stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดราษฏร์ศรัทธาทำ

| วัดราษฏร์ศรัทธาทำ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดราษฏร์ศรัทธาทำ, วัดปากแยก
ที่ตั้ง: ตำบลบางขวัญ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระปลัดประเทือง
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดราษฏร์ศรัทธาทำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขวัญ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระปลัดประเทือง ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัด ที่ดินที่ตั้งวัด 14 ไร่ 2 งาน 16 ตารางวา
วัดราษฎร์ศรัทธาทำ หรือเดิมชื่อว่า วัดปากแยก เพราะที่ตั้งวัดอยู่บริเวณคลองเอาตะเข้ ซึ่งเป็นคลองธรรมชาติกับคลองบ้านใหม่มาบรรจบกันตรงบริเวณหน้าวัดพอดี ตามประวัติวัดระบุว่าได้รับอนุญาตให้สร้างและเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2357 แต่สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2405 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2484 โดยมีนายใจ ลำเจียกเทศ ซึ่งมีภูมิลำเนาอยู่ในตำบลบางขวัญ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา ได้เป็นผู้มอบที่ดินถวายเพื่อสร้างวัด จำนวน 12 ไร่ 2 งาน 66 วา ได้เปลียนชื่อวัดมาเป็น "วัดราษฎร์ศรัทธาทำ" เมื่อ พ.ศ. 2480
เมื่อเริ่มสร้างวัด ได้นิมนต์หลวงพ่อทัด มาเป็นเจ้าอาวาส หลวงพ่อทัดได้ร่วมกับประชาชนบริเวณนั้นจัดสร้างอุโบสถ โดยใช้ไม้เรือนโบราณยอดแหลมจากผู้มีจิตศรัทธาให้แก่ทางวัดและสร้างกุฎิสงฆ์ ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่เมื่อ พ.ศ. 2482 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2484 แต่ยังผูกพัทธสีมาไม่ได้ เพราะขณะนั้นอยู่ในระหว่างเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ทางการห้ามใช้แสงสว่างในเวลากลางคืน เมื่อสงครามสงบลง จนกระทั่ง พ.ศ. 2486 จึงได้ผูกพัทธสีมาและฝังลูกนิมิต วัดมีเจดีย์ใหญ่ทรงโอ่งคว่ำ มีคอระฆังยอดแหลมภายในเจดีย์ใหญ่บรรจุพระพุทธรูป พระธรรม ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2463 ลักษณะเป็นเรือนไม้ปั้นหยาเสากลมไม้แก่น หลังคามุมกระเบื้องเล็กสี่เหลี่ยมชั้นเดียว กว้าง 7 วา ยาว 10 วา ได้สร้างศาลาการเปรียญหลังใหม่แทนเรือนไม้ปั้นหยาเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นคอนกรีตเสริมเหล็กหลังคามุมกระเบื้องลอนคู่ 2 ชั้น กว้าง 9 วา ยาว 19 วา ภายในวัดได้ให้ราชกาลสร้างโรงเรียนในที่ดินของวัด
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2519

| รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2519 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ผู้ลงนาม: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ผู้ลงนามรับรอง: พลเรือเอกสงัด ชลออยู่ (หัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน)
วันประกาศ: 22 ตุลาคม 2519
วันเริ่มใช้: 22 ตุลาคม 2519
ท้องที่ใช้: ราชอาณาจักรไทย
การยกเลิก
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 2 ลงวันที่ 20 ตุลาคม 2520
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2519 เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับที่ 11 ซึ่งพลเรือเอกสงัด ชลออยู่ หัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ได้นำขึ้นทูลเกล้าฯ ให้ทรงลงพระปรมาภิไธย ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม 2519 และประกาศใช้ในวันเดียวกัน โดยรัฐธรรมนูญฉบับนี้มีจำนวนทั้งสิ้น 29 มาตรา ซึ่งในมาตรา 21 ได้นำมาตรา 17 ในสมัยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์กลับมาใช้
สิ้นสุด

รัฐธรรมนูญฉบับนี้สิ้นสุดลงตามข้อ 1 ของประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 2 ลงวันที่ 20 ตุลาคม 2520
วาคอม

วาคอม (Wacom) (ญี่ปุ่น: ワコム; โรมาจิ: Wakomu) เป็นชื่อผลิตภัณฑ์กราฟิกส์แท็บเล็ต เป็นอุปกรณ์ใช้ในการสั่งการณ์เครื่องประมวลผล ทำหน้าที่เหมือนเม้าส์ มีลักษณะเป็นปากกา วาคอมมีสำนักงานใหญ่ที่นครคาโซะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น วาคอมเป็นแทบเล็ตที่นิยมมากที่สุดในบรรดาแทบเล็ตทั้งหมด โดยมีคุณสมบัติพิเศษที่เป็นแทบเล็ตไร้สาย
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2521

| รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2521 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ผู้ลงนาม: สมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สยามิทราธิราช บรมนาถบพิตร
วันลงนาม: 22 ธันวาคม 2521
ผู้ลงนามรับรอง: พลอากาศเอก หะริน หงสกุล  (ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ)
วันลงนามรับรอง: 22 ธันวาคม 2521
วันประกาศ: 22 ธันวาคม 2521  (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๕/ตอนที่ ๑๔๖/หน้า ๑/๒๒ ธันวาคม ๒๕๒๑) 
วันเริ่มใช้: 22 ธันวาคม 2521
ท้องที่ใช้:  ราชอาณาจักรไทย
การร่าง
ชื่อร่าง: ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ผู้ยกร่าง: คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ
การยกเลิก
ประกาศของคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติให้รัฐธรรมนูญฉบับนี้สิ้นสุดลง
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
 ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2520  ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2534 
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2521 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับที่ 13 ประกาศใช้เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 2521 มีพลอากาศเอก หะริน หงสกุล ประธาน สภานิติบัญญัติแห่งชาติ เป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
รัฐธรรมนูญฉบับนี้สิ้นสุดลงเมื่อวันเสาร์ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2534 ตามประกาศของ คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ รวมเวลาประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับนี้ทั้งสิ้น 12 ปี 2 เดือน 1 วัน
แหล่งข้อมูลอื่น

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2521
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489

| รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 |
| --- | --- |
พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทรทรงลงพระปรมาภิไธยในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2489
ข้อมูลทั่วไป
ผู้ตรา: สภาผู้แทนราษฎร
ผู้ลงนาม: สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
วันลงนาม: 9 พฤษภาคม 2489
ผู้ลงนามรับรอง: หลวงประดิษฐ์มนูธรรม(ปรีดี พนมยงค์)  (นายกรัฐมนตรี)
วันลงนามรับรอง: 9 พฤษภาคม 2489
วันประกาศ: 10 พฤษภาคม 2489
วันเริ่มใช้: 10 พฤษภาคม 2489
ท้องที่ใช้:  ราชอาณาจักรไทย
การร่าง
ชื่อร่าง: ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ผู้ยกร่าง: สภาผู้แทนราษฎร
การยกเลิก
ประกาศคณะทหารแห่งชาติให้รัฐธรรมนูญสิ้นสุดลง
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับที่ 3 ของไทย ร่างโดยสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 4 และใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 และถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 โดยคณะรัฐประหารอันมีจอมพลผิน ชุณหะวัณ นายทหารกองหนุน เป็นหัวหน้าคณะ รวมอายุการประกาศและบังคับใช้ 1 ปี 5 เดือน 28 วัน
รัฐธรรมนูญฉบับนี้กำหนดให้มีพฤฒิสภา (วุฒิสภา) ที่มาจากการเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในประเทศไทย โดยกำหนดให้มีสมาชิกในสภานี้ทั้งสิ้น 80 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

ฐานข้อมูลพระปกเกล้า สถาบันพระปกเกล้า
[ลิงก์เสีย]
ลูกโป่ง

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ บอลลูน
ลูกโป่งใช้สำหรับโอกาสพิเศษต่าง ๆ เช่น วันเกิด หรือวันหยุด และมักใช้ประดับตกแต่งงานเลี้ยงสังสรรค์
ลูกโป่ง คือวัตถุรูปร่างต่าง ๆ ที่ยืดหยุ่นได้ที่ทำให้พองโดยบรรจุแก๊ส เช่น ฮีเลียม ไฮโดรเจน ไนตรัสออกไซด์ ออกซิเจน หรืออากาศไว้ภายใน ลูกโป่งสมัยใหม่ทำจากยาง น้ำยาง พอลีคลอโรพรีน หรือผ้าไนลอน และมีได้หลายสี ในสมัยก่อน ลูกโป่งทำจากกระเพาะปัสสาวะสัตว์ที่แห้งแล้ว เช่น กระเพาะปัสสาวะของหมู ลูกโป่งบางชนิดมีไว้เพื่อประดับตกแต่งสถานที่ แต่บางชนิดถูกใช้จริงเพื่อจุดประสงค์ต่าง ๆ เช่น ในทางอุตุนิยมวิทยา การแพทย์ การทหาร หรือการขนส่ง ลูกโป่งเป็นที่นิยมกว้างขวางเนื่องจากมีน้ำหนักเบาและราคาถูก
ผู้ประดิษฐ์ลูกโป่งยางได้คนแรกคือ ไมเคิล ฟาราเดย์ ใน ค.ศ. 1824 จากการทดลองด้วยแก๊สหลากหลายชนิด
แก๊สในลูกโป่ง และความปลอดภัย

ลูกโป่งที่ขายในประเทศไทยโดยทั่วไป พบบรรจุแก๊สอยู่ 2 ชนิด คือ ไฮโดรเจน และ ฮีเลียม ความแตกต่างของแก๊ส 2 ชนิดนี้ คือ แก๊สไฮโดรเจนมีความไวไฟสูง ส่วนแก๊สฮีเลียมเป็นแก๊สเฉื่อย ไม่ติดไฟ ดังนั้น หากจะใช้งานลูกโป่งในสถานที่ซึ่งมีแสงไฟมาก ตัวอย่างเช่น การจัดตกแต่งงานเลี้ยง งานฉลองต่างๆ ก็ควรเลือกใช้ลูกโป่งบรรจุแก๊สฮีเลียม หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า ลูกโป่งฮีเลียม เพราะหากลูกโป่งบรรจุแก๊สไฮโดรเจนอยู่ใกล้ไฟหรือความร้อน ก็จะติดไฟหรือสามารถเกิดระเบิดในกรณีที่มีลูกโป่งจำนวนมากได้ และอาจจะเป็นอันตรายถึงชีวิต
ปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม

หลังจากใช้งานลูกโป่งเสร็จแล้ว ควรปล่อยลมลูกโป่ง แล้วนำไปทิ้งให้ถูกที่ เพราะการปล่อยลูกโป่งลอยขึ้นฟ้าก่อให้เกิดปัญหาอย่างมากต่อสิ่งแวดล้อม ปัญหาของการปล่อยลูกโป่งที่มีคนพบได้แก่ ซากลูกโป่งจำนวนมากมาเกยตื้นบนชายหาด, เชือกลูกโป่งไปพันติดกับตัวนก หรือสัตว์บางชนิดเข้าใจว่าซากลูกโป่งเป็นอาหารจึงกินเข้าไป สัตว์ที่ได้รับผลกระทบเหล่านี้ มีทั้งที่ได้รับการช่วยเหลือ และพบเมื่อเสียชีวิตแล้ว
ดูเพิ่ม

ลูกโป่ง (ของเล่น)
วัดราษฏร์บำรุง

| วัดราษฏร์บำรุง |
| --- | --- |
th
ชื่อสามัญ: วัดปรก
ที่ตั้ง: เลขที่ 107 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา 30000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท สังกัดมหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูขันติธัมมูปถัมภ์ (ประยูร ขนฺติโก)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดราษฏร์บำรุง เดิมชื่อ วัดปรก ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2312 ที่ตั้งวัดมีขนาด 4 ไร่ 3 งาน 34 ตารางวา ตั้งอยู่เลขที่ 107 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2538
และเป็นที่ตั้งของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม-บาลี เปิดสอนเมื่อปีพ.ศ. 2536
ลำดับเจ้าอาวาสที่ปรากฏชื่อชัดเจน

| ลำดับที่ | เจ้าอาวาส | ปี |
| --- | --- | --- |
| 1 | พระจันทร์ คูลโคกสูง | พ.ศ. 2502-2507 |
| 2 | พระมหาน้อย โอนสันเทียะ | พ.ศ. 2508-2533 |
| 3 | พระบุญ อุทโย | พ.ศ. 2534-2535 |
| 4 | พระสมุห์ประยูร ขนฺติโก | พ.ศ. 2536 |
| 5 | พระครูขันติธัมมูปถัมภ์ (ประยูร ขนฺติโก) | เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน |
วัดร่มโพธิ์ทอง (จังหวัดสุพรรณบุรี)

| วัดร่มโพธิ์ทอง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดร่มโพธิ์ทอง, วัดหนองโพธิ์
ที่ตั้ง: ตำบลศรีสำราญ อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระปลัดชูศักดิ์
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดร่มโพธิ์ทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีสำราญ อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ 2 งาน 28 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 33 ตารางวา
วัดร่มโพธิ์ทองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484 เดิมชื่อ วัดหนองโพธิ์ ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดร่มโพธิ์ทอง" ตั้งแต่ พ.ศ. 2500 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8.59 เมตร ยาว 24.59 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีจิตรกรรมฝาผนัง กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 7 หลัง วิหาร กว้าง 12 เมตร ยาว 14.50 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แแก่ พระประธานประจำอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 และพระพุทธชินราชจำลอง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 ประดิษฐานอยู่ในวิหาร
รายนามเจ้าอาวาส

พระผิว มนาโป
พระแคล้ว ชิตวํโส
พระครูพิพัฒน์สุวรรณสุนทร (สุนทร)
วัดร่องช้าง

| วัดร่องช้าง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลท่าตุ้ม อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดร่องช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าตุ้ม อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 1 งาน 30 ตารางวา
วัดร่องช้างเดิมชื่อว่า วัดสาระภีชัยร่องช้าง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2347 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร เดิมบริเวณที่ตั้งวัดเป็นป่าทึบ มีช้างมาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก เมื่อถึงเวลาหากินจะพากันเดินไปเป็นโขลงใหญ่ตามกันไป ทางที่โขลงช้างใช้เดินตามกันนี้ นานเข้าก็กลายเป็นร่องน้ำที่มีน้ำไหลตลอดปี ต่อมามีชาวบ้านอพยพมาตั้งถิ่นฐานแผ้วถางป่าเป็นที่อยู่อาศัยแล้วตั้งเป็นหมู่บ้าน ชื่อว่า บ้านร่องช้าง ภายหลังสร้างวัดโดยใช้นามตามชื่อหมู่บ้าน วัดร่องช้างได้มีการจัดศูนย์สายใยชุมชนซึ่งมีอาดีประกอบ 8 อย่าง เช่น ด้านคว้าสมอง ด้านหอสมุดพิชิพันณ์ ด้านอบรมจริยธรรม และด้านภูมิปัญญาชาวบ้าน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ และศาลาบาตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปปูน พระพุทธรูปไม้ปางมารวิชัย พระพุทธรูปยืนไม้ พระนอนไม้ พระเทวรูปขอฝน และพระพม่าปางมารวิชัย
รายนามเจ้าอาวาส

พระกึ๋งม้า
ครูบาอัฐถะ
ครูบาขา
ครูบาฟั่น
ครูบาแยง
ครูบาวัง
ครูบาพรหมา
ครูบาแสง
พระครูศรีวรรณ จนฺทวณฺโณ พ.ศ. 2524–2533
ครูบาแสน สุทฺธเธโธ พ.ศ. 2533–
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์อิตาลี
ราชวงศ์ซาวอย

| พระรูป | พระนาม | ประสูติ | อภิเษกสมรส | สถาปนาเป็นพระราชินี | พ้นจากตำแหน่ง | สวรรคต | คู่อภิเษกสมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สมเด็จพระราชินีมาร์เกอริตาแห่งซาวอย | 20 พฤศจิกายน 1851 | 21 เมษายน 1868 | 9 มกราคม 1878 พระสวามีครองราชย์ | 29 กรกฎาคม 1900 พระสวามีสวรรคต | 4 มกราคม 1926 | อุมแบร์โตที่ 1 |
|  | สมเด็จพระราชินีอเลนาแห่งมอนเตเนโกร | 8 มกราคม 1873 | 24 ตุลาคม 1896 | 29 กรกฎ่คม 1900 พระสวามีครองราชย์ | 9 พฤษภาคม 1946 พระสวามีสวรรคต | 28 พฤศจิกายน 1952 | วิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 |
|  | สมเด็จพระราชินีมารี-โจเซแห่งเบลเยียม | 4 สิงหาคม 1906 | 8 มกราคม 1930 | 9 พฤษภาคม 1946 พระสวามีครองราชย์ | 12 มิถุนายน 1946 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้าง | 27 มกราคม 2001 | อุมแบร์โตที่ 2 |
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์อิตาลี
ลูกโขน

| ลูกโขน |
| --- | --- |
ลูกโขน พ.ศ. 2553
ประเภท: ละครโทรทัศน์(ละครเทิดพระเกียรติวันพ่อ)
สร้างโดย: พอดีคำ
กำกับโดย: ธงชัย ประสงค์สันติ
แสดงนำ: ศรัณย์  ศิริลักษณ์ พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ พิชยดนย์ พึ่งพันธ์ กัญญา รัตนเพชร์ ศรศิลป์ มณีวรรณ์  ธีรภัทร์ แย้มศรี   เกรียงไกร อุณหะนันทน์   วินัย  ไกรบุตร  ดวงดาว  จารุจินดา ฐรินดา กรรณสูต ศตวรรษ ดุลยวิจิตร   ส้มเช้ง สามช่า   ดีใจ ดีดีดี   จิ้ม ชวนชื่น 
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาไทย
จำนวนตอน: จำนวน 9 ตอน จบบริบูรณ์
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ธงชัย ประสงค์สันติ
สถานที่ถ่ายทำ:  ประเทศไทย
ความยาวตอน: 70 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ออกอากาศ:  พ.ศ. 2553 25 พฤศจิกายน – 4 ธันวาคม
ลูกโขน เป็นละครโทรทัศน์ไทย . ละครเทิดพระเกียรติวันพ่อ จากบทประพันธ์ของ ธูปทอง ถูกสร้างครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2553 เขียนบทโทรทัศน์โดยตรียูงทองกำกับการแสดงโดย ธงชัย  ประสงค์สันติ นำแสดงโดย ศรัณย์  ศิริลักษณ์,พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ ผลิตโดย พอดีคำ ธงชัย ประสงค์สันติ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
นักแสดง

| ตัวละคร | ปี 2553 |
| --- | --- |
กำปั้น: ศรัณย์  ศิริลักษณ์
รำไทย: พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์
สังเวียน: พิชยดนย์ พึ่งพันธ์
หลิว: กัญญา รัตนเพชร์
พอใจ: ศรศิลป์ มณีวรรณ์ 
ชกลม: ธีรภัทร์ แย้มศรี
ศิลป์ไทย: เกรียงไกร อุณหะนันทน์
คำรณ: วินัย  ไกรบุตร
ดวงใจ: ดวงดาว  จารุจินดา
สายทอง: ฐรินดา กรรณสูต
เฮียอ๋า: ศตวรรษ ดุลยวิจิตร
สายใจ: ส้มเช้ง สามช่า
สายสมร: ดีใจ ดีดีดี 
สายพิณ: จิ้ม ชวนชื่น
เพลงประกอบละคร

เพลง ลูกโขน ขับร้องโดย ศรัณย์  ศิริลักษณ์
รางวัล

รางวัล สื่อสร้างสรรค์สุขภาพจิต ประจำปี 2554 สาขาสื่อละครโทรทัศน์
แหล่งข้อมูลอื่น

ลูกโขน ที่สยามโซน
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์ลาว
ราชวงศ์ล้านช้างหลวงพระบาง

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | ประสูติ | เสกสมรส | สถาปนาเป็นพระราชินี | พ้นจากตำแหน่ง | สิ้นพระชนม์ | พระราชสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สมเด็จพระอัครมเหสีคำอุ่น | 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2428 | 28 เมษายน พ.ศ. 2447 | 28 เมษายน พ.ศ. 2447 | 5 มิถุนายน พ.ศ. 2458 | 5 มิถุนายน พ.ศ. 2458 | พระบาทสมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวงศ์ |
|  | สมเด็จพระอัครมเหสีคำแพง | พ.ศ. 2438 | พ.ศ. 2448 | พ.ศ. 2448 | 29 ตุลาคม พ.ศ. 2502 | 10 สิงหาคม 2526 | พระบาทสมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวงศ์ |
|  | สมเด็จพระอัครมเหสีคำผุย | 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 | 7 สิงหาคม พ.ศ. 2473 | 29 ตุลาคม พ.ศ. 2502 | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2518 | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2518 | สมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนา |
ผู้อ้างสิทธิ์ในตำแหน่งสมเด็จพระราชินี

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | ประสูติ | เสกสมรส | เริ่มอ้างสิทธิ์ | สิ้นสุด | สิ้นพระชนม์ | พระราชสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สมเด็จพระอัครมเหสีคำผุย | 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 | 7 สิงหาคม พ.ศ. 2473 | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2518 | 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 พระสวามีสวรรคต | 12 ธันวาคม พ.ศ. 2524 | สมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนา |
|  | สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงมณีไลยองค์มกุฎราชกุมารี | 29 ธันวาคม พ.ศ. 2484 | 4 สิงหาคม พ.ศ. 2505 | พ.ศ. 2521 | พ.ศ. 2524 | ยังมีพระชนม์ชีพอยู่ | สมเด็จเจ้าฟ้าชายวงศ์สว่างองค์มกุฎราชกุมาร |
|  | เจ้าจันทร์ศุกร์ สุขธารา | พ.ศ. 2505 | 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 | 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 | ยังอยู่ในตำแหน่ง | ยังมีพระชนม์ชีพอยู่ | เจ้าสุริวงศ์ สว่าง |
วัดร่องเสือเต้น

| วัดร่องเสือเต้น |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลริมกก อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดร่องเสือเต้น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำกก ในตำบลริมกก อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
ประวัติ

ในอดีตที่ตั้งของวัดเป็นวัดร้าง มีเศษซากอิฐโบราณสถาน ต่อมาชาวบ้านมีความคิดริเริ่มจะสร้างวัด เนื่องจากชาวบ้านร่องเสือเต้น ไม่มีที่ทำบุญในหมู่บ้าน จากคำบอกเล่าของคนเฒ่าคนแก่เล่าว่า บ้านเรือนยังมีไม่มากนัก แต่มีสัตว์ป่าจำนวนมากโดยเฉพาะเสือ ชาวบ้านที่ผ่านแถวนั้นมักชอบเห็นเสือกระโดดข้ามร่องน้ำไปมา จึงเรียกบริเวณนี้ต่อ ๆ กันมาว่า ร่องเสือเต้น รวมถึงหมู่บ้านก็เรียกว่า บ้านร่องเสือเต้น เมื่อชาวบ้านได้บูรณะวัดร้างจึงได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดร่องเสือเต้น" ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2558
เสนาสนะ

จุดเด่นของวัด คือ วิหารวัดร่องเสือเต้น สร้างและออกแบบโดยศิลปินพื้นบ้านชาวเชียงราย นายพุทธา กาบแก้ว หรือที่คนรู้จักในนาม สล่านก ซึ่งเป็นศิษย์อาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ วิหารเริ่มสร้างเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2548 โดยมีขนาดกว้าง 13 เมตร ยาว 48 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ วันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2559 ร่วมใช้เวลาก่อสร้างแล้วเสร็จถึง 11 ปี วิหารใช้สีน้ำเงินตัดกับสีทอง ด้านหน้าวิหารมีพญานาคตัวใหญ่ 2 ตัว อยู่คู่กัน ซึ่งเป็นศิลปะที่สล่านก ได้นำเอารูปแบบผลงานของอาจารย์ถวัลย์ ดัชนี นำมาประยุกต์ ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า พระพุทธรัชมงคลบดีตรีโลกนาถ เป็นพระพุทธรูปสิงห์หนึ่งสีขาวมุก ขนาดหน้าตักกว้าง 5 เมตร สูง 6.5 เมตร โดยมีพระรอดลำพูน จำนวน 88,000 องค์ และแก้วแหวนเงินทองหลายสิ่งถูกฝังอยู่ใต้พระพุทธรูปองค์นี้ รวมทั้งบริเวณพระเศียรก็ได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ด้านหลังวิหารมีพระพุทธรูปสีขาวองค์ใหญ่ เป็นพระพุทธรูปปางห้ามญาติสูงเทียบเท่ากับวิหารตัดกับสีน้ำเงินฟ้าสลับทอง
วัดมีองค์พระธาตุที่ได้บรรจุพระบรมสาริกธาตุ จากสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร พระธาตุสูง 20 เมตร มีนามว่า พระธาตุเกศแก้วจุฬามณีห้าพระองค์
ฟุตบอลโลกหญิง 2015 กลุ่มซี

ฟุตบอลโลกหญิง 2015 กลุ่มซี ประกอบด้วย  ญี่ปุ่น,  สวิตเซอร์แลนด์,  แคเมอรูน และ  เอกวาดอร์ การแข่งขันจะเริ่มต้นขึ้นระหว่างวันที่ 8–16 มิถุนายน พ.ศ. 2558
ทีม

| อันดับโถการจับสลาก | ทีม | สมาพันธ์ | วิธีการ ผ่านการคัดเลือก | วันที่ ผ่านการคัดเลือก | ครั้งที่ได้มาเล่นใน รอบสุดท้าย | ลงสนาม ครั้งล่าสุด | ผลงานที่ผ่านมา ที่ดีที่สุด | อันดับฟีฟ่า ในช่วงเริ่มต้นของการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ซี1 (ทีมวาง) |  ญี่ปุ่น | เอเอฟซี | ชนะเลิศ เอเชียนคัพหญิง | 18 พฤษภาคม 2557 | ครั้งที่ 7 | 2011 | ชนะเลิศ (2011) | 4 |
| ซี2 |  สวิตเซอร์แลนด์ | ยูฟ่า | ชนะเลิศ ฟุตบอลโลกหญิง 2015 โซนยุโรป กลุ่ม3 | 15 มิถุนายน 2557 | ครั้งที่ 1 | — | — | 19 |
| ซี3 |  แคเมอรูน | ซีเอเอฟ | รองชนะเลิศ ฟุตบอลหญิงชิงแชมป์แห่งชาติแอฟริกา | 22 ตุลาคม 2557 | ครั้งที่ 1 | — | — | 53 |
| ซี4 |  เอกวาดอร์ | คอนเมบอล | ชนะเลิศ เพลย์ออฟ คอนเมบอล-คอนคาเคฟ | 2 ธันวาคม 2557 | ครั้งที่ 1 | — | — | 48 |
ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | ความหมายในรอบแบ่งกลุ่ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ญี่ปุ่น (A) | 3 | 3 | 0 | 0 | 4 | 1 | +3 | 9 | ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  แคเมอรูน (A) | 3 | 2 | 0 | 1 | 9 | 3 | +6 | 6 | ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก |
| 3 |  สวิตเซอร์แลนด์ (A) | 3 | 1 | 0 | 2 | 11 | 4 | +7 | 3 | ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก |
| 4 |  เอกวาดอร์ (E) | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 17 | −16 | 0 |  |
แหล่งที่มา: FIFA
กฎการจัดอันดับ: 1) คะแนนในทุกนัดที่ลงสนาม; 2) ผลต่างประตูได้เสียในทุกนัดที่ลงสนาม; 3) จำนวนประตูที่ทำได้ในทุกนัดที่ลงสนาม; 4) ย้อนกลับไปที่ข้อ 1-3 สำหรับนัดระหว่างสองทีมที่มีผลงานเท่ากัน; 5) จับสลากขึ้นมาใหม่โดยฟีฟ่า
 ผ่านเข้าสู่รอบต่อไป;  ตกรอบ.
ใน รอบ 16 ทีมสุดท้าย :
อันดับที่ 1 ของกลุ่มซี จะได้ผ่านเข้าไปเล่นพบกับทีมอับดับที่สามทีมใดของกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งระหว่าง กลุ่มเอ, กลุ่มบี หรือกลุ่มเอฟ
อันดับที่ 2 ของกลุ่มซี จะได้ผ่านเข้าไปเล่นพบกับทีมอันดับที่สามของกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งระหว่าง กลุ่มเอ
อันดับที่ 3 ของกลุ่มซี หากพวกเขาเป็นหนึ่งในอันดับสามสี่ทีมที่ดีที่สุด จะได้ผ่านเข้าไปพบกับทีมใดทีมหนึ่งของกลุ่มเอ หรือกลุ่มบี
นัด > แคเมอรูน พบ เอกวาดอร์

8 มิถุนายน 2558
16:00 PDT (UTC−7)
06:00 (เวลาไทย)
| แคเมอรูน  | 6–0 |  เอกวาดอร์ |
| --- | --- | --- |
| เอ็นโกโน มานี  34' อ็องกานามูต์  36', 73', 90+4' (จุดโทษ) มาไนย์  44' (จุดโทษ) อ็องกูเอเน  79' (จุดโทษ) | รายงาน |  |
ผู้ชม: 25,942 คน
ผู้ตัดสิน: คาตาลิน คุลชซาร์ (ฮังการี)
| --- | --- |
             แคเมอรูน :              เอกวาดอร์
นัด > ญี่ปุ่น พบ สวิตเซอร์แลนด์

8 มิถุนายน 2558
19:00 PDT (UTC−7)
09:00 (เวลาไทย)
| ญี่ปุ่น  | 1–0 |  สวิตเซอร์แลนด์ |
| --- | --- | --- |
| มิยะมะ  29' (จุดโทษ) | รายงาน |  |
ผู้ชม: 25,942 คน
ผู้ตัดสิน: ลูชีลา เบเนกัส (เม็กซิโก)
| --- | --- |
             ญี่ปุ่น :              สวิตเซอร์แลนด์
นัด > สวิตเซอร์แลนด์ พบ เอกวาดอร์

12 มิถุนายน 2558
16:00 PDT (UTC−7)
06:00 (เวลาไทย)
| สวิตเซอร์แลนด์  | 10–1 |  เอกวาดอร์ |
| --- | --- | --- |
| ปอนเช  24' (เข้าประตูตัวเอง), 71' (เข้าประตูตัวเอง) ไอก์โบกุน  45+2' ฮุมม์  47', 49', 52' บาชมานน์  60' (จุดโทษ), 61', 81' โมเซอร์  76' | รายงาน | ปอนเช  64' (จุดโทษ) |
ผู้ชม: 31,441 คน
ผู้ตัดสิน: รีตา กานี (มาเลเซีย)
| --- | --- |
             สวิตเซอร์แลนด์ :              เอกวาดอร์
นัด > ญี่ปุ่น พบ แคเมอรูน

12 มิถุนายน 2558
19:00 PDT (UTC−7)
09:00 (เวลาไทย)
| ญี่ปุ่น  | 2–1 |  แคเมอรูน |
| --- | --- | --- |
| ซะเมะชิมะ  6' ซูกะซะวะ  17' | รายงาน | เอ็นชูต์  90' |
ผู้ชม: 31,441 คน
ผู้ตัดสิน: เปอร์นิลลา ลาร์สสัน (สวีเดน)
| --- | --- |
             ญี่ปุ่น :              แคเมอรูน
นัด > เอกวาดอร์ พบ ญี่ปุ่น

16 มิถุนายน 2558
16:00 CDT (UTC−5)
04:00 (เวลาไทย)
| เอกวาดอร์  | 0–1 |  ญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | โอะกิมิ  5' |
ผู้ชม: 14,522 คน
ผู้ตัดสิน: เมลิสซา บอร์จาส (ฮอนดูรัส)
| --- | --- |
             เอกวาดอร์ :              ญี่ปุ่น
นัด > สวิตเซอร์แลนด์ พบ แคเมอรูน

16 มิถุนายน 2558
15:00 MDT (UTC−6)
04:00 (เวลาไทย)
| สวิตเซอร์แลนด์  | 1–2 |  แคเมอรูน |
| --- | --- | --- |
| ชร์โนโกร์เชวิช  24' | รายงาน | ออนกูเอเน  47' เอ็นโกโน มานี  62' |
ผู้ชม: 10,177 คน
ผู้ตัดสิน: เคลาเดีย อุมปีเอร์เรซ (อุรุกวัย)
| --- | --- |
             สวิตเซอร์แลนด์ :              แคเมอรูน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2015-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กฟุตบอลโลกหญิง 2015 |
| --- | --- |
รอบต่าง ๆ:  กลุ่มเอ  กลุ่มบี  กลุ่มซี  กลุ่มดี  กลุ่มอี  กลุ่มเอฟ  รอบแพ้คัดออก  รอบชิงชนะเลิศ 
ข้อมูลทั่วไป:  รอบคัดเลือก  รายชื่อผู้เล่น  เพลงประจำการแข่งขัน
มิซูโฮะ (โตเกียว)

| มิซูโฮะ 瑞穂町 |
| --- | --- |
เมือง
ศาลาว่าการเมืองมิซูโฮะ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของมิซูโฮะ (เน้นสีเหลือง) ในมหานครโตเกียว
มิซูโฮะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°46′19.1″N 139°21′14.5″E﻿ / ﻿35.771972°N 139.354028°E﻿ / 35.771972; 139.354028
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด:  มหานครโตเกียว
อำเภอ: นิชิตามะ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ฮิโรยูกิ ซูงิอูระ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 16.85 ตร.กม. (6.51 ตร.ไมล์)
ประชากร (เมษายน 2021)
 • ทั้งหมด: 32,458 คน
 • ความหนาแน่น: 1,900 คน/ตร.กม. (5,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
• ต้นไม้: ออสแมนทัส สนเกี๊ยะ
• ดอกไม้: ต้นชา (Camellia sinensis) อาซาเลีย ออสแมนทัส
• นก: นกจาบฝนยูเรเชีย
โทรศัพท์: 042-557-0501
ที่อยู่: 2335 Hakonegasaki, Mizuho-machi, Nishitama-gun Tokyo 190-1292
เว็บไซต์: www.town.mizuho.tokyo.jp
มิซูโฮะ (ญี่ปุ่น: 瑞穂町; โรมาจิ: Mizuho-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ 1 มีนาคม ค.ศ.  2021 (2021 -03-01) เมืองนี้มีประชากรประมาณ 32,458 คน ความหนาแน่นของประชากร 1,900 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งสิ้น 16.85 ตารางกิโลเมตร (6.51 ตารางไมล์)
ภูมิศาสตร์

มิซูโฮะตั้งอยู่บนเชิงเขาของภูเขาโอกูทามะทางตะวันตกของโตเกียว มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับจังหวัดไซตามะ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลโดยรอบ

มหานครโตเกียว
ฮามูระ (ทางทิศตะวันตก)
โอเมะ (ทางทิศตะวันตก)
ฟุซซะ (ทางทิศใต้)
มูซาชิมูรายามะ (ทางทิศตะวันออก)
จังหวัดไซตามะ
อิรูมะ (ทางทิศเหนือ)
โทโกโรซาวะ (ทางทิศตะวันออก)
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

มิซูโฮะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในมิซูโฮะอยู่ที่ 13.4 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,998 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคม ที่ประมาณ 25.0 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคม ที่ประมาณ 1.7 °C
ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนประชากรญี่ปุ่น ประชากรของมิซูโฮะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าในช่วงปี 1960 ถึง 1980 และเริ่มคงที่ในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1960  | 12,092 | —     |
|  1970  | 17,687 | +46.3% |
|  1980  | 22,803 | +28.9% |
|  1990  | 30,967 | +35.8% |
|  2000  | 32,892 | +6.2% |
|  2010  | 33,467 | +1.7% |
ประวัติศาสตร์

พื้นที่ที่เป็นเมืองมิซูโฮะในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมูซาชิ หลังการปฏิรูปที่ดินในสมัยการฟื้นฟูเมจิเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1878 พื้นที่ดังกล่าวได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนิชิตามะในจังหวัดคานางาวะ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการก่อตั้งหมู่บ้านฮาเกโนงาซากิ อิชิฮาตะ โทโนงายะ และนางาโอกะขึ้นในรูปแบบเทศบาล ต่อมาวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1893 อำเภอนิชิตามะได้ถูกโอนย้ายไปอยู่ในความปกครองของมหานครโตเกียว วันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 ได้มีการก่อตั้งเมืองมิซูโฮะขึ้นโดยการควบรวมหมู่บ้านทั้ง 4 แห่งดังกล่าวเข้าด้วยกัน เมืองมิซูโฮะได้ผนวกเอาเมืองข้างเคียงจากจังหวัดไซตามะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งเมื่อ ค.ศ. 1958