stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทางด่วนในประเทศอินเดีย
รายการทางด่วน > เปิดให้บริการ

ระยะทางต่อไปนี้จะแสดงเฉพาะที่เปิดให้บริการเท่านั้น
| ชื่อ | ระยะทาง | รัฐ |
| --- | --- | --- |
| Agra-Lucknow Expressway | 302 กิโลเมตร (187.7 ไมล์) | รัฐอุตตรประเทศ |
| Hyderabad–Vijayawada_Expressway | 181.5 กิโลเมตร (112.8 ไมล์) | รัฐอานธรประเทศและรัฐเตลังคานา |
| Ahmedabad Vadodara Expressway | 95 กิโลเมตร (59.0 ไมล์) | รัฐคุชราต |
| Allahabad Bypass Expressway | 86 กิโลเมตร (53.4 ไมล์) | รัฐอุตตรประเทศ |
| Ambala Chandigarh Expressway | 35 กิโลเมตร (21.7 ไมล์) | รัฐปัญจาบ รัฐหรยาณา |
| Belgharia Expressway | 8 กิโลเมตร (5.0 ไมล์) | รัฐเบงกอลตะวันตก |
| Chennai Bypass | 32 กิโลเมตร (19.9 ไมล์) | รัฐทมิฬนาฑู |
| Chennai Outer Ring Road | 29 กิโลเมตร (18.0 ไมล์) | รัฐทมิฬนาฑู |
| Delhi-Gurgaon Expressway | 27.7 กิโลเมตร (17.2 ไมล์) | เขตเมืองหลวงแห่งชาติ |
| Delhi Faridabad Skyway | 4.4 กิโลเมตร (2.7 ไมล์) | เขตเมืองหลวงแห่งชาติ |
| Delhi Western Peripheral Expressway | 58 กิโลเมตร (36.0 ไมล์) | เขตเมืองหลวงแห่งชาติ |
| Delhi Noida Direct Flyway | 9.2 กิโลเมตร (5.7 ไมล์) | รัฐอุตตรประเทศ เขตเมืองหลวงแห่งชาติ |
| Durgapur Expressway | 65 กิโลเมตร (40.4 ไมล์) | รัฐเบงกอลตะวันตก |
| Mumbai Eastern Freeway | 16.8 กิโลเมตร (10.44 ไมล์) | รัฐมหาราษฏระ |
| Hosur Road Elevated Expressway | 9.9 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) | รัฐกรณาฏกะ |
| Himalayan Expressway | 25.5 กิโลเมตร (15.8 ไมล์) | รัฐปัญจาบ รัฐหรยาณา รัฐหิมาจัลประเทศ |
| Hyderabad Elevated Expressways | 11.6 กิโลเมตร (7.2 ไมล์) | รัฐเตลังคานา |
| Mumbai Pune Expressway | 94.5 กิโลเมตร (58.7 ไมล์) | รัฐมหาราษฏระ |
| Hyderabad ORR | 158 กิโลเมตร (98.2 ไมล์) | รัฐเตลังคานา |
| Jaipur Elevated Road | 8 กิโลเมตร (5.0 ไมล์) | รัฐราชสถาน |
| Jaipur-Kishangarh Expressway | 90 กิโลเมตร (55.9 ไมล์) | รัฐราชสถาน |
| Kona Expressway | 8 กิโลเมตร (5.0 ไมล์) | รัฐเบงกอลตะวันตก |
| Noida-Greater Noida Expressway | 24.5 กิโลเมตร (15.2 ไมล์) | รัฐอุตตรประเทศ |
| Panipat Elevated Expressway | 10 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) | รัฐหรยาณา |
| Sion-Panvel Expressway | 25 กิโลเมตร (15.5 ไมล์) | รัฐมหาราษฏระ |
| Mumbai Western Freeway | 29.3 กิโลเมตร (18.2 ไมล์) | รัฐมหาราษฏระ |
| Yamuna Expressway | 165 กิโลเมตร (102.5 ไมล์) | รัฐอุตตรประเทศ |
| ระยะทางรวม | 1,402.4 กิโลเมตร (871.4 ไมล์) |  |
รายการทางด่วน > กำลังก่อสร้าง

| ชื่อ | ระยะทาง | รัฐ |
| --- | --- | --- |
| Biju Expressway | 650 กิโลเมตร (403.9 ไมล์) | รัฐโอฑิศา |
| Delhi Eastern Peripheral Expressway | 135.6 กิโลเมตร (84.3 ไมล์) | รัฐอุตตรประเทศ เขตเมืองหลวงแห่งชาติ |
| Delhi-Meerut Expressway | 96 กิโลเมตร (59.7 ไมล์) | รัฐอุตตรประเทศ เขตเมืองหลวงแห่งชาติ |
| Mumbai-Vadodara Expressway | 380 กิโลเมตร (236.1 ไมล์) | รัฐมหาราษฏระ รัฐคุชราต |
| Delhi Western Peripheral Expressway | 135.6 กิโลเมตร (84.3 ไมล์) | เขตเมืองหลวงแห่งชาติ |
| Northern Peripheral Road | 27.6 กิโลเมตร (17.1 ไมล์) | เดลี รัฐหรยาณา |
| Chennai Port-Maduravoyal Expressway | 19 กิโลเมตร (11.8 ไมล์) | รัฐทมิฬนาฑู |
| Bangalore-Mysore Infrastructure Corridor | 111 กิโลเมตร (69.0 ไมล์) | รัฐกรณาฏกะ |
รายการทางด่วน > โครงการในอนาคต

| ชื่อ | ระยะทาง | รัฐ |
| --- | --- | --- |
| Nagpur-Mumbai Super Communication Highway | 700 กิโลเมตร (435.0 ไมล์) | รัฐมหาราษฏระ |
| Amaravathi Outer Ring road | 220 กิโลเมตร (136.7 ไมล์) | รัฐอานธรประเทศ |
| Buddha Expressway  | 186 กิโลเมตร (115.6 ไมล์) | รัฐอุตตรประเทศ |
| Kanpur Lucknow Expressway  | 75 กิโลเมตร (46.6 ไมล์) | รัฐอุตตรประเทศ |
| Amaravati Anantapur Expressway | 371.03 กิโลเมตร (230.5 ไมล์) | รัฐอานธรประเทศ |
| Bangalore-Chennai Expressway | 240 กิโลเมตร (149.1 ไมล์) | รัฐกรณาฏกะ รัฐทมิฬนาฑู |
| Bangalore-Mysore Infrastructure Corridor | 111 กิโลเมตร (69.0 ไมล์) | รัฐกรณาฏกะ |
| Bundelkhand Expressway | 300 กิโลเมตร (186.4 ไมล์) | รัฐอุตตรประเทศ |
| Chennai Elevated Expressways | 10 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) | รัฐทมิฬนาฑู |
| Chennai ORR, Phase II | 33.1 กิโลเมตร (20.6 ไมล์) | รัฐทมิฬนาฑู |
| Kadapa Feeder Expressway | 104.05 กิโลเมตร (64.7 ไมล์) | รัฐอานธรประเทศ |
| Kurnool Feeder Expressway | 123.7 กิโลเมตร (76.9 ไมล์) | รัฐอานธรประเทศ |
| Ganga Expressway | 1,047 กิโลเมตร (650.6 ไมล์) | รัฐอุตตรประเทศ |
| Upper Ganga Canal Expressway | 150 กิโลเมตร (93.2 ไมล์) | รัฐอุตตรประเทศ รัฐอุตตราขัณฑ์ |
| Purvanchal Expressway | 343 กิโลเมตร (213 ไมล์) | รัฐอุตตรประเทศ |
| Raipur bilaspur expressway | 127 กิโลเมตร (79 ไมล์) | รัฐฉัตตีสครห์ |
| Narmada Expressway | 1,300 กิโลเมตร (810 ไมล์) | รัฐมัธยประเทศ |
| Chambal Expressway | 185 กิโลเมตร (115 ไมล์) | รัฐมัธยประเทศ |
| Delhi-Jaipur Expressway | 195.1 กิโลเมตร (121.2 ไมล์) | รัฐหรยาณา รัฐราชสถาน |
| Delhi-Katra Expressway | 729 กิโลเมตร (453 ไมล์) | เดลี รัฐหรยาณา รัฐปัญจาบ รัฐชัมมูและกัศมีร์ |
ประเทศบรูไนในซีเกมส์

| ประเทศบรูไน ในซีเกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BRU
เอ็นโอซี: สภาโอลิมปิกแห่งชาติบรูไนดารุสซาลาม
เหรียญ อันดับ 10:  ทอง 14 เงิน 55 ทองแดง 163 รวม 232 
การเข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ (ภาพรวม)
1977 1979 1981 1983 1985 1987 1989 1991 1993 1995 1997 1999 2001 2003 2005 2007 2009 2011 2013 2015 2017 2019 2021 2023
ประเทศบรูไนดารุสซาลามในซีเกมส์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ครั้งแรกในซีเกมส์ 1977 ที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ได้รับเหรียญจากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 14 เหรียญทอง 55 เหรียญเงิน 163 เหรียยทองแดง
สรุปเหรียญการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| การแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
|  1977 Kuala Lumpur |  | 0 | 0 | 3 | 3 | 7 |
|  1979 Jakarta |  | 0 | 1 | 0 | 1 | 7 |
|  1981 Manila |  | 0 | 0 | 0 | 0 | 7 |
|  1983 Singapore |  | 0 | 0 | 5 | 5 | 7 |
|  1985 Bangkok |  | 0 | 0 | 3 | 3 | 7 |
|  1987 Jakarta |  | 1 | 5 | 17 | 23 | 7 |
|  1989 Kuala Lumpur |  | 1 | 2 | 4 | 7 | 8 |
|  1991 Manila |  | 0 | 0 | 8 | 8 | 8 |
|  1993 Singapore |  | 1 | 3 | 18 | 22 | 8 |
|  1995 Chiang Mai |  | 0 | 2 | 6 | 8 | 8 |
|  1997 Jakarta |  | 0 | 2 | 8 | 10 | 8 |
|  1999 Bandar Seri Begawan | 370 | 4 | 12 | 31 | 47 | 7th |
|  2001 Kuala Lumpur | 147 | 0 | 5 | 6 | 11 | 10 |
|  2003 Ho Chi Minh | ? | 1 | 1 | 8 | 10 | 10 |
|  2005 Manila | 271 | 1 | 4 | 0 | 5 | 9 |
|  2007 Nakhon Ratchasima | 61 | 1 | 1 | 4 | 6 | 10 |
|  2009 Vientiane | 74 | 1 | 1 | 8 | 10 | 10 |
|  2011 Jakarta and Palembang | 60 | 0 | 4 | 7 | 11 | 11 |
|  2013 Nay Pyi Taw | 72 | 1 | 1 | 6 | 10 | 11 |
|  2015 Singapore | 82 | 0 | 1 | 6 | 7 | 10 |
|  2017 Kuala Lumpur | 105 | 0 | 5 | 9 | 14 | 10 |
|  2019 Philippines | 257 | 2 | 5 | 6 | 13 | 9 |
| รวม | รวม | 14 | 55 | 163 | 232 | 10 |
ดูเพิ่ม

ซีเกมส์
อาเซียนพาราเกมส์
ทุ่นขอน

แผนภาพทุ่นขอนที่กำลังทอดสมอ
ทุ่นขอน (อังกฤษ: Spar buoy) เป็นทุ่นทรงสูง บางครั้งสามารถลอยตัวอยู่บนน้ำในลักษณะตั้งตรงได้ มีลักษณะพิเศษคือพื้นที่หน้าตัดผิวน้ำมีน้อย และมีน้ำหนักมาก เนื่องจากสามารถเป็นแพลตฟอร์มที่สามารถใช้งานได้อย่างมั่นคงในมหาสมุทร ทุ่นขอนจึงเป็นที่นิยมสำหรับการสำรวจทางสมุทรศาสตร์ เนื่องจากทุ่นมีพื้นที่หน้าตัดบนผิวทะเลน้อยและมวลของทุ่นที่มากทำให้ตัวทุ่นขอนไม่ตอบสนองมากนักกับแรงคลื่น ด้วยคุณลักษณะนี้จึงทำให้ทุ่นขอนแตกต่างจากทุ่นลอยน้ำขนาดใหญ่แบบอื่น ๆ เช่น ทุ่นจักร (Discus buoys) ที่มีลักษณะเป็นทุ่นที่ไปตามคลื่น ทุ่นขอนมักถูกใช้เป็นฐานที่ถูกยึดตรึ่งไว้มั่นคงสำหรับอุปกรณ์ตรวจวัดคลื่นทะเล และตรวจสอบปฏิสัมพันธ์ระหว่างอากาศและทะเล โดยทุ่นขอนมีความยาวตั้งแต่ไม่กี่ฟุตไปจนถึงขนาดเรือ RP PLIP ที่มีความสูง 108 เมตร และเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้จากการปล่อยและเก็บกู้ทุ่นจากเรือ จึงได้มีการศึกษาการใช้งานทุ่นขอนขนาดใหญ่จากเฮลิคอปเตอร์
สำหรับชื่อเรียกว่าทุ่นขอนนั้น เป็นชื่อที่ถูกใช้งานโดยกองทัพเรือบนคู่มือและเอกสารต่าง ๆ ที่เผยแพร่ของกองทัพ
ดูเพิ่ม

ฐานขุดเจาะแบบสปาร์
บุนทอง จิดมะนี

นักการเมืองชาวลาว
| บุนทอง จิดมะนี |
| --- | --- |

รองประธานาธิบดีลาว
สมัยที่ 9
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  22 มีนาคม 2021ดำรงตำแหน่งร่วมกับ ปานี ยาท่อตู้
ประธานาธิบดี: ทองลุน สีสุลิด
ก่อนหน้า: พันคำ วิพาวัน
สมาชิกสามัญประจำเลขาธิการ LPRP
สมัยที่ 11
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  15 มกราคม 2021
เลขาธิการทั่วไป: ทองลุน สีสุลิด
ก่อนหน้า: พันคำ วิพาวัน
ประธานคณะกรรมการกลาง LPRP ฝ่ายอนุญาตในการสอบสวน
สมัยที่ 10
ดำรงตำแหน่ง 22 มกราคม 2016 – 15 มกราคม 2021
เลขาธิการทั่วไป: บุนยัง วอละจิด
ถัดไป: Khamphanh Phommathat
9th term
ดำรงตำแหน่ง 21 มีนาคม 2011 – 22 มกราคม 2016
เลขาธิการทั่วไป: จูมมะลี ไซยะสอน
ก่อนหน้า: อาซาง ลาวลี
หัวหน้าคณะกรรมการกลาง LPRP ฝ่ายคณะกรรมาธิการองค์กร
สมัยที่ 8
ดำรงตำแหน่ง 2006–2010
เลขาธิการทั่วไป: จูมมะลี ไซยะสอน
ถัดไป: จันสี โพสีคำ
สมัยที่ 7
ดำรงตำแหน่ง 2002–2006
ประธาน: คำไต สีพันดอน
ก่อนหน้า: ทองสิง ทำมะวง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1944-04-12) 12 เมษายน ค.ศ. 1944 (80 ปี) ลาว
พรรคการเมือง: พรรคประชาชนปฏิวัติ

บุนทอง จิดมะนี (ลาว: ບຸນທອງ ຈິດມະນີ; เกิดวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1949) เป็นนักการเมืองและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาวและเป็นอดีตผู้ว่าแขวงอุดมไซ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นประธานฝ่ายอนุญาตในการสอบสวนของพรรคประชาชนปฏิวัติลาว ในการประชุมแห่งชาติครั้งที่ 10 เขาได้รับเลือกเป็นโปลิตบูโรพรรคประชาชนปฏิวัติลาว และยังคงรักษาตำแหน่งนี้อยู่ เขาดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีลาวตั้งแต่วันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2021
วัลวิภา โยคะกุล

| วัลวิภา โยคะกุล |
| --- | --- |
เกิด: 9 ตุลาคม พ.ศ. 2506 (61 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักแสดง นางแบบ พิธีกร
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2530–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: กว่าจะสวมหมวกขาว (2530)   ตุ๊กตาเริงระบำ (2537)
วัลวิภา โยคะกุล กัลวิภา,ณัชณิชา,ปุณิกา,สุวรัฎฐิภา ตามลำดับ เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2506 ชื่อเล่น บี เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เริ่มเข้าวงการแสดงครั้งแรกจากละครเรื่อง กว่าจะสวมหมวกขาว ของบริษัทกันตนา จากนั้นจึงมีงานแสดง งานถ่ายแบบเข้ามา นอกจากนี้ยังทำเบื้องหลังนิตยสารอีกด้วย
หลังจากเข้าวงการไม่นานวัลวิภาได้ไปใช้ชีวิตที่ต่างประเทศอยู่หลายปี ก่อนที่จะกลับมาเมืองไทยและรับงานในวงการอีกครั้ง ทั้งงานแสดง ถ่ายแบบ โฆษณา พิธีกร โดยเธอถือเป็นนางแบบร่วมยุคกับลลิตา ปัญโญภาส , บุษกร วงศ์พัวพันธ์
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

2530 กว่าจะสวมหมวกขาว ช่อง 7
2535 บ้านเล็ก ช่อง 3
2536 บัลลังก์เมฆ ช่อง 5 รับบท วิภาวี
2537 เมียน้อย ช่อง 3
2537 บัวสีน้ำเงิน ช่อง 7 (ละครสั้นปากกาทอง)
2537 ตุ๊กตาเริงระบำ ช่อง 3
2540 ฟ้าหลังฝน ช่อง 3
2540 วิวาห์ไฟ ช่อง 5
2541 ชีวิตเปื้อนฝุ่น ช่อง 7
2542 โดมทอง ช่อง 7
2543 บ้านไร่สายสวาท ช่อง 3
2543 ตามจับตามจีบ ช่อง 3
2545 มรกดหกคะเมน ช่อง 5
2546 กษัตริยา ช่อง 5
2549 บางรักซอยเก้า ช่อง 9 รับเชิญ
2550 ลิขิตกามเทพ ช่อง 3
2552 ก๊วนกามเทพ ช่อง 3 รับบท ระพีพรรณ
2553 คุณชายติดหรู คุณหนูติดดิน ช่อง 3 รับบท นางจันดา
2554 เกมร้ายเกมรัก ช่อง 3 รับบท พิสมัย
2556 รักข้ามเส้น ช่อง 3 รับบท คุณหญิงศจี
2556 อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ช่อง 3 รับบท มาดามมด (รับเชิญ)
2557 เกมริษยา ช่องเวิร์คพอยท์ รับบท นวลพรรณ
2557 ทางเดินแห่งรัก ช่อง 3 รับบท จูดี้
2558 ใต้เงาจันทร์ ช่อง 3 รับบท มธุรส
2558 พันล้านพนันรัก ช่อง true4u รับบท คุณอบ คงกระพันชาตรี
2558 LOL ชีวิตคิดบวก ช่อง true4u
2558 นางร้ายที่รัก ช่อง 3 รับบท มยุรี
2559 ทะเลไฟ ช่อง 7 รับบท สุดารัตน์
2559 ข่าวร้อนก่อนไก่โห่ ช่อง 3 รับบท เจ๊ลัดดา
2560 ตะวันยอแสง ช่อง 3 รับบท บารมี
2560 ภารกิจรัก เหนี่ยวหัวใจสุดไกปืน ช่อง 7 รับบท คุณหญิงพิมพ์แข
2560 สื่อสองโลก ช่อง 7 รับบท กุณฑล (รับเชิญ)
2561 มีเพียงรัก Secret Moon ช่อง 3 รับบท รัชนี (รับเชิญ)
2561 เจ้าสาวจำยอม ช่อง 7 รับบท นภัส
2562 หลงเงาจันทร์ ช่อง 7 รับบท ทิพย์อาภา
2563 ฟ้าฝากรัก ช่อง 3 รับบท ไขศรี
2564 พายุทราย ช่องวัน รับบท โสภิตา (รับเชิญ)
2564 ดวงตาที่สาม ช่อง 3 (รับเชิญ)
2564 ปีศาจแสนกล ช่อง 3 รับบท อมรา
2564 พริกกับเกลือ ช่อง 7 รับบท พิจิตรา (รับเชิญ)
ผลงาน > ภาพยนตร์

2531 คุณนายแจ๋วแหวว
2531 หลอกนิด นิด รักจริง จริง
2532 กองร้อยสบาย สบาย
ผลงาน > พิธีกร

ช็อคเกมส์ (ช่อง 3)
ประเทศบรูไนในซีเกมส์ 2015

| ประเทศบรูไน ในซีเกมส์ 2015 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BRU
เอ็นโอซี: สภาโอลิมปิกแห่งชาติบรูไนดารุสซาลาม
เว็บไซต์: www.bruneiolympic.org
ณ ประเทศสิงคโปร์
ผู้เชิญธงชาติ: Faustina Woo Wai Sii
เจ้าหน้าที่: 82
เหรียญ อันดับ 10:  ทอง 0 เงิน 1 ทองแดง 6 รวม 7 
การเข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ (ภาพรวม)
1977 1979 1981 1983 1985 1987 1989 1991 1993 1995 1997 1999 2001 2003 2005 2007 2009 2011 2013 2015 2017 2019 2021 2023
ประเทศบรูไน ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2015 ณ ประเทศสิงคโปร์ ในระหว่างวันที่ 5-16 มิถุนายน พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015)
ตารางสรุปเหรียญ

| สรุปเหรียญแต่ละชนิดกีฬา> กีฬา | สรุปเหรียญแต่ละชนิดกีฬา> 1 ! | สรุปเหรียญแต่ละชนิดกีฬา> 2 ! | สรุปเหรียญแต่ละชนิดกีฬา> 3 ! | สรุปเหรียญแต่ละชนิดกีฬา> รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
: 0
| รวม | 0 | 1 | 6 | 7 |
ตารางสรุปเหรียญ > สรุปเหรียญแต่ละวัน

| เหรียญโดยรวม> วันที่ | เหรียญโดยรวม> วันที่ | เหรียญโดยรวม> 1 ! | เหรียญโดยรวม> 2 ! | เหรียญโดยรวม> 3 ! | เหรียญโดยรวม> รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| –3 | 2 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| –2 | 3 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| –1 | 4 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 0 | 5 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 1 | 6 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2 | 7 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 3 | 8 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 4 | 9 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 5 | 10 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 6 | 11 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 7 | 12 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 8 | 13 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 9 | 14 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 10 | 15 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 11 | 16 มิถุนายน | 0 | 0 | 0 | 0 |
| รวม | รวม | 0 | 1 | 6 | 7 |
แหล่งข้อมูลอื่น

28th Seagames 2015 Singapore Official website (อังกฤษ)
| ด ค กประเทศผู้เข้าร่วมการแข่งขันซีเกมส์ 2015 ณ ประเทศสิงคโปร์ |
| --- | --- |
 กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  สิงคโปร์  เวียดนาม  อินโดนีเซีย
งานกระจกสี

หน้าต่างประดับกระจกสีเป็นรูปอีแวนเจลลิสทั้งสี่ที่วัดเซนต์แมรีที่หมู่บ้านแฟร์ฟอร์ดในอังกฤษ
หน้าต่างประดับกระจกสี (รายละเอียด) เป็นรูปพระเยซูปรากฏตัวต่อนักบุญทอมัสที่วัดเซนต์แมรีที่หมู่บ้านแฟร์ฟอร์ดในอังกฤษ
การทำแก้วมงกุฎ
งานกระจกสี  (อังกฤษ: Stained glass) คำว่า งานกระจกสี  หมายถึงงานที่ใช้กระจกสีตกแต่งหรืองานการทำกระจกสี ซึ่งไม่แต่เฉพาะแต่หน้าต่างเท่านั้น ยังรวมถึงศิลปะอื่น ๆ ที่ใช้กระจกสีตกแต่งด้วยเช่น บานกระจกที่ทำเพื่อการตกแต่งโดยเฉพาะ หรือโคมตะเกียงเป็นต้น ตลอดระยะพันปีการตกแต่งด้วยกระจกสีจะหมายถึงหน้าต่างประดับกระจกสีของวัด หรือ มหาวิหารทางคริสต์ศาสนา หรือสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ การตกแต่งด้วยกระจกสีสมัยเดิมจะแต่งบนแผงแบนสำหรับใช้ทำหน้าต่าง แต่วิธีการตกแต่งด้วยกระจกสีสมัยปัจจุบันจะรวมไปถึงโครงสร้างกระจกสีแบบสามมิติและงานแกะสลักกระจกสีด้วย และจะรวมไปถึงบานกระจกสีสำหรับที่อยู่อาศัยที่เรียกกันว่า  “leadlight” ด้วย หรืองานศิลปะที่ทำจากกระจกสีและเชื่อมต่อกันด้วยตะกั่วอย่างเช่น โคมกระจกสีที่มีชื่อเสียงที่ทำโดย หลุยส์ คอมฟอร์ท ทิฟฟานี (Louis Comfort Tiffany)
เมื่อพูดถึงวัสดุคำว่า “กระจกสี” โดยทั่วไปจะหมายถึงแก้วที่ทำให้เป็นสีโดยการเติม Metallic salts ระหว่างการผลิต ช่างจะใช้กระจกสีในการสร้าง “หน้าต่างประดับกระจกสี” โดยการเอากระจกสีชิ้นเล็กๆ มาจัดให้เป็นลวดลายหรือภาพภายในกรอบโดยเชื่อมชิ้นกระจกด้วยกันด้วยเส้นตะกั่ว เมื่อเสร็จแล้วก็อาจจะทาสีและย้อมสีเหลืองตกแต่งอีกเล็กน้อยเพื่อให้ลวดลายเด่นขึ้น นอกจากนั้นคำว่า “กระจกย้อมสี” (Stained glass) จะหมายถึงหน้าต่างกระจกที่วาดทาสีเสร็จแล้วเผาในเตาหลอมก่อนที่จะทิ้งไว้ให้เย็น
“งานกระจกสี” เป็นงานฝีมือที่ศิลปินต้องมีพรสวรรค์ทางศิลปะเพื่อที่จะออกแบบได้ และต้องมีความรู้ทางวิศวกรรมเพี่อที่สามารถประกอบบานกระจกที่ทำใว้ให้แน่นหนาภายในกรอบสิ่งก่อสร้าง โดยเฉพาะกระจกบานใหญ่ ๆ ที่จะต้องรับน้ำหนักของตัวบานกระจกเองและสามารถทนทานต่อสภาวะอากาศภายนอกได้ หน้าต่างบานใหญ่เหล่านี้ยังอยู่รอดมาให้เราชมบ้างตั้งแต่สมัยยุคกลางโดยไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง  ในยุโรปตะวันตกหน้าต่างประดับกระจกสีเป็นจักษุศิลป์ชนิดเดียวที่เหลือมาตั้งแต่ยุคกลาง จุดประสงค์ของหน้าต่างประดับกระจกสีมิใช่ให้ผู้ดูมองออกไปดูโลกภายนอกหรือให้แสงส่องเข้ามาในสิ่งก่อสร้างแต่จะควบคุมผู้อยู่ภายใน จากเหตุผลนี้หน้าต่างประดับกระจกสีจึงอาจจะเรียกได่ว่าเป็น “การตกแต่งผนังส่องแสง” (“illuminated wall decorations”) มากกว่าจะเป็นหน้าต่างอย่างตามความหมายทั่วไปของหน้าต่างที่ใช้มองออกสู่ภายนอก
การออกแบบหน้าต่างวัดอาจจะเป็นได้ทั้งอุปมาอุปไมยหรือไม่ก็ได้ หน้าต่างอาจจะเป็นตำนานจากคัมภีร์ไบเบิล ประวัติศาสตร์ หรือ วรรณคดี หรือ ชีวิตของนักบุญ หรือผู้อุปการะวัด หรืออาจจะเป็นลวดลายสัญลักษณ์ เช่นตราประจำตระกูล การตกแต่งภายในสิ่งก่อสร้างหนึ่งอาจจะเป็นเรื่องราวในหัวข้อเดียวกันเช่นถ้าเป็นวัดก็อาจจะเป็นเรื่องราวชีวประวัติของพระเยซู หรือนักบุญ หรือผู้สร้างวัด ถ้าเป็นภายในวิทยาลัยกระจกอาจจะมีสัญลักษณ์สำหรับศิลปะหรือวิทยาศาสตร์ หรือภายในบ้านอาจจะเป็นลวดลายแบบใดแบบหนึ่งที่เจ้าของเลือก
การสร้างและการประกอบ > การทำสีกระจก

จากคริสต์ศตวรรษที่ 10 หรือ 11 เมื่อศิลปะการประดับกระจกสีเริ่มรุ่งเรืองก็เริ่มมีโรงงานผลิตกระจกขึ้นตามแหล่งที่มีทรายแก้ว (Silica) ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญในการทำกระจก แก้วทำเป็นสีโดยการเติม metallic oxide ในขณะที่แก้วในเบ้าที่ทำด้วยดินเหนียวยังเหลวอยู่ แก้วสีที่ทำโดยวิธีนี้จึงเรียกว่า “แก้วเบ้าโลหะ” (pot metal) ถ้าจะให้แก้วออกสีเขียวก็เติมออกไซด์ทองแดง ให้ได้สีน้ำเงินก็เติมโคบอลต์ และให้ได้สีแดงก็เติมทอง ในปัจจุบันสีเขียวและน้ำเงินใช้วิธีทำคล้ายกัน สีแดงก็ทำจากส่วนผสมสมัยใหม่ ทองจะใช้ทำเฉพาะสีแดงออกไปทางชมภูกว่าสมัยโบราณ
การสร้างและการประกอบ > การทำแก้วชนิดต่าง ๆ

“แก้วหลอด” (Cylinder glass) 
แก้วหลอดทำจากแก้วเหลวที่ทำเป็นลูกกลม ๆ แล้วเป่าจนกระทั่งเป็นหลอดกลวงเหมือนขวด เรียบและหนาเท่ากัน พอได้ที่ก็ตัดออกจากท่อเป่า แผ่ออกไปให้แบน แล้วรอให้เย็นลงเพื่อความทนทาน แก้วชนิดนี้เป็นแก้วชนิดที่ใช้ประดับหน้าต่างกระจกสีที่เราเห็นกันทุกวันนี้
“แก้วมงกุฏ” (Crown glass) 
แก้วชนิดนี้จะเป่าเป็นทรงถ้วยแล้ววางบนโต๊ะหมุนที่สามารถหมุนได้เร็ว แรงเหวี่ยงของการหมุนทำให้แก้วแผ่ยืดออกไป จากนั้นก็เอาตัดเป็นแผ่นเล็ก ๆ ได้ แก้วชนิดนี้ใช้ในการประดับหน้าต่างกระจกสี แต่ส่วนใหญ่แล้วจะใช้แต่งกรอบเล็ก ๆ ภายในหน้าต่างของที่อยู่อาศัยในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ลักษณะของกระจกแบบนี้จะเป็นระลอกจากศูนย์กลาง เพราะตรงกลางกระจกจะได้แรงเหวี่ยงน้อยที่สุดทำให้หนากว่าส่วนอื่น ชิ้นกลางนี้จะใช้สำหรับสเปชเชียลเอฟเฟกต์เพราะความขรุขระของพื้นผิวทำให้สะท้อนแสงได้มากกว่าชิ้นอื่น กระจกชิ้นนี้เรียกว่า “กระจกตาวัว”  (bull's eye) มักจะใช้กันสำหรับที่อยู่อาศัยในศตวรรษที่ 19 และบางครั้งก็จะใช้ในวัดด้วย
“แก้วโต๊ะ” (Table glass) 
ผลิตโดยการเทแก้วเหลวลงบนโต๊ะโลหะแล้วกลึงด้วยท่อนโลหะที่เป็นลวดลาย ลายจากท่อนโลหะก็จะฝังบนผิวกระจก แก้วแบบนี้จึงมีแบบมีผิว (texture) หนักเพราะการที่แก้วมีปฏิกิริยาต่อโลหะเย็น แก้วชนิดนี้เป็นที่นิยมกันมากในปัจจุบันภายในสิ่งก่อสร้างที่ไม่ใช่สิ่งก่อสร้างทางศาสนาในชื่อที่เรียกกันว่า “cathedral glass” ถึงแม้จะไม่ใช่แก้วที่ใช้ในการสร้างมหาวิหารในสมัยโบราณแต่มาใช้กันมากในการสร้างวัดในศตวรรษที่ 20
“แก้วเคลือบ” (Flashed glass) 
แก้วสีแดงที่ทำจากเบ้าโลหะที่กล่าวข้างต้นสีแดงมักจะออกมาไม่ได้อย่างที่ต้องการจะออกไปทางดำ และราคาการผลิตก็สูงมาก วิธีใหม่ที่ใช้ทำสีแดงเรียกว่า “flashing” ทำโดยเอา “แก้วหลอด” ใสที่ไม่มีสีที่กึ่งเหลวจุ่มลงไปใหนเบ้าแก้วแดงแล้วยกขึ้น  แก้วแดงก็จะเกาะบนผิวแก้วใสที่ไม่มีสีบาง ๆ พอเสร็จก็ตัดออกจากที่เป่า แล้วแผ่ให้แบนและปล่อยไว้ให้เย็น
วิธีการเคลือบนี้มีประโยชน์หลายอย่างเพราะทำให้สามารถทำสีแดงได้หลายโทนตั้งแต่แดงคล้ำจนเกือบใส แต่ส่วนใหญ่จะใช้สีแดงทับทิมจนถึงสีแดงจางหรือแดงเป็นริ้วในการทำขอบบาง ๆ ประโยชน์อีกอย่างหนึ่งคือเมื่อแก้วสีแดงเป็นสองชั้นก็สามารถสกัดผิวสีแดงออกเพื่อให้แสงส่องผ่านส่วนที่ใสที่อยู่ภายใต้ได้ เมื่อปลายสมัยปลายยุคกลางวิธีนี้ใช้ในการตกแต่งลวดลายที่วิจิตรของเสื้อคลุมของนักบุญ ประโยชน์อย่างที่สามซึ่งใช้กันมากในบรรดาศิลปินเมื่อต้นศตวรรษที่ 20 โดยแผ่นกระจกจะสะท้อนออกมาเป็นสีที่ไม่เสมอกันจึงเหมาะแก่การการตกแต่งเสื้อคลุมหรือม่าน
การสร้างและการประกอบ > การผลิตกระจกสีในสมัยปัจจุบัน

ปัจจุบันยังมีโรงงานที่ผลิตกระจกสีโดยเฉพาะที่ ประเทศเยอรมนี, สหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร, ประเทศฝรั่งเศส และ ประเทศโปแลนด์ ที่ยังผลิตกระจกสีลักษณะแบบดั้งเดิมโดยใช้วิธีการทำแบบสมัยโบราณ กระจกสีที่ผลิตโดยวิธีนี้ส่วนใหญ่จะใช้ในงานปฏิสังขรณ์หน้าต่างกระจกสีที่สร้างก่อนปี ค.ศ. 1920 หน้าต่างกระจกสีสมัยใหม่ และงานหัตถกรรม หลังจากนั้นมักจะใช้แก้วหลายแบบโดยเฉพาะสมัยวิคตอเรีย
ประวัติงานกระจกสี > งานกระจกสีก่อนยุคกลาง

แก้วน้ำหอมจากประมาณ 100 ก่อนคริสตกาลถึง ค.ศ. 200
แจกันพอร์ตแลนด์ที่มีขลิบขาว
หน้าต่างประดับกระจกสีจากสุเหร่า Nasir al-Mulk ที่ชิราส (Shiraz) ประเทศอิหร่าน
การทำกระจกสีทำกันมาตั้งแต่สมัยโบราณทั้งที่ ประเทศอียิปต์ และ โรมันซึ่งผลิตสิ่งของทำด้วยแก้วที่ชิ้นไม่ใหญ่นัก บริติชมิวเซียม มีกระจกสำคัญจากสมัยโรมันสองชิ้น ชิ้นหนึ่งเรียกว่าถ้วย “Lycurgus” ซึ่งเป็นสีเหลืองมัสตาร์ดขุ่น ๆ แต่จะออกสีม่วงแดงเมื่อถูกแสง และ แจกันพอร์ตแลนด์ (Portland vase) ซึ่งเป็นสีน้ำเงินดำและมีสลักขาวบนผิวแก้ว
ในวัดคริสต์ศาสนาสมัยแรก ๆ จากคริสต์ศตวรรษที่ 4 และ 5 มีหน้าต่างที่ใช้ตกแต่งด้วยแผ่นหินปูนอาลาบาสเตอร์ (alabaster) บาง ๆ บนกรอบไม้ ลักษณะจะคล้ายกระจกที่มีแบบหน้าต่างประดับกระจกสี แต่ที่คล้ายคลึงกับการทำหน้าต่างประดับกระจกสีมากกว่าคือหน้าต่างที่ทำจากหินและใช้แก้วสีของศิลปะอิสลาม จาก เอเชียตะวันตกเฉียงใต้ ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 นักเคมีชาวอาหรับชื่อ Jabir ibn Hayyan หรือ เจเบอร์ (Geber) บรรยายสูตรการทำกระจกสีไว้  46 สูตรในหนังสือชื่อ “หนังสือเกี่ยวกับมุกมีค่า” (“Kitab al-Durra al-Maknuna” หรือ “The Book of the Hidden Pearl”) หนังสือฉบับต่อมาเพิ่มอีก 12 สูตรโดย al-Marrakishi จาเบียร์บรรยายถึงวิธีผลิตกระจกสีคุณภาพดีพอที่จะตัดเป็นอัญมณีได้
ประวัติงานกระจกสี > งานกระจกสียุคกลาง

“แดเนียล” ที่มหาวิหารออกสเบิร์ก (Augsburg Cathedral) ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 12
หน้าต่างคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่มหาวิหารชาร์ทร
หน้าต่าง “พระคัมภีร์คนยาก” ที่ มหาวิหารแคนเตอร์บรี, 13th c.
หน้าต่างกุหลาบคริสต์ศตวรรษที่ 15 ที่แซนท์ชาเปล
หน้าต่างที่แบ่งเป็นช่อง ๆ ด้วยลวดลายซึ่งช่วยทำให้การทำหน้าประดับกระจกสีง่ายขึ้น ที่มหาวิหารคอนแสตนซ์ (Cathedral of Konstanz)
งานกระจกสีกลายมาเป็นศิลปะเต็มตัวและรุ่งเรืองที่สุดในยุคกลางเมื่อมาใช้เป็นทัศนศิลป์เพื่อเล่าเรื่องจากพระคัมภีร์ไบเบิลสำหรับประชาชนส่วนใหญ่ที่อ่านหนังสือไม่ออก
ตั้งแต่ประมาณ 950 ก่อนคริสต์ศตวรรษ จนถึงสมัยโรมาเนสก์และสมัยกอธิคยุคแรก ประมาณปี ค.ศ. 1240 หน้าต่างยังมิได้แบ่งเป็นช่อง ๆ เมื่อสร้างกระจกก็ต้องสร้างทั้งบานในกรอบเหล็กจึงทำให้ต้องประกอบไม่มีส่วนใดของหน้าต่างที่ช่วยแบ่งแรงกดดัน เช่น ที่มหาวิหารชาร์ทร (Chartres Cathedral) หรือทางตะวันออกของมหาวิหารแคนเตอร์บรี เมื่อสถาปัตยกรรมกอธิควิวัฒนาการขึ้นหน้าต่างก็กว้างมาขึ้นทำให้มีแสงส่องเข้ามาในสิ่งก่อสร้างมากขึ้น เมื่อหน้าต่างกว้างขึ้นก็มีการแบ่งเป็นช่อง ๆ ด้วยแกนหิน  (Stone tracery) เมื่อมีแกนหินแบ่งทำให้ช่องตกแต่งภายในหน้าต่างหนึ่ง ๆ เล็กลงทำให้การทำหน้าต่างมีความซับซ้อนได้มากขึ้นตามลำดับ และขนาดของบานหน้าต่างทั้งบานก็ใหญ่ขึ้นไปอีกจนมาเจริญเต็มที่ในสมัยที่เรียกว่ากอธิควิจิตร (Flamboyant gothic) ซึ่งมีอิทธิพลมาจากสมัยกอธิคเพอร์เพนดิคิวลาร์ (Perpendicular) ของอังกฤษ ที่เน้นเส้นดิ่ง ซึ่งจะเห็นได้จากงานหน้าต่างกระจกรอบมหาวิหารกลอสเตอร์
เมื่อการใช้ความสูงในสมัยกอธิคทำได้ดีขึ้นในวัดและมหาวิหารก็มีการพยายามทำให้ดีกว่าเดิม จากหน้าต่างสี่เหลี่ยมมียอดโค้งแหลมมาเป็นหน้าต่างกลมที่เรียกว่า “หน้าต่างกุหลาบ” (rose window) ซึ่งเริ่มทำกันที่ประเทศฝรั่งเศส จากทรงง่าย ๆ ที่เจาะผนังหินบาง ๆ มาจนเป็นหน้าต่างล้อที่มีแกนซึ่งจะเห็นได้จากหน้าต่างกุหลาบที่มหาวิหารชาร์ทร และที่เพิ่มความสลับซับซ้อนขึ้นอีกมากที่แซนท์ชาเปล (Sainte-Chapelle) ที่ปารีส หรือหน้าต่าง “ตาบาทหลวง” (Bishop's Eye) ที่มหาวิหารลิงคอล์น
ประวัติงานกระจกสี > การทำลายและการสร้างใหม่

ระหว่าง การปฏิรูปศาสนาที่ประเทศอังกฤษในระหว่างที่มีการการยุบอารามภายใต้การนำของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และในสมัยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6พระราชโอรส เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 16 หน้าต่างประดับกระจกสีถูกทุบทำลายไปมากและสร้างแทนที่ด้วยกระจกใสเกลี้ยงธรรมดา และต่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ ที่นำโดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ครอมเวลล์ต่อต้านลัทธิประติมานิยมหรือศิลปะนิยม (การใช้รูปปั้นหรือเครื่องตกแต่งเป็นสิ่งสักการะ) และสนับสนุนลัทธิการเข้าถึงศาสตาโดยจิตนิยมแทนที่ ผู้เชื่อถือในปรัชญานี้จึงทำลายรูปสัญลักษณ์และสิ่งของอื่น ๆ ที่ถือว่าไม่ควรจะมีอยู่ในวัดรวมทั้งหน้าต่างกระจกไปเป็นอันมาก ที่เหลืออยู่ที่ฝีมือดี ๆ ก็ไม่มากเช่นที่คฤหาสน์เฮ็นเกรฟฮอลในซัฟโฟล์ค การทำลายครั้งหลังนี้ทำให้ศิลปะการตกแต่งด้วยกระจกสีเสื่อมลงจนกระทั่งมาฟื้นฟูกันใหม่เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 19
แต่ในขณะเดียวกันในผืนแผ่นดินใหญ่ยุโรปถึงแม้ว่านิกายโปรเตสแตนต์จะเริ่มเป็นที่นิยมและมีการทำลายศิลปะทางศาสนาเช่นเดียวกับอังกฤษ แต่การตกแต่งกระจกสียังคงทำกันอยู่ในลักษณะแบบคลาสสิก ซึ่งจะเห็นได้จากงานที่ ประเทศเยอรมนี, ประเทศเบลเยียม และ ประเทศเนเธอร์แลนด์ ในสมัยนี้การผลิตกระจกสีที่ประเทศฝรั่งเศสทำมาจากโรงงานที่เมืองลีมอชส์ และ เมืองมูราโน (Murano) ที่ประเทศอิตาลี แต่ในที่สุดการตกแต่งกระจกสีก็มาสิ้นสุดลงเอาระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสทั้งจากการบ่อนทำลายและการละเลย
หน้าต่างหลังการการปฏิรูปศาสนา ที่มหาวิหารสเปเยอร์ ที่ประเทศเยอรมนี
หน้าต่างที่เลซองเดอลีส์ คริสต์ศตวรรษที่ 16 ประเทศฝรั่งเศส นักบุญปีเตอร์ถูกตรึงกางเขน
หน้าต่างเซ็นต์นิโคลัสที่เมืองเก้นท์  คริสต์ศตวรรษที่ 16 ประเทศเบลเยียม
หน้าต่างมหาวิหารโคโลญประเทศเยอรมนี ใช้วิธีระบายสี
หน้าต่างมหาวิหารโคโลญ (รายละเอียด)