stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาร์เซลิโน โบลิบาร์

| มาร์เซลิโน โบลิบาร์ |
| --- | --- |
เกิด: โฮเซ มาร์เซลิโน โบลิบาร์ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2507
โฮเซ มาร์เซลิโน โบลิบาร์ (สเปน: José Marcelino Bolívar) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 ที่ซิวดัดโบลิบาร์ สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 17 (น็อก 16) แพ้ 4
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นไลต์ฟลายเวตเมื่อ 4 พฤษภาคม 2534 แพ้น็อกฮวน อันโตนิโอ ตอร์เรส ยก 11 ที่เวเนซุเอลา
ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นมินิมัมเวตเมื่อ 1 สิงหาคม 2535 แพ้น็อกการ์โลส มูริโย ยก 5 ที่ปานามา
ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวต IBF เมื่อ 20 สิงหาคม 2537 แพ้น็อกรัตนพล ส.วรพิน ยก 4 ที่บุรีรัมย์
ประเทศคอสตาริกา
ภูมิศาสตร์

มีพื้นที่ประมาณ 50,000 ตารางกิโลเมตร เทียบกับประเทศไทยแล้วเล็กกว่ากันถึง 10 เท่า มีจำนวนประชากรเพียง 5 ล้านคน เนื่องจากสภาพภูมิศาสตร์ทำให้มีพืชพันธุ์ไม้อุดมสมบูรณ์ที่ไม่สามารถพบได้ในประเทศอื่น มีพื้นที่เป็นเขตป่าสงวนมากถึงร้อยละ 25 ของประเทศ และถือเป็นประเทศแรกในทวีปอเมริกาที่ออกกฎหมายห้ามล่าสัตว์ทุกชนิด และมูลนิธินิวอีโคโนมิค (NEF) ได้ประกาศให้เป็นประเทศที่มีความเขียวชอุ่ม หรือมีป่าไม้ที่สมบูรณ์ที่สุดในโลกอีกด้วย
การเมืองการปกครอง

รูปแบบการปกครอง ประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐ มีประธานาธิบดีเป็นประมุข
ประธานาธิบดี ภายใต้รัฐธรรมนูญซึ่งจะอยู่ในตำแหน่งได้เป็นระยะเวลา 4 ปีเพียงครั้งเดียว
นาย Oscar ARIAS Sanchez (เข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2549) 
นาง Laura Chinchilla จากพรรค (เข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2553)
ฝ่ายนิติบัญญัติ เป็นระบบรัฐสภาเดียว มีสมาชิกสภานิติบัญญัติที่มาจากการเลือกตั้ง 57 คน มีวาระการดำรงตำแหน่ง 4 ปี
ฝ่ายตุลาการ ศาลสูงสุดของประเทศ (Supreme Court) มาจากการเลือกตั้งโดย
สมาชิกสภานิติบัญญัติ มีวาระการดำรงตำแหน่ง 8 ปี
การเลือกตั้งครั้งต่อไป กุมภาพันธ์ 2548
พรรคการเมืองสำคัญ Social Christian Unity Party (PUSC) (พรรครัฐบาล) Democrat Party National Liberation Party (Partido Liberacion Nacional)
การเมืองการปกครอง > การต่างประเทศ > ความสัมพันธ์กับสหรัฐ

คอสตาริกาให้ความสำคัญเป็นอันดับแรกในการดำเนินความร่วมมือภายใต้กรอบ Organization of the American States (OAS) และความใกล้ชิดกับสหรัฐ ฯ โดยเฉพาะในเรื่องการป้องกันประเทศซึ่งคอสตาริกาได้ยกเลิกกองกำลังทหาร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2492 นอกจากนี้ คอสตาริกายังให้ความสำคัญกับการต่อต้านการค้ายาเสพติด โดยเป็นประเทศแรกในอเมริกากลางที่ลงนามใน Maritime Counter-Narcotics Agreement กับสหรัฐ ซึ่งเป็นความร่วมมือเพื่อต่อต้านการลักลอบขนส่งยาเสพติดในน่านน้ำคอสตาริกา
การเมืองการปกครอง > กองทัพ

บทความหลัก: กองกำลังสาธารณะคอสตาริกา
คอสตาริกาเป็นหนึ่งในประเทศที่ไม่มีกองทัพ คอสตาริกายกเลิกกองทัพในปี พ.ศ. 2491 เพื่อแก้ปัญหาที่เป็นรากเหง้าทางการเมืองที่มีการรัฐประหารจากกองทัพที่ได้รับการสนับสนุนจากบริษัทต่างชาติ
การแบ่งเขตการปกครอง

คอสตาริกาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 จังหวัด ได้แก่
| ธง | ชื่อจังหวัด | แผนที่ | เมืองหลัก | เนื้อที่ (ตร> กม.) | ประชากร (คน) | ดัชนีการพัฒนามนุษย์ ค> ศ. 2015 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | กัวนากัสเต |  | ลิเบเรีย | 10,141 | 354,154 | 0.755 |
|  | การ์ตาโก |  | การ์ตาโก | 3,124 | 490,903 | 0.786 |
|  | ซานโฮเซ |  | ซานโฮเซ | 4,966 | 1,404,242 | 0.792 |
|  | ปุนตาเรนัส |  | ปุนตาเรนัส | 11,266 | 410,929 | 0.741 |
|  | ลิมอน |  | ลิมอน | 9,189 | 386,862 | 0.735 |
|  | อาลาฮูเอลา |  | อาลาฮูเอลา | 9,757 | 885,571 | 0.778 |
|  | เอเรเดีย |  | เอเรเดีย | 2,657 | 433,677 | 0.807 |
เศรษฐกิจ > ข้อมูลดัชนีเศรษฐกิจ

ดัชนีกิจกรรมทางเศรษฐกิจของคอสตาริกาประจำเดือนธันวาคม 2553 ชี้ว่าเศรษฐกิจของประเทศยังเติบโตต่ำ  และเป็นไปในแนวทางเดียวกับแนวโน้มเศรษฐกิจของประเทศที่ขยายตัวลดลงเรื่อย ๆ ตลอดปีที่ผ่านมา เมื่อเดือนธันวาคม 2553 อัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศลดลงอีกร้อยละ 2.3 จากเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2553 ไปอยู่ในจุดที่ต่ำที่สุดในรอบปีที่ผ่านมา อย่างไรก็ดี มีบางภาคเศรษฐกิจที่ยังคงขยายตัวได้ ได้แก่ อุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับภาคบริการ ซึ่งขยายตัวร้อยละ 9.10 รวมทั้งอุตสาหกรรมการขนส่ง การสื่อสารโทรคมนาคม ซึ่งขยายตัวร้อยละ 6.42 ส่วนภาคเศรษฐกิจอื่น ๆ ไม่มีความเปลี่ยนแปลงมากนัก ในขณะที่ภาคธุรกิจก่อสร้าง การผลิตภาคอุตสาหกรรม รวมทั้งภาคการเหมืองแร่ และเหมืองหินมีอัตราการเจริญเติบโตที่ติดลบ
สินค้าส่งออกของคอสตาริกาที่สำคัญและถือเป็นสินค้าที่สำคัญและมีชื่อเสียงที่สุด คือ กล้วยหอม
เศรษฐกิจ > เงินทุนสำรองระหว่างประเทศ

ในปี 2553 คอสตาริกามีเงินทุนสำรองระหว่างประเทศประมาณ 4.584 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เศรษฐกิจ > โครงสร้างการผลิตภายในประเทศ

ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (2549)  2.225 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ
อัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ (2550) ร้อยละ 7
รายได้ประชาชาติต่อหัว (2550) 13,500 ดอลลาร์สหรัฐ/คน/ปี
หนี้ต่างประเทศ (2550) ร้อยละ 7.163 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เงินทุนสำรองระหว่างประเทศ (พฤษภาคม 2550) 3.59 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
สินค้าเกษตรสำคัญ กล้วย (คอสตาริกาเป็นผู้ส่งออกกล้วยมากเป็นอันดับสองของโลกรองจากเอกวาดอร์) กาแฟ เมล็ดโกโก้ ข้าว และถั่ว
สินค้าอุตสาหกรรมสำคัญ อาหารและเครื่องดื่ม สิ่งทอ เฟอร์นิเจอร์ กระดาษ เคมีภัณฑ์พลาสติก และผลิตภัณฑ์ยาง
สินค้าบริการสำคัญ อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว (ทำรายได้เข้าประเทศกว่าร้อยละ 60)
การนำเข้า มูลค่า 1.184 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ (2550) ในปี 2553 มูลค่า 1.332 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ
สินค้านำเข้าสำคัญ เช่น
น้ำมันและผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม เวชภัณฑ์ และสิ่งก่อสร้าง
ส่วนประกอบและอุปกรณ์ของเครื่องประมวลผล วงจร รวมโมโนลิทิก กระดาษคราฟต์
ประเทศคู่ค้าตลาดนำเข้าหลัก
สหรัฐ ร้อยละ 44.72
เม็กซิโก ร้อยละ 7.65
ญี่ปุ่น ร้อยละ 4.36
บราซิล ร้อยละ
เวเนซุเอลา ร้อยละ 5.56
จีน ร้อยละ 5.15
การส่งออก มูลค่า 9.232 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (2550) ในปี 2553 มูลค่า 1.01 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ
สินค้าส่งออกสำคัญ เช่น
ผลิตผลการเกษตร เช่น กล้วย สัปปะรด กาแฟ เมลอน พืชตกแต่ง เนื้อวัว น้ำตาล
อุตสาหกรรม เช่น สิ่งทอ ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องใช้ไฟฟ้า สินค้าเภสัชกรรม
ประเทศคู่ค้าการส่งออกที่สำคัญได้แก่
สหรัฐ ร้อยละ 35.61
เนเธอร์แลนด์ ร้อยละ 12.82
จีน ร้อยละ 11.81
เยอรมนี ร้อยละ
กัวเตมาลา ร้อยละ
นิการากัว ร้อยละ
เม็กซิโก ร้อยละ 4.2
เศรษฐกิจ > ความร่วมมือทางการค้ากับต่างประเทศ

ความตกลงเขตการค้าเสรีพหุภาคีที่คอสตาริกาเป็นภาคีร่วมมี
1. CAFTA-DR (ความตกลงเขตการค้าเสรีระหว่างกลุ่มประเทศอเมริกากลาง และสาธารณรัฐคอมินิกัน กับสหรัฐอเมริกา) ลงนามเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2547 มีผลบังคับในคอสตาริกาเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2552 ทั้งนี้ กลุ่มประเทศอเมริกากลางเป็นตลาดส่งออกอันดับสามในกลุ่มละตินอเมริกาสำหรับสหรัฐฯ หลังจากเม็กซิโกและบราซิล การส่งออกจากสหรัฐฯ ไปยังกลุ่มประเทศ CAFTA-DR มีมูลค่า 26.3 พันล้านเหรียญฯ ในปี 2551
2. ความตกลงเขตการค้าเสรีพหุภาคีกับกลุ่มประเทศคาริบเบียน (CARICOM) ลงนามเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2547 มีผลบังคับในคอสตาริกาเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2548 โดยมีเงื่อนไขความตกลง 4 ระดับซึ่งเจรจากันระหว่างแต่ละประเทศอีกต่างหาก ได้แก่ การเปิดเสรีอัตโนมัติ การลดภาษีใน 4 ปี ข้อยกเว้นเป็นรายสินค้า และข้อยกเว้นสำหรับสินค้าเกษตรตามฤดูกาลสำหรับความตกลงเขตการค้าเสรีในระดับทวิภาคี  คอสตาริกาได้ลงนามความตกลงไว้ 5 ประเทศ คือ กับเม็กซิโก (มีผลบังคับตั้งแต่ปี 2538) แคนาดา (2544)  ชิลี (2545) สาธารณรัฐโดมินิกัน (2538) และปานามา (2551)  และได้เริ่มกระบวนการเจรจาความตกลงเขตการค้าเสรีกับ ประเทศจีน เมื่อปี 2550 และกับสหภาพยุโรป (AACUE) เมื่อปี 2549
ความตกลงระหว่างประเทศอื่น ๆ ได้แก่ ICC/CBI (Caribbean Basin Initiative-1983),  GSP-Europe และ ALCA/FTAA (Free Trade Areas of the Americas-1994)
โครงสร้างพื้นฐาน > คมนาคมและโทรคมนาคม

มีเส้นทางการเดินทางแบบถนน 35,330 กิโลเมตร ทางรถไฟ 278 กิโลเมตร ทางน้ำ 730 กิโลเมตรที่ใช้เดินเรือได้เฉพาะเรือขนาดเล็ก  สนามบิน 151 แห่ง มีท่อส่งก๊าซและน้ำมัน 796 กิโลเมตร ท่าเรือสำคัญ 2 แห่ง
ประชากร

ชาวคอสตาริกาเป็นชนชาติผสมระหว่างสเปนกับชาวพื้นเมืองเดิม เรียกตัวเองว่า ติโก (tico) หรือ ติกา (tica)
อ่านเพิ่ม

Blake, Beatrice. The New Key to Costa Rica (Berkeley: Ulysses Press, 2009).
Chase, Cida S. "Costa Rican Americans." Gale Encyclopedia of Multicultural America, edited by Thomas Riggs, (3rd ed., vol. 1, Gale, 2014), pp. 543–551. online
Edelman, Marc. Peasants Against Globalization: Rural Social Movements in Costa Rica Stanford: Stanford University Press, 1999.
Eisenberg, Daniel (1985). "In Costa Rica". Journal of Hispanic Philology. Vol. 10. pp. 1–6.
Huhn, Sebastian: Contested Cornerstones of Nonviolent National Self-Perception in Costa Rica: A Historical Approach, 2009.
Keller, Marius; Niestroy, Ingeborg; García Schmidt, Armando; Esche, Andreas. "Costa Rica: Pioneering Sustainability". Excerpt (pp. 81–102) from Bertelsmann Stiftung (ed.). Winning Strategies for a Sustainable Future. Gütersloh, Germany: Verlag Bertelsmann Stiftung, 2013.
Lara, Sylvia Lara, Tom Barry, and Peter Simonson. Inside Costa Rica: The Essential Guide to Its Politics, Economy, Society and Environment London: Latin America Bureau, 1995.
Lehoucq, Fabrice E. and Ivan Molina. Stuffing the Ballot Box: Fraud, Electoral Reform, and Democratization in Costa Rica Cambridge: Cambridge University Press, 2002.
Lehoucq, Fabrice E. Policymaking, Parties, and Institutions in Democratic Costa Rica, 2006.
Longley, Kyle. Sparrow and the Hawk: Costa Rica and the United States during the Rise of José Figueres (University of Alabama Press, 1997).
Mount, Graeme S. "Costa Rica and the Cold War, 1948–1990." Canadian Journal of History 50.2 (2015): 290–316.
Palmer, Steven and Iván Molina. The Costa Rica Reader: History, Culture, Politics Durham and London: Duke University Press, 2004.
Sandoval, Carlos. Threatening Others: Nicaraguans and the Formation of National Identities in Costa Rica Athens: Ohio University Press, 2004.
Wilson, Bruce M. Costa Rica: Politics, Economics, and Democracy: Politics, Economics and Democracy. Boulder, London: Lynne Rienner Publishers, 1998.
แหล่งข้อมูลอื่น

Costa Rica. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
Costa Rica at UCB Libraries GovPubs
ประเทศคอสตาริกา ที่เว็บไซต์ Curlie
Street Art of San Jose by danscape เก็บถาวร 2019-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Costa Rica profile from the BBC News
Wikimedia Atlas of Costa Rica
Key Development Forecasts for Costa Rica from International Futures
เว็บไซต์ทางการของรัฐบาลคอสตาริกา เก็บถาวร 2023-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาสเปน)
World Bank Summary Trade Statistics Costa Rica
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef
มาร์เซโล ซาลัส

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ซาลัสในปี 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โฆเซ มาร์เซโล ซาลัส เมลินาโอ
วันเกิด:   (1974-12-24) 24 ธันวาคม ค.ศ. 1974 (49 ปี)
สถานที่เกิด:  เตมูโก ชิลี
ส่วนสูง:  1.73 m (5 ft 8 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรเยาวชน
1989–1991:  เดปอร์ติสเตมูโก
1991–1993:  อูนิเบร์ซิดัดเดชิเล
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1993–1996 |  อูนิเบร์ซิดัดเดชิเล |  77 |  (50) |
| 1996–1998 |  ริเบร์เปลต |  53 |  (24) |
| 1998–2001 |  ลาซีโอ |  79 |  (34) |
| 2001–2006 |  ยูเวนตุส |  18 |  (2) |
| 2003–2005 |  → ริเบร์เปลต (ยืม) |  32 |  (10) |
| 2005–2006 |  → อูนิเบร์ซิดัดเดชิเล (ยืม) |  38 |  (18) |
| 2006–2008 |  อูนิเบร์ซิดัดเดชิเล |  44 |  (19) |
| รวม |   |  333 |  (155) |
ทีมชาติ
| 1996 |  ชิลี |  7 |  (8) |
| 1994–2007 |  ชิลี |  70 |  (37) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
โฆเซ มาร์เซโล ซาลัส เมลินาโอ (สเปน: José Marcelo Salas Melinao; เกิด 24 ธันวาคม ค.ศ. 1974) ฉายา เอลมาธาดอร์ (แปลว่า "นักฆ่า" จากการฉลองการทำประตูของเขา), เอล เฟโนเมโน และ ชิเลโน เป็นนักฟุตบอลชาวชิลีในตำแหน่งกองหน้า เขาได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในกองหน้าที่ดีที่สุดของชิลี และเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ดีที่สุดจากอเมริกาใต้ เขาทำผลงานได้อย่างโดดเด่นในช่วงทศวรรษ 1990 และ 2000 จากการเล่นให้แก่สโมสรอูนิเบร์ซิดัดเดชิเล, ริเบร์เปลต , ลาซีโอ และยูเวนตุส เขาเคยเป็นกัปตันของฟุตบอลทีมชาติชิลีและเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของทีมชาติชิลีด้วยจำนวน 37 ประตู (4 ประตูในฟุตบอลโลก, 18 ประตูในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกและ 15 ในเกมกระชับมิตร) นอกจากนี้ เขายังทำ 8 ประตูให้แก่ทีมชาติชุดโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
International Career
มาร์เซโล ซาลัส – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
ข้อมูลของ มาร์เซโล ซาลัส ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
มาร์เซโล ซาลัส ที่ WorldFootball.net
1st in South America Player of the Year 1997
7th in South America Player of the Year 1996
8th in the World Player of the Year Award 1997
14th in the World Player of the Year Award 1998
Argentina Player of the Year 1997
Bronze Boot Award in the World Cup 1998
31st in IFFHS South American Player of the Century
มหาวิทยาลัยสารพัดช่างแห่งมาดริด

| --- | --- |

ชื่อย่อ: UPM
คติพจน์: Technica impendi nationi (เทคโนโลยีขับเคลื่อนชาติ)
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐบาล
สถาปนา: ค.ศ. 1971
ที่ตั้ง: แคว้นมาดริด  สเปน
เว็บไซต์: www.upm.es
มหาวิทยาลัยสารพัดช่างแห่งมาดริด (สเปน: Universidad Politécnica de Madrid; อังกฤษ: Technical University of Madrid) เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมีตั้งอยู่ ณ เมืองมหาวิทยาลัยมาดริด มีวิทยาเขตต่าง ๆ ในตัวเมือง และวิทยาเขตโบอาดิยา เด มอนเต ทั้งหมดในแคว้นมาดริด
หน่วยงานจัดการเรียนการสอน > วิทยาเขตในตัวเมือง

สถาบันเทคโนโลยีชั้นสูง วิศวกรรมอุตสาหการ
สถาบันเทคโนโลยีด้านเทคนิก วิศวกรรมอุตสาหการ
สถาบันเทคโนโลยีชั้นสูง วิศวกรรมเหมืองแร่
สถาบันเทคโนโลยีด้านเทคนิก วิศวกรรมการก่อสร้างภาครัฐ
หน่วยงานจัดการเรียนการสอน > วิทยาเขตเมืองมหาวิทยาลัยมาดริด

สถาบันวิศวกรรมอากาศยานและอวกาศ
สถาบันเทคโนโลยีชั้นสูง เกษตรศาสตร์
สถาบันเทคโนโลยีชั้นสูง วิศวกรรมอากาศยาน
สถาบันเทคโนโลยีชั้นสูง วิศวกรรมการเกษตร
สถาบันเทคโนโลยีชั้นสูง วิศวกรรมถนน คลอง และท่าเรือ
สถาบันเทคโนโลยีชั้นสูง วิศวกรรมต่อเรือ
สถาบันเทคโนโลยีชั้นสูง วิศวกรรมภูเขา
สถาบันเทคโนโลยีชั้นสูง วิศวกรรมโทรคมนาคม
สำนักวิชาเทคนิกสถาปัตยกรรมศาสตร์
สถาบันเทคโนโลยีด้านเทคนิก วิศวกรรมอากาศยาน
สถาบันเทคโนโลยีด้านเทคนิก วิศวกรรมเกษตร
สถาบันเทคโนโลยีด้านเทคนิก วิศวกรรมป่าไม้
คณะพลศึกษาและวิทยาศาสตร์การกีฬา
หน่วยงานจัดการเรียนการสอน > วิทยาเขตมอนเตกันเซโด(โบอาดิยาเดมอนเต)

คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ
หน่วยงานจัดการเรียนการสอน > วิทยาเขตมาดริดใต้(บาเยกาส)

ศูนย์แฟชั่นมาดริด
สำนักวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
สถาบันเทคโนโลยีด้านเทคนิก วิศวกรรมโทรคมนาคม
สถาบันเทคโนโลยีชั้นสูง วิศวกรรมภูมิประเทศ ลักษณะผิวโลกและการทำแผนที่
มารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็อง

มารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็อง (สเปน: María Luisa de Orleans; 26 มีนาคม ค.ศ. 1662  – 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1689) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปน ในฐานะพระมเหสีในพระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปน พระองค์เป็นเปอทิเทอ-ฟิลล์เดอฟร็อง โดยเป็นพระธิดาในดยุกฟีลิปที่ 1 แห่งออร์เลอ็องและเจ้าหญิงเฮนเรียตตาแห่งอังกฤษ มารีกลายเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปนเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1679 และดำรงพระยศจนถึงสวรรคตในปี ค.ศ. 1689 จากเหตุสันนิษฐานว่าไส้ติ่งอักเสบ
พระราชประวัติ

มารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็องพระราชสมภพเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1662 ที่พระราชวังหลวงในกรุงปารีสในฝรั่งเศส เป็นพระธิดาในฟีลิปที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็องและเจ้าหญิงเฮนเรียตตาแห่งอังกฤษ มารี-หลุยส์เป็นพระอัครมเหสีองค์ที่แรกในพระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปน
ดูเพิ่ม

พระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปน
| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์สเปน |
| --- | --- |
เลตีเซีย ออร์ติซ โรกาโซลาโน (2014–)  เจ้าหญิงโซเฟียแห่งกรีซและเดนมาร์ก (1975–2014) ·เจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งบัทเทนแบร์ก (1906–1931) · อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสตีนาแห่งออสเตรีย (1879–1885) · เจ้าหญิงแมร์เซเดสแห่งออร์เลอ็อง (1878) · มารีอา วิตโตรีอา ดัล ปอซโซ (1870–1873) · ฟรานซิส ดยุกแห่งการ์ดิซ (1846–1868) · เจ้าหญิงมารีอา คริสตีนาแห่งซิซิลีทั้งสอง (1829–1833) · เจ้าหญิงมารีอา โยเซฟา อะมาเลียแห่งซัคเซิน (1819–1829) · อินฟันตามารีอา อิซาเบลแห่งโปรตุเกส (1816–1818) · จูลี คลารี (1808–1813) · เจ้าหญิงมารีอา ลุยซาแห่งปาร์มา (1788–1808) · เจ้าหญิงมารีอา อะมาเลียแห่งซัคเซิน (1759–1760) · อิงฟังตาบาร์บาราแห่งโปรตุเกส (1746-1758) · เอลีซาเบตตา ฟาร์เนเซ (1724–1746) · เจ้าหญิงหลุยส์ เอลีซาแบ็ตแห่งออร์เลอ็อง (1724) · เอลีซาเบตตา ฟาร์เนเซ (1714–1724) · เจ้าหญิงมารีอา ลุยซา กาบรีเอลลาแห่งซาวอย (1701–1714) · เคาน์เตสมาเรีย อันนาแห่งพาลาทิเนท-น็อยบวร์ค (1690–1700) · เจ้าหญิงมารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็อง (1679–1689) · อาร์ชดัชเชสมาเรียนาแห่งออสเตรีย (1649–1665) · เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตแห่งฝรั่งเศส (1621–1644) · อาร์ชดัชเชสมาร์กาเรเทอแห่งออสเตรีย (1598–1611) · อาร์ชดัชเชสอันนาแห่งออสเตรีย (1570–1580) · เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตแห่งวาลัว (1559–1568) · สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ (1556–1558) · อิงฟังตาอีซาแบลแห่งโปรตุเกส (1526–1539)
มาริมาร์

| มาริมาร์ |
| --- | --- |

ประเภท: เทเลโนเวลา นาฏกรรม
สร้างโดย: อิเนส โรเดน่า
เขียนโดย: วาเลเรีย ฟิลลิปส์ อิเนส โรเดน่า คาร์ลอส โรเมโร
กำกับโดย: เบียทริซ เชอริแดน
แสดงนำ: ทาเลีย เอดูอาร์โด คาเปติโย ชานทัล อันเดเร
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: ปาโก้ นาวาเรเต้
ประเทศแหล่งกำเนิด:  เม็กซิโก
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาสเปน
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 149
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: วาเลนติน พิมสเตน เวโรนิก้า พิมสเตน
ผู้อำนวยการสร้าง: มาริการ์เมน มาร์กอส
ความยาวตอน: 22 นาที
บริษัทผู้ผลิต: เตเลบิซา
ออกอากาศ
เครือข่าย: ลัสเอสเตรยัส
ออกอากาศ: 31 มกราคม ค.ศ. 1994 (1994-01-31) – 26 สิงหาคม ค.ศ. 1994 (1994-08-26)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
โกราซอน อินโดมาเบล็
มาริมาร์ (สเปน: Marimar) เป็นเทเลโนเบล่าของเม็กซิโก ที่สร้างโดย อิเนส โรเดน่า โดยออกอากาศทางช่องลัสเอสเตรยัส เมื่อวันที่ 31 มกราคม ถึงวันที่ 26 สิงหาค พ.ศ. 2537 ซีรีส์นำแสดงโดยทาเลีย, เอดูอาร์โด คาเปติโย และชานทัล อันเดเร
นักแสดง

ทาเลีย รับบท มารีมาร์ เปเรซ เด ซันตีบาเญซ / มาเรีย เดล มาร์ อัลดามา เปเรซ / เบยา อัลดามา
เอดูอาร์โด คาเปติโย รับบท เซร์คิโอ ซานติบานเญซ
ชานทัล อันเดเร รับบท กุสตาโว อัลดามา
แหล่งข้อมูลอื่น

มาริมาร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มิเกล ดิอัซ-กาเนล

| มิเกล ดิอัซ-กาเนล |
| --- | --- |
Miguel Díaz-Canel


ประธานาธิบดีคิวบา คนที่ 19
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  10 ตุลาคม ค.ศ. 2019
นายกรัฐมนตรี: มานูเอล มาร์เรโร กรุซ
รองประธานาธิบดี: ซัลบาดอร์ บัลเดส เมซา
ก่อนหน้า: ราอุล กัสโตร
รองประธานาธิบดีคิวบา คนที่ 3
ดำรงตำแหน่ง 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 – 19 เมษายน ค.ศ. 2018
ประธานาธิบดี: ราอุล กัสโตร
ก่อนหน้า: โฮเซ รามอน มาชาโด
ถัดไป: ซัลบาดอร์ บัลเดส เมซา
สมาชิกโปลิตบูโรพรรคคอมมิวนิสต์คิวบา
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  ค.ศ. 2003
เลขาธิการ: ราอุล กัสโตร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุดมศึกษา
ดำรงตำแหน่ง 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 – 21 มีนาคม ค.ศ. 2012
ประธานาธิบดี: ราอุล กัสโตร
ก่อนหน้า: ฮวน เบลา บัลเดส
ถัดไป: โรโดลโฟ อาลาร์กอน ออร์ติซ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: มิเกล มาริโอ ดิอัซ-กาเนล เบร์เมูเดซ  (1960-04-20) 20 เมษายน ค.ศ. 1960 (64 ปี) ปลาเซตัส จังหวัดบิยากลารา ประเทศคิวบา
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์คิวบา
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยมาร์ตา อาเบรว แห่งลัสบิยัส
ลายมือชื่อ: 

มิเกล มาริโอ ดิอัซ-กาเนล เบร์มูเดซ (สเปน: Miguel Mario Díaz-Canel Bermúdez; เกิด 20 เมษายน 2503) เป็นประธานาธิบดีคิวบาคนที่ 19 และคนปัจจุบัน ก่อนหน้านี้เขาเป็นรองประธานรัฐสภาและคณะรัฐมนตรีตั้งแต่ปี 2556 ถึง 2561 เขาเป็นสมาชิกคณะกรรมการบริหารสูงสุดของพรรคคอมมิวนิสต์คิวบาตั้งแต่ปี 2546 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุดมศึกษาตั้งแต่ปี 2552 ถึง 2555 เขาได้รับเลื่อนขั้นสู่ตำแหน่งรองประธานคณะรัฐมนตรีในปี 2555 ปีต่อมา ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2556 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นรองประธานรัฐสภา
เขาได้รับเลือกให้สืบตำแหน่งประธานรัฐสภาและประธานคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2561 และสาบานตนเข้ารับตำแหน่งในวันรุ่งขึ้น
มานูเอล อาซัญญา
บรรณานุกรม

Arias Argüelles-Meres, Luis (1990). Azaña o el sueño de la razón. San Sebastián (Guipúzcoa): Editorial Nerea. ISBN 84-86763-43-6.
Botti, Alfonso. «El problema religioso en Manuel Azaña», en Alted Vigil, A., Egido León, Mª de los Á. y Mancebo, Mª F. (eds.) (1996). Manuel Azaña. Pensamiento y acción. Madrid: Alianza Editorial, pp. 136-155. ISBN 84-206-2859-X
Giménez Caballero, Ernesto (1932). Manuel Azaña (Profecías españolas), Madrid: Ediciones de «La Gaceta Literaria».
Juliá Díaz, Santos (2008). Vida y tiempo de Manuel Azaña (1880-1940). Madrid: Taurus.
Lagarrigue, Max (2001). «Manuel Azaña en Montauban. La última morada del presidente de la República española, Manuel Azaña», en República – 70 anys després, Valencia, pp. 64-65.
Lope Huerta A, Cañete Ochoa J, San Luciano JM, Alberto Serrano V. Azaña & Alcalá. Alcalá de Henares: Concejalía de Cultura del Ayuntamiento de Alcalá de Henares, Foro del Henares; 2021. ISBN 978-84-15005-71-1
Meregalli, Franco (1991). "Manuel Azaña" (PDF). Fundación Colegio del Rey. Alcalá de Henares: 117-172. ISBN 84-87153-25-9.
Ministerio de Cultura. Exposición: Azaña (1880-1940) Memoria del hombre y de la República. Madrid: Secretaría General Técnica; 2010. เก็บถาวร 2023-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Preston, Paul (1991). "Manuel Azaña y la creación del Frente Popular (1933-1936)" (PDF). Fundación Colegio del Rey. Alcalá de Henares: 291-308. ISBN 84-87153-25-9.
Reig Tapia, Alberto (1988). "La tragedia de Manuel Azaña". Historia Contemporánea. Bilbao (1): 47-68. ISSN 1130-2402.
Rojas, Carlos (2003) Azaña. Barcelona : Planeta, 2003
Sánchez Moltó MV. Alcalá Azaña. Alcalá de Henares: Concejalía de Cultura del Ayuntamiento de Alcalá de Henares; 2021.
Suárez, Federico (2000).Manuel Azaña y la guerra de 1936. Madrid: Editorial Rialp. ISBN 84-321-3319-1.
Tusell, Javier (1981). "Tres azañas". Historia 16 (60): 115-123. ISSN 0210-6353.
แหล่งข้อมูลอื่น

ผลงานเกี่ยวกับ/โดย มานูเอล อาซัญญา ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
(ในภาษาฝรั่งเศส) Manuel Azaña Association
| ก่อนหน้า |  | มานูเอล อาซัญญา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| นิเซโต อัลกาลา-ซาโมรา |  |   ประธานาธิบดีสเปน  (7 เมษายน ค.ศ. 1936 – 3 มีนาคม ค.ศ. 1939) |  | ฟรันซิสโก ฟรังโก (เกาดิโยแห่งสเปน) |
| ฆวน เบาติสตา อัซนาร์-กาบัญญัส |  |   นายกรัฐมนตรีสเปน สมัยที่ 1   (14 ตุลาคม ค.ศ. 1931 – 12 กันยายน ค.ศ. 1933) |  | อาเลฆันโดร เลร์รุกซ์ |
| มานูเอล ปอร์เตลา บายาดาเรส |  |   นายกรัฐมนตรีสเปน สมัยที่ 2   (19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1936 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1936) |  | ซานเตียโก กาซาเรส กิโรกา |
มิชู

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 มิชูขณะฝึกซ้อมให้กับสวอนซีซิตีใน ค.ศ. 2013
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มิเกล เปเรซ กูเอสตา
วันเกิด:   (1986-03-21) 21 มีนาคม ค.ศ. 1986 (38 ปี)
สถานที่เกิด:  โอบิเอโด ประเทศสเปน
ส่วนสูง:  1.85 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า, กองกลางตัวรุก
สโมสรเยาวชน
1994–2003:  โอบิเอโด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2003–2007 |  โอบิเอโด |  100 |  (13) |
| 2007–2008 |  เซลตา เบ |  28 |  (10) |
| 2008–2011 |  เซลตา |  101 |  (14) |
| 2011–2012 |  ราโยบาเยกาโน |  37 |  (15) |
| 2012–2015 |  สวอนซีซิตี |  52 |  (20) |
| 2014–2015 |  → นาโปลี (ยืมตัว) |  3 |  (0) |
| 2015–2016 |  Langreo |  13 |  (10) |
| 2016–2017 |  โอบิเอโด |  27 |  (1) |
| รวม |   |  361 |  (83) |
ทีมชาติ
| 2013 |  สเปน |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มิเกล เปเรซ กูเอสตา (สเปน: Miguel Pérez Cuesta) หรือรู้จักในชื่อ มิชู (Michu) เกิดวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1986 เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน ลงเล่นในตำแหน่งกองหน้า เขาเริ่มเล่นให้กับเรอัลโอบิเอโด หลังจากนั้นก็เล่นให้กับเซลตาเดบิโกและราโยบาเยกาโน ได้ลงเล่นนัดแรกในลาลิกาในฤดูกาล 2011–12
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของ มิชู ที่ BDFutbol
มิชู ที่ National-Football-Teams.com
มิเชล ซัลกาโด

มิเกล อังเฆล "มิเชล" ซัลกาโด เฟร์นันเดซ (สเปน: Miguel Ángel "Míchel" Salgado Fernández) เป็นอดีตนักเตะทีมชาติสเปน เกิดวันที่ 22 ธันวาคม 1975 เริ่มต้นค้าแข้งกับเซลตาบิโก ก่อนจะย้ายสู่เรอัลมาดริด โดยอยู่กับเรอัลมาดริดตั้งแต่ 1999-2009 ลงเล่น 253 ยิงไป 4 ประตู ก่อนจะย้ายไปร่วมทีมแบล็กเบิร์นโรเวอร์ส และยิงประตูแรกกับต้นสังกัดในเกมส์คาร์ลิงคัพ ที่พบ ปีเตอร์บะระยูไนเต็ด ส่วนในนามทีมชาติสเปน ซัลกาโดลงเล่นไป 53 นัดไม่สามารถทำประตูได้ ประเดิมสนามในนามทีมชาติครั้งแรกในเกมที่พบทีมชาติไซปรัส ซึ่งสเปนแพ้ไป 2-3 ในฟุตบอลยูโร 2000 รอบคัดเลือก
มิเชล บาเชเล

| มิเชล บาเชเล |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีชิลี
ดำรงตำแหน่ง 11 มีนาคม 2014 – 11 มีนาคม 2018
ก่อนหน้า: เซบัสเตียน ปิญเญรา
ถัดไป: เซบัสเตียน ปิญเญรา
ดำรงตำแหน่ง 11 มีนาคม 2006 – 11 มีนาคม 2010
ก่อนหน้า: Ricardo Lagos
ถัดไป: เซบัสเตียน ปิญเญรา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: เบโรนิกา มิเชล บาเชเล เฆเรีย  (1951-09-29) 29 กันยายน ค.ศ. 1951 (73 ปี) ซานเตียโก, ชิลี
พรรคการเมือง: พรรคสังคมนิยม 
คู่สมรส:   โฟเรดอน ชาลิฟ โฟเดอร์  (แยกกันอยู่) 
บุตร: 3 คน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยชิลี
ลายมือชื่อ: 
เว็บไซต์: michellebachelet.cl

เบโรนิกา มิเชล บาเชเล เฆเรีย (สเปน: Verónica Michelle Bachelet Jeria) เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2494 เป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรกของประเทศชิลี โดยรับตำแหน่งครั้งแรกเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 และรับตำแหน่งครั้งที่ 2 เดือนมีนาคม พ.ศ. 2557 ซึ่งดำรงตำแหน่งต่อจากเซบัสเตียน ปิญเญรา ประธานาธิบดีคนก่อนหน้า