stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
พระราชประวัติ

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
การทูล: Hans Majestæt  (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Deres Majestæt  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
พระราชประวัติ > วัยเยาว์

กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 1 เป็นพระราชโอรสในเจ้าชายคนุต ลาวาร์ด ดยุกแห่งชเลสวิช กับเจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเคียฟ เจ้าชายคนุด ลาวาร์ดทรงเป็นผู้มีความกล้าหาญและเป็นที่นิยมในหมู่ประชาชน เจ้าชายคนุดเป็นพระราชโอรสในกษัตริย์อีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์ก ต่อมาเจ้าชายคนุดได้ถูกปลงพระชนม์โดยกษัตริย์มักนุส ผู้แข็งแกร่งแห่งสวีเดน พระญาติและเป็นศัตรูของเจ้าชายคนุด ซึ่งทั้งสองพระองค์มีสิทธิในราชบัลลังก์เดนมาร์ก เจ้าชายคนุดสิ้นพระชนม์เพียงไม่กี่วันก่อนที่เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กจะมีพระประสูติกาลเจ้าชายวัลเดมาร์ในปีค.ศ. 1131 เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเคียฟ เป็นพระราชธิดาในแกรนด์ปรินซ์มิสทิสลาฟที่ 1 แห่งเคียฟและเจ้าหญิงคริสตินา อิงเงอร์สด็อทเทอร์แห่งสวีเดน เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กตั้งพระนามพระราชโอรสตามพระอัยกา คือ วลาดิเมียร์ที่ 2 โมโนมักห์ แกรนด์ปรินซ์แห่งเคียฟ
ด้วยที่ทรงเป็นรัชทายาทในราชบัลลังก์และศัตรูผู้มีสิทธิในบัลลังก์องค์อื่นๆต่างมีอำนาจเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เจ้าชายวัลเดมาร์จึงถูกนำพระองค์ไปอภิบาลที่เมืองริงสเต็ด ในสำนักของเคานท์อัสเซอร์ ริกแห่งเฟ็นเนสรีฟ (ราวค.ศ. 1080 - 1151) ขุนนางชาวเดนมาร์ก อัสเซอร์เป็นสมาชิกตระกูลไฮวด์ และเป็นตระกูลที่ทำการอบรมเลี้ยงดูเจ้าชายคนุด ลาวาร์ด พระราชบิดาของพระองค์ด้วย เจ้าชายวัลเดมาร์ทรงได้รับการอบรมเลี้ยงดูพร้อมๆกับเหล่าบุตรชายของอัสเซอร์ ซึ่งรวมทั้ง อับซาลอน (ราวค.ศ. 1128 - 1201) ผู้ซึ่งต่อมาจะกลายเป็นพระสหายสนิทและที่ปรึกษาของพระองค์ที่ทรงไว้วางพระทัยมากที่สุด ภายหลังเขาได้รับตำแหน่งบิชอปแห่งมุขมณฑลรอสคิลด์ในช่วงปีค.ศ. 1158 - 1192 และอาร์กบิชอปแห่งลุนด์ตั้งแต่ค.ศ. 1178 จนกระทั่งเขาเสียชีวิต
พระราชประวัติ > ต่อสู้เพื่อราชบัลลังก์

ในปีค.ศ. 1146 เมื่อเจ้าชายวัลเดมาร์มีพระชนมายุได้ 15 พรรษา กษัตริย์อีริคที่ 3 แห่งเดนมาร์กสละราชบัลลังก์และทำให้เกิดสงครามกลางเมืองขึ้น ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ ได้แก่
กษัตริย์สเวนที่ 3 กราเธอ ซึ่งเป็นพระราชโอรสในกษัตริย์อีริคที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และกษัตริย์อีริคที่ 2 เป็นพระราชโอรสในกษัตริย์อีริคที่ 1
กษัตริย์คนุดที่ 5 เป็นพระราชโอรสในกษัตริย์มักนุส ผู้แข็งแกร่งแห่งสวีเดน และกษัตริย์มักนุสแห่งสวีเดนเป็นพระราชโอรสในกษัตริย์นีลส์แห่งเดนมาร์ก พระอนุชาในกษัตริย์อีริคที่ 1
เจ้าชายวัลเดมาร์เองก็ทรงตรึงกำลังอยู่ที่คาบสมุทรจัตแลนด์และส่วนหนึ่งของดัชชีชเลสวิชที่ซึ่งเป็นดินแดนที่พระองค์ได้มาจากการสืบทอดมรดก สงครามกลางเมืองชิงบัลลังก์ครั้งนี้กินเวลายาวนานถึงสิบปี และในปี 1154 เจ้าชายวัลเดมาร์ก็สถาปนาพระองค์เองขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งเดนมาร์ก
ในปีค.ศ. 1157 กษัตริย์ทั้งสามพระองค์ตัดสินใจที่จะแบ่งประเทศออกเป็นสามราชอาณาจักร กษัตริย์สเวนที่ 3 ได้ทำการจัดงานเลี้ยงขึ้นที่รอสคิลด์ในวันที่ 9 สิงหาคม เพื่อเชิญกษัตริย์คนุดที่ 5 และกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 1 มาร่วมงานเพื่อเจรจาสันติภาพ กษัตริย์วัลเดมาร์เสด็จมาพร้อมกับอับซาลอน ที่ปรึกษาคนสนิท แต่ในความเป็นจริงแล้วกษัตริย์สเวนที่ 3 ทรงตั้งพระทัยที่จะใช้งานเลี้ยงนี้สังหารกษัตริย์ทั้งสอง กษัตริย์คนุดที่ 5 ถูกปลงพระชนม์ในงานเลี้ยงโดยทหารของกษัตริย์สเวน ส่วนกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 1 และอับซาลอนสามารถหลบหนีไปได้ เหตุการณ์นี้ถูกเรียกว่า "งานเลี้ยงเลือดที่รอสคิลด์" (Bloodfeast of Roskilde) กษัตริย์วัลเดมาร์ทรงหลบหนีกลับคาบสมุทรจัตแลนด์ได้ กษัตริย์สเวนจึงรีบระดมกองทัพรุกรานคาบสมุทรจัตแลนด์ทันที ยุทธการกราเธอฮีทเกิดขึ้นในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1157 และเป็นจุดจบของสงครามกลางเมืองเดนมาร์ก กษัตริย์สเวนที่ 3 สวรรคตในสนามรบ โดยพระองค์ถูกปลงพระชนม์โดยเหล่าชาวนาราษฎรของกษัตริย์วัลเดมาร์ ที่จับกุมพระองค์และสังหารเสียขณะที่ทรงหลบหนีออกจากสมรภูมิและม้าของพระองค์ติดอยู่ในพรุ จากเหตุการณ์นี้กษัตริย์วัลเดมาร์ทรงมีพระชนม์ชีพยืนยาวกว่าศัตรูผู้มีสิทธิในราชบัลลังก์ทุกคน จึงทำให้พระองค์เป็นกษัตริย์แห่งเดนมาร์กเพียงพระองค์เดียว
พระราชประวัติ > ครองราชย์แต่เพียงผู้เดียว

ในปีค.ศ. 1158 อับซาลอนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นบิชอปแห่งรอสคิลด์ และกษัตริย์วัลเดมาร์ทรงแต่งตั้งให้เขาเป็นที่ปรึกษาและสหายสนิท พระองค์ทรงจัดระเบียบและฟื้นฟูเดนมาร์กที่บอบช้ำจากสงครามขึ้นมาใหม่ พระองค์ทรงสร้างปราสาทชอนเดนบอร์กให้เป็นป้อมปราการบนช่องแคบอัลส์ ที่เชื่อมต่อกับเกาะอัลส์ พระองค์ทรงคิดค้นกลยุทธ์การบุกจู่โจมแบบไวกิงซึ่งเป็นรูปแบบชาวสแกนดิเนเวียสมัยโบราณเพื่อจัดการกับชาวเวนด์ทางใต้ ซึ่งมีการปรับกองทหารม้าหนักให้มีความเหมาะสมในการโจมตีแบบสะเทินน้ำสะเทินบก ซึ่งจะได้รับการปรับปรุงต่อมาในรัชกาลถัดไปคือ พระเจ้าคนุตที่ 6
จากการปลุกเร้าของอับซาลอน กษัตริย์วัลเดมาร์ทรงประกาศสงครามกับชาวเวนด์ซึ่งมักปล้นสะดมตามชายฝั่งทะเลเดนมาร์ก พวกเขาอาศัยอยู่บริเวณพอเมอเรเนียและเกาะรือเกินในทะเลบอลติกและคุกคามชาวเดนส์ในแถลทะเลบอลติก ซึ่งชาวเวนด์มีจำนวนมากกว่าชาวเดนส์เป็นจำนวน 2 ต่อ 1 ดังนั้นในเวลาไม่ช้า ชาวเดนส์ก็เริ่มบุกชายฝั่งของชาวเดนส์กลับบ้าง จนกระทั่งได้ชัยชนะในการยึดเกาะรือเกิน ซึ่งได้เป็นสถานที่ตั้งมั่นในการโจมตีชาวเวนด์ต่อๆ ไป อิทธิพลของเดนมาร์กได้กระจายไปถึงทั้งพอเมอเรเนียและโอบอทริเทส ทั้งสองถูกปล้นสะดมโดยชาวเดนส์อยู่เนืองๆ ในปีค.ศ. 1168 เมืองหลวงของชาวเวนด์ คือ อาร์โกนาได้ถูกยึดครอง และชาวเวนด์ยอมนับถือศาสนาคริสต์และยอมสวามิภักดิ์ต่อเดนมาร์ก ราวในปีค.ศ. 1170 กองเรือเล็กของเดนมาร์ก (นำโดยกษัตริย์วัลเดมาร์และอับซาลอน) ได้เคลื่อนผ่านช่องน้ำโอเดอร์ กองทัพเดนส์ได้ถูกซุ่มโจมตีโดยกองทัพและกองเรือชาวเวนด์ที่นำโดยกาซีมีร์ที่ 1 ดยุกแห่งพอเมอเรเนีย ณ ยุทธการสะพานยูลิน (วอลินในปัจจุบัน) ดยุกหวังหยุดยั้งการรุกรานของชาวเดนส์ แต่ชาวเดนส์สามารถชิงไหวชิงพริบเหนือชาวเวนด์ได้ และบดขยี้กองทัพพร้อมกองเรือของเขา สาเหตุก็เพราะเรือของเดนมาร์กได้บรรทุกทหารม้ามาด้วยจึงสามารถจัดการได้ ในปีค.ศ. 1175 กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 1 ทรงสร้างปราสาทวอร์ดิงบอร์ก ให้เป็นป้อมปราการป้องกัน และเป็นฐานในการโจมตีเมืองตามชายฝั่งเยอรมัน
ในปีค.ศ. 1180 เกิดความไม่สงบแพร่ขยายไปทั่วแคว้นที่ร่ำรวยอย่าง สคาเนีย ประชาชนต้องการให้กษัตริย์วัลเดมาร์ทรงปลดผู้ว่าการที่มาจากคาบสมุทรจัตแลนด์ที่พวกเขามองว่าเป็น "ชาวต่างชาติ" และแต่งตั้งขุนนางจากจังหวัดในแคว้นสคาเนียแทน พวกเขายังปฏิเสธที่จะจ่ายทศางค์แก่ศาสนจักรด้วย เมื่อกษัตริย์วัลเดมาร์ทรงปฏิเสธข้อเรียกร้อง พวกเขาจึงลุกฮือขึ้นปฏิเสธที่จะจ่ายภาษีและทศางค์ ประชาชนมีจำนวนมากทำให้กษัตริย์ไม่ทรงสามารถรวบรวมกองทัพของพระองค์ได้เพียงพอ พระองค์ยังทรงเรียกไพร่พลจากเบลกิงด้วย กองทัพมาถึงในยุทธการไดซีอา พระองค์บดขยี้ผู้ประท้วงและหลังจากนั้นพวกเขาก็ยอมจ่ายภาษีอีกครั้ง แม้ว่ากองกำลังชาวนาทั้งหมดจะยอมจำนน แต่พวกเขายังคงปฏิเสธที่จะจ่ายทศางค์ ดังนั้นกษัตริย์วัลเดมาร์จึงให้ประชาชนเปลี่ยนมามอบของกำนัลและบริจาคแก่โบสถ์แทน พวกเขาไม่ต้องจ่ายทศางค์แต่สามารถจ่ายด้วยอย่างอื่นใดๆ แทน มีข้อเสนอเดียวที่พระองค์ยอมรับคือ ทรงยอมให้เปลี่ยนผู้ว่าการเป็นชาวสคาเนีย การให้สัมปทานนี้แกชาวสคาเนีย เป็นเหมือนกฎของชาวจัตในจัตแลนด์และกฎรือเกียนในรือเกิน ซึ่งได้รับการปรับให้เหมาะสมกับสภาพสังคมในแต่ละพื้นที่ สิ่งนี้ช่วยอย่างมากในการรักษาความสงบภายในราชอาณาจักรและอาณาจักรที่ได้รับการขยายดินแดนในภายหลัง
พระองค์สวรรคตที่ปราสาทวอร์ดิงบอร์ก ในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1182 ขณะมีพระชนมายุ 51 พรรษา พระเจ้าคนุตที่ 6 แห่งเดนมาร์ก พระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระองค์ได้สืบราชบัลลังก์ต่อ
มิลลา โยโววิช

| มิลลา โยโววิช |
| --- | --- |
โยโววิชในงานเทศกาลภาพยนตร์กาน 2019
เกิด: มีลีกา บ็อกดานอฟนา โยโววิช  (1975-12-17) 17 ธันวาคม ค.ศ. 1975 (48 ปี) เคียฟ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน สหภาพโซเวียต
อาชีพ:  นักแสดง  นักออกแบบแฟชั่น  นางแบบ  นักดนตรี  นักร้อง 
ปีปฏิบัติงาน: 1985–ปัจจุบัน
คู่สมรส: ชอว์น แอนดริวส์  (สมรส 1992; โมฆะ 1992) ลุก แบซง  (สมรส 1997; หย่า 1999) พอล ดับบลิว.เอส. แอนเดอร์สัน  (สมรส 2009)
บุตร: 3
บิดามารดา:   Bogić Jovović  Galina Jovovich 
เว็บไซต์: millaj.com
มีลีกา บ็อกดานอฟนา โยโววิช หรือ มิลลา โยโววิช (อังกฤษ: Milla Jovovich; เกิด 17 ธันวาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักแสดง นางแบบ นักดนตรี และนักออกแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน เกิดในเคียฟโดยมีแม่เป็นชาวรัสเซียและพ่อเป็นชาวเซิร์บ ในอาชีพการทำงานของเธอ เธอมีผลงานแสดงในภาพยนตร์แนวนวนิยายวิทยาศาสตร์และแอ็กชันหลายเรื่อง ในทางดนตรีช่องวีเอชวัน เรียกเธอว่า "ราชินีผู้ครองความเจ๋ง"
โยโววิช เริ่มอาชีพนางแบบเมื่ออายุ 19 ปี เมื่อริชาร์ด เอเวดอนเลือกให้เธอเป็น 1 ในโฆษณาของเรฟลอน ใน "ผู้หญิงที่ไม่น่าลืมเลือนที่สุดในโลก" เธอยังทำงานในโฆษณาที่เป็นที่สร้างชื่ออื่นอย่าง เครื่องสำอางค์โลรีอัล, บานานารีพับบลิก, คริสเตียนดิออร์, ดอนนาคาแรน และเวอร์ซาเช ในปี 1988 เธอเริ่มงานแสดงอาชีพครั้งแรกในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง The Night Train to Kathmandu และถัดมาปีเดียวกันเธอแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง Two Moon Junction หลังจากนั้นก็ปรากฏตัวเล็กน้อยในโทรทัศน์อย่างเช่น "Fair Exchange" (1989) และรับบทเป็นสาวฝรั่งเศส (ตอนเธออายุ 14 ปีในเวลานั้น) ใน Married with Children เธอเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้นจากการแสดงภาพยนตร์รักเรื่อง Return to the Blue Lagoon (1991) ภาคต่อของภาพยนตร์ The Blue Lagoon เธอแสดงในภาพยนตร์เรื่อง Dazed and Confused ในปี 1993 แสดงร่วมกับเบน แอฟเฟล็ก และแมทธิว แม็คคอนาเฮย์ โยโววิชยังแสดงร่วมกับบรูซ วิลลิสในภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์เรื่อง The Fifth Element (1997) และต่อมารับบทใน The Messenger: The Story of Joan of Arc (1999) ในปี 2002 เธอแสดงในภาพยนตร์ดัดแปลงจากวิดีโอเกมเรื่อง Resident Evil ที่ต่อมามีภาคต่ออีก 3 ภาคคือ Resident Evil: Apocalypse (2004), Resident Evil: Extinction (2007), Resident Evil: Afterlife (2010) และ Resident Evil: Retribution (2012)
นอกจากการเป็นนางแบบและนักแสดง โยโววิชออกผลงานอัลบั้มที่ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี ชุด The Divine Comedy ในปี 1994 เธอยังคงออกเดโม่ของเพลงหลายเพลงในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการและทำเพลงประกอบภาพยนตร์หลายเพลง โยโววิชยังไม่ได้ออกผลงานอัลบั้มถัดมา ในปี 2003 เธอและนางแบบที่ชื่อคาร์เมน ฮอว์ก ออกไลน์เสื้อผ้าที่ชื่อ โยโววิช-ฮอว์ก ที่หยุดดำเนินงานในต้นปี 2008 ในฤดูกาลที่ 3 ของการทำไลน์เสื้อผ้านี้ก่อนเลิกไป มีวางขายในเฟรด ซีกอลในลอสแอนเจลิส, ในฮาร์วีย์ นิโคลส์ และมากกว่า 50 ร้านค้าทั่วโลก โยโควิชยังมีบริษัทผลิตงานของเธอที่ชื่อ ครีเอเจอร์เอนเตอร์เทนเมนต์
มาเรียม อุสมานี

| มาเรียม อุสมานี |
| --- | --- |
จักรพรรดินีพระอัครมเหสีแห่งจักรวรรดิโมกุล พระราชชนนีแห่งจักรวรรดิโมกุล

พระราชสมภพ: 1 ตุลาคม ค.ศ. 1542 อาเมร์
สวรรคต: ค.ศ. 1622
พระราชสวามี: สมเด็จพระจักรพรรดิอัคบาร์
พระราชบุตร: สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์
ราชวงศ์: ตีมูร์
พระราชบิดา: ราชาภารมัล
มาเรียม อุสมานี เบกุม ซาฮิบา (อังกฤษ: Mariam uz-Zamani Begum Sahiba, ฮินดี: मरियम-उझ-झमानी มริยัม อุฌ ฌมานี) หรืออาจรู้จักในนาม หารกาพาอี หรือ โชธาพาอี (ฮินดี: जोधाबाई) พระราชธิดาในราชาภารมัล กุศวาหาแห่งราชวงศ์ราชปุตที่นับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู มีพระนามเดิมว่า ราชกุมารี หิระ คุนวารี ต่อมาพระนางได้อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระจักรพรรดิอัคบาร์ กษัตริย์แห่งราชวงศ์โมกุลที่นับถือศาสนาอิสลาม และมีพระราชโอรสด้วยกันเพียงพระองค์เดียวคือ  สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์
เรื่องราวความรักของพระองค์ ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงคือ โชธา อัคบาร์ นำแสดงโดย ฤติก โรศัน รับบทเป็น อัคบาร์ และไอศวรรยา ราย รับบทเป็น โชธา และภาพยนตร์ดังกล่าวยังได้รับรางวัลต่างๆจำนวนมาก อาทิ รางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมิมบาของภาพยนตร์มุสลิม ประเทศรัสเซีย เทศกาลภาพยนตร์เซาเปาลูครั้งที่ 32 ประเทศบราซิล เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Bahadur Shah Zafar's great grandson confirms Mariam-uz-Zamani as Jodha Bai - Reuters[ลิงก์เสีย]
ภาษาเซอร์เบีย
ระบบการเขียน

ภาษาเซอร์เบียมาตรฐานใช้งานทั้งอักษรซีริลลิก (ћирилица, ćirilica) และอักษรละติน (latinica, латиница) สื่อและผู้จัดพิมพ์มักเลือกตัวอักษรตัวใดตัวหนึ่ง โดยทั่วไป จะมีการใช้งานอักษรใดก็ได้ ยกเว้นในขอบเขตทางกฎหมายที่ต้องใช้อักษรซีริลลิก ไม่มีบริบทที่อักษรใดมีอำนาจเหนือกว่า
ถึงแม้ว่าผู้วางระเบียบภาษาเซอร์เบียยอมรับสถานะทางการของอักษรทั้งสองในภาษาเซอร์เบียมาตรฐานร่วมสมัยเป็นเวลามากกว่าศตวรรษครึ่ง อักษรซีริลลิกได้รับการทำให้เป็นอักษรราชการในฝ่ายการปกครองของเซอร์เบียตามรัฐธรรมนูญฉบับ ค.ศ. 2006 ด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์
อักษรละตินยังคงใช้ในบริบทที่เป็นทางการ แม้ว่ารัฐบาลจะแสดงความปรารถนาที่จะยุติสิ่งนี้เนื่องจากทัศนคติของชาติ กระทรวงวัฒนธรรมเชื่อว่าอักษรซีริลลิกเป็น "อักษรอัตลักษณ์" ของประเทศเซอร์เบีย
อย่างไรก็ตาม กฏหมายไม่ได้ควบคุมการใช้อักษรในภาษามาตรฐานหรือตัวภาษาเอง ทำให้การใช้งานอักษรนั้นเป็นเรื่องของความชอบส่วนบุคคลและมีเจตจำนงเสรีในทุกด้านของชีวิต (สิ่งพิมพ์ สื่อ การค้าและพาณิชย์ ฯลฯ) ยกเว้นการผลิตเอกสารของรัฐบาลและการสื่อสารเป็นลายลักษณ์อักษรอย่างเป็นทางการกับเจ้าหน้าที่ของรัฐ ซึ่งจำเป็นต้องใช้อักษรซีริลลิก
ระบบการเขียน > การใช้งาน

สำหรับชาวเซอร์เบียส่วนใหญ่ อักษรละตินมีแนวโน้มที่จะสื่อถึงทัศนคติที่เป็นสากลหรือเป็นกลาง ในขณะที่อักษรซีริลลิกดึงดูดความรู้สึกแบบดั้งเดิมหรือแบบสมัยก่อนมากกว่า
การสำรวจใน ค.ศ. 2014 แสดงให้เห็นว่าประชากรเซอร์เบียร้อยละ 47 นิยมอักษรละติน ส่วนร้อยละ 36 นิยมอักษรซีริลลิก
อักษรซีริลลิกกลายเป็นที่นิยมในเซอร์เบียมากขึ้นเรื่อย ๆ เนื่องจากสามารถพิมพ์ลงในโทรศัพท์และคอมพิวเตอร์ได้ง่าย
ระบบการเขียน > ลำดับอักษร

ลำดับอักษรสำหรับชุดตัวอักษร ćirilica (ћирилица):
ลำดับอักษรซีริลลิกมีชื่อเรียกว่า Azbuka (азбука): А Б В Г Д Ђ Е Ж З И Ј К Л Љ М Н Њ О П Р С Т Ћ У Ф Х Ц Ч Џ Ш
ลำดับอักษรสำหรับชุดตัวอักษร latinica (латиница):
ลำดับอักษรละตินมีชื่อเรียกว่า Abeceda (абецеда): A B C Č Ć D Dž Đ E F G H I J K L Lj M N Nj O P R S Š T U V Z Ž
ตัวอย่าง

ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนข้อที่ 1 เขียนในภาษาเซอร์เบีย อักษรซีริลลิก:
Сва људска бића рађају се слободна и једнака у достојанству и правима. Она су обдарена разумом и свешћу и треба једни према другима да поступају у духу братства.
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนข้อที่ 1 เขียนในภาษาเซอร์เบีย อักษรละติน:
Sva ljudska bića rađaju se slobodna i jednaka u dostojanstvu i pravima. Ona su obdarena razumom i svešću i treba jedni prema drugima da postupaju u duhu bratstva.
แหล่งข้อมูลอื่น

Swadesh list of basic vocabulary words (from Wiktionary's Appendix:Swadesh lists)
Standard language as an instrument of culture and the product of national history – an article by linguist Pavle Ivić at Project Rastko
A Basic Serbian Phrasebook เก็บถาวร 2008-12-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย
มัสยิดอาลัมคีร์

| มัสยิดอาลัมคีร์ พาราณสี มัสยิดของออรังเซพ आलमगीर मस्जिद |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: อิสลาม
สถานะองค์กร: เปิดใช้งาน
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: พาราณสี ประเทศอินเดีย
รัฐ: รัฐอุตตรประเทศ
ที่ตั้งในรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 25°18′55″N 83°01′04″E﻿ / ﻿25.31534°N 83.01781°E﻿ / 25.31534; 83.01781
สถาปัตยกรรม
ผู้ก่อตั้ง: จักรพรรดิออรังเซพ
มัสยิดอาลัมคีร์ หรือ มัสยิดของออรังเซพ (ฮินดี: आलमगीर मस्जिद) เป็นมัสยิดในพาราณสี รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย
ที่ตั้ง

มัสยิดนี้ตั้งอยู่บนสถานที่อันโดดเด่นเหนือปัญจคงคาฆัต (Panchaganga Ghat) ฆัตนี้มีขั้นบันไดกว้างลงไปยังแม่น้ำคงคา
จักรพรรดิออรังเซพพิชิตพาราณสีใน ค.ศ. 1669 และทำลายวิหารพินทุมัธวะ (bindu madhav temple) ใน ค.ศ. 1673 และสร้างมัสยิดอาลัมคีร์เหนือซากวิหารพระศิวะแห่งกริตติวเสศวร (krittivaseshwara) ที่ธารานคร (Daranagar) ใจกลางพาราณสี และตั้งชื่อเป็นมัสยิดอาลัมคีร์ เพื่ออุทิศตำแหน่ง "อาลัมคีร์" ของพระองค์เอง ซึ่งใช้งานหลังขึ้นเป็นจักรพรรดิโมกุล
หออะษานไม่สามารถทนต่อสภาพตามกาลเวลาได้และในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เจมส์ พรินเซป นักวิชาการชาวอังกฤษ เข้ามาบูรณะส่วนนี้ ต่อมาใน ค.ศ. 1948 หออะษานหนึ่งพังทลายลงในช่วงน้ำท่วม ทำให้มีผู้เสียชีวิตไม่กี่คน ภายหลังรัฐบาลรื้อหออะษานอีกอันด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย
คุณสมบัติ

มัสยิดนี้มีสถาปัตยกรรมผสมระหว่างอิสลามและฮินดู โดยมีโดมและหออะษานสูง หอออะษานสองแห่งไดด้รับความเสียหาย โดยหอหนึ่งล้มลง ทำให้มีผู้เสียชีวิตไม่กี่คน ส่วนอีกหอถูกรื้อลงอย่างเป็นทางการ เนื่องจากปัญหาด้านความทรงตัว ในเดือนตุลาคมมีการจุดตะเกียงบนแท่นไม้ไผ่ เพื่อเป็นสัญลักษณ์การนำทางให้กับบรรพบุรุษ
อ่านเพิ่ม

Vit-Suzan, Dr Ilan (28 March 2014). Architectural Heritage Revisited: A Holistic Engagement of its Tangible and Intangible Constituents. Ashgate Publishing, Ltd. ISBN 978-1-4724-2064-0.
มัสยิดออรังเซพหรือมัสยิดอาลัมคีร์
ภาพข้างใน
มายาสูร

| มายาสูร |
| --- | --- |
ประมุขแห่งตาละตาราโลก  ราชาแห่งอสูร, ไทตยะ , ทานพ & รากษส
ส่วนเกี่ยวข้อง: อสูร
ที่ประทับ: ตาละตาราโลก
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: นางอัปสรเหมา โอลาเทวี(ตามคติในบางพื้นที่ท้องถิ่น)
บุตร - ธิดา: มายาวี ฑันฑุภี นางมณโฑ(ในรามายณะ) พาละ นางธัญญมาลินี( ในรามายณะท้องถิ่นบางฉบับ )
บิดา-มารดา: อสูรศัมพระ (บิดา) นางมายาวดี (มารดา)
พี่น้อง: ศริงคเกตุ , กุมภเกตุ , และอื่นๆ
มยะ (สันสกฤต: मय) หรือ มายาสูร (मयासुर , Mayāsura) เป็นราชาและประมุขผู้ยิ่งใหญ่แห่งอสูร, ทานพ , แทตย์ และ รากษส ทั้งปวงในวรรณกรรมโบราณและวรรณคดีของศาสนาพราหมณ์ ฮินดู โดยบทบาทของมายาสูรเป็นรู้จักเลื่องลือในฐานะสถาปนิกผู้เชี่ยวชาญด้านสถาปัตยกรรมยอดเยี่ยมอันหาที่ติมิได้ ในมหากาพย์มหาภารตะ มายาสภา อันหมายถึง สถานที่ประชุมที่วิจิตรดังภาพลวงตา อันได้รับการขนานนามตามชื่อของมายาสูรตนนี้ ในคติฮินดูแบบท้องถิ่นในบางพื้นที่เจ้าแม่โอลาเทวี เทพีพื้นเมื้องที่ได้รับการผสานความเชื่อเป็นหนึ่งของพระเทพีในศาสนาพราหมณ์ ฮินดูตามคติพหุเทวนิยมเป็นหนึ่งในภรรยาของอสูรตนนี้
ในมหากาพย์มหาภารตะ

มายาสูร เป็นยักษ์อันเป็นที่ปรึกษาด้านสถาปนิกของพระเวสสุกรรม และสถิตย์อยู่ในป่าขาณฑวะร่วมด้วยกับพญานาคตักษกะ ครั้งหนึ่งพระกฤษณะและอรชุนประพาสป่าขาณฑวะ ซึ่งเป็นป่าที่ต้นไม้ขึ้นหนาทึบ ได้เจอกับพระอัคนีซึ่งขอร้องให้ทั้งสองช่วยให้พระอัคนีได้เผาป่าขาณฑวะเพื่อกินสมุนไพร เพราะตนป่วยและไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน เพราะเมื่อพระอัคนีเผาป่าเมื่อใด พระอินทร์ซึ่งเป็นมิตรกับพญานาคตักษกะขอร้องให้ช่วยดับไฟให้ พระอินทร์ก็จะประทานฝนลงมาดับไฟทุกครั้ง พระกฤษณะและอรชุนจึงรับปาก พระอัคนีจึงขอร้องให้เทพวรุณ เทพเจ้าแห่งมหาสมุทรให้ธนูคาณฑีวะ นอกจากนี้ยังคืนจักรสุทรรศน์ และคทาเกาโมทกี ให้กับพระกฤษณะด้วย จากนั้นอรชุนจึงเป็นผู้ยิงธนูคาณฑีวะ สกัดกั้นสายฝน และพระกฤษณะก็เป็นสารถีให้ พระอินทร์แปลกใจมากจึงให้เหล่าคณะเทวดาบริวารมาช่วยกันซัดอาวุธลงไปสู้กับอรชุนและพระกฤษณะ แต่พระกฤษณะก็ใช้จักรสุทรรศน์ทำลายอาวุธเหล่านั้นจนหมดสิ้น พระอินทร์เมื่อทราบว่ามนุษย์ที่สู้ด้วยนั้นคืออรชุน พระโอรสของพระองค์ก็ไม่สู้รบด้วยต่อไป และปล่อยให้เรื่องของพญางูเลยตามเลย(ภายหลังพระอินทร์ลงมาตรัสบอกว่าในอนาคตพระศิวะจะให้อาวุธอานุภาพแรงสูงชื่อ ปาศุปัต แก่อรชุน) พระอัคนีจึงได้เผาป่า มเหสีของพญางูไปด้วย เหลือแต่ลูกชายที่รอดมาได้อย่างหวุดหวิด นอกจากนี้ในการเผาป่า ยักษ์ที่ชื่อ มายาสูร ตนนี้ก็ได้วิ่งมาหาอรชุนและร้องขอชีวิต อรชุนจึงขอชีวิตยักษ์ตนนี้ไว้  ยักษ์มายาสูรอยากตอบแทนพระคุณมากจึงไปหาพระกฤษณะและอรชุนในตอนกลางคืนพร้อมกับบอกว่าจะสร้างสิ่งก่อสร้างให้อย่างหนึ่ง  พระกฤษณะแนะนำให้สร้างสภา มายาสูรจึงรีบดำเนินการตามนั้นทันที มายาสูรออกแบบสภาอย่างวิจิตรตระการตาและยังนำอัญมณีต่าง ๆ ที่ตนเคยสะสมไว้มาตกแต่งอย่างสวยงาม ทำให้ผู้คนจากเมืองอื่นมาดูกันอย่างมากมายและเรียกสภาแห่งนี้ว่า มายาสภา  ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้ฝ่ายทุรโยธน์อิจฉาพวกปาณฑพเป็นอย่างมาก จึงสร้างสภาขึ้นมาอีก แต่สวยไม่เทียบเท่า และให้ท้าวธฤตราษฎร์เชิญยุธิษฐิระมาเล่นพนันเอาบ้านเอาเมืองกันอีกด้วย
ในมหากาพย์ รามายณะ

ใน รามายณะ มายาสูรเป็นสามีของนางอัปสรเหมา เป็นบิดรของ มายาวี, ฑุนฑุภี นางมณโฑ และ นางธัญญมาลินี( ในรามายณะบางท้องถิ่น)พระอัครมเหสีแห่งท้าวทศกัณฑ์ พระเจ้านครลงกา
นอกจานี้ยังเป็นผู้สร้างบุษบกนามว่า บุษปะวิมาน อันท้าวทศกัณฑ์ได้ใช้เป็นราชพาหนะและได้ก่อเหตุลักพาเจ้าแม่นางสีดามายังนครลังกาด้วย
ฟุตบอลซูเปอร์ลีกออฟคอซอวอ

| --- | --- |
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1945 ในชื่อ คอซอวอโพรวินซ์ลีก ค.ศ. 1991 ในชื่อ อินดีเพนเดนท์ลีกออฟคอซอวอ
ฤดูกาลแรก: ค.ศ. 1945 ในชื่อ คอซอวอโพรวินซ์ลีก 1991–92 ในชื่อ อินดีเพนเดนท์ลีกออฟคอซอวอ
ประเทศ:  คอซอวอ
สมาพันธ์: ยูฟ่า
จำนวนทีม: 12
ระดับในพีระมิด: 1
ตกชั้นสู่: เฟิสต์ฟุตบอลีกออฟคอซอวอ
ถ้วยระดับประเทศ: คอซอวาร์คัพ คอซอวาร์ซูเปอร์คัพ
ถ้วยระดับนานาชาติ: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ยูฟ่ายูโรปาลีก ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: เฟโรนิเกลี (สมัยที่ 3)  (2018–19)
ชนะเลิศมากที่สุด: พริสตีนา (10 สมัย)
ผู้ลงเล่นมากที่สุด: อาร์ตัน ลาตีฟี (493)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: ซูเปอร์สปอร์ต (สด) โทรทัศน์วิทยุคอซอวอ (ไฮไลท์)
เว็บไซต์: ffk-kosova.com/rez/
ฟุตบอลซูเปอร์ลีกออฟคอซอวอ (แอลเบเนีย: Superliga e Futbollit të Kosovës) หรือชื่อตามผู้สนับสนุน อิปโก ซูเปอร์ลีกออฟคอซอวอ (แอลเบเนีย: IPKO Superliga e Kosovës) เป็นลีกฟุตบอลระดับสูงสุดของประเทศคอซอวอ อยู่ภายใต้การดำเนินงานของสหพันธ์ฟุตบอลคอซอวอ มีสโมสรเข้าร่วมแข่งขัน 12 สโมสร และจัดการแข่งขันทั้งหมดทั้ง 33 เลก เมื่อจบฤดูกาล สองทีมจากท้ายตารางจะต้องตกชั้นสู่เฟิสต์ฟุตบอลีกออฟคอซอวอ
ซูเปอร์ลีกเคยดำเนินการแข่งขันนอกการควบคุมของฟีฟ่าและยูฟ่า จนกระทั่งสหพันธ์ฟุตบอลคอซอวอได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกองค์การทั้งสองในวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2016
สโมสรที่เข้าร่วม (ฤดูกาล 2019–20)

ทีมพริสตีนา:
Prishtina
Flamurtari
Gjilan clubs:
Gjilani
Drita
ที่ตั้งของทีมฟุตบอลในรายการฟุตบอลซูเปอร์ลีกออฟคอซอวอ ฤดูกาล 2019–20
| สโมสร | เมือง | สนามและความจุ | สนามและความจุ | UEFA license |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ballkani | Suva Reka | Suva Reka City Stadium | 1,500 |  |
| Drenica | Skenderaj | Bajram Aliu Stadium | 3,000 |  |
| Drita | Gjilan | Gjilan City Stadium | 15,000 |  |
| Dukagjini | Klina | 18 June Stadium | 2,000 |  |
| Ferizaj | Ferizaj | Ferizaj Synthetic Grass Stadium | 1,500 |  |
| Feronikeli | Glogovac | Rexhep Rexhepi Stadium | 2,000 |  |
| Flamurtari | พริสตีนา | Xhemail Ibishi Stadium | 5,000 |  |
| Gjilani | Gjilan | Gjilan City Stadium | 15,000 |  |
| Llapi | Podujevo | Zahir Pajaziti Stadium | 10,000 |  |
| Prishtina | พริสตีนา | Fadil Vokrri Stadium | 13,000 |  |
| Trepça'89 | Mitrovica | Riza Lushta Stadium | 12,000 |  |
| Vushtrria | Vučitrn | Ferki Aliu Stadium | 6,000 |  |
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในประเทศคอซอวอ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กลีกฟุตบอลชายสูงสุดของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  คอซอวอ  คาซัคสถาน  โครเอเชีย  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอลโดวา  มอลตา  มอนเตเนโกร  ยิบรอลตาร์  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิทัวเนีย  เวลส์  สกอตแลนด์  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  หมู่เกาะแฟโร  ออสเตรีย  อังกฤษ  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  ออสเตรีย Tagblatt Pokal  Gauliga Ostmark  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย รีพับบลิก  สเตต  เชโกสโลวาเกีย  เดนมาร์ก  เยอรมนีตะวันออก  อังกฤษ  ฟินแลนด์  เยอรมนี Bezirksliga Bayern  Gauliga  Kreisliga Bayern  Hessen  Nordmain  Odenwald  Pfalz  Saar  Südmain  Südwest  Württemberg  Nordkreis-Liga  Oberliga Berlin  Oberliga Nord  Oberliga Süd  Oberliga Südwest  Oberliga West  Südkreis-Liga  Westkreis-Liga  ยิบรอลตาร์  เฮอร์เซก-บอสเนีย  ปาเลสไตน์  สกอตแลนด์ พรีเมียร์ดิวิชัน  พรีเมียร์ลีก  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ตุรกี Turkish Championship  National Division  ยูโกสลาเวีย 
ไม่รับรอง:  Artsakh  Crimea  Isle of Man  โมนาโก  นอร์เทิร์นไซปรัส  นครรัฐวาติกัน 
ลีชเทินชไตน์เป็นเพียงสมาชิกเดียวของยูฟ่าที่ไม่มีลีกฟุตบอล
มลาเด็น เกอร์สตายิช

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เกอร์สตายิชในฐานะผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติเซอร์เบียในฟุตบอลโลก 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มลาเด็น เกอร์สตายิช
วันเกิด:   (1974-03-04) 4 มีนาคม ค.ศ. 1974 (50 ปี)
สถานที่เกิด:  เซนิตซา ยูโกสลาเวีย
ส่วนสูง:  1.91 เมตร (6 ฟุต 3 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  เซอร์เบีย
สโมสรเยาวชน
1984–1992:  Čelik Zenica
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1992–1993 |  Senta |  15 |  (1) |
| 1993–1996 |  Kikinda |  55 |  (2) |
| 1996–2000 |  พาร์ทีซาน |  84 |  (7) |
| 2000–2004 |  แวร์เดอร์เบรเมิน |  112 |  (11) |
| 2004–2009 |  ชัลเคอ 04 |  131 |  (7) |
| 2009–2011 |  พาร์ทีซาน |  43 |  (3) |
| รวม |   |  440 |  (31) |
ทีมชาติ
| 1999–2002 |  ยูโกสลาเวีย |  20 |  (2) |
| 2002–2006 |  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร |  27 |  (0) |
| 2006–2008 |  เซอร์เบีย |  11 |  (0) |
จัดการทีม
2016–2017:  เซอร์เบีย (ผู้ช่วย)
2017–2019:  เซอร์เบีย
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มลาเด็น เกอร์สตายิช (เซอร์เบีย: Младен Крстајић; เกิดวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1974) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอลชาวเซอร์เบียที่เคยเล่นในตำแหน่งกองหลัง ผลงานล่าสุดของเขาคือการเป็นผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติเซอร์เบียในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย
เขาเคยเล่นให้กับทีมชาติเซอร์เบียและมอนเตเนโกรในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 ที่ประเทศเยอรมนี ในช่วงเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 ถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 เขาดำรงตำแหน่งเป็นประธานบอร์ดบริหารของสโมสรรัดนิกบีเบลยีนาในบอสเนียนพรีเมียร์ลีก
ทีมชาติ

เกอร์สตายิชเคยเป็นส่วนหนึ่งของแนวรับ "สี่สหายชื่อดัง" ของทีมชาติเซอร์เบียและมอนเตเนโกร ซึ่งเสียประตูเพียงลูกเดียวในฟุตบอลโลก 2006 รอบคัดเลือก สมาชิกแนวรับอีกสามคนในครั้งนั้น ได้แก่ อีวิชา ดรากูตินาวิช, กอรัน กัฟรานชิช และ เนมันยา วีดิช
ระหว่าง ค.ศ. 1999–2008 เขาลงเล่นให้กับทีมชาติทั้งสิ้น 58 นัด ยิงได้ 2 ประตู โดยเขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติในหลายช่วงเวลา ได้แก่ ทีมชาติยูโกสลาเวีย (ค.ศ. 1992–2002; 20 นัด 2 ประตู), ทีมชาติเซอร์เบียและมอนเตเนโกร (ค.ศ. 2002–2006; 27 นัด) และเซอร์เบีย (ค.ศ. 2006–2008; 11 นัด)
ผู้จัดการ > เซอร์เบีย

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 เกอร์สตายิช รับตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนรักษาการของฟุตบอลทีมชาติเซอร์เบีย ต่อจากสลาโวลยุบ มุสลิน ต่อมาในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน มีการประกาศว่า เขาจะทำหน้าที่เป็นผู้จัดการของทีมชาติไปจนกว่าจะสิ้นสุดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018
ในวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2019 เกอร์สตายิชถูกไล่ออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีมชาติหลังจากที่เซอร์เบียพ่ายแพ่ต่อยูเครน 5–0 ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก