stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วายุภัคมนตรา

| วายุภัคมนตรา |
| --- | --- |
กำกับโดย: พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
แสดงนำ: ราศรี บาเล็นซิเอก้า ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ให้รักเดินทางมาเจอกัน - ปาล์ม Instinct
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: ถ้าหากไม่รัก - โรส-ศิรินทิพย์ หาญประดิษฐ์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 8
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: ประเทศไทย
บริษัทผู้ผลิต: แอคอาร์ต เจนเนอเรชัน
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่อง 3
ออกอากาศ: 10 ธันวาคม – 25 ธันวาคม พ.ศ. 2553
ละครเรื่องก่อนหน้า: ปฐพีเล่ห์รัก
ละครที่เกี่ยวข้อง
ธาราหิมาลัย ดวงใจอัคนี ปฐพีเล่ห์รัก
วายุภัคมนตรา เป็นละครไทยปี พ.ศ. 2553 และเป็นละครเรื่องสุดท้ายในละครชุด 4 หัวใจแห่งขุนเขา ที่ออกอากาศทางช่อง 3 นำแสดงโดยปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์ และราศรี บาเลนซิเอก้า
เรื่องย่อ

ทิชากร หรือ "กะทิ" (ราศรี บาเล็นซิเอก้า) นักเขียนนวนิยายรัก เจ้าของนามปากกา "ฮัมมิ่งเบิร์ด" เธอเป็นลูกสาวของหมอไสยขาว เธอตัดสินใจไปค้นคว้าหาวัตถุดิบสำหรับนวนิยายเรื่องใหม่ของเธอในไร่องุ่น ในระหว่างการค้นคว้าของเธอ เธอได้พบกับ วายุภัค หรือ "ลม" (ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์) หนุ่มเจ้าสำราญเจ้าของไร่องุ่นสายลม ทิชากรมีสัมผัสที่ 6 เธอเห็นวิญญาณร้ายคือ นางโหงพราย (จุฬา ศรีคำมา) ติดตามวายุภัคไปทุกที่แต่วายุภัคไม่เชื่อเธอ เขาคิดว่าทิชากรเป็นคนเสแสร้งและไร้สาระ แต่เขาไม่รู้ว่าทิชากรเข้ามาอยู่ในใจของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ และเขาไม่สามารถปล่อยเธอไปได้
นักแสดง > นักแสดงหลัก

ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์ รับบท วายุภัค อดิศวร (ลม)
ราศรี บาเล็นซิเอก้า รับบท ทิชากร (กะทิ)
ณเดชน์ คูกิมิยะ รับบท อัคนี อดิศวร (ไฟ)
อุรัสยา เสปอร์บันด์ รับบท อัจจิมา อดิศวร (จี๊ด)
ปริญ สุภารัตน์ รับบท ปฐพี อดิศวร (ดิน)
ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง รับบท เฌอเอม อดิศวร (ชะเอม)
นักแสดง > นักแสดงสมทบ

คิมเบอร์ลี่ แอน โวลเทมัส รับบท เจ้าหญิงทิพย์ธารา (น้ำ)
อธิชาติ ชุมนานนท์ รับบท เจ้าชายภูวเนศ วาสุเทพ
สันติสุข พรหมศิริ รับบท มนตรี อดิศวร
จินตหรา สุขพัฒน์ รับบท สุพรรษา อดิศวร
อุดม ทรงแสง รับบท ท่านเจ้าที่
ด.ญ. สุพิชชา มงคลจิตตานนท์ รับบท รัก
ด.ช. ทัศน์พล วิวิธวรรธน์ รับบท ยม
อเล็กซานดร้า สติเบิร์ท รับบท ซองแตล
จุฬา ศรีคำมา รับบท นางโหงพราย
สุเชาว์ พงษ์วิไล รับบท ไกรฤทธิ์
ปวีณา ชารีฟสกุล รับบท ทิพย์
สอาด เปี่ยมพงษ์สานต์ รับบท หมอไสยดำ
ตรีพล พรมสุวรรณ รับบท ภาณุ
บรมวุฒิ หิรัณยัษฐิติ รับบท ซาร่า
สมชาย ศักดิกุล รับบท กำนันทอง
สุมนต์รัตน์ วัฒนาเศลารัตน์ รับบท พัชนี
ปริญญ์ กุญชร

นักฟุตบอลชาวไทย
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ปริญญ์ กุญชร ในศึกไทยลีก 2
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ปริญญ์ กุญชร
วันเกิด:  21 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 (29 ปี)
สถานที่เกิด:  กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.79 ม.
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  หนองบัว พิชญ
หมายเลข:  21
สโมสรเยาวชน
พ.ศ. 2554–2555:  เชียงใหม่
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| พ.ศ. 2556–2558 |  พะเยา |  30 |  (0) |
| พ.ศ. 2559–2560 |  ราชบุรี มิตรผล |  1 |  (0) |
| พ.ศ. 2560 |  → เจแอล เชียงใหม่ ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  20 |  (0) |
| พ.ศ. 2561–2562 |  ไทยฮอนด้า |  24 |  (0) |
| พ.ศ. 2563–2564 |  ศรีสะเกษ |  25 |  (0) |
| พ.ศ. 2564–2565 |  เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด |  23 |  (0) |
| พ.ศ. 2565– |  หนองบัว พิชญ |  8 |  (0) |
| พ.ศ. 2565– |  → อยุธยา ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  31 |  (1) |
ทีมชาติ‡
| พ.ศ. 2560 |  ไทย อายุไม่เกิน 23 ปี |  0 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2566 (เวลาสากลเชิงพิกัด) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2565 (เวลาสากลเชิงพิกัด)
ปริญญ์ กุญชร (21 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 – ) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้แก่สโมสรฟุตบอลหนองบัว พิชญ ในศึกไทยลีก 2
อาชีพในช่วงเริ่มต้น

ปริญญ์เกิดที่กรุงเทพมหานคร แต่เติบโตที่เชียงใหม่ เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนวชิรวิทย์และได้ร่วมทีมฟุตบอลของโรงเรียน กระทั่งเป็นตัวแทนจังหวัดเชียงใหม่ ที่แข่งในการแข่งขันฟุตบอลเยาวชนและประชาชนสองครั้ง หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนราชวินิตบางแคปานขำในกรุงเทพมหานคร เขาตัดสินใจที่จะแข่งฟุตบอลอาชีพและเซ็นสัญญากับสโมสรฟุตบอลพะเยาใน พ.ศ. 2556 แต่ใช้เวลาสองฤดูกาลในฐานะผู้รักษาประตูตัวสำรองตัวที่สอง
อาชีพระดับสโมสร

เขาเริ่มลงแข่งใน พ.ศ. 2558 และกลายเป็นผู้รักษาประตูหลักของสโมสรฟุตบอลพะเยา การลงแข่งของเขาทำให้เขาเซ็นสัญญากับสโมสรฟุตบอลราชบุรี มิตรผล ในศึกไทยลีก แต่เป็นในฐานะตัวสำรองอีกครั้ง โดยเขาลงแข่งให้แก่ทีมดังกล่าวเพียงครั้งเดียวในศึกไทยลีกคัพ ซึ่งทีมนี้ต้องพบกับความพ่ายแพ้อย่างพลิกความคาดหมายที่ 0 ประตูต่อ 2 ให้แก่สโมสรฟุตบอลจันทบุรีในศึกไทยลีกคัพ จากนั้นเขาย้ายกลับมายังพะเยาอีกครั้งในฤดูกาล 2560 แต่ถูกปล่อยตัวก่อนจบนัดแรกเนื่องจากสโมสรประสบปัญหาทางการเงิน เขากลับไปเรียนมหาวิทยาลัยอีกครั้งในช่วงสั้น ๆ ก่อนจะได้รับเชิญให้ไปทดสอบฝีเท้ากับทีมท้องถิ่นในสโมสรฟุตบอลเจแอล เชียงใหม่ ยูไนเต็ด ซึ่งเป็นทีมในศึกไทยลีก 4 โดยเขาได้เซ็นสัญญาเป็นเวลาหกเดือน ที่เริ่มต้นฤดูกาลในตำแหน่งผู้รักษาประตูตัวสำรองอีกครั้ง และในท้ายที่สุด เขาก็ได้เป็นผู้เล่นตัวจริง โดยในช่วงปลายฤดูกาล 2560 ได้ทำให้ทีมเจแอล เชียงใหม่ เลื่อนชั้นขึ้นมาได้ นอกจากนั้น ยังได้ผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศในศึกช้าง เอฟเอคัพ (ทว่าแพ้ต่อสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด 0 ประตูต่อ 3) กระทั่งเป็นนักฟุตบอลไทยลีก 4 คนเดียวที่ได้รับการเรียกตัวให้ติดทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ในศึกเอ็ม-150 คัพ ต่อมา เขาได้เซ็นสัญญากับสโมสรฟุตบอลไทยฮอนด้าในศึกไทยลีก 2 ฤดูกาล 2561 ส่วนใน พ.ศ. 2565 ขณะทำหน้าที่ให้แก่สโมสรฟุตบอลอยุธยา ยูไนเต็ด ด้วยสัญญายืมตัว เขาได้ยิงประตูสุดสวยจากระยะไกลในนัดแรกของฤดูกาล ด้วยการเตะฟรีคิกและสร้างความประหลาดใจให้แก่ผู้รักษาประตูของสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ ปริญญ์ กุญชร ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
มะตูม

| มะตูม |
| --- | --- |

ต้นมะตูม (บน) และผลมะตูมที่สุกแล้ว (ล่าง)

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophyta
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: เงาะ Sapindales
วงศ์:: ส้ม Rutaceae
วงศ์ย่อย:: Aurantioideae  Corrêa
สกุล:: Aegle  (L.) Corrêa
สปีชีส์:: Aegle marmelos
ชื่อทวินาม
Aegle marmelos (L.) Corrêa

ชื่อพ้อง
 Belou marmelos (L.) A.Lyons  Crateva marmelos L.
มะตูม มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Aegle marmelos ภาคเหนือเรียกว่า มะปิน ภาคใต้เรียกว่า กะทันตาเถร, ตูม และตุ่มตัง ภาคอีสานเรียกว่า บักตูม ภาษาเขมรเรียกว่า พะโนงค์ (ព្នៅ) ชาวกะเหรี่ยงเรียกว่า มะปีส่า เป็นไม้ผลยืนต้นพื้นเมืองของอนุทวีปอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการเพาะปลูกทั่วไปในอินเดีย รวมทั้งในศรีลังกา แหลมมลายูตอนเหนือ เกาะชวา และฟิลิปปินส์ จัดเป็นพืชเพียงสปีชีส์เดียวที่อยู่ในสกุล Aegle
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ลำต้นมีความสูง 18 เมตร เปลือกลำต้นมีสีเทาเรียบเป็นร่องตื้น เนื้อไม้แข็ง มีสีขาวแกมเหลือง และมีกลิ่นหอม โคนต้นและกิ่งก้านมีหนามแหลม ยาว แข็ง ออกเดี่ยวหรือเป็นคู่ตามกิ่ง ใบประกอบแบบขนนก ใบย่อยรูปไข่หรือรูปหอกมี 3 ใบ มองดูคล้ายตรีศูลของพระศิวะ ดอกสีขาวหรือขาวอมเขียว มีกลิ่นหอม ผลมีเปลือกแข็งเรียบและมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 5–15 เซนติเมตร บางผลมีเปลือกแข็งมากจนต้องกระเทาะเปลือกออกโดยใช้ค้อนทุบ เนื้อผลเหนียวข้น มีกลิ่นหอม และมีเมล็ดจำนวนมากแทรกอยู่ในเนื้อผล โดยเมล็ดจะมีขนหนาปกคลุม
การใช้ประโยชน์

ผลมะตูมใช้รับประทานได้ทั้งแบบสดและแบบแห้ง น้ำจากผลเมื่อนำไปกรองและเติมน้ำตาลจะได้เครื่องดื่มคล้ายน้ำมะนาว และยังใช้ในการทำ Sharbat ซึ่งเป็นเครื่องดื่มที่ได้จากการนำเนื้อผลมะตูมไปผสมกับมะขาม ผลอ่อนฝานแล้วตากแห้งนำไปต้มกับน้ำเป็นน้ำมะตูม นำมายำ ใบอ่อนและยอดอ่อนใช้รับประทานเป็นผักสลัด กินกับน้ำพริก ลาบ และข้าวยำ ผลแก่แต่เปลือกยังนิ่มนำมาฝานแล้วทำเป็นมะตูมเชื่อม ซึ่งนำไปเป็นส่วนผสมของขนมอื่นอีกหลายอย่าง มะตูมสุก เนื้อเละใช้รับประทานเป็นผลไม้ และใช้เป็นยารักษาอาการท้องร่วง ท้องเดิน โรคลำไส้ ตาแห้งไข้หวัดธรรมดา และยังใช้รักษาอาการท้องผูกเรื้อรัง
การใช้ประโยชน์ > ความเชื่อ

คนไทยถือว่ามะตูมเป็นไม้มงคล นิยมปลูกทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของบ้าน ศาสนาฮินดู เป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ของพระศิวะ ดังนั้นจึงพบต้นมะตูมได้ทั่วไปในสวนของวิหารในประเทศอินเดีย และใบมะตูมยังเป็นส่วนประกอบในพิธีกรรมทางศาสนา เช่นการทำน้ำมนต์สะเดาะเคราะห์หรือครอบครู
การใช้ประโยชน์ > สัญลักษณ์

ต้นมะตูมเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดชัยนาท ผู้ที่ได้รับทุนเล่าเรียนหลวงหรืองานสมรสพระราชทานจะได้รับพระราชทานใบมะตูมเพื่อเป็นสิริมงคล
ชื่อท้องถิ่นของมะตูม

ชื่อสามัญของมะตูมในภาษาต่าง ๆ ได้แก่
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
พม่า: ဥသျှစ် ออกเสียง: [ou' shi'] หรือ [oʊʔ ʃiʔ]
เขมร: ព្នៅ ออกเสียง: [pnɨv]
ลาว: ໝາກຕູມ ออกเสียง: [mȁːk tuːm]
มลายู: Pokok Maja Batu (ต้นไม้)
เอเชียใต้
เบงกอล: বেল
คุชราต: બીલી
ฮินดี: बिल्व (bilva) หรือ श्री फल (shree phal)
กันนาดา: ಬೇಲದ ಹಣ್ಣು
กงกัณ: बेलफोल (belfoll)
มลยาฬัม: കൂവളം
มราฐี: बेल หรือ कवीठ (kaveeth)
โอเดีย: ବେଲ
ปัญจาบ: ਬਿਲ (beel)
สันสกฤต: बिल्वम्
สินธ์: ڪاٺ گدرو
สิงหล: බෙලි (beli)
ทมิฬ: வில்வம் (vilvam)
เตลูกู: మారేడు (maredu)
ดูเพิ่ม

รายชื่อพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Aegle marmelos
| ด ค กพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  กาซะลองคำ (เชียงราย)  ทองกวาว (เชียงใหม่)  กำลังเสือโคร่ง (น่าน)  สารภี (พะเยา)  ยมหิน (แพร่)  จั่น (แม่ฮ่องสอน)  กระเชา (ลำปาง)  ก้ามปู (ลำพูน)  สัก (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  มะหาด (กาฬสินธุ์)  กัลปพฤกษ์ (ขอนแก่น)  ขี้เหล็ก (ชัยภูมิ)  กันเกรา (นครพนม)  สาธร (นครราชสีมา)  กาฬพฤกษ์ (บุรีรัมย์)  พฤกษ์ (มหาสารคาม)  ตานเหลือง (มุกดาหาร)  กระบาก (ยโสธร)  กระบก (ร้อยเอ็ด)  สนสามใบ (เลย)  ลำดวน (ศรีสะเกษ)  อินทนิล (สกลนคร)  มะค่าแต้ (สุรินทร์)  ชิงชัน (หนองคาย)  พะยูง (หนองบัวลำภู)  ตะเคียนหิน (อำนาจเจริญ)  รัง (อุดรธานี)  ยางนา (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  ไทรย้อยใบแหลม (กรุงเทพมหานคร)  สีเสียดแก่น (กำแพงเพชร)  มะตูม (ชัยนาท)  สุพรรณิการ์ (นครนายก)  จันทน์ชะมดชนิด Mansonia gagei (นครปฐม)  เสลา (นครสวรรค์)  นนทรี (นนทบุรี)  ทองหลางลาย (ปทุมธานี)  หมัน (พระนครศรีอยุธยา)  บุนนาค (พิจิตร)  ปีบ (พิษณุโลก)  มะขาม (เพชรบูรณ์)  พิกุล (ลพบุรี)  โพทะเล (สมุทรปราการ)  จิกเล (สมุทรสงคราม)  พญาสัตบรรณ (สมุทรสาคร)  ตะแบกนา (สระบุรี)  มะกล่ำตาช้าง (สิงห์บุรี)  มะค่า (สุโขทัย)  มะเกลือ (สุพรรณบุรี)  มะพลับ (อ่างทอง)  สะเดา (อุทัยธานี) 
ภาคตะวันออก:  จัน (จันทบุรี)  อะราง (ฉะเชิงเทรา)  ประดู่ (ชลบุรี)  หูกวาง (ตราด)  โพ (ปราจีนบุรี)  กระทิง (ระยอง)  มะขามป้อม (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  ขานาง (กาญจนบุรี)  แดง (ตาก)  เกด (ประจวบคีรีขันธ์)  หว้า (เพชรบุรี)  โมกมัน (ราชบุรี) 
ภาคใต้:  ทุ้งฟ้า (กระบี่)  มะเดื่ออุทุมพร (ชุมพร)  ศรีตรังชนิด Jacaranda obtusifolia (ตรัง)  แซะ (นครศรีธรรมราช)  ตะเคียนชันตาแมว (นราธิวาส)  ตะเคียน (ปัตตานี)  เทพทาโร (พังงา)  พะยอม (พัทลุง)  ประดู่บ้าน (ภูเก็ต)  อโศกเหลือง (ยะลา)  อบเชย (ระนอง)  สะเดาเทียม (สงขลา)  กระซิก (สตูล)  เคี่ยม (สุราษฎร์ธานี) 
ต้นไม้ประจำจังหวัดนครปฐมคือจัน  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดบุรีรัมย์คือแปะ  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดยโสธรคือยางนา  · ต้นไม้ประจำจังหวัดสุโขทัยคือตาล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดสุรินทร์คือกันเกรา  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระนองคืออินทนิล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระยองคือประดู่  ·  จังหวัดบึงกาฬไม่มีพันธุ์ไม้มงคลพระราชทาน ต้นไม้ประจำจังหวัดคือสิรินธรวัลลี
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Aegle marmelos:  Wikidata: Q234126  Wikispecies: Aegle marmelos  APDB: 90351  BOLD: 210637  EoL: 483583  EPPO: AELMA  FNA: 220000248  FoC: 220000248  GBIF: 5421195  GRIN: 1560  iNaturalist: 325928  IPNI: 770819-1  IRMNG: 10589032  ITIS: 506380  IUCN: 156233789  NCBI: 68527  PalDat: Aegle_marmelos  PfaF: marmelos Aegle marmelos  Plant List: kew-2623456  PLANTS: AEMA3  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:770819-1  Tropicos: 28100016  uBio: 4958982 
Crateva marmelos:  Wikidata: Q21872904  GBIF: 3871481  GRIN: 12160  IPNI: 147477-1  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:147477-1  Tropicos: 50172412 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ
วอยปัสลีญัสอาแอเรียส เที่ยวบินที่ 2283

| --- | --- |
PS-VPB เอทีอาร์ 72-500 ลำที่เกิดเหตุ ถ่าย 1 ปีก่อนเกิดเหตุที่ท่าอากาศยานนานาชาติโปร์ตูอาแลกรี-ซัลกาโด ฟิลยู
สรุป
วันที่: 9 สิงหาคม ค.ศ. 2024
สรุป: ตกหลังร่อนลงแบบเกลียว; อยู่ระหว่างการสืบสวน
จุดเกิดเหตุ: วีเญดู รัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล 23°2′59″S 47°1′11″W﻿ / ﻿23.04972°S 47.01972°W﻿ / -23.04972; -47.01972
อากาศยานลำที่เกิดเหตุ
ประเภทอากาศยาน: เอทีอาร์ 72-500
ดําเนินการโดย: วอยปัสลีญัสอาแอเรียส
หมายเลขเที่ยวบิน IATA: 2Z2283
หมายเลขเที่ยวบิน ICAO: PTB2283
รหัสเรียก: PASSAREDO 2283
ทะเบียน: PS-VPB
ต้นทาง: ท่าอากาศยานกัสกาแวล กัสกาแวล รัฐปารานา
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติกวารุลยุส รัฐเซาเปาลู
จำนวนคน: 62
ผู้โดยสาร: 58
ลูกเรือ: 4
เสียชีวิต: 62
รอดชีวิต: 0
เส้นทางบินของวอยปัสลีญัสอาแอเรียส เที่ยวบินที่ 2283 (ข้อมูลแผนที่)
วอยปัสลีญัสอาแอเรียส เที่ยวบินที่ 2283 เป็นอดีตเที่ยวบินภายในประเทศบราซิล ซึ่งเดินทางจากท่าอากาศยานกัสกาแวลสู่ท่าอากาศยานนานาชาติเซาเปาลู/กวารุลยุส โดยเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2024 ขณะเครื่องบินเอทีอาร์ 72-500 ทำการร่องลง เครื่องบินเกิดการหมุนแบบแบนอย่างกะทันหันจนตกลงใกล้กับวีเญดู รัฐเซาเปาลู ณ ขณะนั้นเครื่องบินทำการบินอยู่ที่ระดับความสูง 17,000 ฟุต (5,200 เมตร) ก่อนที่จะหมุนหลุดการควบคุมและร่วงหล่นอย่างรวดเร็วในเวลาประมาณ 13:22 น. ตามเวลาท้องถิ่น โดยผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 62 คนเสียชีวิตทั้งหมด อุบัติเหตุในครั้งนี้ถือเป็นเหตุร้ายแรงครั้งแรกในบราซิลนับตั้งแต่นอร์ลีญัสอาแอเรียส เที่ยวบินที่ 4896 ในปี ค.ศ. 2011 และเป็นครั้งแรกของวอยปัสลีญัสอาแอเรียสตั้งแต่การก่อตั้งในปี ค.ศ. 1995 อุบัติเหตุในครั้งนี้ยังเป็นครั้งที่ร้ายแรงที่สุดตั้งแต่ตัมแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 3054 เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2007
อุบัติเหตุ

เครื่องบินกำลังเดินทางจากกัสกาแวลในรัฐปารานาไปยังเซาเปาลู การติดต่อทางเรดาร์กับเที่ยวบินดังกล่าวขาดหายไปในเวลาประมาณ 13:22 น. ตามเวลาท้องถิ่น นักดับเพลิงรายงานว่าเครื่องบินได้ตกในวีเญดู รัฐเซาเปาลู ห่างจากตัวเมืองเซาเปาลู76 กิโลเมตร (47 ไมล์)
ในบริเวณที่เกิดเหตุ มีการแจ้งเตือนผ่านระบบ SIGMET ว่ามีน้ำแข็งเกาะหนาแน่นที่ความสูงระหว่าง 12,000–21,000 ฟุต (3,700–6,400 เมตร) ข้อมูลเบื้องต้นระบุว่าเครื่องบินมีอัตราการลดระดับ 13,000 ฟุต (4,000 เมตร) ต่อหนึ่งนาที กองทัพอากาศบราซิลได้ออกแถลงการณ์ว่าเที่ยวบินที่ 2283 ไม่มีการประกาศสภาวะฉุกเฉิน
ข้อมูลจากไฟลต์เรดาร์24 ระบุว่าเครื่องบินทำการบินที่ระดับความสูง 17,000 ฟุต (5,200 เมตร) เมื่อเวลา 13:21:00 ตามเวลาท้องถิ่น ความเร็วของเครื่องบินเพิ่มขึ้นเป็น 234 นอต (433 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 269 ไมล์ต่อชั่วโมง) และลดระดับลง 300 ฟุต (91 เมตร) ในสามวินาที และในอีกสองวินาทีต่อมาเครื่องบินก็ไต่ระดับกลับขึ้นมาถึง 17,200 ฟุต (5,200 เมตร) ก่อนที่จะร่วงหล่นในอัตรา 13,100 ฟุต (4,000 เมตร)  และหลังจากนั้นไม่นานเครื่องบินก็เกิดหมุนแบบแบน และลดระดับอย่างรวดเร็วจนตก การส่งข้อมูลครั้งสุดท้ายและการขาดสัญญาณเรดาร์เกิดขึ้นเมื่อเวลา 13:22 น. ก่อนการตก ข้อมูล ADS-B ระบุว่าเครื่องบินมีอัตราการลดระดับแนวดิ่งสูงสุดที่ 24,000 ฟุตต่อนาที (120 เมตรต่อวินาที)
เครื่องบินตกใกล้กับคอนโดมิเนียมในย่านกาแปลา ในเขตเทศบาลวีเญดู แม้ว่าก่อนหน้านี้จะมีรายงานบ้านหลายหลังได้รับความเสียหาย เกิดเหตุเครื่องบินตกที่สนามหญ้าหน้าบ้านหลังหนึ่งในเขตชุมชน และไม่มีผู้ใดบนพื้นดินเสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บ วิดีโอของเครื่องบินก่อนตกถูกแชร์กันอย่างกว้างขวางทางสื่อสังคม ซึ่งแสดงให้เห็นเครื่องบินหมุนแบบแบน โดยเชิดหัวลงเล็กน้อย ช่องข่าวโทรทัศน์ของบราซิลโกลโบนิวส์ขัดจังหวะการถ่ายทอดสดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 เพื่อรายงานเหตุการณ์ในบริเวณโดยรอบที่เกิดเหตุ โดยแสดงให้เห็นไฟและควันจำนวนมากพวยพุ่งออกมาจากลำตัวเครื่องบิน ทั้งหมด 62 คนเสียชีวิตทั้งหมด โดยเป็นผู้โดยสาร 58 คน และลูกเรือ 4 คน รวมถึงสุนัข 1 ตัวของครอบครัวชาวเวเนซุเอลาได้เสียชีวิตไปด้วย ศพส่วนใหญ่ที่พบในบริเวณที่เกิดเหตุถูกเผาไหม้จนหมด ทำให้ยากต่อการระบุตัวตน พยานรายหนึ่งพบเห็นร่างของผู้โดยสารสามคนหลุดออกจากเครื่องบินและตกในสวนหลังบ้าน โดยต่อมานักดับเพลิงได้ออกมาปฏิเสธว่าไม่มีศพใดหลุดออกมาและพบศพทั้งหมดอยู่ในที่นั่ง
เครื่องบิน

เครื่องบินที่เกิดเหตุคือเอทีอาร์ 72-500 ทะเบียน  PS-VPB โดย ณ เวลาเกิดเหตุ เครื่องบินอายุ 14 ปี  และหมายเลขสายการผลิตที่ 908 เครื่องบินลำนี้ใช้เครื่องยนต์ แพตต์แอนด์วิตนีย์แคนาดา พีดับเบิลยู127เอฟ ถูกส่งมอบครั้งแรกให้กับเบลล์แอร์ ต่อมาก็ขายให้กับนอร์ดิกเอวิเอชันแคปิตอล ก่อนจะปล่อยเช่าให้กับเปลิตาแอร์เซอร์วิสและวอยปัสตามลำดับ
ผู้โดยสารและลูกเรือ

บนเที่ยวบินนี้มีดานีลู ซังตุส โรมานู อายุ 35 ปี เป็นกัปตัน และมีอุงแบร์ตู จี กังปุส อาเล็งการ์ อี ซิลวา อายุ 61 ปี เป็นนักบินผู้ช่วย และมีพนักงานต้อนรับบนเที่ยวบินสองคน ได้แก่ แดโบรา โซเปร์ อาวีลา อายุ 28 ปี และรูเบีย ซิลวา จี ลีมา อายุ 41ปี ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมดเป็นชาวบราซิล โดยผู้โดยสาร 4 รายถือสัญชาติ 2 สัญชาติ คือ สัญชาติเวเนซุเอลา 3 ราย และสัญชาติโปรตุเกส 1 ราย ผู้โดยสารบนเครื่องเป็นแพทย์ 8 คน และยังมีผู้เชี่ยวชาญด้านมะเร็ง 6 คน ซึ่งอยู่บนเครื่องบินเพื่อร่วมการประชุมเรื่องมะเร็งในเซาเปาลู ศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยแห่งรัฐปารานาตะวันตก 4 คน เจ้าหน้าที่จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งปารานา 2 คน และเด็ก 1 คน ผู้โดยสารอย่างน้อย 10 รายไม่สามารถขึ้นเครื่องบินทันเวลาหลังจากที่รอขึ้นเครื่องผิดประตูที่สนามบินท่าอากาศยานกัสกาแวล
ผลสืบเนื่อง

ณ เวลาเกิดเหตุ ลูอิส อีนาซียู ลูลา ดา ซิลวา ประธานาธิบดีบราซิล กำลังเข้าร่วมงานกิจกรรมทางตอนใต้ของประเทศ โดยเมื่อได้รับข่าว ลูลาขอให้มีการยืนสงบนิ่งในงานเพื่อไว้อาลัยแด่ผู้เสียชีวิต เย็นวันเดียวกันนั้นเขาได้ประกาศไว้อาลัยผู้เสียชีวิตทั่วประเทศเป็นเวลา 3 วัน
ตาร์ซีซียู จี เฟรย์ตัส ผู้ว่าการรัฐเซาเปาลู และราชีญู ฌูนีโยร์ ผู้ว่าการรัฐปารานา ประกาศว่าพวกเขาจะเดินทางกลับจากงานในรัฐเอชปีรีตูซังตู
การสืบสวน

ศูนย์สอบสวนและป้องกันอุบัติเหตุทางการบินแห่งชาติบราซิล (CENIPA) ได้เริ่มการสอบสวนแล้ว โดยได้มีเจ้าหน้าที่สอบสวนจากสำนักงานสอบสวนและวิเคราะห์ด้านความปลอดภัยการบินพลเรือนของฝรั่งเศส (BEA) และคณะกรรมการความปลอดภัยการขนส่งของแคนาดา (TSB) เข้าร่วมการสอบสวนด้วย โดยเป็นตัวแทนของประเทศที่ผลิตเครื่องบินและเครื่องยนต์ เอทีอาร์ 72 และแพตต์แอนด์วิตนีย์แคนาดา พีดับเบิลยู127เอฟ ตามลำดับ โดยมาร์แซลู โมเรนู หัวหน้า CENIPA กล่าวในวันที่เกิดอุบัติเหตุว่าได้เก็บกู้เครื่องบันทึกข้อมูลการบินแล้ว ศพของผู้เสียชีวิตถูกส่งไปที่สถาบันการแพทย์ทางกฎหมายในกัมปินัสเพื่อดำเนินกิจทางกฎหมาย เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม หน่วยบริการฉุกเฉินในพื้นที่รายงานว่าศพทั้งหมดถูกเคลื่อนย้ายออกจากจุดเกิดเหตุแล้ว และได้ขนย้ายซากเครื่องบินได้ให้แก่ CENIPA เพื่อดำเนินการสืบสวนต่อไป ในวันเดียวกันนั้น CENIPA ประกาศว่าได้ดาวน์โหลดข้อมูลจากเครื่องบันทึกการบินแล้วและกำลังวิเคราะห์ข้อมูลนั้นอยู่
โดยภายหลังเกิดเหตุ ผู้เชี่ยวชาญด้านการบินคาดเดาว่าน้ำแข็งที่เกาะตัวอาจเป็นปัจจัยที่ทำให้เครื่องบินตก แต่ระบุว่ายังเร็วเกินไปที่จะสรุปผลใด ๆ อุบัติเหตุในครั้งนี้ถูกนำมาเปรียบเทียบกับการตกของอเมริกันอีเกิล เที่ยวบินที่ 4184 เมื่อปี 1994 ซึ่งสูญเสียการควบคุมหลังจากเครื่องบินประสบกับสภาวะการจับแข็งรุนแรง
ดูเพิ่ม

อเมริกันอีเกิล เที่ยวบินที่ 4184
แอโรแคริบเบียน เที่ยวบินที่ 883
เยติแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 691
แหล่งข้อมูลอื่น

| ภาพจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 Pre-accident pictures of aircraft at JetPhotos.com
| วิดีโอหลายคลิปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 Video from X (formerly Twitter) at the moment of the crash
Voepass Linhas Aéreas Flight 2283 Aviation Data – Flightradar24
Voepass Linhas Aéreas Flight 2283 – Aviation Safety Network
รายพระนามและชื่อผู้ได้รับพระราชทานทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ฝ่ายใน)

ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ มีอักษรย่อว่า ท.จ.ว. เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะพระราชทานทั้งฝ่ายหน้า (บุรุษ) และฝ่ายใน (สตรี) โดยทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษจัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติอันดับที่ 13 ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
สำหรับฝ่ายใน ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษมีจำนวน 100 สำรับ แต่เดิมสตรีที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นนี้ หากเป็นสตรีสามัญชนที่สมรสหรือเคยสมรสจะมีคำนำหน้าชื่อว่า "ท่านผู้หญิง" ยกเว้นพระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายในและสตรีที่เป็นหม่อมห้ามพระราชวงศ์ ไม่ต้องเปลี่ยนคำนำหน้าพระนามหรือชื่อ ส่วนสตรีสามัญชนที่มิได้สมรส จะมีคำหน้านามว่า "คุณ"
ต่อมาในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2565 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้สตรีทุกคนที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นปฐมจุลจอมเกล้าและชั้นทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ใช้คำนำหน้าชื่อว่า "ท่านผู้หญิง" ทั้งหมด
ผู้ได้รับพระราชทานทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ฝ่ายใน)

สตรีที่ได้รับพระราชทานทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ไม่รวมผู้ที่ภายหลังได้รับพระราชทานในลำดับที่สูงขึ้น
ยังมีชีวิตอยู่
ผู้ได้รับพระราชทานทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ฝ่ายใน) > รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

| ปีที่ได้รับ | พระนามหรือชื่อ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีนาคสวาดิ |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวาณีรัตนกัญญา |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรไทยเทพกัญญา |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอเธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุษบันบัวผัน |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแขไขดวง |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประสานศรีใส |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพวงสร้อยสอางค์ |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเวศวรสมัย |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิสมัยพิมลสัตย์ |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย |  |
| พ.ศ. 2442 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัพภันตรีปชา |  |
| พ.ศ. 2442 | เจ้าจอมมารดามรกฎ |  |
| พ.ศ. 2442 | เจ้าจอมมารดาตลับ |  |
| พ.ศ. 2442 | เจ้าจอมมารดาชุ่ม |  |
| พ.ศ. 2442 | เจ้าจอมมารดาแช่ม |  |
| พ.ศ. 2442 | เจ้าคุณคลี่ บุนนาค |  |
| พ.ศ. 2443 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพักตร์พิมลพรรณ |  |
| พ.ศ. 2443 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทิพยาลังการ |  |
| พ.ศ. 2443 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุจิตราภรณี |  |
| พ.ศ. 2443 | พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุดาสวรรค์ |  |
| พ.ศ. 2443 | เจ้าจอมมารดาแส |  |
| พ.ศ. 2443 | ท้าววรจันทร (เจ้าจอมมารดาวาด) |  |
| พ.ศ. 2443 | เจ้าจอมมารดาจีน |  |
| พ.ศ. 2445 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากาญจนากร |  |
| พ.ศ. 2446 | พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรพัทธ์ประไพ |  |
| พ.ศ. 2446 | เจ้าจอมมารดาเหม |  |
| พ.ศ. 2446 | เจ้าจอมมารดาวาด |  |
| พ.ศ. 2446 | เจ้าจอมมารดาเลื่อน |  |
| พ.ศ. 2446 | เจ้าจอมมารดาเที่ยง |  |
| พ.ศ. 2446 | เจ้าจอมเอี่ยม |  |
| พ.ศ. 2447 | เจ้าจอมเอิบ |  |
| พ.ศ. 2447 | เจ้าจอมจันทร์ |  |
| พ.ศ. 2450 | พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล |  |
| พ.ศ. 2451 | เจ้าจอมเอื้อน |  |
ผู้ได้รับพระราชทานทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ฝ่ายใน) > รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

| ปีที่ได้รับ | พระนามหรือชื่อ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2454 | ท้าวทรงกันดาล (เจ้าจอมมารดาหุ่น) |  |
| พ.ศ. 2454 | ท้าวสมศักดิ์ (เจ้าจอมมารดาเหม) |  |
| พ.ศ. 2454 | เจ้าจอมมารดากลิ่น |  |
| พ.ศ. 2454 | เจ้าจอมมารดาชุ่ม |  |
| พ.ศ. 2454 | หม่อมเจ้าอัปษรสมาน กิติยากร |  |
| พ.ศ. 2462 | ท้าววรคณานันท์ (หม่อมราชวงศ์แป้ม มาลากุล) |  |
| พ.ศ. 2462 | ท่านผู้หญิงตลับ ยมราช |  |
| พ.ศ. 2462 | ท่านผู้หญิงวอน บดินทรเดชานุชิต |  |
| พ.ศ. 2462 | ท่านผู้หญิงพุ่ม สุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ |  |
| พ.ศ. 2462 | ท่านผู้หญิงนงเยาว์ ธรรมาธิกรณาธิบดี |  |
| พ.ศ. 2465 | พระสุจริตสุดา (เปรื่อง สุจริตกุล) |  |
| พ.ศ. 2466 | ท่านผู้หญิงกิมไล้ สุธรรมมนตรี |  |
| พ.ศ. 2468 | ท่านผู้หญิงตาด วงษานุประพัทธ์ |  |
ผู้ได้รับพระราชทานทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ฝ่ายใน) > รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว

| ปีที่ได้รับ | พระนามหรือชื่อ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2469 | พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศิริรัตนบุษบง |  |
| พ.ศ. 2470 | หม่อมเจ้าสุมนมาลย์ จิรประวัติ |  |
| พ.ศ. 2473 | หม่อมเพี้ยน เทวกุล ณ อยุธยา |  |
| พ.ศ. 2474 | ท่านผู้หญิงอรุณ วรพงศพิพัฒน์ |  |
ผู้ได้รับพระราชทานทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ฝ่ายใน) > รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร

| ปีที่ได้รับ | พระนามหรือชื่อ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2482 | ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์ |  |
| พ.ศ. 2484 | ท่านผู้หญิงบุญหลง พหลพยุหเสนา |  |
ผู้ได้รับพระราชทานทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ฝ่ายใน) > รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว

| ปีที่ได้รับ | พระนามหรือชื่อ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2562 | ท่านผู้หญิงพลอยไพลิน เจนเซน |  |
| พ.ศ. 2562 | ท่านผู้หญิงสิริกิตยา เจนเซน |  |
| พ.ศ. 2562 | ท่านผู้หญิงระกา นาคะชาต |  |
| พ.ศ. 2562 | ท่านผู้หญิงจำลอง แววพานิช |  |