stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เคาหยก

| --- | --- |

มื้อ: จานหลัก
แหล่งกำเนิด: จีน
ภูมิภาค: มณฑลกวางตุ้ง
ส่วนผสมหลัก: หมูสามชั้น กับเผือกราดน้ำซอสแล้วนึ่ง
รูปแบบอื่น: ใช้ผักดองแทนเผือก
 ตำราอาหาร: เคาหยก   สื่อ: เคาหยก
เคาหยก  (จีน: 扣肉; พินอิน: kòu ròu; ยฺหวิดเพ็ง: kau3 juk6) เป็นอาหารกวางตุ้งชนิดหนึ่ง แปลตรงตัวว่าเนื้อคว่ำ และตรงกับภาษาจีนกลางว่า "โค่วโร่ว" เป็นอาหารที่มีชื่อเสียงของมณฑลหูหนานและมณฑลกวางตุ้ง เคาหยกในไทยที่มีชื่อเสียงอยู่ที่อำเภอเบตง จังหวัดยะลา และจังหวัดตรัง
เคาหยกแบบจีนมีสองแบบ แบบแรกใช้หมูสามชั้นหั่นสี่เหลี่ยมผสมกับผักกาดดองเค็มแห้งที่เรียกหั่มช้อยกอน หรือ เหมย์กันไช่ (梅干菜) หรือไช่กัว อีกแบบหนึ่งใส่เผือกที่หั่นชิ้นเท่าหมู แบบที่ใส่ผักกาดดองจะนำผักกาดดองไปผัดกับน้ำปรุงรสก่อน ส่วนแบบที่ใส่เผือกจะนำเผือกชนิดที่เนื้อซุยที่จี่พอสุก ราดด้วยน้ำปรุงรสที่ทำจากเต้าหู้ยี้ น้ำมันหอย น้ำมันงา ผงพะโล้ แทน  จากนั้นจะนำหมูกับเครื่องปรุงใส่ชาม ตุ๋นให้หมูเปื่อยนุ่ม เมื่อสุกแล้ว จะนำจากมาปิดปากชามแล้วพลิกกลับด้านให้เนื้อหมูลงไปอยู่ในจาน จึงเป็นที่มาของชื่ออาหารจานนี้
โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะผู้กล้าแห่งอวกาศ

| โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะผู้กล้าแห่งอวกาศ |
| --- | --- |

กำกับ: โยชิฮิโระ โอซุกิ
เขียนบท: ต้นฉบับ : ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ บทภาพยนตร์ : ชิมิสึ ฮิงาชิ
นักแสดงนำ: วะซะบิ มิซุตะ   เมะงุมิ โอะฮะระ   ยุมิ คะกะซุ   ซุบะรุ คิมุระ  โทะโมะกะซุ เซะกิ มามิโกะ โนโตะ อิโนะอุเอะ มารินะ
ดนตรีประกอบ: ซาวาดะ คัน เพลง 360° (ญี่ปุ่น: Sanbyaku rokujuu do (360)) ขับร้องโดย Miwa
ผู้จัดจำหน่าย:  โตโฮ / โตโฮ แอนิเมชั่น 
วันฉาย:  7 มีนาคม พ.ศ. 2558  4 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
ความยาว: 100 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: 3.93 พันล้านเยน
โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะผู้กล้าแห่งอวกาศ (ญี่ปุ่น: ドラえもん　のび太の宇宙英雄記; โรมาจิ: Doraemon Nobita no Supēsu Hīrōzu) เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ และเป็นภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 35 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ และภาพยนตร์ชุดนี้เป็นการฉลองครบรอบ 35 ปีของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ และครบรอบ 10 ปีของโดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี โดยได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2015 (พ.ศ. 2558) ภาพยนตร์ชุดนี้เปิดตัวได้แค่หนึ่งสัปดาห์ ก็ขึ้น Box office อันดับหนึ่ง ทำลายสถิติของเรื่อง บิ๊กฮีโร่ 6 ในญี่ปุ่นได้สำเร็จ
โดยสิขสิทธิ์โดราเอมอน เดอะมูฟวี่ จาก โตโฮ เปลี่ยนจาก โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ เป็น กันตนาและเอ็ม พิคเจอร์ส แทน
เข้าฉายวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 แม้จะเป็นภาคที่ฉายก่อน เดอะมูฟวี่ ก่อนหน้าแล้วที่ญี่ปุ่น แต่ เค เมจิค บาย กันตนา นำเข้าฉายต่อจาก ภาค กำเนิดญี่ปุ่น เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 35 ปี แอนิเมชันของโดราเอมอน
ผู้พากย์

| ตัวละคร | เวอร์ชันญี่ปุ่น  | เวอร์ชันไทย  |
| --- | --- | --- |
| โดราเอมอน | วะซะบิ มิซุตะ | ฉันทนา ธาราจันทร์ |
| โนบิตะ | เมะงุมิ โอะฮะระ | ศันสนีย์ วัฒนานุกูล |
| ซิซุกะ | ยุมิ คะกะซุ | ศรีอาภา เรือนนาค |
| ไจแอนท์ | ซุบะรุ คิมุระ | นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์ |
| ซูเนโอะ | โทะโมะกะซุ เซะกิ | อรุณี นันทิวาส |
| ผู้กำกับเบอร์เกอร์ | มามิโกะ โนโตะ |  |
| อารอน | อิโนะอุเอะ มารินะ | นภัสวรรณ วัชรีวงศ์ ณ อยุธยา |
| ไฮด์ | ยูจิ ทานากะ |  |
| เมบ้า | มิซุกิ อาริสะ | สุลัคษณา เทพหัสดิน ณ อยุธยา |
| อิคารอส | อิชิมูระ มาซาชิกะ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
| ด ค กโดราเอมอน โดย ฟูจิโกะ เอฟ>  ฟูจิโอะ |
| --- | --- |
แฟรนไชส์:  มังงะ โดราเอมอนพลัส  แก๊งป่วนก๊วนโดราเอมอน  โดราเบส  อนิเมะ 
ตัวละคร:  โดราเอมอน  โนบิตะ  ชิซุกะ  ไจแอนท์  ซึเนโอะ  โดเรมี  ตัวละครรอง 
ภาพยนตร์:  ไดโนเสาร์ของโนบิตะ  นักบุกเบิกอวกาศ  ตะลุยแดนมหัศจรรย์  ผจญภัยใต้สมุทร  ท่องแดนเวทมนตร์  สงครามอวกาศ  สงครามหุ่นเหล็ก  เผชิญอัศวินไดโนเสาร์  ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว  ท่องแดนญี่ปุ่นโบราณ  ตะลุยดาวต่างมิติ  ตะลุยแดนอาหรับราตรี  บุกอาณาจักรเมฆ  ฝ่าแดนเขาวงกต  สามอัศวินในจินตนาการ  บันทึกการสร้างโลก  ผจญภัยสายกาแล็คซี่  ตะลุยเมืองตุ๊กตาไขลาน  ผจญภัยเกาะมหาสมบัติ  ตะลุยอวกาศ  ตำนานสุริยกษัตริย์  อัศวินแดนวิหค  ตะลุยอาณาจักรหุ่นยนต์  มหัศจรรย์ดินแดนแห่งสายลม  ท่องอาณาจักรโฮ่งเหมียว  ไดโนเสาร์ของโนบิตะ (2006)  ตะลุยแดนปีศาจกับ 7 ผู้วิเศษ  ตำนานยักษ์พฤกษา  นักบุกเบิกอวกาศ (2009)  สงครามเงือกใต้สมุทร  ผจญกองทัพมนุษย์เหล็ก ~ปีกแห่งนางฟ้า~  ผจญภัยในเกาะมหัศจรรย์  ล่าโจรปริศนาในพิพิธภัณฑ์ของวิเศษ  บุกดินแดนมหัศจรรย์ เปโกะกับ 5 สหายนักสำรวจ  ผู้กล้าแห่งอวกาศ  กำเนิดประเทศญี่ปุ่น  คาชิ-โคชิ การผจญภัยขั้วโลกใต้ของโนบิตะ  เกาะมหาสมบัติของโนบิตะ  สำรวจดินแดนจันทรา  ไดโนเสาร์ตัวใหม่ของโนบิตะ  สงครามอวกาศจิ๋วของโนบิตะ  ฟากฟ้าแห่งยูโทเปียของโนบิตะ  โลกแห่งซิมโฟนี่ของโนบิตะ 
ภาพยนตร์ 3DCG:  สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป  สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป 2 
วิดีโอเกม:  โดราเอมอน  โดราเอมง: เมกิว ไดซากุเซ็น  Giga Zombie no Gyakushū  Doraemon 3D Movie Maker  SOS! Otogi no Kuni  Nobita to Mittsu no Seireiseki  Nobita to Hikari no Shinden  Nobita no Machi SOS!  Makai no Dungeon  Doraemon no Quiz Boy 2  Minna de Asobō! Minidorando  Nobita's Dinosaur 2006 DS  Nobita no Shin Makai Daibouken DS  Doraemon Wii  Nobita and the Green Giant Legend DS  โดรางานะ  โดราเอมอนสตอรีออฟซีชัน 
  หมวดหมู่
กะเม็ง

| กะเม็ง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Asterales
วงศ์:: Asteraceae
สกุล:: Eclipta
สปีชีส์:: E.  prostrata
ชื่อทวินาม
Eclipta prostrata (L.) L.

ชื่อพ้อง
 Eclipta erecta Eclipta alba Verbesina alba Verbesina prostrata
กะเม็ง (false daisy, white-head ) เป็นพืชสมุนไพรของไทย ถูกนำมาใช้ในด้านการรักษาโรค จะมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปตามพื้นที่ปลูก กะเม็งตัวเมีย คัดเม็ง (ภาคกลาง) บังกีเช้า (จีน) หญ้าสับ ฮ่อมเกี่ยว (ภาคเหนือ)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

กะเม็งไม้ล้มลุกลำต้นตั้งตรง สูงประมาณ 30-50 ซม. ลำต้นกลม มีขนแข็งสากมือปกคลุม แตกแขนงมาก ที่โคนต้นอาจมีสีแดงอมม่วงใบ เป็นใบเดี่ยวออกจากลำต้นในลักษณะตรงข้ามเป็นคู่ ใบค่อนข้างแคบเรียวยาว ปลายใบค่อนข้างแหลม ฐานใบมีรอยเว้าและบานออกทั้งสองด้านเล็กน้อย ขอบใบมีรอยหยักเล็กน้อย ไม่มีก้านใบ มีขนสั้นๆ สีขาวปกคลุมทั่วทั้งใบ ขนาดของใบกว้างประมาณ 0.5-2.5 ซม. ยาวประมาณ 3-10 ซม.ดอก ออกเป็นช่อกระจุก ตามซอกใบและตามปลายยอด กลีบดอกสีขาว ดอกย่อยรอบนอกเป็นดอกตัวเมีย ลักษณะเป็นแผ่นสีขาวปลายมน เป็นรูปรางน้ำ ยาวประมาณ 2.5 มม. ก้านดอกเรียวยาว ยาวประมาณ 2-4.5 ซม.ปลายดอกหยักเป็น 2 แฉก มีดอกย่อยที่อยู่ตรงกลางเป็นดอกสมบูรณ์เพศ มีลักษณะคล้ายรูปถ้วย กลีบดอกจะติดกัน โคนดอกเชื่อมติดกันเป็นรูปท่อยาวประมาณ 2 มม. ส่วนปลายจะหยักเป็น 4 แฉก มีส่วนที่คล้ายกลีบเลี้ยง 5-6 กลีบ สีเขียวรองรับช่อดอก ผล เป็นชนิดอะคีน มีสีเหลืองปนดำ ปลายมีระยางค์เป็นเกล็ดยาวประมาณ 2.5 มม. ขนาดของผลกว้างประมาณ 1.5 มม. ยาวประมาณ 3-3.5 มม.แก่แล้วแตก เมล็ดจะหลุดออก
การขยายพันธุ์

ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด
แหล่งที่พบ

พบทั่วไปในเขตร้อนและเขตศูนย์สูตร มีการกระจายอย่างกว้างขวางทั่วประเทศอินเดีย,จีน,ไทยและบราซิล ขึ้นตามที่โล่งแจ้งชุ่มชื้นหรือริมคูน้ำ นาข้าวใช้ลำต้น ใบ ดอก รากเป็นยาสมุนไพร
สรรพคุณ

การเก็บกะเม็งมาใช้เป็นยานั้น จะเก็บมาใช้ทั้งต้นในขณะที่ต้นเจริญเต็มที่ กำลังออกดอก เมื่อเก็บมาแล้ว ควรล้างดินออกให้สะอาด หั่นเป็นท่อนหรือชิ้นเล็ก ๆ ตากหรือผึ่งให้แห้ง เก็บไว้ในที่แห้งและเย็น เพื่อใช้เป็นยา ลักษณะของยาแห้งที่ดี ควรมีสีเขียว ไม่มีเชื้อรา และสิ่งอื่นเจือปนสำหรับสรรพคุณทางยาของกะเม็งนั้น มีหลายประการด้วยกัน กะเม็งมีรสเปรี้ยว ชุ่มเย็น ใช้เป็นยาห้ามเลือด บำรุงไต แก้บิด ถ่ายเป็นมูกเลือด แก้ลำไส้อักเสบ ตับอักเสบเรื้อรัง โรคผิวหนังผื่นคันจากการทำนา และรักษาผมหงอกก่อนวัยสารสกัดจากต้นแห้งที่สกัดด้วยไดคลอโรมีเทน บิวทานอล หรือเอทิลอะซีเตตมีฤทธิ์กำจัดอนุมูลอิสระ DPPH
วิธีการใช้

เป็นยาห้ามเลือด ใช้ต้นสดตำพอกหรือต้นแห้งบดเป็นผงโรยที่แผล
แก้บิดถ่ายเป็นมูกเลือด ใช้ต้นแห้ง 30 กรัม หรือต้นสด 120 กรัมต้มน้ำกินติดต่อกัน 3-4 วัน
แก้โรคผิวหนังผื่นคันจากการทำนา ใช้น้ำคั่นใบสดทาบริเวณมือและเท้า
แก้ผมหงอกก่อนวัย ใช้น้ำคั่นจากต้นเคี่ยวกับน้ำมันงาหรือน้ำมันมะพร้าวทาศีรษะจะทำให้ผมดกดำ และแก้ผมหงอกก่อนวัย
เจ้าหญิงมารี-โจเซแห่งเบลเยียม

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระราชินีมารี-โจเซแห่งอิตาลี |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Majesty (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesty (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
เจ้าหญิงมารี-โจเซแห่งเบลเยียม (อังกฤษ: HRH Princess Marie-José of Belgium; มารี-โจเซ ชาร์ล็อต โซฟี อาเมลี อ็องเรียต กาเบรียลล์; 4 สิงหาคม พ.ศ. 2449 — 27 มกราคม พ.ศ. 2544) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีพระองค์สุดท้ายของประเทศอิตาลี ในช่วงการดำรงพระอิสริยยศสมเด็จพระราชินีมเหสีเป็นเวลาสามสิบห้าวันในเดือนพฤษภาคม ทำให้มีพระสมัญญาว่า "ราชินีแห่งเดือนพฤษภาคม" (The May Queen)
เจ้าหญิงมารี-โจเซ พระราชสมภพ ณ เมืองออสเตนด์ ประเทศเบลเยียม โดยเป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กและพระองค์เดียวในสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม กับ เอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม พระมเหสี เมื่อแรกประสูติพระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเจ้าหญิงแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา และดัชเชสแห่งแซ็กโซนี จนกระทั่งการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่ 1
อภิเษกกับเจ้าชายแห่งเพียดมอนต์

เจ้าหญิงทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2473 ณ กรุงโรม กับ เจ้าชายอุมแบร์โต ซึ่งขณะนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นมกุฎราชกุมารแห่งอิตาลี จากราชวงศ์ซาวอย พระองค์จึงได้ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงพระชายาแห่งเพียดมอนต์ (HRH The Princess of Piedmont) และมีพระโอรสและธิดา 4 พระองค์ดังนี้
เจ้าหญิงมาเรีย ปีอาแห่งบูร์บง-ปาร์มา (มาเรีย ปีอา เอเลนา เอลิซาเบธตา มาร์การิตา มิเลนา มาเฟลดา ลูโดวิกา เทลกา เจนารา; ประสูติ 24 กันยายน พ.ศ. 2477)
อภิเษกสมรสครั้งแรกเมื่อในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 ณ เมืองกาชเกช ประเทศโปรตุเกส ต่อมาได้ทรงหย่าร้างกันในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2510 กับ เจ้าฟ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย (ประสูติ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2467)
อภิเษกสมรสครั้งที่สองในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ณ เมืองมานาลาพัน รัฐฟลอริดา กับ เจ้าฟ้าชายมิเชล มารี ซาวิเยร์ วัลเดมาร์ จอร์จ โรแบรต์ คาร์ล เอย์มาร์แห่งบูร์บง-ปาร์มา (ประสูติ 4 มีนาคม พ.ศ. 2469)
เจ้าชายวิคตอริโอ เอมานูเอเล เจ้าชายแห่งเนเปิลส์ (วิตตอริโอ เอมานูเอเล อัลแบร์โต คาร์โล เตโอโดโร อุมแบร์โต โบนิฟาชิโอ อาเมเดโอ ดาเมียโน แบร์นาดิโน เจนนาโร มาเรีย; ประสูติ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480)
ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น มกุฎราชกุมารแห่งอิตาลี องค์สุดท้าย หลังจากการเสวยราชสมบัติของพระชนก จนกระทั่งการล่มสลายของระบอบกษัตริย์
ทรงเป็นประมุขแห่งราชวงศ์อิตาลี โดยมีพระอิสริยยศ ดยุคแห่งซาวอย (30 มกราคม พ.ศ. 2527 - 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2549)
ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2514 ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน กับ มารีนา ริคอลฟี ดอเรีย (เกิด 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478)
เจ้าหญิงมารีอา กาเบรียลลาแห่งซาวอย (มารีอา กาเบรียลลา จูเซปปา อัลเดกอนดา อเดเลด มาเกริตา ลูโดวิกา เฟลิซิตา เจนนารา; ประสูติ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2483)
ทรงอภิเษกสมรสวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2512 ณ เมืองเอซ-ซูร์-แมร์ ประเทศฝรั่งเศส แต่ทรงหย่าร้างเดือนมกราคม พ.ศ. 2533 กับ โรเบิร์ต เซลลิงเกอร์ เด บัลคานี (เกิด 4 สิงหาคม พ.ศ. 2474)
เจ้าหญิงมาเรีย เบียทริซแห่งซาวอย (มารีอา เบียทริซ เอเลนา มาร์เกริตา ลูโดวิกา คาเทรินา ฟรานซิสกา โรมานา; ประสูติ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486)
ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2514 ณ เมืองกอร์โดบา ประเทศอาร์เจนตินา กับ ลุยซ์ ราฟาเอเล เรย์นา กอร์บาลัน อี ดิลยอน (18 เมษายน พ.ศ. 2472 - 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542)
ชีวิตการอภิเษกสมรสไม่มีความสุข เนื่องจากเจ้าหญิงมารี-โจเซทรงเปิดเผยในการสัมภาษณ์ครั้งหนึ่งอีกหลายปีต่อมาว่า "เราสองคนไม่เคยมีความสุขเลย" โดยมากมาจากการนอกใจและการชอบทั้งสองเพศของเจ้าชายอุมแบร์โต ในช่วงที่พระชนกและชนนีของพระองค์ชี้นำการอภิเษกกับมกุฎราชกุมารแห่งอิตาลีนั้น ไม่มีเชื้อสายของราชวงศ์นิกายคาทอลิกซึ่งมีโอกาสของราชบัลลังก์คนอื่นที่ยังครองโสดอยู่เลย เวลาต่อมาทั้งสองพระองค์ทรงแยกทางกันหลังจากการล่มสลายของระบอบกษัตริย์ในประเทศอิตาลี
การติดต่อกับพันธมิตรช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เจ้าหญิงทรงเป็นหนึ่งจำนวนช่องทางการทูตเพียงน้อยนิดระหว่างค่ายเยอรมัน/อิตาลีและประเทศในทวีปยุโรปอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสงคราม ในฐานะที่เป็นพระกนิษฐาในสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโพลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม (ซึ่งทรงถูกจับเป็นตัวประกันโดยกองกำลังเยอรมัน) และในเวลาเดียวกันก็ใกล้ชิดกับรัฐมนตรีบางคนในคณะรัฐบาลของมุสโซลินี นักการทูตชาวอังกฤษคนหนึ่งในกรุงโรมบันทึกไว้ว่าเจ้าหญิงแห่งเพียดมอนต์ทรงเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์อิตาลีพระองค์เดียวที่มีการพิจารณาทางการเมืองที่ดี
พระราชินีเพียงหนึ่งเดือน

หลังจากการเอาใจออกห่างฝ่ายพันธมิตรในสงครามโลก พระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 พระสัสสุระที่สูญเสียความเชื่อถือของเจ้าหญิงทรงถอนตัวออกจากรัฐบาล ส่วนพระสวามีทรงกลายเป็นผู้ปฏิบัติราชการแทนองค์พระประมุขภายใต้ตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแห่งราชาณาจักร เจ้าหญิงและพระสวามีเสด็จทั่วทั้งอิตาลีที่บอบช้ำจากสงคราม ซึ่งสร้างความประทับใจในทางที่ดีแก่พสกนิกร มีการคาดเด่าว่าถ้ากษัตริย์วิกเตอร์ เอ็มมานูเอลทรงสละราชสมบัติ โดยให้พระสวามีของเจ้าหญิงทรงเป็นกษัตริย์ในปี พ.ศ. 2486 เรื่องที่เกี่ยวกับราชวงศ์คงจะชนะการลงประชามติในประเด็นของการเลือกเป็นสาธารณรัฐหรือราชาธิปไตย อย่างไรก็ดี พระองค์ก็ยังทรงปฏิเสธที่จะสละราชสมบัติ เพียงไม่กี่สัปดาห์ก่อนการลงประชามติ เป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดอันส่งผลต่อราชบัลลังก์ของพระโอรส
หลังจากการสละราชสมบัติที่ล่าช้าในตอนสุดท้าย เจ้าหญิงมารี-โจเซทรงเป็นสมเด็จพระราชินีมเหสีแห่งอิตาลี โดยเริ่มตั้งแต่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 จนกระทั่งถึงการลงประชามติล้มล้างระบอบกษัตริย์ในวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2489 หลังจากระบอบกษัตริย์พ่ายแพ้อย่างย่อยยับ (มากกว่าที่เจ้าหญิงทรงคาดคิดไว้ พระองค์ได้ทรงเกรงว่ามันอาจจะมีเสียงสนับสนุนเพียงเล็กน้อยราวสิบเปอร์เซนต์) พระองค์และพระสวามีเสด็จออกนอกประเทศเพื่อไปประทับในต่างแดนในวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2489
ทรงหย่า

ระหว่างการประทับอยูในต่างแดน สมาชิกทั้งหมดในครอบครัวได้รวมตัวอยู่ด้วยกันเป็นเวลาสั้น ๆ ในประเทศโปรตุเกส แต่เจ้าหญิงกับกษัตริย์อุมแบร์โตทรงตัดสินพระทัยที่จะแยกทางกัน พระองค์และพระโอรสและธิดาทั้งสี่พระองค์เสด็จไปยังประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ที่ซึ่งพระองค์ได้ประทับอยู่ตลอดช่วงพระชนม์ชีพที่เหลืออยู่ ในขณะที่กษัตริย์อุมแบร์โตยังคงประทับอยู่ในประเทศโปรตุเกส อย่างไรก็ดี ทั้งสองพระองค์ไม่เคยทรงหย่าร้างกัน ส่วนหนึ่งมาจากเหตุผลทางการเมือง โดยกษัตริย์อุมแบร์โตทรงดำรงพระชนม์ชีพอยู่ด้วยความหวัง (แต่ริบหรี่ลงไปในอีกหลายปี) ในกลับคืนสู่ราชบัลลังก์ และการหย่าร้างถือว่าความเสียหายอย่างมากต่อกษัตริย์นิกายคาทอลิก ทั้งสองพระองค์ทรงเคร่งครัดศาสนามาก (ซึ่งผิดธรรมดาสำหรับราชวงศ์อิตาลี อันมีประวัติการต่อต้านคำสอนในศาสนาคริสต์อย่างแรง) นอกจากนี้ยังเกรงว่าการหย่าร้างอาจนำมาซึ่งความสนใจในเรื่องการมีรสนิยมสองเพศของกษัตริย์ ซึ่งได้เอามาใช้กับพระองค์ในการลงประชามติในปี พ.ศ. 2489 และทำให้พระสันตะปาปาไพอัสที่ 17 ที่แม้ว่าทรงนิยมราชวงศ์อย่างเลื่อมใสศรัทธา ได้ระงับการสนับสนุนอย่างเต็มที่ในปัญหาเกี่ยวกับระบอบราชาธิปไตยออกไป เป็นการตัดสินพระทัยที่พระสันตะปาปาทรงรู้สึกเสียใจอย่างขมขื่นเมื่อระบอบกษัตริย์พ้ายแพ้อย่างย่อยยับ
สิ้นพระชนม์

เจ้าหญิงมารี-โจเซเสด็จนิวัติประเทศอิตาลีหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระสวามีเมื่อปี พ.ศ. 2526 และพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2544 ณ เมืองเจนีวา ด้วยโรคมะเร็งในบัปผาสะเมื่อพระชนมายุ 94 พรรษา โดยทรงดำรงพระชนม์ชีพยาวนานกว่าพระเชษฐาทั้งสองและพระภาติยะบางองค์ การสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงมารี-โจเซเป็นสื่อชักจูงให้รัฐบาลอิตาลีแก้ไขรัฐธรรมนูญและอนุญาตสมาชิกบุรุษในราชวงศ์ซาวอยเสด็จมาเยือนประเทศอิตาลีได้
พระอิสริยยศ

พ.ศ. 2449 - พ.ศ. 2473: สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงมารี-โจเซแห่งเบลเยียม (Her Royal Highness Princess Marie-José of Belgium)
พ.ศ. 2473 - พ.ศ. 2489: สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงพระชายาแห่งเพียดมอนต์ (Her Royal Highness The Princess of Piedmont)
9 พฤษภาคม - 2 มิถุนายน พ.ศ. 2489: สมเด็จพระบรมราชินีแห่งอิตาลี (Her Majesty The Queen of Italy)
พ.ศ. 2489 - พ.ศ. 2544: สมเด็จพระราชินีมารี-โจเซแห่งอิตาลี (Her Majesty Queen Marie-José of Italy)
| ด ค กสมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี |
| --- | --- |
 โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน (1805–1810)  มารี หลุยส์แห่งออสเตรีย (1810–1814)  มาร์เกอริตาแห่งซาวอย (1878–1900)  เอเลนาแห่งมอนเตเนโกร (1900–1946)  มารี-โจเซแห่งเบลเยียม (1946) 
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งเบลเยียม |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากพระราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม
รุ่นที่ 1:  จักรพรรดินีชาร์ลอตแห่งเม็กซิโก 
รุ่นที่ 2:  เจ้าหญิงหลุยส์แห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา  เจ้าหญิงสเตฟานี มกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย  เจ้าหญิงคลิเมนไทน์ เจ้าหญิงนโปเลียน  เจ้าหญิงโฌเซฟีน มารี  เจ้าหญิงอ็องเรียต ดัชเชสแห่งเวนมอนต์  เจ้าหญิงโฌเซฟีน การอลีนแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น 
รุ่นที่ 3:  พระราชินีมารี-โจเซแห่งอิตาลี 
รุ่นที่ 4:  แกรนด์ดัชเชสโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก  เจ้าหญิงมารี-คริสติน นางจอร์จเกอร์  เจ้าหญิงมารี-แอ็สเมราลดา เลดีมอนคาดา 
รุ่นที่ 5:  เจ้าหญิงอัสตริด อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต  เจ้าหญิงแดลฟีน 
รุ่นที่ 6:  เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต ดัชเชสแห่งบราบันต์  เจ้าหญิงเอเลออนอร์  เจ้าหญิงมาเรีย ลอรา อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต*  เจ้าหญิงลุยซา มาเรีย อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต  เจ้าหญิงเลติเชีย มาเรีย อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต  เจ้าหญิงหลุยส์  เจ้าหญิงโฌเซฟีน 
*สถาปนาเป็นเจ้าหญิงเเห่งเบลเยียมเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1991
กองบังคับการอารักขาและควบคุมฝูงชน

| กองบังคับการอารักขา และควบคุมฝูงชน |
| --- | --- |
ตรากองบังคับการอารักขาและควบคุมฝูงชน
อักษรย่อ: บก.อคฝ.
คำขวัญ: เกียรติ วินัย กล้าหาญ อดทน
ข้อมูลองค์กร
ก่อตั้ง: 7 กันยายน, พ.ศ. 2552 (5 ปี 111 วัน)
โครงสร้างเขตอำนาจ
เขตอำนาจในการปฏิบัติการ: ประเทศไทย

แผนที่เขตอำนาจของ กองบังคับการอารักขา และควบคุมฝูงชน
เขตอำนาจเฉพาะด้าน: การควบคุมและปราบการจลาจล
สำนักงานใหญ่: แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
 
ผู้บริหารหน่วยงาน: พลตำรวจตรี ชัยกฤต โพธิ์อ๊ะ, ผู้บังคับการ
หน่วยงานปกครอง:  กองบัญชาการตำรวจนครบาล
บทบาท: การควบคุมฝูงชน การปราบจลาจล การอารักขา  • พระมหากษัตริย์ และพระราชินี  • พระบรมวงศานุวงศ์  • บุคคลสำคัญ การรักษาความมั่นคง
เขตอำนาจปกครอง:  • 4 กองกำกับการ
เว็บไซต์
pccd.metro.police.go.th
กองบังคับการอารักขาและควบคุมฝูงชน (อังกฤษ: Protection and Crowds Control Division) เป็นหน่วยงานในสังกัดของกองบัญชาการตำรวจนครบาล มีหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อยในการชุมนุมเรียกร้องของกลุ่มมวลชน พร้อมกับการถวายความปลอดภัยแด่องค์พระมหากษัตริย์ พระราชินี และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ และอารักขาบุคคลสำคัญตามแต่ละโอกาส มีหน่วยงานอยู่ในสังกัด 4 กองกำกับการ กองบังคับการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2552 ตามพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการสำนักงานตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2552 ผู้บังคับการกองบังคับการอารักขาและควบคุมฝูงชนคนปัจจุบัน คือ พลตำรวจตรี ชัยกฤต โพธิ์อ๊ะ
ประวัติ

กองบังคับการอารักขาและควบคุมฝูงชน เป็นกองบังคับการในสังกัดของกองบัญชาการตำรวจนครบาล เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2552 ตามพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการสำนักงานตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2552 มีภารกิจควบคุมฝูงชน พร้อมกับการถวายความปลอดภัยแด่องค์พระมหากษัตริย์ พระราชินี และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ และอารักขาบุคคลสำคัญ
ปฏิบัติการ

กองบังคับการอารักขาและควบคุมฝูงชน ในส่วนของกองกำกับควบคุมฝูงชน 1 และ 2 ได้ปฏิบัติภารกิจในช่วงวิกฤตการณ์ทางการเมืองต่าง ๆ ทั้งการใช้กำลังของหน่วยเอง และสนับสนุนกองร้อยควบคุมฝูงชนที่กองบัญชาการตำรวจนครบาล ได้ร้องขอกำลังจากตำรวจภูธร และตำรวจตระเวนชายแดน ในด้านการบังคับบัญชา และการใช้อุปกรณ์ควบคุมฝูงชน
ปฏิบัติการ > วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557

วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 มีการจัดกำลังเพื่อควบคุมฝูงชนทั่วกรุงเทพมหานคร ในการชุมนุมที่แยกผ่านฟ้า เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 มีการใช้อาวุธปืน และลูกระเบิดเอ็ม 79 ส่งผลให้ตำรวจที่เข้ามาเพื่อควบคุมพื้นที่ได้รับบาดเจ็บ และเสียชีวิตจากการใช้ความรุนแรงในครั้งนั้น
ปฏิบัติการ > การประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564

การประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564 มีการตรึงกำลังเป็นรายวันทั่วพื้นที่กรุงเทพมหานคร จนเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ในการชุมนุมที่แยกปทุมวัน ได้เกิดการสลายการชุมนุมขึ้น ส่งผลให้มีผู้บาดเจ็บอย่างน้อย 6 คน และมีผู้ถูกจับกุมกว่า 100 คน จากการใช้รถฉีดน้ำแรงดันสูงผสมสารแก๊สน้ำตา
ในช่วงเดือนกรกฎาคม – สิงหาคม พ.ศ. 2564 มีการตั้งข้อสังเกตว่ามีการยกระดับการใช้ความรุนแรงจากเจ้าหน้าที่ตำรวจควบคุมฝูงชน ซึ่งมีตำรวจสังกัดกองบังคับการอารักขาและควบคุมฝูงชนเป็นกำลังหลักในการใช้อาวุธ คือกระสุนยาง แก๊สน้ำตา และใช้กำลังเกินกว่าเหตุในการปฏิบัติหน้าที่
ในการชุมนุมวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2564 ส.ต.ต.เดชวิทย์ เล็ทเทนสัน ผบ.หมู่ กองกำกับการอารักขา 1 กองบังคับการหน่วยอารักขาและควบคุมฝูงชน (บก.อคฝ.) ถูกยิงด้วยอาวุธปืนไม่ทราบขนาด ทะลุหมวกกันน็อคได้รับบาดเจ็บสาหัสภายในซอยดินแดง 1 ขณะปฏิบัติงานบริเวณแยกดินแดงโดยกล่าวหาว่ากระสุนมาจากฝั่งผู้ชุมนุม ในขณะที่ผู้ชุมนุมถูกจับกุมทั้งสิ้น 73 คน เป็นเยาวชน 21 คน และผู้ใหญ่ 52 คน โดยเจ้าหน้าที่ตำรวจระบุว่าจะออกหมายจับผู้ก่อเหตุการยิงเจ้าหน้าที่ดังกล่าว
ในขณะที่กองบัญชาการตำรวจนครบาลออกประกาศผู้ชนะการเสนอราคาจ้างซ่อมแซมรถฉีดน้ำแรงดันสูง จำนวน 5 คัน ซึ่งถูกทำลายได้รับความเสียหายจากการชุมนุมในระหว่างปี 2563 - 2564 ความเสียหายมูลค่าสูงกว่า 30 ล้านบาท
ภารกิจ

ถวายอารักขา สำหรับองค์พระมหากษัตริย์ พระราชินี พระบรมวงศานุวงศ์ ผู้แทนพระองค์ พระราชอาคันตุกะ
รักษาความปลอดภัยผู้แทนพระองค์ บุคคลสำคัญ
รักษาความสงบเรียบร้อยในการชุมนุมเรียกร้องของกลุ่มมวลชนต่าง ๆ
สนับสนุนการปฏิบัติงานของหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้องหรือที่ได้รับมอบหมาย
หน่วยงานในสังกัด

ตำรวจควบคุมฝูงชนหญิง กองบังคับการอารักขาและควบคุมฝูงชนในปี พ.ศ. 2565กองกำกับการอำนวยการและสนับสนุน
กองกำกับการอารักขา 1
กองกำกับการอารักขา 2
กองกำกับการควบคุมฝูงชน 1
กองกำกับการควบคุมฝูงชน 2
ยุทโธปกรณ์ > อาวุธปืน

| รุ่น | ภาพ | ประเภท | ที่มา | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอฟเอ็น 303 |  | ปืนปราบจลาจล |  เบลเยียม | พบใช้งานครั้งแรกช่วงกลางเดือนกันยายน พ.ศ. 2564 |  |
ยุทโธปกรณ์ > รถยนต์

| รุ่น | ภาพ | ประเภท | ที่มา | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอส350ดี |  | รถยนต์นั่งขนาดใหญ่ |  เยอรมนี |  |  |
| บีเอ็มดับเบิ้ลยู 5 ซีรีส์ เอฟ10 |  | รถยนต์นั่งขนาดกลาง |  เยอรมนี |  |  |
| บีเอ็มดับเบิ้ลยู 5 ซีรีส์ เอฟ10 |  | รถยนต์นั่งขนาดกลาง |  เยอรมนี |  |  |
| อีซูซุ เอ็นพีอาร์ 150 |  | รถบรรทุก |  ญี่ปุ่น |  |  |
| ฮีโน่ |  | รถบัส |  ญี่ปุ่น |  |  |
| แดวู โนวัส เจอาร์ซี-10000 |  | รถฉีดน้ำแรงดันสูง |  เกาหลีใต้ |  |  |
| จีโน่ มอเตอส์ ไททัน | - | รถฉีดน้ำแรงดันสูง |  เกาหลีใต้ |  |  |
| ไซโนทรัก |  | รถฉีดน้ำแรงดันสูง |  จีน |  |  |
ดูเพิ่ม

การปราบจลาจล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กหน่วยงานในสังกัดกองบัญชาการตำรวจนครบาล |
| --- | --- | --- |
| กองบังคับการตำรวจ |  นครบาล 1  นครบาล 2  นครบาล 3  นครบาล 4  นครบาล 5  นครบาล 6  นครบาล 7  นครบาล 8  นครบาล 9  |  |
| กองบังคับการ |  อำนวยการ  สืบสวนสอบสวน  ตำรวจจราจร  สายตรวจและปฏิบัติการพิเศษ  อารักขาและควบคุมฝูงชน  |  |
| หน่วยขึ้นตรง |  ศูนย์ฝึกอบรม  กองกำกับการสวัสดิภาพเด็กและสตรี  |  |
| หน่วยปฏิบัติการพิเศษ |  อรินทราช 26  |  |
 สำนักงานตำรวจแห่งชาติ  หน่วยงานในสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ 
ตำรวจควบคุมฝูงชน สังกัดกองบังคับการอารักขาและควบคุมฝูงชน ขณะเข้าควบคุมการชุมนุมกลุ่มผู้ประท้วงชาวพม่า ชุมนุมเรียกร้องประชาธิปไตยจากคณะรัฐประหารและเรียกร้องให้ปล่อยตัวนางอองซานซูจี
ราชสกุลจักรพงษ์

| ราชสกุลจักรพงษ์ |
| --- | --- |

ตระกูลบรรพบุรุษ: ราชวงศ์จักรี
ประเทศ: ประเทศไทย
การสะกดในอดีต: จักรพงศ์
นิรุกติศาสตร์: จัก-กฺระ-พง ภาษาสันสกฤต: चक्र (จกฺก)+वंश (วํส) "เชื้อสายแห่งจักร"
ถิ่นกำเนิด: กรุงเทพมหานคร
ก่อตั้ง: 5 มิถุนายน พ.ศ. 2472
ต้นตระกูล: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ
ผู้นำคนปัจจุบัน: หม่อมราชวงศ์นริศรา จักรพงษ์
สถานที่พำนัก: วังจักรพงษ์
สถานที่พำนักในอดีต: วังปารุสกวัน
ตระกูลที่เกี่ยวข้อง: ราชสกุลรพีพัฒน์ ราชสกุลสวัสดิวัตน์ ตระกูลเดสนิตสกี ตระกูลฮันเตอร์
ราชสกุลจักรพงษ์ ในราชกิจจานุเบกษาสะกดว่า จักรพงศ์ เป็นราชสกุลที่สืบเชื้อสายจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง  มีตราประจำราชสกุล เป็นจักรและตะบองไขว้กัน มีที่มาจากพระนามจักรพงษ์ ภาษาอังกฤษเขียนออกมาฝรั่งอ่านว่า จักรกระบอง