stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โอลิมปิกฤดูร้อน 1904
แหล่งข้อมูลอื่น

| ก่อนหน้า |  | โอลิมปิกฤดูร้อน 1904 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โอลิมปิกฤดูร้อน 1900 (ปารีส ประเทศฝรั่งเศส) |  |   การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน  (21 ธันวาคม  - 6 มกราคม ค.ศ. 1904) |  | โอลิมปิกฤดูร้อน 1908 (ลอนดอน สหราชอาณาจักร) |
| ด ค ก กีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
 พิธีการ ประธานในพิธี  ผู้เก็บธงโอลิมปิก  กฎบัตร  ประเทศที่เข้าร่วม โอลิมปิกฤดูร้อน  โอลิมปิกฤดูหนาว  เมืองเจ้าภาพ การคัดเลือก  สนามแข่งขัน  ไอโอซี คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ  รหัสประเทศ  เหรียญรางวัล ตารางสรุปเหรียญ  จ้าวเหรียญทอง  ผู้ที่ได้เหรียญ  ผู้ได้รับเหรียญร่วมกัน  ผู้ที่ได้รางวัลพิเศษ  ประกาศนียบัตร  ปัญหา ลัทธิอาณานิคม  การใช้สารกระตุ้น  กีฬา  สัญลักษณ์ การวิ่งคบเพลิง  เหรียญปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง  ผู้หญิง  การเสียชีวิต สงครามโลกครั้งที่ 1  สงครามโลกครั้งที่ 2  วิดิโอเกมโอลิมปิก  รางวัลตอบแทนสำหรับผู้ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกของแต่ละประเทศ 
| ฤดูร้อน |   1896 เอเธนส์    1900 ปารีส    1904 เซ็นต์หลุยส์    1908 ลอนดอน    1912 สต็อกโฮล์ม    1916†   1920 แอนต์เวิร์ป    1924 ปารีส    1928 อัมสเตอร์ดัม    1932 ลอสแอนเจลิส    1936 เบอร์ลิน     1940‡   1944‡   1948 ลอนดอน    1952 เฮลซิงกิ    1956 เมลเบิร์น    1960 โรม    1964 โตเกียว    1968 เม็กซิโกซิตี    1972 มิวนิก    1976 มอนทรีออล    1980 มอสโก    1984 ลอสแอนเจลิส    1988 โซล    1992 บาร์เซโลนา    1996 แอตแลนตา    2000 ซิดนีย์    2004 เอเธนส์    2008 ปักกิ่ง    2012 ลอนดอน    2016 รีโอเดจาเนโร    2020 โตเกียว §   2024 ปารีส    2028 ลอสแอนเจลิส    2032 บริสเบน    2036 TBA  |  |
| ฤดูหนาว |   1924 ชามอนี    1928 ซังคท์โมริทซ์    1932 เลคพลาซิด    1936 การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน    1940‡   1944‡   1948 ซังคท์โมริทซ์    1952 ออสโล    1956 กอร์ตีนาดัมเปซโซ    1960 สควอว์วัลเลย์    1964 อินส์บรุค    1968 เกรอนอบล์    1972 ซัปโปโระ    1976 อินส์บรุค    1980 เลคพลาซิด    1984 ซาราเยโว    1988 แคลกะรี    1992 อัลแบร์วิล    1994 ลิลเลฮัมเมร์    1998 นางาโนะ    2002 ซอลต์เลกซิตี    2006 ตูริน    2010 แวนคูเวอร์    2014 โซชิ    2018 พย็องชัง    2022 ปักกิ่ง    2026 มิลาน–กอร์ตีนา    2030 เฟรนช์แอลป์   2034 ซอลต์เลกซิตี   |  |
 †ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  ‡ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง  §เลื่อนไปปี ค.ศ. 2021 เนื่องจากเกิดการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา   กีฬาโอลิมปิกโบราณ  กีฬาซ้อน 1906  พาราลิมปิก  โอลิมปิกเยาวชน   โอลิมปิกอีสปอร์ตซีรีส์ 
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 ที่ เซนต์หลุยส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอฟริกาใต้ 
อเมริกา:   แคนาดา   คิวบา   สหรัฐ 
ยุโรป:   ออสเตรีย   ฝรั่งเศส   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   สวิตเซอร์แลนด์ 
โอเชียเนีย:   ออสเตรเลีย 
| ด ค กรายการแข่งขันกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 |
| --- | --- |
 ยิงธนู  กรีฑา  บาสเกตบอล (สาธิต)  มวยสากล  จักรยาน  กระโดดน้ำ  ฟันดาบ  ฟุตบอล  แกลิกฟุตบอล (ไม่ทางการ)  กอล์ฟ  ยิมนาสติก  เฮอร์ลิง (ไม่ทางการ)  ลาครอส  โรก  เรือพาย  ว่ายน้ำ  เทนนิส  ชักเย่อ  โปโลน้ำ  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ 
สนามโอลิมปิกฟรานซิส, มหาวิทยาลัยวอชิงตันในเซนต์หลุยส์ ค.ศ. 1904
แผนที่แสดงประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
ทูเอนีวัน

| ทูเอนีวัน |
| --- | --- |
ทูเอนีวันในเดือนเมษายน 2013 จากซ้ายไปขวา: มินจี, ดารา, ซีแอล และบ็อม
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: โซล ประเทศเกาหลีใต้
แนวเพลง:  เคป็อป  ฮิปฮอป  อาร์แอนด์บี  แดนซ์ป็อป  อิเล็กโทรป็อป 
ช่วงปี:  2009−2016  2024–ปัจจุบัน 
ค่ายเพลง:  วายจี  เอเว็กซ์กรุป  วอร์เนอร์มิวสิกกรุป  แคปิตอล  สคูลบอย 

สมาชิก:  บ็อม  ดารา  ซีแอล  มินจี 

เว็บไซต์: yg-2ne1.com
ทูเอนีวัน (เกาหลี: 투애니원; อาร์อาร์: Tuaeniwon; อังกฤษ: 2NE1 หรืออาจออกเสียงว่า ทเวนตีวัน (twenty-one) เป็นเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ ก่อตั้งโดยวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนสี่คนคือ บ็อม, ดารา, ซีแอล และมินจี วงนี้เป็นที่รู้จักจากการทำลายกรอบเดิมๆ ของวงการเคป็อปการทดลองทางดนตรี แฟชั่น และการปรากฏตัวบนเวที พวกเธอได้รับการยอมรับจากการขยายสไตล์ของเกิร์ลกรุปในอุตสาหกรรมเพลงเกาหลี และกลายเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญของกระแสเกาหลี
ทูเอนีวันเปิดตัวในเดือนมีนาคม 2009 หลังจากปรากฏตัวในซิงเกิลโปรโมต "โลลีป็อป" ร่วมกับบิกแบง วงเริ่มมีชื่อเสียงด้วยการเปิดตัวอีพีแรกที่มีชื่อ ทูเอนีวัน ซึ่งมีซิงเกิล "ไฟร์" และ "ไอโดนต์แคร์" ตามด้วยอัลบั้มเปิดตัว To Anyone (2010) และออกอีพีที่สองชื่อ ทูเอนีวัน (2011) ออกซิงเกิลที่ติดอันดับชาร์ตอย่าง "Don't Cry", "โลนลี่", "ไอแอมเดอะเบสท์" และ "อักลี" พวกเธอเริ่มต้น นิวอีโวลูชั่นโกลบอลทัวร์ ในปี 2012 ซึ่งเป็นทัวร์โลกครั้งแรกของเกิร์ลกรุปเกาหลี การแสดงที่พรูเด็นเชียลเซ็นเตอร์ ในนิวเจอร์ซีย์ ได้รับการยกย่องให้เป็นคอนเสิร์ตที่ดีที่สุดเป็นอันดับสองของปีนั้น โดยหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทมส์ ของสหรัฐอเมริกา อัลบั้มที่สองและอัลบั้มสุดท้ายของพวกเธอ ครัช (2014) ถือเป็นอัลบั้มแรกของศิลปินเกาหลีที่สามารถติดชาร์ตท็อป 100 บนบิลบอร์ด 200 ของสหรัฐอเมริกา และเป็นอัลบั้มเกาหลีที่ติดชาร์ตสูงสุดในรอบ 2 ปี
ภายในสิ้นปี 2014 ทูเอนีวันได้รวบรวมเพลงอันดับหนึ่งรวมเก้าเพลงบนเซอร์เคิลดิจิทัลชาร์ต กลายเป็นกลุ่มที่มีซิงเกิลอันดับหนึ่งมากที่สุดในเกาหลีใต้ในขณะนั้น หลังจากพักวงไปสองปีในปี 2016 มินจีประกาศแยกตัวออกจากวง ขณะที่วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่า สมาชิกอีกสามคนที่เหลืออยู่ได้ตัดสินใจยุบวงในเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน ซิงเกิลสุดท้ายของกลุ่มชื่อ "กูดบาย" ปล่อยออกมาในวันที่ 21 มกราคม 2017 จากนั้นในเดือนเมษายน 2022 ทูเอนีวันได้กลับมาแสดงอีกครั้งนับตั้งแต่ยุบวงที่เทศกาลโคเชลลา โดยเป็นการรวมตัวที่สร้างความประหลาดใจและสื่อหลายสำนักยกให้เป็นหนึ่งในการแสดงที่ดีที่สุดในงาน ในเดือนกรกฎาคม 2024 วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ ได้เผยแพร่ภาพของกลุ่มบนทวิตเตอร์พร้อมคำบรรยายว่า "ยินดีต้อนรับกลับ" หลังจากที่มีข่าวลือเกี่ยวกับการกลับมารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อฉลองครบรอบ 15 ปีของกลุ่ม
ทูเอนีวันได้รับรางวัลมากมายตลอดอาชีพการงานของพวกเธอ ซึ่งรวมถึงไซเวิลด์ดิจิทัลมิวสิกอะวอดส์ 11 รางวัล, เมลอนมิวสิกอะวอดส์ 9 รางวัล และมามาอะวอดส์ 10 รางวัล พวกเธอเป็นศิลปินกลุ่มแรกที่ได้รับรางวัลแดซัง (รางวัลใหญ่) ทั้งสามรางวัลจากงานดังกล่าวภายในเวลาเพียง 2 ปีหลังจากเปิดตัว พวกเธอมียอดขายอัลบั้มทั้งแบบดิจิทัลและแบบแผ่นมากกว่า 66 ล้านชุดทั่วโลก ทำให้พวกเธอกลายเป็นหนึ่งในเกิร์ลกรุปที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาล
ชื่อ

เดิมทีชื่อวงคือ "21" แต่ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "2NE1" เมื่อพบนักร้องที่ใช้ชื่อบนเวทีเหมือนกัน ชื่อวงซึ่งออกเสียงเป็นภาษาเกาหลีตามการออกเสียงภาษาอังกฤษโดยประมาณว่า "to anyone" และ "twenty-one" ผสมผสานวลี "21st century" และ "New Evolution" เข้าด้วยกัน
ความเป็นศิลปิน > อิทธิพล

ทูเอนีวันได้ยกเครดิตให้กับสไปซ์เกิลส์ และทีแอลซี ในฐานะผู้มีอิทธิพลทางดนตรี สมาชิกแต่ละคนของกลุ่มได้รับการอธิบายว่ามีความโดดเด่นในด้านคุณภาพเสียง ภาพลักษณ์ และสไตล์แฟชั่น พัก บ็อมกล่าวถึง บียอนเซ่ และมารายห์ แครี ว่าเป็นแรงบันดาลใจหลักของเธอด้วยเสียงร้องที่แข็งแกร่งและการแสดงที่ทรงพลัง และระบุว่าฮิปฮอปและอาร์แอนด์บี เป็นแนวเพลงโปรดของเธอ มินจีกล่าวถึง ไมเคิล แจ็กสัน และรีแอนนา, และหัวหน้าวง ซีแอลกล่าวถึง เท็ดดี พัก โปรดิวเซอร์ และมาดอนนา และลอรีน ฮิลล์ นักแสดงชาวอเมริกัน เป็นแบบอย่างของเธอ ดารากล่าวถึง ออม จ็อง-ฮวา นักร้องและนักแสดงหญิง เป็นแรงบันดาลใจของเธอ และเธอยังชื่นชม รีจีน เวลาสเกซ นักร้องชาวฟิลิปปินส์ อีกด้วย เธอยังชื่นชอบ สไตล์และดนตรีของ บริตนีย์ สเปียส์ โดยกล่าวว่าเธอเป็นแบบอย่างของเพลงที่เธอร้องตอนเด็กๆ
อิทธิพลของวง

ทูเอนีวันได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้บุกเบิกแนวคิด "เกิร์ลครัช" ซึ่งแตกต่างจากภาพลักษณ์แบบแผนของสาวๆ ที่ "เซ็กซี่" หรือ "น่ารัก" กล่าวกันว่าวงนี้ได้เขียนประวัติศาสตร์ใหม่และทำให้สไตล์ของเกิร์ลกรุปขยายตัวในอุตสาหกรรม นิตยสารโรลลิงสโตน เรียกพวกเธอว่า "หนึ่งในศิลปินที่มีอิทธิพลมากที่สุดอย่างปฏิเสธไม่ได้" ในยุคของพวกเธอ ซึ่งช่วยขยายขอบเขตทางดนตรีของเคป็อป และระบุว่าในกระบวนการนี้ พวกเธอ "มีอิทธิพลอย่างมากต่อศิลปินในยุคหลัง" บิลบอร์ดจัดอันดับให้ ทูเอนีวัน เป็นหนึ่งในเกิร์ลกรุปเคป็อปชั้นนำแห่งทศวรรษ โดยยกย่องว่าวง "ปูทางไปสู่ด้านที่เข้มแข็งยิ่งขึ้นของเกิร์ลกรุปเคป็อป" เซาท์ไชนามอร์นิงโพสต์ เรียกพวกเธอว่ากลุ่มเกิร์ลกรุปที่โด่งดังที่สุดกลุ่มหนึ่งในยุคนั้น และเขียนว่าในเวลาต่อมาพวกเธอได้กลายเป็น "หนึ่งในกลุ่มศิลปินที่มีอิทธิพลมากที่สุดของเคป็อป"
ทูเอนีวันได้มีอิทธิพลหรือเป็นแรงบันดาลใจให้ศิลปินมากมาย รวมถึง ไอเดิล, เอสปา, แบล็กพิงก์, ทไวซ์, มามามู, เบบีมอนสเตอร์, เจเรมี สก็อตต์, ดิปโล, ช็องฮา, ไอลี, ช็อน โซ-มี, ชเว เย-นา, ซึงฮี วงโอมายเกิร์ล, ชเว ยู-จ็อง, คิสออฟไลฟ์, Woo!ah!, ลาพิลลัส, Secret Number, ช็อคโกล่า, ทัลชาเบ็ด, สเตลลาร์, Young Posse, เจน วงโมโมแลนด์, วีวี่ วงลูนา, ลีอา วงอิดจี, Hyeongshin วงHot Issue, สึกิ วงบิลลี, ดาย็อง วงคอสมิกเกิลส์, คิม นา-กย็อง วงทริปเปิลเอส, Xinyu, และชีโอ วงฟิฟตีฟิฟตี ในบทสัมภาษณ์ของ Allure เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2021 คีย์ จากวงชายนี กล่าวว่าเขาได้รับแรงบันดาลใจจากทูเอนีวัน ในปี 2024 สเตรย์คิดส์แสดงความคิดเห็นว่า "ทูเอนีวัน เป็นตัวกำหนดเจเนอเรชันทั้งเจเนอเรชันและยังคงมีอิทธิพลต่อศิลปินเกาหลีมากมาย"
ผลงานของกลุ่มได้รับการยอมรับทั่วโลก เคทลิน เคลลีย์ จากบิลบอร์ด เรียกเพลง "I Am the Best" ว่า "หนึ่งในแนวคิดเกิร์ลครัชที่เป็นสัญลักษณ์มากที่สุดในหลายระดับ" ขณะที่Tom Breihan จากสเตอริโอกัม จัดอันดับมิวสิกวิดีโอของพวกเธอให้เป็นมิวสิกวิดีโอที่ดีที่สุดอันดับ 2 ของทศวรรษ 2010 ในปี 2012 นิตยสารสปิน จัดอันดับเพลงเดียวกันพร้อมกับ "Ugly" ให้เป็นเพลงเคป็อปที่ดีที่สุดอันดับที่ 3 และอันดับที่ 9 ตามลำดับ พิตช์ฟอร์ก จัดอันดับ "I Am the Best" ให้เป็นหนึ่งใน 45 ไฮไลท์ในประวัติศาสตร์ของเกิร์ลกรุป ในขณะที่บิลบอร์ด จัดอันดับให้เพลงดังกล่าวและ "I Love You" ให้เป็นเพลงเคป็อปที่ดีที่สุดอันดับที่ 4 และอันดับที่ 67 ตามลำดับ "Fire" และ "I Am the Best" ถือเป็นเพลงของเกิร์ลกรุปที่กำหนดนิยามของแนวเพลงนี้ใน รายชื่อ 100 เพลงยอดเยี่ยมตลอดกาล ของเมลอนและโซลชินมุน โดยผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมเพลงมองว่า "จุดประกาย" ให้เกิด "ทัศนคติใหม่" ต่อดนตรีของเกิร์ลกรุปเคป็อป จีคิว ยกย่องให้ "I Am the Best" เป็น 1 ใน 24 เพลงที่สร้างการเปลี่ยนแปลงให้กับทศวรรษนี้ทั่วโลก ในขณะที่GQ อังกฤษ ยกย่อง ทูเอนีวันว่าเป็นหนึ่งในผู้เปลี่ยนเกมของอุตสาหกรรมเคป็อปในช่วงทศวรรษ 2010
นิตยสารโรลลิงสโตน เกาหลี ระบุว่าหลังจาก ทูเอนีวันยุบวง "ในที่สุดทูเอนีวันก็ได้รับเกียรติเข้าสู่หอเกียรติยศของวงการเคป็อป" โดยระบุว่า "เคป็อปต้อนรับคนรุ่นใหม่" สื่อสิ่งพิมพ์ต่างๆ เช่น ดิอินดีเพ็นเดนต์, บิลบอร์ด, และโพลสตาร์ เรียกพวกเธอว่า "ราชินีแห่งเคป็อป" ในขณะที่Official UK Charts เรียกพวกเธอว่า "ราชินีเคป็อปดั้งเดิม" หลังจากที่ทั้งสี่คนวงยุบวงในช่วงปลายปี 2016 บรรณาธิการบริหารของเว็บไซต์Idology เขียนว่าวงนี้ได้สร้างภาพลักษณ์ใหม่ให้กับไอดอลหญิงชาวเกาหลีและก้าวไปอีกขั้น โดยสร้างฐานแฟนคลับ เคป็อป ในต่างประเทศ นักวิจารณ์เพลง คิม ยุน-ฮา เขียนว่า "การแสดงออกว่า 'ชวนให้นึกถึงทูเอนีวัน' จะยังคงอยู่เป็นการยกย่องนักปฏิวัติวงการเคป็อปตลอดไป"
กิจกรรมอื่น ๆ > การรับรอง

ทูเอนีวันได้ปรากฏตัวในโฆษณาและแคมเปญส่งเสริมการขายมากมายตลอดอาชีพการงานของพวกเธอ โดยเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับบริษัทข้ามชาติ เช่น อินเทล, นิคอน, อาดิดาส, ซัมซุง, แอลจี, อีทูดี้ เฮ้าส์, สิงเทล, นินเท็นโด, ฟีลา และอื่นๆ อีกมากมาย หลังจากที่ตัวละครของทูเอนีวันได้รับการแนะนำในวิดีโอเกม Sudden Attack ในเดือนกันยายนปี 2009 กลุ่มนี้ก็ทำรายได้มากกว่า 2.2 พันล้านวอน (2 ล้านเหรียญสหรัฐ) จากการซื้อตัวละครภายในเวลาเพียงเจ็ดเดือน ในเดือนมกราคมปี 2011 ทูเอนีวันได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในคนดังที่มีรายได้สูงที่สุดในเกาหลีใต้ โดยมีค่าตัวอยู่ที่ 800–900 ล้านวอนต่อพรีเซ็นเตอร์ ซึ่งเป็นจำนวนเงินที่สูงที่สุดในบรรดาเกิร์ลกรุปในประเทศนี้ TVCF จัดอันดับให้พวกเธออยู่ในอันดับ 10 นางแบบโฆษณาที่ได้รับความนิยมสูงสุดแห่งปีในเกาหลีใต้ และเป็นเพียงหนึ่งในสามกลุ่มไอดอลที่อยู่ในรายชื่อ
ในปี 2012 ทูเอนีวันได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในดาราโฆษณาระดับโลกคนแรกที่เป็นตัวแทนของเกาหลีใต้ด้วยแคมเปญโฆษณาของ อาดิดาส และ อินเทล ทั่วโลก ซึ่งมีมูลค่าสัญญามากกว่า 1 พันล้านวอนต่อสัญญา ในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม 2013 เว็บไซต์ "2NE1Loves.com" ได้เปิดตัวด้วยวิดีโอของสมาชิก โปรเจ็กต์นี้ถูกเปิดเผยในภายหลังว่าเป็น "2NE1 Loves Shinsegae " โฆษณาของห้างสรรพสินค้าและChrome Hearts เพลงของทูเอนีวันถูกใช้ในโฆษณาต่างๆ "โลลีป็อป" สำหรับโทรศัพท์ไซออนแอลจี, "ไทร์ทูฟอลโลมี" สำหรับCorby Folder ของซัมซุง, และ "Don't Stop the Music" สำหรับYamaha Fiore "โกอะเวย์" ถูกใช้เป็นเพลงประกอบรายการโทรทัศน์ของญี่ปุ่น เมซามาชิทีวี
กิจกรรมอื่น ๆ > การกุศล

หลังจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิที่โทโฮกุในปี 2011 ทูเอนีวันได้เข้าร่วมแคมเปญ "Pray for Japan" ของ Naver เพื่อช่วยระดมทุนช่วยเหลือผู้ประสบภัย หลังจากคอนเสิร์ต Going Together ของกลุ่มที่กรุงฮานอย ในเดือนพฤศจิกายน 2011 ทูเอนีวันได้บริจาคเงิน 25 ล้านวอนจากรายได้จากคอนเสิร์ตเพื่อสนับสนุนทุนการศึกษาสำหรับนักเรียนเวียดนาม ในเดือนมกราคม 2012 กลุ่มได้บริจาคเงิน 20 ล้านวอนให้กับโรงพยาบาลเซเวอรินซ์ สำหรับเด็กที่พิการทางการได้ยินจากครอบครัวที่มีรายได้น้อย ตั้งแต่เดือนกรกฎาคมของปีนั้น แฟนไซต์หลายแห่งของทูเอนีวัน สามารถระดมทุนได้ประมาณ 20 ล้านวอน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ "Star Forest Project" ของ Tree Planet Korea ในความพยายามที่จะป้องกันการกลายเป็นทะเลทรายและลดการขาดแคลนอาหารในแอฟริกา ต้นมะม่วงประมาณ 1,300 ต้นถูกปลูกในหมู่บ้านTonj ประเทศซูดานใต้ ในปี 2013 และถูกตั้งชื่อว่า "ป่าทูเอนีวัน" เพื่อเป็นเกียรติแก่วงและแฟนๆ ของวง
รางวัลและความสำเร็จ

ทูเอนีวันได้รับรางวัลและเกียรติยศมากมาย เมื่อวงเปิดตัว เพลง "ไฟร์" และการแสดงสดที่ตามมาได้รับการยกย่องว่าไม่ธรรมดาแต่ประทับใจ พวกเธอได้รับรางวัลสองรางวัลแรกจากรายการเพลงประจำสัปดาห์อินกีกาโย และได้รับรางวัลเพิ่มเติมจากซิงเกิลถัดไปในรายการมิวสิกแบงก์ "ไฟร์" ได้รับรางวัลCyworld Song of the Month และ ทูเอนีวัน ได้รับรางวัล Rookie of the Month ในเดือนพฤษภาคม 2009 "ไอโดนต์แคร์" ได้รับ รางวัล Song of the Year ในงานประกาศรางวัลมามาอะวอดส์ 2009 ทำให้ทูเอนีวันเป็นวงไอดอลและศิลปินเพลงกลุ่มแรกในประวัติศาสตร์เกาหลีใต้ที่ได้รับรางวัลแดซังในปีที่เปิดตัว วงได้รับรางวัลมากมายจากCyworld Digital Music Awards รวมถึง Top-Selling Artist, Best Rookie Group, Bonsang Award และ Song of the Year (สำหรับเพลง "ไอโดนต์แคร์") ในงานประกาศรางวัลเมลอนมิวสิกอะวอดส์ ครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2009 วงนี้เป็นศิลปินหน้าใหม่เพียงกลุ่มเดียวที่ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน 10 ศิลปินชั้นนำของเกาหลีใต้ และได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม หลังจากวิเคราะห์ชาร์ตเพลงออนไลน์ตลอดปี 2009 พอร์ทัลเพลง Mnet.com ได้ตั้งชื่อ ทูเอนีวัน ให้เป็น "ศิลปินแห่งปี"
พวกเธอได้รับรางวัลมากที่สุดในบรรดากลุ่มต่างๆ ในงานมามาอะวอดส์ 2010 ที่เดอะเวนีเชียนมาเก๊า รวมถึงรางวัลแดซัง 2 รางวัล (ศิลปินแห่งปีและอัลบั้มแห่งปีสำหรับTo Anyone) มิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยมสำหรับ "Can't Nobody" และ รางวัลกลุ่มศิลปินหญิงยอดเยี่ยม พวกเธอเป็นศิลปินกลุ่มแรกที่ได้รับรางวัลแดซังทั้งสามรางวัลในประวัติศาสตร์ของมามาอะวอดส์ กลุ่มนี้ได้รับรางวัล 3 รางวัลจากงานเมลอนมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 2 ในเดือนธันวาคม 2010 รวมถึงรางวัลอัลบั้มแห่งปี EP ที่สองของทูเอนีวัน ได้รับรางวัล อัลบั้มแห่งปี จากงานเมลอนมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 3 แม้ว่าพวกเธอจะไม่ได้เข้าร่วมงานประกาศรางวัล แต่พวกเธอเป็นกลุ่มศิลปินหญิงกลุ่มเดียวที่ได้รับรางวัลมากกว่าหนึ่งครั้ง ใน งานประกาศรางวัลมามาอะวอดส์ ประจำปี 2011 วงนี้ได้รับรางวัลเพลงแห่งปีสำหรับเพลง "I Am the Best" ซึ่งเป็นศิลปินกลุ่มแรกที่ได้รับรางวัลนี้หลายครั้ง ในขณะที่เพลง "Lonely" ได้รับรางวัลการแสดงเสียงร้องยอดเยี่ยม – กลุ่มหลังจากพิธีประกาศรางวัล วงนี้ได้รับรางวัลแดซังรวมทั้งหมด 4 รางวัล (เพลงแห่งปีสองรางวัล อัลบั้มแห่งปีหนึ่งรางวัล และศิลปินแห่งปีหนึ่งรางวัล) และยังคงเป็นศิลปินหญิงที่มีผลงานมากที่สุดในงานมามาอะวอดส์
ในเดือนพฤศจิกายน 2012 ทูเอนีวันได้รับรางวัล Prime Minister Commendation ในงานKorean Popular Culture and Arts Awards ซึ่งเป็นรางวัลที่มอบให้เพื่อเป็นการยอมรับในบริการสาธารณะและ/หรือความเป็นเลิศในสาขาที่กำหนด องค์กรเรียกพวกเธอว่าบุคคลชั้นนำของกระแสเกาหลี ซึ่งมีส่วนสนับสนุนในการพัฒนาของวัฒนธรรมยอดนิยมด้วยภาพลักษณ์และดนตรีที่ทรงพลังของพวกเธอ ตั้งแต่ปี 2009 ถึง 2013 เพลงของพวกเธอ 16 เพลงติดอันดับ 100 อันดับแรกในชาร์ตเพลงประจำปีของเมลอน ส่งผลให้พวกเธอกลายเป็นวงดนตรีที่มีเพลงฮิตทางดิจิทัลเป็นอันดับที่ 4 ในประวัติศาสตร์ของเกาหลีใต้ รองจากเอสจี วอนนาบี, บิกแบง และดาวีชี สตาร์นิวส์จัดอันดับให้ 1st Mini Album (2009), To Anyone (2010) และ2nd Mini Album (2011) เป็นหนึ่งในอัลบั้มดิจิทัลที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยสองอัลบั้มแรกเป็นอัลบั้มดิจิทัลอันดับหนึ่งของปีนั้น เซอร์เคิลชาร์ตยังได้ยกย่องพวกเธอให้เป็นศิลปินที่มีเพลงฮิตมากที่สุดในเกาหลีใต้ในปี 2011 ทูเอนีวันมียอดขายรวมทางดิจิตอลและแผ่นเสียงทั่วโลก 66 ล้านแผ่น ส่งผลให้พวกเธอกลายเป็นหนึ่งในเกิร์ลกรุปที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาล
สมาชิก

บ็อม (봄) – นักร้อง
ดารา (다라) – นักร้อง
ซีแอล (씨엘) – หัวหน้าวง แร็ปเปอร์ นักร้อง
มินจี (민지) – แร็ปเปอร์ นักร้อง นักเต้น
ผลงานเพลง > สตูดิโออัลบั้ม

To Anyone (2010)
Collection (2012)
Crush (2014)
ทัวร์คอนเสิร์ต > ทัวร์คอนเสิร์ต

The Party in Philippines (2011)
โนลซ่า! (2011)
นิวอีโวลูชั่นโกลบอลทัวร์ (2012)
ออลออร์นอทธิงเวิลด์ทัวร์ (2014)
ยินดีต้อนรับกลับทัวร์ (2024–2025)
ทัวร์คอนเสิร์ต > คอนเสิร์ตอื่นๆ

คอนเสิร์ตวายจีแฟมิลี่ (2010)
คอนเสิร์ตครบรอบ 15 ปี วายจีแฟมิลี่ (2011–2012)
วายจีแฟมิลี่เวิลด์ทัวร์: พาวเวอร์ (2014)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ สาขาศิลปินกลุ่มหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
คริสต์ทศวรรษ 2000:  ฟิงเคิล (2000)  เอสอีเอส (2001–2002)  จิวเวอร์รี่ (2003)  ชูการ์ (2004)  จิวเวอร์รี่ (2005)  N/A (2006)  ซียา (2007)  วันเดอร์เกิลส์ (2008)  บราวน์อายด์เกิลส์ (2009) 
คริสต์ทศวรรษ 2010:  ทูเอนีวัน (2010)  เกิลส์เจเนอเรชัน (2011)  ซิสตาร์ (2012)  เกิลส์เจเนอเรชัน (2013)  ซิสตาร์ (2014)  เกิลส์เจเนอเรชัน (2015)  ทไวซ์ (2016)  เรดเวลเวต (2017)  ทไวซ์ (2018–2019) 
คริสต์ทศวรรษ 2020:  แบล็กพิงก์ (2020)  ทไวซ์ (2021) 
| ด ค กเมลอนมิวสิกอะวอดส์ สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2009:  ทูเอนีวัน 
2010:  ซีเอ็นบลู 
2011:  ฮอกัก 
2012:  บี.เอ.พี  ไอลี 
2013:  บีทีเอส  ลิมคิม 
2014:  วินเนอร์ 
2015:  ไอคอน  จีเฟรนด์ 
2016:  แบล็กพิงก์ 
2017:  วอนนาวัน 
2018:  เดอะบอยซ์  ไอเดิล 
2019:  ทีบายที  อิดจี 
2020:  คราวิตี  วีกลี 
โลโก้ของทูเอนีวัน
ทูเอนีวันในงาน "A Shot A Day" ของ Nikon และ YG ในปี 2011
ทูเอนีวันในงานประกาศรางวัลมามาอะวอดส์ ปี 2009
กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – ทีมชาย

| กีฬาวอลเลย์บอล ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2024> ในร่ม  |
| --- | --- | --- |
| รอบคัดเลือก | ชาย | หญิง |
| การแข่งขัน | ชาย | หญิง |
| รายชื่อผู้เล่น | ชาย | หญิง |
ชายหาด 
| รอบคัดเลือก | ชาย | หญิง |
| การแข่งขัน | ชาย | หญิง |
ด ค ก
การแข่งขันวอลเลย์บอลชายหาดชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 จะเป็นการแข่งขันครั้งที่ 16 ในโอลิมปิกฤดูร้อน ซึ่งจัดโดยองค์กรปกครองระดับโลกคือ สหพันธ์วอลเลย์บอลชายหาดระหว่างประเทศร่วมกันกับคณะกรรมการโอลิมปิกสากล โดยจะจัดขึ้นที่ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ที่สนามกีฬาหอไอเฟลบนช็องเดอมาร์ส การแข่งขันจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคมถึง 10 สิงหาคม 2024 มีทีมเข้าร่วมแข่งขัน 24 ทีมซึ่งประกอบด้วยนักกีฬา 48 คนจาก 18 ประเทศ
การคัดเลือก

บทความหลัก: กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือกชาย
| การคัดเลือก | วันที่ | เจ้าภาพ | โควต้า | ผ่านการคัดเลือก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ประเทศเจ้าภาพ | — | — | 1 |  ฝรั่งเศส |
| วอลเลย์บอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2023 | 6–15 ตุลาคม ค.ศ. 2023 |  ตลัซกาลา | 1 |  เช็กเกีย |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  สวีเดน |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  นอร์เวย์ |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  เยอรมนี |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  บราซิล |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  สหรัฐ |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  เนเธอร์แลนด์ |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  บราซิล |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  อิตาลี |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  โปแลนด์ |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  เนเธอร์แลนด์ |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  กาตาร์ |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  สหรัฐ |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  สเปน |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  อิตาลี |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  ออสเตรเลีย |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  คิวบา |
| อันดับวอลเลย์บอลชายหาดโอลิมปิกของ FIVB | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2024 |  โลซาน | 17 |  ออสเตรีย |
| รอบชิงชนะเลิศเอวีซีคอนติเนนตัลคัพ 2023–2024 | 13–23 มิถุนายน ค.ศ. 2024 | TBA | 1 |  ฝรั่งเศส |
| รอบชิงชนะเลิศซีเอวีบีคอนติเนนตัลคัพ 2023–2024 | 13–23 มิถุนายน ค.ศ. 2024 | TBA | 1 |  โมร็อกโก |
| รอบชิงชนะเลิศซีอีวีคอนติเนนตัลคัพ 2023–2024 | 13–23 มิถุนายน ค.ศ. 2024 | TBA | 1 |  ออสเตรเลีย |
| รอบชิงชนะเลิศซีเอสวีคอนติเนนตัลคัพ 2023–2024 | 13–23 มิถุนายน ค.ศ. 2024 | TBA | 1 |  ชิลี |
| รอบชิงชนะเลิศนอร์เซกาคอนติเนนตัลคัพ 2023–2024 | 13–23 มิถุนายน ค.ศ. 2024 | TBA | 1 |  แคนาดา |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 24 |  |
กำหนดการแข่งขัน

โดยมีกำหนดการดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| P | รอบคัดเลือก | LL | รอบเพลย์ออฟ | 1⁄16 | รอบ 32 ทีมสุดท้าย | 1/8 | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | ¼ | รอบก่อนรองฯ | ½ | รอบรองฯ | B | นัดชิงเหรียญทองแดง | F | ชิงชนะเลิศ |
| ส 27 | อา 28 | จ 29 | อ 30 | พ 31 | พฤ 1 | ศ 2 | ส 3 | ส 3 | อา 4 | จ 5 | อ 6 | พ 7 | พฤ 8 | ศ 9 | ส 10 | ส 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| P | P | P | P | P | P | P | P | LL | 1⁄16 | 1⁄16 | ¼ | ¼ | ½ |  | B | F |
กรมหลวงบาทบริจา

| กรมหลวงบาทบริจา> พระอัครมเหสีกรุงศรีอยุธยา |
| --- | --- |
ก่อนหน้า: กรมขุนวิมลพัตร
ถัดไป: สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี

พระราชสวามี: สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
พระบุตร: สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอินทรพิทักษ์ เจ้าฟ้าน้อย
ราชวงศ์: ธนบุรี (อภิเษกสมรส)
ศาสนา: พุทธ
กรมหลวงบาทบริจา, กรมหลวงบาทบริจาริก หรือ กรมหลวงบาทบริจาริกา มีพระนามเดิมว่า สอน หรือ ส่อน เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ที่เป็นชายาแต่เดิมก่อนการขึ้นครองราชย์และได้รับการสถาปนาเป็นอัครมเหสีภายหลัง
หลังการผลัดแผ่นดินจากการปราบดาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระองค์ถูกถอดพระอิสริยยศเป็นสามัญชนตามเดิมว่า หม่อมสอน แม้กระนั้นท่านก็ได้รับการอุปถัมภ์ค้ำชูจากสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี และดำรงชีวิตอยู่ในธนบุรีอย่างเงียบ ๆ
พระราชประวัติ > พระชนม์ชีพช่วงต้น

กรมหลวงบาทบริจา ชาววังออกพระนามว่า สมเด็จพระอัครมเหสีหอกลาง หรือ เจ้าส่อนหอกลาง หรือ เจ้าครอกหอกลาง มีพระนามเดิมว่า สอน  หรือ ส่อน จุลลดา ภักดีภูมินทร์แสดงความเห็นว่าพระองค์น่าจะมีพระนามเดิมว่า "สอน" มากกว่า "ส่อน" โดยให้เหตุผลว่าคนในอดีตมักใช้วรรณยุกต์พร่ำเพรื่อเกินจำเป็น ไม่มีข้อมูลบิดามารดาของพระองค์ว่าสืบมาจากสายสกุลใด จึงเป็นไปได้ว่าอาจเป็นเพียงหญิงสามัญซึ่งมิได้มาจากตระกูลใหญ่หรือมีสายสัมพันธ์กับชนชั้นผู้ดีในสมัยอยุธยา ทั้งนี้นิธิ เอียวศรีวงศ์ได้ตั้งข้อสังเกตว่า สินอาจแต่งงานกับสอนก่อนหน้าดำรงตำแหน่งพระยาตาก และมองว่าสอนมิใคร่มีญาติสนิทมากนัก ส่วนพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสันนิษฐานว่าสอนเป็นบุตรสาวของฮั้น น้าสาวของสิน (ซึ่งได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นกรมหลวงเทวินทรสุดา) ดังปรากฏความว่า "...เจ้าหอกลางนี้ไม่ใช่ตระกูลอื่นยกขึ้น คงจะเปนญาติของเจ้ากรุงธนบุรีอย่างลูกพี่ลูกน้อง ฤๅเปนลูกของน้า อาจจะเปนลูกเจ้าฮั้น [กรมหลวงเทวินทรสุดา] ได้ฤๅไม่"
พระราชประวัติ > สถาปนาเป็นเจ้า

พระราชประวัติของพระองค์ปรากฏใน อภินิหารบรรพบุรุษ ว่าเป็นพระอรรคชายาเดิม มีสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าชาย แต่ปรากฏว่าประสูติแล้วก็สิ้นพระชนม์จึงไม่ปรากฏพระนาม ส่วน บางกอกรีกอเดอ ฉบับวันที่ 17 มกราคม จ.ศ. 1227 (ค.ศ. 1866) ระบุว่าพระอรรคชายาเดิมมีเจ้าฟ้าเพียงพระองค์เดียว ซึ่งสิ้นพระชนม์หลังผลัดแผ่นดิน
ขณะที่หนังสือ ลำดับสกุลเก่าบางสกุล ภาค 1 และ ภาค 4 ระบุตรงกันว่าพระองค์มีพระราชบุตรสองพระองค์ คือ เจ้าฟ้าจุ้ยและเจ้าฟ้าน้อย และ จดหมายความทรงจำของพระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวี ระบุว่ากรมหลวงบาทบริจาประสูติกาลพระราชโอรสพระองค์หนึ่ง ความว่า "เจ้าหอกลางประสูตร์เจ้าเปนพระราชกุมารแผ่นดินไหว ฉลูต้นปีโปรดปล่อยคนโทษในคุกสิ้นหมายสมโภชเจ้าฟ้าน้อย..." ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงวินิจฉัยว่า พระราชโอรสพระองค์หลังนี้คงมีพระชนมายุไล่เลี่ยกับพระพงษ์นรินทร์ราวปีหรือสองปี
สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นดำรงพระอิสริยยศเป็นกรมหลวงบาทบริจา แม้จะเป็นพระอัครมเหสีแต่พระองค์ก็เป็นพระอัครมเหสีที่มิได้เป็นเจ้ามาแต่เดิม เมื่อมีพระประสูติกาลพระราชบุตร พระราชบุตรที่ประสูติจึงมีพระยศเป็นพระองค์เจ้าแล้วจึงได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าฟ้าภายหลัง โดยกรมขุนอินทรพิทักษ์พระโอรสองค์ใหญ่ เคยมีเรื่องหมางพระทัยกับสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี แล้วพาลมาถึงกรมหลวงบาทบริจาด้วย ถึงกับออกคำสั่งขับกรมหลวงบาทบริจาออกจากวังไปประทับกับพระราชโอรสพระองค์นั้น ดังปรากฏใน จดหมายความทรงจำของพระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวี คือ "ขับเจ้าหอกลางไปอยู่ที่วังนอก" ทว่าภายหลังเมื่อพระเจ้ากรุงธนบุรีหายพิโรธแล้วก็ได้หมายพระทัยที่จะรั้งพระโอรสพระองค์นี้ครองกรุงกัมพูชาสืบไป