stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทางด่วนฮานอย–ไฮฟอง

CT 01, VNM
แผนที่เส้นทาง แสดงเป็นสีน้ำเงิน
ทางพิเศษฮานอย–ไฮฟอง (เวียดนาม: Đường cao tốc Hà Nội - Hải Phòng, labelled CT.04) เป็นทางด่วนในประเทศเวียดนาม มีระยะทาง 105.5 กิโลเมตร เชื่อมต่อระหว่างฮานอยกับไฮฟอง โดยวิ่งคู่ขนานไปกับทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 5 และทางรถไฟสายฮานอย-ไฮฟอง ทางด่วนนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในภูมิภาคเศรษฐกิจภาคเหนือ ตัวย่อของเส้นทางคือ CT.04
ทางด่วนมี 6 ทางวิ่ง เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 และเสร็จสิ้นในวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2015
จุดสิ้นสุดฝั่งตะวันตก อยู่ทางทิศเหนือของสะพาน Thanh Tri ในฮานอย ส่วนฝั่งตะวันออก อยู่ที่ Dinh Vu Dike ในไฮฟอง
ดีโอ แมดดิน

เบรนแนน มาร์เซล วิลเลียมส์ (Brennan Marcel Williams; เกิด 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพ, ผู้บรรยายมวยปล้ำอาชีพและอดีตนักกีฬาอเมริกันฟุตบอลชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ เมซ (Mace) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม Retribution เขาเป็นอดีตผู้บรรยายให้กับค่าย Raw ภายใต้ชื่อ ดีโอ แมดดิน (Dio Maddin) ต่อมาได้อยู่กลุ่ม Maximum Male Models
ก่อนที่จะเริ่มอาชีพนักมวยปล้ำอาชีพของเขาวิลเลียมส์ได้รับการเกณฑ์ทหารจาก Houston Texans ของ National Football League ในรอบที่สาม (โดยรวม 89) ของ NFL Draft 2013 เขาเล่นฟุตบอลระดับวิทยาลัยที่ North Carolina
ผลงาน

Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 211 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2021
WrestleCrap
Gooker Award (2020) – as part of Retribution
Wrestling Observer Newsletter
Worst Gimmick (2022) Maximum Male Models
แหล่งข้อมูลอื่น

North Carolina Tar Heels bio
Houston Texans bio
Jacksonville Jaguars bio
New England Patriots bio
The Third Wheel
ซัมติงอินไซด์โซสตรอง
ภาพรวม

อัลบั้มนี้เป็นอีกหนึ่งอัลบั้มของโรเจอส์ที่เน้นไปยังแนวอดั๊ลท์คอนเทมโพรารี่เป็นหลัก แต่ว่าออกมาดีกว่าหลายอัลบั้มก่อนหน้านี้ของเขาที่หลังจากขึ้นอันดันที่ 17,18 และ 16  ในที่สุดเขาก็สามารถขึ้นมาถึงอันดับ 10 ได้ ด้วยอัลบั้มนี้
ซิงเกิล

อัลบั้มนี้ก็ปล่อยซิงเกิลออกมามากมายเช่นเดียวกับอัลบั้มที่แล้ว มีทั้งหมด 5 ซิงเกิล ได้แก่ "When You Put Your Heart in It" ที่ปล่อยมาก่อนอัลบั้มจะวางขายในปี 1988 ติดอันดับที่ 26 ในชาร์ตเพลงคันทรีอเมริกา ซิงเกิลที่ 2 คือ Planet Texas (อันดับที่ 30 ในอเมริกา และ 11 ในแคนาดา) The Vows Go Unbroken (อันดับ 8 อเมริกา และ 26 แคนาดา) เพลงชื่อต้นอัลบั้ม (อันดับที่ 26 ในชาร์ต อดั๊ลท์คอนเทมโพรารี่)และซิงเกิลสุดท้าย Maybe ที่ร้องคู่กับ Holly Dunn (ขึ้นอันดับที่ 25 ในอเมริกา และ 17 ในแคนาดา)
เพลงคู่

อัลบั้มนี้มีเพลงร้องคู่ด้วยกันถึง 3 เพลง ได้แก่ Maybe ที่ตัดเป็นซิงเกิล และอีกสองเพลงคือ "If I Knew Then (What I Know Now)" (กับ Gladys Knight) กับ If I Ever Fall in Love Again (กับ Anne Murray )
รายชื่อเพลง

"Planet Texas" (John Andrew Parks III) (4:51)
"Something Inside So Strong" (Labi Siffre) (5:00)
"If I Knew Then (What I Know Now)" (With Gladys Knight) (Richard Butler, Robert Byrne) (3:54)
"One Night" (Mike Reid, Troy Seals) (4:38)
"There Lies the Difference" (Pat Bunch, Steve Dorff) (4:23)
"If I Ever Fall in Love Again" (With Anne Murray) (Dorff, Gloria Sklerov) (3:36)
"When You Put Your Heart in It" (James Patrick Dunne, Austin Roberts) (3:41)
"The Vows Go Unbroken" (Gary Burr, Eric Kaz) (3:31)
"Maybe" (With Holly Dunn) (Bill Rice, M. Sharon Rice) (3:29)
"Love the Way You Do" (Kye Fleming, Richard Kerr) (7:49)
ชาร์ต

| ชาร์ต (1989) | สูงสุด อันดับ |
| --- | --- |
U.S. Billboard Top Country Albums: 10
U.S. Billboard 200: 141
Canadian RPM Country Albums: 13
Canadian RPM Top Albums: 92
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ซิน

ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ซิน เป็นศึกเปย์-เปอร์-วิวของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง จัดในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2001 ณ Conseco Fieldhouse, Indianapolis, Indiana สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 6,617 คน ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ซิน เป็นรายการเปย์-เปอร์-วิวสุดท้ายของ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ก่อนที่ World Wrestling Federation (WWF) จะเข้ามาซื้อกิจการของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
ผลการปล้ำ/แมทช์การปล้ำ

| # | แมทช์การปล้ำ | กำหนดการปล้ำ | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |

| 1 | ชาโว เกอร์เรโร จูเนียร์ (c) ชนะ เชน เฮลมส์ | แมทช์ปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WCW Cruiserweight Championship | 11:14 |
| 2 | รีโน ชนะ บิ๊ก วีโต้ | แมทช์ปล้ำเดี่ยว | 08:41 |
| 3 | เดอะ จัง ดราก้อน (ยัน ยัง และ แคซ ฮายาชิ) (พร้อมด้วย ลีลา มีโอ) ชนะ อีเว่น คาราเกียส์ และ เจมี่ โนค์เบิล | แมทช์ปล้ำแทกทีม | 09:21 |
| 4 | เออร์เน็ท มิลเลอร์ (พร้อมด้วย มิสโจนส์) ชนะ ไมค์ แซนเดอร์ | แมทช์ปล้ำเดี่ยว | 05:44 |
| 5 | ทีมแคนนาดา (แลน สตรอม, ไมค์ ออสสัม และ อีลิค สกิปเปอร์) (พร้อมด้วย เมเจอร์ กันส) ชนะ เดอะ ฟิลธี แอนิมอล (คอนแนน, เรย์ มิสเตริโอ จูเนียร์ และ บิลลี คิดแมน) (พร้อมด้วย ไทเกรสส์) | แมทช์กล่องลงโทษ พร้อมด้วย จิม ดักแกน เป็นกรรมการพิเศษ | 13:07 |
| 6 | เมง ชนะ เทอร์รี ฟังค์ (c) และ คราว์บาร์ (พร้อมด้วย ดาฟฟ์นี) | แมทช์ปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WCW Hardcore Championship | 11:41 |
| 7 | เดอะ เนเจอรอล ธริลเลอร์ (เซียน โอแฮร์ และ ชัค พอลลัมโบ) (พร้อมด้วย ไมค์ แซนเดอร์) ชนะ เดอะ อินสไตเดอร์ (เควิน แนช และ ไดมอนด์ เดลลาส เพจ) (c) | แมทช์ปล้ำแทกทีม เพื่อชิงแชมป์ WCW World Tag Team Championship | 11:16 |
| 8 | เชน ดูเกียส ชนะ เจเนรอล เรกชั่น (c) | แมทช์ปล้ำเดี่ยวทำให้คู่ต่อสู้เลือดออก เพื่อชิงแชมป์ WCW United States Heavyweight Championship | 11:36 |
| 9 | โทเทิลลี บัฟฟ์ (เล็ก ลูเกอร์ และ บัฟฟ์ แบ็ควอลล์) ชนะ โกลด์เบิร์ก และ ดเวย์น บรูค | แมทช์ปล้ำไมมีกฎกติกา | 11:00 |
| 10 | สก็อตต์ สไตเนอร์ (c) (พร้อมด้วย มิดาจาช) ชนะ เจฟฟ์ จาเรตต์, ซิด วิคหลุย์ส และ แอนิมอล | แมทช์ปล้ำสี่เส้า เพื่อชิงแชมป์ WCW World Heavyweight Championship | 07:53 |
ดูเพิ่ม

รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
ซาโอริ ทากาฮาชิ

ซาโอริ ทากาฮาชิ (ญี่ปุ่น: 高橋 沙織; โรมาจิ: Takahashi Saori; เกิด: 9 ธันวาคม 1992) เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น เล่นลีกอาชีพให้กับสโมสรฮิตะชิรีวาเล เธอเล่นให้กับทีมชาติครั้งแรกในการแข่งขัน มอนเทร็กซ์ วอลเลย์ มาสเตอร์ เมื่อเดือนพฤษภาคม 2013
สโมสร

โรงเรียนประถมวากะ-ฮิงาชิ
โรงเรียนมัธยมหญิงโมริโอกะ
ฮิตะชิรีวาเล (2011-ปัจจุบัน)
รางวัล > บุคคล

2013 - วี.ชาลเลนจ์ลีก ผู้เล่นยอดเยี่ยม
รางวัล > ผลงานกับสโมสรฮิตะชิรีวาเล

2012-2013 วี.ชาลเลนจ์ลีก -  อันดับที่ 2
แหล่งข้อมูลอื่น

V.League - Profile เก็บถาวร 2014-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดีโว

| ดีโว |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: แอเครินและเคนต์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: โพสต์-พังก์ นิวเวฟ ซินธ์ป็อป ซินธ์พังก์
ช่วงปี: 1972—1991 1996-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Warner Bros., Virgin, Enigma, Rykodisc, Rhino, Stiff

สมาชิก: Mark Mothersbaugh Bob Mothersbaugh Gerald Casale Josh Freese Josh Hager

อดีตสมาชิก: Bob Casale Bob Lewis Peter Gregg Fred Weber Rod Reisman Jim Mothersbaugh Alan Myers David Kendrick Neil Taylor Jeff Friedl

เว็บไซต์: www.clubdevo.com
ดีโว  (Devo) เป็นวงดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งตั้งแต่ปี 1972 เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับพวกเขากับเพลงดังอย่าง "Whip It" ขึ้นชาร์ตอันดับ 14 บนบิลบอร์ดฮอต 100
ผลงาน

1978 - Q: Are We Not Men? A: We Are Devo!
1979 - Duty Now for the Future
1980 - Freedom of Choice
1981 - New Traditionalists
1982 - Oh, No! It's Devo
1984 - Shout
1988 - Total Devo
1990 - Smooth Noodle Maps
2010 - Fresh
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บทางการ
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู นิวบลัดไรส์ซิ่ง

ดับเบิลยูซีดับเบิลยู นิวบลัดไรส์ซิ่ง เป็นศึกเปย์-เปอร์-วิวของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง จัดในวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2000 ณ Pacific Coliseum ในเมือง Vancouver, British Columbia สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 6,614 คน
แมทช์การปล้ำ

| # | แมทช์การปล้ำ | กำหนดการปล้ำ | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 3 Count (Evan Karagias, Shannon Moore, และ Shane Helms) (พร้อมด้วย Tank Abbott) ชนะ The Jung Dragons (Kaz Hayashi, Jamie-San, และ Yun Yang) | แมทช์การปล้ำไต่บันได | 11:32 |
| 2 | Ernest Miller ชนะ The Great Muta | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 6:47 |
| 3 | Buff Bagwell ชนะ Kanyon | แมทช์การปล้ำ Judy Bagwell on a Forklift match | 6:45 |
| 4 | KroniK (Brian Adams และ Bryan Clark) (c) ชนะ The Perfect Event (Shawn Stasiak และ Chuck Palumbo), Sean O'Haire และ Mark Jindrak, และ The Misfits In Action (General Rection และ Cpl. Cajun) | แมทช์การปล้ำ Four Corners match เพื่อชิงแชมป์WCW World Tag Team Championship โดยมี Disco Inferno, Tygress และ Rey Misterio, Jr. เป็นกรรมการพิเศษ | 12:22 |
| 5 | Billy Kidman ชนะ Shane Douglas (พร้อมด้วย Torrie Wilson) | แมทช์การปล้ำ Strap match | 8:22 |
| 6 | Major Gunns ชนะ Ms. Hancock | แมทช์การปล้ำ Mud Rip off the Clothes match | 6:43 |
| 7 | Sting ชนะ The Demon | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 0:52 |
| 8 | Lance Storm (c) ชนะ Mike Awesome | แมทช์การปล้ำเดี่ยว Canadian Rules match เพื่อชิงแชมป์WCW United States Heavyweight Championship โดยมี Jacques Rougeau เป็นกรรมการพิเศษ | 11:28 |
| 9 | The Dark Carnival (Vampiro and The Great Muta) ชนะ KroniK (Brian Adams and Bryan Clark) (c) | แมทช์การปล้ำแทกทีม เพื่อชิงแชมป์WCW World Tag Team Championship | 9:06 |
| 10 | Kevin Nash ชนะ Goldberg and Scott Steiner (พร้อมด้วย Midajah) | แมทช์การปล้ำสามเส้า | 10:48 |
| 11 | Booker T (c) ชนะ Jeff Jarrett | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WCW World Heavyweight Championship | 14:30 |
ดูเพิ่ม

รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
ช่อง 7 (ประเทศพม่า)

ช่อง 7 เป็นสถานีโทรทัศน์รูปแบบฟรีทูแอร์จากประเทศพม่า ดำเนินการร่วมกับเอ็มอาร์ทีวี-4 ซึ่งเจ้าของสถานีโทรทัศน์คือกลุ่มฟอร์เอเวอร์ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 และออกอากาศระบบเอชดี เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014
ช่อง 7 อยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงข้อมูลข่าวสารและข่าวสารต่างประเทศได้รับการออกอากาศโดยผ่านการตรวจพิจารณา และละครโทรทัศน์จากต่างประเทศจะมีการคำบรรยายหรือการพากย์เป็นภาษาพม่า
ดูเพิ่ม

เอ็มอาร์ทีวี-4
แหล่งข้อมูลอื่น

ช่อง 7 ที่เฟซบุ๊ก
ตรอยกา (วิดีโอเกม)

| ตรอยกา |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: แพรากอนซอฟต์แวร์
ผู้จัดจำหน่าย: แพรากอนซอฟต์แวร์
เครื่องเล่น: ดอส
วางจำหน่าย: ค.ศ. 1991
ตรอยกา (อักษรโรมัน: Troika) เป็นวิดีโอเกม ค.ศ. 1991 ที่เผยแพร่โดยบริษัทแพรากอนซอฟต์แวร์
รูปแบบการเล่น

ตรอยกาเป็นการรวมสามเกม ได้แก่ "เมทัลฮาตส์", "อีวานส์ไทม์แมชชีน" และ "เรเบิลแพลนเน็ตส์"
การตอบรับ

แมต เทย์เลอร์ ได้วิจารณ์เกมนี้ให้แก่นิตยสารคอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์ และระบุว่า "แม้ว่าการเสนอแต่ละเกมจะมีข้อดีอยู่บ้าง แต่ผู้วิจารณ์คนนี้ก็สนใจแค่ "เมทัลฮาตส์" เท่านั้น เกมทั้งหมดมีโครงสร้างที่สมเหตุสมผลและเป็นมิตรกับผู้ใช้ ด้วยการเซฟ, พาสเวิร์ด หรือการเลือกด่านได้ ถึงกระนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะคิดว่าแม้จะมีสามเกมในหนึ่งเดียว ตรอยกาอาจเป็นผลิตภัณฑ์ที่น่าสนใจ แต่ก็ไม่ได้ใกล้เคียงกับเตตริส"
ส่วนเกมเพลเยอส์ พีซี สแตรตทิจีไกด์ ได้แสดงความเห็นว่า "แม้ว่าจะสร้างความประทับใจครั้งแรกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ตรอยกาเป็นการนำธีมเกมที่น่าเบื่อกลับมาปรับปรุงใหม่ แต่ธรรมชาติของการให้อภัยก็ทำให้เกมนี้แตกต่างจากเกมอื่น ๆ หากคุณชอบเกมอาร์เคดแต่ไม่ชอบความหงุดหงิดของสิ่งประกอบตามปกติ ให้ลองตรอยกาสิ เกมดังกล่าวอาจทำให้คุณติดใจ"
ชาวบัลติ

| --- | --- |
เด็กบัลติในตาราชิง
ประชากรทั้งหมด
ร้อยละ 28 ของประชากรในกิลกิต-บัลติสถาน (247,520 คน) (ค.ศ. 1998)
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
กิลกิต-บัลติสถาน (ประเทศปากีสถาน)  ลาดัก (ประเทศอินเดีย)
ภาษา
บัลติ
ศาสนา
ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายชีอะฮ์ ส่วนน้อยนับถือนิกายนูร์บัคชีอะฮ์, ซุนนี, ศาสนาพุทธแบบทิเบต และลัทธิบอน
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ปูริกปา, โภติ, ทิเบต, ดาร์ด 
บัลติ เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ซึ่งเป็นลูกผสมระหว่างชาวทิเบตกับชาวดาร์ด อาศัยในภูมิภาคกิลกิต-บัลติสถานของประเทศปากีสถาน และเมืองการ์คิล พบเป็นกลุ่มน้อย ๆ ในเมืองเลห์ ประเทศอินเดีย และพบกระจายอยู่ตามหัวเมืองหลักของประเทศปากีสถาน เป็นต้นว่า ลาฮอร์ การาจี อิสลามาบาด และราวัลปินดี
ภาษา

ภาษาบัลติจัดอยู่ในตระกูลภาษาทิเบต จากการศึกษาของรีด (1934) พบว่าเป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาลาดัก ขณะที่ Tournadre (2005) พบว่าเป็นภาษาพี่น้องกับลาดัก
ศาสนา

เดิมชาวบัลตินับถือลัทธิบอนและศาสนาพุทธแบบทิเบต ในเวลาต่อมาศาสนาอิสลามได้เข้ามาเผยแผ่แถบบัลติสถานผ่านนักบวชซูฟี หนึ่งในนั้นคือ อามีร์ กาบีร์ ซัยยิด อะลี ฮามาดานี (Kabeer Syed Ali Hamadani) ซึ่งเคยมาเผยแผ่ช่วงสตวรรษที่ 15 จนกลายเป็นผู้ทรงอิทธิพล กระนั้นบัลติยังคงคติวัฒนธรรมก่อนอิสลามจากลัทธิบอนและพุทธแบบทิเบตไว้หลายอย่างจนมีลักษณะเฉพาะ เช่น การฉลุลวดลายสวัสดิกะอันเป็นสัญลักษณ์แห่งมงคล พบได้ตามมัสยิดเก่า และมีพิธีกรรมแสดงความเคารพต่อเทพลา (Lha) และลู (Lhu) ซึ่งเป็นเทพเจ้าในลัทธิบอน ตามความเชื่อในหมู่บ้าน
ชาวบัลติให้ความสำคัญต่อการชุมนุมในมัสยิดหรือคานกะฮ์ (Khanqah) โดยคานกะฮ์จะเป็นสถานที่ฝึกอบรมธรรมจริยา มีมาตั้งแต่ยุคแรกเริ่มที่มีธรรมิกชนเข้ามาเผยแผ่ศาสนาในภูมิภาค นักเรียนจะได้รับการการขัดเกลาและอบรม (ตัซกียะฮ์) ผ่านกิจกรรมต่าง ๆ (การทำสมาธิและเพ่งพินิจ) ภายใต้การดูแลจากผู้ที่ผ่านการอบรมจนบรรลุแล้ว
มัสยิดในบัลติสถานส่วนใหญ่จะก่อสร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบทิเบต หลายแห่งสร้างด้วยไม้และประดับตกแต่งด้วยศิลปะอย่างโมกุลดั้งเดิม พบได้ในลาดักและการ์คิล ชาวมุสลิมทุกคนจะอดอาหารช่วงเดือนรอมฎอนและจะมีการเฉลิมฉลองหลังการละศีลอด
ปัจจุบันชาวบัลติส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม แบ่งเป็นนิกายชีอะฮ์ร้อยละ 60, นิกายนูร์บัคชีอะฮ์ร้อยละ 30 และนิกายซุนนีร้อยละ 10 และมีชาวบัลติที่อาศัยแถบหุบเขาคาร์มังและการ์คิลตะวันตกยังนับถือลัทธิบอนและศาสนาพุทธราว 3,000 คน
ช่องข้างขม่อม

| ช่องข้างขม่อม  (Parietal foramen) |
| --- | --- |
กระดูกข้างขม่อม มุมมองจากด้านนอก (ช่องข้างขม่อมอยู่ทางด้านบนซ้ายของภาพ)
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: foramen parietale
TA98: A02.1.02.019
TA2: 519
FMA: 53145
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ช่องข้างขม่อม (parietal foramen) เป็นรูของกะโหลกศีรษะซึ่งอยู่ทางส่วนหลังของกระดูกข้างขม่อม (parietal bone) ซึ่งอยู่ใกล้กับขอบกระดูกบน เป็นทางผ่านของหลอดเลือดดำซึ่งเข้าไปยังซุพีเรียร์ ซาจิตตัล ไซนัส (superior sagittal sinus) และบางครั้งอาจมีแขนงเล็กๆ ของหลอดเลือดแดงท้ายทอย (occipital artery) ช่องนี้อาจไม่พบในบางคน และขนาดของช่องนี้มีความแปรผันมาก
ดูเพิ่ม

รูของกะโหลกศีรษะ
แหล่งข้อมูลอื่น

parietal+foramen จากเว็บไซต์  eMedicine Dictionary
ซุคฮอย ซู-35

| ซุคฮอย ซู-35 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: ครองความได้เปรียบทางอากาศ , หลากหลายบทบาท
ชาติกำเนิด:  รัสเซีย
บริษัทผู้ผลิต: ซุคฮอย
สถานะ: อยู่ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: กองทัพอากาศรัสเซีย กองทัพอากาศจีน
จำนวนที่ผลิต: ซู-27เอ็ม : 14 ลำ ซู-35เอส : 82 ลำ (68 ลำ สำหรับรัสเซีย 14 ลำ สำหรับส่งออก)
ประวัติ
เริ่มใช้งาน: ค.ศ. 2014
เที่ยวบินแรก: ซู-27เอ็ม ː 28 มิถุนายน ค.ศ.1988 ซู-35เอส ː 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008
สายการผลิต: ซู-30 ซู-33 ซู-34 ซู-35 ซู-37 เช็งยาง เจ-11 ซุคฮอย ซู-27
ซุคฮอย ซู-35 (อังกฤษ : Sukhoi Su-35) (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าแฟลงเกอร์-อี) เป็นเครื่องบินขับไล่ที่พัฒนามากจาก ซู-27 แฟลงเกอร์เป็นเครื่องบินขับไล่ที่นั่งเดี่ยว , สองเครื่องยนต์ , ความคล่องตัวสูง และ หลากหลายบทบาท. มันถูกออกแบบโดนบริษัทซุคฮอยและสร้างโดย บริษัท KnAAPO
เครื่องบินลำแรกถูกออกแบบช่วงปี ค.ศ.1980s, เมื่อบริษัทซุคฮอยพยายามที่จะพัฒนาเครื่องบินประสิทธิภาพสูง ซู-27 แฟลงเกอร์ , และในช่วงแรกรู้จักกันในชื่อ ซู-27เอ็ม. ในภายหลังมีการออกแบบใหม่เป็น ซู-35 , การออกแบบใหม่นี้ได้รับ การปรับแต่ง อากาศพลศาสตร์ และความคล่องตัวที่เพิ่มมากขึ้น , การปรับปรุงระบบการบิน , พิสัยการบินที่ไกลกว่าเดิม , และเครื่องยนต์ที่แรงมากขึ้น. เครื่องทดสอบของ ซู-35 ลำแรก ดัดแปลมาจาก ซู-27 , และขึ้นบินครั้งแรกวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ.1988. หลังจากนั้นมันถูกสร้างขึ้นอีกมากกว่า 12 ลำ, มีบางลำถูกใช้โดยฝูงบินผาดแผลง รัสเซียน ไนท์. ซู-35ลำแรกถูกดัดแปลงกลายเป็น ซู-37 เทอร์มิเนเตอร์ ด้วยครอบครองเครื่องยนต์แบบปรับทิศทาง ซู-37 ถูกใช้ในฐานะตัวทดสอบเทคโนโลยีของ ซู-35. ช่วงสิ้นปี ค.ศ.1990s ซู-35ยูบี เป็นเครื่องบินฝึกสองที่นั่งได้ถูกสร้างขึ้นจำนวนหนึ่งลำ ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับ ซู-30 อย่างมาก
ในปี ค.ศ.2003 บริษัทซุคฮอยลงมือปรับแต่งความทันสมัย ซู-27 ครั้งที่ 2 เพื่อผลิตเครื่องบินขับไล่ยุค 4++ เพื่อเป็นรอยต่อระหว่าง  เครื่องบินขับไล่ที่เป็นมรดกตกทอดและเครื่องบินยุค 5 ซุคฮอย พีเอเค เอฟเอ ที่กำลังจะเข้ามา. การปรับแต่งนี้จะละทิ้ง ปีกคาร์นาด และ เบรกอากาศ , และยังนำ การปรับปรุงระบบการบิน , เรดาร์, เครื่องยนต์แบบปรับทิศ  และ หน้าตัดเรดาห์ที่น้อยลง. ในปี 2008 มีการปรับปรุงอีกครั้ง, มีการตั้งชื่อ ซู-35บีเอ็ม อย่างผิดพลาดในสื่อ , ตั้งแต่มันเริ่มโครงการบินทดสอบที่เกี่ยวข้องกับเครื่องทดสอบทั้งสี่ลำ , หนึ่งในพวกมันได้หายไปในปี ค.ศ. 2009.
กองทัพอากาศรัสเซียได้สั่งซื้อซู-35จำนวน 98 ลำ, โดยกำหนดซู-35เอส, เป็นรุ่นที่ปรับปรุงใหม่ล่าสุดของซู-35  ซู-35 ทั้งสองแบบถูกนำไปเสนอขายให้กับหลายประเทศ, เช่น บราซิล, จีน, อินเดีย, อินโดนีเซีย, และเกาหลีใต้; มีเพียงแค่จีนเท่านั้นที่ได้สั่งซื้อจำนวนมาก โดยกำหนดการสั่งซื้อจำนวน 24 ลำ ในปลายปี ค.ศ.2015. อินโดนีเซียแสดงเจตนาที่จะซื้อ ซู-35เอส ประมาณ 8-10 ลำในปี ค.ศ.2015, แต่ยังไม่ได้ลงนามสัญญาซื้อขั้นสุดท้าย. ส่วนประเทศอื่นนั้นได้จัดซื้อเครื่องบินลำอื่นหรือไม่ก็หมดความสนใจกับ ซู-35. แต่เดิมบริษัทซุคฮอยมีแผนที่จะส่งออกซู-35จำนวน 160 ลำ ไปทั่วโลก, แต่ว่าการขายซู-35ถูกตัดเพราะว่ารุ่นใหม่ของ ซู-30,และการพัฒนาเครื่องบินล่องหนยุค 5,รวมไปถึงซุคฮอย พีเอเค เอฟเอ ของบริษัทซุคฮอยเอง
ประเทศผู้ใช้งาน

กองทัพอากาศรัสเซีย มีซู-35 68 ลำ
กองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน มีซู-35 24 ลำ
กองทัพอากาศอินโดนีเซีย มีซู-35 11 ลำ
กองทัพอากาศอียิปต์ มีซู-35 20 ลำ
ข้อมูลเครื่องบิน

ลูกเรือ 1 หรือ 2 นาย
ความยาว 21.9 เมตร
ระยะระหว่างปลายปีทั้งสอง 15.3 เมตร
ความสูง 5.90 เมตร
พื้นที่ปีก 62 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 18,400 kg กิโลกรัม
น้ำหนักพร้อมอาวุธ 25,300 กิโลเมตร
น้ำหนักสิ่งขึ้นสูงสุด 34,500 กิโลกรัม
ขุมกำลัง เครื่องยนต์แซทเทิร์น 117s(เอแอล-41เอฟ1เอส)สองเครื่องยนต์ กับการปรับทิศทางแบบ 3D
กำลังสูงสุดเครื่องละ 19,400 ปอนด์
เมื่อใช้สันดาปท้ายให้กำลังเครื่องละ 31,900 ปอนด์
ความเร็วสูงสุด 2.25 มัค (2,4
00 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) บนระดับสูง
พิสัย 3,600 กิโมตรบนระดับสูง (1,580 กิโลเมตรในระดับทะเล)
เพดานบินทำการ 18,000 เมตร (59,100 ฟุต)
อัตราการไต่ระดับ 280 เมตร/วินาที (55,000 ฟุตต่อนาที)
น้ำหนักที่ปีกรับได้ 408 กิโลกรัมต่อตารางเมตร
อัตราแรงจับต่อน้ำหนัก 1.13 (0.92 กับน้ำมันเต็มถัง)
อาวุธ
ปืนใหญ่อากาศจีเอสเอช-30-1 ขนาด 30 ม.ม. หนึ่งกระบอก พร้อมกระะสุน 150 นัด
ติดตั้งอาวุธได้ 12 ตำแหน่ง (8,000 กิโลกรัม)
จรวด ː เอส-25แอล , เอส-25 , บี-8 , บี-13
ขีปณาวุธ ː อาร์-73อี/เอ็ม , อาร์-27อาร์/อีอาร์/ที/อีที , อาร์-77(อาร์-77เอ็ม,อาร์-77ที,เค-77เอ็ม ในอนาคต) , อาร์-37เอ็ม แบบอากาศสู่อากาศ  เคเอช-29 , เคเอช-31 , เคเอช-59 แบบอากาศสู่พื้น
ระเบิด ː เคเอบี-500 เคเอบี-1500 เอฟเอบี-250 เอฟเอบี-500
อื่นๆ ː เรดาร์ไอร์บิส-อี , โอแอลเอส-35(เครื่องตรวจจับความร้อน) , แอล-265 คิบินี่-เอ็ม(กระเปาะสงครามอิเล็กทรอนิกส์)
ดูเพิ่ม

การพัฒนาที่เกี่ยวข้อง
ซุคฮอย ซู-27
อากาศยานที่เทียบเท่า
เอฟ/เอ-18อี/เอฟ ซูเปอร์ฮอร์เน็ท
ดัซโซลท์ ราฟาล
ยูโรไฟต์เตอร์ ไทฟูน
เช็งยาง เจ-11ดี
ประเทศผู้ใช้งานซู-35
ซาไกมินาโตะ

ซาไกมินาโตะ (ญี่ปุ่น: 境港市; โรมาจิ: Sakaiminato-shi) เป็นนครในจังหวัดทตโตริ ประเทศญี่ปุ่น
ประวัติ

พระราชกฤษฎีกาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1899 จัดให้เมืองซาไกเป็นท่าเปิดสำหรับการค้าให้กับสหรัฐและสหราชอาณาจักร
เศรษฐกิจ

ท่าเรือเดินทะเลของซาไกมินาโตะมีประวัติยาวนานในฐานะท่าเรือเดินทะเลของภูมิภาคซันอิง หลังสงครามโลกครั้งที่สอง นครนี้ทำหน้าที่เป็นฐานอุตสาหกรรมการประมงของญี่ปุ่นตะวันตกทั้งหมด ทำให้การแปรรูปผลิตภัณฑ์จากทะเลกลายเป็นอุตสาหกรรมหลักในนครนี้
เมืองพี่น้อง

ซาไกมินาโตะเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
หุนชุน ประเทศจีน
ว็อนซัน ประเทศเกาหลีเหนือ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซาไกมินาโตะ
เว็บไซต์ทางการของนครซาไกมินาโตะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของนครซาไกมินาโตะ เก็บถาวร 2012-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค ก จังหวัดทตโตริ |
| --- | --- | --- |
ทตโตริ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  ทตโตริ  |  |
| นคร |  คูราโยชิ  ซาไกมินาโตะ  โยนาโงะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอไซฮากุ ไดเซ็ง  นันบุ  ฮิเอซุ  โฮกิ  อำเภอโทฮากุ โคโตอูระ  มิซาซะ  ยูริฮามะ  โฮกูเอ  อำเภอยาซุ ชิซุ  ยาซุ  วากาซะ  อำเภออิวามิ อิวามิ  อำเภอฮิโนะ โคฟุ  นิจินัง  ฮิโนะ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
ชิน มิน-อา

| ชิน มิน-อา |
| --- | --- |
ชินในเดือนสิงหาคม 2022
เกิด: ยัง มิน-อา  (1984-04-05) 5 เมษายน ค.ศ. 1984 (40 ปี) เขตเยช็อน จังหวัดคย็องซังเหนือ เกาหลีใต้
การศึกษา: มหาวิทยาลัยทงกุก
อาชีพ:  นางแบบ  นักแสดง 
ปีปฏิบัติงาน: 1998–ปัจจุบัน
ตัวแทน: AM Entertainment

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 신민아
ฮันจา: 申敏兒
อาร์อาร์: Sin Min-a 
เอ็มอาร์: Sin Mina 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 양민아
อาร์อาร์: Yang Min-a 
เอ็มอาร์: Yang Min'a 
 
เว็บไซต์: shinmina.co.kr
ชิน มิน-อา (เกาหลี: 신민아; เกิด 5 เมษายน ค.ศ. 1984) เป็นนางแบบและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเดบิวต์ครั้งแรกในฐานะนางแบบของนิตยสาร KiKi Magazine และได้ถ่ายโฆษณาหลายชิ้น เธอจึงเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากงานโฆษณาเหล่านี้เอง ต่อมาเธอยังได้เล่นมิวสิกวิดีโอหลายเพลง ที่โด่งดังมากคือ G.O.D., Love and memory
ปี 2001 เธอมีผลงานแสดงละครเรื่อง เพียงแค่ใจเรารักกัน แต่ผลงานที่ทำให้เธอเป็นเป็นที่รู้จักจริง ๆ คือภาพยนตร์เรื่อง ศึกป่วนฟ้า โรงเรียนมหาเวทย์ ตามด้วยภาพยนตร์เรื่อง Madeleine (2003) เธอกลายเป็นนักแสดงชื่อดังของเกาหลี ผลงานอื่นที่โด่งดังได้แก่ ละครเรื่อง แค้นเพื่อรัก ซึ่งประกบคู่กับนักร้องดังอย่าง เรน และเรื่อง แฟนผม! เป็นจิ้งจอกครับ ซึ่งได้คู่กับ อี ซึง-กี
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปีที่ออกฉาย | ชื่อเรื่อง  | สถานีโทรทัศน์ | รับบทเป็น |
| --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2544 | Beautiful Days | สถานีโทรทัศน์ SBS | อี มินจี |
| พ.ศ. 2546 | Punch | สถานีโทรทัศน์ SBS | จาง ยูบิน |
| พ.ศ. 2548 | A Love to Kill | สถานีโทรทัศน์ KBS2 | ชา อึนซอก |
| พ.ศ. 2550 | The devil | สถานีโทรทัศน์ KBS2 | ซอ แฮอิน |
| พ.ศ. 2551 | Summer Days | สถานีโทรทัศน์ KBS2 | มินอา |
| พ.ศ. 2553 | My Girlfriend is a Nine-Tailed Fox | สถานีโทรทัศน์ SBS | กูมิโฮ |
| พ.ศ. 2555 | Arang and the Magistrate | สถานีโทรทัศน์ MBC | อารัง / อี ซอริม |
| พ.ศ. 2558 | Oh My Venus | สถานีโทรทัศน์ KBS2 | คัง จูอึน |
| พ.ศ. 2560 | Tomorrow with you | สถานีโทรทัศน์ TvN | ซง มาริน |
| พ.ศ. 2564 | Hometown ChaChaCha | สถานีโทรทัศน์ TvN | ยุนฮเยจิน |
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปีที่ออกฉาย | ชื่อเรื่อง  | รับบทเป็น |
| --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2544 | Volcano High | ยู แฮจิน |
| พ.ศ. 2545 | Madeleine | ฮีจิน |
| พ.ศ. 2548 | A Bittersweet Life | ฮีซู |
| พ.ศ. 2548 | Sad Movie | อัน ซูอึน |
| พ.ศ. 2548 | Beast and Beauty | จาง แฮจู |
| พ.ศ. 2550 | My Mighty Princess | คัง โซฮวี |
| พ.ศ. 2551 | Go Go 70 | Mimi |
| พ.ศ. 2552 | Sisters on the Road | พัค มยองอึน |
| พ.ศ. 2552 | The Naked Kitchen | อัน โมแร |
| พ.ศ. 2552 | A Million | โจ ยูจิน |
| พ.ศ. 2556 | The X | มีอา |
| พ.ศ. 2556 | Gyeongju | คง ยุนฮี |
ผลงานการแสดง > ผลงานเพลง

My Happy Day (Note Your Life) - (พ.ศ. 2551)
Go Go 70s - (พ.ศ. 2551)
One Year Later (Kitchen) - (พ.ศ. 2552)
Miracle Blue - Shin Min A/Loveholics [Digital Single] - (พ.ศ. 2552)
Sha La La (My Girlfriend is a Gumiho) - (พ.ศ. 2553)
I Can Give You Everything (My Girlfriend is a Gumiho) - (พ.ศ. 2553)
Black Moon (Arang and the Magistrate) - (พ.ศ. 2555)
รางวัล

| ปี | รายการ | รางวัล  |
| --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2546 | SBS Drama Awards | Best Newcomer Award จากละครเรื่องPunch |
| พ.ศ. 2549 | Dior | Timeless Beauty Award |
| พ.ศ. 2551 | South Korean College Students Film Festival Awards | Best Supporting Actress จากภาพยนตร์เรื่อง Go Go 70s |
| พ.ศ. 2552 | MNET'S 20 Choice | Hot Fashionista |
| พ.ศ. 2552 | Icheon Chunsa Film Festival Awards | Best Actress จากภาพยนตร์เรื่อง Go Go 70s |
| พ.ศ. 2552 | MaxMovie Awards | Best Actress จากภาพยนตร์เรื่อง Go Go 70s |
| พ.ศ. 2554 | TVCF Awards | CF Model Award for 2009 |
| พ.ศ. 2554 | Korean Advertisers Association | Model of the Year |
| พ.ศ. 2554 | O'live Style Icon Awards | Style Icon Actress |
| พ.ศ. 2554 | SBS Drama Awards | Best Couple จากละครเรื่อง แฟนผม! เป็นจิ้งจอกครับ |
| พ.ศ. 2554 | SBS Drama Awards | Drama Special, Actress จากละครเรื่อง แฟนผม! เป็นจิ้งจอกครับ |
| พ.ศ. 2554 | SBS Drama Awards | Top Ten Star Award จากละครเรื่อง แฟนผม! เป็นจิ้งจอกครับ |
| พ.ศ. 2555 | TVCF Awards | CF Model Award for 2010 |
| พ.ศ. 2555 | Cosmo Beauty Awards | Beauty Icon of the Year |
| พ.ศ. 2555 | MBC Drama Awards | Best Couple จากละครเรื่อง Arang and the Magistrate |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของชิน มิน-อา (ในภาษาเกาหลี)
ชิน มิน-อา ที่ฮันซีเนมา
ชิน มิน-อา ที่โคเรียนมูวีเดตาเบส
ชิน มิน-อา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  IdRef