stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วานิทัส (บันทึกแวมไพร์วานิทัส)
ประวัติและลักษณะที่ปรากฏในสื่อ > บันทึกแวมไพร์วานิทัส (ภาคหลัก)

วานิทัสเป็นหนึ่งในพระเอกและตัวเอกของซีรีย์มังงะญี่ปุ่นเรื่อง "บันทึกแวมไพร์วานิทัส" ในตอนแรกวานิทัสบุกเข้าไปในเรือเหาะที่กำลังบินตรงไปยังปารีสพร้อมกับดันเต้ เพื่อนร่วมงานของเขา เพื่อรักษาคำสาปให้กับอเมเลีย รูธด้วยคัมภีร์เครื่องจักรกลที่มีชื่อว่า "ตำราวานิทัส" วานิทัสนั้นได้พบเจอกับโนเอ้​ อัสชีวิสต์ที่หลงใหลในตำราเล่มนั้นมาก จนได้กลายเป็นคู่หูและเพื่อนร่วมงาน แม้ว่าวานิทัสจะเป็นคนบังคับโดยไม่ถามความสมัครใจก็ตาม ในขณะที่ปฎิบัติภารกิจเพื่อช่วยอเมเลีย รูธ เขานั้นสนใจ "ฌาน" แม่มดเพลิงอเวจี ซึ่งเป็นอดีตบูโรของวุฒิสภาและคนของลอร์ดรูธเวน เขาหลงใหลในความงามของเธอ รวมทั้งบาดแผลที่คล้ายกับวานิทัส เด็กหนุ่มจึงตัดสินใจจูบเธอแล้วสารภาพรักอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย เมื่อวานิทัสแอบตามโดมิกับโนเอ้เข้าไปในเมืองอัสทัล ซึ่งเป็นมิติของเหล่าแวมไพร์ เขานั้นได้พบฌานอีกครั้งและพยามยั่วยวนให้เธอดื่มเลือดของเขาโดยเชื่อว่าฌานมีปัญหาเรื่องการเป็นผู้ต้องสาป แต่ขณะเดียวกันวานิทัสอ้างว่าเขาไม่สนใจฌาน และแค่อยากหยอกล้อเธอเพื่อแก้เบื่อเท่านั้น ในอาร์คหนึ่ง เด็กหนุ่มได้เปิดเผยอดีตของเขาว่าหลังจากที่พ่อของเขาตายจากการปกป้องวานิทัสไม่ให้ถูกแวมไพร์ฆ่าเริ่มฝึกเป็นชาสเซอร์ จนเขาถูกจับไปเป็นหนูทดลองของดร.มอโรโดยไม่เต็มใจ และถูกแวมไพร์จันทราสีน้ำเงินช่วยไว้
ในอาร์คเฌโวด็องเพื่อสืบหาและรักษาแวมไพร์ที่เป็นผู้ต้องสาป วานิทัสได้รับบาดเจ็บจากแอสโทลโฟ​ กรานาทุม พาลาดินชาสเซอร์เพราะต้องการปกป้องฌานไม่ให้ถูกหอกแทง ฌานช่วยเหลือและพาเขากลับกระท่อม แล้วบังคับให้เขาดูแลตัวเอง ทำให้วานิทัสรู้ว่าโคลเอ้​ เดอ​ อัปเฌร์ คือเพื่อนสมัยเด็กฌานและเป็นคนที่เธอนับถือในฐานะพี่สาวอีกคน วานิทัสรู้ว่าโคลเอ้วางแผนจะฆ่าตัวตาย จึงร่วมมือกับฌานเพื่อหยุดคำสาปและไม่ให้ฆ่าตัวตาย หลังจากที่วานิทัสคอยซับพอร์ตฌานมาโดยตลอดในเฌโวด็อง ทำให้ฌานหอมแก้มแล้วกินเลือดของเขา วานิทัสจึงเริ่มรู้ตัวว่าเขาตกหลุมรักเธอ แต่รู้สึกไม่คู่กับความรักแล้วรำคาญความรู้สึกที่ไม่คุ้นชินเพราะวานิทัสรู้สึกเกลียดตัวเองมาก
มิฮาอิล น้องชายบุญธรรมของวานิทัสบังคับให้โนเอ้ดูดเลือดของวานิทัส เพราะต้องการดูความทรงจำของพี่ชาย และอยากรู้ว่าเขาฆ่าคุณพ่อได้ยังไง ทำให้โนเอ้รู้ถึงชีวิตความเป็นิยู่ของวานิทัสตอนที่ยังอยู่กับแวมไพร์บลูมูน และต้องทนทุกข์ทนมาณจากการตายของแม่ที่คลอดเขาออกมา แล้วร่างกายของท่านเริ่มอ่อนแอ จากนั้นวานิทัสได้ปฎิเสธที่จะเป็นผู้สืบทอดของแวมไพร์ที่มีลักษณะแข็งแกร่งเทียบได้กับเผ่าพันธุ์เดียวกับแวมไพร์จันทราสีน้ำเงิน เพราะเขาต้องการตายในฐานะมนุษย์ธรรมดา เมื่อเขาพบมิฮาอิลอีกครั้ง วานิทัสพยามฆ่าน้องชายตัวเองแต่โนเอ้มาขัดขวางไว้เพราะโดมินิก คนสำคัญของแวมไพร์หนุ่มโดนจับเป็นตัวประกัน หากวานิทัสไม่ยอมฟังแล้วเลือกที่จะปะทะกับเพื่อนสนิทตัวเอง ท้ายที่สุดวานิทัสยอมแพ้ และฌานช่วยพวกเขาทั้งคู่ได้ทัน(วานิทัสกับโดมิ)
หลังจากจบเหตุการ์ณสวนสนุก วานิทัสได้เล่าเรื่องถึงสาเหตุที่เขาฆ่าแวมไพร์จันทราสีน้ำเงินเพราะว่าพ่อ/แม่บุญธรรมของพวกเขาถูกแวมไพร์ที่ไม่รู้จักเปลี่ยนจันทราน้ำเงินให้เป็นผู้สาป จากนั้นวานิทัสแยกทางกับมิฮาอิล และขอโทษโนเอ้ กลับมาเป็นเพื่อนกันอีกครั้ง
ประวัติและลักษณะที่ปรากฏในสื่อ > ลักษณะในสื่ออื่น

ในดราม่าซีดีภาคแยกที่ทำมาจากโบนัสมังงะเล่ม 7 วานิทัสปรากฎตัวในฐานะของซูซูกิ วานิทัส นักเรียนมัธยมปลายของโรงเรียนแวมไพร์ ซึ่งเขาได้ปลอมตัวเป็นนักเรียนหญิงเพื่อสืบหาข้อมูลและได้พบกับซาซากิ ฌานที่แต่งชายในวันแรกของการเข้าเรียน ฌานหมกมุ่นกับเลือดและหน้าตาที่น่ารักของวานิทัส และสารภาพรักโดยไม่มีปี่ไม่ขลุ่ย ทำให้เขารู้สึกตกใจมาก แล้วหนีเธอไปด้วยความเขินอาย ที่โรงเรียนเขาได้พบกับยามาดะ โนเอ้ ซึ่งเป็นประธานของสายชั้น แล้วอาจาย์โรล็องต์ของเขา โนเอ้ได้พยามแนะนำให้เขารู้จักกับสถาบัน แต่กลับหลงทาง ฌานพยามไปช่วยและไล่ตามจีบเขา ภายหลังวานิทัสรู้ว่าฌานเป็นผู้หญิง ส่วนฌานรู้ว่าวานิทัสเป็นผู้ชาย พวกเขาต่างเห็นเรือนร่างเปลือยกายของอีกฝ่ายในห้องน้ำ แม้ว่าฌานจะตกใจแต่ก็ยังชอบเขาต่อไป พยามจีบวานิทัสด้วยการแสดงความรักของเธอที่มีต่อเด็กหนุ่ม แต่วานิทัสทลายกำแพงที่สี่แล้วอ้างว่าเรื่องนี้ไม่ควรดำเนินต่อ แล้ววานิทัสยังปรากฎตัวในละครเวทีซึ่งแสดงโดยเคสุเกะ อูเอดะ เมื่อเดือนมกราคมพ.ศ.2564
ลักษณะการดีไซน์และนิสัยของตัวละคร

จากข้อมูลของโมจิซุกิ จุนผู้เขียนวานิทัสให้สัมภาษณ์ว่าเรื่องราวหลักของมังงะคือการที่เด็กหนุ่มคนนึงครอบครองตำราที่น่ากลัวเหมือนกับของปีศาจชั่วร้ายที่สามารถรักษาแวมไพร์ที่เป็นผู้ต้องสาป และโมจิซุกิต้องการสำรวจธีมและอัตลักษณ์ของเรื่อง ซึ่งบุคคลเดียวที่สามารถสูญเสียและกู้คืนได้ Anime News Network บอกว่าชื่อของตัวละครสื่อได้สองความหมายตามที่โนเอ้และผู้อ่านเห็น แล้วโมจิซุกิยังบอกว่าวานิทัสเป็นคนที่เกลียดตัวเอง ตั้งแต่เริ่มต้นวานิทัสเป็นคนที่แปลกแยกและรักอิสระ แล้วทำตามใจที่ตัวเองคิดโดยไม่สนคนอื่น มันทำให้โมจิซุกิสร้างสมดุลระหว่างวานิทัสและโนเอ้ ซึ่งเป็นมีนิสัยใจดีและบริสุทธิ์ รักความยุติธรรมและมีความรับผิดชอบสูง ต่างช่วยซับพอร์ตกัน ในขั้นตอนแรกของแนวทางไอเดียเรื่องวานิทัสกลายเป็นฮีโร่ที่กอบกู้แวมไพร์ได้ถูกวางไว้แล้ว แต่ผู้เขียนต้องเจาะลึกแล้วจินตนาการเรื่องวิธีที่วานิทัสรักษาแวมไพร์ ยังบอกอีกว่าการทำให้วานิทัสใช้วิธีแพทย์เพื่อรักษาแวมไพร์ที่เป็นคนไข้ด้วยความบริสุทธิ์ใจนั้นไม่ได้ดูน่าสนใจสำหรับเธอ และผู้แต่งก็ไม่คิดว่าผู้อ่านจะชอบมันมากนัก โมจิซุกิจึงต้องหาแนวคิดที่มากกว่านั้น จึงเป็นที่มาของนามที่แท้จริง ตามที่โมจิซุกิบอกไว้ว่าวานิทัสชื่นชอบความไร้เดียงสา แต่ก็ผิดหวังกับความไร้เดียงสาของโนเอ้ แต่เขาก็ชื่นชมความบริสุทธิ์ที่ไม่มีพิษไม่ภัย และนิสัยที่ซื่อสัตย์ของโนเอ้ที่ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม โมจิซุกิเชื่อว่าวานิทัสเป็นคนแปลกประหลาด และคิดว่าเขาต้องเป็นที่นิยมในหมู่ผู้อ่าน
บีสลิ่งคูลตั้งข้อสังเกตว่าในขณะที่โนเอ้จะได้รับความเคราพจากนักพากย์แล้วตัวละครในเรื่อง ผิดกับวานิทัสที่ชอบแนวคิดที่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดและถูกสังคมเกลียดซัง บีสลิ่งคูลยังพบว่าจุดไคล์แมกซ์ของซีซั่นในตอนท้ายได้แสดงให้เห็นความทรงพลังและอดีตอันน่าเศร้าของเขาเพราะมันส่งผลต่อความสัมพันธ์ต่อตัวเอกทั้งสองคน ซึ่งตอนแรกสู้กันแต่วานิทัสพบว่าเขาไม่สามารถฆ่าโนเอ้ได้ ลักษณะการดีไซน์ที่โดดเด่นอีกอย่างของวานิทัสคือเขาสวมเครื่องประดับต่างหูที่เป็นนาฬิกาทราย เมื่อเดโมกะ อากาโอะผู้เขียนบทอนิเมะเห็นมันครั้งแรกจึงเชื่อว่าต่างหูต้องมีเบื้องหลังหรือที่มาที่ไปอยู่ ภายหลังได้รับการยืนยันเมื่อเห็นอดีตน่าเศร้าของวานิทัสในมังงะ Anime News Network บอกว่าต่างหูสะท้อนความหมายได้ความตายและอายุขัยที่สั้นของเขา ซึ่งนักวิจารณ์ได้สรุปว่าเป็นข้อความที่ผู้แต่งต้องการจะสื่อ เคทลิน มัวร์มัวร์จากเว็บไซต์ Anime News Network ได้พูดถึงวิธีการดูดเลือดของฌานและวานิทัส รวมทั้งโดมินิกกับโนเอ้ว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีที่อนิเมะในปีนั้นจะได้ฉายแสงเพราะเนื้อหาอนิเมะมีฉากแสดงทางเพศมากมาย แม้ว่าวานิทัสจะดูหยอกเล่นและไม่จริงจังกับฌาน แต่เหล่านักวิจาร์ณได้ตั้งข้อสังเกตว่าเขาพยามเทคแคร์เธอ โมจิซุกิยังบอกว่าเธอชื่นชอบที่แวมไพร์ฌานมีสมดุลทางร่างกายที่เหนือกว่าวานิทัส แต่วานิทัสมีจิตใจที่เหนือกว่าเธอ สนุกกับการได้วาดทั้งสอง แต่ตอนนี้ตำแหน่งพวกเขาสลับกันและมันอดไม่ได้ที่ผู้เขียนจะมีความสุขที่วานิทัสได้อยู่ในตำแหน่งรับ ซึ่งเป็นเรื่องที่ถูกต้อง แล้วยังบอกต่อว่าเธอสนุกและชื่นชอบฌานที่เป็นสัตว์กินเนื้อในเล่ม 8 (อ้างอิง Translated Interview | Jun Mochizuki | Author of Vanitas No Carte ในยูทูป ที่แปลโดยคุณวินนี่)
แหล่งข้อมูลอื่น

วานิทัสในเว็บไซต์อนิเมะทางการของบันทึกแวมไพร์วานิทัส (ญี่ปุ่น)
| ด ค กบันทึกแวมไพร์วานิทัส โดย จุง โมจิซูกิ |
| --- | --- |
 ตอนในมังงะ  ตอนในอนิเมะ  "Your Name"  ตัวละคร วานิทัส 
เชอร์ล็อก โฮล์มส์ หนึ่งในแรงบันดาลใจสำคัญที่ช่วยสร้างตัวละครอย่าง "วานิทัส"
ลักษณะการดีไซน์ของวานิทัสเน้นไปที่ต่างหูซึ่งสื่อถึงความตายและอายุขัยที่สั้นของเขา แล้ววิธีที่วานิทัสยอมรับความตายของตัวเองในฐานะทายาทแวมไพร์จันทราสีน้ำเงิน
อุทยานแห่งชาติตาดโตน

| อุทยานแห่งชาติตาดโตน |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
น้ำตกตาดโตน

ที่ตั้ง: จังหวัดชัยภูมิ ประเทศไทย
เมืองใกล้สุด: เทศบาลเมืองชัยภูมิ
พิกัด: 15°59′16″N 102°2′29″E﻿ / ﻿15.98778°N 102.04139°E﻿ / 15.98778; 102.04139
พื้นที่: 135,737.5 ไร่ (217.18 ตร.กม.) 
จัดตั้ง: 31 ธันวาคม พ.ศ. 2523
ผู้เยี่ยมชม: 388,665 (2562)
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติตาดโตน เป็นอุทยานแห่งชาติในจังหวัดชัยภูมิ โดยได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติในวันที่ 31 ธันวาคม 2523 ซึ่งทำให้เป็นอุทยานลำดับที่ 23 ของประเทศไทย
ภูมิประเทศ

อุทยานแห่งชาติตาดโตนตั้งอยู่ทางเหนือของเทศบาลเมืองชัยภูมิ 23 กิโลเมตร (14 ไมล์) มีพื้นที่ 217 ตารางกิโลเมตร (84 ตารางไมล์)
อุทยานนี้ตั้งอยู่บนเทือกเขาภูแลนคา มีพื้นที่ประมาณ 1 ใน 4 ของเทือกเขาภูแลนคา โดยทั่วไปเป็นที่ราบสูงโดยมีเทือกเขาล้อมรอบที่ราบเอาไว้ ตอนกลางเป็นหุบเขากว้างใหญ่ พื้นที่ของอุทยานแห่งชาติทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือจะมีเขาภูเขียว ภูกลาง และภูแลนคา ซึ่งจะมีระดับสูงสุด 905 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือจะมียอดภูแลนคาซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของอุทยานแห่งชาติตาดโตน โดยมีความสูงประมาณ 945 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ยอดเขาสูงเหล่านี้เป็นต้นน้ำลำธารของห้วยต่างที่สำคัญหลายสาย และต้นกำเนิดของน้ำตกตาดโตน ได้แก่ ห้วยลำปะทาวหรือห้วยตาดโตน ห้วยน้ำซับ ห้วยคร้อ ห้วยตาดโตนน้อย ห้วยสีนวน และห้วยแก่นท้าว ซึ่งจะไหลรวมกันเป็นห้วยปะทาวและไหลผ่านตัวอำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ นอกจากนี้ยังมีห้วยที่สำคัญคือ ห้วยชีลอง ห้วยช่อระกา ห้วยเสียว ห้วยแคน และห้วยเสียวน้อย สภาพป่าเป็นป่าดิบแล้ง ในบริเวณริมลำห้วยหุบเขาและยอดเขามีดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ดี และป่าเต็งรังเป็นดินกรวด มีความอุดมสมบูรณ์ค่อนข้างต่ำ
ภูมิอากาศ

สภาพภูมิอากาศของอุทยานแห่งชาติตาดโตนแบ่งออกเป็น 3 ฤดูกาล คือ
ฤดูร้อน เริ่มต้นตั่งแต่ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ - พฤษภาคม อากาศค่อนข้างร้อน อุณหภูมิสูงถึง 42.6 องศาเซลเซียสในเดือนเมษายน จึงเป็นอุทยานแห่งชาติที่ประชาชนนิยมไปเล่นน้ำตกเพื่อพักผ่อนและเล่นน้ำเป็นจำนวนมากโดยเฉพาะเทศกาลสงกรานต์
ฤดูฝน เริ่มต้นตั่งแต่ระหว่างเดือนมิถุนายน - กันยายน ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปี 1,154 มิลลิเมตร น้ำตกตาดโตนจะมีน้ำไหลเต็มที่และสวยงามมาก
ฤดูหนาว เริ่มต้นตั่งแต่ระหว่างเดือนตุลาคม - มกราคม อุณหภูมิต่ำสุดในเดือนมกราคม ประมาณ 7 องศาเซลเซียส
สถานที่ท่องเที่ยว

สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของอุทยานนี้คือน้ำตกตาดโตน ซึ่งมีความสูง 6 เมตร (20 ฟุต) แต่ในช่วงฤดูฝนในเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคมสามารถขยายกว้างถึง 50 เมตร (160 ฟุต) น้ำตกอื่น ๆ ในอุทยานนี้ได้แก่ ตาดฟ้า, Pha Lang และ Pha Song Chan
พืชพรรณและสัตว์ป่า

อุทยานแห่งชาติตาดโตน ตั้งอยู่ที่ระดับความสูงระหว่าง 200 - 945 เมตร จากระดับ น้ำทะเลปานกลาง ดังนั้น สภาพสังคมพืชจึงแตกต่างไปตามระดับความสูง พอจำแนกได้เป็น 2 ชนิด คือ
ป่าเต็งรัง ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติตาดโตน พบป่าชนิดนี้ขึ้นกระจัดกระจาย มีเนื้อที่ประมาณ 94.93 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ ร้อยละ 43.71 ของพื้นที่ป่าอุทยานแห่งชาติ ความสูงของเรือนยอด ชั้นบนประมาณ 15 - 20 เมตร พันธุ์ไม้ที่สำคัญในชั้นนี้ ได้แก่ ยางพลวง รัง แดง ตะแบกเลือด มะกอกเกลื้อน ก่อแพะ และมะค่าแต้ ส่วนเรือนยอดในชั้นรอง มีไม้ขนาดเล็กมีความสูงประมาณ 5 - 10 เมตร พันธุ์ไม้ที่สำคัญในชั้นนี้ได้แก่ ชิงชัน ตาลเหลือง ยอเถื่อน กระท่อมหมู มะม่วงป่า ติ้วแดง และขว้าว ไม้พื้นล่างประกอบด้วย ลูกไม้ของไม้ชั้นบนเป็นส่วนใหญ่ และหญ้าเพ็กขึ้นอยู่ทั่วไป พันธุ์ไม้ชนิดอื่น เช่น กระดูกอึ่ง ลูกใต้ใบ เฟิร์น หมักม่อ นางนวล กาวเครือ และหนอนตายหยาก เป็นต้น
ป่าดิบแล้ง ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติตาดโตนพบป่าชนิดนี้ขึ้นกระจัดกระจายตามลำห้วย มีพื้นที่ประมาณ 35.01 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณร้อยละ 16.12 ของพื้นที่อุทยานแห่งชาติ มีลักษณะทางด้านตัวเรือนยอด แบ่งเป็น ชั้นเรือนยอดชั้นบนสูง 25 - 30 เมตร ไม้สำคัญ ได้แก่ พะองค์ กระบก จิกดง หาด ตีนเป็ดเขา ค้างคาว และติ้วแดง เรือนยอดไม้ชั้นรองมีความสูงประมาณ 20 - 25 เมตร พันธุ์ไม้สำคัญในชั้นนี้ ได้แก่ พะยอม มะกล่ำต้น หรือ มะกล่ำตาช้าง หว้า กระเบากลัก กีบตอง มะส้าน และก่อเดือย เรือนยอดไม้ชั้นสามมีความสูงประมาณ 15-20 เมตร พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ ยางแดง มะแฟน เสม็ดเขา พลองกินลูก ลำดวน และกะอวม ส่วนเรือนยอดในชั้นของไม้ขนาดเล็ก มีความสูงประมาณ 10 - 15 เมตร พันธุ์ไม้ที่สำคัญ เช่น แดง มะหาด มะพอก เปล้าน้อย เปล้าใหญ่ พุดป่า และ พีพวน เป็นต้น
สัตว์ที่ปรากฏมีดังนี้
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ได้แก่ หมูป่า เก้ง อีเห็นหางลาย พังพอนธรรมดา อ้นเล็ก กระต่ายป่า กระรอกบินเล็กแก้มแดง กระจ้อน เป็นต้น
สัตว์ปีก ได้แก่ นกจับแมลงหัวเทา นกจับแมลงคอแดง นกจับแมลงอกสีฟ้า นกปรอดเหลืองหัวจุก นกแซงแซวหางปลา นกนางแอ่นบ้าน นกโพระดกธรรมดา นกกะปูดใหญ่ นกตะขาบทุ่ง นกหัวขวานสี่นิ้วหลังทอง นกเปล้าธรรมดา เหยี่ยวขาว ไก่ป่า นกกระทาทุ่ง นกกางเขน หรือ นกกางเขนบ้าน นกเค้าโมง หรือนกเค้าแมว เป็นต้น
สัตว์เลื้อยคลาน ได้แก่ ตะกวด งูเห่า งูทับสมิงคลา งูเหลือม งูกะปะ กิ้งก่าบินปีกสีส้ม จิ้งเหลน จิ้งเหลนภูเขาลายจุด จิ้งจกบ้านหางหนาม เป็นต้น
แมลง ได้แก่ ผีเสื้อหางตุ้มอดัมสัน ผีเสื้อหางตุ้มจุดชมพู ผีเสื้อหนอนมะนาว ผีเสื้อสะพายฟ้า ผีเสื้อม้าลาย ผีเสื้อธรรมดา ผีเสื้อจรกา ผีเสื้อหนอนยี่โถ แมลงทับ ด้วงต่าง ๆ เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

อุทยานแห่งชาติตาดโตน เก็บถาวร 2007-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
สถานที่ท่องเที่ยว เก็บถาวร 2010-09-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - แนะนำสถานที่ท่องเที่ยวจังหวัดชัยภูมิ
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย
เชียงราย (แก้ความกำกวม)

เชียงราย อาจหมายถึง
จังหวัดเชียงราย
อำเภอเมืองเชียงราย
เทศบาลนครเชียงราย
ฮิโรยูกิ ซานาดะ

ฮิโรยูกิ ซานาดะ (ญี่ปุ่น: Hiroyuki Sanada, MBE; โรมาจิ: 真田 広之; ทับศัพท์: Sanada Hiroyuki; born ญี่ปุ่น: Hiroyuki Shimosawa; โรมาจิ: 下澤 廣之; ทับศัพท์: Shimosawa Hiroyuki; เกิด 12 ตุลาคม พ.ศ. 2503) เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่น ในเอเชียเขามีชื่อเสียงมากที่สุดจากบทบาทของเขาใน Kirito No Séngyo ในฐานะ 'Immortal' และ Tasogare Seibei (The Twilight Samurai) และบทบาทของเขาในฐานะ 'The Fool' ในละครของ Shakespeare เรื่อง King Lear ทำให้เขาได้รับการแจ้งเตือนการแสดงละครในสหราชอาณาจักร ซานาดะเป็นที่รู้จักในฐานะศิลปินบันทึกเสียงในญี่ปุ่น เขายังเป็นนักแสดงละครเวที ทำงานในละครและละครเวทีในญี่ปุ่นและอังกฤษ
อำเภอควนกาหลง

| อำเภอควนกาหลง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Khuan Kalong
คำขวัญ: แดนดอกกาหลง ถิ่นดงต้นปาล์ม งดงามน้ำตก มรดกธรรมชาติ ดารดาษขุนเขา
แผนที่จังหวัดสตูล เน้นอำเภอควนกาหลง
พิกัด: 6°50′48″N 100°4′18″E﻿ / ﻿6.84667°N 100.07167°E﻿ / 6.84667; 100.07167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สตูล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 412.9 ตร.กม. (159.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 35,688 คน
 • ความหนาแน่น: 86.43 คน/ตร.กม. (223.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 91130
รหัสภูมิศาสตร์: 9103
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอควนกาหลง หมู่ที่ 10 ถนนประชาสงเคราะห์ ตำบลควนกาหลง อำเภอควนกาหลง จังหวัดสตูล 91130
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ควนกาหลง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสตูล
ประวัติ

ท้องที่อำเภอควนกาหลง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองสตูล ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองของอำเภอเมืองสตูล ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอควนกาหลง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2512 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 3 มิถุนายน ปีเดียวกัน
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอควนกาหลง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2519 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
วันที่ 3 มิถุนายน 2512 แยกพื้นที่ตำบลทุ่งนุ้ย ตำบลแป-ระ และตำบลท่าแพ อำเภอเมืองสตูล มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอควนกาหลง ขึ้นกับอำเภอเมืองสตูล
วันที่ 6 ตุลาคม 2513 ตั้งตำบลควนกาหลง แยกออกจากตำบลทุ่งนุ้ย ตั้งตำบลอุใดเจริญ แยกออกจากตำบลแป-ระ ตั้งตำบลนิคมพัฒนา แยกออกจากตำบลแป-ระ
วันที่ 13 ธันวาคม 2515 จัดตั้งนิคมสร้างตนเอง ในท้องที่กิ่งอำเภอควนกาหลง อำเภอเมืองสตูล และกิ่งอำเภอทุ่งหว้า อำเภอละงู
วันที่ 1 มิถุนายน 2519 แยกพื้นที่ตำบลแป-ระ ตำบลท่าแพ กิ่งอำเภอควนกาหลง อำเภอเมืองสตูล และตำบลสาคร อำเภอเมืองสตูล ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอท่าแพ ขึ้นกับอำเภอเมืองสตูล
วันที่ 8 กันยายน 2519 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอควนกาหลง อำเภอเมืองสตูล เป็น อำเภอควนกาหลง
วันที่ 2 สิงหาคม 2526 ตั้งตำบลปาล์มพัฒนา แยกออกจากตำบลนิคมพัฒนา
วันที่ 3 มิถุนายน 2537 ยกฐานะกิ่งอำเภอท่าแพ อำเภอเมืองสตูล เป็น อำเภอท่าแพ
วันที่ 26 มิถุนายน 2539 แยกพื้นที่ตำบลปาล์มพัฒนา และตำบลนิคมพัฒนา อำเภอควนกาหลง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอมะนัง ขึ้นกับอำเภอควนกาหลง
วันที่ 8 กันยายน 2550 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอมะนัง อำเภอควนกาหลง เป็น อำเภอมะนัง
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอควนกาหลงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอทุ่งหว้า และอำเภอป่าบอน (จังหวัดพัทลุง)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอรัตภูมิ อำเภอหาดใหญ่ อำเภอคลองหอยโข่ง และอำเภอสะเดา (จังหวัดสงขลา)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอควนโดนและอำเภอท่าแพ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอละงูและอำเภอมะนัง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอควนกาหลงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 32 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ทุ่งนุ้ย | Thung Nui | 12 | 12,046 |
| 2. | ควนกาหลง | Khuan Kalong | 11 | 14,799 |
| 3. | อุใดเจริญ | Udai Charoen | 9 | 8,863 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอควนกาหลงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งนุ้ย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งนุ้ยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลควนกาหลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลควนกาหลงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลอุใดเจริญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอุใดเจริญทั้งตำบล
อำเภอภูผาม่าน

| อำเภอภูผาม่าน |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Phu Pha Man
คำขวัญ: ภูผาม่าน อุทยานขุนเขา ฝูงค้างคาว นับล้าน แลละลานถั่วเหลือง ลือเลื่อง เครื่องดื่มสมุนไพร ตรุษไทเทศกาล
แผนที่จังหวัดขอนแก่น เน้นอำเภอภูผาม่าน
พิกัด: 16°38′42″N 101°54′14″E﻿ / ﻿16.64500°N 101.90389°E﻿ / 16.64500; 101.90389
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 284.6 ตร.กม. (109.9 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 22,991 คน
 • ความหนาแน่น: 80.78 คน/ตร.กม. (209.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 40350
รหัสภูมิศาสตร์: 4020
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอภูผาม่าน เลขที่ 37  หมู่ที่ 1 ถนนหนองเขียด-วังสวาบ ตำบลภูผาม่าน อำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น 40350
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ภูผาม่าน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอภูผาม่านตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอภูกระดึง (จังหวัดเลย)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอชุมแพ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอคอนสาร (จังหวัดชัยภูมิ)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอน้ำหนาว (จังหวัดเพชรบูรณ์)
ประวัติ

ประมาณปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา นายภูมิ บิดาเป็นกรมการเมืองนครไทย (อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก) ได้รับแต่งตั้งให้มีหน้าที่ควบคุมสมัครพรรคพวกไปซ่องสุมคอยดักจับเอาพวกจรจัดที่หลบหนีอยู่ตามป่าในเขตเมืองเพชรบูรณ์และเมืองหล่มสักมารวมไว้ ท่านปฏิบัติหน้าที่เป็นผลดีแก่ทางราชการมาก จึงได้รับการพิจารณาแต่งตั้งให้เป็น หมื่นอร่ามกำแหง และต่อมาท่านได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น หลวงวิชิตสงคราม และได้รับใช้บ้านเมืองด้วยความอุตสาหะวิริยะ และซื่อสัตย์ สุจริต จึงเป็นที่โปรดปรานเป็นอย่างยิ่ง จนเป็นที่อิจฉาริษยาของข้าราชการในสมัยนั้นหลายคน จนในที่สุดถูกใส่ร้ายจึ่งถูกถอดยศลดตำแหน่งหลวงวิชิตสงครามลงเป็นไพร่หลวง สังกัดกองด่านเมืองเพชรบูรณ์ ท่านจึงพาพรรคพวกอพยพหาทำเลที่เหมาะสมสำหรับตั้งบ้านเรือนซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของบ้านเป้า ซึ่งเป็นที่ว่าง (บ้านเป้า ตำบลบ้านเป้า อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ) เป็นที่มีดินอุดมสมบูรณ์และมีลำห้วย ลำคลองหลายสาย น้ำพุ น้ำซับหลายแห่งเพียงพอที่จะทำการทดหรือระบายเข้าสู่ไร่นาในอนาคตได้ ประกอบกับพื้นที่มีพืชพันธุ์นานาชนิด ทั้งที่ใช้เป็นอาหารมนุษย์ได้และใช้ทำเป็นเครื่องใช้สอยขึ้นอยู่หนาแน่น คล้ายคลึงกับภูมิภาคบ้านเดิมของท่าน ดังนั้นท่านจึงตั้งบ้านเมืองอยู่ที่บ้านคอนสาร 
และได้ทำหน้าที่ขุดร่อนทองคำเป็นอากรส่วยทูลเกล้าถวายเป็นประจำทุกปี เมืองคอนสารมีเจ้าเมืองปกครองมาเรื่อย ๆ จนถึงสมัยเปลี่ยนแปลงการปกครองในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 กองบ้านคอนสารถูกยุบเป็นตำบลได้ 3 ตำบล คือ
| --- | --- |
1. ตำบลคอนสาร ขึ้นอยู่กับอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ (ปัจจุบันคืออำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ): 
2. ตำบลโนนหัวนา ขึ้นอยู่กับอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ ต่อมาเมื่อมีประชากรมากขึ้น ทางราชการจึงแยกออกเป็นตำบลทุ่งพระ (ปัจจุบันคือตำบลโนนหัวนา และตำบลทุ่งพระ อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ): 
3. ตำบลโนนคอม ขึ้นอยู่กับอำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น เมื่อทางราชการตั้งอำเภอชุมแพขึ้น ก็ถูกยุบไปรวมกับตำบลโนนหัน ขึ้นกับอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ต่อมาจึงยกฐานะขึ้นเป็น กิ่งอำเภอภูผาม่าน และ อำเภอภูผาม่าน ในลำดับต่อมา:
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอภูผาม่านแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 42 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  | โนนคอม |  |  | (Non Khom) |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |
| 2. |  | นาฝาย |  |  | (Na Fai) |  |  | 6 หมู่บ้าน |  |
| 3. |  | ภูผาม่าน |  |  | (Phu Pha Man) |  |  | 9 หมู่บ้าน |  |
| 4. |  | วังสวาบ |  |  | (Wang Sawap) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 5. |  | ห้วยม่วง |  |  | (Huai Muang) |  |  | 9 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอภูผาม่านประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลภูผาม่าน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโนนคอมและบางส่วนของตำบลภูผาม่าน
เทศบาลตำบลโนนคอม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนคอม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลภูผาม่าน)
องค์การบริหารส่วนตำบลนาฝาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาฝายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลภูผาม่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูผาม่าน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลภูผาม่าน)
องค์การบริหารส่วนตำบลวังสวาบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังสวาบทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยม่วงทั้งตำบล
ประเพณีที่สำคัญ

ประเพณีตรุษไท หรือบุญเดือนสี่ กิจกรรมสำคัญ คือ การขอขมาผู้สูงอายุ มีการแข่งกีฬาพื้นบ้านที่สำคัญและเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่น คือ การแข่งขันสะบ้า
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

ถ้ำค้างคาว
ถ้ำภูตาหลอ
จุดชมวิวดงสะคร่าน
น้ำตกตาดฟ้า
ถ้ำพระ
อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน
อ่างเก็บน้ำห้วยม่วง
อภิวัฒน์ งั่วลำหิน

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  อภิวัฒน์ งั่วลำหิน
วันเกิด:   (1986-06-01) 1 มิถุนายน ค.ศ. 1986 (38 ปี)
สถานที่เกิด:  กรุงเทพมหานคร ไทย
ส่วนสูง:  1.88
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ค
สโมสรเยาวชน
2541–2546:  ปทุมคงคา
2547–2550:  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2551–2553 |  บีบีซียู |  31 |  (2) |
| 2554–2555 |  สมุทรสงคราม |  28 |  (2) |
| 2556 |  บีอีซี เทโรศาสน |  26 |  (1) |
| 2557–2561 |  ราชบุรี มิตรผล |  114 |  (6) |
| 2561–2565 |  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |  49 |  (5) |
ทีมชาติ‡
| 2556 |  ไทย |  3 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 11 ตุลาคม 2561
อภิวัฒน์ งั่วลำหิน (1 มิถุนายน พ.ศ. 2529 —) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย
ระดับสโมสร > บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด > ฤดูกาล 2561

ในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2561 บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด บรรลุข้อตกลงในการคว้าตัวอภิวัฒน์ งั่วลำหิน ที่ยังคงมีสัญญาเหลือกับราชบุรี มิตรผลอยู่ 6 เดือน โดยเขาจะได้สวมเสื้อหมายเลข 18 ต่อมาในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2561 อภิวัฒน์ลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสร โดยลงมาเป็นตัวสำรองแทนที่พรรษา เหมวิบูลย์ในนาทีที่ 85 ในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะสุโขทัย 4–1
ระดับสโมสร > บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด > ฤดูกาล 2562

ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ นัดชิงชนะเลิศ บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด แชมป์ไทยลีก ฤดูกาล 2561 เจอกับ สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด แชมป์ช้าง เอฟเอคัพ 2561 ที่สนามกีฬากองทัพบกในกรุงเทพมหานคร อภิวัฒน์มีชื่อเป็นตัวสำรองในนัดนั้น สุดท้าย บุรีรัมย์ แซงเอาชนะ สิงห์ เชียงราย 3–1 ช่วยให้บุรีรัมย์คว้าแชมป์ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ สมัยแรก ได้สำเร็จ ต่อมาในวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2562 อภิวัฒน์ลงเล่นเป็นตัวจริงครั้งแรกในไทยลีก ฤดูกาล 2562 ในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะพีทีที ระยอง ไปได้ 5–0 ต่อมาในวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2562 โตโยต้า ลีกคัพ รอบรองชนะเลิศ ที่สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา (มีนบุรี) อภิวัฒน์ทำหนึ่งประตูช่วยให้บุรีรัมย์เอาชนะหนองบัว พิชญ ไปได้ 2–0 ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศได้สำเร็จ