stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อิซาเบล เบงเก
อาชีพ > การอนุรักษ์ป่าไม้อบอุ่นไม่ผลัดใบ

ในฐานะผู้อำนวยการมูลนิธิวีโล-วีโล เธอได้เป็นส่วนหนึ่งของขบวนการอนุรักษ์เอกชนที่เกิดขึ้นในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ซึ่งวีโล-วีโล เป็นพื้นที่สงวนและการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์เพื่อผลกำไรของเอกชนที่ 60,000 ตารางกิโลเมตรทางตอนใต้ของประเทศชิลี สำหรับงานนี้ เธออาศัยอยู่ในทุ่งนา (ค.ศ. 2001–2004) ใกล้ชายฝั่งทะเลสาบปีรีอวยโกทางตอนเหนือของปาตาโกเนียกับนกแก้วที่ชื่อตุก โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อเพิ่มความยืดหยุ่นของระบบนิเวศ ซึ่งเบงเกเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มคนที่เป็นผู้บุกเบิกการบูรณาการทางสังคมและระบบนิเวศ ผ่านการสร้างทางเดินที่มีความหลากหลายทางชีวภาพรวมถึงการอนุรักษ์แหล่งที่อยู่ เธอทำงานร่วมกับองค์กรต่าง ๆ เช่น เซนดา ดาร์วิน และปาร์เกสปาราชิเล รวมทั้งมูลนิธิแพลเนตเฮอริเทจด้านการอนุรักษ์ป่าระดับนานาชาติ[ต้องการอ้างอิง]
อาชีพ > การวิจัยโบโนโบป่า

โบโนโบและชิมแปนซีเป็นญาติใกล้ชิดที่สุดของมนุษย์ แต่ลิงชนิดนี้กลับเป็นสัตว์ในตระกูลลิงที่คนรู้จักน้อยที่สุด พวกมันอยู่ในข่ายใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่งและอาศัยอยู่ทางใต้ของแม่น้ำคองโกในป่าเขตร้อนของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก โบโนโบเป็นสัตว์ที่แปลก เนื่องจากมีความต้องการทางเพศสูง, รักสงบ และมีระบบสังคมที่มีแม่เป็นหัวหน้าครอบครัว โดยตัวเมียที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกันจะผูกพันกันอย่างแน่นแฟ้น พวกมันก็เหมือนกับมนุษย์ คือเล่นตลอดชีวิต ซึ่งดูเหมือนว่าประสบการณ์ความสนุกทางสังคมเป็นประจำคือแกนหลักในการพัฒนาและรักษาสังคมที่เหนียวแน่นของโบโนโบ โดยเบงเกได้เน้นย้ำถึงความสำคัญของบทบาทของเพศเมียในสังคมสัตว์ ไม่เพียงแต่โบโนโบเท่านั้น แต่ยังรวมถึงในสายพันธุ์อื่น เช่น ช้าง เธอทำงานที่วัมบา เขตสงวนลัว ซึ่งเป็นแหล่งวิจัยโบโนโบที่เปิดดำเนินการยาวนานที่สุดในโลก และดำเนินการโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวญี่ปุ่นจากมหาวิทยาลัยเกียวโต รวมทั้งวัมบาได้รอดพ้นจากความวุ่นวายทางการเมืองหลายครั้งในภูมิภาคนี้ การนองเลือดที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งในคองโกหมายความว่าตอนที่เธอศึกษาได้กลายเป็นชาวตะวันตกคนแรกในรอบกว่า 20 ปีที่ได้ทำการวิจัยโบโนโบที่วัมบา
แหล่งข้อมูลอื่น

Isabel Behncke Izquierdo บน เท็ด
แม่แบบ:TED talk (2011)
National Geographic. https://blog.nationalgeographic.org/2015/02/12/essay-human-females-could-should-be-more-like-elephant-females/ เก็บถาวร 2019-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
BBC Earth (2015) Animals in Love: Play, laughter & bonding in bonobos (animal behavior documentary participation) https://www.bbc.co.uk/programmes/p02hs792/player
BBC Mundo (2020) Coronavirus Pandemic: perspectives from evolution and animal behavior (’12 best interviews of the year award’, in spanish)https://www.bbc.com/mundo/noticias-55395931
Teatro del Lago (2023) ‘Under the Volcano’ interview (by Leonidas Montes, CEP, in spanish) https://www.youtube.com/watch?v=blFwpAIUvVU
Planet Heritage http://www.planetheritage.org
Puerto Ideas (2020) ‘Humboldt and the Invention of Nature’ Andrea Wulf interview  https://puertodeideas.cl/es/programa/el-maravilloso-mundo-natural-de-humboldt เก็บถาวร 2020-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Humanidades dialoga sobre el origen de la vida junto a la primatóloga Isabel Behncke https://www.youtube.com/watch?v=VCdMP9coEHU&t=1s
อูร์รากาแห่งกัสติยา สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส

| อูร์รากา |
| --- | --- |

พระราชินีคู่สมรสแห่งโปรตุเกส
ครองราชย์: 26 มีนาคม ค.ศ. 1212 – 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1220
สิ้นพระชนม์: 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1220
ฝังพระศพ: อารามอัลกูบาซา
พระสวามี: พระเจ้าอาฟงซูที่ 2 แห่งโปรตุเกส
พระบุตร: พระเจ้าซังูที่ 2 แห่งโปรตุเกส พระเจ้าอาฟงซูที่ 3 แห่งโปรตุเกส ลียูโนร์แห่งโปรตุเกส สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก ฟือนังดู ลอร์ดแห่งแซร์ปา
ราชวงศ์: บูร์กอญของกัสติยา
พระบิดา: พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา
พระมารดา: เอเลนอร์แห่งอังกฤษ พระราชินีแห่งกัสติยา
อูร์รากาแห่งกัสติยา (สเปน: Urraca de Castilla) เป็นพระธิดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา กับเอเลนอร์แห่งอังกฤษ มีพระอัยกาและพระอัยกีทางฝั่งมารดาคือพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษและอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน
ประวัติ

อูร์รากาเสด็จพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ. 1186 หรือไม่ก็ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1187 เดิมถูกหมายตาให้เป็นเจ้าสาวของพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส แต่เอเลนอร์ไม่โปรดชื่อของพระองค์ (อูร์รากาในภาษากัสติยาแปลว่านกสาลิกาปากดำ) และโปรดชื่อของบลังกา (พระขนิษฐาของอูร์รากา) มากกว่า
ในปี ค.ศ. 1206 อูร์รากาอภิเษกสมรสกับเจ้าชายอาฟงซูที่ 2 แห่งโปรตุเกส ซึ่งมีพระชนมายุ 21 พรรษา และขณะนั้นเป็น "อิงฟังตึ" หรือทายาทในบัลลังก์
ในปี ค.ศ. 1212 พระสวามีของพระองค์ขึ้นเป็นกษัตริย์และพระองค์กลายเป็นพระราชินี พระเจ้าอาฟงซูที่ 2 ระบุไว้ในพินัยกรรมของพระองค์ในปี ค.ศ. 1214 ให้อูร์รากาเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินของทายาทของพระองค์ หากพระองค์สิ้นพระชนม์ก่อนพระราชินี ทว่าอูร์รากาสิ้นพระชนม์ก่อนพระองค์ตั้งแต่ยังสาวในวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1220 พระศพของอูร์รากาถูกฝังที่อารามอัลกูบาซา
ทายาท

พระเจ้าซังชูที่ 2 แห่งโปรตุเกส
พระเจ้าอาฟงซูที่ 3 แห่งโปรตุเกส
ลียูโนร์แห่งโปรตุเกส สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
ฟือร์นังดู ลอร์ดแห่งแซร์ปา
อิญญากิ อูร์ดังการิน

| อิญญากิ อูร์ดังการิน |
| --- | --- |

เกิด: 15 มกราคม พ.ศ. 2511 (56 ปี) ซูมาร์รากา แคว้นประเทศบาสก์ ประเทศสเปน
ตำแหน่ง: ดยุกแห่งปัลมาเดมายอร์กา (พ.ศ. 2540–2558)
คู่สมรส: อินฟันตากริสตินา เฟเดริกาแห่งสเปน (พ.ศ. 2540–2566)
บุตร: ฆวน อูร์ดังการิน ปาโบล อูร์ดังการิน มิเกล อูร์ดังการิน อิเรเน อูร์ดังการิน
บิดามารดา: ฆวน มาริอา อูร์ดังการิน เบร์ริโอโชอา (บิดา) แกลร์ ฟร็องซวซ ลีบาร์ต กูร์แต็ง (มารดา)
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> แฮนด์บอลชาย |
| --- | --- | --- |
|  |  แอตแลนตา 1996 | ทีมชาย |
|  |  ซิดนีย์ 2000 | ทีมชาย |
อิญญากิ อูร์ดังการิน อี ลิบาร์ต (สเปน: Iñaki Urdangarin y Liebaert; เกิด 15 มกราคม พ.ศ. 2511) อดีตนักกีฬาแฮนด์บอลชาวสเปน และเป็นอดีตพระภัสดาในอินฟันตากริสตินา เฟเดริกา พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 กับสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน
ประวัติ

อิญญากิ อูร์ดังการิน เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2511 ณ เมืองซูมาร์รากา แคว้นประเทศบาสก์ ประเทศสเปน เป็นบุตรของฆวน มาริอา อูร์ดังการิน เบร์ริโอโชอา (Juan María Urdangarín Berriochoa) กับแกลร์ ฟร็องซวซ ลีบาร์ต กูร์แต็ง (Claire Françoise Liebaert Courtain) บิดามีเชื้อสายบาสก์ ส่วนมารดาเป็นชาวเบลเยียมจากเมืองแอนต์เวิร์ป ซึ่งมีเชื้อสายวัลลูนและเฟลมิช เขามีพี่น้องหกคน
นักกีฬาแฮนด์บอล

อิญญากิ อูร์ดังการิน เป็นนักกีฬาแฮนด์อาชีพขณะที่มีอายุได้ 18 ปี สังกัดสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา ส่วนแฮนด์บอล (FC Barcelona Handbol) จนกระทั่งเกษียณเมื่อ พ.ศ. 2543 โดยเขาติดทีมชาติสามครั้งในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนเมื่อ พ.ศ. 2535, 2539 และ 2543 ซึ่งในปีสุดท้ายเขาได้เป็นกัปตันทีม และแฮนด์บอลทีมชาติสเปนในช่วงที่เขาเล่นนั้นสามารถคว้าเหรียญทองแดงใน พ.ศ. 2539 และ 2543
เสกสมรส

อินฟันตากริสตินาเสกสมรสกับอิญญากิ อูร์ดังการิน เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ณ เมืองบาร์เซโลนา และเนื่องจากก่อนหน้านี้อินฟันตากริสตินาได้รับพระราชทานพระอิสริยยศ "ดัชเชสแห่งปัลมาเดมายอร์กา" จากพระราชบิดา ด้วยเหตุนี้นายอูร์ดังการินจึงมีบรรดาศักดิ์เป็น "ดยุกแห่งปัลมาเดมายอร์กา" ตามภริยา ทั้งสองมีพระบุตรด้วยกัน 4 คน ได้แก่
ดอนฆวน อูร์ดังการิน (เกิด 29 กันยายน พ.ศ. 2542)
ดอนปาโบล อูร์ดังการิน (เกิด 6 ธันวาคม พ.ศ. 2543)
ดอนมิเกล อูร์ดังการิน (เกิด 30 เมษายน พ.ศ. 2545)
ดอญญาอิเรเน อูร์ดังการิน (เกิด 5 มิถุนายน พ.ศ. 2548)
การฉ้อโกง

ดยุกและดัชเชสแห่งปัลมาเดมายอร์กาตกเป็นข่าวด้วยถูกตั้งข้อหาฉ้อโกงและฟอกเงิน โดยเรื่องเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2555 เมื่อดยุกแห่งปัลมาเดมายอร์กาใช้เส้นสายให้องค์กรการกุศลส่วนตัวได้กำไรจากรัฐบาล 5,600,000 ยูโร จากการเก็บเงินเกินจำนวนจากรัฐบาลท้องถิ่นเพื่อใช้ในการแข่งกีฬา ในเดือนกันยายนปีถัดมา ดัชเชสแห่งปัลมาเดมายอร์กาได้ตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าทรงรับผลประโยชน์ด้วย ด้วยดัชเชสดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการบริหาร ทั้งยังร่วมกันตั้งบริษัทบังหน้าเพื่อทำการฟอกเงิน
จากกรณีอื้อฉาวดังกล่าว ทางเว็บไซต์ของพระบรมวงศานุวงศ์สเปนได้ทำการลบข้อมูลเกี่ยวกับอูร์ดันการินออกเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2556 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2558 สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งสเปนได้มีพระบรมราชโองการถอดพระอิสริยยศอินฟันตากริสตินาออกจากการเป็น "ดัชเชสแห่งปัลมาเดมายอร์กา" จึงทำให้นายอูร์ดันการินพ้นจากบรรดาศักดิ์ "ดยุกแห่งปัลมาเดมายอร์กา" โดยปริยาย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อิญญากิ อูร์ดังการิน อี ลิบาร์ต
อ่าวสัตหีบ

| อ่าวสัตหีบ |
| --- | --- |
ลูกเรือบนเรือหลวงสิมิลัน (187) เป่าแตรแสดงความเคารพเรือฟริเกต ยูเอสเอส Jarrett (FFG-33) ที่อ่าวสัตหีบ
อ่าวสัตหีบที่ตั้งในชายฝั่งประเทศไทย
พิกัด: 12°38′45″N 100°54′30″E﻿ / ﻿12.64583°N 100.90833°E﻿ / 12.64583; 100.90833
ชนิด: อ่าวทะเล
แหล่งน้ำไหลออก: อ่าวไทย
ประเทศในลุ่มน้ำ: ไทย
อ่าวสัตหีบ เป็นอ่าวทางฝั่งตะวันออกของอ่าวไทย ตั้งอยู่ในอำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี
ประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสำรวจอ่าวสัตหีบใน พ.ศ. 2465 และทอดพระเนตรเห็นว่าเป็นสถานที่ที่เหมาะแก่การตั้งฐานทัพเรือ หลังจากนั้น พระองค์พระราชทานที่ดินหลวงที่สัตหีบเพื่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกของกองทัพเรือ
อ่าวสัตหีบเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ฐานทัพเรือสัตหีบ ฐานทัพที่ใหญ่ที่สุดของกองทัพเรือไทย
ในบางครั้งอ่าวสัตหีบถูกฝูงแมงกะพรุนบุก
ภูมิศาสตร์

อ่าวสัตหีบตั้งอยู่ทางใต้ของจังหวัดชลบุรี ฝั่งตะวันตกเฉียงใต้เป็นทะเลเปิด และมีคาบสมุทรหินปูนกั้นทางฝั่งตะวันตกเหนือแหลมฉลากและทางตะวันออกเฉียงใต้ที่เขาช่องแคบ
ภูมิศาสตร์ > เกาะ

บริเวณอ่าวมีเกาะหลายเกาะ โดยเกาะที่ใหญ่ที่สุดคือเกาะเตาหม้อซึ่งอยู่ตรงปากอ่าวฝั่งตะวันตก ส่วนเกาะอีเลาซึ่งมีขนาดเล็กกว่าตั้งอยู่ห่างจากชายฝั่งออกไปอีก
| ชื่อ | พิกัดภูมิศาสตร์ |
| --- | --- |
เกาะเตาหม้อ: 12°38′17″N 100°52′13″E﻿ / ﻿12.63806°N 100.87028°E﻿ / 12.63806; 100.87028
เกาะพระ: 12°38′37″N 100°53′17″E﻿ / ﻿12.64361°N 100.88806°E﻿ / 12.64361; 100.88806
เกาะพระน้อย: 12°38′46″N 100°53′15″E﻿ / ﻿12.64611°N 100.88750°E﻿ / 12.64611; 100.88750
เกาะอีเลา: 12°36′42″N 100°52′32″E﻿ / ﻿12.61167°N 100.87556°E﻿ / 12.61167; 100.87556
เกาะยอ: 12°36′59″N 100°52′52″E﻿ / ﻿12.61639°N 100.88111°E﻿ / 12.61639; 100.88111
เกาะหมู: 12°37′26″N 100°54′3″E﻿ / ﻿12.62389°N 100.90083°E﻿ / 12.62389; 100.90083
เกาะแมว: 12°36′40″N 100°53′21″E﻿ / ﻿12.61111°N 100.88917°E﻿ / 12.61111; 100.88917
เกาะนางรำ: 12°36′59″N 100°56′3″E﻿ / ﻿12.61639°N 100.93417°E﻿ / 12.61639; 100.93417
เกาะจระเข้: 12°36′12″N 100°55′0″E﻿ / ﻿12.60333°N 100.91667°E﻿ / 12.60333; 100.91667
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Sattahip Bay
Sattahip Bay view
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
เกาะกรันกานาเรีย

| --- | --- |

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: มหาสมุทรแอตแลนติก
พิกัด: 27°58′N 15°36′W﻿ / ﻿27.967°N 15.600°W﻿ / 27.967; -15.600
พื้นที่: 1,560.11 ตารางกิโลเมตร (602.36 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 1,949 ม. (6394 ฟุต)
จุดสูงสุด: ปิโกเดลัสนิเอเบส
การปกครอง
 สเปน
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 851,231 คน
กรันกานาเรีย (สเปน: Gran Canaria) เป็นเกาะที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 2 ของแคว้นกานาเรียสซึ่งเป็นแคว้นหมู่เกาะของประเทศสเปน จากข้อมูลประชากร ค.ศ. 2019 มีประชากร 851,231 คน ถือเป็นร้อยละ 40 ของแคว้น
กรันกานาเรียตั้งอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติก ห่างจากชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกาออกไปราว 150 กิโลเมตร (93 ไมล์) และห่างจากทวีปยุโรปออกไปราว 1,350 km (840 mi) เกาะมีเนื้อที่ 1,560 ตารางกิโลเมตร (602 ตารางไมล์) และมีระดับความสูง ณ จุดสูงสุดที่ 1,956 m (6,417 ft) เกาะกรันกานาเรียเป็นเกาะที่มีประชากรเป็นอันดับที่ 3 ของประเทศสเปน รองจากเกาะเตเนริเฟและเกาะมาจอร์กา
ฮวน ปาลาซิโอส

| ฮวน ปาลาซิโอส |
| --- | --- |
เกิด: 31 สิงหาคม พ.ศ. 2523
ฮวน ปาลาซิโอส (สเปน: Juan Palacios) เกิดเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2523 ที่กรุงมานากัว ประเทศนิการากัว สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 29 แพ้ 3 ไม่มีการตัดสิน 1 ครั้ง
ประวัติ

ปาลาซิโอสเริ่มชกมวยสากลเมื่อ พ.ศ. 2542 โดยขึ้นชกครั้งแรก ชนะน็อก เบนิโต โรฮัส ยก 5 เคยครองแชมป์เฉพาะกาลรุ่นมินิมัมเวต สภามวยโลก แต่เมื่อมาชกกับโอเล่ห์ดง กระทิงแดงยิม ที่เป็นแชมป์โลก ปาลาซิโอสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป หลังจากแพ้โอเล่ห์ดงไปแล้ว ปาลาซิโอสได้ครองแชมป์เฉพาะกาลของสมาคมมวยโลก แต่พอชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรก ปาลาซิโอสกลับทำน้ำหนักไม่ได้ ทำให้ถูกปลดจากตำแหน่ง แต่เมื่อขึ้นชก ปาลาซิโอสชนะน็อกอาร์มันโด ตอร์เรส ในยกที่ 9 ทำให้แชมป์ว่าง ซึ่งไผ่ผารบ ก่อเกียรติยิม ได้ชิงแชมป์ที่ว่างนี้กับเฆซุส ซิลเบสเตร และได้แชมป์ไปครอง
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศนิการากัวรุ่นมินิมัมเวต (2543)
แชมป์ WBC Latino รุ่นไลต์ฟลายเวต
ชิง 25 พฤษภาคม 2545 ชนะคะแนน โอสการ์ มูริโย
แชมป์เฉพาะกาลรุ่นมินิมัมเวต สภามวยโลก
ชิง 2 สิงหาคม 2551 ชนะคะแนน โอมาร์ โซโต
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 7 พฤษภาคม 2551 ชนะน็อก เทรูโอะ มิซาวะ ยก 7
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 13 มิถุนายน 2552 ชนะน็อก เอริก รามิเรซ ยก 10
ชิงแชมป์จริง 27 พฤศจิกายน 2552 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง กระทิงแดงยิม
แชมป์เฉพาะกาลรุ่นมินิมัมเวต สมาคมมวยโลก
ชิง 21 พฤษภาคม 2554 ชนะคะแนน แซมมี กูร์เตียเรซ
เสียแชมป์ 13 สิงหาคม 2554 ถูกปลดเพราะทำน้ำหนักไม่ได้ แต่ขึ้นชกชนะน็อก อาร์มันโด ตอร์เรส ยก 9
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ WBA Fedecentro รุ่นมินิมัมเวต เมื่อ 9 ตุลาคม 2542 แพ้น็อก เอร์เนสโต กัสโตร ยก 9
ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวต สภามวยโลก เมื่อ 19 ตุลาคม 2545 แพ้คะแนน โฆเซ อันโตนิโอ อากีร์เร
เกาะลันซาโรเต

| --- | --- |
ที่ตั้งเกาะลันซาโรเตในกานาเรียส
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: มหาสมุทรแอตแลนติก
พิกัด: 29°02′06″N 13°37′59″W﻿ / ﻿29.035°N 13.633°W﻿ / 29.035; -13.633
กลุ่มเกาะ: กานาเรียส
พื้นที่: 845.9 ตารางกิโลเมตร (326.6 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 671 ม. (2201 ฟุต)
จุดสูงสุด: เปญญัสเดลชาเช
การปกครอง
 สเปน
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 142.132
ความหนาแน่น: 227,6/กม.2 (5895/ตารางไมล์)
ลันซาโรเต (สเปน: Lanzarote) เป็นเกาะในประเทศสเปน ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของกานาเรียสในมหาสมุทรแอตแลนติก อยู่ห่างจากชายฝั่งของทวีปแอฟริการาว 125 กิโลเมตร (78 ไมล์) และห่างจากคาบสมุทรไอบีเรียราว 1,000 กิโลเมตร (621 ไมล์) มีพื้นที่ครอบคลุม 845.9 ตารางกิโลเมตร เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศสเปน ชื่อเกาะตั้งชื่อตามนักสำรวจชาวเจนัวที่ชื่อ ลันเชลอตโต มาโลเชลโล (Lancelotto Malocello)
เกาะซาโอนา

| ชื่อท้องถิ่น: Isla Saona |
| --- | --- |
Boating on Sanoa Island
ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Location_map บรรทัดที่ 522: Unable to find the specified location map definition: "Module:Location map/data/Dominican Republic" does not exist
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลแคริบเบียน
พิกัด: 18°09′20″N 68°41′58″W﻿ / ﻿18.15556°N 68.69944°W﻿ / 18.15556; -68.69944
พื้นที่: 110 ตารางกิโลเมตร (42 ตารางไมล์)
ความยาว: 25 กม. (15.5 ไมล์)
ความกว้าง: 5 กม. (3.1 ไมล์)
ความยาวชายฝั่ง: 47 กม. (29.2 ไมล์)
ระดับสูงสุด: 35 ม. (115 ฟุต)
การปกครอง
 สาธารณรัฐโดมินิกัน
Province: La Altagracia
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 300
ความหนาแน่น: 2.73/กม.2 (7.07/ตารางไมล์)
เกาะซาโอนา (สเปน: Isla Saona; อังกฤษ: Saona Island) เป็นเกาะเขตร้อนตั้งอยู่ไม่ไกลจากแผ่นดินใหญ่ทางปลายทิศตะวันออกเฉียงใต้ของสาธารณรัฐโดมินิกัน เป็นเขตคุ้มครองทางธรรม เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติโกตูบานามา (Parque Nacional Cotubanamá) เป็นแหล่งท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวจากชาวโดมินิกัน เกาะมีหาดทรายที่โด่งดังและปรากฎอยู่ในภาพยนตร์และโฆษณาหลายเรื่อง ที่นำเสนอในลักษณะเกาะร้าง
ในเกาะมีการตั้งถิ่นฐานแบบถาวรอยู่ 2 ที่ คือหมู่บ้านมาโนฮวนเเละหมู่บ้านคาตูอาโน โดยชาวพื้นเมืองทำการอาศัยด้วยการประมงเเละการขายสินค้าให้กับนักท้องเที่ยว
เกาะซาโอนาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในสาธารณรัฐโดมินิกัน เเละเป็นเกาะที่นิยมในการถ่ายภาพยนตร์ ไม่ว่าจะเป็นเรืองไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน
↑  "Saona Island". Bayahibe Village (ภาษาอังกฤษ).
↑  Bávaro, Lopesan Costa (2020-03-19). "Movies filmed in the Dominican Republic - Lopesan Costa Bávaro". Hotel Lopesan Costa Bávaro Resort, Spa & Casino (Punta Cana) (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
ฮิลเบร์โต กอนซาเลซ

| ฮิลเบร์โต กอนซาเลซ |
| --- | --- |
เกิด: 6 มีนาคม พ.ศ. 2513
ฮิลเบร์โต กอนซาเลซ (สเปน: Gilberto González) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 6 มีนาคม พ.ศ. 2513 สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 21 (น็อก 20) เสมอ 1 แพ้  5
เกียรติประวัติ

แชมป์เวเนซุเอลารุ่นฟลายเวท (2538)
แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวท
ชิง 23 มีนาคม 2539 ชนะน็อก โฮซูเอ กามาโช ยก 5 ที่สหรัฐ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 1 มีนาคม 2540 ชนะน็อก แมนนี่ เมลชอร์ ยก 6 ที่ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 5 กรกฎาคม 2540 ชนะคะแนน ฆอร์เฆ ลาซิเอร์บา ที่ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 27 กันยายน 2540 ชนะน็อก อากิเลส กุซมัน ยก 6 ที่เวเนซุเอลา
เสียแชมป์ 3 ตุลาคม 2541 แพ้น็อก เลโอ กาเมซ ยก 8 ที เวเนซุเอลา
แชมป์ WBA FEDEBOL รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
ชิง 29 กันยายน 2542 ชนะน็อก ลุยส์ บลังโก ยก 2 ที่เวเนซุเอลา
แชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
ชิง 6 เมษายน 2547 ชนะน็อก คมฤทธิ์ สามเคแบตเตอรี่ ยก 5 ที่อุตรดิตถ์
10 สิงหาคม 2547 ถูกปลด
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 8 เมษายน 2543 แพ้น็อกศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 5 ที่กาฬสินธุ์
ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวทเมื่อ 16 ธันวาคม 2543 แพ้น็อก โฮเซ เด เฮซุส โลเปซ ยก 2 ที่เวเนซุเอลา
เกาะฟูเอร์เตเบนตูรา

| สมญา: The place where no-one used to turn to, but now do and Paradise Island |
| --- | --- |
ที่ตั้งของเกาะฟูเอร์เตเบนตูราในกานาเรียส
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: มหาสมุทรแอตแลนติก
พิกัด: 28°20′N 14°1′W﻿ / ﻿28.333°N 14.017°W﻿ / 28.333; -14.017
กลุ่มเกาะ: กานาเรียส
พื้นที่: 1,660 ตารางกิโลเมตร (640 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 807 ม. (2648 ฟุต)
จุดสูงสุด: ปิโกเดฆันดิอา
การปกครอง
สเปน
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 74,983
ความหนาแน่น: 45/กม.2 (117/ตารางไมล์)
ฟูเอร์เตเบนตูรา (สเปน: Fuerteventura) เป็นเกาะขึ้นกับจังหวัดลัสปัลมัส ประเทศสเปน เป็นหนึ่งในเกาะของกานาเรียสในมหาสมุทรแอตแลนติก นอกชายฝั่งทวีปแอฟริกา ที่ละติจูด 28°20' เหนือ ลองจิจูด 14°00' ตะวันตก มีพื้นที่ 1,660 ตารางกิโลเมตร เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 2 ในกานาเรียส รองจากเกาะเตเนริเฟ โดยยูเนสโกประกาศเป็นเขตสงวนชีวมณฑล เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 เป็นเกาะที่เกิดจากภูเขาไฟ
เกซาดิยา

| --- | --- |
เกซาดิยา ใช้แผ่นตอร์ติยาแป้งข้าวโพด รับประทานกับกัวกาโมเล (เครื่องจิ้มที่ทำจากอาโวคาโด)
แหล่งกำเนิด: เม็กซิโก
ภูมิภาค: ทั่วประเทศ (ในเม็กซิโกตอนกลางเป็นหลัก)
ส่วนผสมหลัก: ตอร์ติยา, เนยแข็ง, เนื้อสัตว์, ซัลซา (ซอส), เห็ด, ถั่วบด, อาโวคาโด และ/หรือผักอื่น ๆ
 ตำราอาหาร: เกซาดิยา   สื่อ: เกซาดิยา
เกซาดิยา ใช้แผ่นตอร์ติยาแป้งข้าวสาลี
เกซาดิยา (สเปน: quesadilla) เป็นอาหารเม็กซิโกและอาหารเท็กซ์-เม็กซ์ชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยแผ่นตอร์ติยาแป้งข้าวโพดหรือตอร์ติยาแป้งสาลี ใส่ไส้หลากชนิด โดยหลัก ๆ ได้แก่เนยแข็งขูดและส่วนผสมที่เป็นเนื้อสัตว์และ/หรือผักต่าง ๆ ซึ่งปรุงสุกแล้ว จากนั้นพับให้เป็นรูปพระจันทร์ครึ่งดวง แล้วนำไปนาบทั้งสองด้านในกระทะพื้นราบ
แหล่งข้อมูลอื่น

Quesadilla - Mahalo Cooking
เกาะติเอร์ราเดลฟูเอโก

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ติเอร์ราเดลฟูเอโก (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |
เกาะติเอร์ราเดลฟูเอโก
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทวีปอเมริกาใต้
พิกัด: 54°00′S 69°00′W﻿ / ﻿54.000°S 69.000°W﻿ / -54.000; -69.000
กลุ่มเกาะ: กลุ่มเกาะติเอร์ราเดลฟูเอโก
จุดสูงสุด: ยอดเขาดาร์วิน
ติเอร์ราเดลฟูเอโก (สเปน: Tierra del Fuego) หรือชื่อเต็มคือ อิสลากรันเดเดติเอร์ราเดลฟูเอโก (Isla Grande de Tierra del Fuego) เป็นเกาะแห่งหนึ่งตั้งอยู่ใกล้กับด้านปลาย (ทางทิศใต้) ของภาคพื้นทวีปอเมริกาใต้ ทั้งสองถูกแบ่งออกจากกันด้วยช่องแคบมาเจลลัน โดยซีกตะวันตกของเกาะเป็นของประเทศชิลี ส่วนซีกตะวันออกเป็นของประเทศอาร์เจนตินา เกาะนี้เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มเกาะที่มีชื่อเดียวกันว่า "ติเอร์ราเดลฟูเอโก"
เกาะติเอร์ราเดลฟูเอโกมีเนื้อที่ 47,992 ตารางกิโลเมตร จึงเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 29 ของโลก เมืองหลักสองแห่งได้แก่ อูซัวยา (Ushuaia) และริโอกรันเด (Río Grande) ซึ่งอยู่ในอาร์เจนตินาทั้งสองเมือง ในขณะที่จุดสูงสุดของเกาะคือยอดเขาดาร์วิน (Monte Darwin) อยู่ในชิลี เมืองอื่น ๆ ได้แก่ โตลูอิน (Tolhuin) และปอร์เบนีร์ (Porvenir) ในอาร์เจนตินาและชิลีตามลำดับ นอกจากนี้ ส่วนเหนือของเกาะยังมีตะกอนน้ำมันสะสมอยู่ ซึ่งหมู่บ้านเซร์โรซอมเบรโร (Cerro Sombrero) ในชิลีเป็นศูนย์กลางการสกัดน้ำมันหลักบนเกาะ
| ด ค กเกาะที่ใหญ่ที่สุดในโลก |
| --- | --- |
ขนาด 100,000 ตารางกิโลเมตร (39,000 ตารางไมล์) หรือมากกว่า:  กรีนแลนด์  นิวกินี  บอร์เนียว  มาดากัสการ์  แบฟฟิน  สุมาตรา  ฮนชู  วิกตอเรีย  บริเตนใหญ่  เอลสเมียร์  ซูลาเวซี  เซาท์ไอแลนด์  ชวา  นอร์ทไอแลนด์  ลูซอน  นิวฟันด์แลนด์  คิวบา  ไอซ์แลนด์ 
ขนาด 20,000–99,999 ตารางกิโลเมตร   (7,722–38,610 ตารางไมล์):  มินดาเนา  ไอร์แลนด์  ฮกไกโด  ฮิสปันโยลา  ซาฮาลิน  แบงส์  ศรีลังกา  แทสเมเนีย  เดวอน  อเล็กซานเดอร์  เซเวียร์นืย  ติเอร์ราเดลฟูเอโก  เบิร์กเนอร์  อักเซลไฮเบิร์ก  เมลวิลล์  เซาแทมป์ตัน  มาราฌอ  สปิตส์บาร์เกิน  คีวชู  ไต้หวัน  นิวบริเตน  พรินซ์ออฟเวลส์  ยุจนืย  ไหหลำ  แวนคูเวอร์  ติมอร์  ซิซิลี  ซัมเมอร์เซต  โคเตลนืย  ซาร์ดิเนีย  บานานัล 
รายชื่อเกาะเรียงตามขนาด
ฮวน โฮเซ ลันดาเอตา

| ฮวน โฮเซ ลันดาเอตา |
| --- | --- |
เกิด: 7 ตุลาคม พ.ศ. 2521
ฮวน โฮเซ ลันดาเอตา (สเปน: Juan José Landaeta) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองมาตูริน ประเทศเวเนซุเอลา สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 25 (น็อก 19) เสมอ 1 แพ้ 7
ประวัติ

ลันดาเอตาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ชนะน็อกมานูเอล เซเกรา ยก 1 จากนั้นขึ้นชกชนะรวด มีแพ้คะแนนมิเกล บาร์เรรา ที่โคลอมเบียเมื่อ พ.ศ. 2543 เพียงครั้งเดียว จนได้ครองแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ชนะน็อกไฮโร อารังโก ยก 6 ที่เวเนซุเอลา แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โนเอล อารัมบูเลต เมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 เสียแชมป์ไป แต่ลันดาเอตาก็ได้ครองแชมป์ WBA Fedebol เมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อกโฮเซ อาร์โรโย ยก 1 เมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2546
หลังจากได้แชมป์ WBA Fedebol ลันดาเอตาก็ได้ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นมินิมัมเวท WBA ที่เวเนซุเอลาเมื่อ 31 มกราคม พ.ศ. 2547 ซึ่งลันดาเอตาเป็นฝ่ายชนะคะแนนชนะ ป.เปาอินทร์ อดีตแชมป์โลกในรุ่นนี้ไปอย่างเป็นเอกฉันท์ ฝ่ายชนะข้องใจขอแก้มือ ทั้งคู่จึงชกกันอีกครั้งเมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ซึ่งปรากฏว่าเสมอกันไป ลันดาเอตาป้องกันแชมป์เฉพาะกาลไว้ได้ จากนั้น ลันดาเอตาเดินทางไปชิงแชมป์จริงในรุ่นนี้ที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนยูตากะ นีดะไป จากนั้น ลันดาเอตาได้ขึ้นชกตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA ซึ่งลันดาเอตาเป็นฝ่ายชนะคะแนน การ์โลส เมโล เมื่อ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ที่อาร์เจนตินา จากนั้นลันดาเอตาได้ขึ้นชิงแชมป์โลกที่ว่างรุ่นไลท์ฟลายเวท WBA ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 1 ที่ญี่ปุ่น เมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโคกิ คาเมดะ รองแชมป์โลกอันดับ 2 ชาวญี่ปุ่น ไปอย่างค้านสายตา จึงได้ชกแก้มือกันอีกครั้งเมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2549 แต่คราวนี้ลันดาเอตาเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ
หลังจากนั้น ลันดาเอตายังไม่แขวนนวมแต่เลื่อนรุ่นมาชกในรุ่นฟลายเวท จนได้ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ชนะคะแนนโรนัลด์ บาร์เรรา จากนั้นลันดาเอตาหยุดชกไป 2 ปี มาขึ้นชกอีกครั้งในการชกตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBA เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2553 ที่เม็กซิโก ซึ่งลันดาเอตาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟรันซิสโก โรฮัส ไป หลังจากนั้น ลันดาเอตาก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
เกียรติประวัติ

แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นมินิมัมเวท
ชิง 16 ธันวาคม 2543 ชนะน็อกไฮโร อารังโก ยก 6 ที่เวเนซุเอลา
เสียแชมป์ 18 พฤษภาคม  2545 แพ้คะแนน โนเอล อารัมบูเลต
แชมป์ WBA Fedebol รุ่นมินิมัมเวท
ชิง 17 ตุลาคม 2546 ชนะน็อก โฆเซ อาร์โรโย ยก 1 ที่เวเนซุเอลา
สละแชมป์
แชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นมินิมัมเวท
ชิง 31 มกราคม 2547 ชนะคะแนนชนะ ป.เปาอินทร์ ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 5 พฤษภาคม 2547 เสมอกับชนะ ป.เปาอินทร์ ที่เวทีราชดำเนิน
เสียแชมป์, 30 ตุลาคม 2547 แพ้คะแนน ยูตากะ นีดะ ที่ญี่ปุ่น
แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวท
ชิง 7 มิถุนายน 2551 ชนะคะแนน โรนัลด์ บาร์เรรา ที่ เวเนซุเอลา
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นมินิมัมเวท เมื่อ 18 พฤษภาคม 2545 แพ้คะแนน โนเอล อารัมบูเลต ที่เวเนซุเอลา
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นมินิมัมเวท 30 ตุลาคม 2547 แพ้คะแนน ยูตากะ นีดะ ที่ญี่ปุ่น
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์ฟลายเวท 2 สิงหาคม 2549 แพ้คะแนน โคกิ คาเมดะ ที่ญี่ปุ่น
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์ฟลายเวท 12 ธันวาคม 2549 แพ้คะแนน โคกิ คาเมดะ ที่ญี่ปุ่น
ชกคัดเลือกผู้ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นไลท์ฟลายเวท 30 มกราคม 2553 แพ้คะแนน ฟรันซิสโก โรฮัส ที่ เม็กซิโก
ชิงแชมป์โลก WBA ร​ุ่นไลท์ฟลายเวท 27 เมษายน พ.ศ. 2559 แพ้อาร์ทีดี เรียวอิจิ ทางูจิ ยก 11 ที่ ญี่ปุ่น​
เกาะเซาท์จอร์เจีย

| --- | --- |
Central South Georgia
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: South Atlantic
พิกัด: 54°24′S 36°42′W﻿ / ﻿54.4°S 36.7°W﻿ / -54.4; -36.7
กลุ่มเกาะ: South Georgia group
พื้นที่: 3,528 ตารางกิโลเมตร (1,362 ตารางไมล์)
ความยาว: 167.4 กม. (104.02 ไมล์)
ความกว้าง: 37 กม. (23 ไมล์)
ระดับสูงสุด: 2,934 ม. (9626 ฟุต)
จุดสูงสุด: Mount Paget
เมืองใหญ่สุด: Grytviken
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 32 (summer) 16 (winter)
เกาะเซาท์จอร์เจีย (อังกฤษ: South Georgia; สเปน: Isla San Pedro) เป็นเกาะทางตอนใต้ของมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ที่ตั้งถิ่นฐานสำคัญคือ กริตวีเคน เกาะเซาท์จอร์เจียมีความยาว 167.4 กิโลเมตร และกว้าง 1.4 ถึง 37 กิโลเมตร ตั้งอยู่ห่างจากเกาะคอโรเนชันทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือราว 830 กิโลเมตร และตั้งอยู่ห่างจากเกาะซาโวดอฟสกีทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ราว 550 กิโลเมตร เกาะที่ใกล้เกาะแซนด์วิชที่สุด