stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เพลงชาติจักรวรรดิออตโตมัน

Marche de sa Majesté Impériale Le Sultan Abdülmecid I.Mecidiye Marşı
Marş-ı Âli Hamid veya Hamidiye Marşı
Marche de sa Majesté impériale Le Sultan Mohammed V.Reşadiye Marşı
จักรวรรดิออตโตมันใช้เพลงชาติมาตั้งแต่การก่อตั้งในช่วงปลายคริสตศตวรรษที่ 13 แต่ไม่ได้ใช้เพลงเฉพาะหรือเพลงชาติจนกระทั่งคริสตศตวรรษที่ 19 ในรัชสมัยมาฮ์มุดที่ 2 เมื่อมีการจัดวงดุริยางค์ของจักรวรรดิและทหารการให้เป็นแบบตะวันตก จูเซ็ปเป โดนีเซ็ตตี (Giuseppe Donizetti) หรือมีชื่อในจักรวรรดิออตโตมันว่า โดนีเซ็ตตี พาชา (Donizetti Pasha) หัวหน้าฝ่ายนี้ เป็นผู้ประพันธ์เพลงสรรเสริญพระบารมีแบบตะวันตกเพลงแรกที่มีชื่อว่า มาฮ์มูดีเย มาร์เชอ (Mahmudiye Marşı)
เหมือนกับพระมหากษัตริย์องค์อื่นในยุคนั้น เพลงชาติจักรวรรดิออตโตมันเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมี ไม่ใช่เพลงชาติ ทำให้ต้องมีการแต่งเพลงใหม่เมื่อมีจักรพรรดิองค์ใหม่เสวยราชบัลลังก์ อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 1844 ด้วยการปฏิรูปตันซีมัต เมจีดีเย มาร์เชอ จึงกลายเป็นเพลงชาติแรกของจักรวรรดิออตโตมัน ธงชาติแรกของจักรวรรดิ (ซึ่งดูคล้ายกับธงตุรกีในปัจจุบัน) ถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1844
เนจิบ พาชา ผู้ประพันธ์ ฮามีดีเย มาร์เชอ (มาร์ชของอับดุลฮามิด)
มาฮ์มูดีเย มาร์เชอ (Mahmudiye Marşı; มาร์ชของมาฮ์มุด) – อุทิศแด่มาฮ์มุดที่ 2 (ค.ศ. 1829–1839, 1918–1922) ประพันธ์โดยจูเซ็ปเป โดนีเซ็ตตี
เมจีดีเย มาร์เชอ (Mecidiye Marşı; มาร์ชของอับดืลเมจิด) – อุทิศแด่สุลต่านอับดุล เมจิดที่ 1 (ค.ศ. 1839–1861) ประพันธ์โดยจูเซ็ปเป โดนีเซ็ตตี
อาซีซีเย มาร์เชอ (Aziziye Marşı; มาร์ชของอับดือลาซิซ) – อุทิศแด่สุลต่านอับดุล อะซีซ (ค.ศ. 1861–1876) ประพันธ์โดยคัลลิสโต กัวเตลลี (Callisto Guatelli)
ฮามีดีเย มาร์เชอ (Hamidiye Marşı; มาร์ชของอับดุลฮามิด) – อุทิศแด่สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 (ค.ศ. 1876–1909) ประพันธ์โดยเนจิบ พาชา (Necip Paşa)
เรชาดีเย มาร์เชอ (Reşadiye Marşı; มาร์ชของเมห์เหม็ด เรซัด) – อุทิศแด่สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 5 (ค.ศ. 1909–1918) ประพันธ์โดยอิตาโล เซลเวลลี (Italo Selvelli)
หลังเริ่มแต่งเพลงสรรเสริญพระบารมี มีสุลต่านสองพระองค์ที่ไม่มีเพลงของพระองค์ องค์แรกคือสุลต่านมูรัดที่ 5 ที่ครองราชย์แค่ 3 เดือนใน ค.ศ. 1876 และองค์ที่สองคือเมห์เหม็ดที่ 6 สุลต่านองค์สุดท้ายชองจักรวรรดิออตโตมันที่ใช้เพลง มาฮ์มูดีเย มาร์เชอ
เฉพาะ ฮามีดีเย มาร์เชอ และ เรชาดีเย มาร์เชอ เท่านั้นที่มีเนิ้อร้อง ส่วนอีกสามเพลงมีแต่เสียงดนตรี
ดูเพิ่ม

อิสติกลาล มาร์เชอ เพลงชาติสาธารณรัฐตุรกี
โยธวาทิตจักรวรรดิออตโตมัน
วัฒนธรรมของจักรวรรดิออตโตมัน
ดนตรีคลาสสิกของจักรวรรดิออตโตมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Music Sheet of the Ottoman National March – Page 1
Music Sheet of the Ottoman National March – Page 2
เทียนสัตตบุษย์

| เทียนสัตตบุษย์ |
| --- | --- |

ภาพวาดใน ค.ศ. 1897

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: อันดับผักชี Apiales
วงศ์:: วงศ์ผักชี Apiaceae
สกุล:: Pimpinella Pimpinella L.
สปีชีส์:: Pimpinella anisum
ชื่อทวินาม
Pimpinella anisum L.

ชื่อพ้อง
  ชื่อพ้อง Anisum odoratum Raf.  Anisum officinale DC.  Anisum officinarum Moench  Anisum vulgare Gaertn.  Apium anisum (L.) Crantz  Carum anisum (L.) Baill.  Pimpinele anisa St.-Lag.  Ptychotis vargasiana DC.  Selinum anisum (L.) E.H.L. Krause  Seseli gilliesii Hook. & Arn.  Sison anisum (L.) Spreng.  Tragium anisum (L.) Link  
เทียนสัตตบุษย์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Pimpinella anisum) เป็นพืชล้มลุกปีเดียวในวงศ์ผักชี (Apiaceae) ความสูง 30-75 ซม. ใบเป็นใบเดี่ยว ขอบใบอาจหยักลึกเป็นแฉกแบบขนนก หรือเป็นรูปไข่ ดอกเป็นช่อแบบก้านซี่ร่มหลายชั้น กลีบดอกมี 5 กลีบ สีขาวอมเหลือง ผลเป็นผลแห้งรูปไข่ สีน้ำตาลอมเขียวปนเทา มีถิ่นกำเนิดในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนและเอเชียตะวันตกเฉียงใต้
การนำไปใช้

เทียนสัตตบุษย์มีกลิ่นหอมและรสหวาน ใช้แต่งกลิ่นอาหาร ขนมหวาน ลูกกวาด ขนมปัง และเครื่องดื่ม นอกจากนี้ผลยังใช้เป็นยาขับเสมหะ ขับลม ขับเหงื่อ มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อราและใช้แก้อาการท้องอืดท้องเฟ้อในคนที่เป็นหอบหืด ในประเทศอินเดียจะใช้ใบและรากเป็นเครื่องเทศ โดยเข้าเป็นเครื่องแกงแบบอินเดีย และใช้เมล็ดในการเพิ่มรสชาติให้กับซุป ซอสต่าง ๆ ขนมปัง เค้ก เป็นต้น
ผลเทียนสัตตบุษย์มีน้ำมันระเหยง่ายร้อยละ 1.9 – 3.1 เมื่อนำมากลั่นด้วยไอน้ำ จะได้น้ำมันเทียนสัตตบุษย์ (anise oil) ซึ่งมีสารสำคัญคืออเนโทล (anethole) ร้อยละ 80-90 น้ำมันนี้ใช้แต่งกลิ่นอาหาร เครื่องดื่ม น้ำยาบ้วนปาก สบู่ เครื่องหอมอื่น ๆ และบุหงา ใช้แต่งกลิ่น อาหาร เครื่องดื่ม ลูกกวาด สุรา ใช้เป็นยาแก้ท้องอืดท้องเฟ้อในเด็ก สุราที่ปรุงด้วยน้ำมันชนิดนี้เรียกสุราอาหนี
อ่านเพิ่ม

Baynes, T. S., บ.ก. (1878), "Anise" , Encyclopædia Britannica, vol. 2 (9th ed.), New York: Charles Scribner's Sons, pp. 57–58
Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Anise" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 2 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. p. 55.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เทียนสัตตบุษย์
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Pimpinella anisum ที่วิกิสปีชีส์
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q28692  Wikispecies: Pimpinella anisum  APDB: 27062  BioLib: 40287  EoL: 581422  EPPO: PIMAN  FNA: 200015767  FoC: 200015767  GBIF: 5371877  GRIN: 28395  iNaturalist: 166878  IPNI: 846658-1  IRMNG: 11029312  ITIS: 29822  NBN: NBNSYS0200002887  NCBI: 271192  NZOR: b3d6b080-74a4-4d5f-ac4f-038b6b0304e0  PfaF: anisum Pimpinella anisum  Plant List: kew-2402426  PLANTS: PIAN3  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:846658-1  Tropicos: 1700194  WOI: 2605 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ผลเทียนสัตตบุษย์
น้ำมันเทียนสัตตบุษย์
เหลียงจี้

| เหลียงจี้   Liang Ji   梁冀 |
| --- | --- |
ขุนนางและผู้บัญชาการทหาร
เกิด: ค.ศ. 88
ถึงแก่กรรม: ค.ศ. 159
บิดา: เหลียงชาง
เหลียงจี้ (จีน: 梁冀, 88 — 159) ชื่อรอง ป๋อจั่ว (จีน: 伯卓) ขุนนางและผู้บัญชาการทหารในสมัย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
เฟย์ (แก้ความกำกวม)

เฟย์ อาจหมายถึง
เฟย์ (Fay) - เป็นชื่อของคนทั่วไป
เฟย์ (Faye) - เป็นชื่อของคนทั่วไป
เฟย์ (Fey) - เป็นชื่อของคนทั่วไป
เฮอริเคนเฟย์ (Hurricane Fay)
บุคคล

ทีนา เฟย์ (Tina Fey)
โจนาธาน เฟย์ (Jonathan Fay)
เฟย์ ดันนาเวย์ (Faye Dunaway)
พรปวีณ์ นีระสิงห์
เฟย์ อัศเวศน์ (Fay Asavet)
ตัวละครในบันเทิงคดี

เฟย์ (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า) - ตัวละครจากเรื่องล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
เฟย์ ดี ฟลอไรท์ (Fay D. Flourite) - ตัวละครจากเรื่องสึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ
เฟย์ รูน (Fey Rune) - ตัวละครจากเรื่องนักเตะแข้งสายฟ้า GO
ดูเพิ่ม

รอนนี (แก้ความกำกวม)
เหลียงนา

| เหลียงนา> จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: 132 — 144
ก่อนหน้า: หยัน จี

ประสูติ: ค.ศ. 116
สวรรคต: ค.ศ. 150
พระสวามี: จักรพรรดิฮั่นชุน
พระราชบุตร: จักรพรรดิฮั่นชง
ราชวงศ์: ฮั่นตะวันออก
พระบิดา: เหลียงชาง
เหลียงนา (จีน: 梁妠; 116 — 150) ฐานันดรศักดิ์ว่า จักรพรรดินีชุนลี่ (順烈皇后) จักรพรรดินีสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกเป็นจักรพรรดินีของ จักรพรรดิฮั่นชุน ในเวลาต่อมาพระนางได้เป็น ผู้สำเร็จราชการ ให้กับพระโอรสของพระนาง จักรพรรดิฮั่นชง และจักรพรรดิที่ครองราชบัลลังก์ต่อมาอีก 2 พระองค์คือ จักรพรรดิฮั่นจื้อ และ จักรพรรดิฮั่นฮวน
เซี่ยวอี้ฮองไทเฮา

เซี่ยวอี้หวงไท่โฮ่ว ตามภาษาจีนมาตรฐาน (จีน: 孝翼皇太后; พินอิน: Xiào yì huáng tàihòu)  เป็นพระภรรยาเจ้าในจักรพรรดิเซฺวียนเต๋อ เป็นฮองไทเฮาในจักรพรรดิจิ่งไท่
ชีวิต

เซี่ยวอี้หวงไท่โฮ่วเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม รัชศกหงอู่ปีที่ 30 (ค.ศ. 1397) ตระกูล อู๋ (吳) เป็นชาวเมืองตานถู (丹徒)
รัชศกหย่งเล่อปีที่ 10 (ค.ศ. 1412) เข้ารับราชการในวัง
รัชศกซวนเต๋อปีที่ 3 (ค.ศ. 1428) อู๋ฮองไทเฮามีพระประสูติการพระราชโอรสนามว่า เจ้าชายจู ฉีอฺวี้ ซึ่งต่อมาภายหลังได้ขึ้นครองราชสมบัติเป็นจักรพรรดิจิ่งไท่ ต่อมาอู๋ฮองไทเฮาจึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระภรรยาเจ้าชั้น เฟย์ (皇妃) ได้รับพระราชทานนามว่า เสียน (贤) จึงมีพระนามาภิไธยว่า หวงเสียนเฟย (皇贤妃) หรือ เสียนเฟย (贤妃)
เมื่อเจ้าชายจู ฉีอฺวี้ขึ้นครองราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิ ทรงสถาปนาพระราชมารดาเสียนเฟยสกุลอู๋ (吴贤妃) เป็น ฮองไทเฮา
ในเช้าตรู่วันที่ 17 เดือนแรกของรัชศกจิ่งไท่ปีที่ 8 (ค.ศ. 1457) จักรพรรดิหมิงอิงจงได้ก่อการฟื้นฟูพระราชอำนาจกลับขึ้นครองราชย์อีกครั้ง
หลังจากที่จักรพรรดิจิ่งไท่เสด็จสวรรคต อู๋ฮองไทเฮาถูกถอดพระราชอิสริยยศเป็น ซวนเมี่ยวหวงเสียนเฟย (宣庙皇贤妃)
16 ธันวาคม รัชศกเทียนชุ่นปีที่ 5 (16 มกราคม ค.ศ. 1462) อู๋ฮองไทเฮาในฐานะซวนเมี่ยวหวงเสียนเฟยเสด็จทิวงคต จักรพรรดิหมิงอิงจงพระราชทานพระสมัญญานามว่า หรงซือเสียนเฟย (荣思贤妃)
เดือนตุลาคม รัชศกฉงเจินปีที่ 17 (ค.ศ. 1644) เมื่อจักรพรรดิหงกวงเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ ทรงพระราชทานพระสมัญญานามว่า เซี่ยวอี้เหวินฮุ่ยชูเซิ่นฉือเหรินคฺวงเทียนซีเชิ่งหวงไท่โฮ่ว (孝翼温惠淑慎慈仁匡天锡圣皇太后)
ข้อมูลเพิ่มเติม

《罪惟录列传卷之二》
《明史卷一百一十三》，出自《明史》
《荣思贤妃圹志》妃姓吴氏，出为镇江府丹徒县人。父彦名，母神氏。妃生而婉静，以永乐十年八月二日，选召入掖庭，时年十六。得侍宣宗章皇帝於青宫。宣德三年，生郕戾王，後进封贤妃。承顺太皇太后及圣烈慈寿皇太后，以敬慎闻。景泰中，尝僭加太后号。今上复位之初，仍号贤妃。生以洪武三十年五月十六日，而薨於天顺五年十二月十六日，享年六十有五。妃於今上为庶母，薨之日，上追念先帝，甚哀悼之，为辍视朝，治丧以礼，谥曰荣思。圣烈慈寿皇太后、中宫、皇太子及亲王皆致奠。择以天顺六年□□□九日，葬於金山之原。呜呼！妃出自名族，□皇家。柔明以治性，祇和以保身。安享富贵，寿考令终，生荣死哀，无遗憾矣。是用誌於幽石，传示永久云。
เซี่ยวเหวินโต้วไทเฮา

| จักรพรรดินีฮั่นเหวิน> จักรพรรดินี แห่ง ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: 179-157 ปีก่อนคริสตกาล
ก่อนหน้า: จักรพรรดินีฮั่นเซ่า
ถัดไป: จักรพรรดินีป๋อ
ฮองไทเฮา แห่ง ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
ดำรงพระยศ: 157-141 ปีก่อนคริสตกาล
ถัดไป: จักรพรรดินีหวังจื้อ

ประสูติ: 338
สวรรคต: 408
พระสวามี: จักรพรรดิฮั่นเหวิน
พระราชบุตร: หลิวฉี:จักรพรรดิฮั่นจิง
ราชวงศ์: ฮั่นตะวันตก
พระราชบิดา: โต้วชง
จักรพรรดินีโต้ว (竇皇后) หรือพระนามอย่างเป็นทางการว่า เซี่ยวเหวินไทเฮา (孝文太后) เป็นจักรพรรดินีในรัชสมัย จักรพรรดิฮั่นเหวิน และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิฮั่นจิง รวมถึงเป็นพระอัยยิกาใน จักรพรรดิฮั่นอู่
พระประวัติ

จักรพรรดินีฮั่นเหวินทรงประสูติในครอบครัวยากจนที่ มณฑลเหอเป่ย เมื่อปี 341 โดยทรงเป็นธิดาของ โต้วชง มีพระนามเดิมว่า โต้วอี้ฟาง ต่อมาทรงถูกเรียกตัวเข้าวังไปเป็น นางสนองพระโอษฐ์ ในรัชสมัย จักรพรรดิฮั่นฮุ่ย ในเวลานั้น จักรพรรดินีฮั่นเกา พระราชมารดาขององค์จักรพรรดิต้องการพระราชทานนางสนองพระโอษฐ์
เป็นรางวัลแก่บรรดาองค์ชายโดยหนึ่งในนั้นคือองค์ชายไต้ หลิวเหิง พระราชอนุชาต่างพระราชมารดาขององค์จักรพรรดิเกิดถูกพระทัยนางสนองพระโอษฐ์แซ่โต้วจึงทูลขอพระราชทานนางสนองพระโอษฐ์แซ่โต้วมาเป็นพระชายาในพระองค์
สถาปนาเป็นจักรพรรดินี

หลังจากองค์ชายหลิวเหิงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิฮั่นเหวิน เมื่อปี 363 ก็ได้ทรงสถาปนาพระชายาโต้วขึ้นเป็น จักรพรรดินีโต้ว และสถาปนาองค์ชาย หลิวฉี พระราชโอรสองค์ใหญ่ที่ประสูติแต่จักรพรรดินีโต้วพระชนม์ 8 พรรษาขึ้นเป็น ไท่จื้อ หรือ รัชทายาท
เมื่อจักรพรรดิฮั่นเหวินเสด็จสวรรคตเมื่อปี 386 องค์ชายรัชทายาทหลิวฉีพระชนม์ 31 พรรษาจึงเสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระนามว่า จักรพรรดิฮั่นจิง พร้อมกันนั้นยังได้สถาปนาจักรพรรดินีโต้วพระราชมารดาขึ้นเป็น พระพันปีโต้ว
ต่อมาเมื่อจักรพรรดิฮั่นจิงเสด็จสวรรคตลงในปี 403 พระพันปีโต้วและ จักรพรรดินีหวังจื้อ จึงทรงยกองค์ชาย หลิวเช่อ ขึ้นครองราชย์พระนามว่า จักรพรรดิฮั่นอู่ องค์จักรพรรดิจึงสถาปนาพระพันปีโต้วพระอัยยิกาขึ้นเป็น พระพันปีหลวงโต้ว
เขตอินาเงะ

| เขตอินาเงะ 稲毛区 |
| --- | --- |
เขต
สำนักงานเขตอินาเงะ
   ตรา
ที่ตั้งของเขตอินาเงะในนครชิบะ

เขตอินาเงะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°38′11″N 140°06′26″E﻿ / ﻿35.63639°N 140.10722°E﻿ / 35.63639; 140.10722
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด:  ชิบะ
นคร:  ชิบะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 21.22 ตร.กม. (8.19 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 เมษายน ค.ศ. 2024)
 • ทั้งหมด: 160,008 คน
 • ความหนาแน่น: 7,540 คน/ตร.กม. (19,500 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
ที่อยู่สำนักงาน: 4-12-1 อานางาวะ เขตอินาเงะ นครชิบะ จังหวัดชิบะ  263-8733  4-12-1 Anagawa, Inage-ku Chiba-shi, Chiba-ken  263-8733
รหัสท้องถิ่น: 12103-7
เว็บไซต์: www.city.chiba.jp/inage/
เขตอินาเงะ (ญี่ปุ่น: 稲毛区; โรมาจิ: Inage-ku) เป็นหนึ่งในหกเขตของนครชิบะในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2024 เขตนี้มีจำนวนประชากรประมาณ 160,008 คน มีความหนาแน่นของประชากร 7,540 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 21.22 ตารางกิโลเมตร (8.19 ตารางไมล์)
ภูมิศาสตร์

เขตอินาเงะตั้งอยู่บนพื้นที่ตอนใน ทางตะวันตกเฉียงเหนือของนครชิบะ มีลักษณะเป็นพื้นที่ราบและมีความเป็นเมืองสูง ประกอบด้วยเขตที่อยู่อาศัยผสมกับเขตอุตสาหกรรม
ภูมิศาสตร์ > เทศบาล/เขตที่อยู่ติดกัน

เขตของนครชิบะ
เขตวากาบะ
เขตชูโอ
เขตมิฮามะ
เขตฮานามิงาวะ
เทศบาลอื่น
นครยตสึไกโด
ประวัติศาสตร์

พื้นที่ของเขตอินาเงะในปัจจุบันมีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยมีศาลเจ้าอินาเงะเซ็งเง็ง (ญี่ปุ่น: 稲毛浅間神社; โรมาจิ: Inage Sengen Jinja) ซึ่งมีอายุมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9
ในสมัยใหม่ เมื่อ ค.ศ. 1889 พื้นที่ที่เป็นเขตอินาเงะ ขณะนั้นประกอบด้วยหมู่บ้านสึงะ, เคมิงาวะ, โคเตงาวะ และบางส่วนของเมืองชิบะ หมู่บ้านเคมิงาวะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อ ค.ศ. 1891 ต่อมาเมืองชิบะได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อ ค.ศ. 1921 นครชิบะผนวกรวมหมู่บ้านสึงะและเมืองเคมิงาวะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งเมื่อ ค.ศ. 1937 และผนวกหมู่บ้านโคเตงาวะเมื่อ ค.ศ. 1954
อินาเงะเดิมมีพื้นที่ติดกับอ่าวโตเกียว และเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้กับโตเกียว จึงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในการว่ายน้ำและขุดหอย มีการสร้างกระท่อมชายหาดจำนวนมากตามแนวชายฝั่งอ่าวโตเกียว เขตนี้กลายเป็นพื้นที่ที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลนับตั้งแต่ ค.ศ. 1961 หลังจากโครงการถมทะเลตามแนวชายฝั่งอ่าวโตเกียวในจังหวัดชิบะแล้วเสร็จ ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาเมืองชิบะ เขตที่อยู่อาศัยที่วางแผนไว้หลายแห่งได้ถูกสร้างขึ้นในอินาเงะหลังสงครามโลกครั้งที่สอง อันเนื่องมาจากการพัฒนาเส้นทางรถไฟสายโซบุของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก และรถไฟฟ้าเคเซ สายชิบะ และหลังจากนั้นเขตที่อยู่อาศัยก็ถูกพัฒนาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ด้วยการที่นครชิบะได้รับการยกฐานะเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด ทำให้นครชิบะมีอำนาจในการบริหารมากขึ้นซึ่งได้รับจากจังหวัดชิบะและรัฐบาลกลาง เขตอินาเงะจึงจัดตั้งขึ้นในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1992 ในฐานะเขตหนึ่งของนครชิบะ
เศรษฐกิจ

เขตอินาเงะโดยส่วนใหญ่เป็นศูนย์กลางการค้าของภูมิภาคและชุมชนที่อยู่อาศัยของผู้ที่ทำงานในใจกลางเมืองชิบะและโตเกียว ทางตอนเหนือของเขตเป็นที่ตั้งของสวนอุตสาหกรรมไนริกุ (ญี่ปุ่น: 内陸工業団地; โรมาจิ: Nairiku kōgyōdanchi)
การขนส่ง > รถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก: สายโซบุ
สถานี: อินาเงะ – นิชิชิบะ
รถไฟฟ้าเคเซ: สายชิบะ
สถานี: เคเซอินาเงะ – มิโดริได
โมโนเรลเมืองชิบะ สาย 2
สถานี: ซากูซาเบะ – เท็นได – อานางาวะ – สปอร์ตเซ็นเตอร์
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางด่วนฮิงาชิคันโต
ถนนเคโย
ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 14
ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 16
ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 126
การขนส่ง > รถโดยสารประจำทาง

มีรถโดยสารสาธารณะต่อไปนี้ให้บริการในเขตอินาเงะ
เคเซบัส (京成バス)
ชิบะไนริกุบัส (千葉内陸バス)
ชิบะซิตีบัส (ちばシティバス)
ชิบะไคฮิงโคตซือ (千葉海浜交通)
อาซูกะโคตซือ (あすか交通)
เฮวะโคตซือ (平和交通)
การศึกษา

เขตอินาเงะเป็นที่ตั้งของวิทยาเขตหลักของมหาวิทยาลัยชิบะ นอกจากนี้มหาวิทยาลัยเคไอและมหาวิทยาลัยชิบะเคไซก็ตั้งอยู่ในเขตนี้เช่นกัน
โรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้นอยู่ในสังกัดคณะกรรมการการศึกษาเทศบาลนครชิบะ (千葉市教育委員会)
โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นของเทศบาลนครชิบะ
ชิงูซาได (千草台中学校)
อินาเงะ (稲毛中学校)
โคนากาได (小中台中学校)
คูซาโนะ (草野中学校)
มิโดริมาจิ (緑町中学校)
โทโดโรกิโจ (轟町中学校)
สึงะ (都賀中学校)
โรงเรียนประถมศึกษาของเทศบาลนครชิบะ
อายาเมได (あやめ台小学校)
ชิงูซาได (千草台小学校)
ชิงูซาไดฮิงาชิ (千草台東小学校)
อินางาโอกะ (稲丘小学校)
อินาเงะ (稲毛小学校)
คาชิวาได (柏台小学校)
โคนากาได (小中台小学校)
โคนากาไดมินามิ (小中台南小学校)
คูซาโนะ (草野小学校)
มิโดริมาจิ (緑町小学校)
มิยาโนงิ (宮野木小学校)
ซันโน (山王小学校)
ซนโน (園生小学校)
โทโดโรกิโจ (轟町小学校)
สึงะ (都賀小学校)
ยาโยอิ (弥生小学校)
เทศกาล

เทศกาลของศาลเจ้าอินาเงะเซ็งเง็งจัดขึ้นในวันที่ 15 กรกฎาคมของทุกปี จะมีการเต้นรำแบบชินโตที่เรียกว่า คางูระ ซึ่งได้รับการกำหนดให้เป็นสมบัติที่จับต้องไม่ได้ของจังหวัดชิบะ
บุคคลที่มีชื่อเสียง

เรียว คาวาชิมะ (川島 亮) - นักเบสบอลอาชีพ
ซาโตรุ ยามางิชิ (山岸 智) - นักฟุตบอลอาชีพ
โคกิ โยเนกูระ (米倉 恒貴) - นักฟุตบอลอาชีพ
ยาซูชิ คันดะ (神田 裕之) - นักมวยปล้ำอาชีพ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เขตอินาเงะ
เว็บไซต์ทางการของเขตอินาเงะ นครชิบะ
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ภูมิศาสตร์ :  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
เทศบาลตำบลบ้านใหม่

เทศบาลตำบลบ้านใหม่ สามารถหมายถึงเทศบาลตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้ในเขตจังหวัดต่าง ๆ คือ
เทศบาลตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
เทศบาลตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
เทศบาลตำบลบ้านใหม่ อำเภอวังเหนือ จังหวัดลำปาง
เทศบาลตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา
เทศบาลตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
หรืออาจหมายถึง
เทศบาลตำบลบ้านใหม่ไชยพจน์ อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ จังหวัดบุรีรัมย์
เหลียงนฺหวี่อิง

เหลียงนฺหวี่อิง (จีน: 梁女瑩, สิ้นพระชนม์ 9 สิงหาคม 159) ฐานันดรศักดิ์ จักรพรรดินีอี้เซียน (จีน: 懿獻皇后) เป็นจักรพรรดินีแห่ง ราชวงศ์ฮั่น พระนางเป็นจักรพรรดินีองค์แรกของ จักรพรรดิฮั่นฮวน
ปูมหลัง

ไม่มีใครทราบว่าพระนางประสูติเมื่อใดแต่เป็นทราบกันดีว่าพระนางเมื่อยังเยาว์ได้เป็นตำแหน่งอันทรงเกียรติในฐานะธิดาของจอมพล เหลียงชาง (จีน: 梁商) และพระขนิษฐาของ เหลียงนา จักรพรรดินีใน จักรพรรดิฮั่นชุน และภายหลังผู้สำเร็จราชการพระโอรสของพระองค์ จักรพรรดิฮั่นชง และผู้สืบทอด 2 พระองค์จากราชสกุลที่แตกต่าง จักรพรรดิฮั่นจื้อ และ จักรพรรดิฮั่นฮวน
เทศบาลตำบลบ้านโคก

เทศบาลตำบลบ้านโคก สามารถหมายถึง
เทศบาลตำบลบ้านโคก อำเภอสุวรรณคูหา จังหวัดหนองบัวลำภู
เทศบาลตำบลบ้านโคก อำเภอโคกโพธิ์ไชย จังหวัดขอนแก่น
เทศบาลตำบลบ้านโคก อำเภอบ้านโคก จังหวัดอุตรดิตถ์
เทศบาลตำบลบ้านโคก อำเภอสร้างคอม จังหวัดอุดรธานี
เทศบาลตำบลบ้านไร่

เทศบาลตำบลบ้านไร่ อาจหมายถึง
เทศบาลตำบลบ้านไร่ อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี
เทศบาลตำบลบ้านไร่ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี
เทศบาลตำบลบ้านไร่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
เส้นเมริเดียนที่ 116 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 116 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรอินเดีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 116 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 64 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 116 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 90°0′N 116°0′E﻿ / ﻿90.000°N 116.000°E﻿ / 90.000; 116.000﻿ (Arctic Ocean) | มหาสมุทรอาร์กติก |  |
| 78°49′N 116°0′E﻿ / ﻿78.817°N 116.000°E﻿ / 78.817; 116.000﻿ (Laptev Sea) | ทะเลลัปเตฟ |  |
| 74°21′N 116°0′E﻿ / ﻿74.350°N 116.000°E﻿ / 74.350; 116.000﻿ (Russia) |  รัสเซีย | เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน |
| 74°16′N 116°0′E﻿ / ﻿74.267°N 116.000°E﻿ / 74.267; 116.000﻿ (Laptev Sea) | ทะเลลัปเตฟ |  |
| 73°41′N 116°0′E﻿ / ﻿73.683°N 116.000°E﻿ / 73.683; 116.000﻿ (Russia) |  รัสเซีย |  |
| 49°59′N 116°0′E﻿ / ﻿49.983°N 116.000°E﻿ / 49.983; 116.000﻿ (Mongolia) |  มองโกเลีย |  |
| 48°42′N 116°0′E﻿ / ﻿48.700°N 116.000°E﻿ / 48.700; 116.000﻿ (China) |  สาธารณรัฐประชาชนจีน | เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน |
| 47°43′N 116°0′E﻿ / ﻿47.717°N 116.000°E﻿ / 47.717; 116.000﻿ (Mongolia) |  มองโกเลีย |  |
| 45°38′N 116°0′E﻿ / ﻿45.633°N 116.000°E﻿ / 45.633; 116.000﻿ (China) |  สาธารณรัฐประชาชนจีน |  |
| 22°50′N 116°0′E﻿ / ﻿22.833°N 116.000°E﻿ / 22.833; 116.000﻿ (South China Sea) | ทะเลจีนใต้ |  |
| 5°48′N 116°0′E﻿ / ﻿5.800°N 116.000°E﻿ / 5.800; 116.000﻿ (Malaysia) |  มาเลเซีย |  |
| 4°21′N 116°0′E﻿ / ﻿4.350°N 116.000°E﻿ / 4.350; 116.000﻿ (Indonesia) |  อินโดนีเซีย |  |
| 3°31′S 116°0′E﻿ / ﻿3.517°S 116.000°E﻿ / -3.517; 116.000﻿ (Java Sea) | ทะเลชวา |  |
| 7°12′S 116°0′E﻿ / ﻿7.200°S 116.000°E﻿ / -7.200; 116.000﻿ (Bali Sea) | ทะเลบาหลี |  |
| 8°44′S 116°0′E﻿ / ﻿8.733°S 116.000°E﻿ / -8.733; 116.000﻿ (Indonesia) |  อินโดนีเซีย |  |
| 8°54′S 116°0′E﻿ / ﻿8.900°S 116.000°E﻿ / -8.900; 116.000﻿ (Indian Ocean) | มหาสมุทรอินเดีย |  |
| 21°2′S 116°0′E﻿ / ﻿21.033°S 116.000°E﻿ / -21.033; 116.000﻿ (Australia) |  ออสเตรเลีย |  |
| 34°51′S 116°0′E﻿ / ﻿34.850°S 116.000°E﻿ / -34.850; 116.000﻿ (Indian Ocean) | มหาสมุทรอินเดีย | ทางการออสเตรเลียถือว่าบริเวณนี้เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรใต้ |
| 60°0′S 116°0′E﻿ / ﻿60.000°S 116.000°E﻿ / -60.000; 116.000﻿ (Southern Ocean) | มหาสมุทรใต้ |  |
| 66°21′S 116°0′E﻿ / ﻿66.350°S 116.000°E﻿ / -66.350; 116.000﻿ (Antarctica) | แอนตาร์กติกา | ดินแดนออสเตรเลียแอนตาร์กติกา, อ้างสิทธิ์โดย  ออสเตรเลีย |
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 115 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 117 องศาตะวันออก
เซี่ยตะวันตก

เซี่ยตะวันตก หรือ ซีเซี่ย (จีน: 西夏; พินอิน: Xī Xià; เวด-ไจลส์: Hsi1 Hsia4) มีชื่อทางการว่า ต้าเซี่ย (จีน: 大夏; พินอิน: Dà Xià) ซึ่งมีอีกชื่อว่า จักรวรรดิตังกุต และในภาษาตังกุตและทิเบตว่า Mi-nyak เป็นชื่ออาณาจักรแห่งหนึ่งซึ่งดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 1038 ถึง 1227 ณ บริเวณที่ปัจจุบันเป็นเขตกานซู ชิงไห่ ซินเจียง มองโกเลียนอก มองโกเลียใน ส่านซี และหนิงเซี่ย ของสาธารณรัฐประชาชนจีน กินพื้นที่ราว 800,000 ตารางกิโลเมตร (310,000 ตารางไมล์)
อาณาจักรเซี่ยตะวันตกถูกพวกมองโกลจากจักรวรรดิมองโกลทำลายโดยสิ้นเชิง เป็นเหตุให้บันทึกและสถาปัตยกรรมล้วนดับสูญ ฉะนั้น ประวัติศาสตร์ของอาณาจักรนี้จึงเป็นที่โต้เถียงเรื่อยมา จนกระทั่งมีการสำรวจขนานใหญ่จากฝรั่งและคนจีนเอง จึงพบว่า อาณาจักรเซี่ยตะวันตกประสบความสำเร็จอย่างใหญ่หลวงในด้านนาฏกรรม วรรณกรรม ศิลปกรรม และสถาปัตยกรรม ชนิดที่นักประวัติศาสตร์ถือกันว่า เป็นผลงานที่ "รุ่งโรจน์เรืองรอง" (shining and sparkling) อนึ่ง ยังพบว่า อาณาจักรเซี่ยตะวันตกสามารถจัดระเบียบกองทัพอย่างเป็นระบบ กองทัพเซี่ยมีทั้งพลธนู พลปืน (ติดตั้งปืนใหญ่ไว้บนหลังอูฐ) พลม้า พลรถ พลโล่ และทแกล้ว (ทหารที่เก่งทั้งน้ำและบก) อาณาจักรเซี่ยตะวันตกจึงรุกรานอาณาจักรรอบข้าง เช่น จิน ซ่ง และเหลียวได้อย่างมีประสิทธิภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น

宁夏新闻网 (Ningxia News Web): 西夏研究 (Xixia Research).
宁夏新闻网 (Ningxia News Web): 文化频道 (Cultural Channel).
เทศบาลตำบลบ้านแหลม

เทศบาลตำบลบ้านแหลม สามารถหมายถึง
เทศบาลตำบลบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี
เทศบาลตำบลบ้านแหลม จังหวัดสุพรรณบุรี
เส้นเมริเดียนที่ 114 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 114 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรอินเดีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 114 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 66 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 114 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 90°0′N 114°0′E﻿ / ﻿90.000°N 114.000°E﻿ / 90.000; 114.000﻿ (Arctic Ocean) | มหาสมุทรอาร์กติก |  |
| 79°3′N 114°0′E﻿ / ﻿79.050°N 114.000°E﻿ / 79.050; 114.000﻿ (Laptev Sea) | ทะเลลัปเตฟ |  |
| 73°34′N 114°0′E﻿ / ﻿73.567°N 114.000°E﻿ / 73.567; 114.000﻿ (Russia) |  รัสเซีย |  |
| 50°10′N 114°0′E﻿ / ﻿50.167°N 114.000°E﻿ / 50.167; 114.000﻿ (Mongolia) |  มองโกเลีย |  |
| 44°56′N 114°0′E﻿ / ﻿44.933°N 114.000°E﻿ / 44.933; 114.000﻿ (China) |  สาธารณรัฐประชาชนจีน |  |
| 22°31′N 114°0′E﻿ / ﻿22.517°N 114.000°E﻿ / 22.517; 114.000﻿ (Hong Kong) |  ฮ่องกง |  |
| 22°12′N 114°0′E﻿ / ﻿22.200°N 114.000°E﻿ / 22.200; 114.000﻿ (South China Sea) | ทะเลจีนใต้ |  |
| 4°35′N 114°0′E﻿ / ﻿4.583°N 114.000°E﻿ / 4.583; 114.000﻿ (Malaysia) |  มาเลเซีย |  |
| 1°27′N 114°0′E﻿ / ﻿1.450°N 114.000°E﻿ / 1.450; 114.000﻿ (Indonesia) |  อินโดนีเซีย | เกาะบอร์เนียว |
| 3°22′S 114°0′E﻿ / ﻿3.367°S 114.000°E﻿ / -3.367; 114.000﻿ (Java Sea) | ทะเลชวา |  |
| 6°53′S 114°0′E﻿ / ﻿6.883°S 114.000°E﻿ / -6.883; 114.000﻿ (Indonesia) |  อินโดนีเซีย |  |
| 7°6′S 114°0′E﻿ / ﻿7.100°S 114.000°E﻿ / -7.100; 114.000﻿ (Madura Strait) | ช่องแคบมาดุระ |  |
| 7°38′S 114°0′E﻿ / ﻿7.633°S 114.000°E﻿ / -7.633; 114.000﻿ (Indonesia) |  อินโดนีเซีย | เกาะชวา |
| 8°36′S 114°0′E﻿ / ﻿8.600°S 114.000°E﻿ / -8.600; 114.000﻿ (Indian Ocean) | มหาสมุทรอินเดีย |  |
| 21°53′S 114°0′E﻿ / ﻿21.883°S 114.000°E﻿ / -21.883; 114.000﻿ (Australia) |  ออสเตรเลีย | รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย |
| 25°33′S 114°0′E﻿ / ﻿25.550°S 114.000°E﻿ / -25.550; 114.000﻿ (Shark Bay) | อ่าวชาร์ค |  |
| 26°22′S 114°0′E﻿ / ﻿26.367°S 114.000°E﻿ / -26.367; 114.000﻿ (Australia) |  ออสเตรเลีย | รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย |
| 27°18′S 114°0′E﻿ / ﻿27.300°S 114.000°E﻿ / -27.300; 114.000﻿ (Indian Ocean) | มหาสมุทรอินเดีย |  |
| 60°0′S 114°0′E﻿ / ﻿60.000°S 114.000°E﻿ / -60.000; 114.000﻿ (Southern Ocean) | มหาสมุทรใต้ |  |
| 66°3′S 114°0′E﻿ / ﻿66.050°S 114.000°E﻿ / -66.050; 114.000﻿ (Antarctica) | แอนตาร์กติกา | ออสเตรเลียนแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี, อ้างสิทธิ์ โดย  ออสเตรเลีย |
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 113 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 115 องศาตะวันออก
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดนครพนม

หน้านี้รวบรวมรายชื่อโรงเรียนในจังหวัดนครพนม โรงเรียนที่รวมรวมในหน้านี้ได้แก่สถานศึกษาที่เปิดสอนการศึกษาในระบบในระดับปฐมวัย (เตรียมอนุบาลและอนุบาล) ประถมศึกษา และมัธยมศึกษา ซึ่งอาจจะเปิดสอนเพียงระดับใดระดับหนึ่งเพียงระดับเดียว มากกว่าหนึ่งระดับ หรือทุกระดับ รายชื่อโรงเรียนที่แสดงในหน้านี้จะจำแนกโรงเรียนตามสังกัด และจำแนกโรงเรียนตามอำเภอที่ตั้ง