stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กองกำลังพิเศษแห่งรัฐสุลต่าน

| กองกำลังพิเศษแห่งองค์สุลต่าน |
| --- | --- |

ประเทศ:  โอมาน
ขึ้นต่อ: สุลต่านแห่งโอมาน
เหล่า: กองทัพโอมาน
รูปแบบ: กรมกำลังพิเศษ
บทบาท: สนับสนุนความมั่นคงภายในประเทศและต่อต้านการก่อร้าย
กำลังรบ: 2,000 คน
HQ SSF: อัลอะซัยบา, มัสกัต, โอมาน
สีหน่วย: ไลลัก
วันสถาปนา: 15 มีนาคม
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการกองกำลังพิเศษ: พลตรีมุสลิม บิน โมฮัมเหม็ด บิน ทามาน จาบูบ
ผู้บังคับบัญชาสูงสุด: สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริก อัสซะอีด
ผบ. สำคัญ: พลจัตวา โทนี ฮันเตอร์-โชต OBE
กองกำลังพิเศษแห่งองค์สุลต่าน หรือ เอสเอสเอฟ — อาหรับ: قوات السلطان الخاصة, อักษรโรมัน: Qawat al-Sultaniya al-Khasah เป็นกองกำลังที่แยกตัวออกมาจากกองทัพแห่งองค์สุลต่าน หรือ SAF และเป็นกองกำลังทางภาคพื้นที่ไม่ขึ้นตรงต่อกองทัพบกโอมาน
กองกำลังก่อตั้งขึ้นจากการเรียนรู้ที่ประสบความสำเร็จ เนื่องจากสามารถควบคุมสถานการณ์จากเหตุการประท้วงต่อต้านความไม่สงบในโดรฟรา อย่างไรก็ตามปัจจัยเวลา ความพยายามและกลยุทธ์พิเศษที่จำเป็นสำหรับการบรรลุชัยชนะ ทำให้สุลต่านทรงเชื่อว่าพระองค์ต้องการกำลังพิเศษในประเทศของพระองค์เอง กองกำลังมีความสัมพันธ์ที่ชัดเจนและคงที่ระหว่างเอสเอสเอฟและสำนักพระราชวัง ซึ่งกองกำลังเป็นหน่วยงานของรัฐบาลซึ่งดูแลด้านความมั่นคงของสุลต่านทุกด้าน
กลุ่มสานเสวนาสี่ฝ่ายแห่งชาติตูนิเซีย

กลุ่มสานเสวนาสี่ฝ่ายแห่งชาติตูนิเซีย (อังกฤษ: Tunisian National Dialogue Quartet; อาหรับ: الرباعي التونسي للحوار الوطني) เป็นกลุ่มสี่องค์การซึ่งเป็นแกนกลางในความพยายามสร้างประชาธิปไตยพหุนิยมในประเทศตูนิเซียหลังการปฏิวัติดอกมะลิในปี 2554
กลุ่มฯ ก่อตั้งขึ้นในฤดูร้อนปี 2556 วันที่ 9 ตุลาคม 2558 กลุ่มฯ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี 2558
กลุ่มสานเสวนาสี่ฝ่ายแห่งชาติตูนิเซียประกอบด้วยประชาสังคมตูนิเซียสี่องค์การ ดังนี้
สหภาพแรงงานใหญ่ตูนิเซีย
สมาพันธ์อุตสาหกรรม การค้าและงานฝีมือตูนิเซีย
สันนิบาตสิทธิมนุษยชนตูนิเซีย
สภาทนายความตูนิเซีย
Phalaenopsis amabilis

| Phalaenopsis amabilis |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Tracheophyta
ชั้น:: Liliopsida
อันดับ:: Asparagales
วงศ์:: Orchidaceae
สกุล:: Phalaenopsis
สปีชีส์:: Phalaenopsis amabilis
ชื่อทวินาม
Phalaenopsis amabilis (L.) Blume

ชื่อพ้อง
 Synadena amabilis (L.) Raf. Phalaenopsis aphrodite var. gloriosa  Epidendrum amabile L. Cymbidium amabile (L.) Roxb.
Phalaenopsis amabilis หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า กล้วยไม้ราตรี (moon orchid) หรือ กล้วยไม้มอด (moth orchid) ในอินเดีย และ anggrek bulan ในอินโดนีเซีย เป็นสปีชีส์ของพืชดอกในวงศ์กล้วยไม้ เป็นพืชพื้นเมืองในหมู่เกาะอินเดียตะวันออกและออสเตรเลีย และปลูกกันอย่างแพร่หลายเป็นไม้ประดับ มันเป็น ไม้ล้มลุกที่มีรากหนาและยาว ใบจำนวนระหว่างสองถึงแปดใบที่หนาและอ้วนที่มีฐานซ่อนอยู่ในลำต้น และดอกไม้ที่เกือบแบนสีขาวและอยู่ได้ยาวนานบนกิ่งก้านดอกที่มีได้มากถึงสิบดอกในแต่ละสาขากิ่ง
ความสำคัญ

Phalaenopsis amabilis (อินโดนีเซีย: anggrek bulan    ความหมาย "ดวงจันทร์กล้วยไม้") เป็นหนึ่งในสามดอกไม้ประจำชาติของประเทศอินโดนีเซีย อีกสองดอกเป็นมะลิลา และ padma raksasa ดอกไม้นี้ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็น "ดอกไม้แห่งมนต์เสน่ห์" ของชาติ (อินโดนีเซีย: puspa pesona) ในคำสั่งประธานาธิบดีหมายเลข 4 ในปี 1993
กล้วยไม้นี้ยังเป็นดอกไม้ประจำนครโกตากีนาบาลู เมืองหลวงของรัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Phalaenopsis amabilis
บู่ย เตื่อง ฟ็อง

| บู่ย เตื่อง ฟ็อง |
| --- | --- |
บู่ย เตื่อง ฟ็องในปี 1969
เกิด: 14 ธันวาคม 1942 ฮานอย
เสียชีวิต: กรกฎาคม 1975 (32 ปี)
สัญชาติ: เวียดนาม
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยยูทาห์
มีชื่อเสียงจาก: การให้แสงเงาแบบฟ็อง แบบจำลองการสะท้อนแบบฟ็อง
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: วิทยาการคอมพิวเตอร์
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: ไอวาน ซัทเทอร์แลนด์
 
บู่ย เตื่อง ฟ็อง (เวียดนาม: Bùi Tường Phong, 裴祥風, 14 ธันวาคม 1942 – กรกฎาคม 1975) เป็นนักวิจัยชั้นนำและเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกในอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ ชาวเวียดนาม ในปี 1973 ในวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอก ของเขาที่มหาวิทยาลัยยูทาห์ เรื่อง "การให้แสงสำหรับรูปภาพที่สร้างจากคอมพิวเตอร์ " (Illumination for Computer-Generated Images) เขาได้เสนอวิธีการให้แสงเงาที่ใช้กับวัสดุที่เกิดการสะท้อนแสงจัดจ้า ตั้งแต่นั้นมาวิธีนี้จึงเป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่าการให้แสงเงาแบบฟ็อง การให้แสงเงาแบบฟ็องกลายเป็นวิธีการที่ได้รับความนิยมอย่างมากและยังคงใช้กันอย่างแพร่หลายในปัจจุบัน
ชีวประวัติ

ฟ็องเกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 1942 ที่ฮานอย ประเทศเวียดนาม เขาและครอบครัวก็ย้ายไปอยู่ไซง่อนในปี 1954
เขาย้ายไปฝรั่งเศส ในปี 1964 และศึกษาที่สถาบันวิศวกรรมแห่งเกรอน็อบล์ (ENSEHRMAG) เขาได้ปริญญาวิทยาศาสตร์จากเกรอน็อบล์ ในปี 1966 และได้ปริญญาวิศวกรรมศาสตร์จากสถาบัน ENSEEHT ในเมืองตูลูส ในปี 1968 และในปีเดียวกันนั้นเขาเริ่มทำงานที่สถาบันวิจัยวิศวกรรมและระบบอัตโนมัติ (Institut de Recherche d'Ingenieur et d'Automatique, IRIA) เพื่อค้นคว้าเกี่ยวกับการพัฒนาระบบปฏิบัติการสำหรับคอมพิวเตอร์ดิจิทัล
ในปี 1969 ที่กรุงปารีส เขาได้แต่งงานกับบู่ย ถิ หง็อก บิ๊ก (Bùi Thị Ngọc Bích, ชาวญาจาง) และมีบุตรสาวหนึ่งคน
เขาย้ายไปยูทาห์ สหรัฐอเมริกาในปี 1971 เพื่อทำงานเป็นผู้ช่วยวิจัยในแผนกวิทยาการคอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัย และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยยูทาห์ในปี 1973
ฟ็องเป็นหนึ่งผู้เชี่ยวชาญในสาขาคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ เขาได้คิดค้นแบบจำลองการสะท้อนแบบฟ็อง และ การให้แสงเงาแบบฟ็อง เทคนิคเหล่านี้ปัจจุบันนิยมใช้อย่างกว้างขวางในสาขาคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ เขาได้เขียนบทความทางวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงในปี 1973 และ 1975
เขาเสียชีวิตในปี 1975 ด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวระยะสุดท้าย โดยเขารู้ว่าเขาเป็นโรคนี้ตั้งแต่ตอนที่ยังเรียนอยู่แล้ว
ผลงาน

Phong, Bui Tuong: Illumination of Computer-Generated Images, Department of Computer Science, University of Utah, UTEC-CSs-73-129, tháng 7 năm 1973
Phong, Bui Tuong: Illumination for Computer Generated Images, Comm. ACM, Vol 18(6):311-317, tháng 6 năm 1975
กองทัพแห่งชาติซีเรีย

สมาชิกของของสภาทหารอัลบ๊าบ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์กลางทางยุทธวิธีฮาวาร์คีลิสของกองทัพแห่งชาติซีเรีย ในช่วงยุทธการที่อัลบ๊าบ
กองทัพแห่งชาติซีเรีย (อาหรับ: الجيش الوطني السوري‎; อังกฤษ: Syrian National Army; อักษรย่อ: SNA) หรือที่เรียกว่า กองทัพปลดปล่อยซีเรียที่มีตุรกีหนุนหลัง (อังกฤษ: Turkish-backed Free Syrian Army; อักษรย่อ: TFSA) เป็นโครงสร้างฝ่ายค้านซีเรียที่ติดอาวุธ โดยจะกระจุกตัวอยู่ในพื้นที่ที่ตุรกียึดครอง ซึ่งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการโล่ยูเฟรทีส กองทัพแห่งชาติซีเรียยังได้จัดตั้งการปรากฏตัวในเขตผู้ว่าการอิดลิบในช่วงการรุกทางตะวันตกเฉียงเหนือของซีเรีย ค.ศ. 2019 และรวมการปรากฏตัวที่นั่นเมื่อแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเข้าร่วมกองทัพแห่งชาติซีเรียเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2019
รูปขบวนของกองทัพแห่งชาติซีเรียได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2017 ที่เมืองออซอซ จุดมุ่งหมายอย่างเป็นทางการของโครงสร้างนี้คือเพื่อช่วยเหลือสาธารณรัฐตุรกีในการสร้าง "เขตปลอดภัย" ในประเทศซีเรีย และจัดตั้ง "กองทัพแห่งชาติ" ในขณะที่กองทัพแห่งชาติซีเรียเพียงในนามมีโครงสร้างแบบรวมที่ตอบสนองต่อรัฐบาลชั่วคราวของซีเรีย ซึ่งฝ่ายองค์ประกอบได้คงรูปแบบก่อนที่จะมีกองทัพแห่งชาติซีเรียของพวกเขา รวมถึงแต่ละคำขานรับโดยตรงต่อตุรกี
เอียง ซารี

| เอียง ซารี |
| --- | --- |
អៀង សារី
ซารีใน พ.ศ. 2553

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 4 เมษายน 2519 – 7 มกราคม 2522
นายกรัฐมนตรี: พล พต นวน เจีย (รักษาการ)
ก่อนหน้า: สริน ชาก
ถัดไป: ฮุน เซน
รองนายกรัฐมนตรีกัมพูชาประชาธิปไตย
ดำรงตำแหน่ง 14 เมษายน 2519 – 7 มกราคม 2522
นายกรัฐมนตรี: พล พต
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: Kim Trang 24 ตุลาคม ค.ศ. 1925(1925-10-24) จังหวัดจ่าวิญ โคชินไชนา อินโดจีนของฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 14 มีนาคม ค.ศ. 2013(2013-03-14) (87 ปี) พนมเปญ ประเทศกัมพูชา
ที่ไว้ศพ: Malai District, จังหวัดบันทายมีชัย
เชื้อชาติ: กัมพูชา
พรรคการเมือง: ขบวนการสหภาพชาติประชาธิปไตย (2539–2550) พรรคสามัคคีชาติกัมพูชา (2535–2539) พรรคกัมพูชาประชาธิปไตย (2524 –2536) พรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา พรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศส
คู่สมรส: Khieu Thirith (สมรส 1951)
ศิษย์เก่า: Sciences Po

เอียง ซารี (Ieng Sary; เขมร: អៀង សារី, เอียง สารี; เกิดเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2468 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2556) เป็นผู้ร่วมก่อตั้งและสมาชิกระดับสูงของเขมรแดง เป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา ที่นำโดยพล พต และเข้าร่วมรัฐบาลของกัมพูชาประชาธิปไตยในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและรองนายกรัฐมนตรี เขาเป็นที่รู้จักในชื่อสหายหมายเลข 3 โดยเขามีอำนาจสั่งการเป็นอันดับ 3 รองจากพล พตและนวน เจีย ภรรยาของเขา เอียง ธิริทธ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการสังคม เอียง ซารี ถูกจับกุมใน พ.ศ. 2550 ในข้อหาอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ แต่เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลวก่อนมีคำตัดสิน
ชีวิตช่วงแรก

เอียง ซารี เกิดที่หมู่บ้านญานฮัวในจังหวัดจ่าวิญ เวียดนามใต้ เมื่อ พ.ศ. 2468 พ่อของเขา กิม เรียม เป็นชาวขแมร์กรอม แม่ของเขาคือจัน ทิลอย เป็นชาวจีนอพยพที่อพยพมายังเวียดนามพร้อมครอบครัวตั้งแต่ยังเด็ก แต่ในศาลเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เขากล่าวว่าแม่ของเขาเป็นเลือดผสมระหว่างชาวเวียดนามและลูกหลานชาวจีน ซารีมีชื่อเดิมเป็นภาษาเวียดนามว่ากิม จัง แต่เขาเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อเข้าร่วมกับเขมรแดง เขาเข้าเรียนในโรงเรียนสีสุวัตถิ์ในพนมเปญ เช่นเดียวกับพล พต เขาหมั้นกับเขียว ธิริทธ์ก่อนไปศึกษาต่อที่ปารีส ในระหว่างที่เรียนในปารีส ซารีนิยมเข้ากับกลุ่มหัวรุนแรง และเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศส เขาแต่งงานกับธิริทธิ์ที่ฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2494
ชีวิตช่วงกลาง

หลังจากกลับสู่กัมพูชา เขาเข้าร่วมในคณะกรรมการกลางของพรรคแรงงานกัมพูชาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2503 หลังจากการล่มสลายของสาธารณรัฐเขมรเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 เขาได้เชื้อเชิญผู้ที่อพยพไปอยู่ต่างประเทศให้เข้าร่วมในการสร้างกัมพูชาขึ้นมาใหม่ แต่เมื่อคนกลุ่มนี้ไปถึงกลับถูกจับ และส่งเข้าศูนย์กักกัน ในช่วงสิ้นปี พ.ศ. 2520 เขาปฏิเสธการเจรจาอย่างเปิดเผยเกี่ยวกับผู้อพยพชาวกัมพูชา จนกระทั่งถูกโค่นอำนาจใน พ.ศ. 2522 ต่อมา เอียง ซารีได้รับอภัยโทษจากพระนโรดม สีหนุใน พ.ศ. 2539 เขาเป็นผู้ก่อตั้งขบวนการสหภาพแห่งชาติประชาธิปไตยแยกตัวออกมาจากพรรคสามัคคีแห่งชาติกัมพูชา
การจับกุม

เอียง ซารีซึ่งอาศัยในพนมเปญอย่างเปิดเผยกับภรรยาถูกจับกุมเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในพนมเปญ ในข้อหาอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ และในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2552 เขาถูกกล่าวหาในข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชนกลุ่มน้อยชาวเวียดนามและมุสลิมในกัมพูชา
เสียชีวิต

ซารีเสียชีวิตในพนมเปญเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2556 เขามีปัญหาเกี่ยวกับโรคหัวใจและถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2556 ด้วยปัญหาเกี่ยวกับลำไส้ ร่างของเขาถูกเผาก่อนนำไปฝังที่บันเตียนเมียนเจย ทนายของฝ่ายผู้สูญเสียในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์กล่าวว่าการเสียชีวิตของเขาทำให้การทำงานของศาลแคบลงจำกัดการค้นหาความจริงและการตัดสิน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Ieng Sary
| ด ค กสมาชิกคนสำคัญของเขมรแดง |
| --- | --- | --- |
|  พล พต   นวน เจีย   เอียง ซารี   ตา ม็อก   เขียว สัมพัน   ซอน เซน   ฮู นิม   ฮู ยวน   คัง เค็ค เอียว   เอียง ธิริทธ์   เก ปวก  |  พล พต   นวน เจีย   เอียง ซารี   ตา ม็อก   เขียว สัมพัน   ซอน เซน   ฮู นิม   ฮู ยวน   คัง เค็ค เอียว   เอียง ธิริทธ์   เก ปวก  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef 
เอียง ซารีและนวนเจียในศาล
วิลเลียม สจ๊วต-ฮิวสตัน

| วิลเลียม สจวร์ต-ฮูสตัน |
| --- | --- |
สจ๊วต-ฮิวสตันระหว่าง 1944–1947
ชื่อเกิด: วิลเลียม แพทริค ฮิตเลอร์
เกิด: 12 มีนาคม ค.ศ. 1911(1911-03-12) ลิเวอร์พูล, อังกฤษ
เสียชีวิต: 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1987(1987-07-14) (76 ปี) แพตช์ล็อก, นครนิวยอร์ก, อเมริกา
สุสาน: สุสานศักดิ์สิทธิ์ (โคแรม, นิวยอร์ก)
รับใช้: สหรัฐ
Branch: กองทัพเรือสหรัฐ
ประจำการ: 1944–1947
สมรภูมิ: สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ:   เพอร์เพิลฮาร์ต  เหรียญชัยชนะสงครามโลกครั้งที่สอง 
คู่สมรส: ฟิลลิส ฌอง-ฌาคส์ (สมรส 1947)
บุตร: 4
ความสัมพันธ์:   อาล็อยส์ ฮิตเลอร์ จูเนียร์ (บิดา)  บริดเจ็ต ดาวลิ่ง (มารดา)  ไฮนซ์ ฮิตเลอร์ (น้องชายต่างมารดา)  อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (อา) 
วิลเลียม แพทริค สจ๊วต-ฮูสตัน (เกิด วิลเลียม แพทริค ฮิตเลอร์ ; 12 มีนาคม 1911 – 14 กรกฎาคม 1987) เป็นหลานชายของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เกิดและเติบโตในย่านท็อกซ์เท็ธ เมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรชายของอาล็อยส์ ฮิตเลอร์ จูเนียร์ พี่ชายต่างมารดาของอดอล์ฟ กับบริดเจ็ต โดว์ลิ่ง ภรรยาชาวไอริช ต่อมาเขาย้ายไปเยอรมนีเพื่อทำงานให้กับอาของเขา ก่อนที่จะอพยพไปสหรัฐอเมริกา ซึ่งเขาได้รับสัญชาติอเมริกัน (นอกเหนือจากสัญชาติอังกฤษ) และลงเอยด้วยการรับราชการใน กองทัพเรือสหรัฐเพื่อต่อต้านอาของเขาและนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเปลี่ยนนามสกุลของเขาหลังสงคราม
ชีวประวัติ > ชีวิตวัยเด็ก

วิลเลียม สจ๊วต-ฮิวสตัน เกิดในชื่อ วิลเลียม แพทริก ฮิตเลอร์ ในย่านท็อกซ์เทธ ของเมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 1911 เป็นบุตรชายของอาล็อยส์ ฮิตเลอร์ จูเนียร์ พี่ชายต่างมารดาของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ กับบริดเจ็ต ดาวลิง ภรรยาชาวไอริช วิลเลียมและครอบครัวอาศัยอยู่ในแฟลตเลข 102 ถนนอัปเปอร์ สแตนโฮป ซึ่งต่อมาถูกทำลายระหว่างการโจมตีทางอากาศครั้งสุดท้ายของเยอรมันในยุทธการลิเวอร์พูลบลิตซ์เมื่อวันที่ 10 มกราคม 1942 ดาวลิง เขียนบันทึกความทรงจำชื่อ "My Brother-in-Law Adolf" ซึ่งเธออ้างว่าฮิตเลอร์เคยอาศัยอยู่กับเธอที่เมืองลิเวอร์พูล ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 1912 ถึงเดือนเมษายน 1913 เพื่อหลีกเลี่ยงการเกณฑ์ทหารในออสเตรีย หลายคนเชื่อว่าหนังสือเล่มนี้เป็นงานแต่งนิยาย เพราะอดอล์ฟอาศัยอยู่ในหอพักเมลเดมันน์ชตราสเซอ ในกรุงเวียนนาในช่วงเวลานั้น
ุในปี 1914 อาล็อยส์ ทิ้งบริดเจ็ตกับวิลเลียมไปท่องยุโรปเพื่อเล่นการพนัน ต่อมาเขาเดินทางกลับเยอรมนี ด้วยเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่ 1 ทำให้เขาไม่สามารถกลับมาอยู่กับครอบครัวได้ เขาจึงตัดสินใจทิ้งครอบครัว และปล่อยให้วิลเลียมเติบโตขึ้นโดยการเลี้ยงดูของมารดา เขาสมรสซ้อน แต่ได้เขียนจดหมายถึงบริดเจ็ตในช่วงกลางทศวรรษ 1920 เพื่อขอให้เธอส่งวิลเลียมมาเยี่ยมเขาที่สาธารณรัฐไวมาร์ของเยอรมนี ในที่สุดเธอก็ตกลงในปี 1929 เมื่อวิลเลียมอายุ 18 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

Getting to know the Hitlers from The Daily Telegraph
Author talks about 'the Last of the Hitlers' CNN interview.
The Diocese of Rockville Centre – Holy Sepulchre Cemetery
Kilgannon, Corey. "Three Quiet Brothers on Long Island, All of Them Related to Hitler", The New York Times, 24 April 2006
| ด ค กอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ |
| --- | --- | --- |
| การเมือง |  ฟือเรอร์  ไมน์คัมพฟ์  พินัยกรรมทางการเมือง  ระบอบนาซี  |  |
| เหตุการณ์ |  อาชีพทางทหาร  เถลิงอำนาจ  คณะรัฐมนตรีฮิตเลอร์  นาซีเยอรมนี  สงครามโลกครั้งที่สอง  ฮอโลคอสต์  แผนลับ 20 กรกฎาคม  การยิงตัวตาย  |  |
| ฐานบัญชาการฟือเรอร์ |  แบร์คโฮฟ (รังอินทรี)  ทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์  ฟือเรอร์บุงเคอร์  รังหมาป่า  แวร์ว็อล์ฟ  ปราการอินทรี  Wolfsschlucht I  Wolfsschlucht II  Anlage Süd  Felsennest  |  |
| ครอบครัว |  เอฟา เบราน์ (ภรรยา)  อาล็อยส์ ฮิตเลอร์ (บิดา)  คลารา ฮิตเลอร์ (มารดา)  โยฮัน เกออร์ค ฮีดเลอร์ (ปู่)  มารีอา ชิคเคิลกรูเบอร์ (ย่า)  อังเกลา ฮิตเลอร์ (พี่สาวต่างมารดา)  เพาลา ฮิตเลอร์ (น้องสาว)  เลโอ รูด็อล์ฟ เราบัล (หลานน้า)  เกลี เราบัล (หลานน้า)  วิลเลียม แพทริก ฮิตเลอร์ (หลานน้า)  ไฮนทซ์ ฮิตเลอร์ (หลานน้า)  ฌ็อง-มารี โลแร (ผู้อ้างเป็นบุตรชาย)  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
โทรทัศน์ชาติกัมพูชา

| --- | --- |

ประเทศ:  กัมพูชา
พื้นที่แพร่ภาพ: ประเทศกัมพูชา
แบบรายการ
ภาษา: ภาษาเขมร
ระบบภาพ: 1080i 16:9 HDTV
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: กระทรวงโฆษณาการและข่าวสารแห่งกัมพูชา
บุคลากรหลัก: เขียว กัญญาฤทธิ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงโฆษณาการและข่าวสาร
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 1 มีนาคม พ.ศ. 2528(39 ปี)
ลิงก์
เว็บไซต์: http://www.tvk.gov.kh/
ออกอากาศ

ภาคพื้นดิน
แอนะล็อก: ช่อง 7 (วีเอชเอฟ, พนมเปญ)   ช่อง 8 (2509-2536)
  One TV: ช่อง 10
เคเบิลทีวี
 PPCTV: ช่อง 60 (แอนะล็อก)   ช่อง 102 (ดิจิทัล)   ช่อง 14 (ดิจิทัลไร้สาย)
ทีวีดาวเทียม
 DTV Cambodia: ช่อง 7
สื่อสตรีมมิง
 Mekongtv: ชมรายการสด
 
โทรทัศน์ชาติกัมพูชา (เขมร: ទូរទស្សន៍ជាតិកម្ពុជា) ย่อว่า ททก. เป็นสถานีโทรทัศน์ในประเทศกัมพูชา ดำเนินงานภายใต้กระทรวงโฆษณาการและข่าวสารแห่งกัมพูชาออกอากาศทุกวันตั้งแต่เวลา 5:35 ถึง 0:00 เดิมมีอยู่ 2 ช่อง ได้แก่ TVK และ TVK2 (TVK2 ออกอากาศถึงวันที่ 13 มิถุนายน 2007 โดยออกอากาศตั้งแต่เวลา 11:30 ถึง 23:00 ก่อนจะกลับมาออกอากาศอีกครั้ง เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2020 ในฐานะสถานีโทรทัศน์เพื่อการศึกษา)
ประวัติ

เริ่มทดลองออกอากาศเมื่อ ค.ศ. 1966 (แต่ข้อมูลอื่นคือปี ค.ศ. 1962) ในชื่อ XUTV ออกอากาศ 3 ชม./สัปดาห์ โดยรายการเป็นรายการข่าว โดยแพร่ภาพทางช่องสัญญาณที่ 8
วันที่ 17 เมษายน 1975 สถานีฯ ต้องเปิดสถานีเป็นภาคพิเศษตั้งแต่เวลา 7 นาฬิกา โดยจะเสนอข่าวเกี่ยวกับเขมรแดงแบบสดๆ ทั้งวันจนถึงเวลา 18.12 น. ของวันเดียวกัน ออกอากาศเพลง สิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย ซึ่งเป็นเพลงชาติของเขมรแดง และไม่กี่นาทีหลังจากนั้น เขมรแดงก็ได้ทำลายสถานีสำเร็จแล้ว
สถานีฯ ได้กลับมาออกอากาศเมื่อปี 1983 โดยทดลองออกอากาศ สถานีโทรทัศน์ ทีวีเค ยังคงอยู่ในระบบทดลองออกอากาศถึงวันที่ 1 มีนาคม 1985 โดยในวันที่ 1 มีนาคม 1985 สถานีฯ ได้ชื่ออย่างเป็นทางการคือ สทานี ตูรตัส กำปุเจีย และในปี 1987 ได้ชื่อภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการคือ TVK ชื่อนี้ยังคงใช้ถึงปัจจุบัน
วันที่ 1 มกราคม 2000 ทีวีเค ได้เปิดอีกสถานี โดยมีชื่อว่า TVK2 ซึ่งได้ยุติการออกอากาศไปในปี ค.ศ. 2007 ก่อนจะกลับมาออกอากาศอีกครั้ง เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2020 เพื่อใช้เป็นสถานีโทรทัศน์เพื่อการศึกษา สำหรับการจัดการเรียนการสอนทางไกลในช่วงการระบาดของโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 (COVID-19) ในประเทศกัมพูชา
ประวัติ > เวลาเปิด-ปิดสถานี > TVK

ปี 1966-1975 เปิดสถานีเวลา 20.00 น. ปิดสถานีเวลา 23.00 น. ออกอากาศทุกวันอาทิตย์
ปี 1983-1985 เปิดสถานีเวลา 20.00 น. ปิดสถานีเวลา 23.00 น. ออกอากาศทุกวันเสาร์-อาทิตย์
ปี 1985-1989 เปิดสถานีเวลา 19.00 น. ปิดสถานีเวลา 23.00 น. ออกอากาศทุกวัน
ปี 1989-1995 เปิดสถานีเวลา 17.00 น. ปิดสถานีเวลา 23.00 น.
ปี 1995-2007 เปิดสถานีเวลา 6.00 น. ปิดสถานีเวลา 23.00 น.
ปี 2007-ปัจจุบัน เปิดสถานีตลอด 24 ชั่วโมงแต่ยังคงออกอากาศเพลงชาติในเวลา 23.00 น. (ปิดภาคบ่าย จันทร์ - ศุกร์ เวลา 15.00 น. - 17.00 น. ก่อนเคารพธงชาติภาคเย็น ยกเว้นวันสำคัญและรายการพิเศษ)
ประวัติ > เวลาเปิด-ปิดสถานี > TVK2

ปี 2000-2007 เปิดสถานีเวลา 11.30 น. ปิดสถานีเวลา 23.00 น.
ปี 2020-ปัจจุบัน เปิดสถานีตลอด 24 ชั้วโมง
แหล่งข้อมูลอื่น

โทรทัศน์ชาติกัมพูชา
โทรทัศน์ชาติกัมพูชา ที่เฟซบุ๊ก
โทรทัศน์ชาติกัมพูชา ที่ยูทูบ
แขวงอุดมไซ

| แขวงอุดมไซ ແຂວງອຸດົມໄຊ |
| --- | --- |
แขวง

แผนที่แขวงอุดมไซ
แผนที่ประเทศลาวเน้นแขวงอุดมไซ
พิกัด: 20°42′00″N 101°49′00″E﻿ / ﻿20.7°N 101.816667°E﻿ / 20.7; 101.816667
ประเทศ:  ลาว
เมืองเอก: เมืองไซ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 15,370 ตร.กม. (5,930 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโน พ.ศ. 2558)
 • ทั้งหมด: 307,622 คน
 • ความหนาแน่น: 20 คน/ตร.กม. (52 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+07
รหัส ISO 3166: LA-OU
HDI (2560): 0.532 ต่ำ · อันดับที่ 15
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
อุดมไซ (ลาว: ອຸດົມໄຊ) เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ
ประวัติ

แขวงนี้แยกออกมาจากแขวงหลวงพระบางเมื่อ พ.ศ. 2506 เมื่อแรกตั้งแขวงนี้มีชื่อว่า "แขวงล้านช้าง" จากนั้นในปี พ.ศ. 2508 เปลี่ยนชื่อเป็น "แขวงเมืองไซ" และในปี พ.ศ. 2512 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "แขวงอุดมไซ" มาจนถึงปัจจุบัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 จึงได้โอนเมืองปากทาและเมืองผาอุดมไปขึ้นกับแขวงบ่อแก้ว
แขวงอุดมไซนั้นตั้งอยู่ในวงล้อมของแขวงพงสาลี หลวงพระบาง ไชยบุรี และหลวงน้ำทา ในสมัยสงครามกู้ชาติและเปลี่ยนแปลงการปกครอง ทางหลวงหมายเลข 1 ตัดกับทางหลวงหมายเลข 4 เคยเป็นศูนย์กลางที่จีนใช้ส่งความช่วยเหลือผ่านไปยังขบวนการปะเทดลาวในช่วงปี พ.ศ. 2513 แต่ในปัจจุบัน อาคารกงสุลเก่าของจีนได้เปลี่ยนแปลงเป็นโรงแรมไปแล้ว รัฐบาลลาวตอบแทนจีนที่ยอมเสียค่าใช้จ่ายในการสร้างถนนด้วยการให้สัมปทานไม้ในเขตหุบเขาแขวงอุดมไซ ส่งผลให้ป่าไม้บริเวณนี้ถูกทำลายลง ปัจจุบันจีนยังมีอิทธิพลทางการค้า มีตลาดใหญ่ ๆ ขายของมากมาย
การปกครอง

แขวงนี้มีการแบ่งเขตการปกครอง ดังนี้:
ประชากร

ประชากรในแขวงตามสำมะโน พ.ศ. 2558 มี 307,622 คน
กลุ่มชาติพันธุ์ในแขวงนี้มีประมาณ 14 กลุ่ม ตามรายงานจากกรการปกครองแขวง กลุ่มชนเหล่านี้ ได้แก่: ขมุร้อยละ 60–80, ลาวลุ่มร้อยละ 25, ม้งร้อยละ 15 ชนกลุ่มน้อยในแขวงนี้ ได้แก่: อาข่า, ภูไท, ภูน้อย, ลาวห้วย, Phouan, Ly, Yang, Ikho และ Ho
สถานที่ท่องเที่ยว

วัดสินจงแจ้ง
พูพระธาตุ
น้ำตกตาดสิบเอ็ด
พระธาตุ
ตลาดเช้า
แหล่งข้อมูลอื่น

Website of the Provincial Tourism Department
Video of Oudomxay
| ด ค ก แขวงของประเทศลาว |
| --- | --- |
นครหลวง:  นครหลวงเวียงจันทน์ 
แขวง:  คำม่วน  จำปาศักดิ์  เชียงขวาง  ไชยบุรี  ไชยสมบูรณ์  เซกอง  บอลิคำไซ  บ่อแก้ว  พงสาลี  เวียงจันทน์  สาละวัน  สุวรรณเขต  หลวงน้ำทา  หลวงพระบาง  หัวพัน  อัตตะปือ  อุดมไซ 
เขตการปกครองในอดีต:  เขตพิเศษเชียงฮ่อน-หงษา  เขตพิเศษไชยสมบูรณ์  แขวงเซโดน  แขวงบริคัณฑ์  แขวงวาปีคำทอง  แขวงสีทันดร  แขวงหัวของ
กอบิส

| กอบิส |
| --- | --- |
กอบิสที่ตั้งเมืองกอบิสในประเทศตูนิเซีย
พิกัด: 33°53′N 10°07′E﻿ / ﻿33.883°N 10.117°E﻿ / 33.883; 10.117
ประเทศ:  ตูนิเซีย
เขตผู้ว่าการ: กอบิส
ประชากร (พ.ศ. 2547)
 • ทั้งหมด: 116,323 คน
 : สำมะโน
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
เว็บไซต์: www.commune-gabes.gov.tn/fr/index.htm
กอบิส (อาหรับ: قابس) หรือ กาแบ็ส (ฝรั่งเศส: Gabès) เป็นเมืองหลักของเขตผู้ว่าการกอบิส ประเทศตูนิเซีย มีประชากร 116,323 คน (พ.ศ. 2547) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 6 ของประเทศ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ริมอ่าวกอบิส เป็นเมืองท่าในบริเวณโอเอซิส มีการปลูกพืชและทำการประมง
เมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี

บทความนี้เกี่ยวกับประธานาธิบดีอินโดนีเซีย สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ซูการ์โน (แก้ความกำกวม)
| เมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย คนที่ 5
ดำรงตำแหน่ง 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 – 20 ตุลาคม พ.ศ. 2547
ก่อนหน้า: อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด
ถัดไป: ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน
รองประธานาธิบดีอินโดนีเซีย คนที่ 8
ดำรงตำแหน่ง 26 ตุลาคม พ.ศ. 2542 – 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2544
ประธานาธิบดี: อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 มกราคม พ.ศ. 2490 (77 ปี) ยกยาการ์ตา อินโดนีเซีย
ศาสนา: อิสลาม
คู่สมรส: ซูรินโดร ซุปจาร์โซ (พ.ศ. 2513; ตาย) ฮัซซัน กามัล อะฮ์มัด ฮัซซัน (พ.ศ. 2515) เตาฟิก กีมัซ (พ.ศ. 2516-2556; ตาย)
ลายมือชื่อ: 

ดียะฮ์ เปอร์มาตา เมกาวาตี เซตียาวาตี ซูการ์โนปูตรี (อินโดนีเซีย: Diah Permata Megawati Setiawati Sukarnoputri) เป็นนักการเมืองหญิงชาวอินโดนีเซีย หัวหน้าพรรค PDI-P และยังเคยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซียระหว่างปี พ.ศ. 2544 - 2547 ซึ่งเป็นครั้งแรกที่อินโดนีเซียมีประธานาธิบดีเป็นผู้หญิง เมกาวาตีเป็นธิดาของซูการ์โน ประธานาธิบดีคนแรกของอินโดนีเซีย
ใน พ.ศ. 2547 นิตยสารฟอร์บได้จัดลำดับให้เมกาวาตีเป็นผู้หญิงที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกลำดับที่ 8
ชื่อ

"ซูการ์โนปูตรี" หมายความว่า "บุตรีของซูการ์โน" และมิใช่ชื่อสกุล เพราะชาวชวาไม่ใช้ชื่อสกุล และโดยปรกติแล้ว เธอมักเป็นที่เรียกขานว่า "เมกาวาตี" เฉย ๆ คำ "เมกาวาตี" นี้ มาจากคำในภาษาสันสกฤต "เมฆวดี" (meghavatī) แปลว่า "(นางผู้) มีเมฆ" เพราะเธอกำเนิดเมื่อฝนตก และชื่อนี้ พิชยนันทะ ปัตเนก (Bijayananda Patnaik) ผู้นำอินเดีย ตั้งให้ตามคำร้องขอของบิดาเธอ
ชีวิตในวัยเด็ก

เมกาวาตีเกิดเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2490 ที่ยกยาการ์ตาในภาคกลางของเกาะชวา หลังจากที่ซูการ์โนประกาศเอกราชของอินโดนีเซียได้ไม่ถึงสองปี มารดาของเมกาวาตีคือ ฟัตมาวาตี ซึ่งเป็นภรรยาคนหนึ่งในบรรดาเก้าคนของซูการ์โน เมกาวาตีเป็นลูกสาวคนแรกของซูการ์โน โดยมีพี่ชายหนึ่งคน ชื่อว่ากุนตูร์ เมกาวาตีเติบโตขึ้นมาในวังเอกราช ซึ่งเป็นทำเนียบประธานาธิบดีในสมัยนั้น เมื่อซูการ์โนถูกโค่นลงจากอำนาจ เมกาวาตีมีอายุเพียง 19 ปีเท่านั้น ซึ่งหลังจากซูการ์โนลงจากอำนาจแล้ว รัฐบาลใหม่ไม่อนุญาตให้คนในครอบครัวของซูการ์โนเข้ามายุ่งเกี่ยวกับการเมืองอีก
เมกาวาตีเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยปาจาจารันในบันดุงทางด้านเกษตรกรรม แต่แต่ก็ลาออกในปีในปีที่บิดาถูกโค่นลงจากอำนาจ ในปี พ.ศ. 2513 ซึ่งเป็นปีที่ซูการ์โนเสียชีวิต เมกาวาตีได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยอินโดนีเซียทางด้านจิตวิทยา แต่ก็ลาออกหลังจากเข้าเรียนได้เพียงสองปี
การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี

ประธานาธิบดีเมกาวาตี เป็นบุตรสาวของซูการ์โน ผู้นำชาตินิยมและประธานาธิบดีคนแรกของอินโดนีเซีย เข้ารับตำแหน่งแทนในฐานะรองประธานาธิบดีภายหลังประธานาธิบดีวาฮิดออกจากตำแหน่ง เป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรกของอินโดนีเซีย ดำรงตำแหน่งตั้งแต่กรกฎาคม 2544 ถึงตุลาคม 2547 ระหว่างดำรงตำแหน่ง แม้จะได้รับการสนับสนุนจากกองทัพ แต่ขณะนั้นประเทศมีปัญหารุมเร้ามากมาย ทั้งการเมือง สังคม และเศรษฐกิจที่ไม่ฟื้นตัว ปัญหาทุจริตที่ยังมีเรื่อยมา และปัญหาใหญ่คือ ปัญหาการก่อการร้าย อันเนื่องจากเหตุการณ์โจมตีสหรัฐ เมื่อ 11 กันยายน 2543 และการโจมตีอัฟกานิสถานของสหรัฐในปี 2544 ทำให้มีกลุ่มต่อต้านสหรัฐกับชาวตะวันตก เกิดขึ้นมากมายในอินโดนีเซีย และได้มีการก่อความรุนแรงหลายครั้ง ซึ่งครั้งที่รุนแรงที่สุดครั้งหนึ่ง คือการลอบวางระเบิดสถานบันเทิงที่เกาะบาหลี จนมีผู้เสียชีวิตกว่า 200 คน จนทำให้รัฐบาลอินโดนีเซียต้องดำเนินการในการต่อต้านปราบปรามการก่อการร้ายอย่างเข้มงวดจนถึงปัจจุบัน
ประธานาธิบดีซูการ์โน กุนตูร์ และเมกาวาตี ถ่ายรูปคู่กับนายกรัฐมนตรีของอินเดีย จาวาฮาร์ลาลและนางอินทิรา คานธี บุตรสาว
กัฟรุชชัยค์

| กัฟรุชชัยค์ |
| --- | --- |
เมือง
   ธง ตรา
กัฟรุชชัยค์ที่ตั้งในอียิปต์
พิกัด: 31°06′42″N 30°56′45″E﻿ / ﻿31.11167°N 30.94583°E﻿ / 31.11167; 30.94583
ประเทศ:  อียิปต์
เขตผู้ว่าการ: กัฟรุชชัยค์
เขตเวลา: UTC+2 (EST)
รหัสพื้นที่: 047
กัฟรุชชัยค์ หรือ กัฟรุชเชค (อาหรับ: كفر الشيخ) เป็นเมืองหลักของเขตผู้ว่าการกัฟรุชชัยค์ ประเทศอียิปต์ ห่างจากกรุงไคโรไปทางทิศเหนือราว 134 กิโลเมตร บริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ จากข้อมูลเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006 เมืองมีประชากร 147,380 คน
กัสเราะฮ์

กัสเราะฮ์ (อาหรับ: كسرة) รูปร่างเหมือนฟัตหะฮฺ แต่เขียนไว้ข้างล่างตัวอักษร แสดงเสียงอิ เช่น
دِ อ่านว่า “ดิ”
ถ้าตามด้วยยาอ์ ﻱ แทนเสียงอี เช่น دِي  อ่านว่า “ดี”