stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
ประวัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล จัดตั้งขึ้นเป็นสถาบันอุดมศึกษาระดับปริญญาครั้งแรก เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 โดยพระราชบัญญัติวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา พ.ศ. 2518 ใช้ชื่อว่า “วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา” และโอนวิทยาลัยเทคนิค วิทยาลัยเกษตรกรรม และวิทยาลัยต่างๆ ในสังกัดกรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เข้ามาสังกัด ต่อมาพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า “ราชมงคล” เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2531 (วันราชมงคล) พร้อมทั้งมีพระราชบัญญัติเปลี่ยนชื่อวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาเป็นสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2532 ทำให้วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ได้รับการเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล"
ในระยะต่อมาได้มีการตราพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 ซึ่งกำหนดให้สถาบันการศึกษาที่เปิดสอนระดับปริญญาต้องเป็นนิติบุคคล ทำให้สถาบันเทคโนโลยีราชมงคลเริ่มมีแนวคิดในการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยนิติบุคคล กระทั่งเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2548 ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นผลให้มีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลเกิดขึ้นใหม่ จำนวน 9 แห่ง เป็นสถาบันอุดมศึกษาด้านวิชาชีพและเทคโนโลยี จัดการศึกษาด้านวิชาชีพชั้นสูงที่เน้นการปฏิบัติ ผลิตครูวิชาชีพ และให้ผู้สำเร็จอาชีวศึกษามีโอกาสในการศึกษาต่อด้านวิชาชีพเฉพาะทางระดับปริญญาเป็นหลัก
ประวัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน > ประวัติศูนย์กลางมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน

ศูนย์กลางมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน หรือ วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (เดิม)  อยู่ห่างจากตัวเมืองประมาณ 3 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 330 ไร่  ทิศเหนือติดถนนสุรนารายณ์  ทิศใต้ติดคลองลำตะคอง  ทิศตะวันตกติดมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา  และทิศตะวันออกติดที่ดินของเอกชน  บริเวณนี้แต่เดิมมีต้นตะโกขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก  ดังนั้น  จึงมีชื่อสามัญเรียกกันว่า  "ทุ่งตะโกราย"
วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีลำดับความเป็นมาดังนี้
ประวัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน > ยุคที่ 1 พ.ศ. 2499 วิทยาลัยเทคนิคภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครราชสีมา (วทอ.)

วันที่ 5 มิถุนายน 2499 ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเทคนิคภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครราชสีมา สังกัดกรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ผู้อำนวยการ คือ นายเสงี่ยม วัฒนธรรม สีประจำสถาบัน คือ สีโกเมน
ประวัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน > ยุคที่ 2 พ.ศ. 2518 วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครราชสีมา (วขอ.)

วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2518 เปลี่ยนเป็นมหาวิยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา วิทยาเขตเทคนิคภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครราชสีมา ผู้อำนวยการ คือ นายเจนจิตต์ กุณฑลบุตร สีประจำสถาบัน คือ สีโกเมน
ประวัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน > ยุคที่ 3 พ.ศ. 2531 สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครราชสีมา (วขอ.)

วันที่ 15 กันยายน 2531 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระมหากรุณาธิคุณโปรกเกล้า พระราชทานนามสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล จึงได้เปลี่ยนชื่อมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา วิทยาเขตเทคนิคภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครราชสีมา เป็นสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครราชสีมา ผู้อำนวยการ คือ นางประไพศรี สุภา สีประจำสถาบัน คือ สีน้ำเงิน
ประวัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน > ยุคที่ 4 พ.ศ. 2548 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน (มทร.อีสาน)

วันที่ 18 มกราคม 2548 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระมหากรุณาธิคุณโปรเกล้าฯ พระราชทานนามมหาวิทยาลัย เทคโนโลยีราชมงคลอีสาน ซึ่งประกอบด้วย ศูนย์กลางนครราชสีมา วิทยาเขตกาฬสินธุ์ วิทยาเขตขอนแก่น วิทยาเขตสกลนคร และวิทยาเขตสุรินทร์ อธิการบดีคนแรกคือ รศ.ดร.วินิจ โชติสว่าง สีประจำสถาบัน คือ สีแสด
ตราสัญลักษณ์ สี คำขวัญประจำมหาวิทยาลัย > ตราสัญลักษณ์

เป็นรูปตราวงกลม ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ภายในวงกลมเป็นรูปดอกบัวบาน 8 กลีบ หมายถึง ปัญญาอันเป็นแสงสว่างในโลก ภายในรูปดอกบัวบานเป็น รูปพระราชลัญจกร อันเป็นตราประจำพระองค์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ผู้พระราชทางนามให้ " มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล " และมีรูปดอกไม้ทิพย์ สองข้างที่ปลายแถบ ซึ่งหมายถึงความเจริญรุ่งเรือง แจ่มใส เบิกบาน ความวิจิตรแห่ง "ราชมงคลสัญลักษณ์ " จักเป็นที่ประจักษ์และชื่นชมจาก ชาวราชมงคลและบุคคลทั่วไป มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแห่งนี้ จักเป็นสถาบันที่ ตระหนักในภายกิจ ที่จะเสริมสร้างให้การศึกษาในทางวิชาชีพเจริญรุดหน้า แตกกิ่งก้านสาขา สมดั่งเจตนาที่ถือกำเนิดมา และได้รับพรมหากรุณาธิคุณ โปรดเกล้าฯ พระราชทานนามไว้เป็นสิริมงคลสืบไป
ตราสัญลักษณ์ สี คำขวัญประจำมหาวิทยาลัย > สีประจำมหาวิทยาลัย

สีแสด
ตราสัญลักษณ์ สี คำขวัญประจำมหาวิทยาลัย > ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย

แคแสด และ ตะโกราย
ตราสัญลักษณ์ สี คำขวัญประจำมหาวิทยาลัย > ตราสัญลักษณ์ดอกไม้ราชมงมลอีสาน (แคแสด)

ออกแบบเป็นรูปดอกแคแสดผสมผสานกับรูปตัวอักษร U (University) และเส้นสายจากแคน
ดอกแคแสดเป็นดอกไม้ประจามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
ดอกแคแสดมีกลีบดอก 5 กลีบ อันหมายถึง วิทยาเขตที่รวมสามัคคีเป็นหนึ่งเดียว
ตัวอักษร U ซึ่งย่อมาจาก University นั้น ประกอบขึ้นจากเส้นสายทั้ง 5 เส้น ซึ่งได้มาจากลักษณะของแคนที่ประกอบด้วย 5 ลา เพื่อสื่อความเป็นมหาวิทยาลัยแห่งอีสาน และเส้นเหล่านี้มีทิศทางพุ่งขึ้นไปในทิศเดียวกัน เปรียบเสมือนการก้าวไปพร้อม ๆ กันทั้ง 5 วิทยาเขตเพื่อนาพา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสานสู่ความสาเร็จร่วมกันทางการศึกษา
หน่วยงานภายใน

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน ได้เปิดทำการเรียนการสอนทั้งระดับ ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ปริญญาตรี ปริญญาโทและปริญญาเอก 4 วิทยาเขต โดยศูนย์กลางมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน ตั้งอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา
| หน่วยงานตรวจสอบภายใน | สำนักงานส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน | สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ |
| --- | --- | --- |
| แผนกงานวางแผนและปฏิบัติงานตรวจสอบ  แผนกงานรายงานและติดตามผลตรวจ | ศูนย์สหกิจศึกษา  งานพัฒนาวิชาการและส่งเสริมการศึกษา งานประกันคุณภาพและประเมินผล งานบริหารงานทั่วไป งานทะเบียนและประมวลผล | งานวิทยบริการ  แผนกงานห้องสมุด  แผนกงานศูนย์การเรียนรู้ด้วยตนเอง งานบริหารงานทั่วไป งานเทคโนโลยีสารสนเทศ |
| สำนักงานอธิการบดี | สถาบันวิจัยและพัฒนา  สถาบันบริการวิชาการแห่งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน สถาบันชุณหะวัณเพื่อการพัฒนาธุรกิจเอสเอ็มอีอย่างยั่งยืน              | คณะและสถาบัน |
| งานสารบรรณ  งานบริหารงานทั่วไป งานการประชุม กองพัฒนานักศึกษา กองบริหารงานบุคคล กองนโยบายและแผน กองคลัง กองกลาง     | สถาบันวิจัยและพัฒนา  สถาบันบริการวิชาการแห่งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน สถาบันชุณหะวัณเพื่อการพัฒนาธุรกิจเอสเอ็มอีอย่างยั่งยืน              | คณะบริหารธุรกิจ คณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และศิลปสร้างสรรค์ คณะระบบรางและการขนส่ง สถาบันสหสรรพศาสตร์  วิทยาลัยนวัตกรรมวิชาชีพ  คณะวิศวกรรมการเกษตร (โครงการจัดตั้ง)  คณะนวัตกรรมการเกษตรและเทคโนโลยี (โครงการจัดตั้ง  คณะนวัตกรรมการเกษตร (โครงการจัดตั้ง) |
พิธีพระราชทานปริญญาบัตร

นับจากปีแรกที่ได้เริ่มสถาปนาวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ในปี พ.ศ. 2518 จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2524 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จมาพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิตที่สำเร็จการศึกษารุ่นแรก การได้รับพระมหากรุณาธิคุณอย่างสูงสุด มีโอกาสได้รับพระราชทานปริญญาบัตรกับพระหัตถ์พระองค์เอง ณ อาคารใหม่ สวนอัมพร นำความปลื้มปิติยินดีมาสู่เหล่าคณาจารย์ ข้าราชการ นักศึกษา ผู้ปกครองบัณฑิต เป็นล้นพ้น  และอีกสามครั้งคือ ในปี พ.ศ. 2527 ปี พ.ศ. 2530 ในปี พ.ศ. 2531 เมื่อได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคลแล้วได้เสด็จมาพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิต ในปี พ.ศ. 2533 รวมเสด็จมาพระราชทานปริญญาบัตรด้วยพระองค์เอง 4 ครั้ง
ตั้งแต่ในปี พ.ศ. 2534 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ฯ มาพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่ง เป็นประจำทุกปี
ต่อมาในปีพุทธศักราช 2558 หอประชุมเฉลิมพระเกียรติ ในโอกาสฉลองพระชนมายุ 5 รอบ 2 เมษายน 2558 ศูนย์การศึกษาหนองระเวียง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน ได้ดำเนินการก่อสร้างแล้วเสร็จมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสานจึงได้นำความกราบบังคมทูลขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตจัดพิธีพระราชทานปริญญาบัตรฯ ครั้งที่ 34ประจำปีการศึกษา 2562 ณ ศูนย์การศึกษาหนองระเวียง ต.หนองระเวียง อ.เมือง จ.นครราชสีมา ในวันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯไปพระราชทานปริญญาบัตรแทนพระองค์ แต่เนื่องด้วยสถานการณ์แพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ที่มีการระบาดอย่างแพร่หลายในขณะนั้น ทำให้มหาวิทยาลัยจำเป็นต้องขอเลื่อนการจัดงานออกไป และรอให้สถานการณ์คลี่คลายอยู่ในระดับที่สามารถป้องกันให้เกิดความปลอดภัยได้ จึงขอพระราชทานวันจัดพิธีพระราชทานใหม่อีกครั้ง เป็นวันที่ 21 พฤษภาคม 2564 แต่อย่างไรก็ตามสถานการณ์แพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ยังไม่ทุเลา จึงได้ประกาศกำหนดวันพิธีพระราชทานปริญญาบัตรใหม่ เป็นวันที่ 4 มีนาคม 2565  ดังนั้นการพระราชทานปริญญาบัตรครั้งที่ 34 ประจำปีการศึกษา 2562 จึงเป็นปีที่เริ่มใช้หอประชุมเฉลิมพระเกียรติ ในโอกาสฉลองพระชนมายุ 5 รอบ 2 เมษายน 2558 เป็นสถานที่พระราชทานปริญญาบัตรแก่นักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสานเป็นต้นมา
อธิการบดี

| --- | --- |
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
รายนามอธิการบดี: วาระการดำรงตำแหน่ง
1. รองศาสตราจารย์ ดร.วินิจ โชติสว่าง: 15 สิงหาคม พ.ศ. 2548 - 14 สิงหาคม พ.ศ. 2552 พ.ศ. 2552 - 2556 (รักษาราชการแทน)
2. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วิโรจน์ ลิ้มไขแสง: 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 - 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 - 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2564
3. รองศาสตราจารย์ ดร.โฆษิต ศรีภูธร: 12 กันยายน พ.ศ. 2564 - ปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
| ด ค กหน่วยงานในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน |
| --- | --- | --- |
| นครราชสีมา | คณะบริหารธุรกิจ • คณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ •  คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี • คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และศิลปกรรมสร้างสรรค์ • วิทยาลัยนวัตกรรมวิชาชีพ |  |
| วิทยาเขตขอนแก่น | คณะวิศวกรรมศาสตร์ • คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม • คณะบริหารธุรกิจและเทคโนโลยีสารสนเทศ • วิทยาลัยไทยไมส์เตอร์ |  |
| วิทยาเขตสุรินทร์ | คณะเกษตรศาสตร์และเทคโนโลยี • คณะเทคโนโลยีการจัดการ |  |
| วิทยาเขตสกลนคร | คณะอุตสาหกรรมและเทคโนโลยี • คณะทรัพยากรธรรมชาติ |  |
| โครงการจัดตั้งวิทยาเขตร้อยเอ็ด | คณะเกษตรศาสตร์ (โครงการจัดตั้ง) • วิทยาลัยเทคโนโลยี ไทย-เยอรมัน (โครงการจัดตั้ง) |  |
| โรงเรียน | สาธิตเตรียมวิศวกรรมและเทคโนโลยี (สกลนคร) |  |
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
ตราสัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย
ตราสัญลักษณ์ดอกไม้ราชมงมลอีสาน (แคแสด)
วันออกพรรษา

เมื่อออกพรรษาแล้วพระสงฆ์ผู้อยู่จำครบพรรษาจะได้รับอานิสงส์พรรษาหลายอย่าง และพระสงฆ์บางส่วนจะถือโอกาสในช่วงออกพรรษา 9 เดือน ออกจาริกเพื่อปฏิบัติธรรม และโปรดพุทธศาสนิกชนตามสถานที่ต่าง ๆ ก่อนจะกลับเข้าจำพรรษาอีกครั้งในปีถัดไป
วันออกพรรษา หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า วันมหาปวารณา เป็นวันสำคัญทางศาสนาพุทธแบบไทย-ลาว โดยเป็นวันสิ้นสุดระยะเวลาจำพรรษา 3 เดือนของพระสงฆ์เถรวาท โดยเป็นวันที่พระสงฆ์จะทำสังฆกรรม คือ การปวารณาในวันนี้ วันออกพรรษา (ออกปุริมพรรษา1) จะตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 (ประมาณเดือนตุลาคม) หลังวันเข้าพรรษา 3 เดือน ตามปฏิทินจันทรคติไทย
การปวารณา ถือเป็นข้อปฏิบัติตามพระวินัยสำหรับพระภิกษุโดยเฉพาะ เรียกว่า เป็นญัตติกรรมวาจา (สังฆกรรม) ประเภทหนึ่ง ให้โอกาสแก่พระสงฆ์ที่จำพรรษาอยู่ร่วมกันตลอดไตรมาส (3 เดือน) สามารถว่ากล่าวตักเตือนและชี้ข้อบกพร่องแก่กันและกันได้โดยเสมอภาค เป็นวันที่พระพรรษาน้อยกว่าสามารถตักเตือนพระที่มีพรรษามากกว่าได้ ด้วยจิตที่ปรารถนาดีซึ่งกันและกัน เพื่อให้พระสงฆ์ที่ถูกตักเตือนมีโอกาสรับรู้ข้อบกพร่องของตนและนำข้อบกพร่องมาแก้ไขปรุงตัวเองให้ดียิ่งขึ้น ในขณะเดียวกันถ้าเป็นเรื่องเข้าใจผิด ก็จะได้ชี้แจงแก้ไข หรือปรับความเข้าใจกัน เพราะสิ่งที่เห็น ที่ได้ยิน ที่สงสัย อาจมีเรื่องราวซ่อนอยู่ หรืออาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เข้าใจ รวมถึงเปิดโอกาสให้ขอโทษ ที่รู้ตัวว่าสร้างเดือดร้อนให้แก่หมู่คณะ และขออภัยที่เข้าใจผิด และเปิดโอกาสให้ซักถามข้อสงสัยซึ่งกันและกันได้ เพื่อปรับความเข้าใจกัน
เมื่อถึงวันออกพรรษา พุทธศาสนิกชนถือเป็นโอกาสอันดีที่จะเข้าวัดเพื่อบำเพ็ญกุศลแก่ตนเองที่ตั้งใจปฏิบัติตนเป็นอุบาสก-อุบาสิกา ส่วนพระสงฆ์จำพรรษาและตั้งใจศึกษาปฏิบัติธรรมมาตลอดจนครบไตรมาส (3 เดือน) หรือในวันถัดไปคือ วันออกพรรษา (จริง) (คือ วันแรม 1 ค่ำ เดือน 11) พุทธศาสนิกชนในประเทศไทยนิยมไปทำบุญตักบาตร เรียกว่า บุญเทศกาลบาตรเทโว หรือ บาตรเทโวโรหณะ เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์สำคัญในพุทธประวัติที่กล่าวว่า พระพุทธเจ้าเสด็จกลับจากเทวโลก ลงมายังโลกมนุษย์หลังจากการโปรดเทพบุตร อดีตพระพุทธมารดา พระนางสิริมหามายา บนสวรรค์ดาวดึงส์ (ชั้นที่ 2) ในพรรษาที่ 7 เสด็จลงมายังเมืองสังกัสสะ พร้อมกับทรงแสดงไตรโลกวิวรณปาฏิหาริย์ (ทรงปาฏิหาริย์เปิดโลกทั้ง 3 ได้แก่       สวรรค์, นรก, โลก)
กฐินกาล คือ ช่วงเวลาที่ทรงอนุญาตให้ภิกษุผู้อยู่จำพรรษาครบ 3 เดือนแล้ว สามารถรับมานุ่งห่มได้ เริ่มตั้งแต่ วันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 ถึงวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12 (วันลอยกระทง) เป็นช่วงเวลากฐินกาลตามพระวินัยปิฎกเถรวาท ในช่วงเวลาที่พุทธศาสนิกชนชาวไทยจะเข้าร่วมบำเพ็ญกุศลเนื่องในงานกฐินประจำปี เป็นการนำผ้าจีวร ถวายพระพุทธรูปและพระสงฆ์ในวัดต่าง ๆ โดยถือว่าเป็นงานบำเพ็ญกุศลที่ได้บุญกุศลมากงานหนึ่ง​
ความสำคัญ

วันออกพรรษา คือ วันที่สิ้นสุดระยะการจำพรรษาเป็นเวลา 3 เดือน (นับตั้งแต่วันเข้าพรรษา) เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "วันมหาปวารณา" คำว่า "ปวารณา" แปลว่า "อนุญาต" หรือ "ยอมให้" ในวันออกพรรษานี้พระสงฆ์จะประกอบพิธีทำสังฆกรรม เรียกว่า มหาปวารณา เป็นการเปิดโอกาสให้ภิกษุว่ากล่าวตักเตือนกันได้ เพราะในระหว่างเข้าพรรษา พระสงฆ์บางรูปอาจมีข้อบกพร่องที่ต้องแก้ไข การให้ผู้อื่นว่ากล่าวตักเตือนได้ ทำให้ได้รู้ข้อบกพร่องของตน และยังเปิดโอกาสให้ซักถามข้อสงสัยซึ่งกันและกันด้วย
วันออกพรรษา จัดได้ว่าเป็นวันเทโวโรหณะที่แท้จริง เนื่องจากพระพุทธเจ้าได้เสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึง หลังจากโปรดพุทธมารดา บนสวรรค์เป็นเวลาสามเดือน ทรงเสด็จลงในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 และทรงเสด็จถึงโลกมนุษย์ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 เช่นกัน และได้ทรงแสดงโลกวิวรณปาฏิหารย์ หรือการเปิดโลกทั้งสาม คือ สวรรค์ นรก มนุษย์ให้เห็นกันและกันได้ในวันนี้ คือ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 ดังนั้น วันออกพรรษาจึงมีอีกชื่อว่า วันพระเจ้าเปิดโลก อีกด้วย ส่วนในวันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 เป็นเพียงวันที่ประชาชนรอเพื่อจะใส่บาตรพระพุทธเจ้าเป็นครั้งแรกในรอบสามเดือนหลังจากไม่ได้พบพระองค์มาเป็นเวลานาน จึงเป็นเพียงวันที่เป็นต้นกำเนิดของประเพณีตักบาตรเทโว เท่านั้น
การออกพรรษาของพระสงฆ์ตามพระวินัยปิฎก > อานิสงส์ของพระสงฆ์ที่จำครบพรรษา

เมื่อพระสงฆ์จำพรรษาครบไตรมาสได้ปวารณาออกพรรษาและได้กรานกฐินแล้ว ย่อมได้รับอานิสงส์ หรือข้อยกเว้นพระวินัย 5 ข้อ คือ
เที่ยวไปไหนไม่ต้องบอกลา (ออกจากวัดไปโดยไม่จำเป็นต้องแจ้งเจ้าอาวาสหรือพระสงฆ์รูปอื่นก่อนได้)
เที่ยวไปไม่ต้องถือไตรจีวรครบสำรับ 3 ผืน
ฉันคณะโภชน์ได้ (โภชนะที่คณะรับนิมนต์ไว้)
เก็บอดิเรกจีวรไว้ได้ตามปรารถนา (ยกเว้นสิกขาบทข้อนิสสัคคิยปาจิตตีย์บางข้อ) จีวรลาภอันเกิดในที่นั้นเป็นของภิกษุ (เมื่อมีผู้มาถวายจีวรเกินกว่าไตรครองสามารถเก็บไว้ได้โดยไม่ต้องสละเข้ากองกลาง)
ประเพณีท้องถิ่น > ประเพณีตักบาตรเทโวโรหณะ

เป็นวันที่พระพุทธเจ้าเสด็จลงสู่โลกหลังจากเสด็จขึ้นไปจำพรรษาอยู่ในดาวดึงส์ถ้วนไตรมาส และแสดงอภิธรรมเทศนาโปรดพระมารดาในเทวโลกนั้นมาตลอดเวลา 3 เดือน เมื่อถึงวันมหาปวารณา คือวันสุดท้ายของการอยู่จำพรรษา จึงเสด็จมายังโลกมนุษย์โดยเสด็จมาทางบันไดสวรรค์ลงที่ประตูเมืองสังกัสสะ อันตั้งอยู่เหนือกรุงสาวัตถี วันที่เสด็จลงจากเทวโลกนั้นเรียกกันว่า “วันเทโวโรหณะ” ตรงกับวันมหาปวารณาเพ็ญเดือน 11 วันนั้นถือกันว่าเป็นวันบุญกุศล ที่สำคัญวันหนึ่งของพุทธบริษัท โบราณเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ”วันพระเจ้าเปิดโลก” วันรุ่งขึ้นจากวันนั้นเป็นวันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 จึงมีการทำบุญตักบาตรเทโวโรหณะ กันเป็นการใหญ่ เพื่อเฉลิมฉลองการเสด็จลงจากเทวโลกของพระพุทธเจ้าโดยพุทธบริษัทได้พร้อมใจกันใส่บาตรแด่พระสงฆ์ที่อยู่ทั้งหมดในที่นั้นกับทั้งพระพุทธองค์ด้วยโดยไม่ได้นัดหมายกันมาก่อนภัตตาหารที่ถวายในวันนั้นส่วนใหญ่เป็นเสบียงกรัง ของตนตามมีตามได้ ปรากฏได้มีการใส่บาตรในวันนั้นแออัดมาก ผู้คนเข้าไม่ถึงพระสงฆ์จึงเอาข้าวสาลีของตนห่อบ้าง ทำเป็นปั้น ๆ บ้างแล้วโยนเข้าถวายพระ นี่เองจึงเป็นเหตุหนึ่งที่นิยมทำข้าวต้มลูกโยน เป็นส่วนสำคัญของการตักบาตรเทโวโรหณะ เป็นประเพณีว่าถึงวันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 (บางแห่งก็ทำในขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11) ทุก ๆ ปี ควรทำบุญตักบาตรให้เหมือนครั้งดั้งเดิมเรียกว่า ตักบาตรเทโวโรหณะ จนทุกวันนี้
ประเพณีท้องถิ่น > ประเพณีรับบัว

ในจังหวัดสมุทรปราการจะมีประเพณีรับบัวหรือโยนบัว ซึ่งจัดในวันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 11
ประเพณีท้องถิ่น > ประเพณีชักพระ

ทางภาคใต้จะมีประเพณีชักพระ หรือแห่พระ หรือลากพระ โดยจะมีการนำพระพุทธรูปขึ้นเรือแห่ไปตามลำน้ำให้ผู้คนทำบุญ โดยจะเรียกเรือที่ชักพระว่าเรือพนม บางท้องที่จะมีประเพณีโยนดอกบัวถวายเป็นพุทธบูชาด้วย โดยประเพณีชักพระในปัจจุบันมีทั้งบนบกและในน้ำ เรียกว่าเรือพนมทางบกและเรือพนมทางน้ำ (เนื่องจากในปัจจุบันผู้คนนิยมเดินทางทางบก แทนเดินทางทางน้ำอย่างในอดีตที่บ้านเรือนผู้คนอยู่จะตามริมน้ำ จึงเกิดการชักพระทางบกขึ้น) ซึ่งปกติจัดในวันแรม 1 ค่ำ เดือน 11
ประเพณีท้องถิ่น > ประเพณีวันออกพรรษา

ในจังหวัดชัยภูมิและเพชรบูรณ์จะมีประเพณีแห่ต้นกระธูป, ในจังหวัดสกลนครจะมีประเพณีแห่ปราสาทผึ้ง, ในอำเภอเชียงคาน จังหวัดเลยจะมีประเพณีแห่ผาสาดลอยเคราะห์, ในจังหวัดพิษณุโลกจะมีประเพณีแห่ต้นผึ้ง, ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี จะมีประเพณีทอดพุ่มผ้าป่าหน้าบ้านและแห่รถพนมพระ, ที่อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี จะมีประเพณีตักบาตรเทโวทางเรือ
ประเพณีท้องถิ่น > ประเพณีจุดประทีปคืนวันออกพรรษา

เป็นประเพณีที่จุดเทียนหรือไต้น้ำมัน โดยจะจุดในคืนวันออกพรรษา โดยชาวมอญจะจุดประทีปเป็นรูปต่าง ๆ ที่มองจากบนฟ้าจะเห็นเป็นรูปหรือข้อความต่าง ๆ ซึ่งจะเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา เช่น ธรรมจักร ดอกบัว ใบโพธิ์ เป็นต้น เชื่อกันว่าเป็นการจุดไฟถวายเพื่อให้พระพุทธเจ้าทรงทอดพระเนตรเห็นจากสวรรค์ โดยจำลองเหตุการณ์เหมือนเมื่อครั้งพระพุทธองค์ทรงเสด็จลงมาจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ หลังจากทรงโปรดพุทธมารดา โดยที่พระพุทธเจ้าเสด็จลงมาในวันออกพรรษา,ชาวกระเหรี่ยงที่กาญจนบุรีจะมีประเพณีไหว้บูชาเจดีย์ไฟ, ชาวอีสานจะมีประเพณีการจุดประทีปเทียนถวายดอกไม้ ที่หน้าบ้าน โดยจะทำกาบมะพร้าวเป็นรูปเรือและจุดเทียนคู่ไว้บนกาบมะพร้าว โดยอาจนำต้นข้าวที่กำลังเริ่มตั้งท้องมาประดับร่วมด้วย เพื่อเป็นสิริมงคลให้ต้นข้าวในนางอกงามดี, ทางล้านนาจะมีประเพณีจุดผางผะติ๊บ, โดยประเพณีชาวไทใหญ่ที่แม่ฮ่องสอน จะมีการจัดขบวนแห่เทียนหลู่เตียนเหง (เทียนพันเล่ม) ประเพณีแห่จองพารา (ปราสาทพระพุทธเจ้า) เพื่อรับเสด็จพระพุทธเจ้า โดยชาวไทใหญ่จะเรียกประเพณีนี้ว่า ปอยออกหว่า หรือ ปอยเหลินสิบเอ็ด, วัดพระธาตุดอยเว้า อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย จะมีประเพณีปอยต้นแป๊ก (ต้นเกี้ยะ) ส่วนทางภาคอีสาน จะมีประเพณีจุดไต้น้ำมัน เป็นเวลา 3 วัน ในวันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 11 เรียกว่าการไต้น้ำมันน้อย ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11, เรียกว่าการไต้น้ำมันใหญ่ ในวันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 เรียกว่าการไต้น้ำมันล้างหางประทีป, ประเพณีจุดไฟตูมกา ในจังหวัดยโสธร, ประเพณีโคมไฟโมงมาง ในยโสธร, ประเพณีจุดประทีปตีนกา จังหวัดกาญจนบุรี, และหลายพื้นที่ที่ติดแม่น้ำ เช่น จังหวัดหนองคายและนครพนม ก็จะมีประเพณีไหลเรือไฟ และลอยกระทงสาย หรือที่เรียกอีกอย่างว่าไข่พญานาคในคืนวันออกพรรษา
ประเพณีท้องถิ่น > ประเพณีเทศน์มหาชาติเวสสันดรชาดก

การเทศน์มหาชาติ คือ เทศนาเวสสันดรชาดก เป็นบุญพิธีที่นิยมจัดให้มีกันมาแต่โบราณ ที่แสดงถึงชาติสุดท้ายของพระพุทธเจ้าที่สร้างทานบารมี มีทั้งเทศน์สามัญและเทศน์แหล่ เนื่องจาก พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตให้ภิกษุสามารถสวดได้ 2 ทำนอง คือสรภัญญะและโยนะกะ โดยทำนองสรภัญญะคือการสวดลากเสียง ที่นิยมสวดทั่วไป และสวดทำนองโยนะกะคือสวดคำโดด เช่น การสวดแบบล้านนา ที่สวดเป็นคำ ๆ เดียว โดด ๆ ต่อ ๆ กันไป ซึ่งการเทศน์แหล่ เป็นการเอื้อนซึ่งเป็นการลากเสียงแบบสวดสรภัญญะ จึงถือกันว่าภิกษุเทศน์โดยใช้ทำนองแบบสวดสรภัญญะคือลากเสียงสามารถทำได้ โดยการเทศน์มหาชาติถ้าเทศน์แบบสามัญจะมีธรรมมาสน์เดียวให้พระภิกษุผลัดกันขึ้นเทศน์รูปละ 1 กัณฑ์ ส่วนการเทศน์มหาชาติแบบแหล่ อาจมีนักเทศน์แหล่ถึง 3 ธรรมมาสน์ หรือ 3 รูป ผลัดกันเทศน์คล้ายตอบโต้กัน
การเทศมหาชาติ ปกตินิยมจัดช่วงอยู่ในพรรษา เช่น วันสารทไทย หรือจัดหลังฤดูทอดกฐิน ผ่านไปแล้วจนตลอดช่วงฤดูหนาว ในฮีต 12 คลอง 14 เรียกว่า งานบุญหลวง หรือ บุญผะเหวด แต่ละท้องถิ่นมีธรรมเนียมแตกต่างกัน บางที่จัดหนึ่งวัน บางที่จัดสองวัน บางที่จัดสามวัน คือ วันเทศน์เวสสันดรชาดกทั้ง 13 กัณฑ์หนึ่งวัน บางท้องถิ่นอาจมีการสวดคาถาพัน เพื่อทำน้ำมนต์อีกวันหนึ่งก่อนการเทศน์มหาชาติก็มี โดยจะจุดเทียนพันเล่มทำน้ำมนต์ ธูปพันก้าน ธงพันธง ซึ่งเป็นธง 5 สี คือ ครามน้ำเงิน ชาดแดง เหลือง ขาว และแสดส้ม สีละธง ตามสีของฉัพพรรณรังสี และอาจมีดอกไม้อีกพันดอกก็ได้ เป็นการบูชาคาถาพันด้วยเครื่องบูชาอย่างละพัน หรือบางท้องถิ่นอาจมีการแสดงเทศน์จตุราริยสัจจกถา ท้ายการเทศน์เวสสันดรชาดกอีกวันหนึ่ง หรือบางท้องถิ่นอาจแสดงเทศน์มหาชาติทุกวันพระในช่วงพรรษา 13 วัน วันละ 1 กัณฑ์ก็มี
ซึ่งถ้าจัดน้อยวัน มักนิยมจัดสถานที่ด้วยต้นกล้วย ต้นอ้อย หรือก้านมะพร้าว และกระดาษสีที่ฉลุเป็นรูปมหาเวสสันดรชาดก และอื่น ๆ ประดับประดาสถานที่ราวกับว่าอยู่ในป่าหิมพานต์
ประเพณีท้องถิ่น > ประเพณีถวายผ้ากฐินทาน

เป็นประเพณีที่สำคัญของพุทธศาสนิกชนอย่างหนึ่ง นิยมทำกันตั้งแต่วันแรม 1 ค่ำเดือน 11 ไปจนถึงกลางเดือน 12 (วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12 - วันลอยกระทง) คำว่า กฐิน แปลว่า ไม้สะดึง คือกรอบไม้ชนิดหนึ่งสำหรับขึงผ้าให้ตึง สะดวกแก่การเย็บ ในสมัยโบราณเย็บผ้าต้องเอาไม้สะดึงมาขึงผ้าให้ตึงเสียก่อน แล้วจึงเย็บ เพราะช่างยังไม่มีความชำนาญเหมือนสมัยปัจจุบันนี้ และเครื่องมือในการเย็บก็ยังไม่เพียงพอ เหมือนจักรเย็บผ้าในปัจจุบัน การทำจีวรในสมัยโบราณจะเป็นผ้ากฐินหรือแม้แต่จีวรอันมิใช่ผ้ากฐิน ถ้าภิกษุทำเอง ก็จัดเป็นงานเอิกเกริกทีเดียว เช่น ตำนานกล่าวไว้ว่า การเย็บจีวรนั้น พระเถรานุเถระต่างมาช่วยกัน เป็นต้นว่า พระสารีบุตร พระมหาโมคคัลลานะ พระมหากัสสปะ แม้สมเด็จพระบรมศาสดาก็เสด็จลงมาช่วย ภิกษุสามเณรอื่น ๆ ก็ช่วยขวนขวายในการเย็บจีวร อุบาสกอุบาสิกาก็จัดหาน้ำดื่มเป็นต้น มาถวายพระภิกษุสงฆ์ มีองค์พระสัมมาสัมพุทธะเป็นประธาน โดยนัยนี้ การเย็บจีวรแม้โดยธรรมดา ก็เป็นการต้องช่วยกันทำหลายผู้หลายองค์ (ไม่เหมือนในปัจจุบัน ซึ่งมีจีวรสำเร็จรูปแล้ว)
วันออกพรรษาในปฏิทินจันทรคติไทย

อย่างไรก็ตาม บางประเทศที่นับถือพุทธศาสนาอาจกำหนดวันไม่ตรงกับของไทยในบางปี เนื่องจากประเทศไทยมีการคำนวณที่ต่างจากประเทศโดยทั่วไปและนิยมใช้ปฏิทิน 100 ปีไทยเป็นหลักซึ่งไม่เที่ยงตรงและไม่ได้รับการปรับตามจริง เนื่องจากรอบการโคจรของดวงจันทร์รอบโลก 1 รอบ ใช้เวลา 29 วันครึ่ง ทำให้วันเวลาคลาดเคลื่อนไปได้
| ปี | วันที่ | วันที่ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- |
| ปีชวด | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2539 | 14 ตุลาคม พ.ศ. 2551 | 2 ตุลาคม พ.ศ. 2563 |
| ปีฉลู | 16 ตุลาคม พ.ศ. 2540 | 4 ตุลาคม พ.ศ. 2552 | 21 ตุลาคม พ.ศ. 2564 |
| ปีขาล | 5 ตุลาคม พ.ศ. 2541 | 23 ตุลาคม พ.ศ. 2553 | 10 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| ปีเถาะ | 24 ตุลาคม พ.ศ. 2542 | 12 ตุลาคม พ.ศ. 2554 | 29 ตุลาคม พ.ศ. 2566 |
| ปีมะโรง | 13 ตุลาคม พ.ศ. 2543 | 30 ตุลาคม พ.ศ. 2555 | 17 ตุลาคม พ.ศ. 2567 |
| ปีมะเส็ง | 2 ตุลาคม พ.ศ. 2544 | 19 ตุลาคม พ.ศ. 2556 | 7 ตุลาคม พ.ศ. 2568 |
| ปีมะเมีย | 21 ตุลาคม พ.ศ. 2545 | 8 ตุลาคม พ.ศ. 2557 | 26 ตุลาคม พ.ศ. 2569 |
| ปีมะแม | 10 ตุลาคม พ.ศ. 2546 | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2558 | 15 ตุลาคม พ.ศ. 2570 |
| ปีวอก | 28 ตุลาคม พ.ศ. 2547 | 16 ตุลาคม พ.ศ. 2559 | 3 ตุลาคม พ.ศ. 2571 |
| ปีระกา | 18 ตุลาคม พ.ศ. 2548 | 5 ตุลาคม พ.ศ. 2560 | 22 ตุลาคม พ.ศ. 2572 |
| ปีจอ | 7 ตุลาคม พ.ศ. 2549 | 24 ตุลาคม พ.ศ. 2561 | 11 ตุลาคม พ.ศ. 2573 |
| ปีกุน | 26 ตุลาคม พ.ศ. 2550 | 13 ตุลาคม พ.ศ. 2562 | 30 ตุลาคม พ.ศ. 2574 |
เชิงอรรถ

หมายเหตุ 1:  ออกปุริมพรรษา คือการออกพรรษาต้น เป็นการเข้าและออกพรรษาตามปกติตามพระวินัยพุทธานุญาต พระสงฆ์ที่ออกพรรษาต้นจะได้รับกรานกฐินและได้รับอานิสงส์กฐิน แต่สำหรับพระสงฆ์ที่ออกพรรษาในกรณียกเว้นคือ ออกปัจฉิมพรรษา จะไม่มีโอกาสได้รับกฐินและอานิสงส์กฐิน เพราะจำพรรษาในวันแรม 1 ค่ำ เดือน 9 จึงต้องจำครบ 3 เดือน และต้องออกพรรษาในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12 เป็นเวลาหมดกฐินกาลพอดี (วันรับกฐินได้จะนับวันวันถัดจากวันออกพรรษาแล้ว 1 วัน)
ดูเพิ่ม

วันเข้าพรรษา
วันมหาปวารณา พิธีกรรมการออกพรรษาของพระสงฆ์ตามพระวินัยปิฎก
กฐิน อานิสงส์สำหรับพระสงฆ์ผู้จำครบพรรษา
ออลอะเบาต์แดตเบส

Error ซิงเกิลโดยเมแกน เทรนเนอร์
"ออลอะเบาต์แดตเบส" (อังกฤษ: All About That Bass) เป็นเพลงของเมแกน เทรนเนอร์ นักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน บรรจุอยู่ในอัลบั้ม ไทเทิล ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ผ่านค่ายเพลงอีพิกเรเคิดส์ในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลด เนื้อเพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับการมีทัศนคติที่ดีและยอมรับในรูปร่างที่ตนมี ซึ่งเนื้อเพลงทั้งหมดแต่งโดยเทรเนอร์และเควิน คาดิช มิวสิกวิดีโอของเพลงนี้ได้ปล่อยให้ชมครั้งแรกผ่านทางเว็บไซต์อะโดลาทอร์ ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2014 กำกับโดย ฟาตีมา โรบินสัน โดยมิวสิกวิดีโอได้รับความนิยมอย่างมากในด้านไวรอลวิดีโอ
เพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" ได้รับเสียงวิจาร์ณในด้านบวกในเรื่องของจังหวะเพลง เนื้อเพลง และความหมายของมัน เพลงประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์โดยติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และที่ 8 ในชารต์ประจำปีค.ศ. 2014 ในสหรัฐอเมริกา พร้อมกับติดที่ 1 ในชาร์ตออสเตรเลีย, แคนาดา, เดนมาร์ก, นิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักร พร้อมทั้งติดท็อป 10 บนชาร์ตอีกหลายประเทศ ทั้งนี้เพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" ถือเป็นเพลงแรกของเทรนเนอร์ที่ประสบความสำเร็จบนชาร์ตเพลง เพลงยังทำยอดขายในสหรัฐอเมริกากว่า 4.6 ล้านหน่วย โดยได้รับการรับรองโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา ในระดับแพลทินัม (6 แผ่นเสียงทองคำขาว) นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมีในสาขาบันทึกเสียงแห่งปีและสาขาเพลงแห่งปี และเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลพีเพิลส์ช้อยส์อะวอดส์ในสาขาเพลงยอดนิยม