stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วีเวรียอา

| วีเวรียอา |
| --- | --- |

กระดูกสันหลังส่วนกลางของลำคอ

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับใหญ่:: Dinosauria
อันดับ:: Saurischia
อันดับย่อย:: †Sauropodomorpha
วงศ์:: †Brachiosauridae
สกุล:: †Vouivria Mannion, Allain & Moine, 2017
สปีชีส์:: †V.  damparisensis
ชื่อทวินาม
†Vouivria damparisensis Mannion, Allain & Moine, 2017

วีเวรียอา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Vouivria) ไดโนเสาร์คอยาวชนิดหนึ่ง ถูกค้นพบในสถานที่ ๆ เป็นประเทศฝรั่งเศสในยุคปัจจุบัน มีอายุอยู่ราวยุคจูแรสซิกตอนปลาย มีชนิดต้นแบบ คือ Vouivria damparisensis
วีเวรียอา ถูกค้นพบเป็นซากดึกดำบรรพ์ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 1934 ที่หมู่บ้านดงปารีส์ ในแคว้นฟร็องช์-กงเต ทางภาคตะวันออกของฝรั่งเศส แต่ไม่ได้รับการศึกษาต่อ โดยถูกเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติปารีส และถูกระบุว่าเป็น "ไดโนเสาร์แห่งดงปารีส์" เท่านั้น ต่อมาในต้นปี ค.ศ. 2017 ได้มีการศึกษาจากคณะนักบรรพชีวินวิทยาแห่งราชวิทยาลัยลอนดอน ของประเทศอังกฤษ จึงได้ประกาศว่าเป็นไดโนเสาร์คอยาว หรือซอโรพอดชนิดใหม่
โดยชื่อ "วิเวรียอา" (Vouivria) ที่ใช้เป็นชื่อสกุลด้วย มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณคำว่า La vouivre (ลา วีเวรอะ) ที่มีรากศัพท์มาจากภาษาละตินที่ใช้เรียกงูพิษจำพวกงูพิษเขี้ยวพับ ซึ่งมีความหมายถึงปีกของไวเวิร์น มังกรตามนิทานพื้นบ้าน และชื่อวิทยาศาสตร์ damparisensis (ดงปารีเซ็นซิส) ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่สถานที่ค้นพบ คือ หมู่บ้านดงปารีส์
มีความยาวตั้งแต่ปลายจมูกจรดปลายหาง 15 เมตร มีลำตัวมหึมาน้ำหนักประมาณ 15,000 กิโลกรัม มีอายุอยู่ราว 160 ล้านปีก่อน ตรงกัยยุคจูแรสซิกตอนปลาย กินอาหารจำพวกใบเฟิร์นโบราณ และสนโคนิเฟอร์โบราณ ซึ่งในยุคนั้นทวีปยุโรป ยังมีสภาพเป็นเกาะแก่งต่าง ๆ ไม่ได้รวมกันเป็นผืนแผ่นดินใหญ่อย่างยุคปัจจุบัน
สันตะวาใบพาย

| สันตะวาใบพาย |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Alismatales
วงศ์:: Hydrocharitaceae
สกุล:: Ottelia
สปีชีส์:: O.  alismoides
ชื่อทวินาม
Ottelia alismoides (L.) Pers.

ชื่อพ้อง
   Damasonium alismoides (L.) R.Br.  Stratiotes alismoides L. 
สันตะวาใบพาย (ชื่อวิทยาศาสตร์: Ottelia alismoides) หรือ ผักโตวา หรือ หอบแหบ เป็นพืชในวงศ์สันตะวา ลักษณะเป็นพืชน้ำอายุปีเดียว มีเหง้าอยู่ใต้ดิน ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่แตกเป็นกอรอบต้น กว้าง 8-20 เซนติเมตร ยาว 10-22 เซนติเมตร ดอกเป็นดอกเดี่ยวสีขาว เมื่อบานเต็มที่กว้างประมาณ 2 เซนติเมตร กลีบดอกมี 3 กลีบ รวมกันเป็นก้านชูยาว 4 มิลลิเมตร ภายในรังไข่มี 6 ช่อง ผลเป็นผลเดี่ยวรูปรีแกมขอบขนาน ยาวประมาณ 3-5 เซนติเมตร ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก
สันตะวาใบพายกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตะวันออกเฉียงเหนือของแอฟริกาถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และออสเตรเลีย ในอเมริกาเหนือจัดเป็นพืชรุกราน สันตะวาใบพายนิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ในประเทศจีนใช้เป็นยารักษาฝี ในประเทศฟิลิปปินส์ใช้ลดไข้และรักษาโรคริดสีดวงทวาร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สันตะวาใบพาย
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ottelia alismoides ที่วิกิสปีชีส์
สันด้านในของท้ายทอย

| สันด้านในของท้ายทอย  (Internal occipital crest) |
| --- | --- |
กระดูกท้ายทอย มุมมองจากด้านใน (สันด้านในของท้ายทอยและออกซิปิทัล ไซนัสอยู่ตรงกลางภาพ)
ฐานของกะโหลกศีรษะ พื้นผิวด้านบน (สันด้านในของท้ายทอยอยู่ใต้ช่องฟอราเมน แมกนัม)
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: crista occipitalis interna
TA98: A02.1.04.030
TA2: 576
FMA: 75043
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
สันด้านในของท้ายทอย (internal occipital crest) เป็นสันนูนที่อยู่ส่วนล่างของเนินครูซิฟอร์ม (cruciate eminence) ในกระดูกท้ายทอย (occipital bone) สันนี้จะแยกออกเป็น 2 แนวใกล้ๆ กับฟอราเมน แมกนัม (foramen magnum) และให้เป็นจุดเกาะของฟอล์กซ์ ซีรีเบลไล (falx cerebelli) ที่ขอบยึดเกาะของฟอล์กซ์ ซีรีเบลไลเป็นแอ่งเลือดดำออกซิปิทัล ไซนัส (occipital sinus)
ที่ส่วนบนของสันด้านในของท้ายทอยมีรอยเว้าที่เรียกว่า แอ่งเวอร์เมียน (vermian fossa) ซึ่งเป็นที่อยู่ของส่วนเวอร์มิส (vermis) ของซีรีเบลลัม (cerebellum)
แหล่งข้อมูลอื่น

Roche Lexicon - illustrated navigator, at Elsevier 34257.000-2
รายชื่อนครและเมืองในประเทศบังกลาเทศ

แผนที่ประเทศบังกลาเทศ
ธากา
จิตตะกอง
ขุลนา
ราชชาฮี
สิเลฏ
เขตเมืองใหญ่

ธากา (Dhaka)
จิตตะกอง (Chittagong)
ขุลนา (Khulna)
ราชชาฮี (Rajshahi)
สิเลฏ (Sylhet)
บอรีชัล (Barisal)
รังปุระ (Rangpur)
กุมิลลา (Comilla)
นารายัณคัญช์ (Narayanganj)
กาจีปุระ (Gazipur)
เขตเทศบาล > ภาคจิตตะกอง

อาขาอุรา (Akhaura)
คอกส์บาซาร์ (Cox's Bazar)
พานทรพานะ (Bandarban)
พราหมณพาริยา (Brahmanbaria)
สราอิละ (Sarail)
ศาหพาชปุระ (Shahbazpur)
จันทปุระ (Chandpur)
เพคมคัญชะ (Begumganj)
เฟนีซาดาร์ (Feni Sadar)
ขาคราฉริ (Khagrachhari)
ลากสามะ (Laksam)
ลักษมีปุระ (Lakshmipur)
โนยาขาลี (Noakhali)
รางคามาฏิ (Rangamati)
รางคุนิยา (Rangunia)
สันทวีป (Shandwip)
เขตเทศบาล > ภาคธากา

อริชา (Aricha)
ไภรพ (Bhairab)
ธากา (Dhaka)
ฟอริดปุระ (Faridpur)
ชามาลปุระ (Jamalpur)
กิโศรคัญช์ (Kishoreganj)
มานิกคัญช์ (Manikganj)
มาดารีปุระ (Madaripur)
มุนสีคัญช์ (Munshiganj)
มัยมันสิงห์ (Mymensingh)
นารายัณคัญช์ (Narayanganj)
นรสิงที (Narsingdi)
เนตรโกนา (Netrokona)
ราชพาฬี (Rajbari)
ศริยตปุระ (Shariatpur)
เศรปุระ (Sherpur)
ฏางคาอิล (Tangail)
ฏังคี (Tongi)
โคปาลคัญช์ (Gopalganj)
เขตเทศบาล > ภาคบอรีชัล

พรคุนา (Barguna)
พาเกรคัญชะ (Bakerganj)
โภลา (Bhola)
ฌาลกาฐิ (Jhalokati)
ปฏุยาขาลี (Patuakhali)
ปิโรชปุระ (Pirojpur)
เขตเทศบาล > ภาคขุลนา

พาเครหาฏะ (Bagherhat)
จุยาฑางา (Chuadanga)
เจสซอร์ (Jessore)
ฌินาอิทหะ (Jhenaidah)
กุษฏิยา (Kushtia)
มาคุรา (Magura)
เมเหรปุระ (Meherpur)
นราอิละ (Narail)
สาตกษีรา (Shatkhira)
เขตเทศบาล > ภาคราชชาฮี

พคุฑา (Bogra)
ชยปุรหาฏะ (Joypurhat)
นโอคาม (Naogaon)
นาโฏระ (Natore)
นพาพคัญชะ (Nawabganj)
ปาพนา (Pabna)
สิราชคัญชะ (Sirajganj)
เขตเทศบาล > ภาครังปุระ

ไสยทปุระ (Saidpur)
ทินาชปุระ (Dinajpur)
คาอิพานธา (Gaibandha)
กุริคราม (Kurigram)
ลาลมนิรหาฏะ (Lalmonirhat)
นีลผามารี (Nilphamari)
ปัญจครห์ (Panchagarh)
ฐากุรคามโอ (Thakurgaon)
เขตเทศบาล > ภาคสิเลฏ

หพิคัญชะ (Habiganj)
เมาลภีบาซาร์ (Maulvibazar)
ศรีมังคละ (Sreemangal)
สุนามคัญชะ (Sunamganj)
พิยานิบาซาร์ (Beanibazar)
แหล่งข้อมูลอื่น

Principal cities and municipalities in Bangladesh
International city telephone codes for Bangladesh เก็บถาวร 2007-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Bangladesh postal codes เก็บถาวร 2010-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
List of Bangladesh cities
The Paurashava Ordinance 1977 เก็บถาวร 2008-05-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วงศ์ใบพาย

| วงศ์ใบพาย |
| --- | --- |

Viola banksii

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับโนรา Malpighiales
วงศ์:: วงศ์ใบพาย Violaceae Batsch

Violaceae เป็นวงศ์ของพืชดอกประกอบด้วย 86 สปีชีส์ 25 สกุล ชื่อของวงศ์นำมาจากสกุล Viola ของดอกหน้าแมวและไวโอเลต
การจำแนกชั้นเก่าอย่างเช่นระบบครอนควิส์ใส่ Violaceae ในตระกูลที่ตั้งชื่อตามมันหรือ Violales แต่อย่างใรก็ตาม ในการจำแนกที่ผ่านมาไม่นานเช่น Angiosperm Phylogeny Group ได้ทำการจัดเข้าอันดับโนรา
อนุกรมวิธาน

มีการรองรับวงศ์ย่อย Violoideae, Leonioideae, และ Fusispermoideae
อนุกรมวิธาน > วงศ์ย่อย Fusispermoideae

Fusispermum Cuatrec.
อนุกรมวิธาน > วงศ์ย่อย Leonioideae

Leonia Ruiz & Pav.
อนุกรมวิธาน > วงศ์ย่อย Violoideae > เผ่า Rinoreeae > เผ่าย่อย Hymenantherinae

Hymenanthera R.Br.
Melicytus J.R.Forst. & G.Forst.
อนุกรมวิธาน > วงศ์ย่อย Violoideae > เผ่า Rinoreeae > เผ่าย่อย Isodendriinae

Isodendrion A.Gray
อนุกรมวิธาน > วงศ์ย่อย Violoideae > เผ่า Rinoreeae > เผ่าย่อย Paypayrolinae

Amphirrhox Spreng.
Paypayrola Aubl. (รวมถึง Hekkingia J. K. Munzinger & H.E.Ballard)
อนุกรมวิธาน > วงศ์ย่อย Violoideae > เผ่า Rinoreeae > เผ่าย่อย Rinoreinae

Allexis Pierre
Decorsella A.Chev. (รวมถึง Gymnorinorea Keay)
Gloeospermum Triana & Planch.
Rinorea Aubl. (รวมถึง Alsodeia Thouars, Phyllanoa Croizat, Scyphellandra Thwaites)
Rinoreocarpus Ducke
อนุกรมวิธาน > วงศ์ย่อย Violoideae > เผ่า Violeae

Anchietea A.St.-Hil.
Corynostylis Mart. (รวมถึง Agatea A.Gray and Agation Brongn.)
Hybanthopsis Paula-Souza
Hybanthus Jacq. (รวม Acentra Phil., Clelandia J.M.Black, Cubelium Raf. ex Britton & A.Br., Ionidium Vent., Pigea DC.)
Mayanaea Lundell
Noisettia Kunth
Orthion Standl. & Steyerm.
Schweiggeria Spreng.
Viola L. (รวมถึง Erpetion Sweet, Mnemion Spach
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q156060  Wikispecies: Violaceae  BOLD: 100139  EoL: 4466  EPPO: 1VIOF  FloraBase: 22870  FNA: 10944  FoC: 10944  Fossilworks: 55452  GBIF: 6631  GRIN: 1182  iNaturalist: 50828  IPNI: 30000541-2  IRMNG: 113616  ITIS: 22023  NBN: NBNSYS0000161249  NCBI: 24921  NZOR: f8074af9-c868-47c8-a74d-b8f0773e536e  Plazi: 1E7542C3-BE04-5029-AC78-4EDAC2E152CD  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:30000541-2  Tropicos: 42000117  VASCAN: 235  Watson & Dallwitz: violacea  WoRMS: 425766
ศูนย์งานแสดงนิทรรศการในเอ็กซ์โป 2010

31°11′19″N 121°29′04″E﻿ / ﻿31.188721°N 121.484499°E﻿ / 31.188721; 121.484499
ศูนย์งานแสดงนิทรรศการในเอ็กซ์โป 2010 จะประกอบด้วยสถานที่หลักครอบคลุมสถานที่ถาวรสำหรับ เวิลด์ เอ็กซ์โป คือ Expo Park ตั้งอยู่ในเขตริเวอร์ไซด์ B สีเขียว สร้างเมื่อ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2007 และในวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2009 เสร็จอย่างเป็นทางการกับพื้นที่ก่อสร้างรวม 14,200 ตารางเมตร
ระหว่าง Expo Centre Expo จะเป็นห้องรับรองพิเศษฉลองห้องจัดเลี้ยงและ Forum Town Hall
หลังจากงานเสร็จสิ้น ที่จะเป็นศูนย์ประชุมระดับโลกของประชาชนนครเซี่ยงไฮ้, CPPCC และข้อเสนออื่น ๆ ของรัฐบาลที่ประชุมสุดยอดองค์การความร่วมมือเซี่ยงไฮ้การประชุมเอเปกจะจัดขึ้นที่นี่
สายน้ำผึ้ง

สายน้ำผึ้ง สามารถหมายถึง
พระเจ้าสายน้ำผึ้ง กษัตริย์อโยธยา ผู้สถาปนาพระเจ้าพะแนงเชิง
สายน้ำผึ้ง (พรรณไม้) พรรณไม้ชนิดหนึ่ง
โรงเรียนสายน้ำผึ้ง โรงเรียนในกรุงเทพมหานครตั้งอยู่บนถนนสุขุมวิท
ส้มสายน้ำผึ้ง พันธุ์ส้มชนิดหนึ่ง
สายนานากูมะ

| สายนานากูมะ |
| --- | --- |
ศูนย์ซ่อมบำรุงฮาชิโมโตะ
ข้อมูลทั่วไป
เจ้าของ: รถไฟใต้ดินนครฟูกูโอกะ
ที่ตั้ง: ฟูกูโอกะ
ปลายทาง: สถานีฮาชิโมโตะ สถานีฮากาตะ
จำนวนสถานี: 18
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟฟ้าใต้ดิน
ระบบ: รถไฟใต้ดินนครฟูกูโอกะ
ศูนย์ซ่อมบำรุง: ฮาชิโมโตะ
ขบวนรถ: 3000 ซีรีส์
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 12.0 km (7.5 mi)
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ
ระบบจ่ายไฟ: 1,500 V DC เหนือหัว
สายนานากูมะ (ญี่ปุ่น: 七隈線; โรมาจิ: Nanakuma-sen) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินนครฟูกูโอกะ ในเมืองฟูกูโอกะ จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น สถานีปลายทางได้แก่ สถานีฮาชิโมโตะ และ สถานีเท็นจินมินามิ เปิดใช้งานเมื่อปี ค.ศ. 2005 สีประจำเส้นทางคือสีเขียว มักถูกเรียกว่า สาย 3 จากนั้นได้ต่อขยายจากสถานีเท็นจินมินามิไปถึงสถานีฮากาตะ เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2023
แหล่งข้อมูลอื่น

Fukuoka City Subway official website เก็บถาวร 2005-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
Fukuoka City Subway official website เก็บถาวร 2011-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Hitachi: Linear-Motor Subways : The Future of Urban Mass Transit เก็บถาวร 2008-07-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สองฟากฝั่ง

สองฟากฝั่ง คือสตูดิโออัลบั้ม ลำดับที่ 4 ของวงดอนผีบิน วงดนตรีแนวเดธเมทัล, สปีดเมทัล โดยเป็นอัลบั้มชุดแรกที่ทางวงออกกับค่ายเพลงใหญ่อย่างวอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ แต่ยังคงโปรดิวซ์ผลงานด้วยตนเอง และยังคงความเป็นแทรชเมทัลทั้งทางด้านดนตรีและเนื้อหา
โดยอัลบั้มชุดนี้แม้จะเป็นอัลบั้มแนวสปีดเมทัล, เดธเมทัล แต่ก็มีเพลงบรรเลงที่แสดงถึงความสามารถทางดนตรีของสมาชิกในวงจนได้รับรางวัลสีสันอะวอร์ดส์สาขา เพลงบรรเลงยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2540 คือเพลง Return To The Nature II
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "ทางเดินเดิม" | สมบัติ แก้วทิตย์ | 4.26 |
| 2. | "เลือนราง รำไร" |   | 3.26 |
| 3. | "ชดใช้กรรม" |   | 4.43 |
| 4. | "สองฟากฝั่ง" |   | 8.39 |
| 5. | "เรืองรุ่ง" |   | 4.18 |
| 6. | "ก่อนจะไร้ซึ่งวิญญาณ" |   | 4.27 |
| 7. | "วิถีทาง" |   | 3.22 |
| 8. | "Return To The Nature II" |   | 5.32 |
สมาชิกในวง

สมบัติ แก้วทิตย์ - กีตาร์
สมศักดิ์ แก้วทิตย์ - กลอง, (เล่นกีตาร์ในเพลง เรืองรุ่ง, สองฟากฝั่ง, ก่อนจะไร้ซึ่งวิญญาณ)
สมคิด แก้วทิตย์ - เบส, ร้องนำ
วัดสิงห์ (เขตจอมทอง)

สำหรับวัดสิงห์แห่งอื่น ดูที่ วัดสิงห์
| วัดสิงห์ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เลขที่ 35 ซอยเอกชัย 43 ถนนเอกชัย แขวงบางขุนเทียน เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร 10150
นิกาย: เถรวาท มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูปริยัติประภัสสร (สมบูรณ์ ปภสฺสโร ป.ธ.3)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสิงห์ เป็นวัดโบราณ ตั้งอยู่ริมคลองสนามชัย (คลองด่าน) ด้านหลังสถานีรถไฟวัดสิงห์ เขตจอมทอง ทางวัดเปิดสอนพระปริยัติธรรมแผนกนักธรรมเริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2480 เป็นต้นมา สำหรับการศึกษาทางโลก มีโรงเรียนมัธยมวัดสิงห์ซึ่งทางวัดให้การสนับสนุนตั้งอยู่ในที่ธรณีสงฆ์ของวัดด้วย
ประวัติ

เนื่องจากบริเวณใกล้เคียงกับวัดเป็นชุมชนหนาแน่น จึงมีการบูรณะและสร้างเสริมถาวรวัตถุภายในวัดจนกลายเป็นวัดขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในย่านนี้ แต่เดิมคงเป็นวัดขนาดเล็ก ตั้งอยู่ริมคลองสนามชัยที่เป็นเส้นทางคมนาคมติดต่อระหว่างแม่น้ำเจ้าพระยากับแม่น้ำท่าจีน มีหลักฐานพบว่า วัดสิงห์มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา หากจะกำหนดอายุถือจากใบเสมาเป็นหลัก เข้าใจว่า สร้างมาแต่สมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ด้วยเป็นเสมาของยุคนั้นแท้ ๆ อีกประการหนึ่ง ลวดลายปูนปั้นกระจกมีรูปปั้นเทพนมติดตั้งตรงช่อฟ้าและหางหงส์ แบบเดียวกับวัดท่าหลวง อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง จึงคาดว่าเป็นวัดรุ่นเดียวกัน
ศิลปกรรมและสถาปัตยกรรม

โบสถ์หลังเก่าก่อผนังหนาทรงวิลันดาสมัยอยุธยา หน้าบรรณปั้นปูนรูปลายพะเนียงประดับถ้วยชาม ตอนล่างหน้าบรรณปั้นลักษณะจำลอง เขามอ คันทวยสลักไม้สวยงาม หน้าอุโบสถต่อเพิงยื่นออกมา เสารับเพิงเป็นเสาเหลี่ยมย่อมมุม 12 คาดว่าต่อภายหลังในอยุธยาตอนปลาย (เหตุเพราะอยุธยาตอนต้นไม่มี) ในปัจจุบันทางวัดสร้างโบสถ์หลังใหม่และใช้เสมาเก่าเฉพาะที่สมบูรณ์ดีเท่านั้น
ส่วนพระประธานในโบสถ์เก่า ทำด้วยก่ออิฐฉาบปูน ลงรักปิดทองและมีพระพุทธรูปอีกองค์หนึ่ง ได้อัญเชิญย้ายมาวิหารหลังใหม่ มาทราบภายหลังว่า พระพุทธรูปองค์นี้เป็นเนื้อหินทรายแดง (ศิลาแลง) คาดว่าเป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยหรืออยุธยาตอนต้น เป็นพระพุทธรูปปาง อู่ทอง นั่งขัดสมาธิ ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อดำ
นอกจากนี้ยังมีชิ้นส่วนพระพุทธรูปหินทรายแดงสมัยอยุธยาอยู่บริเวณโคนต้นโพธิ์และต้นมะขามหน้าวิหารหลวงพ่อดำอีกมาก คาดว่ามีอายุไม่ต่ำกว่า 300–400 ปี
ลำดับเจ้าอาวาส

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 | พระอาจารย์ทัด |  ? |  ? |
| 2 | พระอาจารย์จุ่น |  ? |  ? |
| 3 | พระอาจารย์พัน |  ? |  ? |
| 4 | พระอธิการจำปา |  ? |  ? |
| 5 | พระอธิการสุดใจ ธมฺมธีโร |  ? | พ.ศ. 2495 |
| 6 | พระครูอุดมสิกขกิจ (ฉ่อง อุตตฺโม) | พ.ศ. 2496 | พ.ศ. 2531 |
| 7 | พระครูวิบูลวัฒนวิธาน (แกละ ฐิตธฺมโม) | พ.ศ. 2532 | พ.ศ. 2545 |
| 8 | พระครูนวการวิมล ดร.(สง่า สิริธโร) | พ.ศ. 2546 | พ.ศ. 2566 |
| 9 | พระครูปริยัติประภัสสร (สมบูรณ์ ปภสฺสโร ป.ธ.3) | พ.ศ.2567 | ปัจจุบัน |
ระเบียงภาพ

พระประธานในอุโบสถ
พระประธานในอุโบสถเก่า
หลวงพ่อดำในวิหารมณฑป
อุโบสถหลังเก่า
วีเอชวัน

| --- | --- |

ประเทศ: สหรัฐ
แบบรายการ
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: พาราเมาต์โกลบอล
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 19 มิถุนายน 1984; 40 ปีก่อน (1984-06-19)
วีเอชวัน (VH1) ย่อมาจาก Video Hits One เป็นสถานีโทรทัศน์ทางดนตรีอเมริกัน เริ่มออกอากาศ ตั้งแต่ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1985 ครั้งแรกในอเมริกา
เดิมเจ้าของเป็น Warner-Amex Satellite Entertainment ตอนนี้เจ้าของคือ เอ็มทีวี 
วีเอชวัน เป็นช่องเครือลูกของ เอ็มทีวี เน็ตเวิร์ก ซึ่งเป็นของ บ. Viacom
วีเอชวันในช่วงแรกเน้นเปิดเพลงฮิต เพลงแนว Easy-listening เช่น เอลตัน จอห์น, ไดอาน่า รอสส์,บิลลี่ โจเอล เป็นต้น โดยเน้นกลุ่มผู้ดู อายุ ตั้งแต่ 18-35 ปี
วีเอชวัน ประเทศไทย

เป็นสถานีโทรทัศน์ทางดนตรี 24 ชั่วโมง ที่เน้นกลุ่มผู้ดู อายุ ตั้งแต่ 25-44 ปี โดยเปิดเพลงสากล 100 %
เปิดตัว อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2003
โดยเดิม เริ่มแรกได้ออกอากาศทางยูบีซี ช่อง 50 แล้วย้ายมาออกอากาศทางยูบีซี ช่อง 33 
เปิดเพลงเก่าที่หาดูยาก ควบคู่กับเพลงใหม่ล่าสุด และ รายการสารคดีเกี่ยวกับเพลง เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และเรื่องซุบซิบดาราต่างประเทศ มีรายการเป็นที่นิยมอย่าง VH1 All Access และ VH1 Fabulous Life เป็นต้น
วีเอชวันไทยแลนด์ ประกาศย้ายการออกอากาศในไทยวันที่ 1 พฤศจิกายน 2549 จากเคเบิลทีวี ช่องยูบีซีไปแพร่ภาพทางทีวีดาวเทียม ดีทีเอช  และเคเบิลท้องถิ่น โดยเริ่มเปิดเพลงไทยบ้าง แต่ก็ยังคงเน้นเปิดเพลงสากลเป็นหลัก
ล่าสุดวีเอ็ชวันไทยแลนด์ ได้ยุติการออกอากาศจากสไมล์ทีวี เน็ตเวิร์ค หลังจากเอ็มทีวีไทยแลนด์ได้กลับมาออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์วีเอชวัน อเมริกา
วีเอชวัน ประเทศไทย เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รายการเด่นประจำเดือน วีเอชวัน ประเทศไทย เก็บถาวร 2006-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศูนย์คชศึกษา

หมู่บ้านช้าง ตั้งอยู่ที่บ้านตากลาง ตำบลกระโพ อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ เป็นศูนย์เลี้ยงช้างที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย และที่สุดในโลก
สถานที่และกิจกรรมน่าสนใจ

โรงละครช้าง
ขี่ช้าง
ร้านขายของที่ระลึก
คอกช้าง
หมู่บ้านควาญช้าง
ลูกช้างแฝด
โรงงานทำกระดาษสาจากมูลช้าง
สุสานช้าง บ้านหลังสุดท้ายของช้าง
ศาสนาคานาอันโบราณ

ดินแดนคานาอัน ซึ่งประกอบด้วยอิสราเอล ปาเลสไตน์ เลบานอน จอร์แดน และซีเรียในปัจจุบัน ในช่วงเวลาที่มีการนับถือศาสนาคานาอัน คานาอันถูกแบ่งเป็นนครรัฐต่าง ๆ
ศาสนาคานาอันโบราณ เป็นกลุ่มความเชื่อโบราณที่นับถือปฏิบัติโดยชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคลิแวนต์ตั้งแต่ต้นยุคสัมฤทธิ์จนถึงช่วงศตวรรษแรก ๆ ของสากลศักราช ศาสนาคานาอันโบราณเป็นส่วนหนึ่งของศาสนาเซมิติกโบราณ อันเป็นกลุ่มความเชื่อแบบพหุเทวนิยมของชาวเซมิติกในตะวันออกใกล้ และแอฟริกาตะวันออกเฉียงเหนือ
ชาวคานาอันอาศัยอยู่ในลิแวนต์ตั้งแต่กลางสหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล ชื่อคานาอันมาจากอักษรรูปลิ่มในภาษาแอกแคด 𒆳𒆠𒈾𒄴𒈾 (KURki-na-aḫ-na) บนจดหมายอะมาร์นา ต่อมาปรากฏเป็นอารยธรรมช่วงปลายสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล คานาอันไม่ได้หมายถึงกลุ่มคนกลุ่มเดียว แต่เป็นคำเรียกรวม ๆ ของชนหลายกลุ่มที่อาศัย เช่น ฟินิเชีย ชาวฟิลิสตีน และวงศ์วานอิสราเอล ในคัมภีร์ฮีบรูกล่าวถึงคานาอันอยู่บ่อยครั้ง โดยกล่าวว่าเป็นดินแดนทางตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน ชนที่อาศัยอยู่ที่นั่นเป็นลูกหลานของคานาอัน ผู้เป็นบุตรของฮาม และเป็นหลานของโนอาห์ ต่อมาเป็นหนึ่งในเจ็ดกลุ่มชนที่ถูกวงศ์วานอิสราเอลขับไล่หลังวงศ์วานอิสราเอลอพยพจากอียิปต์มายังแผ่นดินแห่งพระสัญญา
ศาสนาคานาอันโบราณมีความเชื่อแบบพหุเทวนิยม และบางกรณีก็ยอมรับเทพหลายองค์ แต่บูชาเทพเพียงองค์เดียว (monolatry) แบ่งออกเป็น 4 ลำดับชั้น โดยเทพสูงสุดคือเอลและพระชายา อะเชียรา แต่ภายหลังตำแหน่งเทพสูงสุดเปลี่ยนมาเป็นบาอัล เทพแห่งการเจริญพันธุ์ ฝน และฟ้าแลบ เป็นการสะท้อนถึงการพึ่งพาฝนของชาวคานาอันในการเพาะปลูก ตามตำนานวัฏจักรบาอัลที่บันทึกด้วยภาษายูการิตกล่าวว่าเมื่อบาอัลเอาชนะเทพยัมแห่งท้องทะเล พระองค์ได้ร้องขอเทพเอลให้มอบพระราชวังให้พระองค์ เมื่อเอลทรงอนุญาต บาอัลได้ท้าทายเทพมอตแห่งยมโลกที่พระราชวังของพระองค์แต่ถูกมอตกลืนกิน ทำให้โลกขาดฝนแห้งแล้งอย่างหนัก อะนัต เทพีแห่งสงครามผู้เป็นพระเชษฐภคินี (พี่สาว) และพระชายาของบาอัลไปยังยมโลกและเอาชนะมอต ทำให้บาอัลได้กลับมาปกครองโลกอีกครั้ง
ชาวคานาอันทำพิธีที่แท่นบูชาหรือศาสนสถานบนที่สูง กษัตริย์มีบทบาทสำคัญในการประกอบพิธี เช่น พิธีเฮียรอสกามอสช่วงขึ้นปีใหม่ ขณะที่นักบวชมีหน้าที่เซ่นสังเวยให้เหล่าทวยเทพ ชาวคานาอันเชื่อในโลกหลังความตายและเคารพบูชาผู้วายชนม์ โดยเชื่อว่าหลังเสียชีวิตวิญญาณจะถูกส่งไปยังยมโลก มีการฝังสิ่งของไปพร้อมร่าง และเซ่นไหว้ด้วยอาหารเครื่องดื่มเพื่อไม่ให้ผู้วายชนม์มารบกวนผู้ที่ยังมีชีวิต
ศาสนาคานาอันโบราณได้รับอิทธิพลมาจากภูมิภาคใกล้เคียงอย่างเมโสโปเตเมียและอียิปต์โบราณ โดยแต่ละศาสนาต่างส่งอิทธิพลให้แก่กัน ตัวอย่างเช่น เทพยัมอาจมีที่มาจากเทพยาของเมืองอีบลา ซึ่งเทียบเท่ากับเองกีหรืออีอา เทพแห่งน้ำ เชาวน์ปัญญา และการเจริญพันธุ์ของเมโสโปเตเมีย หรือเทพบาอัลก็เกี่ยวข้องกับเทพเซตของอียิปต์โบราณสมัยที่ปกครองโดยฮิกซอส อิทธิพลของศาสนาคานาอันโบราณยังปรากฏในประมวลเรื่องปรัมปรากรีก เช่น การแบ่งเทพผู้ปกครองหลักเป็นสามองค์ (ซูส โพไซดอน และเฮดีส) สะท้อนภาพของเทพบาอัล ยัม และมอต หรือภารกิจสิบสองประการของเฮอร์คิวลิสก็คล้ายคลึงกับเรื่องของเมลคาร์ท เทพผู้ปกป้องเมืองไทร์ของชาวฟินิเชีย
วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยอโยธยาบริหารธุรกิจ

| วิทยาลัยเทคโนโลยี ไทยอโยธยาบริหารธุรกิจ Thaiayothaya ฺBusiness Administration College Thaiayothaya ฺBusiness Administration College |
| --- | --- |

ที่ตั้ง
เลขที่91/1 หมู่ที่ 1 ถนนโรจนะ ตำบลธนู อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 13000
ข้อมูล
ชื่ออื่น: TAB
ประเภท: วิทยาลัยเอกชนประเภทอาชีวศึกษา
คำขวัญ: คุณภาพ คุณธรรม
สถาปนา: 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 (27 ปี)
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา
สี:    สีม่วง สีเหลือง
เพลง: เพลงมาร์ชไทยอโยธยา
เว็บไซต์: tab.thai-tech.ac.th
วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยอโยธยาบริหารธุรกิจ สถาบันในเครือไทย-เทค มหาวิทยาลัยศรีปทุม มุ่งมั่นที่จะพัฒนาและสร้างคนให้มีคุณภาพ จัดการศึกษาโดยเปิดโอกาสให้นักศึกษาเลือกเรียนได้ตามเวลา ตามความถนัด ตามความสามารถ และตามสภาวะเศรษฐกิจ นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาต้องเป็นคนดี คนเก่ง และมีความสุขพร้อมที่จะประกอบอาชีพจนประสบความสำเร็จ วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยอโยธยาบริหารธุรกิจ พร้อมที่จะเป็นสถานศึกษาวิชาชีพ สร้างเครือข่ายในการผลิตกำลังคนที่เข้มแข็ง สร้างมาตรฐานวิชาชีพให้ได้ตามมาตรฐานสากล ทุกคนจบหลักสูตรตามเวลา
ประวัติ

ในการบริหารงาน  ดร.ชาติชาย พุคยาภรณ์  ได้สรรหาผู้ที่มาบริหารโรงเรียนที่มากด้วยประสบการณ์และคุณภาพ ทั้งจากโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถาบันการศึกษาอื่นๆ ทำให้จำนวนนักเรียน นักศึกษาเพิ่มขึ้นทุกปี ตลอดจนได้จัดหาครู-อาจารย์ที่มีประสบการณ์และมีวุฒิการศึกษาตรงกับวิชาที่ เปิดสอนให้ได้มากที่สุด
วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยอโยธยาบริหารธุรกิจ เป็นโรงเรียนเอกชนประเภทอาชีวศึกษาตั้งอยู่ เลขที่ 91/1 ถนนโรจนะ ตำบลธนู อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  13000 วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยอโยธยาบริหารธุรกิจได้รับอนุมัติให้ก่อสร้างขึ้นเมื่อปี 2539  และได้รับอนุญาตให้เปิดทำการสอน  เมื่อวันที่  1  พฤษภาคม  2540  ตามใบอนุญาต เลขที่  10/2540  ลงวันที่  5  สิงหาคม  พ.ศ.  2540  โดยบริษัทไทยอโยธยาบริหารธุรกิจ จำกัด  โดย  ดร.รัชนีพร  พุคยาภรณ์       เป็นผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งโรงเรียนและได้รับอนุญาตให้เปิดทำการสอนตั้งแต่ปีการศึกษา  2540  โดยรับทั้งชายและหญิงเข้าเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ(ปวช.)และระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ปัจจุบันวิทยาลัยเทคโนโลยีไทยอโยธยาบริหารธุรกิจ เป็นวิทยาลัยสังกัดสำนักงานบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ โดยมี นางสาววรเวียร์  ละมูลพันธ์  ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการ
หลักสูตร

| วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยบริหารธุรกิจขอนแก่น> ประเภทวิชา       | วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยบริหารธุรกิจขอนแก่น> ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) | วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยบริหารธุรกิจขอนแก่น> ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) | วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยบริหารธุรกิจขอนแก่น>  |
| --- | --- | --- | --- |
|  ประเภทวิชาพาณิชยกรรม |  สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ  สาขาวิชาการบัญชี  สาขาวิชาการตลาด |  |  |
|  ประเภทวิชาบริหารธุรกิจ |  |  สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ  สาขาวิชาการบัญชี  สาขาวิชาการตลาด |  |
|  ประเภทวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว |  สาขาวิชาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กมหาวิทยาลัยศรีปทุม |
| --- | --- |
วิทยาเขต: วิทยาเขตบางเขน • วิทยาเขตชลบุรี • วิทยาเขตขอนแก่น
คณะ: ดิจิทัลมีเดีย • เทคโนโลยีสารสนเทศ • นิติศาสตร์ • นิเทศศาสตร์ • บริหารธุรกิจ • บัญชี • วิศวกรรมศาสตร์ • ศิลปศาสตร์ • สถาปัตยกรรมศาสตร์ • สหวิทยาการเทคโนโลยีและนวัตกรรม
วิทยาลัย: วิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ • วิทยาลัยการบินและคมนาคม  • วิทยาลัยนานาชาติ • วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน • วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาด้านการจัดการ • วิทยาลัยบริติช
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
ห่วยหงู่ฉิก

| ห่วยหงู่ฉิก |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Core eudicots
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Amaranthaceae
สกุล:: Achyranthes
ชื่อทวินาม
Achyranthes bidentata Blume

ห่วยหงู่ฉิก (ภาษาจีนแต้จิ๋ว) หรือ หวยหนิวซี (ภาษาจีนกลาง) ชื่อวิทยาศาสตร์: Achyranthes bidentata Blume  เป็นพืชที่พบในอินเดีย เนปาล จีน และญี่ปุ่น รากด้านนอกเป็นสีเหลืองคล้ายดิน ด้านในเป็นสีเหลืองอ่อน ตำรายาจีนใช้รากทำยาบำรุงตับและไต ลดบวม แก้ปวด  ในเนปาลใช้น้ำคั้นจากรากแห้ปวดฟัน เมล็ดใช้เป็นอาหารในยามอดอยาก
สำหรับสตรีวัยที่ยังมีประจำเดือน งู่ฉิกเป็นยาบำรุงสตรีช่วยขับเลือดลม ช่วยแก้อาการ ประจำเดือนมาไม่ปกติ ขาดๆหายๆ ขับประจำเดือน ทำให้ลดการมีเลือดคั่งในมดลูก
วัน แมน แกงค์

| One Man Gang |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: George Gray
เกิด:  (1960-02-12) 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960 (64 ปี) Chicago, Illinois, United States
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Akeem Crusher Broomfield Crusher Gray George Gray One Man Gang Panama Gang U.E.I. Gang
ส่วนสูง: 6 ฟุต 9 นิ้ว (206 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 450 ปอนด์ (204 กิโลกรัม)
มาจาก: Halsted Street, Chicago (as One Man Gang) "Deepest, Darkest Africa" (as Akeem)
เปิดตัว: 1977
รีไทร์: 2009
จอร์จ เกรย์ (George Gray) เกิด 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันใช้ชื่อบนสังเวียนการปล้ำ (เดอะ) วัน แมน แกงค์ เคยปล้ำให้กับสมาคม World Wrestling Federation ในนาม อคีม (Akeem)