stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รัฐเวอร์มอนต์

| รัฐเวอร์มอนต์ |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตรา
สมญา: The Green Mountain State (รัฐภูเขาเขียว)
คำขวัญ: Freedom and Unity (เสรีภาพและความสามัคคี)
แผนที่สหรัฐเน้นรัฐเวอร์มอนต์
ประเทศ: สหรัฐ
เข้าร่วมสหรัฐ: 4 มีนาคม ค.ศ. 1791 (รัฐที่ 14)
เมืองหลวง: มอนต์พีเลียร์
เมืองใหญ่สุด: เบอร์ลิงตัน
มหานครใหญ่สุด: เบอร์ลิงตัน
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: ฟิล สก็อตต์ (R)
 • รองผู้ว่าการ: เดวิด ซัคเกอร์แมน (P)
สมาชิกวุฒิสภา: เบอร์นี แซนเดอร์ส (I) ปีเตอร์ เวลช์ (D)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร: เบคก้า บาลินท์ (D)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 9,620 ตร.ไมล์ (24,923 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 9,250 ตร.ไมล์ (24,923 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 382 ตร.ไมล์ (989 ตร.กม.)  4.1%
อันดับพื้นที่: 45
ขนาด
 • ความยาว: 160 ไมล์ (260 กิโลเมตร)
 • ความกว้าง: 80 ไมล์ (130 กิโลเมตร)
ความสูง: 1,000 ฟุต (300 เมตร)
ความสูงจุดสูงสุด (Mt. Mansfield): 4,395 ฟุต (1,340 เมตร)
ความสูงจุดต่ำสุด: 95 ฟุต (29 เมตร)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 621,760  (2,009 est.)   609,903 (2,000) คน
 • อันดับ: 49
 • ความหนาแน่น: 65.8 คน/ตร.ไมล์ (25.9 คน/ตร.กม.)
 • อันดับความหนาแน่น: 30
 • ค่ามัธยฐานรายได้ครัวเรือน: $52,104
 • อันดับรายได้: 20
เดมะนิม: Vermonter
ภาษา
 • ภาษาทางการ: อังกฤษ
เขตเวลา: Eastern: UTC-5/-4
อักษรย่อไปรษณีย์: VT
รหัส ISO 3166: US-VT
ละติจูด: 42° 44′ N to 45° 1′ N
ลองจิจูด: 71° 28′ W to 73° 26′ W
เว็บไซต์: www.vermont.gov
รัฐเวอร์มอนต์ (อังกฤษ: Vermont /vərˈmɒnt/) เป็นรัฐหนึ่งของสหรัฐตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ อยู่ในเขตนิวอิงแลนด์ ในอดีตรัฐเวอร์มอนต์เป็นที่อยู่อาศัยของอินเดียนแดงเผ่าอิโรควอยส์ เผ่าอัลกอนเควียน และเผ่าอเบนากิ โดยทางฝรั่งเศสได้ยึดครองมาในช่วงตั้งรกรากในสหรัฐ และได้เสียให้กับอังกฤษในช่วงสงครามในเวลาต่อมา
รัฐเวอร์มอนต์มีชื่อเสียงในด้านของวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม และเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งรวมถึง สกีรีสอร์ตที่สำคัญหลายแห่ง เวอร์มอนต์ยังคงมีชื่อเสียงในด้านผลิตภัณฑ์จากวัวและเมเปิลไซรัป เมืองหลวงของรัฐคือมอนต์พีเลียร์ และเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐคือเบอร์ลิงตัน
ในปี 2550 เวอร์มอนต์มีประชากร 621,254 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์รัฐเวอร์มอนต์
| ด ค ก เขตทางการเมืองของสหรัฐ |
| --- | --- |
รัฐ:  คอนเนทิคัต  เคนทักกี  แคนซัส  แคลิฟอร์เนีย  โคโลราโด  จอร์เจีย  เซาท์แคโรไลนา  เซาท์ดาโคตา  เดลาแวร์  เท็กซัส  เทนเนสซี  นอร์ทแคโรไลนา  นอร์ทดาโคตา  นิวเจอร์ซีย์  นิวเม็กซิโก  นิวยอร์ก  นิวแฮมป์เชอร์  เนแบรสกา  เนวาดา  เพนซิลเวเนีย  ฟลอริดา  มอนแทนา  มิชิแกน  มินนิโซตา  มิสซิสซิปปี  มิสซูรี  เมน  แมริแลนด์  แมสซาชูเซตส์  ยูทาห์  โรดไอแลนด์  ลุยเซียนา  วอชิงตัน  วิสคอนซิน  เวสต์เวอร์จิเนีย  เวอร์จิเนีย  เวอร์มอนต์  ไวโอมิง  ออริกอน  อะแลสกา  อาร์คันซอ  อินดีแอนา  อิลลินอย  แอริโซนา  แอละแบมา  โอคลาโฮมา  โอไฮโอ  ไอดาโฮ  ไอโอวา  ฮาวาย 
เขตที่ตั้งรัฐบาลของสหพันธ์:  วอชิงตัน ดี.ซี. 
พื้นที่เกาะ:  กวม  ปวยร์โตรีโก  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  อเมริกันซามัว 
เกาะเล็กรอบนอก:  เกาะจาร์วิส  เกาะนาแวสซา  เกาะเบเกอร์  เกาะเวก  เกาะฮาวแลนด์  คิงแมนรีฟ  จอห์นสตันอะทอลล์  แพลไมราอะทอลล์  มิดเวย์อะทอลล์ 
เขตสงวนอินเดียน: รายชื่อเขตสงวนอินเดียน
ปลอมมาเรียน เนียนมาสืบ

| ปลอมมาเรียน เนียนมาสืบ |
| --- | --- |
ใบปิดประชาสัมพันธ์

ฮันกึล: 언더커버 하이스쿨
อาร์อาร์: Eondeokeobeo haiseukul 
เอ็มอาร์: Ŏndŏk'ŏbŏ haisŭk'ul 
 
ประเภท:  ตลกโลดโผน  สืบสวน 
เขียนโดย: อิม ย็อง-บิน
กำกับโดย: ชเว ช็อง-อิน
แสดงนำ:  ซอ คัง-จุน  จิน กี-จู  คิม ชิน-รก 
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลีใต้
จำนวนตอน: 5
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:  ซอ ย็อง-รก  โจ ย็อง-แจ  ช็อง ย็อน-จี 
ผู้อำนวยการสร้าง:  อี ว็อล-ย็อน  อี ฮยัง-บง  แพ อิก-ฮย็อน  อัน ชัง-โฮ 
บริษัทผู้ผลิต:  นีโอเอ็นเตอร์เทนเมนต์  สลิงช็อตสตูดิโอ 
ออกอากาศ
เครือข่าย: เอ็มบีซีทีวี
ออกอากาศ: 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 (2025-02-21) – ปัจจุบัน
ปลอมมาเรียน เนียนมาสืบ (เกาหลี: 언더커버 하이스쿨; อังกฤษ: Undercover High School) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้แนวสืบสวน และตลกโลดโผน บทประพันธ์โดยอิม ย็อง-บิน กำกับโดยชเว ช็อง-อิน และนำแสดงโดยซอ คัง-จุน, จิน กี-จู และคิม ชิน-รก ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องราวของหนุ่มชายคนหนึ่งซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองแห่งชาติ (NIS) ที่แฝงตัวเป็นนักเรียนมัธยมปลาย ออกอากาศครั้งแรกทางเอ็มบีซีทีวี เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 และออกอากาศทุกวันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 21:50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังสามารถสตรีมได้บน TVING และ Wavve ในเกาหลีใต้ และบน Viu และ Kocowa ในบางภูมิภาค
เรื่องย่อ

ช็อง แฮ-ซ็อง (ซอ คัง-จุน) เจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองแห่งชาติ (NIS) ที่ถูกปลดจากตำแหน่งหลังจากเหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นระหว่างปฏิบัติการ และต่อมาเขาได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติภารกิจพิเศษในการตามหาทองคำแท่งที่หายไปของพระเจ้าโคจง แฮ-ซ็องปกปิดตัวตน โดยปลอมตัวเป็นนักเรียนมัธยมปลายที่โรงเรียนมัธยมบย็องมุน และได้พบกับโอ ซู-อา (จิน กี-จู) ครูประจำชั้นของเขา ซู-อาครูที่ทุ่มเทให้กับนักเรียนของเธอ เริ่มสังเกตเห็นความคล้ายคลึงระหว่างแฮ-ซ็องกับรักแรกในวัยเด็กของเธอ ซึ่งได้ทิ้งหัวใจสลายและความทรงจำอันเจ็บปวดไว้กับเธอ
นักแสดง > นักแสดงนำ

ซอ คัง-จุน รับบทเป็น ช็อง แฮ-ซ็อง
จิน กี-จู รับบทเป็น โอ ซู-อา
คิม ชิน-รก รับบทเป็น ซอ มย็อง-จู
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > ทีมหน่วยข่าวกรอง

จ็อน แพซู รับบทเป็น อัน ซ็อก-โฮ
โจ บ๊ก-เร รับบทเป็น โก ย็อง-ฮุน
ยุน กา-อี รับบทเป็น พัก มี-ช็อง
อี ซอ-ฮวาน รับบทเป็น คิม ฮย็อง-แพ
อิม ช็อล-ฮย็อง รับบทเป็น กง จิน-ซัง
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > สภานักเรียนโรงเรียนมัธยมบย็องมุน

คิม มิน-จู รับบทเป็น อี เย-นา
พัก เซ-ฮย็อน รับบทเป็น อัน ยู-ช็อง
ชัง ซ็อง-บ็อม รับบทเป็น พัก แท-ซู
อี ฮย็อน-โซ รับบทเป็น ฮัน ซึง-แจ
ยุน แช-บิน รับบทเป็น ยุน แช-ริน
คิม ซุน-มิน รับบทเป็น จี ฮย็อน-จุน
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > นักเรียนของโรงเรียนมัธยมบย็องมุน

ชิน จุน-ฮัง รับบทเป็น อี ดง-มิน
ช็อง ซู-ฮย็อน รับบทเป็น อิม ยุน-ช็อล
คัง พิล-จุน รับบทเป็น ซน บ็อม-ซิก
ชิน กา-อึน รับบทเป็น ชเว ซู-จิน
คิม ซึง-บอม รับบทเป็น คิม โฮ-จิน
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > ครูในโรงเรียนมัธยมบย็องมุน

พัก จิน-อู รับบทเป็น พัก แจ-มุน
โอ ยง รับบทเป็น แบ็ก กวัง-ดู
อี มิน-จี รับบทเป็น คิม รี-อัน
โน จง-ฮย็อน รับบทเป็น อี จุน-โฮ
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > อื่น ๆ

คิม ย็อง-อา รับบทเป็น อิม ช็อง-ฮา
คิม ซู-จิน รับบทเป็น ชัง มัน-อ๊ก
กู มิน-ฮย็อก รับบทเป็น คิม ฮย็อน-โฮ
คิม อึย-ซ็อง รับบทเป็น ซอ บย็อง-มุน
โอ อึย-ชิก รับบทเป็น ช็อง แจ-ฮย็อน
การรับชม

| ฤดูกาล | ฤดูกาล | ตอนที่> 1 | ตอนที่> 2 | ตอนที่> 3 | ตอนที่> 4 | ตอนที่> 5 | ตอนที่> 6 | ตอนที่> 7 | ตอนที่> 8 | ตอนที่> 9 | ตอนที่> 10 | ตอนที่> 11 | ตอนที่> 12 | เฉลี่ย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 1.099 | 1.311 | 1.199 | 1.537 | 1.387 | 1.386 | TBD | TBD | TBD | TBD | TBD | TBD | TBD |
การวัดผลผู้ชมดำเนินการทั่วประเทศโดยนีลเส็นเกาหลี
| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศครั้งแรก | ส่วนแบ่งผู้ชมโดยเฉลี่ย (นีลเส็นเกาหลี)> ทั่วประเทศ | ส่วนแบ่งผู้ชมโดยเฉลี่ย (นีลเส็นเกาหลี)> โซล |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 21 กุมภาพันธ์ 2025 | 5.6% (12th) | 5.8% (9th) |  |
| 2 | 22 กุมภาพันธ์ 2025 | 6.6% (5th) | 6.5% (4th) |  |
| 3 | 28 กุมภาพันธ์ 2025 | 6.6% (9th) | 6.7% (6th) |  |
| 4 | 1 มีนาคม 2025 | 8.3% (3rd) | 8.3% (3rd) |  |
| 5 | 7 มีนาคม 2025 | 7.2% (6th) | 7.0% (6th) |  |
| 6 | 8 มีนาคม 2025 | 6.7% (3rd) | 7.1% (3rd) |  |
| 7 | 14 มีนาคม 2025 |  |  |  |
| 8 | 15 มีนาคม 2025 |  |  |  |
| 9 | 21 มีนาคม 2025 |  |  |  |
| 10 | 22 มีนาคม 2025 |  |  |  |
| 11 | 28 มีนาคม 2025 |  |  |  |
| 12 | 29 มีนาคม 2025 |  |  |  |
| เฉลี่ย | เฉลี่ย | — | — |  |
 ในตารางด้านบนตัวเลขสีน้ำเงิน แสดงถึงคะแนนที่ต่ำที่สุด และตัวเลขสีแดง แสดงถึงคะแนนสูงสุด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ  แม่แบบ:Lang in
ปลอมมาเรียน เนียนมาสืบ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ปลอมมาเรียน เนียนมาสืบ ที่ฮันซีเนมา
สีดา พัวพิมล

| สีดา พัวพิมล |
| --- | --- |
สีดา จากภาพยนตร์ วิมานหนาม (2567)
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 29 มกราคม พ.ศ. 2498 (70 ปี) สีดา พัวพิมล
คู่ครอง: อมรจักร วิญญทาน (หย่า)
บุตร: 2 คน
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2522 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ป้าจง – โรงเรียนผีมีอยู่ว่า… (2565)   แสงคำ – วิมานหนาม (2567)
ฐานข้อมูล
IMDb
ThaiFilmDb
สีดา พัวพิมล เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2498 เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เข้าสู่วงการจากการแสดงภาพยนตร์ โดยการปลุกปั้นของ พิศาล อัครเศรณี มีผลงานการแสดงทั้งบทนักแสดงนำ บทนางเอก และบทนางร้าย หลายเรื่อง ได้แก่ เลือดทมิฬ, รักเธอสุดหัวใจ, พ่อปลาไหล, ทหารอากาศขาดรัก เป็นต้น
อีกทั้งยังเป็นมารดาของ อภิชาติ พัวพิมล (อ๊อฟ) นักแสดงชื่อดังผู้ล่วงลับ
ปัจจุบัน สีดา พัวพิมล กลับมารับงานแสดงภาพยนตร์อีกครั้งในรอบ 30 กว่าปี ซึ่งก่อนหน้านี้ก็มีงานแสดงละครครบ้างประปราย แต่งานภาพยนตร์เธอกล่าวว่า ไม่ได้รับเล่นเลยมา 30 กว่าปี ผลงานภาพยนตร์เรื่องล่าสุดคือเรื่อง แดนสาป และ วิมานหนาม ซึ่งเรื่องวิมานหนาม เป็นผลงานภาพยนตร์จากค่าย จีดีเอช ที่ทำให้ชื่อเสียงของเธอกลับมาเป็นที่พูดถึงอย่างกว้างขวางอีกครั้ง และส่งผลให้เธอคว้ารางวัลนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากงานประกาศรางวัล Cinefile Audience Award 2024 นับเป็นรางวัลแรกในชีวิตของเธอตลอด 46 ปีในวงการบันเทิง
ประวัติ

สีดา พัวพิมล (หรือ สีดา วงศ์สราวัฒน์, ศรีดารัตน์ วงศ์สราวัฒน์, ลินปภัสร์ วงศ์สราวัฒน์ ตามลำดับ) เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2498 เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย ที่มีผลงานละครต่าง ๆ มากมาย เช่น ลางรัก, มายาสีเงิน, ตุ๊กตามนุษย์, เบญจรงค์ห้าสี, นกออก, ลิลลี่สีกุหลาบ เป็นต้น
ด้านชีวิตส่วนตัวมีสมรสกับ นายอมรจักร วิญญทาน มีบุตรด้วยกัน คือ นายอภิชาติ พัวพิมล หรือ อ๊อฟ นักแสดงชายชาวไทย และบุตรสาวอีก 1 คน ซึ่งปัจจุบันลูกชายได้เสียชีวิตกระทันหันด้วยโรคหอบหืด เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

2522 รอยมลทิน (ช่อง 5)
2522 ร่มฉัตร (ช่อง 9)
2523 กุหลาบไร้หนาม (ช่อง 9)
2524 สลักจิต (ช่อง 3)
2524 ลางรัก (ช่อง 7)
2524 มายาสีเงิน (ช่อง 3)
2524 เพลงชีวิต (ช่อง 9)
2524 เครื่องแบบสีขาว (ช่อง 9)
2525 พรหมไม่ได้ลิขิต (ช่อง 9)
2525 ไม่มีใครรักฉันจริง (ช่อง 9)
2525 เศรษฐีนี (ช่อง 5)
2525 อีสา (ช่อง 9)
2525 จดหมายจากเมืองไทย (ช่อง 7)
2525 จอมเกเร (ช่อง 7)
2525 ปูนปิดทอง (ช่อง 9)
2525 ม่าเหมี่ยว (ช่อง 7)
2525 ผู้ชายในอดีต (ช่อง 9)
2525  หนึ่งในร้อย (ช่อง 5)
2525   รอยหนาม   (ช่อง 5)
2526 ขอเพียงรัก (ช่อง 5)
2526 ตุ๊กแก (ช่อง 7)
2526 ทิมมวยไทย (ช่อง 5)
2526 เลื่อมสลับลาย (ช่อง 7)
2527 เพลงพรหม (ช่อง 3) รับเชิญ
2528 เบญจรงค์ห้าสี (ช่อง 3)
2529 กามนิต-วาสิฏฐี (ช่อง 3) รับเชิญ
2530 ฟ้าต่ำ (ช่อง 3) รับเชิญ
2531 แรงหึง (ช่อง 3)
2534  ป่ากามเทพ (ช่อง 3) รับเชิญ
2534 บ้านสาวโสด  (ช่อง 3) รับเชิญ
2535 หนึ่งในทรวง  (ช่อง 3) รับเชิญ
2536 สกุลกา (ช่อง 5)
2536 คุณหญิงพวงแข (ช่อง 3)
2536 นางฟ้ากับซาตาน (ช่อง 3)
2536 พรหมพยศ (ช่อง 9)
2537 สาวรำวง (ช่อง 3)
2537 แสงสูรย์ (ช่อง 3) รับเชิญ
2537 ตุ๊กตามนุษย์ (ช่อง 3)
2537 เมียน้อย (ช่อง 3)
2537 เมียข้างถนน (ช่อง 5)
2538 พิษพยาบาท (ช่อง 3) รับเชิญ
2538 เหมือนคนละฟากฟ้า (ช่อง 3)
2539  อีสาวอันตราย  (ช่อง 3)
2539  กุหลาบไร้หนาม  (ช่อง 5)
2540 ดอกไม้ริมทาง (ช่อง 5)
2540 ซอสามสาย  (ช่อง 3) รับเชิญ
2542 คุณชาย (ช่อง 7) รับเชิญ
2544 เงาใจ (ช่อง 7)
2544 ฉันชื่อไศลา (ช่อง 7)
2546 หมอลำซัมเมอร์ (ช่อง 7)
2546 ฝันกลางตะวัน (ช่อง 7)
2546 เมืองดาหลา (ช่อง 7) รับเชิญ
2547 เล่ห์รตี (ช่อง 5)
2547 เจ้าบ่าวโค้งสุดท้าย (ช่อง 7)
2548 รหัสหัวใจ (ช่อง 7)
2548 คลื่นรักสีคราม (ช่อง 5)
2548 นกออก (ช่อง 7)
2548 ปัญญาชนก้นครัว (ช่อง 3)
2549 ธิดาซาตาน (ช่อง 7)
2550 ทาสรักทรนง (ช่อง 5)
2551 เย้ยฟ้าท้าดิน (ช่อง 7)
2551 รักบ้านเรา (ช่อง 9)
2551 คู่ป่วนอลวน (ช่อง 7)
2554 ลิลลี่สีกุหลาบ (ช่อง 7)
2559 ตี๋ใหญ่ ดับ ดาว โจร (ช่องโมโน 29)
2560 พริ้ง คนเริงเมือง (ช่อง 7) รับเชิญ
2564 ฟ้ามีตา ตอน เงินบุญ (ช่อง 7)
2565 ฟ้ามีตา ตอน เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว (ช่อง 7)
2565 โรงเรียนผีมีอยู่ว่า ตอน สูตรลับร้านป้าจง (เน็ตฟลิกซ์)
2567 ฟ้ามีตา ตอน ลมหายใจสุดท้ายที่ไม่แพ้ (ช่อง 7)
ผลงาน > ภาพยนตร์

เลือดทมิฬ (2522)
รักเธอสุดหัวใจ (2523)
เดอะไกด์ (2523)
รักประกาศิต (2523)
เป๋อจอมเปิ่น (2523)
พ่อปลาไหล (2524)
สกาวเดือน (2524)
ทหารอากาศขาดรัก (2524)
ไอ้แก่น (2524)
เฉยแหลก (2524)
ภูชิชย์-นริศรา (2524)
สะใภ้ลูกทุ่ง (2525)
พระเอกรับจ้าง (2525)
คุณนายซาอุ (2525)
ยอดอนงค์ (2526)
เจ้าสาวเงินล้าน (2526)
อิทธิฤทธิ์น้ำมันพราย (2527)
นางนาค ภาคพิศดาร (2528)
กองพันทหารหญิง (2528)
เจ้าแม่ตะเคียนทอง (2528)
แม่หมอน้ำมันพราย (2528)
ระฆังผี (2528)
ลูกสาวป้าแช่ม (2528)
ไปไม่ถึงดวงดาว (2529)
สบายกว่ากันเยอะเลย (2531)
แดนสาป (2567)
วิมานหนาม (2567)
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ภาพยนตร์ | ผล | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2568 | Cinefile Audience Award 2024 | นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม | วิมานหนาม | ชนะ |  |
| 2568 | Thailand Box Office Awards 2024 | นักแสดงสมทบหญิงแห่งปี | วิมานหนาม | ชนะ |  |
รัฐแมสซาชูเซตส์

| รัฐแมสซาชูเซตส์ |
| --- | --- |
รัฐ
เครือรัฐแมสซาชูเซตส์
   ธง ตรา
สมญา: The Bay State (ทางการ) The Pilgrim State; The Puritan State The Old Colony State The Baked Bean State
คำขวัญ: Ense petit placidam sub libertate quietem (ละติน) By the sword we seek peace, but peace only under liberty
เพลง: ออลเฮลทูแมสซาชูเซตส์
แผนที่สหรัฐเน้นรัฐแมสซาชูเซตส์
ประเทศ: สหรัฐ
สถานะก่อนเป็นรัฐ: Province of Massachusetts Bay
เข้าร่วมสหรัฐ: 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1788 (อันดับที่ 6)
เมืองหลวง: บอสตัน
มหานครใหญ่สุด: เกรตเตอร์บอสตัน
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: ชาลส์ เบเกอร์ (R)
 • รองผู้ว่าการ: Karyn Polito (R)
สภานิติบัญญัติ: General Court
 • สภาสูง: วุฒิสภา
 • สภาล่าง: สภาผู้แทราษฎร
ฝ่ายตุลาการ: Massachusetts Supreme Judicial Court
สมาชิกวุฒิสภา: เอลิซาเบธ วอร์เรน (D) เอ็ด มาร์กีย์ (D)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร: เดโมแครต 9 คน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 10,565 ตร.ไมล์ (27,337 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 7,840 ตร.ไมล์ (20,306 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 2,715 ตร.ไมล์ (7,032 ตร.กม.)  26.1%
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 44
ขนาด
 • ความยาว: 190 ไมล์ (296 กิโลเมตร)
 • ความกว้าง: 115 ไมล์ (184 กิโลเมตร)
ความสูง: 500 ฟุต (150 เมตร)
ความสูงจุดสูงสุด (เขาเกรย์ล็อก): 3,489 ฟุต (1,063.4 เมตร)
ความสูงจุดต่ำสุด (มหาสมุทรแอตแลนติก): 0 ฟุต (0 เมตร)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 7,033,469 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 15
 • ความหนาแน่น: 897 คน/ตร.ไมล์ (346 คน/ตร.กม.)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 3
 • ค่ามัธยฐานรายได้ครัวเรือน: $77,385
 • อันดับรายได้: อันดับที่ 2
ภาษา
 • ภาษาทางการ: อังกฤษ
 • ภาษาพูด:  อังกฤษ 77.7%  สเปน 8.6%  โปรตุเกส 2.8%.  จีน 2.1% 
เขตเวลา: UTC– 05:00 (ตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC– 04:00 (EDT)
อักษรย่อไปรษณีย์: MA
รหัส ISO 3166: US-MA
อักษรย่อเดิม: Mass.
ละติจูด: 41°14′ N ถึง 42°53′ N
ลองจิจูด: 69°56′ W ถึง 73°30′ W
เว็บไซต์: www.mass.gov
รัฐแมสซาชูเซตส์ (อังกฤษ: Massachusetts) เป็นรัฐหนึ่งในเขตนิวอิงแลนด์ ในสหรัฐ มีมหาวิทยาลัยชื่อดังหลายแห่ง อาทิ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ มหาวิทยาลัยทัฟส์ ประกอบไปด้วย 50 เมืองขนาดใหญ่ และ 301 เมืองขนาดเล็กใน 14 เคาน์ตี เมืองหัชยา ในรัฐได้แก่ บอสตัน สปริงฟีลด์ วูสเตอร์ โลเวลล์ บล็อกตัน และเคมบริดจ์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Massachusetts Office of Travel and Tourism
Massachusetts State Guide from the Library of Congress
รัฐแมสซาชูเซตส์ ที่เว็บไซต์ Curlie
| ด ค ก เขตทางการเมืองของสหรัฐ |
| --- | --- |
รัฐ:  คอนเนทิคัต  เคนทักกี  แคนซัส  แคลิฟอร์เนีย  โคโลราโด  จอร์เจีย  เซาท์แคโรไลนา  เซาท์ดาโคตา  เดลาแวร์  เท็กซัส  เทนเนสซี  นอร์ทแคโรไลนา  นอร์ทดาโคตา  นิวเจอร์ซีย์  นิวเม็กซิโก  นิวยอร์ก  นิวแฮมป์เชอร์  เนแบรสกา  เนวาดา  เพนซิลเวเนีย  ฟลอริดา  มอนแทนา  มิชิแกน  มินนิโซตา  มิสซิสซิปปี  มิสซูรี  เมน  แมริแลนด์  แมสซาชูเซตส์  ยูทาห์  โรดไอแลนด์  ลุยเซียนา  วอชิงตัน  วิสคอนซิน  เวสต์เวอร์จิเนีย  เวอร์จิเนีย  เวอร์มอนต์  ไวโอมิง  ออริกอน  อะแลสกา  อาร์คันซอ  อินดีแอนา  อิลลินอย  แอริโซนา  แอละแบมา  โอคลาโฮมา  โอไฮโอ  ไอดาโฮ  ไอโอวา  ฮาวาย 
เขตที่ตั้งรัฐบาลของสหพันธ์:  วอชิงตัน ดี.ซี. 
พื้นที่เกาะ:  กวม  ปวยร์โตรีโก  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  อเมริกันซามัว 
เกาะเล็กรอบนอก:  เกาะจาร์วิส  เกาะนาแวสซา  เกาะเบเกอร์  เกาะเวก  เกาะฮาวแลนด์  คิงแมนรีฟ  จอห์นสตันอะทอลล์  แพลไมราอะทอลล์  มิดเวย์อะทอลล์ 
เขตสงวนอินเดียน: รายชื่อเขตสงวนอินเดียน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  โครเอเชีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  NARA  IdRef 
42°18′N 72°00′W﻿ / ﻿42.3°N 72.0°W﻿ / 42.3; -72.0﻿ (Commonwealth of Massachusetts)
รัฐนิวแฮมป์เชอร์

| รัฐนิวแฮมป์เชอร์ |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตรา
สมญา: รัฐแกรนิต (the Granite State) รัฐภูเขาสีขาว (the White Mountain State)
คำขวัญ: "Live Free or Die"
เพลง: "โอลด์นิวแฮมป์เชอร์"
แผนที่สหรัฐเน้นรัฐนิวแฮมป์เชอร์
ประเทศ: สหรัฐ
สถานะก่อนเป็นรัฐ: Province of New Hampshire
เข้าร่วมสหรัฐ: 21 มิถุนายน ค.ศ. 1788 (ลำดับที่ 9)
เมืองหลวง: คองคอร์ด  44°00′N 71°30′W﻿ / ﻿44°N 71.5°W﻿ / 44; -71.5
เมืองใหญ่สุด: แมนเชสเตอร์
มหานครใหญ่สุด: แมนเชสเตอร์–แนชัว (Manchester–Nashua)
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: คริส เซอนูนู (ริพับลิกัน)
สมาชิกวุฒิสภา: จีน ชาฮีน (D) แม็กกี ฮัสซาน (D)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร: เดโมแครต 2 คน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 9,349 ตร.ไมล์ (24,214 ตร.กม.)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 46
ขนาด
 • ความยาว: 190 ไมล์ (305 กิโลเมตร)
 • ความกว้าง: 68 ไมล์ (110 กิโลเมตร)
ความสูง: 1,000 ฟุต (300 เมตร)
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาวอชิงตัน): 6,288 ฟุต (1,916.66 เมตร)
ความสูงจุดต่ำสุด (มหาสมุทรแอตแลนติก): 0 ฟุต (0 เมตร)
ประชากร (2019)
 • ทั้งหมด: 1,359,711 คน
 • อันดับ: 41st
 • ความหนาแน่น: 147 คน/ตร.ไมล์ (56.8 คน/ตร.กม.)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 21
 • ค่ามัธยฐานรายได้ครัวเรือน: $73,381
 • อันดับรายได้: อันดับที่ 7
เดมะนิม: Granite Stater, New Hampshirite
ภาษา
 • ภาษาทางการ: ภาษาอังกฤษ  (ภาษาฝรั่งเศสอนุญาตให้สำหรับการทำธุรกิจที่เป็นทางการกับรัฐเกแบ็ก)
เขตเวลา: UTC−05:00 (เขตเวลาตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−04:00 (EDT)
อักษรย่อไปรษณีย์: NH
รหัส ISO 3166: US-NH
อักษรย่อเดิม: N.H.
ละติจูด: 42° 42′ N to 45° 18′ N
ลองจิจูด: 70° 36′ W to 72° 33′ W
เว็บไซต์: www.nh.gov
นิวแฮมป์เชอร์ (อังกฤษ: New Hampshire) เป็นรัฐหนึ่งในภูมิภาคนิวอิงแลนด์ ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ มีอาณาเขตทางทิศใต้ติดกับรัฐแมสซาชูเซตส์ ทิศตะวันตกติดกับรัฐเวอร์มอนต์ ทิศตะวันออกติดกับรัฐเมนและมหาสมุทรแอตแลนติก และทิศเหนือติดกับรัฐเกแบ็ก ซึ่งเป็นรัฐของประเทศแคนาดา รัฐนิวแฮมป์เชอร์เป็นรัฐที่มีพื้นที่น้อยเป็นอันดับที่ 5 และมีประชากรน้อยเป็นอันดับที่ 10 ในสหรัฐ
เมืองหลวงของรัฐชื่อ คองคอร์ด ขณะที่เมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐคือ แมนเชสเตอร์ รัฐนิวแฮมป์เชอร์มีชื่อเล่นรัฐว่า "รัฐแกรนิต" เนื่องจากมีชั้นหินแกรนิตเป็นจำนวนมาก การท่องเที่ยวในนิวแฮมป์เชอร์ที่สำคัญได้แก่สกีในหน้าหนาว และการปีนเขาในหน้าร้อน รัฐนิวแฮมป์เชอร์เป็นที่ตั้งของ สนามแข่งรถนานาชาตินิวแฮมป์เชอร์ (อังกฤษ: New Hampshire International Speedway) สนามแข่งรถที่ยาวที่สุดในสหรัฐอเมริกา ใช้ในการแข่งขันรถ ลาวดอนคลาสสิก
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยสหรัฐ
เว็บไซต์รัฐนิวแฮมป์เชอร์
| ด ค ก เขตทางการเมืองของสหรัฐ |
| --- | --- |
รัฐ:  คอนเนทิคัต  เคนทักกี  แคนซัส  แคลิฟอร์เนีย  โคโลราโด  จอร์เจีย  เซาท์แคโรไลนา  เซาท์ดาโคตา  เดลาแวร์  เท็กซัส  เทนเนสซี  นอร์ทแคโรไลนา  นอร์ทดาโคตา  นิวเจอร์ซีย์  นิวเม็กซิโก  นิวยอร์ก  นิวแฮมป์เชอร์  เนแบรสกา  เนวาดา  เพนซิลเวเนีย  ฟลอริดา  มอนแทนา  มิชิแกน  มินนิโซตา  มิสซิสซิปปี  มิสซูรี  เมน  แมริแลนด์  แมสซาชูเซตส์  ยูทาห์  โรดไอแลนด์  ลุยเซียนา  วอชิงตัน  วิสคอนซิน  เวสต์เวอร์จิเนีย  เวอร์จิเนีย  เวอร์มอนต์  ไวโอมิง  ออริกอน  อะแลสกา  อาร์คันซอ  อินดีแอนา  อิลลินอย  แอริโซนา  แอละแบมา  โอคลาโฮมา  โอไฮโอ  ไอดาโฮ  ไอโอวา  ฮาวาย 
เขตที่ตั้งรัฐบาลของสหพันธ์:  วอชิงตัน ดี.ซี. 
พื้นที่เกาะ:  กวม  ปวยร์โตรีโก  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  อเมริกันซามัว 
เกาะเล็กรอบนอก:  เกาะจาร์วิส  เกาะนาแวสซา  เกาะเบเกอร์  เกาะเวก  เกาะฮาวแลนด์  คิงแมนรีฟ  จอห์นสตันอะทอลล์  แพลไมราอะทอลล์  มิดเวย์อะทอลล์ 
เขตสงวนอินเดียน: รายชื่อเขตสงวนอินเดียน
กล้องถ่ายภาพ

ภาพจำลองกล้องถ่ายภาพในประมาณปีพ.ศ. 2520 - 2545
กล้องถ่ายภาพ หรือ กล้องถ่ายรูป เป็นเหมือนกล่องทึบแสง ที่ทำหน้าที่รับแสงในปริมาณที่เหมาะสมเพื่อใช้ในการสร้างภาพ กลไกและชิ้นส่วนต่าง ๆ ของกล้องทำงานสัมพันธ์กันในการที่จะควบคุมปริมาณแสงไปยังหน่วยรับภาพอย่างถูกต้องแม่นยำ อีกทั้งยังควบคุมความคมชัดของภาพ ตลอดจนอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ในการบันทึกภาพ
ความหมายของการถ่ายภาพ มี 2 ประเด็น คือ
1. เชิงวิทยาศาสตร์  หมายถึง  การทำปฏิกิริยาระหว่างวัสดุไวแสงกับแสง
2. เชิงศิลปะ  หมายถึง  การวาดภาพด้วยแสงและเงารวมทั้งการผสมสีเพื่อถ่ายทอดความหมาย ความรู้สึก อารมณ์ หรือทัศนคติ
สรุป : การถ่ายภาพ คือ การสร้างภาพเพื่อสื่อความหมาย ความรู้สึก อารมณ์ รวมทั้งทัศนคติ โดยใช้กระบวนการที่ปล่อยให้แสงสว่างสะท้อนมาจากวัตถุผ่านเข้าไปกระทบกับวัตถุไวแสง แล้วจึงนำวัตถุไวแสงไปผ่านกระบวนการสร้างภาพให้ปรากฏ
ส่วนประกอบต่างๆของกล้องถ่ายภาพ

ปุ่มชัตเตอร์ กดปุ่มนี้เพื่อลั่นชัตเตอร์ การกดปุ่มชัตเตอร์มี 2 จังหวะ คือเมื่อกดปุ่มลงครึ่งหนึ่งเพื่อใช้งานฟังก์ชันโฟกัสอัตโนมัติ และกดลงสุดเพื่อบันทึกภาพ
เมาท์ของเลนส์ ส่วนนี้ใช้เพื่อยึดเลนส์แบบถอดเปลี่ยนได้เข้ากับตัวกล้อง ด้วยการหมุนให้เขี้ยวลงล็อก
กระจกสะท้อนภาพ แสงที่เข้าสู่เลนส์จะสะท้อนจากกระจกชิ้นนี้ไปยังช่องมองภาพ กระจกนี้มีกลไกที่พับกระดกขึ้นได้ ซึ่งจะดีดตัวขึ้นทันทีก่อนถ่ายภาพ
ช่องบรรจุแบตเตอรี่ สำหรับถอดเปลี่ยนแบตเตอรี่ก้อนใหม่หรือนำไปชาร์จภายนอกได้ ใส่แบตเตอรี่โดยให้ขั้วแบตเตอรี่หันเข้าด้านในบอดี้กล้อง
รูยึดขาตั้งกล้อง รูด้านล่างของบอดี้กล้องมีไว้สำหรับยึดกล้องเข้ากับขาตั้งกล้องที่มีวางจำหน่ายทั่วไป ขนาดของสกรูมีมาตรฐานเดียวกัน จึงใช้ด้วยกันได้ไม่ว่าขาตั้งกล้องยี่ห้อใด
ปุ่มปลดเลนส์กดปุ่มนี้เมื่อต้องการถอดเลนส์ สลักล็อกเลนส์จะคลายออกเมื่อกดปุ่มนี้ ทำให้คุณหมุนเลนส์ได้อย่างไม่ติดขัด ก่อนถ่ายภาพ ให้ล็อกเลนส์อยู่กับที่โดยการหมุนเลนส์เข้าตำแหน่งจนได้ยินเสียง “คลิก”
ดัชนีสำหรับติดตั้งเลนส์ ใส่เลนส์โดยให้ตั้งแนวเครื่องหมายสีแดงบนตัวกล้องตรงกับเครื่องหมายบนตัวเลนส์ สำหรับเลนส์ EF ให้ใช้เครื่องหมายดัชนีสีแดง
แฟลชในตัว คุณสามารถยิงแสงไฟแฟลชเพื่อการถ่ายภาพในสถานที่ที่มีแสงน้อยได้ เมื่อจำเป็น ในบางโหมด แฟลชอาจเปิดทำงานขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ
ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาอาชีพเสริมนอกภาคการเกษตร

"ศูนย์ศิลปาชีพบางไทร" เปลี่ยนทางมาที่นี่
| --- | --- |
ศูนย์ศิลปาชีพ บางไทร ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ
 ป้ายชื่อเดิมของศูนย์ฯ
ภาพรวมหน่วยงาน
ผู้ก่อตั้ง: สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
หน่วยงานก่อนหน้า: ศูนย์ศิลปาชีพ บางไทร ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 59 หมู่ 4 ตำบลช้างใหญ่ อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 13290
คำขวัญ: หัตถกรรมสืบสาน สรรสร้างอาชีพเสริม เพิ่มพูนรายได้ สู่ชุมชนอย่างยั่งยืน
บุคลากร: 118 คน
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: นายพิษณุ สำรี, ผู้อำนวยการศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาอาชีพเสริมนอกภาคการเกษตร
หน่วยงานแม่: สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม
ต้นสังกัดหน่วยงาน: สำนักพัฒนาและถ่ายทอดเทคโนโลยี
เว็บไซต์: alro.go.th/th/centre_handcrafts
แผนที่

 
ส่วนจัดแสดงผลงานศิลปาชีพภายในศาลาพระมิ่งขวัญ
ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาอาชีพเสริมนอกภาคการเกษตร (อังกฤษ: Center for the promotion and development of additional careers outside of agriculture) หรือที่รู้จักกันในชื่อของ ศูนย์ศิลปาชีพ บางไทร ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ตั้งอยู่ที่ตำบลช้างใหญ่ อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ปัจจุบันศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาอาชีพเสริมนอกภาคการเกษตรอยู่ในความดูแลของ สำนักพัฒนาและถ่ายทอดเทคโนโลยี สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2566 เป็นต้นมา
ประวัติ > ศูนย์ศิลปาชีพ บางไทร ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ

ศูนย์ศิลปาชีพ บางไทรฯ ดำเนินงานโดยมูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพพิเศษ ในพระบรมราชินูปถัมภ์ ที่ก่อตั้งมูลนิธิเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 ซึ่งทรงโปรดให้ศูนย์ฯ เป็นแหล่งสำหรับเรียนรู้ด้านศิลปหัตถกรรมของประเทศไทย ทั้งด้านภูมิปัญญา การฝึกฝน ส่งเสริมอาชีพให้กับเกษตรกรในพื้นที่ห่างไกลสำหรับเป็นรายได้เสริมนอกเวลาทำการเกษตร โดยตั้งอยู่ในที่ดินของสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมที่มาจากที่ดินทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ประมาณ 700 ไร่ และการจัดซื้อเพิ่มอีก 200 ไร่ ร่วมประมาณ 1,000 ไร่ จากการค้นหาพื้นที่ของ นายธานินทร์ กรัยวิเชียร รองประธานกรรมการมูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพพิเศษฯ ในปี พ.ศ. 2523 โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถฯ ได้เสด็จมาเปิดศูนย์ศิลปาชีพบางไทรฯ เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2527 และมอบหมายให้กระทรวงเกษตรและสหกรณ์และสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม (ส.ป.ก.) เป็นผู้รับผิดชอบในการก่อสร้าง ดูแล และเป็นหน่วยงานหลักในการประสานงานกับหน่วยงานต่าง ๆ ในการสนับสนุนและดูแลศูนย์ฯ ส.ป.ก. จึงได้จัดตั้ง "ศูนย์พัฒนาและส่งเสริมศิลปาชีพ" เพื่อมาดูแลศูนย์ศิลปาชีพบางไทรฯ และรับสมัครรวมถึงคัดเลือกยุวเกษตรกร บูตรหลานของเกษตรกรในเขตปฏิรูปที่ดิน และบุคคลภายนอกที่สนใจเข้ารับการฝึกอบรมโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายตลอดหลักสูตร จากนั้นในปี พ.ศ. 2531 ได้เปลี่ยนชื่อมูลนิธิเป็น มูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพ ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
พระราชดำรัสส่วนหนึ่งของพระองค์ได้ตรัสว่า
….ข้าพเจ้านั้นภูมิใจเสมอมาว่า คนไทยมีสายเลือดของช่างฝีมืออยู่ทุกคน ไม่ว่าจะเป็นชาวไร่ ชาวนา หรืออาชีพใด อยู่สารทิศใด คนไทยมีความละเอียดอ่อนและฉับไวต่อการรับศิลปะทุกชนิดขอเพียงแต่ให้เขาได้มีโอกาสฝึกฝน เขาก็จะแสดงความสามารถออกมาให้เห็น
ศูนย์ศิลปาชีพ บางไทร ได้ปิดให้บริการเยี่ยมชมจากบุคคลภายนอกเนื่องจากเหตุการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทยช่วงปี พ.ศ. 2563 และปิดให้บริการมาตลอดหลังจากนั้น