stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วุฒิสภาไทย
การได้มาซึ่งวุฒิสภาแบ่งตามยุค > จากการเลือกตั้งทั้งหมด ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540

วุฒิสภา ประกอบด้วย สมาชิกซึ่งราษฎรเลือกตั้งจำนวน 200 คน ตามวิธีแบ่งเขตเลือกตั้ง โดยใช้เขตจังหวัดเป็นเขตเลือกตั้ง มีหลักเกณฑ์และวิธีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาเป็นไปตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2541 มีกำหนดวาระคราวละ 6 ปีนับแต่วันเลือกตั้ง
สมาชิกวุฒิสภาย่อมเป็นผู้แทนของปวงชนชาวไทยเช่นเดียวกับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และต้องปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริตเพื่อประโยชน์ส่วนรวมของปวงชนชาวไทย
วุฒิสภามีอำนาจหน้าที่ในการกลั่นกรองกฎหมาย ควบคุมการบริหารราชการแผ่นดิน โดยการตั้งกระทู้ถามรัฐมนตรี หรือเปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อให้คณะรัฐมนตรีแถลงข้อเท็จจริงหรือชี้แจงปัญหาโดยไม่มีการลงมติ และมีหน้าที่อื่นตามที่รัฐธรรมนูญบัญญัติ
นอกจากนี้ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พุทธศักราช 2540) ยังได้บัญญัติให้วุฒิสภามีอำนาจหน้าที่โดยเฉพาะอีกหลายประการ คือ การพิจารณาเลือก แต่งตั้ง ให้คำแนะนำ หรือให้ความเห็นชอบให้บุคคลดำรงตำแหน่งต่าง ๆ คือ
การสรรหาและการเลือกประธานกรรมการและกรรมการการเลือกตั้ง
ถวายคำแนะนำต่อพระมหากษัตริย์ในการแต่งตั้งผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา และการแต่งตั้งคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
การสรรหาและการเลือกตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ประธานศาลรัฐธรรมนูญ และถวายคำแนะนำต่อพระมหากษัตริย์ เพื่อทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง
เลือกกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 2 คน ซึ่งไม่เป็นหรือเคยเป็นข้าราชการตุลาการ เป็นกรรมการในคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ให้ความเห็นชอบในการแต่งตั้งผู้ทรงคุณวุฒิสาขานิติศาสตร์และผู้ทรงคุณวุฒิในการบริหารราชการแผ่นดินให้เป็นตุลาการในศาลปกครองสูงสุด จำนวนไม่น้อยกว่า 1 ใน 3 ของจำนวนตุลาการในศาลปกครองสูงสุดทั้งหมดและให้ความเห็นชอบในการแต่งตั้งประธานศาลปกครองสูงสุด และเลือกกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ 2 คน ในคณะกรรมการตุลาการศาลปกครอง
ถวายคำแนะนำต่อพระมหากษัตริย์ในการแต่งตั้งคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ และการแต่งตั้งเลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
ถวายคำแนะนำต่อพระมหากษัตริย์ในการแต่งตั้งประธานกรรมการและกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน และผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน
นอกจากนี้ ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย วุฒิสภามีอำนาจถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา ประธานศาลฎีกา ประธานศาลรัฐธรรมนูญ ประธานศาลปกครองสูงสุด หรืออัยการสูงสุด รวมทั้งกรรมการการเลือกตั้ง ผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ กรรมการตรวจเงินแผ่นดิน ผู้พิพากษาหรือตุลาการ พนักงานอัยการ หรือผู้ดำรงตำแหน่งระดับสูง ตามกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต ผู้มีพฤติการณ์ร่ำรวยผิดปรกติ ส่อไปในทางทุจริตต่อหน้าที่ ส่อว่ากระทำผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ ส่อว่ากระทำผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรม หรือส่อว่าจงใจใช้อำนาจหน้าที่ขัดต่อบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญหรือกฎหมาย วุฒิสภามีอำนาจถอดถอนผู้นั้นออกจากตำแหน่งได้
การได้มาซึ่งวุฒิสภาแบ่งตามยุค > ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 > บททั่วไป

มาตรา 107 วุฒิสภา ประกอบด้วย สมาชิกจำนวน 200 คน ซึ่งมาจากการเลือกกันเองของบุคคลซึ่งมีความรู้ ความเชี่ยวชาญ ประสบการณ์อาชีพ ลักษณะ หรือประโยชน์ร่วมกัน มาตรา 109 อายุของวุฒิสภามีกำหนดคราวละ 5 ปี นับแต่วันประกาศผลการเลือก สมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภานับตั้งแต่วันที่คณะกรรมการการเลือกตั้งประกาศผลการเลือก
การได้มาซึ่งวุฒิสภาแบ่งตามยุค > ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 > บทเฉพาะกาล

มาตรา 269 ในวาระเริ่มแรก ให้วุฒิสภาประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 250 คน ซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งตามที่ถวายคำแนะนำโดยคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
มาตรา 270 นอกจากจะมีหน้าที่และอำนาจตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญแล้ว ให้วุฒิสภาตามมาตรา 269 มีหน้าที่และอำนาจติดตาม เสนอแนะ และเร่งรัดการปฏิรูปประเทศ เพื่อให้บรรลุเป้าหมายตามหมวด 16 การปฏิรูปประเทศ และการจัดทำและดำเนินการตามยุทธศาสตร์ชาติ ในการนี้ ให้คณะรัฐมนตรีแจ้งความคืบหน้าในการดำเนินการตามแผนการปฏิรูปประเทศต่อรัฐสภาเพื่อทราบทุกสามเดือน
ลำดับชุดวุฒิสภา

| ชุดที่ | จำนวนสมาชิก | ระยะการดำรงตำแหน่ง | การสิ้นสุดสมาชิกสภาพ | รัฐธรรมนูญ | หมายเหตุ  (แต่งตั้ง/เลือกตั้ง/สรรหา) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 80 | 24 พฤษภาคม 2489 – 8 พฤศจิกายน 2490 | รัฐประหาร | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 | เลือกตั้งโดยสภาผู้แทนราษฎร |
| 2 | 301 | 18 พฤศจิกายน 2490 – 29 พฤศจิกายน 2494 | ยึดอำนาจ | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492 |  |
| 3 | 120 | 4 กรกฎาคม 2511 – 17 พฤศจิกายน 2514 | คณะปฏิวัติประกาศยกเลิกรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2511 (ฉบับที่ 3) | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2511 |  |
| 4 | 100 | 26 มกราคม 2518 – 6 ตุลาคม 2519 | ยุบสภาตามประกาศของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 3 | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517 |  |
| 5 | 225 | 22 เมษายน 2522 – 23 กุมภาพันธ์ 2534 | รัฐประหาร | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2521 | ในวาระเริ่มแรกให้จับสลากออก 1 ใน 3 เมื่อครบ 2 ปีแรก และอีก 2 ปีถัดมาให้จับสลากออกกึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกวุฒิสภาที่เหลือจากการถูกจับสลากออกคราวแรก จับสลากออก 17 เมษายน 2524 และแต่งตั้งเพิ่มเติม 22 เมษายนของปีเดียวกัน  จับสลากออก 15 เมษายน 2526 และแต่งตั้งเพิ่มเติม 22 เมษายนของปีเดียวกัน  สมาชิกครบวาระ 6 ปี วันที่ 22 เมษายน 2528 และแต่งตั้งเพิ่มเติมในวันเดียวกัน  แต่งตั้งสมาชิกเพิ่มเติมตามจำนวน ส.ส.ที่เพิ่มขึ้น 28 กรกฎาคม 2529  สมาชิกครบวาระ 6 ปี วันที่ 22 เมษายน 2530  แต่งตั้งสมาชิกเพิ่มเติมตามจำนวน ส.ส.ที่เพิ่มขึ้น 25 กรกฎาคม 2531  สมาชิกครบวาระ 6 ปี วันที่ 22 เมษายน 2532 |
| 6 | 270 | 22 มีนาคม 2535 – 22 มีนาคม 2539 | ครบวาระ 4 ปี ตามมาตรา 4 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 5) พุทธศักราช 2538 | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2534 |  |
| 7 | 260 | 22 มีนาคม 2539 – 21 มีนาคม 2543 | ครบวาระ | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับที่ 5) พุทธศักราช 2535 (พ.ศ. 2538) |  |
| 8 | 200 | 22 มีนาคม 2543 – 21 มีนาคม 2549 | ครบวาระ | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 | เลือกตั้ง 2543 ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ได้มาจากการเลือกตั้ง สว. โดยตรง เมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2543 |
| 9 | 180 | 19 เมษายน 2549 – 19 กันยายน 2549 | รัฐประหาร | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 1) พุทธศักราช 2548 | เลือกตั้ง 2549 คณะกรรมการการเลือกตั้ง (ประเทศไทย) รับรองผลไม่ครบ |


| 10 | 150 | 2 มีนาคม 2551 – 1 มีนาคม 2557 | ครบวาระ | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 | เลือกตั้ง 2551 สรรหา 2551 สรรหา 2554 |
| 11 | 150 | 30 มีนาคม 2557 - 24 พฤษภาคม 2557 | รัฐประหาร/ รัฐสภา วุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎรถูกยุบเลิก   (ประกาศ คสช. ฉบับที่ 30/2557) | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 1) พุทธศักราช 2554  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พุทธศักราช 2554 | เลือกตั้ง 2557 สรรหา 2554 |
| 12 | 250 | 11 พฤษภาคม 2562 - 10 พฤษภาคม 2567 (รักษาการ 11 พฤษภาคม - 10 กรกฎาคม 2567) | ครบวาระ | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 | แต่งตั้งโดยคณะรักษาความสงบแห่งชาติ |
| 13 | 200 | 10 กรกฎาคม 2567 - ปัจจุบัน |  | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 1) พุทธศักราช 2564 | เลือก 2567 |
ดูเพิ่ม

วุฒิสภา
รายนามประธานวุฒิสภาไทย
สภาผู้แทนราษฎรไทย
สภาปฏิรูปแห่งชาติ
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ประเทศไทย)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์วุฒิสภาไทย เก็บถาวร 2015-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กวุฒิสภาไทย |
| --- | --- |
 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13 
| ด ค กการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภาไทยทุกรูปแบบ |
| --- | --- | --- |
| แบบเลือกตั้ง |  2543  2549  2551  2557  |  |
| แบบเลือก |  2567  |  |
| แบบสรรหา |  2551  2554  2561–2562  |  |
พระอินทเบญญา (สะราคำ วัตถา)

| อำมาตย์โทพระอินทเบญญา (สะราคำ วัตถา) |
| --- | --- |

ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัด
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2458 – พ.ศ. 2487
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 2 มกราคม พ.ศ.2437 วังเจ้าเขมร ตำบลสามยอด จังหวัดพระนคร
เสียชีวิต: 15 กรกฎาคม พ.ศ.2512
บุพการี: องค์ดิศวงษ์ (แป๊ะ) (บิดา) นางจันทร์ วัตถา (มารดา)
อาชีพ: ข้าราชการตุลาการ,ขุนนาง,ทนาย

พระอินทเบญญา (สะราคำ วัตถา) นามเดิม นักสะราคำ วัตถา เป็นบุตรขององค์ดิศวงษ์ (แป๊ะ) กับนางจันทร์ วัตถา และเป็นนัดดาชั้นหลานปู่ของนักองค์วัตถาแห่งกัมพูชา
ประวัติ

พระอินทเบญญา (สะราคำ วัตถา) เกิดวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2437 ที่วังเจ้าเขมร ตำบลสามยอด จังหวัดพระนคร มีพี่น้องร่วมมารดา เป็นผู้หญิง 2 คน คือ พุมเรียง วัตถา และสังเวียน วัตถา และมีพี่น้องต่างมารดา เป็นผู้หญิงเกิดจากนางเผื่อน วัตถา คือ ถวิล วัตถา และวิลาศ วัตถา พี่สาวถึงแก่กรรมไปก่อนแล้ว
การศึกษา

เมื่ออายุ 8 ปี บิดาให้ครูเขมรคนในบ้านที่รู้หนังสือเขมรและหนังสือไทย เป็นครูสอนหนังสือไทยพร้อมๆ ไปกับพี่สาว เรียนอยู่ในบ้านและเมื่อเติบโตขึ้น ได้เรียนหนังสือเขมรกับครูเขมรคนในบ้าน และที่อื่น
พออายุ 9 ปี บิดาให้เข้าเรียนโรงเรียนวัดราชนัดดาราม พ.ศ. 2443 สอบไล่ในประโยคหนึ่ง ชั้นหนึ่ง พ.ศ. 2444 สอบไล่ได้ประโยคหนึ่ง ชั้นสอง แล้วต่อมาทางโรงเรียนให้ย้ายไปเรียนที่โรงเรียนวัดเทพธิดาราม ซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กัน คนละฝั่งคลองกับโรงเรียนเดิม เรียนชั้นประถม 3 ไม่มีการสอบไล่ โดยทางโรงเรียนยกให้ข้ามชั้นไปเรียนชั้นประถม 4 และย้ายไปเรียนที่โรงเรียนกรมหลวงวรเสรฐสุดา อยู่ในวัดปรินายก พ.ศ. 2445 สอบไล่ได้ประโยคหนึ่ง ประถมศึกษา แล้วบิดาถึงแก่กรรม
พ.ศ. 2447 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ครั้งทรงดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย รับสั่งให้พระยาศรีวรวงศ์ (หม่อมราชวงศ์จิตร สุทัศน์) เมื่อยังเป็นจมื่นศรีสรรักษ์ นำถวายตัวเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สังกัดเวรเดช มีพระราชดำรัสว่า อายุยังน้อยให้จัดการให้เล่าเรียนต่อไป แล้วจมื่นศรีสรรักษ์ ขณะนั้นเป็นผู้บัญชาการโรงเรียนมหาดเล็ก มีหนังสือนำส่งให้เรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษา “ราชบุรณะ”
การทำงาน

พ.ศ. 2448 (เดือนกรกฎาคม ร.ศ. 124) สอบไล่ได้ชั้นหนึ่ง ของมัธยมศึกษา เดือนมีนาคม ร.ศ. 124 สอบไล่ได้ชั้นสองของมัธยมศึกษา พ.ศ. 2449 สอบไล่ได้ประโยคสองมัธยมศึกษา แล้วมาเข้าเรียนในโรงเรียนมหาดเล็กในพระบรมมหาราชวัง เป็นมหาดเล็กนักเรียน เพราะได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กแล้ว และได้รับพระราชทานเครื่องแบบเต็มยศมหาดเล็กวิเศษหนึ่งสำรับ และเนื่องในงานพระราชพิธีรัชมงคล ได้รับพระราชทานเหรียนรัชมงคลด้วย วิชาที่เรียนในสมัยนั้น มีการปกครอง (รัฐประศาสนศาสตร์) การมหาดเล็กและการเสมียน
นักเรียนในโรงเรียนนี้ เมื่อเรียนจบหลักสูตรสอบไล่ได้แล้ว จะออกไปรับราชการตามกระทรวงต่าง ๆ แต่ส่วนใหญ่มุ้งหมายไปรับราชการในกระทรวงมหาดไทย เริ่มต้นเป็นมหาดเล็กรายงาน แล้วมีการดำเนินเลื่อนตำแหน่งเป็นนายอำเภอ และผู้ว่าราชการจังหวัดต่อไป
พ.ศ. 2451 สอบไล่วิชาการปกครองและวิชาอื่นได้จบตามหลักสูตร แต่ตำแหน่งมหาดเล็กรายงานไม่มีว่าง พระยาศรีวรวงศ์ผู้บัญชาการโรงเรียนท่านมีตำแหน่งเป็นผู้ช่วยราชเลขานุการอยู่ด้วย ได้นำนักเรียนที่จบการเรียนรุ่นเดียวกันอีกสองคนให้ไปช่วยทำการอยู่ที่กรมพระอาลักษณ์ ซึ่งเป็นกรมขึ้นอยู่ในกรมราชเลขานุการ เป็นการรอตำแหน่งว่างทางกระทรวงมหาดไทย ต่อมา พ.ศ. 2452 ตำแหน่งเงินเดือนในกรมพระอาลักษณ์ว่าง ได้รับบรรจุในตำแหน่งเสมียนตรี เดือนละ 25 บาท ได้รับเงินเดือนเป็นครั้งแรก แล้วต่อมาได้เปลี่ยนตำแหน่ง ได้รับเดือนละ 40 บาทและได้รับพระราชทานเข็มลงยาสีน้ำเงินรูปพระเกี้ยว
การรับราชการที่กรมนี้ มีเวลาว่างตอนกลางวัน ได้ไปเรียนภาษาอังกฤษและฝรั่งเศสที่โรงเรียนอัสสัมชัญ เป็นพิเศษ
พ.ศ. 2457 ได้เข้าสอบไล่วิชากฎหมาย พร้อมกับเพื่อนรักเรียนและสอบไล่ได้ทั้งสามคน มีสถานะเป็นสามัญสมาชิกของเนติยบัณฑิตสภา
ในระหว่างการเลี้ยงคณะกรรมการและเนติบัณฑิตใหม่ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์รับสั่งถามว่านักสะราคำมีนามสกุลแล้วหรือยัง กราบทูลว่า ยัง รับสั่งว่าใช้ “วัตถา” ชื่อของปู่ก็แล้วกัน ใครๆ ก็รู้จัก ไม่ต้องทูลพระราชทาน
เดือนเมษายน พ.ศ. 2458 กระทรวงยุติธรรมมีหนังสือขอย้ายนักสะราคำจากกระทรวงมุรธาธร (กรมพระอาลักษณ์ตั้งเป็นกระทรวงมุรธาธร) มารับราชการในกระทรวงยุติธรรม
กระทรวงยุติธรรมให้ไปฝึกหัดวิธีพิจารณาความอยู่ที่ศาลปุริศสภาที่ 2 ได้รับเงินเดือน 120 บาท ต่อมาประกาศพระราชทานยศเป็นรองอำมาตย์เอก และในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2458 มีพระบรมราชโองการตั้งเป็นผู้พิพากษาศาลมณฑลอยุธยา ได้รับพระราชทานเงินเดือน 240 บาท จากนั้นได้ย้ายไปเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดลพบุรี ผู้พิพากษามณฑลนครราชสีมา และย้ายไปเป็นหัวหน้าผู้พิพากษาศาลจังหวัดชัยภูมิ
ขณะย้ายจากศาลมณฑลนครราชสีมามาอยู่ที่ศาลจังหวัดชัยภูมิ ได้เลื่อนยศเป็นอำมาตย์ตรีและอำมาตย์โท ต่อมาย้ายไปเป็นหัวหน้าผู้พิพากษาศาลจังหวัดสุรินทร์ ได้เลื่อนตำแหน่งเงินเดือนเป็นเดือนละ 450 บาท พ.ศ. 2480 ย้ายมารับราชการเป็นผู้พิพากษาศาลอาญา
พ.ศ. 2487 ได้ขอลาออกจากราชการเพื่อรับบำเหน็จบำนาญ เมื่อออกจากราชการแล้ว เป็นทนายความอยู่พักหนึ่ง แต่สุขภาพไม่ดี มีอาการป่วยอยู่เรื่อย ๆ จึงได้เลิก
อุปสมบท

พ.ศ. 2455 ขอพระบรมราชานุญาตอุปสมบท และทางกรมมหาดเล็กได้นำเฝ้าถวายดอกไม้ธูปเทียน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามพระราชประเพณี
พระยาศรีวรวงศ์ได้นำเฝ้าสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้รับพระราชทานอนุญาตอุปสมบทในวัดบวรนิเวศวิหาร และทรงรับเป็นพระอุปัชฌาย์ อุปสมบทอยู่ตลอด 1 พรรษา แล้วลาอุปสมบทเข้ารับราชการในกรมพระอาลักษณ์ตามเดิม
ระหว่างอุปสมบทได้ศึกษาพระธรรมวินัยและพุทธานุประวัติ สอบไล่ได้องค์นวะธรรมชั้นเอก
การสมรส

พ.ศ. 2465 ได้ทำการสมรสกับนางภักดิ์ ปิ่นทัษเฐียร มีบุตร-ธิดา ด้วยกัน 3 คน คือ นายธม วัตถา, นายเธียด วัตถา และนางสาวโอปอ วัตถา
ถึงแก่อนิจกรรม

พระอินทเบญญา ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 15 เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2512 อายุ 78 ปี พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดมกุฎกษัตริยาราม เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2512
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2480 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
อำเภอภูกระดึง

| อำเภอภูกระดึง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Phu Kradueng
ทัศนียภาพจากหลังแปในอุทยานแห่งชาติภูกระดึง
คำขวัญ: ระฆังแห่งขุนเขา ผานกเค้าเป็นปราการ ตำนานแผ่นดินธรรม งานเลิศล้ำธรรมชาติ
แผนที่จังหวัดเลย เน้นอำเภอภูกระดึง
พิกัด: 16°53′6″N 101°53′6″E﻿ / ﻿16.88500°N 101.88500°E﻿ / 16.88500; 101.88500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เลย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 709.0 ตร.กม. (273.7 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 34,526 คน
 • ความหนาแน่น: 48.70 คน/ตร.กม. (126.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 42180
รหัสภูมิศาสตร์: 4210
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอภูกระดึง เลขที่ 119  หมู่ที่ 8 ตำบลภูกระดึง อำเภอภูกระดึง จังหวัดเลย 42180
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ภูกระดึง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย
ธรรมชาติของป่าสนในอุทยานแห่งชาติภูกระดึง
สระอโนดาต เป็นสระน้ำที่สำคัญบนภูกระดึงเนื่องจากมีน้ำขังอยู่ตลอดทั้งปี จึงเป็นแหล่งน้ำสำคัญต่อสัตว์ป่าต่างๆ
ภาพทัศนียภาพยามเย็นจากผานาน้อย
น้ำตกวังกวาง
น้ำตกถ้ำใหญ่
ผาหล่มสัก หนึ่งในสัญลักษณ์ของภูกระดึง
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอภูกระดึงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอภูหลวง อำเภอหนองหิน และอำเภอผาขาว
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีบุญเรือง (จังหวัดหนองบัวลำภู)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสีชมพู อำเภอชุมแพ อำเภอภูผาม่าน (จังหวัดขอนแก่น) และอำเภอน้ำหนาว (จังหวัดเพชรบูรณ์)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอน้ำหนาว (จังหวัดเพชรบูรณ์)
ประวัติ

ตามตำนานภูกระดึง มีเรื่องเล่ามาแต่โบราณว่า มีผู้ได้ยินเสียงระฆังของพระอินทร์ที่อยู่บนเขานี้ ดังนั้นจึงให้ชื่อว่า ภูกระดึง หรือ ภูกะดึง เพราะคำว่า "ภู" หมายถึง ภูเขา และ "กระดึง" ซึ่งภาษาพื้นเมือง จังหวัดเลย มาจาก "กระดิ่ง" แปลว่า "ระฆังใหญ่" นอกจากนี้เมื่อขึ้นไปบนยอดเขาบางส่วนหากเดินหนักๆ หรือใช้ไม้กระทุ้งก็จะมีเสียงก้องคล้ายระฆัง ซึ่งเกิดจากโพรงข้างใต้ จึงได้รับขนานนามว่า "ภูกระดึง"
ประมาณปี พ.ศ. 2504 นายชำนาญ ยุวบูรณ์ อธิบดีกรมการปกครองสมัยนั้นกับคณะ ได้มาทัศนาจรบนภูกระดึง พิจารณาเห็นว่า หากมีเจ้าหน้าที่คอยให้บริการอำนวยความสะดวกแก่นักท่องเที่ยวตามสมควร ก็จะเป็นการดึงดูดประชาชนทั่วไปให้มาท่องเที่ยวมากยิ่งขึ้น ซึ่งเป็นผลดีทางเศรษฐกิจแก่ประชาชนในท้องถิ่น จึงได้สั่งการให้จังหวัดเลยเสนอขอจัดตั้งกิ่งอำเภอภูกระดึงขึ้น ขณะนั้น นายกิติ ยธการี ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดเลย ได้รีบดำเนินการจัดตั้งกิ่งอำเภอภูกระดึง กระทรวงมหาดไทยจึงได้ประกาศตั้ง "กิ่งอำเภอภูกระดึง" เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2505 ประกอบด้วย ตำบลศรีฐาน ตำบลปวนพุ และตำบลผาขาว ซึ่งเดิมอยู่ในความปกครองของอำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย ต่อมาเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2506 จึงได้มีพระราชกฤษฎีกา ยกฐานะเป็นอำเภอภูกระดึงตั้งแต่บัดนั้น เป็นต้นมา
วันที่ 9 มกราคม 2505 แยกพื้นที่ตำบลศรีฐาน ตำบลปวนพุ และตำบลผาขาว จากอำเภอวังสะพุง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอภูกระดึง และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอวังสะพุง
วันที่ 17 กรกฎาคม 2506 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอภูกระดึง อำเภอวังสะพุง เป็น อำเภอภูกระดึง
วันที่ 3 พฤศจิกายน 2507 จัดตั้งสุขาภิบาลภูกระดึง ในท้องที่บางส่วนของตำบลศรีฐาน
วันที่ 15 กันยายน 2513 ตั้งตำบลท่าช้างคล้อง แยกออกจากตำบลผาขาว
วันที่ 17 สิงหาคม 2514 ตั้งตำบลผานกเค้า แยกออกจากตำบลศรีฐาน
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2521 ตั้งตำบลโนนป่าซาง แยกออกจากตำบลท่าช้างคล้อง
วันที่ 7 พฤศจิกายน 2521 ตั้งตำบลภูกระดึง แยกออกจากตำบลศรีฐาน
วันที่ 31 กรกฎาคม 2522 ตั้งตำบลหนองหิน แยกออกจากตำบลปวนพุ
วันที่ 28 กรกฎาคม 2524 ตั้งตำบลโนนปอแดง แยกออกจากตำบลผาขาว
วันที่ 24 ธันวาคม 2528 จัดตั้งสุขาภิบาลหนองหิน ในท้องที่บางส่วนของตำบลหนองหิน
วันที่ 7 มกราคม 2531 แยกพื้นที่ตำบลผาขาว ตำบลท่าช้างคล้อง ตำบลโนนปอแดง และตำบลโนนป่าซาง อำเภอภูกระดึง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอผาขาว ให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอภูกระดึง
วันที่ 31 สิงหาคม 2531 ตั้งตำบลห้วยส้ม แยกออกจากตำบลผานกเค้า ตั้งตำบลบ้านเพิ่ม แยกออกจากตำบลผาขาว
วันที่ 13 พฤศจิกายน 2535 ตั้งตำบลตาดข่า แยกออกจากตำบลหนองหิน
วันที่ 3 พฤศจิกายน 2536 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอผาขาว อำเภอภูกระดึง เป็น อำเภอผาขาว
วันที่ 25 มิถุนายน 2540 แยกพื้นที่ตำบลหนองหิน ตำบลตาดข่า และตำบลปวนพุ อำเภอภูกระดึง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองหิน และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอภูกระดึง
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลภูกระดึง และสุขาภิบาลหนองหิน เป็นเทศบาลตำบลภูกระดึง และเทศบาลตำบลหนองหิน ตามลำดับ ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 24 สิงหาคม 2550 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอหนองหิน อำเภอภูกระดึง เป็น อำเภอหนองหิน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอภูกระดึงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 54 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ศรีฐาน |  | (Si Than) |  | 16 หมู่บ้าน |  |
| 2. | ผานกเค้า |  | (Pha Nok Khao) |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 3. | ภูกระดึง |  | (Phu Kradueng) |  | 13 หมู่บ้าน |  |
| 4. | ห้วยส้ม |  | (Huai Som) |  | 11 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอภูกระดึงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลภูกระดึง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีฐาน เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1; ตำบลผานกเค้า เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1–3; และตำบลภูกระดึง เฉพาะหมู่ที่ 8 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 7, 11
องค์การบริหารส่วนตำบลศรีฐาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีฐาน เฉพาะหมู่ที่ 2–16 และบางส่วนของหมู่ที่ 1
องค์การบริหารส่วนตำบลผานกเค้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผานกเค้า เฉพาะหมู่ที่ 4–14 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–3
องค์การบริหารส่วนตำบลภูกระดึง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูกระดึง เฉพาะหมู่ที่ 4–6, 9–10, 12–13 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 7, 11
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยส้ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยส้มทั้งตำบล
สถานที่ท่องเที่ยว

อุทยานแห่งชาติภูกระดึง
น้ำตกเพ็ญพบใหม่
ชีวิต

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ชีวิต (แก้ความกำกวม)
| ชีวิต ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 3770–0Ma     ฟา>     โพรเทอโรโซอิก     อาร์เคียน  เฮด.      อาร์เคียน – ปัจจุบัน (อาจมีต้นกำเนิดในเฮเดียน) |
| --- | --- |

รูปแบบชีวิตที่หลากหลายบนแนวปะการัง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 

โดเมนและซูเปอร์กรุ๊ป
 ชีวิตบนโลก: สิ่งมีชีวิตมีเซลล์ โดเมนแบคทีเรีย  โดเมนอาร์เคีย  โดเมนยูแคริโอต Diaphoretickes Archaeplastida (รวมถึงพืช)  Haptista  Cryptista  TSAR  "Excavata"  Provora  Ancyromonadida  CRuMs  Hemimastigophora  อะมอร์เฟีย (รวมถึงสัตว์และเห็ดรา)  Parakaryon myojinensis (incertae sedis)  สิ่งมีชีวิตไม่มีเซลล์ ไวรัส  Virusoid  ไวรอยด์
The various levels of the scientific classification system.

แปดลำดับขั้นสำคัญ ๆ ของการจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ ตามแผนภาพไม่ได้แสดงลำดับขั้นที่อยู่อื่น ๆ ที่อยู่ระหว่างนี้
ชีวิต (อังกฤษ: Life) เป็นสถานะที่แยกสิ่งมีชีวิตหรืออินทรีย์ออกจากสิ่งไม่มีชีวิตหรืออนินทรีย์และสิ่งมีชีวิตที่ตายแล้ว สิ่งมีชีวิตเติบโตผ่านกระบวนการสันดาป การสืบพันธุ์และ การปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อม สิ่งมีชีวิตหลากหลายชนิดสามารถพบได้ในชีวมณฑลของโลก ส่วนประกอบทั่วไปของสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ - พืช สัตว์ เห็ดรา โพรทิสต์ อาร์เคีย และ แบคทีเรีย - คือ เซลล์ที่มีส่วนของน้ำและคาร์บอนเป็นหลัก และ เซลล์แหล่านี้ถูกเรียบเรียงอย่างซับซ้อนตามข้อมูลจากหน่วยพันธุกรรม สิ่งมีชีวิตเหล่านี้เข้าสู่กระบวนการสันดาป เพิ่มความสามารถในการเจริญเติบโต ตอบสนองต่อสิ่งรอบตัว และ มีการปรับตัวและวิวัฒนาการโดยการผ่านการคัดเลือกโดยธรรมชาติ สิ่งที่มีคุณสมบัติเหล่านี้เท่านั้นที่ถือว่าเป็นสิ่งมีชีวิต
ชีวิต คือ หน่วยที่ต้องใช้พลังงาน มีคุณสมบัติทั้งกายภาพและชีวภาพดังต่อไปนี้
ลักษณะเฉพาะในการจัดการของระบบร่างกาย (specific oganization)
มีกระบวนการสันดาป (metabolism)
กระบวนการสลาย หรือ แคแทบอริซึม (catabolism)
กระบวนการสร้าง หรือ แอแนบอริซึม (anabolism)
มีการสืบพันธุ์ (reproduction)
มีการเจริญและการเติบโต (Development and growth)
มีการเคลื่อนไหว (movement)
มีความรู้สึกตอบสนอง (irritability)
มีการปรับตัวและวิวัฒนาการ (adaptation and evolution)
มีภาวะธำรงดุล (homeostasis)
โครงสร้างสิ่งมีชีวิต

ทุกชีวิตมีประกอบด้วยส่วนที่เล็กสุดเรียกว่าเซลล์ บางสิ่งมีชีวิตก็มีเพียง เซลล์เดียว(สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว)  บางสิ่งมีชีวิตก็ประกอบด้วยหลายๆเซลล์มารวมกัน(สิ่งมีชีวิตหลายเซลล์) เพื่อให้มีหน้าทีการทำงานอย่างใดอย่างหนึ่ง กลุ่มของเซลล์ที่มารวมๆกันเป็นกลุ่มของเซลล์เรียกว่าเนื้อเยื่อ และในสัตว์จะเราจะแบ่งกลุ่มเนื้อเยื้อเป็นสี่ประเภทหลักๆ คือ กลุ่มเนื้อเยื่อบุผิว , กลุ่มเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน , กลุ่มเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ , กลุ่มเนื้อเยื่อประสาท กลุ่มเนื้อเยื้อบางส่วนจะทำงานร่วมกัน เป็นอวัยวะ ที่มีหน้าที่เฉพาะ ยกตัวอย่างเช่น ( หัวใจทำหน้าที่สูบฉีดเลือด หรือผิวหนังที่ทำหน้าทีปกป้องเราจากสภาพแวดล้อมภายนอก ) การร่วมตัวของกลุ่มเนื้อเยื้อรวมกันเป็นระบบอวัยวะของร่างกาย เช่น ระบบสืบพันธุ์ , ระบบย่อยอาหาร ซึ่งร่วมกันเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งมีชีวิต
โครงสร้างสิ่งมีชีวิต > เซลล์

การค้นพบเซลล์ของสิ่งมีชีวิต เริ่มต้นจากปี ค.ศ.1655 รอเบิร์ต ฮุก(Robert  Hook)  ได้ประดิษฐ์กล้องจุลทรรศน์ชนิดเลนส์ประกอบที่มีลำกล้องป้องกันแสงจากภายนอกรบกวน แล้วนำไปส่องดูชิ้นไม้คอร์คที่ฝานบาง ๆ ได้พบโครงสร้างที่มีรูปร่างเป็นช่องเหลี่ยมเล็ก ๆ จึงเรียกว่า เซลล์(Cell) ตามฮุกก็ได้ชื่อว่าเป็นผู้พบและตั้งชื่อเซลล์เป็นคนแรก
ทฤษฎีเซลล์
ถูกค้นพบในปี ค.ศ.1838 โดย Schleiden ซึ่งเป็นนักชีววิทยาชาวเยอรมัน ได้ศึกษาเซลล์ของพืชชนิดต่าง ๆ แล้วสรุปว่า พืชทุกชนิดประกอบด้วยเซลล์ ต่อมาในปี ค.ศ.1839  Schwann   ซึ่งเป็นนักชีววิทยาชาวเยอรมันได้ศึกษาเซลล์ของสัตว์ แล้วสรุปว่า เนื้อเยื่อของสัตว์ประกอบด้วยเซลล์ ในปีนี้เอง Schleiden  และ Schwan  ได้ร่วมกันตั้งทฤษฎีเซลล์ (Cell Theory)   มีสาระสำคัญ คือ “สิ่งมีชีวิตทั้งหลาย ประกอบด้วย เซลล์ และผลิตภัณฑ์ของเซลล์”  และในปี ค.ศ.1855 Rudolf Virchow   ได้ศึกษาการเจริญเติบโตของเซลล์และการเพิ่มจำนวนเซลล์จากเซลล์ที่เจริญเติบโต จึงเพิ่มเติมทฤษฎีเซลล์ว่า “เซลล์ทุกชนิดย่อมมีกำเนิดมาจากเซลล์ที่มีอยู่ก่อน”
ซึ่งถือเป็นรากฐานสำคัญของชีววิทยาสมัยใหม่ มีสาระสำคัญคือ
สิ่งมีชีวิตทั้งหลายประกอบด้วยเซลล์และผลิตภัณฑ์ของเซลล์
เซลล์ที่เกิดใหม่ย่อมต้องมาจากเซลล์เดิมเท่านั้น
เซลล์ทุกชนิดมีส่วนประกอบพื้นฐานและกระบวนการสร้างและสลาย (Metabolism) เหมือนกัน
พฤติกรรม กิจกรรม และกระบวนการต่าง ๆ ที่ดำเนินอยู่ของสิ่งมีชีวิต เป็นผลมาจากการทำงานร่วมและประสานกันของกลุ่มเซลล์
อย่างไรก็ตามเซลล์ถูกแบ่งออกเป็นสองชนิดคือ เซลล์ยูแคริโอต ( Eukaryotic cell ) และเซลล์โพรแคริโอต ( prokaryotic cell)
เซลล์ยูแคริโอต คือเซลล์ที่มีเยื่อหุ้มนิวเคลียส จึงพบนิวเคลียสในเซลล์  มีสารพันธุกรรมอยู่ภายในนิวเคลียส ได้แก่ เซลล์สิ่งมีชีวิตทั่วไปที่นอกเหนือจากพวกโพรแคริโอต  เช่น  โพรทิสต์ เห็ดรา พืช  และสัตว์ ส่วน เซลล์โพรแคริโอต คือเซลล์ที่ไม่มีเยื่อหุ้มนิวเคลียส จึงไม่เห็นว่ามีนิวเคลียส สารพันธุกรรม(ดีเอ็นเอ)กระจายอยู่ในไซโทพลาสซึม ได้แก่ แบคทีเรีย และสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน (blue-green algae) สิ่งมีชีวิตพวก โพรแคริโอต ถูกจำแนกอยู่ในอาณาจักรมอเนอรา (Kingdom Monera) เท่านั้น
สิ่งมีชีวิตนอกโลก

โลกเป็นดาวเคราะห์เพียงดวงเดียวที่เป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตที่เรารู้ได้ในขณะนี้ 
ถึงแม้ว่าจะมีทฤษฎีที่อธิบายการกำเนิดของสิ่งมีชีวิต แต่ทฤษฎีเหล่านั้นยังคงไม่สามารถอธิบายการเกิดขึ้นของสิ่งมีชีวิตบนโลกและนอกโลกได้อย่างชัดเจน
ดูเพิ่ม

ชีววิทยา
ปัญญาประดิษฐ์
อาณาจักร (ชีววิทยา)
บ่อเกิดแห่งชีวิต
การตาย
เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย

| เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย |
| --- | --- |
ประเภท: การ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
สร้างโดย: คริสตี้ ฮุ่ย วอร์เนอร์บราเธอร์แอนิเมชัน
แสดงนำ: ทารา สตรอง เกรย์ ดีไลส์ ทอม เคนนี เจฟ เบนเนต แดนนี คุกซี เวย์น ไนต์ มอริส ลาเมิร์ก ซูซาน ไซโล เจสัน มาร์สเดน
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 3 ฤดูกาล
จำนวนตอน: 52 (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: แซนเดอร์ ชวารตซ์
ผู้อำนวยการสร้าง: บิล มอตซ์ บ็อบ รอธ
ความยาวตอน: ประมาณ 22 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: วอร์เนอร์บราเธอร์ทีวีเน็ตเวิร์ก (ภายในสหรัฐอเมริกา) การ์ตูนเน็ตเวิร์ก (ฉายซ้ำทั่วโลก)
ออกอากาศ: 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 – 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย (หรือบางครั้งทับศัพท์เป็น "เส้าหลิน โชว์ดาวน์") เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกา สร้างโดย คริสตี้ ฮุ่ย มีเนื้อหาเกี่ยวกับ โอมิ เณรน้อยที่อยู่ในวัดเส้าหลิน พร้อมกับเพื่อนๆ อีก 3 คน ได้แก่ เรมุนโด้ จากบราซิล คิมิโกะ จากญี่ปุ่น และเคลย์ จากเท็กซัส ซึ่งถูกฝึกโดยอาจารย์ฟ่ง ได้เดินทางไปทั่วโลกเพื่อค้นหาและปกป้องวัตถุที่มีพลังมหาศาลชนิดหนึ่งที่เรียกว่าเชนกังวู ก่อนที่จะตกไปในมือของฝ่ายเฮ่ยหลิน ซึ่งนำโดยแม่มดวู่หยาในร่างวิญญาณ และลูกสมุน แจ๊ก สไปเซอร์ ออกอากาศครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาทางวอร์เนอร์บราเธอร์ทีวีเน็ตเวิร์ก ตั้งแต่ พ.ศ. 2546-2549 และในประเทศไทยได้ออกอากาศทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์คโดยทรูวิชั่นส์ และทางช่องทูนามิโดยซีทีเอช/พีเอสไอ