stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รถไฟฟ้าขนส่งมวลชนจังหวัดเชียงใหม่
ภูมิหลัง

ปี 2536 การทางพิเศษแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นองค์กรที่ควบคุมและดูแลในเรื่องของระบบขนส่งสาธารณะระบบราง หรือรถไฟฟ้าในขณะนั้นได้เปิดเผยโครงการการจัดสร้างระบบขนส่งในหัวเมืองใหญ่ 8 เมือง อันได้แก่ เชียงใหม่ พิษณุโลก ขอนแก่น นครราชสีมา สงขลา ภูเก็ต ฉะเชิงเทรา และชลบุรี ซึ่งดูเหมือนว่าโครงการที่ดูเป็นรูปเป็นร่างที่สุดในตอนนั้นก็คือโครงการของจังหวัดเชียงใหม่ หลังจากการทำแผนพัฒนาและสำรวจเส้นทางที่เหมาะสมกับประชาชนแล้วเสร็จเเรื่องการมีรถไฟฟ้าในเทศบาลนครเชียงใหม่และพื้นที่ต่อเนื่องนั้น เป็นสิ่งที่พูดถึงอย่างจริงจังในการศึกษาเพื่อจัดทำระบบขนส่งมวลชนสาธารณะสำหรับเมืองเชียงใหม่  ซึ่งที่ผ่านมาได้ดำเนินการแล้ว 4 ครั้ง  ได้แก่
ปี พ.ศ. 2537-2543 ดำเนินการโดยการทางพิเศษ ที่ขณะนั้นมีอำนาจในระบบขนส่งสาธารณะ มีการนำเสนอถึงการนำรถไฟฟ้าใต้ดินมาใช้ ในรูปแบบรถไฟรางเบา  ในขณะนั้นมีการวางไว้ระบบรถไฟฟ้าไว้หลายจังหวัด อาทิ เชียงใหม่ พิษณุโลก ขอนแก่น นครราชสีมา สงขลา ภูเก็ต ฉะเชิงเทรา และชลบุรี ที่ดูเป็นไปได้สุดคือเชียงใหม่  มีการได้ดำเนินการถึงขั้นมีการออกแบบในรายละเอียดแต่ในช่วงเวลาดังกล่าวได้เกิดการปรับเปลี่ยนหน้าที่ความรับผิดชอบของการทางพิเศษขึ้น  โดยมีการจัดตั้งองค์การรถไฟฟ้ามหานคร  หรือ รฟม. ขึ้นมารับผิดชอบงานด้านรถไฟฟ้าโดยเฉพาะ ซึ่งในเวลานั้นทาง รฟม. ได้มุ่งให้ความสำคัญในการจัดสร้างระบบรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครเป็นหลัก จึงทำให้ไม่ได้สานต่อโครงการนี้
ปี พ.ศ. 2548  ดำเนินการโดยสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร  หรือ สนข. มีการดำเนินการถึงขั้นออกแบบในรายละเอียดของระบบรถไฟฟ้าสำหรับเมืองเชียงใหม่  แต่หลังจากทำการศึกษาเสร็จสิ้นก็เกิดการรัฐประหาร  มีการเปลี่ยนแปลงนโยบายของรัฐบาลในหลายๆ ด้าน  ทำให้โครงการนี้ไม่ได้รับการผลักดันต่อ
ปี พ.ศ. 2557  ดำเนินการโดยสำนักงานพัฒนาพิงคนคร (องค์การมหาชน)  มีการยกระบบรถไฟฟ้าขึ้นเป็นหนึ่งในตัวเลือก  แต่การดำเนินการยังไม่ได้คืบหน้ามากนัก  และยุติลงหลังจากกระทรวงคมนาคมได้มอบหมายให้ สนข. ศึกษาเพื่อจัดทำระบบขนส่งมวลชนสาธารณะสำหรับเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 2559
ปี พ.ศ. 2559  ดำเนินการโดย สนข.  ซึ่งได้นำเสนอแผนแม่บท ประกอบด้วยรถไฟฟ้ารางเบา หรือ Light Rail Transit (LRT) 3 เส้นทาง และระบบ Feeder ที่เป็นรถเมล์โดยสารสาธารณะ 14 เส้นทาง มีระยะทางรวมประมาณ 210 กม. โดยคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก ได้มีมติให้ รฟม. ดำเนินการออกแบบทางวิศวกรรม เพื่อก่อสร้างต่อไป
ปี พ.ศ. 2565  ดร. ประชัน หันชัยเนาว์ รองประธานชมรมธนาคารจังหวัดเชียงใหม่ เปิดเผยถึงความคืบหน้ารถไฟฟ้าเชียงใหม่ ช่วงโรงพยาบาลนครพิงค์ถึงแยกแม่เหียะ ระยะทาง 15.7 กม. คาดเริ่มดำเนินการก่อสร้างปี 2568 ด้านรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี คาดการณ์ว่ารถไฟฟ้าเชียงใหม่จะเปิดบริการเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2571
ปี พ.ศ. 2567 รัฐบาล เศรษฐา ทวีสิน ผลักดันรถไฟฟ้าเชียงใหม่ โดยจะเริ่มดำเนินการหลังวงแหวนแล้วเสร็จ
เส้นทาง

| เส้นทาง | มูลค่าลงทุน  (ล้านบาท) | ระยะทาง (กิโลเมตร) | จำนวนสถานี | ต้นทาง | ปลายทาง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ■ สายสีแดง | 28,726.80 | 16.50 | 16 | โรงพยาบาลนครพิงค์ | แยกแม่เหียะสมานสามัคคี |
| ■ สายสีน้ำเงิน | 30,399.82 | 10.47 | 13 | สวนสัตว์เชียงใหม่ | แยกศรีบัวเงินพัฒนา |
| ■ สายสีเขียว | 36,195.04 | 11.92 | 10 | แยกรวมโชคมีชัย | ท่าอากาศยานเชียงใหม่ |
| รวม | 95,321.66 | 38.89 | 37* |  |  |
หมายเหตุ: * กรณีนับสถานีร่วมเป็นหนึ่งสถานี
ปัญหาและอุปสรรค

มีการคัดค้านจากประชาชนบางส่วนในการก่อสร้างรถไฟฟ้ายกระดับ (elevated railway)  หรือรถไฟลอยฟ้า  ด้วยเหตุผลว่าอาจจะบดบังและทำลายทัศนียภาพของเมือง  โดยเฉพาะในพื้นที่เขตเมืองเก่าและพื้นที่ใกล้ดอยสุเทพ  และคัดค้านการสร้างรถไฟฟ้าใต้ดินในพื้นที่ที่มีความอ่อนไหวทางด้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม  โดยเฉพาะพื้นที่ในเขตที่จะเสนอให้เป็นแหล่งมรดกโลก ได้แก่ พื้นที่ในเขตกำแพงเมืองเก่า พื้นที่เมืองเก่าในเขตแนวกำแพงดิน และพื้นที่ในเขตเวียงสวนดอก
ดูเพิ่ม

การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย
ระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในประเทศไทย
| ด ค ก ระบบขนส่งมวลชนในเขตเมืองและเครือข่ายในประเทศไทย |
| --- | --- |
 การขนส่งในประเทศไทย  การขนส่งระบบรางในประเทศไทย  รถไฟฟ้าในประเทศไทย กรุงเทพมหานครและปริมณฑล 
รถไฟความเร็วสูง:  สายตะวันออก (โครงการ)  สายตะวันออกเฉียงเหนือ (โครงการ)  สายเหนือ (โครงการ)  สายใต้ (โครงการ) 
รถไฟชานเมือง:  กรุงเทพมหานคร  ขบวนรถชานเมือง   รถไฟฟ้าสายสีแดง   แอร์พอร์ต เรล ลิงก์ 
ระบบขนส่งมวลชนเร็ว:  กรุงเทพมหานคร  รถไฟฟ้าบีทีเอส   รถไฟฟ้ามหานคร 
รถไฟรางเดี่ยว:  กรุงเทพมหานคร  สายสีเหลือง   สายสีชมพู  หาดใหญ่ (โครงการ)  พัทยา (โครงการ) 
รถไฟรางเบาและรถราง:  กรุงเทพมหานคร สายสีเงิน (โครงการ)  รถรางกรุงเทพ (ยกเลิก)  เชียงใหม่ (โครงการ)  ขอนแก่น (โครงการ)  นครราชสีมา (โครงการ)  พิษณุโลก (โครงการ)  ภูเก็ต (โครงการ) 
ระบบขนส่งผู้โดยสาร:  กรุงเทพมหานคร  สายสีทอง 
รถโดยสารด่วนพิเศษ:   บีอาร์ที สายสาทร–ราชพฤกษ์  ฉะเชิงเทรา (โครงการ)  ชลบุรี (โครงการ)  ระยอง (โครงการ)  ศรีราชา (โครงการ)
มาตรฐานสีอาร์เอแอล

โลโก้สีอาร์เอแอล
อาร์เอแอลเป็นระบบการจัดการสีที่ใช้ในยุโรปซึ่งสร้างและบริหารจัดการโดย RAL gGmbH [de] ของเยอรมนี  (RAL non-profit LLC) ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของ German RAL Institute [de] ในบริบททั่วไปนั้น, อาร์เอแอล หมายถึงระบบอาร์เอแอลคลาสสิก (RAL Classic) ซึ่งส่วนใหญ่ใช้สำหรับการเคลือบเงาและการเคลือบสีฝุ่น แต่ในปัจจุบันรวมไปถึงพลาสติกเช่นกัน ผลิตภัณฑ์อาร์เอแอลที่ได้รับการรับรองจะมีโฮโลแกรมเพื่อทำให้รุ่นที่ไม่ได้รับอนุญาตผลิตได้ยาก ตัวเลียนแบบอาจแสดงเฉดสีที่แตกต่างออกไปเมื่อสังเกตภายใต้แหล่งกำเนิดแสงต่างๆ
ระบบปริภูมิสีอาร์เอแอล > อาร์เอแอล คลาสสิค

ในปี พ.ศ. 2470 กลุ่มจากเยอรมนีชื่อ Reichs-Ausschuß für Lieferbedingungen (คณะกรรมการจักรวรรดิเพื่อการจัดส่งและการประกันคุณภาพ) คิดค้นคอลเลกชันสี่สิบสีภายใต้ชื่อ "RAL 840"  ก่อนถึงวันดังกล่าว ผู้ผลิตและลูกค้าจะต้องแลกเปลี่ยนตัวอย่างเพื่ออธิบาย สีย้อมในขณะที่ต่อจากนี้ไปก็จะต้องใช้ตัวเลขเป็นหลัก
ในช่วงทศวรรษ 1930 ตัวเลขมีการเปลี่ยนแปลงสม่ำเสมอเป็นตัวเลขสี่หลัก และคอลเลกชันได้เปลี่ยนชื่อเป็น "RAL 840 R" (R สำหรับฉบับแก้ไข (revised)) ประมาณปี 1940 สีอาร์เอแอลได้ถูกเปลี่ยนเป็นระบบสี่หลักตามธรรมเนียม สีลายพรางของกองทัพมักจะแสดงออกด้วยเลข "7" หรือ "8" ในตอนแรกจนกระทั่งปีพ.ศ. 2487 เนื่องจากมีการเพิ่มสีลงในคอลเลกชันอย่างต่อเนื่อง จึงได้รับการแก้ไขอีกครั้งในปีพ.ศ. 2504 และเปลี่ยนเป็น "RAL 840-HR" ซึ่งประกอบด้วยสี 210 เฉดสีและยังคงใช้อยู่จนถึงทุกวันนี้ ในทศวรรษที่ 1960 สีต่างๆ ได้รับการตั้งชื่อเสริมเพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนในกรณีที่มีการสลับตัวเลข ในงานแสดงเฟอร์นิเจอร์ระดับนานาชาติ imm Cologne วันที่ 13-19 มกราคม 2563 ได้เปิดตัว 2 เฉดสีใหม่ในคอลเล็กชันคลาสสิก ได้แก่   RAL 2017 ส้มอาร์เอแอล (RAL orange) และ   RAL 9012 ขาวห้องสะอาด (Cleanroom White)
| ช่วง | ชื่อช่วง | เฉดสีแรก | เฉดสีสุดท้าย | จำนวนเฉดสีในช่วง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| RAL1xxx | เฉดสีเหลือง |    RAL 1000 เบจเขียว (Green beige) |    RAL 1037 เหลืองตะวัน (Sun yellow) | 30 |
| RAL2xxx | เฉดสีส้ม |    RAL 2000 ส้มเหลือง (Yellow orange) |    RAL 2017 ส้มอาร์เอแอล (RAL orange) | 14 |
| RAL3xxx | เฉดสีแดง |    RAL 3000 แดงเปลวไฟ (Flame red) |    RAL 3033 ชมพูไข่มุก (Pearl pink) | 25 |
| RAL4xxx | เฉดสีม่วง |    RAL 4001 ม่วงดอกไลลัก (Red lilac) |    RAL 4012 แบล็คเบอร์รี่ไข่มุก (Pearl blackberry) | 12 |
| RAL5xxx | เฉดสีน้ำเงิน |    RAL 5000 น้ำเงินไวโอเล็ต (Violet blue) |    RAL 5026 น้ำเงินกลางคืนไข่มุก (Pearl night blue) | 25 |
| RAL6xxx | เฉดสีเขียว |    RAL 6000 เขียวปาติน่า (Patina green) |    RAL 6039 เขียวไฟเบอร์ (Fibrous green) | 37 |
| RAL7xxx | เฉดสีเทา |    RAL 7000 เทากระรอก (Squirrel grey) |    RAL 7048 เทาหนูไข่มุก (Pearl mouse grey) | 38 |
| RAL8xxx | เฉดสีน้ำตาล |    RAL 8000 เขียวน้ำตาล (Green brown) |    RAL 8029 ทองแดงไข่มุก (Pearl Copper) | 20 |
| RAL9xxx | เฉดสีขาว/ดำ |    RAL 9001 ครีม (Cream) |    RAL 9023 เทามืดไข่มุก (Pearl dark grey) | 15 |
พัดลมสีอาร์เอแอลคลาสสิก K5
ระบบพิกัดดาราจักร

ระบบพิกัดดาราจักร เป็นระบบพิกัดท้องฟ้าซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่ดวงอาทิตย์และวางแกนตามแนวศูนย์กลางปรากฏของดาราจักรทางช้างเผือก โดยที่ "เส้นศูนย์สูตร" อยู่ที่ระนาบของดาราจักร และมีค่าละติจูด ลองจิจูด ในลักษณะใกล้เคียงกับระบบพิกัดภูมิศาสตร์
การกำหนดรหัส

ใช้สัญลักษณ์ l และ b แทนค่าลองจิจูด และละติจูดของระบบพิกัด ตามลำดับ
ดูเพิ่ม

กำเนิดและวิวัฒนาการของดาราจักร
จานดาราจักร
ดุมดาราจักร
กลดดาราจักร
โคโรนาของดาราจักร
เขตบดบัง
แหล่งข้อมูลอื่น

เครื่องมือช่วยแปลงพิกัดโลกเป็นพิกัดดาราจักร เก็บถาวร 2009-01-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พิกัดดาราจักร เก็บถาวร 2012-10-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จาก Internet Encyclopedia of Science
แผนที่ดาวพิกัดศูนย์สูตร (Equatorial Sky Chart) (ไทย)
พลลาเลศวร ปาลี

พลลาเลศวร ปาลี
พลลาเลศวร (มราฐี: बल्लाळेश्वर; Ballaleshwar ตรงตัว: "จ้าวแห่งพลลาล": Ballal's Lord) เป็นโบสถ์พราหมณ์ของพระพิฆเนศ หนึ่งในอัษฏวินายกแปดแห่ง พลลาเลศวรตั้งอยู่ในหมู่บ้านปาลี (Pali) ห่างจากเมืองโรหะ (Roha) 28 กิโลเมตรในเขตไรคัท ตั้งอยู่ระหว่างป้อมสรัสคัท (Sarasgad) และแม่น้ำอัมบา (Amba)
สถาปัตยกรรม

ผู้ก่อสร้างคือโมเรศวร วิถถัล สินทกร (Moreshvar Vitthal Sindkar) หรือ ทิกเห (Dighe) ก่อสร้างมนเทียรนี้ขึ้นในปี 1640 เขาเป็นหนึ่งในผู้สร้างงานของศิวาจี มนเทียรหลังเดิมซึ่งสร้างไม้นั้นถูกรื้อและสร้างใหม่ด้วยหินในปี 1760 ออกแบบโดยศรี ฟัดนีส (Shri Fadnis) โดยสร้างออกมาในลักษณะของรูปอักษรคำว่า "ศรี" โดยการผสมปรอทและซีเมนต์ในการก่อสร้าง มนเทียรซึ่งหันหน้าไปทางตะวันออกนี้ออกแบบมาอย่างดีเพื่อให้แสงอาทิตย์ยามรุ่งอรุณส่องลงมาที่มูรติระหว่างการทำพิธีอารตีพอดี ระฆังหนึ่งของมนเทียรนั้นนำกลับมาโดย Chimaji Appa หลังทำศึกกับชาวโปรตุเกสใน Vasai และ Sasti ชนะ
สถาปัตยกรรม > มูรติ

มูรติของพระคเณศนั้นประทับบนอาสน์หิน ตั้งโดยหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ด้านหลังที่ประทับเป็นฉากเงินแสดงภาพของพระสิทธิและพระฤทธิทรงโบกพัด นอกจากนี้พระเนตรและพระนาภีขององค์มูรตินั้นได้ฝังเพชรไว้ด้านใน
มิซู พาเทไลเนน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Mika-Matti Petteri Paatelainen
วันเกิด:   (1967-02-03) 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967 (57 ปี)
สถานที่เกิด:  เฮลซิงกิ ฟินแลนด์
ส่วนสูง:  1.83 m (6 ft 0 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1985–1987 |  Valkeakosken Haka |  48 |  (18) |
| 1987–1992 |  Dundee United |  133 |  (33) |
| 1992–1994 |  Aberdeen |  75 |  (23) |
| 1994–1997 |  โบลตันวอนเดอเรอส์ |  69 |  (15) |
| 1997–1998 |  วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ |  23 |  (0) |
| 1998–2001 |  Hibernian |  93 |  (32) |
| 2001–2002 |  RC Strasbourg |  7 |  (0) |
| 2002–2003 |  Hibernian |  24 |  (7) |
| 2003–2004 |  St Johnstone |  33 |  (11) |
| 2004–2005 |  St Mirren |  16 |  (4) |
| 2005 |  Cowdenbeath |  1 |  (0) |
| รวม |   |  522 |  (143) |
ทีมชาติ
| 1989–2000 |  ฟินแลนด์ |  70 |  (18) |
จัดการทีม
2005–2006:  Cowdenbeath
2006–2007:  TPS
2008–2009:  Hibernian
2010–2011:  Kilmarnock
2011–2015:  ฟินแลนด์
2015–2016:  Dundee United
2018:  อุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด
2018:   ลัตเวีย
2019–2021:  ฮ่องกง
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มิซู พาเทไลเนน (เกิดวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฟินแลนด์ ปัจจุบันเป็นผู้จัดการของทีมชาติฮ่องกง เขาเคยเล่นให้กับทีมชาติฟินแลนด์ ลงเล่น 70 นัด ทำได้ 18 ประตู เป็นผู้เล่นชาวฟินแลนด์ที่ติดทีมชาติมากเป็นอันดับที่ 13 และทำประตูให้ทีมชาติมากเป็นอันดับที่ 5 เขามีน้องชาย 2 คน ซึ่งทั้งคู่ต่างก็เล่นฟุตบอล ส่วนบิดาของเขา มัตตี พาเทไลเนน ก็เคยเล่นให้ทีมชาติฟินแลนด์ด้วย
พาเทไลเนนเล่นฟุตบอลเป็นเวลานานกว่า 20 ปี กับ 9 สโมสรใน 4 ประเทศ ได้แก่ สกอตแลนด์ ฟินแลนด์ อังกฤษ และฝรั่งเศส โดยพาเทไลเนนยังเป็นผู้เล่นชาวฟินแลนด์คนแรกที่ลงเล่นในพรีเมียร์ลีกด้วย
หลังจากที่เกษียณอาชีพในปี ค.ศ. 2005 เขาผันตัวมาทำงานในฐานะผู้จัดการทีมฟุตบอล โดยเขาเคยจัดการสโมสรในไทยลีกอย่างอุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ในช่วงต้นฤดูกาล 2018 ก่อนที่จะย้ายมาจัดการทีมชาติลัตเวีย
เกียรติประวัติ > ผู้เล่น

ฟินนิชคัพ (1): 1985
เพลย์ออฟ ฟุตบอลลีกเฟิสต์ดิวิชัน (1): 1994–95
ฟุตบอลลีกเฟิสต์ดิวิชัน (1) : 1996–97
สกอตติชเฟิสต์ดิวิชัน (1): 1998–99
ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนของสกอตติชพรีเมียร์ลีก: ตุลาคม 2000
เกียรติประวัติ > ผู้จัดการ

สกอตติชเทิร์ดดิวิชัน (1): 2005–06
ผู้จัดการยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล สกอตติชพรีเมียร์ลีก: 2011
ผู้จัดการยอดเยี่ยมประจำเดือน สกอตติชพรีเมียร์ลีก (3): กุมภาพันธ์ 2008, มีนาคม 2009, ธันวาคม 2010
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ มิซู พาเทไลเนน ที่ Soccerbase
Playing Stats at Hibernian at FitbaStats
Managerial Record at Hibernian at FitbaStats
มิอุ นากามูระ

| มิอุ นากามูระ |
| --- | --- |
เกิด: 14 มีนาคม พ.ศ. 2534 (33 ปี) มิอุ นากามูระ
อาชีพ: นักแสดง, นางแบบ ,นักร้อง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 25xx - ปัจจุบัน
มิอุ นากามูระ (ญี่ปุ่น: 仲村みう; โรมาจิ: Nakamura Miu) เกิดในวันที่ 14 มีนาคม ปี พ.ศ. 2534 ในประเทศญี่ปุ่น  เป็นดาราไอดอล ชาวญี่ปุ่น
ข้อมูลส่วนตัว

ชื่อ : มิอุ นากามูระ (Miu Nakamura)
เกิดเมื่อ : 14 มีนาคม พ.ศ. 2534 (อายุ 27)
ส่วนสูง : 157ซม.
กรุ๊ปเลือด : B
งานอดิเรก : ดูหนัง , ทำอาหาร , ร้องเพลง , ฟังเพลง
ผลงาน > ดีวีดี

ของค่าย Imouto เก็บถาวร 2004-03-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
Nakamura Miu เก็บถาวร 2008-07-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
atop เก็บถาวร 2009-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
decotora เก็บถาวร 2008-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
idolfactory เก็บถาวร 2008-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
candyscan เก็บถาวร 2008-05-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
miss-magazine เก็บถาวร 2016-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
av girls photo gallery เก็บถาวร 2008-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มิโนริ ฟูจิเดระ

| มิโนริ ฟูจิเดระ |
| --- | --- |
藤寺 美徳
เกิด:  (2006-10-18) 18 ตุลาคม ค.ศ. 2006 (17 ปี) จังหวัดจิบะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2021 – ปัจจุบัน
องค์การ: อาเวกซ์พิกเจอร์ส
มิโนริ ฟูจิเดระ (ญี่ปุ่น: 藤寺 美徳; โรมาจิ: Fujidera Minori, เกิด 18 ธันวาคม 2006) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดจิบะ สังกัดอาเวกซ์พิกเจอร์ส
มิโนรุ ยามาซากิ

| มิโนรุ ยามาซากิ |
| --- | --- |
เกิด: 1 ธันวาคม ค.ศ. 1912(1912-12-01) ซีแอตเทิล, วอชิงตัน สหรัฐ
เสียชีวิต: 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986(1986-02-06) (73 ปี) ดีทรอยต์, มิชิแกน สหรัฐ
สัญชาติ: อเมริกัน
ศิษย์เก่า: University of Washington, New York University
คู่สมรส: Teruko Hirashiki
บุตร: 3

โครงการสำคัญ: Federal Reserve Bank of Richmond, Rainier Tower, IBM Building, World Trade Center
งานออกแบบสำคัญ: ได้แรงบันดาลใจจาก สถาปัตยกรรมกอทิก และการใช้หน้าต่างสูงแคบ
 
มิโนรุ ยามาซากิ (Minoru Yamasaki; 1 ธันวาคม 1912 – 6 กุมภาพันธ์ 1986) เป็นสถาปนิกชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ออกแบบอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ในนิวยอร์กและโครงการอาคารขนาดใหญ่หลายโครงการ ยามาซากิเป็นหนึ่งในสถาปนิกที่โดดเด่นในศตวรรษที่ 20 เขาและเพื่อนสถาปนิก เอ็ดเวิร์ด เดอเรลล์ สโตน ถือเป็นบุคคล 2 คนที่เป็นผู้เชี่ยวชาญ "รูปแบบนิยมสมัยใหม่" (New Formalism)
ยินดีที่ได้อยู่บ้านฟูจิโยชิ

Japanese manga series
| --- | --- |
ยินดีที่ได้อยู่บ้านฟูจิโยชิ
ただいま、おかえり (Tadaima, Okaeri)
แนว: ยาโออิ, โอเมก้าเวิร์ส, เสี้ยวชีวิต
มังงะ
เขียนโดย: อิชิ อิชิคาวะ
สำนักพิมพ์: ฟิวชั่นโปรดักส์
นิตยสาร: โอเมก้าเวิร์ส โปรเจค
กลุ่มเป้าหมาย: โจเซ
วางจำหน่ายตั้งแต่: 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 5
อนิเมะโทรทัศน์
ยินดีที่ได้อยู่บ้านฟูจิโยชิ
กำกับโดย: ชินจิ อิชิฮิระ
เขียนบทโดย: โยชิโกะ นากามูระ
ดนตรีโดย: เมกุมิ โอฮาชิ
สตูดิโอ: สตูดิโอดีน
ถือสิทธิ์โดย: เมเดียลิงก์
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, เอ็มบีเอส, บีเอส เอ็นทีวี, แอนิแมกซ์
เครือข่ายภาษาไทย: Ani-One Thailand, บิลิบิลิ, Flixer App
ฉาย:  9 เมษายน พ.ศ. 2567  –  25 มิถุนายน พ.ศ. 2567
ตอน: 12
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
ยินดีที่ได้อยู่บ้านฟูจิโยชิ (ただいま、おかえり, Tadaima, Okaeri) เป็นซีรีส์มังงะแนวเสี้ยวชีวิตของความรักของผู้ชาย ผลงานของอิจิ อิชิกาวะ ได้รับการตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสารโอเมก้าเวิร์ส โปรเจคของฟิวชั่นโปรดักส์ ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 และรวบรวมเป็นเล่ม(ทังโกบง)จำนวน 5 เล่ม อนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ดัดแปลงโดยสตูดิโอดีน ออกอากาศในเดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2567
สื่อ > มังงะ

| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  24 มิถุนายน พ.ศ. 2559 | 978-4-86589-200-0 |
| 2 |  24 มิถุนายน พ.ศ. 2560 | 978-4-86589-358-8 |
| 3 |  24 เมษายน พ.ศ. 2561 | 978-4-86589-481-3 |
| 4 |  24 เมษายน พ.ศ. 2562 | 978-4-86589-558-2  978-4-86589-560-5 (SE) |
| 5 |  24 เมษายน พ.ศ. 2567 | 978-4-86589-779-1 |
สื่อ > อนิเมะ

ได้ประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2566 ต่อมาได้รับการเปิดเผยว่าเป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอดีน และกำกับโดยชินจิ อิชิฮิระ โดยมีบทเขียนโดยโยชิโกะ นากามูระ จุนตะ มัตสึมูระรับหน้าที่ผู้ช่วยผู้กำกับ การออกแบบตัวละครที่ดูแลโดยมินะ โอซาวะ และเพลงที่แต่งโดยเมกุมิ โอฮาชิ ออกอากาศในวันที่ 9 เมษายนถึง 25 มิถุนายน พ.ศ. 2567 บนช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และเครือข่ายอื่นๆ เพลงเปิดคือ "Futatsu no Kotoba" (ふたつのことば, "สองคำ") ร้องโดย Madkid ในขณะที่เพลงปิดคือ "Tsunagiai" (つなぎあい, "การเชื่อมต่อ") ร้องโดยทาคาโยชิ ทานิโมโตะ
สื่อ > อนิเมะ > รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | สตอรี่บอร์ด โดย  | วันฉายเดิม  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "ยินดีที่ได้รู้จัก" ถอดเสียง: "Hajimemashite" (ญี่ปุ่น: はじめまして) | TBD | TBD | TBA | 9 เมษายน 2567 (2567-04-09) |
| 2 | "เพื่อน" ถอดเสียง: "O Tomodachi" (ญี่ปุ่น: おともだち) | TBD | TBD | TBA | 16 เมษายน 2567 (2567-04-16) |
| 3 | "ขอโทษ" ถอดเสียง: "Gomennasai" (ญี่ปุ่น: ごめんなさい) | TBD | TBD | TBA | 23 เมษายน 2567 (2567-04-23) |
| 4 | "วันที่เปล่งประกาย" ถอดเสียง: "Kagayaku Hi" (ญี่ปุ่น: かがやくひ) | TBD | TBD | TBA | 30 เมษายน 2567 (2567-04-30) |
| 5 | "พี่ชาย" ถอดเสียง: "Onii-chan" (ญี่ปุ่น: おにいちゃん) | TBD | TBD | TBA | 7 พฤษภาคม 2567 (2567-05-07) |
| 6 | "กลับบ้านเกิด" ถอดเสียง: "Satogaeri" (ญี่ปุ่น: さとがえり) | TBD | TBD | TBA | 14 พฤษภาคม 2567 (2567-05-14) |
| 7 | "กลับมาแล้ว, ต้อนรับกลับ" ถอดเสียง: "Tadaima, Okaeri" (ญี่ปุ่น: ただいま、おかえり) | TBD | TBD | TBA | 21 พฤษภาคม 2567 (2567-05-21) |
| 8 | "ผูกสัมพันธ์แน่นแฟ้น" ถอดเสียง: "Ayatsunagi" (ญี่ปุ่น: あやつなぎ) | TBD | TBD | TBA | 28 พฤษภาคม 2567 (2567-05-28) |
| 9 | "เด็กมะเขือเทศ" ถอดเสียง: "Tomato no Ko" (ญี่ปุ่น: とまとのこ) | TBD | TBD | TBA | 4 มิถุนายน 2567 (2567-06-04) |
| 10 | "ชอบมาก" ถอดเสียง: "Daisuki" (ญี่ปุ่น: だいすき) | TBD | TBD | TBA | 11 มิถุนายน 2567 (2567-06-11) |
| 11 | "บ๊ายบาย?" ถอดเสียง: "Bai Bai?" (ญี่ปุ่น: ばいばい? Notes) | TBD | TBD | TBA | 18 มิถุนายน 2567 (2567-06-18) |
| 12 | "เจอกันพรุ่งนี้" ถอดเสียง: "Mata Ashita" (ญี่ปุ่น: またあした) | TBD | TBD | TBA | 25 มิถุนายน 2567 (2567-06-25) |
แหล่งข้อมูล

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
รวมตอน "ยินดีที่ได้อยู่บ้านฟูจิโยชิ" ที่ Ani-One Thailand
รวมตอน "ยินดีที่ได้อยู่บ้านฟูจิโยชิ" ที่ Flixer App
รวมตอน "ยินดีที่ได้อยู่บ้านฟูจิโยชิ" ที่ บิลิบิลิ
ยินดีที่ได้อยู่บ้านฟูจิโยชิ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ภาณวาร

ภาณวาร หรือ จตุภารณวารปาฬี (Catubhanavarapali) เป็นคัมภีร์รวบรวมบทสวดมนต์ในศาสนาพุทธใช้กันในไทยและในศรีลังกา แต่ที่เป็นที่นิยมอย่างยิ่งในศรีลังกา พระภิกษุสงฆ์มักใช้สวดทั้งเล่มแบ่งออกเป็น 4 ช่วง หรือ ภารณวาร มักใช้เวลาสวดทั้งวันทั้งคืน เนื่องพระสูตรและบทสวด หรือ ปาฐะต่าง ๆ ที่รวบรวมไว้มีความยาวพอสมควร ส่วนที่สำคัญที่สุดคือพระปริตร หรือมหาปริตร อันประกอบด้วยมงคลสูตร รัตนสูตร และกรณียมเตตสูตร
ในไทย ภาณวาร หรือ จตุภาณวาร หมายถึงประมวลบทสวดมนต์ของโบราณ ปัจจุบันปรากฏในหนังสือสวดมนต์ฉบับหลวง ยาวประมาณ 53 หน้า ประกอบด้วยบทสวด 22 บท  (โบราณใช้คำว่า ธรรมประเภท 22 ภาค) จัดเป็น 4 ภาณวารเช่นเดียวกัน
ด้วยความนิยมมากในลังกา ทำให้สาธุชนสามารถสดับการสวดจตุภารณวารฯ ได้ครวบถ้วนทุกภารณวารโดยไม่ยากนัก ซึ่งผิดกับไทยที่หากไม่ใช่งานมงคลใหญ่ หรืองานหลวงจะหาสดับการสวดอย่างครวบถ้วนได้ยาก อย่างไรก็ตาม เป็นเพราะไทยถือคัมภีร์สวดมนต์คนละฉบับ ที่เรียบเรียงพระสูตรสำหรับสวดไว้ต่างกันนั่นเอง
หลักฐานแรกที่ปรากฏคำว่า ภาณวาร ซึ่งนักวิชาการคาดว่าคือคำย่อของคัมภีร์จตุภารณวารปาฬี คือจารึกกาลุดิยะ โปกุณะ (Kaludiya pokuna) ซึ่งมีอายุอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 9
ทั้งนี้ ในปัจจุบัน ที่ลังกานิยมเรียกจตุภารณวารปาฬี ว่า ปิริตโปตะหรือ มหาปิริตโปตะ (Pirit-Pota)  บ้างก็เรียกว่า ปิรุวานะโปตวะหันสี (Piruvanapotvahase)
เนื้อหา

พระสูตร และปาฐะหรือคาถาจากพระสูตรที่ปรากฏในจตุภารณวารปาฬี มีที่มาต่างกัน ส่วนใหญ่มาจากพระสุตตันตปิฎก และอีกส่วนมาจากพระวินัยปิฎกบ้าง รวมแล้ว 29 สูตร หรือ ปาฐะ อย่างไรก็ตามภารณวารฝ่ายไทยมีจำนวนพระสูตร หรือ ปาฐะ น้อยกว่าฝ่ายลังกา โดยจบที่อาฏานาฏิยสูตรเป็นบทเดียวของภารณวารที่ 4 ซึ่งกล่าวถึงเรื่องที่ท้าวเวสวัณมหาราช กราบทูลพระพุทธเจ้า ถวายบทสวดอันเป็นเครื่องรักษาคุ้มครองพุทธบริษัทจากพวกยักษ์ที่ไม่เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา โดยเหตุที่พระสูตรนี้ยาวมาก จึงต้องแบ่งเป็น 2 ตอน เมื่อรวบรวมบทสวดใน 4 ภาณวาร เป็น 22 บทสวด ตรงกันทั้งในหนังสือสวดมนต์ฉบับหลวง และในข้อมูลที่ระบุในคัมภีร์สารัตถสมุจจัย  ซึ่งเป็นอรรถกถาของพระสูตรที่ปรากฏในจตุภารณวารปาฬี
ฝ่ายลังกา ทั้งที่ปรากฏในบทสวดมนต์ฉบับหลวงของศรีลังกา (มหาปิริตโปตะ) และจตุภารณวารปาฬี ได้เพิ่มพระสูตรเข้ามาในภาณวารที่ 4 อีก 7 พระสูตร รวมทั้งหมด 4 ภาณวารเป็น 29 บทสวด
อย่างไรก็ตาม ในหนังสือสวดมนต์มหาปริตตัง (Mahaparittaṁ) ที่เรียบเรียงโดย อานันทโชติ ภิกขุ ที่เมืองแคนดี ประเทศศรีลังกา เมื่อปี 2005 กลับปรากฏว่า ภาณวารที่ 4 จบที่อาฏานาฏิยสูตร เพียงพระสูตรเดียวเหมือนกับธรรมเนียมฝ่ายไทย แต่นำพระสูตรอีก 7 สูตรที่รวมไว้ในภาณวาร 4 ไปรวมอยู่ในส่วนที่เรียกว่า "อติเรกานิ สัตตสุตตานิ"
การสวด

ในลังกา หลังจากเข้าพรรษาแล้ว ทุกวัดจะจัดให้มีการสวดจตุภารณวาร เพื่ออำนวยอวยชัยและความมั่งมีศรีสุขให้บังเกิดขึ้นกับพระอารามและโดยชุมชน ในบางครั้งจะมีการเลือกบทสวด หรือ ปาฐะ หรือพระสูตรที่เหมาะสมมาสธยายเพื่ออำนวยพรแก่สษธุชนที่มาทำบุญที่วัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามบ้านเมืองเกิดเรื่องร้ายแรง จะมีการสวดสาธยายเพื่อให้อำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยช่วยปกปักคุ้มครองให้บ้านเมืองสงบสุขปราศจากโรคาพยาธิหรือภยันตราย เนื่องจากในจตุภารณวารฯ นั้นมีการรวมบทสวดพระปริตรไว้ด้วยนั่นเอง
ส่วนในไทย สุชีพ ปุญญานุภาพ ผู้เชี่ยวชาญด้านพุทธศาสนาของไทยได้อธิบายไว้ว่า
"ในสมัยที่นิยมใช้บทสวดมนต์หลาย ๆ เรื่อง หลาย ๆ บท และมีงานสวดติดต่อกันหลาย ๆ วัน ก็จะต้องเพิ่มบทสวดให้มากขึ้น ข้อกำหนดในการสวดจึงเกิดขึ้น เรียกว่า ภาณวาร แปลว่า “วาระแห่งการสวด” ซึ่งมี 4 ภาณวาร คือ สวดแต่ละวาระประมาณ 2 ชั่วโมงจบ
เมื่อพักพอสมควรแล้ว จึงเริ่มสวดชุดที่ 2 พักแล้วสวดชุดที่ 3 พักแล้วสวดชุดที่ 4 เป็นจบจตุภาณวาร หรือครบ 4 ชุด ถ้าสวดคืนเดียวอาจต้องใช้เวลาตลอดถึงจนรุ่งสว่าง แต่ถ้าแบ่งงานเป็นหลายวัน ก็อาจแบ่งสวดวันละชุด ข้อกำหนดว่าในแต่ละภาณวาร มีอะไรบ้าง และรวม 4 ภาณวารมี 22 บทหรือรายการนั้น มีบอกไว้ชัดแล้วในหนังสือสวดมนต์ฉบับหลวง ซึ่งมีข้อความตรงกับคำชี้แจงในหนังสือสารัตถสมุจจัย ภาษาบาลี"
นอกจากนี้ เฉพาะการสวดอาฏานาฏิยสูตร หรืออาฏานาฏิยสุตตปาฐะ ในภาณวารที่ 4 นั้น มีรูปแบบเฉพาะที่มีรายละเอียดเพิ่มเติมจากการสวดบทอื่น ๆ ในภาณวาร โดยในหนังสือสวดมนต์ของไทยจะแบ่งเป็น 2ภาค คือ ปุพพภาค และปัจฉิมภา ภามคแรกเรียกว่า “ยกฺขภาควาร” หรือ ภาณยักษ์ส่วนภาคหลังเรียกว่า “พุทฺธภาควาร” หรือภาณพระ นิยมสวดกันด้วยความเชื่อว่า จะสามารถปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายได้ จนผู้คนทั่วไปเรียกกันว่าการสวดภาณยักษ์ แต่ในความเป็นจริงแล้วการสวดภาณยักษ์ เป็นการเรียกโดยสะดวก เพราะในการสวดภาณยักษ์นั้นมีทั้งภาณยักษ์ และภาณพระ รวมกันเป็นอาฏานาฏิยสูตรนั่นเอง
ดูเพิ่ม

สวดภาณยักษ์
ปริตร
พระสูตร
พระไตรปิฎก
สารัตถสมุจจัย
บรรณานุกรม

Donald K. Swearer. (2004). Becoming the Buddha: The Ritual of Image Consecration in Thailand. Princeton. Princeton Univ Pr.
Anandajoti Bhikkhu (Editor). (2005). Safeguard Recitals. Kandy. Buddhist PublicationSociety.
Anandajoti Bhikkhu (Editor). (2009). Catubhāṇavārapāḷi, A New Edition. ใน http://www.buddhanet-de.net/ เก็บถาวร 2014-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mahinda Deegalle. (2006). Popularizing Buddhism: Preaching as Performance in Sri Lanka. Albany. State University of New York Presss.
David J. Kalupahana. (2001). Buddhist Thought and Ritual. Delhi. Motilal Banarsidass.
สุชีพ ปุญญานุภาพ. "สวดมนต์ คือ อะไร". ในนิตยสาร ธรรมจักษุ ปีที่ 87 ฉบับที่ 7 เมษายน 2546.
ขยายความคำพระ ใน http://www.polyboon.com/kumpra/06.php เก็บถาวร 2016-05-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มาตรวัดซอฟต์แวร์

มาตรวัดซอฟต์แวร์ เป็นระเบียบขั้นตอนเพื่อใช้ระบุระดับของคุณลักษณะในมิติใดมิติหนึ่งของ ซอฟต์แวร์ มาตรวัดจำเป็นต้องมีค่าวัด (measure) ที่ได้จากการวัด (measurement) ซึ่งเป็นการทำให้อธิบายคุณลักษณะในเชิงปริมาณ มาตรวัดซอฟต์แวร์ทำให้เกิดการเปรียบเทียบคุณลักษณะในเชิงปริมาณซึ่งสามารถนำไปใช้ประกอบวิเคราะห์รวมทั้งปรับปรุงทั้งตัวซอฟต์แวร์ที่ผลิตขึ้นรวมทั้งกระบวนการในแต่ละขั้นตอนการพัฒนาได้
มาตรวัดซอฟต์แวร์ที่พบบ่อย

มาตรวัดซอฟต์แวร์ที่พบบ่อยประกอบด้วย:
บั๊กของซอฟต์แวร์ ต่อบรรทัดของโค้ดโปรแกรม
โคโคโม (COCOMO)
ความครอบคลุมของโค้ด
การเกาะกลุ่มกัน (Cohesion)
การพึ่งพากัน (Coupling)
ความซับซ้อนของวงจรของโค้ดโปรแกรม (Cyclomatic complexity หรือ McCabe's complexity)
ฟังก์ชันพอยต์
ค่าความซับซ้อนของฮัลสเตด (Halstead Complexity)
ความยาวของเส้นทางของคำสั่ง (Instruction path length)
ระเบียบวิธีในการใช้มาตรวัดซอฟต์แวร์

มาตรวัดซอฟต์แวร์เป็นการวัดในระดับปฏิบัติการแต่ในการวัดเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ในการปรับปรุงคุณลักษณะด้านต่างๆจำเป็นต้องมีการวางแผนและตั้งเป้าหมายในการประยุกต์ใช้มาตรวัด รวมถึงวิเคราะห์ผลลัพธ์ให้ได้ความหมายตามที่แผนการวัดต้องการ ระเบียบวิธีหนึ่งที่ถูกนำมาประยุกต์ใช้คือ GQM (Goal Question Metric)  ซึ่งเป็นการวางแผนและทำการประยุกต์ใช้มาตรวัดให้ได้ตามเป้าหมายที่วางแผนไว้
ประโยชน์ของมาตรวัดซอฟต์แวร์

มาตรวัดซอฟต์แวร์ให้ประโยชน์กับผู้ที่เกี่ยวข้องกับขั้นตอนการพัฒนาซอฟต์แวร์ดังต่อไปนี้
โปรแกรมเมอร์
หัวหน้าโครงการ
ผู้จัดการกระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์
ระบบพีระมิด

ระบบปิรามิด (pyramidal system) เป็นส่วนหนึ่งของระบบประสาทสั่งการ หรือระบบประสาทมอเตอร์ (motor system) ทำหน้าที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของร่างกายภายใต้อำนาจจิตใจ (voluntary control)