stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประธานาธิบดีเติร์กเมนิสถาน

ประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลเติร์กเมนิสถาน
| ประธานาธิบดีและหัวหน้าคณะรัฐมนตรี แห่งเติร์กเมนิสถาน |
| --- | --- |
Türkmenistanyň prezidenti
ตราแผ่นดิน
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน เซร์ดาร์ เบร์ดือมูฮาเมดอว์ ตั้งแต่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2022
สมาชิกของ: • คณะรัฐมนตรี • คณะมนตรีความมั่นคงแห่งรัฐ
จวน: ทำเนียบประธานาธิบดีโอกุซข่าน
ที่ว่าการ: อาชกาบัต
ผู้แต่งตั้ง: ผลโหวตยอดนิยมโดยตรง
วาระ: 7 ปีสามารถต่อสมัยได้
สถาปนา: 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990 (สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน)   27 ตุลาคม ค.ศ. 1991 (เติร์กเมนิสถาน)
คนแรก: ซาปาร์มือรัต นือยาซอว์
ตำแหน่งที่มาแทน: ประธานสมัชชาเติร์กเมนิสถาน
รอง: รองประธานาธิบดีเติร์กเมนิสถาน
เงินตอบแทน: 10,800 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี
ประธานาธิบดีเติร์กเมนิสถาน (เติร์กเมน: Türkmenistanyň prezidenti) มีชื่อทางการว่า ประธานาธิบดีและหัวหน้าคณะรัฐมนตรีเติร์กเมนิสถาน เป็นตำแหน่งประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลของประเทศเติร์กเมนิสถาน ประธานาธิบดียังดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพเติร์กเมนิสถานกับประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งรัฐด้วย
ปัจจุบัน ผู้ดำรงตำแหน่งนี้คือเซร์ดาร์ เบร์ดือมูฮาเมดอว์ ประธานาธิบดีคนที่สามในประวัติศาสตร์ของประเทศนับตั้งแต่เป็นเอกราชหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1991 เขาดำรงตำแหน่งต่อจากกูร์บันกูลือ เบร์ดือมูฮาเมดอว์ พ่อของเขาที่ลงจากตำแหน่งใน ค.ศ. 2022 หลังดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 15 ปี ในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2022 เซร์ดาร์ได้รับคะแนนเสียง 72.97% ต่อผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งคนอื่นเก้าคน ประเทศนี้ผ่านร่างปฏิรูปที่ยุบการจำกัดวาระของประธานาธิบดีและยกเลิกข้อจำกัดที่อายุต่ำกว่า 70 ปีใน ค.ศ. 2016 และขยายสมัยดำรงตำแหน่งจาก 5 ปีไปเป็น 7 ปี
ความต้องการและการถอดถอนออกจากตำแหน่ง

ความต้องการของผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีเติร์กเมนิสถานต้องเป็นไปตามเงื่อนไขนี้:
ต้องเกิดในประเทศเติร์กเมนิสถาน
ต้องพูดภาษาเติร์กเมนได้อย่างเชี่ยวชาญ
ต้องมีอายุอย่างน้อย 40 ปี
ต้องอาศัยอยู่ในประเทศเติร์กเมนิสถานต่อเนื่องเป็นเวลา 15 ปี
ต้องได้รับจ้าง
อำนาจของประธานาธิบดีเติร์กเมนิสถานอาจถูกยกเลิกตามรัฐธรรมนูญเติร์กเมน มาตรา 57 ในกรณีที่ประธานาธิบดี:
ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่เนื่องจากเจ็บไข้ได้ป่วย
ละเมิดรัฐธรรมนูญและกฎหมายมหาชน
การอภิปรายไม่ไว้วางใจประธานาธิบดี
ถ้าประธานาธิบดีถูกถอดถอนออกจากตำแหน่ง ประธานสมัชชาจะดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีรักษาการ โดยจะต้องมีการจัดการเลือกตั้งไม่นานกว่า 60 วันนับตั้งแต่วันถอดถอน
รายนาม

| ลำดับ | ชื่อ (เกิดและเสียชีวิต) | ภาพ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | จำนวนปีและวันที่ดำรงตำแหน่ง | การเลือกตั้ง | พรรคการเมือง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ซาปาร์มือรัต นือยาซอว์ (ค.ศ. 1940–2006) |  | 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990 | 21 ธันวาคม ค.ศ. 2006 (เสียชีวิตในตำแหน่ง) | 16 ปี 49 วัน | 1990 | คอมมิวนิสต์ |
| 1 | ซาปาร์มือรัต นือยาซอว์ (ค.ศ. 1940–2006) |  | 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990 | 21 ธันวาคม ค.ศ. 2006 (เสียชีวิตในตำแหน่ง) | 16 ปี 49 วัน | 1992 | ประชาธิปไตย |
| - | กูร์บันกูลือ เบร์ดือมูฮาเมดอว์ (ค.ศ. 1957–) |  | 21 ธันวาคม ค.ศ. 2006 | 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 | 55 วัน | _ | ประชาธิปไตย |
| 2 | กูร์บันกูลือ เบร์ดือมูฮาเมดอว์ (ค.ศ. 1957–) |  | 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 | 19 มีนาคม ค.ศ. 2022 | 15 ปี 33 วัน | 2007 2012 | ประชาธิปไตย |
| 2 | กูร์บันกูลือ เบร์ดือมูฮาเมดอว์ (ค.ศ. 1957–) |  | 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 | 19 มีนาคม ค.ศ. 2022 | 15 ปี 33 วัน | 2017 | อิสระ |
| 3 | เซร์ดาร์ เบร์ดือมูฮาเมดอว์ (1981–) |  | 19 มีนาคม ค.ศ. 2022 | ดำรงตำแหน่ง | 2 ปี 355 วัน | 2022 | ประชาธิปไตย |
เจ้าแผ่นดิน

เจ้าแผ่นดินของประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก
มหาวชิราลงกรณ์, พระมหากษัตริย์ไทย
วิลเลิม-อเล็กซานเดอร์, พระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์
มูฮัมมัดที่ 6, พระมหากษัตริย์โมร็อกโก
ชาลส์ที่ 3, พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร
นารูฮิโตะ, จักรพรรดิญี่ปุ่น
เฟลิเปที่ 6, พระมหากษัตริย์สเปน
ฟรานซิส, พระสันตะปาปา
ตูโปอูที่ 6, พระมหากษัตริย์ตองงา
ซัลมานบิน, พระมหากษัตริย์ซาอุดีอาระเบีย
กุสตาฟที่ 16, พระมหากษัตริย์สวีเดน
จิกมี, พระมหากษัตริย์ภูฏาน
เฟรเดอริกที่ 10, พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
อิบราฮิม, ยังดีเปอร์ตวนอากง
เลตซีที่ 3, พระมหากษัตริย์เลโซโท
โมฮัมเหม็ด, เจ้าผู้ครองรัฐอาบูดาบี
เจ้าแผ่นดิน (อังกฤษ: Monarch) คือประมุขแห่งรัฐในระบอบราชาธิปไตย เจ้าแผ่นดินอาจจะใช้ทั้งพระราชอำนาจสูงสุดและอำนาจในรัฐ หรือผู้อื่นอาจจะใช้พระราชอำนาจนั้นในฐานะผู้แทนของเจ้าแผ่นดิน โดยปกติแล้ว เจ้าแผ่นดินเป็นผู้ที่ได้รับการสืบทอดสิทธิ์อันโดยชอบด้วยกฎหมายโดยส่วนพระองค์เองเพื่อใช้สิทธิอธิปไตยของรัฐ(มักจะเรียกกันว่า บัลลังก์ หรือ มงกุฎ) หรือได้รับเลือกโดยกระบวนการที่ถูกกำหนดขึ้นจากราชวงศ์หรือกลุ่มบุคคลที่มีสิทธิ์ได้รับเลือกเพื่อให้มาเป็นเจ้าแผ่นดินของประเทศนั้น หรืออีกวิธีหนึ่ง บุคคลอาจจะได้เป็นเจ้าแผ่นดินโดยสิทธิในฐานะผู้ชนะ (Right of conquest) ได้รับการสนับสนุน หรือรวมวิธีการต่าง ๆ เจ้าแผ่นดินมักจะครองราชย์ได้ตลอดพระชนม์ชีพหรือจนกว่าจะสละราชสมบัติ
หากเด็กเล็กที่ได้รับการสวมมงกุฎเป็นเจ้าแผ่นดิน ก็จะมีการแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เพื่อให้ปกครองประเทศแทน จนกว่าเจ้าแผ่นดินจะเจริญวัยเป็นผู้ใหญ่ที่มีความจำเป็นในการปกครอง อำนาจที่แท้จริงของเจ้าแผ่นดินจะแตกต่างกันออกไปในแต่ละระบอบกษัตริย์และในยุคสมัยต่าง ๆ อย่างแบบสุดโต่ง พวกเขาอาจจะมีอัตตาธิปไตย (สมบูรณาญาสิทธิราชย์)  ที่ใช้พระราชอำนาจอธิปไตยอย่างแท้จริง หรือในทางกลับกัน พวกเขาอาจจะเป็นเพียงแค่ประมุขแห่งรัฐในพิธีซึ่งใช้พระราชอำนาจโดยตรงเพียงเล็กน้อย หรือแทบไม่มีเลย หรือพระราชอำนาจที่ถูกสงวนไว้ โดยอำนาจที่แท้จริงนั้นได้ตกเป็นของรัฐสภาหรือหน่วยงานอื่น ๆ (ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ)
เจ้าแผ่นดินสามารถครองราชบัลลังก์หลายแห่งพร้อมกันได้ ตัวอย่างเช่น พระมหากษัตริย์แคนาดาและพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรซึ่งเป็นรัฐที่แยกจากกัน แต่มีเจ้าแผ่นดินองค์เดียวกันผ่านทางการเป็นรัฐร่วมประมุข
ภาพ

เจ้าแผ่นดินในโลก 19 ประเทศ ในปี ค.ศ. 1908: (ซ้ายไปขวา) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวแห่งสยาม, พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ, สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย, คาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย, จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย-ฮังการี, พระเจ้าซาร์เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งบัลแกเรีย, สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 แห่งจักรวรรดิออตโตมัน, พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี, จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย, สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร, จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี, สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน, สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์, สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก, สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์, จักรพรรดิกวังซฺวี่แห่งจีน, จักรพรรดิเมจิแห่งญี่ปุ่น, พระเจ้ามานูเอลที่ 2 แห่งโปรตุเกส และ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน
เจ้าแผ่นดิน 9 ประเทศ ในปี ค.ศ. 1910 ซ้ายไปขวา: สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์, พระเจ้าซาร์เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งบัลแกเรีย, พระเจ้ามานูเอลที่ 2 แห่งโปรตุเกส, จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี, พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ และ สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม ที่นั้ง, จากซ้ายไปขวา: พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน, สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร และ สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก
สันนิบาตสามจักรพรรดิ: จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี, จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย-ฮังการี และ จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย
การพบกันของสามเจ้าแผ่นดินสแกนดิเนเวีย ในปี ค.ศ. 1914: สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์, สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน และ พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก
ฝ่ายมหาอำนาจกลาง ซ้ายไปขวา: จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี, จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย-ฮังการี, สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 5 แห่งจักรวรรดิออตโตมัน และ พระเจ้าซาร์เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งบัลแกเรีย
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวแห่งสยาม (ซ้าย) กับจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย
จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี (ซ้าย) กับจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย-ฮังการี (ขวา)
จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี (ซ้าย) กับจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย (ขวา)
จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย (ซ้าย) กับสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร (ขวา)
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร (ซ้าย) กับจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี (ขวา)
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี (ซ้าย) กับจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี (ขวา)
สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม (ซ้าย) กับพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี (ขวา)
การสืบราชสมบัติของราชอาณาจักรยุโรปร่วมสมัย   สิทธิของบุตรหัวปีอย่างเด็ดขาด  สิทธิของบุตรหัวปีแบบมาจากรากเดียวกันโดยให้สิทธิพิเศษแก่ชาย  สิทธิของบุตรหัวปีฝ่ายบุรุษ  เลือกตั้ง/แต่งตั้ง
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ทั่วโลกเรียงตามวันเสด็จขึ้นครองราชย์
รายพระนามพระมหากษัตริย์ในประวัติศาสตร์ทั่วโลกตามระยะเวลาครองราชสมบัติ
โรงเรียนพนมสารคาม "พนมอดุลวิทยา"

| โรงเรียนพนมสารคาม "พนมอดุลวิทยา" |
| --- | --- |
Phanomsarakham "Phanom Adun Witthaya" School
 หอประชุม 50 ปีพนมอดุลวิทยา เนื่อในวาระครบรอบ 50 ปี วันสถาปนาโรงเรียนพนมสารคาม"พนมอดุลวิทยา"
ที่ตั้ง

ถนนพนมพัฒนา พนมสารคาม, ฉะเชิงเทรา, 24120 ไทย
พิกัด: 13°44′50″N 101°21′20″E﻿ / ﻿13.74735°N 101.35551°E﻿ / 13.74735; 101.35551
ข้อมูล
ชื่ออื่น: พ.อ.
ประเภท: โรงเรียนรัฐบาล โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
สถาปนา: 17 พฤษภาคม พ.ศ.2499 (69 ปี )
ผู้อำนวยการ: นายชยกฤต เกตานนท์ 
ความจุ: 2,944 คน (โดยประมาณ ปี2568)
สี: เหลือง-แดง   
คำขวัญ: ปญฺญา นรานํ รตนํ "ปัญญาเป็นสมบัติอันประเสริฐของคน"
เว็บไซต์: http://www.phanom.ac.th
โรงเรียนพนมสารคาม "พนมอดุลวิทยา" เป็นโรงเรียนสหศึกษาระดับมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษประจำอำเภอพนมสารคาม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (ประเทศไทย) ตั้งอยู่เลขที่ 660 ถนนพนมพัฒนา  ตำบลพนมสารคาม  อำเภอพนมสารคาม ฉะเชิงเทรา 24120
สัญลักษณ์

ตราประจำโรงเรียน ตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียนพนมสารคาม"พนมอดุลวิทยา"นั้น ประกอบไปด้วย คบเพลิงซึ่งเปล่งรัศมีทั้งหมด13 แฉก ผูกคล้องด้วยตัวอักษร พ อ ซึ่งเป็นอักษรย่อของโรงเรียน ภายใต้มีข้อความว่า "วิชาความรู้ดุจแสงประทีป"
สีประจำโรงเรียน สีเหลือง และ สีแดง
ต้นไม้ประจำโรงเรียน ต้นสน เนื่องจากในยุคก่อนนั้นในบริเวณโรงเรียนมีต้นสนเรียงรายกันเป็นทิว ให้ร่มเงาแก่นักเรียนได้พักจากการเรียนหลายต้นจึงกลายเป็นต้นไม้ประจำโรงเรียน
เพลงประจำโรงเรียน โรงเรียนพนมสารคาม"พนมอดุลวิทยา" นั้นมีเพลงอยู่หลายเพลงด้วยกัน ประกอบด้วยเพลง มาร์ชพนมอดุลวิทยา  ,วอลซ์พนมอดุลวิทยา , วอล์ชเหลือง-แดง
สัญลักษณ์ > เนื้อเพลงมาร์ชพนมอดุลวิทยา

**พนมอดุลวิทยา งามสง่าท่าทีมีสานติ์
ภาคภูมิด้วยภูมิธรรมวิธาน ปรีชาชาญด้วยการศึกษา
พนมอดุลสุนทรีย์ คือแหล่งที่ดีงามพร่างฟ้า
พร่างพริ้มด้วยวิญญาณโสภา ด้วยภูมิปัญญาดั่งหน้าภราดร (ซ้ำ)
เราทั้งหลาย ภูมิใจ ภูมิใจ ภูมิใจ กำธร
ภูมิเกียรติกำจรสล้างสลอนหน้าตา
เราทั้งหลายเป็นตาย เป็นตาย ลือไว้วิญญาณ์
ทูนเทิดบูชาศักดิ์แห่งสถาบันเรา
(ทั้งหมด ซ้ำ 2 ครั้ง)
คำร้อง : ศรีสวัสดิ์ พิจิตรวรการ
ทำนอง : เอื้อ สุนทรสนาน
สัญลักษณ์ > เนื้อเพลงวอลซ์พนมอดุลวิทยา

แดนพนมอดุล    ให้ความอบอุ่นซึ้งใจ
ทั้งเป็นแดนที่ศิวิไล    ที่ใครๆ สดุดี
ดังมีมนต์     ให้เราทุกคนน้องพี่
ร่วมเรียนวิชาร่วมชีวี    ผูกไมตรีร่วมกันมา
มีทิวสน      ไหวโอนลู่ลมงามตา
ทอดเงาเย็นร่มลงมา   สุขายาตลอดวัน
ชาวพนมอดุล     ซึ้งในบุญคุณสถาบัน
ได้เรียนวิชาค่าอนันต์    ต่างสุขสันต์ ซาบซึ้งทรวง
คำร้อง/ทำนอง:  ไพโรจน์  อินทศร
สัญลักษณ์ > เนื้อเพลงมาร์ชเหลือง-แดง

พนมสารคาม “พนมอดุลวิทยา”
สถานศึกษา ที่เราได้มาเรียนรู้ทั่วกัน
เทิดทูน บุญคุณ ท่านหลวงพ่อจันทร์
สร้างสถาบัน พวกเรานั้น ซาบซึ้งตรึงใจ
พนมสารคาม “พนมอดุลวิทยา”
ให้การศึกษา ฝึกฝนกีฬา รักษาวินัย
มุ่งหวัง สร้างศิษย์เจริญก้าวไกล
พระคุณยิ่งใหญ่ ที่เราได้เล่าเรียนวิชา
พ .อ . คือชื่อย่อ สีเหลืองแดง
ส่องประกายด้วยแสง
คบเพลิงเหนือข้อความว่า
วิชาความรู้ ดุจแสงประทีป เจิดจ้า
นี่คือดวงตรา สัญญาลักษณ์
ของโรงเรียน
พนมสารคาม“พนมอดุลวิทยา”
พวกเราบูชา พิทักษ์รักษา ศรัทธาเชื่อมั่น
เชิดชู  บูชา  ครูบาอาจารย์
มอบจิต ผูกพัน สถาบัน พนมอดุล...
(คำร้อง/ผู้แต่ง: ยังไม่ทราบรอแก้ไขเพิ่มเติม)
สิ่งสักการะ

หลวงพ่อจันทร์ หลวงพ่อจัทร์ หรือ พระอดุลสารมุณี เป็นปฐมาจาร์ยของชาวพนมอดุลทั้งหลาย ท่านเป็นพระภิกษุที่มีคุณูประการต่อโรงเรียนอย่างยิ่งเพราะหากไม่มีท่านพระอดุลสารมุณีแล้วนั้นโรงเรียนพนมสารคาม“พนมดุลวิทยา” คงยังไม่ได้เป็นสถานศึกษาที่ลูกหลานได้ศึกษากันถึงปัจจุบัน จึงเป็นสิ่งที่พวกเราชาวพนมอดุล นำมายึดเหนี่ยวจิตใจตลอดมาจนถึงปัจจุบัน
หลวงพ่อมหาลาภ หรือ พระพุทธวชิโรภาส ทำพิธีบวงสรวงเบิกเนตรเมื่อ 21 มกราคม 2566 เป็นอีกหนึ่ง สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวพนมอดุลนับถือและสักการะ
รายนามผู้อำนวยการโรงเรียน

นายเกษม  โอสถานนท์ - 17 พ.ค. 2499
นายสุจริต  มาปรีดา  - 19 พ.ค. 2499
นายเล็ก  อิ่มสำราญ - 5 ก.พ. 2501
นายสุจริต  มาปรีดา - 16 มิ.ย. 2501
นายปจิต  สุริยกุล ณ อยุธยา - 5 ส.ค. 2501
นายสุมล  พุ่มผลึก - 5 พ.ค.2524
นายพิชัย  โรจนตระกูล - 9 พ.ค 2525
นายเสวก  ใหลสกุล - 2529-2533
นายประสิทธิ์  แสนสุข  - 2533-2535
นายสงคราม  อุทัย - 2536-2540
นายสมบูรณ์  ธุวสินธุ์ - 2540-2543
นายอำนาจ  เดชสุภา - 2544-2547
นายโสภณ  สุขเสวี - 2547-2555
นายชาติชาย  ฟักสุวรรณ - 9 พ.ย. 2555-19 มิ.ย. 2558
นายสุธน  คงคาชนะ - 19 มิ.ย. 2558- 30 ก.ย. 2559
นายศักดิ์เดช จุมณี - 8 มี.ค. 2560 - 18 มี.ค. 2563
นายชัชชัย พุทธสุวรรณ์ - 23 มี.ค. 2563 - 8 ต.ค. 2564
นายชยกฤต เกตานนท์- 11 ต.ค. 2564 - ปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

โรงเรียนพนมสารคาม"พนมอดุลวิทยา" เว็ปไซต์อย่างเป็นทางการ
โรงเรียนพนมสารคาม"พนมอดุลวิทยา" Facebook Page
↑  http://www.phanom.ac.th/web/viewpage.php?page_id=13
พระพทธวชิโรภาส
ใครคือใคร Identity Thailand

| ใครคือใคร Identity Thailand |
| --- | --- |
ประเภท: ควิซโชว์
พิธีกร: เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา
การผลิต
กล้อง: Multi-camera
ความยาวตอน: 60 นาที
บริษัทผู้ผลิต: เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
ออกอากาศ
เครือข่าย: โมเดิร์นไนน์ทีวี
ออกอากาศ: 7 กุมภาพันธ์ 2556 (2556-02-07) – 31 ธันวาคม 2557 (2557-12-31)
เครือข่าย: ช่องเวิร์คพอยท์
ออกอากาศ: 7 มกราคม 2558 (2558-01-07) – 13 กุมภาพันธ์ 2559 (2559-02-13)
ใครคือใคร Identity Thailand เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์จับคู่บุคคลปริศนากับตัวตนที่ถูกต้อง โดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ซื้อลิขสิทธิ์รายการจากชายน์ อินเตอร์เนชั่นแนล ของสหรัฐอเมริกา (ต่อมาถูกควบรวมเป็นกลุ่มเอนเดโมลชายน์ และปัจจุบันถูกควบรวมเป็นกลุ่มแบนิเจย์) มาผลิตในรูปแบบของประเทศไทย โดยเป็นประเทศที่ 4 ในทวีปเอเชียที่ซื้อลิขสิทธิ์รายการนี้ ดำเนินรายการโดย เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 จนถึง 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
รูปแบบรายการ

ในการแข่งขันแต่ละครั้ง จะมีบุคคลปริศนาทั้งหมด 9 คน (7 ครั้งแรกมี 12 คน) ทุกคนจะมีตัวตน เช่น "เด็กหลังซองไวไว" ผู้เข้าแข่งขันจะต้องจับคู่บุคคลปริศนากับตัวตนให้ถูกต้องทุกคู่เพื่อรับเงินรางวัลสูงสุด 100,000 บาท
โดยก่อนการแข่งขัน พิธีกรจะให้สิทธิ์แก่ผู้เข้าแข่งขันที่จะให้บุคคลปริศนาแนะนำตัวแก่ผู้เข้าแข่งขันได้ 3 คน และในการเล่นนั้น ผู้เข้าแข่งขันจะต้องเลือกตัวตนขึ้นมาทายครั้งละ 1 ตัวตนจากที่มีอยู่ทั้งหมด เมื่อเลือกตัวตนได้แล้วจะต้องเลือกหมายเลขของบุคคลปริศนาที่คิดว่าตรงกับตัวตนที่เลือกมาให้ถูกต้อง โดยผู้เข้าแข่งขันสามารถพาเพื่อนมาเป็นที่ปรึกษาได้ เมื่อเลือกเสร็จแล้วให้ประทับฝ่ามือลงบนแท่นเพื่อยืนยันคำตอบ จากนั้น บุคคลปริศนาที่ผู้แข่งขันเลือกจะเฉลยคำตอบ หากตอบถูก เงินรางวัลจะสะสมสูงขึ้นเรื่อย ๆ ดังนี้
| จับคู่ถูกคนที่ | เทป> 7 กุมภาพันธ์ - 21 มีนาคม 2556 | เทป> 21 มีนาคม 2556 - 13 กุมภาพันธ์ 2559 |
| --- | --- | --- |
1: 5,000
 2: 10,000
| 3 | 15,000 |  15,000 |
4: 20,000
| 5 | 25,000 | 30,000 |
|  6 | 30,000 | 40,000 |
| 7 |  40,000 | 50,000 |
| 8 | 50,000 | 100,000 |
| 9 |  60,000 |  |
| 10 |  70,000 |  |
|  11 | 100,000 |  |
กรณีที่ตอบผิด ตัวช่วย "ตอบผิดได้ 1 ครั้ง" จะใช้งานโดยอัตโนมัติ หากตอบผิดเป็นครั้งที่ 2 เกมจะจบลง และผู้เข้าแข่งขันจะไม่ได้รับเงินรางวัลที่สะสมไว้ แต่ผู้เข้าแข่งขันสามารถ "หยุดเล่น" ได้ทุกเมื่อ และรับเงินรางวัลตามที่สะสมมา อย่างไรก็ตาม ตัวช่วยนี้จะไม่สามารถใช้ได้เมื่อเล่นในข้อสุดท้าย (เหลือ 2 ตัวตน) ซึ่งในข้อสุดท้ายนี้ หากตอบผิด จะไม่ได้เงินรางวัล
| ชื่อตัวช่วย | คุณสมบัติ |
| --- | --- |
ตอบผิดได้ 1 ครั้ง: สามารถตอบผิดได้ 1 ครั้ง (ตัวช่วยอัตโนมัติ)
1 ใน 3 ที่ใช่: ตัดตัวเลือกบุคคลปริศนาให้เหลือ 3 คน
ผู้เชี่ยวชาญ: ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญได้ 1 ครั้ง
สิทธิเดช คุ้มเศรณี นักจิตวิทยาพัฒนาการอิสระ
พ.ต.อ. ณัฐสกล อรรจนสุพพัติ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สาขาวิชาสอบสวน คณะตำรวจศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
ประเทศอิรัก
ภูมิศาสตร์

อิรักมีพื้นที่ทั้งหมด 437,072 ตารางกิโลเมตร  ทิศตะวันออกติดกับ อิหร่าน ทิศเหนือ ติดกับตุรกี ทิศใต้ติดกับคูเวต ทิศตะวันตกติดกับ ซีเรีย และจอร์แดน
สภาพทางภูมิศาสตร์ของอิรัก เป็นทะเลทรายร้อยละ 40 ที่ราบสูง ยากแต่การทำการเกษตรทำให้อิรักต้องนำเข้าสินค้าภาคการเกษตรเช่น  ข้าวสาลี ข้าวจ้าว ธัญพืช แต่อย่างไรก็ดี อิรักก็มีแม่น้ำไหลผ่าน 2 สาย คือ แม่น้ำไทกริส และแม่น้ำยูเฟรทีส ทำให้ยังพอมีความอุดมสมบูรณ์อยู่บ้าง
ประวัติศาสตร์ > รัฐในอาณัติ และ ราชอาณาจักร

บทความหลัก: รัฐอารักขาเมโสโปเตเมีย และ ราชอาณาจักรอิรัก
หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1 ยุติลงอาณาจักรออตโตมันที่เคยเป็นมหาอำนาจในตะวันออกกลางตกเป็นผู้แพ้สงคราม ดินแดนต่าง ๆ ที่ออตโตมันปกครองก็ถูกแบ่งแยกออกเป็นรัฐต่าง ๆ อิรักเป็นหนึ่งในรัฐที่ถูกแบ่งแยกออกมาโดยอังกฤษที่สามารถยึดครองอิรักจากออตโตมันได้ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1
อังกฤษได้เข้ามาปกครองอิรัก  ในฐานะรัฐอารักขาตั้งแต่ ค.ศ.  1920 จนกระทั่งใน ค.ศ.  1932 อังกฤษได้ให้เอกราชแก่อิรักโดยมีราชวงศ์ฮัชไมต์ปกครองประเทศอิรัก
ประวัติศาสตร์ > สหรัฐอเมริกาเข้ายึดอิรัก

บทความหลัก: วิกฤตการณ์อิรัก ค.ศ. 2003 และ สงครามอิรัก
เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2003 กลุ่มพันธมิตรที่จัดตั้งโดยสหรัฐฯ ได้บุกอิรัก โดยอ้างว่าอิรักล้มเหลวที่จะละทิ้งโครงการอาวุธทำลายล้างสูง การกล่าวอ้างนี้อิงตามเอกสารที่ซีไอเอและรัฐบาลอังกฤษมอบให้ ซึ่งต่อมาพบว่าไม่น่าเชื่อถือ มีข้อถกเถียงกันอยู่ว่าแท้จริงแล้วสหรัฐฯ กำลังดำเนินการตามวัตถุประสงค์ระดับชาติเพื่อขยายขอบเขตอำนาจของตน
หลังจากการรุกราน สหรัฐฯ ได้จัดตั้งกองกำลังผสมชั่วคราวขึ้นเพื่อปกครองอิรัก ในเดือนพฤษภาคม 2003 แอล. พอล เบรเมอร์ ผู้บริหารระดับสูงของ CPA ได้ออกคำสั่งให้แยกสมาชิกพรรคบะอษ์ออกจากรัฐบาลอิรักชุดใหม่ (คำสั่ง CPA 1) และให้ยุบกองทัพอิรัก (คำสั่ง CPA 2)การตัดสินใจดังกล่าวได้สลายกองทัพอิรักนิกายซุนนีซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวซุนนี และไม่รวมอดีตเจ้าหน้าที่รัฐบาลของประเทศจำนวนมากรวมทั้งครูโรงเรียน 40,000 คนที่เข้าร่วมพรรคบะอษ์เพียงเพื่อรักษางานไว้ ช่วยทำให้เกิดสภาพแวดล้อมหลังการรุกรานที่วุ่นวาย
การก่อความไม่สงบต่อการปกครองอิรักโดยพันธมิตรที่นำโดยสหรัฐฯ เริ่มขึ้นในฤดูร้อนปี 2003 ในส่วนของอดีตตำรวจและกองทัพลับของอิรัก ซึ่งก่อตั้งหน่วยรบแบบกองโจร ในฤดูใบไม้ร่วงปี 2003 กลุ่ม 'ญิฮาด' เริ่มมุ่งเป้าไปที่กองกำลังพันธมิตร กองกำลังติดอาวุธซุนนีต่างๆ ถูกสร้างขึ้นในปี 2003 ตัวอย่างเช่น Jama'at al-Tawhid wal-Jihad ที่นำโดย อบู มูซาบ อัล-ซาร์กาวี การก่อความไม่สงบดังกล่าวรวมถึงความรุนแรงระหว่างชาติพันธุ์ที่รุนแรงระหว่างชาวซุนนีและชีอะห์
กองทัพมะห์ดี ซึ่งเป็นกองกำลังติดอาวุธชีอะฮ์ที่ก่อตั้งขึ้นในฤดูร้อนปี 2003 โดยมุคตาดา อัล-ซาดร์ ได้เริ่มต่อสู้กับกองกำลังพันธมิตรในเดือนเมษายน 2004และกลุ่มติดอาวุธซุนนีและชีอะห์ต่อสู้กันเอง และต่อต้านรัฐบาลชั่วคราวของอิรักชุดใหม่และต่อต้านกองกำลังพันธมิตร รวมถึงการสู้รบที่ฟัลลูจาห์ครั้งแรกในเดือนเมษายน และการสู้รบที่ฟัลลูจาห์ครั้งที่สองในเดือนพฤศจิกายน กองทัพมาห์ดีจะลักพาตัวพลเรือนชาวซุนนีซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
ในเดือนมกราคม 2005 มีการเลือกตั้งครั้งแรกนับตั้งแต่การรุกรานเกิดขึ้น และในเดือนตุลาคม 2005 ได้มีการอนุมัติรัฐธรรมนูญฉบับใหม่, ซึ่งตามมาด้วยการเลือกตั้งรัฐสภาในเดือนธันวาคม อย่างไรก็ตาม การโจมตีของผู้ก่อความไม่สงบเพิ่มขึ้นเป็น 34,131 ครั้งในปี 2005 จาก 26,496 ครั้งในปี 2004
การเมืองการปกครอง > การแบ่งเขตการปกครอง

ประเทศอิรักแบ่งออกเป็น 19 เขตผู้ว่าการ (อาหรับ: muhafazat, เคิร์ด: Pârizgah) ได้แก่
ดะฮูก
นิเนเวห์/นีนะวา
อัรบีล
คีร์คูก
อัสซุลัยมานียะฮ์
เศาะลาฮุดดีน
อัลอันบาร
แบกแดด/บัฆดาด
ดิยาลา
กัรบะลาอ์
บาบิโลน/บาบิล
วาซิฏ
นาจาฟ/อันนัจญัฟ
อัลกอดิซียะฮ์
มัยซาน
อัลมุษันนา
ษีกอร
บัสรา/อัลบัศเราะฮ์
ฮะลับญะฮ์ (ไม่แสดงในแผนที่ อยู่ทางด้านตะวันออกของเขตผู้ว่าการอัสซุลัยมานียะฮ์หรือหมายเลข 5)
เขตปกครองตนเองเคอร์ดิสถาน (Kurdistan Autonomous Region) ซึ่งได้รับการรับรองโดยรัฐธรรมนูญ มีพื้นที่รวมบางส่วนของเขตผู้ว่าการทางเหนือ และปกครองตนเองในเรื่องราชการภายในส่วนใหญ่
การเมืองการปกครอง > ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

อิรักมีฐานะเป็นสมาชิกของสหประชาชาติ, สันนิบาตอาหรับ และองค์การระหว่างประเทศอื่น ๆ มีนโยบายต่างประเทศที่แตกต่างกันภายใต้ระบอบการปกครองต่างๆ ก่อนหน้านี้ ภายใต้การปกครองแบบราชาธิปไตย อิรักอิงนโยบายการต่างประเทศตามชาติตะวันตก และเป็นส่วนหนึ่งขององค์การสนธิสัญญากลางซึ่งเป็นพันธมิตรต่อต้านสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามเย็น อย่างไรก็ตาม ในช่วงการปกครองของอับดุลกะรีม กอซิม อิรักถอนตัวออกจากข้อตกลงและสร้างความสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับกลุ่มตะวันออก เขายังอ้างกรรมสิทธิ์ในการครอบครองคูเวตในฐานะส่วนหนึ่งของอิรัก ในขณะที่ผู้นำคนต่อมายอมรับการคงเอกราชของคูเวต ภายใต้การนำของซัดดัม ฮุสเซน อิรักยังคงรักษาความสัมพันธ์กับประเทศที่่ฝักใฝ่สหภาพโซเวียต อิรักยังให้การสนับสนุนทางการเงินแก่เวียดนามเหนือในช่วงสงครามเวียดนาม รวมทั้งความช่วยเหลือในการบูรณะประเทศหลังสงคราม ซึ่งเป็นการปฏิบัติที่แม้แต่ฝ่ายตรงข้ามยังให้ความเคารพ มหาอำนาจบางประเทศ เช่น ฝรั่งเศส, รัสเซีย และจีน ประณามการรุกรานอิรักสหรัฐอย่างรุนแรง
หลังจากสงครามอิรักสิ้นสุดลง อิรักได้แสวงหาและเสริมสร้างความร่วมมือทางเศรษฐกิจในภูมิภาค และพัฒนาความสัมพันธ์กับประเทศเพื่อนบ้านมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 อิรักได้เข้าเป็นภาคีลำดับที่ 186 ของอนุสัญญาว่าด้วยอาวุธเคมี และอิรักกลายเป็นผู้มีสิทธิ์อันชอบธรรมในการถือครองคลังอาวุธเคมีตามบทบัญญัติสนธิสัญญานี้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการลงนามร่วมช้า อิรักจึงเป็นรัฐภาคีแห่งเดียวที่ได้รับการยกเว้นจากกรอบเวลาสำหรับการทำลายอาวุธเคมี เมื่อสถานการณ์คลี่คลายลง อิรักก็กลับมาติดต่อกับเพื่อนบ้านอาหรับอีกครั้ง ขณะเดียวกันก็รักษาความสัมพันธ์กับอิหร่าน เพื่อพยายามวางตำแหน่งอิรักให้เป็นประเทศที่ไม่ทำให้ความกังวลด้านความมั่นคงของประเทศเพื่อนบ้านเลวร้ายลง และแสวงหาสมดุลที่เป็นรูปธรรมในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
ความสัมพันธ์กับอิหร่านแน่นแฟ้นมาตั้งแต่ปี 2005 โดยมีการแลกเปลี่ยนการเยือนระดับสูงหลายครั้ง ก่อนที่ความขัดแย้งจะเริ่มอุบัติขึ้นใน ค.ศ. 2009 โดยอิรักกล่าวหาว่าอิหร่านยึดแหล่งน้ำมันบริเวณชายแดน ในขณะที่ความสัมพันธฺกับตุรกีเป็นไปด้วยความตึงเครียดโดยความไม่ลงรอยระหว่างพรรคแรงงานเคอร์ดิสถานและรัฐบาลตุรกียังดำเนินต่อไป อิรักพยายามเสริมสร้างความสัมพันธ์กับประเทศสมาชิกสภาความร่วมมือรัฐอ่าวอาหรับอีกด้วย ในขณะที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของอิรักและคูเวตประกาศว่าพวกเขากำลังดำเนินการจัดทำข้อตกลงขั้นสุดท้ายว่าด้วยการกำหนดเขตแดน
เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2020 รัฐสภาอิรักลงมติเห็นชอบมติซึางกระตุ้นให้รัฐบาลดำเนินการขับไล่ทหารสหรัฐออกจากอิรัก มติดังกล่าวได้รับความเห็นชอบสองวันหลังจากเหตุโจมตีทางอากาศที่ท่าอากาศยานนานาชาติแบกแดด มติฉบับนี้ยังถือเป็นการยุติข้อตกลงร่วมกับสหรัฐในการประจำการทหารในอิรัก เนื่องจากอิหร่านให้คำมั่นว่าจะตอบโต้หลังเกิดเหตุสังหารดังกล่าว
แม้ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองหลายครั้ง แต่อิรักก็ยังคงเป็นศัตรูกับอิสราเอลอย่างเปิดเผย โดยเข้าร่วมในสงครามอาหรับ-อิสราเอลครั้งใหญ่ในปี 1948, 1967 และ 1973
การเมืองการปกครอง > กองทัพ

เอฟ-16 ไฟทิงฟอลคอน แห่งกองทัพอากาศอิรักขณะออกปฏิบัติการ
หน่วยต่อต้านการก่อการร้ายแห่งอิรัก ขณะฝึก ณ เขตการปกครองบาบิโลน ค.ศ. 2021
บทความหลัก: กองทัพอิรัก
กองกำลังรักษาความปลอดภัยของอิรักประกอบด้วย: กองกำลังที่ปฏิบัติหน้าที่ภายใต้กระทรวงมหาดไทย (MOI) และกระทรวงกลาโหม (MOD) รวมถึงหน่วยต่อต้านการก่อการร้ายแห่งอิรัก (CTB) ซึ่งทำหน้าที่กำกับดูแลกองกำลังปฏิบัติการพิเศษอิรัก และคณะกรรมการระดมพลประชาชน (PMC) ทั้ง CTB และ PMC ต่างก็ขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรีอิรัก กำลังพลซึ่งอยู่ภายใต้กระทรวงกลาโหมประกอบไปด้วยกองทัพบกอิรัก, กองทัพอากาศอิรัก, กองทัพเรืออิรัก และกองบัญชาการป้องกันภัยทางอากาศแห่งอิรัก
กระทรวงกลาโหมอิรักยังเปิดวิทยาลัยเสนาธิการทหารซึ่งฝึกอบรมเจ้าหน้าที่กองทัพบก กองทัพเรือ และกองทัพอากาศ โดยได้รับการสนับสนุนจากคณะผู้แทนฝึกอบรมเนโทในอิรัก วิทยาลัยแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นที่ Ar Rustamiyah เมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2005 สถาบันแห่งนี้เปิดสอนหลักสูตรเจ้าหน้าที่ฝ่ายเสนาธิการชั้นต้น และนายทหารชั้นสัญญาบัตรตั้งแต่ยศร้อยโทจนถึงพันตรี
กองกำลังติดอาวุธของอิรักในปัจจุบัน จัดตั้งขึ้นโดยอยู่บนรากฐานของกองทัพสหรัฐ และได้รับความช่วยเหลือทางกลาโหมจากสหรัฐเป็นจำนวนมากในทุกระดับ กองกำลังนี้ประกอบด้วยกองทหารราบจำนวนถึง 13 กองพล และหน่วยทหารราบติดเครื่องยนต์ 1 กองพล แต่ละกองพลประกอบด้วย 4 กองพลย่อย และประกอบด้วยทหาร 14,000 นาย ในอดีตจนถึงช่วงก่อนปี 2003 กองทัพอิรักมีอุปกรณ์ทางทหารที่สร้างโดยสหภาพโซเวียต ทว่าหลังจากนั้น อิรักก็หันไปพึ่งพาการนำเข้ายุทโธปกรณ์จากตะวันตก กองทัพอากาศอิรักได้รับการออกแบบมาเพื่อสนับสนุนกองกำลังภาคพื้นดินด้วยภารกิจในการเฝ้าระวัง, ลาดตระเวน และการขนส่งทหาร กองร้อยลาดตระเวนใช้อากาศยายแบบเบา และกองร้อยขนส่งทางอากาศใช้เครื่องบินขนส่งซี-130 เฮอร์คิวลิส ในการเคลื่อนย้ายทหาร อุปกรณ์ และเสบียง ปัจจุบัน กองทัพอากาศอิรักมีกำลังพลกว่า 5,000 นาย
ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 กองทัพเรืออิรักมีกำลังพลประจำการประมาณ 5,000 นาย รวมถึงนาวิกโยธิน 800 นาย กองทัพเรือประกอบกองบัญชาการปฏิบัติการ ฝูงเรือลำเลียงทางยุทธศาสตร์ 5 ฝูง และกองพันนาวิกโยธิน 2 กองพัน ซึ่งได้รับการออกแบบมาเพื่อปกป้องแนวชายฝั่งและทางน้ำภายในประเทศจากการโจมตีของศัตรู
เศรษฐกิจ > โครงสร้าง

ระบอบเศรษฐกิจของอิรักเป็นแบบสังคมนิยมรวมอำนาจไว้ที่ศูนย์กลางนั่นคือรัฐบาลกลางของอิรัก มีระบบรัฐสวัสดิการมีการแจก ข้าว น้ำตาล ยารักษาโรคบางชนิด นม เสื้อผ้า ให้แก่ประชากรของอิรัก เศรษฐกิจของอิรักค่อนข้างถูกกดดันจากประชาคมโลกโดยเฉพาะในช่วงวิกฤติการณ์อ่าวเปอร์เซีย สงครามอิรัก และช่วงเหตุการณ์ 9/11 ทำให้เศรษฐกิจของอิรักบอบช้ำ แต่ยุทธปัจจัยทางเศรษฐกิจที่สำคัญของอิรักคือ น้ำมัน อิรักเป็นประเทศที่มีน้ำมันไว้ในครอบครองเป็นอันดับ 2 ของโลกรองจากซาอุดีอาระเบีย โดยผลิตได้วันละ 2.58 ล้านบาร์เรลต่อวัน ส่งผลให้อิรักกลายเป็นดินแดนที่น่าสนใจอย่างยิ่งโดยเฉพาะกลุ่มธุรกิจน้ำมันจากสหรัฐอเมริกาที่มุ่งหวังเข้าไปกอบโกยทรัพยากรล้ำค่าอย่างทองคำดำในอิรัก