stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อตัวละครในคุณครูจอมเวท เนกิมะ!
ตัวละครจากอนิเมะ ภาค เนกิมะ!? > โมสึ และ ชิจิมิ

เป็นเจ้าหน้าที่พิเศษที่ถูกส่งมาแจ้ง ท่านผู้อำนวยการโคโนเอะ เรื่องที่ผลึกดวงดาวถูกขโมยไปจากโรงเรียนเวทมนตร์ 
ที่เนกิเคยไปศึกษาก่อนที่จะมาเป็นครู และถูกส่งมาเพื่อสังเกตการณ์การทำงานของเนกิ
และแจ้งกลับไปยังทางโรงเรียนเวทมนตร์ด้วย  แต่ที่จริงคือภูตรับใช้ของ นากิ และ เมื่อเสร็จภารกิจเก็บกู้ ผลึกดวงดาวที่ถูกขโมยไป ก็มาเป็นภูตรับใช้ของเนกิแทน
เชิงอรรถ

↑  เค็ง อะกะมะสึ; 2551, 31 ตุลาคม: 168-169.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30  เค็ง อะกะมะสึ; 2551, 31 ตุลาคม: 168-169
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  นักพากย์ไทยในการ์ตูนเรื่องเนกิมะ Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
1 2  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
1 2 3 4 5  Chachamaru Karakuri; n.d.: Online.
1 2 3  เค็ง อะกะมะสึ; 2547, ธันวาคม: 58.
↑  เค็ง อะกะมะสึ; 2549, 15 ธันวาคม: 23.
↑  "Character Profile: Chachamaru Karakuri"; 2010: Online.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑
↑  Chisame Hasegawa (Character Description); n.d. : Online.
↑  populuxe; 2009, 21 November: Online.
↑  เค็ง อะกะมะสึ; 2549, 15 ธันวาคม: 9.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑
↑  เคน อาคามัตซึ; 2548 (เล่ม 12): 172.
1 2  เคน อาคามัตซึ; 2548 (เล่ม 12): 173.
↑  เคน อาคามัตซึ; 2548 (เล่ม 12): 127.
↑  เคน อาคามัตซึ; 2548 (เล่ม 12): 62-64.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
↑  "Cartoon Focus -- คุณครูจอมเวทย์เนกิมะ(Magister Negi Magi)"; 2548: ออนไลน์.
โจเซฟ สตาลิน
ครอบครัวและในวัยเด็ก

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

สตาลินใน ค.ศ. 1894 และ ค.ศ. 1902
ก่อนหน้าการเกิดของสตาลิน บิดาและมารดาของเขาได้ให้กำเนิดบุตรมาแล้วถึง 2 คน แต่ก็เสียชีวิตหลังจากเกิดได้ไม่นาน จนมีบุตรคนที่ 3 ซึ่งก็คือสตาลิน ภายหลังการเกิดนั้น มารดาของสตาลินได้สวดอ้อนวอนอธิษฐานต่อพระผู้เป็นเจ้าไม่ให้พรากชีวิตบุตรชายของเธอไป พร้อมกับอธิษฐานว่าเธอและบุตรชาย จะอุทิศตนเองเพื่อพระผู้เป็นเจ้าตลอดไป
สตาลิน มีชื่อเล่นในวัยเด็กคือ โซซา ซึ่งพ่อของเขาเป็นช่างทำรองเท้า ชอบทุบตีคนในครอบครัวยามเมาสุราเสมอ ต่อมาพ่อของเขาต้องย้ายไปอยู่ที่เมืองทิฟลิส ทำให้สตาลินต้องอาศัยอยู่กับมารดาเพียงคนเดียวในจอร์เจีย ซึ่งเมืองที่เขาอยู่ ก็เต็มไปด้วยอาชญากรรม การเอารัดเอาเปรียบ ความรุนแรงตามท้องถนน จึงทำให้สภาพแวดล้อมสังคมและความรุนแรงในครอบครัวบ่มนิสัยสตาลินให้เป็นคนก้าวร้าว และเกิดความเกลียดชังชาวยิวที่อยู่ในเมือง ทั้ง ๆ ที่เมืองที่เขาอยู่ ไม่มีใครต่อต้านชาวยิวเลย ซึ่งชาวยิวอยู่ร่วมกับคนพื้นเมืองมานานอย่างสันติ นิยมประกอบอาชีพนายทุนเงินกู้ พ่อค้า ช่างตัดเสื้อ ช่างตัดรองเท้า เป็นต้น ประกอบกับครอบครัวที่ลำบาก ส่งผลให้มารดาของเขาต้องไปกู้เงินจากนายทุนชาวยิวซึ่งเรียกดอกเบี้ยราคาแพง และจะเข้ามายึดสิ่งของในบ้านเป็นค่าปรับเมื่อผิดนัดชำระดอกเบี้ย ทำให้เขาเกลียดแค้นชาวยิวและอยากแก้แค้นอยู่เสมอ นอกเหนือจากนั้น ชีวิตสตาลินก็เป็นเด็กที่เรียนดี ทั้งที่พ่อแม่ของเขาไม่รู้หนังสือและครอบครัวมีความเป็นอยู่ที่ลำบาก
การศึกษาในโรงเรียนสามเณรกอรี

มารดาของสตาลินเป็นผู้เคร่งในศีลธรรม เธอจึงตัดสินใจให้สตาลินบวชเป็นพระและเข้าเรียนในโรงเรียนสามเณรกอรี ซึ่งเป็นโรงเรียนสอนศาสนาแห่งหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1888 ด้วยความอุปการะจากเศรษฐีชาวจอร์เจียชื่อยาคอฟที่มารดาของเขาทำงานรับจ้างเป็นแม่บ้าน ซึ่งสตาลินเป็นคนที่สำนึกในบุญคุณคน เมื่อเขามีบุตรชายคนแรก เขาได้ตั้งชื่อว่ายาคอฟ ตั้งตามชื่อผู้ที่อุปการะเขา
ด้านการเรียนนั้น สตาลินเป็นคนขยัน และมีความจำดี และหัวไว ทำให้ได้รับทุนการศึกษาของโรงเรียน และได้รับเลือกให้เป็นนักเรียนตัวอย่าง ซึ่งทุก ๆ ปี หนังสือพิมพ์ของสำนักสงฆ์นิกายจอร์เจียนออโธดอกซ์แห่งเมืองกอรี จะตีพิมพ์รายชื่อของนักเรียนที่สอบได้คะแนนดีที่สุดในชั้น ซึ่งชื่อของสตาลิน ได้อยู่ลำดับที่ 1 ทุกครั้ง นอกเหนือจากนั้น หลังการสอบปลายภาคทุกครั้ง สตาลินยังได้รับประกาศนียบัตรเรียนดีที่โรงเรียนมอบให้ผู้ที่สอบได้ลำดับที่ 1 ของชั้นเรียน และเขายังได้รับประกาศนียบัตรความก้าวหน้าในการเรียน
สตาลินมีพรสวรรค์ด้านการขับร้องเพลง ครูที่โรงเรียนจึงฝึกให้เขาเพิ่มเติม จากนั้นสองปี สตาลินก็ร้องเพลงได้อย่างกับนักร้องอาชีพ และได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยคอนดักเตอร์ พร้อมกับเป็นหัวหน้าคณะนักร้อง โดยสตาลินเองมักถูกจ้างไปร้องเพลงในงานแต่งงานเสมอ
ความชื่นชอบในการละเล่นและกีฬา สตาลินชื่นชอบการตะลุมบอน เป็นการละเล่นและกีฬาพื้นเมือง ที่แบ่งกลุ่มผู้เล่นออกไป 2 ฝั่ง จากนั้นก็จะเข้าตะลุมบอนกันแบบไม่มีความปรานี โดยสตาลินขึ้นเป็นหัวหน้ากลุ่มได้ทั้งที่อายุน้อยและแข็งแกร่งน้อยกว่าลูกน้องในทีมของตัวเอง 3 คน แต่เขาก็มีสิ่งที่ทดแทนคือความคล่องแคล่วว่องไว สตาลินตั้งฉายาให้กลุ่มเพื่อน 3 คนของเขาว่า สามทหารเสือ ซึ่งสตาลินไม่เคยลืมเพื่อนของเขาเลย แม้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 สตาลินวัย 60 ปี ที่เป็นผู้นำสหภาพโซเวียตในขณะนั้น ได้ส่งเงินส่วนตัวไปให้กับเพื่อนทั้ง 3 คนนี้คนละหลายหมื่นรูเบิล และมีข้อความในจดหมายว่า "โปรดรับของขวัญเล็กน้อยนี้จากฉันด้วย จากโซซ่าของพวกนาย" โดยเพื่อนหนึ่งในสามของสตาลินได้กล่าวอีกว่า "เขาไม่เคยลืมพวกเรา และมักจะส่งการ์ดมาให้เราเมื่อถึงวันเกิด หรือวันสำคัญอื่น ๆ เสมอ ครั้งหนึ่งเขาก็เคยส่งการ์ดที่เขียนว่า ขอให้อยู่หมื่นปี มาให้ผม"
นอกเหนือจากเพื่อนสนิทสามทหารเสือแล้ว สตาลินยังมีเพื่อนสนิทอีกคนที่มาจากละแวกใกล้บ้านชื่อ ซิมอน เขาเป็นคนเกเร นิยมความรุนแรง ซึ่งสตาลินสามารถควบคุมและทำให้เขาเคารพได้ และได้กลายเป็นมือสังหารคนสำคัญของสตาลินในขณะทำงานปฏิวัติรัสเซีย
สิ่งที่สตาลินสนใจมากเป็นพิเศษอีกอย่าง คือการอ่านหนังสือ เพราะความขาดแคลนหนังสือ ทำให้เขามีความกระหายอ่านใฝ่รู้ และมักไปขอยืมหนังสือจากห้องสมุดของเมืองกอรี่มาอ่านเสมอ สตาลินชื่นในวรรณกรรมเรื่อง Otezubiza ซึ่งชื่อตัวละครเอก ชื่อ โคบา เป็นโจรปล้นคนรวยมาช่วยเหลือคนจน โดยสตาลินมีตวามฝันอยากจะเป็นโคบาคนที่สอง
ในวันคริสต์มาสอีฟ ของนิกายออโธดอกซ์ กลุ่มนักร้องประสานเสียงของโรงเรียนสามเณรกอรี่ โดยหนึ่งในนั้นมีสตาลินรวมอยู่ด้วย ได้มายืนร้องเพลงสวดที่ริมสะพานข้ามแม่น้ำคูร์ ก็ได้เกิดอุบัติเหตุมีรถม้าวิ่งพุ่งเข้าชนกลุ่มนักร้องประสานเสียง ซึ่งสตาลินโชคร้ายที่ม้าได้ชนสตาลินและล้อรถทับข้อมือซ้ายของเขาหัก และด้วยความยากจนทำให้มารดาของสตาลินไม่สามารถพาเขาไปรักษาข้อมือซ้ายได้ เขามือซ้ายของเขาจึงพิการตั้งแต่นั้นมา
และในปี ค.ศ.1894 สตาลินก็จบการศึกษาด้วยคะแนนยอดเยี่ยม และได้รับทุนศึกษาต่อที่วิทยาลัยสงฆ์แห่งทิฟลิส ซึ่งเป็นสถานที่ ๆ เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตของเขา
นโยบายต่างประเทศ

โจเซฟ สตาลินนำสหภาพโซเวียตก้าวขึ้นเป็นมหาอำนาจของโลก เป็นหนึ่งในขั้วอำนาจในสงครามเย็นกับสหรัฐอเมริกาหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 ในปี 1945 โซเวียตมีฐานะที่มั่นคงแข็งแรงทั้งทางการเมือง เศรษฐกิจ และการทหารมากขึ้น แม้ว่าทางการทหารจะยังเป็นรองสหรัฐอเมริกาในระยะแรกก็ตาม หลังจากนั้นสตาลินได้เปลี่ยนท่าทีหันมาดำเนินนโยบายรุนแรง กวาดล้างผู้เป็นปรปักษ์จำนวนมากและมีนโยบายแข็งกร้าวต่อต้านสหรัฐอเมริกา ซึ่งโซเวียตมองว่าเป็นศัตรูหมายเลขหนึ่ง
สิ่งแรกที่โซเวียตเร่งดำเนินการก็คือ สนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์ให้ปฏิวัติเปลี่ยนแปลงการปกครองในยุโรปตะวันออกเป็นแบบสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ ภายใต้การชี้นำของโซเวียต สนับสนุนขบวนการปลดแอก ให้เป็นเครื่องมือในการทำลายจักวรรดินิยมของอังกฤษ ฝรั่งเศส สเปน และสหรัฐ สำหรับประเทศยุโรปตะวันออกนั้นมีความสำคัญต่อโซเวียตเป็นอย่างยิ่งในทางภูมิรัฐศาสตร์ ถือเป็นดุลอำนาจให้แก่โซเวียตในการแข่งขันกับกลุ่มประเทศทุนนิยมที่พัฒนาแล้ว
นโยบายต่างประเทศ > การผนึกกำลังฝ่ายคอมมิวนิสต์

สตาลินได้จัดตั้งโคมินฟอร์ม (Communist Information Bureau หรือ Cominform) ในเดือนกันยายน ปี 1947 เพื่อใช้สำนักงานนี้เป็นเครื่องมือในการควบคุมพรรคคอมมิวนิสต์ของประเทศอื่นให้ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์และอยู่ในวินัยที่เคร่งครัด ภายใต้การควบคุมของโซเวียต แม้ว่าสตาลินจะถือนโยบายอยู่ร่วมกันโดยสันติ (Peaceful Co-Existence) ก็เพียงชั่วคราวเพื่อผลประโยชน์เฉพาะหน้าเท่านั้น ยังมีความเชื่อมั่นตามอุดมการณ์ที่จะเผยแพร่ลัทธิคอมมิวนิสต์เข้าไปในประเทศต่างๆ  และเห็นว่าสงครามการปะทะกันระหว่างฝ่ายนายทุนกับสังคมนิยมนั้นเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ดังนั้นนโยบายของสตาลินในช่วงนี้จึงนิยมความรุนแรงและรุกราน พยายามที่จะแยกประชาชาติต่างๆในยุโรปมิให้รวมกันได้ อาจกล่าวได้ว่าฝ่ายสหภาพโซเวียตริเริ่มทำให้เกิดสงครามเย็นระหว่างโลกตะวันตกหรือโลกเสรีซึ่งสหรัฐเป็นผู้นำ กับโลกตะวันออกหรือค่ายสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ที่โซเวียตเป็นผู้นำ ทำให้โลกอยู่ในสภาวะ 2 ศูนย์อำนาจอย่างเคร่งครัด สตาลินมีนโยบายรวบรวมผนึกกำลังฝ่ายคอมมิวนิสต์เข้าไว้ด้วยกัน ภายใต้อาณัติของสหภาพโซเวียตอย่างเข้มงวด โดยใช้กำลังทหารและการบีบคั้นทางด้านอื่น เช่นทางเศรษฐกิจ เป็นต้น ทำให้ประเทศในค่ายสังคมนิยมในยุโรปตะวันออกถูกขนานนามว่าเป็นบริวารโซเวียต (Soviet Satellite หรือ Soviet Bloc) ซึ่งเรียกว่า ลัทธิสตาลิน (Stalinism)
นโยบายต่างประเทศ > การแทรกแซงการเมืองในประเทศอื่น

นอกจากนี้โซเวียตยังเข้าไปมีบทบาทแทรกแซงการเมืองในประเทศอื่นๆ อีก เช่นในปี 1947 ได้สนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์ให้ยึดครองกรีซ (เหตุการณ์ครั้งนี้พรรคคอมมิวนิสต์กระทำการไม่สำเร็จ เพราะสหรัฐอเมริกาได้เข้ามาสกัดกั้น ให้ความช่วยเหลือกรีซและตุรกีตามแผนการมาแชล) และวิกฤตการณ์ปิดล้อมเบอร์ลิน ค.ศ. 1948 – 1949 (ทำให้มีการเผชิญหน้ากับมหาอำนาจตะวันตกคืออังกฤษ ฝรั่งเศส และสหรัฐ จนต้องแบ่งแยกเยอรมันออกเป็น 2 ประเทศโดยเด็ดขาด) นอกจากนี้ก็มีเหตุการณ์ที่สตาลินขับไล่ ยูโกสลาเวีย ภายใต้การนำของติโต้ออกจากองการณ์โคมินฟอร์มในปี 1948  และ ในปี 1949 ก็ประสบความสำเร็จในการสร้างในการคิดสร้างอาวุธนิวเคลียร์เพื่อแข่งขันกับสหรัฐอเมริกา และปีเดียวกันก็จัดตั้ง สภาเพื่อการช่วยเหลือซึ่งกันและกันทางเศรษฐกิจ:Council for Mutual Economic Assistance หรือ Comecon (โคเมคอน) หรือ CEMA (ซีมา) เพื่อต่อต้านองค์การความร่วมมือทางเศรษฐกิจของยุโรป
นโยบายต่างประเทศ > นโยบายต่างประเทศ-จีน

โซเวียตมีอิทธิพลมากขึ้น ให้ความช่วยเหลือจีนภายหลังจากที่คอมมิวนิสต์ภายใต้การนำของเหมาเจ๋อตุง ปฏิวัติสำเร็จเมื่อ 1949 โซเวียตต้องการครอบงำจีนไว้เป็นมิตรทางยุทธศาสตร์ เพื่อสกัดกั้นญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา แม้ว่าโซเวียตจะมีสนธิสัญญาพันธมิตรกับจีนเมื่อปี 1950 และมีอายุ 30 ปีก็ตาม แต่โซเวียตต้องการจะครอบงำจีนและขาดความจริงใจในการช่วยเหลือจีน จึงกลายเป็นเรื่องขัดแย้งต่อมาภายหลัง การที่โซเวียตสนับสนุนช่วยเหลือเกาหลีเหนือบุกเกาหลีใต้ในสงครามเกาหลี 1950 ซึ่งแม้โซเวียตไม่ได้ประจันหน้าโดยตรงเพราะจีนเข้ามามีบทบาทแทนโซเวียต ตลอดจนการสนับสนุนเวียดมินห์ภายใต้การนำของโฮจิมินห์ ต่อต้านฝรั่งเศสตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลงจนประสบชัยชนะในปี 1954 เหตุการณ์ที่กล่าวมาเป็นเรื่องที่โซเวียตเข้าไปมีบทบาทแทรกแซงเพื่อการขยายอำนาจและอิทธิพลของโซเวียต
สรุปได้ว่า นโยบายต่างประเทศสมัยสตาลินเป็นไปในทางรุกแข็งกร้าว เพื่อสร้างอำนาจให้แข็งแกร่งมีความเป็นปึกแผ่นในค่ายสังคมนิยม ภายใต้อิทธิพลของโซเวียตเพื่อแข่งขันและสกัดกั้นอิทธิพลของฝ่ายตะวันตกและสหรัฐ จนกระทั่งสตาลินถึงแก่กรรมในปี 1953 ด้วยวัย 75 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

| ก่อนหน้า |  | โจเซฟ สตาลิน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ |  | ประธานคณะกรรมการราษฎรสหภาพโซเวียต  (6 พฤษภาคม  1941 – 15 มีนาคม 1946) |  | ตัวเอง   ในตำแหน่งประธานสภารัฐมนตรี |
| ตัวเอง   ในตำแหน่งประธานคณะกรรมการราษฎร |  | ประธานสภารัฐมนตรีสหภาพโซเวียต  (15 มีนาคม 1946 – 5 มีนาคม 1953) |  | เกออร์กี มาเลนคอฟ |
| ไม่มี |  | กรรมการราษฎรฝ่ายชนชาติ   (8 พฤศจิกายน 1917 – 7 กรกฎาคม 1923) |  | ไม่มี |
| เซมิออน ตีโมเชนโค |  | กรรมการราษฎรฝ่ายกลาโหม   (19 กรกฎาคม 1941 – 15 มีนาคม 1946) |  | ตัวเอง   ในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม |
| ตัวเอง   ในตำแหน่งกรรมการราษฎรฝ่ายกลาโหม |  | รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม   (15 มีนาคม 1946 – 3 มีนาคม 1947) |  | นีโคไล บุลกานิน |
| วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ   ในตำแหน่ง เลขาธิการผู้รับผิดชอบ |  | เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต  (3 เมษายน 1922 – 16 ตุลาคม 1952) |  | นิกิตา ครุสชอฟ   |
| อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ |  | บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์  (ค.ศ. 1939) |  | วินสตัน เชอร์ชิล |
| แฟรงคลิน ดี. รูสเวลท์ |  | บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์  (ค.ศ. 1942) |  | จอร์จ มาร์แชล |
| ด ค กผู้นำสหภาพโซเวียต |
| --- | --- |
 วลาดีมีร์ เลนิน  โจเซฟ สตาลิน  เกออร์กี มาเลนคอฟ  นีกีตา ครุชชอฟ  เลโอนิด เบรจเนฟ  ยูรี อันโดรปอฟ  คอนสตันติน เชียร์เนนโค  มีฮาอิล กอร์บาชอฟ 
| ด ค กเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต |
| --- | --- |
 เอเลนา สตาโซวา  ยาคอฟ สเวียร์ดลอฟ  เยเลนา สตาโซวา  นีโคไล เครสตินสกี  วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ  โจเซฟ สตาลิน  นีกีตา ครุชชอฟ  เลโอนิด เบรจเนฟ  ยูรี อันโดรปอฟ  คอนสตันติน เชียร์เนนโค  มีฮาอิล กอร์บาชอฟ  วลาดิมีร์ อิวัชโก 
| ด ค กหัวหน้ารัฐบาลสหภาพโซเวียต |
| --- | --- |
ประธานคณะกรรมการราษฎร:  เลนิน (1923–24)  รืยคอฟ (1924–30)  โมโลตอฟ (1930–41)  สตาลิน  (1941–46) 
ประธานสภารัฐมนตรี:  สตาลิน (1946–53)  มาเลนคอฟ (1953–55)  บุลกานิน (1955–58)  ครุชชอฟ (1958–64)  โคซีกิน (1964–80)  ตีโฮนอฟ (1980–85)  รึจคอฟ (1985–91) 
นายกรัฐมนตรี:  ปัฟลอฟ (ม.ค.– ส.ค. 1991) 
ประธานคณะกรรมการบริหาร การดำเนินเศรษฐกิจโซเวียต:  ซีลาเยฟ (ส.ค.–ธ.ค. 1991) 
| ด ค กจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต |
| --- | --- | --- |
|  โวโรชีลอฟ  ตูคาเชฟสกี  บูดิออนนืย  เยโกรอฟ  บลูย์เคียร์  ตีโมเชนโค  คูลิค  ชาปอชนีคอฟ  จูคอฟ  วาซีเลฟสกี  สตาลิน (จอมพลสูงสุด)  โคเนฟ  โกโวลอฟ  โรคอสซอฟสกี  มาลีนอฟสกี  ตอลบูคิน  เมเรตสคอฟ  เบรียา  โซโคลอฟสกี  บุลกานิน  บากราเมียน  บีรูย์ซอฟ  เกรชโค  เยเรเมนโก  มอสคาเลนโค  ชุยคอฟ  ซาคารอฟ  โกลีคอฟ  ครืยลอฟ  ยาคูบอฟสกี  บาติตสกี  โคเชวอย  เบรจเนฟ  อุสตีนอฟ  คูลีคอฟ  โอการ์คอฟ  โซโคลอฟ  อะโครเมเยฟ  คูร์คอตกิน  เปตรอฟ  ยาซอฟ  |  โวโรชีลอฟ  ตูคาเชฟสกี  บูดิออนนืย  เยโกรอฟ  บลูย์เคียร์  ตีโมเชนโค  คูลิค  ชาปอชนีคอฟ  จูคอฟ  วาซีเลฟสกี  สตาลิน (จอมพลสูงสุด)  โคเนฟ  โกโวลอฟ  โรคอสซอฟสกี  มาลีนอฟสกี  ตอลบูคิน  เมเรตสคอฟ  เบรียา  โซโคลอฟสกี  บุลกานิน  บากราเมียน  บีรูย์ซอฟ  เกรชโค  เยเรเมนโก  มอสคาเลนโค  ชุยคอฟ  ซาคารอฟ  โกลีคอฟ  ครืยลอฟ  ยาคูบอฟสกี  บาติตสกี  โคเชวอย  เบรจเนฟ  อุสตีนอฟ  คูลีคอฟ  โอการ์คอฟ  โซโคลอฟ  อะโครเมเยฟ  คูร์คอตกิน  เปตรอฟ  ยาซอฟ  |  |
อนุพงษ์ เผ่าจินดา

| อนุพงษ์ เผ่าจินดาม> ป.ช. ม.ว.ม. |
| --- | --- |
อนุพงษ์ ใน พ.ศ. 2553

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 30 สิงหาคม พ.ศ. 2557 – 1 กันยายน พ.ศ. 2566   (9 ปี 2 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ประยุทธ์ จันทร์โอชา
รัฐมนตรีช่วย: สุธี มากบุญ (2557 – 2562) นิพนธ์ บุญญามณี (2562 – 2565) ทรงศักดิ์ ทองศรี (2562 – 2566) นริศ ขำนุรักษ์ (2565 – 2566)
ก่อนหน้า: จารุพงศ์ เรืองสุวรรณ
ถัดไป: อนุทิน ชาญวีรกูล
ผู้บัญชาการทหารบก
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 – 30 กันยายน พ.ศ. 2553   (2 ปี 364 วัน)
ก่อนหน้า: พลเอก สนธิ บุญยรัตกลิน
ถัดไป: พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 10 ตุลาคม พ.ศ. 2492 (75 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: อิสระ
คู่สมรส: กุลยา เผ่าจินดา
ลายมือชื่อ: 
ชื่อเล่น: ป็อก
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: กองทัพบกไทย
ประจำการ: พ.ศ. 2515–2553
ยศ: พลเอก
บังคับบัญชา: กองทัพบกไทย

พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา (เกิด 10 ตุลาคม พ.ศ. 2492) ชื่อเล่น ป็อก เป็นทหารบกและนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตผู้บัญชาการทหารบก เป็นผู้มีบทบาทในรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 และการจัดตั้งรัฐบาลอภิสิทธิ์เมื่อปีพ.ศ. 2551  และถูกมองว่าเป็นผู้มีอิทธิพลในการเมืองไทย โดยเป็นหนึ่งใน "3 ป."
ประวัติ

อนุพงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2492 เป็นบุตรนายประเชาวน์ นางบุญเรือน เผ่าจินดา มีชื่อเล่นว่า ป็อก ต่อมาได้สมรสกับนางกุลยา เผ่าจินดา มีบุตร-ธิดา 2 คน คือ
นายยุทธพงษ์ เผ่าจินดา
นางสาววิมลิน เผ่าจินดา
อนุพงษ์ เผ่าจินดา ชอบวงดนตรีคือเดอะบีทเทิลส์ ส่วนเครื่องดนตรีที่ชอบคือกลอง
พล.อ. อนุพงษ์ มีน้องสาว 3 คน และน้องชายหนึ่งคน ได้แก่
นางสาวชววรรณ เผ่าจินดา
พลเอก ธนดล เผ่าจินดา
พลโทหญิง อรุณวรรณ เผ่าจินดา
พันโทหญิง ศิริวรรณ เผ่าจินดา
การศึกษา

พ.ศ. 2508 : โรงเรียนพันธะศึกษา แผนกมัธยม
พ.ศ. 2509 : โรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร
พ.ศ. 2510 : โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 10
พ.ศ. 2515 : โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 21
พ.ศ. 2517 : หลักสูตรชั้นนายร้อย โรงเรียนทหารราบ ศูนย์การทหารราบ
พ.ศ. 2520 : หลักสูตรชั้นนายพัน โรงเรียนทหารราบ ศูนย์การทหารราบ
พ.ศ. 2525 : หลักสูตรเสนาธิการทหารบก หลักสูตรหลักประจำชุดที่ 61
พ.ศ. 2536 : ศิลปศาสตรบัณฑิต (รัฐศาสตร์) มหาวิทยาลัยรามคำแหง
พ.ศ. 2544 : รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (การจัดการสำหรับนักบริหาร) สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)
พ.ศ. 2547 : วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 26
พ.ศ. 2556 : ปริญญาโทมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ วิชาคอมมิวนิสต์ มหาวิทยาลัยแห่งชาติรัสเซีย
บทบาททางราชการและทางการเมือง

เขาเป็นหนึ่งในทหารผู้ก่อการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 โดยขณะนั้น พล.ท. อนุพงษ์ (ยศในขณะนั้น) และเป็นแม่ทัพภาคที่ 1 ถูกมองว่าแม้จะเป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10 (ตท.10) เหมือน พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร และพรรคพวก แต่กลับไม่เข้าร่วมหรือเห็นดีเห็นชอบด้วยกับการกระทำของกลุ่ม จึงถูกมองว่าเป็นฝ่ายต่อต้าน พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร ด้วยจนถูกเรียกว่าเป็น ตท.10/1
ในคืนเกิดเหตุรัฐประหาร พล.ท. อนุพงษ์ เป็นผู้ดำเนินการ เพราะกองทัพภาคที่ 1 มีขอบเขตหน้าที่ดูแลกรุงเทพมหานครและจังหวัดอื่น ๆ ในภาคกลางอยู่แล้ว โดยใช้แผน "ปฐพี 149" โดยวางกำลังเป็นจุด วางเป้าหมาย รวมถึงจัดกำลังจากหน่วยทหารต่าง ๆ ให้เป็นไปตามเป้าหมาย และมีกองกำลังจากกองทัพภาคที่ 3 ของ พล.อ. สพรั่ง กัลยาณมิตร เป็นฝ่ายประสาน โดยผู้ที่คิดวางแผนให้ใช้ริบบิ้นเหลืองผูกปลายปืนก็คือ อนุพงษ์ เอง เพื่อเป็นการป้องกันกองกำลังของฝ่ายที่ต่อต้าน[ต้องการอ้างอิง]
หลังจากเหตุการณ์ พล.ท. อนุพงษ์ เผ่าจินดา ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขาธิการคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข​(คปค.)และเป็นผู้ช่วยเลขาธิการ คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ ภายหลังเหตุการณ์ ​ได้เลื่อนยศเป็น พล.อ. ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก หรือที่เรียกว่า 5 เสือ ทบ.
พล.อ. อนุพงษ์ เป็นนายทหารที่อยู่ในสายงานคุมกำลังรบมาตั้งแต่เริ่มรับราชการใหม่ เคยเป็นผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์, เป็นผู้บัญชาการกองพลที่ 1 รักษาพระองค์ ก่อนจะได้เลื่อนเป็นรองแม่ทัพภาคที่ 1 และแม่ทัพภาคที่ 1
พล.อ. อนุพงษ์ ยังได้ศึกษาเพิ่มเติมนอกเหนือจากหลักสูตรทางด้านการทหารและได้จบปริญญาตรีทางด้าน รัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และจบปริญญาโทจากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 26
พล.อ. อนุพงษ์ ได้รับเลือกให้เป็น ผู้บัญชาการทหารบก เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2550 และได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯแต่งตั้งเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 พล.อ.อนุพงษ์ ได้รับตำแหน่งเป็น หัวหน้าผู้รับผิดชอบในการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน ระหว่างวันที่ 2 กันยายน - 14 กันยายน พ.ศ. 2551 และรับตำแหน่งผู้อำนวยการกองอำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน ระหว่างวันที่ 4 กันยายน - 14 กันยายน พ.ศ. 2551
ในปี พ.ศ. 2552 เขาเป็นผู้ปฏิบัติงานในกองอำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน (กอฉ.) ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 98/2552 ในเหตุการณ์ ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศไทย เมษายน พ.ศ. 2552
เขาเป็นหัวหน้าผู้รับผิดชอบในการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน ระหว่างวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2553 ถึง 30 กันยายน พ.ศ. 2553 และเป็น ผู้ช่วยผู้อำนวยการ คณะกรรมการในศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน
เขาจึงเป็นหัวหน้าผู้รับผิดชอบในการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินตาม พระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548 ที่ดำรงตำแหน่งนี้นานที่สุดของประเทศไทย เขาดำรงตำแหน่งดังกล่าว 5 เดือน 23 วัน และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยที่ครองตำแหน่งยาวนานเป็นอันดับ 2 ของประเทศไทย รองจาก จอมพล ประภาส จารุเสถียร ที่ครองตำแหน่งยาวนานกว่า 14 ปี 11 เดือน 3 สัปดาห์
หลังรัฐประหาร พ.ศ. 2557

วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2557 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของพล.อ. ประยุทธ์ จันทร์โอชา เขายังเป็นคณะที่ปรึกษาคณะรักษาความสงบแห่งชาติ และประธานกรรมการและผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการความปลอดภัยทางถนน
ในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2557 เขาออกคำสั่งกระทรวงมหาดไทยที่ 591/2557 แต่งตั้งคณะทำงานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ประกอบด้วย
เริงศักดิ์ มหาวินิจฉัยมนตรี
พ.อ. เปรมจิรัสย์ ธนไทยภักดี
และในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2557 เขาออกคำสั่งกระทรวงมหาดไทยที่ 604/2557 แต่งตั้งคณะทำงานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ประกอบด้วย สายสุรีย์ บุนนาค
ในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2557 เขาออกคำสั่งกระทรวงมหาดไทยที่ 633/2557 แต่งตั้งคณะทำงานรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (สุธี มากบุญ) ประกอบด้วย
อมร เลาหมนตรี
วิชา นิลเพชร์พลอย
ธวัชชัย ฟักอังกูร
ศ.ชาติชาย ณ เชียงใหม่
นวสันต์ วรรณวโรทร
ในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2558 เขาออกคำสั่งกระทรวงมหาดไทยที่ 32/2558 แต่งตั้งคณะทำงานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ประกอบด้วย
พล.อ. ไตรรัตน์ รังคะรัตนะ
ก.อ. ประชา เตรัตน์
วิทยา ฉายสุวรรณ
ยงยุทธ โกเมศ
พ.ต.อ. ม.ล.สันธิกร วรวรรณ
พ.ต.อ. วุฒิพงษ์ นาวิน
ในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2558 เขาออกคำสั่งกระทรวงมหาดไทยที่ 163/2558 แต่งตั้งคณะทำงานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ประกอบด้วย ก.อ. ธวัชชัย เทอดเผ่าไทย
ในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2559 ก.ญ. อนุพงษ์ เผ่าจินดา ในฐานะผู้บัญชาการกองอาสารักษาดินแดน ลงนามในคำสั่งกองบัญชาการกองรักษาดินแดนที่ 57/2559 เรื่องจัดตั้งส่วนราชการในกองบัญชาการกองรักษาดินแดน จัดตั้ง กองร้อยปฏิบัติการพิเศษที่ 2 ในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2559 โดยเปลี่ยนชื่อจาก กองร้อยบังคับการและบริการส่วนหน้าจังหวัดชายแดนภาคใต้เพื่อควบคุมความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทยโดยมี ก.ต. ปารเมศ เห้งสวัสดิ์ เป็น ผู้บังคับกองร้อยปฏิบัติการพิเศษที่ 2 คนแรก
ในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2559 เขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยคนแรกที่ได้เป็น ประธานกรรมการในคณะกรรมการส่งเสริมกิจการฮัจย์แห่งประเทศไทย ตามกฎหมายพรบ.ส่งเสริมกิจการฮัจย์ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2559
หลังเหตุกราดยิงที่จังหวัดหนองบัวลำภู พ.ศ. 2565 เขาระบุว่ามาตรการเพิ่มความปลอดภัยของศูนย์เด็กเล็กทำได้ยาก พร้อมกับถามนักข่าวกลับว่าจะให้ครูพกปืนหรือไม่ และชี้ว่าอย่ามองเฉพาะประเด็นเรื่องอาวุธปืน แต่ให้มองที่ประเด็นสุขภาพจิตของผู้ก่อเหตุ โดยระบุว่า "เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งนี้ผมคิดว่าเป็นเรื่องของจิตใจภายใน คนที่ก่อเหตุเช่นนี้ เป็นคนที่มีจิตใจภายใน ข้างในที่ผิดปกติ ซึ่งก็ต้องหามาตรการที่จะควบคุมให้ได้ ที่สำคัญลองคิดดูว่าเหตุการณ์ครั้งนี้ไม่ได้ใช้อาวุธปืนอย่างเดียว แต่มีการใช้มีดด้วย แล้วอย่างนี้จะต้องให้เราห้ามใช้มีดด้วยหรือ อย่าลืมว่าครั้งนี้เขาใช้มีดทำร้ายเด็ก ถ้าเรามองผลที่เกิดขึ้นในขณะนี้มันไม่ใช่ไปดูเรื่องปืนเพียงอย่างเดียว จะต้องดูว่าทำไมคนถึงมีจิตใจข้างในอย่างนี้ได้ สังคมเราจะต้องทำให้ไม่มีคนเป็นแบบนี้ เพราะเขาไม่รู้จักความมีเมตตาปราณี ไม่รู้ในเรื่องจิตใจของคน ซึ่งเขาไม่มีสิทธิ์จะไปทำร้ายใคร ผมคิดว่าน่าจะเป็นพื้นฐานในตัวของผู้ที่ก่อเหตุ"
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2549 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2518 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2517 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2530 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > ต่างประเทศ

ลาว :
พ.ศ. 2553 -  เหรียญชัยมิตรภาพ
สิงคโปร์ :
พ.ศ. 2555 -  เหรียญปิงกัต จาซา เกมิลัง (เท็นเทรา)
สหรัฐ :
พ.ศ. 2557 -  ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นผู้บังคับบัญชา
วัฒนธรรมสมัยนิยม

วิทยา ปานศรีงาม เป็นผู้รับบท พล.อ. อนุพงษ์ ในภาพยนตร์ สิบสามชีวิต (Thirteen Lives) ซึ่งดัดแปลงจากเหตุการณ์ปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวง กำกับโดย รอน ฮาวเวิร์ด
ดูเพิ่ม

การขับไล่ ทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549
ก็อตซิลล่า (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2557)

สำหรับภาพยนตร์ญี่ปุ่น ดูที่ ก็อตซิลลา (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2497)
| ก็อตซิลล่า |
| --- | --- |
Teaser poster
กำกับ: Gareth Edwards
บทภาพยนตร์:   Max Borenstein   David Callaham   Frank Darabont  
อำนวยการสร้าง:   Jon Jashni  Yoshimitsu Banno  Alex Garcia  Patricia Whitcher  Mary Parent  Brian Rogers  Thomas Tull 
นักแสดงนำ:   Juliette Binoche  Bryan Cranston  Aaron Taylor-Johnson  Richard T. Jones  Elizabeth Olsen  David Strathairn  Ken Watanabe 
กำกับภาพ: Seamus McGarvey
บริษัทผู้สร้าง: เลเจนดารีพิกเจอร์ส 
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์บราเธอร์ส โตโฮ (ญี่ปุ่น)
วันฉาย: 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 (สหรัฐอเมริกา) 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 (ไทย)
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ ญี่ปุ่น
ทำเงิน: $529.1 ล้านเหรียญจากการฉายทั่วโลก
ก็อดซิลล่า (อังกฤษ: Godzilla) เป็นภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์สัตว์ประหลาดจากประเทศอเมริกา ในภาพยนตร์ของก็อตซิลลาซีรีส์ และภาพยนตร์ที่สร้างจากภาพยนตร์กับมอนสเตอร์ญี่ปุ่นในชื่อเดียวกัน และเป็นภาคเริ่มต้นใหม่ (Reboot) ของภาพยนตร์แฟรนไชส์​​เรื่องก็อดซิลล่า สร้างโดย วอร์เนอร์บราเธอร์ส และโตโฮ เป็นภาพยนตร์ก็อตซิลล่าเรื่องที่ 2 ที่ถ่ายทำโดยสตูดิโอสัญชาติอเมริกา ต่อจากก็อตซิลล่า อสูรพันธุ์นิวเคลียร์ล้างโลก ในปี ค.ศ. 1998 โดยกำหนดฉายในวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 และตามด้วยเรื่อง ก็อดซิลล่า 2: ราชันแห่งมอนสเตอร์ ในปี ค.ศ. 2019