อัล ปาชิโน

| อัล ปาชิโน |
| --- | --- |
อัล ปาชิโน ที่สถานเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำประเทศอาร์เจนตินา ในปี 2016
สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่อเกิด: อัลเฟรโด เจมส์ ปาชิโน Alfredo James Pacino
เกิด:  (1940-04-25) 25 เมษายน ค.ศ. 1940 (84 ปี) อีสต์ฮาร์เลม, แมนแฮตตัน, นครนิวยอร์ก, รัฐนิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
บุตร: 4
อาชีพ: นักแสดง, ผู้กำกับภาพยนตร์, นักเขียนบท, โปรดิวเซอร์
ปีที่แสดง: 1968–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ไมเคิล คอร์เลโอเน  ชุดภาพยนตร์ เดอะ ก็อดฟาเธอร์​' (ค.ศ.1972, 1974 และ 1990) แฟรงค์ เซอร์ปิโก เซอร์ปิโก้ ตำรวจอันตราย (ค.ศ.1973) ซอนนี วอทซิค ปล้นกลางแดด (ค.ศ.1975) ​โทนี มอนตานา มาเฟียหน้าบาก​ (ค.ศ.1983) พันโท แฟรงค์ สเลด ผู้ชายหัวใจไม่ปอกเปลือก (ค.ศ.1992) เรฟตี รักเจโร ขึ้นทำเนียบเจ้าพ่อจับตาย (ค.ศ.1997) จิมมี ฮอฟฟา คนใหญ่ไอริช (ค.ศ.2019)​​​​
รางวัล
ออสการ์: นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม   1992 ผู้ชายหัวใจไม่ปอกเปลือก
เอมมี: นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทละครทางโทรทัศน์   2004 แองเจิลส์ อิน อเมริกา นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ทางโทรทัศน์  2010  ขอฆ่าด้วยปราณี​
โทนี: Best Featured Actor in a Play   1969 Does a Tiger Wear a Necktie?   Best Leading Actor in a Play   1977 The Basic Training of Pavlo Hummel
ลูกโลกทองคำ: นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ดราม่า   1974 เซอร์ปิโก้ ตำรวจอันตราย   1993 ผู้ชายหัวใจไม่ปอกเปลือก​   Cecil B. DeMille Award   2001 Lifetime Achievement   นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทละครหรือภาพยนตร์ทางโทรทัศน์   2004 แองเจิลส์ อิน อเมริกา  2011 ขอฆ่าด้วยปราณี​
แบฟตา: นักแสดงยอดเยี่ยม ในบทนักแสดงนำ   1976 เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 2  และ ปล้นกลางแดด  
อัลเฟรโด เจมส์ ปาชิโน (อังกฤษ: Alfredo James Pacino; เกิดพฤหัสบดีที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1940) เป็นนักแสดง​และผู้กำกับภาพยนตร์​ชาวอเมริกัน​ มีผลงานการแสดงภาพยนตร์, ละครเวที​และละครโทรทัศน์​อย่างต่อเนื่องยาวนานมากกว่า 50 ปี เขาได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในนักแสดงชายที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในฮอลลีวูด โดยเป็นนักแสดงชายที่ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์​มากที่สุดเป็นอันดับ 3 รองจากแจ็ก นิโคลสัน และ ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ โดยเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 9 ครั้ง และเป็นหนึ่งในนักแสดงเพียง 24 คนที่ได้รับ สามมงกุฎแห่งการแสดง คือการได้รับรางวัลออสการ์, เอมมี และรางวัลโทนี ในสาขาการแสดง ซึ่งเป็นสามรางวัลสูงสุดที่ได้รับการยอมรับจากวงการภาพยนตร์, ละครโทรทัศน์ และละครเวทีของอเมริกาตามลำดับ นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 5 ครั้ง ได้รับรางวัลแบฟตา, รางวัลแซกอวอร์ด, รางวัลเกียรติยศจากพีเพิลส์ชอยซ์อะวอดส์​ในฐานะนักแสดงผู้เป็นที่นิยมสูงสุด, รางวัลสิงโตทองคำ ​ประเภทเชิดชูเกียรติ จากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส, รางวัลผู้ประสบความสำเร็จสูงสุดจากสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน, ​ได้รับเหรียญศิลปะแห่งชาติจากรัฐสภาสหรัฐ​ และได้รับรางวัลเกียรติยศ ด้านศิลปะการแสดงจากสถาบันจอห์น เอฟ. เคนเนดี
อัล ปาชิโน เคยเป็นนักเรียนในโรงเรียนสอนการแสดง Actors Studio โดยเป็นลูกศิษย์ของ ลี สตราสเบิร์ก​ และเริ่มต้นอาชีพนักแสดงจากการแสดงละครเวทีจนเริ่มมีชื่อเสียงจากนั้นได้แสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในบทบาทตัวประกอบในเรื่อง ​Me, Natalie​ (1969) ก่อนจะได้รับบทนักแสดงนำเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง ​The Panic in Needle Park​ (1971) ซึ่งเขาต้องรับบทป็นคนติดเฮโรอีน ต่อมาเขาตัดสินใจรับบทเป็น ไมเคิล คอร์เลโอเน ในภาพยนตร์ที่กำกับโดย ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลาเรื่อง ​เดอะ ก็อดฟาเธอร์​ และจากบทบาทดังกล่าวทำให้เขาโด่งดังและประสบความสำเร็จอย่างมากโดยเขาได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งแรก ต่อมาเขากลับมารับบทเดิมอีกครั้งใน ​เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 2​ และ ​เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 3​ จนมาประสบความสำเร็จทางการแสดงสูงสุดจากการแสดงเรื่อง ​Scent of A Woman -​ ผู้ชายหัวใจไม่ปอกเปลือก​ ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลใหญ่ 2 รางวัลในปีเดียวกัน ได้แก่รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
อัลปาชิโน ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ทั้งหมด 9 ครั้ง โดยแบ่งเป็นการเข้าชิงรางวัลในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม 5 ครั้ง ได้แก่การรับบทนักแสดงนำในเรื่อง ​เซอร์ปิโก้ ตำรวจอันตราย​ (1973), ​เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 2​​ (1974)​, ​ปล้นกลางแดด​​ (1975), ​...And Justice for All (1979) โดยมาประสบความสำเร็จได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากการแสดงในบทบาทอดีตทหารตาบอดจากเรื่อง ผู้ชายหัวใจไม่ปอกเปลือก (1992) และ เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม​ 4 ครั้ง จากการแสดงในเรื่อง เดอะ ก็อดฟาเธอร์​ (1972)​, ​Dick Tracy -​ ยอดสืบเหนือคน​ (1990), ​Glengarry Glen Ross -​ เกมชีวิต เกมธุรกิจ​ (1992) และสร้างสถิติเป็นนักแสดงชายที่มีอายุมากที่สุดเป็นอันดับที่ 10 ที่ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ด้วยวัย 79 ปี จากผลงานเรื่อง ​คนใหญ่ไอริช​ (2019)