stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ช้าง เอฟเอคัพ 2563–64
สโมสร

รายชื่อสโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน ทีมสำรองไม่สามารถลงแข่งขันได้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ไทยลีก ทั้งหมด 16 สโมสร จากฤดูกาล 2563–64 | ไทยลีก 2 ทั้งหมด 16 สโมสร จากฤดูกาล 2563–64 | ไทยลีก 3 ทั้งหมด 14 สโมสร จากฤดูกาล 2563–64 |
|  การท่าเรือ  ชลบุรี  ตราด  ทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด  นครราชสีมา มาสด้า  บีจี ปทุม ยูไนเต็ด  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด  โปลิศ เทโร  พีที ประจวบ  ระยอง  ราชบุรี มิตรผล  สมุทรปราการ ซิตี้  สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด  สุโขทัย  สุพรรณบุรี  เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด |  เกษตรศาสตร์  แกรนด์ อันดามัน ระนอง ยูไนเต็ด  ขอนแก่น  ขอนแก่น ยูไนเต็ด  ชัยนาท ฮอร์นบิล  เชียงใหม่  เชียงใหม่ ยูไนเต็ด  ไทยยูเนียน สมุทรสาคร  นครปฐม ยูไนเต็ด  แพร่ ยูไนเต็ด  ราชนาวี  ลำปาง  ศรีสะเกษ  หนองบัว พิชญ  อยุธยา ยูไนเต็ด  อุดรธานี  อุทัยธานี  เอ็มโอเอฟ ศุลกากร ยูไนเต็ด |  ตอนบน กำแพงเพชร  จามจุรี ยูไนเต็ด  ฉะเชิงเทรา ไฮ-เทค  เชียงราย ซิตี้  เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด  เมืองเลย ยูไนเต็ด  ลำพูน วอร์ริเออร์  วัดโบสถ์ ซิตี้  สระแก้ว  อยุธยา  อ่างทอง  อุบล ครัวนภัส ตอนล่าง กระบี่  ตรัง  นครศรีฯ ยูไนเต็ด  นรา ยูไนเต็ด  บางกอก  บ้านบึง  นนทบุรี ยูไนเต็ด ส.บุญมีฤทธิ์  ปัตตานี  มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต  มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ  มหาวิทยาลัยปทุมธานี  ราชประชา |
ไทยลีก 4 ทั้งหมด 60 สโมสร จากฤดูกาล 2563: ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ทั้งหมด 32 สโมสร จากฤดูกาล 2563
|  โซนภาคเหนือ เชียงราย ล้านนา  นครแม่สอด ยูไนเต็ด  นอร์ทเทิร์น ตาก ยูไนเต็ด  น่าน  พิษณุโลก  แม่โจ้ ยูไนเต็ด  สี่แคว ซิติ้  อุตรดิตถ์ โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ขอนแก่นมอดินแดง  นครราชสีมา ยูไนเต็ด  มหาสารคาม เอฟซี  มาแชร์ ชัยภูมิ  ยโสธร ยูไนเต็ด  ศรีสะเกษ ยูไนเต็ด  สกลนคร เอฟซี  สุรินทร์ ซิตี้  สุรินทร์ซูก้า โขงชีมูล  อุดร ยูไนเต็ด โซนภาคตะวันออก เกาะขวาง  กองเรือยุทธการ  จันทบุรี  นาวิกโยธิน ยูเรก้า  บ้านค่าย ยูไนเต็ด  ปลวกแดง ยูไนเต็ด  พัทยา ดิสคอฟเวอร์รี่ ยูไนเต็ด  สอ.รฝ. เอฟซี  สายมิตร กบินทร์ ยูไนเต็ด โซนภาคตะวันตก กาญจนพัฒน์ เอฟซี  ชัยนาท ยูไนเต็ด  สิงห์ระฆังทอง กาญจนบุรี เอฟซี  ทวีวัฒนา สมุทรสาคร ยูไนเต็ด  สมุทรสงคราม  สระบุรี ยูไนเต็ด  หัวหิน ซิตี้  อัสสัมชัญ ยูไนเต็ด โซนภาคใต้ คาเด็นซ่า สตูล ยูไนเต็ด  ป่าตอง ซิติ้  ยาลอ ซิตี้  พัทลุง  สุราษฎร์ธานี ซิตี้  สุราษฎร์ธานี เอฟซี  สงขลา เอฟซี  หาดใหญ่ ซิตี้ โซนกรุงเทพและปริมณฑล เกร็กคู สายไหม ยูไนเต็ด  ทหารอากาศ เอฟซี  ทหารบก เอฟซี  เมืองนนท์ บ้านคุณแม่ เอฟซี  ธนบุรี ยูไนเต็ด  รังสิต ยูไนเต็ด  สมุทรปราการ เอฟซี  สยาม  แอลพีซี แบงค็อก เอฟซี |  กระนวน  กันทรารมย์ ยูไนเต็ด  กาฬสินธุ์ ซอโรพอด เอฟซี  ขอนแก่น ซ็อคเกอร์เซ็นเตอร์ ยูไนเต็ด  เจที ฟุตบอลคลับ  ชัยภูมิช้างศึก  โดม  เทคโนสว่าง  ทอฝันสกลนคร  นครนายก เอฟซี  นครราชสีมาโปรคิก ยูไนเต็ด  น้ำพอง ซิตี้  น้ำพอง ยูไนเต็ด  บีเอสบี ปากเกร็ด ซิตี้  บึงสามพัน เอฟซี  บางขุนเทียน ยูไนเต็ด  ปราจีนบุรี ซิตี้  ปากช่อง เอสซีเค  พัฒนานิคม ซิตี้ |  ร้อยเอ็ด 2018  โรงเรียนกีฬาเทศบาลนครราชสีมา  ราษีไศล ยูไนเต็ด  สถานีตำรวจนครบาลดอนเมือง  สถาบันวิทยาการประกอบแห่งอโยธยา  สิงห์อุบล  สมุทรสงคราม จูเนียร์ เอฟซี  สุรินทร์ดรา วายเอ็มเอ เอฟซี  สวรรคโลก ยูไนเต็ด  สุวรรณภูมิ ยูไนเต็ด  ไอดินสปอร์ต ไทยแลนด์  อุบลคิดส์ ซิตี้  ฮิปโป |
รอบการแข่งขัน > รอบ 8 ทีมสุดท้าย

รอบ 8 ทีมสุดท้ายจะประกอบไปด้วย 8 สโมสรที่มาจากผู้ชนะของรอบสามซึ่งประกอบไปด้วย 7 สโมสรจาก ที1 และ 1 สโมสร จาก ที3. รอบนี้จะมีการจับสลากขึ้นในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2564.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 เมษายน 2564  | สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด (ที1) | 2–1 | เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด (ที3) | เชียงราย |
| 18:00 (UTC+7) | บิล  45', 73' | รายงาน | ชาคริต ระวันประโคน  13' | สนามกีฬา: สิงห์ สเตเดียม อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย ผู้ชมในสนาม: 1,563 คน ผู้ตัดสิน: มงคลชัย เพชรศรี ผู้ช่วยผู้ตัดสิน: วิเชษฐ์ เกตุแก้ว กิติศักดิ์ พิกุลเงิน ผู้ตัดสินที่ 4: ทัศธราวุทธ ขันทะวิชัย |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 เมษายน 2564  | บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด (ที1) | 2–0 | เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด (ที1) | อำเภอเมือง บุรีรัมย์ |
| 18:00 (UTC+7) | ซามูแวล รอซา กงซัลวิส  72' สุภโชค สารชาติ  77' | รายงาน |  | สนามกีฬา: ช้างอารีนา |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 เมษายน 2564  | ทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด (ที1) | 2–1 | ราชบุรี มิตรผล (ที1) | ปทุมธานี |
| 19:00 (UTC+7) | เอเบร์ชี  24' พีระพัฒน์ โน๊ตชัยยา  84' | รายงาน | ไซม่อน เดีย  54' | สนามกีฬา: ทรูสเตเดียม คลองหลวง จังหวัดปทุมธานี |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 เมษายน 2564  | ชลบุรี เอฟซี (ที1) | 5–1 | ตราด (ที1) | อำเภอเมือง, ชลบุรี |
| 19:00 (UTC+7) | เอลียังดรู  1', 23', 66' ฉัตรมงคล เรืองฐณโรจน์  18' ภานุพงศ์ พลซา  90+1' | รายงาน | รีการ์ดู ซังตุส  49' (ลูกโทษ) | สนามกีฬา: ชลบุรีสเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 3,115 คน ผู้ตัดสิน: นิวัฒน์ อินสอาด ผู้ช่วยผู้ตัดสิน: คมสันต์ คำแผ่น สุริยา หลีอินทร์ ผู้ตัดสินที่ 4: สหภพ ศรีบุญลือ |
รอบการแข่งขัน > รอบรองชนะเลิศ

รอบรองชนะเลิศจะประกอบไปด้วย 4 สโมสรที่มาจากผู้ชนะของรอบ 8 ทีมสุดท้ายซึ่งประกอบไปด้วย 4 สโมสรจาก ที1 
การจับสลากประกบคู่จัดขึ้นในวันที่ 5 เมษายน 2564 ส่วนการแข่งขันจัดในวันที่ 7 เมษายน 2564
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 เมษายน 2564  | ทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด (ที1) | 1–2 | สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด (ที1) | กรุงเทพมหานคร (หลักสี่) |
| 19:00 น. | มิก้า ชูนวลศรี  74' | รายงาน ไฮไลท์ | ชัยวัฒน์ บุราณ  38' บิล  86' | สนามกีฬา: สนามกีฬาบุณยะจินดา เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร ผู้ชมในสนาม: 1,132 คน ผู้ตัดสิน: ต่อพงษ์ สมสิงห์ ผู้ช่วยผู้ตัดสิน: ธเนศ ชูชื่น, โชติระวีย์ ทองดวง ผู้ตัดสินที่ 4: สงกรานต์ บุญมีเกียรติ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 เมษายน 2564  | ชลบุรี เอฟซี (ที1) | 2–1 | บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด (ที1) | ปทุมธานี |
| 19:00 น. | วรชิต กนิตศรีบำเพ็ญ  25' จูเนียร์ เอลด์สตอล  59' | รายงาน ไฮไลท์ | สุภโชค สารชาติ  28' | สนามกีฬา: ทรูสเตเดียม คลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ผู้ชมในสนาม: 2,267 คน ผู้ตัดสิน: ศิวกร ภูอุดม ผู้ช่วยผู้ตัดสิน: อภิชิต โนพวน, พูนสวัสดิ์ สำราญสุข ผู้ตัดสินที่ 4: มงคลชัย เพชรศรี |
รอบการแข่งขัน > รอบชิงชนะเลิศ

รอบชิงชนะเลิศจะแข่งขันในวันที่ 11 เมษายน 2564 โดยจัดการแข่งขันแบบปิดเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย
บทความหลัก: ช้าง เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2563–64
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 เมษายน 2564  | สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด (ที1) | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ)  (4–3 ลูกโทษ) | ชลบุรี เอฟซี (ที1) | ปทุมธานี |
| 18:00 น. | ศิวกรณ์ เตียตระกูล  40' | รายงาน ไฮไลท์ ฟูลแมตช์ การฉลองแชมป์ | ฉัตรมงคล เรืองฐณโรจน์  30' | สนามกีฬา: ทรูสเตเดียม คลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: ชัยฤกษ์ งามสม |
|  | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ |  |
|  | อัครวินทร์ สวัสดี  พิธิวัต สุขจิตธรรมกุล  วสันต์ ฮมแสน  ชินภัทร์ ลีเอาะ  โชติภัทร พุ่มแก้ว  |  |  กฤษดา กาแมน  เอลียังดรู  วรชิต กนิตศรีบำเพ็ญ  ภานุพงศ์ พลซา  เกริกฤทธิ์ ทวีกาญจน์ |  |
สถิติตลอดทัวร์นาเมนต์ > ผู้ทำประตูสูงสุด

| อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  บิล | สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด | 8 |
| 1 |  เอลียังดรู | สุพรรณบุรี เอฟซี (4 ประตู), ชลบุรี เอฟซี (4 ประตู) | 8 |
| 3 |  ชนานันท์ ป้อมบุปผา | ทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด | 4 |
| 3 |  สุภโชค สารชาติ | บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด | 4 |
| 3 |  ไอล์ตง | เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด | 4 |
| 3 |  บีรัม ดียุฟ | เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด | 4 |
| 3 |  นัฐวุฒิ สุขอร่าม | นนทบุรี ยูไนเต็ด ส.บุญมีฤทธิ์ | 4 |
| 3 |  พัศพล เฉิดวิจิตร | วัดโบสถ์ ซิตี้ | 4 |
สถิติตลอดทัวร์นาเมนต์ > แฮท-ทริคส์

| ผู้เล่น | สโมสร | พบกับ | ผลการแข่งขัน | วันที่ | รอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  สุพจน์ จดจำ | หนองบัว พิชญ เอฟซี (ที2) | น้ำพอง ยูไนเต็ด (T4) | 6–0 (H) | 000000002563-09-30-000030 กันยายน 2563 | รอบคัดเลือก |
|  พัศพล เฉิดวิจิตร | วัดโบสถ์ ซิตี้ (ที3) | สยาม (ที3) | 3–0 (H) | 000000002563-09-30-000030 กันยายน 2563 | รอบคัดเลือก |
|  นัฐวุฒิ สุขอร่าม4 | นนทบุรี ยูไนเต็ด ส.บุญมีฤทธิ์ (ที3) | นครราชสีมาโปรคิก ยูไนเต็ด (ที4) | 8–1 (H) | 000000002563-09-30-000030 กันยายน 2563 | รอบคัดเลือก |

|  ไอล์ตง4 | เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด (ที3) | น้ำพอง ซิตี้ (ที4) | 11–0 (H) | 000000002563-11-07-00007 พฤศจิกายน 2563 | รอบ 64 ทีมสุดท้าย |
|  วิลเลี่ยน | พีที ประจวบ (ที1) | ขอนแก่นมอดินแดง (ที3) | 7–0 (A) | 000000002563-11-07-00007 พฤศจิกายน 2563 | รอบ 64 ทีมสุดท้าย |
|  อภิวัฒน์ งั่วลำหิน | บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด (ที1) | สมุทรสงคราม (ที3) | 9–0 (H) | 000000002563-11-07-00007 พฤศจิกายน 2563 | รอบ 64 ทีมสุดท้าย |
|  มูฮัมหมัดนาเซ กอและ | สุโขทัย (ที1) | สุรินทร์ดรา วายเอ็มเอ (ที4) | 9–1 (H) | 000000002563-11-07-00007 พฤศจิกายน 2563 | รอบ 64 ทีมสุดท้าย |
|  อาบูบาการ์ จูเนียร์ ดิอาร์รา | เมืองเลย ยูไนเต็ด (ที3) | กระนวน (ที4) | 5–0 (A) | 000000002563-11-08-00008 พฤศจิกายน 2563 | รอบ 64 ทีมสุดท้าย |
|  ธีรเทพ วิโนทัย | ชลบุรี (ที1) | กาฬสินธุ์ ซอโรพอด (ที4) | 7–0 (A) | 000000002563-11-08-00008 พฤศจิกายน 2563 | รอบ 64 ทีมสุดท้าย |
|  ปรเมศย์ อาจวิไล | เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด (ที1) | พัฒนานิคม ซิตี้ (ที4) | 10–0 (H) | 000000002563-11-08-00008 พฤศจิกายน 2563 | รอบ 64 ทีมสุดท้าย |
|  ภูมินทร์ แก้วตา | เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด (ที1) | พัฒนานิคม ซิตี้ (ที4) | 10–0 (H) | 000000002563-11-08-00008 พฤศจิกายน 2563 | รอบ 64 ทีมสุดท้าย |
|  ฌูนาตัน เฟร์ไรรา เรอิส | ตราด (ที1) | ปลวกแดง ยูไนเต็ด (ที3) | 5–2 (A) | 000000002563-12-06-00006 ธันวาคม 2563 | รอบ 32 ทีมสุดท้าย |
|  บิล | สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด (ที1) | เมืองเลย ยูไนเต็ด (ที3) | 5–2 (A) | 000000002564-02-03-00003 กุมภาพันธ์ 2564 | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |
|  เอลียังดรู | ชลบุรี (ที1) | ตราด (ที1) | 5–1 (H) | 000000002564-04-03-00003 เมษายน 2564 | รอบก่อนรองชนะเลิศ |
ดูเพิ่ม

ไทยลีก ฤดูกาล 2563–64
ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2563–64
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2563
ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ 2563
ธงแสดงสัญชาติกองทัพแอฟริกาใต้

| --- | --- |


การใช้: ธงกองทัพ
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: ค.ศ. 2003
ลักษณะ: ธงแสดงสัญชาติ
ออกแบบโดย: กองทัพแอฟริกาใต้
 
ธงแสดงสัญชาติกองทัพแอฟริกาใต้ เป็นธงทหารที่ใช้ในส่วนราชการของกองทัพแอฟริกาใต้ มีลักษณะเป็นธงพื้นสีเขียวมีรูปธงชาติแอฟริกาใต้อยู่ที่มุมธงด้านคันธง ที่ด้านปลายธงมีภาพตราราชการของกองทัพแห่งชาติ
ประวัติ

ตั้งแต่ ค.ศ. 1951, ภายหลังการจัดระเบียบใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็นกองกำลังป้องกันแอฟริกาใต้ พร้อมกับธงแสดงสัญชาติของแต่ละเหล่าทัพ ในส่วนของกองกำลังป้องกันนั้น ยังไม่มีธงประจำหน่วยเป็นของตน. เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1981, เสนาธิการกองกำลังป้องกันแอฟริกาใต้ ได้ประกาศรับรองแบบธง' สำหรับหน่วยที่ยังไม่มีธงประจำหน่วย. ซึ่งมีรายละเอียดแบบธงดังนี้ ""ธงพื้นสีเขียว อัตราส่วน 2:3  มุมธงด้านคันธงมีรูปธงชาติสหภาพแอฟริกาใต้ ส้ม, ขาว, น้ำเงิน, ขอบสีขาว; ด้านปลายธงมีภาพตราราชการของกองกำลังป้องกันแอฟริกาใต้; สมอเรือสีน้ำเงินเข้มประกอบปีกนกสีฟ้า และ ดาบไขว้สีแสด บนฐานของปราสาทกูดโฮปพื้นสีขาวขอบในสีเขียว และ ขอบนอกสีทอง".
พัฒนาการของธงแสดงสัญชาติกองทัพแอฟริกาใต้
พ.ศ. 2490-2524
พ.ศ. 2524-2537
พ.ศ. 2537-2546
ค.ศ. 1994 ภายหลังสิ้นสุดการถือผิว และ เนลสัน แมนเดลาได้รับเลือกตั้งให้เป็นประธานาธิบดีแอฟริกาใต้ กองทัพแอฟริกาใต้ได้จัดส่วนราชการโดยผนวกกองกำลังติดอาวุธของพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา Umkhonto we Sizwe, the Pan Africanist Congress กองทัพปลดปล่อยประชาชนอซาเนีย และ หน่วยป้องกันตนเองของพรรคเสรีภาพอินคาตา ยกสถานะเป็นกองทัพแห่งชาติ เมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1994. พร้อมกับการแก้ไขธงแสดงสัญชาติ โดยการเปลี่ยนธงชาติที่มุมบนคันธงจากธงชาติสมัยสหภาพ ส้ม, ขาว, น้ำเงิน เป็นธงชาติแบบที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้. ธงแสดงสัญชาติกองทัพสมัยสหภาพใช้มาจนถึง เดือนกรกฎาคมในปีเดียวกัน พร้อมกับประกาศใช้ธงแสดงสัญชาติผืนใหม่ มีการใช้อย่างเป็นทางการครั้งแรกในพิธีสวนสนามที่เมือง โพโลเควน  (ปีเตอร์สเบิร์ก) วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994.
ค.ศ. 2003 ได้มีการแก้ไขแบบธง โดยเปลี่ยนตราราชการแบบเก่าสมัยสหภาพ เป็นแบบตราใหม่มีลักษณะเป็นรูปหอกสีเหลืองสี่เล่ม ใบหอกแต่ละเล่มจะเป็นสีประจำเหล่าทัพของตนรองรับด้วยงาช้างสองเล่ม ประกอบดาบไขว้ บนโล่เก้าแฉกสีเขียวขอบนอกสีทอง
รายชื่อประธานาธิบดีมัลดีฟส์

รายชื่อประธานาธิบดีมัลดีฟส์ ตั้งแต่วาระ โมฮาเหม็ด อัมมิน ดิดิ ในปี ค.ศ. 1953 จนถึงวาระ อีบราฮิม โมฮัมเหม็ด โซลีห์ ในปัจจุบัน มีประธานาธิบดีทั้งสิ้น 7 คน โดยมีรายชื่อดังต่อไปนี้
พรรคการเมือง

พรรคราย์ยีตุนกี มูตากัดดิม
      ราชวงศ์ฮูรา
      ไม่มีสังกัดพรรค
      พรรคดิเวฮี รายยีตุง
      พรรคมัลดิเวียน เดโมคราติค
      พรรคมัลดิเวียน เดโมคราติค
รายชื่อประธานาธิบดีมัลดีฟส์

| #> #.รายนามประธานาธิบดีมัลดีฟส์ที่ 1 (1953–1954) | รายนาม> Romanized.รายนามประธานาธิบดีมัลดีฟส์ที่ 1 (1953–1954) | รายนาม> Picture.รายนามประธานาธิบดีมัลดีฟส์ที่ 1 (1953–1954) | เริ่มวาระ> เริ่มวาระ.รายนามประธานาธิบดีมัลดีฟส์ที่ 1 (1953–1954) | สิ้นสุดวาระ> สิ้นสุดวาระ.รายนามประธานาธิบดีมัลดีฟส์ที่ 1 (1953–1954) | พรรค> พรรค.รายนามประธานาธิบดีมัลดีฟส์ที่ 1 (1953–1954) | รองประธานาธิบดีมัลดีฟส์> รองประธานาธิบดีมัลดีฟส์.รายนามประธานาธิบดีมัลดีฟส์ที่ 1 (1953–1954) | สมัย> สมัย.รายนามประธานาธิบดีมัลดีฟส์ที่ 1 (1953–1954) | สมัย> สมัย.รายนามประธานาธิบดีมัลดีฟส์ที่ 1 (1953–1954) | รายนามประธานาธิบดีมัลดีฟส์ที่ 1 (1953–1954) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | โมฮาเหม็ด อัมมิน ดิดิ   (1910-1954)   |  | 1 มกราคม 1953 | 2 กันยายน 1953 | พรรคราย์ยีตุนกี มูตากัดดิม | อิบราฮิม โมฮาเหม็ด ดิดิ | 1 |  |  |
| — | อิบราฮิม โมฮาเหม็ด ดิดิ  (รักษาการ)   (?-1980)   |  | 2 กันยายน 1953 | 7 มีนาคม 1954 | พรรคราย์ยีตุนกี มูตากัดดิม | ไม่มี | — |  |  |
ตำแหน่งถูกล้มเลิก
รัฐสุลต่านมัลดีฟส์ (1954–1968)
| — | มูฮัมหมัด ฟาริด ดิดิ  (สุลต่าน)   (1901-1969)   |  | 7 มีนาคม 1954 | 11 พฤศจิกายน 1968 | ราชวงศ์ฮูรา | — | — |  |  |
ฟื้นฟูตำแหน่ง
รายนามประธานาธิบดีมัลดีฟส์ที่ 2 (1968–ปัจจุบัน)
| 2 | อิบบราฮิม นาซีร์   (1926-2008)   |  | 11 พฤศจิกายน 1968 | 11 พฤศจิกายน 1973 | ไม่มีสังกัดพรรค | ไม่มี | 2 |  |  |
| 2 | อิบบราฮิม นาซีร์   (1926-2008)   |  | 11 พฤศจิกายน 1973 | 11 พฤศจิกายน 1978 | ไม่มีสังกัดพรรค | ไม่มี | 3 |  |  |
| 3 | เมามูน อับดุล กายูม   (1937)   |  | 11 พฤศจิกายน 1978 | 11 พฤศจิกายน 1983 | พรรคดิเวฮี รายยีตุง | ไม่มี | 4 |  |  |
| 3 | เมามูน อับดุล กายูม   (1937)   |  | 11 พฤศจิกายน 1983 | 11 พฤศจิกายน 1988 | พรรคดิเวฮี รายยีตุง | ไม่มี | 5 |  |  |
| 3 | เมามูน อับดุล กายูม   (1937)   |  | 11 พฤศจิกายน 1988 | 11 พฤศจิกายน 1993 | พรรคดิเวฮี รายยีตุง | ไม่มี | 6 |  |  |
| 3 | เมามูน อับดุล กายูม   (1937)   |  | 11 พฤศจิกายน 1993 | 11 พฤศจิกายน 1998 | พรรคดิเวฮี รายยีตุง | ไม่มี | 7 |  |  |
| 3 | เมามูน อับดุล กายูม   (1937)   |  | 11 พฤศจิกายน 1998 | 11 พฤศจิกายน 2003 | พรรคดิเวฮี รายยีตุง | ไม่มี | 8 |  |  |
| 3 | เมามูน อับดุล กายูม   (1937)   |  | 11 พฤศจิกายน 2003 | 11 พฤศจิกายน 2008 | พรรคดิเวฮี รายยีตุง | ไม่มี | 9 |  |  |
| 4 | โมฮาเหม็ด นาชีด   (1967-)   |  | 11 พฤศจิกายน 2008 | 7 กุมภาพันธ์ 2012 | พรรคมัลดิเวียน เดโมคราติค | มุฮัมมัด วะฮีด ฮะซัน | 10 |  |  |
| 5 | มุฮัมมัด วะฮีด ฮะซัน   (1953-)   |  | 7 กุมภาพันธ์ 2012 | 17 พฤศจิกายน 2013 | พรรคเกามี อิททีฮัด | โมฮาเหม็ด วาฮิด ดีน | — |  |  |
| 6 | อับดุลลาห์ ญามีน (1959–) |  | 17 พฤศจิกายน 2013 | 17 พฤศจิกายน 2018 | พรรคก้าวหน้าแห่งมัลดีฟส์ | โมฮัมเหม็ด ญามีล อะเหม็ด | — |  |  |
| 6 | อับดุลลาห์ ญามีน (1959–) |  | 17 พฤศจิกายน 2013 | 17 พฤศจิกายน 2018 | พรรคก้าวหน้าแห่งมัลดีฟส์ | อาเหม็ด อาดีบ | — |  |  |
| 6 | อับดุลลาห์ ญามีน (1959–) |  | 17 พฤศจิกายน 2013 | 17 พฤศจิกายน 2018 | พรรคก้าวหน้าแห่งมัลดีฟส์ | อับดุลลาห์ จีฮัด | — |  |  |
| 7 | อิบราฮิม โมฮัมเหม็ด โซลีห์ (1964–) |  | 17 พฤศจิกายน 2018 | 17 พฤศจิกายน 2023 | พรรคมัลดิเวียน เดโมคราติค | ไฟซาล นาซีม | — |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศมัลดีฟส์
รายพระนามสุลต่านมัลดีฟส์
ประธานาธิบดีมัลดีฟส์
โยฮัน วิลเลิม ฟรีโซ เจ้าชายแห่งออเรนจ์

| โยฮัน วิลเลิม ฟรีโซ |
| --- | --- |
เจ้าชายแห่งออเรนจ์
พระรูปเหมือนราวปีค.ศ. 1710  โดยจิตรกร ลานสลอต โวลเดอร์
เจ้าชายแห่งออเรนจ์
ครองราชย์: 19 มีนาคม 1702 –  14 กรกฎาคม 1711
ก่อนหน้า: วิลเลิมที่ 3
ถัดไป: วิลเลิมที่ 4
เจ้าชายแห่งนัสเซา-ดีเอซ
ครองราชย์: 25 มีนาคม 1696 – ราวปี 1702
ก่อนหน้า: เฮนรี คาสิมีร์ที่ 2
เจ้าชายแห่งออเรนจ์-นัสเซา
ครองราชย์: ราวปี 1702 – 14 กรกฎาคม 1711
ถัดไป: วิลเลิมที่ 4
สตัดเฮาเดอร์แห่งฟรีสลันด์และโกรนิงเงิน
ครองราชย์: 25 มีนาคม 1696 – 14 กรกฎาคม 1711
ก่อนหน้า: เฮนรี คาสิมีร์ที่ 2
ถัดไป: วิลเลิมที่ 4

ประสูติ: 14 สิงหาคม 1687 เดสเซา, อันฮัลท์
สิ้นพระชนม์: 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1711(1711-07-14) (23 ปี) ลุ่มแม่น้ำฮอลแลนด์ ระหว่างดอร์เดรชท์ และโมเดร์ก
ฝังพระศพ: 25 กุมภาพันธ์ 1712 โบสถ์จาโคบินแกร์ก เลวาร์เดิน
คู่อภิเษก: มารี ลุยเซอแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล
พระราชบุตร: อะมาเลีย เจ้าหญิงแห่งบาเดิน-เดอร์ลัค วิลเลิมที่ 4 เจ้าชายแห่งออเรนจ์
ราชวงศ์: ออเรนจ์-นัสเซา
พระราชบิดา: เฮนรี คาสิมีร์ที่ 2 เจ้าชายแห่งนัสเซา-ดีเอซ
พระราชมารดา: เจ้าหญิงเฮนรีเอ็ต อะมาเลียแห่งอันฮัลท์-เดสเซา
เจ้าชายโยฮัน วิลเลิม ฟรีโซ (ดัตช์: Johan Willem Friso; 14 สิงหาคม ค.ศ. 1687 - 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1711) ได้รับสถาปนาบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าชายแห่งออเรนจ์ในปีค.ศ. 1702 ดำรงตำแหน่งเป็นสตัดเฮาเดอร์แห่งมณฑลฟรีสลันด์และโกรนิงเงินในสาธารณรัฐดัตช์จนกระทั่งสิ้นพระชนม์โดยอุบัติเหตุจมน้ำในแถบลุ่มแม่น้ำฮอลแลนด์ (Hollands Diep) พระองค์ และพระชายามารีย์ หลุยส์แห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิลทรงเป็นพระบรรพบุรุษของทุกราชสำนักยุโรปในปัจจุบัน
บรรดาศักดิ์

ภายหลังจากการสวรรคตของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ ผู้ครองบรรดาศักดิ์เจ้าชายแห่งออเรนจ์ มีผลให้รัชทายาทชายที่สืบสายตรงจากวิลเลิมวิลเลิมผู้เงียบขรึม (จากราชวงศ์ออเรนจ์ สมัยที่ 2) สิ้นสุดลง ทำให้จอห์น วิลเลิม ฟริโซ เป็นผู้สืบสายตระกูลจากน้องชายของวิลเลิมผู้เงียบขรึม และยังเป็นผู้สืบสายตระกูลจากเฟรเดอริก เฮนรี (พระอัยกาในพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ) โดยด้วยคุณสมบัติเหล่านี้จึงทำให้เขาอ้างสิทธิ์ในตำแหน่งสตัดเฮาเดอร์ของทุกมณฑลที่เคยอยู่ใต้การปกครองของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ แต่ก็ถูกปฏิเสธโดยกลุ่มรีพับลิกันในเนเธอร์แลนด์
โดยมณฑลทั้ง 5 ที่พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 เคยปกครองได้แก่ ฮอลแลนด์ เซลันด์ ยูเทรกต์ เกลเดอร์แลนด์ และโอเฟอไรส์เซิล ทั้งหมดได้ยุติบทบาทของสตัดเฮาเดอร์ลงภายหลังจากการสวรรคต ในขณะที่อีกสองมณฑลที่เหลือ ได้แก่ ฟรีสลันด์ และโกรนิงเงิน ที่ปกครองโดยสตัดเฮาเดอร์อีกคน ซึ่งคือ จอห์น วิลเลิม ฟริโซ โดยภายหลังจากที่เถลิงราชวงศ์ออเรนจ์สมัยที่ 3 แล้ว (ซึ่งต่อมาสิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1890) บุตรชายของเขา วิลเลิมที่ 4 ได้กลายเป็นสตัดเฮาเดอร์ของมณฑลทั้งเจ็ด
ฐานะของผู้สืบบรรดาศักดิ์ของจอห์น วิลเลิม ฟริโซ ต่อจากพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 นั้นถูกต่อต้านโดยพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ผู้อ้างสิทธิ์ในบรรดาศักดิ์และยังอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนบางส่วนด้วย (เช่น ลิงเงิน) ในพระราชพินัยกรรมระบุว่าพระราชทานดินแดนราชรัฐออเรนจ์ให้แก่จอห์น วิลเลิม ฟริโซ แต่อย่างไรก็ตามพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ก็ยังทรงดึงดันในสิทธิเหนือดินแดนนี้ ซึ่งต่อมาได้ตกเป็นดินแดนของฝรั่งเศสในที่สุด
ซัมซุง เอ็กซีนอส

เอ็กซีนอส (อังกฤษ: Exynos) หรือที่เรียกกันก่อนหน้านี้ว่าฮัมมิงเบิร์ด เป็นรุ่นของชิพ ซึ่งใช้พื้นฐานของสถาปัตยกรรมเออาร์เอ็ม โดยผลิตและนำมาใช้โดย ซัมซุง
อิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งใช้งานบนอุปกรณ์ของซัมซุง เช่นในตระกูลของซัมซุง กาแลคซี
เอ็กซีนอส 4412, บนแผงวงจรของ ซัมซุง กาแลคซีเอส 3
โลโก้ของ ซัมซุง เอ็กซีนอส
ไท่ผิงยฺวี่หล่าน

สารานุกรมจีนที่รวบรวมระหว่างปี ค.ศ. 977 และ ค.ศ. 983
ไท่ผิงยฺวี่หล่าน (จีนตัวย่อ: 太平御览; จีนตัวเต็ม: 太平御覽; พินอิน: Tàipíng Yùlǎn; "หนังสือหลวงแห่งศักราชไท่ผิง") เป็นสารานุกรมจีนขนาดใหญ่ในรูปแบบเล่ย์ชู (類書) จัดทำขึ้นระหว่าง ค.ศ. 977–983 ตามรับสั่งของจักรพรรดิซ่งไท่จง (宋太宗) พระมหากษัตริย์พระองค์ที่สองของราชวงศ์ซ่ง (宋朝) แห่งจักรวรรดิจีน ผู้จัดทำ คือ คณะกรรมการซึ่งมีราชบัณฑิตหลี ฝ่าง (李昉) เป็นประธาน เนื้อหาแบ่งเป็น 1,000 เล่ม 55 ภาค ประกอบด้วยอักษรจีนราว 4.7 ล้านตัว ว่าด้วยเรื่องราวประมาณ 2,579 ประเภท เช่น ตำรับตำรา โคลงฉันท์กาพย์กลอน สำนวนคำพังเพย จารึก ฯลฯ ถือเป็นหนึ่งในสี่เอกสารสำคัญของซ่ง (宋四大書) เมื่อจัดทำเสร็จแล้ว ซ่งไท่จงทรงอ่านจบทั้งหมดภายในหนึ่งปี โดยทรงอ่านวันละสามเล่ม
สารานุกรมนี้เป็นหนึ่งในเอกสารหลักที่นักปราชญ์สมัยถัดมาใช้ซ่อมแซมเนื้อหาที่สูญหายของหนังสือ จิงฉู่จี้ (荊楚記)
หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล

| ศาสตราจารย์ หม่อมหลวงปิ่น มาลากุลป> จ., ม.ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |
หม่อมหลวงปิ่น มาลากุลในปี พ.ศ. 2502

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ดำรงตำแหน่ง 21 กันยายน พ.ศ. 2500 – 11 มีนาคม พ.ศ. 2512
ก่อนหน้า: มุนี มหาสันทนะ เวชยันต์รังสฤษฎ์
ถัดไป: สุกิจ นิมมานเหมินท์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม
ดำรงตำแหน่ง 21 กันยายน พ.ศ. 2500 – 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501
ก่อนหน้า: หลวงยุทธศาสตร์โกศล (ประยูร ยุทธศาสตร์โกศล)
ผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2480 – พ.ศ. 2487
ก่อนหน้า: ประเดิม
ถัดไป: สนั่น สุมิตร
อธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2508 – พ.ศ. 2514
ก่อนหน้า: ธนิต อยู่โพธิ์ (ผู้อำนวยการ)
ถัดไป: หม่อมเจ้ายาใจ จิตรพงศ์
อธิการบดีวิทยาลัยวิชาการศึกษา
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2497 – พ.ศ. 2499
ก่อนหน้า: สาโรช บัวศรี
ถัดไป: สุดใจ เหล่าสุนทร
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 24 ตุลาคม พ.ศ. 2446 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2538 (91 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: ดุษฎีมาลา มาลากุล ณ อยุธยา
ลายมือชื่อ: 

ศาสตราจารย์ หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล (24 ตุลาคม พ.ศ. 2446 – 5 ตุลาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักเขียน นักวิชาการและนักการเมืองชาวไทย บุคคลสำคัญของโลกและศิลปินแห่งชาติ ราชบัณฑิตกิตติมศักดิ์เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม อธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาลัยวิชาการศึกษา และประธานเตรียมการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ประวัติ

หม่อมหลวงปิ่นเกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2446 ณ บ้านถนนอัษฎางค์ จังหวัดพระนคร เป็นบุตรคนที่ 6 ใน 13 คน ของเจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี (หม่อมราชวงศ์เปีย มาลากุล) และท่านผู้หญิงเสงี่ยม มาลากุล ณ อยุธยา (นามสกุลเดิม วสันตสิงห์) ท่านมีพี่น้องร่วมบิดามารดาทั้งสิ้น 8 คน ได้แก่
หม่อมหลวงปก มาลากุล
หม่อมหลวงป้อง มาลากุล
หม่อมหลวงเปนศรี มาลากุล
หม่อมหลวงปนศักดิ์ มาลากุล
หม่อมหลวงปอง เทวกุล (สมรสกับหม่อมเจ้าสุรวุฒิประวัติ เทวกุล)
หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล
หม่อมหลวงเปี่ยมสิน มาลากุล
หม่อมหลวงปานตา วสันตสิงห์ (สมรสกับนายเมืองเริง วสันตสิงห์)
ปฐมวัยและการศึกษา

ปี พ.ศ. 2450 เมื่อหม่อมหลวงปิ่นมีอายุได้ 4 ขวบ ท่านได้เริ่มเรียนหนังสือที่บ้านกับครูแฉล้ม (แฉล้ม คุปตารักษ์) ต่อมาได้เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และต่อมาในปี พ.ศ. 2457 หม่อมหลวงปิ่นก็เข้าศึกษาที่โรงเรียนมหาดเล็กหลวง ในปี พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นนักเรียนมหาดเล็กในพระบรมมหาราชวัง ไม่ได้เรียนที่โรงเรียนอีก แต่ปลายปีนั้นก็ยังคงมาสอบไล่และสามารถสอบผ่านชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ซึ่งทำให้เลื่อนไปเรียนในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 แต่ก็ไม่ได้มาเรียนหรือมาสอบอีก
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ได้รับทุนของกระทรวงธรรมการ จึงออกไปศึกษาต่อ ณ ประเทศอังกฤษ โดยไปเข้าเรียนที่วิทยาลัยบูรพศึกษาและอาฟริกาศึกษา มหาวิทยาลัยลอนดอน (SOAS) และได้รับประกาศนียบัตรวิชาภาษาและวรรณคดีบาลีและสันสกฤต แล้วได้ย้ายไปศึกษาต่อที่คณะบูรพคดีศึกษา (Faculty of Oriental Studies) สถาบันตะวันออกของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ประสบความสำเร็จโดยได้ปริญญาตรี (B.A.) เกียรตินิยมสาขาบูรพคดีศึกษา (Oriental Studies) วิชาเอกภาษาบาลีและสันสกฤต ในปี พ.ศ. 2471 ต่อมาในปี พ.ศ. 2474 ได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาโทจนสำเร็จการศึกษา ได้รับปริญญาอักษรศาสตร์มหาบัณฑิต (M.A.) ระหว่างที่ศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ท่านสังกัดวิทยาลัยบเร๊สโนส (Brasenose College) และในปี พ.ศ. 2498 ท่านก็ได้สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (รุ่นแรก)
รับราชการ

ในปี พ.ศ. 2455 ได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กที่พระที่นั่งอัมพรสถาน ต่อมาได้เป็นอาจารย์ประจำกองแบบเรียนกรมวิชาการ อาจารย์พิเศษคณะอักษรศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2474 ในปี พ.ศ. 2475 เป็นอาจารย์โท อาจารย์ประจำคณะอักษรศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และยังได้เป็นหัวหน้าแผนกฝึกหัดครูมัธยม คณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและรักษาการในตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนมัธยมหอวังในปี พ.ศ. 2477 อีกด้วย หม่อมหลวงปิ่นได้เป็นอาจารย์เอก อันดับ 1
ต่อมาในปี พ.ศ. 2480 ท่านได้ก่อตั้งโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา โรงเรียนสหศึกษาแห่งแรกในประเทศไทย ท่านดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการท่านแรก 5 ปีต่อมาในปี พ.ศ. 2485 ได้รับแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมสามัญศึกษาอีกตำแหน่งหนึ่งอีกด้วย ในปี พ.ศ. 2487 ท่านได้พ้นจากตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาและเป็นที่ปรึกษาโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาและทำงานในหน้าที่เลขาธิการจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ในปี พ.ศ. 2489 ท่านดำรงตำแหน่งเป็นปลัดกระทรวงศึกษาธิการ และในปี พ.ศ. 2495 — พ.ศ. 2496 ท่านได้เป็นรักษาการอธิบดีกรมวิชาการ หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2497 ได้เป็นรักษาการอธิบดีกรมการฝึกหัดครู รักษาการอธิการวิทยาลัยวิชาการศึกษา ศาสตราจารย์พิเศษในคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ในปี  พ.ศ. 2492 จัดตั้งโรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูงขึ้นที่ถนนประสานมิตร ต่อมาใน พ.ศ. 2496 เลื่อนฐานะเป็นวิทยาลัยวิชาการศึกษา ประสานมิตร และเป็น "มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ" ในปัจจุบัน โดยได้ดำรงตำแหน่งอธิการคนแรกระหว่าง พ.ศ. 2497-2499
ในปี  พ.ศ. 2497 ได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์พิเศษในวิชาครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หม่อมหลวงปิ่น มาลากุลดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมตั้งแต่วันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2500 ถึง 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501 และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการตั้งแต่ พ.ศ. 2500 ถึง พ.ศ. 2512 เป็นเวลายาวนานถึง 12 ปีเศษ
ในปี พ.ศ. 2503 คณะรัฐมนตรีสมัยรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้ลงมติอนุมัติให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2503 และมอบหมายให้หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เป็นประธานเตรียมการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ในปี  พ.ศ. 2529 ได้รับการแต่งตั้งเป็นราชบัณฑิตกิตติมศักดิ์