stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แสงสุรีย์ รุ่งโรจน์
ประวัติ

แสงสุรีย์ รุ่งโรจน์ เกิดวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ที่บ้านเลขที่ 156 หมู่ 13 ตำบลกำปัง อำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา จากฐานะที่ยากจน และพ่อแม่แยกทางกัน ทำให้เขาจบการศึกษาแค่ประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนวัดบ้านจาน ต.กำปัง อ.โนนไทย  แสงสุรีย์ เป็นคนที่ชอบการร้องเพลงลูกทุ่งอย่างมาก และก็ได้เข้าสู่เวทีการประกวดในเขตจังหวัดบ้านเกิดมาตั้งแต่สมัยเรียนชั้น ป.2 และประกวดเรื่อยมา ซึ่งก็ชนะบ้างแพ้บ้างเป็นธรรมดา
หลังจบการศึกษา เมื่อประมาณอายุ 15 ปี แสงสุรีย์ หิ้วกระเป๋าเข้ามาหางานทำที่กรุงเทพฯ  และน้าสาวได้ฝากฝังให้เขาได้เข้าทำงานที่โรงแรมแอมบาสเดอร์ แถวสุขุมวิท 
ในตำแหน่งล้างจาน 3 ปีหลังจากนั้นก็ขยับขึ้นมาทำในตำแหน่งพ่อครัวอาหารฝรั่ง และเขาทำหน้าที่นี้อยู่นานถึง 10 ปี
ระหว่างนั้นเขาก็ตระเวณประกวดร้องเพลงตามเวทีเล็ก ๆ ในเขตกรุงเทพฯ ซึ่งก็ชนะบ้างแพ้บ้าง มาวันหนึ่ง แสงสุรีย์ ได้เข้าประกวดการร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ขยะสังคม" ที่มีสรพงษ์ ชาตรี แสดงนำ และมีสายัณห์ สัญญา เป็นผู้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ ซึ่งคราวนี้ แสงสุรีย์ ได้รับชัยชนะ และเพื่อนที่มาร่วมประกวดด้วยกัน ได้พาเขาไปพบ ครูสัมฤทธิ์ รุ่งโรจน์ครูเพลงตาพิการ เพื่อให้ปั้นแสงสุรีย์ เป็นนักร้อง
เมื่อพบกัน ครูสัมฤทธิ์ บอกว่าถ้าอยากจะเป็นนักร้อง ก็จะขายเพลงให้เพลงละ 600 บาท ซึ่งแสงสุรีย์ก็ตกลงซื้อทันที 2 เพลง จากนั้นครูสัมฤทธิ์ก็กลับไปแต่งเพลงมาให้เขา 2 เพลง ก่อนจะพาลูกศิษย์คนใหม่ไปเข้าห้องอัดเสียง โดยไปขอแทรกคิวเวลาห้องอัด 2 ชั่วโมง เพื่อผลิตผลงานที่จะพลิกชีวิตของกุ๊กที่รักการร้องเพลงลูกทุ่ง
2 เพลงที่ว่านั้นก็คือ แห่ขันหมาก และ น่าอร่อย โดยใจความตอนหนึ่งของเพลง แห่ขันหมาก มีอยู่ว่า "ส่วน แสงสุรีย์ รุ่งโรจน์ ไม่มีรถขี่" ก็เท่ากับว่า ครูสัมฤทธิ์ ตั้งชื่อให้กับลูกศิษย์คนใหม่ไปพร้อมกับเพลง ๆ นี้เลยทีเดียว
หลัง 2 เพลงของแสงสุรีย์ ถูกนำออกเผยแพร่ตามสถานีวิทยุ ก็ปรากฏว่าเป็นที่ชื่นชอบอย่างมากของเหล่าบรรดาแฟนเพลง จึงมีนายทุนเสนอทำวงดนตรี แสงสุรีย์ รุ่งโรจน์ ให้เพื่อทำการเดินสาย ครูสัมฤทธิ์จึงแต่งเพลงให้แสงสุรีย์อีก 4 เพลง สำหรับใช้ในการแสดงที่หน้าเวที และแสงสุรีย์ ก็ออกเดินสายในฐานะหัวหน้าวงโดยที่เขามีเพลงอยู่แค่ 6 เพลงเท่านั้น
ซึ่งเพลงที่ตามมาที่หลังอีก 4 เพลงต่างก็ได้รับความนิยมจากบรรดาแฟนเพลงอย่างมากเช่นกัน จากนั้นจึงค่อย ๆ ทยอยผลิตผลงานเพลงตามมาสมทบอีกมาก แต่โดยหลักแล้วผลงานเพลงของแสงสุรีย์ยังคงเป็นเพลงที่แต่งขึ้นโดยครูสัมฤทธิ์
ในการแสดงครั้งหนึ่ง วงแสงสุรีย์สามารถเก็บค่าผ่านประตูได้เป็นหลักล้านบาท แม้จะเก็บแค่คนละ 20 บาท ขณะที่ผู้ชมก็มารอกันตั้งแต่บ่าย 3 โมง ขณะที่วงดนตรีเปิดการแสดงในช่วงเย็น วงแสงสุรีย์ ออกเดินสายระหว่างปี 2521 – 2524 ก่อนจะปิดวงไป เมื่อความนิยมเริ่มลดน้อยถอยลง
ผลงานเพลงเด่น

หิ้วกระเป๋า
รักสาวเสื้อลาย (ตอนหลัง ณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ นำเพลงนี้ไปแปลงเนื้อร้องใหม่โดยใช้ชื่อเพลงว่า "รักสาวเสื้อแดง")
หนาวนอกร้อนใน
แห่ขันหมาก
น่าอร่อย
สามเณรกำพร้า
จับตัวตีตราจอง หรือ จองไว้ก่อน
แฟนจ๋าอยู่ไหน
สงสารตัวเอง
หนุ่มสลัม
น้ำตานาคตก
ซุปเปอร์เมา
คิดดูให้ดี
ผลงานการแสดงภาพยนตร์

ลูกทุ่งเสียงทอง (2528) รับบท แสงสุรีย์
เพลงรักลูกทุ่ง (2539) รับบท แสงสุรีย์
มนต์เพลงลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม. (2545) รับบท คนงานเจ้าของอู่รถ
เพลงรักชาวทุ่ง ตอน มีเมียเด็ก (2548) รับบท แสงสุรีย์
อัลบั้มเดี่ยว

สุดยอดลูกทุ่งเสียงทอง แสงสุรีย์ รุ่งโรจน์ (ธันวาคม 2534)
อัลบั้มร่วมกับศิลปินคนอื่น

เมดเล่ย์ สุดยอด ลูกทุ่งกึ่งศตวรรษ (กรกฎาคม 2538)
คณะบุญหลายมันส์หยุดโลก
คิดฮอดอีสาน (สิงหาคม 2547)
ขวัญใจรั้วของชาติ
ต้นตำรับลูกทุ่งไทย
ต้นฉบับลูกทุ่งไทย
เมา...มันส์ระเบิด
รวม 15 ศิลปินดัง
16 ขุนพลเพลงลูกทุ่ง
รวมเพลงฮิต 120 เพลงดัง ดีที่สุด
รวมเพลงแห่ขันหมาก 16 เพลงดัง
ย้อนรอยลูกทุ่ง เพลงรักกล่อมโลก
ต้นตำรับลูกทุ่งเสียงทอง
รวมลูกทุ่ง 10 ศิลปิน
สุดฮิตมรดกลูกทุ่งไทย
อภิมหาลูกทุ่ง
รวมดาวลูกทุ่ง
รวมฮิตเพลงดังเงินล้าน
รำวงย้อนยุด คณะ รวมดาวลูกทุ่ง
รวมเพลงลูกทุ่งฮิตโดนใจ ชุด 2
ลูกทุ่งสามช่า
ลูกทุ่งยอดฮิต
ลูกทุ่งรวมดาวเพลงดัง
มนต์เพลงลูกทุ่งพันล้าน (มีนาคม 2557)
ฮิต No.1
16 เพลงรักโดนใจ
16 เพลงซึ้งโดนใจ
ลูกทุ่ง ทองแท้ ถาม ตอบ
ลูกทุ่ง เมดเล่ย์ สามซ่า มันส์ ระเบิด
ลูกทุ่งเพลงฮิตที่คิดถึง
ลูกทุ่งเพลงดังฟ้งไพเราะ
คู่ฮิต 3 นักร้องในดวงใจ
รำลึก 10 ขุนพล ลูกทุ่งไทย
ลูกทุ่งฮิตโดนใจ ทหาร หาญ
ขันหมากแต่งงาน
คุณขอมา 2
คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ต 84 ปี ปรางทิพย์ บรรลือฤทธิ์ (4 ตุลาคม 2563)
คอนเสิร์ต ลูกทุ่งพลังใจ (28 มิถุนายน 2563)
คอนเสิร์ต ลูกทุ่งเพื่อแผ่นดิน (6 กันยายน 2558)
คอนเสิร์ต Pattaya Music Festival 2014 (23 มีนาคม 2557)
คอนเสิร์ต Pattaya Music Festival 2013 (24 มีนาคม 2556)
คอนเสิร์ต ลูกทุ่งจ๋ามหาสนุก (21 – 22 เมษายน 2555)
เกียรติยศ

โล่ห์พระราชทาน สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในงานกึ่งศตวรรษลูกทุ่งไทยครั้งที่ 2 พ.ศ. 2524 ประเภท ขับร้องลูกทุ่งดีเด่น จากเพลง " หิ้วกระเป๋า " (ครูสัมฤทธิ์ รุ่งโรจน์ ก็ได้รับโล่ห์พระราชทาน ประเภท ผู้ประพันธ์ คำร้อง - ทำนองดีเด่นจากเพลงเดียวกัน)
การเสียชีวิต

แสงสุรีย์เริ่มติดเชื้อโควิด-19 มาตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 จนอาการทรุดหนักเนื่องจากปอดติดเชื้ออย่างรุนแรง จึงถูกส่งไปรักษาที่โรงพยาบาลสมุทรสาคร ก่อนจะเสียชีวิตในวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2564 เวลา 10:30 น. รวมอายุได้ 68 ปี มีพิธีฌาปนกิจที่วัดบางพลีใหญ่กลาง จังหวัดสมุทรปราการ ในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2564
เฟนทานิล

| --- | --- |


ข้อมูลทางคลินิก
รหัส ATC: N01AH01 (WHO) N02AB03
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC N- (1- (2-phenylethyl) -4-piperidinyl) -N-phenyl-propanamide 
เลขทะเบียน CAS: 437-38-7
PubChem CID: 3345
DrugBank: APRD00347
ChemSpider: 3228
ECHA InfoCard: 100.006.468 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C22H28N2O
มวลต่อโมล: 336.471 g/mol g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
จุดหลอมเหลว: 87.5 องศาเซลเซียส (189.5 องศาฟาเรนไฮต์)
 SMILES CCC (=O) N (C1CCN (CCc2ccccc2) CC1) c1ccccc1 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
เฟนทานิล (Fentanyl) เป็นยาบรรเทาปวด ในกลุ่มโอปิออยด์ สังคราะห์ได้ครั้งแรกในประเทศเบลเยียม ประมาณปลายปี 1950 มีฤทธิ์บรรเทาปวดมากกว่า มอร์ฟีน 80 เท่า ถูกนำมาใช้ทาง การแพทย์ ในปี 1960 โดยใช้ฉีดเข้าเส้นเป็น ยาระงับความรู้สึก มีชื่อทางการค้าว่า Sublimaze เฟนทานิลมีค่า LD50 เท่ากับ 3.1 มก/กก ในหนู LD50 ในมนุษย์ยังไม่ทราบ เฟนทานิลเป็นยาควบคุมประเภท Schedule II
แหล่งข้อมูลอื่น

Drug description เก็บถาวร 2006-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, including suspected use in a variety of situations.
US DOJ information: fentanyl
BBC news report
| ด ค กยาระงับปวด |
| --- | --- |
กลุ่มระงับปวด: พาราเซตามอล · เอ็นเซด · โอปิแอต · เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล · เคตามีน
กลุ่มเอ็นเซด: กรดนิฟลูมิก · คีโตโปรเฟน · คีโตโรแลค · ซีลีคอกซิบ · ไดโคลฟีแนค · นาพรอกเซน · มีลอกซิแคม · ไพรอกซิแคม · เมตทิล ซาลิไซเลต · โรฟีคอกซิบ · อินโดเมตทาซิน · แอสไพริน · ไอบูโปรเฟน · อีโทโดแลค · ไดฟลูนิซอล · โลโซโปรเฟน · ทีนอกซิแคม · ไนมีซูไลด์ · มีฟีนามิก แอซิด
กลุ่มโอปิออยด์: คาร์เฟนทานิล · โคดีอีน · โคดีอิโนน · ซูเฟนทานิล  · เดกซ์โตรโพรพอไซฟีน · ไดไฮโดรโคดีอีน · ทรามาดอล · บิวพรีนอร์ฟีน · เฟนทานิล · เมทาโดน · มอร์ฟีน · มอร์ฟิโนน · เพทิดีน · รีมิเฟนทานิล · ออกซิโคโดน · ออกซิมอร์ฟีน · อัลเฟนทานิล · เฮโรอีน · ไฮโดรโคโดน · ไฮโดรมอร์โฟน
เจ้าจอมมารดาภู่ ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท

| เจ้าจอมมารดาภู่ |
| --- | --- |
มีชื่อเสียงจาก: เจ้าจอมมารดา
คู่สมรส: สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
บุตร: พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิงกลิ่น
บิดามารดา: พร (บิดา) เอี้ยง (มารดา)
เจ้าจอมมารดาภู่ หรือ ภู่ สีดา เป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
ประวัติ

เจ้าจอมมารดาภู่เดิมเป็นละครหลวงกรุงธนบุรี แล้วได้เป็นละครหลวงในรัชกาลที่ 1 เป็นหญิงที่เล่าลือกันว่า "เป็นหญิงเลื่องชื่อลือชาว่างามมากในครั้งกระโน้น" ภายหลังต้องโทษประหารเพราะแม่เป็นกบฏ
ดังเหตุการณ์วังหน้า เมื่อ พ.ศ. 2326 ครั้งนั้นสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ทรงพระดำริเห็นว่า พระสงฆ์เมื่อรับบิณฑบาตรราษฎรไม่ต้องคอยท่า แต่หากเมื่อรับบาตรในวังเจ้านายและบ้านผู้มีบรรดาศักดิ์ใหญ่ต้องไปคอยรอ บางครั้งก็จนสายก็ยังมิได้กลับวัด จึงมีพระบัณฑูรไว้ว่า ในพระบวรราชวังนั้น ให้เจ้าพนักงานเตรียมเครื่องทรงบาตรตั้งที่ให้พร้อม แล้วจึงให้สังฆการีนิมนต์พระสงฆ์ แล้วพระองค์จะเสด็จลงทรงบาตรในเวลาเช้าโมงหนึ่ง ดังนั้นประตูดินในพระราชวังบวรจึงต้องเปิดก่อนย่ำรุ่ง ทำเช่นนี้เป็นธรรมเนียม
จนเมื่อมีชายบัณฑิตจากนครนายก 2 คน อ้างตัวว่ามีวิชาความรู้ล่องหนหายตัวได้ เข้ามาอาศัยกับนางเอี้ยง มารดาเจ้าจอมมารดาภู่ ทั้งสองร่วมคบคิดกับขุนนางวังหน้าหลายคน เช่น พระยาอภัยรณฤทธิ์ รวมทั้งนางเอี้ยงด้วย
เมื่อวันศุกร์ เดือน 5 แรม 2 ค่ำ (วันศุกร์ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2326) เวลาเช้า พวกวิเสทปากบาตรก็ขนกระบุงข้าวทรงบาตรเข้าไปทางประตูดินวังหน้า นางเอี้ยงออกอุบายให้ชายทั้งสองแต่งเป็นหญิงถือดาบซ่อนไว้ในผ้าห่มลอบเข้าไปพระราชวังบวรสถานมงคล แล้วแอบอยู่ 2 ข้างพระทวารที่จะเสด็จลงทรงบาตร แต่เดชะพระบารมีมีเหตุให้ทรงลงพระทวารอีกมุขข้างหน้า ซึ่งได้เสด็จไปเฝ้าพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ณ พระราชวังหลวงแต่เช้าตรู่ก่อนทรงบาตร
จนเมื่อมีพนักงานฝ่ายในมาพบก็ร้องอื้ออึงลงมาว่ามีผู้ชายถือดาบเข้ามาในพระราชวัง ชายทั้งสองก็ไล่ตามลงมา ขณะนั้นมีขุนหมื่นกรมวังคนหนึ่งกำลังคุมไพร่ก่อถนนในพระราชวัง เมื่อกบฏวิ่งไล่มา ก็เอาดาบฟันขุนหมื่นผู้นั้นคอขาดตายกับที่
บรรดาเจ้าจอมและจ่าโขลนก็ตกใจ วิ่งออกมาบอกความถึงข้างหน้า ข้าราชการเป็นอันมากจึงพากันวิ่งเข้าไปในพระราชวังล้อมจับชายทั้งสอง บางส่วนก็วิ่งไปยังพระราชวังหลวง กราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท ซึ่งประทับอยู่ในท้องพระโรง ครั้นทรงทราบความจึงทรงมีพระบัญชาให้ตำรวจหลวงทั้งวังหลวงและวังหน้าเข้าระงับเหตุ จนจับได้
กบฏทั้งสองให้การซัดทอดผู้คบคิดที่เป็นขุนนางทั้งวังหน้าและวังหลวง มีพระยาอภัยรณฤทธิ์ พวกวิเสทปากบาตรวังหน้า รวมทั้ง เอี้ยงและบุตรหญิง 1 บุตรชาย 2 และ "จุ้ย" บุตรหญิงพระยาอภัยรณฤทธิ์ซึ่งอยู่พระราชวังหลวง เกษบุตรชายพระยาอภัยรณฤทธิ์กับทั้งบ่าวไพร่สมเด็จกรมพระราชวังบวรมีพระบัญชาให้เฆี่ยนสอบแล้วทั้งหมดรับเป็นสัตย์ นางเอี้ยงให้การว่าหลงเชื่ออ้ายบัณฑิตกบฏทั้งสอง และว่าจะยอมยกลูกสาว (คือเจ้าจอมมารดาภู่) ให้เป็นเจ้าจอมเมื่อสำเร็จการแล้ว
สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทจึงให้ลงพระราชอาญาประหารชีวิตกบฏทั้งสองกับพวก รวมทั้งเจ้าจอมมารดาภู่ด้วย
รถไฟใต้ดินโซล

| --- | --- |
รถไฟใต้ดินโซล
ฮันกึล: 수도권 전철
ฮันจา: 首都圈 電鐵
อาร์อาร์: Sudogwon Jeoncheol 
เอ็มอาร์: Sudokwŏn Chŏnch'ŏl 
รถไฟใต้ดินโซล เป็นระบบขนส่งมวลชนขนาดใหญ่ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ มีจำนวนสถานีมากเป็นอันดับที่สอง รองจากรถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก และมีจำนวนผู้โดยสารหนาแน่นมากที่สุด ปัจจุบันมี 19 เส้นทาง ได้รับการโหวตจาก Jalopnik ให้เป็นระบบรถไฟฟ้าที่ดีที่สุดในโลก โดยตั้งฉายาว่า "super highway" เนื่องจากมีความสะอาด และง่ายต่อการโดยสาร เป็นระบบแรกที่มีกการใช้บัตร contactless smart ที่เรียกว่า Upass แลใช้เทคโนโลยีอื่น ๆ อีก เช่น 4G LTE, WiFi, DMB และ WiBro รถไฟทุกขบวนจะติดตั้งจอโทรทัศน์และเครื่องปรับอากาศไว้ด้วย ในปี ค.ศ. 2009 ได้มีการติดตั้งประตูกั้นชานชาลา กับสถานีรถไฟฟ้า 92 สถานี
เส้นทาง

| เส้นทาง | เส้นทาง | สถานีต้นทาง | สถานีปลายทาง | จำนวนสถานี | ระยะทาง | ผู้ดำเนินการ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|   สาย 1 | 1호선 | Soyosan | Incheon / Sinchang / Gwangmyeong / Seodongtan | 98 | 200.6 กิโลเมตร | Korail / Seoul Metro |
|   สาย 2 | 2호선 | ศาลากลาง / Seongsu / Sindorim | ศาลากลาง / Sinseol-dong / Kkachisan | 51 | 60.2 กิโลเมตร | Seoul Metro |
|   สาย 3 | 3호선 | Daehwa | Ogeum | 43 | 57.4 กิโลเมตร | Korail / Seoul Metro |
|   สาย 4 | 4호선 | Dangogae | Oido | 48 | 71.5 กิโลเมตร | Korail / Seoul Metro |
|   สาย 5 | 5호선 | Banghwa | Sangil-dong / Macheon | 51 | 52.3 กิโลเมตร | Seoul Metropolitan Rapid Transit |
|   สาย 6 | 6호선 | Eungam | Bonghwasan | 38 | 35.1 กิโลเมตร | Seoul Metropolitan Rapid Transit |
|   สาย 7 | 7호선 | Jangam | Bupyeong-gu Office | 51 | 57.1 กิโลเมตร | Seoul Metropolitan Rapid Transit |
|   สาย 8 | 8호선 | Amsa | Moran | 17 | 17.7 กิโลเมตร | Seoul Metropolitan Rapid Transit |
|   สาย 9 | 9호선 | Gaehwa | Sinnonhyeon | 25 | 27.0 กิโลเมตร | Seoul Metro Line9 Corporation |
|   เออาร์อีเอ็กซ์ | 공항철도 | โซล | ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน | 10 | 58.0 กิโลเมตร | Korail Airport Railroad |
|   สายคย็องกุย–ชุงอัง | 중앙선 | Yongsan | Yongmun | 28 | 71.2 กิโลเมตร | Korail |
|   สายคย็องกุย–ชุงอัง | 경의선 | Gongdeok / โซล | Munsan | 23 | 50.8 กิโลเมตร | Korail |
|   Gyeongchun Line | 경춘선 | Sangbong | Chuncheon | 19 | 80.7 กิโลเมตร | Korail |
|   Suin–Bundang Line | 분당선 | Wangsimni | Mangpo | 32 | 46.8 กิโลเมตร | Korail |
|   Suin–Bundang Line | 수인선 | Oido | Songdo | 9 | 13.1 กิโลเมตร | Korail |
|   สายซินบุนดัง | 신분당선 | คังนัม | Jeongja | 6 | 17.3 กิโลเมตร | Neo Trans (DX Line) |
|   อินช็อน สาย 1 | 인천 1호선 | Gyeyang | International Business District | 29 | 29.4 กิโลเมตร | Incheon Transit |
|   สายเอเวอร์ไลน์ | 용인 경전철 | Giheung | Jeondae · Everland | 15 | 18.1 กิโลเมตร | Yongin Rapid Transit Corporation |
|   สายยู | 의정부 경전철 | Balgok | Tapseok | 15 | 11.1 กิโลเมตร | Uijeongbu LRT Corporation |

สาย 1
สาย 2
สาย 3
สาย 4
สาย 5
สาย 6
สาย 7
สาย 8
สาย 9
เออาร์อีเอ็กซ์
สายคย็องกุย–ชุงอัง
สายคย็องกุย–ชุงอัง
Gyeongchun Line
Suin–Bundang Line
Suin–Bundang Line
สายซินบุนดัง
อินช็อน สาย 1
สายเอเวอร์ไลน์
สายยู
แผนที่เครือข่ายเส้นทาง

th
ดูเพิ่ม

รถไฟใต้ดินอินช็อน
รถไฟใต้ดินเปียงยาง
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินโซล
ระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูงในประเทศเกาหลีใต้
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Homepages
Korailเก็บถาวร 2012-02-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Seoul Metro
Seoul Metropolitan Rapid Transit Corporation เก็บถาวร 2013-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
SinBundang Line
Cyber Station - Map, station and route finder เก็บถาวร 2012-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
City Government
The Seoul Underground Subway: Official Seoul Tourism เก็บถาวร 2013-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
English-language WMV video เก็บถาวร 2012-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน describing Seoul Subway history, current construction and future projects
| ด ค กรถไฟใต้ดินโซล |
| --- | --- | --- |
| เขตเมือง |    สาย 1    สาย 2    สาย 3    สาย 4    สาย 5    สาย 6    สาย 7    สาย 8    สาย 9  |  |
| รอบนอก |    สาย 1    สาย 3    สาย 4    สายคย็องกุย–ชุงอัง    Suin–Bundang Line    สายคย็องกุย–ชุงอัง    Gyeongchun Line    Suin–Bundang Line    Suin–Bundang Line    เออาร์อีเอ็กซ์    สายซินบุนดัง  |  |
| อินช็อน |    อินช็อน สาย 1  |  |
| รางเบา |    สายยู    สายเอเวอร์ไลน์  |  |
แผนที่ระบบรถไฟใต้ดินโซล แสดงสายปัจจุบันและโครงการในอนาคต ข้อมูลวันที่ 26 สิงหาคม 2023
ถ้ำหลงเหมิน

| ถ้ำหลงเหมิน * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ถ้ำหลงเหมิน
ประเทศ: มณฑลเหอหนาน  จีน
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i) (ii) (iii)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2543 (คณะกรรมการสมัยที่ 24)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ถ้ำผาหลงเหมิน (จีนตัวย่อ: 龙门石窟; จีนตัวเต็ม: 龍門石窟; พินอิน: lóngmén shíkū, หลงเหมินฉือคู) เป็นกลุ่มถ้ำบนหน้าผา ห่างออกไปทางใต้ 12 กิโลเมตรจากเมืองลั่วหยาง ในมณฑลเหอหนาน ประเทศจีน อยู่ระหว่างภูเขาเซียงทางทิศตะวันออกกับภูเขาหลงเหมินทางทิศตะวันตก หันหน้าออกสู่ริมฝั่งแม่น้ำอี้ พื้นที่บริเวณกลุ่มถ้ำมีความยาวจากทิศเหนือจรดทิศใต้ประมาณ 1 กิโลเมตร จัดว่าเป็น 1 ใน 3 แหล่งปฏิมากรรมโบราณที่ประกอบด้วยถ้ำมั่วเกา ถ้ำหลงเหมิน และถ้ำยฺหวินกัง ที่มีชื่อเสียงที่สุดในจีน
มรดกโลก

ถ้ำหลงเหมินได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 24 เมื่อปี พ.ศ. 2543 ที่เมืองแคนส์ ประเทศออสเตรเลีย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(i) - เป็นตัวแทนในการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใดๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website of Longmen Grottoes เก็บถาวร 2010-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
34°28′N 112°28′E﻿ / ﻿34.467°N 112.467°E﻿ / 34.467; 112.467
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  พระราชวังหลวงแห่งราชวงศ์หมิงและชิงในปักกิ่งและเฉิ่นหยาง  สุสานจักรพรรดิฉินที่ 1  ถ้ำมั่วเกา  แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีมนุษย์ปักกิ่ง โจวโข่วเตี้ยน  กำแพงเมืองจีน  กลุ่มอาคารโบราณบนทิวเขาอู่ตัง  กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซา  สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ  วัดขงจื๊อ สุสานขงจื๊อ และจวนตระกูลขงในชฺวีฟู่  อุทยานแห่งชาติเขาหลู  เมืองโบราณผิงเหยา  เมืองเก่าลี่เจียง  สวนโบราณแห่งซูโจว  พระราชวังฤดูร้อน สวนหลวงในปักกิ่ง  หอสักการะฟ้า: แท่นบวงสรวงของจักรพรรดิในปักกิ่ง  งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋  หมู่บ้านโบราณในอานฮุยตอนใต้ ซีตี้และหงชุน  สุสานหลวงราชวงศ์หมิงและชิง  ถ้ำหลงเหมิน  เขาชิงเฉิงและระบบชลประทานตูเจียงยั่น  ถ้ำยฺหวินกัง  เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ  ศูนย์ประวัติศาสตร์มาเก๊า  อินซฺวี  เตียวโหลวและหมู่บ้านแห่งไคผิง  ถู่โหลวแห่งฝูเจี้ยน  เขาอู่ไถ  โบราณสถานแห่งเติงเฟิงใน "ศูนย์กลางแห่งสวรรค์และโลก"  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมทะเลสาบตะวันตกในหางโจว  แหล่งแซนาดู  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมนาขั้นบันไดหงเหอฮาหนี่  คลองใหญ่  เส้นทางสายไหม: โครงข่ายเส้นทางฉนวนฉางอาน-เทียนชาน  แหล่งตู่ซี  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมศิลปะบนหินจั่วเจียงหัวซาน  กูลังซู: ชุมชนประวัติศาสตร์นานาชาติ  ซากโบราณคดีแห่งเมืองเหลียงจู  เฉวียนโจว: ศูนย์กลางโลกในจีนสมัยราชวงศ์ซ่งและหยวน  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมป่าชาเก่าแก่แห่งเขาจิ่งม่ายในผูเอ่อร์  แกนกลางปักกิ่ง : กลุ่มอาคารที่แสดงระเบียบในอุดมคติของเมืองหลวงจีน  |  |
| ทางธรรมชาติ |  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หวงหลง  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หุบเขาจิ่วไจ้โกว  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์อู่หลิงยฺเหวียน  พื้นที่คุ้มครองแม่น้ำขนานสามสายแห่งยูนนาน (แม่น้ำโขง-แม่น้ำแยงซี-แม่น้ำสาละวิน)   เขตรักษาพันธุ์แพนด้ายักษ์แห่งเสฉวน วั่วหลง ภูเขาซื่อกูเหนียง และทิวเขาเจียจิน  คาสต์ในจีนตอนใต้  อุทยานแห่งชาติเขาซานชิง  ตานเสียแห่งจีน  แหล่งซากดึกดำบรรพ์เฉิงเจียง  เทียนชานในซินเจียง  หูเป่ย์เฉินหนงเจี้ย  ชิงไห่โฮห์ซิล  ฟานจิงซาน  เขตรักษาพันธุ์นกอพยพตลอดฝั่งทะเลเหลือง-อ่าวปั๋วไห่แห่งจีน (ระยะที่ 1)  ทะเลทรายบาไดง์จารัง - Towers of Sand and Lakes  |  |
| แบบผสม |  เขาไท่  เขาหวง  พื้นที่ทัศนียภาพเขาเอ๋อเหมย์ รวมทั้งพื้นที่ทัศนียภาพพระพุทธรูปเล่อชาน  ทิวเขาอู่อี๋  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
เจ้าจอมเอี่ยม ในรัชกาลที่ 5

| เจ้าจอมเอี่ยม ในรัชกาลที่ 5 |
| --- | --- |

เกิด: เอี่ยม บุนนาค 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2416 จังหวัดเพชรบุรี, สยาม
เสียชีวิต: 22 มีนาคม พ.ศ. 2495 (79 ปี) กรุงเทพมหานคร ไทย
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
บิดามารดา: เจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ บุนนาค)  ท่านผู้หญิงอู่ สุรพันธ์พิสุทธิ์
เจ้าจอมเอี่ยม ในรัชกาลที่ 5 (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2416 - 22 มีนาคม พ.ศ. 2495) เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพี่น้องหนึ่งในห้าคนในเจ้าจอมก๊กออ มีพระเจ้าลูกเธอที่ตกพระโลหิต ยังไม่เป็นพระองค์ จำนวน 2 พระองค์
เจ้าจอมเอี่ยม เกิดในสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อวันจันทร์ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ปีระกา เบญจศก จ.ศ. 1235 ตรงกับวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2416 เป็นบุตรคนที่  7 ในจำนวน 14 คน ของเจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ บุนนาค) ที่เกิดกับท่านผู้หญิงอู่ มีพี่น้องร่วมบิดาทั้งสิ้น 62 คน โดยในจำนวนนี้ มี 5 คน ที่เกิดจากท่านผู้หญิงอู่ (สกุลเดิม วงศาโรจน์) และได้เป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 5 คือ เจ้าจอมมารดาอ่อน เจ้าจอมเอี่ยม เจ้าจอมเอิบ เจ้าจอมอาบ และเจ้าจอมเอื้อน
เจ้าจอมเอี่ยมเข้าถวายตัวรับราชการฝ่ายในเมื่อ พ.ศ. 2429 เมื่ออายุได้ 13 ปี เป็นผู้มีฝีมือในการทำอาหาร มีหน้าที่เป็นผู้ช่วยทำเครื่องเสวยของพระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ นอกจากนี้ยังมีหน้าที่ถวายงานนวดพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในเวลาเข้าที่พระบรรทม เป็นที่สบพระราชหฤทัย ดังปรากฏในพระราชหัตถเลขาหลายครั้ง
เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคต เจ้าจอมเอี่ยมได้พำนักอยู่ที่ตำหนักในวังสวนสุนันทา ต่อมาภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ได้ย้ายไปมาอยู่ที่เรือนสร้างใหม่ริมคลองสามเสน กับถนนสามเสน สร้างบนที่ดินพระราชทานแก่เจ้าจอมก๊กกออ ที่เรียกว่า "สวนนอก" ท่านเจ้าจอมเอี่ยม ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2495 ด้วยโรคหัวใจโต สิริอายุ 79 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2447 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2445 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 2 (จ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2463 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
มณฑลฝูเจี้ยน

มณฑลของประเทศจีน
บทความนี้เกี่ยวกับมณฑลของสาธารณรัฐประชาชนจีน สำหรับมณฑลเดียวกันที่บริหารโดยสาธารณรัฐจีน ดูที่ มณฑลฝูเจี้ยน (สาธารณรัฐจีน)
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ฝูเจี้ยน และ ฮกเกี้ยน
| มณฑลฝูเจี้ยน 福建省 |
| --- | --- |
มณฑล
การถอดเสียงชื่อมณฑล
 • ภาษาจีน: 福建省 (Fújiàn Shěng)
 • อักษรย่อ: FJ / หมิ่น (闽 Mǐn, ฮกเกี้ยน: Bân)
 • ภาษาฮกเกี้ยน: Hok-kiàn
 • สำเนียงฝูโจว: Hók-gióng
ทัศนียภาพของทิวเขาอู่อี๋
แผนที่แสดงที่ตั้งของมณฑลฝูเจี้ยน
พิกัด: 25°54′N 118°18′E﻿ / ﻿25.9°N 118.3°E﻿ / 25.9; 118.3
ตั้งชื่อจาก: ฝู (福 Fú): ฝูโจว  เจี้ยน (建 Jiàn): เจี้ยนโจว
เมืองหลวง: ฝูโจว
เมืองใหญ่สุด: เซี่ยเหมิน
จำนวนเขตการปกครอง: 9 จังหวัด, 85 อำเภอ, 1107 ตำบล
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: ยฺหวี เหว่ย์กั๋ว (于伟国)
 • ผู้ว่าการ: ถัง เติงเจี๋ย (唐登杰)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 121,400 ตร.กม. (46,900 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 23
ความสูงจุดสูงสุด: 2,158 เมตร (7,080 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2017)
 • ทั้งหมด: 38,565,000 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 17
 • ความหนาแน่น: 320 คน/ตร.กม. (820 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 14
ประชากรศาสตร์
 • องค์ประกอบทางชาติพันธุ์: ฮั่น – 98% เชอ – 1% หุย – 0.3%
 • ภาษาและภาษาถิ่น: ภาษาจีนหมิ่น (ได้แก่ ภาษาฮกเกี้ยน, สำเนียงฝูโจว), ภาษาจีนกลาง, ภาษาจีนฮักกา
รหัส ISO 3166: CN-FJ
GDP (ค.ศ. 2018): 3.58 ล้านล้านเหรินหมินปี้  540.78 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 10)
 • ต่อหัว: 92,830 เหรินหมินปี้  14,022 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 6)
HDI (ค.ศ. 2014): 0.758 (สูง) (อันดับที่ 11)
เว็บไซต์: www.fujian.gov.cn
มณฑลฝูเจี้ยน  หรือ มณฑลฮกเกี้ยน (จีน: 福建省; พินอิน: Fújiàn shěng) เป็นมณฑลชายฝั่งทะเลที่อยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของจีน อาณาเขตทางภาคเหนือติดกับมณฑลเจ้อเจียง ภาคใต้ติดกับมณฑลกวางตุ้ง ภาคตะวันออกติดกับช่องแคบไต้หวัน
ชื่อฝูเจี้ยนมาจากอักษรนำหน้าชื่อเมืองสองเมืองรวมกันคือฝูโจวและเจี้ยนโอว ชื่อนี้ได้รับการตั้งในสมัยราชวงศ์ถัง
ที่ตั้งและอาณาเขต

มณฑลฝูเจี้ยนมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ มณฑลเจียงซี และมณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน
ทิศใต้ ติดต่อกับ ทะเลจีนใต้
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ทะเลจีนตะวันออก
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ มณฑลเจียงซี และมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน
ภาษาถิ่น

เนื่องจากฝูเจี้ยนเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนจีน ภาษาราชการจึงเป็นภาษาจีนกลางโดยใช้ตัวอักษรจีนแบบย่อ อย่างไรก็ดีฝูเจี้ยนมีภาษาถิ่นมากมาย เช่นเดียวกับมณฑลอื่น ๆ ในจีนใต้ ภาษาถิ่นของมณฑลฝูเจี้ยนเป็นภาษาในกลุ่มหมิ่นทั้งหมด ซึ่งประกอบด้วยภาษาจีนท้องถิ่น 7 ภาษาคือ ภาษาหมิ่นเบ่ย ภาษาหมิ่นตง ภาษาหมิ่นจง ภาษาหมิ่นหนาน ภาษาผู่เสี้ยน ภาษาส่าวเจี้ยง และภาษาฉุงเหวิน 6 ภาษาแรกใช้ในมณฑลฝูเจี้ยน ส่วนภาษาฉุงเหวินนั้นไม่ได้ใช้ในมณฑลฝูเจี้ยน แต่ใช้ในมณฑลไห่หนานแทน
คนไทยมักจะเรียกภาษาหมิ่นหนานว่าภาษาจีนฮกเกี้ยน ส่วนภาษาฉุงเหวินนั้นคนไทยมักจะเรียกว่าภาษาไหหลำ
เมืองสำคัญ

เมืองหลวงคือเมืองฝูโจว ซึ่งอยู่บนฝั่งแม่น้ำหมินเจียง เมืองที่สำคัญอื่น ๆ ได้แก่
เมืองเซี่ยเหมิน เป็นเมืองใหญ่ที่สุด ถูกยกระดับเป็นเมืองใหญ่ตั้งแต่ พ.ศ. 1930 เคยเป็นที่ ๆ ผู้ภักดีต่อราชวงศ์หมิงหนีพวกแมนจูมาหลบซ่อน
เมืองฉานโจว เป็นเมืองท่าสำคัญในสมัยราชวงศ์ซ้อง ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1243
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มณฑลฝูเจี้ยน (สาธารณรัฐประชาชนจีน) เก็บถาวร 2005-05-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์มณฑลฝูเจี้ยน (สาธารณรัฐจีน) เก็บถาวร 2006-06-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก เขตการปกครองระดับมณฑลของประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| มณฑล |  กวางตุ้ง  กานซู่  กุ้ยโจว  จี๋หลิน  เจ้อเจียง  เจียงซี  เจียงซู  ฉ่านซี  ชานซี  ชานตง  ชิงไห่  ไต้หวัน*  ฝูเจี้ยน  ยูนนาน  เสฉวน  หูเป่ย์  หูหนาน  เหลียวหนิง  เหอเป่ย์  เหอหนาน  ไหหลำ  อานฮุย  เฮย์หลงเจียง  |  |
| เขตปกครองตนเอง |  กว่างซี  ซินเจียง  ทิเบต  มองโกเลียใน  หนิงเซี่ย  |  |
| นครปกครองโดยตรง |  ฉงชิ่ง  เซี่ยงไฮ้  เทียนจิน  ปักกิ่ง  |  |
| เขตบริหารพิเศษ |  มาเก๊า  ฮ่องกง  |  |
*หมายเหตุ: ไต้หวันถูกอ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่บริหารโดยสาธารณรัฐจีน
ฮานะชิรุซาโตะ

ดอกส้มทาจิบานะ
ผลส้มทะจิบะนะ
ฮานะชิรุซาโตะ (ญี่ปุ่น: 花散里; โรมาจิ: Hana Chiru Sato; ท่านหญิงดอกส้ม) เป็นบทที่ 11 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท  บทที่ 11 นี้เป็นบทสั้นๆ  บอกเล่าเหตุการณ์ช่วงเวลา ที่หนึ่งทับซ้อนอยู่ในบท ซะคะกิ
ที่มาของชื่อบท ฮานะชิรุซาโตะ

ฮานะชิรุซาโตะ ( 花散里 ) แปลตามตัวอักษรว่า   เรือนที่กลีบดอกไม้ร่วงโปรยปราย  ดอกไม้ที่กล่าวถึงในบท ฮะนะจิรุซะโตะ   คือ ดอกส้มทะจิบะนะ
ทาจิบานะ （橘)   เป็นพืชตระกูลส้มชนิดหนึ่ง  มีชื่อทางวิชาการ ว่า  Citrus tachibana  มีชื่ออื่นๆว่า  ยะมะโตะทะจิบะนะ หรือ นิปปงทะจิบะนะ  มีดอกสีขาวเกสรเหลือง  ผลมีขนาดเล็ก  รสเปรี้ยวจัด ไม่เหมาะจะนำมารับประทาน
ตัวละครหลักในบท

เก็นจิ  :  อายุ 25
สตรีในคฤหาสน์แถบแม่น้ำนะคะงะวะ
พระชายาตำหนักเรเค  ( เรเคเด็ง )  :  พระชายาในอดีตจักรพรรดิคิริสึโบะอินผู้ล่วงลับ
ฮะนะจิรุซะโตะ  :  น้องสาวของพระชายาตำหนักเรเค
โคะเระมิตสึ  :  คนสนิทและพี่น้องร่วมแม่นมเดียวกับเก็นจิ