stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์

| กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์  (Supinator muscle) |
| --- | --- |
กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ มุมมองทางด้านหลัง
รายละเอียด
จุดยึด: ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน, สันสุพิเนเตอร์ของกระดูกอัลนา, เอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัล (ข้อศอก), เอ็นแอนนูลาร์
จุดเกาะ: ส่วนต้นด้านข้างของตัวกระดูกเรเดียส
หลอดเลือดแดง: หลอดเลือดแดงเรเดียลรีเคอร์เรนท์
ประสาท: เส้นประสาทโพสทีเรียร์อินเตอร์ออสเซียส แขนงของเส้นประสาทเรเดียล
การกระทำ: หงายปลายแขน
ตัวต้าน: กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส, กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ ควอดราตัส
ตัวระบุ
ภาษาละติน: musculus supinator
TA98: A04.6.02.048
TA2: 2512
FMA: 38512
ศัพท์ทางกายวิภาคของกล้ามเนื้อ[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ (อังกฤษ: Supinator) เป็นกล้ามเนื้อกว้าง โค้งรอบด้านบน 1/3 ของกระดูกเรเดียส
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย

กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ประกอบด้วยระนาบเส้นใย 2 ระนาบ ซึ่งระหว่างนี้มีแขนงลึกของเส้นประสาทเรเดียลผ่าน (deep branch of the radial nerve) ระนาบทั้งสองมาจากจุดเกาะร่วม ระนาบที่อยู่ชั้นตื้นมีจุดเกาะเป็นเอ็นกล้ามเนื้อ ส่วนชั้นลึกเป็นใยกล้ามเนื้อ เกาะจากปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (lateral epicondyle of the humerus) , จากเอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัล (radial collateral ligament) ของข้อศอก และเอ็นแอนนูลาร์ (annular ligament) , จากสันบนกระดูกอัลนา ซึ่งวิ่งลงมาเป็นแนวเฉียงจากปลายด้านหลังของรอยเว้าเรเดียส (radial notch) , จากรอยกดรูปสามเหลี่ยมด้านล่างรอยเว้าเรเดียส, และจากเอ็นแผ่ (tendinous expansion) ซึ่งคลุมด้านบนของกล้ามเนื้อ
ใยกล้ามเนื้อชั้นผิว (superficial fibers) ล้อมรอบส่วนบนของกระดูกเรเดียส และเกาะปลายที่ขอบด้านข้างของปุ่มนูนเรเดียส (radial tuberosity) และแนวเฉียงของกระดูกเรเดียส (oblique line of the radius) ซึ่งด้านล่างเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส (Pronator teres)
ใยกล้ามเนื้อด้านบน (upper fibers) ของระนาบลึกเป็นมัดกล้ามเนื้อคล้ายห่วงเชือก (sling-like fasciculus) ซึ่งโอบรอบคอกระดูกเรเดียสเหนือต่อปุ่มนูนเรเดียส และเกาะกับส่วนหลังของพื้นผิวแนวใกล้กลาง (medial surface) ส่วนใหญ่ของใยนี้เกาะปลายที่พื้นผิวด้านหลังและด้านข้างของตัวกระดูกเรเดียส กึ่งกลางระหว่างแนวเฉียงของกระดูกเรเดียสและหัวกระดูก
หน้าที่

หน้าที่ของกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์คือช่วยกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอในการหงายมือ
ชื่อเรียกกล้ามเนื้อ

คำว่า "สุพิเนเตอร์" (Supinator) อาจหมายถึงกล้ามเนื้อที่ทำหน้าที่หงาย (Supine) ส่วนของร่างกาย ในตำราเก่าๆ อาจมีคำว่า สุพิเนเตอร์ ลองกัส (supinator longus) หมายถึงกล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส (Brachioradialis) และ สุพิเนเตอร์ เบรวิส (supinator brevis) ที่หมายถึงกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ในปัจจุบัน
ภาพอื่นๆ

มุมมองด้านหน้าของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
มุมมองด้านหลังของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
กล้ามเนื้อชั้นลึกของปลายแขน มุมมองด้านหน้า
กล้ามเนื้อชั้นลึกของปลายแขน มุมมองด้านหลัง
หลอดเลือดแดงอัลนาและหลอดเลือดแดงเรเดียลในชั้นลึก
หลอดเลือดแดงด้านหลังของปลายแขนและมือ
แหล่งข้อมูลอื่น

Loyola University Chicago sup
สื่อเรื่องกล้ามเนื้อของมหาวิทยาลัยวอชิงตัน supinator
ซีกฟริด เอดสเตริม

| ซีกฟริด เอดสเตริม |
| --- | --- |


ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลคนที่ 4
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2485 – พ.ศ. 2495
ก่อนหน้า: อ็องรี เดอ บาแย-ลาตูร์
ถัดไป: เอเวอรี บรันดิจ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 กันยายน พ.ศ. 2413 มอร์ลันดา สวีเดน
เสียชีวิต: 3 มิถุนายน พ.ศ. 2507 (93 ปี) สต็อกโฮล์ม สวีเดน

ยูฮันเนส ซีกฟริด เอดสเตริม (สวีเดน: Johannes Sigfrid Edström) เป็นประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลคนที่ 4
| ด ค กประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล |
| --- | --- |
 ดีมีตรีโอส วีเกลัส (1894–1896)  ปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง (1896–1925)  กอดฟรัว เดอ บลอแน (1916–1919, acting president)  อ็องรี เดอ บาแย-ลาตูร์ (1925–1942)  ซีกฟริด เอดสเตริม (acting 1942–1946, elected 1946–1952)  เอเวอรี บรันดิจ (1952–1972)  บารอนคิลแลนิน (1972–1980)  ฆวน อันโตนิโอ ซามารันช์ (1980–2001)  ฌัก โรคเคอ (2001–2013)  โทมัส บัค (2013–ปัจจุบัน)
ซาเรมา

| --- | --- |

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลบอลติก
พิกัด: 58°25′N 22°30′E﻿ / ﻿58.417°N 22.500°E﻿ / 58.417; 22.500
กลุ่มเกาะ: West Estonian archipelago
พื้นที่: 2,673 ตารางกิโลเมตร (1,032 ตารางไมล์)
การปกครอง
เอสโตเนีย
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 39,231
ความหนาแน่น: 13.5/กม.2 (35/ตารางไมล์)
ซาเรมา (เดนมาร์ก: Øsel; เยอรมัน: Ösel; สวีเดน: Ösel; ลัตเวีย: Sāmsala; โปแลนด์: Sarema; ไอซ์แลนด์: Eysýsla) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเอสโตเนีย มีพื้นที่  2,673 กม² ตั้งอยู่ทางตะวันออกของทะเลบอลติก เกาะมีประชากร 39,231 คน (ค.ศ. 2008) ประชากรเป็นชาวเอสโตเนีย 97% ส่วนกลุ่มคนส่วนน้อยที่ใหญ่ที่สุดคือชาวรัสเซีย  มีราว 2%
กระทรวงสิ่งแวดล้อมและพลังงาน (ประเทศสวีเดน)

| --- | --- |
Miljö- och energidepartementet

ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1987 (1987)
รัฐมนตรี: คาโรลีนา สกอก,   หัวหน้ากระทรวง   รัฐมนตรีกระทรวงสิ่งแวดล้อม
เว็บไซต์: sweden.gov.se
กระทรวงสิ่งแวดล้อมและพลังงาน (สวีเดน: Miljö- och energidepartementet; อังกฤษ: Ministry of the Environment and Energy) เป็นหน่วยงานรัฐบาลในประเทศสวีเดนที่รับผิดชอบนโยบายด้านสิ่งแวดล้อมของรัฐบาลเกี่ยวกับสารเคมี, สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ และความหลากหลายทางชีวภาพ
สำนักงานของกระทรวงตั้งอยู่ที่อาคารนอร์ดิสกาฮันเดลบันเกน ในสต็อกโฮล์ม
ประวัติ

กระทรวงได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1987 ในฐานะกระทรวงสิ่งแวดล้อมและพลังงาน (สวีเดน: Miljö- och energidepartementet) ซึ่งปัญหาสิ่งแวดล้อมก่อนหน้านี้ได้รับการจัดการโดยกระทรวงเกษตร (สวีเดน: Jordbruksdepartementet) และปัญหาด้านพลังงานได้รับการจัดการโดยกระทรวงอุตสาหกรรม ส่วนในปี ค.ศ. 1990 ได้มีการใช้ชื่อแบบย่อของกระทรวงสิ่งแวดล้อม และปัญหาด้านพลังงานได้ถ่ายโอนกลับไปยังกระทรวงอุตสาหกรรมแม้ว่าการดูแลของพลังงานนิวเคลียร์ยังคงอยู่ ครั้นในปี ค.ศ. 1991 กระทรวงได้เปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ (สวีเดน: Miljö- och naturresursdepartementet)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ชาวสวีเดน

| --- | --- |
ธงชาติสวีเดน
ประชากรทั้งหมด
ป. 13 ล้านคน 
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 สวีเดน       ป. 8 ล้านคน
 ฟินแลนด์: ป. 290,000 
 เอสโตเนีย: 300
พลเมืองสวีเดนในต่างประเทศ: ป. 546,000
ชาวสวีเดนพลัดถิ่น: ป. 4.5–5 ล้านคน
 สหรัฐ: 3,912,522 (เชื้อสายสวีเดน) 29,000 (สัญชาติสวีเดน)
 แคนาดา: 367,845 (เชื้อสายสวีเดน)
 สหราชอาณาจักร: 100,000
 นอร์เวย์: 36,887–90,000
 ออสเตรเลีย: 30,375 (เชื้อสายสวีเดน)
 ฝรั่งเศส: 30,000
 เยอรมนี: 23,000
 สเปน: 20,385
 เดนมาร์ก: 16,620
 ไทย: 15,000
 รัสเซีย: 7,400
 สวิตเซอร์แลนด์: 6,800
 เบลเยียม: 4,600
 เนเธอร์แลนด์: 4,000
 อิตาลี: 3,233
 โปแลนด์: 2,560
 กรีซ: 2,300
 ออสเตรีย: 2,000
 ไอร์แลนด์: 1,800
 ลักเซมเบิร์ก: 1,600
 บราซิล: 1,500
 นิวซีแลนด์: 1,404 (เชื้อสายสวีเดน)
ศาสนา
ส่วนมาก: คริสต์นิกายลูเทอแรน (คริสตจักรแห่งสวีเดน)
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
กลุ่มชนเจอร์แมนิกอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มชนเจอร์แมนิกเหนือ 
^ก  ตัวเลขทั้งหมดเป็นเพียงการประมาณเท่านั้น; จำนวนประชากรเชื้อสายสวีเดนที่อ้างถึงทั้งหมดอาจทำให้เกิดความเข้าใจผิดหรือเกินจริง ^ข  เนื่องจากไม่มีสถิติอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับเชื้อชาติในสวีเดน จำนวนนี้จึงไม่รวมถึงชาวสวีเดนที่เกิดในต่างประเทศแต่ตอนนี้ได้กลับไปยังประเทศสวีเดนแล้วและยังไม่รวมถึงชาวฟินแลนด์ที่พูดภาษาสวีเดนในประเทศสวีเดน ^ค  ตัวเลขนี้ทับซ้อนกับจำนวนชาวสวีเดนพลัดถิ่นเนื่องจากพลเมืองสวีเดนส่วนใหญ่อพยพไปยังประเทศที่ระบุไว้ต่ำกว่าในกล่องข้อมูล
ชาวสวีเดน (สวีเดน: svenskar) เป็นกลุ่มชนเจอร์แมนิก ซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ของประเทศสวีเดน
ซือชเตริมมิง

| --- | --- |
กระป๋องซือชเตริมมิงในน้ำเกลือ
แหล่งกำเนิด: สวีเดน
ส่วนผสมหลัก: ปลาเฮร์ริงบอลติก
 ตำราอาหาร: ซือชเตริมมิง   สื่อ: ซือชเตริมมิง
ซือชเตริมมิง เสิร์ฟตามธรรมเนียมเดิมกับขนมปังแบน มันฝรั่งต้ม และสลัด
ซือชเตริมมิง (สวีเดน: surströmming; แปลว่า ปลาเฮร์ริงเปรี้ยว) คือปลาเฮร์ริงจากทะเลบอลติกหมักในน้ำเกลือ เป็นอาหารดั้งเดิมของสวีเดนอย่างน้อยตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา
ปลาเฮร์ริงบอลติก (หรือที่เรียกว่า สเตริมมิง ในภาษาสวีเดน) มีขนาดเล็กกว่าปลาเฮร์ริงแอตแลนติกที่พบในทะเลเหนือ คำจำกัดความของ สเตริมมิง ตามธรรมเนียมเดิมคือ "ปลาเฮร์ริงที่จับได้ในน่านน้ำกร่อยของทะเลบอลติกทางเหนือของช่องแคบคัลมาร์" ปลาเฮร์ริงที่ใช้ทำซือชเตริมมิงจะถูกจับก่อนฤดูวางไข่ในเดือนเมษายนและพฤษภาคม
ในการผลิตซือชเตริมมิงจะใช้เกลือปริมาณมากพอที่จะป้องกันไม่ให้ปลาเฮร์ริงดิบเน่าเปื่อยระหว่างที่ปล่อยให้หมัก กระบวนการหมักอย่างน้อยหกเดือนทำให้ปลามีกลิ่นแรงและมีรสเค็มและเปรี้ยวเล็กน้อย มีงานวิจัยชิ้นหนึ่งของญี่ปุ่นระบุว่า กลิ่นจากกระป๋องซือชเตริมมิงที่เพิ่งเปิดเป็นหนึ่งในกลิ่นอาหารที่เหม็นเน่ามากที่สุดในโลก โดยมีกลิ่นเหม็นแรงกว่าอาหารประเภทปลาหมักในลักษณะเดียวกันอย่างฮงออฮเวของเกาหลีหรือคูซายะของญี่ปุ่นเสียอีก
ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 ผู้ผลิตซือชเตริมมิงในสวีเดนได้วิ่งเต้นให้มีการออกพระราชกฤษฎีกา (förordning) ที่จะป้องกันไม่ให้มีการจำหน่ายซือชเตริมมิงที่ยังหมักไม่ได้ที่ กฎหมายที่ตราขึ้นนั้นห้ามจำหน่ายซือชเตริมมิงที่ได้จากการจับปลาในปีปัจจุบันในสวีเดนก่อนวันพฤหัสบดีที่สามของเดือนสิงหาคม แม้ว่ากฎหมายดังกล่าวไม่มีผลบังคับแล้วในปัจจุบัน แต่ผู้ค้ารายย่อยก็ยังคงกำหนดวันเริ่มวางจำหน่ายผลผลิตที่ได้จากการจับปลาในปีนั้น
กล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส

| กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิส  (Brachioradial muscle) |
| --- | --- |
กล้ามเนื้อในชั้นตื้นในด้านหน้าของปลายแขนข้างซ้าย (กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิสแสดงด้วยสีน้ำเงิน)
ภาพตัดขวางผ่านตรงกลางของปลายแขน (กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิสอยู่ตรงกลางทางซ้ายของภาพ รายชื่อลำดับที่ 6 จากด้านบน)
รายละเอียด
จุดยึด: แนวสันแลทเทอรัล ซุปปราคอนไดลาร์ของกระดูกต้นแขน
จุดเกาะ: ปลายกระดูกเรเดียส (สไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกเรเดียส)
หลอดเลือดแดง: หลอดเลือดแดงเรเดียลรีเคอร์เรนท์
ประสาท: เส้นประสาทเรเดียล
การกระทำ: งอปลายแขน
ตัวระบุ
ภาษาละติน: musculus brachioradialis
TA98: A04.6.02.039
TA2: 2496
FMA: 38485
ศัพท์ทางกายวิภาคของกล้ามเนื้อ[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิส (อังกฤษ: Brachioradialis) เป็นกล้ามเนื้อของปลายแขน (forearm) ทำหน้าที่งอปลายแขนที่ข้อศอก สามารถทำหน้าที่ได้ทั้งคว่ำและหงายมือขึ้นกับตำแหน่งของปลายแขน กล้ามเนื้อนี้ยึดเกาะกับสไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกเรเดียส (distal styloid process of the radius) และแนวสันซุปปราคอนไดลาร์ด้านข้าง (lateral supracondylar ridge) ของกระดูกต้นแขน (humerus)
หน้าที่

กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิสทำหน้าที่งอปลายแขนที่ข้อศอก เมื่อปลายแขนอยู่ในตำแหน่งคว่ำ (pronate) กล้ามเนื้อจะพยายามหงายมือเมื่อกำลังงอปลายแขน และเมื่อปลายแขนอยู่ในตำแหน่งหงาย (supinate) กล้ามเนื้อจะพยายามคว่ำมือเมื่อกำลังงอปลายแขนเช่นกัน
กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิสเป็นกล้ามเนื้องอปลายแขนที่แข็งแรงเมื่อปลายแขนอยู่ในตำแหน่งกึ่งกลางระหว่างหงายมือและคว่ำมือที่ข้อต่อเรดิโออัลนา (radioulnar joint) เมื่ออยู่ในท่าคว่ำมือ กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิสจะเป็นกล้ามเนื้อหลักในการงอข้อศอกในขณะที่กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไออยู่ในการเสียเปรียบเชิงกล
เส้นประสาทที่เลี้ยง

แม้ว่ากล้ามเนื้อนี้มีขนาดใหญ่ซึ่งมองเห็นได้จากด้านหน้าของปลายแขน กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิสกลับเป็นกล้ามเนื้อที่อยู่ในพื้นที่ด้านหนังของปลายแขน (posterior compartment) ซึ่งดังนั้นจึงถูกเลี้ยงโดยเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve) ในบรรดากล้ามเนื้อทั้งหมดที่เลี้ยงโดยเส้นประสาทเรเดียล กล้ามเนื้อนี้เป็นหนึ่งในสี่กล้ามเนื้อที่เส้นประสาทเรเดียลเลี้ยงโดยตรง (ที่เหลืออีก 3 อันคือกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ, กล้ามเนื้อแอนโคเนียส, กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส) ซึ่งกล้ามเนื้อนอกจากสี่มัดนี้แล้วในพื้นที่ด้านหลังปลายแขนจะถูกเลี้ยงโดยแขนงลึกของเส้นประสาทเรเดียล (deep branch of the radial nerve)
ลักษณะที่มองเห็น

เมื่ออยู่ในตำแหน่งกึ่งคว่ำแขน กำข้อมือเหมือนกำลังหิ้วถังน้ำ แล้วพยายามงอข้อศอกจะเห็นกล้ามเนื้อนี้โป่งออกมาที่ปลายแขน มองเห็นอยู่ใต้ผิวหนัง
การออกกำลังกาย

การออกกำลังกายกล้ามเนื้อนี้โดยการงอข้อศอกโดยใช้แรงต้าน เช่น hammer curl จะได้ผลดี
ภาพอื่นๆ

มุมมองด้านหน้าของกระดูกต้นแขนด้านซ้าย
มุมมองด้านหน้าของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
พื้นผิวด้านหน้าของปลายแขน แสดงกล้ามเนื้อชั้นตื้น
พื้นผิวด้านหลังของปลายแขน แสดงกล้ามเนื้อชั้นตื้น
หลอดเลือดแดงแขน
หลอดเลือดแดงเรเดียลและอัลนา
หลอดเลือดแดงอัลนาและหลอดเลือดแดงเรเดียลในชั้นลึก
เส้นประสาทของรยางค์บน
แหล่งข้อมูลอื่น

Loyola University Chicago brds
สื่อเรื่องกล้ามเนื้อของมหาวิทยาลัยวอชิงตัน brachioradialis
SUNY Figs 07:01-09 - "Transverse section through the left arm just proximal to the elbow."
SUNY Figs 07:03-07 - "Superficial muscles of the anterior (flexor) compartment of the left forearm."
SUNY Figs 09:02-02 - "Superficial muscles of the posterior (extensor) compartment of the left forearm."
Norman/Georgetown lesson5musofpostforearm
คัลมาร์

| คัลมาร์   Kalmar |
| --- | --- |

   ตราอาร์ม
พิกัด: 56°40′N 16°22′E﻿ / ﻿56.667°N 16.367°E﻿ / 56.667; 16.367
ประเทศ: สวีเดน
จังหวัด: สเมอลันด์
เขตเทศบาล: คัลมาร์
มณฑล: คัลมาร์
ก่อตั้ง: ค.ศ.1100
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 18.85 ตร.กม. (7.28 ตร.ไมล์)
ประชากร (2005-12-31)
 • ทั้งหมด: 35,170 คน
 • ความหนาแน่น: 1,866 คน/ตร.กม. (4,830 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
เว็บไซต์: http://www.kalmar.se/
คัลมาร์ (สวีเดน: Kalmar) เป็นเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศสวีเดน อยู่ติดทะเลบอลติก มีประชากร 35,170 คน (ค.ศ.2005) และเป็นที่ตั้งของมณฑลคัลมาร์ และเขตเทศบาลคัลมาร์ ซึ่งประกอบไปด้วย 12 เขตเทศบาล มีประชากรรวม 233,776 คน (ค.ศ.2006)
คัลมาร์เคยเป็นหนึ่งในเมืองสำคัญของสวีเดนในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 17 นอกจากนี้คัลมาร์เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยลินเนียส วิทยาเขตคัลมาร์ และเป็นเส้นทางหลักไปสู่เกาะเออร์แลนด์ เกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศสวีเดน
ปราสาทคัลมาร์
มหาวิหารคัลมาร์
เมืองพี่น้อง

กดัญสก์ ใน ประเทศโปแลนด์
คาลินินกราด ใน ประเทศรัสเซีย
วิลมิงตัน ใน ประเทศสหรัฐอเมริกา
ซาวอนลินนา ใน ประเทศฟินแลนด์
ซัมซุน ใน ประเทศตุรกี
การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน

“ชะลอร่างจากกางเขน” โดย รอสโซ ฟิโอเร็นทิโน (Rosso Fiorentino) ค.ศ. 1521 ที่มหาวิหารโวลเทอรรา ในประเทศอิตาลี
“ชะลอร่างจากกางเขน” โดยโรเจียร์ แวน เดอ เวย์เด็น ประมาณปี ค.ศ. 1435 สีน้ำมันบนไม้โอ้ค, 220 x 262 เซนติเมตร ที่พิพิธภัณฑ์ปราโด, มาดริด
“ชะลอร่างจากกางเขน” ไม้แกะทาสีที่มหาวิหารโวลเทอรรา ในประเทศอิตาลี
การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน (อังกฤษ: Descent from the Cross/Deposition from the Cross หรือ Deposition; กรีก: Αποκαθελωσις, “Apokathelosis”) เป็นฉากที่สร้างในศิลปะเช่นจิตรกรรม หรือ ประติมากรรม เนื้อความมาจากพระวรสารนักบุญจอห์นซึ่งบรรยายการอัญเชิญพระศพพระเยซูลงจากกางเขนหลังจากที่มีการตรึงพระเยซูที่กางเขนแล้ว โดยโยเซฟแห่งอาริมาเธียและนิโคเดมัส (Nicodemus) (ยอห์น 19:38-42 เก็บถาวร 2008-04-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
ที่มาของงานศิลปะ

หัวข้อนี้เริ่มเป็นที่นิยมสร้างกันในศิลปะแบบไบแซนไทน์เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 9 และทางยุโรปตะวันตกใน คริสต์ศตวรรษที่ 10 การนำร่างพระเยซูลงจากกางเขนเป็นฉากที่ 13 ในชุดทางสู่กางเขน
คนอื่น ๆ ที่ร่วมในการอัญเชิญพระศพลงจากกางเขนตามที่กล่าวถึงในพระวรสารก็ได้แก่นักบุญยอห์นอัครทูต บางครั้งก็เป็นภาพประคองพระแม่มารีย์ผู้กำลังเป็นลม เช่นในงานของโรเจียร์ แวน เดอ เวย์เด็น (Van der Weyden) และมารีย์ชาวมักดาลา นอกจากนั้นพระวรสารก็ยังกล่าวถึงผู้หญิงคนอื่น ๆ อีกหลายคนที่มาดูเหตุการณ์ตรึงกางเขน รวมทั้งผู้หญิงสามคนที่เรียกว่า มารีย์ทั้งสาม (Three Marys) ซึ่งคือมารีย์ สะโลเม ที่กล่าวในพระวรสารนักบุญมาระโก (มาระโก 15:40 เก็บถาวร 2008-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน), แมรี--มารีย์มารดาของพระเยซูและมารีย์ชาวมักดาลาผู้เป็นพยานในการนำร่างพระเยซูไปฝัง (มาระโก 15:47 เก็บถาวร 2008-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน) ศิลปินมักจะรวมสตรีที่กล่าวถึงนี้และบุรุษที่มิได้กล่าวนามในภาพเขียนหรือประติมากรรมด้วย
การวิวัฒนาการของภาพ

ฉากการอัญเชิญพระศพลงจากกางเขนในยุคกลางจะเป็นฉากในชุดชีวิตของพระเยซู -- พระทรมานของพระเยซู (Passion of Jesus) ซึ่งเป็นฉากระหว่างพระเยซูถูกตรึงกางเขนและ พระเยซูถูกบรรจุ (Entombment of Christ) องค์ประกอบของการวางรูปจะมีด้วยกันหลายแบบตั้งแต่เมื่อเริ่มมีความนิยมทำกัน รูปเคารพอื่น ๆ ที่ใกล้เคืยงกับหัวข้อ “การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน” ก็ได้แก่ภาพปีเอตาหรือ “ความโศกเศร้า” (Lamentation) ซึ่งจะเป็นพระแม่มารีย์ประคองพระศพพระเยซู ปีเอตะอาจจะเป็นงานที่ใช้แทรกระหว่างงานที่กล่าวนี้โดยเฉพาะงานประติมากรรม หรือภาพการ “แบกร่างพระเยซู” ที่เป็นภาพแสดงให้เห็นการนำร่างพระเยซูไปยังที่ฝัง และ “การเจิมพระเยซู” ที่แสดงให้เห็นร่างพระเยซูนอนราบบนที่ไว้ศพหรือแท่นหิน รูปหลังนี้มีความสำคัญในศิลปะของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์จะเป็นภาพที่ทำบนผ้าปักอย่างงดงามที่เรียกว่า “Epitaphios” ซี่งจะใช้ในพิธีวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ก่อนเทศกาลอีสเตอร์
เมื่อมาถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาหัวเรื่องนี้ก็เป็นที่นิยมในการทำเป็นฉากประดับแท่นบูชาหลังแท่นบูชาเอก เพราะลักษณะองค์ประกอบของภาพจากแนวดิ่งและแนวขวางของกางเขนเป็นลักษณะที่ทำจัดทำให้สวยงามค่อนข้างยาก ฉากการนำร่างพระเยซูลงจากกางเขนของรอสโซ ฟิโอเร็นทิโนจิตรกรแมนเนอริสต์ถือกันว่าเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดของรอสโซ และฉากแท่นบูชาโดยจาโกโป ปอนตอร์โม (Jacopo Pontormo) ก็เป็นงานชิ้นเอกอีกชิ้นหนึ่งเช่นกัน ทั้งปีเตอร์ พอล รูเบนส์ และ แรมบรังด์ ก็เขียนภาพนี้หลายครั้ง
ข้อมูลเพิ่มเติม

มรรคาศักดิ์สิทธิ์
พระเยซู
ศิลปะแบบต่าง ๆ และสมัยต่าง ๆ

“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน”
 (ค.ศ. 1178) 
โดยเบเนเด็ทโต อันเตลามี (Benedetto Antelami) ภาพแกะนูนมหาวิหารพาร์มา, อิตาลี
ภาพแกะนูนจากหินทราย (คริสต์ศตวรรษที่ 12) ป่าทิวโทเบอร์เกอร์ (Teutoburger Wald), เยอรมนี
“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน” ใน หนังสือวิจิตร (ราว ค.ศ. 1410) โดยพี่น้องลิมเบิร์ก (Limbourg brothers) วังชองทิอี (Château de Chantilly), ฝรั่งเศส
“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน (ฟราอันเจลีโก) ” (ค.ศ. 1437-ค.ศ. 1440) โดยฟราอันเจลีโก
พิพิธภัณฑ์ซันมาร์โก, ฟลอเรนซ์, อิตาลี
บานพับภาพ
“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน”
ที่ Church of Our Lady,
บรูจส์, เบลเยียม
หนังสือสวดมนต์
 “'Obsecro te'”
 (ค.ศ. 1470s), จากหนังสือประจำชั่วโมงแห่งอองเจส์ (Book of Hours), มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด, อังกฤษ
”การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน”
 (ค.ศ. 1495) จากโบสถ์เซนต์จอห์นที่ เพลพลิน , โปแลนด์
“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน”
 (ค.ศ. 1528) 
โดย จาโกโป ปอนตอร์โม,
ฟลอเรนซ์, อิตาลี
“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน” (ค.ศ. 1604) 
โดยการาวัจโจ,
หอสมุดวาติกัน, โรม, อิตาลี
“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน”
 (ราวค.ศ. 1612) 
โดย ปีเตอร์ พอล
รูเบนส์, มหาวิหารอันเวิร์พ, เบลเยียม
“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน”
 (ค.ศ. 1633) 
โดย แรมบรังด์, มิวนิก,
เยอรมนี
“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน”
 (คริสต์ศตวรรษที่ 18th) 
รูปปั้นดินที่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ใกล้
ตูริน, อิตาลี
“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน”
 (ราวค.ศ. 1789) 
โดย ฌอง แบ็พทิสต์ เร็กโนท์
 (Jean-Baptiste Regnault), มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด, สหรัฐอเมริกา
“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน”
หินแกะทาสีที่วัดซานตาเทอเรสซินฮา, บราซิล
“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขนและอัครทูตสิบสององค์” ที่อารามกลูว์นี (Cluny Abbey) 
หมึกบนผ้า, ปารีส, ฝรั่งเศส
“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน”
 (c. 1883) โดยอันโตนิโอ ซิเซรี
“Antimension” (ค.ศ. 1890) 
ภาพพิมพ์บนไหม, โรเมเนีย
“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน”
 (c. 1925) โดยลุดวิก คาร์สเตน
 (Ludvig Karsten) 
ภาพเขียนสีน้ำมัน
“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน”
 (c. 1990) โดย Jacek Andrzej Rossakiewicz
| ด ค กเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของพระเยซูจากพระวรสาร |
| --- | --- | --- |
|  ประสูติ  การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ  การนมัสการของโหราจารย์  เสด็จหนีไปอียิปต์  รับบัพติศมา  ถูกทดลอง  เรียกอัครทูต  เทศนาบนภูเขา  ปาฏิหาริย์  ถูกปฏิเสธ  จำแลงพระกาย  เสด็จเข้ากรุงเยรุซาเลม  สรงน้ำมันหอมและเสวยอาหารค่ำมื้อสุดท้าย  ทรงถูกจับ  พิพากษา  ให้การกับปอนติอุส ปิลาตุส  ถูกทรมาน  ถูกตรึงกางเขน  อัญเชิญลงจากกางเขน  บรรจุพระศพ  คืนพระชนม์แล้วขึ้นสวรรค์  เสด็จมาครั้งที่สอง  การพิพากษาครั้งสุดท้าย  |  ประสูติ  การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ  การนมัสการของโหราจารย์  เสด็จหนีไปอียิปต์  รับบัพติศมา  ถูกทดลอง  เรียกอัครทูต  เทศนาบนภูเขา  ปาฏิหาริย์  ถูกปฏิเสธ  จำแลงพระกาย  เสด็จเข้ากรุงเยรุซาเลม  สรงน้ำมันหอมและเสวยอาหารค่ำมื้อสุดท้าย  ทรงถูกจับ  พิพากษา  ให้การกับปอนติอุส ปิลาตุส  ถูกทรมาน  ถูกตรึงกางเขน  อัญเชิญลงจากกางเขน  บรรจุพระศพ  คืนพระชนม์แล้วขึ้นสวรรค์  เสด็จมาครั้งที่สอง  การพิพากษาครั้งสุดท้าย  |  |
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน

| กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
สัญลักษณ์กีฬาจักรยาน
หน่วยงาน: ยูซีไอ
รายการ: 2 (ชาย: 1; หญิง: 1)
การแข่งขัน
 1896  1900  1904  1908  1912  1920   1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1996  2000 2004  2008  2012  2016  2020  2024 
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬาจักรยานในโอลิมปิก (อังกฤษ: Cycling) การแข่งขันจักรยานประเภทลู่ได้รับการบรรจุเข้าในกีฬาโอลิมปิกที่เอเธนส์ ปี ค.ศ. 1896 ตอนนั้นการแข่งขันจักรยานถูกบรรจุอยู่ในการแข่งขันอย่างมากมาย จนต้องตัดบางรายการที่ไม่น่าสนใจออกบ้าง ถึงกระนั้นก็ยังคงมีรายการเก่าแก่ที่ทำการแข่งขันอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน เช่น รายการสปริ๊นท์ 1,000 เมตร ส่วนรายการประเภททีมเพอร์สูท 4,000 เมตร ก็เป็นอีกรายการที่ถูกบรรจุเข้าไว้ในปี ค.ศ. 1908 จนถึงปัจจุบัน นักกีฬาหญิงไม่ได้มีโอกาสเข้าร่วมการแข่งขันจักรยานประเภทลู่เลย จนกระทั่ง ปี ค.ศ. 1988 มีการแข่งขันรายการสปริ๊นท์ 1,000 เมตร ประเภทหญิงขึ้นเป็นครั้งแรกในกีฬาโอลิมปิก คราวนั้นนักปั่นสาวจากเยอรมันได้รับเหรียญทอง
ตารางสรุปเหรียญ

ที่มา:
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 33 | 26 | 20 | 79 |
| 2 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 28 | 20 | 19 | 67 |
| 3 |  อิตาลี (ITA) | 24 | 9 | 7 | 40 |
| 4 |  ออสเตรเลีย (AUS) | 12 | 17 | 18 | 47 |
| 5 |  เยอรมนี (GER) | 12 | 9 | 13 | 34 |
| 6 |  เนเธอร์แลนด์ (NED) | 11 | 16 | 10 | 37 |
| 7 |  สหรัฐ (USA) | 11 | 15 | 13 | 39 |
| 8 |  เดนมาร์ก (DEN) | 6 | 6 | 9 | 21 |
| 9 |  สหภาพโซเวียต (URS) | 6 | 4 | 6 | 16 |
| 10 |  เยอรมนีตะวันออก (GDR) | 4 | 5 | 4 | 13 |
| 11 |  เยอรมนีตะวันตก (FRG) | 4 | 3 | 3 | 10 |
| 12 |  เบลเยียม (BEL) | 3 | 4 | 5 | 12 |
| 13 |  สเปน (ESP) | 3 | 3 | 3 | 9 |
| 14 |  รัสเซีย (RUS) | 2 | 4 | 4 | 10 |
| 15 |  จีน (CHN) | 2 | 3 | 3 | 8 |
| 16 |  แคนาดา (CAN) | 2 | 2 | 6 | 10 |
| 17 |  เชโกสโลวาเกีย (TCH) | 2 | 2 | 1 | 5 |
| 18 |  นิวซีแลนด์ (NZL) | 1 | 4 | 4 | 9 |
| 19 |  เยอรมนี (EUA) | 1 | 3 | 1 | 5 |
| 20 |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 21 |  ออสเตรีย (AUT) | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 22 |  นอร์เวย์ (NOR) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 22 |  อาร์เจนตินา (ARG) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 22 |  เอสโตเนีย (EST) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 25 |  แอฟริกาใต้ (RSA) | 0 | 3 | 3 | 6 |
| 26 |  กรีซ (GRE) | 0 | 3 | 0 | 3 |
| 27 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 0 | 2 | 3 | 5 |
| 28 |  ยูเครน (UKR) | 0 | 2 | 2 | 4 |
| 29 |  โปแลนด์ (POL) | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 30 |  มาเลเซีย (MAS) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 30 |  เม็กซิโก (MEX) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 32 |  คิวบา (CUB) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 32 |  อุรุกวัย (URU) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 34 |  ไต้หวัน | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 34 |  ฮ่องกง (HKG) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 36 |  จาเมกา (JAM) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 36 |  เบลารุส (BLR) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 36 |  โคลอมเบีย (COL) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (38 ประเทศ) | รวม (38 ประเทศ) | 172 | 172 | 171 | 515 |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กกีฬาจักรยานในโอลิมปิก |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  1896  1900  1904  1906 (ซ้อน)  1908  1912  1920  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  |  1896  1900  1904  1906 (ซ้อน)  1908  1912  1920  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  |   |
 รายชื่อผู้ที่ได้รับเหรียญ ชาย  หญิง  รายชื่อสถิติโอลิมปิก  รายชื่อสถานที่แข่งขันโอลิมปิก 
| ด ค กกีฬาในโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
| กีฬาฤดูร้อน |  กีฬาทางน้ำ ระบำใต้น้ำ  กระโดดน้ำ  ว่ายน้ำ  โปโลน้ำ  ยิงธนู  กรีฑา  แบดมินตัน  บาสเกตบอล บาสเกตบอล 3x3 แคนู  จักรยาน  ขี่ม้า  ฟันดาบ  ฮอกกี้  ฟุตบอล  กอล์ฟ  ยิมนาสติก สากล  แฮนด์บอล  ยูโด  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  เรือพาย  รักบี้ 7 คน  เรือใบ  ยิงปืน  สเกตบอร์ด  ปีนหน้าผา  โต้คลื่น  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล วอลเลย์บอลชายหาด  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ  |  |
| กีฬาฤดูหนาว |  ทวิกีฬาฤดูหนาว  บอบสเล บอบสเล  สเกเลตัน  เคอร์ลิง  ฮอกกี้น้ำแข็ง  ลูช  สเกต สเกตลีลา  สเกตความเร็วระยะสั้น  สเกตความเร็ว  สกี สกีลงเขา  สกีข้ามทุ่ง  สกีลีลา  สกีนอร์ดิกผสม  สกีกระโดดไกล  สโนว์บอร์ด  |  |
| เพิ่มในปี 2026 |  สกีภูเขา  |  |
| เพิ่มในปี 2028 |  เบสบอล / ซอฟต์บอล  คริกเกต  แฟลกฟุตบอล  ลาครอส  สควอช  |  |
| กีฬาในอดีต |  แบสก์เปโลตา  มวยสากลสมัครเล่น  เบรกกิ้ง  โครเก็ต  เฌอเดอโปม  คาราเต้  กองตระเวนทหาร  โปโล  แร็กเก็ต  โรก  รักบี้ยูเนียน (15 คน)  ชักเย่อ  เรือยนต์  |  |
| กีฬาสาธิต |  อเมริกันฟุตบอล  ออสเตรเลียนฟุตบอล  แบนดี้  โบว์ลิง  บุโด  สกีคนพิการ  เครื่องบินร่อน  กลิมา  สต็อกน้ำแข็ง  คอร์ฟบอล  La canne  Pesäpallo  Roller hockey  Savate  Skijoring  Sled dog racing  Speed skiing  Water skiing  Winter pentathlon  |  |
| กีฬาที่ไม่เป็นทางการ |  Aeronautics  Alpinism  Angling  Art competitions  Ballooning  Boules  Cannon shooting  Cycle polo  Dueling pistol  eSports  Fire fighting  เกลิคฟุตบอล  Hurling  Kaatsen  Kite flying  Life saving  Longue paume  รถแข่ง  Motorcycle racing  Pigeon racing  วูซู  |  |
ดูเพิ่ม: กีฬาพาราลิมปิก
คณะกรรมการโอลิมปิกฟินแลนด์

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  ฟินแลนด์
รหัสประเทศ: FIN
วันก่อตั้ง: 1907
วันรับรอง: 1907
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป
สำนักงานใหญ่: Helsinki, Finland
ประธาน: Timo Ritakallio
เลขาธิการใหญ่: Mikko Salonen
เว็บไซต์: www.olympiakomitea.fi
คณะกรรมการโอลิมปิกฟินแลนด์ (ฟินแลนด์: Suomen Olympiakomitea ry; สวีเดน: Finlands Olympiska Kommitté rf, อังกฤษ: Finnish Olympic Committee, รหัสไอโอซี: FIN) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศฟินแลนด์สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2450 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศฟินแลนด์ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากฟินแลนด์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิก
ประเทศฟินแลนด์ในยูโรเปียนเกมส์