stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดของประเทศแอฟริกาใต้
การบริหาร > สภานิติบัญญัติประจำจังหวัด

แต่ละจังหวัดจะบริหารโดยใช้ระบบสภาเดียว โดยขนาดของสภาบริหารจะขึ้นกับจำนวนประชากร ตั้งแต่ 30 คนในจังหวัดนอร์เทิร์นเคปไปจนถึง 80 คนในจังหวัดควาซูลู-นาตาล สมาชิกสภาบริหารจะมาจากการเลือกตั้งเมื่อครบวาระห้าปีโดยใช้ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ โดยทั่วไปแล้วการเลือกตั้งสภาชิกสภานิติบัญญัติประจำจังหวัดจะจัดขึ้นในวันเดียวกันกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติ
สมาชิกสภานิติบัญญัติจังหวัดจะเลือกนายกสภานิติบัญญัติประจำจังหวัด และนายกสภานิติบัญญัติประจำจังหวัดจะเลือกสมาชิก 5 ถึง 10 คนเพื่อเป็นสมาชิกสภาบริหารจังหวัด ซึ่งเทียบเท่ากับคณะรัฐมนตรีประจำจังหวัดนั้น
อำนาจของสภาระดับจังหวัดจะจำกัดเฉพาะประเด็นที่ระบุในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ โดยสภาระดับจังหวัดจะมีอำนาจร่วมกันกับรัฐบาลแห่งชาติในบางประเด็นเช่นการเกษตร การศึกษา สาธารณสุข และการเคหะ เป็นต้น เพื่อให้สามารถกำหนดนโยบายให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน ในขณะที่บางประเด็นจะอยู่ภายใต้อำนาจของสภาระดับจังหวัดโดยสมบูรณ์
อำนาจตุลาการจะอยู่ภายใต้ความรับผิดชอบของรัฐบาลแห่งชาติ ซึ่งอยู่นอกเหนืออำนาจของสภาระดับจังหวัด
รายชื่อจังหวัดของประเทศแอฟริกาใต้

| ชื่อภาษาไทย | ชื่อภาษาอังกฤษ | ชื่อในภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุด | เมืองหลวง | เมืองใหญ่ที่สุด | รหัส ISO 3166 | พื้นที่ (ตร> กม.)  | ประชากร (ค> ศ. 2022)  | ความหนาแน่นประชากร | HDI (ค> ศ. 2003)  | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ควาซูลู-นาตาล | KwaZulu-Natal | iKwaZulu-Natali (ซูลู) | ปีเตอร์มาริตซ์เบิร์ก  | เดอร์บัน | ZA-KZN | 94,361 | 10,273,000 | 108.8 | 0.63 |  |
| เคาเต็ง | Gauteng | eGoli (ซูลู) | โจฮันเนสเบิร์ก | โจฮันเนสเบิร์ก | ZA-GP | 18,178 | 12,353,000 | 675.1 | 0.74 |  |
| ตะวันตกเฉียงเหนือ | North West | Bokone Bophirima (สวานา) | มาฮิเค็ง (มาฟิคิง) | รุสเทนเบิร์ก | ZA-NW | 104,882 | 3,496,000 | 33.5 | 0.61 |  |
| นอร์เทิร์นเคป | Northern Cape | Noord-Kaap (อาฟรีกานส์) | คิมเบอร์ลีย์ | คิมเบอร์ลีย์ | ZA-NC | 372,889 | 1,136,000 | 3.1 | 0.69 |  |
| ฟรีสเตต | Free State | Freistata (โซโท) | บลูมฟอนเทน | บลูมฟอนเทน | ZA-FS | 129,825 | 2,732,000 | 21.1 | 0.67 |  |
| ลิมโปโป | Limpopo | Limpopo (โซโทเหนือ) | โพโลควานี (ปีเตอส์เบิร์ก) | โพโลควานี | ZA-LP | 125,754 | 5,396,000 | 43.0 | 0.59 |  |
| เวสเทิร์นเคป | Western Cape | Wes-Kaap (อาฟรีกานส์) | เคปทาวน์ | เคปทาวน์ | ZA-WC | 129,462 | 5,826,000 | 45.0 | 0.77 |  |
| อีสเทิร์นเคป | Eastern Cape | iMpuma-Koloni (โคซา) | บีโช | พอร์ตเอลิซาเบท | ZA-EC | 168,966 | 6,566,000 | 38.8 | 0.62 |  |
| อึมพูมาลางกา | Mpumalanga | iMpumalanga (สวาซี) | อึมบอมเบลา (เน็ลสปรอยต์) | อึมบอมเบลา | ZA-MP | 76,495 | 3,993,000 | 52.8 | 0.65 |  |
| สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ | Republic of South Africa | iRiphabhuliki yaseNingizimu Afrika (ซูลู) | พริทอเรีย เคปทาวน์ และบลูมฟอนเทน | โจฮันเนสเบิร์ก | ZA | 1,220,813 | 51,771,000 | 42.4 | 0.67 | - |

หมายเหตุ:
↑  ปีเตอร์มาริตซ์เบิร์กและอูลุนดีเป็นเมืองหลวงร่วมกันระหว่าง ค.ศ. 1994 และ 2004
↑  สถิติเหล่านี้ไม่รวมหมู่เกาะพรินซ์เอดเวิร์ด (335 ตร.กม. ไม่มีประชากรถาวร) ซึ่งเป็นดินแดนของประเทศแอฟริกาใต้ในมหาสมุทรอินเดียซับแอนตาร์กติกแต่ขึ้นกับจังหวัดเวสเทิร์นเคปในทางกฎหมายและเพื่อการแบ่งเขตเลือกตั้ง
แผนที่จังหวัดในช่วงก่อตั้งสหภาพแอฟริกาใต้
จังหวัดและดินแดนมาตุภูมิในช่วงสิ้นสุดการถือผิว
ศาลาว่าการนครโจฮันเนสเบิร์ก ซึ่งเป็นที่ตั้งสภาบริหารจังหวัดเคาเต็งในปัจจุบัน
ซอทชา ดลามินี

| ซอทชา ดลามินี |
| --- | --- |
Sotsha Dlamini

นายกรัฐมนตรีสวาซิแลนด์ คนที่ 5
ดำรงตำแหน่ง 6 ตุลาคม ค.ศ. 1986 – 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1989
กษัตริย์: อึมสวาตีที่ 3
ก่อนหน้า: เบญกิมปิ ดามินี
ถัดไป: โอเบด ดลามีนี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ซอทชา เอิร์นเนอร์ท ดลามินี 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1940(1940-05-27) มานกายาน, สวาซิแลนด์
เสียชีวิต: 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017(2017-02-07) (76 ปี) มานกายาน, สวาซิแลนด์

ซอทชา เอิร์นเนอร์ท ดลามินี (อังกฤษ: Sotsha Ernest Dlamini) ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งประเทศสวาซิแลนด์ คนที่ 5 ตั้งแต่วันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1986 จนถึงวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1989 ดลามินีเกิดที่เมือง มันกายาเน ดลามินีเสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017, อายุ 76 ปี
แมงดา

ระวังสับสนกับ แมลงดา
สำหรับความหมายอื่น ดู แมงดา (แก้ความกำกวม)
| แมงดา ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 244–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

ลักษณะทั่วไปของแมงดา

ใต้ท้องของแมงดา

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Chelicerata
ชั้น:: Merostomata
อันดับ:: Xiphosura
วงศ์:: Limulidae Leach, 1819

สกุล
 Carcinoscorpius  Limulus  Mesolimulus †  Tachypleus
ชื่อพ้อง
 Xiphosuridae
การผสมพันธุ์ของแมงดา
แมงดา หรือที่บางครั้งเรียกว่า แมงดาทะเล จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในไฟลัมอาร์โธรพอด โดยที่ไม่ใช่ครัสเตเชียน แต่เป็นเมอโรสโทมาทา อยู่ในอันดับ Xiphosura และวงศ์ Limulidae
ลักษณะทั่วไป

แมงดาแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน ดังนี้
ส่วนแรก เป็นส่วนของหัวและอกที่เชื่อมติดกัน เรียกว่า Cephalothorax หรือ Prosoma ซึ่งส่วนนี้จัดเป็นส่วนที่เป็นกระดองซึ่งเป็นเปลือกแข็งที่ห่อหุ้มลำตัว ลักษณะคล้ายรูปเกือกม้า โดยจะมีสันที่บริเวณด้านข้างตามความยาวของกระดอง นอกจากนี้ส่วนแรกของแมงดายังเป็นส่วนที่มีระยางค์ 8 คู่ ซึ่งมีลักษณะรูปร่างที่แตกต่างกันไปตามหน้าที่การใช้งาน โดยคู่ที่ 1 ไม่เจริญ คู่ที่ 2 เป็นก้ามหนีบ มีขนาดเล็ก อยู่บริเวณด้านหน้าของปาก (Chelicerea) คู่ที่ 3–6 เป็นระยางค์ขา ใช้สำหรับการเดิน ซึ่งส่วนปลายขาเดินจะเป็นก้ามหนีบ  และมีหนามเล็ก ๆ อยู่เพื่อช่วยในการบดอาหาร ส่วนคู่ที่ 7 เป็นขาเดิน ที่มีหน้าที่ทำความสะอาดเหงือก และบริเวณปลายของระยางค์คู่นี้จะแยกออกเป็นสี่แฉก ไม่เป็นก้ามหนีบเหมือนกับขาเดินคู่อื่น ๆ มีหน้าที่สำหรับดันพุ้ยดินไปข้างหลังเพื่อฝังตัวในพื้น และระยางค์คู่สุดท้ายหรือคู่ที่ 8 อยู่บริเวณอก ซึ่งลดขนาดลง เรียกว่า "ชิลาเรีย" (Chilaria)
ส่วนที่สอง เป็นส่วนท้อง มีลักษณะเป็นรูปทรงหกเหลี่ยม บริเวณด้านข้างมีหนาม 6 คู่  ส่วนท้องมีระยางค์ 6 คู่ ซึ่งมีลักษณะเป็นแผ่นแบน คู่แรกเป็น "แผ่นปิดเหงือก" (Gill Operculum) ทำหน้าที่ป้องกันอันตรายให้กับเหงือก และบริเวณฐานมีช่องสืบพันธุ์ (Genital Pore) 1 คู่ อีก 5 คู่ถัดไปเป็น "เหงือก" (Gill Book) ที่มีรอยพับเป็นริ้ว ๆ ประมาณ 150 ริ้ว เพื่อเพิ่มพื้นที่ในการแลกเปลี่ยนก๊าซ แมงดาเป็นสัตว์ที่อยู่รอดได้แม้ไม่มีน้ำเป็นเวลาหลายวัน หากเหงือกนี้ยังเปียกอยู่ เมื่ออยู่ในน้ำ แมงดาจะหายใจโดยใช้วิธีกางเหงือกนี้ขึ้นลง
ส่วนที่สาม เป็นส่วนของหางที่มีความแข็งและยาว ส่วนปลายเรียวแหลม มีเอ็นแข็งแรงยึดไว้ เพื่อใช้สำหรับการงอตัวหรือฝังตัวลงไปในดิน หรือใช้ในกรณีที่ต้องการอยู่นิ่งกับที่ในทะเลโดยการใช้หางปักลงกับพื้น และยังสามารถใช้ในการพลิกตัวจากการหงายท้อง แต่ไม่ได้ใช้เป็นอาวุธ
แมงดาเป็นสัตว์ที่มีรูปร่างเหมือนจานคว่ำหรือชามขนาดใหญ่ มีกล้ามเนื้อทั้งสิ้น 750 มัด มีหัวใจที่ยาวเกือบเท่าขนาดลำตัว มีอัตราการเต้นอยู่ที่ 32 ครั้งต่อนาที (ช้ากว่ามนุษย์ถึงครึ่งหนึ่ง) มีรูเปิด 8 คู่ มีลิ้นเปิดปิดที่ควบคุมการไหลเวียนของเลือดให้ไหลจากเหงือกไปที่ขาและอวัยวะที่สำคัญ มีกระเพาะอาหารธรรมดา เมื่อเวลากินอาหาร แมงดาจะกินทางปากจากนั้นจึงผ่านไปที่สมองก่อนจะไปถึงกระเพาะ แล้วจึงค่อยขับถ่ายออกมา โดยมีอวัยวะเหมือนแขนชิ้นเล็ก ๆ ทำหน้าที่จับอาหารส่งเข้าสู่ปาก ซึ่งสัตว์จำพวกอื่นที่มีอวัยวะแบบเดียวกันนี้ คือ แมงมุมและแมงป่อง ซึ่งเป็นสัตว์ที่เป็นเสมือนญาติใกล้เคียงที่สุด อาหารของแมงดามีด้วยกันหลากหลาย ทั้งสาหร่ายทะเลและสัตว์น้ำมีเปลือกขนาดเล็ก ๆ  มีสมองที่มีรูปร่างเหมือนเฟือง ขาของแมงดามีความสามารถใช้สำหรับจับการเคลื่อนไหวหรือดมกลิ่นได้ มีดวงตาหลายคู่ที่ด้านข้างและด้านหลังที่เหมือนกับแมลง เห็นภาพได้เป็นสเกลหรือตาราง โดยมีเซลล์รับแสงอยู่ด้านใน ต่างจากสัตว์ทั่วไปที่มีอยู่ตรงกลาง แต่ตาหลักจะช่วยในการมองเห็นรูปร่างของแมงดาตัวอื่น ๆ ส่วนตัวผู้จะใช้ในการมองหาคู่ ตาคู่ที่เล็กมีความไวกว่า ใช้ตรวจจับรังสีต่าง ๆ ได้ เช่น อัลตราไวโอเล็ต รวมถึงแสงจันทร์เพราะเป็นสัตว์ที่มีวิถีชีวิตคู่กับน้ำขึ้นน้ำลง และยังมีตาที่อยู่ด้านท้องที่ตรวจจับทิศได้แม้ลำตัวจะหงายท้องก็ตาม และส่วนหางก็ยังตรวจจับแสงได้อีกด้วย แม้จะมีร่างกายดูเหมือนเทอะทะ แต่ทว่าร่างกายของแมงดากลับยืดหยุ่นได้เป็นอย่างดี
แมงดาเพศเมียภายในร่างกายจะมีการผลิตไข่อยู่ตลอดเวลาเพื่อรอเวลาผสมพันธุ์และวางไข่
วงจรชีวิต

ในช่วงฤดูร้อน ประมาณเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนกันยายนของทุกปี แมงดาจะขึ้นมาวางไข่บนบกตามแนวชายหาด ในวันที่มีน้ำทะเลขึ้นสูงสุด 2–3 วัน โดยตัวผู้จะเกาะบนหลังเพศเมียโดยการใช้ตะขอเกี่ยวตัวเมียเอาไว้ตลอดฤดูการผสมพันธุ์ แมงดาเพศเมียจะใช้ขาคู่ที่ 6 ในการขุดทรายเพื่อใช้ในการวางไข่ซึ่งมีจำนวนหลายร้อยฟอง แล้วตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อผสมกับไข่ในหลุมทันที จากนั้นตัวเมียจึงทำการกลบไข่ด้วยทรายและโคลนตามเดิม
เมื่อไข่แมงดาได้รับการปฏิสนธิเวลาผ่านไปประมาณ 14 วัน  เปลือกไข่ก็จะแตกออกด้วยแรงเสียดสีของเม็ดทราย ลูกแมงดาที่ฟักตัวออกมามีลักษณะเหมือนพ่อแม่ จากนั้นในช่วงการเจริญเติบโตตัวอ่อนแมงดาจะล่องลอยตามกระแสน้ำ และกว่าจะถึงระยะตัวเต็มวัย ตัวอ่อนแมงดาต้องมีการลอกคราบหลายครั้งด้วยกัน และอัตราการลอกคราบก็จะลดลงเมื่อโตเต็มวัย ซึ่งอาจเป็น 10–20 ครั้งต่อปี โดยในการลอกคราบแต่ละครั้งก็จะเพิ่มส่วนของดวงตาขึ้นมาอีกด้วย ซึ่งไม่มีในสัตว์น้ำชนิดไหนที่มีแบบนี้  แมงดาที่โตเต็มที่จะมีอายุประมาณ 9–12 ปี (โดยเฉลี่ย 11 ปี) จึงมีความพร้อมที่จะสามารถสืบพันธุ์และวางไข่ได้ โดยเพศเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าเพศผู้ จากการศึกษาพบว่าแมงดามีอัตราการรอดชีวิตภายใน 1 ปีแรกเพียง 0.003 เท่านั้น (หรือราว 30 ตัว ในทุก ๆ 1,000,000 ตัว) ทั้งนี้แมงดายังมีศัตรูตามธรรมชาติอีก คือ นกทะเล ในช่วงที่ยังเป็นไข่หรือตัวอ่อน ปลาทะเลขนาดใหญ่ และเต่าทะเล แมงดาเป็นสัตว์ที่มีอัตราการเติบโตช้า มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 40 ปี
การจำแนก

ทั่วโลกมีแมงดามีทั้งหมด 4 ชนิด ใน 3 สกุล แต่พบในประเทศไทย 2 ชนิด
คือ แมงดาถ้วย (Carcinoscorpius rotundicauda) และแมงดาจาน (Tachypleus gigas)
สกุล Carcinoscorpius
แมงดาถ้วยหรือแมงดาทะเลหางกลม (Carcinoscorpius rotundicauda) พบในอินเดีย จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (รวมทั้งไทย) และเอเชียตะวันออก รวมทั้งอเมริกาเหนือและอเมริกากลาง
สกุล Limulus
แมงดาแอตแลนติก (Limulus polyphemus) พบตามชายฝั่งทางตะวันออกบริเวณเหนืออ่าวเม็กซิโก
สกุล Tachypleus
แมงดาจานหรือแมงดาทะเลหางเหลี่ยม (Tachypleus gigas) พบในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (รวมทั้งไทย)
แมงดาญี่ปุ่นหรือแมงดาจีน (Tachypleus tridentatus) พบตามชายฝั่งเอเชียตะวันออก
การปรับตัวเชิงวิวัฒนาการของแมงดา

แมงดาเป็นสิ่งมีชีวิตแรกที่ได้ขึ้นจากน้ำมาเพื่อวางไข่บนบกซึ่งได้วิวัฒนาการมาเป็นแมลงจนถึงปัจจุบัน ถือว่าเป็นฟอสซิลมีชีวิตอีกจำพวกหนึ่งในโลก แมงดาในยุคก่อนประวัติศาสตร์มีรูปร่างหน้าตาไม่แตกต่างจากแมงดาในยุคปัจจุบันเท่าไหร่นัก โดยมีสัตว์ที่ใกล้เคียงที่สุดก็คือ ไทรโลไบต์ที่เป็นสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ปลายยุคเพอร์เมียน และต้องใช้การลอกคราบหลายครั้งกว่าที่จะเติบโตขึ้นมาเหมือนกับแมงดา
การปรับตัวเชิงวิวัฒนาการของแมงดา > ประโยชน์

นอกจากจะมีประโยชน์ในการเป็นอาหารของมนุษย์แล้วยังพบว่า แมงดามีเลือดที่เป็นสีน้ำเงิน (Hemocyanin)  เนื่องจากมีทองแดงผสมอยู่เป็นจำนวนมาก เซลล์เม็ดเลือดขาวของแมงดามีความไวมากในการตรวจจับเชื้อแบคทีเรีย ซึ่งถูกนำมาใช้ประโยชน์ในวงการแพทย์ โดยการใช้เลือดแมงดาไปสกัดเป็นสารที่เรียกว่า Limulus amoebocyte lysate (LAL) ในการตรวจหาเชื้อแบคทีเรียที่เป็นอันตรายที่อาจจะปนเปื้อนในวัคซีน, การผลิตยา หรือในอุปกรณ์การแพทย์ต่าง ๆ ซึ่งหากมีจุลชีพก่อโรคแม้เพียงหนึ่งในล้านส่วน โปรตีนที่สกัดได้จากเลือดแมงดาจะเกิดการจับตัวกันเป็นก้อนทันทีเพื่อทำการปกป้องร่างกายไม่ให้เป็นอันตราย 
และในปัจจุบันพบว่ามีการนำไปผสมลงในวัคซีนเพื่อนำไปสู่กระบวนการการให้วัคซีนแก่ผู้ป่วย เชื่อว่าการที่เลือดของแมงดาเป็นสีน้ำเงินและสามารถตรวจจับแบคทีเรียได้เป็นอย่างดีนั้น เกิดจากการที่สภาพร่างกายของแมงดาวิวัฒนาการขึ้นมาเพราะสภาพของน้ำทะเลในยุคก่อนประวัติศาสตร์นั้นเต็มไปด้วยแบคทีเรีย โดยการดูดเลือดจากตัวแมงดานั้นไม่ได้ทำให้แมงดาตาย เพียงแต่แต่ละตัวใช้เลือดราวร้อยละ 30 เท่านั้น (มีการตายราวร้อยละ 15 หรือราว 40,000 ตัวต่อปี) โดยใช้เข็มจิ้มลงไปในส่วนที่เป็นหัวใจ แมงดาจะงอตัว ร่างกายจะผลิตเลือดใหม่ขึ้นทดแทนทันที แต่ก็ต้องใช้เวลานานหลายเดือนเช่นกันกว่าร่างกายจะผลิตเลือดขึ้นมาทดแทนได้เท่ากับปริมาณที่สูญเสียไป ซึ่ง LAL ที่ได้จากแมงดานั้นมีราคาซื้อขายที่แพงมาก และวิทยาการปัจจุบันยังไม่สามารถผลิตสังเคราะห์หรือเลียนแบบได้
แหล่งข้อมูลอื่น

ไข่แมงดามีพิษถึงตาย
เว็บไซต์แมงดา (อังกฤษ)
http://www.arkive.org/horseshoe-crab/limulus-polyphemus/image-G124986.html เก็บถาวร 2017-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แมงดาญี่ปุ่น (Tachypleus tridentatus) ที่อ่าวหะล็อง ประเทศเวียดนาม
จัมปงหมึก

จัมปงหมึก (เกาหลี: 징어짬뽕) เป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ผลิตโดยนงชิม
ภาพรวม

เป็นจัมปงอาหารทะเลที่เปิดตัวในเดือนกรกฎาคม 1992 ใช้น้ำซุป หมึก และ กุ้งฝอย ที่ผสมผสานรสชาติของเนื้อสัตว์
เครื่องประกอบด้วยหมึก กะหล่ำปลี, วากาเมะ และเห็ด ผลิตภัณฑ์ประเภทบะหมี่ถ้วยมีจำหน่ายตั้งแต่เดือนมกราคม 2005
ด็อกเตอร์ชิวาโก้ (ภาพยนตร์)

| ด็อกเตอร์ชิวาโก้ |
| --- | --- |
กำกับ: เดวิด ลีน
บทภาพยนตร์: รอเบิร์ต โบลต์
สร้างจาก: ด็อกเตอร์ชิวาโก วรรณกรรม ค.ศ. 1957 โดย บอริส ปัสเตร์นัก
อำนวยการสร้าง: การ์โล ปอนติ
นักแสดงนำ:   เจรัลดีน แชปลิน  จูลี คริสตี  ทอม คอร์ทีเนย์  อเล็ก กินเนสส์  Siobhán McKenna  ราล์ฟ ริชาร์ดสัน  โอมาร์ ชารีฟ  ร็อด ชไตเกอร์  Rita Tushingham 
กำกับภาพ:   เฟรดดี ยัง 
ตัดต่อ: นอร์แมน แซเวจ
ดนตรีประกอบ: มอรีซ ฌาร์
บริษัทผู้สร้าง:   การ์โล พอนตีโปรดักชันส์  เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์  
ผู้จัดจำหน่าย: เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์
วันฉาย:   22 ธันวาคม ค.ศ. 1965 (1965-12-22) (สหรัฐ)  26 เมษายน ค.ศ. 1966 (1966-04-26) (สหราชอาณาจักร)  10 ธันวาคม ค.ศ. 1966 (1966-12-10) (อิตาลี) 
ความยาว:   193 นาที (1965 release)  200 นาที (เผยแพร่ใหม่ ค.ศ. 1992) 
ประเทศ:   สหราชอาณาจักร  อิตาลี  สหรัฐ 
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 11 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 111.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (สหรัฐ/แคนาดา)   ตั๋ว 248.2 ล้านใบ (ทั่วโลก)
ด็อกเตอร์ชิวาโก (อังกฤษ: Doctor Zhivago; รัสเซีย: До́ктор Жива́го; ออกเสียง [ˈdoktər ʐɪˈvaɡə]) เป็นภาพยนตร์เอพิคที่กำกับโดยเดวิด ลีน ดัดแปลงจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของโบรัส ปัสเตร์นัค ที่ตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นภาษารัสเซียในอิตาลีเมื่อ ค.ศ. 1957
ด็อกเตอร์ชิวาโกเป็นภาพยนตร์ชีวิต ภาพยนตร์รัก และภาพยนตร์สงคราม ที่มีเนื้อหาเกี่ยวนายแพทย์และกวีชาวรัสเซียชื่อ นายแพทย์ยูริ อังเดรเยวิช ชิวาโก และความรักที่มีต่อหญิงสาวสองคน คือ ลาริซซา "ลารา" แอนติโปวา และ ทันยา โกรมีโก  ฉากหลังในเรื่องกินเวลาหลายสิบปี ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง การปฏิวัติรัสเซีย สงครามกลางเมืองรัสเซีย ไปจนถึงการโค่นล้มพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 และสถาปนาสหภาพโซเวียต  ตั้งแต่ทศวรรษ 1910 จนถึง ทศวรรษ 1950
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 10 สาขา และได้รับรางวัล 5 สาขา  และได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ดรามา ในปีนั้น
เผยแพร่

ภาพยนตร์นี้เผยแพร่ในโรงภาพยนตร์ในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1965 โดยทำรายได้ในสหรัฐและแคนาดาที่ 111.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดใอันดับ 2 ใน ค.ศ. 1965 โดยเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาลอันดับ 8 หลังปรับค่าเงินเฟ้อ ภาพยนตร์นี้ขายตั๋วในสหระฐและแคนาดาได้ประมาณ 124.1 ล้านใบ เทียบเท่า 1.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐหลังปรับค่าเงินเฟ้อใน ค.ศ. 2018
นอกจากนี้ ภาพยนตร์นี้ยังเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดทั่วโลกอันดับ 9 หลังปรับค่าเงินเฟ้อ โดยขายตั๋วได้ประมาณ 248.2 ล้านใบทั่วโลก เทียบเท่า 2.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐหลังปรับค่าเงินเฟ้อใน ค.ศ. 2014
แหล่งข้อมูลอื่น

ด็อกเตอร์ชิวาโก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ด็อกเตอร์ชิวาโก ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
ด็อกเตอร์ชิวาโก้ ที่ออลมูวี
ด็อกเตอร์ชิวาโก้ ที่แค็ตตาล็อกสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน
ด็อกเตอร์ชิวาโก ที่สกรีนออนไลน์ของบีเอฟไอ
ด็อกเตอร์ชิวาโก ที่รอตเทนโทเมโทส์
พีระมิดอียิปต์

กลุ่มพีระมิดแห่งกีซา
พีระมิดในประเทศอียิปต์ เป็นหนึ่งในพีระมิดที่เป็นที่รู้จักโดยมีหลายแห่งในประเทศอียิปต์ เป็นสิ่งก่อสร้างของชาวอียิปต์โบราณสมัยก่อนยุคเหล็ก โดยเฉพาะ พีระมิดคูฟู ใน หมู่พีระมิดแห่งกิซ่า นับเป็นสิ่งก่อสร้าง ขนาดใหญ่ที่สุด ที่มนุษย์เคยสร้างขึ้นมา ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าทางวิทยาการ ที่น่าอัศจรรย์ของอียิปต์โบราณ
พีระมิดโจเซอร์ (Djoser's Pyramid)

พีระมิดโจเซอร์ (Djoser's Pyramid) หรือ พีระมิดแห่งซักการา (The Pyramid of Saqqara) นับเป็นพีระมิดแห่งแรกของอียิปต์ ที่ฟาโรห์โจเซอร์ (Djoser หรือ Zoser) แห่งราชวงศ์ที่ 3 เป็นผู้สร้างขึ้น โดยมี อิมโฮเทป (Imhotep) ที่ปรึกษาประจำองค์ฟาโรห์เป็นสถาปนิกผู้ออกแบบ ลักษณะที่สำคัญคือเป็น พีระมิดขั้นบันได (Step Pyramid) ซ้อนกันรวม 6 ชั้น เปรียบเสมือนบันไดไปสู่สวรรค์  ส่วนพีระมิดรุ่นหลังที่เป็นแบบมหาพีระมิดที่แต่ละด้านของพีระมิดลาดเอียงลงประมาณ 51 องศามีความชันน้อยกว่าและไม่เป็นขั้นบันได ก็ถือว่าเป็นการลาดของลำแสงดวงอาทิตย์เช่นกัน ในขณะที่พีระมิดยุคต่อมาจะไม่มีลักษณะของขั้นบันไดให้เห็น ก่อนหน้านี้สุสานของฟาโรห์จะสร้างอยู่ใต้ดินโดยปิดทับด้วยสิ่งก่อสร้างที่ไม่สูงมากนักเรียกว่า มัสตาบา (Mastaba)
พีระมิดไมดุม (Meidum Pyramid)

พีระมิดไมดุม สร้างโดยฟาโรห์สนอฟรู (Snofru) หรืออีกพระนามหนึ่งคือ สเนฟรู (Sneferu) ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่ 4 ของอียิปต์โบราณ เป็นพีระมิดที่พยายามพัฒนารูปแบบต่อจากพีระมิดขั้นบันไดของฟาโรห์โซเซอร์ โดยตั้งใจจะก่อสร้างให้มีรูปร่างเป็นพีระมิดที่สมบูรณ์ แต่เกิดปัญหาพังทลายลงระหว่างการก่อสร้างเนื่องจากพื้นทรายด้านล่างรองรับน้ำหนักพีระมิดไม่ไหว นักประวัติศาสตร์ส่วนหนึ่งเชื่อว่า ฟาโรห์สนอฟรูสร้างพีระมิดไมดุมนี้ให้กับ ฟาโรห์ฮูนิ (Huni) ฟาโรห์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ 3 ผู้เป็นพระราชบิดาของพระองค์
พีระมิดหักงอ (Bent Pyramid)

พีระมิดหักงอ (Bent Pyramid) หรือบางครั้งเรียกกันสั้นๆ ว่า พีระมิดเบี้ยว สร้างขึ้นโดย ฟาโรห์สนอฟรู (Snofru) หลังจากการก่อสร้างพีระมิดไมดุมประสบความล้มเหลว เดิมมีเป้าหมายจะสร้างให้มีรูปร่างเป็นแบบพีระมิดที่สมบูรณ์ แต่เกิดปัญหาในระหว่างการก่อสร้างเนื่องจากแต่ละด้านของพีระมิดทำมุมชันมากเกินไปคือชันถึง 54 องศาทำให้ต้องเปลี่ยนแบบการก่อสร้างกลางคัน กลายเป็นพีระมิดที่แต่ละด้านหักมุมเปลี่ยนความชันที่ประมาณระหว่างกลางความสูงของพีระมิดเหลือความชัน 43 องศา นับเป็นพีระมิดที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งเนื่องจากรูปร่างที่แปลกตาอย่างเห็นได้ชัดและแสดงถึงความสามารถของผู้สร้างที่สามารถแก้ไขปัญหาการก่อสร้างที่เกิดขึ้นเมื่อกว่า 4,600 ปีมาแล้ว
ประสบการณ์จากพีระมิดหักมุมนี้เอง ทำให้การก่อสร้างพีระมิดแห่งต่อมาประสบความสำเร็จ และส่งผลให้มีการสร้าง มหาพีระมิดแห่งกิซ่า ที่กลายเป็นหนึ่งเดียวของ เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ที่ยังคงอยู่มาจนถึงปัจจุบัน
พีระมิดแดง (Red Pyramid)

พีระมิดแดง (Red Pyramid) สร้างโดยฟาโรห์สนอฟรู หลังจากพีระมิดเมดุม และพีระมิดหักงอ  นับเป็นพีระมิดที่มีรูปร่างสมบูรณ์แบบแห่งแรกของโลก ด้านทั้ง 4 ของพีระมิดแดงทำมุมเอียง 43 องศาเท่ากับมุมเอียงในส่วนบนของพีระมิดหักงอ ซึ่งเท่ากับมีการนำบทเรียนจากการสร้างพีระมิดครั้งก่อนมาใช้นั่นเอง
พีระมิดแดงมีความสูงถึง 104 เมตร (341 ฟุต) หรือประมาณอาคารสูง 30 ชั้น (เมื่อคิดความสูงที่ชั้นละ 3.5 เมตร) ฐานพีระมิดแต่ละด้านยาว 220 เมตร (722 ฟุต) หรือมีขนาดฐานเกือบเท่ากับมหาพีระมิดคูฟูแห่งกิซ่า นับเป็นพีระมิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในพีระมิด 3 แห่งที่เมืองดาชูร์ (Dahshur) และในยุคสมัยที่ก่อสร้างแล้วเสร็จยังนับเป็นสิ่งก่อสร้างสูงที่สุดในโลกในขณะนั้นอีกด้วย และเนื่องจากพีระมิดนี้สร้างโดยปิดผิวนอกด้วยหินแกรนิตสีแดงทำให้ได้ชื่อว่าพีระมิดแดงจากสีหินแกรนิตนั่นเอง
ดูเพิ่ม

ซิกกูแรต (พีระมิดสุเมเรียน)
พีระมิดมายา
พีระมิดนูเบีย
พีระมิดอเมริกากลาง
พีระมิดจีน
พีระมิดฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

29°58′45.25″N 31°08′03.75″E﻿ / ﻿29.9792361°N 31.1343750°E﻿ / 29.9792361; 31.1343750
Ancient Authors– A site that quotes descriptions of the "Labyrinth" of Amenemhet III's pyramid at el-Lahun by various ancient authors.
Ancient Egypt – History & Chronology– A site detailing the major pyramid sites of ancient Egypt and Nubia (Sudan).
Pyramids in relation to the Noble Qu'ran
Ancient Egyptians from BBC History
Pyramids World Heritage Site in panographies เก็บถาวร 2017-12-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – 360 degree interactive imaging
The Pyramids of Egypt – The meaning and construction of the Egyptian pyramids by Egyptologist Professor Nabil Swelim.
พีระมิดขั้นบันไดของฟาโรห์โซเซอร์ที่เมืองซักคารา
พีระมิดหักมุม ที่เมือง Dahshur
พีระมิดแดงของฟาโรห์สเนเฟรู
การห้ามฆ่าสัตว์พร้อมกับลูกของมันในวันเดียวกัน

ธรรมบัญญัติในศาสนายูดาห์
การห้ามฆ่าสัตว์พร้อมกับลูกของมันในวันเดียวกัน (อังกฤษ: prohibition against slaughtering an animal and its offspring on the same day; ฮีบรู: אותו ואת בנו לא תשחטו ביום אחד) เป็นธรรมบัญญัติ (มิตซ์วาห์) เชิงสั่งห้ามทำในศาสนายูดาห์ที่ห้ามไม่ให้ฆ่าสัตว์สี่ขาที่เป็นโคเชอร์พร้อมกับลูกของมันในวันเดียวกัน
คัมภีร์ฮีบรู

ธรรมบัญญัตินี้มีต้นกำเนิดมาจากวรรคในหนังสือเลวีนิติความว่า:
ไม่ว่าแม่สัตว์นั้นจะเป็นโค หรือแกะก็ดี ห้ามฆ่ามันพร้อมกับลูกของมันในวันเดียวกัน
ธรรมบัญญัตินี้มีความก่อนหน้าที่สั่งว่าลูกโคหรือลูกแกะจะได้รับอนุญาตให้นำมาใช้เป็นเครื่องบูชาได้ในวันที่ 8 หลังจากเกิดมา (22:26) คัมภีร์ฮีบรูใช้คำสามัญในภาษาฮีบรูสำหรับเรียกทั้งวัวตัวผู้และวัวตัวเมีย (ฮีบรู: שור showr) และคำสามัญในภาษาฮีบรูสำหรับเรียกทั้งแกะตัวผู้และแกะตัวเมีย (ฮีบรู: שה seh) และใช้รูปคำสรรพนามเพศชายสำหรับเป็นกรรมของกริยาว่า "ฆ่า-มัน" (ฮีบรู: shachat-u)
ยุคพระวิหารที่สอง

การตีความในศาสนายูดาห์ที่เก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับธรรมบัญญัตินี้ปรากฏในม้วนหนังสือพระวิหารที่อยู่ในกลุ่มม้วนหนังสือเดดซี:
และอย่าฆ่าวัวหรือแกะพร้อมกับลูกของมันในวันเดียวกัน และอย่าตีแม่พร้อมลูกของมัน
การตีความของม้วนหนังสือเดดซีแตกต่างจากการตีความของศาสนายูดาห์รับบีในภายหลังที่ว่าถึงการห้ามฆ่าสัตว์ที่ตั้งครรภ์
ในเซปทัวจินต์ของศาสนายูดาห์เฮลเลนิสต์ ข้อความนี้แปลด้วยคำว่า moschos ซึ่งเป็นคำภาษากรีกสามัญสำหรับเรียกทั้งวัวตัวผู้ วัวตัวเมีย และลูกวัว
จีซ็อง

| จีซ็อง |
| --- | --- |
จีซ็องในปี ค.ศ. 2024
เกิด: พัก จี-ซ็อง  (2002-02-05) 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002 (22 ปี) โซล, เกาหลีใต้
ชื่ออื่น: แอนดี้ พัก
อาชีพ: แร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง นักเต้น นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2013 (2013)–ปัจจุบัน
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป
เครื่องดนตรี: ร้องนำ
ค่ายเพลง: SM
สมาชิกของ: NCT NCT Dream SM Town
อดีตสมาชิก: เอสเอ็มรุกกีส์

เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 박지성
อาร์อาร์: Bak Ji-seong 
เอ็มอาร์: Pak Chisŏng 
 
พัก จี-ซ็อง (เกาหลี: 박지성, อักษรโรมัน: Park Ji-sung; เกิด 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002) หรือที่รู้จักในชื่อ จีซ็อง เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง นักเต้น และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเริ่มต้นอาชีพในฐานะนักแสดงเด็ก นายแบบ และนักเต้น โดยเป็นส่วนหนึ่งของทีมเต้น นัม ฮย็อน-จุน และ คิดส์ เขากลายเป็นเด็กฝึกหัดภายใต้เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ในปี ค.ศ. 2013 และเป็นส่วนหนึ่งของทีมฝึกหัดก่อนเปิดตัวเอสเอ็มรุกกีส์ จีซ็องเปิดตัวไอดอลในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 ในฐานะสมาชิกวงบอยแบนด์เกาหลีใต้ เอ็นซีที ผ่านยูนิตย่อยเอ็นซีทีดรีม
ผลงานเพลง > การปรากฏตัวที่ไม่ใช่ซิงเกิล

| ชื่อ | ปี ค> ศ..ปี ค.ศ. | อันดับชาร์ต> KOR | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- |
| "Best Day Ever" (with Haechan and Chenle) | 2018 | — | DreamWorks Trolls X SM STATION |
| "Snow Dream 2021" (with Yeri, Haechan, Chenle and Ningning) | 2021 | — | 2021 Winter SM Town: SMCU Express |
"—" หมายถึงผลงานที่ไม่ได้ติดอันดับหรือไม่ได้วางจำหน่ายในภูมิภาคนั้น
คนโกงไพ่ (คาราวัจโจ)

| คนโกงไพ่ |
| --- | --- |

ศิลปิน: คาราวัจโจ
ปี: ค.ศ. 1594
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ศิลปะคิมเบลล์, ฟอร์ทเวิร์ธ
คนโกงไพ่ (อังกฤษ: Cardsharps) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะคิมเบลล์, ฟอร์ทเวิร์ธ ในสหรัฐอเมริกา
ภาพ “คนโกงไพ่” เขียนราวปี ค.ศ. 1594 เป็นภาพที่เป็นก้าวสำคัญของคาราวัจโจที่เขียนเมื่อพยายามตั้งตัวไปเป็นช่างเขียนอิสระหลังจากที่ทำงานอยู่กับจุยเซ็ปปิ เซซาริที่ได้เขียนแต่ “ผักกับผลไม้” อยู่ระยะหนึ่ง คาราวัจโจออกจากห้องเขียนภาพของจุยเซ็ปปิ เซซาริในเดือนมกราคม ค.ศ. 1594 และเริ่มขายงานเขียนผ่านนักค้าศิลปะคอนแสตนติโนโดยมีโพรสเปโร ออร์ซิจิตรกรแมนเนอริสม์เป็นผู้ช่วย ออร์ซิแนะนำคาราวัจโจในแวดวงคนที่รู้จักทั้งผู้สะสมศิลปะและผู้อุปถัมภ์
ภาพเขียนแสดงเด็กหนุ่มที่แต่งตัวอย่างหรูหราแต่เป็นเพียงเด็กหนุ่มที่ยังไม่ประสีประสากับโลกที่กำลังเล่นไพ่กับเด็กชายอีกคนหนึ่ง เด็กคนที่สองคนที่โกงไพ่มีไพ่อีกใบหนึ่งเหน็บไว้ที่เข็มขัดข้างหลังเอว ซ่อนจากเด็กชายอีกคนหนึ่งแต่ไม่ได้ซ่อนจากผู้ชมภาพ และชายหนุ่มใหญ่ที่แอบมองจากหลังผู้ที่โดนโกงและส่งสัญญาณให้คู่ร่วมมือ นอกจากนั้นเด็กคนที่สองก็ยังมีมีดเหน็บอยู่ที่เอวสำหรับใช้ในโอกาสที่สถานะการณ์อาจจะเปลี่ยนแปลง
ภาพนี้เป็นภาพที่สองในหัวข้อที่คล้ายคลึงกันที่คาราวัจโจเขียน ภาพแรก “หมอดู” เป็นภาพที่ทำให้เริ่มมีผู้สนใจและเริ่มเป็นที่รู้จัก ทั้ง “หมอดู” และ “การโกงไพ่” เป็นหัวข้อการเขียนภาพที่ใหม่ในขณะนั้น ที่ใช้ฉากความเป็นจริงของชีวิตตามถนนในการเขียนภาพ โดยเฉพาะการเขียนรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น ปลายนิ้วถุงมือที่เป็นรูของชายที่มีอายุมากกว่า หรือสายตาของเด็กคนที่สองที่มองไปยังหนุ่มใหญ่อย่างพะวักพะวน รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้ที่เป็นการแสดงความเข้าใจอย่างลึกซึ้งทางจิตวิทยา - บุคคลสามคนที่อยู่ในเหตุการณ์เดียวกันแต่แต่ละคนต่างก็มีบทบาทของตนเองภาพในเหตุการณ์ที่ร่วมกัน - เด็กหนุ่มที่ยังไม่มีประสบการณ์ที่ถูกหลอก, เด็กอีกคนหนึ่งที่อายุไล่ ๆ กันที่เป็นเด็กที่ถูกทำให้เสียคนโดยหนุ่มใหญ่
“คนโกงไพ่กับเอโพดำ” โดยชอร์ช เดอ ลา ตูร์ ราว ค.ศ. 1620-ค.ศ. 1640
“คนโกงไพ่” เป็นภาพที่วาดแบบที่แสดงความเป็นจริงของความทารุณของชีวิตคนชั้นต่ำ แต่ขณะเดียวกันก็ใช้สีเรืองอย่างการวาดภาพของเวนิส “คนโกงไพ่” กลายมาเป็นภาพที่เป็นที่นิยมกันมาก ออร์ซิถึงกับ “ไปเที่ยวเป่าประกาศถึงการวาดแบบใหม่ของคาราวัจโจและทำให้เพิ่มชื่อเสียงในการเป็นจิตรกรมากขึ้น” ภาพนี้มีด้วยกันถึง 50 ก็อปปีและจากจิตรกรคนอื่น ๆ เช่น ภาพ “คนโกงไพ่กับเอโพดำ” โดยชอร์ช เดอ ลา ตูร์ที่ใช้หัวข้อเดียวกัน
ไม่ว่าจะโดยคอนแสตนติโนหรือออร์ซิ คาราวัจโจก็ได้รับความสนใจจากคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเตผู้ซื้อภาพและกลายมาเป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญคนแรก โดยให้ที่พำนักในวังมาดามาหลังจตุรัสนาวาร์โร จากนั้นภาพก็ตกไปเป็นของคาร์ดินัลอันโตนิโอ บาร์แบรินิผู้เป็นหลานของสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 ที่ต่อมาคาราวัจโจเขียนภาพเหมือนให้ (“ภาพเหมือนของมาฟเฟโอ บาร์เบอรินิ”) ในปี ค.ศ. 1598 ต่อมาเปลี่ยนมือไปเป็นของตระกูลโคโลนนา-สเคียร์รา และในที่สุดก็หายไปในคริสต์ทศวรรษ 1890 และมาพบอีกครั้งในปี ค.ศ. 1987 ในงานสะสมส่วนบุคคลในยุโรป
นักสะสมและนักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษเซอร์เด็นนิส แมน (Denis Mahon) พบภาพ “คนโกงไพ่” ภาพหนึ่งในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 ที่เดิมเชื่อกันว่าเป็นงานของจิตรกรคนอื่นแต่อันที่จริงแล้วเป็นงานของคาราวัจโจเอง เพราะการที่รายละเอียดของใบหน้าของผู้ที่โกงคนหนึ่งถูกร่างแม้ว่าจากถูกเขียนทับซึ่งทำให้เป็นไปได้ยากที่จะเป็นงานก็อปปี