stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความต่างที่สองตา
การลวงเซลล์ประสาทด้วยภาพ 2 มิติ

กลุ่มเซลล์ประสาท (นิวรอน) ในคอร์เทกซ์การเห็นปฐมภูมิซึ่งมีหน้าที่ประมวลข้อมูลจากจอตา จะสามารถตรวจจับความต่างของข้อมูลที่มาจากตาทั้งสอง
คือ นิวรอนเช่นนี้จะทำงานถ้าวัตถุที่มีขนาดความต่างโดยเฉพาะ มาตกอยู่ภายในลานสายตาซึ่งนิวรอนมีลานรับสิ่งเร้า
นักวิจัยที่ตรวจสอบคุณสมบัติของนิวรอนเหล่านี้ได้แสดงสิ่งเร้าทางตาที่มีความต่าง (disparities) ต่าง ๆ กันต่อเซลล์เพื่อดูว่าเซลล์จะทำงานหรือไม่
วิธีหนึ่งในการแสดงสิ่งเร้าก็คือแสดงวัตถุที่ใกล้ไกลไม่เท่ากันต่อตา
แต่ข้อเสียของวิธีนี้ก็คืออาจไม่แม่นยำพอสำหรับวัตถุที่อยู่ไกลออกไปเพราะมีความต่างเล็กมาก เทียบกับวัตถุที่อยู่ใกล้ ๆ
ดังนั้น นักประสาทวิทยาศาสตร์จึงใช้วิธีอีกอย่างหนึ่งตามที่แสดงในรูป 2
ความต่างของวัตถุที่ใกล้ไกลต่าง ๆ กันนอกจุดตรึงตาสามารถทำให้เกิดโดยแสดงภาพหนึ่งแก่ตาข้างหนึ่ง แล้วแสดงภาพเดียวกันแต่เคลื่อนไปทางข้าง ๆ แก่ตาอีกข้างหนึ่ง
ในรูป 2 วงกลมตันสีดำเป็นจุดตรึงตา
วัตถุที่ "ใกล้ไกล" ต่าง ๆ กันก็จะวางที่จุดต่าง ๆ ตามเส้นตรึงตาของตาซ้าย
ความต่างขนาดเดียวกันจากการวางวัตถุใกล้ไกลไม่เท่ากัน (วงกลมตันเป็นสี ๆ) ก็จะเกิดขึ้นโดยย้ายวัตถุไปทางด้านข้าง ๆ แต่ใกล้ไกลเท่ากัน (วงกลมดำมีขอบเป็นสี)
ให้สังเกตว่า สำหรับความต่างแบบใกล้ การเคลื่อนไปทางด้านข้างจะต้องใหญ่กว่าเพื่อให้มีแนวตรงกัน ไม่เหมือนกับความต่างแบบไกล
การย้ายวัตถุทางด้านข้างโดยใช้สิ่งเร้าเป็นจุดสุ่ม (random dot stimuli) เช่นนี้มักใช้เพื่อศึกษาการตอบสนองต่อความต่างของนิวรอน เนื่องจากระยะที่ต้องเลื่อนสิ่งเร้าทางด้านข้าง จะน้อยกว่าที่ต้องเลื่อนตามความใกล้ไกลจริง ๆ
หลักการนี้ก็ใช้ในภาพออโตสเตอริโอแกรมด้วย
การคำนวณความต่างโดยใช้ภาพดิจิตัลแบบคู่

ข้อมูลเพิ่มเติม: การเห็นเป็น 3 มิติของคอมพิวเตอร์
ความต่างของลักษณะ/จุดต่าง ๆ ระหว่างภาพที่ถ่ายคู่ 
มักจะคำนวณโดยเลื่อนลักษณะต่าง ๆ ที่เห็นในภาพขวาไปทางซ้าย
ยกตัวอย่างเช่น จุด ๆ หนึ่งที่ปรากฏที่พิกัดเอกซ์ t (วัดเป็นพิกเซล) ในรูปซ้าย อาจแสดงเป็นพิกัดเอกซ์ t - 3 สำหรับรูปขวา
ในกรณีนี้ ความต่างสำหรับจุดนั้นในรูปขวาก็คือ 3 พิกเซล
แต่ภาพคู่เช่นนี้อาจไม่ตรงแนวเพื่อให้คำนวณความต่างได้ง่าย ๆ เสมอ
ยกตัวอย่างเช่น กล้องอาจจะเงยหน้าก้มหน้าไม่ได้อยู่ในระนาบที่ถูกต้อง
แต่ผ่านกระบวนการแปลงเชิงเส้นที่เรียกว่า การปรับภาพให้ตรง (image rectification) ภาพทั้งสองสามารถปรับหมุนเพื่อให้ต่างเพียงในแนวนอน (ตามแกนเอกซ์) โดยไม่ต่างกันในแนวตั้ง (คือแกนวาย)
แต่นี่ก็เป็นคุณสมบัติที่สามารถทำโดยปรับกล้องคู่ให้ตรงแนวอย่างแม่นยำตั้งแต่ต้น
การคำนวณความต่างโดยใช้ภาพดิจิตัลแบบคู่ > ขั้นตอนวิธีคอมพิวเตอร์

หลังจากปรับภาพให้ตรง การเปรียบส่วนที่เหมือนกันในรูปซ้ายขวา สามารถทำโดยใช้ขั้นตอนวิธีกราดตรวจภาพทั้งสองจากซ้ายไปขวาเพื่อหาส่วนที่เหมือนกัน
วิธีสามัญที่ใช้แก้ปัญหานี้อย่างนึ่งก็คือการสร้าง "แผ่นปะ" (image patch) รอบ ๆ ทุก ๆ พิกเซลในภาพซ้าย
แผ่นปะนี้จะใช้เทียบกับแผ่นปะที่คล้องจองกันกับภาพขวาเพื่อหาส่วนเหมือน
ยกตัวย่างเช่น สำหรับค่าความต่างที่ 1 แผ่นปะภาพซ้ายจะคล้ายกับแผ่นปะภาพขวาโดยเลื่อนไปทางซ้าย 1 พิกเซล
การเปรียบเทียบแผ่นปะคู่เช่นนี้ สามารถทำได้โดยใช้สูตรคำนวณที่เปรียบพิกเซลแต่ละพิกเซลในแผ่นปะ เป็นสูตร 3 อย่างดังจะกล่าวต่อไป
ในสูตรเหล่านี้ L และ R หมายถึงสดมภ์ (คอลัมน์) ซ้ายและขวา ในขณะที่ r (row) และ c (column) หมายถึงเลขแถวและสดมภ์ที่กำลังคำนวณในภาพหนึ่ง ๆ
และ d หมายถึงความต่างของภาพขวา
Normalized correlation (สหสัมพันธ์แจกจงปกติ) :  {\frac {\sum {\sum {L(r,c)\cdot R(r,c-d)}}}{\sqrt {(\sum {\sum {L(r,c)^{2}}})\cdot (\sum {\sum {R(r,c-d)^{2}}})}}}
Sum of squared differences (ผลบวกของค่าต่างยกกำลังสอง) :  \sum {\sum {(L(r,c)-R(r,c-d))^{2}}}
Sum of absolute differences (ผลบวกของค่าต่างสัมบูรณ์) :  \sum {\sum {\left|L(r,c)-R(r,c-d)\right\vert }}
ค่าความต่างต่ำสุดที่คำนวณโดยใช้วิธีใดวิธีหนึ่งจากสูตรเหล่านี้ ถือว่าเป็นความต่างของสิ่ง/ลักษณะที่กำลังคำนวณในภาพ
เพราะค่าต่ำสุดบ่งชี้ว่า ขั้นตอนวิธีได้พบการจับคู่ลักษณะในภาพทั้งสองซึ่งดีที่สุด
วิธีที่กล่าวด้านบนเป็นขั้นตอนวิธีแบบการหาเทียบทุกตัว
ดังนั้น ถ้าแผ่นปะหรือภาพใหญ่ เทคนิคนี้จะใช้เวลามาก เพราะพิกเซลแต่ละพิกเซล์จะต้องคำนวณแล้วคำนวณอีกเพื่อหาค่าสหสัมพันธ์ที่ต่ำสุด
นอกจากนั้น พิกเซลยังซ้อนเหลื่อมกันทำให้ต้องคำนวณซ้ำ ๆ อย่างไม่จำเป็น
ขั้นตอนวิธีที่มีประสิทธิภาพกว่า จะจำค่าต่าง ๆ จากพิกเซลที่คำนวณแล้ว
และขั้นตอนวิธีที่มีประสิทธิภาพยิ่งกว่านั้น จะจำค่ารวมสดมภ์สำหรับแถวที่ผ่านมาแล้วนอกเหนือจากจำค่าต่าง ๆ ของพิกเซลที่คำนวณแล้ว
ดังนั้น เทคนิคที่จำข้อมูลก่อน ๆ สามารถเพิ่มประสิทธิภาพของขั้นตอนวิธีเพื่อวิเคราะห์ภาพเช่นนี้
การใช้ความต่างจากรูป

ข้อมูลความต่างสามารถใช้ดึงข้อมูลอื่น ๆ จากรูปถ่ายคู่
กรณีหนึ่งที่มีประโยชน์ที่สุดก็คือการคำนวณความใกล้ไกล
ความต่างและความใกล้ไกลจากกล้องจะสัมพันธ์กันอย่างผกผัน
คือเมื่อระยะจากกล้องไกลขึ้น ความต่างของสองภาพก็จะลดลง
ซึ่งทำให้สามารถคำนวณความใกล้ไกลโดยใช้ภาพถ่ายคู่
ดังนั้น จุดต่าง ๆ ที่อยู่บนภาพคู่ที่เป็น 2 มิติ จะสามารถคำนวณเป็นพิกัดต่าง ๆ ใน 3 มิติโดยใช้หลักเรขาคณิตและพีชคณิต
แนวคิดนี้มีประโยชน์เป็นพิเศษในการเดินหน
ยกตัวอย่างเช่น ยานสำรวจดาวอังคาร Mars Exploration Rover ใช้วิธีคล้าย ๆ กันเพื่อกราดตรวจอุปสรรคในภูมิประเทศ
คือ ยานจะจับภาพคู่ด้วยกล้องเดินหน แล้วคำนวณความต่างเพื่อตรวจจับวัตถุที่ยื่นสูงขึ้นมา เช่น ก้อนหิน
นอกจากนั้นแล้ว ตำแหน่งและความเร็วของยาน สามารถดึงจากภาพคู่ที่ถ่ายต่อ ๆ กันโดยวัดระยะห่างของวัตถุเทียบกับยานสำรวจ
ในบางกรณี นี่อาจจะเป็นข้อมูลที่แม่นยำที่สุด เพราะตัววัดความเร็วที่ล้ออาจจะไม่แม่นเนื่องจากการลื่นไถลของล้อ
ดูเพิ่ม

Binocular summation
การเห็นเป็นภาพเดียวด้วยสองตา
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Qian, N (1997). "Binocular Disparity and the Perception of Depth". Neuron. 18: 359–368.{{cite journal}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  Gonzalez, F; Perez, R (1998). "Neural mechanisms underlying stereoscopic vision". Prog Neurobiol. 55 (3): 191–224.{{cite journal}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
1 2  Shapiro, Linda G; Stockman, George C (2001). Computer Vision. Prentice Hall. pp. 371–409.{{cite book}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  "The Computer Vision Laboratory". JPL.NASA.GOV. JPL/NASA. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-09-10. สืบค้นเมื่อ 2011-06-05.
↑  "Spacecraft: Surface Operations: Rover". JPL.NASA.GOV. JPL/NASA. สืบค้นเมื่อ 2011-06-05.[ลิงก์เสีย]
รูป 2 ความต่างที่ตาเนื่องจากจุดที่ใกล้ไกลต่าง ๆ กัน จุดตรึงตาอยู่ที่กลางระนาบ 0 (สัมพันธ์กับรูป 1)
ความเป็นกลางทางคาร์บอน

ความเป็นกลางทางคาร์บอน (อังกฤษ: carbon neutrality) คือสภาวะที่การปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์หรือแก๊สเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ต่ออากาศโดยรวม กล่าวคือปริมาณการปล่อยคาร์บอนเข้าสู่ชั้นบรรยากาศเท่ากับปริมาณคาร์บอนที่ถูกดูดซับกลับคืนมา
สภาวะนี้สามารถเกิดขึ้นได้โดยการลดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์หรือแก๊สเรือนกระจกด้วยวิธีการต่างๆ โดยเริ่มจากการลดการใช้ถ่านหิน น้ำมัน และแก๊ส และอาจหันมาใช้พลังงานสะอาดแทน เช่นจากแสงอาทิตย์หรือจากลม และหากยังมีการปล่อยคาร์บอนอยู่ ก็ชดเชยคาร์บอนที่ยังปล่อยอยู่ผ่านกิจกรรมที่ไปลดคาร์บอนที่อื่น เช่น การปลูกป่า การลงทุนในพลังงานหมุนเวียน หรือการซื้อคาร์บอนเครดิต เป็นต้น
ความสำเร็จในการสืบพันธุ์

ตัวอสุจิกำลังผสมเชื้อกับไข่ในการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จในการสืบพันธุ์
ความสำเร็จในการสืบพันธุ์ (อังกฤษ: Reproductive success) คือการสืบทอดยีนไปยังสิ่งมีชีวิตรุ่นต่อไป โดยที่รุ่นต่อไปก็สามารถสืบทอดยีนเหล่านั้นต่อไปได้ด้วย
นี่ไม่ใช่เพียงแค่จำนวนของลูกที่สิ่งมีชีวิตนั้นมี 
แต่รวมโอกาสความสำเร็จในการสืบพันธุ์ที่ลูกของสิ่งมีชีวิตนั้นมีด้วย ทำให้การเลือกคู่ (ซึ่งเป็นส่วนของการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ) เป็นปัจจัยสำคัญ
เป็นแนวคิดที่ทำความเหมาะสมให้เป็นกุญแจหลักอย่างหนึ่งในทฤษฎีการคัดเลือกโดยธรรมชาติและวิวัฒนาการ
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Fisher, R. A. (1915). "The evolution of sexual preference". Eugenic Review. 7 (3): 185. PMC 2987134. PMID 21259607.
แหล่งข้อมูลอื่น

T. H. Clutton-Brock (editor). (1990) Reproductive Success : Studies of Individual Variation in Contrasting Breeding Systems University Of Chicago Press.
Harwood JF, Chen K, Liedo P, Muller HG, Wang JL, Morice AE, Carey JR, (2015). Female access and diet affect insemination success, senescence, and the cost of reproduction in male Mexican fruit flies Anastrepha ludens. of Entomology, University of California, Physiological Entomology, 40(1) :65-71.
Joachim-Bravo, Iara Sordi, Anjos, Cyntia Santiago, & Costa, Anne Moreira. (2009). The role of protein in the sexual behaviour of males of Ceratitis capitata (Diptera: Tephritidae) : mating success, copula duration and number of copulations. Zoologia (Curitiba), 26(3), 407-412.
Stoffolano, J. G., Tobin, E. N., Wilson, J., and Yin, C.-M. (1995). Diet affects insemination and sexual activity in male Phormia regina (Diptera: Calliphoridae). Ann. Entomol. Soc. Am. 88: 240-246.
Foster, W. A. (1967). Hormone mediated nutritional control of sexual behaviour in male dung flies. Science 125: 331-336.Bartell, R. J., Shorey, H. H., and Barton Browne, L. (1969). Pheromonal stimulation of the sexual activity of males of the sheep blowfly Lucilia cuprina (Calliphoridae) by the female. Anim. Behav. 17: 576-585.
Yuval, B.; K. Levy; R. Kaspi; P. Taylor; & T. Shelly. (2007). Breakfast of champions or kiss of death? Survival and sexual performance of protein-fed, sterile Mediterranean fruit flies (Diptera: Tephritidae).
Elowe and Dodge, 1989. K.D. Elowe, W.D. Dodge. Factors affecting black bear reproductive success and cub survival. J. Wildl. Mgmt., 53, pp. 962-968
Ashworth CJ, Toma LM, Hunter MG. (2009). Nutritional effects on oocyte and embryo development in mammals: implications for reproductive efficiency and environmental sustainability. Philos Trans R Soc Lond B Biol Sci; 364:3351-61.
Reynolds SJ, Schoech SJ, Bowman R. Nutritional quality of prebreeding diet influences breeding performance of the Florida scrub-jay. Oecologia. 2003;134:308-316.
Tsukamoto, Y., Kataoka, H., Nagasawa, H., & Nagata, S. (2014). Mating changes the female dietary preference in the two-spotted cricket, Gryllus bimaculatus. Frontiers in Physiology, 5, 95.
Grindstaff, J. L., Demas, G. E., & Ketterson, E. D. (2005). Diet quality affects egg size and number but does not reduce maternal antibody transmission in japanese quail coturnix japonica. Journal of Animal Ecology, 74(6), 1051-1058.
Hamilton, R (1990) L., Cooper, R. A., and Schal, CThe influence of nymphal and adult dietary protein on food intake and reproduction in female brown-banded cockroaches.. Entomol. Exp. Appl. 55: pp. 23-31
ความถี่ฉุกเฉินอากาศยาน

วิทยุบนเครื่องบินเซสนา ในโหมดสแตนด์บาย 121.5
ความถี่ฉุกเฉินอากาศยาน (อังกฤษ: aircraft emergency frequency) หรือที่รู้จักในสหรัฐในชื่อ ความถี่การ์ด คือความถี่ที่ใช้บนย่านความถี่อากาศยานที่สงวนไว้สำหรับการสื่อสารฉุกเฉินสำหรับอากาศยานที่อยู่ในภาวะฉุกเฉิน ความถี่คือ 121.5 MHz สำหรับพลเรือน หรือที่รู้จักในชื่อ ความถี่แจ้งเหตุร้ายทางอากาศระหว่างประเทศ (International Air Distress: IAD) หรือ ถวามถี่วีเอชเอฟการ์ด (VHF Guard) และ 243.0 MHz ซึ่งเป็นฮาร์โมนิกที่สองของความถี่วีเอชเอฟการ์ด สำหรับการใช้งานทางทหาร หรือที่เรียกว่า ความถี่แจ้งเหตุร้ายทางทหาร (Military Air Distress: MAD) หรือ ความถี่ยูเอชเอฟการ์ด เครื่องส่งสัญญาณระบุตำแหน่งฉุกเฉิน (ELT) ก่อนหน้านี้ใช้ความถี่การ์ดในการส่งสัญญาณ แต่เครื่องส่งสัญญาณระบุตำแหน่งฉุกเฉินที่ทันสมัยกว่าใช้ความถี่เพิ่มเติม 406 MHz ในการส่งสัญญาณ
ประวัติ

การใช้ความถี่ 121.5 MHz จัดทำโดยองค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ICAO) ร่วมกับ เอริงค์ และ สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ
การเฝ้าติดตาม

ในสหรัฐ ความถี่ฉุกเฉินได้รับการเฝ้าติดตามโดยหอควบคุมการจราจรทางอากาศ, สถานีบริการการบิน (FSS), ศูนย์ควบคุมการจราจรทางอากาศแห่งชาติ, หน่วยป้องกันทางอากาศของทหาร และหน่วยการบินและบริการฉุกเฉินอื่น ๆ ตลอดจนโดยเครื่องบินพาณิชย์จำนวนมาก ประกาศถึงนักบิน FDC 4/4386 กำหนดให้ "...เครื่องบินทุกลำที่ทำงานในน่านฟ้าแห่งชาติของสหรัฐ หากสามารถทำได้ จะต้องคงการเฝ้าฟังการฟังบนความถี่วีเอชเอฟการ์ด 121.5 หรือยูเอชเอฟ 243.0"
ในสหราชอาณาจักร ความถี่ 121.5 MHz ได้รับการเฝ้าติดตามโดยหน่วยรับแจ้งเหตุร้ายและการเปลี่ยนเส้นทางกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร (Royal Air Force Distress and Diversion Cell) (รู้จักในชื่อ "D&D") ที่ศูนย์ควบคุมเทอร์มินัลลอนดอน (London Terminal Control Center) และหน่วยควบคุมแชนวิคโอเชียนิก (Shanwick Oceanic Control) จากเครือข่ายสายอากาศทั่วประเทศ ขึ้นอยู่กับระดับความสูงและตำแหน่งของเครื่องบิน บุคลากรในศูนย์อาจสามารถใช้การตรวจสอบสามเส้า (triangulation) เพื่อระบุตำแหน่งที่แน่นอน ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อนักบินหากเครื่องบินสูญหายหรือ "ไม่แน่ใจตำแหน่งชั่วคราว"
การใช้งาน

อากาศยานทุกลำที่ประสบเหตุร้ายหรือประสบเหตุฉุกเฉินสามารถใช้ความถี่การ์ดทั้งสองความถี่ได้ และยังสามารถใช้โดยศูนย์ควบคุมการจราจรทางอากาศเพื่อเตือนเครื่องบินหากกำลังจะบินเข้าสู่น่านฟ้าที่ถูกจำกัดหรือหวงห้าม
ความถี่การ์ดสามารถใช้สำหรับการเรียกขานแจ้งเหตุ เช่น การเรียกขานเมย์เดย์ (Mayday) และการเรียกขานฉุกเฉิน เช่น การเรียกขาน แพน-แพน (Pan-pan)
อากาศยานจะได้รับการติดต่อบนคลื่นความถี่ 121.5 MHz เมื่อเครื่องบินป้องกันภัยทางอากาศเข้าสกัดกั้น เพื่อขอตรวจสอบตัวตนและจุดประสงค์ และเพื่อส่งต่อคำแนะนำ
การใช้งาน > การใช้ในทางที่ผิด

องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ICAO) ภาคผนวก 10 เล่มที่ 5 § 4.1.3.1.1 ระบุว่า "ช่องสัญญาณฉุกเฉิน (121.5 MHz) จะต้องใช้เพื่อวัตถุประสงค์ฉุกเฉินอย่างแท้จริงเท่านั้น"
การใช้ความถี่ในทางที่ผิดอาจส่งผลให้เกิดการลงโทษได้ ในสหรัฐ กฎของคณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสาร (FCC) ห้ามมิให้การเรียกขานแจ้งเหตุผิดพลาดและการสื่อสารที่ไม่จำเป็น หากสำนักงานบังคับใช้ของ FCC สามารถระบุตัวตนบุคคลที่ฝ่าฝืนกฎดังกล่าวนี้ บุคคลนั้นอาจถูกปรับสูงสุด 19,246 ดอลลาร์สหรัฐ สำหรับการละเมิดหนึ่งครั้ง และสูงสุด 144,344 ดอลลาร์สหรัฐ สำหรับการละเมิดอย่างต่อเนื่อง FCC อาจยึดอุปกรณ์วิทยุที่ใช้ก่อเหตุและมีความผิดทางอาญา
ในสหราชอาณาจักร นักบินอาจเรียกขาน "ฝึกซ้อมแพน" หรือ "เทรนนิ่งฟิก" แต่ไม่อนุญาตให้ฝึกการเรียกขานเมย์เดย์
การระบุตำแหน่งบีคอน

การปรับสัญญาณวิทยุแจ้งเหตุร้าย
การส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือบนคลื่น 121.5MHz และ 243MHz
เครื่องส่งสัญญาณระบุตำแหน่งฉุกเฉินรุ่นเก่าจะส่งคลื่นความถี่ที่ 121.5 MHz ในกรณีที่เกิดการกระแทก ELT รุ่นใหม่ส่งสัญญาณบนความถี่ 406 MHz พร้อมบีคอนกำลังต่ำที่ 121.5 MHz สำหรับท้องที่นั้น ดาวเทียมจะคอยฟังสัญญาณและแจ้งเตือนเจ้าหน้าที่ในพื้นที่ถึงเหตุฉุกเฉิน และสัญญาณช่วยให้การค้นหาและช่วยเหลือค้นหาที่เกิดเหตุได้เร็วขึ้น บีคอนที่ทำงานที่ 406 MHz ได้รับการเข้ารหัส ช่วยให้ระบุเรือต้นทางได้และตรวจสอบสัญญาณเตือนที่ผิดพลาดได้อย่างรวดเร็ว สำหรับรุ่นที่สนับสนุนการใช้งานกับดาวเทียมที่ความถี่ 121.5 MHz เท่านั้นถูกยกเลิกการใช้งานไปเมื่อต้นปี พ.ศ. 2552
ดูเพิ่ม

บริการวิทยุโทรศัพท์ทางอากาศภาคพื้นดิน
ย่านความถี่อากาศยาน
สัญญาณแจ้งเหตุร้าย
เมย์เดย์ (สัญญาณ)
ทรานสปอนเดอร์ (การบิน)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กวิทยุสองทาง |
| --- | --- |
วิทยุสมัครเล่น และงานอดิเรก:  วิทยุสมัครเล่น  สถานีทวนสัญญาณวิทยุสมัครเล่น  วิทยุคลื่นความถี่ภาคประชาชน ไทย  กิจการวิทยุครอบครัว  กิจการวิทยุสาธารณะ  กิจการวิทยุเคลื่อนที่ทั่วไป  KDR 444  LPD433  โมบายริก  กิจการวิทยุใช้งานอเนกประสงค์  PMR446  ยูเอชเอฟ ซีบี (ออสเตรเลีย) 
การบิน (เคลื่อนที่การบิน):  การควบคุมจราจรทางอากาศ  ความถี่ฉุกเฉินอากาศยาน  แอร์แบนด์  ความถี่แนะนำการจราจรทั่วไป  ความถี่บังคับท่าอากาศยาน  MULTICOM  การใช้ความถี่เดียว  UNICOM 
เคลื่อนที่ทางบก เชิงพาณิชย์และภาครัฐ:  สถานีฐาน  Business band  วิทยุเคลื่อนที่  Professional mobile radio  การทวนสัญญาณวิทยุ  Specialized Mobile Radio  ระบบวิทยุทรังค์  วอล์คกี้-ทอล์คกี้ 
ทางทะเล (บนเรือ):  2182 kHz  500 kHz  สถานีวิทยุชายฝั่ง  วิทยุทางทะเล ย่านความถี่วีเอชเอฟ  วิทยุสมัครเล่นเคลื่อนที่ทางทะเล 
การส่งสัญญาณ / การโทรแบบเลือก:  CTCSS  D-STAR  Dual-tone multi-frequency  MDC-1200  กด-เพื่อ-พูด  Quik-Call I  Quik-Call II  Selcall  SELCAL 
องค์ประกอบ และหลักการของระบบ:  สายอากาศ  APRS  ระบบติดตามยานพาหนะ  สัญญาณเรียกขาน  CAD  DC remote  Dispatch  Dynamic range compression  Fade margin  Link budget  Rayleigh fading  Tone remote  Radiotelephony procedure  Voting (diversity combining) 
เครื่องบินขับไล่ F/A-18 Hornet ของกองทัพอากาศสวิสที่มีคำสั่ง STBY 121.50 เขียนอยู่บนถังน้ำมันภายนอก
ความเป็นปึกแผ่นของกลุ่ม

ความเป็นปึกแผ่นของกลุ่ม (อังกฤษ: group cohesiveness) คือความสามัคคีที่เกิดขึ้นเมื่อสมาชิกในกลุ่มทางสังคมเชื่อมโยงและรู้สึกผูกพันกับสมาชิกคนอื่น ๆ หรือสมาชิกทุกคนในกลุ่ม ถึงแม้ว่าความเป็นปึกแผ่นของคนในกลุ่มจะเป็นกระบวนการที่มีหลายแง่มุม แต่ก็สามารถแบ่งองค์ประกอบออกเป็น 4 อย่างหลัก ๆ ได้แก่ ความสัมพันธ์ทางสังคม ความสัมพันธ์ของงาน เอกภาพตามที่รับรู้ และอารมณ์ โดยสมาชิกของกลุ่มที่มีความเป็นปึกแผ่นแน่นแฟ้นมักจะมีแนวโน้มที่จะมีส่วนร่วมกับกิจกรรมต่าง ๆ และอาศัยอยู่ร่วมกันเป็นกลุ่ม
ความร้อนแฝงของการหลอมเหลว

ความร้อนแฝงของการหลอมเหลว (อังกฤษ: Enthalpy of fusion) คือ พลังงานที่ต้องใช้ในการเปลี่ยนสารชนิดหนึ่ง 1 กรัมให้เปลี่ยนสถานะจากของแข็งกลายเป็นของเหลว โดยสารนั้นต้องมีอุณหภูมิเท่ากับจุดหลอมเหลวของสารชนิดนั้น ๆ
โดยทั่วไป หากให้พลังงานแก่สารจะเป็นการเพิ่มอุณหภูมิของสารนั้น และถ้าดึงพลังงานออกจากสาร สารจะมีอุณหภูมิลดลง แต่หากสารนั้นมีอุณหภูมิถึงจุด ๆ หนึ่ง ซึ่งก็คือจุดหลอมเหลว จะมีพลังงานจำนวนหนึ่งที่ถูกใช้ไป แต่ไม่ได้ใช้เพื่อการเปลี่ยนอุณหภูมิของสาร แต่เป็นการใช้หรือคายพลังงานเพื่อเปลี่ยนสถานะ พลังงานนั้นก็คือ ความร้อนแฝงของการหลอมเหลว
ในการเปลี่ยนสถานะของสารที่อุณหภูมิเท่ากับจุดหลอมเหลว หากจะเปลี่ยนสถานะจากของแข็งเป็นของเหลว ต้องใช้พลังงานเท่ากับความร้อนแฝงของการหลอมเหลว ในขณะที่การเปลี่ยนสถานะของของเหลวเป็นของแข็ง ต้องคายพลังงานในจำนวนที่เท่ากัน
ความร้อนแฝงของการหลอมเหลวสามารถสังเกตได้ง่าย ๆ เช่น หากนำน้ำใส่ตู้แช่เข็งที่มีอุณหภูมิต่ำมาก ๆ แล้ววัดอุณหภูมิของน้ำ จะพบว่า ในช่วงแรก น้ำจะมีอุณหภูมิลดลงอย่างรวดเร็ว จนถึงช่วงหนึ่ง ซึ่งน้ำมีอุณหภูมิ 0 องศาเซลเซียส อุณหภูมิจะคงที่ ในขณะที่น้ำเริ่มกลายเป็นน้ำแข็งทีละน้อย หลังจากที่น้ำแข็งตัวหมดแล้ว อุณหภูมิของน้ำ (ที่เป็นน้ำแข็ง) ก็จะลดลงอย่างรวดเร็วอีกครั้ง
เหตุที่อุณหภูมิของน้ำคงที่ในช่วงที่น้ำอยู่ที่จุดหลอมเหลวนั้น เพราะมีการคายพลังงานซึ่งเท่ากับความร้อนแฝงของการหลอมเหลวของน้ำออกมา เพื่อทำให้น้ำกลายเป็นน้ำแข็งได้ ก่อนที่จะกลายเป็นน้ำแข็งทั้งหมด อุณหภูมิจึงไม่ลดลงในช่วงนั้น หลังจากนั้นก็จะไม่มีการคายพลังงานในส่วนนี้ อุณหภูมิจึงลดลงอีกครั้ง
หน่วยของความร้อนแฝงของการหลอมเหลว

จูลต่อโมล ในระบบเอสไอ
แคลอรีต่อกรัม
บีทียูต่อปอนด์
แคลอรีในที่นี้ไม่ใช่แคลอรีในเรื่องอาหาร แคลอรีในเรื่องอาหาร (ตัวย่อ Cal) มีค่าเท่ากับ 1000 แคลอรี (ตัวย่อ cal)
ค่าความร้อนแฝงของการหลอมเหลวของสารบางชนิด

| สาร | ความร้อนแฝง ของการหลอมเหลว  (cal/g)  | ความร้อนแฝง ของการหลอมเหลว  (kJ/kg)  |
| --- | --- | --- |
| น้ำ: |  79.72 | 334.5 |
| มีเทน: |  13.96 | 58.41 |
| อีเทน: |  22.73 | 95.10 |
| โพรเพน: |  19.11 | 79.96 |
| เมทานอล: |  23.70 | 99.16 |
| เอทานอล: |  26.05 | 108.99 |
| กลีเซอรอล: |  47.95 | 200.62 |
| กรดฟอร์มิก: |  66.05 | 276.35 |
| กรดน้ำส้ม: |  45.91 | 192.09 |
| แอซีโทน: |  23.42 | 97.99 |
| เบนซีน: |  30.45 | 127.40 |
| กรดไมริสติก : |  47.49 | 198.70 |
| กรดปาล์มิติก (กรดไขมัน): |  39.18 | 163.93 |
| กรดสเตียริก (กรดไขมัน): | 47.54 | 198.91 |
ตัวอย่างการคำนวณ

การทำให้น้ำ 1 กิโลกรัม (ประมาณ 1 ลิตร) เปลี่ยนอุณหภูมิ 20 องศาเซลเซียส ต้องใช้พลังงาน 20 กิโลแคลอรี
การทำให้น้ำแข็ง 1 กิโลกรัม เปลี่ยนสถานะกลายเป็นน้ำ และเพิ่มอุณหภูมิเป็น 20 องศาเซลเซียส ต้องใช้พลังงาน :
ดูเพิ่ม

ความร้อนแฝงของการกลายเป็นไอ
ความจุความร้อนจำเพาะ
ความถี่สูงยิ่ง

| ความถี่สูงยิ่ง (ITU) |
| --- | --- |
ช่วงความถี่: 300 MHz ถึง 3 GHz
ช่วงความยาวคลื่น: 1 ม. ถึง 1 ดม.
ย่านความถี่ที่เกี่ยวข้อง:   ย่านความถี่ B / C / D / E (เนโท)  ยูเอชเอฟ และ ย่านความถี่ L / S (IEEE) 
ความถี่สูงยิ่ง (IEEE)
ช่วงความถี่: 300 MHz ถึง 1 GHz
ช่วงความยาวคลื่น: 1 ม. ถึง 3 ดม.
ย่านความถี่ที่เกี่ยวข้อง:   ยูเอชเอฟ (ITU)  ย่านความถี่ B / C (เนโท) 
สายอากาศรับสัญญาณโทรทัศน์แบบยากิ สำหรับสัญญาณภาพโทรทัศน์ในระบบยูเอชเอฟ
ความถี่สูงยิ่ง (อังกฤษ: Ultra high frequency: UHF) ย่อว่า ยูเอชเอฟ ซึ่งสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศกำหนดไว้สำหรับคลื่นวิทยุในช่วงระหว่าง 300 เมกะเฮิรตซ์ และ 3 กิกะเฮิรตซ์ หรือที่เรียกว่า ย่านเดซิเมตร (อังกฤษ: Decimetre band) เนื่องจากมีความยาวคลื่นตั้งแต่ 1 เมตร ถึง 0.1 เมตร (1 เดซิเมตร) ส่วนคลื่นวิทยุที่มีความถี่สูงกว่ายูเอชเอฟจะเป็นย่านความถี่สูงยิ่งยวด (อังกฤษ: Super-High Frequency; SHF) หรือไม่ก็ย่านความถี่สูงสุด (อังกฤษ: Extremedy High Frequency; EHF) หรือไม่ก็กลายเป็นคลื่นไมโครเวฟไป ส่วนคลื่นวิทยุที่มีความถี่ต่ำกว่ายูเอชเอฟจะเป็นย่านความถี่สูงมากหรือวีเอชเอฟ (อังกฤษ: Very-High Frequency; VHF) หรือไม่ก็ย่านความถี่ที่ต่ำกว่า ยูเอชเอฟมักส่งไปแบบคลื่นตรงเป็นหลัก ซึ่งมักจะโดนปิดกั้นด้วยเนินเขาและอาคารขนาดใหญ่แม้ว่าการส่งผ่านกำแพงอาคารจะมีความแข็งแรงเพียงพอสำหรับการรับสัญญาณในร่มก็ตาม ยูเอชเอฟใช้สำหรับการออกอากาศโทรทัศน์ โทรศัพท์เคลื่อนที่ การสื่อสารผ่านดาวเทียม ซึ่งรวมถึงจีพีเอส บริการวิทยุส่วนบุคคล รวมถึงไวไฟและบลูทูธ เครื่องส่งรับวิทยุ โทรศัพท์ไร้สาย และแอปพลิเคชันอื่น ๆ อีกมากมาย
สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (IEEE) กำหนดแถบเรดาร์ของยูเอชเอฟให้อยู่ในช่วงความถี่ระหว่าง 300 เมกะเฮิรตซ์ถึง 1 กิกะเฮิรตซ์ และมีแถบเรดาร์อีก 2 วงทับซ้อนกับแถบยูเอชเอฟที่กำหนดโดย ITU คือแถบ L ระหว่าง 1 - 2 กิกะเฮิรตซ์ และแถบ S ระหว่าง 2 - 3 กิกะเฮิรตซ์
ยูเอชเอฟในการสื่อสาร > ย่านความถี่ 70 เซนติเมตร

บทความหลัก: ย่านความถี่ 70 เซนติเมตร
ความถี่ย่าน 70 เซนติเมตร เป็นส่วนหนึ่งของแถบความถี่ UHF ซึ่งถูกจัดสรรให้กับกิจการวิทยุสมัครเล่น
ยูเอชเอฟในการสื่อสาร > ระบบทรังค์เรดิโอ

วิทยุสื่อสารระบบทรังค์ (Trunked Radio) คือระบบวิทยุสื่อสารที่มีหลักการทำงานคล้ายกับโทรศัพท์เคลื่อนที่ ที่มีสถานีกลาง (System Control) คอยจัดช่องสัญญาณในการติดต่อสื่อสารกับลูกข่าย มีสถานีทวนสัญญาณเชื่อมโยงโครงข่ายให้ครอบคลุม และสามารถเลือกที่จะสื่อสารแบบเฉพาะเจาะจงได้ รวมถึงเชื่อมต่อกับระบบสื่อสารรูปแบบอื่นได้ ปัจจุบันมีการพัฒนาเป็นระบบดิจิทัล ทำให้ข้อมูลในการมีความปลอดภัยสูง และเพิ่มคุณสมบัติในการรับส่งข้อมูลหลากหลายมากขึ้น นิยมใช้งานในหน่วยงานรัฐและเอกชน
ในประเทศไทย กสทช. ได้กำหนดคลื่นความถี่ในช่วง UHF สำหรับในการใช้งานสื่อสารด้วยระบบทรังค์เรดิโอประกอบไปด้วย
ยูเอชเอฟในการสื่อสาร > ระบบทรังค์เรดิโอ > ทรังค์เรดิโอ

ความถี่ย่าน 806 - 814 MHz และ 851 - 859 MHz ในลักษณะแบบเป็นคู่
ความถี่ย่าน 806.00 - 814.00 MHz เป็นความถี่รับ
ความถี่ย่าน 851.00 - 859.00 MHz เป็นความถี่ส่ง
ยูเอชเอฟในการสื่อสาร > ระบบทรังค์เรดิโอ > ดิจิทัลทรังค์เรดิโอ

ความถี่ย่าน 380 - 399.9 MHz ในลักษณะแบบเป็นคู่
ความถี่ย่าน 380.00 - 389.99 MHz เป็นความถี่รับของสถานีแม่ข่าย
ความถี่ย่าน 390.00 - 399.99 MHz เป็นความถี่ส่งของสถานีแม่ข่าย
เตรียมพร้อมเพื่อรองรับการใช้งาน
ความถี่ย่าน 410.00 - 430.00 MHz
ยูเอชเอฟในวิทยุโทรทัศน์

บทความหลัก: การออกอากาศโทรทัศน์ในระบบยูเอชเอฟ
ยูเอชเอฟเริ่มนำมาใช้ในการส่งโทรทัศน์เป็นครั้งแรกที่สหรัฐในปี พ.ศ. 2491 เป็นคลื่นความถี่ที่ใช้คู่ขนานกับระบบวีเอชเอฟของเครื่องส่งและเสาส่งสำหรับโทรทัศน์ระบบแอนะล็อก และอาจจะเป็นคลื่นความถี่ที่ถูกบังคับสำหรับการส่งสัญญาณโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ซึ่งคาดว่าทั่วโลกจะต้องเปลี่ยนผ่านให้แล้วเสร็จภายในปี พ.ศ. 2558
ในการออกอากาศวิทยุโทรทัศน์ระบบยูเอชเอฟมีช่วงเลขประจำช่องระหว่างช่อง 14 - 83 (470-890 MHz)
ส่วนในประเทศไทย มีช่องสัญญาณอยู่ที่ช่อง 21 - 69 แต่ในกรณีช่อง 21 - 25 และ 61 - 69 กรมไปรษณีย์โทรเลข (ปัจจุบันถูกเปลี่ยนมาเป็นสำนักงาน กสทช.) ได้สงวนช่องสัญญาณไว้ดังกล่าว เพื่อใช้ในระบบการสื่อสารทางโทรศัพท์มือถือแบบรวงผึ้ง จึงทำให้ประเทศไทย สามารถใช้ช่องสัญญาณเพื่อออกอากาศทางโทรทัศน์ได้ตั้งแต่ช่องที่ 26 - 60 เท่านั้น จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2562 เป็นต้นมา สำนักงาน กสทช. ได้ปรับเปลี่ยนการใช้งานระบบยูเอชเอฟสำหรับออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล โดยให้ดำเนินการออกอากาศโดยปรับลดไปยังช่องความถี่ที่ต่ำลงกว่าเดิม คือช่องที่ 21 - 48 ทั้งนี้ เนื่องจากจะต้องนำคลื่นความถี่ 700 เมกะเฮิรตซ์ขึ้นไป ไปจัดสรรและมอบให้แก่ผู้ประกอบกิจการโทรคมนาคมรายต่าง ๆ เพื่อให้นำไปใช้และให้บริการเครือข่ายการสื่อสารระบบ 5 จี ซึ่งจะเริ่มทดลองและให้บริการจริงตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2563
ยูเอชเอฟในวิทยุโทรทัศน์ > ตัวอย่างการใช้ระบบยูเอชเอฟในประเทศไทย

สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี (สปน.) เริ่มดำเนินโครงการ สถานีโทรทัศน์ระบบยูเอชเอฟเมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยมีการเปิดประมูลรับสัมปทาน เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2538 โดย กลุ่มสยามทีวีแอนด์คอมมิวนิเคชั่น (แปรรูปเป็น บริษัท สยามอินโฟเทนเมนท์ จำกัด เมื่อได้รับอนุมัติสัมปทานแล้ว และเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541) เป็นผู้ได้รับอนุมัติสัมปทานดังกล่าว โดยใช้ชื่อสถานีว่า สถานีโทรทัศน์ไอทีวี นับเป็นสถานีโทรทัศน์ระบบยูเอชเอฟแห่งแรกของประเทศไทย ออกอากาศทางช่อง 26 และเปลี่ยนมาเป็นช่อง 29 ในภายหลัง โดยเริ่มต้นออกอากาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 และได้เปลี่ยนชื่อเป็นสถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี ในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2550 และสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส ในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2551
ราวปลายปี พ.ศ. 2546 คณะกรรมการกิจการวิทยุกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์แห่งชาติ (กกช.) ในขณะนั้น อนุมัติให้จัดสรรคลื่นความถี่ในระบบยูเอชเอฟแก่สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เพื่อใช้ออกอากาศทดแทนคลื่นความถี่เดิม (วีเอชเอฟย่านความถี่ต่ำ ทางช่องสัญญาณที่ 3) เป็นจำนวน 5 ช่องสัญญาณ เพื่อแก้ปัญหาการส่งสัญญาณไม่ได้จากการถูกตึกสูงบดบัง โดยช่อง 3 ได้ทำการออกอากาศในระบบยูเอชเอฟทางช่อง 32 ตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2548 เวลา 09:39 น. โดยได้ยุติการออกอากาศในระบบวีเอชเอฟความถี่ต่ำเป็นการถาวรในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 จากนั้นหลังจากสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอสยุติการออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกเมื่อเวลา 00:01 น. ของวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ช่อง 3 ก็กลายเป็นสถานีโทรทัศน์ช่องเดียวที่ออกอากาศในระบบยูเอชเอฟจนกระทั่งยุติการออกอากาศในระบบแอนะล็อกเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2563 เวลา 00:01 น.
ดูเพิ่ม

ความถี่สูงมาก
ย่านความถี่ 70 เซนติเมตร