stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แจมป์ (วงดนตรี)
สมาชิก

| ชื่อ-นามสกุล | ชื่อเล่น | เชื้อชาติ | วันเกิด |
| --- | --- | --- | --- |
| อิสราภรณ์ จันทรโสภาคย์ | แอนนา | ไทย | 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 (44 ปี) |
| มิเชล วอกอร์ด | มิเชล | นอร์เวย์ | 7 มีนาคม พ.ศ. 2523 (44 ปี) |
| ณฐมน ภูวะปัจฉิม (ชื่อใหม่) ภวพร ภูวะปัจฉิม (ชื่อเดิม)  ภัคพร ภูวะปัจฉิม (ชื่อเดิม) | ปอ | ไทย | 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 (43 ปี) |
| เจนนิเฟอร์ โปลิตานนท์ | เจนนี่ | ไทย-อเมริกัน | 11 สิงหาคม พ.ศ. 2525 (42 ปี) |
ผลงาน > สตูดิโออัลบั้ม > อัลบั้ม "แจมป์ (Jamp)" (พ.ศ. 2542)

In The SummerTime & Limbo Rock
Chirpy Chirpy Cheep Cheep
ไม่ต้องห่วงฉัน
I Started A Joke
Venus
Simon Says
Sugar Sugar
Can't Take My Eyes Off You
Miss You Like Crazy
ขอใจเธอคืน
ไม่รักได้ไง
ไม่ต้องห่วงฉัน (Minus-1)
ผลงาน > สตูดิโออัลบั้ม > อัลบั้ม "บังอรเอาแต่แดนซ์" (พ.ศ. 2543)

บังอรเอาแต่นอน
จะขอก็รีบขอ
สาวรำวง
สาวเชียงใหม่
ผู้ชายในฝัน
งานวัด
ดิ้นกันมั้ยลุง
เจ้าภาพจงเจริญ
หางเครื่อง
Boom Boom Boom Boom
Jamp Medley (Sleepless Mix)
จะขอก็รีบขอ (Minus -1)
ผลงาน > อัลบั้มรวมศิลปิน > อัลบั้ม "ทีนเอจเกรดเอ" (พ.ศ. 2541)

ไปด้วยคน
ของใคร
เพื่อนเท่านั้น
ผมพร้อมแล้วครับ
กวน
ใครไม่รู้นะ
ฝากไว้ได้ไหม
ฮึ่ม (เกรงใจ)
ถึงเธอ
ขอบคุณ (เป็นเพราะเธอ)
ผลงาน > อัลบั้มรวมศิลปิน > อัลบั้ม "Cover Girls" (พ.ศ. 2546)

แด่คนคนนั้น (รวมศิลปิน Cover Girl)
Pretty Boy (Annita)
One Way or Another (3G)
Chi Chi Gu Ta (YaYaYing)
I will survive (YaYaYing)
Can't Get You Out Off My Head (Annita)
Please Mr.Postman (China Dolls)
I Just Call To Say I Love You (Zaza)
Can't Take My Eye Off Of You (Jamp)
Baby V.O.X - By Chance Deep [Club Mix]
ผลงาน > ผลงานเพลงหลังจากยุบวงแล้ว

เจนนี่
อัลบั้ม "2002 ราตรี" (พ.ศ. 2544) ร่วมกับ แคทรียา อิงลิช, รฐา โพธิ์งาม  และ ไชน่า ดอลส์
อัลบั้ม "2005 ทิวา Hula Hula" (พ.ศ. 2548) ร่วมกับ แคทรียา อิงลิช, รฐา โพธิ์งาม  และ ไชน่า ดอลส์
อัลบั้ม "show girls" (พ.ศ. 2550) ร่วมกับ แคทรียา อิงลิช, รฐา โพธิ์งาม  และ ไชน่า ดอลส์
อัลบั้ม "Brazia" (พ.ศ. 2552) ร่วมกับ รฐา โพธิ์งาม  และ สุภัชญา ลัทธิโสภณกุล
แอนนา
อัลบั้มเดี่ยว "Anna* (แอนนา)" (พ.ศ. 2545)
ปอ
อัลบั้มเดี่ยว "Por Touch Me" (พ.ศ. 2544)
มิเชล
อัลบั้ม "คัพเวอร์ เกิร์ล (Cover Girls)" (พ.ศ. 2546)
ผลงาน > ละครโทรทัศน์ที่แสดงร่วมกัน

ละครเรื่อง "รักเกรดเอ" (ร่วมกับ Teen 8 Grade A) ปี 2541 ค่ายเอ็กแซ็กท์
อัลบั้ม "Jamp"
อัลบั้ม "บังอรเอาแต่แดนซ์"
โจ จอห์นสตัน

| โจ จอห์นสตัน |
| --- | --- |
จอห์นสตัน ในงาน แซนดีเอโกคอมมิก-คอน 2010
เกิด: โจเซฟ เอ็กเกิลสตัน จอห์นสตัน  (1950-05-13) 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1950 (74 ปี) ออสติน, รัฐเท็กซัส, สหรัฐ
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้าง ศิลปินเทคนิคพิเศษ ผู้กำกับศิลป์
ปีปฏิบัติงาน: 1977–ปัจจุบัน
โจเซฟ เอ็กเกิลสตัน จอห์นสตัน (อังกฤษ: Joseph Eggleston Johnston) เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1950 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และอดีตศิลปินเทคนิคพิเศษชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักกันดีที่เขาสร้างภาพยนตร์ที่ขับเคลื่อนด้วยเอฟเฟกต์เช่น 4 จิ๋วพลิกมิติมหัศจรรย์ (1989), จูแมนจี้: เกมดูดโลกมหัศจรรย์ (1995) และ จูราสสิค พาร์ค 3 (2001) ภาพยนตร์เหล่านี้ยังรวมถึงภาพยนตร์ย้อนยุคจำนวนหนึ่ง เช่น เหิรทะลุฟ้า (1991), มนุษย์หมาป่า ราชันย์อำมหิต (2010) และภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล กัปตันอเมริกา: อเวนเจอร์ที่ 1 (2011) จอห์นสตันยังกำกับภาพยนตร์ดราม่าชีวประวัติ เติมฝันให้เต็มฟ้า (1999)
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | ตำแหน่ง> ผู้กำกับ | ตำแหน่ง> ผู้อำนวยการสร้าง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1988 | ศึกแม่มดมหัศจรรย์ | ไม่ | ผู้ช่วย |  |
| 1989 | 4 จิ๋วพลิกมิติมหัศจรรย์ | ใช่ | ไม่ |  |
| 1991 | เหิรทะลุฟ้า | ใช่ | ไม่ |  |
| 1994 | โดดเดี่ยวเจาะเวลา | ใช่ | ไม่ |  |
| 1995 | จูแมนจี้: เกมดูดโลกมหัศจรรย์ | ใช่ | ไม่ |  |
| 1999 | เติมฝันให้เต็มฟ้า | ใช่ | ไม่ |  |
| 2001 | จูราสสิค พาร์ค 3 | ใช่ | ไม่ |  |
| 2004 | ฮิดาลโก้: ฝ่านรกทะเลทราย | ใช่ | ไม่ |  |
| 2010 | มนุษย์หมาป่า ราชันย์อำมหิต | ใช่ | ไม่ |  |
| 2011 | กัปตันอเมริกา: อเวนเจอร์ที่ 1 | ใช่ | ฝ่ายบริหาร |  |
| 2014 | นอท เซฟ ฟอร์ เวิร์ค | ใช่ | ไม่ |  |
| 2018 | เดอะนัทแครกเกอร์กับสี่อาณาจักรมหัศจรรย์ | ใช่ | ไม่ | กำกับตอนถ่ายซ่อมภาพยนตร์ ได้รับเครดิตในฐานะผู้กำกับร่วมกับ ลาสซี่ ฮอลสตรอม |
ผลงาน > งานด้านเทคนิค

| ปี | เรื่อง | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1977 | สตาร์ วอร์ส | ศิลปินเทคนิคพิเศษ |
| 1980 | จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ | ศิลปินเทคนิคพิเศษและผู้กำกับศิลป์ |
| 1981 | ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า | ศิลปินเทคนิคพิเศษและผู้กำกับศิลป์ |
| 1983 | การกลับมาของเจได | ผู้กำกับศิลป์ |
| 1984 | ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 2: ถล่มวิหารเจ้าแม่กาลี | ผู้กำกับศิลป์ |
| 1986 | ฮาเวิร์ด ฮีโร่พันธุ์ใหม่ | นักออกแบบลำดับของที่เบาเป็นพิเศษ |
| 1987 | อภินิหารซอย 8 | ผู้ช่วยผู้กำกับสองและผู้จัดการฝ่ายผลิต |
| 1989 | ไฟฝันควันรัก | นักออกแบบลำดับทางอากาศ |
| 1999 | ไออ้อน ไจแอนท์: หุ่นเหล็กเพื่อนยักษ์ต่างโลก | ผู้ออกแบบตัวละคร ไออ้อน ไจแอนท์ |
ผลตอบรับ

ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 10 เรื่องของ โจ จอห์นสตัน
| ปี | เรื่อง | รอตเทนโทเมโทส์ | เมทาคริติก | เมทาคริติก | ทุนสร้าง | รายได้ทั่วโลก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1989 | 4 จิ๋วพลิกมิติมหัศจรรย์ |  76% (6.27/10) (34 รีวิว) |  | 63 (11 รีวิว) | $18,000,000 | $222,724,172 |
| 1991 | เหิรทะลุฟ้า |  65% (6.15/10) (63 รีวิว) |  | 61 (8 รีวิว) | $35,000,000 | $46,704,056 |
| 1994 | โดดเดี่ยวเจาะเวลา |  21% (4.39/10) (19 รีวิว) | — | — | $27,000,000 | $13,670,688 |
| 1995 | จูแมนจี้: เกมดูดโลกมหัศจรรย์ |  55% (5.97/10) (38 รีวิว) |  | 39 (18 รีวิว) | $65,000,000 | $262,821,940 |
| 1999 | เติมฝันให้เต็มฟ้า |  91% (7.59/10) (74 รีวิว) |  | 71 (23 รีวิว) | $25,000,000 | $34,698,685 |
| 2001 | จูราสสิค พาร์ค 3 |  49% (5.33/10) (186 รีวิว) |  | 42 (30 รีวิว) | $93,000,000 | $368,780,809 |
| 2004 | ฮิดาลโก้: ฝ่านรกทะเลทราย |  46% (5.56/10) (164 รีวิว) |  | 54 (36 รีวิว) | $100,000,000 | $108,103,450 |
| 2010 | มนุษย์หมาป่า ราชันย์อำมหิต |  34% (4.80/10) (219 รีวิว) |  | 43 (36 รีวิว) | $150,000,000 | $139,789,765 |
| 2011 | กัปตันอเมริกา: อเวนเจอร์ที่ 1 |  80% (6.97/10) (268 รีวิว) |  | 66 (43 รีวิว) | $140,000,000 | $370,569,774 |
| 2018 | เดอะนัทแครกเกอร์กับสี่อาณาจักรมหัศจรรย์ |  32% (5.14/10) (202 รีวิว) |  | 39 (38 รีวิว) | $120,000,000 | $173,961,069 |
| เฉลี่ย และ รวม | เฉลี่ย และ รวม |  55% (5.82/10) | 53 | 53 | $773 ล้าน | $1,741,824,408 |
0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ  60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
$ ดอลลาร์สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

โจ จอห์นสตัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โจ โนฟีตา

โจ โนฟีตา (อินโดนีเซีย: Jo Novita; เกิดวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981) เป็นอดีตนักแบดมินตันชาวอินโดนีเซีย เธอได้เหรียญทองในการแข่งขันประเภทหญิงคู่ในซีเกมส์ 2003 และประเภททีมในซีเกมส์ 2001 และ 2007 เธอเป็นแชมป์ในการแข่งขันรายการเวิลด์กรังด์ปรีซ์ในไทยแลนด์และฟิลิปปินส์โอเพน โนฟีตายังเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และเอเชียนเกมส์ 2006
อาชีพ

ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เธอแข่งขันร่วมกับลีตา นูร์ลีตาในประเภทหญิงคู่ ทั้งคู่ผ่านรอบแรกแล้วพ่ายแพ้ต่อหยาง เหวย์กับจาง เจี๋ยเหวินจากจีนในรอบ 16 ทีมสุดท้าย จากนั้น เธอเข้าแข่งขันในอูเบอร์คัพ ทีมอินโดนีเซีย (หญิง) ร่วมกับเกรย์เซีย โปลีอี ซึ่งจบลงที่อันดับ 2 เป็นรองเพียงทีมชาติจีนในปี 2008 ต่อมาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 เธอเข้าทีมกับรานี มุนเดียสตีในประเภทหญิงคู่เพื่อชิงตำแหน่งรองชนะเลิศในเดนมาร์กซูเปอร์ซีรีส์หลังพ่ายแพ้ต่อ Chin Eei Hui and Wong Pei Tty คู่มาเลเซียในรอบชิงชนะเลิศ
ชีวิตส่วนตัว

โนฟีตาแต่งงานกับเพื่อนร่วมทีมจากตังกัซคลับรนเนอมัยเกิลรุนโตลาลู (Tangkas club Ronne Maykel Runtolalu) ที่จาการ์ตาในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2009 หลังจากนั้นจึงย้ายไปแคนาดา และเข้าร่วมกับสามีที่เป็นโค้ชอยู่แล้วในศูนย์แบดมินตันเคลียร์วัน (ClearOne badminton centre) ในริชมอนด์ รัฐบริติชโคลอมเบีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Jo Novita at InternationalBadminton.org ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร ธันวาคม 20, 2007)
Jo NOVITA (2005–2012) ที่ BWF.tournamentsoftware.com (ในภาษาอังกฤษ) (alternate link)
Jo NOVITA (2005–2012) ที่ BWFbadminton.com (ในภาษาอังกฤษ)
Jo Novita (2010) ที่ BWF.tournamentsoftware.com (ในภาษาอังกฤษ) (alternate link)
Jo Novita (2010) ที่ BWFbadminton.com (ในภาษาอังกฤษ)
โจนาธาน ซัคโคว์

โจนาธาน ซัคโคว์ (อังกฤษ: Jonathan Suckow; เกิด 4 มกราคม ค.ศ. 1999) เป็นนักกีฬากระโดดน้ำชาวสวิส เขาได้รับเหรียญทองแดงในการแข่งขันกีฬากระโดดน้ำชิงแชมป์ยุโรป 2019 ในรายการกระโดดน้ำแบบซิงโครไนซ์
ความสำเร็จระดับนานาชาติ

| ชิงแชมป์ยุโรป> ปี | ชิงแชมป์ยุโรป> สถานที่ | ชิงแชมป์ยุโรป> เหรียญ | ชิงแชมป์ยุโรป> อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2019 | เคียฟ  ยูเครน | 3 ! | ซิงโครไนซ์แบบผสม 3 เมตร |
แหล่งข้อมูลอื่น

the-sports.org
โจดี หลง

| โจดี หลง |
| --- | --- |
เกิด:  (1954-01-07) 7 มกราคม ค.ศ. 1954 (70 ปี) นิวยอร์คซิตี, สหรัฐ
การศึกษา: มหาวิทยาลัยแห่งรัฐนิวยอร์ก เพอร์เชส (BFA)
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1980–ปัจจุบัน
โจดี หลง (อังกฤษ: Jodi Long; เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2497) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เธอมีชื่อเสียงจากการรับบท มาดามา ในเรื่อง คาเฟ่อเมริเคน (1993–1994), และ อ๊อ ชา ใน ซัลลิแวนแอนด์ซัน (2012–2014), และแสดงในเรื่อง เพรตตีเฮร์สต์ (1988)
อาชีพ

หลงมีบทบาทในภาพยนตร์สารคดีหลายเรื่องเช่น เพรตตีเฮร์สต์, RoboCop 3, สไตรคืกิงดิสแทนซ์ และ ว้าย สาวฮอตกลายเป็นนายเห่ย ทางโทรทัศน์เธอปรากฏตัวเป็นประจำในซีรีส์เช่น คาเฟ่อเมริเคน, ออลอเมริกันเกิร์ล และ มิสแมตช์ ซึ่งทั้งหมดนี้มีระยะสั้น เธอเล่นเป็นนักบำบัดในเรื่อง สมาคมแม่บ้านหัวใจเปลี่ยว ซึ่งเป็น "เลสเบี้ยนจอมพลัง" ชื่อ แพตตี ในเรื่อง เซ็กส์แอนด์เดอะซิตี และเจ้าของบาร์ในเรื่อง ซัลลิแวนแอนด์ซัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Article on Jodi Long in the webzine Chop Block
Yahoo! Movies biography
โจดี หลง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
แจ็กสัน พอลล็อก

พอล แจ็กสัน พอลล็อก (อังกฤษ: Paul Jackson Pollock) เป็นจิตรกรชาวอเมริกันยุคศตวรรษที่ 20 และเป็นผู้นำขบวนการเขียนภาพแบบสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม (abstract expressionism) ซึ่งเป็นการทำงานศิลปะโดยการหยด สาด หรือเทสีลงบนผ้าใบ โดยไม่ต้องคำนึงถึงองค์ประกอบศิลป์ หรือแบบแผนใด ๆ แต่ปล่อยให้จิตสำนึกเป็นผู้สร้างสรรค์ผลงานศิลปะชิ้นนั้น พอลล็อกได้รับสมญานามว่า "แจ็กเดอะดริปเปอร์" (Jack The Dripper) จากนิตยสารไทม์ ด้วยแบบอย่างการเขียนภาพที่เรียกว่า กัมมันตจิตรกรรม (action painting) ด้วยการสาด เท หยด สลัดสีลงบนผ้าใบขนาดใหญ่ แสดงถึงความเคลื่อนไหวว่องไวและมีพลัง ด้วยผลงานที่น่าสนใจและวิธีการซึ่งเป็นเอกลักษณ์นี้ ทำให้เขามีชื่อเสียง และผลงานของเขาหลาย ๆ ชิ้นมีราคาสูงหลายล้านดอลลาร์
ประวัติ

แจ็กสัน พอลล็อก เกิดเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1912 ที่เมืองโคดี รัฐไวโอมิง สหรัฐอเมริกา เขาเป็นลูกคนสุดท้องในจำนวนพี่น้อง 5 คน ในปี ค.ศ. 1912 พอลล็อกเข้าเรียนไฮสกูล ที่ Losangles's Manual Arts High School ในลอสแอนเจลิส และในปี ค.ศ. 1930 เมื่ออายุได้ราว 17 ปี เขาได้ย้ายไปที่รัฐนิวยอร์กเพื่อเข้าศึกษาต่อที่ The Art Students League ภายใต้การสอนของทอมัส ฮาร์ต เบนตัน (Thomas Hart Benton) จิตรกรเขียนภาพฝาผนัง ผู้ซึ่งมีอิทธิพลต่อการวาดภาพของเขาในขณะนั้นเป็นอย่างมาก
ปี ค.ศ. 1936 พอลล็อกเข้าทำงานที่สตูดิโอของ Siqueiros ซึ่งเป็นศิลปินชาวเม็กซิกันที่ทำให้เขาได้รับอิทธิพลในการเขียนภาพในช่วงนี้ ซึ่งนิยมการแสดงออกอย่างรุนแรง และต่อมาได้รับแรงบันดาลใจจากปีกัสโซและศิลปินในลัทธิเหนือจริง (surrealism)
ในปี ค.ศ. 1941 พอลล็อกตกอยู่ในสภาพย่ำแย่ ติดสุราหนักงอมแงม เขาได้อาศัยอยู่กับพี่ชาย จนภรรยาของพี่ชายไม่พอใจ ต้องพาครอบครัวและแม่ย้ายหนีไป จุดเปลี่ยนของชีวิตพอลล็อกคือการได้พบกับลี แครสเนอร์ (Lee Krasner) จิตรกรหญิงผู้เชื่อมั่นในความสามารถของพอลล็อก จากนั้นทั้งสองก็ย้ายมาสร้างสตูดิโอทำงานศิลปะด้วยกันที่ลองไอแลนด์ นิวยอร์ก ทั้งสองได้แต่งงานกัน แต่มีข้อสัญญาตกลงกันว่าพอลล็อกจะต้องเลิกดื่มเหล้าและหันมาสร้างงานศิลปะอย่างจริงจัง
ในช่วงปี ค.ศ. 1938-1944 เขาได้เข้ารับการรักษาโรคพิษสุราเรื้อรัง และได้ศึกษาผลงานและทฤษฎีของคาร์ล ยุง (Carl Jung) นักจิตแพทย์ชาวสวิสที่ได้ชื่อว่าเป็นนักคิดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่ง ซึ่งทำให้พอลล็อกเกิดอิทธิพลกับงานของเขา งานของพอลล็อกในช่วงนี้จะแฝงไปด้วยความสงสัย และปริศนาต่าง ๆ 
หลังจากที่พอลล็อกกลับมาสร้างผลงานศิลปะอีกครั้ง ผลงานของเขาจึงไปเข้าตาเพ็กกี กุกเกนไฮม์ (Peggy Guggenheim) เจ้าของหอศิลป์ใหญ่ในนิวยอร์ก กุกเกนไฮม์ยอมจัดแสดงงานเดี่ยวให้พอลล็อก แม้จะขายภาพไม่ได้เลย แต่พอลล็อกก็เริ่มเป็นที่สนใจในวงการศิลปะ และเป็นจุดเริ่มต้นให้เขาได้ค้นพบวิธีการสร้างงานรูปแบบใหม่ เมื่อต้องไปวาดผนังบ้านพักของกุกเกนไฮม์เป็นค่าตอบแทนตามสัญญา อาการเครียดและอยากเก็บตัวเริ่มเกิดขึ้นกับพอลล็อกอีกครั้ง แครสเนอร์คอยให้กำลังใจพอลล็อกอยู่เสมอ ภายหลังทั้งคู่จึงตัดสินใจหลบความวุ่นวายในเมืองและย้ายไปหาความสงบในชนบท โดยใช้โรงนาเป็นสตูดิโอสร้างสรรค์งานศิลปะ
เมื่อพอลล็อกมีเวลาเต็มที่สำหรับสร้างสรรค์งานศิลปะ วันหนึ่งเขาค้นพบเทคนิคการเขียนภาพแบบใหม่โดยบังเอิญ ขณะกระป๋องสีล้มใส่ภาพที่เขากำลังเขียน ต่อมาเรียกเทคนิคแบบนี้ว่า กัมมันตจิตรกรรมหรือลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม ซึ่งเป็นการสร้างงานศิลปะโดยการหยด สาด หรือ เทสีลงบนผ้าใบ โดยไม่ต้องคำนึงถึงองค์ประกอบศิลป์หรือแบบแผนใด ๆ แต่ปล่อยให้จิตสำนึกของศิลปินเป็นผู้สร้างสรรค์งานศิลปะชิ้นนั้น แต่พอลล็อกก็ยังยืนยันว่าผลงานศิลปะของเขาไม่ได้เกิดขึ้นโดยเหตุบังเอิญเพราะเขาสามารถควบคุมมันได้ รูปแบบงานของพอลล็อกเป็นแบบเฉพาะตัว ทำให้เขากลายเป็นศิลปินที่มีชื่อเสียง มีเงินทอง และชีวิตประจำวันที่เปลี่ยนแปลงไป แต่ความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ ทำให้พอลล็อกรู้สึกหวั่นไหวและหวาดกลัว เขาเริ่มหันไปเที่ยวเตร่และติดเหล้างอมแงมอีกครั้ง ภายใต้ความเศร้าเสียใจที่ไม่สามารถมีลูกกับลี แครสเนอร์ได้ เพราะฝ่ายหญิงไม่ยอม เขาจึงทิ้งแครสเนอร์ และหันไปคว้าภรรยาคนใหม่ที่ชื่อ รูท หญิงสาวอ่อนวัยมาทดแทน แต่ความทุกข์ระทมในจิตใต้สำนึกของเขาก็ไม่เคยจางหาย
แจ็กสัน พอลล็อก ได้ถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1956 จากอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อเขาขับรถกลับบ้านด้วยอาการเมา ที่เซาแทมป์ตัน นิวยอร์ก ขณะมีอายุ 44 ปี
อุปนิสัย

แจ็กสัน พอลล็อก ตลอดชีวิตเขาพบแต่ความผิดหวัง เขาเป็นคนขี้โมโห อารมณ์ร้อน และไม่อดทนต่อคำวิพากษ์วิจารณ์ จนครั้งหนึ่ง จิม สวีนีย์ แสดงความเห็นไว้ในบทความว่าพอลล็อกเป็นคนไม่มีหลักเกณฑ์ ทำให้พอลล็อกโมโหมาก จึงลงมือเขียนภาพ Search for a Symbol แล้วหิ้วภาพนี้ไปพบสวีนีย์ พร้อมกับพูดว่า "ผมต้องการให้คุณเห็นว่า ภาพที่ถูกต้องตามหลักเกณฑ์เป็นอย่างไร" แต่อย่างไรก็ตาม ด้วยความที่พอลล็อกเป็นคนขี้โมโห อารมณ์ร้อน และติดเหล้าอย่างหนัก ในระยะแรกก่อนที่เขาจะค้นพบตัวเอง เขาได้สร้างงานศิลปะขึ้นในแนวแอบสเตรคแต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ เมื่อผลงานไม่ประสบความสำเร็จ และไม่ได้รับการยอมรับ เขาจึงเก็บตัวเครียดและกินเหล้าอยู่เสมอ แต่ด้วยนิสัยส่วนตัวเช่นนี้นี่เอง ที่ทำให้พอลล็อกลงมือทำงานอย่างจริงจังเพื่อแสดงตัวตนและลบคำสบประมาท จนเขาได้รับการยกย่องยอมรับว่าเป็นผู้นำขบวนการเขียนภาพแบบสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม พร้อมกับเป็นต้นแบบเทคนิคการเขียนภาพที่เรียกว่ากัมมันตจิตรกรรม
รูปแบบการทำงาน

ในปี 1944 พอลล็อกได้กล่าวถึงอิทธิพลทางความคิดต่าง ๆ ที่เขาได้รับมา ไม่ว่าจาก โทมัส ฮาร์ต เบนตัน, ศิลปะของชนเผ่าอเมริกันพื้นเมืองหรืออินเดียนแดง ซึ่งมีวิธีการสร้างงานศิลปะบนพื้นทราย รวมไปถึงศิลปินชื่อดังอย่างปาโบล ปีกัสโซ และมักซ์ แอนสท์ ทำให้เขาได้แรงบันดาลใจในการสร้างงานศิลปะที่แหวกแนวสุด ๆ ในสมัยนั้น
เทคนิคการวาดภาพของเขานับว่าแปลกแหวกแนวที่สุด เขาไม่ชอบใช้แปรงหรือพู่กัน แต่นิมใช้สีกระป๋องหยดราดบนผืนผ้าใบซึ่งวางนอนราบกับพื้นห้อง ซึ่งเขามีแนวคิดว่า ไม่ต้องการความยุ่งยาก และสามารถทำให้เดินได้รอบ ๆ ผืนผ้าใบ ซึ่งวิธีการนี้คล้ายคลึงกับวิธีการของจิตรกรชาวพื้นเมืองอเมริกันทางซีกตะวันตก และกระทั่งใช้เครื่องมือต่าง ๆ เช่น ด้ามแปรง เกรียงขนาดใหญ่ มีด ฯลฯ
ผลงานของเขาเต็มไปด้วยความรุนแรง มีความเด็ดขาดและอิสระเสรีอย่างถึงที่สุด รอยทับซับซ้อนของสีที่ถูกโรยราดบนผืนผ้าก่อให้เกิดมิติต่าง ๆ แรงเหวี่ยงสะบัดทำให้เกิดความรุนแรงของลีลา สิ่งเหล่านี้ต่างเร้าอารมณ์ผู้ชมได้อย่างดียิ่ง ซึ่งผลงานของเขานั้นได้ทำให้เกิดการพัฒนาก้าวหน้าแก่ศิลปินอเมริกันในสมัยหลังเป็นอย่างมาก
ภาพยนตร์ชีวประวัติ

เรื่องราวของพอลล็อก ถูกนำมาสร้างเป็นหนังสารคดี 2 ครั้ง ในครั้งแรกคือ Jackson Pollock ปี 1987 โดยผู้กำกับคิม อีแวนส์ อีกเรื่องหนึ่งชื่อ Jackson Pollok : Love and death on Long Island ปี 1999 โดยเทรีซา กริฟฟิทส์ เป็นประวัติชีวิตและผลงาน รวมทั้งภาพการทำงานของพอลล็อก นอกจากนี้ยังมีบทสัมภาษณ์ของ ลี แครสเนอร์ และเพื่อน ๆ ศิลปินอีกด้วย
สำหรับ Pollock หนังเริ่มต้นในปี 1941 เมื่อพอลล็อก (แฮร์ริส) ตกอยู่ในสภาพย่ำแย่ ติดเหล้างอมแงม อาศัยอยู่กับแซนดี (รอเบิร์ต นอตต์) พี่ชาย จนภรรยาของแซนดี้ไม่พอใจ ต้องพาแซนดี้และแม่ย้ายหนีไป จุดเปลี่ยนของชีวิตพอลล็อกคือการได้พบลี แครสเนอร์ (มาร์เซีย เกย์ ฮาร์เดน) จิตรกรหญิงผู้เชื่อมั่นในความสามารถของพอลล็อก แครสเนอร์แต่งงานกับเขาโดยมีข้อตกลงว่าพอลล็อกต้องเลิกดื่มเหล้าและมุ่งมั่นสร้างงานศิลปะ ซึ่งนี่เป็นส่วนหนึ่งในภาพยนตร์ซึ่งยกมาจากชีวิตจริงของเขา
"คุณค่า" ของหนังแนวชีวประวัติอย่าง Pollock ไม่ใช่การสะท้อนภาพของศิลปินซึ่งเป็นที่สนใจของผู้ชมทั่วไป แต่เป็นการเผยแพร่ชื่อเสียงหรือแนะนำให้รู้จักเสียมากกว่า ซึ่งแฮร์ริสก็ทำในจุดนี้ได้ดี เพราะนอกจากผู้ชมจะได้รู้จักพอลล็อกแล้ว ยังได้เห็นวิธีการทำงานศิลปะซึ่งแปลกและแตกต่างจากศิลปินคนอื่น ๆ
หนังเรื่องนี้ได้รับความนิยมมากมายโดยเฉพาะถึงกับทำให้ผู้ชมติดตราตรึงใจ กับเอ็ด แฮร์ริส ผู้รับบทแสดงเป็น แจ็กสัน พอลล็อก จนหลายคนให้ทัศนคติว่า สองคนนี้ช่างมีทุกสิ่งอย่างที่คล้ายกันเหลือเกิน
ผลงานที่สำคัญ

(1942) "Male and Female" Philadelphia Museum of Art
(1943) "Moon-Woman Cuts the Circle"
(1942) "Stenographic Figure" The Museum of Modern Art
(1943) "The She-Wolf" The Museum of Modern Art
(1943) "Blue (Moby Dick)" Ohara Museum of Art
(1946) "Eyes in the Heat" Peggy Guggenheim Collection, Venice
(1946) "The Key" The Art Institute of Chicago
(1946) "The Tea Cup" Collection Frieder Burda
(1946) "Shimmering Substance", from "The Sounds In The Grass" The Museum of Modern Art
(1947) "Full Fathom Five" The Museum of Modern Art
(1947) "Cathedral"
(1947) "Enchanted Forest" Peggy Guggenheim Collection, Venice
(1948) "Painting"
(1948) "Number 5" (4ft x 8ft)
(1948) "Number 8"
(1948) "Summertime: Number 9A" Tate Modern
(1949) "Number 3"
(1950) "Number 1, 1950 (Lavender Mist)" National Gallery of Art
(1950) "Autumn Rhythm: No.30, 1950"
(1950) "One: No. 31, 1950" at the Museum of Modern Art (MoMA)
(1950) "No. 32"
(1951) "Number 7"
(1952) "Convergence" Albright-Knox Art Gallery
(1952) "Blue Poles: No. 11, 1952"
(1953) "Portrait and a Dream"
(1953) "Easter and the Totem" The Museum of Modern Art
(1953) "Ocean Greyness"
(1953) "The Deep"
แหล่งข้อมูลอื่น

Pollock-Krasner House and Study Center
Pollock-Krasner Foundation
Pollock collection at Guggenheim NY site เก็บถาวร 2008-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Jackson Pollock at The Art Story Foundation
Pollock on Museum Web Paris
Pollock and The Law เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
National Gallery of Art web feature, includes highlights of Pollock's career, numerous examples of his work, photographs and motion footage of Pollock, plus an in-depth discussion of his 1950 painting Lavender Mist.
Blue Poles เก็บถาวร 2017-03-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the NGA
One. Number 31, 1950 เก็บถาวร 2011-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน smARThistory
Jackson Pollock's Number One 1948; How Can We Be Abandoned and Accurate at the Same Time? by Lore Mariano
Fractal Expressionism เก็บถาวร 2005-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - the fractal qualities of Pollock's drip paintings.
Understanding Abstract Art by Harley Hahn
Ed Pilkington, Pollock cache may have been painted after artist's death, The Guardian, November 30, 2007
Jackson Pollock Papers at the Smithsonian's Archives of American Art
Works by Jackson Pollock (public domain in Canada)
โรงนาที่แจ็กสัน พอลล็อก ใช้เป็นสตูดิโอสร้างสรรค์ผลงานศิลปะ
No. 5, 1948
โจวันนี บอกกัชโช

| โจวันนี บอกกัชโช Giovanni Boccaccio |
| --- | --- |

เกิด: ค.ศ. 1313 เชอร์ทาลโด
เสียชีวิต: 21 ธันวาคม ค.ศ. 1375 เชอร์ทาลโด
สัญชาติ: อิตาลี
อาชีพ: นักเขียน, กวี, นักมานุษยวิทยาเรอเนสซองซ์
ยุคสมัย: ต้นยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
ผลงานเด่น: “Decameron” และ “On Famous Women”
ตำแหน่ง: นักเขียน/กวี
นักเขียนชาวอิตาลี, กวีชาวอิตาลี
โจวันนี บอกกัชโช (อังกฤษ: Giovanni Boccaccio) (ค.ศ. 1313 – 21 ธันวาคม ค.ศ. 1375) เป็นนักเขียน กวี และนักมนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลี ผู้เป็นนักประพันธ์งานสำคัญหลายชิ้นที่รวมทั้ง “ตำนานสิบราตรี”  (Decameron) และ “On Famous Women”
รายละเอียดเกี่ยวกับการกำเนิดของบอกกัชโชไม่เป็นที่ทราบกันเท่าใดนัก บางหลักฐานก็ว่าเกิดที่ปารีส จากแม่ที่เป็นชาวปารีส แต่บ้างก็ว่าเป็นเรื่องเล่าขานเพื่อสร้างความโรแมนติกโดยนักชีวประวัติสมัยโบราณ ฉะนั้นอาจจะเป็นได้ว่าบอกกัชโชอาจจะเกิดที่เชอร์ทาลโดในทัสเคนีซึ่งเป็นเมืองของบิดา บอกกัชโชเป็นบุตรของพ่อค้าชาวฟลอเรนซ์กับสตรีไม่ทราบนามซึ่งอาจจะเกือบเป็นที่แน่นอนว่าเป็นลูกนอกสมรส
โจลีน เพอร์ดี

| โจลีน เพอร์ดี |
| --- | --- |
เกิด: โจลีน ไอโกะ เพอร์ดี  (1983-12-09) 9 ธันวาคม ค.ศ. 1983 (40 ปี) เรดอนโดบีช, แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2001-ปัจจุบัน
โจลีน ไอโกะ เพอร์ดี (อังกฤษ: Jolene Aiko Purdy; เกิด 9 ธันวาคม พ.ศ. 2526)  เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เพอร์ดีแสดงเป็น Cherita Chen ในภาพยนตร์เรื่อง Donnie Darko ในปี พ.ศ. 2544 ในส่วนรายการทางโทรทัศน์ของเธอได้แก่ ซิทคอมช่องฟ็อกซ์เรื่อง Do Not Disturb ซึ่งเปิดตัวในปี พ.ศ. 2551  เช่นเดียวกับซีรีส์ตลกช่อง ABC Family เรื่อง 10 Things I Hate About You ที่รับบท Mandella ในแปดตอน  นอกจากนี้ เพอร์ดียังเป็นแขกรับเชิญใน Judging Amy และ Boston Public ด้วย  เพอร์ดียังเป็นที่รู้จักจากบทบาท ไพเพอร์ เคทีนส์ ในละครซีรีส์ช่อง TeenNick เรื่อง Gigantic  เธอมีบทบาทสมทบในซีรีส์ดราม่าของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง Orange Is The New Black
โจจิ๋น

โจจิ๋น (อังกฤษ: Cao Zhen; จีน: 曹真; พินอิน: Cáo Zhēn) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก ขุนพลคนสำคัญแห่งวุยก๊ก เป็นญาติของโจโฉ มีชื่อรองว่าจื่อตัน ซื่อสัตย์สุจริต มีนิสัยกล้าหาญ และเหี้ยมโหด ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับทหารในสนามรบอย่างใกล้ชิด บางครั้งค่าใช้จ่ายในกองทัพไม่พอ ก็เอาทรัพย์สินส่วนตัวออกจับจ่ายใช้สอย ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น ต้าซือหม่า (เสนาบดีว่าการกลาโหม)
ประวัติ

โจจิ๋น (เฉาเจิน) ชื่อรองจื่อตาน เดิมแซ่ฉิน บิดาชื่อเส้า สนิทกันกับโจโฉ สมัยเริ่มตั้งตัว ฉินเส้าสิ้นชีพตั้งแต่โจจิ๋นยังเด็ก โจโฉสงสารเอ็นดู รักใคร่โจจิ๋นมาก จึงรับมาเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม แล้วใช้แซ่โจ
โจจิ๋นสนิทกับโจจุ้น จูจ้าน ตั้งแต่เด็ก เมื่อเข้าวัยฉกรรจ์ ทั้งสามก็มีหน้าที่ในกองทัพของโจโฉ
โจจิ๋นเชี่ยวชาญการทหารเป็นอย่างมาก ทั้งฝีมือการขี่ม้ายิงธนูก็ไม่เป็นรองใคร โจโฉไว้ใจ ได้รับเลือกเป็นนายทัพทหารม้าพยัคฆ์เสือดาว
ในสมัยพระเจ้าโจผี โจจิ๋นได้เลื่อนขั้นในตำแหน่งสูงขึ้นเป็นแม่ทัพใหญ่ บรรดาศักดิ์โหว ออกศึก ปราบกบฏมีชัยชนะทุกครั้งไป
เมื่อขงเบ้งเริ่มรุกรานวุยก๊กในสมัยพระเจ้าโจยอย โจจิ๋นได้อาสาต้านทานขงเบ้ง ในการบุกวุยก๊กครั้งแรกของขงเบ้ง โจจิ๋นพลาดท่าจนล้มป่วย โจยอยจึงให้สุมาอี้เป็นแม่ทัพแทนโจจิ๋น ทำให้กองทัพขงเบ้งต้องถอยกลับไป เมื่อขงเบ้งบุกวุยก๊กครั้งที่ 2 ในขณะนั้นโจจิ๋นหายป่วย จึงอาสาออกต้านทัพขงเบ้ง ขงเบ้งตีหักเข้าไปไม่ได้ เสบียงก็ร่อยหรอลงไป จึงถอพทัพกลับ แต่ก็ยังออกอุบายสังหารอองสง ขุนพลของวุยก๊กได้ ทำให้โจจิ๋นล้มป่วยอีกครั้ง
เมื่อขงเบ้งบุกวุยก๊กครั้งที่ 3 ขณะนั้นโจจิ๋นยังป่วยอยู่ พระเจ้าโจยอยจึงให้สุมาอี้ออกต้านศึกแทน ในครั้งนี้ ขงเบ้งมีชัยชนะต่อสุมาอี้หลายครั้ง แต่ก็ต้องถอยทัพกลับเพราะได้ข่าวการเสียชีวิตของเตียวเปา ทำให้ขงเบ้งล้มป่วยต้องถอยกลับไปรักษาตัว เมื่อขงเบ้งหายป่วยบุกวุยก๊กครั้งที่ 4 โจจิ๋นก็หายป่วยเช่น พระเจ้าโจยอยจึงให้โจจิ๋นเป็นแม่ทัพใหญ่ สุมาอี้เป็นแม่ทัพรอง ในศึกนี้ โจจิ๋นไม่เชื่อคำแนะนำของสุมาอี้ที่ให้รักษาเขากิสานให้ดี เพราะขงเบ้งต้องยกมายึดแน่ แล้วขงเบ้งก็ยกทัพมายึดเขากิสานไว้ดังคำของสุมาอี้ กองทัพโจจิ๋นที่ไม่ได้เตรียมรับมือจึงแตกพ่าย ยังดีที่สุมาอี้มาช่วยไว้ โจจิ๋นจึงได้ละอายใจมากจนล้มป่วย ฝ่ายขงเบ้งเมื่อรู้ว่าโจจิ๋นป่วยหนักจึงส่งจดหมายเยาะเย้ยไปถึงโจจิ๋น โจจิ๋นเมื่ออ่านจดหมาย จึงแค้นใจจนอาการป่วยกำเริบเสียชีวิต
ตามฉบับพงศาวดารสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ) ได้บันทึกสงครามที่เขากิสานครั้งแรกว่า ขงเบ้งแยกเป็นสองทัพ ให้จูล่ง เตงจี๋เป็นกองล่อ ยกไปที่ตำบลกิก๊ก ทัพหลักขงเบ้งรุกสู่เขากิสาน โจจิ๋นอยู่ที่เมืองไปเซีย นำทัพโจมตีหน่วยทหารของจูล่ง เตงจี๋ ทางฝ่ายขงเบ้งยึดเมืองเทียนซุย ลำอั๋น อันเต๋ง สะเทือนขวัญฝ่ายวุยก๊ก พระเจ้าโจยอย บัญชาให้เตียวคับนำทัพไปสมทบช่วยเหลือโจจิ๋น โจจิ๋นให้เตียวคับนำทัพแยกไปโจมตีตำบลเกเต๋ง เตียวคับมีชัย ขงเบ้งถอยทัพกลับ
ศึกครั้งที่สอง โจจิ๋นคาดว่าขงเบ้งจะต้องออกทางตันฉอง จึงบัญชาให้เฮ็กเจียว อองสงไปตั้งสกัดหว่างทางไว้ เฮ็กเจียว อองสงป้องกันค่ายตันฉองเข้มแข็งมาก ขงเบ้งเสบียงหมดจึงถอนทัพกลับ อองสงนำทหารไล่ตาม ถูกสังหาร
ศึกกิสานครั้งที่สาม ขงเบ้งนำทัพอีกครั้ง ยึดเมืองปูเต๋า อิมเป๋ง ไปถึงเมืองเจี้ยนเวย ได้รับชัยชนะหลายครั้ง แต่เสบียงหมดจึงถอนทัพกลับ
ศึกกิสานครั้งที่สี่ โจจิ๋น สุมาอี้ เตียวคับ ยกทัพเป็นสามทางบุกจ๊กก๊ก แต่ฝนตกหนักกว่า 30 วัน จึงยกทัพกลับ ช่วงนั้นโจจิ๋นป่วยหนัก ถึงแก่กรรม
ก่อนหน้านี้ โจจุ้น จูจ้านสิ้นชีพไปแล้ว โจจิ๋นเสียใจมาก ถึงกับล้มป่วย เขียนฎีกากราบทูลให้แบ่งที่ดินศักดินาแก่ลูกหลานของทั้งสองคน พรเจ้าโจจยอยจึงแต่งตั้งบุตรของทั้งสองคนเป็น กวนเน่ยโหว
โจจิ๋นรอบรู้พิชัยสงคราม กล้าหาญเด็ดเดี่ยว เป็นขุนพลที่ซื่อสัตย์ต่อเจ้านาย ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเหล่าทหาร ยามใดที่กองทัพขัดสน ก็จะนำทรัพย์ส่วนตนมาจุนเจือ โดยไม่เห็นแก่ความสูงศักดิ์ของแซ่ตระกูลตนเอง พระเจ้าโจยอยยกย่องและเชิดชูวีรกรรมของโจจิ๋นอย่างมาก
โจจิ๋นมีบุตร 6 คน ที่โด่งดังที่สุดคือคนโต ชื่อโจซอง