หรือ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ (ญี่ปุ่น: ポケットモンスター; โรมาจิ: Poketto Monsutā) เป็นภาพยนตร์อนิเมะที่มีพื้นฐานจากวิดีโอเกมซีรีส์โปเกมอนลำดับที่ 1 ออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1997 จนถึง 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002 มีจำนวนตอนที่ออกอากาศทั้งหมด 276 ตอน
ภาพรวม

โปเกมอน เป็นซีรีส์เริ่มต้นที่นำมาจากเกม โปเกมอน เรด และ กรีน และ โปเกมอน โกลด์ และ ซิลเวอร์ โดยเป็นซีรีส์ที่พูดถึงการเดินทางของพวกซาโตชิในเขตคันโต, หมู่เกาะออเรนจ์ และเขตโจโต โดยซาโตชิได้มีผู้ร่วมเดินทางคือคาสึมิ, ทาเคชิ และเค็นจิ ซึ่งในระหว่างการเดินทางนั้นพวกซาโตชิต้องต่อสู้กับแก๊งที่มีอิทธิพลประจำเขต คือ แก๊งร็อคเก็ต
ในซีรีส์นี้ จะมีการจุดเปลี่ยนตรงที่ทาเคชิจะไม่ไปผจญภัยในหมู่เกาะออเร้นจ์กับพวกซาโตชิ โดยจะมีเค็นจิที่เข้าร่วมเดินทางกับพวกซาโตชิแทนทาเคชิ แต่ก็จะกลับเป็นเหมือนเดิมหลังจากจบการผจญภัยในหมู่เกาะออเร้นจ์
ตัวละคร

บทความหลัก: รายชื่อตัวละครในโปเกมอนฉบับอนิเมะ
รายชื่อตอน > บททองและเงิน

| ตอนที่> ลำดับตามออกอากาศ.ลำดับตามออกอากาศ | ตอนที่> ลำดับรวมในเรื่อง.ลำดับรวมในเรื่อง | ชื่อตอน> ชื่อตอน.ชื่อตอน | ออกอากาศ> . | ออกอากาศ> .  (ช่อง 9)   | ออกอากาศ> . | ออกอากาศ> . |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
รายชื่อตอน > บททองและเงิน

| 147 | 266 | "บันกิรัสกับโยกิรัส!"   (バンギラスとヨーギラス！)  | 5 กันยายน 2545 | 20 มีนาคม 2548 |  |  |
| 148 | 267 | "นิวร่ากับเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์!"   (ニューラとせいなるほのお！)  | 12 กันยายน 2545 | 26 มีนาคม 2548 |  |  |
| 149 | 268 | "การแข่งชิโรงาเนะ! พบชิเงรุอีกครั้ง!"   (シロガネリーグかいまく！シゲルふたたび！)  | 19 กันยายน 2545 | 27 มีนาคม 2548 |  |  |
| 150 | 269 | "ศึกรอบแรก! ศึกเปลวเพลิงกับแม็กมาราชิ!!"   (よせんリーグ！マグマラシほのおのバトル！！)  | 26 กันยายน 2545 | 2 เมษายน 2548 |  |  |
| 151 | 270 | "เมกาเนียม ปะทะ ฟุชิกิดาเนะ! ความดื้อด้านของโปเกม่อนพืช!!"   (メガニウムＶＳフシギダネ！くさタイプのいじ！)  | 3 ตุลาคม 2545 | 3 เมษายน 2548 |  |  |
| 152 | 271 | "ศึกรอบตัดเชือก! การต่อสู้แบบ 6 ต่อ 6!!"   (けっしょうリーグ！フルバトル６ＶＳ６！！)  | 10 ตุลาคม 2545 | 9 เมษายน 2548 |  |  |
| 153 | 272 | "เผชิญคู่แข่ง! คาเม็กซ์ ปะทะ ลิซาด้อน!!"   (ライバルたいけつ！カメックスＶＳリザードン！！)  | 17 ตุลาคม 2545 | 10 เมษายน 2548 |  |  |
| 154 | 273 | "พบบาชาโม่อีกครั้ง! ศึกปะทะฮัทสึกิ!!"   (バシャーモふたたび！ハヅキとのたたかい！！)  | 24 ตุลาคม 2545 | 16 เมษายน 2548 |  |  |
| 155 | 274 | "จุดสิ้นสุดของการต่อสู้! เส้นทางของแต่ละคน!"   (フルバトルのはてに！それぞれのみち！！)  | 31 ตุลาคม 2545 | 17 เมษายน 2548 |  |  |
| 156 | 275 | "ลาก่อนและออกเดินทาง!"   (サヨナラ…そして、たびだち！)  | 7 พฤศจิกายน 2545 | 23 เมษายน 2548 |  |  |
| 157 | 276 | "พิคาชูและคำอำลา...!"   (ピカチュウとのわかれ…！)  | 14 พฤศจิกายน 2545 | 24 เมษายน 2548 |  |  |
หมายเหตุ
↑  เนื่องจากตอนที่ 38 มีฉากแสงระเบิดที่เป็นแสงกระพริบสีแดงและสีฟ้าที่เข้มข้นมากๆ ทำให้ผู้ชมชาวญี่ปุ่นจำนวน 700 คนถูกส่งเข้าโรงพยาบาลหลังมีอาการลมชักกะทันหัน ซึ่งพบว่าเกิดขึ้นจากการดูการ์ตูนโปเกมอนตอนที่ 38 ส่งผลทำให้ตอนนี้ไม่ได้ออกอากาศซ้ำอีกครั้งรวมถึงไม่ปรากฏในสื่อ DVD, VHS และไม่ออกอากาศนอกประเทศได้
การออกอากาศ

พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1997 ออกอากาศทุกวันอังคารเวลา 18:30 น. - 19:00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว ทว่าหลังจากเหตุการณ์ตอนที่ 39 ทำให้ถูกยุติออกอากาศเป็นเวลา 4 เดือน อย่างไรก็ตามได้กลับมาออกอากาศอีกครั้งเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ 1998 โดยได้ย้ายวันเวลาออกอากาศเป็นทุกวันพฤหัสบดีเวลา 19:00 น. - 19:30 น.
ในส่วนประเทศไทยเคยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 9 ในรายการช่อง 9 การ์ตูน เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2545 และออกอากาศแบ่งเป็นช่วงๆ นอกจากนี้ได้วางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีโดย ทีไอจีเอ เมื่อช่วงปี พ.ศ. 2546 โดยใช้เสียงพากย์ที่ออกอากาศทางช่อง 9 มาวางจำหน่าย แต่วางจำหน่ายเพียง 26 แผ่น 52 ตอน อย่างไรก็ตามเมื่อปี พ.ศ. 2549 บริษัทไรท์บียอนด์ได้ซื้อลิขสิทธิ์โปเกมอนในการวางจำหน่ายรูปแบบวีซีดีและดีวีดี ซึ่งได้นำนักพากย์ที่เคยพากย์ช่อง 9 บางส่วน มาพากย์ใหม่จนจบเรื่อง ต่อมาได้เปลี่ยนลิขสิทธิ์เป็น ทรู ดิจิตอล คอนเทนท์ แอนด์ มีเดีย และได้พากย์เสียงใหม่ลงทางช่องยูทูป POPS Kids Thailand ลงสัปดาห์ละสองตอนทุกวันพุธและวันเสาร์ มีจำนวนตอนทั้งหมด 151 ตอน แต่ว่าตอนที่ 96, 98, 99, 113, 142 ไม่ได้มีการเผยแพร่ อย่างก็ตามเมื่อปี พ.ศ. 2565 ได้มีการย้ายลงทางแชนแนล POPS Anime Thailand แทน
เพลงประกอบ > Opening themes

เพลง Mezase Pokémon Masutā ร้องโดย Rica Matsumoto (ตอนที่ 1-81) (81 ตอน)
เพลง Raibaru! ร้องโดย Rica Matsumoto (ตอนที่ 82-117) (36 ตอน)
เพลง OK! ร้องโดย Rica Matsumoto (ตอนที่ 118-192) (75 ตอน)
เพลง Mezase Pokémon Masutā 2001 ร้องโดย Whiteberry (ตอนที่ 193-239) (47 ตอน)
เพลง Ready Go! ร้องโดย Naomi Tamura (ตอนที่ 240-275) (36 ตอน)
เพลงประกอบ > Ending Themes

เพลง Hyakugojūichi(151) ร้องโดย Unshou Ishizuka and Pokémon 4 Kids (ตอนที่ 1-27) (27 ตอน)
เพลง Nyāsu no Uta ร้องโดย Inuko Inuyama (ตอนที่ 28-37 / 64-67) (14 ตอน)
เพลง Poketto ni Fantajī ร้องโดย Sachi & Juri (ตอนที่ 38-52) (15 ตอน)
เพลง Pokémon Ondo ร้องโดย Sachiko Kobayashi (ตอนที่ 53-63 / 103) (12 ตอน)
เพลง Taipu: Wairudo ร้องโดย Rica Matsumoto (ตอนที่ 68-102) (35 ตอน)
เพลง Rapurasu ni Notte ร้องโดย Mayumi Iizuka and Rikako Aikawa (ตอนที่ 104-115) (12 ตอน)
เพลง Nyāsu no Pāti ร้องโดย Team Rocket (ตอนที่ 116-140) (25 ตอน)
เพลง Pokémon Hara Hara Rirē ร้องโดย Rikako Aikawa And Korasu (ตอนที่ 141-150 / 162-171) (20 ตอน)
เพลง Pokémon Hara Hara Hara Hara² Rirē (Muzukashi Ban) ร้องโดย Rikako Aikawa And Korasu (ตอนที่ 151-155) (5 ตอน)
เพลง Takeshi no Paradaisu ร้องโดย Yuji Ueda (ตอนที่ 156-161) (6 ตอน)
เพลง Boku no Besuto Furendo e ร้องโดย Iawasaki Hiromi (ตอนที่ 172-190) (9 ตอน)
เพลง Maemuki Roketto-dan! ร้องโดย Team Rocket (ตอนที่ 191-237) (47 ตอน)
เพลง Pokettāri - Monsutāri ร้องโดย KANA (ตอนที่ 238-274) (37 ตอน)