stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กอมรัต

| กอมรัต Komrat |
| --- | --- |
เทศบาล

   ธง ตรา
กอมรัตที่ตั้งของกอมรัตในมอลโดวา
พิกัด: 46°19′N 28°40′E﻿ / ﻿46.317°N 28.667°E﻿ / 46.317; 28.667
ประเทศ:  มอลโดวา
เขตปกครองตนเอง:  กากาอูซียา
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1443/1789
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Sergey Anastasov
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 164 ตร.กม. (63 ตร.ไมล์)
ประชากร (2014)
 • ทั้งหมด: 20,113 คน
 • ความหนาแน่น: 120 คน/ตร.กม. (320 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+2 (EET)
ภูมิอากาศ: Cfb
เว็บไซต์: http://comrat.md
กอมรัต (กากาอุซ: Komrat; โรมาเนีย: Comrat) เป็นนครและเทศบาลในประเทศมอลโดวา และเป็นเมืองหลักของหน่วยดินแดนปกครองตนเองกากาอูซียา ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ ใน ค.ศ. 2014 กอมรัตมีประชากร 20,113 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวกากาอุซ
ประชากร

1989: 25,800 (สำมะโนทางการ)
1991: 27,500 (ประมาณ)
1996: 27,400 (ประมาณ)
2004: 23,429 (สำมะโนทางการ)
2006: 22,369 (ประมาณ)
2011: 24,135 (ประมาณ)
2014: 20,113 (สำมะโนทางการ)
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของกอมรัต> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของกอมรัต> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอมรัต> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอมรัต> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอมรัต> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอมรัต> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอมรัต> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอมรัต> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอมรัต> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอมรัต> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอมรัต> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอมรัต> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอมรัต> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอมรัต> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 0.7 (33.3) | 2.2 (36) | 7.6 (45.7) | 15.8 (60.4) | 21.8 (71.2) | 25.2 (77.4) | 27.1 (80.8) | 26.9 (80.4) | 22.7 (72.9) | 16.0 (60.8) | 8.6 (47.5) | 3.4 (38.1) | 14.83 (58.7) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -2.5 (27.5) | -1.0 (30.2) | 3.6 (38.5) | 10.7 (51.3) | 16.4 (61.5) | 19.8 (67.6) | 21.5 (70.7) | 21.1 (70) | 16.9 (62.4) | 10.9 (51.6) | 5.0 (41) | 0.4 (32.7) | 10.23 (50.42) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -5.7 (21.7) | -4.1 (24.6) | -0.3 (31.5) | 5.6 (42.1) | 11.1 (52) | 14.5 (58.1) | 16.0 (60.8) | 15.3 (59.5) | 11.2 (52.2) | 5.9 (42.6) | 1.5 (34.7) | -2.5 (27.5) | 5.71 (42.28) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 31 (1.22) | 35 (1.38) | 30 (1.18) | 39 (1.54) | 51 (2.01) | 71 (2.8) | 60 (2.36) | 44 (1.73) | 44 (1.73) | 26 (1.02) | 34 (1.34) | 35 (1.38) | 500 (19.69) |
แหล่งที่มา: Climate-data.org
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล 
ตราเมืองกอมรัตแบบแรก (1932—2005)
หมู่เกาะกิลเบิร์ต

หมู่เกาะกิลเบิร์ต (อังกฤษ: Gilbert Islands อดีตมีชื่อว่า คิงส์มิลล์ (Kingsmill) หรือ หมู่เกาะคิงส์มิลล์ (King's-Mill Islands); คิริบาส: Tungaru) เป็นกลุ่มอะทอลล์และเกาะปะการังรวม 16 เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่ระหว่างปาปัวนิวกินีกับฮาวาย ส่วนใหญ่เป็นเกาะในประเทศคิริบาส เกาะสำคัญที่สุดได้แก่ เกาะตาราวา ที่เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงประเทศคิริบาส มีประชากรอาศัยอยู่เกือบครึ่งหนึ่งของประเทศ เกาะอื่น ๆ คือ บูตารีตารี อาไบอาง อาเบมามา ตาบีเตอูเอ โนโนอูตี และเบรู เกาะเหล่านี้มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่นมาเป็นเวลานาน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Gilbert Islands
The Battle for Tarawa, Appendix G
"Gilbert Islands" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). 1911.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
ปวงตาปิทร์

| ปวงตาปิทร์ |
| --- | --- |
Subprefecture และเทศบาล
ทัศนียภาพของเมืองปวงตาปิทร์ มองจากท่าเรือเดินทะเล
ที่ตั้งของปวงตาปิทร์ (สีแดง) ในกัวเดอลุป
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้นและจังหวัดโพ้นทะเล: กัวเดอลุป
เขต: ปวงตาปิทร์
อำเภอ: ปวงตาปิทร์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–2026) : Harry Durimel
พื้นที่1: 2.66 ตร.กม. (1.03 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 729.7 ตร.กม. (281.7 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 15,410 คน
 • ความหนาแน่น: 5,800 คน/ตร.กม. (15,000 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2017): 252,271 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 350 คน/ตร.กม. (900 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล (2017): 307,237 คน
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 97120 /97110
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
ปวงตาปิทร์ (ฝรั่งเศส: Pointe-à-Pitre, ออกเสียง: [pwɛ̃tapitʁ]), ปวงตาปิต (ครีโอลกัวเดอลุป: Pwentapit, ออกเสียง: [pwɛ̃tapit]) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ลาปวงต์ (ครีโอลกัวเดอลุป: Lapwent, ออกเสียง: [lapwɛ̃t]) เป็นเมืองใหญ่สุดในกัวเดอลุป แคว้นโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศสในมหาสมุทรแอตแลนติก
ปวงตาปิทร์ไม่ใช่ศูนย์กลางบริหารของแคว้นกัวเดอลุป แต่ถือเป็นเมืองใหญ่สุดและเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจของแคว้นกัวเดอลุป ใน ค.ศ. 2017 มีประชากรประมาณ 307,237 คนอาศัยอยู่ในเขตเมืองและปริมณฑลปวงตาปิทร์ ท่าอากาศยานปวงตาปิทร์ถือเป็นท่าอากาศยานหลักของแคว้นกัวเดอลุป
แหล่งข้อมูลอื่น

City official website (ในภาษาฝรั่งเศส)
GigaCatholic- the former bishopric
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  โปแลนด์  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
เลเวอร์คูเซิน

| เลเวอร์คูเซิน   |
| --- | --- |
เมือง
Morsbroich Palace
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเลเวอร์คูเซิน 
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: นอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
จังหวัด: Köln
อำเภอ: นครนอกอำเภอ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Reinhard Buchhorn (CDU)
 • พรรคที่บริหาร: CDU / SPD / Bürgerliste
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 78.85 ตร.กม. (30.44 ตร.ไมล์)
ความสูง: 60 เมตร (200 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 163,905 คน
 • ความหนาแน่น: 2,100 คน/ตร.กม. (5,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสโทรศัพท์: 0214, 02171 & 02173
ทะเบียนพาหนะ: LEV
เว็บไซต์: www.Leverkusen.de/English
เลเวอร์คูเซิน (เยอรมัน: Leverkusen, ออกเสียง: [ˈleːvɐˌkuːzn̩]) เป็นเมืองในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไรน์ เมืองติดกับโคโลญทางทิศใต้ และติดกับเมืองหลวงของรัฐ เมืองดึสเซลดอร์ฟ ทางทิศเหนือ มีประชากรราว 161,000 คน เป็นที่ตั้งของบริษัทยา ไบเออร์ และมีสโมสรฟุตบอลไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน
เรือคอร์เวตชั้นเบราน์ชไวค์

เรือคอร์เวตชั้นเบราน์ชไวค์ (เยอรมัน: Korvette K130) บางครั้งเรียกว่า เรือคอร์เวต 130 เป็นชั้นเรือคอร์เวตเดินทะเลรุ่นใหม่ล่าสุดของประเทศเยอรมนี โดยเรือรบห้าลำได้เข้ามาแทนที่เรือเร็วโจมตีชั้นเกพรัดของกองทัพเรือเยอรมัน
ส่วนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2016 มีการประกาศว่าจะมีการจัดหาเรือคอร์เวตชุดที่สองจำนวนห้าลำ ซึ่งแต่เดิมจะจัดหาระหว่าง ค.ศ. 2022–2025 แต่ขณะนี้มีรายงานว่าล่าช้า การตัดสินใจดังกล่าวเป็นไปตามข้อกำหนดของเนโทที่คาดหวังว่าเยอรมนีจะจัดหาเรือคอร์เวตทั้งหมดสี่ลำในระดับความพร้อมสูงสุดสำหรับปฏิบัติการเขตชายฝั่งภายใน ค.ศ. 2018 และด้วยเรือคอร์เวตเพียงห้าลำสามารถจัดหาได้เพียงสองลำเท่านั้น
บรรณานุกรม

Warship International Staff (2007). "First of the German K 130 Class". Warship International. XLIV (4): 364–365. ISSN 0043-0374.
แหล่งข้อมูลอื่น

Korvette Braunschweig-Klasse @ Marine (official homepage of the German Navy)
Manufacturer's website
เรือประจัญบานชั้นชาร์นฮอสท์

ระวังสับสนกับ เรือลาดตระเวนชั้นชาร์นฮอสท์ หรือ เรือประจัญบานชาร์นฮอสท์
| --- | --- |
Illustration of the Scharnhorst class
ภาพรวมชั้น
ชื่อ::  Scharnhorst
ผู้สร้าง::   Deutsche Werke  Kriegsmarinewerft Wilhelmshaven 
ผู้ใช้งาน::  Kriegsmarine
ก่อนหน้าโดย::  L 20e α-class battleship (planned)
ตามหลังโดย::  Bismarck-class battleship
สร้างเมื่อ::  1935 - 1939
ในราชการ::  1938 - 1943
เสร็จแล้ว::   Scharnhorst  Gneisenau 
สูญเสีย::  2
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท::  Battleship/Battlecruiser
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  32,100 long tons (standard)  38,100 LT (full load)
ความยาว::  235 เมตร (771 ฟุต) overall  226 เมตร (741 ฟุต) waterline
ความกว้าง::  30 เมตร (98 ฟุต)
กินน้ำลึก::  9.69 เมตร (31.8 ฟุต) at 37,303 tons
ระบบขับเคลื่อน::  3 Germania/Brown, Boveri & Co geared turbines  3 three-bladed propellers, 4.8 m (15 ft 9 inch) diameter  151,893 metric horsepower (149,815 indicated horsepower; 111,717 กิโลวัตต์)
ความเร็ว::  31 kt
พิสัยเชื้อเพลิง::  Scharnhorst: 7,100 nmi (13,100 km; 8,200 mi) at 19 นอต (35 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 22 ไมล์ต่อชั่วโมง)  Gneisenau: 6,200 ไมล์ทะเล (11,500 กิโลเมตร; 7,100 ไมล์) at 19 knots
อัตราเต็มที่::  1,669 (56 officers, 1613 enlisted)
ยุทโธปกรณ์::  9 × 28 cm/54.5 (11 inch) SK C/34  12 × 15 cm/55 (5.9") SK C/28  14 × 10.5 cm/65 (4.1 inch) SK C/33  16 × 3.7 cm/L83 (1.5") SK C/30  10 (later 16) × 2 cm/65 (0.79") C/30 or C/38  6 × 533 mm torpedo tubes
เกราะ::  Belt: 350 มิลลิเมตร (13.8 นิ้ว)  Deck: 50 ถึง 95 มิลลิเมตร (1.97 ถึง 3.74 นิ้ว)  Turrets:200 ถึง 360 มิลลิเมตร (7.87 ถึง 14.2 นิ้ว)  Conning tower: 350 มิลลิเมตร (13.8 นิ้ว)
อากาศยาน::  3 Arado Ar 196A-3
อุปกรณ์สนับสนุนการบิน::  1 catapult
ชั้นเรือชาร์นฮอสท์ (เยอรมัน: Scharnhorst-Klasse) เป็นเรือประจัญบานชั้นแรกที่เป็นทั้งเรือประจัญบานและเรือลาดตระเวนรบในลำเดียว ถูกสร้างขึ้นโดยครีกซมารีเนอ(กองทัพเรือเยอรมัน)แห่งนาซีเยอรมันในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เรือระดับคลาสนี้ประกอบด้วยเรือสองลำ: ชาร์นฮอร์ชตและไกเซเนา ชาร์นฮอร์ชตได้เปิดตัวครั้งแรกและถือเป็นเรือนำหน้าโดยบางแหล่ง พวกเขายังเรียกว่า ไกเซเนา-คลาสในแหล่งข้อมูลอื่นๆ ไกเซเนาเป็นเรือลำแรกที่ถูกปล่อยลงและได้รับมอบหมายหน้าที่ พวกเขาได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการเสริมสร้างกองทัพเรือเยอรมันหลังสนธิสัญญาแวร์ซาย เรือได้ติดอาวุธด้วยปืน 28 ซม.(ใน 11) เอสเค ซี/34 จำนวนเก้ากระบอกในสามป้อมปราการเรือ แผนที่จะเปลี่ยนด้วยปืน 38 ซม.(ใน 15) เอสเค ซี/34 จำนวนหกกระบอกในป้อมคู่ไม่เคยเกิดขึ้นจริงเลย
เรือสองลำได้ถูกปล่อยในปี ค.ศ. 1935 ได้เปิดฉากในปลายปี ค.ศ. 1936 และได้รับมอบหมายหน้าที่เข้าสู่กองเรือเยอรมันโดยต้นปี ค.ศ. 1939 ชาร์นฮอร์ชตและไกเซเนาได้ออกปฏิบัติการร่วมกันในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง
เรือ

| เรือ | ตั้งชื่อตาม | อู่ต่อเรือ | วางกระดูกงู | ปล่อยลงน้ำ | ประจำการ | สถานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชาร์นฮอสท์ | แกร์ฮาร์ท ฟ็อน ชาร์นฮอสท์ | Kriegsmarinewerft, วิลเฮ็ลมส์ฮาเฟิน | 15 มิถุนายน 1935 | 3 ตุลาคม 1936 | 7 มกราคม 1939 | Sunk following surface action, 26 December 1943 |
| กไนเซอเนา | เอากุสท์ ไนท์ฮาร์ท ฟ็อน กไนเซอเนา | Deutsche Werke, คีล | 6 พฤษภาคม 1935 | 8 ธันวาคม 1936 | 21 พฤษภาคม 1938 | Sunk as blockship at Gotenhafen, 23 March 1945; hull raised for breaking up, 1951 |
เลิทเชินทัล

ทัศนียภาพเมื่อมองไปทางตะวันออก
เลิทเชินทัล (เยอรมัน: Lötschental) เป็นหุบเขาที่ใหญ่ที่สุดทางตอนเหนือของหุบเขาโรนในรัฐวาเลของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณเทือกเขาแอลป์ หุบเขานี้มีความยาวประมาณ 27 กิโลเมตร รายล้อมด้วยภูเขาสูงหลายแห่ง บีทชฮอร์น (3,934เมตร), ฮอคเคินฮอร์น (3,293เมตร), วีเลอร์ฮอร์น (3,307เมตร) เป็นต้น หุบเขาแห่งนี้มีประชากรทั้งสิ้นราว 1,500 คน หมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุดชื่อวีเลอร์ (Wiler)
เว็งเงิน

ทัศนยียภาพของเว็งเงิน
เว็งเงิน (เยอรมัน: Wengen) เป็นหมู่บ้านในที่ราบสูงรัฐแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ หมู่บ้านนี้อยู่ที่ระดับความสูง 1,274 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ตั้งอยู่บริเวณเขายุงเฟรา มีประชากรราว 1,300 คน เส้นทางง่ายที่สุดในการเข้าถึงเว็งเงินคือการโดยสารรถรางไต่เขาจากหมู่บ้านเลาเทอร์บรุนเนินซึ่งใช้เวลาราว 12 นาที ที่หมู่บ้านแห่งนี้มีทางรถไฟเชื่อมไปยังช่องเขาไคลเนอไชเด็ค และมีกระเช้าลอยฟ้าเชื่อมไปยังหมู่บ้านกรินเดิลวัลท์ เป็นหนึ่งในสถานที่นิยมมาเล่นสกีในฤดูหนาว การเข้าถึงโดยรถยนต์มายังหมู่บ้านแห่งนี้มีค่อนข้างลำบาก รถยนต์ในหมู่บ้านนี้แทบจะทั้งหมดเป็นรถยนต์ขนาดเล็กเพื่อการพาณิชย์และพบเห็นได้น้อยมาก
เร็คลิงเฮาเซิน

| เร็คลิงเฮาเซิน   |
| --- | --- |
เทศบาล
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเร็คลิงเฮาเซิน  ในอำเภอRecklinghausen  
เร็คลิงเฮาเซิน  แสดงแผนที่เยอรมนีเร็คลิงเฮาเซิน  แสดงแผนที่รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
พิกัด:  51°35′6″N 7°9′43″E﻿ / ﻿51.58500°N 7.16194°E﻿ / 51.58500; 7.16194
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: นอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
จังหวัด: มึนส์เทอร์  
อำเภอ: Recklinghausen
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 66.4 ตร.กม. (25.6 ตร.ไมล์)
ความสูง: 85 เมตร (279 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 110,705 คน
 • ความหนาแน่น: 1,700 คน/ตร.กม. (4,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 45601–45665
รหัสโทรศัพท์: 02361
ทะเบียนพาหนะ: RE
เร็คลิงเฮาเซิน (เยอรมัน: Recklinghausen) เป็นเมืองในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลินของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางเหนือของเมืองโคโลญไปราว 96 กิโลเมตร เป็นเมืองที่มีจุดเด่นคือการทำฟาร์มและแปลงเกษตรกรรมขนาดใหญ่ทางเหนือของเมือง ในอดีตเมืองแห่งนี้เคยเป็นสมาชิกในสันนิบาตฮันเซอ
แหล่งข้อมูลอื่น

Museums of Recklinghausen (เยอรมัน)
Corpus juris of the county of Recklinghausen[ลิงก์เสีย]
| ด ค กเมืองในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
1,000,000+ คน:  โคโลญ  เบอร์ลิน  มิวนิก  ฮัมบวร์ค 
500,000+ คน:  ชตุทการ์ท  ดอร์ทมุนท์  ดึสเซิลดอร์ฟ  เดรสเดิน  เนือร์นแบร์ค  เบรเมิน  ไลพ์ซิช  แฟรงก์เฟิร์ต  เอ็สเซิน  ฮันโนเฟอร์ 
200,000+ คน:  เก็ลเซินเคียร์เชิน  คีล  เค็มนิทซ์  เครเฟ็ลท์  คาลส์รูเออ  ดืสบวร์ค  บ็อน  บีเลอเฟ็ลท์  เบราน์ชไวค์  โบคุม  ไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา  มัคเดอบวร์ค  มันไฮม์  มึนส์เทอร์  เมินเชินกลัทบัค  ไมนทซ์  ร็อสท็อค  ลือเบ็ค  วีสบาเดิน  วุพเพอร์ทาล  อาเคิน  เอาคส์บวร์ค  แอร์ฟวร์ท  โอเบอร์เฮาเซิน  ฮัลเลอ (ซาเลอ) 
100,000+ คน:  เกิททิงเงิน  ค็อทบุส  คัสเซิล  โคเบล็นทซ์  ซัลทซ์กิทเทอร์  ซาร์บรึคเคิน  ซีเกิน  โซลิงเงิน  ดาร์มชตัท  เทรียร์  น็อยส์  บ็อทร็อพ  เบรเมอร์ฮาเฟิน  แบร์กิชกลัทบัค  พ็อทซ์ดัม  พาเดอร์บอร์น  ฟอทซ์ไฮม์  เฟือร์ท  มืลไฮม์  เมอส์  เยนา  ร็อยท์ลิงเงิน  เร็คลิงเฮาเซิน  เร็มไชท์  เรเกินส์บวร์ค  ลูทวิชส์ฮาเฟิน  เลเวอร์คูเซิน  ว็อลฟส์บวร์ค  เวือทซ์บวร์ค  อ็อฟเฟินบัคอัมไมน์  อ็อลเดินบวร์ค  อ็อสนาบรึค  อิงก็อลชตัท  อุล์ม  แอร์ลังเงิน  ฮัม  ฮาเกิน  ฮิลเดิสไฮม์  แฮร์เนอ  ไฮล์บร็อน  ไฮเดิลแบร์ค 
อื่น ๆ:  ชวาบัค  บัมแบร์ค 
↑   "Bevölkerung der Gemeinden Nordrhein-Westfalens am 31. Dezember 2020". Landesbetrieb Information und Technik NRW (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 21 มิถุนายน 2021.
อักซุม

| อักซุม ኣኽሱም/አክሱም/አኵስም |
| --- | --- |
เมือง
บนลงล่างและซ้ายไปขวา: โอเบลิสก์แห่งอักซุม, จารึกกษัตริย์เอซานา, วัดน้อยพระบัญญัติ โบสถ์พระนางมารีแห่งไซออน, ซากปรักหักพังของดุนกูร์, สวนจารึกทางเหนือ, มุมมองเมืองอักซุม
อักซุม
พิกัด:  14°7′15″N 38°43′40″E﻿ / ﻿14.12083°N 38.72778°E﻿ / 14.12083; 38.72778
ประเทศ: เอธิโอเปีย
ภูมิภาค: ติกราย
เขต: เมเคลาย
ความสูง: 2,131 เมตร (6,991 ฟุต)

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: i, iv
อ้างอิง: 15
ขึ้นทะเบียน: 1980 (สมัยที่ 4th)
 
อักซุม (อังกฤษ: Axum หรือ Aksum; /ˈæksuːm/; ทือกรึญญา: ኣኽሱም; กืออึซ: አኵስም Ak̠ʷsəm; อามารา: አክሱም Ak̠sum) เป็นเมืองในภูมิภาคติกรายของเอธิโอเปีย มีประชากรราว 66,800 คนในปี 2015 อักซุมเป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวจนกระทั่งเกิดสงครามติกรายในปี 2020
อักซุมเป็นที่ตั้งของราชธานีในอดีต ของจักรวรรดิอักซุม ซึ่งร่ำรวยและเรืองอำนาจจากการควบคุมการค้าทางทะเล และมีอำนาจในภูมิภาคระหว่าง 400 ปีก่อนคริสต์กาลจนถึงศตวรรษที่ 10 ยูเนสโกประกาศให้แหล่งโบราณสถานต่าง ๆ แห่งอักซุมเป็นแหล่งมรดกโลกในปี 1980 ด้วยคุณค่าทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์
อ่านเพิ่ม

Francis Anfray. Les anciens ethiopiens. Paris: Armand Colin, 1991.
Yuri M. Kobishchanov. Axum (Joseph W. Michels, editor; Lorraine T. Kapitanoff, translator). University Park, Pennsylvania: University of Pennsylvania, 1979. ISBN 0-271-00531-9
David W. Phillipson. Ancient Ethiopia. Aksum: Its antecedents and successors. London: The British Brisith Museum, 1998.
David W. Phillipson. Archaeology at Aksum, Ethiopia, 1993–7. London: British Institute in Eastern Africa, 2000. ISBN 1-872566-13-8
Stuart Munro-Hay. Aksum: An African Civilization of Late Antiquity. Edinburgh: University Press. 1991. ISBN 0-7486-0106-6 online edition
Stuart Munro-Hay. Excavations at Aksum: An account of research at the ancient Ethiopian capital directed in 1972-74 by the late Dr Nevill Chittick London: British Institute in Eastern Africa, 1989 ISBN 0-500-97008-4
Sergew Hable Sellassie. Ancient and Medieval Ethiopian History to 1270  Addis Ababa:  United Printers, 1972.
African Zion, the Sacred Art of Ethiopia. New Haven:  Yale University Press, 1993.
J. Theodore Bent. The Sacred City of the Ethiopians: Being a Record of Travel and Research in Abyssinia in 1893. London: Longmans, Green and Co, 1894. online edition
แหล่งข้อมูลอื่น

Ethiopian Treasures — Queen of Sheba, Aksumite Kingdom — Aksum
Kingdom of Aksum article from "About Archaeology"
UNESCO – World Heritage Sites — Aksum
The Metropolitan Museum of Art — "Foundations of Aksumite Civilization and Its Christian Legacy (1st–7th century)"
On Axum เก็บถาวร 2010-01-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
More on Axum
Axum from Catholic Encyclopedia
Final obelisk section in Ethiopia, BBC, 25 April 2005
Axum Heritage Site on Aluka digital library
Aksum World Heritage Site in panographies – 360 degree interactive imaging
แม่แบบ:Woredas of the Mehakelegnaw Zone
แม่แบบ:World Heritage Sites in Ethiopia
แม่แบบ:Cities of Ethiopia
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades 
อื่น ๆ:  IdRef
เลาเอินบวร์ค

| เลาเอินบวร์ค  |
| --- | --- |
เมือง
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเลาเอินบวร์ค ในอำเภอเลาเอินบวร์ค  
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
อำเภอ: เลาเอินบวร์ค  
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 9.54 ตร.กม. (3.68 ตร.ไมล์)
ความสูง: 49 เมตร (161 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 11,321 คน
 • ความหนาแน่น: 1,200 คน/ตร.กม. (3,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 21481
รหัสโทรศัพท์: 04153
ทะเบียนพาหนะ: RZ
เลาเอินบวร์ค (เยอรมัน: Lauenburg) หรือชื่อเต็มคือ เลาเอินบวร์คอันแดร์เอ็ลเบอ (เยอรมัน: Lauenburg an der Elbe) เป็นเมืองชนบทในรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่บนชายฝั่งด้านเหนือของแม่น้ำเอ็ลเบอ ทางตะวันออกของนครฮัมบวร์ค เมืองนี้ก่อตั้งเมื่อค.ศ. 1182 โดยแบร์นฮาร์ท ดยุกแห่งซัคเซิน (Bernhard, Herzog von Sachsen) แห่งตระกูลอัสคาร์เนียร์ บรรพบุรุษของเหล่าดยุกแห่งเลาเอินบวร์ค เลาเอินบวร์คเคยมีสถานะเป็นดัชชีที่ชื่อ ซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค จนกระทั่งถูกยุบเป็นมณฑลของปรัสเซียในปีในปีค.ศ. 1876
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (เยอรมัน)
Altstadt-Lauenburg เก็บถาวร 2018-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน)
↑   "Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2020 (XLS-file)". Statistisches Amt für Hamburg und Schleswig-Holstein (ภาษาเยอรมัน).
เลอ็อนฮาร์ท ฟุคส์

| เลอ็อนฮาร์ท ฟุคส์ |
| --- | --- |

เกิด: ค.ศ. 1501 เวมดิง ดัชชีแห่งบาวาเรีย
เสียชีวิต: 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1566 ทือบิงเงิน เวือร์ทเทิมแบร์ค
สัญชาติ: เยอรมัน
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: พฤกษศาสตร์, การแพทย์
ชื่อย่อที่ใช้ทางพฤกษศาสตร์: L.Fuchs
 
เลอ็อนฮาร์ท ฟุคส์ (เยอรมัน: Leonhart Fuchs, บางครั้งสะกด Leonhard Fuchs; ค.ศ. 1501 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1566) เป็นแพทย์และนักพฤกษศาสตร์ชาวเยอรมัน เกิดในปี ค.ศ. 1501 ที่เมืองเวมดิงในดัชชีแห่งบาวาเรีย เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแอร์ฟวร์ทขณะมีอายุได้ 12 ปี และสำเร็จการศึกษาด้านการแพทย์จากสถาบันในอิงโกลชตัดท์ ระหว่างปี ค.ศ. 1524-1526 เขาทำงานเป็นแพทย์ในมิวนิก ก่อนจะกลับมาเป็นอาจารย์ที่อิงโกลชตัดท์ ในปี ค.ศ. 1533 ฟุคส์ได้รับการติดต่อให้มาทำงานที่มหาวิทยาลัยทือบิงเงิน ที่นั่นเขาดำรงตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ด้านการแพทย์และริเริ่มการสร้างสวนสมุนไพร จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1566
ฟุคส์มีผลงานที่สำคัญคือ หนังสือ De Historia Stirpium Commentarii Insignes (บทวิจารณ์ที่สำคัญในประวัติศาสตร์พืช) ซึ่งเป็นหนังสือที่รวบรวมข้อมูลที่ถูกต้องที่สุดเกี่ยวกับพืชในเวลานั้น เขาได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสามชาวเยอรมันที่เป็นบิดาแห่งวิชาพฤกษศาสตร์ (ร่วมกับบ็อคและบรูนเฟ็ลส์) และชื่อถูกนำไปตั้งเป็นชื่อสกุลโคมญี่ปุ่น (Fuchsia)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เลอ็อนฮาร์ท ฟุคส์
Fuchs, Leonhart - Encyclopedia.com
เว็ทซ์ลาร์

| เว็ทซ์ลาร์ |
| --- | --- |
เมือง
ย่านเมืองเก่า
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเว็ทซ์ลาร์ในอำเภอLahn-Dill-Kreis  
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: เฮ็สเซิน
จังหวัด: Gießen
อำเภอ: Lahn-Dill-Kreis
เขตการปกครอง: 8 quarters
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Wolfram Dette (FDP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 75.67 ตร.กม. (29.22 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด: 402 เมตร (1,319 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 148 เมตร (486 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 53,188 คน
 • ความหนาแน่น: 700 คน/ตร.กม. (1,800 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 35576–35586
รหัสโทรศัพท์: 06441
ทะเบียนพาหนะ: WZ, LDK
เว็บไซต์: wetzlar.de
เว็ทซ์ลาร์ (เยอรมัน: Wetzlar) เป็นเมืองในรัฐเฮ็สเซิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ที่จุดพิกัด  8° 30′ E, 50° 34′ N บนฝั่งแม่น้ำลาน มีมหาวิหารแห่งเซนต์แมรีที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 12 เป็นศิลปะโรมาเนสก์ เมืองมีการผลิตอุปกรณ์ส่องมอง
เรือดำน้ำแบบ 209

เรือดำน้ำแบบ 209 (อังกฤษ: Type 209 submarine; เยอรมัน: U-Boot-Klasse 209) เป็นเรือดำน้ำเครื่องยนต์ดีเซลที่ได้รับการออกแบบโดยบริษัท Howaldtswerke-Deutsche Werft (HDW) ของเยอรมนี ในช่วงปลายทศวรรษ 1960 เพื่อใช้สำหรับส่งออก  เป็นเรือดำน้ำขนาดเล็กที่ไม่ได้เข้าประจำการในกองทัพเยอรมนี แต่ถูกส่งออกไปยัง 13 ประเทศทั่วโลก เป็นจำนวนมากกว่า 60 ลำ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1971 เป็นต้นมา
เรือดำน้ำแบบนี้พัฒนาขึ้นมาจากแบบแผนของเรือดำน้ำแบบ 206 ปัจจุบันประจำการในกองทัพเรืออาร์เจนตินา บราซิล ชิลี โคลอมเบีย เอกวาดอร์ กรีซ อินเดีย อินโดนีเซีย เกาหลีใต้ เปรู แอฟริกาใต้ ตุรกี และโบลิเวีย
คุณสมบัติเฉพาะ

|  | 1100 | 1200 | 1300 | 1400 | 1500 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ระวางขับน้ำ (ดำน้ำ) | 1,207 t | 1,285 t | 1,390 t | 1,586 t | 1,810 t |
| ขนาด | 54.1 × 6.2 × 5.9 m | 55.9 × 6.3 × 5.5 m | 59.5 × 6.2 × 5.5 m | 61.2 × 6.25 × 5.5 m | 64.4 × 6.5 × 6.2 m |
ตัวเรือต้านทานความกด (Pressure Hull): 6.8 m
ระบบขับเคลื่อน: Diesel-electric, 4 diesels, 1 shaft
| ระบบขับเคลื่อน | 5,000 แรงม้า | 5,000 แรงม้า | 5,000 แรงม้า | 5,000 แรงม้า | 6,100 แรงม้า |
| ระบบขับเคลื่อน | 4 x 120-cell batteries | 4 x 120-cell batteries | 4 x 120-cell batteries | 4 x 120-cell batteries | 4 x 132-cell batteries |
| ความเร็ว (ผิวน้ำ) | 11 น็อต | 11 น็อต | 11 น็อต | 11 น็อต | 11.5 น็อต |
| ความเร็ว (ดำน้ำ) | 21.5 น็อต | 21.5 น็อต | 21.5 น็อต | 22 น็อต | 22.5 น็อต |
ระยะทำการ (ผิวน้ำ): 11,000 ไมล์ทะเล (20,000 กม.) ที่ความเร็ว 10 น็อต (20 กม/ชม)
ระยะทำการ (ใช้กล้อง): 8,000 ไมล์ทะเล (15,000 กม.) ที่ความเร็ว 10 น็อต (20 กม/ชม)
ระยะทำการ (ดำน้ำลึก): 400 ไมล์ทะเล (700 กม.) ที่ความเร็ว 4 น็อต (7 กม/ชม)
เวลาปฏิบัติการ: 50 วัน
ความลึกสูงสุด: 500 เมตร
อาวุธ:  8 x 533 mm ท่อปล่อยตอร์ปิโด 14 ตอร์ปิโด  อุปกรณ์เสริม UGM-84 Harpoon  อุปกรณ์เสริม ทุ่นระเบิด
| กำลังพลประจำการ | 31 | 33 | 33 | 30 | 36 |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Type 209 submarine
ชามอนี

| ชามอนี Chamôni (อาร์เปอตัง) |
| --- | --- |
เทศบาล
หุบเขาชามอนีใน ค.ศ. 2010 มองจาก La Flégère โดยมียอดเขามงบล็องเป็นฉากหลัง
   ตราอาร์ม
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: โอแวร์ญ-โรนาลป์
จังหวัด: โอต-ซาวัว
เขต: Bonneville
อำเภอ: Le Mont-Blanc
สหเทศบาล: CC de la Vallée de Chamonix-Mont-Blanc
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–2026) : Éric Fournier
พื้นที่1: 245.46 ตร.กม. (94.77 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 8,648 คน
 • ความหนาแน่น: 35 คน/ตร.กม. (91 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 74056 /74400
สูงจากระดับน้ำทะเล: 995–4,807 m (3,264–15,771 ft)  (avg. 1,035 m หรือ 3,396 ft)
เว็บไซต์: www.chamonix.fr
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
ชามอนี-มง-บล็อง (ฝรั่งเศส: Chamonix-Mont-Blanc; อาร์เปอตัง: Chamôni-Mont-Blanc) โดยทั่วไปรู้จักกันในแบบสั้นว่า ชามอนี (Chamonix เดิมสะกดเป็น Chamounix; Chamôni) เป็นเทศบาลในจังหวัดโอต-ซาวัว แคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ เคยเป็นสถานที่จัดโอลิมปิกฤดูหนาว 1924 ซึ่งเป็นการจัดโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรก ตั้งอยู่ทางเหนือของมงบล็อง เมืองชามอนีถือเป็นหนึ่งของสถานที่พักตากอากาศด้านสกีที่เก่าแก่ที่สุดของฝรั่งเศส ได้รับความนิยมจากนักเล่นสกีและผู้ชื่นชอบภูเขา
สถานะ

ชามอนีเป็นเทศบาลที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ในประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ด้วยขนาดพื้นที่ 245 ตารางกิโลเมตร (95 ตารางไมล์) และจำนวนประชากรประมาณ 8,900 คน อยู่ในอันดับที่ 1,089 ของประเทศ