stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41

| ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41 |
| --- | --- |

ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 2,000 ไมล์ (3,200 กิโลเมตร)
ประวัติ
มีขึ้นเมื่อ: 1926–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้:  US 1 ในไมแอมี รัฐฟลอริดา
 :    I-95 ในไมแอมี รัฐฟลอริดา   I-10 ใกล้เลกซิตี รัฐฟลอริดา   I-75 ที่แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย   I-24 ที่แชตทานูกา รัฐเทนเนสซี   I-40 / I-65 ที่แนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี   I-64 / I-69 ใกล้เอวันส์วิลล์ รัฐอินดีแอนา   I-70 / US 40 ที่เทร์เรโฮต รัฐอินดีแอนา   I-80 / I-94 / US 6 ที่แฮมมอนด์ รัฐอินดีแอนา   I-55 ที่ชิคาโก รัฐอิลลินอย   I-43 / I-94 ที่มิลวอกี รัฐวิสคอนซิน 
ปลายทางทิศเหนือ: อุทยานประวัติศาสตร์แห่งรัฐฟอร์ตวิลคินส์ ใกล้คอปเพอร์ฮาร์เบอร์ รัฐมิชิแกน
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: ฟลอริดา จอร์เจีย เทนเนสซี เคนทักกี อินดีแอนา อิลลินอย วิสคอนซิน และมิชิแกน
 
ระบบทางหลวง
 ระบบทางหลวงสหรัฐ  รายการ 
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41 (อังกฤษ: U.S. Route 41 หรือ U.S. Highway 41 ย่อเป็น US 41) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ-ใต้ ที่มีเส้นทางจากไมแอมี รัฐฟลอริดา จนถึงคาบสมุทรมิชิแกนตอนบน จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1949 ช่วงที่อยู่ในตอนใต้ของฟลอริดา จากเนเปิลส์ ถึงไมแอมี ได้กลายเป็น "ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 94" ซึ่งปัจจุบันได้กำหนดอีกหมายเลขหนึ่ง คือ ทางหลวงรัฐฟลอริดาหมายเลข 90
ทางหลวงหมายเลข 41 มีปลายทางทิศเหนืออยู่ที่คอปเพอร์ฮาร์เบอร์ รัฐมิชิแกน บริเวณทางตันเล็ก ๆ ใกล้กับอุทยานประวัติศาสตร์แห่งรัฐฟอร์ตวิลคินส์ ที่ปลายคาบสมุทรคีวีนอว์ (Keweenaw Peninsula) ในคาบสมุทรตอนบนของรัฐ ส่วนปลายทางทิศใต้อยู่ที่บริกเคลล์ ย่านของดาวน์ทาวน์ไมแอมี ที่ทางแยกกับถนนบริกเคลล์ (ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1) ทางหลวงหมายเลข 41 มีเส้นทางขนานใกล้กับอินเตอร์สเตต 75 จากเนเปิลส์ รัฐฟลอริดา และตลอดทางที่ผ่านรัฐจอร์เจีย ถึงแชตทานูกา รัฐเทนเนสซี
แหล่งข้อมูลอื่น

Illinois Highway Ends: US 41 เก็บถาวร 2012-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Michigan Highway Ends: US 41 เก็บถาวร 2006-05-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
US 41 entry at Michigan Highways
Wisconsin Highways - US-41: The Complete History
| ด ค ก ระบบทางหลวงสหรัฐ |
| --- | --- | --- |
|  |  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  40  41  42  43  44  45  46  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  77  78  79  80  81  82  83  84  85  87  89  90  91  92  93  94  95  96  97  98  99  101  163  400  412  425  |  |
 รายการทางหลวงสหรัฐทั้งหมด  หมายเลขที่เขียนด้วยตัวเอน เป็นทางหลวงที่ถูกถอดถอนออกจากระบบแล้ว  หมายเลขที่เน้น เป็นทางหลวงสายหลัก
ทัศนียภาพ 36 มุมของภูเขาฟูจิ

"คลื่นยักษ์นอกฝั่งคานางาวะ"
ทัศนียภาพ 36 มุมของภูเขาฟูจิ (ญี่ปุ่น: 富嶽三十六景; โรมาจิ: Fugaku Sanjūrokkei, อังกฤษ: Thirty-six Views of Mount Fuji) เป็นภาพชุดอูกิโยะ (Ukiyo-e) ภาพพิมพ์แกะไม้ โดยจิตรกรชาวญี่ปุ่น คัตสึชิกะ โฮกูไซ เป็นภาพภูเขาฟูจิในฤดูต่าง ๆ และในสภาวะอากาศต่าง ๆ ทั้งใกล้และไกล อันที่จริงแล้วเป็นชุดที่มีด้วยกันทั้งหมด 46 ภาพที่สร้างระหว่าง ค.ศ. 1826 ถึง ค.ศ. 1833 แต่ชุดแรกมี 36 ภาพที่รวมเป็นเล่มและตีพิมพ์ เมื่อเป็นที่แพร่หลายและนิยมกันเป็นอันมาก ก็ได้มีการเพิ่มอีกภาพสิบภาพในหนังสือรวมภาพฉบับต่อมา
ประวัติ

"ทัศนียภาพ 36 มุมของภูเขาฟูจิ" เป็นภาพชุดอูกิโยะที่มีชื่อเสียงที่สุดในบรรดาภาพอูกิโยะชุดต่าง ๆ ที่สร้างกันขึ้นมา นอกจากนั้นก็ยังมีภาพเขียนในหัวข้อเดียวกันนี้ที่เขียนโดยจิตรกรอื่นอีกหลายท่าน เช่นภาพชุดชื่อเดียวกัน -- "ทัศนียภาพ 36 มุมของภูเขาฟูจิ (ฮิโรชิเงะ)" โดยฮิโรชิเงะผู้เป็นจิตรกรภาพอูกิโยะผู้มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่ง และภาพชุดต่อมาของโฮกูไซเองในชื่อ "ทัศนียภาพ 100 มุมของภูเขาฟูจิ" ภูเขาฟูจิเป็นหัวข้อที่นิยมเขียนกันในจิตรกรรมญี่ปุ่นมาเป็นเวลานาน เพราะความสำคัญของภูเขาทั้งทางด้านวัฒนธรรมและศาสนา ความสำคัญนี้สืบมาจาก "ตำนานคนตัดไผ่" (The Tale of the Bamboo Cutter) ที่บรรยายถึงเทพเจ้าที่ทิ้ง "ธาตุชีวิต" (elixir of life) ไว้บนยอดเขา ภูเขาฟูจิเชื่อกันว่าเป็นแหล่งความลับของความเป็นเป็นอมตะ ซึ่งเป็นหัวใจของสิ่งที่ครอบงำจิตใจของโฮกูไซเอง
ภาพที่มีชื่อเสียงที่สุดในชุดนี้คือภาพ "คลื่นยักษ์นอกฝั่งคานางาวะ" ที่อาจจะแปลตรงตัวจากภาษาญี่ปุ่นว่า "นอกฝั่งคานางาวะ ด้านหลังของคลื่น" ที่เป็นภาพเรือสามลำที่กำลังผจญกับคลื่นยักษ์ที่ดูเหมือนจะซัดเรือทั้งสามให้กลืนหายเข้าไปในก้อนคลื่นได้ ภาพนี้มีภูเขาฟูจิอยู่ไกลลิบในฉากหลัง โดยทั่วไปแล้วคลื่นในภาพนี้กล่าวกันว่าเป็นคลื่นสึนามิ แต่อันที่จริงแล้วก็อาจจะเป็นเพียงคลื่นขนาดใหญ่เท่านั้น
ภาพแต่ละภาพในชุดนี้ขั้นแรกสร้างโดยการวาดภาพลงบนกระดาษก่อน ที่นำไปใช้เป็นแบบในการแกะพิมพ์ไม้ที่ใช้ในการทาหมึกสีต่าง ๆ ที่ประทับบนกระดาษเพื่อให้ได้ภาพที่ต้องการ ความซับซ้อนของงานของโฮกูไซอยู่ที่การใช้สีต่าง ๆ ที่ทำให้ต้องสร้างพิมพ์สำหรับสีทุกสีตามที่ต้องการในภาพ
ภาพพิมพ์ > ภาพเขียนที่เพิ่มอีกสิบภาพ

| № | ภาพ | ชื่อ | ชื่อภาษาญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | "เนินโกเต็งยามะ ชินางาวะ บนเส้นทางสายโทไกโด" Goten-yama-hill, Shinagawa on the Tōkaidō | 東海道品川御殿山の不二 Tōkaidō Shinagawa Goten'yama no Fuji |
| 2 |  | "โรงไม้" Honjo Tatekawa, the timberyard at Honjo | 本所立川 Honjo Tatekawa |
| 3 |  | "เขตสำราญ" Pleasure District at Senju | 従千住花街眺望の不二 Senju Hana-machi Yori Chōbō no Fuji  |
| 4 |  | "นากาฮาระ แคว้นซางามิ" Nakahara in Sagami Province | 相州仲原 Sōshū Nakahara |
| 5 |  | "โอโนะชินเด็ง แคว้นซูรูงะ"Ōno Shinden in the Suruga Province | 駿州大野新田 Sunshū Ōno-shinden |
| 6 |  | "ปีนเขาฟูจิ" Climbing on Fuji | 諸人登山 Shojin tozan |
| 7 |  | "ไร่ชาในแคว้นซูรูงะ" The Tea plantation of Katakura in Suruga Province | 駿州片倉茶園の不二 Sunshū Katakura chaen no Fuji |
| 8 |  | "ภูเขาฟูจิจากคานายะ" The Fuji from Kanaya on the Tōkaidō | 東海道金谷の不二 Tōkaidō Kanaya no Fuji |
| 9 |  | "รุ่งสางที่อิซาวะ แคว้นคาอิ" Dawn at Isawa in Kai Province | 甲州伊沢暁 Kōshū Isawa no Akatsuki |
| 10 |  | "ด้านหลังเขาจากแม่น้ำมิโนบุ" The back of Fuji from the Minobu river | 身延川裏不二 Minobu-gawa ura Fuji |
ดูเพิ่ม

ภาพอูกิโยะ
ภาพพิมพ์แกะไม้
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ทัศนียภาพ 36 มุมของภูเขาฟูจิ
Hokusai's 36 Views of Mount Fuji เก็บถาวร 2017-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A short biography of Hokusai including a section on the 36 Views of Mt. Fuji series.
Jim Breen's ukiyo-e page on Hokusai and the 36 Views
葛飾北斎の富士山・富嶽三十六景 เก็บถาวร 2010-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20

| ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20 |
| --- | --- |

ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 3,365 ไมล์ (5,415 กิโลเมตร)
ประวัติ
มีขึ้นเมื่อ: 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศ ตต.:  US 101 ในนิวพอร์ต รัฐออริกอน
 :    I-5 ที่ออลบานี รัฐออริกอน   I-15 ที่ไอดาโฮฟอลส์ รัฐไอดาโฮ   I-25 ที่แคสเปอร์ รัฐไวโอมิง   I-35 ใกล้วิลเลียมส์ รัฐไอโอวา   I-55 ที่ฮอดจ์กินส์ รัฐอิลลินอย   I-65 / I-90 ในแกรี รัฐอินดีแอนา   I-75 ในเพร์รีส์เบิร์ก รัฐโอไฮโอ   I-79 ในอิรี รัฐเพนซิลเวเนีย   I-87 / I-90 ใกล้ออลบานี รัฐนิวยอร์ก   I-95 ในวอลแทม รัฐแมสซาชูเซตส์ 
ปลายทางทิศ ตอ.:  Route 2 ในบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: ออริกอน ไอดาโฮ มอนแทนา ไวโอมิง เนแบรสกา ไอโอวา อินดีแอนา อิลลินอย โอไฮโอ เพนซิลเวเนีย นิวยอร์ก และแมสซาชูเซตส์
 
ระบบทางหลวง
 ระบบทางหลวงสหรัฐ  รายการ 
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20 (อังกฤษ: U.S. Route 20 ย่อเป็น US 20) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก-ตะวันตก เลข "0" ในหมายเลขทางหลวงบ่งบอกว่าทางหลวงหมายเลข 20 นี้เป็นทางหลวงชายฝั่งสู่ชายฝั่ง กล่าวคือ เป็นทางหลวงที่มีเส้นทางจากชายฝั่งหนึ่งไปยังอีกชายฝั่งหนึ่ง มีระยะทาง 3,365 ไมล์ (5,415 กิโลเมตร) เป็นถนนที่ยาวที่สุดในสหรัฐอเมริกา และเส้นทางขนานกับอินเตอร์สเตต 90 ทางหลวงหมายเลข 20 นี้มีเส้นทางไม่ต่อเนื่องกันเมื่อผ่านอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน เพราะไม่มีการกำหนดหมายเลขเมื่อถนนเส้นนี้เข้ามาในเขตอุทยาน
เมื่ออยู่ในรัฐออริกอน หมายเลขของทางหลวงหมายเลข 20 และทางหลวงหมายเลข 30 ไม่เป็นไปตามกฎการกำหนดหมายเลขของทางหลวงสหรัฐ เพราะทางหลวงหมายเลข 30 ไปมีจุดเริ่มต้นและวิ่งขนานไปกับทางหลวงหมายเลข 20 ด้านทิศเหนือ ไปจนถึงเขตแดนของรัฐ เมื่อมาถึงบริเวณเมืองโคลด์เวลล์ รัฐไอดาโฮ ทางหลวงทั้งสองสายก็ได้ทับซ้อนกันและมีเส้นทางในตำแหน่งที่ถูกต้อง กล่าวคือ ทางหลวงหมายเลข 30 จะวิ่งขนานกับทางหลวงหมายเลข 20 ด้านทิศใต้แทน เป็นเพราะว่า เมื่อก่อนทางหลวงหมายเลข 30 อยู่ในแผนของทางหลวงชายฝั่งสู่ชายฝั่ง ในขณะที่ทางหลวงหมายเลข 20 ไม่ได้อยู่ในแผน เพราะเคยมีปลายทางทิศตะวันออกอยู่ตรงทางเข้าของอุทยานเยลโลว์สโตน แต่ต่อมาได้รับการขยายจนสุดชายฝั่งเมื่อปี ค.ศ. 1940
ปัจจุบัน ทางหลวงหมายเลข 20 มีปลายทางทิศตะวันออกในเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ที่เคนมอร์สแควร์ ซึ่งมาบรรจบกับทางหลวงรัฐแมสซาชูเซตส์หมายเลข 2 ส่วนปลายทางทิศตะวันตกอยู่ในเมืองนิวพอร์ต รัฐออริกอน ที่ทางแยกกับทางหลวงหมายเลข 101 ห่างจากมหาสมุทรแปซิฟิกเพียง 1 ไมล์
หนังสืออ่านเพิ่ม

Nelson, Mac (2008). Twenty West: The Great Road across America. State University of New York Press. ISBN 978-0-7914-7469-3. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-03-02.
Czarnecki, Michael (1997). Twenty Days on Route 20. FootHills Publishing. ISBN 0-941053-01-6.
แหล่งข้อมูลอื่น

Galena Bypass project homepage
Illinois Highway Ends: US 20
Indiana Highway Ends: US 20
In Search of...U.S. Route 20 in Ohio by Michael G. Buettner, February 2006
US 20 Travelogue in New York at Empire State Roads
"On Route 20, Where the Past Is Present": August 11, 2006, article in The New York Times Escapes section.
Flickr Group for photos taken along US 20
Endpoints of US 20 at USends.com
Twenty West: The Great Road Across America—book about US 20
Historic US Route 20 Association Site dedicated to the preservation and promotion of Historic US Route 20
| ด ค ก ระบบทางหลวงสหรัฐ |
| --- | --- | --- |
|  |  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  40  41  42  43  44  45  46  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  77  78  79  80  81  82  83  84  85  87  89  90  91  92  93  94  95  96  97  98  99  101  163  400  412  425  |  |
 รายการทางหลวงสหรัฐทั้งหมด  หมายเลขที่เขียนด้วยตัวเอน เป็นทางหลวงที่ถูกถอดถอนออกจากระบบแล้ว  หมายเลขที่เน้น เป็นทางหลวงสายหลัก 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
ทางเดินน้ำอสุจิ

ทางเดินน้ำอสุจิ (อังกฤษ: Seminal tract) เป็นส่วนหนึ่งของระบบสืบพันธุ์เพศชายและประกอบด้วย หลอดสร้างอสุจิ (ทูบูลี เซมินิเฟรี เรกติ, เรเต เทสทิส, ท่อนำออก), เอพิดิไดมิส (ติ่ง), หลอดนำอสุจิ (กระเปาะ) และท่อฉีดอสุจิ
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 57

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 57 (อังกฤษ: U.S. Highway 57) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ-ใต้ ที่มีเส้นทางเป็นแนวตะวันออก-ตะวันตก ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐเท็กซัส ปลายทางทิศเหนือ (ตะวันออก) อยู่ห่างจากเมืองแซนแอนโทนีโอไปทางทิศใต้ประมาณ 50 ไมล์ (80 กิโลเมตร) ระหว่างเดไวน์ และเพียร์สซอลล์ ที่ทางแยกกับอินเตอร์สเตต 35 (ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 81 เดิม)  ส่วนปลายทางทิศใต้ (ตะวันตก) อยู่ในอีเกิลพาส (Eagle Pass) ที่รีโอแกรนด์ (ริโอบราโบ) ซึ่งเชื่อมต่อไปยัง ปิเอดรัสเนกรัสในรัฐโกอาวิลา ประเทศเม็กซิโก ด้วยทางหลวงเม็กซิโกหมายเลข 57 (Mexican Federal Highway 57)
แหล่งข้อมูลอื่น

Endpoints of US highways เก็บถาวร 2014-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Texas Department of Transportation: Texas Highway Designation Files
| ด ค ก ระบบทางหลวงสหรัฐ |
| --- | --- | --- |
|  |  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  40  41  42  43  44  45  46  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  77  78  79  80  81  82  83  84  85  87  89  90  91  92  93  94  95  96  97  98  99  101  163  400  412  425  |  |
 รายการทางหลวงสหรัฐทั้งหมด  หมายเลขที่เขียนด้วยตัวเอน เป็นทางหลวงที่ถูกถอดถอนออกจากระบบแล้ว  หมายเลขที่เน้น เป็นทางหลวงสายหลัก
ทางเลือกของโซฟี (นวนิยาย)

| --- | --- |
ปกฉบับแรก
ผู้ประพันธ์: วิลเลียม สไตรอน
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
สำนักพิมพ์: Random House
วันที่พิมพ์: 1979
หน้า: 562
ISBN: 0-394-46109-6
OCLC: 4593241
ทางเลือกของโซฟี (อังกฤษ: Sophie's Choice) เป็นนวนิยายที่เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกันวิลเลียม สไตรอน ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1979
“ทางเลือกของโซฟี” เป็นเรื่องราวของนักเขียนวัยหนุ่มจากตอนใต้ของสหรัฐอเมริกาผู้ทำความรู้จักกับชาวยิวเนธาน แลนเดา และคนรักสาวสวยชื่อโซฟี ชาวโปแลนด์แต่ไม่ใช่ชาวยิวผู้รอดจากการกักขังในค่ายกักกันของนาซี 
“ทางเลือกของโซฟี” กลายเป็นหนังสือขายดีติดอันดับ (bestseller) ทันทีที่วางตลาด หนังสือเล่มนี้ถือว่าเป็นงานชิ้นเอกของสไตรอนและเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชิ้นหนึ่ง ความยากในการเลือกของโซฟิระหว่างทางเลือกสองทางทำให้ “ทางเลือกของโซฟี” กลายมาเป็นสำนวนที่หมายถึงการเลือกที่ยากต่อการตัดสินใจ
“ทางเลือกของโซฟี” ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติในสาขานวนิยายใน ค.ศ. 1980 และได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1982 ที่นำแสดงโดยเมอรีล สตรีป ในบทของโซฟี
“ทางเลือกของโซฟี” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่เก้าสิบหกของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 5

| ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 5 |
| --- | --- |

ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 300.34 ไมล์ (483.35 กิโลเมตร)
ประวัติ
มีขึ้นเมื่อ: 1926–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้:  I-91 ในนิวเฮเวน รัฐคอนเนทิคัต
 :    I-84 ใกล้ฮาร์ตเฟิร์ด รัฐคอนเนทิคัต   I‑90 ใกล้สปริงฟีลด์ รัฐแมสซาชูเซตส์   US 4 ในไวต์ริเวอร์จังก์ชัน รัฐเวอร์มอนต์ 
ปลายทางทิศเหนือ:  Route 143 ในสแตนสเตด รัฐเกแบ็ก
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: สหรัฐ
 
ระบบทางหลวง
 ระบบทางหลวงสหรัฐ  รายการ 
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 5 (อังกฤษ: U.S. Route 5 หรือ US 5) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ มีเส้นทางผ่านรัฐต่าง ๆ ในนิวอิงแลนด์ ได้แก่ รัฐคอนเนทิคัต รัฐแมสซาชูเซตส์ และรัฐเวอร์มอนต์ เมืองที่สำคัญตามเส้นทาง ได้แก่ นิวเฮเวน และฮาร์ตเฟิร์ด รัฐคอนเนทิคัต และสปริงฟีลด์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ช่วงจากเมืองฮาร์ตเฟิร์ดไปทางทิศเหนือถึงเมืองเซนต์จอห์นสเบอร์รี รัฐเวอร์มอนต์ นั้น ถนนมีเส้นทางขนานใกล้ ๆ กันกับแม่น้ำคอนเนทิคัต
ตลอดทั้งสายของทางหลวงหมายเลข 5 มีเส้นทางขนานใกล้ ๆ ไปกับอินเตอร์สเตต 91 โดยเป็นทางบริการชุมชนและเป็นเส้นทางเลือกของทางหลวงอินเตอร์สเตต ปลายทางทิศเหนือของทางหลวงหมายเลข 5 อยู่ในหมู่บ้านเดอร์บีไลน์ รัฐเวอร์มอนต์ ที่เขตแดนประเทศแคนาดา โดยผ่านจุดผ่านแดนเดอร์บีไลน์-สแตนสเตด ไปยังรัฐเกแบ็ก เชื่อมต่อกับทางหลวงรัฐเกแบ็กหมายเลข 143 ซึ่งเคยเป็นทางหลวงหมายเลข 5 มาจนกระทั่งเปลี่ยนหมายเลขใหม่ในกลางยุคปี 1970 ส่วนปลายทางทิศใต้อยู่ในนิวเฮเวน รัฐคอนเนทิคัต ที่ทางแยกกับอินเตอร์สเตต 91
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค ก ระบบทางหลวงสหรัฐ |
| --- | --- | --- |
|  |  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  40  41  42  43  44  45  46  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  77  78  79  80  81  82  83  84  85  87  89  90  91  92  93  94  95  96  97  98  99  101  163  400  412  425  |  |
 รายการทางหลวงสหรัฐทั้งหมด  หมายเลขที่เขียนด้วยตัวเอน เป็นทางหลวงที่ถูกถอดถอนออกจากระบบแล้ว  หมายเลขที่เน้น เป็นทางหลวงสายหลัก
ทางแยกต่างระดับบางคูเวียง

| --- | --- |
ชื่ออักษรไทย: บางคูเวียง
ชื่ออักษรโรมัน: Bang Khun Wiang
ที่ตั้ง: ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
ทิศทางการจราจร
↑:  » ถนนกาญจนาภิเษก ทางแยกต่างระดับบางใหญ่
→: ถนนนครอินทร์
ทางแยกต่างระดับบางคูเวียง (อังกฤษ: Bang Khun Wiang) เป็นสามแยกในจังหวัดนนทบุรี เป็นทางแยกต่างระดับบริเวณจุดตัด ถนนกาญจนาภิเษก กับ ถนนนครอินทร์  ในเขตตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย โดยในอนาคตทางแยกต่างระดับบางคูเวียง เป็นหนึ่งในโครงการ นครอินทร์-ศาลยา
ทางแยกต่างระดับชลบุรี

| --- | --- |
ช่วงมุ่งหน้าพัทยา
ชื่ออักษรไทย: ชลบุรี
ชื่ออักษรโรมัน: Chon Buri
ที่ตั้ง: ตำบลหนองรี อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี
ทิศทางการจราจร
↑: ทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 » อำเภอพนัสนิคม ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ กรุงเทพ
→: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 344 » อำเภอบ้านบึง อำเภอแกลง
↓: ทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 » หาดบางแสน พัทยา ระยอง
←: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 344 » ชลบุรี
ทางแยกต่างระดับชลบุรี (อังกฤษ: Chon Buri Interchange)  เป็นทางแยกต่างระดับแห่งหนึ่งในจังหวัดชลบุรี เป็นจุดตัดระหว่างทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 344
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 63

| ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 63 |
| --- | --- |

ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 1,286 ไมล์ (2,070 กิโลเมตร)
ประวัติ
มีขึ้นเมื่อ: 1926–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้:  I-20 / US 167 ที่รัสตัน รัฐลุยเซียนา
 :    I-40 / US 49 ที่บริงคลีย์ รัฐอาร์คันซอ   I-44 ที่โรลลา รัฐมิสซูรี   I-70 / US 40 ที่โคลัมเบีย รัฐมิสซูรี   I-80 ที่แมลคอม รัฐไอโอวา   I-90 ที่รอชเชสเตอร์ รัฐมินนิโซตา   I-94 ที่บอลด์วิน รัฐวิสคอนซิน 
ปลายทางทิศเหนือ:  US 2 ทางตะวันตกของแอชแลนด์ รัฐวิสคอนซิน
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: ลุยเซียนา อาร์คันซอ มิสซูรี ไอโอวา มินนิโซตา และวิสคอนซิน
 
ระบบทางหลวง
 ระบบทางหลวงสหรัฐ  รายการ 
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 63 (อังกฤษ: U.S. Route 63) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ระยะทาง 1,286 ไมล์ (2,070 กิโลเมตร) เส้นทางส่วนใหญ่อยู่ในภาคกลางตอนเหนือของสหรัฐอเมริกา ปลายทางทิศใต้อยู่ที่อินเตอร์สเตต 20 ในเมืองรัสตัน รัฐลุยเซียนา ส่วนปลายทางทิศเหนืออยู่ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 2 ประมาณ 8 ไมล์ (13 กิโลเมตร) จากเมืองแอชแลนด์ รัฐวิสคอนซินไปทางทิศตะวันตก
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค ก ระบบทางหลวงสหรัฐ |
| --- | --- | --- |
|  |  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  40  41  42  43  44  45  46  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  77  78  79  80  81  82  83  84  85  87  89  90  91  92  93  94  95  96  97  98  99  101  163  400  412  425  |  |
 รายการทางหลวงสหรัฐทั้งหมด  หมายเลขที่เขียนด้วยตัวเอน เป็นทางหลวงที่ถูกถอดถอนออกจากระบบแล้ว  หมายเลขที่เน้น เป็นทางหลวงสายหลัก
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 6

| ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 6 |
| --- | --- |
ทางหลวงแกรนด์อาร์มีออฟเดอะรีพับลิก (แปล: ทางหลวงกองทัพใหญ่แห่งสาธารณรัฐ)

ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 3,198.87 ไมล์[ต้องการอ้างอิง] (5,148.08 กิโลเมตร)
ประวัติ
มีขึ้นเมื่อ: ค.ศ. 1926[ต้องการอ้างอิง]–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตก:  US 395 ในบิชอป รัฐแคลิฟอร์เนีย
 :    I-15 ใกล้โพรโว รัฐยูทาห์   I-70 ใกล้กรีนริเวอร์ รัฐยูทาห์   I-25 ในเดนเวอร์ รัฐโคโลราโด   I-35 / I-80 ในไคลฟ์ รัฐไอโอวา   I-55 ในแชนนาฮอน รัฐอิลลินอย   I-80 / I-94 ระหว่างเซาท์ฮอลแลนด์ รัฐอิลลินอย และเลกสเตชัน รัฐอินดีแอนา   I-65 ในแกรี รัฐอินดีแอนา   I-75 ในโบว์ลิงกรีน รัฐโอไฮโอ   I-90 ในคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ   I-95 ในพรอวิเดนซ์ รัฐโรดไอแลนด์ 
ปลายทางทิศตะวันออก:  Route 6A ในโพรวินซ์ทาวน์ รัฐแมสซาชูเซตส์
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: รัฐแคลิฟอร์เนีย รัฐเนวาดา รัฐยูทาห์  รัฐโคโลราโด รัฐเนแบรสกา รัฐไอโอวา  รัฐอิลลินอย รัฐอินดีแอนา รัฐโอไฮโอ  รัฐเพนซิลเวเนีย รัฐนิวยอร์ก  รัฐคอนเนทิคัต รัฐโรดไอแลนด์  รัฐแมสซาชูเซตส์
 
ระบบทางหลวง
 ระบบทางหลวงสหรัฐ  รายการ 
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 6 (อังกฤษ: U.S. Route 6 หรือ US 6) เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ทางหลวงแกรนด์อาร์มีออฟเดอะรีพับลิก ซึ่งแปลว่า ทางหลวงกองทัพใหญ่แห่งสาธารณรัฐ ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแด่สมาคมทหารผ่านศึกสงครามกลางเมืองอเมริกา เป็นเส้นทางหลักในระบบทางหลวงสหรัฐ พาดผ่านจากตะวันตกที่เมืองบิชอป รัฐแคลิฟอร์เนีย ไปยังเมืองโพรวินซ์ทาวน์ รัฐแมสซาชูเซตส์ มีการเปลี่ยนแปลงเส้นทางของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 6 นี้หลายครั้ง จนเคยเป็นทางหลวงที่ยาวที่สุดในประเทศในปี ค.ศ. 1936 ถึง ค.ศ. 1964 ซึ่งมีปลายทิศตะวันตกที่เมืองลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย
ในปี ค.ศ. 1964 รัฐแคลิฟอร์เนียได้กำหนดหมายเลขทางหลวงใหม่ ทางหลวงส่วนใหญ่ที่อยู่ภายในรัฐถูกโอนเส้นทางเป็นหมายเลขอื่น ทำให้ระยะทางรวมของทางหลวงเส้นนี้สั้นกว่าทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20
แหล่งข้อมูลอื่น

Endpoints of US 6
Federal Highway Administration: US 6
U.S. Route 6 Tour Association
Route 6: The Longest U.S. Transcontinental Highway เก็บถาวร 2011-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
US 6 in Connecticut (Scott Oglesby)
Linesville, Pa., National U.S. Route 6 Museum Site เก็บถาวร 2009-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก ระบบทางหลวงสหรัฐ |
| --- | --- | --- |
|  |  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  40  41  42  43  44  45  46  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  77  78  79  80  81  82  83  84  85  87  89  90  91  92  93  94  95  96  97  98  99  101  163  400  412  425  |  |
 รายการทางหลวงสหรัฐทั้งหมด  หมายเลขที่เขียนด้วยตัวเอน เป็นทางหลวงที่ถูกถอดถอนออกจากระบบแล้ว  หมายเลขที่เน้น เป็นทางหลวงสายหลัก
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 7

| ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 7 |
| --- | --- |

ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 308.36 ไมล์ (496.26 กิโลเมตร)
ประวัติ
มีขึ้นเมื่อ: 1926–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้:  I-95 ในนอร์วอล์ก รัฐคอนเนทิคัต
 :    I-84 / US 6 ในแดนบรี รัฐคอนเนทิคัต   US 202 ในนิวมิลฟอร์ด รัฐคอนเนทิคัต   US 44 ในนอร์ทคะนาอัน รัฐคอนเนทิคัต   US 20 ในพิตต์สฟีลด์ รัฐแมสซาชูเซตส์   Route 2 ในวิลเลียมส์ทาวน์ รัฐแมสซาชูเซตส์   VT 9 ในเบนนิงตัน รัฐเวอร์มอนต์   US 4 ในรัตแลนด์ รัฐเวอร์มอนต์   I‑189 ในเซาท์เบอร์ลิงตัน รัฐเวอร์มอนต์   US 2 ในเบอร์ลิงตันและโคลเชสเตอร์ รัฐเวอร์มอนต์ 
ปลายทางทิศเหนือ:  I‑89 ใกล้ไฮเกตสปริงส์ รัฐเวอร์มอนต์
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: คอนเนทิคัต แมสซาชูเซตส์ และเวอร์มอนต์
 
ระบบทางหลวง
 ระบบทางหลวงสหรัฐ  รายการ 
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 7 (อังกฤษ: U.S. Route 7 หรือ US 7) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ทางตะวันตกของนิวอิงแลนด์ ระยะทาง 308 ไมล์ (496 กิโลเมตร) ผ่านรัฐคอนเนทิคัต รัฐแมสซาชูเซตส์ และรัฐเวอร์มอนต์ ปลายทางทิศใต้อยู่ที่ทางออกที่ 15 ของอินเตอร์สเตต 95 ในนอร์วอล์ก รัฐคอนเนทิคัต ส่วนปลายทางทิศเหนืออยู่ที่ทางออกที่ 22 ของอินเตอร์สเตต 89 ใกล้กับหมู่บ้านไฮเกต รัฐเวอร์มอนต์ ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเขตแดนแคนาดา
แหล่งข้อมูลอื่น

US 7 Expressway @ NYC Roads.com
US 7 (Greater New York Roads) เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก ระบบทางหลวงสหรัฐ |
| --- | --- | --- |
|  |  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  40  41  42  43  44  45  46  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  77  78  79  80  81  82  83  84  85  87  89  90  91  92  93  94  95  96  97  98  99  101  163  400  412  425  |  |
 รายการทางหลวงสหรัฐทั้งหมด  หมายเลขที่เขียนด้วยตัวเอน เป็นทางหลวงที่ถูกถอดถอนออกจากระบบแล้ว  หมายเลขที่เน้น เป็นทางหลวงสายหลัก
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 9

| ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 9 |
| --- | --- |

ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 522.73 ไมล์ (841.25 กิโลเมตร)
ประวัติ
มีขึ้นเมื่อ: 1926[ต้องการอ้างอิง]–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้:  US 13 ที่ลอเริล รัฐเดลาแวร์
 :    US 40 / US 322 ในเพลแซนต์วิลล์ รัฐนิวเจอร์ซีย์   US 30 ในแอบซีคิน รัฐนิวเจอร์ซีย์   US 1 จากวุดบริดจ์ทาวน์ชิป รัฐนิวเจอร์ซีย์ ไปแมนแฮตตัน รัฐนิวยอร์ก   I-78 / US 22 ในนวร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์   I-95 / US 46 จากฟอร์ตลี รัฐนิวเจอร์ซีย์ ไปแมนแฮตตัน รัฐนิวยอร์ก   US 6 / US 202 ในพีกส์คิลล์ รัฐนิวยอร์ก   I-84 ในฟิชคิลล์ รัฐนิวยอร์ก   US 44 ที่เพอคีปซี รัฐนิวยอร์ก   US 20 ที่สโคแด็ก รัฐนิวยอร์ก   US 4 ในอีสต์กรีนบุช รัฐนิวยอร์ก   I-90 ในออลบานี รัฐนิวยอร์ก 
ปลายทางทิศเหนือ:  I-87 ในแชมเพลน รัฐนิวยอร์ก
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: รัฐเดลาแวร์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ รัฐนิวยอร์ก
 
ระบบทางหลวง
 ระบบทางหลวงสหรัฐ  รายการ 
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 9 (อังกฤษ: U.S. Route 9 หรือ US 9) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ในรัฐเดลาแวร์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ และรัฐนิวยอร์ก เป็นหนึ่งในสองทางหลวงสหรัฐที่เชื่อมต่อด้วยเรือข้ามฟาก (ของทางหลวงสายนี้ คือ เรือข้ามฟากเคปเมย์–ลูอิส ระหว่างเมืองลูอิส รัฐเดลาแวร์ และเมืองเคปเมย์ รัฐนิวเจอร์ซีย์) ส่วนอีกสายหนึ่ง คือ ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 10 ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 9 กำหนดให้เป็นทางหลวงแนวตะวันออก–ตะวันตก ในรัฐเดลาแวร์ และส่วนที่เหลือเป็นแนวเหนือ–ใต้ เส้นทางมีปลายทิศใต้อยู่ในเมืองลอเริล รัฐเดลาแวร์ ที่ทางแยกกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 13 ขณะที่ปลายทิศเหนืออยู่ที่ทางแยกต่างระดับกับอินเตอร์สเตต 87 ในแชมเพลน รัฐนิวยอร์ก และยังมีถนนต่อขึ้นไปทางทิศเหนือแต่เป็นทางตันบริเวณพรมแดนประเทศแคนาดา–สหรัฐอเมริกา ทางหลวงสายนี้ถูกกล่าวถึงในเพลงของบรูซ สปริงส์ทีน ชื่อเพลงว่า "บอร์นทูรัน" และในเพลง "มายเจอรัลดีนไลส์โอเวอร์เดอะเดลาแวร์" (My Geraldine Lies Over the Delaware) ของวงเดอะวอนเดอร์เยียส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Delaware Highways – US 9
NJDOT – US 9 Straight Line Diagram for the New Jersey portion of US9 from the New Jersey Department of Transportation
New Jersey Highways – US 9
Capital Highways – Mid-Crosstown Arterial เก็บถาวร 2011-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Endpoints of U.S. Highway 9
| ด ค ก ระบบทางหลวงสหรัฐ |
| --- | --- | --- |
|  |  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  40  41  42  43  44  45  46  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  77  78  79  80  81  82  83  84  85  87  89  90  91  92  93  94  95  96  97  98  99  101  163  400  412  425  |  |
 รายการทางหลวงสหรัฐทั้งหมด  หมายเลขที่เขียนด้วยตัวเอน เป็นทางหลวงที่ถูกถอดถอนออกจากระบบแล้ว  หมายเลขที่เน้น เป็นทางหลวงสายหลัก