stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดพระแก้วมรกต
อาคาร > พระวิหารพระแก้วมรกต > พระแก้วมรกต

พระแก้วมรกตเป็นพระพุทธรูปสำคัญของพระวิหารนี้ มีขนาดเล็ก ประดิษฐานอยู่บนบุษบก องค์พระทำจากคริสตัลสีเขียวของห้างบาการาคริสตัล (Baccarat Crystal) ในประเทศฝรั่งเศส ทำให้มีพุทธลักษณะที่ต่างออกไปจากพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรในวัดพระศรีรัตนศาสดารามของไทยไปโดยสิ้นเชิง ส่วนที่จำลองจากพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรไปนั้น เพราะฝ่ายกัมพูชาเข้าใจว่าพระพุทธรูปดังกล่าวเคยประดิษฐานในดินแดนของตนมาก่อน โดยอิงจากตำนานพระโคพระแก้ว และใน ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา อ้างว่าพระแก้วมรกตเคยประดิษฐานอยู่ในกรุงกัมพูชามาก่อน เนื้อหากล่าวถึงรัชกาลพระบาทสมเด็จเสนกราช ขณะนั้นกรุงอินทปรัตเกิดอุทกภัยใหญ่ พระเจ้าอาทิตยราช กษัตริย์กรุงอโยชนครปรารถนาที่จะได้พระแก้วมรกตไปไว้พระนคร จึงกราบบังคมทูลเชิญกษัตริย์ ขุนนางกรุงอินทปรัต พร้อมพระแก้วมรกตไปไว้กรุงอโยชนคร โดยสร้างพระวิหารเป็นพระอารามหลวงไปไว้เป็นอย่างดี ครั้นกรุงอินทปรัตน้ำแห้งลง พระบาทสมเด็จพระเสนกราชสวรรคตในอโยชนคร พระสิงหกุมารจึงทูลลาพระเจ้าอาทิตยราชไปปลงพระบรมศพของพระราชบิดาที่กรุงอินทปรัต แต่พระเจ้าอาทิตยราชทูลขอพระแก้วมรกตไว้ พระสิงหกุมารมีพระราชดำริว่า อโยชนครก็เป็นประเทศเอกราช และมีบุญคุณต่อกรุงอินทปรัต จึงทูลตอบอนุญาต แล้วนิวัตกรุงอินทปรัตพร้อมกับพระบรมศพ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงกล่าวถึงพระพุทธรูปองค์นี้ใน นิราศนครวัด ความว่า "...พระแก้วนั้น สมเด็จพระนโรดมสั่งให้ไปทำเป็นพระแก้วมรกตที่ห้างปักกะราต์ฝรั่งเศส ข้อนี้ทราบมานานแล้ว มาได้ความรู้เพิ่มเติมเมื่อเห็นตัวจริง ว่าตั้งใจจะจำลองให้เหมือนพระแก้วมรกตที่ในกรุงเทพฯ สมเด็จพระนโรดมเห็นจะให้ไปสืบแลวัดมาดูได้ขนาดเท่ากัน แต่รูปสัณฐานนั้นผิดกันห่างไกล สีแก้วมรกตที่ฝรั่งเศสหล่อเป็นแก้วใสเป็นอย่างขวดเขียวสี่เหลี่ยม ที่มักใช้ใส่น้ำอบกันแต่ก่อน เครื่องประดับก็ทำแต่ทองครอบพระเกตุมาลา แล้วติดรัศมีต่อขึ้นไป..."
ส่วนหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เขียนหนังสือชื่อ ถกเขมร ได้กล่าวถึงพระพุทธรูปองค์นี้ด้วย ความว่า "...ไปอีกด้านหนึ่งของพระราชวังมีวัดพระแก้ว มีพระพุทธรูปตั้งอยู่บนบุษบกทองในพระอุโบสถ พระพุทธรูปนั้นเป็น "พระแก้ว" จริง ๆ สีเขียวขนาดขวดโคคาโคล่า และสั่งทำมาจากฝรั่งเศส..."
อาคาร > พระวิหารพระแก้วมรกต > พระชินรังสีราชิกนโรดม

พระชินรังสีราชิกนโรดม เป็นพระพุทธรูปปางประทานพรฉลองพระองค์ของพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร สร้างโดยพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์เมื่อ พ.ศ. 2447 สนองพระราชกระแสพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตารก่อนสวรรคตว่าหลังถวายพระเพลิงแล้ว ให้นำโกศทองคำมาหลอมสร้างพระพุทธรูปองค์หนึ่งอุทิศแก่พระศรีอริยเมตไตรย โดยพระพุทธรูปองค์นี้ทำจากทองคำ 90 กิโลกรัม (รวมฐานและฉัตร) ประดับเพชรพลอยจำนวน 2,086 เม็ด เพชรเม็ดใหญ่สุดมีขนาด 25 มิลลิเมตรอยู่ที่มงกุฎ และเพชรขนาดรองลงมาคือ 20 มิลลิเมตรประดับที่สังวาล
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงระบุเกี่ยวกับพระพุทธรูปองค์นี้ใน นิราศนครวัด ความว่า "...มีของแปลกที่น่าดูอย่างหนึ่ง คือพระพุทธรูปฉลองพระองค์ของสมเด็จพระนโรดม ทำเป็นพระยืนทรงเครื่อง (แบบฉลองพระองค์ในกรุงเทพฯ) แต่แต่งเครื่องเพชรพลอยอย่างใหม่ฝีมือฝรั่ง ซึ่งเป็นของสมเด็จพระนโรดมทรงพระอุทิศไว้ ฝีมือทำก็งามดี ในวัดพระแก้วมีที่ดูเท่านี้..."
อาคาร > พระระเบียงและจิตรกรรมฝาผนัง

พระระเบียงของวัดพระแก้วมรกตมีการเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่อง เรียมเกรติ์ หรือรามายณะฉบับเขมรตั้งแต่ต้นจนจบ เริ่มเรื่องทางด้านทิศตะวันออกแล้วเวียนประทักษิณ มีความยาวทั้งหมด 642 เมตร เริ่มเขียนเมื่อ พ.ศ. 2446-2447 โดยออกญาเทพนิมิต (เธียะก์) และช่างเขียนคนอื่น ๆ อีก 40 คน โดยมีลักษณะที่แตกต่างไปจากจิตรกรรมฝาผนังเรื่อง รามเกียรติ์ ที่วัดพระศรีรัตนศาสดารามของไทยคือมีการเขียนเรื่องย่อเพื่อบอกเหตุการณ์ในภาพกำกับไว้ด้วย
วิทยานิพนธ์ของนักศึกษาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยพบว่า จิตรกรรมฝาผนังของเรียมเกรติ์นำเนื้อเรื่องและตัวละครมาจากจิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์ที่วัดพระศรีรัตนศาสดารามเป็นส่วนใหญ่ แต่มีการนำเสนอที่ต่างกัน ซึ่งอาจเป็นความผิดพลาดของจิตรกรเมื่อส่งผ่านวัฒนธรรมหนึ่งไปอีกวัฒนธรรมหนึ่ง แรงบันดาลใจทางสังคมวัฒนธรรม และบริบทการวาดและลีลาของจิตรกรแต่ละท่าน รวมทั้งผู้มีบทบาทในการสร้างจิตรกรรมฝาผนังในวัดพระแก้วมรกตทั้งสามคนคือ พระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ผู้สร้างวัด, ออกญาเทพนิมิต (มัก) สถาปนิก และสมเด็จพระมหาสังฆราช (เที่ยง) ที่ปรึกษา ล้วนแต่เป็นบุคคลที่เติบโตและเข้ารับการศึกษาที่กรุงเทพมหานครหลายปี จึงเป็นปัจจัยหลักที่ทำให้จิตรกรรมฝาผนังนี้ได้รับอิทธิพลจากไทยไปอย่างสูง
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงกล่าวถึงพระระเบียงและจิตรกรรมฝาผนังไว้ใน นิราศนครวัด ความว่า "...วัดพระแก้วมีพระระเบียงล้อมรอบ ฝาผนังพระระเบียงเขียนเรื่องรามเกียรติ์ อย่างวัดพระศรีรัตนศาสดาราม แต่รูปภาพเขียนฝีมือเลวไม่น่าดู ดีแต่ฝาผนังไม่ชื้นเหมือนพระระเบียงวัดพระแก้วในกรุงเทพฯ ภาพยังดี..."
ปัจจุบันพระระเบียงวัดพระแก้วมรกตมีความชำรุดทรุดโทรมมาก ทั้งจากสภาพอากาศและการทำลายจากน้ำมือมนุษย์ กระทั่ง พ.ศ. 2528 รัฐบาลกัมพูชาได้รับการช่วยเหลือจากรัฐบาลโปแลนด์ในการบูรณะซ่อมแซมจิตรกรรมฝาผนังนี้ แต่ทำได้เพียง 5 ปีก็ยุติลง เพราะใช้งบประมาณเกินกำหนด
อาคาร > มณฑปพระไตรปิฎก

มณฑปพระไตรปิฎก เป็นมณฑปประดิษฐานพระไตรปิฎก ตั้งอยู่ทางด้านซ้ายของพระวิหารพระแก้วมรกต สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ปรากฏใน เอกสารมหาบุรุษเขมร ว่า "...ที่ลานด้านทิศเหนือก่อดินสูงตำให้แน่นจัดหินก่อสร้างเป็นพระมณฑป ลวดลายตกแต่งหลายชั้น ยอดแหลมสูงขึ้นไปข้างบนประดับกระจกปิดทองสว่างพร่างพราย มีหน้าต่างเปิดปิด ฐานข้างล่างในปูกระเบื้องสี ข้างนอกตกแต่งด้วยหินและบันไดตัดด้วยหินอ่อนสำหรับประดิษฐานพระคัมภีร์พระไตรปิฎก..."
นอกจากนี้ ภายในมณฑปพระไตรปิฎกยังเป็นที่ประดิษฐานพระโคนนทิสัมฤทธิ์ ซึ่งพบขุดพบที่อำเภอเกาะธม จังหวัดกันดาล เมื่อ พ.ศ. 2526
อาคาร > กึงพระบาท

กึงพระบาท เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธบาทสี่รอยของพระพุทธเจ้าในภัทรกัปป์ที่ได้ตรัสรู้และปรินิพพานไปแล้ว ได้แก่ พระกกุสันโธ พระโกนาคมนะ พระกัสสปะ และพระโคดม สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ปรากฏใน เอกสารมหาบุรุษเขมร ว่า "...ที่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถมดินจัดหินทำเป็นกึงรจนา ข้างในสร้างเป็นองค์พระพุทธปฏิมาประทับเหนือรัตนบัลลังก์ และประดิษฐานรอยพระพุทธบาทปถวีทั้ง ๔ พระองค์ ซึ่งประทับมีรอยอยู่ในแผ่นดิน..."
อาคาร > พระมณเฑียรสธรรม

พระมณเฑียรสธรรม หรือธรรมศาลา เป็นสถานที่สำหรับเจริญพระปริตรและสัตตปรณากรรม สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ปรากฏใน เอกสารมหาบุรุษเขมร ว่า "...ที่ลานทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถมดินตำให้แน่นราบเสมอก่อสร้างเป็นพระมณเฑียรสัทธรรมมุงกระเบื้องสีใส่ช่อฟ้านาคสะดุ้ง หน้าจั่วลวดลายประดับกระจกปิดทองสำหรับพระภิกษุสงฆ์เทศนาจำเริญพระสัตตปกรณาภิธรรมถวายพระราชกุศล..."
อาคาร > พนมขันทมาลีนาทีบรรพตไกลาส

พนมขันทมาลีนาทีบรรพตไกลาส หรือพนมมณฑป ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของวัด เป็นพระมณฑปประดิษฐานพระพุทธบาทสัมฤทธิ์ที่มีลายมงคลจำหลัก 108 ประการ สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร คราวเดียวกับการก่อสร้างมณฑปพระไตรปิฎก
อาคาร > หอระฆัง

หอระฆัง สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ใช้สำหรับตีบอกสัญญาณเปิดและปิดประตูพระวิหารพระแก้วมรกตในพระราชพิธีต่าง ๆ และในเวลาที่พระสงฆ์เข้าเรียนภาษาบาลี
อาคาร > พระรูปมหินทสุวรรณสนองพระองค์ประทับอัสสพงศ์

พระรูปมหินทสุวรรณสนองพระองค์ประทับอัสสพงศ์ เป็นพระบรมรูปของสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตารทรงม้า สร้างเมื่อ พ.ศ. 2418 เป็นของขวัญจากจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 นำมาประดิษฐานอยู่ด้านหน้าพระวิหารพระแก้วมรกตตั้งแต่ พ.ศ. 2435 จากการค้นคว้าของไกรฤกษ์ นานา พบว่า ในเอกสารของปอล ดูแมร์ ให้ข้อมูลพระบรมรูปทรงม้าเดิมแล้วเป็นพระรูปของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 แต่ถูกเลื่อยพระเศียรออกแล้วเปลี่ยนเป็นพระเศียรของพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตารแทน ต่อมาพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุทรงบวงสรวงขอชัยชนะต่อพระบรมรูปนี้ในการเรียกร้องเอกราชจากประเทศฝรั่งเศสและสัมฤทธิ์ผล พระองค์จึงสร้างมณฑปครอบพระบรมรูปเมื่อ พ.ศ. 2496
พระเจดีย์และพระปรางค์

นอกเหนือศาสนาคารแล้ว ยังมีพระเจดีย์และพระปรางค์ที่สร้างขึ้นเพื่อบรรจุพระบรมอัฐิของบุรพมหากษัตริย์และพระอัฐิของเจ้านายบางพระองค์ด้วย ดังนี้
พระเจดีย์สมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี เป็นพระเจดีย์ที่ตั้งอยู่ทางใต้ สำหรับบรรจุพระบรมอัฐิสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี สร้างเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2450 ฐานพระเจดีย์มีศิลาจารึกพระราชประวัติสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดีไว้ด้วย แต่ปัจจุบันจารึกนี้ลบเลือนมาก องค์เจดีย์มีลักษณะเป็นทรงระฆังกลมสูงชะลูด ตกแต่งด้วยลายปูนปั้นจำนวนมาก โดยเฉพาะลายสายสังวาลห้อยระย้ารอบองค์ระฆัง ถือเป็นศิลปะพนมเปญยุคที่ 2
พระเจดีย์พระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร เป็นพระเจดีย์ที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ สำหรับบรรจุพระบรมอัฐิพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร สร้างเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2450 สร้างพร้อมกับพระเจดีย์สมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี ฐานพระเจดีย์มีศิลาจารึกพระราชประวัติของพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตารไว้ด้วย เจดีย์นี้มีลักษณะแบบเดียวกับพระเจดีย์สมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี คือเป็นศิลปะพนมเปญยุคที่ 2
พระเจดีย์พระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต เป็นพระเจดีย์สำหรับบรรจุพระบรมอัฐิของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต พระราชชนกในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ สร้างใน พ.ศ. 2503
พระปรางค์คันธบุปผา เป็นพระปรางค์สำหรับบรรจุพระอัฐิของพระองค์เจ้านโรดม คันธบุปผา พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 โดยสร้างตามอย่างศิลปะเขมรแบบบันทายศรี หลังพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุเสด็จสวรรคตแล้ว มีการนำพระบรมอัฐิของพระองค์มาบรรจุไว้ในพระปรางค์คันธบุปผา เคียงคู่พระอัฐิของพระราชธิดาองค์โปรด ตามพระราชกระแสที่มีไว้ก่อนสวรรคต
พระเจดีย์สมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี
พระเจดีย์พระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร
พระเจดีย์พระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต
พระปรางค์คันธบุปผา
แหล่งข้อมูลอื่น

วัดพระแก้วมรกตใน พ.ศ. 2447
พระวิหารพระแก้วมรกต หรือวิหารเงิน
พระแก้วมรกต
พระระเบียงวัดพระแก้วมรกต
มณฑปพระไตรปิฎก
กึงพระบาท
พระมณเฑียรสธรรม หรือธรรมศาลา
พระรูปมหินทสุวรรณสนองพระองค์ประทับอัสสพงศ์
พันธุ์ขย้ำ เขี้ยวเขมือบโลก

| พันธุ์ขย้ำ เขี้ยวเขมือบโลก |
| --- | --- |

กำกับ: จอห์น กูเลเกอร์
เขียนบท: มาร์คัส ดันสแตน แพทริก เมลตัน
อำนวยการสร้าง: ไมเคิล เลฮี โจเอล ซอยสัน แลร์รี แทนซ์ แอนดรูว์ เจมสัน
นักแสดงนำ: เอริก เดน เจนนี เวด บัลทาซาร์ เกตตี
กำกับภาพ: ทอมัส แอล. คอลลาเวย์
ตัดต่อ: เคิร์ก เอ็ม. มอร์รี
ดนตรีประกอบ: สตีเฟน เอ็ดเวิดส์
บริษัทผู้สร้าง: LivePlanet Maloof Motion Pictures Neo Art & Logic  
ผู้จัดจำหน่าย: Dimension Films Buena Vista Distribution
วันฉาย: 22 กันยายน ค.ศ. 2006 (สหรัฐ)
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ทุนสร้าง: $3.2 ล้าน
ทำเงิน: $658,573
ข้อมูลจาก IMDb
พันธุ์ขย้ำ เขี้ยวเขมือบโลก (อังกฤษ: Feast) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญของประเทศสหรัฐ กำกับโดยจอห์น กูเลเกอร์ อำนวยการสร้างโดยไมเคิล เลฮี, โจเอล ซอยสัน, แลร์รี แทนซ์ และแอนดรูว์ เจมสัน เขียนบทโดยมาร์คัส ดันสแตน และแพทริก เมลตัน นำแสดงโดยเอริก เดน, เจนนี เวด และบัลทาซาร์ เกตตี ภาพยนตร์มีเนื้อหาเกี่ยวกับกลุ่มคนในบาร์ในรัฐเนวาดาที่พบกับฝูงสัตว์ประหลาด ภาพยนตร์เข้าฉายในสหรัฐแบบจำกัดโรงภาพยนตร์ เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2006
นักแสดง

เอริก เดน แสดงเป็น ฮีโร
เจนนี เวด แสดงเป็น ฮันนีพาย
บัลทาซาร์ เกตตี แสดงเป็น โบโซ
ดูเพิ่ม

Feast ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Feast เก็บถาวร 2010-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ในเมทาคริติก
Feast ในมายสเปซ
Feast ในสยามโซน
คริสเตอะ

| ชีววิทยาเซลล์ |
| --- | --- |
ไมโทคอนเดรียน
องค์ประกอบของไมโทคอนเดรียนทั่วไป 1 เยื่อหุ้มชั้นนอก  1.1 พอริน  2 ช่องว่างระหว่างเยื่อหุ้ม  2.1 ช่องว่างคริสเตียล  2.2 ช่องว่างเพริเฟอรอล  3 ลาเมลลา  3.1 เยื่อหุ้มชั้นใน  3.11 เยื่อหุ้มบาวดารีชั้นใน  3.12 เยื่อหุ้มคริสเต  3.2 แมตริกซ์  3.3 คริสเต   4 ดีเอ็นเอของไมโทคอนเดรีย  5 เมตริกซ์กรานูล  6 ไรโบโซม  7 เอทีพีซินเทส  
คริสเตอะ(crista; /ˈkrɪstə/; พหูพจน์: คริสเต cristae; คนไทยบ้างอ่านว่า คริสตี) หรือชื่อในภาษาไทย สัน หรือ หงอน เป็นการพับในเยื่อหุ้มชั้นในของไมโทคอนเดรียน รากศัพท์นั้นมาจากภาษาละตินที่แปลว่ารอยพับ (crest) หรือขนนกปักหมวก (plume) เป็นสิ่งที่ทำให้เยื่อหุ้มชั้นในนี้มีลักษณะเฉพาะตัวที่เป็นรูปทรงย่น ซึ่งช่วยเพิ่มพื้นที่ผิวให้กับปฏิกิริยาเคมีที่จะดำเนินภายใน คริสเตนั้นมีส่วนช่วยในการหายใจระดับเซลล์แบบเอรอบิก เพราะไมโทคอนเดรียนนั้นจำเป็นต้องใช้ออกซิเจน บนคริสเตนั้นมีโปรตีนต่าง ๆ เกาะอยู่ เช่น เอทีพีซินเตส และไซโทโครมต่าง ๆ
ภูมิหลัง

หลังการค้นพบลักษณะธรรมชาติของไมโทคอนเดรียที่มีเยื่อหุ้มสองชั้น งานวิจัยในยุคแรก ๆ ที่เสนออูลตราสตรักเจอร์ของไมโทคอนเดรียได้เสนอแบบจำลองต่าง ๆ ของการจัดการกับเยื่อหุ้มชั้นในของไมโทคอนเดรีย สามแบบจำลองที่มีการเสนอได้แก่:
แบบจำลองแผ่นกั้น (Baffle model) – ตามที่จอร์จ เอมิล พาลาเด (George Emil Palade) เสนอในปี 1953 ระบุว่าเยื่อหุ้มชั้นในของไมโทคอนเดรียนั้นขดม้วน (convoluted) ในรูปแบบเหมือนแผ่นกั้น (baffle-like) และมีรูเปิดที่กว้างไปสู่พื้นที่ระหว่างคริสเต (อินตรา-คริสตาล สเปส; intra-cristal space) แบบจำลองนี้เคยปรากฏในแบบเรียนส่วนใหญ่และเคยได้รับการเชื่อถือเป็นระยะเวลายาวนาน
แบบจำลองเซปตา (Septa model) – ฟริติออฟ เอส. สเจิสสตรันด์ (Fritiof S. Sjöstrand) เสนอในปี 1953 ว่าเปลือกของเยื่อหุ้มชั้นในนั้นขยายออกเหมือนผนังกั้น เซปตา (septa) (รูปพหูพจน์ของเซปตัม septum) ไปตลอดทั่วในเมตริกซ์ แยกเมตริกซ์ออกเป็นช่อง ๆ (compartments) ที่ต่างกัน
แบบจำลองคริสเตอะจังก์ชั่น (Crista junction model) – เดมส์และวีสส์ (Daems and Wisse) เสนอในปี 1966 ว่าคริสเตนั้นเชื่อมต่อกันกับเยื่อหุ้มชั้นในผ่านทางโครงสร้างท่อ (tubular structures) ซึ่งมีเส้นผ่าศูนย์กลางที่ค่อนข้างเล็ก เรียกว่า คริสเตอะจังก์ชั่น (crista junctions; CJs) โครงสร้างเหล่าต่อมาได้ถูกค้นพบใหม่ในปี 2008 ผ่านทอมอกราฟของกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน (EM tomography) นำไปสู่การยอมรับแบบจำลองนี้กันอย่างแพร่หลายในปัจจุบัน
งานวิจัยล่าสุดในปี 2019 พบว่าแถวของไดเมอร์เอทีพีซินเตส (ATP synthase dimers) (ชื่อเดิมที่เรียกกันคืออนุภาคปฐม; "elementary particles" หรือออกซีโซม; "oxysomes") ก่อตัวขึ้นบนคริสเต ไดเมอร์เหล่านี้ทำให้เยื่อหุ้มชั้นในของไมโทคอนเดรียเกิดการโค้งงอ อันอาจเป็นขั้นแรกของการเกิดคริสเตในไมโทคอนเดรีย
คริสเตอะสามารถแบ่งออกเป็นชนิดตามรูปทรง ได้แก่แบบลาเมลลาร์ (lamellar), แบบท่อ (tubular) และแบบเวซิคิวลาร์ (vesicular) ลักษณะที่ต่างกันนี้ปรากฏในเซลล์ชนิดต่าง ๆ กัน ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าลักษณะต่าง ๆ นั้นเกิดจากวิถี (pathways) ที่ต่างกันหรือไม่
ไมโทคอนเดรียนซึ่งระบุให้เห็นคริสเต
อินโดมี่

| --- | --- |
อินโดมี่รสหมี่โกเรง (หมี่ผัดแห้ง)
ชนิดสินค้า: บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป
ผลิตโดย: อินโดฟู้ด
ประเทศ: อินโดนีเซีย
เริ่มจำหน่าย: 1972
ตลาด: ทั่วโลก
สำนวนติดปาก: Indomie Seleraku (อินโดนีเซีย) Flavour, Favoured by The World (ทั่วโลก) Tasty Nutrition. Good For You. (ไนจีเรีย)
เว็บไซต์: indomie.com
อินโดมี่ (อักษรโรมัน: Indomie) เป็นตราสินค้าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ผลิตโดยบริษัทอินโดฟู้ด สัญชาติอินโดนีเซีย ซึ่งเป็นบริษัทผู้ผลิตบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ในปีหนึ่งมีการผลิตอินโดมี่รวม 15 พันล้านห่อ และส่งออกไปยัง 90 ประเทศทั่วโลก การผลิตอินโดมี่อยู่ในอินโดนีเซียมาตั้งแต่เปิดตัวในปี 1972 ก่อนจะเพิ่มฐานการผลิตในไนจีเรียนับตั้งแต่ 1995 โดยในประเทศไนจีเรียนี้ อินโดมี่ได้รับความนิยมมากในบรรดาประเทศแอฟริกาอื่น ๆ
ภูมิหลัง > ศัพทมูล

ชื่ออินโดมี่มาจาก "indo" ซึ่งหมายถึง "อินโดนีเซีย" และ "mie" คำภาษาอินโดนีเซีย ตรงกับคำว่า "หมี่"
ภูมิหลัง > ประวัติศาสตร์

บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเริ่มข้าสู่ตลาดอินโดนีเซียในปี 1969 โดยอินโดฟู้ดเป็นหนึ่งในบริษัทผู้ผลิตอาหารกึ่งสำเร็จรูปที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ตั้งขึ้นในปี 1982 โดย ซูโดโน ซาลิม (1916–2012) มหาเศรษฐีผู้ยังเป็นเจ้าของโรงสีแผ้งสาลีโบกาซารี (Bogasari Flour Mills)
ตราอินโดมี่เริ่มผลิตครั้งแรกในปี 1972 โดยบริษัท PT Sanmaru Food Manufacturing Co. Ltd. โดยมีรส Indomie Kuah Rasa Kaldu Ayam (ซุปไก่) ออกจำหน่ายเป็นรสแรก ต่อมาจึงได้ออกรส Indomie Kuah Rasa Kari Ayam (แกงกะหรี่ไก่) ในปี 1980 และต่อมาในปี 1982 ได้เปิดตัวบะหมี่แห้ง Indomie Mi Goreng (บะหมี่ผัด; "หมี่โกเรง") ซึ่งกลายมาเป็นบะหมี่ยอดนิยมในตลาดอินโดนีเซียทันที
ในปี 1984 PT Sanmaru Food ถูกซื้อโดย PT Sarimi Asli Jaya ซึ่งตอนนั้นเป็นของโรงสีแป้งสาลีโบกาซารี ก่อนจะรวมเข้ากับ PT Indofood Sukses Makmur Tbk ในปี 1994 อินโดมี่ครองตลาดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกว่า 70 เปอร์เซ็นต์ของประเทศอินโดนีเซียในปี 2010
รสชาติและรูปแบบ

อินโดมี่วางจำหน่ายในหลายรสและภายใต้หลายตรา โดยแบ่งสินค้าออกเป็นห้ากลุ่ม ได้แก่: Indomie goreng (บะหมี่ผัดแห้ง), Indomie kuah (บะหมี่น้ำ), Kuliner Indonesia (อาหารอินโดนีเซีย), Mi Keriting (บะหมี่งอชั้นดี) และ Hype Abis (รสเผ็ดแปลกใหม่) รสส่วนใหญ่ของอินโดมี่เป็นผลงานสร้างสรรค์ของนูนุก นูไรนี (Nunuk Nuraini) พนักงานของบริษัทอินโดฟู้ดในแผนกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป
สายการผลิตของอินโดมี่รส "หมี่โกเรง" (Mi Goreng) หรือบะหมี่ผัดแห้ง มาจากหมี่ผัดแห้งของอินโดนีเซีย หมี่โกเรง เริ่มออกจำหน่ายในปี 1983 วางจำหน่ายในขนาดราว 85 กรัมต่อห่อ ภายในประกอบด้วยเครื่องปรุงสองซอง ซองแรกเป็นซีอิ๊วหวาน, ซอสพริก, น้ำมันปรุงรส และหอมเจียว อีกซองเป็นผงปรุงรส และหอมแดงเจียว ในบางพื้นที่มีวางขายหมี่โกเรงในรูปซองใหญ่ (Jumbo) ที่มีน้ำหนักสุทธิ 127–129 กรัม
แหล่งข้อมูลอื่น

Indomie – Product website
Indofood – Mi Goreng Manufacturer
หนุมานพบ 5 ไอ้มดแดง

| หนุมานพบ 5 ไอ้มดแดง |
| --- | --- |

กำกับ: สมโพธิ แสงเดือนฉาย
อำนวยการสร้าง: สมโพธิ แสงเดือนฉาย
นักแสดงนำ: ยอดชาย เมฆสุวรรณ ธัญญรัตน์ โลหะนันท์ กาญจน์ บุญชู พิภพ ภู่ภิญโญ อะคิจิ โคบายาชิ พันธ์ ไชโย
ผู้จัดจำหน่าย: ไชโยภาพยนตร์
วันฉาย: 15 มีนาคม พ.ศ. 2518
ประเทศ:  ไทย
ภาษา: ภาษาไทย
ก่อนหน้านี้: หนุมานพบ 7 ยอดมนุษย์ (2517)
ต่อจากนี้: หนุมานพบ 11 ยอดมนุษย์ (2527)
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
หนุมานพบ 5 ไอ้มดแดง (ญี่ปุ่น: ハヌマーンと5人の仮面ライダー; อังกฤษ: Hanuman and the 5 Kamen Riders) เป็นภาพยนตร์ภาคต่อของเรื่อง หนุมานพบ 7 ยอดมนุษย์ ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2518  กำกับภาพยนตร์โดย สมโพธิ แสงเดือนฉาย และจำหน่ายในนามของ ไชโยภาพยนตร์ สมโพธิ  แสงเดือนฉาย ได้นำภาพยนตร์ของบริษัท โตเอะ เรื่อง  Five Riders VS King Dark หนุมานพบห้าไอ้มดแดง โดยใช้  Footage มาตัดต่อเข้ากับส่วนที่ถ่ายทำขึ้นมาใหม่โดยไม่ได้รับลิขสิทธิ์ในการนำมาใช้ ซึ่งทาง  โรงถ่ายไชโยภาพยนตร์ ได้สร้าง  Props  ทำชุดและสร้างมอเตอร์ไซด์ของ  Kamen Riders  ขึ้นมา ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2518 ที่โรงภาพยนตร์  เพชรรามา และ เพชรเอ็มไพร์  (1)
เรื่องย่อ

องค์กรก็อด ที่ชั่วร้ายส่งเหล่าสมุนปีศาจออกอาละวาด จับผู้หญิงสาวสูบเลือดเพื่อเพิ่มพลังให้แก่ คิงดาร์ค ผู้เป็นประมุข เหล่าไรเดอร์ทั้ง 5 ได้แก่ คาเมนไรเดอร์ หมายเลข 1, หมายเลข 2, V3, ไรเดอร์แมน และ คาเมนไรเดอร์เอ็กซ์ ได้เข้ามา ขัดขวางจนในที่สุด คิงดาร์คก็บังคับให้ ดร.วิสุทธิ์ นักวิทยาศาสตร์ชาวไทย สร้างปีศาจค้างคาวที่มีพลังเหนือกว่าเหล่า คาเมนไรเดอร์ ได้สำเร็จ พร้อมด้วย สมุนปีศาจทั้ง 4 และเมื่อ คิงดาร์ค ขยายร่างยักษ์ คาเมนไรเดอร์ทั้ง 5 จึงไม่สามารถ รับมือได้วิธีสุดท้ายก็คือการรวบรวมพลังระหว่าง คาเมนไรเดอร์ทั้ง 5 และเจ้า หนุมาน เท่านั้น แต่ไม่มีใครรู้ว่า เจ้า หนุมาน จะปรากฏกายเมื่อใด
แหล่งข้อมูลอื่น

หนุมานพบ 5 ไอ้มดแดง  ที่เว็บไซต์ ThaiFilmDb
Hanuman VS Kamen Riders ข้อมูลจาก kamenrider.fandom
สโมสรฟุตบอลอินเตอร์ไมแอมี

กลุบอินเตอร์นาซิโอนัลเดฟุตโบลไมแอมี (สเปน: Club Internacional de Fútbol Miami) รู้จักกันในชื่อภาษาอังกฤษว่า สโมสรฟุตบอลอินเตอร์ไมแอมี (อังกฤษ: Inter Miami CF) หรือ อินเตอร์ไมแอมี (อังกฤษ: Inter Miami) เป็นสโมสรฟุตบอลตั้งอยู่ที่ฟอร์ตลอเดอร์เดล รัฐฟลอริดา สหรัฐ สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2018 เริ่มเล่นในอีสเทิร์นคอนเฟอร์เรนซ์ของเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ (MLS) ในช่วงฤดูกาล 2020 มีสนามเหย้าคือสนามกีฬาอินเตอร์ไมแอมี ซึ่งตั้งอยู่บนสนามเก่าอย่างสนามกีฬาล็อกฮาร์ต นัดแรกของอินเตอร์ไมแอมีในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ เกิดขึ้นเมื่อ 1 มีนาคม ค.ศ. 2020 โดยแพ้ลอสแอนเจลิสด้วยผลประตู 1–0
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน > ผู้เล่นที่ปล่อยยืม

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
บุคลากรปัจจุบัน

| ตำแหน่ง | รายชื่อ |
| --- | --- |
ผู้จัดการทีม:  เฆราร์โด มาร์ติโน
ผู้ช่วยผู้จัดการทีม:  ดาร์เรน โพเวลล์
ผู้ช่วยผู้จัดการทีม:  ฆอร์เฆ เตย์เลร์
ผู้ช่วยผู้จัดการทีม:  จาเวียร์ โมราเลส
ผู้ช่วยผู้จัดการทีม:  เจอราร์โด อังเดรส์ มาร์ติโน
ผู้ฝึกสอนฟิตเนส:  Rodolfo Paladini
ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนฟิตเนส:  มาโนโล อัลฟาโร
ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู:  Sebastián Saja
นักวิเคราะห์:  Damian Silvero
นักวิเคราะห์:  Connor Ceballos
ผู้อำนวยการฝ่ายประสิทธิภาพ:  Garrison Draper
นักวิเคราะห์ประสิทธิภาพ:  อเล็กซ์ สก็อตต์
ผู้อำนวยการกีฬา:  คริส เฮนเดอร์สัน
ผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการฟุตบอล:  Niki Budalić
หัวหน้าแมวมอง:  Mark Prizant
แมวมอง:  Alessio Sundas
ผู้อำนวยการฝ่ายวิเคราะห์:  แซม เกร็กกอรี่
ทำเนียบผู้จัดการทีม

รายชื่อเรียงตามปีที่เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมอินเตอร์ไมแอมี
เกียรติประวัติ

ลีกส์คัพ - ชนะเลิศ 1 ครั้ง - 2023
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ |
| --- | --- |
ฝั่งตะวันออก:  แอตแลนตายูไนเต็ด  ชาร์ลอตต์  ชิคาโกไฟร์  เอฟซี ซินซินแนติ  โคลัมบัสครูว์  ดี.ซี. ยูไนเต็ด  อินเตอร์ไมแอมี  มอนทรีออล  นิวอิงแลนด์เรโวลูชัน  นิวยอร์กซิตี  นิวยอร์กเร็ดบุลส์  ออร์แลนโดซิตี  ฟิลาเดลเฟียยูเนียน  โทรอนโต 
ฝั่งตะวันตก:  ออสติน  โคโลราโดแรพิดส์  เอฟซี ดัลลัส  ฮิวสตัน ไดนาโม  สปอร์ติงแคนซัสซิตี  แอลเอ แกลักซี  ลอสแอนเจลิส  มินนิโซตายูไนเต็ด  แนชวิลล์  พอร์ตแลนด์ทิมเบอส์  เรอัลซอล์ตเลก  แซนโฮเซเอิร์ทเควกส์  ซีแอตเทิลซาวน์เดอส์  St. Louis City SC  แวนคูเวอร์ไวต์แคปส์ 
ทีมในอนาคต:  San Diego (2025) 
ทีมในอดีต:  Tampa Bay Mutiny (1996–2001)  Miami Fusion (1998–2001)  Chivas USA (2005–2014) 
การแข่งขัน:  เอ็มแอลเอสคัพ Playoffs  Champions  SuperDraft  Stadiums  Attendance  Television Broadcasters  MLS Cup
คริส การ์ดเนอร์

คริส การ์ดเนอร์
คริสโตเฟอร์ พอล การ์ดเนอร์ เป็นมหาเศรษฐีที่สร้างฐานะขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเขาเอง เป็นนายทุนที่ร่ำรวย มีความสามารถในการพูดจูงใจผู้อื่นและยังใจบุญอีกด้วย เขาเกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954 ที่มิลวอคกี วิสคอนซิน ในช่วงทศวรรษ 1980 นั้น คริสต้องเผชิญกับช่วงที่ยากลำบากของชีวิต เขาต้องต่อสู้ดิ้นรนเนื่องจากไม่มีบ้านอยู่ทั้งๆที่มีภาระต้องเลี้ยงดูลูกชายคนเดียว คริสโตเฟอร์ จูเนียร์ อีกคน หนังสือชีวประวัติของคริสนั้นตีพิมพ์เมื่อเดือนพฤษภาคม ปี 2006 โดย Amistad และ HarperCollins
ในปี 2006 นั้น เขาเป็นซีอีโอของบริษัทนายหน้าค้าหุ้นของเขาเองคือ Gardner Rich & Co มีสำนักงานอยู่ที่ชิคาโก รัฐอิลลินอย อันเป็นที่อยู่ของเขาในคราวที่ไม่ได้พักอาศัยอยู่ที่นครนิวยอร์ก คริสบอกว่าความสำเร็จและอดทนของเขานั้นได้รับมาจากแม่ Bettye Jean Triplett, née Gardner และกำลังใจที่สำคัญที่สุดในการสู้ชีวิตของเขาคือลูกชายคริส จูเนียร์ (เกิดปี ค.ศ. 1981) และลูกชายจาซิสตา (เกิดปี ค.ศ. 1985) ของเขานั่นเอง คริสต้องเผชิญกับช่วงลำบากของชีวิต เขาสร้างตัวมาจากการเป็นนายหน้าค้าหุ้นในช่วงที่เป็นพ่อหม้ายและคนพเนจรไร้บ้าน จนได้มีการนำชีวประวัติส่วนหนึ่งของเขาไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง The Pursuit of Happyness นำแสดงโดย วิลล์ สมิธ
ดูเพิ่ม

The Pursuit of Happyness
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของคริส การ์ดเนอร์เก็บถาวร 2012-03-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยบูรพา

| --- | --- |
Faculty of Sport Science,   Burapha University

ชื่อย่อ: FSS
คติพจน์: คลังความรู้และภูมิปัญญาเพื่อการกีฬาของแผ่นดิน
สถาปนา: 8 มีนาคม พ.ศ. 2545 (22 ปี)
คณบดี: ผศ.ดร.นฤพนธ์ วงศ์จตุรภัทร
ที่อยู่: 169 ถ.ลงหาดบางแสน ต.แสนสุข อ.เมือง จ.ชลบุรี 20131
วารสาร: สารจิตวิทยาการกีฬา
สี:   สีเขียว
มาสคอต: เรือใบ
เว็บไซต์: https://fss.buu.ac.th/
คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยบูรพา (อังกฤษ: Faculty of Sport Science, Burapha University) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาภายในสังกัดมหาวิทยาลัยบูรพา เดิมทีคือหมวดพลานามัย ของวิทยาลัยวิชาการศึกษาบางแสน ก่อนที่จะพัฒนามาเป็นคณะวิทยาศาสตร์การกีฬาในปี 2545 โดยการแยกภาควิชาพลศึกษาและสันทนาการจากคณะศึกษาศาสตร์