stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิสเวิลด์
รูปแบบการประกวด

การประกวดมิสเวิลด์นั้นจะคัดผู้เข้าประกวดที่จะเข้ารอบไม่เท่ากันในแต่ละปี ก่อนหน้านี้จะมีผู้เข้าประกวดเข้ารอบ 20-25 คน ในปี ค.ศ. 2017 ได้ปรับเปลี่ยนให้มีผู้เข้าประกวดเข้ารอบเพิ่มเป็น 40 คน โดยจะมีการประกวดรอบฟาสต์แทร็ก (Fast Track) ซึ่งปัจจุบันประกอบไปด้วย Miss Talent (ความสามารถพิเศษ), Miss World Beach Beauty (โชว์หุ่นในชุดว่ายน้ำ), Top Model (ทักษะนางแบบ), Miss World Sports (แข่งขันกีฬา) และ Beauty With a Purpose (นางงามที่อุทิศตัวเพื่อสังคม) และนำผู้ชนะในฟาสต์แทร็กรอบนั้น ๆ เข้ารอบสุดท้ายโดยทันที และที่เหลือจะคัดเลือกจากผู้ที่มีคะแนนสูงติดอันดับจากการทำกิจกรรมกับกองประกวด (ยกเว้นปี 2004 ที่ใช้การโหวตเข้ารอบ) โดยกองประกวดจะเริ่มจากการประกาศ Semi-finalist แล้วจะประกาศ Finalist จนสัมภาษณ์นางงาม (รูปแบบการแข่งขันจะไม่เหมือน Miss Universe คือไม่มีการเดินรอบชุดว่ายน้ำและชุดราตรี) ซึ่งนางงามจะเข้ารอบหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับความชอบของคณะกรรมการและจูเลีย มอร์ลีย์ ซึ่งจะไม่มีคะแนนปรากฏเป็นลายลักษณ์อักษร และประกาศตำแหน่งรองอันดับ 2 รองอันดับ 1 และตำแหน่งมิสเวิลด์ในปีนั้น โดยจูเลีย มอร์ลีย์ จะเป็นผู้ประกาศผลด้วยตัวเอง
รูปแบบการประกวด > ฟาสต์แทร็ก

บทความหลัก: รางวัลฟาสต์แทร็กบนเวทีมิสเวิลด์
การประกวดรอบฟาสต์แทร็กนั้น ได้มีการเริ่มต้นการประกวดตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 โดยผู้ที่ได้ตำแหน่งฟาสต์แทร็กในรอบต่าง ๆ นั้นจะได้สิทธิ์เข้ารอบการประกวดมิสเวิลด์ในปีนั้นทันที โดยฟาสต์แทร็กที่ใช้ในการประกวดมิสเวิลด์นั้นมีดังต่อไปนี้
มิสทาเลนต์ (ค.ศ. 1978, 2001 – ปัจจุบัน)
มิสท็อปโมเดล (ค.ศ. 2004, 2007 – ปัจจุบัน)
บิวตี วิธ อะ เพอร์โพส (ค.ศ. 2001 – ปัจจุบัน)
มิสสปอร์ต (ค.ศ. 2003 – ปัจจุบัน)
มิสพีเพิลชอยส์ (ค.ศ. 2003, 2008, 2013 – ปัจจุบัน)
มิสบีชบิวตี (ค.ศ. 2003 – 2014)
ผู้ชนะการประกวดในช่วงไม่กี่ปี

บทความหลัก: รายชื่อผู้ครองตำแหน่งมิสเวิลด์
| ปี | ประเทศ | ผู้ดำรงตำแหน่ง | เวทีประกวดระดับชาติ | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2025 | TBA | TBA | TBA |  เตลังคานา, อินเดีย | TBA |
2024: งดจัดการประกวด
| 2023 |  เช็กเกีย | กริสตีนา ปิสโกวา (Krystyna Pyszková) | มิสเช็กริพับลิก |  มุมไบ, อินเดีย | 112 |
2022: งดจัดการประกวด
| 2021 |  โปแลนด์ | การอลีนา บีแยลัฟสกา (Karolina Bielawska) | มิสโปโลเนีย |  ซานฮวน, ปวยร์โตรีโก | 97 |
ทำเนียบมิสเวิลด์

มิสเวิลด์ 2023กริสตินา ปิสโกวา
  เช็กเกีย
มิสเวิลด์ 2021การอลีนา บีแยลัฟสกา
  โปแลนด์
มิสเวิลด์ 2019 โทนี-แอนน์ ซิงห์
  จาเมกา
มิสเวิลด์ 2018บาเนซา ปอนเซ 
  เม็กซิโก
มิสเวิลด์ 2017มานูชี ชิลลา 
  อินเดีย
มิสเวิลด์ 2016เอสเตฟานี เดล บาเย
  ปวยร์โตรีโก
มิสเวิลด์ 2015มีเรยา ลาลากูนา
  สเปน
มิสเวิลด์ 2014โรลีน สเตราส์
  แอฟริกาใต้
มิสเวิลด์ 2013เมแกน ยัง 
  ฟิลิปปินส์
มิสเวิลด์ 2012อฺวี๋ เหวินเสีย 
  จีน
มิสเวิลด์ 2011อิเวียน ซาร์กอส 
  เวเนซุเอลา
มิสเวิลด์ 2010อเล็กซานเดรีย มิลส์ 
  สหรัฐ
มิสเวิลด์ 2009ไคแอนน์ อันโดริโน 
  ยิบรอลตาร์
มิสเวิลด์ 2008คเซเนีย ซุคิโนว่า 
  รัสเซีย
มิสเวิลด์ 2007จาง จือลิน 
  จีน
มิสเวิลด์ 2006ทาทานา คูชาโรวา 
  เช็กเกีย
มิสเวิลด์ 2005อันเนอร์ วิลจาล์มดอตตีร์ 
  ไอซ์แลนด์
มิสเวิลด์ 2004มาเรีย จูเลีย แมนทิลลา 
  เปรู
มิสเวิลด์ 2003โรแซนนา เดวิสัน 
  ไอร์แลนด์
มิสเวิลด์ 2002แอซรา อาคิน 
  ตุรกี
มิสเวิลด์ 2001อักบานี ดาเรโก 
  ไนจีเรีย
มิสเวิลด์ 2000ปริยังกา โจปรา
  อินเดีย
มิสเวิลด์ 1999ยุกตา มุกเฮย์ 
  อินเดีย
มิสเวิลด์ 1998ไลนอร์ อาบาร์กิล 
  อิสราเอล
มิสเวิลด์ 1997ไดอานา เฮย์เดน 
  อินเดีย
มิสเวิลด์ 1995แจ็คเกอลีน อากีเลรา 
  เวเนซุเอลา
มิสเวิลด์ 1994ไอศวรรยา ราย 
  อินเดีย
มิสเวิลด์ 1993ลิซา ฮันนา 
  จาเมกา
มิสเวิลด์ 1986 จีเซลล์ ลารอนเด 
  ตรินิแดดและโตเบโก
มิสเวิลด์ 1982มาเรียเซลา อัลวาเรซ 
  สาธารณรัฐโดมินิกัน
มิสเวิลด์ 1978ซิลวานา ซัวเรซ 
  อาร์เจนตินา
มิสเวิลด์ 1977แมรี สเตวิน 
  สวีเดน
มิสเวิลด์ 1970เจนนิเฟอร์ ฮอสเตน 
  กรีเนดา
มิสเวิลด์ 1969อีวา รูเบอร์ สไตเออร์ 
  ออสเตรีย
มิสเวิลด์ 1968เพเนโลเป พลัมเมอร์ 
  ออสเตรเลีย
มิสเวิลด์ 1967เมเดลีน ฮาร์ทอจ-เบลล์ 
  เปรู
มิสเวิลด์ 1966เรอิตา ฟาเรีย 
  อินเดีย
มิสเวิลด์ 1964แอนน์ ซิดนีย์ 
  สหราชอาณาจักร
มิสเวิลด์ 1962แคธารีนา ลอดเดอร์ส 
  เนเธอร์แลนด์
มิสเวิลด์ 1960นอร์มา แคพแพกลี 
  อาร์เจนตินา
มิสเวิลด์ 1959คอรีน รอทท์สชาเฟอร์ 
  เนเธอร์แลนด์
มิสเวิลด์ 1958 	เพเนโลเป แอนน์ โคเอเลน 
  แอฟริกาใต้
มิสเวิลด์ 1957มาริตา ลินดาห์ล 
  ฟินแลนด์
มิสเวิลด์ 1956พีตรา สชูร์มันน์ 
  เยอรมนีตะวันตก
มิสเวิลด์ 1955ซูซานา ดูอีม 
  เวเนซุเอลา
มิสเวิลด์ 1953 เดนิส เพอร์เรียร์
  ฝรั่งเศส
มิสเวิลด์ 1952 เมย์-หลุยส์ ฟลอดิน
  สวีเดน
มิสเวิลด์ 1951 กีกี ฮาเคนส์สัน
  สวีเดน
ผู้ดำรงตำแหน่งราชินีทวีป

บทความหลัก: รายชื่อผู้ที่ได้รับตำแหน่งคอนติเนนทอลควีนส์ออฟบิวตี
ดูเพิ่ม

รายการประกวดความงาม
อำเภอเม่า

| อำเภอเม่า 茂县 · མའོ་རྫོང་། · Shgvunyi เม่าเซี่ยน |
| --- | --- |
อำเภอ
ทะเลสาบเตี๋ยซี ในเมืองเตี๋ยซี
ทีตั้งของอำเภอเม่า (สีแดง) ในจังหวัดอาป้า (สีเหลือง) และมณฑลเสฉวน
อำเภอเม่าที่ตั้งในมณฑลเสฉวนแสดงแผนที่มณฑลเสฉวนอำเภอเม่าที่ตั้งในประเทศจีนแสดงแผนที่ประเทศจีน
พิกัด: 31°50′N 103°30′E﻿ / ﻿31.833°N 103.500°E﻿ / 31.833; 103.500
ประเทศ:  จีน
มณฑล: เสฉวน
จังหวัด: อาป้า
ศูนย์กลางการปกครอง: เมืองเฟิ่งอี๋
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4,064 ตร.กม. (1,569 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2020)
 • ทั้งหมด: 95,361 คน
 • ความหนาแน่น: 23 คน/ตร.กม. (61 คน/ตร.ไมล์)
ประชากรศาสตร์
 • กลุ่มชาติพันธุ์: เชียง 88.9%, ฮั่น, ทิเบต
เขตเวลา: UTC+08:00 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 623200
รหัสพื้นที่: 0837
เว็บไซต์: www.maoxian.gov.cn
อำเภอเม่า หรือ เม่าเซี่ยน (จีน: 茂县; ทิเบต: མའོ་རྫོང་།; เชียง: ʂqini) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดปกครองตนเองชนชาติทิเบตและเชียง อาป้า (Ngawa) มณฑลเสฉวน ประเทศจีน
อำเภอเม่ามีขนาดพื้นที่ 3,903 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 106,700 คน ณ ค.ศ. 2006 ร้อยละ 88.9 ของประชากรเป็นชาวเชียง ศูนย์กลางการปกครองของอำเภอเม่าอยู่ที่เมืองเฟิ่งอี๋
ภัยพิบัติทางธรรมชาติ

ใน ค.ศ. 1933 เกิดแผ่นดินไหวใกล้เมืองเตี๋ยซี และใน ค.ศ. 2017 เกิดเหตุดินถล่มในหมู่บ้านซินหมัว (新磨村) ในเมืองเตี๋ยซี
เขตการปกครอง

อำเภอเม่าแบ่งออกเป็น 11 เมือง ดังนี้
| ชื่อ | ภาษาจีนกลาง> อักษรจีนตัวย่อ | ภาษาจีนกลาง> ฮั่นยฺหวี่พินอิน | ภาษาทิเบต> อักษรทิเบต | ภาษาทิเบต> ระบบถอดอักษรไวลี | ภาษาเชียง | รหัสเขต การปกครอง |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
เมือง
| เมืองเฟิ่งอี๋ (Fünyi) | 凤仪镇 | Fèngyí Zhèn | ཧྥུན་ཡིས་གྲོང་རྡལ། | hphun yis grong rdal |  | 513223100 |  |
| เมืองหนานซิน (Nainxin) | 南新镇 | Nánxīn Zhèn | ནན་ཤིན་གྲོང་རྡལ། | nan shin grong rdal |  | 513223101 |  |
| เมืองเตี๋ยซี (Dêxi) | 叠溪镇 | Diéxī Zhèn | ཏེ་ཞི་གྲོང་རྡལ། | te zhi grong rdal |  | 513223102 |  |
| เมืองฟู่ชุ่น (Foshung) | 富顺镇 | Fùshùn Zhèn | ཧྥོ་ཧྲུང་གྲོང་རྡལ། | hpho hrung grong rdal |  | 513223105 |  |
| เมืองถู่เหมิน (Tumin) | 土门镇 | Tǔmén Zhèn | ཐུའུ་མིན་གྲོང་རྡལ། | thu'u min grong rdal |  | 513223107 |  |
| เมืองวาตี่ (Wadü) | 洼底镇 | Wādǐ Zhèn | བ་ཏུས་གྲོང་རྡལ། | ba tus grong rdal | Vvuaji | 513223109 |  |
| เมืองชาป้า | 沙坝镇 | Shābà Zhèn |  |  | Zhewa | 513223110 |  |
| เมืองเว่ย์เหมิน (Wümoin) | 渭门镇 | Wèimén Zhèn | ཝུའེ་མོན་གྲོང་རྡལ། | wu'e mon grong rdal |  | 513223111 |  |
| เมืองเฮย์หู่ | 黑虎镇 | Hēihǔ Zhèn | ཧྭེ་ཧུའུ་གྲོང་རྡལ། | hwe hu'u grong rdal |  | 513223112 |  |
| เมืองโกวโข่ว | 沟口镇 | Gōukǒu Zhèn | གུག་ཁུག་གྲོང་རྡལ། | gug khug grong rdal |  | 513223113 |  |
| เมืองชื่อปู๋ซู | 赤不苏镇 | Chìbúsū Zhèn | ཁྲི་པུའུ་སུའུ་གྲོང་རྡལ། | khri pu'u su'u grong rdal | Shbuvs | 513223114 |  |
การขนส่ง

ทางหลวงจีนหมายเลข 213
ออดิโอแกรม

แผ่นออดิโอแกรมเปล่า การเริ่มได้ยินในช่วง -10–20 dbHL ถือว่าปกติ ค่า -10 เป็นค่าความดังเบาสุดบนกราฟ
ออดิโอแกรม (อังกฤษ: audiogram) เป็นกราฟแสดงค่าเริ่มได้ยินในช่วงความถี่เสียงมาตรฐานที่วัดด้วยเครื่องวัดการได้ยินที่เรียกว่า ออดิโอมิเตอร์
แกน Y แสดงความดังเป็นเดซิเบล (dB) และแกน X แสดงความถี่เป็นเฮิรตซ์ (Hz)
ขีดจำกัด/ค่าความดังที่เริ่มได้ยินจะวาดเทียบกับเส้นโค้งมาตรฐานที่แสดงการได้ยิน "ปกติ" เป็นหน่วย dB(HL) ซึ่งแสดงระดับการได้ยิน
นี่ไม่เหมือนกับ equal-loudness contour (เส้นโค้งความดังเท่ากัน) ซึ่งเป็นชุดเส้นโค้งที่แสดงความดังเท่ากันในระดับเสียงต่าง ๆ ซึ่งรวมเส้น threshold of hearing (ขีดเริ่มการได้ยินในเชิงสัมบูรณ์) ที่วัดเป็น dB(SPL) (ระดับความดันเสียง)
ค่าความถี่ที่แสดงในออดิโอแกรม จะเพิ่มเป็นสองเท่าในทุก ๆ ช่วง (เช่น 250, 500, 1000 Hz เป็นต้น)
แต่ความถี่ในระหว่าง ๆ (เช่น 3,000 Hz) ก็อาจจะแสดงด้วย
ส่วนค่าความดังจะแสดงในเชิงเส้น โดยเพิ่มทีละ 10 dBHL
อย่างไรก็ตาม เดซิเบลเป็นมาตราส่วนเชิงลอการิทึม คือแม้ค่าจะเพิ่มขึ้นทีละ 10 ๆ แต่จริง ๆ ความดังจะเพิ่มยิ่งกว่านั้น
สำหรับมนุษย์ การได้ยินปกติอยู่ที่ระหว่าง -10–15 dB(HL)
แม้การได้ยินที่ความดัง 0 dB ระหว่าง .250-8 kHz จะถือว่าเป็นการได้ยินปกติโดย 'เฉลี่ย'
ขีดจำกัดการได้ยินของมนุษย์และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ สามารถตรวจหาด้วยการทดสอบการได้ยินเชิงพฤติกรรมหรือการทดสอบทางสรีรวิทยา ดังที่ใช้ในออดิโอเมทรี (audiometry)
เมื่อทดสอบการได้ยินเชิงพฤติกรรมในผู้ใหญ่ ผู้ทดสอบจะเล่นโทนเสียงที่มีความถี่และความดังโดยเฉพาะ ๆ
เมื่อผู้รับทดสอบได้ยินก็จะแสดงปฏิกิริยา เช่น ยกมือหรือกดปุ่ม
ผู้ทดสอบจะคอยบันทึกค่าเสียงที่มีความดังต่ำสุดที่สามารถได้ยิน
สำหรับเด็ก นักโสตสัมผัสวิทยาจะทดสอบโดยทำเป็นเกมและใช้ของเล่น เช่น บล็อกหรือหมุด แทนที่อุปกรณ์การตอบสนอง 
นี้เรียกว่า การวัดการได้ยินแบบเล่นโดยมีเงื่อนไข (conditioned play audiometry)
การวัดการได้ยินแบบเสริมแรงด้วยภาพ (visual reinforcement audiometry) ก็ใช้กับเด็กเช่นกัน
คือเมื่อเด็กได้ยินเสียง ก็ให้เด็กมองไปในทิศทางที่เสียงมาโดยจะได้รับการเสริมแรงด้วยแสงไฟและ/หรือของเล่นที่เคลื่อนไหว
เทคนิคที่คล้ายกันสามารถใช้ทดสอบกับสัตว์บางชนิด โดยแทนที่จะใช้ของเล่น ก็ให้อาหารเป็นรางวัลเมื่อสัตว์ตอบสนองต่อเสียง
การทดสอบทางสรีรวิทยาไม่จำเป็นต้องให้ผู้ป่วยตอบสนอง
ตัวอย่างเช่น การตรวจศักย์ไฟฟ้าในก้านสมองที่เสียงกระตุ้น (BAEPs) เป็นการวัดการตอบสนองของก้านสมองเมื่อเล่นเสียงเข้าหูของผู้ป่วย
หรือการวัดเสียงจากหู (OAE) ซึ่งเป็นเสียงที่เกิดเองในหูชั้นในตามปกติ หรือเกิดเพราะสิ่งเร้าจากภายนอก
ในสหรัฐอเมริกา สถาบันความปลอดภัยและสุขภาพทางอาชีพ (NIOSH) 
แนะนำให้ผู้ที่ได้รับเสียงระดับอันตรายเป็นประจำควรตรวจการได้ยินปีละครั้ง หรือทุกสามปีหากไม่ได้สัมผัสเสียงดังเป็นประจำ
การวัด

ออดิโอแกรมเป็นกราฟที่แสดงสมรรถภาพการได้ยิน สร้างด้วยอุปกรณ์พิเศษที่เรียกว่าออดิโอมิเตอร์ ซึ่งใช้งานดังนี้
ผู้รับตรวจสวมหูฟังที่ผ่านการปรับเทียบมาอย่างดี 
ออดิโอมิเตอร์จะเล่นเสียงที่มีความถี่และความดังต่าง ๆ กัน
เมื่อผู้รับตรวจได้ยินเสียง ก็จะตอบสนองโดยปกติคือการกดปุ่ม
การตอบสนองจะทำเป็นกราฟซึ่งแสดงว่าได้ยินดีแค่ไหนที่ความถี่ต่าง ๆ
เมื่อวัดระดับการได้ยิน นักโสตสัมผัสวิทยาไม่ได้ใช้ค่าสัมบูรณ์
แต่เปรียบการได้ยินของผู้รับตรวจกับการได้ยินปกติ โดยอ้างอิงกับเส้นโค้งการได้ยินต่ำสุด (minimum audibility curve)
แต่มาตรฐานสำหรับระดับการได้ยิน "ปกติ" ก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลา
ในปี 1951 มาตรฐาน (ASA-1951) กำหนดระดับการได้ยินปกติที่ความถี่ 1,000 เฮิรตซ์ ไว้ที่ 16.5 dB SPL
ในปี 1969 มาตรฐานใหม่ (ANSI-1969/ISO-1963) ได้เปลี่ยนค่านี้เป็น 6.5 dB SPL
เพราะใช้มาตรฐานต่างกัน เมื่อเปรียบเทียบผลการทดสอบการได้ยินเก่ากับผลใหม่ นักโสตสัมผัสวิทยามักจะต้องปรับผลเก่าด้วยค่า 10 เดซิเบลเพื่อให้สามารถเปรียบเทียบกันได้
ออดิโอแกรมและการสูญเสียการได้ยินชนิดต่าง ๆ

การตรวจวัดด้วยเสียงบริสุทธิ์แบบ "ดั้งเดิม" (ซึ่งทดสอบความถี่สูงสุดถึง 8 กิโลเฮิรตซ์) เป็นการวัดการได้ยินซึ่งสามัญที่สุด
สำหรับงานวิจัยหรือการวินิจฉัยการสูญเสียการได้ยินเกี่ยวกับอายุตั้งแต่เนิ่น ๆ อาจใช้ออดิโอแกรมความถี่สูง (จนถึง 20 กิโลเฮิรตซ์) ซึ่งวัดด้วยเครื่องออดิโอมิเตอร์และหูฟังที่ปรับเทียบเป็นพิเศษ
สัญลักษณ์ที่ต่างกันใช้ระบุว่าผลการตอบสนองมาจากหูข้างใดและเป็นการตอบสนองประเภทใด 
ผลทดสอบการนำเสียงผ่านอากาศ (ซึ่งส่งเสียงไปยังหูผ่านหูฟังที่สร้างการสั่นสะเทือนในอากาศ) จะรายงานด้วยวงกลม (O) สำหรับหูขวาและกากบาท (X) สำหรับหูซ้าย
ผลทดสอบการนำเสียงผ่านกระดูก (ซึ่งส่งเสียงโดยใช้เครื่องสั่นสะเทือนที่กระดูกขมับเพื่อลัดผ่านหูชั้นนอกและหูชั้นกลาง และทดสอบเฉพาะหูชั้นในและเส้นประสาทการได้ยิน) จะรายงานด้วยวงเล็บ
ด้านเปิดของวงเล็บจะบ่งชี้หูที่ทดสอบ คือ < หรือ [ เป็นค่าการได้ยินของหูข้างขวา และ > หรือ ] เป็นค่าการได้ยินของหูข้างซ้าย 
เมื่อใช้สีในออดิโอแกรม สีแดงจะบ่งชี้หูขวาและสีน้ำเงินจะแสดงถึงหูซ้าย
ในผู้ใหญ่ การได้ยินปกติทั่วไปกำหนดไว้ที่ค่า 25 dBHL หรือดีกว่า (คือต่ำกว่า)
ค่าการได้ยินที่ 30 dBHL และยิ่งกว่าบ่งชี้การสูญเสียการได้ยิน
รูปแบบค่าการได้ยินในออดิโอแกรมอาจช่วยระบุสาเหตุของการสูญเสียการได้ยินได้
ตัวอย่างเช่น เมื่ออายุมากกขึ้น การได้ยินก็จะแย่ลงตามความถี่ที่สูงขึ้น
การสูญเสียการได้ยินเหตุเสียงดังมักจะมีแสดงเป็นร่องการได้ยินในออดิโอแกรม (ในภาพ) 
โดยแย่สุดที่ระหว่าง 3,000–6,000 เฮิรตซ์ (ส่วนใหญ่ที่ 4,000 เฮิรตซ์) โดยได้ยินดีกว่าที่ความถี่ต่ำกว่าและสูงกว่า
ความบกพร่องทางการได้ยินอาจเกิดจากโรคบางชนิด เช่น ฮิวแมนซัยโตเมกาโลไวรัส (HCMV) หรือโรคเมนิแยร์ ซึ่งวินิจฉัยได้จากรูปแบบของออดิโอแกรม
โรคหินปูนเกาะกระดูกหู (otosclerosis) มีผลเป็นออดิโอแกรมที่แสดงการเสียการได้ยินอย่างสำคัญตลอดทุกความถี่เสียง โดยมักจะแย่ลงประมาณ 40 dB(HL)

การได้ยินที่บกพร่องโดยเฉพาะที่ความถี่ราว 2 กิโลเฮิรตซ์ (เรียกว่า Carhart notch ในออดิโอแกรม)
เป็นลักษณะเฉพาะของโรคหินปูนเกาะกระดูกหูหรือความผิดปกติของกระดูกหูตั้งแต่กำเนิด (congenital ossicular anomaly)
โรคเมนิแยร์มีผลให้สูญเสียการได้ยินอย่างรุนแรงในช่วงความถี่ต่ำ
ข้อจำกัด

ออดิโอแกรมไม่สามารถวัดการสูญเสียการได้ยินแบบแฝง
ซึ่งเป็นการไม่สามารถแยกแยะเสียงในสภาพแวดล้อมที่มีเสียงดัง เช่น ร้านอาหาร
มีเหตุจากพยาธิสภาพของไซแนปส์ (synaptopathy) ในคอเคลีย
ซึ่งต่างกับการสูญเสียการได้ยินทางประสาทหูเพราะการทำงานผิดปกติของเซลล์ขน
ออดิโอแกรมออกแบบมาเพื่อ "ประเมินเสียงซึ่งเบาที่สุดที่ผู้ป่วยสามารถได้ยิน" โดยไม่ได้คำนึงถึงสถานการณ์ที่มีเสียงดังซึ่งเป็นปัญหาสำหรับผู้ที่เสียการได้ยินแบบแฝง
ออดิโอแกรมจึงอาจไม่สะท้อนถึงความเสียหายของเส้นใยประสาทที่ตอบสนองต่อเสียงดัง ซึ่งสำคัญในการเข้าใจคำพูดในที่ที่มีเสียงรบกวน
งานวิจัยจึงแนะนำวิธีการวัดอื่น ๆ เช่น การตรวจคลื่นไฟฟ้าหูชั้นใน (electrocochleography) การรับรู้คำพูดในเสียงรบกวน (speech-in-noise perception) และ frequency following response (การตอบสนองเป็นศักย์ไฟฟ้าของก้านสมองต่อเสียงความถี่ที่เป็นจังหวะ/ต่อเนื่อง) ว่าอาจมีประโยชน์มากกว่า
ดูเพิ่ม

พิสัยการได้ยิน
Equal-loudness contour
Minimum audibility curve
Articulation index
Pure tone audiometry
การได้ยิน
โทนี สตอร์ม

| โทนี สตอร์ม |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Toni Rossall
เกิด:  (1995-10-19) 19 ตุลาคม ค.ศ. 1995 (29 ปี) Auckland, New Zealand
ที่พัก: Liverpool, United Kingdom
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Toni Storm Storm
ส่วนสูง: 168 ซm (5 ft 6 in)
น้ำหนัก: 65 kg (143 lb)
มาจาก: Gold Coast, Australia
ฝึกหัดโดย: Dean Allmark
เปิดตัว: 9 October 2009
โทนี รอสแซล (Toni Rossall; 19 ตุลาคม ค.ศ. 1995(1995-10-19)) เป็นนักมวยปล้ำชาวนิวซีแลนด์ที่เกิดในประเทศออสเตรเลียซึ่งได้เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ โทนี สตอร์ม (Toni Storm) ใน Stardom เป็นอดีตแชมป์ World of Stardom และแชมป์โลก SWA เธอยังทำงานอย่างกว้างขวางในสมาคมอิสระของยุโรปซึ่งเธอเป็นอดีตแชมป์หญิงของ Progress และ wXw ใน AEW เธอได้เป็นแชมป์โลกหญิงหลายสมัย
ผลงานแชมป์และรางวัล

แชมป์หญิง NXT UK
แชมป์โลกหญิง AEW
All Action Wrestling
AAW Women's Championship (1 time)
All Elite Wrestling
AEW Women's World Championship (1 time)
British Empire Wrestling
BEW Women's Championship (1 time)
Pro Wrestling Alliance Queensland
PWAQ Women's Championship (1 times)
PWAQ Women's Underground Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 13 of the top 100 female wrestlers in the PWI Women's 100 in 2019
Progress Wrestling
Progress Women's Championship (1 time)
Natural Progression Series IV
Sports Illustrated
Ranked No. 7 in the Top 10 Women's Wrestler of the Year (2018)
Westside Xtreme Wrestling
wXw Women's Championship (2 times)
Femmes Fatales (2017)
World Wonder Ring Stardom
SWA World Championship (1 time)
World of Stardom Championship (1 time)
5★Star GP (2017)
Cinderella Tournament (2017)
Stardom Year-End Award (1 time)
MVP Award (2017)
WWE
NXT UK Women's Championship (1 time)
Mae Young Classic (2018)
แหล่งข้อมูลอื่น

โทนี สตอร์ม ที่ WWE.com
Toni Rossall ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ไชน่า โรด แอนด์ บริดจ์ คอร์ปอเรชัน

| --- | --- |
ชื่อท้องถิ่น: 中国路桥工程有限责任公司
ประเภท: บริษัทสาขา
อุตสาหกรรม: วิศวกรรมและการก่อสร้าง
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2501; 67 ปีที่แล้ว (2501) (ก่อนหน้า) พ.ศ. 2522; 46 ปีที่แล้ว (2522) (ปัจจุบัน)
สำนักงานใหญ่: ปักกิ่ง, จีน
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: ลู่ซาน (ประธานกรรมการ) ดูเฟย (กรรมการผู้จัดการ)
บริการ: การออกแบบ วิศวกรรม และการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่ง
บริษัทแม่: ไชน่า คอมมิวนิเคชั่นส์ คอนสตรัคชั่น
เว็บไซต์: www.crbc.com
ไชน่า โรด แอนด์ บริดจ์ คอร์ปอเรชัน (จีน: 中国路桥工程有限责任公司; อังกฤษ: China Road and Bridge Corporation, CRBC) เป็นบริษัทในเครือของ บริษัท ไชน่า คอมมิวนิเคชั่นส์ คอนสตรัคชั่น จำกัด (China Communications Construction Company, CCCC) เป็นบริษัทก่อสร้างและวิศวกรรมของรัฐบาลจีนที่เน้นโครงการโครงสร้างพื้นฐานระดับโลก เช่น ทางหลวง ทางลอยฟ้า ทางรถไฟ สะพาน ท่าเรือ และอุโมงค์ ไชน่า โรด แอนด์ บริดจ์ คอร์ปอเรชันและบริษัทก่อนหน้าได้ดำเนินโครงการต่าง ๆ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2501 โดยเติบโตมาจากสำนักงานช่วยเหลือต่างประเทศของกระทรวงคมนาคมของจีน ในปี พ.ศ. 2522 ไชน่า โรด แอนด์ บริดจ์ คอร์ปอเรชัน ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการและเข้าสู่ตลาดการจัดซื้อจัดจ้างระหว่างประเทศ ขณะที่ไชน่า คอมมิวนิเคชั่นส์ คอนสตรัคชั่น ซึ่งเป็นนิติบุคคลพันธมิตร ก่อตั้งขึ้นจากการควบรวมกิจการระหว่างบริษัท ไชน่า โรด แอนด์ บริดจ์ คอร์ปอเรชัน (CRBC) และ บริษัท ไชน่า ฮาร์เบอร์ เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด (China Harbour Engineering Company Ltd, CHEC) ในปี พ.ศ. 2548
ไชน่า โรด แอนด์ บริดจ์ คอร์ปอเรชัน มีบทบาทสำคัญในการออกแบบและก่อสร้างโครงการโครงสร้างพื้นฐานทั้งแบบกรีนฟิลด์และบราวน์ฟิลด์ในประเทศกำลังพัฒนา โดยเฉพาะประเทศที่ตั้งอยู่ในแอฟริกาซึ่งเป็นผู้นำตลาด บริษัทมีศักยภาพด้านอีพีซีเต็มรูปแบบ และดำเนินโครงการหุ้นส่วนมหาชน-เอกชนอย่างแข็งขัน โดยมักทำหน้าที่เป็นผู้รับสัมปทาน
นอกเหนือจากการออกแบบและก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานแล้ว ไชน่า โรด แอนด์ บริดจ์ คอร์ปอเรชัน ยังมีส่วนร่วมในการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐาน การพัฒนาและจัดการอสังหาริมทรัพย์ และการลงทุนและการพัฒนาในส่วนทุนของสวนอุตสาหกรรม
โครงการสะพานที่โดดเด่น

สะพานเปลเยซัค (โครเอเชีย) โครงการมูลค่า 340 ล้านเหรียญสหรัฐ เป็นครั้งแรกที่บริษัทจีนชนะการประมูลโครงการที่ได้รับทุนสนับสนุนจากสหภาพยุโรป
สะพานแกรนด์ดันยาง–คุนซาน ถือเป็นสะพานที่ยาวที่สุดในโลก
สะพานฮ่องกง–จูไห่–มาเก๊า (เชื่อมโยงฮ่องกงกับมาเก๊าและจูไห่) ซึ่งเป็นหนึ่งในเส้นทางเชื่อมโยงที่ยาวที่สุดในโลก
สะพานปูพิน (เซอร์เบีย) สะพานแห่งที่สองที่สร้างขึ้นเหนือแม่น้ำดานูบในกรุงเบลเกรด
สะพานข้ามแม่น้ำแยงซีซู่ทง (จีน) ซึ่งมีช่วงหลักที่ยาวที่สุดในโลกระหว่างปี พ.ศ. 2551 ถึง 2555 ปัจจุบันได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในสะพานที่สูงที่สุด และได้รับรางวัล Outstanding Civil Engineering Achievement (OCEA) จาก American Society of Civil Engineers
สะพานสุรามาดู (อินโดนีเซีย) สะพานที่ยาวที่สุดในอินโดนีเซียและเป็นสะพานแรกที่ข้ามช่องแคบมาดูรา
สะพานทายัน (อินโดนีเซีย) สะพานที่ยาวที่สุดในเกาะบอร์เนียว
สะพานกาวลันห์ (เวียดนาม)
สะพานเซียะเหมินไห่ชางในมณฑลฝูเจี้ยน (จีน) ซึ่งอยู่ในรายชื่อสะพานแขวนที่มีช่วงความยาวยาวที่สุด
สะพานตงไห่ (จีน) สะพานข้ามทะเลแห่งแรกที่สร้างเสร็จในจีนและเป็นหนึ่งในสะพานข้ามทะเลที่ยาวที่สุดในโลก
สะพานข้ามอ่าวหางโจว (จีน) ซึ่งเป็นหนึ่งในสะพานข้ามมหาสมุทรที่ยาวที่สุด 10 อันดับแรก
สะพานแม่น้ำแยงซีเกียงหรุนหยาง (จีน) สะพานแขวนที่มีช่วงความยาวยาวเป็นอันดับสามของโลกและใหญ่ที่สุดในจีน
สะพานจินถัง (จีน) สะพานข้ามทะเลที่ยาวเป็นอันดับสามที่สร้างขึ้นในจีน
ถนนสายภูมิภาคแห่งชาติ (กาบอง)
สะพานฟาวน์ดิอูญ (เซเนกัล)
สะพานแม่น้ำคูเนน (แองโกลา) สะพานที่ยาวที่สุดในแองโกลา
สะพานมาปูโต–คาเทมเบ (โมซัมบิก)
สะพานแม่น้ำฉินดวิน (เมียนมาร์)
สะพานบูบิยัน (คูเวต)
ครอสเบย์ลิงก์ (ฮ่องกง เขตปกครองพิเศษ จีน)
สะพานบินอนโด–อินตรามูโรส (ฟิลิปปินส์)
สะพานเอสเตรลลา–ปันตาเลออน (ฟิลิปปินส์)
สะพานดาเวา–ซามาล (ฟิลิปปินส์ อยู่ระหว่างการก่อสร้าง) สะพานยาว 3.980 กิโลเมตรที่เชื่อมระหว่างเมืองดาเวาและเกาะซามาล[14]
สะพานแม่น้ำดาเวา (ฟิลิปปินส์ อยู่ระหว่างการก่อสร้าง) สะพานยาว 1.340 กิโลเมตรในเมืองดาเวาที่เชื่อมส่วนอีโคแลนด์และส่วนถนนโรซัสของถนนชายฝั่งเมืองดาเวา
ทางเชื่อมต่อ NLEX ส่วนที่ 2 (ฟิลิปปินส์ อยู่ระหว่างการก่อสร้าง)
สะพานบนแม่น้ำดานูบในโนวีซาดแห่งที่ 4 (เซอร์เบีย อยู่ระหว่างการก่อสร้าง)
สะพานบนแม่น้ำดานูบในโนวีซาดแห่งที่ 5 (เซอร์เบีย อยู่ระหว่างการก่อสร้าง)
โครงการอุโมงค์ที่โดดเด่น

อุโมงค์เอ๋อหลางซาน บนทางหลวงเสฉวน-ทิเบต (จีน) ซึ่งเป็นหนึ่งในอุโมงค์ที่ยาวที่สุดในโลก
อุโมงค์ชัคห์ริสถาน ของทางหลวงทาจิกิสถาน-อุซเบกิสถาน (ทาจิกิสถาน) อุโมงค์ที่ยาวที่สุดในทาจิกิสถาน
อุโมงค์กรรณะภูลี (บังกลาเทศ)
อุโมงค์เหยียนเหมิงกวน ทางด่วนต้าถง–หยุนเฉิง (จีน)
โครงการถนนที่โดดเด่น

ทางด่วนท่าอากาศยานปักกิ่ง (จีน)
โครงการสะพานข้ามแม่น้ำบราซซาวิล (คองโก-บราซซาวิล) ซึ่งเป็นสะพานข้ามแม่น้ำแห่งแรกในคองโก-บราซซาวิลและสะพานที่ยาวที่สุดในแอฟริกาตะวันตกและแอฟริกากลาง
ทางด่วนเซี่ยงไฮ้–หนานจิง (จีน)
แอดดิสอาบาบาถึงทางด่วนนาซเร็ต (เอธิโอเปีย)
โครงการถนนวงแหวนแอดดิสอาบาบา (เอธิโอเปีย)
ทางด่วนต้าถง–หยุนเฉิง (จีน) ซึ่งเป็นทางด่วนที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลซานซีของจีน
ทางหลวงเก็บค่าผ่านทางเทียส-ทูบา (เซเนกัล)
โครงการปรับปรุงถนนหมายเลข 7 ในจังหวัดเชียงขวาง (ลาว)
โครงการถนนปิโฟ-ปาพัลแลคต้า (เอกวาดอร์)
โครงการสะพานลอย ลอส กรานาโดส ของเมืองกีโต (เอกวาดอร์)
โครงการยกระดับถนนในเมืองคิกาลี (รวันดา) - ด้วยโครงการนี้ CRBC ได้สร้างถนนลาดยางในรวันดาถึงร้อยละ 70
โครงการฟื้นฟูถนนออชวูตซ์ (คีร์กีซสถาน)
การฟื้นฟูถนนคาซิโตไปยังนเซโต้ (แองโกลา)
ส่วนสโมโควัค-อูวาช-มาเตเชโว ​​ของมอเตอร์เวย์บาร์-โบลฮาเร (มอนเตเนโกร) ซึ่งมีสะพาน 19 แห่ง อุโมงค์ 16 แห่ง และทางแยกต่างระดับ 3 แห่ง
โครงการยกระดับทางหลวงคาราโครัมของปากีสถาน (ปากีสถาน) หนึ่งในถนนลาดยางที่สูงที่สุดในโลก
ถนนแดร์อีซอฟ และถนนยะแก้ว (อัฟกานิสถาน) ถนนยาว 550 กม. บนภูมิประเทศภูเขาซึ่งต้องมีสะพานขนาดใหญ่ 8 แห่งและสะพานขนาดเล็ก 194 แห่ง
การบูรณะและปรับปรุงถนนชายแดนอัลฟาโอ-ซานเว คอนจิ-เบนิน (โตโก)
โครงการทางหลวงโอเดียนเน-เกเบเลกบัน (โกต ดิวัวร์)
โครงการทางหลวงเก็บค่าผ่านทางเทียส-ทูบา (เซเนกัล)
โครงการถนนสนามบินเมืองหลวงมาดากัสการ์ (มาดากัสการ์)
ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุ (กัมพูชา)
โครงการรถไฟที่โดดเด่น

รถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้ (จีน) รถไฟความเร็วสูงที่ยาวที่สุดในโลกที่เคยสร้างในระยะเดียว
รถไฟรางมาตรฐานมอมบาซา-ไนโรบี (เคนยา) ซึ่งเป็นโครงการโครงสร้างพื้นฐานที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างขึ้นในเคนยาตั้งแต่ได้รับเอกราช ได้รับรางวัลเกียรติยศจาก Engineering News Record (ENR)
รถไฟรางมาตรฐานไนโรบี-ไนวาชา (เคนยา)
โครงการขยายช่วงหยงโจว-หลิ่วโจวของรถไฟความเร็วสูงหูหนาน-กวางสี (จีน)
เส้นทางรถไฟโดยสารเฉพาะฮาร์บิน-ต้าเหลียน (จีน)
สถานีโดยสารเฉพาะทางรถไฟต้าถง-ซีอาน ส่วนที่ 14 (จีน)
รถไฟหนานจิง-อันชิง ส่วนที่ 5 (จีน)
รถไฟความเร็วสูงเฉิงตู-คุนหมิง ส่วนที่ 2 (จีน)
รถไฟความเร็วสูงเหอเฟย-กว่างโจว (จีน)
สถานี Haergai ถึงเหมืองถ่านหิน Muli ที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต (จีน)
รถไฟโดยสารนอง-ริรุตา-กะเหรี่ยง (เคนยา)
ท่าเรือ สนามบิน และโครงการอื่น ๆ ที่โดดเด่น

ตามข้อริเริ่มเข็มขัดและเส้นทาง ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 ไชน่า โรด แอนด์ บริดจ์ คอร์ปอเรชัน (ร่วมกับ บริษัท เซี่ยงไฮ้คอนสตรัคชั่น) เริ่มพัฒนาพื้นที่ท่าเรือ เขตเศรษฐกิจพิเศษ และที่อยู่อาศัยและพื้นที่สีเขียวที่เกี่ยวข้องในกำปอด ประเทศกัมพูชา
ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง อาคารผู้โดยสาร 3 (ประเทศจีน) อาคารผู้โดยสารสนามบินที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของโลก และเป็นอาคารที่ใหญ่เป็นอันดับ 9 ของโลกตามพื้นที่
ส่วนที่ IV ของโครงการ 3RS ที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง
โครงการท่าเรือบาตา (อิเควทอเรียลกินี) ท่าเรือทันสมัยขนาดใหญ่แห่งแรกในแอฟริกากลาง
โครงการท่าเรือถนนเซนต์แมรี่ (มาดากัสการ์)
โครงการเขื่อนเทียบเรือภายในประเทศ OYO (คองโก-บราซซาวิล)
ท่าเรือมิตรภาพนูอากชอต (มอริเตเนีย)
ท่าเทียบเรือหมายเลข 19 ในเมืองมอมบาซา เคนยา ซึ่งเป็นโครงการท่าเรือแห่งแรกของเคนยา นับตั้งแต่ปี 2527
มหาวิทยาลัยคาบินดา (แองโกลา)
โครงการโรงพยาบาลจังหวัดซาอีร์ (แองโกลา)
ศูนย์กีฬาคัมปาร์ (มาเลเซีย)
สถาบันฝึกอบรมครู (มาเลเซีย)
โครงการอสังหาริมทรัพย์มหาวิทยาลัย Yachay (เอกวาดอร์)
คลองฟูนันเตโช (กัมพูชา)
สะพานปูพิน (เบลเกรด)
งานซ่อมถนนระหว่างโคนาครีและโคยาห์ (กินี)
DF4D ที่เป็นของ CRBC ในไซต์ก่อสร้างรถไฟรางมาตรฐานไนโรบี–มาลาบา
เดชณรงค์ สุทธิชาญบัญชา

| พลตำรวจเอกเดชณรงค์ สุทธิชาญบัญชาม> ป.ช. ม.ว.ม. จ.ภ. |
| --- | --- |

สมาชิกวุฒิสภา
ดำรงตำแหน่ง 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2567
สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 5 ตุลาคม พ.ศ. 2558 – 3 สิงหาคม พ.ศ. 2560
รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2559 – 30 กันยายน พ.ศ. 2561
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 29 ตุลาคม พ.ศ. 2500 (67 ปี)
ศิษย์เก่า: โรงเรียนนายร้อยตำรวจ รุ่นที่ 33
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
สังกัด: สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ประจำการ: พ.ศ. 2523 - 2561
ยศ:  พลตำรวจเอก

พลตำรวจเอก เดชณรงค์ สุทธิชาญบัญชา (เกิด 29 ตุลาคม พ.ศ. 2500) เป็นสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 อดีตรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ อดีตโฆษกสำนักงานตำรวจแห่งชาติ อดีตที่ปรึกษา (สบ.10) อดีตผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ อดีตผู้บัญชาการสำนักงานงบประมาณและการเงิน อดีตสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ
ประวัติ

พลตำรวจเอก เดชณรงค์ สุทธิชาญบัญชา เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2500 เป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจรุ่นที่ 33 (นรต.33)
การศึกษา

รัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
พัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
การดำรงตำแหน่ง

พ.ศ. 2554 - ผู้บัญชาการสำนักงานงบประมาณและการเงิน
พ.ศ. 2557 - รักษาราชการแทนผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 4
พ.ศ. 2557 - ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
พ.ศ. 2558 - ที่ปรึกษา(สบ.10)
พ.ศ. 2559 - รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ