stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หาดทิพย์
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ข้อมูล ณ วันที่ 23 กันยายน 2562 (10 อันดับแรก)
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายชื่อผู้ถือหุ้น | จำนวนหุ้นสามัญ | สัดส่วนการถือหุ้น |
| 1 | GUTSCHE FAMILY INVESTMENTS (PROPRIETARY) LIMITED | 49,040,726 | 24.62% |
| 2 | ร้อยตรี ไพโรจน์ รัตตกุล | 24,439,839 | 12.27% |
| 3 | นาง ประพันธ์ศรี รัตตกุล | 20,136,281 | 10.11% |
| 4 | นางสาว พัณณภา รัตตกุล | 14,986,347 | 7.52% |
| 5 | พลตรี พัชร รัตตกุล | 10,381,044 | 5.21% |
| 6 | กองทุนเปิด อเบอร์ดีน สแตนดาร์ด สมอล แค็พ | 8,814,723 | 4.42% |
| 7 | นาง ปริยา จีระพันธุ์ | 8,661,275 | 4.35% |
| 8 | น.ส. สิริญชา สิทธิชัยวิเศษ | 4,139,526 | 2.08% |
| 9 | บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด | 3,238,657 | 1.63% |
| 10 | นาง จิรา ศรีธวัช ณ อยุธยา | 3,183,807 | 1.60% |
การประกอบธุรกิจ

บริษัทฯ ผลิต ผลิตภัณฑ์เพื่อจำหน่ายและบางส่วนซื้อจากบริษัทคู่ค้ารายหนึ่งในกรุงเทพฯ มาจำหน่าย ซึ่งผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯ ประกอบด้วย:
ผลิตภัณฑ์น้ำอัดลม (Sparkling Beverages)
โค้ก
แฟนต้า
สไปรท์
ผลิตภัณฑ์ non-carbonated (Still Beverages)
มินิทเมด
อควาเรียส
น้ำดื่มน้ำทิพย์
นอกเหนือจากนี้บริษัทฯ ยังถือหุ้นหลัก ใน บจก.เซ้าเทิร์น ร็อคส์ จำกัด ซึ่งผลิตและจำหน่าย ขวดพลาสติกกึ่งสำเร็จรูป และ ขวดพลาสติก อีกด้วย
อย่างไรก็ดี ทั้ง ไทยน้ำทิพย์ และ หาดทิพย์ เป็นผู้ผลิตและจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ในชื่อของ โคคา-โคล่า เท่านั้น ในส่วนกิจกรรมการตลาด จะเป็น บริษัท โคคา-โคล่า (ประเทศไทย) จำกัด เป็นผู้รับผิดชอบ โดยได้มีการรวมตัวกันเป็น กลุ่มธุรกิจโคคา-โคลา ในประเทศไทย
ดูเพิ่ม

ไทยน้ำทิพย์
กลุ่มธุรกิจโคคา-โคลา ในประเทศไทย
หินช่วงอายุแคมเบรียน 3

หินช่วงอายุลำดับที่สามของยุคแคมเบรียนที่ยังไม่มีการตั้งชื่อ
หินช่วงอายุแคมเบรียน 3 (อังกฤษ: Cambrian Stage 3) เป็นหินช่วงอายุที่สามของยุคแคมเบรียนซึ่งยังไม่ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการ โดยหินช่วงอายุนี้เกิดขึ้นหลังจากหินช่วงอายุแคมเบรียน 2 และก่อนหินช่วงอายุแคมเบรียน 4 อย่างไรก็ตาม ทั้งฐานและยอดของหินช่วงอายุนี้ยังไม่ได้รับการกำหนดอย่างเป็นทางการ แผนการคือให้ขอบเขตด้านล่างของหินช่วงอายุนี้สอดคล้องกับการปรากฏตัวครั้งแรกของไทรโลไบต์ ประมาณ 521 ล้านปีก่อน แม้ว่าการปรากฏตัวของไทรโลไบต์จะแตกต่างกันไปตามภูมิภาค ทำให้จำเป็นต้องใช้ตัวบ่งชี้ที่สอดคล้องกันทั่วโลกเพื่อกำหนดฐาน ถึงแม้ว่าการปรากฏตัวของไทรโลไบต์ในลักษณะทั่วโลกจะชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นในการใช้เครื่องหมายที่เกิดพร้อมกันทั่วโลกแยกต่างหากเพื่อกำหนดจุดเริ่มต้น ขอบเขตด้านบนและจุดเริ่มต้นของหินช่วงอายุแคมเบรียน 4 นั้นได้รับการกำหนดอย่างไม่เป็นทางการว่าเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของไทรโลไบต์สกุลโอลเลเนลลุส (Olenellus) หรือเรดลิเคีย (Redlichia) ประมาณ 514 ล้านปีก่อน
การตั้งชื่อ

คณะกรรมการการลำดับชั้นหินสากลยังไม่ได้ตั้งชื่ออย่างเป็นทางการสำหรับหินช่วงอายุ 3 ของยุคแคมเบรียน หินช่วงอายุนี้โดยประมาณสอดคล้องกับ "อัทดาเบเนียน" ซึ่งเป็นชื่อที่นักธรณีวิทยาที่ทำงานในไซบีเรียใช้เรียก
การลำดับชั้นหินตามชีวภาพ

ไทรโลไบต์ที่เก่าแก่ที่สุดที่รู้จักคือ เล็มดาเดลลา (Lemdadella) ซึ่งปรากฏขึ้นในช่วงต้นของโซนฟาลโลทาสปิส การกระจายตัวของไฟลัมสัตว์ในยุคแคมเบรียนสิ้นสุดลงที่นี่ หลังจากการกระจายตัวและการกำเนิดของสัตว์หลายประเภท รวมถึงสัตว์ขาปล้อง มอลลัสกา กลุ่มโลโฟโฟเรต กลุ่มคอร์เดต (รวมถึงสัตว์มีกระดูกสันหลัง) เป็นต้น
การอ้างอิง

Zhang (2017). "Challenges in defining the base of Cambrian Series 2 and Stage 3". Earth-Science Reviews. 172: 124–139. Bibcode:2017ESRv..172..124Z. doi:10.1016/j.earscirev.2017.07.017.
↑  "Chart/Time Scale". www.stratigraphy.org. International Commission on Stratigraphy.
↑  Ahlberg, Per; Babcock, Loren E. "Subcommission on Cambrian Stratigraphy Annual Report 2017" (PDF). International Commission on Stratigraphy. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-07-16. สืบค้นเมื่อ 2024-03-27.
↑  "ISCS Working Groups: Working Group on the Stage 3 GSSP". International Subcommission on Cambrian Stratigraphy. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-09-26.
↑  "GSSP Table - Paleozoic Era". Geologic Timescale Foundation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-08. สืบค้นเมื่อ 2024-03-27.
↑  "The 13th International Field Conference of the Cambrian Stage Subdivision Working Group" (PDF). Episodes. 31 (4): 440–441. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-11-05. สืบค้นเมื่อ 2024-03-27.
↑  Yuan, J.L.; Zhu, X.J.; Lin, J.P.; Zhu, M.Y. (22 September 2011). "Tentative correlation of Cambrian Series 2 between South China and other continents" (PDF). Bulletin of Geosciences: 397–404. doi:10.3140/bull.geosci.1274. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2024-01-18. สืบค้นเมื่อ 2024-03-27.
↑  Degan Shu, Yukio Isozaki, Xingliang Zhang, Jan Han, Shigenori Maruyama (2014). "Birth and early evolution of metazoans". Gondwana Research. 25 (3): 884—895. Bibcode:2014GondR..25..884S. doi:10.1016/j.gr.2013.09.001.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
แหล่งข้อมูลอื่น

"GSSP Table - Paleozoic Era". Geologic Timescale Foundation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-08. สืบค้นเมื่อ 2024-06-13.
"GSSPs - The Cambrian System 2019" (ภาษาอังกฤษ). International Commission on Stratigraphy. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-07-21.
ห้องภาษาจีน

ข้อคิดเห็นว่าด้วยห้องภาษาจีน (อังกฤษ: the Chinese room argument) เสนอว่า ไม่ว่าจะออกแบบโปรแกรมให้ซับซ้อนเพียงใด ก็ไม่สามารถสร้าง "จิต" (mind) "เจตจำนง" (intentionality) หรือ "ความตื่นรู้" (consciousness) ให้เกิดขึ้นในคอมพิวเตอร์ได้ ไม่ว่าคอมพิวเตอร์นั้นจะสามารถตอบสนองได้เหมือนมนุษย์มาก หรือตอบสนองได้ด้วยลักษณะที่ดูมีความฉลาดอย่างมากเพียงใดก็ตาม ข้อถกเถียงนี้ได้รับการเสนอขึ้นเป็นครั้งแรกโดยนักปรัชญาชื่อ John Searle ในบทความเรื่อง "Minds, Brains, and Programs" ซึ่งตีพิมพ์ในวารสาร Behavioral and Brain Sciences เมื่อ ค.ศ. 1980 ซึ่งต่อมาได้รับการวิเคราะห์ต่อยอดอย่างกว้างขวาง ใจความสำคัญของข้อถกเถียงนี้คือการทดลองทางความคิดที่เป็นที่รู้จักในชื่อ ห้องภาษาจีน (อังกฤษ: the Chinese room)
ข้อถกเถียงนี้มุ่งเป้าเพื่อต่อต้านมุมมองแบบ functionalism และ computationalism ของปรัชญาว่าด้วยจิต ซึ่งมองว่าจิตนั้นแท้จริงก็คือระบบที่มีความสามารถในการประมวลผลข้อมูลได้จากสัญลักษณ์ และโดยเฉพาะยิ่งกว่านั้นคือเป็นการต่อต้านการมีอยู่ของสิ่งที่ Searle เรียกว่า ปัญญาประดิษฐ์แบบเข้ม (strong AI)
John Searle ผู้เสนอแนวคิดเกี่ยวกับการทดลองทางความคิดว่าด้วยห้องภาษาจีน
การทดลองทางความคิดว่าด้วยห้องภาษาจีน

การทดลองทางความคิดของ Searle กำหนดเงื่อนไขพื้นฐานดังนี้ ให้สมมติว่าการพัฒนาปัญญาประดิษฐ์ก้าวหน้าไปถึงขั้นที่สามารถสร้างคอมพิวเตอร์ที่ประพฤติตัวได้เสมือนว่ามีความเข้าใจภาษาจีน มันสามารถรับคำสั่งอินพุตเป็นภาษาจีน แล้วสามารถอาศัยเงื่อนไขตามโปรแกรมคอมพิวเตอร์จนสามารถผลิตคำตอบออกมาเป็นภาษาจีนอีกตัวหนึ่งได้ สมมติต่ออีกว่าคอมพิวเตอร์นี้ทำงานนี้ได้ดีมากจนสามารถผ่านการทดสอบของทัวริงได้ กล่าวคือ สามารถโน้มน้าวให้มนุษย์ผู้รู้ภาษาจีนเชื่อได้ว่าคำตอบนี้มาจากมนุษย์ผู้รู้ภาษาจีนจริงๆ ไม่ว่าจะถามคำถามใดๆ ไป คอมพิวเตอร์นี้จะสามารถให้คำตอบที่เหมาะสมออกมาได้ทุกครั้ง เหมือนกับที่มนุษย์ผู้รู้ภาษาจีนคนหนึ่งจะโต้ตอบพูดคุยกับมนุษย์ผู้พูดภาษาจีนอีกคนหนึ่ง
คำถามของ Searle คือ เครื่องจักรนี้ "เข้าใจ" ภาษาจีน โดยแท้จริง หรือไม่ หรือมันเพียงแต่ "จำลอง" ความสามารถในการเข้าใจภาษาจีน เขาเรียกภาวะที่เข้าใจภาษาจีนว่า "ปัญญาประดิษฐ์แบบเข้ม" และภาวะที่จำลองความเข้าใจภาษาจีนว่า "ปัญญาประดิษฐ์แบบอ่อน"
เพื่อลองหาคำตอบของปัญหานี้ Searle ได้เสนอว่า สมมติว่าข้าพเจ้าอยู่ในห้องปิดห้องหนึ่ง แล้วมีหนังสือภาษาอังกฤษที่บันทึกรายละเอียดของโปรแกรมดังกล่าวเอาไว้อย่างครบถ้วน ให้ดินสอ ปากกา ยางลบ แฟ้มเอกสาร และอุปกรณ์อื่นๆ เพียงพอต่อความต้องการ เขาสามารถจะรับกระดาษที่เขียนตัวภาษาจีนมาจากช่องประตู เปิดตำราและคำนวณตามเงื่อนไขของโปรแกรม และย่อมจะสามารถได้คำตอบเป็นตัวภาษาจีนขึ้นมาได้ ถ้าคอมพิวเตอร์ตามเงื่อนไขนี้สามารถผ่านการทดสอบของทัวริงได้ เขาซึ่งทำตามเงื่อนไขของโปรแกรม ก็ย่อมจะคำนวณให้ได้คำตอบที่ผ่านการทดสอบของทัวริงได้อย่างไม่ต่างกัน
Searle ถือว่าการทดลองนี้บ่งบอกว่า ไม่มีความแตกต่างที่มีนัยสำคัญใดๆ ระหว่างบทบาทของคอมพิวเตอร์กับตัวเขาในการทดลองนี้ ทั้งคอมพิวเตอร์และตัวเขาต่างปฏิบัติตามเงื่อนไขของโปรแกรมตามลำดับขั้นตอน จนได้ผลออกมาเป็นพฤติกรรมที่อาจถูกแปลผลได้ว่าเป็นการสนทนาของผู้มีสติปัญญา ทั้งที่จริงแล้ว Searle ไม่อาจเข้าใจการสนทนานั้นได้เลย เช่นนี้เขาจึงถือเป็นข้อถกเถียงว่า ไม่อาจถือได้ว่าคอมพิวเตอร์ในเรื่องนี้เข้าใจการสนทนานั้นได้เช่นกัน
Searle อ้างต่ออีกว่า เมื่อเครื่องจักรไม่มี "ความเข้าใจ" (หรือ "เจตจำนง") จึงไม่อาจถือได้ว่าสิ่งที่เครื่องจักรนั้นทำ คือ "การคิด" และเมื่อไม่มีการคิด ก็ถือว่าไม่มี "จิตใจ" ในความหมายโดยทั่วไป ดังนั้นเขาจึงสรุปต่อไปว่า "ปัญญาประดิษฐ์แบบเข้ม" ไม่มีอยู่จริง
หินช่วงอายุแคมเบรียน 2

หินช่วงอายุ 2 (อังกฤษ: Stage 2) ของยุคแคมเบรียน เป็นหินช่วงอายุที่ยังไม่มีชื่อเฉพาะในหินสมัยแตร์นูเวียน อยู่เหนือช่วงอายุฟอร์จูเนียนและอยู่ต่ำกว่าหินช่วงอายุ 3 ของยุคแคมเบรียน มักถูกเรียกว่า ทอมโมเทียน (Tommotian) ตามการลำดับชั้นหินของไซบีเรีย ขอบเขตด้านบนและด้านล่างของช่วงนี้ยังไม่ได้รับการกำหนดอย่างเป็นทางการจากคณะกรรมการการลำดับชั้นหินสากล นิยามที่เสนอสำหรับขอบเขตด้านล่าง คือ การปรากฏตัวครั้งแรกของมอลลัสกาวัตสันเนลลา ครอสบีอี (Watsonella crosbyi) หรืออัลดาเนลลา แอทเทิลบอเรนซิส (Aldanella attleborensis) ประมาณ 529 ล้านปีก่อน ความสัมพันธ์ระหว่างการปรากฏตัวครั้งแรกของอัลดาเนลลา แอทเทิลบอเรนซิสและวัตสันเนลลา ครอสบีอี กับการเปลี่ยนแปลงเชิงบวกของไอโซโทปคาร์บอนจู้เจี่ยชิง (Zhujiaqing, ZHUCE) ได้สรุปว่าการรวมกันของสองเครื่องหมายนี้เป็นตัวบ่งชี้ที่น่าเชื่อถือของขอบเขตระหว่างฟอร์จูเนียนและหินช่วงอายุ 2 ขอบเขตด้านบนที่เสนออาจเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของไทรโลไบต์ประมาณ 521 ล้านปีก่อน
การตั้งชื่อ

มีการเสนอให้ใช้ชื่อ "เหลาลิเนียน" ซึ่งตั้งตามหมู่บ้านเหลาหลินในมณฑลยูนนาน ประเทศจีนเป็นชื่อของหินช่วงอายุ 2 เมื่อปี 2555
ชั้นหินแบบฉบับ

แคนดิเดตที่เป็นไปได้ของจุดและส่วนชั้นหินแบบฉบับขอบเขตทั่วโลก ได้แก่ การปรากฏครั้งแรกของวัตสันเนลลา ครอสบีอี ในหมวดหินจูเจียฉิ่ง (朱家庆组) ในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน หรือหมวดหินเปสโตรตสเวตใกล้แม่น้ำอัลดานบนลานไซบีเรีย
การอ้างอิง

↑  "Chart/Time Scale". www.stratigraphy.org. International Commission on Stratigraphy.
↑  Kouchinsky, Artem; Bengtson, Stefan; Missarzhevsky, Vladimir V.; Pelechaty, Shane; Torssander, Peter; Val'kov, Anatolij K. (24 September 2001). "Carbon isotope stratigraphy and the problem of a pre-Tommotian stage in Siberia". Geological Magazine. 138 (4): 387–396. Bibcode:2001GeoM..138..387K. doi:10.1017/S0016756801005684. S2CID 3884375.
↑  Landing, E.; Kouchinsky, A. V. (2016). "Correlation of the Cambrian Evolutionary Radiation: geochronology, evolutionary stasis of earliest Cambrian (Terreneuvian) small shelly fossil (SSF) taxa, and chronostratigraphic significance". Geol. Mag. 153 (4): 750–756. Bibcode:2016GeoM..153..750L. doi:10.1017/s0016756815001089. S2CID 132867265.
1 2  "GSSP List ICS". ICS. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 November 2012. สืบค้นเมื่อ 2024-03-26.
↑  P. Yu. Parkhaev, Yu. E. Demidenko, M. A. Kulsha (2020). "Zooproblematica Mobergella radiolata as Index Species of the Lower Cambrian Stage Units" (PDF). Стратиграфия. Геологическая корреляция (ภาษารัสเซีย). 28 (2): 34. doi:10.31857/S0869592X20020064. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2024-01-30.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
↑  "ISCS Working Groups: Working Group on the Stage 2 GSSP". International Subcommission on Cambrian Stratigraphy. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-09-26.
↑  Yaqin Qiang, Junfeng Guo, Guoxiang Li, Zuchen Song, Jiaxin Peng, Jie Sun, Jian Han, Zhifei Zhang (2023). "Aldanella attleborensis (Mollusca) from Cambrian Stage 2 of the Three Gorges Area and Its Stratigraphic Implications". Biology. 12 (2): 1—21. doi:10.3390/biology12020261. PMC 9953005. PMID 36829538.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
↑  Yang, Chuan; Bowyer, Fred T.; Condon, Daniel J.; Li, Xian-Hua; Zhu, Maoyan (15 April 2023). "New U-Pb age from the Shuijingtuo Formation (Yangtze Gorges area) and its implications for the Cambrian timescale". Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology. 616: 111477. Bibcode:2023PPP...61611477Y. doi:10.1016/j.palaeo.2023.111477. ISSN 0031-0182. สืบค้นเมื่อ 2024-03-26 – โดยทาง Elsevier Science Direct.
↑  Ed Landing, Gerd Geyer, Adam C. Maloof, Martin B. Brasier, Samuel A. Bowring (2013). "Proposal of the global stratotype section and point for the Laolinian Stage (=informal Cambrian Stage 2) as the upper stage of the Terreneuvian Series". International Cambrian Subcommission: 1—43. doi:10.13140/RG.2.1.4198.1842.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
↑  Li, Guoxiang; Zhao, Xin; Gubanov, Alexander; Zhu, Maoyan; Na, Lin (1 April 2011). "Early Cambrian Mollusc Watsonella crosbyi: A Potential GSSP Index Fossil for the Base of the Cambrian Stage 2". Acta Geologica Sinica - English Edition. 85 (2): 309–319. Bibcode:2011AcGlS..85..309L. doi:10.1111/j.1755-6724.2011.00400.x. S2CID 129506892.
แหล่งข้อมูลอื่น

"GSSP Table - Paleozoic Era". Geologic Timescale Foundation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-08. สืบค้นเมื่อ 2024-06-13.
"GSSPs - The Cambrian System 2019" (ภาษาอังกฤษ). International Commission on Stratigraphy. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-07-21.
โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ

| โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ Setthabut Bamphen School |
| --- | --- |

ที่ตั้ง

เลขที่ 313 ถนนรามอินทรา แขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร 10510 ประเทศไทย 
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ศ.บ. / SBP
ประเภท: โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
คำขวัญ: สจฺจํ วีรํ การาเปติ (ความซื่อสัตย์ ทำให้เกิดความกล้าหาญ)
สถาปนา: พ.ศ. 2453
ผู้ก่อตั้ง: พระยาภักดีนรเศรษฐ
เขตการศึกษา: กระทรวงศึกษาธิการ
ผู้อำนวยการ: เตือนใจ ปิ่นนิกร
จำนวนนักเรียน: 3,110 คน ข้อมูล ณ วันที่ 10 มิถุนายน ปีการศึกษา 2562
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน:  • ไทย  • อังกฤษ
สี:    เขียว-ขาว
เพลง: มาร์ชโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ
เว็บไซต์: http://www.sbp.ac.th/
พิพิธภัณฑ์โรงเรียน
โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ (อักษรย่อ : ศ.บ.; อังกฤษ: Setthabut Bamphen School) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ สร้างโดยพระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร) เป็นอดีตโรงเรียนประจำจังหวัดมีนบุรี
ประวัติ

เดิมโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญชื่อโรงเรียนวัดแสนแสบ (วัดแสนสุข) เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2453 มีฐานะเป็นโรงเรียนประจำอำเภอมีนบุรี ในระยะแรกโรงเรียนนี้ยังไม่มีอาคารเรียนที่ถาวร จึงต้องอาศัยศาลาการเปรียญของวัดเป็นอาคารเรียน จนกระทั่งใน พ.ศ. 2469 นายณรงค์ วีริยินทะ ครูใหญ่ของโรงเรียนในขณะนั้น ได้พิจารณาร่วมกับทางราชการมีความเห็นว่า โรงเรียนวัดแสนแสบตั้งอยู่ห่างไกลจากตัวเมืองและชุมชน การคมนาคมไม่สะดวก และอาคารหลังเดิมอยู่ในสภาพชำรุดทรุดโทรมมาก สมควรสร้างอาคารหลังใหม่ให้อยู่ใกล้ย่านชุมชนมากขึ้น จึงได้ติดต่อขอความช่วยเหลือจากนายเลิศ เศรษฐบุตร เจ้าของบริษัทเรือเมล์ขาว ซึ่งเป็นผู้ที่เอาใจใส่ส่งเสริมการศึกษาและความเป็นอยู่ของเด็กในท้องถิ่น
ท่านได้บริจาคเงิน 7,000 บาท สมทบกับเงินงบประมาณที่กระทรวงธรรมการอนุมัติให้ดำเนินการก่อสร้างอาคารอีก 4,850 บาท สร้างอาคารเรียนหลังใหม่ขึ้นที่บริเวณตัวจังหวัดมีนบุรี บนเนื้อที่ 3 ไร่เศษ ซึ่งปัจจุบันนี้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ทำการก่อสร้างเรียบร้อยและเปิดทำการสอน เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2471  เปลี่ยนชื่อเป็นเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดมีนบุรี (เศรษฐบุตรบำเพ็ญ) จัดการสอนในระบบสหศึกษา
ในปี พ.ศ. 2474 ทางราชการได้ยุบจังหวัดมีนบุรีลงเป็นอำเภอมีนบุรี ขึ้นกับจังหวัดพระนคร โรงเรียนประจำจังหวัดมีนบุรี (เศรษฐบุตรบำเพ็ญ) จึงเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ สังกัดแผนกโรงเรียนส่วนกลาง กองโรงเรียนรัฐบาล กรมวิสามัญศึกษา กระทรวงธรรมการ
ต่อมาเมื่อจำนวนนักเรียนมีมากขึ้นทุกปี บริเวณโรงเรียนจึงไม่เพียงพอที่จะก่อสร้างอาคารเพิ่มขึ้นได้อีก คุณหญิงสิน ภักดีนรเศรษฐ (ภรรยาของพระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร)) ผู้อุปการะโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ จึงได้จัดหาที่ดินเพื่อปลูกสร้างอาคารหลังใหม่ขึ้นใน พ.ศ. 2493 โดยเป็นที่ดินจำนวน 32 ไร่ 2 งาน 97 ตารางวา อยู่ริมถนนรามอินทรา ห่างจากโรงเรียนเดิมประมาณ 2 กิโลเมตร ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญในปัจจุบัน
อาคารเรียนบนที่ดินแห่งใหม่นี้ได้สร้างขึ้นเป็นหลังแรกเมื่อ พ.ศ. 2496 ชื่อ อาคารเลิศสิน (ปัจจุบันรื้อแล้ว) และได้ย้ายนักเรียนชายทั้งหมดมาอยู่ในที่ตั้งใหม่เมื่อ พ.ศ. 2498 ใช้ชื่อว่า โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ส่วนสถานที่เดิมรับเฉพาะนักเรียนหญิง โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ภายหลังจึงได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายแบบสหศึกษาได้เมื่อ พ.ศ. 2523 และเปิดรับนักเรียนในแบบสหศึกษาทั้งหมด (ทั้งมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย) เมื่อ พ.ศ. 2534
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°48′48″N 100°42′50″E﻿ / ﻿13.813260°N 100.713790°E﻿ / 13.813260; 100.713790
สถานที่ภายในโรงเรียน

โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญมีอาคารเรียน 8 หลัง โรงอาหาร 2 หลัง หอประชุม 1 หลัง และสถานที่ต่าง ๆ ดังนี้
หอประชุม
อาคาร 1 (เลิดสิน)
อาคาร 2
อาคาร 3
อาคาร 4
อาคาร 5
อาคาร 6
อาคาร 7
อาคาร 8 (เลิดสิน 109)
อาคาร 9 (กำลังก่อสร้าง)
โดมโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ
ร้านค้า
ปรัมพิธี
โรงยิม
สนามฟุตบอล
ลานกิจกรรม
โรงอาหาร1
โรงอาหาร2
รายนามผู้บริหาร

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ทำเนียบผู้อำนวยการโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ
| รายชื่อ | ระยะเวลาอยู่ในตำแหน่ง |  |
| 1. นายพุด จารุวัฒนะ | พ.ศ. 2454-พ.ศ. 2468 |  |
| 2. นายณรงค์ วิริยินทะ | พ.ศ. 2469-พ.ศ. 2506 |  |
| 3. นายมนัส ปางสมบูรณ์ | พ.ศ. 2507-พ.ศ. 2510 |  |
| 4. นายณรงค์ สอนอิ่มศาสตร์ | พ.ศ. 2510-พ.ศ. 2522 |  |
| 5. นายสมพงษ์ พูลสวัสดิ์ | พ.ศ. 2522-พ.ศ. 2526 |  |
| 6. นายอดิเรก รัตนธัญญา | พ.ศ. 2526-พ.ศ. 2530 |  |
| 7. นายหิรัญ บุปผา | พ.ศ. 2530-พ.ศ. 2531 |  |
| 8. นายอนันต์ ตรีนิตย์ | พ.ศ. 2531-พ.ศ. 2535 |  |
| 9. นายสำเนา แสงมณี | พ.ศ. 2535-พ.ศ. 2537 |  |
| 10. นายสุนทร ธาราดล | พ.ศ. 2537-พ.ศ. 2542 |  |
| 11. นายเกษม สดงาม | พ.ศ. 2542-พ.ศ. 2547 |  |
| 12. ดร.สุพรรณี สมานญาติ | พ.ศ. 2547-พ.ศ. 2552 |  |
| 13. นายประสิทธิ์ ทองเพียรพงษ์ | พ.ศ. 2552-พ.ศ. 2557 |  |
| 14. ดร.ประพนธ์ หลีสิน | พ.ศ. 2557-พ.ศ. 2562 |  |
| 15. ดร.เตือนใจ ปิ่นนิกร | พ.ศ. 2563-ปัจจุบัน |  |
หินช่วงอายุแคมเบรียน 4

หินช่วงอายุของยุคแคมเบรียน
หินช่วงอายุแคมเบรียน 4 (อังกฤษ: Cambrian Stage 4) เป็นช่วงที่ยังไม่มีชื่อของยุคแคมเบรียน และเป็นหินช่วงอายุตอนปลายของหินสมัยแคมเบรียน 2 โดยอยู่ต่อจากหินช่วงอายุแคมเบรียน 3 และอยู่ต่ำกว่าช่วงอายุอูลิวอัน ขอบเขตล่างยังไม่ได้รับการกำหนดอย่างเป็นทางการโดยคณะกรรมการการลำดับชั้นหินสากล ข้อเสนอหนึ่งคือการปรากฏตัวครั้งแรกของไทรโลไบต์สองสกุล ได้แก่ โอลเลเนลลุส (Olenellus) หรือ เรดลิเคีย (Redlichia) ข้อเสนออีกประการหนึ่งคือการปรากฏตัวครั้งแรกของไทรโลไบต์สปีชีส์อาร์ทริโคเซฟาลุส เชาเวอูอี (Arthricocephalus chauveaui) ข้อเสนอทั้งสองนี้จะกำหนดขอบเขตล่างไว้ใกล้เคียงกับ 514 ล้านปีก่อน ขอบเขตบนสอดคล้องกับจุดเริ่มต้นของช่วงอายุอูลิวอัน
การตั้งชื่อ

คณะกรรมการการลำดับชั้นหินสากลยังไม่ได้กำหนดชื่ออย่างเป็นทางการสำหรับหินช่วงอายุที่สี่ของยุคแคมเบรียน ในขณะที่ตามการเรียกชื่อที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในระบบไซบีเรียนหินช่วงอายุ 4 จะทับซ้อนกับบางส่วนของช่วงโบโตเมียน (Botomian) และโทโยเนียน (Toyonian)
การลำดับชั้นหินตามชีวภาพ

การเริ่มต้นของหินช่วงอายุแคมเบรียน 4 ได้รับการเชื่อมโยงเบื้องต้นกับฐานของหินช่วงอายุสัตวชาติเลโอเนียน (Leonian faunal stage) ของยุโรปและฐานของช่วงอายุสัตวชาติตู้ยุนเนียน (Duyunian faunal stage) ของจีนตอนใต้
ในหินช่วงอายุแคมเบรียน 4 มีวงศ์ของไทรโลไบต์สามวงศ์ที่แพร่หลายได้แก่ วงศ์โอลเลเนลลุส วงศ์เรดลิชิอิด และวงศ์พาราดอกซิเดด ที่ขอบเขตระหว่างหินช่วงอายุแคมเบรียน 4 กับช่วงอายุอูลิวอัน ได้เกิดการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ครั้งแรกของไทรโลไบต์ ซึ่งเรียกว่าขอบเขตโอลเลเนลลิดไบโอเมียร์ (Olenellid Biomere boundary) โดยเฉพาะอย่างยิ่งไทรโลไบต์ในวงศ์โอลเลเนลลุสในลอเรนเทียและวงศ์เรดลิชิอิดในจีนตอนใต้ได้สูญพันธุ์ไป
การอ้างอิง

↑  "Chart/Time Scale". www.stratigraphy.org. International Commission on Stratigraphy.
↑  Zhao;  และคณะ (June 2019). "Global Standard Stratotype-Section and Point (GSSP) for the conterminous base of the Miaolingian Series and Wuliuan Stage (Cambrian) at Balang, Jianhe, Guizhou, China" (PDF). Episodes. 42: 165–184. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-03-04. สืบค้นเมื่อ 2024-04-02.
↑  Peng, S.C.; Babcock, L.E. (21 September 2011). "Continuing progress on chronostratigraphic subdivision of the Cambrian System" (PDF). Bulletin of Geosciences (ภาษาอังกฤษ): 391–396. doi:10.3140/bull.geosci.1273. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2023-07-16.
↑  "GSSP Table - Paleozoic Era". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-08. สืบค้นเมื่อ 2024-03-19.
↑  "The 13th International Field Conference of the Cambrian Stage Subdivision Working Group" (PDF). Episodes. 31 (4): 440–441. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-11-05. สืบค้นเมื่อ 2024-04-03.
↑  Yuan, Jinliang; Ng, Tin-Wai (2014). "Tentative correlation of the Duyunian (Cambrian Series 2, Stage 4) and the Taijiangian (Cambrian Series 3, Stage 5) between South China and the Mediterranean region". GFF. Geological Society of Sweden. 136 (1/2): 314–319. Bibcode:2014GFF...136..314Y. doi:10.1080/11035897.2014.898331. S2CID 129488362.
↑  Jih-Pai Lin, Frederick A. Sundberg, Ganqing Jiang, Isabel P. Montañez, Thomas Wotte (22 November 2019). "Chemostratigraphic correlations across the first major trilobite extinction and faunal turnovers between Laurentia and South China". Scientific Reports. 9 (1): 17392. Bibcode:2019NatSR...917392L. doi:10.1038/s41598-019-53685-2. PMC 6874646. PMID 31758094.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
แหล่งข้อมูลอื่น

"ISCS Working Groups: Working Group on the Stage 4 GSSP". International Subcommission on Cambrian Stratigraphy. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-09-26.
"GSSP Table - Paleozoic Era". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-08.
ห้องสมุดสาธารณะ

หอสมุดเมืองกรุงเทพมหานคร หอสมุดสาธารณะในกรุงเทพมหานคร
ห้องสมุดสาธารณะ หรือ หอสมุดสาธารณะ บางแห่งเรียก ห้องสมุดประชาชน หรือ หอสมุดประชาชน (อังกฤษ: public library) เป็นห้องสมุดที่ให้บริการแก่ประชาชนโดยไม่จำกัด เพื่อเป็นศูนย์ข้อมูล ส่งเสริมการเรียนรู้ เป็นศูนย์กลางการจัดกิจกรรมของชุมชน หรือพัฒนาเครือข่ายการเรียนรู้ของชุมชนต่าง ๆ ในลักษณะและกิจกรรมของห้องสมุด ห้องสมุดสาธารณะเป็นสถานที่รวบรวมสรรพวิชาการต่าง ๆ ที่จะให้ความรู้ เช่น หนังสือ วารสาร จุลวาร สิ่งพิมพ์ต่าง ๆ เอกสารตัวเขียน โสตทัศนอุปกรณ์ทุกชนิด เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้มาใช้บริการของห้องสมุด
ความหมาย

ห้องสมุดสาธารณะ หรือ ห้องสมุดประชาชน คือห้องสมุดที่ได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากรัฐบาล โดยบางส่วนหรือทั้งหมดมาจากภาษีประชาชนเป็นผู้เสียให้รัฐบาล เพื่อให้บำรุงห้องสมุด เปิดบริการอย่างกว้างขวาง แก่ประชาชนในท้องถิ่นต่าง ๆ แก่ผู้ที่อาศัยอยู่ในชุมชนใดชุมชนหนึ่ง หรือเขตใดเขตหนึ่ง อย่างไม่เรียกร้องค่าตอบแทนใด ๆ โดยไม่จำกัด เพศ วัย เชื้อชาติ ศาสนา ไปจนถึงความคิดเห็นที่แตกต่างกันในทางการเมือง และความรู้นานัปการ รวมทั้งห้องสมุดที่ก่อตั้งจากองค์กรเอกชนไม่ได้รับความสนับสนุนทางการเงินจากรัฐบาล แต่เปิดบริการ แก่ประชาชนทั่วไป โดยไม่คิดมูลค่าก็ถือว่าเป็นห้องสมุดสาธารณะด้วยเช่นเดียวกัน
หุ่นรบฮิคาเรี่ยน

| --- | --- |
หุ่นรบฮิคาเรี่ยน
JAPAN HIKARIAN RAILROAD
超特急ヒカリアン
แนว: การ์ตูนตลก, การ์ตูนเด็ก, การ์ตูนแอกชั่น
หุ่นรบฮิคาเรี่ยน หรือ  โชวโทกคิวฮิคาเรี่ยน (ญี่ปุ่น: 超特急ヒカリアン; โรมาจิ: Chō Tokkyū Hikarian ; อังกฤษ: Hikarian)  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เป็นรูปแบบ หุ่นยนต์แปลงร่าง ที่มีลักษณะเป็นแบบหัวรถจักรรถไฟ ความเร็วสูง ( รูปแบบรถไฟชินคันเซ็นที่มีชื่อเสียงในญี่ปุ่น Bullet trains) ซึ่งการ์ตูนเรื่องนี้ ทางช่อง 9 อสมท. ได้นำมาฉายในเมืองไทย ในรายการ ช่อง 9 การ์ตูน ในเดือน มิถุนายน ถึงเดือน ตุลาคม พ.ศ. 2543 ประมาณช่วง 9.30น. ถึง 10.30 น. เสาร์ - อาทิตย์  เป็นประดิษฐกรรมการ์ตูนที่มีเรื่องเป็นแบบHeroes ที่ทำงานหนักอยู่บนรางวิ่งด้วยความเร็วสูงทุกวัน และมีเหล่าร้ายจากต่างดาวมาบุอาละวาดในรูปแบบหัวรถจักรสีดำ โดยในฉากจะเป็นแบบฐานทัพ,อู่โรงรถจักรและระบบของรถไฟในญี่ปุ่นได้อย่างชัดเจน ซึ่งการ์ตูนเรื่องนี้เป็นลิขสิทธิ์ของ Tokyo Kids TV TOKYO 1998 - 1999
เนื้อเรื่อง

จากดาวเคราะห์ที่สงบสุข  ได้มีพวกของกลุ่มต่างดาวบุกรุก เป็นลำแสงตกสู่โลกมนุษย์ พลังงานนี้ได้เปลี่ยนแปลงการรถไฟหัวกระสุนธรรมดาให้สามารถแปลงร่างได้แบบหุ่นยนต์  ซึ่งก็คือ ฮิคาเรี่ยน เมื่อเกิดพลังงานแปรสภาพได้แล้ว ก็ยังมีตัวร้ายที่มารังควานยังโลกมนุษย์  ซึ่งในหน่วยของกลุ่มฮิคาเรี่ยนต้องจัดการนั่นก็คือ "Bratcher Force" ซึ่งเป็นตัวร้ายคอยรุกรานโลก มันเกิดมาจากหลุมดำในบรรยากาศ ซึ่งเป็นเหล่าร้ายจะทำการยึดครองเมือง ดังนั้น เหล่าหุ่นรบฮิคาเรี่ยนจึงอยู่เฉยไม่ได้ ต้องปราบปรามเพื่อประโยชน์สุขของโลกใบนี้
ดูเพิ่ม

หุ่นรบฮิคาเรี่ยน หรือ โชวโทกคิวฮิคาเรี่ยน (ญี่ปุ่น: 超特急ヒカリアン; โร
โรมาจิ: Chō Tokkyū
แหล่งข้อมูลอื่น

Wiki Hikarian [ลิงก์เสีย]
Hikarian  เก็บถาวร 2009-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
JAPAN HIKARIAN RAILROAD
Metalbridges
ห้องอยู่อาศัย

กลุ่มอาคารห้องอยู่อาศัยในสิงคโปร์
ห้องอยู่อาศัย หรือ ห้องชุด (อังกฤษ: apartment, flat) เป็นห้องที่รวมกันอยู่ในตึกหลังใหญ่ โดยปกติจะประกอบด้วยห้องนอน ห้องรับแขก ห้องครัว ห้องน้ำ พร้อมอยู่ในชั้นเดียวกันและรวม ห้องอยู่อาศัยมีทั้งให้เช่า หรือเจ้าของอาจเป็นผู้อยู่อาศัยเอง
ในอเมริกาเหนือมักใช้คำว่า "อะพาร์ตเมนต์" ส่วนคำว่า "แฟลต" นิยมใช้ในสหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์ ฮ่องกง และประเทศในเครือจักรภพ ส่วนในมาเลเซีย คำว่าแฟลตมักหมายถึงห้องที่มีคุณภาพต่ำกว่า สำหรับกลุ่มผู้มีรายได้ต่ำกว่า ขณะที่อพาร์ตเมนต์มีลักษณะทั่วไปมากกว่าและอาจหมายถึงอาคารชุดหรูหรา
ดูเพิ่ม

อาคารชุด