stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี พ.ศ. 2559

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี
| งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี พ> ศ. 2559 |
| --- | --- |
ภาพการประดับธงตราสัญลักษณ์และตราสัญลักษณ์คู่กับธงชาติไทย เมื่อปี พ.ศ. 2559
วันที่: 9 มิถุนายน 2559 (2559-06-09)
ประเทศ: ประเทศไทย
เหตุการณ์ก่อนหน้า: พระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พ.ศ. 2549
จัดโดย: รัฐบาลไทย
งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี เป็นงานที่จัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองเนื่องในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ร่วมกันจัดขึ้นโดยรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา และประชาชนชาวไทย และเป็นงานเฉลิมฉลองให้แก่รัชกาลที่ 9 งานสุดท้ายก่อนการสวรรคตในวันที่ 13 ตุลาคม ปีเดียวกัน
รัฐพิธี

รัฐบาลไทยได้จัดรัฐพิธีในงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี พ.ศ. 2559 ดังนี้
วันพฤหัสบดีที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2559
พิธีทำบุญตักบาตรถวายพระราชกุศลทั่วประเทศ โดยส่วนกลางจัดขึ้น ณ ประตูสวัสดิโสภา พระบรมมหาราชวัง มีพระสงฆ์ทั้งหมด 789 รูป นำโดยสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ) ผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชในขณะนั้น, พระราชาคณะ 18 รูป และพระสงฆ์ในโครงการบรรพชาอุปสมบท จำนวน 770 รูป
พิธีเจริญพระพุทธมนต์ถวายพระพรชัยมงคล และย่ำฆ้อง กลอง ระฆัง ทั่วประเทศ โดยส่วนกลางจัดขึ้น ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ทั้งนี้ มหาเถรสมาคมได้ประพันธ์บทสวดใหม่ "สัตตติวัสสรัชชกาลวรทานคาถา" ขึ้น เพื่อเจริญพระพุทธมนต์ในโอกาสนี้โดยเฉพาะ
กิจกรรมเฉลิมพระเกียรติ

สำหรับภาคประชาชน รัฐบาลไทยได้กำหนดขอบเขตการจัดงานเฉลิมพระเกียรติ ระหว่างวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2559 – 9 มิถุนายน พ.ศ. 2560 โดยมีกิจกรรมสำคัญ เช่น
โครงการบรรพชาอุปสมบท 770 รูปเฉลิมพระเกียรติ ในโอกาสร่วมกับพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 12 สิงหาคม 2559
โครงการ "ปลูกไทย...ในแบบพ่อ"
นิทรรศการสัญจรเฉลิมพระเกียรติ "บัวบาทยาตรา"
ละครเวทีเฉลิมพระเกียรติ "เสียงแห่งความจงรักภักดี"
ละครโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติ ชุด "ค่าของแผ่นดิน : Pride and Dignity of Thais"
โครงการเยาวชนอาเซียนเรียนรู้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงตามรอยพระยุคลบาท
อย่างไรก็ตาม กิจกรรมเฉลิมพระเกียรติทั้งหมดยุติลงตั้งแต่วันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 เนื่องจากการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยปรับกิจกรรมทั้งหมดเป็นการถวายความอาลัยแทน
กิจกรรมเฉลิมพระเกียรติ > เพลงเฉลิมพระเกียรติ

บทความหลัก: เหตุผลของพ่อ
ในโอกาสงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี ได้มีการแต่งเพลงเฉลิมพระเกียรติขึ้นมา 1 เพลง คือเพลง เหตุผลของพ่อ ที่จัดทำขึ้นโดย บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) กล่าวถึงการทรงงานของในหลวงรัชกาลที่ 9 ตลอด 70 ปี ที่ทรงงานอย่างหนัก และทรงเหน็ดเหนื่อยเพื่อประชาชนทุกคน ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย กมลศักดิ์ สุนทานนท์ และ ปิติ ลิ้มเจริญ เรียบเรียงโดย เจษฎา สุขทรามร และธิติวัฒน์ รองทอง ขับร้องโดย ธงไชย แมคอินไตย์ ซึ่งต่อมาได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทยสากล-ขับร้อง) ประจำปี พ.ศ. 2565 เพลงนี้เผยแพร่เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2559 และถือเป็นบทเพลงเฉลิมพระเกียรติเพลงสุดท้ายที่เผยแพร่ก่อนเกิดเหตุการณ์การสวรรคตในอีกสองวันถัดมา
ตราสัญลักษณ์

ตราสัญลักษณ์ของงานเฉลิมพระเกียรตินี้ ประกอบด้วย อักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภ.ป.ร. สีเหลืองนวลทอง สีประจำวันพระบรมราชสมภพ ขอบริมอักษรสีทองบนพื้นสีขาบเข้ม (สีน้ำเงินแก่) เป็นสีประจำสถาบันพระมหากษัตริย์ ภายในกรอบลายทองปนนากมีลายเนื่องสีทองมากกว่า 70 ดวง เป็นการถวายพระพร ให้ทรงสถิตดำรงในสิริราชสมบัติมากกว่าปีที่ 70 ให้สถาพรโดยสวัสดีเป็นอเนกอนันต์ ยิ่งกว่าพระมหากษัตริย์พระองค์ใด
อักษรพระปรมาภิไธย ภ.ป.ร. และกรอบลายทองปนนากอยู่ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ประกอบพระอุณาโลมสีทอง แวดล้อมด้วยพระแสงขรรค์ชัยศรี และพระแส้จามรีอยู่ฝั่งซ้ายของพระมหาพิชัยมงกุฎ มีธารพระกรและพัชนีฝักมะขาม อยู่ด้านขวา มีฉลองพระบาททอดอยู่เบื้องล่างของปลายพระแสงและธารพระกร รวมเรียกว่าเครื่องราชกกุธภัณฑ์ เป็นนิมิตหมายแห่งการฉลองสิริราชสมบัติ ล่างลงมาเป็นแพรแถบสีหงชาด (ชมพู) ขลิบทอง เขียนอักษรสีทอง ความว่า "ฉลองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี" ปลายด้านขวาของแพรแถบระบุ "พ.ศ. 2489" ซึ่งเป็นปีที่เสด็จขึ้นครองราชย์ ปลายด้านซ้ายของแพรแถบระบุ "พ.ศ. 2559" แสดงระยะเวลาจากการครองราชย์มา 70 ปีจนถึงปัจจุบัน
ตราสัญลักษณ์ > การใช้ตราสัญลักษณ์

สถานีโทรทัศน์ในประเทศไทยเริ่มทยอยแสดงตราสัญลักษณ์ของงานเฉลิมพระเกียรตินี้ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 จนกระทั่งแสดงครบทุกช่องเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม จากนั้นตั้งแต่วันที่ 29 กรกฎาคมเป็นต้นมา ได้ทยอยแสดงตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 12 สิงหาคม 2559 ควบคู่กันด้วย โดยแสดงทางด้านขวามือติดกับตราสัญลักษณ์ของงานเฉลิมพระเกียรติ
อย่างไรก็ตาม สถานีโทรทัศน์ในประเทศไทยทุกช่องได้นำตราสัญลักษณ์ทั้ง 2 งานข้างต้นลงจากจอโทรทัศน์ตั้งแต่วันที่ 13 ตุลาคม เวลา 19:00 น. เนื่องจากการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
สิ่งที่ระลึก > สถานที่ > เรือนยอดบรมมังคลานุสรณีย์

เรือนยอดบรมมังคลานุสรณีย์ เป็นเรือนยอดที่จัดสร้างโดยสถาบันสิริกิติ์ เพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในโอกาสเฉลิมพระเกียรติพระบรมวงศานุวงศ์หลายพระองค์หลายโอกาส หนึ่งในนั้นคือในโอกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 70 ปีของพระองค์ มีจำนวน 9 ยอด ตามรัชกาล ซึ่งนับเป็นเรือนยอดที่สูงสุดในประวัติศาสตร์ศิลปะไทย มีลักษณะเป็นเรือนโถง หน้าบันทั้ง 9 ยอดจารึกพระปรมาภิไธย, พระนามาภิไธย และอักษรพระนามของทุกพระองค์ที่เกี่ยวข้องกับรัชกาลที่ 9 เดิมตั้งอยู่ภายในพระราชวังดุสิต ทางด้านทิศตะวันออกของพระที่นั่งอนันตสมาคม โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์มาทรงตัดริบบิ้นเปิดเรือนยอดนี้เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2559 แต่ได้รื้อถอนในปี พ.ศ. 2566 เพื่อย้ายไปประดิษฐานที่พิพิธภัณฑ์ศิลป์แผ่นดิน
สิ่งที่ระลึก > ธนบัตรที่ระลึก

ธนาคารแห่งประเทศไทยได้จัดทำธนบัตรที่ระลึก ชนิดราคา 70 บาท โดยภาพด้านหน้าธนบัตร เชิญพระบรมฉายาสาทิสลักษณ์พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในฉลองพระองค์เครื่องแบบเต็มยศจอมทัพ ฉลองพระองค์ครุยมหาจักรีบรมราชวงศ์ ทรงเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ และพระสังวาลปฐมจุลจอมเกล้าวิเศษ เป็นภาพประธาน ขณะที่ภาพด้านหลังธนบัตร เชิญพระบรมสาทิสลักษณ์พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงเครื่องบรมขัตติยราชภูษิตาภรณ์ ทรงพระแสงขรรค์ชัยศรี ทรงยืนเบื้องหน้าพระที่นั่งพุดตานกาญจนสิงหาสน์ ณ พระที่นั่งไพศาลทักษิณ ธนบัตรที่ระลึกนี้ มีความกว้าง 89 มิลลิเมตร ความยาว 162 มิลลิเมตร เริ่มจ่ายแลกในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2559
สิ่งที่ระลึก > เหรียญกษาปณ์ที่ระลึก

กรมธนารักษ์ได้จัดทำเหรียญกษาปณ์ที่ระลึก ประกอบด้วย เหรียญกษาปณ์ทองคำขัดเงา ชนิดราคา 16,000 บาท เหรียญกษาปณ์เงินขัดเงา ชนิดราคา 800 บาท และเหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว (ทองแดงผสมนิกเกิล) ชนิดราคา 50 บาท โดยเปิดจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2559
ดูเพิ่ม

พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 12 สิงหาคม 2559
เรือนยอดบรมมังคลานุสรณีย์
เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกงานฉลองสิริราชสมบัติ ครบ 70 ปี
โครงการอาร์ทิมิส

| --- | --- |

ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
องค์กร: NASA และพันธมิตร: ESA, JAXA, DLR, ASI, ISA, MBRSC และ CSA
วัตถุประสงค์: การสำรวจดวงจันทร์โดยมีลูกเรือ
สถานะ: กำลังดำเนินการ
ประวัติโครงการ
ค่าใช้จ่าย: 93+ พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (2012–2025),  53 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในช่วง 2021-2025
ระยะเวลา: 2017; 7 ปีที่แล้ว (2017)–ปัจจุบัน
เที่ยวบินแรก: อาร์ทิมิส I (16 พฤศจิกายน 2022, 06:47:44 UTC)
เที่ยวบินแรกที่มีลูกเรือ: อาร์ทิมิส 2 (NET เมษายน 2026)
สถานที่ปล่อย: Cape Canaveral Space Force Station ศูนย์อวกาศเคนเนดี สตารืเบส
ข้อมูลยานพาหนะ
ยานพาหนะมีคนขับ: ออไรออน สตาร์ชิปเอชแอลเอส ลูนาร์เกตเวย์
ความจุลูกเรือ: 4
ยานพาหนะที่ปล่อย: สเปซลอนช์ซิสเตม สตาร์ชิป ฟัลคอน เฮฟวี New Glenn ยานปล่อยเชิงพาณิชย์
โครงการอาร์ทิมิส (อังกฤษ: Artemis program) เป็นโครงการการบินอวกาศของมนุษย์ระดับนานาชาติที่นำโดยสหรัฐ มีเป้าหมายหลักคือการส่งมนุษย์กลับคืนสู่ดวงจันทร์ (โดยเฉพาะขั้วใต้ของดวงจันทร์) ภายใน พ.ศ. 2567 หากสำเร็จ จะเป็นภารกิจลงจอดบนดวงจันทร์ครั้งแรกนับตั้งแต่อะพอลโล 17 ใน พ.ศ. 2515 ซึ่งเป็นเที่ยวบินไปดวงจันทร์ครั้งสุดท้ายของโครงการอะพอลโล
โครงการอาร์ทิมิสเริ่มต้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 โดยเป็นการปรับโครงสร้างองค์กรและความพยายามอย่างต่อเนื่องในการฟื้นฟูโครงการอวกาศของสหรัฐ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2552 เป้าหมายระยะสั้นที่ระบุไว้คือการพาผู้หญิงคนแรกลงเหยียบบนพื้นดวงจันทร์ วัตถุประสงค์ระยะกลางเป็นการจัดตั้งทีมสำรวจระหว่างประเทศและการตั้งฐานของมนุษย์อย่างยั่งยืนบนดวงจันทร์ วัตถุประสงค์ระยะยาวคือการวางรากฐานสำหรับบริษัทเอกชนในการสร้างเศรษฐกิจดวงจันทร์ และสุดท้ายการทำภารกิจโดยลูกเรือเพื่อไปยังดาวอังคารและไกลกว่านั้น
โครงการอาร์ทิมิสดำเนินการโดยนาซาและผู้รับเหมาการบินอวกาศเชิงพาณิชย์ของสหรัฐ โดยร่วมมือกับองค์การอวกาศยุโรปและหน่วยงานด้านอวกาศของประเทศอื่นๆ ประเทศอื่น ๆ ได้รับเชิญให้เข้าร่วมโครงการผ่านการลงนามในข้อตกลงอาร์ทิมิส ซึ่งเปิดให้ลงนามตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2563
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Artemis program
Moon to Mars portal at NASA
Artemis program at NASA
Monthly report เก็บถาวร 2020-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by the Exploration Systems Development (ESD)
หมางชื่อ

| หมางชื่อ 芒市 |
| --- | --- |
เมืองระดับอำเภอ
การถอดเสียงอื่น ๆ
 • พินอิน: Mángshì
 • ไทเหนือ: ᥝᥥᥒᥰ ᥛᥫᥒᥰ ᥑᥩᥢᥴ
 • จิ่งโป: Mangshi Myu
 • พม่า: မန်စီ
 • ไทย: เมืองข้อน
ทิวนครวัดปูตีเจดีย์เมืองข้อนจัตุรัสกลางเมืองโถงน้อยหมางชื่อ
สมญา: นครหมาง, เมืองข้อน
ที่ตั้งในเขตเต๋อหงและมณฑลยูนนาน
หมางชื่อที่ตั้งในเขตเต๋อหงและมณฑลยูนนานแสดงแผนที่มณฑลยูนนานหมางชื่อหมางชื่อ (ประเทศจีน)แสดงแผนที่ประเทศจีน
พิกัด: 24°26′01″N 98°35′17″E﻿ / ﻿24.4337°N 98.5881°E﻿ / 24.4337; 98.5881
Country: ประเทศจีน
มณฑล: ยูนนาน
เขตปกครองตนเอง: เต๋อหง
สถาปนา: 1996
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,900.91 ตร.กม. (1,120.05 ตร.ไมล์)
ความสูง: 933 เมตร (3,061 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนปี 2020)
 • ทั้งหมด: 439,931 คน
 • ความหนาแน่น: 150 คน/ตร.กม. (390 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลากลางจีน)
รหัสไปรษณีย์: 678400
รหัสโทรศัพท์: (0)692
เว็บไซต์: www.dhms.gov.cn
หมางชื่อ (จีน: 芒市; เวด-ไจลส์: Mangshih; ไทเหนือ: ᥝᥥᥒᥰ ᥛᥫᥒᥰ ᥑᥩᥢᥴ; จิ่งโป: Mangshi Myu), หรือชื่อเดิม ลู่ชื่อ (潞西; Luxi) หรือ เมืองข้อน (ไทเหนือ: ᥛᥫᥒᥰ ᥑᥩᥢᥴ) เป็นนครระดับอำเภอและศูนย์กลางการปกครองของเขตปกครองตนเองชนชาติไทและจิ่งพัว เต๋อหง มณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีขนาดพื้นที่รวม 2,900.91 km2 (1,120.05 sq mi) คิดเป็นพื้นที่เขตนครขนาด 18.66 km2 (7.20 sq mi) กลุ่มชาติพันธุ์สำคัญของเมืองได้แก่ชาวจีนฮั่น, ชาวไท โดยเฉพาะชาวไทเหนือ และ ชาวจิ่งพัว
ศัพทมูล

ชื่อจีนกลาง "หมางชื่อ" ปรากฏครั้งแรกในปี 1443 เมื่อถู่ซือแห่งหมางชื่อไทเหนือในชื่อ ยู่หยี จ่างกวานซี (芒市御夷长官司) ได้สถาปนาขึ้น ในอดีต ชาติพันธุ์หมางชื่อ (茫施) เป็นผู้อยู่อาศัยดั้งเดิมของแถบนี้ โดยคำว่า "芒市" มีพัฒนาการมาจาก "茫施" (อ่านออกเสียงเดียวกัน) ส่วน ลู่ชื่อ (潞西) เป็นชื่อเดิม แปลว่า "ตะวันตกของแม่น้ำลู่ [สาละวิน]"
ในภาษาไทเหนือมีชื่อว่า เมืองข้อน (ᥛᥫᥒᥰ ᥑᥩᥢᥴ) หรือ "勐焕" แปลว่า "เมืองรุ่งอรุณ"
ในปี 2008 มีการสำรวจสาธารณะผู้คนจำนวน 4,751 ซึ่ง 96.96% สนับสนุนการเปลี่ยนไปใช้ชื่อหมางชื่อ แทนที่ชื่อในเวลานั้นซึ่งคือลู่ชื่อ การเปลี่ยนชื่อเมืองเป็นทางการมีขึ้นในปี 2010 ซึ่งมีความหมายว่า เมืองหมาง
ภูมิประเทศ

หมางชื่อมีพื้นที่รวม 2,900.91 km2 (1,120.05 sq mi) โดยมีพื้นที่ราบแอ่งสองพื้นที่หลักในเมือง ได้แก่หมางชื่อปา (芒市坝) และเจอฟางปา (遮放坝) หมางชื่อมีธรณีสัณฐานหลักเป็นเทือกเขา คิดเป็นมากถึง 84.48% ของเขตแดนหมิงชื่อ จุดสูงสุดอยู่ที่เทือกเขาชิงโกว (Mount Qingkou; 箐口山) ด้วยความสูง 2,889.1 เมตรจากระดับน้ำทะเล เทิอกเขานี้เป็นแขนงของเทือกเขาเกาลีกง แม่น้ำสายหลักของเมืองคือแม่น้ำหมางชื่อซึ่งเป็นดั่ง "แม่น้ำมารดา" ของเมือง และใีพื้นที่ซับน้ำขนาด 1,881 km2 (726 sq mi) หรือ 61.3% ของพื้นที่เมืองหมางซื่อ
เรือตอร์ปิโดยูโกสลาเวีย ที1
เบื้องหลัง

ใน พ.ศ. 2453 คณะกรรมการเทคนิคทางเรือออสเตรีย-ฮังการีริเริ่มโครงการการออกแบบและพัฒนาเรือตอร์ปิโดชายฝั่งระวางขับน้ำ 275 ตัน (271 ลองตัน) และกำหนดว่าควรคงความเร็วได้ 30 นอต (56 กม./ชม.) เป็นเวลา 10 ชั่วโมง ข้อกำหนดนี้ตั้งอยู่บนการคาดการณ์ว่ากำลังข้าศึกจะปิดล้อมช่องแคบโอตรันโต ซึ่งเป็นที่บรรจบของทะเลเอเดรียติกกับทะเลไอโอเนียน ระหว่างความขัดแย้งในอนาคต ในพฤติการณ์เช่นนั้น มีความจำเป็นต้องใช้เรือตอร์ปิโดซึ่งสามารถแล่นจากฐานทัพเรือออสเตรีย-ฮังการี (เยอรมัน: kaiserliche und königliche Kriegsmarine, ฮังการี: Császári és Királyi Haditengerészet) ที่อ่าวกัตตาโร (อ่าวกอตอร์) ไปช่องแคบดังกล่าวในยามกลางคืน หาตำแหน่งและโจมตีเรือที่ปิดล้อมแล้วกลับสู่ท่าเรือก่อนเช้า มีการเลือกเครื่องยนต์กังหันไอน้ำสำหรับการขับเคลื่อน เนื่องจากไม่มีน้ำมันดีเซลที่มีพลังงานที่จำเป็น และกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการีไม่มีประสบการณ์เชิงปฏิบัติในการใช้เรือกังหันไฟฟ้า บริษัทต่อเรือด้านเทคนิคของตรีเยสเต (อิตาลี: Stabilimento Tecnico Triestino, ชื่อย่อ: STT) ได้รับคัดเลือกให้ทำสัญญาต่อเรือแปดลำแรกในชื่อกลุ่ม ที นำหน้าผู้เสนอรายอื่น ๆ ซึ่งกลุ่มชื่อที หมายถึงตำแหน่งอู่ต่อเรือหลักของบริษัทที่ตรีเยสเต
การออกแบบและการต่อเรือ

เรือกลุ่มทีชั้น 250ที ได้รับการออกแบบให้ดาดฟ้าเรือยกขึ้นเล็กน้อยและมีสะพานเดินเรือแบบเปิด ซึ่งมีความรวดเร็วและว่องไว ออกแบบมาอย่างดีสำหรับการประจำการในทะเลเอเดรียติก มีความยาวแนวน้ำเป็น 57.3 เมตร (188 ฟุต) ความกว้าง 5.7 เมตร (18 ฟุต 8 นิ้ว) และกินน้ำลึก 1.5 เมตร (4 ฟุต 11 นิ้ว) มีระวางขับน้ำตามการออกแบบ 237 ตัน (233 ลองตัน) แต่เมื่อบรรทุเต็มที่ ระวางขับน้ำเพิ่มเป็น 324 ตัน (319 ลองตัน) โดยประมาณ สามารถบรรจุลูกเรือได้ 41 คน (เจ้าหน้าที่ทหาร 3 นาย และทหารเกณฑ์ 38 นาย) เรือขับเคลื่อนด้วยกังหันไอน้ำ พาร์สันส์ 2 ใบพัด ขับเคลื่อนโดยหม้อไอน้ำแบบยาร์โรว์ 2 หม้อ หม้อหนึ่งเผาไหม้น้ำมันเชื้อเพลิง และอีกหม้อหนึ่งเผาไหม้ถ่านหิน มีห้องหม้อไอน้ำสองห้อง โดยห้องหนึ่งอยู่ด้านหลังอีกห้องหนึ่ง กังหันทั้งสองจัดเป็น 5000-5700 แรงม้า (3,700–4,300 กิโลวัตต์) และออกแบบมาเพื่อขับเคลื่อนเรือให้มีความเร็วสูงสุด 28 นอต (52 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 32 ไมล์ต่อชั่วโมง) แม้ว่าความเร็วสูงสุดที่ทำได้จะเป็น 29.2 นอต (54.1 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 33.6 ไมล์ต่อชั่วโมง) บรรทุกถ่านหิน 18.2 ตัน (17.9 ลองตัน) และน้ำมันเชื้อเพลิง 24.3 ตัน (23.9 ลองตัน) ทำให้มีพิสัย 1,000 ไมล์ทะเล (1,900 กิโลเมตร; 1,200 ไมล์) ที่ความเร็ว 16 นอต (30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 18 ไมล์ต่อชั่วโมง) กลุ่มทีมีปล่องควันหนึ่งปล่อง ซึ่งน้อยกว่ากลุ่มอื่นที่มีสองปล่อง มีฝาครอบระบายอากาศขนาดใหญ่ใต้สะพานเดินเรือและปล่องควันท้ายเรือ เนื่องจากการจัดหาทุนที่ไม่เพียงพอ ทำให้ 76ที และเรือตอร์ปิโดชั้น 250ที ลำที่เหลือกลายเป็นเรือชายฝั่งโดยสภาพ แม้ว่าเจตนาเดิมทีจะใช้สำหรับปฏิบัติการ "ทะเลน้ำลึก" นับเป็นครั้งแรกที่กองทัพเรือเล็กของออสเตรีย-ฮังการีที่ใช้ระบบกังหัน และเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องกับระบบใหม่ ซึ่งทำให้เรือได้รับการซ่อมแซมอย่างต่อเนื่องเมื่อเข้าประจำการ
เรือลำนี้มีปืนสโกดา 66 มิลลิเมตร (2.6 นิ้ว) แอล/30 3 กระบอก และท่อยิงตอร์ปิโด 450 มิลลิเมตร (17.7 นิ้ว) 3 ท่อ แต่มีการเปลี่ยนจำนวนปืนเป็นสองกระบอกและท่อยิงตอร์ปิโดเป็นสี่ท่อก่อนที่เรือลำแรกจะเสร็จสมบูรณ์ เพื่อเป็นไปตามมาตรฐานอาวุธแบบเดียวกับกลุ่มเอฟ ท่อยิงตอร์ปิโดติดตั้งเป็นคู่ โดยคู่หนึ่งติดตั้งอยู่ระหว่างดาดฟ้าและสะพานเดินเรือ ส่วนอีกคู่อยู่บนส่วนของโครงสร้างส่วนบนที่ยกขึ้นเหนือห้องเครื่องจักรท้ายเรือ สามารถพกทุ่นระเบิดเรือ 10-12 ลูก 76ที เป็นเรือลำที่สามของชั้นที่สร้างแล้วเสร็จ โดยเริ่มวางกระดูกงูเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2456 ถูกปล่อยลงน้ำในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2456 และขึ้นระวางวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 จากนั้นในปีเดียวกัน มีการติดปืนกล 8 มิลลิเมตร (0.31 นิ้ว) หนึ่งกระบอกสำหรับภารกิจต่อต้านอากาศยาน
การใช้งาน > สมัยระหว่างสงคราม

จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีร้องขอสงบศึกในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2461 และเรือตอร์ปิโด 76 สามารถรอดจากสงครามได้ ใน พ.ศ. 2463 ภายใต้เงื่อนไขของสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล ซึ่งออสเตรียประกาศยุติสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอย่างเป็นทางการ ทำให้เรือตกเป็นของราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน (ภายหลังคือราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย) ทันทีหลังการยอมจำนนของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี กองทัพฝรั่งเศสได้เข้ายึดกัตตาโร ซึ่งฝ่ายสัมพันธมิตรรับรองว่าเป็นอาณาเขตของจักรวรรดิ ในระหว่างการยึดครองของฝรั่งเศส เรือของกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการีที่จอดเทียบฝั่งในกัตตาโรถูกทอดทิ้ง และท่อยิงตอร์ปิโดเดิมของเรือ 76 ถูกกองทหารฝรั่งเศสทำลายหรือทำให้เสียหาย เช่นเดียวกันกับเรือชั้น 250ที กลุ่มที สามลำ (77, 78 และ 79) และกลุ่มเอฟอีกสี่ลำได้เช้าประจำการในราชนาวียูโกสลาเวีย (เซอร์เบีย-โครเอเชีย: Kraljevska Mornarica, KM; Краљевска Морнарица) ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2464 หลังกองทหารฝรั่งเศสถอนกำลัง ระหว่างประจำการในยูโกสลาเวีย เรือตอร์ปิโด 76 เปลี่ยนชื่อเป็น ที1 เรือดังกล่าวและเรือชั้น 250ที อื่น ๆ อีกเจ็ดลำเป็นเรือเดินสมุทรสมัยใหม่ไม่กี่ลำของกองทัพเรือใหม่นี้ ท่อยิงตอร์ปิโดท่อใหม่ที่ขนาดเหมือนกันได้รับการสั่งซื้อจากโรงงาน Strojne Tovarne ในลูบลิยานา
ราชนาวียูโกสลาเวียมีความตั้งใจที่จะเปลี่ยนปืนหนึ่งหรือทั้งสองกระบอกบนเรือชั้น 250ที แต่ละลำด้วยปืนสโกดา 66 มิลลิเมตร (2.6 นิ้ว) แอล/45 ที่ยาวกว่า และตามที่นักประวัติศาสตร์ทางเรือ ซวอนิมีร์ ฟรีวอเกล (Zvonimir Freivogel) ได้ระบุไว้ เรือ ที1 ได้รับการเปลี่ยนปืนด้านหน้าเรือด้วย เรือยังได้ติดตั้งปืนกลซบรอยอฟกา 15 มิลลิเมตร (0.59 นิ้ว) อีกหนึ่งหรือสองกระบอก ในช่วงเวลานี้ มีลูกเรือเพิ่มขึ้นเป็น 52 นาย และเข้าประจำการในกองทัพเรือเมื่อ พ.ศ. 2466 ใน พ.ศ. 2468 ได้มีการจัดการซ้อมรบตามชายฝั่งแดลเมเชีย ซึ่งเกี่ยวข้องกับกองทัพเรือส่วนใหญ่ ที1 ได้รับการปรับปรุงใหม่ใน พ.ศ. 2470 ในเดือนพฤษภาคมและมิถุนายน พ.ศ. 2472 เรือตอร์ปิโดชั้น 250ที จำนวน 6 ลำจากทั้งหมด 8 ลำ ซึ่งมาพร้อมกับเรือลาดตระเวน Dalmacija เรือสนับสนุนเรือดำน้ำ Hvar และเรือดำน้ำ Hrabri และ Nebojša ล่องเรือไปยังเกาะมอลตา เกาะคอร์ฟูของกรีซในทะเลไอโอเนียน และเมืองบีเซิร์ทในตูนิเซียในอารักขาของฝรั่งเศส โดยเรือและลูกเรือสร้างความประทับใจที่ดียิ่งขณะเยือนมอลตา ใน พ.ศ. 2475 กองเรือราชนาวีอังกฤษรายงานว่าราชนาวียูโกสลาเวียอยู่ในช่วงขาดงบประมาณ ทำให้การซ้อมรบและการฝึกยิงปืนใหญ่ลดลง ใน พ.ศ. 2482 ความเร็วสูงสุดที่เรือชั้น 250ที สามารถทำได้ระหว่างประจำการในยูโกสลาเวียลดลงเหลือ 24 นอต (44 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 28 ไมล์ต่อชั่วโมง)
เชิงอรรถ

1 2 3 4 5 6 7 8 9  Gardiner 1985, p. 339.
1 2 3 4 5  Greger 1976, p. 58.
1 2 3 4 5  Freivogel 2020, p. 102.
↑  Freivogel 2020, p. 106.
1 2 3 4 5  Freivogel 2020, p. 103.
1 2 3  Freivogel 2020, pp. 102–103.
1 2  O'Hara, Worth & Dickson 2013, pp. 26–27.
↑  Friedman 2011, p. 294.
↑  Greger 1976, pp. 11–12.
↑  Freivogel 2019, p. 68.
↑  Freivogel 2019, p. 69.
↑  Cernuschi & O'Hara 2015, p. 171.
↑  Cernuschi & O'Hara 2015, p. 168.
↑  Freivogel 2019, p. 186.
↑  Halpern 2012, p. 229.
↑  Freivogel 2019, p. 221.
↑  Freivogel 2019, p. 320.
↑  Sokol 1968, pp. 133–134.
1 2  Sokol 1968, p. 134.
1 2  Sieche 1991, pp. 127, 131.
↑  Sokol 1968, p. 135.
↑  Freivogel 2019, p. 380.
↑  Cernuschi & O'Hara 2015, p. 37.
1 2  Vego 1982, p. 345.
↑  Djukanović 2023, p. 11.
1 2  Freivogel 2020, p. 12.
↑  Chesneau 1980, p. 355.
1 2 3 4 5  Freivogel 2020, p. 104.
↑  Jarman 1997a, p. 733.
↑  Jarman 1997b, p. 183.
↑  Jarman 1997b, p. 451.
↑  Niehorster 2013.
↑  Freivogel & Rastelli 2015, p. 93.
1 2  Brescia 2012, p. 151.
↑  Freivogel & Rastelli 2015, p. 135.
↑  Freivogel & Rastelli 2015, pp. 126 & 130.
↑  Freivogel & Rastelli 2015, p. 142.
↑  Freivogel & Rastelli 2015, pp. 171–172.
↑  Freivogel & Rastelli 2015, p. 103.
↑  Chesneau 1980, p. 357.
↑  Whitley 1988, p. 186.
↑  Freivogel 2021, p. 14.
↑  Freivogel 2021, pp. 107–108.
↑  Freivogel 2021, p. 108.
↑  Freivogel 2021, p. 107.
หีบศพ

โลงศพ
หีบศพ หรือ โลง หรือ โลงศพ คือ ที่สำหรับบรรจุศพ หรือร่างผู้เสียชีวิต โดยให้ศพนอนราบอยู่ภายใน และมีฝาครอบมิดชิด ก่อนที่จะนำไปบำเพ็ญพิธีกรรมทางศาสนาต่อไป
โดยทั่วไปแล้ว โลงศพมักจะทำด้วยไม้ เป็นรูปคล้ายกล่องสี่เหลี่ยม มีส่วนยาวมากกว่าส่วนกว้าง ลักษณะของโลงศพแตกต่างกันไปตามความนิยม หรือธรรมเนียมการทำศพในแต่ละศาสนา
ดูเพิ่ม

โกศ
งานศพ
การลอบสังหารขัตติยะ สวัสดิผล

| การลอบสังหารพลตรีขัตติยะ สวัสดิผล |
| --- | --- |
พลตรี ขัตติยะ สวัสดิผลถูกยิงที่ศีรษะได้รับบาดเจ็บสาหัส
สถานที่: แยกศาลาแดง กรุงเทพมหานคร
พิกัด: 13°43′45″N 100°32′16″E﻿ / ﻿13.72917°N 100.53778°E﻿ / 13.72917; 100.53778
วันที่: 13 พฤษภาคม 2553 (2553-05-13)  19:00 น. (UTC+7)
เป้าหมาย: ขัตติยะ สวัสดิผล
ประเภท: การลอบสังหาร
อาวุธ: ปืนไรเฟิลซุ่มยิงสไนเปอร์
ตาย: 1 พลตรีขัตติยะ สวัสดิผล
เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ได้เกิดการลอบสังหารพลตรีขัตติยะ สวัสดิผลด้วยอาวุธปืนสไนเปอร์แรงสูง ขณะที่ขัตติยะ สวัสดิผลกำลังให้สัมภาษณ์สื่อมวลชนต่างประเทศบริเวณแยกศาลาแดง ภายหลังปฏิบัติการกระชับพื้นที่ของรัฐบาล หลังจากนั้น พลตรีขัตติยะ ได้ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลหัวเฉียวและโรงพยาบาลวชิรพยาบาลตามลำดับ อย่างไรก็ตาม พลตรีขัตติยะ ได้เสียชีวิต เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
การลอบยิงและนำส่งโรงพยาบาล

บทความหลัก: การสลายการชุมนุมที่แยกราชประสงค์ พ.ศ. 2553
การลอบยิงเกิดขึ้นบริเวณทางขึ้นลงรถไฟฟ้าใต้ดิน MRT สถานีสีลม ฝั่งสวนลุมพินี บริเวณแยกศาลาแดง เมื่อเวลาประมาณ 19.20 น. ของวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 โดยได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการถูกยิงด้วยกระสุนจากพลซุ่มยิงมุมสูงเข้าที่ศีรษะท้ายทอยด้านขวาและทะลุท้ายทอยด้านซ้าย กลุ่มคนเสื้อแดงได้รีบนำตัวส่งโรงพยาบาลหัวเฉียว หลังจากนั้นทางญาติจึงตัดสินใจย้ายไปรับการรักษาต่อที่โรงพยาบาลวชิรพยาบาลในกลางดึกของวันเดียวกัน โดยทางแพทย์ผู้ให้การรักษาได้ให้เหตุผลว่าทางวชิรพยาบาลมีอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่เพียบพร้อมกว่า อาการของ พลตรีขัตติยะ อยู่ในสภาพทรงตัวมาตลอดจนกระทั่งเสียชีวิตด้วยภาวะไตวายเฉียบพลันเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 เวลา 09.20 น. โดยมีกำหนดการพระราชทานเพลิงศพ พลตรีขัตติยะ สวัสดิผล หรือ เสธ.แดง ที่วัดโสมนัสราชวรวิหาร ในวันที่ 22 มิถุนายน 2553 เวลา 17.00 น.
การวิเคราะห์ผู้บงการ

หนังสือพิมพ์มติชนได้วิเคราะห์ "6 โจทก์" ซึ่งอาจเป็นผู้บงการการลอบสังหาร ได้แก่
เหตุพิพาทกับ พล.ต.อ.สันต์ ศรุตานนท์ อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เมื่อครั้งที่ พลตรีขัตติยะ ได้ให้สัมภาษณ์ถึงการปฏิบัติหน้าที่ของ พลตรีอ.สันต์ ถึงนโยบายการปฏิบัติหน้าที่ในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ว่าทำให้ภาคใต้ "ลุกเป็นไฟ" และเป็นที่มาของการฆ่าตัดตอน พลตรีอ.สันต์ ถึงกับประกาศเป็นศัตรูกัน
ความขัดแย้งกับกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย กรณีการยิงเอ็ม 79 เข้าใส่กลุ่มคนเสื้อเหลืองหลายครั้งระหว่างการชุมนุมเมื่อปี พ.ศ. 2551 ซึ่งเชื่อกันว่า เสธ.แดง อยู่เบื้องหลัง
ความขัดแย้งกับกองทัพ ในกรณีที่ พลตรีขัตติยะใช้คำพูดหยามศักดิ์ศรี เรื่องความเป็นตุ๊ดเป็นแต๋วของนายทหารระดับนายพลในกองทัพ รวมไปถึงกรณีการเสียชีวิตของ พล.อ.ร่มเกล้า ธุวธรรม เนื่องจากถูกกระสุนที่ศีรษะ ซึ่งคาดว่าเป็นการกระทำของ "คนชุดดำ"
ความขัดแย้งภายในกลุ่มคนเสื้อแดง ระหว่างกลุ่มเคลื่อนไหวที่มีวีระ มุสิกพงศ์เป็นผู้นำ กับกลุ่ม "ฮาร์ดคอร์" ที่มีเสธ.แดง เป็นผู้นำ โดย พลตรีขัตติยะ ได้ประกาศว่าจะแต่งตั้ง อริสมันต์ พงษ์เรืองรอง เป็นแกนนำทันทีถ้ากลุ่มของ วีระ มุสิกพงศ์เลิกการชุมนุมโดย อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ยังไม่ยุบสภาหรือลาออก ซึ่งถือว่าผิดวัตถุประสงค์ที่ประกาศไว้ตั้งแต่ต้นของการชุมนุม
กลุ่มนายทหาร จปร.ที่ใกล้ชิด พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ซึ่งต้องการใช้เสธ.แดง เป็นชนวนสงครามการเมือง เพราะเชื่อว่า หาก เสธ.แดง เสียชีวิต จะมีการโยนความผิดไปให้รัฐบาลและกองทัพ อีกทั้งยังเป็นการปลุกระดมกลุ่มคนเสื้อแดงให้ต่อสู้ต่อไป
กลุ่มการเมืองที่จะได้ประโยชน์จากสถานการณ์แห่งความขัดแย้งเพราะการยิง "เสธ.แดง" โดยเชื่อว่าการเสียชีวิตของ เสธ.แดง จะนำไปสู่การเผชิญหน้าระหว่างกลุ่มคนเสื้อแดงกับรัฐบาล
นอกเหนือจาก 6 โจทก์ที่น่าจะเป็นมูลเหตุทำให้เสธ.แดงถูกลอบยิงแล้ว ยังมีมูลเหตุอีก ดังนี้
หน่วยงานที่ควบคุมสถานการณ์ขณะนั้น คือ ศูนย์อำนวยการและแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน ซึ่งอาจจะมองแบบยุทธวิธีว่า เสธ.แดงคือแม่ทัพของกลุ่มเสื้อแดง ถ้าเสื้อแดงไม่มีแม่ทัพแล้วจะทำให้ฝ่าย  ศูนย์อำนวยการและแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน เป็นต่อทางยุทธวิธี และการตายของเสธ.แดง อาจจะทำให้สลายผู้ชุมนุมง่ายขึ้น
เหตุ ร.อ.ทรงกลด ชื่นชูผล ได้ให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชน ว่า "ผมว่าปล่อย เสธ.แดงปลุกระดมคนไปเรื่อยๆ เหตุการณ์จะรุนแรงกว่านี้ ผมว่าวิธีที่จะตัดไฟแต่ต้นลม คือจัดการ เสธ.แดงไปซะ" ทั้งนี้ ร.อ.ทรงกลด ชื่นชูผล สมัยเรียนโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ได้เคยเป็นลูกศิษย์ของเสธ.แดงมาก่อน แต่ด้วยความคิดเห็นทางการเมืองที่แตกต่างกันจึงทำให้ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกัน
เหตุพิพาทกับ พลตำรวจเอก เสรีพิศุทธ์ เตมียาเวส เรื่องคดีบ่อนประตูน้ำ ที่เสธ.แดงเข้าไปช่วยเหลือผู้ต้องหาในคดี จึงเป็นเหตุให้ตอบโต้ผ่านสื่อจนสุดท้ายการเป็นคดีฟ้องร้องหมื่นประมาทกันในศาล
วิเคราะห์จุดที่ใช้ปืนซุ่มยิง

อาคาร ภปร. โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
ประเด็นการใช้ปืนซุ่มยิง

นายธาริต เพ็งดิษฐ์ อธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษ แถลงว่า สำหรับความคืบหน้าในการสอบสวนคดีการเสียชีวิตของพลตรีขัตติยะ นั้นเบื้องต้นดีเอสไอพบว่าพลตรีขัตติยะ ถูกยิงด้วยกระสุนความเร็วสูง ซึ่งมักใช้กับอาวุธที่ใช้กันในกลุ่มของเจ้าหน้าที่รัฐ และในวันที่เกิดเหตุมีข้อมูลเป็นเอกสารคำสั่งอย่างชัดเจนว่าศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน (ศอฉ.) ได้สั่งให้เจ้าหน้าที่ชุดปฏิบัติการณ์เข้าดูแลพื้นที่โดยรอบการชุมนุมและบริเวณตึกสูงโดยรอบที่เกิดเหตุทั้งหมด และดีเอสไอมีรายชื่อเจ้าหน้าที่ชุดปฏิบัติการณ์ในส่วนของเจ้าหน้าที่ทหารจากกองบัญชาการทหารอากาศ แต่ในส่วนของกองทัพบก กองทัพเรือและตำรวจ ที่ได้ขอความร่วมมือไปแล้วตั้งแต่ปี 2554 แต่ยังใม่ได้รับการแจ้งข้อมูลกลับมา
ความเห็นจากบุคคลอื่น

ในช่วงค่ำ วันที่ 17 มี.ค. 2554 นาย วิเชียร ขาวขำ ส.ส.อุดรธานี พรรคเพื่อไทย อภิปรายว่า "การตายของพลตรีขัตติยะ สวัสดิผล อดีตผู้ทรงคุณวุฒิกองทัพบกนั้น คนบงการสั่งฆ่าไม่ใช่ธรรมดา มันเป็นขบวนการ ตนบอกได้เลยว่าทหารเป็นคนยิง จากหน่วย ฉก. 90 ลพบุรี มือสไนเปอร์ ยศสิบเอก ชื่อ พ. นามสกุล ป. ไปไล่สอบกันได้เลย เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างการชุมนุม เช่นเรื่องคนชุดดำ การก่อการร้ายนั้น นายสุเทพเป็นคนสร้างสถานการณ์ เพื่อใส่ร้ายคนเสื้อแดง เป็นเงื่อนไขสลายการชุมนุม และรักษาอำนาจตัวเองต่อไป"