stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะกรรมการผู้แทนสมัชชาแห่งสหภาพ
สมาชิก

| ชื่อ | เขตเลือกตั้ง | พรรค | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| พยูพยูที่น | อำเภอมีนกะลาตองหญุ่น เขตย่างกุ้ง | สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) | สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| ทินติ | อำเภอโปะบะตีริ เนปยีดอ | สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) | สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| ทู่น-มหยิ่น | อำเภอบะฮ่าน เขตย่างกุ้ง | สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) | สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| ไนง์ทู่ออง | อำเภอนะโท่จี้ เขตมัณฑะเลย์ | สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) | สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| เวพโย่ออง | อำเภอตาเกตะ เขตย่างกุ้ง | สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) | สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| ซีนมาออง | อำเภอยานกี้น เขตย่างกุ้ง | สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) | สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| ลวีนโก-ละ | อำเภอตาน-ลยีน เขตย่างกุ้ง | สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) | สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| โอะกามี่น | อำเภอมะริด เขตตะนาวศรี | สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) | สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| วี่นไนง์ | อำเภอโม่ก้อง รัฐกะชีน | สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) | สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| เนมโย่ | อำเภอย่องห้วย รัฐชาน | สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) | สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| ซอมี่นเต้น | อำเภอเล่มแยะนา เขตอิรวดี | สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) | สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| มโย่ไนง์ | อำเภอช่านเอ้ตาซาน เขตมัณฑะเลย์ | สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) | สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| ละมี่นทู่น | อำเภอน้ำสั่น รัฐชาน | พรรคชาติปะหล่อง (TNP) | สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| เซละ | เขตพะโค เขต 7 | สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) | สมาชิกสภาประชาชาติ |
| เมียะตีดาทู่น | รัฐมอญ เขต 8 | สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) | สมาชิกสภาประชาชาติ |
| ซอช่าพอง-อวา | รัฐกะเหรี่ยง เขต 4 | สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) | สมาชิกสภาประชาชาติ |
| รอเบิร์ต เญ่แย | รัฐกะยา เขต 10 | พรรคประชาธิปไตยแห่งรัฐกะยา (KySDP) | สมาชิกสภาประชาชาติ |
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการผู้แทนสมัชชาแห่งสหภาพ ที่เฟซบุ๊ก
ญองย่าน

| ญองย่าน |
| --- | --- |
เมือง
ญองย่านที่ตั้งเมืองญองย่านในประเทศพม่า
พิกัด: 20°45′0″N 96°2′0″E﻿ / ﻿20.75000°N 96.03333°E﻿ / 20.75000; 96.03333
ประเทศ:  พม่า
เขต:  ภาคมัณฑะเลย์
จังหวัด: เมะทีลา
อำเภอ: ตาซี
เขตเวลา: UTC+ 6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
ญองย่าน (พม่า: ညောင်ရမ်း) เป็นเมืองในภาคมัณฑะเลย์ของประเทศพม่า
ชาอีร์

ชาอีร์ (มลายู: syair, شعير) เป็นรูปแบบวรรณกรรมที่แพร่หลายตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 21 ปรับรูปแบบมาจากร้อยกรองภาษาอาหรับ-เปอร์เซีย จะยาวกี่บทก็ได้ แต่ละบทประกอบไปด้วยคำพื้นฐาน 4 คำ สัมผัสแบบกลอนหัวเดียว บทชาอีร์ที่เก่าที่สุดพบบนเสาหินหลุมฝังศพของพระราชาในอาเจะฮ์ เกาะสุมาตรา อินโดนีเซีย เขียนด้วยอักษรโบราณในสุมาตรา ที่ได้รับอิทธิพลมาจากอินเดีย เป็นภาษามลายูโบราณที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับ
ศัพทมูลวิทยา

คำว่า ชาอีร์ มาจากคำภาษาอาหรับว่า เชียะอร์ ซึ่งเป็นศัพท์ที่มีความหมายครอบคลุมกวีนิพนธ์อาหรับ/อิสลามทุกแบบ อย่างไรก็ตาม กวีนิพนธ์มลายูที่เรียกว่า ชาอีร์ มีความแตกต่างและไม่ได้มีต้นแบบมาจากกวีนิพนธ์อาหรับหรือกวีนิพนธ์เปอร์เซีย-อาหรับ
ดูเพิ่ม

ปันตุน
เซอโลกา
นาซัม
ซอมี่นละ

| ซอมี่นละ   စောမင်းလှ> พระอัครมเหสีแห่งอังวะ |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: ป. ตุลาคม ค.ศ. 1421 – สิงหาคม ค.ศ. 1425
ก่อนหน้า: Shin Saw
ถัดไป: พระนางชีนโบ่แม

ประสูติ: คริสต์ทศวรรษ 1390 อาณาจักรอังวะ
สวรรคต: อังวะ   อาณาจักรอังวะ
คู่อภิเษก: มังรายกะยอชวา (1406–1415)   พระเจ้าฝรั่งมังศรี (1416–1425)
พระราชบุตร: Minye Kyawhtin   Min Hla Htut   Minye Aung Naing   ซอมี่น-พยู   พระเจ้ามี่นละแง   Saw Pyei Chantha   Shwe Pyi Shin Me
พระราชบิดา: Tarabya I of Pakhan
ศาสนา: พุทธเถรวาท
ซอมี่นละ (พม่า: စောမင်းလှ,  ออกเสียง: [sɔ́ mɪ́ɰ̃ l̥a̰]) เป็นพระอัครมเหสีแห่งอาณาจักรอังวะระหว่าง ค.ศ. 1422–1425 พระโอรสของพระนางคือพระเจ้ามี่นละแง ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอังวะเป็นเวลา 3 เดือนใน ค.ศ. 1425 ภายหลังการสวรรคตของพระสวามีพระองค์ที่ 2 พระเจ้าฝรั่งมังศรี พระสวามีองค์แรกคือพระเชษฐาของพระเจ้าฝรั่งมังศรี มังรายกะยอชวาซึ่งมีชื่อเสียงในช่วงสงครามสี่สิบปี
ประวัติ

ซอมี่นละเป็นธิดาของพระเจ้าตราพระยาแห่งปะค่าน และเป็นพระเชษฐภคินีของพระเจ้าตราพระยาแห่งตองอูซึ่งปกครองตองอูในช่วง ค.ศ. 1440–1446 ในปี ค.ศ. 1406 พระนางได้อภิเษกสมรสกับเจ้าชายมังรายกะยอชวาในพิธีแต่งตั้งพระองค์เป็นพระมหาอุปราช โดยพระนางมีพระโอรส-ธิดากับมังรายกะยอชวาทั้งสิ้น 4 พระองค์ ต่อมาเมื่อมังรายกะยอชวาประชวรและสิ้นพระชนม์ระหว่างทำสงคราม พระนางได้กลายมาเป็นพระชายาของพระเจ้าฝรั่งมังศรี พระอนุชาของมังรายกะยอชวาซึ่งได้ขึ้นเป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิ์โดยตรงสืบมา พระนางและพระเจ้าฝรั่งมังศรีมีพระโอรส-ธิดาอีก 3 พระองค์ ทำให้พระนางมีพระโอรส-ธิดารวมทั้งสิ้น 7 พระองค์
เมื่อพระเจ้าฝรั่งมังศรีองค์รัชทายาทได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง พระราชบิดาใน ค.ศ. 1422 ก็ได้สถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นพระอัครมเหสี แต่พระนางเป็นได้แค่พระมเหสีเพียงในพระนามเท่านั้น เนื่องจากพระเจ้าฝรั่งมังศรีโปรดปรานพระมเหสีอีกพระองค์หนึ่งคือ พระนางชีนโบ่แม ทำให้พระนางซอมี่นละน้อยพระทัยออกจากพระราชวังและออกผนวชเป็นแม่ชี ได้รับฉายาทางธรรมว่า ตานส้องชีนมิพะย่า (တန်ဆောင်းရှင် မိဖုရား)
พระเจ้ามี่นละแง พระโอรสน้อยองค์ที่ห้าของพระนาง ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1425 หลังจากที่พระเจ้าฝรั่งมังศรี พระราชบิดาถูกลอบสังหารโดยมีพระนางชีนโบ่แมอยู่เบื้องหลัง สามเดือนต่อมา พระเจ้ามี่นละแง ยุวกษัตริย์ซึ่งมีพระชนมพรรษาเพียงแค่เจ็ดพรรษา ก็ถูกวางยาพิษโดยพระนางชีนโบ่แม เพื่อให้คนรักคือเจ้าฟ้ากะเล่เจ้ตองโญขึ้นครองบัลลังก์
ซีตี นูร์ฮาลีซา

| ดาโต๊ะ ซีตี นูร์ฮาลีซา DIMP JSM SAP PMP AAP |
| --- | --- |
ซีตี นูร์ฮาลีซา ในปี ค.ศ. 2013
เกิด: ซีตี นูร์ฮาลีซา บินตี ตารูดิน  (1979-01-11) 11 มกราคม ค.ศ. 1979 (45 ปี) กัมปุงอาวะฮ์ เตเมร์โละฮ์, รัฐปะหัง, มาเลเซีย
สัญชาติ: มาเลเซีย
อาชีพ: นักร้อง
ปีปฏิบัติงาน: 1995–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Khalid Mohd Jiwa (21 สิงหาคม 2006-ปัจจุบัน)
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  อีรามามาเลเซีย (พื้นบ้าน)  ป็อป  ป็อปร็อก  อาร์แอนด์บี  ซอฟต์ร็อก  แดนซ์-ป็อป  นาชีด  เวิลด์ 
เครื่องดนตรี: เสียง
ค่ายเพลง: ซูเรียเรเคิดส์ (1995–2005)  ซีตีนูร์ฮาลีซาโพรดักชันส์ (2006–ปัจจุบัน)  วอตส์อัปเอนเตอร์เทนเมนต์ (2011-ปัจจุบัน)  ยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุป (2011-ปัจจุบัน)
 นักดนตรี
เว็บไซต์: SimplySiti.com.my
ลายมือชื่อ

ดาโต๊ะ หรือดาตินซรี ซีตี นูร์ฮาลีซา บินตี ตารูดิน DIMP, JSM, SAP, PMP, AAP (มลายู: Siti Nurhaliza binti Tarudin, سيتي نورهاليزا بنت تارودين; เกิด 11 มกราคม ค.ศ. 1979) เป็นนักร้องชาวมาเลเซีย ตั้งแต่เธอเป็นนักร้อง เธอได้รับรางวัลการแข่งขันประกวดร้องเพลงระดับนานาชาติหลายครั้ง เธอได้รับฉายาว่าเป็นเสียงแห่งเอเชีย หลังจากชนะตำแหน่งกรังปรีแชมเปียนจากเทศกาล Voice of Asia รายการประกวดร้องเพลงที่จัดขึ้นที่เมืองอัลมาเตอ ประเทศคาซัคสถาน โดยก่อนหน้านั้นในปี ค.ศ. 1999 เธอได้รับรางวัลโกลด์อะวอร์ดจากรายการ Asia New Singer Competition ที่เซี่ยงไฮ้เอเชียมิวสิกเฟสติวัล ที่จัดที่เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน และในปีเดียวกันเธอได้รับ 2 รางวัลจาก การประกวดร้องเพลงเซาท์แปซิฟิกในปี ค.ศ. 1999 ที่จัดที่เมืองโกลด์โคสต์ รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย
ปัจจุบัน เธอได้รับรางวัลทั้งภายในและต่างประเทศมากกว่า 200 รางวัล เธอเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นศิลปินที่มียอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำขาวหลายชุด ตั้งแต่ชนะการแข่งขันรายการเรียลลิตีที่ชื่อ บินตังเอชเอ็มไอ 1995 เมื่อเธออายุ 16 ปี ซึ่งต่อมาเธอได้รับการเสนอให้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงสากล 4 ค่าย ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มเปิดตัวของเธอคือ "Jerat Percintaan" ซึ่งชนะการแข่งขันอานูเกอระฮ์จัวราลากู (Anugerah Juara Lagu) ครั้งที่ 11 และได้ 2 รางวัลในสาขาแสดงยอดเยี่ยมและเพลงบัลลาดยอดเยี่ยม ส่วนตัวอัลบั้ม จากข้อมูลปี ค.ศ. 2005 ขายได้มากกว่า 800,000 ชุด เฉพาะในมาเลเซีย ในฐานะนักร้องเธอบันทึกเสียงหลากหลายภาษา ทั้งภาษามาเลเซีย ภาษาชวา ภาษาจีนมาตรฐาน ภาษาอาหรับ ภาษาอูรดู และภาษาญี่ปุ่น เธอมีสตูดิโออัลบั้ม 16 ชุด เธอเป็นหนึ่งในศิลปินที่ได้รับความนิยมที่สุดในกลุ่มเกาะมลายูและนูซันตารา ปัจจุบันเธอได้อยู่ในรายชื่อหนึ่งในผู้ที่รวยที่สุด ผู้ที่มีอิทธิพลที่สุด ผู้ที่ได้รับรางวัลมากที่สุด และผลิตซิงเกิลมากที่สุด เธอยังเป็นหนึ่งในศิลปินมาเลเซียที่มียอดขายมากที่สุด จากข้อมูล ค.ศ. 2000 อัลบั้มของเธอมียอดขายเป็นร้อยละ 10 ของอัลบั้มทั้งหมดของมาเลเซีย โดยมียอดขายมากกว่า 4.9 ล้านชุด
ในปี ค.ศ. 1998 เธอได้รับเลือกให้แสดงพิธีปิดการแข่งขันกีฬาเครือจักรภพ 1998 เฉพาะพระพักตร์สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรและเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ท่ามกลางผู้เข้าร่วมการแข่งขัน 70 ประเทศจากเครือจักรภพแห่งประชาชาติ ในปี ค.ศ. 2005 เธอเป็นนักร้องจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้คนแรกที่ได้แสดงคอนเสิร์ตเดี่ยวที่รอยัลแอลเบิร์ตฮอลล์ร่วมกับลอนดอนซิมโฟนีออร์เคสตรา ในปี ค.ศ. 2008 เธอได้รับขนานนามว่าเป็นไอดอลแห่งเอเชีย จากเอเชียนิวส์เนตเวิร์ก และจากความสำเร็จในเอเชียทำให้เธอได้รับฉายาว่า "เสียงแห่งเอเชีย" และเซลีน ดิออน แห่งเอเชีย
ซีตูจอทีน

บทความนี้เกี่ยวกับกษัตริย์อังวะ สำหรับอุปราชแห่งตองอู ดูที่ ซีตูจอทีนแห่งตองอู
| ซีตูจอทีน   นรปติที่ 4 แห่งอังวะ> กษัตริย์แห่งอังวะ |
| --- | --- |
ครองราชย์: ประมาณตุลาคม ค.ศ. 1551 – 22 มกราคม ค.ศ. 1555
ก่อนหน้า: นรปติที่ 3
ถัดไป: ตะโดเมงสอ (ฐานะอุปราช)

ประสูติ: พฤศจิกายน/ธันวาคม ค.ศ. 1495
สวรรคต: พะโค
มเหสี: นรปติมิบะยา   สาลินมิบะยา
ราชวงศ์: โม่ญี่น
ศาสนา: พุทธเถรวาท
ซีตูจอทีน (พม่า: စည်သူကျော်ထင်) หรือ นะระปะติซีตู (နရပတိ စည်သူ) เป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรอังวะ ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1551–1555 พระองค์ก้าวขึ้นสู่อำนาจโดยการโค่นล้มนรปติที่ 3 ใน ค.ศ. 1551 ตลอด 6 ปีในการก่อกบฏของพระองค์ (ค.ศ. 1545–1551) ได้การสนับสนุนจากเมืองโม่ญี่น
| ด ค ก พระมหากษัตริย์พม่า |
| --- | --- |
ราชวงศ์พุกาม ค.ศ. 849–1297:  ปยีน-บย่า  ตานแนะ  ซะเล  เต้นโค  ญองอู้ ซอยะฮ่าน  กู้นซอจ้องพยู  จีนโซ่  โซะกะเต้  อโนรธามังช่อ  ซอลู  จานซิต้า  ซีตูที่ 1  นะระตู  นรสิงขะ  ซีตูที่ 2  ไชยสิงขะ  นรสิงหอุซะนา1  จะซวา  อุซะนา  นรสีหบดี  กะยอฉะวา2 
อาณาจักรมยีนไซง์และอาณาจักรปี้นยะ ค.ศ. 1297–1364:  อะทินคะยา1, ราซะทินจาน1 และ สีหตู1  สีหตู  อูซะนาที่ 1  สีตู1  กะยอฉะวาที่ 1  กะยอฉะวาที่ 2  นรตู่  อูซะนาที่ 2 
อาณาจักรซะไกง์ ค.ศ. 1315–1364:  ซอยู่น  ตราพระยาที่ 1  อโนรธาที่ 1  จะซวา  อโนรธาที่ 2  ตราพระยาที่ 2  มินบเยาะสีหบดี 
อาณาจักรอังวะ ค.ศ. 1364–1555:  ตะโดมินพญา  ฝรั่งมังศรีชวา  ตราพระยา  ฝรั่งมังฆ้อง  ฝรั่งมังศรี  มี่นละแง  กะเล่เจ้ตองโญ  โม่ญี่นตะโด้  มังรายกะยอฉะวาที่ 1  นรปติที่ 1  สีหสุระ  มังฆ้องที่ 2 และ สีหสุระที่ 2  นรปติที่ 2  ซะโลน3 และ โตฮาน-บว่า3  คอนเมง3  นรปติที่ 33  นรปติที่ 43 
อาณาจักรหงสาวดี ค.ศ. 1287–1539, ค.ศ. 1550–1552:  ฟ้ารั่ว  รามประเดิด  แสนเมือง  รามมะไตย  ชีปอน  อายกำกอง  อายลาว  พระยาอู่  มหาเทวี1  ราชาธิราช  ธรรมราชา  รามที่ 1  พะโร  พญาเกียรติ์  มะมุดตาว  เชงสอบู  ธรรมเจดีย์  รามที่ 2  สการะวุตพี  สมิงสอตุต4  สมิงทอ4 
อาณาจักรมเยาะอู้ ค.ศ. 1429–1785:  นรเมขลา  คะยี  Ba Saw Phyu  Dawlya  Ba Saw Nyo  Ran Aung  Salingathu  ยาซา  จาซาปะติ  ซอโอ  Thazata  มังฆ้อง  มี่นบีน  Dikkha  ซอละ  Sekkya  พะล่อง  ยาซาจี้  Khamaung  สิริสุธรรมมา  สเน่ห์  นรปติ  ตะโด  จันทสุธรรมมา  สิริสุริยา  วรธรรมราชา  มุนีสุธรรมราชา  จันทสุริยาที่ 1  นรธา  Mayuppiya  Kalamandat  นรธิบดีที่ 1  จันทวิมาลาที่ 1  จันทสุริยาที่ 2  Sanda Wizaya  จันทสุริยาที่ 3  นรธิบดี  Narapawara  Sanda Wizala  Madarit  นรอภัย  Thirithu  จันทปรมะ  อภัย  Sanda Thumana  จันทวิมาลาที่ 2  Sanda Thaditha  Maha Thammada 
อาณาจักรแปร ค.ศ. 1482–1542:  ตะโดเมงสอ  บาเยงทเว  นรปติ5  มังฆ้อง5 
ราชวงศ์ตองอู ค.ศ. 1510–1752:  เมงจีโย  ตะเบ็งชะเวตี้  บุเรงนอง  นันทบุเรง  ญองย่าน  อะเนาะเพะลูน  มีนเยเดะบะ  ตาลูน  ปีนดะเล  ปเย  นะราวะระ  มังกะยอดิน  สเน่ห์มิน  ตะนินกันเหว่  มหาธรรมราชาธิบดี 
อาณาจักรหงสาวดีใหม่ ค.ศ. 1740–1757:  สมิงทอพุทธกิตติ  พญาทะละ 
ราชวงศ์โก้นบอง ค.ศ. 1752–1885:  อลองพญา  มังลอก  มังระ  จิงกูจา  หม่องหม่อง  ปดุง  จักกายแมง  แสรกแมง  พุกามแมง  มินดง  สีป่อ 
 1อุปราชหรือผู้สำเร็จราชการแทน  2มองโกลครอบครอง (ค.ศ. 1297)  3สหพันธรัฐชาน (ค.ศ. 1527–55)  4การฟื้นฟูระยะสั้น (ค.ศ. 1550–52)  5สหพันธรัฐฉานครอบครอง (ค.ศ. 1532–42)
ตราพระยา (แก้ความกำกวม)

ตราพระยา (อังกฤษ: Tarabya; พม่า: တရဖျား) อาจหมายถึง
พระเจ้าตราพระยาแห่งหงสาวดี, พระเจ้าหงสาวดี ประมาณ ค.ศ. 1287–1296
พระเจ้าตราพระยาที่ 1 แห่งซะไกง์, พระเจ้าซะไกง์, ค.ศ. 1327–1335/36
พระเจ้าตราพระยาที่ 2 แห่งซะไกง์, พระเจ้าซะไกง์, ค.ศ. 1349–1352
พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา, กษัตริย์แห่งอาณาจักรอังวะ, ค.ศ. 1367–1400
พระเจ้าตราพระยาแห่งอังวะ, กษัตริย์แห่งอาณาจักรอังวะ, ค.ศ. 1400
พระเจ้าตราพระยาแห่งตองอู, อุปราชแห่งตองอู, ค.ศ. 1440–1446
ชีค มุสซาฟาร์ ชูโกร์

| ยังเบอร์บาฮาเกีย ดาโต๊ะ ดร>  ชีค มุสซาฟาร์ ชูโกร์ |
| --- | --- |
ชีคใน ค.ศ. 2007
เกิด: ชีค มุสซาฟาร์ ชูโกร์ อัล มัสรี บิน ชีค มุสตาฟา  (1972-07-27) 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1972 (52 ปี) กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย
การศึกษา: Manipal Academy of Higher Education (MBBS)
อาชีพ: เจ้าหน้าที่ศัลยศาสตร์ออร์โทพีดิกส์ นายแบบ
ปีปฏิบัติงาน: 1998–ปัจจุบัน
คู่สมรส: ฮาลีนา โมฮ์ด ยูนซ (สมรส 2010)
บุตร: 6

อาชีพในอวกาศ
นักบินอวกาศอังกาซา
อยู่บนอวกาศ: 10 วัน 20 ชั่วโมง 14 นาที
การคัดเลือก: โครงการอังกาซาวัน ค.ศ. 2006
ภารกิจ: โซยุซ ทีเอ็มเอ-11/โซยุซ ทีเอ็มเอ-10
เครื่องหมายภารกิจ: 
 
 
เว็บไซต์: nasa.gov
ชีค มุสซาฟาร์ ชูโกร์ หรือชื่อเต็ม ชีค มุสซาฟาร์ ชูโกร์ อัล มัสรี บิน ชีค มุสตาฟา (มลายู: Sheikh Muszaphar Shukor; เกิด 27 กรกฎาคม 1972) เป็นศัลยแพทย์ออร์โทพีดิกส์และผู้เข้าร่วมการเดินอวกาศชาวมาเลเซีย โดยขึ้นยานโซยุซ ทีเอ็มเอ-11 ร่วมกับลูกเรือ Expedition 16 ไปที่สถานีอวกาศนานาชาติในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ชีค มุสซาฟาร์ขึ้นบินตามข้อตกลงของรัสเซียผ่านโครงการอังกาซาวันและเดินทางกลับโลกในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ด้วยยานโซยุซ ทีเอ็มเอ-10 ร่วมกับ ฟีโยดอร์ ยูร์ชิคินและโอเลก โคตอฟ ลูกเรือ Expedition 15
สิ่งสืบทอด

เพื่อยกย่องชีค มุสซาฟาร์ ชูโกร์ที่เป็นชาวมาเลเซียคนแรกที่ขึ้นไปยังอวกาศ คณะกรรมการจัดงานกีฬามหาวิทยาลัยอาเซียน 2008 จึงเลือกนักบินอวกาศเป็นมาสคอตของเกม ซึ่งมีชื่อว่า เอ1 อังกาซาวัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Spacefacts biography of Sheikh Muszaphar Shukor
Malaysia's first astronaut to do what no one in space has done before
Interview with Sheikh Muszaphar from the ISS เก็บถาวร 2011-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Nils Fischer "Islamic religious practice in outer space." ISIM review (2008) 22: 39.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ
ดอลลาร์บรูไน

| ดอลลาร์บรูไน |
| --- | --- |
Ringgit Brunei (มลายู) ريڠڬيت بروني (มลายู)
ธนบัตร 1 ดอลลาร์บรูไน
ISO 4217
รหัส: BND
การตั้งชื่อ
หน่วยย่อย: 
 1/100: เซนต์
สัญลักษณ์: B$
ธนบัตร: 
 ใช้บ่อย: 1, 5, 10, 50, 100 ดอลลาร์
 ไม่ค่อยใช้: 20, 25, 500, 1,000, 10,000 ดอลลาร์
เหรียญ: 
 ใช้บ่อย: 1,5, 10, 20, 50 เซนต์, 1 ดอลลาร์
ข้อมูลการใช้
ผู้ใช้:  บรูไน  สิงคโปร์
การตีพิมพ์
ธนาคารกลาง: Autoriti Monetari Brunei Darussalam (Monetary Authority of Brunei Darussalam)
 เว็บไซต์: www.ambd.gov.bn/
การประเมินค่า
อัตราเงินเฟ้อ: 2%
 ที่มา: The World Factbook, 2011 est.
ผูกค่ากับ: ดอลลาร์สิงคโปร์ เท่ากัน
ดอลลาร์บรูไน (มลายู: ringgit Brunei; รหัส: BND) เป็นสกุลเงินตราของประเทศบรูไน ถือกำเนิดใน ค.ศ. 1967 มีการแบ่งหน่วยย่อยเป็น 1 ดอลลาร์ เท่ากับ 100 เซนต์  อัตราแลกเปลื่ยนเท่ากับดอลลาร์สิงคโปร์ บรูไนกับสิงคโปร์ลงนามตกลงอัตราค่าเงินในปี ค.ศ. 1967 ในอดีตบรูไนใช้หอยเบี้ยในการแลกเปลี่ยนสินค้าแทนเงิน ต่อมาผลิตเหรียญดีบุกเป็นเงินใน ค.ศ. 1868 พัฒนาขึ้นเป็นเหรียญ 1 เซนต์ในอีก 20 ปีต่อมา เหรียญนั้นมีค่า 1 ส่วน 100 ของ 1 ดอลลาร์ช่องแคบ ในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1967 บรูไนออกใช้ธนบัตรชนิดราคา 1, 5, 10, 50, 100 ดอลลาร์; 500 และ 1,000 ดอลลาร์ใน ค.ศ. 1979 และ 10,000 ดอลลาร์ใน ค.ศ. 1989 ธนบัตรบรูไนเขียนบอกมูลค่าเป็นภาษาอังกฤษและภาษามลายู
| ด ค กสกุลเงินตราในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียเหนือและกลาง:  เท็งเกคาซัคสถาน  ซอมคีร์กีซสถาน  โซโมนีทาจิกิสถาน  มานัตเติร์กเมนิสถาน  ซอมอุซเบกิสถาน  รูเบิลรัสเซีย 
เอเชียตะวันออก:  หยวนจีน  ดอลลาร์ฮ่องกง  ปาตากามาเก๊า  เยนญี่ปุ่น  วอนเกาหลีเหนือ  วอนเกาหลีใต้  ทูกรีกมองโกเลีย  ดอลลาร์ไต้หวันใหม่ 
เอเชียใต้:  ฏากาบังกลาเทศ  งุลตรัมภูฏาน  รูปีอินเดีย  รูฟียาห์มัลดีฟส์  รูปีเนปาล  รูปีปากีสถาน  รูปีศรีลังกา  ดอลลาร์สหรัฐ บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  ดอลลาร์บรูไน  จัตพม่า  เรียลกัมพูชา  เซ็งตาวูติมอร์-เลสเต  รูปียะฮ์อินโดนีเซีย  กีบลาว  ริงกิตมาเลเซีย  เปโซฟิลิปปินส์  ดอลลาร์สิงคโปร์  บาทไทย  ดอลลาร์สหรัฐ ติมอร์-เลสเต  ด่งเวียดนาม 
เอเชียตะวันตก:  อัปซาร์อับฮาเซีย ไม่เป็นที่ยอมรับ  อัฟกานีอัฟกานิสถาน  ดรัมอาร์มีเนีย  มานัตอาเซอร์ไบจาน  ดีนาร์บาห์เรน  ปอนด์อียิปต์ ฉนวนกาซา  ยูโร ไซปรัส  ลารีจอร์เจีย  เรียลอิหร่าน  ดีนาร์อิรัก  เชเกลอิสราเอลใหม่  ดีนาร์จอร์แดน  ดีนาร์คูเวต  ปอนด์เลบานอน  ดรัมนากอร์โน-คาราบัค ไม่เป็นที่ยอมรับ  เรียลโอมาน  รูเบิลรัสเซีย อับฮาเซีย  เซาท์ออสซีเชีย  ริยาลกาตาร์  ริยาลซาอุดีอาระเบีย  ปอนด์ซีเรีย  ลีราใหม่ตุรกี  เดอร์แฮมสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เรียลเยเมน 
สกุลเงินในอดีต:  วอนเกาหลี  เยนเกาหลี  เยนไต้หวัน  ลีราออตโตมัน  รูเบิลโซเวียต  ด่งเวียดนามเหนือ  ด่งเวียดนามใต้  ปอนด์อิสราเอล 
 สกุลเงิน ทวีปยุโรป ทวีปอเมริกา ทวีปแอฟริกา เขตโอเชียเนีย
ตลาดหลักทรัพย์ย่างกุ้ง

ตลาดหลักทรัพย์ย่างกุ้ง  (พม่า: ရန်ကုန်စတော့အိတ်ချိန်း, อังกฤษ: Yangon Stock Exchange; ชื่อย่อ YSX) เป็นตลาดหลักทรัพย์ ตั้งอยู่ที่ย่างกุ้ง ประเทศพม่า จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ภายใต้สัญญาร่วมทุนระหว่าง Myanmar Economic Bank (51.00%), Daiwa Institute of Research (30.25%) และกลุ่มตลาดหลักทรัพย์ญี่ปุ่น (18.75%) เริ่มทำการซื้อขายเมื่อวันที่ 25 มีนาคม 2559 พร้อมการเข้าจดทะเบียนของ First Myanmar Investment (FMI) ซึ่งเป็นบริษัทจดทะเบียนแห่งแรกใน YSX
จากข้อมูล ณ 28 กุมภาพันธ์ 2561 มีจำนวนบริษัทจดทะเบียน 5 บริษัท ได้แก่
First Myanmar Investment Co., Ltd.
Myanmar Thilawa SEZ Holdings Public Ltd.
Myanmar Citizens Bank Ltd.
First Private Bank Ltd.
TMH Telecom Public Co.,Ltd
ซุลฮาดี โอมาร์

ซุลฮาดี โอมาร์ (มลายู: Zulhadi Omar) หรือ เอ็ดดี เตียว (Eddie Teyo; เกิด 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2527) เป็นช่างซ่อมบำรุงและผู้บริหารฝ่ายขายชาวมาเลเซีย เขาเกิดที่โรงพยาบาลบาตูปาฮัต รัฐยะโฮร์ ประเทศมาเลเซีย แต่เนื่องจากความผิดพลาดของเอกสาร ทำให้เขาถูกแจ้งเกิดว่าเป็นบุตรของโอมาร์ ซาอิม (Omar Saim) กับฮัซนะฮ์ ซัลเละฮ์ (Hasnah Salleh) คู่สามีภรรยาชาวมลายูมุสลิม ซึ่งแท้จริงแล้วเขาเป็นบุตรของเตียว มา เลียง (Teyo Ma Liong) กับลิ้ม ซิก ไฮ (Lim Sik Hai) ซึ่งเป็นชาวจีนที่นับถือศาสนาพุทธ และได้รับการยืนยันจากผลดีเอ็นเอ เขาเป็นที่รู้จักจากการฟ้องร้องทางการมาเลเซียหลายครั้ง เพื่อเปลี่ยนศาสนาจากศาสนาอิสลามเป็นศาสนาพุทธ
บรรณานุกรม

Lee, Khoon Choy (2013). Golden Dragon and Purple Phoenix: The Chinese and Their Multi-Ethnic Descendants in Southeast Asia. World Scientific. ISBN 978-981-4383-43-1.
ซันดากัน

| ซันดากัน Sandakan เอโลปูรา • Elopura |
| --- | --- |
เมืองหลักของอำเภอ
การถอดเสียงอักษรอื่น ๆ
 • ยาวี: سنداکن
 • จีน: 山打根
จากบน ซ้ายไปขวา: เมืองซันดากัน, สภาเทศบาลซันดากัน, อาคารสำนักเลขาธิการของรัฐ, ศูนย์กีฬาซันดากัน, หอสมุดภูมิภาคซันดากัน, มัสยิดอำเภอซันดากัน, โบสถ์นักบุญไมเคิลและเทวทูตทั้งหมด, ศาลเจ้า Tam Kung และทิวทัศน์อ่าวซันดากัน
สมญา: The Nature City, ฮ่องกงน้อย
th
ซันดากันที่ตั้งของซันดากันในรัฐซาบะฮ์แสดงแผนที่รัฐซาบะฮ์ซันดากันที่ตั้งของซันดากันในประเทศมาเลเซียแสดงแผนที่ประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 05°50′0″N 118°07′0″E﻿ / ﻿5.83333°N 118.11667°E﻿ / 5.83333; 118.11667
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ:  รัฐซาบะฮ์
เขต: ซันดากัน
อำเภอ: ซันดากัน
จักรวรรดิบรูไน: คริสต์ศตวรรษที่ 15–1704
รัฐสุลต่านซูลู: 1704–1882
BNBC ตั้งบริษัท: 21 มิถุนายน 1879
ประกาศเป็นเมืองหลวงบอร์เนียวเหนือ: 1884
สูญเสียสถานะเมืองหลวง: 1946
เทศบาล: 1 มกราคม 1982
นคร: ยังไม่ประกาศ
การปกครอง
 • ประธานสภา: Benedict Asmat
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,266 ตร.กม. (875 ตร.ไมล์)
ความสูง: 10 เมตร (30 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 0 เมตร (0 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน 2020)
 • ทั้งหมด: 439,050 คน
 • ความหนาแน่น: 190 คน/ตร.กม. (500 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย)
รหัสไปรษณีย์: 90000 ถึง 90999
รหัสพื้นที่: 089
ป้ายยานพาหนะ: ES (1967-1980), SS(1980-2018), SM (2018-ปัจจุบัน)
เว็บไซต์: mps.sabah.gov.my/portal/
ซันดากัน (มลายู: Sandakan, سنداکن‎; จีน: 山打根; พินอิน: Shāndǎgēn; ยฺหวิดเพ็ง: saan1 daa2 gan1) มีชื่อเดิมว่า เอโลปูรา (มลายู: Elopura) เป็นเมืองขนาดใหญ่เมืองหนึ่งของรัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว อดีตที่นี่เคยเป็นเมืองหลวงของบอร์เนียวเหนือก่อนหน้าโกตากีนาบาลู
ใน ค.ศ. 2010 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 157,330 คน ในขณะที่ประชากรในพื้นที่เทศบาลโดยรวมมี 396,290 คน สำมะโน ค.ศ. 2020 ระบุประชากรในเขตเทศบาลเพิ่มขึ้นเป็น 439,050 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Sandakan
คู่มือการท่องเที่ยว ซันดากัน จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
สภาเทศบาลซันดากัน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  NARA
ตะคีนโซ่

โซ่ (พม่า: စိုး, ออกเสียง: [só]) หรือที่เรียกร่วมกับคำนำหน้าชื่อว่า ตะคีนโซ่ (သခင်စိုး) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2449 เป็นสมาชิกร่วมก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์พม่าเมื่อ พ.ศ. 2472 และเป็นหนึ่งในตะคีน 30 คนที่ร่วมมือกับอองซานในการต่อสู้กับอังกฤษและญี่ปุ่นตามลำดับ ชีวิตส่วนใหญ่ของตะคีนโซ่หมดไปกับการต่อสู้ใต้ดินกับพรรคคอมมิวนิสต์ (พม่า) หรือพรรคธงแดงที่แยกตัวออกมาจากพรรคธงขาว เขาถูกกองทัพพม่าจับตัวได้ใน พ.ศ. 2513 และปล่อยตัวใน พ.ศ. 2517 หลังเหตุการณ์การก่อการกำเริบ 8888 ตะคีนโซเข้าร่วมกับพรรคเอกภาพและสันติภาพเพื่อเตรียมเข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2533 แต่เขาเสียชีวิตไปก่อนเมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2532
กำลังการสงครามพิเศษทางเรือ

| กองทัพอากาศมาเลเซีย  (Pasukan Khas Laut; PASKAL) |
| --- | --- |
ยอดนิยมอย่างเป็นทางการของ PASKAL
ประเทศ:  มาเลเซีย
รูปแบบ: หน่วยรบพิเศษ
บทบาท: การปฏิบัติการพิเศษ ต่อต้านการก่อการร้าย
กองบัญชาการ: หน่วยที่ 1: ฐานทัพเรือร. ฟ. ราชวงศ์ยะลา, เปรัค, หน่วยที่ 2: ฐานทัพเรือศรีสแควร์เอชเอ็มเอส, ซาบะฮ์
สมญา: PASKAL, KD Panglima Hitam, Komando Tentera Laut (อังกฤษ: Navy Commando)
คำขวัญ: Sentiasa Terbaik
สีหน่วย:  
เพลงหน่วย: Dari Jasamu Kami Abadikan
วันสถาปนา: 2 มิถุนายน พ.ศ. 2501
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการปัจจุบัน: พลเรือตรี Anuar Alias
กองทัพเรือพิเศษสงครามกองกำลัง (มลายู: Pasukan Khas Laut; ตัวย่อ: PASKAL) เป็นหลักหน่วยรบพิเศษ ของกองทัพเรือมาเลเซีย
ภารกิจของ PASKAL คือการดำเนินการทางทหารทางทะเลขนาดเล็กที่เกิดจากและกลับไปที่แม่น้ำมหาสมุทรบึงสามเหลี่ยมปากแม่น้ำหรือชายฝั่ง PASKAL ยังดำเนินสงครามทางการรบกองโจรกองโจรสงครามกองโจรสงครามป่า counter-terrorism ป้องกันอย่างใกล้ชิดช่วยเหลือตัวประกันและการป้องกันประเทศภายใน
แม้ว่า PASKAL จะถูกสร้างขึ้นในฐานะหน่วยต่อต้านการก่อการร้ายทางทะเล แต่ก็กลายเป็นหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่มีหน้าที่พิเศษซึ่งมีบทบาทสำคัญในการดำเนินงานที่มีความเสี่ยงสูง ได้แก่ การดำเนินการโดยตรงการลาดตระเวนพิเศษและภารกิจพิเศษอื่น ๆ
PASKAL เป็นกองกำลังชายทั้งหมดที่จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคมปี 1980 หลังจากระยะเวลาการติดตั้งห้าปีโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อบังคับใช้สิทธิพิเศษทางทะเลของมาเลเซียในทะเลโดยเฉพาะทางทะเลและทางบก
ประวัติศาสตร์

PASKAL ก่อตั้งขึ้นอย่างไม่เป็นทางการในปี 2520 เป็นที่รู้จักกันในชื่อ กองทัพเรือมาเลเซีย หน่วยหน่วยนาวิกโยธิน จาก วู้ดแลนด์, สิงคโปร์; ซึ่งเดิมเรียกว่า HMS Pelanduk ที่ ค่าย ตีบ, Sembawang สิงคโปร์ หน่วยนี้อยู่ภายใต้หน่วยงาน กองกำลังรักษาความปลอดภัย (มลายู: Organisasi Rejimen Keselamatan) ซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้จักในนามของกองทัพเรือ (มลายู: Provos Tentera Laut; Protela).
PASKAL มีต้นกำเนิดในความต้องการรับรู้ถึงกองกำลังรักษาความปลอดภัยที่ได้รับการฝึกฝนในการเดินเรือสมัยใหม่ วัตถุประสงค์หลักคือการป้องกันฐานทัพเรือและทรัพย์สินของประเทศมาเลเซีย (ในเวลานั้น กองทัพเรือมาเลเซีย ฐานทัพหลักได้ชื่อว่า KD Malaya (Kapal Diraja Malaya; ไทย: พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเรือ แหลมมลายู), เป็นที่รู้จักกันก่อน ร. ลมาลายา ก่อนที่จะเป็นอิสระในวูดแลนด์สิงคโปร์ซึ่งต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่ฐานทัพเรือแห่งใหม่ในเมืองลูมัทรัฐเพระเมื่อเสร็จสิ้นในปี 2522
กองทหารรักษาการณ์ประกอบด้วยส่วนใหญ่ของกะลาสีที่รับผิดชอบในการรักษาความปลอดภัยของยุทธศาสตร์ไซต์เช่นฐานและกระสุนปืน เมื่อฐานทัพเรือหลักที่ Lumut เริ่มมีสำนักงานใหญ่ PASKAL ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพ. ศ. 2524
ประวัติศาสตร์ > การฝึกเบื้องต้น

กำลังติดตาม อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล (UNCLOS) มาเลเซียเป็นประเทศแรกที่อ้างสิทธิ์ในการขยายพรมแดนทางทะเลนอกเหนือจากขีด จำกัด ไมล์ทางทะเล 12 แห่งที่ผ่านมา หน่วยใหม่นี้ได้รับการฝึกขั้นพื้นฐานที่ศูนย์ฝึกอบรมสงครามพิเศษ, จังหวัดสุราษฎร์ธานี, โดยกลุ่มกูราคคาส
ในปี 2520 ชุดแรกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกถูกส่งไปยังหน่วยคอมมานโดนาวิกโยธินของกองทัพเรืออินโดนีเซีย (อินโดนีเซีย: Komando Hutan; Kohut) ที่ศูนย์การสู้รบ (อินโดนีเซีย: Pusat Latihan Tempur; Puslatpur), Selogiri, Banyuwangi อินโดนีเซียขณะที่กลุ่มที่สองที่มีกำลังเจ้าหน้าที่ 30 คนนำโดยกัปตัน Mohd Sutarji Bin Kasmin (ตอนพลเรือตรีเกษียณ) ถูกส่งไปยัง ศูนย์ฝึกอบรมทางทะเล (อินโดนีเซีย: Pusat Pendidikan Marinir; Pusdikmar), สุราบายาอินโดนีเซีย ได้รับการฝึกคอมมานโดและป่าจากนาวีอินโดนีเซีย KOPASKA. เมื่อพวกเขากลับมาผู้บัญชาการกองทัพเรือได้รับการกล่าวขวัญว่า
เพื่อเพิ่มและปรับชุดทักษะของพวกเขาที่พวกเขาได้รับการฝึกฝนใน พอร์ตสมั ธ, ประเทศอังกฤษ with Royal Marines Commandos, หน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศ และไปแคลิฟอร์เนียด้วย เนวีซีลสหรัฐ. เจ้าหน้าที่อาวุโสและผู้บัญชาการทหารสูงสุดนายอาหมัด Ramli Kardi ได้เดินทางไปยังแคลิฟอร์เนียและนอร์ฟอล์กเวอร์จิเนียเพื่อรับการฝึกอบรมเกี่ยวกับการรื้อถอนใต้ทะเล / ซีลโดยกองทัพเรือสหรัฐฯ