stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลีกเอิง ฤดูกาล 2020–21
ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบหรือการตกชั้น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ลีล (C) | 38 | 24 | 11 | 3 | 64 | 23 | +41 | 83 | ผ่านเข้าสู่แชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม |
| 2 | ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง | 38 | 26 | 4 | 8 | 86 | 28 | +58 | 82 | ผ่านเข้าสู่แชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม |
| 3 | มอนาโก | 38 | 24 | 6 | 8 | 76 | 42 | +34 | 78 | ผ่านเข้าสู่แชมเปียนส์ลีก รอบคัดเลือกรอบสาม |
| 4 | ลียง | 38 | 22 | 10 | 6 | 81 | 43 | +38 | 76 | ผ่านเข้าสู่ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม |
| 5 | มาร์แซย์ | 38 | 16 | 12 | 10 | 54 | 47 | +7 | 60 | ผ่านเข้าสู่ยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก รอบเพลย์ออฟ |
| 6 | แรน | 38 | 16 | 10 | 12 | 52 | 40 | +12 | 58 |  |
| 7 | ล็องส์ | 38 | 15 | 12 | 11 | 55 | 54 | +1 | 57 |  |
| 8 | มงเปอลีเย | 38 | 14 | 12 | 12 | 60 | 62 | −2 | 54 |  |
| 9 | นิส | 38 | 15 | 7 | 16 | 50 | 53 | −3 | 52 |  |
| 10 | แม็ส | 38 | 12 | 11 | 15 | 44 | 48 | −4 | 47 |  |
| 11 | แซ็งเตเตียน | 38 | 12 | 10 | 16 | 42 | 54 | −12 | 46 |  |
| 12 | บอร์โด | 38 | 13 | 6 | 19 | 42 | 56 | −14 | 45 |  |
| 13 | อ็องเฌ | 38 | 12 | 8 | 18 | 40 | 58 | −18 | 44 |  |
| 14 | แร็งส์ | 38 | 9 | 15 | 14 | 42 | 50 | −8 | 42 |  |
| 15 | สทราซบูร์ | 38 | 11 | 9 | 18 | 49 | 58 | −9 | 42 |  |
| 16 | ลอรีย็อง | 38 | 11 | 9 | 18 | 50 | 68 | −18 | 42 |  |
| 17 | แบร็สต์ | 38 | 11 | 8 | 19 | 50 | 66 | −16 | 41 |  |
| 18 | น็องต์ | 38 | 9 | 13 | 16 | 47 | 55 | −8 | 40 | ผ่านเข้าสู่เพลย์ออฟตกชั้น |
| 19 | นีม (R) | 38 | 9 | 8 | 21 | 40 | 71 | −31 | 35 | ตกชั้นสู่ลีกเดอ |
| 20 | ดีฌง (R) | 38 | 4 | 9 | 25 | 25 | 73 | −48 | 21 | ตกชั้นสู่ลีกเดอ |
แหล่งที่มา: Ligue 1
กฎการจัดอันดับ: 1) คะแนน; 2) ผลต่างประตู; 3) จำนวนประตูที่ยิงได้; 4) ผลต่างประตูในการพบกัน; 5) อันดับแฟร์เพลย์.
 ชนะเลิศ;  ตกชั้น.
ผลการแข่งขัน

| เหย้า / เยือน | ANG | BOR | BRE | DIJ | LEN | LIL | LOR | OL | OM | MET | ASM | MON | FCN | NIC | NMS | PSG | REI | REN | STE | STR |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อ็องเฌ | — | 0–2 | 3–2 | 3–0 | 2–2 | 1–2 | 2–0 | 0–1 | 2–1 | 1–1 | 0–1 | 1–1 | 1–3 | 0–3 | 3–1 | 0–1 | 1–0 | 0–3 | 0–1 | 0–2 |
| บอร์โด | 2–1 | — | 1–0 | 3–0 | 3–0 | 0–3 | 2–1 | 0–0 | 0–0 | 1–2 | 0–3 | 0–2 | 0–0 | 0–0 | 2–0 | 0–1 | 1–3 | 1–0 | 1–2 | 2–3 |
| แบร็สต์ | 0–0 | 2–1 | — | 3–1 | 1–1 | 3–2 | 3–2 | 2–3 | 2–3 | 2–4 | 1–0 | 2–2 | 1–4 | 2–0 | 1–1 | 0–2 | 2–1 | 1–2 | 4–1 | 0–3 |
| ดีฌง | 0–1 | 1–3 | 0–2 | — | 0–1 | 0–2 | 0–0 | 0–1 | 0–0 | 1–5 | 0–1 | 2–2 | 0–4 | 2–0 | 0–2 | 0–4 | 0–1 | 1–1 | 0–0 | 1–1 |
| ล็องส์ | 1–3 | 2–1 | 2–1 | 2–1 | — | 0–3 | 4–1 | 1–1 | 2–2 | 2–2 | 0–0 | 2–3 | 1–1 | 0–1 | 2–1 | 1–0 | 4–4 | 0–0 | 2–0 | 0–1 |
| ลีล | 1–2 | 2–1 | 0–0 | 1–0 | 4–0 | — | 4–0 | 1–1 | 2–0 | 1–0 | 2–1 | 1–1 | 2–0 | 2–0 | 1–2 | 0–0 | 2–1 | 1–1 | 0–0 | 1–1 |
| ลอรีย็อง | 2–0 | 4–1 | 1–0 | 3–2 | 2–3 | 1–4 | — | 1–1 | 0–1 | 2–1 | 2–5 | 0–1 | 0–2 | 1–1 | 3–0 | 3–2 | 1–0 | 0–3 | 2–1 | 3–1 |
| ลียง | 3–0 | 2–1 | 2–2 | 4–1 | 3–2 | 2–3 | 4–1 | — | 1–1 | 0–1 | 4–1 | 1–2 | 3–0 | 2–3 | 0–0 | 2–4 | 3–0 | 1–0 | 2–1 | 3–0 |
| มาร์แซย์ | 3–2 | 3–1 | 3–1 | 2–0 | 0–1 | 1–1 | 3–2 | 1–1 | — | 1–1 | 2–1 | 3–1 | 3–1 | 3–2 | 1–2 | 0–2 | 1–1 | 1–0 | 0–2 | 1–1 |
| แม็ส | 0–1 | 0–0 | 0–2 | 1–1 | 2–0 | 0–2 | 3–1 | 1–3 | 1–1 | — | 0–1 | 1–1 | 2–0 | 1–1 | 0–3 | 1–3 | 2–1 | 1–3 | 2–0 | 1–2 |
| มอนาโก | 3–0 | 4–0 | 2–0 | 3–0 | 0–3 | 0–0 | 2–2 | 2–3 | 3–1 | 4–0 | — | 1–1 | 2–1 | 2–1 | 3–0 | 3–2 | 2–2 | 2–1 | 2–2 | 3–2 |
| มงเปอลีเย | 4–1 | 3–1 | 2–0 | 4–2 | 1–2 | 2–3 | 1–1 | 2–1 | 3–3 | 0–2 | 2–3 | — | 1–1 | 3–1 | 0–1 | 1–3 | 0–4 | 2–1 | 1–2 | 4–3 |
| น็องต์ | 1–1 | 3–0 | 3–1 | 1–1 | 1–1 | 0–2 | 1–1 | 1–2 | 1–1 | 1–1 | 1–2 | 1–2 | — | 1–2 | 2–1 | 0–3 | 1–2 | 0–0 | 2–2 | 0–4 |
| นิส | 3–0 | 0–3 | 3–2 | 1–3 | 2–1 | 1–1 | 2–2 | 1–4 | 3–0 | 1–2 | 1–2 | 3–1 | 2–1 | — | 2–1 | 0–3 | 0–0 | 0–1 | 0–1 | 0–2 |
| นีม | 1–5 | 2–0 | 4–0 | 1–3 | 1–1 | 0–1 | 1–0 | 2–5 | 0–2 | 0–1 | 3–4 | 1–1 | 1–1 | 0–2 | — | 0–4 | 2–2 | 2–4 | 0–2 | 1–1 |
| ปารี ซฌ | 6–1 | 2–2 | 3–0 | 4–0 | 2–1 | 0–1 | 2–0 | 0–1 | 0–1 | 1–0 | 0–2 | 4–0 | 1–2 | 2–1 | 3–0 | — | 4–0 | 3–0 | 3–2 | 4–0 |
| แร็งส์ | 0–0 | 1–2 | 1–0 | 0–0 | 1–1 | 0–1 | 1–3 | 1–1 | 1–3 | 0–0 | 0–1 | 0–0 | 3–2 | 0–0 | 0–1 | 0–2 | — | 2–2 | 3–1 | 2–1 |
| แรน | 1–2 | 0–1 | 2–1 | 5–1 | 0–2 | 0–1 | 1–1 | 2–2 | 2–1 | 1–0 | 2–1 | 2–1 | 1–0 | 1–2 | 2–0 | 1–1 | 2–2 | — | 0–2 | 1–0 |
| แซ็งเตเตียน | 0–0 | 4–1 | 1–2 | 0–1 | 2–3 | 1–1 | 2–0 | 0–5 | 1–0 | 1–0 | 0–4 | 0–1 | 1–1 | 1–3 | 2–2 | 1–1 | 1–1 | 0–3 | — | 2–0 |
| สทราซบูร์ | 0–0 | 0–2 | 2–2 | 1–0 | 1–2 | 0–3 | 1–1 | 2–3 | 0–1 | 2–2 | 1–0 | 2–3 | 1–2 | 0–2 | 5–0 | 1–4 | 0–1 | 1–1 | 1–0 | — |
นับผลการแข่งขันล่าสุดถึงวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2021. ที่มา: Ligue 1
สีฟ้าหมายถึงทีมเหย้าชนะ สีเหลืองหมายถึงเสมอกัน และสีแดงหมายถึงทีมเยือนชนะ
อักษร "a" สำหรับการแข่งขันที่ยังไม่เกิดขึ้นหมายความว่ามีบทความเกี่ยวกับการแข่งขันนัดนี้
เพลย์ออฟตกชั้น

ฤดูกาล 2020–21 จะเป็นการสิ้นสุดการเพลย์ออฟตกชั้นระหว่างทีมลีกเอิงอันดับที่ 18, น็องต์, และผู้ชนะของรอบรองชนะเลิศของเพลย์ออฟ ลีกเดอ, ตูลูซ, ในการเผชิญหน้าสองเลก.
เลกที่ 1
27 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
20:45 CEST
| ตูลูซ | 1–2 | น็องต์ |
| --- | --- | --- |
| มาชาโด  19' | รายงาน | บลาส  10' โคโล มูอานี  22' |
ผู้ชม: 0 คน (หลังปิดประตู)
ผู้ตัดสิน: เฌเรมี ปิกญาร์
เลกที่ 2
30 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
18:00 CEST
| น็องต์ | 0–1 | ตูลูซ |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | บาโย  62' |
ผู้ชม: 0 คน (หลังปิดประตู)
ผู้ตัดสิน: เบอนัวต์ บัสเตียง
รวมผลสองนัด เสมอ 2–2. น็องต์ ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน และดังนั้นทั้งสองสโมสรจึงยังคงอยู่ในลีกของตนเองต่อไป.
สถิติตลอดฤดูกาล > ผู้ทำประตูสูงสุด

| อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  กีลียาน อึมบาเป | ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง | 27 |
| 2 |  วีซาม แบน แยแดร์ | มอนาโก | 20 |
| 2 |  แม็มฟิส เดอไป | ลียง | 20 |
| 4 |  ลูโดวิค อาฌอร์เก | สทราซบูร์ | 16 |
| 4 |  กาเอต็อง ลาบอร์แด | มงเปอลีเย | 16 |
| 4 |  เควิน โฟลลันด์ | มอนาโก | 16 |
| 4 |  บูรัค ยิลมาซ | ลีล | 16 |
| 8 |  อ็องดี เดอลอร์ต | มงเปอลีเย | 15 |
| 9 |  บูลาเย เดีย | แร็งส์ | 14 |
| 9 |  เตเร็ม มอฟฟี | ลอรีย็อง | 14 |
| 9 |  คาร์ล โตโค อีคัมบี | ลียง | 14 |
สถิติตลอดฤดูกาล > ผู้ผ่านบอลสูงสุด

| อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร | ผ่านบอล |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  แม็มฟิส เดอไป | ลียง | 12 |
| 2 |  ซีเนอดีน เฟร์ฮัต | นีม | 10 |
| 2 |  ดีมีทรี ปาแย็ต | มาร์แซย์ | 10 |
| 4 |  โฌนาท็อง บ็อมบา | ลีล | 9 |
| 4 |  อ็องดี เดอลอร์ต | มงเปอลีเย | 9 |
| 4 |  อังเฆล ดิ มาริอา | ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง | 9 |
| 4 |  อะเลคซันดร์ โกโลวิน | มอนาโก | 9 |
| 8 |  ฟะริด บูลายา | แม็ส | 8 |
| 8 |  กาแอต็อง ลาบอร์แด | มงเปอลีเย | 8 |
| 8 |  ฟลอรีย็อง โตแว็ง | มาร์แซย์ | 8 |
สถิติตลอดฤดูกาล > แฮท-ทริคส์

| ผู้เล่น | สโมสร | ในนัดที่พบกับ | ผล | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  แม็มฟิส เดอไป | ลียง | ดีฌง | 4–1 (H) | 000000002020-08-28-000028 สิงหาคม 2020 |
|  อิบราฮิมา นิอาเน | แม็ส | ลอรีย็อง | 3–1 (H) เก็บถาวร 2021-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน | 000000002020-10-04-00004 ตุลาคม 2020 |
|  บูลาเย เดีย | แร็งส์ | มงเปอลีเย | 4–0 (A) | 000000002020-10-25-000025 ตุลาคม 2020 |
|  อะเลคซันดร์ โกโลวิน | มอนาโก | นีม | 4–3 (A)[ลิงก์เสีย] | 000000002021-02-07-00007 กุมภาพันธ์ 2021 |
|  วะห์บี คัซรี | แซ็งเตเตียน | บอร์โด | 4–1 (H) เก็บถาวร 2021-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน | 000000002021-04-11-000011 เมษายน 2021 |
|  เตเร็ม มอฟฟี | ลอรีย็อง | บอร์โด | 4–1 (H) เก็บถาวร 2021-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน | 000000002021-04-25-000025 เมษายน 2021 |
|  อาร์คาดิอุสซ์ มิลิค | มาร์แซย์ | อ็องเฌ | 3–2 (H) เก็บถาวร 2021-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน | 000000002021-05-16-000016 พฤษภาคม 2021 |
สถิติตลอดฤดูกาล > การทำประตู

ประตูแรกของฤดูกาล: 
  อิสมาแอล ตราโอเร ให้กับ อ็องเฌ ในนัดที่พบกับ ดีฌง
ประตูสุดท้ายของฤดูกาล:
สถิติตลอดฤดูกาล > ระเบียบวินัย > ผู้เล่น

ใบเหลืองมากที่สุด: 14
อัลบาโร (มาร์แซย์)
ใบแดงมากที่สุด: 3
โมเรโต กัสซามา (แร็งส์)
สถิติตลอดฤดูกาล > ระเบียบวินัย > ทีม

ใบเหลืองมากที่สุด: 92
มาร์แซย์
ใบแดงมากที่สุด: 10
ลียง
ใบเหลืองน้อยที่สุด: 55
สทราซบูร์
ใบแดงน้อยที่สุด: 2
อ็องเฌ
ลีล
แซ็งเตเตียน
เรฟ จัดคินส์

เรฟ จัดคินส์ (อังกฤษ: Rafe Judkins) คือผู้เข้าแข่งขันเซอร์ไวเวอร์ กัวเตมาลาฤดูกาลที่ 11 ถูกโหวตออกคนที่ 16 และเป็นลูกขุนคนสุดท้าย ช่วงแรกถึงแม้เขาจะแข่งได้ไม่ดีนักและถูกมองว่าเขาอ่อนแอในเผ่า (เกิดจากภาวะขาดน้ำมาก เพราะว่าเขาผิวขาวมากและผมสีแดงจึงสูญเสียน้ำง่ายกว่าคนอื่น) แต่หลังจากนั้นเขากลายเป็นผู้เข้าแข่งขันที่แข็งแกร่งมากๆคนหนึ่งชนะ สิทธิคุ้มกันส่วนตัวถึง 4 ครั้ง เรฟบอกว่าเขาไม่ใช่เป็นคนเคร่งศาสนาเฉยๆ แต่เขาเป็นเกย์ผู้เคร่งศาสนา เรฟ อายุ22 ปี เป็นไกด์นำเที่ยวป่า
ประวัติ

เกิดใน ซัลท์เลค รัฐ ยูทาห์ ซึ่งเรฟโตในครอบครัวใหญ่ที่เคร่งศาสนามาก ซึ่งรวมถึงบรรพบุรุษก่อนหน้านี้ 60 คนด้วย แม่ของเรฟ ลานี่ เป็นจิตรกร และพ่อของเขา เรน เป็นนักประดิษฐ์ ความแตกต่างของเรฟกับพี่น้องคนอื่นๆ คือเขาชอบระบายสีก้อนหินและแยกชิ้นส่วนเครื่องจักร ตอนอายุ 5 ขวบ เรฟย้ายไปอยู่ที่ พิทส์เบิร์ค รัฐเพนน์ซีลวิเนีย ซึ่งเขาได้เข้าโรงเรียน ซีวิคลีย์ ตอนอายุ 14 ปี ซึ่งตอนนี้เองเรฟใช้เวลาช่วงหน้าร้อนในการสอนภาษาอังกฤษและวิทยาศาสตร์ให้กับเด็กนักเรียนในตัวเมือง เขาจบการศึกษาที่ คัม เลาด์ ในปี 2001 และถูกให้เลือกเป็นคนที่น่าจะได้ไปอยู่ในเซอร์ไวเวอร์มากที่สุดจากเพื่อนร่วมปีด้วย
หลังจากเรียนจบ เขาได้ย้ายไปอยู่ที่ โพรวิเดนซ์ รัฐ โรด ไอส์แลนด์ ซึ่งที่นั่นเขาได้ศึกษาต่อในมหาวิทยาลัย บราวน์ เขามุ่งและตั้งใจเรียนเกี่ยวกับชีววิทยาและการศึกษาเกี่ยวกับงานประพันธ์ด้วย
ในมหาวิทยาลัย เขาเป็นผู้นำในการทำกิจกรรมนอกสถานที่, เป็นผู้ริเริ่มทำโครงการให้กับเด็กนักเรียนในการออกไปเปิดโลกกว้างในการอยู่ในป่าด้วย รวมทั้งเขายังชอบอาหารจนตั้งห้องเรียนสอนทำอาหารขึ้นในมหาวิทยาลัย เรฟรักการท่องเที่ยวและผจญภัย เริ่มด้วยจากการขับรถตู้กับสมาชิกในครอบครัวของเขา 17 คนตะเวนไปทั่วประเทศ ซึ่งปัจจุบันเขาอายุ 22 ปีเขาได้ท่องเที่ยวไปถึง 50 รัฐในสหรัฐอมเริกาและ 14 ประเทศแล้ว นอกจากนั้นเขายังได้ใช้ชีวิตในออสเตรเลียถึง 7 เดือนอีกด้วย เขากล่าวว่า "คุณจะไม่สามารถไปถึงสถานที่นั้นได้จริงๆ จนกว่าคุณจะนอนและตื่นใต้พระอาทิตย์ ณ สถานที่แห่งนั้น"
เรฟยังชอบการเล่นเทนนิส ว่ายน้ำ สกีน้ำและ การวาดภาพสกรีนด้วย สิ่งที่เขาภาคภูมิใจมากที่สุดคือ เขาสามารถเล่นเปียโนเป็นเพลง "ออด ทู จอย" ของบีโธเฟนด้วยนิ้วเท้าของเขาได้ ฮีโร่ของเรฟคือแม่ของเขาผู้ซึ่งฉลาด สวยและมีเสน่ห์ จรงิๆแล้วเธอสามารถทำอย่างอื่นได้แต่เธอเลือกที่จะเป็นแม่ของเขา ซึ่งการที่เขาเติบโตและเป็นคนดีได้ถึงขนาดนี้ก็เพราะแม่ของเขา ปัจจุบัน เขาอาศัยที่ พิทส์เบิร์ค ในรัฐ เพนน์ซีลวิเนีย กับ แม่และพ่อของเขา รวมทั้ง น้องชาย แลนดอน เขาเกิดวันที่ 8 มกราคม 1983 ราศี มังกร ปี จอ
ของที่ชื่นชอบ

สี: ฟ้าผสมเขียว
กลิ่น: โคโรน แอคควา ดิ จิโอ
ดอกไม้: ฮันนี่ซัคเคิล
เกมส์กระดาน: คราเนียม
วิดีโอเกมส์: มาริโอ คาร์ท
กีฬา: เทนนิส, ว่ายน้ำ
ทีมกีฬาที่โปรด: ยูทาห์ แจ็ซ, รันนิน' อุทส์, ซิดนี่ย์ ซวอนส์
กิจกรรมกลางแจ้ง: สกีน้ำ, ปีนเขา, เดินทาง
รายการทีวีโปรด: เซอร์ไวเวอร์, เอเรียส
ภาพยนตร์: เบรฟ ฮาร์ท, ครอจ์ชิ่ง ไทเกอร์ ฮิดเดน ดรากอน, เบสต์ อิน โชว์
ดาราชาย: ไมเคิล วาร์ทัน
ดาราหญิง: เจนนิเฟอร์ การ์เนอร์
ดนตรี: เดอะ คอรร์ส, นาตาลี อิมบรูเกลีย, ไลฟว์
นิตยสาร: เอนเตอร์เทนเมนต์ วีคลีย์
หนังสือ: เคน ฟอล์เลท, เดวิท บัลดาชชิ, เคนซาบูโร่ โอย
ธัญพืช: ไรซ์ คริสปี้ ทรีทส์, ทริกซ์, มินิ วีธส์ กับ ผลไม้
ผลไม้: แตงโม, แตงฮันนี่ดิว, สตรอเบอร์รี่
อาหารว่าง: โดริโตส
คุกกี้: เนยถ่ว กับ เฮอร์ชีย์ส คิส ข้างบน
ขนม: รีส์ นัทราเจียส
เครื่องดื่มแอลกอฮอล์: ไม่ชอบ
เครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์: น้ำเบอร์รี่ปั่น
บทบาทในรายการ

เผ่าที่อยู่: ยาช่า, นาคูม (จากการย้ายเผ่า) , ชาคูม (ตอนรวมเผ่า)
ชัยชนะร่วมกับเผ่า: 4 ครั้ง (การแข่งเพื่อรางวัลกับนาคูม 1 ครั้งและเพื่อสิทธิคุ้มกัน 1 ครั้งกับยาช่า 2 ครั้งกับ นาคูม)
ชัยชนะส่วนตัว: 5 ครั้ง (สิทธิคุ้มกันตอนสภาเผ่าคู่ 1 ครั้ง, และตอนรวมเผ่า 4 ครั้ง)
จำนวนครั้งที่ไปสภาเผ่า: 12 ครั้ง
ผลโหวตทั้งหมด: 2 เสียง (ออกด้วยคะแนน 1 เสียง โหวตโดย แดนนี่ โบทวไรท์)
สาเหตุที่ออก: เนื่องจากแดนนี่ โบทวไรท์ชนะการแข่งสิทธิคุ้มกันครั้งสุดท้าย เธอมองเห็นว่าเรฟน่าจะเป็นชื่นชอบในหมู่ลูกขุนมากกว่าสเตฟีนี่ ลากรอสซา จึงโหวจเขาออก
อื่นๆ: ในการแข่งขันเพื่อรางวัลครั้งที่ 2 เขาไม่สามารถปีนบันไดจากน้ำมาได้เนื่องจากภาวะขาดน้ำอย่างรุนแรง ทำให้ยาช่าเสียเวลาไปมากและพ่ายแพ้ในที่สุด, เขาชนะการแข่งขันสิทธิคุ้มกันส่วนตัวในกติกาสภาเผ่าคู่ ดดยได้รับการช่วยเหลือจาก จัดด์ เซอร์เจียนท์ ตอนหาคำตอบคำปริศนา เขาช่วยบอกเรฟ ทั้งๆที่ตัวเขาเองยังทำไม่เสร็จ หลังจากนั้นเขาต้องยกสิทธิคุ้มกันให้คนหนึ่งในยาช่า เขายกให้ แกรี โฮเกบูม , ตอนรวมเผ่าเขารู้สึกไม่สบายใจที่อยู่กับกลุ่มอิทธิพลทั้ง 6 ของนาคูมและกำลังเอาเปรียบยาช่าซึ่งมีเพียง 4 คนอยู่, ตอนที่ ซินดี้ ฮอลล์ ชนะการแข่งขันรางวัล เธอชวนเรฟไปด้วย และเรฟยังบอกอีกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอจะดีขึ้น, เขาเปลี่ยนพันธมิตรไปเข้าฝ่ายเดียวกับ แดนนี่ โบทวไรท์ และกล่อมให้ที่เหลือโหวต ซินดี้ ฮอลล์ ออกเนื่องจากไม่พอใจที่เธอไม่ยอมเสียสละรถเพื่อแก้คำสาปรถยนต์ของรายการ เขามองว่าเธอเห็นแก่ตัว, เรฟ กระตุ้นให้สเตฟีนี่ ลากรอสซา โหวต เจมี นิวตัน, จัดด์ เซอร์เจียนท์ และ ซินดี้ ฮอลล์ ออก
เรย์ โอราอิส

| เรย์ โอราอิส |
| --- | --- |
เกิด: เรย์นัลโด โอราริส   (Reynaldo Orais) 15 สิงหาคม พ.ศ. 2527
เรย์ โอราอิส (อังกฤษ: Rey Orais) หรือเรย์นัลโด โอราอิส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2527 ที่เมืองมาลิตโบก จังหวัดเลย์เตใต้ ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 15
ประวัติ

โอราอิสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2543 เสมอกับ จอยเซน อาลอง ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ โดยเคยชกชนะคะแนน โจโจ้ โรดรีโก โอราอิสได้ขึ้นชิงแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2545 โดยมาชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC แพ้คะแนน สาลิกาเล็ก อ.เอกรินทร์ มาชกนอกรอบ ชนะคะแนน สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย จากนั้นมาชกแพ้น็อค ขุนศึก ลูกพระบาท ยก 1 แพ้คะแนน วิษณุ ก่อเกียรติยิม ไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่น ชนะน็อค มาโกโตะ มิยากิ ยก 8 และแพ้คะแนน เคน นากาจิมะ เมื่อ พ.ศ. 2547 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBF รุ่นมินิมัมเวทที่ว่าง แพ้น็อค เบนจี้ โซรอลลา ยก 7 เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2547
โอราอิสได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC กับโอเล่ห์ดงอีกครั้งเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แต่คราวนี้เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 6 มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ แต่ก็ขึ้นชกในฟิลิปปินส์ชนะคะแนน โรแลนโด ทูยูกอน และชนะน็อค โนเอล ทูนาเกา ยก 3 จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 แพ้น็อค เนตร ศศิประภายิม ยก 3 โดยโอราอิสถูกเนตรชกลงไปนับแปดถึง 2 ครั้งในยกที่ 2 ก่อนจะแพ้น็อคไปในที่สุด โอราอิสไปชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีก 3 ครั้ง ก่อนจะมาชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นฟลายเวทเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2551 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคเด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ยก 3 จากนั้น โอราอิสก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 6 กันยายน 2545 แพ้คะแนน สาริกาเล็ก อ.เอกรินทร์ ที่ รังสิต
ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 14 มีนาคม 2546 แพ้น็อค โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย ยก 5 ที่ร้อยเอ็ด
ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBF แพ้น็อค เบนจี้ โซรอลลา ยก 7 ที่ ฟิลิปปินส์
ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2548 แพ้น็อค โอเล่ห์ดง กระทิงแดงยิม ยก 6 ที่ พัทยา
ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 2550 แพ้น็อค เนตร ศศิประภายิม ยก 3 ที่ ชลบุรี
ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 21 มีนาคม 2551 แพ้น็อค เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ยก 3 ที่ กทม.
เรฟ เดอ เครสพิกนี

นักจีนวิทยาและนักประวัติศาสตร์ชาวออสเตรเลีย (เกิด ค.ศ. 1936)
| ริชาร์ด เรฟ แชมเปียน เดอ เครสพิกนี |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1936 (อายุ 87–88 ปี) เมืองแอดิเลด ประเทศออสเตรเลีย
อาชีพ: นักจีนวิทยา, นักประวัติศาสตร์
รางวัล: Centenary Medal (ค.ศ. 2001)

ภูมิหลังทางวิชาการ
การศึกษา:   B.A. Honours History Cambridge (ค.ศ. 1957)  M.A. History Cambridge (ค.ศ. 1961)  B.A. Honours Chinese ANU (ค.ศ. 1962)  M.A. Oriental Studies Honours ANU (ค.ศ. 1964)  PhD Far Eastern History ANU (ค.ศ. 1968) 
วิทยานิพนธ์: The Development of the Chinese Empire in the South (ค.ศ. 1968)
ผลงานทางวิชาการ
สาขาหลัก: จีนวิทยา, ประวัติศาสตร์จีน
สาขาย่อย: ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ และวรรณกรรมของราชวงศ์ฮั่น
งานที่สำคัญ:   Northern Frontier: The Policies and Strategy of the Later Han Empire (ค.ศ. 1984)  Imperial Warlord: A Biography of Cao Cao 155-220 AD (ค.ศ. 2010) 
 
ริชาร์ด เรฟ แชมเปียน เดอ เครสพิกนี (อังกฤษ: Richard Rafe Champion de Crespigny; เกิด ค.ศ. 1936 ) หรือที่รู้จักกันในชื่อภาษาจีนว่า จาง เหล่ย์ฟู (จีน: 張磊夫) เป็นนักจีนวิทยาและนักประวัติศาสตร์ชาวออสเตรเลีย เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ในวิทยาลัยเอเชียและแปซิฟิกที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ และวรรณกรรมของราชวงศ์ฮั่น โดยเฉพาะการแปลและประวัติศาสตร์นิพนธ์เนื้อหาเกี่ยวกับราชวงศ์ฮั่นและยุคสามก๊ก
ครอบครัว

เขาเป็นบุตรของริชาร์ด เจฟฟรีย์ แชมเปียน เดอ เครสพิกนี OBE (1907-1966) กับเคธลีน เคฟะนาฮ์ แชมเปียน เดอ เครสพิกนี (Kathleen Cavenagh Champion de Crespigny; 1908-2013), สกุลเดิม คัดมอร์ (Cudmore) ริชาร์ด เรฟ แชมเปียน เดอ เครสพิกนีเกิดที่แอดิเลดใน ค.ศ. 1936 เขาแต่งงานกับคริสตา โบลตซ์ที่เทอร์เนอร์ ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรีในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1959
บรรณานุกรม

de Crespigny, Rafe, "Kathleen Cudmore: a Memoir", Anne's Family History, 1 January 2017.
de Crespigny, Rafe, Champions from Normandy: An Essay on the Early History of the Champion de Crespigny family 1350-1800 AD, Anne Young, (Ballarat West), 2017.
แหล่งข้อมูลอื่น

Publications of Rafe de Crespigny at the ANU Australian Centre on China in the World
Interview with Rafe de Crespigny
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef
เรมิงตัน 1100

|  เรมิงตัน 1100  |
| --- | --- |
ปืนลูกซองยุทธวิธีเรมิงตัน 1100 ใน 12 เกจ—มีแปดรอบ (23/4 นิ้ว) ในแมกกาซีน
ชนิด: ปืนลูกซองกึ่งอัตโนมัติ
แหล่งกำเนิด: สหรัฐ
บทบาท
ผู้ใช้งาน: ดู ประเทศผู้ใช้งาน
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: เวย์น ลีค และโรเบิร์ต เคลลีย์
บริษัทผู้ผลิต: เรมิงตัน
ช่วงการผลิต: ค.ศ. 1963–ปัจจุบัน
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 8 lb (3.6 kg) (28" บาร์เรล)
ความยาว: ต่างกันไปตามรุ่น
ความยาวลำกล้อง: 18 in (460 mm) ถึง 30 in (760 mm)

กระสุน: 12 เกจ, 16 เกจ, 20 เกจ, 28 เกจ, ลูกซอง .410
การทำงาน: กึ่งอัตโนมัติ, แรงดันแก๊ส
ระบบป้อนกระสุน: แมกกาซีน 4 รอบปืน
ปืนลูกซองยุทธวิธีเรมิงตัน 1100
เรมิงตัน 1100 (อังกฤษ: Remington Model 1100) เป็นปืนลูกซองกึ่งอัตโนมัติแรงดันแก๊ส ซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่นักกีฬา เปิดตัวครั้งแรกโดยบริษัทเรมิงตันใน ค.ศ. 1963 มันยังคงอยู่ในการผลิตร่วมสมัย 61 ปีต่อมา
ประวัติ

ได้รับการออกแบบโดยเวย์น ลีค และโรเบิร์ต เคลลีย์ เรมิงตัน รุ่นโมเดล 1100 ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 1963 ในฐานะผู้สืบทอดปืนลูกซองแรงดันแก๊สรุ่นโมเดล 58 และรุ่นโมเดล 878 ซึ่งรุ่นโมเดล 58 ได้เสริมอาการสะท้อนถอยหลังของลำกล้องปืนรุ่นโมเดล 11-48 ที่ยังคงความการกระทำแบบช่วงยาวของการออกแบบดั้งเดิมโดยจอห์น บราวนิง ซึ่งนำเสนอในรุ่นโมเดล 11 และบราวนิง ออโต-5 ส่วนการเปิดตัวใน ค.ศ. 1963 รุ่นโมเดล 1100 ได้แทนที่รุ่นโมเดล 58 และรุ่นโมเดล 878 รวมถึงต่อมาได้แทนที่รุ่นโมเดล 11-48 เช่นกัน
รุ่นโมเดล 1100 ได้นำเข้ามาซึ่งยุคแห่งปืนลูกซองอัตโนมัติที่ประสบความสำเร็จและเชื่อถือได้; ซีรีส์ทุกรุ่นโมเดลใช้แรงดันแก๊สด้วยกลไกที่ช่วยลดแรงสะท้อนกลับมาของปืนอย่างเห็นได้ชัด ใน ค.ศ. 1983 มันเป็นปืนลูกซองบรรจุกระสุนอัตโนมัติที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐ ในแง่ดอลลาร์
เวอร์ชันธรรมดาของรุ่นโมเดล 1100 ใน 12 เกจ ได้รับการตั้งชื่อสปอตส์แมน 12 ออโต มีจำหน่ายในร้านค้า เช่น ทาร์เก็ต, เคมาร์ต และวอลมาร์ตในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 พร้อมกับสปอตส์แมน 12 ปั๊ม ซึ่งเป็นรุ่นโมเดล 870 ธรรมดา[ต้องการอ้างอิง] สปอตส์แมน 12 ออโต มีพานท้ายเบิร์ชที่มีราคาต่ำกว่า และทำเครื่องหมายสำหรับชิ้นงานทรงกลมบนโครงปืนน้อยกว่า เหล่านี้เป็นเพียงแค่ความแตกต่างด้านความสวยงาม และชิ้นส่วนรุ่นโมเดล 1100 ทั้งหมดใน 12 เกจสามารถใช้แทนกันได้อย่างสมบูรณ์ รวมถึงลำกล้องปืนและโครงปืน สปอตส์แมน 12 ทั้งสองถูกยกเลิกใน ค.ศ. 1987 พร้อมกันกับการเปิดตัวรุ่นโมเดล 11-87 กึ่งอัตโนมัติ และปืนลูกซองแบบปั๊มรุ่นโมเดล 870 เอกซ์เพรส[ต้องการอ้างอิง]
ประเทศผู้ใช้งาน

ออสเตรเลีย
เบนิน
มาเลเซีย
มอลตา
นิวซีแลนด์
ปานามา
ไทย
สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Remington 1100/11-87 Manual & Schematic (.pdf) เก็บถาวร 2010-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Remington 1100 Firearm Model History เก็บถาวร 2010-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
How to clean the Rem 1100 - Complete Description With Photos
Video from Viking Tactics, Inc. on the 1100 Competition Master
Collecting Model 1100 Shotguns from Remington Society
เรสเซิลคิงดอม 13

เรสเซิลคิงดอม 13 (อังกฤษ: Wrestle Kingdom 13) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพของนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง (NJPW) โดยจัดขึ้นในวันที่ 4 มกราคม 2019 ที่สนามโตเกียวโดม ในกรุงโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งได้จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 28 ในศึกแจนยูอารี่ 4 โตเกียวโดมโชว์ ซึ่งเป็นศึกที่ใหญ่ที่สุดของ NJPW โดยมีการถ่ายทอดสดผ่านทาง NJPW World และ Fite TV และออกอากาศในรูปแบบเทปทางช่อง AXS TV
ในโชว์หลักแมทช์ระหว่าง Kenny Omega ต้องป้องกันแชมป์โลก IWGP อีกครั้งกับผู้ชนะ G1 Climax ในปี ค.ศ. 2018 คือ Hiroshi Tanahashi ,Chris Jericho ต้องป้องกันแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลของ IWGP อีกครั้งกับTetsuya Naito
ผล

| ลำดับ |  | กำหนด | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 1P | Most Violent Players (Togi Makabe and Toru Yano) and Ryusuke Taguchi defeated Yuji Nagata, Jeff Cobb and David Finlay, Chaos (Hirooki Goto, Beretta and Chuckie T.), Suzuki-gun (Minoru Suzuki, Lance Archer and Davey Boy Smith Jr.) and The Elite (Hangman Page, Yujiro Takahashi and Marty Scurll) (with Chase Owens and Pieter) | Gauntlet match to determine the #1 contenders to the NEVER Openweight 6-Man Tag Team Championship | 27:47 |
| 2 | Will Ospreay defeated Kota Ibushi (c) | Singles match for the NEVER Openweight Championship | 18:13 |
| 3 | Los Ingobernables de Japon (Bushi and Shingo Takagi) defeated Suzuki-gun (Yoshinobu Kanemaru and El Desperado) (c) and Roppongi 3K (Sho and Yoh) (with Rocky Romero) | Three-way tag team match for the IWGP Junior Heavyweight Tag Team Championship | 6:51 |
| 4 | Zack Sabre Jr. (with Taka Michinoku) defeated Tomohiro Ishii (c) | Singles match for the British Heavyweight Championship | 11:37 |
| 5 | Los Ingobernables de Japon (Sanada and Evil) defeated Guerrillas of Destiny (Tama Tonga and Tanga Loa) (c) (with Bad Luck Fale and Jado) and The Young Bucks (Matt Jackson and Nick Jackson) | Three-way tag team match for the IWGP Tag Team Championship | 10:16 |
| 6 | Juice Robinson defeated Cody (c) (with Brandi Rhodes) | Singles match for the IWGP United States Championship | 9:03 |
| 7 | Taiji Ishimori defeated Kushida (c) | Singles match for the IWGP Junior Heavyweight Championship | 11:17 |
| 8 | Jay White (with Gedo) defeated Kazuchika Okada | Singles match | 14:20 |
| 9 | Tetsuya Naito defeated Chris Jericho (c) | No Disqualification match for the IWGP Intercontinental Championship | 22:35 |
| 10 | Hiroshi Tanahashi defeated Kenny Omega (c) (with Matt Jackson and Nick Jackson) | Singles match for the IWGP Heavyweight Championship | 39:14 |
  (c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่งขัน  P –  หมายถึงโชว์ก่อนเริ่มรายการ
เรย์-แบน

| --- | --- |

สำนักงานใหญ่ของเรย์-แบนด์ ในเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี
ประเภท: บริษัทย่อย
ก่อตั้ง: 1936; 88 ปีที่แล้ว (1936) ใน รอเชสเตอร์, รัฐนิวยอร์ก, สหรัฐ
สำนักงานใหญ่: มิลาน, อิตาลี
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: ลีโอนาร์โด เดล เวคคิโอ
ผลิตภัณฑ์: แว่นตากันแดด แว่นตา
เจ้าของ: ลักซอตติกากรุ้ป
เว็บไซต์: ray-ban.com
เรย์-แบน (อังกฤษ: Ray-Ban) เป็นแบรนด์แว่นตากันแดดและแว่นตาสุดหรูที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1936 โดย บอชแอนด์ลอมบ์ แบรนด์นี้มีแว่นกันแดดที่มีชื่อเสียงในรุ่น เวย์เฟเรอร์ และ เอวิเอเตอร์ ในปี ค.ศ. 1999 บอชแอนด์ลอมบ์ได้ขายแบรนด์ให้กับ ลักซอตติกากรุ้ป ซึ่งเป็นกลุ่มบริษัทแว่นตาของอิตาลีด้วยมูลค่าตามรายงาน 640 ล้านเหรียญสหรัฐ
คลังรูปภาพ

Ray-Ban 3025 Large Metal Aviator (polarized lenses)
Ray-Ban 3139 Shooter (G-15 lenses)
Ray-Ban W163 Outdoorsman (B-20 Chromax lenses)
โฆษณา Ray-Ban Outdoorsman ค.ศ. 1968
Ray-Ban 2132 901L Wayfarer
Ray-Ban 3016 Clubmaster
Ray-Ban 2447 Round Fleck Icons
Ray-Ban 5277 prescription eyeglasses frame
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เรย์ ริซโซ

| เรย์ ริซโซ |
| --- | --- |
ริซโซในปี ค.ศ. 2010
สถานะ: ไม่เคลื่อนไหว
เกิด:  (1992-08-27) 27 สิงหาคม ค.ศ. 1992 (32 ปี)
ภูมิลำเนา: มาร์ลตัน รัฐนิวเจอร์ซีย์
สัญชาติ: สหรัฐ
ลีก: เพลย์! โปเกมอน
เกม: โปเกมอน
เรย์มอนด์ "เรย์" ริซโซ (อังกฤษ: Raymond "Ray" Rizzo; 27 สิงหาคม ค.ศ. 1992 – ) เป็นแชมป์โลกวิดีโอเกมโปเกมอนสามสมัย
ประวัติ

เรย์ ริซโซ เติบโตในเขตมาร์ลตันของเขตเมืองอีฟส์แฮม รัฐนิวเจอร์ซีย์ ในสหรัฐ และในวัยเด็กเขาก็ชื่นชอบโปเกมอน เขาเข้าเรียนที่เชอโรคีไฮสกูลในมาร์ลตัน จากนั้น ริซโซเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเดรกในดิมอยน์ รัฐไอโอวา โดยขณะเรียนที่เดรก ริซโซผ่านการสอบคณิตศาสตร์ประกันภัยสามด้าน ได้แก่ ความน่าจะเป็น (P), คณิตศาสตร์การเงิน (FM) และแบบจำลองคณิตศาสตร์ประกันภัย: เศรษฐศาสตร์การเงิน (MFE) ปัจจุบัน ริซโซอาศัยอยู่ในเอกซ์ตัน รัฐเพนซิลเวเนีย