stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2028
สถานที่จัดการแข่งขัน > เขตแคลิฟอร์เนียใต้

แกลเวย์ดาวส์ (ศูนย์กีฬาขี่ม้าเตเมคูลา) - ขี่ม้า
ทะเลสาบเพอร์ริส - แคนูสปริ๊นท์ เรือพาย
สวนสาธารณะแฟรงค์ จี. โบเนลลี และศูนย์สันทนาการภูเขาแซนตามอนิกา - จักรยานเสือภูเขา
ฮอนด้าเซ็นเตอร์ - วอลเลย์บอลในร่ม
ศูนย์ข่าวโบรกาว/ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอสฮอลลีวูด - ศูนย์สื่อมวลชนและศูนย์แพร่สัญญาณนานาชาติ
สถานที่จัดการแข่งขัน > โอคลาโฮมาซิตี

เดวอนพาร์ก (ซอฟต์บอลพาร์ก) - ซอฟต์บอล
ริเวอร์สปอร์ต โอเคซี (ไวต์วอเตอร์เซ็นเตอร์) - แคนูสลาลม
สถานที่จัดการแข่งขัน > สนามกีฬาฟุตบอล

โรสโบว์ล
สนามกีฬาบีเอ็มโอ (สนามกีฬาเอ็กซ์โปซิชันพาร์ก)
ลีไวส์สเตเดียม (สนามกีฬาซานตาคลารา)
สนามกีฬาสแตนฟอร์ด
สนามกีฬาอนุสรณ์แคลิฟอร์เนีย
เพย์แพลพาร์ก (สนามกีฬาแซนโฮเซ)
สแนปดรากอนสเตเดียม (สนามกีฬาแซนดีเอโก)
ติดตามชมการถ่ายทอดสด

บราซิล – กรูปูโกลบู
สหรัฐอเมริกา – เอ็นบีซี
แหล่งข้อมูลอื่น

LA 2028
| ก่อนหน้า |  | โอลิมปิกฤดูร้อน 2028 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โอลิมปิกฤดูร้อน 2024 (ปารีส ฝรั่งเศส) |  |   การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน  (14 กรกฎาคม – 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2571) |  | โอลิมปิกฤดูร้อน 2032 (บริสเบน ออสเตรเลีย) |
| ด ค ก กีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
 พิธีการ ประธานในพิธี  ผู้เก็บธงโอลิมปิก  กฎบัตร  ประเทศที่เข้าร่วม โอลิมปิกฤดูร้อน  โอลิมปิกฤดูหนาว  เมืองเจ้าภาพ การคัดเลือก  สนามแข่งขัน  ไอโอซี คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ  รหัสประเทศ  เหรียญรางวัล ตารางสรุปเหรียญ  จ้าวเหรียญทอง  ผู้ที่ได้เหรียญ  ผู้ได้รับเหรียญร่วมกัน  ผู้ที่ได้รางวัลพิเศษ  ประกาศนียบัตร  ปัญหา ลัทธิอาณานิคม  การใช้สารกระตุ้น  กีฬา  สัญลักษณ์ การวิ่งคบเพลิง  เหรียญปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง  ผู้หญิง  การเสียชีวิต สงครามโลกครั้งที่ 1  สงครามโลกครั้งที่ 2  วิดิโอเกมโอลิมปิก  รางวัลตอบแทนสำหรับผู้ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกของแต่ละประเทศ 
| ฤดูร้อน |   1896 เอเธนส์    1900 ปารีส    1904 เซ็นต์หลุยส์    1908 ลอนดอน    1912 สต็อกโฮล์ม    1916†   1920 แอนต์เวิร์ป    1924 ปารีส    1928 อัมสเตอร์ดัม    1932 ลอสแอนเจลิส    1936 เบอร์ลิน     1940‡   1944‡   1948 ลอนดอน    1952 เฮลซิงกิ    1956 เมลเบิร์น    1960 โรม    1964 โตเกียว    1968 เม็กซิโกซิตี    1972 มิวนิก    1976 มอนทรีออล    1980 มอสโก    1984 ลอสแอนเจลิส    1988 โซล    1992 บาร์เซโลนา    1996 แอตแลนตา    2000 ซิดนีย์    2004 เอเธนส์    2008 ปักกิ่ง    2012 ลอนดอน    2016 รีโอเดจาเนโร    2020 โตเกียว §   2024 ปารีส    2028 ลอสแอนเจลิส    2032 บริสเบน    2036 TBA  |  |
| ฤดูหนาว |   1924 ชามอนี    1928 ซังคท์โมริทซ์    1932 เลคพลาซิด    1936 การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน    1940‡   1944‡   1948 ซังคท์โมริทซ์    1952 ออสโล    1956 กอร์ตีนาดัมเปซโซ    1960 สควอว์วัลเลย์    1964 อินส์บรุค    1968 เกรอนอบล์    1972 ซัปโปโระ    1976 อินส์บรุค    1980 เลคพลาซิด    1984 ซาราเยโว    1988 แคลกะรี    1992 อัลแบร์วิล    1994 ลิลเลฮัมเมร์    1998 นางาโนะ    2002 ซอลต์เลกซิตี    2006 ตูริน    2010 แวนคูเวอร์    2014 โซชิ    2018 พย็องชัง    2022 ปักกิ่ง    2026 มิลาน–กอร์ตีนา    2030 เฟรนช์แอลป์   2034 ซอลต์เลกซิตี   |  |
 †ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  ‡ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง  §เลื่อนไปปี ค.ศ. 2021 เนื่องจากเกิดการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา   กีฬาโอลิมปิกโบราณ  กีฬาซ้อน 1906  พาราลิมปิก  โอลิมปิกเยาวชน   โอลิมปิกอีสปอร์ตซีรีส์
โอปอล

| โอปอล |
| --- | --- |
เครื่องประดับจากโอปอล
การจำแนก
ประเภท: แร่รัตนชาติ
สูตรเคมี: ไฮเดรต ซิลิกา. SiO2·nH2O
คุณสมบัติ
สี: เก
โครงสร้างผลึก: ไม่แน่นอน
ค่าความแข็ง: 6.5–7.5
ความวาว: แบบแก้วและยางสน
สีผงละเอียด: สีขาว
ความถ่วงจำเพาะ: 2.15 (+.08, -.90)
โอปอล (อังกฤษ: Opal) เป็นอัญมณีในตระกูลควอตซ์ (Quartz) เช่นเดียวกับแอเมทิสต์ซึ่งเป็นอัญมณีประจำราศีกุมภ์ มีค่าความแข็งที่ 6 - 7 โมส์ (Moh) มีความวาวแบบแก้วและยางสน มีหลายสีด้วยกัน เช่น สีขาว แดง เหลือง เขียว ม่วง ดำ แต่ที่เป็นที่นิยมมากที่สุด คือ โอปอลไฟ
จากสีสันลวดลายอันงดงามที่พาดผ่านบนตัวโอปอลนี้ ทำให้นักประวัติศาสตร์ ไพลนี (Pliny) ชื่นชมไว้ว่า มันคือศูนย์รวมความงามของเหล่าอัญมณี เพราะประกอบด้วยเปลวไฟสีแดงจากทับทิม ประกายสีม่วงเหมือนแอเมทิสต์ และสีเขียวน้ำทะเลจากมรกต
คำว่า Opal มาจากภาษาสันสกฤตว่า Upula แปลว่า หินมีค่า โอปอลเป็นที่รู้จักมาเป็นเวลานานหลายพันปีมาแล้ว โดยเฉพาะประเทศในแถบตะวันตก นักโบราณคดีชื่อ Louis Leaky ขุดพบเครื่องประดับโอปอลที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งมีอายุถึง 6,000 ปี ในถ้ำที่ประเทศเคนยา มงกุฎของกษัตริย์แห่งอาณาจักร Holy Roman ประดับด้วยโอปอลชื่อ Orphanus มงกุฎของกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสก็ประดับด้วยโอปอลเช่นกัน อัญมณีสีรุ้งนี้ยังเป็นแรงบันดาลใจให้กับนักเขียนในสมัยก่อนมากมาย เช่น วิลเลียม เช็คสเปียร์ (William Shakespeare) เซอร์ วอลเตอร์ สก็อต (Sir Walter Scott) ก่อให้เกิดภาพลักษณ์ใหม่ ๆ แก่โอปอล
สัญลักษณ์แห่งความหวังของชาวตะวันตก

ชาวตะวันตกเชื่อกันว่าโอปอลเป็นหินแห่งโชคลาง มีความเกี่ยวข้องกับไสยศาสตร์ สามารถบอกเหตุล่วงหน้าได้ว่าจะเกิดเหตุดีหรือเหตุร้าย โอปอลยังเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวัง เพราะมันเต็มไปด้วยสายรุ้งแห่งความหวัง ผู้ที่สวมใส่อัญมณีชนิดนี้จะสมหวังในสิ่งที่ต้องการ ชาวอาหรับเชื่อว่าโอปอล คือ อัญมณีที่ตกลงมาจากสวรรค์
ทางด้านการบำบัด หากสตรีมีครรภ์สวมใส่โอปอลจะช่วยให้คลอดบุตรง่าย หากทำเป็นเครื่องประดับผมจะช่วยให้ผมดำเงางาม ในยุคกลาง เชื่อกันว่าโอปอลทำให้สายตาดี หากกลัดเป็นเข็มกลัดไว้ที่หน้าอกจะช่วยให้ปอดดีขึ้น
ตำนานการเกิดโอปอล

สีสันหลากหลายบนโอปอลมีตำนานเล่าขานกันว่า เทพแห่งดวงอาทิตย์ เทพแห่งไฟ และเทพแห่งสวรรค์หลงรักผู้หญิงคนเดียวกัน ทำให้เทพทั้งสามบาดหมางกัน เทพเจ้าซีอุสจึงแก้ปัญหาโดยสาปหญิงผู้นั้นให้กลายเป็นหมอก แต่เทพทั้งสามกลับกลัวว่าตนเองจะจำหญิงผู้นั้นไม่ได้ เทพแห่งดวงอาทิตย์จึงให้สีทองแก่นาง เทพแห่งไฟให้สีแดง ส่วนเทพแห่งสวรรค์ให้สีน้ำเงิน เทพซีอุสเห็นว่าเรื่องราววุ่นวายมากขึ้น จึงเสกให้ร่างของหญิงสาวกลายเป็นโอปอล ตั้งแต่นั้นมา โอปอลจึงมีสีสันสวยงามดังที่เห็น
ในทางวิทยาศาสตร์ การที่โอปอลมีสีสันหลากหลายนั้นเกิดจากอนุภาคของทรายซึ่งเป็นส่วนประกอบของโอปอลเรียงตัวไม่เป็นระเบียบ ทำให้เกิดช่องว่างภายในเป็นโพรงเล็ก ๆ และมีน้ำแทรกอยู่ในช่องว่าง จึงเกิดแสงสะท้อนให้เห็นเป็นสีสันต่าง ๆ มากมาย
ปัจจุบัน

ในปัจจุบันนี้กว่า 95% ของโอปอลที่สวยงามของโลก มาจากประเทศออสเตรเลีย  (Australia)
แหล่งโอปอลในประเทศออสเตรเลียนั้น ส่วนใหญ่มาจากรัฐควีนส์แลนด์  (Queensland)  มาจากเมืองคูเบอร์ เปดี  (Coober Pedy)  เมืองแอนดามูกา  (Andamooka)  ในเซาท์ออสเตรเลีย  (South Australia)  และมาจากเมืองไวท์คลิฟท์  (White Cliffs)  เมืองไลท์นิง ริดจ์  (Lightning Ridge)  ในรัฐนิวเซาท์เวลส์  (New South Wales)
ส่วนประเทศที่ผลิตโอปอลเป็นจำนวนมากนับเป็นที่สอง รองจากประเทศออสเตรเลียได้แก่เมืองเคอร์รีตาโร  (Queretaro)  ในประเทศเม็กซิโก นอกจากนั้น โอปอลก็มาจากรัฐเนวาดา  (Nevada)  คาร์ลิฟอร์เนีย  (California)  ไอดาโฮ  (Idaho)  โอเรกอน  (Oregon)  และอาริโซนา  (Arizona)  ในประเทศสหรัฐอเมริกา และอีกแห่งหนึ่งจากเม็กซิโก ซึ่งเป็นประเทศที่มีโอปอลวุ้น  (Jelly Opal)  จัดเป็นเลิศประเทศหนึ่ง
ทางฝ่ายด้านเอเซีย ประเทศที่รู้จักการเจียระไนโอปอล เป็นประเทศแรกนั้น เชื่อว่าได้แก่ประเทศลังกา  (Ceylon) ในประเทศไทย เริ่มมีการเจียระไนโอปอลเป็นครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2494 โดยคุณอนันต์ ซาลวาลา เจ้าของบริษัทไทยแลปปิ๊ดดารี่ ในปัจจุบันเท่าที่ทราบปรากฏว่า ชาวไทยเราเจียระไนโอปอลได้นิ่มนวล และสวยงามมาก ประเทศญี่ปุ่นเอง ก็ยังมีการเจียระไนโอปอล หลังประเทศไทยเรา เท่าที่ทราบมา มิสเตอร์ มุชิยูกิโกฟู เป็นช่างเจียระไนโอปอลคนแรกของญี่ปุ่น
คุณสมบัติ > คุณสมบัติทางเคมี

คุณสมบัติทางเคมีของโอปอล จะมีสูตรเคมีที่คล้ายแร่ควอตซ์ แต่มีโมเลกุลของน้ำปนอยู่ด้วยในสูตรโมเลกุล คือ SiO2. nH2O
มีคุณสมบัติ ไม่หลอมละลาย (infusible) ไม่ละลาย (insoluble) มีปฏิกิริยาเคมีคล้ายกับควอตซ์
คุณสมบัติ > คุณสมบัติทางฟิสิกส์

คุณสมบัติทางฟิสิกส์ของโอปอล คือ ไม่มีรูปผลึก (Amorphous) และมักจะมีลักษณะคล้ายพวงองุ่น (botryoidal) หรือคล้าย ๆ หินย้อย (Stalactite) มีรอยแตกเว้ากึ่ง ๆ โค้ง มีความแข็งอยู่ในช่วง 5.5 - 6.5 ตามสเกล ความแข็งมาตรฐานโมห์ (Moh's scale of hardness) มีค่าความถ่วงจำเพาะ 1.9 - 2.2 มีความวาวคล้ายแก้ว บางครั้งก็มีความวาวคล้ายยางสน สีของโอปอลอาจจะเป็นสีขาว ไม่มีสี สีเหลือง แดง น้ำตาล เขียว เทา และน้ำเงินขึ้นกับมลทินที่เข้ามาเจือปนอยู่ บางครั้งจะแสดงคุณสมบัติโอปอเลสเซนท์ (Opalescense) คือ เมื่อขยับไปมาจะเล่นสีได้
เนื้อมีลักษณะโปร่งใสถึงโปร่งแสง ค่าดัชนีหักเหหรือมาตรการแสงหักเห (Refractive index) ไม่คงที่ ปกติอยู่ในช่วงระหว่าง 1.435 - 1.455
โอปอลไม่มีรอยแยกแนวเรียบ (Cleavage) อย่างเช่นรัตนชาติอื่น ๆ มีแต่เฉพาะรอยแตก (Fracture) ซึ่งมักจะแตกเป็นรูปก้นหอย (Conchoidal fracture)
นอกจากนี้แล้ว โครงสร้างของโอปอลยังเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว คือโมเลกุลซิลิกอนไดอ๊อกไซด์จับตัวกันแบบรูปปิรามิดโดยมีน้ำแทรกอยู่ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เกิดการเล่นสีขึ้น คล้ายกับการเกิดรุ้งบนฟองสบู่
โอปอลมีหลายสี แต่ที่พบมาก คือสีขาว สีดำถือว่าราคาแพงที่สุดเพราะจะทำให้การเล่นสีเด่นชัดขึ้น โอปอลไฟ (เหลือง ส้ม แดง) มักจะนำมาเจียระไน และใช้แทนทับทิม โอปอลที่หายาก คือ สีเขียว น้ำเงิน
โอปอลจะบอบบาง จึงมักจะถูกประกบด้านล่าง 2-3 ชั้น ด้วยโอปอลสีดำ และด้านบนปะด้วยควอทซ์ใส ซึ่งเป็นวิธีที่ดีมากในการนำโอปอลมาทำแหวน หรือเครื่องประดับอื่น ๆ ที่ต้องการการปรับปรุงคุณภาพอย่างหยาบ
ชนิดของโอปอล

โอปอลมีค่า (Precious Opal) โอปอลชนิดนี้จะมีสีขาว สีน้ำนม สีน้ำเงิน และสีเหลือง บางแหล่งก็มีสีเข้มกว่านี้ เช่น ที่เรียกว่าโอปอลดำ (black opal) เนื้อมีลักษณะโปร่งแสงเล่นสีได้เมื่อขยับไปมา โอปอลมีสีส้มสด และสีแดงอย่างเปลวไฟ เรียกว่า fire opal
โอปอลธรรมดา (Common Opal) โอปอลชนิดนี้จะมีสีขาวน้ำนม เหลือง เขียว แดง น้ำตาล และสีอื่น ๆ ไม่มีการสะท้อนแสงภายในเหมือน precious opal
ไฮยาไลท์ (Hyalite) โอปอลชนิดนี้เป็นโอปอลที่ใสสะอาด ไม่มีสี ผิวหน้าจะกลมคล้ายพวงองุ่น
เกย์เซอไรท์ (Geyserite) หรือ Siliceous Sinter โอปอลชนิดนี้เป็นโอปอลที่เกิดจากพุน้ำร้อน (hot spring) โอปอลที่เยลโลว์สโตน เนื้อดูผุร่วนกว่าธรรมดา
ไม้เนื้อโอปอล (Wood Opal) โอปอลชนิดนี้เป็นซากดึกดำบรรพ์ของไม้ที่มีสารพวกซิลิกาเข้าไปแทนที่ในส่วนต่าง ๆ ของลำต้น ซึ่งมักสลับกับเนื้อคาลซีโดนี
ดินเบา (ไดอะตอมไมท์ Diatomite) โอปอลชนิดนี้มีเนื้อละเอียดคล้ายชอล์ก เกิดจากการสะสมตัวของซากชีวินพวกไดอะตอม ซึ่งเนื้อจริง ๆ ของไดอะตอมไมท์ก็คือ โอปอล
ประเภทของโอปอล

Bauer (1969) ได้แบ่งโอปอลออกเป็น 3 ประเภทใหญ่ ๆ คือ
พรีเชียสโอปอล (Precious Opal) หรือโอปอลที่มีค่าทางรัตนชาตินี้โดยหลักการณ์ทั่วไป เป็นโอปอลที่มีการเล่นสี (Play of colour) เป็นประกาย ได้สวยงามมาก และมีค่าสูง หาได้ยาก Bauer (1969) อธิบายลักษณะไว้ว่า พรีเชียลโอปอลเป็นโอปอลที่มีค่ามากที่สุด มีการเล่นสี เกิดเป็นประกายสวยงาม ซึ่งสะท้อนออกมาให้เห็นจากภายในเนื้อของตัวมันเอง ไม่ใช่เป็นสีซึ่งเกิดจากมีมลทินอื่นแปลกปลอมเข้าไป ในบางครั้งการเล่นสีอาจปรากฏให้เห็นทั่วทั้งผิวหน้า ซึ่งเจียระไนขัดมันของโอปอลหรืออาจมีการเล่นสีเพียงบางจุด หากพลิกดูจุดนั้นจะค่อย ๆ หายไปบนพื้นหน้าพลอยนั้น พรีเชียสโอปอล จะมีความวาว (Luster) ซึ่งจัดว่าไม่สูงนักและมีความแข็งค่อนข้างต่ำ การเล่นสี อยู่ในช่วงที่ไม่ลึกลงไปนัก จึงเป็นเหตุอันหนึ่งซึ่งทำให้ไม่มีการเจียระไนโอปอลชนิดนี้เป็นเหลี่ยมตัด (Facet) นอกจากนี้แล้ว พรีเชียสโอปอลยังมีความโปร่งแสง (Translucent) และบางครั้ง อาจมีความโปร่งใส (Transparent) ได้
โอปอลไฟ  (Fire opal)  หรือ  (Sun opal)  จัดเป็นโอปอลที่มีค่าสูง รองจากโอปอลดำ บางเม็ดอาจมีค่า เทียบเท่า หรือแพงกว่าโอปอลดำก็ได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับ ความสวยงามของแต่ละเม็ด มีทั้งแบบไม่มีสี  (Colourless)  สีน้ำตาล เหลืองอ่อน และสีน้ำตาลแดงเข้ม โอปอลไฟสีแดง โดยปกติมีราคาดีกว่าโอปอลไฟสีเหลือง เหตุที่เรียกกันว่า โอปอลไฟนั้น ก็เพราะเมื่อนำมาส่องดูภายใต้แสงไฟแล้ว จะเห็นสีสะท้อนบนผิวเหมือนลักษณะดวงไฟเกิดขึ้น คล้ายเปลวไฟ ธรรมดานี่เอง โอปอลไฟ แยกออกจากโอปอลดำได้อย่างง่าย ๆ ก็ตรงลักษณะเปลวไฟอันนี้เอง และโดยลักษณะสี ของโอปอลไฟ ถึงแม้จะคล้ายคลึงกับ โอปอลดำ หรือพรีเชียสโอปอล สีของโอปอลไฟจะไม่สะดุดตาเท่า คือมีความสุกสว่าง ของประกายสี ด้อยกว่าโอปอลดำหากโอปอลไฟมีลักษณะดวงไฟเกิดขึ้น บนพื้นหน้าที่เจียระไนให้เห็นมากเท่าไหร่ ราคาก็จะยิ่ง แพงมากขึ้นเท่านั้น
โอปอลธรรมดา (Common Opal) โอปอลชนิดนี้มักจะไม่มีการเล่นสี บางชนิดอาจจะทึบแสง (Opaque) บางชนิดอาจจะโปร่งแสง (Translucent) อาจจะมีสี หรือไม่มีสีก็ได้ ปกติถือว่าไม่มีค่าทางรัตนชาติ จัดแบ่งย่อยออกไปหลายชนิด เช่น โอปอลน้ำนม (Milk Opal) สีออกมัว ๆ ขาวน้ำนม บางครั้งออกสีเขียว เหลือง และน้ำเงินจาง ๆ บ้าง บางตำราบ้างก็ว่ามีลักษณะโปร่งแสงมาก ในบางครั้งอาจมีสีออกน้ำเงิน และเขียวปนขาว หรือถ้ามีมลทินแทรกอยู่เหมือนต้นสาหร่าย เรียก มอสโอปอล (Moss Opal)
ประเภทของโอปอล > ประเภทอื่น ๆ

โอปอลขี้ผึ้ง (Wax Opal) สีออกเหลือง และมีลักษณะเหมือนขี้ผึ้ง
โอปอลยางไม้ (Rasin Opal) ลักษณะเหมือนยางต้นไม้
ไฮโดรเฟน (Hydrophane) เป็นโอปอลที่โปร่งแสงบางครั้งอาจโปร่งใสเมื่อแช่ไว้ในน้ำ สามารถดูดน้ำได้เป็นพิเศษ หากนำมาแตะลิ้นจะเกาะติดลิ้นแน่น
เพรสโอปอล (Prase Opal) มีลักษณะโปร่งแสงมากสีเขียวแอปเปิ้ล เนื่องจากมีนิเกิลปะปนอยู่
ไฮยาไลท์ (Hyalite) ไม่มีการเล่นสีบางครั้งมีความโปร่งใสมาก ไม่มีสีมองดูเหมือนน้ำ หรืออาจจะออกสีแดงเรื่อ ๆ สีน้ำตาลอ่อนนิด ๆ มีลักษณะคล้ายแก้ว มักจะเรียกกันว่า Glass opal ไม่ค่อยจะนิยมนำมาเจียระไนกันนัก
แคทโชลอง (Cacholong) เป็นโอปอลที่มีความพรุนตัวสูง หากทำให้น้ำออกหมดจะมีลักษณะทึบแสงหรือถ้าหากดูดน้ำเข้าเต็มที่จะโปร่งแสง
แหล่งที่พบโอปอล > ในต่างประเทศ

โอปอลพบมาก สวยงามและมีชื่อเสียงคือที่รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย แหล่งอื่น ๆ ที่พบ เช่น ประเทศฮังการี ซึ่งเคยเป็นเหมืองโอปอลในอดีต เม็กซิโก ฮอนดูรัส ออสเตรเลีย ส่วนโอปอลสีดำพบที่ เนวาดา และไอดาโฮ และไดอะตอมไมท์พบที่แคลิฟอร์เนีย
แหล่งที่พบโอปอล > ในประเทศไทย

ไดอะตอมไมท์ พบหลายแห่งใน จ.ลำปาง โอปอลธรรมดาพบที่ ลำนารายณ์ จ.ลพบุรี ไม้เนื้อโอปอลพบที่ จ.นครราชสีมา เกิดในแหล่งแร่ฟลูออไรท์ ที่บ้านปาง จ.ลำพูน
ประโยชน์ของโอปอล

ประโยชน์ของโอปอล คือ ใช้ในลักษณะที่เป็นรัตนชาติโดยประโยชน์ของโอปอลที่เห็นได้ชัด ๆ ก็คือนำเอามาทำเครื่องประดับต่าง ๆ จำพวกล็อกเกต แหวน ต่างหู เข็มกลัดเนคไท เข็มกลัดเสื้อ และทำด้ามมีดเล็ก ๆ เป็นต้น ในการเจียระไน มักจะนิยมเจียระไน เป็นรูปโค้งหลังเต่า หลังเบี้ย หรือรูปไข่ ไม่ค่อยนิยมเจียระไนเป็นรูปเหลี่ยมตัด เพราะเหตุที่ โอปอลมีเนื้ออ่อน ตรงมุมที่หน้าพลอยตัดกัน จะหักหลุดได้ง่าย ๆ ยกเว้นโอปอลไฟเท่านั้น บางครั้ง จะนำมาเจียระไนเป็นเหลี่ยมตัด และเพราะว่าโอปอลมีเนื้ออ่อนอยู่แล้ว ประกอบกับเมื่อถูกอากาศหรือแสงแดดมาก น้ำในโครงสร้างจะระเหยออกไป สีสันของโอปอลก็จะจางลง จึงไม่พบว่านำเอาโอปอลมาทำของอย่างอื่น
โอปอลขนาดใหญ่ ๆ จะมีราคาสูง สำหรับดินเบา (ไดอะตอมไมท์) ใช้ทำเป็นผงขัด (abrasive) ผงกรอง (filtration powder) ใช้ทำฉนวนไฟฟ้า (insulation product) และใช้เติมลงไปในสารใด ๆ เพื่อเพิ่มน้ำหนัก (filter)
สมบัติอื่นที่มีต่อของแสงในแร่

แสงโอปอล (Opalescence) เป็นการสะท้อนแสงขุ่นมัวคล้ายนม ออกมาจากภายในของแร่ ดังจะเห็นได้จากโอปอล์ หรือมุกดาหาร
แสงลายเส้น (Chatoyancy) เป็นแถบของประกายลายเส้นเหมือนแนวของเส้นไหม เมื่อจับก้อนแร่พลิกไปมา พบในแร่ที่มีโครงสร้างเป็นเส้นใย เช่น ในแร่หินเขี้ยวหนุมานชนิดตาเสือ (Tiger's eye) ในแร่ คริสโซเบอริลชนิดตาแมว (Cat's eye) เป็นต้น
ยี่หร่าหรือสาแหรก (Asterism) ลักษณะของยี่หร่า คือการเกิดประกายคล้ายดาวเป็นแฉก ๆ อย่างที่พบใน star sapphire หรือทับทิม เกิดขึ้นเมื่อแร่ถูกตัดในทิศทางที่ตั้งฉากกับแกนเอก (Principal axis) ของผลึกจำนวนแฉกที่เกิดขึ้นจะบ่งจำนวนสมมาตรของแกนเอกนั้น เช่น 6, 4, 3, และ 2 เป็นต้น
ข้อมูลที่น่าสนใจ

โอปอลมีประกายสีแดงของทับทิม มีประกายสีม่วงของอแมทิสต์ และสีเขียวของมรกต รวมอยู่ภายในตัวเองอย่างไม่น่าเชื่อ ซึ่งเป็นที่ประทับใจต่อ Pliny the Elder (ค.ศ. 23-79) นักประวัติศาสตร์โรมัน และนักเขียนเอนไซโคปิเดียร์ เล่มแรกของโลกเป็นอย่างมาก ชาวโรมันถือว่า โอปอลเป็นสัญลักษณ์ของความหวัง ความบริสุทธิ์ ในขณะที่ชาวกรีซเชื่อว่า ช่วยในการทำนาย ล่วงรู้อนาคต ในขณะที่ชาวอาหรับเชื่อว่า โอปอลตกจากสวรรค์ ในขณะฟ้าผ่าจึงทำให้มีสีหลากหลายเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว
ไม่น่าเชื่อเลยว่า สีของโอปอลที่เห็นเกิดจากน้ำ 5-10% ที่ถูกขังในตัวโอปอล ในขณะที่แสงสีต่าง ๆ เกิดจากการเรียงตัวกันของซิลิกอนไดอ๊อกไซด์ รูปทรงกลม
แหล่งข้อมูลอื่น

http://jewelry.exteen.com/20060224/opal/ เก็บถาวร 2008-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.patchra.net/minerals/MinDesc/opal.php เก็บถาวร 2010-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.stonelover.com/category-opal.htm เก็บถาวร 2009-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โอปอล
ภาพแสดงลักษณะสีของโอปอล
ภาพแสดง โครงสร้างของโอปอล
โอปอลไฟ
ภาพแสดง พรีเชียสโอปอล
โอเกิล-2007-บีเอลจี-349(เอบี)

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ดาวเคราะห์นอกระบบ | ดาวเคราะห์นอกระบบ | รายชื่อ |
[[ไฟล์:|300px]] ภาพของดาวเคราะห์ OGLE-2007-BLG-349(AB)b ในจินตนาการ โคจรอยู่รอบดาวฤกษ์คู่ของระบบ
ดาวฤกษ์แม่
| ดาวฤกษ์ | ดาวฤกษ์ | โอเกิล-2007-บีเอลจี-349 |
| กลุ่มดาว | กลุ่มดาว | กลุ่มดาวคนยิงธนู |
| ไรต์แอสเซนชัน | (α) | 18h 05m 24s |
| เดคลิเนชัน | (δ) | –26° 25′ 19″ |
| ความส่องสว่างปรากฏ | (mV) | 24.73 |
| ระยะห่าง | ระยะห่าง | ~8,000 ly (2760 ± 380 pc) |
| ชนิดสเปกตรัม | ชนิดสเปกตรัม | M / M |
| มวล | (m) | A: 0.41 (± 0.07) M☉ B: 0.30 (± 0.07) M☉ |
ลักษณะทางกายภาพ
| มวล | (m) | 80 (± 13) M⊕ |
ระยะห่างที่สังเกตการณ์เห็น
| Projected separation | (d) | 2.59+0.43 −0.34 AU |
ข้อมูลการค้นพบ
| ค้นพบเมื่อ | ค้นพบเมื่อ | 22 กันยายน ค.ศ. 2016 |
| ค้นพบโดย | ค้นพบโดย | กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล |
| วิธีตรวจจับ | วิธีตรวจจับ | ไมโครเลนส์ของแรงโน้มถ่วง |
| สถานะการค้นพบ | สถานะการค้นพบ | Published |
ชื่ออื่น
OGLE-2007-BLG-349(AB)c
อ้างอิงกับฐานข้อมูลอื่น
| สารานุกรมดาวเคราะห์นอกระบบ | สารานุกรมดาวเคราะห์นอกระบบ | ข้อมูล |
| ซิมแบด | ซิมแบด | ข้อมูล  |
โอเกิล-2007-บีเอลจี-349(เอบี)บี (อังกฤษ: OGLE-2007-BLG-349(AB)b) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวฤกษ์สองดวง ของดาวฤกษ์โอเกิล-2007-บีเอลจี-349 ซึ่งเป็นดาวฤกษ์ในกลุ่มดาวคนยิงธนู โดยห่างจากโลกราว 8,000 ปีแสง เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวฤกษ์สองดวงดวงแรกที่ใช้ไมโครเลนส์ของแรงโน้มถ่วง ในการค้นพบดาวเคราะห์ดวงนี้
ลักษณะทั่วไป > มวลและวงโคจร

โอเกิล-2007-บีเอลจี-349(เอบี)บี เป็นดาวเคราะห์ประเภทซุเปอร์เนปจูน มีมวลและรัศมีใหญ่กว่าดาวเนปจูน มีมวลล 80 เท่าของมวลโลก (M⊕) ซึ่งค่อนข้างใกล้เคียงกับมวลของดาวเสาร์ นอกจากนี้ยังถือว่าเป็นดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์ มีระยะห่างจากดาวฤกษ์คู่มากที่สุด (กึ่งแกนเอก) เพียง 2.9 หน่วยดาราศาสตร์
ดูเพิ่ม

คณะสำรวจเลนส์ความโน้มถ่วงเชิงแสง หรือ โอเกิล
47 หมีใหญ่ บี
OGLE-2005-BLG-390Lb
OGLE-2006-BLG-109Lb
โอลิวีน

| Olivine |
| --- | --- |

การจำแนก
ประเภท: แร่
สูตรเคมี: (Mg, Fe)2SiO4
คุณสมบัติ
สี: เหลือง เหลืองเขียว
โครงสร้างผลึก: ออร์โทรอมบิก
แนวแตกเรียบ: {010} ไม่ชัด
รอยแตก: เปราะ
ค่าความแข็ง: 6.5–7
ความวาว: เหมือนแก้ว
ดรรชนีหักเห: nα = 1.630–1.650  nβ = 1.650–1.670  nγ = 1.670–1.690
คุณสมบัติทางแสง: Biaxial (+)
ค่าแสงหักเหสองแนว: δ = 0.040
สีผงละเอียด: สีขาว
ความถ่วงจำเพาะ: 3.27–3.37
ความโปร่ง: มีความโปร่งใสถึงโปร่งแสง
อ้างอิง: 
Crystal structure of olivine.
Description: The dominant slip system in olivine changes with temperature from the {110} plane in the [001] direction at low temperature to {010} plane in the [100] direction at high temperature. At intermediate temperature, there are a number of slip systems in the [001] direction.
โอลิวีน (อังกฤษ: Olivine) เป็นภาษาโบราณ หมายถึง สีเขียวมะกอก (Olive green) และยังหมายถึงว่า เป็น แร่ประกอบหิน แต่ในลักษณะที่เป็นรัตนชาติ เรียกว่า เพริดอต (Peridot) ส่วนคำว่า คริโซไลต์ (Chysolite) ก็หมายถึง โอลิวีน เช่นกัน
แร่ในกลุ่มนี้ประกอบด้วย
ฟอสเตอไรต์ (Forsterite) Mg2SiO4
โอลิวีน (Olivine) หรือ คริโซไลต์ (Chrysolite) (Mg, Fe)2SiO4
ฟายาไลต์ (Fayalite) Fe2SiO4
คุณสมบัติทางกายภาพ

คลาส (Class) : ซิลิเกต (silicate)
สับคลาส (Subclass) : นีโซซิลิเกต (Nesosilicates)
กลุ่ม (Group) : โอลิวีน (Olivine)
สี (Color) : สีเขียวมรกต, สีเขียวมะกอก (Olive green), สีเหลืองเขียวซีด, สีเขียวน้ำตาล, สีดำ, สีแดง นอกจากนี้ยังพบพวกไม่มีสี ซึ่งพวกที่ไม่มีสีมักจะเป็นพวกฟอสเตอไรต์ (forsterite) บริสุทธิ์ ในขณะที่มีสีเขียวน้ำตาลถึงสีดำอาจเป็นพวกฟายาไลต์ (fayalite) ทั้งหมด
องค์ประกอบ (Composition) : เป็นพวกแมกนีเซียม-เหล็ก ซิลิเกต (Magnesium iron silicate) โดยมี Magnesium end member คือ ฟอสเตอไรต์ (forsterite) (Magnesium silicate) และเป็น iron end member คือ ฟายาไลต์ (fayalite) (Iron silicate) ส่วนแร่สมาชิกที่อยู่ระหว่างทั้งสองตัว (Intermediary member)  ที่เป็นที่รู้จัก คือ คริโซไลต์ (Chrysolite)
ความวาว (Luster) : เป็นเหมือนแก้ว (vitreous)
ระบบผลึก (Crystal System) : เป็นออร์โทรอมบิก orthorhombic; 2 / m 2 / m 2 / m
ความโปร่งใส (Transparency) : มีความโปร่งใสถึงโปร่งแสง
สมบัติทางแสง (Optical properties) :  ไบแอกเซล Biaxial (+)
แนวแตกเรียบ (Cleavage) : {010} ไม่ชัด
รอยแตกหัก (Fracture) : เป็นก้นหอย conchoidal
ค่าความแข็ง (Hardness) : 6.5-7
ความเหนียว (Tenacity) : เปราะ (Brittle)
ความถ่วงจำเพาะ (Specific Gravity) : สำหรับฟอร์สเตอไรต์ (forsterite) ~ 3.2
 สำหรับฟายาไลต์ fayalite  ~ 4.3  (สูงกว่าค่าเฉลี่ยสำหรับที่ไม่ใช่โลหะแร่ธาตุ)
สีผง (Streak) : สีขาว
การทดสอบ (Complex Test) : ละลายได้ใน กรดไฮโดรคลอริก (HCl)
ค่าดัชนีหักเห (Refraction index) : nα = 1.630–1.650 
 nβ = 1.650–1.670 
 nγ = 1.670–1.690
ลักษณะอื่น ๆ (Other Characteristics) : มีการหักเหสองครั้ง (Double refraction)
แร่ธาตุที่เกิดร่วมกัน (Associated Minerals) : มีไดออปไซด์ (Diopside), สปิเนล (Spinel), เฟลสปาร์ (Feldspars), แพคจิโอเคด (Plagioclase), โครไมต์ (Chromite), ฮอร์นเบลนด์ (Hornblend), เซอร์เพนทีน (Serpentine), อุกกาบาตที่มีเหล็กนิกเกิล (Iron-nickle) และ ออร์ไจต์ (Augite)
ลักษณะเด่น และวิธีตรวจ: สังเกตจากความวาวที่คล้ายแก้ว รอยแตกเว้า สีเขียว และลักษณะของผลึกที่เกาะกลุ่มกันแน่น ใส่กรดเกลือแล้วอุ่นให้ร้อนจะละลานได้ง่าย เกิดลักษณะที่เป็นของซิลิกา
แหล่งอ้างอิง:
คุณสมบัติทางเคมี

สูตรเคมี  (Mg, Fe)2SiO4 มี MgO 42.06%, FeO 18.75%, SiO2  39.9%
 ธาตุแมกนีเซียมและเหล็กมีคุณสมบัติในการแทนที่กันได้ โดยที่โครงสร้างของผลึกไม่มีการเปลี่ยนแปลง ถ้าแมกนีเซียมและเหล็กมีคุณสมบัติในการแทนที่กันได้ ถ้าแมกนีเซียมไปแทนที่เหล็กจะได้สูตรเป็น Mg2SiO4 เรียกว่า ฟอร์สเตอไรต์ (forsterite) และถ้าเหล็กไปแทนที่แมกนีเซียมก็จะได้สูตรทางเคมีเป็น  Fe2SiO4 เรียกว่า ฟายาไลต์ (fayalite) โดยปกติแล้ว โอลิวีนจะมีธาตุแมกนีเซียมมากกว่าเหล็ก เนื่องจาก ฟายาไลต์ (fayalite) เป็นโอลิวีนที่ประกอลไปด้วยเหล็กมาก ทำให้ดัชนีหักเหมีค่าสูง, หนัก และมีสีเข้มมากกว่า ฟอร์สเตอไรต์ (forsterite) ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องยากที่จะแยกความแตกต่างของแร่ที่มีทั้งธาตุเหล็กและแมกนีเซียม
สภาพแวดล้อมที่พบ

หินอัคนีเมฟิก (Mafic igneous rocks) and หินอัลตราเมฟิก (Ultra mafic igneous rocks) และยังพบในหินแปร (Metamorphic rock) และ เซอร์แพนทีนไนต์ (Serpentinite) ที่ตกสะสมตัวเป็นแร่ตั้งต้น (Primary mineral)
การเกิด

โอลิวีนเป็นแร่ประกอบหินที่พบมากในหินอัคนีชนิดเมฟิก เช่น หินแกบโบร หินเพริโดไทต์ และหินบะซอลต์ หินดันไนต์ประกอบด้วยโอลิวีนอย่างเดียว พบเป็นแร่รองในหินแกรนิต หินแกนโนไดออไรต์ หินไซอีไนต์ และหินเนฟิลีนไซลีไนส์ บางทีก็พบเป็นเม็ดแก้วฝังในอุกกาบาต และอาจจะพบในหินปูนที่มีโดโลไมต์ปนอยู่ด้วย เกิดร่วมกับแร่ประกอบหินอื่น ๆ เช่น ไพรอกซีน แคลซิแพลจิโอเคลสเฟลด์สปาร์ แมกนีไทต์ คอรันดัม โครไมต์ และเซอร์เพนทีน
การแยกแร่ที่คล้ายแร่โอลิวีน

ทัวร์มาลีน (Tourmaline) สภาพแวดล้อมและโครงสร้างผลึกที่แตกต่างกัน
อะพาไทต์ (Apatite) อ่อนกว่า (Softer), มีพฤติกรรมของผลึก (Crystal habits) ที่แตกต่างกัน
โกเมน (Garnet) เกิดขึ้นในผลึกที่แตกต่างกัน, ไม่มีแนวแตกเรียบ (Cleavage)
แหล่งที่พบ

ในประเทศไทย พบที่ จ.แพร่ กาญจนบุรี จันทบุรี และตราด
ต่างประเทศ โอลิวีนชนิดที่มีสีเขียวโปร่งใส ซึ่งเรียกว่าเพริดอต Peridot ปัจจุบันพบที่ประเทศพม่า เกาะเซนต์จอห์นในทะเลแดง และพบเป็นเม็ดกลม ๆ เกิดร่วมกับไพโรป ในแหล่งกรวดผิวดินที่รัฐแอริโซนาและนิวเม็กชิโก สหรัฐอเมริกา ผลึกของโอลิวีนได้พบในลาวาของภูเขาไฟวิซูเวียส นอกจากนี้ ยังพบผลึกของโอลิวีนในลักษณะที่เป็นเม็ดกลม ๆ เนื้อแน่นในบอมบ์ภูเขาไฟ (Volcanic bomb) ที่โอเฟลในเยอรมนี หินดันไนต์พบที่ภูเขาดูน นิวซีแลนด์ แหล่งอื่น ๆ พบในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ออสเตรีย นอร์เวย์ สวีเดน สหรัฐอเมริกา แคนาดา บราซิล และมาดากัสการ์
ประโยชน์

โอลิวีน มีการนำมาใช้ในอุตสาหกรรมหลาย ใช้เป็น ฟลักซ์ (Flux) สำหรับการผลิตเหล็กและยังเป็นที่สำคัญแร่ของโลหะแมกนีเซียม เป็นแร่ที่ให้ไทเทเนียมออกไซด์ ซึ่งใช้ในการทำสี ถ้าเป็นแร่ที่ใสและสีสวยใช้เป็นแร่รัตนชาติที่มีความวาวเด่นมาก เช่นเพอริดอต Peridot มีความโปร่งใส สี่เขียวมะกอกไปหลากหลาย มักมีสีเขียวสีเหลืองเป็นที่รู้จักกันดี เป็นที่นิยมมากในเครื่องประดับมากมาย, ใช้ในอุตสาหกรรมเช่น วัสดุทนไฟและขัดมัน
โอเพท

| โอเพท |
| --- | --- |
โอเพทแสดงในปี 2006 ในงาน Download Festival.
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: สต็อกโฮล์ม, สวีเดน
แนวเพลง: โพรเกรสซีฟเดธเมทัล, โพรเกรสซีฟร็อก
ช่วงปี: 1990 ถึงปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Candlelight, Century Black, Peaceville, Music for Nations, Koch, Roadrunner

สมาชิก: Mikael Åkerfeldt Fredrik Åkesson Martin Mendez Martin "Axe" Axenrot Per Wiberg
อดีตสมาชิก: Kim Pettersson Mattias Ander Andreas Dimeo Nick Döring Stefan Guteklint David Isberg Johan DeFarfalla Anders Nordin Martin Lopez Peter Lindgren

เว็บไซต์: opeth.com
โอเพท (อังกฤษ: Opeth) เป็นวงเฮฟวีเมทัลจากสต็อกโฮล์ม สวีเดน ก่อตั้งวงในปี 1990 ขณะที่สมาชิกภายในวงมีการเปลี่ยนแปลงอยู่หลายครั้ง แต่นักร้อง นักกีตาร์และทำหน้าที่แต่งเพลงอย่าง Mikael Åkerfeldt ถือเป็นตัวยืนในการขับเคลื่อนวง ตั้งแต่ก่อตั้งวง
แนวเพลงหลักเป็นเดธเมทัลแบบสแกนดินาเวีย แต่โอเพทก็ยังได้รับอิทธิพลจากแนวเพลงอื่นอย่างเช่น ดนตรีโพรเกรสซีฟ, ดนตรีโฟล์ก, บลูส์ร็อก และแจ๊ส ในเพลงที่ยาว ๆ ของพวกเขา องค์ประกอบเพลงยังรวมถึง อคูสติกกีตาร์ในส่วนดนตรีบรรเลงสลับฉาก และการชิฟต์ที่เข้มแข็งและเคลื่อนไหว เช่นเดียวกับเสียงคำรามและเสียงสะอาดคู่กันไป ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ค่อยออกทัวร์ในการสนับสนุนผลงาน 4 อัลบั้มแรก แต่โอเพทก็ได้เริ่มออกทัวร์ครั้งแรกในปี 2001 หลังจากออกผลงานอัลบั้มชุด Blackwater Park
โอเพทออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 9 ชุด, 2 อัลบั้มแสดงสด, 2 บ็อกซ์เซต และ 2 ดีวีดี วงออกผลงานอัลบั้มเปิดตัวชุด Orchid ในปี 1995 แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จในฝั่งสหรัฐอเมริกา จนเริ่มมาประสบความสำเร็จในการออกผลงานในปี 2008 กับผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 9 Watershed ที่ขึ้นชาร์ตสูงสุดอันดับที่ 23 บนชาร์ทบิลบอร์ด 200 และยังสามารถขึ้นชาร์ทฟินนิชอัลบั้มที่อันดับ 1 ในสัปดาห์แรกที่ออกขาย