stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เหตุกราดยิงที่กรมยุทธศึกษาทหารบก พ.ศ. 2565
เหตุการณ์

เมื่อเวลาประมาณ 8.45 นาฬิกา ผู้ก่อเหตุเข้าไปตึกวิทยาลัยการทัพบก กรมยุทธศึกษาทหารบก ได้ใช้อาวุธปืนขนาดกระสุน 9 มิลลิเมตร ยิงใส่เพื่อนร่วมงาน ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ 1 คน และบาดเจ็บสาหัส 2 คน ต่อมา เสียชีวิต 1 คนที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า เวลาประมาณ 9.50 นาฬิกา ผู้ก่อเหตุยืนอยู่บริเวณริมกำแพงด้านหน้ากรมยุทธศึกษาทหารบก เจ้าหน้าที่ชุดสายตรวจปราบปรามของสถานีตำรวจนครบาลดุสิตปิดกั้นถนนเทอดดำริพร้อมกับมีการเจรจา โดยใช้เวลาเจรจาประมาณ 30 นาที ผู้ก่อเหตุจึงลดอาวุธ นำเครื่องกระสุนออกจากปืน และมอบตัว
ผู้ก่อเหตุ

จ่าสิบเอก ยงยุทธ มังกรกิม เป็นนายทหารเสมียนประจำวิทยาลัยการทัพบกอายุ 58 ปี ยงยุทธเคยมีประวัติรักษาอาการทางสมอง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 โดยหลังเหตุการณ์ถูกดำเนินคดีฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา, พยายามฆ่าผู้อื่น, พกพาอาวุธปืนไปในที่สาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาต และยิงปืนในที่สาธารณะตามประมวลกฎหมายอาญา
เหยื่อ

เหตุกราดยิงส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 2 คน คือ
จ่าสิบเอก นพรัตน์ อินทสุนทร, เสมียนประจำวิทยาลัยการทัพบก อายุ 58 ปี
จ่าสิบเอก ประการ สินส่ง, เสมียนประจำวิทยาลัยการทัพบก อายุ 46 ปี
และบาดเจ็บ 1 คน คือ จ่าสิบเอก ยงยุทธ์ ปัญญานุวัฒน์ เสมียนประจำวิทยาลัยการทัพบก
ปฏิกิริยา

อนุชา บูรพชัยศรี รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ปฏิบัติหน้าที่โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี กล่าวว่า "รัฐบาลแสดงความเสียใจต่อครอบครัวผู้เสียชีวิต และผู้บาดเจ็บ" และกล่าวว่า พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ได้มอบหมายให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องดูแลรักษาผู้บาดเจ็บ ดำเนินการเกี่ยวกับการจัดการศพของผู้เสียชีวิตตามระเบียบราชการ เน้นย้ำให้ผู้บังคับบัญชาเอาใจใส่ดูแลผู้ใต้บังคับบัญชา กำชับเรื่องมาตรการรักษาความปลอดภัย
ประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรี ตอบคำถามในประเด็นการป้องกันเหตุกราดยิงในอนาคตว่า "ป้องกันยังไง บอกมาซิ บอกมา จะให้ทำอะไรบอกมาเลย โธ่"
พันเอกหญิง ศิริจันทร์ งาทอง รองโฆษกกองทัพบก ชี้แจงถึงเหตุกราดยิง ผู้ก่อเหตุอาจเกิดความเครียดและปัญหาทางสุขภาพ โดยทางกองทัพบกได้แสดงความเสียใจและไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้น
ปีเตอร์ กวินน์

| ปีเตอร์ กวินน์ |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1929 ประเทศนิวซีแลนด์
เสียชีวิต: 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 (82 ปี) ซิดนีย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย
สัญชาติ: นิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย
อาชีพ: นักแสดง
คู่สมรส: เซซิลี พอลสัน
บุตร: อะแมนดา กวินน์
ปีเตอร์ กวินน์ (อังกฤษ: Peter Gwynne; ค.ศ. 1929 – 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011) เป็นนักแสดงละครโทรทัศน์ในประเทศออสเตรเลีย รู้จักกันในผลงานละครโทรทัศน์เรื่อง Return to Eden หรือเรื่อง ออสเตรเลีย เล่นคู่กับ นิโคล คิดแมน และ ฮิว แจ็กแมน
ผลงาน

Seven Little Australians (1973)
Matlock Police (นักแสดงประจำ: 1975–6)
Dot and the Kangaroo (1977)
Against the Wind (1978)
Tim (1979) (ร่วมกับเมล กิบสัน)
Peach’s Gold – Land of Gold (1983)
Grave of the President (1984)
Mother and Son (ตอน: The Funeral) (1984)
Bodyline (1984)
Track Record: The Story of Australia’s Railways - Tethered to the World (1991)
Old Scores (1991)
G.P. (ตอน: A Very Suburban Coup) (1992)
The Nostradamus Kid (1993)
Over the Hill (1994-1995)
The Magic Pudding (2000) Benjamin Brandysnap
Australia (2008) (ร่วมกับนิโคล คิดแมนและฮิว แจ็กแมน)
แหล่งข้อมูลอื่น

ปีเตอร์ กวินน์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ปลูกรักนักวิจัย

| ปลูกรักนักวิจัย |
| --- | --- |

ฮันกึล: 감자연구소
ความหมายตามตัวอักษร: Potato Research Institute
อาร์อาร์: Gamjayeonguso 
เอ็มอาร์: Kamjayŏn'guso 
 
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิยม
บทละครโทรทัศน์: คิม โฮ-ซู
กำกับโดย: คัง อิล-ซู
แสดงนำ:   อี ซุน-บิน  คัง แท-โอ 
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 3
การผลิต
บริษัทผู้ผลิต: Chorokbaem Media
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ทีวีเอ็น
ออกอากาศ: 1 มีนาคม ค.ศ. 2025 (2025-03-01) – ปัจจุบัน
ปลูกรักนักวิจัย (เกาหลี: 감자연구소) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่กำลังออกอากาศ เขียนบทโดยคิม โฮ-ซู กำกับโดย คัง อิล-ซู และนำแสดงโดยอี ซุน-บิน และคัง แท-โอ ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องราวของมีกย็อง ผู้หลงใหลในมันฝรั่ง และถูกพัดพาโดยแพ็ก-โฮผู้มีหลักการเหมือนกับมันฝรั่งหมุนวนออกอากาศตอนแรกทางช่องทีวีเอ็นเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2025 และออกอากาศทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 21:20 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังสตรีมทางเน็ตฟลิกซ์ได้ในบางภูมิภาค
เรื่องย่อ

ละครเรื่องนี้มีฉากอยู่ในหุบเขาที่ศูนย์วิจัยมันฝรั่ง เกี่ยวกับหญิงสาวชื่อคิม มี-กย็อง นักวิจัยที่หลงใหลในมันฝรั่งที่กำลังเริ่มต้นชีวิตใหม่ และโซ แพ็ก-โฮ ผู้เติมพลังให้กับจิตวิญญาณนักสู้ของเธอ
นักแสดง > นักแสดงหลัก

อี ซุน-บิน รับบท คิม มี-กย็อง
คัง แท-โอ รับบท โซ แพ็ก-โฮ
นักแสดง > นักแสดงสมทบ

อี ฮัก-จู รับบท พัก กี-เซ
คิม กา-อึน รับบท อี อง-จู
ชิน ฮย็อน-ซึง รับบท คิม ฮวัน-กย็อง
ยู ซึง-มก
กวัก จา-ฮย็อง รับบท โก จ็อง-แฮ
อู จ็อง-ว็อน รับบทเป็น จู ซึง-ฮี
คิม จี-อา รับบท จัง ซึล-กี
ยุน จ็อง-ซ็อบ รับบท อี จุง-ฮย็อน
นัม ฮย็อน-อู รับบท คว็อน ฮี-ดง
การผลิต > การพัฒนา

ปลูกรักนักวิจัย ได้รับการพัฒนาภายใต้ชื่อชั่วคราวว่า Potato Research Institute เป็นละครโทรทัศน์แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม ที่กำกับโดยคัง อิล-ซู และเขียนบทโดยคิม โฮ-ซู วางแผนโดยซีเจ อีแอนด์เอ็มและผลิตโดย Chorokbaem Media
การผลิต > การคัดเลือกนักแสดง

เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2024 มีรายงานว่า คัง แท-โอ ซึ่งปลดประจำการแล้วกำลังอยู่ในขั้นตอนพิจารณาบท วันต่อมา มีรายงานว่าคังและอี ซุน-บิน ได้รับการยืนยันให้แสดงตามลำดับ เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ทีวีเอ็นได้ออกมายืนยันอย่างเป็นทางการถึงการคัดเลือกนักแสดงของคังและอี
ออกอากาศ

ปลูกรักนักวิจัย ออกอากาศตอนแรกทางช่อง ทีวีเอ็น เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2025 และออกอากาศทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 21:20 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังสามารถสตรีมบนเน็ตฟลิกซ์ได้ในบางภูมิภาค
ชะนีมือขาวกลาง

| ชะนีมือขาวกลาง |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: อันดับวานร 
อันดับย่อย:: ฮาพลอไรนิ Haplorhini
อันดับฐาน:: Simiiformes 
วงศ์:: Hylobatidae 
สกุล:: ชะนีธรรมดา (สกุล) 
สปีชีส์:: H.  lar
สปีชีส์ย่อย:: H.  l. entelloides
Trinomial name
Hylobates lar entelloides I. Geoffroy, 1842
ชะนีมือขาวกลาง (Hylobates lar entelloides) เป็นชนิดย่อยของชะนีมือขาวที่ใกล้สูญพันธุ์ มีถิ่นกำเนิดในมาเลเซีย พม่า และไทย
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป

| --- | --- |

ก่อตั้ง: ค.ศ. 1892; 133 ปีที่แล้ว (1892) (ในชื่อ ฟุตบอลลีกดิวิชัน 2) ค.ศ. 1992; 33 ปีที่แล้ว (1992) (ในชื่อ ฟุตบอลลีกดิวิชัน 1) ค.ศ. 2004; 21 ปีที่แล้ว (2004) (ในชื่อ ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป) ค.ศ. 2016; 9 ปีที่แล้ว (2016) (ในชื่อ อีเอฟแอลแชมเปียนชิป)
ประเทศ: อังกฤษ
สโมสรอื่นจาก: เวลส์
จำนวนทีม: 24
ระดับในพีระมิด: 2
เลื่อนชั้นสู่: พรีเมียร์ลีก
ตกชั้นสู่: อีเอฟแอลลีกวัน
ถ้วยระดับประเทศ: เอฟเอคัพ
ถ้วยระดับลีก: อีเอฟแอลคัพ
ถ้วยระดับนานาชาติ: ยูฟ่ายูโรปาลีก (ผ่าน เอฟเอคัพ) ยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีก (ผ่าน อีเอฟแอลคัพ)
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: เลสเตอร์ซิตี  สมัยที่ 2 และดิวิชัน 2 สมัยที่ 8  (2023–24)
ชนะเลิศมากที่สุด: เลสเตอร์ซิตี (8 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: รายชื่อผู้ถ่ายทอดสด บีจีสปอร์ตส์ (ไทย)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ปัจจุบัน: อีเอฟแอลแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2024–25
อิงกลิชฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป (อังกฤษ: English Football League Championship) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า แชมเปียนชิป และเรียกว่า สกายเบ็ตแชมเปียนชิป ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน เป็นการแข่งขันลีกฟุตบอลอาชีพในอังกฤษและเวลส์ โดยแข่งขันกันระหว่าง 24 สโมสร เป็นดิวิชันสูงสุดของอิงกลิชฟุตบอลลีก (อีเอฟแอล) และระดับที่สองของระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ รองจากพรีเมียร์ลีก
การแข่งขันจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1892 ในชื่อ ฟุตบอลลีกดิวิชัน 2 ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น ฟุตบอลลีกดิวิชัน 1 ใน ค.ศ. 1992 หลังการก่อตั้งพรีเมียร์ลีก การแข่งขันเปลี่ยนชื่อเป็น ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ใน ค.ศ. 2004 และเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบันใน ค.ศ. 2016 สโมสรที่ชนะเลิศในดิวิชันนี้จะได้รับถ้วยรางวัลอีเอฟแอลแชมเปียนชิปในแต่ละฤดูกาล ซึ่งเป็นถ้วยรางวัลเดิมที่มอบให้กับผู้ชนะในลีกสูงสุดของอังกฤษก่อนที่จะมีการเปิดตัวพรีเมียร์ลีก สโมสรในเวลส์สามารถเป็นส่วนหนึ่งของดิวิชันนี้ได้ เช่นเดียวกับดิวิชันอื่น ๆ ของฟุตบอลอาชีพในอังกฤษ ทำให้เป็นลีกข้ามพรมแดน
สโมสรที่จบสองอันดับแรกในแต่ละฤดูกาลของแชมเปียนชิปจะได้รับการเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกโดยอัตโนมัติ สโมสรที่จบอันดับที่ 3 ถึง 6 จะเข้าสู่รอบเพลย์ออฟ โดยผู้ชนะจะได้เลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีก สโมสรที่จบสามอันดับสุดท้ายในแชมเปียนชิปจะตกชั้นไปสู่ลีกวัน
แชมเปียนชิปเป็นลีกฟุตบอลที่ไม่ใช่ลีกสูงสุดที่ร่ำรวยที่สุดในโลก และร่ำรวยที่สุดอันดับที่เก้าของยุโรป และเป็นดิวิชันที่มีผู้เข้าชมมากเป็นอันดับที่สิบสองของโลก (โดยมียอดผู้เข้าชมต่อนัดสูงสุดเป็นอันดับที่สองของลีกระดับรอง ตามหลังซไวเทอบุนเดิสลีกา) ผู้เข้าชมนัดการแข่งขันเฉลี่ยในฤดูกาล 2022–23 อยู่ที่ 18,787 คน
คาร์ดิฟฟ์ซิตี เป็นสโมสรที่อยู่ในดิวิชันนี้ยาวนานที่สุด บริสตอลซิตี, เพรสตันนอร์ทเอนด์ และควีนส์พาร์กเรนเจอส์ เป็นสโมสรที่อยู่ในลีกนี้ยาวนานที่สุด โดยครั้งสุดท้ายที่ไม่ได้ลงเล่นคือฤดูกาล 2014–15 บาร์นสลีย์ เป็นสโมสรแรกที่ชนะครบ 1,000 ครั้ง ในลีกฟุตบอลอังกฤษระดับที่สอง โดยชนะคอเวนทรีซิตีในนัดเหย้า 2–1 เมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2011 บาร์นสลีย์ยังเป็นสโมสรแรกที่ลงเล่นครบ 3,000 นัดในลีกฟุตบอลอังกฤษระดับที่สอง หลังชนะไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียนในนัดเหย้า 2–1 เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2013 ผู้ชนะเลิศปัจจุบันคือ เลสเตอร์ซิตี โดยชนะเลิศเป็นสมัยที่แปดและเป็นสถิติสูงสุด
ประวัติ

สำหรับประวัติระหว่าง ค.ศ. 1892 ถึง 1992 ดูที่ ฟุตบอลลีกดิวิชัน 2 สำหรับประวัติระหว่าง ค.ศ. 1992 ถึง 2004 ดูที่ ฟุตบอลลีกดิวิชัน 1
ตั้งแต่เปลี่ยนชื่อลีกเป็นฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ซันเดอร์แลนด์ คือผู้ชนะเลิศลีกในฤดูกาลแรก วีแกนแอทเลติก จบอันดับที่สองเลื่อนชั้นสู่ลีกสูงสุดของอังกฤษได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ พวกเขาได้รับเลือกให้เข้าสู่ฟุตบอลลีกใน ค.ศ. 1978 โดยเล่นอยู่ในระดับที่สี่ครั้งล่าสุดใน ค.ศ. 1994 ก่อนที่จะเลื่อนชั้น เวสต์แฮมยูไนเต็ด เป็นสโมสรแรกที่ชนะแชมเปียนชิป รอบเพลย์ออฟ นัดชิงชนะเลิศในฤดูกาลดังกล่าว โดยชนะเพรสตันนอร์ทเอนด์ด้วยผลประตู 1–0 ที่มิลเลนเนียมสเตเดียมในคาร์ดิฟฟ์ ดิวิชันประกาศจำนวนผู้เข้าชมทั้งหมดในฤดูกาล 2004–05 (รวมถึงหลังจบฤดูกาล) จำนวน 9.8 ล้านคน ซึ่งเป็นอันดับที่สี่ในดิวิชันฟุตบอลยุโรป ตามหลังพรีเมียร์ลีก (12.88 ล้านคน), ลาลิกาของสเปน (11.57 ล้านคน) และบุนเดิสลีกาของเยอรมนี (10.92 ล้านคน) มิลล์วอลล์ แข่งขันในแชมเปียนชิปฤดูกาลแรก ได้ไปแข่งขันในยูฟ่าคัพ แต่แพ้ในรอบคัดเลือกรอบแรก ฤดูกาล 2005–06 เรดิง ทำลายสถิติโดยการจบฤดูกาลด้วย 106 คะแนนในฟุตบอลลีก แซงหน้าสถิติ 105 คะแนนที่ซันเดอร์แลนด์ทำไว้เมื่อ ค.ศ. 1999
ซันเดอร์แลนด์ชนะเลิศแชมเปียนชิปครั้งที่สองในฤดูกาล 2006–07 หลังตกชั้นจากลีกสูงสุดในฤดูกาลก่อนหน้า เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 ลีดส์ยูไนเต็ด กลายเป็นสโมสรแรกตั้งแต่เปลี่ยนชื่อลีกที่เข้าสู่สภาวะล้มละลาย ทำให้พวกเขาโดนหัก 10 คะแนน และตกชั้นในที่สุด เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 ดาร์บีเคาน์ตี ชนะในแชมเปียนชิป รอบเพลย์ออฟ นัดชิงชนะเลิศ ครั้งแรกที่จัดขึ้นที่สนามกีฬาเวมบลีย์ใหม่ โดยชนะเวสต์บรอมมิชอัลเบียนด้วยผลประตู 1–0 เวสต์บรอมมิชอัลเบียนก็ชนะเลิศแชมเปียนชิปในฤดูกาลถัดไป
โครงสร้างของลีก

ลีกประกอบด้วย 24 สโมสร เริ่มต้นฤดูกาลแข่งขันตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงเดือนพฤษภาคมของปีถัดไป (ยกเว้นใน ค.ศ. 2022 ซึ่งเป็นปีที่มีการแข่งขันฟุตบอลโลกในเดือนพฤศจิกายนและธันวาคม ลีกจึงเริ่มต้นในเดือนกรกฎาคม) แต่ละสโมสรจะแข่งขันกับสโมสรอื่น ๆ ในลีกแบบเหย้าหนึ่งนัดและเยือนหนึ่งนัด ทำให้แต่ละสโมสรแข่งขันกันทั้งหมด 46 นัด โดยสโมสรที่ชนะจะได้รับ 3 คะแนน, เสมอจะได้รับ 1 คะแนน และแพ้จะไม่ได้รับคะแนน สโมสรต่าง ๆ จะได้รับการจัดอันดับในตารางลีกตามคะแนนที่ทำได้ จากนั้นตามผลต่างประตู ประตูที่ทำได้ และสถิติการเจอกันโดยตรงในฤดูกาลนั้น (รวมถึงสถิติประตูทีมเยือน) หากมีสองสโมสรขึ้นไปที่จบฤดูกาลด้วยผลเท่ากันในทุกประการดังกล่าว สโมสรต่าง ๆ จะถูกแบ่งแยกตามลำดับตัวอักษร เว้นแต่จะมีการเลื่อนชั้น ตกชั้น หรือตำแหน่งเพลย์ออฟ (ดูด้านล่าง) เป็นเดิมพัน ซึ่งเมื่อนั้นสโมสรต่าง ๆ จะถูกแบ่งแยกด้วยเกมเพลย์ออฟ แม้ว่าจะไม่เคยเกิดสถานการณ์ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้นี้เลยตลอดหลายปีที่ผ่านมาที่มีกฎนี้อยู่ก็ตาม
เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล สโมสรที่จบสองอันดับแรกและผู้ชนะเลิศของแชมเปียนชิปเพลย์ออฟ จะได้รับการเลื่อนชั้นไปสู่​พรีเมียร์ลีก และสโมสรที่จบสามอันดับสุดท้ายจะตกชั้นไปสู่อีเอฟแอลลีกวัน การแข่งขันเพลย์ออฟของแชมเปียนชิป เป็นการแข่งขันแบบแพ้คัดออกสำหรับสโมสรที่จบฤดูกาลในอันดับที่ 3 ถึง 6 โดยผู้ชนะจะได้รับการเลื่อนชั้นไปสู่พรีเมียร์ลีก ในการแข่งขันเพลย์ออฟ สโมสรอันดับที่ 3 จะพบกับสโมสรอันดับที่ 6 และสโมสรอันดับที่ 4 จะพบกับสโมสรอันดับที่ 5 ในรอบรองชนะเลิศแบบสองนัด (เหย้าและเยือน) จากนั้นผู้ชนะของแต่ละรอบรองชนะเลิศจะแข่งขันกันในนัดเดียวที่สนามกีฬาเวมบลีย์ โดยรางวัลคือการเลื่อนชั้นไปสู่พรีเมียร์ลีก และถ้วยรางวัลแชมเปียนชิพเพลย์ออฟ
สมาชิกปัจจุบัน

แบล็กเบิร์นโรเวอส์
บริสตอลซิตี
เบิร์นลีย์
คาร์ดิฟฟ์ซิตี
ฮัลล์ซิตี
ลีดส์ยูไนเต็ด
มิดเดิลส์เบรอ
มิลล์วอลล์
พลิมัทอาร์ไกล์
พอร์ตสมัท
สโตกซิตี
ซันเดอร์แลนด์
สวอนซีซิตี
วอตฟอร์ด
เวสต์บรอมมิชอัลเบียน
class=notpageimage|
ที่ตั้งของทีมในลีกอีเอฟแอลแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2024–25
| สโมสร | ที่ตั้ง | สนามกีฬา | ความจุ |
| --- | --- | --- | --- |
| แบล็กเบิร์นโรเวอส์ | แบล็กเบิร์น | อีวูดพาร์ก | 31,367 |
| บริสตอลซิตี | บริสตอล | แอชตันเกตสเตเดียม | 27,000 |
| เบิร์นลีย์ | เบิร์นลีย์ | เทิร์ฟมัวร์ | 21,944 |
| คาร์ดิฟฟ์ซิตี | คาร์ดิฟฟ์ | คาร์ดิฟฟ์ซิตีสเตเดียม | 33,280 |
| คอเวนทรีซิตี | คอเวนทรี | คอเวนทรีบิลดิงโซไซตีอารีนา | 32,609 |
| ดาร์บีเคาน์ตี | ดาร์บี | สนามกีฬาไพรด์พาร์ก | 32,956 |
| ฮัลล์ซิตี | คิงสตันอะพอนฮัลล์ | เอ็มเคเอ็มสเตเดียม | 25,586 |
| ลีดส์ยูไนเต็ด | ลีดส์ | เอลแลนด์โรด | 37,608 |
| ลูตันทาวน์ | ลูตัน | เคนิลเวิร์ทโรด | 12,000 |
| มิดเดิลส์เบรอ | มิดเดิลส์เบรอ | สนามกีฬาริเวอร์ไซด์ | 34,742 |
| มิลล์วอลล์ | ลอนดอน (เบอร์มอนด์ซีย์) | เดอะเดน | 20,146 |
| นอริชซิตี | นอริช | แคร์โรว์โรด | 27,359 |
| ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด | ออกซฟอร์ด | คัสซัมสเตเดียม | 12,500 |
| พลิมัทอาร์ไกล์ | พลิมัท | โฮมพาร์ก | 17,900 |
| พอร์ตสมัท | พอร์ตสมัท | แฟรตตันพาร์ก | 20,899 |
| เพรสตันนอร์ทเอนด์ | เพรสตัน | ดีปเดล | 23,404 |
| ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ | ลอนดอน  (เชพเพิร์ดส์บุช) | ลอฟตัสโรด | 18,439 |
| เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด | เชฟฟีลด์ | บรามอลล์เลน | 32,050 |
| เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ | เชฟฟีลด์ | สนามกีฬาฮิลส์โบโร | 39,732 |
| สโตกซิตี | สโตก-ออน-เทรนต์ | เบท365 สเตเดียม | 30,089 |
| ซันเดอร์แลนด์ | ซันเดอร์แลนด์ | สเตเดียมออฟไลต์ | 48,707 |
| สวอนซีซิตี | สวอนซี | สวอนซี.คอมสเตเดียม | 21,088 |
| วอตฟอร์ด | วอตฟอร์ด | วิคาริจโรด | 22,200 |
| เวสต์บรอมมิชอัลเบียน | เวสต์บรอมมิช | เดอะฮอว์ทอนส์ | 26,850 |
ผลการแข่งขัน > ผู้ชนะเลิศลีก, รองชนะเลิศ และผู้ชนะเพลย์ออฟ

ดูเพิ่ม: รายชื่อผู้ชนะเลิศอีเอฟแอลแชมเปียนชิปและรายการก่อนหน้า
| ฤดูกาล | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ชนะเพลย์ออฟ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2004–05 | ซันเดอร์แลนด์ | วีแกนแอทเลติก | เวสต์แฮมยูไนเต็ด |
| 2005–06 | เรดิง | เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด | วัตฟอร์ด |
| 2006–07 | ซันเดอร์แลนด์ | เบอร์มิงแฮมซิตี | ดาร์บีเคาน์ตี |
| 2007–08 | เวสต์บรอมมิชอัลเบียน | สโตกซิตี | ฮัลล์ซิตี |
| 2008–09 | วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ | เบอร์มิงแฮมซิตี | เบิร์นลีย์ |
| 2009–10 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | เวสต์บรอมมิชอัลเบียน | แบล็กพูล |
| 2010–11 | ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ | นอริชซิตี | สวอนซีซิตี |
| 2011–12 | เรดิง | เซาแทมป์ตัน | เวสต์แฮมยูไนเต็ด |
| 2012–13 | คาร์ดิฟฟ์ซิตี | ฮัลล์ซิตี | คริสตัลพาเลซ |
| 2013–14 | เลสเตอร์ซิตี | เบิร์นลีย์ | ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ |
| 2014–15 | บอร์นมัท | วัตฟอร์ด | นอริชซิตี |
| 2015–16 | เบิร์นลีย์ | มิดเดิลส์เบรอ | ฮัลล์ซิตี |
| 2016–17 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน | ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ |
| 2017–18 | วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ | คาร์ดิฟฟ์ซิตี | ฟูลัม |
| 2018–19 | นอริชซิตี | เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด | แอสตันวิลลา |
| 2019–20 | ลีดส์ยูไนเต็ด | เวสต์บรอมมิชอัลเบียน | ฟูลัม |
| 2020–21 | นอริชซิตี | วอตฟอร์ด | เบรนต์ฟอร์ด |
| 2021–22 | ฟูลัม | บอร์นมัท | นอตทิงแฮมฟอเรสต์ |
| 2022–23 | เบิร์นลีย์ | เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด | ลูตันทาวน์ |
| 2023–24 | เลสเตอร์ซิตี | อิปสวิชทาวน์ | เซาแทมป์ตัน |
ผู้ทำประตูสูงสุด

| ฤดูกาล | ผู้เล่น | สโมสร | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| 2004–05 |  นาธาน แอลลิงตัน | วีแกนแอทเลติก | 24 |
| 2005–06 |  มาร์ลอน คิง | วัตฟอร์ด | 21 |
| 2006–07 |  เจมี คีเรตัน | โคลเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 23 |
| 2007–08 |  ซิลแวง อีแบงค์ส-เบล็ค | พลีมัธอาร์ไกล์ วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ | 23 |
| 2008–09 |  ซิลแวง อีแบงค์ส-เบล็ค | วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ | 25 |
| 2009–10 |  ปีเตอร์ วิตติงแฮม | คาร์ดิฟฟ์ซิตี | 20 |
| 2009–10 |  นิกกี เมย์นาร์ด | บริสตอลซิตี | 20 |
| 2010–11 |  แดนนี เกรแฮม | วัตฟอร์ด | 24 |
| 2011–12 |  ริกกี แลมเบิร์ต | เซาแทมป์ตัน | 27 |
| 2012–13 |  เกล็นน์ เมอร์รีย์ | คริสตัลพาเลซ | 30 |
| 2013–14 |  รอสส์ มักคอร์แม็ค | ลีดส์ยูไนเต็ด | 28 |
| 2014–15 |  ดารีล เมอร์ฟี | อิปสวิชทาวน์ | 27 |
| 2015–16 |  อันเดร เกรย์ | เบรนต์ฟอร์ด เบิร์นลีย์ | 25 |
| 2016–17 |  คริส วูด | ลีดส์ยูไนเต็ด | 27 |
| 2017–18 |  มาเตจ ไวดรา | ดาร์บีเคาน์ตี | 21 |
| 2018–19 |  ตีมู ปุกกี | นอริชซิตี | 29 |
| 2019–20 |  อาเล็กซานดาร์ มิตรอวิช | ฟูลัม | 26 |
| 2019–20 |  ออลลี่ วัตคินส์ | เบรนต์ฟอร์ด | 26 |
| 2020–21 |  อีวาน โทนีย์ | เบรนต์ฟอร์ด | 31 |
| 2021–22 |  อาเล็กซานดาร์ มิตรอวิช | ฟูลัม | 43 |
| 2022–23 |  ชูบา อักปอม | มิดเดิลส์เบรอ | 28 |
| 2023–24 |  แซมมี ซโมดิกส์ | แบล็กเบิร์นโรเวอส์ | 27 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กฟุตบอลลีกระดับสองของแต่ละประเทศโดยฟีฟ่า |
| --- | --- |
ยูฟ่า:  อีเอฟแอลแชมเปียนชิป1 ·  เซเรียบี ·  ซไวเทอบุนเดิสลีกา ·  เซกุนดาดิบิซิออน1 ·  ลีกเดอ ·  เอร์สเตอดีวีซี ·  ลีกาปูร์ตูกัลโดยช์ ·  ชาลเลนเจอร์โปรลีก ·  รัสเซียนฟุตบอลเนชันนัลลีก ·  ยูเครนเนียนเฟิสต์ลีก ·  ทีเอฟเอฟ เฟิสต์ลีก ·  แชลเลนจ์ลีก ·  ซไวเทอลีกา
เอเอฟซี:  เจลีก 2 ·  เคลีก 2 ·  ลีกวัน ·  ไทยลีก 21 ·  เนชันนัลพรีเมียร์ลีก2 ·  ไอ-ลีก
คอนคาแคฟ:  ยูเอสแอลแชมเปียนชิป2 ·  Ascenso MX
คอนเมบอล:  แซรีอีเบ ·  Primera B Nacional
โอเอฟซี:  NRFL Premier
ซีเอเอฟ:  อียิปต์เซคันส์ดิวิชัน ·  National First Division
อดีต:  โซเวียตเฟิสต์ลีก ·  อังกฤษ (ฟุตบอลลีกเฟิสต์ดิวิชัน · ฟุตบอลลีกเซคันด์ดิวิชัน) ·  เบลเจียนเซคันด์ดิวิชัน
1เฮดทูเฮด = ในกรณีที่แต้มเท่ากัน ดูตัวต่อตัว ถ้าใน 2 นัด ทีมไหนที่ยิงประตูได้มากกว่าชนะ แต่ในกรณีที่ประตูเท่ากันให้ดูอเวย์โกลว์ 2ไม่มีการเลื่อนชั้น/ตกชั้น
ถ้วยรางวัลอีเอฟแอลแชมเปียนชิป
กาแฟโมคา

| --- | --- |
โมคาและชั้นของเอสเปรสโซ
ชื่ออื่น: Mocaccino, mochaccino, mochachino
ประเภท: เครื่องดื่ม (ร้อนและเย็น), กาแฟนม
แหล่งกำเนิด: เยเมน
ส่วนผสมหลัก: ช็อกโกแลต, เอสเปรสโซ, และนมร้อน
รูปแบบอื่น: โมคาขาว
 ตำราอาหาร: กาแฟโมคา
โมคาแบบที่มีเอสเปรสโซอยู่บนช็อกโกแลตร้อน
กาแฟโมคา หรือ กาแฟมอคา (อังกฤษ: caffè mocha) หรือ โมกัชชีโน (อิตาลี: mocaccino) เป็นเครื่องดื่มกาแฟที่คล้ายกับกัฟเฟลลัตเต กล่าวคือ มีเอสเปรสโซ 1/3 ส่วน และนมร้อน 2/3 ส่วน แต่แตกต่างกันที่กาแฟโมคาจะมีส่วนผสมของช็อกโกแลตด้วย โดยมักจะใส่ในรูปน้ำเชื่อมช็อกโกแลต เสิร์ฟได้ทั้งแบบร้อนและแบบเย็นใส่น้ำแข็ง มักมีวิปครีมปิดหน้า
คำว่า "โมคา" ยังหมายถึงกาแฟอะแรบิกาชนิดหนึ่ง ซึ่งปลูกอยู่บริเวณเมืองท่าโมคาในประเทศเยเมน กาแฟโมคามีสีและกลิ่นคล้ายช็อกโกแลต (แม้ว่าจะไม่มีส่วนประกอบของช็อกโกแลตในโมคาเลยก็ตาม) อันเป็นเอกลักษณ์ที่ทำให้กาแฟโมคาเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย
ดูเพิ่ม

กัปปุชชีโน
กัฟเฟลลัตเต
เอสเปรสโซ
| ด ค กกาแฟ |
| --- | --- |
หัวข้อ:  เศรษฐศาสตร์  การค้าโดยชอบธรรมของกาแฟ  ผลกระทบต่อสุขภาพ  ประวัติศาสตร์ 
การผลิต:  กระบวนการผลิตกาแฟ  แหล่งปลูกกาแฟ 
ชนิดและสายพันธุ์:  รายชื่อพันธุ์กาแฟ  อะแรบิกา  ชาริเยอร์  โรบัสตา  ใบใหญ่ (ไลเบริกา) 
ส่วนประกอบ:  Cafestol  Caffeic acid  กาเฟอีน  เมล็ดกาแฟ  Furan-2-ylmethanethiol 
กระบวนการผลิตกาแฟ:  การคั่วเมล็ดกาแฟ  การสกัดกาเฟอีน  การบำบัดน้ำเสีย  การคั่วกาแฟที่บ้าน 
การจัดเตรียม/การผลิต:  กาแฟกระป๋อง  กาแฟชงเย็น  กาแฟตุรกี  กาแฟแบบหยดร้อน  กาแฟสำเร็จรูป  กาแฟอาหรับ  เครื่องชงกดกาแฟแบบฝรั่งเศส  เครื่องชงกาแฟ  เครื่องชงกาแฟแบบชะสกัด  เครื่องชงกาแฟแบบเป็นกาหยด  เครื่องชงกาแฟแบบสุญญากาศ  เครื่องชงกาแฟแบบเอสเปรสโซ  เจซแว  เจอเบอนา  ชอร์เรอาดอร์  น็อกบ็อกซ์  ภาชนะบรรจุกาแฟแบบใช้ครั้งเดียว  หม้อชงกาแฟโมคา  เอสเปรสโซ ดอปปีโย  ริสเตรตโต  ลุงโก  แอโรเพรสส์ 
ประเภทของกาแฟ:  อัฟโฟกาโต  คัฟแฟะอาเมรีคาโน  Bica  Bicerin  แบล็ค รัสเชี่ยน  กาแฟเวียดนาม  กาเฟโอแล  กาเฟเดโอยา  กาเฟกอนเลเช  Caffè crema  Café Cubano  โมคา  Café Touba  Caffè corretto  Café com Cheirinho  คัฟแฟะมัคคียาโต  คัปปุชชีโน  การาฆิโย  กาแฟนม  กอร์ตาโด  กาแฟไข่  เอสเปรสโซ  แฟลตไวต์  แฟรปพัชชีโน  กาเลา  Garoto  Greek frappé coffee  กาแฟเย็น  กาแฟกรองอินเดีย (มัทราส)  Ipoh white coffee  กาแฟไอริช  Karsk  กาแฟขี้ชะมด  Kopi tubruk  คัฟเฟลลัตเต  ลัตเตมัคคียาโต  Liqueur coffee  ลองแบล็ก  Lungo  Mazagran  โอเลี้ยง  Red eye  ริสเตรตโต  Rüdesheimer Kaffee  Tenom coffee  กาแฟขาว  White Russian  กาเฟกอนเลเช  Wiener Melange  ยฺวิ้นเยิ้ง  กาแฟทัลโกนา 
วิถีชีวิต:  บาริสตา  Caffè sospeso  Coffee ceremony  CoffeeCon  Coffee culture  Coffee cupping  Coffee Palace  ร้านกาแฟ  ฟิก้า  โกปี๊เตี่ยม  Latte art  Viennese coffee house 
เครื่องดื่มทดแทน:  Barley coffee  ชาข้าวบาร์เลย์  Barleycup  Caro  กาแฟธัญพืช  Chicory  Dandelion coffee  Inka  Maya nut  Postum  Qishr
กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

พื้นที่บริเวณกรุงเทพมหานครในปัจจุบัน เดิมเป็นที่ตั้งของเมืองธนบุรีศรีมหาสมุทร ชาวต่างชาติเรียกกันว่า "บางกอก" มาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา มีความสำคัญเนื่องจากเป็นเส้นทางออกสู่ทะเลและติดต่อค้าขายกับอาณาจักรต่าง ๆ เป็นเมืองหน้าด่านขนอน คอยดูแลเก็บภาษีกับเรือสินค้าทุกลำที่ผ่านเข้าออก ส่วนบริเวณปากน้ำตรงอ่าวไทย เรียกกันว่า "นิวอัมสเตอร์ดัม" มีชุมชนใหญ่และโกดังของชาวต่างประเทศไว้สำหรับพักสินค้า ปัจจุบันคือพื้นที่บริเวณอำเภอพระประแดง
ที่มาของคำว่า "บางกอก" นั้น มีข้อสันนิษฐานว่าอาจมาจากการที่แม่น้ำเจ้าพระยาคดเคี้ยวไปมา บางแห่งมีสภาพเป็นเกาะเป็นโคก จึงเรียกกันว่า "บางเกาะ" หรือ "บางโคก" หรือไม่ก็เป็นเพราะบริเวณนี้มีต้นมะกอกอยู่มาก จึงเรียกว่า "บางมะกอก" โดยคำว่า "บางมะกอก" มาจากวัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร ซึ่งเป็นชื่อเดิมของวัดดังกล่าว และต่อมากร่อนคำลงจึงเหลือแต่คำว่าบางกอก
ต่อมาเมื่อถึงคราวเสียกรุงศรีอยุธยาใน พ.ศ. 2310 หลังการกอบกู้อิสรภาพจากพม่าสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงสถาปนาเมืองธนบุรีศรีมหาสมุทรให้เป็นราชธานีแห่งใหม่ เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2313 ครั้นสิ้นรัชกาลสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2325 สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (ทองด้วง) ได้ขึ้นเสวยราชสมบัติ ทรงพระนามว่าพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี มีพระราชดำริว่า "ฟากตะวันออกของกรุงธนบุรีมีชัยภูมิดีกว่าตะวันตก เพราะมีลำน้ำเป็นขอบเขตอยู่กว่าครึ่ง หากข้าศึกยกมาติดถึงชานพระนคร ก็จะต่อสู้ป้องกันได้ง่ายกว่าอยู่ข้างตะวันตก" จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างกรุงรัตนโกสินทร์ขึ้นทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยาให้เป็นราชธานีแห่งใหม่ โดยสืบทอดศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมจากพระราชวังหลวงของกรุงศรีอยุธยา
พระองค์มีพระบรมราชโองการให้พระยาธรรมาธิกรณ์กับพระยาวิจิตรนาวี เป็นแม่กองคุมช่างและไพร่ไปวัดกะที่ดินเพื่อสร้างพระนครใหม่ในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2325 ทรงประกอบพิธียกเสาหลักเมือง เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 6 ขึ้น 10 ค่ำ ย่ำรุ่งแล้ว 9 บาท (54 นาที) ปีขาล จ.ศ. 1144 จัตวาศก ตรงกับวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2325 เวลา 6.54 น. และทรงประกอบพระราชพิธีปราบดาภิเษกในวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2325
ต่อมาในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเปลี่ยนชื่อพระนครจาก บวรรัตนโกสินทร์ เป็น อมรรัตนโกสินทร์ และมีฐานะในการปกครองส่วนท้องถิ่นเป็น จังหวัดพระนคร
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ตัดถนนใหม่ขึ้น ทรงดำริให้ตัดถนนเจริญกรุง เป็นถนนเส้นแรกในกรุงเทพมหานคร ก่อสร้างเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2404 และเปลี่ยนรูปแบบผังเมืองกรุงเทพมหานครเฉกเช่นอารยประเทศ เนื่องจากในสมัยนั้นสยามประเทศถูกคุกคามจากมหาอำนาจยุโรป และตรงจุดนี้เป็นหนึ่งในข้ออ้างที่มหาอำนาจนำมาใช้เพื่อแทรกแซงและคุกคามสยามประเทศ ภายหลัง ต่างชาติยุโรปเองได้ยอมรับกรุงเทพมหานครว่า เป็นหนึ่งในเมืองที่มีผังเมืองงดงามที่สุดในโลกในสมัยนั้น
ต่อมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2514 รัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจรได้รวม จังหวัดพระนคร และ จังหวัดธนบุรี เข้าด้วยกันเป็น นครหลวงกรุงเทพธนบุรี และภายหลังการปรับปรุงการปกครองใหม่เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2515 จึงได้เปลี่ยนเป็นชื่อเป็น กรุงเทพมหานคร แต่นิยมเรียกกันว่า กรุงเทพฯ หรือชื่อเรียกชื่อย่อเป็น กทม.
ใน พ.ศ. 2554 กรุงเทพมหานครได้รับการประกาศจากองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ ให้เป็นเมืองหนังสือโลก (World Book Capital) ประจำปี พ.ศ. 2556 กรุงเทพมหานครติดอันดับที่ 102 เมืองน่าอยู่ของโลก จัดอันดับโดย The Economist Intelligence Unit