stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระราม (หนังสือการ์ตูน)

สำหรับร่างอวตารของ พระวิษณุ และกษัตริย์โบราณแห่งอินเดีย ดูที่ พระราม
| พระราม |
| --- | --- |
Rama from Wonder Woman #151,  artist Matthew Clark
ข้อมูลการจัดพิมพ์
ผู้จัดพิมพ์: ดีซีคอมิกส์
ปรากฏตัวครั้งแรก: Wonder Woman ฉบับที่ 148 vol. 2, (กันยายน 1999)
สร้างสรรค์โดย: Eric Luke (เขียน) Yanick Paquette (วาด)
ข้อมูลในเรื่อง
ชื่อจริง: Rama Chandra
สังกัดทีม: เทพเจ้าฮินดู
ความสามารถ: สามารถบินได้, อาวุธคือดาบลึกลับ ,คันธนู และขวานอมตะ
พระราม (อังกฤษ: Rama) เป็นตัวละครที่มาจากร่างอวตารแห่งเทพฮินดู พระราม เผยแพร่ในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนเรื่อง Wonder Woman ฉบับที่ 148 ซีรีส์ 2 (กันยายน 1999) สร้างสรรค์โดย Eric Luke  และYanick Paquette
แหล่งข้อมูลอื่น

DCU Guide: Rama เก็บถาวร 2012-09-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระรูปครึ่งองค์เนเฟอร์ติติ

| พระรูปครึ่งองค์เนเฟอร์ติติ |
| --- | --- |

วัสดุ: หินปูนและปูนปั้น
ความสูง: 48 เซนติเมตร (1.57 ฟุต)
น้ำหนัก: 20 กิโลกรัม (44 ปอนด์)
สร้าง: 1345 ก่อนคริสตกาล
ค้นพบ: 6 ธันวาคม 1912 อามาร์นา อียิปต์
ค้นพบโดย: German Oriental Society
ที่อยู่ปัจจุบัน: พิพิธภัณฑ์นอยเอส เบอร์ลิน เยอรมนี
พระรูปครึ่งองค์เนเฟอร์ติติ (อังกฤษ: Nefertiti Bust) เป็นรูปปั้นครึ่งตัวทำจากหินปูนที่เคลือบด้วยปูนปั้นของเนเฟอร์ติติ มเหสีของฟาโรห์แอเคนาเทนแห่งอียิปต์โบราณ  เชื่อกันว่างานชิ้นนี้สร้างขึ้นในปี 1345 ก่อนคริสตศักราช โดยประติมากรทุตโมส เพราะถูกพบในโรงงานของเขาในเมืองอามาร์นา ประเทศอียิปต์
ทีมนักโบราณคดีชาวเยอรมนีนำโดย Ludwig Borchardt ค้นพบสิ่งนี้ในปี 1912 ภายหลังถูกนำมาเก็บไว้ที่สถานที่ต่าง ๆ ในประเทศเยอรมนี ตั้งแต่ห้องใต้ดินของธนาคาร เหมืองเกลือใน Merkers-Kieselbach พิพิธภัณฑ์ดาห์เลิม, พิพิธภัณฑ์อียิปต์ในชาร์ล็อทเทินแบร์ค และพิพิธภัณฑ์อัลเทิส ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์น็อยเอส ในกรุงเบอร์ลิน ซึ่งเป็นสถานที่จัดแสดงเดิมตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง
พระรูปครึ่งองค์เนเฟอร์ติติได้กลายเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของเบอร์ลินและอียิปต์โบราณ อีกทั้งยังเป็นหัวข้อของการโต้เถียงที่รุนแรงระหว่างอียิปต์และเยอรมนี เกี่ยวกับข้อเรียกร้องของอียิปต์ในการส่งของกลับประเทศซึ่งเริ่มขึ้นในปี 1924 ครั้งจัดแสดงต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรก
ดูเพิ่ม

หน้ากากของตุตันคาเมน
พระเจ้ากุงเย

| พระเจ้ากุงเย> พระราชาแห่ง โคกูรยอใหม่ |
| --- | --- |
ครองราชย์: ค.ศ. 901—24 กรกฎาคม ค.ศ. 918
ก่อนหน้า: สถาปนาอาณาจักร
ถัดไป: อาณาจักรล่มสลาย , แทโจ (ราชวงศ์โครยอ)

ประสูติ: 5 พฤษภาคม ค.ศ. 869
สวรรคต: 24 กรกฎาคม ค.ศ. 918 (49 ปี 80 วัน)
พระเจ้ากุงเย (อังกฤษ: Gung Ye) พระราชาองค์แรกและองค์เดียวแห่ง อาณาจักรโคกูรยอใหม่ หนึ่งใน สามอาณาจักรหลัง
พระเจ้ากุงเยประสูติเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 869 แต่ไม่มีหลักฐานว่าพระองค์เป็นโอรสของผู้ใดแต่ในพระราชพงศาวดารที่ชื่อ ซัมกุก ยูซา ได้กล่าวไว้ว่าพระองค์เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าคยองมุน ที่ประสูติแต่ผู้หญิงคนหนึ่ง
ใน ค.ศ. 901 พระเจ้ากุงเยได้สถาปนาอาณาจักรโคกูรยอใหม่ขึ้นโดยได้เปลี่ยนชื่ออาณาจักรเป็น แทบง เมื่อ ค.ศ. 915 หลังจากนั้นพระเจ้ากุงเยก็เกิดพระสติวิปลาสคิดว่าพระองค์เป็น มีนึก หรือพระศรีอาริยเมตตตรัยปกครองแบบเผด็จการจนชาวบ้านเดือดร้อนทนไม่ไหว
เหล่าขุนนางจึงตัดสินใจก่อการรัฐประหารจับพระเจ้ากุงเยสำเร็จโทษเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 918 และได้เชิญ วังกอน อัครมหาเสนาบดีแห่งแทบงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น พระเจ้าแทโจ พร้อมกับเปลี่ยนชื่ออาณาจักรเป็น อาณาจักรโครยอ
พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต

| พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต Hampton Court Palace |
| --- | --- |
พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: วัง
สถาปัตยกรรม: สถาปัตยกรรมทิวดอร์, สถาปัตยกรรมบาโรก
เมือง: ลอนดอน
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
พิกัด: 51°24′12″N 0°20′15″W﻿ / ﻿51.40333°N 0.33750°W﻿ / 51.40333; -0.33750
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1514
ผู้สร้าง: ทอมัส โวลซีย์ อาร์ชบิชอปแห่งยอร์ก
เว็บไซต์
พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต
พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต (อังกฤษ: Hampton Court Palace) เป็นพระราชวังหลวงที่ตั้งอยู่ที่ลอนดอนบะระห์แห่งริชมอนด์อัพพอนเทมส์ 18.8 กิโลเมตร ทางตะวันตกเฉียงใต้ของชาริงครอสในกรุงลอนดอนในสหราชอาณาจักร และเหนือใจกลางลอนดอนบนฝั่งแม่น้ำเทมส์  เป็นพระราชวังที่ไม่ได้ใช้ประทับโดยพระราชวงศ์อังกฤษมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18
พระราชวังเดิมสร้างสำหรับพระคาร์ดินัลทอมัส โวลซีย์ ข้าราชสำนักคนโปรดในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ราวปี ค.ศ. 1514 แต่ในปี ค.ศ. 1529 โวลซีย์ก็หลุดจากความเป็นคนโปรด พระองค์ทรงยึดพระราชวังและทำการขยายให้ใหญ่โตขึ้น
ในศตวรรษต่อมาพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 ก็ทรงเริ่มโครงการขยายพระราชวังให้ใหญ่ขึ้นไปอีกโดยมีพระประสงค์ที่จะให้เป็นคู่แข่งของพระราชวังแวร์ซาย แต่ก็มาหยุดชะงักลงในปี ค.ศ. 1694 ทำให้พระราชวังมีลักษณะสถาปัตยกรรมที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดของสองสมัยสถาปัตยกรรมทิวดอร์ และสถาปัตยกรรมบาโรก แม้ว่าจะมีลักษณะที่แตกต่างกันของสถาปัตยกรรมแต่ก็ยังมีลักษณะของความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันโดยทั่วไปอยู่อย่างหนึ่งคือการสร้างด้วยอิฐแดง
ในปัจจุบันพระราชวังเปิดให้ประชาชนเข้าชมและเป็นจุดที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวสำคัญที่สุดที่หนึ่งของลอนดอน นอกจากนั้นก็ยังเป็นสถานที่สำหรับการจัดงานประจำปีสองงาน “เทศกาลพระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต”  และ “การแสดงดอกไม้ประจำปีพระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต” พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ตและพระราชวังเซนต์เจมส์เป็นพระราชวังเพียงสองพระราชวังในพระราชวังหลายพระราชวังที่เป็นของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ที่ยังเหลือรอดอยู่
ดูเพิ่ม

สถาปัตยกรรมทิวดอร์
สถาปัตยกรรมบาโรก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต
พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต
| ด ค กพระราชฐานและวังในสหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| ปัจจุบัน |  แบ็กชอตพาร์ก  แบลมอรัล  เบิร์กฮอลล์  บักกิงแฮม  แคลเรนซ์เฮาส์  แกตคูมพาร์ก  ไฮโกรฟ  ฮิลส์เบอระ  ฮอลีรูด  เซนต์เจมส์  เค็นซิงตัน  ลุยนิเวร์ม็อด  รอยัลลอดจ์  ซานดริงแฮม  แทชต์เฮาส์ลอดจ์  วินด์เซอร์  |  |
| อดีต |  บิวลี  โบมอนต์  แบรนต์ริดจ์พาร์ก  ไบรด์เวลล์  คอปพินส์  คัมเบอร์แลนด์ลอดจ์  ดันเฟิร์มลิน  เอลทัม  ฟอล์กแลนด์  ป้อมเบลเวเดียร์  แฮมป์ตันคอร์ต  คิว  คิงส์แลงลีย์  ลินลิทโกว์  มาร์ลบะระ  เมย์  นอนซัช  โอตแลนส์  ออสบอร์น  พลาเซ็นเทีย  ควีนส์เฮาส์  ริบส์เดนโฮลต์  ริชมอนด์  รอยัลพาวิเลียน  ซาวอย  ซันนิงฮิลล์พาร์ก  หอคอยแห่งลอนดอน  เวสต์มินสเตอร์  ไวต์ฮอลล์  ไวต์ลอดจ์  วุดสต็อก  |  |
พระราชวังฤดูร้อนเดิม

ระวังสับสนกับ พระราชวังฤดูร้อน, ในกรุงปักกิ่งเช่นกัน
ภาพวาดแสดงพระราชวังยฺเหวียนหมิง-ยฺเหวียน
ภาพวาดแสดงการปล้มสะดม และขนโบราณวัตถุออกจากพระราชวัง โดยกองทหารฝรั่งเศส
ซากปรักหักพังของยฺเหวียนหมิง-ยฺเหวียน
พระราชวังฤดูร้อนเดิม (อังกฤษ: Old Summer Palace)  เป็นที่รู้จักในชื่อ ยฺเหวียนหมิง-ยฺเหวียน (จีนตัวย่อ: 圆明园; จีนตัวเต็ม: 圓明園; พินอิน: Yuánmíng Yuán; อังกฤษ: Gardens of Perfect Brightness) เดิมมีชื่อเรียกว่า ยฺวี่-ยฺเหวียน (จีนตัวย่อ: 御园; จีนตัวเต็ม: 御園; พินอิน: Yù Yuán; อังกฤษ: Imperial Gardens) เป็นกลุ่มพระราชวัง และสวนหย่อม ตั้งอยู่บริเวณชานกรุงปักกิ่ง  ห่างจากพระราชวังต้องห้ามไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 8 กิโลเมตร  ในบริเวณใกล้เคียงกับพระราชวังฤดูร้อนอี๋เหอ-ยฺเหวียน
ยฺเหวียนหมิง-ยฺเหวียน สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึงต้นศตวรรษที่ 19 เพื่อเป็นที่ประทับของจักรพรรดิราชวงศ์ชิง มีเนื้อที่ประมาณ 3.5 ตารางกิโลเมตร  พระตำหนักส่วนใหญ่สร้างด้วยหิน ตามแบบสถาปัตยกรรมตะวันตก จากการออกแบบของ Giuseppe Castiglione และ Michel Benoist สถาปนิกเยซูอิตชาวอิตาลี
พระราชวังยฺเหวียนหมิง-ยฺเหวียน เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1707 ในรัชกาลจักรพรรดิคังซี เพื่อพระราชทานแก่พระราชโอรสองค์ที่สี่ ซึ่งต่อมาได้ครองราชย์เป็นจักรพรรดิหย่งเจิ้น และทรงขยายอาณาเขตพระราชวัง ในปี ค.ศ. 1725 และได้มีการบูรณะอีกครั้งในสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง และใช้เป็นพระราชวังที่ประทับของสมเด็จพระจักรพรรดิ เป็นเวลาถึง 150 ปี
พระราชวังยฺเหวียนหมิง-ยฺเหวียน ถูกเผาทำลายในช่วงปลายของสงครามฝิ่นครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1860 โดยกองทหารฝรั่งเศส บุกเข้ายึดพระราชวัง ซึ่งเป็นที่ประทับของจักรพรรดิเสียนเฟิง ในกลางดึกของคืนวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1860 ต่อมาในวันที่ 18 ตุลาคม ลอร์ดเจมส์ บรูซ แห่งเอลกิน ผู้สำเร็จราชการของอังกฤษ ได้สั่งการให้กองทหารอังกฤษ จำนวน 3,500 คน บุกเข้าเผาทำลายพระราชวัง เพื่อเป็นการตอบโต้ราชสำนักจีน ที่สั่งทรมานและประหารชีวิตนักโทษชาวยุโรป และอินเดีย จำนวน 20 คน  โดยใช้เวลาเผาทำลายถึง 3 วัน
ในยุคปัจจุบัน ทางการจีนเคยพิจารณาถึงความเป็นไปได้ที่จะสร้างพระราชวังยฺเหวียนหมิง-ยฺเหวียนขึ้นมาใหม่ แต่ในที่สุดก็ได้ตัดสินใจอนุรักษ์ซากปรักหักพังไว้ในสภาพเดิม
ภาพรวม

พระราชอุทยานหรือสวนใหญ่ในพระราชวังฤดูร้อนเดิมประกอบด้วย 3 สวนใหญ่ :
หยวนหมิงหยวน (圆明园; 圓明園; Yuánmíng Yuán, อังกฤษ: Garden of Perfect Brightness)
ฉางชุนหยวน (长春园; 長春園; Chángchūn Yuán, อังกฤษ: Garden of Eternal Spring)
ฉี่ชุนหยวน (绮春园; 綺春園; Qǐchūn Yuán, อังกฤษ: Garden of Elegant Spring)
หยวนหมิงหยวน สร้างขึ้นในปี ค.ศ.1707 (รัชกาลคังซีปีที่ 46) โดยเริ่มแรกจักรพรรดิคังซีมอบสวนแห่งนี้ให้เป็นรางวัลแก่พระโอรสองค์ที่ 4 องค์ชายอิ้นเจิน และได้เขียนแผ่นป้ายคำว่า "หยวนหมิงหยวน" ด้วยพระองค์เอง โดยคำว่า "หยวนหมิง 圆明" นั้น หมายถึงองค์ชายอิ้นเจิน
เมื่อองค์ชายอิ้นเจินหรือจักรพรรดิยงเจิ้งขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ.1722 ก็ได้มีการขยายสวนทางใต้ออกไปอีก โดยมีการสร้างพระที่นั่งเจิ้งต้ากวางหมิง พระที่นั่งฉินเจิ้งเตี้ยน ห้องของคณะขุนนาง (รัฐมนตรี) อาคารทำการ (กระทรวง) สภากลาโหม และอาคารสถานที่อื่นอีกมากมาย จุดประสงค์ก็เพื่อต้องการประชุมบริหารราชการแผ่นดินในช่วงฤดูร้อน โดยปราศจากการสอดแนมแอบฟัง
ในรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง นอกจากจะมีการสร้างขยายเพิ่มเติมเฉพาะจุดภายในหยวนหมิงหยวนแล้ว ยังให้มีการสร้างสวนฉางชุนหยวนขึ้นทางฝั่งตะวันออก และสวนฉี่ชุนหยวนเพิ่มขึ้นทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

(จีน) เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2001-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
‘ยฺเหวียนหมิง-ยฺเหวียน’ ความงามที่จากไป เก็บถาวร 2007-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ผู้จัดการออนไลน์, 22 ตุลาคม 2547
| ด ค กพระราชวังฤดูร้อนเดิม |
| --- | --- |
หยวนหมิงหยวน:  พระที่นั่งเจิ้งต้ากวางหมิง  พระที่นั่งฉินเจิ้งชินเสียน  จิ่วโจวชิงเยี่ยน  ทะเลสาบเฉียนหู  โหลวเยว่คายอวิ๋น  เทียนหรันถูฮว่า  ปี้ถงซูเยวี่ยน  ฉืออวิ๋นผู่ฮู่  จิ่วโจวชิงเยี่ยน  ซ่างซย่าเทียนกวาง  ซิ่งฮวาชุนกว่าน  ถานถ่านตั้งตั้ง  หรูกู่หานจิน  ฉางชุนเซียนกว่าน  ว่านฟางอันเหอ  อู่หลิงชุนเซ่อ  หอซานเกาสุ่ยฉาง  เยว่ตี้อวิ๋นจู  พระตำหนักอานโย่วกง  ฮุ่ยฟางซูเยวี่ยน  หงฉือหย่งฮู่  รื่อเทียนหลินอวี่  รื่อฟางซูเยวี่ยน  ต้านปัวหนิงจิ้ง  
| ด ค กเมืองโบราณปักกิ่ง |
| --- | --- |
เขต:  เขตพระราชฐาน  พระราชวังต้องห้าม 
ป้อมปราการและหอคอย:  Andingmen  Bell and Drum towers  Chaoyangmen  Chongwenmen  Di'anmen  Dongzhimen  ประตูตวน  Deshengmen  Fuchengmen  Guang'anmen  Tiananmen  Xizhimen  Xuanwumen  ประตูหย่งติ้ง  ประตูเจิ้งหยาง  Zhonghuamen 
พระราชวังต้องห้าม:  ประตูอู่  ประตูไท่เหอ  พระที่นั่งหย่างซิน  พระที่นั่งไท่เหอ  หอถี่เหริน  Hall of Central Harmony  หอหงอี้  Hall of Preserving Harmony  ประตูหลงจง  ประตูเฉียนชิง  พระตำหนักเฉียนชิง  พระที่นั่งเจียวไท่  พระตำหนักคุนหนิง  Gate of Divine Might 
สวนหลวง, วัด และสำนักงาน:  Jingshan Park  Beihai Park  Zhongnanhai  Taimiao (Imperial Ancestral Temple)  Zhongshan Park  Confucius Temple  Guozijian  Beijing Ancient Observatory  Beijing Zoo  พระราชวังฤดูร้อนเดิม  พระราชวังฤดูร้อน  Fragrant Hills  Jade Spring Hill  หอสักการะฟ้า  แท่นบูชาปฐพี  แท่นบูชาสุริยะ  แท่นบูชาจันทรา  เซียนหนงถาน (แท่นบูชาเทพแห่งการเกษตร) 
วัดและสวน:  Shichahai  Yonghe Temple  Fayuan Temple  White Cloud Temple  Zhenjue Temple  Miaoying Temple  Wanshou Temple  Temple of Azure Clouds  Badachu  Dongyue Temple  Guanghua Temple  Tanzhe Temple  Wofo Temple  Big Bell Temple  Bailin Temple  Guangji Temple  Fahai Temple  Changchun Temple  Zhihua Temple  Yunju Temple  Tianning Temple 
Mosques and churches:  Xuanwumen Cathedral  Xishiku Cathedral  Xizhimen Cathedral  Wangfujing Cathedral  St. Michael's Church  Niujie Mosque 
| ด ค กพระราชวังและพระราชฐานในประเทศจีน |
| --- | --- |
พระราชวัง:  พระราชวังต้องห้าม  พระราชวังฤดูร้อน  พระราชวังฤดูร้อนเดิม  พระราชวังต้าหมิง 
40°00′26″N 116°17′33″E﻿ / ﻿40.00722°N 116.29250°E﻿ / 40.00722; 116.29250
ที่ตั้งพระราชอุทยานเดิม
แผนที่พระราชวังฤดูร้อนเดิม
พรอดิวซ์ 101 เจแปน เดอะเกิลส์

| พรอดิวซ์ 101 เจแปน เดอะเกิลส์ |
| --- | --- |
プロデュース ワンオーワン ジャパン ザ ガールズ
ประเภท: เรียลลิตีโชว์
พิธีกร: คิมูระ คาเอล่า
กรรมการ: อาโอยามะ เทรุมะ อี ฮงกิ นากาโซะเนะ ริโนะ เค็น เดอะ 390
ประเทศแหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ญี่ปุ่น
จำนวนฤดูกาล: 3
การผลิต
ความยาวตอน: 120 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: Lemino
ออกอากาศ: 5 ตุลาคม ค.ศ. 2023 (2023-10-05) – 16 ธันวาคม ค.ศ. 2023 (2023-12-16)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
พรอดิวซ์ 101 เจแปน (ฤดูกาล 2)
พรอดิวซ์ 101 เจแปน เดอะเกิลส์ (อังกฤษ: Produce 101 Japan The Girls ญี่ปุ่น: プロデュース ワンオーワン ジャパン ザ ガールズ) เป็นฤดูกาลที่สามของ รายการแข่งขันเรียลลิตี้ พรอดิวซ์ 101 เจแปน ซึ่งเป็นรายการ พรอดิวซ์ เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น รายการนี้รวบรวมผู้เข้าแข่งขัน 101 คนด้วยความตั้งใจที่จะสร้าง เกิร์ลกรุ๊ป ที่มีสมาชิก 11 คนเป็นวงแบบถาวร
รายการออกอากาศตอนแรกในวันที่ 5 ตุลาคม 2023 ทางเรมิโนะ ทุกวันพฤหัสบดี เวลา 21.00 น. (ตามเวลาญี่ปุ่น) ในแต่ละตอนจะมีการนำมาฉายซ้ำทางยูทูบพร้อมกับคำบรรยายภาษาอังกฤษ ในวันจันทร์ของสัปดาห์ถัดไป เวลา 21.00 น. (ตามเวลาญี่ปุ่น) นอกจากนี้ในตอนสุดท้ายจะมีการออกอากาศทางช่อง TBS ด้วย
ผู้ชนะการแข่งขันทั้ง 11 คนจะได้รับการเดบิวต์ในชื่อ มี:ไอ (ME:I) ภายในปี 2024
การโปรโมตและการออกอากาศ

ในวันที่ 20 เมษายน 2023 มีการประกาศจากรายการพรอดิวซ์ 101 เจแปน ว่าจะได้รับการออกอากาศในฤดูกาลที่ 3 โดยเป็นการแข่งขันของผู้หญิงทั้งหมด รายการผลิตโดย NTT Docomo Studio & Live, Inc. ซึ่งเป็นบริษัทที่ตั้งขึ้นใหม่รหว่างความร่วมมือของ NTT Docomo และ โยชิโมโตะ โกเคียว เผยแพร่ผ่านบริการสตรีมมิ่ง Lemino ของ NTT Docomo ยกเว้นตอนสุดท้ายที่จะมีการออกอากาศทาง TBS และมีการเผยแพร่ในต่างประเทศผ่านช่องทางยูทูบพร้อมคำบรรยายภาษาอังกฤษในสัปดาห์ถัดไปหลังจากการออกอากาศ
เปิดรับสมัครผู้เข้าแข่งขันตั้งแต่วันที่ 24 เมษายน จนถึง 24 พฤษภาคม 2023 โดยมีคุณสมบัติเป็นเพศหญิง อายุตั้งแต่ 15 ปีขึ้นไป จะต้องไม่มีสังกัดและสำเร็จการศึกษาขึ้นพื้นฐาน ไม่มีการขำกัดสัญชาติหรือประเทศที่อยู่ โดยมีผู้สนใจสมัครประมาณ 14,000 คน มากกว่าสองเท่าของจำนวนผู้สมัครในฤดูกาลแรก มีการจัดออดิชั่นสองรอบสำหรับผู้สมัครที่ผ่านการคัดเลือกตั้งแต่วันที่ 3 มิถุนายน จนถึง 25 มิถุนายน 2023 ผู้สมัครที่ผ่านการทดสอบทั้งสองรอบจะได้รับการอนุญาตเข้าร่วมเป็นผู้แข่งขันในรายการ
ในวันที่ 2 กันยายน 2023 ได้มีการประกาศเพลงประจำฤดูกาล "LEAP HIHG" (ญี่ปุ่น: LEAP HIGH〜明日へ、めいっぱい〜; โรมาจิ: LEAP HIGH～Asu e、meippai～; ทับศัพท์: แปลว่า LEAP HIGH～With all my might to tomorrow～) และได้รับการปล่อยภายในวันรุ่งขึ้น พร้อมกับมีการเปิดเผยประวัติของผู้เข้าแข่งขัน 96 คนจาก 101 คนโดยผู้เข้าแข่งขันอีก 5 คนได้ถอนตัวออกจากการแข่งขันและไม่มีการเปิดเผยตัวตน เมื่อวันที่ 26 กันยายน มีการจัดงานแถลงข่าวร่วมกับผู้เข้าแข่งขัน ผู้ฝึกสอน พร้อมกับตัวแทนโปรดิวเซอร์แห่งชาติหรือพิธีกรประจำรายการ คิมูระ คาเอล่า ตัวแทนประจำรายการและอดีตนักร้อง ยาบูกิ นาโกะ และพิธีกร คูชิโระ โมเอะมิ
พิธีกรและผู้ฝึกสอน

ดำเนินรายการโดย นักร้อง คิมูระ คาเอล่า ในฐานะตัวแทนโปรดิวซ์เซอร์แห่งชาติ พร้อมกับนักแสดง อดีตสสามชิกวงไอซ์วันและเอชเคทีโฟร์ตีเอต ยาบูกิ นาโกะ ในฐานะทูตประจำรายการ
ผู้ฝึกสอนด้านการร้อง
อาโอยามะ เทรุมะ
อี ฮงกิ
ผู้ฝึกสอนด้านการเต้น
นากาโซะเนะ ริโนะ
ยูเมกิ
ผู้ฝึกสอนด้านการแร็ป
เค็น เดอะ 390
ผู้เข้าแข่งขัน

บทความหลัก: รายชื่อผู้เข้าแข่งขันรายการพรอดิวซ์ 101 เจแปน เดอะเกิลส์
ความหมายสี:
สมาชิกวง มี:ไอ (ME:I)
ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกในรอบสุดท้าย
ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกในรอบที่สาม
ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกในรอบที่สอง
ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกในรอบแรก
ผู้เข้าแข่งขันที่ออกจากการแข่งขัน
| 96 ผู้เข้าแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| คาซาฮาระ โมโมนะ (笠原 桃奈) | มุรากามิ รินอน (村上 璃杏) | ทากามิ อายาเนะ (高見 文寧) | ซากุราอิ มิอุ (櫻井 美羽) | ยามาโมโตะ ซูซุ (山本 すず) |
| ซาซากิ โคโคนะ (佐々木 心菜) | อิดะ ชิซูกุ (飯田 栞月) | ชิมิซุ เคโกะ (清水 恵子) | อิชิอิ รัน (石井 蘭) | เอบิฮาระ ซึซุมิ (海老原 鼓) |
| คาโต โคโคโระ (加藤 心) | ซากางุชิ ริโนะ (坂口 梨乃) | ไอตะ ริน (会田 凛) | คาโต คางุระ (加藤 神楽) | ทานากะ ยูกิ (田中 優希) |
| เคนโมซึ นาโนะ (釼持 菜乃) | ทานากะ โคโตะ (田中 琴) | คิตะซาโตะ ริโอะ (北里 理桜) | ซากุราบะ ฮารุกะ (桜庭 遥花) | ทากาบาทาเกะ โมโมกะ (髙畠 百加) |
| ไซโต เซรินะ (斉藤 芹菜) | อารามากิ โชอา (会田 凛) | อาเบะ นาโกมิ (阿部 和) | คามิโอะ อายาโนะ (神尾 彩乃) | อันโดะ ยุย (安藤 佑唯) |
| ทากาฮาชิ ฮินะ (髙橋 妃那) | ซาซากิ ซึกุชิ (佐々木 つくし) | คิตะซุเมะ ซากุระ (北爪 さくら) | มัทซุชิตะ มิยุ (松下 実夢) | โยชิดะ ฮานะ (吉田 花夏) |
| ฮัตตะ เมนะ (八田 芽奈) | ซูตานิ ยูราระ (須谷 緩) | คาวาบาตะ รันกะ (川畑 蘭華) | ฮิดากะ ฮาซุกิ (日髙 葉月) | นากาโนะ โคโคนะ (中野 心結) |
| ซากาตะ โคโตเนะ (坂田 琴音) | โยชิดะ อายาโนะ (吉田 彩乃) | โคยามะ มานะ (小山 麻菜) | อูชิยามะ ริน (内山 凜) | โอซึโบะ คาเรน (大坪 楓恋) |
| อากิยามะ เอมะ (秋山 愛) | ทากางิ มายุ (髙木 舞優) | มิซุกามิ ริมิกะ (水上 凜巳花) | อันโดะ ชิฮารุ (安藤 千陽) | ฟูจิโมโตะ อายากะ (藤本 彩花) |
| ยามาซากิ มิซึกิ (山崎 美月) | คันโนะ มิยุ (菅野 美優) | นากาโมริ โคโตเนะ (中森 琴音) | ซูโดะ ซากุระ (須藤 紗暮) | นากาโมริ มิโคโตะ (中森 美琴) |
| ยามางุชิ มิซากิ (山口 愛咲) | โมงิ ชิออน (茂木 詩音) | โอดะ อารุฮะ (小田 有葉) | วาตานาเบะ มิยุ (渡辺 未優) | คุโรกาวะ โฮโนกะ (黒川 穂香) |
| โออิคาว่า ริโอะ (及川 里桜) | ซูซุกิ เรนะ (鈴木 玲名) | คามาดะ โมเอะ (鎌田 萌) | คุริฮาระ คาโนะ (栗原 果乃) | บันโดะ ฟูกะ (坂東 楓夏) |
| คิคุคาวะ อากิ (菊川 亜樹) | ฮามาซากิ ไอโกะ (濵嵜 愛子) | อูเอกิ มีมี่ (植木 美々) | ทาบาตะ นานะ (田端 那菜) | โฮโซอิ อายากะ (細井 彩加) |
| ทานาเบะ คาริน (田邊 果凜) | โอกามุระ นานะ (岡村 菜那) | ชิโรมารุ มาโฮะ (城丸 真歩) | โอกาเบะ โนโนกะ (岡部 望々花) | ทานากะ ฮานะ (田中 花) |
| อิโยตะ ฮานะ (井餘田 華) | วากิโมโตะ มิฮายะ (脇本 美颯) | โอยานางิ เอมิ (小栁 絵美) | โมโระ อันออน (茂呂 空音) | ชิบูยะ เมย์ (渋谷 芽衣) |
| นากามุระ อาโออิ (中村 葵) | คาวางิชิ รูนะ (川岸 瑠那) | นากายามะ โฮโนกะ (中山 穗乃楓) | ซาโต อาเมริ (佐藤 あめり) | คาโต โคโนมิ (加藤 好実) |
| อาโอกิ ยูกะ (青木 友香) | คาทาโอกะ ริโอะ (片岡 陽音) | เซกิงุชิ ริกาโกะ (関口 理香子) | คิโนะ ริโกะ (木野 稟子) | ชินซาวะ มิกะ (新澤 実華) |
| ทาบาชิ มิอุ (田淵 美優) | โมโตฮาชิ เมอิกะ (本橋 明桜) | ซุกาอิ นัทซึโฮะ (菅井 夏帆) | นากามุระ ริโระ (中村 璃彩) | โอตะ ซาร่า (太田 紗蘭) |
| คาโต ไอริ (加藤 愛梨) | ซาโนะ จูเอริ (佐野 じゅえり) | ฟุรูฮาชิ ซายากะ (古橋 沙也佳) | ทานิ เซอา (谷 聖彩) | โคบายาชิ ซาเอะ (小林 さえ) |
ชิบางากิ อาริสะ (柴垣 有佐):
อันดับ

Top 11
ผู้เข้าแข่งขัน 11 อันดับแรกจะถูกเลือกผ่านการโหวตออนไลน์ผ่านหน้าจอการโหวต พรอดิวซ์ 101 เจแปน บนเว็บไซต์ขอ Lemino และการโหวตสดของผู้ชมนอกประเทศ นอกจากนี้ผู้โหวตภายในประเทสยังสามารถรับสิทธิ์การโหวตอีกครั้งจากการดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน Lemino ผลลัพธ์ของการโหวตจะแสดงในตอนท้ายของแต่ละตอน
Top 11 ครั้งแรก
| # | ตอนที่ 2 | ตอนที่ 3 | ตอนที่ 5 | ตอนที่ 8 | ตอนที่ 10 | ตอนที่ 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ยามาโมโตะ ซูชุ | คาโต โคโคโระ  (1) | คาซาฮาระ โมโมนะ   (1) | อิชิอิ รัน  (2) | คาซาฮาระ โมโมนะ  (2) | คาซาฮาระ โมโมนะ  () |
| 2 | คาโต โคโคโระ | คาซาฮาระ โมโมนะ  (2) | คาโต โคโคโระ  (1) | คาโต โคโคโระ  () | ซากุราอิ มิอุ  (2) | มุรากามิ รินอน  (1) |
| 3 | เอบิฮาระ ซึซุมิ | ยามาโมโตะ ซูซุ  (2) | อิชิอิ รัน  (4) | คาซาฮาระ โมโมนะ  (2) | มุรากามิ รินอน  (14) | ทากามิ อายาเนะ  (2) |
| 4 | คาซาฮาระ โมโมนะ | ซากุราอิ มิอุ  (1) | ซากุราอิ มิอุ  () | ซากุราอิ มิอุ  () | อิชิอิ รัน  (3) | ซากุราอิ มิอุ  (2) |
| 5 | ซากุราอิ มิอุ | เอบิฮาระ ซึซุมิ  (2) | ยามาโมโตะ ซูซุ  (2) | ยามาโมโตะ ซูซุ  () | ทากามิ อายาเนะ  (1) | ยามาโมโตะ ซูซุ  (9) |
| 6 | ซาซากิ โคโคนะ | ซาซากิ โคโคนะ  () | เอบิฮาระ ซึซุมิ  (1) | ทากามิ อายาเนะ  (3) | เอบิฮาระ ซึซุมิ  (1) | ซาซากิ โคโคนะ  (1) |
| 7 | อิชิอิ รัน | อิชิอิ รัน  () | ซาซากิ โคโคนะ  (1) | เอบิฮาระ ซึซุมิ  (1) | ซาซากิ โคโคนะ  (4) | อิดะ ชิซูกุ  (3) |
| 8 | คิตาซาโตะ ริโอะ | เคนโมซึ นาโนะ  (6) | เคนโมซึ นาโนะ  () | ชิมิซุ เคโกะ  (4) | คาโต โคโคโระ  (6) | ชิมิซุ เคโกะ  (3) |
| 9 | ทากามิ อายาเนะ | ทานากะ โคโตะ  (4) | ทากามิ อายาเนะ  (1) | เคนโมซึ นาโนะ  (1) | ไอตะ ริน  (1) | อิชิอิ รัน  (5) |
| 10 | คาโต คางุระ | ทากามิ อายาเนะ  (1) | ทานากะ โคโตะ  (1) | ไอตะ ริน  (1) | อิดะ ชิซูกุ  (10) | เอบิฮาระ ซึซุมิ  (4) |
| 11 | คิตาซุเมะ ซากุระ | คิตาซาโตะ ริโอะ  (4) | ไอตะ ริน  (24) | ซาซากิ โคโคนะ  (4) | ชิซุมิ เคโกะ  (3) | คาโต โคโคโระ  (3) |
อันดับ > ผลการแข่งขัน

| #>  | ตอนที่ 11 (ผลคะแนนรวม)> ชื่อ | ตอนที่ 11 (ผลคะแนนรวม)> คะแนนโหวต | ตอนที่ 11 (ผลคะแนนรวม)> ภูมิภาค | ตอนที่ 11 (ผลคะแนนรวม)> ทีมออดิชัน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | คาซาฮาระ โมโมนะ | 1,116,716 | คานางาวะ | rebloom |
| 2 | มุรากามิ รินอน | 700,305 | โอกายามะ | Vitamin Bomb |
| 3 | ทากามิ อายาเนะ | 686,868 | อิวาเตะ | Cool Girls |
| 4 | ซากุราอิ มิอุ | 655,210 | ไอจิ | Wing Bell Moon |
| 5 | ยามาโมโตะ ซูซุ | 631,708 | โตเกียว | Wing Bell Moon |
| 6 | ซาซากิ โคโคนะ | 599,913 | มิเอะ | Team NANA |
| 7 | อิดะ ชิซูกุ | 593,457 | โตเกียว | Little Heroines |
| 8 | ชิมิซุ เคโกะ | 591,650 | ไอจิ | Vitamin Bomb |
| 9 | อิชิอิ รัน | 588,173 | คานางาวะ | EYE Catcher |
| 10 | เอบิฮาระ ซึซุมิ | 577,903 | คานางาวะ | Blue Spring |
| 11 | คาโต โคโคโระ | 552,603 | ไอจิ | rebloom |
รายการอ้างอิง

↑  "『PRODUCE 101 JAPAN』第3弾の正式タイトル決定 10・5「Lemino」で独占無料配信スタート". ORICON NEWS. 2023-08-17.
1 2  WEBザテレビジョン. "「PRODUCE 101 JAPAN」シーズン3は初のガールズグループオーディション、NTTドコモの映像配信サービス「Lemino」で独占配信決定". WEBザテレビジョン (ภาษาญี่ปุ่น).
1 2  "「PRODUCE 101 JAPAN THE GIRLS」英語字幕付 海外限定配信のお知らせ". PRODUCE 101 JAPAN OFFICIAL SITE (ภาษาญี่ปุ่น).
1 2  "「PRODUCE 101 JAPAN THE GIRLS」テーマ曲動画解禁 101人の練習生は3日0時発表 - モデルプレス". モデルプレス - ライフスタイル・ファッションエンタメニュース (ภาษาญี่ปุ่น). 2023-08-31.
↑  "「PRODUCE 101 JAPAN」シーズン3始動決定 日プ初のガールズグループ誕生へ - モデルプレス". モデルプレス - ライフスタイル・ファッションエンタメニュース (ภาษาญี่ปุ่น). 2023-04-20.
1 2 3  Inc, Natasha. "「PRODUCE 101 JAPAN」シーズン3の詳細明らかに、8月～12月に合宿＆収録を実施（動画あり）". 音楽ナタリー (ภาษาญี่ปุ่น).
1 2  "元Cherry Bullet ココロから「虹プロ」「ガルプラ」出演者も！「PRODUCE 101 JAPAN THE GIRLS」の練習生が話題". Kstyle. 2023-09-04.
↑  "『PRODUCE 101 JAPAN THE GIRLS』テーマ曲を公開開始！ - モデルプレス". モデルプレス - ライフスタイル・ファッションエンタメニュース (ภาษาญี่ปุ่น). 2021-10-18. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-09-03. สืบค้นเมื่อ 2023-10-15.
↑  "『日プ3』トレーナー陣が魅力解説 仲宗根梨乃が大興奮＆青山テルマが親心「大規模っす」「涙の場面が多い」：山陽新聞デジタル｜さんデジ". 山陽新聞デジタル｜さんデジ (ภาษาญี่ปุ่น). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-09-28. สืบค้นเมื่อ 2023-10-15.
↑  "木村カエラ「PRODUCE 101 JAPAN THE GIRLS」国民プロデューサー代表に決定 - モデルプレス". モデルプレス - ライフスタイル・ファッションエンタメニュース (ภาษาญี่ปุ่น). 2023-08-17.
↑  "矢吹奈子 PRODUCE 101 JAPAN SEASON3 公式アンバサダーに就任決定". PRODUCE 101 JAPAN OFFICIAL SITE (ภาษาญี่ปุ่น).
↑  "青山テルマ PRODUCE 101 JAPAN THE GIRLSのトレーナー就任決定". PRODUCE 101 JAPAN OFFICIAL SITE (ภาษาญี่ปุ่น).
↑  "「PRODUCE 101 JAPAN」第3弾の正式タイトル決定 最終回はTBSで放送 - モデルプレス". モデルプレス - ライフスタイル・ファッションエンタメニュース (ภาษาญี่ปุ่น). 2023-05-25.
↑  "仲宗根梨乃「PRODUCE 101 JAPAN SEASON3」トレーナー参加決定 前回に続き2度目「夢は自分で掴みに行くの」 - モデルプレス". モデルプレス - ライフスタイル・ファッションエンタメニュース (ภาษาญี่ปุ่น). 2023-04-24.
↑  "YUMEKIがPRODUCE 101 JAPAN THE GIRLSのトレーナーに就任決定". PRODUCE 101 JAPAN OFFICIAL SITE (ภาษาญี่ปุ่น).
↑  "新時代を切り開く国民的ガールズグループの誕生『PRODUCE 101 JAPAN THE GIRLS』KEN THE 390、SEASON2に続きラップトレーナー参加決定！". プレスリリース・ニュースリリース配信シェアNo.1｜PR TIMES (ภาษาญี่ปุ่น). 2023-08-23.
↑  "Lemino（レミノ）／ PRODUCE 101 JAPAN THE GIRLS". PRODUCE 101 JAPAN THE GIRLS (ภาษาญี่ปุ่น).
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น และ อังกฤษ)
พระเจ้าคิเกลิที่ 5 แห่งรวันดา

| พระเจ้าคิเกลิที่ 5 แห่งรวันดา |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรรวันดา ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์รวันดา
ครองราชย์: 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 - 28 มกราคม ค.ศ. 1961
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้ามูทาราที่ 3 แห่งรวันดา
รัชกาลถัดไป: สิ้นสุดระบอบราชาธิปไตย
ประสูติ: 29 มิถุนายน พ.ศ. 2479
สวรรคต: 16 ตุลาคม พ.ศ. 2559 (80 ปี)
พระเจ้าคิเกลิที่ 5 แห่งรวันดา
ราชวงศ์: นดาฮินเดอร์วา
พระเจ้าคิเกลิที่ 5 แห่งรวันดา (อังกฤษ: King Kigeli V of Rwanda) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งรวันดาตั้งแต่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 - 28 มกราคม ค.ศ. 1961 พระองค์เสด็จพระราชสมภพที่เมืองคาเมมเบ ประเทศรวันดา พระองค์มีชื่อแบบคริสเตียนว่า "ฌ็อง-บาติสต์ นดาฮินเดอร์วา"
พระเจ้าคิเกลิที่ 5 ทรงครองราชย์ต่อจากพระเจ้ามูทาราที่ 3 แห่งรวันดาพระอิสริยยศของพระองค์เปรียบได้กับสมเด็จพระราชาธิบดีคิเกลิที่5แห่งรวันดา พระราชบิดาของพระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อปี 1959 พระองค์ครองราชย์ขณะมีพระชนมายุได้ 23 พรรษา แต่ความไม่แน่นอนทางการเมืองและความขัดแย้งของชนเผ่าก็เกิดขึ้น และรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ แม้พระองค์จะมีความพยายามในการสร้างความปรองดองแต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ ในที่สุดโดมินิกัว มบอนยูมูตวาได้ทำการปฏิวัติภายใต้การสนับสนุนของทหารเบลเยียม ในปี 1961 ทำให้สถาบันพระมหากษัตริย์รวันดาถูกล้มล้าง และพระเจ้าคิเกลิที่ 5 ต้องเสด็จลี้ภัยไปต่างประเทศ ปัจจุบันพำนักอยู่ที่ วอชิงตันดีซี สหรัฐอเมริกา
พระวรสารเซนต์เอมเมอแรม

| --- | --- |
หน้าปกที่ตกแต่งอย่างวิจิตรของ “พระวรสารเซนต์เอมเมอแรม”
ประเทศ: จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หัวเรื่อง: หนังสือพระวรสาร
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 870
ชนิดสื่อ: หนังสือวิจิตร
หน้า: 126 โฟลิโอ
พระวรสารเซนต์เอมเมอแรม (อังกฤษ: Codex Aureus of St. Emmeram - หอสมุดแห่งชาติแห่งบาวาเรีย, มิวนิก, Clm 14000) เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรที่เขียนขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 9 ที่มีขนาด 420 x 330 มิลิเมตร และมี 126 โฟลิโอ  หน้าปกตกแต่งอย่างวิจิตรด้วยทองและหินมีค่า
“พระวรสารเซนต์เอมเมอแรม” สร้างขึ้นสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 870 ในสถานศึกษาของราชสำนัก และมอบให้แก่อาร์นุล์ฟแห่งคารินเธียผูอุทิศให้แก่แอบบีเซนต์เอมเมอแรม
กลางหน้าปกเป็นภาพพระเยซูผู้ทรงเดชานุภาพนั่งบนลูกโลกและถือหนังสือที่มีคำจารึกว่า
พระเยซูตรัสกับเขาว่า "เราเป็นทางนั้น เป็นความจริง และเป็นชีวิต ไม่มีผู้ใดมาถึงพระบิดาได้นอกจากมาทางเรา"
ดูเพิ่ม

พระวรสาร
หนังสือพระวรสาร
หนังสือวิจิตร
พระราชวังหลวงเซ็นโต

ในประเทศญี่ปุ่น พระราชวังเซ็นโต (仙洞御所) ตามธรรมเนียมหมายถึงที่ประทับของอดีตจักรพรรดิ ก่อนที่อดีตจักรพรรดิอากิฮิโตะจะสละราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 2019 จักรพรรดิโคกากุเป็นจักรพรรดิองค์ล่าสุดที่สละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1817 ดังนั้นโดยทั่วไปจึงหมายถึงพระราชวังเซ็นโตที่เกียวโต (京都仙洞御所)