stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์แห่งบัลแกเรีย
วัฒนธรรมและศาสนา

ในรัชสมัยของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 เข้าสู่ยุคสมัยแห่งการฟื้นฟูวัฒนธรรม หรืออาจกล่าวได้ว่าเป็นยุคทองของวัฒนธรรมบัลแกเรียครั้งที่ 2 โดยยุคทองครั้งแรกเกิดขึ้นในรัชสมัยของซาร์ซีแมออนที่ 1 แห่งบัลแกเรีย ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ได้มีพระบรมราชโองการให้สร้างและซ่อมแซมอารามและโบสถ์หลายแห่ง โดยพบภาพเหมือนผู้อุทิศของพระองค์ปรากฏอยู่ในออสชัวรีของอารามบัคกอฟสกีและในโบสถ์หินสกัดแห่งอีวันนอวอ นอกจากนี้เอกสารการบริจาคของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอและหลักฐานอื่นช่วยพิสูจน์ให้ทราบว่ามีศาสนสถานหลายแห่งได้รับการบูรณะหรือสร้างใหม่ในรัชสมัยของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ เช่น มหาวิหารพระมารดาแห่งพระเจ้าเอเลอูซาและโบสถ์เซนต์นิโคลัสที่เมืองแนแซเบอร์ และอารามแปแชสกี ซึ่งตั้งอยู่ใกล้เมืองแปรนิกเป็นต้น  นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นผู้ริเริ่มการก่อสร้างอารามดรากาเลฟสกีและอารามในเมืองกีลีฟาแรวออีกด้วย
นอกจากการสร้างและบูรณะศาสนสถานหลายแห่งแล้ว ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์มีพระบรมราโชบายในการเสริมสร้างสถานะของคริสตจักรบัลแกเรียออร์ทอดอกซ์ให้มีความมั่นคงมากยิ่งขึ้น ด้วยการไล่ล่าและจับกุมกลุ่มนอกรีตและยิว นอกจากนี้พระองค์ยังจัดการประชุมทางศาสนา ซึ่งมีการตำหนิกลุ่มนิกายนอกรีต เช่น ลัทธิบอกอมิล แอดาไมต์และยูไดห์เซอร์ เป็นจำนวน 2 ครั้ง ใน ค.ศ. 1350 และ ค.ศ. 1359–1360
ในรัชสมัยของพระองค์ แตออดอซีย์แห่งเตอร์นอวอเป็นผู้แทนชาวบัลแกเรียคนสำคัญในขบวนการฝึกจิตวิญญาณที่เรียกว่าเฮซิแคซึม ซึ่งเป็นวิธีการสวดภาวนารูปแบบหนึ่งที่เน้นการภาวนาในความเงียบสงบและจิตจดจ่ออยู่กับการภาวนา เป็นแนวทางที่ได้รับความนิยมทั่วไปในดินแดนที่นับถืออีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ในช่วงคริสต์ศวรรษที่ 14
นอกจากกิจกรรมทางด้านศาสนาแล้ว กิจกรรมทางด้านวรรณกรรมก็เฟื่องฟูเช่นกัน โดยพบงานวรรณกรรมสำคัญหลายชิ้นที่เขียนขึ้นในสมัยนี้ เช่น การแปลบันทึกเหตุการณ์ของมานาสสิส (ค.ศ. 1344–1345) เป็นภาษาบัลแกเรีย ปัจจุบันงานแปลชิ้นนี้ถูกเก็บรักษาไว้ในหอจดหมายเหตุนครรัฐวาติกัน พระวรสารซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ ซึ่งปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่หอสมุดบริติช หนังสือเพลงสวดสดุดีตอมีชอฟ (ค.ศ. 1360) ปัจจุบันเก็บรักษาที่มอสโคว  และหนังสือเพลงสวดสดุดีโซเฟีย (ค.ศ. 1337) เป็นต้น
ด้านกิจกรรมทางการค้า จักรวรรดิบัลแกเรียมีความสัมพันธ์ทางการค้ากับมหาอำนาจทางการค้าในแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ได้แก่สาธารณรัฐเวนิส สาธารณรัฐเจนัวและสาธารณรัฐรากูซา โดยใน ค.ศ. 1353 ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ได้ออกกฎบัตรอนุญาตให้พ่อค้าชาวเวนิสสามารถซื้อหรือขายสินค้าในดินแดนบัลแกเรียได้ หลังจากที่ดอเจอันเดรอา ดานโดโลยืนยันจะเคารพสนธิสัญญาที่ทั้ง 2 ประเทศได้ทำร่วมกันไว้
อีวัน วาซอฟ ซึ่งเป็นกวีและนักประพันธ์ของบัลแกเรียในยุคสมัยใหม่ ได้แรงบันดาลใจจากยุคสมัยของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ โดยแต่งนิยายสั้นเรื่อง Ivan–Aleksandǎr และบทนาฏกรรม Kǎm propast (สู่ห้วงลึก) ซึ่งงานทั้งสองชิ้นนี้มีซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์เป็นตัวละครหลัก
ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 มีการค้นพบชิ้นส่วนของเสื้อผ้า ซึ่งลงพระนามโดยซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์และถูกร้อยเข้าด้วยทองคำในสุสานของชนชั้นสูงใกล้กับเมืองพีรอต ซึ่งปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเซอร์เบียในเบลเกรด โดยการค้นพบในครั้งนี้ช่วยยืนยันธรรมเนียมที่เกิดขึ้นในยุคกลางของผู้ปกครองออร์ทอดอกซ์ที่จะพระราชทานเสื้อผ้าที่เคยสวมใส่ให้กับบุคคลสำคัญ
ชื่อสถานที่ในปัจจุบัน ซึ่งตั้งตามพระนามของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ได้แก่ แหลมอีวัน อาแลกซันเดอร์บนเกาะเนลสันในหมู่เกาะเชตแลนด์ใต้ของทวีปแอนตาร์กติกา
พระราชบุตร

ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์อภิเษกสมรสครั้งแรกกับซารีนาแตออดอราแห่งวอเลเคีย พระธิดาของบาซารับที่ 1 แห่งวอเลเคีย มีพระโอรสธิดาหลายพระองค์ ซึ่งรวมถึงซาร์อีวัน สรัตซีมีร์ ซึ่งเป็นซาร์แห่งบัลแกเรียในวีดินระหว่าง ค.ศ. 1356–1397 เจ้าชายมีคาอิล อาแซนที่ 4 และเจ้าชายอีวัน อาแซนที่ 4
ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์อภิเษกสมรสครั้งที่ 2 กับซารีนาซารา–แตออดอรา มีพระโอรสธิดาหลายพระองค์ ซึ่งรวมถึงจักรพรรดินีแกรัตซา ซึ่งอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิอันโดนิคอสที่ 4 พาลาโอโลกอส จักรพรรดิแห่งไบแซนไทน์ ซาร์อีวัน ชิชมันซึ่งสืบราชสมบัติในฐานะซาร์แห่งบัลแกเรียในเตอร์นอวอ เจ้าชายอีวัน อาแซนที่ 5 เจ้าหญิงแกรา ตามาราซึ่งครั้งแรกอภิเษกสมรสครั้งแรกกับเดิสเปิตกอนสตันตินและครั้งที่ 2 กับสุลต่านมูรัดที่ 1 แห่งจักรวรรดิออตโตมัน รวมไปถึงพระธิดา 2 พระองค์ คือ เจ้าหญิงแดซิสลาวาและเจ้าหญิงวาซีลีซา
พงศาวลีของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สรัตซีมีร์แห่งเกริน | สรัตซีมีร์แห่งเกริน | สรัตซีมีร์แห่งเกริน | สรัตซีมีร์แห่งเกริน | เจ้าหญิงแกรัตซา แปตริตซา | เจ้าหญิงแกรัตซา แปตริตซา | เจ้าหญิงแกรัตซา แปตริตซา | เจ้าหญิงแกรัตซา แปตริตซา |  |

| 1 | 1 | 1 |  |  |  |  | 2 | 2 | 2 |
| ซารีนาแตออดอราแห่งวอเลเคีย | ซารีนาแตออดอราแห่งวอเลเคีย | ซารีนาแตออดอราแห่งวอเลเคีย | ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ (สวรรคต 1371 ครองราชย์ 1331–1371) | ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ (สวรรคต 1371 ครองราชย์ 1331–1371) | ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ (สวรรคต 1371 ครองราชย์ 1331–1371) | ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ (สวรรคต 1371 ครองราชย์ 1331–1371) | ซารีนาซารา-แตออดอรา | ซารีนาซารา-แตออดอรา | ซารีนาซารา-แตออดอรา |

|  | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 |
| เจ้าชายมีคาอิล อาแซนที่ 4 | เจ้าชายมีคาอิล อาแซนที่ 4 | ซาร์อีวัน สรัตซีมีร์ (ประสูติ 1324 สวรรคต 1397,  ครองราชย์ 1356–1397) | ซาร์อีวัน สรัตซีมีร์ (ประสูติ 1324 สวรรคต 1397,  ครองราชย์ 1356–1397) | จักรพรรดินีแกรัตซา-มารียา (ประสูติ 1348, สิ้นพระชนม์ 1390) | จักรพรรดินีแกรัตซา-มารียา (ประสูติ 1348, สิ้นพระชนม์ 1390) | เจ้าชายอีวัน อาแซนที่ 5 | เจ้าชายอีวัน อาแซนที่ 5 | เจ้าหญิงวาซีลีซา | เจ้าหญิงวาซีลีซา |

|  | เจ้าชายอีวัน อาแซนที่ 4 | เจ้าชายอีวัน อาแซนที่ 4 | เจ้าหญิงแกรา ตามารา | เจ้าหญิงแกรา ตามารา | ซาร์อีวัน ชิชมัน (ประสูติ 1350–1351, สวรรคต 1395,  ครองราชย์ 1371–1395) | ซาร์อีวัน ชิชมัน (ประสูติ 1350–1351, สวรรคต 1395,  ครองราชย์ 1371–1395) | เจ้าหญิงแดซิสลาวา | เจ้าหญิงแดซิสลาวา |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

รายละเอียดผู้ปกครองบัลแกเรีย เก็บถาวร 2015-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพวาดของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ในสมัยศตวรรษที่ 14
| ก่อนหน้า |  | ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์แห่งบัลแกเรีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ซาร์อีวัน สแตฟันแห่งบัลแกเรีย |  |   ซาร์แห่งบัลแกเรีย (ราชวงศ์สรัตซีมีร์)   (ค.ศ. 1331–1371) |  | ซาร์อีวัน ชิชมันแห่งบัลแกเรีย ซาร์อีวัน สรัตซีมีร์แห่งบัลแกเรีย |
| ด ค กพระมหากษัตริย์บัลแกเรีย |
| --- | --- |
จักรวรรดิที่ 1 (681–1018):  อัสปารุค  แตร์แวล  กอร์แมซีย์  แซวาร์  กอร์มีซอช  วีแนค  แตแลตส์  ซาบิน  อูมอร์  ตอกตู  ปากัน  แตแลริก  การ์ดัม  กรุม  ออมูร์ตัก  มาลามีร์  แปรซีอันที่ 1  บอริสที่ 1  วลาดีมีร์  ซีแมออนที่ 1  แปเตอร์ที่ 1  บอริสที่ 2  รอมัน  ซามูอิล  กาวริล ราดอมีร์  อีวัน วลาดิสลัฟ  แปรซีอันที่ 2 
ผู้นำของกบฏต่อต้านไบแซนไทน์:  แปเตอร์ที่ 2  แปเตอร์ที่ 3 
จักรวรรดิที่ 2 (1186–1396):  แปเตอร์ที่ 4  อีวัน อาแซนที่ 1  กาลอยัน  บอริล  อีวัน อาแซนที่ 2  กาลีมัน อาแซนที่ 1  มีคาอิลที่ 2 อาแซน  กาลีมัน อาแซนที่ 2  มิตซอ อาแซน  กอนสตันตินที่ 1  อีวัยลอ  อีวัน อาแซนที่ 3  แกออร์กีที่ 1 แตร์แตร์  สมีแลตส์  อีวันที่ 2  ชากา  ตอดอร์ สแวตอสลัฟ  แกออร์กีที่ 2 แตร์แตร์  มีคาอิล ชิชมัน  อีวัน สแตฟัน  อีวัน อาแลกซันเดอร์  อีวัน ชิชมัน  อีวัน สรัตซีมีร์  กอนสตันตินที่ 2 
ราชรัฐ (1878–1908) และ ราชอาณาจักร (1908–1946):  อาแลกซันเดอร์ที่ 1  แฟร์ดีนันต์ที่ 1  บอริสที่ 3  ซีแมออนที่ 2 
ภาพจิตรกรรมฝาผนังร่วมสมัยของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์
อาณาเขตของบัลแกเรียในสมัยซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์
เหรียญเงินของอีวัน อาแลกซันเดอร์, บัลแกเรีย, 1331–1371
เหรียญแสดงภาพของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์และมีคาอิล อาแซนที่ 4 (ขวา)
การทำสงครามของอมาเดอุสที่ 6 ในบัลแกเรีย (1366–67)
ภาพเหมือนผู้อุทิศร่วมสมัยในจิตรกรรมฝาผนังของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์
ลาลีเบอลา

| ลาลีเบอลา |
| --- | --- |
โบสถ์นักบุญจอร์จ หนึ่งในโบสถ์เจาะลงหินจำนวนมากของลาลีเบอลา
ลาลีเบอลา
พิกัด: 12°01′54″N 39°02′28″E﻿ / ﻿12.03167°N 39.04111°E﻿ / 12.03167; 39.04111
ประเทศ:  เอธิโอเปีย
รัฐ: อามารา
พื้นที่: โวลโลเหนือ
ประชากร (2007)
 • ทั้งหมด: 17,367 คน
เขตเวลา: UTC+3 (เวลาแอฟริกาตะวันออก)
ลาลีเบอลา (อามารา: ላሊበላ) เป็นเมืองในอำเภอลาสทาในโวลโลโซเนเหนือ รัฐอามารา ของประเทศเอธิโอเปีย เป็นที่รู้จักจากโบสถ์โมโนลิธเจาะหิน ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกภายใต้ชื่อหมู่โบสถ์คริสต์ที่สลักเข้าไปในหินแห่งลาลีเบอลา ลาลีเบอลาเป็นศูนย์กลางที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ตั้งแต่ยุคโบราณของเอธิโอเปีย และสำหรับชาวคริสต์ ลาลีเบอลาเป็นเมืองที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดรองจากอักซุม
อ่านเพิ่ม

David W. Phillipson, Ancient Churches of Ethiopia (New Haven: Yale University Press, 2009). Chapter 5, "Lalibela: Eastern Complex and Beta Giyorgis"; Chapter 6, "Lalibela: Northern Complex and Conclusions"
Sylvia Pankhurst, "Ethiopia: a cultural history" (Lalibela House, Essex, 1955). Chapter 9, "The monolithic churches of Lalibela"
Paul B. Henze, "Layers of time: a history of Ethiopia" (Shama Books, Addis Ababa, 2004). Chapter 3: "Medieval Ethiopia: isolation and expansion"
Hancock, Graham, Carol Beckwith & Angela Fisher, African Ark – Peoples of the Horn, Chapter I: Prayers of Stone/The Christian Highlands: Lalibela and Axum. Harvill, An Imprint of HarperCollinsPublishers, ISBN 0-00-272780-3
แหล่งข้อมูลอื่น

UNESCO World Heritage Site
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades 
อื่น ๆ:  IdRef
สันทวีป

| --- | --- |
ภาพถ่ายดาวเทียมแสดงสันทวีป
สันทวีป
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: อ่าวเบงกอล
พิกัด: 22°30′14.0″N 91°29′22.7″E﻿ / ﻿22.503889°N 91.489639°E﻿ / 22.503889; 91.489639
แหล่งน้ำใกล้เคียง: อ่าวเบงกอล
เกาะทั้งหมด: 3
เกาะหลัก: 1
พื้นที่: 762.42 ตารางกิโลเมตร (294.37 ตารางไมล์)
ความยาว: 50 กม. (31 ไมล์)
ความกว้าง: 5–15 km (3.1–9.3 mi)
การปกครอง
 บังกลาเทศ
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 450,000 คน (2559)
ความหนาแน่น: 439/กม.2 (1137/ตารางไมล์)
สันทวีป (เบงกอล: সন্দ্বীপ) เป็นเกาะนอกชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศบังกลาเทศในเขตอำเภอจิตตะกอง ภาคจิตตะกอง ตั้งอยู่ในอ่าวเบงกอลบริเวณปากแม่น้ำเมฆนา และมีช่องแคบสันทวีปคั่นจากชายฝั่งภาคจิตตะกอง เกาะนี้มีความยาว 50 กิโลเมตร (31 ไมล์) และกว้าง 5–15 กิโลเมตร (3.1–9.3 ไมล์)
สันทวีปก่อตัวขึ้นจากตะกอนปากแม่น้ำเมฆนา ทำให้ที่นี่เป็นเกาะที่อุดมสมบูรณ์ซึ่งเป็นสิ่งที่ชาวเกาะใช้ประโยชน์มานานหลายปี พืชผลหลักจากการเพาะปลูกบนเกาะนี้ได้แก่ แตงโม มะม่วง สับปะรด และมะพร้าว
ยูรึย เบียชชเมียร์ตนือ

| ยูรึย เบียชชเมียร์ตนือ |
| --- | --- |
เกิด: ยูรึย ฆาร์บาโชว์  (1987-08-27) สิงหาคม 27, 1987 (37 ปี)
ยูรึย เบียชชเมียร์ตนือ (เบลารุส: Юрий Бессмертный) เจ้าของฉายา ปรินซ์ เกิดวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1987 ที่มินสค์ เป็นนักมวยไทยชาวเบลารุส ซึ่งเขาเป็นมวยถนัดขวา และเป็นผู้ที่เคยชนะสุดสาคร ส.กลิ่นมี ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวไทย ในรายการ ไฟท์โคด-ดรากอนซีรีส์ รอบชิงชนะเลิศ มาแล้วครั้งหนึ่ง
ประวัติ

วันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 ได้มีการแข่งขันรายการ ไฟท์โค้ดเจนีวา ที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่ง ยูรึย เบียชชเมียร์ตนือ ได้พบกับคู่ชกอาร์เมน เปรโตรเซียน ที่เป็นนักมวยอันดับที่ 15 ของโลกในรุ่นมิดเดิลเวท จากการแข่งขันครั้งนี้ ยูรึย เบียชชเมียร์ตนือ เป็นฝ่ายชนะน็อค และได้รับการกล่าวว่าเป็นหนึ่งในการน็อคที่ดีที่สุดใน ค.ศ. 2011
เกียรติประวัติ

แชมป์เบลารุส คิกบ็อกซิง 3 สมัย
แชมป์เบลารุส มวยไทย 2 สมัย
ผู้ชนะรายการ เอส-วัน 2006
เวิลด์ WMF แชมเปียน 2007
ยูโรเปียน WAKO แชมเปียน 2007, 2008
เวิลด์ WAKO แชมเปียน 2009
ไฟท์โค้ดดราก้อนแชมเปียน 2011
แหล่งข้อมูลอื่น

ยูรึย เบียชชเมียร์ตนือ ที่เฟซบุ๊ก (อังกฤษ ไทย)
Юрий Бессмертный - CHINUK เก็บถาวร 2012-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สัตยชิต ราย

| สัตยชิต ราย |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1921(1921-05-02)
เสียชีวิต: 23 เมษายน ค.ศ. 1992(1992-04-23) (70 ปี) กัลกัตตา, อินเดีย
คู่สมรส: Bijoya Das (1949-1992)
อาชีพ: ผู้สร้างภาพยนตร์
ปีที่แสดง: 1950–1991
สัตยชิต ราย (เบงกอล: সত্যজিৎ রায়; อังกฤษ: Satyajit Ray) (2 พฤษภาคม ค.ศ. 1921 - 23 เมษายน ค.ศ. 1992) เป็นผู้สร้างภาพยนตร์เบงกอลชาวอินเดีย เขาได้รับการยกย่องเป็น 1 ในผู้สร้างภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในวงการภาพยนตร์ในศตวรรษที่ 20 สัตยชิตเกิดในเมืองกัลกัตตา (ปัจจุบันคือ โกลกาตา) ในครอบครัวชาวเบงกอลในโลกแห่งศิลปะและอักษร เขาเริ่มต้นอาชีพด้วยการเป็นศิลปินโฆษณา หลังจากนั้นได้เข้าสู่วงการสร้างภาพยนตร์อิสระ หลังจากรู้จักกับผู้สร้างภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศส ฌอง เรอนัวร์และได้ดูภาพยนตร์อิตาลีที่ชื่อ Bicycle Thieves ในระหว่างเยี่ยมเมืองลอนดอน
สัตยชิตกำกับภาพยนตร์ 37 เรื่อง รวมถึงภาพยนตร์ สารคดีและภาพยนตร์สั้น เขายังเป็นนักเขียนนวนิยาย ผู้โฆษณา ผู้วาดภาพประกอบ นักออกแบบกราฟิกและนักวิจารณ์ภาพยนตร์ ผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาเรื่อง Pather Panchali (1955) ได้รับ 11 รางวัลระดับนานาชาติ รวมถึงในสาขาสารคดีมนุษย์ยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ร่วมไปกับภาพยนตร์ Aparajito (1956) และ Apur Sansar (1959) ที่เป็น 3 เรื่องใน The Apu Trilogy สัตยชิตยังเขียนสคริปต์ คัดเลือกนักแสดง ทำเพลงประกอบ ถ่ายภาพ กำกับศิลป์ ตัดต่อและออกแบบไตเติลเครดิตและอื่น ๆ เขาได้รับรางวัลใหญ่หลายครั้งในอาชีพการงาน รวมถึง 32 รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติอินเดีย หลายรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์และงานแจกรางวัล และยังได้รับรางวัลเกียรติยศ รางวัลออสการ์ในปี 1992
รถไฟใต้ดินโกลกาตา

รถไฟใต้ดินที่เก่าแก่ที่สุดในอินเดีย
รถไฟใต้ดินโกลกาตา (เบงกอล: কলকাতা মেট্রো) เป็นระบบขนส่งมวลชนในเมืองโกลกาตา ปัจจุบันมีเพียงเส้นทางเดียว คือ สาย 1
เส้นทาง

| เส้นทาง | เปิดให้บริการครั้งแรก | เปิดให้บริการครั้งล่าสุด | จำนวนสถานี | ระยะทาง (กิโลเมตร) | สถานีปลายทาง | สถานีปลายทาง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สาย 1 | 24 ตุลาคม ค.ศ. 1984 | 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 | 24 | 28.14 | Noapara | Kavi Subhash |
| สาย 2 | กันยายน ค.ศ. 2015 |  | 12 | 14.67 | Howrah Maidan | Salt Lake Sector 5 |
| สาย 3 |  |  | 13 | 16.72 | Joka | Mahakaran(BBD BAG) |
| สาย 4 |  |  | 9 | 18.50 | Noapara | Barasat |
| สาย 5 |  |  | 11 | 10 | Baranagar | Barrackpore |
| สาย 6 |  |  | 13 | 32 | Kavi Subhash | DumDum Airport Station |
| ทั้งหมด |  |  | 82 | 120.03 |  |  |
ดูเพิ่ม

การรถไฟอินเดีย
รถไฟชานเมืองโกลกาตา
รถไฟวงแหวนโกลกาตา
รถรางโกลกาตา
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินโกลกาตา
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website for line 1 เก็บถาวร 2007-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official Website for line 2
Urban Rail เก็บถาวร 2011-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Indian Railways เก็บถาวร 2015-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sound เก็บถาวร 2023-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน of Kolkata Metro
สถานี Kavi Subhash
วิกิพีเดียภาษาบัลแกเรีย

| --- | --- |

ประเภท: สารานุกรมออนไลน์
ภาษาที่ใช้ได้: ภาษาบัลแกเรีย
สำนักงานใหญ่: ไมแอมี รัฐฟลอริดา
เจ้าของ: มูลนิธิวิกิมีเดีย
ยูอาร์แอล: bg.wikipedia.org
เชิงพาณิชย์: ไม่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น
ผู้ใช้: 351204
เปิดตัว: 6 ธันวาคม พ.ศ. 2546
ลิขสิทธิ์เนื้อหา: Creative Commons ShareAlike License 3.0
วิกิพีเดียภาษาบัลแกเรีย (บัลแกเรีย: Българоезичната Уикипедия)  เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาบัลแกเรีย ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาบัลแกเรียมีบทความมากกว่า 50,000 บทความ (มกราคม 2551)
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาบัลแกเรีย) วิกิพีเดียภาษาบัลแกเรีย
(ในภาษาบัลแกเรีย) วิกิพีเดียภาษาบัลแกเรีย รุ่นโทรศัพท์
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
ศกุนตลา เทวี

| ศกุนตลา เทวี |
| --- | --- |

เกิด: 04 พฤศจิกายน ค.ศ. 1929(1929-11-04) บังกาลอร์, รัฐมหาราชาไมซอร์, บริทิชอินเดีย (ปัจจุบันอยู่ในรัฐกรณาฏกะ, ประเทศอินเดีย)
เสียชีวิต: 21 เมษายน ค.ศ. 2013(2013-04-21) (83 ปี) บังกาลอร์ รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย
ชื่ออื่น: “มนุษย์เครื่องคิดเลข”
อาชีพ: นักเขียน นักคำนวณด้วยจิต นักดาราศาสตร์
คู่สมรส: Paritosh Banerji (สมรส 1964; หย่า 1979)
บุตร: 1
ศกุนตลา เทวี (เบงกอล: শকুন্তলা দেবী; Shakuntala Devi) (4 พฤศจิกายน 1929 – 21 เมษายน 2013) เป็นนักคณิตศาสตร์ผู้เป็นนักคำนวณในใจชาวอินเดีย เธอเป็นที่รู้จักในชื่อ "มนุษย์เครื่องคิดเลข" (Human Computer) เธอได้พยายามในการสร้างให้การคำนวณเลขคณิตเป็นเรื่องง่ายสำหรับเด็กนักเรียน ด้วยความสามารถของเธอ ทำให้เธอมีรายชื่อปรากฏใน กินเนสส์เวิลด์เรเคิดส์ ฉบับปี 1982 เทวีเป็นเด็กที่ฉลาดกว่าเด็กในรุ่นวัยเดียวกัน และเธอได้สาธิตความสามารถทางการคำนวณของเธอที่มหาวิทยาลัยไมซอร์ ทั้ง ๆ ที่เธอไม่เคยได้รับการศึกษาในระบบมาก่อน
เธอเป็นผู้แต่งหนังสือจำนวนหนึ่ง มีเนื้อหาทั้งคณิตศาสตร์ เชาวน์ปัญหา และดาราศาสตร์ นอกจากนี้เธอยังเป็นผู้เขียน The World of Homosexuals (โลกของชาวรักร่วมเพศ) ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นงานศึกษาเกี่ยวกับรักร่วมเพศในอินเดียชิ้นแรก
ชีวิตช่วงต้น

ศกุนตลา เทวี เกิดที่เบงคลูรู รัฐกรณาฏกะ ในตระกูลพราหมณ์กันนาดา บิดาของเธอ C V Sundararaja Rao ประกอบอาชีพทำราวห้อยโหน, ฝึกสิงโต และแสดงเดินบนเชือกและเป็นนักมายากลในคณะละครสัตว์ เขาค้นพบว่าลูกสาวของเธอมีความสามารถในการจดจำตัวเลขขณะที่เขาสอนการเล่นไพ่ตอนเธออายุเพียง 3 ขวบ บิดาของเธอลาออกจากคณะละครสัตว์และพาเธอเดินสายโรดโชว์เพื่อแสดงให้เห็นถึงความสามารถในการคำนวณของเธอ เรามีความสามารถนี้ทั้งที่ไม่เคยศึกษาในระบบ ต่อมาเมื่อเธออายุ 6 ปี เธอได้แสดงถึงความสามารถในการคำนวณทางคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยไมซอร์
ค.ศ. 1944 เทวีได้ย้ายไปลอนดอน
พระไภษัชยคุรุ

| พระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคต |
| --- | --- |
พระไภษัชยคุรุ ศิลปะจีน พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ วอร์ซอ
สันสกฤต: भैषज्यगुरु  ไภษชฺยคุรุ भैषज्यगुरुवैदुर्यप्रभाराज ไภษชฺยคุรุไวฑูรฺยปฺรภาราช
จีน: 藥師佛 (พินอิน: Yàoshīfó ) 藥師如來 (พินอิน: Yàoshī Rúlái )
ญี่ปุ่น: 薬師如来 (โรมาจิ: Yakushi Nyorai) 薬師瑠璃光如来 (โรมาจิ: Yakushirurikō Nyorai)
เขมร: ភៃសជ្យគុរុ (phei-sach-kuru)
เกาหลี: 약사여래 (RR: Yagsa Yeorae) 약사유리광여래 (RR: Yagsayurigwang Yeorae)
ไทย: พระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคต
ทิเบต: སངས་རྒྱས་སྨན་བླ་ Wylie: sangs rgyas sman bla THL: Sangyé Menla
เวียดนาม: Dược Sư Phật Dược Sư Lưu Ly Quang Vương Phật Dược Sư Lưu Ly Quang Vương Như Lai Đại Y Vương Phật Tiêu Tai Diên Thọ Dược Sư Phật
ข้อมูล
นับถือใน: มหายาน, วัชรยาน
พระลักษณะ: การเยียวยารักษาโรค
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
พระไภษัชยคุรุ (สันสกฤต: भैषज्यगुरु, จีน: 藥師佛, ญี่ปุ่น: 薬師仏, เกาหลี: 약사불, ทิเบต: སངས་རྒྱས་སྨན་བླ) หรือ พระไภษชฺยคุรุไวฑูรฺยปฺรภาราช (จีน: 藥師琉璃光(王)如來, ญี่ปุ่น: 薬師瑠璃光如来, เกาหลี: 약사유리광여래) เป็นพระพุทธเจ้าที่พบเฉพาะในนิกายมหายาน ไม่พบในฝ่ายเถรวาท พระนามของท่านหมายถึงพระตถาคตเจ้าผู้เป็นบรมครูแห่งยารักษาโรค ผู้มีรัศมีสีน้ำเงินดังไพลิน พระนามอื่นๆของท่านคือ พระไภษัชยคุรุตถาคต พระมหาแพทย์ราชาพุทธเจ้า พระมหาไภษัชยราชพุทธเจ้า เป็นที่นิยมนับถือในหมู่ชาวจีนและชาวทิเบต
รูปลักษณ์

ในความเชื่อของชาวจีน รูปของพระองค์อยู่ในท่านั่งสมาธิ มีรัตนเจดีย์วางบนพระหัตถ์ บ้างถือกระปุกยา ส่วนในความเชื่อของชาวทิเบต พระองค์มีกายสีน้ำเงินเข้ม นั่งขัดสมาธิ พระหัตถ์ขวาถือยาสมุนไพร (ทางจีนนิยมเป็นเห็ดหลินจือ) พระหัตถ์ซ้ายถือบาตรวางบนพระเพลา ถือกันว่าเป็นพระพุทธเจ้าที่สามารถรักษาโรคทางกายและโรคทางกรรมของสัตว์โลก
หลักฐานจากพระสูตร

พระสูตรที่กล่าวถึงพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้าโดยเฉพาะ พระองค์เดียว คือ
ไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคตปูรวปณิธานสูตร เดิมเขียนด้วยภาษาสันสกฤต ต่อมาแปลเป็นภาษาจีนโดยพระถังซำจั๋ง หรือพระสมณะเสวียนจั้ง ในสมัยราชวงศ์ถังของจีน
ไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาสัปตพุทธปูรวปณิธานวิเศษสูตร ต่อมาแปลเป็นภาษาจีนโดยพระสมณะอี้จิง ในสมัยถังของจีน แต่กล่าวถึงพระพุทธเจ้า 7 พระองค์ โดยพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้า เป็นพระองค์ลำดับที่ 7 กล่าวถึงปณิธาน 12 ข้อของพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้าคือ
ช่วยให้สรรพสัตว์บรรลุโพธิญาณโดยเร็ว
ช่วยให้สรรพสัตว์ตื่นจากความโง่เขลา
ช่วยให้สรรพสัตว์ถึงพร้อมด้วยของใช้ทั้งปวง
ช่วยให้สรรพสัตว์หันมานับถือมหายานธรรม มุ่งสู่ความเป็นพระพุทธเจ้า
ช่วยให้สรรพสัตว์มีศีลบริสุทธิ์
ช่วยให้สรรพสัตว์มีกายสมบูรณ์
ช่วยให้สรรพสัตว์พ้นจากความยากจน
ช่วยให้สตรีได้เป็นบุรุษตามปรารถนา
ช่วยให้สรรพสัตว์พ้นจากอุบายของมาร
ช่วยให้สรรพสัตว์พ้นจากโทษทัณฑ์ทางอาญา
ช่วยให้สรรพสัตว์พ้นจากการทำชั่วเพื่อเลี้ยงชีพ
ช่วยให้สรรพสัตว์พบกับความสมบูรณ์ทั้งสิ้น
ความเชื่อ

พระไภษัชยคุรุเป็นที่นับถืออย่างแพร่หลายในหมู่ชาวพุทธมหายาน แต่ไม่มีนิกายเป็นของตนเองอย่างพระอมิตาภะพุทธะ ทรงมีแดนศุทธิไวฑูรย์ที่เหมือนกับแดนสุขาวดีของพระอมิตาภะ นอกจากนี้ในคัมภีร์ไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาสัปตพุทธปูรวปณิธานสูตร กล่าวว่าทรงเป็นหนึ่งในพระไภษัชยคุรุทั้ง 7 มีพระโพธิสัตว์เป็นสาวก 2 องค์ คือ พระสุริยประภาโพธิสัตว์ (จีน: 日光菩薩; พินอิน: Rìguāng púsà; ญี่ปุ่น: Nikkō bosatsu) และพระจันทรประภาโพธิสัตว์ (จีน: 月光菩薩; พินอิน: Yuèguāng púsà; ญี่ปุ่น: Gekkō bosatsu)
ดังนั้น จึงเป็นที่มาของพระกริ่งปวเรศ ที่มีการจัดสร้างขึ้นเฉพาะในราชอาณาจักรไทยแต่เพียงผู้เดียว เพราะพุทธลักษณะของพระกริ่งคล้ายคลึงกับพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้ามาก
ระเบียงภาพ

รูปแบบศิลปกรรมของพระไภษัชยคุรุ
พระไภษัชยคุรุ วัดโฮรีว ประเทศญี่ปุ่น
พระไภษัชยคุรุ วัดโคฟุกุ ประเทศญี่ปุ่น
พระไภษัชยคุรุ พระกายสีน้ำเงิน ศิลปะทิเบต
พระไภษัชยคุรุ และโพธิสัตวอัครสาวกในพุทธเกษตร ศิลปะทิเบต
พุทธเกษตรแห่งพระไภษัชยคุรุ ศิลปะจีนยุคราชวงศ์หยวน ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่ Metropolitan Museum of Art รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
พระไภษัชยคุรุ ศิลปะชวาภาคกลาง ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่ Los Angeles County Museum of Art รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
พระไภษัชยคุรุ ศิลปะเขมร ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่ Brooklyn Museum รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
พระกริ่งปวเรศ (พระไภษัชยคุรุ) ซึ่งสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์โปรดให้พระยาเวียงในนฤบาลสร้างขึ้น
พระไภษัชยคุรุ ที่วัดทิพยวารีวิหาร (วัดกำโลวยี่) เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
สิเลฏ

| สิเลฏ সিলেট / ꠍꠤꠟꠐ |
| --- | --- |
มหานคร
 From top: City Skyline, Sylhet MAG Osmani International Airport, Sylhet Central Railway station, Sylhet Circuit House, Sufi Shah Jalal Shrine, Sylhet International Cricket Stadium
สิเลฏที่ตั้งเมืองสิเลฏในประเทศบังกลาเทศ
พิกัด: 24°54′N 91°52′E﻿ / ﻿24.900°N 91.867°E﻿ / 24.900; 91.867
ประเทศ:  บังกลาเทศ
ภาค: สิเลฏ
อำเภอ: สิเลฏ
Municipal Board: 1867
Sylhet City Corporation: 9 เมษายน 2001
Metropolitan city: 31 March 2009
การปกครอง
 • ประเภท: Mayor–Council
 • องค์กร: Sylhet City Corporation
 • City Mayor: Ariful Haque Chowdhury (Bangladesh National Party)
พื้นที่
 • มหานคร: 26.50 ตร.กม. (10.23 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 110 ตร.กม. (40 ตร.ไมล์)
ความสูง: 35 เมตร (115 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • มหานคร: 526,412 metro−800,000 คน
เดมะนิม: Sylheti
เขตเวลา: UTC+6 (BST)
Postal code: 3100
Police:  Sylhet Metropolitan Police (SMP)
International airport: Osmani International Airport
Regional Calling code: +880821
เว็บไซต์: scc.gov.bd
สิเลฏ (เบงกอล: সিলেট; สิเลฏ: ꠍꠤꠟꠐ) เป็นเทศบาลเมืองทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศบังกลาเทศ เป็นศูนย์กลางการปกครองของภาคสิเลฏ เมืองตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำซูร์มาทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเบงกอล มีภูมิภาคกึ่งโซนร้อนและภูมิประเทศที่ราบสูงอันเขียวชะอุ่ม เมืองมีประชากรมากกว่าครึ่งล้าน สิเลฏเป็นหนึ่งในศูนย์กลางด้านศาสนาและวัฒนธรรมที่สำคัญที่สุดของบังกลาเทศ เป็นหนึ่งในเมืองที่สำคัญที่สุดรองจากธากาและจิตตะกอง เนื่องจากความสำคัญทางด้านเศรษฐกิจ