stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หนึ่งต่อเจ็ด (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2520)

สำหรับภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2501 ดูที่ หนึ่งต่อเจ็ด (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2501)
| หนึ่งต่อเจ็ด |
| --- | --- |

กำกับ: ส.อาสนจินดา
เขียนบท: ส.อาสนจินดา
อำนวยการสร้าง: สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ
นักแสดงนำ: กรุง ศรีวิไล สรพงศ์ ชาตรี นิรุตติ์ ศิริจรรยา อรัญญา นามวงศ์ เรวดี ปัตตะพงษ์ ทาริกา ธิดาทิตย์ สายัณห์ จันทรวิบูลย์ ทักษิณ แจ่มผล ลักษณ์ อภิชาติ ศรีไพร ใจพระ เกชา เปลี่ยนวิถี ดามพ์ ดัสกร อัศวิน รัตนประชา อดุลย์ ดุลยรัตน์ ล้อต๊อก พิภพ ภู่ภิญโญ
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม
วันฉาย: 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ฉายที่โรงภาพยนตร์เฉลิมไทย-เพรสซิเด้นท์-แกรนด์ ฯลฯ
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ต่อจากนี้: 7 ประจัญบาน (2520)
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
1 ต่อ 7 หรือ หนึ่งต่อเจ็ด เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2520 โดยนำภาพยนตร์ชื่อเดียวกัน ของ ส.อาสนจินดา นำกลับมาสร้างใหม่ เนื่องจากในยุคนั้น ขณะที่กระแสหนังแนวบู๊ประเภทประกบดาราและชื่อตัวละครต้องอ่านได้สัมผัสคล้องจองกันกำลังเป็นที่นิยม ทางค่ายก็หยิบเอาหนังเก่าเรื่องราวของนักสู้ 7 คนซึ่งเขียนโดย ส.อาสนจินดา กลับมาปัดฝุ่นสร้างใหม่อีกครั้ง  ในระบบ 35 มม.พากย์เสียงในฟิล์ม
ส.อาสนจินดา มาสร้างและกำกับเองเป็นครั้งที่สอง บทของจ่าดับ จำเปาะ ตกเป็นของ ทักษิณ แจ่มผล แต่ ส.อาสนจินดา ยังคงรับหน้าที่กำกับเช่นเคย และที่สำคัญเนื้อหาเรื่องราวในแต่ละภาค มักหยิบนำเอาเรื่องของสถานการณ์ปัจจุบันในยุคสมัยนั้น โดยมี สหมงคลฟิล์ม เป็นผู้จัดจำหน่าย อำนวยการสร้างโดย สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ  นำแสดงโดย กรุง ศรีวิไล, สรพงศ์ ชาตรี, นิรุตติ์ ศิริจรรยา, สายัณห์ จันทรวิบูลย์, ทักษิณ แจ่มผล, ลักษณ์ อภิชาติ สร้างกลางปี พ.ศ. 2519 ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายต้อนรับตรุษจีน 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ที่โรงภาพยนตร์เฉลิมไทย-เพรสซิเด้นท์-แกรนด์ ฯลฯ ภาพยนตร์ออกฉายประสบความสำเร็จอย่างสูง
ถัดจากนั้นไม่นานก็ได้สร้าง "7 ประจัญบาน" (2520) เป็นหนังภาคต่อตามมาอีก โดยมี วิเชียร วีระโชติ ร่วมกำกับด้วย ออกฉายวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2520 ซึ่งก็ยังคงประสบความสำเร็จเช่นเดิม ปัจจุบัน คุณมนัส กิ่งจันทร์ จากช่องยูทูบ ชุมทางหนังไทย และคณะได้ค้นพบกากฟิล์มชุดสุดท้ายของ 7 ประจัญบาน โดยมีความยาวเกือบ 1 ชั่วโมง อยู่ในสภาพค่อนข้างเสียหายแต่พอดูได้ ส่วน หนึ่งต่อเจ็ด หาฟิล์มต้นฉบับและกากฟิล์มไม่ได้แล้ว
เรื่องย่อ

เมื่อดั่น มหิทธา (สรพงศ์ ชาตรี) เดินทางกลับหาดใหญ่ แต่ถูกขบวนการหนึ่งตามฆ่าจึงต้องส่งข่าวให้เพื่อน ๆ ลูกทัพบกอีก 6 คนมาช่วย ต่อมาดั่นสืบจนรู้ว่ากลุ่มของอพอลโล (เกชา เปลี่ยนวิถี) ซึ่งมีดาบชัย (ดามพ์ ดัสกร) เป็นลูกน้องนั่นเองคือขบวนการที่ตามฆ่าตน ดาบชัยส่งคนไปจับตัวแนนซี่หล่าน (อรัญญา นามวงศ์) ลูกสาวทูตสันถวไมตรี (อดุลย์ ดุลยรัตน์) มาขังไว้ ขณะที่ดั่นกำลังจะถูกฆ่า แตน (เรวดี ปัตตะพงษ์) ก็บุกมาช่วย ขณะที่ดั่นกำลังตกอยู่ในวงล้อมของมือปืน 7 คน พรรคพวกทั้ง 6 คนคือจ่าดับ จำเปาะ (ทักษิณ แจ่มผล), เหมาะ เชิงมวย (ลักษณ์ อภิชาติ), ตังกวย แซ่ลี้ (ศรีไพร ใจพระ), อัคคี เมฆยันต์ (กรุง ศรีวิไล), กล้า ตะลุมพุก (นิรุตต์ ศิริจรรยา) และจุก เบี้ยวสกุล (สายัณห์ จันทรวิบูลย์) ก็เดินทางมาถึง ดาบชัยส่งเจินซิน (อรัญญา นามวงศ์) ซึ่งหน้าตาเหมือนแนนชี่หล่านไปลอบยิงผู้การเชษฐา หัวหน้าหน่วยสืบราชการลับขณะประชุมกับพวกของดั่น ทำให้ดั่นต้องออกตามล่าแนนซี่หล่าน ส่วนจ่าดับกับเหมาะเอาแต่กินเหล้าจนเกิดเรื่องผิดใจกันจึงเหลือเพื่อนเพียง 5 คน เมื่อเหมาะถูกพวกดาบชัยรุมฆ่าตาย จ่าดับก็คิดได้และกลับมารวมกลุ่มอีกครั้งพร้อมกับได้ผู้กำกับสะอ้าน ในฉายา สี เลือดหมู เข้ามาร่วมทีมครบสูตร 7 คนตามเคล็ด แล้วทั้งหมดก็ออกกวาดล้างเหล่าร้ายที่หมายยึดเมืองหาดใหญ่ทันที
ดูเพิ่ม

7 ประจัญบาน
ภาพยนตร์ชุด หนึ่งต่อเจ็ด
หนึ่งต่อเจ็ด (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2501)
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2520
แหล่งข้อมูลอื่น

1 ต่อ 7 (2520) ทางเว็บไซต์ ThaiFilmDb
1 ต่อ 7 (2520) sahamongkolfilm.com
| ด ค กจ่าดับ จำเปาะ ของ ส>  อาสนจินดา |
| --- | --- |
นักแสดงที่รับบทนี้: ส. อาสนจินดา · ทักษิณ แจ่มผล · พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ภาพยนตร์ชุด   หนึ่งต่อเจ็ด: หนึ่งต่อเจ็ด (2501) · นักเลงเดี่ยว (2501) · เจ็ดแหลก (2501) · สิบสองนักสู้ (2502) · เจ็ดประจัญบาน (2506) · เจ็ดตลุมบอน (2506) · ชุมทางหาดใหญ่ (2509) · 1 ต่อ 7 ประจัญบาน (2510) · หาดใหญ่ใจสู้ (2512)
อื่น ๆ: ครุฑเพชร (2508) · 1 ต่อ 7 (2520) · 7 ประจัญบาน (2520) · 7 ประจัญบาน (2545) · 7 ประจัญบาน 2 (2548) · ๗ ประจัญบาน (2553)
อิโต ฮิโรบูมิ

| อิโต ฮิโรบูมิ  伊藤 博文 |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
ดำรงตำแหน่ง 22 ธันวาคม 1885 – 30 เมษายน 1888
กษัตริย์: จักรพรรดิเมจิ
ก่อนหน้า: ซันโจ ซาเนโตมิ   (ตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี)
ถัดไป: คูโรดะ คิโยตากะ
ดำรงตำแหน่ง 8 สิงหาคม 1892 – 31 สิงหาคม 1896
กษัตริย์: จักรพรรดิเมจิ
ก่อนหน้า: มัตสึกาตะ มาซาโยชิ
ถัดไป: มัตสึกาตะ มาซาโยชิ
ดำรงตำแหน่ง 12 มกราคม 1898 – 30 มิถุนายน 1898
กษัตริย์: จักรพรรดิเมจิ
ก่อนหน้า: มัตสึกาตะ มาซาโยชิ
ถัดไป: โอกูมะ ชิเงโนบุ
ดำรงตำแหน่ง 19 ตุลาคม 1900 – 10 พฤษภาคม 1901
กษัตริย์: จักรพรรดิเมจิ
ก่อนหน้า: ยามางาตะ อาริโตโมะ
ถัดไป: คัตสึระ ทาโร
ผู้ตรวจราชการเกาหลี
ดำรงตำแหน่ง 21 ธันวาคม 1905 – 14 มิถุนายน 1909
กษัตริย์: จักรพรรดิเมจิ
ถัดไป: โซเนะ อาราซูเกะ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 16 ตุลาคม ค.ศ. 1841(1841-10-16) จังหวัดซูโอ จักรวรรดิญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 26 ตุลาคม ค.ศ. 1909(1909-10-26) (68 ปี) ฮาร์บิน จักรวรรดิชิง
คู่สมรส: อูเมโกะ อิโต
ศิษย์เก่า: ยูนิเวอร์ซิตีคอลลิจลันเดิน
ลายมือชื่อ: 

อิโต ฮิโรบูมิ (ญี่ปุ่น: 伊藤 博文) เป็นนักการเมืองและรัฐบุรุษของญี่ปุ่นซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนแรกของญี่ปุ่น เขายังเป็นผู้นำของเก็นโร ซึ่งเป็นกลุ่มรัฐบุรุษอาวุโสที่กำหนดนโยบายของญี่ปุ่นในยุคเมจิ
ซามูไรที่ได้รับการศึกษาจากลอนดอนแห่งแคว้นโชชูและเป็นบุคคลสำคัญในการฟื้นฟูเมจิ อิโต ฮิโรบูมิเป็นประธานในการร่างรัฐธรรมนูญเมจิสำหรับจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ตั้งขึ้นใหม่ เมื่อมองไปทางตะวันตกเพื่อหาแรงบันดาลใจ อิโตปฏิเสธรัฐธรรมนูญของสหรัฐอเมริกาว่าเสรีเกินไป และการฟื้นฟูสเปนนั้นเผด็จการเกินไป เขานำรัฐธรรมนูญของอังกฤษและเยอรมันมาเป็นต้นแบบ โดยเฉพาะรัฐธรรมนูญแห่งปรัสเซียน ค.ศ. 1850 เขาแทนที่การอ้างอิงทางศาสนาด้วยการอ้างอิงที่มีรากฐานมาจากแนวคิดแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่นเกี่ยวกับโคกูไต (国体) หรือ "การเมืองระดับชาติ" ซึ่งด้วยเหตุนี้จึงกลายเป็นความชอบธรรมตามรัฐธรรมนูญสำหรับพระราชอำนาจของจักรพรรดิ
ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1880 อิโตกลายเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลมากที่สุดในบรรดาฮัมบัตสึ
ประวัติ > ชีวิตวัยเยาว์-เข้าเป็นทหาร

อิโต ฮิโรบูมิ มีชื่อเดิมว่าโทชิตสึเกะ เป็นบุตรคนโตของครอบครัวชาวนาในเมืองฮางิ แคว้นโชชู (ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดยามางูจิ) บิดาชื่อว่า จูโซ มารดาชื่อว่าโคโตโกะ เนื่องจากครอบครัวมีฐานะยากจนมาก จึงต้องส่งโทชิตสึเกะไปเป็นบุตรบุญธรรมของซามูไรระดับล่างในท้องถิ่น ชื่อว่า อิโต นาโอเอมง ตั้งแต่อายุ 12 ขวบ  หลังจากเข้าเรียนในโรงเรียนมัตสึชิตะจูกุ ก็ไปเกี่ยวพันกับขบวนการโค่นล้มระบอบโชกุนในสมัยนั้น
ในปี 2405 ขณะที่มีอายุได้ 21 ปี ได้มีส่วนร่วมในการวางแผนลอบสังหารนางาอิ อูตะ ผู้ที่สนับสนุนแนวคิดที่ให้รัฐบาลทหารรวมตัวกับราชสำนักในเกียวโต (และรักษาระบอบโชกุนเอาไว้) นอกจากนี้ยังเข้าร่วมลอบวางเพลิงสถานกงสุลอังกฤษ จนมีชื่อในฐานะผู้ที่มีแนวคิดต่อต้านต่างชาติ ต่อมาในปี 2406 ได้ไปเรียนต่อที่อังกฤษ (คาดว่าแนวคิดต่อต้านต่างชาติคงจะเบาบางลง หลังจากได้เห็นสภาวะของอังกฤษในช่วงนั้น ที่มีกำลังเหนือกว่าญี่ปุ่นมาก) ดังนั้นเมื่อรู้ข่าวว่าแคว้นของตนกำลังเตรียมทำสงครามกับอังกฤษ ก็รีบกลับประเทศเพื่อหาทางหลีกเลี่ยงสงคราม แต่ไร้ผล เพราะในที่สุดแคว้นโชชูก็ได้ทำสงครามกับอังกฤษ แน่นอนว่าอังกฤษที่มีเทคโนโลยีเหนือกว่าเป็นฝ่ายได้เปรียบ และหลังสงครามทำหน้าที่เป็นล่ามในการเจรจาสงบศึก
หลังจากที่กองทัพของแคว้นโชชูทำสงครามกับรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะและเป็นฝ่ายได้เปรียบ รัฐบาลของแคว้นโชชูก็ได้แสดงเจตนาที่จะโค่นล้มรัฐบาลโชกุนอย่างชัดแจ้ง ฮิโรบูมิก็ได้เข้าเป็นทหารในกองทัพของแคว้นในช่วงนั้นด้วย กองทัพที่ว่านี้มีส่วนสำคัญที่ทำให้การปฏิรูปเมจิประสบความสำเร็จ
ประวัติ > การปฏิรูปเมจิ-นายกฯ คนแรก

หลังจากที่ระบอบโชกุนล่มสลายและเกิดระบอบใหม่ที่มีจักรพรรดิเป็นศูนย์กลางแล้ว โทชิตสึเกะ ซึ่งได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ฮิโรบูมิ" ในฐานะเป็นผู้มีอำนาจจากแคว้นโชชู ก็ได้ใช้ความสามารถทางภาษาอังกฤษของตนเองเป็นใบเบิกทางเข้าทำงานในตำแหน่งสำคัญๆ เช่นหัวหน้าสำนักงานการต่างประเทศ ผู้ว่าราชการจังหวัดเฮียวโงะ  เจ้ากรมโยธาธิการคนแรก ฯลฯ นับได้ว่าเป็นผู้มีอิทธิพลในรัฐบาลใหม่คนหนึ่ง แต่เนื่องจากมีแนวคิดหัวก้าวหน้าเกินไปในสมัยนั้นและยังไปวิพากษ์วิจารณ์นโยบายหลายอย่างของรัฐบาล จึงเกิดเหตุขัดแย้งกับโอกูโบะ โทชิมิจิ หนึ่งในผู้มีอิทธิพลในรัฐบาลใหม่ และอิวากูระ โทโมมิ อัครมหาเสนาบดีของรัฐบาลเมจิในสมัยก่อนที่จะตั้งระบบคณะรัฐมนตรี แต่ว่าเนื่องจากฮิโรบูมิสนับสนุนความคิดของโอกูโบะและอิวากูระในเรื่องเกี่ยวกับคาบสมุทรเกาหลีว่า ไม่ควรจะดำเนินนโยบายแข็งกร้าวในตอนนี้ แต่ควรพัฒนาอุตสาหกรรมภายในประเทศให้เข้มแข็งก่อน จึงได้รับความไว้วางใจจากทั้งสองคนในภายหลัง
หลังจากโอกูโบะถูกลอบสังหาร อิโตได้ดำรงตำแหน่งเจ้ากรมมหาดไทยแทนโอกูโบะ และในที่สุดก็ได้เป็นผู้ที่มีอำนาจทางการเมืองสูงสุดหลังจากเสาหลักของการปฏิรูป 3 คน (คือ โอกูโบะ โทชิมิจิ, ไซโง ทากาโมริ และคิโดะ ทากาโยชิ) เสียชีวิตหมดแล้ว ต่อมาหลังจากรัฐประหารในปีเมจิที่ 14 (2424) ซึ่งทำให้โอกูมะ ชิเงโนบุสูญเสียอำนาจแล้ว อิโตก็เข้ามามีส่วนร่วมร่างรัฐธรรมนูญ และยังได้เดินทางไปยังยุโรปเพื่อศึกษารัฐธรรมนูญของประเทศพัฒนาแล้วอีกด้วย ต่อมาปี 2428 หลังจากที่เกิดระบบคณะรัฐมนตรี ก็ได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนแรก ประธานองคมนตรี และประธานวุฒิสภา (หลังจากนั้นยังได้เป็นนายกรัฐมนตรีอีก 3 ครั้ง รวมเป็น 4 สมัย)
ปี 2443 ก่อตั้งพรรคริกเก็นเซยูไก (立憲政友会) และดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคเป็นคนแรก ก่อนหน้าสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น ได้ชูแนวความคิดว่าไม่ควรทำสงครามโดยตรง แต่ควรเจรจากับรัสเซียเพื่อให้ญี่ปุ่นมีสิทธิเหนือเกาหลีและเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ญี่ปุ่นจะรับรองสิทธิของรัสเซียเหนือแมนจูเรีย อีกทั้งยังต่อต้านแนวคิดที่ให้ญี่ปุ่นเป็นพันธมิตรกับอังกฤษเพื่อถ่วงดุลกับรัสเซีย
หลังสงครามดังกล่าว ได้มีส่วนร่วมในการจัดการเรื่องต่าง ๆ หลังสงคราม และกลายเป็นหนึ่งในคณะเก็นโร
ประวัติ > ผู้ตรวจราชการเกาหลีคนแรก-ถูกลอบสังหาร

หลังจากที่สนธิสัญญาอึลซา ได้รับการลงนามในปี พ.ศ. 2448 แล้ว จักรวรรดิเกาหลีก็กลายเป็นรัฐในอารักขาของญี่ปุ่น อิโตได้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจราชการเกาหลีคนแรก ซึ่งนอกจากจะควบคุมนโยบายการต่างประเทศแล้ว ยังมีอำนาจแทรกแซงกิจการภายในของจักรวรรดิเกาหลีได้ เท่ากับว่าจักรวรรดิเกาหลีได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของญี่ปุ่นแล้วในทางปฏิบัติ
ดังนั้นเมื่อมีความคิดที่จะรวมเกาหลีเข้าเป็นส่วนหนึ่งของญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ และล้มระบอบกษัตริย์ของเกาหลี อิโตจึงต่อต้านความคิดนี้อย่างแข็งขันในตอนแรก แต่หลังจากเผชิญหน้ากับขบวนการต่อต้านญี่ปุ่นในเกาหลี ในที่สุดอิโตก็ยอมรับแนวคิดดังกล่าว (แต่มีข้อแม้ว่าต้องยืดเวลาปฏิบัติการต่อไปอีกพอสมควร) แนวคิดของอิโต แม้จะแตกต่างกับแนวคิดของฝ่ายที่ยืนยันว่าต้องรวมเกาหลีในประเด็นปลีกย่อยและวิธีการ แต่แนวคิดพื้นฐานนั้นไม่ต่างกัน
จากนโยบายดังกล่าวของอิโต เขาจึงถูกเกลียดชังจากประชาชนเกาหลีเป็นอย่างมาก และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาถูกลอบสังหารในที่สุด
อิโตลาออกจากตำแหน่งผู้ตรวจราชการเกาหลีในปี พ.ศ. 2452 และเตรียมจะกลับไปดำรงตำแหน่งประธานองคมนตรี แต่ในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน อิโตได้เดินทางไปยังฮาร์บิน โดยมีวัตถุประสงค์ในการเจรจากับรัฐมนตรีกระทรวงการคลังของรัสเซียอย่างไม่เป็นทางการ เกี่ยวกับปัญหาแมนจูเรียและเกาหลี และถูกนักรณรงค์เพื่อเอกราชเกาหลีชื่อว่า อัน จุง-กึน ยิงเสียชีวิตที่สถานีฮาร์บิน เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม (อัน จุง-กึนถูกจับกุมทันที ส่วนผู้ร่วมก่อการอีก 3 คนถูกตำรวจรัสเซียจับกุมภายหลัง  หลังจากนั้นทั้ง 4 คนได้ถูกพิจารณาคดีในศาลญี่ปุ่น ณ คาบสมุทรเหลียวตงที่ขณะนั้นเป็นอาณานิคมญี่ปุ่น อัน จุง-กึนถูกตัดสินประหารชีวิต ผู้ร่วมกระทำความผิดคนหนึ่งถูกตัดสินจำคุก 2 ปี อีกสองคนต้องโทษจำคุก 1 ปี 6 เดือน) กล่าวกันว่า พออิโตได้ทราบก่อนเสียชีวิตว่าผู้ที่ยิงตนนั้นเป็นคนเกาหลี ก็พึมพำว่า "ไอ้คนทำนี่มันช่างโง่จริง ๆ ที่มายิงข้า"
รัฐพิธีศพของอิโตจัดขึ้น ณ สวนสาธารณะฮิบิยะ กรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศญี่ปุ่น
สถานีย่อยประวัติศาสตร์
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  ออสเตรเลีย  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef 
อิโต โทชิตสึเกะ (ยืนทางขวา) กับทากาซูงิ ชินซากุ (นั่งกลาง) ผู้นำกองทหารปฏิวัติ "คิเฮไต" แห่งแคว้นโชชู
คณะการทูตอิวากูระใน พ.ศ. 2414 (จากขวา) โอกูโบะ โทชิมิจิ, อิโต ฮิโรบูมิ, อิวากูระ โทโมมิ, ยามางูจิ นะโอะโยะชิ, คิโดะ ทะกะโยะชิ
ภาพสุดท้ายของอิโต ฮิโรบูมิ ก่อนถูกลอบสังหารโดยชาวเกาหลีผู้เกลียดชังการปกครองของญี่ปุ่น
ฉันผู้ชายนะยะ

| ฉันผู้ชายนะยะ |
| --- | --- |
หน้าปกวีซีดี
กำกับ: หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล
เขียนบท: ดร.เสรี วงษ์มณฑา
บทภาพยนตร์: ดร.เสรี วงษ์มณฑา
เนื้อเรื่อง: ดร.เสรี วงษ์มณฑา
อำนวยการสร้าง: วิศิษฐ์ มิ่งวัฒนกุล
นักแสดงนำ: ดร.เสรี วงษ์มณฑา ลิขิต เอกมงคล วสันต์ อุตตมะโยธิน มารุต สาโรวาท สุรศักดิ์ วงษ์ไทย นึกคิด บุญทอง สินจัย หงษ์ไทย ชลิต เฟื่องอารมย์ ชลประคัลภ์ จันทร์เรือง แดนนี่ ศรีภิญโญ
กำกับภาพ: พิพัฒน์ พยัคฆะ
ดนตรีประกอบ: จำรัส เศวตาภรณ์
ผู้จัดจำหน่าย: พูนทรัพย์ โปรดักชั่น
วันฉาย: 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ฉันผู้ชายนะยะ เป็นภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2530 กำกับโดย หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล
คำโปรย

พวกเขา...อยากจะบอกอะไร กับคุณผู้หญิงทั้งหลาย
เนื้อเรื่อง

ในงานเลี้ยงวันเกิดของเต้ย เป็นวันรวมตัวกะเทยเพื่อนยากทั้งหลาย ได้แก่ มด กะเทยแอ๊บแมน, นัท, รักกับแดง เกย์ที่ยึดมั่นในรักกับกะเทยที่มีหลายรัก, เอ็ม กะเทยควาย และก็เป็นวันเดียวกับที่ อั้น-อนากร พิพัฒน์ หนุ่มรูปหล่อฐานะร่ำรวยทะเลาะกับภรรยาจนหนีเข้ากรุงเทพ  และได้มาหาเพื่อนเก่าอย่างมด กะเทยที่ต้องคอยแอ๊บแมนเพราะทั้งตระกูลของอั้นเกลียดกะเทยเข้ากระดูกดำ ทางเดียวที่มดจะได้อยู่ใกล้อั้นคือทำตัวเป็นผู้ชาย แล้วงานเลี้ยงหฤหรรษ์ของเหล่ากะเทยจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อทุกคนต้องช่วยกันปิดบังความลับโดยทำตัวเป็นผู้ชายนะยะ แต่มดก็จับได้ว่าอั้นอาจจะเป็นพวกแอบจิต ก็เลยจะแปลงให้อั้นมาเป็นพวกเดียวกับตนซะเลย
นักแสดง

ลิขิต เอกมงคล - อั้น อนากร พิพัฒน์
ดร.เสรี วงษ์มณฑา - เต้ย
ชลิต เฟื่องอารมย์ - มด
สุรศักดิ์ วงษ์ไทย - นัท
วสันต์ อุตตมะโยธิน - เอ็ม
มารุต สาโรวาท - แดง
นักแสดงประกอบ

สินจัย หงษ์ไทย
นึกคิด บุญทอง - รัก
เผ่าทอง ทองเจือ
ชลประคัลภ์ จันทร์เรือง
แดนนี่ ศรีภิญโญ
รอน บรรจงสร้าง
ด.ญ.ศศิธร โมระกานต์
เบื้องหลัง

ฉันผู้ชายนะยะ นับว่าเป็นภาพยนยตร์ไทยเรื่องแรก ๆ ที่ถือได้ว่าแหวกแนวในเนื้อหา ด้วยการเป็นเสนอเรื่องราวของกลุ่มกะเทยและเพศที่สามในสังคมไทย บทภาพยนตร์ดัดแปลงมาจากบทละครเวทีบรอดเวย์เรื่อง The Boys in the Band ของ มาร์ท ครอว์ลีย์ โดย ดร.เสรี วงษ์มณฑา หนึ่งในนักแสดงในเรื่อง
เป็นภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมอย่างมาก โดยเฉพาะในกลุ่มเพศที่สาม ซึ่งต่อมาได้มีการสร้างเป็นละครเวทีและแสดงซ้ำกันถึง 200 รอบ ภายในเวลา 6 เดือน โดยเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ แสดงถึง 2 รอบ และออกไปแสดงยังต่างจังหวัดอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวประวัติ ฉันผู้ชายนะยะ ที่ ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
โรคพิษแห่งครรภ์ระยะก่อนชัก

| โรคพิษแห่งครรภ์ระยะก่อนชัก Pre-eclampsia |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Preeclampsia toxaemia (PET)

ภาพจุลภาคแสดงภาวะ hypertrophic decidual vasculopathy ซึ่งพบในภาวะความดันโลหิตสูงระหว่างตั้งครรภ์และโรคพิษแห่งครรภ์ระยะก่อนชัก การย้อมสีเอชแอนด์อี
สาขาวิชา: สูติศาสตร์
อาการ: ความดันโลหิตสูง, โปรตีนในปัสสาวะ
ภาวะแทรกซ้อน: การสลายของเม็ดเลือดแดง, เกล็ดเลือดน้อย, การทำงานของตับบกพร่อง, ปัญหาไต, บวมน้ำ, หายใจเหนื่อยเนื่องจากมีของเหลวในปอด, โรคพิษแห่งครรภ์ระยะชัก
การตั้งต้น: หลัง 20 สัปดาห์ของการตั้งครรภ์
ปัจจัยเสี่ยง: โรคอ้วน, เป็นความดันโลหิตสูงมาก่อน, อายุมาก, เบาหวาน
วิธีวินิจฉัย: BP ขณะหัวใจบีบตัว > 140 mmHg หรือ BP ขณะหัวใจคลายตัว >  90 mmHg เมื่อวัดสองครั้งในเวลาต่างกัน
การป้องกัน: แอสไพริน, การเสริมแคลเซียม, การรักษาความดันโลหิตสูงที่มีมาก่อน
การรักษา: การคลอด, ยา
ยา: ลาเบทาลอล (Labetalol), เมทิลโดปา (Methyldopa), แมกนีเซียมซัลเฟต
ความชุก: 2–8% ของการตั้งครรภ์
การเสียชีวิต: 46,900 รายที่มีความดันโลหิตสูงในระหว่างตั้งครรภ์ (2015)
โรคพิษแห่งครรภ์ระยะก่อนชัก (Preeclampsia) คือกลุ่มอาการทางการแพทย์ที่มีลักษณะคือเกิดมีภาวะความดันเลือดสูงและภาวะปัสสาวะมีโปรตีนในหญิงตั้งครรภ์ที่มีอายุครรภ์เกินกว่า 20 สัปดาห์ และไม่มีความดันเลือดสูงมาก่อน แบ่งออกเป็นชนิดรุนแรงและไม่รุนแรง โรคพิษแห่งครรภ์ระยะก่อนชักมีสาเหตุจากหลายปัจจัย ปัจจุบันเชื่อว่าเกิดจากการที่มีสารที่สร้างจากรกที่พัฒนาผิดปกติไปทำให้เกิดความผิดปกติของเซลล์เยื่อบุหลอดเลือดของมารดา อาการที่รุนแรงหลายอย่างของโรคพิษแห่งครรภ์ระยะก่อนชักเกิดจากการมีความเสียหายต่อเซลล์เยื่อบุของอวัยวะต่างๆ ของมารดา รวมถึงไต และตับ
การวินิจฉัย

แนะนำให้มีการตรวจหาภาวะครรภ์เป็นพิษตลอดระยะเวลาที่ตั้งครรภ์ โดยใช้การวัดความดันเลือดเป็นการคัดกรองเบื้องต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Preeclampsia Foundation(อังกฤษ)
Action on Preeclampsia(อังกฤษ)
Australian Action on Pre-eclampsia(อังกฤษ)
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DMeSH: D011225 SNOMED CT: 398254007
ร็อคกี้ (แฟรนไชส์)

| ร็อคกี้ |
| --- | --- |
โลโก้แฟรนไชส์อย่างเป็นทางการ
สร้างโดย: ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน
งานต้นฉบับ: ร็อคกี้ (1976)
เจ้าของ: เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์
ปี: ค.ศ. 1976–ปัจจุบัน
การแสดงละคร
มิวสิคัล: ร็อคกี้เดอะมิวสิคัล (2012)
เบ็ดเตล็ด
ตัวละคร: รายชื่อตัวละคร
ร็อคกี้ (อังกฤษ: Rocky) เป็นสื่อแฟรนไชส์อเมริกันที่ประกอบด้วยสื่อต่าง ๆ แนวกีฬาและดรามาเกี่ยวกับมวยสากล สร้างโดย ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน ภาพยนตร์เรื่องแรก ร็อคกี้ (1976) และภาพยนตร์ภาคต่ออีกห้าเรื่อง เล่าเรื่องราวอาชีพนักมวยของตัวละครสมมติ ร็อคกี้ บัลบัว (ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน) ภาพยนตร์เรื่องที่เจ็ดและแปด ครี้ด บ่มแชมป์เลือดนักชก (2015) และ ครี้ด บ่มแชมป์เลือดนักชก 2 (2018) ซึ่งเป็นทั้งภาพยนตร์ภาคต่อและภาพยนตร์ชุดแยก เล่าเรื่องราวของ อะดอนิส ครีด (ไมเคิล บี. จอร์แดน) ลูกชายของ อะพอลโล ครีด (คาร์ล เวเทอร์ส) ซึ่งเป็นเพื่อนและคู่แข่งของร็อคกี้ หลังจากเขาแขวนนวมแล้ว ร็อคกี้กลายเป็นผู้ฝึกสอนของอะดอนิส
ภาพยนตร์ทุกเรื่องในภาพยนตร์ชุดเขียนบทหรือเขียนบทร่วมโดยสตอลโลน ยกเว้น ครี้ด บ่มแชมป์เลือดนักชก ซึ่งเขียนบทโดย ไรอัน คูเกลอร์และแอรอน โควิงตัน ภาพยนตร์เรื่องแรกและเรื่องที่ห้ากำกับโดย จอห์น จี. อาวิลด์เซน ครี้ด บ่มแชมป์เลือดนักชก กำกับโดย คูเกลอร์, ครี้ด บ่มแชมป์เลือดนักชก 2 กำกับโดย สตีเวน เคเพิล จูเนียร์ ส่วนภาพยนตร์ที่เหลือกำกับโดยสตอลโลน ภาพยนตร์ ครีด เรื่องที่สามกำหนดฉายในปี ค.ศ. 2022 นอกจากนี้ยังมีภาพยนตร์ภาคต่อของแฟรนไชส์ ร็อคกี้ และละครชุดที่เล่าเรื่องราวชีวิตช่วงแรก ๆ ของ ร็อคกี้ บัลบัว กำลังอยู่ในการพัฒนา
ภาพยนตร์ชุดทำเงินมากกว่า 1.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐจากบ็อกซ์ออฟฟิศทั่วโลก ภาพยนตร์เรื่องแรก, เรื่องที่สามและเรื่องที่เจ็ด ได้เข้าชิงในรางวัลออสการ์ โดยภาพยนตร์เรื่องแรกได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและลำดับภาพยอดเยี่ยม สตอลโลนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในรางวัลออสการ์ จากบทบาทร็อคกี้ของเขาในภาพยนตร์เรื่องแรกและเรื่องที่เจ็ด เพลงประกอบของภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อในรางวัลออสการ์จากภาพยนตร์เรื่องแรกและเรื่องที่สาม ภาพยนตร์เรื่องแรกได้รับเลือกให้อนุรักษ์ในสำนักทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติของสหรัฐ โดยหอสมุดรัฐสภาระบุว่าเป็น "มีความสำคัญทางวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์หรือสุนทรียศาสตร์" ในปี ค.ศ. 2006
ภาพยนตร์

| ภาพยนตร์ | วันฉายในสหรัฐ | กำกับโดย | เขียนบทโดย | เนื้อเรื่องโดย | อำนวยการสร้างโดย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ร็อคกี้ | 3 ธันวาคม ค.ศ. 1976 (1976-12-03) | จอห์น จี. อาวิลด์เซน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | รอเบิร์ต ชาร์ทอฟและเออร์วิน วิงเคลอร์ |
| ร็อคกี้ 2 | 15 มิถุนายน ค.ศ. 1979 (1979-06-15) | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | รอเบิร์ต ชาร์ทอฟและเออร์วิน วิงเคลอร์ |
| ร็อคกี้ 3 ตอน กระชากมงกุฎ | 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1982 (1982-05-28) | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | รอเบิร์ต ชาร์ทอฟและเออร์วิน วิงเคลอร์ |
| ร็อคกี้ 4 ขยี้หมียักษ์ | 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985 (1985-11-27) | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | รอเบิร์ต ชาร์ทอฟและเออร์วิน วิงเคลอร์ |
| ร็อคกี้ 5 หัวใจไม่ยอมสยบ | 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990 (1990-11-16) | จอห์น จี. อาวิลด์เซน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | รอเบิร์ต ชาร์ทอฟและเออร์วิน วิงเคลอร์ |
| ร็อคกี้ ราชากำปั้น...ทุบสังเวียน | 20 ธันวาคม ค.ศ. 2006 (2006-12-20) | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | เดวิด วิงเคลอร์, ชาร์ลส์ วิงเคลอร์, วิลเลียม ชาร์ทอฟและเควิน คิง-เทมเพิลตัน |
| ครี้ด บ่มแชมป์เลือดนักชก | 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 (2015-11-25) | ไรอัน คูเกลอร์ | ไรอัน คูเกลอร์และแอรอน โควิงตัน | ไรอัน คูเกลอร์ | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน, รอเบิร์ต ชาร์ทอฟ, เออร์วิน วิงเคลอร์, ชาร์ลส์ วิงเคลอร์, เดวิด วิงเคลอร์, วิลเลียม ชาร์ทอฟและเควิน คิง-เทมเพิลตัน |
| ครี้ด บ่มแชมป์เลือดนักชก 2 | 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 (2018-11-21) | สตีเวน เคเพิล จูเนียร์ | จูล์ เทย์เลอร์กับซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | ซาชา เพนน์กับเชโอ โฮดาริ โคเกอร์ | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน, เออร์วิน วิงเคลอร์, ชาร์ลส์ วิงเคลอร์, เดวิด วิงเคลอร์, วิลเลียม ชาร์ทอฟและเควิน คิง-เทมเพิลตัน |
| ครี้ด 3 | 3 มีนาคม ค.ศ. 2023 (2023-03-03) | ไมเคิล บี. จอร์แดน | แซก เบย์ลินกับคีแนน คูเกลอร์ | ไรอัน คูเกลอร์ | ไรอัน คูเกลอร์, เดวิด วิงเคลอร์, เออร์วิน วิงเคลอร์, ชาร์ลส์ วิงเคลอร์, วิลเลียม ชาร์ทอฟ, ไมเคิล บี. จอร์แดน, จอนาทาน กลิกแมน, ซิลเวสเตอร์ สตอลโลนและเควิน คิง-เทมเพิลตัน |
ภาพยนตร์ > ร็อคกี้ (1976)

บทความหลัก: ร็อคกี้
ภาพยนตร์ > ร็อคกี้ 2 (1979)

บทความหลัก: ร็อคกี้ 2
ภาพยนตร์ > ร็อคกี้ 3 ตอน กระชากมงกุฎ (1982)

บทความหลัก: ร็อคกี้ 3 ตอน กระชากมงกุฎ
ภาพยนตร์ > ร็อคกี้ 4 ขยี้หมียักษ์ (1985)

บทความหลัก: ร็อคกี้ 4 ขยี้หมียักษ์
ภาพยนตร์ > ร็อคกี้ 5 หัวใจไม่ยอมสยบ (1990)

บทความหลัก: ร็อคกี้ 5 หัวใจไม่ยอมสยบ
ภาพยนตร์ > ร็อคกี้ ราชากำปั้น...ทุบสังเวียน (2006)

บทความหลัก: ร็อคกี้ ราชากำปั้น..ทุบสังเวียน
ภาพยนตร์ > ครี้ด บ่มแชมป์เลือดนักชก (2015)

บทความหลัก: ครี้ด บ่มแชมป์เลือดนักชก
นักแสดง

| ตัวละคร | ภาพยนตร์> ภาค 1  (1976) | ภาพยนตร์> ภาค 2  (1979) | ภาพยนตร์> ภาค 3  (1982) | ภาพยนตร์> ภาค 4  (1985) | ภาพยนตร์> ภาค 5  (1990) | ภาพยนตร์> ภาค 6  (2006) | ภาพยนตร์> ภาค 7  (2015) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ร็อคกี้ บาบัว: ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน
| พอลลี่ เพนนิโน่ | เบิร์ต ยัง | เบิร์ต ยัง | เบิร์ต ยัง | เบิร์ต ยัง | เบิร์ต ยัง | เบิร์ต ยัง |  |
โทนี่ "ดุ๊ก" เอเวอร์ส: โทนี่ เบอร์ตอน
| เอเดรียน บาบัว | ทาเลีย ไชร์ | ทาเลีย ไชร์ | ทาเลีย ไชร์ | ทาเลีย ไชร์ | ทาเลีย ไชร์ | ทาเลีย ไชร์   (credited) | ทาเลีย ไชร์ (photo) |
| มิกกี้ โกลด์มิลล์ | เบอร์เกสส์ เมเรดิตท์ | เบอร์เกสส์ เมเรดิตท์ | เบอร์เกสส์ เมเรดิตท์ | เบอร์เกสส์ เมเรดิตท์ | เบอร์เกสส์ เมเรดิตท์ | เบอร์เกสส์ เมเรดิตท์ |  |
| สตู นาฮาน | สตู นาฮาน (รับบทเป็นตัวเอง) | สตู นาฮาน (รับบทเป็นตัวเอง) | สตู นาฮาน (รับบทเป็นตัวเอง) | สตู นาฮาน (รับบทเป็นตัวเอง) | สตู นาฮาน (รับบทเป็นตัวเอง) | สตู นาฮาน (รับบทเป็นตัวเอง) |  |
| อพอลโล ครีด | คาร์ล เวเทอร์ | คาร์ล เวเทอร์ | คาร์ล เวเทอร์ | คาร์ล เวเทอร์ |  |  | คาร์ล เวเทอร์ |
| แมรี่ แอนน์ ครีด | เลเวลล์ โรบี้ | ซิลเวีย มีลส์ |  | ซิลเวีย มีลส์ |  |  | ฟิลิเชีย ราชาด |
| มารี่ | โจดี้ เลทิเซีย |  |  |  |  | เจอรอลไดน์ ฮัคก์ |  |
| สไปเดอร์ ริโก้ | เปโดร โลเวลล์ |  |  | เปโดร โลเวลล์ |  | เปโดร โลเวลล์ |  |
| Robert Balboa Jr. |  | เซียร์โกต สตอลโลน | เอียน เฟลด | ร็อคกี้ คาคอฟฟ์ | เซจจ์ สตอลโลน | ไมโล เวนตอมิเกลีย | เซจจ์ สตอลโลน (photo) |
| คลับเบอร์ แลง |  |  | มิสเตอร์ที | มิสเตอร์ที | มิสเตอร์ที | มิสเตอร์ที |  |
| อิแวน ดราโก้ |  |  |  | ดอล์ฟ ลุนด์เกร็น | ดอล์ฟ ลุนด์เกร็น | ดอล์ฟ ลุนด์เกร็น |  |
| ทอมมี่ กันน์ |  |  |  |  | ทอมมี่ เมรร์ริสัน |  |  |
| เมสัน "เดอะ ไลน์" ไดซอน |  |  |  |  |  | แอนโตนิโอ ทาเวอร์ |  |
| อโดนิส ครีด |  |  |  |  |  |  | ไมเคิล บี จอร์แดน |
| ริคกี้ คอลแลน |  |  |  |  |  |  | โทนี่ เบลเลวว์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

ร็อคกี้ ราชากำปั้น ทุบสังเวียน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ร็อคกี้ ราชากำปั้น ทุบสังเวียน ภาค 2 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ร็อคกี้ 3 ตอน กระชากมงกุฎ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ร็อคกี้ ราชากำปั้น ทุบสังเวียน ภาค 4 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ร็อคกี้ 5 หัวใจไม่ยอมสยบ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ร็อคกี้ ราชากำปั้น...ทุบสังเวียน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ครี้ด บ่มแชมป์เลือดนักชก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ

| เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ |
| --- | --- |
 ทากาฮิโตะ

มิกาซะโนะมิยะ
ประสูติ: 2 ธันวาคม พ.ศ. 2458  โตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น
สิ้นพระชนม์: 27 ตุลาคม พ.ศ. 2559 (100 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
พระชายา: ยูริโกะ ทะกะงิ  (2484-2559)
พระบุตร: ยาซูโกะ โคโนเอะ เจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ เจ้าชายโยชิฮิโตะ คัตสึระโนะมิยะ มาซาโกะ เซ็ง เจ้าชายโนริฮิโตะ ทากามาโดะโนะมิยะ
ราชวงศ์: ราชวงศ์ญี่ปุ่น
พระบิดา: จักรพรรดิไทโช
พระมารดา: จักรพรรดินีเทเม
เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ (ญี่ปุ่น: 三笠宮崇仁親王; โรมาจิ: มิกาซะ-โนะ-มิยะ ทะกะฮิโตะ ชินโน) เป็นพระโอรสองค์สุดท้องใน จักรพรรดิไทโชและจักรพรรดินีเทเม และเป็นพระอนุชาในจักรพรรดิโชวะ และเป็นพระปิตุลาของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงคิกูโกะ พระชายาในเจ้าชายโนบูฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะถือเป็นเชื้อพระวงศ์ที่พระชนมายุยืนยาวที่สุดในราชวงศ์ญี่ปุ่น
อภิเษกสมรส

มิกาซะโนะมิยะทรงหมั้นกับยูริโกะ ทากางิ เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2484  และได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 22 ตุลาคมในปีเดียวกันนั้นเอง โดยมีพระโอรสธิดาด้วยกัน 5 พระองค์