stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซูชิ
ประเภท

ส่วนประกอบหลักของซูชิทุกประเภทคือ ข้าวซูชิหรือข้าวที่ผสมน้ำส้มสายชู ไส้ เครื่องโรยหน้า เครื่องปรุงและวิธีการเตรียมอาจแตกต่างไป
นิงิริซูชิ เป็นซูชิพบได้บ่อยในภัตตาคาร ซูชิจะมีลักษณะข้าวเป็นก้อนรูปวงรีแล้ววางเนื้อปลาดิบ ปลาหมึก ฯลฯ ไว้ข้างบน อาจจะใส่วาซาบิเล็กน้อย หรือตกแต่งด้วยสาหร่ายทะเลก็ได้ ซูชิแบบนี้เป็นที่นิยมมากที่สุด ข้าวปั้นที่กดข้าวเป็นสี่เหลี่ยมมน ๆ ด้วยฝ่ามือและมีอาหารสดวางอยู่ด้านบน มีวาซาบิใส่ไว้นิดหน่อยระหว่างกลาง อาจมีการพันสาหร่ายแผ่นบาง ๆ ไว้ด้วย วัตถุดิบที่นิยมนำมาทำก็คือ ปลาดิบ ปลาหมึก ปลาไหล ไข่หวาน ปลาแซลมอน ปลาทูน่า หอยเม่น หรืออาหารทะเลอื่น ๆ ก็ได้เหมือนกัน
มากิซูชิ , โนริมากิ หรือ มากิโมโนะ ซูชิรูปทรงกระบอกม้วนยาว ใช้สาหร่ายแผ่กว้างใส่ข้าวใส่ผักใส่เนื้อหรือปลาลงไป วางบนแผ่นไม่ไผ่ที่ใช่ห่อซูชิ แล้วม้วนให้เข้ากัน ตัดให้พอดีคำ แบ่งได้ 4 ชนิดดังนี้
โฮโซมากิ ซูชิทรงกระบอกขนาดเล็กบาง ๆ ห่อด้วยสาหร่าย ส่วนใหญ่จะมีไส้เพียงอย่างเดียว เช่น แตงกวา แคร์รอต ทูน่า เป็นต้น โดยที่ไส้แตงกวา จะเรียกว่า Kappamaki เป็นชื่อที่ได้มาจากปีศาจน้ำกัปปะที่ชื่นชอบการกินแตงกวาเป็นพิเศษ และซูชิชนิดนี้นิยมทานเพื่อล้างปากระหว่างการทานปลาดิบกับอาหารชนิดอื่น ๆ เพื่อที่เราจะได้เข้าถึงรสชาติของปลาดิบได้มากขึ้นนั่นเอง
อูรามากิ ซูชิรูปทรงกระบอกขนาดกลางๆ ใช้ข้าวห่อ สาหร่าย แตงกวา มายองเนส อาโวคาโด แคร์รอต เนื้อปู ทูน่า ม้วนและโรยด้วยเมล็ดงา
กุงกังมากิ ข้าวปั้นรูปไข่ ใช้สาหร่ายพันรอบข้าวและมีอาหารทะเลหรือของสดวางไว้ข้างบน แต้มวาซาบิไว้ข้างในด้วย ส่วนใหญ่จะเป็นไข่ปลา ไข่กุ้ง หอยเม่น เป็นต้น
เทมากิ ซูชิรูปกรวยนั่นเอง ไส้ต่าง ๆ ห่อด้วยข้าวและสาหร่ายอีกชั้นพันห่อเป็นรูปกรวย ซูชิแบบนี้ใช้มือหยิบทานจะถนัดกว่า
อินาริซูชิ เต้าหู้ทอดแผ่นบางยัดไส้ซูชิเข้าไป มีทั้งข้าว ปลาดิบและผัก บางที่ก็นำไข่บางๆ มาทำเป็นที่ห่อแทนด้วย แต่รสชาติจะหวานกว่า
ชิราชิซูชิ เป็นการจัดปลาดิบ ปลาหมึก กุ้ง ผัก ฯลฯ ที่หั่นเป็นชิ้น ๆ วางเรียงบนข้าวในภาชนะต่าง ๆ ชาวโอซากะเรียกว่า Gomokuzushi แบบคันไซไม่มีการจัดเรียงมากมายตักใส่ข้าวลงในชาม โรยด้วยสาหร่ายและผักตามแต่จะชอบแต่ต้องเป็นของที่ไม่หนักท้องเท่าไหร่ ซูชิชนิดนี้จัดทำในแต่ละพื้นที่แตกต่างกันไป
โอชิซูชิ หรือรูปแบบคันไซจากเมืองโอซากะ เอาข้าวแล้ววางเนื้อปลาไว้ด้านบนมาอัดลงในแม่พิมพ์รูปสี่เหลี่ยมตามยาวหั่นขนาดพอดีให้รับประทานเป็นคำ ๆ
เทมาริซูชิ ข้าวปั้นของเป็นลูกกลม ๆ วางหน้าซูชิแต้มวาซาบินิดนึงแล้วห่อกับพลาสติกบีบด้วยฝ่ามือให้เข้ากัน ก็เสร็จเรียบร้อย ก็นิยมใช้อาหารทะเลและอาหารสด อาหารย่างก็ได้เหมือนกัน
ซูงาตะซูชิ ซูชิที่นำปลาทั้งตัวมาล้างและควักเครื่องในออกให้สะอาด มาหั่นเป็นแว่น ๆ แล้วนำไปวางบนข้าว บางแห่งนำหัวและ/หรือหางปลาไปยัดไส้ข้าว ก็มี
นาเระซูชิ ซูชิที่มีลักษณะคล้ายกับปลาส้ม
ประเภท > ชิ้นส่วนต่าง ๆ ของปลาที่ทำซูชิ

อากามิ คือ ทูน่าแบบแดงไร้มัน พบส่วนหลังของปลาทูน่า
โทโระ คือ ทูน่าแบบที่ละลายในปาก
หน้าของซูชิ

ปลาแซลมอน
ปลาโอ
ปลาทูน่า
ไข่หวาน
ไข่กุ้ง
ไข่ปลาแซลมอน
หนวดปลาหมึกยักษ์
กุ้ง
ยำสาหร่าย
ปลาซาบะ
ปลากะพง
ไข่หอยเม่น
ปลาธง
แตงกวาดอง
ปลาไหล
ผัดหอย
ปลาหมึกผัด
ซูชิพร้อมรับประทาน
ซูชิกล่องที่ขายตามซูเปอร์มาร์เก็ต
อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน

| อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน

ที่ตั้ง: อำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น ประเทศไทย
พิกัด: 16°44′38″N 102°0′4″E﻿ / ﻿16.74389°N 102.00111°E﻿ / 16.74389; 102.00111
พื้นที่: 350 ตารางกิโลเมตร (220,000 ไร่)
จัดตั้ง: 8 ธันวาคม พ.ศ. 2534
ผู้เยี่ยมชม: 9,682 (2562)
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน ตั้งอยู่ในท้องที่ของอำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น และอำเภอภูกระดึง จังหวัดเลย เรียกตามชื่อของภูเขาเทือกหนึ่งทางตอนใต้ของอุทยานแห่งชาติที่มีหน้าผาสูงชันคล้ายสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่มองดูเหมือนกับผ้าม่านผืนใหญ่ อยู่ในท้องที่อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น และอำเภอภูกระดึง จังหวัดเลย มีเนื้อที่ประมาณ 350 ตารางกิโลเมตร หรือ 218,750 ไร่
ลักษณะภูมิประเทศ

ส่วนใหญ่เป็นเทือกเขาหินปูนที่มีความสูงชันสลับซับซ้อนกันเป็นแนวยาวสลับกับที่ราบลุ่มเชิงเขา สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 200-800 เมตร เป็นแหล่งต้นน้ำของห้วยภูฮี ห้วยชมพู ห้วยคะเฮ้า ห้วยจอก ห้วยยาง ห้วยซำแคน ห้วยตากว้าง ห้วยข้าวหลาม ห้วยสงขะยวน และห้วยหม้อแตก ซึ่งลำห้วยเหล่านี้ไหลลงสู่ลำน้ำพองที่ไหลมาจากอุทยานแห่งชาติภูกระดึงและลำน้ำเชิญในจังหวัดขอนแก่น สภาพดินเป็นดินร่วนปนทรายและดินลูกรังอยู่ปะปนกับหินชนิดต่าง ๆ
ลักษณะภูมิอากาศ

ลักษณะอากาศโดยทั่วไป อากาศร้อนถึงร้อนจัดอุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 39 องศาเซลเซียส
พืชพรรณและสัตว์ป่า

สภาพป่าประกอบด้วยป่าดิบเขา ป่าดิบแล้ง ป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง พรรณไม้สำคัญ ได้แก่ ประดู่ มะค่าโมง ตะแบก เหียง พลวง แดง เต็ง รัง พรรณไม้พื้นล่างที่ขึ้นอยู่หนาแน่น ได้แก่ หว่านไพร ชัน ข่าป่า หญ้าเพ็ก หวาย กล้วยไม้ป่า หญ้าคา หญ้าแฝก ฯลฯ
สัตว์ป่าที่พบได้แก่ เลียงผา หมูป่า เก้ง ลิง กระต่ายป่า นิ่มหรือลิ่น เม่น ตะกวด ไก่ป่า นกชนิดต่าง ๆ และแมลงกว่า 200 ชนิด
แหล่งท่องเที่ยว > ด้านธรรมชาติ

ถ้ำค้างคาว
ถ้ำผาพวง
ถ้ำพญานาคราช
ถ้ำภูตาหลอ
น้ำตกตาดฟ้า
น้ำตกตาดใหญ่
น้ำตกตาดฮ้อง
น้ำตกพลาญทอง
แหล่งท่องเที่ยว > ด้านประวัติศาสตร์

ถ้ำลายแทง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อุทยานแห่งชาติของกรมอุทยาน เก็บถาวร 2007-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สถิติข้อมูลนักท่องเที่ยวในอุทยานแห่งชาติ เก็บถาวร 2013-01-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย
ภาวะผู้นำ

คุณภาพของบุคคลหรือกลุ่มหนึ่งที่มีอิทธิพลหรือชี้แนะผู้อื่นตามอำนาจหน้าที่
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ภาวะผู้นำ (แก้ความกำกวม)
ผู้นำเอเปคกล่าวเปิดงานการประชุมสุดยอดผู้นำภาคเอกชนของเอเปค 2013 ด้วยคำปราศรัยเปิดงาน
ภาวะผู้นำ ทั้งในด้านการวิจัยและทักษะเชิงปฏิบัติ ครอบคลุมความสามารถของบุคคล, กลุ่ม หรือองค์การในการ "นำ" โน้มน้าว หรือแนะนำบุคคล, ทีม หรือทั้งองค์การ โดยคำว่า "ความเป็นผู้นำ" มักถูกมองว่าเป็นคำที่โต้แย้งกัน ซึ่งการประพันธ์เฉพาะทางอภิปรายมุมมองต่าง ๆ เกี่ยวกับแนวคิดนี้ ที่บางครั้งอาจเปรียบเทียบแนวทางความเป็นผู้นำแบบตะวันออกและตะวันตก ตลอดจนแนวทางอเมริกาเหนือกับยุโรป (ภายในภาคตะวันตก) เช่นกัน
สภาพแวดล้อมทางวิชาการของสหรัฐ กำหนดความเป็นผู้นำว่าเป็น "กระบวนการที่มีอิทธิพลทางสังคม ซึ่งบุคคลสามารถขอความช่วยเหลือและการสนับสนุนจากผู้อื่นในการบรรลุผลสำเร็จของงานทั่วไปiรวมทั้งจริยธรรม" โดยพื้นฐานแล้ว ภาวะผู้นำสามารถนิยามได้[โดยใคร?]ว่าเป็นความสัมพันธ์เชิงอำนาจที่มีอิทธิพล ซึ่งอำนาจของฝ่ายหนึ่ง ("ผู้นำ") ส่งเสริมการเคลื่อนไหว/การเปลี่ยนแปลงของอีกฝ่าย ("ผู้ติดตาม") ส่วนบางคนได้ท้าทายมุมมองการบริหารแบบเดิม ๆ ของการเป็นผู้นำ (ซึ่งแสดงให้เห็นว่าความเป็นผู้นำเป็นสิ่งที่บุคคลหนึ่งครอบครอง หรือเป็นเจ้าของเนื่องจากบทบาท หรืออำนาจของตน) และแทนที่จะสนับสนุนธรรมชาติที่ซับซ้อนของความเป็นผู้นำซึ่งพบได้ในทุกระดับของสถาบัน ทั้งที่อยู่ในบทบาทที่เป็นทางการ และไม่เป็นทางการ[ต้องการคำอ้างอิงเพื่อยืนยัน]
การศึกษาความเป็นผู้นำได้ก่อให้เกิดทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับ (ตัวอย่าง) ลักษณะต่าง ๆ, ปฏิสัมพันธ์ในสถานการณ์, หน้าที่, พฤติกรรม, อำนาจ, วิสัยทัศน์ และค่านิยม,[ต้องการคำอ้างอิงเพื่อยืนยัน] เสน่ห์ ตลอดจนเชาวน์ปัญญา เป็นต้น
มุมมองทางประวัติศาสตร์

ในด้านความเป็นผู้นำทางการเมือง หลักคำสอนของจีนเรื่องอาณัติแห่งสวรรค์กำหนดว่าผู้ปกครองต้องปกครองอย่างยุติธรรม และสิทธิของผู้ใต้บังคับบัญชาในการโค่นล้มจักรพรรดิที่ดูเหมือนจะไม่ได้รับการลงโทษจากพระเจ้า
ดูเพิ่ม

ภาระรับผิดชอบ
การประชุม
คุณธรรมทางเทววิทยา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภาวะผู้นำ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 2 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  NARA 
หนังสือเจ้าผู้ปกครอง ที่เขียนโดยนิกโกเลาะ มาเกียเวลลี (ในภาพ) ได้แย้งว่า เกรงกลัวผู้ปกครองยังดีกว่าเป็นที่รัก หากคุณไม่เป็นทั้งสองอย่าง
อาร์มานี

สำหรับดีไซเนอร์ ดูที่ จอร์โจ อาร์มานี
| --- | --- |


ประเภท: บริษัทเอกชน
อุตสาหกรรม: แฟชั่น
ก่อตั้ง: 1975; 49 ปีที่แล้ว (1975)
ผู้ก่อตั้ง: จอร์โจ อาร์มานี เซร์คิโอ เกล็อตติ
สำนักงานใหญ่: มิลาน , ประเทศอิตาลี 
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: จอร์โจ อาร์มานี คริสเตียโน อาร์มานี
รายได้:  €5.90 พันล้าน (2019)
รายได้สุทธิ: €90 ล้าน (2020)
พนักงาน: 7,309 คน (2019)
เว็บไซต์: armani.com
จอร์โจ อาร์มานี เอสพีเอ รู้จักกันทั่วไปในชื่อ อาร์มานี เป็นแบรนด์แฟชั่นสุดหรูของอิตาลีที่ก่อตั้งในมิลานโดยจอร์โจ อาร์มานี ซึ่งออกแบบ ผลิต จัดจำหน่าย และขายปลีกเสื้อผ้าสไตล์โอตกูตูร์ เสื้อผ้าสำเร็จรูป เครื่องหนัง รองเท้า เครื่องประดับ และของตกแต่งบ้าน อาร์มานีอนุญาตให้ใช้ชื่อและตราสินค้ากับ Luxottica สำหรับแว่นตา; ลอรีอัลสำหรับน้ำหอมและเครื่องสำอาง  และฟอสซิลสำหรับนาฬิกาและเครื่องประดับ ถือเป็นกลุ่มแฟชั่นที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 2 ของอิตาลีรองจากปราดา
ข้อมูล (คอมพิวเตอร์)

ข้อมูล คือลำดับของสัญลักษณ์ใด ๆ ที่มีความหมายโดยการปฏิบัติการเฉพาะเพื่อตีความ ข้อมูลดิจิทัลคือปริมาณ อักขระ หรือสัญลักษณ์ในการดำเนินการอันกระทำโดยคอมพิวเตอร์ เก็บและบันทึกลงในสื่อแม่เหล็ก เชิงแสง หรือเชิงกลเป็นต้น และส่งผ่านในรูปแบบสัญญาณไฟฟ้า
โปรแกรมคือกลุ่มข้อมูลที่ประกอบด้วยอนุกรมของชุดคำสั่งซอฟต์แวร์ที่ลงรหัสไว้ สำหรับควบคุมการดำเนินการของคอมพิวเตอร์หรือเครื่องจักรอื่น

องค์ประกอบของหน่วยความจำคอมพิวเตอร์ทางกายภาพ ประกอบด้วยเลขที่อยู่และหน่วยเก็บข้อมูลไบต์หรือเวิร์ด ข้อมูลดิจิทัลมักจะถูกเก็บในฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ เช่นตารางหรือฐานข้อมูลเอสคิวแอล และโดยทั่วไปสามารถแทนด้วยข้อมูลคู่กุญแจ-ค่าแบบนามธรรม ข้อมูลสามารถถูกจัดการให้เป็นโครงสร้างข้อมูลได้หลายชนิด อาทิ แถวลำดับ กราฟ วัตถุ ฯลฯ และโครงสร้างข้อมูลสามารถเก็บข้อมูลได้หลายประเภท เช่น จำนวนตัวเลข สายอักขระ หรือแม้แต่โครงสร้างข้อมูลอื่น ข้อมูลถูกส่งผ่านเข้าและออกคอมพิวเตอร์ผ่านทางอุปกรณ์รอบข้าง
ในการใช้คำอีกทางหนึ่ง ไฟล์ฐานสอง (ซึ่งมนุษย์อ่านไม่ได้) บางครั้งก็ถูกเรียกว่า "ข้อมูล" เพื่อให้แตกต่างจาก "ข้อความ" ที่มนุษย์อ่านได้

มีการประมาณการไว้ว่า ปริมาณของข้อมูลดิจิทัลใน พ.ศ. 2550 มีทั้งหมด 281 เอกซะไบต์ (2.81 แสนล้านจิกะไบต์)
ลักษณะเฉพาะ

สิ่งสำคัญของข้อมูลคือ ข้อมูลอันหนึ่งคือค่าที่เก็บอยู่ที่ตำแหน่งเฉพาะแห่งหนึ่ง
โดยพื้นฐานแล้ว คอมพิวเตอร์จะปฏิบัติการตามลำดับของชุดคำสั่งที่กำหนดไว้ในรูปแบบของข้อมูล กลุ่มของชุดคำสั่งที่ทำงานตามที่กำหนดเรียกว่า "โปรแกรม" หากพิจารณาตามที่เรียก โปรแกรมที่ถูกเรียกใช้โดยคอมพิวเตอร์จะประกอบด้วยรหัสเครื่องฐานสอง องค์ประกอบของหน่วยเก็บที่จัดดำเนินการโดยโปรแกรมก็เป็นข้อมูลเช่นกัน (ไม่คำนึงถึงส่วนที่ดำเนินการจริงโดยซีพียู) บทสรุปที่น่าพิศวงก็คือ ทั้งชุดคำสั่งของโปรแกรมและข้อมูลที่โปรแกรมจัดการ ต่างก็ถูกเก็บบันทึกด้วยวิธีเดียวกัน ดังนั้นมันจึงเป็นไปได้ว่า โปรแกรมคอมพิวเตอร์ก็อาจทำงานบนโปรแกรมคอมพิวเตอร์อื่นได้ โดยจัดดำเนินการบนข้อมูลเชิงโปรแกรมของมัน
เส้นแบ่งระหว่างโปรแกรมกับข้อมูลนั้นก็อาจคลุมเครือ ยกตัวอย่างอินเทอร์พรีเตอร์เป็นโปรแกรมหนึ่ง ข้อมูลที่ป้อนเข้าอินเทอร์พรีเตอร์ก็เป็นโปรแกรมโดยตัวมันเอง เพียงแต่ว่ามันยังไม่ได้ถูกแปลเป็นภาษาเครื่องเพื่อให้เครื่องทำงานได้ ในหลาย ๆ กรณี โปรแกรมที่ป้อนเข้าอินเทอร์พรีเตอร์นั้นจะเป็นไฟล์ข้อความที่มนุษย์สามารถอ่านได้ ซึ่งจัดดำเนินการโดยโปรแกรมแก้ไขข้อความ (อันเกี่ยวข้องกับข้อมูลข้อความล้วนมากกว่า) เมทาโปรแกรมมิงก็เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งที่เกี่ยวกับโปรแกรมที่จัดดำเนินการโปรแกรมอื่นเป็นข้อมูล โปรแกรมอย่างเช่นคอมไพเลอร์ ลิงเกอร์ ดีบักเกอร์ ตัวอัปเดตโปรแกรม โปรแกรมสแกนไวรัส ฯลฯ ก็ใช้โปรแกรมอื่นเป็นข้อมูลเช่นกัน
การวางแผน

การวางแผนเป็นกระบวนการคิดเกี่ยวกับการปฏิบัติต่าง ๆ ในการบรรลุเป้าหมาย เป็นสิ่งแรกที่ต้องทำเพื่อให้เกิดผลที่ต้องการ เป็นกระบวนการที่อาศัยการสร้างและรักษาแผนการ เป็นการเตรียมขั้นตอนการปฏิบัติเพื่อบรรลุเป้าหมาย และเป็นเทคนิคหนึ่งที่มีความสำคัญที่สุดต่อการจัดการโครงการและเวลา ดังนั้น คนวางแผนดีจะสามารถลดเวลาและพลังงานในการบรรลุเป้าหมาย ในจิตวิทยา การวางแผนถือเป็นคุณสมบัติพื้นฐานของพฤติกรรมอัจฉริยะ เป็นกระบวนการที่อาศัยทักษะเชิงมโนทัศน์ (ทักษะในการเข้าใจและการใช้มโนทัศน์หรือแนวคิด) โดยความสามารถในการวางแผนดีสามารถประเมินได้โดยแบบทดสอบต่าง ๆ
การวางแผนมีกระบวนการเฉพาะและเป็นกระบวนการที่จำเป็นในหลายอาชีพ โดยเฉพาะในอาชีพการจัดการและธุรกิจ โดยแต่ละอาชีพจะใช้แผนการต่างชนิดเพื่อให้บริษัทมีประสิทธิภาพและประสิทธิผลสูงขึ้น
คุณสมบัติสำคัญหนึ่งของการวางแผน ที่มักถูกมองข้าม คือความสัมพันธ์ระหว่างการวางแผนและการพยากรณ์ (forecasting) การพยากรณ์คือการทำนายว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่การวางแผนคือการทำนายว่าอนาคตควรเป็นอย่างไรในสถานการณ์ต่าง ๆ การพยากรณ์จึงเป็นส่วนหนึ่งของการวางแผน แต่การวางแผนจะอาศัยการเตรียมพร้อมในสถานการณ์ต่าง ๆ และอาศัยการกำหนดว่าจะตอบรับกับสถานการณ์เหล่านั้นอย่างไร
กระบวนการของการวางแผน

แพทริก มอนแทนากับบรูส ชาร์นอฟแบ่งกระบวนการของการวางแผนเป็น 3 ขั้น ได้แก่
เลือกเป้าหมาย
ประเมินวิธีต่าง ๆ ในการบรรลุเป้าหมาย
ตัดสินว่าแนวทางปฏิบัติในแผนการควรเป็นอย่างไร
การวางแผนในองค์การต่าง ๆ อาจเป็นกระบวนการของการจัดการ ซึ่งกำหนดเป้าหมายเพื่อชี้ทางในอนาคตและกำหนดภาระหน้าที่และทรัพยากรที่ต้องใช้ต่าง ๆ เพื่อบรรลุเป้าหมายนั้น ในการบรรลุเป้าหมายนี้ ผู้จัดการอาจพัฒนาแผนการ เช่น แผนธุรกิจ หรือแผนการตลาด เพื่อนำมาใช้
การวางแผนย่อมมีวัตถุประสงค์ ซึ่งอาศัยการบรรลุเป้าหมาย
คุณสมบัติหลักของการวางแผนในองค์การได้แก่
เพิ่มประสิทธิภาพขององค์การ
ลดความเสี่ยง
ใช้เวลาและทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด
ตัวอย่างกรอบความคิดของกระบวนการของการวางแผน
อินะ (จังหวัดไซตามะ)

| อินะ 伊奈町 |
| --- | --- |
เมือง
ศาลาว่าการเมืองอินะ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของอินะ (เน้นสีเหลือง) ในจังหวัดไซตามะ
อินะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 36°0′0.3″N 139°37′27″E﻿ / ﻿36.000083°N 139.62417°E﻿ / 36.000083; 139.62417
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด:  ไซตามะ
อำเภอ: คิตาอาดาจิ
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาลเมือง
 • นายกเทศมนตรี: คิโยชิ โอชิมะ (大島 清)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 14.79 ตร.กม. (5.71 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 ธันวาคม ค.ศ. 2024)
 • ทั้งหมด: 45,009 คน
 • ความหนาแน่น: 3,043 คน/ตร.กม. (7,880 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: หอมหมื่นลี้
 • ดอกไม้: กุหลาบ
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
รหัสท้องถิ่น: 11301-8
โทรศัพท์: 048-721-2111
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 9493 โคมูโระ เมืองอินะ อำเภอคิตาอาดาจิ จังหวัดไซตามะ 362-8517
เว็บไซต์: www.town.saitama-ina.lg.jp
อินะ (ญี่ปุ่น: 伊奈町; โรมาจิ: Ina-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอคิตาอาดาจิ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 14.79 ตารางกิโลเมตร (5.71 ตารางไมล์) ณ วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2024 เมืองนี้มีจำนวนประชากรประมาณ 45,009 คน ความหนาแน่นของประชากร 3,043 คนต่อตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์

เมืองอินะตั้งอยู่ทางตอนกลาง-ตะวันออกของจังหวัดไซตามะ ในเขตพื้นที่ของที่ราบคันโต มีแม่น้ำอายาเซะไหลไปตามชายแดนด้านตะวันออก และมีแม่น้ำฮาราอิจินูมะไหลไปตามชายแดนด้านตะวันตก พื้นที่ประมาณ 60% ของเมืองตั้งอยู่บนที่ราบสูงโอมิยะ ส่วนที่เหลือเป็นที่ราบตะกอนน้ำพาำ จุดสูงสุดในพื้นที่เมืองอยู่ที่ระดับความสูง 19 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดไซตามะ
นครอาเงโอะ
นครฮาซูดะ
นครโอเกงาวะ
สถิติประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของเมืองอินะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วนับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 5,726 | —     |
|  1930  | 5,881 | +2.7% |
|  1940  | 6,091 | +3.6% |
|  1950  | 7,327 | +20.3% |
|  1960  | 6,755 | −7.8% |
|  1970  | 10,112 | +49.7% |
|  1980  | 21,005 | +107.7% |
|  1990  | 27,100 | +29.0% |
|  2000  | 32,216 | +18.9% |
|  2010  | 42,494 | +31.9% |
|  2020  | 44,841 | +5.5% |
ประวัติศาสตร์

ในช่วงต้นยุคเอโดะ เมืองอินะเป็นที่ตั้งของแคว้นศักดินาโคมูโระซึ่งก่อตั้งโดยอินะ ทาดัตสึงุ ซึ่งมีอยู่เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ (ค.ศ. 1590-1619) ต่อมาแคว้นนี้ถูกปกครองในฐานะดินแดนของฮาตาโมโตะภายใต้การควบคุมโดยตรงของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 หมู่บ้านโคมูโระและโคบาริก็ได้รับการจัดตั้งขึ้นภายในอำเภอคิตาอาดาจิ จังหวัดไซตามะ และควบรวมเข้าด้วยกันเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 เพื่อจัดตั้งเป็นหมู่บ้านอินะ และต่อมาหมู่บ้านอินะก็ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองอินะเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970
การเมืองการปกครอง

เมืองอินะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 16 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด เมืองอินะกับนครอาเงโอะรวมกันเป็นเขตเลือกตั้งหนึ่งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 คน และในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 6 จังหวัดไซตามะ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจของเมืองอินะอยู่ในภาคเกษตรกรรมเป็นหลัก
การศึกษา

เมืองอินะมีโรงเรียนประถมศึกษา 4 แห่ง และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 3 แห่งที่สังกัดเทศบาลเมืองอินะ และมีโรงเรียนรวมมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย 1 แห่งที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ และเมืองนี้ยังมีโรงเรียนรวมมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายเอกชน 1 แห่ง และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายเอกชน 1 แห่ง
มหาวิทยาลัยเภสัชกรรมนิฮง (ญี่ปุ่น: 日本薬科大学; โรมาจิ: Nihon yakka daigaku; อังกฤษ: Nihon Pharmaceutical University) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนในเมืองอินะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2004
การศึกษา > รถไฟ

ระบบขนส่งมวลชนใหม่ไซตามะ (Saitama New Urban Transit): นิวชัตเทิล (New Shuttle)
สถานี: มารูยามะ – ชิกุ – อินะชูโอ – ฮานูกิ – อูจิจูกุ
การศึกษา > ทางหลวง

อินะไม่มีทางด่วนหรือทางหลวงแผ่นดินสายใดผ่าน
สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น

ศูนย์มะเร็งไซตามะ
ศูนย์สุขภาพจิตจังหวัดไซตามะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของเมืองอินะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เคนวูด คอร์ปอเรชั่น

| --- | --- |
Logo used since 2011
ชื่อท้องถิ่น: 株式会社ケンウッド
ชื่อโรมัน: Kabushiki-Gaisha Ken'uddo
ชื่อเดิม: Kasuga Radio Co., Ltd. (1946–1986)
ประเภท:   เอกชน (1946–1961)  มหาชน (1961–2008)  บริษัทย่อย (2008–2011)  ตราสินค้า (since 2011) 
อุตสาหกรรม: อิเล็กทรอนิกส์
ก่อตั้ง: 21 ธันวาคม 1946; 78 ปีก่อน (1946-12-21) (ในเมืองโคมางาเนะ จังหวัดนางาโนะ, ญี่ปุ่น)
เลิกกิจการ: 1 ตุลาคม ค.ศ. 2011 (2011-10-01)
สาเหตุ: รวมเข้ากับเจวีซี
สำนักงานใหญ่: ฮาจิโอจิ, ญี่ปุ่น
บุคลากรหลัก: โชอิจิโร เองูจิ, ซีอีโอ (ตั้งแต่ 29 มกราคม ค.ศ. 2003)
ผลิตภัณฑ์: อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
รายได้:  US$$1.71 พันล้าน(2014)
รายได้จากการดำเนินงาน:  US$20.51 million (2014)
รายได้สุทธิ:  US$5.4 million (2014)
พนักงาน: 4,424 (2006)
บริษัทแม่: เจวีซีเคนวูด
เว็บไซต์: www.kenwood.com
เคนวูด คอร์ปอเรชั่น (ญี่ปุ่น: ケンウッド) เป็นแบรนด์สินค้าอิเล็กทรอนิกส์จากประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 เคนวูดได้ควบรวมกิจการกับเจวีซีและเปลี่ยนชื่อเป็นเจวีซีเคนวูด เคนวูดผลิตอุปกรณ์เสียง เช่น วิทยุ AM/FM, เครื่องเล่น/บันทึกเทปคาสเซ็ต, อุปกรณ์วิทยุสมัครเล่น (แฮม), โทรศัพท์มือถือ และลำโพง
ประวัติ

บริษัทก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1946 ในชื่อบริษัท Kasuga Radio Co. Ltd. ในเมืองโคมางาเนะ จังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1960 บริษัทได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ทรีโอ คอร์ปอเรชั่น ในปี ค.ศ. 1963 บริษัทได้ก่อตั้งสำนักงานต่างประเทศแห่งแรกที่เทศมณฑลลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
ในช่วงต้นทศวรรษ 1960 ผลิตภัณฑ์ของเคนวูดในอเมริกาเหนือได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นทรีโอโดยบริษัท Lafayette Radio โดยเน้นที่วิทยุแบนด์สำหรับประชาชนทั่วไป
จักรพรรดิปิออตร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย

จักรพรรดิแห่งรัสเซีย (1727–30)
| ธรรมเนียมพระยศของ จักรพรรดิปิออตร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย |
| --- | --- |
พระราชลัญจกร
ตราประจำพระองค์
การทูล: His Imperial Majesty (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Imperial Majesty (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
จักรพรรดิปิออตร์ที่ 2 อะเลคเซเยวิช (รัสเซีย: Пётр II, Пётр Алексеевич, Pyotr Vtoroy, Pyotr Alekseyevich; 23 ตุลาคม [ตามปฎิทินเก่า: 12 ตุลาคม] ค.ศ. 1715 – 30 มกราคม [ตามปฎิทินเก่า: 19 มกราคม] ค.ศ. 1730) ครองราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งรัสเซีย ตั้งแต่ 1727 จนกระทั่งสวรรคตในพระชนม์เพียง 14 พรรษา เป็นพระราชโอรสในซาเรวิช อะเลคเซย์ เปโตรวิช (พระราชโอรสพระองค์แรกในจักรพรรดิปีออตร์ที่ 1 แห่งรัสเซียกับยูโดซียา โลฟูคีนา) กับชาร์ล็อทเทอ คริสทีเนอแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล พระองค์เป็นสมาชิกพระราชวงศ์ชายพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์โรมานอฟ
จักรพรรดิอีวานที่ 6 แห่งรัสเซีย

| ธรรมเนียมพระยศของ จักรพรรดิอีวานที่ 6 แห่งรัสเซีย |
| --- | --- |
พระราชลัญจกร
ตราประจำพระองค์
การทูล: His Imperial Majesty (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Imperial Majesty (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
จักรพรรดิอีวานที่ 6 หรือ ลูอัน อันโทโนวิช (Ivan Antonovich; รัสเซีย: Иван VI; Иван Антонович 23 สิงหาคม ค.ศ. 1740 –  16 กรกฎาคม ค.ศ. 1764) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งรัสเซีย เสด็จพระราชสมภพเมื่อ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1740 ได้รับการประกาศให้เป็นจักรพรรดิอย่างเป็นทางการในปี 1740 ตั้งแต่พระราชสมภพ พระองค์ไม่เคยได้ปกครองรัสเซียอย่างแท้จริง หลังจากที่พระองค์ครองราชย์ได้เพียงปีกว่า เยลีซาเวตา เปตรอฟนาก็ทรงชิงบัลลังก์พระองค์ไป พระองค์จึงใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในคุก และถูกปลงพระชนม์โดยผู้คุม ขณะที่พระองค์กำลังพยายามหนี
หน่วยเฉพาะกิจทหารพรานนาวิกโยธิน

| หน่วยเฉพาะกิจทหารพรานนาวิกโยธิน |
| --- | --- |
ฉก.ทพ.นย.
เครื่องหมายทหารพรานนาวิกโยธิน
ประจำการ: 1 กันยายน พ.ศ. 2523; 44 ปีก่อน (2523-09-01)
ประเทศ:  ไทย
เหล่า:  กองทัพเรือไทย
รูปแบบ: หน่วยเฉพาะกิจ
บทบาท: กำลังกึ่งทหาร การสงครามกองโจร หน่วยยามชายแดน
กำลังรบ: 4 ชุดควบคุม 26 กองร้อย
ขึ้นกับ:  หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน
กองบัญชาการ: ค่ายเทวาพิทักษ์ ตำบลโป่งน้ำร้อน อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี
คำขวัญ: ไม่มีอะไร ที่ทหารพราน ทำไม่ได้ ทำไม่ไหว ทำไม่ทัน
เครื่องหมายสังกัด
ธงราชนาวี: 
| ค่ายเทวาพิทักษ์  |
| --- | --- |
ส่วนหนึ่งของกองทัพเรือไทย
โป่งน้ำร้อน จันทบุรี 

พิกัด: 12°55′27″N 102°18′37″E﻿ / ﻿12.924285°N 102.310276°E﻿ / 12.924285; 102.310276﻿ (ค่ายเทวาพิทักษ์)
ประเภท: ค่ายทหารพรานนาวิกโยธิน
ประวัติศาสตร์
สร้าง: 1 กันยายน พ.ศ. 2523; 44 ปีก่อน (2523-09-01)
การต่อสู้/สงคราม: การก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ในประเทศไทย
ข้อมูลสถานี
กองทหารรักษาการณ์: หน่วยเฉพาะกิจทหารพรานนาวิกโยธิน
หน่วยเฉพาะกิจทหารพรานนาวิกโยธิน ย่อว่า ฉก.ทพ.นย. เป็นหน่วยเฉพาะกิจของหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน กองทัพเรือ ตั้งอยู่ที่ ค่ายเทวาพิทักษ์ บ้านคลองตาคง ตำบลโป่งน้ำร้อน อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี
ประวัติ

หน่วยเฉพาะกิจทหารพรานนาวิกโยธิน มีจุดเริ่มต้นมาจากการจัดตั้งโครงการทหารพราน ชื่อว่า “โครงการชุดปฏิบัติการพิเศษทหารพรานชายแดนไทย-กัมพูชา” ในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 หนึ่งในนั้นมีหน่วยที่มีทหารนาวิกโยธินเป็นผู้บังคับบัญชาและผ่านการฝึกอบรมจากกองทัพบกจำนวน 2 กองร้อย ปฏิบัติงานในการปราบปรามผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ที่เคลื่อนไหวในพื้นที่อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี และอำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด และขึ้นการควบคุมทางยุทธการตับกองกำลังด้านจันทบุรี–ตราด กองทัพเรือ จนถึงปลายปีงบประมาณ พ.ศ. 2523
จากนั้นกองบัญชาการทหารสูงสุดได้มีคำสั่งให้กองทัพบกโอนหน่วยทหารพรานในพื้นที่ของ กองกำลังด้านจันทบุรี–ตราด ในเวลานั้น จำนวน 6 กองร้อยให้กับกองทัพเรือเป็นผู้ดูแลให้เสร็จสิ้นภายในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2523 และกองทัพเรือได้มีคำสั่งให้หน่วยทหารพรานที่ได้รับมอบให้ขึ้นกับกรมนาวิกโยธิน และขึ้นการควบคุมทางยุทธการกับกองบัญชาการป้องกันชายแดนจันทบุรีและตราด (กปช.จต.) ทำให้หน่วยเฉพาะกิจทหารพรานนาวิกโยธินถือเอาวันที่ 1 กันยายนในทุกปีเป็นวันคล้ายวันสถาปนาหน่วย
โครงสร้าง

หน่วยเฉพาะกิจทหารพรานนาวิกโยธิน เป็นหน่วยขึ้นตรงต่อหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน และเป็นหน่วยขึ้นตรงทางยุทธการกับกองบัญชาการป้องกันชายแดนจันทบุรีและตราด (กปช.จต.)
โครงสร้าง > ส่วนบัญชาการ

กองบังคับการ หน่วยเฉพาะกิจทหารพรานนาวิกโยธิน
ส่วนการฝึกและศึกษา – ดำเนินการฝึกเจ้าหน้าที่เดิม ฝึกเพื่อทดแทน และฝึกทบทวน
กองร้อยฟื้นฟูที่ 1–4
กองร้อยทดแทน 1-5
ส่วนยิงสนับสนุน – ยิงสนับสนุนชุดควบคุมต่าง ๆ
ส่วนบริการ (เพื่อพลาง) – ส่งกำลังบำรุงและสนับสนุนการส่งกลับสายแพทย์
ตอนสูทกรรม
ตอนยานยนต์
ตอนเครื่องช่วยฝึก
ตอนพยาบาล
ตอนสื่อสาร
ชุดควบคุมทหารพรานนาวิกโยธิน 1–4
โครงสร้าง > หน่วยขึ้นตรง

หน่วยเฉพาะกิจทหารพรานนาวิกโยธิน ประกอบด้วยหน่วยขึ้นตรง จำนวน 4 ชุดควบคุม 26 กองร้อย ได้แก่