stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 5
ผู้เข้าแข่งขัน

(อายุเป็นไปตามช่วงเวลาที่ถ่ายทำรายการ)
| ผู้เข้าแข่งขัน | อายุ | ส่วนสูง | ภูมิลำเนา | ทีม | ทีม | มาสเตอร์ เมนเทอร์ | มาสเตอร์ เมนเทอร์ | ผลการแข่งขัน | ลำดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บิลล์ กิลแชร์ สีดา | 23 | 187 | เดนมาร์ก | มารีญา | มารีญา | ซาบีน่า | ซาบีน่า | ถูกคัดออกในตอนที่ 3 | 16 |
| เอมมี่ คิม ซอเยอร์ | 17 | 173 | เชียงใหม่ | มารีญา | มารีญา | ซาบีน่า | ซาบีน่า | ถูกคัดออกในตอนที่ 3 | 16 |
| เลียม แซมเมียวส์ | 21 | 188 | ชลบุรี | จีน่า/แบงค์ | จีน่า/แบงค์ | อาร์ต | อาร์ต | ถูกคัดออกในตอนที่ 3 | 16 |
| มีมี่, กัลยรัตน์ ขัติยะ | 22 | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ | จีน่า/แบงค์ | จีน่า/แบงค์ | อาร์ต | อาร์ต | ถูกคัดออกในตอนที่ 4 | 15 |
| โพซี่, แพ็ททีโรส อริสเบ็ธ แซมเมียวส์ | 23 | ไม่ทราบ | ชลบุรี | มารีญา | มารีญา | ซาบีน่า | ซาบีน่า | ถูกคัดออกในตอนที่ 5 | 14 |
| แทน, ปฏิภาณ คำวชิรพิทักษ์ | 21 | 187 | ไม่ทราบ | มารีญา | มารีญา | ซาบีน่า | ซาบีน่า | ถูกคัดออกในตอนที่ 6 | 13 |
| ท็อป, ณธรรศ ตันเจริญ | 24 | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ | โทนี่ | โทนี่ | หมู | หมู | ถูกคัดออกในตอนที่ 7 | 11 |
| แมทธิว คริสโตเฟอร์ ไมย์ | 20 | ไม่ทราบ | ภูเก็ต | โทนี่ | โทนี่ | หมู | หมู | ถูกคัดออกในตอนที่ 7 | 11 |
| ดรีม, ภาณุภัทร สุทธิรักษ์ | 22 | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ | มารีญา | มารีญา | ซาบีน่า | ซาบีน่า | ถูกคัดออกในตอนที่ 8 | 10 |
| เซีย, อานาสเตนเซีย โอโกเย | 16 | 176 | ไม่ทราบ | โทนี่ | โทนี่ | หมู | หมู | ถูกคัดออกในตอนที่ 9 | 9 |
| มาร์คอส อเล็กซานเดร จูเนียร์ | 23 | 188 | บราซิล | โทนี่ | มารีญา | หมู | ซาบีน่า | ถูกคัดออกในตอนที่ 7, กลับเข้ามาอีกครั้งในตอนที่ 8 และถูกคัดออกในตอนที่ 11 | 8 |
| อีฟ, ณิชาต์ เลิศพิทักษ์สินชัย | 27 | 174 | กรุงเทพมหานคร | โทนี่ | โทนี่ | หมู | หมู | ถูกคัดออกในตอนที่ 12 | 5 |
| มินนี่, ศุจีภรณ์ เซี่ยงหวอง | 22 | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ | โทนี่ | โทนี่ | หมู | หมู | ถูกคัดออกในตอนที่ 12 | 5 |
| เกร็ก, เกรกัวร์ เดอ บ๊อด | 21 | ไม่ทราบ | กรุงเทพมหานคร | จีน่า/แบงค์ | จีน่า/แบงค์ | อาร์ต | อาร์ต | ถูกคัดออกในตอนที่ 12 | 5 |
| มนตรา, ไอรษา ตัณฑวรรณ | 25 | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ | จีน่า/แบงค์ | โทนี่ | อาร์ต | หมู | ถูกคัดออกในตอนที่ 3, กลับเข้ามาอีกครั้งในตอนที่ 8 และถูกคัดออกในตอนที่ 13 | 4 |
| ชมพู, ชุติมณฑน์ ประสานวรรณ | 23 | ไม่ทราบ | ภูเก็ต | จีน่า/แบงค์ | จีน่า/แบงค์ | อาร์ต | อาร์ต | ถูกคัดออกในตอนที่ 7, กลับเข้ามาอีกครั้งในตอนที่ 8 รองชนะเลิศ | 2 |
| ซอโซ่, นัทธ์หฤทัย อัครกิจวัฒนากุล | 24 | 174 | สมุทรปราการ | จีน่า/แบงค์ | จีน่า/แบงค์ | อาร์ต | อาร์ต | รองชนะเลิศ | 2 |
| แคนดี้, กุลชญา ตันศิริ | 23 | ไม่ทราบ | ยะลา | มารีญา | มารีญา | ซาบีน่า | ซาบีน่า | ชนะเลิศ | 1 |
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 1: Casting

พิธีกร อองตวน ปินโต เปิดตัวผู้เข้าแข่งขันพร้อมเมนเทอร์ ทั้ง 4 คน ได้แก่ มารีญา พูลเลิศลาภ, โทนี่ รากแก่น ,วิรายา ภัทรโชคชัย และ อนุสิทธิ์ แสงนิ่มนวล ที่จะมาคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านการออดิชันทั้ง 80 คนเพื่อเข้าไปอยู่ในลูกทีมของเมนเทอร์ จากนั้นพิธีกรจะให้ผู้เข้าแข่งขันได้ไปเตรียมตัวพร้อมเดินแบบในรอบแรกคือ FACE SHOT RUNWAY ลบการแต่งหน้าทั้งหมดเพื่อใช้ในการเดินแบบ และเมนเทอร์มีสิทธิ์เลือกโหวต 2 ใน 3 เพื่อให้ผู้เข้าแข่งขันได้เข้ารอบต่อไป อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาต่อมา พิธีกรและเหล่าเมนเทอร์ทั้ง 4 คนได้มีการปรับเปลี่ยนกติกาใหม่ คือได้ให้โอกาสผู้เข้าแข่งขันที่ตกรอบไปแล้วบางส่วนกลับมาคัดเลือกใหม่อีกครั้ง ในขณะเดียวกันได้เลือกผู้เข้าแข่งขันที่เข้ารอบไปก่อนหน้านี้บางส่วนให้เป็นผู้ที่ไม่ได้ไปต่อในการคัดเลือก ทำให้มีผู้ที่ผ่านเข้ารอบ 51 คน
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 3: Tresemmé Fashion Show

ออกอากาศ 16 มีนาคม 2562
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีมโทนี่
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก: บิลล์ สีดา และ เอมมี่ คิม ซอเยอร์, เลียม แซมเมียวส์ และ มนตรา ไอรษา
ผู้ที่ถูกคัดออกประจำสัปดาห์: บิลล์ สีดา, เอมมี่ คิม ซอเยอร์, เลียม แซมเมียวส์ และ มนตรา ไอรษา (ถูกคัดออกทั้งหมด)
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 4: Join The Squad

ออกอากาศ 23 มีนาคม 2562
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีมมารีญา
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก: ท็อป ณธรรศ และ มีมี่ กัลยรัตน์
ผู้ที่ถูกคัดออกประจำสัปดาห์: มีมี่ กัลยรัตน์
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 5: Love and Humanity

ออกอากาศ 30 มีนาคม 2562
ทีมที่ชนะแคมเปญ:  ทีมจีน่า แบงค์
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก: ท็อป ณธรรศ และ โพซี่ แพ็ททีโรส
ผู้ที่ถูกคัดออกประจำสัปดาห์: โพซี่ แพ็ททีโรส
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 6: This is New Belief

ออกอากาศ 6 เมษายน 2562
ทีมที่ชนะแคมเปญ:  ทีมจีน่า แบงค์
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก:  เกร็ก เกรกัวร์, ท็อป ณธรรศ และ แทน ปฏิภาณ
ผู้ที่ถูกคัดออกประจำสัปดาห์: แทน ปฏิภาณ
เมนเทอร์รับเชิญพิเศษ: พชร จิราธิวัฒน์ (พีช)
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 7: Fashion Video

ออกอากาศ 13 เมษายน 2562
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีมมารีญา
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก: มาร์คอส อเล็กซานเดร, แมทธิว คริสโตเฟอร์, ท็อป ณธรรศ และ ชมพู ชุติมณฑน์
ผู้ที่ถูกคัดออกประจำสัปดาห์: มาร์คอส อเล็กซานเดร, แมทธิว คริสโตเฟอร์, ท็อป ณธรรศ และ ชมพู ชุติมณฑน์ (ถูกคัดออกทั้งหมด)
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 8: Fashion Video

ออกอากาศ 20 เมษายน 2562
ทีมที่ชนะแคมเปญ:  ทีมจีน่า แบงค์
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก: ดรีม ภาณุภัทธ, แคนดี้ กุลชญา และ อีฟ ณิชาต์
ผู้ที่ถูกคัดออกประจำสัปดาห์: ดรีม ภาณุภัทธ
ผู้ที่ได้กลับมาอยู่ในทีมใหม่: มนตรา ไอรษา และ มาร์คอส อเล็กซานเดร
ผู้ที่ได้กลับมาอยู่ในทีมเดิม: ชมพู ชุติมณฑน์
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 9: Fashion Video

ออกอากาศ 27 เมษายน 2562
ทีมที่ชนะแคมเปญ:  ทีมจีน่า แบงค์
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก: แคนดี้ กุลชญา และ เซีย อานาสเตนเซีย
ผู้ที่ถูกคัดออกประจำสัปดาห์: เซีย อานาสเตนเซีย
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 10: Fashion Video

ออกอากาศ 11 พฤษภาคม 2562
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีมโทนี่
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก: มาร์คอส อเล็กซานเดร และ เกร็ก เกรกัวร์
ผู้ที่ถูกคัดออกประจำสัปดาห์: ไม่มีใครถูกคัดออก
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 11: Fashion Video

ออกอากาศ 18 พฤษภาคม 2562
ทีมที่ชนะแคปเปญ  ทีมจีน่า แบงค์
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก: อีฟ ณิชาต์ และ มาร์คอส อเล็กซานเดร
ผู้ที่ถูกคัดออกประจำสัปดาห์: มาร์คอส อเล็กซานเดร
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 12: The Journal of The Face Thailand 2019

ออกอากาศ 25 พฤษภาคม 2562
ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกเลือกจากเมนเทอร์: แคนดี้ กุลชญา, มนตรา ไอรษา และ  ซอโซ่ นัทธ์หฤทัย
ผู้ที่ชนะแคมเปญ: ชมพู ชุติมณฑน์
ผู้เข้าแข่งขันคนที่สี่ที่ถูกเลือกโดยเมนเทอร์จากทีมที่ชนะแคมเปญ: ชมพู ชุติมณฑน์
ผู้ที่ถูกคัดออกประจำสัปดาห์: อีฟ ณิชาต์, มินนี่ ศุจีภรณ์ และ เกร็ก เกรกัวร์
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 13 : Final Walk

ออกอากาศ 1 มิถุนายน 2562
ผู้ที่ชนะแคมเปญ:  ซอโซ่ นัทธ์หฤทัย
ผู้ที่ถูกคัดออก: มนตรา ไอรษา
สามคนสุดท้าย: ซอโซ่ นัทธ์หฤทัย, ชมพู ชุติมณฑน์ และ แคนดี้ กุลชญา
เดอะเฟซไทยแลนด์: แคนดี้ กุลชญา ตันศิริ
เมนเทอร์และมาสเตอร์ของทีมที่ชนะ: มารีญา พูลเลิศลาภ และ อจิรภา ไมซิงเกอร์
ข้อมูลการแข่งขัน > แคมเปญ

ตอนที่ 1: ทดสอบการเดินแบบ (รอบคัดเลือก)
ตอนที่ 2: ทดสอบการแสดง และถ่ายภาพเพื่อคัดเลือกเข้าทีม (รอบคัดเลือก)
ตอนที่ 3: เดินแบบแฟชั่นโชว์ผม กับรันเวย์แนวตั้ง
ตอนที่ 4: ถ่ายแฟชั่นวีดีโอแบบ Slow Motion ด้วยแนวคิด Speed
ตอนที่ 5: ถ่ายภาพพรีเวดดิ้ง ด้วยแนวคิด Love and Humanity
ตอนที่ 6: ถ่ายแฟชั่นวีดีโอกับรถยนต์ ด้วยแนวคิด This is New Belief
ตอนที่ 7: ถ่ายแฟชั่นวีดีโอกับผลิตภัฑณ์บำรุงผิวหน้า
ตอนที่ 8: ถ่ายแฟชั่นวีดีโอกับโทรศัพท์มือถือ
ตอนที่ 9: ถ่ายแฟชั่นวีดีโอกับผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร
ตอนที่ 10: ถ่ายแฟชั่นวีดีโอกับผลิตภัณฑ์น้ำยาปรับผ้านุ่ม
ตอนที่ 11: ถ่ายแฟชั่นวิดีโอกับผลิตภัณฑ์บำรุงเส้นผม
ตอนที่ 12: เดินแบบในคอนเซปต์ The Journal of The Face Thailand 2019
ตอนที่ 13: Final Walk
เตียวเหยียง

ขุนนางขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (เสียชีวิต ค.ศ. 189)
| เตียวเหยียง (จาง ร่าง) |
| --- | --- |
張讓

จงฉางชื่อ (中常侍)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 189 (189)
กษัตริย์: พระเจ้าเลนเต้ หองจูเปียน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ นครสฺวี่ชาง มณฑลเหอหนาน
เสียชีวิต: ค.ศ. 189 แม่น้ำฮองโห
อาชีพ: ขุนนาง
บรรดาศักดิ์: เลี่ยโหว (列侯)

เตียวเหยียง (อังกฤษ: Zhang Rang; จีนตัวย่อ: 张让; จีนตัวเต็ม: 張讓; พินอิน: Zhāng Ràng) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นหัวหน้าของคณะสิบขันที และเป็นขันทีที่พระเจ้าเลนเต้ไว้วางพระทัยมากถึงขนาดที่พระองค์ทรงเรียกเตียวเหยียงว่าเป็นพ่อบุญธรรม
ประวัติ

ด้วยความไว้วางพระทัยของพระเจ้าเลนเต้ เตียวเหยียงและคณะขันทีจึงมีอำนาจในราชสำนัก กดขี่รีดนาทาเร้นราษฎรจนได้รับความลำบาก ทำให้ชาวบ้านส่วนหนึ่งทนระบบการบริหารราชการแผ่นดินของราชวงศ์ฮั่นไม่ไหวจึงได้รวมตัวกันขึ้นต่อสู้เพื่อคิดล้มล้างราชวงศ์ฮั่น ต่อมา ทหารหลวงได้ปราบปรามกองกำลังเหล่านี้ได้สำเร็จ
ต่อมาพระเจ้าเลนเต้สวรรคต โฮจิ๋นได้ทูลเชิญหองจูเปียนขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮั่นเซ่าตี้ โฮจิ๋นได้กุมอำนาจทางการทหารไว้ในมือและคิดกำจัดขันทีทั้งสิบจึงได้ส่งหนังสือเรียกเจ้าเมืองต่าง ๆ ให้ยกมาปราบขันที เตียวเหยียงและคณะขันทีรู้ตัวจึงได้ออกอุบายลวงโฮจิ๋นมาฆ่าได้สำเร็จ ฝ่ายโจโฉและอ้วนเสี้ยว ทหารในบังคับบัญชาของโฮจิ๋นเมื่อทราบว่าโฮจิ๋นเสียชีวิต จึงนำกำลังทหารเข้ากำจัดขันทีทั้งสิบ เตียวเหยียงและขันทีอีกคนจึงได้ลักพาตัวพระเจ้าฮั่นเซ่าตี้และหองจูเหียบพระอนุชา ออกไปนอกวัง ด้วยความกลัวจึงได้ทิ้งทั้งสองพระองค์ไว้ และกระจายกันหนีไป เตียวเหยียงหนีจนไปจนมุมที่แม่น้ำแห่งหนึ่ง ขณะนั้นทหารหลวงได้ล้อมเตียวเหยียงที่แม่น้ำ เตียวเหยียงจึงกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย
ดูเพิ่ม

ตัวละครในสามก๊ก
สิบขันที
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
เดอะเฟม

เดอะเฟม (อังกฤษ: The Fame) คือสตูดิโออัลบั้มแรกของเลดี้ กาก้า นักร้องหญิงชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2552 โดยค่ายอินเตอร์สโคปเรเคิดส์ ก่อนหน้านี้กาก้าเคยทำงานด้านการประพันธ์เพลงให้กับศิลปินมากมายจนกระทั่งการออกอัลบั้มเป็นของตนเองครั้งแรก ธีมหลักของเพลงในอัลบั้มมีเนื้อหาเกี่ยวกับความรู้สึกอย่างคนที่มีชื่อเสียง ในอัลบั้มนี้ กาก้าได้ทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์หลายคน อาทิ เรดวัน, Martin Kierszenbaum, และ Rob Fusari เพลงต่างๆได้แรงบันดาลใจมาจากความรักของกาก้าในการเป็นที่รู้จักมีชื่อเสียงโดยพื้นฐาน ผสานกับแบบชีวิตที่ฟุ้งเฟ้อและสลับซับซ้อนของเธอ ดนตรีในอัลบั้มได้แรงบันดาลใจมาจากแนวดนตรีซินธ์ป็อปช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 (80s) ผสมผสานกับเพลงแดนส์และฮูก
อัลบั้มนี้ได้รับการวิจารณ์เชิงบวกโดยส่วนมาก ด้วยกาก้าสามารถค้นพบเมโลดีฮูกและมีการเปรียบเทียบความสามารถของเธอกับเกวน สเตฟานี อัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งในหลายประเทศ อาทิ สหราชอาณาจักร, แคนากา และไอร์แลนด์ ในสหรัฐอเมริกาอัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ต บิลบอร์ด 200 สูงสุดในอับดับที่ 4 และขึ้นอันดับสูงสุดในชาร์ต บิลบอร์ด ทอปอิเล็กทรอนิกอัลบั้ม มียอดจำหน่ายอัลบั้มทั่วโลกกว่า 4 ล้านชุด
สองซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม เดอะเฟม อันได้แก่ "จัสแดนส์" และ "โปเกอร์เฟส" ได้รับความนิยมทั่วโลก ทั้งสองขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งกว่า 6 ประเทศ รวมทั้ง บิลบอร์ด ฮอต 100 ในสหรัฐอเมริกา เพลง "โปเกอร์เฟส" ขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งในตลาดดนตรีใหญ่ๆ ในส่วนซิงเกิลอื่นๆ ได้แก่ "เอ, เอ (นอตติงเอลส์ไอแคนเซย์)", "เลิฟเกม" และ "ปาปารัสซี่" กาก้าประชาสัมพันธ์อัลบั้มดังกล่าวด้วยการขับร้องเพลงในการแสดงสดของเธอ รวมทั้งใน คอนเสิร์ตทัวร์เดอะเฟมบอล คอนเสิร์ตทัวร์ครั้งแรกของเธอ อัลบั้มนี้ยังบรรจุเป็นซีดีแผ่นพิเศษในอัลบั้ม เดอะเฟมมอนสเตอร์ ฉบับดีลักซ์
ในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2552 อัลบั้ม เดอะเฟม ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมีครั้งที่ 52 ในสองสาขา ได้แก่ สาขาอัลบั้มอิเล็กทรอนิก/แดนส์ยอดเยี่ยม และอัลบั้มแห่งปี
การประพันธ์และพัฒนาการ

ภายหลังการประพันธ์เพลงให้กับศิลปินมากมาย อาทิ บริตนีย์ เสปียร์ส และ พุซซีแคต ดอลส์ ขณะที่กาก้าเองก็มีความพยายามที่จะเป็นศิลปินเช่นกันโดยทพเพลงใต้ดินในคลับในนิวยอร์ก จนกระทั่งกาก้าได้ออกอัลบั้มเป็นของตนเองอัลบั้มแรกในชื่อ เดอะเฟม เมื่อพูดถึงชื่อและคอนเสปต์ของอัลบั้ม กาก้าอธิบายว่า "เดอะเฟม เป็นความรู้สึกที่ทุกคนสัมผัสความนิยมของวัฒนธรรมเพลงป๊อปเป็นศิลปะ มันไม่ได้ทำให้คุณรู้สึกเจ๋งที่จะเกลียดวัฒนธรรมเพลงป๊อป ฉันจึงนำมมันมาใช้และคุณจะได้ยินทั้งหมดนั้นทั้งอัลบั้ม เดอะเฟม (ชื่อเสียง) แต่เป็นชื่อเสียงที่แบ่งปันกันได้ ฉันอยากเชิญชวนคุณมาร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์ ฉันอยาดให้คนรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตนี้" กาก้าเริ่มต้นด้วยการให้สัมภาษณ์กับ เอ็มทีวียูเค (MTV UK) ในช่วงการสร้างสรรค์อัลบั้มของเธอกว่า 2 ปีครึ่งและเสร็จสิ้นในช่วงสัปดาห์แรกของเดือนมกราคม พ.ศ. 2551 เช่นเดียวกับการประพันธ์เนื้อเพลง กาก้าทำงานทางเมโลดี้และซินธ์ของอัลบั้มร่วมกับเรดวัน เธอกล่าวว่าเพลงจะมีความสนุกสนานและเป็นเรื่องราวของความรักที่จะดึงดูดคนไปสู่ช่วงเวลาแห่งชีวิตของพวกเขา "เลิฟเกม" เพลงลำดับที่สองของอัลบั้มได้รับแรงบันดาลใจมาจากความหลงใหลของเธอในคนแปลกหน้าที่คลับและเธอกล่าวว่า "I wanna ride on your disco stick" บทเพลงดังกล่าวใช้เวลาประพันธ์เพียง 4 นาทีโดยมีพื้นฐานจากดนตรีในดิสโก เพลง "ปาปารัสซี่" ได้นำมาตีความหมายในอีกแง่หนึ่ง อย่างไรก็ตามกาก้าอธิบายในการสัมภาษณ์ในอะเบาต์ดอตคอมว่าเพลงนี้ได้รับแรงบันดาลใจมากจากการต่อสู้ดิ้นรนและความโหยหาความมีชื่อเสียงและความรักของเธอ โดยเฉพาะเพลงรัก "ปาปารัสซี่" นำเสนอในสิ่งที่ต้องการและถามคำถามว่าคนจะสามารถมีทั้งชื่อเสียงแลัความรักได้หรือไม่
"โปเกอร์เฟส" ได้แรงบันดาลมาจากแฟนของกาก้าที่ชอบเล่นการพนัน และประสบการไบเซ็กชวลของเธอเอง เธอนึกฝันเกี่ยวกับสตรีกำลังมีเพศสำพันธ์กับบุรุษดังนั้นเธอจึงแทนตัวเธอเองว่า "โปเกอร์เฟส" "บอยส์, บอยส์, บอยส์" ได้รับแรงบัลดาลใจจากเพลงของ Motley Crue ในชื่อใกล้เคียงกันคือ "เกิร์ลส, เกิร์ลส, เกิร์ลส" กาก้าอธิบายว่าเธอต้องการฉบับของผู้หญิงที่ร็อกเกอร์อยากได้เช่นกัน "บิลตีฟูล, เดอร์ตี, ริช" เป็นบทสรุปของการค้นพบของเธอ ใช้ชีวิตฝั่งตะวันออกและใช้ยาในปาร์ตี "เอ, เอ (นิตติงเอลส์ไอแคนเซย์)" เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการเลิกกับแฟนและกำลังหาคนใหม่ "บราวน์อายส์" ได้รับแรงบันดาลใจจากวงควีนและเพลงส่วนใหญ่ของกาก้าที่ไม่มีความมั่นคง
ในการสัมภาษณ์กับเอ็มทีวี กาก้ายังอธิบายถึงแนวคิดอัลบั้ม เดอะเฟม เพิ่มเติมถึงแรงบันดาลใจและมุมมองของเธอสำหรับอัลบั้มดังกล่าว เธอเชื่อว่าสิ่งสำคัญที่สุดที่ขาดหายไปจากเพลงป๊อปร่วมสมัยคือการรวมกันของภาพลักษณ์ของศิลปินเข้ากับดนตรี กาก้ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการสร้างสรรค์การแสดงดนตรีบนคอนเสิร์ตของเธอ เธอหวังว่าผู้ชมจะสังเกตถึงการแสดงอย่างศิลปะของเธอซึ่งเธอพยายามนำออกมาจากอัลบั้มและดนตรีซึ่งเธอได้ใส่ความเป็นตัวเธอลงไปด้วย
"ฉันแค่รู้สึกว่าอัลบั้มนี้แตกต่าง- คุณเคยได้สัมผัสดนตรีแกลมช่วงทศวรรษ 1970 ของศิลปินและของนักประพันธ์เพลงร็อกมากมาย [...] เดอะเฟม ไม่ได้เกี่ยวกับว่าคุณคือใคร — แต่มันเกี่ยวกับว่าทำอย่างไรให้ทุกๆ คนต้องการรู้ว่าคุณคือใคร! ซื้อและฟังมันก่อนออกจากบ้านหรือระหว่างขับรถ [...] ฉันคิดว่ามันทำให้ศิลปินสร้างเพลงได้อย่างสร้างสรรค์ ฉันใช้เวลากับมันซักพักใหญ่แต่มันทำให้ฉันเข้าใจตัวฉันเอง ท้ายที่สุดฉันก็เข้าใจมัน ฉันจะภูมิใจมันไม่ได้เลย มันไม่ใช่แค่แผ่นเสียง แต่มันคือการเคลื่อนไหวทางศิลปะเพลงป๊อป และมันก็ไม่ใช่แค่เพลงเพลงหนึ่ง"
อันดับบนชาร์ต

ในสหรัฐอเมริกา เดอะเฟม เริ่มต้นขึ้นชาร์ต บิลบอร์ด 200 ในอนดับที่ 17 ด้วยยอดขาย 24,000 ชุดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ภายหลังการตกอันดับจากชาร์ตเรื่อยๆ อัลบั้มนี้ก้าวขึ้นสู่หนึ่งในสิบอีกครั้งเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2552 โดยขึ้นสู่อันดับที่ 4 บนชาร์ต อัลบั้มนี้ยังขึ้นสู่อันดับสูงสุดบนชาร์ต บิลบอร์ด ทอปอิเล็กทรอนิกอัลบั้ม โดยขึ้นสู่อันดับที่หนึ่งรวมกว่า 40 สัปดาห์ ในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 อัลบั้มนี้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวสำหรับยอดขายกว่า 1 ล้านชุดโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา เดอะเฟม มียอดจำหน่ายกว่า 1.56 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา ภายหลังการออกอัลบั้ม เดอะเฟมมอนสเตอร์ โดยมีอัลบั้ม เดอะเฟม เป็นซีดีพิเศษในฉบับดีลักซ์ อันดับบน บิลบอร์ด 200 กระโดดจากอันดับที่ 34 เป็นอันดับที่ 6 ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 151,000 ชุด ในแคนาดาอัลบั้มนี้ขึ้นอันดับสูงสุดในอันดับที่หนึ่ง และได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวสามแผ่น โดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของแคนาดา ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 240,000 ชุด
อัลบั้มนี้เปิดตัวในอันดับที่ 6 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดที่สองในนิวซีแลนด์พร้อมการได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวสองแผ่น ในออสเตรเลียอัลบั้มเปิดตัวในอันดับที่ 12 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดที่ 4 อัลบั้มนี้ยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 3 แผ่นจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของออสเตรเลีย ด้วยยอดจหน่ายกว่า 210,000 ชุด
เดอะเฟม เปิดตัวในชาร์ตสหราชอาณาจักรในอันดับที่ 3 ภายหลังการอยู่บนชาร์ตนานกว่าสิบสัปดาห์ อัลบั้ม ซองส์ฟอร์มายมาเธอร์ ของโรนัน คิตติง เข้าชาร์ตแทน หลังจากนั้นอัลบั้มได้อยู่บนชาร์ตติดต่อกัน 4 สัปดาห์ในอันดับที่หนึ่ง ในไอร์แลนด์อัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตในอันดับที่ 8 ภายหลังการอยู่บนชาร์ตกว่า 5 สัปดาห์จึงขึ้นสู่ดันดับที่หนึ่ง 2 สัปดาห์ติดต่อกัน ในยุโรปอัลบั้มนี้ขึ้นอันดับหนึ่งใน ยูโรเปียนทอป 100 อัลบั้ม และในชาร์อัลบั้มของออสเตรเลีย และยังขึ้นเป็นหนึ่งในยี่สิบในเบลเยี่ยม, เช็ก, เดนมาร์ก, ฟินแลนด์, เยอรมนี, ฮังการี, อิตาลี, เนเธอร์แลนด์, นอร์เวย์, โปแลนด์, รัสเซีย และสวิตเซอร์แลนด์ อัลบั้มนี้มียอดจำหน่ายทั่วโลกกว่า 4 ล้านชุด
ซิงเกิล

"จัสต์แดนซ์" เป็นซิงเกิลทางการค้าซิงเกิลแรก ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลด เพลงนี้ได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์ดนตรีรวมทั้งในคลับแนวซินธ์ป๊อป  เพลงนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูงด้วยการขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งทั้งในสหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย, แคนาดา, ไอร์แลนด์, เนเธอร์แลนด์, และสหราชอาณาจักร รวมทั้งการขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งในหลายประเทศ เพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมีครั้งที่ 51 ในสาขาเพลงแดนส์ยอดเยี่ยม ทว่าเพลง "ฮาร์เดอร์, เบตเทอร์, ฟาสเตอร์, สตรองเกอร์" ของ Daft Punk ได้รับรางวัลดังกล่าว
"โป๊กเกอร์เฟส" เป็นซิงเกิลที่สองจากอัลบั้มดังกล่าว ยังคไดรับการวิพากวิจารณ์อย่างดีเช่นกัน ซึ่งยกย่องในท่วงทำนองฮูกแบบหุ่นยนตร์และช่วงท่อนคอรัสของเพลง เพลงนี้ประสบความสำเร็จสูงสุดกว่าเพลง "จัสแดนส์" โดยขึ้นชาร์ตอันดับสูงสุดในเกือบทุกประเทศที่ออกจำหน่าย "โปเกอร์เฟส" กลายเป็นซิงเกิลที่สองของเลดี้ กาก้าที่ขึ้นชาร์ต บิลบอร์ด ฮอต 100 ในอันดับที่หนึ่ง ในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2552 "โปเกอร์เฟส" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมีครั้งที่ 52 ในสาขาเพลงแห่งปี, สาขาการบันทึกเสียงแห่งปี และสาขาเพลงแดนส์ยอดเยี่ยม
"เอ, เอ (นอตติงเอลส์ไอแคนเซย์)" เป็นซิงเกิลที่สามของอัลบั้มในประเทศออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, สวีเดน และเดนมาร์ก และเป็นซิงเกิลที่สี่ในฝรั่งเศส เพลงนี้ได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์ทั้งในเชิงบวกและลบ บางข้อวิจารณ์เปรียบเทียบบทเพลงกับยูโรป๊อปช่องคริสต์ทศวรรษ 1990 แต่ในอีกด้านกลับวิจาร์เพลงนี้เป็นการนำไปสู่จุดจบของงานเลี้ยง และเป็นความอับอายของอัลบั้ม เพลงนี้นับว่าประสบความล้มเหลวหากเทียบกับสองซิงเกิลแรกโดยขึ้นชาร์ตในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ในอันดับที่ 15 และ 9 ตามลำดับ ขึ้นชาร์ตในอับดับที่ 2 ในสวีเดน และอันดับที่ 7 ในฝรั่งเศส
"เลิฟเกม" ออกเผยแพร่เป็นซิงเกิลที่สามในสหรัฐอเมริกา, แคนาดา และบางประเทศในยุโรป และเป็นซิงเกิลที่ 4 ของออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักร เพลงนี้ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์เชิงบวกเนื่องจากท่วงทำนองที่ดึงดูดใจและในท่อน "I wanna take a ride on your disco stick" เพลงนี้ขึ้นอันดับหนึ่งใน 10 ประเทศ อาทิ สหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย และแคนาดา และยังเป็นหนึ่งใน 20 บนชาร์ตเพลงในหลายประเทศ
"ปาปารัซซี" เป็นซิงเกิลที่สามในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ ออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2552 และเป็นซิงเกิลที่ห้าในประเทศอื่นๆ  รวมทั้งออสเตรเลียซึ่งออกจำหน่ายในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2552 อย่างไรก็ดีเพลงนี้ขึ้นชาร์ตก่อนการออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลและขึ้นชาร์ต 5 อันดับแรกในออสเตรเลีย, แคนาดา, ไอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร "ปาปารัสซี่" ได้รับคำชื่นชมเนื่องมาจากดนตรีที่สนุกสนานและเป็นมิตรภาพในคลับ และเพลงนี้เป็นเพลงที่ทรงคุณค่าน่าจดจำที่สุดจากอัลบั้มนี้ มิวสิกวิดีโอเพลงนี้ถ่ายทำในรูปแบบภาพยนตร์ขนาดย่อโดยกาก้าแสดงเป็นนักแสดงชื่อดังซึ่งถูกฆาตกรรมโดยแฟนของเธอ แต่บทสรุปคือการกลับมาแก้แค้นของเธอและสร้างชื่อเสียงและความนิยมของเธอกลับมาอีกครั้งหนึ้ง
การประชาสัมพันธ์

เพื่อการประชาสัมพันธ์อัลบั้ม กาก้าแสดงคอนเสิร์ตและการแสดงต่างๆ ทั่วโลก เริ่มแรกด้วยการออกโทรทัศน์สถานีโลโก้ในรายการ เน็กซ์นาวเน็กว์อะวาร์ด เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2551 และยังแสดงในรายการ โซยูทิงก์ยูแคนดานซ์,  Jimmy Kimmel Live!, เดอะทูไนต์โชว์วิธเจย์เลโน นอกจากนี้เธอยังแสดงในงานประกอบมิสยูนิเวอร์ส ณ ประเทศเวียดนาม ในรอบการประกวดชุดว่ายน้ำ เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2552 เธอแสดงในรายการโทรทัศน์ไอร์แลนด์ช่อง RTÉ One ในรายการ Tubridy Tonight และได้มีการนำเพลงจากอัลบั้ม เดอะเฟม 3 เพลงประกอบในซีรีส์ชุด แสบใสไฮโซ อันได้แก่ "ปาปารัสซี่" และตอน "Summer, Kind of Wonderful", "โป๊กเกอร์เฟส" ในตอน "The Serena Also Rises" และ "มันนีฮันนี" ในตอน "Remains of the J" กาก้ายังแสดงเพลง "โปเกอร์เฟส" ในรายการ อเมริกันไอดอล ฤดูกาลที่ 8 เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2552
เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองการแสดง เดอร์ตีเซ็กซี่มันนี ช่อง ABC จึงได้จัดทำมิวสิกวิดีโอเพลง "บิวตีฟูล, เดอร์ตี, ริช" อำนวยการผลิตโดย Melina Matsoukas ซึ่งในเบื้องต้นเพลงนี้จะได้นำมาใช้เป็นซิงเกิลที่ 2 แต่ต่อมาได้เลือกเพลง "โปเกอร์เฟส" แทน ซึ่งมีสองวิดีโอสำหรับเพลงนี้ อันได้แก่ คลิปจาก เดอร์ตี เซ็กซี มันนี และมิวสิกวิดีโอจริง เพลงนี้ขึ้นชาร์ตซิงเกิลของสหราชอาณาจักรผ่านดิจิทัลดาวน์โหลดและขึ้นอันดับสูงสุดที่ 83 อัลบั้มนี้ได้รับการประชาสัมพันธ์ต่อเนื่องใน คอนเสิร์ตทัวร์เดอะเฟมบอล ซึ่งเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2552 ณ แซนดีเอโก แคลิฟอร์เนีย
เดอะเฟมมอนสเตอร์

บทความหลัก: เดอะเฟมมอนสเตอร์
แต่เดิมมีกำหนดการจำหน่ายอัลบั้ม เดอะเฟม พร้อมทั้งเพลงพิเศษ 8 เพลง แต่เลดี้ กาก้าประกาศว่าอัลบั้ม เดอะเฟมมอนสเตอร์ จะเป็นอัลบั้มอิสระ บรรจุเพลงใหม่ 8 เพลง และในรูปแบบดีลักซ์จะบรรจุเพลงจากอัลบั้ม เดอะเฟม ในรูปแบบซีดีพิเศษ
รายชื่อเพลง > ฉบับมาตรฐาน

ฉบับนี้ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551 ในแคนาดา, เม็กซิโก บางประเทศในยุโรป, ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ทำนอง | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Just Dance" (featuring Colby O'Donis) | Lady Gaga, RedOne, Aliaune Thiam | 4:04 |
| 2. | "LoveGame" | Lady Gaga, RedOne | 3:33 |
| 3. | "Paparazzi" | Lady Gaga, Rob Fusari | 3:28 |
| 4. | "Beautiful, Dirty, Rich" | Lady Gaga, Fusari | 2:54 |
| 5. | "Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)" | Lady Gaga, Martin Kierszenbaum | 2:56 |
| 6. | "Poker Face" | Lady Gaga, RedOne | 3:59 |
| 7. | "The Fame" | Lady Gaga, Kierszenbaum | 3:44 |
| 8. | "Money Honey" | Lady Gaga, RedOne, Bilal Hajji | 3:08 |
| 9. | "Again Again" | Lady Gaga, Fusari | 3:06 |
| 10. | "Boys Boys Boys" | Lady Gaga, RedOne | 3:22 |
| 11. | "Brown Eyes" | Lady Gaga, Fusari | 4:05 |
| 12. | "Summerboy" | Lady Gaga, Brian Kierulf, Josh Schwartz | 4:16 |
| 13. | "I Like It Rough" (Canadian iTunes, Mexico, Australian, and selected European bonus track) | Lady Gaga, Kierszenbaum | 3:24 |