stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สุมาลี จาติกวณิช
ประวัติ

ท่านผู้หญิงสุมาลี จาติกวณิช เกิดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2474 เป็นบุตรสาวของหลวงยุกตเสวีวิวัฒน์ (สิระ ยุกตะเสวี)
กับคุณหญิงถนอมศรี ยุกตเสวีวิวัฒน์ สมรสกับศาสตราจารย์ นายแพทย์กษาน จาติกวณิช อดีตผู้อำนวยการโรงพยาบาลศิริราช และอดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล มีธิดาเพียงคนเดียว คือ คุณหญิงกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา อดีตปลัดกระทรวงศึกษาธิการ และอดีตเลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
การเสียชีวิต

ท่านผู้หญิงสุมาลี ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2565วันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2565 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
การศึกษา

ท่านผู้หญิงสุมาลีสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย และสอบคัดเลือกเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในแผนกวิทยาศาสตร์เมื่อปี พ.ศ. 2489 ด้วยความสนใจภาษาอังกฤษเป็นอย่างมาก ทำให้เป็นผู้ที่แตกฉานทั้งการฟัง พูด อ่าน และเขียนภาษาอังกฤษมาตั้งแต่เยาว์วัย
การทำงาน

ท่านผู้หญิงสุมาลีดำรงตำแหน่งที่สำคัญในองค์กรภาครัฐและเอกชน ทั้งภายในและต่างประเทศมากมายเช่น ประธานคณะกรรมการบริหารมูลนิธิราชประชาสมาศัยในพระบรมราชูปถัมภ์ ประธานคณะกรรมการมูลนิธิอนุเคราะห์คนพิการ ประธานสภาสตรีแห่งชาติในพระบรมราชินูปถัมภ์ กรรมการบริหารมูลนิธิสายใจไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และอื่น ๆ ท่านผู้หญิงสุมาลีเป็นผู้ที่มีคุณูปการอย่างยิ่งต่อมหาวิทยาลัยมหิดลในการสนับสนุน ให้คำแนะนำและให้ความช่วยเหลือกิจกรรมต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยมาอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน รวมทั้งการปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งต่าง ๆ เช่น กรรมการบริหารศิริราชมูลนิธิ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสภา มหาวิทยาลัยมหิดล รองประธานกรรมการมูลนิธิสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ท่านผู้หญิงสุมาลีได้รับเลือกเป็นเอกฉันท์จากสมาชิกสมาคมสตรีภาคพื้นแปซิฟิกและเอเชียอาคเนย์รวม 19 ประเทศ ให้ปฏิบัติหน้าที่ประธานสมาคมระหว่างประเทศถึงสองสมัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530-2537 ด้วยชื่อเสียง ทำให้ท่านผู้หญิงสุมาลีเป็นที่ยอมรับนับถือไปทั่วภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก เมื่อองค์การสหประชาชาติประกาศการประชุมระดับโลกว่าด้วยเรื่องสตรี ครั้งที่ 4 ณ กรุงปักกิ่ง เมื่อปี พ.ศ. 2538 คณะกรรมการจัดเตรียมการประชุมจึงได้เชิญท่านผู้หญิงสุมาลีมาเป็นผู้ประสานงานภาคเอกชนในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ซึ่งสามารถปฏิบัติภารกิจได้อย่างดีเยี่ยม จนกระทั่งได้รับการยกย่องในที่ประชุม ในการเป็นแบบอย่างของการประสานงานที่มีประสิทธิภาพอย่างดียิ่ง นอกจากนี้ยังได้รับมอบหมายให้เป็นผู้แทนประเทศไทยประจำคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก หรือ แอสแคป (ESCAP)
เกียรติคุณ

การปฏิบัติหน้าที่ด้วยความวิริยะ อุตสาหะ เปี่ยมด้วยคุณธรรม ความรู้และความสามารถ อันยังประโยชน์อย่างยิ่งต่อสังคมส่วนรวมและประเทศชาติมาโดยตลอดของท่านผู้หญิงสุมาลี จาติกวณิชนั้นทำให้ได้รับรางวัลเกียรติยศมากมาย เช่น ในปี พ.ศ. 2504 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จตุตถจุลจอมเกล้าฝ่ายใน จึงมีคำนำหน้าชื่อเป็น “คุณหญิง” ตั้งแต่อายุ 30 ปี และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์เป็นลำดับมา กระทั่งปี พ.ศ. 2533 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษฝ่ายใน จึงได้คำนำหน้าชื่อเป็น “ท่านผู้หญิง” นับแต่นั้นมา รวมทั้งได้รับรางวัลนักสังคมสงเคราะห์ดีเด่น สาขาบริหารงานสังคม จากมูลนิธิศาสตราจารย์ปกรณ์ อังศุสิงห์ และกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ รางวัลโล่ทองคำประกาศเกียรติคุณมนุษยสัมพันธ์ยอดเยี่ยมจากมนุษยสัมพันธ์สมาคมแห่งประเทศไทย และอื่น ๆ ถึงกระนั้นก็ยังสามารถปฏิบัติหน้าที่ของครอบครัวได้อย่างสมบูรณ์จนได้รับประกาศเกียรติคุณ “แม่ดีเด่นกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2550”
ปริญญากิตติมศักดิ์

ปริญญาสังคมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ พ.ศ. 2550
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2528 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2525 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 1 ปฐมดิเรกคุณาภรณ์ (ป.ภ.)
พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
วิศวกรรมคอมพิวเตอร์

วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ (อังกฤษ: computer engineering) เป็นศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบและสร้างเครื่องหรือระบบคอมพิวเตอร์ และ ระบบที่ใช้คอมพิวเตอร์ ศาสตร์นี้เกี่ยวข้องกับการศึกษาทางด้านฮาร์ดแวร์ ซอฟต์แวร์ การสื่อสาร และความเกี่ยวเนื่องระหว่างเรื่องทั้งสาม หลักสูตรการเรียนมุ่งเน้นทางด้าน ทฤษฎี กฎ และ การฝึกฝนปฏิบัติของทางด้านวิศวกรรมไฟฟ้า และ คณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์รวมถึงการประยุกต์เข้ากับปัญหาทางด้านการออกแบบคอมพิวเตอร์ และ อุปกรณ์ที่ใช้คอมพิวเตอร์
วิศวกรคอมพิวเตอร์ ศึกษาการออกแบบระบบฮาร์ดแวร์ดิจิทัล ซึ่งรวมถึงระบบการสื่อสาร องค์ประกอบของคอมพิวเตอร์ และอุปกรณ์ที่ประกอบด้วยคอมพิวเตอร์ วิศวกรคอมพิวเตอร์จะเรียนการพัฒนาซอฟต์แวร์ โดยมุ่งเน้นเกี่ยวกับซอฟต์แวร์สำหรับอุปกรณ์ดิจิทัล และ การสร้างส่วนต่อประสานระหว่างผู้ใช้งานซอฟต์แวร์ และ ระหว่างอุปกรณ์ต่าง ๆ รวมทั้งความรู้ทางด้านวิศวกรรมที่ดีด้วย
ปัจจุบันสาขาวิชาที่สำคัญในด้านวิศวกรรมคอมพิวเตอร์คือ ระบบฝังตัว การพัฒนาอุปกรณ์ที่มีซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ฝังตัวภายใน เช่น อุปกรณ์สื่อสารอย่าง โทรศัพท์มือถือ เครื่องเล่นวิทยุระบบดิจิทัล เครื่องบันทึกวีดิทัศน์ระบบดิจิทัล ระบบเตือนภัย เครื่องถ่ายรังสีเอกซ์ และ เครื่องมือผ่าตัดด้วยแสงเลเซอร์เป็นต้น ซึ่งล้วนแล้วแต่ต้องการการผนวกรวมฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ฝังตัวหรือของอื่น ๆ ที่เป็นผลจากการวิศวกรรมคอมพิวเตอร์เข้าด้วยกัน
ในแง่ของศาสตร์เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์นั้น วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ เป็น 1 ใน 5 สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ ซึ่งประกอบด้วย สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ หรือวิทยาศาสตรคอมพิวเตอร์ สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ สาขาวิศวกรรมซอฟต์แวร์ สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ หรือเทคโนโลยีสารสนเทศและการสือสาร และ สาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ หรือ ระบบสารสนเทศทางธุรกิจ.
ประวัติวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ในสหรัฐอเมริกา

ประวัติวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ในอเมริกาเริ่มจากแต่เดิมเป็นสาขาวิชาเฉพาะทางในวิศวกรรมไฟฟ้า ที่มุ่งศึกษาเกี่ยวกับการวิศวกรรมฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ แต่ต่อมาช่วงหลังปี ค.ศ. 1990 จึงมีการเพิ่มเติมเนื้อหาการศึกษาทางด้านซอฟต์แวร์ หรืออาจมองได้ว่าเกิดจากการรวมกันของวิศวกรรมไฟฟ้าและวิทยาการคอมพิวเตอร์ ถ้าพิจารณาจากสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าแล้ว วิศวกรคอมพิวเตอร์คือวิศวกรไฟฟ้าที่มุ่งเน้นไปที่ระบบฮาร์ดแวร์เชิงดิจิทัล และไม่เน้นทางด้านความถี่วิทยุ หรือไฟฟ้ากำลัง และถ้ามองจากทางวิทยาการคอมพิวเตอร์แล้ว วิศวกรคอมพิวเตอร์จะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการต่อประสานระหว่างซอฟต์แวร์และระบบฮาร์ดแวร์ ในยุคหลังมีทฤษฏีหลายอย่างที่เกิดขึ้นในสาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ เช่น ระบบเครือข่าย การรักษาความปลอดภัยคอมพิวเตอร์ การประมวลผลภาษาธรรมชาติ หรือ การรู้จำด้วยคอมพิวเตอร์ เป็นต้น
ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ในอเมริกาส่วนมาก เริ่มก่อตั้งขึ้นภายใต้หรือควบคู่กับภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า ตามมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 บางมหาวิทยาลัยเลือกที่จะผนวกสาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์และวิศวกรรมซอฟต์แวร์เข้ากับภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า ในขณะที่บางที่เช่น สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ เลือกที่จะรวมภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้าเข้ากับภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์แทน
งาน

งานด้านวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ แบ่งเป็น 2 สาขาหลัก คือ ด้านซอฟต์แวร์ และ ฮาร์ดแวร์
งาน > วิศวกรรมซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์

บทความหลัก: วิศวกรรมซอฟต์แวร์
วิศวกรซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์จะพัฒนา, ออกแบบและทดสอบซอฟต์แวร์ บางวิศวกรซอฟต์แวร์ ออกแบบ, สร้างและบำรุงรักษาโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำหรับบริษัททั่วไป บางคนจัดตั้งเครือข่ายเช่น "อินทราเน็ต"สำหรับบริษัททั่วไป หลายตนทำหรือติดตั้งซอฟต์แวร์ใหม่หรืออัพเกรดระบบคอมพิวเตอร์ วิศวกรซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ยังสามารถทำงานออกแบบแอปพลิเคชัน งานนี้เกี่ยวข้องกับการออกแบบหรือการเข้ารหัสโปรแกรมและแอปพลิเคชันใหม่ เพื่อตอบสนองความต้องการของธุรกิจหรือบุคคล
งาน > วิศวกรรมฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์

วิศวกรฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่จะวิจัย, พัฒนา, ออกแบบและทดสอบอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ต่าง ๆ งานนี้สามารถมีช่วงจากแผงวงจรและไมโครโปรเซสเซอร์ จนถึงเราเตอร์ บางคนปรับปรุงอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่มีอยู่ให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นและสามารถทำงานร่วมกับซอฟต์แวร์ใหม่ได้ วิศวกรฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ทำงานในห้องปฏิบัติการวิจัยและบริษัท ผลิตเทคโนโลยีชั้นสูง บางคนยังทำงานให้กับรัฐบาลกลาง ตามข้อมูลของสำนักสถิติแรงงานของสหรัฐฯ, 95% ของวิศวกรฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ทำงานในพื้นที่นครบาล พวกเขามักจะทำงานเต็มเวลา ประมาณ 25% ของการทำงานของพวกเขาต้องทำงานมากกว่า 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ เงินเดือนเฉลี่ยของลูกจ้างวิศวกรคอมพิวเตอร์ฮาร์ดแวร์ที่มีคุณสมบัติ (2012) เป็น $ 100,920 ต่อปี หรือ $48.52 ต่อชั่วโมง วิศวกรคอมพิวเตอร์ฮาร์ดแวร์ทำงาน 83,300 งานในปี 2012 .
สาขาหลัก

วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ มีสาขาหลัก ได้แก่
สาขาหลัก > การเข้ารหัส, การถอดรหัส, และการป้องกันข้อมูล

บทความหลัก: Information security
วิศวกรคอมพิวเตอร์ทำงานในการเข้ารหัส, การถอดรหัส และการคุ้มครองข้อมูล เพื่อพัฒนาวิธีการปกป้องข้อมูลต่าง ๆ ใหม่ เช่น ภาพและเพลงดิจิทัล, กระจายข้อมูลดิบในเมมโมรี, การละเมิดลิขสิทธิ์ และการแก้ไขดัดแปลงรูปแบบอื่น ตัวอย่างรวมถึงการทำงานเกี่ยวกับการสื่อสารไร้สาย, ระบบหลายสายอากาศ, การส่งผ่านด้วยแสง และ ลายน้ำดิจิทัล
สาขาหลัก > การสื่อสารและเครือข่ายไร้สาย

บทความหลัก : Communications networks and Wireless network
มุ่งเน้น การสื่อสารและ เครือข่ายไร้สาย, ความก้าวหน้าในระบบการสื่อสารโทรคมนาคมและเครือข่าย, modultion และการเข้ารหัสควบคุมความผิดพลาด, และทฤษฎีสารสนเทศ การออกแบบเครือข่ายความเร็วสูง, การปราบปรามการรบกวน, การออกแบบและการวิเคราะห์ของระบบอดทนต่อความผิดพลาด (อังกฤษ: fault-tolerant system) และ การจัดเก็บและรูปแบบการส่งผ่าน ทั้งหมดนี้เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ พิเศษ
สาขาหลัก > คอมไพเลอร์และระบบปฏิบัติการ

บทความหลัก : Compiler and Operating system
พืนที่พิเศษนี้ มุ่งเน้นไปที่การออกแบบและพัฒนาคอมไพเลอร์และระบบปฏิบัติการ วิศวกรในสาขานี้พัฒนาสถาปัตยกรรมใหม่ของระบบปฏิบัติการ, เทคนิคการวิเคราะห์โปรแกรม และเทคนิค ใหม่ในการรับประกันคุณภาพ ตัวอย่างของการทำงานในด้านนี้รวมถึง การแปลงรหัสโพสต์-ลิงก์-เวลา, การพัฒนา algorithm และการพัฒนาระบบปฏิบัติการ ใหม่
สาขาหลัก > วิทยาศาสตร์และวิศวกรรมทางการคำนวณ

บทความหลัก: Computational science and engineering
วิทยาศาสตร์และวิศวกรรมทางการคำนวณเป็นสาขาวิชาที่ค่อนข้างใหม่ สอดคล้องกับศูนย์ Sloan Career Cornerstone, บุคคลที่ทำงานในพื้นที่นี้ "วิธีการคำนวณจะถูกนำไปใช้ในการกำหนดรูปแบบและการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ที่ซับซ้อนด้านวิศวกรรมและด้านฟิสิกข์และสังคมศาสตร์ . ตัวอย่าง รวมถึงการออกแบบอากาศยาน, การประมวลผลแบบพลาสม่าของคุณสมบัตินาโนเมตร บนเวเฟอร์เซมิคอนดักเตอร์, การออกแบบวงจร VLSI, ระบบตรวจจับเรดาร์, การขนส่งไอออนผ่านช่องทางชีวภาพและอื่น ๆ อีกมาก"
สาขาหลัก > เครือข่ายคอมพิวเตอร์, การคอมพิวเตอร์เคลื่อนที่, และระบบกระจาย

บทความหลัก : Computer Network, Mobile computing, and Distributed computing
ในพื้นที่พิเศษนี้ วิศวกรสร้างสภาพแวดล้อมที่ครบวงจรสำหรับการคอมพิวเตอร์, การสื่อสาร และการเข้าถึงข้อมูลสารสนเทศ ตัวอย่าง เช่น เครือข่ายไร้สายที่ใช้ช่องทางร่วมกัน, การจัดการทรัพยากรแบบปรับตัวในระบบต่าง ๆ และการปรับปรุงคุณภาพของการบริการในสภาพแวดล้อมที่ มือถือและสภาพแวดล้อม ATM ตัวอย่างอื่น ๆ บางอย่าง รวมถึงการทำงานในระบบเครือข่ายไร้สาย และระบบใช้สายกลุ่มแบบอีเธอร์เน็ตความเร็วสูง
สาขาหลัก > ระบบคอมพิวเตอร์: สถาปัตยกรรม, การประมวลผลแบบขนานและความน่าเชื่อถือ

บทความหลัก : Computer Architecture, Parallel Processing, and Dependability
วิศวกรที่ทำงานในระบบคอมพิวเตอร์จะทำงานในโครงการวิจัยที่ช่วยในการสร้างระบบคอมพิวเตอร์ที่มีประสิทธิภาพสูง, เชื่อถือได้และปลอดภัย โครงการเช่นการออกแบบหน่วยประมวลผลแบบ multi-threading และการประมวลผลแบบขนานจะรวมอยู่ในสาขานี้ ตัวอย่างอื่น ๆ ของการทำงานในด้านนี้รวมถึง การพัฒนาทฤษฎีใหม่, ขั้นตอนวิธีการและเครื่องมืออื่น ๆ ที่เพิ่ม ประสิทธิภาพให้กับระบบคอมพิวเตอร์
สาขาหลัก > วิสัยทัศน์และหุ่นยนต์คอมพิวเตอร์

บทความหลัก : Computer Vision and Robotics
ในพื้นที่พิเศษนี้ วิศวกรคอมพิวเตอร์มุ่งเน้นการพัฒนาเทคโนโลยีการตรวจวัดการมองเห็น ที่จะรับรู้สภาพแวดล้อม, การเป็นตัวแทนของสภาพแวดล้อมและการจัดการสิ่งแวดล้อม จากนี้น สารสนเทศสามมิติที่ถูกรวบรวมได้จะถูกดำเนินการในงานที่หลากหลาย งานเหล่านี้รวมถึง การสร้างแบบจำลองของมนุษย์, การสื่อสารด้วยภาพ, และการเชื่อมต่อระหว่างคอมพิวเตอร์กับมนุษย์ เช่นเดียวกับอุปกรณ์ เช่นกล้องวัตถุประสงค์พิเศษที่มีเซ็นเซอร์วิสัยทัศน์อเนกประสงค์
สาขาหลัก > ระบบฝังตัว

บทความหลัก: ระบบฝังตัว
บุคคลที่ทำงานในพื้นที่นี้จะออกแบบเทคโนโลยีสำหรับการเพิ่มความเร็ว, ความน่าเชื่อถือและ ประสิทธิภาพการทำงานของระบบ ระบบฝังตัวถูกพบในอุปกรณ์จำนวนมากตั้งแต่วิทยุเอฟเอ็มขนาดเล็กจนถึงกระสวยอวกาศ สอดคล้องกับ ศูนย์อาชีพสโลน แคเรีย, การพัฒนาที่กำลังดำเนินการอยู่ในระบบฝังตัว ได้แก่ "ยานพาหนะและอุปกรณ์อัตโนมัติเพื่อดำเนินการค้นหาและช่วยเหลือ, ระบบการขนส่งโดยอัตโนมัติ และการประสานงานของมนุษย์กับหุ่นยนต์ในการซ่อมแซมอุปกรณ์ในอวกาศ"
สาขาหลัก > แผงวงจรรวม, การออกแบบ VLSI, การทดสอบและการ CAD

บทความหลัก : วงจรรวม และ การสร้างวงจรรวมขนาดใหญ่มาก
้พื้นที่พิเศษของวิศวกรรมคอมพิวเตอร์นี้ ต้องมีความรู้เพียงพอของระบบอิเล็กทรอนิกส์และไฟฟ้า วิศวกรที่ทำงานในพื้นที่นี้จะทำการเพิ่มความเร็ว, ความน่าเชื่อถือและ การใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพของการสร้างวงจรรวมขนาดใหญ่มาก (VLSI) และวงจรระบบไมโครรุ่นต่อไป ตัวอย่างของพื้นที่พิเศษนี้เป็นงานที่ทำในการลดการใช้พลังงานของขั้นตอนวิธีการ VLSI และสถาปัตยกรรม
สาขาหลัก > การประมวลสัญญาณ, ภาพและคำพูด

บทความหลัก : Signal processing, Image processing, and Speech processing
วิศวกรคอมพิวเตอร์ในพิ้นที่นี้พัฒนาการปรับปรุงในการปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับคอมพิวเตอร์ รวมทั้งการรู้จำคำพูดและการสังเคราะห์เสียงพูด, การถ่ายภาพทางการแพทย์และทางวิทยาศาสตร์ หรือระบบการสื่อสารอื่น ๆ งานอื่น ๆ ในพื้นที่นี้รวมถึงการพัฒนาวิสัยทัศน์คอมพิวเตอร์ เช่นการรับรู้ใบหน้าของมนุษย์
การศึกษางานวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ระดับขั้นต้นส่วนใหญ่ต้องการอย่างน้อยปริญญาตรีวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ บางครั้งปริญญาวิศวกรรมไฟฟ้าก็ได้รับการยอมรับ เนื่องจากความคล้ายคลึงกัน ของทั้งสองสาขา เพราะวิศวกรฮาร์ดแวร์ทั่วไปได้ทำงานกับระบบซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ พื้นหลัง ในการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์มักจะเป็นสิ่งจำเป็น จากสถาบันสถิติแรงงานของสหรัฐฯ "เมเจอร์ของวิศวกรรมคอมพิวเตอร์คล้ายกับวิศวกรรมไฟฟ้า แต่ก็มีบางหลักสูตรวิทยาการคอมพิวเตอร์ถูกเพิ่มเข้าไปในหลักสูตร" บางบริษัทขนาดใหญ่หรืองานที่ต้องใช้ความเชี่ยวชาญพิเศษต้องการระดับปริญญาโท นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับวิศวกรคอมพิวเตอร์ ที่จะต้องตามให้ทันกับความก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในเทคโนโลยี ดังนั้นจึงต้องเรียนรู้อย่างต่อเนื่องตลอดอาชีพของพวกเขา
อาชีพและสาขาที่คล้ายคลึง

Aerospace engineering
Computer programming
วิศวกรรมไฟฟ้า
Software development
Systems analyst
วิศวกรรมสื่อประสม
หลักสูตรสาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์

ประกอบด้วยองค์ความรู้ดังนี้
พื้นฐานการเขียนโปรแกรม
คณิตศาสตร์ทางคอมพิวเตอร์
อิเล็กทรอนิกส์
ตรรกศาสตร์ดิจิทัล
โครงสร้างข้อมูลและขั้นตอนวิธี
โครงสร้างและสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์
ระบบปฏิบัติการ
ระบบฐานข้อมูล
วิศวกรรมซอฟต์แวร์
เครือข่ายคอมพิวเตอร์
ดูเพิ่ม

วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ในประเทศไทย
วิศวกรรมไฟฟ้า
วิศวกรรมซอฟต์แวร์
วิทยาการคอมพิวเตอร์
เทคโนโลยีสารสนเทศ
ระบบสารสนเทศ
วิศวกรรมสารสนเทศและการสื่อสาร
ตัวอย่างของอุปกรณ์ที่ใช้ระบบฝังตัว
รักห้ามโปรโมท

| รักห้ามโปรโมท |
| --- | --- |
สร้างโดย: แกรมมี่ เทเลวิชั่น
เขียนโดย: ทองเอก
กำกับโดย: บัณฑิต ทองดี
แสดงนำ: ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์ มนัสวี กฤตานุกูลย์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: เหตุผลคือรักเธอ - ปฏิภาณ ปฐวีกานต์
จำนวนตอน: 14 ตอน
การผลิต
ความยาวตอน: 1 ชั่วโมง 45 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์ไอทีวี
ออกอากาศ: 26 สิงหาคม พ.ศ. 2546 – 16 ตุลาคม พ.ศ. 2546
รักห้ามโปรโมท เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนว คอมเมดี นำแสดงโดย ปฏิภาณ ปฐวีกานต์, พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร, กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์, มนัสวี กฤตานุกูลย์ และนักแสดงชั้นนำอื่น ๆ อีกมากมาย เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2546 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ทุกวันจันทร์ - พุธ เวลา 18.05 น. - 19.05 น. ทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี ผลิตโดย แกรมมี่ เทเลวิชั่น จากบทประพันธ์ของ แกรมมี่ เทเลวิชั่น บทโทรทัศน์โดย ทองเอก กำกับการแสดงโดย บัณฑิต ทองดี
เรื่องย่อ

วายุ เป็นนักร้องรูปหล่อแห่งวงเอ็กซ์โป วงดนตรีร็อคชื่อดังของค่ายแกรนด์มิวสิค ส่วนกอหญ้าเป็นเด็กสาวช่างฝัน ที่มุ่งมั่นว่าสักวันหนึ่ง จะเป็นนักแต่งเพลงชื่อดังให้ได้ เธอเขียนเพลงเก็บใส่สมุดสีฟ้าเล่มเล็ก และนำติดตัวไว้ตลอดเวลา วันหนึ่งระหว่างทางไปแสดงคอนเสิร์ต วายุเกือบขับรถชนกอหญ้า ทำให้กอหญ้าซึ่งไม่ได้ชื่นชมเพลงร็อคอยู่แล้ว เริ่มเกลียดขี้หน้าวายุ ยิ่งต้องไปดูคอนเสิร์ต วงเอ็กซ์โป ตามคำชวนของผึ้งเพื่อนสนิท ก็ยิ่งหมั่นไส้ท่าทางของวายุมากขึ้น อู๋ รู้ลึก นักข่าวบันเทิงจอมจุ้นพยายามสืบเรื่องราวชีวิตส่วนตัวของวายุ หลายครั้งที่ดักถ่ายภาพวายุกับกอหญ้าไปลงพิมพ์ ทำให้ธิติโกรธ เพราะถ้าแฟนเพลงผู้หญิงของวายุที่มีอยู่มากมายรู้ว่าวายุเป็นแฟนกับกอหญ้า อาจกระทบถึงชื่อเสียงของวายุได้ ธิติบีบให้กอหญ้าออกจากบริษัท วายุ ปกป้องกอหญ้าถ้ากอหญ้าถูกไล่ออกวายุก็จะออกด้วย ธิติต้องยอมให้วายุ สนิทสนมกับกอหญ้าต่อไป โดยมีอู๋ทำตัวเป็นปาปาราสซี่ ทั้งดักทั้งตาม และปลอมตัว เข้ามาสิงในร้านกาแฟของผึ้ง เพื่อสืบข่าวกอหญ้าและวายุ ความสัมพันธ์ของวายุกับกอหญ้าพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งยิ่งทำให้มินตราไม่พอใจมาก เมื่อมีโอกาสแสดงละครคู่กับวายุ มินตราหาเหตุให้คนเข้าใจผิดและเกลียดขี้หน้ากอหญ้าอยู่ตลอดเวลา อานนท์ ลูกชายของ อาชว์ เจ้าของแกรนด์มิวสิค บินกลับจากต่างประเทศมาบริหารงานต่อจากพ่อ อานนท์เกิดไปชอบพอกอหญ้าเข้า จึงทำดีให้กอหญ้าเห็นใจ ทั้งอานนท์และมินตรา ทำให้กอหญ้ามีเรื่องระหองระแหงกับวายุอยู่เสมอ ซึ่งกลับทำให้แม่ของกอหญ้าพอใจ เพราะชอบนักธุรกิจอย่างอานนท์ มากกว่านักร้องอย่างวายุ ถึงกระนั้นความรักที่มั่นคงของกอหญ้าและวายุก็ดึงให้ทั้งสองกลับมาคืนดีกัน หวานชื่นอีก มินตราแค้นใจที่ไม่สามารถทำให้วายุกลับมารักได้ จึงแฉเรื่องอดีตรักระหว่างตนกับวายุในรายการทอล์คโชว์ ทำให้แฟน ๆ วายุรับไม่ได้ วงเอ็กซ์โปมีคะแนนนิยมต่ำลงเรื่อย ๆ วายุคิดจะลาออก แต่เพื่อน ๆ ในวงท้วงว่า ถ้าไม่มีวายุก็ไม่ต้องมีเอ็กซ์โป วายุจึงมีกำลังใจจะทำงานต่อ อาชว์จัดงานเลี้ยงฉลองอายุ 60 เขาประกาศเกษียณตัวเองแล้วยกกิจการส่วนใหญ่ให้วายุ ทำให้อานนท์ประหลาดใจ และโกรธมากที่พ่อยกมรดกให้คนอื่น เมื่อกองถ่ายละครเริ่มขึ้นอีกครั้ง เขาจึงออกตามล่าสังหารวายุ แต่ก่อนที่จะลั่นไก กอหญ้าก็เข้ามาขวาง หนำซ้าอาชว์ยังตามไปสำทับห้าม พร้อมกับเล่าว่า แท้ที่จริงแล้ว วายุเป็นพี่ชายต่างแม่ และอาชว์ต้องการลบล้างความผิดที่เคยทอดทิ้งแม่ของวายุ จึงอยากให้วายุรับธุรกิจใหญ่ ๆ ไป วายุได้หัวใจกอหญ้าแล้วเขาไม่ต้องการสิ่งอื่น ขอคืนธุรกิจให้อานนท์ในฐานะน้องชาย ทำให้อานนท์ซาบซึ้งใจมาก วายุบอกรัก กอหญ้าและขอหมั้นกอหญ้าบนเวทีคอนเสิร์ต ท่ามกลางความตื่นเต้นยินดีของแฟนเพลง ฝ่ายมินตรา เมื่อทำเล่ห์มารยาต่าง ๆ นานแล้วยังไม่สามารถชนะใจวายุได้ จึงเตรียมไปอาละวาดในงานคอนเสิร์ต ถึงกับจะเอาปืนไปยิงวายุกลางเวที แต่เมื่อถึงนาทีนั้น เธอก็ทำไม่ลงเพราะความรักที่มีต่อวายุ กอหญ้าและวายุ ได้พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่า แม้วงการบันเทิงจะปิดกั้นไม่ให้ความรักของพวกตนเปิดเผยได้ในตอนต้น แต่เมื่อความรักนั้นมั่นคงพอ ใครก็ไม่อาจห้ามได้
รายชื่อนักแสดง

ปฏิภาณ ปฐวีกานต์  รับบท วายุ
พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร  รับบท  กอหญ้า
กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์  รับบท  อานนท์
มนัสวีร์ กฤตตานุกูล  รับบท  มินตรา
อรรถชัย อนันตเมฆ  รับบท   อาชว์
เชษฐวุฒิ วัชรคุณ  รับบท  อู๋ รู้ลึก
โอลิเวอร์ บีเวอร์  รับบท  ธิติ
วัชระ ปานเอี่ยม  รับบท  สุพล
ธนภัทร ศรีงามรัตน์  รับบท   เฮียซ้ง
สุกัญญา ไรวินท์  รับบท ผึ้ง
ไปรมา รัชตะ  รับบท
ชัยยะ ทรัพย์สมบูรณ์  รับบท
จรณบูรณ์ เล็กอุทัยพรรณ  รับบท
บัญชา สิทธิพรหม  รับบท
ชินพล งามจิตร  รับบท
ภากร เรืองสูต  รับบท
เพลงประกอบละคร

เพลง รักห้ามโปรโมท (เพลงเปิด) - ขับร้องโดย สุนิสา สุขบุญสังข์
เพลง เหตุผลคือรักเธอ (เพลงปิด) - ขับร้องโดย ปฏิภาณ ปฐวีกานต์
แม่น้ำยมุนา

บทความนี้เกี่ยวกับแม่น้ำในประเทศอินเดีย สำหรับแม่น้ำชื่อเดียวกันในประเทศบังกลาเทศ ดูที่ แม่น้ำยมุนา (บังกลาเทศ)
| ยมุนา ยมุนา (यमुना) ชมุนา (जमुना) |
| --- | --- |
วิศรามฆาฏริมแม่น้ำยมุนาที่มถุราในรัฐอุตตรประเทศ
แผนที่แม่น้ำยมุนา
ที่ตั้ง
ประเทศ: อินเดีย
รัฐ: อุตตราขัณฑ์, หิมาจัลประเทศ, อุตตรประเทศ, หรยาณา, เดลี
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: ยมุโนตรี
 • ตำแหน่ง: Banderpooch peaks, Uttarkashi district, รัฐอุตตราขัณฑ์
 • พิกัด: 31°01′0.12″N 78°27′0″E﻿ / ﻿31.0167000°N 78.45000°E﻿ / 31.0167000; 78.45000
 • ระดับความสูง: 4,500 เมตร (14,800 ฟุต)
 
ปากน้ำ: แม่น้ำคงคา
 • ตำแหน่ง: ตริเวนีสังฆัม, อลาหาบาด
 • พิกัด: 25°25′11.44″N 81°53′5.80″E﻿ / ﻿25.4198444°N 81.8849444°E﻿ / 25.4198444; 81.8849444
 • ระดับความสูง: 74 เมตร (243 ฟุต)
ความยาว: 1,376 กิโลเมตร (855 ไมล์)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 366,223 ตารางกิโลเมตร (141,399 ตารางไมล์)

อัตราการไหล:  
 • ตำแหน่ง: อลาหาบาด
 • เฉลี่ย: 2,950 m3/s (104,000 cu ft/s)
 
ลุ่มน้ำ
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: โตนส์, หินโทน, หนุมานคงคา, สัสสูรขเทรี
 • ขวา: คีรี, Baghain, จัมพัล, เบตวัล, สินธุ, เกน
แม่น้ำยมุนา เป็นแม่น้ำในประเทศอินเดีย ต้นน้ำมาจากธารน้ำแข็งยมุโนตรีที่ความสูง 6,387 เมตร (20,955 ฟุต) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของยอดเขาบันดาลปูจในเทือกเขาหิมาลัยล่าง รัฐอุตตราขัณฑ์, ไหลเป็นระยะทาง 1,376 กิโลเมตร (855 ไมล์) ก่อนจะรวมเข้ากับแม่น้ำคงคาที่ตริเวนีสังฆัมในเมืองอลาหาบาด จุดที่ชาวฮินดูจัดพิธีกุมภเมลา แม่น้ำยมุนาไหลผ่านรัฐหรยาณา อุตตรประเทศ อุตตราขัณฑ์ และเดลี
แม่น้ำยมุนาเป็นแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาฮินดู และได้รับการเคารพบูชาในฐานะเทวียมุนา ซึ่งตามเทวตำนานเล่าว่าเป็นธิดาของพระสุรยะ เทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ และเป็นพี่/น้องสาวของพระยม เทพเจ้าแห่งความตาย เทวียมุนาจึงรู้จักในอีกนามว่ายมีเทวี ตามความเชื่อกระแสหลักของฮินดูเชื่อว่าการลงอาบน้ำในแม่น้ำยมนุนาจะช่วงชะล้างความทรมาณจากการตาย
ประนอม ทาแปง

| ประนอม ทาแปงจ> ภ. |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 1 สิงหาคม พ.ศ. 2497 (70 ปี) ประนอม ทาแปง
อาชีพ: ศิลปินแห่งชาติ ครู
ศิลปินแห่งชาติ: พ.ศ. 2553 - สาขาประณีตศิลป์-ศิลปะการทอผ้า
ประนอม ทาแปง ศิลปินแห่งชาติ สาขาประณีตศิลป์-ศิลปะการทอผ้า พ.ศ. 2553 และวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 กรมส่งเสริมวัฒนธรรม จัดงานพิธีเปิดบ้านศิลปินแห่งชาติ ครูประนอม ทาแปง นับเป็นบ้านหลังที่ 16 ของโครงการเปิดบ้านศิลปินแห่งชาติ
ประวัติ

ประนอม ทาแปง เกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2497 ณ บ้านนามน ตำบลหัวทุ่ง อำเภอลอง จังหวัดแพร่ เป็นบุตรคนที่ 2 ในจำนวนพี่น้อง 4 คน ของนายพัน ทาแปง และนางแก้วมูล ทาแปง สมรสแล้ว 
มีบุตรชื่อ นายสุทธิพจน์ อดทา
การศึกษา

นางประนอม ทาแปง เป็นผู้สนใจใฝ่ศึกษาตั้งแต่ยังเยาว์วัย เริ่มเรียนรู้การปั่นเส้นฝ้าย ทอผ้าไว้ใช้ในครัวเรือนโดยรับการถ่ายทอดจากครูคนแรก คือ แม่แก้วมูล ผู้เป็นมารดา ตั้งแต่นางประนอมอายุเพียง 12 ปี นอกจากนั้น ยังได้เรียนรู้การทอผ้าตีนจกโบราณเมืองลอง จากนางบุญยวง อุปถัมภ์ ผู้เป็นป้าซึ่งนางประนอม ทาแปง เคารพเป็นครูคนที่สองผู้ถ่ายทอดองค์ความรู้ให้ ด้านการศึกษาระดับประถมศึกษาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนประจำหมู่บ้าน แต่ด้วยปัญหาสุขภาพและฐานะทางบ้านที่ยากจนทำให้เป็นอุปสรรคต่อการเรียน จึงต้องหยุดเรียนหนังสือเมื่อเรียนจบเพียงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 แต่เมื่อมีโอกาสที่เอื้ออำนวยประนอมก็พากเพียร ใฝ่เรียนรู้ ทั้งในระบบการศึกษานอกโรงเรียน การศึกษาผู้ใหญ่และการศึกษาตามอัธยาศัย นางประนอม ทาแปง ยังได้รับพระมหากรุณาธิคุณรับเป็นนักเรียนศิลปาชีพในพระบรมราชินูปถัมป์ ทำให้ได้รับการศึกษาศิลปะเชิงช่างทอ ณ พระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์ จังหวัดเชียงใหม่ จากนั้นยังคงพากเพียรกับการเรียนการศึกษาจนกระทั่งจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา และระดับอุดมศึกษา โดยได้รับปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาพัฒนาชุมชน จากมหาวิทยาลัยราชภัฎอุตรดิตถ์ และจากผลงานความสำเร็จในการสร้างสรรค์ผ้าทอตีนจกที่งดงามยอดเยี่ยมในเชิงช่างศิลป์และความสำเร็จในด้านหน้าที่การงาน ทำให้นางประนอม ทาแปง ได้รับปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (คหกรรมศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหงในปี พ.ศ. 2546
การทำงาน > การทอผ้า

หลังจเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนบ้านไผ่ล้อม (นามนวิทยาคาร) ก็ไม่ได้เข้าเรียนต่อในชั้นสูงขึ้นอีก 
เนื่องจากฐานะทางบ้านขาดแคลน จึงไปทำงานหลายแห่ง และได้กลับมาช่วยพ่อแม่ทำนาทำสวน เวลาว่าง ก็ค้าขาย และฝึกทอผ้าจากป้าจนสามารถทอได้ดีและจำหน่ายได้
เมื่อคราวสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จมาพระราชทานธงประจำรุ่นแก่ลูกเสือชาวบ้าน จังหวัดแพร่ เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 นางประนอม ทาแปง ได้นำ ผ้าทอตีนจกทูลเกล้าฯ ถวาย หลังจากนั้น วันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 คณะผู้แทนพระองค์ ได้เดินทางมาพบนางประนอม ทาแปง มอบทุนดำเนินการให้จำนวน 2,000 บาท ต่อมาหน่วยราชการแผนกพัฒนาชุมชนอำเภอลองและคณะกรรมการหมู่บ้าน ได้จัดตั้งกลุ่มสตรีทอผ้าซิ่นขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 มีสมาชิกครั้งแรก 15 คน เรียกว่า สมาชิกสตรีกลุ่มแม่บ้านนามน จนเป็นที่รู้จักแพร่หลายในปัจจุบัน
การทำงาน > การสร้างสรรค์ผลงาน

ประนอม ทาแปง เป็นผู้ถ่ายทอดความรู้การทอผ้าตีนจกให้แก่สมาชิกของกลุ่มสตรีทอผ้าบ้านนามน จนสมาชิกเพิ่มจำนวนมากขึ้นและขยายไปยังหมู่บ้านและต่างอำเภอใกล้เคียง ตั้งแต่อำเภอเด่นชัย วังชิ้น เมืองแพร่ ขณะนั้นมีจำนวนสมาชิกมากกว่า 2,000 คน นอกจากนี้ นางประนอม ทาแปง ยังได้รับเลือกให้เป็นนักเรียนศิลปาชีพและได้รับการฝึกอบรมเพิ่มเติม ที่พระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์ถึง 3 ครั้ง คือในปี พ.ศ. 2527 , 2529 และ 2531 ตามลำดับ จึงทำให้มีความรู้ความสามารถในการทอผ้ามากขึ้น
จากผลการสร้างสรรค์ผ้าทอตีนจกอย่างต่อเนื่องจนประสบความสำเร็จเป็นที่รู้จักโดยทั่วไป โดยเฉพาะในวงการงานศิลปหัตถกรรม ทำให้ประนอม ทาแปงและกลุ่มทอผ้าได้รับโอกาสให้นำเสนอเผยแพร่ผลงานผลิตภัณฑ์ต่อสาธารณชนทั้งในประเทศและต่างประเทศอยู่เสมอ ทั้งในรูปแบบของการออกร้าน การสาธิต การแสดงผลงานเชิงนิทรรศการ อาทิเช่น งานศิลปาชีพบางไทร ณ ศูนย์ศิลปาชีพบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา งานตรานกยูงพระราชทานสืบสานตำนานไหมไทย นิทรรศการวันนักประดิษฐ์ โดยสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ งานแสดงสินค้าระดับชาติ เช่น งานหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ งานของขวัญของที่ระลึกกรุงเทพ (BIG&BIH) งานประชุมวิชาการของมหาวิทยาลัย กระทรวง ทบวง กรมต่างๆ งานวัฒนธรรมและส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ต่างๆ ของภาครัฐและเอกชน เช่น งานนิทรรศการผ้าฝ้ายแกมไหม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นต้น
สำหรับการเผยแพร่แสดงผลงานในต่างประเทศนั้น ประนอม ทาแปง ได้รับเกียรติให้นำผลงานไปนำเสนอในรูปแบบการจัดนิทรรศการผ้าทอที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ สหรัฐอเมริกา และจีน นอกจากนั้นยังได้รับเชิญให้ไปศึกษาดูงานที่ประเทศอินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย สหรัฐอเมริกา เนเธอร์แลนด์ และญี่ปุ่น เป็นต้น