stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซีเกมส์ 2009
สรุปเหรียญการแข่งขัน

*  เจ้าภาพ ( ลาว)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ไทย (THA) | 86 | 83 | 97 | 266 |
| 2 |  เวียดนาม (VIE) | 83 | 75 | 57 | 215 |
| 3 |  อินโดนีเซีย (INA) | 43 | 53 | 74 | 170 |
| 4 |  มาเลเซีย (MAS) | 40 | 40 | 59 | 139 |
| 5 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 38 | 35 | 51 | 124 |
| 6 |  สิงคโปร์ (SIN) | 33 | 30 | 35 | 98 |
| 7 |  ลาว (LAO)* | 33 | 25 | 52 | 110 |
| 8 |  พม่า (MYA) | 12 | 22 | 37 | 71 |
| 9 |  กัมพูชา (CAM) | 3 | 10 | 27 | 40 |
| 10 |  บรูไน (BRU) | 1 | 1 | 8 | 10 |
| 11 |  ติมอร์-เลสเต (TLS) | 0 | 0 | 3 | 3 |
| รวม (11 ประเทศ) | รวม (11 ประเทศ) | 372 | 374 | 500 | 1246 |
แหล่งที่มา:
เหตุการณ์สำคัญ

เป็นการจัดกีฬาในระดับนานาชาติครั้งแรกของลาว
ทีมชาติไทยที่ก่อนหน้านี้เคยได้เหรียญทองฟุตบอลมาตลอด 8 สมัยติดต่อกัน ตกรอบแรกด้วยการแพ้นัดสุดท้ายในรอบแรกให้กับ ทีมชาติมาเลเซีย 2-1 ประตู ซึ่งนับเป็นการตกรอบแรกเป็นครั้งแรกของทีมฟุตบอลทีมชาติไทยในรอบ 36 ปี และมาเลเซียได้ตำแหน่งชนะเลิศในครั้งนี้
จักรกฤษณ์ พณิชย์ผาติกรรม นักยิงปืนทีมชาติไทยถูกส่งตัวกลับประเทศทั้งที่การแข่งขันยังไม่จบ เนื่องจากขัดแย้งอย่างรุนแรงกับทางสมาคมยิงปืนแห่งประเทศไทยและผู้จัดการ
สำหรับทีมชาติไทยในครั้งนี้ได้รับการวิจารณ์อย่างกว้างขวางว่า หลายชนิดกีฬาไม่ประสบความสำเร็จตามที่ได้ตั้งเป้า และประเทศที่เป็นคู่แข่งของไทย อย่าง เวียดนาม ก็ได้มีการพัฒนาขึ้นมาอย่างมีประสิทธิภาพ จนสามารถทำอันดับเหรียญทองไล่ตามมาติด ๆ
สำหรับประเทศลาวได้พัฒนาการกีฬาขึ้นมามากเช่นเดียวกันกับเวียดนาม เห็นได้จากการแข่งขันต่าง ๆ เช่น เซปักตะกร้อลาวที่สามารถชนะมาเลเซียได้  หรือการแข่งขันว่ายน้ำ เป็นต้น   ดังนั้น การแข่งขันซีเกมส์ครั้งนี้  จึงเป็นการแข่งขันซีเกมส์ที่ลาวคว้าเหรียญทองมากที่สุดตั้งแต่การแข่งขันกีฬาซีเกมส์เป็นต้นมา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์คณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ครั้งที่ 25 ณ ประเทศลาว เก็บถาวร 2009-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า นครราชสีมา 2007 | ซีเกมส์ ซีเกมส์ ครั้งที่ 25 (2009) | ถัดไป จาการ์ตา–ปาเล็มบัง 2011 |
| ด ค กประเทศผู้เข้าร่วมการแข่งขันซีเกมส์ 2009 ณ กรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาว |
| --- | --- |
บรูไน  ·  กัมพูชา  ·  อินโดนีเซีย  ·  ลาว(เจ้าภาพ)  ·  มาเลเซีย  ·  พม่า  ·  ฟิลิปปินส์  ·  สิงคโปร์  ·  ไทย  ·  ติมอร์ตะวันออก  ·  เวียดนาม
| ด ค กสรุปการแข่งขันซีเกมส์ 2009 แบ่งตามชนิดกีฬา |
| --- | --- | --- |
|  กีฬาทางน้ำ  ยิงธนู  กรีฑา  แบดมินตัน  บิลเลียดและสนุกเกอร์  มวยสากล  จักรยาน  ว่ายน้ำตีนกบ  ฟุตบอล  กอล์ฟ  ยูโด  คาราเต้  มวยไทย  ปันจักสีลัต  เปตอง  เซปักตะกร้อ  ยิงปืน  เตะลูกขนไก่  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  วอลเลย์บอล  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ  วูซู  |  กีฬาทางน้ำ  ยิงธนู  กรีฑา  แบดมินตัน  บิลเลียดและสนุกเกอร์  มวยสากล  จักรยาน  ว่ายน้ำตีนกบ  ฟุตบอล  กอล์ฟ  ยูโด  คาราเต้  มวยไทย  ปันจักสีลัต  เปตอง  เซปักตะกร้อ  ยิงปืน  เตะลูกขนไก่  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  วอลเลย์บอล  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ  วูซู  |  |
| ด ค ก กีฬาซีเกมส์ |
| --- | --- | --- |
  คณะกรรมการโอลิมปิกสากล   สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย   สมาพันธ์กีฬาแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้   สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  ไทย   อินโดนีเซีย   มาเลเซีย   ฟิลิปปินส์   สิงคโปร์   เวียดนาม   พม่า   ลาว   กัมพูชา   บรูไน   ติมอร์-เลสเต 
| กีฬาแหลมทอง (ค.ศ. 1959-1975) |   1959 กรุงเทพมหานคร   1961 ย่างกุ้ง   1963 พนมเปญ†   1965 กัวลาลัมเปอร์   1967 กรุงเทพมหานคร   1969 ย่างกุ้ง   1971 กัวลาลัมเปอร์   1973 สิงคโปร์   1975 กรุงเทพมหานคร  |  |
| กีฬาซีเกมส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1977) |   1977 กัวลาลัมเปอร์   1979 จาการ์ตา   1981 มะนิลา   1983 สิงคโปร์   1985 กรุงเทพมหานคร   1987 จาการ์ตา   1989 กัวลาลัมเปอร์   1991 มะนิลา   1993 สิงคโปร์   1995 เชียงใหม่   1997 จาการ์ตา   1999 บันดาร์เซอรีเบอกาวัน   2001 กัวลาลัมเปอร์   2003 ฮานอย   2005 มะนิลา   2007 นครราชสีมา   2009 เวียงจันทน์   2011 จาการ์ตา–ปาเล็มบัง   2013 เนปยีดอ   2015 สิงคโปร์   2017 กัวลาลัมเปอร์   2019 มะนิลา   2021 ฮานอย§   2023 พนมเปญ   2025 กรุงเทพฯ–ชลบุรี–สงขลา   2027 มาเลเซีย   2029 สิงคโปร์   2031 ลาว   2033 ฟิลิปปินส์  |  |
 †ถูกยกเลิกเนื่องจากสถานการณ์ทางการเมืองภายในของประเทศเจ้าภาพ §เลื่อนไปปี ค.ศ. 2022 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 กีฬาโรงเรียนอาเซียน  กีฬามหาวิทยาลัยอาเซียน  อาเซียนพาราเกมส์
ประเทศไอร์แลนด์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024

| ประเทศไอร์แลนด์ ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: IRL
เอ็นโอซี: สหพันธ์โอลิมปิกไอร์แลนด์
ณ คังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ 19 มกราคม ค.ศ. 2024 (2024-01-19) – 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 (2024-02-01)
นักกีฬา: 4 คน  ใน 3 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: TBD
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
2012 2016 2020 2024
ประเทศไอร์แลนด์ จะเข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 ที่คังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 19 มกราคม ถึง 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 ครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่สี่ของไอร์แลนด์ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว โดยเคยเข้าร่วมการแข่งขันทุกครั้งนับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 2012
ผู้เข้าร่วมแข่งขัน

รายการแสดงจำนวนผู้เข้าแข่งขันที่เข้าร่วมการแข่งขันต่อกีฬา/สาขา มีดังต่อไปนี้
| ชนิดกีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| สกีอัลไพน์ | 1 | 1 | 2 |
| สกีฟรีสไตล์ | 1 | 0 | 1 |
| ลูจ | 0 | 1 | 1 |
| ทั้งหมด | 2 | 2 | 4 |
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> Run 1 | ชิงชนะเลิศ> Run 2 | ชิงชนะเลิศ> รวม | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ฟินเลย์ วิลสัน:
โบอิง 717

| โบอิง 717 |
| --- | --- |
      โบอิง 717-200 ของสแปนแอร์
ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: อากาศยานไอพ่นลำตัวแคบ
ชาติกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
บริษัทผู้ผลิต: เครื่องบินพาณิชย์โบอิง
ผู้ออกแบบ:  แมคดอนเนลล์ดักลาส 
สถานะ: ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: เดลตาแอร์ไลน์  ฮาวาเอียนแอร์ไลน์   ควอนตัสลิงก์ (ในอดีต)  แอร์ทรานแอร์เวย์ (ในอดีต)
จำนวนที่ผลิต: 156 ลำ
ประวัติ
สร้างเมื่อ: ค.ศ. 1998-2006
เริ่มใช้งาน: 12 ตุลาคม ค.ศ. 1999   โดยแอร์ทรานแอร์เวย์
เที่ยวบินแรก: 2 กันยายน ค.ศ. 1998
พัฒนาจาก: แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-80
โบอิง 717 (Boeing 717) เป็นอากาศยานไอพ่นลำตัวแคบ ผลิตโดยฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์ เดิมได้รับการออกแบบปละวางตลาดโดยแมคดอนเนลล์ดักลาส ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 ในชื่อ เอ็มดี-95 จนกระทั่งได้ควบรวมกิจการกับโบอิงในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1997 โบอิง 717 ได้รับการพัฒนามาจากแมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-80 และเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลอากาศยาน ดีซี-9 โดยมีความจุผู้โดยสารสูงสุด 134 ที่นั่ง มีพิสัยการบิน 2,060 ไมล์ทะเล (3,820 กม.) และขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์โรลส์-รอยซ์ บีอาร์715 สองเครื่องที่ติดตั้งอยู่บริเวณท้ายลำ
วาลูเจ็ตแอร์ไลน์ (ต่อมาคือแอร์ทรานแอร์เวย์) เป็นสายการบินแรกที่สั่งซื้อเอ็มดี-95 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1995 แต่ด้วยการควบรวมกิจการของเมคดอนเนลล์ดักลาสเข้าสู่โบอิงในปี 1997 ก่อนการผลิต ส่งผลให้โครงการเอ็มดี-95 ถูกโอนย้ายมาอยู่ในความดูแลของโบอิง และเริ่มเข้าประจำการในปี 1999 กับแอร์ทรานในชื่อโบอิง 717 โบอิงยุติการผลิตโบอิง 717 ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006 หลังจากส่งมอบ 155 ลำ
รุ่น

รุ่นการผลิตหลัก ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์โรลส์-รอยซ์ บีอาร์715เอ1-30 หรือ บีอาร์715ซี1-30 สองเครื่อง มีความจุผู้โดยสารสูงสุด 134 ที่นั่ง มีจำนวนการผลิต 155 ลำ
รุ่นเสนอของ 717-200 สำหรับการใช้งานเป็นเครื่องบินส่วนตัว มีการเปิดตัวที่การประชุม EBACE ในเมืองเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในเดือนพฤษภาคม ปี 2003 โดยมีความจุผู้โดยสาร 40 ถึง 80 ที่นั่งในห้องโดยสารชั้นหนึ่งและ/หรือชั้นธุรกิจ (โดยทั่วไปจุผู้โดยสาร 60 คน โดยมีระยะห่างระหว่างที่นั่ง 52 นิ้ว (130 ซม.) โดยมีพิสัยการบิน 3,140 ไมล์ทะเล (5,820 กม.) รุ่นนี้เป็นส่วนหนึ่งของโบอิงบิซิเนสเจ็ต
รุ่นเสนอของ 717-200 ที่มีความจุผู้โดยสาร 86 ที่นั่ง เดิมใช้ชื่อ เอ็มดี-95-20 โดยมีความยาวสั้นลง 6 ฟุต 3 นิ้ว (1.91 ม.) หรือประมาณ 4 เฟรม ต่อมามีการเปลี่ยนชื่อเป็น 717-100X โบอิงได้ปรับแก้ขนาดของอากาศยานในช่วงกลางปี 2000 โดยลดเป็น 12 ฟุต 8 นิ้ว (3.86 ม.) หรือแปดเฟรม แผนการเปิดตัวถูกเลื่อนออกไปเป็นเดือนธันวาคม ค.ศ. 2000 และแบะเลื่อนอีกครั้งอย่างไม่มีกำหนด มีการเลื่อนมาถึงกลางปี 2003
รุ่นเสนอที่มีความจุผู้โดยสาร 75 ที่นั่ง ขับเคลื่อนโดยเครื่องยนต์โรลส์-รอยซ์ ด็อยท์เชอลันด์ บีอาร์710 ถูกยกเลิกในเวลาต่อมา
รุ่นเสนอของ 717-200 เดิมใช้ชื่อ เอ็มดี-95-50 เป็นรุ่นที่เพิ่มความยาวโดยรวมเป็น 138 ฟุต 4 นิ้ว (42.16 ม.) หรือ เก้าเฟรม มีน้ำหนักขึ้นบินสูงสุดและน้ำหนักบรรทุกที่สูงขึ้น เพิ่มประตูบริการบริเวณท้ายลำ และใช้เครื่องยนต์ บีอาร์715ซี1-30 โดยมีความต้องการจากแอร์ทรานที่จะแปลงตัวเลือกรุ่น -200 บางลำให้เป็นรุ่นนี้ สตาร์อัลไลแอนซ์กรุ๊ป (แอร์แคนาดา, ออสเตรียนแอร์ไลน์, ลุฟท์ฮันซ่า, และเอสเอเอส) ได้พิจารณารุ่น -300X ในปี 2003 และมีรายงานความสนใจจากเดลตาแอร์ไลน์ ไอบีเรียแอร์ไลน์ และนอร์ทเวสต์แอร์ไลน์
ผู้ให้บริการ

ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2023 มีโบอิง 717 จำนวน 101 ลำให้บริการอยู่กับผู้ให้บริการ 3 ราย ได้แก่ เดลตาแอร์ไลน์ (70), ฮาวายเอียนแอร์ไลน์ (19), และควอนตัสลิงก์ (12) จากเดิม 144 ลำในปี 2018 ปัจจุบันเดลตาแอร์ไลน์เป็นผู้ให้บริการโบอิง 717 รายใหญ่ที่สุด โดยให้บริการประมาณร้อยละ 60 ของอากาศยานที่ให้บริการทั้งหมด โดยเดลตาเริ่มเช่าโบอิง 717 จำนวน 88 ลำจากเซาท์เวสต์แอร์ไลน์ในปี 2013 ซึ่งทั้งหมดได้รับต่อแอร์ทราน การนำโบอิง 717 และเอ็มดี-81 เข้ามาประจำการช่วยให้เดลตาปลดประจำการดีซี-9 ที่เก่ากว่าได้ในขณะที่ไม่เสียค่าใช้จ่ายมากเท่าการสั่งซื้อเครื่องบินใหม่ ต่างจากสายการบินอื่นๆ ในสหรัฐ เดลตาใช้เครื่องบินที่มีอายุมากกว่า โดยจะมีฝ่ายบำรุงรักษาในชื่อ เทคอ็อป (TechOps) เพื่อดูแลเครื่องบินเหล่านี้โดยเฉพาะ
ในปี 2015 บลูวันได้ประกาศขายฝูงบินโบอิง 717 ทั้งหมด โดยห้าลำขายให้กับเดลตาแอร์ไลน์ และอีกสี่ลำขายให้กับโบโลเตอา สายการบินราคาประหยัดสัญชาติสเปน ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดอันดับสาม
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2021 โบโลเตอาได้ปลดประจำการโบอิง 717 ลำสุดท้าย โดยสายการบินเป็นผู้ให้บริการรายสุดท้ายในยุโรป
ผู้ให้บริการ > คำสั่งซื้อและการส่งมอบ

|  | รวม | 2006 | 2005 | 2004 | 2003 | 2002 | 2001 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คำสั่งซื้อ | 155 | – | – | 8 | 8 | 32 | 3 | 21 | – | 41 | – | – | 42 |
| การส่งมอบ | 155 | 5 | 13 | 12 | 12 | 20 | 49 | 32 | 12 | – | – | – | – |
ข้อมูลจำเพาะ

| รุ่น | มาตรฐาน | รุ่นน้ำหนักขึ้นบินสูง |
| --- | --- | --- |
นักบิน: 2
การจัดเรียงที่นั่งแบบสองชั้น: 106 (8J+98Y @ 36–32 in, 91–81 ซm)
การจัดเรียงที่นั่งแบบชั้นเดียว: 117Y @ 32 in (81 ซm)
การจัดเรียงที่นั่งสูงสุด: 134
| ความจุสินค้า | 935 cu ft (26.5 m3) | 730 cu ft (21 m3) |
ความยาว: 124 ft (38 m)
พื้นที่ปีก: 93 ft 4 in (28.45 m)
ความสูง: 29 ft 8 in (9.04 m)
ความกว้าง: ภายนอกลำตัวเครื่อง: 131.6 in (3.34 m) ภายในห้องโดยสาร: 123.8 in (3.14 m)
| น้ำหนักขึ้นบินสูงสุด | 110,000 lb (50,000 kg) | 121,000 lb (55,000 kg) |
| น้ำหนักเครื่องเปล่า | 67,500 lb (30,600 kg) | 68,500 lb (31,100 kg) |
| น้ำหนักบรรทุกสูงสุด | 26,500 lb (12,021 kg) | 32,000 lb (14,515 kg) |
| น้ำหนักเชื้อเพลิง | 24,609 lb (11,162 kg) | 29,500 lb (13,400 kg) |
| ความจุเชื้อเพลิง | 3,673 US gal (13,900 L) | 4,403 US gal (16,670 L) |
| เครื่องยนต์ (2×) | โรลส์-รอยซ์ บีอาร์715-เอ1-30 | โรลส์-รอยซ์ บีอาร์715-ซี1-30 |
| แรงผลักดัน (2×) | 18,920 lbf (84.2 kN) | 21,430 lbf (95.3 kN) |
เพดานบิน: 37,000 ft (11,000 m)
ความเร็วเดินทาง: มัค 0.77 ที่ 34,200 ft (10,400 m)
| พิสัยการบิน | 1,430 nmi (2,648 km; 1,646 mi) | 2,060 nmi (3,815 km; 2,371 mi) |
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > รุ่นที่ใกล้เคียงกัน

แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-9
แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-80
แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-90
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน

แอร์บัส เอ220-100
แอร์บัส เอ318
แอฟโรว์ อาร์เจ
โบอิง 737-600
ฟอกเกอร์ 100
เอ็มบราเออร์ อีอาร์เจ
ตูโปเลฟ ตู-134
ยาโกเลฟ ยัค-42
แหล่งอ้างอิงเพิ่มเติม

Norris, Guy (December 6–12, 1995). "T-tail, take three: McDonnell Douglas has finally launched its MD-95 into the hotly contested 100-seat market". Air Transport. Flight International. Vol. 148 no. 4501. Long Beach, California, USA. pp. 46–47. ISSN 0015-3710.
"717 Passenger Airplane" (PDF). Boeing. 2005.
"717/MD-95 commercial transport : Historical Snapshot". Boeing.
"Boeing 717 Production List". Plane spotters.net.
↑  Including forward and aft auxiliary fuel tanks
โบอิง 717-200 ของเดลตาแอร์ไลน์
โบโลเตอาเป็นผู้ให้บริการรายสุดท้ายในยุโรป

ภาพเปรียบเทียบระหว่างดักลาส ดีซี-9, โบอิง 717, แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-90, และ แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี- 80
ประเทศไทยในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

| ประเทศไทย ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: THA
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย
เว็บไซต์: www.olympicthai.org
ณ หนานจิง ประเทศจีน
นักกีฬา: 37 คน  ใน 13 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: วิษณุ โพธิ์ศรี
เหรียญ อันดับ 18:  ทอง 3 เงิน 2 ทองแดง 3 รวม 8 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน
2010 2014 2018
ประเทศไทย ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ณ เมืองหนานจิงประเทศจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทยได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 37 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 15 คนและหญิง 19 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 13 ชนิดกีฬา โดยได้รับเหรียงรางัลได้แก่ 3 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 8 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญ

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ | เทควันโด | Girls' 44 kg | 17 สิงหาคม |
| 1 ! ทอง | รัตนาพร ปักการะถา | ยกน้ำหนัก | Girls' 53 kg | 18 สิงหาคม |
| 1 ! ทอง | ดวงอักษร ใจดี | ยกน้ำหนัก | Girls' +63 kg | 22 สิงหาคม |
| 2 ! เงิน | Meeboon, SakdaSakda Meeboon | ยกน้ำหนัก | Boys' 62 kg | 18 สิงหาคม |
| 2 ! เงิน | Suwannachet, SarisaSarisa Suwannachet | ว่ายน้ำ | Girls' 400 metre freestyle | 20 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | แดนไท บุญมา | กอล์ฟ | Boys' individual | 21 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | สุภมาส แสงจันทร์ | กอล์ฟ | Girls' individual | 21 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | บุศนันทน์ อึ๊งบำรุงพันธุ์ | แบดมินตัน | Girls' Single | 22 สิงหาคม |
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 6 | 1 | 7 |
|  แบดมินตัน | 1 | 1 | 2 |
|  บาสเกตบอล | 0 | 4 | 4 |
|  วอลเลย์บอลชายหาด | 2 | 2 | 4 |
|  กอล์ฟ | 1 | 1 | 2 |
|  ยิมนาสติก | 1 | 0 | 1 |
|  เรือใบ | 2 | 2 | 4 |
|  ยิงปืน | 1 | 0 | 1 |
|  ว่ายน้ำ | 2 | 2 | 4 |
|  เทเบิลเทนนิส | 1 | 1 | 2 |
|  เทควันโด | 1 | 1 | 2 |
|  เทนนิส | 0 | 1 | 1 |
|  ยกน้ำหนัก | 1 | 2 | 3 |
| รวม | 19 | 18 | 37 |
ยกน้ำหนัก

บทความหลัก: กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ไทยได้รับโควต้านักกีฬาชาย 1 คน หญิง 2 คน จากการจัดอันดับหลังการแข่งขันยกน้ำหนักเยาวชนชิงแชมป์โลก 2013
| นักกีฬา | รายการ | Snatch> ผล | Snatch> อันดับ | Clean & jerk> ผล | Clean & jerk> อันดับ | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Sakda Meeboon | −62 kg | 112 | 4 | 144 | 1 | 256 |  |
| นักกีฬา | รายการ | Snatch> ผล | Snatch> อันดับ | Clean & jerk> ผล | Clean & jerk> อันดับ | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รัตนาพร ปักการะถา | −53 kg | 81 | 2 | 109 | 1 | 190 |  |
| ดวงอักษร ใจดี | +63 kg | 106 | 1 | 138 | 1 | 244 |  |
การลอบสังหารมหาตมา คานธี

| การลอบสังหารมหาตมา คานธี |
| --- | --- |
อนุสรณ์ในบ้านพิรลา (ปัจจุบันคือ คานธีสมฤตี) ตรงจุดที่คานธีถูกยิงเสียชีวิต
สถานที่: นิวเดลี อินเดีย
วันที่: 30 มกราคม 1948  17:17 (IST)
เป้าหมาย: มหาตมา คานธี
ประเภท: การลอบสังหาร ฆาตกรรมด้วยการยิง
อาวุธ: เบเร็ตตา เอ็ม 1934 ปืนพกกึ่งอัตโรมัติ
ตาย: 1 (คานธี)
การลงโทษ: นถูราม โคฑเส รายารัณ อาปเต ทิคัมพร พาฑเค (ได้รับการปกป้อง) ศังกระ กิสไตยะ (พ้นผิดหลังอุทธรณ์) ทัตตตรายะ ปรจุเร วิษณุ กรกเร มทันลาล ปาหวา โคปาล โคฑเส
มหาตมา คานธี ถูกลอบสังหารเมื่อวันที่ 30 มกราคม 1948 สิริอายุ 78 ปี ภายในพื้นที่ของบ้านพิรลา (ปัจจุบันคือคานธีสมฤตี) แมนชั่นขนาดใหญ่ในนิวเดลี ผู้ก่อเหตุคือนถูราม โคฑเส ชายวรรณะจิตปวันพรหมิณจากปูเณ นักลัทธิชาตินิยมฮินดู, สมาชิกราษฏรียสวยัมเสวักสงฆ์ (RSS) กองกำลังกึ่งกองทัพขวาจัดฮินดู และสมาชิกฮินดูมหาสภา โคฑเสมองว่าคานธีให้ความช่วยเหลือแก่ปากีสถานมากเกินไปในระหว่างการแบ่งอินเดียซึ่งเกิดขึ้นหนึ่งปีก่อนหน้า
ตามคำบอกเล่าของผู้อยู่ในเหตุการณ์ เมื่อเวลาราว 17 นาฬิกาเศษ คานธีเดินมาถึงบนสุดของขั้นบันไดที่นำพาไปสู่สวนยกระดับด้านหลังบ้านพิรลาที่ซึ่งเขาจัดการพบปะสวดภาวนาระหว่างศาสนาทุกเย็น ขณะที่คานธีกำลังเดินลงจากปะรำพิธี โคฑเสก้าวท้าวออกมาจากฝูงชน กั้นทางเดินของคานธี ยิงปืนสามนัดใส่ที่อกและท้องของคานธีระยะเผาขน คานธีล้มตัวลงกับพื้นและถูกขนส่งตัวกลับเข้าไปยังห้องในบ้านพิรลา ที่ซึ่งผู้แทนได้ออกมาแจ้งข่าวการเสียชีวิตไม่นานหลังจากนั้น
โคฑเสถูกจับกุมโดยสมาชิกของฝูงชนทันที ในจำนวนนี้มีรายงานอยู่ทั่วไปว่ารวมถึงเฮอร์เบิร์ต เรเนอร์ จูเนียร์ ผู้ช่วยกงสุลสหรัฐประจำเดลี ก่อนจะถูกนำตัวส่งแก่ตำรวจ การพิจารณาคดีเริ่มต้นในเดือนพฤษภาคม 1948 ที่ป้อมแดงในเดลี โดยโคฑเสเป็นจำเลยเอก, นารายัณ อาปเต และผู้สมรู้ร่วมคิดอื่นอีก 6 คนเป็นจำเลยร่วม การดำเนินคดีถูกบังคับให้เป็นไปอย่างรวดเร็ว ความเร่งรีบนี้บางทีว่าเป็นผลมาจากรัฐมนตรีมหาดไทย สรทาร วัลลภภาอี ปเฏล ซึ่งมีประสงค์ให้ "ป้องกันการตรวจสอบโดยละเอียดถึงความล้มเหลวในการป้องกันการลอบสังหารนี้" โคฑเสและอาปเตถูกตัดสินโทษประหารชีวิตในวันที่ 8 พฤศจิกายน 1949 แม้จะมีอุทธรณ์ให้ลดหย่อนโทษโดยบุตรสองคนของคานธี มณีลาล และ รามทาส คานธี แต่ถูกนายกรัฐมนตรี ชวาหัรลาล เนห์รู, รองนายกรัฐมนตรี วัลลภภาอี ปเฏล และผู้ว่าการจักรพรรดิ ราชโคปาลจารี ปฏิเสธ โคฑเสและอาปเตถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอในเรือนจำอัมพาละเมื่อ 15 พฤศจิกายน 1949
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024

| สหราชอาณาจักร ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: GBR
เอ็นโอซี: สมาคมโอลิมปิกอังกฤษ
ณ คังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ 19 มกราคม ค.ศ. 2024 (2024-01-19) – 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 (2024-02-01)
นักกีฬา: 36 คน  ใน 11 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: TBD
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
2012 2016 2020 2024
สหราชอาณาจักร จะเข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 ที่คังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 19 มกราคม ถึง 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 ครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่สี่ของสหราชอาณาจักรในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว โดยเคยเข้าร่วมการแข่งขันทุกครั้งนับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 2012
ผู้เข้าร่วมแข่งขัน

รายการแสดงจำนวนผู้เข้าแข่งขันที่เข้าร่วมการแข่งขันต่อกีฬา/สาขา มีดังต่อไปนี้
| ชนิดกีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| สกีอัลไพน์ | 1 | 1 | 2 |
| ไบแอธลอน | จะแจ้งภายหลัง | แจ้งภายหลัง | แจ้งภายหลัง |
| บ็อบสเลห์ | 1 | 0 | 1 |
| สกีครอสคันทรี | 1 | 2 | 3 |
| เคอร์ลิง | 3 | 3 | 6 |
| สเก็ตลีลา | 2 | 1 | 3 |
| สกีฟรีสไตล์ | 2 | 1 | 3 |
| ฮ็อกกี้น้ำแข็ง | 13 | 0 | 13 |
| ลูจ | 0 | 1 | 1 |
| กีฬาสเก็ตความเร็วระยะสั้น | 2 | 0 | 2 |
| สโนว์บอร์ด | 2 | 0 | 2 |
| ทั้งหมด | 27 | 9 | 36 |
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา> นักกีฬา.เวลา | รายการ> รายการ.อันดับ | ชิงชนะเลิศ> Run 1.เวลา | ชิงชนะเลิศ> Run 2.อันดับ | ชิงชนะเลิศ> รวม.เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ.อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
แซค คาร์ริค-สมิธ:
ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024

| ประเทศนิวซีแลนด์ ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: NZL
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกนิวซีแลนด์
ณ คังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ 19 มกราคม ค.ศ. 2024 (2024-01-19) – 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 (2024-02-01)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: TBD
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
2012 2016 2020 2024
ประเทศนิวซีแลนด์ จะเข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 ที่คังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 19 มกราคม ถึง 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 ครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่สี่ของนิวซีแลนด์ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว โดยเคยเข้าร่วมการแข่งขันทุกครั้งนับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 2012
ผู้เข้าร่วมแข่งขัน

รายการแสดงจำนวนผู้เข้าแข่งขันที่เข้าร่วมการแข่งขันต่อกีฬา/สาขา มีดังต่อไปนี้
| ชนิดกีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| ลูช | 0 | 1 | 1 |
| ทั้งหมด | 0 | 1 | 1 |
ลูช

บทความหลัก: กีฬาลูชในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา> นักกีฬา.เวลา | รายการ> รายการ.อันดับ | ชิงชนะเลิศ> Run 1.เวลา | ชิงชนะเลิศ> Run 2.อันดับ | ชิงชนะเลิศ> รวม.เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ.อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
รุ่นพี่ (ภาพยนตร์)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ รุ่นพี่
| รุ่นพี่ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง
อำนวยการสร้าง: จันทิมา  เลียวศิริกุล
นักแสดงนำ: ญานนีน ภารวี ไวเกล พงศกร โตสุวรรณ
บริษัทผู้สร้าง: เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ 
ผู้จัดจำหน่าย: เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์
วันฉาย: 3 ธันวาคม พ.ศ. 2558
ความยาว: 115 นาที
ประเทศ:  ไทย
ภาษา: ไทย
ทำเงิน: 23.54 ล้านบาท
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
รุ่นพี่ เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ และโรแมนติก เขียนบทและกำกับโดยวิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง มีจันทิมา  เลียวศิริกุลเป็นผู้อำนวยการผลิต และ เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ เป็นผู้ผลิต ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันซึ่งแต่งโดยวิศิษฏ์ ศาสนเที่ยงอีกเช่นกัน หนังสือเปิดตัวเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2558 ก่อนการฉายภาพยนตร์ราว 1 เดือน
ภาพยนตร์นี้ว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่างหญิงสาวผู้มีพลังพิเศษกับวิญญาณชายหนุ่มที่รอความช่วยเหลือเพราะเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมลึกลับ มีความยาวรวม 115 นาที ใช้ระยะเวลาการสร้างตั้งแต่การเขียนบท เลือกนักแสดง ถ่ายทำ และตัดต่อรวมแล้วกว่า 3 ปี ออกฉายพร้อมกันทั่วประเทศในวันพฤหัสบดีที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ส่วนสถานที่ถ่ายทำฉากส่วนใหญ่ของภาพยนตร์ที่เป็นวังพรรณวดีและโรงเรียนคอนแวนต์นั้นคือวัดนักบุญยอแซฟ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา[ต้องการอ้างอิง]
นักแสดง

ญานนีน ภารวี ไวเกล รับบท อทิติ (ม่อน)
พงศกร โตสุวรรณ รับบท รุ่นพี่
ณัฐธิชา นามวงษ์ รับบท พิญญภริศนา (แอ้น / ไจแอนท์)
รวีโรจน์ เลิศพิภพเมธา รับบท น.พ.มโน (หมอโน)
คาร่า พลสิทธ์ รับบท หม่อมเจ้าหญิงพรรณวดี รัศมี
พรพรรณ เกษมมัสสุ รับบท ซิสเตอร์ฮานนาห์ / ศรัณณรัศ รัศมี (หนูแดง)
สอาด เปี่ยมพงษ์สานต์ รับบท หมอเสนอ
เปียทิพย์ คุ้มวงศ์ รับบท วิภา
สุทธิภา คงแนวดี รับบท เพียงฟ้า
ณภิญา กุลเนตุ รับบท มาแมร์ออร์เดย์
เพลงประกอบ

เธอเดินเข้ามา – พลอยชมพู
ฉันรักเธอทุกเวลา - พงศกร โตสุวรรณ
การตอบรับและการต่อยอด

ในประเทศไทย ภาพยนตร์เรื่องรุ่นพี่ทำรายได้เปิดตัว 13.87 ล้านบาท มากเป็นอันดับที่ 2 ในสัปดาห์แรกที่ออกฉาย โดยได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์มากถึง 112 แห่งทั่วประเทศ ในสัปดาห์ที่ 2 ภาพยนตร์ทำรายได้เพิ่ม 6.91 ล้านบาท มาเป็นอันดับที่ 3 ประจำสัปดาห์ โดยมีโรงภาพยนตร์ที่ออกฉาย 79 แห่ง
สัปดาห์ที่ 3 ภาพยนตร์ทำรายได้เพิ่มอีก 1.96 ล้านบาท
และในสัปดาห์ที่ 4-5 ทำรายได้ 0.79 และ 0.22 ล้านบาทตามลำดับ
รวมรายได้ทั้งหมด 23.54 ล้านบาท
ภาพยนตร์เรื่องรุ่นพี่ฉายยังประเทศต่าง ๆ 10 ประเทศ ได้แก่ มาเลเซีย สิงคโปร์ อินโดนีเซีย บรูไน ฟิลิปปินส์ พม่า ลาว เวียดนาม กัมพูชา และไต้หวัน และกำลังอยู่ระหว่างการเจรจาอีก 1 ประเทศ คือ ฮ่องกง  โดยนักแสดงนำ พลอยชมพู ได้เดินทางไปงานเปิดตัวภาพยนตร์ที่ประเทศอินโดนีเซียด้วยตัวเอง  เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2559
| ประเทศ | กำหนดวันเข้าฉาย |
| --- | --- |
 กัมพูชา: 24 ธันวาคม พ.ศ. 2558
 อินโดนีเซีย: 13 มกราคม พ.ศ. 2559
 มาเลเซีย: 21 มกราคม พ.ศ. 2559
 เวียดนาม: 29 มกราคม พ.ศ. 2559
 สิงคโปร์: 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 

นวนิยายภาคต่อของภาพยนตร์ คือ รุ่นน้อง เป็นเนื้อเรื่องที่อทิติเข้าเรียนปี 1 คณะแพทยศาสตร์ต้องเผชิญหน้ากับคดีที่เกิดขึ้นภายในมหาลัย เมื่อเธอได้พบกับศพของฆาตกรต่อเนื่องฉายา "มนุษย์กินคนแห่งนครปฐม" ที่แม้จะถูกประหารไปแล้วเมื่อสี่สิบปีก่อน เธอกลับได้กลิ่นแปลกๆจากคดีนี้ ซึ่งพาเธอเข้าสู่ความลับที่ถูกปกปิดไว้เมื่อสี่สิบปี และอาจทำให้คนรอบตัวตกอยู่ในอันตราย
เมื่อเธอตัดสินใจที่จะไม่นิ่งเฉย และเริ่มสืบคดี อันตรายจากใครบางคนที่เกี่ยวข้องกับคดีเมื่อสี่สิบปีก่อน ก็เข้าคุกคามเธอและหมอโน ผู้ชายที่หวังดีและแอบชอบเธอมาตลอด
รางวัล

| ปี พ> ศ. | รางวัล | สาขา | ผล |
| --- | --- | --- | --- |
| 2559 | รางวัลสมาคมผู้กำกับภาพยนตร์ไทย ครั้งที่ 6 | รางวัลผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม (วิศิษฎ์ ศาสนเที่ยง) | เสนอชื่อเข้าชิง[ต้องการอ้างอิง] |
| 2559 | รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 25 | รางวัลเพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม | ได้รับรางวัล[ต้องการอ้างอิง] |
| 2559 | รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 25 | รางวัลเทคนิคการแต่งหน้ายอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง[ต้องการอ้างอิง] |
| 2559 | รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 25 | รางวัลเทคนิคการสร้างภาพพิเศษยอดเยี่ยม | ได้รับรางวัล[ต้องการอ้างอิง] |
| 2559 | Starpics Awards ครั้งที่ 13 | รางวัลออกแบบงานสร้างยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง[ต้องการอ้างอิง] |
แหล่งข้อมูลอื่น

"Official Fanpage ภาพยนตร์ รุ่นพี่" ภาพยนตร์โดยเอ็ม 39
"Movie Review รุ่นพี่ หนังผี วัยรุ่น สืบสวน สอบสวน โรแมนติค ของ วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง"วิจารณ์ภาพยนตร์โดยเว็บไซต์สะเด่าส์  นพปฎล พลศิลป์
"Run Phee, Foreign Movies"Mojo Box Office of Thailand 2015-2016
| ด ค กผลงานของวิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง |
| --- | --- |
กำกับภาพยนตร์: ฟ้าทะลายโจร (2543) • หมานคร (2547) • เปนชู้กับผี (2549) •  อินทรีแดง (2553) • รุ่นพี่ (2558)
บทภาพยนตร์: 2499 อันธพาลครองเมือง (2540) • นางนาก (2542) • ฟ้าทะลายโจร (2543) • หมานคร (2547) • เฉือน (2552)