stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระแม่มารีแห่งภูผา
ดูเพิ่ม

เลโอนาร์โด ดา วินชี
รายชื่อภาพเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
| ด ค กงานของเลโอนาร์โด ดา วินชี |
| --- | --- | --- |
กุญแจ: *บ่งว่าเป็นผู้เขียน (ดูรายละเอียดที่นี่)  · **ร่วมมือกับ อันดรีย เดล เวอร์โรชชิโอ · †หาย
| ภาพเขียน |  งานสมัยแรก: †เมดูซา *พระแม่มารีไดรฟัส (c. 1469)  **พระเยซูรับศีลจุ่ม (1472–75)  การประกาศของเทพ (c.1475–80) งานสมัยรุ่งเรือง: จิเนวรา เด เบ็นชิ (1475)  *พระแม่มารีกับดอกคาร์เนชั่น (c. 1478–80)  *พระแม่มารีเบนัวส์ (c.1478–80)  นักบุญเจอโรมในป่า (c.1480) การชื่นชมของคนเลี้ยงแกะ (1481) พระแม่มารีแห่งภูผา (c. 1483–86)  *สตรีกับตัวเออร์มิน (1488–90)  *ภาพเหมือนนักดนตรี (1490)  *พระแม่มารีให้นม (1490–91)  *La belle ferronière (1495–98)  พระกระยาหารมื้อสุดท้าย (1498)  *พระแม่มารีกับไม้ปั่นด้าย (1501)  โมนาลิซา (1503–05/07)  ซัลวาตอร์มุนดี (c. 1504–1507)  พระแม่มารีแห่งภูผา (c. 1505–08)  †ยุทธการอันเกียริ (1505)  †เลดาและหงส์ (c. 1508)  พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญแอนน์ (c. 1510)  นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ (1513–16)  *บาคคัส (1515) งานที่เพิ่งได้รับการบ่งว่าเป็นผู้เขียน: โทเบียสและเทวดา (1470–80)  พระบุตรกอดนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ (c. 1486–90)  |  |
| รูปสลัก |  อนุสรณ์ของสฟอร์ซา (ยังไม่ได้ทำ)  |  |
| งานเขียน  |  วิทรูเวียนแมน (1492)  พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญแอนน์และนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ (c. 1499–1500)  |  |
| งานเขียน |  ประมวลกฎหมายแอตแลนติคัส  ประมวลกฎหมายเลสเตอร์  ประมวลกฎหมายทริวัลเซียนัส  |  |
| งานประดิษฐ์ |  หุ่นยนต์เลโอนาร์โด  ไวโอลาเลโอนาร์โด  |  |
เลโอนาร์โด ดา วินชีในงานศิลปะ · งานทางวิทยาศาสตร์และการประดิษฐของเลโอนาร์โด ดา วินชี · ชีวิตส่วนตัวของเลโอนาร์โด ดา วินชี
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
พฤติกรรมศาสตร์

สำหรับสาขาหนึ่งในเศรษฐศาสตร์ ดูที่ เศรษฐศาสตร์พฤติกรรม สำหรับขบวนการในจิตวิทยาในยุคทศวรรษ 1910 ถึง 1960 ดูที่ พฤติกรรมนิยม
พฤติกรรมศาสตร์ (อังกฤษ: Behavioral sciences) เป็นขบวนการรับรู้และการมีปฏิสัมพันธ์ในทางพฤติกรรมในสิ่งมีชีวิต พฤติกรรมศาสตร์ประกอบด้วยการศึกษาและวิจัยอย่างเป็นระบบเกี่ยวกับพฤติกรรมในมนุษย์และสัตว์ ผ่านการสำรวจสภาวะที่เป็นอยู่โดยธรรมชาติ, การทดลองทางวิทยาศาสตร์ที่มีตัวแปรควบคุม หรือจากโมเดลทางคณิตศาสตร์ เป้าหมายของพฤติกรรมศาสตร์คือการหาข้อสรุปที่ถูกต้องและเป็นรูปธรรมผ่านการคิดเป็นระบบและการสำรวจที่แม่นยำ ตัวอย่างของพฤติกรรมศาสตร์เช่นจิตวิทยา, จิตวิทยาชีวภาพ, มานุษยวิทยา และ ประชานศาสตร์ โดยทั่วไป พฤติกรรมศาสตร์สามารถแสดงให้เห็นว่าการกระทำของมุนษย์มักเสาะหาการวางหลักการ (seeks to generalize) เกี่ยวกับพฤติกรรมของมนุษย์ในฐานะสิ่งที่เกี่ยวข้องกับสังคมและผลกระทบต่อสังคมโดยรวม
พรแห่งมนุษย์

ในจินตนิยายชุด ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน พรแห่งมนุษย์ (อังกฤษ: Gift of Men) คือ ความตาย ซึ่งเป็นพรจากผู้สร้างมนุษย์นั่นคือเทพอิลูวาทาร์พระผู้เป็นหนึ่ง ซึ่งต้องการให้ชะตากรรมของมนุษย์ไม่ถูกผูกกับชะตากรรมของอาร์ดา และอิสระที่จะไปในที่ ๆ อยู่นอกเหนือขอบเขตของโลก ในที่ซึ่งไม่เคยมีเทพวาลาองค์ใดเคยไป ต่างจากเอลฟ์ซึ่งเป็นอมตะ ไม่ป่วย ไม่แก่ มีชะตากรรมผูกพันกับชะตาของโลกเฉกเช่นเหล่าเทพวาลา หลายครั้งที่มนุษย์มีความอิจฉาในความเป็นอมตะ และมีความกลัวต่อความตาย
การหลบเลี่ยงพรแห่งมนุษย์

มีอย่างน้อยสองตัวละครใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งได้หลบเลี่ยงพรแห่งมนุษย์ไม่ว่าจะด้วยความตั้งใจก็ดีไม่ตั้งใจก็ดี ซึ่งสุดท้ายก็กลายเป็น สิ่งมีชีวิตประหลาด นั่นคือ วิชคิงแห่งอังก์มาร์ รวมทั้งเหล่านาซกูล และสมีโกลซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายฮอบบิท เหล่านาซกูลเป็นอมตะด้วยแหวนทั้งเก้าแห่งมนุษย์แต่ก็ถูกทำให้กลายเป็น ภูตแหวน และต้องคอยรับใช้เซารอน ส่วนสมีโกลนั้นถูกเอกธำมรงค์ครอบงำ ทำให้มีอายุขัยยืนยาวนานกว่าปกติ ผ่านไปนานปีจึงกลายจากสิ่งมีชีวิตคล้ายฮอบบิทเป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดเรียกว่ากอลลัม
ชาวนูเมนอร์ ซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์หนึ่งของมนุษย์ หลายครั้งหลายคราวในอดีตกาลเหล่าบรรพบุรุษชาวนูเมนอร์ได้ทำการต่อสู้กับจอมมารมอร์กอธและเหล่าสมุน และเคยร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับเอลฟ์ หลังจากที่ชาววาลินอร์ได้เปิดศึกมหาสงครามแห่งยุค (War of Wrath) ซึ่งเป็นช่วงปลายยุคที่หนึ่งแห่งอาร์ดาและคว้าชัยไว้ได้ เหล่าเทพวาลาจึงประทานแผ่นดินซึ่งกลายเป็นทวีปนูเมนอร์ (ในยุคที่สอง) ในเวลาต่อมา และยังประทานพรให้ชาวนูเมนอร์มีอายุยืนยาวกว่าคนทั่วไป และมีอิสระที่จะตายเมื่อต้องการก่อนที่จะแก่ตัวลงและต้องทนทุกข์ทรมานกับความชรา ดังจะเห็นตัวอย่างได้จากกษัตริย์เอเลสซาร์ ซึ่งเลือกที่จะตายและจากไปอย่างสงบก่อนที่จะหมดอายุขัย
ความกลัวต่อความตายก่อตัวขึ้นในยุคหลัง ๆ บนแผ่นดินนูเมนอร์ เนื่องจากเหล่ากษัตริย์นูเมนอร์เริ่มมีความรู้สึกว่าอายุขัยที่ยืนยาวกว่าคนปกตินั้นไม่เพียงพอ ความรู้สึกเหล่านี้สั่งสมจนถึงขีดสุดในยุคสมัยของกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์นูเมนอร์คือ Ar-Pharazôn ซึ่งได้สร้างกองเรือขนาดใหญ่เพื่อจะไปยึดเอาแผ่นดินวาลินอร์ (Valinor) จากเหล่าเทพมาเป็นของตน ด้วยความเชื่อผิด ๆ ว่าดินแดนนี้คือที่บรรจุความลับแห่งการเป็นอมตะไว้ แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับตรงกันข้าม เพราะเหล่าเทพวาลาร์ได้ลงโทษทำให้แผ่นดินดูเมนอร์จมกลับลงไปในทะเลดังเดิม
พระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ

| พระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์อังกฤษ
ครองราชย์: 30 กันยายน ค.ศ. 1399 – 20 มีนาคม ค.ศ. 1413
ราชาภิเษก: 13 ตุลาคม ค.ศ. 1399
รัชกาลก่อนหน้า: สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ
รัชกาลถัดไป: สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ

พระราชสมภพ: 3 เมษายน ค.ศ. 1367 ปราสาทโบลิงโบรค, ลิงคอล์นเชอร์ ในอังกฤษ
สวรรคต: 20 มีนาคม ค.ศ. 1413 ~(45 ปี) Jerusalem Chamber ลอนดอน
พระราชบุตร: สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ  ทอมัส ดยุกแห่งแคลเร็นซ์  จอห์น ดยุกแห่งเบดฟอร์ด  ฮัมฟรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์  แบลนช เจ้าหญิงอีเล็คเตอร์แห่งพาเลไทน์  สมเด็จพระราชินีฟิลิปปาแห่งเดนมาร์ก นอร์เวย์ และสวีเดน 
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ
ราชวงศ์: แลงคาสเตอร์
พระราชบิดา: จอห์นแห่งกอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1
พระราชมารดา: บลานซแห่งแลงคาสเตอร์
ลายพระอภิไธย: 
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Henry IV of England) (3 เมษายน ค.ศ. 1367 – 20 มีนาคม ค.ศ. 1413) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์แลงคาสเตอร์ของราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรไอร์แลนด์
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1367 ที่ปราสาทโบลิงโบรค, ลิงคอล์นเชอร์ ในอังกฤษ เป็นพระราชโอรสของจอห์นแห่งกอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 และ บลานซแห่งแลงคาสเตอร์ ทรงเสกสมรสกับแมรีแห่งโบฮุน และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1399 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1413 ที่เวสท์มินสเตอร์แอบบี ลอนดอน
วัยเยาว์

พระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1367 ที่ปราสาทบอลิงบรูก พระองค์เป็นบุตรชายของจอห์นแห่งกอนท์ ดยุคแห่งแลงคัสเตอร์ (พระราชโอรสที่มีชีวิตรอดลำดับที่สามของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3) กับบลานช์แห่งแลงคัสเตอร์ ซึ่งทั้งคู่มีบุตรด้วยกันหกคน เฮนรีเป็นบุตรคนที่ห้าและเป็นบุตรชายที่มีชีวิตรอดลำดับที่สาม เนื่องจากเกิดที่ปราสาทบอลิงบรูกเฮนรีจึงถูกเรียกว่าเฮนรี บอลิงบรูก หลังเสด็จพระราชสมภพได้หนึ่งปีบลานช์แห่งแลงคัสเตอร์ พระมารดาของพระองค์ก็ถึงแก่กรรมที่ปราสาททัตบรี โดยสันนิษฐานว่าน่าจะป่วยเป็นกาฬโรค พระบิดาของเฮนรีสมรสใหม่ด้วยเหตุผลทางการเมืองกับกอนส์ตันซาแห่งกัสติยา เจ้าหญิงสเปนซึ่งเป็นพระราชธิดาคนโตของพระเจ้าเปโดรผู้โหดเหี้ยมแห่งกัสติยา
บอลิงบรูกน้อยเป็นเพื่อนเล่นในวัยเด็กของริชาร์ด บอร์โดซ์ ลูกพี่ลูกน้องชั้นที่หนึ่งซึ่งเป็นบุตรชายของเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำ พระราชโอรสคนโตของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 (พระเชษฐาของจอห์นแห่งกอนท์ พระบิดาของเฮนรี) ในวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1377 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ได้แต่งตั้งพระราชนัดดาน้อยทั้งสองเป็นอัศวินการ์เตอร์ ต่อมาในวันที่ 21 มิถุนายนพระองค์เสด็จสวรรคต เนื่องจากเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำ พระราชโอรสคนโตของพระองค์สิ้นพระชนม์ไปก่อนแล้ว ริชาร์ด บุตรชายวัย 10 ปีของเจ้าชายดำจึงได้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ตามสิทธิของบุตรหัวปี โดยมีจอห์นแห่งกอนท์ พระบิดาของเฮนรีและพระปิตุลาของกษัตริย์ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน เฮนรีให้การสนับสนุนพระเจ้าริชาร์ดอย่างเต็มที่และกษัตริย์ได้ตั้งเฮนรีเป็นเอิร์ลแห่งเดอร์บีในวันที่ 16 กรกฎาคมของปีนั้น
ในปี ค.ศ. 1378 จอห์นแห่งกอนท์ พระบิดาของเฮนรีต้องการให้เฮนรีสมรสกับแมรี เดอ โบฮัน บุตรสาวและทายาทของฮัมฟรีย์ เดอ โบฮัน เอิร์ลแห่งเฮริฟอร์ด กอนท์ได้ลักพาตัวแมรีจากปราสาทเพรสชีมายังปราสาทอารันเดล โดยมีโจน มารดาของแมรีให้การสนับสนุนและอำนวยความสะดวกให้แก่จอห์นแห่งกอนท์ในการเคลื่อนย้ายตัวบุตรสาว เฮนรีกับแมรีได้สมรสกันในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1380 ที่ปราสาทอารันเดล แต่เนื่องจากทั้งคู่ยังอายุน้อย (เจ้าสาวมีอายุเพียง 12 ปี) จึงมีการแนะนำว่าควรปล่อยให้การสมรสไม่สมบูรณ์ไปก่อน แต่ทั้งคู่ไม่ยอมทำตามคำแนะนำ ในปี ค.ศ. 1382 แมรีได้ให้กำเนิดบุตรชายที่มีอายุอยู่ได้เพียง 4 วัน เฮนรีกับแมรีมีบุตรธิดาด้วยกัน ดังนี้
เอ็ดเวิร์ด (เกิด ค.ศ. 1382) มีอายุอยู่ได้เพียง 4 วัน
เฮนรี (เกิด ค.ศ. 1387) ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ
ทอมัส (เกิด ค.ศ. 1388) ดยุคแห่งแคลเรนซ์
จอห์น (เกิด ค.ศ. 1389) ดยุคแห่งเบดฟอร์ด
ฮัมฟรีย์ (เกิด ค.ศ. 1390) ดยุคแห่งกลอสเตอร์
บลานช์ (เกิด ค.ศ. 1392)
ฟิลิปปา (เกิด ค.ศ. 1394)
ในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1384 เฮนรีได้เป็นเอิร์ลแห่งนอร์แทมตันโดยสิทธิ์ของภรรยา
ความขัดแย้งกับพระเจ้าริชาร์ดที่ 2

ในปี ค.ศ. 1386 จอห์นแห่งกอนท์ได้ออกเดินทางไปทำศึกในสเปน ในตอนนั้นเฮนรีมีอายุได้ 20 ปี แม้จะรูปร่างเตี้ยแต่พระองค์มีร่างกายกำยำ ทรงมีผมสีน้ำตาลแดง เคราสีแดง และดวงตาสีน้ำตาล ทั้งยังกล้าหาญและกระฉับกระเฉงตามแบบราชวงศ์แพลนแทเจเนต พระองค์เป็นหนึ่งในห้าผู้นำของกลุ่มขุนนางที่มีชื่อเรียกว่า "กลุ่มขุนนางผู้อุทธรณ์ (อังกฤษ: Lords Appellant)" ร่วมกับริชาร์ด ฟิตซ์อลัน เอิร์ลที่ 11 แห่งอารันเดล, ธอมัสแห่งวูดสต็อก ดยุคที่ 1 แห่งกลอสเตอร์, ธอมัส เดอ มาวบราย ดยุคที่ 1 แห่งนอร์ฟอล์ก และธอมัส เดอ โบแชมป์ เอิร์ลที่ 12 แห่งวอริค โดยขุนนางกลุ่มนี้ได้ตั้งตนเป็นปรปักษ์กับพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ที่มีความเป็นทรราชย์มากขึ้นเรื่อยๆ
ปีต่อมาในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1387 เฮนรีร่วมกับกลุ่มขุนนางผู้อุทธรณ์นำกองทัพคว้าชัยชนะเหนือกษัตริย์ ต่อมาในช่วงปลายเดือนนั้นกลุ่มขุนนางผู้อุทธรณ์ได้เข้าพบพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ที่หอคอยแห่งลอนดอน กษัตริย์จำใจต้องทำตามข้อเรียกร้องของกลุ่มขุนนางผู้อุทธรณ์อย่างไม่มีทางเลือก ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1388 กลุ่มขุนนางผู้อุทธรณ์ได้ตั้งรัฐสภาที่มีชื่อเรียกว่า "รัฐสภาอันไร้ความปราณี (อังกฤษ: Merciless Parliament)" และได้ออก "ฎีกาว่าด้วยผู้ทรยศ (อังกฤษ: Appeal of Treason)" เพื่อกำจัดกลุ่มผู้ฝักใฝ่ฝรั่งเศสซึ่งเป็นขุนนางและผู้ติดตามในครัวเรือนของพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 โดยไม่สนใจกฎหมาย ต่อมาในวันที่ 4 มิถุนายน รัฐสภาอันไร้ความปราณีถูกยุบ พระเจ้าริชาร์ดได้กลับมาปกครองแต่อยู่ในสถานะกษัตริย์หุ่นเชิดที่ถูกชักใยโดยกลุ่มขุนนางผู้อุทธรณ์ ตลอดระยะเวลาสามปีต่อมาได้เกิดความขัดแย้งทางการเมืองขึ้นเป็นระยะ พระเจ้าริชาร์ดเริ่มได้อำนาจกลับมา และเมื่อจอห์นแห่งกอนท์กลับมาจากทำศึกในสเปนพระองค์ได้ช่วยให้ทั้งสองฝ่ายประนีประนอมกัน
ในช่วงปี ค.ศ. 1390 เฮนรีใช้เวลามากมายไปกับการทำสงครามครูเสด โดยพระองค์ได้ร่วมกับกลุ่มอัศวินทิวทอนิกทำการปิดล้อมเมืองวิลนีอุส นครหลวงของลิทัวเนีย ในช่วงปี ค.ศ. 1392 พระองค์ได้เข้าร่วมสงครามครูเสดอีกครั้งในปรัสเซียแต่ประสบความล้มเหลว พระองค์จึงออกแสวงบุญไปเยรูซาเล็มและปฏิญาณว่าจะปลดปล่อยเมืองจากพวกนอกรีตแต่ทำไม่สำเร็จ
ในปี ค.ศ. 1394 เฮนรีประสบกับความสูญเสียครั้งใหญ่เมื่อแมรี เดอ โบฮัน ภรรยาของพระองค์เสียชีวิตในการคลอดบุตร ในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1397 เฮนรีถูกตั้งเป็นเอิร์ลแห่งเฮริฟอร์ด ทว่าต่อมาในปี ค.ศ. 1398 เฮนรีทะเลาะเบาะแว้งกับธอมัส เดอ มาวบราย ดยุคที่ 1 แห่งนอร์ฟอร์ก เปิดช่องให้พระเจ้าริชาร์ดที่ยังแค้นเฮนรีเรื่องกลุ่มขุนนางผู้อุทธรณ์ได้ข้ออ้างในการเนรเทศเฮนรีออกจากประเทศเป็นเวลา 1 ปี มาวบรายเองก็ถูกเนรเทศเช่นกัน เฮนรีได้เดินทางไปเบรอตาญและได้พบกับฌานแห่งนาวาร์ ชายาของฌ็องที่ 4 ดยุคแห่งเบรอตาญ
การขึ้นเป็นกษัตริย์

ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1399 จอห์นแห่งกอนท์ พระบิดาของเฮนรีสิ้นพระชนม์อย่างกระทันหัน เฮนรีควรได้สืบทอดตำแหน่งดยุคแห่งแลงคัสเตอร์, เอิร์ลแห่งเลสเตอร์ และเอิร์ลแห่งลิงคอล์นของพระบิดา แต่พระเจ้าริชาร์ดฉวยโอกาสในตอนที่พระองค์ยังถูกเนรเทศริบดินแดนมรดกอันกว้างใหญ่ไพศาลของพระองค์และขยายเวลาการเนรเทศจาก 1 ปีเป็นตลอดชีวิต
เฮนรีได้ติดต่อธอมัส อารันเดล อดีตอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์บรีที่เสียตำแหน่งจากการเคยอยู่ฝ่ายเดียวกับกลุ่มขุนนางผู้อุทธรณ์เช่นกัน อารันเดลชี้ช่องทางให้เฮนรีเดินทางกลับอังกฤษพร้อมกองกำลังติดอาวุธในช่วงที่พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ออกไปทำศึกในไอร์แลนด์ เฮนรีได้ขึ้นฝั่งที่ราเวนสเปอร์ในมณฑลยอร์กเชอร์ในวันที่ 19 สิงหาคม เนื่องจากกษัตริย์ได้พากลุ่มอัศวินที่จงรักภักดีไปกับพระองค์ การขึ้นฝั่งของเฮนรีจึงไม่มีฝ่ายใดออกมาต่อต้าน ดยุคแห่งยอร์กผู้ทำหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์อาณาจักรในช่วงที่กษัตริย์ไม่อยู่ได้หันมาอยู่ฝ่ายเดียวกับเฮนรี ทั้งยังมีเอิร์ลแห่งนอร์ทัมเบอร์แลนด์ให้การสนับสนุน พระองค์จึงมีอำนาจมากพอที่จะท้าชิงบัลลังก์กษัตริย์ เมื่อพระเจ้าริชาร์ดเดินทางกลับมาจากไอร์แลนด์ไม่มีใครให้การสนับสนุนกษัตริย์อีกแล้ว ในวันที่ 29 กันยายนเฮนรีได้จับกุมตัวพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 และได้จำขังพระองค์ไว้ในปราสาทพอนเตอแฟรค กษัตริย์ถูกบังคับให้สละราชสมบัติเพื่อหลีกทางให้เฮนรี รัฐสภาได้ประกาศให้เฮนรีเป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 ผู้ครองบัลลังก์แห่งอังกฤษและเวลส์ในวันที่ 30 กันยายน พระองค์ได้ก่อตั้งกลุ่มอัศวินบาธในวันที่ 12 ตุลาคมและได้รับการสวมมงกุฎที่วิหารเวสต์มินสเตอร์ในวันที่ 13 ตุลาคม ในวันที่ 15 ตุลาคม เฮนรี พระโอรสคนโตของพระเจ้าเฮนรีถูกตั้งเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์, ดยุคแห่งคอร์นวอลล์, เอิร์ลแห่งเชสเตอร์ และเจ้าชายแห่งอากีแตน ในช่วงปี ค.ศ. 1400 เฮนรีได้ขอสมรสกับฌานแห่งนาวาร์ซึ่งพระสวามีของพระนางได้ถึงแก่กรรมไปเมื่อปี ค.ศ. 1399 พระนางยอมรับคำขอสมรสแต่ประกาศว่าจะบริหารปกครองเบรอตาญไปก่อนจนกว่าการสมรสจะเกิดขึ้น
บั้นปลายพระชนมาชีพ

หลังทำการปิดล้อมกลุ่มกบฏชาวเวลส์ที่อาเบเริสทรุยธ์ตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 1407 เฮนรี เจ้าชายแห่งเวลส์สามารถยึดอาเบเริสทรุยส์ได้ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1408 ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1409 พระองค์ยึดปราสาทฮาร์เลชในเวลส์ได้ ในปีนั้นเจ้าชายเฮนรีผู้เป็นทายาทในบัลลังก์ได้ขึ้นเป็นเสนาบดี สุขภาพของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 เริ่มย่ำแย่ พระองค์ป่วยเป็นโรคที่ทำให้เสียโฉม (คาดว่าน่าจะเป็นโรคเรื้อน, โรคซิฟิลิส หรือไม่ก็โรคสะเก็ดเงิน) จนปลีกวิเวกจากสังคม ทั้งยังถูกรัฐสภากล่าวหาบริหารจัดการงบประมาณสำหรับการทำศึกสงครามผิดพลาดในราชสำนัก เริ่มเกิดความขัดแย้งขึ้นและธอมัส อารันเดล อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์บรีได้ขึ้นมาครองความเป็นใหญ่ในราชสำนัก กระทั่งในปี ค.ศ. 1410 ฝ่ายตรงข้ามซึ่งนำโดยเจ้าชายเฮนรีได้ขับไล่เขาลงจากอำนาจ
ความสัมพันธ์ระหว่างกษัตริย์กับเจ้าชายเฮนรีผู้เป็นพระราชโอรสย่ำแย่ลงเมื่อเกิดกบฏขึ้นในฝรั่งเศส กษัตริย์ต้องการผูกมิตรกับกลุ่มผู้นำกบฏ ขณะที่เจ้าชายต้องการช่วยสหายชาวบูร์กอญของพระองค์ทำสงครามกับกลุ่มกบฏ หลังมีความเห็นไม่ลงรอยกันพระเจ้าเฮนรีที่ 4 ได้ถอดเจ้าชายเฮนรีออกจากสภากษัตริย์ในวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1411 ต่อมาในช่วงปลายปี ค.ศ. 1412 พระเจ้าเฮนรีที่ 4 กลายเป็นผู้ไร้ความสามารถ เจ้าชายเฮนรีได้เข้ามารับช่วงต่อบริหารบ้านเมือง ความสัมพันธ์ระหว่างสองพ่อลูกยังคงตึงเครียดจนกระทั่งในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1413 พระเจ้าเฮนรีที่ 4 เสด็จสวรรคตด้วยพระชนมายุ 46 พรรษา ร่างของพระองค์ถูกฝังที่อาสนวิหารแคนเทอร์บรีตรงข้ามกับหลุมศพของเจ้าชายดำ เจ้าชายเฮนรี พระราชโอรสของพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 5 กษัตริย์รัชกาลต่อมา
ดูเพิ่ม

ราชอาณาจักรอังกฤษ
สงครามดอกกุหลาบ
ภาพผู้นำทั้งห้าของกลุ่มขุนนางผู้อุทธรณ์โยนถุงมือเกราะทิ้งต่อหน้าพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 (จากซ้ายไปขวา) ริชาร์ด ฟิตซ์อลัน เอิร์ลที่ 11 แห่งอารันเดล, ธอมัสแห่งวูดสต็อก ดยุคที่ 1 แห่งกลอสเตอร์, ธอมัส เดอ มาวบราย เอิร์ลแห่งนอร์ติงแฮม, เฮนรี บอลิงบรูก เอิร์ลแห่งเดอร์บี และธอมัส เดอ โบแชมป์ เอิร์ลที่ 12 แห่งวอริค
ภาพเฮนรี บอลิงบรูกกำลังอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ต่อหน้าขุนนางทั้งทางโลกและทางธรรมในปี ค.ศ. 1399
ภาพพิธีราชาภิเษกของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ จากพงศาวดารของฌ็อง ฟรัวซาร์
ภาพการเสียชีวิตของฮอตสเปอร์ในยุทธการที่ชรูวส์บรี โดยริชาร์ด คาตัน วูดวิลล์ ปี ค.ศ. 1910
หลุมฝังศพของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษที่อาสนวิหารแคนเทอร์บรี
พลพรรคโซเวียต

| พลพรรคโซเวียต |
| --- | --- |
ส่วนหนึ่งของแนวรบด้านตะวันออก ใน สงครามโลกครั้งที่สอง
ช่วงเวลาปฎิบัติการ
ปีที่ปฎิบัติการ: ค.ศ. 1941 – 1945
ดินแดน: สหภาพโซเวียต, ดินแดนโปแลนด์ที่ถูกผนวกโดยสหภาพโซเวียต
พลพรรคโซเวียต (อังกฤษ: Soviet partisans) เป็นสมาชิกของกลุ่มเคลื่อนไหวในการต่อต้านซึ่งได้สู้รบในรูปแบบการสงครามกองโจรในการต่อกรกับกองทัพฝ่ายอักษะในสหภาพโซเวียตและก่อนหน้านี้ในดินแดนยึดครองโซเวียตในโปแลนด์ในปี ค.ศ. 1941-45 การเคลื่อนไหวของพลพรรคโซเวียตได้เกิดขึ้นภายหลังจากการรุกรานสหภาพโซเวียตของเยอรมนีนาซี ตามมหาสารานุกรมโซเวียต (Great Soviet Encyclopedia) พลพรรคโซเวียตได้รับการประสานงานและควบคุมโดยรัฐบาลโซเวียตและเป็นแบบอย่างของกองทัพแดง. วัตถุประสงค์หลักของการสงครามกองโจรที่เกิดขึ้นมาจากหน่วยพลพรรคโซเวียตคือการทำลายแนวหลังของเยอรมันบนแนวรบด้านตะวันออก โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือเส้นทางการคมนาคมทางถนนและรถไฟ นอกจากนี้ยังได้มีการก่อตั้งรูปแบบทหารที่เรียกว่า พลพรรค ซึ่งได้ใช้ในปฏิบัติภารกิจการลาดตระเวนระยะไกลในแนวหลังฝ่ายอักษะจากดินแดนโซเวียตที่ถูกยึดครอง
พระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน

| พระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน |
| --- | --- |

 พระมหากษัตริย์แห่งชนอังกฤษ
ครองราชย์: 5 มกราคม ค.ศ. 1066 – 14 ตุลาคม ค.ศ. 1066
ราชาภิเษก: 6 มกราคม ค.ศ. 1066
รัชกาลก่อนหน้า: สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ
รัชกาลถัดไป: สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ เอเธลลิง

พระราชสมภพ: ราว ค.ศ. 1022  เวสเซ็กซ์ อังกฤษ
สวรรคต: 14 ตุลาคม ค.ศ. 1066 (พระชนมายุประมาณ 44 พรรษา)  แบตเติล อังกฤษ
พระอัครมเหสี: เอลด์จิธ สวอนเน็ค; อีดิธ (Ealdgȳð)
พระราชบุตร: สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ เอเธลลิง
ราชวงศ์: เวสเซ็กซ์
พระราชบิดา: กอดวิน เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์
พระราชมารดา: กีธา ธอร์เคลสเดิทเทียร์
พระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน (อังกฤษ: Harold Godwinson หรือ Haraldur Guðinason) (ราว ค.ศ. 1022 – 14 ตุลาคม ค.ศ. 1066) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์เวสเซ็กซ์และพระเจ้าแผ่นดินแองโกล-แซ็กซอนองค์สุดท้ายของราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสันเสด็จพระราชสมภพราว ค.ศ. 1022 ที่เวสเซ็กซ์ อังกฤษ เป็นพระราชโอรสของกอดวิน เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์ และ กีธา ธอร์เคลสเดิทเทียร์ ทรงเสกสมรสกับเอลด์จิธ สวอนเน็ค และทรงราชย์ระหว่างวันที่  5 มกราคม ค.ศ. 1066 จนทรงถูกสังหารในยุทธการเฮสติงส์ แบตเติล เมื่อทรงพยายามต่อต้านกองทัพของดยุกแห่งนอร์มังดีที่ยกมารุกรานอังกฤษ เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1066 หลังจากที่พระเจ้าฮาโรลด์เสด็จสวรรคต สภาวิททันก็ประกาศให้สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ เอเธลลิง ขึ้นครองราชสมบัติต่อมาแต่มิได้ทรงสวมมงกุฎ
เชื้อสาย

เชื่อกันว่ากอดวิน พระราชบิดาของพระเจ้าฮาโรลด์เป็นขุนนางผู้มีอำนาจของเวสเซ็กซ์ เป็นบุตรของวูลฟนอธ คิลด์ (Wulfnoth Cild) ขุนนางของเวสเซ็กซ์ตะวันตก กอดวินสมรสสองครั้ง ทั้งสองครั้งกับสตรีชาวเดนมาร์กที่มียศศักดิ์เท่าเทียมกัน ภรรยาคนแรกเป็นเจ้าหญิงเดนมาร์กนามว่า Thyra Sveinsdóttir ผู้เป็นพระธิดาองค์หนึ่งของพระเจ้าสเวนที่ 1 ผู้เป็นกษัตริย์ของเดนมาร์กและนอร์เวย์ ภรรยาคนที่สองคือ กิธา (Gytha Thorkelsdóttir) กิธามีน้องชาย อุลฟ (Ulf Jarl) ที่เป็นบุตรเขยของ พระเจ้าสเวนที่ 1 และเป็นพ่อของพระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก กล่าวกันว่ากิธา และ อุลฟเป็นหลานของ Styrbjörn the Strong ไวกิงชาวสวีเดนผู้มีชื่อเสียง และเหลนของ ฮาโรลด์ บลูทูธ กษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ กอดวินมีบุตรหลายคนจากการแต่งงานครั้งที่สอง แต่สองคนที่สำคัญคือ ฮาโรลด์ และ ทอสทิก กอดวินสันผู้มีบทบาทสำคัญในการเพลี่ยงพล้ำของฮาโรลด์ ในปี ค.ศ. 1066 และบุตรสาว อีดิธแห่งแห่งเวสเซ็กซ์ ผู้เป็นพระมเหสีในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี
การแต่งงานและพระราชโอรสธิดา

ฮาโรลด์ทรงเสกสมรสด้วยวิธี ลักพาเจ้าสาว  (More danico) กับ เอลด์จิธ สวอนเน็ค (Edith Swanneck หรือ Edith Swanneschals) และมีโอรสธิดาด้วยกันอย่างน้อย 6 องค์ การสมรสครั้งนี้เป็นที่ยอมรับกับโดยทั่วไปยกเว้นจากทางสถาบันศาสนา ตามกฎการแต่งงานแบบลักพาโอรสธิดาที่เกิดมาไม่ถือว่าเป็นลูกนอกสมรส พระธิดาองค์หนึ่งคือกีธา ผู้ต่อมาเป็นพระชายาของวลาดิเมียร์ โมโนมาคห์ แกรนด์ดยุคแห่งคีวาน รุส' (Vladimir Monomakh) การแต่งงานของกีธาทำให้ฮาโรลด์มีเชื้อสายเป็นพระเจ้าแผ่นดินอังกฤษต่อมา
ราวเดือนมกราคม ค.ศ. 1066 ฮาโรลด์ทรงเสกสมรสกับอีดิธ (Ealdgȳð) (ลูกสาวของเอลฟการ์ เอิร์ลแห่งเมอร์เซีย (Ælfgār, Earl of Mercia)) ผู้เป็นภรรยาหม้ายของ Gruffydd ap Llywelyn เจ้าชายแห่งเวลส์ พระราชินีอีดิธมีโอรสสองคนซึ่งอาจจะเป็นแฝดชื่อ ฮาโรลด์ และอุลฟ์ ที่เกิดราวเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1066 เดือนหนึ่งหลังจากฮาโรลด์เสด็จสวรรคต ทั้งฮาโรลด์ และอุลฟ์มีชีวิตรอดมาจนโตแต่คงมีชีวิตอย่างผู้ลี้ภัยนอกราชอาณาจักรอังกฤษ หลังจากที่พระเจ้าฮาโรลด์เสด็จสวรรคต กล่าวกันว่าพระราชืนีอีดิธหนีไปหาพระเชษฐา เอ็ดวิน เอิร์ลแห่งเมอร์เซีย และ มอร์คาร์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบรีย ทั้งสองคนทำสัญญาสงบศึกกับดยุควิลเลียม แต่ก็มิได้อยู่กันอย่างสงบสุขนานนักก่อนที่ จะก่อการปฏิวัติต่อดยุกวิลเลียมแห่งนอร์มังดี แต่ก็พ่ายแพ้และเสียทั้งทรัพย์สินและชีวิต จากนั้นพระราชืนีอีดิธก็อาจจะหนีออกจากราชอาณาจักรอังกฤษ (อาจจะทรงหนีไปกับกีธาพระมารดาของฮาโรลด์ หรือกีธาพระธิดาของฮาโรลด์)
ดูเพิ่ม

ราชอาณาจักรอังกฤษ
ราชวงศ์เวสเซ็กซ์
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ
ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออังกฤษ
ยุทธการเฮสติงส์
ผ้าปักบายู
แหล่งข้อมูลอื่น

สมเด็จพระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน เก็บถาวร 2010-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผังผู้สืบเชื้อสายจากพระเจ้าเซอร์ดิคแห่งเวสเซ็กซ์
ตามรอยพระบาทพระเจ้าฮาโรลด์ ตารางเวลาในพระราชประวัติของพระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสันรวมทั้งสถานที่สำคัญในพระราชประวัติของพระองค์
พระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน ราว ค.ศ. 1021 - ค.ศ. 1066  เก็บถาวร 2008-02-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจฟฟ์ บ็อกเซลล์ ฮาโรลด์ กอดวินสัน — พระเจ้าแผ่นดินคนสุดท้ายของชาวอังกฤษ
Regia Anglorum Kingmakers — เรื่องของราชวงศ์กอดวิน
สตีเฟน โลว์ กอดวิน — อำนาจของตระกูล
ฮาโรลด์: คนอังกฤษบ้า คำบรรยายร่วมสมัยเกี่ยวกับการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสันและการรุกรานของนอร์มัน
การสวรรคตของพระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน คำบรรยายร่วมสมัยโดยใช้ ผ้าทอบายูเป็นหลักฐานอ้างอิง
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ |  |   พระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ  (ราชวงศ์เวสเซ็กซ์)   (ค.ศ. 1066) |  | สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ เอเธลลิง |
| ด ค กพระมหากษัตริย์อังกฤษ |
| --- | --- |
อังกฤษสมัยแองโกล-แซกซัน  ค.ศ. 927–1066:  แอเทลสแตน  เอ็ดมันด์ที่ 1  เอเดรด  เอ็ดวี  เอ็ดการ์ผู้รักสงบ  เอ็ดเวิร์ดมรณสักขี  แอเธลเรดที่ 2 ผู้ไม่พร้อม  สเวน ฟอร์กเบียร์ด  เอ็ดมันด์ที่ 2 ผู้ทนทาน  คนุตมหาราช  ฮาโรลด์ที่ 1 แฮร์ฟุต  ฮาร์ธาคนุต  เอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี  ฮาโรลด์ที่ 2 กอดวินสัน  เอ็ดการ์ เอเธลลิง 
ราชอาณาจักรอังกฤษ  ค.ศ. 1066–1649:  วิลเลียมที่ 1 ผู้พิชิต  วิลเลียมที่ 2 รูฟัส  เฮนรีที่ 1  สตีเฟน  มาทิลดา  เฮนรีที่ 2อ  เฮนรียุวกษัตริย์  ริชาร์ดที่ 1 ใจสิงห์  จอห์นอ  หลุยส์  เฮนรีที่ 3อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 1อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 2อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 3อ  ริชาร์ดที่ 2อ  เฮนรีที่ 4อ  เฮนรีที่ 5อ  เฮนรีที่ 6อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 4อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 5อ  ริชาร์ดที่ 3อ  เฮนรีที่ 7อ  เฮนรีที่ 8อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 6อ  เจน เกรย์อ  แมรีที่ 1อ ร่วมกับฟิลิปอ  เอลิซาเบธที่ 1อ  เจมส์ที่ 1สอ  ชาลส์ที่ 1สอ 
เจ้าผู้อารักขาแห่ง เครือจักรภพอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ ค.ศ. 1653–1659:  โอลิเวอร์ ครอมเวลล์  ริชาร์ด ครอมเวลล์ 
ราชอาณาจักรอังกฤษ ค.ศ. 1660–1707:  ชาลส์ที่ 2สอ  เจมส์ที่ 2สอ  วิลเลียมที่ 3สอ และ แมรีที่ 2สอ  แอนน์สอ 
 อ เป็นพระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์ด้วย  ส เป็นพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ด้วย  ผู้ปกครองที่ยังเป็นที่พิพาทกันอยู่แสดงด้วย ตัวเอียง 
ผ้าปักบายูแสดงให้เห็นการสวรรคตของพระเจ้าฮาโรลด์
จุดที่พระเจ้าฮาโรลด์สวรรคตที่แอบบีแบตเติล
อนุสรณ์ของพระเจ้าฮาโรลด์ที่แอบบีวอลทแธมในเอสเซ็กซ์