stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
ประวัติ

เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย ถูกสร้างขึ้นโดย คริสตี้ ฮุ่ย และผู้ร่วมสร้าง แซนเดอร์ ชวารตซ์ โดยมีผู้จัดการคือ อีริค แรดอมสกี และผู้ควบคุม บิล มอตซ์ และบ็อบ รอธ ได้รับการพัฒนาโดยวอร์เนอร์บราเธอร์แอนิเมชัน  การ์ตูนตอนแรกใช้เวลาพัฒนามามากกว่า 3 ปี เพื่อให้เป็นไปตามแบบแผนที่วางไว้ ก่อนจะออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546
คริสตี้ ฮุ่ยได้สร้างเนื้อหาของการ์ตูนเรื่องนี้เกี่ยวกับการผสมผสานของวัฒนธรรมตะวันออกและตะวันตก ซึ่งในเรื่องมีเนื้อหาเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้และปรัชญาตะวันออก แต่ประกอบด้วยตัวละครตะวันตก
เนื้อเรื่องย่อ

เมื่อพันห้าร้อยปีก่อน ปีศาจได้ครอบครองโลก อาจารย์ดาฉี พระเส้าหลินรูปแรก ได้ต่อสู้กับปีศาจโดยใช้วัตถุที่มีพลังมหาศาลที่เรียกว่าเชนกังวู และได้ผนึกวู่หยาแห่งฝ่ายเฮ่ยหลินไว้ในกล่องปริศนาและซ่อนเชนกังวูไว้ตามที่ต่างๆทั่วโลก ต่อมากล่องนี้ได้ไปอยู่กับแจ๊ก สไปเซอร์ และเขาก็ได้เปิดกล่องนั้นออก ทำให้วู่หยาสามารถออกมาจากกล่องปริศนาได้ แต่อยู่ในร่างวิญญาณ สมดุลของฝ่ายเส้าหลินและเฮ่ยหลินถูกทำลาย เชนกังวูที่ซ่อนอยู่จึงค่อยๆปรากฏตัวขึ้นทีละชิ้น วู่หยาได้ชักชวนให้แจ๊ก สไปเซอร์ตามหาเชนกังวูเพื่อจะได้มีอำนาจที่จะครองโลก เมื่อทางวัดเส้าหลินทราบเรื่องจึงให้มังกรเส้าหลินที่มาฝึกวิชาที่วัดเส้าหลินซึ่งประกอบด้วย โอมิ มังกรแห่งธาตุน้ำ คิมิโกะ มังกรแห่งธาตุไฟ เรมุนโด้ มังกรแห่งธาตุลม และ เคลย์ มังกรแห่งธาตุดิน รีบตามหาเชนกังวูก่อนที่จะตกไปเป็นของแจ๊ก สไปเซอร์และวู่หยา มังกรเส้าหลินทั้งสี่ต้องรับหน้าที่ค้นหาและปกป้องเชนกังวูเพื่อไม่ให้ฝ่ายเฮ่ยหลินได้ครอบครองโลกอีกครั้ง
เนื้อเรื่องย่อ > ตำนานมังกรเส้าหลิน

เป็นเรื่องราวของสมาชิกนักสู้คนใหม่แห่งเส้าหลินผู้เข้ามาร่วมทีมและช่วยเหลือเหล่ามังกรให้ต่อสู้กับฝ่ายอธรรม โดยในซีรีส์นี้โอมิ เรมุนโด้ คิมิโกะ เคลย์ ได้เลื่อนขั้นเป็นนักรบโชคู และได้ทำการคัดเลือกหาสมาชิกใหม่ 1 คนมาเป็นมังกรเส้าหลินฝึกหัด ซึ่งคือปิ้งป่อง โดยฝ่ายเส้าหลินต้องต่อสู้กับฝ่ายเฮ่ยหลินที่มีเชสยังเป็นผู้นำ แถมเชสยังยังได้ได้ชาโดว์มาเป็นลูกน้อง ส่วนแจ๊ก สไปเซอร์กับวู่หยา(ในร่างวิญญาณที่ถูกแจ๊กปล่อยออกมาจากสปริง) ที่มักจะชอบต่อสู้กับพวกเส้าหลินในเส้าหลินท้าประลอง ก็ได้ก่อตั้งกลุ่มเหล่าร้ายที่ประกอบด้วย แค้ทแนปเป้ ทับบิมูระ (รวมสุนัขพันธุ์ชิวาวาพูดได้) และ ไซคลอปส์ โดยมีแจ๊ก สไปเซอร์เป็นประธาน เพื่อการครองโลก
ตัวละครหลัก > เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย

โอมิ - เณรกำพร้าที่อาศัยอยู่ในวัดเส้าหลิน เติบโตในประเทศจีน เป็นมังกรเส้าหลินธาตุน้ำ
เรมุนโด้ เปโดรซ่า - หนึ่งในมังกรเส้าหลิน มาจากประเทศบราซิล เป็นมังกรเส้าหลินธาตุลม
คิมิโกะ โทโฮมิโกะ - ผู้หญิงเพียงคนเดียวในบรรดามังกรเส้าหลินทั้งสี่ มาจากประเทศญี่ปุ่น เป็นมังกรเส้าหลินธาตุไฟ
เคลย์ เบลลีย์ - คาวบอยจากเท็กซัส เป็นมังกรเส้าหลินธาตุดิน
โดโจ - มังกรผู้รักษาคัมภีร์เชนกังวู และเป็นพาหนะของเหล่ามังกรเส้าหลิน
อาจารย์ฟ่ง - อาจารย์ของมังกรเส้าหลินทั้งสี่ มักจะให้ภารกิจยากๆ แก่เหล่ามังกรเส้าหลินเสมอ
พระอาจารย์กวน - หนึ่งในอาจารย์ที่เก่งมากคนหนึ่งของฝ่ายเส้าหลิน เคยได้ช่วยเหลือเหล่ามังกรเส้าหลินจากเชสยัง
อาจารย์ดาฉี - พระเส้าหลินคนแรก เป็นผู้ที่เคยต่อสู้กับวู่หยาและได้ขังวู่หยาไว้ในกล่องปริศนาเมื่อ 1500 ปีที่แล้ว
เจอร์เมน - เพื่อนคนหนึ่งของโอมิ ได้พบกับโอมิครั้งแรกขณะตามหาหางพญานาคในนิวยอร์ก
เจสซี่ เบลลีย์ - น้องสาวของเคลย์ เธออิจฉาเคลย์ในหลายๆเรื่อง
แจ๊ก สไปเซอร์ - เด็กเปรื่องเรื่องร้ายที่มีความใฝ่ฝันจะยึดครองโลก ผู้ที่ปล่อยวู่หยาออกจากกล่องปริศนา และได้ช่วยวู่หยาในการตามล่าเชนกังวู
วู่หยา - แม่มดที่ถูกอาจารย์ดาฉีขังไว้ในกล่องปริศนาเมื่อ 1500 ปีที่แล้ว ต่อมาได้ถูกปล่อยออกมาโดยแจ๊ก สไปเซอร์ แต่ก็เหลือเพียงแค่วิญญาณเท่านั้น
เชสยัง - นักรบปีศาจอมตะที่สามารถแปลี่ยนร่างตัวเองเป็นมังกรได้ ในอดีตเคยเป็นนักรบฝ่ายธรรมะร่วมกับพระอาจารย์กวน แต่ต่อมาถูกถั่วแระฮันนบอลชักนำให้เป็นปีศาจ
แค้ทแนปเป้ - ผู้หญิงที่มีชื่อเดิมว่าแอชลีย์ ได้เข้าร่วมกับฝ่ายเฮ่ยหลิน
ทับบิมูระ - นินจาที่มีรูปร่างอ้วนมาก ได้เข้าร่วมกับฝ่ายเฮ่ยหลิน
หุ่นสวมรอย - หุ่นยนต์ที่ถูกสร้างขึ้นโดย แจ๊ก สไปเซอร์ สามารถปลอมตัวเป็นใครก็ได้
มาลา มาลา จ็อง - อสูรนักรบโบราณที่ถูกสร้างขึ้นจากเชนกังวู
วลาด - คนขายของชาวรัสเซียที่ทำงานให้กับแจ๊ก สไปเซอร์
ไซคลอปส์ - ยักษ์ตาเดียวสีแดงที่มีลักษณะคล้ายกับในตำนานกรีก
แพนด้าบับบ้า - อาชญากรชาวฮ่องกงที่ให้แจ๊ก สไปเซอร์กู้เงินไปสร้างหุ่นยนต์เพื่อแลกกับเชนกังวู
เลอ ไมม์ - นักเล่นละครใบ้ชาวฝรั่งเศส โดยร่วมมือกับแจ๊ก สไปเซอร์
ถั่วแระฮันนีบอล - ถั่วที่มีพลังปีศาจและดูเหมือนจะเป็นปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุด เป็นผู้ชักนำให้เชสยังกลายเป็นปีศาจ
ตัวละครหลัก > ตำนานมังกรเส้าหลิน

โอมิ - เณรกำพร้าที่อาศัยอยู่ในวัดเส้าหลิน เติบโตในประเทศจีน เป็นมังกรเส้าหลินธาตุน้ำ
เรมุนโด้ เปโดรซ่า - หนึ่งในมังกรเส้าหลิน มาจากประเทศบราซิล เป็นมังกรเส้าหลินธาตุลม
คิมิโกะ โทโฮมิโกะ - ผู้หญิงเพียงคนเดียวในบรรดามังกรเส้าหลินทั้งสี่ มาจากประเทศญี่ปุ่น เป็นมังกรเส้าหลินธาตุไฟ
เคลย์ เบลลีย์ - คาวบอยจากเท็กซัส เป็นมังกรเส้าหลินธาตุดิน
ปิ๊งป่อง - เณรที่เป็นเส้าหลินฝึกหัด มาจากประเทศฝรั่งเศส เป็นมังกรเส้าหลินธาตุไม้
โดโจ - มังกรผู้รักษาคัมภีร์เชนกังวู และเป็นพาหนะของเหล่ามังกรเส้าหลิน
อาจารย์ฟ่ง - อาจารย์ของมังกรเส้าหลินทั้งสี่ มักจะให้ภารกิจยากๆ แก่เหล่ามังกรเส้าหลินเสมอ
โทโมโกะ โทโฮมิโกะ - พี่สาวของคิมิโกะ โดยมีหน้าที่ปราบปีศาจตามมิติต่างๆ เคยช่วยเหลือฝ่ายเส้าหลิน
ร๊อคโค่ - มังกรที่เป็นทั้งเพื่อนและคู่ปรับของโดโจ
อาจารย์ดาฉี - พระเส้าหลินคนแรก เป็นผู้ที่เคยต่อสู้กับวู่หยาและได้ขังวู่หยาไว้ในสปริงเมื่อ 1500 ปีที่แล้ว
เชสยัง - นักรบปีศาจอมตะที่สามารถแปลี่ยนร่างตัวเองเป็นมังกรได้ เป็นผู้นำฝ่ายเฮ่ยหลิน หลังจากที่เขาทำลายวัดเส้าหลิน เขาวางแผนสร้างจักรวรรดิเฮ่ยหลิน
ชาโดว์ - สปายแห่งความมืดที่ทำงานให้กับเชสยัง มีส่วนช่วยเชสยังทำลายวัดเส้าหลิน
แจ๊ก สไปเซอร์ - เด็กเปรื่องเรื่องร้ายที่มีความใฝ่ฝันจะยึดครองโลก ผู้ที่ปล่อยวู่หยาออกจากสปริง และได้ช่วยวู่หยาในการตามล่าเชนกังวู ซึ่งเขาได้ก่อตั้งกลุ่มผู้บริหารชั่วร้าย
วู่หยา - แม่มดที่ถูกอาจารย์ดาฉีขังไว้ในสปริงเมื่อ 1500 ปีที่แล้ว ต่อมาได้ถูกปล่อยออกมาโดยแจ๊ก สไปเซอร์ แต่ก็เหลือเพียงแค่วิญญาณเท่านั้น
แค้ทแนปเป้ - ผู้หญิงที่มีชื่อเดิมว่าแอชลีย์ และหนึ่งในพันธมิตรแจ๊ก สไปเซอร์
ทับบิมูระ - นินจาที่มีรูปร่างอ้วนมาก และหนึ่งในพันธมิตรแจ๊ก สไปเซอร์
ไซคลอปส์ - ยักษ์ตาเดียวสีแดงที่มีลักษณะคล้ายกับในตำนานกรีก และหนึ่งในพันธมิตรแจ๊ก สไปเซอร์
ไทนี่ ซิม - เป็นเด็กหนุ่มที่ต้องการเป็นตัวร้ายเหมือนแจ๊ก สไปเซอร์ โดยก่อนที่เขาจะเจอแจ๊ก สไปเซอร์ เขาเป็นหัวหน้าเว็บแจ๊ก สไปเซอร์ แฟนคลับ เข้าร่วมกับฝ่ายเฮ่ยหลิน
แพนด้าบับบ้า - อาชญากรชาวฮ่องกง
ซัลวาดอร์ โคโม่ - อาชญากรที่สามารถเปลี่ยนร่างเป็นมังกรโคโมโดและสร้างแขน/ขาที่เสียไปได้ โดยเขาเคยเป็นพันธมิตรกับวู่หยา
เลอ ไมม์ - นักเล่นละครใบ้ชาวฝรั่งเศส โดยเขาก่อตั้งกลุ่มของตัวเอง และไม่ได้เป็นพวกกับแจ๊ก สไปเซอร์
วอเด้น - เจ้าแห่งเกมส์โชว์ เป็นลูกน้องของเชสยัง และเป็นผู้ที่ดูแลหน้ากากวานรเขียว เข้าร่วมกับฝ่ายเฮ่ยหลิน
รายชื่อตอน

เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย มีทั้งหมด 52 ตอน โดยแบ่งออกเป็น 3 ฤดูกาล ได้แก่
ฤดูกาลที่ 1 ออกฉายในช่วง พ.ศ. 2546 - 2547 มีทั้งหมด 13 ตอน
ฤดูกาลที่ 2 ออกฉายในช่วง พ.ศ. 2547 - 2548 มีทั้งหมด 26 ตอน
ฤดูกาลที่ 3 ออกฉายในช่วง พ.ศ. 2548 - 2549 มีทั้งหมด 13 ตอน
รายละเอียด > ธาตุ

ธาตุในเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย และ ตำนานมังกรเส้าหลิน ประกอบด้วย 5 ธาตุ คือ ดิน น้ำ ลม ไฟ ไม้
ดิน - เคลย์
น้ำ - โอมิ, มูนาตะ
ลม - เรมุนโด้
ไฟ - คิมิโกะ
ไม้ - ปิ้งป่อง, บากี้
รายละเอียด > เชนกังวู

เชนกังวู เป็นวัตถุวิเศษอย่างหนึ่งซึ่งมีพลังที่ไม่อาจคาดเดาได้ ผู้ใช้สามารถใช้พลังนั้นโดยเอ่ยชื่อของเชนกังวูชิ้นนั้น หลังจากที่อาจารย์ดาฉีได้ขังวู่หยาไว้ในกล่องปริศนาแล้ว เขาและโดโจได้ซ่อนเชนกังวูไว้ตามที่ต่างๆทั่วโลก เพื่อผนึกพลังอำนาจที่เกินจะควบคุม บางชิ้นถูกค้นพบสร้างตำนานในยุคสมัยนั้น ต่อมาเมื่อวู่หยาถูกปลดปล่อยออกจากกล่อง ทำให้สมดุลของฝ่ายเส้าหลินและเฮ่ยหลินถูกทำลาย เชนกังวูที่ถูกซ่อนอยู่จะค่อยๆเผยตัวทีละชิ้น เมื่อเชนกังวูแต่ละชิ้นปรากฏ วู่หยาและโดโจจะสามารถรับรู้ได้ วู่หยาจะรู้ว่าเป็นเชนกังวูชิ้นใด แต่โดโจไม่รู้ ต้องใช้คลื่นความรู้สึกมาวิเคราะห์กับคัมภีร์เชนกังวูเพื่อค้นหาเบาะแสที่ตรงกัน ยังไม่มีใครทราบว่ามีเชนกังวูอยู่ทั้งหมดกี่ชิ้น แต่ครั้งหนึ่งวู่หยาเคยบอกว่ามีเชนกังวูมากกว่าร้อยชิ้นที่ถูกซ่อนอยู่ ซึ่งถ้าใครมีมากอำนาจยิ่งมากขึ้น ยิ่งถ้ารวบรวมจนครบอำนาจถึงขั้นครองโลกได้
รายละเอียด > เชนกังวู > กำเนิดเชนกังวู

จากภาคตำนานมังกรเส้าหลิน นักรบมังกรเส้าหลินทุกคนต้อง(สละพลัง)สร้างเชนกังวูของตนขึ้นมาเพื่อมอบให้นักรบรุ่นต่อไป(ยกเว้นเชสยังที่ไม่ต้องสละพลัง) ซึ่งเชนกังวูในปัจจุบัน มีพลังสูงขึ้นเรื่อยๆเพราะนักรบที่ใช้เชนกังวูมาก่อนได้ใส่พลังของตนด้วย
วงโคจรทอร์นามิ = มูนาตะ
ตะเกียบกลายร่าง = บากี้
ไม้เท้าแห่งคู = เชสยัง
รายละเอียด > เชนกังวู > เชนกังวูที่เป็นสัญลักษณ์

โอมิ - วงโคจรทอร์นามิ (โชคูวารีเนปจูน)
เรมุนโด้ - ดาบจ้าววายุ (โชคูวายุดารา)
คิมิโกะ - ดาราฮานาบิ (โชคูอัคคีอังคาร)
เคลย์ - กำปั้นแห่งเทบิกอง (โชคูธรณีภูเขาไฟ)
ปิ้งป่อง - เสื้อเกราะสองตัน
เชสยัง - ไม้เท้าแห่งคู
ชาโดว์ - ดาบจันทราน้ำเงิน
แจ๊ก สไปเซอร์ - คฑาวานร
ถั่วแระฮันนีบอล - ปลอกแขนแปลงร่าง
รายละเอียด > เชนกังวู > เชนกังวูประจำธาตุ

เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย = เป็นเชนกังวูที่สามารถใช้ร่วมกับอาวุธวูไดได้
แขนไคจิน + กระบองฉีโม
หงอนพญาแร้ง + ดาบวังวนจักรวาล
ดวงตาประกาศิต + ฝูงนางแอ่นปลิดวิญญาณ
กระทิงผยองเดช + บูมเมอแรงดาวกระจาย
ตำนานมังกรเส้าหลิน = เป็นเชนกังวูสำหรับนักรบโชคู โดยเป็นออปชั่นเสริมให้เชนกังวูที่เป็นสัญลักษณ์ (เมื่อรวมกับเชนกังวูที่เหมาะสมก็จะสามารถแปลงร่างได้)
ไม้เท้าชะนี + วงโคจรทอร์นามิ = กระบอง/ไม้เท้าลูกแก้ว : สายน้ำน่าทึ่งกับบินได้
คริสตัลคูมิ + ดาบจ้าววายุ = รองเท้าเจ้าวายุ : ขี่เมฆบินได้
เครื่องรางอโมร่า + ดาราฮานาบิ = เครื่องรางอโมร่า(ปีกผีเสื้อ) : บินได้กับดาราฮานาบิ
ดีสโลมา + กำปั้นแห่งเทบิกอง = ดีสโลมา(กำปั้นบินได้) : บินได้กับกำปั้นแห่งเทบิกอง
ท้อทองคำ + เสื้อเกราะสองตัน = ท้อทองคำ(เกราะบินได้) : บินได้กับเสื้อเกราะสองตัน
รายละเอียด > การประลองเส้าหลิน

การประลองเส้าหลิน เกิดจากการที่คนมากกว่าหนึ่งคนจับเชนกังวูพร้อมกัน เชนกังวูจะเรืองแสง และแต่ละฝ่ายมีสิทธิ์ในการขอท้าประลองเส้าหลินในรูปแบบใดก็ได้ และแต่ละฝ่ายจะเดิมพันเชนกังวูที่มีอยู่เพื่อใช้ในการประลอง เมื่อทั้งสองฝ่ายตกลงแล้วพูดว่า "เส้าหลินท้าประลอง" พื้นที่ในบริเวณนั้นจะถูกเปลี่ยนเป็นเวทีสำหรับการแข่งขัน และการแข่งขันจะเริ่มขึ้นเมื่อทั้งสองฝ่ายพูดว่า "กองยีทามเผ่ย" (ในภาษาจีน หมายความว่า เข้าที่ - ระวัง - ไป) การประลองจะสิ้นสุดลงเมื่อมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งชนะ และจะได้เชนกังวูทั้งหมดไป หลังจากการประลอง พื้นที่ในบริเวณนั้นจะกลับเข้าสู่สภาพเดิม โดยทั่วไปการประลองเส้าหลินมักจะเป็นการประลองระหว่างคนสองคนโดยใช้เชนกังวูคนละหนึ่งชิ้น ยกเว้นในยการประลองแบบพิเศษ ได้แก่
การประลองเชนยีบู - เพิ่มเดิมพันเชนกังวูเป็นคนละสองชิ้น
การประลองสามเส้า - การประลองระหว่างสามคน เดิมพันเชนกังวูคนละหนึ่งชิ้น
การประลองสึนามิ - การประลองระหว่างสี่คน เดิมพันเชนกังวูคนละหนึ่งชิ้น
การประลองสี่ต่อสี่ - การประลองระหว่างสองฝ่าย ฝ่ายละสี่คน
การประลองแบบดั้งเดิม - การประลองเส้าหลินที่ใช้เพียงศิลปะการต่อสู้ ไม่มีเชนกังวูเป็นเดิมพัน
การประลองคอสมิกแคลช - การประลองเส้าหลินที่ไม่ได้เกิดจากการจับเชนกังวูพร้อมกัน
รายละเอียด > อาวุธวูได

อาวุธวูได เป็นวัตถุมหัศจรรย์ที่มีลักษณะคล้ายเชนกังวู ปรากฏขึ้นในตอน ขุมทรัพย์จอมกระบี่ตาบอด มีลักษณะคล้ายเชนกังวู ใช้เป็นอาวุธประจำตัวของนักรบวูไดตามธาตุต่างๆ ดังนี้
รายละเอียด > พลังวิเศษอื่นๆ

กล่องปริศนา - กล่องที่อาจารย์ดาฉีใช้ขังวู่หยาเมื่อ 1500 ปีที่แล้ว กล่องนี้จะเปิดได้โดยผู้ที่ต้องการที่จะเปิดมันเท่านั้น ในตอน ปราการแห่งความพ่ายแพ้ เรมุนโด้ได้ขังวู่หยาไว้ในกล่องปริศนากล่องที่สองซึ่งโอมิได้มันมาจากการย้อนเวลาไปหาอาจารย์ดาฉี
คัมภีร์เชนกังวู - คัมภีร์ซึ่งโดโจเป็นผู้คุ้มกันมา 1500 ปี รวบรวมรายละเอียดของเชนกังวูทุกชิ้นโดยจะมีภาพเคลื่อนไหวแสดงถึงวิธีการใช้เชนกังวูแต่ละชิ้น
อาคมของเลอ ไมม์ - นักแสดงละครใบ้ชาวฝรั่งเศส ปรากฏตัวในตอน ราวกับก้อนหิน ซึ่งแจ๊ก สไปเซอร์นำตัวมาเพื่อช่วยค้นหากำปั้นแห่งเทบิกอง
ซุปเลาแมงโลน - ซุปที่ทำให้ผู้ที่ดื่มมันกลายเป็นฝ่ายเฮ่ยหลิน ส่วนผสมประกอบด้วยน้ำหญ้าหนึ่งถ้วย เกลือหนึ่งช้อนโต๊ะ กบแห้งหนึ่งหยิบมือ และมังกรหนึ่งตัว
หอกแห่งกวน - อาวุธประจำตัวของพระอาจารย์กวน เขาไดสร้างมันขึ้นมาจำนวนมาก
สี่สยอง - มาลา มาลา จ็องที่ใช้แหวนเก้ามังกรแยกร่างออกเป็นสี่ตัว เป็นสัญญาณบอกถึงจุดจบของโลก สี่สยองสามารถควบคุมได้ด้วยแมงป่องจักรพรรดิ
เมล็ดพันธุ์เฮ่ยหลิน - ต้นไม้ที่มีพลังมหาศาล มันเคยทำลายโลกเมื่อ 1500 ปีก่อน ต่อมาเรมุนโด้ได้ทำลายมันโดยใช้ตั๊กแตนหินพระจันทร์
ดาวหางเฮ่ยหลิน - ดาวหางที่ทำให้เชนกังวูมีชีวิตและสามารถควบคุมผู้ใช้มัน
ปีแห่งลิงเขียว - ปีพิเศษที่ลิงเขียวจะมีพลังมาก ในตอน ปีแห่งลิงเขียว แจ๊ก สไปเซอร์ใช้คทาวานรและลิ้นแห่งไซปิงเพื่อควบคุมลิงเขียวให้มาโจมตีวัดเส้าหลิน
พลังเฮ่ยหลิน เรียกความทรงจำคืนมา - เป็นพลังที่เชสยังใช้เรียกความทรงจำของโอมิคืนมาในตอน ช่วยเหลือโอมิ
วิหคสวรรค์ - นกที่มีข่าวลือว่าสามารถทำลายสิ่งก่อสร้างและทำเรื่องน่ากลัวได้ แต่ความจริงแล้วเป็นหญิงชราคนหนึ่ง เมื่อมังกรเส้าหลินได้พบกับเธอ เธอได้แสดงให้เห็นถึงพลังที่อยู่ภายในจิตใจของแต่ละคน
ใบไม้นำทาง - ใบไม้ธรรมดาที่จับลอยลงในน้ำแล้วจะบอกทิศทางที่จะไป อาจารย์ฟ่งให้นักรบเส้าหลินไปใช้ในตอน วิหคสวรรค์
วิหคหยิน-หยิน - นกของถั่วแระฮันนีบอล สามารถบินเข้าและออกโลกหยินหยางได้ บางครั้งมันจะปลอมตัวเป็นนกแก้ว
สุริยคราสเฮ่ยหลิน - สุริยคราสที่ทำให้เชสยังอ่อนกำลังลง
รายละเอียด > กระบวนท่า

โอมิ - วารี, ทอร์นาโดปะทะวารี, ทอร์นาโดปะทะน้ำแข็ง, สึนามิปะทะวารี, ทอร์นาโดสไตรค์วารี, วูไดวารีเนปจูน
เรมุนโด้ - วายุ, ไต้ฝุ่นบูมวายุ, ลูกศรไต้ฝุ่น, ไซโคลนวายุ, วูไดวายุดารา
คิมิโกะ - อัคคี, จูดาเลตสะบัดอัคคี, จูดาเลตตีลังกาอัคคี, วูไดอัคคีอังคาร
เคลย์ - ธรณี, ลูกเตะธรณีสะเทือน, วูไดธรณีภูเขาไฟ
ทั้งสี่คน - กระบวนท่ามังกรเอ็กส์คูเม่ (โอมิ - น้ำเงิน, เรมุนโด้ - ขาว, คิมิโกะ - แดง, เคลย์ - เขียว), กระบวนท่าเทพยุทธวูได,ค่ายกลพลังเทพยุทธ์วูได (โอมิ - น้ำเงิน, เรมุนโด้ - ขาว, คิมิโกะ - แดง, เคลย์ - เขียว)
รายละเอียด > ขั้นของเส้าหลิน

พระเส้าหลิน - ส่วนใหญ่อยู่ในวัดเส้าหลิน อาจไม่มีพลังเท่ากับมังกรเส้าหลิน เช่น การใช้ธนูและหอกในการต่อสู้กับมาลา มาลา จ็อง
มังกรเส้าหลินในขณะฝึก - ยังไม่มีพลังมากนัก แต่สามารถใช้ธาตุประจำตัว (ดิน,น้ำ,ลม,ไฟ,ไม้) เพื่อเพิ่มพลังในการโจมตีได้
ศิษย์เส้าหลิน - มีความสามารถในการใช้พลังมากขึ้น สามารถใช้พลังร่วมกับเชนกังวูได้ และสามารถใช้กระบวนท่ามังกรเอ็กส์คูเม่ สังเกตได้จากผ้าคาดเอวสีน้ำเงิน
นักรบวูได - มีพลังและความสามารถสูงมาก แต่ละคนจะมีกระบวนท่าวูไดและอาวุธวูไดของตนเอง และสามารถใช้กระบวนท่าเทพยุทธวูได สังเกตได้จากผ้าคาดเอวสีฟ้า
นักรบโชคู - คือผู้ที่เป็นผู้นำในกลุ่มเส้าหลิน และตัดสินใจในการทำอะไรต่างๆ เรมุนโด้ได้ถึงขั้นนี้ในตอน กาลเวลาแห่งอนาคต (2) ชุดของนักรบโชคู เป็นชุดสีดำแถบแดง และมีผ้าคาดเอวสีทอง ส่วนในตำนานมังกรเส้าหลินตอนแรก นักรบเส้าหลินทั้ง 4 คน คือ โอมิ คิมิโกะ เรมุนโด้ เคลย์ ได้เลื่อนขั้น ส่วนปิ้งป่องนั้นจะได้เลื่อนขั้นในภายหลัง
อาจารย์ - ขั้นของอาจารย์ฟ่ง เป็นไปได้ว่าเป็นกึ่งในขั้น พระอาจารย์
พระอาจารย์ - เป็นผู้สำเร็จวิชาไต้ชิ มีเพียง2คนที่อยู่ในขั้นนี้คือ พระอาจารย์กวน,และเชสยัง ส่วนในตำนานมังกรเส้าหลินได้เพิ่มพระอาจารย์เอียนด้วย
อาจารย์มังกรเส้าหลินขั้นสูงสุด - เป็นขั้นสุดท้ายของเส้าหลิน ซึ่งเป็นขั้นที่มีความลับและสิ่งที่เรายังไม่รู้อีกมาก แต่มีเพียงผู้เดียวที่มาถึงขั้นนี้คือ อาจารย์ดาฉี
นักรบมังกรเส้าหลิน - ไม่ใช่ขั้น แต่คือผู้ที่เป็นสานสัมพันธ์กับมังกรได้(แต่ต้องมีจิตใจบริสุทธิ์โดยใช้หมวกมังกร) และสามารถสร้างเชนกังวูได้ นอกจากนี้วิญญาณนักรบมังกรเส้าหลินทุกคนที่ตายและบรรลุแล้วจะอยู่ขังอยู่ในขวดวิญญาณ โดยผู้ที่มีสิทธิสานสัมพันธ์กับมังกรนั้นต้องมีขั้นตั้งแต่นักรบโชคูเป็นต้นไป โดยผู้ที่ได้สานสัมพันธ์กับมังกร คือ อาจารย์ดาฉี, พระอาจารย์กวน, พระอาจารย์เอียน, บากี้, มูนาตะ,และคิมิโกะ
ผู้พากย์เสียง

ทารา สตรอง — โอมิ
เจฟ เบนเนต — เคลย์ เบลลีย์, ไซคลอปส์, พระอาจารย์กวน, จีจี้
ทอม เคนนี — เรมุนโด้ เปโดรซ่า, อาจารย์ดาฉี, วลาด, ถั่วแระฮันนีบอล
เกรย์ ดีไลส์ — คิมิโกะ โทโฮมิโกะ, ไดริส
เวย์น ไนต์ — โดโจ คาโนโจ โช
เรเน ออเบอร์โจนอยส์ — อาจารย์ฟ่ง (ฤดูกาลที่ 1)
มอริส ลาเมิร์ก — อาจารย์ฟ่ง (ฤดูกาลที่ 2 และ 3), ทับบิมูระ, รักชา
ซูซาน ไซโล — วู่หยา
แดนนี คุกซี — แจ๊ก สไปเซอร์
เจนนิเฟอร์ เฮล — แค้ทแนปเป้
เควิน ไมเคิล ริชาร์ดสัน — แพนด้าบับบ้า
เจสัน มาร์สเดน — เชสยัง
ผู้พากย์เสียง > ตำนานมังกรเส้าหลิน

Eric Bauza - เรมุนโด้ เปโดรซ่า, แจ๊ก สไปเซอร์, ทับบิมูระ, แพนด้าบับบ้า, อาจารย์ดาฉี, วอเด้น
Michael Donovan - โดโจ คาโนโจ โช, อาจารย์ฟ่ง
เจนนิเฟอร์ เฮล - คิมิโกะ โทโฮมิโกะ, แค้ทแนปเป้, ชาโดว์, เจ้าหญิงไคล่า
David Kaye - เคลย์ เบลลีย์, เชสยัง, ซัลวาดอร์ โคโม่, ร๊อกโก้
ทารา สตรอง - โอมิ, ปิ้งป่อง, ไทนี่ ซิม
Cree Summer - วู่หยา, โทโมโกะ
ผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง > ดีวีดี

มีการผลิตดีวีดีเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวยในฤดูกาลที่ 1 โดยใน 1 ชุดจะมี 2 แผ่นต่อเนื่องกัน ดีวีดีชุดนี้ผลิตออกมาแบบโซนหนึ่งและไม่มีการจัดจำหน่ายอย่างเป็นทางการในประเทศไทย วางจำหน่ายในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2006
ผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง > วิดีโอเกม

บริษัทโคนามิ ได้ผลิตวิดีโอเกมเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย สำหรับเครื่องเอกซ์บ็อกซ์, นินเทนโด ดีเอส, เพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล และ เพลย์สเตชัน 2 โดยได้วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549
ในเกมประกอบด้วยตัวละคร 6 ตัว ได้แก่ โอมิ, เรมุนโด้, คิมิโกะ, เคลย์, แจ๊ก สไปเซอร์ และเชสยัง ผู้เล่นสามารถเลือกว่าจะเป็นนักรบเส้าหลินคนใดก็ได้ โดยมีภารกิจคือเก็บเชนกังวูเพื่อเพิ่มพลังชิให้กับผู้เล่น อาจารย์ฟ่งจะปรากฏตัวในบางส่วนของเกมเพื่อให้คำแนะนำต่างๆ
ผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง > การ์ดสะสม

บริษัทวิซาร์ดออฟเดอะโคสท์ ได้ผลิตการ์ดสะสมเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวยขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 โดยมีรูปแบบเป็นการ์ดสะสมที่ใช้แข่งขันระหว่างผู้เล่นสองคน
การ์ดสะสมจะแบ่งออกเป็น 4 ประเภท ได้แก่ นักรบ เชนกังวู ผู้เชี่ยวชาญ และปีศาจ ในการ์ดแต่ละใบจะมีตัวเลขแสดงความสามารถและพลังกำกับไว้ การ์ดชุดแรกที่ออกจำหน่ายมีทั้งหมด 135 แบบที่แตกต่างกัน และมี 27 แบบที่เป็นการ์ดพิเศษ
ดูเพิ่ม

รายชื่อตัวละครในเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
รายชื่อตอนในเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
เชนกังวู
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย เก็บถาวร 2015-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
ข้อมูลจาก TV.com เก็บถาวร 2006-04-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
ข้อมูลจาก Kids WB เก็บถาวร 2007-01-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
ข้อมูลจากการ์ตูนเน็ทเวิร์ก เก็บถาวร 2006-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของการ์ดสะสม[ลิงก์เสีย] (อังกฤษ)
| ด ค กเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวยและตำนานมังกรเส้าหลิน |
| --- | --- |
เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย: รายชื่อตอน • ตัวละคร
ตำนานมังกรเส้าหลิน: รายชื่อตอน
ไข่เขียว

| ไข่เขียว> สถานะการอนุรักษ์ |
| --- | --- |
 ไม่มั่นคง  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malvales
วงศ์:: Dipterocarpaceae
สกุล:: Parashorea
สปีชีส์:: P.  stellata
ชื่อทวินาม
Parashorea stellata Kurz

ชื่อพ้อง
 Parashorea poilanei Tardieu  Parashorea stellata Slooten 1927, non Kurz 1870  Shorea cinerea C.E.C.Fisch.  Shorea stellata (Kurz) Dyer
ไข่เขียว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Parashorea stellata) หรือ กุเข้ ตะเคียนซวย ตะเคียนสามพอน เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ในวงศ์ Dipterocarpaceae เปลือกต้นแตกเป็นร่องตามยาว มีสีน้ำตาลอมเทา เปลือกในสีเขียวตองอ่อน โคนต้นมีพูพอน เนื้อไม้สีน้ำตาลออกเหลือง ใบเดี่ยว สีเขียวนวล ดอกเป็นดอกช่อแบบแยกแขนง กลีบดอกสีขาวหรือสีเหลืองอ่อน โคนกลีบมีจุดสีม่วงอ่อน ผลเป็นผลเดี่ยว มีปีกที่พัฒนามาจากกลีบเลี้ยงแบบเดียวกับลูกยางนา มี 5 ปีก แก่แล้วกลายเป็นสีน้ำตาล เนื้อไม้แข็งใช้ในงานก่อสร้าง
อำเภอเชียงของ

| อำเภอเชียงของ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Chiang Khong
วัดพระแก้ว
คำขวัญ: หลวงพ่อเพชรคู่เมือง   ลือเลื่องปลาบึกหาดไคร้   แหล่งผ้าทอน้ำไหล   ประตูใหม่อินโดจีน
แผนที่จังหวัดเชียงราย เน้นอำเภอเชียงของ
พิกัด: 20°15′36″N 100°24′24″E﻿ / ﻿20.26000°N 100.40667°E﻿ / 20.26000; 100.40667
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เชียงราย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 836.9 ตร.กม. (323.1 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 63,225 คน
 • ความหนาแน่น: 75.55 คน/ตร.กม. (195.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 57140
รหัสภูมิศาสตร์: 5703
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเชียงของ เลขที่ 122 หมู่ที่ 12 ถนนสายกลาง ตำบลเวียง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย 57140
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เชียงของ (ไทยถิ่นเหนือ: ) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย เป็นปลายทางของทางรถไฟสายชุมทางเด่นชัย–เชียงราย–เชียงของ โดยมีการบริการรถไฟในพื้นที่ ได้แก่ ป้ายหยุดรถไฟบ้านเกี๋ยง ป้ายหยุดรถไฟศรีดอนชัย และสถานีรถไฟเชียงของ ซึ่งเป็นจุดเชื่อมต่อกับสะพานมิตรภาพไทย–ลาว 4 (เชียงของ–ห้วยทราย) เป็นจุดจอดขนถ่ายตู้สินค้า - สถานีปลายทาง และเป็นสถานีขนาดใหญ่ รองรับการเดินทางและขนส่งสินค้าภาคเหนือ รวมถึงรองรับศูนย์เปลี่ยนถ่ายสินค้าเชียงของที่กำลังก่อสร้างจะเชื่อมการค้าระเบียงเศรษฐกิจแนวเหนือ–ใต้จากไทยไปลาว จีน เวียดนาม และเขตเศรษฐกิจตามนโยบายของรัฐบาล
เกาะแก่งกลางแม่น้ำโขง เขตตำบลริมโขง
เขตภูเขาในตำบลริมโขง
มุมมองจากอำเภอเชียงของ ด้านตรงข้ามเมืองห้วยทราย ประเทศลาว
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเชียงของมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ เมืองห้วยทราย และเมืองต้นผึ้ง แขวงบ่อแก้ว (ประเทศลาว)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ เมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว (ประเทศลาว) และอำเภอเวียงแก่น
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเวียงแก่น อำเภอขุนตาล อำเภอพญาเม็งราย และอำเภอเวียงเชียงรุ้ง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอดอยหลวงและอำเภอเชียงแสน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเชียงของแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 ตำบล 102 หมู่บ้าน
| ที่ | ชื่อตำบล | ตัวเมือง | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนครัวเรือน | จำนวนประชากร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | เวียง |  | Wiang | 14 | 6,540 | 13,365 |
| 2. | สถาน |  | Sathan | 16 | 4,246 | 9,306 |
| 3. | ครึ่ง |  | Khrueng | 11 | 2,674 | 6,374 |
| 4. | บุญเรือง |  | Bun Rueang | 10 | 2,513 | 5,992 |
| 5. | ห้วยซ้อ |  | Huai So | 23 | 5,237 | 12,416 |
| 6. | ศรีดอนชัย |  | Si Don Chai | 6 | 3,603 | 8,807 |
| 7. | ริมโขง |  | Rim Khong | 10 | 2,550 | 7,159 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลเวียงเชียงของ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเวียง เฉพาะหมู่ที่ 2, 7, 12 และบางส่วนของหมู่ที่ 3, 8
เทศบาลตำบลบุญเรือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุญเรืองทั้งตำบล (สุขาภิบาลบุญเรืองเดิม)
เทศบาลตำบลเวียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเวียง เฉพาะหมู่ที่ 1, 4–6, 9–11, 13–14 และบางส่วนของหมู่ที่ 3, 8
เทศบาลตำบลครึ่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลครึ่งทั้งตำบล
เทศบาลตำบลห้วยซ้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยซ้อทั้งตำบล
เทศบาลตำบลสถาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสถานทั้งตำบล
เทศบาลตำบลศรีดอนชัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีดอนชัยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลริมโขง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลริมโขงทั้งตำบล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลเวียงเชียงของ
เว็บไซต์เทศบาลตำบลเวียง
เว็บไซต์เทศบาลตำบลสถาน
วัดพระแก้วเชียงของ
จุดตรวจเชียงของ ตำบลเวียง
ภายในเขตเทศบาลตำบลเวียงเชียงของ
วัดพระแก้วเชียงของ
ด่านศุลกากรท่าเรือข้ามฟาก ระหว่างเชียงของ-ห้วยทราย
จุดตรวจเชียงของ ตำบลเวียง
พิภพ ภู่ภิญโญ

| พิภพ ภู่ภิญโญ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่ออื่น: พิภพ ยนตรกิจ
เกิด: 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม​
เสียชีวิต: 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 (76 ปี) จังหวัดปทุมธานี ประเทศไทย​
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2490 – 2547
พิภพ ภู่ภิญโญ (21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 – 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547) ชื่อเดิมก่อนเข้าสู่วงการ ประโลม แข็งขัน, ได้เป็นพระเอกภาพยนตร์ไทยในหลาย ๆ เรื่อง 
ผู้ชักนำเข้าสู่วงการบันเทิงคือ ไถง สุวรรณทัต แรกเริ่มไถงจะสร้างหนังเรื่อง เกาะตะรุเตา จึงประกาศรับสมัครพระเอกใหม่ มีคนมาสมัครมากมายและได้ผู้เข้ารอบมา 15 คน ในจำนวนนี้มีนักมวยติดมาหนึ่งคนชื่อ พิภพ ภู่ภิญโญ
ประวัติ

ได้รับคัดเลือกให้เป็นพระเอกในเรื่อง เกาะตะรุเตา ผลงานเรื่องแรกของพิภพผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ต่อมาเลิกชกมวยหันมาเป็นนักแสดงอย่างเต็มตัว (อดีตเคยเป็นนักมวย) ผลงานเรื่องต่อ ๆ มาโดยการสร้างของไถง สุวรรณฑัต ในเรื่อง ขุนศึกน่านเจ้า พิภพได้รับบทพระเอกอีกเรื่อง รับบทพระเอกได้เพียงไม่กี่เรื่อง พิภพก็ถูกให้มารับบทร้ายและรับบทร้ายมาตลอด
พิภพ  ภู่ภิญโญ  เป็นหนึ่งในดาราอาวุโสในอดีตที่มีผลงานแสดงฝากไว้มากมายกว่าร้อยเรื่อง   ลักษณะเด่นของพิภพ ภู่ภิญโญ คือเป็นนักแสดงที่มีศีรษะโล้น ไว้หนวด และรับบทเป็นตัวร้ายหรือโจร ในทุกๆเรื่อง ผลงานเด่นของพิภพ ภู่ภิญโญ เช่น เรื่อง ทอง (ภาพยนตร์) ของฉลอง ภักดีวิจิตร พิภพได้รับบทเป็นหัวหน้ากองโจร  ประชันพระเอกในเรื่องอย่างสมบัติ เมทะนี และ  กรุง ศรีวิไล
พิภพ ภู่ภิญโญ เสียชีวิตแล้วด้วยโรคเบาหวาน สิริอายุ 
76 ปี
วลียอดฮิตของพิภพ

พิภพ ภู่ภิญโญ เจ้าของเอกลักษณ์ ศีรษะโล้น ดาวร้ายที่โกนผมเล่นภาพยนตร์ไทยกว่า 100 เรื่อง โดยเป็นดาวร้ายที่มีบุคลิกต้องลูบหัวเมื่อเวลาไม่สบอารมณ์ส่งชื่อให้เขาเป็นที่รู้จักทั่วประเทศ กับวลีที่ว่า 
"ฉันจะยัดเยียดความเป็นผัวให้กับเธอ"
ฉายา

และยังได้รับฉายาคือ"ยูล บรีนเนอร์เมืองไทย" และชื่อในสมัยที่เป็นนักมวย พิภพ มีชื่อว่า"พิภพ ยนตรกิจ"
อาชีพหลังจากการแสดง

หลังจากที่หนังไทยเริ่มซบเซา คุณพิภพก็มายึดอาชีพขายอาหารอีสาน อยู่ที่บางแสน จ.ชลบุรี ก่อนที่จะเลิกกิจการไปในช่วงบั้นปลายของชีวิต
ผลงานละครโทรทัศน์

7 พระกาฬ (ช่อง 7) (2547)
โดดเดี่ยวไม่เดียวดาย (ช่อง 5) (2542)
ระเบิดเถิดเทิง ตอน นักฆ่า (ช่อง 5) (2541)
ระเบิดเถิดเทิง ตอน เสือเชอร์รี่ (ช่อง 5) (2540)
บริษัทจัดคู่ (ช่อง 7) (2531)
ละครสั้น เฉลียง เอกเขนก (รับเชิญ) (ช่อง 5) (2530)
วันดี วราวิทย์

ศ.พ.ญ.วันดี วราวิทย์  อาจารย์พิเศษภาควิชากุมารเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี ผู้ได้รับรางวัลมหิดล-บี บราวน์ เพื่อการแพทย์และสาธารณสุขไทย ประจำปี พ.ศ. 2550 เป็นผู้คิดค้นสูตรน้ำเกลือแร่รักษาโรคท้องร่วง โดยใช้อุปกรณ์ที่มีอยู่ทุกครัวเรือน สามารถช่วยชีวิตผู้ป่วยอุจจาระร่วงเฉียบพลันที่อยู่ห่างไกล อีกทั้งลดจำนวนผู้ป่วยที่นอนรักษาด้วยการให้น้ำเกลือทางหลอดเลือดเหลือเพียง 7% ซึ่งต่ำกว่าการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลทั่วไปที่มีประมาณร้อยละ 12%