stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ข้าคือวีเซิล
ตัวละคร

ผมคือวีเซิล (I.M. Weasel)  วีเซิลเป็นตัวละครประเภทเก่งแทบทุกด้านไม่ว่าจะเป็นด้านกลิ่น, ฟิสิกส์นิวเคลียร์, ภาษา ฯลฯ โดยส่วนมากวีเซิลมักจะมีอาชีพที่ดีๆและมีตำแหน่งสูงกว่าไอ.อาร์ในทุกๆด้าน เขามักมีสาวสวยเคียงกายที่ชื่อลูลาเบล แต่ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนสนิทกับไอ.อาร์.
ไอ.อาร์.บาบูน (I.R. Baboon)  ไอ.อาร์.เป็นลิงบาบูน มีจุดเด่นที่ก้นสีแดง ซึ่งมักถูกใช้ล้อเลียนในทุกๆด้าน ไอ.อาร์.เป็นตัวละครประเภทไม่เอาถ่าน ฉลาดน้อย และมักอิจฉาวีเซิลบ่อยครั้ง เขามักจะได้รับแต่งานต่ำๆและมักไม่ค่อยทันคนจนชอบพูดติดปากว่า "นายพูดกับไอ.อาร์.หรอ" ซึ่งมักพูดเมื่อเขาไม่ได้ฟังใคร แต่ในความเป็นจริงไอ.อาร์.ไม่ใช่คนเลวร้ายแต่ เขามักถูกหลอกบ่อยครั้ง (โดยเฉพาะจากคนตัวแดง) ชื่อของไอ.อาร์. มาจากคำว่า I are ซึ่งเป็นการใช้ภาษาที่ผิด แต่ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนสนิทกับวีเซิล
คนตัวแดง (Red Guy)  เช่นเดียวกับในง้องแง้งกับเงอะงะ คนตัวแดงมีหลายอาชีพและหลายชื่อ
จอลลี่ โรเจอร์ (Jolly Roger)  เป็นกะลาสี ชื่อของเขาถูกใช้เพื่อล้อเลียนมุขธง Jolly Roger (ธงโจรสลัดสีดำรูปกะโหลกไขว้) ในตอนของง้องแง้งกับเงอะงะ จากนั้นเขาก็มีบทบาทในเรื่องข้าคือวีเซิล ถึงแม้จะปรากฏตัวเพียงไม่กี่ตอนก็ตาม (ตัวอย่างบทของเขา พระราชาสเปน, นายอำเภอน๊อตติ้งแฮม)
รายชื่อตอน

ในแต่ละตอนของข้าคือวีเซิลจะเป็นการเอาตอนที่อยู่ในเรื่องง้องแง้งกับเงอะงะมารวมกัน และยังมีตอนใหม่สำหรับการ์ตูนชุดนี้โดยเฉพาะอีกด้วย โดยปรากฏในฤดูกาลที่ 5
ข้าคือวีเซิลในภาษาต่างๆ

รายชื่อของข้าคือวีเซิลในภาษาต่างๆ ทั่วโลก มีดังนี้
ภาษาจีน: 黃鼠狼威索; wháng shǔ láng wēi sǔo; แปลว่า: A Weasel (黃鼠狼) Named Wea-sel (威索) "
ภาษาโครเอเชีย: Ja sam Lasica
ภาษาเดนมาร์ก: Jeg er Væsel
ภาษาเอสโตเนีย: Mina olen Nirk
ภาษาฝรั่งเศส: Monsieur Belette
ภาษาเยอรมัน: Ich bin Wiesel
ภาษาดัตช์: Ik ben Wezel
ภาษาฮีบรู: אנוכי הסמור; แปลว่า: Me, the Weasel, ออกเสียง: Anokhee HaSamur. และ הסמור הערמומי; แปลว่า: The cunning Weasel, ออกเสียง: HaSamur Ha'Armoomi.
ภาษาฮังการี: Én vagyok Menyus
ภาษาอิตาลี: Donato Fidato
ภาษาลัตเวีย: Es esmu Zebiekste
ภาษาลิทัวเนีย: Aš - Žebengžtis
ภาษานอร์เวย์: E.G. Vesel
ภาษาโปแลนด์: Jam Łasica
ภาษาโปรตุเกส: Eu Sou o Máximo ในประเทศบราซิล, Eu Sou o Weasel ในประเทศโปรตุเกส
ภาษาโรมาเนีย: [Eu] sunt Nevăstuică
ภาษาสเปน: Soy Comadreja ในประเทศสเปน, Soy La Comadreja ในลาตินอเมริกา
ดูเพิ่ม

ง้องแง้งกับเงอะงะ
เกร็ด

ในฤดูกาลแรกของง้องแง้งกับเงอะงะ เมื่อถึงตอนข้าคือวีเซิล วีเซิลจะกระโดดมาที่ตอไม้แล้วพูดชื่อตอน
เพลงเปิดของข้าคือวีเซิลถูกใช้ครั้งแรกในตอน The Power of Odor จากตอนชุด Crash Dive / Happy Meat / The Power of Odor ในเรื่องง้องแง้งกับเงอะงะ
เนื้อเพลง: ฉันคือวีเซิล (แกะเนื้อเพลงโดย เอิร์ธ ธนชาติ/นำส่งโดย นุ้ย พรชนิตว์)
เต้นรำสุขใจและกางเกงไม่ต้องใส่ 
และบาบูนเก่งกว่าเจ้า..วีเซิล 
ไออาร์บาบูนเป็นดาราที่ยิ่งใหญ่ ฉันคือวีเซิล
...(ดนตรี)...
ไออาบาบูนอยากจะเป็นถึงกับคิง 
สุดท้ายก็คงจะเป็นได้แค่ลิง 
ไม่ว่าที่ใดก็คอยมองคอยหา ฉันคือวีเซิล (ซ้ำอีก 2 ครั้ง)
ในตอน My Blue Hiney ซึ่งตอนท้ายของตอนผู้จัดการตัวแดงของวีเซิลจะถูกส่งเข้าคุกฟอลซัม ซึ่งเป็นคุกที่ง้องแง้งและเงอะงะไปทรรศนะศึกษาในตอนแรกของฤดูกาลที่ 1 และได้เจอกับพัสดีซึ่งแป็นคนตัวแดง ทำให้เราได้รู้ว่าคนตัวแดงทั้งหลายนั้นเป็นคนละคนกัน
ในช่วงฤดูกาลที่ 2 David Feiss ไม่ต้องการเขียนเรื่องข้าคือวีเซิลต่อ แต่ทางการ์ตูนเน็ทเวิร์คขอไว้ David จึงตัดสินใจเขียนตอนต่อของข้าคือวีเซิล โดยมีเงื่อนไขเดียวคือคนตัวแดงต้องปรากฏตัวมาด้วย นั่นทำให้คนตัวแดงปรากฏตัวในข้าคือวีเซิลตั้งแต่ฤดูกาลที่ 2 เป็นต้นมา
ตอน I Am Legend มีเนื้อหาคล้ายคลึงกับนวนิยายในชื่อเดียวกัน โดยในนวนิยายจะเป็นเรื่องของมนุษย์ครสุดท้ายบนโลกของพวกผีดูดเลือด ในขณะที่ในข้าคือวีเซิลจะเป็นเรื่องของวีเซิล, ไออาร์และคนตัวแดงซึ่งอยู่ในโลกที่ว่างเปล่า
มิสซูปราเนชันแนล 2022

การประกวดมิสซูปราเนชันแนลครั้งที่ 13
| มิสซูปราเนชันแนล 2022 |
| --- | --- |

วันที่: 15 กรกฎาคม 2022
สถานที่จัด: สตาร์ชาแลคกี พาร์ค เอ็มพลอเทียเตอร์, โนวี ซาคซ์, มาวอปอลสกา, โปแลนด์
ถ่ายทอดทาง: โพลาส โกโบวิชัน
เข้าร่วมประกวด: 69
ผ่านเข้ารอบ: 24
เข้าร่วมครั้งแรก: กัมพูชา คีร์กีซสถาน เลโซโท
ถอนตัว: แอลเบเนีย บาฮามาส กัวเดอลุป กายอานา นอร์เวย์ รัสเซีย รวันดา เซียร์ราลีโอน ซูดานใต้ ซูรินาเม
กลับมาเข้าร่วม: อาร์เจนตินา คอสตาริกา คิวบา กูราเซา เดนมาร์ก กัวเตมาลา ฮ่องกง คาซัคสถาน ลาว มาเลเซีย มอริเชียส สิงคโปร์ ตุรกี อุรุกวัย ยูเครน เวียดนาม แซมเบีย ซิมบับเว
ผู้ชนะเลิศ:  แอฟริกาใต้ – ลาเลลา เอ็มสวาเน
นางงามมิตรภาพ:  แคนาดา – เจสิก้า ลีย์
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:  เปรู  – แอลเมนดร้า คริสติลโอ
← 20212023 →
มิสซูปราเนชันแนล 2022 (อังกฤษ: Miss Supranational 2022) เป็นการจัดประกวดมิสซูปราเนชันแนล ครั้งที่ 13 กำหนดจัดขึ้นในวันที่ 15 กรกฎาคม 2022 ณ สตาร์ชาแลคกี พาร์ค เอ็มพลอเทียเตอร์, โนวี ซาคซ์, มาวอปอลสกา, โปแลนด์ โดย ชานีค ราบี มิสซูปราเนชันแนล 2021 จาก นามิเบีย เป็นผู้สวมมงกุฎให้กับ ลาเลลา เอ็มสวาเน จาก แอฟริกาใต้ เป็นมิสซูปราเนชันแนล 2022
การประกาศ

เมื่อวันที่ 26 เมษายน 2022 เกอร์ฮาซ ลิพินกี ประธานกองประกวดของมิสและมิสเตอร์ซูปราเนชันแนล ประกาศว่าการประกวด มิสซูปราเนชันแนล 2022 จะกลับมาจัดขึ้นที่เมือง โนวี ซาคซ์ ในภูมิภาคของ มาวอปอลสกา ในเดือนมิถุนายนและกรกฎาคมนี้ โดยคืนรอบตัดสินจะจัดขึ้นในวันที่ 15 กรกฎาคม 2022 ณ สตาร์ชาแลคกี พาร์ค เอ็มพลอเทียเตอร์
ผลการประกวด > ลำดับ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสซูปราเนชันแนล 2022:   แอฟริกาใต้ – ลาเลลา เอ็มสวาเน
รองอันดับ 1:   ไทย – แพรววณิชยฐ์ เรืองทอง
รองอันดับ 2:   เวียดนาม – เหงียน ฮหวิ่ญ กิม เซวียน Δ
รองอันดับ 3:   อินโดนีเซีย – อดินดา คาสชีลา  Δ
รองอันดับ 4:   เวเนซุเอลา – อิสเมลิส เบลาสเกซ
12 คนสุดท้าย:   โคลอมเบีย – วาเลนตินา เอสปิโนซา   เช็กเกีย – คริสติน่า มาลิโรวา Δ   อินเดีย – ฤทธิกา คัตนัน   เคนยา – โรเลน โมเซ่ §   มอริเชียส – อเล็กซองดรีน เบลล์-เอตัวล์   เปรู  – แอลเมนดร้า คริสติลโอ   โปแลนด์  – อกาตา วดอร์วีเอค
24 คนสุดท้าย:   โบลิเวีย – มาร์กาเรนา คัสติลโอ   บราซิล – จีวัล เลย์   กานา – กิ๊ฟตี้ โบเกีย  Δ   กัวเตมาลา – มาเรีย มิลน์   ฮ่องกง – คูมิโกะ เลา   จาเมกา  – คาริซ่า เพิร์ท   เอกวาดอร์  – วาเลรีย์ เคราบาริ   มาเลเซีย – เมลิชา ลิน   นามิเบีย – จูลิตา คิทเวย์   ฟิลิปปินส์  – เอลิสัน แบล็ค   โรมาเนีย – อันดร้า ทาแชร์   ตรินิแดดและโตเบโก  – คริสติน โคปปิคัส
หมายเหตุ:
§ – ผ่านเข้ารอบ 12 คนสุดท้าย โดย แฟนโหวต ชาเลนจ์
Δ – ผ่านเข้ารอบ 24 คนสุดท้าย โดย ฟาสต์แทร็ก ชาเลนจ์
ผลการประกวด > ลำดับการประกาศชื่อ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  24 คนสุดท้าย  เช็กเกีย   อินโดนีเซีย   เวียดนาม   กานา   เปรู   แอฟริกาใต้   โรมาเนีย   บราซิล   เคนยา   โคลอมเบีย   ฟิลิปปินส์   เอกวาดอร์   ตรินิแดดและโตเบโก   เวเนซุเอลา   นามิเบีย   จาเมกา   มาเลเซีย   อินเดีย   โปแลนด์   โบลิเวีย   ฮ่องกง   ไทย   กัวเตมาลา   มอริเชียส |  12 คนสุดท้าย  เวียดนาม   มอริเชียส   เช็กเกีย   อินโดนีเซีย   โคลอมเบีย   เวเนซุเอลา   เคนยา   อินเดีย   เปรู   ไทย   แอฟริกาใต้   โปแลนด์ |  5 คนสุดท้าย  เวียดนาม   อินโดนีเซีย   ไทย   แอฟริกาใต้   เวเนซุเอลา |
คอนติเนนทอลควีนส์

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสซูปราเนชันแนลแห่งทวีปแอฟริกา:   มอริเชียส – อเล็กซองดรีน เบลล์-เอตัวล์
มิสซูปราเนชันแนลแห่งทวีปอเมริกา:   โคลอมเบีย – วาเลนตินา เอสปิโนซา
มิสซูปราเนชันแนลแห่งทวีปเอเชีย:   อินเดีย – ฤทธิกา คัตนัน
มิสซูปราเนชันแนลแห่งแคริบเบียน:   จาเมกา  – คาริซ่า เพิร์ท
มิสซูปราเนชันแนลแห่งทวีปยุโรป:   โปแลนด์  – อกาตา วดอร์วีเอค
รางวัลพิเศษ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ขวัญใจช่างภาพ:   อินเดีย – ฤทธิกา คัตนัน
มิสเอเลแกนซ์:   ตุรกี – ชีรา ซาฮิลลี
มิสทาเลนต์:   ฟิลิปปินส์  – เอลิสัน แบล็ค
นางงามมิตรภาพ:   แคนาดา – เจสิก้า ลีย์
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   เปรู  – แอลเมนดร้า คริสติลโอ
ซูปราแชท 1:   อินโดนีเซีย – อดินดา คาสชีลา
ซูปราแชท 2:   เวียดนาม – 	เหงียน ฮหวิ่ญ กิม เซวียน
มิสอินฟลูเอนเซอร์:   กานา – กิ๊ฟตี้ โบเกีย
ซูปราท็อปโมเดลออฟเดอะเยียร์:   เช็กเกีย – คริสติน่า มาลิโรวา
ซูปราแฟนโหวต:   เคนยา – โรเลน โมเซ่
กิจกรรมชาเลนจ์ > การประกวดซูปราแชท

รอบที่ 1
ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ
| กลุ่ม | ประเทศ 1 | ประเทศ 2 | ประเทศ 3 | ประเทศ 4 | ประเทศ 5 | ประเทศ 6 | ประเทศ 7 | ประเทศ 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  กรีซ |  อินเดีย |  เลโซโท |  ไนจีเรีย |  โปแลนด์ |  โปรตุเกส |  โรมาเนีย |  สโลวาเกีย |
| 2 |  โบลิเวีย |  แคนาดา |  โคลอมเบีย |  คอสตาริกา |  สาธารณรัฐโดมินิกัน |  กัวเตมาลา |  ไอซ์แลนด์ |  เม็กซิโก |
| 3 |  เบลเยียม |  โกตดิวัวร์ |  มอริเชียส |  นามิเบีย |  แอฟริกาใต้ |  โตโก |  ตุรกี | — |
| 4 |  กูราเซา |  เอกวาดอร์ |  เฮติ |  จาเมกา |  เคนยา |  ปานามา |  ตรินิแดดและโตเบโก |  สหรัฐอเมริกา |
| 5 |  กัมพูชา |  ฮ่องกง |  ญี่ปุ่น |  คาซัคสถาน |  คีร์กีซสถาน |  ลาว |  เกาหลีใต้ |  เวียดนาม |
| 6 |  เช็กเกีย |  เดนมาร์ก |  ฟินแลนด์ |  เยอรมนี |  มอลตา |  เนเธอร์แลนด์ |  สเปน |  แซมเบีย |
| 7 |  ฝรั่งเศส |  อินโดนีเซีย |  ไอร์แลนด์ |  เนปาล |  ฟิลิปปินส์ |  สิงคโปร์ |  ไทย |  ซิมบับเว |
| 8 |  อาร์เจนตินา |  บราซิล |  ชิลี |  จีน |  เอลซัลวาดอร์ |  ปารากวัย |  เปรู |  ปวยร์โตรีโก |
| 9 |  คิวบา |  อังกฤษ |  กานา |  มาเลเซีย |  ยูเครน |  อุรุกวัย |  เวเนซุเอลา | — |
กิจกรรมชาเลนจ์ > การประกวดซูปราแชท > รอบรองชนะเลิศ

เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ
| กลุ่ม | ประเทศ 1 | ประเทศ 2 | ประเทศ 3 | ประเทศ 4 | ประเทศ 5 | ประเทศ 6 | ประเทศ7 | ประเทศ 8 | ประเทศ 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  โบลิเวีย |  แคนาดา |  จีน |  โกตดิวัวร์ |  เฮติ |  ฮ่องกง |  อินเดีย |  อินโดนีเซีย |  จาเมกา |
| 2 |  เลโซโท |  มาเลเซีย |  นามิเบีย |  เนปาล |  เนเธอร์แลนด์ |  เปรู |  เวเนซุเอลา |  เวียดนาม |  แซมเบีย |
กิจกรรมชาเลนจ์ > การประกวดซูปราแชท > รอบชิงชนะเลิศ

ผู้ชนะการประกวดซูปราแชทจะได้รับการประกาศในรอบชิงชนะเลิศ
กิจกรรมชาเลนจ์ > มิสซูปราอินฟลูเอนเซอร์

ผู้เข้ารอบ 42 คนสุดท้ายของ มิสซูปราอินฟลูเอนเซอร์ ได้รับการประกาศผ่านเฟซบุ๊กอย่างเป็นทางการของมิสซูปราเนชันแนล เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2022 ส่วนของผู้เข้ารอบ 22 คนสุดท้ายได้รับการประกาศผ่านอินสตราแกรมอย่างเป็นทางการของมิสซูปราเนชันแนล เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2022
และผู้ชนะจะได้รับการประกาศในรอบชิงชนะเลิศ.
| ผลการประกวด |  ประเทศ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| ผู้ชนะ |   กานา – กิ๊ฟตี้ โบเกีย |  |
| 15 คนสุดท้าย (ชาเลนจ์ที่ 3) |   เดนมาร์ก – โจฮานเน เฮนเซน   เอกวาดอร์ – 	วาเลรีย์ เคราบาริ   ฟินแลนด์ –  จานา โบริเชวา   ฝรั่งเศส –  วาเลนไทน์ เลอ กอร์   เยอรมนี –  จัสมิน เซลเบิร์ก   อินเดีย – ฤทธิกา คัตนัน   มาเลเซีย – 	เมลิชา ลิน   มอลตา – 	นิโคล เวลลา   นามิเบีย – 	จูลิตา คิทเวย์   เนเธอร์แลนด์ – เซเรน่า ดาร์เดอร์   ฟิลิปปินส์ – 	เอลิสัน แบล็ค   โปรตุเกส – 	อนา ริต้า อากีอาร์   สิงคโปร์ – 	เจียอี้ ซิน   สโลวาเกีย – 	จานา โวซาโรวาช |  |
| 22 คนสุดท้าย (ชาเลนจ์ที่ 2) |   กูราเซา – 	ลิซานดร้า ไซมอน   เฮติ – ลินน์ รูเบียน แซงต์-แชร์กแมง   เลโซโท –  บอยตูเมโล เซห์โลโท   เปรู – แอลเมนดร้า คริสติลโอ   โรมาเนีย – อันดร้า ทาแชร์   แอฟริกาใต้ – ลาเลลา เอ็มสวาเน   อุรุกวัย – ฆิเมนา เบอร์ติเนท |  |
| 42 คนสุดท้าย (ชาเลนจ์ที่ 1) |   เบลเยียม – ธนารี เชียร์ลิงค์   แคนาดา – เจสสิก้า เบลีย์   โคลอมเบีย – วาเลนตินา เอสปิโนซา   โกตดิวัวร์ –แคดิก อุน เกสซาน   เช็กเกีย – คริสติน่า มาลิโรวา   สาธารณรัฐโดมินิกัน – 	เอเมลี่ รุยซ์   เอลซัลวาดอร์ – 	เจนนิเฟอร์ ฟิเกรัว   กรีซ – 	เอลิซ่า โซเฟีย   อินโดนีเซีย – 	อดินดา คาสชีลา   ไอร์แลนด์ – 	ชานอล แม็กคอนเลค   จาเมกา – 	คาริซ่า เพิร์ท   ญี่ปุ่น – 	รินะ โอกะดะ   ลาว – 	นราธิป ศิริภาพันธ์   เม็กซิโก – 	เรจิน่า กอนซาเลซ ซัลมาน   โปแลนด์ – 	อกาตา วดอร์วีเอค   ปวยร์โตรีโก – 	เอเล็ตเต บลัน   สเปน – อนา คาร์ลา รามิเรซ   ตรินิแดดและโตเบโก – คริสติน โคปปิคัส   สหรัฐอเมริกา – โซเฟีย อคอสต้า   แซมเบีย – ซาเวนา มัสซิงค์ |   |
กิจกรรมชาเลนจ์ > การประกวดซูปราโมเดลออฟเดอะเยียร์

ผู้ชนะการประกวดซูปราโมเดลออฟเดอะเยียร์จะเข้าสู่รอบรองชนะเลิศของ มิสซูปราเนชันแนล 2022 โดยอัตโนมัติ
| ผลการประกวด |  ประเทศ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| ผู้ชนะ |   เช็กเกีย – คริสติน่า มาลิโรวา |  |
| แอฟริกา |   มอริเชียส – อเล็กซองดรีน เบลล์-เอตัวล์ |   |
| อเมริกา |   โคลอมเบีย – วาเลนตินา เอสปิโนซา |   |
| เอเชีย |   เวียดนาม – เหงียน ฮหวิ่ญ กิม เซวียน |   |
| แคลิบเบียน |   จาเมกา – คาริซ่า เพิร์ท |   |
| ยุโรป |   เช็กเกีย – คริสติน่า มาลิโรวา |   |
| 11 คนสุดท้าย |   เฮติ – ลินน์ รูเบียน แซงต์-แชร์กแมง   อินเดีย – ฤทธิกา คัตนัน   อินโดนีเซีย – อดินดา คาสชีลา   ปานามา – 	เซซิเลีย เมดินา   โรมาเนีย – 	อันดร้า ทาแชร์   แอฟริกาใต้ – ลาเลลา เอ็มสวาเน |  |
กิจกรรมชาเลนจ์ > การประกวดมิสเอเลแกนซ์

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสเอเลแกนซ์:   ตุรกี – ชีรา ซาฮิลลี
รองอันดับ 1:   อาร์เจนตินา – ไมรา แอช
รองอันดับ 2:   ไทย – แพรววณิชยฐ์ เรืองทอง
การเข้าร่วมประกวดระดับนานาชาติในเวทีอื่น

ผู้เข้าประกวดที่เข้าร่วมประกวดในเวทีอื่นๆในระดับนานาชาติด้วย มีดังต่อไปนี้ :
นางงามจักรวาล
2021:  โปแลนด์: อกาตา วดอร์วีเอค
2021:  แอฟริกาใต้: ลาเลลา เอ็มสวาเน (รองอันดับ 2)
2021:  เวียดนาม: เหงียน ฮหวิ่ญ กิม เซวียน (16 คนสุดท้าย)
2022:  มอริเชียส: อเล็กซองดรีน เบลล์-เอตัวล์ (จะเข้าร่วมการแข่งขัน)
มิสเวิลด์
2019:  มอลตา: นิโคล เวลลา
นางงามนานาชาติ
2019:  โปรตุเกส: อนา ริต้า อากีอาร์
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
2021:  เฮติ: ลินน์ รูเบ
2021:  ไอร์แลนด์: ชานอล เลค  (เข้าร่วมในฐานะ  ไอร์แลนด์เหนือ)
มิสเอิร์ธ
2019:  ไอร์แลนด์: ชานอล เลค  (เข้าร่วมในฐานะ  ไอร์แลนด์เหนือ)
2021:  อังกฤษ: เคต มารี
มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล
2021:  คาซัคสถาน: ไอเกริม ไบโตเร
มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล
2016:  อังกฤษ: เคต มารี
2022:  จีน: ฉิว ซู
ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์
2020:  คอสตาริกา: นาตาเลีย กอนซาเลซ (15 คนสุดท้าย)
เดอะมิสโกลบ
2019:  เช็กเกีย: คริสตินา มาลิโควา (รองอันดับ 4)
2021:  เยอรมนี: จัสมิน เบิร์ก (15 คนสุดท้าย)
มิสโกลบอล
2018:  อังกฤษ: เคต มารี
2019:  ฮ่องกง: มิโกะ เลา (25 คนสุดท้าย)
เรย์นาโด อินเตร์นาซิโอนัล เดล กาเฟ
2022:  เวเนซุเอลา: อิสเมลิส เบลาสเกซ (ชนะเลิศ)
มิสเมโซอเมริกา อินเตร์นาซิโอนัล
2021:  เวเนซุเอลา: อิสเมลิส เบลาสเกซ (ชนะเลิศ)
เรย์นา อิสปาโนอาเมริกานา
2018:  โปรตุเกส: อนา ริต้า อากีอาร์
มิสปานาเมริกันอินเตอร์เนชันแนล
2019:  เอลซัลวาดอร์: เจนนิเฟอร์ ฟิเกรัว
โกลบอลเอเชียนโมเดล
2019:  มาเลเซีย: เมลิชา ลิน
มิสแอฟริกา
2019:  นามิเบีย: จูลิตา-คิตเว มบังกูลา (รองอันดับ 2)
มิสออราอินเตอร์เนชันแนล
2019:  เช็กเกีย: คริสตินา มาลิโควา (ชนะเลิศ)
มิสทีนอินเตอร์เนชันแนล
2018:  อินเดีย:  ฤทธิกา คัตนัน (รองอันดับ 1)
มิสยูนิเวอร์ซิตีแอฟริกา
2018:  มอริเชียส: อเล็กซองดรีน เบลล์-เอตัวล์ (10 คนสุดท้าย)
เวิลด์มิสยูนิเวอร์ซิตี
2018:  โปรตุเกส: อนา ริต้า อากีอาร์
มิสทีเนเจอร์
2016:  ปวยร์โตรีโก: เอเล็ตเต บลัน (มิสทีเนเจอร์เวิลด์)
มิสทัวริซึ่มควีนอินเตอร์เนชันแนล
2015:  อังกฤษ: เคต มารี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กมิสซูปราเนชันแนล |
| --- | --- |
 2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015 
 2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022 
 2023 
 รายชื่อผู้ครองตำแหน่ง  รายชื่อรองชนะเลิศ  รางวัลพิเศษ
มิบุ เคียวชิโร่

มิบุ เคียวชิโร่ (ญี่ปุ่น: 壬生京四郎; โรมาจิ: Mibu Kyōshirō) เป็นตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่อง ซามูไรดีปเปอร์เคียว อุปนิสัยของเคียวชิโร่นั้นจะมีแนวทางตรงข้ามกับเคียวนัยน์ตายักษ์ที่เป็นพระเอกของเรื่อง
ลักษณะทั่วไป

ในตอนแรกนั้น เคียวชิโร่เป็นคนตลก ดูซุ่มซ่ามและไม่มีฝีมือ แต่ในความเป็นจริงแล้วเขาคือ มิบุ เคียวชิโร่ ที่เก่งกาจถึงขนาดได้รับฉายาว่าดาบเทพ และเป็นคนที่นำร่างที่แท้จริงของเคียวนัยน์ตายักษ์ไปซ่อนเอาไว้ และทำให้เขากับเคียวต้องอยู่ในร่างเดียวกัน ในอดีตนั้น เคียวชิโร่ได้สังหารผู้คนมากมาย รวมทั้งชีนะ โนโซมุ พี่ชายของชีนะ ยูยะด้วย 
เคียวชิโร่ได้เรียนเพลงดาบมุเมียวจินจากมุรามาสะ ทั้งยังเคยเป็นเจ้าของดาบปีศาจชิบิเอ็นอีกด้วย
ความสามารถ

เคียวชิโร่เป็นหนึ่งในองครักษ์พิทักษ์กางเขนแดงที่ถูกสร้างขึ้นจากเลือดเนื้อของจักรพรรดิแดงรุ่นก่อน ด้วยหน้าที่นี้เขาจึงเป็นเครื่องจักรสังหารแม้ว่าจริงๆแล้วเขามีจิตใจที่อ่อนโยนก็ตาม เคียวชิโร่ได้ใช้ดาบปีศาจชิบิเอ็นในการฆ่าฟันจนดาบกลายเป็นสีดำเพราะเปื้อนเลือดของผู้คนมหาศาล
เพลงดาบมุเมียวจิน
เพลงดาบมุเมียวจินเป็นเพลงดาบที่มีลักษณะการโจมตีตามเทพทั้งสี่ทิศ ได้แก่
สุซาคุ : เป็นการโจมตีที่ทำให้เกิดวิหคเพลิงอมตะขึ้นมา
เบี๊ยกโกะ : เป็นการโจมตีที่รุนแรงกว่าสุซาคุ พยัคฆ์ขาวนั้นแม้การโจมตีครั้งแรกด้วยกรงเล็บจะพลาดไป ศัตรูก็ไม่อาจหนีจากเขี้ยวเล็บที่จะขย้ำให้เป็นชิ้นๆได้
เก็มบุ : เต่าสีดำที่กระดองจะช่วยป้องกันและในขณะเดียวกันก็โจมตีใส่ศัตรูได้ด้วย
เซริว : เป็นการปลดปล่อยมิซึจิจำนวนมากใส่ศัตรู
บทบาทในเรื่อง

ก่อนที่เรื่องราวในหนังสือการ์ตูนจะเริ่มต้นนั้น เคียวชิโร่อาศัยอยู่ในตระกูลมิบุในฐานะองครักษ์พิทักษ์กางเขนแดงตั้งแต่ยังเด็กและได้รู้จักกับชีนะ ซาคุยะและจักรพรรดิแดง เมื่อยังเด็กๆนั้นเคียวชิโร่เป็นเด็กที่ใจดีมีเมตตา แต่เมื่อเวลาผ่านไป เคียวชิโร่ก็ได้รับการฝึกฝนจนกลายเป็นนักฆ่าเลือดเย็น จนวันหนึ่งเมื่อเขาได้รับคำสั่งให้ไปสังหารจักรพรรดิแดงที่หนีออกจากที่คุมขัง เขาก็พบว่าตัวเองมีน้ำตาไหลออกมาโดยที่ไม่เข้าใจว่าเพราะอะไร ซาคุยะที่เห็นเหตุการณ์จึงพาเคียวชิโร่หนีออกจากตระกูลมิบุ
เมื่อทั้งสองหนีออกมาจากตระกูลแล้ว ก็ได้พบกับเคียวนัยน์ตายักษ์ภายใต้ต้นซากุระ และกลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน จิตใจที่เย็นชาของเคียวชิโร่ก็กลับอ่อนโยนขึ้นเรื่อยๆ เขาใช้ชีวิตอย่างสงบสุขช่วยเหลือผู้คน จนกระทั่งชินเมออกอุบายว่ามีมือสังหารตามล่าซาคุยะ เคียวชิโร่จึงต้องจับดาบอีกครั้งเพื่อปกป้องเธอ แต่มือสังหารที่ว่ากลับกลายเป็นชีนะ โนโซมุ พี่ชายแท้ๆของซาคุยะที่ตระกูลมิบุหมายหัวมาเป็นเวลานาน
ซาคุยะขอร้องให้เคียวฆ่าตนเองเพราะมีหัวใจร่วมกับจักรพรรดิแดง แต่เคียวชิโร่ไม่ยอมให้ใครทำร้ายซาคุยะ เคียวชิโร่จึงต้องต่อสู้กับเคียว และได้นำร่างของเคียวไปซ่อนไว้
สี่ปีต่อมา มิบุ เคียวชิโร่ ใช้ชีวิตสงบสุขในฐานะคนขายยา เขาได้พบกับชีนะ ยูยะ ซึ่งเคียวชิโร่ดูเหมือนกับคนธรรมดาๆที่ไม่รู้วิชาการต่อสู้ใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นเมื่อต้องต่อสู้ วิญญาณของเคียวก็จะออกมาเบื้องหน้า จนเมื่อเขาสูญเสียการควบคุมวิญญาณของเคียวถึงสามครั้ง ก็กลับกลายเป็นว่าเคียวคือคนที่ออกมาอยู่เบื้องหน้าแทน และเคียวชิโร่จะออกมาต่อสู้ในเวลาที่เคียวเข้าตาจน คือตอนที่สู้กับคุบิระตัวปลอมและโนบุนากะ และไม่ออกมาอีกเลยจนกระทั่งเคียวสู้กับโนบุนากะในร่างของชีนะ โนโซมุ
เคียวชิโร่ได้ขอร่างจริงของเคียวมาจากจักรพรรดิแดงรุ่นก่อนและมอบให้เคียวต่อสู้กับโนบุนากะ เมื่อเคียวเอาชนะได้แล้ว เคียวกกลับไปอยู่ในร่างของเคียวชิโร่อีกครั้ง ส่วนเคียวชิโร่ก็เข้าไปอยู่ในร่างของเคียว และบอกว่าจะรับตำแหน่งจักรพรรดิแดงคนต่อไป
เมื่อเคียวเอาชนะสี่ผู้เฒ่าได้ ก็ต้องต่อสุ้กับเคียวชิโร่ และเคียวโจมตีเคียวชิโร่ได้ด้วยสายลมสีทองที่เกิดจากการรวมวิชาเพลงดาบมุเมียวจินทั้งหมดเข้าด้วยกัน และในการปะทะครั้งสุดท้าย ทั้งสองก็กลับคืนร่างของตนเองตามความต้องการของเคียวชิโร่
เมื่อกลับร่างแล้ว ชิบิเอ็นก็เล่าเรื่องราวของเคียวชิโร่ให้ทุกคนในที่นั้นได้รับรู้ เมื่อร่างของเคียวชิโร่ก็กำลังจะสลายไปด้วยโรคแห่งความตาย ่เคียวได้กรีดเลือดตนเองซึ่งมีพลังรักษา ช่วยให้เคียวชิโร่หายจากอาการป่วยและบาดแผลทั้งหมด เคียวชิโร่ได้ทำความเข้าใจกับซาคุยะในที่สุด
ในการต่อสู้กับจักรพรรดิแดงรุ่นก่อน เคียวชิโร่ถูกดูดวิญญาณเข้าไปในร่างของจักรพรรดิแดงรุ่นก่อน ได้พบกับวิญญาณของจักรพรรดิแดงและชินเมซึ่งเป็นองครักษ์พิทักษ์กางเขนแดงเช่นกัน ทั้งสองคนใช้พลังทำให้เคียวชิโร่ออกมาจากร่างของจักรพรรดิแดงรุ่นก่อนได้ เมื่อการต่อสู้จบลง เคียวชิโร่ก็ไปใช้ชีวิตกับซาคุยะอย่างสงบสุข
พระราชพิธีสิบสองเดือน

| พระราชพิธีสิบสองเดือน |
| --- | --- |
กวี:  พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประเภท: สารคดี
คำประพันธ์: ความเรียง ร้อยแก้ว
ความยาว: 700 หน้า
ยุค: รัตนโกสินทร์
ปีที่แต่ง: พ.ศ. 2431
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมวรรณศิลป์
พระราชพิธีสิบสองเดือน รู้จักกันในคำยืมภาษาบาลี/สันสกฤตว่า พระราชพิธีทวาทศมาส เป็นเรื่องราวทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับพระราชพิธีรายปีโดยพระมหากษัตริย์สยาม (ปัจจุบันคือประเทศไทย) ซึ่งมีการกล่าวถึงในกฎมนเทียรบาลของอาณาจักรอยุธยา (คริสต์ศตวรรษที่ 14–18) และในโคลงทวาทศมาส ในคริสต์ศตวรรษที่ 15
พระราชพิธีนี้ได้รับความสนใจอีกครั้งจากสถาบันกษัตริย์และขุนนางในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนกลาง ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (ครองราชย์ พ.ศ. 2394–2411) สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระยาบำราบปรปักษ์ได้แต่งโคลงเกี่ยวกับพระราชพิธีนี้ โดยมีชื่อว่า โคลงพระราชพิธีทวาทศมาส ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2463 ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (ครองราชย์ พ.ศ. 2411–2453) ทรงเขียนและตีพิมพ์เป็นหนังสือร้อยแก้วชื่อ พระราชพิธีสิบสองเดือน ใน พ.ศ. 2431 และต่อมาพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (ครองราชย์ พ.ศ. 2453–2468) ทรงปรับปรุงและพัฒนาพระราชพิธีหลายอัน
พระราชพิธีเหล่านี้ถูกยกเลิกหลังยุบเลิกระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ใน พ.ศ. 2475 แต่มีบางพระราชพิธีได้รับการรื้อฟิ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยเฉพาะการฟื้นฟูความนิยมพระมหากษัตริย์ใหม่ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960–1970 แรกนาขวัญเป็นหนึ่งในไม่กี่พระราชพิธีที่ยังมีการจัดทุกปีจนถึงปัจจุบัน พระราชนิพนธ์เล่มนี้นับเป็นวรรณคดีชิ้นเอกเล่มหนึ่งของไทย
ประวัติ

พระราชพิธีสิบสองเดือนเป็นพระราชนิพนธ์ที่อธิบายถึงพระราชพิธีต่าง ๆ ที่ทำเป็นประจำในแต่ละเดือน โดยทรงค้นคว้าและแต่งขึ้นทีละเรื่อง จนได้พระราชพิธีทั้งหมด 11 เดือน ขาดแต่เดือน 11 (ทรงเริ่มต้นที่เดือน 12 ก่อน) เนื่องจากติดพระราชธุระจนไม่ได้แต่งต่อจวบสิ้นรัชสมัย
เนื้อหา

เนื้อหาในพระราชนิพนธ์เล่มนี้ว่าด้วยพระราชพิธีต่าง ๆ ที่จัดขึ้นทั้งในสมัยโบราณ และในสมัยที่ทรงแต่ง รวมหลายสิบพระราชพิธีด้วยกัน ทรงเล่าถึงพระราชพิธีต่าง ๆ ด้วยสำนวนภาษาที่ไม่เคร่งครัดอย่างตำรา ในสมัยใหม่อาจเรียกได้ว่าสารคดี
พระราชพิธีสิบสองเดือนเป็นหนังสือที่อ่านได้ยากมากๆ มีรายละเอียดของพระราชพิธีในส่วนต่าง ๆ อย่างครบถ้วน นอกจากทรงเล่าถึงพระราชพิธีตามตำรับโบราณแล้ว ยังทรงมีพระราชวินิจฉัยในเรื่องต่าง ๆ ได้อย่างแยบยล
คุณค่าทางวรรณศิลป์

พระราชนิพนธ์เล่มนี้นับเป็นแบบอย่างทั้งการเขียนความเรียง และตำราอ้างอิงที่สำคัญเกี่ยวกับพระราชพิธีของไทย ครั้นเมื่อ สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้งวรรณคดีสโมสรขึ้น พระราชนิพนธ์ พระราชพิธีสิบสองเดือน ก็ได้รับการยกย่อง ว่าเป็น "ยอดของความเรียงอธิบาย" นอกจากนี้ยังได้รับการจัดเป็นหนึ่งใน หนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน
รายชื่อพระราชพิธีในเรื่อง

เดือน 1
พระราชพิธีไล่เรือ
เดือน 2
พระราชพิธีบุษยาภิเษก
พระราชพิธีตรียัมพวาย (ตรีปวาย)
เดือน 3
พิธีธานยเทาะห์
พิธีศิวาราตรี
เดือน 4
พิธีรดเจตร
พระราชพิธีสัมพัจฉรฉินท์
เดือน 5
พระราชพิธีศรีสัจจปานกาล (ถือน้ำ)
พระราชพิธีคเชนทรัศวสนาน
พิธีทอดเชือก
พิธีสงกรานต์
เดือน 6
พระราชพิธีพืชมงคล
พระราชพิธีจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ
พระราชพิธีวิสาขบูชา
เดือน 7
พระราชพิธีเคณฑะทิ้งข่าง
พระราชพิธีทูลน้ำล้างพระบาท
เดือน 8
พระราชพิธีเข้าพรรษา
เดือน 9
พิธีตุลาภาร
พระราชพิธีพิรุณศาสตร์
เดือน 10
พระราชพิธีสารท
พิธีกวนข้าวทิพย์
พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา
เดือน 11
พระราชพิธีแข่งเรือ
เดือน 12
พระราชพิธีกะติเกยา
พระราชพิธีลอยพระประทีป
พระราชพิธีฉัตรมงคล
โซเฟียที่หนึ่ง เจ้าหญิงมือใหม่

| โซเฟียที่หนึ่ง เจ้าหญิงมือใหม่ |
| --- | --- |
ประเภท: แฟนตาซี ผจญภัย ละครเพลง สุขนาฏกรรม
สร้างโดย: Craig Gerber
กำกับโดย: Jamie Mitchell Larry Leichliter (co-director, 7 episodes)
เสียงของ: Ariel Winter Wayne Brady Sara Ramirez Travis Willingham Darcy Rose Byrnes Tim Gunn Jess Harnell Zach Callison Tyler Merna Nicolas Cantu
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: Jeannie Lurie Gabriel Mann
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Sofia The First!", performed by Ariel Winter 
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "Sofia The First!" (Instrumental)
ผู้ประพันธ์เพลง: Kevin Kliesch
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 4
จำนวนตอน: 109 (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Jamie Mitchell Craig Gerber (co)
ความยาวตอน: approx. 22 minutes
บริษัทผู้ผลิต: Disney Television Animation Toiion Animation Studios TeamTO (season 3)
ออกอากาศ
เครือข่าย: Disney Junior
ออกอากาศ: 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 (2012-11-18) – 8 กันยายน ค.ศ. 2018 (2018-09-08)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
Elena of Avalor Elena and the Secret of Avalor  
โซเฟียที่หนึ่ง (อังกฤษ: Sofia the First) เป็นการ์ตูนของดิสนีย์ที่เผยแพร่ในวันที่ 18 พฤษจิกายน ค.ศ.2012 โดยเจมี มิตเชลล์ เป็นทั้งผู้กำกับ และผู้อำนวยการผลิต และเคร็ก เกอร์เบอร์เป็นทั้งผู้สร้าง, ผู้ตัดต่อ และผู้ผลิต. การ์ตูนเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับโซเฟีย ซึ่งกลายเป็นเจ้าหญิง เพราะมิแรนดา แม่ของเธอ แต่งงานกับราชาโรแลนด์ที่สองแห่งเอนแชนเซีย ตอนสุดท้ายของเรื่องนี้ถูกเผยแพร่ในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ.2018.
บทพากย์ และตัวละคร > ตัวละครหลัก

แอเรียล วินเทอร์ รับบทเป็น โซเฟีย
ดาร์ซี โรส บายร์เนส รับบทเป็น เจ้าหญิงแอมเบอร์
แซ็ค คาลลิสัน รับบทเป็น เจ้าชายเจมส์
Tyler Merna รับบทเป็น เจ้าชายเจมส์
Nicolas Cantu รับบทเป็น เจ้าชายเจมส์
Sara Ramirez รับบทเป็น ราชินีมิแรนดา
Travis Willingham รับบทเป็น ราชาโรแลนด์ที่สอง
Jess Harnell รับบทเป็น เซดริก
Wayne Brady รับบทเป็น โคลเวอร์
Tim Gunn รับบทเป็น ไบเลย์วิก
ตอน

| ปี | ปี | จำนวนตอน | จำนวนตอน | วันที่ออกอากาศ> วันแรก | วันที่ออกอากาศ> วันสุดท้าย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | บทนำ | บทนำ | บทนำ | 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 (2012-11-18) | 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 (2012-11-18) |
|  | 1 | 25 | 25 | 11 มกราคม ค.ศ. 2013 (2013-01-11) | 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 (2014-02-14) |
|  | 2 | 30 | 30 | 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 (2014-02-28) | 12 สิงหาคม ค.ศ. 2015 (2015-08-12) |
|  | 3 | 28 | 28 | 5 สิงหาคม ค.ศ. 2015 (2015-08-05) | 31 มีนาคม ค.ศ. 2017 (2017-03-31) |
|  | 4 | 26 | 26 | 28 เมษายน ค.ศ. 2017 (2017-04-28) | 8 กันยายน ค.ศ. 2018 (2018-09-08) |
การตอบรับ

ในเดือนตุลาคม ค.ศ.2012 โซเฟียถูกกล่าวว่าเป็นเจ้าหญิงลาตินคนแรก โดยโฆษกของดิสนีย์ได้กล่าวไว้ว่า "...ราชินีมิแรนดา ผู้เป็นแม่ของโซเฟีย ถือกำเนิดที่กาลดิซ (Galdiz) ซึ่งเป็นที่ที่มีวัฒนธรรมลาตินอยู่. มิแรนดาแต่งงานกับบิรก์ บัลธาซาร์ ผู้ปกครองอาณาจักรฟรีเซนเบิร์ก (Freezenberg) และค่อยย้ายไปอาศัยที่เอนแชนเซีย (Enchancia)..."
ในเมื่อกาลดิซได้อิงถึงสเปน และฟรีเซนเบิร์กได้อิงถึงสแกนดิเนเวีย. จึงทำให้ทางNational Hispanic Media Coalitionกล่าวว่า โซเฟียเป็นคนที่มีเชื้อสายลูกครึ่งสเปน และไม่ใช่ชาวลาตินแต่อย่างใด
ดูเพิ่ม

ดิสนี่ย์ ปริ้นเซส
ลอสซอง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Sofia the First ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Sofia The First ในฐานข้อมูลการ์ตูน