stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ประวัติของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา

หลังจากสงครามครูเสดอันยาวนานร่วม 300 ปีสิ้นสุดลง ยุโรปก็เข้าสู่สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา โดยในช่วงแรกความรู้ทางศิลปะและวิทยาการของกรีกและโรมันได้ถูกนำเข้ามาผ่านเอกสารและหนังสือที่นักวิชาการมุสลิมในโลกอาหรับได้แปลไว้ เช่น ปรัชญาของอริสโตเติล และคณิตศาสตร์ของกรีก ต่อมาการล่มสลายของนครคอนสแตนติโนเปิล ศูนย์กลางแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ในช่วงกลางศตวรรษที่ 15 จากการรุกรานของสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 แห่งจักรวรรดิออตโตมัน ทำให้บรรดาพระ และผู้มีวิชาความรู้ในเมืองหอบตำราสำคัญที่คัดลอกด้วยมือ (manuscripts) ต่างๆอันเป็นความรู้และสมบัติทางวัฒนธรรมที่ตกทอดมาจากอารยธรรมกรีก และโรมัน ออกมาเผยแพร่เพื่อต่อสังคมยุโรปในวงกว้าง และเนื่องจากในขณะนั้นเทคโนโลยีการพิมพ์ และการพิมพ์แบบตัวเรียง (moveable types) เพิ่งได้รับการประดิษฐ์ขึ้นโดยกูเทนเบิร์กในยุโรป ความรู้ศิลปวิทยาการในสมัยคลาสสิคจึงแพร่กระจายไปได้เร็วมาก ทำให้ยุโรปได้นำศิลปวิทยาการที่ได้รับการเผยแพร่ใหม่เหล่านี้ มาสอนในมหาวิทยาลัย ตลอดจนนำมาปรับปรุง ดัดแปลงใหม่ ทำให้ยุโรปมีความเจริญก้าวหน้าในศาสตร์ทุก ๆ ด้าน อาทิเช่น
ศิลปศาสตร์ ศิลปินและผลงานที่มีชื่อเสียง เช่น เลโอนาร์โด ดา วินชี ผู้วาดรูปโมนาลิซา มีเกลันเจโล ผู้ปั้นรูปปั้นเดวิด ซึ่งเชื่อว่าเป็นชายที่มีสัดส่วนสมบูรณ์ที่สุดในโลก ราฟาเอลผู้กำกับการสร้างและตกแต่งมหาวิหารนักบุญเปโตร เป็นต้น
เทคโนโลยี เทคโนโลยีที่สำคัญคือ เทคโนโลยีการต่อเรือ โดยชาติที่เป็นผู้ริเริ่มคือ โปรตุเกสและสเปน ซึ่งทำให้การติดต่อค้าขายกับเอเชียสะดวกขึ้น
วิทยาศาสตร์ แนวคิดที่สำคัญ ได้แก่ การเล่นแร่แปรธาตุ โดยพาราเซลซัส, แนวคิดระบบดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง โดยนิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัส และความรู้ด้านการแพทย์ โดยแอนเดรียส เวซาเลียส และ วิลเลียม ฮาร์วีย์
ศิลปะ

ศิลปะเรอแนซ็องส์ (พ.ศ. 1940 - 2140) คำว่า "เรอแนซ็องส์" หมายถึง การเกิดใหม่  ซึ่งเป็นการระลึกถึงศิลปะกรีกและโรมันในอดีต ซึ่งเคยรุ่งเรืองให้กลับมาอีก ศิลปะเรอแนซ็องส์ไม่ใช่การลอกเลียนแบบจากอดีต แต่เป็นยุคสมัยแห่งการเน้นความสำคัญของลักษณะเฉพาะบุคคล มีความสนใจลักษณะภายนอกของมนุษย์ และ ธรรมชาติ เป็นแบบที่มีเหตุผลทางศีลธรรม ก่อให้เกิดความกระตือรือร้นในการค้นหาความรู้ทาง วิทยาศาสตร์ และวิทยาการแขนงต่าง ๆ ซึ่งอาจเรียกได้ว่าเป็น "สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา" โดยมีรากฐานมาจากประเทศอิตาลี และแผ่ขยายไปยังดินแดนต่าง ๆ ในยุโรป
ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา คริสตจักรยังคงเป็นผู้อุปถัมภ์ที่สำคัญของเหล่าศิลปินนอกจากนี้ยังมีพวกขุนนาง พ่อค้าผู้ร่ำรวย ซึ่งเป็นชนชั้นสูงก็ได้ว่าจ้าง และอุปถัมภ์เหล่าศิลปินต่าง ๆ ด้วย ตระกูลที่มีชื่อเสียงเหล่านั้น ได้แก่ ตระกูลวิสคอนตี และสฟอร์ซา ในนครมิลาน ตระกูลกอนซากาในเมืองมานตูอา และตระกูลเมดีชีในนครฟลอเรนซ์ การอุปถัมภ์ศิลปินนี้มีผลในการกระตุ้นให้ศิลปินใฝ่หาชื่อเสียง และความสำเร็จมาสู่ชีวิตมากขึ้น ผลงานของศิลปินที่มีทั้ง จิตรกรรม ประติมากรรม และสถาปัตยกรรม ทำให้ชื่อเสียงของศิลปินหลายคน เป็นที่รู้จักทั่วโลกตลอดกาล เช่น ลีโอนาร์โด ดา วินชี มีเกลันเจโล ราฟาเอล สถานภาพทางสังคมของศิลปินเป็นที่ยอมรับกันอย่างสูงในวงสังคม เกิดสำนักศิลปะเพื่อฝึกฝนช่างฝีมือ และเกิดมีศิลปินระดับอัจฉริยะขึ้นมาอย่างมากมาย และในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยานี้เอง ที่มีการพัฒนาการพิมพ์ขึ้นในประเทศเยอรมนีโดย โยฮันน์ กูเทนแบร์ก เป็นผู้ผลิตนวัตกรรมชิ้นนี้ขึ้นมา ราวพุทธศตวรรษที่ 20 ทำให้ศิลปะการพิมพ์ได้เริ่มมีการสร้างสรรค์ขึ้นอย่างจริงจัง นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาและจนถึงปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

ไกด์สำหรับศิลปะเรอแนซ็องส์ (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (ยุคเรอเนสซองซ์) |
| --- | --- | --- |
| ทั่วไป |  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  ยุโรปสมัยใหม่ตอนต้น  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในคริสต์ศตวรรษที่ 12  ยุคทองของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  |  |
| สาขา |  สถาปัตยกรรม  นาฏกรรม  การสงครามดินปืน  ละติน  วรรณกรรม  รหัสญาณ  การแพทย์  ดนตรี  จิตรกรรม  ปรัชญา  วิทยาศาสตร์  เทคโนโลยี  นาฏกรรม  |  |
| ภูมิภาค |  อังกฤษ  ฝรั่งเศส  เยอรมัน  อิตาลี  ยุโรปเหนือ  โปแลนด์  เนเธอร์แลนด์  สเปน  |  |
| รายชื่อ |  สิ่งก่อสร้าง  บุคคลสำคัญ  คีตกวี  |  |
 ศิลปะตะวันตก  จิตรกรรมตะวันตก  สถาปัตยกรรมตะวันตก  ประวัติศาสตร์ยุโรป 
| ด ค กศิลปะและลัทธิทางศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ยุคกลาง (คริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึง 13):  เมรอแว็งเฌียง  การอแล็งเฌียง  ออตโทเนียน  ไบแซนไทน์  เคลต์  โรมาเนสก์  กอทิก  กอทิกนานาชาติ 
คริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 18:  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (ศตวรรษที่ 14-15)  จริตนิยม (ศตวรรษที่ 16)  บาโรก (ศตวรรษที่ 17)  โรโกโก - ลัทธิคลาสสิกใหม่ - จินตนิยม (ศตวรรษที่ 18) 
คริสต์ศตวรรษที่ 19:  ศิลปะสถาบัน  สัจนิยม  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิประทับใจใหม่  วิภาคนิยม  ลัทธิผสานจุดสี  คตินิยมเส้นกั้นสี  กลุ่มนาบี  สังเคราะห์นิยม  สัญลักษณ์นิยม  ลุ่มแม่น้ำฮัดสัน 
คริสต์ศตวรรษที่ 20:  สมัยใหม่  บาศกนิยม  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม  ลัทธินามธรรม  กลุ่มศิลปินใหม่แห่งมิวนิก  กลุ่มเบลาเออไรเทอร์  กลุ่มบรึคเคอ  ดาดา  คติโฟวิสต์  นวศิลป์  เวียนนาซีเซสชัน  สุนทรียนิยม  เบาเฮาส์  ลัทธิรูปทรงแนวใหม่  อลังการศิลป์  สมัยนิยม  อนาคตนิยม  อนุตรนิยม  ลัทธิเหนือจริง  Color Field  จุลนิยม  Lyrical Abstraction  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ใหม่  สมัยใหม่ยุคหลัง  มโนทัศนศิลป์  ศิลปะคนนอก  ศิลปะใต้ดิน  ศิลปะเชิงแนวคิด  กลุ่มศิลปินหนุ่มสาวบริติช  รูปลักษณ์นิยม 
ศิลปะ:  จิตรกรรม  ประติมากรรม  สถาปัตยกรรม  การถ่ายภาพ 
ศิลปิน:  จิตรกร  ประติมากร  สถาปนิก  ช่างภาพ
บัณฑิตหน้าใส หัวใจว้าวุ่น

| บัณฑิตหน้าใส หัวใจว้าวุ่น |
| --- | --- |

ประเภท: ประวัติศาสตร์   ก้าวผ่านวัย  ตลกโรแมนติก
เค้าโครงจาก: The Lives of Sungkyunkwan Confucian Scholars โดย Jung Eun-gwol
เขียนโดย: คิม แท-ฮี
กำกับโดย: คิม ว็อน-ซ็อก ฮวัง อิน-ฮย็อก
แสดงนำ: พัก ยู-ชัน พัก มิน-ย็อง ซง จุง-กี ยู อา-อิน
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: ออม กี-ย็อบ
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 20
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Kwak Ki-won Kim Dong-rae Baek Chang-joo
ผู้อำนวยการสร้าง: Yoo Gun-shik
ผู้กำกับภาพ: Kim Seung-ho   Min Myung-woo
ผู้ลำดับภาพ: Lee Hyun-mi   Lee Young-rim
บริษัทผู้ผลิต: Raemongraein  C-JeS Entertainment
ออกอากาศ
เครือข่าย: KBS2
ออกอากาศ: 30 สิงหาคม ค.ศ. 2010 (2010-08-30) – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 (2010-11-02)
| --- | --- |
Korean name
ฮันกึล: 성균관 스캔들
ฮันจา: 成均館 스캔들
อาร์อาร์: Seonggyungwan Seukaendeul 
เอ็มอาร์: Sŏnggyun’gwan Sŭk'aendŭl 
บัณฑิตหน้าใส หัวใจว้าวุ่น (ฮันกึล: 성균관 스캔들, ซ็องกยุนกวัน ซือแคนดึล) เป็นละครโทรทัศน์แนวย้อนยุคปนโรแมนติกคอมเมดี้ มีที่มาจากนิยายเรื่องหนึ่งที่ชื่อว่า "The Lives of Sungkyunkwan Confucian Scholars" เขียนโดย จอง อึนกวอล ซึ่งนำมาเขียนเป็นบทละครโดยคิมแทฮี กำกับโดย คิม วอนซอก และ ฮวาง อินฮยอก ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ KBS2 ทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 21.55 น. ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 30 สิงหาคม ถึงวันอังคารที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 มีความยาว 16 ตอน ส่วนในประเทศไทยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา  09:15 – 11.00 น. ระหว่างวันเสาร์ที่ 6 สิงหาคม ถึงวันอาทิย์ที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2554
ละครเรื่องนี้ได้รับกระแสตอบรับเป็นอย่างดีในประเทศเกาหลีใต้ ประเทศไทย และประเทศอื่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะคู่ของยู อาอิน และซง จุงกิ ที่ได้รับรางวัล Best Couple Award จากสถานีโทรทัศน์ KBS2 และปาร์ค ยูชอน ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก
เนื้อเรื่องย่อ

คิม ยุนฮี หญิงสาวผู้ตกยาก ต้องปลอมเป็นชายเพื่อรับจ้างการสอบเข้าซองคยุนกวาน ที่เป็นมหาวิทยาลัยชื่อดังในสมัยโชซอนแหล่งอบรมบัณฑิตผู้ซึ่งจะสำเร็จการศึกษาและออกมาเป็นขุนนางรับใช้บ้านเมืองและประชาชน เพราะเธอต้องหาเงินเลี้ยงแม่ และคิม ยุนชิก น้องชายของเธอที่มีเจ็บป่วยตลอดเวลา ในการสอบครั้งนี้ทำให้เธอได้พบกับอี ซอนจุน ลูกชายรัฐมนตรีฝ่ายซ้ายแห่งราชสำนัก ซอนจุนเป็นคนซื่อตรง ยึดถือความถูกต้องเป็นที่สุด เขาจับได้ว่ายุนฮีโกงการสอบ ยุนฮีจึงหลบหนีไป แต่ว่าซอนจุนก็รู้สึกประทับใจในความสามารถของยุนฮี เขาพยายามตามหาเธอและให้เธอเข้าสอบอีกครั้ง ในที่สุดทั้งคู่ก็สอบผ่านและได้เข้าเรียนในซองคยุนกวาน โดยยุนฮี ต้องปลอมตัวเป็นชายและใช้ชื่อคิม ยุนชิก เพื่อเข้าเรียนในซองคยุนกวาน
ฮา อินซู ลูกชายของท่านรัฐมนตรีกลาโหม ไม่ค่อยชอบหน้าซอนจุนและยุนชิกสักเท่าไหร่ ฮา อินซู จึงวางแผนที่จะกำจัดน้องใหม่ทั้งสอง ในขณะที่ซอนจุนและยุนชิกกลายเป็นเพื่อนรักกัน และยังนอนร่วมห้องเดียวกันอีกด้วย อย่างไรก็ตามมุน แจชิน เพื่อนสนิทอีดคนหนึ่งของทั้งคู่รู้ความจริงว่าคิม ยุนชิกเป็นผู้หญิง ความรู้สึกเดิมที่เคยมีก็เปลี่ยนไป ซอนจุนเองก็รู้สึกแปลกๆ กับคิม ยุนชิก เช่นกัน พร้อมกันนั้นเองกู ยงฮา เพื่อนสนิทอีกคนหนึ่งเริ่มสงสัยว่าลี ซอนจุน และมุน แจชิน แอบชอบคิม ยุนชิก จึงวางแผนลองใจทั้งคู่ เป็นเหตุทำให้ยุนชิกและซอนจุนผิดใจกัน เพื่อที่จะได้รู้ความรู้สึกที่แท้จริงและคลี่คลายเหตุการณ์ที่ยุ่งเหยิงในซองคยุนกวานในขณะนั้น ทั้งคู่ต้องฟันฝ่าอุปสรรคอีกมากมาย
นักแสดง

พัค ยูชอน (ปาร์ค ยูชอน) แสดงเป็น คิม ซอนจุน
พัค มินยอง แสดงเป็น คิม ยุนฮี
ยู อาอิน แสดงเป็น มุน แจซิน
ซง จุงกิ แสดงเป็น กู ยงฮา
ซอ ฮโยริม แสดงเป็น ฮา ฮโยอึน
จอน แทซู แสดงเป็น ฮา อินซู
คัง ซอนพิล แสดงเป็น อิม บยองชุน
คิม ดงยุน แสดงเป็น ซอล โคบง
รยู ดัม แสดงเป็น ซุน ดล
ฮวาง ชันอู แสดงเป็น แบ แฮวอน
โจ ซองฮา แสดงเป็น พระเจ้าจองโจ
อี แจยง แสดงเป็น ฮา อูกยู
จาง เซฮยอน แสดงเป็น คิม อูทัก
เพลงประกอบ

Sungkyungwan Scandal (성균관 스캔들) - ทงบังชินกิ
Found (찾았다) - JYJ (เจวายเจ)
Drawing you (그대를 그리다) - ยอนจอง
Too Love - คิม จุนซู
For you, it's seperating. For me, It's waiting. (너에겐 이별 나에겐 기다림) - คิม แจจุง
Seishun Scandal (청춘스캔들) - อี มินยอง
Sad To Say - ดงอุก
Love is (사랑이란) - จอง ซอนอา
Drawing you (그대를 그리다) (Acoustic Ver.) - นารา
For you, it's seperating. For me, It's waiting. (너에겐 이별 나에겐 기다림) (Voice Ver.) - เค (K)
Jawoonyeong (자운영)  ดนตรี
Trouble Maker - ดนตรี
Yuseangdeureui Nanal (유생들의 나날) - ดนตรี
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศเกาหลี
สถานีย่อยโทรทัศน์
스캔들เว็บไซต์ทางการภาษาเกาหลี KBS2 *บัณฑิตหน้าใส หัวใจว้าวุ่น Sungkyunkwan Scandal เก็บถาวร 2013-01-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนKodhit ซีรีส์เกาหลีซับไทย
ซีรีส์เกาหลี Sungkyunkwan Scandal บัณฑิตหน้าใส หัวใจว้าวุ่น เก็บถาวร 2013-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Series8 FC 21 เมษายน 2011
KBS2:2010 SungKyunKwan Scandal성균관 스캔들 เก็บถาวร 2013-11-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Popcornfor2's Community 2009 พูดคุยเรื่องละครเกาหลี (K-Series)
ตอนที่ 17 : Sung Kyun Kwan Scandal บัณฑิตหน้าใส หัวใจว้าวุ่นเนื้อเพลง OST. ซีรีส์เกาหลี [Korean Series ]
ประไพพรรณ พศบูรณินทร์

| ประไพพรรณ พศบูรณินทร์ป> ช., ป.ม..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: ประไพพรรณ เส็งประเสริฐ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2518 (48 ปี) อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ไทยรักไทย (2547–2550)   ประชาธิปัตย์ (2543–2547)

ประไพพรรณ พศบูรณินทร์ (เกิด 28 ธันวาคม พ.ศ. 2518) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหญิงที่อายุน้อยที่สุดในประเทศไทย คือ ได้รับเลือกตั้งขณะมีอายุ 25 ปี 9 วัน
ประวัติ

นางสาวประไพพรรณ (ชื่อเล่น : บุ๋ม) เกิดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2518 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิเทศศาสตร์ เอกการประชาสัมพันธ์  ระดับปริญญาโท สาขาการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
การทำงาน

นางสาวประไพพรรณ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดราชบุรี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เป็น ส.ส.ที่อายุน้อยที่สุดที่ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 21 ต่อมาได้ลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2547 และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 ได้รับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
มุฮัมมัด ฆอซี อัลญะลาลี

| มุฮัมมัด ฆอซี อัลญะลาลี |
| --- | --- |

 นายกรัฐมนตรีซีเรีย คนที่ 69
ดำรงตำแหน่ง 14 กันยายน ค.ศ. 2024 – 9 ธันวาคม ค.ศ. 2024
ประธานาธิบดี: บัชชาร อัลอะซัด
ก่อนหน้า: ฮุซัยน์ อัรนูส
ถัดไป: มุฮัมมัด อัลบะชีร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศ
ดำรงตำแหน่ง 27 สิงหาคม ค.ศ. 2014 – 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2016
นายกรัฐมนตรี: วาอิล นาดิร อัลฮัลกี
ก่อนหน้า: อิมาด อับดุลเฆาะนี อัศศอบูนี
ถัดไป: Ali al-Dhafir
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศ
ดำรงตำแหน่ง พฤษภาคม ค.ศ. 2008 – 27 สิงหาคม ค.ศ. 2014
ประธานาธิบดี: บัชชาร อัลอะซัด
อธิการบดีมหาวิทยาลัยเอกชนซีเรีย
ดำรงตำแหน่ง 11 กันยายน ค.ศ. 2023 – 14 กันยายน ค.ศ. 2024
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1969-03-22) 22 มีนาคม ค.ศ. 1969 (55 ปี) ดามัสกัส ประเทศซีเรีย
พรรคการเมือง: อิสระ (ตั้งแต่ ค.ศ. 2024)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: พรรคบะอษ์สังคมนิยมอาหรับ (2004–2024)
บุตร: 3
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยดามัสกัส (BCE) มหาวิทยาลัยอัยน์ชัมส์ (PhD)
รัฐบาล: อัลญะลาลี

มุฮัมมัด ฆอซี อัลญะลาลี (อาหรับ: محمد غازي الجلالي; เกิดวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักการเมืองและวิศวกรโยธาชาวซีเรียที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีซีเรียคนที่ 69 ในวันที่ 14 กันยายนถึง 9 ธันวาคม ค.ศ. 2024 เขาเป็นนายกรัฐมนตรีคนสุดท้ายที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีซีเรียภายใต้ประธานาธิบดี บัชชาร อัลอะซัดและสาธารณรัฐอาหรับซีเรีย
บัชชาร อัลอะซัดแต่งตั้งให้เขาเป็นนายกรัฐมนตรีในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2024 หลังการเลือกตั้งรัฐสภาซีเรีย ค.ศ. 2024 ก่อนหน้านั้นเขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศในรัฐบาลที่สองของวาอิล นาดิร อัลฮัลกีในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2014 ถึง 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2016
หลังระบอบอะซัดล่มสลายในวันที่ 8 ธันวาคม เขายังคงอยู่ที่ดามัสกัสและจัดการโอนอำนาจจากสถาบันรัฐบาลที่เหลืออยู่ไปสู่กลุ่มกบฏ แล้วแทนที่ด้วยมุฮัมมัด อัลบะชีรในวันถัดมา
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

มุฮัมมัด ฆอซี อัลญะลาลีเกิดที่ดามัสกัสใน ค.ศ. 1969 เขาจบการศึกษาปริญญาตรีวิศวกรรมโยธาใน ค.ศ. 1992 และสำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง สาขาวิศวกรรมโยธาที่มหาวิทยาลัยดามัสกัสใน ค.ศ. 1994 นอกจากนี้ เขายังสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทสาขาวิศวกรรมโยธาใน ค.ศ. 1997 และปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาเศรษฐศาสตร์วิศวกรรมที่มหาวิทยาลัยอัยน์ชัมส์ ไคโรใน ค.ศ. 2000
นายกรัฐมนตรีซีเรีย

ณ วันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2024 บัชชาร อัลอะซัด ประธานาธิบดีซีเรีย ได้ออกกฤษฎีกาแต่งตั้งอัลญะลาลีให้จัดตั้งรัฐบาลซีเรียหลังการเลือกตั้งรัฐสภาซีเรีย ค.ศ. 2024
นายกรัฐมนตรีซีเรีย > การล่มสลายของระบอบอะซัด

เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2024 อัลญะลาลียอมรับการล่มสลายของรัฐบาลบะอษ์ภายใต้ประธานาธิบดีอัลอะซัด และประกาศว่าจะยื่นมือช่วยเหลือฝ่ายค้าน โดยเน้นย้ำถึงการรักษาสถาบันภาครัฐ อะบู มุฮัมมัด อัลญูลานี ผู้นำกลุ่มฮัยอะฮ์ตะห์รีรุชชาม ประกาศว่าอัลญะลาลีจะดำรงตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลชั่วคราวจนกว่าจะมีการจัดตั้งรัฐบาลชุดใหม่อย่างเป็นทางการ หลังจากวันนั้น อัลญะลาลีเรียกร้องให้มีการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตย เพื่อให้ประชาชนซีเรียสามารถเลือกผู้นำคนใหม่ได้ เขากล่าวว่ากลุ่มตะห์รีรุชชามได้ติดต่อไปยังผู้นำแล้ว และกลุ่มติดอาวุธสัญญาว่าจะไม่มีการปราบปราม อัลญะลาลียังกล่าวอีกว่าตัวเขาและรัฐมนตรีอีก 18 คนได้ตัดสินตามหลักการแล้วว่าจะอยู่ที่ดามัสกัสและไม่ออกจากประเทศ ในวันเดียวกันมีวิดีโอถูกเผยแพร่เผยให้เห็นอัลญะลาลีได้รับการคุ้มกันโดยกองกำลังติดอาวุธตะห์รีรุชชามในกรุงดามัสกัส
วันต่อมา มุฮัมมัด อัลบะชีรได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีรัฐบาลเปลี่ยนผ่านซีเรียและอัลญะลาลียุติหน้าที่นี้
ชีวิตส่วนตัว

อัลญะลาลีแต่งงานและมีลูก 3 คน แบ่งเป็นชาย 2 คน และหญิง 1 คน[ต้องการอ้างอิง]
บัณฑิต เอื้ออาภรณ์

| ศาสตราจารย์บัณฑิต เอื้ออาภรณ์ม> ป.ช., ม.ว.ม., ร.ง.ภ., ร.จ.พ. |
| --- | --- |

อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ดำรงตำแหน่ง 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 – 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2567
ก่อนหน้า: ศ.นพ.ภิรมย์ กมลรัตนกุล
ถัดไป: ศ.ดร.วิเลิศ ภูริวัชร
คณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ดำรงตำแหน่ง พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 – พฤษภาคม พ.ศ. 2559
ก่อนหน้า: รศ.ดร.บุญสม เลิศหิรัญวงศ์
ถัดไป: ศ.ดร.สุพจน์	เตชวรสินสกุล
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 (59 ปี) ประเทศไทย
ลายมือชื่อ: 

ศาสตราจารย์ บัณฑิต เอื้ออาภรณ์ อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คนที่ 17 อดีตคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรรมการสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผู้แทนผู้บริหารและอดีตผู้อำนวยการสถาบันวิจัยพลังงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บัณฑิตเป็นอธิการบดีคนที่ 2 ในวาระการดำรงตำแหน่งนายกสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยของศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร. คุณหญิงสุชาดา กีระนันทน์ และเป็นอธิการบดีคนแรกในวาระการดำรงตำแหน่งนายกสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยของศาสตราจารย์กิตติคุณ นายแพทย์ภิรมย์ กมลรัตนกุล
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาในคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน ตามคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ 34/2560ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการยุทธศาสตร์ชาติ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560  กรรมการในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านพลังงาน ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ประวัติ

บัณฑิต เอื้ออาภรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 เป็นหัวหน้าโครงการจัดทำแผนแม่บทพลังงานของประเทศ 20 ปี ซึ่งในการกำหนดแผนฯครั้งนี้ มีการรับฟังความคิดเห็นจากภาคประชาชนมาตั้งแต่เริ่ม โดยไม่ใช่ร่างแผนแม่บทเสร็จแล้วขอความเห็นจากประชาชน แต่เป็นการขอความเห็นตั้งแต่ต้นเพื่อร่างแผนแม่บทฯ ว่าปัจจัยขับเคลื่อนที่ประชาชนเห็นว่าสำคัญมีอะไรบ้าง จากนั้นเรานำมาประกอบการทำแผนฯครั้งนี้ นับเป็นแผนฯที่ผ่านความคิดเห็นของภาคประชาชนมาตั้งแต่ต้น หลังจากนั้นจะนำข้อคิดเห็นเหล่านี้มาใช้ปรับปรุงผลการศึกษาและใช้เป็นข้อมูลต่อยอดการพัฒนาแผนแม่บทพลังงานในระยะที่ 2 คาดว่าจะใช้เวลาอีก 6 เดือน ก่อนที่จะเขียนแผนแม่บทฯ
วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2559 ที่ประชุมสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ครั้งที่ 788 มีมติเห็นชอบให้เสนอชื่อ บัณฑิต เอื้ออาภรณ์ (คณบดี คณะวิศวกรรมศาสตร์) เพื่อขอพระราชทานโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คนต่อไป โดยมีวาระ 18 พฤษภาคม 2559 - 17 พฤษภาคม 2563 แทน ศ.นพ.ภิรมย์ กมลรัตนกุล ที่หมดวาระ
บัณฑิต เอื้ออาภรณ์ ดำรงตำแหน่ง อธิการบดีในช่วงเวลาที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมีอายุ 100 ปี หรือในปี พ.ศ. 2560 ทำให้ในวาระการดำรงตำแหน่งของเขามีโครงการต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยทยอยเปิดตัวขึ้นเป็นจำนวนมาก เช่น โครงการก่อสร้างอุทยานจุฬาฯ 100 ปีและถนนจุฬาฯ 100 ปี งานนิทรรศทางวิชาการขนาดใหญ่ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยที่เรียกว่า "จุฬาฯ Expo 2017" และอื่น ๆ
ประวัติการศึกษา

ปริญญาเอก Ph.D. 2535  Imperial College, University of London
ปริญญาวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต 2532 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ปริญญาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต 2530 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
มัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
มัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย
ตำแหน่งหน้าที่ในปัจจุบัน

ประธานกรรมการ บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน)
ประธานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
คณะกรรมการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (กวทช.)
กรรมการตรวจสอบ กรรมการสรรหาและกำหนดค่าตอบแทน ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)
ศาสตราจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ตำแหน่งหน้าที่สำคัญในอดีต

อธิการบดี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณบดี คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยพลังงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กรรมการสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผู้แทนผู้บริหาร
รองหัวหน้าฝ่ายวิชาการ ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กรรมการ การไฟฟ้านครหลวง
รองผู้อำนวยการฝ่ายวิจัย สถาบันวิจัยพลังงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติประกอบกิจการพลังงาน สภานิติบัญญัติแห่งชาติ
อนุกรรมการยกร่างพระราชบัญญัติประกอบกิจการไฟฟ้า สำนักงานคณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ
อนุกรรมการกลั่นกรองโครงการกลไกการพัฒนาที่สะอาด สำนักนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 7 เหรียญเงินดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ง.ภ.)
พ.ศ. 2558 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2558 –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
บุญมาก ศิริเนาวกุล

| บุญมาก ศิริเนาวกุล> ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 19 สิงหาคม พ.ศ. 2498 (69 ปี)
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์
คู่สมรส: กัลยา ศิริเนาวกุล

รองศาสตราจารย์ บุญมาก ศิริเนาวกุล อดีตกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี 2 สมัย เคยดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ด้านพลังงาน
ในการเลือกตั้งวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544 รศ.บุญมากได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรราชบุรีในนามพรรคประชาธิปัตย์ต่อเนื่องเป็นสมัยที่ 3 แต่ต่อมาถูกคณะกรรมการการเลือกตั้งกลางให้ใบแดง จากการที่คณะกรรมการการเลือกตั้งได้อ้างว่าได้ส่งสายลับเข้าไปในศูนย์การเลือกตั้งของ รศ.บุญมาก และพบเห็นมีการจ่ายเงินจำนวน 1 พันบาทให้กับกำนันในพื้นที่และพวกอีก 6 คนเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ก่อนวันเลือกตั้ง 30 วัน การแจกใบแดงครั้งนั้นถือเป็นใบแดงประวัติศาสตร์ใบแรกของการเลือกตั้งในประเทศไทยที่จัดโดยการดูแลของคณะกรรมการการเลือกตั้ง ซึ่งเป็นองค์กรอิสระที่มีขึ้นครั้งแรกตามรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2540
ในการเลือกตั้งปี 2548 รศ.บุญมาก ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรราชบุรีอีกครั้ง แต่แพ้ให้กับกอบกุล นพอมรบดี จากพรรคไทยรักไทยไป
หลังจากนั้น รศ.บุญมาก ได้ต่อสู้คดีใบแดงในชั้นศาล โดยศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 หลังจากชนะคดีในศาลชั้นต้น รศ.บุญมากได้ฟ้องกลับผู้กล่าวหาและเจ้าหน้าที่คณะกรรมการการเลือกตั้งฐานละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ เรียกค่าเสียหายเป็นเงินถึง 100 ล้านบาท ขณะเดียวกันโจทก์ยื่นอุทธรณ์คดีใบแดง ต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้อง รศ.บุญมาก เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2548 และโจทก์สู้คดีต่อในชั้นศาลฎีกา
ในการเลือกตั้งวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 รศ.บุญมากได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรราชบุรีในนามพรรคประชาธิปัตย์อีกครั้ง แต่ต่อมาในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ก่อนวันเลือกตั้งได้ไม่นาน ศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้งได้มีคำพิพากษาว่า รศ.บุญมากกระทำความผิดโดยให้เงินแก่ผู้มีสิทธิเลือกตั้งในพื้นที่ระหว่างมีการหาเสียงเลือกตั้งจริง พิพากษาตัดสิทธิการเลือกตั้ง รศ.บุญมาก 10 ปี ปรับ 20,000 บาท และจำคุกอีก 1 ปี แต่โทษจำคุกให้รอลงอาญา 2 ปี ทำให้ขาดคุณสมบัติการเป็นผู้สมัคร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทันที
บุญมากกลับไปทำงานเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด เนื่องจากอยู่ระหว่างถูกตัดสิทธิการเมือง 10 ปี และได้ตำแหน่งทางวิชาการรองศาสตราจารย์ ในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 และเคยดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด ต่อมาหันไปทำการเกษตร
ประวัติ

บุญมาก ศิริเนาวกุล เกิดวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2498 เป็นบุตรนายสมศักดิ์ ศิริเนาวกุล (นายเซี่ยะกี่ แซ่ลิ้ม) และนางอ้ายงิ้ม แซ่อึ้ง(แซ่ลี้) มีพี่ชาย 1 คน คือ ศ.ดร.บุญเจริญ ศิริเนาวกุล สมรสกับนางกัลยา ศิริเนาวกุล (สกุลเดิม "วาสะสิริ") กรรมการในคณะกรรมการควบคุมมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และอดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรราชบุรี มีบุตรี 1 คน คือ ด.ญ.บุณยกร ศิริเนาวกุล (น้องมาดี)
การศึกษา

ประถม โรงเรียนสุริยวงศ์ ราชบุรี
มัธยมต้น โรงเรียนดรุณาราชบุรี ราชบุรี
มัธยมปลาย โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี
ปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมศาสตร์ สาขาไฟฟ้า สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
ปริญญาโท สาขาวิศวกรรมศาสตร์ สาขาไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ปริญญาโท สาขาการจัดการวิศวกรรม Master of Science in Engineering Management มหาวิทยาลัยแห่งรัฐมิสซูรี่ University of Missouri-Rolla สหรัฐอเมริกา
ปริญญาเอก วิศวกรรมศาสตร์ -อุตสาหการ Ph.D(Engineering) จากมหาวิทยาลัยวิชิทาสเตต สหรัฐอเมริกา  โดยจบเป็นคนแรกของสาขานี้ด้วยทุน Doctoral Fellowship Award
การเมือง

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี 2 สมัย (พ.ศ. 2538, 2539)
เลขานุการ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
กรรมาธิการงบประมาณแผ่นดิน ปี 2540
ประธานอนุกรรมาธิการการพิจารณางบประมาณแผ่นดินด้านคอมพิวเตอร์ทุกหน่วยงานรัฐ ปี 2540
กรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ (พ.ศ. 2548 - 2550)
ด้านการศึกษา

ผู้ช่วยอธิการบดี Cyber University มหาวิทยาลัยรังสิต
ผู้ช่วยอธิการบดี มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
คณบดีบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
อธิการบดีมหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
อาชาครินต์ พงศ์เรืองรอง

| อาชาครินต์ พงศ์เรืองรอง |
| --- | --- |
เกิด: 3 มีนาคม พ.ศ. 2515 (52 ปี) อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี
สัญชาติ: ไทย
ชื่ออื่น: อาชาครินต์ พงศ์เรืองรอง
อาชีพ: นักร้อง
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2534 – พ.ศ. 2536
ผลงานเด่น: อัลบั้ม ซึ้งก็สน(2534)
บิดามารดา: นายกิมเฮง พงศ์เรืองรอง  นางน้ำผึ้ง พงศ์เรืองรอง
ครอบครัว: นภา พงศ์เรืองรอง (พี่สาว) ไชยา พงศ์เรืองรอง (พี่ชาย) พัศพงศ์ พงศ์เรืองรอง (พี่ชาย) อริสมันต์ พงศ์เรืองรอง (พี่ชาย)
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ป๊อป, สตริง, แดนซ์
เครื่องดนตรี: ร้อง
ค่ายเพลง: อาร์.เอส. โปรโมชั่น
 
อาชาครินต์ พงศ์เรืองรอง ชื่อเล่น ปู เป็นอดีตนักร้องสังกัดในบริษัทอาร์.เอส. โปรโมชั่น เป็นน้องชายแท้ ๆ ของอริสมันต์ พงศ์เรืองรอง ซึ่งเป็นนักร้องอยู่สังกัดเดียวกัน
ประวัติ

อาชาครินต์ พงศ์เรืองรอง เกิดเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ.2515 ที่ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรชายสุดท้องของ นายกิมเฮง พงศ์เรืองรอง และ นางน้ำผึ้ง พงศ์เรืองรอง อาชาครินต์ เป็นน้องชายแท้ๆของอริสมันต์ พงศ์เรืองรอง
หลังจากที่อาชาครินต์ได้เติบโตในราชบุรีบ้านเกิด ก็ได้เห็นความสำเร็จจากพี่ชายของเขาจึงได้เข้ามาเป็นนักร้องในสังกัดอาร์เอส
วงการดนตรี

หลังจากที่อริสมันต์ พงศ์เรืองรองได้เพิ่งจะประสบความสำเร็จจากอัลบั้มที่3 เวทีนี้ไม่มีพี่เลี้ยง
พี่ชายก็ได้ผลักดันให้อาชาครินต์เข้ามาเป็นนักร้องในสังกัดอาร์เอส ได้ออกอัลบั้มเป็นอัลบั้มแรกและอัลบั้มเดียวและอัลบั้มสุดท้ายของเขา คือ อัลบั้มซึ้งก็สน แต่ขอซนก่อน ปี2534 ซึ่งจะมีเพลงที่พอจะรู้จักกันบ้างเช่นเพลง โตแล้ว,รู้แล้ว ซึ่งเพลงทั้งหมดทั้งคำร้องและทำนองอริสมันต์และอาชาครินต์นั้นแต่งเพลงร่วมกัน แต่ไม่ประสบความสำเร็จเพราะถูกวิจารณ์ว่ามีเนื้อหาใกล้เคียงกับพี่ชายมากเกินไป จึงอยู่ในวงการดนตรีเพียง2ปี คือ ปี2534-2536 และอาชาครินต์เองได้แสดงเป็นพระเอกมิวสิกวิดีโอ เพลง ใจประมาท ของอริสมันต์ พงศ์เรืองรอง
ในอัลบั้มความหมายที่4 สงสัยใจสะเทิ้น(2535) อีกด้วย
ผลงานเพลง

อัลบั้ม ซึ้งก็สน แต่ขอซนก่อน(2534)
มิวสิกวีดีโอ

เพลง ใจประมาท ของ อริสมันต์ (2535)