stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สตรีเหล็ก
เนื้อเรื่องย่อ

เมื่อครูบี๋ (สิริธนา หงส์โสภณ) โค้ชคนใหม่ก้าวเข้ามา การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ก็เกิดขึ้นกับทีมวอลเล่ย์บอลชายประจำจังหวัดลำปาง ซึ่งยังไม่เคยรู้รสชาติของชัยชนะมาก่อนแม้แต่ครั้งเดียว โค้ชคนใหม่พยายามทุกวิถีทาง ที่จะสร้างทีมให้แข็งแกร่ง มล (สหภาพ วีระฆามินทร์) และ จุง (ชัยชาญ นิ่มพูลสวัสดิ์) นักตบลูกยางฝีมือก๋ากั่น เข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ แต่กลับสร้างความอึดอัดให้กับคนอื่นๆ จนพากันลาออกไป เพราะทั้งคู่เป็นกะเทย คงเหลือแต่ ชัย (เจษฎาภรณ์ ผลดี) มือเซ็ตตัวฉกาจ ที่พยายามทำใจ แต่ผู้เล่นแค่ 3 คน ไม่สามารถเป็นทีมได้ วิทย์ (เอกชัย บูรณผานิต), โหน่ง (โจโจ้ ไมอ๊อกชิ) และเปีย (กกกร เบญจาธิกุล) เพื่อนร่วมทีมของมลและจุงสมัยเรียน จึงต้องเข้ามาช่วยเสริมกำลัง ภายใต้ชื่อทีมสตรีเหล็ก
เหรียญทองจากการแข่งขันกีฬาแห่งชาติที่ปากน้ำโพเกมส์ คือเป้าหมายของทีม วิบากกรรมต่างๆ ที่เกิดขึ้น ตลอดเส้นทางของการเป็นแชมป์ เหมือนจะทดสอบความแข็งแกร่งของกำลังกาย และกำลังใจของทีมสตรีเหล็ก ทีมที่มีเป้าหมายเหมือนกัน โดยคนที่แตกต่างกันสุดขั้ว
กิตติผู้มีอำนาจในแวดวงกีฬา เมืองแมน อดีตสมาชิกทีมลำปาง ที่กลายมาเป็นหัวหน้าทีมคู่แข่งตัวเก็ง ต่างเป็นเพียงส่วนหนึ่ง ของด่านทดสอบที่จะพิสูจน์ใจ จนกว่าจะถึงวันแห่งการเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย โดยมีเหรียญทองเป็นเดิมพัน
การสร้าง

สตรีเหล็ก                    พ.ศ.2543
สตรีเหล็ก 2                  พ.ศ.2546
สตรีเหล็กตบโลกแตก      พ.ศ.2557
วันที่ระลึกโอกินาวะ

| วันที่ระลึกโอกินาวะ |
| --- | --- |
ศิลาฤกษ์แห่งสันติภาพในจังหวัดโอกินาวะ
ชื่อทางการ: 慰霊の日 (อิเร โนะ ฮิ)
ประเภท: วันหยุดราชการในจังหวัดโอกินาวะ
ความสำคัญ: รำลึกถึงความสูญเสียที่เกิดขึ้นระหว่างยุทธการที่โอกินาวะ
การถือปฏิบัติ:  จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น
วันที่: 23 มิถุนายน
ความถี่: ทุกปี
วันที่ระลึกโอกินาวะ (ญี่ปุ่น: 慰霊の日; โรมาจิ: Irei no Hi; วันเซ่นไหว้ดวงวิญญาณ) เป็นวันหยุดราชการเฉพาะในจังหวัดโอกินาวะ ตรงกับวันที่ 23 มิถุนายนของทุกปีในประเทศญี่ปุ่น เพื่อรำลึกถึงความสูญเสียในชีวิตที่เกิดขึ้นระหว่างยุทธการที่โอกินาวะในปี 1945
ประวัติ

บทความหลัก: ยุทธการที่โอกินาวะ
การสู้รบครั้งใหญ่ที่สุดในสงครามมหาสมุทรแปซิฟิก ระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตรและจักรวรรดิญี่ปุ่นในปี 1945 ที่ทำให้ทั้งกองกำลังทหารสหรัฐฯ และญี่ปุ่น รวมถึงประชาชนชาวโอกินาวะกว่า 200,000 คนเสียชีวิตจากยุทธการครั้งนี้ ในวันที่ 23 มิถุนายน พลเอก มิตสึรุ อูชิจิมะ และเสนาธิการกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นได้ฆ่าตัวตาย ทำให้การสู้รบจบลง 16 ปีให้หลังจากเหตุการณ์ดังกล่าว รัฐบาลหมู่เกาะรีวกีวได้ประกาศให้วันที่ 23 มิถุนายนของทุกปีเป็นวันหยุดราชการในจังหวัดโอกินาวะเพื่อรำลึกถึงแก่ผู้เสียชีวิตในสงครามดังกล่าว
พิธีรำลึก

ในทุก ๆ ปี จะมีการจัดพิธีรำลึกแก่ผู้สูญเสียที่อุทยานแห่งชาติโอกินาวะเซ็นเซกิ ในจังหวัดโอกินาวะ ซึ่งมีศิลาฤกษ์แห่งสันติภาพตั้งอยู่ โดยตั้งแต่เช้า ครอบครัวของทหารผ่านศึกจะมารวมตัวกัน ยืนสงบนิ่งและตั้งจิตอธิษฐาน นายกรัฐมนตรีจะกล่าวสุนทรพจน์ในพิธีรำลึก
วันทหารม้า

สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงม้ากับสี่ทหารเสือ
วันทหารม้า ตรงกับวันที่ 4 มกราคมของทุกปี เพื่อให้ประชาชนชาวไทยได้เห็นถึงความสำคัญของวีรกรรมที่บ้านพรานนก ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ในขณะยังเป็นพระยาวชิรปราการ
ประวัติ

วันทหารม้ามีต้น กำเนิดจากวีรกรรมที่ บ้านพรานนก ปัจจุบันตั้งอยู่ในอำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา การกู้ชาติของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช พระยาตากในขณะนั้นยังเป็นพระยาวชิรปราการ ได้นำกองทหารผ่านมาทางบ้านธนู บ้านข้าวเม่า เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2309
ตลอดทางของการรบ ชาวบ้านได้จัดส่งข้าวเม่า ให้เป็นเสบียงและส่งธนูให้แก่ทหารใช้เป็นอาวุธ กองทหารได้ปะทะกับพม่าที่คลองแห่งหนึ่ง พระยาตากตีทหารพม่าแตกพ่าย จึงตั้งชื่อคลองว่า "คลองชนะ" ฝ่ายทหารพม่าได้ติดตามไปอย่างกระชั้นชิดตลอดระยะทางที่หนีออกจากกรุงศรีอยุธยา พระยาตากต้องต่อสู้กับพม่าถึง 4 ครั้ง แต่กองทหารพม่าก็ไม่ยอมลดละ และไล่ตามไปทันที่บ้านโพธิ์สังหาร มีหญิงสาวชาวบ้านชื่อนางโพ ได้ช่วยรบกับพม่าจนเสียชีวิต และภายหลังจากพระยาตากกู้ชาติได้แล้ว จึงได้ระลึกถึงกลับมาตั้งชื่อหมู่บ้านโพธิ์สังหาร เป็นหมู่บ้านโพสาวหาญ และยังใช้มาจนถึงปัจจุบัน และมีบุคคลสำคัญอีกคนหนึ่งคือ พรานนก หรือเฒ่าคำ ซึ่งเป็นผู้ช่วยจัดเสบียงอาหารให้กับกองทหารพระยาตากในระหว่างสงคราม ในปัจจุบันมีรูปปั้นให้ประชาชนเคารพที่หมู่บ้านพรานนก อำเภออุทัย
กองทัพบกไทยจึงตั้งวันที่ 4 มกราคม ของทุกปี เป็นวันทหารม้า
กิจกรรม

หน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้องจะจัดพิธีสักการะอนุสรณ์พระเจ้าตาก ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา นอกจากนั้นจะมีการจัดงานวันที่รำลึกทหารม้าในเดือนมกราคมของทุกปี
ตังควด

ขุนนางและขุนพลของรัฐจ๊กก๊ก
| ตังควด (ต่ง เจฺว๋) |
| --- | --- |
董厥

ทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 ซานฉีฉางชื่อ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 264 (264) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจฮวน
ที่ปรึกษาการทหารของอัครมหาเสนาบดี (相國參軍 เซียงกั๋วชานจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 264 (264) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจฮวน
มหาขุนพลผู้ช่วยเหลือรัฐ (輔國大將軍 ฟู่กั๋วต้าเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 263 (263)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
มหาขุนพล (大將軍 ต้าเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
หัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (尚書令 ช่างชูลิ่ง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 258 (258) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
ก่อนหน้า: เฉิน จือ
ผู้ช่วยราชเลขาธิการ (尚書僕射 ช่างชูผูเช่อ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 234 (234) – ค.ศ. 258 (258)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
หัวน้าเลขานุการและนายทะเบียน ในสำนักของอัครมหาเสนาบดี (丞相府令史及主簿 เฉิงเซี่ยงฝู่ลิ่งฉื่อจี๋จู่ปู้)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 234 (234) – ค.ศ. 258 (258)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
หัวหน้ารัฐบาล: จูกัดเหลียง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ นครเจ่าหยาง มณฑลหูเป่ย์
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
อาชีพ: ขุนนาง, ขุนพล
ชื่อรอง: กงสี (龔襲)
บรรดาศักดิ์: หนานเซียงโหฺว (南鄉侯)

ตังควด, ต๋งเคียด, เตียวกอด หรือ ตังขวด (มีบทบาทในช่วงทศวรรษ 220–260) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ต่ง เจฺว๋ (จีน: 董厥; พินอิน: Dǒng Jué) ชื่อรอง กงสี (จีน: 龔襲; พินอิน: Gōngxí) เป็นขุนนางและขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในช่วงปลายยุคสามก๊กของจีน ตังควดรับราชการต่อมาในฐานะขุนนางของรัฐวุยก๊กซึ่งพิชิตจ๊กก๊กได้ในปี ค.ศ. 263
ประวัติ

ตังควดรับราชการร่วมกับฮวนเกี๋ยนในฐานะเลขานุการและนายทะเบียนของจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐจ๊กก๊กในช่วงการบุกลงใต้และการบุกขึ้นเหนือ หลังจูกัดเหลียงเสียชีวิตในปี ค.ศ. 234 ตังควดได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยราชเลขาธิการ (尚書僕射 ช่างชูผูเช่อ) และภายหลังขึ้นเป็นหัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (尚書令 ช่างชูลิ่ง) ในปี ค.ศ. 258 แทนที่เฉิน จือ ภายหลังได้เลื่อนขึ้นเป็นมหาขุนพล (大將軍 ต้าเจียงจฺวิน) และมหาขุนพลผู้ช่วยเหลือรัฐ (輔國大將軍 ฟู่กั๋วต้าเจียงจฺวิน) จักรพรรดิเล่าเสี้ยนแห่งจ๊กก๊กยังพระราชทานบรรดาศักดิ์แก่ตังควดให้เป็นหนานเซียงโหฺว (南鄉侯)
ต่อมาตังควดได้เป็นผู้ช่วยของเกียงอุยขุนพลจ๊กก๊กในการป้องกันด่านเกียมโก๊ะ (劍閣 เจี้ยนเก๋อ) ในปี ค.ศ. 263 ตังควดยังเคยพยายามทูลแนะนำเล่าเสี้ยนเพื่อลดทอนอิทธิพลของขันทีฮุยโฮที่เล่าเสี้ยนไว้วางพระทัยแต่ไม่สำเร็จ ในที่สุดเล่าเสี้ยนให้ย้ายให้ตังควดให้ไปทำงานด้านการจัดการบัญชีเพื่อลดการแทรกแซงกิจการของรัฐของตังควด หลังจ๊กก๊กล่มสลาย ตังควดรับราชการต่อมาในฐานะขุนนางของรัฐวุยก๊ก โดยมีตำแหน่งเป็นที่ปรึกษาการทหารของอัครมหาเสนาบดี (相國參軍 เซียงกั๋วชานจฺวิน) และทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 ซานฉีฉางชื่อ)
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
| ด ค กบุคคลสำคัญในจ๊กก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  เล่าปี่  เล่าเสี้ยน 
จักรพรรดินี:  งอซี  เตียวซี (จักรพรรดินีจิ้งไอ)  เตียวซี (จักรพรรดินีองค์ที่ 2) 
องค์ชายและเชื้อพระวงศ์:  เล่าขำ  เล่ายอย  เล่าเอ๋ง  เล่าลี 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  จูกัดเหลียง  เจียวอ้วน  ตั๋งอุ๋น  บิฮุย  เกียงอุย 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กวนหิน  กุยฮิวจี๋  ขับเจ้ง  เคาจู  เคาเจ้ง  จินปิด  จูกัดเกียว  เจาจิ๋ว  เฉินจือ  ตังควด  ตั๋งโห  ตันจิ๋น  ตันซิ่ว  เตาเขง  เตียวติด  เตียวเปา  โตบี  เบงกอง  บิสี  ม้าเลี้ยง  ลิคี  ลิจวน  ลิหงี  ลิฮก  เล่าป๋า  เลี้ยงเขียน  เลี้ยงซี  เลี่ยว ลี่  ไลบิน  หยาง ซี่  หลี เหมี่ยว  อองเมา  อองเลี้ยน  อองฮู  อินเบก  อินเชียง  อีเจี้ย  เอี่ยงลอง  เอียวหู  เอียวหงี  เอียวฮอง  ฮวนเกี๋ยน  ฮุยโฮ 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กง ลู่  กัว ซิว  กัวหยง  กุอั๋น  โกเสียง  งอปั้น  งออี้  จองอี้  เจียวปิน  เฉิน เต้า  จูกัดเจี๋ยม  เจียวสี  ตันเซ็ก  เตงจี๋  เตียวจูล่ง  เตียวหงี  เตียวหุย  เตียวอี้  เตียวเอ๊ก  เทียกี  ปองสิบ  ปอเฉียม  เปาเตียว  ม้าเจ๊ก  ม้าเฉียว  ม้าตง  ม้าต้าย  ลิเงียม  ลิหิม  ลิอ๋อง  ลิอิ๋น  เล่าตำ  เลียวฮัว  อองเป๋ง  อองหำ  อุยก๋วน  อุยเอี๋ยน  เอาเจ้  ฮั่ว อี้  เฮียงทง  แฮหัวป๋า 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  บิฮูหยิน  อุ๋ยซี  แฮหัวฮูหยิน 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  เบ้งเฮ็ก  สะโมโข
วันวสันตวิษุวัต

บทความนี้เกี่ยวกับวันหยุดราชการในญี่ปุ่น สำหรับความหมายทางดาราศาสตร์ ดูที่ วิษุวัต
| วันวสันตวิษุวัต |
| --- | --- |
ชื่อทางการ: 春分の日 (Shunbun no Hi)
ประเภท: วันหยุดราชการ
ความสำคัญ: การเริ่มต้นของฤดูใบไม้ผลิในประเทศญี่ปุ่น
การเฉลิมฉลอง: การไหว้บรรพบุรุษ
การถือปฏิบัติ:  ญี่ปุ่น
วันที่: วันวสันตวิษุวัต
ความถี่: ทุกปี
ส่วนเกี่ยวข้อง: วันศารทวิษุวัต
วันวสันตวิษุวัต (ญี่ปุ่น: 春分の日; โรมาจิ: Shunbun no Hi) เป็นวันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่นและหนึ่งในช่วงระยะเวลา 7 วันที่เรียกว่า "ฮารุ โนะ ฮิกัง (ญี่ปุ่น: 春の彼岸; ปรโลกแห่งฤดูใบไม้ผลิ)" ตรงกับวันที่ดวงอาทิตย์อยู่ในตำแหน่งตรงได้ฉากกับเส้นศูนย์สูตรของโลกพอดี โดยส่วนใหญ่จะอยู่ระหว่างช่วงวันที่ 20 และ 21 ของเดือนมีนาคมของทุกปี รัฐบาลญี่ปุ่นได้ประกาศให้วันวสันตวิษุวัติเป็นวันหยุดราชการแทนวัน "ชูกิ โคเรไซ (ญี่ปุ่น: 秋季皇霊祭; โรมาจิ: Shūki Koreisai)" ที่มีความเป็นศาสนาเสียมากกว่าเมื่อปี ค.ศ. 1948 และยังคงดำเนินอยู่จนถึงปัจจุบัน
ในวันดังกล่าว ตามความเชื่อของศาสนาพุทธ เมื่อเวลากลางวันและกลางคืนเท่ากัน พระพุทธเจ้าจะช่วยวิญญาณเร่ร่อนก้าวข้ามผ่านระหว่างโลกกับนิพพาน เพราะฉนั้น ครอบครัวในญี่ปุ่นจึงเดินทางมายังหลุมศพของบรรพบุรุษของตน ทำความสะอาดวางดอกไม้ และไหว้เพื่อเป็นการแสดงความเคารพหลุมศพ นอกจากนี้ยังถวายโบตาโมจิ ขนมที่ทำจากข้าวหวานและถั่วแดง เป็นความเชื่อที่ว่าหากทำเช่นนั้นแล้ว จะช่วยบรรพบุรุษก้าวข้ามไปสู่นิพพานได้
แบล็กเดย์

| แบล็กเดย์ |
| --- | --- |
บะหมี่จาจังมย็อนที่นิยมรับประทานในวันแบล็กเดย์
จัดขึ้นโดย: บุคคลโสดในประเทศเกาหลีใต้
สีมงคล: สีดำ
ประเภท: วัฒนธรรม
ความสำคัญ: วันฉลองสำหรับบุคคลโสด
วันที่: 14 เมษายน
ความถี่: ทุกปี
ส่วนเกี่ยวข้อง: วันวาเลนไทน์, ไวต์เดย์, วันคนโสด
แบล็กเดย์ (Black Day) เป็นวันสำคัญตรงกับวันที่ 14 เมษายน ในวัฒนธรรมเกาหลีใต้ เป็นวันฉลองสำหรับคนที่ไม่มีคนรัก โดยจะมีการรวมตัวกันของคนที่ยังไม่มีคู่รักและกินบะหมี่ราดด้วยซอสถั่วดำ จะเป็นบะหมี่สีดำ ที่เรียกว่าจาจังมย็อน (짜장면 Jjajangmyeon) เพื่อรวมตัวฉลองสำหรับผู้ที่ไม่ได้รับของขวัญในวันวาเลนไทน์หรือในวันไวต์เดย์โดยมีความเชื่อกันว่าหากได้กินจาจังมย็อนในวันนี้ จะทำให้ได้พบเจอคนรักในเร็ววัน
ดูเพิ่ม

ไวต์เดย์
เอาเจ้

ขุนพลของรัฐจ๊กก๊ก
| เอาเจ้ (หู จี้) |
| --- | --- |
胡濟

ขุนพลม้าทะยานฝ่ายขวา (右驃騎將軍 โย่วเพี่ยวฉีเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 256 (256) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
มหาขุนพลพิทักษ์ภาคตะวันตก (鎮西大將軍 เจิ้นซีต้าเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 256 (256)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
แม่ทัพเมืองฮันต๋ง (漢中都督 ฮั่นจงตูตู)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 248 (248) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
ก่อนหน้า: อองเป๋ง
ผู้จัดการทัพกลาง (中典軍 จงเตี่ยนจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 234 (234) – ค.ศ. 248 (248)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
ขุนพลราชองครักษ์สำแดงยุทธ (昭武中郎將 เจาอู่จงหลางเจี้ยง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 234 (234)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
หัวหน้ารัฐบาล: จูกัดเหลียง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ อำเภอถงไป่ มณฑลเหอหนาน
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
ญาติ: หู ปั๋ว (น้องชาย)
อาชีพ: ขุนพล
ชื่อรอง: เหว่ย์ตู้ (偉度)
บรรดาศักดิ์: เฉิงหยางถิงโหว (成陽亭侯)

เอาเจ้, ออจี้ หรือออเจ๊ก (ราว คริสต์ทศวรรษ 220– ค.ศ. 256) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หู จี้ (จีน: 胡濟; พินอิน: Hú Jì) ชื่อรอง เหว่ย์ตู้ (จีน: 偉度; พินอิน: Wěidù) เป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ

เอาเจ้เป็นชาวอำเภองีหยง (義陽縣 อี้หยางเซี่ยน) เมืองงีหยง (義陽郡 อี้หยางจฺวิ้น) ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของอำเภอถงไป่ มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน มีข้อมูลน้อยมากเกี่ยวกับประวัติในช่วงต้นของเอาเจ้ เอาเจ้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในบันทึกประวัติศาสตร์เมื่อเอาเจ้รับราชการแล้วในรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กในตำแหน่งนายทะเบียน (主簿 จู่ปู้) ของจูกัดเหลียงผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งจ๊กก๊ก
ในปี ค.ศ. 231 ลิเงียมขุนพลจ๊กก๊กผู้รับผิดชอบการขนส่งเสบียงระหว่างการทัพที่รบกับวุยก๊กรัฐอริของจ๊กก๊ก ไม่สามารถขนส่งเสบียงไปยังแนวหน้าได้ทันเวลาที่กำหนด จึงพยายามปกปิดความผิดพลาดของตน แต่จูกัดเหลียงพบความจริง เอาเจ้ในเวลานั้นดำรงตำแหน่งเป็นรักษาการที่ปรึกาษาทัพ (參軍 ชานจฺวิน) และขุนพลราชองครักษ์สำแดงยุทธ (昭武中郎將 เจาอู่จงหลางเจี้ยง) ร่วมกับจูกัดเหลียงในการถวายฎีกาต่อเล่าเสี้ยนจักรพรรดิจ๊กก๊กให้ปลดลิเงียมจากตำแหน่งและถอดบรรดาศักดิ์
หลังการเสียชีวิตของจูกัดเหลียงในปี ค.ศ. 234 เล่าเสี้ยนทรงแต่งตั้งให้เอาเจ้เป็นผู้จัดการทัพกลาง (中典軍 จงเตี่ยนจฺวิน) และตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เฉิงหยางถิงโหว (成陽亭侯)
เมื่ออองเป๋งขุนพลจ๊กก๊กเสียชีวิตในปี ค.ศ. 248 ราชสำนักจ๊กก๊กแต่งตั้งให้เอาเจ้เป็นแม่ทัพพื้นที่ของเมืองฮันต๋ง (漢中 ฮั่นจง) แทนที่อองเป๋ง มอบอาญาสิทธิ์ และแต่งตั้งให้เป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 ชื่อฉื่อ) ในนามของมณฑลกุนจิ๋ว หลายปีต่อมาเอาเจ้ได้เลื่อนขึ้นเป็นมหาขุนพลพิทักษ์ภาคตะวันตก (鎮西大將軍 เจิ้นซีต้าเจียงจฺวิน)
ในปี ค.ศ. 256 เกียงอุยขุนพลจ๊กก๊กนำทัพจ๊กก๊กออกรบกับวุยก๊ก เกียงอุยนัดแนะกับเอาเจ้ที่นำอีกกองกำลังแยกให้ยกไปบรรทบกับทัพของเกียงอุยที่อำเภอเซียงเท้ง (上邽縣 ช่างกุยเซี่ยน; อยู่ในนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) แต่เอาเจ้ไม่สามารถยกกำลังมาสมทบกับเกียงอุยได้ทันกาล เกียงอุยจึงถูกทัพวุยก๊กใต้บังคับบัญชาของเตงงายตีแตกพ่าย ภายหลังเอาเจ้ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นขุนพลม้าทะยานฝ่ายขวา (右驃騎將軍 โย่วเพี่ยวฉีเจียงจฺวิน)
ในปี ค.ศ. 258 เกียงอุยส่งเอาเจ้ อองหำ (王含 หวาง หาน) และเจียวปิน (蔣斌 เจี่ยงปิน) ไปรักษาอำเภอเซียวเส (漢壽縣 ฮั่นโช่วเซี่ยน; ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอเจี้ยนเก๋อ มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน), อำเภอก๊กเสีย (樂城縣 เล่อเฉิงเซี่ยน; ปัจจุบันคืออำเภอเฉิงกู้ มณฑลฉ่านซี) และอำเภอฮั่นเสีย (漢城縣 ฮั่นเฉิงเซี่ยน; ปัจจุบันคืออำเภอเหมี่ยน มณฑลฉ่านซี) เพื่อป้องกันการบุกของวุยก๊ก
ไม่ทราบแน่ชัดของเอาเจ้เสียชีวิตในปีใด
เอาเจ้มีชื่อเสียงในฐานะผู้ซื่อสัตย์ชอบธรรม ครั้งหนึ่งจูกัดเหลียงเคยกล่าวว่าเอาเจ้, ซุยเป๋ง (崔州平 ชุย โจวผิง), ชีซี และตั๋งโห (董和 ต่ง เหอ) เป็นสหายเพียงกลุ่มเดียวที่สามารถวิจารณ์จูกัดเหลียงและชี้ให้เห็นข้อบกพร้องของจูกัดเหลียง
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
ฉาง ฉฺวี (ศตวรรษที่ 4). หฺวาหยางกั๋วจื้อ.
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
| ด ค กบุคคลสำคัญในจ๊กก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  เล่าปี่  เล่าเสี้ยน 
จักรพรรดินี:  งอซี  เตียวซี (จักรพรรดินีจิ้งไอ)  เตียวซี (จักรพรรดินีองค์ที่ 2) 
องค์ชายและเชื้อพระวงศ์:  เล่าขำ  เล่ายอย  เล่าเอ๋ง  เล่าลี 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  จูกัดเหลียง  เจียวอ้วน  ตั๋งอุ๋น  บิฮุย  เกียงอุย 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กวนหิน  กุยฮิวจี๋  ขับเจ้ง  เคาจู  เคาเจ้ง  จินปิด  จูกัดเกียว  เจาจิ๋ว  เฉิน จือ  ตังควด  ตั๋งโห  ตันจิ๋น  ตันซิ่ว  เตาเขง  เตียวติด  เตียวเปา  โตบี  เบงกอง  บิสี  ม้าเลี้ยง  ลิคี  ลิจวน  ลิหงี  ลิฮก  เล่าป๋า  เลี้ยงเขียน  เลี้ยงซี  เลี่ยว ลี่  ไลบิน  หยาง ซี่  หลี เหมี่ยว  อองเมา  อองเลี้ยน  อองฮู  อินเบก  อินเชียง  อีเจี้ย  เอี่ยงลอง  เอียวหู  เอียวหงี  เอียวฮอง  ฮวนเกี๋ยน  ฮุยโฮ 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กง ลู่  กัว ซิว  กัวหยง  กุอั๋น  โกเสียง  งอปั้น  งออี้  จองอี้  เจียวปิน  เฉิน เต้า  จูกัดเจี๋ยม  เจียวสี  ตันเซ็ก  เตงจี๋  เตียวจูล่ง  เตียวหงี  เตียวหุย  เตียวอี้  เตียวเอ๊ก  เทียกี  ปองสิบ  ปอเฉียม  เปาเตียว  ม้าเจ๊ก  ม้าเฉียว  ม้าตง  ม้าต้าย  ลิเงียม  ลิหิม  ลิอ๋อง  ลิอิ๋น  เล่าตำ  เลียวฮัว  อองเป๋ง  อองหำ  อุยก๋วน  อุยเอี๋ยน  เอาเจ้  ฮั่ว อี้  เฮียงทง  แฮหัวป๋า 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  บิฮูหยิน  อุ๋ยซี  แฮหัวฮูหยิน 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  เบ้งเฮ็ก  สะโมโข
ตำบลเนินมะปราง

ระวังสับสนกับ ตำบลเนินพระปรางค์
| ตำบลเนินมะปราง |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Noen Maprang
ตำบลเนินมะปราง
พิกัด: 16°34′00″N 100°38′00″E﻿ / ﻿16.56667°N 100.63333°E﻿ / 16.56667; 100.63333
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: พิษณุโลก
อำเภอ: เนินมะปราง
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด: 8,357 คน
รหัสไปรษณีย์ : 65190
รหัสภูมิศาสตร์: 650906
เว็บไซต์: www.noenmaprang.go.th (ทต.เนินมะปราง)  www.noenmapranglocal.go.th (อบต.เนินมะปราง)
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลเนินมะปราง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก เป็นตำบลซึ่งเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอ และหน่วยงานราชการอื่น ๆ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ดูแลพื้นที่ตำบลเนินมะปราง ได้แก่ เทศบาลตำบลเนินมะปราง และองค์การบริหารส่วนตำบลเนินมะปราง
ภูมิศาสตร์

ตำบลเนินมะปรางมีภูมิประเทศเป็นพื้นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงในฤดูน้ำหลาก มีลำคลองไหลผ่านหลายสาย เช่น คลองพันชนะ คลองบ้านมุง คลองด่าน คลองยาว และคลองซอน เป็นต้น ในพื้นที่เทศบาลอยู่บริเวณที่ราบระหว่างคลองบ้านมุง และคลองพันชนะ พื้นที่ทางตอนใต้และตะวันออกเฉียงเหนือบางส่วนของตำบลเป็นภูเขาหินประกอบไปด้วยแหล่งน้ำซับตามธรรมชาติ
ตำบลเนินมะปรางมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลชมพู อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบ้านมุง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบ้านมุง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก และตำบลบ้านน้อยซุ้มขี้เหล็ก อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบ้านน้อยซุ้มขี้เหล็ก อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก
การปกครอง > หมู่บ้าน

ตำบลเนินมะปรางแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านใหม่ทองประเสริฐ
หมู่ที่ 2 บ้านเนินมะปราง
หมู่ที่ 3 หมู่บ้านหนองขอน
หมู่ที่ 4 บ้านเนินกะบาก
หมู่ที่ 5 บ้านเนินดิน
หมู่ที่ 6 บ้านนา
หมู่ที่ 7 บ้านดงงู
หมู่ที่ 8 บ้านดงงูใหม่
หมู่ที่ 9 บ้านหนองขอนเหนือ
การปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลอยู่ในการดูแลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลเนินมะปราง เป็นเทศบาลขนาดเล็ก ครอบคลุมพื้นที่ 3 หมู่บ้านของตำบลเนินมะปราง ได้แก่ หมู่ที่ 2, 4, 6 (บางส่วน) ขนาดพื้นที่ 7.76 ตารางกิโลเมตร จำนวนประชากร 3,478 คน เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลเนินมะปราง ได้มีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลเนินมะปราง เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ประกอบด้วย 6 ชุมชน ในพื้นที่ 3 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ 2 บ้านเนินมะปราง: ชุมชนมะปรางทักษิณ, ชุมชนลูกแสนเมือง
หมู่ 4 บ้านเนินกะบาก: ชุมชนใหม่ร่วมใจสามัคคี, ชุมชนใหม่ร่วมใจพัฒนา, และชุมชนใหม่ไทยเจริญ
หมู่ 6 บ้านนา: ชุมชนบ้านนา
องค์การบริหารส่วนตำบลเนินมะปราง เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลขนาดเล็ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเนินมะปรางส่วนที่อยู่นอกเขตเทศบาล ขนาดพื้นที่ 89 ตารางกิโลเมตร จำนวนประชากร 4,879 คน
ตราเทศบาลตำบลเนินมะปราง
ตราองค์การบริหารส่วนตำบลเนินมะปราง
การขนส่ง

ถนนสายสำคัญ 3 สาย คือ
ถนนสายบ้านมุง–สากเหล็ก (ทางแยกอยู่ที่กิโลเมตรที่ 38 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 นับจากแยกวังทอง)
ถนนสายเนินมะปราง–กกไม้แดง (ทางแยกอยู่ที่กิโลเมตรที่ 10 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 นับจากแยกวังทอง)
ถนนสายเนินมะปราง–ซุ้มขี้เหล็ก–วัดตายม (ทางแยกอยู่ที่กิโลเมตรที่ 24 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 นับจากแยกวังทอง)
สถานที่ท่องเที่ยว

เส้นทางขี่จักรยานภูเขาบ้านดงงูเส้นทางชมท้องทุ่งและภูเขาหินบ้านเนินดิน
เส้นทางชมแปลงเกษตรและพืชสวนบ้านหนองขอน
ตลาดสดเทศบาลตำบลเนินมะปราง
เส้นทางศึกษาธรรมชาติเขตห้ามล่าสัตว์ป่าถ้ำผาท่าพล
วัดถ้ำลอด (พื้นที่บางส่วนทางทิศเหนือภูเขาผาท่าพล)
ถ้ำผานาคิน (ภูเขาขี้กระรอก)
แหล่งน้ำแร่ธรณีสถานปฏิบัติธรรมวิทยาลัยสงฆ์พุทธชินราช
ภูเขาผาท่าพล
หม่อมเจ้ากุมารีเฉลิมลักษณ์ จิตรพงศ์

| หม่อมเจ้ากุมารีเฉลิมลักษณ์ จิตรพงศ์ |
| --- | --- |
หม่อมเจ้าชั้น 4

ประสูติ: 3 มกราคม พ.ศ. 2459
สิ้นชีพตักษัย: 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 (85 ปี)
สวามี: หม่อมเจ้าเพลารถ จิตรพงศ์
ราชสกุล: ดิศกุล (ประสูติ) จิตรพงศ์ (เสกสมรส)
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
พระมารดา: หม่อมเจิม ดิศกุล ณ อยุธยา
หม่อมเจ้ากุมารีเฉลีมลักษณ์ จิตรพงศ์ (ราชสกุลเดิม ดิศกุล; 3 มกราคม พ.ศ. 2459 – 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 )เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมเจิม ดิศกุล ณ อยุธยา
พระประวัติ

หม่อมเจ้ากุมารีเฉลีมลักษณ์ จิตรพงศ์ (ราชสกุลเดิม ดิศกุล) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมเจิม ดิศกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม สนธิรัตน์) เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2459 มีโสทรภราดาและโสทรภคินี ดังนี้
หม่อมเจ้าบันลุศิริสาณต์ ดิศกุล
หม่อมเจ้าอัปภัศราภา เทวกุล
หม่อมเจ้านิพัทธ์พันธุดิศ ดิศกุล
หม่อมเจ้ารัชมาลินี ศุขสวัสดิ์
หม่อมเจ้าอาชวดิศ ดิศกุล
หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล
พระประวัติ > ชีวิตส่วนองค์

หม่อมเจ้ากุมารีเฉลีมลักษณ์ เสกสมรสกับหม่อมเจ้าเพลารถ จิตรพงศ์ (3 ธันวาคม พ.ศ. 2457 - 26 มีนาคม พ.ศ. 2537) มีโอรสธิดา 3 คน ได้แก่
หม่อมราชวงศ์จักรรถ จิตรพงศ์ (11 กรกฎาคม พ.ศ. 2487) สมรสกับหม่อมราชวงศ์พิศพัฒน์ จิตรพงศ์ (ราชสกุลเดิม รัชนี) มีบุตรธิดา 3 คน ได้แก่
หม่อมหลวงสุธานิธิ จิตรพงศ์ (16 มิถุนายน พ.ศ. 2515)
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. หม่อมหลวงจิตตวดี จิตรพงศ์ (23 มกราคม พ.ศ. 2520)
หม่อมหลวงตรีจักร จิตรพงศ์ (23 พฤษภาคม พ.ศ. 2523) สมรสกับกวิตา จิตรพงศ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม กิตติอำพน) มีบุตร-ธิดา 2 คนคือ
รถจักร จิตรพงศ์ ณ อยุธยา
นิธฐา​ จิตรพงศ์​ ณ​ อยุธยา
หม่อมราชวงศ์กัลยา ติงศภัทิย์ (24 มกราคม พ.ศ. 2492) อดีตคณบดีคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมรสกับจาริต ติงศภัทิย์ มีธิดา 1 คนคือ
รมณียา ติงศภัทิย์ (23 มกราคม พ.ศ. 2523 - 23 กรกฎาคม 2567)
หม่อมราชวงศ์เฉลิมลักษณ์ จันทรเสน (7 สิงหาคม พ.ศ. 2498 – 31 ตุลาคม พ.ศ. 2543) สมรสกับอภิชัย จันทรเสน มีบุตร 3 คน ได้แก่
อภิชน จันทรเสน (30 กันยายน พ.ศ. 2523)
อภิราม จันทรเสน (28 เมษายน พ.ศ. 2527)
อภิโชค จันทรเสน (15 ตุลาคม พ.ศ. 2535)
พระประวัติ > ถึงชีพิตักษัย

หม่อมเจ้ากุมารีเฉลีมลักษณ์ จิตรพงศ์ ถึงชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 สิริชันษา 85 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้า (ต.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ร.)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พงศาวลี

หม่อมเจ้ากุมารีเฉลิมลักษณ์ และหม่อมเจ้าเพลารถ จิตรพงศ์ สวามี
วันรัฐธรรมนูญ (เกาหลีใต้)

วันรัฐธรรมนูญ (제헌절) ในประเทศเกาหลีใต้ตรงกับวันที่ 17 กรกฎาคมของทุกปี ซึ่งตรงกับวันที่ประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเกาหลี ในปี พ.ศ. 2491 และยังตรงกับวันก่อตั้งราชวงศ์โชซ็อนอีกด้วย
ภูมิหลัง

ถึงแม้ว่าเกาหลีจะเป็นเอกราชจากญี่ปุ่นภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2488 คาบสมุทรเกาหลีก็ตกอยู่ภายใต้ความตึงเครียดของสงครามเย็นระหว่างรัสเซียและสหรัฐอเมริกา ในปี 2491 ก็ได้มีการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาในฝั่งของเกาหลีใต้เพียงฝั่งเดียว การเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภานั้นมีจุดมุ่งหมายเพื่อที่จะสร้างรัฐธรรมนูญและมีการตัดสินใจที่จะใช้ระบบประธานาธิบดีโดยระบบสภาเดี่ยว รัฐธรรมนูญก็ได้มีการลงมติและประกาศใช้โดยประธานาธิบดีอี ซึงมัน
วันหยุด

วันรัฐธรรมนูญ ได้ประกาศให้เป็นวันหยุดประจำชาติในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2492 โดยอาศัยอำนาจแห่ง กฎหมายวันหยุดประจำชาติ การเฉลิมฉลองอย่างเป็นทางการจะมีประธานาธิบดี  ประธานรัฐสภา ประธานศาลสูงสุด และสมาชิกรัฐสภาเข้าร่วมและประชาชนก็จะแขวนธงชาติไว้เพื่อร่วมในการเฉลิมฉลอง โดยในวันนี้จะมีกิจกรรมพิเศษคือ มาราธอน ที่มักจะจัดขึ้นเป็นประจำ
ตั้งแต่ปี 2551 วันรัฐธรรมนูญในประเทศเกาหลีใต้นั้นไม่ถือว่าเป็น"วันที่ไม่มีการทำงาน"ในหยุดนักขัตฤกษ์อีกต่อไป ตามการปรับโครงสร้างของกฎหมายในเรื่องชั่วโมงการทำงานของภาครัฐที่กำหนดการทำงาน 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ แต่ในวันหยุดประจำชาตินี้ก็ยังคงมีการจัดงานเฉลิมฉลองกันอยู่
ตามท้องถนนในกรุงโซลจะมีการประดับประดาธงชาติและแสงสีตลอดวันรัฐธรรมนูญ
วันรัฐธรรมนูญ (ญี่ปุ่น)

| วันรัฐธรรมนูญ |
| --- | --- |

ชื่อทางการ: 憲法記念日
ประเภท: วันหยุดราชการ
ความสำคัญ: รำลึกและเฉลิมฉลองการประกาศบังคับใช้รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1947
การถือปฏิบัติ:  ญี่ปุ่น
วันที่: 3 พฤษภาคม
ความถี่: ทุกปี
วันรัฐธรรมนูญ (ญี่ปุ่น: 憲法記念日; โรมาจิ: Kenpō Kinenbi) เป็นวันที่ระลึกถึงการที่รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่นในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองมีผลบังคับใช้ในวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 และเป็นหนึ่งในช่วงระยะเวลาของสัปดาห์ทอง
ประวัติ

หลังการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะและนางาซากิ ทำให้ญี่ปุ่นยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขต่อฝ่ายพันธมิตร รัฐธรรมนูญญี่ปุ่นได้รับการเขียนใหม่โดยคำนึงถึงหลัก 3 ประการ ได้แก่ อำนาจอธิปไตยของปวงชน การเคารพในสิทธิมนุษยชน และการเลิกทำสงคราม และให้ความสำคัญกับความรักสงบและสันตินิยมของคนในชาติ รัฐธรรมนูญฉบับใหม่นี้มีความแตกต่างจากรัฐธรรมนูญเมจิที่จักรพรรดิไม่ได้มีพระราชอำนาจในการบริหารงานราชการ นอกจากนี้ยังมีบทบัญญัติที่อธิบายถึงสิทธิขั้นพื้นฐานและหน้าที่ของประชาชนอีกด้วย จากเหตุการณ์ดังกล่าวถูกทำให้เป็นวันหยุดราชการตามพระราชบัญญัติวันหยุดราชการ ค.ศ. 1948
อนันต์ ศรีพันธุ์

| อนันต์ ศรีพันธุ์ม> ป.ช. ม.ว.ม. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี เขต 2
ดำรงตำแหน่ง 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 – 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2489 (78 ปี) อำเภอเพ็ญ จังหวัดอุดรธานี ประเทศไทย
พรรคการเมือง: พลังประชาชน (2550–2551)   เพื่อไทย (2551–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: รัตติยา ศรีพันธุ์

อนันต์ ศรีพันธุ์ (เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2489) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี เขต 2 สังกัดพรรคเพื่อไทย 3 สมัย
ประวัติ

อนันต์ ศรีพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2489 สำเร็จการศึกษา ระดับปริญญาตรี ส่งเสริมการเกษตรและสหกรณ์บัณฑิต (ส่งเสริมการเกษตร) และระดับปริญญาโท เกษตรศาสตรมหาบัณฑิต (ส่งเสริมการเกษตร) จาก มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช สมรสกับนางรัตติยา ศรีพันธุ์
การทำงาน > รับราชการ

เกษตรกรอำเภอ
ผู้ช่วยเกษตรจังหวัดหนองบัวลำภู
ผู้ช่วยเกษตรจังหวัดอุดรธานี
เกษตรจังหวัดอุดรธานี
เกษตรจังหวัดหนองคาย
ผู้อำนวยการสำนักงานส่งเสริมการเกษตรที่ 4 จังหวัดขอนแก่น
ผู้อำนวยการสำนักงานส่งเสริมการเกษตร เขตที่ 5 จังหวัดเชียงใหม่
การทำงาน > การเมือง

อนันต์ ศรีพันธุ์เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 3 สมัย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดอุดรธานี สังกัดพรรคพลังประชาชน
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดอุดรธานี สังกัดพรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดอุดรธานี สังกัดพรรคเพื่อไทย