stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โครเมียม(III)

| --- | --- |
 hydrate
ชื่อ
IUPAC names Chromium (III) chloride Chromium trichloride
ชื่ออื่น Chromic chloride
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 10025-73-7 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEBI: CHEBI:53351 Y
ChEMBL: ChEMBL1200528 N
เคมสไปเดอร์: 4954736 Y
ECHA InfoCard: 100.030.023 
ผับเคม CID: 6452300
RTECS number: GB5425000
UNII: Z310X5O5RP Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID20858722 
 InChI InChI=1S/3ClH.Cr/h3*1H;/q;;;+3/p-3 YKey: QSWDMMVNRMROPK-UHFFFAOYSA-K Y InChI=1/3ClH.Cr/h3*1H;/q;;;+2/p-3Key: HUQISNLCWMVGCG-DFZHHIFOAJ InChI=1/3ClH.Cr/h3*1H;/q;;;+3/p-3Key: QSWDMMVNRMROPK-DFZHHIFOAF 
 SMILES [Cr+2].[Cl-].[Cl-].[Cl-] [Cr+3].[Cl-].[Cl-].[Cl-] 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: CrCl3 
มวลโมเลกุล: 158.36 g/mol (anhydrous)   266.48 g/mol (hexahydrate)   
ลักษณะทางกายภาพ: purple when anhydrous, dark green when hexahydrate
ความหนาแน่น: 2.87 g/cm3 (anhydrous)   1.760 g/cm3 (hexahydrate)
จุดหลอมเหลว: 1152 °C (anhydrous)   83 °C (hexahydrate)
จุดเดือด: 1300 °C decomp.
ละลายในน้ำ: slightly soluble (anhydrous)   585 g/L (hexahydrate)
ความสามารถละลายได้: soluble in ethanol   insoluble in ether, acetone
pKa: 2.4 (0.2M solution)
โครงสร้าง
โครงสร้างผลึก: YCl3 structure
Coordination geometry: Octahedral
ความอันตราย
NFPA 704 (fire diamond):   3 0 0
จุดวาบไฟ: Non-flammable
ปริมาณหรือความเข้มข้น (LD, LC):
LD50 (median dose): 440 mg/kg
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
แอนไอออนอื่น ๆ: Chromium (III) fluoride Chromium (III) bromide Chromium (III) iodide
แคทไอออนอื่น ๆ: Molybdenum (III) chloride Tungsten (III) chloride
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
โครเมียม (III) คลอไรด์ (อังกฤษ: Chromium (III) chloride) เป็นสารประกอบที่มีสูตร CrCl3 (H2O) x โดยที่ xสามารถเป็น 0, 5, และ 6 รูปแบบที่ปราศจากน้ำ สารประกอบมีสูตรเป็น CrCl3 มีลักษณะเป็นของแข็งสีม่วง ส่วนรูปแบบที่พบมากที่สุดของไตรคลอไรด์ ซึ่งเป็นสีเขียวเข้ม คือ "เฮกซะไฮเดรต", CrCl3.6H2O โครเมียม (III) คลอไรด์ ถูกพบว่าใช้เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาและเป็นสารตั้งต้นของสีย้อมจำพวกขนสัตว์ ต่างๆ
เอกสารเพิ่มเติม

N. N. Greenwood, A. Earnshaw, Chemistry of the Elements, 2nd ed., Butterworth-Heinemann, Oxford, UK, 1997.
Handbook of Chemistry and Physics, 71st edition, CRC Press, Ann Arbor, Michigan, 1990.
The Merck Index, 7th edition, Merck & Co, Rahway, New Jersey, USA, 1960.
A. F. Wells, 'Structural Inorganic Chemistry, 5th ed., Oxford University Press, Oxford, UK, 1984.
J. March, Advanced Organic Chemistry, 4th ed., p. 723, Wiley, New York, 1992.
K. Takai, in Handbook of Reagents for Organic Synthesis, Volume 1: Reagents, Auxiliaries and Catalysts for C-C Bond Formation, (R. M. Coates, S. E. Denmark, eds.), pp. 206–211, Wiley, New York, 1999.
แหล่งข้อมูลอื่น

International Chemical Safety Card 1316 (anhydr. CrCl3)
International Chemical Safety Card 1532 (CrCl3·6H2O)
National Pollutant Inventory – Chromium (III) compounds fact sheet เก็บถาวร 2004-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards
IARC Monograph "Chromium and Chromium compounds" เก็บถาวร 2004-07-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โคลอี เบนเน็ต

โคลอี วัง (อังกฤษ: Chloe Wang; จีน: 汪可盈; พินอิน: Wāng Kěyíng; เกิด 18 เมษายน พ.ศ. 2535)  เป็นที่รู้จักในชื่อ โคลอี เบนเน็ต (Chloe Bennet) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากบทบาทการแสดงของเธอในบท เดซี จอห์นสัน ในละครชุดดราม่าซูเปอร์ฮีโร่ของเอบีซีเรื่อง ชี.ล.ด์. ทีมมหากาฬอเวนเจอร์ส (พ.ศ. 2556–2563)
โคลอี เลไวน์

| โคลอี เลไวน์ |
| --- | --- |
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2002–ปัจจุบัน
โคลอี เลไวน์ (อังกฤษ: Chloe Levine) เป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลและนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอเป็นชาวนครนิวยอร์กโดยกำเนิด โคลอีเปิดตัวภาพยนตร์ของเธอในบท Sunday Wilson ในภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง อินโนเซนส์ (Killer Films) ของ Hilary Brougher  เธอร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "เดอะทรานส์ฟิกูเรชั่น" (Un Certain Regard) ซึ่งได้รับการคัดเลือกอย่างเป็นทางการของเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ปี ค.ศ. 2016
โคลอี เกรซ มอเรตซ์

| โคลอี เกรซ มอเรตซ์ |
| --- | --- |
มอเรตซ์ในปี 2019
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1997-02-10) 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 (27 ปี) โคลอี เกรซ มอเรตซ์ แอตแลนตา จอร์เจีย สหรัฐอเมริกา
อาชีพ: นักแสดง, นางแบบ
ปีที่แสดง: 2004–ปัจจุบัน
ฐานข้อมูล
IMDb
โคลอี เกรซ มอเรตซ์ (อังกฤษ: Chloë Grace Moretz เกิด 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997[ต้องการอ้างอิง]) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่อง ซัมเมอร์ของฉัน 500 วัน ไม่ลืมเธอ และ Diary of a Wimpy Kid เธอยังรับบทเป็นฮิต-เกิร์ล ในหนังแนวซูเปอร์ฮีโรในปี 2010 เรื่อง เกรียนโคตร มหาประลัย รับบทแอบบี้ ใน Let Me In และในหนังแนวสยองขวัญ รับบทเป็นแครี่ ไวท์ ใน Carrie
มอเรตซ์เริ่มงานสายบันเทิงตั้งๆแต่อายุ 5 ขวบ ในนิวยอร์กซิตี[ต้องการอ้างอิง] กับงานนางแบบประจำโครงการรณรงค์ระดับชาติต่างๆ ซึ่งพบเห็นได้ตามสื่อสิ่งพิมพ์และจอแก้ว พออายุ 6 ขวบ เธอและครอบครัวย้ายมาอยู่ลอสแอนเจลิส รวมทั้งลงหลักปักฐานบทต่อเนื่องในดราม่าเรื่อง The Guardian ทางช่องซีบีเอส
หลังจากนั้น เธอแสดงในภาพยนตร์นอกกระแสเรื่อง The Heart of the Beholder ต่อมา รับบทนำใน The Amityville Horror ฉบับรีเมกโดย ไมเคิล เบย์ ซึ่งทำให้เธอกลายเป็นที่กล่าวขาน
ในภาพยนตร์เรื่อง เกรียนโคตร มหาประลัย เป็นภาพยนตร์แอคชันดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนในชื่อเดียวกันของ มาร์ก มิลลาร์ โดยรับบทเป็น ฮิตเกิร์ล สาวน้อยดุดันและปากไม่มีหูรูดวัย 11 ปี ที่ร่วมทีมกับพ่อ (นำแสดงโดย นิโคลัส เคจ) ต่อกรกับอาชญากรรม ซึ่งภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ในแง่บวก ส่วนโคลอีก็ถูกพาดหัวว่า "ประสบความสำเร็จมากจริงๆ สาวน้อยสุดฮิตที่กำลังมาแรง" ในนิตยสารทีนโว้ก ปี 2010 ในภาพยนตร์เรื่อง Diary of a Wimpy Kid ซึ่งดัดแปลงมาจากหนังสือชุดสำหรับเด็กยอดนิยมของ เจฟฟ์ คินนีย์ โดยมอเรตซ์รับบทเป็นเด็กสาวมัธยมเคร่งขรึมในชุดดำที่ฉลาดกว่าเด็กวัยเดียวกันทั่วไป
ต่อมา โมเรตซ์แสดงในหนังสองเรื่องควบ เรื่องแรกคือ Texas Killing Fields กำกับโดย อามี มานน์ เป็นไซโคทริลเลอร์ที่มีเค้าโครงจากเรื่องจริงในเมืองเล็กๆ ในเพนซิลวาเนียเมื่อปี 1973 แสดงร่วมกับแซม เวิร์ธธิงตันและเจสซิกา แชสเตน ต่อมา โมเรตซ์เดินทางไปยุโรปเพื่อร่วมงานกับ มาร์ติน สกอร์เซซี ใน ปริศนามนุษย์กลของอูโก้ เป็นเรื่องราวของเด็กกำพร้าอายุ 12 ที่ใช้สถานีรถไฟในปารีสต่างบ้าน โดยเป็นหนังสามมิติเรื่องแรกของสกอร์เซซีและวางกำหนดฉายไว้ในเดือนธันวาคมปี 2011
ในปี 2009 โมเรตซ์แสดงภาพยนตร์คอเมดี-ดรามาเรื่อง ซัมเมอร์ของฉัน 500 วัน ไม่ลืมเธอ นำแสดงโดย โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์ และ ซูอีย์ เดส์ชาเนล ซึ่งภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวกและประสบความสำเร็จระยะเวลานาน มีรายได้รวมจากทั่วโลก 60 ล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐ จากทุนสร้างเพียง 7.5 ล้านเหรียญดอลลาร์ นักวิจารณ์ชื่นชมว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดในปี ค.ศ. 2009 อีกด้วย
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2005 | Heart of the Beholder | Molly |  |
| 2005 | The Amityville Horror | Chelsea Lutz |  |
| 2005 | Today You Die | St. Thomas Hospital girl |  |
| 2006 | Big Momma's House 2 | Carrie Fuller |  |
| 2006 | Room 6 | Melissa Norman |  |
| 2006 | Wicked Little Things | Emma Tunny |  |
| 2007 | Pooh's Super Sleuth Christmas Movie | Darby | บทบาทเสียงอย่างเดียว |
| 2007 | Hallowed Ground | Sabrina |  |
| 2008 | Third Nail, TheThe Third Nail | Hailey |  |
| 2008 | Eye, TheThe Eye | Alicia |  |
| 2008 | My Friends Tigger & Pooh's Friendly Tails | Darby | บทบาทเสียงอย่างเดียว |
| 2008 | Poker House, TheThe Poker House | Cammie |  |
| 2008 | My Friends Tigger & Pooh: The Hundred Acre Wood Haunt | Darby | บทบาทเสียงอย่างเดียว |
| 2008 | Bolt | Young Penny | บทบาทเสียงอย่างเดียว |
| 2009 | (500) Days of Summer | Rachel Hansen |  |
| 2009 | Not Forgotten | Toby Bishop |  |
| 2009 | Tigger and Pooh and A Musical Too | Darby | บทบาทเสียงอย่างเดียว |
| 2010 | Jack and the Beanstalk | Jillian |  |
| 2010 | Diary of a Wimpy Kid | Angie Steadman |  |
| 2010 | Kick-Ass | Hit-Girl / Mindy Macready |  |
| 2010 | Let Me In | Abby |  |
| 2011 | Our Deal | Veronica – Night Creeper | Short film |
| 2011 | Hick | Luli McMullen |  |
| 2011 | Texas Killing Fields | Little Ann Sliger |  |
| 2011 | Hugo | Isabelle |  |
| 2011 | Scary Girl | Enid Krysinski | หนังสั้น |
| 2012 | Dark Shadows | Carolyn Stoddard |  |
| 2013 | Movie 43 | Amanda | Segment: "Middleschool Date" |
| 2013 | Kick-Ass 2 | Hit-Girl / Mindy Macready |  |
| 2013 | Carrie | Carrie White | October 18 release date |
| 2013 | Girl Rising | Narrator | Documentary |
| 2014 | Laggies | Annika |  |
| 2014 | The Equalizer | Teri |  |
| 2014 | If I Stay | Mia |  |
| 2016 | The 5th Wave  | Cassie Sullivan | early in 2016 |
| 2018 |  Greta | Frances |  |
| 2021 | ทอม แอนด์ เจอร์รี่ (ภาพยนตร์ปีค.ศ. 2564) | Kayla |  |
แคโรลีน เบอร์ทอซซี

| แคโรลีน เบอร์ทอซซี |
| --- | --- |

เกิด: แคโรลีน รูท เบอร์ทอซซี  (1966-10-10) 10 ตุลาคม ค.ศ. 1966 (58 ปี) บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐ
การศึกษา: มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (BS) มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ (MS, PhD)
มีชื่อเสียงจาก: เคมีไบโอออร์โทโกนอล
ญาติ: แอนเดรีย เบอร์ทอซซี (พี่สาว)
รางวัล: MacArthur Foundation Fellowship (1999) ACS Award in Pure Chemistry (2001) Lemelson-MIT Prize (2010) Heinrich Wieland Prize (2012) Wolf Prize (2022) Welch Award in Chemistry (2022) Nobel Prize in Chemistry (2022) 

อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: เคมี
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ห้องปฏิบัติการแห่งชาติลอว์เรนซ์ เบิร์กลีย์ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานฟรานซิสโก
ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก:   ลิซา มาร์คอเรลล์  ฮาเวิร์ด ฮัง  มีแรย์ กามารีซา  ลารา มาฮัล  เจนนิเฟอร์ เพรสเชอร์ 
ได้รับอิทธิพลจาก: คริสตี คีอิก
 
 
แคโรลีน รูท เบอร์ทอซซี (อังกฤษ: Carolyn Ruth Bertozzi; เกิด 10 ตุลาคม ค.ศ. 1966) เป็นนักเคมีชาวอเมริกันผู้มีผลงานกว้างขวางครอบคลุมทั้งสาขาเคมีและชีววิทยา เธอเป็นผู้บัญญัติวลี "เคมีไบโอออร์โทโกนอล" (bioorthogonal chemistry) สำหรับปฏิกิริยาเคมีที่เข้ากันได้กับระบบในสิ่งมีชีวิต ผลงานที่สำคัญของเธอได้แก่การสังเคราะห์เครื่องมือทางเคมีเพื่อศึกษาน้ำตาลบนเยื่อหุ้มเซลล์และผลกระทบต่อโรคต่าง ๆ รวมทั้งมะเร็ง การอักเสบ และการติดเชื้อไวรัสรวมถึงโควิด-19 เธอดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์แอนน์ ที. และรอเบิร์ต เอ็ม. เบสประจำภาควิชามนุษยศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และดำรงตำแหน่ง Investigator ประจำสถาบันการแพทย์ฮาเวิร์ด ฮิวส์ (HHMI) และก่อนหน้านี้เคยดำรงตำแหน่งประธานศูนย์วิจัยโมเลกุลาร์ฟาวน์ดรี ซึ่งเป็นศูนย์วิจัยด้านนาโนเทคโนโลยีประจำห้องปฏิบัติการแห่งชาติลอว์เรนซ์ เบิร์กลีย์ เธอแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเป็นหญิงรักร่วมเพศ และเป็นต้นแบบสำหรับนักศึกษาและเพื่อนร่วมงานในวงการวิทยาศาสตร์
เบอร์ทอซซีได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีใน ค.ศ. 2022 ร่วมกับม็อตเติน พี. เมิลดัลและคาร์ล แบร์รี ชาร์เพลส "สำหรับการพัฒนาเคมีคลิกและเคมีไบโอออร์โทโกนอล"
การศึกษา

แคโรลีน เบอร์ทอซซีสำเร็จการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิตด้านเคมีด้วยเกียรตินิยมสูงสุด (summa cum laude) จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด โดยมีที่ปรึกษาได้แก่ศาสตราจารย์โจ กราบอฟสกี ขณะที่เธอศึกษาระดับปริญญาตรีนั้น เธอเล่นคีย์บอร์ดในวง Bored of Education ซึ่งมีทอม โมเรลโลเป็นมือกีตาร์ ผู้ซึ่งต่อมาได้ร่วมก่อตั้งวงเรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน หลังจบการศึกษาปริญญาตรี เธอเข้าทำงานที่ห้องปฏิบัติการเบลล์ร่วมกับคริส ชิดซีย์
เบอร์ทอซซีสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านเคมีจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ใน ค.ศ. 1993 โดยมีที่ปรึกษาได้แก่มาร์ก เบดนาร์สกี งานวิจัยปริญญาเอกของเธอเกี่ยวข้องกับการสังเคราะห์สารที่มีโครงสร้างคล้ายโอลิโกแซ็กคาไรด์ เธอค้นพบว่าไวรัสสามารถจับกับน้ำตาลในร่างกายได้ ซึ่งทำให้เธอสนใจศึกษาเกี่ยวกับชีววิทยาน้ำตาล (glycobiology) ขณะที่เธอศึกษาอยู่ปีที่สาม เบดนาร์สกีพบว่าเขาเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ เขาต้องลาพักก่อนที่จะตัดสินใจเปลี่ยนสายไปศึกษาด้านแพทยศาสตร์ ทำให้เธอและสมาชิกคนอื่น ๆ ในกลุ่มทำงานวิจัยเพียงลำพังโดยไม่มีที่ปรึกษา
อาชีพด้านการวิจัย

หลังจากเบอร์ทอซซีจบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ เธอเข้าทำงานวิจัยหลังปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานฟรานซิสโกกับสตีเวน โรเซน เธอศึกษาเกี่ยวกับบทบาทของโอลิโกแซ็กคาไรด์บริเวณเนื้อเยื่อบุผิวซึ่งช่วยให้เซลล์ยึดเกาะบริเวณที่เกิดการอักเสบ เธอสามารถดัดแปลงโมเลกุลของโปรตีนและน้ำตาลในเยื่อหุ้มเซลล์เพื่อให้เซลล์สามารถรับวัสดุจากภายนอกเช่นอวัยวะเทียมได้
เบอร์ทอซซีเข้าเป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์และนักวิทยาศาสตร์ประจำห้องปฏิบัติการแห่งชาติลอว์เรนซ์ เบิร์กลีย์ใน ค.ศ. 1996 โดยเธอดำรงตำแหน่งเป็นประธานศูนย์วิจัยโมเลกุลาร์ฟาวน์ดรี และดำรงตำแหน่งเป็น investigator ที่สถาบันการแพทย์ฮาเวิร์ด ฮิวส์ตั้งแต่ ค.ศ. 2000 ใน ค.ศ. 1999 เธอพัฒนาเคมีสาขาใหม่ที่เรียกว่าเคมีไบโอออร์โกโกนอล (bioorthogonal chemistry) และบัญญัติวลีดังกล่าวใน ค.ศ. 2003 เคมีสาขาใหม่นี้ทำให้นักวิจัยสามารถดัดแปลงโมเลกุลในสิ่งมีชีวิตได้โดยไม่รบกวนกระบวนการทำงานของเซลล์ ใน ค.ศ. 2015 เบอร์ทอซซีย้ายไปประจำที่สถาบัน ChEM-H มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
เบอร์ทอซซีศึกษาชีววิทยาน้ำตาลของโรคเรื้อรังเช่นมะเร็ง อาการอักเสบเช่นข้ออักเสบ และโรคติดเชื้อเช่นวัณโรค เธอมีส่วนสำคัญทำให้นักวิทยาศาสตร์เข้าใจโครงสร้างของโอลิโกแซ็กคาไรด์บนผิวเซลล์ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการระบุเซลล์และการสื่อสารระหว่างเซลล์ เบอร์ทอซซีใช้เทคนิคในสาขาเคมีออร์โทโกนอลเพื่อศึกษาไกลโคคาลิกซ์ซึ่งเป็นน้ำตาลที่อยู่รอบเยื่อหุ้มเซลล์ ซึ่งทำให้การวิจัยในสาขาการบำบัดทางชีวภาพ (biotherapeutics) พัฒนาขึ้นอย่างมาก กลุ่มวิจัยของเธอยังพัฒนาเครื่องมือสำหรับการวิจัยด้วย เช่นเครื่องมือทางเคมีสำหรับศึกษาไกลแคนในระบบสิ่งมีชีวิต งานวิจัยของกลุ่มวิจัยเบอร์ทอซซีซึ่งใช้นาโนเทคโนโลยีในการตรวจวัดในระบบทางชีววิทยานำไปสู่การพัฒนาชุดทดสอบวัณโรคในสถานพยาบาลซึ่งให้ผลเร็ว ใน ค.ศ. 2017 เธอได้รับเชิญให้บรรยายในเท็ดทอล์กในหัวข้อเรื่อง "What the sugar coating on your cells is trying to tell you"
อาชีพด้านการวิจัย > ธุรกิจสตาร์ตอัปด้านเทคโนโลยีชีวภาพ

นอกเหนือจากงานวิชาการแล้ว เบอร์ทอซซียังมีส่วนร่วมกับองค์กรธุรกิจสตาร์ตอัปด้านเทคโนโลยีชีวภาพหลายองค์กร ในช่วงต้นทศวรรษ 2000 เบอร์ทอซซีและสตีเวน โรเซนร่วมก่อตั้ง Thios Pharmaceuticals เพื่อศึกษาเกี่ยวกับการสังเคราะห์ซัลเฟตเอสเทอร์ทางชีวภาพ ต่อมาใน ค.ศ. 2008 เบอร์ทอซซีได้ก่อตั้ง Redwood Bioscience ขึ้นที่เมืองเอเมอรีวิลล์ รัฐแคลิฟอร์เนีย Redwood Bioscience เป็นบริษัทด้านเทคโนโลยีชีวภาพที่ใช้ SMARTag ซึ่งเป็นเทคโนโลยีในการดัดแปลงโครงสร้างโปรตีนเพื่อให้โมเลกุลยาที่มีขนาดเล็กสามารถยึดเกาะได้เพื่อใช้ในการรักษามะเร็ง บริษัทดังกล่าวถูก Catalent Pharma Solutions ซื้อกิจการใน ค.ศ. 2014 โดยเบอร์ทอซซียังคงดำรงตำแหน่งในคณะกรรมการที่ปรึกษาด้านชีววิทยาของบริษัท นอกจากนี้ใน ค.ศ. 2014 เธอยังร่วมก่อตั้ง Enable Biosciences ซึ่งมุ่งเน้นไปที่การใช้เทคโนโลยีชีวภาพในการวินิจฉัยเบาหวานชนิดที่ 1 เอชไอวี และโรคอื่น ๆ ที่บ้าน
ธุรกิจสตาร์ตอัปอื่น ๆ ที่เบอร์ทอซซีมีส่วนร่วมก่อตั้งตั้งแต่ ค.ศ. 2015 ได้แก่
Palleon Pharma (ค.ศ. 2015) – มุ่งเน้นด้านการศึกษาตัวยับยั้งเพื่อนำไปสู่การรักษามะเร็ง
InterVenn Biosciences (ค.ศ. 2017) – มุ่งเน้นด้านการใช้เทคนิคแมสสเปกโตรเมตรีและปัญญาประดิษฐ์ในการวินิจฉัยมะเร็งรังไข่
OliLux Biosciences (ค.ศ. 2019) – มุ่งเน้นด้านการพัฒนาวิธีการตรวจหาเชื้อวัณโรค
Lycia Therapeutics (ค.ศ. 2019) – มุ่งเน้นด้านการวิจัย lysosome-targeting chimeras (LYTACs) เพื่อจัดการเซลล์เป้าหมายที่เกี่ยวข้องกับโรคหัวใจและโรคมะเร็ง
เบอร์ทอซซียังเคยเป็นสมาชิกคณะกรรมการที่ปรึกษาของบริษัทยาหลายแห่งรวมทั้งแกล็กโซสมิทไคลน์และอีลี ลิลลี นอกจากนี้ ใน ค.ศ. 2018 เธอได้ก่อตั้งมูลนิธิ Grace Science Foundation เพื่อพัฒนาวิธีการรักษาอาการเอนไซม์ NGLY1 บกพร่องที่ได้ผลดีและราคาไม่สูง
อาชีพด้านการวิจัย > ผลงานตีพิมพ์

เบอร์ทอซซีมีผลงานตีพิมพ์ที่สำคัญมากกว่า 600 ฉบับ โดยผลงานสำคัญที่มีผู้อ้างอิงเป็นจำนวนมากที่สุดมีดังนี้
Sletten, EM; Bertozzi, CR (2009). "Bioorthogonal Chemistry: Fishing for Selectivity in a Sea of Functionality". Angewandte Chemie International Edition in English. 48 (38): 6974–98. doi:10.1002/anie.200900942. PMC 2864149. PMID 19714693.
Bertozzi, Carolyn R.; Kiessling, Laura L. (2001). "Chemical Glycobiology". Science. 291 (5512): 2357–64. Bibcode:2001Sci...291.2357B. doi:10.1126/science.1059820. PMID 11269316. S2CID 9585674.
Saxon, Eliana; Bertozzi, Carolyn R. (2000). "Cell Surface Engineering by a Modified Staudinger Reaction". Science. 287 (5460): 2007–10. Bibcode:2000Sci...287.2007S. doi:10.1126/science.287.5460.2007. PMID 10720325. S2CID 19720277.
Agard, Nicholas J.; Prescher, Jennifer A.; Bertozzi, Carolyn R. (2005). "A Strain-Promoted [3 + 2] Azide−Alkyne Cycloaddition for Covalent Modification of Biomolecules in Living Systems". Journal of the American Chemical Society. 126 (46): 15046–15047. doi:10.1021/ja044996f. PMID 15547999.
Dube, DH; Bertozzi, CR (2005). "Glycans in cancer and inflammation—potential for therapeutics and diagnostics". Nature Reviews Drug Discovery. 4 (6): 477–88. doi:10.1038/nrd1751. PMID 15931257. S2CID 22525932.
ชีวิตส่วนตัว

แคโรลีน เบอร์ทอซซีเติบโตในครอบครัวชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลีในเมืองเล็กซิงตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ แม่ของเธอคือนอร์มา กลอเรีย เบอร์ทอซซี ส่วนพ่อของเธอคือวิลเลียม เบอร์ทอซซีซึ่งเป็นศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ประจำสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ เธอมีพี่น้องผู้หญิงอีกสองคน หนึ่งในนั้นได้แก่แอนเดรีย เบอร์ทอซซีซึ่งเป็นอาจารย์คณิตศาสตร์ประจำมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส
เบอร์ทอซซีเปิดเผยว่าเป็นหญิงรักร่วมเพศตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1980
โคลด์ (เพลงมารูนไฟฟ์)

"โคลด์" (อังกฤษ: Cold) เป็นเพลงของวงดนตรีป็อปร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ ร้องรับเชิญโดยแร็ปเปอร์ ฟิวเชอร์ เพลงออกจำหน่ายในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 และเป็นซิงเกิลที่สองจากสตูดิโออัลบั้มที่หก เรดพิลล์บลูส์ "โคลด์" แต่งและผลิตโดยฟิล ชาโอย จอห์น ไรอัน และเจคอบ แคเชอร์ ฮินดลิน และร่วมแต่งโดยแอดัม เลอวีน และจัสติน แทรนเตอร์
มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอถ่ายทำที่ใจกลางเมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2016 วิดีโอเผยแพร่ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 ทางช่องวีโว
การแสดงสด

วงแสดงเพลงทางโทรทัศน์ครั้งแรกในรายการดิเอลเลนดีเจนเนอเรสโชว์ ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017
โคลัมบัส

โคลัมบัส (อังกฤษ: Columbus) อาจหมายถึง
บุคคล
คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ผู้ค้นพบทวีปอเมริกา
บาร์โทโลมิว โคลัมบัส น้องชายของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส
คริส โคลัมบัส ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
สกอตต์ โคลัมบัส นักดนตรีและมือกลองวงแมโนวอร์
โคลัมบัส ชอร์ต นักร้องนักแสดงและ choreographer ชาวอเมริกัน
สถานที่ในสหรัฐอเมริกา
โคลัมบัส (รัฐจอร์เจีย)
โคลัมบัส (รัฐอิลลินอยส์)
โคลัมบัส (รัฐอินดีแอนา)
โคลัมบัส (รัฐแคนซัส)
โคลัมบัส (รัฐเคนทักกี)
โคลัมบัส (รัฐมินนิโซตา)
โคลัมบัส (รัฐมิสซิสซิปปี)
โคลัมบัส (รัฐมอนแทนา)
โคลัมบัส (รัฐเนแบรสกา)
โคลัมบัส (รัฐนิวเจอร์ซีย์)
โคลัมบัส (รัฐนิวเม็กซิโก)
โคลัมบัส (รัฐนิวยอร์ก)
โคลัมบัส (รัฐนอร์ทแคโรไลนา)
โคลัมบัส (รัฐนอร์ทดาโคตา)
โคลัมบัส (รัฐโอไฮโอ)
โคลัมบัส (รัฐเท็กซัส)
โคลัมบัส (รัฐวิสคอนซิน)
โคลัมบัส (เมืองเล็กในรัฐวิสคอนซิน)
เทศมณฑลโคลัมบัส รัฐนอร์ทแคโรไลนา
ฐานทัพอากาศโคลัมบัส
ถนนโคลัมบัส (แมนแฮตตัน)
ถนนโคลัมบัส (ซานฟรานซิสโก)
ดูเพิ่ม

โคลัมเบีย
โคลนัส

โคลนัส (อังกฤษ: Clonus) คือการหดตัวของกล้ามเนื้อนอกเหนืออำนาจจิตใจเนื่องจากการยืดกล้ามเนื้ออย่างทันทีทันใด โคลนัสเป็นสัญญาณบอกโรคเกี่ยวกับระบบประสาทได้ และมักเกี่ยวข้องกับปัญหาภายในเซลล์ประสาทสั่งการชุดบน (upper motor neuron lesions) เช่นจากโรคหลอดเลือดสมอง (stroke), โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง (multiple sclerosis), การได้รับบาดเจ็บในไขสันหลัง (spinal cord damage) และโรคทางสมองเนื่องจากภาวะที่ตับ (hepatic encephalopathy) ซึ่งต้องเข้าใจความต่างกันกับอาการฟาสซิคิวเลชัน (fasciculations) ซึ่งมักเกิดจากพยาธิสภาพในเซลล์ประสาทสั่งการชุดล่าง (lower motor neuron pathology) โคลนัสจะทำให้เกิดการเคลื่อนไหวที่เห็นได้ชัดเจน ซึ่งมักสามารถเกิดจากการกระตุ้นของรีเฟล็กซ์
สามารถดูลักษณะของโคลนัสได้จากการทดสอบที่ข้อเท้า ซึ่งสามารถทดสอบได้โดยการงอเท้าขึ้น (dorsiflexion) ทั้งนี้ยังสามารถทดสอบได้ในข้อเข่าโดยการกดกระดูกสะบ้าไปหาด้านนิ้วโป้งเท้า ซึ่งหากเกิดโคลนัสมากกว่า 5 ครั้ง จึงถือว่าผิดปกติ
ทั้งนี้ ยาที่เกี่ยวกับสารสื่อประสาทเซโรโทนินยังสามารถทำให้เกิดโคลนัสได้ อันเป็นสัญญาณถึงอาการพิษจากเซโรโทนิน
ดูเพิ่ม

Myoclonus
Tonic-clonic seizure
Deep tendon reflex
แหล่งข้อมูลอื่น

Video demonstration of clonus เก็บถาวร 2009-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at UCLA
Dr. Gilman on Serotonin Toxicity เก็บถาวร 2008-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โคลิน เบลล์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โคลิน เบลล์
เกิด:  26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946
เกิดที่:  Hesleden England
เสียชีวิต:  5 มกราคม ค.ศ. 2021(2021-01-05) (74 ปี)
ตำแหน่ง:  Midfielder
ชุดเยาวชน
:  Horden Colliery Welfare Juniors
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 1963–1966 |  Bury |  82 |  (25) |
| 1966–1979 |  Manchester City |  394 |  (117) |
| 1980 |  San Jose Earthquakes |  5 |  (0) |
ทีมชาติ
| 1968–1975 |  England |  48 |  (9) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น.  † ลงเล่น (ประตู) 
โคลิน เบลล์ (อังกฤษ: Colin Bell; 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 – 5 มกราคม ค.ศ. 2021)  เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ที่เกิดที่มณฑลเดอรัม ประเทศอังกฤษ เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในฐานะนักฟุตบอลทีมสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี เขาเป็นส่วนหนึ่งในสามของทีมที่มีชื่อเสียงในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และต้น 1970 ร่วมกับแฟรนซิส ลี และ ไมก์ ซัมเมอร์บี
โครงสร้างที่ทำให้เกิดสี

โครงสร้างที่ทำให้เกิดสี (อังกฤษ: structural coloration) สีตามธรรมชาติสามารถแบ่งตามแหล่งที่มาได้เป็น 3 ประเภทหลักๆ ได้แก่ เม็ดสี (pigments) , สีที่เกิดจากโครงสร้าง (structural colors) และ สารเรืองแสง (bioluminescence) ความน่าสนใจของสีตามธรรมชาติ คือสีที่เกิดจากลักษณะของโครงสร้าง ซึ่งจะเกิดสีต่อเมื่อโครงสร้างของวัสดุอยู่ในระดับนาโนเมตรหรือไมโครเมตร โดยเมื่อแสงส่องผ่านเข้ามาทางพื้นผิวของโครสร้างจะทำให้เกิดสีต่าง ๆ ซึ่งจะขึ้นกับหลาย ๆ ปัจจัย เช่น มุมมองของผู้มองวัตถุและมุมของแสงที่ถูกกระทบ เป็นต้น  กลไกที่เกี่ยวข้องกับการเกิดสีทางโครงสร้าง คือ การรบกวนของชั้นฟิล์ม (film interference), การเลี้ยวเบนของแสง (diffraction grating), การกระเจิงของแสง (scattering) และ ผลึกโฟโตนิกส์ (photonic crystals) และในบางกรณีอาจจะเกิดสีจากการรวมกันของโครงสร้างที่ทำให้เกิดสีและเม็ดสีซึ่งจะทำให้เกิดสีในรูปแบบต่าง ๆ ออกไป ยกตัวอย่างเช่น หางของนกยูงที่มีเม็ดสีเป็นสีน้ำตาลและโครงสร้างที่ทำให้เกิดสีของหางนกยูงที่มีขนาดในระดับจุลภาคซึ่งทำให้เกิดสีฟ้าที่สามารถสะท้อนแสงได้และเกิดเป็นสีเหลือบขึ้นอยู่กับมุมมองของผู้สังเกตจนทำให้เกิดเป็นสีเขียวอ่อน สีฟ้าและสามารถเกิดเป็นประกายระยิบระยับคล้ายสีรุ้ง (Iridescent)
กลไกของการเกิดสีทางโครงสร้าง > Film interference

การแทรกสอดของฟิล์ม (Film interference) ในธรรมชาติรวมถึงการแทรกสอดของฟิล์มบางและฟิล์มหลายชั้น ตัวอย่างของสีที่รู้จักกันดีเกิดจากการแทรกสอดของฟิล์มบาง  คือ สีของฟองสบู่ที่สังเกตเห็นเมื่อแสงตกกระทบบนฟิล์มบาง เกิดมาจากการแทรกสอดของแสงที่สะท้อนจากฟิล์มบาง 2 ชั้น โดยเมื่อแสงตกกระทบบนฟิล์มบาง แสงบางส่วนจะสะท้อนที่ผิวของฟิล์ม แสงบางส่วนจะหักเหผ่านเข้าไปในเนื้อฟิล์มแล้วสะท้อนที่ผิวล่าง แล้วหักเหผ่านผิวบนกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศอีกครั้ง และเกิดการแทรกสอดของแสง เมื่อมองทางด้านบนของฟิล์มบางจึงเห็นเป็นสีต่าง ๆ เมื่อมองในมุมต่าง ๆ กัน
การแทรกสอดแบบนี้ในธรรมชาติพบในสิ่งมีชีวิติหลายชนิด เช่น ในปีกของผีเสื้อบางตัวเป็นฟิล์มบางเดียวและมีสีแตกต่างกันซึ่งเป็นผลมาจากความแตกต่างของความหนาของชั้นฟิล์ม ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของสีตามโพลาไรเซชันของแสง หรือแม้แต่การแทรกสอดของฟิล์มหลายชั้นที่มีอยู่อย่างแพร่หลายในปลา หอย ปูโอวัลน่าเดปป์ กุ้ง และปลาหมึก อีกทั้งยังมีในจำพวกแมลงซึ่งมีความซับซ้อนของโครงสร้างภายในปีกจะมีชั้นซ้อน ๆ กันทำให้เกิดสีต่าง ๆ  เช่น ด้วงสายพันธุ์ Chrysochroa, Cicindelinae, Plateumaris sericea และด้วงอัญมณี (jewel beetle)
กลไกของการเกิดสีทางโครงสร้าง > Diffraction gratings

การกระจายแสง (Diffraction gratings) จะเป็นแผ่นวัสดุบางที่ถูกแบ่งออกเป็นช่อง ๆ และอยู่ชิดกันมาก ซึ่งจำนวนช่องของเกรตติงอาจมีมากถึง 10,000 ช่องต่อเซนติเมตร ถ้าให้แสงจากดวงอาทิตย์หรือแสงขาวจากหลอดไฟส่องผ่านเกรตติง จะเห็นสเปกตรัมของแสงอาทิตย์หรือแสงขาวออกเป็น 7 สี โดยเกรตติงถูกพัฒนามาจากสลิตคู่ด้วยการเพิ่มจำนวนช่วงทั้งสองให้มากขึ้น มีผลทำให้ระยะห่างระหว่างช่องอยู่ใกล้กันมากขึ้นทำให้การเลี้ยวเบนของแสงมากขึ้น เกิดแสงความยาวคลื่นเดียวตกกระทบบนเกรตติงและแสงบางส่วนจะเบนออกจากแนวไปปรากฏบนฉากเป็นแถบสว่างเล็ก ๆ แถบสว่างนี้เกิดจากการแทรกสอดของแสงจากช่องอื่น ๆ ทุกช่องที่เสมือนเป็นแหล่ง กำเนิดแสงอาพันธ์ การเลี้ยวเบนเกรตติงพบในธรรมชาติ เช่น ผีเสื้อ Morpho และ Lamprolenis nitida สกุลนี้อาจเป็นหนึ่งในผีเสื้อที่มีสีสันสวยงามที่สุด ส่วนใหญ่มีสเกลที่แตกต่างกันสองชั้น สเกลใหญ่และเล็ก จัดเรียงสลับกันเป็นแถว ชั้นหนึ่งทำจากฐานเกล็ดซึ่งก่อให้เกิดการแทรกสอดตามฟิล์มแนวตั้ง และกระจายแสงตามฟิล์มแนวนอน เป็นรูปแบบหนึ่งของการเลี้ยวเบน ซึ่งอาจสะท้อนแสงที่ตกกระทบได้ถึง 80% ทำให้มองเห็นเป็นสีฟ้า อีกชั้นหนึ่งทำจากสันของเกล็ดทำหน้าที่เบี่ยงเบน และแสดงสีสันที่มีสีเหลือบด้วย