stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คริสตินา ชานี

| คริสตินา ชานี |
| --- | --- |
คริสตินา ชานี ในกรุงออสโล ในปี พ.ศ. 2553
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: คริสตินา รัชนี เบิร์ช วงศ์สกุล
เกิด: 6 มกราคม พ.ศ. 2522 (45 ปี)
ที่เกิด: เขตวอลส์มอส์ เมืองโอดีนส์ ประเทศเดนมาร์ก
แนวเพลง: ป็อป
อาชีพ: นักร้อง, นักแต่งเพลง
ช่วงปี: พ.ศ. 2546 — ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: มายเวย์มิวสิก

เว็บไซต์: Chanée & n'evergreen
คริสตินา ชานี (เดนมาร์ก: Christina Chanée, เกิด 6 มกราคม พ.ศ. 2522 —) มีชื่อจริงว่า คริสตินา รัชนี เบิร์ช วงศ์สกุล นักร้องเพลงป็อปลูกครึ่งเดนมาร์ก-ไทย ซึ่งมีบิดาเป็นชาวไทย และมารดาชาวเดนมาร์ก เธอชนะเลิศในการประกวด Dansk Melodi Grand Prix 2010 ร่วมกับโทมัส เนเวอร์กรีน ด้วยบทเพลง "In a Moment Like This" ซึ่งเธอและเนเวอร์กรีนได้ขับร้องเพลงนี้ในแข่งขันยูโรวิชันส์ซองคอนเทสต์ 2010 ในนามของประเทศเดนมาร์ก และได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 4 โดยได้คะแนนถึง 149 คะแนน
แหล่งข้อมูลอื่น

Christina Chanee ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส (อังกฤษ)
Christina Chanée ที่ มายสเปซ
Christina Chanée ที่ เฟซบุ๊ก
ซีบูร์

| ซีบูร์ |
| --- | --- |
เทศบาล
ซีบูร์ มองจากอ่าวจอดเรือของแซ็ง-ฌ็อง-เดอ-ลุซ
   ตราอาร์ม
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: นูแวลากีแตน
จังหวัด: เรเน-อัตล็องติก
เขต: บายอน
อำเภอ: แซ็ง-ฌ็อง-เดอ-ลูซ
สหเทศบาล: CA Pays Basque
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2001–2008) : กี ปูลู
พื้นที่1: 7 ตร.กม. (3 ตร.ไมล์)
ประชากร (2006)2: 6,466 คน
 • ความหนาแน่น: 920 คน/ตร.กม. (2,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 64189 /64500
สูงจากระดับน้ำทะเล: 0–83 m (0–272 ft)  (avg. 80 m หรือ 260 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
ซีบูร์ (ฝรั่งเศส: Ciboure) หรือ ซิบูรู (บาสก์: Ziburu, "ปลายสะพาน") เป็นเมืองในจังหวัดปีเรเน-อัตล็องติกทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บริเวณแม่น้ำนีแวลฝั่งตรงข้ามแซ็ง-ฌ็อง-เดอ-ลูซ
กรอซนืย

| กรอซนืย Грозный |
| --- | --- |
นคร
การถอดเสียงอื่น
 • Chechen: Соьлжа-ГӀала
ทัศนียภาพ
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: ไม่มี
ที่ตั้งของกรอซนืย 
ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Location_map บรรทัดที่ 522: Unable to find the specified location map definition: "Module:Location map/data/Russia Chechnya" does not exist
พิกัด:  43°18′45″N 45°41′55″E﻿ / ﻿43.31250°N 45.69861°E﻿ / 43.31250; 45.69861
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: สาธารณรัฐเชเชน
สถาปนา: 1818
จัดตั้งเป็นนคร: 1870
การปกครอง
 • องค์กร: Council of Deputies
 • นายกเทศมนตรี: Khas-Magomed Kadyrov
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 324.16 ตร.กม. (125.16 ตร.ไมล์)
ความสูง: 130 เมตร (430 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 271,573 คน
 • ประมาณ (2018): 297,137 (+9.4%) คน
 • อันดับ: 67 ในปี 2010
 • ความหนาแน่น: 840 คน/ตร.กม. (2,200 คน/ตร.ไมล์)
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: city of republic significance of Grozny
 • เมืองศูนย์กลางของ: สาธารณรัฐเชเชน
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: เมืองสำคัญของสาธารณรัฐของกรอซนืย
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: Grozny Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Grozny Urban Okrug, Groznensky Municipal District
รหัสไปรษณีย์: 364000, 364001, 364006, 364008, 364011, 364013–364018, 364020–364022, 364024, 364028–364031, 364034, 364035, 364037, 364038, 364040, 364042, 364043, 364046, 364047, 364049, 364051, 364052, 364058, 364060–364063, 364066, 364068, 364700, 366000
รหัสโทรศัพท์: +7 8712
รหัส OKTMO: 96701000001
วันนคร: 5 ตุลาคม
เว็บไซต์: www.grozmer.ru
กรอซนืย หรือ กรอซนีย์ (อังกฤษ: Grozny หรือ Groznyy; รัสเซีย: Грозный; เชเชน: Соьлжа-ГӀала, อักษรโรมัน: Sölƶa-Ġala) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐเชเชน
เมืองนี้ตั้งอยู่บนแม่น้ำซุนจา จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 271,573 คน เพิ่มขึ้นจาก 210,720 คนในการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545 แต่ยังมีเพียง 2 ใน 3 ของ 399,688 คนที่บันทึกไว้ในการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2532  เดิมชื่อ กรอซนายา Groznaya (จนถึง พ.ศ. 2413)
ภูมิศาสตร์

เมืองนี้ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำซํนซา ซึ่งเป็นสาขาหลักของแม่น้ำเทเร็ก เมืองตั้งอยู่ในหุบเขาประมาณ 80 กิโลเมตร (50 ไมล์) ทางเหนือของเทือกเขาหลักในเทือกเขาคอเคซัส
เหตุข่มขืนกระทำชำเราและฆาตกรรมที่โกลกาตา พ.ศ. 2567

| --- | --- |
วันที่: 9 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-09)
ที่ตั้ง: วิทยาลัยแพทยศาสตร์และโรงพยาบาลราธา ควินท์ กร โกลกาตา ประเทศอินเดีย
ชื่ออื่น: เหตุการณ์ที่วิทยาลัยแพทยศาสตร์ อาร์. จี. กร
ประเภท: ข่มขืนกระทำชำเรา, ฆาตกรรม
เสียชีวิต: เมามิตา เทพนาถ (Moumita Debnath)
จับ: สัญชัย ราย (Sanjai Rai) (as of initial reports)
เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2567 เมามิตา เทพนาถ (เบงกอล: মৌমিতা দেবনাথ; Moumita Debnath) แพทย์ฝึกหัดประจำวิทยาลัยแพทยศาสตร์อาร์. จี. กร ในโกลกาตา ประเทศอินเดีย ถูกข่มขืนกระทำชำเราและฆาตกรรมภายในอาคารหนึ่งในวิทยาเขต ร่างของเธอถูกพบในห้องสัมมนาห้องหนึ่งในวิทยาเขต เหตุการณ์นี้กระตุ้นให้เกิดการพูดคุยถกเถียงเรื่องความปลอดภัยของสตรีและแพทย์ในประเทศอินเดีย และนำไปสู่การประท้วงใหญ่ทั่วประเทศ และเรียกร้องให้มีการตรวจสอบกรณีนี้อย่างถี่ถ้วน
เหตุการณ์

เมื่อคืนวันที่ 8 สิงหาคม 2024 เทพนาถทานอาหารมื้อเย็นกับเพื่อนร่วมงานในห้องสัมมนาหลังเสร็จเวรระยะเวลา 36 ชั่วโมงในโรงพยาบาล เมื่อเวลา 9:30 IST เช้าวันต่อมา ร่างของเธอถูกพบภายในห้องสัมมนาในสภาพกึ่งเปลือยและมีเลือดออกจากดวงตา ปาก และอวัยวะเพศ เธอได้รับการยืนยันว่าเสียชีวิต ณ จุดที่พบร่าง ในตอนแรก เจ้าหน้าที่ของวิทยาลัยติดต่อแจ้งครอบครัวของเธอโดยระบุว่าเธอทำการฆ่าตัวตาย
ในวันที่ 9 สิงหาคม ผลการผ่าชันสูตรศพพบว่าเธอเสียชีวิตด้วยสาเหตุการตายที่ไม่เป็นธรรมชาติ (unnatural death case) และระบุว่ามีร่องรอยของการข่มขืนกระทำชำเรา ก่อนถูกฆาตกรรมด้วยการบีบรัดคอ ในรายงานผลการผ่าชันสูตรความยาวสี่หน้านี้ยังระบุว่าพบรอยฉีกขาดลึกภายในช่องคลอด ริมฝีปาก ขาซ้าย มือขวา นิ้วนางขวา คอ และใบหน้า รวมถึงมีรอยข่วนบนใบหน้าที่น่าจะเกิดจากผู้ก่อเหตุทำ ร่องรอยการบาดเจ็บที่พบตามร่างกายและที่อวัยวะเพศเข้ากันได้กับลักษณะการกระทำของ "ผู้ที่มีภาวะกามวิปริต" (perverted sexuality) และเป็นการ "ทารุณกรรมอวัยวะเพศ" (genital torture) อย่างไรก็ตาม ร่องรอยการบาดเจ็บที่ดวงตายังไม่สามารถระบุสาเหตุได้ ในรายงานเดียวกันยังพบน้ำอสุจิปริมาณ "150 มิลลิกรัม" ได้จากการตรวจทางช่องคลอด
แพทย์ผู้ทำการชันสูตรระบุว่าผลสรุปการชันสูตรมีความโน้มเอียงสูงว่าเทพนาถถูกข่มขืนกระทำชำเราหมู่ กระนั้นตำรวจนครบาลโกลกาตาปฏิเสธข้อกล่าวอ้างนี้เนื่องจากว่าการผ่าชันสูตรเพียงอย่างเดียวไม่สามารถบอกได้ว่าน้ำอสุจิที่พบเป็นของคนเดียวหรือหลายคน หน่วยสอบสวนกลางของอินเดีย CBI ยังไม่พบร่องรอยหลักฐานที่บ่งบอกว่านี่เป็นการข่มชืนหมู่เช่นกัน
เหตุการณ์ > ผู้ก่อเหตุ

หลังการสอบสวนเสร็จสิ้น ตำรวจได้ออกหมายจับ สัญชัย ราย (เบงกอล: সঞ্জয় রায়; Sanjay Roy) อาสาสมัครภาคพลเทืองประจำหน่วยบริหารจัดการภัยพิบัติของตำรวจนครบาลโกลกาตา ซึ่งก่อนหน้านี้ประจำการอยู่ที่ป้อมตำรวจด้านหน้าวิทยาลัยแพทยศาสตร์ที่เกิดเหตุ มีการบรรยายถึงเขาว่าเป็นคนเจ้าชู้ (womaniser) และเป็นผู้ก่อเหตุความรุนแรงในครัวเรือน (domestic abuser) ตำรวจโกลกาตาระบุว่าเขารับสารภาพต่อคดีที่ก่อ หน่วยสอบสวนกลาง CBI มอบหมายให้ห้องทดลองนิติวิทยาศาสตร์กลาง (CFSL) ในเดลีทำการประเมินผู้ก่อเหตุทางจิตวิทยา โดยเจ้าหน้าที่ระบุแก่ PTI ว่า "เขา [ผู้ก่อเหตุ] ไม่แสดงถึงความรู้สึกสำนึกผิด และเล่าลำดับเหตุการณ์ไปด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเรียบเฉย"
ผลสืบเนื่อง

ในวันที่ 13 สิงหาคม 2024 ศาลสูงนครกัลกัตตาซึ่งไม่พอใจกับการดำเนินงานจากตำรวจ ได้มอบหมายกองสืบสวนสอบสวนกลาง (CBI) ให้ดำเนินการสืบสวนต่อ รวมถึงยังแสดงความเป็นห่วงว่าตำรวจท้องถิ่นอาจมีส่วนช่วยในการทำลายหลักฐานหากการสืบสวนยังดำเนินต่อไปโดยตำรวจเอง
สันทีป โฆษ (Sandip Ghosh) แพทย์กระดูกและข้อ คณบดีของวิทยาลัย ลาออกจากตำแหน่งท่ามกลางความกดดันจากกรณีดังกล่าว เขากล่าวว่าตนไม่สามารถรับมือกับความอับอายและการกลั่นแกล้งจากคำวิพากษ์วิจารณ์และถากถางจากบรรดานักการเมืองได้ ไม่กี่ชั่วโมงหลังจากนั้น เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นคณบดีวิทยาลัยแพทยศาสตร์แห่งชาติกัลกัตตา ซึ่งนำไปสู่การวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงต่อ ในวันที่ 13 สิงหาคม ศาลสูงนครกัลกัตตาออกคำสั่งให้เขาถูกพักงานไม่มีกำหนด รวมถีงวิจารณ์การแต่งตั้งตำแหน่งใหม่ในระยะเวลาอันสั้นที่เกิดขึ้น
เหตุการณ์นี้นำไปสู่การประท้วงใหญ่ทั่วประเทศและได้รับความสนใจจากสื่อมากมาย องค์การแพทย์อินเดีย (IMA) เรียกร้องต่อรัฐมนตรีกลางกระทรวงสาธารณสุข เจ. พี. นัฑฑา ให้ทำการเสนอกฎหมายกลางฉบับใหม่ที่จะป้องกันความรุนแรงต่อแพทย์ในอินเดีย และยังเรียกร้องให้มีการกำหนดโรงพยาบาลให้เป็นเขตปลอดภัย ในขณะเดียวกัน แพทย์และบุคลากรสาธารณสุขในอินเดียทำการประท้วงและบางส่วนหยุดงานประท้วงเพื่อเรียกร้องให้มีความปลอดภัยในวิชาชีพขณะปฏิบัติงานในโรงพยาบาลขึ้น ในวันที่ 13 สิงหาคม แพทย์รวม 8,000 คนในรัฐมหาราษฏระทำการนัดประท้วงหยุดงานทั้งหมดยกเว้นบริการทางการแพทย์ฉุกเฉิน ในนิวเดลี แพทย์จบใหม่ทำการประท้วงด้านนอกโรงพยาบาลรัฐแห่งสำคัญทั่วเมือง เช่นเดียวกับในโรงพยาบาลรัฐทุกแห่งในโกลกาตาซึ่งประท้วงหยุดให้บริการยกเว้นบริการฉุกเฉิน การประท้วงนี้ยังส่งผลกระทบเช่นกันในเมืองลักเนาและกัว ในวันที่ 12 สิงหาคม สมาพันธ์แพทย์ประจำบ้าน (FORDA) ทำการประท้วงด้วยการเลื่อนการผ่าตัดที่ไม่เร่งด่วนทั้งหมดออกไป หลังยกเลิกการประท้วงนี้ได้สองวัน การประท้วงเลื่อนผ่าตัดกลับมาอีกครั้งหลังมีรายงานข่าวการใช้ความรุนแรงกับผู้ประท้วงที่สถานที่เกิดเหตุโดยตำรวจ การประท้วงหยุดให้บริการทางการแพทย์สิ้นสุดลงในวันที่ 22 สิงหาคม ในหลายโรงพยาบาลและสถาบันแพทยศาสตร์ใหญ่ทั่วประเทศหลังคำร้องขอจากศาลสูง ยกเว้นแต่เพียงในรัฐที่เกิดเหตุ
รัฐบาลประจำรัฐที่เกิดเหตุ นำโดยพรรคตรินามูลคองเกรส (TMC) ถูกวิจารณ์อย่างหนักอีกครั้งต่อกรณีความปลอดภัยสำหรับสตรีในรัฐ
ดูเพิ่ม

การข่มขืนกระทำชำเราในประเทศอินเดีย
เหตุข่มขืนกระทำชำเราหมู่และฆาตกรรมในเดลี ปี 2012
การนัดประท้วงหยุดงานของแพทย์ในอินเดีย ปี 2019
กรณีอรุณา ศานบาฆ บุคลากรทางการแพทย์ที่ถูกข่มขืนกระทำชำเราในสถานพยาบาล
โยเกิร์ตบัลแกเรีย

โยเกิร์ตบัลแกเรีย (บัลแกเรีย: кисело мляко, kiselo mlyako; อังกฤษ: Bulgarian yogurt)  เป็นผลิตภัณฑ์นมเปรี้ยวชนิดหนึ่ง เดิมเป็นโยเกิร์ตประกอบด้วยนมล้วน แต่โยเกิร์ตบัลแกเรียได้ผ่านกรรมวิธีการทำนมเปรี้ยวด้วยแบคทีเรียที่ยังมีชีวิต ชื่อว่า Lactobacillus bulgaricus และ Streptococcus thermophiles กระบวนการหมักนมเปรี้ยวจะเสร็จสิ้นเมื่อโยเกิร์ตถูกทำให้เย็นลง และให้คงอุณหภูมิคงที่ไว้จะทำให้โยเกิร์ตเก็บไว้ได้นาน และจะเริ่มมีรสชาติที่เปรี้ยวยิ่งขึ้น
จุดเด่น

โยเกิร์ตบัลแกเรียคล้ายกับโยเกิร์ตทั่ว ๆ ไปที่ผลิตในคาบสมุทรบอลข่าน แต่สิ่งที่แตกต่างจากโยเกิร์ตทั่วไป นั่นคือ รสชาติ
แหล่งกำเนิด

แหล่งกำเนิดของโยเกิร์ตบัลแกเรีย ยากที่จะพิสูจน์อย่างชัดเจน ซึ่งแท้จริงแล้ว ประเพณีของบัลแกเรียนิยมทำโยเกิร์ต ชาวบัลแกเรียดั้งเดิมนิยมบริโภคโยเกิร์ตปริมาณมากต่อหนึ่งคน และมีการบันทึกในประวัติศาสตร์ว่า มีการผลิตโยเกิร์ตคุณภาพดี รวมถึงการใช้ความหลากหลายที่เป็นเอกลักษณ์ของจุลินทรีย์ที่ใช้ในกระบวนการผลิต ที่เรียกว่า Lactobacillus bulgaricus บางกระแสกล่าวกันว่า โยเกิร์ตมีต้นกำเนิดมาจากบัลแกเรีย แม้ยังไม่มีข้อพิสูจน์ แต่บางส่วนของภูมิภาคบังแกเรียก็เป็นแหล่งเพาะปลูกและบริโภคโยเกิร์ต มายาวนานตั้งแต่ก่อนปีคริสต์ศักราช 3000 นักประวัติศาสตร์บางท่านก็มองว่า บริเวณคามสมุทรบอลข่านก็เปรียบเสมือนถิ่นกำเนิดของโยเกิร์ตเช่นกัน
ดูเพิ่ม

เก็บถาวร 2014-09-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน The official Bulgarian travel portal
Bulgarian Yogurt Facts. The Unique Bulgarian Yogurt
Bulgaria Yogurt Dominates 60% of Japanese Market
870 Bulgarian yogurt shops to open in China
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย
ประวัติศาสตร์ > ภูมิหลัง

เอเฟรม เอชบา
เนสเตอร์ ลาโกบา
จักรวรรดิรัสเซียผนวกอับคาเซียเข้าเป็นส่วนหนึ่งในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 และได้รวบรวมอำนาจเหนือภูมิภาคเรื่อยมาไม่เกิน ค.ศ. 1864 ทางการรัสเซียซึ่งไม่เต็มใจสร้างหน่วยดินแดนเชิงชาติพันธุ์ (ethno-territorial units) จึงได้รวบรวมภูมิภาคนี้เข้ากันเป็นเขตผู้ว่าการกูไตส์ การเคลื่อนย้ายของประชากรขนาดใหญ่ทำให้องค์ประกอบทางชาติพันธุ์ของอับคาเซียเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก โดยมีชาวอับคาซหลายพันคนถูกขับไล่ออกไป และชาวมิงเกรเลียนเข้ามาแทนที่ หลังการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ใน ค.ศ. 1917 ที่ทำให้จักรวรรดิรัสเซียล่มสลายลง สถานะของอับคาเซียจึงเป็นที่ถกเถียงและมีความไม่แน่นอน เนื่องจากอับคาเซียไม่ได้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัสเซียแล้ว จึงมีการพิจารณาเข้าร่วมกับสาธารณรัฐที่สูงคอเคซัสเหนือใน ค.ศ. 1917 แต่ท้ายที่สุดได้ตัดสินใจไม่เข้าร่วมสาธารณรัฐนี้เรื่องจากตำแหน่งที่ตั้งของอับคาเซียซึ่งอยู่ห่างออกไปมากจากรัฐอื่น ๆ ในสาธารณรัฐนี้ ในเดือนกุมภาพันธ์ 1918 บอลเชวิคชาวอับคาซได้มีความพยายามก่อตั้งคอมมูนขึ้น ซึ่งเป็นระบบที่คล้ายกับสภาโซเวียตที่ตั้งขึ้นในรัสเซีย ความพยายามนี้ล้มเหลวและผู้นำบอลเชวิค ทั้งเอฟรัม เอชบาและเนสเตอร์ ลาโกบา ต้องเดินทางออกจากอับคาเซีย ในเวลาต่อมามีการก่อตั้งสภาประชาชนอับคาซ (APC) ซึ่งสามารถมีอำนาจควบคุมดินแดนนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เมื่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยจอร์เจียสถาปนาขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1918 จอร์เจียได้ผนวกอับคาเซียเข้าเป็นส่วนหนึ่งและถือว่าอับคาเซียเป็นส่วนหนึ่งของเขตแดนของตน อย่างไรก็ตาม จอร์เจียไม่เคยเข้ามายึดครองหรือควบคุมภูมิภาคนี้ แต่ปล่อยให้สภาประชาชนปกครองจนกระทั่งบอลเชวิครุกรานใน ค.ศ. 1921
สถานะของอับคาเซียได้รับการรับรองในรัฐธรมนูญจอร์เจีย ค.ศ. 1921 มาตราที่ 107 รับรองให้ "อับฆาเซตี (อำเภอซูฆูม; Soukhoum)" มีสถานะเป็นอิสระที่จะ "ปกครองตนเอง" รัฐธรรมนูญนี้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการหลังกองทัพแดงเข้ารุกรานจอร์เจียในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1921 อย่างไรก็ตาม หลักการในการปกครองตนเองที่ให้สัญญาไว้นี้ไม่เคนถูกระบุชี้ชัด นักประวัติศาสตร์ ตีมอตี บลาวเวลท์ ระบุว่าข้อความนี้ในรัฐธรรมนูญทำให้เกิดผลสืบเนื่องยาวนานในภูมิภาคนี้ เนื่องจากถือเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ยุคใหม่ที่มีการนิยามอับคาเซียในฐานะสิ่งทางภูมิศาสตร์ที่โดดเด่นแยกชัดเป็นของตนเอง
ประวัติศาสตร์ > การสถาปนา

ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1921 กองทัพแดงเข้ารุกรานจอร์เจียและรุกรานอับคาเซียในสองวันให้หลัง เอชบาและลาโกบาเดินทางกลับอับคาเซียก่อนการรุกรานและตั้งสภาปฏิวัติ (เรฟคอม; Revkom) เพื่อเตรียมพร้อมสู่การตั้งรัฐบาลบอลเชวิค กรุงซูฮูมี เมืองหลวงของอับคาเซีย ถูกยึดครองในวันที่ 4 มีนาคม ในขณะที่การสู้รบในจอร์เจียดำเนินต่อไป เรฟคอมซึ่งไม่ได้คาดหวังว่าจะเป็นผู้ปกครองหนึ่งเดียวของอับคาเซีย ได้ฉวยโอกาสจากความสับสนนี้และประกาศเอกราชให้กับอับคาเซีย เรฟคอมได้ส่งโทรเลขไปยังมอสโกเพื่อขอคำแนะนำในการดำเนินการต่อไป รวมถึงยังเสนอเข้าร่วมสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย แต่เซียร์โก ออร์ดจอนีคีดเซ ผู้นำบอลเชวิคและผู้นำบูโรคอเคซัส (กัฟบีวโร) ปฏิเสธข้อเสนอนี้ ในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1921 จึงมีการประกาศว่า "ด้วยปรารถนาของเหล่ากรรมกร สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซียแห่งใหม่นี้จึงถือกำเนิดขึ้นมา" อับคาเซียจึงกลายเป็นสาธารณรัฐเอกราชในนามภายใต้ความเข้าใจของทั้งฝั่งอับคาเซียและจอร์เจียว่าท้ายที่สุดอับคาเซียจะเข้าร่วมสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจียที่จะสถาปนาขึ้นในภายหลัง จนถึงตอนนั้น จะถือว่าอับคาเซียไม่เป็นส่วนหนึ่งของจอร์เจีย เรฟคอมของจอร์เจีย ซึ่งเป็นรัฐบาลของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจียได้อ้าแขนต้อนรับอับคาเซียผ่านทางโทรเลขในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1921 และระบุว่ารูปแบบของความสัมพันธ์ระหว่างสองรัฐควรจะตกลงกันได้ในการประชุมสามัญแรงงานครั้งแรกของทั้งสองสาธารณรัฐ
การเมือง

ในตอนแรก เรฟคอมอับคาเซียมีผู้นำคือประธานคณะกรรมการ เอเฟรม เอชบาร์ มีหน้าที่ควบคุมดูแลอับค่เศียจนกว่าจะมีการตั้งรัฐบาลที่ถาวรกว่าขึ้นมาแทน ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 คณะกรรมการราษฎรได้ก่อตั้งขึ้นและเนสเตอร์ ลาโกบา ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานของคณะกรรมการ และกลายมาเป็นหัวหน้ารัฐบาลของสาธารณรัฐ การเลือกตั้งนี้ถือเป็นแค่รูปทางการให้กับลาโกบาเท่านั้น เขามีบทบาทควบคุมอับคาเซียมาตั้งแต่เมื่อบอลเชวิคเข้ายึดครองอับคาเซียใน ค.ศ. 1921 แล้ว เขากับกับเอชบาเป็นบอลเชวิคแนวหน้าหลังเกิดการปฏิวัติรัสเซีย ลาโกบาและเอชบาเคยนำการพยายามยึดครองอับคาเซียสองครั้งในเดือนกุมภาพันธ์และเมษายน ค.ศ. 1918 ทั้งสองครั้งสิ้นสุดด้วยการยกเลิกแผน หลังความพยายามครั้งหลังล้มเหลว ทั้งคู่ได้หลบหนีออกจากอับคาเซีย และเดินทางกลับมาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1921 หลังการยึดอำนาจโดยบอลเชวิคสำเร็จ ไม่นาน เอชบาได้เปลี่ยนผ่านและโยกย้ายตำแหน่งไปตำแหน่งอื่น เหลือไว้เพียงลาโกบาคนเดียวเป็นผู้นำของอับคาเซีย
ในทางปฏิบัติ ลาโกบาควบคุมอับคาเซียในฐานะแคว้นฟิวดอล (fiefdom) ของตนเอง จนถึงขั้นที่มีการเรียกอับคาเซียกันอย่างขำขันว่าเป็น "ลาโกบีสถาน" ("Lakobistan") ในขณะเดียวกัน สถานะของลาโกบาในฐานะผู้นำสูงสุดของสาธารณรัฐก็ไม่เคยถูกโต้แย้งหรือตั้งคำถามเลย เขาต้านทานนโยบายกดขี่ประชาชนจำนวนมากที่ถูกนำมาใช้ในที่อื่น ๆ ในสหภาพโซเวียต เช่น นโยบายการยึดคืนและแจกจ่ายกรรมสิทธิ์ใหม่ ลาโกบายังสนับสนุนทางการเงินแก่ชนชั้นนำของอับคาเซีย เขาทำเช่นนี้ได้ก็เพราะเขาเป็นมิตรสหายใกล้ชิดกับโจเซฟ สตาลิน ผู้นำโซเวียต
เศรษฐกิจ

อับคาเซียเป็นผู้ผลิตยาสูบรายใหญ่ในสมัยโซเวียต ในคริสต์ทศวรรษ 1930 อับคาเซียผลิตยาสูบถึง 52 เปอร์เซนต์ของจำนวนการส่งออกยาสูบของโซเวียต ผลผลิตทางการเกษตรอื่น เช่น ชา, ไวน์ และผลไม้รสเปรี้ยว (โดยเฉพาะส้ม) มีการผลิตในขนานใหญ่ ทำให้อับคาเซียเป็นหนึ่งในภูมิภาคที่มั่งคั่งที่สุดในทั้งสหภาพเวียต รวมถึงร่ำรวยกว่าจอร์เจียอย่างมาก การส่งออกทรัพยากรเปล่านี้ทำให้อับคาเซียกลายเป็น "เกาะแห่งความเจริญ ในท่ามกลางคอเคซัสที่ถูกถล่มด้วยสงคราม" มีการสร้างโรงงานในภูมิภาคเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาสหภาพโซเวียตโดยรวม แต่ก็ไม่ได้ส่งผลมากนักต่อความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจโดยภาพรวมของอับคาเซีย
อับคาเซียยังเป็นที่เชิดหน้าชูตาในฐานะจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวสำคัญของทั้งชนชั้นนำและประชาชนของโซเวียต สตาลินเดินทางมาอับคาเซียปีละครั้งตลอดคริสต์ทศวรรษ 1920 เช่นเดียวกับเพื่อนร่วมงานของเขาในเครมลิน ซึ่งเดินทางมาด้วยเพื่อสร้างความไว้วางใจจากสตาลิน ลาโกบาในฐานะเจ้าบ้านจึงมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดสนิทสนมกับสตาลินขึ้นอย่างมากและกลายมาเป็นหนึ่งในบุคคลที่สตาลินไว้ใจ ส่งผลให้ลาโกบาคงสถานะอำนาจใหญ่ในอับคาเซียได้ เราสามารถเห็นได้ชัดที่สุดจากการที่ลาโกบาปฏิเสธการยึดคืนและแจกจ่ายกรรมสิทธิ์ใหม่ (collectivisation) ที่ซึ่งลาโกบาโต้แย้งว่า ในรัฐนี้ไม่มี คูลัก (kulak; ไพร่ผู้มั่งคั่ง) นโยบายนี้ยังได้รับการแก้ต่างโดยสตาลิน ผู้กล่าวว่านโยบายต่อต้านคูลักไม่ได้ "พิจารณาลักษณะอันเฉพาะของโครงสร้างทางสังคมของอับคาเซีย และเป็นการผิดพลาดที่จะส่งผ่ายโมเดลการก่อร่างสังคมแบบรัสเซียมายังผืนดินอับคาเซีย" การยึดคืนและแจกจ่ายกรรมสิทธิ์ใหม่เริ่มมีขึ้นครั้งแรกในอับคาเซียหลังรัฐถูกลดสถานะลงใน ค.ศ. 1931 และถูกนำมาใช้โดยสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1936 หลังลาโกบาเสียชีวิต
ตลอดการมีอยู่ของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย สกุลเงินทางการคือรูเบิลโซเวียต
ประชากรศาสตร์

ชาติพันธุ์ในอับคาเซีย ตามช้อมูลจากสำมะโนโซเวียต ค.ศ. 1926
ชาวอับคาซ (27.82%)
ชาวจอร์เจีย (33.58%)
ชาวอาร์มีเนีย (12.77%)
ชาวกรีกคอเคซัส (6.99%)
ชาวรัสเซีย (6.25%)
อื่น ๆ (12.59%)
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซียเป็นภูมิภาคที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์สูงมาก โดยมีประชากรที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากนับตั้งแต่รัสเซียผนวกอับคาเซียเข้าเป็นส่วนหนึ่ง ในศตวรรษที่ 19 มีการขับไล่ชาวอับคาซกว่า 100,000 คน ออกจากภูมิภาค โดยส่วนใหญ่ขับไปยังจักรวรรดิออตโตมัน ในขณะที่สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซียสถาปนาขึ้น ชาวอับคาซคิดเป็นไม่ถึง 30 เปอร์เซ็นต์ของประชากร นโยบาย โคเรนีซัตซียา (การทำให้กลายเป็นวัฒนธรรมแม่; nativization) ที่ใช้ในช่วงนี้เพื่อส่งเสริมชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์ในสหภาพโซเวียต เป็นผลให้ประชากรชาวอับคาซเพิ่มสูงขึ้น: ระหว่าง ค.ศ. 1922 และ 1926 ชาติพันธุ์ชาวอับคาซเพิ่มขึ้นประมาณ 8 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่จำนวนประชากรชาติพันธุ์จอร์เจียลดลง 6 เปอร์เซ็นต์ ฉะนั้นตามที่กล่าวอ้างในสำมะโน ค.ศ. 1926 ของโซเวียต (สำมะโนเดียวที่มีตลอดการดำรงอยู่ของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย) จำนวนประชากรที่เป็นชาติพันธุ์อับคาซสูงถึง 55,918 คนหรือราว 28 เปอร์เซ็นต์ของประชากร (ซึ่งอยู่ที่ 201,016 คน) ในขณะที่จำนวนชาติพันธุ์จอร์เจียอยู่ที่ 67,494 คน (36 เปอร์เซ็นต์) กลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ ที่ปรากฏในสำมะโน ค.ศ. 1926 ได้แก่ชาวอาร์มีเนีย (25,677 คนหรือ 13  เปอร์เซ็นต์), ชาวกรีกคอเคซัส (14,045 คนหรือ 7 เปอร์เซ็นต์) และ ชาวรัสเซีย (12,553 คนหรือ 6 เปอร์เซ็นต์)
ในสมัยของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซียมีการปรับแก้ระบบการเชียนที่ใช้ในภาษาอับคาซ ภายใต้นโยบาย โคเรนีซัตซียา ชาวอับคาซไม่ได้ถือเป็นหนึ่งในประชากร "ก้าวหน้า" ของสหภาพโซเวียต ฉะนั้นจึงเกิดการมุ่งเน้นไปที่การพัฒนาอัตลักษณ์และวัฒนธรรมประจำชาติของตน ภาษาอับคาซและภาษาอื่น ๆ ในสหภาพโซเวียตภายใต้นโยบายนี้ถูกแปรเป็นอักษรละตินใน ค.ศ. 1928 แทนที่การใช้ระบบการเขียนที่ใช้อักษรซีริลลิก มีการให้ความสำคัญมากต่อการพัฒนาวัฒนธรรมอับคาซ ซึ่งได้รับการสนับสนุนมากในแง่ของเงินทุน นอกจากนี้ ยังมีการจัดตั้งสมาคมวิทยาศาสตร์อับคาเซีย (Abkhazian Scientific Society) ขึ้นใน ค.ศ. 1922 ตามด้วยสถาบันภาษาและวรรณกรรมอับคาเซีย (Academy of Abkhazian Language and Literature) ซึ่งตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1925
เนื้องจากรัฐบาลรับรู้ถึงความหลากหลายทางชาติพันธุ์ภายในอับคาเซียเอง ในมาตรา 8 ของรัฐธรรมนูญอับคาเซีย ค.ศ. 1925 ได้ระบุให้อับคาเซียมีภาษาทางการสามภาษา คือ ภาษาอับคาเซีย, ภาษาจอร์เจียและภาษารัสเซีย ในขณะที่การแปรญัติในภายหลังระบุเพิ่มว่า "ชนชาติทั้งปวงที่อาศัยในสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซียได้รับการรับรองสิทธิในการพัฒนาและใช้ภาษาแม่ของตนโดยเสรี ทั้งในระดับชาติ วัฒนธรรม และในหน่วยงานทั่วไปของรัฐ" ประชากรส่วนใหญ่ไม่เข้าใจภาษาอับคาเซีย ภาษารัสเซียจึงเป็นภาษาหลักของรัฐบาลในขณะที่ภูมิภาคท้องถิ่นต่าง ๆ ใช้ภาษาที่มีใช้มากสุดในพื้นที่นั้น ๆ
ผลสืบเนื่อง

สถานะที่แน่นอนของอับคาเซียในฐานะ "สาธารณรัฐตามสนธิสัญญา" ไม่เคยได้รับการอธิบายให้กระจ่างตลอดการมีอยู่ของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย นักประวัติศาสตร์ อาร์เซนี ซาปารอฟ ระบุว่าแม้แต่เจ้าหน้าที่รัฐในเวลานั้นก็ไม่รู้เช่นกันว่าวลีนี้หมายความว่าอะไร สถานะที่ว่านี้มีความสำคัญในเชิงสัญลักษณ์ต่อชาวอับคาเซีย ผู้ไม่เคยหลงลืมว่าเคยมีรัฐอิสระของตนเองมาก่อน อย่างน้อยในเชิงทฤษฎี ภายหลังการเกิดขึ้นของนโยบายกลัสนอสต์และเปเรสตรอยคาในคริสต์ทศวรรษ 1980 การเรียกร้องให้ฟื้นฟูสถานะของอับคาเซียได้เริ่มเกิดขึ้นใหม่อีกครั้ง การประชุมที่ลีฮนีใน ค.ศ. 1989 เรียกร้องให้เจ้าหน้าที่ของโซเวียตประกาศให้อับคาเซียเป็นสาธารณรัฐเต็มตัว โดยอ้างสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซียว่าเป็นรัฐที่เคยดำรงอยู่มาก่อนหน้า เมื่ออับคาเซียประกาศเอกราชอีกครั้งใน ค.ศ. 1990 อับคาเซียได้เรียกร้องให้ฟื้นฟูรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1925 ซึ่งระบุให้จอร์เจียและอับคาเซียรวมเป็นสหภาพ การเรียกร้องนี้ทำไปเพื่อเปิดทางให้กับความเป็นไปได้ของการรวมเป็นสหภาพของสองรัฐในอนาคต การรื้อฟื้นรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1925 นำไปสู่สงครามใน ค.ศ.  1992–1993 และข้อพิพาทเกี่ยวกับสถานะของอับคาเซีย ซึ่งนำไปสู่สถานะเอกราชโดยพฤตินัยของอับคาเซียในจอร์เจียนับตั้งแต่ ค.ศ. 1992
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย
| ด ค กสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต  |
| --- | --- | --- |
 สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต 
| หลัก |   สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก  |  |
| หลังสงครามโลกครั้งที่สอง |   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย1   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย1   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนีย1  |  |
| สาธารณรัฐอายุสั้น |   สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช  |  |
| ไม่ใช่สาธารณรัฐในสหภาพ |   สาธารณรัฐประชาชนโซเวียตโคเรซม์   สาธารณรัฐประชาชนโซเวียตบูคารา   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียพรีดเนสโตรวี   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย (สหพันธ์รัฐทรานส์คอเคซัส)  |  |
1การยึดครองรัฐบอลติก  ในปี 1940 เป็นการอยู่ภายใต้การยึดครองที่ผิดกฎหมายตลอดระยะเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 - 1991 ในบางประเทศอย่าง สหรัฐอเมริกา , สหราชอาณาจักร  และ ประชาคมยุโรป  ยังถือว่ารัฐบอลติกทั้งสามมีเอกราชจนกระทั่งวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1991 สหภาพโซเวียตจึงได้ยอมรับเอกราชของรัฐบอลติกทั้งสามในที่สุด 
หนึ่งในบรรดาการเดินขบวนฉลองในซูฮูมีหลังโซเวียตเข้ามามีอำนาจเมื่อ 8 มีนาคม 1921
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจียใน ค.ศ. 1922 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซียแสดงโดยเน้นสีชมพู
เนสเตอร์ ลาโกบา ผู้นำโดยพฤตินัยของอับคาเซียตั้งแต่ปี 1921 จนเสียชีวิตใน ค.ศ. 1936 เขามีบทบาทสำคัญมากในการตั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย
บ้านพักตากอากาศของโจเซฟ สตาลิน ที่ทะเลสาบรีชา [ru] หนึ่งในดาชาของสตาลินที่อยู่ในอับคาเซีย
ปาร์กสลาวี ในซูฮูมี เป็นอนุสรณ์ระลึกถึงทหารอับคาเซียที่เสียชีวิตในสงครามใน ค.ศ. 1992–1993
โกชาบัมบา

| โกชาบัมบา Quchapampa |
| --- | --- |
นครและเทศบาล
จากบนลงล่าง ซ้ายไปขวา: อาสนวิหารมหานคร ปาลาซิโอ พอร์ทัลส เทมโปล เดล โฮสปิซิโอ ภาพถ่ายทางอากาศของโกชาบัมบากลาง เทือกเขาตูนารี ธนาคารพาณิชย์ ไซมอน ปาติโญ ที่ตั้งรัฐบาลโกชาบัมบา
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: "City of Eternal Spring" "The Garden City" "La Llajta"
โกชาบัมบาที่ตั้งในประเทศโบลิเวียแสดงแผนที่โบลิเวียโกชาบัมบาโกชาบัมบา (ทวีปอเมริกาใต้)แสดงแผนที่ทวีปอเมริกาใต้
พิกัด: 17°23′18″S 66°09′35″W﻿ / ﻿17.38833°S 66.15972°W﻿ / -17.38833; -66.15972
ประเทศ:  โบลิเวีย
จังหวัด: โกชาบัมบา
Province: Cercado Province
เทศบาล: โกชาบัมบา
สถาปนา: 15 สิงหาคม ค.ศ. 1571
การปกครอง
 • ประเภท: รัฐบาลเทศบาลท้องถิ่น
 • นายดเทศมนตรี: มันเฟรด เรเนส บียา (ซูมาเต)
พื้นที่
 • นครและเทศบาล: 170 ตร.กม. (70 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 169 ตร.กม. (65 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 1 ตร.กม. (0.4 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 111 ตร.กม. (43 ตร.ไมล์)
ความสูง: 2,558 เมตร (8,392 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน 2012)
 • เขตเมือง: 856,198 คน
 • รวมปริมณฑล: 1,430,688 คน
เดมะนิม: Cochabambino
จีดีพี (พีพีพี, ค่าใน ค.ศ. 2015)
 • ปี: 2023
 • รวม (เขตนคร): 11.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
 • ต่อหัว: $8,400
เขตเวลา: UTC-4 (BOT)
ภูมิอากาศ: BSk
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
โกชาบัมบา (สเปน: Cochabamba; ไอมารา: Quchapampa; เกชัว: Quchapampa) เป็นเมืองทางตอนกลางของประเทศโบลิเวีย ตั้งอยู่ในเทือกเขาแอนดีส เป็นเมืองหลวงของจังหวัดโกชาบัมบา และเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศ มีประชากร 1,938,401 คน ชื่อของเมืองเป็นคำประสมในภาษาเกชัว คำว่า qucha หมายถึง ทะเลสาบ และ ปัมปา หมายถึง ที่ราบเปิด เมืองอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 2,558 เมตร