stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โกปปาติตาโน
แหล่งข้อมูลอื่น

San Marino - List of Cup Winners, RSSSF.com
| ด ค ก ฟุตบอลในประเทศซานมารีโน |
| --- | --- |
สหพันธ์ฟุตบอลซานมารีโน
ทีมชาติ:  ซานมารีโน ผลการแข่งขัน  ทีมบี  ยู-21  ยู-19  ยู-17  หญิง 
ลีก:  กัมโปนาโตซัมมาริเนเซดิกัลโช 
ถ้วย:  โกปปาติตาโน  ซูแปร์โกปปาซัมมาริเนเซ 
การแข่งขันที่ถูกยุบ:  โทรฟีโอเฟเดราเล 
 รายชื่อสโมสร  สนาม  การแข่งขัน 
| ด ค กฟุตบอลคัพแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  คอซอวอ  คาซัคสถาน  โครเอเชีย  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอลโดวา  มอลตา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  ยิบรอลตาร์  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลีชเทินชไตน์  ลิทัวเนีย  เวลส์  สกอตแลนด์  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  หมู่เกาะแฟโร  ออสเตรีย  อังกฤษ  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยอรมนีตะวันออก  ยูโกสลาเวีย  สหภาพโซเวียต 
ไม่รับรอง:  นครรัฐวาติกัน
แม่พระรับสารแห่งเชสเตลโล

บทความหลัก: แม่พระรับสาร
| แม่พระรับสาร |
| --- | --- |

ศิลปิน: ซันโดร บอตตีเชลลี
ปี: ค.ศ. 1489 - ค.ศ. 1490
ประเภท: สีฝุ่นบนแผง
สถานที่: หอศิลป์อุฟฟีซี เมืองฟลอเรนซ์
แม่พระรับสารแห่งเชสเตลโล (อิตาลี: Annunciazione di Cestello) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซันโดร บอตตีเชลลี จิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟีซีที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  ภาพ “แม่พระรับสารแห่งเชสเตลโล” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1489 ถึง ค.ศ. 1490
ภาพนี้เป็นงานจ้างของคอนแวนต์เชสเตลโลในฟลอเรนซ์ (ปัจจุบันคือโบสถ์ซันตามาเรียมัดดาเลนาแห่งปัซซี (Santa Maria Maddalena de'Pazzi))
บอตตีเชลลีสามารถใช้ทัศนมิติในการมองลึกเข้าไปในโครงสร้างของห้องข้ามพื้นกระเบื้องตามแนวเส้นที่แคบลง ออกไปยังภูมิทัศน์ภายนอก ท่าทางที่อ่อนไหวอย่างมีชีวิตจิตใจของทั้งพระแม่มารีย์ขัดกับช่องไดนามิค (spatial dynamics) ที่ดึงสายตาไปยังฉากหลัง ลักษณะสามเหลี่ยมเริ่มจากชายเสื้อของทูตสวรรค์กาเบรียลต่อไปยังมือที่ยกขึ้น ขึ้นไปยังพระหัตถ์ของพระแม่มารีย์ที่ยกขึ้นขวางพระอุระ เครื่องทรงของทูตสวรรค์ที่จีบพับเป็นลอนใหญ่ทำให้มีความรู้สึกว่าเหมือนจะเพิ่งบินลงมา ทูตสวรรค์เกเบรียลคุกเข่าต่อหน้าพระแม่มารีย์เผยอปากพร้อมที่จะแจ้งสารที่เขียนเป็นภาษาละตินที่เขียนไว้บนกรอบเดิมว่า “พระจิตเจ้าจะเสด็จลงมาเหนือท่านและพระอานุภาพของพระผู้สูงสุดจะแผ่เงาปกคลุมท่าน” (ลูกา 1:35)
เรือตอร์ปิโดยูโกสลาเวีย ที5

| --- | --- |
เรือตอร์ปิโดยูโกสลาเวีย ที5 ซึ่งโครงสร้างเป็นรุ่นเดียวกับ ที3
ประวัติ
ออสเตรีย-ฮังการี
ชื่อ: 87เอฟ
อู่เรือ: Ganz & Danubius
ปล่อยเรือ: 5 มีนาคม 2457
เดินเรือแรก: 20 มีนาคม 2458
เข้าประจำการ: 25 ตุลาคม พ.ศ. 2458
หยุดให้บริการ: พ.ศ. 2461
ความเป็นไป: ส่งมอบให้ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน
ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย
ชื่อ: ที5
ส่งมอบเสร็จ: มีนาคม พ.ศ. 2464
หยุดให้บริการ: เมษายน พ.ศ. 2484
ความเป็นไป: อิตาลียึด
ราชอาณาจักรอิตาลี
ชื่อ: ที5
ส่งมอบเสร็จ: เมษายน พ.ศ. 2484
หยุดให้บริการ: กันยายน พ.ศ. 2486
ความเป็นไป: ส่งคืนให้ยูโกสลาเวีย
ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย
ชื่อ: ที5
ส่งมอบเสร็จ: ธันวาคม พ.ศ. 2486
หยุดให้บริการ: พฤษภาคม พ.ศ. 2488
ยูโกสลาเวีย
ชื่อ: เคอร์
ตั้งชื่อตาม: ยุทธการเคอร์
ส่งมอบเสร็จ: พฤษภาคม พ.ศ. 2488
หยุดให้บริการ: พ.ศ. 2505
ความเป็นไป: ถูกแยกชิ้นส่วน
ลักษณะเฉพาะ
ชั้น::  เรือยิงตอร์ปิโดชั้น 250ที, เรือยิงตอร์ปิโดชั้น เอฟ
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  266 ตัน (มาตรฐาน)  330 ตัน (เต็มที่)
ความยาว::  58.5 m (191 ft 11 in)
ความกว้าง::  5.8 m (19 ft 0 in)
กินน้ำลึก::  1.5 m (4 ft 11 in)
ระบบพลังงาน::  5000-6000 แรงม้า (3,700–4,500 กิโลวัตต์)  2 × หม้อไอน้ำแบบยาร์โรว์
ระบบขับเคลื่อน::  2 × เพลา  2 × กังหันไอน้ำ AEG-Curtiss
ความเร็ว::  28 นอต (52 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 32 ไมล์ต่อชั่วโมง)
พิสัยเชื้อเพลิง::  1,200 nmi (2,200 km; 1,400 mi)ที่ 16 นอต (30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 18 ไมล์ต่อชั่วโมง)
อัตราเต็มที่::  38–41
ยุทโธปกรณ์::  2 × ปืนสโกด้า 66มม. (2.6 นิ้ว) แอล/30  4 × ตอร์ปิโด450 mm (17.7 in)  10-12 × ทุ่นระเบิดเรือ
เรือตอร์ปิโดยูโกสลาเวีย ที5 (อังกฤษ: T5) เป็นเรือยิงตอร์ปิโดประจำการในราชนาวียูโกสลาเวียระหว่างปี 2464–2484 ชื่อเดิมคือ 87เอฟ (อังกฤษ: 87 F) เป็นเรือยิงตอร์ปิโดขนาด 250 ตัน (250 ตัน) ของกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการีระหว่างปี 2457–58  มีปืนขนาด 66 มม. (2.6 นิ้ว) สองกระบอก และท่อตอร์ปิโด 4 ท่อขนาด 450 มม. (17.7 นิ้ว) สี่ท่อ และสามารถบรรทุกทุ่นระเบิดเรือ 10-12 ลูก ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มีการใช้เรือในภารกิจขบวนเรือ ลาดตระเวน คุ้มกันและเก็บกวาดทุ่นระเบิด ปฏิบัติการต่อต้านเรือดำน้ำและภารกิจโจมตีชายฝั่ง หลังออสเตรีย-ฮังการีปราชัยในปี 2461 มีการจัดสรร 87เอฟ ให้แก่ราชนาวีราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นราชนาวียูโกสลาเวียและได้เปลี่ยนชื่อเป็น ที5 ขณะนั้น เรือดังกล่าวและเรือชั้น 250ที อื่น ๆ อีกเจ็ดลำเป็นเรือเดินสมุทรสมัยใหม่ไม่กี่ลำของกองทัพเรือนั้น
ในสมัยระหว่างสงคราม ที5 และกองทัพเรือที่เหลือเข้าร่วมการฝึกซ้อมและลาดตระเวนไปท่าเรือฝ่ายเดียวกัน แต่กิจกรรมถูกจำกัดด้วยงบประมาณกองทัพเรือที่ลดลง อิตาลียึดเรือดังกล่าวได้ระหว่างการบุกครองยูโกสลาเวียของฝ่ายอักษะที่มีเยอรมนีเป็นผู้นำในเดือนเมษายน 2484 จากนั้นมีการปรับปรุงอาวุธหลักของเรือให้ทันสมัย เรือเข้าประจำการในกองทัพเรืออิตาลีภายใต้ชื่อยูโกสลาเวียเดิม ปฏิบัติภารกิจชายฝั่งและคุ้มกันแถวสองในทะเลเอเดรียติก หลังอิตาลียอมแพ้ในกันยายน 2486 อิตาลีส่งมอบเรือคืนแก่ราชนาวียูโกสลาเวียพลัดถิ่น เมื่อสงครามยุติ ก็มีการส่งมอบเรือให้กับกองทัพเรือยูโกสลาเวียใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น เคอร์ จนมีการแยกชิ้นส่วนในปี 2505
เบื้องหลัง

ใน พ.ศ. 2453 คณะกรรมการเทคนิคทหารเรือออสเตรีย-ฮังการีริเริ่มโครงการการออกแบบและพัฒนาเรือยิงตอร์ปิโดชายฝั่งระวางขับน้ำ 275 ตัน (271 ลองตัน) และกำหนดว่าควรคงความเร็วได้ 30 นอต (56 กม./ชม.) เป็นเวลา 10 ชั่วโมง ข้อกำหนดนี้ตั้งอยู่บนการคาดการณ์ว่ากำลังข้าศึกจะปิดล้อมช่องแคบโอตรันโต ซึ่งเป็นที่บรรจบของทะเลเอเดรียติกกับทะเลไอโอเนียน ระหว่างความขัดแย้งในอนาคต ในพฤติการณ์เช่นนั้น มีความจำเป็นต้องใช้เรือยิงตอร์ปิโดซึ่งสามารถแล่นจากฐานทัพเรือออสเตรีย-ฮังการี (เยอรมัน: kaiserliche und königliche Kriegsmarine) ที่อ่าวโคโทรไปช่องแคบดังกล่าวในยามกลางคืน หาตำแหน่งและโจมตีเรือที่ปิดล้อมแล้วกลับสู่ท่าเรือก่อนเช้า มีการเลือกเครื่องยนต์กังหันไอน้ำสำหรับการขับเคลื่อน เนื่องจากไม่มีน้ำมันดีเซลที่มีพลังงานที่จำเป็น และกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการีไม่มีประสบการณ์เชิงปฏิบัติในการใช้เรือกังหันไฟฟ้า บริษัทต่อเรือด้านเทคนิคของตรีเยสเต (อิตาลี: Stabilimento Tecnico Triestino, ชื่อย่อ: STT) ได้รับคัดเลือกให้ทำสัญญาต่อเรือแปดลำแรกในชื่อกลุ่ม ที มีการขอคำเสนอให้ต่อเรืออีกสี่ลำ แต่เมื่อบริษัทต่อเรือแกนซ์และดานูบิอุส (อิตาลี: Ganz Danubius) ซึ่งเป็นคู่แข่ง ลดราคาสิบเปอร์เซ็นต์ ทำให้มีการสั่งเรือรวมสิบหกลำจากบริษัทดังกล่าว ชื่อว่ากลุ่ม เอฟ ซึ่งกลุ่มชื่อเอฟ หมายถึงตำแหน่งอู่ต่อเรือหลักของแกนซ์และดานูบิอุสที่ฟีอูเม
การออกแบบและการต่อเรือ

เรือตอร์ปิโดยูโกสลาเวีย ที5 มีความยาว 250 ฟุต กลุ่มเอฟ มีความยาว 58.5 เมตร (191 ฟุต 11 นิ้ว) ความกว้าง 5.8 m (19 ft 0 in) และกินน้ำลึกปกติ 1.5 m (4 ft 11 in) มีระวางขับน้ำตามการออกแบบ 266 ตันและเพิ่มเป็น 330 ตัน เมื่อบรรทุกเต็มที่ สามารถบรรจุลูกเรือได้ 38–41 คน เรือขับเคลื่อนด้วยกังหันไอน้ำ เออีจีเคอร์ทิสส์ 2 ใบพัด ขับเคลื่อนโดยหม้อไอน้ำแบบยาร์โรว์ 2 หม้อ  หม้อหนึ่งเผาไหม้น้ำมันเชื้อเพลิง และอีกหม้อหนึ่งเผาไหม้ถ่านหิน กังหันทั้งสองจัดเป็น 5,000 แรงม้า (3,700 กิโลวัตต์) และสูงสุดถึง 6,000 แรงม้า (4,500 กิโลวัตต์) และออกแบบมาเพื่อขับเคลื่อนเรือให้มีความเร็วสูงสุด 28 นอต (52 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 32 ไมล์ต่อชั่วโมง) บรรทุกถ่านหิน 20 ตัน และน้ำมันเชื้อเพลิง 34 ตัน ทำให้มีพิสัย 1,200 nmi (2,200 km; 1,400 mi) ที่ความเร็ว 16 นอต (30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 18 ไมล์ต่อชั่วโมง) กลุ่มเอฟมีปล่องควันสองปล่องซึ่งมากกว่ากลุ่มทีซึ่งมีปล่องเดียว เนื่องจากการจัดหาทุนที่ไม่เพียงพอ ทำให้ 87เอฟ และเรือยิงตอร์ปิโดชั้น 250ที ลำที่เหลือกลายเป็นเรือชายฝั่งโดยสภาพแม้ว่ามีเจตนาทีแรกให้ปฏิบัติการ "ทะเลน้ำลึก" เป็นครั้งแรกที่กองทัพเรือเล็กของออสเตรีย-ฮังการีที่ใช้ระบบกังหันและเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องกับระบบใหม่
เรือลำนี้มีปืนสโกด้า 66 มิลลิเมตร (2.6 นิ้ว) แอล/30 2 กระบอก และ ตอร์ปิโด 450 mm (17.7 in) 4 ลูก สามารถพกทุ่นระเบิดเรือ 10-12 ลูก 87เอฟ เริ่มวางกระดูกงูในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2457 ถูกปล่อยลงน้ำ 20 มีนาคม พ.ศ. 2458 และขึ้นระวางวันที่ 25 ตุลาคมของปีเดียวกัน
การใช้งาน > สมัยระหว่างสงคราม

เรือยิงตอร์ปิโด 87เอฟ สามรถรอดจากสงครามได้ ใน พ.ศ. 2463 ภายใต้เงื่อนไขของสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล ทำให้เรือตกเป็นของราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน (KSCS, ภายหลังคือราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย) พร้อมกับเรือยิงตอร์ปิโดลำอื่นอีกในชั้น 250ที  ได้แก่เรือกลุ่มเอฟ ได้แก่ 93เอฟ 96เอฟ และ 97เอฟ และเรือกลุ่มที สี่ลำ ต่อมาเรือได้เข้าประจำการใน ราชนาวียูโกสลาเวีย (เซอร์โบ-โครแอต: KJRM; Кpaљeвcкa Југословенска Pатна Морнарица) ซึ่งได้รับเรือในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2464 และได้ถูกปล่อยชื่อเป็น ที5 ใน พ.ศ. 2468 ได้มีการจัดการซ้อมรบตามชายฝั่งแดลเมเชียซึ่งเกี่ยวข้องกับกองทัพเรือส่วนใหญ่ การซ้อมรบในเดือนพฤษภาคมถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2472 มีเรือยิงตอร์ปิโดชั้น 250ที จำนวน 6 ลำซึ่งมาพร้อมกับเรือลาดตระเวน Dalmacija เรือสนับสนุนเรือดำน้ำ Hvar และเรือดำน้ำ Hrabri และ Nebojša ล่องเรือไปยังเกาะมอลตา เกาะคอร์ฟูของกรีซ ในทะเลไอโอเนียน และเมือง บีเซิร์ท ในตูนิเซียใต้อารักขาของฝรั่งเศส ซึ่งไม่ชัดเจนว่า ที5 เป็นหนึ่งในเรือยิงตอร์ปิโดที่อยู่ในการซ้อมรบหรือไม่ ซึ่งเรือและลูกเรือสร้างความประทับใจที่ดีมากในขณะเดินทางเยือนมอลตา ใน พ.ศ. 2475 กองเรือราชนาวีอังกฤษรายงานว่าราชนาวียูโกสลาเวียอยู่ในช่วงขาดงบประมาณทำให้การซ้อมรบและการฝึกยิงปืนใหญ่ลดลง
การใช้งาน > สงครามโลกครั้งที่สองและหลังสงคราม

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2484  ยูโกสลาเวียเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สองเมื่อเยอรมนีรุกรานยูโกสลาเวีย โดยในช่วงเวลาการรุกราน ที5 ได้รับมอบหมายให้อยู่ในกองเรือยิงตอร์ปิโดที่ 3 อยู่ใน ซิเบนิก ร่วมกับเรือกลุ่มเอฟอีกสามลำ เมื่อวันที่ 8 เมษายน เรือยิงตอร์ปิโดทั้งสี่ลำของกองเรือยิงตอร์ปิโดที่ 3 พร้อมกับเรือลำอื่นถูกมอบหมายให้สนับสนุนการโจมตีเขตอิตาลีที่ซาดาร์ บนชายฝั่งแดลเมเชีย กองเรือถูกโจมตีทางอากาศจากกองทัพอากาศอิตาลีสามครั้งและหลังจากที่แล่นออกจากพื้นที่ซาทอนลงสู่ทะเลสาบ Prokljan ซึ่งกองเรืออยู่จนถึงวันที่ 11 เมษายน ในวันที่ 12 เมษายนกองเรือยิงตอร์ปิโดที่ 3 ถึงเมืองมิลนาบนเกาะบราช และก่อนที่จะปฏิเสธที่คำสั่งให้แล่นเรือไปที่อ่าวคาร์ ในที่สุดทั้งสี่ลำถูกยึดโดยอิตาลี
ที5 ได้เข้าประจำการในราชนาวีอิตาลีทำหน้าที่คุ้มกันชายฝั่งและเส้นทางเดินเรือในทะเลเอเดรียติก เรือได้รับการปรับปรุงให้ทันสมัยโดยแทนปืนต่อต้านอากาศยานด้วยปืน 76 mm (3.0 in) แอล/40  แต่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงให้แตกต่างจากเดิมมากหนัก หลังจากที่อิตาลียอมจำนนในเดือนกันยายน พ.ศ. 2486 อิตาลีก็ส่งมอบเรือคืนในเดือนธันวาคมของปีนั้น ที5 ได้กลับเข้าประจำการในยูโกสลาเวียหลังสงครามและเปลี่ยนชื่อเป็น เคอร์ เรือถูกติดตั้งปืนขนาด 40 mm (1.6 in), 40 mm (1.6 in) และ ปืน 20 mm (0.79 in) และท่อตอร์ปิโดถูกถอดออก เรือยังทำหน้าที่จนกระทั่งปลดประจำการใน พ.ศ. 2505
เชิงอรรถ

1 2 3 4 5 6 7 8  Gardiner 1985, p. 339.
1 2 3 4 5 6 7 8  Greger 1976, p. 58.
↑  Jane's Information Group 1989, p. 313.
1 2  O'Hara, Worth & Dickson 2013, pp. 26–27.
↑  Greger 1976, p. 60.
1 2  Cernuschi & O'Hara 2015, p. 169.
↑  Cernuschi & O'Hara 2015, p. 170.
↑  Cernuschi & O'Hara 2015, p. 171.
↑  Cernuschi & O'Hara 2016.
↑  Sokol 1968, pp. 133–134.
1 2  Sokol 1968, p. 134.
1 2  Sieche 1991, pp. 127, 131.
↑  Sokol 1968, p. 135.
↑  Halpern 2012, pp. 259–261.
↑  Vego 1982, p. 345.
↑  Jarman 1997a, p. 733.
↑  Jarman 1997b, p. 183.
↑  Jarman 1997b, p. 451.
↑  Niehorster 2016.
↑  Terzić 1982, p. 333.
↑  Terzić 1982, p. 404.
↑  Greger 1976, pp. 58 & 60.
↑  Brescia 2012, p. 151.
↑  Chesneau 1980, p. 304.
↑  Gardiner 1983, p. 388.
87เอฟ ในปี พ.ศ. 2458
เมารีซีโอ ซาร์รี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ซาร์รีกับยูเวนตุสในปี 2019
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เมารีซีโอ ซาร์รี
วันเกิด:   (1959-01-10) 10 มกราคม ค.ศ. 1959 (65 ปี)
สถานที่เกิด:  เนเปิลส์ อิตาลี
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ลัตซีโย (ผู้จัดการทีม)
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
|  |  Figline |   |   |
จัดการทีม
1990–1991:  Stia
1991–1993:  Faellese
1993–1996:  Cavriglia
1996–1998:  Antella
1998–1999:  Valdema
1999–2000:  Tegoleto
2000–2003:  Sansovino
2003–2005:  Sangiovannese
2005–2006:  Pescara
2006–2007:  Arezzo
2007:  Avellino
2008:  Hellas Verona
2008–2009:  Perugia
2010:  Grosseto
2010–2011:  Alessandria
2011–2012:  Sorrento
2012–2015:  เอมโปลี
2015–2018:  นาโปลี
2018–2019:  เชลซี
2019–2020:  ยูเวนตุส
2021–:  ลัตซีโย
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เมารีซีโอ ซาร์รี (อิตาลี: Maurizio Sarri; เกิด 10 มกราคม ค.ศ. 1959) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวอิตาลี ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมลัตซีโยในเซเรียอา
เขาไม่เคยเล่นฟุตบอลอาชีพ แต่เคยเล่นฟุตบอลสมัครเล่นในตำแหน่งกองหลังขณะที่ทำงานเป็นนักการธนาคาร โดยในปี ค.ศ. 2005 เขาได้เริ่มคุมทีมเปสคาราในเซเรียบี ต่อมาในปี ค.ศ. 2014 เขาคุมทีมเอมโปลีเลื่อนชั้นสู่เซเรียอาได้สำเร็จ ต่อมาเขาได้ย้ายไปคุมนาโปลี โดยพาทีมจบอันดับที่สองในฤดูกาล 2017–18 ก่อนที่จะย้ายไปคุมทีมเชลซี แทนที่ของอันโตนีโอ กอนเตที่ถูกปลดออกไป
เกียรติประวัติ

เชลซี
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2018–19
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile เก็บถาวร 2018-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the Chelsea F.C. website
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรกีฬาลัตซีโย  |
| --- | --- |
 1 Strakosha  3 Luiz Felipe  4 Patric  6 ลูกัส  7 เปเรย์รา  10 ลุยส์ อัลเบร์โต  11 Correa  15 Bastos  16 ปาโรโล  17 อิมโมบีเล  19 Lulić (c)  20 Caicedo  21 มิลีงกอวิช-ซาวิช  22 Jony  23 Guerrieri  24 Proto  26 Radu  28 Anderson  29 Lazzari  32 Cataldi  33 Acerbi  49 Silva  77 Marušić  93 Vavro  ผู้จัดการ: อินซากี
โกโม

| Como |
| --- | --- |
เทศบาล
Città di Como
ทัศนียภาพของทะเลสาบโกโม
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของComo 
Comoที่ตั้งของComoในอิตาลี
พิกัด: 45°49′0″N 9°5′0″E﻿ / ﻿45.81667°N 9.08333°E﻿ / 45.81667; 9.08333
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: Lombardy
จังหวัด: Como (CO)
สถาปนาโรมัน: 196 ปีก่อนคริสตกาล
Frazioni: Albate, Breccia, Camerlata, Camnago Volta, Civiglio, Garzola, Lora, Monte Olimpino, Muggiò, Ponte Chiasso, Prestino, Rebbio, Sagnino, Tavernola
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 37.34 ตร.กม. (14.42 ตร.ไมล์)
ความสูง: 201 เมตร (659 ฟุต)
ประชากร (30 เม.ย. 2015)
 • ทั้งหมด: 84,394 คน
 • ความหนาแน่น: 2,300 คน/ตร.กม. (5,900 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Comaschi
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 22100
รหัสเขตโทรศัพท์: 031
นักบุญองค์อุปถัมภ์: Saint Abbondio
วันสมโภชนักบุญ: 31 สิงหาคม
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
โกโม (อิตาลี: Como) เป็นเมืองในแคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี เป็นเมืองเอกของจังหวัดโกโม ตั้งอยู่บริเวณพรมแดนกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โกโมเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาแอลป์ ทิศเหนือของเมืองอยู่ติดกับทะเลสาบโกโม โกโมเป็นเมืองท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งหนึ่ง เป็นแหล่งรวมชิ้นงานศิลปะชื่อดัง, มีโบสถ์, พิพิธภัณฑ์, สวน, โรงละคร, วังเก่าอยู่มากมาย โดยในปี 2013 โกโมมีจำนวนผู้มาพำนักค้างคืนถึง 215,000 คน ถือเป็นเมืองที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดเป็นอันดับสี่ของแคว้นลอมบาร์เดียรองจากมิลาน, แบร์กาโม และเบรชชา การโดยสารรถไฟจากเมืองมิลานมายังเมืองโกโมใช้เวลาเพียง 36 นาที
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของโกโม> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของโกโม> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโกโม> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของโกโม> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโกโม> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโกโม> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโกโม> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโกโม> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโกโม> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโกโม> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโกโม> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโกโม> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโกโม> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโกโม> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 6.1 (43) | 8.3 (47) | 13.3 (56) | 17.2 (63) | 22.8 (73) | 27.8 (82) | 30 (86) | 28.9 (84) | 23.3 (74) | 18.9 (66) | 11.7 (53) | 8.9 (48) | 19.4 (67) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 2.2 (36) | 3.9 (39) | 7.2 (45) | 11.7 (53) | 17.2 (63) | 22.2 (72) | 25 (77) | 23.9 (75) | 17.2 (63) | 12.2 (54) | 7.8 (46) | 3.9 (39) | 13.3 (56) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -2.2 (28) | -1.1 (30) | 3.9 (39) | 7.2 (45) | 12.2 (54) | 16.1 (61) | 19 (66.2) | 18.9 (66) | 13.3 (56) | 8.9 (48) | 4.4 (40) | 0 (32) | 8.3 (47) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 52 (2.05) | 35 (1.38) | 47 (1.85) | 110 (4.33) | 128 (5.04) | 134 (5.28) | 98 (3.86) | 97 (3.82) | 105 (4.13) | 121 (4.76) | 99 (3.9) | 46 (1.81) | 1,072 (42.2) |
| ความชื้นร้อยละ | 84 | 76 | 69 | 74 | 72 | 71 | 73 | 72 | 74 | 81 | 85 | 86 | 76 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 59 | 97 | 151 | 176 | 209 | 242 | 285 | 253 | 187 | 129 | 65 | 58 | 1,911 |
แหล่งที่มา:
โจวันนี เบนเวนูตี

| โจวันนี เบนเวนูตี |
| --- | --- |
เกิด: 26 เมษายน พ.ศ. 2481
โจวันนี เบนเวนูตี (อิตาลี: Giovanni Benvenuti) เป็นอดีตแชมป์โลกและอดีตนักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิกชาวอิตาลี เกิดเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2481 และเคยเป็นนักแสดงในช่วงเวลาสั้น ๆ
ประวัติ

เบนเวนูตีเคยชกมวยสากลสมัครเล่นติดทีมชาติอิตาลีไปแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก และได้เหรียญทองในรุ่นเวลเตอร์เวทในกีฬาโอลิมปิกที่กรุงโรม พ.ศ. 2503 ก่อนที่จะชกมวยสากลอาชีพใน พ.ศ. 2504 เบนเวนูตีประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์อิตาลีรุ่นมิดเดิลเวทและได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวท WBC และ WBA ก่อนจะเสียแชมป์ให้คิม กีซูเมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2509 โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปในการชก 15 ยกและเป็นการแพ้ครั้งแรกของเบนเวนูตีด้วย
จากนั้น เบนเวนูตีก้าวขึ้นมาครองแชมป์โลกรุ่นมิดเดิลเวท WBC และ WBAเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2510 และเป็นฝ่ายชนะคะแนนอีมิล กริฟฟิธ ได้ครองแชมป์โลก แต่ก็เสียแชมป์คืนให้กริฟฟิทในการชกแก้มือใหม่ เบนเวนูตีขอแก้มืออีกใน พ.ศ. 2511 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้ครองแชมป์โลกอีกสมัย
เบนเวนูตีขึ้นชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ถึง 4 ครั้งรวมทั้งชนะน็อค ทอม บีเธีย นักมวยชาวออสเตรเลียที่เบนเวนูตีเคยแพ้น็อคในการชกนอกรอบก่อนหน้านี้ด้วย เบนเวนูตีเสียแชมป์โลกเมื่อ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนการ์โลส มอนซอนจากอาร์เจนตินาไปอย่างบอบช้ำ เบนเวนูตีชกแก้มือกับมอนซอนอีกครั้ง เมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 แต่การชกจบลงอย่างรวดเร็วเพราะเบนเวนูตีสู้มอนซอนไม่ได้ ถูกไล่ถลุงอยู่ข้างเดียวจนกรรมการต้องยุติการชกในยกที่ 3 ให้มอนซอนเป็นฝ่ายชนะน็อกโดยเทคนิค​ไป หลังจากการชกครั้งนี้ เบนเวนูตีจึงแขวนนวมไป
เฟาส์โต แชร์ชิญญานี

| Fausto Cercignani |
| --- | --- |

เกิด:  (1941-03-21) มีนาคม 21, 1941 (83 ปี) คัลยารี ประเทศอิตาลี
อาชีพ: นักวิชาการ นักเขียน และกวี
สัญชาติ: อิตาลี
จบจาก: มหาวิทยาลัยมิลาน
ผลงานที่สำคัญ: Shakespeare’s Works and Elizabethan Pronunciation
รางวัลสำคัญ: Österreichisches Ehrenkreuz für Wissenschaft und Kunst I. Klasse (Austrian Cross of Honour for Science and Art, First Class)
เฟาส์โต แชร์ชิญญานี (อิตาลี: Fausto Cercignani, ออกเสียง: [ˈfausto tʃertʃiɲˈɲani]; เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1941) เป็นนักวิชาการ นักเขียนความเรียง และกวีชาวอิตาลี
กิจกรรม

เฟาส์โต แชร์ชิญญานี สอนปรัชญาเจอร์แมนิกและประวัติศาสตร์ภาษาอังกฤษ ณ มหาวิทยาลัยต่าง ๆ ในอิตาลี
เขาเป็นที่รู้จักกันดีในสาขาวิชาภาษาอังกฤษ เพราะวิจัยเกี่ยวกับวิลเลียม เชกสเปียร์ งานหลักของเขาในเรื่องนี้ คือ Shakespeare's Works and Elizabethan Pronunciation, Oxford, University Press (Clarendon Press), 1981.
เขายังวิจารณ์วรรณกรรมของนักเขียนชื่อดังหลายคน เช่น อาร์ทัวร์ ชนิทซ์เลอร์, โยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ, ก็อทฮ็อลท์ เอไฟรม์ เล็สซิง, ไรเนอร์ มารีอา ริลเคอ, อัลบาน แบร์ค, โนวาลิส, ฟรันทซ์ คัฟคา, แกร์ฮาร์ท เฮาพท์มัน, ฟรีดริช ชิลเลอร์
ในสาขาวิชาภาษาศาสตร์ เขาค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับกลุ่มภาษาเจอร์แมนิกด้วยมุมมองทางประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะกลุ่มภาษาเจอร์แมนิก, ภาษากอทิก, ภาษาอังกฤษ และภาษาเยอรมัน
แชร์ชิญญานียังเป็นบรรณาธิการวารสารวรรณกรรมระหว่างประเทศชื่อ "Studia austriaca" (e-ISSN 2385-2925, p-ISSN 1593-2508) และ "Studia theodisca" (e-ISSN 2385-2917, p-ISSN 1593-2478).
กวี

บทกวีของแชร์ชิญญานีได้รับการตีพิมพ์ในอนุสารเจ็ดเล่ม ปัจจุบันรวมเล่มเป็น Scritture. Poesie edite e inedite, Torino 2015.
แชร์ชิญญานียังได้ลองแปลบทกวีของตนเอง เช่น แปลเรื่อง Adagio จากภาษาอิตาลีออกเป็นภาษาฝรั่งเศส, เยอรมัน, และอังกฤษ
สิ่งพิมพ์ที่คัดสรรมาบางเรื่อง > วิชาภาษาอังกฤษ

Shakespeare's Works and Elizabethan Pronunciation, Oxford, University Press (Clarendon Press), 1981.
English Rhymes and Pronunciation in the Mid-Seventeenth Century, in "English Studies", 56/6, 1975, 513-518.
The Development of */k/ and */sk/ in Old English, in "Journal of English and Germanic Philology", 82/3, 1983, 313-323.
สิ่งพิมพ์ที่คัดสรรมาบางเรื่อง > วิชากลุ่มภาษาเจอร์แมนิก

The Consonants of German: Synchrony and Diachrony , Milano, Cisalpino, 1979.
The Development of the Gothic Short/Lax Subsystem, in "Zeitschrift für vergleichende Sprachforschung", 93/2, 1979, 272-278.
Early «Umlaut» Phenomena in the Germanic Languages, in "Language", 56/1, 1980, 126-136.
Zum Hochdeutschen Konsonantismus. Phonologische Analyse und phonologischer Wandel, in "Beiträge zur Geschichte der deutschen Sprache und Literatur", 105/1, 1983, 1-13.
The Elaboration of the Gothic Alphabet and Orthography, in "Indogermanische Forschungen", 93, 1988, 168-185.
Saggi linguistici e filologici. Germanico, gotico, inglese e tedesco, Alessandria, 1992.
สิ่งพิมพ์ที่คัดสรรมาบางเรื่อง > การวิจารณ์วรรณกรรม > หนังสือ

F. Cercignani - M. Giordano Lokrantz, In Danimarca e oltre. Per il centenario di Jens Peter Jacobsen, Milano, 1987.
F. Cercignani, Existenz und Heldentum bei Christa Wolf. «Der geteilte Himmel» und «Kassandra», Würzburg, Königshausen & Neumann, 1988.
F. Cercignani, Studia trakliana. Georg Trakl 1887-1987, Milano, 1989.
F. Cercignani, Studia büchneriana. Georg Büchner 1988, Milano, 1990.
F. Cercignani, Studia schnitzleriana, Alessandria, 1991.
F. Cercignani, Novalis, Milano, 2002.
สิ่งพิมพ์ที่คัดสรรมาบางเรื่อง > การวิจารณ์วรรณกรรม > ความเรียง

Disperata speranza: la trama del «Niels Lyhne», in F. Cercignani - M. Giordano Lokrantz, In Danimarca e oltre. Per il centenario di Jens Peter Jacobsen, Milano, 1987, 95-128.
Dunkel, Grün und Paradies. Karl Krolows lyrische Anfänge in «Hochgelobtes gutes Leben», in "Germanisch-Romanische Monatsschrift", 36/1, 1986, 59-78.
Zwischen irdischem Nichts und machtlosem Himmel. Karl Krolows «Gedichte» 1948: Enttäuschung und Verwirrung, in "Literaturwissenschaftliches Jahrbuch", 27, 1986, 197-217.
E. T. A. Hoffmann, Italien und die romantische Auffassung der Musik, in S. M. Moraldo (ed.), Das Land der Sehnsucht. E. T. A. Hoffmann und Italien, Heidelberg, Winter, 2002, 191-201.
รางวัล

Österreichisches Ehrenkreuz für Wissenschaft und Kunst I. Klasse - Milano, 1996.
แหล่งข้อมูลอื่น

“Studia austriaca” และ “Studia theodisca” เก็บถาวร 2020-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
CV และสิ่งพิมพ์ เก็บถาวร 2020-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โจวันนี กรอนกี

| สมาชิกวุฒิสภาตลอดชีพโจวันนี กรอนกี |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีอิตาลีคนที่ 3
ดำรงตำแหน่ง 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1955 – 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1962
นายกรัฐมนตรี: Mario Scelba อันโตนีโอ เซญญี Adone Zoli อามินโตเร ฟันฟานี อันโตนีโอ เซญญี Fernando Tambroni
ก่อนหน้า: ลุยจี เอย์เนดี
ถัดไป: อันโตนีโอ เซญญี
ประธานสภาผู้แทนราษฎร
ดำรงตำแหน่ง 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 – 29 เมษายน ค.ศ. 1955
ก่อนหน้า: Umberto Terracini
ถัดไป: โจวันนี เลโอเน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 10 กันยายน ค.ศ. 1887(1887-09-10) Pontedera แคว้นตอสคานา ราชอาณาจักรอิตาลี
เสียชีวิต: 17 ตุลาคม ค.ศ. 1978(1978-10-17) (91 ปี) โรม แคว้นลัตซีโย อิตาลี
เชื้อชาติ: อิตาลี
พรรคการเมือง: Italian People's Party (ค.ศ. 1919–1926) Christian Democracy (ค.ศ. 1943–1978)
คู่สมรส: Carla Bissatini  (ค.ศ. 1941–1978) 
ศิษย์เก่า: Scuola Normale Superiore di Pisa
วิชาชีพ: ครู
ลายมือชื่อ: 

โจวันนี กรอนกี (อิตาลี: Giovanni Gronchi; 10 กันยายน ค.ศ. 1887 – 17 ตุลาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักการเมืองชาวอิตาลี เขาเป็นประธานาธิบดีคนที่ 3 แห่งสาธารณรัฐอิตาลี และอดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2503 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
โบลซาโน

| Bolzano Bozen |
| --- | --- |
เทศบาล
Comune di Bolzano Stadt Bozen
โบลซาโน
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของBolzano Bozen 
Bolzano Bozenที่ตั้งของBolzano Bozenในข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Location_map บรรทัดที่ 42: Unable to find the specified location map definition: "Module:Location map/data/Italy Trentino-South Tyrol#Italy#Europe" does not exist
พิกัด: 46°30′N 11°21′E﻿ / ﻿46.500°N 11.350°E﻿ / 46.500; 11.350
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: Trentino-Alto Adige/Südtirol
จังหวัด: South Tyrol (BZ)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Renzo Caramaschi (PD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 52.3 ตร.กม. (20.2 ตร.ไมล์)
ความสูง: 262 เมตร (860 ฟุต)
ประชากร (มีนาคม 2018)
 • ทั้งหมด: 107,436 คน
 • ความหนาแน่น: 2,100 คน/ตร.กม. (5,300 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Italian: bolzanini   German: Bozner   Ladin: bulsanins
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 39100
รหัสเขตโทรศัพท์: 0471
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
โบลซาโน (อิตาลี: Bolzano) เป็นเมืองหลักของจังหวัดเซาท์ทีโรล ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี มีประชากร 107,436 คน โบลซาโนยังเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดเซาท์ทีโรล
โบลซาโนเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยอิสระโบเซน-โบลซาโน ที่มีการสอนและประชุมสัมมนาเป็นภาษาอังกฤษ เยอรมันและอิตาลี
ในการจัดอันดับคุณภาพชีวิตของเมืองในอิตาลีประจำปี 2014 โบลซาโนเป็นเมืองที่มีคุณภาพชีวิตดีที่สุดในอิตาลี