stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สตาร์วูดโฮเทลส์แอนด์รีสอตส์เวิลด์ไวด์

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: เอ็นวายเอสอี: HOT S&P 500 Component
ISIN: US85590A4013 
อุตสาหกรรม: การท่องเที่ยวและโรงแรม
ก่อตั้ง: 1969 as a REIT 1980 as a corporation
เลิกกิจการ: พ.ศ. 2560 
สำนักงานใหญ่: สแตมเฟิร์ด (รัฐคอนเนตทิคัต)
ผลิตภัณฑ์: โรงแรม
รายได้:  US$5.62 billion (2011)
รายได้จากการดำเนินงาน:  US$630 million (2011)
รายได้สุทธิ:  US$489 million (2011)
สินทรัพย์:  US$9.56 billion (2011)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  US$2.95 billion (2011)
พนักงาน: 154,000 คน (2011)
บริษัทแม่: แมริออท อินเตอร์เนชั่นแนล 
เว็บไซต์: www.starwoodhotels.com
เชิงอรรถ / อ้างอิง 
กลุ่มโรงแรมและรีสอร์ทสตาร์วูด (Starwood Hotels and Resorts Worldwide Inc.) เป็นกลุ่มโรงแรมสัญชาติอเมริกัน มีที่ตั้งบริษัทแม่อยู่ที่สแตมเฟิร์ด (รัฐคอนเนตทิคัต) ซึ่งจัดเป็นหนึ่งในกลุ่มโรงแรมที่ใหญ่ที่สุดกลุ่มหนึ่งของโลก โดยเป็นทั้งผู้บริหาร ผู้ร่วมทุน เจ้าของ และเจ้าของเฟรนไชส์ของทั้งโรงแรม รีสอร์ท สปา เรสซิเดนซ์ ภายใต้แบรนด์ทั้งหมด 9 แบรนด์ ในปีค.ศ.2009 กลุ่มสตาร์วูด มีโรงแรมในเครือทั้งหมด 992 แห่ง และมีพนักงานทั้งหมดกว่า 145,000 คน  โดย 26% อยู่ในสหรัฐอเมริกา
ในวันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 แมริออทอินเตอร์เนชันแนล ประกาศเข้าซื้อกิจการกลุ่มโรงแรมและรีสอร์ทสตาร์วูด ทำให้กลายเป็นกลุ่มโรงแรมขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
แบรนด์

เวสทิน โฮเท็ล แอนด์ รีสอร์ท (Westin Hotels and Resorts) เวสทินเป็นหนึ่งในแบรนด์ระดับบน ที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในกลุ่มสตาร์วูด โดยย้อนไปถึงปีก่อตั้งตั้งแต่ค.ศ.1930 ในปัจจุบันมีโรงแรมภายใต้แบรนด์เวสทิน โฮเท็ล แอนด์ รีสอร์ท กว่า 186 แห่งใน 40 ประเทศทั่วโลก
เชอราตัน โฮเท็ล แอนด์ รีสอร์ท (Sheraton Hotels and Resorts) เชอราตันเป็นอีกหนึ่งในแบรนด์หลักของกลุ่ม โดยมีโรงแรมภายใต้แบรนด์กว่า 400 แห่งรอบโลก และเป็นแบรนด์ที่มีอายุเก่าแก่รองจากเวสทิน (ก่อตั้งในปีค.ศ.1937)  โดยถูกขายให้กับกลุ่มสตาร์วูดในปีค.ศ.1988
โฟร์ พ้อยส์ บาย เชอราตัน (Four Points by Sheraton) เป็นแบรนด์ใหม่ซึ่งก่อตั้งในปีค.ศ.1995 ซึ่งจัดเป็นแบรนด์ระดับกลาง โดยได้ใช้ชื่อนี้เพื่อเรียกแทนกลุ่มโรงแรมเชอราตัน อินน์ ในอดีตทั้งหมดเพื่อป้องกันการสับสน (เนื่องจากเป็นแบรนด์คนละระดับ) โฟร์ พ้อยท์ บาย เชอราตัน ได้ผนวกเข้ากับกลุ่มสตาร์วูด พร้อมกับเชอราตัน ในปีค.ศ.1988
ลักซูรี่ คอลเลคชั่น (The Luxury Collection) เป็นอีกแบรนด์ระดับหรูหรา ซึ่งถูกซื้อโดยกลุ่มเชอราตันในปีค.ศ.1994 จากกลุ่มโรงแรมสัญชาติอิตาเลียน ชื่อ CIGA โดยได้เปลี่ยนชื่อเป็น ITT Sheraton Luxury Hotel และภายหลังได้ผนวกเข้ากับกลุ่มสตาร์วูด ยังใช้เปลี่ยนกลับไปใชเชื่อเดิมคือ ลักซูรี่ คอลเลคชั่น ในการทำการตลาดโรงแรมระดับหรูหรา โดยในปัจจุบัน ยังมีโรงแรมบางแห่งที่ยังคงใช้ชื่อเรียกเดิมว่า เชอราตัน แต่จัดอยู่ในแบรนด์ของลักซูรี่ คอลลเลคชั่น ซึ่งหนึ่งในนั้นได้แก่ โรงแรมเชอราตัน แกรนด์ สุขุมวิท อะ ลักซูรี่ คอลเลคชั่น โฮเท็ล กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย โรงแรมที่อยู่ในแบรนด์ลักซูรี่ คอลเลคชั่น ส่วนใหญ่นั้นใช้โลโก้เป็นของตัวเอง เนื่องจากมักจะเป็นโรงแรมที่เปลี่ยนมาจากอาคารที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ พระราชวัง หรือแม้กระทั่งโรงแรมที่มีชื่อเสียงอันยาวนานในประเทศนั้นๆ
ดับเบิ้ลยู โฮเท็ล แอนด์ รีสอร์ท (W Hotels and Resorts) เป็นแบรนด์ระดับหรูหราและบูติก เน้นลูกค้าที่อยู่ในวัยหนุ่มสาว โดยใช้การตกแต่งที่เป็นเอกลักษณ์แบบมินิมอลลิสม์ และทันสมัย กลุ่มดับเบิ้ลยูมีสาขากว่า 50 โรงแรมรอบโลก
เซนต์ รีจิส (St. Regis) เป็นแบรนด์ระดับหรูหรา โดยก่อตั้งในปีค.ศ.1999 ตามชื่อโรงแรมเซนต์ รีจิส โฮเท็ล นิว ยอร์ค ซึ่งมีประวัติอันยาวนานตั้งแต่ปีค.ศ.1904 และภายหลังถูกซื้อโดยกลุ่มโรงแรมเชอราตัน และถูกผนวกเข้ากับกลุ่มสตาร์วูดในที่สุด
เลอ เมอริเดียน (Le Méridien) ก่อตั้งโดยสายการบินแอร์ฟรานซ์ในปีค.ศ.1972 และขายให้กลุ่มสตาร์วูดในปีค.ศ.2005 โดยปัจจุบันมีโรงแรมภายใต้ชื่อเลอ เมอริเดียน กว่า 120 แห่งใน 50 ประเทศทั่วโลก
เอลอฟท์ โฮเท็ล (Aloft Hotels) เป็นแบรนด์ระดับกลาง ก่อตั้งในปีค.ศ.2005 เพื่อตอบสนองความเป็นโมเดิร์น และทันสมัย โดยใช้วิสัยทัศน์เดียวกับดับเบิ้ลยู โดยจะมีความสัมพันธ์กันคล้ายๆกับแบรนด์เชอราตัน กับโฟร์ พ้อยท์ บาย เชอราตัน ในปัจจุบันมีโรงแรมภายใต้แบรนด์เอลอฟท์ ทั้งหมด 46 โรงแรม
เอเลเมนท์ บาย เวสทิน (Element by Westin) ก่อตั้งในปีค.ศ.2006 โดยมุ่งหวังจะเป็นแบรนด์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม รวมทั้งการออกแบบโครงสร้างเพื่อช่วยประหยัดพลังงานและน้ำอีกด้วย
สำนักงานใหญ่ของสตาร์วูด
โรงแรมเวสทิน ไทม์ สแควร์
rเดอะ โรมานอส อะ ลักซูรี่ คอลเลคชั่น รีสอร์ท, เมืองเมซซิเนียประเทศกรีซ
โรงแรมอิมพิเรียล (Hotel Imperial) กรุงเวียนนา
อนุสรณ์ชัยชนะที่ซาโมเทรซ

อนุสรณ์ชัยชนะที่ซาโมเทรซ มุมมองเศษสามส่วนสี่จากซ้าย
อนุสรณ์ชัยชนะที่ซาโมเทรซ หรือ เทพีไนกี้แห่งซาโมเทรซ เป็นประติมากรรมยุคกรีกเฮเลนิสติก แกะสลักจากหินอ่อนแสดงภาพเทพีไนกี้หัวขาดกางปีก สร้างขึ้นในราว 300 ปีก่อนคริสตกาลเพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งชัยชนะของกรีซในการรบที่ซาโมเทรซ ถูกค้นพบบนเกาะซาโมเทรซ ประเทศกรีซในปี ค.ศ. 1863 ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1884 นับเป็นหนึ่งในสุดยอดงานศิลปะล้ำค่าของพิพิธภัณฑ์ และหนึ่งในประติมากรรมที่มีชื่อเสียงของโลก ด้วยเส้นสายที่อ่อนช้อยของปีกที่กางออก และเสื้อผ้าที่พริ้วไหวราวกับต้องกระแสลมเมื่อเทพีไนกี้กำลังร่อนลงสู่พื้นดิน
ดูเพิ่ม

ไนกี้ (เทพปกรณัม)
หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศ กิติยากร

| หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศ กิติยากร |
| --- | --- |
หม่อมเจ้า ชั้น 5

ประสูติ: 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2447 ประเทศสยาม (ปัจจุบัน ประเทศไทย)
ชีพิตักษัย: 18 มิถุนายน พ.ศ. 2475 (28 ปี) ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
สวามี: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ (เริ่ม 2462; เสียชีวิต 2463) หม่อมเจ้าอมรสมานลักษณ์ กิติยากร (สมรส 2464)
พระบุตร: หม่อมราชวงศ์อมราภินพ กิติยากร หม่อมราชวงศ์กิตินัดดา กิติยากร หม่อมราชวงศ์กิติอัจฉรา ปวนะฤทธิ์
ราชสกุล: รพีพัฒน์ (โดยประสูติ) จักรพงษ์ (โดยสมรส) กิติยากร (โดยสมรส)
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์
พระมารดา: หม่อมอ่อน รพีพัฒน์ ณ อยุธยา
ศาสนา: พุทธ
หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศ กิติยากร (ราชสกุลเดิม รพีพัฒน์: 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2447 – 18 มิถุนายน พ.ศ. 2475) เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ประสูติแต่หม่อมอ่อน รพีพัฒน์ ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2446 (แบบปัจจุบันคือ พ.ศ. 2447) สิ้นชีพิตักษัยด้วยโรควัณโรคเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศ เป็นชายาองค์ที่ 2 ในสมเด็จพระเชษฐาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ หลังทรงหย่าร้างกับหม่อมคัทริน ณ พิศณุโลก แต่พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ไม่ทรงพระราชทานพระราชานุญาตให้ทำการเสกสมรส
หลังจากสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ เสด็จทิวงคต ในพินัยกรรม ทรงมอบทรัพย์สินมรดกทุกอย่างให้หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศเพียงผู้เดียว ทรงมอบพระโอรสให้อยู่ในความดูแลของหม่อมเจ้าชวลิตโอภาศ และจะมีสิทธิ์ในมรดกก็ต่อเมื่อหม่อมเจ้าชวลิตโอภาศสิ้นชีพิตักษัยแล้วเท่านั้น
พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวไม่ทรงเห็นด้วยกับพินัยกรรม จึงทรงยับยั้งพินัยกรรมไม่ให้มีผลบังคับใช้ ดังนั้นทั้งพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ (พระโอรสในสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ) หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศ และหม่อมคัทรินต่างได้รับเงินปันผลจากผลประโยชน์ของกองมรดก แต่มรดกส่วนใหญ่ยังคงอยู่ ต่อมาทรงเรียกคืนวังปารุสกวันกลับมาเป็นของพระมหากษัตริย์ ส่วนหม่อมเจ้าชวลิตโอภาศต้องย้ายกลับไปประทับยังวังที่ท่าเตียน ซึ่งเคยประทับก่อนเป็นชายา
หนึ่งปีต่อมา เมื่อหม่อมเจ้าชวลิตโอภาศจะเสกสมรสใหม่กับหม่อมเจ้าอมรสมานลักษณ์ กิติยากร พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเห็นชอบที่จะให้หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศคืนมรดกกลับไปให้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์เสียก่อน จึงพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้เสกสมรสได้
หม่อมเจ้าชวลิตโอภาศมีโอรส - ธิดากับหม่อมเจ้าอมรสมานลักษณ์ กิติยากรดังนี้
หม่อมราชวงศ์อมราภินพ กิติยากร
หม่อมราชวงศ์กิตินัดดา กิติยากร
หม่อมราชวงศ์กิติอัจฉรา กิติยากร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2463 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายใน)
สุริยุปราคา 27 ธันวาคม พ.ศ. 2627

| สุริยุปราคา 27 ธันวาคม พ> ศ. 2627 |
| --- | --- |
แผนที่
ประเภท
ประเภท: เต็มดวง
แกมมา: -0.4093
ความส่องสว่าง: 1.0396
บดบังมากที่สุด
ระยะเวลา: 184 วินาที (3 นาที 4 วินาที)
พิกัด: 47°18′S 47°42′E﻿ / ﻿47.3°S 47.7°E﻿ / -47.3; 47.7
ความกว้างของเงามืด: 146 กิโลเมตร
เวลา (UTC)
(P1) เริ่มอุปราคาบางส่วน: 06:37:23
(U1) เริ่มอุปราคาเงามืด: 07:36:02
(U2) เริ่มอุปราคาศูนย์กลาง: 07:37:25
บดบังมากที่สุด: 09:11:10
(U3) สิ้นสุดอุปราคาศูนย์กลาง: 10:44:58
(U4) สิ้นสุดอุปราคาเงามืด: 10:46:23
(P4) สิ้นสุดอุปราคาบางส่วน: 11:44:58
แหล่งอ้างอิง
แซรอส: 133 (49 จาก 72)
บัญชี # (SE5000): 9698
สุริยุปราคาเต็มดวงจะเกิดขึ้นในวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2627 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นเมื่อขนาดเชิงมุมของดวงจันทร์ มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ โดยจะบดบังแสงโดยตรงทั้งหมดจากดวงอาทิตย์ ทำให้เวลากลางวันเข้าสู่ความมืด สุริยุปราคาแบบเต็มดวงเกิดขึ้นในแนวแคบผ่านบนพื้นผิวโลก และสุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้เหนือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคนั้นกว้างหลายพันกิโลเมตร
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > สุริยุปราคา พ.ศ. 2626–2630

อุปราคานี้เป็นสมาชิกของชุดเทอม โดยอุปราคาในชุดเทอมของสุริยุปราคาจะวนซ้ำโดยประมาณทุก ๆ 177 วัน 4 ชั่วโมง (เทอม) ที่การสลับโหนดของวงโคจรดวงจันทร์
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 118 | 15 กรกฎาคม 2626  บางส่วน | 123 | 7 มกราคม 2627  บางส่วน |
| 128 | 3 กรกฎาคม 2627  วงแหวน | 133 | 27 ธันวาคม 2627  เต็มดวง |
| 138 | 22 มิถุนายน 2628  วงแหวน | 143 | 16 ธันวาคม 2628  วงแหวน |
| 148 | 11 มิถุนายน 2629  เต็มดวง | 153 | 6 ธันวาคม 2629  บางส่วน |
| 158 | 1 มิถุนายน 2630  บางส่วน |  |  |
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > แซรอส 133

อุปราคาครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของวงรอบแซรอสที่ 133 ซึ่งวนซ้ำทุก ๆ 18 ปี 11 วัน ประกอบด้วย 72 เหตุการณ์ โดยชุดนี้เริ่มต้นจากสุริยุปราคาบางส่วนในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 1762 (ค.ศ. 1219) จากนั้นเป็นสุริยุปราคาผสมซึ่งเริ่มตั้งแต่วันที่ 20 พฤศภาคม พ.ศ. 1978 (ค.ศ. 1435) จนถึงวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2069 (ค.ศ. 1526) จากนั้นเป็นสุริยุปราคาผสมในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2087 (ค.ศ. 1544) จากนั้นเป็นสุริยุปราคาเต็มดวงซึ่งเริ่มตั้งแต่วันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2105 (ค.ศ. 1562) จนถึงวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2916 (ค.ศ. 2373) และชุดแซรอสนี้จบลงในสุริยุปราคาบางส่วน วันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 3042 (ค.ศ. 2499) คราสบดบังยาวนานที่สุดของสุริยุปราคาในแซรอสนี้คือ 6 นาที 50 วินาทีของสุริยุปราคาเต็มดวงวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2393 (ค.ศ. 1850)
| สมาชิกของชุดแซรอสนี้ในลำดับที่ 30-49 เกิดขึ้นระหว่างปี 2285 ถึง 2643> 30 | สมาชิกของชุดแซรอสนี้ในลำดับที่ 30-49 เกิดขึ้นระหว่างปี 2285 ถึง 2643> 31 | สมาชิกของชุดแซรอสนี้ในลำดับที่ 30-49 เกิดขึ้นระหว่างปี 2285 ถึง 2643> 32 |
| --- | --- | --- |
| 3 มิถุนายน 2285 | 13 มิถุนายน 2303 |  24 มิถุนายน 2321 |
| 33 | 34 | 35 |
| 4 กรกฎาคม 2339 | 17 กรกฎาคม 2357 | 27 กรกฎาคม 2375 |
| 36 | 37 | 38 |
| 7 สิงหาคม 2393 |  18 สิงหาคม 2411 |  29 สิงหาคม 2429 |
| 39 | 40 | 41 |
|  9 กันยายน 2447 |  21 กันยายน 2465 |  1 ตุลาคม 2483 |
| 42 | 43 | 44 |
|  12 ตุลาคม 2501 |  23 ตุลาคม 2519 |  3 พฤศจิกายน 2537 |
| 45 | 46 | 47 |
|  13 พฤศจิกายน 2555 |  25 พฤศจิกายน 2573 |  5 ธันวาคม 2591 |
| 48 | 49 | 50 |
|  17 ธันวาคม 2609 |  27 ธันวาคม 2627 | 8 มกราคม 2646 |
รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดเพชรบูรณ์

| 0008920  | กุดตาแร้ว | ม.7 | นาสนุ่น | ศรีเทพ | 15°29′24″N 101°05′24″E﻿ / ﻿15.490000°N 101.090000°E﻿ / 15.490000; 101.090000﻿ (SL. No. 0008920) ดูแผนที่ |  | ยังไม่ขึ้นทะเบียน ตาม พ.ร.บ.  |   |
| 0008921  | หนองปลาไหล | 105 ม.6 | วังใหญ่ | วิเชียรบุรี | 15°37′12″N 100°54′36″E﻿ / ﻿15.620000°N 100.910000°E﻿ / 15.620000; 100.910000﻿ (SL. No. 0008921) ดูแผนที่ |  | ยังไม่ขึ้นทะเบียน ตาม พ.ร.บ.  |   |
| 0008922  | ถ้ำชนะมาร | ม.1 | สามแยก | วิเชียรบุรี | 15°45′00″N 101°02′24″E﻿ / ﻿15.750000°N 101.040000°E﻿ / 15.750000; 101.040000﻿ (SL. No. 0008922) ดูแผนที่ |  | ยังไม่ขึ้นทะเบียน ตาม พ.ร.บ.  |   |
| 0008923  | บ้านโป่งบุญเจริญ | ม.3 | วังพิกุล | บึงสามพัน | 15°43′48″N 100°53′24″E﻿ / ﻿15.730000°N 100.890000°E﻿ / 15.730000; 100.890000﻿ (SL. No. 0008923) ดูแผนที่ |  | ยังไม่ขึ้นทะเบียน ตาม พ.ร.บ.  |   |
| 0008925  | เขาเมืองเล็ง | ม.8 | ท่าโรง | วิเชียรบุรี | 15°42′00″N 101°10′12″E﻿ / ﻿15.700000°N 101.170000°E﻿ / 15.700000; 101.170000﻿ (SL. No. 0008925) ดูแผนที่ |  | ยังไม่ขึ้นทะเบียน ตาม พ.ร.บ.  |   |
| 0009069  | บ้านเขาคลัง 1 | ม.8 |  | ศรีเทพ | 15°23′24″N 101°07′48″E﻿ / ﻿15.390000°N 101.130000°E﻿ / 15.390000; 101.130000﻿ (SL. No. 0009069) ดูแผนที่ |  | ยังไม่ขึ้นทะเบียน ตาม พ.ร.บ.  |  |
↑  กรณีที่การประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นการขึ้นทะเบียนตามพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๐๔
ออโต้บาห์น

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ออโตบาห์น (แก้ความกำกวม)
| ออโต้บาห์น Autobahn |
| --- | --- |
ภาพสมาชิกจากปกหลังซีดีอัลบั้มแรก จากซ้ายไปขวา : โชติชู พึ่งอุดม, ธรรมนูญ หะยีสาและ, อัธพนธ์ มกรานนท์, สมโชค เล้าเปี่ยมทอง
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด:  กรุงเทพ ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อป, แจ๊ส, แจ๊สฟิวชัน
ช่วงปี: พ.ศ. 2534 - พ.ศ. 2536
ค่ายเพลง: คีตา เรคคอร์ดส

สมาชิก: สมโชค เล้าเปี่ยมทอง (หัวหน้าวง, เบส)   ธรรมนูญ หะยีสาและ (กลอง)   อัธพนธ์ มกรานนท์ (กีตาร์, ร้องนำ)   โชติชู พึ่งอุดม (เปียโน, ร้องนำ)
ออโต้บาห์น เป็นวงดนตรีแจ๊สสัญชาติไทย  มีผลงานอัลบั้มเพลงกับค่ายคีตา เรคคอร์ดสจำนวนสองชุด ในช่วงปี พ.ศ. 2534-2536 โดยมีเพลง "ทนได้ทนไป" และ "แด่เธอ" เป็นที่รู้จัก  สมาชิกวง ได้แก่  อัธพนธ์ มกรานนท์(เอ็ดดี้) บุตรชายของอาคม มกรานนท์, โชติชู พึ่งอุดม(ป้อม) ร่วมกับ  ธรรมนูญ หะยีสาและ(นุ) และ สมโชค เล้าเปี่ยมทอง(เกี๊ยก) จากวงร็อคเคสตร้า
เดิมก่อตั้งโดย หรั่ง ร็อคเคสตร้า ร่วมด้วยเพื่อนร่วมวงเก่า คือ เกี๊ยก และ นุ เล่นเพลงแนวแจ๊ส แต่หรั่งได้ถอนตัวไปออกอัลบั้มเดี่ยวของตน จึงได้ เอ็ดดี้ และ ป้อม เข้าร่วมวง โดยเล่นประจำอยู่ที่ร้าน เดอะ กลาส ซึ่งตั้งอยู่ในบริษัท บัตเตอร์ฟลาย ของ จิรพรรณ อังศวานนท์ ซึ่งสมาชิกวงยังได้มีโอกาสคลุกคลีในการทำเพลงประกอบภาพยนตร์และโฆษณาให้กับบัตเตอร์ฟลาย ต่อมาจึงทำอัลบั้มเพลงในที่สุด คือ "Autobahn"(2534) และ "ความรัก"(2535-2536) โดยมี จิรพรรณ ดูแลการผลิต และได้ทีมนักแต่งเพลงจากคีตา อาทิ ฉัตรชัย ดุริยประณีต, เชษฐา ยารสเอก มาแต่งเพลงให้
เอ็ดดี้ และ ป้อม มีอัลบั้มเดี่ยวภายหลังการแยกวง โดยที่สมาชิกทั้งหมดยังคงรับงานเล่นดนตรีทั่วไป
แหล่งข้อมูลอื่น

Eddie-Autobahn on Facebook
หม่อมหลวงยิ่งศักดิ์ อิศรเสนา

| หม่อมหลวงยิ่งศักดิ์ อิศรเสนา |
| --- | --- |
เกิด: หม่อมหลวงยิ่งศักดิ์ อิศรเสนา
หม่อมหลวงยิ่งศักดิ์ อิศรเสนา อดีตนักมวยสากลชาวไทยและอดีตข้าราชการพลเรือนประจำกระทรวงเกษตร (ปัจจุบันคือ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์)
ม.ล.ยิ่งศักดิ์ ในวัยเยาว์เป็นผู้ที่นิยมชมชอบในการเล่นกีฬาชนิดต่าง ๆ อย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับกีฬาประเภทศิลปะการป้องกันตัว เมื่อเป็นวัยรุ่นเคยหัดกระบี่กระบองกับครูที่มีชื่อเสียงหลายคน มีฝีมือดีสามารถคว้ารางวัลผ้าขาวม้ามาครองตามงานประเพณีต่าง ๆ มาได้หลายผืน ต่อมาได้ไปศึกษาต่อด้านการเกษตรที่ประเทศอังกฤษ ก็ได้ฝึกชกมวยสากล  และได้ขึ้นชกในแบบมวยสากลสมัครเล่นระดับนักเรียนได้แชมป์เป็นถ้วยรางวัลเกียรติยศหลายใบ ต่อมาจึงได้ขึ้นชกมวยสากลอาชีพที่นั่น โดยขึ้นชกในพิกัดน้ำหนักระหว่าง 135-140 ปอนด์ (รุ่นไลท์เวท-รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท) มีสถิติการชกอยู่ทั้งหมด 42 ไฟท์ เป็นการชนะคะแนน 7 ไฟท์ ชนะที.เค.โอ. 8 ไฟท์ ชนะน็อก 17 ไฟท์ ชนะฟาล์ว 2 ไฟท์ แพ้คะแนน 4 ไฟท์ แพ้น็อก 1 ไฟท์ และเสมอทั้งหมด 3 ไฟท์ โดยมีฉายาที่ได้รับจากชาวอังกฤษว่า "Siamese flash" (สายฟ้าสยาม)
เมื่อสำเร็จการศึกษามาแล้ว ม.ล.ยิ่งศักดิ์ นับได้ว่าเป็นชาวไทยที่มีคุณวุฒิเกี่ยวกับวิชามวยสากลอย่างเต็มเปี่ยมชนิดหาตัวจับยาก แต่ต่อมาได้เข้ารับราชการในกระทรวงเกษตร จึงไม่อาจทำให้ได้ใกล้ชิดกับวงการมวยเหมือนเช่นอดีต
จนกระทั่ง เวทีราชดำเนินเปิดดำเนินการขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2488 ม.ล.ยิ่งศักดิ์ได้เข้าไปดูมวยในเวทีบ่อยขึ้น และได้เริ่มเขียนคอลัมน์วิจารณ์มวยในหนังสือพิมพ์และนิตยสารมวยฉบับต่าง ๆ จนเป็นที่ชื่นชอบและรู้จักเป็นอย่างยิ่งของแฟนมวยและแฟนกีฬาในระหว่างปี พ.ศ. 2493-พ.ศ. 2496
นอกจากนี้แล้ว ม.ล.ยิ่งศักดิ์ ยังได้เป็นเทรนเนอร์ให้กับนักมวยสากลชาวไทยที่มีชื่อเสียงที่จะทำการขึ้นชิงแชมป์ อาทิ จำเริญ ทรงกิตรัตน์ ในไฟท์ที่ขึ้นชิงแชมป์สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิค  หรือ OPBF ในรุ่นไลท์เวท เมื่อปี พ.ศ. 2495 และได้เป็นแชมป์มวยสากลในระดับภูมิภาคเป็นคนแรกของไทย และ สมเดช ยนตรกิจ ที่ขึ้นชิงแชมป์ในสถาบันเดียวกันในรุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อปี พ.ศ. 2496 เป็นต้น
ด้านชีวิตครอบครัว ม.ล.ยิ่งศักดิ์สมรสกับนางศรีอุทัย อิศรเสนา ณ อยุธยา และมีบุตรสาวกับนางสาวบุญชู สว่างนวล ซึ่งเป็นภริยาที่มิได้จดทะเบียนสมรสกันตามกฎหมาย หนึ่งคน คือ มยุรี อิศรเสนา ณ อยุธยา ปัจจุบันเป็นนักร้องเพลงลูกกรุงที่มีชื่อเสียงและเป็นนักแสดงสมทบ
ม.ล.ยิ่งศักดิ์ถึงแก่กรรมเมื่อเวลาสี่ทุ่มเศษของวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2496 ด้วยอาการเส้นโลหิตในสมองแตก สิริอายุได้เพียง 50 กว่า ๆ เท่านั้น ที่บ้านพักของตัวเองในซอยวรพงษ์ ถนนวิสุทธิกษัตริย์ เนื่องจากโรคประจำตัวคือ ความดันโลหิตสูงเพราะติดสุรามา ขณะที่ถึงแก่กรรมนั้น ม.ล.ยิ่งศักดิ์เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญชั้นเอก ประจำกรมกสิกรรม กระทรวงเกษตร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2492 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2485 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.)
ดูเพิ่ม

บันทึกสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาที่ 11/2504 เรื่อง บำนาญตกทอดของทายาท ม.ล.ยิ่งศักดิ์ อัศรเสนา
รายชื่อตัวละครในฤทธิ์หมัดดาวเหนือ

รายชื่อต่อไปนี้เป็นรายชื่อตัวละครในมังงะและอะนิเมชุด ฤทธิ์หมัดดาวเหนือ รายชื่อของตัวละครในที่นี้จะแบ่งตามสำนักของเพลงหมัดเป็นหลัก เว้นแต่ตัวละครที่ไม่สังกัดสำนักเพลงหมัด จะถูกจัดกลุ่มตามบทบาทของตัวละครนั้นๆ
หมัดอุดรเทวะ

หมัดอุดรเทวะ คือหมัดสังหาร ที่รวบรวมพลังไว้ในหมัดเดียว เพื่อทำลายจุดต่างๆของร่างกาย เนื่องจากเป็นเพลงหมัดสังหาร จึงมีผู้สืบทอดได้เพียงคนเดียวเพือไม่ให้เพลงหมัดรั่วไหลออกไป ปรมาจารย์ริวเค็น ผู้สืบทอดคนก่อนไม่มีบุตรชาย จึงรับเอาเด็กกำพร้า 4 คนมาชุบเลี้ยงไว้ และถ่ายทอดเพลงหมัดอุดรเทวะให้ แต่ผู้สืบทอดต้องมีคนเดียว ชะตาของ 4 พี่น้องที่จะต้องประมือกันจะต้องมาถึงสักวัน
หมัดอุดรเทวะ > ราโอ

พี่ใหญ่ของหมัดอุดรเทวะ เป็นคนที่ทะเยอทะยาน ต้องการที่จะใช้หมัดอุดรเทวะครอบครองแผ่นดิน หลังจากที่ปรมาจารยริวเคนได้มอบตำแหน่งผู้สืบทอดให้น้องเล็ก เค็นชิโร่ (โดยไม่ได้ให้ทั้งสองประลองกันแต่อย่างใด) ด้วยความแค้น เขาได้ฆ่าริวเค็น ซึ่งเปรียบเป็นพ่อบุญธรรมและอาจารย์ตาย และได้ตั้งตัวเองเป็นเจ้าแห่งหมัด สร้างกองทัพและครอบครองทุกสิ่ง โดยอ้างว่าทำเพื่อสันติสุขของโลก ต่อมาพ่ายแพ้ให้กับเค็นชิโร่ ผู้สืบทอดหมัดอุดรเทวะน้องชายของตัวเอง และได้ยืนตายโดยเข่าไม่แตะพื้น แสดงให้เห็นความตั้งใจจริงของราโอที่ต้องการจะเป็นผู้พิชิตโลก... ต่อมาในภาค 2 ทำให้ทราบข้อมูลเพิ่ม โดยต้นเหตุที่ราโอกลายเป็นคนทะเยอทะยานต้องการครอบครองแผ่นดินเพราะแบกความหวังของเพื่อนพ้องที่ต้องการจะกลับไปปลดปล่อยดินแดนชูร่า บ้านเกิดของตนเองให้เกิดความสันติสุข
หมัดอุดรเทวะ > โทคิ

พี่รองของหมัดอุดรเทวะ อัจฉริยะผู้เก่งที่สุดในสี่พี่น้อง แต่โชคร้ายที่เกิดมาพร้อมกับโรคร้าย จึงไม่สามารถเข้าชิงตำแหน่งผู้สืบทอดหมัดดาวเหนือได้ และเมื่อคราวที่โลกเกิดสงครามนิวเคลีย โทคิได้เสียสละตนเองให้เค็นชิโร่ และยูเรีย คนรักของเค็นชิโร่ได้ไปหลบในห้องนิรภัย ทำให้ตนเองได้อาบเถ้าพิษกัมมันตรังสีจนเส้นผมกลายเป็นสีขาว และใช้ชีวิตที่เหลือเพื่อช่วยรักษาผู้ยากไร้ และปกป้องชาวบ้านจากกองทัพเจ้าแห่งหมัด ภายหลังได้ดวลกับราโอและพ่ายแพ้ โดยที่ราโอบอกให้หยุดเพราะรู้ความลับของโทคิที่ใช้การกดจุดคืนชีพดับสังขารเพื่อเพิ่มพลังชีวิตให้กับตัวโทคิเองในเฮือกสุดท้าย ก่อนที่จะจบชีวิตลงราโอจึงปล่อยให้โทคิใช้ชีวิตในช่วงสุดท้ายอย่างสงบ สุดท้ายริวกะ หมัดหมาป่าสวรรค์ก็เข้ามาทำร้ายโทคิแต่ไม่ได้จงใจที่จะฆ่าโทคิ และเพื่อที่จะให้เค็นชิโร่จบชีวิตตัวริวกะเอง สุดท้ายโทคิจึงเข้ามาบอกสาเหตุที่ริวกะเข้ามาทำร้ายตนแก่เค็นชิโร่ แล้วจึงแบกศพของริวกะเข้ากองไฟไปด้วยกัน
หมัดอุดรเทวะ > จากิ

น้องรองของหมัดอุดรเทวะ ถูกเรียกว่าเป็นต้นตอแห่งความชั่วร้ายของทั้งเรื่อง ฝีมือแย่และมีจิตใจชั่วร้าย อิจฉาเค็นชิโร่ที่อาจารย์เลือกให้เป็นผู้สืบทอด จึงยุยง ชิน หมัดอินทรีย์อหังการดาวใต้ ผู้ที่เก่งที่สุดในหกหมัดศักดิ์สิทธิ์ดาวใต้ ให้แย่งยูเรียมากจากเค็นและทำร้ายเค็นจนปางตาย เท่านั้นยังไม่พอ ยังปลอมตัวเป็นเค็นชิโร่ลักพาตัวไอรี่ น้องสาวของ เรย์ หมัดวิหกน้ำดาวใต้ ทิ้งชนวนไว้ให้เค็นถูกตามล่า สุดท้ายเค็นกับเรย์กลายเป็นเพื่อนกัน และจากิก็ได้เข้าสู้กับเค็นชิโร่โดยใช้ทั้งเพลงหมัดดาวเหนือและเพลงหมัดดาวใต้ในแบบของตนมาผสมกัน รวมทั้งลูกเล่นตุกติกที่จากิถนัด แต่ก็ไม่สามารถเอาชนะเค็นชิโร่ได้ จึงถูกเค็นชิโร่ต่อยจนตาย
หมัดอุดรเทวะ > เค็นชิโร่

น้องเล็กผู้มีพรสวรรค์และเป็นผู้สืบทอดของหมัดอุดรเทวะ ได้รับการช่วยชีวิตโดยชูหมัดหงษ์ขาวดาวใต้ จากการประลองแลกกับตาทั้งสองข้างของชู โดยชูมองเห็นอนาคตของเค็นซึ่งจะกลายเป็นผู้กอบกู้โลก และได้เป็นคนพูดวลีที่ว่าเมื่อใดดาวใต้ปั่นป่วน ดาวเหนือจะปรากฏ ซึ่งดาวเหนือนั้นไม่ได้หมายถึงราโอ แต่หมายถึงเด็กน้อยเค็นชิโร่ในครั้งนั้น หลังจากได้รับตำแหน่งผู้สืบทอดหมัดอุดรเทวะ เค็นต้องประสบชะตากรรมโดยต้องเดินทางร่อนเร่เพื่อตามหายูเรีย คนรักซึ่งถูกชินแย่งไป ผ่านเส้นทางรกร้างได้ช่วยเหลือชาวบ้านจากการกดขี่ของกองทัพต่างๆที่แย่งชิงกันในโลกของความป่าเถื่อน จนชื่อของเค็นชิโร่ผู้กอบกู้โลก ชายผู้มีบาดแผล 7 ดาวบนหน้าอก ได้ถูกกล่าวขานกันไป เป็นความหวังของผู้คน สุดท้ายได้โค่นราโอเจ้าแห่งหมัดลงได้ และได้พบกับยูเรียอีกครั้งและได้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข
หมัดศักดิ์สิทธิ์ดาวใต้

เป็นเพลงหมัดที่คู่กันกับหมัดดาวเหนือ(อุดรเทวะ) โดยกระบวนท่าหลักมาจากการโฉบบินของนก เน้นการทำลายจากภายนอกเข้าสู่ภายในตรงข้ามกับหมัดดาวเหนือที่ทำลายจากภายใน หมัดดาวใต้นั้นจะแตกแขนงไปถึง 108 สาขา มีจอมยุทธ์เป็นผู้นำของหมัดใต้ 6 คน ได้แก่
หมัดศักดิ์สิทธิ์ดาวใต้ > เซาเซอร์ - หมัดวิหกฟ้าดาวใต้

ผู้มีพรสวรรค์ทางด้านเพลงหมัดดาวใต้มากที่สุด ต้องรวบรวมหกหมัดศักดิ์สิทธิ์ดาวใต้ที่เหลือทั้ง 5 คน ถึงจะโค่นเซาเซอร์ลงได้ ด้วยเล่ห์เหลี่ยมความเย่อหยิ่งทะเยอทะยานแห่งดาวจักรพรรดิ์แห่งดาวใต้เซาเซอร์เองก็เป็นผู้ที่ต้องการพิชิตโลกเช่นเดียวกับราโอ หลังสงครามนิวเคลียร์ ได้สร้างกองทัพของตนเอง และตั้งตนเองเป็นจักรพรรดิ ด้วยเหตุที่เซาเซอร์เกิดมามีความลับอย่างหนึ่งจึงไม่มีใครสามารถล้มเซาเซอร์ลงได้ แม้แต่เจ้าแห่งหมัดผู้เก่งกาจ ซึ่งความลับนั้นคือเซาเซอร์เกิดมามีหัวใจอยู่ข้างขวา ชีพจรต่างๆจึงกลับกัน ไม่สามารถทะลวงจุดได้ตามปกติ ต่อมาพ่ายแพ้ให้กับเค็นชิโร่และถูกฝังร่างไว้ในกองปรักหักพังของปิรามิดที่ตนเองสร้างไว
- อาจารย์ : โอไก (เป็นพ่อบุญธรรม)
- ชนิดของนก : นกพินิกซ์ (อ้างอิง : ชื่อเพลงหมัด 南斗鳳凰拳, South Dipper Phoenix Fist, หมัดนกฟินิกซ์ดาวใต้)
- ผู้ใช้เพลงหมัดร่วมสำนัก : ไม่มีเพราะในแต่ละรุ่นจะมีผู้สืบทอดเพลงหมัดเพียงผู้เดียว
- เพลงหมัดของเซาเซอร์นั้นจะมีผู้สืบทอดแต่เพียงผู้เดียวเช่นเดียวกับเพลงหมัดดาวเหนือ ทำให้เซาร์เซอร์มีความเข้าใจในพื้นฐานเพลงหมัดดาวใต้ทั้ง 108 สาขา ด้วยพรสวรรค์และความหยิ่งยโสของเซาเซอร์มักเสเแสร้งว่าเพลงหมัดของตนไม่มีการตั้งท่าออกหมัด โดยให้เหตุผลว่าการตั้งท่าหมายถึงการตั้งรับและเพลงหมัดของตนมีแต่รุกไม่มีตั้งรับ และเมื่อเซาเซอร์ได้ดวลหมัดกับเคนชิโร่ที่สุสานจักรพรรดิจึงทำให้เซาเซอร์ได้ตั้งท่าหมัดกางเขนเป็นครั้งแรก จุดเด่นของเพลงหมัดจะเป็นการตั้งท่ากางเขนแล้วกระโดดบินโฉบเข้าหาคู่ต่อสู้ ออกหมัดพลิกแพลงสร้างแผลกลางอากาศด้วยความรวดเร็วและกลับมาที่ท่ากางเขนเสมอ ว่ากันว่าเพลงหมัดของเซาเซอร์เมื่อบินอยู่ไม่ใครสามารถทำลายได้
หมัดศักดิ์สิทธิ์ดาวใต้ > ชู - หมัดหงส์ขาวดาวใต้

ดาวยุติธรรมผู้เคยช่วยชีวิตเค็นชิโร่ไว้ในวัยเด็กด้วยการขอชีวิตของเค็นชิโร่แลกกับดวงตาของชู แต่เดิมเป็นเพื่อนรักกับเซาเซอร์ ต่อมาเซาเซอร์เลือกทางของผู้ทะเยอทะยาน รุกรานและกดขี่ชาวบ้านและเด็กๆ ชูจึงกลายมาเป็นผู้นำกองกำลังต่อต้านจักรพรรดิเซาเซอร์ วาระสุดท้ายชูถูกเซาเซอร์ตัดเอ็นที่ขาทำให้ไม่สามารถใช้เพลงหมัดหงส์ขาวดาวใต้ได้อีกและเป็นคนนำยอดของปิรามิดสุสานจักรพรรดิไปวางบนยอดสุสานเพื่อแลกกับชีวิตของชาวบ้านและเด็กๆสุดท้ายก็ถูกหอกของเซาเซอร์ตาย ก่อนตายได้พบกับเค็นชิโร่อีกครั้งและได้มองเห็นใบหน้าของเค็นชิโร่จากตาของหัวใจ
- อาจารย์ : ไม่ปรากฏชื่อ
- ชนิดของนก : นกกระยาง (อ้างอิง : ชื่อเพลงหมัด 南斗白鷺拳, South Dipper White Heron Fist, หมัดนกกระยางขาวดาวใต้)
- ผู้ใช้เพลงหมัดร่วมสำนัก : มาซายะ(จากภาคตำนานเรย์), คาเร็น(จากภาคตำนานเรย์)
- เพลงหมัดของชูจะแตกต่างกับหกหมัดศักดิ์สิทธิ์ดาวใช้คนอื่นๆตรงที่จะใช้ส่วนขามากกว่าการใช้หมัด เพลงหมัดของชูจะเน้นหลอกล่อให้ใช้หมัดก่อน แล้วจึงปิดกระบวนท่าด้วยท่าเตะ ท่าไม้ตายของชูนั้นจะเป็นการพลิกตัวแล้วหมุนเตะรอบตัวและสร้างความเสียหายเป็นกลุ่ม ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือชูใช้การหมุนตัวเตะฝ่าฝูงทหารของเซาเซอร์ที่มาจากทุกทิศทางอย่างรวดเร็วก่อนที่จะกระโดดเข้าไปถึงตัวเซาเซอร์ เค็นชิโร่เคยใช้ท่าเตะของชูครั้งหนึ่งในการดวลกับเซาเซอร์ด้วย