stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จีนี่เฟสต์ 16 ปีแห่งความร็อก
ลำดับการแสดง > แผ่นที่ 4

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ศิลปิน | ศิลปินร่วมแสดง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | คิดฮอด | ค็อกเทล, ฟักแฟง โนมอร์เทียร์, แพท เคลียร์ | ค็อกเทล, ฟักแฟง โนมอร์เทียร์, แพท เคลียร์ | คัฟเวอร์ต้นฉบับของ บอดี้สแลม อัลบั้ม คราม (2553) |
| 2 | ทุ้มอยู่ในใจ | โนมอร์เทียร์ | — | คัฟเวอร์ต้นฉบับของ อ๊อฟ บิ๊กแอส,  เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ซักซี้ด ห่วยขั้นเทพ (2554) |
| 3 | คนที่ถูกรัก | เดอะมูสส์ | — | คัฟเวอร์ต้นฉบับของ บอดี้สแลม อัลบั้ม บีลีฟ (2548) |
| 4 | ดีแต่ปาก | เดอะเยอร์ส | — | คัฟเวอร์ต้นฉบับของ บิ๊กแอส อัลบั้ม เซเว่น (2547) |
| 5 | เอาให้ตาย | สวีตมัลเล็ต | เอ๋ อีโบลา | คัฟเวอร์ต้นฉบับของ อีโบลา อัลบั้ม 05:59 (2554) |
| 6 | ประเทือง | สวีตมัลเล็ต | อินสติงต์ | คัฟเวอร์ต้นฉบับของ ไท ธนาวุฒิ อัลบั้ม ประเทือง (2541) |
| 7 | ร.ด. Dance | เรโทรสเปกต์, เต๋า สวีตมัลเล็ต, บิ๊ก+อ๊อฟ+น้าแหลม พาราด็อกซ์, ริน เดอะมูสส์ | เรโทรสเปกต์, เต๋า สวีตมัลเล็ต, บิ๊ก+อ๊อฟ+น้าแหลม พาราด็อกซ์, ริน เดอะมูสส์ | คัฟเวอร์ต้นฉบับของ พาราด็อกซ์ อัลบั้ม Summer (2543) |
| 8 | ข้าน้อยสมควรตาย | บิ๊กแอส | — | อัลบั้ม บีกินส์ (2549) |
| 9 | เล่นของสูง | บิ๊กแอส | — | อัลบั้ม เซเว่น (2547) |
| 10 | อย่างน้อย | บิ๊กแอส | ป้าง นครินทร์ กิ่งศักดิ์ | อัลบั้ม เลิฟ (2551) |
| 11 | ดนตรี... เพื่อชีวิต | บิ๊กแอส | — | อัลบั้ม อีพีแดนเนรมิต (2556) |
| 12 | dharmajāti (ดัม-มะ-ชา-ติ) | บอดี้สแลม | — | อัลบั้ม ดัม-มะ-ชา-ติ (2557) |
| 13 | ยาพิษ | บอดี้สแลม | เจ๋ง บิ๊กแอส | อัลบั้ม เซฟมายไลฟ์ (2550) |
| 14 | แสงสุดท้าย | บอดี้สแลม | — | อัลบั้ม คราม (2553) |
| 15 | เรือเล็กควรออกจากฝั่ง | บอดี้สแลม | — | อัลบั้ม ดัม-มะ-ชา-ติ (2557) |
| 16 | ความเชื่อ | รวมศิลปิน จีนี่เรคอร์ดส, ต้น (ผู้ชมในคอนเสิร์ต) | รวมศิลปิน จีนี่เรคอร์ดส, ต้น (ผู้ชมในคอนเสิร์ต) | เพลงโปรโมตคอนเสิร์ต (2557) |
ดูเพิ่ม

รายชื่อคอนเสิร์ตจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ยุทธนา บุญอ้อม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิดีโอบันทึกการแสดงสด (บางส่วน)
| ด ค กจีนี่เรคอร์ดส |
| --- | --- |
ผู้บริหาร:  วิเชียร ฤกษ์ไพศาล 
ศิลปินในปัจจุบัน:  กวาง เอบีนอร์มัล  กะลา  ขมิ้น กิ่งศักดิ์  เคลียร์  โจอี้ ภูวศิษฐ์  เดอะมูสส์  โนมอร์เทียร์  บอดี้สแลม  บอย พีซเมกเกอร์  บิ๊กแอส  ปั้น แบชเชอร์  ปาล์มมี  เปเปอร์ เพลนส์  โปเตโต้  พลพล  พาราด็อกซ์  เรโทรสเปกต์  ลาบานูน  โลโมโซนิก  เยสเซอร์เดส์  สวีตมัลเล็ต  อินสติงต์ 
คอนเสิร์ต:  จีนี่เฟสต์ 16 ปีแห่งความร็อก (2014)  จีนี่เฟสต์ 19 ปี กว่าจะร็อกเท่าวันนี้ (2018) 
ส่วนเกี่ยวข้อง:  จีราฟเรคอร์ดส  ยีนแล็บ  จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเอ็มเอ็ม มิวสิค
จูน อีราแฮม

| จูน อีราแฮม |
| --- | --- |
เกิด: อับดุล อีราแฮม (Abdul Eraham) พ.ศ. 2527
จูน อีราแฮม หรือ อับดุล อีราแฮม (อังกฤษ: Jun Eraham)  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2527 สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 4) เสมอ 4 แพ้ 18
ประวัติ

อีราแฮมขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2543 ชนะน็อค อีริค กามูตันยก 3 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์ตลอดและชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยชนะน็อคเวนเดล คอร์จูเลส ยก 6 จากนั้นได้มาชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกร่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2546 แพ้ทีเคโอ ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 7 จากนั้น อีราแฮมได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2547 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน แจ๊ก มัลเดซีร ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ ABCO รุ่นฟลายเวทเมื่อ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 แพ้คะแนนเด่นบูรพา อ.เอกรินทร์ ในเดือนสิงหาคม ปีเดียวกันขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทที่ว่าง ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนเจอรี่ ปาฮายาไฮไปอีก
อีราแฮมยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และได้เดินทางไปชกที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2548  ซึ่งอีราแฮมเป็นฝ่ายชนะน็อค เคอิสุเกะ โยโกฮาม่า ยก 10 จากนะเนได้เดินทางมาชิงแชมป์ระดับภูมิภาคในไทยถึง 4 ครั้งระหว่าง พ.ศ. 2548 – 2549 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เริ่มจาก 30 เมษายน พ.ศ. 2548 ชิงแชมป์ ABCO รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง แพ้คะแนน เพชรตาปี ปิ่นสินชัย 7 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ชิงแชมป์ ABCO รุ่นฟลายเวท แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิม และ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ชิงแชมป์ ABCO รุ่นแบนตัมเวท แพ้คะแนน เทพนิมิตร ส.จิตรพัฒนา อีราแฮมมีโอกาสชิงแชมป์ฟิลิปปินส์อีกสองครั้งแต่ก็ไม่ได้แชมป์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา อีราแฮมชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งมาชกแพ้คะแนน ปฐมโชค ปฐมโพธิ์ทอง และ ฝนหลวง ส.ธนะภิญโญ เมื่อ พ.ศ. 2552 หลังจากที่ชกแพ้คะแนน ริชาร์ด โอลิซา เมื่อ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 อีราแฮมก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2546 แพ้ทีเคโอ ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 7 ที่ กรุงเทพมหานคร
ชิงแชมป์ ABC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 13 มีนาคม 2547 แพ้คะแนน เด่นบูรพา อ.เอกรินทร์ ที่ภูเก็ต
ชิงแชมป์ ABC รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 30 เมษายน 2548 แพ้คะแนน เพชรตาปี ปิ่นสินชัย ที่ กทม.
ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 7 ตุลาคม 2548 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ที่ นครพนม
ชิงแชมป์ ABC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 1 พฤษภาคม 2549 แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิม ที่ กทม.
ชิงแชมป์ ABC รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 30 มิถุนายน 2549 แพ้คะแนน เทพนิมิตร ส.จิตรพัฒนา ที่ กทม.
จุฬาฯวิชาการ

สัญลักษณ์งานจุฬาฯ Expo 2017
จุฬาฯวิชาการ  (อังกฤษ: CU Academic Expo) เป็นงานนิทรรศการที่จัดขึ้น ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร เพื่อเผยแพร่องค์ความรู้และนวัตกรรมของคณาจารย์และนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผ่านนิทรรศการและกิจกรรมต่าง ๆ โดยงานจุฬาฯวิชาการ กำหนดให้จัดขึ้นเป็นประจำทุก ๆ 3 ปี
เวทีกลางงานจุฬาวิชาการ 2555
ทั้งนี้ งานจุฬาฯวิชาการครั้งที่ 14 กำหนดจัดในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 แต่เนื่องจากอุทกภัย ส่งผลให้ต้องเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด กระทั่งต้องยกเลิกการจัดงานในปี พ.ศ. 2554 แล้วมาจัดในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 แทน
งานจุฬาฯวิชาการ จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2560 ภายใต้ชื่องาน จุฬาฯ Expo 2017 เพื่อเฉลิมฉลองในวาระ 100 ปี แห่งการสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ประวัติการจัดงาน

แต่เดิมนั้น การนำเสนอผลงานทางวิชาการทั้งของนิสิตและบรรดาคณาจารย์ ดำเนินไปในลักษณะของการเปิดให้เข้าชมภายในคณะ (Open House) ซึ่งการจัดงานในลักษณะดังกล่าวนั้นเป็นไปโดยเอกเทศ แต่ละคณะจัดจัดงานในส่วนของตนเอง ทำให้ภาพรวมของกิจกรรมทางวิชาการของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยไม่เป็นเนื้อเดียวกัน มีการแบ่งแยกไปตามพรมแดนของศาสตร์ต่าง ๆ องค์การบริหารสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (อบจ.) จึงได้ประชุมปรึกษาหารือและเห็นสมควรให้จัดงาน "จุฬาฯวิชาการ" ขึ้นเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2515 โดยอาศัยงบประมาณดำเนินงานสโมสรนิสิตที่ได้รับจัดสรรประจำปีจากมหาวิทยาลัยและเงินสนับสนุนจากภายนอก และกำหนดให้จัดกิจกรรมนี้ทุก ๆ 3 ปี
การดำเนินงานในช่วงแรก (พ.ศ. 2515, 2518, 2521, 2524, 2527) ยังไม่อาจตอบสนองวัตถุประสงค์ของการเผยแพร่องค์ความรู้ออกสู่สังคมภายนอกได้มากนัก ในปี พ.ศ. 2530 คณะผู้บริหารมหาวิทยาลัยจึงมีมติให้กิจกรรมดังกล่าวเป็นกิจกรรมระดับมหาวิทยาลัยที่เป็นกิจกรรมร่วมระหว่างคณาจารย์และนิสิต โดยมีองค์การบริหารสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นผู้ประสานงานหลักในนามคณะกรรมการอำนวยการ ซึ่งแนวคิดหลักของการจัดงานในแต่ละปี มีดังต่อไปนี้
ครั้งที่ 6 พ.ศ. 2530 วิชาการเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต
ครั้งที่ 7 พ.ศ. 2533 วิทยาการรุดหน้า เพื่อพัฒนาสิ่งแวดล้อม
ครั้งที่ 8 พ.ศ. 2536 สิทธิมนุษยชน
ครั้งที่ 9 พ.ศ. 2539 ทบทวนเพื่อสร้างสรรค์
ครั้งที่ 10 พ.ศ. 2542 ปี 2000 มองผ่านกาลเวลาสู่ศตวรรษหน้า พัฒนาสังคมไทย
ครั้งที่ 11 พ.ศ. 2545 กู้วิกฤต ช่วยกันคิด ช่วยกันทำ
ครั้งที่ 12 พ.ศ. 2548 สานความรู้ สู่แผ่นดิน
ครั้งที่ 13 พ.ศ. 2551 พลังแห่งปัญญา เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน
พ.ศ. 2554 (ยกเลิก เพราะเหตุการน้ำท่วมใหญ่ช่วงปลายปี) เสาหลักแห่งปัญญา สืบราชมรรคาพัฒนาแผ่นดิน
ครั้งที่ 14 พ.ศ. 2555 เสาหลักแห่งปัญญา สืบราชมรรคาพัฒนาแผ่นดิน
ครั้งที่ 15 พ.ศ. 2560 จุฬาฯ 100 ปี นวัตกรรม คิดทำเพื่อสังคม
ในปี พ.ศ. 2560 ซึ่งเป็นโอกาสครบรอบ 100 ปีแห่งการสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จึงได้จัดงาน “จุฬาฯวิชาการ” ภายใต้ชื่องาน จุฬาฯ Expo 2017 ระหว่างวันที่ 15 – 19 มีนาคม 2560 แนวคิดหลักของการจัดงานคือ “จุฬาฯ 100 ปี นวัตกรรม คิดทำเพื่อสังคม” CU@100 toward greater innovation for society เพื่อเผยแพร่องค์ความรู้ นวัตกรรม ความก้าวหน้าทางวิชาการ และผลงานวิจัยของคณาจารย์ นักวิจัย และนิสิตจุฬาฯที่ครบครันและครอบคลุมทุกสาขาวิชา นำเสนอต่อสาธารณชน รวมทั้งเป็นหนึ่งในกิจกรรมที่ฉลองเนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปีแห่งการสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี 2560
ภาพรวมของงาน

วัตถุประสงค์ของการจัดงานจุฬาฯวิชาการคือ การเผยแพร่องค์ความรู้และนวัตกรรมที่บรรดาคณาจารย์และนิสิตได้สร้างไว้ให้สมกับการเป็น "มหาวิทยาลัย" ซึ่งแปลความตามตัวอักษรว่า "ที่สถิตแห่งความรู้อันยิ่งใหญ่" สอดคล้องกับนโยบายเชิงยุทธศาสตร์ของคณะผู้บริหารที่ต้องการสร้างจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยให้เป็น "หลักเฉลิมพระนครแห่งกรุงสยาม" (The Pillar of the Kingdom)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2012-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| --- | --- | --- |
| สัญลักษณ์ |  พระเกี้ยว  เพลงพระราชนิพนธ์มหาจุฬาลงกรณ์  ครุยและเข็มวิทยฐานะ  พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว  |  |
| คณะ |  วิศวกรรมศาสตร์  อักษรศาสตร์  วิทยาศาสตร์  รัฐศาสตร์  สถาปัตยกรรมศาสตร์  พาณิชยศาสตร์และการบัญชี  ครุศาสตร์  นิเทศศาสตร์  เศรษฐศาสตร์  แพทยศาสตร์  สัตวแพทยศาสตร์  ทันตแพทยศาสตร์  เภสัชศาสตร์  นิติศาสตร์  ศิลปกรรมศาสตร์  พยาบาลศาสตร์  สหเวชศาสตร์  จิตวิทยา  วิทยาศาสตร์การกีฬา  |  |
| สำนักวิชา |  สำนักวิชาทรัพยากรการเกษตร  |  |
| วิทยาลัย |  บัณฑิตวิทยาลัย  วิทยาลัยประชากรศาสตร์  วิทยาลัยปิโตรเลียมและปิโตรเคมี  วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข  สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์  สถาบันภาษา  |  |
| สถาบันวิจัย |  สถาบันวิจัยทรัพยากรทางน้ำ  สถาบันวิจัยพลังงาน  สถาบันวิจัยโลหะและวัสดุ  สถาบันวิจัยสังคม  สถาบันวิจัยสภาวะแวดล้อม  สถาบันขนส่ง  สถาบันเทคโนโลยีชีวภาพและวิศวกรรมพันธุศาสตร์  สถาบันไทยศึกษา  สถาบันเอเชียศึกษา  |  |
| สถาบันสมทบ |  วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ  |  |
| พิพิธภัณฑ์ |  พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัย  พิพิธภัณฑ์ร่างกายมนุษย์  พิพิธภัณฑสถานกุมารศัลยศาสตร์  พิพิธภัณฑ์สมุนไพร  พิพิธภัณฑสถานธรณีวิทยา  พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยา  พิพิธภัณฑสถานปรสิตวิทยาในสัตว์  พิพิธภัณฑสถานวาจวิทยาวัฑฒน์  พิพิธภัณฑ์พืช ศาสตราจารย์กสิน สุวะตะพันธุ์  พิพิธภัณฑสถานออร์โธปิดิกส์  พิพิธภัณฑ์หอยทากของไทย  พิพิธภัณฑ์ชลทัศนสถาน  พิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีทางภาพ  พิพิธภัณฑ์อัญมณีและเครื่องประดับไทย  พิพิธภัณฑ์พระจุฑาธุชราชฐาน  พิพิธภัณฑ์พระตำหนักดาราภิรมย์  |  |
| สถานที่ในส่วนการศึกษา |  สนามกีฬาจุฬาฯ  โรงเรียนสาธิตจุฬาฯ  โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์  ศาลาพระเกี้ยว  พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระปิยมหาราชและสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า  หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  เรือนภะรตราชา  เรือนไทย  อุทยาน 100 ปี  |  |
| สถานที่ในพื้นที่ราชการเช่าใช้ |  กรีฑาสถานแห่งชาติ  โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา  โรงเรียนสาธิตปทุมวัน  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวาย  |  |
| สถานที่ในพื้นที่พาณิชยกรรม |  จามจุรีสแควร์  สามย่านมิตรทาวน์  สยามสแควร์  สยามสแควร์วัน  เอ็มบีเคเซ็นเตอร์  |  |
| กิจกรรมสำคัญ |  งานจุฬาฯวิชาการ  งานฟุตบอลประเพณีฯ  งานรักบี้ประเพณีฯ  |  |
| อื่น ๆ |  พื้นที่  การจัดอันดับ  วิทยุจุฬาฯ  สภาคณาจารย์  สโมสรจามจุรี ยูไนเต็ด  บุคคลสำคัญ  ศูนย์หนังสือจุฬาฯ  ซียู-แบนด์  สำนักงานจัดการทรัพย์สิน  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย 
หอประชุมจุฬาฯ ร่วมประดับไฟเฉลิมฉลองในงาน จุฬา Expo 2017
งาน จุฬา Expo 2017 ในตอนเช้าก่อนเปิดประตูมหาวิทยาลัย
จูน แมกซีปอก

| จูน แมกซีปอก |
| --- | --- |
เกิด: เกโอกิโอ อีปอก   (Georgio Ipoc) 9 เมษายน พ.ศ. 2521
จูน แมซิปอก หรือ เกโอกิโอ อีปอก (อังกฤษ: Jun Magsipoc) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2521 สถิติการชก 61 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 13) เสมอ 4 แพ้ 33
ประวัติ

แมกซีปอกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 แพ้คะแนน โรเกอร์ เปียง ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นก็ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2541 แพ้น็อค อับเนอร์ คอร์เดโร ยก 7 ไม่ได้แชมป์ แมกซีปอกขึ้นชกแก้มือในอีกสามเดือนต่อมาก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 8 ชิงแชมป์ไม่สำเร็จอีก แมกซิปอกเคยไปชกนอกรอบในญี่ปุ่นหลายครั้งและมาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน ปีศาจแดง เกียรติศักดิ์ธานี จากนั้นได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น แมกซีปอกยังมาชกนอกรอบในไทยอีกหลายครั้งระหว่าง พ.ศ. 2545 - 2548 และได้ชิงแชมป์ระดับภูมิภาคอีกสามครั้ง คือ ชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 5  ชิงแชมป์ WBC เอเชียเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2547 แพ้น็อค ฉัตรชัย สาสกุล ยก 8 และชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ยก 4  หลังจากนั้น ชกแพ้ตลอด แมกซีปอกขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน อาร์ชี วิลลามอร์  จากนั้นก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ
ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 5 พฤษภาคม 2546 แพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 5 ที่ กทม.
ชิงแชมป์ ABCO รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 25 มิถุนายน 2547 แพ้น็อค ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 8 ที่ มหาสารคาม
ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 7 มิถุนายน 2548 แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ยก 4 ที่ กทม.
จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต (การาวัจโจ)

| จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต |
| --- | --- |

ศิลปิน: การาวัจโจ
ปี: ค.ศ. 1597
ประเภท: จิตรกรรมฝาผนังสีน้ำมัน
สถานที่: วิลลาลูโดวีซี, โรม
จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต (อังกฤษ: Jupiter, Neptune and Pluto) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันยังคงอยู่ที่วิลลาลูโดวีซีในกรุงโรมในประเทศอิตาลี
ภาพ "จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต" เขียนราว ค.ศ. 1597 เป็นภาพที่นักเขียนชีวประวัติคนหนึ่งบรรยายว่าการาวัจโจเขียนขึ้นเพื่อแสดงความประทับใจให้แก่นักวิจารณ์ผู้กล่าวหาว่าไม่มีความรู้เรื่องทัศนมิติ ตัวแบบสามตัวในภาพลวงตาของทัศนมิติ (foreshortening) หรือ  "ลักษณะกินตา" ที่เห็นได้อย่างเด่นชัด และยังเป็นการท้าทายผู้วิจารณ์ว่าการาวัจโจเขียนได้แต่จากผู้เป็นแบบที่มีชีวิตเท่านั้น
"จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต" เป็นภาพที่เขียนให้แก่คาร์ดินัลฟรันเชสโก มารีอา เดล มอนเต ผู้เป็นผู้อุปถัมภ์ของการาวัจโจเขียน เป็นภาพที่เขียนบนเพดานที่วิลลาในสวนที่คาร์ดินัลใช้ในการการเล่นแร่แปรธาตุ การาวัจโจจึงเขียนภาพเป็นอุปมานิทัศน์ของผู้มีความเกี่ยวข้องกับศาสตร์นี้ ที่รวมทั้งพาราเซลซัส (Paracelsus) ผู้เป็นนายแพทย์ นักชีววิทยา และนักเล่นแร่แปรธาตุ; เทพจูปิเตอร์ผู้เป็นสัญลักษณ์ของกำมะถันและอากาศ; เทพเนปจูนผู้เป็นสัญลักษณ์ของปรอทและน้ำ; และเทพพลูโตผู้เป็นสัญลักษณ์ของเกลือและโลก เทพแต่ละองค์ก็มีสัตว์สัญลักษณ์เคียงข้าง จูปิเตอร์กับเหยี่ยว, เนปจูนกับม้าน้ำ และพลูโตกับสุนัขสามหัวเซอร์เบอรัส จูปิเตอร์ยื่นมือไปหมุนวงกลมที่มีดวงอาทิตย์โคจรรอบโลก - กาลิเลโอ กาลิเลอีเป็นเพื่อนของเดล มอนเตแต่ขณะนั้นยังมิได้ประกาศทฤษฎีใหม่ที่ตรงกันข้ามกับความเชื่อที่ว่า
จูราสสิค เวิลด์ ค่ายครีเทเชียส

| จูราสสิค เวิลด์ ค่ายครีเทเชียส |
| --- | --- |
ประเภท:   บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์  แอคชั่น-ผจญภัย 
เค้าโครงจาก: จูราสสิค พาร์ค โดย ไมเคิล ไครช์ตัน
พัฒนาโดย: แซค สเตนท์ซ
เสียงของ:   พอล-มิเกล วิลเลียมส์  ฌอน เกียมโบรน  คัวซาร์ โมฮัมเหม็ด  เจนนา ออร์เทกา  ไรอัน พอตเตอร์  ไรนี โรดิเกรซ 
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง:   จอห์น วิลเลียมส์  ไมเคิล จิอัคชิโน 
ผู้ประพันธ์เพลง: ลีโอ ไบเรนเบิร์ก
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 3
จำนวนตอน: 26
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   Lane Lueras  Scott Kreamer  สตีเวน สปีลเบิร์ก  โคลิน เทรวอร์โรว์  แฟรงก์ มาร์แชล 
ความยาวตอน: 24 นาที
บริษัทผู้ผลิต:   ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์  ดรีมเวิร์กส์แอนิเมชันเทเลวิชัน  แอมบลินเอ็นเตอร์เทนเมนต์ 
ออกอากาศ
เครือข่าย: เน็ตฟลิกซ์
ออกอากาศ: 18 กันยายน ค.ศ. 2020 (2020-09-18) – ปัจจุบัน
จูราสสิค เวิลด์ ค่ายครีเทเชียส (อังกฤษ: Jurassic World Camp Cretaceous) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์สตรีมมิ่งนิยายวิทยาศาสตร์แอ็คชั่นผจญภัยสัญชาติอเมริกันที่พัฒนาโดย แซค สเตนท์ซ จากนวนิยายเรื่อง จูราสสิค พาร์ค โดย ไมเคิล ไครช์ตัน ซีรีส์นี้เปิดตัวในเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2563 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแฟรนไชส์ จูราสสิค พาร์ค  และมีกำหนดฉายก่อน, ระหว่าง และหลังเหตุการณ์ของภาพยนตร์เรื่อง จูราสสิค เวิลด์  นำแสดงโดย พอล-มิเกล วิลเลียมส์, ฌอน เกียมโบรน, คัวซาร์ โมฮัมเหม็ด, เจนนา ออร์เทกา, ไรอัน พอตเตอร์ และ ไรนี โรดิเกรซ เป็นวัยรุ่นหกคนที่ติดเกาะอิสลานูบลาร์หลังจากที่ไดโนเสาร์หลายตัวหนีออกจากกรง ร่วมแสดงสมทบโดย จามีลา จามิล, เกว็น โพเวลล์, สเตฟานี บีทริซ, แบรดลีย์ วิตฟอร์ด และ แอนกัส แซมพ์สัน และซีรีส์เรื่องนี้ประพันธ์ดนตรีประกอบโดย ลีโอ ไบเรนเบิร์ก
จูลส์ แดสซิน

| Jules Dassin |
| --- | --- |
เกิด: 18 ธันวาคม ค.ศ. 1911(1911-12-18) Julius Dassin
เสียชีวิต: มีนาคม 31, 2008(2008-03-31) (96 ปี) เอเธนส์, กรีซ
คู่สมรส: บีทริซ ลอเนอร์  (1933?-1962?)   เมลินา เมอร์กูรี (1966-1994)
รางวัล
ออสการ์: เสนอชื่อเข้าชิง: Best Director   1960 Pote tin Kyriaki (Never on Sunday)  เสนอชื่อเข้าชิง: Best Original Screenplay   1960 Pote tin Kyriaki (Never on Sunday)
แบฟตา: เสนอชื่อเข้าชิง: Best Film   1960 Pote tin Kyriaki (Never on Sunday)
จูลส์ แดนซิน หรือชื่อเกิด จูเลียส แดนซิน (อังกฤษ: Jules Dassin หรือชื่อเกิด Julius Dassin ; 18 ธันวาคม ค.ศ. 1911 - 31 มีนาคม ค.ศ. 2008) เป็นผู้กำกับชาวอเมริกัน
ประวัติ

แดนซินเริ่มอาชีพด้วยการเป็นนักแสดง เป็นโปรดิวเซอร์ละครเวที และเป็นผู้ช่วยของ อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก จนมาแจ้งเกิดกับผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่อง Brute Force (1947) และ The naked City (1948) แต่ต่อมาในปี 1953 เขาถูกรัฐบาลอเมริกันในขณะนั้นเล่นงานข้อหาเคยเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ จนต้องหนีไปทีประเทสฝรั่งเศส แต่เขาก็ยังมีผลงานที่ฝรั่งเศสได้ ในภาพยนตร์ทุนต่ำเรื่อง Du rififi chez les hommes (1955) ซึ่งเขาได้รับรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมจากคานส์ และเขาก็ได้รับรางวัลจากคานส์อีกครั้งในสาขาหนังยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง Pote tin Kyriaki (Never on Sunday) (1960)
เขาได้กลับอเมริกาอีกครั้ง และได้เข้าชิงรางวัลออสการ์สาขากำกับและเขียนบทจากภาพยนตร์เรื่อง Topkapi (1964) และยังได้เป็นกรรมการของเทศกาลหนังสำคัญๆ ทั่วโลกอีกหลายครั้ง และอีกบทบาทนึงที่สำคัญของเขาคือ จับมือกับ เมลินา เมอร์กูรี (ภรรยาของเขา ที่เป็นนักแสดงชาวกรีก) ในการเรียกร้องประชาธิปไตยให้แก่กรีก
จูเลียน กรีน

จูเลียน เวสลีย์ กรีน (อังกฤษ: Julian Green) เกิด 6 มิถุนายน 1995 เป็นนักฟุตบอลชาวอเมริกันที่เล่นเป็นปีกให้กับสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิกและฟุตบอลทีมชาติสหรัฐอเมริกา ในการเล่นกับทีมชาติเยาวชน เขาได้ลงเล่นกับทั้งทีมชาติเยอรมนีและทีมชาติสหรัฐอเมริกา เนื่องจากเขาถือ 2 สัญชาติ
จูเลียน อาสซานจ์

| จูเลียน อาสซานจ์ |
| --- | --- |
อาสซานจ์ในปี ค.ศ. 2010
เกิด:  (1971-07-03) 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1971 (53 ปี) ทาวน์สวิลล์ รัฐควีนส์แลนด์ ออสเตรเลีย
สัญชาติ: ออสเตรเลีย
อาชีพ: บรรณาธิการบริหาร เว็บไซต์วิกิลีกส์
บุตร: แดเนียล อาสซานจ์
จูเลียน อาสซานจ์ (อังกฤษ: Julian Assange) เป็นนักหนังสือพิมพ์ชาวออสเตรเลีย ผู้จัดพิมพ์ และนักเคลื่อนไหวบนอินเทอร์เน็ต เป็นที่รู้จักในฐานะบรรณาธิการบริหาร และโฆษกของวิกิลีกส์ เขาเคยถูกจับกุมในข้อหาแครกเกอร์ หลังจากพ้นโทษ เขาทำงานเป็นโปรแกรมเมอร์ และเป็นที่ปรึกษาด้านความปลอดภัย
ในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ตำรวจสากลออกหมายจับเขาในฐานะผู้ต้องหาคดีล่วงละเมิดทางเพศหญิงสาวชาวสวีเดนตามคำขอของอัยการสวีเดน เขาขอมอบตัวกับตำรวจนครบาลลอนดอน เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2553 โดยให้การปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา
ก่อนหน้าอาสซานจ์จะถูกจับกุมตัว เว็บไซต์วิกิลีกส์ได้เผยแพร่โทรเลขภายในทางการทูตของสหรัฐอเมริกา สร้างความไม่พอใจให้กับทางการสหรัฐ และได้กดดันให้ปิดเว็บไซต์ สกัดกั้นเส้นทางการเงิน ตลอดจนการโจมตีเว็บไซต์วิกิลีกส์ ซึ่งติดตามมาด้วยการโต้ตอบกลับโดยกลุ่มแฮกเกอร์ผู้สนับสนุน ไปยังเว็บไซต์ของอัยการสวีเดน และเว็บไซต์ของบัตรเครดิตหลายแห่งที่ระงับบัญชีบริจาคของวิกิลีกส์  อย่างไรก็ตาม อาสซานจ์เปิดเผยว่าได้ส่งเอกสารที่เข้ารหัสไว้เป็นจำนวนหลายพันชิ้นไปยังผู้คนจำนวนหลายแสนคน เป็นเอกสารลับที่พร้อมจะเผยแพร่โดยอัตโนมัติหากเขาถูกจับกุมตัว หรือเว็บไซต์วิกิลีกส์ถูกปิด
จูเลีย หลุยส์-ไดรฟัส

| จูเลีย หลุยส์-ไดรฟัส |
| --- | --- |
หลุยส์-ไดรฟัสใน พ.ศ. 2562
เกิด: จูเลีย สการ์เล็ตต์ เอลิซาเบธ หลุยส์-ไดรฟัส ฮอลล์ 13 มกราคม พ.ศ. 2504 (63 ปี) นครนิวยอร์ก สหรัฐ
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์น
อาชีพ: นักแสดง นักแสดงตลก นักร้อง ผู้อำนวยการผลิต
ปีปฏิบัติงาน: 2525–ปัจจุบัน
คู่สมรส: แบรด ฮอลล์ (สมรส 2530)
บุตร: 2 คน
บิดามารดา: Gérard Louis-Dreyfus (บิดา)
ญาติ: Lauren Bowles (น้องสาวต่างบิดา) ปีแยร์-หลุยส์ แดรฟุส (ปู่) เลออปอล หลุยส์-แดรฟุส (เทียด)
จูเลีย สการ์เล็ตต์ เอลิซาเบธ หลุยส์-ไดรฟัส ฮอลล์ (อังกฤษ: Julia Scarlett Elizabeth Louis-Dreyfus Hall; เกิด 13 มกราคม พ.ศ. 2504) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ จูเลีย หลุยส์-ไดรฟัส เป็นนักแสดง นักแสดงตลก นักร้อง และผู้อำนวยการสร้างชาวอเมริกัน เธอมีชื่อเสียงจากผลงานในละครชุดตลกทางโทรทัศน์เรื่อง แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ (2525–2528), ไซน์เฟ็ลด์ (2533–2541), เดอะนิวแอดเวนเจอส์ออฟโอลด์คริสทีน (2549–2553), และ วีป (2555–2562) เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงที่ได้รับรางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมากที่สุดในประวัติศาสตร์โทรทัศน์ของสหรัฐ เธอได้รับรางวัลเอ็มมีและรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์มากกว่านักแสดงคนอื่น ๆ โดยเสมอกับคลอริส ลีชแมน ในแง่การได้รับรางวัลด้านการแสดงมากที่สุด
จูเลียส เออร์วิง

| --- | --- |
เออร์วิงปี 2016
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1950-02-22) 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950 (74 ปี) รูสเวลต์ รัฐนิวยอร์ก, U.S.
ส่วนสูงที่ระบุ: 6 ft 7 in (2.01 m)
น้ำหนักที่ระบุ: 210 lb (95 kg)
ข้อมูลอาชีพ
ไฮสกูล: Roosevelt (Roosevelt, New York)
วิทยาลัย: UMass (1969–1971)
การดราฟต์เอ็นบีเอ: 1972 / รอบ: 1 / เลือก: 12th โอเวอร์ออล
เลือกโดยมิลวอกี บักส์
การเล่นอาชีพ: 1971–1987
ตำแหน่ง: สมอลฟอร์เวิร์ด
หมายเลข: 32, 6
ประวัติอาชีพ
แม่แบบ:Abay–แม่แบบ:Abay: Virginia Squires
แม่แบบ:Abay–แม่แบบ:Abay: นิวยอร์ก เน็ตส์
1976–1987: ฟิลลาเดลเฟีย เซเว่นตี้ซิกเซอรส์
 
สถิติเอบีเอและเอ็นบีเออาชีพ
แต้ม: 30,026 (24.2 แต้มต่อเกม)
รีบาวด์: 10,525 (8.5 รีบาวด์ต่อเกม)
แอสซิสต์: 5,176 (4.2 แอสซิสต์ต่อเกม)
 
สถิติที่ Basketball-Reference.com

หอเกียรติยศบาสเกตบอลในฐานะผู้เล่น
College Basketball Hall of Fame Inducted in 2006
 
จูเลียส วินฟิลด์ เออร์วิง ที่สาม (อังกฤษ: Julius Winfield Erving III ; ชื่อเล่น Dr.J ดอกเตอร์เจ) เกิด 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950 ที่เมืองรูสเวลท์ รัฐนิวยอร์ก เป็นนักกีฬาบาสเกตบอลที่ช่วยส่งเสริมความนิยมของลักษณะการเล่นสมัยใหม่คือ เน้นการใช้ความสามารถในกระโดด และ การเล่นเหนือห่วง
เออร์วิง เป็นส่วนที่ทำให้ ลีกเอบีเอ (American Basketball Association) ที่ปัจจุบันนี้ได้สาบสูญไปแล้วนั้น ได้รับการยอมรับ ในขณะที่ผู้เล่นหลายคนนั้นได้รับการยกย่องว่า ผู้เล่นนั้น เป็นเสมือน ทั้งทีม  ดอกเตอร์เจนั้น ได้รับยกย่องเป็นเสมือน ทั้งลีก  ดอกเตอร์เจนั้นเป็นนักกีฬาสำคัญของลีกเอบีเอ ในขณะที่รวมตัวเข้ากับลีกเอ็นบีเอ หลังฤดูการแข่งขันปี ค.ศ. 1976
ดอกเตอร์เจ เล่นบาสเกตบอลอาชีพให้กับทีม เวอร์จิเนีย สไควร์ส และ นิวยอร์ก เนตส์ ในลีกเอบีเอ และ เล่นให้กับทีม ฟิลลาเดลเฟีย เซเว่นตี้ซิกเซอรส์ ในลีกเอ็นบีเอ  เขาชนะเลิศการแข่งชิงแชมป์เอ็นบีเอ 3 ครั้ง และได้รางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า 4 ครั้ง และรางวัลผู้เล่นทำคะแนนสูงสุด 3 ครั้ง เขามีสถิติในการทำคะแนนสูงสุดเป็นอันดับที่ 5 ในประวัติศาสตร์ของกีฬาบาสเกตบอล โดยทำคะแนนได้ 30,026 แต้ม
เขาได้รับการยกย่องให้อยู่ในทีมรวมดาวตลอดกาล ในการฉลอง 50 ปีของเอ็นบีเอ และ ถูกบรรจุชื่ออยู่ในหอเกียรติยศบาสเกตบอล  ดอกเตอร์เจ นั้นถือได้ว่าเป็นหนึ่งในนักบาสเกตบอลที่มีความโดดเด่นที่สุด เช่นเดียวกับไมเคิล จอร์แดน นอกจากนั้นแล้วเขายังได้รับการยกย่องให้เป็น หนึ่งในนักดังก์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เช่นเดียวกับ ไมเคิล จอร์แดน วินซ์ คาร์เตอร์ และ โดมินิค วิลคินส์ อีกด้วย
จูเซปเป ทอร์นาทอเร

| จูเซปเป ทอร์นาทอเร |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1956-05-27) 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1956 (68 ปี) จูเซปเป ทอร์นาทอเร
อาชีพ: ผู้กำกับ ผู้อำนวยการสร้าง นักเขียนบท
ปีที่แสดง: ค.ศ. 1986 - ปัจจุบัน
จูเซปเป ทอร์นาทอเร (อังกฤษ: Giuseppe Tornatore) ผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอิตาลี
จูเซปเป ทอร์นาทอเร เกิดที่เมืองบาเกอร์เรีย ใกล้เมืองปาแลร์โม ซิซิลี อิตาลี เริ่มสนใจวงการแสดงและการสร้างภาพยนตร์ตั้งแต่อายุ 16 ปี โดยเริ่มจากการเป็นช่างภาพ และสร้างภาพยนตร์สารคดีเรื่องแรก ชื่อ Le minoranze etniche in Sicilia (Ethnical minorities in Sicily) ได้รับรางวัลจากการประกวดในเทศกาลภาพยนตร์    กำกับภาพยนตร์เรื่องยาวเรื่องแรก Il Camorrista ในปี ค.ศ. 1985
ผลงานที่สร้างชื่อให้จูเซปเป ทอร์นาทอเร คือภาพยนตร์เรื่องที่สอง  Nuovo Cinema Paradiso (1989)  ได้รับรางวัล Special Jury Prize ในงานเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ และรางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
จากนั้น ภาพยนตร์ L'Uomo delle stelle (The Star Maker) ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศ ประจำปี 1995 ตามด้วย The Legend of 1900 (1998) และ Malèna (2000) ก็ได้รับความนิยม
แหล่งข้อมูลอื่น

Giuseppe Tornatore ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
จุลชีววิทยา

จานอาหารวุ้นซึ่งมีเชื้อจุลินทรีย์เห็นเป็นริ้วลายเส้น
จุลชีววิทยา (อังกฤษ: Microbiology) คือการศึกษาเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตซึ่งมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ซึ่งเรียกว่าจุลินทรีย์ ได้แก่ แบคทีเรีย โปรโตซัว ไวรัส เชื้อรา และสาหร่าย