ซะโลน

| ซะโลน   မိုးညှင်းစလုံ> เจ้าฟ้า แห่ง โม่ญี่น |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: ราวคริสต์ทศวรรษ 1500-ค.ศ. 1533
ก่อนหน้า: ซะโลนผู้เฒ่า
ถัดไป: โตฮาน-บว่า

ประสูติ: 2 เมษายน ค.ศ. 1486 โม่ญี่น
สวรรคต: ประมาณ มกราคม ค.ศ. 1533 มเยดู
พระราชบุตร: โตฮาน-บว่า
ศาสนา: พระพุทธศาสนา
ซะโลนแห่งโม่ญี่น (พม่า: မိုးညှင်းစလုံ, 2 เมษายน ค.ศ. 1486-มกราคม ค.ศ. 1533) เจ้าฟ้า ของ รัฐฉาน แห่ง โม่ญี่น เป็นที่รู้จักอย่างดีในประวัติศาสตร์พม่าฐานะผู้พิชิต อาณาจักรอังวะ
ซะโลนเป็นผู้นำสหพันธรัฐฉานและรุกรานดินแดนแดนอังวะช่วงครึ่งแรกของ คริสต์ศตวรรษที่ 16 (ในบันทึกช่วงต้นของพงศาวดารพม่ากล่าวว่ากองทัพของ ซะโลนแห่งโม่ญี่น เข้ารุกรานในปี ค.ศ. 1502 แต่ไม่ชัดเจนเพราะซะโลนพระองค์นี้มีพระชนมายุเพียง 16 พรรษาเท่านั้น ดังนั้นซะโลนในปี ค.ศ. 1502 อาจจะเป็นพระราชบิดาของซะโลน)
โดยคริสต์ทศวรรษ 1520 สหพันธรัฐของพระองค์นำโดยรัฐฉานแห่ง กะเล โม่เมียก พะโม ตลอดจน อาณาจักรแปร ของพม่า กองทัพพันธมิตรเร่งโจมตีอังวะจากทุกทิศทุกทางและปล้น อังวะ ใน ค.ศ. 1524 แต่ พระเจ้าชเวนันจอชิน และพันธมิตรของพระองค์ ขุนเมืองที่ 1 แห่งโอนบอง-ตีบ้อ ยังคงดำเนินการต้านทาน ใน ค.ศ. 1527 กองทัพของพระองค์บุกมาล้อมอังวะอีกครั้ง พระเจ้าชเวนันจอชินสวรรคตในที่รบ ซะโลนให้โอรสของพระองค์ขึ้นครองราชบัลลังก์อังวะ สิ้นสุดการปกครอง 163 ปีของอังวะบนแผ่นดิน พม่าตอนบน อังวะกลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐฉานและ ชาวพม่า จำนวนมากอพยพลงไปยัง ตองอู
ซะโลนเลือกที่จะไม่โจมตี อาณาจักรตองอู ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังวะ แต่พระองค์เลือกโจมตีอดีตพันธมิตร เนื่องจากไม่พอพระทัยความช่วยเหลือที่พระองค์ได้รับจาก พระเจ้าตะโดเมงสอแห่งแปร อดีตพันธมิตรของพระองค์ช่วงทำสงครามกับอังวะ ในปลาย ค.ศ. 1532 ซะโลนและพระเจ้าโตฮาน-บว่า เคลื่อนลงใต้และยึดแปร หลังจากพิชิตแปรซะโลนถูกปลงพระชนม์โดยเสนาบดีของพระองค์ในะหว่างเดินทัพกลับโม่ญี่น
| ด ค ก พระมหากษัตริย์พม่า |
| --- | --- |
ราชวงศ์พุกาม ค.ศ. 849–1297:  ปยีน-บย่า  ตานแนะ  ซะเล  เต้นโค  ญองอู้ ซอยะฮ่าน  กู้นซอจ้องพยู  จีนโซ่  โซะกะเต้  อโนรธามังช่อ  ซอลู  จานซิต้า  ซีตูที่ 1  นะระตู  นรสิงขะ  ซีตูที่ 2  ไชยสิงขะ  นรสิงหอุซะนา1  จะซวา  อุซะนา  นรสีหบดี  กะยอฉะวา2 
อาณาจักรมยีนไซง์และอาณาจักรปี้นยะ ค.ศ. 1297–1364:  อะทินคะยา1, ราซะทินจาน1 และ สีหตู1  สีหตู  อูซะนาที่ 1  สีตู1  กะยอฉะวาที่ 1  กะยอฉะวาที่ 2  นรตู่  อูซะนาที่ 2 
อาณาจักรซะไกง์ ค.ศ. 1315–1364:  ซอยู่น  ตราพระยาที่ 1  อโนรธาที่ 1  จะซวา  อโนรธาที่ 2  ตราพระยาที่ 2  มินบเยาะสีหบดี 
อาณาจักรอังวะ ค.ศ. 1364–1555:  ตะโดมินพญา  ฝรั่งมังศรีชวา  ตราพระยา  ฝรั่งมังฆ้อง  ฝรั่งมังศรี  มี่นละแง  กะเล่เจ้ตองโญ  โม่ญี่นตะโด้  มังรายกะยอฉะวาที่ 1  นรปติที่ 1  สีหสุระ  มังฆ้องที่ 2 และ สีหสุระที่ 2  นรปติที่ 2  ซะโลน3 และ โตฮาน-บว่า3  คอนเมง3  นรปติที่ 33  นรปติที่ 43 
อาณาจักรหงสาวดี ค.ศ. 1287–1539, ค.ศ. 1550–1552:  ฟ้ารั่ว  รามประเดิด  แสนเมือง  รามมะไตย  ชีปอน  อายกำกอง  อายลาว  พระยาอู่  มหาเทวี1  ราชาธิราช  ธรรมราชา  รามที่ 1  พะโร  พญาเกียรติ์  มะมุดตาว  เชงสอบู  ธรรมเจดีย์  รามที่ 2  สการะวุตพี  สมิงสอตุต4  สมิงทอ4 
อาณาจักรมเยาะอู้ ค.ศ. 1429–1785:  นรเมขลา  คะยี  Ba Saw Phyu  Dawlya  Ba Saw Nyo  Ran Aung  Salingathu  ยาซา  จาซาปะติ  ซอโอ  Thazata  มังฆ้อง  มี่นบีน  Dikkha  ซอละ  Sekkya  พะล่อง  ยาซาจี้  Khamaung  สิริสุธรรมมา  สเน่ห์  นรปติ  ตะโด  จันทสุธรรมมา  สิริสุริยา  วรธรรมราชา  มุนีสุธรรมราชา  จันทสุริยาที่ 1  นรธา  Mayuppiya  Kalamandat  นรธิบดีที่ 1  จันทวิมาลาที่ 1  จันทสุริยาที่ 2  Sanda Wizaya  จันทสุริยาที่ 3  นรธิบดี  Narapawara  Sanda Wizala  Madarit  นรอภัย  Thirithu  จันทปรมะ  อภัย  Sanda Thumana  จันทวิมาลาที่ 2  Sanda Thaditha  Maha Thammada 
อาณาจักรแปร ค.ศ. 1482–1542:  ตะโดเมงสอ  บาเยงทเว  นรปติ5  มังฆ้อง5 
ราชวงศ์ตองอู ค.ศ. 1510–1752:  เมงจีโย  ตะเบ็งชะเวตี้  บุเรงนอง  นันทบุเรง  ญองย่าน  อะเนาะเพะลูน  มีนเยเดะบะ  ตาลูน  ปีนดะเล  ปเย  นะราวะระ  มังกะยอดิน  สเน่ห์มิน  ตะนินกันเหว่  มหาธรรมราชาธิบดี 
อาณาจักรหงสาวดีใหม่ ค.ศ. 1740–1757:  สมิงทอพุทธกิตติ  พญาทะละ 
ราชวงศ์โก้นบอง ค.ศ. 1752–1885:  อลองพญา  มังลอก  มังระ  จิงกูจา  หม่องหม่อง  ปดุง  จักกายแมง  แสรกแมง  พุกามแมง  มินดง  สีป่อ 
 1อุปราชหรือผู้สำเร็จราชการแทน  2มองโกลครอบครอง (ค.ศ. 1297)  3สหพันธรัฐชาน (ค.ศ. 1527–55)  4การฟื้นฟูระยะสั้น (ค.ศ. 1550–52)  5สหพันธรัฐฉานครอบครอง (ค.ศ. 1532–42)