stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอนาแห้ว

| อำเภอนาแห้ว |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Na Haeo
วัดศรีโพธิ์ชัย 
คำขวัญ: ถิ่นกำเนิดลูกเสือชาวบ้าน อุทยานแห่งชาติภูสวนทราย เลื่องลือไกลพระธาตุดินแทน สุดแดนสยามเมืองหนาว เมืองแห่งหุบเขากระชายดำ เลิศล้ำวัฒนธรรมประเพณีริมเหือง สิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่เมืองวัดโพธิ์ชัย ผู้คนแจ่มใสน้ำใจดีงาม
แผนที่จังหวัดเลย เน้นอำเภอนาแห้ว
พิกัด: 17°29′6″N 101°4′12″E﻿ / ﻿17.48500°N 101.07000°E﻿ / 17.48500; 101.07000
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เลย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 628.0 ตร.กม. (242.5 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 11,689 คน
 • ความหนาแน่น: 18.61 คน/ตร.กม. (48.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 42170
รหัสภูมิศาสตร์: 4206
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอนาแห้ว หมู่ที่ 5 ตำบลนาแห้ว อำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย 42170
เว็บไซต์: http://www.nahaeo.com
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
นาแห้ว เป็นอำเภอในจังหวัดเลย เป็น 1 ใน 6 ของจังหวัดที่มีพรมแดนติดกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติภูสวนทราย และวัดศรีโพธิ์ชัย
พรมแดนไทย-ลาวในเขตตำบลเหล่ากอหก
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอนาแห้ว มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอชาติตระการ (จังหวัดพิษณุโลก) และแขวงไชยบุรี (ประเทศลาว)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงไชยบุรี (ประเทศลาว) และอำเภอด่านซ้าย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอนครไทย (จังหวัดพิษณุโลก)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนครไทยและอำเภอชาติตระการ (จังหวัดพิษณุโลก)
ประวัติ

อำเภอนาแห้วเดิมอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย เมื่อปี พ.ศ. 2481 หลวงวิชิต สุรการ ตำแหน่งข้าหลวงประจำจังหวัดเลยในสมัยนั้น ริเริ่มจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ แต่ยังมิได้รับการจัดตั้ง หลวงวิชิต สุรการ ก็ได้พ้นจากตำแหน่ง และผู้รับตำแหน่งใหม่ก็ได้ดำเนินการต่อเนื่อง ครั้นถึงปี พ.ศ. 2498 นายจัด สุรเดโช นายอำเภอด่านซ้าย ได้ดำเนินการต่อและได้รับการจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอนาแห้ว เมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2513 มีเขตการปกครอง 2 ตำบล คือ ตำบลนาแห้ว และตำบลนาพึง ที่ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอนาแห้ว ณ ตำบลนาแห้ว เปิดทำการเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2513 โดยอาศัยสถานีตำรวจภูธรตำบลนาแห้ว เป็นที่ทำการชั่วคราวและได้รับการแยก 6 หมู่บ้านออกจากตำบลนาแห้ว ตั้งเป็นตำบลแสงภา รวมเป็น 3 ตำบล
ต่อมาในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2519 ได้รับการยกฐานะจากกิ่งอำเภอเป็น อำเภอนาแห้ว ในปี พ.ศ. 2523 ได้แยกพื้นที่ 7 หมู่บ้านออกจากตำบลนาพึง ตั้งเป็น ตำบลนามาลา และตั้งตำบลลำดับที่ 5 ของทางอำเภอนาแห้วในปี พ.ศ. 2531 โดยแยกพื้นที่หมู่ 3 บ้านเหล่ากอหก รวมกับอีก 4 หมู่บ้านในตำบลแสงภา ตั้งเป็น ตำบลเหล่ากอหก
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอนาแห้วแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 34 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | นาแห้ว |  | (Na Haeo) |  | 7 หมู่บ้าน |  |
| 2. | แสงภา |  | (Saeng Pha) |  | 6 หมู่บ้าน |  |
| 3. | นาพึง |  | (Na Phueng) |  | 8 หมู่บ้าน |  |
| 4. | นามาลา |  | (Na Ma La) |  | 8 หมู่บ้าน |  |
| 5. | เหล่ากอหก |  | (Lao Ko Hok) |  | 5 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอนาแห้วประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลนาแห้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาแห้วทั้งตำบล (เขตสุขาภิบาลนาแห้วเดิม)
องค์การบริหารส่วนตำบลแสงภา  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแสงภาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาพึง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาพึงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนามาลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนามาลาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเหล่ากอหก  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหล่ากอหกทั้งตำบล
สถานที่สำคัญ

อุทยานแห่งชาติภูสวนทราย เดิมชื่อ อุทยานแห่งชาตินาแห้ว เป็นอุทยานแห่งชาติในเขตอำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย ได้รับการอนุมัติให้เปลี่ยนชื่อเป็น "อุทยานแห่งชาติภูสวนทราย" เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2549 เนื่องจากชื่อภูสวนทรายเป็นภูเขาที่เด่นที่สุดในพื้นที่อุทยาน ในอุทยานแห่งชาติภูสวนทรายมีหินสี่ก้อนที่เป็นตัวแทนทางด้านประเพณีและวัฒนธรรมของคนท้องถิ่น มีเนิน 1255 และเนิน 1408 เป็นพื้นที่ทางประวัติศาสตร์ของสมรภูมิบ้านร่มเกล้า บนภูสวนทรายมีจุดที่มีวิวทิวทัศน์สวยงาม และมีความหลากหลายทางชีวภาพ
วัดศรีโพธิ์ชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแสงภา อำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 3 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 2 ตารางวา  แต่ชาวบ้านนิยมเรียกกันว่า "วัดบ้านแสงภา" สิมหรือโบสถ์เป็นแบบศิลปะล้านช้าง กษณะเป็นสิมทึบขนาดใหญ่ที่มีเสารับหลังคาปีกนก สิมอยู่ในตำแหน่งกึ่งกลางของวัด เป็นอาคารก่ออิฐฉาบปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 5 ห้อง หันหน้าอาคารไปทางทิศตะวันออก มีกำแพงแก้วเตี้ย ๆ ก่อด้วยอิฐฉาบปูนล้อมรอบโดยเปิดเป็นทางเข้า 6 ทาง ทำให้มีลักษณะเป็นระเบียงทางเดินรอบตัวอาคาร ขนาดของสิมยาว 13 เมตร เมื่อรวมกับความยาวพื้นที่ระเบียงมุขหน้าและหลังจะยาวถึง 18.5 เมตร ความกว้างรวมระเบียงข้าง 13.5 เมตร ซึ่งอิฐที่ใช้ในการก่อสร้างตัวอาคารและกำแพงแก้วมีขนาดยาว 23.5 เซนติเมตร หนา 5.5 เซนติเมตร ส่วนฐานอาคารประกอบด้วยชั้นฐานเขียงสูง 60 เซนติเมตร และฐานบัวคว่ำสูง 30 เซนติเมตร รอบรับตัวอาคารที่มีผนังสูงขึ้นไปประมาณ 220 เซนติเมตร โดยมีลวดลายพันธุ์พฤกษาปูนปั้นประดับอยู่ที่มุมฐานบัวคว่ำด้วย ภายในสิมประดิษฐานพระประธานที่เป็นพระพุทธรูปประทับขัดนั่งสมาธิเพชรแสดงปางมารวิชัยศิลปะล้านช้าง นามว่า หลวงพ่อใหญ่
พระธาตุดินแทน มีลักษณะแตกต่างกับพระธาตุองค์อื่นโดยสิ้นเชิง เพราะสร้างขึ้นจากดินที่มีผู้ศรัทธานำมากองทับถมกันเป็นเวลานาน จนเป็นภูเขาดินขนาดใหญ่ มีเรื่องเล่าสืบต่อกันมาว่า ได้มีพระธุดงค์เดินทางมายังสถานที่แห่งนี้และได้สอนชาวบ้านถึงเหตุระงับเภทภัย ต้องถือปฏิบัติตนสามข้อ คือ 1. ห้ามผิดศีล 2.ห้ามฆ่าสัตว์ตัดชีวิต 3.ห้ามเล่นไสยศาสตร์ หลังจากนั้นจึงร่วมกับชาวบ้านสร้างพระธาตุขึ้นมา และกลายเป็นปูชนียสถานอันศักดิ์สิทธิ์ของชุมชนบ้านแสงภานับแต่นั้นมา
ลำน้ำเหืองในเขตตำบลแสงภา
อำเภอนาหว้า

| อำเภอนาหว้า |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Na Wa
คำขวัญ: พระธาตุประสิทธิ์รวมใจ ผ้ามุกไหมงามตา อาชีพปริศนา พัฒนาหัตถกรรมไทย
แผนที่จังหวัดนครพนม เน้นอำเภอนาหว้า
พิกัด: 17°29′22″N 104°6′5″E﻿ / ﻿17.48944°N 104.10139°E﻿ / 17.48944; 104.10139
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครพนม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 288.265 ตร.กม. (111.300 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 52,137 คน
 • ความหนาแน่น: 180.87 คน/ตร.กม. (468.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 48180
รหัสภูมิศาสตร์: 4809
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอนาหว้า เลขที่ 120 หมู่ที่ 5 ถนนนาหว้า-ศรีสงคราม ตำบลนาหว้า อำเภอนาหว้า จังหวัดนครพนม 48180
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
นาหว้า เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครพนม ซึ่งมีชาวไทญ้ออาศัยเป็นจำนวนมาก เช่นที่ ตำบลนาหว้า เป็นต้น สถานที่สำคัญ คือ วัดธาตุประสิทธิ์ และลำน้ำอูน ในอดีตมีการกล่าวว่าอำเภอนี้มีความทุรกันดาร และเนื่องจากในบริเวณอำเภอนาหว้า มีต้นหว้าจำนวนมาก ชาวบ้านจึงนำชื่อต้นหว้า มาตั้งเป็นชื่อ "อำเภอนาหว้า"
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอนาหว้าตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภออากาศอำนวย (จังหวัดสกลนคร) และอำเภอศรีสงคราม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีสงครามและอำเภอโพนสวรรค์
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอกุสุมาลย์และอำเภอเมืองสกลนคร (จังหวัดสกลนคร)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพรรณานิคมและอำเภออากาศอำนวย (จังหวัดสกลนคร)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอนาหว้าแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 6 ตำบล 63 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | นาหว้า | Na Wa | 15 | 13,898 |
| 2. | นางัว | Na Ngua | 13 | 10,225 |
| 3. | บ้านเสียว | Ban Siao | 10 | 6,632 |
| 4. | นาคูณใหญ่ | Na Khun Yai | 7 | 4,770 |
| 5. | เหล่าพัฒนา | Lao Phatthana | 15 | 10,423 |
| 6. | ท่าเรือ | Tha Ruea | 8 | 6,125 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอนาหว้าประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลนาหว้า ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาหว้าและตำบลนางัว
เทศบาลตำบลท่าเรือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าเรือทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาหว้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาหว้า (นอกเขตเทศบาลตำบลนาหว้า)
องค์การบริหารส่วนตำบลนางัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางัว (นอกเขตเทศบาลตำบลนาหว้า)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเสียว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเสียวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาคูณใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาคูณใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเหล่าพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหล่าพัฒนาทั้งตำบล
สถานศึกษา

โรงเรียนบ้านนาหว้า
โรงเรียนนาหว้าพิทยาคม "ธาตุประสิทธิ์ประชานุเคราะห์"
วิทยาลัยนาหว้า มหาวิทยาลัยนครพนม
สถานที่ท่องเที่ยว

พระธาตุประสิทธิ์
พระธาตุศรีเงินคำ
สวนสาธารณะดอนปู่ตา
สวนสาธารณะห้วยกอก
ลำน้ำอูน
ทะเลบัวแดงนาหว้า
แหล่งข้อมูลอื่น

พระธาตุศรีเงินคำ วัดโพธิ์ชัย เก็บถาวร 2011-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อำเภอนาหว้า
วัดธาตุประสิทธิ์ เก็บถาวร 2014-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  "ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหาร". stat.bora.dopa.go.th.
ทางแยกแห่งหนึ่งในอำเภอนาหว้า
วัดธาตุประสิทธิ์
สวนสาธารณะห้วยกอก
ฮงโง

หอประชุมยาซูดะ มหาวิทยาลัยโตเกียว
ฮงโง (本郷) เป็นย่านหนึ่งในเขตบุงเกียว โตเกียว ตั้งอยู่ทางทิศเหนือจากพระราชวังหลวงโตเกียว และทางทิศตะวันตกของย่านอูเอโนะ เป็นย่านการศึกษาสำคัญตั้งแต่สมัยเมจิเป็นย่านที่ตั้งของมหาวิทยาลัยโตเกียว มหาวิทยาลัยจุนเทนโด และมหาวิทยาลัยโทโยกาคุเอ็ง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เขตบุงเกียว (ภาษาอังกฤษ) เก็บถาวร 2011-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กย่านในโตเกียว |
| --- | --- | --- |
|  กินซะ  โกตันดะ  คันดะ  คางูราซากะ  คาจิโจ  คาซูมิงาเซกิ  คาบูกิโจ  คามาตะ  คามิอิเกบูกูโระ  คิจิโจจิ  คูงายามะ  คูดังกิตะ  เคียวบาชิ  โคจิมาจิ  โคมาบะ  โคอิชิกาวะ  โคเอ็นจิ  จิมโบโจ  จิยูงาโอกะ  จูโจ  ชินจูกุ  ชินจูกูนิโจเมะ  ชิโนโนเมะ  ชิบะ  ชิบาอูระ  ชิบูยะ  ชิมบาชิ  ชิโมกิตาซาวะ  ชิโรกาเนะ  ชิโรกาเนได  ชิโอโดเมะ  โชโต  ซังยะ  ซูงาโมะ  ซูดาโจ  ซูรูงาได  เซ็นดางายะ  โซชิงายะ  เด็นเอ็นโจฟุ  ไดกังยามะ  ทัตสึมิ  ทากาดาโนบาบะ  ทากานาวะ  ทาเตอิชิ  ทามาจิ  โทโยซุ  นากาเมงูโระ  นางาตาโจ  นิชิกิโจ  นิชิโงตันดะ  นิชิชินจูกุ  นิชิโองิกูโบะ  นิชิโออิซูมิ  นิชิโออิซูมิมาจิ  นิฮมบาชิ  ฟูตาโกทามางาวะ  มารูโนอูจิ  มิตะ  มูโรมาจิ  เมงูโรมิตะ  เมจิโระ  ยตสึยะ  ยานากะ  ยาโยอิ  ยาเอซุ  ยูรากูโจ  โยงะ  โยโยงิ  รปปงงิ  เรียวโงกุ  วากาซุ  สึกิจิ  สึกิชิมะ  อากาซากะ  อากิฮาบาระ  อาซากูซะ  อาซากูซาบาชิ  อาซางายะ  อาซาบุ  อาริอาเกะ  อาวาจิโจ  อาโอบาได  อาโอมิ  อาโอยามะ  อิเกบูกูโระ  อิจิงายะ  อิวาโมโตโจ  อีดาบาชิ  อูจิกันดะ  อูจิไซไวโจ  อูเอโนะ  เอบิซุ  เอบิซุมินามิ  โองาวามาจิ  โองิกูโบะ  โอจาโนมิซุ  โอซากิ  โอไดบะ  โอเตมาจิ  โอโมเตะซันโด  โอโมริ  โออิซูมิงากูเอ็นโจ  ฮงโง  ฮามามัตสึโจ  ฮาราจูกุ  ฮิงาชิ  ฮิงาชิกันดะ  ฮิบิยะ  |  กินซะ  โกตันดะ  คันดะ  คางูราซากะ  คาจิโจ  คาซูมิงาเซกิ  คาบูกิโจ  คามาตะ  คามิอิเกบูกูโระ  คิจิโจจิ  คูงายามะ  คูดังกิตะ  เคียวบาชิ  โคจิมาจิ  โคมาบะ  โคอิชิกาวะ  โคเอ็นจิ  จิมโบโจ  จิยูงาโอกะ  จูโจ  ชินจูกุ  ชินจูกูนิโจเมะ  ชิโนโนเมะ  ชิบะ  ชิบาอูระ  ชิบูยะ  ชิมบาชิ  ชิโมกิตาซาวะ  ชิโรกาเนะ  ชิโรกาเนได  ชิโอโดเมะ  โชโต  ซังยะ  ซูงาโมะ  ซูดาโจ  ซูรูงาได  เซ็นดางายะ  โซชิงายะ  เด็นเอ็นโจฟุ  ไดกังยามะ  ทัตสึมิ  ทากาดาโนบาบะ  ทากานาวะ  ทาเตอิชิ  ทามาจิ  โทโยซุ  นากาเมงูโระ  นางาตาโจ  นิชิกิโจ  นิชิโงตันดะ  นิชิชินจูกุ  นิชิโองิกูโบะ  นิชิโออิซูมิ  นิชิโออิซูมิมาจิ  นิฮมบาชิ  ฟูตาโกทามางาวะ  มารูโนอูจิ  มิตะ  มูโรมาจิ  เมงูโรมิตะ  เมจิโระ  ยตสึยะ  ยานากะ  ยาโยอิ  ยาเอซุ  ยูรากูโจ  โยงะ  โยโยงิ  รปปงงิ  เรียวโงกุ  วากาซุ  สึกิจิ  สึกิชิมะ  อากาซากะ  อากิฮาบาระ  อาซากูซะ  อาซากูซาบาชิ  อาซางายะ  อาซาบุ  อาริอาเกะ  อาวาจิโจ  อาโอบาได  อาโอมิ  อาโอยามะ  อิเกบูกูโระ  อิจิงายะ  อิวาโมโตโจ  อีดาบาชิ  อูจิกันดะ  อูจิไซไวโจ  อูเอโนะ  เอบิซุ  เอบิซุมินามิ  โองาวามาจิ  โองิกูโบะ  โอจาโนมิซุ  โอซากิ  โอไดบะ  โอเตมาจิ  โอโมเตะซันโด  โอโมริ  โออิซูมิงากูเอ็นโจ  ฮงโง  ฮามามัตสึโจ  ฮาราจูกุ  ฮิงาชิ  ฮิงาชิกันดะ  ฮิบิยะ  |  |
35°42′24″N 139°45′36″E﻿ / ﻿35.706728°N 139.759891°E﻿ / 35.706728; 139.759891
หม่อมหลวงเกษตร สนิทวงศ์

ศาสตราจารย์ นายแพทย์ หม่อมหลวงเกษตร สนิทวงศ์ (พ.ศ. 2452 - พ.ศ. 2538) เป็นสูตินรีแพทย์ชาวไทย, อดีตคณบดีคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเลขาธิการสภากาชาดไทย เป็นแพทย์ผู้ถวายพระประสูติกาลพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว,สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ประวัติ

หม่อมหลวงเกษตร สนิทวงศ์ เกิดในปี พ.ศ. 2452 เป็นบุตรของเจ้าพระยาวงษานุประพัทธ์ (หม่อมราชวงศ์สท้าน สนิทวงศ์) กับท่านผู้หญิงตาด วงศานุประพัทธ์ (ตาด สิงหเสนี)   เข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2461  จบแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเดอรัม แล้วรับราชการที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จนเป็นหัวหน้าภาควิชาสูติศาสตร์-นรีเวชวิทยา ระหว่าง พ.ศ. 2496-2512 คณบดีคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และดำรงตำแหน่งเลขาธิการสภากาชาดไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2527 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2519 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2511 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2510 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2496 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2503 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 9 (ร.จ.ท.9)
อำเภอคำเขื่อนแก้ว

| อำเภอคำเขื่อนแก้ว |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Kham Khuean Kaeo
พระธาตุกู่จาน สร้างขึ้นเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 12 หรือพร้อมกับพระธาตุพนมที่จังหวัดนครพนม
คำขวัญ: เมืองโบราณ ธารสองสาย ไก่รสเด็ด เมล็ดข้าวหอม
แผนที่จังหวัดยโสธร เน้นอำเภอคำเขื่อนแก้ว
พิกัด: 15°39′11″N 104°18′32″E﻿ / ﻿15.65306°N 104.30889°E﻿ / 15.65306; 104.30889
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ยโสธร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 538.25 ตร.กม. (207.82 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 65,703 คน
 • ความหนาแน่น: 122.07 คน/ตร.กม. (316.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 35110, 35180 (เฉพาะตำบลแคนน้อย ดงแคนใหญ่ นาแก และนาคำ)
รหัสภูมิศาสตร์: 3504
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอคำเขื่อนแก้ว (ถนนแจ้งสนิท) ตำบลลุมพุก อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดยโสธร 35110
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
คำเขื่อนแก้ว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดยโสธร
พระธาตุกู่จาน ปูชนียสถานที่สำคัญเป็นที่เคารพสักการะของพุทธศาสนิกชนชาวจังหวัดยโสธร และภาคอีสานของประเทศไทย
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอคำเขื่อนแก้วมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอป่าติ้ว
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหัวตะพาน (จังหวัดอำนาจเจริญ)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเขื่องใน (จังหวัดอุบลราชธานี) และอำเภอมหาชนะชัย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพนมไพร (จังหวัดร้อยเอ็ด) และอำเภอเมืองยโสธร
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอคำเขื่อนแก้วแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 ตำบล 114 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ลุมพุก |  |  | (Lumphuk) |  |  | 15 หมู่บ้าน |  |
| 2. | ย่อ |  |  | (Yo) |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 3. | สงเปือย |  |  | (Song Pueai) |  |  | 09 หมู่บ้าน |  |
| 4. | โพนทัน |  |  | (Phon Than) |  |  | 05 หมู่บ้าน |  |
| 5. | ทุ่งมน |  |  | (Thung Mon) |  |  | 09 หมู่บ้าน |  |
| 6. | นาคำ |  |  | (Na Kham) |  |  | 06 หมู่บ้าน |  |
| 7. | ดงแคนใหญ่ |  |  | (Dong Khaen Yai) |  |  | 13 หมู่บ้าน |  |
| 8. | กู่จาน |  |  | (Ku Chan) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |
| 9. | นาแก |  |  | (Na Kae) |  |  | 08 หมู่บ้าน |  |
| 10. | กุดกุง |  |  | (Kud Kung) |  |  | 07 หมู่บ้าน |  |
| 11. | เหล่าไฮ |  |  | (Lao Hai) |  |  | 06 หมู่บ้าน |  |
| 12. | แคนน้อย |  |  | (Khaen Noi) |  |  | 07 หมู่บ้าน |  |
| 13. | ดงเจริญ |  |  | (Dong Charoen) |  |  | 07 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอคำเขื่อนแก้วประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลคำเขื่อนแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลุมพุก เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1–2
เทศบาลตำบลดงแคนใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงแคนใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลลุมพุก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลุมพุก เฉพาะหมู่ที่ 3–15 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2
องค์การบริหารส่วนตำบลย่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลย่อทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสงเปือย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสงเปือยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโพนทัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนทันทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งมน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งมนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาคำทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกู่จาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกู่จานทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาแก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาแกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกุดกุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุดกุงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเหล่าไฮ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหล่าไฮทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแคนน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแคนน้อยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดงเจริญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงเจริญทั้งตำบล
ปราสาทดงเมืองเตย ลักษณะสถาปัตยกรรมเป็นปราสาทก่ออิฐ ชุมชนโบราณดงเมืองเตยปรากฏการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่เมื่อประมาณ 2,500 ปีมาแล้ว
โรงเรียนโพนทันเจริญวิทย์ ได้รับการก่อตั้งขึ้นจากความต้องการของชุมชน โดยคณะกรรมการสภาตำบลโพนทัน
กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งเป็นเอกเทศ ชื่อว่า “โรงเรียนโพนทันเจริญวิทย์” ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่องการจัดตั้งโรงเรียนรัฐบาล ประกาศ ณ วันที่ 10 สิงหาคม 2540
อลัน พาร์สันส์

| อลัน พาร์สันส์ Alan Parsons |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: อลัน พาร์สันส์
เกิด:  (1948-12-20) 20 ธันวาคม ค.ศ. 1948 (75 ปี)
ที่เกิด: ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
แนวเพลง: ร็อก
อาชีพ: ซาวด์เอนจิเนียร์ โปรดิวเซอร์ นักดนตรี นักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี: คีย์บอร์ด เบส กีตาร์ ฟลูท
ช่วงปี: ค.ศ. 1967 - ปัจจุบัน

เว็บไซต์: alanparsonsmusic.com
อลัน พาร์สันส์ (20 ธันวาคม ค.ศ. 1948 -) ซาวด์เอนจิเนียร์ โปรดิวเซอร์ และนักดนตรีชาวอังกฤษ มีส่วนร่วมในการผลิตผลงานที่ได้รับความนิยมของศิลปินหลายคน รวมทั้งอัลบั้ม Abbey Road ของเดอะบีทเทิลส์ และอัลบั้ม The Dark Side of the Moon ของพิงก์ ฟลอยด์
พาร์สันส์เกิดที่ลอนดอน เริ่มงานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1967 ขณะมีอายุเพียง 18 ปีโดยเป็นผู้ช่วยซาวด์เอนจิเนียร์ ที่ห้องบันทึกเสียงแอบบีย์โรดของ EMI ผลงานชิ้นแรกคืออัลบั้ม Abbey Road ของเดอะบีทเทิลส์ จากนั้นได้ร่วมผลิตผลงานหลายชุดของพอล แม็คคาร์ตนีย์, เดอะ ฮอลลีส์, อัล สจวต และมีส่วนร่วมอย่างมากในอัลบั้ม The Dark Side of the Moon ที่ประสบความสำเร็จสูงสุดของพิงก์ ฟลอยด์
ในปี ค.ศ. 1975 พาร์สันส์ ได้ร่วมกับ เอริก วูลฟ์สัน โปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลง ก่อตั้งวงดนตรีชื่อ ดิ อลัน พาร์สันส์ โปรเจกต์ โดยรวมกลุ่มนักดนตรีที่ผลิตงานอยู่เบื้องหลังให้กับศิลปินต่างๆ ผลิตผลงานออกมา 10 ชุด โดยไม่จัดการแสดงสด ก่อนจะยุบวงไปในปี ค.ศ. 1987
เพลง Sirius เป็นเพลงบรรเลงแทรคแรกของอัลบั้ม Eye in the Sky ในปี ค.ศ. 1982 ที่ประสบความสำเร็จที่สุด ขึ้นถึงอันดับ 7 ในชาร์ตนิตยสารบิลบอร์ดของสหรัฐ ได้รับความนิยมจากทีมกีฬาอาชีพหลายทีมในสหรัฐอเมริกา นำมาใช้เป็นเพลงเปิดตัวนักกีฬาลงสู่สนามแข่งขัน เช่น ชิคาโก บูลส์ , พิตสเบิร์ก สตีลเลอร์ส, นิวออร์ลีนส์ เซนต์ส, แคนซัสซิตี ชีฟส์, ฟีนิกซ์ ซันส์, ดีทรอยต์ ไลอันส์ รวมถึง แมนเชสเตอร์ซิตี ในฤดูกาล 2007/2008
ปัจจุบันอลัน พาร์สันส์ ใช้ชีวิตอยู่ในซานตาบาร์บารา แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
แหล่งข้อมูลอื่น

Alan Parsons Music Official Site
Alan Parsons Project Official Site
Alan Parsons ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Alan Parsons ที่ออลมิวสิก
Alan Parsons Project ที่ออลมิวสิก
เก็คโคกะ

| เก็คโคกะ |
| --- | --- |
ตัวละครใน ซีรีส์ โปเกมอน
เกมครั้งแรก: โปเกมอน X และ Y (2013)
ออกแบบโดย: Yusuke Ohmura
ให้เสียงโดย: Yūji Ueda  (Japanese) Billy Bob Thompson (English)
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: โปเกมอน
ประเภท: น้ำ/มืด
เก็คโคกะ (ญี่ปุ่น: ゲッコウガ; โรมาจิ: Gekkōga) เป็นสายพันธุ์โปเกมอนในแฟรนไชส์โปเกมอนของนินเทนโดและเกมฟรีก
| ด ค กสายพันธุ์โปเกมอน |
| --- | --- | --- |
| รุ่นที่ 1 |  ฟุชิกิดาเนะ  ฟุชิกิโซ  ฟุชิกิบานะ  ฮิโตคาเงะ  ลิซาร์โดะ  ลิซาร์ดอน  เซนิกาเมะ  คาเมล  คาเม็กซ์  คาเตอร์ปี  ทรานเซล  บัตเตอร์ฟรี  บีเดิล  โคคูน  สเปียร์  อาร์บ็อก  พิคาชู  ไรชู  พูริน  เนียส  โคดัก  อุซึบ็อท  ยาดง  เก็งกา  มาตาโดกัซ  ลัคกี  บาร์เรียด  สไตรค์  รูจูลา  ไคลอส  คอยคิง  เกียราดอส  ลาพลาซ  เมตามอน  อีวุย  คาบิกอน  มิวทู  มิว  MissingNo. (glitch)  |  |
| รุ่นที่ 2 |  พิชู  อูปา  อันโนน  โซนานส์  เฮราครอส  เดลิเบิร์ด  ลูเกีย  เซเลบี  |  |
| รุ่นที่ 3 |  คิโมริ  อาเกฮันท์  โดคุเคล  เซอไนท์  พราเซิล  ไมนัน  ซาโบเนีย  ฮาบูเนค  ชิรีน  |  |
| รุ่นที่ 4 |  ฮิโกซารุ  กาเมล  พาจิริซึ  มาเนเน  กาเบรียส  ลูคาริโอ  มัสคิปปา  เมกะยันมา  กิราติน่า  อาร์เซอุส  |  |
| รุ่นที่ 5 |  โคโรโมริ  เดธมาส  เอมอนกา  แชนเดลา  |  |
| รุ่นที่ 6 |  เก็คโคกะ  วิวิญอง  มาอีกะ  เดเด็นเนะ  เคลฟฟี  พัมพ์จิน  |  |
| รุ่นที่ 7 |  โทเกะเดมารุ  มิมิคคิว  |  |
| รุ่นที่ 8 |  วูลู  โมรุเปโกะ  |  |
| รุ่นที่ 9 |  เดคานุจัง  |  |
  หมวดหมู่
อำเภอสว่างวีระวงศ์

| อำเภอสว่างวีระวงศ์ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Sawang Wirawong
คำขวัญ: สว่างวีระวงศ์ ผลิตส่งกุหลาบงาม ลือนามหม่อนไหม ก้าวไกลเกษตรอุตสาหกรรม นำสู่อินโดจีน
แผนที่จังหวัดอุบลราชธานี เน้นอำเภอสว่างวีระวงศ์
พิกัด: 15°14′24″N 105°5′30″E﻿ / ﻿15.24000°N 105.09167°E﻿ / 15.24000; 105.09167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: อุบลราชธานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 218 ตร.กม. (84 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 31,153 คน
 • ความหนาแน่น: 142.90 คน/ตร.กม. (370.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 34190
รหัสภูมิศาสตร์: 3432
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอสว่างวีระวงศ์ หมู่ที่ 12 ถนนสถิตนิมานการ ตำบลสว่าง อำเภอสว่างวีระวงศ์ จังหวัดอุบลราชธานี 34190
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สว่างวีระวงศ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอสว่างวีระวงศ์ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองอุบลราชธานี อำเภอดอนมดแดง และอำเภอตาลสุม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพิบูลมังสาหาร
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพิบูลมังสาหารและอำเภอนาเยีย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอวารินชำราบ
ประวัติ

ท้องที่อำเภอสว่างวีระวงศ์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอวารินชำราบ ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอสว่างวีระวงศ์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอสว่างวีระวงศ์ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอสว่างวีระวงศ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 57 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | แก่งโดม |  |  | (Kaeng Dom) |  |  | 13 หมู่บ้าน |  |
| 2. | ท่าช้าง |  |  | (Tha Chang) |  |  | 20 หมู่บ้าน |  |
| 3. | บุ่งมะแลง |  |  | (Bung Malaeng) |  |  | 13 หมู่บ้าน |  |
| 4. | สว่าง |  |  | (Sawang) |  |  | 13 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอสว่างวีระวงศ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลท่าช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าช้างทั้งตำบล
เทศบาลตำบลสว่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสว่างทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบุ่งมะแลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุ่งมะแลงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแก่งโดม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก่งโดมทั้งตำบล
สถานศึกษา

โรงเรียนมัธยมศึกษา  1  แห่ง
โรงเรียนขยายโอกาส  3  แห่ง
โรงเรียนประถมศึกษา  20  แห่ง
เขารัง

เขารัง เป็นจุดชมวิวทิวทัศน์ เป็นเนินเขาอยู่ในตัวเมืองภูเก็ตทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือ รถยนต์และยานพาหนะอื่น ๆ สามารถขึ้นไปถึงยอดเขาตามถนน "คอซิมบี้" สามารถเห็นทัศนียภาพของเกาะภูเก็ต เป็นจุดชมทิวทัศน์ที่ได้รับความนิยมมากของประชากรภายในจังหวัดและเขารังยังเป็นสวนสุขภาพและสวนสาธารณะ เขารังเป็นที่ตั้งของอนุสาวรีย์พระยารัษฎานุประดิษฐมหิศรภักดี
ฮนดะ ทาดากัตสึ

| ฮนดะ ทาดากัตสึ   本多忠勝 |
| --- | --- |


ไดเมียวแห่งโอตะกิ
ดำรงตำแหน่ง 1590–1601
กษัตริย์: จักรพรรดิโกะ-โยเซ
ถัดไป: ฮนดะ ทาดาโตโมะ
ไดเมียวแห่งคูวานะ
ดำรงตำแหน่ง 1601–1609
กษัตริย์: จักรพรรดิโกะ-โยเซ
ถัดไป: ฮนดะ ทาดามาซะ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 17 มีนาคม ค.ศ. 1548 มิกาวะ ญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 3 ธันวาคม ค.ศ.  1610 (62 ปี) เอโดะ ญี่ปุ่น
เชื้อชาติ: ญี่ปุ่น

ฮนดะ ทาดากัตสึ (ญี่ปุ่น: 本多 忠勝; โรมาจิ: Honda Tadakatsu; 17 มีนาคม 1548 – 3 ธันวาคม 1610) เป็นแม่ทัพญี่ปุ่น ในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ ถือได้ว่าเป็นอีกหนึ่งบุคคลสำคัญที่ทำให้โทกูงาวะ อิเอยาซุ สามารถจัดตั้งรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะได้ และยังเป็นเจ้าแคว้นโอตากิ และเจ้าแคว้นคูวานะ คนแรก
ประวัติ > ขุนพลแห่งโทกูงาวะ

ทาดากัตสึทำงานรับใช้อิเอยาซุตลอดชีวิตของเขา โดยสงครามที่สร้างชื่อให้แก่เขา คือ ยุทธการอาเนงาวะ และยุทธการมิกาตางาฮาระในปี  1572 3 ปีต่อมา ทาดากัตสึได้นำกองทัพเข้าทำศึกกับทาเกดะ คัตสึโยริที่นากาชิโนะ และทาดากัตสึยังเป็นหนึ่งในขุนพลที่เข้าร่วมในการรุกรานอาณาจักรโชซอน ของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ ในปี ค.ศ.1593-1594 สงครามครั้งสุดท้ายในชีวิตของทาดากัตสึ คือ ยุทธการที่เซกิงาฮาระ ระหว่างกองทัพฝ่ายตะวันออกที่นำโดยโทกูงาวะ อิเอยาซุกับกองทัพฝ่ายตะวันตกที่นำโดยอิชิดะ มิตสึนาริ ในปี ค.ศ.1600 ด้วยผลงานมากมาย จึงได้รับศักดินาในโอตากิ 100,000 โคกุ กลายเป็น เจ้าแคว้นโอตากิ และต่อมา ได้รับศักดินาในคูวานะ 150,000 โคกุ กลายเป็น เจ้าแคว้นคูวานะ
ฮนดะ ทาดากัตสึมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว คือ หมวกเหล็กที่ถูกประดับด้วยเขากวาง และยังมีบุตรชาย 2 คน ชื่อ ฮนดะ ทาดามาซะ และฮนดะ ทาดาโตโมะ และบุตรสาวอีก 1 คน ชื่อ โคมัตสึ ซึ่งต่อมาโชกุนอิเอยาซุขอไปเลี้ยงและตั้งให้เป็น เจ้าหญิงโคมัตสึ
ประวัติ > ตำนาน

ตำนานกล่าวไว้ว่าฮนดะ ทาดากัตสึเป็นขุนพลที่ผ่านสงครามและสมรภูมิรบมามากมาย  แต่กลับไม่มีรอยแผลแม้แต่รอยเดียว  นอกจากนี้ ยังมีคนกล่าวว่าทุกครั้งที่ทาดากัตสึทำสงคราม  ก็ไม่เคยพ่ายแพ้แม้แต่คร้งเดียว จนได้รับฉายาว่า เทพนักรบแห่งดินแดนอาทิตย์อุทัย
ออสบอร์น ริเวียร์

ฟรานซิส ออสบอร์น ริเวียร์  (ค.ศ. 1932? – 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศประเทศดอมินีกา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 จนกระทั่งเป็นนายกรัฐมนตรีรักษาการในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2003 แทนไพเรต ชาร์ล จนกระทั่ง ไพเรต ชาร์ล เสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2004
เกโระ

เกโระ (ญี่ปุ่น: 下呂市; โรมาจิ: Gero-shi) เป็นนครในจังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น จัดตั้งขึ้นเป็นนครเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2004 จากการรวมเมืองและหมู่บ้านในอำเภอมาชิตะเข้าด้วยกัน นครเกโระมีชื่อเสียงด้านบ่อน้ำร้อน มีแม่น้ำฮิดะไหลผ่านตัวเมือง ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 มีจำนวนประชากร 28,950 คน