stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หมู่บ้านที่มีโบสถ์ป้อมในทรานซิลเวเนีย

| แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก |
| --- | --- |
โบสถ์ป้อมของหมู่บ้านบีเยร์ตัน
ที่ตั้ง: ทรานซิลวาเนีย ประเทศโรมาเนีย
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: iv
อ้างอิง: 596
ขึ้นทะเบียน: 1993 (สมัยที่ 17th)
เพิ่มเติม: 1999
12345671 = บีเยร์ตัน, 2 = เปรฌเม-ตาร์ตเลา, 3 = วิสชรี, 4 = ดัรฌิว, 5 = ซัวชิซ-ไกสด์, 6 = คัลนิก, 7 = วาเลยาวีย์ลอร์
ในแถบตะวันออกเฉียงใต้ของทรานซิลวาเนียในประเทศโรมาเนียมีจำนวนโบสถ์ป้อมอยู่มากมายที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 13-16 ในจำนวนนี้มีมากกว่า 150 แห่งที่ได้รับการอนุรักษ์อย่างดีจนถึงปัจจุบัน และมีเจ็ดแห่วที่ได้รับการขึ้นทะเบียนโดยยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลกในชื่อ หมู่บ้านที่มีโบสถ์ป้อมในทรานซิลวาเนีย (อังกฤษ: Villages with Fortified Churches in Transylvania) โดยประกอบด้วยหกแห่งที่เป็นของชาวแซ็กซอนในทรานซิลวาเนีย และหนึ่งแห่งที่เป็นของชาวเซเกลีย์ ซึ่งได้รับการอนุรักษ์มาตั้งแต่สมัยยุคกลางตอนปลาย
รายชื่อ

หมู่บ้านที่มีโบสถ์ป้อมทั้งเจ็ดแห่งซึ่งยูเนสโกขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกได้แก่:
| ชื่อภาษาโรมาเนีย | ภาพ | เทศมณฑล | ชื่อภาษาเยอรมัน | ชื่อภาษาฮังการี | สิ่งปลูกสร้างสำคัญ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บีเยร์ตัน |  | ซีบิว | บีร์ทแฮ็ล์ม (Birthälm) | Berethalom | โบสถ์ป้อมบีเยร์ตัน |
| กัลนิก |  | อัลบา | เค็ลลิง (Kelling) | Kelnek | ป้อมปราการกัลนิก |
| ดัรฌิว |  | ฮาร์กีตา | แดร์ซ (Ders) | Székelyderzs | โบสถ์ป้อมดัรฌิว |
| เปรฌเมร์ |  | บราชอฟ | ทาร์ทเลา (Tartlau) | Prázsmár | โบสถ์ป้อมเปรฌเมร์ |
| ซัสชิซ |  | มูเรช | ไคสด์ (Keisd) | Szászkézd | โบสถ์ป้อมซัสชิซ ป้อมปราการไพร่ซัสซิช |
| วาเลยาวีลอร์ |  | ซีบิว | ว็วร์มโลค (Wurmloch) | Nagybaromlak | โบสถ์ป้อมวาเลยาวีลอร์ |
| วิสชรี |  | บราชอฟ | ไวส์เคียร์ค (Weißkirch) | Fehéregyháza | โบสถ์ป้อมวิสชรี |
หมู่เกาะเซาท์ออร์กนีย์

| --- | --- |
Signy Island base and panorama
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทวีปแอนตาร์กติกา
พิกัด: 60°35′S 45°30′W﻿ / ﻿60.583°S 45.500°W﻿ / -60.583; -45.500
พื้นที่: 620 ตารางกิโลเมตร (240 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 4,153 ฟุต (1265.8 ม.)
การปกครอง
ทวีปแอนตาร์กติกา
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 0
หมู่เกาะเซาท์ออร์กนีย์ (อังกฤษ: South Orkney Islands) เป็นหมู่เกาะในมหาสมุทรใต้ ทางตอนใต้ของทะเลสโกเชีย ห่างจากปลายสุดของคาบสมุทรแอนตาร์กติกไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 604 กม. (375 ไมล์)  หมู่เกาะมีพื้นที่  620 ตร.กม. เกาะใหญ่สุดคือ เกาะคอโรเนชัน
เกาะนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมหมู่เกาะฟอล์กแลนด์จนกระทั่ง ค.ศ. 1962 จึงโอนไปเป็นส่วนหนึ่งของบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี
หมู่บ้านเกย์

หมู่บ้านเกย์ในเชินเนอบูร์ก เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
หมู่บ้านเกย์ (อังกฤษ: gay village) เป็นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่โดยทั่วไปเป็นที่รับรู้ว่าเป็นที่อยู่อาศัยหรือเป็นที่เดินทางหาสู่ของสมาชิกในชุมชนกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ หมู่บ้านเกย์มักมีธุรกิจจำนวนมากสำหรับเกย์ เช่น บาร์เกย์, ไนต์คลับเกย์, โรงอาบน้ำเกย์ หมู่บ้านเกย์อาจเป็นตัวแทนถึงพื้นที่เป็นมิตรต่อผู้มีความหลากหลายทางเพศท่ามกลางเมืองที่ไม่เป็นมิตรต่อคนกลุ่มนี้เท่าไร หรืออาจเพียงหมายถึงพื้นที่ที่มีความชุกของผู้อยู่อาศัยเกย์และธุรกิจเกย์ บางชุมชนอาจะถูกเรียกเป็นหมู่บ้านเกย์เนื่องจากมีภาพลักษณะที่เปิดรับเกย์
ในบางนคร กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศมักกระจุกตัวกันอยู่ในย่านที่เป็นที่สามารถมองเห็นรู้ (visibly identified neighborhoods) ในขณะที่เมืองอื่น มักอาศัยกันอย่างกระจายกันไปตามย่านต่าง ๆ ซึ่งมีความมองเห็นรู้ต่ำกว่า อันอาจเป็นผลจากวัฒนธรรมต้านที่แข็งแกร่งกว่ามีอยู่ เช่น ชุมชนผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศในซานฟรานซิสโกจะกระจุกตัวอยู่ในย่านเดอะแคสโตร ส่วนในซีแอตเทิลจะกระจุกตัวอยู่ในแคปปิตอลฮิล, ในมอนทรีออล กระจุกตัวใน "เซนเตอร์ซูด" หรือที่รู้จักทั่วไปว่า "เลอ วิลเลจ" ในขณะที่เมืองอื่น เช่น ออสติน ไม่มีหมู่บ้านเกย์ที่ชัดเจนแม้จะเป็นที่อยู่อาศัยของบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศและธุรกิจที่เป็นมิตรจำนวนมาก
ในประเทศไทย ย่านที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นหมู่บ้านเกย์ เช่น ซอยประตูชัยในอดีต และสีลมซอยสอง ในกรุงเทพมหานคร กับ บอยซ์ทาวน์ในพัทยา
บรรณานุกรม

Cante, Richard C. (March 2008). Gay Men and the Forms of Contemporary US Culture. London: Ashgate Publishing. ISBN 978-0-7546-7230-2.
Castells, Manuel 1983. The City and the Grassroots: A Cross-Cultural Theory of Urban Social Movements. Berkeley, Los Angeles: University of California Press.
D'Emilio, John 1992. Making Trouble: Essays on Gay History, Politics, and the University. New York, London: Routledge.
Escoffier, Jeffrey 1998. American Homo: Community and Perversity. Berkeley, Los Angeles, London: University of California Press.
Florida, Richard 2002. The Rise of the Creative Class: And How It's Transforming Work, Leisure, Community and Everyday Life. New York: Perseus Books Group.
Forest, Benjamin (1995). "West Hollywood as Symbol: The Significance of Place in the Construction of a Gay Identity". Environment and Planning D: Society and Space. 13 (2): 133–157. doi:10.1068/d130133. S2CID 145416819.
Kenney, Moira Rachel 1998. "Remember, Stonewall was a Riot: Understanding Gay and Lesbian Experience in the City" Chapter 5, pp. 120–132 in: Leoni Sandercock (ed) Making the Invisible Visible. Berkeley, Los Angeles, London: University of California Press.
Lauria, Mickey; Knopp, Lawrence (1985). "Toward an Analysis of the Role of Gay Communities in the Urban Renaissance". Urban Geography. 6 (2): 152–169. doi:10.2747/0272-3638.6.2.152.
Levine, Martin P. 1979. "Gay Ghetto" pp. 182–204 in: Martin Levine (ed) Gay Men: The Sociology of Male Homosexuality. New York, Hagerstown, San Francisco, London: Harper & Row.
Ray, Brian and Damaris Rose 2000. "Cities of the Everyday: Socio-Spatial Perspectives on Gender, Difference, and Diversity" pp. 507–512 in: Trudi Bunting and Pierre Filion (eds). Canadian Cities in Transition: The Twenty-First Century. 2nd ed. Oxford: Oxford University Press.
หมู่เกาะอะลูเชียน

| --- | --- |

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: มหาสมุทรแปซิฟิก, ทะเลเบริง
การปกครอง
 สหรัฐ
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 8,162 คน
หมู่เกาะอะลูเชียน (อังกฤษ: Aleutian Islands) เป็นหมู่เกาะในสหรัฐอเมริกา  ครอบคลุมพื้นที่ 6,821 ตร.ไมล์ (17,666 กม²) ทอดตัวไปทางทิศตะวันตกของคาบสมุทรอะแลสกายาว 1,200 ไมล์ (1,931 กม.)
สหรัฐอเมริกาซื้อหมู่เกาะนี้จากรัสเซีย เมื่อ ค.ศ. 1867 พร้อมกับรัฐอะแลสกา เป็นเหตุให้สหรัฐอเมริกาอ้างสิทธิเหนือทะเลเบริงว่าเป็นน่านน้ำภายในประเทศของตนเพื่อประโยชน์ในการประมง เป็นที่ตั้งฐานทัพอากาศและสถานีเรดาร์ของประเทศ
หมู่ถ้ำสสโปล

| หมู่ถ้ำสสโปล |
| --- | --- |
ถ้ำสสโปล
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาพุทธแบบทิเบต
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: อำเภอเลห์ ลาดัก อินเดีย
ที่ตั้งในลาดัก
พิกัดภูมิศาสตร์: 34°15′N 77°9′E﻿ / ﻿34.250°N 77.150°E﻿ / 34.250; 77.150
หมู่ถ้ำสสโปล (อังกฤษ: Saspol Caves) หรือหมู่ถ้ำโกน-นีลา-พูก (Gon-Nila-Phuk Cave Temples) เป็นถ้ำอารามในหุบเขาในสสโปล ลาดัก ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ราว 76 กิโลเมตรจากนครเลห์ หมู่ถ้ำสสโปลจำนวนห้าถ้ำมีงานจิตรกรรมฝาผนังประดับ ในจำนวนนี้ สองถ้ำมีจิตรกรรมที่ได้รับความเสียหายอย่างหนัก และมีถ้ำหลักซึ่งทาสีหินปูนเคลือบไว้ ในถ้ำนี้มีจิตรกรรมแสดงภาพอนุตตรโยคตันตระ (หรือ โยคานิรุตตรตันตระ) ถือเป็นรูปแบบงานที่หายากในยุคนั้น ปัจจุบันถ้ำทั้งหมดอยู่ภายใต้การบริหารของอารามลิกีร
ในลาดักพบถ้ำอารามที่จิตรกรรมฝาผนังภายในเช่นนี้ได้น้อยมาก ส่วนงานจิตรกรรมในถ้ำเหล่านี้อายุราวศตวรรษที่ 14-15 หมู่ถ้ำทั้งหมดมีรายงานว่าอยู่ในภาวะอันตราย เสี่ยงต่อการถล่มได้ทุกเมื่อ และได้รับการขึ้นทะเบียนของ World Monuments Watch ในปี 2016
มีโครงการอนุรักษ์ทางศิลปะและสถาปัตยกรรมโดย INTACH ในลาดัก ในปี 2015 ถึง 2016 ภายใต้ความร่วมมือกับ ACS นอยดา ภายใต้เงินทุนสนับสนุนในปี 2015 โดยกองทุน Prince Claus Fund และในปี 2016 กับ 2018 โดยกองทุน World Monuments Fund
ระเบียงภาพ

อุศนิศวิชัย (Ushnishavijaya)
พระมัญชุศรีและพระศรีอาริย์
พระอมิตภะในสุขาวดี
เหวัชระ (Hevajra)
พระอวโลกิเตศวร, พระมัญชุศรี และพระศรีอาริย์
แหล่งข้อมูลอื่น

The Painted Caves of Saspol February 7, 2017, World Monuments Fund
Saspol Caves C.P.R. Environmental Education Centre, Chennai, Ministry of Environment and Forests& Climate Change, Govt of India
หมีกริซลี

| หมีกริซลี |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Ursidae
สกุล:: Ursus
สปีชีส์:: U.  arctos
สปีชีส์ย่อย:: U.  a. horribilis
Trinomial name
Ursus arctos horribilis (Ord, 1815)

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของหมีกริซลี
หมีกริซลี (อังกฤษ: grizzly bear, ชื่อวิทยาศาสตร์: Ursus arctos horribilis) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในอันดับสัตว์กินเนื้อ (Carnivora) จัดเป็นชนิดย่อยของหมีสีน้ำตาล (U. arctoc)
หมีกริซลีเป็นหนึ่งในชนิดหมีที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน และถือว่าเป็นสัตว์ในอันดับสัตว์กินเนื้อที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกด้วย เมื่อตัวผู้ที่มีขนาดโตเต็มที่อาจมีน้ำหนักได้ถึง 180-980 กิโลกรัม หรือ 1 ตัน และยืนด้วยสองขามีความสูงถึง 2.5 เมตร หรือ 3 เมตร
ลักษณะ

หมีกริซลี มีรูปร่างและสีขนทั่วไปเหมือนกับหมีสีน้ำตาลทั่วไป แต่มีความแตกต่างกันตรงที่ หมีกริซลีจะมีขนาดรูปร่างและน้ำหนักใหญ่กว่ามาก มีส่วนจมูกและปากที่ยื่นแหลมออกมา  และมีกล้ามเนื้อที่แข็งแรงมากตรงบริเวณระหว่างหัวไหล่ของขาหน้าทั้ง 2 ข้าง ที่ปูดเป็นหนอกขึ้นมา ซึ่งไม่มีในหมีชนิดอื่น ๆ  ซึ่งทำให้หมีกริซลีมีพละกำลังในการขุด, ตะปบ, ปีนป่าย และวิ่ง ซึ่งความเร็วในการวิ่งเร็วถึง 50 กิโลเมตรต่อชั่วโมง  และมีเล็บนิ้วยาวและแข็งแรง แหลมคม ซึ่งมีความยาวพอ ๆ กับนิ้วมือมนุษย์
อาหาร

หมีกริซลี สามารถกินได้ทั้งเนื้อสัตว์และพืช, ผักผลไม้เป็นอาหาร เช่น ผลไม้จำพวกเบอร์รี แต่อาหารหลักของหมีกริซลีแล้วจะเป็นปลา
โดยจะลงไปจับในลำธารหรือน้ำตกขณะที่ปลาว่ายผ่าน เช่น ปลาแซลมอน, ปลาเทราต์ หรือปลาเบส แต่ก็สามารถฆ่าและล่าสัตว์ขนาดใหญ่เป็นอาหารได้ด้วย เช่น กวางมูส หรือแม้แต่กระทั่งมนุษย์
แหล่งอาศัย

หมีกริซลี  กระจายพันธุ์อยุ่ทั่วไปในทวีปอเมริกาเหนือและอะแลสกา ความใหญ่โตของร่างกายขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์ของแหล่งอาหาร ทำให้หมีกริซลีที่อยู่ในประเทศแคนาดาและอะแลสกาจะตัวใหญ่กว่าในสหรัฐอเมริกา เนื่องจากมีอาหารที่อุมสมบูรณ์กว่า แต่เมื่อถึงฤดูหนาวก็จะเข้าถ้ำเพื่อจำศีลเช่นเดียวกับหมีทั่วไป ขณะที่ตัวเมียที่ตั้งท้องจะให้กำเนิดลูกในช่วงนี้ ครั้งละไม่เกิน 3 ตัว โดยที่แม่หมีหรือหมีที่จำศีลจะไม่กินอาหารเลย แต่จะใช้พลังงานที่สะสมไว้จากอาหารที่กินเก็บไว้เผื่อก่อนเข้าสู่ฤดูกาลนี้ ซึ่งลูกหมีที่เกิดใหม่ จะมีความยาวราว 8 และไม่มีขนปกคลุมลำตัวเลย ยังไม่มีฟันและลืมตาไม่ได้ ใน 40 วันแรก ลูกหมีจะไม่ทำอะไรเลยนอกจากดูดนมแม่และนอนซุกอยู่กับตัวแม่ และจะมีพัฒนาการขึ้นเรี่อย ๆ ภายในระยะเวลา 1 ปี ลูกหมีจะมีน้ำหนักได้ประมาณ 50 ปอนด์ เมื่อโตได้ที่แล้ว แม่หมีจะพาลูก ๆ ออกจากถ้ำเพื่อหาอาหาร และสอนวิธีการดำรงชีวิตให้
โดยปกติแล้ว หมีกริซลีถือได้ว่าเป็นสัตว์ที่สันโดษ ยกเว้นในฤดูผสมพันธุ์ หรือช่วงที่มีลูกอ่อน หรือในช่วงที่อาหารขาดแคลน ซึ่งหมีจะมีความดุร้ายมาก และบุกเข้าทำร้ายและฆ่าผู้รุกรานได้ ไม่เว้นแม้แต่มนุษย์
พันธุ์ผสม

ที่เมืองคักโตวิก รัฐอะแลสกา หมีกริซลี มีรายงานว่าได้มีการผสมข้ามสายพันธุ์กับหมีขั้วโลก (U. maritimus) ด้วย ได้ลูกที่ออกมามีรูปร่างบึกบึนใหญ่โตและมีใบหูสามเหลี่ยมตั้งตรงอยู่ส่วนบนของหัวเหมือนหมีกริซลีย์ แต่ทว่ามีขนสีขาวเหมือนหมีขั้วโลก และมีลำตัวใหญ่โตกว่าสายพันธุ์ดั้งเดิมทั้งสองสายพันธุ์ ซึ่งหมีลูกผสมนี้มีชื่อเรียกว่า "ซูเปอร์แบร์" ซึ่งอาจเป็นอันตรายต่อผู้คนที่อาศัยอยู่ในแถบนั้น เนื่องจากหมีจะเข้ามาหาอาหารถึงในตัวเมือง โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาวที่อาหารขาดแคลน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ursus arctos horribilis ที่วิกิสปีชีส์
เว็บไซต์หมีกริซลี (อังกฤษ)
หมู่เกาะเทาซันด์

หนึ่งในเกาะที่เล็กที่สุดของหมู่เกาะเทาซันด์ มีต้นไม้หนึ่งต้นและพุ่มไม้ 2 พุ่ม
หมู่เกาะเทาซันด์ (อังกฤษ: Thousand Islands) ประกอบด้วยหมู่เกาะ 1,864 เกาะ อยู่ตรงบริเวณที่แม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ตอนบนขยายกว้างออก ส่วนหนึ่งอยู่ในรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา และอีกส่วนหนึ่งอยู่ทางตอนใต้ของเมืองคิงส์ตันในรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา
ขนาดของเกาะมีตั้งแต่ 40 ตารางไมล์ (100 ตารางกิโลเมตร) ไปจนถึงเกาะเล็ก ๆ ที่มีที่พักอาศัยอยู่หลังเดียวหรือโขดหินที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ ทั้งนี้การนับจำนวนเกาะมีเกณฑ์คือ อยู่เหนือจากระดับน้ำประจำปี, มีพื้นที่อย่างน้อย 1 ตารางฟุตและมีต้นไม้ที่ยังมีชีวิตอยู่อย่างน้อย 2 ต้น
หมู่เกาะเบาน์ตี

| --- | --- |
แผนที่ของหมู่เกาะเบาน์ตี
ภูมิศาสตร์
พิกัด: 47°45′S 179°03′E﻿ / ﻿47.750°S 179.050°E﻿ / -47.750; 179.050
พื้นที่: 1.35 ตารางกิโลเมตร (0.52 ตารางไมล์)
การปกครอง
 นิวซีแลนด์
ประชากรศาสตร์
ประชากร: ไม่มีคนอยู่อาศัย
หมู่เกาะเบาน์ตี (อังกฤษ: Bounty Islands) เป็นกลุ่มเกาะเล็ก ๆ 13 เกาะที่ไม่มีคนอยู่อาศัย มีพื้นที่ 330 เอเคอร์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นส่วนหนึ่งของประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันออก/ใต้ ของเกาะใต้ ราว 670 กม. และตั้งอยู่ทางทิศใต้-ตะวันตกของหมู่เกาะแชทัม หมู่เกาะได้ลงทะเบียนขึ้นเป็นมรดกโลก
หมู่เกาะซาโลมอน

บทความนี้เกี่ยวกับหมู่เกาะในมหาสมุทรอินเดีย สำหรับหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ดูที่ หมู่เกาะโซโลมอน
แผนที่หมู่เกาะซาโลมอน
เกาะ Boddam และเกาะ Diable ในทางขวา
หมู่เกาะซาโลมอน หรือ อะทอลล์ซาโลมอน (อังกฤษ: Salomon Islands; Salomon Atoll) คืออะทอลล์ใน Chagos Archipelago บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี ที่มหาสมุทรอินเดีย หมู่เกาะมีพื้นที่ทั้งหมด 5 ตารางกิโลเมตร และเป็นหนึ่งในหมู่เกาะที่ไม่มีประชากรอยู่อาศัย โดยหมู่เกาะนี้เป็นของสหราชอาณาจักร แต่ยังมีประเทศมอริเชียสอ้างสิทธิ์หมู่เกาะนี้
เกาะ

หมู่เกาะนี้มีเกาะเล็กเกาะน้อยรวมแล้วทั้งหมดตามเข็มนาฬิกา 11 เกาะ ได้แก่
| รายชื่อเกาะในหมู่เกาะซาโลมอน |
| --- | --- | --- |
|  ทิวทรรศ์ในหมู่เกาะซาโลมอน |  Île de la Passe  Île Mapou  Île Takamaka  Île Fouquet  Île Sepulture  Île Jacobin  Île du Sel  Île Poule  เกาะบอดเด็ม  Île Diable  Île Anglaise |  โบสถ์ที่ถูกทิ้งร้างในเกาะ Boddam |
หมู่เกาะเวสต์อินดีส

แผนที่แบ่งเขตการปกครองในหมู่เกาะเวสต์อินดีส
หมู่เกาะเวสต์อินดีส (อังกฤษ: West Indies) เป็นภูมิภาคในเขตลุ่มน้ำแคริบเบียนและมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ซึ่งมีเกาะต่าง ๆ และประเทศที่เป็นเกาะของเกรตเตอร์แอนทิลลีส เลสเซอร์แอนทิลลีส และหมู่เกาะลูคายานเป็นจำนวนมาก
หลังจากการเดินทางครั้งแรกของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัสซึ่งเดินทางไปยังทวีปอเมริกา ชาวยุโรปก็เริ่มใช้คำว่า "เวสต์อินดีส" (อังกฤษ: West Indies) เพื่อจำแนกภูมิภาคนั้นออกจากหมู่เกาะอีสต์อินดีส (เอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้)
หมี (วัฒนธรรมเกย์)

ดิอินเตอร์เนชันแนลแบร์บราเธอร์ฮูดเป็นธงสัญลักษณ์ของกลุ่มหมีซึ่งถูกออกแบบโดยเคร็ก เบิร์นส์ในปีค.ศ. 1995
กลุ่มชุมชนหมีในงาน 2009 มาร์ชาเกย์ในเม็กซิโกซิตี
ในกลุ่มวัฒนธรรมเกย์ หมี หรือ แบร์ (อังกฤษ: bear) โดยส่วนใหญ่จะหมายถึงผู้ชายที่มีรูปร่างใหญ่ และมีขนมากกว่าปกติ จากทั้งหมดเป็นการสร้างภาพแทนความเป็นชายที่ดูแข็งแรง
รูปแบบของความเป็นหมียังสามารถนิยามได้ถึงลักษณะบุคคล และกลุ่มได้ แต่ทั้งนี้ประเด็นเรื่องหมียังเรื่องที่มีการถกเถียงอย่างต่อเนื่องในกลุ่มหมีเกี่ยวกับองค์ประกอบของบุคคลที่มีลักษณะเป็นหมี โดยคนบางกลุ่มยังให้ความสำคัญของหมีในการแสดงอัตลักษณ์ความเป็นชายที่ชัดเจน และหลีกเลี่ยงที่จะแสดงความอ่อนโยน ขณะที่บางคนมองว่าการเป็นหมีควรได้รับการยอมรับทั้งหมดและไม่ควรแบ่งแยกประเภท
ลักษณะ

แจ็ก ฟริตส์เชอร์ นักเขียนและนักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกันได้ตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับลักษณะของหมีว่า "เป็นลักษณะทางเพศรองของผู้ชายซึ่งมีทั้งขนบนใบหน้า, ขนตามร่างกาย, มีลักษณะร่างกายสมบูรณ์ และศีรษะล้าน" โดยตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 2000 ผู้หญิงโดยกำเนิด และผู้ชายข้ามเพศที่มีลักษณะที่มีคล้ายกับหมีเริ่มได้รับการยอมรับมากขึ้นในวัฒนธรรม
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมากลุ่มวัฒนธรรมหมีได้ถูกแบ่งย่อยออกไปเนื่องจากกลุ่มผู้ชายบางคนที่นิยามตนเองว่าเป็น "แบรส์" (อังกฤษ: bears) หรือ "มัสเซิลแบรส์" (อังกฤษ: musclebears) ไม่ยอมรับผู้ชายที่มีรูปร่างอวบกว่าในกิจกรรมของกลุ่ม ซึ่งทำให้มักจะเกิดข้อถกเถียงเกี่ยวกับในชุมชนหมี ที่ว่าผู้ชายลักษณะหมีบางคนมักจะถูกแบ่งแยกออกมาเนื่องจากรูปลักษณ์ของตนไม่สอดคล้องกับมาตรฐาน "ความเป็นหมีอย่างแท้จริง" (อังกฤษ: real bear) ซึ่งประเด็นบุคคลที่มีลักษณะอวบหรือไม่อวบมักจะเป็นประเด็นที่เป็นปัญหาทางการเมืองที่ถกเถียงกันในกลุ่ม โดยบุคคลบางคนในกลุ่มมองว่าการมีภาวะน้ำหนักเกินเป็นอีกหนึ่งรูปแบบของการยอมรับตนเอง นอกจากนี้ยังมีหลายคนตั้งข้อสังเกตว่าชุมชนหมียังมีความหลากหลายทางเชื้อชาติ แต่โดยทั่วไปการมีขนเป็นมาตรฐานของการดึงดูดทางด้านกายภาพของบุคคลที่เป็นหมี จากลักษณะทั้งหมดเป็นสิ่งที่เอื้ออำนวยให้กับกรรมพันธุ์ของผู้ชายผิวขาวในด้านของสุนทรียภาพ, สังคม และทางเพศของกลุ่มหมี ทั้งนี้ลักษณะตัวอย่างของผู้ชายยุคใหม่การมีหนวดเคราได้ถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นชาย
ข้อวิพากษ์

จากงานการศึกษาชิ้นหนึ่งได้พบว่ากลุ่มคนที่ระบุว่าตนเองเป็นหมีมีแนวโน้มจะมีเพศสัมพันธ์ทางทวารหนักโดยไม่สวมใส่ถุงยางอนามัยมากกว่าชายรักร่วมเพศกลุ่มอื่น ซึ่งพฤติกรรมดังกล่าวมีความน่ากังวลเพราะอาจจะทำให้มีความเสี่ยงของโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ผลการศึกษายังพบว่าบุคคลที่เป็นหมีมักจะมีแนวโน้มความภาคภูมิใจในตนเองต่ำมากกว่าชายรักร่วมเพศกลุ่มอื่น และเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดพฤติกรรมทางเพศที่มีความเสี่ยงสูง
สำหรับบุคคลที่เป็นหมีและเป็นกลุ่มคนสีผิวอื่นบางคนมักจะเป็นนักเคลื่อนไหวเกี่ยวกับประเด็นการขาดความหลายชาติทางด้านเชื้อชาติของชุมชนหมี ซึ่งก็ได้มีการสร้างกลุ่มหมีย่อยสำหรับบุคคลกลุ่มสีผิวอื่นเพื่อทำให้ตนเองรู้สึกสบายใจและเป็นที่ยอมรับมากขึ้น
คำศัพท์เฉพาะ

สำหรับคำศัพท์แสลงบางคำที่เกี่ยวข้องกับชุมชนหมีมีดังต่อไปนี้:
บิกบอย (อังกฤษ: Big Boy) เป็นคำนิยามสำหรับกลุ่มบุคคลหมีที่มีเชื้อสายแอฟริกันและอเมริกันแอฟริกัน ซึ่งเหมือนกับกลุ่มบุคคลชับ กลุ่มวัฒนธรรมบิกบอยอาจจะถูกพิจารณาว่ามีความแตกต่างจากกลุ่มวัฒนธรรมหมี
ชับ (อังกฤษ: Chub) เป็นคำนิยามสำหรับกลุ่มผู้ชายที่มีภาวะน้ำหนักมาก ซึ่งคำนิยามดังกล่าวอาจจะเป็นวัฒนธรรมย่อยที่แตกต่างกันของชุมชนเกย์ โดยอาจจะระบุได้ว่ามีความเกี่ยวข้องหรือไม่กับกลุ่มวัฒนธรรมหมี
คับ (อังกฤษ: Cub) เป็นคำนิยามสำหรับกลุ่มบุคคลที่มีลักษณะอ่อนวัยในลักษณะหมี โดยในบางครั้งอาจจะมีลักษณะรูปร่างเล็ก
ออตเตอร์ (อังกฤษ: Otter) เป็นคำนิยามสำหรับกลุ่มบุคคลย่อยของกลุ่มวัฒนธรรมหมี ซึ่งเป็นคำนิยามสำหรับผู้ชายที่มีลักษณะขนดกหรือมีรูปร่างเล็ก
แพนด้า (อังกฤษ: Panda) เป็นคำนิยามสำหรับกลุ่มบุคคลหมีที่มีเชื้อสายเอเชีย
โพลาร์แบร์ (อังกฤษ: Polar Bear) เป็นคำนิยามสำหรับกลุ่มบุคคลหมีที่มีลักษณะสูงวัยซึ่งจะมีขนบริเวณหน้าและตามร่างกายเป็นส่วนใหญ่ หรือกลุ่มหมีที่มีลักษณะขนอาจจะมีสีขาวหรือสีเทา
ทรานส์แบร์ (อังกฤษ: Trans Bear) เป็นคำนิยามสำหรับกลุ่มบุคคลข้ามเพศ ซึ่งชายข้ามเพศหรือบุคคลที่มีประสบการณ์การข้ามเพศเป็นผู้ชายมักจะมีลักษณะขนเป็นจำนวนมาก
เออร์ซูลา (อังกฤษ: Ursula) เป็นคำนิยามสำหรับกลุ่มบุคคลหมีที่เป็นหญิงรักร่วมเพศ
วูล์ฟ (อังกฤษ: Wolf) เป็นคำนิยามสำหรับกลุ่มบุคคลชายรักร่วมเพศที่มีรูปร่างกำยำ และหนวดเคราซึ่งอาจจะมีรูปร่างผอม, มีกล้ามเนื้อ และแข็งแรง
เอกสารอ่านประกอบ

Cain, Paul D. and Luke Mauerman (2019). Bears in the Raw.
Hennen, Peter (2008). Faeries, Bears, and Leathermen: Men in Community Queering the Masculine. University of Chicago
Hoffman, Wayne (2015). An Older Man. A Novella
Hörmann, Rainer (2004). Das Bärenkult: Das Tier im Mann.
Jones, Devry (2022-10-22). "DC and the Development of the International Bear Brotherhood Flag". สืบค้นเมื่อ 22 October 2022.
Kampf, Ray (2000). The Bear Handbook: A Comprehensive Guide for Those Who Are Husky, Hairy and Homosexual, and Those Who Love 'Em. Haworth Press. ISBN 1-56023-996-4
Luczak, Raymoind (2019). Flannelwood.
Luczak, Raymond (2016). The Kiss of Walt Whitman Still on My Lips (2016).
Smith, Travis and Chris Bale (2012). Guide to the Modern Bear.
Suresha, Ron (2002). Bears on Bears: Interviews and Discussions. Alyson Publications. ISBN 1-55583-578-3
Wright, Les K. (1997). The Bear Book: Readings in the History and Evolution of a Gay Male Subculture. Haworth Press. ISBN 1-56023-890-9
Wright, Les K. (2000), The Bear Book II: Further Readings in the History and Evolution of a Gay Male Subculture, Haworth, ISBN 978-0-7890-0636-3
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หมี (วัฒนธรรมเกย์)
แจ็ก แรดคลิฟฟ์ผู้มีลักษณะรูปแบบหมี
มิสเตอร์ดีซีแบร์คับ 2006 และมิสเตอร์ดีซีแบร์ 2006
หมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด

หมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด (อังกฤษ: British Leeward Islands) เป็นดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักรในทะเลแคริบเบียนระหว่าง พ.ศ. 2376 ถึง พ.ศ. 2503 ซึ่งประกอบด้วยดินแดนต่าง ๆ ได้แก่ แอนติกา, บาร์บูดา, หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน, มอนเซอร์รัต, เซนต์คิตส์, เนวิส, แองกวิลลา และดอมินีกา เฉพาะดอมินีกานั้นเป็นดินแดนของหมู่เกาะแห่งนี้จนถึง พ.ศ. 2483
ดูเพิ่ม

รายนามผู้ว่าราชการแห่งหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด
ประวัติศาสตร์อินดีสตะวันตก
หมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด
หมู่เกาะลีเวิร์ด
หมู่เกาะวินด์เวิร์ด
หมู่เกาะเฟอร์โน

| --- | --- |

ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Location_map บรรทัดที่ 522: Unable to find the specified location map definition: "Module:Location map/data/Tasmania" does not exist
ที่มาของชื่อ: Tobias Furneaux
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ช่องแคบแบสส์
พิกัด: 40°10′S 148°05′E﻿ / ﻿40.167°S 148.083°E﻿ / -40.167; 148.083
เกาะทั้งหมด: approx. 100
เกาะหลัก: Flinders Island, Cape Barren Island, and Clarke Island
พื้นที่: 2,010.3 ตารางกิโลเมตร (776.2 ตารางไมล์)
การปกครอง
ออสเตรเลีย
State: Tasmania
Local government: Flinders Council
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 795
หมู่เกาะเฟอร์โน (อังกฤษ: Furneaux Group) เป็นหมู่เกาะประกอบด้วยเกาะร่วม 100 เกาะ ตั้งอยู่ปลายตะวันออกสุดของช่องแคบแบสส์ ระหว่างรัฐวิกตอเรียกับเกาะแทสเมเนีย ประเทศออสเตรเลีย หมู่เกาะตั้งชื่อตามนักเดินทางสำรวจทะเลชาวอังกฤษ โทบิอัส เฟอร์โน ผู้เดินทางมายังด้านตะวันออกของหมู่เกาะหลังจากออกจากแอดเวนเจอร์เบย์เมื่อปี ค.ศ. 1773 ในเส้นทางไปนิวซีแลนด์เพื่อสมทบกับกัปตันเจมส์ คุก ขณะที่นักเดินทางสำรวจทะเลนาม แมตทิว ฟลินเดอส์ เป็นชาวตะวันตกคนแรกที่เดินทางมาสำรวจหมู่เกาะเฟอร์โนโดยเรือ แฟรนซิส ในปี ค.ศ. 1798 และต่อมากับเรือ นอร์ฟอล์ก ในปี 1798
เกาะที่ใหญ่ที่สุดของกลุ่มเกาะ คือ เกาะฟลินเดอส์ เกาะเคปแบร์เรน และเกาะคลาร์ก
หมู่เกาะเฟอร์โนเป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีการล่าแมวน้ำมากที่สุดของช่องแคบแบสส์ หลังจากมีการค้นพบแมวน้ำในปี ค.ศ. 1798 มีอยู่ 29 แกาะของหมู่เกาะที่พบว่ามีแมวน้ำในศตวรรษที่ 19
หมาป่าจอมราชันย์

| หมาป่าจอมราชันย์ |
| --- | --- |
ประเทศแหล่งกำเนิด: จีน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: เฉินอวี่ซาน
บริษัทผู้ผลิต:   New Classic Television Culture Investment Co., Ltd.  Shanghai Youhug Media Co.，Ltd. 
หมาป่าจอมราชันย์ (จีน: 狼殿下; พินอิน: Láng diànxià ; อังกฤษ: The Wolf) เป็นละครโทรทัศน์ออนไลน์ปี 2020 นำแสดงโดย หวังต้าลู่ , หลี่ชิ่น , เซียวจ้าน ออกอากาศแบบวันเดียวจบ จำนวน 49 ตอน ในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2020 พร้อมกันทาง Tencent Video , iQiyi , Youku ในประเทศจีน ส่วนในประเทศไทย รับชมได้ทาง Monomax
เนื้อเรื่อง

หม่าไจซิง (หลี่ชิ่น) บังเอิญพบเด็กหนุ่มคนหนึ่งในหุบเขาหมาป่า เธอตั้งชื่อให้เขาว่า หลางไจ่ (หวังต้าลู่) ทั้งคู่เที่ยวเล่นกันอย่างมีความสุข แต่แล้ววันหนึ่งเกิดเหตุไม่คาดฝันเมื่อฝูงหมาป่าถูกไล่ล่า หลางไจ่เสียสละช่วยหมาป่าตัวน้อยแต่กลับตกลงไปในเหวลึกและหายตัวไป ผ่านไป 8 ปี หม่าไจซิงก็ได้มาพบกับหลางไจ่อีกครั้ง แต่เขากลายเป็น ป๋อหวัง องค์ชายที่มีสถานะสูงส่งและคิดว่าเธอเป็นผู้ทรยศ
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

| นักแสดง | ตัวละคร | แนะนำตัวละคร |
| --- | --- | --- |
| หวังต้าลู่ | หลางไจ่ / ฉู่โหย่วเหวิน / ป๋อหวัง |  |
| หลี่ชิ่น | หม่าไจซิง |  |
| เซียวจ้าน | จี๋ชง / หลี่จี๋เหยา |  |
| ซินจื่อเหล่ย | เหยาจี |  |
| ติงโหย่วไต้ | ฉู่ขุย |  |
| กัวซูเหยา | องค์หญิงเป่าน่า |  |
| หลินโย่วเวย | ฉู่โหย่วกุย | องค์ชายรอง ลูกชายของฉู่ขุย กับนางคณิกา  มีความคับแค้นใจที่ชาติกำเนิดต่ำต้อยพี่น้องคนอื่นๆ  |
ตัวละคร > ตัวละครสนับสนุน > ตระกูลฉู่/แคว้นหยาง

| นักแสดง | ตัวละคร | แนะนำตัวละคร |
| --- | --- | --- |
| หวังเจียอี | ฉู่โหย่วเจิน | องค์ชายสี่ ลูกชายของฉู่ขุย กับฮองเฮา  ถูกส่งไปเป็นตัวประกันที่เผ่าซีฐานตั้งแต่เด็ก |
| หลิวซ่วยเหลียง | ฉู่โหย่ว | องค์ชายใหญ่ |
| จางซิน | เหวินเยี่ยน |  |
| จ้าวชุยเว่ย | ไห่เตี๋ย |  |
| หม่าตงเฉิ | ม่อเซียว |  |
| กัวเหยียนเหยียน | จิ้งฉู่ฉู่ | ชายาของ ฉู่โหย่วกุ้ย จิตใจดี มีเมตตา |
| หม่าเจี๋ย | จางจิ่น | จางกงกง คนรับใช้ของฉู่ขุย |
| ไป๋ซี | จื่อเฉิน | คนรับใช้ของเหยาจี |
| หลี่เฉินโฮ่ว | หยางโฮ่ว | แม่ทัพตระกูลหยาง มีศักดิ์เป็นน้าชายขององค์ชายสี่ ฉู่โหย่วเจิน |
| เฟิงต้าลู่ | จิ้งเสียง | มีศักดิ์เป็นพ่อตาของ ฉู่โหย่วกุ้ย |
ตัวละคร > ตัวละครสนับสนุน > ตระกูลหม่า

| นักแสดง | ตัวละคร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| จางหงน่า | หม่าจิ้ง |  |
| หลี่หลง | หม่าเสียหาน |  |
| เหยียนซื่อกุ้ย | หม่าอิง |  |
| ฟู่เหล่ย | หม่าเฟิงเฉิง |  |
| ซ่งเหวินจั้ว | หม่าจวิ้น |  |
ตัวละคร > ตัวละครสนับสนุน > ตระกูลหลี่/แคว้นจิ้น

| นักแสดง | ตัวละคร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| สือเหลียง | จิ้นอ๋อง |  |
| กงเจิ้งหนาน | หลี่จื่อฉี |  |
เพลงประกอบละคร

| ชื่อเพลงภาษาจีน | นักร้อง | ผู้ประพันธ์ | เรียบเรียง , ทำนอง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 我是谁 Who Am I | 蔡依林(Jolin Tsai) & Jony J | 梁锦兴 | MOURICE、KINGMING | เพลงเปิด |
| 倒流 Turn Back Time | 蔡依林 | 陈俐安、葛大为 | 宋念宇 | เพลงปิด |
| 对立面 Opposite | 蔡依林 | 子源 | KINGMING |  |
| 石头 Stone | 黄仁德 | 陈信延 | GEM |  |
| 再一天 One More Day | 郭书瑶 | 徐旻铃 | ROAL、MIIII |  |
| 天狼星 Sirius | 宋念宇 | HUSH | MOURICE、KINGMING |  |
| Never | Vivien Loh |  |  |  |
เบื้องหลัง

ตอนถ่ายทำที่แชงกรีล่าการเข้าห้องน้ำเป็นเรื่องลำบากมากเพราะสถานอยู่ไกลและไม่มีห้องน้ำอยู่ใกล้ ๆ นักแสดงต้องอดกลั้นให้มากที่สุด พวกเขาต้องหยุดเพื่อเข้าห้องน้ำและใช้เวลา 40 นาทีในการเดินทางไปเข้าห้องน้ำ
เฉินอวี้ซานรู้สึกว่าฉากหิมะสวยงามมากระหว่างการถ่ายทำในแชงกรีลาเธอจึงใช้ฉากนี้เพื่อพานักแสดงนำออกไปถ่ายทำบางฉากที่สามารถใช้ในการเปิดและปิดภาพยนตร์ได้ แต่ฉากนั้นไม่ปรากฏในซีรีส์เรื่องนี้