stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โมเมนทารี ลิลี

ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ญี่ปุ่น
| --- | --- |
โมเมนทารี ลิลี
もめんたりー・リリィ (Momentari Riryi)
สร้างโดย: โกแฮนส์ โชจิกุ
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ชิงโง ซูซูกิ (หัวหน้า) ซูซูมุ คุโด คัตสึมาสะ โยโกมิเนะ
อำนวยการสร้างโดย: โทชิโอะ อิดูกะ
เขียนบทโดย: ทามาโซ ยานางิ
ดนตรีโดย: เรียวสุเกะ โคจิมะ
สตูดิโอ: โกแฮนส์
ถือสิทธิ์โดย: มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
ฉาย:  2 มกราคม พ.ศ. 2568  – ปัจจุบัน
ตอน: 11
โมเมนทารี ลิลี (もめんたりー・リリィ, Momentari Riryi) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ต้นฉบับซึ่งผลิตโดย โชจิกุ และสร้างแอนิเมชั่นโดยสตูดิโอ โกแฮนส์ กำกับซีรีส์อนิเมะโดยซูซูมุ คุโด และคัตสึมาสะ โยโกมิเนะ และเขียนบทโดย ทามาโซ ยานางิ, โดยมี ชิงโง ซูซูกิ ดำรงตำแหน่งหัวหน้าผู้กำกับและผู้ออกแบบตัวละคร และเพลงประกอบโดย เรียวสุเกะ โคจิมะ ออกอากาศในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2568 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และช่องทางอื่น ๆ มีเพลงเปิดคือ "Oishii Survivor" (Delicious Survivor) ร้องโดย Hanabie. ในขณะที่เพลงปิดคือ "Real" ร้องโดย miwa มิวส์ คอมมิวนิเคชันเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | สตอรี่บอร์ดโดย  | วันที่ฉายครั้งแรก  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "ฮิตสึมาบูชิจากปากซันมะหลังจากอยู่ตัวคนเดียว" Transliteration: "Hitoribocchi no Go no Sanma no Hitsumabushi" (ญี่ปุ่น: ひとりぼっちの後のさんまのひつまぶし) | Katsumasa Yokomine, Shingo Suzuki | Tamazo Yanagi | Shingo Suzuki | 2 มกราคม 2568 (2025-01-02) |
| 2 | "หม้อไฟมะเขือเทศสไตล์อิตาลีจากซาบะกระป๋องพร้อมหน้ากันกับทุกคน" Transliteration: "Minna to Issho no Saba Kan no Itariafū Tomato Nabe" (ญี่ปุ่น: みんなと一緒のサバ缶のイタリア風トマト鍋) | Shingo Suzuki, Shouhei Adachi | Tamazo Yanagi, Shingo Suzuki | Shingo Suzuki | 9 มกราคม 2568 (2025-01-09) |
| 3 | "จิราชิซูชิจากปูกระป๋องและซาบะกระป๋องที่ไม่มีวันลืม" Transliteration: "Wasure Rarenai ka ni Kan to Saba Kan no Chirashizushi" (ญี่ปุ่น: 忘れられないかに缶とサバ缶のちらし寿司) | Shingo Suzuki, Shouhei Adachi | Tamazo Yanagi, Shingo Suzuki | Shingo Suzuki | 16 มกราคม 2568 (2025-01-16) |
| 4 | "ราเมงรสเนื้อคอร์นบีฟเข้มข้นทับถมด้วยความอบอุ่น" Transliteration: "Nukumori Kasaneta Nōkō Konbīfu Miso Rāmen" (ญี่ปุ่น: ぬくもり重ねた濃厚コンビーフ味噌ラーメン) | Tetsuichi Yamagishi | Tamazo Yanagi | Shingo Suzuki, Katsumasa Yokomine | 23 มกราคม 2568 (2025-01-23) |
| 5 | "ซาบะสื่ออารมณ์และข้าวต้มไข่หอยนางรมสไตล์คิริทัมโปะ" Transliteration: "Omoi o Tsutaete Saba to Kaki no Tamago Zōsui Kuzushi Kiri Tanpo-fū" (ญี่ปุ่น: 想いを伝えてサバと牡蠣の卵雑炊 崩しきりたんぽ風) | Tetsuichi Yamagishi | Tamazo Yanagi | Shingo Suzuki, Katsumasa Yokomine | 30 มกราคม 2568 (2025-01-30) |
| 6 | "คลิปวิดีโอสระว่ายน้ำและยากิโซบะปลาหมึกสไตล์เซี่ยงไฮ้ฤดูร้อน" Transliteration: "Pūru to Dōga to Natsu no Shanhai-fū ika Yakisoba" (ญี่ปุ่น: プールと動画と夏の上海風イカ焼きそば) | Shohei Adachi | Tamazo Yanagi | Katsumasa Yokomine | 6 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-06) |
| 7 | "ข้าวปั้นเกลือสู้ร่วมกับทุกคน" Transliteration: "Minna de Tatakau Shio Musubi" (ญี่ปุ่น: みんなで戦う塩むすび) | Shohei Adachi | Tamazo Yanagi | Katsumasa Yokomine | 13 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-13) |
| 8 | "ฝนหยุดตกเมื่อไหร่ก็ช็อคโกแลตบาร์" Transliteration: "Ame ga Yandara Chokorēto Bā" (ญี่ปุ่น: 雨がやんだらチョコレートバー) | Katsumasa Yokomine | Tamazo Yanagi | Shingo Suzuki, Katsumasa Yokomine | 20 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-20) |
| 9 | "แกงกะหรี่ที่บังเอิญใส่รสชาติแฝงหลาย ๆ อย่างพร้อมทั้งรอยยิ้มยามค่ำคืน" Transliteration: "Yodōshi Waratta Kakushimi ni Iroiro Iretara Gūzen Oishiku Natta Karē" (ญี่ปุ่น: 夜通し笑った隠し味に色々入れたら偶然おいしくなったカレー) | Katsumasa Yokomine | Tamazo Yanagi | Katsumasa Yokomine | 27 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-27) |
| 10 | "อาหารกระป๋องที่ขาดและอีกหนึ่ง" Transliteration: "Mō Hitori to Tarinai Kandzume" (ญี่ปุ่น: もうひとりと足りない缶詰) | Tetsuichi Yamagishi | Tamazo Yanagi | Katsumasa Yokomine | 6 มีนาคม 2568 (2025-03-06) |
| 11 | "การทำอาหารของทุกคนและเด็กคนนั้นที่สัมผัสไม่ได้"  | TBD | TBD | TBA | 13 มีนาคม 2568 (2025-03-13) |
| 12 | "ฟูลคอร์สที่สนุกขนาดนี้"  | TBD | TBD | TBA | 20 มีนาคม 2568 (2025-03-20) |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
โมเมนทารี ลิลี (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กโกแฮนส์ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Princess Lover! (2009)  Cheburashka Arere? (2009)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น (2010)  K (2012)  สามนางฟ้าผ่าโลกนิวเคลียร์ (2013)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น* (2014)  K: Return of Kings (2015)  แฮนด์ เชคเกอร์ (2017)  W'z (2019)  บาดแผลแห่งอดีตกาล (2021)  สาวลืมแว่นแสนวุ่นละมุนรัก (2023)  เรื่องน่ากลุ้มของเจ้าเหมียวผู้สามารถ (2023)  โมเมนเทอรี ลิลี่ (2025)  The Exiled Heavy Knight Knows How to Game the System (TBA) 
ภาพยนตร์:  มาร์ด๊อก สแครมเบิ้ล The First Compression (2010)  มาร์ด๊อก สแครมเบิ้ล The Second Combustion (2011)  มาร์ด๊อก สแครมเบิ้ล The Third Exhaust (2012)  K: Missing Kings (2014)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น เดอะ มูฟวี่ (2017)  K: Seven Stories (2018)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น เดอะ มูฟวี่ 2 (2021) 
โอวีเอ/โอเอ็นเอ:  วุ่นรักประธานจอมจิ้น (2011–2013)  See Me After Class (2012)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น* (2014–2020)  แฮนด์ เชคเกอร์ Go ago Go (2017)  W'z: Hand Shakers with W'z (2019) 
 หมวดหมู่
อริยบุคคล

อริยบุคคล แปลว่า บุคคลผู้ประเสริฐ, ผู้ไกลจากข้าศึก, ผู้หักกำล้อสังสารวัฏได้แล้ว แบ่งได้หลายประเภทคือแบ่งอย่างใหญ่ได้เป็น พระเสขะและพระอเสขะ แบ่งตามประเภทบุคคลมี 4 ประเภทคือ พระโสดาบัน พระสกิทาคามี พระอนาคามี และพระอรหันต์ และยังแบ่งย่อยเป็น 8 ประเภท จัดเป็น 4 คู่ได้อีก
อริยบุคคลแบ่งตามประเภทใหญ่ > เสขะ

เสขะ แปลว่า  ผู้ยังต้องศึกษาอยู่ คือยังต้องศึกษาไตรสิกขาคือศีล สมาธิ ปัญญา เพื่อบรรลุมรรคผลที่สูงขึ้นไปอีก เรียกเต็มว่า พระเสขะ หรือ เสขบุคคล เสขะ คือพระอริยบุคคลที่ยังไม่ได้บรรลุ อรหันตผล หรือยังไม่ได้เป็นพระอรหันต์ ได้แก่ พระโสดาบัน พระสกทาคามี และพระอนาคามี เสขะ หากได้บรรลุอรหันตผลเป็นพระอรหันต์แล้วก็เป็นอันพ้นจากความเป็นเสขะ และได้ชื่อว่าใหม่ว่า อเสขะ
อริยบุคคลแบ่งตามประเภทใหญ่ > อเสขะ

อเสขะ แปลว่า ผู้ไม่ต้องศึกษาอีก คือไม่ต้องศึกษาไตรสิกขา คือศีล สมาธิ ปัญญาอีกต่อไป เพราะได้ศึกษาจบโดยได้บรรลุอรหันตผลแล้ว เรียกเต็มว่า พระอเสขะ หรือ อเสขบุคคล อเสขะ ได้แก่พระอริยบุคคลระดับสูงสุดคือพระอรหันต์ ผู้เสร็จกิจการศึกษาไตรสิกขาแล้ว ผู้ไม่มีกิจที่จะต้องบำเพ็ญเพื่อละกิเลสอีก
อริยบุคคลแบ่งตามประเภทบุคคล > โสดาบัน

โสดาบัน แปลว่า ผู้เข้าถึงกระแสธรรม ผู้แรกถึงกระแสธรรม (คืออริยมรรค) เป็นชื่อเรียกพระอริยบุคคลประเภทแรกใน 4 ประเภท คือ โสดาบัน สกทาคามี อนาคามี อรหันต์ ผู้ได้บรรลุโสดาปัตติผลแล้วด้วยการละ สังโยชน์ เบื้องต่ำ 3 ประการได้คือ
สักกายทิฏฐิ คือ ความเห็นเป็นเหตุถือตัวตน เช่นเห็นว่ากายนี้ใจนี้เป็นตัวตนของเรา
วิจิกิจฉา คือ ความลังเลสงสัย เช่นสงสัยในข้อปฏิบัติของตนว่าถูกต้องหรือไม่ สงสัยในพระรัตนตรัยหรือในอริยสัจ 4 ว่ามีจริงหรือไม่
สีลัพพตปรามาส คือ ความเชื่อถือยึดมั่นว่าความศักดิ์สิทธิ์มีได้ด้วยศีลและพรตอย่างนั้นอย่างนี้ ข้อนี้ขยายความได้ว่ารักษาศีลแต่เพียงทางกาย ทางวาจา แต่ใจยังไม่เป็นศีล หรืออย่างน้อยก็ยังไม่เป็นศีลตลอดเวลา
ความเป็นพระโสดาบันนี้ก็เช่นเดียวกับความเป็นพระอริยบุคคลประเภทอื่น ๆ ที่มิได้จำกัดอยู่เฉพาะเพศบรรพชิต (นักบวช) เท่านั้น แม้ คฤหัสถ์ คือชายหรือหญิงผู้ครองเรือน ก็สามารถเป็นพระโสดาบันได้ เช่น ในสมัยพุทธกาลคฤหัสถ์ที่เป็นพระโสดาบันที่มีชื่อเสียงก็มีจำนวนมาก ได้แก่ นางวิสาขามหาอุบาสิกา อนาถบิณฑิกเศรษฐี พระเจ้าพิมพิสาร หมอชีวก  เป็นต้น
การเข้าถึงกระแสธรรมของพระโสดาบันนั้น เป็นการยกระดับจิตใจของท่านอย่างถาวร ทำให้ท่านไม่สามารถกลับมาเป็นปุถุชนได้อีก เป็นผู้ที่จะไม่ไปเกิดในอบายภูมิ (เช่น นรก หรือ เดียรฉาน) ทั้งยังเป็นผู้ที่จะบรรลุพระนิพพานในเบื้องหน้าอย่างแน่นอน
โสดาบันอาจจำแนกได้เป็น
จูฬโสดาบัน​ คือ ​กัลยาณปุถุชน​ผู้​แทงตลอดลำ​ดับแห่งนามรูปปริ​เฉทญาณ​ ​ที่​ 1 ถึง ​ลำ​ดับโคตรภูญาณที่​ 13 ตามสมควร
มหา​โสดาบัน​ คือ ​อริยบุคคล​ผู้​แทงตลอด​ใน​ลำ​ดับแห่งญาณ​ 16 ​โดย​สมบูรณ์​
อริยบุคคลแบ่งตามประเภทบุคคล > สกทาคามี

สกทาคามี หรือ สกิทาคามี แปลว่า ผู้กลับมาเพียงครั้งเดียว เป็นชื่อเรียกพระอริยบุคคลลำดับที่ 2 ใน 4 ประเภท ที่เรียกว่า "ผู้กลับมาเพียงครั้งเดียว" หมายถึง พระสกิทาคามีจะเกิดในกามาวจรภพอีกเพียงครั้งเดียวเท่านั้นก็จะถึงพระนิพพาน ผู้ได้บรรลุสกทาคามิผลคือผู้ที่ละสังโยชน์เบื้องต่ำ 3 ประการแรกได้เช่นเดียวกับพระโสดาบัน อีกทั้งทำสังโยชน์เบื้องต่ำอีกสองประการที่เหลือให้เบาบางลงด้วยคือ
กามราคะ หมายถึง ความพอใจในกาม คือ การความเพลินในการได้เสพ รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส ธรรมารมณ์ ที่น่าพอใจ
ปฏิฆะ หมายถึง ความกระทบกระทั่งในใจ คล้ายความพยาบาทอย่างละเอียด
หากสังโยชน์เบื้องต่ำทั้งสองประการนี้หมดไปก็จะเป็นพระอนาคามี
อริยบุคคลแบ่งตามประเภทบุคคล > อนาคามี

อนาคามี แปลว่า ผู้ไม่มาเกิดอีก หมายความว่าจะไม่กลับมาเกิดในกามาวจรภพอีก แต่จะเกิดใน พรหมโลก อีกเพียงครั้งเดียว แล้วจะนิพพานจากพรหมโลกนั้นเลย เป็นชื่อเรียกพระอริยบุคคลประเภทที่ 3 ใน 4 ประเภท คือ โสดาบัน สกทาคามี อนาคามี อรหันต์ เป็นผู้ละสังโยชน์เบื้องต่ำ (โอรัมภาคิยสังโยชน์) ทั้ง 5 ประการได้แล้ว ยังเหลือสังโยชน์เบื้องสูง (อุทธัมภาคิยสังโยชน์) อีก 5 ประการ คือ
รูปราคะ หมายถึง ความพอใจในรูปฌาน หรือ รูปธรรมอันประณีต หรือ ความพอใจในรูปภพ
อรูปราคะ หมายถึง ความพอใจในอรูปฌาน หรือ พอใจในอรูปธรรม เช่น ความรู้ เป็นต้น หรือ ความพอใจในอรูปภพ
มานะ หมายถึง ความสำคัญตนว่าเป็นนั่นเป็นนี่ เช่น เป็นพระอนาคามี (แม้ว่าจะเป็นจริง ๆ) เป็นต้น
อุทธัจจะ คือ ความฟุ้งของจิต
อวิชชา คือ ความไม่รู้แจ้ง
อนึ่งพึงเข้าใจว่า แม้สังโยชน์เบื้องสูงบางข้อจะมีชื่อเหมือนกิเลสอย่างหยาบที่ยังมีในปถุชน (ผู้ยังไม่เป็นบรรลุเป็นพระอริยบุคคล) เช่น มานะ อุทธัจจะ หรือ อวิชชา แต่สังโยชน์เบื้องสูงอันเป็นกิเลสที่ยังหลงเหลืออยู่ในจิตใจของพระอนาคามีนั้น เป็นกิเลสที่ละเอียดกว่าของปถุชนอย่างมาก
อริยบุคคลแบ่งตามประเภทบุคคล > อรหันต์

บทความหลัก: พระอรหันต์
พระอรหันต์ คือ ผู้สำเร็จธรรมวิเศษสูงสุดในพระพุทธศาสนา พระอริยบุคคลชั้นสูงสุด สามารถละสังโยชน์ได้ครบ 10 ประการ
อริยบุคคล แบ่งตามประเภทย่อย

คู่ที่ 1 พระผู้ตั้งอยู่ในโสดาปัตติมรรค(กำลังศึกษาอยู่ กำลังปฏิบัติอยู่) - โสดาปัตติผล(สำเร็จการศึกษาแล้ว ไม่ล่วงศีลแม้เพียงเล็กน้อย ละสังโยชน์ 3 เบื้องต่ำ ได้แล้ว)
คู่ที่ 2 พระผู้ตั้งในสกิทาคามิมรรค(กำลังศึกษาอยู่ กำลังปฏิบัติอยู่) - สกิทาคามิผล(สำเร็จการศึกษาแล้ว ไม่ล่วงศีลแม้เพียงเล็กน้อย ละสังโยชน์ 5 เบื้องต่ำ ได้แล้ว)
คู่ที่ 3 พระผู้ตั้งอยู่ในอนาคามิมรรค(กำลังศึกษาอยู่ กำลังปฏิบัติอยู่) - อนาคามิผล(สำเร็จการศึกษาแล้ว ไม่ล่วงศีลแม้เพียงเล็กน้อย ละสังโยชน์ 5 เบื้องต่ำ ได้แล้ว ละสังโยชน์  5 เบื้องสูง ยังเหลืออยู่อย่างหยาบ)
คู่ที่ 4 พระผู้ตั้งอยู่ในอรหัตมรรค(กำลังศึกษาอยู่ กำลังปฏิบัติอยู่) - อรหัตผล(สำเร็จการศึกษาแล้ว ไม่ล่วงศีลแม้เพียงเล็กน้อย ละสังโยชน์ 10 ได้ทั้งหมดอย่างละเอียด)
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

| --- | --- |
Faculty of Engineering, Chiang Mai University

สถาปนา: 3 มิถุนายน พ.ศ. 2513 (54 ปี)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
คณบดี: รองศาสตราจารย์ธงชัย ฟองสมุทร
ที่อยู่: 239 ถนนห้วยแก้ว ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ 50200
สี:   สีเลือดหมู
มาสคอต: เกียร์
เว็บไซต์: www.eng.cmu.ac.th
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (อังกฤษ: Faculty of Engineering, Chiang Mai University) เป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่เก่าแก่เป็นอันดับที่ 8 ของประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2513 โดยก่อนหน้านี้มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ได้เริ่มดำเนินการจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ ตั้งแต่สมัยที่ศาสตราจารย์ ดร.บัวเรศ คำทอง เป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ซึ่งได้รับความร่วมมือและประสานงานอย่างใกล้ชิดกับ ศาสตราจารย์ ดร.อรุณ สรเทศน์ (คณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในขณะนั้น ซึ่งต่อมาท่านได้ดำรงตำแหน่งเป็นอธิการบดี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) ได้เข้ามาช่วยดำเนินการตั้งแต่เริ่มต้นในหลายๆด้าน โดยการจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ท่านมีส่วนเป็นอย่างมากในการวางแผน ก่อสร้างอาคารต่างๆ และช่วยร่างหลักสูตรตลอดจนได้จัดหาอุปกรณ์ละตำราการสอน และที่สำคัญอย่างยิ่งคือการจัดหาอาจารย์ และผู้ทรงคุณวุฒิในการเรียนการสอนของนักศึกษา
ประวัติ

เมื่อคณะวิศวกรรมศาสตร์ เริ่มเปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2513 ได้เปิดสอนในสาขาวิชาวิศวกรรมโยธา เป็นสาขาแรก โดยใช้อาคารหอพักชายอาคาร 1 เดิม (ปัจจุบันคือคณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์) ชั้นล่างจำนวน 3 ห้อง ทางด้านทิศเหนือติดต่อกับธนาคารไทยพานิชย์ เป็นอาคารธุรการ และอาคารเรียนชั่วคราวโดยมีอาจารย์ผู้สอนเริ่มแรก จำนวน 3 ท่าน ได้แก่ รศ.ดร. สุพจน์ ตียาภรณ์ ผศ.สุธรรม ยุตบุตร และ รศ.ดร.ถวัลยวงค์ ไกรโรจนานันท์ ทั้งนี้ มี รศ.ดร.สุพจน์ ตียาภรณ์ เป็นคณบดีท่านแรก โดยรับ นักศึกษารุ่นแรก คือนักศึกษารหัส 1360….. เข้าเรียนรุ่นแรกจำนวน 60 คน ซึ่งคณะวิศวกรรมศาสตร์ได้พัฒนาการด้านต่างๆอย่างต่อเนื่อง โดยตั้งแต่ภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2513 คณะวิศวกรรมศาสตร์ได้รับอาจารย์เพิ่มเติม ได้แก่ ร.ศ.พิชัย บุณยะกาญจน์ ผศ.ปราโมทย์ ฤทธิปรีดานันท์ อ.โกมล ศักดิ์ศรี รศ.คำนึง วัฒนคุณ ผศ.สมคิด สลัดยะนันท์ รศ.ดร.สุพร คุตตะเทพ รศ.ดร.สุขุม สุขพันธ์โพธาราม รศ.ดร.เจษฏา เกษมเศรษฐ์ รศ.เกษม จันทรมังกร รศ.ลำดวน ศรีศักดา และรศ.สุเทพ นิ่มนวล เป็นต้น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2515 คณะวิศวกรรมศาสตร์ได้รับงบประมาณเพื่อสร้างอาคาร 3 หลัง ภายในพื้นที่ที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ได้รับมอบ คือ อาคารแฝดอำนวยการ-ห้องสมุด อาคารเรียน 4 ชั้น และอาคาร Workshop
นอกจากนั้นสภามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้ลงมติให้บัณฑิตที่จบการศึกษาของคณะวิศวกรรมศาสตร์ได้รับปริญญา “วิศวกรรรมศาสตร์บัณฑิต (วศ.บ.)” ในภาษาไทย และ “Bachelor of Engineering (B.Eng.)” ในภาษาอังกฤษ มีศักดิ์และสิทธิ์เทียบเท่ากับบัณฑิตทางวิศวกรรมศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยอื่นทั้งในและนอกประเทศทุกประการ โดยมีบัณฑิตจบการศึกษาตามหลักสูตรฯ และได้รับพระราชทานปริญญาวิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต เป็นรุ่นแรกประมาณ 40 คน เมื่อสิ้นปีการศึกษา 2515 ได้มีการพัฒนาด้านการศึกษาโดยเปิดสอนวิศวกรรมศาสตร์ สาขาต่างๆ ดังนี้
พ.ศ. 2518 จัดตั้งภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า
พ.ศ. 2521 จัดตั้งภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล
พ.ศ. 2524 จัดตั้งภาควิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม
พ.ศ. 2526 จัดตั้งภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ และภาควิชาวิศวกรรมเหมืองแร่
พ.ศ. 2539 จัดตั้งภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
พ.ศ. 2556 จัดตั้งภาควิชาวิศวกรรมระบบสารสนเทศและเครือข่าย
การดำเนินงานตามพันธกิจในระยะแรก คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เน้นการผลิตบัณฑิตในระดับปริญญาตรีเป็นหลัก เพื่อผลิตบุคลากรในสาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ตามความต้องการของประเทศซึ่งจำเป็นต้องใช้วิศวกรเป็นจำนวนมากสำหรับการพัฒนาประเทศ และปรับเปลี่ยนการดำเนินงานให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงทางสังคม เศรษฐกิจและเทคโนโลยี ตลอดจนสอดคล้องกับความต้องการหรือแผนการพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ เพื่อเน้นการสร้างองค์ความรู้ใหม่ให้เกิดขึ้นในองค์กร โดยเน้นการดำเนินงานด้านวิจัยพร้อมกับการผลิตบัณฑิตในระดับบัณฑิตศึกษาเพิ่มขึ้น ซึ่งได้ผลิตบัณฑิตและผลงานทางวิชาการที่มีคุณภาพได้มาตรฐาน เป็นที่ยอมรับกันทั้งในวงการวิชาการและวิชาชีพ ทั้งในระดับชาติและนานาชาติ โดยมุ่งหวังให้ได้บัณฑิตที่พึงประสงค์ของสังคมส่วนรวม เป็นผู้ที่ยึดมั่นในคุณธรรม จริยธรรม และจรรยาบรรณในวิชาชีพวิศวกรอย่างเคร่งครัด สามารถชี้นำสังคมไปในทางที่ถูกต้องตามหลักวิชาการและจรรยาบรรณในวิชาชีพ เปิดสอนการศึกษาระดับต่างๆ ได้แก่ ระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ในสาขาต่างๆ จนถึงปัจจุบัน
ทำเนียบคณบดี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ทำเนียบคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
|  รายนามคณบดี |  ระยะเวลาในการดำรงตำแหน่ง  |  |
| 1. รองศาสตราจารย์ ดร.สุพจน์ ตียาภรณ์ | พ.ศ. 2513 – พ.ศ. 2516 |  |

| 2. รองศาสตราจารย์พิชัย บุณยะกาญจน | พ.ศ. 2516 – พ.ศ. 2528 |  |
| 3. รองศาสตราจารย์ ดร.ณอคุณ สิทธิพงษ์ | พ.ศ. 2528 – พ.ศ. 2540 |  |
| 4. รองศาสตราจารย์ ดร.เอกชัย แสงอินทร์ | พ.ศ. 2540 – พ.ศ. 2548 |  |
| 5. รองศาสตราจารย์ ดร.เสริมเกียรติ จอมจันทร์ยอง | พ.ศ. 2548 – พ.ศ. 2555 |  |
| 6. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ณัฐ วรยศ | พ.ศ. 2555 – พ.ศ. 2564 |  |
| 7. รองศาสตราจารย์ ดร.ธงชัย ฟองสมุทร | พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน |  |
หลักสูตร

| หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่>  ระดับปริญญาตรี | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่>  ระดับปริญญาโท | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่>  ระดับปริญญาเอก |
| --- | --- | --- |
|  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต (วศ.บ.) สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา  สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า  สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม  สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล  สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ  สาขาวิชาวิศวกรรมเหมืองแร่และปิโตรเลียม  สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์  สาขาวิชาวิศวกรรมหุ่นยนต์และปัญญาประดิษฐ์  สาขาวิชาวิศวกรรมบูรณาการ หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) ภาคพิเศษ สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า  สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล  สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ  สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ หลักสูตรวิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต (วศ.บ.) นานาชาติ สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกลและการบริหารโครงการวิศวกรรม  สาขาวิชาระบบสารสนเทศและเครือข่าย  สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการและการจัดการโลจิสติกส์  สาขาวิชาวิศวกรรมวิศวกรรมไฟฟ้าและเทคโนโลยีโครงข่ายไฟฟ้าอัจฉริยะ  สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (วศ.ม.) สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา  สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล  สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า  สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ  สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์  สาขาวิชาวิศวกรรมพลังงาน  สาขาวิชาวิศวกรรมเกษตร  สาขาวิชาวิศวกรรมและการบริหารการก่อสร้าง  สาขาวิชาวิศวกรรมโลจิสติกส์และการจัดการโซ่อุปทาน  สาขาวิชาวิศวกรรมเทคโนโลยีพลาสมาและระบบกลไฟฟ้าจุลภาค  สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม  สาขาวิชาวิศวกรรมเหมืองแร่และทรัพยากรธรณี (หลักสูตรนานาชาติ) หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.) สาขาวิชาวิทยาการข้อมูล  สาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรม |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า  สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล  สาขาวิชาวิศวกรรมพลังงาน  สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ  สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม  สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา  สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์  สาขาวิชาวิศวกรรมเทคโนโลยีพลาสมาและระบบกลไฟฟ้าจุลภาค |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
สมาคมศิษย์เก่าวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เก็บถาวร 2017-11-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โคมวิเศษเจ้าแม่หัวซาน

| โคมวิเศษเจ้าแม่หัวซาน The Lamp Lore 1986 |
| --- | --- |
ประเภท: อภินิหาร,ตำนาน
พัฒนาโดย: หยวนเต๋อ
เขียนโดย: อู๋เหลียนหุย
กำกับโดย: เฉินหลงเซิง
แสดงนำ:  วังหมิงฉวน  เยิ่นต๊ะหัว  หยาง พ่านพ่าน  
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: กู่เจียฮุย
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "แสงสว่างนิจนิรันด์" (ปู้เมี่ยเต้อกวง 不灭的光)
ผู้ประพันธ์เพลง: เจิ้งกั๋วเจียง
ประเทศแหล่งกำเนิด: ฮ่องกง
ภาษาต้นฉบับ: กวางตุ้ง
จำนวนตอน: 27
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: เหลียง กา-ชู, กานจือฮุย
สถานที่ถ่ายทำ: ฮ่องกง
ความยาวตอน: 22-23 นาที/ตอน
บริษัทผู้ผลิต: TVB
ออกอากาศ
ออกอากาศ: 10 มีนาคม ค.ศ. 1986 (1986-03-10) – 15 เมษายน ค.ศ. 1986 (1986-04-15) ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 21.30-22.30 น. (รวมโฆษณา)
"โคมวิเศษเจ้าแม่หัวซาน" (อังกฤษ: The Lamp Lore) เป็นละครโทรทัศน์ฟอร์มใหญ่แนวอภินิหาร 27 ตอนจบ ที่ผลิตโดยช่องทีวีบี (TVB) ดัดแปลงมาจากนิทานพื้นบ้านจีนสมัยราชวงศ์ถัง เรื่อง "'โคมไฟดอกบัววิเศษ  (The Magic Lotus Lantern)" นำแสดงโดย  วังหมิงฉวน, เยิ่นต๊ะหัว และ หยาง พ่านพ่าน   ซึ่งทางช่องทีวีบี ตั้งใจนำละครเรื่องนี้มาออกอากาศชนในช่วงครึ่งแรกของละครฟอร์มใหญ่ของทางช่องเอทีวี เรื่อง  จิ๋นซีฮ่องเต้
(Rise of the Great Wall)
นักแสดง(บางส่วน)

วังหมิงฉวน เป็น เจ้าแม่หัวซาน (หวังฉินหัว)
หยางพ่านพ่าน เป็น มารโลหิต (เทพธิดาเจ้าสำราญ)
เยิ่นต๊ะหัว เป็น อดีตสามีของเจ้าแม่หัวซาน (หลิวเยี่ยนชัง)
หลี่หลงจี เป็น เง็กเซียนฮ่องเต้
ฉินเพ่ย เป็น พญามาร
หลี่เซียงฉิน  เป็น เฮงบ่อหนี่เนี่ยว
เรตติ้ง (ชนละครเอทีวีเรื่องจิ๋นซีฮ่องเต้ )

เมื่อละครฟอร์มใหญ่ของทางช่องเอทีวี เรื่อง  จิ๋นซีฮ่องเต้ ได้ออกอากาศในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2529 (1986) เวลา 21.30-22.30 ช่วงสัปดาห์แรกของการออกฉายได้รับการต้อนรับที่ดีจากผู้ชมในฮ่องกง
จนกระทั่งวันที่ 10 มีนาคม ของปีเดียวกัน ทางช่องทีวีบี ได้นำละครฟอร์มใหญ่แนวอภินิหารเรื่อง "โคมวิเศษเจ้าแม่หัวซาน" นำแสดงโดย วังหมิงฉวน และ เยิ่นต๊ะหัว มาออกอากาศชนในช่วงเวลาเดียวกันกับ จิ๋นซีฮ่องเต้ ทำให้ละครชุดของทางช่องเอทีวีเรตติ้งตกฮวบลงทันที
ถึงแม้ละครเรื่อง "โคมวิเศษเจ้าแม่หัวซาน" จะได้รับชัยชนะทางด้านเรตติ้งเหนือคู่แข่ง
แต่เป็นละครที่มีเรตติ้งเฉลี่ยน้อยที่สุดของ วังหมิงฉวน ในรอบหลายปีในช่วงยุคทอง(ค.ศ. 1977-1989) คือได้ 45 จุดเปิด
หลังจากเรื่อง โคมวิเศษเจ้าแม่หัวซาน ได้อวสานลงไป ทางช่อง ทีวีบี ยังนำละครญี่ปุ่นยอดนิยมเรื่อง สงครามชีวิตโอชิน มาออกอากาศชนครึ่งหลังของ จิ๋นซีฮ่องเต้ ทำให้เรตติ้งของครึ่งหลังตกฮวบลงไปอีก (มีข่าวว่าทางช่องเอทีวี หั่นละครเรื่อง จิ๋นซีฮ่องเต้ ออกจากเดิมมี 80 ตอนจบ เหลือเพียง 63 ตอนจบ)
ผลตอบรับในต่างประเทศ

ได้รับความนิยมในไทยและเวียดนาม
ผลตอบรับที่อื่น ๆ ระดับกลาง ๆ
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย

วังหมิงฉวน แสดงเป็น เจ้าแม่หัวซาน ถึงสามครั้ง
ครั้งแรกในปีค.ศ. 1976 (แสดงนำ)
ครั้งสองในปีค.ศ. 1985 ในบทรับเชิญ ในละครเรื่อง ขุนศึกตระกูลหยาง ฉบับ 5 พยัคฆ์ทีวีบี นำแสดง เมื่อปีค.ศ. 1985
ครั้งสามในปีค.ศ. 1986 (แสดงนำ)
รางวัล

ละครชุดนี้ได้รับคำชมด้านการออกแบบชุดและโคมวิเศษของเจ้าแม่หัวซาน จนได้รับรางวัลเหรียญเงินในงานประกาศรางวัลการออกแบบครั้งที่ 9 ของสมาคมกระจายเสียงแห่งอังกฤษ
แหล่งข้อมูลอื่น

โคมวิเศษเจ้าแม่หัวซาน
วิจิตร พรพฤฒิพันธุ์

| วิจิตร พรพฤฒิพันธุ์ม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รองหัวหน้าพรรคชาติไทยพัฒนา
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  26 ตุลาคม พ.ศ. 2561
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 10 ตุลาคม พ.ศ. 2505 (62 ปี) อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์
พรรคการเมือง: ชาติไทยพัฒนา (2551–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: ธีรพร พรพฤฒิพันธุ์

วิจิตร พรพฤฒิพันธุ์ (เกิด
10 ตุลาคม พ.ศ. 2505) เป็นรองหัวหน้าพรรคชาติไทยพัฒนา เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์
ประวัติ

วิจิตร พรพฤฒิพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2505 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาศิลปศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ และปริญญาโท การศึกษามหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยนเรศวร เขาสมรสกับ ธีรพร พรพฤฒิพันธุ์ อดีตนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ มีบุตรชื่อ ธีรจิตร พรพฤติพันธุ์
การทำงาน

วิจิตร พรพฤฒิพันธุ์ เริ่มงานการเมืองโดยการร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ และเคยเป็นที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (สุทัศน์ เงินหมื่น) ต่อมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ครั้งแรก ในปี 2544 ผลปรากฏว่า เรวัต แสงวิจิตร จากพรรคไทยรักไทย เป็นฝ่ายชนะการเลือกตั้ง แต่ต่อมาคณะกรรมการการเลือกตั้งได้มีมติเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของนายเรวัต เนื่องจากถูกกล่าวหาว่าได้กระทำการอันเป็นการจูงใจให้ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งลงคะแนนให้โดยการให้ทรัพย์สินแก่ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง (ใบแดง) จึงได้จัดให้มีการเลือกตั้งใหม่ ผลปรากฏว่านายวิจิตร เป็นฝ่ายชนะการเลือกตั้ง เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์สมัยแรก ต่อมานายวิจิตร ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์
ต่อมาย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทย และลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์สมัยกที่ 2 ภายหลังการยุบพรรคชาติไทยในปี 2551 เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา พร้อมกับสมาชิกส่วนใหญ่ของพรรคชาติไทย และลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งต่อมา ในปี 2554 แต่แพ้ให้กับ สุทัศน์ จันทร์แสงสี จากพรรคเพื่อไทย ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคชาติไทยพัฒนา
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แม้จะถูกทาบทามให้ย้ายไปสังกัดพรรคพลังประชารัฐ แต่เขาก็ยังยืนยันลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่เดิม ในนามพรรคชาติไทยพัฒนาเช่นเดิม แต่ต้องแข่งขันกับพิมพ์พร พรพฤฒิพันธุ์ หลานสาว ซึ่งลงสมัครในนามพรรคพลังประชารัฐ ผลปรากฏว่านางสาวพิมพ์พร เป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง
นายวิจิตร เป็นนายกสมาคมกีฬาจังหวัดเพชรบูรณ์ ตั้งแต่ปี 2545 จนถึงปัจจุบัน
การทำงาน > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดเพชรบูรณ์ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดเพชรบูรณ์ สังกัดพรรคชาติไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
วิชิต แสงทอง

| วิชิต แสงทองม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2529 – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2531
นายกรัฐมนตรี: พลเอก เปรม ติณสูลานนท์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 เมษายน พ.ศ. 2474
เสียชีวิต: 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 (78 ปี)
คู่สมรส: พรสม แสงทอง

นายวิชิต แสงทอง เป็นอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ 2 สมัย และอดีตอธิบดีกรมแรงงาน ในปี 2520 - 2526 อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสิงห์บุรี
ประวัติ

วิชิต แสงทอง เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2474 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจากประเทศสหรัฐอเมริกา เคยเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปฯ ใน พ.ศ. 2520
วิชิต แสงทอง เสียชีวิตในปี 2552 และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดมกุฏกษัตริยาราม กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
การทำงาน

วิชิต แสงทอง เคยรับราชการและเคยดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมแรงงาน กระทรวงมหาดไทย ในปี 2520 ถึงปี 2526 เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดสิงห์บุรี ในปี 2526 ถึงปี 2528
วิชิต แสงทอง ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์
ต่อมาได้รับเลือกตั้งสมัยที่ 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 สังกัดพรรคชาติพัฒนา
วิชิต แสงทอง ตกเป็นจำเลยฐานร่วมกันหลอกลวงผู้อื่นว่าสามารถส่งไปทำงานในต่างประเทศได้ และร่วมกันฉ้อโกง ตามคดีดำหมายเลขดำ อ.2336/2550 ซึ่งต่อมาศาลสั่งจำหน่ายคดี เนื่องจากจำเลยเสียชีวิต
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2529 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2527 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2523 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)