stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ

อันเนอ-มารี (เดนมาร์ก: Anne-Marie) หรือ อันนา-มาเรีย (กรีก: Άννα-Μαρία; พระราชสมภพ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2489) พระนามเมื่อแรกพระราชสมภพ เจ้าหญิงอันเนอ-มารี ดักมาร์ อิงกริดแห่งเดนมาร์ก เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2 แห่งกรีซ ดำรงตำแหน่งสมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ (หรือสมเด็จพระราชินีแห่งเฮลเลนส์) ในช่วง 6 มีนาคม พ.ศ. 2507 – 1 มิถุนายน พ.ศ. 2516
ภายหลังได้มีการลงประชามติล้มเลิกการปกครองระบอบกษัตริย์และเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบสาธารณรัฐ (เหตุการณ์เปลี่ยนแปลงการปกครองของกรีซ เรียกว่า Σύνταγμα Sýntagma) แต่ไรก็ตามแม้จะเกิดการเปลี่ยนแปลงการปกครอง แต่พระองค์ยังสามารถดำรงพระอิสริยยศได้ตลอดพระชนม์ชีพ แต่ในหนังสือเดินทางของพระองค์ พระองค์ได้ใช้พระนามเป็นสามัญชน ชื่อ นางอันนา-มาเรีย เด เกรเซีย (Anna-Maria de Grecia)
พระราชประวัติ

สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ มีพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงอันเนอ-มารี ดักมาร์ อิงกริดแห่งเดนมาร์ก พระราชสมภพเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2489 ณ พระราชวังอมาเลียนเบิร์ก กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กใน คิงเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และ พระราชินีอิงกริดแห่งเดนมาร์ก พระองค์มีพ่อและแม่ทูนหัว คือ พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก, สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน, เจ้าชายเบร์ติล ดยุกแห่งฮัลลันด์, สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ และฝ่ายพระอัยยิกาได้แก่ อะเล็กซานดรินแห่งเมคเลินบวร์ค-เชควริน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงมาร์ธา มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์, มาเรียแห่งเท็ค, สมเด็จพระราชินีนาถจูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ และเจ้าหญิงดักมาร์แห่งเดนมาร์ก
พระองค์เป็นพระราชมาตุจฉา (น้าหญิง) สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10 แห่งเดนมาร์ก พระกษัตรัย์องค์ปัจจุบันแห่งเดนมาร์ก และพระองค์ยังเป็นพระญาติวงศ์ในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน ซึ่งเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดนองค์ปัจจุบัน
พระองค์ทรงเข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนซาห์เลส์ (Zahle's School) ประเทศเดนมาร์ก ช่วงปี พ.ศ. 2495–2506 และทรงเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนสตรีชาร์เตอราร์ด (Chatelard School for Girls) ซึ่งเป็นโรงเรียนภาษาอังกฤษในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในปี พ.ศ. 2505 และต่อมาในปี พ.ศ. 2506–2507 พระองค์ได้ทรงเข้าศึกษาต่อในเลอเมส์นิล โรงเรียนฟินิชชิง (Finishing school) ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
อภิเษกสมรส

ในปี พ.ศ. 2502 พระองค์ทรงพบกับเจ้าชายกอนสตันดีโนสแห่งกรีซและเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าปัฟโลสแห่งกรีซ และสมเด็จพระราชินีฟรีแดรีกีแห่งกรีซ เมื่อครั้งเสด็จเยือนประเทศเดนมาร์ก และทั้งสองพระองค์ก็ทรงพบกันครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2504 ที่ประเทศเดนมาร์ก โดยเจ้าชายกอนสตันดีโนสได้ทรงทูลพระราชบิดาและพระราชมารดาเพื่อทรงขออภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเดนมาร์ก ต่อมาทั้งสองพระองค์ก็ทรงพบกันอีกครั้งที่กรุงเอเธนส์ ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2504 เมื่อครั้งงานอภิเษกสมรสของ เจ้าหญิงโซเฟียแห่งกรีซและเดนมาร์ก และเจ้าชายฆวน การ์โลสแห่งสเปน และทรงพบกันอีกครั้งในปี พ.ศ. 2506 ในงานครบรอบหนึ่งศตวรรษของพระราชวงศ์กรีซ
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2507 มีการประกาศเรื่องการหมั้น แม้จะมีเสียงคัดค้านอย่างสุภาพของกลุ่มฝ่ายซ้ายในประเทศเดนมาร์ก ต่อมาทั้งสองพระองค์ได้ทรงจัดงานอภิเษกสมรสกัน เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2507 (สองสัปดาห์หลังพระองค์มีพระชนมายุครบ 18 พรรษา) โดยในพิธีอภิเษกสมรสของทั้งสองพระองค์ได้จัดขึ้นในอาสนวิหารเมโทรโพลิสกรีกออร์โธดอกซ์ในกรุงเอเธนส์ ซึ่งในงานนี้พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้เสด็จพระราชดำเนินเป็นการส่วนพระองค์ เพื่อเข้าร่วมในพิธีมงคลสมรสครั้งนี้ด้วย
เสด็จลี้ภัย

สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ และพระราชสวามีถูกทำการรัฐประหารอีกครั้งโดยกลุ่มนายทหารยศพันเอกในเดือนเมษายน ต่อมาสมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2 แห่งกรีซได้ทรงประกาศสละราชสมบัติ และเสด็จลี้ภัยพร้อมด้วย สมเด็จพระราชินีอันเนอ, เจ้าหญิงอเล็กเซีย และเจ้าชายปาวลอส โดยเสด็จประทับเครื่องบินออกไปในกลางดึกของวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2510 โดยขั้นต้นพระองค์และครองครัวได้เสด็จไปพำนักในประเทศอิตาลี ผลที่ตามมาก็คือพระองค์ทรงแท้งพระครรภ์ โดยพระองค์และครอบครัวทรงประทับลี้ภัยในสถานทูตกรีซประจำประเทศอิตาลีนาน 2 เดือน ก่อนที่จะเสด็จไปประทับ ณ กรุงโรม เป็นเวลาถึง 5 ปี
สมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2 แห่งกรีซ พร้อมด้วยพระราชินีอันเนอ และครอบครัว ได้เสด็จไปประทับยังสหราชอาณาจักร โดยประทับ ณ หมู่บ้านโชบฮาม (Chobham) มณฑลเซอร์รีย์ เป็นแห่งแรก ก่อนที่จะย้ายไปประทับที่ฮัมสตีด (Hampstead) กรุงลอนดอน ส่วนรัฐบาลกรีซเองก็ยึดพระราชวังโตตอย แต่ภายหลังก็มีนักสิทธิมนุษยชนเข้ามาเรียกร้องให้ชดเชยค่าเสียหายเกี่ยวกับการครอบครองวังของพระราชวงศ์กรีซ โดยสมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2 แห่งกรีซได้นำเงินที่ได้รับดังกล่าว มาจัดตั้งองค์กรอันนา-มารีขึ้น
เหตุการณ์หลัง พ.ศ. 2516

สมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2 แห่งกรีซ และสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ จะเสด็จลี้ภัยออกจากกรีซในปี พ.ศ. 2510 ด้วยเหตุที่ประเทศกรีซมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขมาหลายร้อยปี จึงมีการแต่งตั้งพลตรีจอร์จิออส โซอิตากีส (Georgios Zoitakis) เป็นผู้สำเร็จราชการ ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ได้แต่งตั้งตนเองเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งกรีซ พันเอกจอร์จ ปาปาโดเปาลอส (George Papadopoulos) ก็ได้ปลดกษัตริย์กอนสตันดีโนสที่ 2 ออกจากตำแหน่งและเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นแบบสาธารณรัฐ
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2516 พันเอกจอร์จ ปาปาโดเปาลอส ได้ถูกปลดออกตำแหน่ง โดยดิมิทริออส ไอโออันนิเดส (Dimitrios Ioannides) เนื่องจากรัฐบาลทหารเข้ามาปกครองและเกิดความล้มเหลวจากการที่ตุรกีเข้าบุกรุกดินแดนไซปรัส ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2517 โดยมการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่ คือ นายคอนสแตนติน คารามานลิส (Constantine Karamanlis) โดยเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 ได้มีการลงประชามติให้ยกเลิกสถาบันพระมหากษัตริย์ ซึ่งประชาชนร้อยละ 68.8 โหวตให้มีการยกเลิกสถาบันพระมหากษัตริย์ โดยหลายคนมีข้อสงสัยเกี่ยวกับมติเห็นชอบครั้งนี้ จะทำให้เหล่าพระราชวงศ์ไม่สามารถเสด็จกลับมากรีซได้อีก
หลังมีการก่อตั้งสาธารณรัฐใหม่เมื่อผ่านการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2518 เกี่ยวกับคำนำหน้าพระนามและพระอิสริยยศจะไม่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการของบุคคลสัญชาติกรีก แต่ก็มีชาวกรีกบางส่วนที่ยังขานพระนามของพระองค์ว่า "อันเนอ-มารีแห่งกรีซ" (Anne-Marie of Greece) หรือบางครั้งก็เรียกพระนามแล้วตามด้วยพระนามพระราชวงศ์เป็น "อันนา-มาเรีย กลึคส์บวร์ค" (Anna-Maria Glücksburg) แต่พระนามดังกล่าวนี้ พระองค์ไม่ทรงใช้
ส่วนพระองค์เอง พระองค์จะเรียกพระองค์เองว่า สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ (Queen Anne-Marie of Greece) หรือสมเด็จพระราชินีแห่งเฮลเลนส์ (Queen of the Hellenes) โดยพระนามดังกล่าวนี้ยังใช้ขานพระนามในกลุ่มประเทศที่มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขอย่าง สหราชอาณาจักร, สเปน, ลักเซมเบิร์ก และจอร์แดน พระองค์ยังพระนามอีกพระนามหนึ่งคือ สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารี (Queen Anne-Marie) โดยพระนามนี้ถูกใช้ใน ประเทศเดนมาร์ก และสวีเดน และพระนาม อดีตสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ (former Queen Anne-Marie of Greece) ถูกใช้ในประเทศเนเธอร์แลนด์
ครั้นเมื่อพระองค์จะเสด็จประพาสยังต่างประเทศ พระองค์ก็จะใช้หนังสือเดินทางของสถานทูตเดนมาร์ก โดยใช้พระนามแทนพระองค์เองว่า อันเนอ-มารี เด เกรเซีย (Anne-Marie de Grecia) ซึ่งคำว่า de Grecia เป็นภาษาสเปนที่มีความหมายว่า "แห่งกรีซ" (of Greece)
ครอบครัว

สมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2 แห่งกรีซ และสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ ทรงประสูติกาลพระราชโอรสและพระราชธิดา 5 พระองค์ โดยเป็นพระราชโอรส 3 พระองค์ และพระราชธิดา 2 พระองค์ นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นพระอัยยิกาในพระนัดดาทั้ง 9 พระองค์ ได้แก่
เจ้าหญิงอเล็กเซียแห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ณ มอน เรปอส (Mon Repos) คอร์ฟู ประเทศกรีซ พระองค์เสกสมรสกับนายการ์โลส โมราเลส กินตานา (Carlos Morales Quintana) เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 พระองค์ได้แก่
อาร์เรียตตา โมราเลส อี เด เกรเซีย เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ณ เมืองบาร์เซโลนา
อันนา มาเรีย โมราเลส อี เด เกรเซีย เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ณ เมืองบาร์เซโลนา
การ์โลส โมราเลส อี เด เกรเซีย เกิดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ณ เมืองบาร์เซโลนา
อาเมเลีย โมราเลส อี เด เกรเซีย เกิดเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ณ เมืองบาร์เซโลนา
เจ้าชายปัฟโลส มกุฏราชกุมารแห่งกรีซและเจ้าชายแห่งเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 ณ พระราชวังโตตอย พระองค์เสกสมรสกับนางสาวมารี-แทนชัล มิลเลอร์ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 5 พระองค์ ได้แก่
เจ้าหญิงมาเรีย-โอลิมเปียแห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 ณ นิวยอร์ก
เจ้าชายคอนสแตนติน อเล็กซิออสแห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ณ นิวยอร์ก
เจ้าชายอาร์ชีลิส-อันเดรียสแห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ณ นิวยอร์ก
เจ้าชายโอดีสซีส-คีโมนแห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2547 ณ กรุงลอนดอน
เจ้าชายอริสทิเดส-สตาวรอสแห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ณ ลอสแอนเจลิส
เจ้าชายนิโกเลาส์แห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2512 ณ กรุงโรม
เจ้าหญิงเธโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2526 ณ กรุงลอนดอน
เจ้าชายฟิลิปปอสแห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2529 ณ กรุงลอนดอน
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ อดีตสมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Majesty   (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesty (พระพุทธเจ้าค่ะ/เพคะ)
เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงอันเนอ-มารีแห่งเดนมาร์ก (พ.ศ. 2489–2507)
เฮอร์มาเจสตี สมเด็จพระราชินีแห่งชาวเฮเลนส์ (พ.ศ. 2507–2516)
เฮอร์มาเจสตี สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ (อ้างสิทธิ์ในตำแหน่ง พ.ศ. 2516–ปัจจุบัน)
เฮอร์มาเจสตี สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ, เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก (ใช้เมื่อเสด็จออกจากกรีซ, พ.ศ. 2516–ปัจจุบัน)
นางอันนา-มาเรีย เด เกรเซีย (ใช้ในกรีซ, พ.ศ. 2546–ปัจจุบัน)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2504 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 1 (ภ.ป.ร.1)
ราชตระกูล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ | พระชนก: สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 9 แห่งเดนมาร์ก | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 8 แห่งเดนมาร์ก |
| สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ | พระชนก: สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 9 แห่งเดนมาร์ก | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงโลวิซาแห่งสวีเดน |
| สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ | พระชนก: สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 9 แห่งเดนมาร์ก | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงอเล็กซานดรีนแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวรีน | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: แกรนด์ดยุคฟรันซ์ ฟรีดริชที่ 3 แห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวรีน |
| สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ | พระชนก: สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 9 แห่งเดนมาร์ก | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงอเล็กซานดรีนแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวรีน | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: แกรนด์ดัชเชสอนาสตาเซีย มิคาอิลอฟนาแห่งรัสเซีย |
| สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ | พระชนนี: เจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน |
| สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ | พระชนนี: เจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งบาเดิน |
| สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ | พระชนนี: เจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อต | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: อาร์เธอร์ ดยุคแห่งคอนน็อตและสแตรเธิร์น |
| สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ | พระชนนี: เจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อต | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงหลุยส์ มาร์กาเร็ต ดัชเชสแห่งคอนน็อต |
Affiliate

Affiliate คือระบบการกระจายสินค้าและบริการของจากเจ้าของกิจการ ผ่านคนกลางหรือนักการตลาดออนไลน์ (Internet Marketer) ซึ่งเจ้าของกิจการจะแบ่งสัดส่วนทางการตลาดให้นักการตลาดแล้วแต่จะตกลงเงื่อนไขกัน
Affiliate นั้นมีหลายประเภท
CPA (Cost per action) ลักษณะ คือ เมื่อนักการตลาด ได้ทำการตลาด จนได้รายชื่อและที่อยู่ติดต่อของลูกค้าผู้สนใจมา นักการตลาดก็จะได้ส่วนแบ่งตามเงื่อนไขที่ตกลงกัน
PPC (Pay per click) ลักษณะ คือ เป็นการติดโฆษณาไว้ในเว็บไซต์โดยส่วนใหญ่ เมื่อคนมาคลิกโฆษณา เว็บมาสเตอร์ก็จะมีรายได้
บอดี้การ์ด (ลับ)

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น
| --- | --- |
บอดี้การ์ด (ลับ) ของคุณหนูอาคาบาเนะ
赤羽骨子のボディガード (Akabane Honeko no Bodigādo)
แนว: โลดโผน สุขนาฏกรรมจินตนิยม
มังงะ
เขียนโดย: มาซามิตสึ นิกัตสึ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
ในเครือ: โชเน็น แม็กกาซีน คอมิกส์
นิตยสาร: โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 21 กันยายน พ.ศ. 2565 – 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567
จำนวนเล่ม: 12
ภาพยนตร์ฉบับคนแสดง
กำกับโดย: จุนอิจิ อิชิกาวะ
เขียนบทโดย: ฮิโรยูกิ ยัตสึ
ดนตรีโดย: ยูทากะ ยามาดะ
ฉาย: 2 สิงหาคม 2567 (2024-08-02)
ความยาว: 117 นาที
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
บอดี้การ์ด (ลับ) ของคุณหนูอาคาบาเนะ (ญี่ปุ่น: 赤羽骨子のボディガード, โรมาจิ: Akabane Honeko no Bodigādo) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยมาซามิตสึ นิกัตสึ ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารมังงะแนวโชเน็ง โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2565 จนถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 โดยได้รวบรวมตอนต่างๆ ตีพิมพ์เป็นเล่ม (ทังโกบง) จำนวน 12 เล่มจบ ได้รับการแปลและตีพิมพ์ภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ภาพยนตร์ฉบับคนแสดงได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์ที่ญี่ปุ่นในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567
สื่อ > มังงะ

บอดี้การ์ด (ลับ) ของคุณหนูอาคาบาเนะเขียนและวาดภาพประกอบโดยมาซามิตสึ นิกัตสึ ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารมังงะแนวโชเน็ง โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ ของโคดันชะ ตั้งแต่วันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2565 จนถึงวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 โคดันชะได้รวบรวมตอนต่างๆ ตีพิมพ์เป็นเล่ม (ทังโกบง) จำนวน 12 เล่ม ได้วางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2566 จนถึงวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2568 สำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในฉบับภาษาไทยเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567
สื่อ > ภาพยนตร์ฉบับคนแสดง

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 มีการประกาศว่าซีรีส์เรื่องนี้จะได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ฉบับคนแสดง ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดยราอูลในบทอาราคุนิ อิบุกิ และกำกับโดยจุนอิจิ อิชิกาวะ โดยมีฮิโรยูกิ ยัตสึเป็นผู้เขียนบท ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ที่ญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2567
ผลตอบรับ

ซีรีส์นี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Next Manga Award ในประเภทสิ่งพิมพ์ในปี พ.ศ. 2566
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ พ็อคเก็ต โชเน็น แมกกาซีน (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ Phoenix Next (ในภาษาญี่ปุ่น)
บอดี้การ์ด (ลับ) ของคุณหนูอาคาบาเนะ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย เป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศไทย กฎหมายอื่นใดจะขัดหรือแย้งกับรัฐธรรมนูญไม่ได้ รัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายว่าด้วยการจัดระเบียบการปกครองของประเทศ ตั้งแต่ พ.ศ. 2475 ประเทศไทยมีรัฐธรรมนูญแล้วทั้งสิ้น 20 ฉบับ รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันคือรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 เป็นฉบับที่ 20
รัฐธรรมนูญไทยระบุว่าประเทศไทยมีรูปแบบรัฐเป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ และปกครองในระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา (เขียนว่า ประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข) กำหนดให้มีการแบ่งแยกอำนาจระหว่างอำนาจนิติบัญญัติ บริหาร และตุลาการ รัฐธรรมนูญแต่ละฉบับกำหนดให้ผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งและการแต่งตั้งแตกต่างกันไป เช่นเดียวกับพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย 20 ฉบับ ผ่านการแก้ไขเพิ่มเติมสำเร็จมาแล้ว 22 ครั้ง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2564 มีการประกาศรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 1) พุทธศักราช 2564 นับเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่ 23
ศาลรัฐธรรมนูญเป็นองค์กรหลักที่ทำหน้าที่ตีความรัฐธรรมนูญและวินิจฉัยข้อขัดแย้งข้อพิพาทที่เกี่ยวข้องกับรัฐธรรมนูญ
ภาพรวม

ในวิชากฎหมาย แนวคิดประชาธิปไตยตะวันตกได้ถ่ายทอดอยู่ในรูปแบบของทฤษฎีกฎหมายที่เรียก รัฐธรรมนูญนิยม (constitutionalism) ซึ่งตั้งอยู่บนหลักการสามประการ คือ การรับรองสิทธิเสรีภาพของประชาชน การตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐ และการเสริมสร้างเสถียรภาพและประสิทธิภาพให้กับรัฐบาล รัฐธรรมนูญของไทยหลายฉบับได้ยอมรับแนวคิดดังกล่าวและนำมาเป็นเจตนารมณ์แห่งรัฐ ธรรมนูญในการกำหนดกรอบในการตราบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญหลายฉบับ เช่น รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 เป็นต้น โดยเฉพาะรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 ได้บัญญัติอย่างชัดแจ้งถึงหลักการดังกล่าวในคำปรารภของรัฐธรรมนูญ
ดังนั้นโดยสภาพแล้วรัฐธรรมนูญไทยหลายฉบับที่มีกรอบความคิดแบบตะวันตก ควรเกิดผลตามครรลองประชาธิปไตยตะวันตกเหมือนอย่างประเทศตะวันตก แต่สิ่งที่เกิดในระบบการเมืองไทยดูเหมือนสวนทางระบบการเมืองตะวันตก ซึ่งต้องยอมรับว่า รัฐธรรมนูญเป็นเพียงกฎหมายลายลักษณ์อักษรสูงสุดของรัฐ ประเทศไทยมีการเปลี่ยนรัฐธรรมนูญบ่อยครั้ง ซึ่งขัดกับแนวคิดทางนิติศาสตร์ที่ว่า รัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายสูงสุดของรัฐ ซึ่งควรมีความศักดิ์สิทธิ์และคงทนถาวร[ต้องการอ้างอิง]
ภาพรวม > พระราชอำนาจ

พระราชอำนาจเปลี่ยนแปลงไปตามรัฐธรรมนูญแต่ละฉบับอัน
รัฐธรรมนูญปี 2490 และ 2492 มีการเพิ่มพระราชอำนาจอย่างสำคัญ เช่น พระมหากษัตริย์สามารถแต่งตั้งและถอดถอนนายกรัฐมนตรี ฝ่ายบริหารต้องรับผิดชอบต่อพระมหากษัตริย์ ทรงสามารถแต่งตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้กึ่งหนึ่ง
รายชื่อ

ต้นฉบับของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม ซึ่งสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้เก็บรักษา ปัจจุบันจัดแสดงไว้ที่พิพิธภัณฑ์รัฐสภา
หน้าต้นของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2495
รัฐธรรมนูญฉบับแรกของไทยชื่อว่า “พระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช 2475”  จากนั้น ราชอาณาจักรไทยก็ได้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญมาตามลำดับ ดังนี้
พระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช 2475
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2490
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2495
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2502
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2511
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2515
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2519
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2520
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2521
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2534
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2534
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2549
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560
การแบ่งกลุ่มรัฐธรรมนูญ

หากแบ่งกลุ่มรัฐธรรมนูญด้วยการวัดที่ระดับการเลือกสมาชิกสภานิติบัญญัติ จะสามารถแบ่งได้เป็นสามกลุ่มดังนี้
สภาที่มาจากการเลือกตั้ง: สภานิติบัญญัติในกลุ่มนี้จะมาจากการเลือกตั้งทั้งหมด ได้แก่ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 (ซึ่งสภาผู้แทนมีการเลือกตั้งโดยตรง ส่วนสภาสูงซึ่งเรียกว่าพฤฒสภามาจากการเลือกตั้งโดยอ้อม) และ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 (ที่ทั้งสองสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรง)
สภาที่มาจากการสรรหา: สภานิติบัญญัติที่เกิดมาจากการสรรหาทั้งหมดหรือบางส่วน โดยที่สมาชิกผู้มาจากการสรรหานั้นมีอำนาจมากพอในการจำกัดอำนาจสมาชิกที่มีมาจาการเลือกตั้งได้ ได้แก่  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2490, รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492, รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2495, รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2511, รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517, รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2521, รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2534, รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 และ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560
สภาที่มาจากการแต่งตั้ง: ฝ่ายบริหารมีอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดหรือเกือบจะเป็นเช่นนั้น ได้แก่ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม, ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2502, ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2515, รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2519, ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2534, รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2549 และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557
ข้อวิจารณ์

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบางฉบับมีการให้อำนาจฝ่ายบริหารโดยไม่มีการถ่วงดุล ทำให้ฝ่ายบริหารมีความเฉียบขาดในการจัดการเรื่องต่าง ๆ ด้วยตนเอง ซึ่งอาจทำให้เกิดความฉับไวในการแก้ไขปัญหาเร่งด่วน แต่ก็นำมาซึ่งการใช้อำนาจรัฐในทางที่ผิดโดยมีการสั่งลงโทษประหารชีวิตผู้บริสุทธิ์ไปแล้วเป็นจำนวนมาก
มีรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยถึง 4 ฉบับที่มีบทบัญญัติดังกล่าว ซึ่งในฉบับต่อๆ มานั้นหมายเลขมาตราได้เลื่อนไป แต่ผู้คนก็ยังนิยมกล่าวถึงกรณีการใช้อำนาจเด็ดขาดของนายกรัฐมนตรีว่า "ใช้อำนาจตามมาตรา 17"[ต้องการอ้างอิง]
ซึ่งมีบทบัญญัติดังนี้
มาตรา ๑๗ ในกรณีที่นายกรัฐมนตรีเห็นเป็นการจำเป็นเพื่อประโยชน์ในการป้องกัน ระงับหรือปราบปรามการกระทำอันเป็นการบ่อนทำลายความมั่นคงของราชอาณาจักร ราชบัลลังก์ เศรษฐกิจของประเทศ หรือราชการแผ่นดิน หรือการกระทำอันเป็นการก่อกวนหรือคุกคามความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดี ของประชาชน หรือการกระทำอันเป็นการทำลายทรัพยากรของประเทศ หรือเป็นการบั่นทอนสุขภาพอนามัยของประชาชนทั้งนี้ ไม่ว่าจะเกิดขึ้นก่อนหรือหลังวันใช้ธรรมนูญการปกครองนี้และไม่ว่าจะเกิดขึ้น ภายในหรือภายนอกราชอาณาจักร ให้นายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีและของสภานโยบายแห่งชาติ มีอำนาจสั่งการหรือกระทำการใดๆ ได้ และให้ถือว่าคำสั่งหรือการกระทำของนายกรัฐมนตรีรวมทั้งการปฏิบัติตามคำสั่ง ดังกล่าวเป็นคำสั่งหรือการกระทำหรือการปฏิบัติที่ชอบด้วยกฎหมาย
 
เมื่อนายกรัฐมนตรีได้สั่งการหรือกระทำ การใดไปตามวรรคหนึ่งแล้ว ให้ นายกรัฐมนตรีแจ้งให้สภานิติบัญญัติแห่งชาติทราบ
กรณีการใช้อำนาจตามมาตรา 17 เช่น
การปราบปรามคอมมิวนิสต์ในประเทศไทย
การสั่งประหารชีวิตร้านรองเท้าต้นเพลิงตลาดบางยี่เรือ แขวงบางยี่เรือ
การสั่งประหารชีวิตกรณีไฟไหม้โรงเลื่อยจักรบ้วนเฮงหลง แขวงวัดพระยาไกร
การสั่งประหารชีวิตบ้านต้นเพลิงที่ตลาดพลู
การสั่งประหารชีวิตร้านต้นเพลิงตลาดท่าช้าง
การสั่งยึดทรัพย์จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ โดย จอมพลถนอม กิตติขจร
การสั่งยึดทรัพย์จอมพลถนอม กิตติขจร โดย สัญญา ธรรมศักดิ์
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557 มาตรา 44 ให้อำนาจแก่หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติเหนืออำนาจของฝ่ายบริหาร นิติบัญญัติ และตุลาการซึ่งคล้ายคลึงกับธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2502 มาตรา 17 และมาตรา 48 ซึ่งนิรโทษกรรมความผิดของทหารทั้งในอดีตและอนาคต จนถูกวิจารณ์ และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 265 ซึ่งยังคงใช้บทบัญญัติมาตรา 44 ของรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว จนกว่าคณะรัฐมนตรีชุดใหม่ภายหลังการการเลือกตั้งทั่วไปจะเข้ารับหน้าที่
ดูเพิ่ม

รัฐธรรมนูญ
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนผังการเมืองไทยพร้อมการใช้รัฐธรรมนูญฉบับต่าง ๆ ตั้งแต่ พ.ศ. 2475–ปัจจุบัน เก็บถาวร 2009-01-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - ศูนย์ข้อมูลนักการเมือง
นรนิติ เศรษฐบุตร (2550). รัฐธรรมนูญกับการเมืองไทย (PDF). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. ISBN 9789745719996.
รายชื่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยทั้งหมด เก็บถาวร 2020-11-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก รัฐบาลไทย |
| --- | --- | --- |
 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย รายชื่อ 
| กฎหมาย |  รัฐธรรมนูญ  ประมวลกฎหมาย  |  |
| ฝ่ายนิติบัญญัติ |  รัฐสภา สภาผู้แทนราษฎร  วุฒิสภา  |  |
| ฝ่ายบริหาร |  นายกรัฐมนตรี รายชื่อ  คณะรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรีในปัจจุบัน  กระทรวง  ระบบราชการ  องค์กรตามรัฐธรรมนูญ  |  |
| ฝ่ายตุลาการ |  ศาล ศาลยุติธรรม  ศาลปกครอง  ศาลทหาร  ศาลรัฐธรรมนูญ  |  |
| หน่วยที่แต่งเครื่องแบบ |  กองทัพ กองทัพบก  กองทัพเรือ  กองทัพอากาศ  ตำรวจ  |  |
  หมวดหมู่   สถานีย่อย   โครงการวิกิ   คอมมอนส์