stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หยัน ลี่เปิ่น

ภาพวาดของ หยันลี่เปิ่น
หยันลี่เปิ่น (จีน: 閻立本; พินอิน: Yán Lìběn; เวด-ไจลส์: Yen Li Pen, 601 — 14 พฤศจิกายน 673) จิตรกรชาวจีนและขุนนางในช่วงต้น ราชวงศ์ถัง ผู้มีผลงานเด่นในการวาดภาพของจักรพรรดิตั้งแต่ ราชวงศ์ฮั่น ถึง ราชวงศ์สุย
หยวนเสี่ยวชี

หยวนเสี่ยวชี วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
หยวนเสี่ยวชี (จีนตัวเต็ม : 阮小七 / อังกฤษ : Ruan Xiaoqi) สำเนียงแต้จิ๋วคือ อวนเซียวชิด เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง และเป็นผู้กล้าอันดับที่ 31 ของเหลียงซาน มีฉายาคือ พญายม (จีน : 活閻羅 / อังกฤษ : Living King Yama)
เขาเป็นน้องชายของหยวนเสี่ยวเอ้อกับหยวนเสี่ยวอู่ เขากับพี่ชายอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านสื่อเจี๋ย (石碣村 ท.เจียกัด ; ปัจจุบันคือเขตเหลียงซาน มณฑลซานตง) และทำอาชีพเป็นชาวประมง ต่อมาได้ร่วมมือกับเฉาไก้ ไปปล้นของขวัญวันเกิดราชครูไช่จิง และได้ขึ้นเขาเหลียงซาน ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองเรือรบพร้อมกับพี่ชาย มีช่วงหนึ่งที่เขากับจางเหิงเสียทีให้กับกลยุทธ์ของกวนเซิ่งจนถูกจับ แต่ก็ได้เป็นอิสระ หลังจากที่กวนเซิ่งขอยอมแพ้และเข้าร่วมกับเหลียงซาน
เขาเป็นหนึ่งในผู้กล้าที่รอดตายในช่วงศึกฟางล่า แต่ไม่ได้รับการแต่งตั้งจากทางการ เนื่องจากมีกรณีที่เขาไปใส่ชุดของฟางล่า เขาจึงตัดสินใจกลับไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขที่บ้านเกิด
หยวน เย่

หยวน เย่ (元曄) (509 – 532) หรือรู้จักในพระนาม เจ้าชายแห่งฉางกวง เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ย์เหนือของจีน พระองค์ได้รับการประกาศให้เป็นจักรพรรดิโดยสมาชิกของตระกูลของนายพลเอ้อจู หรงในปี 530 หลังจากที่จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวงสังหารเอ้อจู หรง และพระองค์ได้รับตำแหน่งจักรพรรดิเป็นเวลาหลายเดือน อย่างไรก็ตามในฐานะสมาชิกของราชวงศ์ซึ่งอยู่ห่างไกลจากเชื้อสายของจักรพรรดิพระองค์ล่าสุด (ในฐานะทายาทของพระอนุชาในจักรพรรดิเว่ย์เหวินเฉิง หยวน เจิน (元楨) เจ้าชายแห่งหนานอัน พระองค์ไม่ใช่จักรพรรดิที่น่าเชื่อถือ และในปี 531 หลังจากที่ตระกูลเอ้อจู ชนะจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวงและปลงพระชนม์พระองค์ พวกเขาบังคับให้หยวน เย่ ยอมจำนนต่อบัลลังก์ของหยวน กง เจ้าชายแห่งกวางหลิง ผู้ซึ่งขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิเจี๋ยหมิ่น จักรพรรดิเจี๋ยหมิ่นปฏิบัติต่อหยวน เย่ด้วยความเคารพและแต่งตั้งให้เขาเป็นเจ้าชายแห่งตงไห่ ตำแหน่งที่สูงกว่าตำแหน่งเจ้าชายแห่งฉางกวงก่อนหน้า แต่หลังจากจักรพรรดิเจี๋ยหมิ่นและตระกูลเอ้อจูถูกโค่นล้มโดยนายพลเกา ฮวนและถูกแทนที่ด้วยจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวอู่ จักรพรรดิเสี้ยวอู่บังคับให้หยวน เย่ฆ่าตัวตาย
| ด ค กลำดับจักรพรรดิจีนในราชวงศ์เหนือ |
| --- | --- |
ราชวงศ์เว่ย์เหนือ:  เต้าอู่  หมิงหยวน  ไท่อู่  เจ้าชายแห่งหนานอัน  เหวินเฉิง  เซี่ยนเหวิน  เสี้ยวเหวิน  เซฺวียนอู่  เสี้ยวหมิง  พระราชธิดาในเสี้ยวหมิง  โย่วจู่  เสี้ยวจวง  เจ้าชายแห่งฉางกวง  เจี๋ยหมิ่น  โฮ่วเฝย์  เสี้ยวอู่ 
ราชวงศ์เว่ย์ตะวันออก:  เสี้ยวจิง 
ราชวงศ์เว่ย์ตะวันตก:  เหวิน  เฟ่ย์  กง 
ราชวงศ์ฉีเหนือ:  เหวินเสวียน  เฟ่ย์  เสี้ยวเจา  อู่เฉิง  โฮ่วจู่  โย่วจู่ 
ราชวงศ์โจวเหนือ:  เสี้ยวหมิน  หมิง  อู่  เสวียน  จิ้ง 
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
สูรยะ เสน

| สูรยะ เสน |
| --- | --- |
เสนเมื่อปี 1924
เกิด: 22 มีนาคม ค.ศ. 1894(1894-03-22) ราวซาน อำเภอจิตตะกอง รัฐเบงกอล (ปัจจุบันอยู่ในประเทศบังกลาเทศ)
เสียชีวิต: 12 มกราคม ค.ศ. 1934(1934-01-12) (39 ปี) จิตตะกอง
สาเหตุเสียชีวิต: ประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ
สัญชาติ: อินเดีย
องค์การ: พรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดีย, อนุศิลันสมิตี
มีชื่อเสียงจาก: การบุกจู่โจมคลังแสงจิตตะกอง
ขบวนการ: เอกราช
คู่สมรส: บุษบา เสน
สูรยะ กุมาร เสน (อักษรโรมัน: Surya Kumar Sen; 22 มีนาคม 1894 – 12 มกราคม 1934) เป็นนักปฏิวัติชาวอินเดียที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อขบวนการเอกราชอินเดีย เขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดในฐานะผู้นำการบุกจู่โจมคลังแสงจิตตะกองในปี 1930
เสนเป็นครูในโรงเรียน และเป็นที่รู้จักในชื่อ มาสเตอร์ดา (Master Da; "da" เป็นคำลงท้ายเชิงให้เกียรติในภาษาเบงกอล) เขาได้รับอิทธิพลชาตินิยมจากปี 1916 ขณะยังเป็นนักศึกษาที่วิทยาลัยเบอร์ฮัมโปร์ (Berhampore College; ปัจจุบันคือ วิทยาลัยกฤษนาถ) ในปี 1918 เขาได้รับเลือกเป็นประธานครองเกรสแห่งชาติอินเดีย สำนักจิตตะกอง เสนเป็นที่รู้จักจากการรวบรวมนักปฏิวัติรุ่นใหม่รวมกีนในชื่อกลุ่มจิตตะกอง ซึ่งมีทั้งอนันตะ สิงห์, คเณศ โฆษ และ โลเกนาถ บาล ซึ่งต่อสู้กับเจ้าหน้าที่อังกฤษที่ประจำในจิตตะกอง
เสนมีบทบาทมากในขบวนการดื้อแพ่งและต่อมาเขาถูกจับกุมและคุมขังเป็นเวลา 2 ปีจากปี 1926 ถึง 1928 จากกิจกรรมปฏิวัติของเขา เสนจึงเป็นนักบริหารจัดการที่มีฝืมือ เขามีคำขวัญที่เป็นที่นิยมว่า "มนุษยกรรมเป็นคุณธรรมพิเศษของการปฏิวัติ"
หลังการจู่โจมคลังแสงในปี 1930 และในการสู้รบครั้งรุนแรงที่มีเจ้าหน้าที่อังกฤษเสียชีวิต 80 ราย และนักปฏิวัติเสียชีวิต 12 ราย เสนและคนอื่น ๆ กระจายตัวเป็นกลุ่มเล็ก ๆ และหลบซ่อนในหมู่บ้านโดยรอบ ในขณะเดียวกันก็ก่อการโจมตีเจ้าหน้าที่รัฐของอังกฤษที่มายังหมู่บ้าน เวนถูกจับกุมเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 1933 และถูกประหารชีวิตในวันที่ 12 มกราคม 1934
แหล่งข้อมูลอื่น

Chittagong's Greatest Revolutionary Hero: Surjya Sen เก็บถาวร 2012-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Surya Sen in Banglapedia
แม่แบบ:Indian independence movement
แม่แบบ:Indian Revolutionary Movement
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ
วัดเจริญสุขาราม (จังหวัดสมุทรสาคร)

| วัดเจริญสุขาราม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเจริญสุขาราม, วัดบางไผ่เตี้ย
ที่ตั้ง: ตำบลบางกระเจ้า อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร 74000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระมหาบุญช่วย สุธีรสีโล
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเจริญสุขาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระเจ้า อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 44 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 4 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา
ประวัติ

วัดเจริญสุขารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2435 โดยตระกูลปั้นอุดมและตระกูลมิลาวรรณได้ยกที่ดินถวายให้วัด จำนวน 5 ไร่ เพื่อสร้างสำนักสงฆ์ชื่อ วัดบางไผ่เตี้ย ตั้งชื่อวัดตามสภาพชุมชนที่ชาวบ้านอยู่อาศัยที่มีกอไผ่เตี้ย ๆ ขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ต่อมาภายหลังหลวงพ่อแง อดีตเจ้าอาวาส ได้เปลี่ยนชื่อเป็นทางการว่า "วัดเจริญสุขาราม" ซึ่งหมายถึง "เติบโตแบบพอดีพองาม"
ในสมัยพระอาจารย์กั่ง เป็นเจ้าอาวาส ได้ทำการก่อสร้างเสนาสนะขึ้นเป็นอาคารไม้มุงจาก จนพระอธิการสมาน สุทธิวโส มาปกครองวัด ได้ก่อสร้างเสนาสนะขึ้นใหม่และต่อเติมเสนาสนะที่ยังก่อสร้างค้างอยู่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2491
อาคารเสนาสนะ

อุโบสถโบราณสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง หลวงพ่อสาย อดีตเจ้าอาวาส ให้อนุรักษ์ไว้ถึงแม้อุโบสถจะถูกน้ำท่วมเป็นประจำ ต่อมาท่านจึงได้ทำการยกอุโบสถสูงขึ้นให้พ้นน้ำ โดยใช้วิธีดีดยกพระอุโบสถขึ้นมา เมื่อยกอุโบสถแล้วปรากฏว่า มีพื้นที่ข้างล่างของอุโบสถว่าง จึงทำเป็นที่สำหรับให้สาธุชนเดินลอดอุโบสถ เพราะเชื่อว่าการเดินลอดโบสถ์จะเป็นการขับสิ่งอัปมงคล
ศาลาการเปรียญ กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหาร กว้าง 7 เมตร ยาว 14 เมตร เป็นอาคารไม้ และศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 6 เมตร ยาว 50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
รายนามเจ้าอาวาส

พระครูภาวนาโกศล (โกศล ปาสาธิโก) พ.ศ. 2449–2497
พระครูชัชวาล จนทรสี พ.ศ. 2498–2524
พระอธิการสมาน สุทธิวโส พ.ศ. 2524–2542
พระครูสาครสุธรรมาภรณ์ (สาย สุธมฺโม) พ.ศ. 2542–2561
พระมหาบุญช่วย สุธีรสีโล พ.ศ. 2561–ปัจจุบัน
อายูมุ อาซากูระ

อายูมุ อาซากูระ (ญี่ปุ่น: 浅倉 歩; โรมาจิ: Asakura Ayumu) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1983 เพิ่งจะมาเป็นนักพากย์ครั้งแรก เขาพากย์เสียง เฮตาเลีย เดอะมูฟวี่ เป็นผลงานครั้งแรกของเขา
ผลงาน > เดอะมูฟวี่

Ginmaku Hetalia - Axis Powers Paint it, White [Shiroku Nure!] รับบทเป็น Iceland
หยวนเสี่ยวอู่

หยวนเสี่ยวอู่ วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
หยวนเสี่ยวอู่ (จีนตัวเต็ม : 阮小五 / อังกฤษ : Ruan Xiaowu) สำเนียงแต้จิ๋วคือ อวนเซียวเหงา เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง และเป็นผู้กล้าอันดับที่ 29 ของเหลียงซาน มีฉายาคือ ผู้เสี่ยงชีวิต (จีน : 短命二郎 / อังกฤษ : Short-lived Second Brother / บางครั้งก็แปลเป็น น้องสองผู้อายุสั้น กับ เพชรฆาตไร้น้ำใจ) เขาเป็นน้องชายของหยวนเสี่ยวเอ้อและเป็นพี่ชายของหยวนเสี่ยวชี อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านสื่อเจี๋ย (石碣村 ท.เจียกัด ; ปัจจุบันคือเขตเหลียงซาน มณฑลซานตง)
ต่อมาได้ร่วมมือกับเฉาไก้ ไปปล้นของขวัญวันเกิดราชครูไช่จิง และได้ขึ้นเขาเหลียงซาน ต่อมาได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองเรือรบ ในช่วงศึกฟางล่า เขาได้เป็นสายลับเพื่อคอยดูความเคลื่อนไหวของศัตรูที่เมืองกังหนำ โดยมี หยวนเสี่ยวชี หลี่จุ้น ถงเวย ถงเหมิ่ง เป็นผู้ช่วย ครั้นเมืองกังหนำถูกซ่งเจียงกับหลูจุ้นอี้เข้าตีแตก หยวนเสี่ยวอู่และอีก 4 คน ก็พยายามที่จะออกจากเมืองเพื่อไปพบกับทัพหลักของซ่งเจียง แต่หยวนเสี่ยวอู่หนีไม่ทัน ถูกโหลวหมิ่นจง (婁敏中 ท.ลูเมี้ยนตง) ฆ่าตาย
วิจิตร เกตุแก้ว

| วิจิตร เกตุแก้วท> ช., ท.ม..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 (86 ปี)
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: พลังคนกีฬา

ดาโต๊ะ วิจิตร เกตุแก้ว อดีตนายกสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ (พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2550) มีฉายาที่ได้รับจากสื่อมวลชนว่า "วีเจ" เป็นอดีตข้าราชการกรมพลศึกษา
ประวัติ

นายวิจิตร เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ที่อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
การศึกษา

เตรียมอุดมศึกษา: โรงเรียนอำนวยศิลป์พระนคร พญาไท กรุงเทพมหานคร
ประกาศนียบัตร: วิชาการศึกษาชั้นต้น (พลานามัย) โรงเรียนฝึกหัดครูพลานามัย ต.วังใหม่ อ.ปทุมวัน ภายในสนามกีฬาแห่งชาติ (ศุภชลาศัย) กรุงเทพมหานคร
ประกาศนียบัตร: วิชาการศึกษาชั้นสูง (พลศึกษา) วิทยาลัยพลศึกษา ต.วังใหม อ.ปทุมวัน ภายในสนามกีฬา แห่งชาติ (ศุภชลาศัย) กรุงเทพมหานคร
อุดมศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ภาควิชาพลศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2518 ต่อมา ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์สาขาวิชาพลศึกษา จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
วงการกีฬา > เอเชียนเกมส์ 1982

เหตุการณ์ที่ทำให้นายวิจิตรเป็นที่รู้จักต่อสาธารณะครั้งแรก คือการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 1982 (พ.ศ. 2525) นายวิจิตร ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสิน การแข่งขันฟุตบอลชาย ระหว่าง ทีมชาติเกาหลีเหนือ กับทีมชาติคูเวต ได้ถูกเจ้าหน้าที่ทีม นักฟุตบอล และแฟนฟุตบอลเกาหลีเหนือ รุมทำร้ายร่างกายอย่างหนัก ด้วยไม้ เก้าอี้ และพลาสติกแข็ง จนได้รับบาดเจ็บ ต้องเย็บแผลถึง 21 เข็ม ภายหลังการแข่งขัน เนื่องจากนายวิจิตรตัดสินให้ลูกโทษที่จุดโทษแก่คูเวตก่อนหมดเวลา ทำให้คูเวตชนะไป 3-2 โดยทีมเกาหลีเหนือกล่าวหาว่า นายวิจิตรรับสินบนจากทีมชาติคูเวต ต่อมา สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียได้ตัดสินปรับทีมเกาหลีเหนือให้ตกรอบ และห้ามเกี่ยวข้องกับวงการฟุตบอลเป็นเวลา 2 ปี โดยข่าวนี้ สำนักข่าวเอพีได้จัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน 10 ข่าวดังกีฬาโลก ในอันดับที่ 8 ด้วย
วงการกีฬา > ตำแหน่งในสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย

หลังทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสิน นายวิจิตรได้เข้ารับตำแหน่ง อุปนายก เลขาธิการ และนายกสมาคมฯ ตามลำดับ โดยในช่วงแรกที่รับตำแหน่งนายกสมาคมฯ นายวิจิตรยังได้ร่วมกับ บิ๊กหอย-ธวัชชัย สัจจกุล ผลักดันทีมชาติไทยชุดดรีมทีม ที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จในยุคนั้น  และในปี พ.ศ. 2545 นายวิจิตร ได้ร่วมกับ บังยี-วรวีร์ มะกูดี เสนองบประมาณแก่สมาคมฯ และฟีฟ่าบริจาคที่ดินร่วมด้วย เป็นจำนวน 20 ไร่ เพื่อสร้างศูนย์ฝึกฟุตบอลแห่งชาติ ซึ่งเป็นที่เก็บตัวนักฟุตบอลทีมชาติไทย 12 ชุด อย่างเป็นทางการ ขึ้นเป็นแห่งแรกในประเทศไทย
ทั้งนี้ ในวาระการดำรงตำแหน่งของนายวิจิตร ทีมชาติไทยได้รับการจัดอันดับโลกฟีฟ่า มีอันดับสูงสุดในประวัติฟุตบอลไทย โดยสูงสุดที่อันดับ 43 ของโลก (ก.ย. 2541)
เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2546 มีกลุ่มผู้สนับสนุนฟุตบอลทีมชาติไทย จำนวน 15 คน นำโดย นายพินิจ งามพริ้ง ประธานชมรมเชียร์ไทยดอตคอม แสดงป้ายผ้า สวมเสื้อที่สกรีนข้อความขับไล่ รวมถึงการตะโกนประท้วงบนอัฒจันทร์ สนามราชมังคลากีฬาสถาน ในระหว่างการแข่งขันฟุตบอลเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ ระหว่างสโมสรฟุตบอลบีอีซีเทโรศาสนของไทย กับสโมสรจากสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เพื่อขับไล่นายวิจิตร แต่เหตุการณ์ก็จบลงด้วยดี โดยกลุ่มผู้ชุมนุมได้ให้สัมภาษณ์ขอโทษนายวิจิตรผ่านหนังสือพิมพ์ พร้อมให้เหตุผลในการประท้วงว่า "คุณวิจิตร เป็นผู้ใหญ่แล้ว การกระทำเพื่อการขับไล่นายวิจิตรนั้น ทำให้คุณวิจิตรเสียชื่อเสียง" และยังให้สัญญาว่าจะไม่ยอมให้มีการประท้วงขับไล่นายกสมาคมฯ อีก ซึ่งนายวิจิตรก็มิได้ติดใจเอาความกับกลุ่มผู้ประท้วงแต่อย่างใด
ในปี พ.ศ. 2549 มีการตั้งข้อสงสัยถึงตัวเลขงบดุลของสมาคมฯ ที่มีปัญหา โดยเฉพาะสโมสรที่ชนะเลิศ การแข่งขันฟุตบอลไทยลีก ดิวิชัน 1 ยังไม่ได้รับเงินรางวัลจำนวน 2,500,000 บาท และอีกหลายสโมสรก็ยังไม่ได้รับเงินบำรุงทีม นายวิจิตร และนายวรวีร์ ในฐานะเลขาธิการสมาคมฯ จึงเปิดแถลงข่าวต่อสื่อมวลชน เพื่อชี้แจงรายรับรายจ่ายประจำปี ซึ่งปรากฏว่า สมาคมฯ มีรายรับสูงกว่ารายจ่ายประมาณ 1,166,765.43 บาท พร้อมให้เหตุผลว่า สาเหตุที่มีการเบิกจ่ายล่าช้า เนื่องจากเกิดการรัฐประหาร 19 กันยายน โอกาสดังกล่าว สมาคมฯ ยังได้แต่งตั้งให้พันตรีประชา ธรรมโชติ เป็นผู้ตรวจสอบบัญชีต่อไป
วงการกีฬา > ตำแหน่งดาโต๊ะ

เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2542 สุลต่านอาหมัด ชาห์แห่งรัฐปะหัง ประเทศมาเลเซีย ประธานสมาพันธ์ฟุตบอลอาเชียน(เอเอฟเอฟ) และนายกสมาคมฟุตบอลแห่งมาเลเซีย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานเข็ม และสายสะพาย ตำแหน่งดาโต๊ะ แก่นายวิจิตร โดยพิธีดังกล่าว จัดขึ้นที่ ดิ ลาเลรัง เสรี, อิสตาน่า อาบู บาการ์, เปกัน, ปะหัง ดารุล มากมูร์ ในรัฐปะหัง ประเทศมาเลเซีย ซึ่งนายวิจิตร เป็นบุคคลที่ 3 ที่ได้รับพระราชทานตำแหน่งดาโต๊ะ ต่อจาก ดร.โจอัว ฮาเวลานจ์ อดีตประธานฟีฟ่า และเซปป์ แบล๊ตเตอร์ ประธานฟีฟ่าคนปัจจุบัน โดยนายวิจิตรให้สัมภาษณ์หลังรับพระราชทานตำแหน่งดาโต๊ะว่า "ตลอดเวลา 30 กว่าปี ที่ผมอยู่กับวงการฟุตบอลมา มีหลายเรื่องที่ผมโดนกลั่นแกล้ง โดนปรักปรำ โดนใส่ร้าย ใส่ความมาตลอด ซึ่งผมไม่เคยปริปากเอ่ยให้ใครฟัง มาวันนี้สวรรค์มีตา หากผมเป็นคนไม่ดีจริง คงไม่มีใครมอบรางวัลที่มีเกียรติอย่างดาโต๊ะให้หรอก"[ต้องการอ้างอิง]
วงการกีฬา > ลาออกจากนายกสมาคมฟุตบอลฯ

เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2550 นายชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ ให้สัมภาษณ์ว่า ตนได้โทรศัพท์สอบถามนายวิจิตร ถึงกรณีที่มีข่าวว่า นายวิจิตรได้ยื่นใบลาออกจากการเป็นนายกสมาคมฟุตบอลฯ แล้ว ซึ่งนายวิจิตรตอบตนว่าเป็นความจริง โดยให้เหตุผลว่า ไม่สามารถพัฒนาผลงานของสมาคมฯ ได้มากไปกว่านี้อีกแล้ว จึงเปิดโอกาสให้สมาคมฯ ได้เฟ้นหานายกสมาคมฯ คนใหม่ เพื่อมาช่วยพัฒนาสมาคมฯ ให้ดียิ่งขึ้นไปกว่าที่ตนได้ทำไว้
วงการการเมือง

นายวิจิตร ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดสุพรรณบุรี ในนามพรรคไทยรักไทย เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 ได้เข้าร่วมกับนายวนัสธนา สัจจกุล หรือบิ๊กหอย จัดตั้งพรรคการเมืองขึ้น โดยมีชื่อว่า "พรรคพลังคนกีฬา" โดยมีนโยบายมุ่งพัฒนาการกีฬาของชาติ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
อายูมิ มาโนะ

| อายูมิ มาโนะ |
| --- | --- |
真野 あゆみ
เกิด: 24 เมษายน จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: สเตย์ลัก
ส่วนสูง: 150 ซม.
อายูมิ มาโนะ (真野 あゆみ, 24 เมษายน  - ) เป็นนักพากย์ชาวญี่ปุ่น เกิดที่ จังหวัดไซตามะ สังกัดสเตย์ลัก
ผลงานพากย์

พิชิตรัก พิทักษ์โลก (เคียวโนะ นัตสึมิ)
WIXOSS DIVA(A)LIVE (ดร. ทามาโงะ)
คุณชายวิปริตกับเมดสาวรอบจัด (อลิซ เลนดรอตต์)
บลู รีเฟลกชั่น (สึเมรางิ อามิรุ)
พันธนาการแห่งราชันย์กุหลาบ (อิซาเบล เนวิล)
สกายแล็บ 3

สกายแล็บ 3 (SL-3 และ SLM-2) เป็นภารกิจที่มีมนุษย์ควบคุมชาวอเมริกันคนแรกที่สองไปยังสถานีอวกาศสกายแล็บ ภารกิจเริ่มต้นในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1973 ด้วยการเปิดตัวของ 3 นักบินอวกาศในSaturn IB และใช้เวลานานถึง 59 วัน 11 ชั่วโมง และ 9 นาที รวมทั้งหมด 1,084.7 ชั่วโมงของนักบินอวกาศที่ใช้ประโยชน์ได้รับการคาดการณ์โดยสกายแล็ป 3 ลูกเรือทำการทดลองทางวิทยาศาสตร์ในพื้นที่ของกิจกรรมทางการแพทย์
แหล่งข้อมูลอื่น

Skylab: Command service module systems handbook, CSM 116 – 119 (PDF) April 1972
Skylab Saturn 1B flight manual (PDF) September 1972
NASA Skylab Chronology
Marshall Space Flight Center Skylab Summary
Skylab 3 Characteristics SP-4012 NASA HISTORICAL DATA BOOK
"Skylab 3". Life Sciences Data Archive. NASA. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-10-24. สืบค้นเมื่อ June 20, 2012.
NASA Glenn Research Center
อายูรุ โอฮาชิ

| อายูรุ โอฮาชิ |
| --- | --- |
大橋 歩夕
เกิด:  (1984-04-28) 28 เมษายน ค.ศ. 1984 (40 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: เอริกะ นากาอิ (仲井 絵里香)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: เมาซูโปรโมชัน
ส่วนสูง: 153 ซม.
อายูรุ โอฮาชิ (大橋 歩夕, 28 เมษายน 1984 -) เป็นนักพากย์ และ นักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น สังกัดเมาซูโปรโมชัน เกิด ที่โตเกียว มีชื่อเดิมว่า เอริกะ นากาอิ (仲井 絵里香)
ผลงานพากย์

สไตรก์วิตเชส (เอย์ลา อิลมาทาร์ ยูทีไลเน็น)
ขอพาเธอไป ให้ไกลถึงสุดฟ้า (อาเดเล บาลเฟ็ต)
ดับเบิ้ล-เจ (อุซามิ ฮาจิเมะ)
สะพานเชื่อมฟากฟ้าแห่งหมู่ดาว (โฮชิโนะ อายุมุ)
เลิฟไลฟ์! (ยูกิ อันจุ)
ดาวลูกไก่หลังเลิกเรียน (อาโออิ)
สมถวิล วิเศษสมบัติ

รองศาสตราจารย์ สมถวิล วิเศษสมบัติ (12 พฤษภาคม 2480) ปัจจุบันเป็นประธานมูลนิธิ เพชรภาษา ซึ่งเริ่มก่อตั้ง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 มีผลงานในการคัดกรอง ครูสอนภาษาไทยทุกระดับ สื่อมวลชน ศิลปิน นักร้องมาเป็นประกายเพชร คือผู้ที่ใช้ภาษาไทยได้อย่างถูกต้อง[ใคร?]
การศึกษา

อักษรศาสตร์ บัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ครุศาสตร์ บัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การศึกษาศาสตร์ มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ผลงาน ตำรา บทความ

วิธีสอนภาษาไทยระดับมัธยมศึกษา (พ.ศ. 2525)
วรรณคดีการละคร (พ.ศ. 2527)
วิธีสอนภาษาไทยมัธยมศึกษา (พ.ศ. 2528)
สมเด็จพระปิยมหาราชเจ้า องค์ผู้ทรงให้กำเนิดการฝึกหัดครูไทย (พ.ศ. 2535)
คู่มือภาษาไทยฉบับรวม ม.4-5-6 สามัญ 1 - สามัญ 2 (พ.ศ. 2538)
การศึกษาแบบเรียนภาษาไทย (พ.ศ. 2540)
สอบภาษาไทย...ง่ายนิดเดียว (พ.ศ. 2542)
ลิลิตตะเลงพ่าย : ยุทธศาสตร์  การสอนวรรณคดีไทย(พ.ศ. 2548)
ภาษาไทย...ง่ายนิดเดียว(เล่ม1) (พ.ศ. 2548)
ประลองสนามสอบภาษาไทย (เล่ม2) (พ.ศ. 2549)
คลังภาษา (เล่ม1) (พ.ศ. 2551)
ปาฐกถาและบทความ

มิติการสอนหลักภาษาไทย
เทคนิคการสอนวรรณคดีไทย  ระดับมัธยมศึกษา
คู่มือการสอนภาษาไทย  ระดับประถมศึกษา
การใช้ภาษาไทยให้ถูกต้อง ในการเขียนบทความ
การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนภาษาไทย
การใช้ภาษาในการเขียนผลงานทางวิชาการ
พระเกียรติคุณพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่มีต่อการละครไทย
ความรู้ทางหลักภาษา
การใช้ศิลปะในด้านวรรณศิลป์
ประวัติการทำงาน

ปี 2507 อาจารย์สอนภาษาไทย และอาจารย์แนะแนว โรงเรียนสตรีฝึกหัดครูนครปฐม (มหาวิทยาลัยราชภัฏ นครปฐม)
ปี 2517 รองผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ วิทยาลัยครูเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ (มหาวิทยาลัยราชภัฏ เพชรบุรีวิทยาลงกรณ์)
ปี 2518 รองคณบดี คณะมนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ วิทยาลัยครูสวนสุนันทา (มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา)
ปี 2522 ผู้อำนวยการศูนย์วัฒนธรรม วิทยาลัยครูสวนสุนันทา (มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา)
ปี 2526 รองศาสตราจารย์ วิทยาลัยครูสวนสุนันทา (มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา)
ปี 2530 - 2531 อาจารย์โครงการแลกเปลี่ยน สอนภาษาไทยและวัฒนธรรมไทยที่รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา
ปี 2536 - ปัจจุบัน ประธานมูลนิธิเพชรภาษา ทำหน้าที่คัดกรองผู้สอนและผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

สายสะพาย 2. ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ปช)
คำคม

ครูต้องรู้เรื่องที่จะสอนอย่างดีที่สุด ค้นหาความรู้ก่อนเข้าห้องสอน
ต้องเตรียมการสอนและมีเทคนิคการสอนทุกครั้ง
จริงจังกับอาชีพ จริงใจกับลูกศิษย์
เกร็ดความรู้เรื่อง การใช้ภาษาไทย  โดยอาจารย์สมถวิล

คำว่า “อำนาจบาตรใหญ่”
เมื่อได้รับบทความของเพื่อนคนหนึ่ง  เขียนข้อความตอนหนึ่งมาว่า “ไม่ใช้อำนาจบาทใหญ่” โดยให้ความหมายมาว่า เขามีอำนาจและเป็นใหญ่เป็นโตซึ่งสามารถใช้อำนาจสั่งการได้ แต่เขาไม่ทำ เพราะฉะนั้นคำว่า บาท จึงใช้คำนี้ ซึ่งแปลว่าเท้า อาจารย์สมถวิลอธิบายว่า ในความหมายของสำนวนนี้ ควรจะใช้ บาตร เพราะมีความหมายว่า เขามีอำนาจมีเงินมีทองมากมาย ซึ่งบาตรนี้ หมายถึงขันใส่ข้าวหมายถึงมีเงินมีทองมากมาย
เขียน “ ไม่ย่นย่อรอรา” ให้ถูกต้อง
พบกลอนบทหนึ่งเขียนว่า “ไม่ย่นย่อรอลา” เรียนถามอาจารย์สมถวิล อาจารย์อธิบายความว่า ควรใช้ “รอรา” เพราะคำว่า ลา หมายถึงจากไป แต่ในความหมายของ รอรา คือไม่รอให้เสียเวลา
“ภาคภูมิใจ” หรือ “ความภูมิใจ”
อาจารย์สมถวิล อธิบายความหมายว่า ภูมิใจ เป็นคำกริยา แปลว่า กระหยิ่มใจ รู้สึกว่ามีเกียรติยศ ส่วนคำว่า ภาคภูมิใจ เป็นคำวิเศษ แปลว่า มีสง่า ผ่าเผย เพราะฉะนั้น ถ้าจะใช้คำที่หมายถึง สิ่งที่ตนเองทำแล้วเกิดความพึงพอใจอย่างสูงสุด ก็น่าจะใช้คำว่า ความภูมิใจ
ตัวอย่างการละบุพบทที่น่าสนใจ
เพื่อนคนหนึ่งมีบ้านพักตากอากาศที่ชะอำ  และตั้งชื่อบ้านว่า “บ้านทะเลล้อมดาว”  เมื่ออาจารย์สมถวิลทราบ  ท่านชมว่า ชื่อเพราะและมีความหมายดี  คือบ้านอยู่ชายทะเลซึ่งแวดล้อมด้วยหมู่ดวงดาวยามค่ำคืน  ฉะนั้นเมื่อมาตั้งเป็นชื่อบ้าน สามารถละ บุพบท  ด้วย  โดยไม่ต้องเขียนลงไป ก็จะได้ความหมายเหมือนกัน เข้าใจได้เช่นกัน
ใช้คำว่า “เกษียณ” ให้ถูกต้อง
รศ. สมถวิล วิเศษสมบัติ ได้เขียนบทความให้กับลูกศิษย์ที่ไปกราบเรียนขอท่าน เพื่อนำมาลงในหนังสือรุ่น ที่จะจัดทำขึ้นใหม่ ข้อความตอนหนึ่งท่านกล่าวถึงคำว่า “เกษียณ” เพราะคนส่วนใหญ่ จะใช้คำว่า “เกษียณ” เพียงคำเดียว ซึ่งผิดหลักการใช้ภาษาไทยที่ถูกต้อง ท่านอธิบายความว่า คำว่า “เกษียณ” แปลเป็นภาษาไทยว่า “สิ้นไป” เพราฉะนั้นจะหมายถึง การหมดไป ตายไป หรือมีบางคนก็จะใช้ต่อไปว่า “เกษียณอายุ” ท่านก็บอกว่า ใช้ไม่ได้ เพราะความหมาย ก็จะหมายถึงอายุสิ้นไป ก็คือตายไปแล้วนั่นเอง เพราะฉะนั้นคำที่ควรจะใช้ให้ถูกต้อง ควรจะเป็นการใช้คำให้หมดความ คือควรใช้ว่า “เกษียณอายุทางราชการ” นั่นหมายถึง ผู้ที่จะต้องหมดชีวิตการทำราชการเมื่ออายุ 60 ปี การใช้ภาษาให้หมดความเช่นนี้จึงจะถูกต้อง
คำว่า กล้ำกลาย ที่ถูกควรเป็น กล้ำกราย
รศ. สมถวิล อธิบายว่า คำว่า กล้ำกราย ความหมายคือ ไม่มาใกล้ ไม่มาเฉียด  แต่คำว่า กลาย หมายถึง กลับกลายไปเป็นอย่างอื่น
คำว่า ปรีดิ์เปรม
ลูกศิษย์ของอาจารย์สมถวิลได้เรียนถามอาจารย์ว่า ทำไมคำว่า ปรีดิ์ จึงต้องมีสระ อิ และมีทันทฆาตบน ด เด็ก อาจารย์ได้อธบายความว่า เพราะคำว่า ปรีดิ์ มาจาก ปรีดา ซึ่งหมายถึงความยินดียิ่ง
หยวนเสี่ยวเอ้อ

หยวนเสี่ยวเอ้อ วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
หยวนเสี่ยวเอ้อ (จีนตัวเต็ม : 阮小二 / อังกฤษ : Ruan Xiao'er) สำเนียงแต้จิ๋วคือ อวนเซียวยี่ เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง และเป็นผู้กล้าลำดับที่ 27 แห่งเขาเหลียงซาน มีฉายาว่า ยักษ์เฝ้าศาล (จีน : 立地太歲 / อังกฤษ : Tai Sui Who Stands His Ground) เขาเป็นพี่ชายของหยวนเสี่ยวอู่กับหยวนเสี่ยวชี อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านสื่อเจี๋ย (石碣村 ท.เจียกัด ; ปัจจุบันคือเขตเหลียงซาน มณฑลซานตง)
ต่อมา เขาและน้องชาย ได้เข้าร่วมกับเฉาไก้ ไปปล้นของขวัญวันเกิดราชครูไช่จิง และได้ขึ้นเขาเหลียงซาน ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองเรือรบ ในช่วงการศึกกับฟางล่า เขาได้รับคำสั่งจากซ่งเจียง ให้ไปรบกับกองเรือรบของฝ่ายศัตรูที่ริมน้ำใกล้เนินเขามังกรดำ (烏龍嶺 ท.โอวเล่งเนีย ; ปัจจุบันอยู่ในแถวเจ้อเจียง) โดยมี ถงเวย ถงเหมิ่ง และ เมิ่งคัง เป็นผู้ช่วย แต่เสียทีให้กับฝ่ายศัตรู และเขาก็ตายในการรบพร้อมกับเมิ่งคัง
สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์

สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ คือสารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์ที่รวบรวมรายชื่อดาวฤกษ์ต่าง ๆ ในทางดาราศาสตร์นั้น มีดาวฤกษ์หลายดวงที่ถูกอ้างถึงด้วยชื่อจากสารบัญแฟ้มที่แตกต่างกัน มีสารบัญแฟ้มมากมายที่อาจมีความแตกต่างกันอย่างมากเนื่องจากถูกสร้างขึ้นในช่วงเวลาต่างๆ กันด้วยวัตถุประสงค์ที่ต่างกัน บทความนี้จะแสดงเฉพาะสารบัญแฟ้มที่มีการอ้างอิงถึงบ่อย ๆ สารบัญแฟ้มชื่อดาวฤกษ์เคยมีการรวบรวมขึ้นโดยชนชาติโบราณมากมาย เช่น ชาวบาบิโลน ชาวกรีก ชาวจีน ชาวเปอร์เซีย และอาหรับ  ปัจจุบันนี้มีสารบัญแฟ้มดาวรุ่นใหม่ที่ทันสมัย อยู่ในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ที่สามารถดาวน์โหลดได้จากศูนย์ข้อมูลดาราศาสตร์ขององค์การนาซา
สารบัญแฟ้มชุดสมบูรณ์

เจอโรม ลาลัง ตีพิมพ์ Histoire Céleste Française เมื่อปี 1801 โดยแสดงรายชื่อดาวฤกษ์เพิ่มเติมขึ้นนอกเหนือไปจากเนื้อหาอื่นๆ การสำรวจดาวฤกษ์กระทำที่หอดูดาวปารีส ดังนั้นรายชื่อดาวส่วนใหญ่จึงเป็นดาวที่มองเห็นในท้องฟ้าซีกเหนือ สารบัญแฟ้มชุดนี้มีดาวฤกษ์ 47,390 ดวง แสดงความสว่างถึงระดับ 9 ถือเป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ที่สมบูรณ์ที่สุดในยุคนั้น
สารบัญแฟ้มเฮนรี เดรเปอร์ เผยแพร่ระหว่างปี ค.ศ. 1918-1924 โดยครอบคลุมท้องฟ้าทั้งหมด แสดงดาวฤกษ์ความสว่างลงไปถึง 9 หรือ 10 หน่วย จัดว่าเป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ขนาดใหญ่ชุดแรก ผู้จัดทำสารบัญแฟ้มนี้คือ แอนนี จัมป์ แคนนอน กับเพื่อนร่วมงานที่หอดูดาวมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ภายใต้การกำกับดูแลของ เอ็ดเวิร์ด ชาร์ลส์ พิกเคอริง ชื่อของสารบัญแฟ้มตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่ เฮนรี เดรเปอร์ พ่อหม้ายผู้ให้เงินสนับสนุนโครงการ
ปัจจุบันใช้สารบัญแฟ้ม HD สำหรับดาวที่มิได้อยู่ในสารบัญแฟ้มของไบเออร์ หรือ แฟลมสตีด ดาวฤกษ์ลำดับที่ 1-225300 เป็นรายชื่อตั้งเดิม เรียงหมายเลขตามลำดับของไรต์แอสเซนชัน ที่ 1900.0 epoch ดาวฤกษ์ในลำดับที่ 225301-359083 เป็นส่วนต่อขยายเพิ่มเติมจัดทำในปี 1949 ซึ่งอาจเรียกสารบัญแฟ้มส่วนเพิ่มเติมนี้ว่า HDE
สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ของหอดูดาวสมิธโซเนียน (SAO) จัดทำในปี ค.ศ. 1966 จากสารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์อื่น ๆ ที่มีมาก่อนหน้าหลายชุด บรรจุเฉพาะดาวฤกษ์ความสว่างมากกว่าแม็กนิจูด 9 ซึ่งทราบค่าการเคลื่อนที่เฉพาะ มีรายชื่อดาวบางส่วนที่คาบเกี่ยวกับสารบัญแฟ้มเฮนรี เดรเปอร์ แต่ดาวดวงใดที่ไม่มีข้อมูลการเคลื่อนที่เฉพาะก็จะถูกข้ามไป มักใช้ในงานที่ต้องการข้อมูลเท็จจริงเป็นสำคัญ ชื่อดาวในสารบัญแฟ้ม SAO จะขึ้นต้นด้วยอักษร SAO ตามด้วยหมายเลข เรียงลำดับตามไรต์แอสเซนชัน
สารบัญแฟ้ม บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง และชุดที่ติดตามมา จัดเป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ยุคก่อนภาพถ่ายที่สมบูรณ์ที่สุด จัดทำโดย ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม อาร์เกลันเดอร์, อาดัลแบร์ท ครือเกอร์ และ เอดูอาร์ท เชินเฟ็ลท์ ระหว่าง ค.ศ. 1852-1859 ครอบคลุมดาวฤกษ์ 320,000 ดวง ใน ต้นยุคอ้างอิง 1855.0
เนื่องจากสารบัญแฟ้มนี้ครอบคลุมดาวในเขตซีกท้องฟ้าเหนือ และดาวในซีกท้องฟ้าใต้บางส่วนที่มองเห็นจากหอดูดาวบ็อน ต่อมาจึงได้ผนวกสารบัญแฟ้ม Südliche Durchmusterung  (SD) ซึ่งครอบคลุมดาวฤกษ์ที่เดคลิเนชัน -1 ถึง 23 องศา (จัดทำในปี 1886 มีจำนวนดาว 120,000 ดวง) ต่อมามีภาคผนวกอีกด้วยสารบัญแฟ้ม กอร์โดบาดวร์ชมุสเทอรุง (580,000 ดวง) ริเริ่มโดย จอห์น เอ็ม. โธม ในปี 1892 ที่อาร์เจนตินา ครอบคลุมเดคลิเนชั่น -22 ถึง -90 สุดท้ายจึงผนวกด้วยสารบัญแฟ้ม เคปโฟโตกราฟิกดวร์ชมุสเทอรุง (450,000 ดวง ทำในปี 1896) จัดทำที่แอฟริกาใต้ ครอบคลุมเดคลิเนชัน -18 ถึง -90
เป็นสารบัญแฟ้มออนไลน์ สร้างขึ้นเพื่อระบุตำแหน่งที่แน่นอน และกำหนดดาวฤกษ์ที่มีคุณสมบัติควรเป็น "ดาวฤกษ์นำทาง" (guide star) ภายใต้โครงการกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล สารบัญแฟ้มชุดแรกสร้างขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1980 มีจำนวนดาวราว 20 ล้านดวง โดยแสดงระดับความสว่างลงไปถึงแม็กนิจูด 15 สำหรับสารบัญแฟ้มชุดนี้ในเวอร์ชันล่าสุดมีดาวฤกษ์ 945,592,683 ดวง แสดงถึงความสว่างระดับ 21 โดยอ้างอิงตำแหน่งดาวที่แม่นยำจากกล้องฮับเบิล