stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เฉิน
การออกเสียงในสำเนียงอื่น

| ตระกูล | ภาษา/สำเนียง | โรมัน | ใช้ใน | พบในภูมิภาค |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เฉิน | ภาษาจีน | Chen | ชาวจีนส่วนใหญ่ | ,มาเลเซีย,สิงคโปร์,สหรัฐอเมริกา,ฮ่องกง,มาเก๊า,ไหหลำ |
| ฉั่น | ภาษากวางตุ้ง | Chan | ชาวกวางตุ้ง,ชาวแคะ | มาเลเซีย,สิงคโปร์,สหรัฐอเมริกา,ไทย,ฮ่องกง,มาเก๊า,ไหหลำ,อินโดนีเซีย |
| ฉิน | สำเนียงแคะ | Chin | ชาวแคะ | มาเลเซีย,สิงคโปร์,สหรัฐอเมริกา,ฮ่องกง,มาเก๊า,ไหหลำ |
| ตัน | ภาษาฮกเกี้ยน | Tan | ชาวฮกเกี้ยน,ชาวแต้จิ๋ว(บางส่วน),ชาวไหหลำ | มาเลเซีย,สิงคโปร์,สหรัฐอเมริกา,ไทย,อินโดนีเซีย,ฮ่องกง |
| ด่าน | สำเนียงไหหลำ | Dan | ชาวไหหลำ | ไหหลำ, ไทย, เวียดนาม, มาเลเซีย, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย |
| จิน | ภาษาเกาหลี | Jin | ชาวเกาหลี | เกาหลี |
| ตั้ง | สำเนียงแต้จิ๋ว | Tang | ชาวแต้จิ๋ว | มาเลเซีย,สิงคโปร์,สหรัฐอเมริกา,ไทย,กัมพูชา,ลาว,เวียดนามอินโดนีเซีย |
| ติง | ภาษาฮกจิว | Ting,Ding | ชาวฮกจิว | อินโดนีเซีย,สิงคโปร์,มาเลเซีย,ฟิลิปปินส์ |
| เซน | ภาษาง่อ | Zen | - | - |
| เจิ่น | ภาษาเวียดนาม | Trần | ชาวเวียดนาม | เวียดนาม |
ในประเทศไทย

ในประเทศไทยพบมากที่สุดคือ   แซ่ตั้ง  อาศัยอยู่ตามภาคกลางของไทยซึ่งเป็นชาวแต้จิ๋ว   ส่วน  แซ่ตัน  เป็นนามสกุลที่บรรพชนชาวฮกเกี้ยนใช้ พบมากที่สุดในภูเก็ต และ ภาคใต้ของไทย และ เป็นแซ่ที่เก่าแก่และใช่มากที่สุดอันดับ 1 ของภูเก็ต แซ่ฉั่น  จะไม่ค่อยพบเห็นตระกูลนี้มากในไทยมีบรรพชนมาจากมณฑลกวางตุ้งจะพบมากบริเวณภาคใต้ของไทยและจังหวัดภูเก็ต ส่วนภาคกลางและกรุงเทพมหานครจะพบผู้ใช้แซ่นี้ได้ยาก
ศาลเจ้าประจำตระกูล

ศาลเจ้าแสงธรรม จังหวัดภูเก็ต เป็นศาลประจำตระกูลเฉินสายฮกเกี้ยน หรือ แซ่ตัน ประดิษฐานเทพเจ้าอ๋องซุ่นต่ายส่าย และ ตันเซ่งอ๋อง
ศาลเจ้าตั้งเสี่ยอ้วง อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
ศาลเจ้าแซ่ตัน ตำบลปากน้ำกระแส อำเภอแกลง จังหวัดระยอง
ตัวละครในบันเทิงคดี

เฉินเจิน (Chen Zhen) - ตัวละครจากเรื่องเฉินเจิน หน้ากากฮีโร่
เชน ลอว์ (Chen Law) - ตัวละครจากเรื่องไดโนมาสเตอร์
ไค เชน (Kai Chen) - ตัวละครจากเรื่องพาวเวอร์เรนเจอร์ ลอสท์ กาแล็คซี่
จิง-เมอิ เฉิน (Jing-Mei Chen) - ตัวละครจากเรื่องอีอาร์ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)
โอลิเวอร์ "โอลลี่" เฉิน (Oliver "Ollie" Chen) - ตัวละครจากเรื่องเดอะ โกสต์ แอนด์ มอลลี่ แมคกี
จูนิเปอร์ "จูน" เฉิน (Juniper "June" Chen) - ตัวละครจากเรื่องเดอะ โกสต์ แอนด์ มอลลี่ แมคกี
เอสเธอร์ เฉิน (Esther Chen) - ตัวละครจากเรื่องเดอะ โกสต์ แอนด์ มอลลี่ แมคกี
รูเบน เฉิน (Ruben Chen) - ตัวละครจากเรื่องเดอะ โกสต์ แอนด์ มอลลี่ แมคกี
เฉิน ยวี่ฟา (Chen Yuifa) - ตัวละครจากเรื่องพอได้เกิดใหม่เป็นองค์ชายลําดับที่เจ็ด ก็เพื่อเรียนเวทให้สนุก
| ด ค กนามสกุลที่พบบ่อยที่สุด 100 นามสกุลในจีนแผ่นดินใหญ่ (พ> ศ. 2563) |
| --- | --- |
1–25: หวัง 王 หลี่ 李 จาง 张 หลิว 刘 เฉิน 陈 หยาง 杨 หฺวาง 黄 เจ้า 赵 อู๋ 吴 โจว 周 สฺวี 徐 ซุน 孙 หม่า 马 จู 朱 หู 胡 กัว 郭 เหอ 何 หลิน 林 หลัว 罗 เกา 高 เจิ้ง 郑 เหลียง 梁 เซี่ย 谢 ซ่ง 宋 ถาง 唐
26–50: สฺวี่ 许 หาน 韩 เติ้ง 邓 เฟิง 冯 เฉา 曹 เผิง 彭 เจิง 曾 เซียว 萧 เถียน 田 ต่ง 董 พาน 潘 ยฺเหวียน 袁 ไช่ 蔡 เจี่ยง 蒋 ยฺหวีั 余 ยฺหวี 于 ตู้ 杜 เย่ 叶 เฉิง 程 เว่ย์ 魏 ซู 苏 ลฺหวี่ 吕 ติง 丁 เหรอน 任 หลู 卢
51–75: เหยา 姚 เฉิ่น 沈 จง 钟 เจียง 姜 ชุย 崔 ถาน 谭 ลู่ 陆 ฟ่าน 范 วาง 汪 เลี่ยว 廖 ฉือ 石 จิน 金 เหวย์ 韦 เจี่ย 贾 เซี่ย 夏 ฟู่ 傅 ฟาง 方 โจว 邹 สฺยง 熊 ไป๋ 白 เมิ่ง 孟 ฉิน 秦 ชิว 邱 โหว 侯 เจียง 江
76–100: อิ่น 尹 เซฺว 薛 เหยียน 阎 ตฺว้าน 段 เหลย์ 雷 หลง 龙 หลี 黎 ฉื่อ 史 เถา 陶 เฮ่อ 贺 เหมา 毛 เห่า 郝 กู้ 顾 กงง 龚 เช่า 邵 ว่าน 万 ฉิน 覃 อู่ 武 เฉียน 钱 ไต้ 戴 เหยียน 严 มั่ว 莫 ข่ง 孔 เซี่ยว 向 ฉาง 常
ที่เกี่ยวข้อง: นามสกุล 100 ตระกูล รายชื่อนามสกุลจีนที่พบบ่อย
เบนอซโซ กอซโซลี

เบนนอซโซ กอซโซลิ (Benozzo Gozzoli ชื่อเมื่อแรกเกิด: Benozzo di Lese, ราว ค.ศ. 1421 - ค.ศ. 1497) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์คนสำคัญของประเทศอิตาลีจากฟลอเรนซ์ ของคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง งานของกอซโซลิที่สุดคือจิตรกรรมฝาผนังภายในวังเมดิชิ (Palazzo Medici) ซึ่งแสดงขบวนที่หรูหราที่เต็มไปด้วยรายละเอียดและมีอิทธิพลจากศิลปะกอธิคนานาชาติ (International Gothic)
ชีวิต

ชื่อเมื่อแรกเกิดของเบนนอซโซ กอซโซลิ คือ: “เบนนอซโซ ดิ เลเซ” (“กอซโซลิ” มาเติมภายหลังโดยจอร์โจ วาซารี ในหนังสือ  “ชีวิตศิลปิน”  เมื่อพิมพ์ครั้งที่สองเมื่อ ค.ศ. 1568) เกิดที่หมู่บ้านซานอิลาริโอ โคลอมบาโนราวปี ค.ศ. 1421 และย้ายไปฟลอเรนซ์พร้อมกับครอบครัวราวปี ค.ศ. 1427 ตามคำเขียนของวาซารี กอซโซลิเป็นลูกศิษย์และผู้ช่วยของฟราแอนเจลิโค งานจิตรกรรมฝาผนังในคอนแวนต์ซานมาร์โค (San Marco di Firenze) ที่ฟลอเรนซ์เขียนโดยกอซโซลิตามแบบของฟราแอนเจลิโค ระหว่างปี ค.ศ. 1444 ถึงปี ค.ศ. 1447 กอซโซลิทำงานร่วมกับลอเร็นโซ กิเบอร์ติ (Lorenzo Ghiberti) และ วิตโตริโอ กิเบอร์ติ ในการสร้าง “ประตูสวรรค์” ของหอศีลจุ่มซานจิโอวานนี (Battistero di San Giovanni)
เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม  ปี ค.ศ. 1447 กอซโซลิไปโรมกับฟราแอนเจลิโคผู้ถูกเรียกตัวโดยสมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 4เพื่อไปตกแต่งชาเปลในวังวาติกัน ต่อมากอซโซลิก็เขียนภาพในชาเปลนิโคลินี (Niccoline Chapel) ให้กับสมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5จนกระทั่งเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1448 กอซโซลิอาจจะเป็นผู้เขียนงานที่วัดซานตามาเรียอาราโคลี (Santa Maria in Aracoeli) งานจิตรกรรมฝาผนัง “นักบุญแอนโทนีและนักบุญสององค์” งานหลังเป็นงานร่วมกับฟราแอนเจลิโคบนเพดานมหาวิหารออร์เวียตโต (Duomo di Orvieto) ในแคว้นอุมเบรีย
ดูเพิ่ม

ศิลปะเรอเนซองส์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เบนนอซโซ กอซโซลิ
ชีวประวัติของเบนนอซโซ กอซโซลิที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ภาพเขียนของเบนนอซโซ กอซโซลิที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
สมุดภาพ

“ออกัสตินแห่งฮิปโปทำพิธีศึลจุ่มให้นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน”
“กาลิอาซโซ ซฟอร์ซา” (Galeazzo Maria Sforza) รายละเอียดจากจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลแมไจในวังเมดิชิ
“การประสูติของพระเยซู” รายละเอียดจากจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลแมไจในวังเมดิชิ
“พระแม่มารีและพระบุตร” ที่คอนแวนต์ฟอร์ชูนาโต (Convento di San Fortunato) ที่เมืองมองเตฟาลโก
“การลักตัวเฮเล็นแห่งทรอยโดยปารีส”
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
เอลิส เอาลินเกอร์

เอลิส เอาลินเกอร์ (11 ธันวาคม ค.ศ. 1881 – 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965) เป็นนักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวเยอรมัน
เอลิสเกิดและเสียชีวิตที่เมืองมิวนิก ซึ่งเสียชีวิตด้วยอายุ 83 ปี
ภาพยนตร์ที่ได้รับการคัดเลือก

Martin Luther (1923)
The Seventh Son (1926)
The Love Express (1931)
Der Kaiser von Kalifornien (1936)
Travelling People (1938)
Three Wonderful Days (1939)
Krambambuli (1940)
Wunschkonzert (1940)
Das sündige Dorf (1940)
Anuschka (1942)
A Salzburg Comedy (1943)
Hanna Amon (1951)
Fear (La Paura) (1954)
Das sündige Dorf (1954)
The Priest from Kirchfeld (1955)
แหล่งข้อมูลอื่น

Works by or about Elise Aulinger at Internet Archive
เอลิส เอาลินเกอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โวโรเนจ

| โวโรเนจ Воронеж |
| --- | --- |
City
ทัศนียภาพเมืองโวโรเนจ
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของโวโรเนจ 
โวโรเนจที่ตั้งของโวโรเนจแสดงแผนที่รัสเซียโวโรเนจโวโรเนจ (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  51°40′18″N 39°12′38″E﻿ / ﻿51.67167°N 39.21056°E﻿ / 51.67167; 39.21056
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: แคว้นโวโรเนจ
สถาปนา: 1585 or much earlier
จัดตั้งเป็นCity: 1585
การปกครอง
 • องค์กร: City Duma
 • Mayor: Gusev Alexander (acting)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 601 ตร.กม. (232 ตร.ไมล์)
ความสูง: 154 เมตร (505 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 889,680 คน
 • ประมาณ (2018): 1,047,549 (+17.7%) คน
 • อันดับ: 15th ในปี 2010
 • ความหนาแน่น: 1,500 คน/ตร.กม. (3,800 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: ไม่พบค่านี้
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: Voronezh Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Voronezh Oblast, Voronezh Urban Okrug
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: Voronezh Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Voronezh Urban Okrug
รหัสไปรษณีย์: 394000–394095
รหัสโทรศัพท์: +7 473
รหัส OKTMO: 20701000001
วันCity: Third Saturday of September
เว็บไซต์: www.voronezh-city.ru
โวโรเนจ (รัสเซีย: Воро́неж, สัทอักษรสากล: [vɐˈronʲɪʂ]) เป็นนครและศูนย์กลางการปกครองของแคว้นโวโรเนจ ประเทศรัสเซีย ริมแม่น้ำโวโรเนจ ห่างจากจุดที่แม่น้ำจะไหลลงแม่น้ำดอน 12 กิโลเมตร (7.5 ไมล์)* เมืองตั้งอยู่บนทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงใต้ที่เชื่อมเข้ากับรัสเซียฝั่งยุโรป กับยูรัลและไซบีเรีย, คอเคซัสและยูเครน และถนนไฮเวย์สายเอ็ม 4 เมืองมีประชากรราว 1,032,895 คน ใน ค.ศ. 2016 เพิ่มขึ้นจาก 889,680 คนในปี ค.ศ. 2010
โทบี โจนส์

| Toby Jones |
| --- | --- |
Jones in October 2003
เกิด: Tobias Edward Heslewood Jones  (1966-09-07) 7 กันยายน ค.ศ. 1966 (58 ปี) Hammersmith, London, England
การศึกษา: University of Manchester  (1986–1989)   L'École Internationale de Théâtre Jacques Lecoq  (1989–1991)
อาชีพ: Actor
ปีปฏิบัติงาน: 1992–present
คู่สมรส: Karen Jones (สมรส 2015)
บุตร: 2
บิดามารดา: Freddie Jones  Jennifer Heslewood
โทเบียส เอ็ดเวิร์ด เฮสเลวูด โจนส์  (เกิด 7 กันยายน พ.ศ. 2509)  เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ
หลังจากปรากฏตัวในบทบาทสนับสนุนในภาพยนตร์ระหว่างปี พ.ศ. 2535 ถึง 2548 โจนส์ได้สร้างความก้าวหน้าในบท ทรูแมน คาโปเต้ ในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง Infamous (2006) ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาภาพยนตร์ของเขา ได้แก่ The Mist (2007), W. (2008), Frost/Nixon (2008), Tinker Tailor Soldier Spy (2011), Berberian Sound Studio (2012), The Hunger Games (2012), Tale of Tales (2015), Dad's Army (2016) และ Jurassic World: Fallen Kingdom (2018) นอกจากนี้เขายังให้เสียงพากย์ Dobby ในภาพยนตร์ Harry Potter, Aristides Silk in The Adventures of Tintin (2011) และ Owl ใน Christopher Robin ของดิสนีย์ (2018) และรับบท Arnim Zola ในภาพยนตร์ Captain America: The First Avenger ( 2011) และ Captain America: The Winter Soldier (2014) ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
ผลงานทางโทรทัศน์ของโจนส์ ได้แก่  2012 Titanic miniseries, Agent Carter, Wayward Pines และ Doctor Who เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม-มินิซีรีส์หรือภาพยนตร์โทรทัศน์ สำหรับบทบาทของเขาในฐานะ อัลเฟรด ฮิทช์ค็อก ใน The Girl (2012) และได้รับรางวัล BAFTA ดาราตลกชายยอดเยี่ยมจากบทบาทของเขาใน Detectorists (2018) ในปี พ.ศ. 2560 เขารับบท Culverton Smith ใน "The Lying Detective" ซึ่งเป็นตอนของละครอาชญากรรมเรื่อง Sherlock ของ BBC
โว่หลงกัง

ทางเข้าวัดวู่โหฺว ที่โว่หลงกัง
โว่หลงกัง ตามสำเนียงกลาง หรือ โงลังกั๋ง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (จีนตัวย่อ: 卧龙岗; จีนตัวเต็ม: 臥龍崗; พินอิน: wòlónggāng) เป็นทัศนียเขตทางวัฒนธรรมใน เมืองหนันหยาง มณฑลเหอหนัน สาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อเสียงเป็นอันมากเนื่องจากจูเกอ เลี่ยง (ฮกเกี้ยนว่า จูกัดเหลียง) อัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐฉู่ฮั่นในสมัยสามอาณาจักร เคยพำนักอยู่เกือบสิบปี
ประวัติศาสตร์

ที่โว่หลวงกัง มีการบูชาจูเกอ เลี่ยง ตั้งแต่สมัยแผ่นดินจิ้น สืบต่อมาถึงแผ่นดินถัง และแผ่นดินซ่ง ครั้น ค.ศ. 1317 จักรพรรดิหยวนเหรินจงพระราชทานนามให้แก่วัดโบราณซึ่งประดิษฐานอยู่ในโว่หลงกัง ว่า "วัดอู่โหว" (จีน: 武侯祠; พินอิน: wǔhóucí) สำหรับเป็นที่บูชาจูเกอ เลี่ยง ปัจจุบัน วัดนี้เป็นโบราณสถานตามกฎหมายจีน
ในสมัยต่อมา มีการสร้างสถานที่อื่น ๆ อีกมาก โดยเฉพาะในแผ่นดินชิง ราษฎรได้สร้าง "สิบทัศนียสถานแห่งโว่หลงกัง" และวิทยาลัยโว่หลงกัง ขึ้น โบราณสถานในโว่หลงกังที่ปรากฏในปัจจุบัน ส่วนใหญ่สร้างขึ้นในแผ่นดินหยวน แผ่นดินหมิง และแผ่นดินชิง ที่โว่หลงกังยังมีศิลาจารึกเป็นอันมากซึ่งสร้างขึ้นในแผ่นดินฮั่น
โทคิเมคิเมโมเรียล โอนลีเลิฟ

| --- | --- |
โทคิเมคิเมโมเรียล โอนลีเลิฟ

ときめきメモリアル Only Love
ชื่อภาษาอังกฤษ: Tokimeki Memoriaru Only Love
แนว: ตลก, โรแมนติค, ฮาเร็ม
อนิเมะ
กำกับโดย: ทาคาโมโตะ  โนบุฮิโระ
เขียนบทโดย: วาตานาเบะ อากิระ
สตูดิโอ: AIC (company)
มังงะ
สำนักพิมพ์: ASCII Media Works   สำนักพิมพ์ Ant
โทคิเมคิเมโมเรียล โอนลีเลิฟ (ญี่ปุ่น: ときめきメモリアル Only Love; โรมาจิ: Tokimeki Memoriaru Onrī Rabu) เป็นอนิเมะที่ดัดแปลงมาจากเกมออนไลน์ "โทคิเมคิเมโมเรียล ออนไลน์" ซึ่งเป็นหนึ่งในซีรีส์เกมส์จีบสาวชื่อดัง โทคิเมคิเมโมเรียล โดยในเรื่องจะมีทั้งตัวละครพื้นฐานจากเกม เช่น ตัวละคร NPC (อาจารย์, เพื่อนนักเรียน) และตัวละครออริจินอลที่ออกแบบขึ้นมาใหม่สำหรับอนิเมะโดยเฉพาะ
โทคิเมคิเมโมเรียล โอนลีเลิฟ เริ่มออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ถึง 26 มีนาคม พ.ศ. 2550 รวมความยาวทั้งสิ้น 25 ตอน
ตัวละครหลัก

อาโอบะ ริคุ (青葉 陸)
อามามิยะ ซายูริ (天宮小百合)
คาสึงะ สึคาสะ (春日つかさ)
ยาโยอิ มินะ (弥生水奈)
เพลงประกอบ

เพลงเปิด "โยคัง" (予感)
เพลงปิด 1 "คิเซคิ โนะ คาเคระ" (奇跡のかけら)
เพลงปิด 2 "ฮิมิทสึ" (秘密)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (โคนามิ) (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ทีวีโตเกียว) (ญี่ปุ่น)
โทคิเมคิเมโมเรียล โอนลีเลิฟ ~โทคิเมคิ โนะ พาร์ตเนอร์~ เกมสำหรับโทรศัพท์มือถือ (ญี่ปุ่น)
เทศมณฑลซินจู๋

บทความนี้เกี่ยวกับเทศมณฑลซินจู๋ สำหรับนคร ดูที่ นครซินจู๋
เทศมณฑลซินจู๋ (จีน: 新竹縣; เวด-ไจลส์: Hsin¹-chu² Hsien⁴) เป็นเทศมณฑลหนึ่งทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศไต้หวัน ประชากรในเทศมณฑลส่วนใหญ่เป็นชาวแคะ และยังมีชนกลุ่มน้อยชนพื้นเมืองไต้หวันอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเทศมณฑล มีเมืองหลวงคือ นครจู๋เป่ย์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานรัฐบาลท้องถิ่น ส่วนหนึ่งของอุทยานวิทยาศาสตร์ซินจู๋ตั้งอยู่ในเทศมณฑลซินจู๋
เขตการปกครอง

ดูเพิ่ม: เขตการปกครองของไต้หวัน
เทศมณฑลซินจู๋แบ่งการปกครองออกเป็น 1 นคร, 3 เมือง, 7 ตำบล และ 2 ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา นครจู๋เป่ย์เป็นเมืองหลวงของเทศมณฑล ซึ่งเป็นที่ตั้งของรัฐบาลท้องถิ่นและสภา ผู้ว่าการเทศมณฑลคือ หยาง เหวินเคอ สังกัดพรรคก๊กมินตั๋ง เขตการปกครองมีดังนี้
| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
เขตการปกครองของเทศมณฑลซินจู๋
| ประเภท | ชื่อ | อักษรจีน | ภาษาฮกเกี้ยน | ภาษาฮากกา | กลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซา |
| นคร | จู๋เป่ย์ | 竹北市 | ติ๊กปัก Tek-pak | จุกแปด Tsuk-pet |  |
| เมือง | กวานซี | 關西鎮 | กวนเซ้ Koan-se | กวนซี Kûan-sî | Kansai ภาษาอตายัล |
| เมือง | ซินผู่ | 新埔鎮 | ซินป๊อ Sin-po͘ | ซินพู Sîn-phû |  |
| เมือง | จู๋ตง | 竹東鎮 | ติ๊กตั๊ง Tek-tang | จุกตุง Tsuk-tûng |  |
| ตำบล | เป่าชาน | 寶山鄉 | เป๊อซั้น Pó-san | ป้อซัน Pó-sân |  |
| ตำบล | เป๋ย์ผู่ | 北埔鄉 | ปั๊กป๊อ Pak-po͘ | แปดพู Pet-phû |  |
| ตำบล | เอ๋อร์เหมย์ | 峨眉鄉 | เงอบี๋ Gô-bî | งอหมี่ Ngô-mì |  |
| ตำบล | เหิงชาน | 橫山鄉 | ไฮวซั้น Hoâiⁿ-san | หวั่งซัน Vàng-sân |  |
| ตำบล | หูโข่ว | 湖口鄉 | ออเค่า Ô͘-kháu | ฝู่เคี่ยว Fù-khiéu |  |
| ตำบล | ชฺยงหลิน | 芎林鄉 | คย็องหนา Khiông-nâ | คยุงหลิ่ม Khiûng-lìm |  |
| ตำบล | ซินเฟิง | 新豐鄉 | ซินฮ้อง Sin-hong | ซินฟุง Sîn-fûng |  |
| ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา | เจียนฉือ | 尖石鄉 | เจียมเจี๊ยะ Chiam-chio̍h | เจียมซัก Tsiâm-sa̍k | Nahuy ภาษาอตายัล |
| ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา | อู่เฟิง | 五峰鄉 | ง้อฮ้อง Ngó͘-hong | อึ้งฟุง Ńg-fûng | Gohogo ภาษาอตายัล, ภาษาไซซิยัต |
การขนส่ง > ทางราง

สถานีซินจู๋ของรถไฟความเร็วสูงไต้หวัน ตั้งอยู่ในเทศมณฑลนี้ในนครจู๋เป่ย์ และยังมีสายรถไฟของการรถไฟไต้หวัน 3 สายพาดผ่าน ซึ่งได้แก่ สายลิ่วเจีย, สายเน่ย์วาน และสายหลักตะวันตก
บุคคลที่มีชื่อเสียง

Chen Ying-git - นักร้อง
Cyndi Wang - นักร้อง-นักแสดง
ฮีบี เถียน - นักร้อง-นักแสดง และสมาชิกวงเกิร์ลกรุ๊ป S.H.E
Joanne Tseng - นักแสดง
โจ เฉิน - นักแสดง
Landy Wen - นักร้อง
Miu Chu - นักร้อง
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > เมืองพี่น้อง

จังหวัดมิยาซากิ ญี่ปุ่น
เทศมณฑลซานตาคลารา (Santa Clara County) แคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
เวสต์มอนต์ (Westmont) อิลลินอยส์ สหรัฐ
อิปส์วิช (Ipswich) ควีนส์แลนด์ ออสเตรเลีย
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กนคร เมือง และตำบลในเทศมณฑลซินจู๋ |
| --- | --- | --- |
ที่ตั้งเทศมณฑล: จู๋เป่ย์
| นคร |  จู๋เป่ย์  |  |
| เมือง |  กวานซี  จู๋ตง  ซินผู่  |  |
| ตำบล |  ชฺยงหลิน  ซินเฟิง  เป๋ย์ผู่  เป่าชาน  หูโข่ว  เหิงชาน  เอ๋อร์เหมย์  |  |
| ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา |  เจียนฉือ  อู่เฟิง  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
รัฐบาลท้องถิ่นเทศมณฑลซินจู๋
สภาเทศมณฑลซินจู๋
หยาง เหวินเคอ ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ว่าการเทศมณฑลซินจู๋
สถานีรถไฟความเร็วสูงซินจู๋
โมเดอร์นฟอร์มกรุ๊ป

| --- | --- |
ประเภท: พาณิชย์
อุตสาหกรรม: สินค้าอุปโภคบริโภค
รูปแบบ: บริษัทมหาชน SET:MODERN
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2523 
สำนักงานใหญ่: 699 ถนนศรีนครินทร์ แขวงสวนหลวง เขตสวนหลวง กทม. 10250
ผลิตภัณฑ์: ของใช้ในครัวเรือนและสำนักงาน
เว็บไซต์: http://www.modernform.com/
บริษัท โมเดอร์นฟอร์มกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) (ชื่อย่อ: MODERN) เป็นบริษัทผลิตและจำหน่ายเฟอร์นิเจอร์สำนักงาน เฟอร์นิเจอร์บ้าน เฟอร์นิเจอร์ชุดครัว และเฟอร์นิเจอร์นอกอาคาร ทั้งภายในและต่างประเทศ โดยภายในประเทศผ่านทีมขายตรง ผ่านโชว์รูม และตัวแทนจำหน่าย นอกจากนี้ยังนำเข้าเฟอร์นิเจอร์ และเป็นผู้นำเข้าวัสดุอุปกรณ์เฟอร์นิเจอร์และวัสดุเพื่อการตกแต่งภายในจากต่างประเทศ โดยบริษัทมีการให้บริการทั้งก่อนและหลังการขาย
เริ่มต้นธุรกิจในนาม บริษัท โฮมเดคคอเรตีฟ โปรดักส์ จำกัด เมื่อปี พ.ศ. 2521 ดำเนินธุรกิจนำเข้าวัสดุอุปกรณ์เฟอร์นิเจอร์และตกแต่งภายใน ต่อมาในปี พ.ศ. 2523 ขยายธุรกิจไปสู่การผลิตและจำหน่ายเฟอร์นิเจอร์สำเร็จรูป ภายใต้บริษัท โมเดอร์นฟอร์มเฟอร์นิเจอร์ จำกัด จนในปี พ.ศ. 2535 ได้รับอนุมัติเป็นบริษัทจดทะเบียนรับอนุญาตในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
ธุรกิจ

ธุรกิจหลักของบริษัทคือผลิตและจำหน่ายเฟอร์นิเจอร์ ลักษณะผลิตภัณฑ์เฟอร์นิเจอร์ แบ่งออกเป็นเฟอร์นิเจอร์สำนักงาน เฟอร์นิเจอร์บ้าน เฟอร์นิเจอร์ชุดครัว วัสดุอุปกรณ์เฟอร์นิเจอร์และวัสดุเพื่อการตกแต่งภายใน และเฟอร์นิเจอร์เพื่อสุขภาพ ธุรกิจที่ 2 ของบริษัทคือ ธุรกิจให้เช่าพื้นที่และบริการ  ประกอบธุรกิจให้เช่าสำนักงาน, โชว์รูม และคลังสินค้า บนพื้นที่ 3 ไร่ 35 ตารางวา มีพื้นที่ให้เช่า รวม 28,000 ตารางเมตรโดยแบ่งพื้นที่เป็นลานจอดรถ, ศูนย์ อาหาร, พี้นที่สำนักงานให้เช่าของลูกค้าทั่วไป, พื้นที่โชว์รูมและ สำนักงานให้เช่า และธุรกิจที่ 3 ของบริษัทคือ ธุรกิจออกแบบสถาปัตยกรรมและก่อสร้าง
บริษัทย่อยและบริษัทร่วม

จากข้อมูลในรายงานประจำปี พ.ศ. 2561 บริษัท โมเดอร์นฟอร์มกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) มีบริษัทย่อยและบริษัทร่วม รวม 4 บริษัทดังนี้
บริษัท โมเดอร์นฟอร์มทาวเวอร์ จำกัด (MTC) ถือหุ้นร้อยละ 100 เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินและอาคารสำนักงานโมเดอร์นฟอร์ม ทาวเวอร์ บนถนนศรีนครินทร์
บริษัท โมเดอร์นฟอร์มเฮลท์แอนด์แคร์ จำกัด (มหาชน) (MHC) ถือหุ้นร้อยละ 95 ผลิต จำหน่าย นำเข้า ส่งออก ต่างประเทศ บริการซ่อมแซม และให้เช่าซึ่งสินค้าเพื่อสุขภาพ ตลอดจนอุปกรณ์ เครื่องมือ เครื่องใช้ซึ่งสินค้าสุขภาพ เพื่อใช้ในโรงพยาบาล สถานพักฟื้นและที่อยู่อาศัย
บริษัท ระฟ้า แอสโซซิเอทส์ จำกัด (RFA) ถือหุ้นร้อยละ 75 ประกอบธุรกิจรับเป็นที่ปรึกษา ให้คำแนะนำด้านการออกแบบ รวมถึงควบคุมงานก่อสร้างต่าง ๆ
บริษัท อิโตคิ โมเดอร์นฟอร์ม จำกัด (IMC) ถือหุ้นร้อยละ 49.5 เป็นการร่วมทุนกับ บจ.อิโตคิ คอร์ปอเรชั่น ประเทศญี่ปุ่น ประกอบธุรกิจนำเข้า ส่งออก เครื่องเคหภัณฑ์ เครื่องเรือนเฟอร์นิเจอร์ เครื่องใช้สำนักงาน รวมทั้งอุปกรณ์และ อะไหล่
เรือของธีเซียส

สำเภาของธีเซียส หรือที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่าปฏิทรรศน์ธีเซียส (Theseus' paradox) เป็น การทดลองทางความคิด (Thought experiment) ที่ตั้งคำถามว่า หากวัตถุหนึ่งค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยส่วนประกอบใหม่ วัตถุดังกล่าวนั้นยังคงเป็นวัตถุเดิมโดยสภาพพื้นฐานหรือไม่ โดยปฏิทรรศน์นี้ได้รับการบันทึกอย่างมีชื่อเสียงโดยนักปรัชญา พลูทาร์ก (Plutarch) ใน ไลฟ์ ออฟ ธีเซียส (Life of Theseus) ในปลายศตวรรษที่ 1 โดยพลูทาร์กได้ถามว่า หากสำเภาลำหนึ่งได้รับการซ่อมแซมโดยการแทนที่ไม้เก่าด้วยไม้ใหม่ทั้งหมด สำเภาลำนี้ยังคงเป็นสำเภาลำเดิมหรือไม่
ปฏิทรรศน์นี้ผ่านการถกเถียงมากมายในหมู่นักปรัชญาสมัยโบราณ เช่น เฮราคลิตุส (Heraclitus) โสกราตีส (Socrates) และ เพลโต (Plato) ก่อนหน้าข้อเขียนของพลูทาร์ก และยังคงมีการถกเถียงในหมู่นักปรัชญาสมัยใหม่ เช่น โทมัส ฮอบส์ (Thomas Hobbes) และ จอห์น ล็อก (John Locke)  นอกจากนี้ ยังมีปฏิทรรศน์นี้ในรูปแบบอื่น ๆ เช่น ขวานคุณปู่ (Grandfather's axe) โดยหลายคนกล่าวว่าการทดลองทางความคิดนี้เป็น "แบบจำลองสำหรับนักปรัชญา" บ้างตอบว่า "วัตถุนั้นยังคงเป็นวัตถุเดิม" ในขณะที่บ้างก็ว่า "วัตถุนั้นได้เปลี่ยนไปแล้ว"
ปฏิทรรศน์ในรูปแบบอื่นๆ > ปรัชญาโบราณ

ปฏิทรรศน์นี้ได้รับการหยิบยกขึ้นมาเป็นครั้งแรกในตำนานกรีก ดังที่พลูทาร์กได้รายงานไว้ ดังนี้
"สำเภาที่นำธีเซียสและคนหนุ่มสาวจากเอเธนส์กลับมาจากครีต มีไม้พาย 30 ไม้ ซึ่งได้รับการดูแลรักษาจากชาวเอเธนส์เป็นอย่างดี แม้แต่ในช่วงเวลาของดีมีทริอุสแห่งฟาเลรัม (Demetrius Phalereus) โดยผู้ดูแลจะรื้อไม้ที่ผุพังออก เปลี่ยนเป็นลำไม้ที่ใหม่และแข็งแรงกว่า จนทำให้เรือลำนี้เป็นตัวอย่างสำคัญในบรรดาเหล่านักปรัชญาเกี่ยวกับคำถามเชิงตรรกะเรื่องการเติบโต ฝ่ายหนึ่งยืนยันว่าเรือนั้นยังคงเป็นเรือลำเดิม ขณะที่อีกฝ่ายโต้ว่าเรือได้เปลี่ยนไปแล้ว"
ด้วยเหตุนี้ พลูทาร์กจึงได้ตั้งคำถามว่า สำเภายังคงเป็นลำเดิมหรือไม่หากทุกชิ้นส่วนของเรือค่อยๆ ถูกแทนที่ หลายศตวรรษต่อมา นักปรัชญา โทมัส ฮอบส์ ได้ตั้งคำถามต่อไปอีกว่า จะเกิดอะไรขึ้น หากเรารวบรวมชิ้นส่วนเก่าที่ถูกทิ้งขึ้นมาประกอบเป็นเรือลำใหม่ และเรือลำใดกันแน่ ที่เป็นเรือต้นแบบของธีเซียส
อีกตัวอย่างหนึ่งของปฏิทรรศน์นี้ในรูปแบบอื่นในยุคสมัยแรกๆ คือสถานการณ์ที่โสกราตีสกับเพลโตพลัดกันเปลี่ยนชิ้นส่วนรถลากของตนทีละชิ้น จนกระทั่งในที่สุด รถลากของโสกราตีสประกอบไปด้วยชิ้นส่วนทั้งหมดของรถลากของเพลโต และรถลากของเพลโตประกอบไปด้วยชิ้นส่วนทั้งหมดของรถลากของโสกราตีส ซึ่งทำให้เกิดคำถามว่า เหตุการณ์นี้เท่ากับว่าทั้งสองคนแลกรถลากกันหรือไม่
ปฏิทรรศน์ในรูปแบบอื่นๆ > ยุคเรืองปัญญา

นักปรัชญา จอห์น ล็อก ได้เสนอเหตุการณ์ที่ว่า หากถุงเท้าคู่โปรดเกิดมีรู ถุงเท้าคู่นั้นจะยังเป็นคู่เดิมหรือไม่ ถ้าเราปะซ่อมรูนั้น และจะยังเป็นคู่เดิมหรือไม่ ถ้าเราปะซ่อมรูที่สอง รูที่สาม จนกระทั่งเนื้อผ้าทั้งหมดของถุงเท้าถูกแทนที่ด้วยผ้าปะรู
"ขวานของจอร์จ วอชิงตัน" (บางครั้งเรียกว่า "ขวานคุณปู่") ก็เป็นอีกหนึ่งวัตถุจากเรื่องเล่าที่ไม่ทราบที่มาว่า วัตถุดังกล่าว "ยังถือว่าเป็นขวานของจอร์จ วอชิงตันหรือไม่" หลังจากด้ามจับและหัวขวานถูกแทนที่ไปแล้ว
...ดังเช่นในกรณีของเจ้าของขวานจอร์จ วอชิงตันที่ได้เปลี่ยนด้ามขวานมาแล้วสามครั้ง และเปลี่ยนหัวขวานมาแล้วสองครั้ง!
เรื่องเล่าดังกล่าวยังถูกกล่าวถึงในฐานะ "ขวานของเอ็บ ลินคอล์น" (Abe Lincoln's axe) จากชื่อเสียงเรื่องความสามารถในการใช้ขวานของลินคอล์น ทำให้ขวานที่มีส่วนในชีวิตของเขาหลายด้ามได้รับการจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ต่างๆ
เรื่องเล่าที่คล้ายกันของฝรั่งเศสคือเรื่องมีดของณ็องโนต์ (Jeannot's knife) โดยมีดดังกล่าวได้มีการเปลี่ยนใบมีดถึงสิบห้าครั้ง และด้ามมีดอีกสิบห้าครั้ง แต่ยังคงถือว่าเป็นมีดเล่มเดิมอยู่ ในบางประเทศที่ใช้ภาษาสเปน เรื่องเล่านี้ได้กลายเป็นสุภาษิต และได้รับการเรียกว่า "มีดประจำตระกูล" (Family knife) โดยยังคงหลักการเดิมอยู่
ในเรื่องสั้นปี 1872 (พ.ศ. 2415) ของ ฌูล แวร์น "ด็อกเตอร์ อ็อกซ์ส เอ็กซ์เพริเมนต์ (Dr. Ox's Experiment) มีการกล่าวถึงมีดของณ็องโนต์ในเรื่องของตระกูลวอง ตริกาส โดยในตระกูลนี้ นับตั้งแต่ปี 1340 (พ.ศ. 1883) ทุกครั้งที่คู่สมรสเสียชีวิตลง อีกคนหนึ่งจะแต่งงานใหม่กับคนที่อ่อนวัยกว่า ซึ่งจะใช้นามสกุลวอง ตริกาส จึงเรียกได้ว่า ตระกูลนี้มีการแต่งงานเพียงครั้งเดียว แต่ยาวนานชั่วศตวรรษ โดยไม่นับรุ่น แนวคิดที่คล้ายกันนี้ได้มีการลงลึกในรายละเอียดในนวนิยายของ โรเบิร์ต เอ. ไฮน์ไลน์ เรื่อง "จันทราปฏิวัติ" (The Moon Is a Harsh Mistress) ในลักษณะของการสมรสหมู่
ปฏิทรรศน์ในรูปแบบอื่นๆ > ยุคสมัยใหม่

ในนิตยสาร "อาร์ต รีวิว" (ArtReview) นักเขียน แซม เจคอบ ตั้งข้อสังเกตว่าวงดนตรีอังกฤษ ซูกาเบบส์ "รวมตัวตั้งแต่ปี 1998 (พ.ศ. 2541) [..] สมาชิกก็ค่อยๆ ออกไปทีละคน จนกระทั่งกันยายนปี 2009 (พ.ศ. 2552) วงก็ไม่เหลือสมาชิกดั้งเดิมอีกต่อไป ทั้งหมดถูกแทนที่ด้วยคนใหม่ เหมือนแผ่นไม้บนเรือของธีเซียส" สมาชิกดั้งเดิมสามคนได้รวมตัวกันอีกครั้งในปี 2011 (พ.ศ. 2554) ภายใต้ชื่อ มุตยา คีชา ชีวอน (Mutya Keisha Siobhan) โดยที่วงชูการ์เบบส์ "ดั้งเดิม" ยังคงมีอยู่
ในซิตคอมชื่อดังของช่องบีบีซี "โอนลี่ ฟูลส์ แอนด์ ฮอร์สเซส" (Only Fools and Horses) ทริกเกอร์ (คนกวาดถนน) ประกาศว่าเขาชนะรางวัลจากการที่ได้เก็บรักษาไม้กวาดด้ามเดิมมาถึงยี่สิบปี — "เปลี่ยนหัวใหม่สิบเจ็ดครั้ง ด้ามใหม่สิบสี่ครั้ง" ทำให้เหตุการณ์ดังกล่าวเป็นที่รู้จักในฐานะ "ปฏิทรรศน์ไม้กวาดของทริกเกอร์" ("Trigger's Broom" paradox)
คำตอบที่ได้รับการเสนอ > เฮราคลิตุส

นักปรัชญาชาวกรีก เฮราคลิตุส ได้พยายามแก้ปฏิทรรศน์นี้ด้วยการเสนอแนวคิดเรื่องแม่น้ำที่มีน้ำไหลเวียน อาริอุส ดิไดมัส (Arius Didymus) ได้ยกคำของเฮราคลิตุสโดยกล่าวว่า "ผู้ใดที่ได้ก้าวลงไปในแม่น้ำนั้น กี่ครั้งใด น้ำก็แตกต่างในครั้งนั้น" ทั้งนี้ พลูทาร์กได้โต้ว่าการก้าวลงไปในแม่น้ำเดิมสองครั้งนั้นเป็นไปไม่ได้ เพราะ "น้ำกระจายตัวและรวมตัวกันอีกครั้ง เกยเข้าหาและถดถอยลงไป"