stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะ (เกมเล่นตามบทบาท)
พันธมิตรตัวละครที่ผู้เล่นไม่ได้ควบคุม

นับตั้งแต่การถือกำเนิดของสภาพแวดล้อมคอมพิวเตอร์สามมิติและไอโซเมตริกในเกม การใช้คณะและการควบคุมปัญญาประดิษฐ์โดยคอมพิวเตอร์ของสมาชิกในคณะที่ผู้เล่นไม่ได้ควบคุมก็เพิ่มขึ้น ข้อยกเว้นประการหลังรวมถึงไฟนอลแฟนตาซี XII (ตัวมันเองเป็นข้อยกเว้นสำหรับส่วนที่เหลือของซีรีส์ในการต่อสู้และการเดินทางที่เกิดขึ้นในสภาพแวดล้อม 3 มิติเดียวกัน) ซึ่งการกระทำเริ่มต้นของสมาชิกทุกคนในคณะจะเป็นไปตามสคริปต์พฤติกรรมที่ซื้อด้วยเงินในเกม และปรับแต่งโดยผู้เล่น เว้นแต่ผู้เล่นจะเข้าควบคุมสมาชิกในคณะ และระบุการกระทำของพวกเขา
ราพันเซล เจ้าหญิงผมยาวกับโจรซ่าจอมแสบ

| ราพันเซล เจ้าหญิงผมยาวกับโจรซ่าจอมแสบ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: • นาธาน เกรโน (Nathan Greno)  • ไบรอน ฮาวเวิร์ด (Byron Howard)
บทภาพยนตร์: แดน โฟเกิลแมน (Dan Fogelman)
สร้างจาก: ราพันเซล ของ พี่น้องกริม
อำนวยการสร้าง: • รอย คอนลี (Roy Conli)  • จอห์น แลสเซเทอร์ (John Lasseter)  • เกล็น คีแอน (Glen Keane)
นักแสดงนำ: • แมนดี มัวร์ (Mandy Moore)  • แซคารี ลีวาย (Zachary Levi)  • ดอนนา เมอร์ฟี (Donna Murphy)
ผู้บรรยาย: แซคารี ลีวาย (Zachary Levi)
ตัดต่อ: ทิม เมอร์เท็นส์ (Tim Mertens)
ดนตรีประกอบ: เพลง:   อลัน เมนเคน (Alan Menken)  เนื้อเพลง:   เกล็น สเลเทอร์ (Glenn Slater)
บริษัทผู้สร้าง: วอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์ 
ผู้จัดจำหน่าย: วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
วันฉาย:  24 พฤศจิกายน 2553    3 มีนาคม 2554
ความยาว: 100 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา 
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 260 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 592.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ราพันเซล เจ้าหญิงผมยาวกับโจรซ่าจอมแสบ (อังกฤษ: Tangled) เป็น ภาพยนตร์เพลงแนวตลกร้ายและเพ้อฝันสัญชาติอเมริกัน วอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์สร้างด้วยคอมพิวเตอร์แอนิเมชันเมื่อ พ.ศ. 2553 และเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันซึ่งฉายในโรงภาพยนตร์เป็นลำดับที่ 1 ของวอล์ดิสนีย์ มีเนื้อหาอิงเทวนิยายเยอรมันเรื่อง ราพันเซล (Rapunzel)  ของพี่น้องกริม อย่างหยาบ ๆ และในภาคภาษาอังกฤษนั้น แมนดี มัวร์, ซาชารี เลวี และ ดอนนา เมอร์ฟีย์ ให้เสียงตัวละครเด่น ๆ
เดิมชื่อภาษาอังกฤษของภาพยนตร์นี้คือ Rapunzel แต่ก่อนออกฉายเล็กน้อยได้เปลี่ยนเป็น Tangled ภาพยนตร์นี้ฉายในโรงภาพยนตร์ระบบสามมิติเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2553 ส่วนในประเทศไทย ฉายเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2554 นอกจากนี้เคยทำเป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน บาร์บี้ ในชื่อตอนว่า Barbie as Rapunzel (บาร์บี้ เจ้าหญิงราพันเซล) เมื่อปี 2089 สร้างโดย แมทเทล และ ยูนิเวอร์แซล พิคเจอร์ อินเตอร์เนชันแนล การจัดสร้างภาพยนตร์ใช้เวลาถึงหกปี และแอลเอไทมส์รายงานว่า ใช้ทุนไปราว ๆ สองร้อยหกสิบล้านดอลลาร์สหรัฐ นับเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ใช้จ่ายเงินไปมากที่สุดทีเดียว
ตัวละคร

| ชื่อ | พากย์> อังกฤษ | พากย์> ไทย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ราพันเซล (Rapunzel) | แมนดี มัวร์ (Mandy Moore) | ชนนัยน์ สุขวัจน์ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| ยูจีน ฟิตซ์เฮอร์เบิร์ต (Eugene Fitzherbert)   หรือ ฟลิน ไรเดอร์ (Flynn Rider) | ซาชารี เลวี (Zachary Levi) | อภินันท์ ธีระนันทกุล พูด   พิชญากร แช่มช้อย ร้อง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| กอเธล (Gothel) | ดอนนา เมอร์ฟีย์ (Donna Murphy) | สุกานดา บุณยธรรมิก |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| พี่น้องสแตบบิงตัน (Stabbington Brothers) | รอน เพิร์ลแมน (Ron Perlman) | สปัลศิลป์ ศิริชัย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| โจรมือตะขอ (Hook-Hand Thug) | แบรด การ์เรต (Brad Garrett) | เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง พูด   กฤษณะ ศฤงคารนนท์ ร้อง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| โจรจมูกใหญ่ (Big Nose Thug) | เจฟฟรีย์ แทมเบอร์ (Jeffrey Tambor) |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| วแลเดมีร์ (Vladamir) | ริชาร์ด คีเอล (Richard Kiel) | สปัลศิลป์ ศิริชัย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| โจรเตี้ย (Short Thug) | พอล เอฟ. ทอมป์กินส์ (Paul F. Tompkins) | เอกชัย พงศ์สมัย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| โจรเลิฟลอร์น (Lovelorn Thug) |  | กฤษณะ ศฤงคารนนท์ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| หัวหน้าราชองครักษ์ (Captain of the Guard) | เอ็ม. ซี. เกนีย์ (M. C. Gainey) | เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| ราชองครักษ์ (Guard) | ทอม เคนนีย์ (Tom Kenny) |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| พาสกาล (Pascal) | แฟรงก์ เวลเกอร์ (Frank Welker) |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| แม็กซิมัส (Maximus) | แฟรงก์ เวลเกอร์ (Frank Welker) |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
หมายเหตุ:     = ไม่ทราบ   และ     = ใช้เสียงดั้งเดิม

อนึ่ง ในฉบับภาษาไทยนั้น นอกจาก กฤษณะ ศฤงคารนนท์ จะพากย์ด้วยแล้ว เขายังเป็นผู้กำกับการพากย์ด้วย ส่วนบทภาษาไทยนั้น ธนัชชา ศักดิ์สยามกุล แปล
การผลิต > ระยะเวลาและกำหนดการ

แอลเอไทมส์รายงานว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้เวลาพัฒนาถึงหกปี และใช้เงินไปมากกว่าสองร้อยหกสิบล้านดอลลาร์สหรัฐ
เดิมทีในเดือนเมษายน 2550 มีการประกาศว่า จะให้ ดีน เวลลินส์ (Dean Wellins) นักแอนิเมชันและนักเขียนเรื่องผู้เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแอนนี มาร่วมกำกับภาพยนตร์นี้กับ เกล็น คีแอน (Glen Keane) วันที่ 9 ตุลาคม ปีถัดมา มีรายงานว่า ทั้งคู่ลาออก และมีการแต่งตั้ง ไบรอน ฮาวเวิร์ด (Byron Howard) กับ นาธาน เกรโน (Nathan Greno) และคณะ มาแทนที่ คณะของฮาวเวิร์ดเคยทำงานให้แก่ดิสนีย์ในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก เรื่อง ซูเปอร์โฮ่ง ฮีโร่หัวใจเต็มร้อย (Bolt) มาก่อน โดยคีแอนที่ลาออกจากตำแหน่งผู้กำกับนั้นจะไปเป็นผู้อำนวยการบริหารการผลิตและผู้ควบคุมแอนิเมชัน ส่วนเวลลินส์จะไปทำภาพยนตร์สั้นเรื่องอื่น
การผลิต > การเปลี่ยนชื่อ

ในเบื้องต้น มีการโฆษณาภาพยนตร์เรื่องนี้โดยใช้ชื่อว่า Rapunzel Unbraided ("ราพันเซลไม่ได้ถักเปียนะ") แล้วเปลี่ยนเป็น Rapunzel ("ราพันเซล") เฉย ๆ
เนื่องจากดิสนีย์เห็นว่า ภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า มหัศจรรย์มนต์รักเจ้าชายกบ ที่ฉายในปี 2551 นั้น ยังไม่ได้ดั่งใจ ถึงแม้ว่า ภาพยนตร์นี้จะได้รับคำวิพาษ์วิจารณ์ไปในทางบวก และนำรายได้จากทั่วโลกมาเกือบสองร้อยเจ็ดสิบล้านดอลลาร์สหรัฐก็ตาม ประกอบกับดิสนีย์มองว่า หากภาพยนตร์เรื่องใหม่นั้นใช้ชื่อ Rapunzel จะไม่จูงใจเด็กหนุ่มมาชมดู  ดิสนีย์จึงเปลี่ยนชื่อภาพยนตร์เรื่องใหม่อีกครั้ง จาก Rapunzel เป็น Tangled ("อีนุงตุงนัง") โดยคาดว่าน่าจะจูงใจทั้งหญิงทั้งชายมากขึ้น และจะได้เน้นย้ำบทบาทของฟลิน ไรเดอร์ พระเอกของเรื่อง มากขึ้นด้วย
ในครั้งนี้ ดิสนีย์ถูกประณามเป็นอันมากกว่า ละทิ้งชื่อที่เป็นแบบแผนไปเพียงเพื่อประโยชน์ทางการตลาด โดย ฟลอยด์ นอร์แมน อดีตนักแอนิเมชันและนักเขียนเรื่องของดิสนีย์และพิกซาร์ แถลงว่า "ไอ้แนวความคิดเรื่องเปลี่ยนชื่อคลาสสิก ๆ อย่าง 'ราพันเซล' ไปเป็น 'อีนุงตุงนัง นี่ ผมว่ามันโฉดเขลาสิ้นดี ผมฟันธงเลยว่า เขาจะไม่ได้อะไรจากการเปลี่ยนชื่อนี้ จะได้อย่างเดียวก็แต่การถูกผู้คนมองว่าดิสนีย์พยายามหาคนมาดูหนังเพิ่ม" และ จัสติน ชาง (Justin Chang) จากนิตยสารวาไรอิที (Variety) เปรียบว่า การกระทำครั้งนี้ของดิสนีย์ เหมือนกับเปลี่ยนชื่อ The Little Mermaid ("เงือกน้อยผจญภัย") ไปเป็น Beached ("เกยตื้น")
วันที่ 24 พฤศจิกายน 2553 อันเป็นวันที่เผยแพร่ภาพยนตร์ครั้งแรก ผู้กำกับภาพยนตร์ทั้งสองคนแถลงว่า การเปลี่ยนชื่อมิใช่การตัดสินใจเพื่อการตลาด แต่เพราะว่า ราพันเซลไม่ใช่ตัวเอกเพียงคนเดียวของเรื่อง แต่เป็นทั้งราพันเซลและฟลิน ไรเดอร์ ผู้กำกับทั้งคู่กล่าวด้วยว่า "ก็เหมือนกับที่คุณจะไปเรียก Toy Story ("ทอยสตอรี") ว่า Buzz Lightyear ("บัซ ไลต์เยียร์" ตัวเอกของเรื่องคู่กับ นายอำเภอวูดี) นั้นก็ไม่ได้อยู่แล้ว" และว่า พวกตนต้องการชื่อที่แสดงถึงแก่นเรื่องอย่างแท้จริงเท่านั้น
รางวัล

ภาพยนตร์นี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลหลายสิบรางวัล สมาคมผู้สื่อข่าวต่างชาติประจำฮอลลีวูด (Hollywood Foreign Press Association) ส่งเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ (Golden Globe Awards) สองสาขา คือ ภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม และเพลงต้นฉบับยอดเยี่ยมสำหรับเพลง "I See the Light" แต่สาขาแรกแพ้ให้แก่ ทอยสตอรี 3 (Toy Story 3) ของดิสนีย์ด้วยกันเอง และสาขาที่สองพ่ายต่อ บาร์รัก เวทีร้อน (Burlesque) สมาคมผู้สื่อข่าวต่างชาติแห่งฮอลลีวูดยังเสนอให้ชิงรางวัลแอนนี (Annie Awards) สองสาขา คือ ภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม และบทภาพยนตร์แอนมิชันยอดเยี่ยม
อนึ่ง ภาพยนตร์นี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสมาคมวิจารณ์ภาพยนตร์ฟินิกซ์ (Phoenix Film Critics Society Awards) สองสาขา คือ ภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม และเพลงต้นฉบับยอดเยี่ยมสำหรับเพลง "I've Got a Dream" แต่ก็แพ้แก่ ทอยสตอรี 3 กับ บาร์รัก เวทีร้อน ตามลำดับ และเพลง "I See the Light" ยังได้เข้าชิงสาขาเพลงต้นฉบับยอดเยี่ยมในรางวัลอะแคเดมีครั้งที่ 83 (83rd Academy Awards) ด้วย ทว่า แพ้ให้แก่เพลง "We Belong Together" จาก ทอยสตอรี 3 ไปอีกหน ภาพยนตร์นี้ยังได้รับการส่งเข้าชิงรางวัลแซตเทิร์นสำหรับภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม (Saturn Award for Best Animated Film) ครั้งที่ 37 ด้วย
อย่างไรก็ดี ภาพยนตร์เรื่องนี้ชนะเลิศสาขาฉากสามมิติยอดเยี่ยมแห่งปี (best 3D scene of the year) ใน รางวัลสมาคมศิลปะสร้างสรรค์สามมิติระหว่างประเทศ (International 3D Society Creative Arts Awards) ครั้งที่สอง
| รางวัล | สาขา | ผลลัพธ์ |
| --- | --- | --- |
| รางวัลอะแคเดมีครั้งที่ 83 (83rd Academy Awards) | เพลงยอดเยี่ยม ("I See the Light") | เสนอชื่อเข้าชิง |
| รางวัลแอนนีครั้งที่ 38 (38th Annie Awards) | Best Animated Feature Film | เสนอชื่อเข้าชิง |
| รางวัลแอนนีครั้งที่ 38 (38th Annie Awards) | บทภาพยนตร์แอนมิชันยอดเยี่ยม [แดน ฟอเกิลแมน (Dan Fogelman)] | เสนอชื่อเข้าชิง |
| รางวัลสมาคมวิจารณ์ภาพยนตร์แพร่ภาพกระจายเสียง 2010 (Broadcast Film Critics Association Awards 2010) | ภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง |
| รางวัลสมาคมวิจารณ์ภาพยนตร์แพร่ภาพกระจายเสียง 2010 (Broadcast Film Critics Association Awards 2010) | เพลงยอดเยี่ยม ("I See the Light") | เสนอชื่อเข้าชิง |
| รางวัลลูกโลกทองคำครั้งที่ 68 (68th Golden Globe Awards) | ภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง |
| รางวัลลูกโลกทองคำครั้งที่ 68 (68th Golden Globe Awards) | เพลงยอดเยี่ยม ("I See the Light") | เสนอชื่อเข้าชิง |
| รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ 2010 (National Movie Awards 2010) | แอนิเมชัน | ชนะ |
| รางวัลสมาคมวิจารณ์ภาพยนตร์ฟินิกซ์ (Phoenix Film Critics Society Awards) | ภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง |
| รางวัลสมาคมวิจารณ์ภาพยนตร์ฟินิกซ์ (Phoenix Film Critics Society Awards) | เพลงยอดเยี่ยม ("I've Got a Dream") | เสนอชื่อเข้าชิง |
| รางวัลแซตเทิร์นครั้งที่ 37 (37th Saturn Awards) | ภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง |
| รางวัลสมาคมศิลปะสร้างสรรค์สามมิติระหว่างประเทศ (International 3D Society Creative Arts Awards) ครั้งที่สอง (พ.ศ. 2554) | ฉากสามมิติยอดเยี่ยมแห่งปี | ชนะ |
| รางวัลทีนชอยส์ 2011 (2011 Teen Choice Awards) | ตัวเลือกประเภทภาพยตร์ - แอนิเมชัน | เสนอชื่อเข้าชิง |
| รางวัลทีนชอยส์ 2011 (2011 Teen Choice Awards) | ตัวเลือกประเภทเสียงพากย์ภาพยนตร์แอนิเมชัน (ซาชารี เลวี) | เสนอชื่อเข้าชิง |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บทางการโดยดิสนีย์ไทย[ลิงก์เสีย]
ตราสัญลักษณ์อย่างเป็นทางการของ Rapunzel ก่อนเปลี่ยนชื่อเป็น Tangled
รูปแบบของราพันเซล ที่ผู้กำกับคีแอนต้องการให้มี "ผมสวย"
มาสค์ไรเดอร์เซโร่วัน เดอะมูวี่ REAL × TIME

มาสค์ไรเดอร์เซโร่วัน เดอะมูวี่ REALxTIME (ญี่ปุ่น: 劇場版 仮面ライダーゼロワン REAL×TIME; โรมาจิ: Gekijōban Kamen Raidā Zero Wan Riaru Taimu) เป็นภาพยนตร์ที่มาจากละครโทรทัศน์ชุดมาสค์ไรเดอร์ มาสค์ไรเดอร์เซโร่วัน สร้างโดยบริษัทโตเอะ ฉายเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2020 โดยฉายควบกับ ภาพยนตร์สั้น มาสค์ไรเดอร์เซเบอร์ นักดาบฟินิกส์กับสมุดแห่งหายนะ
ประวัติ

เดิมเป็นภาพยนตร์ที่จะฉายควบกับ ขบวนการมณีมนตรา คิราเมเจอร์ THE MOVIE ศึกแม่มดแห่งฝันร้าย ภายในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 แต่ด้วยเหตุการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศญี่ปุ่น ทำให้ภาพยนตร์ถูกเลื่อนฉายโปรแกรมอื่นโดยถูกย้ายวันฉายในเดือนธันวาคมและได้นำภาพยนตร์สั้นมาสค์ไรเดอร์เซเบอร์มาลงควบฉายด้วย
มาสค์ไรเดอร์ที่ปรากฏตัวเฉพาะในภาพยนตร์ > มาสค์ไรเดอร์เซโร่วัน เฮลไรซิ่งฮ็อปเปอร์

ร่างแปลงของฮิเด็น อารุโตะ ที่แปลงร่างด้วยฮิเด็นเซโร่วันไดรเวอร์ และ เฮลไรซิ่งฮ็อปเปอร์โปรไกรส์คีย์ เป็นร่างใหม่และเป็นร่างที่เพิ่มพลัง
เสียงประกาศของร่างนี้คือ เฮลไรซ์! โอโซไรซ์! โปรไกรส์! (ヘルライズ！オーソライズ！プログライズ！) Hells energy as destroy the world HELL RISING HOPPER!HEAVEN or HELL it doesn't matter.
| ชื่อร่าง | ส่วนสูง | น้ำหนัก | พลังชก | พลังเตะ | พลังกระโดด (ต่อคน) | พลังความเร็ว (100 เมตร) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มาสค์ไรเดอร์เซโร่วัน เฮลไรซิ่งฮ็อปเปอร์ | 197.1 ซม. | 106.9 กก. | 60.7 ตัน | 116.3 ตัน | 176.61 เมตร | 0.4 วินาที |
มาสค์ไรเดอร์ที่ปรากฏตัวเฉพาะในภาพยนตร์ > มาสค์ไรเดอร์อีเดน

ร่างแปลงของเอส ที่แปลงร่างด้วยอีเดนไดรเวอร์ และ อีเดนเซ็ทสึเมไรซ์คีย์ ในการแปลงร่าง
เสียงประกาศของร่างนี้คือ อีเด็น! โปรไกรส์! อาร์ค! (エデン！プログライズ！アーク！) Imagine Ideal Illusion. EDEN the KAMEN RIDER. The creator who charges forword believing in paradise.
| ชื่อร่าง | ส่วนสูง | น้ำหนัก | พลังชก | พลังเตะ | พลังกระโดด (ต่อคน) | พลังความเร็ว (100 เมตร) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มาสค์ไรเดอร์อีเดน | 191.2 ซม. | 84.0 กก. | 41.4 ตัน | 91.8 ตัน | 1.5 เมตร | 1.4 วินาที |
มาสค์ไรเดอร์ที่ปรากฏตัวเฉพาะในภาพยนตร์ > มาสค์ไรเดอร์ลูซิเฟอร์

ร่างแปลงของเบล ที่แปลงร่างด้วยอีเดนไดรเวอร์ และ อีเด็นเซ็ตสึเมไรซ์คีย์ ในการแปลงร่าง
เสียงประกาศของร่างนี้คือ The creator who charges forword believing in paradise.OVER THE EDEN.
| ชื่อร่าง | ส่วนสูง | น้ำหนัก | พลังชก | พลังเตะ | พลังกระโดด (ต่อคน) | พลังความเร็ว (100 เมตร) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มาสค์ไรเดอร์ลูซิเฟอร์ | 191.2 ซม. | 84.0 กก. | 46.3 ตัน | 98.9 ตัน | 57.3 เมตร | 1.1 วินาที |
มาสค์ไรเดอร์ที่ปรากฏตัวเฉพาะในภาพยนตร์ > มาสค์ไรเดอร์อาบาดอน

ร่างแปลงของกลุ่มก่อการร้ายออนไลน์ซิงค์เน็ต ที่แปลงร่างด้วยคลาวดิ้งฮ็อปเปอร์โปรไกรส์คีย์ โดยการแปลงร่างนั้นจะใช้ สแลชอาบาดอนไรเซอร์ หรือ ช็อตอาบาดอนไรเซอร์ ในการติดตั้งเพื่อทำการแปลงร่าง โดยมักจะปรากฏตัวเป็นกลุ่ม
เสียงประกาศของร่างนี้คือ ซิงค์เน็ตไรซ์! (シンクネットライズ！) Team that flocks together!CROWDING HOPPER!An attack method using various group tactics.
| ชื่อร่าง | ส่วนสูง | น้ำหนัก | พลังชก | พลังเตะ | พลังกระโดด (ต่อคน) | พลังความเร็ว (100 เมตร) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มาสค์ไรเดอร์อาบาดอน (รูปแบบหัวหน้า) | 199.0 ซม. | 63.8 กก. | 12.6 ตัน | 38.0 ตัน | 44.7 เมตร | 3.6 วินาที |
| มาสค์ไรเดอร์อาบาดอน (สมาชิกทั่วไป) | 199.0 ซม. | 62.1 กก. | 10.8 ตัน | 32.5 ตัน | 38.2 เมตร | 3.8 วินาที |
ข้อมูลลิงก์

เว็บไซต์ทางการ
旧公式ウェブサイト
劇場短編 仮面ライダーセイバー／劇場版 仮面ライダーゼロワン ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
บ็อบบี ชาร์ลตัน

เซอร์ รอเบิร์ต ชาร์ลตัน (อังกฤษ: Sir Robert Charlton; 11 ตุลาคม ค.ศ. 1937 – 21 ตุลาคม ค.ศ. 2023) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก ปีกซ้าย หรือ กองหน้าตัวกลาง ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งตลอดกาล เขาเป็นสมาชิกของทีมอังกฤษที่ชนะการแข่งขันฟุตบอลโลกปี 1966 ซึ่งเป็นปีที่เขาได้รับรางวัลบัลลงดอร์ ด้วย เขาจบอันดับสองในการลงคะแนนรางวัลบัลลงดอร์ในปี 1967 และ 1968 เขาเล่นฟุตบอลสโมสรเกือบทั้งหมดที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งเขาโด่งดังจากสัญชาตญาณในการรุก ความสามารถในการผ่านบอลจากกองกลาง การยิงไกลอันดุเดือดจากทั้งเท้าซ้ายและขวา ความฟิต และความแข็งแกร่ง เขาถูกตักเตือนเพียงสองครั้งในอาชีพของเขา ครั้งหนึ่งกับอาร์เจนตินาในฟุตบอลโลกปี 1966 และอีกครั้งหนึ่งในแมตช์ลีกกับเชลซี ด้วยความสำเร็จทั้งในระดับสโมสรและระดับนานาชาติ เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นเก้าคนที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก ยูฟ่า ยูโร เปี้ยนคัพและบัลลงดอร์แจ็ค พี่ชายของเขา ซึ่งเคยอยู่กับทีมที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลกเช่นกัน เคยเล่นตำแหน่งกอง หลัง ให้กับลีดส์ยูไนเต็ดและเคยเป็นผู้จัดการทีมสาธารณรัฐไอร์แลนด์ เป็นเวลา 10ปี
ชาร์ลตันเกิดที่เมืองแอชิงตัน นอร์ธัมเบอร์แลนด์ ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชุดใหญ่ของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ในปี 1956 ด้วยวัย 18 ปี และในไม่ช้าเขาก็ได้เป็นผู้เล่นตัวจริง ซึ่งในช่วงเวลานั้นเขาได้เป็นแชมป์ดิวิชัน 1 ในปี 1957 จากนั้นเขาก็รอดชีวิตจากเหตุการณ์ภัยพิบัติทางอากาศมิวนิก เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 1958 หลังจากได้รับการช่วยเหลือจากแฮร์รี เกร็กก์ ผู้รักษาประตูของทีม;ชาร์ลตันเป็นผู้รอดชีวิตคนสุดท้ายของยูไนเต็ดจากอุบัติเหตุครั้งนี้ หลังจากช่วยยูไนเต็ดคว้าแชมป์เอฟเอคัพ ในปี 1963 และฟุตบอลลีกในปี 1965 และ 1967 เขาได้เป็นกัปตันทีมแทนเดนิส ลอว์ กัปตันทีมตัวจริงที่ได้รับบาดเจ็บก่อนการแข่งขัน คว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพที่สนามเวมบลีย์ ในปี 1968 เขาทำได้ 2 ประตูจากทั้งหมด 4 ประตูในรอบชิงชนะเลิศช่วยให้พวกเขากลายเป็นสโมสรจากอังกฤษทีมแรกที่ชนะการแข่งขัน ชาร์ลตันออกจากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดหลังจบฤดูกาล 1972–73 มาเป็นผู้จัดการทีมเพรสตันนอร์ทเอนด์ในฤดูกาล 1973–74
รางวัล > สโมสร

ฟุตบอลลีกเฟิสต์ดิวิชัน (3): 1956–57, 1964–65, 1966–67
เอฟเอคัพ (1): 1962–63
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ (4): 1956, 1957, 1965, 1967
ยูโรเปี้ยนคัพ (1): 1967–68
รางวัล > ทีมชาติ

ฟุตบอลโลก (1): 1966
บริติชโฮมแชมเปียนชิป (10): 1958, 1959, 1960, 1961, 1964, 1965, 1966, 1968, 1969, 1970
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1968 (เหรียญทองแดง)
รางวัล > รางวัลส่วนตัว

นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษ: 1965–66
ลุกฟุตบอลทองคำ: 1966
FIFA World Cup All-Star Team (2): 1966, 1970
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรป: 1966
PFA Merit Award: 1974
FWA Tribute Award: 1989
FIFA World Cup All-Time Team: 1994
Football League 100 Legends: 1998
English Football Hall of Fame: 2002
ฟีฟ่า 100: 2004
UEFA Golden Jubilee Poll: 2004
BBC Sports Personality of the Year Lifetime Achievement Award: 2008
ลอริอุสเวิลด์สปอตส์อะวอดส์ รางวัลบุคคลที่ทุ่มเทให้กับวงการกีฬาตลอดทั้งชีวิตแห่งปี : 2012
ซง โกคู

| ซง โกคู |
| --- | --- |
ตัวละครใน ดราก้อนบอล
ปรากฏครั้งแรก: มังงะ ดราก้อนบอล ตอนที่ 1 อนิเมะ  ดราก้อนบอล ตอนที่ 1
ปรากฏครั้งสุดท้าย: มังงะ  ดราก้อนบอล ตอนที่ 159 อนิเมะ ดราก้อนบอล GT ตอนที่ 64
สร้างโดย: อะกิระ โทะริยะมะ
ประวัติ
เผ่าพันธุ์: ไซย่า
เพศ: ชาย
ญาติ: บาร์ดัค (่พ่อ) กิเน (แม่) ราดิช (พี่ชาย) จีจี้ (ภรรยา) ซง โกฮัง (บุตรชาย) ซง โกเท็น (บุตรชาย) ปัง (หลานสาว)
ซง โกคู (ญี่ปุ่น: 孫 悟空（そん ごくう）; โรมาจิ: Son Gokū; ทับศัพท์: ซง โงะคู) ตัวละครหลักจากการ์ตูนชุดเรื่องดราก้อนบอล และเป็นตัวละครการ์ตูนที่เป็นที่นิยมที่สุดคนหนึ่ง ทั้งนี้ ชื่อ ซง โกคู มาจากชื่อ ตัวละคร ซง หงอคง ในนิยายเรื่องไซอิ๋ว ซึ่งสะกดว่า 孫悟空 (ซน โงะกู) ในภาษาญี่ปุ่นเหมือนกัน โกคู หรือ ซง โกคู ในประเทศไทยเรียกชื่อ ซุน โงกุน ซึ่งน่าจะอ่านคล้ายกับ โงะกู  หรือ หงอคงในภาษาจีน   เป็นพระเอกของเรื่องเป็นชาวไซย่าที่แข็งแกร่ง มีพ่อชื่อบาดั๊ก แม่ชื่อกิเน่ และพี่ชายชื่อ ราดิซ โกคูเป็นชาวไซย่าที่มีชื่อเกิดว่า คาคาล็อต โกคูเมื่อตอนเริ่มเรื่องเล่มที่ 1 บอกกับบูลม่าว่ามีอายุ 14 ปี แต่ในเล่ม 3 บอกว่าอายุ 12 ปี เนื่องจากนับเลขผิด โกคูได้ช่วยปกป้องโลกเอาไว้หลายครั้งแล้วจากการทำลายโลกของฝ่ายร้าย เช่น จอมมารพิคโกโร่ ฟรีเซอร์ เซล จอมมารบู โกคูชอบกินข้าวมาก ๆ และชอบชวนคนอื่นอาบน้ำ และจะหิวบ่อยเป็นคนที่อารมณ์ดีไม่ชอบทะเลาะ ซึ่งต่างกับเบจิต้าอย่างมาก
โกคูได้เรียนฝึกวิชาการต่อสู้กับ ซง โกฮัง ปู่บุญธรรม ซึ่งถูกโกคูที่แปลงกายเป็นลิงยักษ์หลังจากเผลอไปมองดวงจันทร์เต็มดวงเหยียบตาย จากนั้นไปเรียนวิชากับผู้เฒ่าเต่า หรือผู้เฒ่ามูเท็น ซึ่งเป็นอาจารย์ของ ซง โก ฮัง และ ราชาปีศาจวัว ต่อมาเป็นท่านคารินแห่งหอคอยคาริน ถัดมาอีกได้ไปฝึกกับพระเจ้าโดยมีมิสเตอร์โปโปเป็นผู้ช่วยสอน ต่อมาเป็นท่านจ้าวพิภพได้สอนพลังหมัดจ้าวพิภพจนโกคูเก่งขึ้นมาก พลังที่มากที่สุดของโกคูคือพลังบอลเก็งกิ ซึ่งเอาพลังของสิ่งมีชีวิตทั้งโลกหรือจักรวาลมารวมกันแล้วปล่อยออกไปซึ่งสามารถทำลายล้างได้สูงมาก อาจาย์คนต่อมาของโกคูคือ ชาวดาวยาโดแร็ต ซึ่งยานที่โกคูใช้หนีออกจากดาวนาเม็กได้ตั้งที่หมายไว้อัตโนมัติ ในเรื่องไม่ได้เอ่ยชื่อว่าชื่ออะไร ซึ่งโกคูได้เล่าว่าอ้อนวอนอยู่นานจึงจะสอนวิชาเคลื่อนย้ายในพริบตาให้ อาจารย์คนสุดท้ายของโกคูคือ ชาวดาวเมตามอร์ ที่สอนวิชาฟิวชั่นให้ในปรโลก เป็นวิชาที่ใช้รวมร่างกับคนที่มีขนาดของพลังเท่า ๆ กันซึ่งจะทำให้พลังและความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ในเรื่องไม่ได้เอ่ยชื่อ
ประวัติของซง โกคู > ประวัติตามท้องเรื่อง

โกคูมีอาจารย์ถึง 7 คน เวลาต่อสู้ทุกครั้งโกคูจะดีใจและตื่นเต้นเพราะจะได้สู้กับคนที่เก่งที่สุดอย่างเช่นฟรีเซอร์ และชาวไซย่าโบรลี่ โกคูถึงแม้จะเก่งที่สุดในเรื่อง แต่เคยเป็นผู้ชนะเลิศในการแข่งขันศึกชิงเจ้ายุทธภพเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น โดยครั้งแรกที่เข้าแข่งขันในศึกชิงเจ้ายุทธภพครั้งที่ 21 แพ้ให้แก่ แจ๊คกี้ ชุน ซึ่งก็คือผู้เฒ่าเต่าที่ปลอมตัวมาเข้าแข่งขัน ป้องกันไม่ให้ลูกศิษย์ทั้งสองคือ โกคู และ คูริริน คิดว่าตัวเองเก่งแล้ว ครั้งที่สองในศึกชิงเจ้ายุทธภพครั้งที่ 22 แพ้ให้แก่ เท็นชินฮัง โดยถูกรถชนระหว่างที่ปลิวออกนอกสนามไปทั้งคู่ ครั้งที่สามในศึกชิงเจ้ายุทธภพครั้งที่ 23 ชนะ พิคโกโร่ จูเนียร์ และได้รางวัลผู้ชนะเลิศศึกชิงเจ้ายุทธภพเป็นครั้งแรก ครั้งที่สี่ในภาคจอมมารบู สู้กับเบจิต้า ซึ่งถูกจอมมารบาบิดี้ครอบงำและได้ฆ่าคนดูในสนามตายมากมาย โกคู จึงตัดสินใจเปลี่ยนสถานที่ไปสู้กับ เบจิต้า เพียงแค่สองคน และเป็นครั้งแรกที่เผยโฉมว่า โกคู สามารถเป็น ซุปเปอร์ไซย่า ขั้นที่ 2 ได้ โดยโกคูสามารถแปลงร่างเป็นซุปเปอร์ไซย่า ขั้นที่ 3 ได้ในภาคจอมมาร บู ซุปเปอร์ไซย่า ขั้นที่ 4 ได้ในภาค GT โดยจะแปลงเป็นซุปเปอร์ไซย่า ขั้นที่ 4 ได้นั้น ต้องแปลงเป็นลิงยักษ์เสียก่อน และสุดท้าย ซุปเปอร์ไซย่า ขั้นที่ 5 และ ขั้นที่ 6 ในภาค AF (After Future) ซึ่งภาค GT และ AF นั้น เป็นการ์ตูน โดจิน หรือ แฟน ๆ เป็นผู้เขียน ไม่ใช่ อ.โทริยาม่า เขียน
ประวัติของซง โกคู > ประวัติในช่วงเติบโต

ซง โกคูเป็นชาวไซย่า และโตที่โลก โดยมีชื่อเดิมว่า"คาคาร็อต" (แผลงมาจากคำว่า แครอท) โดยมีบิดาที่ชื่อ บาร์ดัคในตอนเด็กซงโกคูจะมีหางงอกมาเหมือนลิง ถ้าเขามองดวงจันทร์เต็มดวงเมื่อไหร่เขาจะกลายร่างเป็นลิงยักษ์ ไม่สามารถควบคุมสติได้ แต่มีพลังโจมตีมหาศาล ตอนโตขึ้นมา เขาสามารถพัฒนาพลังต่อสู้  จนผ่านพ้นขีดขั้นของชาวไซย่าปรกติได้ จนกลายเป็น ซุปเปอร์ไซย่า โดยผมเปลี่ยนเป็นสีทอง และมีพลังโจมตีมหาศาล มีออร่ารอบตัว ในตอนนี้โกคูสามารถแปลงร่างเป็นได้ทั้งหมด 8 ร่าง (ยกเว้นภาค AF) คือ
| ชื่อร่าง | ลักษณะ |
| --- | --- |
Pseudo Super Saiyan: ผมเปลี่ยนเป็นสีนํ้าตาล ปรากฏตัวเฉพาะใน Dragon Ball Z The Movie: Lord Slug หรือชื่อไทยคือ ซุปเปอร์ไซย่า ซงโงกุน เป็นร่างที่มีพละกำลังและพลังเพิ่มขึ้น แต่ยังไม่ถึงขั้นซุปเปอร์ไซย่า (แต่ไม่เกี่ยวข้องกับในซีรีส์หลัก)
Super Saiyan: ผมและคิ้วเปลี่ยนเป็นสีทอง ผมตั้งมากกว่าปกติ มีนัยน์ตาเป็นสีเขียว มีพลังและความเร็วเพิ่มขึ้นจากเดิม 50 เท่า ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่สู้กับฟรีซเซอร์ เกิดมาจากการที่คูริรินถูกฟรีซเซอร์ฆ่าตาย ทำให้โงกุนโกรธและกลายร่างเป็นร่างนี้
Super Saiyan 2: ผมและคิ้วเปลี่ยนเป็นสีทองและยาวมากขึ้น ผมตั้งมากกว่าซุปเปอร์ไซย่า 1 มีนัยน์ตาเป็นสีเขียว เป็นร่างที่พัฒนามาจากซุปเปอร์ไซย่า 1 โดยร่างนี้เกิดจากความโกรธที่สูงขึ้นไปอีก โดยจะมีพลังและความเร็วเพิ่มขึ้นจากเดิม 100 เท่า และมีสายฟ้ารอบตัว ปรากฏตัวในตอนที่สู้กับเบจิต้าที่โดนพ่อมดบาบิดี้ครอบงำ ที่โกคูสามารถแปลงได้เพราะฝึกกับท่านไคโอสูงสุดมา
Super Saiyan 3: มีผมที่ยาวขึ้น ไม่มีคิ้ว มีนัยน์ตาเป็นสีฟ้า และมีสายฟ้ารอบตัว เป็นร่างที่พัฒนามาจากซุปเปอร์ไซย่า 2 โดยร่างนี้เกิดจากการฝึกฝนอย่างหนัก โดยจะมีพลังและความเร็วเพิ่มขึ้นจากเดิม 400 เท่า เป็นร่างที่ใช้พลังงานมากและร่างกายจะได้รับภาระอย่างหนัก จึงไม่ค่อยได้ใช้สักเท่าไหร่ โดยจะปรากฏตัวครั้งแรกในช่วงที่สู้กับจอมมารบู
Super Saiyan 4: มีผมและคิ้วสีดำ มีนัยน์ตาเป็นสีดำ-เหลือง ขนสีแดงครึ่งตัว โดยเงื่อนไขในการแปลงร่างคือต้องแปลงร่างเป็นลิงยักษ์สีทอง และต้องควบคุมให้ได้ ถึงจะสามารถแปลงเป็นซุปเปอร์ไซย่า 4 ได้ตัวคูนพลังของร่างนี้คือ4000เท่าจากร่างปกติ ปรากฏตัวครั้งแรกใน Dragon Ball GT เมื่อตอนที่สู้กับเบบี้
Super Saiyan God: SSG หรือ Super Saiyan Red มีผมและคิ้วเป็นสีแดงเรืองแสง โดยทรงผมจะเหมือนกับร่างปกติ มีนัยน์ตาเป็นสีแดงเรืองแสง มีออร่ารอบตัวเป็นเหมือนเปลวเพลิงสีแดง โดยเกิดจากการนำพลังของชาวไซย่าคุณธรรมทั้ง 5 คนมารวมอยู่ในคนเดียว โดยจะปรากฏตัวใน Dragon Ball Z The Movie: Battle Of God หรือชื่อไทยคือ ศึกสงครามเทพเจ้า และ Dragon Ball Super
Super Saiyan God Super Saiyan: SSGSS หรือ Super Saiyan Blue มีผมและคิ้วเป็นสีฟ้าเรืองแสง มีนัยน์ตาเป็นสีฟ้าเรืองแสง มีออร่ารอบตัวเป็นลักษณะสีฟ้าอ่อน เกิดจากการฝึกฝนอย่างหนักและอยู่ในที่ของพระเจ้า โดยจะปรากฏตัวใน Dragon Ball Z The Movie: Resurrection Of F หรือ Revival Of F หรือ Resurrection Of Frizer หรือ ชื่อไทยคือ การกลับมาของฟรีซเซอร์ และ Dragon Ball Super
Ultra Instinct: มีผมและคิ้วเป็นสีดำ มีนัยน์ตาเป็นสีเงิน มีออร่ารอบตัวเป็นลักษณะสีน้ำเงิน เกิดจากการที่บอลเกงกิระเบิดใส่โกคูและพลังโกคูได้ต่อต้านไว้ทำให้ดึงพลังที่ซ่อนทั้งหมดออกมา โดยลักษณะพิเศษร่างนี้คือร่างกายจะตอบสนองไปเองโดยไม่ได้นึกคิดหลบหลีกป้องกันโจมตีได้เอง ซึ่งถ้าหากร่างนี้สมบูรณ์จะมีผมสีขาวและมีพลังที่เหนือกว่าเทพทำลายล้างและเป็นร่างที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของโกคู
ครอบครัว

บาร์ดัค (พ่อ)
กิเน (แม่)
ปู่ซง โกฮัง (ปู่บุญธรรม)
ราดิซ (พี่ชาย)
ปีศาจวัว (พ่อตา)
จีจี้ (ภรรยา)
ซง โกฮัง (ลูกชาย)
ซง โกเท็น (ลูกชาย)
บีเดล (ลูกสะใภ้)
ปัง (หลานสาว)
โกคูจูเนียร์ (ผู้สืบสันดาน)
ระดับของโกคูในช่วงต่าง ๆ

ปิลาฟ saga = moon level
เรดริบ้อน saga = planet level
หอคอยคาริน saga = star level
พิคโกโร่ saga = high star level
ระดับของโกคูในช่วงต่าง ๆ > ภาค Z

การต่อสู้กับราดิซ = large star level
โกคู kaio-ken ×2,×3,×4 = solar system level
โกคู นาเม็ก = higth solar system
โกคู นาเม็กkaio-ken×10 = multi solar system level
โกคู ซุปเปอร์ไซย่า = galaxy level+
โกคู ซุปเปอร์ไซย่า2 = muti galaxy level+
โกคู ซุปเปอร์ไซย่า3 = universe