stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อันด์แชย์ ดูดา
แหล่งข้อมูลอื่น

Andrzej Duda - kandydat na Prezydenta RP (โปแลนด์)
Andrzej Duda ที่เฟซบุ๊ก (โปแลนด์)
Andrzej Duda ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์) (โปแลนด์)
| ก่อนหน้า |  | อันด์แชย์ ดูดา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| บรอญิสวัฟ กอมอรอฟสกี |  |   ประธานาธิบดีโปแลนด์ คนที่ 6   (6 สิงหาคม พ.ศ. 2558 – ปัจจุบัน) |  | ยังดำรงตำแหน่ง |
| ด ค กประมุขแห่งรัฐในสหภาพยุโรป |
| --- | --- | --- |
|   อเล็คซันเดอร์ ฟัน แดร์ เบ็ลเลิน   สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิป   รูแมน ราแดฟ   ซอรัน มีลาโนวิช   นีโกส อานัสตาซีอาดิส   ไมลอส ซีแมน   สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10   อาลาร์ การิส   อเล็กซานเดอร์ สตัปป์   แอมานุแอล มาครง   ฟรังค์-วัลเทอร์ ชไตน์ไมเออร์   กาเตรีนา ซาเกลาโรปูลู   คาทาลิน โนวัก   ไมเคิล ดี. ฮิกกินส์   แซร์โจ มัตตาเรลลา   อีกริล ลีวิตส์   กีทานัส เนาเซดา   แกรนด์ดยุกอ็องรี   จอร์จ เวลลา   สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์   อันด์แชย์ ดูดา   มาร์แซลู รึเบลู ดึ โซซา   เกลาส์ โยฮานิส   ซูซานา ชาปูตอวา   โบรุต ปาฮอร์   สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6   สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ  |   อเล็คซันเดอร์ ฟัน แดร์ เบ็ลเลิน   สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิป   รูแมน ราแดฟ   ซอรัน มีลาโนวิช   นีโกส อานัสตาซีอาดิส   ไมลอส ซีแมน   สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10   อาลาร์ การิส   อเล็กซานเดอร์ สตัปป์   แอมานุแอล มาครง   ฟรังค์-วัลเทอร์ ชไตน์ไมเออร์   กาเตรีนา ซาเกลาโรปูลู   คาทาลิน โนวัก   ไมเคิล ดี. ฮิกกินส์   แซร์โจ มัตตาเรลลา   อีกริล ลีวิตส์   กีทานัส เนาเซดา   แกรนด์ดยุกอ็องรี   จอร์จ เวลลา   สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์   อันด์แชย์ ดูดา   มาร์แซลู รึเบลู ดึ โซซา   เกลาส์ โยฮานิส   ซูซานา ชาปูตอวา   โบรุต ปาฮอร์   สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6   สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ  |  |
| ด ค กประมุขแห่งรัฐโปแลนด์ |
| --- | --- | --- |
| ราชอาณาจักรโปแลนด์ (1916–1918) |  สภาเฉพาะกาล  สภาผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน  |  |
| สาธารณรัฐโปแลนด์ (2461–2482) |  ยูแซฟ ปิวซุตสกี  กาเบรียล นารูตอวิตช์  มาแชย์ ราไต (รักษาการ)  สตาญิสวัฟ วอยชีคอฟสกี  มาแชย์ ราไต (รักษาการ)  อิกนาซือ มอชชีสกี  |  |
| รัฐบาลโปแลนด์พลัดถิ่น (2482–2533) |  ววาดือสวัฟ ราตช์กีแยวิตช์  เอากุสต์ ซาเลสกี  สตาญิสวัฟ ออสตรอฟสกี  แอดวาร์ด ราตชึญสกี  กาซือมีแยร์ช ซับบัต  รือชาร์ด กาตส์ซอรอฟสกี  |  |
| สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ (2487–2532) |  บอเลสวัฟ บีแยรุต  อาแล็กซันแดร์ ซาวัตสกี  แอดวาร์ด ออคับ  มาเรียน สปือคาลสกี  ยูแซฟ ตึชรันกีแยวิตช์  แคนรึก ยาบวอญสกี  วอยแชค ยารูแซลสกี  |  |
| สาธารณรัฐโปแลนด์ (2533–ปัจจุบัน) |  วอยแชค ยารูแซลสกี  แลค วาแวนซา  อาแล็กซันแดร์ กฟัชแญฟสกี  แลค กัตชึญสกี  บรอญิสวัฟ กอมอรอฟสกี (รักษาการ)  บอกดัน บอรูแซวิตช์ (รักษาการ)  กแชกอช สแคตือนา (รักษาการ)  บรอญิสวัฟ กอมอรอฟสกี  อันด์แชย์ ดูดา  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย  โปแลนด์ 
อื่น ๆ:  IdRef
มารีนา กาเรลลา

| ธรรมเนียมยศของ  |
| --- | --- |
ตราประจำตัว
มารีนา พระชายาในเจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก (อังกฤษ: Marina, Consort of Prince Michael of Greece and Denmark; เกิด: 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2483) มีนามเดิมว่า มารีนา กาเรลลา (กรีก: Μαρίνα Καρέλλα) พระชายาในเจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระโอรสในเจ้าชายคริสโตเฟอร์และกรีซและเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงฟร็องซัวแห่งออร์เลออง
ประวัติ

มารีนา พระชายาในเจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 ณ กรุงเอเธนส์ ราชอาณาจักรกรีซ เป็นธิดาของทีโอดอร์ กาเรลลา กับเอลลี คาลิกิโอปูโลส ชาวกรีซ  เธอเคยเป็นจิตรกรเกี่ยวกับงานประติมากรรม และงานวาดภาพก่อนหน้าที่เธอเสกสมรส และปัจจุบันเธอก็ยังแสดงผลงานของเธออยู่ โดยจัดแสดงในสหรัฐอเมริกา
เสกสมรส

ในปี 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 มารีนา ได้เสกสมรสกับเจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก ณ พระราชวังหลวงในกรุงเอเธนส์ แต่การสมรสของทั้งคู่เป็นการสมรสแบบต่างฐานันดร เนื่องจากบิดาและมารดาของเธอเป็นสามัญชน ด้วยเหตุนี้จึงกลายเป็นการตัดสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ของเจ้าชายไมเคิลซึ่งรวมไปถึงผู้สืบสันดานด้วย ซึ่งการตัดสินใจออกจากการสืบราชบัลลังก์ครั้งนี้เกิดขึ้นภายหลังจากการอนุมัติการสมรสจากสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ
ด้วยเหตุนี้มารีนาจึงไม่มีอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งกรีซและเดนมาร์ก แต่เธอจะได้รับชื่อเป็น มารีนา พระชายาในเจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก  ส่วนผู้สืบเชื้อสายของเธอจะมีพระอิสริยยศเป็น เจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งกรีซ โดยพระโอรสธิดาที่จะกำเนิดมาในเบื้องหน้านั้นจะได้รับการยอมรับจากพระมหากษัตริย์ แต่ไม่ถูกยกเป็น Royal Highness และไม่มีสร้อยพระนาม เจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นเชื้อสายขั้นต้นพระราชวงศ์กรีซ
พระธิดา

ทั้งสองมารีนาและพระสวามีได้มีพระธิดาด้วย 2 พระองค์ ได้แก่
เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งกรีซ (15 ตุลาคม พ.ศ. 2511 —) เสกสมรสกับนายนิโกลาส มีร์ซายันตซ์ มีบุตรชายด้วยกันสองคน ได้แก่ ทิกรัน มีร์ซายันตซ์ และดาริอุส มีร์ซายันตซ์
เจ้าหญิงโอลกาแห่งกรีซ (17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 —) เสกสมรสกับเจ้าชายไอโมน ดยุกแห่งอาพูเลีย พระโอรสในเจ้าชายอาเมเดโอ ดยุกแห่งออสตา พระนัดดาในเจ้าหญิงไอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซ เจ้าชายไอโมน และเจ้าหญิงโอลกา มีพระโอรสด้วยกันสองพระองค์ คือ เจ้าชายอุมแบร์โตแห่งเพียดมอนด์ และเจ้าชายอเมเดโอ ดยุกแห่งอาบรูซซี
แหล่งข้อมูลอื่น

Ruas, Charles (June–July 2005). "Marina Karella at the Benaki Museum's Annex". Art in America.{{cite news}}:  CS1 maint: date format (ลิงก์)
De Grèce, Michel (2005). Marina Karella (ภาษากรีก และ อังกฤษ). Fereniki Publications. ISBN 9789607952394. OCLC 71958985. {{cite book}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |coauthors= ถูกละเว้น แนะนำ (|author=) (help)
คือเรารักกัน

| คือเรารักกัน |
| --- | --- |
แนว: บอยส์เลิฟ โรแมนติก คอมเมดี้
เค้าโครงจาก: We Are…คือเรารักกัน โดย ภารวี
บทละครโทรทัศน์: รัมภา เพชรชาติ   อัจฉริยากร ศิริคำ   อินทิรา ธนสารสัมฤทธิ์
กำกับโดย: ศิวัจน์ สวัสดิ์มณีกุล
แสดงนำ: ณราวิชญ์ เลิศรัตน์โกสุมภ์ ภูวินทร์ ตั้งศักดิ์ยืน ธนวินท์ ผลเจริญรัตน์ กิตติภพ เสรีวิชยสวัสดิ์ ธนบูรณ์ เกียรตินิรันดร์ ธราธร จันทรวรกาญจน์ ณฐริศร์ วรกรเลิศสิทธิ์ ปูน มิตรภักดี
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: เรามีเรา (We Are)
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: นานตลอดกาล (We Are Forever)
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 16
การผลิต
ผู้จัดละคร: สถาพร พานิชรักษาพงศ์ ดารภา เชยสงวน
ควบคุมงานสร้าง: ณัฐพงษ์ มงคลสวัสดิ์
ความยาวตอน: 45 - 60 นาที
บริษัทผู้ผลิต: จีเอ็มเอ็มทีวี   สตูดิโอวาบิซาบิ
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: จีเอ็มเอ็ม 25 อ้ายฉีอี้
ออกอากาศ: 3 เมษายน 2567 (2024-04-03) – 17 กรกฎาคม 2567 (2024-07-17)
ละครที่เกี่ยวข้อง
We Are The Beginning ก่อนเรารักกัน
คือเรารักกัน (อังกฤษ: We Are) เป็นละครชุดที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2567 นำแสดงโดย ณราวิชญ์ เลิศรัตน์โกสุมภ์, ภูวินทร์ ตั้งศักดิ์ยืน, ธนวินท์ ผลเจริญรัตน์, กิตติภพ เสรีวิชยสวัสดิ์, ธนบูรณ์ เกียรตินิรันดร์, ธราธร จันทรวรกาญจน์, ณฐริศร์ วรกรเลิศสิทธิ์ และ ปูน มิตรภักดี โดยดัดแปลงมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันจากบทประพันธ์ของ ภารวี
ละครชุดนี้กำกับโดย ศิวัจน์ สวัสดิ์มณีกุล ผลิตโดย จีเอ็มเอ็มทีวีร่วมกับสตูดิโอวาบิซาบิ เปิดตัวครั้งแรกในงาน "GMMTV2024 UP&ABOVE PART1" ในวันที่ 17 ตุลาคม 2566  เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 3 เมษายน 2567 ถึง 17 กรกฎาคม 2567 โดยออกอากาศทุกวันพุธ เวลา 20:30 น. (ตามเวลาไทย) ทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25และออกอากาศบนแพลตฟอร์มออนไลน์ทางอ้ายฉีอี้
นักแสดง > นักแสดงหลัก

ณราวิชญ์ เลิศรัตน์โกสุมภ์ รับบท ภูมิ
ภูวินทร์ ตั้งศักดิ์ยืน รับบท พีม
ธนวินท์ ผลเจริญรัตน์ รับบท คิว
กิตติภพ เสรีวิชยสวัสดิ์ รับบท เต้ย
ธนบูรณ์ เกียรตินิรันดร์ รับบท แทน
ธราธร จันทรวรกาญจน์ รับบท ข้าวฟ่าง
ณฐริศร์ วรกรเลิศสิทธิ์ รับบท เชน
ปูน มิตรภักดี รับบท ปัน
นักแสดง > นักแสดงสมทบ

รัตท์ริชา ประภากิติ รับบท ฝ้าย
ชยกร จุฑามาศ รับบท แมทธิว
ธีรเดช วิถีพานิชย์ รับบท มิค
กีรติ พวงมาลี รับบท คลื่น
ภานุโรจน์ เฉลิมกิจพรทวี รับบท เบียร์
นักแสดง > นักแสดงรับเชิญ

วีรยุทธ จันทร์สุข รับบท โอ้
ทัชชกร บุญลัภยานันท์ รับบท อาปุ้ย
ธนบูลย์ วัลลภศิรินันท์ รับบท อาจารย์โป
ณัฐรัชต์ ก้อนแก้ว รับบท เอื่อย
เพลงประกอบ

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "เรามีเรา" (We Are) | ปอนด์ ณราวิชญ์,ภูวินทร์ ตั้งศักดิ์ยืน,วินนี่ ธนวินท์,สตางค์ กิตติภพ,อู๋ ธนบูรณ์,บูม ธราธร,มาร์ค ณฐริศร์ และ ปูน มิตรภักดี | 3:31 |
| 2. | "นานตลอดกาล" (We Are Forever) | ภูวินทร์ ตั้งศักดิ์ยืน | 3:52 |
| 3. | "หมดมุก" (Jokester) | อู๋ ธนบูรณ์,บูม ธราธร | 2:51 |
| 4. | "แค่ในวันนั้น" (Truth In The Eyes) | ปอนด์ ณราวิชญ์,ภูวินทร์ ตั้งศักดิ์ยืน | 3:59 |
| 5. | "คิดถึงฉันใช่ป่ะ" (Missing Me?) | วินนี่ ธนวินท์,สตางค์ กิตติภพ | 3:13 |
| 6. | "แอบเพื่อน" (Hidden Love) | มาร์ค ณฐริศร์,ปูน มิตรภักดี | 3:07 |
เจ้าหญิงผู้เสียสละกับราชาอสูร

| --- | --- |
เจ้าหญิงผู้เสียสละกับราชาอสูร

贄姫と獣の王 (Niehime to Kemono no Ō)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Sacrificial Princess and the King of Beasts
แนว: จินตนิมิต, วีรคติ
มังงะ
เขียนโดย: ยู โทโมฟูจิ
สำนักพิมพ์: ฮากูเซ็นชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
นิตยสาร: ฮานะ โตะ ยูเมะ
กลุ่มเป้าหมาย: โชโจะ
วางจำหน่ายตั้งแต่: 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 – 20 ตุลาคม พ.ศ. 2563
จำนวนเล่ม: 15
มังงะ
The White Rabbit and the Beast Prince
เขียนโดย: ยู โทโมฟูจิ
สำนักพิมพ์: ฮากูเซ็นชะ
นิตยสาร: ฮานะ โตะ ยูเมะ
กลุ่มเป้าหมาย: โชโจะ
วางจำหน่ายตั้งแต่: 20 สิงหาคม พ.ศ. 2565 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 3
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ชิอากิ คง
เขียนบทโดย: เซชิ มินากามิ
ดนตรีโดย: โคตะ ยามาโมโตะ
สตูดิโอ: เจซีสตาฟ
ถือสิทธิ์โดย: พลัสเมเดียเน็ตเวิกส์เอเชีย
เครือข่าย: Tokyo MX, BS11
ฉาย:  20 เมษายน พ.ศ. 2566  –  28 กันยายน พ.ศ. 2566
ตอน: 24
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
เจ้าหญิงผู้เสียสละกับราชาอสูร (贄姫と獣の王, Niehime to Kemono no Ō) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยยู โทโมฟูจิ ตีพิมพ์ในนิตยสารฮานะ โตะ ยูเมะ นิตยสารมังงะแนวโชโจะของสำนักพิมพ์ฮากูเซ็นชะตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ถึงตุลาคม พ.ศ. 2563 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอเจซีสตาฟ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกันยายน พ.ศ. 2566
เนื้อเรื่อง

ราชาแห่งอสูรและปีศาจมักได้รับเครื่องสังเวยเป็นมนุษย์ผู้หญิงเป็นประจำเพื่อแสดงอำนาจเหนือเผ่าพันธุ์มนุษย์ แต่ในการสังเวยครั้งที่ 99 ซาริฟีมนุษย์ผู้หญิงที่ถูกนำมาจากเมืองหลวงได้ทำให้ราชาอสูรแปลกใจ เพราะเธอไม่ได้กลัวเขาหรืออสูรตนอื่นเลยและยอมรับความตายของตนโดยไม่ร้องขอหรือคร่ำครวญ เพราะถึงแม้เธอจะถูกปล่อยตัวเธอก็ไม่มีบ้านหรือครอบครัวให้กลับไป ราชาอสูรสนใจในตัวซารีฟีจึงให้เธอเคียงข้างตนในฐานะว่าที่ราชินีแม้ว่าเธอจะเป็นมนุษย์ก็ตาม
สื่อ > หนังสือมังงะ > ซีรีส์ภาคหลัก

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายไทย | ISBN ไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  20 พฤษภาคม 2559 | 978-4592215417 | 15 กันยายน 2564 | 978-6-16-575548-1 |
| 2 |  20 กันยายน 2559 | 978-4592215424 | 15 กันยายน 2564 | 978-6165755764 |
| 3 |  20 มกราคม 2017 | 978-4592215431 | 29 เมษายน 2565 | 978-6165759069 |
| 4 |  19 พฤษภาคม 2017 | 978-4592215448 | 1 กรกฎาคม 2565 | 978-6165759076 |
| 5 |  20 กันยายน 2017 | 978-4592215455 | 8 กรกฎาคม 2565 | 978-6165893565 |
| 6 |  19 มกราคม 2018 | 978-4592215462 | 25 พฤศจิกายน 2565 | 978-6165893756 |
| 7 |  20 เมษายน 2018 | 978-4592215479 | 6 มกราคม 2566 | 978-6165893763 |
| 8 |  20 กรกฎาคม 2018 | 978-4592215486 | 17 กุมภาพันธ์ 2566 | 978-6165898744 |
| 9 |  20 พฤศจิกายน 2018 | 978-4592215493 | 13 เมษายน 2566 | 978-6165898751 |
| 10 |  20 มีนาคม 2019 | 978-4592215509 | 12 พฤษภาคม 2566 | 978-6165898768 |
| 11 |  20 สิงหาคม 2019 | 978-4592223016 | 23 มิถุนายน 2566 | 978-6165973120 |
| 12 |  20 ธันวาคม 2019 | 978-4592227229 | 14 กรกฎาคม 2566 | 978-6165974431 |
| 13 |  20 เมษายน 2020 | 978-4592223030 | 28 กรกฎาคม 2566 | 978-6165974448 |
| 14 |  20 สิงหาคม 2020 | 978-4592223047 | 24 พฤศจิกายน 2566 | 978-6165979139 |
| 15 |  20 มกราคม 2021 | 978-4592223054 | 19 มกราคม 2567 | 978-6165979146 |
สื่อ > หนังสือมังงะ > ภาคแยก

| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  — | 978-4-592-22451-8 |
| 2 |  — | 978-4-592-22452-5 |
| 3 |  — | 978-4-592-22453-2 |
| 4 |  — | 978-4-592-22454-9 |
| 5 |  — | 978-4592224556 |
แอสกี

ตัวอย่างอักขระแอสกี จากรหัส 32 ถึง 126
แอสกี หรือ รหัสมาตรฐานของสหรัฐอเมริกาเพื่อการแลกเปลี่ยนสารสนเทศ  (อังกฤษ: ASCII: American Standard Code for Information Interchange) เป็นรหัสอักขระที่ประกอบด้วยอักษรละติน เลขอารบิก เครื่องหมายวรรคตอน และสัญลักษณ์ต่าง ๆ โดยแต่ละรหัสจะแทนด้วยตัวอักขระหนึ่งตัว เช่น รหัส 65 (เลขฐานสิบ) ใช้แทนอักษรเอ (A) พิมพ์ใหญ่ เป็นต้น
ประวัติ

รหัสแอสกีมีใช้ในระบบคอมพิวเตอร์ และเครื่องมือสื่อสารแบบดิจิทัลต่าง ๆ พัฒนาขึ้นโดยคณะกรรมการ X3 ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมมาตรฐานอเมริกา (American Standards Association) ภายหลังกลายเป็น สถาบันมาตรฐานแห่งชาติอเมริกา (American National Standard Institute : ANSI) ในปี ค.ศ. 1969 โดยเริ่มต้นใช้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1967 ซึ่งมีอักขระทั้งหมด 128 ตัว (7 บิต) โดยจะมี 33 ตัวที่ไม่แสดงผล (unprintable/control character) ซึ่งใช้สำหรับควบคุมการทำงานของคอมพิวเตอร์บางประการ เช่น การขึ้นย่อหน้าใหม่สำหรับการพิมพ์ (CR & LF - carriage return and line feed) การสิ้นสุดการประมวลผลข้อมูลตัวอักษร (ETX - end of text) เป็นต้น และ อีก 95 ตัวที่แสดงผลได้ (printable character) ดังที่ปรากฏตามผังอักขระ (character map) ด้านล่าง
รหัสแอสกีได้รับการปรับปรุงล่าสุดเมื่อ ค.ศ. 1986 ให้มีอักขระทั้งหมด 256 ตัว (8 บิต) และเรียกใหม่ว่าแอสกีแบบขยาย อักขระที่เพิ่มมา 128 ตัวใช้สำหรับแสดงอักขระเพิ่มเติมในภาษาของแต่ละท้องถิ่นที่ใช้ เช่น ภาษาเยอรมัน ภาษารัสเซีย ฯลฯ โดยจะมีผังอักขระที่แตกต่างกันไปในแต่ละภาษาซึ่งเรียกว่า โคดเพจ (codepage) โดยอักขระ 128 ตัวแรกส่วนใหญ่จะยังคงเหมือนกันแทบทุกโคดเพจ มีส่วนน้อยที่เปลี่ยนแค่บางอักขระ
ผังอักขระแอสกีที่ไม่แสดงผล

อักขระที่ไม่แสดงผลเหล่านี้ถูกใช้เป็นรหัสควบคุมการพิมพ์บนเครื่องพิมพ์ หรือใช้เป็นตัวแบ่งข้อมูลในสื่อบันทึกข้อมูลบางชนิด (เช่นเทป) อักขระตัวแทนที่ปรากฏในตารางเป็นเพียงการแสดงว่า ณ ตำแหน่งนั้นมีรหัสดังกล่าวอยู่ ไม่ใช่สัญลักษณ์ที่จะนำมาแสดงผลเป็นหลัก
ดูเพิ่ม

ANSI Code
EBCDIC Code
ยูนิโคด
Baudot Code
Morse Code
แอสกีแบบขยาย
ผังรวม

|  | _0 | _1 | _2 | _3 | _4 | _5 | _6 | _7 | _8 | _9 | _A | _B | _C | _D | _E | _F |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 0_ 0 | NUL   | SOH   | STX   | ETX   | EOT   | ENQ   | ACK   | BEL   | BS   | HT   | LF   | VT   | FF   | CR   | SO   | SI   |
| 1_ 16 | DLE   | DC1   | DC2   | DC3   | DC4   | NAK   | SYN   | ETB   | CAN   | EM   | SUB   | ESC   | FS   | GS   | RS   | US   |
| 2_ 32 | SP   | !   | "   | #   | $   | %   | &   | '   | (   | )   | *   | +   | ,   | -   | .   | /   |
| 3_ 48 | 0   | 1   | 2   | 3   | 4   | 5   | 6   | 7   | 8   | 9   | :   | ;   | <   | =   | >   | ?   |
| 4_ 64 | @   | A   | B   | C   | D   | E   | F   | G   | H   | I   | J   | K   | L   | M   | N   | O   |
| 5_ 80 | P   | Q   | R   | S   | T   | U   | V   | W   | X   | Y   | Z   | [   | \   | ]   | ^   | _   |
| 6_ 96 | `   | a   | b   | c   | d   | e   | f   | g   | h   | i   | j   | k   | l   | m   | n   | o   |
| 7_ 112 | p   | q   | r   | s   | t   | u   | v   | w   | x   | y   | z   | {   | |   | }   | ~   | DEL   |
ตัวอักษร   ตัวเลข   เครื่องหมายวรรคตอน   เครื่องหมาย   อักขระอื่น ๆ   ไม่ได้กำหนด
แหล่งข้อมูลอื่น

ส่วนย่อย ASCII ของ Unicode
เก็บถาวร 2008-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ประวัติของ ASCII, ต้นกำเนิดและผู้คิดค้น by Tom Jennings
รายพระนามพระมหากษัตริย์บราซิล

จักรพรรดิแห่งบราซิล คือผู้ปกครองบราซิลในระบอบราชาธิปไตย ซึ่งปกครองบราซิลและโปรตุเกสในฐานะสหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟ (ค.ศ. 1815–1822) และก่อตั้งเป็นรัฐเอกราชจากโปรตุเกสเป็นจักรวรรดิบราซิล (ค.ศ. 1822–1889)
พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟ

| พระบรมฉายาลักษณ์ | พระปรมาภิไธย | เสด็จขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- | --- |
|  | สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 1 แห่งโปรตุเกส | 16 ธันวาคม พ.ศ. 2358 | 20 มีนาคม พ.ศ. 2359 |
|  | พระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส | 20 มีนาคม พ.ศ. 2359 | 12 ตุลาคม พ.ศ. 2365 |
จักรพรรดิแห่งบราซิล (1822-1889)

| พระบรมฉายาลักษณ์ | พระปรมาภิไธย | เสด็จขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- | --- |
|  | จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล | 12 ตุลาคม พ.ศ. 2365 | 7 เมษายน พ.ศ. 2374 |
|  | จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล | 7 เมษายน พ.ศ. 2374 | 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2432 |
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์บราซิล > ราชวงศ์บรากันซา

| พระบรมฉายาลักษณ์/พระฉายาลักษณ์ | พระปรมาภิไธย/พระนามาภิไธย | เริ่มอ้างสิทธิ | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- | --- |
|  | จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล | 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2432 | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2434 |
|  | เจ้าหญิงอิซาเบลแห่งบราซิล | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2434 | 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2464 |
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์บราซิล > ราชวงศ์ออร์เลอองส์-บรากันซา, สายวาสซูรัส

| พระรูป | พระนาม | เริ่มอ้างสิทธิ | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- | --- |
|  | เจ้าชายเปดรู เฮนริก | 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2464 | 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 |
|  | เจ้าชายหลุยส์ | 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 | 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 |
|  | เจ้าชายเบอร์ทรันด์ | 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 | ยังอยู่ในตำแหน่ง |
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์บราซิล > ราชวงศ์ออร์เลอองส์-บรากันซา, สายเปโตรโปลิส

| พระรูป | พระนาม | เริ่มอ้างสิทธิ | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- | --- |
|  | เจ้าชายเปดรู กาสตาว | 19 มกราคม พ.ศ. 2483 | 27 ธันวาคม พ.ศ. 2550 |
|  | เจ้าชายเปดรู คาร์ลอส | 27 ธันวาคม พ.ศ. 2550 | ยังอยู่ในตำแหน่ง |

| ด ค กพระมหากษัตริย์และจักรพรรดิแห่งบราซิล |
| --- | --- | --- |
| ราชอาณาจักรบราซิล |   สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 1 (1815–1816) · พระเจ้าฌูเอาที่ 6 (1816–1822)  |   |
| จักรวรรดิบราซิล |   จักรพรรดิเปดรูที่ 1 (1822–1831) · จักรพรรดิเปดรูที่ 2 (1831–1889)  |   |
| ด ค กรายพระนามพระมหากษัตริย์แบ่งตามประเทศ |
| --- | --- |
ทวีปแอฟริกา:  โมร็อกโก  เลโซโท  เอสวาตินี (*) 
ทวีปเอเชีย:  กัมพูชา  กาตาร์ (*)  คูเวต (⁂)  จอร์แดน (⁂)  ซาอุดีอาระเบีย (*)  ญี่ปุ่น  ไทย  บรูไน (*)  บาห์เรน (*)  ภูฏาน  มาเลเซีย (!)  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (*)  โอมาน (*) 
ทวีปยุโรป:  เดนมาร์ก  นครรัฐวาติกัน (*!)  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  เบลเยียม  โมนาโก  ลักเซมเบิร์ก  ลีชเทินชไตน์  สเปน  สวีเดน  สหราชอาณาจักร (* สกอตแลนด์ อังกฤษ)  อันดอร์รา (!) 
ทวีปอเมริกา:  แคนาดา 
เขตโอเชียเนีย:  ตองงา 
อดีตราชอาณาจักร:  กรีซ  เกาหลี  คอโมโรส  เคนยา  โครเอเชีย  จอร์เจีย  จีน  ซามัว  เซอร์เบีย  ตุรกี  ตูนิเซีย  เนปาล  บราซิล  บอสเนีย  บัลแกเรีย  บุรุนดี  เบนิน  จักรวรรดิไบแซนไทน์  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  พม่า  ฟีจี  ฟินแลนด์  มองโกเลีย  มอนเตเนโกร  มัลดีฟส์  มาดากัสการ์  มาลาวี  เม็กซิโก  ยูกันดา  ยูโกสลาเวีย  ยูเครน  เยเมน  เยอรมนี  รวันดา  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลาว  ลิทัวเนีย  ลิเบีย  เวียดนาม  ศรีลังกา  ออสเตรีย  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อินเดีย  อิรัก  อาเซอร์ไบจาน  อิหร่าน  อิสราเอล  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  เอธิโอเปีย  แอฟริกากลาง  แอฟริกาใต้  แอลเบเนีย  ไอร์แลนด์  ฮังการี  เฮติ 
* สมบูรณาญาสิทธิราชย์, ⁂ ราชาธิปไตยกึ่งภายใต้รัฐธรรมนูญ, ! ราชาธิปไตยที่มีการเลือกตั้ง
มาร์ธา เชส

| มาร์ธา โคว์ เชส |
| --- | --- |

เกิด: 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1927(1927-11-30) คลีฟแลนด์ไฮท์ โอไฮโอสหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 8 สิงหาคม ค.ศ. 2003(2003-08-08) (75 ปี) ลอร์เรน โอไฮโอสหรัฐอเมริกา
สัญชาติ: อเมริกัน
พลเมือง: สหรัฐอเมริกา
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยวูสเตอร์, มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
มีชื่อเสียงจาก: การทดลองเฮอร์ชีย์–เชส
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: พันธุกรรม, ชีวเคมี, ชีวโมเลกุล
สถาบันที่ทำงาน: ห้องปฏิบัติการ Cold Spring Harbor, ห้องปฏิบัติการแห่งชาติโอ๊คริดจ์, มหาวิทยาลัยแห่งโรเชสเตอร์
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: จูเซปเป เบอทานี, มาร์กาเรต ลีบ
 
มาร์ธา โคว์ เชส (30 พฤศจิกายน ค.ศ.1927 – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2003) หรือรู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า มาร์ธา โคว์ เอ็ปสไตน์, เป็นนักพันธุศาสตร์เชื้อสายอเมริกา ผู้ที่ซึ่งในปี ค.ศ.1952 ได้ร่วมกับอัลเฟรด เฮอร์ชีย์ทำการทดลองเพื่อยืนยันว่าดีเอ็นเอคือสารพันธุกรรมในสิ่งมีชีวิตไม่ใช่โปรตีน
ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษาระดับปริญญา

มาร์ธา เชส เกิดในปี ค.ศ.1927 ที่คลีฟแลนด์ไฮท์ ในโอไฮโอสหรัฐมเมริกา พ่อของเธอเป็นอาจารย์สอนวิทยาศาสตร์ที่มหาวิทยาลัย Western Reserve เธอโตมากับครอบครัวของเธอที่คลีฟแลนด์ไฮท์ ในโอไฮโอสหรัฐมเมริกา หลังจากจบจากโรงเรียนมัธยมคลีฟแลนด์ไฮท์ เธอสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัย Wooster ในปี ค.ศ.1950 และได้ทำงานเป็นผู้ช่วยวิจัยก่อนกลับมาศึกษาต่อระดับปริญญาเอก ในปี ค.ศ.1959 และได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกในปี ค.ศ.1964 ในสาขาจุลชีววิทยาจากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
การวิจัยและบั้นปลายชีวิต

ในปี ค.ศ.1950 เชสได้เริ่มทำงานเป็นผู้ช่วยวิจัยที่ห้องปฏิบัติการ Cold Spring Harbor ในห้องปฏิบัติการของการศึกษาแบคทีเรียและพันธุกรรมของอัลเฟรด เฮอร์ชีย์ ในปี ค.ศ.1952 เธอและเฮอร์ชีย์ได้ทำการทดลองเฮอร์ชีย์–เชส ที่ช่วยพิสูจน์ว่าสารพันธุกรรมนั้นถูกถ่ายทอดโดยดีเอ็นเอไม่ใช่โปรตีน โดยการทดลองนั้น ได้ใช้การติดฉลากกัมมันตภาพรังสีลงบนโปรตีนหรือดีเอ็นเอของแบคเทอริโอเฟจ (ไวรัสที่แพร่เชื้อในแบคทีเรีย) เพื่อดูว่าตอนแพร่เชื้อส่วนประกอบชิ้นใดที่เข้าไปใน E coli และพวกเขาได้พบว่ามีเฉพาะดีเอ็นเอที่เข้าไปใน E coli ซึ่งช่วยลดความข้อขัดแย้งเรื่องสารทางพันธุกรรม เหตุนี้เองทำให้เฮอร์ชีย์ได้รับรางวัลโนเบลในสาขาสรีรวิทยาและการแพทย์ในปี ค.ศ.1969 แต่เชสไม่ได้มีชื่อเข้ารับรางวัลด้วย
เชสได้ลาออกจากห้องปฏิบัติการ Cold Spring Harbor ในปี ค.ศ.1953 และทำงานกับ Gus Doermann ที่ห้องปฏิบัติการแห่งชาติโอ๊คริดจ์ใน Tennessee และต่อมาทำงานที่ มหาวิทยาลัยรอเชสเตอร์ โดยในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 เธอได้กลับมาที่ห้องปฏิบัติการ Cold Spring Harbor ทุกปีเพื่อเข้าร่วมการประชุมของกลุ่มเฟจ  ในปี ค.ศ.1959 เธอเริ่มศึกษาปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย ในห้องปฏิบัติการของจูเซปเป เบอทานี แต่ว่าเบอทานีได้ย้ายไปสวีเดน เชสเลยได้เขียนวิทยาลัยนิพนธ์ที่เหลือจนเสร็จสิ้นกับมาร์กาเรต ลีบ ในปี ค.ศ. 1964.
ในระหว่างที่อยู่ที่แคลิฟอร์เนีย เชสได้พบและแต่งงานกับเพื่อนนักวิทยาศาสตร์ที่ชื่อ ริชาร์ด เอ็ปสไตน์ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 และได้เปลี่ยนชื่อเป็น มาร์ธา โคว์ เอ็ปสไตน์ เธอมีชีวิตการแต่งงานที่สั้น พวกเขาตัดสินใจหย่าร้างกันหลังจากแต่งงานได้ไม่นาน
และในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 เนื่องจากมีปัญหาส่วนตัวต่างๆรุมเร้า เธอเลยได้สิ้นสุดการทำงานด้านวิทยาศาสตร์ลง เธอย้ายกลับมาอยู่กับครอบครัวที่โอไฮโอและใช้ชีวิตในช่วงบั้นปลายชีวิตของเธอ เจ็บปวดกับภาวะสมองเสื่อม ที่ทำให้เธอสูญเสียความจำระยะสั้นไป ท้ายที่สุด เธอเสียชีวิตด้วยโรคปอดบวม ในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ.2003 ด้วยอายุ 75 ปี
สิ่งอันเนื่องด้วยชื่อ

แฟมิลี่หรือวงศ์ Chaseviridae กลุ่มของ แบคเทอริโอเฟจ ในออร์เดอร์ Caudovirales ได้รับการตั้งชื่อตามตาม มาร์ธา เชส
บทความวิจัยหลัก

Hershey, A. D. and Martha Chase. "Independent Functions of Viral Protein and Nucleic Acid in Growth of Bacteriophage." J. Gen. Physiol., 36 (1): 39-56, September 20, 1952, ที่เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยออริกอนสเตต
แหล่งข้อมูลอื่น

แกลเลอรีของมาร์ธา โคว์ เชส ห้องปฏิบัติการ Cold Spring Harbor
Gallery 18: อัลเฟรด เฮอร์ชีย์และมาร์ธา เชส ในปี ค.ศ.1953 ที่ ห้องปฏิบัติการ Cold Spring Harbor
วิทยานิพนธ์: “Reactivation of Phage P2 Damaged by Ultraviolet Light,” 1964 เก็บถาวร 2019-04-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มายเบสท์บอดี้การ์ด

| มายเบสท์บอดี้การ์ด |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: สิริปปกรณ์ วงศ์จริยวัตร
นักแสดงนำ: ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ชาคริต แย้มนาม อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา ธีรภัทร์ สัจจกุล สงกรานต์ เตชะณรงค์ ชอว์น หยู  รมิดา ประภาสโนบล
ดนตรีประกอบ: บรูโน บรูกนาโน
บริษัทผู้สร้าง: โอเรียนทัลอายส์ 
ผู้จัดจำหน่าย: โคลัมเบียไตรสตาร์
วันฉาย: 21 ตุลาคม พ.ศ. 2553
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย อังกฤษ
ทำเงิน: 8 ล้านบาท
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
มายเบสท์บอดี้การ์ด (อังกฤษ: My Best Bodyguard) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวแอกชั่น-ดราม่า โดยเลื่อนการออกฉายเป็นวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2553 จากกำหนดการเดิมในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ในประเทศไทย เป็นผลงานการกำกับของสิริปปกรณ์ วงศ์จริยวัตร โดยได้รับพระกรุณาจากทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ทรงนำแสดงพร้อมกับนักแสดงอื่น ๆ เช่น ชาคริต แย้มนาม, ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา, ธีรภัทร์ สัจจกุล, สงกรานต์ เตชะณรงค์, ชอว์น หยู และ รมิดา ประภาสโนบล
มายเบสท์บอดี้การ์ด มีที่มาจากบทเพลง "มายเบสท์บอดี้การ์ด" ที่ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดีทรงนำมาขับร้อง และผ่านการตีความเนื้อเพลงใหม่ซึ่งหมายถึงความรักและมนุษยธรรมของเพื่อนมนุษย์ มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เห็นค่าในชีวิตของคนและสร้างความสามัคคี และความมีมนุษยธรรมผ่านการเล่าเรื่องของ "นิชา" ตัวละครในเรื่องซึ่งเป็นนักข่าวสาวและได้ทำการสืบความลับเกี่ยวกับไวรัสชนิดใหม่ที่สามารถฆ่าคนไทยได้ทั้งประเทศ ซึ่งได้ใช้มนุษย์เป็นเหยื่อในการทดลอง นิชาจึงพยายามทำทุกสิ่งเพื่อปกป้องคนทั้ง 7 นี้
เนื้อเรื่อง

กรุงเทพมหานคร เมืองหลวงแห่งประเทศไทย ซึ่งจะเป็นจุดเริ่มต้นของไวรัสสายพันธุ์ใหม่ ที่สามารถคร่าชีวิตคนได้ทั้งประเทศในเวลาอันรวดเร็ว นทีผู้เป็นบิดาของนิชาพยายามเตือนลูกสาวซึ่งเป็นนักข่าวให้ออกห่างจากเรื่องดังกล่าว แต่ทว่าเธอเข้าใกล้เรื่องนี้มากขึ้น บิดาจึงส่ง "ทัศน์" คอยปกป้องคุ้มครองเธอ แต่เธอก็มิได้พอใจกับการกระทำนี้นัก กรุงเทพมหานครกลายเป็นห้องทดลองทางวิทยาศาสตร์ซึ่งนิชาต้องหยุดเรื่องนี้ไว้ จึงเกิดการไล่ล่าขึ้น
นักแสดงและบทบาท > นักแสดงนำ

ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี รับบท "นิชา" นักข่าวสาวผู้ต้องปกป้องประเทศไทยจากไวรัสร้าย
ชาคริต แย้มนาม รับบท "ธัช" อดีตลูกน้องของ "นที" บิดาของนิชา ผู้คอยปกป้องนิชาจากศัตรู
อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา รับบท "ผู้พันนที" บิดาของนิชา
ธีรภัทร์ สัจจกุล รับบท "เจตน์"
ชอว์น หยู รับบท "ฌอน"
รมิดา ประภาสโนบล รับบท "อรพรรณี"
นักแสดงและบทบาท > นักแสดงสมทบ

นพพล โกมารชุน รับบท "วีระ"
หทัยรัตน์ เจริญชัยชนะ รับบท "แคท" ผู้ช่วยของนิชา
เชษฐวุฒิ วัชรคุณ รับบท "เอก" ช่างภาพของนิชา
สงกรานต์ เตชะณรงค์ รับบท "มิค"
เจมส์ แม็กกี้ รับบท "เม่น"
ปริญญา อินทชัย รับบท "ท็อป"
สมพล ปิยะพงศ์สิริ รับบท "อ๊อด"
ณัฐวุฒิ ศรีหมอก รับบท "เบิ้ม"
แสนชัย ส.คิงสตาร์ รับบท "เพชร"
ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล รับบท "ผู้พันนนที" (วัยหนุ่ม)