stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลำเส้นใยประสาท

ลำเส้นใยของเนื้อขาวภายในสมองมนุษย์ ภาพทำด้วย MRI tractography
ลำเส้นใยประสาท
(อังกฤษ: nerve tract)
เป็นมัดใยประสาท (มัดแอกซอน) ที่เชื่อมนิวเคลียสประสาทต่าง ๆ ของระบบประสาทกลาง
เพราะในระบบประสาทรอบนอก มัดใยประสาทเช่นเดียวกันจะเรียกว่า nerve fascicle (มัดใยประสาท)
ลำเส้นใยประสาทในระบบประสาทกลางแบ่งได้เป็น 3 ชนิด คือ ใยประสาทประสานงาน (association fiber) ใยประสาทเชื่อมซีกสมอง (commissural fiber) และใยประสาทโปรเจ็กชัน (projection fiber)
ลำเส้นใยประสาทยังอาจเรียกได้ด้วยว่า commissure (ใยประสาทเชื่อมซีกสมอง), fasciculus (มัดใยประสาท), หรือ decussation (ส่วนไขว้ทแยง)
ใยประสาทเชื่อมซีกสมอง เป็นตัวเชื่อมซีกสมองทั้งสองข้างในระดับเดียวกัน
ตัวอย่างก็คือ posterior commissure และ คอร์ปัส คาโลซัม
ส่วนไขว้ทแยงก็คือใยประสาทที่ข้ามไขว้ทแยงไปยังอีกซีกหนึ่งของสมองที่ไม่ใช่จุดกำเนิด (obliquely) เช่น ดังที่พบใน sensory decussation ที่ใยประสาทจากนิวเคลียส gracile nucleus และ cuneate nucleus ข้ามไขว้ทแยงไปยังซีกตรงข้ามของสมอง
ส่วนตัวอย่างของ fasciculus รวมทั้ง subthalamic fasciculus และ lenticular fasciculus
ประเภท

ใยประสาทในระบบประสาทส่วนกลางสามารถจัดเป็น 3 กลุ่มโดยวิถีทางและการเชื่อมต่อ
ประเภท > ใยประสาทประสานงาน (Association fibers)

ลำเส้นใยประสาททีเชื่อมเขตต่าง ๆ ของคอร์เทกซ์ภายในซีกสมองเดียวกันจะเรียกว่า ลำเส้นใยประสาทประสานงาน (association tract)
ใยประสาทประสานงานที่ยาว จะเชื่อมกลีบสมองต่าง ๆ ภายในซีกสมองเดียวกัน เทียบกับใยประสาทประสานงานที่สั้น ซึ่งจะเชื่อมรอยนูน (gyri) ต่าง ๆ ภายในสมองกลีบเดียวกัน
ในบรรดาหน้าทีต่าง ๆ หนึ่งก็คือการเชื่อมศูนย์การรับรู้และความจำในสมอง
ประเภท > ใยประสาทเชื่อมซีกสมอง (commissural fiber)

ลำเส้นใยประสาทเชื่อมซีกสมอง จะเชื่อมเขตคอร์เทกซ์ที่เหมือนกันในซีกสมองทั้งสองข้าง
โดยวิ่งข้ามซีกสมองหนึ่งไปยังอีกซีกหนึ่งผ่านสะพานที่เรียกว่า แนวเชื่อม (commissure)
ลำเส้นใยประสาทเชื่อมซีกสมองโดยมากจะวิ่งผ่านคอร์ปัส คาโลซัม
โดยมีบ้างที่วิ่งผ่าน anterior commissure และ posterior commissure ซึ่งเล็กกว่า
ลำเส้นใยประสาทชนิดนี้ช่วยให้สมองใหญ่ซ้ายขวาสื่อสารกับกันและกันได้
ประเภท > ใยประสาทโปรเจ็กชัน

ลำเส้นใยประสาทโปรเจ็กชันเชื่อมเปลือกสมองกับ corpus striatum, diencephalon, ก้านสมอง, และไขสันหลัง
ยกตัวอย่างเช่น corticospinal tract จะส่งข้อมูลจากสมองใหญ่ไปยังไขสันหลัง
ส่วนลำเส้นใยประสาทโปรเจ็กชันอื่น ๆ จะส่งข้อมูลขึ้นไปยังเปลือกสมอง
เหนือต่อจากก้านสมอง ลำเส้นใยเช่นนี้จะกลายเป็นแผ่นประสาทที่กว้างและหนาแน่นซึ่งเรียกว่า internal capsule โดยอยู่ระหว่างทาลามัสและปมประสาทฐาน (basal ganglia)
ซึ่งหลังจากนั้นก็จะแผ่เป็นรูปพัดไปยังส่วนต่าง ๆ ของเปลือกสมอง
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "tract; tractus", ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑ ฉบับ ๒๕๔๕, (แพทยศาสตร์) ลำเส้นใยประสาท
↑  
Moore, Keith; Dalley, Arthur (2005). Clinically Oriented Anatomy (5th ed.). LWW. p. 47. ISBN 0-7817-3639-0. A bundle of nerve fibers (axons) connecting neighboring or distant nuclei of the CNS is a tract.
↑  
Blumenfeld, Hal (2010). Neuroanatomy through clinical cases (2nd ed.). Sunderland, Mass.: Sinauer Associates. p. 22. ISBN 9780878936137.
1 2 3 4  Standring, Susan (2005). Gray's Anatomy: The Anatomical Basis of Clinical Practice (39th ed.). Churchill Livingstone. p. 411. ISBN 9780443071683. The nerve fibres which make up the white matter of the cerebral hemispheres are categorized on the basis of their course and connections. They are association fibres, which link different cortical areas in the same hemisphere; commissural fibres, which link corresponding cortical areas in the two hemispheres; or projection fibres, which connect the cerebral cortex with the corpus striatum, diencephalon, brain stem and the spinal cord
↑  Saladin, Kenneth (2012). Anatomy & Physiology: The Unity of Form and Function. New York: McGraw Hill. p. 531. ISBN 978-0-07-337825-1.
นาแทเนียล ไคลน์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ไคลน์ใน ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  นาแทเนียล เอ็ดวิน ไคลน์
วันเกิด:   (1991-04-05) 5 เมษายน ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  สตอกเวลล์ อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  แบ็กขวา
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  คริสตัลพาเลซ
หมายเลข:  17
สโมสรเยาวชน
:  Afewee Academy
1999–2008:  คริสตัลพาเลซ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2008–2012 |  คริสตัลพาเลซ |  122 |  (1) |
| 2012–2015 |  เซาแทมป์ตัน |  94 |  (3) |
| 2015–2020 |  ลิเวอร์พูล |  77 |  (1) |
| 2019 |  → บอร์นมัท (ยืม) |  14 |  (0) |
| 2020– |  คริสตัลพาเลซ |  13 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2009–2010 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 19 ปี |  9 |  (0) |
| 2011–2013 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี |  8 |  (0) |
| 2014– |  อังกฤษ |  14 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 14 สิงหาคม 2021 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 15 พฤศจิกายน 2016
นาแทเนียล เอ็ดวิน ไคลน์ (อังกฤษ: Nathaniel Edwin Clyne; เกิด 5 เมษายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กขวาในพรีเมียร์ลีกให้กับคริสตัลพาเลซ
สโมสรอาชีพ > ลิเวอร์พูล > 2015-2019

ในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 2015 ฟุตบอลลีกคัพ รอบ 4 ไคลน์ทำประตูแรกในสีเสื้อของลิเวอร์พูล ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เอาชนะ บอร์นมัท 1-0 เป็นชัยชนะนัดแรกภายใต้การคุมทีมของ เยือร์เกิน คลอพพ์ ต่อมา ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ไคลน์ทำประตูแรกในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2015–16 ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ แอสตันวิลลา ที่วิลลาพาร์ก 6-0
ก่อนเปิดฤดูกาล 2017–18 ไคลน์มีอาการบาดเจ็บที่หลัง ทำให้เขาต้องพักยาวถึงกุมภาพันธ์ 2018 ต่อมา ในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2018 ไคลน์ลงสนามนัดแรกในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18 นัดที่ ลิเวอร์พูล เสมอกับ เอฟเวอร์ตัน ที่กูดิสันพาร์ก 0-0
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> Division | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | เอฟเอคัพ> ลงเล่น | เอฟเอคัพ> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คริสตัลพาเลซ | 2008–09 | แชมเปียนชิป | 26 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | — | — | 29 | 0 |
| คริสตัลพาเลซ | 2009–10 | แชมเปียนชิป | 22 | 1 | 5 | 0 | 1 | 0 | — | — | 28 | 1 |
| คริสตัลพาเลซ | 2010–11 | แชมเปียนชิป | 46 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 | — | — | 49 | 0 |
| คริสตัลพาเลซ | 2011–12 | แชมเปียนชิป | 28 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | — | — | 31 | 0 |
| คริสตัลพาเลซ | รวม | รวม | 122 | 1 | 9 | 0 | 6 | 0 | — | — | 137 | 1 |
| เซาแทมป์ตัน | 2012–13 | พรีเมียร์ลีก | 34 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 34 | 1 |
| เซาแทมป์ตัน | 2013–14 | พรีเมียร์ลีก | 25 | 0 | 3 | 1 | 1 | 0 | — | — | 29 | 1 |
| เซาแทมป์ตัน | 2014–15 | พรีเมียร์ลีก | 35 | 2 | 2 | 0 | 4 | 1 | — | — | 41 | 3 |
| เซาแทมป์ตัน | รวม | รวม | 94 | 3 | 5 | 1 | 5 | 1 | — | — | 104 | 5 |
| ลิเวอร์พูล | 2015–16 | พรีเมียร์ลีก | 33 | 1 | 1 | 0 | 4 | 1 | 14 | 0 | 52 | 2 |
| ลิเวอร์พูล | 2016–17 | พรีเมียร์ลีก | 37 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 | — | — | 41 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2017–18 | พรีเมียร์ลีก | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 5 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2018–19 | พรีเมียร์ลีก | 4 | 0 | — | — | 1 | 0 | 0 | 0 | 5 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | รวม | รวม | 77 | 1 | 1 | 0 | 9 | 1 | 16 | 0 | 103 | 2 |
| บอร์นมัท (ยืมตัว) | 2018–19 | พรีเมียร์ลีก | 14 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 15 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 306 | 5 | 16 | 1 | 20 | 2 | 16 | 0 | 358 | 8 |
↑  ลงเล่นใน ยูฟ่ายูโรปาลีก
↑  ลงเล่นใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| อังกฤษ | 2014 | 2 | 0 |
| อังกฤษ | 2015 | 7 | 0 |
| อังกฤษ | 2016 | 5 | 0 |
| รวม | รวม | 14 | 0 |
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

Crystal Palace Young Player of the Year: 2009, 2010
Football League Young Player of the Year: 2010
UEFA European Under-19 Championship Technical Selection: 2010
Crystal Palace Player of the Year: 2011
Championship Player of the Month: October 2011
PFA Championship Team of the Year: 2011–12
แหล่งข้อมูลอื่น

Nathaniel Clyne profile เก็บถาวร 2018-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the official Liverpool F.C. website
Nathaniel Clyne profile เก็บถาวร 2014-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the official Football Association website
สถิติของ Nathaniel Clyne ที่ Soccerbase
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลคริสตัลพาเลซ  |
| --- | --- |
 1 บัตแลนด์  2 Ward  4 มิลิวอเยวิช  5 ทอมกินส์  8 กูยาเต  9 อายูว์  11 ซาอา  12 ซาโก  13 กวยตา  15 Schlupp  17 แบนเตเก  18 McArthur  19 Henderson  21 วิกคัม  22 เอดัวร์  23 Camarasa  24 เคฮิลล์  30 เฮนเดอร์สัน  34 เคลลี  44 Riedewald  ผู้จัดการ: กลาสเนอร์ 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอังกฤษ – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 ฮาร์ต  2 วอล์กเกอร์  3 โรส  4 มิลเนอร์  5 เคฮิลล์  6 สมอลลิง  7 สเตอร์ลิง  8 ลัลลานา  9 เคน  10 รูนีย์ (c)  11 วาร์ดี  12 ไคลน์  13 ฟอร์สเตอร์  14 เฮนเดอร์สัน  15 สเตอร์ริดจ์  16 สโตนส์  17 ไดเออร์  18 วิลเชียร์  19 บาร์กลีย์  20 แอลลี  21 เบอร์ทรันด์  22 แรชฟอร์ด  23 ฮีตัน  ผู้ฝึกสอน: ฮอดจ์สัน  |  1 ฮาร์ต  2 วอล์กเกอร์  3 โรส  4 มิลเนอร์  5 เคฮิลล์  6 สมอลลิง  7 สเตอร์ลิง  8 ลัลลานา  9 เคน  10 รูนีย์ (c)  11 วาร์ดี  12 ไคลน์  13 ฟอร์สเตอร์  14 เฮนเดอร์สัน  15 สเตอร์ริดจ์  16 สโตนส์  17 ไดเออร์  18 วิลเชียร์  19 บาร์กลีย์  20 แอลลี  21 เบอร์ทรันด์  22 แรชฟอร์ด  23 ฮีตัน  ผู้ฝึกสอน: ฮอดจ์สัน  |  |
ไมโครดอต

รูปไมโครดอตจาก NSA ที่ถูกแปะด้วยเทปในฉลากของซองจดหมาย ซึ่งถูกส่งโดย
Operation Bolívar ไปยังลิสบอนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ถูกสกัดกั้นโดยหน่วยข่าวกรองพันธมิตร
ไมโครดอต คือข้อความหรือรูปภาพที่นำมาลดขนาด เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้คนทั่วไปสามารถอ่านหรือดูได้ ไมโครดอตโดยทั่วไปจะมีรูปแบบเป็นทรงกลมและมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 มิลลิเมตร (0.039 นิ้ว) แต่ก็อาจมีรูปทรง ขนาด และทำจากวัสดุได้หลากหลาย เช่น ผ้าจากเส้นใยสังเคราะห์ หรือโลหะ เหตุผลที่เรียกว่าไมโครดอตมาจากรูปแบบที่คล้ายกับแต้มจุดที่พบในการพิมพ์ เช่น มหัพภาค หรือแต้มจุดเหนืออักษรตัวเล็ก i หรือ j ไมโครดอตถือเป็นวิธีพื้นฐานของวิทยาการอำพรางข้อมูลเพื่อป้องกันข้อความ
ประวัติ

เมื่อ ค.ศ. 1870 ระหว่างสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียเมื่อปารีสถูกโจมตี และมีการส่งข้อความโดยนกพิราบสื่อสาร ช่างถ่ายภาพชาวปารีส René Dagron ใช้ไมโครฟิลม์เพื่อให้นกพิราบแต่ละตัวสามารถเก็บข้อความได้จำนวนมากเพราะนกพิราบแต่ละตัวสามารถรับน้ำหนักได้น้อย
วิวัฒนาการในเทคโนโลยีทำให้ไมโครฟอร์ม [en]เล็กลง การลดขนาดจึงเป็นไปได้มากยิ่งขึ้น
ในงาน 1925 International Congress of Photography ที่จัดขึ้นในเมืองปารีส Emanuel Goldberg [] ได้เสนอวิธีใหม่ในการพัฒนาไมโครดอตให้มีขนาดเล็กลงยิ่งกว่าเดิม โดยใช้วิธีการทำสองขั้นตอน โดยขั้นตอนแรกให้ผลิตเชิงลบก่อน และหลังจากนั้นนำรูปนี้ไปฉายโดยผ่านจุดมุมมองของกล้องจุลทรรศน์ที่ถูกดัดแปลงไปยังอีมัลชันคอลโลเดียม (อังกฤษ: collodium emulsion) ที่อยู่แทนที่สไลด์เดิมของกล้อง การลดขนาดนั้นทำให้กระดาษ 1 หน้าเต็มลดเหลือเพียง 0.01 ตารางมิลลิเมตร ความหนาแน่นนี้เทียบเท่ากับข้อความทั้งหมดที่อยู่ในหนังสือไบเบิล 50 เท่าในพื้นที่หนึ่งตารางนิ้ว มีการตีพิมพ์เรื่อง Mikrat หรือไมโครดอต ของ Goldberg ในวารสารภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส และเยอรมันจำนวนมาก
เทคนิคของไมโครดอตคล้ายกับของที่ใช้ในปัจจุบันเพื่อจุดประสงค์วิทยาการอำพรางข้อมูลใช้ครั้งแรกในประเทศเยอรมนี ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง และต่อมามีการใช้อย่างในหลายประเทศเพื่อส่งข้อความผ่านวิธีการขนส่งที่ไม่ปลอดภัย และในเวลาต่อมาเทคนิคไมโครดอตเปลี่ยนมาใช้กับฟิล์ม Aniline [] แทนวิธีซิลเวอร์แฮไลด์ที่ทำเป็นชั้น ๆ ซึ่งทำให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบได้ยากยิ่งขึ้น
บทความยอดนิยมเกี่ยวกับการจารกรรมโดยเจ. เอ็ดการ์ ฮูเวอร์ในนิตยสารรีดเดอร์ส ไดเจสท์ เมื่อ ค.ศ. 1946 ได้กล่าวถึงการคิดค้นไมโครดอตว่าเป็นผลงานของ "ศาสตราจารย์แซปป์ผู้มีชื่อเสียงแห่งมหาวิทยาลัยเทคนิคเดรสเดิน" บทความนี้ได้รับการพิมพ์ซ้ำ แปล และมีการอ้างอิงอย่างแพร่หลาย โดยไม่มีการวิพากษ์วรรณกรรมเกี่ยวกับการจารกรรม แต่ทั้งนี้ไม่เคยมีศาสตราจารย์แซปป์ที่มหาวิทยาลัยนั้น แซปป์ของฮูเวอร์ถูกเข้าใจผิดว่าเป็น วอลเทอร์ แซปป์ [en] ผู้คิดค้นกล้อง Minox ที่ใช้โดยสายลับ แต่ไม่ได้สร้างไมโครดอต แต่ดูเหมือนว่าฮูเวอร์จะสับสนระหว่างเอมมานูเอล โกลด์เบิร์ก ซึ่งเป็นศาสตราจารย์ในเดรสเดิน กับเคิร์ต แซปป์ ซึ่งในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สองอยู่ในเดรสเดินและสอนสายลับวิธีการสร้างไมโครดอต ชุดอุปกรณ์สายลับในสงครามโลกครั้งที่สองสำหรับการผลิตไมโครดอตบางครั้งเรียกว่า "ชุดของแซปป์"[ต้องการอ้างอิง]
ในประเทศเยอรมนีหลังจากการสร้างกำแพงเบอร์ลิน ได้ใช้กล้องพิเศษเพื่อสร้างไมโครดอตเพื่อติดลงบนจดหมายและส่งผ่านไปรษณีย์ปกติ ไมโครดอตเหล่านี้ส่วนใหญ่จะไม่ถูกสังเกตเห็นโดยเจ้าหน้าที่ตรวจสอบ และผู้รับสามารถอ่านข้อมูลได้โดยใช้กล้องจุลทรรศน์
การใช้งานสมัยใหม่

การระบุไมโครดอตคือกระบวนการที่แท็กขนาดเล็กมากถูกแกะกร่อน [en]หรือถูกตั้งค่าด้วยรหัสหรือเลขอนุกรม [en] และในกรณีการใช้กับยานพาหนะ จะมีการใส่หมายเลขประจำตัวรถ หรือหมายเลขประจำทรัพย์สิน โดยหมายเลขประจำตัวบุคคล [en] หมายเลขประจำทรัพย์สิน หรือข้อมูลลูกค้าเฉพาะที่ปรับแต่งแล้วเป็นพิเศษก็สามารถถูกเข้ารหัสได้เหมือนกัน ไมโครดอตจะถูกทาหรือพ่นลงบนส่วนสำคัญของทรัพย์สินเพื่อจะได้ทำเครื่องหมายแต่ละชิ้นส่วนอย่างครบถ้วน เทคโนโลยีนี้ถูกพัฒนาขึ้นในสหรัฐอเมริกาในช่วง ค.ศ. 1990 ก่อนที่จะถูกนำมาจำหน่ายในเชิงพาณิชย์โดยผู้ผลิตและผู้จัดจำหน่ายหลายรายรอบโลก[ต้องการอ้างอิง]
ในแอฟริกาใต้ มีกฎหมายบังคับให้ติดตั้งไมโครดอตกับยานพาหนะใหม่ทุกคันที่จำหน่ายตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 2012 เป็นต้นไป และกับยานพาหนะทุกคันที่ต้องผ่านการตรวจสอบจากตำรวจ
เครื่องพิมพ์ส่วนใหญ่จะพิมพ์จุดสีเหลืองซึ่งมีหมายเลขประจำเครื่องพิมพ์และเวลาประทับไว้ในกระดาษด้วย จุดเหล่านี้ไม่ใช่ไมโครดอตแต่เป็นชุดของจุดที่มองเห็นได้ยากและอยู่ในรูปแบบที่เป็นลวดลาย
แหล่งข้อมูลอื่น

Microdot
กล้องไมโครดอต Mark IV
ตุ๊กตาที่ใช้โดยสายลับชาวเยอรมันเพื่อลักลอบขนรูปภาพไมโครดอตไปยังนาซีเยอรมนีจนกระทั่งถูกจับใน ค.ศ. 1942. (คลังสำนักงานสอบสวนกลาง)
ภาษาล่าหู่

| ภาษาล่าหู่ |
| --- | --- |
ภาษาลาหู่, ภาษามูเซอ
ออกเสียง: [lɑ˥˧xo˩]
ประเทศที่มีการพูด: จีน, ไทย, ลาว, พม่า
ชาติพันธุ์: ชาวล่าหู่ (มูเซอ)
จำนวนผู้พูด: 600,000  (2007–2012)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  (ทิเบต-พม่า)โลโล-พม่าโลโล(ล่าหู่)ภาษาล่าหู่
ระบบการเขียน: อักษรละติน
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ: เขตปกครองตนเองลานชังล่าหู่, มณฑลยูนนาน
รหัสภาษา
ISO 639-3: มีหลากหลาย: lhu – Lahu lhi – Lahu Shi lkc – Kucong
ภาษาล่าหู่, ภาษาลาหู่ หรือ ภาษามูเซอ อยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขาพม่า-โลโล สาขาย่อยโลโล มีผู้พูดทั้งหมด 577,178 คน พบในจีน 411,476 คน (พ.ศ. 2533) ในเขตปกครองตัวเองลานชาง ล่าหู่ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของยูนนาน เป็นภาษาที่มีผู้พูดมากในจีน ชนบางกลุ่มใช้ภาษาล่าหู่เป็นภาษาที่สอง ส่วนใหญ่เข้าใจภาษาจีน บางส่วนใช้ภาษาไทลื้อ ภาษาอาข่า ภาษาปลัง ภาษาว้า หรือภาษายิเป็นภาษาที่สอง พบในลาว  8,702 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงบ่อแก้ว พบในพม่า 125,000 คน (พ.ศ. 2536) ในรัฐฉาน พบในไทย 32,000 คน (พ.ศ. 2544) ในจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย แม่ฮ่องสอน ลำปาง ตาก มีหลายสำเนียงคือ ภาษามูเซอดำ มูเซอแดง มูเซอดำเบเล มูเซอเหลืองบาเกียว มูเซอเหลืองบ้านลาน ชาวล่าหู่ (มูเซอ) ไม่นิยมเรียนภาษาอื่น ในคณะที่คนพูดภาษาอื่นหลายเผ่าเรียนภาษาล่าหู่ ทำให้ภาษาล่าหู่เป็นภาษากลางในเขตภูเขาของจังหวัดเชียงใหม่และเชียงราย พบในเวียดนาม 6,874 คน (พ.ศ. 2542) ตามแนวชายแดนลาวทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือ
ระบบการเขียน

แต่เดิมภาษาล่าหู่ไม่มีระบบการเขียน จนกระทั่งมิชชันนารีชาวตะวันตกพัฒนาระบบการเขียนด้วยอักษรโรมันในจีน มีการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์เป็นภาษาล่าหู่
ลักษณะ

เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ไม่มีเสียงตัวสะกด พยัญชนะมี 28 เสียง สระเดี่ยวมี 9 เสียง วรรณยุกต์มี 7 เสียง มีคำยืมจากภาษาไทลื้อและภาษาอาข่า
ข้อมูล

สุริยา รัตนกุล นานาภาษาในเอเชียอาคเนย์ ภาค 1: ภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกและตระกูลจีน-ทิเบต กทม. สถาบันวิจัยภาษาเพื่อการพัฒนาชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล 2531
โสฬส ศิริไสย์. สารานุกรมกลุ่มชาติพันธ์: ลาฮู. กทม. สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาชนบท.2542
Bradley, David (1979). Lahu dialects. Oriental monograph series #23. Canberra: Faculty of Asian Studies, Australian National University. OCLC 6303582.
Matisoff, James A. (2006). English-Lahu Lexicon. Berkeley, California: University of California Press. ISBN 0-520-09855-2.
Phạm Huy (1997). Một phần chân dung: dân tộc La Hủ (nhật ký điền dã). Lai Châu: Sở văn hóa thông tin Lai Châu.
Reh, Louis (August 2005). "Silenced Minorities". The Irrawaddy. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-01-27. สืบค้นเมื่อ 2006-12-29.
อ่านเพิ่ม

Lee, Hyun-bok (2000). "라후어의 언어학적 연구 (A Linguistic Study of Lahu)". The Journal of Humanities. Seoul National University. 44. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-10-07. สืบค้นเมื่อ 2006-12-28.
Shi, Feng; Liu, Jing-rong (2006). "拉祜语的元音格局 (The Vowel Pattern of the Lahu Language)". Yunnan Nationalities University Journal (2). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-27. สืบค้นเมื่อ 2006-12-27.
Wang, Zhenghua (2004). "拉祜语共时音变研究 (On the Synchronic Phonetic Change of the Lahu Language)". Yunnan Nationalities University Journal (1). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-30. สืบค้นเมื่อ 2006-12-27.
แหล่งข้อมูลอื่น

ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
| ด ค กกลุ่มภาษาหลักในตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า |
| --- | --- |
ภาษาในพม่าและไทย:  ก่อ (อึมปี้)  กะชีน  กะเหรี่ยง  กฺ๋อง  พม่า  มูเซอ  เมี่ยน  ล่าหู่ (มูเซอ)  ลีซอ  อาข่า  ฮานี 
ภาษาในจีน:  ไป๋  ตังกุต  ทิเบต  น่าซี  ล่าหู่ (มูเซอ)  ลีซอ  อี๋  เอ้อซู 
ภาษาในเอเชียใต้:  กอกโบรอก  กินเนารี  คาม  ชันเตียล  ซองคา  ทูลุง  นัรพู  เนวาร์  บัลติ  บาฮิง  เบลฮาเร  โบโด  ปูมา  มณีปุระ  มีโซ  ลาดัก  ลิมบู  เลปชา  โลทา  วัมบูเล  เศรปา  สิกขิม  องามี  เอา  ฮมาร์
กาแฟชงเย็น

ระวังสับสนกับ กาแฟเย็น
กาแฟชงเย็นแต่งกลิ่นรสต่าง ๆ ในถังน้ำแข็ง
กาแฟชงเย็น (อังกฤษ: cold brew coffee) คือกาแฟที่ได้จากการเทน้ำลงบนกาแฟบดแล้วแช่ทิ้งไว้เป็นระยะเวลานาน ในกรณีที่ใช้เมล็ดกาแฟบดหยาบมักแช่น้ำทิ้งไว้ประมาณ 12–24 ชั่วโมง
น้ำที่นำมาใช้แช่กาแฟบดหยาบอาจเป็นน้ำเย็นหรือน้ำอุณหภูมิห้องก็ได้ เมื่อแช่เสร็จแล้วจึงกรองเอากากออกด้วยกระดาษกรองหรือตัวกรองที่ทำจากโลหะ (เช่นในเครื่องชงกดกาแฟแบบฝรั่งเศส) ผลลัพธ์ที่ได้คือน้ำกาแฟที่สามารถเติมน้ำหรือนมเพื่อเจือจางความเข้มข้นได้ แม้บางครั้งอาจเสิร์ฟแบบร้อน แต่ก็มักเสิร์ฟกาแฟชนิดนี้แบบเย็น ใส่น้ำแข็ง หรือปั่นผสมกับน้ำแข็งและส่วนผสมอื่น ๆ เช่น ช็อกโกแลต
ประวัติ

มักกล่าวกันว่ากาแฟชงเย็นมีต้นกำเนิดจากญี่ปุ่นที่ซึ่งวิธีชงเย็นเป็นวิธีชงกาแฟแบบดั้งเดิมมานานหลายศตวรรษ การชงเย็นแบบช้า (slow drip) หรือที่รู้จักกันในชื่อการชงเย็นแบบเกียวโต (Kyoto drip) และกาแฟแบบดัตช์ (Dutch coffee) ในเอเชียตะวันออก หมายถึงวิธีการชงเย็นแบบหยด (cold drip) ซึ่งเป็นกระบวนการที่มีการหยดน้ำลงบนผงกาแฟเปียกเหนือแผ่นกรองทีละหยดเป็นเวลานานหลายชั่วโมง
ดูเพิ่ม

ชาชงเย็น
เฟเบียน แบรนดี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เฟเบียน เอิลสตัน แบรนดี
วันเกิด:   (1989-02-04) 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  แมนเชสเตอร์, อังกฤษ
ส่วนสูง:  5 ft 6 in (1.68 m)
ตำแหน่ง:  กองหน้า กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด
หมายเลข:  29
สโมสรเยาวชน
1998–2007:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007–2010 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  0 |  (0) |
| 2008 |  → สวอนซี ซิตี (ยืมตัว) |  19 |  (3) |
| 2008–2009 |  → สวอนซี ซิตี (ยืมตัว) |  14 |  (0) |
| 2009 |  → เฮเรฟอร์ด (ยืมตัว) |  15 |  (4) |
| 2009–2010 |  → จิลลิงแฮม (ยืมตัว) |  9 |  (2) |
| 2011 |  นอตส์ เคาน์ตี |  9 |  (0) |
| 2012 |  พาเนโตลิกอส |  0 |  (0) |
| 2012–2013 |  วอลซอล |  34 |  (7) |
| 2013–2014 |  เชฟฟีลด์ ยูไนเต็ด |  15 |  (0) |
| 2014 |  → วอลซอล (ยืมตัว) |  20 |  (4) |
| 2014 |  ร็อตเธอร์แฮม |  1 |  (0) |
| 2014–2015 |  → ครูว์ อเล็กซานดรา (ยืมตัว) |  12 |  (1) |
| 2014–2015 |  รอชเดล |  4 |  (0) |
| 2016– |  อุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด |  10 |  (4) |
ทีมชาติ‡
| 2004–2005 |  England U16 |  4 |  (2) |
| 2005–2006 |  England U17 |  2 |  (1) |
| 2006–2007 |  England U18 |  2 |  (1) |
| 2007–2008 |  England U19 |  5 |  (2) |
| 2009 |  England U20 |  4 |  (2) |
| 2015 |  เซนต์คิตส์และเนวิส |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 14:02, 22 พฤษภาคม 2016 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 17:07, 13 ตุลาคม 2013 (UTC)
เฟเบียน แบรนดี นักฟุตบอลชาวเซนต์คิตส์และเนวิส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับสโมสรอุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด ในระดับไทยลีกดิวิชัน 1
แบรนดี เกิดที่เมืองแมนเชสเตอร์และเริ่มต้นเป็นนักฟุตบอลอาชีพกับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด แต่ไม่อาจสอดแทรกขึ้นมาสู่ทีมชุดใหญ่ของสโมสรได้ ก่อนจะถูกปล่อยตัวไปเล่นให้กับสวอนซี ซิตี, เฮเรฟอร์ด ยูไนเต็ด และจิลลิงแฮม ด้วยสัญญายืมตัว
หลังจากหมดสัญญากับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเดือนกรกฎาคม ปี 2010 แบรนดี ย้ายไปเล่นในระดับฟุตบอลลีกวันกับสโมสรฟุตบอลนอตส์ เคาน์ตี ในเดือนกุมภาพันธ์ 2011 แต่ก็ถูกปล่อยตัวออกจากทีมเมื่อจบฤดูกาล จากนั้นเขาย้ายไปเล่นฟุตบอลที่ประเทศกรีซในระยะเวลาสั้นๆกับสโมสรพาเนโตลิกอส
เดือนกรกฎคม 2012 แบรนดี กลับมาที่อังกฤษอีกครั้งเพื่อเล่นให้กับวอลซอล ก่อนจะย้ายไปเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์ ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2013–14
อุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด

ฤดูกาล 2559 แบรนดี ย้ายมาเล่นฟุตบอลในทวีปเอเชียเป็นครั้งแรกที่ประเทศไทย กับสโมสรฟุตบอลอุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด ในระดับไทยลีก ดิวิชัน 1
โดยเฟเบียน แบรนดี ลงสนามให้กับอุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด เป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2559 ในการแข่งขันไทยลีก ดิวิชัน 1นัดที่บุกไปชนะสโมสร พีทีที ระยอง 0–2 ที่สนามพีทีที สเตเดียม และยิงประตูแรกให้สโมสรได้เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ในนัดที่ชนะสโมสรฟุตบอลขอนแก่น ยูไนเต็ด 4–2 ที่สนามกีฬาทุ่งบูรพา
สแกมจ่ายเงินล่วงหน้า

สแกมจ่ายเงินล่วงหน้า (อังกฤษ: advance-fee scam) เป็นกลฉ้อฉลวิธีหนึ่งที่มิจฉาชีพหลอกให้เหยื่อจ่ายเงินล่วงหน้าเพื่อจะได้รับอะไรอย่างอื่นอันมีค่ามากกว่าโดยจริงๆ ก็จะไม่ได้
เหยื่อมักจะได้รับข้อความทางสื่อสังคม ข้อความเอสเอ็มเอส อีเมล โทรศัพท์ หรือจดหมาย ที่ระบุว่าเหยื่อได้เงิน ได้รางวัล ของขวัญ เงินกู้ คริปโทเคอร์เรนซี หุ้น บริการ ผลิตภัณฑ์ หรือถูกลอตเตอรี่ 
โดยเหยื่อจะต้องจ่ายค่าธรรมเนียม ภาษี หรือค่าใช้จ่ายอะไรอื่นๆ ล่วงหน้า
เมื่อเหยื่อจ่ายเงินแล้ว มิจฉาชีพก็อาจจะหายตัวไปโดยเหยื่อไม่ได้รับอะไรๆ เลย
หรืออาจจะอ้างว่ายังมีค่าธรรมเนียมอื่นๆ อีก
ในประเทศไทย สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการตำรวจ (สง.ก.ตร.) ระบุว่าเป็นการหลอกลวงด้วยเรื่องราวต่าง ๆ ให้เหยื่อโอนเงินให้คนร้าย เช่น เป็นผู้โชคดีได้รับรางวัล ได้ซื้อสินค้าราคาพิเศษ ได้โรงแรมที่พักฟรี ได้สิทธิ์พิเศษต่างๆ เป็นต้น แต่ต้องชำระค่าธรรมเนียมก่อนล่วงหน้าให้คนร้าย ซึ่งแอบอ้างเป็นหน่วยงาน เช่น ธนาคาร การไปรษณีย์ กรมศุลกากร เป็นต้น
มีสแกมหลายอย่างเช่นนี้รวมทั้งสแกมต้นตำรับเดิมคือ สแกมเจ้าชายไนจีเรีย (ไนจีเรียนพรินซ์) หรือที่เรียกว่า สแกม 419
โดยหมายเลข 419 หมายถึงประมวลกฎหมายอาญาไนจีเรียข้อที่ 419 ซึ่งเกี่ยวกับกลฉ้อฉล บทลงโทษและค่าปรับสำหรับผู้ฝ่าฝืนกฎหมาย
แม้สแกม 419 จะเคยทำโดยใช้โทรสารกับไปรษณีย์ แต่ปัจจุบันก็มักใช้วิธีการสื่อสารออนไลน์ เช่น อีเมล
รูปแบบอื่นๆ ของการฉ้อฉลนี้รวม Spanish Prisoner ที่เหยื่อจ่ายค่าช่วยนักโทษที่ร่ำรวยออกจากคุกโดยหวังรางวัล และ black money scam ที่เหยื่อจ่ายค่าอุปกรณ์เพื่อชำระสิ่งสกปรกออกจากธนบัตรโดยหวังส่วนแบ่ง
แม้ประเทศไนจีเรียมักจะมีชื่อในสแกมที่กล่าวมา ปัจจุบันมิจฉาชีพมักจะมาจากประเทศอื่นๆ
รวมทั้งประเทศโกตดิวัวร์
โตโก
แอฟริกาใต้
เนเธอร์แลนด์
สเปน
โปแลนด์
จาเมกา
และประเทศไทยเอง
ประวัติสแกม 419

สแกม 419 ในปัจจุบันเหมือนกับสแกมนักโทษชาวสเปนที่เริ่มทำมาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18
โดยมิจฉาชีพจะติดต่อกับเหยื่อนักธุรกิจว่า กำลังจะช่วยนักโทษตระกูลร่ำรวยให้หนีออกจากคุกในสเปน
ถ้าเหยื่อช่วยจ่ายเงินใต้โต๊ะจำนวนเล็กน้อยให้แก่ผู้คุมนักโทษ ก็จะได้รับส่วนแบ่งรางวัลจากตระกูลนักโทษ
รูปแบบหนึ่งของสแกมซึ่งเริ่มตั้งแต่ประมาณปี 1830
มีเนื้อความคล้ายกับที่พบในอีเมลสแกมทุกวันนี้คือ "คุณอาจจะแปลกใจที่ได้รับจดหมายจากคนที่คุณไม่รู้จัก ผู้กำลังจะขอความช่วยเหลือจากคุณ..."
แล้วกล่าวถึงหีบสมบัติที่มีทองและเพชรมีมูลค่า 16,000 ฟรังค์ฝรั่งเศส ซึ่งเป็นของท่านผู้หญิงที่เสียชีวิตไปแล้วผู้หนึ่ง
สแกมข้ามประเทศรูปแบบปัจจุบันสามารถสืบสาวไปถึงสแกมในเยอรมนีปี 1922
โดยกลายเป็นที่นิยมในช่วงทศวรรษ 1980
มีรูปแบบจดหมายหลายอย่าง
โดยรูปแบบหนึ่งซึ่งส่งทางไปรษณีย์ จะส่งไปให้สามีของผู้หญิงเพื่อถามถึงสุขภาพของเขา
แล้วจึงถามว่าจะทำอะไรกับผลกำไรมูลค่า 24.6 ล้านเหรียญสหรัฐโดยระบุเบอร์โทรศัพท์ไว้ที่ท้ายจดหมาย
อีกรูปแบบหนึ่งเป็นจดหมายที่มิจฉาชีพระบุว่าเป็นผู้บริหารบริษัทปิโตเลียมไนจีเรียแห่งชาติ
และกล่าวว่าต้องการจะโอนเงิน 20 ล้านเหรียญสหรัฐซึ่งเป็นเงินงบประมาณที่ไม่ได้ใช้ไปยังบัญชีของเหยื่อ 
โดยเหยื่อจะได้รับเงิน 30% เป็นส่วนแบ่ง
มิจฉาชีพจะเริ่มโดยขอให้เหยื่อส่งกระดาษมีตราบริษัท เลขบัญชี และข้อมูลส่วนตัวอื่นๆ
ยังมีรูปแบบอื่นๆ อีกที่อ้างเจ้าชายไนจีเรีย หรือราชตระกูลพระองค์อื่นๆ ที่มีพระประสงค์จะโอนเงินจำนวนมากออกจากประเทศ ดังนั้น สแกมเช่นนี้จึงมีชื่อว่า อีเมลไนจีเรียนพรินซ์ (Nigerian Prince email)
ต่อมาการใช้อีเมลและโปรแกรมล่าที่อยู่อีเมลอย่างแพร่หลาย ได้ลดค่าใช้จ่ายการส่งจดหมายสแกมโดยใช้อินเทอร์เน็ตแทนไปรษณีย์ข้ามประเทศ
แม้ไนจีเรียจะเป็นประเทศที่กล่าวถึงในสแกมนี้ แต่ก็อาจมาจากประเทศอื่นๆ ได้เช่นกัน
ตัวอย่างเช่น ในปี 2007 หัวหน้าหน่วยตำรวจกลาง EFCC ของไนจีเรียระบุว่า อีเมลสแกมเหล่านี้มักจะมาจากประเทศแอฟริกาหรือประเทศยุโรปตะวันออก
ในสหภาพยุโรป มีการฉ้อฉลเช่นนี้มากในประเทศเนเธอร์แลนด์
และสเปน
นักค้นคว้าของไมโครซอฟต์ระบุว่า "เพราะส่งแต่อีเมลที่ไม่น่าสนใจต่อคนโดยมากยกเว้นคนที่เชื่อง่าย มิจฉาชีพจึงเท่ากับให้บุคคลเหล่านี้เลือกตัวเองเป็นเหยื่อ"
ส่วนผู้บริหารองค์กรความมั่นคงแห่งชาติไนจีเรียระบุว่า มิจฉาชีพที่อ้างว่าตนเป็นคนไนจีเรียโดยมากจะไม่ใช่ แต่เพราะประเทศมีชื่อเสียงเกี่ยวกับคอร์รัปชั่น การอ้างว่าเป็นคนไนจีเรียจึงทำให้สแกมน่าเชื่อถือยิ่งขึ้น
ไนจีเรียมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ว่าเป็นศูนย์กลางสแกมอีเมล
งานศึกษาปี 2018 พบว่า ดนตรีไนจีเรียแบบฮิปฮอปได้ทำกลฉ้อฉลทางไซเบอร์แบบนี้ให้ดูเหมือนเป็นเรื่องดี
มิจฉาชีพบางพวกจะมีผู้สมรู้ร่วมคิดในสหรัฐและประเทศอื่นๆ ที่จะคอยช่วยทำการฉ้อฉลให้สำเร็จเมื่อติดต่อกับเหยื่อได้แล้ว