stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รัฐบาลเวียดนามอิสระ
การเมืองและกิจกรรม > กิจกรรม

ใน พ.ศ. 2542 ตำรวจเวียดนามจับกุมสมาชิกของกลุ่ม 38 คน พร้อมด้วยวัตถุระเบิดหนัก 37 กิโลกรัม เพื่อวางระเบิดที่อนุสาวรีย์โฮจิมินห์เพื่อก่อกวนงานฉลองของเวียดนาม ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2543 รัฐบาลเวียดนามอิสระถูกตั้งข้อสงสัยว่าเกี่ยวข้องกับการลอบวางเพลิงสถานทูตเวียดนามในอังกฤษ
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2544 รัฐบาลเวียดนามอิสระถูกตั้งข้อสงสัยวามีส่วนเกี่ยวข้องกับการวางระเบิดสถานทูตเวียดนามในกัมพูชา และในเดือนกันยายน ปีเดียวกันตำรวจฟิลิปปินส์จับกุมตัวผู้ต้องสงสัยที่พยายามวางระเบิดสถานทูตเวียดนามในฟิลิปปินส์และคาดว่าเป็นสมาชิกรัฐบาลเวียดนามอิสระเช่นเดียวกัน
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2544 สมาชิกคนสำคัญของกลุ่มคือ โว สุกวัน ถูกจับในข้อหาพยายามวางระเบิดสถานทูตเวียดนามในประเทศไทย การจับกุมนี้ทำให้รัฐบาลคอมมิวนิสต์ในเวียดนามเรียกร้องให้สหรัฐเลิกให้การสนับสนุนรัฐบาลเวียดนามอิสระ และให้หน่วยตำรวจลับเข้าไปสืบสวนกรณีของ เหงียน ฮูจาญและองค์กรของเขา รวมทั้งแสดงหลักฐานการสนับสนุน โว สุกวันของชาวเวียดนามในสหรัฐ ล่าสุดมีการจับกุมชาวสหรัฐ 3 คน ที่พยายามเข้าไปจัดตั้งสถานีวิทยุกระจายเสียงต่อต้านคอมมิวนิสต์ในเวียดนาม
เศรษฐกิจ

รัฐบาลเวียดนามอิสระมีงบประมาณที่ปรากฏ 1 ล้านเหรียญสหรัฐต่อปี ส่วนใหญ่มาจากการบริจาคของนักธุรกิจชาวเวียดนามทั่วโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

Government of Free Vietnam เก็บถาวร 2006-08-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์ทางการ
Before 5,000 Fellow Countrymen General Nguyen Khanh Took Oath of Office as Government of Vietnam Chief of State เก็บถาวร 2005-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Inauguration Ceremony of The Government of Free Vietnam เก็บถาวร 2004-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Photos)
Vietnam: 37 jailed on terrorism charges BBC NEWS
Government of Free Vietnam Members arrested and sentenced to jail in Vietnam เก็บถาวร 2005-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Terror Made in the U.S.A. เก็บถาวร 2006-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Vietnam Calls O.C. Group Terrorists by Los Angeles Times
Vietnam tries opposition group BBC NEWS
Vietnam court jails US citizens "BBC NEWS"
ลุยอุตลุดไปกับชุดอวกาศ

| ลุยอุตลุดไปกับชุดอวกาศ   |
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: โรเบิร์ต เอ. ไฮน์ไลน์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Have spacesuit -- will travel
ผู้แปล: ยรรยง เต็งอำนวย
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: นิยายวิทยาศาสตร์
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์ Scribner's  สำนักพิมพ์ เอเอสเค มีเดีย
วันที่พิมพ์:  ค.ศ. 1958  พ.ศ. 2549
ดูเพิ่ม

รายชื่อนิยายวิทยาศาสตร์
รายชื่อนิยายวิทยาศาสตร์ไทย
วัดขวัญเมือง

| วัดขวัญเมือง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดขวัญเมือง, วัดบางข่า
ที่ตั้ง: เลขที่ 116 หมู่ที่ 8 ซอยบางกร่าง 14 ทางหลวงชนบท นบ.5038 ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี 11000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระใบฎีกา สมบูรณ์ ปริชาโน
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดขวัญเมือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองอ้อมนนท์ ในหมู่ที่ 8 บ้านวัดขวัญเมือง (บางข่า) ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระใบฎีกา สมบูรณ์ ปริชาโน ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดขวัญเมืองสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2300 ในสมัยอยุธยา ไม่ปรากฏนามและประวัติผู้สร้าง และได้ขนานนามว่า วัดบางข่า ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2452 คณะสงฆ์ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดขวัญเมือง" เมื่อ พ.ศ. 2483
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2452 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2477 กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหาร หอระฆัง ส่วนปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ พระพุทธรูปหินศิลาแลงซึ่งเคยเป็นพระประธานในอุโบสถหลังเก่าสมัยอู่ทองตอนปลาย ภายหลังได้อัญเชิญมาประดิษฐานที่โคนต้นโพธิ์หน้าวัด พระพุทธรูปศิลาแลงในวิหารอีก 5 องค์ จุดเด่นอีกอย่างหนึ่งของวัดคือ ต้นก้ามปูยักษ์อายุ 100 ปี ขนาด 6 คนโอบ
รายนามเจ้าอาวาส

พระสารนาถธรรมาจารย์ (บัว กิตฺติสาโร)
พระใบฎีกา สมบูรณ์ ปริชาโน
วัดขุนคง

| วัดขุนคง |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลขุนคง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดขุนคง เป็นวัดเก่าแก่ ตั้งอยู่หมู่ที่ 5 บ้านขุนคง ตำบลขุนคง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นโบราณสถาน ลำดับ 003640
ประวัติ

วัดขุนคง เดิมเป็นวัดร้างชื่อว่าวัดบ้านหง และต่อมาในยุคพระเจ้ากาวิละ ช่วงยุคเก็บผ้าใส่ซ้าเก็บผ้าใส่เมือง พระองค์ได้นำพวกละว้า จากอำเภอสันป่าตอง มาอยู่ที่หมู่บ้านร้างหมู่บ้านหง โดยมีผู้นำหมู่บ้านคือ ปู่ขุนคง ได้นำชาวบ้านมาพัฒนาสร้างหมู่บ้านขึ้น พร้อมบูรณะวัดร้างบ้านหงและเปลี่ยนชื่อเป็น วัดขุนคงหลวง ตามชื่อผู้นำหมู่บ้าน
วัดขวัญประชา

| วัดขวัญประชา |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดขวัญประชา, วัดตันหยงมะลิ
ที่ตั้ง: ตำบลสุไหงโก-ลก อำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูกัลยาณ์กิตติคุณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดขวัญประชา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสุไหงโก-ลก อำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส
วัดขวัญประชา เดิมชื่อ วัดตันหยงมะลิ เดิมเป็นที่พักสงฆ์อยู่ริมฝั่งแม่น้ำสุไหงโก-ลก เป็นที่ดินสวนผลไม้มีเนื้อที่ราว 17 ไร่ หลังจากนั้นได้ย้ายที่ตั้งวัดมาอยู่ริมถนนสุไหงโก-ลก-แว้ง โดยผู้บริจาคที่ดินคือ นายขวัญ ได้บริจาคที่ดินเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน 67 ตารางวา และมีหนังสืออนุญาตให้สร้างวัดโดยกรมศาสนาอนุญาตให้ นายอนันต์ สุวรรณราช สร้างวัดขึ้นที่บ้านตันหยงมะลิในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2521 ให้ชื่อว่า "วัดขวัญประชา" ปัจจุบันเป็น น.ส. 3ก ได้รับเอกสารสิทธฺ์ เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2527 และเนื้อที่ของวัดนั้นส่วนใหญ่อยู่บนเนื้อที่ทางราชการทำให้เนื้อที่ของวัดเหลือน้อย ดังนั้นนายอนันต์ สุวรรณราช ได้บริจาคที่ดินถวายวัดเพิ่ม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2540
วัดมีเกจิอาจารย์ที่เป็นที่นับถือ คือ หลวงพ่อจันทร์ ชาวบ้านได้สร้างรูปปั้นของท่านเมื่อ พ.ศ. 2530 สร้างด้วยปูน ได้รับบริจาคเงินจากชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านตันหยงมะลิและหมู่บ้านใกล้เคียง ดำเนินการสร้างโดย หลวงพ่อทิ้ง สลังโร
รายนามเจ้าอาวาส

พระต้ม ธมมสโร
พระจันทร์ กิตติโก
พระครูกัลยาณ์กิตติคุณ (28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547–ปัจจุบัน)
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเบนิน

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเบนินทั้งสิ้น 3 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 2 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พระราชวังแห่งอาบอแม |  | จังหวัดซู | วัฒนธรรม: (iii), (iv) | 47.6; พื้นที่กันชน 181.4 | 2528/1985; เพิ่มเติม 2550/2007 |  | 323 |
| กูตามากู ดินแดนของชาวบาตามารีบา (ร่วมกับโตโก) |  | จังหวัดอาตากอรา | วัฒนธรรม: (v), (vi) | 271,826 | 2547/2004; เพิ่มเติม 2566/2023 | ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของประเทศเบนินเมื่อ พ.ศ. 2566 | 1140 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กลุ่มอุทยานดูเบลอเว-อาร์ลี-แปนจารี  (ร่วมกับไนเจอร์และบูร์กินาฟาโซ)  |  | จังหวัดอาตากอรา และจังหวัดอาลีบอรี | ธรรมชาติ: (ix), (x) | 1,714,831; พื้นที่กันชน 1,101,221 | 2539/1996; เพิ่มเติม 2560/2017 | ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของประเทศเบนินเมื่อ พ.ศ. 2560 | 749 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศเบนินมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง
รายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตพลัม

รายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตพลัม (ข้อมูลปี พ.ศ. 2554 เก็บถาวร 2012-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ผลผลิตพลัม (ตัน) |
| --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 5,372,899 |
| 2 |  เซอร์เบีย | 662,631 |
| 3 |  สหรัฐ | 561,366 |
| 4 |  โรมาเนีย | 533,691 |
| 5 |  ชิลี | 296,000 |
| 6 |  ตุรกี | 245,782 |
| 7 |  ฝรั่งเศส | 243,746 |
| 8 |  สเปน | 227,800 |
| 9 |  อินเดีย | 196,900 |
| 10 |  อิตาลี | 194,100 |
| 11 |  อิหร่าน | 167,429 |
| 12 |  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | 155,767 |
| 13 |  ยูเครน | 136,700 |
| 14 |  รัสเซีย | 125,000 |
| 15 |  โปแลนด์ | 120,718 |
| 16 |  อาร์เจนตินา | 105,868 |
| 17 |  เบลารุส | 80,914 |
| 18 |  แอลจีเรีย | 74,406 |
| 19 |  เยอรมนี | 73,000 |
| 20 |  โมร็อกโก | 72,038 |
| 21 |  ออสเตรีย | 71,732 |
| 22 |  อุซเบกิสถาน | 70,000 |
| 23 |  เม็กซิโก | 68,492 |
| 24 |  เกาหลีใต้ | 65,000 |
| 25 |  แอฟริกาใต้ | 60,653 |
| 26 |  ปากีสถาน | 57,470 |
| 27 |  อาร์มีเนีย | 52,000 |
| 28 |  ฮังการี | 51,000 |
| ด ค กอันดับประเทศพิจารณาจากผลผลิตทางการเกษตร |
| --- | --- |
ธัญพืช:  ข้าวบาร์เลย์  บักวีต  ข้าวโพด  (การส่งออก)  ข้าวฟ่าง  ข้าวโอ๊ต  ข้าว  ข้าวไรย์  ข้าวฟ่างสกุลซอร์กัม  ข้าวทริทิเคลี  ข้าวสาลี  (การส่งออก) 
ผลไม้:  แอปเปิล  เอพริคอต  กล้วย  ผลไม้สกุลส้ม ส้ม  พลัม  สาลี่  องุ่น  มะม่วง  มะเขือเทศ 
ผัก:  อาร์ทิโชก  หัวหอม  มันฝรั่ง  เรปซีด  เมล็ดถั่วเหลือง  แตงกวา 
อื่น ๆ:  โกโก้  มันสำปะหลัง  กาแฟ  ฝ้าย  ปลา  กระเทียม  นม  ชุเกอร์บีต  อ้อย  เมล็ดทานตะวัน  ชา  ยาสูบ  ไวน์ 
ที่เกี่ยวข้อง:  การชลประทาน  การใช้ที่ดิน 
แม่แบบ:Country lists footer
รายชื่อประเทศเรียงตามจำนวนสายโทรศัพท์ในการใช้งาน
รายการอ้างอิง

Complete list เก็บถาวร 2007-06-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตยูเรเนียม

การส่งออกยูเรเนียมทั่วโลกในปี 2548
ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตยูเรเนียม ข้อมูลจากปี 2557
| ลำดับที่ป | ประเทศ/ภูมิภาค | การผลิตยูเรเนียม (2014)  (ตัน) | การผลิตยูเรเนียม (2011)   (พันปอนด์ U3O8) | % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| - | ทั่วโลก | 56,217 | 139,513 |  |
| 1 |  ประเทศคาซัคสถาน | 23,127 | 46,284 | 41.1 |
| 2 |  ประเทศแคนาดา | 9,134 | 25,434 | 16.2 |
| 3 |  ประเทศออสเตรเลีย | 5,001 | 15,339 | 8.9 |
| 4 |  ประเทศไนเจอร์ | 4,057 | 10,914 | 7.2 |
| 5 |  ประเทศนามิเบีย | 3,255 | 11,689 | 5.8 |
| 6 |  ประเทศรัสเซีย | 2,990 | 1,516 | 5.3 |
| 7 |  ประเทศอุซเบกิสถาน | 2,400 | 6,239 | 4.3 |
| 8 |  สหรัฐอเมริกา | 1,919 | 4,316 | 3.4 |
| 9 |  ประเทศจีน | 1,500 | 2,150 | 2.7 |
| 10 |  ประเทศยูเครน | 926 | 2,210 | 1.6 |
| 11 |  ประเทศแอฟริกาใต้ | 573 | 2,210 | 1.0 |
| 12 |  ประเทศอินเดีย | 385 | 1,040 | 0.7 |
| 13 |  ประเทศมาลาวี | 369 | 1,742 | 0.7 |
| 14 |  ประเทศบราซิล | 231 | 385 | 0.4 |
| 15 |  สาธารณรัฐเช็ก | 193 | 660 | 0.3 |
| 16 |  ประเทศโรมาเนีย | 77 | 200 | 0.1 |
| 17 |  ประเทศปากีสถาน | 45 | 117 | 0.1 |
| 18 |  เยอรมนี | 33 | 52 | 0.1 |
| 19 |  ประเทศฝรั่งเศส | 3 | 18 | 0.0	 			 |
รัฐบาลโชกุนคามากูระ

รัฐบาลโชกุนคามากูระ (ญี่ปุ่น: 鎌倉幕府; โรมาจิ: Kamakura bakufu) เป็นระบอบการปกครองโดยทหารในญี่ปุ่น อันมีประมุขของรัฐบาลคือโชกุน ตั้งแต่ ค.ศ. 1185 (หรือ 1192 อย่างเป็นทางการ) ถึง ค.ศ. 1333 ซึ่งมีเมืองหลวงอยู่ที่คามากูระ
ชื่อยุคคามากูระนั้นมาจากเมืองหลวงของรัฐบาลโชกุน ซึ่งตั้งแต่ ค.ศ. 1203 เป็นต้นไป ตระกูลโฮโจ ครอบครัวของภริยาปฐมโชกุนโยะริโตะโมะ ก็เข้ากุมอำนาจทั้งหมด ในตำแหน่งที่เรียกว่า "ชิกเก็ง" (ผู้สำเร็จราชการแทนโชกุน) โดยใน 135 ปีของยุคนี้มีโชกุนทั้งหมด 9 คนพร้อมด้วย 16 ผู้สำเร็จราชการ
ประวัติศาสตร์ > สถาปนารัฐบาล

ก่อนการสถาปนารัฐบาลโชกุนคามากูระ อำนาจทั้งปวงจะรวมอยู่ที่ราชสำนักขององค์จักรพรรดิเป็นหลัก บุคคลต่าง ๆ ที่ได้รับการแต่งตั้งจะเป็นขุนนางและพรรคพวกที่มีความสัมพันธ์กับราชสำนัก และกิจการทหารก็อยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของรัฐบาลพลเรือน อย่างไรก็ตามหลังจากที่มีชัยชนะเหนือตระกูลไทระ ในศึกเก็งเปะอิ มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ ก็ได้เข้ายึดอำนาจจากชนชั้นสูงในปี ค.ศ. 1185 และได้สถาปนาตนเองขึ้นเป็นโชกุนใน ค.ศ.  1192 พร้อมกับประกาศสถาปนารัฐบาลโชกุนขึ้นปกครองญี่ปุ่น
ประวัติศาสตร์ > การเถลิงอำนาจของตระกูลโฮโจ

ภายหลังการอสัญกรรมของโชกุนโยะริโตะโมะ โฮโจ โทะกิมะซะ ประมุขแห่งตระกูลโฮโจ (ตระกูลของภริยาโชกุน), โฮโจ มะซะโกะ และเหล่าบริวารในอดีตของโยะริโตะโมะ ได้อ้างอำนาจการบริหารราชการแผ่นดินในนามของ "ผู้สำเร็จราชการแทนโชกุน" (ชิกเก็ง) จากโชกุน มิตะโมะโตะ โนะ โยะริอิเอะ บุตรชายคนโตของโชกุนโยะริโตะโมะคนในตระกูลโฮโจก็ดำรงตำแหน่งชิกเก็งนี้แบบสืบสายเลือดต่อมาซึ่งเป็นกลุ่มคนที่ถือครองอำนาจอย่างแท้จริงโชกุนเพียงแต่ให้คำปรึกษาในบางครั้งคราวและเป็นประมุขของรัฐบาลเท่านั้น
ประวัติศาสตร์ > การรุกรานจากมองโกล

บทความหลัก: การรุกรานญี่ปุ่นของมองโกล
จักรวรรดิมองโกล ภายใต้การนำของกุบไล ข่าน ซึ่งกำลังแผ่ขยายอาณาเขตไปอย่างกว้างขวางยากที่ชาติไดในขณะนั้นจะต้านทานได้ ต้องการมีอำนาจเหนือญี่ปุ่น จึงส่งคณะทูตมาถึงสองครั้งเพื่อต้องการให้ญี่ปุ่นแสดงความจงรักภักดีต่อจักรพรรดิมองโกล แต่ก็ได้รับการปฏิเสธจากโทะกิมะซะ ทำให้มองโกลตัดสินใจบุกญี่ปุ่นสองครั้งในปี ค.ศ. 1274 และ 1281 ซึ่งมองโกลพ่ายแพ้ทั้งสองครั้งจากการที่ประสบกับพายุไต้ฝุ่น จากการที่มองโกลสูญเสียไพร่พลและทรัพยากรไปอย่างมหาศาลในศึกครานี้ สร้างความไม่พอใจให้กับกับประชาชน กองทัพและราชสำนักหยวน เป็นผลให้จักรวรรดิมองโกลเริ่มเสื่อมถอยจนล่มสลายในปี ค.ศ. 1368
การปกครอง

เซอิไทโชกุน (征夷大将軍) หรือ คะมะกุระ-โดะโนะ (鎌倉殿) หรือโชกุน เป็นประมุขของรัฐบาลโชกุน ได้รับการแต่งตั้งจากราชสำนักเกียวโต ในยุคคะมะกุระโชกุนเป็นเพียงหุ่นเชิดของชิกเก็งเท่านั้น เป็นตำแหน่งทางพิธีการเพื่อให้รัฐบาลโชกุนยังคงดำเนินต่อไปได้
ชิกเก็ง (執権) หรือผู้สำเร็จราชการแทนโชกุน เป็นผู้นำของมันโดะโกะโระ และเป็นผู้มีอำนาจปกครองประเทศโดยแท้จริง มีตระกูลโฮโจเป็นผู้มีสิทธิ์ขาดในตำแหน่ง
เร็งโช (連署) หรือรองผู้สำเร็จราชการแทนโชกุน มีอำนาจรองลงมาจากชิกเก็ง มีขึ้นครั้งแรกในสมัยของชิกเก็งโฮโจ ยะซุโตะกิ
เฮียวโจ-ชู (評定衆) สภาประกอบด้วยโงะเกะนิงหรือเจ้าผู้ครองแคว้นทั้งหลาย มีอำนาจสูงสุดตัดสินใจเกี่ยวกับกฎหมายและนโยบายต่าง ๆ ของชิกเก็ง ในสมัยหลังมีอำนาจลดลงเนื่องจากชิกเก็งกุมอำนาจเผด็จการไว้แต่ผู้เดียว
ฮิกิซึเกะ-ชู (引付衆) สภามีหน้าที่ตัดสินคดีความต่าง ๆ ระหว่างโงะเกะนิง
มันโดะโกะโระ (政所) สภาประกอบด้วยขุนนางซะมุไร มีหน้าที่แนะนำและลงความเห็นนโยบายของโชกุน มีอำนาจเฉพาะในสมัยของโชกุนมินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ
มงชู-โจ (問注所) สภามีหน้าที่ตัดสินคดีความต่าง ๆ คล้ายกับฮิกิซึเกะ-ชูเพียงแต่เป็นของโชกุน
โงะเกะนิง (御家人) ซะมุไรผู้ถือครองที่ดินที่ได้รับการแต่งตั้งจากรัฐบาลโชกุนส่วนกลาง ได้รับผลประโยชน์จากผลผลิตในที่ดินของตน โดยมีหน้าที่ต้องให้กำลังพลและทรัพยากรในยามที่รัฐบาลกลางต้องการ ตามระบอบศักดินาสวามิภักดิ์ (Feudalism) ประกอบด้วย
จิโต (地頭) ขุนนางซะมุไรผู้ปกครองที่ดินขนาดเล็ก
ชูโง (守護) ขุนนางซะมุไรผู้ปกครองแคว้นใหญ่ ซึ่งประกอบไปด้วยหลายจิโต
โระกุฮะระ ทังได (六波羅探題) เปรียบเสมือนเป็นสาขาสองของรัฐบาลโชกุนในเมืองเกียวโต ตั้งอยู่ในเขตโระกุฮะระ (六波羅) ของเมืองเกียวโต เกิดขึ้นหลังจากสงครามโจคิวเพื่อควบคุมราชสำนักเกียวโต มีผู้นำสองคนได้แก่ คิตะ-โนะ-คะตะ (北方) ดูและส่วนเหนือของเกียวโต และ มินะมิ-โนะ-คะตะ (南方) ดูแลส่วนใต้ของเกียวโต
ชิงเซย์-บุเงียว (鎮西奉行) ผู้ปกครองชิงเซย์ หรือเกาะคีวชู หลังจากการรุกรานญี่ปุ่นของมองโกล จึงได้มีการยกระดับขึ้นเป็น ชิงเซย์-ทังได (鎮西探題)
มิอุชิบิโตะ (御内人) คนรับใช้ประจำตระกูลโฮโจ เรืองอำนาจขึ้นมาในช่วงปลายสมัยคะมะกุระ เช่น ไทระ โนะ โยะริซึนะ นะงะซะกิ เอ็งกิ
รายนามโชกุนคะมะกุระ

| ลำดับ | ภาพ | ชื่อ | ช่วงเวลามีชีวิต | ช่วงเวลาดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ | ค.ศ. 1147–1199 | ค.ศ. 1192–1199 |
| 2 |  | มินาโมโตะ โนะ โยริอิเอะ | ค.ศ. 1182–1204 | ค.ศ. 1202–1203 |
| 3 |  | มินาโมโตะ โนะ ซาเนโตโมะ | ค.ศ. 1192–1219 | ค.ศ. 1203–1219 |
| 4 |  | คูโจ โยริตสึเนะ | ค.ศ. 1218–1256 | ค.ศ. 1226–1244 |
| 5 |  | คูโจ โยริตสึงุ | ค.ศ. 1239–1256 | ค.ศ. 1244–1252 |
| 6 |  | เจ้าชายมูเนตากะ | ค.ศ. 1242–1274 | ค.ศ. 1252–1266 |
| 7 |  | เจ้าชายโคเรยาซุ | ค.ศ. 1264–1326 | ค.ศ. 1266–1289 |
| 8 |  | เจ้าชายฮิซาอากิ | ค.ศ. 1276–1328 | ค.ศ. 1289–1308 |
| 9 |  | เจ้าชายโมริกูนิ | ค.ศ. 1301–1333 | ค.ศ. 1308–1333 |
Minamoto no Yoritomo ไปเกียวโตในช่วงต้นของ รัฐบาลโชกุนคามากูระ
รวิช ไรวินท์

| รวิช ไรวินท์ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: รวิช วงศ์วานิช
เกิด: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2520 (46 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2543 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: รักเกิดในตลาดสด   999-9999 ต่อติดตาย   นางชฎา
สังกัด: อาร์เอส
รวิช วงศ์วานิช หรือ รวิช ไรวินท์ ชื่อเล่น กุ้ง เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2520 เป็นนักแสดงชาวไทย เริ่มมีผลงานราวปี พ.ศ. 2544
ประวัติ

รวิช ไรวินท์ ชื่อเล่น กุ้ง เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2520  เป็นลูกชายคนโต มีน้องสาว 2 คนและน้องชาย 1 คน 
จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสตรีวิทยา 2 และระดับปริญญาตรีที่คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นนักแสดงชาวไทย
กุ้ง เริ่มมีผลงานละครเรื่องแรกคือ "รักเกิดในตลาดสด" กับบท 'จตุรงค์' ต่อด้วย ผีขี้เหงา, วัยร้ายไฮสคูล, วัยร้ายเฟรชชี่ ส่วนด้านภาพยนตร์เคยมีโอกาสได้เล่นภาพยนตร์เรื่อง 999-9999 ต่อติดตาย
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ละครโทรทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- |

| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| 2543 | น้ำใสใจจริง | ณัฐพงศ์ (ป๊อ) | (ช่อง 3) |
| 2544 | รักเกิดในตลาดสด | จตุรงค์ | (ช่อง 7) |
| 2544 | วัยร้ายไฮสคูล | อ๋อง | (ช่อง 3) |
| 2544 | หาดหรรษา | เล็ก | (ช่อง 7) |
| 2544 | เศรษฐีตีนเปล่า |  | (ช่อง 7) |
| 2545 | วัยร้ายเฟรชชี่ | อ๋อง | (ช่อง 3) |
| 2545 | เจ้าชายหัวใจเกินร้อย | โชคชัย | (ช่อง 7) |
| 2546 | ผีขี้เหงา | เบื้อก | (ช่อง 7) |
| 2547 | ภูตพิศวาส | พีท | (ช่อง 7) |
| 2547 | เดือนเดือด | กุหลาบ | (ช่อง 7) |
| 2547 | จับสะใภ้ใส่สกุล | มนัส | (ช่อง 3) |
| 2547 | มนต์รักอสูร | ตี๋ใหญ่ | (ช่อง 3) |
| 2549 | ครั้งหนึ่งเมื่อเรารักกัน |  | (ช่อง 3) |
| 2549 | เหยื่อมาร | สุชาติ (รับเชิญ) | (ช่อง 3) |
| 2549 | ใจเดียว | โป๊งเหน่ง | (ช่อง 7) |
| 2549 | กระดานสีรุ้ง | วิบูลย์ | (ช่อง 7) |
| 2550 | อภิมหึมามหาเศรษฐี | มาโนช | (ช่อง 7) |
| 2551 | หมวยอินเตอร์ | ธนพล จิตตินันท์ (พล) | (ช่อง 7) |
| 2551 | รักซ่อนแค้น | ตี๋ | (ช่อง 3) |
| 2553 | เปรี้ยวตลาดแตก | ปลิว | (ช่อง 7) |
| 2554 | โบ๊เบ๊ | ศักดิ์ชัย (โอ่ง) | (ช่อง 7) |
| 2554 | นายตำรวจตรวจหัวใจ | สิบโทต๋อย | (ช่อง 7) |
| 2555 | วุ่นวายสบายดี | วิทย์ | (ช่อง 3) |
| 2555 | แสบสลับขั้ว | ป๋อง | (ช่อง 7) |
| 2555 | มนต์รักแก้บน | แอนโตนิโอ | (ช่อง 7) |
| 2556 | ยมบาลเจ้าขา | สุวานเลขา | (ช่อง 7) |
| 2556 | วิมานมะพร้าว | หยิก | (ช่อง 7) |
| 2556 | แม่ค้า | ฮ้ง | (ช่อง 7) |
| 2558 | นางชฎา | ชัช | (ช่อง 7) |
| 2559 | ฉันทนาสามช่า | ทรงยศ | (ช่อง 7) |
| 2559 | ยมบาลเจ้าขา ปี 2 (ละครชุด) | สุวานเลขา | (ช่อง 7) |
| 2560 | มายา | สุธี | (ช่อง 7) |
| 2561 | คุณชายไก่โต้ง | หมูเด้ง | (ช่อง 7) |
| 2562 | ไฟหิมะ | ยองอิน (รับเชิญ) | (ช่อง 7) |
| 2564 | บ้านก้านมะยม |  | (ช่อง 3) |
ผลงาน > ภาพยนตร์

999-9999 ต่อติดตาย (2002) รับบท หมูเปรี้ยว
มนต์ผีบอก (2004)
บ้านผีปอบ (2008) รับบท หมอตุ้ย
รายชื่อประเทศเรียงตามจำนวนกองกำลังรักษาสันติภาพของสหประชาชาติ

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศเรียงตามจำนวนกองกำลังรักษาสันติภาพของสหประชาชาติ ที่มีส่วนร่วมในการรักษาสันติภาพ โดยเป็นข้อมูลจากรายงานสหประชาชาติ เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2564
รายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตดีบุก

ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตของดีบุก เป็นข้อมูลจากปี 2557
| ลำดับที่ | ประเทศ | ผลผลิตดีบุก  (ตัน) |
| --- | --- | --- |
|  |  โลก | 296,000 |
| 1 |  ประเทศจีน | 125,000 |
| 2 |  ประเทศอินโดนีเซีย | 84,000 |
| 3 |  ประเทศเปรู | 23,700 |
| 4 |  ประเทศโบลิเวีย | 18,000 |
| 5 |  ประเทศบราซิล | 12,000 |
| 6 |  ประเทศพม่า | 11,000 |
| 7 |  ประเทศออสเตรเลีย | 6,100 |
| 8 |  ประเทศเวียดนาม | 5,400 |
| 9 |  ประเทศมาเลเซีย | 3,500 |
| 10 | สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก | 3,000 |
| 11 |  ประเทศรวันดา | 2,000 |
| 12 |  ประเทศลาว | 800 |
| 13 |  ประเทศรัสเซีย | 600 |
| 14 |  ประเทศไนจีเรีย | 500 |
| 15 |  ประเทศไทย | 200 |
| 16 |  ประเทศอื่นๆ | 100 			 |
แหล่งข้อมูลอื่น

http://minerals.usgs.gov/minerals/pubs/commodity/tin/mcs-2015-tin.pdf
วัดขุนตาลด

| วัดขุนตาลด |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดขุนตาลด, วัดวังมีด
ที่ตั้ง: ตำบลราวต้นจันทร์ อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดขุนตาลด หรือ วัดวังมีด ตั้งอยู่ในตำบลราวต้นจันทร์ อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย
ประวัติวัด

วัดนี้ไม่มีปรากฏความเป็นมาที่แน่นอนนัก พอสรุปได้จากศาสนวัตถุที่พอจะเหลืออยู่ให้เห็นเป็นหลักฐานว่าก่อสร้างขึ้นราว ๆ ยุคสุโขทัยตอนปลาย  และได้ถูกทิ้งล้างเป็นเวลานาน  ต่อมาราวๆปีพ.ศ. 2500 ชาวบ้านได้ค้นพบศาสนวัตถุเก่าแก่  จึงได้ช่วยกันก่อสร้างวัดขึ้นเป็นครั้งแรก
ศาสนสถาน

กุฏิ
ศาลาการเปรียญ
เมรุ
ศาลาธรรมสังเวช
รายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตฟลูออไรต์

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตฟลูออไรต์ ข้อมูลจาก British Geological Survey เมื่อปี พ.ศ. 2549
| ลำดับที่ | ประเทศ/ภูมิภาค | ผลผลิตฟลูออไรต์  (ตัน) |
| --- | --- | --- |
|  |  โลก | 5,500,000 |
| 1 |  ประเทศจีน | 3,000,000 |
| 2 |  ประเทศเม็กซิโก | 936,433 |
| 3 |  ประเทศแอฟริกาใต้ | 240,000 |
| 4 |  ประเทศรัสเซีย | 210,000 |
| 5 |  ประเทศสเปน | 146,946 |
| 6 |  ประเทศมองโกเลีย | 138,000 |
| 7 |  ประเทศนามิเบีย | 132,249 |
| 8 |  ประเทศเคนยา | 132,030 |
| 9 |  ประเทศโมร็อกโก | 115,000 |
| 10 |  ประเทศบราซิล | 63,604 |
| 11 |  สหราชอาณาจักร | 60,000 |
| 12 |  ประเทศเยอรมนี | 53,009 |
| 13 |  ประเทศฝรั่งเศส | 40,000 |
| 14 |  ประเทศโรมาเนีย | 15,000 |
| 15 |  ประเทศเกาหลีเหนือ | 12,000 |
| 16 |  ประเทศอาร์เจนตินา | 8,278 |
| 17 |  ประเทศอียิปต์ | 7,700 |
| 18 |  ประเทศคีร์กีซสถาน | 4,000 |
| 19 |  ประเทศไทย | 3,240 |
| 20 |  ประเทศเวียดนาม | 3,000 |
| 21 |  ประเทศอินเดีย | 2,203 |
| 22 |  ประเทศปากีสถาน | 1,050 |
| 23 |  ประเทศตุรกี | 800 	 |
แหล่งข้อมูลอื่น

British Geological Survey complete list
ฟรองซัวส์ ดูบัวส์

ฟรองซัวส์ ดูบัวส์ (François Du Bois เกิดที่ la Charite-sur-Loire เขต Burgundy ประเทศฝรั่งเศส) มีความสามารถหลายด้าน เช่น เป็นทั้งนักแต่งเพลง นักดนตรีมะริมบะ (marimba) ขณะเดียวกันเป็นทั้งอาจารย์ และนักเขียนหนังสือ
ประวัติ > เปิดตัวในวงการดนตรี

ฟรองซัวส์เริ่มเรียนดนตรีเมื่ออายุ 8 ปี  เริ่มเป็นนักดนตรีมืออาชีพเมื่ออายุ 17 ปี  และตั้งแต่อายุ16ปีถึง26ปีมีประวัติการทำงานด้านดนตรีโดยเป็นนักดนตรีประเภทตีของวงดนตรีออเคส
ตร้า และนักตีกลองของวงดนตรีแจ๊ส ส่วนในวงการดนตรีคลาสสิคนั้น เคยมีประสบการณ์เล่นดนตรีร่วมกับ Lorin Maazel, Olivier Messiaen และ Mstislav Rostropovich  และในวงการดนตรีแจ๊สนั้น เคยเล่นดนตรีร่วมกับ Richard Galliano, Trilok Gurtu, Dominique Di Piazza และ Abbey Lincoln
ประวัติ > มุมมองจากด้านข้าง

เมื่อฟรองซัวส์อายุได้20ปี　 เขาเกิดความรู้สึกขัดแย้งในจิตใจและไม่พึงพอใจกับทักษะการ
เล่นดนตรีของตัวเอง เขารู้สึกว่าการเล่นดนตรีของตัวเองขาดความลุ่มลึก จึงได้ตัดสินใจเดินทางไปที่เบอกิน่าฟาโซ่ (Burkina Faso) ประเทศแอฟฟริกา เพื่อค้นหาใน“สิ่ง”ที่ตัวเองต้องการ แม้ว่าเขาจะต้องผ่านความทรมานจากการติดโรคมาลา
เรีย แต่เขาก็ยังคงยืนหยัดต่อสู้ จนในที่สุดก็ได้ค้นพบสิ่งที่เขาค้นหามาโดยตลอด นั่นก็คือลัทธิ“shamanism”นั่นเอง จากการที่เขาได้เรียนรู้ถึงความถ่องแท้ของดนตรีแอฟฟริกาทำให้ความรู้สึกที่มีต่อดนตรี
ของเขายิ่งลึกชึ้งไปกว่าเดิม หลังจากที่เขาได้กลับไปประเทศฝรั่งเศสแล้วก็ได้มีโอกาสพบปะและร่ำเรียนกับอาจารย์ RayLemaนักแต่งเพลงและนักร้องชาวแอฟฟริกาที่มีชื่อเสียงพร้อมกับเป็นผู้ก่อตั้งคณะ
บัลเล่ห์แห่งชาติซาอีล(ปัจจุบันคือสาธารณรัฐประชาชนคองโก้) จากประสบการณ์ดังกล่าวทำให้ฟรองซัวส์ก้าวเข้าไปสู่ความสมบูรณ์แบบในด้านดนตรียิ่ง
ขึ้น
ประวัติ > ประสบการณ์อาชีพนักดนตรีมะริมบะ (marimba)

ฟรองซัวส์ได้เล่นดนตรีร่วมกับนักไวโอลินชาวแคนาดาชื่อ Helene Collerette (ปัจจุบันเป็น 1st soloist of the Philharmonic Orchestra of Radio France)  หลังจากนั้นเขาได้ร่วมเล่นดนตรีกับนักไวโอลินชาวออสเตรเลียชื่อ Jane Peters (ซึ่งเป็นผู้ได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับ 3 ของการแข่งขันรางวัลไชคอฟสกี้นานาชาติ)  พร้อมกับได้ออกทัวร์คอนเสริทภายในประเทศเยอรมันด้วย  และในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ.1990 ฟรองซัวส์ได้รับการยกย่องถึงกับลงพาดหัวคอลัมน์บทความในนิตยสาร “Mainzer Rhein-Zeitung” อันมีชื่อเสียงด้านการวิพากษ์วิจารณ์ดนตรีที่เข้มงวด ว่าเป็น “นักสุดยอดแห่งไวโอลินและมะริมบะ” หลังจากนั้นเขาก็ได้ร่วมแสดงดนตรีกับนักเปียโนชื่อ Ludovic Selmi โดยได้ออกทัวร์คอนเสริทไปทั่วทุกประเทศในยุโรปรวมทั้งญี่ปุ่นด้วย ซึ่งการเยือนญี่ปุ่นในครั้งนี้เป็นการเยือนครั้งแรกของฟรองซัวส์  ในการแสดงดนตรีร่วมนี้ทำให้ฟรองซัวส์ได้มีโอกาสได้ร่วมทำงานกับวงดนตรีที่มีชื่อเสียง
โด่งดัง “Les Tambours du Bronx”  และหลังจากจบกิจกรรมด้านการแสดงร่วมกัน ฟรองซัวส์ก็หันมาจดจ่อที่การแต่งเพลงและอัดเพลงลงแผ่นซีดี
ประวัติ > กิจกรรมการแสดงดนตรีร่วมอื่นๆ

Marimba/Oboe – แสดงดนตรีร่วมกับ  François Leleux อดีตนักดนตรีโซโลผู้เชี่ยวชาญของวงซิมโฟนี่ออเคสตร้าแห่งสถานีวิทยุบาวาเรียน (วาทยกรโดย Dir. Lorin Maazel)
Marimba/Clarinette – แสดงดนตรีร่วมกับ Patrick Messina นักดนตรีโซโลผู้เชี่ยวชาญของวงออเคสตร้าแห่งประเทศฝรั่งเศส (วาทยกรโดย Dir.   Kurt Mazur)
Marimba/Cello – แสดงดนตรีร่วมกับ Henri Demarquette
Marimba/Shakuhachi (ฟลุ๊ทแบบญี่ปุ่น) – แสดงดนตรีร่วมกับ Yamamoto Hozan นักดนตรีผู้เชี่ยวชาญและอาจารย์ของมหาวิทยาลัยศิลปกรรมและการดนตรีแห่งกรุง
โตเกียว (Tokyou Geijutsu Daigaku)
Marimba/Violine – แสดงร่วมกับผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรี Jean-Marc Philipps-Varjabédian  และอื่นๆ