โครงการเอ็มเคอัลทรา
ผู้เสียชีวิต

เนื่องจากซีไอเอจงใจทำลายบันทึกส่วนใหญ่ ความล้มเหลวในการปฏิบัติตามระเบียบข้อตกลงในการรับทราบข้อมูลกับผู้เข้าร่วมหลายพันคน ลักษณะที่ไม่สามารถควบคุมได้ของการทดลอง และการขาดข้อมูลติดตาม ผลกระทบทั้งหมดของการทดลอง เอ็มเคอัลทรา รวมถึงการเสียชีวิต อาจไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด การเสียชีวิตที่ทราบกันดีหลายกรณีมีความเกี่ยวข้องกับโครงการ เอ็มเคอัลทรา ที่โด่งดังที่สุดคือกรณีของ แฟรงค์ โอลสัน โอลสัน นักชีวเคมีของ กองทัพบกสหรัฐ และนักวิจัย อาวุธชีวภาพ ได้รับ แอลเอสดี โดยที่เขาไม่รู้ตัวหรือไม่ได้รับความยินยอมในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1953 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการทดลองของซีไอเอ และเสียชีวิตหลังจากตกลงมาจากหน้าต่างชั้น 13 ในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา แพทย์ของซีไอเอที่ได้รับมอบหมายให้ตรวจสอบโอลสันอ้างว่ากำลังนอนหลับอยู่บนเตียงอีกเตียงหนึ่งในห้องพักของโรงแรมในนครนิวยอร์กเมื่อโอลสันตกลงมาเสียชีวิต ในปี ค.ศ. 1953 การเสียชีวิตของโอลสันได้รับการอธิบายว่าเป็นการฆ่าตัวตายที่เกิดขึ้นระหว่างช่วงที่จิตใจไม่ปกติอย่างรุนแรง การสอบสวนภายในของซีไอเอเองสรุปว่าหัวหน้าของ เอ็มเคอัลทรา ซึ่งก็คือนักเคมีของซีไอเอ ซิดนีย์ ก๊อตต์ลิบ ได้ทำการทดลอง แอลเอสดี โดยที่โอลสันรู้ล่วงหน้า แม้ว่าทั้งโอลสันและชายคนอื่น ๆ ที่เข้าร่วมในการทดลองจะไม่ได้รับแจ้งถึงลักษณะที่แท้จริงของยาจนกระทั่งประมาณ 20 นาทีหลังจากกินเข้าไป รายงานยังชี้ให้เห็นเพิ่มเติมว่าก๊อตต์ลิบควรได้รับการตำหนิ เนื่องจากเขาไม่ได้คำนึงถึงแนวโน้มในการฆ่าตัวตายของโอลสันซึ่งได้รับการวินิจฉัยไว้แล้ว ซึ่งอาจรุนแรงขึ้นจาก แอลเอสดี
ครอบครัวโอลสันไม่เห็นด้วยกับเหตุการณ์ในเวอร์ชันอย่างเป็นทางการ พวกเขายืนยันว่าแฟรงค์ โอลสันถูกฆาตกรรม เพราะโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากประสบการณ์แอลเอสดีของเขา เขาได้กลายเป็นความเสี่ยงด้านความปลอดภัยที่อาจเปิดเผยความลับของรัฐที่เกี่ยวข้องกับโครงการลับสุดยอดของซีไอเอ ซึ่งเขาส่วนใหญ่มีความรู้โดยตรง  ไม่กี่วันก่อนที่เขาจะเสียชีวิต แฟรงค์ โอลสันลาออกจากตำแหน่งหัวหน้ากองปฏิบัติการพิเศษรักษาการที่เดทริก แมริแลนด์ (ต่อมาคือฟอร์ตเดทริก) เนื่องจากวิกฤตทางศีลธรรมอย่างรุนแรงเกี่ยวกับลักษณะงานวิจัยอาวุธชีวภาพของเขา สิ่งที่โอลสันกังวล ได้แก่ การพัฒนาวัสดุลอบสังหารที่ซีไอเอใช้ การใช้ยุทธภัณฑ์ชีวภาพของซีไอเอในการปฏิบัติการลับ การทดลองอาวุธชีวภาพในพื้นที่ที่มีประชากรอาศัยอยู่ การร่วมมือกับอดีตนักวิทยาศาสตร์นาซี ภายใต้ปฏิบัติการคลิปหนีบกระดาษ การวิจัยการควบคุมจิตใจด้วยแอลเอสดี และการใช้ยาออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทระหว่างการสอบสวนแบบ "ขั้นเด็ดขาด" ภายใต้ชื่อรหัสโครงการ โครงการอาร์ติโชค
หลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ในภายหลังขัดแย้งกับเหตุการณ์ในเวอร์ชันอย่างเป็นทางการ เมื่อมีการขุดศพของโอลสันขึ้นมาในปี ค.ศ. 1994 บาดแผลที่กะโหลกศีรษะบ่งชี้ว่าโอลสันถูกทำให้หมดสติก่อนที่เขาจะกระโดดออกไปนอกหน้าต่าง แพทย์นิติเวชระบุว่าการตายของโอลสันเป็น "การฆาตกรรม" ในปี ค.ศ. 1975 ครอบครัวของโอลสันได้รับเงินชดเชย 750,000 เหรียญสหรัฐสหรัฐจากรัฐบาลสหรัฐฯ และได้รับคำขอโทษอย่างเป็นทางการจากประธานาธิบดี เจอรัลด์ ฟอร์ด และ วิลเลียม คอลบี้ ผู้อำนวยการ ซีไอเอ แม้ว่าคำขอโทษของพวกเขาจะจำกัดอยู่เพียงประเด็นการยินยอมที่ได้รับข้อมูลเกี่ยวกับการกิน แอลเอสดี ของโอลสัน เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ครอบครัวโอลสันได้ยื่นฟ้องรัฐบาลกลางสหรัฐฯ ในข้อหาการเสียชีวิตโดยมิชอบของแฟรงค์ โอลสัน คดีนี้ถูกยกฟ้องในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการตกลงกันระหว่างครอบครัวและรัฐบาลในปี ค.ศ. 1976 ในการพิจารณาคดีที่ยกฟ้อง ผู้พิพากษาประจำเขตของสหรัฐอเมริกา เจมส์ โบอาสเบิร์ก เขียนว่า "แม้ว่าศาลจะต้องจำกัดการวิเคราะห์ไว้ที่ข้อกล่าวหาทั้งสี่ข้อ แต่ผู้อ่านที่เคลือบแคลงอาจต้องการทราบว่าบันทึกสาธารณะสนับสนุนข้อกล่าวหาหลายอย่าง [ในคดีความของครอบครัว] ซึ่งฟังดูไม่น่าเชื่อ" หนังสือปี ค.ศ. 2010 กล่าวหาว่า ค.ศ. 1951 เกิดเหตุวางยาพิษหมู่ที่ปงต์-แซ็งต์-เอสปรีต์ เป็นส่วนหนึ่งของ MKDELTA โดยโอลสันมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นั้น และในที่สุดเขาก็ถูก ซีไอเอ สิทธิกรรม แหล่งข้อมูลทางวิชาการก่อนหน้านี้ได้ระบุว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดจาก พิษจากเชื้อราเออร์กอต ผ่านร้านเบเกอรี่ในท้องถิ่น