stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มือ
ประโยชน์ของมือ > ด้านคณิตศาสตร์

การหาค่าฟังก์ชันตรีโกณมิติโดยใช้มือ = คือ ฟังก์ชันของมุม ซึ่งมีความสำคัญในการศึกษารูปสามเหลี่ยมและปรากฏการณ์ในลักษณะเป็นคาบ ฟังก์ชันอาจนิยามด้วยอัตราส่วนของด้าน 2 ด้านของรูปสามเหลี่ยมมุมฉาก หรืออัตราส่วนของพิกัดของจุดบนวงกลมหนึ่งหน่วย หรือนิยามในรูปทั่วไปเช่น อนุกรมอนันต์ หรือสมการเชิงอนุพันธ์ รูปสามเหลี่ยมที่นำมาใช้จะอยู่ในระนาบแบบยุคลิด ดังนั้น ผลรวมของมุมทุกมุมจึงเท่ากับ 180° เสมอ
ดูเพิ่ม

นิ้วมือ
ปลายแขน
รายชื่อกล้ามเนื้อในร่างกายมนุษย์
มือ, Paolo Monti
ลายนิ้วมือ
ภาพกระดูกของมือมนุษย์
Tupaia javanica, Homo sapiens
ภาษามืออเมริกาในคำว่า "Hello"
การวิวัฒนาการของการละเล่น เป่ายิ้งฉุบ
การนวดแผนไทย
จอดแล้วจร

เครื่องหมายมาตรฐานของจอดแล้วจรในสหรัฐ
จอดแล้วจร (อังกฤษ: Park and ride หรือ Incentive parking หรือ Commuter lot หรือ Park & Ride) เป็นบริการพื้นที่สำหรับจอดรถที่ตั้งอยู่ใกล้กับระบบขนส่งมวลชน ในรูปแบบของอาคารและลานจอดรถ เพื่อให้ประชาชนเปลี่ยนผ่านจากรถส่วนบุคคลเข้าสู่ระบบขนส่งมวลชน อาทิ รถโดยสารประจำทาง รถไฟ รถราง และมารับรถกลับหลังจากเดินทางกลับจากการทำงานหรือภารกิจ โดยปกติจะมีให้บริการอยู่ในเขตพื้นที่ชานเมืองหรือบริเวณขอบนอกของตัวเมืองใหญ่
การจูงใจ

ในเมืองปราก สาธารณรัฐเช็ก สถานที่จอดแล้วจรตั้งอยู่ใกล้กับสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินและสถานีรถไฟ (ในปี พ.ศ. 2554 มีที่จอดรถ 17 แห่งใกล้กับสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน 12 แห่ง และสถานีรถไฟ 3 แห่ง) ซึ่งที่จอดรถเหล่านี้มีค่าบริการที่ต่ำมากสำหรับทั้งตัววันและตั๋วไปกลับ โดยค่าบริการที่จอดจะคิดรวมอยู่กับค่าโดยสารของรถไฟใต้ดินและรถไฟ
ประโยชน์ที่ได้รับ

สำหรับการจอดแล้วจรนั้น ช่วยประหยัดระยะเวลาในการเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนบุคคล ลดปัญหาสภาพการจราจรบนท้องถนน และช่วยประหยัดระยะเวลาในการเดินทางเนื่องจากการใช้ระบบขนส่งมวลชนด้วยระบบรางนั้นมีความรวดเร็ว รวมถึงลดปัญหามลพิษจากการเผาไหม้และเกิดเป็นไอเสียจากรถยนต์ นอกจากนี้ยังช่วยลดความแออัดของสภาพการจราจรจากการที่รถยนต์ต้องวนหาสถานที่จอดรถในพื้นที่กลางเมืองใหญ่ที่หายากและมีราคาสูง
รถประจำทาง

สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับจอดแล้วจรของรถประจำทางเริ่มมีให้บริการในทศวรรษที่ 1960 ในสหราชอาณาจักร เมืองออกซฟอร์ดได้เริ่มโครงการดังกล่าวขึ้นเป็นครั้งแรก โดยเริ่มต้นทดลองโครงการโดยการทดลองเดินรถนอกเวลาจากโมเตลบนถนน A34 ในช่วงทศวรรษที่ 1960 และให้บริการเต็มรูปแบบในปี พ.ศ. 2516 ในขณะที่ที่จอดรถเบทเทอร์ชอยส์ (Better Choice Parking) ได้ให้บริการจอดแล้วจรในท่าอากาศยานพร้อมกับบริการรถประจำทางรับส่งครั้งแรกในท่าอากาศยานลอนดอนแกตวิก ในปี พ.ศ. 2521 ปัจจุบันเมืองออกซฟอร์ดให้บริการจอดแล้วจรจำนวน 5 แห่งทั่วเมือง ซึ่งในปี พ.ศ. 2558 เมืองออกซฟอร์ดมีโครงข่ายที่จอดแล้วจรที่ใหญ้ที่สุดในสหราชอาณาจักร สามารถรองรับรถยนต์เข้าใช้บริการได้ถึง 5,031 คัน
ปั่นแล้วจร

ปั่นแล้วจร (อังกฤษ: Bike and ride) หรือที่ถูกเรียกว่า B & R (B + R) เป็นช่องสำหรับจอดจักรยานใกล้กับสถานีขนส่งมวลชน ส่วนใหญ่จะอยู่ร่วมกับจุดจอดแล้วจร (P & R) โดยสามารถส่งเสริมระบบนี้ได้ผ่านทางค่าโดยสารและตั๋วร่วมกับระบบขนส่งสาธารณะ
จูบแล้วจร / จูบแล้วบิน

ในสถานีรถไฟและท่าอากาศยานหลายแห่งมีพื้นที่ "จูบแล้วจร" (อังกฤษ: Kiss and Ride) หรือ "จูบแล้วบิน" (อังกฤษ: Kiss and Fly) สำหรับให้รถยนต์สามารถหยุดเพื่อรับส่งผู้โดยสารจำนวนไม่มาก โดยคำนี้ปรากฎขึ้นครั้งแรกในรายงานเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2499 ในหนังสือพิมพ์ลอสแอนเจลิสไทมส์ โดยหมายถึงการเดินทางไปส่งคู่สมรถหรือแฟนกันที่สถานี / สนามบินแล้วมีการจูบลากันก่อนที่อีกฝ่ายจะเดินทาง
สำหรับการใช้งานในแต่ละพื้นที่นั้น ด็อยท์เชอบานผู้ให้บริการรถไฟในประเทศเยอรมนีได้เปลี่ยนการใช้คำภาษาอังกฤษของคำว่า Kiss and Ride, Service Points และ Counters เป็นภาษาเยอรมัน ในประเทศอิตาลี สถานีรถไฟกลางโบโลญญา (Bologna Centrale railway station) แห่งใหม่ใช้สัญลักษณ์จูบแล้วจรในสถานี ในไต้หวัน สถานีรถไฟความเร็วสูงหลายแห่งมีป้ายบอกในพื้นที่นอกสถานีเป็นภาษาอังกฤษว่า "Kiss and Ride" โดยมีคำภาษาจีนกำกับไว้ด้านบน แปลว่า "เขตรับส่งชั่วคราว" ในประเทศโปแลนด์ จูบและจรกำลังได้รับความนิยม โดยเมืองที่มีพื้นที่ดังกล่าวได้แก่ วรอตสวัฟ (ตั้งแต่ตุลาคม 2554), กรากุฟ (ตั้งแต่ 15 พฤศจิกายน 2556), วอร์ซอ (ตั้งแต่ 2559) หรือตอรุญ (ตั้งแต่ 2559) ซึ่งในท้องถิ่นรู้จักกันในชื่อภาษาอังกฤษว่า "Kiss and ride" ซึ่งแม้จะไม่ได้มีการกำหนดป้ายมาตรฐานขึ้นมา แต่ป้ายแสดงพื้นนี้ทั้งหมดจะมีการใช้ตัวอักษร K+R กำกับอยู่ในนั้น ในประเทศเนเธอร์แลนด์ คำศัพท์ภาษาอังกฤษจำนวนมากถูกแปลไปเป็นภาษาดัตช์ รวมถึงคำว่าจูบแล้วจรด้วย
จุดจอดแล้วจรในประเทศไทย

จุดจอดแล้วจรในประเทศไทยจะเกี่ยวข้องกับโครงการรถไฟฟ้าที่เปิดให้บริการในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล มีแบบทั้งคิดค่าบริการจอดรถเป็นรายชั่วโมง รายวัน รายเดือน และไม่คิดค่าบริการ ซึ่งดูแลโดยผู้ให้บริการขนส่งมวลชนเอง หรือดูแลโดยบริษัทเอกชนในพื้นที่ข้างเคียงสถานี โดยแยกตามความรับผิดชอบของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง มีดังต่อไปนี้
จุดจอดแล้วจรในประเทศไทย > การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย

จัดเป็นพื้นที่อาคารสำหรับจอดรถในระบบปิด มีระบบรักษาความปลอดภัยและมีการคิดค่าบริการ โดยมีส่วนลดให้กับผู้ใช้บริการขนส่งมวลชนรถไฟฟ้า เพื่อจูงใจให้ใช้บริการระบบรถไฟฟ้า ประกอบไปด้วย
รถไฟฟ้ามหานคร สายสีน้ำเงิน รองรับรถยนต์และรถจักรยานยนต์ได้ประมาณ 5,112 คัน
สถานีลาดพร้าว
สถานีรัชดาภิเษก
สถานีห้วยขวาง
สถานีศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
สถานีพระราม 9
สถานีเพชรบุรี
สถานีสุขุมวิท
สถานีศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
สถานีสามย่าน
สถานีหลักสอง
รถไฟฟ้ามหานคร สายสีม่วง รองรับรถยนต์และรถจักรยานยนต์ได้ประมาณ 5,339 คัน
สถานีคลองบางไผ่
สถานีสามแยกบางใหญ่
สถานีบางรักน้อยท่าอิฐ
สถานีแยกนนทบุรี 1
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท เฉพาะช่วงหมอชิต - สะพานใหม่ - คูคต ที่สถานีคูคตกับสถานีแยก คปอ. และช่วงแบริ่ง – สมุทรปราการ ที่สถานีเคหะฯ
สถานีคูคต
สถานีแยก คปอ.
สถานีเคหะฯ
รถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง ที่สถานีศรีเอี่ยม เป็นอาคารสูง 7 ชั้น สามารถจอดรถได้ประมาณ 3,000 คัน และอาคารจอดรถร่วมกับรถไฟฟ้ามหานคร สายสีน้ำเงิน ที่สถานีลาดพร้าว
รถไฟฟ้ามหานคร สายสีชมพู ที่สถานีมีนบุรี เป็นอาคารสูง 3 ชั้น สามารถจอดรถได้ประมาณ 3,000 คัน และสามารถเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม
จุดจอดแล้วจรในประเทศไทย > รถไฟฟ้า ร.ฟ.ท.

จัดเป็นพื้นที่จอดรถแบบเปิดกลางแจ้ง ในบริเวณสถานีรถไฟฟ้า บางส่วนยังไม่เปิดให้บริการ
รถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยา
สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์
รถไฟฟ้าชานเมือง สายนครวิถี
สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์
สถานีบางบำหรุ
สถานีตลิ่งชัน
จุดจอดแล้วจรในประเทศไทย > รถไฟฟ้าบีทีเอส

ไม่มีการสร้างพื้นที่จอดและจรเป็นของตนเอง อาศัยพื้นที่จอดรถจากเอกชนบริเวณข้างเคียงสถานี ซึ่งคิดอัตราค่าบริการตามสถานที่นั้น ๆ กำหนด ทั้งในรูปแบบรายชั่วโมง รายวัน และรายเดือน
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ช่วงหมอชิต - แบริ่ง
สถานีหมอชิต บริเวณลานจอดรถในพื้นที่ของกรมธนารักษ์
สถานีอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ บริเวณศูนย์การค้าเซ็นเตอร์วัน และ ศูนย์การค้าเซ็นจูรี่ เดอะมูฟวี่พลาซ่า
สถานีอโศก บริเวณศูนย์การค้าเทอร์มินอล 21 ลานจอดรถในซอยสุขุมวิท 23 (หลังตึกจัสมิน) และ อาคารอโศก เอ็กซเชนจ์ ทาวเวอร์
สถานีสำโรง บริเวณศูนย์การค้าอิมพีเรียลเวิลด์ สำโรง
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม ช่วงสนามกีฬาแห่งชาติ - บางหว้า
สถานีศาลาแดง บริเวณศูนย์การค้าสีลมคอมเพล็กซ์ อาคารธนิยะ พลาซ่า และ อาคารลิเบอร์ตี้ สแควร์
สถานีสะพานตากสิน บริเวณใกล้วัดยานนาวา ในวัดยานนาวา และ โรบินสัน บางรัก
จุดจอดแล้วจรในประเทศไทย > โครงการในอนาคต

รถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ช่วงศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย - มีนบุรี
สถานีคลองบ้านม้า เป็นอาคารสูง 10 ชั้น สามารถจอดรถได้ประมาณ 1,200 คัน
จุดจอดแล้วจรใน ปราก - โอปาตอฟ ใกล้กับสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน โดยมีเครื่องจำหน่ายตั๋วที่จอดที่รวมอยู่ในตั๋วโดยสารแล้ว
รถประจำทางจอดแล้วจรในเมืองเอ็กซิเตอร์ ประเทศอังกฤษ
สิ่งอำนวยความสะดวกของระบบปั่นแล้วจรที่สถานีเมโทรเรลไมอามี่
สัญลักษณ์จูบแล้วจรที่สถานีขององค์การขนส่งมวลชนมหานครแอตแลนตา
อาคารจอดแล้วจร สถานีลาดพร้าว
อาคารจอดแล้วจร (ขวา) พร้อมเส้นทางเชื่อมต่อเข้าสู่สถานีหลักสอง
อาคารจอดแล้วจร ที่สถานีคูคต ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
ลานจอดแล้วจร ที่สถานีเคหะฯ ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
เจก บักก์

| เจก บักก์ |
| --- | --- |
เจก บักก์
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: เจค็อบ เอ็ดวิน เคนเนดี
เกิด: 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 (30 ปี 342 วัน)   นอตทิงแฮม สหราชอาณาจักร 
แนวเพลง: โฟล์ก, คันทรี
อาชีพ: นักร้อง, นักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี: ร้องนำ, กีต้าร์โปร่ง, กีตาร์ไฟฟ้า
ช่วงปี: 2011-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เมอร์คิวรี

เว็บไซต์: jakebugg.com
เจค็อบ เอ็ดวิน เคนเนดี (อังกฤษ: Jacob Edwin Kennedy; 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537) หรือชื่อในวงการ เจก บักก์ (อังกฤษ: Jake Bugg) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวอังกฤษ งานเพลงของเขาได้รับอิทธิพลมาจาก โดโนแวน, จอห์นนี แคช, จิมิ เฮนดริกซ์, อาร์กติกมังกีส์, เดอะ บีเทิลส์ และ โอเอซิส
นักวิจารณ์เพลงได้ยกย่องงานเพลงของบักก์ในด้านเนื้อร้องและแนวเพลงที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น    จนถูกสื่อมวลชนตั้งฉายาว่า "เป็นบ็อบ ดิลลันคนต่อไป" ซิงเกิลที่สร้างชื่อเสียงให้บักก์ ได้แก่ "Lightning Bolt", "Two Fingers" และ "Taste It"
ผลงานเพลง > อัลบัม

| ชื่อ | รายละเอียดอัลบัม | อันดับในชาร์ต> UK  | อันดับในชาร์ต> AUT  | อันดับในชาร์ต> BEL (Vl)  | อันดับในชาร์ต> FRA  | อันดับในชาร์ต> GER  | อันดับในชาร์ต> IRE  | อันดับในชาร์ต> NL  | อันดับในชาร์ต> NOR  | อันดับในชาร์ต> SWI  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Jake Bugg |  จำหน่ายเมื่อ: 15 ตุลาคม 2012  ค่าย: เมอร์คิวรี เร็กคอร์ด  รูปแบบ: ซีดี,ไวนิล, ดิจิตัลดาวน์โหลด | 1 | 8 | 19 | 21 | 10 | 8 | 21 | 34 | 39 |
| Shangri- La | จำหน่ายเมื่อ: 18 พฤศจิกายน 2013 ค่าย: เมอร์คิวรี เร็กคอร์ด รูปแบบ: ซีดี, ไวนิล, ดิจิตัลดาวน์โหลด | 3 |  |  | 61 | 21 | 9 |  |  |  |
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ปี | ซิงเกิล | อันดับในชาร์ต> UK  | อันดับในชาร์ต> BEL (Vl)  | อันดับในชาร์ต> NL  | อัลบัม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012 | "Trouble Town" | — | 67 | — | Jake Bugg |
| 2012 | "Country Song" | 100 | — | — | Jake Bugg |
| 2012 | "Lightning Bolt" | 26 | 44 | 35 | Jake Bugg |
| 2012 | "Taste It" | 90 | — | — | Jake Bugg |
| 2012 | "Two Fingers" | 28 | 58 | — | Jake Bugg |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สัญญาณสยองโลก

| สัญญาณสยองโลก |
| --- | --- |

กำกับ: เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน
เขียนบท: เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน
อำนวยการสร้าง: แฟรงก์ มาร์แชลล์   แซม เมอร์เซอร์   เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน  
นักแสดงนำ: เมล กิ๊บสัน วาคีน ฟินิกซ์ รอรี่ คัลกิ้น อบิเกล เบรสลิน
ดนตรีประกอบ: เจมส์ นิวตัน โฮเวิร์ด
บริษัทผู้สร้าง: ทัชสโตน พิคเจอร์ส  Blinding Edge Pictures  The Kennedy/Marshall Company  
ผู้จัดจำหน่าย: Buena Vista Pictures Distribution
วันฉาย:  2 สิงหาคม พ.ศ. 2545  23 สิงหาคม พ.ศ. 2545
ความยาว: 106 นาที
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 72 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 408,247,917 ดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
Signs สัญญาณสยองโลก ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์เรื่อง Signs นำแสดงโดย เมล กิ๊บสัน, วาคีน ฟินิกซ์, รอรี่ คัลกิ้น, อบิเกล เบรสลิน เขียนบทภาพยนตร์, กำกับการแสดงและอำนวยการสร้างโดย เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน
เนื้อเรื่อง

บาทหลวงแกรแฮม เฮสส์ (เมล กิ๊บสัน) สูญเสียความศรัทธาที่มีต่อพระเป็นเจ้าไปนานแล้ว เพราะได้สูญเสียภรรยาไปในอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน ปัจจุบัน แกรแฮมอาศัยอยู่ในบ้านเล็ก ๆ ท่ามกลางไร่ข้าวโพดกับ เมอร์ริล (วาคีน ฟินิกซ์) น้องชายที่เป็นอดีตนักเบสบอลฝีมือดี และ มอร์แกน (รอรี่ คัลกิ้น) ลูกชาย กับ โบ (อบิเกล เบรสลิน) ลูกสาว เท่านั้น
แต่แล้วจู่ ๆ ก็เกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้น เมื่อเกิดปรากฏการณ์วงข้าวโพดล้มเกิดขึ้นในโร่ของพวกเขา ไม่มีใครรู้ว่าปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นมาได้อย่างไร พร้อมกับน้ำในแหล่งน้ำต่าง ๆ ในเมืองเกิดสกปรกขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ก่อนที่จะมีเรื่องราวแปลกประหลาดต่าง ๆ ตามมาอีกมากมาย ที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของครอบครัวเฮสส์นี้ไปตลอด
เบื้องหลังและคำวิจารณ์

Signs เป็นภาพยนตร์ใหญ่เรื่องที่ 3 ในชีวิตของการกำกับของ เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน หลังจากไม่ประสบความสำเร็จเลยในด้านเสียงวิจารณ์จาก Unbreakable ภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้านี้ เพราะดำเนินเรื่องราวตามแบบ The Sixth Sense ที่เคยประสบความสำเร็จมาอย่างมากก่อนหน้านั้น
Signs จึงไม่ได้มีบรรยายกาศที่เงียบเหมือน Unbreakable และ The Sixth Sense แต่เมื่อเข้าฉายแล้ว มีเสียงวิจารณ์ออกไปใน 2 แนว แนวแรกเห็นว่า บทภาพยนตร์เขียนได้ดี เร้าอารมรณ์ และจบได้อย่างมีบทสรุปที่ดีเหมือนภาพยนตร์ต้องการจะบอกว่า สิ่งที่ดูเหมือนกับว่าเป็นความบังเอิญในชีวิตมนุษย์นั้น แท้ที่จริงแล้วได้ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าก่อนแล้ว แต่อีกทางเห็นว่า ภาพยนตร์เดินเรื่องได้อย่างน่าเบื่อ ไม่มีเหตุมีผล และไม่เข้าใจในบทสรุปตอนจบ
| ด ค กผลงานโดยเอ็ม>  ไนท์ ชยามาลาน |
| --- | --- | --- |
 ผลงานภาพยนตร์  รางวัลและการเข้าชิง 
| เขียนบทและ กำกับภาพยนตร์ |  Praying with Anger (1992)  Wide Awake (1998)  The Sixth Sense (1999)  Unbreakable (2000)  Signs (2002)  The Village (2004)  Lady in the Water (2006)  The Happening (2008)  The Last Airbender (2010)  After Earth (2013)  The Visit (2015)  Split (2016)  Glass (2019)  Old (2021)  Knock at the Cabin (2023)  Trap (2024)  |  |
| บทภาพยนตร์ |  Stuart Little (1999)  Devil (2010)  |  |
| ผลงานโทรทัศน์ |  Wayward Pines (2015–2016)  Servant (2019–2023)  |  |
| บทความที่เกี่ยวข้อง |  She's All That (1999)  The Watchers (2024)  Caddo Lake (TBA)  ภาพยนตร์ไตรภาค Eastrail 177  Blinding Edge Pictures  |  |
เจีย สุทธ

| เจีย สุทธ |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ดำรงตำแหน่ง 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 – 21 มกราคม ค.ศ. 2012
เขตเลือกตั้ง: จังหวัดไพรแวง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวางแผน
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1982 – ค.ศ. 1993
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 3 มีนาคม ค.ศ. 1928(1928-03-03) จังหวัดไพรแวง, ประเทศกัมพูชา
เสียชีวิต: 21 มกราคม ค.ศ. 2012(2012-01-21) (83 ปี) พนมเปญ, ประเทศกัมพูชา
พรรคการเมือง: พรรคประชาชนกัมพูชา

เจีย สุทธ (เขมร: ជា សុទ្ធ; 3 มีนาคม ค.ศ. 1928  – 21 มกราคม ค.ศ. 2012) เป็นนักการเมืองชาวกัมพูชา เป็นสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา และได้รับเลือกเป็นผู้แทนราษฎรจังหวัดไพรแวง ในรัฐสภากัมพูชา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวางแผน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1982 จนถึง ค.ศ. 1993
เจีย สุทธ เสียชีวิต เมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2012 ด้วยวัย 83 ปี
เจตน์ ศิรธรานนท์

| เจตน์ ศิรธรานนท์ |
| --- | --- |

สมาชิกวุฒิสภา
ดำรงตำแหน่ง 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2567
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 เมษายน พ.ศ. 2492 (75 ปี)
ศาสนา: พุทธ
ศิษย์เก่า: คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล สถาบันเทคโนโลยีแห่งอโยธยา

นายแพทย์เจตน์ ศิรธรานนท์ (เกิด 11 เมษายน พ.ศ. 2492)  เป็น สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 11 สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2550 และ พ.ศ. 2557 และเป็นสมาชิกวุฒิสภา ประเภทสรรหา พ.ศ. 2551 และ พ.ศ. 2554
ประวัติ

นายแพทย์เจตน์ ศิรธรานนท์ เป็นคนจังหวัดเพชรบุรี จบการศึกษา แพทยศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล , คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ,  ประกาศนียบัตรผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง เวชปฏิบัติทั่วไป กรมการแพทย์ส่วนกลาง กระทรวงสาธารณสุข และดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาธารณสุข สถาบันเทคโนโลยีแห่งอโยธยา
นายแพทย์เจตน์ยังเป็นกลุ่ม 40 ส.ว. ที่จะร่วมหารือถึงการลงชื่อเพื่อเปิดอภิปรายทั่วไป ครม. สมัคร โดยไม่ลงมติ ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 161
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ในปี พ.ศ. 2562 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา
ด้านครอบครัวสมรสกับนางอนงค์รัตน์ ศิรธรานนท์  ต่อมาได้สมรสครั้งที่สองกับ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ อุมาพร ศิรธรานนท์ มีบุตรสาวหนึ่งคน ได้แก่ นางสาว นันทนัช ศิรธรานนท์ ผู้พิพากษาศาลชั้นต้นประจำกองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา
การทำงาน

ผู้อำนวยการโรงพยาบาลสมเด็จพระพุทธเลิศหล้า จังหวัดสมุทรสงคราม
กต.ตร. จังหวัดเพชรบุรี พ.ศ. 2549-2551
กรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่าง พ.ร.บ. สุขภาพแห่งชาติ สภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2550
กรรมการสภาประจำสถาบันราชภัฏเพชรบุรี
คณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดเพชรบุรี พ.ศ. 2550-51
ผู้อำนวยการโรงพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี
สมาชิกวุฒิสภาสรรหาภาครัฐ พ.ศ. 2551-2554
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2543 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
เครื่องแปลงเฟส

เครื่องแปลงเฟสแบบโรตารีอเมริกัน (American Rotary) พร้อมหม้อแปลง
เครื่องแปลงเฟส (อังกฤษ: Phase Converter) เป็นอุปกรณ์ที่ใช้แปลงพลังงานไฟฟ้าที่จ่ายในรูปแบบ ไฟฟ้ากระแสสลับเฟสเดียว (Single-phase) ให้เป็น ระบบหลายเฟส (Multiple phase) หรือในทางกลับกัน โดยส่วนใหญ่เครื่องแปลงเฟสถูกใช้เพื่อสร้าง ไฟฟ้ากระแสสลับสามเฟส (Three-phase) จากแหล่งเฟสเดียว ซึ่งช่วยให้สามารถใช้งานอุปกรณ์สามเฟสในพื้นที่ที่มีเพียงบริการไฟฟ้าเฟสเดียว เครื่องแปลงเฟสมักใช้ในพื้นที่ที่ไม่มีบริการสามเฟสจากผู้ให้บริการไฟฟ้าหรือพื้นที่ที่การติดตั้งสามเฟสมีค่าใช้จ่ายสูง โดยทั่วไป ผู้ให้บริการไฟฟ้าจะเรียกเก็บค่าธรรมเนียมสูงขึ้นสำหรับการให้บริการสามเฟส เนื่องจากต้องใช้อุปกรณ์เพิ่มเติม เช่น หม้อแปลงไฟฟ้า อุปกรณ์วัดไฟ และสายไฟฟ้าสำหรับการติดตั้งระบบให้สมบูรณ์
ประเภทของเครื่องแปลงเฟส

มอเตอร์เหนี่ยวนำสามเฟสสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพแม้ใช้ไฟฟ้าที่มีความไม่สมดุล (Unbalanced supply) หากไม่ได้รับภาระหนักมาก สิ่งนี้ทำให้สามารถใช้เทคนิคการแปลงเฟสที่มีประสิทธิภาพต่ำได้ มอเตอร์เฟสเดียวสามารถขับเคลื่อนเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสามเฟสที่สามารถสร้างแหล่งพลังงานสามเฟสคุณภาพสูงได้ แต่ค่าใช้จ่ายในการใช้งานจะส่งผลต่ออายุการใช้งานของระบบ แม้จะมีระบบแปลงเฟสหลายแบบ แต่ประเภทที่พบมากที่สุด ได้แก่:
เครื่องแปลงเฟสแบบโรตารี (Rotary Phase Converters) : ใช้มอเตอร์หรือเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสามเฟสที่เรียกว่า "ไอเดิล" (Idler) และวงจรเปิด/ปิดที่เรียบง่าย เครื่องแปลงเฟสแบบโรตารีมีต้นทุนการดำเนินงานที่สูงขึ้นเนื่องจากการใช้พลังงานขณะ เดินเบา (Idling) ซึ่งไม่พบในเครื่องแปลงเฟสแบบอื่น โดยระบบนี้ถือเป็นระบบมอเตอร์สองตัว ตัวแรกไม่ได้เชื่อมต่อกับภาระและทำหน้าที่ผลิตพลังงานสามเฟส ส่วนตัวที่สองจะขับเคลื่อนภาระด้วยพลังงานที่ผลิตขึ้น
เครื่องแปลงเฟสดิจิทัล (Digital Phase Converter) : ใช้ เครื่องแปลงกระแสไฟฟ้า (Rectifier) และ อินเวอร์เตอร์ (Inverter) ในการสร้างพลังงานเฟสที่สาม ซึ่งจะถูกรวมเข้ากับเฟสทั้งสองของแหล่งจ่ายเฟสเดียวเพื่อสร้างพลังงานสามเฟส เครื่องแปลงเฟสดิจิทัลใช้หน่วยประมวลผลสัญญาณดิจิทัล (DSP) เพื่อให้แน่ใจว่าพลังงานที่สร้างขึ้นมีแรงดันไฟฟ้าและความถี่ที่ตรงกับแหล่งจ่ายเดิม
เทคนิคการแปลงแบบสถิต (Static Conversion) : ใช้การจ่ายพลังงานชั่วคราวในระดับที่จำเป็นในการ "สตาร์ท" มอเตอร์ก่อนที่จะลดลงกลับสู่ระดับเฟสเดียว ระบบนี้ไม่เหมาะสำหรับการใช้งานหลายเครื่องหรือเครื่องที่ต้องการความเร็วรอบสูงสุดเนื่องจากลักษณะการจ่ายพลังงานแบบชั่วคราว
เครื่องแปลงเฟสแบบโรตารี

เครื่องแปลงเฟสแบบโรตารีเป็นวิธีการทั่วไปในการสร้างพลังงานสามเฟสในพื้นที่ที่ไม่มีบริการไฟฟ้าสามเฟสหรือไม่สามารถติดตั้งได้ เครื่องแปลงเฟสแบบโรตารีใช้แผงควบคุมที่มีวงจรเริ่มต้นและวงจรการทำงานเพื่อผลิตพลังงานโดยไม่ทำให้แรงดันไฟฟ้าเกินพิกัด
เครื่องแปลงเฟสดิจิทัล

เครื่องแปลงเฟสดิจิทัลสร้างแหล่งพลังงานสามเฟสจากแหล่งเฟสเดียว โดยใช้ หน่วยประมวลผลสัญญาณดิจิทัล (DSP) เพื่อควบคุมอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์กำลังในการสร้างแรงดันไฟฟ้าสำหรับเฟสที่สาม
การใช้งานในระบบรางไฟฟ้า

ใน ยุโรป ไฟฟ้ามักถูกผลิตในรูปแบบสามเฟสกระแสสลับที่ความถี่ 50 เฮิรตซ์ อย่างไรก็ตาม 5 ประเทศในยุโรป ได้แก่ เยอรมนี, ออสเตรีย, สวิตเซอร์แลนด์, นอร์เวย์ และ สวีเดน ได้มาตรฐานระบบไฟฟ้ากระแสสลับเฟสเดียวที่ 15 กิโลโวลต์ 16⅔ เฮิรตซ์สำหรับระบบไฟฟ้าราง จึงต้องใช้เครื่องแปลงเฟสในการเปลี่ยนทั้งเฟสและความถี่
ดูเพิ่ม

เครื่องแปลงเฟสแบบโรตารี
ตัวขับความถี่ปรับเปลี่ยนได้
หม้อแปลงสก๊อตต์-ที
เค็ตสึเมชิ

| เค็ตสึเมชิ ケツメイシ |
| --- | --- |
ที่เกิด: ญี่ปุ่น
แนวเพลง: ป็อป, ฮิปฮอป, เร้กเก้, อาร์แอนด์บี, เจป็อป, แดนซ์
ช่วงปี: 2536–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: ทอยส์แฟกตอรี (2544–55) เอเว็กซ์กรุป (2555–ปัจจุบัน)

สมาชิก: เรียว เรียวจิ ไดโซ ดีเจโคโนะ

เว็บไซต์: Ketsume.com
เค็ตสึเมชิ (ญี่ปุ่น: ケツメイシ; โรมาจิ: Ketsumeishi) เป็นวงดนตรีแนวป็อปและฮิปฮอปชาวญี่ปุ่น วงก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2536 มีสมาชิกทั้งหมดสี่คน ซึ่งมีลักษณะการร้องสลับกับแร็ป หนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงคือเพลง ซากูระ ที่ขึ้นอันดับที่สองของออริคอนเมื่อปี พ.ศ. 2548 และเพลงดังกล่าวถูกใส่ไว้ในเกมไทโกะโนะทัตสึจิง
ชื่อวง "เค็ตสึเมชิ" เป็นคำญี่ปุ่นที่ใช้เรียกยาชนิดหนึ่งที่ทำมาจากเมล็ดชุมเห็ดจีน (Senna obtusifolia) สมุนไพรที่ใช้ในการแพทย์แผนจีน
สมาชิก

เรียว ทานากะ (ญี่ปุ่น: 田中 亮; โรมาจิ: Tanaka Ryō) – เอ็มซี
เรียวจิ โอสึกะ (ญี่ปุ่น: 大塚 亮二; โรมาจิ: Ōtsuka Ryōji) – ร้องนำ
ไดโซ โยชิดะ (ญี่ปุ่น: 吉田 大蔵; โรมาจิ: Yoshida Daizō) – เอ็มซี
เค็นตะ โคโนะ (ญี่ปุ่น: 河野 健太; โรมาจิ: Kōno Kenta) – ดีเจ
ผลงาน > อัลบั้ม

| #> Indies | อัลบั้ม> Indies | ออกจำหน่าย> Indies | อันดับสูงสุด (ออริคอน)> Indies |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | เค็ตสึโนะโพลิส ケツノポリス | 20 ธันวาคม 2543 | 27 |
Major
| 1 | เค็ตสึโนะโพลิส 2 ケツノポリス2 | 3 เมษายน 2545 | 1 |
| 2 | เค็ตสึโนะโพลิส 3 ケツノポリス3 | 1 ตุลาคม 2546 | 1 |
| 3 | เค็ตสึโนะโพลิส 4 ケツノポリス4 | 29 มิถุนายน 2548 | 1 |
| 4 | เค็ตสึโนะโพลิส 5 ケツノポリス5 | 29 สิงหาคม 2550 | 1 |
| 5 | เค็ตสึโนะโพลิส 6 ケツノポリス6 | 25 มิถุนายน 2551 | 3 |
| 6 | เค็ตสึโนะโพลิส 7 ケツノポリス7 | 16 มีนาคม 2554 | 1 |
| 7 | เค็ตสึโนะอะระชิ 〜ฮารุเบสต์〜 ケツの嵐 〜春BEST〜 | 21 ธันวาคม 2554 | 2 |
| 8 | เค็ตสึโนะอะระชิ 〜นัตสึเบสต์〜 ケツの嵐 〜夏BEST〜 | 21 ธันวาคม 2554 | 4 |
| 9 | เค็ตสึโนะอะระชิ 〜อากิเบสต์〜 ケツの嵐 〜秋BEST〜 | 21 ธันวาคม 2554 | 5 |
| 10 | เค็ตสึโนะอะระชิ 〜ฟูยุเบสต์〜 ケツの嵐 〜冬BEST〜 | 21 ธันวาคม 2554 | 3 |
| 11 | เค็ตสึโนะโพลิส 8 ケツノポリス8 | 12 ธันวาคม 2555 | 4 |
| 11 | เค็ตสึโนะโพลิส 9 ケツノポリス9 | 23 กรกฎาคม 2557 | 2 |
ผลงาน > ซิงเกิล

| #> Indies | ซิงเกิล> Indies | ออกจำหน่าย> Indies | อันดับสูงสุด (ออริคอน)> Indies |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | คชชิโออิเดะ こっちおいで | 15 ธันวาคม 2542 | 91 |
| 2 | ชินเซกัตสึ 新生活 | 25 เมษายน 2543 | – |
| 3 | อุมิ 海 | 20 กรกฎาคม 2543 | – |
Major
| 1 | แฟมิเลียร์ ファミリア | 25 เมษายน 2544 | 36 |
| 2 | โยรุ☆คาเซะ よる☆かぜ | 27 มิถุนายน 2544 | 18 |
| 3 | เทงามิ 手紙 | 24 ตุลาคม 2544 | 14 |
| 4 | โทโมดาชิ トモダチ | 20 กุมภาพันธ์ 2545 | 5 |
| 5 | คาโจฟูเง็ตสึ 花鳥風月 | 26 กันยายน 2545 | 4 |
| 6 | ฮาจิมาริโนะไอซุ はじまりの合図 | 8 มกราคม 2546 | 2 |
| 7 | นัตสึโนะโอโมอิเดะ 夏の思い出 | 6 กรกฎาคม 2546 | 3 |
| 8 | ไทโย 太陽 | 20 สิงหาคม 2546 | 4 |
| 9 | นามิดะ 涙 | 21 เมษายน 2547 | 2 |
| 10 | คิมินิบัมพ์ 君にBUMP | 28 กรกฎาคม 2547 | 2 |
| 11 | ซากูระ さくら | 16 กุมภาพันธ์ 2548 | 1 |
| 12 | ทาบิบิโตะ 旅人 | 26 เมษายน 2549 | 1 |
| 13 | ดันโจโรกูรินินนัตสึโมโนงาตาริ 男女6人夏物語 | 19 กรกฎาคม 2549 | 3 |
| 14 | เทรน トレイン | 11 เมษายน 2550 | 3 |
| 15 | มาตะคิมินิอาเอรุ また君に会える | 27 มิถุนายน 2550 | 2 |
| 16 | เซนารูโยรูนิ/ฟูยูโมโนงาตาริ 聖なる夜に/冬物語 | 21 พฤศจิกายน 2550 | 2 |
| 17 | เดไอโนะกาเกระ 出会いのかけら | 23 มกราคม 2551 | 2 |
| 18 | นากามะ 仲間 | 12 พฤษภาคม 2553 | 3 |
| 19 | โอฟูตาริซัมเมอร์ お二人Summer | 21 กรกฎาคม 2553 | 3 |
| 20 | ทาตากาเอะ! ซาลารีแมน 闘え!サラリーマン | 17 พฤศจิกายน 2553 | 12 |
| 21 | บัลลาด/คิมิโตสึกูรูโนะมิไร バラード/キミとつくるの未来 | 26 มกราคม 2554 | 5 |
| 22 | โคดามะ こだま | 21 เมษายน 2554 | 9 |
| 23 | ลัฟลัฟซัมเมอร์ LOVE LOVE Summer | 11 กรกฎาคม 2555 | 4 |
| 24 | โมยาโมยะ/กูรูกูรุ moyamoya／guruguru | 14 พฤศจิกายน 2555 | 10 |
| 25 | สึกิโตไทโย 月と太陽 | 22 พฤษภาคม 2556 | 13 |
| 26 | แคลิฟอร์นี カリフォルニー | 12 มีนาคม 2557 | 6 |
| 27 | ริทึมออฟเดอะซัน RHYTHM OF THE SUN | 11 มิถุนายน 2557 | 10 |
| 28 | ซาราบานามิดะ/คิมิโตเดอัตเตะ さらば涙／君と出逢って | 16 มีนาคม 2559 | 6 |
| 29 | โทโมโยะ〜โคโนซากิโมซุตโตะ... 友よ 〜 この先もずっと… | 20 เมษายน 2559 | 12 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
มุข สุไลมาน

| มุข สุไลมานม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |


เลขานุการประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  20 กรกฎาคม พ.ศ. 2566  (1 ปี 201 วัน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 กันยายน พ.ศ. 2492 (75 ปี) อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี ประเทศไทย
ศาสนา: อิสลาม
พรรคการเมือง: ประชาชาติ (2561–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: ฟารีดา สุไลมาน

มุข สุไลมาน (เกิด 1 กันยายน พ.ศ. 2492) เป็นเลขานุการประธานสภาผู้แทนราษฎร (วันมูหะมัดนอร์ มะทา) กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการส่งเสริมกิจการฮัจย์แห่งประเทศไทย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 5 สมัย อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ประวัติ

มุข สุไลมาน เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2492 ที่ตำบลตะโละ อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรของบิเซะ กับนีเมาะห์ สุไลมาน สมรสกับ ฟารีดา สุไลมาน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์หลายสมัย
มุข สุไลมาน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี บริหารและการบัญชี จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2517 และนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง เมื่อปี พ.ศ. 2528 และปริญญาโทบริหารรัฐกิจ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2538
การทำงาน

มุข สุไลมาน เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดปัตตานี สมัยแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2535/1 และต่อจากนั้นก็ได้รับเลือกตั้งอีก 2 สมัย คือ การเลือกตั้ง พ.ศ. 2535/2 และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 ในสังกัดพรรคความหวังใหม่ (กลุ่มวาดะห์) ซึ่งต่อมาได้ย้ายเข้าไปรวมกับพรรคไทยรักไทย และพรรคพลังประชาชนตามลำดับ ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 จึงได้ย้ายมาร่วมงานกับพรรคมาตุภูมิ
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัคร ส.ส.ในจังหวัดปัตตานี เขต 4 สังกัดพรรคมาตุภูมิ ซึ่งเป็นการลงสมัครคนละพรรคการเมืองกับภรรยาที่สมัคร ส.ส.จังหวัดสุรินทร์ในนามพรรคภูมิใจไทย
มุข สุไลมาน ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการส่งเสริมกิจการฮัจย์แห่งประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
ในปี พ.ศ. 2561 เขาและกลุ่มวาดะห์ นำโดย วันมูหะมัดนอร์ มะทา อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาชาติ และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 และ พ.ศ. 2566
ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการประธานสภาผู้แทนราษฎร (วันมูหะมัดนอร์ มะทา)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)