stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ผู้นำฝ่ายมหาอำนาจกลางระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
จักรวรรดิเยอรมัน

จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 – ไคเซอร์แห่งจักรวรรดิเยอรมัน
เทโอบัลท์ ฟ็อน เบทมัน ฮ็อลเวค – นายกรัฐมนตรีจักรวรรดิเยอรมัน
เกออร์ค มิชชาเอลิส – นายกรัฐมนตรีจักรวรรดิเยอรมัน
เกออร์ค ฟ็อน แฮร์ทลิง – นายกรัฐมนตรีจักรวรรดิเยอรมัน
เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งบาเดิน – นายกรัฐมนตรีจักรวรรดิเยอรมัน
ก็อตต์ลีบ ฟ็อน ยาโกว์ – รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศจักรวรรดิเยอรมัน
พลเอกอาวุโส เฮ็ลมูท ฟ็อน ม็อลท์เคอ – หัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่จักรวรรดิเยอรมัน
พลเอก เอริช ฟ็อน ฟัลเคินไฮน์ – หัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่จักรวรรดิเยอรมัน
จอมพล เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค – หัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่จักรวรรดิเยอรมัน
พลเอก เอริช ลูเดินดอร์ฟ – เจ้าพนักงานใหญ่ผู้บัญชาการยุทธภัณฑ์จักรวรรดิเยอรมัน
เลโอพ็อลท์แห่งบาวาเรีย – ผู้บัญชาการทหารกลุ่มทัพบกเจ้าชายเลโอพ็อลท์แห่งบาวาเรีย
มกุฎราชกุมารวิลเฮ็ล์ม – ผู้บัญชาการทหารกองทัพบกที่ 5 และ กลุ่มทัพบกมกุฎราชกุมารเยอรมัน
รูพเพร็คท์แห่งบาวาเรีย – ผู้บัญชาการทหารกองทัพบกที่ 6 และ กลุ่มทัพบกรูพเพร็คท์แห่งบาวาเรีย
อัลเบร็คท์ ฟ็อน เวือร์ทเทิมแบร์ค – ผู้บัญชาการทหารกองทัพบกที่ 4 และ กลุ่มทัพบกดยุกอัลเบร็คท์
จอมพลเรือ อัลเฟรท ฟ็อน เทียร์พิทซ์ – รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทหารเรือจักรวรรดิเยอรมัน
พลเอก แอนสท์ ฟ็อน ฮอปป์เนอร์ – ผู้บัญชาการทหารอากาศจักรวรรดิเยอรมัน
จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี

จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 – ไคเซอร์แห่งจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
จักรพรรดิคาร์ลที่ 1 – ไคเซอร์แห่งจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
คาร์ล ฟ็อน ชเตือร์ค – มุขมนตรี (หัวหน้ารัฐบาล) จักรวรรดิออสเตรีย
เออร์เนสต์ ฟ็อน เคอร์เบอร์ – มุขมนตรี (หัวหน้ารัฐบาล) จักรวรรดิออสเตรีย
ไฮน์ริช แคลม-มาร์ตินิค – มุขมนตรี (หัวหน้ารัฐบาล) จักรวรรดิออสเตรีย
แอ็นสท์ ไซด์เลอร์ ฟ็อน ฟอยค์ทเทนแนค – มุขมนตรี (หัวหน้ารัฐบาล) จักรวรรดิออสเตรีย
มัคส์ ฮุสซาร์เรค ฟ็อน ไฮน์ไลน์ – มุขมนตรี (หัวหน้ารัฐบาล) จักรวรรดิออสเตรีย
อิชต์วาน ติซอ – นายกรัฐมนตรีราชอาณาจักรฮังการี
ซานดอร์ เวแคร์เล – นายกรัฐมนตรีราชอาณาจักรฮังการี
อาร์ชดยุกฟรีดริช – ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพบกจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
ฟรันทซ์ คอนราด ฟ็อน เฮิทเซนดอร์ฟ – หัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
อาเทอร์ อาร์ซ ฟ็อน สเตราเซนเบิร์ก – หัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
สเวโตซาร์ โบรูเอวิช – จอมพลแห่งออสเตรีย-ฮังการี และ ผู้บัญชาการทหารกองทัพบกที่ 3, กองทัพบกที่ 5
อันทวน เฮาส์ – หัวหน้าผู้บัญชาการทหารเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
เอมิล อูเซลัก – ผู้บัญชาการทหารอากาศของกองกำลังทางอากาศจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
จักรวรรดิออตโตมัน

สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 5 – สุลต่านจักรวรรดิออตโตมัน
สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 6 – สุลต่านจักรวรรดิออตโตมัน
เซด ฮาลิม พาชา – มหาเสนาบดี (หัวหน้ารัฐบาล) จักรวรรดิออตโตมัน
ทาลาต พาชา – มหาเสนาบดี (หัวหน้ารัฐบาล) จักรวรรดิออตโตมัน และ หนึ่งในสามพาชา
แอนแวร์ พาชา – หัวหน้าผู้บัญชาการทหารของกองทัพบกจักรวรรดิออตโตมัน และ หนึ่งในสามพาชา
เจมัล พาชา – ผู้บัญชาการทหารกองทัพบกที่ 4 ในซีเรีย และ หนึ่งในสามพาชา
มุสทาฟา เคมัล พาชา − ผู้บัญชาการทหารที่มีชื่อเสียงจากการมีส่วนร่วมในการทัพกัลลิโพลี
ราชอาณาจักรบัลแกเรีย

พระเจ้าซาร์เฟอร์ดินานด์ที่ 1 – พระมหากษัตริย์บัลแกเรีย
วาซิล ราโดสลาวอฟ – นายกรัฐมนตรีบัลแกเรีย
อเล็กซานดาร์ มาลินอฟ – นายกรัฐมนตรีบัลแกเรีย
นิโคลา เซคอฟ – หัวหน้าผู้บัญชาการทหารของกองทัพบกบัลแกเรีย
แกออร์กี โทโดรอฟ – ผู้บัญชาการทหารกองทัพบกที่ 2, กองทัพบกที่ 3 ในการทัพโรมาเนีย และ รองหัวหน้าผู้บัญชาการทหารของกองทัพบกบัลแกเรีย
คลิเมนต์ โบยาดจีฟ – ผู้บัญชาการทหารกองทัพบกที่ 1 ในการทัพเซอร์เบีย
ดินแดนใต้การปกครองในจักรวรรดิเยอรมัน > ราชอาณาจักรปรัสเซีย

พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 2 – พระมหากษัตริย์ปรัสเซีย
เทโอบัลท์ ฟ็อน เบทมัน ฮ็อลเวค – มุขมนตรีปรัสเซีย
เกออร์ค มิชชาเอลิส – มุขมนตรีปรัสเซีย
เกออร์ค ฟ็อน แฮร์ทลิง – มุขมนตรีปรัสเซีย
เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งบาเดิน – มุขมนตรีปรัสเซีย
ดินแดนใต้การปกครองในจักรวรรดิเยอรมัน > ราชอาณาจักรบาวาเรีย

พระเจ้าลูทวิชที่ 3 – พระมหากษัตริย์บาวาเรีย
เกออร์ค ฟ็อน แฮร์ทลิง – มุขมนตรีบาวาเรีย
อ็อทโท ริทเทอร์ ฟ็อน ดันเดิล – มุขมนตรีบาวาเรีย
ดินแดนใต้การปกครองในจักรวรรดิเยอรมัน > ราชอาณาจักรซัคเซิน

พระเจ้าฟรีดริช เอากุสท์ที่ 3 – พระมหากษัตริย์ซัคเซิน
รูด็อล์ฟ เฮนซ์ – มุขมนตรีซัคเซิน
ดินแดนใต้การปกครองในจักรวรรดิเยอรมัน > ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์ค

พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 2 – พระมหากษัตริย์เวือร์ทเทิมแบร์ค
คาร์ล ฟ็อน ไวซ์แซ็คเคอร์ – มุขมนตรีเวือร์ทเทิมแบร์ค
เทโอดอร์ ก็อทฟรีท ลีสชิง – มุขมนตรีเวือร์ทเทิมแบร์ค
ดินแดนใต้การปกครองในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี > อาร์ชดัชชีออสเตรีย

อาร์ชดยุกฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 – อาร์ชดยุกออสเตรีย
อาร์ชดยุกคาร์ลที่ 1 – อาร์ชดยุกออสเตรีย
ดินแดนใต้การปกครองในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี > ราชอาณาจักรฮังการี

พระเจ้าฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 – พระมหากษัตริย์ฮังการี
พระเจ้าคาร์ลที่ 4 – พระมหากษัตริย์ฮังการี
อิชต์วาน ติซอ – นายกรัฐมนตรีฮังการี
ซานดอร์ เวแคร์เล – นายกรัฐมนตรีฮังการี
ดินแดนใต้การปกครองในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี > ราชอาณาจักรโบฮีเมีย

พระเจ้าฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 – พระมหากษัตริย์โบฮีเมีย
พระเจ้าคาร์ลที่ 3 – พระมหากษัตริย์โบฮีเมีย
ดินแดนใต้การปกครองในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี > ดินแดนใต้การปกครองร่วมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

พระเจ้าฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 – พระมหากษัตริย์บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
พระเจ้าคาร์ลที่ 1 – พระมหากษัตริย์บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ออสการ์ โพทิโอเรค – ผู้ว่าการบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
Stjepan Sarkotić – ผู้ว่าการบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
รัฐหุ่นเชิดของจักรวรรดิเยอรมัน > ราชอาณาจักรฟินแลนด์

เจ้าชายฟรีดริช คาร์ล – พระมหากษัตริย์ฟินแลนด์
ดูเพิ่ม

ฝ่ายมหาอำนาจกลาง
ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี (ซ้าย) กับจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย-ฮังการี (ขวา)
รายชื่อประเทศเรียงตามการส่งออกฝ้าย

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศที่ส่งออกฝ้ายมากที่สุด 10 อันดับแรก ข้อมูลของ The Observatory of Economic Complexity เมื่อปี พ.ศ. 2555
| # | ประเทศ | มูลค่า (ล้านดอลลาร์สหรัฐ) |
| --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 6,309 |
| 2 |  อินเดีย | 3,857 |
| 3 |  ออสเตรเลีย | 2,660 |
| 4 |  บราซิล | 2,154 |
| 5 |  อุซเบกิสถาน | 714 |
| 6 |  กรีซ | 572 |
| 7 |  ปากีสถาน | 426 |
| 8 |  มาลี | 396 |
| 9 |  บูร์กินาฟาโซ | 327 |
| 10 |  โกตดิวัวร์ | 227 |
มะเดื่อชุมพร

| มะเดื่อชุมพร |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: กุหลาบ Rosales
วงศ์:: วงศ์ขนุน Moraceae
สกุล:: โพ Ficus
สกุลย่อย:: F. subg. Sycomorus Ficus subg. Sycomorus L.
สปีชีส์:: Ficus racemosa
ชื่อทวินาม
Ficus racemosa L.

ชื่อพ้อง
 Ficus glomerata Roxb.
มะเดื่อชุมพร หรือ มะเดื่ออุทุมพร (ชื่อวิทยาศาสตร์: Ficus racemosa) เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางในวงศ์ Moraceae ลำต้นตรงสูงเต็มที่ 20 เมตร เปลือกต้นสีเทา มีถิ่นกำเนิดที่ภูมิภาคเอเชียอาคเนย์และออสเตรเลีย และเป็นพันธุ์ไม้พระราชทานและเป็นพันธุ์ไม้ประจำจังหวัดชุมพร
ลักษณะ

ใบ เป็นใบเดี่ยวออกเรียงสลับตามกิ่ง มีก้านใบยาว 6-10 ซม. รูปทรงรี โคนใบมน ปลายใบแหลม ขอบใบเรียบ มีเส้นแขนงใบราว 6-8 คู่
ดอก ออกเป็นช่อยาวตามกิ่ง แต่ละช่อมีดอกย่อยขนาดเล็กเป็นกลุ่ม สีขาวออกชมพู
ผล ออกเป็นกลุ่มรูปทรงกลมรี เกาะกลุ่มตามต้นและกิ่งห้อยระย้าสวยงามมาก ผลสุกมีสีแดงม่วง รับประทานได้ รสฝาดอมหวาน ดอกและผลออกทั้งปี
ดอก

ดอกของมะเดื่อชุมพรมีขนาดเล็กเกิดอยู่ภายในช่อดอก (inflorescences) ที่มีลักษณะคล้ายผล ช่อดอกนี้มีชื่อเรียกว่า cyconium หรือ fig เกิดจากการพัฒนาตัวของฐานรองช่อดอก (receptacle) เจริญแผ่โอบหุ้มกลุ่มดอกย่อยทั้งหมดไว้ภายในและมีช่องเปิดด้านบนเรียก ช่องเปิด (ostiole หรือ orifice) ที่ช่องเปิดปกคลุมด้วยกลีบประดับปากช่องเปิด (apical bract) ขนาดเล็กจำนวนมาก (หลายคนเข้าใจว่ากลีบประดับนี้คือกลีบดอก) โคนช่อดอกมีกลีบประดับฐานช่อดอก (basal bract) 3 ใบ
แหล่งข้อมูลอื่น

"Ficus racemosa". ดัชนีชื่อพืชของออสเตรเลีย (Australian Plant Name Index, APNI), ฐานข้อมูล IBIS. ศูนย์วิจัยความหลากทางชีวภาพทางพืช รัฐบาลประเทศออสเตรเลีย.
| ด ค กพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  กาซะลองคำ (เชียงราย)  ทองกวาว (เชียงใหม่)  กำลังเสือโคร่ง (น่าน)  สารภี (พะเยา)  ยมหิน (แพร่)  จั่น (แม่ฮ่องสอน)  กระเชา (ลำปาง)  ก้ามปู (ลำพูน)  สัก (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  มะหาด (กาฬสินธุ์)  กัลปพฤกษ์ (ขอนแก่น)  ขี้เหล็ก (ชัยภูมิ)  กันเกรา (นครพนม)  สาธร (นครราชสีมา)  กาฬพฤกษ์ (บุรีรัมย์)  พฤกษ์ (มหาสารคาม)  ตานเหลือง (มุกดาหาร)  กระบาก (ยโสธร)  กระบก (ร้อยเอ็ด)  สนสามใบ (เลย)  ลำดวน (ศรีสะเกษ)  อินทนิล (สกลนคร)  มะค่าแต้ (สุรินทร์)  ชิงชัน (หนองคาย)  พะยูง (หนองบัวลำภู)  ตะเคียนหิน (อำนาจเจริญ)  รัง (อุดรธานี)  ยางนา (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  ไทรย้อยใบแหลม (กรุงเทพมหานคร)  สีเสียดแก่น (กำแพงเพชร)  มะตูม (ชัยนาท)  สุพรรณิการ์ (นครนายก)  จันทน์ชะมดชนิด Mansonia gagei (นครปฐม)  เสลา (นครสวรรค์)  นนทรี (นนทบุรี)  ทองหลางลาย (ปทุมธานี)  หมัน (พระนครศรีอยุธยา)  บุนนาค (พิจิตร)  ปีบ (พิษณุโลก)  มะขาม (เพชรบูรณ์)  พิกุล (ลพบุรี)  โพทะเล (สมุทรปราการ)  จิกเล (สมุทรสงคราม)  พญาสัตบรรณ (สมุทรสาคร)  ตะแบกนา (สระบุรี)  มะกล่ำตาช้าง (สิงห์บุรี)  มะค่า (สุโขทัย)  มะเกลือ (สุพรรณบุรี)  มะพลับ (อ่างทอง)  สะเดา (อุทัยธานี) 
ภาคตะวันออก:  จัน (จันทบุรี)  อะราง (ฉะเชิงเทรา)  ประดู่ (ชลบุรี)  หูกวาง (ตราด)  โพ (ปราจีนบุรี)  กระทิง (ระยอง)  มะขามป้อม (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  ขานาง (กาญจนบุรี)  แดง (ตาก)  เกด (ประจวบคีรีขันธ์)  หว้า (เพชรบุรี)  โมกมัน (ราชบุรี) 
ภาคใต้:  ทุ้งฟ้า (กระบี่)  มะเดื่ออุทุมพร (ชุมพร)  ศรีตรังชนิด Jacaranda obtusifolia (ตรัง)  แซะ (นครศรีธรรมราช)  ตะเคียนชันตาแมว (นราธิวาส)  ตะเคียน (ปัตตานี)  เทพทาโร (พังงา)  พะยอม (พัทลุง)  ประดู่บ้าน (ภูเก็ต)  อโศกเหลือง (ยะลา)  อบเชย (ระนอง)  สะเดาเทียม (สงขลา)  กระซิก (สตูล)  เคี่ยม (สุราษฎร์ธานี) 
ต้นไม้ประจำจังหวัดนครปฐมคือจัน  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดบุรีรัมย์คือแปะ  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดยโสธรคือยางนา  · ต้นไม้ประจำจังหวัดสุโขทัยคือตาล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดสุรินทร์คือกันเกรา  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระนองคืออินทนิล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระยองคือประดู่  ·  จังหวัดบึงกาฬไม่มีพันธุ์ไม้มงคลพระราชทาน ต้นไม้ประจำจังหวัดคือสิรินธรวัลลี
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q713794  Wikispecies: Ficus racemosa  BOLD: 210598  EoL: 491537  EPPO: FIURM  FloraBase: 1755  FNA: 242322427  FoC: 242322427  GBIF: 5361904  GRIN: 16957  iNaturalist: 369433  IPNI: 853540-1  IRMNG: 10212697  ITIS: 506544  IUCN: 145362959  NCBI: 100569  NZOR: 34c6f4ec-f08d-44be-96b2-e853af4a2115  PfaF: racemosa Ficus racemosa  Plant List: kew-2811980  PLANTS: FIRA  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:853540-1  Tropicos: 21301669
รายชื่อประเทศเรียงตามการส่งออกทองคำ

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศเรียงตามการส่งออกทองคำมากที่สุด 20 อันดับแรก  ซึ่งเป็นข้อมูลจาก The Observatory of Economic Complexity เมื่อปี 2555
| # | ประเทศ | มูลค่า (ล้านดอลลาร์สหรัฐ) |
| --- | --- | --- |
| 1 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 52,519 |
| 2 |  ฮ่องกง | 48,312 |
| 3 |  สหรัฐ | 27,154 |
| 4 |  แอฟริกาใต้ | 20,436 |
| 5 |  จีน | 15,754 |
| 6 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 14,745 |
| 7 |  ออสเตรเลีย | 13,530 |
| 8 |  ตุรกี | 13,152 |
| 9 |  เยอรมนี | 11,037 |
| 10 |  เปรู | 9,686 |
| 11 |  อิตาลี | 9,248 |
| 12 |  เม็กซิโก | 8,379 |
| 13 |  กานา | 7,203 |
| 14 |  ไทย | 6,451 |
| 15 |  ญี่ปุ่น | 6,122 |
| 16 |  รัสเซีย | 5,845 |
| 17 |  สิงคโปร์ | 4,640 |
| 18 |  แคนาดา | 3,730 |
| 19 |  โคลอมเบีย | 3,423 |
| 20 |  เกาหลีใต้ | 3,353 |
พิพิธภัณฑ์ถ่านหินและซากดึกดำบรรพ์นครอิวากิ

พิพิธภัณฑ์ในนครอิวากิ จังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
| --- | --- |
いわき市石炭・化石館（ほるる）
พิพิธภัณฑ์ถ่านหินและซากดึกดำบรรพ์นครอิวากิ
th
ก่อตั้ง: 18 ตุลาคม พ.ศ. 2527
ที่ตั้ง: 3-1 มูกาอิดะ เมืองโจบังยูโมโตะ นครอิวากิ จังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 37°00′45″N 140°50′54″E﻿ / ﻿37.012592°N 140.848443°E﻿ / 37.012592; 140.848443
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
พิพิธภัณฑ์ถ่านหินและซากดึกดำบรรพ์นครอิวากิ (ญี่ปุ่น: いわき市石炭・化石館; โรมาจิ: Iwaki-shi sekitan・kaseki-kan) ชื่อเล่นว่า โฮรูรุ (ญี่ปุ่น: ほるる; โรมาจิ: Horuru) เปิดทำการในนครอิวากิ จังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2527 สิ่งสะสมและจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับซากดึกบรรพ์ที่ค้นพบในท้องถิ่น รวมไปถึงเพลสิโอซอร์ Futabasaurus suzukii และ เหมืองถ่านหินโจบัง [ja] ซึ่งครั้งหนึ่งเป็นเหมืองถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะฮนชู
ดูเพิ่ม

ชิรามิซุ อามิดาโด
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาญี่ปุ่น) พิพิธภัณฑ์ถ่านหินและซากดึกดำบรรพ์นครอิวากิ
รายชื่อประเทศเรียงตามการส่งออกคอมพิวเตอร์

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศเรียงตามการส่งออกคอมพิวเตอร์มากที่สุด 20 อันดับแรก ซึ่งเป็นข้อมูลจาก The Observatory of Economic Complexity เมื่อปี 2555
| # | ประเทศ | มูลค่า (ล้านดอลลาร์สหรัฐ) |
| --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 210,246 |
| 2 |  สหรัฐ | 19,310 |
| 3 |  ไทย | 19,108 |
| 4 |  เม็กซิโก | 18,885 |
| 5 |  เนเธอร์แลนด์ | 16,126 |
| 6 |  เยอรมนี | 12,407 |
| 7 |  มาเลเซีย | 12,329 |
| 8 |  สิงคโปร์ | 9,611 |
| 9 |  เช็กเกีย | 8,996 |
| 10 |  ฟิลิปปินส์ | 7,210 |
| 11 |  เกาหลีใต้ | 6,340 |
| 12 |  ญี่ปุ่น | 6,225 |
| 13 |  ไอร์แลนด์ | 5,399 |
| 14 |  สหราชอาณาจักร | 4,039 |
| 15 |  เวียดนาม | 3,806 |
| 16 |  ไต้หวัน | 3,775 |
| 17 |  โปแลนด์ | 3,012 |
| 18 |  ฮังการี | 2,980 |
| 19 |  ฝรั่งเศส | 2,736 |
| 20 |  ฮ่องกง | 2,452 |
รายชื่อประเทศเรียงตามการส่งออกข้าวโพด

ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อประเทศเรียงตามการส่งออกของข้าวโพดมากที่สุด 20 อันดับแรก ข้อมูลจาก The Observatory of Economic Complexity เมื่อปี ค.ศ. 2012 ซึ่งมูลค่าคิดเป็นดอลลาร์สหรัฐ
| # | ประเทศ | มูลค่า (ล้านดอลลาร์สหรัฐ) |
| --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 10,236 |
| 2 |  บราซิล | 5,357 |
| 3 |  อาร์เจนตินา | 4,846 |
| 4 |  ยูเครน | 3,888 |
| 5 |  ฝรั่งเศส | 2,311 |
| 6 |  ฮังการี | 1,241 |
| 7 |  อินเดีย | 1,079 |
| 8 |  โรมาเนีย | 644 |
| 9 |  เซอร์เบีย | 617 |
| 10 |  รัสเซีย | 539 |
| 11 |  ปารากวัย | 528 |
| 12 |  เยอรมนี | 401 |
| 13 |  แอฟริกาใต้ | 380 |
| 14 |  ชิลี | 301 |
| 15 |  แคนาดา | 299 |
| 16 |  แซมเบีย | 291 |
| 17 |  โปแลนด์ | 271 |
| 18 |  เม็กซิโก | 237 |
| 19 |  บัลแกเรีย | 230 |
| 20 |  เนเธอร์แลนด์ | 222 |
21       ประเทศไทย        221
ยามาโมโตะ กนโนเฮียวเอะ

| ยามาโมโตะ กนโนเฮียวเอะ |
| --- | --- |
山本 権兵衛


นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
ดำรงตำแหน่ง 2 กันยายน 1923 – 7 มกราคม 1924
กษัตริย์: จักรพรรดิไทโช
ก่อนหน้า: อูจิดะ โคไซ (รักษาการ)
ถัดไป: คิโยอุระ เคโงะ
ดำรงตำแหน่ง 20 กุมภาพันธ์ 1913 – 16 เมษายน 1914
กษัตริย์: จักรพรรดิไทโช
ก่อนหน้า: คัตสึระ ทาโร
ถัดไป: โอกูมะ ชิเงโนบุ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทหารเรือ
ดำรงตำแหน่ง 8 พฤศจิกายน 1898 – 7 มกราคม 1906
นายกรัฐมนตรี: ยามางาตะ อาริโตโมะ อิโต ฮิโรบูมิ คัตสึระ ทาโร
ก่อนหน้า: ไซโง จูโด
ถัดไป: ไซโต มาโกโตะ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ยามาโมโตะ กนโนเฮียวเอะ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1852(1852-11-26) คาโงชิมะ แคว้นซัตสึมะ ญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 8 ธันวาคม ค.ศ. 1933 (81 ปี) โตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น
พรรคการเมือง: อิสระ
คู่สมรส: ยามาโมโตะ โทกิโกะ(1860–1933)
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ญี่ปุ่น
สังกัด:  กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ประจำการ: 1874–1914
ยศ:  พลเรือเอก
ผ่านศึก: สงครามโบชิน สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น

ยามาโมโตะ กนโนเฮียวเอะ บ้างเรียก ยามาโมโตะ กมเบ เป็นนายทหารเรือชาวญี่ปุ่น เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทหารเรือ และต่อมาเป็นนายกรัฐมนตรีสองสมัยในรัชศกไทโช
ประวัติ > ภูมิหลัง

กนโนเฮียวเอะเกิดในนครคาโงชิมะ แคว้นซัตสึมะ เป็นบุตรชายคนที่หกของครอบครัวซามูไรผู้รับใช้ตระกูลชิมาซุ ในวัยเด็กเขาเคยเข้าร่วมสงครามอังกฤษ-ซัตสึมะ ต่อมาเขาเข้าร่วมเป็นพลปืนยาวของแคว้นซัตสึมะในสงครามโบชิน เพื่อต่อสู้กับระบอบโชกุน ซึ่งนำไปสู่การปกครองโดยจักรพรรดิ หลังจากนั้น เขาเข้าเรียนเตรียมทหารในกรุงโตเกียว และศึกษาต่อในโรงเรียนนายเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในปี 1870
ประวัติ > ราชการทหารเรือ

หลังเรียนจบนายเรือในปี 1874 เขาก็โดยสารเรือทหารเยอรมันสู่ทวีปยุโรปและอเมริกาใต้ในฐานะนายเรือฝึกหัดระหว่างปี 1877 ถึง 1878 ทำให้เขาได้รับประสบการณ์เดินเรือมากมาย เขาเป็นผู้แต่งตำราปืนเรือซึ่งกลายเป็นหนังสือมาตรฐานของทหารเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น จากนั้นเขาก็มีความก้าวหน้าทางราชการตามลำดับ
กนโนเฮียวเอะในยศพลเรือโท ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทหารเรือในปี 1898 ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าว จักรวรรดิรัสเซียกำลังแผ่อิทธิพลคุกคามญี่ปุ่น กนโนเฮียวเอะส่งผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารเรือจำนวนหลายคนไปยังสหรัฐ, สหราชอาณาจักร และรัสเซีย เพื่อรวบรวมข่าวที่จะใช้ตัดสินใจทางยุทธศาสตร์ นอกจากนี้ ยังสั่งการให้มีการปรับปรุงอู่ต่อเรือและโรงถลุงเหล็กในประเทศให้มีความทันสมัย ตลอดจนเพิ่มการนำเข้าถ่านหินคุณภาพสูงจากอังกฤษเพื่อใช้ในการเดินเรือรบ นายพลเรือกนโนเฮียวเอะถือเป็นหนึ่งในแกนนำคนหลักที่สนับสนุนการเป็นพันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่น นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้แต่งตั้งนายพลเรือโทโง เฮฮาจิโร เป็นผู้บัญชาการกองเรือผสมในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น
ความดีความชอบดังกล่าว ทำให้เขาได้เลื่อนยศทหารเป็นพลเรือเอกในปี 1904 และได้รับยศขุนนางเป็นบารอนในปี 1906 และได้เลื่อนเป็นเคานต์ในปี 1907
รายชื่อตอนในชิงร้อยชิงล้าน เดอะบิ๊ก และ ชิงร้อย เดอะสตอรี่

บทความหลัก: ชิงร้อยชิงล้าน
บทความนี้ เป็นการรวบรวมรายชื่อตอนและแขกรับเชิญในแต่ละสัปดาห์ของ ชิงร้อยชิงล้าน เดอะบิ๊ก และ ชิงร้อย เดอะสตอรี่
ชิงร้อยชิงล้าน เดอะบิ๊ก

| เทปที่ | ลำดับตอน | วันที่ออกอากาศ | แขกรับเชิญ | ชื่อตอน | นักแสดงรับเชิญและแขกรับเชิญพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1 | 21 ธันวาคม 2565 | คาราบาว | ละคร 3 ช่า ในจังหวะคาราบาว |  แจ๊ส ชวนชื่น รับบทเป็น แอ๊ด คาราบาว  อารักษ์ อมรศุภศิริ รับบทเป็น เล็ก คาราบาว  ชลพิพรรธน์ ชูแสง (ฟอร์ม ไมค์ทองคำ) รับบทเป็น ลูกค้าบาร์  เขมจิรา โพธิ์ศรี (หมิว ไมค์ทองคำ) รับบทเป็น ลูกค้าบาร์  คุณโต้ง (ผู้จัดการวงคาราบาว) รับบทเป็นตัวเอง |
| 2 | 2 | 28 ธันวาคม 2565 | โลโซ | ละคร 3 ช่า ในจังหวะร็อคแอนด์โลโซ |  รวมมิตร คงชาตรี (จ่อย ไมค์ทองคำ) รับบทเป็น ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง, หมอ  อาทิตย์ สมน้อย รับบทเป็น เสกสรรค์ ศุขพิมาย (เสก โลโซ)  วงศธร สมศรี (ซัน ไมค์ทองคำ) มาร้องเพลงในช่วงกลางของละคร  อภิรัฐ สุขจิตร์ (รัฐ โลโซ) ปรากฏในช่วงท้ายรายการ (แขกรับเชิญพิเศษ) |
พิพิธภัณฑ์ตำนานเก็นจิ

พิพิธภัณฑ์วรรณกรรมในนครอูจิ ประเทศญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑ์ตำนานเก็นจิ
พิพิธภัณฑ์ตำนานเก็นจิ หรือ พิพิธภัณฑ์ตำนานเก็นจินครอูจิ (ญี่ปุ่น: 宇治市源氏物語ミュージアム; โรมาจิ: Uji-shi Genji Monogatari Myūjiamu) ตั้งอยู่ในนครอูจิ จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น จัดแสดงโลกของนวนิยายคลาสสิกของญี่ปุ่นเมื่อต้นศตวรรษที่ 11 เรื่องตำนานเก็นจิ ทั้งภาพฉาย แบบจำลอง และนิทรรศการ มีการจัดแสดงวัฒนธรรมของราชสำนักญี่ปุ่นในยุคเฮอัง, เครื่องแต่งกายของชนชั้นสูง และเครื่องเรือนในที่อยู่อาศัยของชนชั้นสูง พิพิธภัณฑ์เปิดเมื่อปี พ.ศ. 2541
สิบบทสุดท้ายของตำนานเก็นจิเป็นเรีื่องราวในนครอูจิ ตัวละครเอกคือคาโอรุ เก็นจิ (บุตรชายของฮิการุ เก็นจิ) เรื่องราวของเนื้อเรื่องช่วงนี้ได้มีการจำลองอย่างสมจริงในพิพิธภัณฑ์ ผู้เยี่ยมชมจะได้รู้จักเรื่องราวและตัวละครหลัก ภาพยนตร์สั้นที่สร้างจาก "ภาคอูจิ" และสร้างขึ้นสำหรับพิพิธภัณฑ์โดยเฉพาะมีการฉายในห้องภาพยนตร์
พิพิธภัณฑ์มีห้องสมุดที่รวบรวมหนังสือเกี่ยวกับตำนานเก็นจิ
คลังภาพ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ทางเข้าของพิพิธภัณฑ์ตำนานเก็นจินครอูจิ | นางในในพิพิธภัณฑ์ตำนานเก็นจิ แสดงเหตุการณ์จากหนังสือ | บ้าน "สี่ฤดู" ในพิพิธภัณฑ์ตำนานเก็นจิ | สะพานแก้วในพิพิธภัณฑ์ตำนานเก็นจิ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| นิทรรศการเครื่องปรุงรสในในพิพิธภัณฑ์ตำนานเก็นจิ | ฉากจากหนังสือในพิพิธภัณฑ์ตำนานเก็นจิ | ภายในของพิพิธภัณฑ์ตำนานเก็นจิในนครอูจิ จังหวัดเกียวโต |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| รถเทียมโค | เครื่องแต่งกายและเครื่องเรือน | ห้องภาพยนตร์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

The Tale of Genji Museum, Uji City เก็บถาวร 2022-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
34°53′39″N 135°48′37″E﻿ / ﻿34.89417°N 135.81028°E﻿ / 34.89417; 135.81028
| ด ค กตำนานเก็นจิ โดยมูราซากิ ชิกิบุ |
| --- | --- |
บทในเรื่อง:  1. คิริตสึโบะ  2. ฮาฮากิงิ  3. อุตสึเซมิ  4. ยูงาโอะ  5. วากามูราซากิ  6. ซูเอ็ตสึมูฮานะ  7. โมมิจิโนะกะ  8. ฮานะโนะเอ็ง  9. อาโออิ  10. ซากากิ  11. ฮานะชิรุซาโตะ  12. ซูมะ  13. อากาชิ  14. มิอตสึกูชิ  15. โยโมงิอุ  16. เซกิยะ  17. เอะอาวาเซะ  18. มัตสึกาเซะ  19. อูซูงูโมะ  20. อาซางาโอะ  21. โอโตเมะ  22. ทามากาซูระ  23. ฮัตสึเนะ  24. โคโจ  25. โฮตารุ  26. โทโกนัตสึ  27. คางาริบิ  28. โนวากิ  29. มิยูกิ  30. ฟูจิบากามะ  31. มากิบาชิระ  32. อูเมะ กะ เอะ  33. ฟูจิ โนะ อูราบะ  34. วากานะ ภาคต้น  35. วากานะ ภาคปลาย  36. คาชิวางิ  37. โยโกบูเอะ  38. ซูซูมูชิ  39. ยูงิริ  40. มิโนริ  41. มาโบโรชิ 
คูโมงากูเระ: บทนี้มีเพียงชื่อบทเท่านั้น เป็นเพียงหน้าว่างเปล่า ไม่มีเนื้อหาภายใน แสดงถึงความตายของ ฮิกะรุ เก็นจิ
บทในเรื่อง ภาค อุจิจูโจ:  นิโออุ โนะ มิยะ  โคไบ  ทาเกกาวา  ฮาชิฮิเมะ  ชี กะ โมโตะ  อาเงมากิ  ซาวาราบิ  ยาโดริงิ  อาซูมายะ  อูกิฟูเนะ  คาเงโร  เทนาไร  ยูเมะ โนะ อูกิฮาชิ 
ตัวละครหลักในตำนานเก็นจิ:  ฮิกะรุ  เก็นจิ  มุราซากิโนะอุเอะ  โทโนะจูโจ 
ตัวละครหลักในอุจิจูโจ:  คะโอะรุ  นิโออุโนะมิยะ  ฮะจิโนะมิยะ  โออิงิมิ  นาคาโนะกิมิ  อุกิฟุเนะ 
การดัดแปลง:  หนังสือการ์ตูนและนิยายภาพ  พิพิธภัณฑ์
ยุทธการที่เวสเทอร์แพลท

แม่แบบ:Campaignbox Polish September Campaign
ยุทธการที่เวสเทอร์แพลท(Battle of Westerplatte)เป็นการสู้รบครั้งแรกในการบุกครองโปแลนด์และกลายเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป ได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1939 กองทัพเรือของเยอรมันและทหารและตำรวจดันซิกได้เข้าโจมตีสถานีขนส่งทางทหารโปลแลนด์ (Wojskowa Składnica Tranzytowa, หรือ WST) บนคาบสมุทรของเวสเทอร์แพลทในท่าเรือแห่งเสรีนครดันซิก โปแลนด์ได้ยืนหยัดมาเจ็ดวันในขณะที่มีการโจมตีอย่างหนักซึ่งรวมถึงการโจมตีทิ้งระเบิดแบบดิ่ง
การป้องกันเวสเทอร์แพลทเป็นแรงบันดาลใจสำหรับกองทัพโปแลนด์และประชาชนในการเผชิญหน้ากับการบุกของเยอรมันที่ได้ประสบความสำเร็จ,และปัจจุบันยังถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของการต่อต้านการรุกราน ส่วนที่เป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ระดับชาติของประเทศโปแลนด์(Pomnik historii) ซึ่งได้แสดงให้เห็น เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2003 และเจริญรอยตามโดยคณะกรรมการมรดกแห่งชาติโปแลนด์
พระยาวิชิตชลธี (ทองดี สุวรรณพฤกษ์)

| นาวาเอกพระยาวิชิตชลธี (ทองดี สุวรรณพฤกษ์) ต> ช., บ.ม. |
| --- | --- |

ผู้บัญชาการทหารเรือ
ดำรงตำแหน่ง 5 สิงหาคม 2476 – 1 ธันวาคม 2476
ก่อนหน้า: พระยาปรีชาชลยุทธ (วัน จารุภา)
ถัดไป: พลเรือตรี พระยาวิจารณจักรกิจ (บุญรอด สวาทะสุข)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 ตุลาคม พ.ศ. 2433 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 27 มิถุนายน พ.ศ. 2501 (67 ปี)
คู่สมรส: คุณหญิงเจิม วิชิตชลธี
บุตร: นาวาอากาศเอก ชิดชัย สุวรรณพฤกษ์ (บุตรบุญธรรม)
บุพการี: กร่าง สุวรรณพฤกษ์ (บิดา) ผึ้ง สุวรรณพฤกษ์ (มารดา)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
ยศ:  นาวาเอก

นาวาเอก พระยาวิชิตชลธี ร.น. (23 ตุลาคม 2433 – 27 มิถุนายน 2501) มีนามเดิมว่า ทองดี สุวรรณพฤกษ์ อดีตผู้บัญชาการทหารเรือ อดีตรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม อดีตราชองครักษ์เวร และนายทหารพิเศษประจำกองทัพเรือ
ประวัติ

เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2433 ที่ตำบลบ้านลาดขมิ้น อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือ แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร) เป็นบุตรคนที่ 11 จากทั้งหมด 12 คนของ นายกร่าง และ นางผึ้ง สุวรรณพฤกษ์
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับคุณหญิงเจิม วิชิตชลธี แต่ไม่มีบุตรธิดาด้วยกันจึงรับบุตรบุญธรรมมาอุปการะดูแลคือ นาวาอากาศเอก ชิดชัย สุวรรณพฤกษ์ อดีตรองเจ้ากรมสารบรรณทหารอากาศ และอดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประเภทที่ 2
การศึกษา

นาวาเอก พระยาวิชิตชลธี จบการศึกษาจากโรงเรียนวัดทรงประมูล (ปัจจุบันถูกรื้อทิ้งไปแล้ว) โรงเรียนวัดราชบพิธ และโรงเรียนโฆษิตสโมสร
จากนั้นจึงได้เข้าเป็นนักเรียนนายเรือเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2448 จบการศึกษาและเข้าประจำการเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2451 รุ่นเดียวกับพระยาศรยุทธเสนี (กระแส ประวาหะนาวิน)