stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
บัลดุอิน บาส์

บัลดุอิน บาส์ (9 มิถุนายน ค.ศ. 1922 – 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวเยอรมัน เขาแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1956 ถึง ค.ศ. 2002
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

The Gentlemen (ค.ศ. 1965)
Zur Hölle mit den Paukern (ค.ศ. 1968)
Orchestra Rehearsal (ค.ศ. 1978)
Derrick - ฤดูกาลที่ 11, ตอนที่ 6 : "Keine schöne Fahrt nach Rom" (ค.ศ. 1984)
Derrick - ฤดูกาลที่ 11, ตอนที่ 9 : "Angriff aus dem Dunkel" (ค.ศ. 1984)
แหล่งข้อมูลอื่น

Balduin Baas ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ตำบลเขาดินเหนือ

| ตำบลเขาดินเหนือ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Khao Din Nuea
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: บุรีรัมย์
อำเภอ: บ้านกรวด
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 40 ตร.กม. (20 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 6,308 คน
 • ความหนาแน่น: 157.70 คน/ตร.กม. (408.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 31180
รหัสภูมิศาสตร์: 310809
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลเขาดินเหนือ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดบุรีรัมย์ ห่างจากที่ว่าการอำเภอไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 27 กิโลเมตร
ประวัติ

ตำบลเขาดินเหนือเดิมขึ้นอยู่กับตำบลโนนเจริญ อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ ต่อมาได้แยกตั้งเป็นตำบลเขาดินเหนือ เมื่อปี พ.ศ. 2536 โดยมีนายบุญทัน สาระเพชร เป็นกำนันคนแรก
ภูมิศาสตร์ > ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลเขาดินเหนือมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลละเวี้ย (อำเภอประโคนชัย)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลโชคนาสาม (อำเภอปราสาท) และตำบลโคกกลาง (อำเภอพนมดงรัก)
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลหินลาด และตำบลโนนเจริญ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลหนองบอน (อำเภอประโคนชัย)
ภูมิศาสตร์ > ภูมิประเทศ

ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปของตำบลเขาดินเหนือเป็นที่ราบลุ่มเหมาะแก่การทำนา มีลำห้วยเสวไหลผ่านทางทิศตะวันตก และลำน้ำชีไหลผ่านทางทิศตะวันออกของตำบล
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ตำบลเขาดินเหนือ มีสภาพอากาศแบ่งออกเป็น 3 ฤดู ดังนี้
ฤดูร้อน: ปลายเดือนกุมภาพันธ์ ถึงพฤษภาคม
ฤดูฝน: เดือนพฤษภาคม ถึงตุลาคม
ฤดูหนาว: เดือนพฤศจิกายน ถึงกุมภาพันธ์
การแบ่งเขตการปกครอง

ตำบลเขาดินเหนือแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้านคือ
หมู่ที่ 1 บ้านหลัก
หมู่ที่ 2 บ้านฉันเพล
หมู่ที่ 3 บ้านเขาดินเหนือ
หมู่ที่ 4 บ้านศรีสุขน้อย
หมู่ที่ 5 บ้านศรีสุข
หมู่ที่ 6 บ้านตรุง
หมู่ที่ 7 บ้านหว้า
หมู่ที่ 8 บ้านโคกสว่าง
หมู่ที่ 9 บ้านประดู่
หมู่ที่ 10 บ้านเขาดินเก่าพัฒนา
หมู่ที่ 11 บ้านหลักชัย
การคมนาคม

การคมนาคมติดต่อระหว่างตำบลและหมู่บ้านใช้การคมนาคมทางบกโดยทางรถยนต์เป็นหลักในการติดต่อและขนส่งผลิตผลทางการเกษตร โดยมีเส้นทางที่สำคัญ ดังนี้
ทางหลวงชนบท บร.2055 ขึ้นไปทางเหนือออกสู่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24
ทางหลวงชนบท บร.4043 เชื่อมต่อบ้านหลักกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2445
โทรคมนาคม

มีการใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่และอินเทอร์เน็ตกันอย่างแพร่หลาย มีเสาส่งสัญาณโทรศัพท์ทุกเครือข่ายครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบล และมีสายโทรศัพท์ผ่าน ทำให้การติดต่อสื่อสารทางโทรศัพท์และอินเทอร์เน็ตเป็นไปอย่างสะดวกรวดเร็ว
สาธารณสุข

โรงพยาบาลของรัฐ ขนาด 4 เตียง จำนวน 1 แห่ง คือ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านหลัก
ประชากรศาสตร์

ตำบลเขาดินเหนือมีประชากรทั้งหมด 6,308 คน ประชากรส่วนใหญ่เป็นคนไทยเชื้อสายเขมร รองลงมาคือ ชาวกูย ชาวไทยเชื้อสายลาว
ด้านภาษา ภาษาเขมรถิ่นไทยเป็นภาษาที่พูดกันที่มากที่สุดในตำบลเขาดินเหนือ นอกเหนือจากนั้นจะเป็นภาษาอีสาน ภาษากูย
วัฒนธรรม

ด้านประเพณีวัฒนธรรม มีงานประจำปี คือ ประเพณีบุญบั้งไฟ งานเครื่องเคลือบพันปี ประเพณีแห่เทียนเข้าพรรษา บวงสรวงปราสาทละลมทม
ด้านการศึกษา

การจัดการศึกษาในตำบลเขาดินเหนือ มีตั้งแต่ระดับก่อนประถมศึกษาจนถึงระดับมัธยมศึกษา
ระดับก่อนประถมศึกษา 1 แห่ง คือ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก องค์การบริหารส่วนตำบลเขาดินเหนือ
ระดับก่อนประถมศึกษาและระดับประถมศึกษา 3 แห่ง ได้แก่ โรงเรียนบ้านหลัก โรงเรียนบ้านศรีสุข โรงเรียนบ้านตรุง โรงเรียนบ้านหว้า
ระดับก่อนประถมศึกษา ประถมศึกษาและระดับมัธยมศึกษา (โรงเรียนขยายโอกาส) 1 แห่ง คือ โรงเรียนบ้านเขาดินเหนือ
ศูนย์การเรียนชุมชนประจำตำบล มี 1 แห่ง คือ ศูนย์ กศน.ตำบลเขาดินเหมือ
วัด

จำนวนวัดในเขตตำบลเขาดินเหนือ มีทั้งหมด 8 แห่ง คือ
วัดบ้านหลัก–ฉันเพล
วัดสระแก้ว
วัดศรีสุข
วัดบ้านตรุง
วัดบ้านหว้า
วัดป่าโคกสว่าง
วัดป่าเขาดินเหนือพัฒนา
วัดป่าสวาย
สถานที่สำคัญ

ปราสาทละลมทม
สถานีตำรวจภูธรโนนเจริญ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการขององค์การบริหารส่วนตำบลเขาดินเหนือ เก็บถาวร 2018-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดบุรีรัมย์ |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  ชุมเห็ด  นางรอง  บุรีรัมย์  |  |
| เทศบาลตำบล |  กระสัง  โกรกแก้ว  เขาคอก  คูเมือง  แคนดง  โคกขมิ้น  โคกม้า  โคกเหล็ก  จันดุม  จันทบเพชร  ชำนิ  ดอนมนต์  ดอนอะราง  ตลาดนิคมปราสาท  ตาจง  ถาวร  ทะเมนชัย  ทุ่งแสงทอง  นาโพธิ์  โนนเจริญ  โนนดินแดง  โนนสุวรรณ  บ้านกรวด  บ้านกรวดปัญญาวัฒน์  บ้านด่าน  บ้านบัว  บ้านใหม่ไชยพจน์  บึงเจริญ  ประโคนชัย  ตำบลปราสาท (อำเภอบ้านกรวด)  ตำบลปราสาท (อำเภอบ้านด่าน)  ปะคำ  พนมรุ้ง  พลับพลาชัย  พุทไธสง  ยายแย้มวัฒนา  ละหานทราย  ลำปลายมาศ  ศรีสตึก  ศาลเจ้าพ่อขุนศรี  สตึก  สองชั้น  สะแก  สามแวง  สำโรงใหม่  แสลงโทน  หนองกี่  หนองตะครอง  หนองตาด  หนองเต็ง  หนองปล่อง  หนองไม้งาม  หนองแวง  หนองหงส์  หลักเขต  ห้วยราช  ห้วยหิน  หินเหล็กไฟ  อิสาณ  อุดมธรรม  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กระสัง (อำเภอเมืองบุรีรัมย์)  กระสัง (อำเภอสตึก)  กลันทา  กันทรารมย์  ก้านเหลือง  กู่สวนแตง  เขาดินเหนือ  คูเมือง  แคนดง  โคกกลาง  โคกตูม  โคกมะขาม  โคกมะม่วง  โคกย่าง  โคกล่าม  โคกว่าน  โคกสนวน  โคกสว่าง  โคกสะอาด  โคกสูง  จรเข้มาก  เจริญสุข  ช่อผกา  ชุมแสง (อำเภอกระสัง)  ชุมแสง (อำเภอนางรอง)  ชุมแสง (อำเภอสตึก)  ดงพลอง  ดงอีจาน  ดอนกอก  แดงใหญ่  ตลาดโพธิ์  ตะโกตาพิ  ตาเสา  ตูมใหญ่  ถนนหัก  ถลุงเหล็ก  ทรัพย์พระยา  ทองหลาง  ทะเมนชัย  ท่าโพธิ์ชัย  ท่าม่วง  ทุ่งกระตาดพัฒนา  ทุ่งกระเต็น  ทุ่งจังหัน  ทุ่งวัง  ไทยเจริญ  ไทยสามัคคี  นางรอง  นาโพธิ์  นิคม  โนนขวาง  โนนดินแดง  โนนสุวรรณ  บัวทอง  บ้านคู  บ้านจาน  บ้านดู่  บ้านตะโก  บ้านไทร  บ้านปรือ  บ้านเป้า  บ้านแพ  บ้านยาง (อำเภอพุทไธสง)  บ้านยาง (อำเภอเมืองบุรีรัมย์)  บ้านยาง (อำเภอลำปลายมาศ)  บ้านแวง  บ้านสิงห์  บุกระสัง  บุโพธิ์  ประโคนชัย  ประทัดบุ  ปะเคียบ  ปังกู  ป่าชัน  ผไทรินทร์  พรสำราญ  พระครู  พุทไธสง  ไพศาล  มะเฟือง  เมืองแก  เมืองไผ่ (อำเภอกระสัง)  เมืองไผ่ (อำเภอหนองกี่)  เมืองฝาง  เมืองฝ้าย  เมืองแฝก  เมืองโพธิ์  เมืองยาง  เย้ยปราสาท  ร่อนทอง  ละลวด  ละเวี้ย  ละหานทราย  ลำดวน  ลำไทรโยง  ลำนางรอง  ลุมปุ๊ก  วังเหนือ  ศรีภูมิ  ศรีสว่าง  สนวน  สนามชัย  ส้มป่อย  สระแก้ว  สระทอง  สระบัว  สวายจีก  สองห้อง  สะแกซำ  สะแกโพรง  สะเดา (อำเภอนางรอง)  สะเดา (อำเภอพลับพลาชัย)  สายตะกู  สำโรง  สี่เหลี่ยม  สูงเนิน  เสม็ด  เสาเดียว  แสลงพัน  หนองกง  หนองกะทิง  หนองขมาร  หนองคู  หนองชัยศรี  หนองโดน  หนองไทร  หนองบอน  หนองบัว  หนองบัวโคก  หนองโบสถ์  หนองยายพิมพ์  หนองเยือง  หนองแวง  หนองโสน  หนองใหญ่  ห้วยราช  ห้วยสำราญ  หัวถนน  หัวฝาย  หายโศก  หินโคน  หินลาด  หินเหล็กไฟ  หูทำนบ  อีสานเขต  |  |
ประเทศเอกวาดอร์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

| ประเทศเอกวาดอร์ ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: ECU
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติเอกวาดอร์
ณ รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล 7 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-07) – 18 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-18)
นักกีฬา: 5 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: 
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศเอกวาดอร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติเอกวาดอร์เป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 5 คนใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 4 | 1 | 5 |

| รวม | 4 | 1 | 5 |
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ดาเมียน คาร์เซเลน | 400 m T20 | 51.68 | 4 คิว | 51.80 | 8 |
| รอนนี่ ซานโตส อิซา | 400 m T20 | 54.41 | 5 | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
| Darwin Castro (Guide – Sebastian Rosero) | 1500 ม. T11 | 4:21.29 | 3 | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
| Darwin Castro (Guide – Sebastian Rosero) | 5000 ม. T11 | — | — | 16:25.38 | 7 |
ดูเพิ่ม

ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเอกวาดอร์ในพาราลิมปิก
ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเอกวาดอร์ที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
ผลและสถิติ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย  |  |
บัลลังก์ ทับทิมแดง

นักเทควันโดชาวไทย
บัลลังก์ ทับทิมแดง ชื่อเล่น หยู (12 กันยายน พ.ศ. 2548 – ) เป็นนักเทควันโดชาวไทย ผู้ได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งชิงแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2566
ส่วนในเดือนกันยายน พ.ศ. 2566 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งเอเชียนเกมส์ ที่หางโจว ประเทศจีน โดยเขานักเทควันโดชายชาวไทยคนที่สองที่คว้ารางวัลเหรียญทองในการแข่งเอเชียนเกมส์ ต่อจากชัชวาล ขาวละออ ผู้ฝึกสอนของเขา ที่คว้ารางวัลเหรียญทองในการแข่งเอเชียนเกมส์ 2010 ที่กว่างโจว
แหล่งข้อมูลอื่น

บัลลังก์ ทับทิมแดง ที่ TaekwondoData.com (ในภาษาอังกฤษ)
ท่าอากาศยานเซ็นได

ท่าอากาศยานเซ็นได (ญี่ปุ่น: 仙台空港; โรมาจิ: Sendai Kūkō) เป็นท่าอากาศยานระดับสองในญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่เมืองนาโตริ จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น ท่าอากาศยานเซ็นไดได้รับความเสียหายจากคลื่นสึนามิพัดเข้าใส่ในเหตุการณ์แผ่นดินไหวและสึนามิในเซ็นได พ.ศ. 2554 เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554
การคมนาคม (รถไฟ)

มีรถไฟสายเซ็นไดท่าอากาศยาน (Sendai Airport Line) เชื่อมต่อระหว่างท่าอากาศยานกับสถานีเซ็นได เปิดบริการเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2550 ใช้เวลาเดินทางประมาณ 17-25 นาที
สายการบินและจุดหมายปลายทาง > ภายในประเทศ

ออลนิปปอนแอร์เวย์ (ฟูกูโอกะ, ฮิโรชิมะ, โคเบะ, โคมัตสึ, นาโงยะ-เซ็นแทรร์, โอกินาวะ, โอซากะ-อิตามิ, ซัปโปโระ-ชิโตเซะ, โตเกียว-นาริตะ)
เจแปนแอร์ไลน์ (ฟูกูโอกะ, โอซากะ-คันไซ, ซัปโปโระ-ชิโตเซะ)
เจเอแอลเอ็กซ์เพรส (นาโงยะ-เซ็นแทรร์, โอซากะ-อิตามิ)
ไอเบคแอร์ไลน์ (โอซากะ-อิตามิ, โตเกียว-นาริตะ)
สายการบินและจุดหมายปลายทาง > ระหว่างประเทศ

แอร์ไชนา (ปักกิ่ง-แคพิทอล, ต้าเหลียน, เซี่ยงไฮ้-ผู่ตง)
เอเชียนาแอร์ไลน์ (โซล-อินช็อน)
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ (ฉางชุน)
อีวีเอแอร์ (ไทเป-เถา-ยฺเหวียน)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ท่าอากาศยาน เก็บถาวร 2006-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การคมนาคมในเซ็นได เก็บถาวร 2011-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก ท่าอากาศยานนานาชาติในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
ศูนย์กลาง:  โตเกียว (นาริตะ)  โตเกียว (ฮาเนดะ)  นาโงยะ (ชูบุเซ็นแทรร์)  โอซากะ (คันไซ)  โอซากะ (อิตามิ) 
นานาชาติ:  คาโงชิมะ  คิตะกีวชู  คูชิโระ  คูมาโมโตะ  โคจิ  โคมัตสึ1  ชิซูโอกะ  ซัปโปโระ (ชินชิโตเซะ)  ซางะ1  เซ็นได  ทตโตริ  ทากามัตสึ  โทยามะ  นางาซากิ  นาฮะ  นีงาตะ  ฟูกูชิมะ  ฟูกูโอกะ  มัตสึยามะ  มิยาซากิ  มิโฮะ โยนาโงะ1  ยามางาตะ  สึชิมะ  อากิตะ  อาซาฮิกาวะ  อาโอโมริ  อิชิงากิ  อิบารากิ  โอกายามะ  โออิตะ  ฮาโกดาเตะ  ฮิโรชิมะ 
 1 เป็นฐานทัพอากาศร่วม
บุญช่วง เด่นดวง

| บุญช่วง เด่นดวง |
| --- | --- |
เกิด: 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 (79 ปี)
อาชีพ: ศิลปินพื้นบ้าน หมอลำ อาจารย์พิเศษ ผู้ทรงคุณวุฒิด้านศิลปะการแสดงหมอลำ
คู่สมรส: ทองเจริญ ดาเหลา
บุญช่วง เด่นดวง หรือ บุญช่วง ดาเหลา (เกิด 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2488) ศิลปินมรดกอีสาน สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) พ.ศ. 2555 เป็นผู้มีความสามารถโดดเด่นด้านการแสดงหมอลำกลอนที่มีชื่อเสียงของภาคอีสาน เป็นเพื่อนสนิทรุ่นเดียวกับฉวีวรรณ ดำเนิน ศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2536 และเป็นผู้คงไว้ซึ่งเชื้อสายและมีอาวุโสสูงสุดของสายตระกูล "ดาเหลา" ซึ่งเป็นสายสกุลหมอลำกลอนอันมีชื่อเสียงจากเคน ดาเหลา ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) พ.ศ. 2534 , บุญเพ็ง ไฝผิวชัย ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) พ.ศ. 2540 และทองเจริญ ดาเหลา ศิลปินมรดกอีสาน สาขาวรรณศิลป์ พ.ศ. 2555
ประวัติ

บุญช่วง เด่นดวง เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 ที่บ้านกระจาย ตำบลป่าติ้ว อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันคือตำบลกระจาย อำเภอป่าติ้ว จังหวัดยโสธร) เป็นบุตรของนายพรหมมา เด่นดวง ชาวบ้านทุ่งมน ซึ่งมีอาชีพหมอลำกลอนเช่นกัน ในช่วงชีวิตวัยเยาว์เมื่อสำเร็จการศึกษาประถมศึกษาปีที่ 4 แล้ว ก็ออกมาช่วยบิดามารดาทำนา และทำไร่ปอ  ตลอดจนเลี้ยงน้อง ๆ ที่บ้านของตน
บุญช่วง เด่นดวง เป็นผู้ชื่นชอบหมอลำ และลิเกพื้นบ้านตั้งแต่เยาว์วัย วันหนึ่งได้ออกไปเลี้ยงวัวที่ทุ่งนา ขณะนั้นจึงทำให้นึกคิดว่าอยากจะเป็นหมอลำที่เก่งกาจสามารถออกทำการแสดงอย่างหมอลำ และลิเกพื้นบ้านบ้าง
พ.ศ. 2503 ได้ผกผันชีวิตมาเป็นเรียนรู้หมอลำเพลินกับนางทองดำ เด่นดวง ผู้เป็นพี่สาว จนพัฒนาขึ้นเป็นนางเอกหมอลำเพลิน และหมอลำเรื่องต่อกลอน โดยลำเรื่องแรกคือ ลำเรื่องเศรษฐีนกเอี้ยง และลำเรื่องจันทร์ตราทองแดงลำดับต่อมา
พ.ศ. 2507 ได้เดินทางเข้าไปฝากตัวเป็นลูกศิษย์ในสำนักงานของหมอลำเคน ดาเหลา ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) พ.ศ. 2534 และหมอลำคำภา ฤทธิทิศ ซึ่งเป็นผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นบรมครูหมอลำที่มีชื่อเสียงมาก ซึ่งเปิดสำนักงานฯ ตั้งอยู่ข้างวัดแจ้ง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี การฝึกฝนอยู่ในสำนักงานแห่งนี้ บุญช่วง เด่นดวง ได้พัฒนาตนเอง เรียนรู้ ต่อยอด ฝึกฝนจากครูอาจารย์ และด้วยสติปัญญาของตนเอง จึงมีลักษณะการขับลำที่โดดเด่น เหนือชั้นเชิงเพื่อนร่วมสำนักงานด้วยกัน จนสามารถออกรับงานการแสดงกับหมอลำอาวุโสหลายคน เช่น หมอลำวังสถาน หมอลำเปลี่ยน วิมลสุข เป็นต้น จนเป็นที่ยอมรับกันทั่วภาคอีสาน และสปป.ลาว
ชีวิตครอบครัว

บุญช่วง เด่นดวง ได้สมรสกับทองเจริญ ดาเหลา ศิลปินพื้นบ้าน (หมอลำ) ซึ่งเป็นหลานอาของหมอลำเคน ดาเหลา ศิลปินแห่งชาติ มีบุตรด้วยกัน 2 คน ได้แก่
นายดนัย ดาเหลา
นายชัยวัฒน์ ดาเหลา
ปัจจุบันอาศัยอยู่บ้านเลขที่ 110 หมู่ที่ 6 บ้านหนองแก ตำบลหนองนาคำ อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี ปัจจุบันทำงานเป็นอาจารย์พิเศษที่มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี คุณแม่บุญช่วงยังได้รับเกียรติใด้ดำรงตำแหน่งกรรมการตัดสินการประกวดศิลปะการแสดงหมอลำของหลายๆ หน่วยงานอีกด้วย
การศึกษา

สำเร็จการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนบ้านกระจาย ตำบลป่าติ้ว อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดอุบลราชธานี
พ.ศ. 2551 ได้รับพระราชทานปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขานาฎศิลป์และละคร มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
ตำแหน่ง และหน้าที่

อาจารย์พิเศษ สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
ที่ปรึกษาสำนักวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ประธานที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ สมาคมผู้ประกอบอาชีพหมอลำจังหวัดอุดรธานี
รางวัล และการเชิดชูเกียรติ

ได้รับโล่ศิลปินดีเด่นภาคอีสาน ณ ศูนย์ศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ได้รับโล่รางวัลเชิดชูเกียรติศิลปินพื้นบ้าน มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติให้เป็นบุคคลดีเด่นแห่งปี รางวัลเพชรสยาม สาขานาฎการพื้นบ้านประจำปี พ.ศ. 2549 จากมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม เนื่องในวโรกาสสิริราชสมบัติครบ 60 ปี
ได้รับรางวัลศิลปินมรดกอีสาน สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) พ.ศ. 2555 จากสำนักวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ผลงาน

หมอลำบุญช่วง เด่นดวง มีผลงานกลอนลำมากมาย ซึ่งมีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับ ของประชาชนทั่วภาคอีสาน และฝั่งสปป.ลาว
เป็นวิทยากรสาธิตการขับลำหมอลำกลอนและบันทึกเสียงให้แก่นิสิตระดับปริญญาโทคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
เป็นที่ปรึกษาและคณะกรรมการประกวดหมอลำกลอนย้อนยุค ชิงถ้วยพระราชทาน สำนักงานศิลปะและวัฒนธรรมจังหวัดอุดรธานี และสำนักงานศิลปะและวัฒนธรรมจังหวัดหนองคาย
ร่วมแสดงงานแสง สี เสียง เรื่องสินไช ในวาระ 72 ปี เทศบาลนครขอนแก่น
ตลอดจนมีผลงานด้านลำกลอน 12 ชุด เช่น คุยเฟื่องเรื่องซาอุ ประวัติพระธาตุพนม ประวัติเวียงจันทร์ สะพานทองสองฝั่งโขง ลำเพลินนกยูงทอง อนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เต้ยท่องเที่ยวไทย เป็นต้น
นางาซูเนะ โนะ ฮิโกะ

นางาซูเนะ โนะ ฮิโกะ (ญี่ปุ่น: ながすねのひこ; โรมาจิ: nagasune no hiko) หรือชื่อเรียกเต็ม ๆ คือ โทมิโนะ นางาซูเนะ ฮิโกะ โนะ มิโกโตะ เป็นบุคคลที่ปรากฏอยู่ในโคจิกิ กล่าวคือ ในอดีตอามาเทรุคุนิเทรุฮิโกะอาเมโนะอาคาริคุชิทามะ' 'นิกิฮะยะฮิ โนะ มิโกะโตะ เทพผู้มีศักดิ์เป็นหลานของอะมะเตะระซุโอคามิที่เสด็จลงมาจากสวนสวรรค์ทาคามาฮาระแห่งอาณาจักรอามาสึพร้อมๆกับเทพรับใช้ 32 คน โดยลงเรืออามาโนะอิวะฟุเานะเสด็จมายังเนินผาอิคารุกะมิเนะที่อยู่เหนือแม่น้ำของคาวาจิโนะคุนิ จากนั้นไปยังโทมิในยามาโตะโนะคินิ (เมืองโทมิโอะ ทางตะวันออกของเขาอิโคมะในจังหวัดนะระในปัจจุบัน) และได้รับโทมิยะฮิเมะน้องสาวของนะงะซุเนะฮิโกะ ผู้ครองดินแดนนั้นเป็นภรรยา และมีบุตรด้วยกันนามว่า อุมะชิมะจิ โนะ มิโกะโตะและพำนักอยู่ที่เขาชิรานิวายามะในโทมิ
หลังจากนั้น โฮโนะนินิกิ โนะ มิโกะโตะ เทพผู้น้องของ นิกิฮายาฮิ โนะ มิโกโตะ นำเทวยุทธ์ทั้ง 3 ชิ้นเสด็จลงมายังทาคาจิโฮะในฮิวงะพร้อมกับเทพพี่เลี้ยงทั้งห้า คามูยามาโตะ อิวาเรฮิโกะ โนะ มิโกโตะ (ภายหลังคือ ปฐมจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น) เหลนของโฮโนะนินิกิ โนะ มิโกโตะ พร้อมกับ อิสึเซะ โนะ มิโกะโตะ ผู้เป็นพี่ชายเดินทางไปทางตะวันออกเพื่อหาดินแดนที่เหมาะสมเป็นเมืองหลวงในการปกครองอาชิฮาระโนะคาคาสึคุนิ ญี่ปุ่น แต่ทว่าผู้ที่ตั้งท่ารอกองทัพฮิวงะของอิวะเระฮิโกะ โนะ มิโกะโตะที่เดินทางมาขึ้นฝั่งที่นามิฮายะก็คือเจ้าผู้ครองดินแดนของโทมิ
นะงะซุเนะฮิโกะออกรบโดยที่เชื่อมั่นว่านิกิฮะยะฮิ โนะ มิโกะโตะ น้องเขยของตนคือเลือดเนื้อเชื้อไขที่แท้จริงของอะมะเตะระซุ ในการต่อสู้ครั้งนั้นเองที่ อิสึเนะ โนะ มิโกะโตะ พี่ชายของ อิวะเระฮิโกะ ถูกลูกธนูปักเข้าที่มือ ซึ่งบาดแผลนี้เป็นต้นเหตุให้เสียชีวิตที่ชิซุยโนโตะในแคว้นคิอิ อิวะเระฮิโกะได้นำทัพอ้อมไปทางตะวันออกตามที่อิสึเนะได้พูดทิ้งท้ายเอาไว้ว่า "บุตรแห่งเทพสุริยันครั้นจะสู้รบโดยหันหน้าเข้าหาดวงตะวันเห็นจะไม่ดี จงถอยทัพแล้วสู้โดยหันหลังให้ตะวันเถิด" ระหว่างทางได้ปราบโอคุมะโฮโนคะแห่งคุมะโนะ, เออุคาชิแห่งอุดะ และเมื่อเข้าสู่ยามาโตะก็ปราบเอชิคิ, สึจิงุโมะและยาโซทาเครุ จนกระทั่งเผชิญหน้ากับกองทัพของนะงะซุเนะฮิโกะอีกครั้งโดยหันหลังให้ดวงอาทิตย์
นาบุนตูรัน

| นาบุนตูรัน |
| --- | --- |
เทศบาล
สมญา:   Heart of the Valley  Home of the Biggest Gold Ring in the Philippines 
คำขวัญ: Nabunturan, A Progressive, Peaceful, and Dynamic Agri-based Municipality
ที่ตั้งในจังหวัดดาเบาเดโอโร
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: ดาเบา
จังหวัด: ดาเบาเดโอโร
District: 2nd District
ก่อตั้ง: 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1957
บารังไกย์: 28
การปกครอง
 • ประเภท: ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • นายกเทศมนตรี: Chelita C. Amatong (PDP-Laban)
 • รองนายกเทศมนตรี: Rodel G. Balili (PDP-Laban)
 • ผู้เลือกตั้ง: 40,305 คน (ค.ศ. 2016)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 231.30 ตร.กม. (89.31 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 82,234 คน
 • ความหนาแน่น: 360 คน/ตร.กม. (920 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Nabunturanon
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 8800
PSGC: 118209000
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)87
ภูมิอากาศ: แบบป่าดิบชื้น
ระดับรายได้: เทศบาลระดับที่ 1
นาบุนตูรัน เป็นเทศบาลระดับที่หนึ่งและเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดดาเบาเดโอโร มีประชากร 82,234 คนในปี ค.ศ. 2015 เมืองแห่งนี้เป็นที่ตั้งของบ่อน้ำพุร้อนมาอีนิต
แหล่งข้อมูลอื่น

Philippine Standard Geographic Code เก็บถาวร 2012-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Philippine Census Information
http://www.tagumcoop.org/index.php/contactus/nabun เก็บถาวร 2013-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน