stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โยอาโซบิ
มิวสิกวิดีโอ

| มิวสิกวิดีโอ | ปี | ผู้กำกับ | ความยาว | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| "โยรุนิคาเกรุ" | 2019 | นีนะ ไอ | 4:36 |  |
| "อาโนะยูเมะโอะนาซตเตะ" | 2020 | โค-รง โคโรโนซูเกะ | 4:00 |  |
| "เฮลเซียน" | 2020 | โทชิตากะ ชิโนดะ | 3:23 |  |
| "ทาบุง" | 2020 | ซาโฮะ นันโจ | 4:24 |  |
| "กุนโจ" | 2020 | อัตสึชิ มากิโนะ | 4:23 |  |
| "ฮารูกะ" | 2020 | คานาเอะ อิซูมิ | 4:05 |  |
| "ไคบุตสึ" | 2021 | รินะ มิตสึซูมิ | 3:29 |  |
| "อังกอร์" | 2021 | บุง | 4:42 |  |
| "ยาซาชีซูอิเซ" | 2021 | โคเฮ คาโดวากิ | 3:40 |  |
คอนเสิร์ตและผลงานอื่น > คอนเสิร์ต

คีปเอาต์เทียเตอร์ (2021)
คอนเสิร์ตและผลงานอื่น > หนังสือรวมบทความ

โยอาโซบิโนเวลส์: โยรุนิคาเกรุ (ญี่ปุ่น: 夜に駆ける YOASOBI小説集 อังกฤษ: Yoasobi Novels: Yoru ni Kakeru, 18 กันยายน ค.ศ. 2020) ISBN: 978-4575243215
คอนเสิร์ตและผลงานอื่น > รายการวิทยุ

โยอาโซบิโนะออลไนต์นิปปอนเอ็กซ์ (ญี่ปุ่น: YOASOBIのオールナイトニッポンX; โรมาจิ: Yoasobi's All Night Nippon X, 2021–)
การเสนอชื่อเข้ารับรางวัล

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| องค์กรผู้มอบรางวัล | ปี | สาขา | ผลงานที่เสนอชื่อ | ผล | อ้างอิง |
| บิลบอร์ดเจแปนมิวสิกอะวอดส์ | 2020 | ฮอต 100 แห่งปี | "โยรุนิคาเกรุ" | ชนะ |  |
| เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์เจแปน | 2020 | เพลงแห่งปี | "โยรุนิคาเกรุ" | ชนะ |  |
| สเปซชาวเวอร์มิวสิกอะวอดส์ | 2021 | เพลงแห่งปี | "โยรุนิคาเกรุ" | ชนะ |  |
| เจแปนโกลด์ดิสก์อะวอร์ด | 2021 | ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม | โยอาโซบิ | ชนะ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เอเรกิออน

เอเรกิออน (Eregion) คือชื่ออาณาจักรเอลฟ์ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในหนังสือ ซิลมาริลลิออน และ Unfinished Tales  ชื่อ 'เอเรกิออน' เป็นภาษาซินดาริน ซึ่งในภาษาเวสทรอนเรียกว่า ฮอลลิน (Hollin) เนื่องจากบริเวณนั้นมีต้นฮอลลี่อยู่มาก (ereg หมายถึง ต้นฮอลลี่ มีรากศัพท์จากคำว่า EREK- หมายถึงหนามแหลมคม)
อาณาจักรเอเรกิออนก่อตั้งขึ้นโดยเอลฟ์ชาวโนลดอร์ หลังจากแผ่นดินเบเลริอันด์ล่มจมลงสู่ใต้สมุทรเมื่อสิ้นสุดยุคที่หนึ่ง ชาวโนลดอร์ที่หลงเหลือได้เดินทางข้ามเอเรียดอร์ และตั้งอาณาจักรแห่งนี้ขึ้นที่เชิงเทือกเขาฮิธายเกลียร์ ทางฟากตะวันตก ใกล้กับอาณาจักรมอเรียของเหล่าคนแคระ  เมืองหลวงของเอเรกิออนชื่อว่า โอสต์-อิน-เอดิล (Ost-in-Edhil) ได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงแห่งรัตนากร เนื่องจากเป็นแหล่งชุมนุมของช่างอัญมณีฝีมือดีของชาวโนลดอร์จำนวนมาก
ในบันทึกงานประพันธ์ของโทลคีน ไม่มีส่วนใดระบุถึงกษัตริย์หรือผู้นำของชาวเอเรกิออน แต่อาจสันนิษฐานได้ว่า ผู้ปกครองเอเรกิออนน่าจะเป็น กาลาเดรียลกับเคเลบอร์น เนื่องจากกาลาเดรียลเป็นเชื้อพระวงศ์โนลดอร์ชั้นสูงเพียงคนเดียวที่เดินทางกลับมาจากอามันและยังมีชีวิตอยู่  หรือมิฉะนั้นก็อาจเป็น เคเลบริมบอร์ บุตรของคูรูฟิน หลานของเฟอานอร์ ซึ่งได้สืบทอดฝีมือช่างชั้นสูงมาจากเฟอานอร์ด้วย  งานศึกษาวรรณกรรมของโทลคีนทั่วไปเชื่อว่า ผู้ปกครองเอเรกิออนคือ เคเลบริมบอร์
ในยุคที่สอง เซารอนในร่างแปลง 'อันนาทาร์' ได้เข้ามาร่วมสมาคมกับเหล่าช่างแห่งโอสต์-อิน-เอดิล และได้สอนให้พวกเขาสร้าง แหวนแห่งอำนาจ ขึ้น พวกเอลฟ์สร้างแหวนแห่งอำนาจขึ้นครั้งแรกจำนวน 16 วง หลังจากนั้นเซารอนแอบกลับไปยังมอร์ดอร์ และสร้างแหวนเอกธำมรงค์ขึ้นจากไฟใต้พิภพที่โอโรดรูอิน  ระหว่างนั้น เคเลบริมบอร์ได้สร้างแหวนแห่งเอลฟ์ ขึ้นอีก 3 วง โดยที่เซารอนไม่ล่วงรู้
หลังจากเซารอนสร้างแหวนเอกสำเร็จ และสวมแหวนนั้น พวกเอลฟ์จึงได้รู้ว่าตัวตนที่แท้ของอันนาทาร์ คือใคร เคเลบริมบอร์รีบส่งแหวนเอลฟ์สามวงไปเสียให้พ้น ส่วนเซารอนก็ยกทัพออร์คมาโจมตีเอเรกิออนเพื่อแก้แค้นพวกเอลฟ์
สงครามเอเรกิออน

สงครามเอเรกิออนเกิดขึ้นเมื่อเซารอนยกทัพจากมอร์ดอร์มาโจมตีอาณาจักรเอเรกิออนเพื่อแก้แค้นพวกเอลฟ์ แต่ชาวเอเรกิออนล้วนเป็นช่างฝีมือ ไม่ใช่นักรบ พวกเขาจึงอยู่ในสถานการณ์ย่ำแย่ คนแคระแห่งคาซัดดูมส่งทัพมาช่วยเหลือ แต่ก็ถูกเซารอนตีโต้อย่างหนักจนต้องถอยทัพกลับไปและปิดประตูตะวันตกเสีย
ทัพเอลฟ์ของกษัตริย์กิล-กาลัดจากลินดอน ส่งมาช่วย โดยมีเอลรอนด์ เป็นผู้นำทัพ แต่ไม่สามารถตีฝ่าวงล้อมทัพของมอร์ดอร์เข้าไปได้ จนเมื่อเคเลบอร์นนำชาวเอเรกิออนตีฝ่าออกมา เอลรอนด์จึงพาผู้คนทั้งหมดหนีไปยังหุบเขาอิมลาดริส ตั้งหลักป้องกันตัวอยู่ที่นั่นโดยทัพมอร์ดอร์ไม่สามารถบุกเข้าไปได้
เคเลบริมบอร์เสียชีวิตในการศึกครั้งนี้ เมื่อทัพหนุนของเซารอนยกตามขึ้นมา ทัพมนุษย์ชาวนูเมนอร์ก็ยกมาช่วย โดยเดินทางขึ้นมาจากทางใต้ ตีกระหนาบทัพมอร์ดอร์โดยมีทัพของเอลรอนด์ตีกระหนาบทางด้านเหนือ ทำให้เซารอนพ่ายแพ้ในสงครามคราวนี้ แต่เมืองเอเรกิออนก็เสียหายหนักจนไม่สามารถฟื้นฟูได้อีกแล้ว
ชาวโนลดอร์ในเอเรกิออนแยกย้ายกันไปลี้ภัยอยู่ที่ลินดอน ที่อิมลาดริส (ริเวนเดลล์) และที่ลอธลอริเอน
โซนูซ

| โซนูซ زنوز |
| --- | --- |
นคร

โซนูซ
พิกัด:  38°35′16″N 45°49′52″E﻿ / ﻿38.58778°N 45.83111°E﻿ / 38.58778; 45.83111
ประเทศ:  อิหร่าน
จังหวัด: อาเซอร์ไบจานตะวันออก
เทศมณฑล: แมแรนด์
อำเภอ: กลาง
สถาปนา: 3800 ปีก่อน ค.ศ.
ประชากร (2016)
 • ทั้งหมด: 2,465 คน
เขตเวลา: UTC+3:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
โซนูซ (เปอร์เซีย: زنوز; อาเซอร์ไบจาน: Zunuz) เป็นนครในอำเภอกลาง เทศมณฑลแมแรนด์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน
ประชากร

จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 นครนี้มีประชากร 2,618 คนใน 826 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 มีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 2,626 คนใน 802 ครัวเรือน สำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 มีประชากรลดลงเหลือ 2,465 คนใน 843 ครัวเรือน
อำเภอปากพนัง

| อำเภอปากพนัง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Pak Phanang
ตลาด100ปีเมืองปากพนัง วิสัยทัศน์แม่น้ำปากพนัง ประตูระบายน้ำอุทกวิภาชประสิทธิ แหลมตะลุมพุก
คำขวัญ: รังนกเลื่องชื่อ ร่ำลือขนมลา   โอชาไข่ปลากระบอก ส่งออกกุ้งกุลาดำ   ออกพรรษาไหว้พระลาก นิยมมากแข่งเรือเพรียว
แผนที่จังหวัดนครศรีธรรมราช เน้นอำเภอปากพนัง
พิกัด: 8°21′30″N 100°12′24″E﻿ / ﻿8.35833°N 100.20667°E﻿ / 8.35833; 100.20667
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครศรีธรรมราช
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 450.45 ตร.กม. (173.92 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 97,153 คน
 • ความหนาแน่น: 215.68 คน/ตร.กม. (558.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 80140, 80330 (เฉพาะตำบลคลองน้อย ชะเมา และเกาะทวด), 80370 (เฉพาะตำบลปากพนังฝั่งตะวันตก บ้านใหม่ คลองกระบือ และหูล่อง)
รหัสภูมิศาสตร์: 8012
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอปากพนัง หมู่ที่ 2 ถนนชายทะเล ตำบลปากพนังฝั่งตะวันออก อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช 80140
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ปากพนัง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอปากพนังตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอหัวไทร อำเภอเชียรใหญ่ และอำเภอเฉลิมพระเกียรติ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
เหตุการณ์สำคัญ

(1).พายุโซนร้อนแฮเรียต เป็นพายุที่สร้างความเสียหายให้กับประเทศไทยอย่างไม่เคยมีมาก่อน โดยเมื่อเดือนตุลาคม ปีพ.ศ. 2505 พายุโซนร้อนแฮเรียตพัดขึ้นฝั่งที่แหลมตะลุมพุก อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งเหตุการณ์ในครั้งนั้นยังคงเป็นที่จดจำมาถึงทุกวันนี้
(2).พายุโซนร้อนปาบึก (พ.ศ. 2562) (T1901, 36W) – พายุลูกแรกของปี 2562 ที่พัดขึ้นฝั่งที่อำเภอปากพนังจังหวัดนครศรีธรรมราชเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2562 ส่งผลให้มีฝนตกหนัก ลมแรงและคลื่นสูงในพื้นที่ภาคใต้และบ้านเรือนของชาวบ้านได้รับความเสียหายเป็นจำนวนมาก
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอปากพนังแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 18 ตำบล 143 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ปากพนัง | Pak Phanang | – | 9,460 |   |
| 2. | คลองน้อย | Khlong Noi | 19 | 10,972 |   |
| 3. | ป่าระกำ | Pa Rakam | 11 | 4,445 |   |
| 4. | ชะเมา | Chamao | 7 | 3,429 |   |
| 5. | คลองกระบือ | Khlong Krabue | 13 | 5,695 |   |
| 6. | เกาะทวด | Ko Thuat | 8 | 5,126 |   |
| 7. | บ้านใหม่ | Ban Mai | 8 | 3,755 |   |
| 8. | หูล่อง | Hu Long | 7 | 5,768 |   |
| 9. | แหลมตะลุมพุก | Laem Talumphuk | 4 | 1,947 |   |
| 10. | ปากพนังฝั่งตะวันตก | Pak Phanang Fang Tawantok | 4 | 8,859 |   |
| 11. | บางศาลา | Bang Sala | 9 | 2,462 |   |
| 12. | บางพระ | Bang Phra | 4 | 6,446 |   |
| 13. | บางตะพง | Bang Taphong | 4 | 985 |   |
| 14. | ปากพนังฝั่งตะวันออก | Pak Phanang Fang Tawan-ok | 8 | 11,424 |   |
| 15. | บ้านเพิง | Ban Phoeng | 8 | 2,946 |   |
| 16. | ท่าพยา | Tha Phaya | 10 | 4,573 |   |
| 17. | ปากแพรก | Pak Phraek | 9 | 3,347 |   |
| 18. | ขนาบนาก | Khanap Nak | 10 | 4,804 |   |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอปากพนังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองปากพนัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากพนังทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลหูล่อง ตำบลปากพนังฝั่งตะวันตก ตำบลบางพระ และตำบลปากพนังฝั่งตะวันออก
เทศบาลตำบลเกาะทวด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะทวดทั้งตำบล
เทศบาลตำบลชะเมา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชะเมาทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบางพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางพระ (นอกเขตเทศบาลเมืองปากพนัง)
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองน้อยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลป่าระกำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าระกำทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองกระบือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองกระบือทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านใหม่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหูล่อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหูล่อง (นอกเขตเทศบาลเมืองปากพนัง)
องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมตะลุมพุก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมตะลุมพุกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลปากพนังฝั่งตะวันตก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากพนังฝั่งตะวันตก (นอกเขตเทศบาลเมืองปากพนัง)
องค์การบริหารส่วนตำบลบางศาลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางศาลาและตำบลบางตะพงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลปากพนังฝั่งตะวันออก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากพนังฝั่งตะวันออก (นอกเขตเทศบาลเมืองปากพนัง)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเพิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเพิงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าพญา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าพยาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลปากแพรก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากแพรกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนาก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขนาบนากทั้งตำบล
สถานที่สำคัญทางเศรษฐกิจ

สะพานปลานครศรีธรรมราช เป็นสะพานปลาในกำกับดูแลขององค์การสะพานปลา กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2547
หน้าวัว

| หน้าวัว |
| --- | --- |

Anthurium sp.

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophyta
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
อันดับ:: อันดับขาเขียด 
วงศ์:: วงศ์บอน 
วงศ์ย่อย:: Pothoideae 
เผ่า:: Anthurieae 
สกุล:: หน้าวัว  Schott

ชนิด
 ดูรายชื่อชนิด

ขอบเขตของสกุลหน้าวัว
ชื่อพ้อง
 Podospadix Raf.  Strepsanthera Raf.
หน้าวัว (อังกฤษ: anthurium) เป็นสกุลของพืชในวงศ์บอน มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกา ปัจจุบันกระจายพันธุ์ในเกือบทุกทวีป แต่จะเติบโตได้ดีในภูมิอากาศแบบร้อนหรือร้อนชื้นน (15 - 30 องศาเซลเซียส) จากฐานข้อมูลพืช ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย เต็ม สมิตินันท์ (ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2557) ได้รายงานไว้ว่าเกี่ยวกับ "ชื่อค้นหา" ของคำว่า "หน้าวัว" ในประเทศไทยทั้งหมด 4 ชื่อ คือ
1. หน้าวัวดอก (Flamingo flower หรือ Tail flower) Anthurium × ferrierense Mast. & T. Moore
2. หน้าวัวดอกแดง (Flamingo flower, Pigtail Anthurium หรือ Pigtail flamingo flower) Anthurium scherzerianum Schott
3. หน้าวัวไทย (เจ็ดทิวา, เดหลีใบกล้วย, Madonna lily, Peace lily หรือ Spathe flower) จัดอยู่ในวงศ์เดียวกับหน้าวัว แต่อยู่คนละสกุลกัน โดยหน้าวัวไทยจัดอยู่ในสกุล Spathiphyllum มีชื่อวิทยาศาสตร์ คือ Spathiphyllum cannifolium (Dryand. ex Sims) Schott
4. หน้าวัวใบ (Crystal Anthurium) Anthurium crystallinum Linden ex André
ความหมายของดอกหน้าวัว

คนไทยถือว่าดอกหน้าวัวเป็นดอกไม้อัปมงคลใช้ในงานศพ ไม่เหมาะที่จะมอบให้ในงานวันเกิด แม้ยุคสมัยจะเปลี่ยนไป ดอกหน้าวัวกลายเป็นพืชเศรษฐกิจ แต่ก็ควรจะหลีกเลี่ยงในการให้ในงานมงคล
ดอกหน้าวัว แทนความหมายของการต้อนรับขับสู้ด้วยความยินดี ในโอกาสที่ถูกเชิญไปเป็นแขก ผู้คนก็มักนิยมนำดอกไม้ชนิดนี้ติดไม้ติดมือไปฝากเจ้าของบ้านด้วยนั่นเอง 
ถ้าจะให้เป็นดอกไม้แทนใจแล้วละก็ความหมายของดอกหน้าวัวนั้นก็อาจจะฟังดูเศร้าไปหน่อย และความหมายแทนใจก็คือ “หญิงสาวผู้เหงาเศร้า แต่หยิ่งและทรนงค์ในศักดิ์ศรีของตัวเอง” แต่ถ้าจะให้เป็นดอกไม้แทนความรักแล้วละก็มีความหมายที่ดีไม่แพ้ใครเลยซึ่งความหมายนั่นก็คือ “ความรักที่มั่นคงและอดทน”
การจัดจำแนกหน้าวัวในประเทศไทย

ในประเทศไทยพบหน้าวัว จำนวน 2 ชนิดใหญ่ ๆ คือ
1. Anthurium andraeanum  โดยทั่วไปใช้เป็นพืชตัดดอก มีทั้งหมด 4 สี คือ
1.1 พันธุ์ที่มีจานรองดอกสีขาว เช่น พันธุ์ขาวคุณหนู
1.2 พันธุ์ที่มีจานรองดอกสีชมพู เช่น พันธุ์ศรียาตรา พันธุ์จักรเพชร
1.3 พันธุ์ที่มีจานรองดอกสีแดง พันธุ์ที่นิยมเป็นไม้ตัดดอกของเมืองไทย คือ พันธุ์ดวงสมร (พันธุ์นี้มีลักษณะของจานรองดอกสีแดงเข้ม รูปหัวใจ ปลีมีสีเหลือง เมื่ออายุมากขึ้นถึงแก่จะมีสีขาว)
1.4 พันธุ์ที่มีจานรองดอกสีส้ม เช่น พันธุ์สุหรานากง (มักใช้ประกวด) และพันธุ์ดาราทอง (มักใช้เป็นไม้กระถาง)
2. Anthurium schzerianum  เป็นชนิดที่มีสีของจานรองดอกแตกต่างกัน และไม่ค่อยนิยมปลูกเลี้ยงในไทย เนื่องจากต้องการความเย็นและความชื้นสูงกว่า Anthurium andraeanum ส่วนใหญ่มักพบการปลูกเลี้ยงในสหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส และสวิตเซอร์แลนด์
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ > ลำต้น

หน้าวัวเป็นไม้อายุหลายปี อวบน้ำลำต้นตรง โดยจะมีการแตกหน่อเลื้อยมีการเจริญยอดเดียว
เมื่อยอดเจริญสูงขึ้นอาจพบรากบริเวณลำต้น โดยจะแตกเมือมีความชื้นเพียงพอ เนื่องจากเป็นพืชระบบรากอากาศสามารถดูดน้ำและความชื้นจากอากาศได้ดี
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ > ช่อดอก

ส่วนช่อดอกของหน้าวัวหรือที่เรียกว่า ปลี คือ ส่วนที่เป็นดอกจริง ซึ่งประกอบด้วย ก้านช่อ ซึ่งมีดอกย่อยเล็กเรียงอัดแน่นอยู่บนปลี ดอกย่อยนี้เป็นดอกสมบูรณ์เพศ ที่มีทั้งเกสรเพศผู้และเกสรเพศเมีย อยู่ในดอกเดียวกัน ดอกที่อยู่บนก้านดอกนี้จะมีสีต่างๆหลายสี
เมื่อจานรองดอกคลี่ปลีออกจะมีสีเหลืองอ่อน หรือสีปนแดง ตามสายพันธุ์ ดอกที่อยู่โคนปลีจะเปลี่ยนเป็นสีขาว ไล่ไปปลายปลี แสดงว่า ดอกบาน และเมื่อตุ่มยอดเกสรตัวเมียเริ่มมีน้ำเหนียว ๆ แสดงว่าดอกนั้นพร้อมที่จะผสมเกสรตัวผู้จะบานภายหลังเกสรตัวเมีย ดังนั้นหน้าวัวส่วนใหญ่มักจะไม่ค่อยมีโอกาสผสมตัวเอง ยกเว้นบางสายพันธุ์ นอกจาก นี้เกสรตัวผู้ของหน้าวัวลูกผสมส่วนใหญ่ จะมีเกสรตัวผู้ฟุ้งเมื่ออุณหภูมิเย็น โดยมากมักจะผสมในช่วงฤดูหนาว
การกระจายพันธุ์

การกระจายพันธุ์ดั้งเดิมอยู่ในทวีปอเมริกา ตั้งแต่ตอนเหนือของประเทศเม็กซิโก ไปจนถึงตอนใต้ของประเทศอาร์เจนตินา รวมถึงบางส่วนของแคริบเบียน
ความนิยม

ในสหรัฐ นิยมใช้หน้าวัวพันธุ์สีแดงและสีแดงอ่อนมาก โดยคิดเป็น 80% ส่วนอีก 20% เป็นสีชมพูและสีขาว
ในฝรั่งเศสและสวิตเซอร์แลนด์ นิยมปลูกหน้าวัวพันธุ์สีแดงและสีส้ม
การปลูก

สามารถปลูกลงในกระถางที่มีการรองพื้นด้วย เครื่องปลูกที่โปร่ง เช่น  กาบมะพร้าว ได้
หรือจะไปปลูกบนต้นไม้ ก้อนหินก็ได้เช่นกัน
โดยวิธีการที่นิยมมีดังนี้
การตัดยอด ทำได้เมือ ต้นสูงขึ้นจากระดับเครื่องปลูกและมีราก 2-3 ราก  นำไปปลูกลงในกระถางใหม่โดยใส่ยาเร่งรากเพื่อให้แตก
การแยกหน่อ หน้าวัวบางพันธุ์มีหน่อมาก เช่น พันธุ์ดาราทอง โดยสามารถแยกหน่อลงไปปลูกได้เลยเพราะมีการแตกรากที่สมบูรณ์แล้ว
การตัดต้นชำ  ทำการตัดชำ แล้วนำท่อนพันธุ์ไปใช้ชำในทรายหรืออิฐทุบก้อนเล็ก ๆ ที่ขึ้นอยู่เสมอ จะเกิดต้นใหม่ขึ้นมาตามข้อหรือปล้องนั้น เมื่อต้นมีรากก็แยกไปปลูก
การขยายพันธุ์โดยการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ เป็นวิธีการที่ผลิตหน้าวัวได้เป็นจำนวนมาก แต่มีปัญหาในการทำความสะอาดเนื้อเนื้อ เพราะหน้าวัวเป็นพืชที่ชอบความชื้น ฉะนั้นจึงทำให้มีทั้งเชื้อราและแบคทีเรียตามต้นพันธุ์มาก เมื่อต้นอ่อนเจริญเติบโตในหลอดอาหารเพียงพอที่จะย้ายลงไปปลูกในกระถางได้นำไปเลี้ยงต่อในโรงเรือนที่ชื้นสม่ำเสมอ    โดยในะระยนี้ต้องมีเวลาในการดูแล เอาใจใส่มิฉะนั้นต้นจะตายง่ายโดยการขาดความชื้น
การขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ใช้สำหรับการปรับปรุงพันธุ์เท่านั้น เพื่อให้ได้พันธุ์ใหม่มีลักษณะดีกว่าพันธุ์เดิม โดยมีการผสมเกสรในช่วงฤดูหนาว  แต่มีโอกาสที่หน้าวัวจะติดเมล็ดเองมีน้อย เพราะเกสรตัวผู้และตัวเมียบานไม่พร้อมกัน โดยมากเกสรตัวเมียบานแล้ว จึงมีละอองเกสรตัวผู้ จะบานไล่จากโคนปลี ผู้ที่ทำการผสมจะต้องใช้ พู่กันหรือบนที่สามารรถนำ เกสรตัวผู้ไปผสมได้ หลังจากเมือผสมได้ ปลีจะเริ่มบวมเพราะได้รับการผสมแล้ว รอจนแก่ นำไปเพราะได้
โรคและแมลง

หน้าวัวกับโรคและการรุกรานของแมลง มีดังนี้
โรค
1. โรคใบแห้ง อาจเกิดจากกรณีที่ได้รับแสงมากและนานเกินไป จนส่งผลให้ความชื้นในใบลดลง ทำให้เกิดอาหารแห้งและไหม้ได้ มักเกิดกับใบที่ค่อนข้างแก่ และเป็นใบระดับล่างๆ แต่ในกรณีที่เกิดกับใบที่ยังไม่แก่จัด และไม่ใช่ใบล่าง อาจมีสาเหตุเกิดมาจากเชื้อรา Phytophthora Collectotrichum หรือ Anthracnose
2. โรครากเน่า เกิดจากภาชนะหรืออุกรณ์ในการเพาะปลูกไม่เหมาะสม มีการระบายน้ำและอากาศไม่ดีนัก เป็นแหล่งที่เอื้ออำนวยต่อการเจริญเติบโตของเชื้อรา
3. โรคยอดเน่า มักพบกับหน้าวัวที่ปลูกในโรงเรือนที่อับ การระบายอากาศถ่ายเทไม่ดีเท่าที่ควร และมีเชื้อรา Phytophthora หรือ Bacteria เข้าทำลาย เมื่อเป็นมากเข้าทำให้หน้าวัวตายได้
4. โรคใบด่าง โรคนี้เป็นแล้วทำให้ใบที่เกิดใหม่มีลักษณะหน้าใบด้าน มีขนาดเล็กลง ถ้าต้นไหนเป็นควรกำจัดทิ้งโดยนำไปเผาไฟ
ดังนั้นการปลูกหน้าวัวควรมีโปรแกรมการฉีดยากันรา เดือนละ 1-2 ครั้ง ตอนช่วงฝน อาจฉีดเดือนละ 2 ครั้ง การฉีดยากันรา ไม่ควรใช้อย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้น แต่ควรหมุนเวียนเปลี่ยนกันไป หรือถ้าทราบสาเหตุของโรคเน่ามาจากเชื้อใดก็สามารถเลือกใช้ยาได้ถูกต้อง เชื้อราพวก Phytophthora ก็ใช้พวกไดโฟลาเทน ถ้าเกิดจาก Collectotrichum ใช้เบนเลท และถ้าเกิดจาก Anthracnose ใช้ยาป้องกันกำจัดราชนิดใดก็ได้ ยกเว้นยาพวกกำมะถัน
แมลงและศัตรูพืช
1. เพลี้ยอ่อนและเพลี้ยแป้ง จะดูดน้ำเลี้ยงของส่วนใบและยอด นอกจากนี้ยังสามารถเกิดขึ้นได้ที่ส่วนของดอกเช่นเดียวกัน
2. ไรแดง จะดูดกินน้ำเลี้ยงตามใบและดอก ทำให้เกิดเป็นจุดด่าง
3. ด้วงหรือแมลงปีกแข็ง ชอบกัดกินใบยอดและจานรองดอก (receptacle)
4. หอยทาก ศัตรูอีกชนิดหนึ่งที่ชอบกินใบต้นหน้าวัว ควรเก็บทิ้งให้หมดอย่าทุบให้แตก เพราะตัวเล็กๆ จะเจริญเติบโตต่อไป
ภาพ

ดอกฟลามิงโก
Anthurium polyschistum
Anthurium digitatum ช่อดอก
Anthurium scandens ผลและใบ
Anthurium gracile
Anthurium andraeanum
Anthurium obtusum
Anthurium andraeanum cv. Previa
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หน้าวัว
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q239835  Wikispecies: Anthurium  APDB: 188185  BOLD: 148585  EoL: 39835889  EPPO: 1AURG  FNA: 102072  GBIF: 2872218  GRIN: 777  iNaturalist: 49181  IPNI: 2696-1  IRMNG: 1277898  ITIS: 42558  NCBI: 78377  NZOR: d04e6df8-b6f4-4230-acdd-736449f7fff6  PLANTS: ANTHU  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:329747-2  Tropicos: 40016525 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น
แอนเดอส์ เบห์ริง เบรวิก

| ฟโยตอล์ฟ ฮันเซน |
| --- | --- |
เกิด: Anders Behring Breivik  (1979-02-13) 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 (46 ปี) ออสโล, ประเทศนอร์เวย์
สถานะ: ถูกคุมขัง
ชื่ออื่น: Fjotolf Hansen, Andrew Berwick, Anders Behring
ส่วนสูง: 1.83 m (6 ft 0 in)

บทลงโทษ: คุมขังเพื่อความปลอดภัย 21 ปี
รายละเอียด
วันที่: 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ออสโล: 15:25 น. (เวลาออมแสงยุโรปกลาง) อูเตอยา: 17:22–18:34 น. (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
ตำแหน่ง: ออสโลและอูเตอยา ประเทศนอร์เวย์
เป้าหมาย: สมาชิกพรรคแรงงานนอร์เวย์และวัยรุ่น
ตาย: 77 คน (8 คนที่ออสโล, 69 คนที่อูเตอยา)
บาดเจ็บ: 319 คน
: ระเบิดติดรถแอนโฟ ปืนไรเฟิล Ruger Mini-14 ปืนสั้น Glock 34
 
ฟโยตอล์ฟ ฮันเซน (นอร์เวย์: Fjotolf Hansen; เกิด 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522) รู้จักตามชื่อเกิดว่า แอนเดอส์ เบห์ริง เบรวิก (Anders Behring Breivik, เสียงอ่านภาษานอร์เวย์: [ˈɑ̂nːəʂ ˈbêːrɪŋ ˈbræ̂ɪviːk] ไฟล์:No-Anders Behring Breivik.ogg, อันเดิช เบห์ริง บไรวีก) และในนามแฝง แอนดรูว์ เบอร์วิก (อังกฤษ: Andrew Berwick) เป็นมือสังหารหมู่และผู้ก่อการร้ายชาวนอร์เวย์ ในเหตุระเบิดและกราดยิงหมู่ต่อเนื่องเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 เขาได้วางระเบิดอาคารของรัฐในกรุงออสโล ซึ่งส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตแปดศพ และก่อเหตุกราดยิงที่ค่ายสันนิบาตเยาวชนกรรมกรของพรรคแรงงานบนเกาะอูเตอยา ซึ่งคร่า 69 ชีวิต ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่น
เบรวิกอธิบายอุดมการณ์ขวาจัดของเขาในบทคัดย่อต้นฉบับ ชื่อ "2083: คำประกาศอิสรภาพยุโรป" ซึ่งเบรวิกได้แจกจ่ายทางอิเล็กทรอนิกส์ในวันก่อเหตุ ในนั้น เขาได้เผยถึงโลกทัศน์ของเขา ซึ่งรวมถึงความกลัวอิสลาม การสนับสนุนขบวนการไซออนิสต์ และคัดค้านเฟมินิสต์ นอกจากนี้ ยังแสดงการสนับสนุนกลุ่มขวาจัด อาทิ สันนิบาตป้องกันอังกฤษ และกำลังกึ่งทหาร อาทิ สกอร์เปียนส์ เบรวิกถือว่าอิสลามและ "มากซิสต์ทางวัฒนธรรม" เป็นศัตรู และสนับสนุนการทำลายล้าง "ยูราเบีย" (Eurabia) และความหลากหลายทางวัฒนธรรมอย่างรุนแรง และการเนรเทศมุสลิมทั้งหมดจากยุโรปตามแบบจำลองของกฤษฎีกาเบเนซ (Beneš decrees) เบรวิกเขียนว่า แรงจูงใจหลักของเขาที่ก่อเหตุร้ายกาจดังกล่าวนี้เพื่อโฆษณาคำประกาศเจตนาของเขา เบรวิกเข้าร่วมบล็อกกลัวอิสลามและชาตินิยมหลายบล็อก รวมทั้ง document.no และเป็นผู้อ่านประจำของ Gates of Vienna, the Brussels Journal และ Jihad Watch
การไต่สวนคดีของเขาเริ่มในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2555 และคำแถลงการณ์ปิดคดีจัดขึ้นในวันที่ 22 มิถุนายน
วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ศาลแขวงออสโลตัดสินว่าเบรวิกจิตปกติและมีความผิดฐานฆาตกรรม 77 ศพ เขาถูกตัดสินคุมขังเพื่อความปลอดภัย (ซึ่งเป็นโทษจำคุกแบบพิเศษ) โดยมีกรอบเวลา 21 ปี และเวลาอย่างต่ำ 10 ปี มีความเป็นไปได้ว่าจะต่อเวลาอีกตราบเท่าที่เขาดูเป็นอันตรายต่อสังคม ซึ่งเป็นโทษสูงสุดในนอร์เวย์ เบรวิกประกาศว่า เขาไม่รับรองความชอบด้วยกฎหมายของศาล และจึงจะไม่อุทธรณ์
อ่านเพิ่ม

Borchgrevink, Aage Storm ["A Norwegian tragedy. Anders Behring Breivik and the roads to Utøya"] En norsk tragedie: Anders Behring Breivik og veiene til Utøya (2012)
Borchgrevink, Aage Storm; Puzey, Guy A Norwegian Tragedy: Anders Behring Breivik and the Massacre on Utøya. 2013. ISBN 9780745672205 (translated from the Norwegian)
["The Mother"] Moren (2013), by Marit Christensen. Christensen claimed that for the last year of Wenche Behring Breivik's life, she had been her confidant, and that the book is based on Christensen's interviews with her. Wenche Behring Breivik hired a lawyer to prevent Christensen from publishing the book. The book was criticized for character assassinations of still living people.
Frydnes, Jørgen Watne ["No man is an island"] Ingen mann er en øy (2021)
Seierstad, Åsne One of Us: The Story of a Massacre in Norway – and Its Aftermath (2013)
Seierstad, Åsne; Death, Sarah. One of us: the story of Anders Breivik and the massacre in Norway. New York: Farrar, Straus & Giroux, 2015. ISBN 9780374277895 (translated from the Norwegian)
Turrettini, Unni; Puckett, Kathleen M. The Mystery of the Lone Wolf Killer: Anders Behring Breivik and the Threat of Terror in Plain Sight. New York: Pegasus Crime, 2015. ISBN 9781605989105
แหล่งข้อมูลอื่น

Manifesto of Anders Behring Breivik Original document and video by Breivik.
Washington Times: The Oslo Terrorist in His Own Words – Summary of Breivik's political beliefs
BBC: Norway attacks: The victims – The eight Oslo bomb victims and the 69 youth camp victims
Daily Telegraph: Trial indictment
Influencing from prison
The government should accept the criticism of the verdict
"Norway: The rich cousin". The Economist. สืบค้นเมื่อ 13 September 2014.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  ฟินแลนด์  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
อื่น ๆ:  IdRef
อำเภอ

อำเภอ เป็นหน่วยการปกครองระดับที่สองในประเทศไทย ลำดับรองมาจากจังหวัด จัดตั้งขึ้นโดยการตราเป็นพระราชกฤษฎีกา มีฐานะเป็นราชการบริหารส่วนภูมิภาค ตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน มีนายอำเภอ เป็นหัวหน้าปกครอง โดยในแต่ละอำเภอจะแบ่งส่วนย่อยออกเป็น ตำบล
ในปัจจุบันประเทศไทยมี 878 อำเภอใน 76 จังหวัด ซึ่งไม่รวม 50 เขตของกรุงเทพมหานคร ตั้งแต่การเปลี่ยนแปลงการบริหารกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2515 จำนวนอำเภอในจังหวัดมีจำนวนต่างกันออกไป ตั้งแต่ 3 อำเภอของจังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสงคราม และจังหวัดภูเก็ต ไปจนถึง 32 อำเภอของจังหวัดนครราชสีมา จำนวนประชากรในแต่ละอำเภอก็มีจำนวนต่างกันไปอีกเช่นกัน เช่น อำเภอเกาะกูด (จังหวัดตราด) มีประชากรเพียง 2,450 คน (พ.ศ. 2557) ขณะที่ อำเภอเมืองสมุทรปราการมีประชากรถึง 525,982 คน อำเภอเกาะสีชัง (จังหวัดชลบุรี) เป็นอำเภอที่มีพื้นที่น้อยที่สุดเพียง 17 ตารางกิโลเมตร ขณะที่อำเภอที่มีพื้นที่มากที่สุด ซึ่งมีประชากรเบาบาง มีภูมิประเทศเป็นภูเขา และมีขนาดใหญ่กว่าจังหวัดบางจังหวัด ได้แก่ อำเภออุ้มผาง (จังหวัดตาก) มีพื้นที่ถึง 4,325.4 ตารางกิโลเมตร
ชื่อของอำเภอต่าง ๆ มักจะไม่ซ้ำกัน ยกเว้นกรณีของอำเภอเฉลิมพระเกียรติ โดยได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นอำเภอกรณีพิเศษใน 5 จังหวัด โดยไม่ผ่านการเป็นกิ่งอำเภอ มีการประกาศจัดตั้งขึ้นเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี
การบริหารงาน

การบริหารงานอำเภอ มีนายอำเภอ เป็นหัวหน้าปกครองบังคับบัญชา และมีหัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอที่กระทรวง กรมส่งมาประจำในอำเภอ และปลัดอำเภอ เป็นผู้ช่วยในการปฏิบัติหน้าที่ มีที่ทำการอยู่ที่ "ที่ว่าการอำเภอ"
การบริหารงาน > นายอำเภอ

นายอำเภอ เป็นตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญ สังกัดกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ประเภทอำนวยการ ระดับสูง (ระดับ 9) มีอำนาจหน้าที่ในการบังคับบัญชาส่วนราชการในอำเภอ และกำกับดูแลการบริหารงานของเทศบาลตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลในสังกัด
การบรรจุและแต่งตั้งนายอำเภอ จะใช้วิธีการสอบคัดเลือกปลัดอำเภอหรือเทียบเท่า (ระดับชำนาญการพิเศษ) เพื่อเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนนายอำเภอ สังกัดวิทยาลัยการปกครอง เป็นเวลาราว 5 เดือน จากนั้นจึงเรียกบรรจุแต่งตั้งตามลำดับผลการเรียนที่สอบได้
การบริหารงาน > ปลัดอำเภอ

ปลัดอำเภอ (เจ้าพนักงานปกครอง) เป็นตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญ สังกัดกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ประเภทวิชาการ ระดับปฏิบัติการ (ระดับ 3-5) ระดับชำนาญการ (ระดับ 6-7) จนถึงระดับชำนาญการพิเศษ (ระดับ 8) มีหน้าที่เป็นผู้ช่วยปฏิบัติงานของนายอำเภอ
การบรรจุและแต่งตั้งปลัดอำเภอ (เจ้าพนักงานปกครอง) ระดับปฏิบัติการ จะใช้วิธีการเปิดสอบแข่งขันจากบุคคลทั่วไปที่มีคุณวุฒิทางด้านนิติศาสตร์ รัฐศาสตร์ รัฐประศาสนศาสตร์ บริหารรัฐกิจ หรือสาขาอื่นๆ ที่กำหนดให้สมัครได้ ส่วนปลัดอำเภอ (เจ้าพนักงานปกครอง) ระดับชำนาญการพิเศษ หรือเรียกว่า "ปลัดอาวุโส" จะใช้วิธีการสอบคัดเลือกเพื่อประเมินเข้าสู่ตำแหน่ง
การบริหารงาน > ที่ว่าการอำเภอ

การบริหารงานของอำเภอตั้งอยู่ในอาคารสำนักงานที่เรียกว่า ที่ว่าการอำเภอ ซึ่งนับเป็นศูนย์กลางของแต่ละอำเภอ ดังนั้น การวัดระยะทางจากถนนก็จะวัดจากที่ว่าการอำเภอเป็นหลัก ที่ว่าการอำเภอมักจะตั้งอยู่ในชุมชนที่ใหญ่ที่สุดของอำเภอ เพื่อให้กลุ่มประชากรในชุมชนที่มีอยู่มากสามารถเดินทางมาติดต่อได้สะดวก