stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเกาหลีและอังกฤษ)
| ด ค กเคลีก |
| --- | --- |
เคลีก 1 (2024):  แทกู  แทจ็อนฮานาซิติเซน  คังว็อน  คิมช็อนซังมู  ควังจู  อินช็อนยูไนเต็ด  เชจู ยูไนเต็ด  ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์  โพฮัง สตีลเลอส์  เอฟซีโซล  ซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์  อุลซันฮุนได 
เคลีก 2 (2024):  อันซานกรีเนอร์  อันยัง  ปูช็อน 1995  ปูซานไอพาร์ก  ชอนัน ซิตี  ชุนบุก ช็องจู  จุงนัมอาซัน  คิมโพ  คย็องนัม  ช็อนนัมดรากอนส์  ซ็องนัม  โซลอีแลนด์  ซูว็อน 
| ด ค กแชมเปียนเอเชียนคลับแชมเปียนชิพและเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 4 สมัย |   อัลฮิลาล (1991, 2000, 2019, 2021)  |  |
| แชมป์ 3 สมัย |   โพฮัง สตีลเลอส์ (1997, 1998, 2009)   อูราวะ เรดไดมอนส์ (2007, 2017, 2022)  |  |
| แชมป์ 2 สมัย |   กว่างโจว (2013, 2015)   ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ (2006, 2016)   ซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์ (2001, 2002)   อัลอิน (2003, 2024)   อุลซันฮุนได (2012, 2020)   เอสเทกลอล (1970, 1990)   ซ็องนัม (1995, 2010)   อัลอิตติฮาด (2004, 2005)   อัสซัดด์ (1989, 2011)   ธนาคารกสิกรไทย (1994, 1995)   มัคคาบีเทลอาวีฟ (1969, 1971)  |  |
| แชมป์สมัยเดียว |   จูบิโล อิวาตะ (1999)   กัมบะ โอซากะ (2008)   คาชิมะ แอนต์เลอส์ (2018)   ปูซานไอพาร์ก (1985)   โตเกียว เวร์ดี (1987)   เจฟ ยูไนเต็ด ชิบะ (1986)   พีเอเอส เตหะราน (1993)   เวสเทิร์น ซิดนีย์ วันเดอร์เรอส์ (2014)   อาโปเอลเทลอาวีฟ (1967)   เหลียวหนิงหวู่วิน (1990)  |  |
| ด ค กแชมเปียนเคลีก 1 |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 9 สมัย |   ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ (2009, 2011, 2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021)  |  |
| แชมป์ 7 สมัย |  ซ็องนัม (1993, 1994, 1995, 2001, 2002, 2003, 2006)  |  |
| แชมป์ 6 สมัย |   เอฟซีโซล (1985, 1990, 2000, 2010, 2012, 2016)  |  |
| แชมป์ 5 สมัย |   โพฮัง สตีลเลอส์ (1986, 1988, 1992, 2007, 2013)   อุลซันฮุนได (1996, 2005, 2022, 2023, 2024)  |  |
| แชมป์ 4 สมัย |   ซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์ (1998, 1999, 2004, 2008)  ปูซานไอพาร์ก (1984, 1987, 1991, 1997)  |  |
| แชมป์สมัยเดียว |   เชจูยูไนเต็ด (1989)  ฮาลเลลูยาห์ (1983)  |  |
อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะ

| อนุสรณ์สันติภาพ    ฮิโรชิมะ    (โดมปรมาณู) * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะมองจากสวนสันติภาพตรงข้ามฝั่งแม่น้ำ
พิกัด: 34°23′N 132°27′E﻿ / ﻿34.383°N 132.450°E﻿ / 34.383; 132.450
ประเทศ: จังหวัดฮิโรชิมะ    ญี่ปุ่น
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (vi)
อ้างอิง: 775
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2539 (คณะกรรมการสมัยที่ 20)
พื้นที่: 0.4 ha (0.99 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน: 42.7 ha (106 เอเคอร์)
ที่ตั้งของอนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะ ในประเทศญี่ปุ่น
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะ (ญี่ปุ่น: 広島平和記念碑; โรมาจิ: Hiroshimaheiwakinenhi; อังกฤษ: Hiroshima Peace Memorial) หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า โดมปรมาณู (ญี่ปุ่น: 原爆ドーム; โรมาจิ: Gembakudōmu; อังกฤษ: Atomic Bomb Dome) ตั้งอยู่ในนครฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ในอาณาเขตของสวนสันติภาพฮิโรชิมะได้รับการก่อตั้งเป็นอนุสรณ์ใน พ.ศ. 2539 และขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกในปีเดียวกัน
อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะเป็นอาคารที่อยู่ใกล้จุดศูนย์กลางการระเบิดมากที่สุดในบรรดาอาคารที่ยังตั้งทนต่อแรงระเบิด ตัวอาคารได้รับการอนุรักษ์ให้อยู่ในสภาพหลังจากถูกระเบิด ปัจจุบันได้กลายเป็นอนุสรณ์เตือนให้ระลึกถึงพลังทำลายล้างของระเบิดปรมาณู และเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวังในสันติภาพและการต่อต้านการใช้อาวุธปรมาณู
ประวัติ > การก่อสร้าง

โดมปรมาณูเดิมก่อสร้างเป็น ศูนย์การประชุมพาณิชยกรรมแห่งฮิโรชิมะ (ญี่ปุ่น: 広島県物産陳列館) เพื่อพัฒนาการตลาดของผลิตภัณฑ์ของเมืองฮิโรชิมะ ซึ่งเป็นเมืองที่ขยายตัวอย่างรวดเร็วในฐานะเมืองสงคราม เพราะเป็นที่ตั้งของศูนย์บัญชาการในสมัยสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง
จังหวัดฮิโรชิมะอนุมัติการก่อสร้างใน พ.ศ. 2453 และเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2457 ตัวอาคารเดิมออกแบบโดยสถาปนิกชาวเช็กชื่อว่า Jan Letzel สร้างเสร็จสมบูรณ์เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2458 เปิดใช้งานในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน ในปี พ.ศ. 2464 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ศูนย์จัดแสดงสินค้าแห่งฮิโรชิมะ (ญี่ปุ่น: 広島県商品陳列所) และในปี พ.ศ. 2476 เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น ศูนย์ประชาสัมพันธ์เชิงอุตสาหกรรมแห่งฮิโรชิมะ (ญี่ปุ่น: 広島県産業奨励館) ภายในศูนย์แห่งนี้มีการแสดงและวางขายสินค้าที่ผลิตในฮิโรชิมะ รวมทั้งแสดงงานศิลปะต่าง ๆ แต่เมื่อสงครามเริ่มทวีความรุนแรง การแสดงสินค้าก็ลดลงจนเลิกไปเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2487
ประวัติ > ระเบิดปรมาณู

ในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2488 เวลา 8 นาฬิกา 15 นาที ระเบิดปรมาณูลิตเติลบอยระเบิดห่างจากโดมปรมาณูทางทิศตะวันออก 150 เมตร และสูงเหนือพื้นดิน 580 เมตร สันนิษฐานว่า 1 วินาทีหลังจากที่ลิตเติลบอยระเบิดอาคารก็พังทลาย แม้ว่าส่วนอาคารทั้ง 3 ชั้นจะพังทลายเกือบทั้งหมด แต่ส่วนโดมตรงกลางและกำแพงโดยรอบกลับรอดมาได้ เพราะแรงระเบิดนั้นเกิดขึ้นเหนืออาคารพอดี คาดว่าเจ้าหน้าที่ประมาณ 30 คนที่อยู่ในอาคารเสียชีวิตทั้งหมด
ประวัติ > การอนุรักษ์

การฟื้นฟูฮิโรชิมะเริ่มขึ้นจากการสร้างอาคารชั่วคราวบนพื้นดินที่ราบเป็นหน้ากลอง ในระหว่างนั้น ซากโครงเหล็กรูปโดมของศูนย์ประชาสัมพันธ์เชิงอุตสาหกรรมก็เป็นที่เห็นเด่นชัดจนชาวเมืองพากันเรียกว่าโดมปรมาณู จนติดปาก
โดมปรมาณูกลายเป็นที่รู้จักในฐานะของสัญลักษณ์ความโหดร้ายของระเบิดปรมาณู แต่ชาวเมืองกลับอยากให้ทำลายทิ้ง เพราะเป็นสิ่งที่ทำให้นึกถึงความโหดร้ายของการทิ้งระเบิด จึงทำให้มีการถกเถียงกันว่าควรจะอนุรักษ์หรือทำลาย เทศบาลเมืองฮิโรชิมะในขณะนั้นไม่เห็นด้วยกับการอนุรักษ์ด้วยสาเหตุที่ว่าการอนุรักษ์ทำให้เกิดภาระทางการเงินมาก และต้องการใช้ทรัพยากรที่จำกัดไปในการฟื้นฟูเมืองมากกว่า แต่เมื่ออิจิโร คาวาโมโตะ นักต่อสู้เพื่อสันติภาพ ได้อ่านข้อความว่า "ศูนย์ประชาสัมพันธ์เชิงอุตสาหกรรมที่น่าสงสารนั้นคงจะประกาศให้ชนรุ่นหลังได้รับรู้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของระเบิดปรมาณูตลอดไป" ในอนุทินของฮิโรโกะ คาจิยามะ เด็กสาวซึ่งเสียชีวิตใน พ.ศ. 2503 ด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว เขาจึงเริ่มการรณรงค์ให้อนุรักษ์โดมประมาณูไว้ จนในพ.ศ. 2509 สภาเทศบาลเมืองฮิโรชิมะก็ลงความเห็นให้อนุรักษ์โดมปรมาณูไว้ตลอดไป ในการระดมทุนสำหรับการก่อสร้างเพื่อเก็บรักษาโดมปรมาณู สามารถรวบรวมเงินจากชาวญี่ปุ่นทั่วประเทศและชาวต่างชาติทั่วโลกได้ถึง 66 ล้านเยน การซ่อมแซมครั้งแรกเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2510 และเสร็จสิ้นในวันที่ 5 สิงหาคม ในปีเดียวกัน
20 ปีหลังจากการซ่อมแซมครั้งแรก เริ่มมีรอยร้าวบนกำแพงและการกัดกร่อนของโครงเหล็ก จึงต้องมีการซ่อมแซมอีกครั้งในปี พ.ศ. 2532 ในครั้งนี้ได้รับเงินบริจาคถึงกว่า 395 ล้านเยน ซึ่งมากกว่าเป้าที่ตั้งไว้เกือบ 4 เท่า เงินส่วนที่เหลือจากการซ่อมแซมนำมาตั้งเป็นกองทุนเพื่อการอนุรักษ์โดมปรมาณู และมีการตรวจความแข็งแรงทุก ๆ 3 ปี
ประวัติ > ขึ้นทะเบียนมรดกโลก

อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะได้รับการเสนอชื่อให้เป็นแหล่งมรดกโลกใน พ.ศ. 2539 ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลก ตัวแทนจากจีนตั้งข้อสงสัยในการรับรองให้อนุสรณ์แห่งนี้เป็นมรดกโลก เพราะจีนเห็นว่ามีความเป็นไปได้ที่อนุสรณ์แห่งนี้อาจถูกนำไปใช้บิดเบือนประวัติศาสตร์เพื่อกล่าวร้ายศัตรูของญี่ปุ่น และตัวแทนจากสหรัฐอเมริกาแสดงความไม่เห็นด้วยกับการขึ้นทะเบียนอนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะเป็นมรดกโลก  เพราะยังขาดมุมมองทางประวัติศาสตร์ แต่คณะกรรมการมรดกโลกก็ตัดสินให้อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะผ่านหลักเกณฑ์ทางวัฒนธรรม ข้อที่ว่า มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์ 
และได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกตั้งแต่ พ.ศ. 2539
ตัวอาคาร

ศูนย์การประชุมพาณิชยกรรมแห่งฮิโรชิมะได้รับการอนุมัติให้ก่อสร้างในปี พ.ศ. 2453 โดยสร้างบริเวณฝั่งตะวันออกของแม่น้ำโมโตยาซุ ตัวอาคารเป็นแบบตะวันตก มีสามชั้น เป็นอิฐเสริมโครงเหล็กบางส่วน ด้านหน้าตรงกลางมีห้าชั้น มีโดมทองแดงอยู่ด้านบน และมีชั้นใต้ดินหนึ่งชั้น ประตูทางเข้าทำด้วยหิน มีทั้งสวนแบบตะวันตกและสวนแบบญี่ปุ่น
เมื่อถูกระเบิดทำลายในวันที่ 6 สิงหาคม ตัวอาคารโดนทำลายเกือบทั้งหมด เหลือเพียงบริเวณโครงของโดมตรงกลางและกำแพงโดยรอบ จึงเป็นที่มาของชื่อโดมปรมาณู มีการสร้างโครงเหล็กเพื่อยึดจากด้านใน ให้โดมปรมาณูคงอยู่ในสภาพซากหลังจากถูกทำลาย
ภาพ

ด้านข้างของอนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะ
ภาพระยะใกล้ของโดม
แผ่นจารึกหน้าโดม
โดมแห่งสันติภาพ เมื่อวันวานและวันนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

Official page
Trade Promotion Hall
Picture of the building before the bombing เก็บถาวร 2005-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A personal commentary and a film of the Hiroshima Peace Menorial Park
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  พุทธสถานในพื้นที่โฮรีวจิ  ปราสาทฮิเมจิ  อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ (นครเกียวโต, อูจิ และโอตสึ)  อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณ  ศาลเจ้าชินโตอิตสึกูชิมะ  หมู่บ้านประวัติศาสตร์ชิรากาวาโงและโกกายามะ  อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะ (โดมปรมาณู)  ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก  แหล่งกูซูกุและทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องของอาณาจักรรีวกีว  แหล่งศักดิ์สิทธิ์และเส้นทางจาริกแสวงบุญในทิวเขาคิอิ  เหมืองเงินอิวามิและภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรม  ฮิราอิซูมิ–สวนและโบราณสถานอย่างพุทธเกษตร  ฟูจิซัง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ  โรงงานทอผ้าโทมิโอกะและสถานที่ที่เกี่ยวข้อง  แหล่งการปฏิวัติอุตสาหกรรมเมจิของญี่ปุ่น-อุตสาหกรรมเหล็ก เหล็กกล้า การต่อเรือและเหมืองถ่านหิน  พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ (ส่วนหนึ่งของงานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่)  เกาะศักดิ์สิทธิ์โอกิโนชิมะและสถานที่ที่เกี่ยวข้องในภูมิภาคมูนากาตะ  แหล่งคริสเตียนลับในภูมิภาคนางาซากิ  กลุ่มโคฟุงโมซุ-ฟูรูอิจิ : เนินสุสานญี่ปุ่นโบราณ  แหล่งยุคก่อนประวัติศาสตร์โจมงในภาคเหนือของญี่ปุ่น  เหมืองทองเกาะซาโดะ  |  |
| ทางธรรมชาติ |  ยากูชิมะ  เทือกเขาชิรากามิ  ชิเรโตโกะ  หมู่เกาะโองาซาวาระ  เกาะอามามิโอชิมะ เกาะโทกูโนชิมะ ส่วนเหนือของเกาะโอกินาวะ และเกาะอิริโอโมเตะ  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
34°23′45″N 132°27′12″E﻿ / ﻿34.39583°N 132.45333°E﻿ / 34.39583; 132.45333
ศูนย์จัดแสดงสินค้าแห่งฮิโรชิมะ
อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะเมื่อ พ.ศ. 2488
มอนอเมอร์

มอนอเมอร์ (อังกฤษ: monomer) เป็นโมเลกุลที่ยอมให้ผ่านกระบวนการพอลิเมอไรเซชันซึ่งให้หน่วยที่เป็นโครงสร้างที่จำเป็นของโมเลกุลที่ใหญ่กว่าซึ่งมีอยู่เดิมแล้ว โดยกระบวนการที่มอนอเมอร์หลายโมเลกุลมารวมกันจนเกิดเป็นพอลิเมอร์เรียกว่า พอลิเมอไรเซชัน
ประเทศบาร์เบโดสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

| ประเทศบาร์เบโดส ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |
ธงชาติบาร์เบโดส
รหัสประเทศ: BAR
เอ็นโอซี: สมาคมโอลิมปิกบาร์เบโดส
เว็บไซต์: www.joa.org.jm
ณ ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-26) – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-11)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
 อินเดียตะวันตก (ฤดูร้อน 1960)
ประเทศบาร์เบโดส มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 นับตั้งแต่ประเทศเปิดตัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 นักกีฬาบาร์เบโดสได้ปรากฏตัวในโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้น มอสโก 1980 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐ
นักกีฬา

รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| กรีฑา | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 0 | 1 | 1 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 และ กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้
| นักกีฬา | รายการ | ฮีต> ผล | ฮีต> อันดับ | Repechage> ผล | Repechage> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ซาดา วิลเลียมส์ | วิ่ง 400 ม. หญิง |  |  |  |  |  |  |  |  |
ออสการ์ เดอ ลา โฮยา

| ออสการ์ เดอ ลา โฮยา |
| --- | --- |
เกิด: ออสการ์ เดอ ลา โฮยา 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 (53 ปี)
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.โอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- | --- |
|  |  บาร์เซโลนา 1992  | ไลท์เวท |
ออสการ์ เดอ ลา โฮยา (อังกฤษ: Oscar De La Hoya) เป็นอดีตนักมวยสากลชาวอเมริกันเชื้อสายเม็กซิกัน ที่สามารถครองแชมป์โลกได้ 6 รุ่น เป็นคนแรกของโลก
ชีวิตช่วงต้น

พื้นเพครอบครัวของเดอ ลา โฮยา เป็นชาวเม็กซิกันที่เข้ามาอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา  โดยที่ผู้ชายในตระกูล ไม่ว่าจะเป็น พ่อ (โจเอล ซีเนียร์), ปู่ (บิเซนเต), พี่ชาย (โจเอล จูเนียร์) ก็ล้วนแต่เป็นนักมวยมาก่อนทั้งนั้น เมื่อวัยเด็ก เดอ ลาโฮยา เป็นเด็กอ่อนแอ มักจะโดนพี่ชายและเด็กในละแวกบ้านแกล้งเสมอ ๆ
เริ่มมีชื่อเสียง

ออสการ์ เดอ ลา โฮยา มีชื่อเสียงขึ้นมาในการที่สามารถเป็นนักมวยงคนเดียวในทีมชาติสหรัฐอเมริกาที่คว้าเหรียญทองโอลิมปิกมาได้จากการเอาชนะ มาร์โค รูดอร์ฟ นักมวยชาวเยอรมัน ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ที่เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน เมื่อปี พ.ศ. 2535
ยอดมวยโลก

เดอ ลา โฮยา จึงได้ฉายาว่า "โกลเดน บอย" (Golden Boy) หลังจากนั้น จึงได้เบนเข็มมาชกมวยอาชีพ เดอ ลา โฮยา มีจุดเด่นตรงที่สายตาดี มีความเร็วหมัดที่ไวมาก  และประกอบด้วยเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาดี สามารถเรียกคนดูในกลุ่มที่ไม่ใช่แฟนมวยให้มาสนใจได้ด้วย ซึ่งคุณสมบัติเหล่านี้สร้างชื่อเสียงให้ เดอ ลา โฮยา ในระยะเวลาไม่นาน โดยที่ เดอ ลาโฮยา จึงความหวังไว้ว่าจะเป็นแชมป์โลก 6 รุ่น คนแรกของโลกให้ได้
เดอ ลา โฮยา ได้แชมป์โลกครั้งแรก โดยได้แชมป์ขององค์กรมวยโลก (WBO) ในรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท ในปี พ.ศ. 2537 และเป็นแชมป์โลกของทั้งองค์กรมวยโลก (WBO) และสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ในรุ่นไลท์เวท ในปี พ.ศ. 2538 จากนั้นในปี พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) เดอ ลา โฮยา จึงมีโอกาสได้เปิดศึกกับยอดมวยในดวงใจของตน คือ  ฆูลิโอ เซซาร์ ชาเบซ ด้วยมีเดิมพันเป็นแชมป์โลกสภามวยโลก (WBC) ในรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท ซึ่ง เดอ ลา โฮยา สามารถเอาชนะทีเคโอ​ไปได้ยกที่ 4 และสามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์ในรุ่นนี้ไว้ได้ 1 ครั้ง กับ มิเกล อังเฆล กอนซาเลซ ก่อนที่จะขยับรุ่นขึ้นไปท้าชิงกับ เพอร์เนล วิเทเกอร์ ยอดนักมวยชาวอเมริกันอีกคน ในรุ่นเวลเตอร์เวท ในปี พ.ศ. 2540 ซึ่ง เดอ ลา โฮยา ก็เป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนไปได้ โดยที่ฝ่ายวิเทเกอร์ไม่ยอมรับผลในการตัดสิน
เดอ ลา โฮยา ป้องกันตำแหน่งแชมป์ในรุ่นนี้ไว้ได้ 7 ครั้ง รวมถึงการเอาชนะฆูลิโอ เซซาร์ ชาเบซ  ไปได้อีกครั้ง  ก่อนที่จะเดิมพันตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นนี้กับแชมป์โลกรุ่นเดียวกันของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) กับยอดมวยชาวปวยร์โตรีโก เฟลิกซ์ ตรินิดัด ในปี พ.ศ. 2542 ซึ่งผลการชกออกมา คือ เดอ ลา โฮยา แพ้คะแนนไปแบบไม่เป็นเอกฉันท์ และเป็นการแพ้ครั้งแรกในชีวิตการชกมวยอาชีพของ เดอ ลา โฮยา ด้วย
จากนั้น เดอ ลา โฮยา ได้อุ่นเครื่องนี้ในรุ่นนี้ต่อไปอีก 2-3 ครั้ง ก่อนที่จะเปิดศึกกับคู่ปรับเก่าที่เดอ ลา โฮยา เคยแพ้มาแล้วในแบบมวยสากลสมัครเล่น กับ ชูการ์ เชน มอสลีย์ ซึ่ง เดอ ลา โฮยา ก็แพ้คะแนนมอสลีย์ไป 
ต่อมา เดอ ลา โฮยา ได้ขยับรุ่นขึ้นมาในรุ่นซูเปอร์เวลเตอร์เวท และได้แชมป์โลก WBC ในรุ่นนี้ โดยชนะคะแนน ฆาบิเอร์ กัสติเยโฆ นักมวยชาวสเปน และชนะทีเคโอ​ในการเดิมพันแชมป์กับเฟอร์นันโด วาร์กัส ก่อนที่จะพบกับคู่ปรับเก่าเชน มอสลีย์  ที่ขยับรุ่นตามขึ้นมา และมอสลีย์ก็สามารถย้ำแค้น เอาชนะคะแนนไปได้อีก  จากนั้น เดอ ลา โฮยา ได้ขยับรุ่นต่อไปอีก เป็นรุ่นที่ 6 ที่ตั้งความหวังไว้ คือ มิดเดิลเวท  ได้แชมป์โลกในรุ่นนี้ขององค์กรมวยโลก (WBO) โดยชนะคะแนนเฟลิกซ์ สตรุม นักมวยชาวเยอรมันไปแบบไม่น่าประทับใจ เพราะเดอ ลา โฮยา ช้าลงมาก อีกทั้งน้ำหนักหมัดไม่สามารถทำอะไรคู่ชกได้เลย   ก่อนที่จะเปิดศึกเดิมพันตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นนี้กับยอดมวยของรุ่นมิดเดิลเวท ชาวอเมริกัน เบอร์นาร์ด ฮอปกินส์ ซึ่ง เดอ ลา โฮยา เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ​ไปในยกที่ 9 แบบหมดรูป
เดอ ลา โฮยา จึงลดรุ่นกลับมาชกในรุ่นเดิม และสามารถคว้าแชมป์โลกของ WBC (สภามวยโลก) มาได้ด้วย
การเอาชนะน็อกริการ์โด มาร์โยกา นักมวยชาวนิคารากัว ไปได้ในยกที่ 6 เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม 
ปี พ.ศ. 2549 และได้เสียตำแหน่งไปในการชกป้องกันครั้งแรกกับ ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ นักมวยรุ่นน้องเจ้าของตำแหน่งแชมป์โลก 4 รุ่นที่ก้าวขึ้นมาทาบรัศมี โดยแพ้คะแนนไปอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ ในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2551 เดอ ลา โฮยาได้ลดน้ำหนักเพื่อมาชกในพิกัดเวลเตอร์เวทอีกครั้งกับ แมนนี ปาเกียว นักมวยชาวฟิลิปปินส์ที่กล่าวกันว่าเป็นนักมวยที่เก่งที่สุดในโลกเมื่อเทียบกันปอนด์ต่อปอนด์ ซึ่งการชกครั้งนี้เป็นการชกนอกรอบที่ได้รับความสนใจอย่างมาก และเป็น เดอ ลา โฮยา ที่จัดการชกเอง ปรากฏว่าเดอ ลา โฮยา เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ​ไปอย่างหมดรูปในยกที่ 8
ปัจจุบัน

ปัจจุบัน เดอ ลา โฮยา  ประกาศแขวนนวมอย่างเป็นทางการไปแล้วเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2552  โดยมีกิจการจัดการชกมวยเป็นของตนเอง คือ "โกลเด้น บอย โปรโมชั่น"  (Golden Boy Promotion) โดย เดอ ลา โฮยา ทำหน้าที่เป็นโปรโมเตอร์เอง และมีตำแหน่งเป็นประธานบริษัท ซึ่งกิจการนี้ได้มีบุคคลในวงการมวยและนักมวยชื่อดังหลายคนร่วมหุ้นส่วนด้วย หนึ่งในนั้นก็คือ เบอร์นาร์ด ฮอปกิ้นส์ อดีตคู่ปรับเก่า
ช่วงสมัยรุ่งเรือง ออสการ์ เดอ ลา โฮยา นับได้ว่าเป็นซูเปอร์สตาร์อันดับหนึ่งของวงการมวยโลก กล้าชกกับยอดมวยโลกในรุ่นเดียวหรือใกล้เคียงกันทุกคน  เป็นที่สนใจของทั้งแฟนมวยและไม่ใช่แฟนมวย ด้วยหน้าตา บุคลิกที่หล่อเหลาคล้ายดาราภาพยนตร์ ผิดกับภาพลักษณ์ของนักมวยทั่วไป จึงทำให้ ออสการ์ เดอ ลา โฮยา ได้มีโอกาสออกอัลบั้มเพลงของตัวเอง 1 อัลบั้มในชื่อเดียวกับตัว  ในปี พ.ศ. 2543 มีเพลงฮิต คือ Run to Me ซึ่งเป็นเพลงเก่าของบีจีส์มาร้องเป็นเพลงเอกในอัลบั้ม และอัลบั้มชุดนี้ยังมีชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในปีนั้นอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2556 เดอ ลา โฮยา ตกเป็นข่าวอื้อฉาวว่าติดยาเสพย์ติด และต้องเข้าโปรแกรมบำบัด ทำให้มีการชกมวยบางนัดของบริษัทตนเองไม่สามารถทำหน้าที่ได้ ต้องให้ทางฝ่ายเบอร์นาร์ด ฮอปกิ้นส์ ซึ่งเป็นรองประธานทำหน้าที่แทน
อนึ่ง ชื่อ ของ เดอ ลา โฮยา นั้น แท้ที่จริงแล้ว การออกเสียงที่ถูกนั้น ต้องออกว่า "เด ลา โอยา" หรือ "เด ลา ออยา" ซึ่งเป็นการออกเสียงแบบภาษาสเปน ซึ่งมีความหมายว่า "เพชร" โดยที่ เดอ ลา โฮยา มีนักมวยในดวงใจ 3 คน คือ ฆูลิโอ เซซาร์ ชาเบซ, ชูการ์ เรย์ เลนเนิร์ด, เทอร์รี นอร์ริส  และเมื่อขึ้นเวทีถ้ามีโอกาส เดอ ลาโฮยา จะถือธงชาติ 2 ผืน คือ ธงชาติอเมริกา และธงชาติเม็กซิโก เพื่อบ่งบอกความเป็นคนของทั้งสองชาติ และเมื่อเผชิญหน้ากับคู่ชกเมื่อกรรมการผู้ตัดสินอธิบายกติกาก่อนชก จะไม่สบตาคู่ชก แต่จะแหงนหน้ามองเพดานตลอด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โกลเด้นบอยโปรโมชั่น (อย่างเป็นทางการ) (อังกฤษ)
ประเทศบังกลาเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

| ประเทศบังกลาเทศ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BAN
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกบังกลาเทศ
ณ ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-26) – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-11)
นักกีฬา: 4 คน  ใน 3 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศบังกลาเทศ มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ของประเทศ นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
นักกีฬา

รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| ยิงธนู | 1 | 0 | 1 |
| ยิงปืน | 1 | 0 | 1 |
| ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
| รวม | 3 | 1 | 4 |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 และ กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้
| นักกีฬา | รายการ | ฮีต> เวลา | ฮีต> อันดับ | รอบรองชนะเลิศ> เวลา | รอบรองชนะเลิศ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ซามิอุล อิสลาม ราฟี | ฟรีสไตล์ 100 เมตรชาย |  |  |  |  |  |  |
| โซเนีย อักตาร์ | ฟรีสไตล์ 50 เมตรหญิง |  |  |  |  |  |  |
ธีรศักดิ์ เผยพิมาย

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ธีรศักดิ์ เผยพิมาย
วันเกิด:  21 กันยายน พ.ศ. 2545 (22 ปี)
สถานที่เกิด:  นครราชสีมา ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.80 m (5 ft 11 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  การท่าเรือ
หมายเลข:  14
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2563–2564 |  พราม แบงค็อก |  32 |  (13) |
| 2564– |  การท่าเรือ |  65 |  (30) |
ทีมชาติ‡
| 2564– |  ไทย อายุไม่เกิน 23 ปี |  26 |  (10) |
| 2565– |  ไทย |  12 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 28 ธันวาคม 2566 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 17 เมษายน 2567
ธีรศักดิ์ เผยพิมาย (ชื่อเล่น ต้น เกิด 21 กันยายน พ.ศ. 2545–) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้ กับ การท่าเรือ ในไทยลีก และทีมชาติไทย
เกียรติประวัติ

ซีเกมส์  เหรียญเงิน (1): ซีเกมส์ 2021
ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

| ประเทศนิวซีแลนด์ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: NZL
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกนิวซีแลนด์
เว็บไซต์: www.olympic.org.nz
ณ ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-26) – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-11)
นักกีฬา: 3 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน
1920 1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
 ออสตราเลเชีย (1908–1912)
ประเทศนิวซีแลนด์ มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 โดยจะเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนเป็นครั้งที่ 25 ของประเทศในฐานะประเทศเอกราชในโอลิมปิกฤดูร้อน ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกที่เมืองแอนต์เวิร์ป ค.ศ. 1920 และเข้าแข่งขันในทุกครั้ง
นักกีฬา

รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| ขี่ม้า | TBD | TBD | 3 |
| รวม | 0 | 0 | 3 |
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

| ประเทศเนเธอร์แลนด์ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |
ธงชาติเนเธอร์แลนด์
รหัสประเทศ: NED
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกดัตช์*สหพันธ์กีฬาดัตช์
เว็บไซต์: www.nocnsf.nl (ในภาษาดัตช์)
ณ ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-26) – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-11)
นักกีฬา: 6 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน
1900 1904 1908 1912 1920 1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
โอลิมปิกซ้อน 1906
ประเทศเนเธอร์แลนด์ มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 โดยจะเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนเป็นครั้งที่ 28 นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1900 นักกีฬาชาวดัตช์ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 ที่เซนต์หลุยส์และโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ที่เมลเบิร์น ซึ่งเนเธอร์แลนด์คว่ำบาตรเนื่องจากการบุกโจมตีฮังการีของสหภาพโซเวียต
นักกีฬา

รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| ขี่ม้า | TBD | TBD | 6 |
| รวม | 0 | 0 | 6 |
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

| ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BIH
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
เว็บไซต์: www.okbih.ba (ในภาษาบอสเนีย เซอร์เบีย และโครเอเชีย)
ณ ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-26) – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-11)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน
1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
 ยูโกสลาเวีย (ฤดูหนาว 1920–1992)
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 9 ติดต่อกันของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อนในฐานะประเทศเอกราช
นักกีฬา

รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| ว่ายน้ำ | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 0 | 1 | 1 |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 และ กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้
| นักกีฬา | รายการ | ฮีต> เวลา | ฮีต> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลาน่า พูดาร์ | ท่าผีเสื้อ 200 ม. หญิง |  |  |  |  |  |  |
แพะ

| แพะ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 0> 01–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   ยุคหินใหม่–ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ฝูงแพะ
สถานะการอนุรักษ์
สัตว์เลี้ยงหรือปศุสัตว์ 
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Artiodactyla
วงศ์:: Bovidae
วงศ์ย่อย:: Caprinae
สกุล:: Capra
สปีชีส์:: C.  aegagrus
สปีชีส์ย่อย:: C.  a. hircus
Trinomial name
Capra aegagrus hircus (Linnaeus, 1758)
แพะ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Capra aegagrus hircus) เป็นชนิดย่อยของแพะที่ทำให้เชื่องจากแพะป่าในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้และยุโรปตะวันออก อยู่ในสกุล Capra และสัมพันธ์ใกล้ชิดกับแกะเพราะต่างอยู่ในวงศ์ย่อยแกะและแพะ (Caprinae) ในวงศ์วัวและควาย (Bovidae) เหมือนกัน มีแพะกว่า 300 สายพันธุ์ แพะเป็นชนิดสัตว์เชื่องที่เก่าแก่ที่สุดชนิดหนึ่ง ใช้เอานม เนื้อ ขนและหนังในหลายบริเวณของโลก ในปี พ.ศ. 2554 มีแพะกว่า 924 ล้านตัวทั่วโลก ตามข้อมูลขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ
ประเทศบอตสวานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

| ประเทศบอตสวานา ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BOT
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบอตสวานา
ณ ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-26) – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-11)
นักกีฬา: 2 คน  ใน 2 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศบอตสวานา มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ประเทศบอตสวานาจะเข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนติดต่อกันเป็นครั้งที่ 12
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบอตสวานา แต่งตั้ง โอรีดิตเซ มะรัคโคโระ เป็นหัวหน้านักกีฬาของประเทศสำหรับ ปารีส 2024
นักกีฬา

รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| กรีฑา | 2 | 0 | 2 |
| รวม | 2 | 0 | 2 |