stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สไมล์เรดิโอ

| สถานีวิทยุ เอฟเอ็ม  "สไมล์ เรดิโอ" |
| --- | --- |
พื้นที่กระจายเสียง: กรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ความถี่: FM 88.0 Mhz (2530-2534)  FM 98.0 Mhz (2535-2538), (2565-2567)
สัญลักษณ์: เชื่อมต่อทุกรอยยิ้ม
แบบรายการ
ภาษา:  ไทย
รูปแบบ: ดนตรีไทยสากล และดนตรีสากล
การเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย (2530-2534)   สถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบก กองพลที่ 1 รักษาพระองค์ (2535-2538),(2565-2567)  (บริษัท มีเดีย พลัส จำกัด)
ประวัติ
เริ่มกระจายเสียง: พ.ศ. 2530 (ครั้งที่ 1) พ.ศ. 2565 (ครั้งที่ 2)  
ยุติกระจายเสียง: พ.ศ. 2538 (ครั้งที่ 1) พ.ศ. 2567 (ครั้งที่ 2) 
ลิงก์
เว็บไซต์: www.smileradio.live
สไมล์ เรดิโอ (อังกฤษ: Smile Radio) เป็นรายการเพลงไทยสากลทางวิทยุในกรุงเทพมหานครที่โดดเด่นในช่วงต้นทศวรรษ 2530 ดำเนินการผลิตโดย บริษัท มีเดีย พลัส จำกัด
ประวัติ

รายการ สไมล์ เรดิโอ เริ่มกระจายเสียงครั้งแรกทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เอฟเอ็ม 88.0 เมกะเฮิร์ตซ์ หรือที่เรียกกันว่า คลื่นสุดท้ายทางซ้ายสุด โดยจัดเปิดเพลงไทยสากลหลากหลายสไตล์ ทั้งที่กำลังได้รับความนิยม และเพลงหาฟังยากชนิดสถานีอื่นๆ ไม่กล้าเปิดได้ ซึ่งริเริ่มมาจากคลื่นนี้  เช่น เพลงบรรเลง เพลงประกอบ เพลงในเวอร์ชัน Remix    โดยเป็นรายการเพลงรายแรกที่จัดตลอดทั้งวัน มีการทำ Jingle ด้วยตนเอง  มีการพูดทับในตอนต้นเพลงและตบท้ายเพลง  และเป็นรายการเพลงที่ "ไม่รับคิวเพลงจากใคร" จึงสามารถเปิดเพลงได้อย่างอิสระโดยไม่ยึดติดกับสังกัดค่ายเพลงใดๆ ทั้งสิ้น
ความนิยม

รายการนี้ได้รับความนิยมจากผู้ฟังเป็นจำนวนมาก และเป็นที่เชื่อถือของคนในแวดวงสื่อสารมวลชนทุกๆ แขนง  โดยสามารถแจ้งเกิดคนขายเสียงจนต้องเผยหน้าค่าตาออกสู่สาธารณชนได้หลายคน อาทิ วินิจ เลิศรัตนชัย, หัทยา เกษสังข์, สาลินี ปันยารชุน  นอกจากนี้ยังมีการจัดกิจกรรมสำหรับแฟนรายการอยู่เป็นระยะๆ  มีการจัดคอนเสิร์ตครั้งสำคัญ "Live Project"  ที่ เอ็ม 88 ไลฟ์เฮ้าส์ รามคำแหง  อีกทั้งยังได้ผลิตรายการโทรทัศน์และนิตยสารของตนเองด้วย
การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ

"สไมล์ เรดิโอ" ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในช่วงต้นปี พ.ศ. 2535 โดยต้องแพ้ประมูลคลื่นวิทยุกรมประชาสัมพันธ์ และมีการลาออกของดีเจชื่อดังบางคน  ทำให้รายการต้องย้ายไปกระจายเสียงทางสถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบกที่เอฟเอ็ม 98.0 เมกะเฮิร์ตซ์ในชื่อเดิม แต่ได้ขยายการจัดรายการออกเป็น 5 คลื่น  โดยมีการส่งสัญญาณด้วยระบบดิจิตอลผ่านดาวเทียมไปทั่วประเทศ เพื่อให้เป็นที่รู้จักของคนทั่วไปมากยิ่งขึ้น ด้วยการจัดรายการเพลงตามคอนเซ็ปท์ของแต่ละคลื่น ได้แก่ สไมล์ เรดิโอ I (98.0) สไมล์ เรดิโอ II (94.5) สไมล์ เรดิโอ III (99.5) สไมล์ เรดิโอ IV (107.0) และสไมล์ เรดิโอ V (102.5) แต่ดำเนินรายการได้อีกไม่กี่ปีก็ต้องปิดตัวลงในราวปี พ.ศ. 2538
การกลับมา

ในช่วงกลางปี พ.ศ. 2565 รายการวิทยุสไมล์เรดิโอ (Smile Radio) คลื่นวิทยุยอดฮิตในยุค 90 เปิดตัวอย่างเป็นทางการ หลังหายไปจากหน้าปัดนานถึง 27 ปี ดีเจรุ่นบุกเบิกมาเกือบครบ เสริมด้วยดีเจใหม่ ออกอากาศทั้งออนแอร์และออนไลน์ตามยุคสมัยที่เปลี่ยนไป เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 รายงานข่าวแจ้งว่า รายการวิทยุสไมล์เรดิโอ (Smile Radio) เตรียมที่จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในเย็นวันนี้ ที่ร้านอาหาร WH cafe อาร์ซีเอ ย่านพระราม 9 กรุงเทพฯ ภายใต้สโลแกน "เชื่อมต่อทุกรอยยิ้ม" โดยภายในงานจะมีการเปิดตัวดีเจที่กลับมาจัดรายการอีกครั้ง พร้อมกับแขกรับเชิญเจ้าของเพลงยอดนิยมตลอดกาล อัญชลี จงคดีกิจ, ชรัส เฟื่องอารมย์, กบ ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี และการเปิดตัวเว็บไซต์ แอปพลิเคชัน รวมทั้งรายการวิทยุในระบบ “เมตาเวิร์ส” ครั้งเเรกในประเทศไทย โดยถ่ายทอดสดพร้อมกันทางเอฟเอ็ม 98.0 เมกะเฮิรตซ์ เว็บไซต์ www.smileradio.live และแอปพลิเคชันสำหรับสไมล์เรดิโอ เอฟเอ็ม 98.0 เมกะเฮิรตซ์ เป็นการกลับมาผลิตรายการวิทยุอีกครั้งหลังห่างหายจากหน้าปัดวิทยุไปนานถึง 27 ปี นำโดย ม.ร.ว.รุจยาภา อาภากร ร่วมกับ นายวินิจ เลิศรัตนชัย, นางหัทยา วงษ์กระจ่าง (เปิ้ล), น.ส.สาลินี ปันยารชุน (เอื้อง), นายนิมิตร ลักษมีพงศ์ (บ๊อบบี้) และ น.ส.อลิศรา ศิริชุมแสง (ป๋อม) เสริมด้วยดีเจใหม่อย่าง นายวิโรจน์ ควันธรรม (หมึก), น.ส.รวิวรรณ จินดา (อุ้ย) และนายณพล พรมสุวรรณ (ต๊อป) เริ่มทดลองออกอากาศเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ปีเดียวกันในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2567 เราจะย้ายจาก FM ไปอยู่ในแพลตฟอร์มของ Application “Smile Radio” เต็มรูปแบบ นอกจากนี้ยังมีให้ติดตามทั้งในช่องทางออนไลน์ทุกรูปแบบ ทั้ง You Tube, Facebook, TikTok มีให้ติดตามทุกแพลตฟอร์มจนกระทั่งยุติการกระจายเสียงทางวิทยุเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 พร้อมกับการกระจายเสียงผ่านวิทยุออนไลน์เพียงอย่างเดียว และได้ปิดตัวลงเมื่อ 28 มิถุนายน พ.ศ 2567
นักจัดรายการวิทยุที่มีชื่อเสียง

วินิจ เลิศรัตนชัย
หัทยา เกษสังข์
สาลินี ปันยารชุน
นิมิตร ลักษมีพงศ์
วิทวัส ศุภเมธากร
สุทธิธรรม สุจริตตานนท์
ธเนศ แสงโชติกุล
มณฑาณี ตันติสุข
สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ (Remix)
ฯลฯ
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.smileradio.live เก็บถาวร 2022-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แฟนเพจเฟซบุ้ค สไมล์เรดิโอ
ทวิตเตอร์ของ สไมล์เรดิโอ
อินสตาแกรมของ สไมล์เรดิโอ
แชแนลยูทูบ สไมล์เรดิโอ
สไปซ์เกิลส์

| สไปซ์เกิลส์ Spice Girls |
| --- | --- |
สไปซ์เกิลส์ขณะแสดงคอนเสิร์ตที่โทรอนโต ปี2008 (จากซ้าย - ขวา) เมลานี ซี, วิกทอเรีย เบคแคม, เจรี ฮัลลิเวลล์, เมล บี และ เอ็มมา บันตัน
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ลอนดอน ,อังกฤษ
แนวเพลง: ป็อป, แดนซ์, อาร์แอนด์บี
ช่วงปี: 1994–2000 · 2007–2008 · 2012 · 2018–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เวอร์จินเรเคิดส์

สมาชิก: เมล บี เมลานี ซี เอ็มมา บันตัน เจรี ฮัลลิเวลล์ วิกทอเรีย เบคแคม

เว็บไซต์: http://thespicegirls.com
สไปซ์เกิลส์ (อังกฤษ: Spice Girls) เป็นกลุ่มศิลปินหญิงจากอังกฤษ เริ่มก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1994 ในลอนดอน ประกอบไปด้วยสมาชิกทั้งหมด 5 คนได้แก่ เมล บี, เมลานี ซี, เอ็มมา บันตัน, วิกทอเรีย เบคแคม และ เจรี ฮัลลิเวลล์ หลังจากออกซิงเกิลแรก "Wannabe" ก็สร้างปรากฏการณ์ในวงการเพลงป็อปไปทั่วโลก 
ยอดขายมีมากกว่า 55 ล้านชุดทั่วโลก ถือว่าเป็นกลุ่มศิลปินหญิงที่ประสบความสำเร็จที่สุด สไปซ์เกิลส์ ได้ออกอัลบั้มทั้งหมด 3 สตูดิโออัลบั้ม กับ 10 ซิงเกิล ซึ่งมีซิงเกิลที่ขึ้นอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรถึง 9 เพลง, ซิงเกิลที่ขึ้นอันดับ 1 ช่วงคริสต์มาสติดต่อกันสามปีซ้อนในสหราชอาณาจักร และซิงเกิลเพลง Wannabe ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดเท่าที่เคยมีมาของวงหญิงล้วน และมีภาพยนตร์เรื่อง Spiceworld ที่ทำรายได้ 75 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 
พวกเธอยังได้รับรางวัลต่างๆหลายเวที รวมถึง บริท อวอร์ดส
สมาชิก

เมล บี (Mel B, Scary Spice; 1994–2000, 2007–2008, 2012, 2018–ปัจจุบัน)
เมลานี ซี (Melanie C, Sporty Spice; 1994–2000, 2007–2008, 2012, 2018–ปัจจุบัน)
เอ็มมา บันตัน (Emma Bunton, Baby Spice; 1994–2000, 2007–2008, 2012, 2018–ปัจจุบัน)
เจรี ฮัลลิเวลล์ (Geri Halliwell, Ginger Spice; 1994–1998, 2007–2008, 2012, 2018–ปัจจุบัน)
วิกทอเรีย เบคแคม (Victoria Beckham, Posh Spice; 1994–2000, 2007–2008, 2012, 2018–ปัจจุบัน)
ผลงาน > อัลบั้ม

Spice (1996)
Spiceworld (1997)
Forever (2000)
ผลงาน > ซิงเกิล

"Wannabe"
"Say You'll Be There"
"2 Become 1"
"Who Do You Think You Are" / "Mama"
"Spice Up Your Life"
"Too Much"
"Stop"
"Viva Forever"
"Goodbye"
"Holler" / "Let Love Lead The Way"
"Headlines (Friendship Never Ends)"
ทัวร์คอนเสิร์ต

Girl Power! Live in Istanbul (1997)
Spiceworld Tour (1998)
Christmas in Spiceworld (1999)
The Return of the Spice Girls (2007-2008)
Spice World – 2019 Tour (2019)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สไปซ์เกิลส์ ที่เฟซบุ๊ก
สไปซ์เกิลส์ ที่อินสตาแกรม
สไปซ์เกิลส์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
สไปซ์เกิลส์ ที่ติ๊กต็อก
| ด ค กสไปซ์เกิลส์ |
| --- | --- |
 เมล บี  เมลานี ซี  เอ็มมา บันตัน  เจรี ฮัลลิเวลล์  วิกทอเรีย เบคแคม 
สตูดิโออัลบั้ม:  สไปซ์  สไปซ์เวิลด์  ฟอร์เอเวอร์ 
ซิงเกิล:  "วันนาบี"  "เซย์ยูลล์บีแดร์"  "ทูบีคัมวัน"  "มามา"  "ฮูดูยูทิงยูอาร์"  "สไปซ์อัพยัวร์ไลฟ์"  "ทูมัช"  "สต็อป"  "วีวาฟอร์เอเวอร์"  "กูดบาย"  "ฮอล์เลอร์"  "เล็ตเลิฟลีดเดอะเวย์"  "เฮดไลน์ (เฟรนด์ชิปเนเวอร์เอ็น)" 
อัลบั้มรวม:  Greatest Hits 
วิดีโออัลบั้ม:  One Hour of Girl Power  Girl Power! Live in Istanbul  Live at Wembley Stadium 
ซิงเกิลร่วม:  "(How Does It Feel to Be) On Top of the World"  "It's Only Rock 'n Roll (But I Like It)" 
ซิงเกิลโปรโมท:  "Step to Me"  "Move Over"  "Tell Me Why" 
ทัวร์คอนเสิร์ต:  Girl Power! Live in Istanbul  Spiceworld Tour  Christmas in Spiceworld Tour  The Return of the Spice Girls Tour  Spice World – 2019 Tour 
ภาพยนตร์:  Spice World  Spice Girls in America: A Tour Story  Giving You Everything 
เบ็ดเตล็ด:  Merchandise and sponsorship deals  Dolls  Spice Cam  Spice World (video game) 
รายการ:  Discography  Songs recorded  Awards and nominations  Filmography 
ผลงานที่เกี่ยวกับสไปซ์เกิลส์:  Raw Spice  Seven Days That Shook the Spice Girls  Wannabe: How the Spice Girls Reinvented Pop Fame  Spiceworld: The Exhibition  Viva Forever! musical 
บุคคลที่เกี่ยวข้อง:  Michelle Stephenson  Simon Fuller  Simon Ellis 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  Girl power  Union Jack dress  Spice Girls Present... The Best Girl Power Album... Ever!  Spice Girls Ltd v Aprilia World Service BV  "Spicy" 
  หมวดหมู่:สไปซ์เกิลส์ 
สไปซ์เกิลส์ขณะแสดงเพลงของอัลบั้ม Forever ในคอนเสิร์ตปีค.ศ. 2007
สไปซ์เกิลส์ ในปี ค.ศ. 2012
สไปซ์เกิลส์ขณะแสดงคอนเสิร์ตในปีค.ศ. 2019
เสียงเปิด ลิ้นม้วน

เสียงเปิด ลิ้นม้วน (อังกฤษ: retroflex approximant) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในบางภาษา เช่น ภาษาอังกฤษสำเนียงไอริชและสำเนียงอเมริกันบางสำเนียง (แทนด้วยตัวอักษร r), ภาษาจีนกลางถิ่นไทเป, (แทนด้วยตัวอักษร ㄖ), ภาษามลยาฬัม, ภาษาทมิฬ เป็นต้น สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ ⟨ɻ⟩
เสิ่น เตี้ยนเสีย

| เสิ่นเตี้ยนเสีย |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1945 Lydia Shum Din-Ha
เสียชีวิต: 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008(2008-02-19) (62 ปี)
คู่สมรส: เจิ้งเส้าชิว (1985–1988)
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง
ปีที่แสดง: 1960–2008
ฐานข้อมูล
IMDb
เสิ่นเตี้ยนเสีย (จีน: 沈殿霞; ยฺหวิดเพ็ง: sam2 din6 haa4; อังกฤษ: Lydia Shum) (21 กรกฎาคม 1945 – 19 กุมภาพันธ์ 2008) เป็นนักแสดงชาวจีน ที่ในวงการบันเทิงฮ่องกงเรียกว่า เจ๊อ้วน （肥姐）
ประวัติ

เสิ่นเตี้ยนเสีย เกิดที่เมืองเซี่ยงไฮ้ จีนแผ่นดินใหญ่ พออายุ 13 ปีเดินทางมาฮ่องกง ต่อมาใน ค.ศ. 1960 เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงครั้งแรกในฐานะนักแสดงเด็กในภาพยนตร์เรื่อง “อีซู่เถาฮวาเชียนตั่วหง” 《一树桃花千朵红》
เธอถือเป็นศิลปินผู้บุกเบิกให้กับ สถานีโทรทัศน์ฮ่องกง ทีวีบี เธอรับหน้าที่เป็นพิธีกรรายการ “ฮวนเล่อจินเซียว” 《欢乐今宵》 ซึ่งแพร่ภาพนานถึง 20 ปี จนกระทั่งได้รับการขนานนามว่าเป็น “พิธีกรป้ายทอง” นอกจากนี้เธอยังได้ตั้งวงดนตรีร่วมกับ เฉินจื้อเฉียง เฉินหาว เติ้งกวางหรง ฉินเสียงหลิน และเซี่ยเสียน ว่า “วงหนูเงิน” ขึ้น และได้รับความนิยมทั้งในฮ่องกงและไต้หวัน และเป็นช่วงเวลาที่เธอได้แสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง “ชีสือเอ้อร์เจียฝางเค่อ” 《七十二家房客》
ทางด้านชีวิตส่วนตัวเสิ่นเตี้ยนเสียได้รู้จักกับเจิ้งเส้าชิว และคบหากันเป็นแฟน ในขณะที่เจิ้งเส้าชิวยังเป็นแค่ดาราเล็ก ๆ แต่ด้วยความช่วยเหลือจากเสิ่นเตี้ยนเสีย ทำให้เจิ้งเส้าชิวได้มีโอกาสรับบทดี ๆ ทำให้เขาเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้น ซึ่งทั้งคู่แต่งงานกันเมื่อ 5 มกราคม ค.ศ. 1985 ที่แคนาดา ต่อมาตั้งครรภ์และมีลูกคนแรกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1987 เป็นลูกสาวคือ เจิ้งซินอี๋ แต่หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ได้หย่าขาดจากสามีในอีก 8 เดือนต่อมา
ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 90 เธอยังรับงานภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น  “เหม่ยหนันจื่อ” 《美男子》, “จุ้ยเจียหนี่ว์ซี่ว์” 《最佳女婿》 , “ซวงเฝยหลินเหมิน” 《双肥临门》， “ฟู่กุ้ยจ้ายปีเหริน” 《富贵再逼人》เป็นต้น
ในปี 2005 เสิ่นเตี้ยนเสียเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลควีน แมรี่ และตรวจพบเชื้อมะเร็งในตับอ่อน ซึ่งถึงแม้จะได้รับการผ่าตัดเอาเนื้อร้ายออกไปแล้ว แต่ก็ยังไม่หายขาด ยังต้องเข้าโรงพยาบาลอย่างต่อเนื่อง และทำให้เธอไม่สามารถทำงานบันเทิงต่อได้ ต้องหยุดชั่วคราว และต่อมาในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 สถานีโทรทัศน์ทีวีบีได้มอบรางวัลอันทรงเกียรติ “รางวัลศิลปินผู้ประสบความสำเร็จสูงสุด” เพื่อเป็นการขอบคุณคุณูปการที่เสิ่นเตี้ยนเสียมอบให้แก่วงการบันเทิงจีนมาตลอดจนกระทั่งได้รับการขนานนามว่าเป็น “Happy Fruit” ของฮ่องกง และเพื่อเป็นกำลังใจให้เธอต่อสู้กับโรคร้าย ซึ่งเธอก็มารับรางวัลด้วยตัวเองพร้อมกับรถเข็น ด้วยสภาพร่างกายอ่อนแอและผ่ายผอมจากโรคร้ายที่รุมเร้า โดยเธอกล่าวว่า “ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้รับรางวัลนี้ หวังว่าต่อจากนี้ร่างกายจะแข็งแรงขึ้น ฉันจะไม่ทิ้งอาชีพที่ฉันรักไปง่าย ๆ”
จนเมื่อ วันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 เธอก็สิ้นลมหายใจอย่างสงบ ที่โรงพยาบาลควีน แมรี่ ในฮ่องกงด้วยวัย 62 ปี
ผลงานด้านภาพยนตร์

The Lotus Lamp (1965)
Three Women in a Factory (1967)
Broadcast Queen (1967)
The Iron Lady Against the One-eyed Dragon (1967)
A Girl's Secret (1967)
Every Girl a Romantic Dreamer (1967)
Waste Not Our Youth (1967)
Unforgettable First Love (1967)
Lady Songbird (1968)
Happy Years (1968)
Four Gentlemanly Flowers (1968)
A Blundering Detective and a Foolish Thief (1968)
Won't You Give Me a Kiss? (1968)
Teenage Love (1968)
Wonderful Youth (1968)
We All Enjoy Ourselves Tonight (1968)
Moments of Glorious Beauty (1969)
The Little Warrior (1969)
Teddy Girls (1969)
To Catch a Cat (1969)
A Big Mess (1969)
One Day at a Time (1969)
Happy Times (1970)
The Mad Bar (1970)
The Invincible Eight (1971)
Songs and Romance Forever (1972)
The Private Eye (1973)
Love Is a Four Letter Word (1973)
If Tomorrow Comes (1973)
The House of 72 Tenants (1973)
The Country Bumpkin (1974)
Tenants of Talkative Street (1974)
Lovable Mr. Able (1974)
The Crazy Instructor (1974)
The Country Bumpkin in Style (1974)
Kissed by the Wolves (1974)
Pretty Swindler (1975)
Don't Call Me Uncle (1975)
Sup Sap Bup Dup (1975)
You are Wonderful (1976)[also director]
Love In Hawaii (1976)
The Great Man (1977)
Cat vs Rat (1982)
Drunken Tai Chi (1984)
The Millionaire's Express (1986)
It's a Mad, Mad, Mad World (1987)
Mr. Handsome (1987)
Tiger on the Beat (1988)[cameo]
Double Fattiness (1988)
Mother vs. Mother (1988)
King of Stanley Market (1988)
Faithfully Yours (1988)
It's a Mad, Mad, Mad World II (1988)
The Bachelor's Swan-Song (1989)
City Squeeze (1989)
Eat a Bowl of Tea (USA 1989)
It's a Mad, Mad, Mad World III (1989)
Lost Souls (1989)
The Banquet (1991)
The Perfect Match (1991)
It's a Mad, Mad, Mad World Too (1992)
The Laughter of Water Margins (1993)
Perfect Couples (1993)
He Ain't Heavy, He's My Father (1993)
Just Married (1995)
Fitness Tour (1997)
Happy Together (1997)[2]
The Stamp of Love (2001)
Living with Lydia (2001-2005)
Miss Du Shi Niang (2003)
In-Laws, Out-Laws (2004)
Where Are They Now? (2006)
เสาแห่งความอัปยศ

| เสาแห่งความอัปยศ |
| --- | --- |
เสาอัปยศที่ฮ่องกง
เสาแห่งความอัปยศ (อังกฤษ: Pillar of Shame) เป็นหมู่ประติมากรรมโดยศิลปินชาวเดนมาร์ก Jens Galschiøt เพื่อระลึกถึงผู้ที่เสียชีวิตในเหตุการณ์เฉพาะในประวัติศาสตร์ ประติมากรรมแต่ละชิ้นมีความสูง แปด เมตร (26 ฟุต) และทำมาจากบรอนซ์, ทองแดง หรือ คอนกรีต
ประติมากรรมแรกของเขาตั้งขึ้นที่งานประชุมขององค์การนอกรัฐบาล FAO ในโรม ประเทศอิตาลี เมื่อปี 1996 นับจากนั้นมาได้มีการตั้งเสานี้ในเมืองอื่น ๆ ทั้งนครวิกตอเรีย ฮ่องกง; อักตียัล ประเทศเม็กซิโก และ บราซิลเลีย ประเทศบราซิล งานชิ้นที่ห้ามีการวางแผนไว้ว่าจะตั้งที่เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี วางแผนแล้วเสร็จในปี 2002 แต่มีปัญหาหลายประการ จึงล้มเลิกโครงการนี้ไปก่อน
เสาแห่งความอัปยศ ฮ่องกง

เสาแห่งความอัปยศ (จีน: 國殤之柱; ยฺหวิดเพ็ง: gwok3 soeng1 zi1 cyu5; พินอิน: Guóshāng zhī Zhù; แปลตรงตัว: "martyrs' pillar") ในฮ่องกง เป็นประติมากรรมทองแดง ตั้งขึ้นครั้งแรกในสวนสาธารณะวิกตอเรียเมื่อปี 1997 ในวาระการระลึกถึงการครบรอบแปดปีการสังหารหมู่ที่จัตุรัสเทียนอันเหมินในปี 1989 ประติมากรรมนี้แสดงศพ 50 ร่างในรูปที่ถูกฉีกขาดและบิดเบี้ยว เพื่อแทนผู้ที่เสียชีวิตในการปราบปรามของรัฐบาล ในเดือนถัด ๆ มา ได้มีการย้ายประติมากรรมไปจัดแสดงตามมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ทั่วฮ่องกง เริ่มต้นที่มหาวิทยาลัยจีนฮ่องกง และไปสิ้นสุดที่ มหาวิทยาลัยซิตีฮ่องกง
เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม 1998 เนื่องในวาระครบรอบเก้าปีของการสังหารหมู่ ได้มีการย้ายประติมากรรมกลับมายังสวนสาธารณะวิกตอเรียเพื่อทำพิธีจุดเทียนไว้อาลัย ในเช้าวันก่อนห้นาพิธีได้มีศิลหินเอาถังใส่สีสีแดงสองถังไปสาดใส่เสา อ้างว่า "เลือดของผองชน คือเลือดของเราเหมือนกัน"
ในวันที่ 24 และ 25 กันยายน 1998 สมาพันธ์นักศึกษามหาวิทยาลัยฮ่องกง (HKUSU) ได้จัดการลงคะแนนเสียงเพื่อขอรับประติมากรรมนี้มาตั้งที่มหาวิทยาลัยฮ่องกงในระยะยาว ผลการลงคะแนนอยู่ที่มีผู้สนับสนุนที่ 1,629 จาก 2,190 เสียง ประติมากรรมนี้จึงได้ย้ายมาตั้งที่ Haking Wong Podium อีกครั้งในวันที่ 3 ธันวาคม 1998 ก่อนจะย้ายไปตั้งที่งานจุดเทียนระลึกเหตุสังหารหมู่ครบ 10 ปีที่สวนวิกตอเรียอีกครั้ง ในปี 1999 และก็ย้ายกลับมาที่มหาวิทยาลัยอีกหลังเสร็จพิธี ทั้งนี้โดยที่ฝ่ายลริหารของมหาวิทยาลัยไม่ได้เป็นผู้สนับสนุนให้ทำ
ในวันที่ 30 เมษายน 2008 เสาแห่งความอัปยศถูกทาเป็นสีส้มในฐานะส่วนหนึ่งของ The Color Orange เพื่อเรียกร้องความสนใจให้แก่ปัญหาการละเมิดสิทธิมนุษยชนในประเทศจีน แต่ด้วย Galschiøt ถูกปฏิเสธห้ามเข้าฮ่องกง กลุ่ม Hong Kong Alliance in Support of Patriotic Democratic Movements in China จึงเป็นผู้ทำการทาสีส้มแทนโดยที่เขาไม่ได้มาร่วมงานด้วย
เสาแห่งความอัปยศ ฮ่องกง > การรื้อถอน

ตามข้อมูลของสื่อในฮ่องกง มหาวิทยาลัยฮ่องกงได้ทำการกั้นเสาแห่งความอัปยศและพื้นที่โดยรอบในวันที่ 22 ธันวาคม 2021 และเมื่อเวลาใกล้เที่ยงคืน มหาวิทยาลัยได้ส่งยามและคนงานไปยังพื้นที่เสา รวมถึงมีการเตรียมรถบรรทุกและเครนสำหรับการรื้อถอนเสา ยามที่ล้อมรอบเสาได้พยายามป้องกันไม่ให้สื่อเข้าใกล้และถ่ายวิดีโอขณะรื้อถอน ในเช้าวันที่ 23 ธันวาคม 2021 ก็ไม่พบประติมากรรมนี้อยู่อีกต่อไป มหาวิทยาลัยอ้าง่วาประติมากรรมจะถูกนำไปเก็ยรักษาที่ Kadoorie Centre Galschiøt ได้แสดงความตกใจในข้อความสาธารณะในวันเดียวกัน โดยเรียกฮ่องกงว่าเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อน และเขาจะขอเรียกเงินชดเชยหากไม่ส่งประติมากรรมนี้คืนมาแก่เขา ในวันที่ 24 ธันวาคม 2021 มหาวิทยาลัยจีนฮ่องกง (CUHK) และมหาวิทยาลัย Lingnan University ได้ทำการรื้อถอนอนุสรณ์ต่อการสังหารหมู่ที่เทียนอันเหมินในวิทยาเขตของตนตามเช่นกัน
หลังการรื้อถอน Galschiøt ได้รับคำร้องขอมากกว่า 40 ฉบับให้ทำแบบจำลองของประติมากรรม เขาจึงตัดสินใจเพิกถอนการคุ้มครองสิทธิทางการค้าในผลงานชิ้นนี้ ทำให้ใครก็ตามสามารถทำชิ้นงานลอกเลียนได้ ภายใต้ข้อบังคับแค่ว่ารายได้ทั้งหมดต้องถูกมอบให้กับขบวนการสนับสนุนประชาธิปไตยของฮ่องกงเท่านั้น
เสาแห่งความอัปยศ ที่อื่น ๆ

เสาแห่งความอัปยศยังมีที่สถานที่เหล่านี้:
อาคารผู้โดยสาร Ostiense Air โรม อิตาลี, 1996, ระหว่างการประชุม FAO แสดงภาพของผู้เสียชีวิตจากความหิวโหยอันเป็นผลจากการนัดสรรทรัพยากรของโลกที่ไม่เท่าเทียม
Acteal, Chiapas เม็กซิโก ในปี 1999 ตรงจุดที่เกิดการสังหารหมู่เดือนธันวาคม 1997 ที่สังหารสมาชิก 45 คน ของกลุ่มพลเมือง Las Abejas
บราซิลเลีย บราซิล ในปี 2000 เพื่อระลึกถึงเหยื่อของการสังหารหมู่ Eldorado dos Carajás massacre เมื่อปี 1996 ต่อมาได้ย้ายไปตั้งที่ Belém, Pará ซึ่งเป็นรัฐที่เกิดเหตุสังหารหมู่นี้ขึ้น
เสียงเสมหะก่อนตาย

เสียงเสมหะก่อนตาย (อังกฤษ: death rattle, terminal respiratory secretions, terminal secretions) เป็นเสียงที่เกิดจากน้ำลายหรือเสมหะหลอดลมสะสมอยู่ในคอหอยของผู้ป่วยที่ใกล้จะเสียชีวิต เกิดจากการที่ผู้ป่วยไม่สามารถกลืนน้ำลายหรือเสมหะเหล่านี้ได้ ประกอบกับการที่ร่างกายสร้างเสมหะออกมามากขึ้น ทำให้มีเสมหะสะสมมากขึ้น ก่อนจะมีอาการนี้บางรายอาจเริ่มมีอาการกลืนน้ำลำบากมาก่อนแล้ว อาการอื่นที่อาจพบร่วมกันได้เช่นอาการหายใจหอบเหนื่อยหรือหายใจเร็ว เสียงเสมหะก่อนตายนี้นอกจากจะเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าผู้ป่วยกำลังจะเสียชีวิตแล้ว ยังอาจเกิดจากโรคหรือภาวะอื่นที่ทำให้รีเฟลกซ์การกลืนผิดปกติไป เช่นการบาดเจ็บทางสมองบางแบบ
ผู้ดูแลอาจเข้าใจผิดว่าเป็นเสียงของการสำลัก หรือการกลั้วคอได้
เสียงเปิด ริมฝีปาก-เพดานอ่อน ก้อง

เสียงเปิด ริมฝีปาก-เพดานอ่อน ก้อง (อังกฤษ: voiced labio-velar approximant) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ ⟨w⟩ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ w เสียงนี้ในภาษาไทยเขียนแทนด้วยตัวอักษร ว ยกเว้นเมื่อเป็นเสียง [aw] จะใช้รูป เ–า แทนเสียงดังกล่าว
สไปซี (เพลง)

Error ซิงเกิลโดยเอสปา
"สไปซี" (อังกฤษ: Spicy) เป็นเพลงที่บันทึกโดยเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้เอสปา สำหรับอีพีที่สาม มายเวิลด์ และเป็นซิงเกิลนำของอีพี โดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2023
เบื้องหลังและการวางจำหน่าย

วันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ลี ซุง-ซูได้ปล่อยวิดีโอความยาว 30 นาทีโดยระบุว่า"อี ซู-มันเป็นสาเหตุที่ทำให้การปล่อยอัลบั้มใหม่ของเอสปาล่าช้า"ตามกำหนดเดิมกลุ่มควรปล่อยอัลบั้มใหม่ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเสริมว่า ซู-มัน ต้องการเพิ่ม"แนวคิดอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมลงไปในบทเพลง" ซึ่งในที่สุดก็ถูกยกเลิกไปในภายหลัง เนื่องจาก "ไม่เหมาะกับคอนเซ็ปต์ของเอสปา" ในวันที่ 16 มีนาคม เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่าเอสปาจะปล่อยอัลบั้มในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม วันที่ 17 เมษายน มีการประกาศว่าอีพีชุดที่สามของกลุ่มจะชื่อว่ามายเวิลด์ซึ่งมีทั้งหมดหกเพลง จะวางจำหน่ายในวันที่ 8 พฤษภาคม เมื่อวันที่ 24 เมษายน รายชื่อเพลงหกเพลงได้เผยแพร่ผ่านทางเว็บไซต์อย่างเป็นทางการโดยมีการประกาศว่า "สไปซี" เป็นซิงเกิลนำ ในวันที่ 6 พฤษภาคม วิดีโอทีเซอร์สำหรับซิงเกิลนำ "สไปซี" ได้รับการเผยแพร่ เพลงนี้เปิดตัวพร้อมกับอีพีและมิวสิกวิดีโอในวันที่ 8 พฤษภาคม
มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอกำกับโดย 725 SL8 Visual Lab ถูกเผยแพร่พร้อมกับเพลงโดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม มิวสิกวิดีโอแสดงให้เห็นถึงเอสปา "ในฐานะกลุ่มนักเรียนมัธยมปลายยอดนิยม" โดยมีฉากที่สลับไปมาระหว่าง "เอสปาเตรียมจัดปาร์ตี้สุดเหวี่ยงในคฤหาสน์สุดหรูของพวกเขา" และ "เอสปาถือโอกาสสำรวจเมืองเมื่อนาฬิกาบอกเวลาถึงเที่ยงคืนและเวลาหยุดเดิน"
ประสิทธิภาพเชิงพาณิชย์

"สไปซี" เปิดตัวอันดับที่หกบนชาร์ตเซอร์เคิลดิจิทัลชาร์ตของเกาหลีใต้ฉบับวันที่ 7–13 พฤษภาคม 2023 ในชาร์ตส่วนประกอบ เพลงเปิดตัวที่อันดับสามในชาร์ต Circle Download อันดับที่แปดในชาร์ต Circle Streaming และอันดับที่ 33 ในชาร์ต Circle BGM และขึ้นสู่อันดับสามใน Circle Digital Chart อันดับสี่ใน Circle Streaming Chart ในญี่ปุ่นเพลงเปิดตัวที่อันดับ 71 บน บิลบอร์ดเจแปนฮอต 100 ในชาร์ตฉบับวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ในชาร์ตส่วนประกอบ เพลงเปิดตัวที่อันดับ 70 ในเพลงดาวน์โหลดยอดนิยม และอันดับ 82 ในเพลงสตรีมมิงยอดนิยม ขึ้นสู่อันดับที่ 64 ในบิลบอร์ดเจแปน ฮอต 100 และอันดับที่ 56 ใน Top Streaming Songs เปิดตัวที่อันดับ 48 ในออริคอน ชาร์ตสตรีมมิงในชาร์ตฉบับวันที่ 22 พฤษภาคม 2023 และขึ้นสู่อันดับที่ 43 ในสัปดาห์ต่อมา
ในสิงคโปร์ เพลงเปิดตัวอันดับที่ 22 ในชาร์ตอาร์ไอเอเอส Top Streaming Chart ในชาร์ตฉบับวันที่ 12–18 พฤษภาคม 2023 เปิดตัวที่อันดับ 17 ในชาร์ต RIAS Top Regional Chart ในชาร์ตฉบับวันที่ 5-11พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ในเวียดนาม เพลง เปิดตัวที่อันดับ 27 ใน บิลบอร์ดเวียดนาม ฮอต 100 ของชาร์ตฉบับวันที่ 18 พฤษภาคม 2023 ในฮ่องกง เพลงเปิดตัวที่อันดับ 24 ใน บิลบอร์ดฮ่องกงซองส์ ในชาร์ตฉบับวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ.  2023 ไต้หวัน เพลงเปิดตัวอันดับที่ 14 ในบิลบอร์ดไต้หวันซองส์ ในชาร์ตฉบับวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2023
ในนิวซีแลนด์ เพลงเปิดตัวที่อันดับ 34 บน อาร์เอ็มเอ็นเซดฮอตซิงเกิล ในชาร์ตฉบับวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ทั่วโลก เพลงเปิดตัวที่อันดับ 160 ใน บิลบอร์ดโกลบอล 200 และอันดับที่ 77 ใน บิลบอร์ดโกลบอล เอ็กซ์คลูชันยูเอส ในชาร์ตฉบับวันที่ 20 พฤษภาคม 2023 และขึ้นสู่อันดับที่ 70 ใน บิลบอร์ด โกลบอล 200 และอันดับที่ 42 ใน บิลบอร์ด โกลบอล เอ็กซ์คลูชันยูเอส ในสัปดาห์ถัดไป
การโปรโมต

ก่อนเปิดตัวมายเวิลด์ในวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 เอสปาได้จัดงานแสดงสดในชื่อ "Aespa 'My World' Countdown Live" ผ่านช่องทางยูทูบ, ติ๊กต็อก, และ IdolPlus เพื่อแนะนำอัลบั้มและเพลง รวมถึงเพลง "สไปซี" และเพื่อสื่อสารกับแฟน ๆ กลุ่มได้ขึ้นโปรโมตในรายการเพลงสี่รายการในสัปดาห์แรกได้แก่  เอ็มเคานต์ดาวน์ของเอ็มเน็ต ในวันที่ 11 พฤษภาคม มิวสิกแบงก์ของเคบีเอส ในวันที่ 12 พฤษภาคม โชว์! มิวสิกคอร์ของเอ็มบีซี ในวันที่ 13 พฤษภาคม และ อินกีกาโยของเอสบีเอส ในวันที่ 14 พฤษภาคม ในสัปดาห์ที่สองและสัปดาห์สุดท้ายของการโปรโมตพวกเธอได้ขึ้นแสดงรายการเพลงสี่รายการ เอ็มเคานต์ดาวน์ ในวันที่ 18 พฤษภาคม มิวสิกแบงก์ ในวันที่ 19 พฤษภาคม โชว์! มิวสิกคอร์ ในวันที่ 20 พฤษภาคม และ อินกีกาโย ในวันที่ 21 พฤษภาคม ซึ่งพวกเธอได้รับรางวัลที่หนึ่งจากการปรากฏตัวทั้งหมด
รายชื่อเพลง

ดิจิทัลดาวน์โหลด / สตรีมมิง – Original
"สไปซี" – 3:17
ดิจิทัลดาวน์โหลด / สตรีมมิง – Remixes
"สไปซี" (Nitepunk remix) – 3:10
รางวัล

| พิธีมอบรางวัล | ปี | รางวัล | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เซอร์เคิลชาร์ตมิวสิกอะวอดส์ | 2023 | Artist of the Year — Digital | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| เซอร์เคิลชาร์ตมิวสิกอะวอดส์ | 2023 | Artist of the Year — Global Streaming | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| เซอร์เคิลชาร์ตมิวสิกอะวอดส์ | 2023 | Artist of the Year — Streaming Unique Listeners | ชนะ |  |
| โกลเดนดิสก์อะวอดส์ | 2023 | Best Digital Song (Bonsang) | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| มามาอะวอดส์ | 2023 | Best Dance Performance – Female Group | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| มามาอะวอดส์ | 2023 | Song of the Year | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| เมลอนมิวสิกอะวอดส์ | 2023 | Song of the Year | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รายการ | วันที่ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| อินกีกาโย | 21 พฤษภาคม 2023 |  |
| เอ็มเคานต์ดาวน์ | 18 พฤษภาคม 2023 |  |
| มิวสิกแบงก์ | 19 พฤษภาคม 2023 |  |
| โชว์! มิวสิกคอร์ | 20 พฤษภาคม 2023 |  |
| นักวิจารณ์/สิ่งพิมพ์ | รายชื่อ | อันดับ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| แกรมมี | 15 K-Pop Songs That Took 2023 By Storm | N/A |  |
ประวัติการวางจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | เวอร์ชัน | สังกัด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ต่าง ๆ | 8 พฤษภาคม 2023 | ดิจิทัลดาวน์โหลด สตรีมมิง | Original | เอสเอ็ม วอร์เนอร์ ดรีมอัส |
| ต่าง ๆ | 15 กันยายน 2023 | ดิจิทัลดาวน์โหลด สตรีมมิง | Nitepunk remix | เอสเอ็ม ScreaM วอร์เนอร์ ดรีมอัส |