stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิลเลียนดอลลาร์แชมเปียนชิป
สถิติการครอง

As of มกราคม 2, 2025.
| --- | --- |
†: Indicates the current champion

| Rank | Wrestler | No>  of reigns | Combined days | Combined days rec>  by WWE |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | DiBiase, TedTed DiBiase | 2 | 1,010 | 979 |
| 2 | DiBiase Jr., TedTed DiBiase Jr. | 1 | 224 | 224 |
| 3 | Ringmaster !The Ringmaster/Stone Cold Steve Austin | 1 | 162 | 140 |
| 4 | Virgil | 1 | 77 | 90 |
| 5 | LA Knight | 1 | 70 | 69 |
| 6 | Cameron Grimes | 1 | 1 | 2 |
บรรณานุกรม

DiBiase, Ted; Caiazzo, Tom (2008). Ted DiBiase: The Million Dollar Man. New York, NY: Pocket Books. ISBN 978-1-4165-5890-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

Million Dollar Championship at Cagematch.net
Million Dollar Championship Title History at WWE.com
| ด ค กรายชื่อแชมป์มิลเลียนดอลลาร์ |
| --- | --- |
 Ted DiBiase  Virgil  The Ringmaster  Ted DiBiase (Jr.)  LA Knight  Cameron Grimes
ยูนิเวอร์ซิตีคอลเลจดับลิน

ยูนิเวอร์ซิตีคอลเลจดับลิน (อังกฤษ: University College Dublin - UCD; ไอริช: Coláiste na hOllscoile, Baile Átha Cliath) เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยของรัฐในกรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ และเป็นสมาชิกของมหาวิทยาลัยแห่งชาติไอร์แลนด์ ถือเป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในไอร์แลนด์ด้วยจำนวนนักศึกษา 38,417 คน เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงที่สุดในยุโรป
ต้นกำเนิดของ UCD เริ่มจากมหาวิทยาลัยคาทอลิกแห่งไอร์แลนด์ ซึ่งเปิดทำการในวันฉลองนักบุญมาลาไคในปี 1854 โดยมี จอห์น เฮนรี นิวแมน เป็นอธิการบดีคนแรก ต่อมามหาวิทยาลัยได้ก่อตั้งขึ้นใหม่ในปี 1880 และจดทะเบียนในปี 1908 รัฐบัญญัติมหาวิทยาลัยปี 1997 เปลี่ยนชื่อมหาวิทยาลัยเป็น "National University of Ireland, Dublin" (มหาวิทยาลัยแห่งชาติไอร์แลนด์ ดับลิน) และคำสั่งรัฐมนตรีในปี 1998 เปลี่ยนชื่อสถาบันเป็น "University College Dublin – National University of Ireland, Dublin" (ยูนิเวอร์ซิตีคอลเลจดับลิน – มหาวิทยาลัยแห่งชาติไอร์แลนด์ ดับลิน)
เดิมมหาวิทยาลัยตั้งอยู่ในย่าน St Stephen's Green และ Earlsfort Terrace ใจกลางกรุงดับลิน ต่อมาคณะทั้งหมดได้ย้ายไปยังวิทยาเขต Belfield ห่างจากใจกลางเมืองไปทางทิศใต้ 6 กิโลเมตร ในปี 1991 มหาวิทยาลัยได้ซื้อที่ดินผืนที่สองในเมืองแบล็กร็อค ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของ Michael Smurfit Graduate Business School
ศิษย์เก่า อาจารย์ และอดีตอาจารย์ของ UCD มีผู้ได้รับรางวัลโนเบล 5 คน นอกจากนี้ยังมีนายกรัฐมนตรีไอร์แลนด์ 4 คนและประธานาธิบดีไอร์แลนด์ 3 คนที่สำเร็จการศึกษาจาก UCD รวมถึงประธานาธิบดีอินเดียอีก 1 คน
เซนต์จอห์น เฮนรี่ นิวแมน อธิการบดีคนแรกของ มหาวิทยาลัยคาธอลิกแห่งไอร์แลนด์ ในขณะนั้น ซึ่งเป็นที่มาของ UCD ในปัจจุบัน
นิวแมนเฮาส์ ที่เซนต์สตีเฟนส์กรีน ดับลิน ที่ตั้งเดิมของ UCD
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
The Library of University College Dublin ที่ Google Cultural Institute
ตำบลโฆวเรชโรสแทเมโชมอลี

| ตำบลโฆวเรชโรสแทเมโชมอลี دهستان خورش رستم شمالي |
| --- | --- |
ตำบล
ตำบลโฆวเรชโรสแทเมโชมอลี
พิกัด:  37°21′55″N 48°21′56″E﻿ / ﻿37.36528°N 48.36556°E﻿ / 37.36528; 48.36556
ประเทศ:  อิหร่าน
จังหวัด: แอร์แดบีล
เทศมณฑล: แฆลฆอล
อำเภอ: โฆวเรชโรสแทม
เมืองหลัก: แฮชจีน
ประชากร (2016)
 • ทั้งหมด: 3,239 คน
เขตเวลา: UTC+3:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
โฆวเรชโรสแทเมโชมอลี (เปอร์เซีย: خورش رستم شمالي) เป็นตำบลในอำเภอโฆวเรชโรสแทม เทศมณฑลแฆลฆอล จังหวัดแอร์แดบีล ประเทศอิหร่าน โดยมีนครแฮชจีนเป็นเมืองหลัก
ประชากร

จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 ตำบลนี้มีประชากร 4,284 คนใน 1,201 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 มีประชากรลดลงเหลือ 3,458 คนใน 1,164 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 ระบุประชากรที่ 3,239 คนใน 1,143 ครัวเรือน หมู่บ้านที่มีประชารกมากที่สุดในบรรดา 34 หมู่บ้านคือแฆแซจที่มีประชากร 820 คน
มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2558

| มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2558 |
| --- | --- |
พิธีกร: กิตติ สิงหาปัด พัชรศรี เบญจมาศ
สถานที่จัด: ห้องบางกอกคอนเวนชั่น เซ็นเตอร์ โรงแรมเซนทารา แกรนด์ แอท เซ็นทรัลพลาซ่า ลาดพร้าว
ถ่ายทอดทาง: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
เข้าร่วมประกวด: 25 (ถอนตัวไป 3 คน)
ผู้ชนะเลิศ: ธันยชนก มูลนิลตา (เฟร้นฟราย)
ขวัญใจช่างภาพ: นันทวัน เรืองฤทธิ์ (แตงกวา)
← 25572559 →
มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2558  ดำเนินการประกวด และทำกิจกรรมที่จังหวัดกาญจนบุรี และประกวดรอบตัดสินในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ณ ห้องบางกอกคอนเวนชั่น เซ็นเตอร์ โรงแรมเซนทารา แกรนด์ แอท เซ็นทรัลพลาซ่า ลาดพร้าว  โดย สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3  ดำเนินการถ่ายทอดการประกวด
ผลการประกวด

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2558:  เชียงใหม่ – ธันยชนก มูลนิลตา (เฟร้นฟราย)
รองอันดับ 1:  บึงกาฬ – มิณทร์ลดา สร่างโศก (กิ๊ฟท์)
รองอันดับ 2  :  สมุทรปราการ – นันทวัน เรืองฤทธิ์ (แตงกวา)
5 คนสุดท้าย:  กรุงเทพ – สุจรรย์จิรา เข็มทรัพย์ (มายด์)  สมุทรปราการ –  ลพัฎร์ฐิดา คงกระพันธ์ (มิ้นท์)
10 คนสุดท้าย:  ภูเก็ต – อแมนด้า ออบดัม (ด้า)  ลพบุรี – ชลฉัตร เสงี่ยม (ฉัตร)  กรุงเทพ – กีรติกาญจน์ ลำจวนจิตร์ (อีฟ)  กรุงเทพ –  ธีลิศรา โยโกยาม่า (ยีนส์)  กำแพงเพชร – เมรีน่า คาร์ลตันเบิร์ด (เมย์)
รางวัลพิเศษ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน:  สมุทรปราการ – นันทวัน เรืองฤทธิ์ (แตงกวา)
Miss colorful life by b-ing :  กรุงเทพ – สุจรรย์จิรา เข็มทรัพย์ (มายด์)
Miss charming by v-giff:  สงขลา – เพียงรวี สุทธิโภชน์ (พลอยใส)
นางงามสุขภาพดี โดย โรงพยาบาลสมิติเวช:  ภูเก็ต – อะแมนดา ชาร์ลีน ออบดัม (ด้า)
นางงามมิตรภาพ:  ปทุมธานี – วรัญชนา ระดมเล็ก (บิวตี้)
รางวัลพิเศษ > Fast Track

รางวัล Fast Track เป็นโควต้า ของสาวงามในการประกวด และผู้ที่ชนะจะได้ผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย อย่างอัตโนมัติ
| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
นางงามที่อุทิศตนเพื่อสังคม:  ลพบุรี – ชลฉัตร เสงี่ยม (ฉัตร)
นางงามที่มีทักษะด้านการเดินแบบ :  ภูเก็ต – อะแมนดา ชาร์ลีน ออบดัม (ด้า)
นางงามที่มีความสามารถพิเศษ :  กรุงเทพ – กีรติกาญจน์ ลำจวนจิตร์ (อีฟ)
 มิสป๊อบปูล่าโหวต:  เชียงใหม่ – ธันยชนก มูลนิลตา (เฟร้นฟราย)
ผู้เข้าประกวด

| หมายเลข | ผู้เข้าประกวด | จังหวัด |
| --- | --- | --- |
| 1 | อะแมนดา ชาร์ลีน ออบดัม (ด้า) | ภูเก็ต |
| 2 | นันทวัน เรืองฤทธิ์ (แตงกวา) | สมุทรปราการ |
| 3 | วรัญชนา ระดมเล็ก (บิวตี้) | ปทุมธานี |
| 4 | ชลฉัตร เสงี่ยม (ฉัตร) | ลพบุรี |
| 5 | วิภาษณีย์ เก่งสนามจรัส (มด) | กำแพงเพชร |
| 6 | สุจรรย์จิรา เข็มทรัพย์ (มายด์) | กรุงเทพ |
| 7 | กีรติกาญจน์ ลำจวนจิตร์ (อีฟ) | กรุงเทพ |
| 8 | ภัสนันท์ คุณสิงห์   (จีจี้) | ลพบุรี |
| 10 | กานติมา ศิริขันธ์  (แนท) | กรุงเทพ |
| 11 | ธีลิศรา โยโกยาม่า (ยีนส์) | กรุงเทพ |
| 12 | เมรีน่า คาร์ลตันเบิร์ด (เมย์) | กำแพงเพชร |
| 14 | นิตยา เอี่ยมอักษร (เรย์) | ตรัง |
| 15 | มิณทร์ลดา สร่างโศก  (กิ๊ฟท์) | บึงกาฬ |
| 16 | ดารารัตน์ ศรีเบญจรัตน์  (แก้ม) | ลำพูน |
| 17 | กัญญาภัค อินทรักษา  (ฝน) | กรุงเทพ |
| 18 | พิชญา ไชยยศ   (พริม) | กรุงเทพ |
| 20 | สุกัญญา หวายสันเทียะ   (พลอย) | นครราชสีมา |
| 21 | ลพัฎร์ฐิดา คงกระพันธ์   (มิ้นท์) | สมุทรปราการ |
| 22 | เพียงรวี สุทธิโภชน์   (พลอยใส) | สงขลา |
| 23 | ธันยชนก มูลนิลตา   (เฟร้นฟราย) | เชียงใหม่ |
| 24 | ปทุมรัตน์ ไชยประสิทธิ์   (จูน) | มหาสารคาม |
| 25 | รัชฎาภรณ์ หวังแก้ว   (ฟ้า) | ชุมพร |
ผู้เข้าประกวด > ถอนตัว

หมายเลข 9 ญอหญิง-สรัญญา สิริปรีชา
หมายเลข 13 แอม-สุดาภรณ์ วงศาศิริพัฒน์
หมายเลข 19 ครีม - ศุภากร หล่อพิพัฒน์
ดอยูแคนดี

| ดอยูแคนดี |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
ดอยูแคนดี
พิกัด: 37°21′21″N 48°15′45″E﻿ / ﻿37.35583°N 48.26250°E﻿ / 37.35583; 48.26250
ประเทศ:  อิหร่าน
จังหวัด: แอร์แดบีล
เทศมณฑล: แฆลฆอล
อำเภอ: โฆวเรชโรสแทม
ตำบล: โฆวเรชโรสแทเมโชมอลี
ประชากร (2006)
 • ทั้งหมด: 78 คน
เขตเวลา: UTC+3:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
ดอยูแคนดี (เปอร์เซีย: دايوكندي) เป็นหมู่บ้านในตำบลโฆวเรชโรสแทเมโชมอลี อำเภอโฆวเรชโรสแทม เทศมณฑลแฆลฆอล จังหวัดแอร์แดบีล ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน ค.ศ. 2006 หมู่บ้านนี้มีประชากร 78 คนใน 24 ครัวเรือน
โคเรียนแอร์ เที่ยวบินที่ 801

| --- | --- |
พื้นที่เกิดเหตุ
สรุปอุบัติเหตุ
วันที่: 6 สิงหาคม ค.ศ. 1997 (1997-08-06)
สรุป: Controlled flight into terrain
จุดเกิดเหตุ: ยอกเขาบีเจีย อาซัน-ไมนา ใกล้ท่าอากาศยานนานาชาติอันโตนิโอ บี. วอน แพต กวม  13°27′19″N 144°43′58″E﻿ / ﻿13.45528°N 144.73278°E﻿ / 13.45528; 144.73278
อากาศยานลำที่เกิดเหตุ
  HL7468 อากาศยานที่เกิดเหตุ ใน ค.ศ. 1985
ประเภทอากาศยาน: โบอิง 747-3B5
ดําเนินการโดย: โคเรียนแอร์
หมายเลขเที่ยวบิน IATA: KE801
หมายเลขเที่ยวบิน ICAO: KAL801
รหัสเรียก: KOREAN AIR 801
ทะเบียน: HL7468
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติคิมโพ โซล ประเทศเกาหลีใต้
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติอันโตนิโอ บี. วอน แพต กวม
จำนวนคน: 254
ผู้โดยสาร: 235
ลูกเรือ: 19
เสียชีวิต: 229
บาดเจ็บ: 25
รอดชีวิต: 25
โคเรียนแอร์ เที่ยวบินที่ 801 (KE801, KAL801) เป็นเที่ยวบินนานาชาติที่ดำเนินการโดยโคเรียนแอร์จากท่าอากาศยานนานาชาติคิมโพ โซล ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติอันโตนิโอ บี. วอน แพต กวม เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1997 เครื่องบิน โบอิง 747-300 ที่ทำการบิน ตกลงที่ยอดเขาบีเจีย ทางใต้ของเนินเขานีมิตซ์ อาซัน-ไมนา กวม ขณะลงจอดที่ท่าอากาศยานปลายทาง ทำให้มีผู้เสียชีวิต 229 คน จากคนที่เดินทางทั้งหมด 254 คน นับเป็นภัยพิบัติทางการบินที่ร้ายแรงที่สุดที่เกี่ยวข้องกับเครื่องบินของเกาหลีใต้ ก่อนที่เชจูแอร์ เที่ยวบินที่ 2216 ทำสถิติใน ค.ศ. 2024
ทางคณะกรรมการความปลอดภัยการขนส่งแห่งชาติอ้างถึงสาเหตุที่น่าจะเป็นไปได้ของอุบัติเหตุครั้งนี้มาจากการสื่อสารที่ไม่ดีระหว่างลูกเรือ รวมถึงการตัดสินใจที่ไม่ดีของกัปตันในแนวทางแบบไม่แม่นยำ
อากาศยานและลูกเรือ

อากาศยานที่เกิดเหตุมีชื่อว่า โบอิง 747-300 รหัส HL7468 มีอายุใช้งาน 12 ปี โดยส่งให้กับโคเรียนแอร์ในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1984
เที่ยวบินดังกล่าวอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของกัปตัน พัก ยง-ชุล (เกาหลี: 박용철; ฮันจา: 朴鏞喆) อายุ 42 ปี กัปตันมีชั่วโมงบินมากกว่าเกือบถึง 9,000 ชั่วโมง รวมถึงชั่วโมงบินกับโบอิง 747 ที่มี 3,192 ชั่วโมง และเพิ่งได้รับรางวัลความปลอดภัยในการบินสำหรับการลงจอดเครื่องบิน 747 ที่เครื่องยนต์ขัดข้องที่ระดับความสูงต่ำได้สำเร็จ ตอนแรกพักมีกำหนดบินไปที่ดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ แต่เนื่องจากเขาพักผ่อนไม่เพียงพอสำหรับการเดินทางไปดูไบ เขาจึงถูกมอบหมายให้ไปคุมเที่ยวบินที่ 801 นักบินผู้ช่วยคือ Song Kyung-ho (송경호; 宋慶昊) อายุ 40 ปีที่มีชั่วโมงบินมากกว่า 4,000 ชั่วโมง ในจำนวนนี้บินกับโบอิง 747 ถึง 1,560 ชั่วโมง วิศวกรการบินคือ Nam Suk-hoon (남석훈; 南錫薰) อายุ 57 ปี นักบินอาวุโสที่มีชั่วโมงบินมากกว่า 13,000 ชั่วโมง ในจำนวนนี้บินกับโบอิง 747 ถึง 1,573 ชั่วโมง
ข้อมูลเพิ่มเติม

Korean Air Flight 801 Final Accident Report
Government of Guam: Guam Crash Site Center – Korean Air Flight 801, photographs, passenger manifest, scanned news articles, and related links
PBS Newshour with Jim Lehrer: "Tragedy on Guam," August 6, 1997
"List of passengers aboard Korean Air Flight 801" (also lists crew members)  CNN
Airline's List Of Survivors," The New York Times. August 7, 1997.
Pollack, Andrew. "Pilot Error Is Suspected in Crash on Guam," The New York Times. August 8, 1997.
Guam rescuers: 27 survivors, no more expected, CNN (Archive)
Pilot error focus in Guam crash, CNN
Photos used to identify Guam crash victims, CNN (Archive)
29 Survive the Guam Crash, but Hope for Others Ends, The New York Times
Rescuers search smoldering jet debris in Guam, CNN (Archive)
Tragedy on Guam, PBS
แหล่งข้อมูลอื่น

| ภาพหลายรูปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 Photos of HL7468 at Airliners.net
 Photos of HL7468 at JetPhotos.net
"Korean Air Flight 801." (Alternate) (Archive) – National Transportation Safety Board
Cockpit Voice Recorder transcript and accident summary
Hosenball, Mark; Watson, Russell. "Fly The Risky Skies เก็บถาวร ธันวาคม 16, 2008 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน." Newsweek. August 18, 1997.
Wald, Matthew L. "Tape Shows Crew's Confusion in Guam Crash." The New York Times. March 25, 1998.
"Safety Board Cites Crew, Carrier, Controller, and Regulatory Authorities' Lapses in Guam Crash." (Archive) Air Safety Week. November 8, 1999.
"Families Try to Identify Bodies in Korean Crash." (Archive) The New York Times. August 10, 1997.
"Official Guam Crash Site Center". ns.gov.gu. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 9, 1998. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 11, 2004.
กองทัพอากาศราชอาณาจักรอิตาลี

| กองทัพอากาศราชอาณาจักรอิตาลี |
| --- | --- |
สัญลักษณ์อากาศยานของกองทัพอากาศราชอาณาจักรอิตาลี
ประจำการ: 1923–1946
ประเทศ:  ราชอาณาจักรอิตาลี
ขึ้นต่อ: พระมหากษัตริย์อิตาลี
รูปแบบ: กองทัพอากาศ
ผู้บังคับบัญชา
กองบัญชาการ: เสนาธิการทหารอากาศ
ผบ. สำคัญ: ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง:  Francesco Pricolo  Rino Corso Fougier  Renato Sandalli  Pietro Piacentini 
เครื่องหมายสังกัด
เครื่องหมายอากาศยาน: 
ธง: 
กองทัพอากาศราชอาณาจักรอิตาลี (อิตาลี: Regia Aeronautica) เป็นเหล่าทัพสงครามทางอากาศของราชอาณาจักรอิตาลีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เหล่าทัพนี้จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1923 และสิ้นสุดในปี ค.ศ. 1946
สมาชิกที่มีชื่อเสียงของกองทัพอากาศราชอาณาจักรอิตาลี

อิตาโล บัลโบ
Francesco Baracca (precursor)
Ettore Muti
Pier Ruggero Piccio, founding Chief of Staff
Umberto Nobile
Vittorio Revetra
Gaetano Costa
ยูนิเวอร์ซิตีคอลเลจคอร์ก

วิทยาเขตยูซีซี
ยูนิเวอร์ซิตีคอลเลจคอร์ก มหาวิทยาลัยแห่งชาติไอร์แลนด์ (อังกฤษ: University College Cork – UCC; ไอริช: Coláiste na hOllscoile Corcaigh) เป็นมหาวิทยาลัยในสังกัดมหาวิทยาลัยแห่งชาติไอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในคอร์ก
มหาวิทยาลัยก่อตั้งในปี 1845 โดยเป็นหนึ่งในสามของวิทยาลัยควีนส์ที่ตั้งอยู่ในเบลฟาสต์ คอร์ก และกัลเวย์ และกลายเป็น "University College, Cork" ภายใต้รัฐบัญญัติมหาวิทยาลัยไอริช 1908 ต่อมาด้วยรัฐบัญญัติมหาวิทยาลัย 1997 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "National University of Ireland, Cork" และด้วยคำสั่งรัฐมนตรีปี 1998 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "University College Cork – National University of Ireland, Cork" แม้ว่ามหาวิทยาลัยแห่งนี้จะยังคงเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในชื่อ "University College Cork" ก็ตาม
ณ ปี 2022 University College Cork มีนักศึกษา 24,195 คน ซึ่งรวมถึงนักศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา 16,849 คน นักศึกษาระดับหลังบัณฑิตศึกษาและนักศึกษาวิจัย 7,346 และนักศึกษาหลักสูตรต่อเนื่องสำหรับผู้ใหญ่ในทุกหลักสูตร 2,800 คน นักศึกษาได้รับการสนับสนุนจากบุคลากรสายวิชาการ วิจัย และการธุรการ จำนวน 3,429 คน ณ ปี 2022 มีรายงานว่า UCC มีศิษย์เก่าประมาณ 200,000 คนทั่วโลก
นักวิชาการที่มีชื่อเสียง

จอร์จ บูล เป็นศาสตราจารย์ด้านคณิตศาสตร์คนแรกที่ UCC เขาพัฒนาพีชคณิตแบบบูลีน ซึ่งต่อมาจะทำให้การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์เป็นไปได้
Aloys Fleischmann นักแต่งเพลงและนักดนตรีวิทยา ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านดนตรีในช่วงปี 1934-1980
Michael Grimes ศาสตราจารย์ด้านจุลชีววิทยาคนแรกของ UCC
Máire Herbert นักประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์ยุคกลางตอนต้น
Kathleen O'Flaherty ศาสตราจารย์ด้านวรรณคดีฝรั่งเศสและผู้ได้รับรางวัล Chevalier ใน Ordre national du mérite จากรัฐบาลฝรั่งเศส
แมรี่ ไรอัน ผู้หญิงคนแรกในไอร์แลนด์หรือบริเตนใหญ่ที่เป็นศาสตราจารย์มหาวิทยาลัย เคยเป็นอาจารย์สอนภาษาโรแมนซ์ที่ UCC
Eoin O'Reilly นักวิจัยด้านออปโตอิเล็กทรอนิกส์ และโครงสร้างเลเซอร์แบบชั้นเครียด
JC Séamus Davis ศาสตราจารย์วิชาฟิสิกส์ควอนตัม ได้รับรางวัล Buckley Prize (2023) สำหรับการสร้างภาพเชิงนวัตกรรมของสถานะควอนตัมที่ซับซ้อนของสสาร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สหภาพนักศึกษา เก็บถาวร 2021-04-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยคอร์ก
รายงานประจำปีของประธานวิทยาลัยควีนส์ คอร์ก: 1849–51; 1851–1900; 1901–1909
จอร์จ บูล นักคณิตศาสตร์และนักปรัชญา
แฆแซจ

| แฆแซจ |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
แฆแซจ
พิกัด:  37°24′28″N 48°16′00″E﻿ / ﻿37.40778°N 48.26667°E﻿ / 37.40778; 48.26667
ประเทศ:  อิหร่าน
จังหวัด: แอร์แดบีล
เทศมณฑล: แฆลฆอล
อำเภอ: โฆวเรชโรสแทม
ตำบล: โฆวเรชโรสแทเมโชมอลี
ประชากร (2016)
 • ทั้งหมด: 820 คน
เขตเวลา: UTC+3:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
แฆแซจ (เปอร์เซีย: كزج) เป็นหมู่บ้านในตำบลโฆวเรชโรสแทเมโชมอลี อำเภอโฆวเรชโรสแทม เทศมณฑลแฆลฆอล จังหวัดแอร์แดบีล ประเทศอิหร่าน
ประชากร

จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 หมู่บ้านน้ี้มีประชากร 1,047 คนใน 278 ครัวเรือน ต่อมาในสำมะโน ค.ศ. 2011 มีจำนวนประชากรลดลงเหลือ 799 คนใน 259 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 ระบุประชากรที่ 820 คนใน 286 ครัวเรือน ถือเป็นหมู่บ้านที่มีประชารกมากที่สุดในตำบลนี้
มัสกัต

| มัสกัต مَسْقَط |
| --- | --- |
มหานคร
ตามนาฬิกาจากบน: มุฏเราะห์; วังอัลอะลัม; โรงอุปรากรหลวงมัสกัต
สมญา: ไข่มุกแห่งอาระเบีย
มัสกัตที่ตั้งของมัสกัตในประเทศโอมาน
พิกัด: 23°35′20″N 58°24′30″E﻿ / ﻿23.58889°N 58.40833°E﻿ / 23.58889; 58.40833
ประเทศ:  โอมาน
เขตผู้ว่าราชการ: เขตผู้ว่าราชการมัสกัต
การปกครอง
 • ประเภท: สมบูรณาญาสิทธิราชย์
 • สุลต่าน: ฮัยษัม บิน ฏอริก อาล ซะอีด
พื้นที่
 • พื้นดิน: 3,500 ตร.กม. (1,400 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 3,797 ตร.กม. (1,466 ตร.ไมล์)
ประชากร (2023): 1,720,000 (เขตปริมณฑล)  31,409 (Old Muscat Wilayat) คน
 • ความหนาแน่น: 491 คน/ตร.กม. (1,270 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,720,000 คน
เขตเวลา: UTC+4 (เวลามาตรฐานอ่าว)
เว็บไซต์: mm.gov.om
มัสกัต (อาหรับ: مَسْقَط) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมมากสุดในประเทศโอมาน ทางศูนย์สถิติและข้อมูลแห่งชาติ (National Centre for Statistics and Information; NCSI) ระบุว่าประชากรทั้งหมดในเขตผู้ว่าราชการมี 1.72 ล้านคนในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 เขตปริมณฑลมีพื้นที่ประมาณ 3,500 km2 (1,400 sq mi) ตั้งแต่ในอดีตมัสกัตถูกปกครองโดยชนพื้นเมืองหลายเผ่า เช่นเดียวกับชาวต่างชาติ อย่างเช่นชาวเปอร์เซียและจักรวรรดิโปรตุเกส ในหลายครั้งของประวัติศาสตร์ กองทหารท้องถิ่นในศตวรรษที่ 18 ของมัสกัตได้แผ่อิทธพลขยายถึงแอฟริกาตะวันออกและแซนซิบาร์ และในความเป็นเมืองท่าที่สำคัญของอ่าวโอมาน มัสกัตจึงเป็นที่ดึงดูดของพ่อค้าและผู้ตั้งรกรากชาวเปอร์เซีย ชาวบาล็อช ชาวกูจาราตี และตั้งแต่การขึ้นครองราชย์ของสุลต่านกอบูส บิน ซะอีดแห่งโอมาน ในปี ค.ศ. 1970 มัสกัตก็มีการพัฒนาระบบสาธารณูปโภคพื้นฐานอย่างรวดเร็ว และเป็นผู้นำด้านการเติบโตของเศรษฐกิจและสังคมหลายเชื้อชาติ
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของมัสกัต> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสกัต> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสกัต> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสกัต> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสกัต> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสกัต> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสกัต> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสกัต> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสกัต> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสกัต> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสกัต> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสกัต> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสกัต> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมัสกัต> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 34.6 (94.3) | 38.2 (100.8) | 41.5 (106.7) | 44.9 (112.8) | 48.3 (118.9) | 48.5 (119.3) | 49.1 (120.4) | 49.2 (120.6) | 47.2 (117) | 43.6 (110.5) | 39.4 (102.9) | 37.8 (100) | 49.2 (120.6) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 25.5 (77.9) | 26.1 (79) | 29.8 (85.6) | 34.7 (94.5) | 39.5 (103.1) | 40.4 (104.7) | 38.6 (101.5) | 36.2 (97.2) | 36.3 (97.3) | 35.0 (95) | 30.5 (86.9) | 27.1 (80.8) | 33.31 (91.96) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 21.3 (70.3) | 21.9 (71.4) | 25.2 (77.4) | 29.8 (85.6) | 34.2 (93.6) | 35.2 (95.4) | 34.3 (93.7) | 32.0 (89.6) | 31.4 (88.5) | 29.7 (85.5) | 25.7 (78.3) | 22.6 (72.7) | 28.61 (83.5) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 17.3 (63.1) | 17.6 (63.7) | 20.7 (69.3) | 24.7 (76.5) | 29.1 (84.4) | 30.6 (87.1) | 30.4 (86.7) | 28.4 (83.1) | 27.5 (81.5) | 24.9 (76.8) | 20.9 (69.6) | 18.9 (66) | 24.25 (75.65) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 1.6 (34.9) | 2.3 (36.1) | 7.0 (44.6) | 10.3 (50.5) | 17.2 (63) | 21.6 (70.9) | 23.5 (74.3) | 21.3 (70.3) | 19.0 (66.2) | 14.3 (57.7) | 9.4 (48.9) | 4.5 (40.1) | 1.6 (34.9) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 12.8 (0.504) | 24.5 (0.965) | 15.9 (0.626) | 17.1 (0.673) | 7.0 (0.276) | 0.9 (0.035) | 0.2 (0.008) | 0.8 (0.031) | 0.0 (0) | 1.0 (0.039) | 6.8 (0.268) | 13.3 (0.524) | 100.3 (3.949) |
| ความชื้นร้อยละ | 63 | 64 | 58 | 45 | 42 | 49 | 60 | 67 | 63 | 55 | 60 | 65 | 57.6 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 268.6 | 244.8 | 278.3 | 292.5 | 347.4 | 325.7 | 277.7 | 278.6 | 303.9 | 316.9 | 291.9 | 267.0 | 3,493.3 |
แหล่งที่มา: NOAA (1961–1990)
อ่านเพิ่ม

omancensus.net (PDF)
2010 Preliminary Results (PDF)
Census Administration. "Final Results of the Census 2003" (PDF). Ministry of the National Economy, Government of Oman. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ October 3, 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-09-17.
Census Administration. "Data & Indicators of the Population". Ministry of the National Economy, Government of Oman. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-13. สืบค้นเมื่อ 2008-09-17.
Parliamentary Papers. London: United Kingdom Parliament. 1876.
แหล่งข้อมูลอื่น

Ministry of Foreign Affairs เก็บถาวร 2006-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official Ministry Of Tourism site
| ด ค กเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับ |
| --- | --- |
1996 ไคโร • 1997 ตูนิส • 1998 ชาร์จาห์ • 1999 เบรุต • 2000 ริยาด • 2001 คูเวตซิตี • 2002 อัมมาน • 2003 ราบัต • 2004 ซานา • 2005 คาร์ทูม •  2006 มัสกัต • 2007 แอลเจียร์ • 2008 ดามัสกัส • 2009 เยรูซาเลม • 2010 โดฮา • 2011 เซิร์ต • 2012 มานามา • 2013 แบกแดด • 2014 ตริโปลี • 2015 กงส์ต็องตีน  • 2016 สฟักซ์ • 2017 ลักซอร์ • 2018 อุจดา • 2019 พอร์ตซูดาน • 2020 เบธเลเฮม • 2021 อิรบิด • 2022 คูเวตซิตี • 2023 ตรีโปลี
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
รถไฟใต้ดินต้าเหลียน สาย 7

| รถไฟใต้ดินต้าเหลียน สาย 7 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
เจ้าของ: นครต้าเหลียน
ที่ตั้ง: ต้าเหลียน
ปลายทาง: สถานีจิวหลี สถานีไคฝาชู
จำนวนสถานี: 7
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟใต้ดิน
ระบบ: รถไฟใต้ดินต้าเหลียน
ผู้ดำเนินงาน: Dalian Public Transportation Group Co. Ltd.
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 28 ธันวาคม ค.ศ. 2008
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 14.3 km (8.89 mi)
จำนวนทางวิ่ง: 2
ลักษณะทางวิ่ง: ยกระดับ
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in)
รถไฟใต้ดินต้าเหลียน สาย 7 หรือคุยกุย #7 (รถไฟฟ้าสาย 7) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าทางตอนเหนือของนครต้าเหลียน เปิดให้บริการวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2008 เชื่อมต่อใจกลางนครและเขตจินจู ระยะทาง 14.3 กิโลเมตร (8.9 ไมล์) 7 สถานี โดยทุกสถานี ใช้ชานชาลาด้านข้าง
สถานี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ชื่อไทย | ชื่ออังกฤษ | เชื่อมต่อ | ที่ตั้ง |

| สถานีจิวหลี | 九里 |  | เขตจินโจว |
| สถานีชิจิวจู | 十九局 |  | เขตจินโจว |
| สถานีเหผิงหลู | 和平路 |  | เขตจินโจว |
| สถานีต่งฉานหลู | 东山路 |  | เขตจินโจว |
| สถานีโพนิกซ์พีค | 鸿玮澜山 |  | เขตจินโจว |
| สถานีโทสเตม | 通世泰 |  | เขตจินโจว |
| สถานีไคฝาชู | 开发区 |  3  | เขตจินโจว |
ไผ่ พงศธร

ไผ่ พงศธร(เกิด 12 มิถุนายน พ.ศ. 2525) ชื่อเล่น ไผ่ เป็นนักร้องลูกทุ่งและนักแสดงชาวไทย สังกัดค่ายแกรมมี่โกลด์ เจ้าของฉายา “หนุ่มตามฝันจากบ้านไกล“ เขาอยู่ในวงการบันเทิงมาแล้ว 20 ปี และเป็นนักฟุตบอลให้กับสโมสรฟุตบอลยโสธร ในไทยลีก3
ประวัติ

พงศธร มีชื่อจริงว่า ประยูร ศรีจันทร์ เป็นบุตรของนางบุญทัน และนายหมุน ศรีจันทร์ (เสียชีวิตแล้ว) และมีพี่สาวชื่อว่า นางเจยูร ศรีจันทร์ ที่บ้านสร้างแต้ ตำบลโพนงาม อำเภอกุดชุม จังหวัดยโสธร ไผ่มีพี่น้องทั้งหมด 4 คน โดยเป็นลูกชายคนสุดท้องและมีพี่สาวอีก 3 คน
ไผ่ พงศธร เป็นผู้ที่สู้ชีวิตเนื่องจากในวัยเด็กเกิดในครอบครัวที่ยากจน ต้องออกไปหางานทำตั้งแต่ยังเรียนอยู่ เนื่องจากเสียคุณพ่อไป จึงต้องหาเงินมาเรียนด้วยตนเองโดยการไปรับจ้างแบกเครื่องเสียง เป็นหางเครื่อง เป็นหนุ่มโรงงาน และงานรำวง หมอลำ และรำขอข้าว พอจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ก็จำเป็นเดินทางมาทำงานในกรุงเทพมหานคร เนื่องจากไม่สามารถเรียนต่อได้ โดยเข้ามาเป็นลูกมือที่ร้านของพี่สาว หลังจากนั้นญาติของคุณหย่องได้เข้ามาพบและเห็นว่าพอที่จะทำงานออกอัลบั้มได้ จึงได้ส่งไปบันทึกเสียงตัวอย่างเพลง โดยครูสลา คุณวุฒิ ซึ่งได้เรียกเข้าไปบันทึกเสียงและออกอัลบั้มที่ค่าย แกรมมี่ โกลด์
การศึกษา ระดับชั้นประถมศึกษา โรงเรียนบ้านสร้างแต้ อำเภอกุดชุม จังหวัดยโสธร ระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนโพนงามพิทยาคาร อำเภอกุดชุม จังหวัดยโสธร ระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาเอกการจัดการ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต และ จบการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2548
ในวงการละครโทรทัศน์ เขาร่วมแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง มงกุฎดอกหญ้า ทางช่องวัน 31 รับบทเป็น แดนดิน โดยแสดงคู่กับอรทัย ดาบคำ ทั้งนี้ยังเคยเป็นนักฟุตบอลให้กับทีมสโมสรฟุตบอลยโสธรอีกด้วย
ไผ่ก็ได้พักงานเพลงเป็นระยะเวลา 5 ปี (พ.ศ. 2561-2566) โดยผลงานสุดท้ายก่อนพักงานคืออัลบั้มชุดที่ 11 ในปีพ.ศ. 2561 และกลับมามีผลงานอีกครั้งในอัลบั้มชุดที่ 12 ในปี พ.ศ. 2566 โดยในปีพ.ศ. 2566
ผลงานเพลง > อัลบั้มพิเศษ

| ปี | สตูดิโออัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- | --- |
| 2563 |  ชุดพิเศษ มิตรภาพ เริ่มออกจำหน่าย : 21 ตุลาคม พ.ศ. 2563  สังกัด : แกรมมี่ โกลด์, จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่  รูปแบบการจำหน่าย : MP3, Digital |  ถนนสายมิตรภาพ ศิลปิน ไผ่ พงศธร และ ต่าย อรทัย  แม่นกทม.บ่นี่ ศิลปิน ไผ่ พงศธร และ ต่าย อรทัย  จนกว่า ศิลปิน ไผ่ พงศธร  ปานได้เหี่ยมาเนาะ ศิลปิน ต่าย อรทัย  หึย ศิลปิน ไผ่ พงศธร และ ต่าย อรทัย  กลับมาเพื่อถิ่มไป ศิลปิน ต่าย อรทัย  เช็คอินที่ดินแดง ศิลปิน ไผ่ พงศธร  เท่าที่ฟ้าเพิ่นให้ ศิลปิน ต่าย อรทัย  เฮายังคึดคือกันบ่ ศิลปิน ไผ่ พงศธร  กะไคแหน่แล้วล่ะ ศิลปิน ไผ่ พงศธร  เมือบ้านเฮากันเถาะ  ศิลปิน ไผ่ พงศธร และ ต่าย อรทัย |