stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดานอน

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
การซื้อขาย: ยูโรเน็กซต์ปารีส: BN  CAC 40
ISIN: FR0000120644 
อุตสาหกรรม: อาหารแปรรูป
ก่อตั้ง: บาร์เซโลนา สเปน (1919; 105 ปีที่แล้ว (1919))
ผู้ก่อตั้ง: Isaac Carasso
สำนักงานใหญ่: Boulevard Haussmann  9th arrondissement, ปารีส, ฝรั่งเศส(บริษัท), hoofddorp เนเธอร์แลนด์(ตลาดโลก), เดนเวอร์ โคโลราโด,สหรัฐอเมริกา,(บริษัท)
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: Franck Riboud (Honorary Chairman), Emmanuel Faber (Chairman and CEO)
ผลิตภัณฑ์: อาหารทารก, กาแฟ, ผลิตภัณฑ์นม, ผลิตภัณฑ์ปราศจากนม, อาหารผลิตจากพืช, น้ำดื่มบรรจุขวด, อาหารเสริม
รายได้:  25.3 พันล้านยูโร (2019)
รายได้จากการดำเนินงาน:  3.8 พันล้านยูโร (2019)
รายได้สุทธิ:  2.51 พันล้านยูโร　(2019)
สินทรัพย์:  44.18 พันล้านยูโร　(2018)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  16.47 พันล้านยูโร　(2018)
พนักงาน: 105,783 (2018)
บริษัทในเครือ: บริษัทแดนนอน สหรัฐอเมริกา เอเวียง Danone North America
เว็บไซต์: www.danone.com
ดานอน (ฝรั่งเศส: Danone S.A.) เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติฝรั่งเศสผู้ผลิตนมและอาหารแปรรูป ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1919 ที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน ก่อนจะย้ายกิจการและสำนักงานใหญ่มาอยู่ที่กรุงปารีสในอีก 9 ปีต่อมา มียอดขาย 24.65 พันล้านยูโรในปี ค.ศ. 2018 โดยรายได้ส่วนใหญ่มาจากผลิตภัณฑ์นม อาหารเสริม และน้ำดื่ม ส่วนผลิตภัณฑ์ในไทยที่เป็นที่รู้จักคือนมผงดูเม็กซ์และน้ำแร่เอเวียง
ดยุกแห่งออร์เลอ็อง

| ดยุคแห่งออร์เลอองส์ |
| --- | --- |
ตราอาร์มประจำบรรดาศักดิ์
เจ้าชายแฟดีน็อง ฟิลิป ดยุคแห่งออร์เลอองส์​ ดยุคแห่งออร์เลอองส์พระองค์สุดท้าย
สถาปนา: ค.ศ. 1344
สิ้นสุด: 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1842
องค์แรก: พระเจ้าฟีลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส
องค์ปัจจุบัน: (โดยพฤตินัย)​​ เจ้าชายฌ็อง เคานต์แห่งปารีส (สายเลกีติมิสเตส)​ เจ้าชายฌัก ดยุกแห่งออร์เลอ็อง (สายออร์เลอองนิสเต)​
องค์สุดท้าย: เจ้าชายแฟดีน็อง ฟิลิป ดยุคแห่งออร์เลอองส์​
ตราอาร์มของราชวงศ์ออร์เลอองส์
ดยุคแห่งออร์เลอ็อง (ฝรั่งเศส: Duc d'Orléans, อังกฤษ: Duke of Orléans) เป็นตำแหน่งสูงสุดตำแหน่งหนึ่งในบรรดาตำแหน่งขุนนางสืบตระกูลของฝรั่งเศสที่เริ่มมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 เรียกกันว่าเป็นตำแหน่ง “เจ้าชายสืบสายพระโลหิต” ตำแหน่งดยุคแห่งออร์เลอ็องเป็นตำแหน่งเฉพาะสำหรับเจ้าชายผู้มีเชื้อสายใกล้ที่สุดกับพระบรมวงศานุวงศ์ฉะนั้นจึงถือว่าเป็นสายรองจากสายที่เป็นประมุขของราชอาณาจักรเป็นรองก็แต่เพียงผู้เป็นทายาทโดยตรงเท่านั้น
ระหว่างสมัยอองเซียง เรฌีมผู้ถือตำแหน่งนี้มักจะมีบทบาททางการเมือง ผู้ได้เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสจากราชวงศ์ออร์เลอ็ององค์แรกคือพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 หลุยส์ ฟิลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็องผู้เป็นดยุกแห่งออร์เลอ็ององค์ที่ 5 มีส่วนในการทำลายการปกครองยุคโบราณ ในฐานะหัวหน้าฝ่าย “ออร์เลอองนิสต์” (Orleanist) ที่พาเลส์รอยาลหลุยส์ ฟิลิปท้าทายอำนาจของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องที่ประทับอยู่ในลูฟร์ แต่ผู้ที่ได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินฝรั่งเศสก็คือพระโอรสของหลุยส์ ฟิลิปที่ขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1830 หลังจากการปฏิวัติในเดือนกรกฎาคมในพระนามว่าพระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ผู้สืบเชื้อสายของราชตระกูลนี้คือผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ (pretender) ออร์เลอองนิสต์ และเป็นตำแหน่งที่ใช้กับสมาชิกหลายพระองค์ในราชตระกูล ผู้ถือตำแหน่งนี้มีพระอิสริยยศที่ “Serene Highness”
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์ออร์เลอองส์
ดานีแยลา แมลชียอร์

| ดานีแยลา แมลชียอร์ |
| --- | --- |
แมลชียอร์ในงานประชุมด้านเทคโนโลยีเว็บซัมมิต กรุงลิสบอน ค.ศ. 2021
เกิด: ดานีแยลา แมลชียอร์ ดุช ไรช์ ลอปึช ปึไรรา  (1996-11-01) 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 (28 ปี) อัลมาดา ซึตูบัล ประเทศโปรตุเกส
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2014–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: เดอะ ซุยไซด์ สควอด
ดานีแยลา แมลชียอร์ ดุช ไรช์ ลอปึช ปึไรรา (โปรตุเกส: Daniela Melchior dos Reis Lopes Pereira, สำเนียงลิสบอน: [dɐniˈɛlɐ mɛɫʃiˈɔɾ]; เกิด 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996) หรือ ดานีแยลา แมลชียอร์ เป็นนักแสดงชาวโปรตุเกส เธอเริ่มต้นอาชีพนักแสดงในประเทศโปรตุเกสและเริ่มมีชื่อเสียงในจากผลงานการแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง โอรู เวร์ดี (2017) ก่อนที่จะมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลกจากบท คลีโอ กาโซ / แรตแคชเชอร์ 2 ในภาพยนตร์จักรวาลขยายดีซีเรื่อง เดอะ ซุยไซด์ สควอด (2021) ซึ่งนับเป็นภาพยนตร์ภาษาอังกฤษเรื่องแรกของเธอ นอกจากนี้เธอยังได้เป็นหนึ่งในนักแสดงสมทบเรื่อง รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 3 (2023) ซึ่งเป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 32 ของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล และเร็ว..แรงทะลุนรก 10
ฌ็อง-โกลด บล็อง

| ฌ็อง-โกลด บล็อง |
| --- | --- |

เกิด:  (1963-04-09) 9 เมษายน ค.ศ. 1963 (61 ปี) ช็องเบรี ฝรั่งเศส
อาชีพ: ผู้บริหาร
ฌ็อง-โกลด บล็อง (ฝรั่งเศส: Jean-Claude Blanc; เกิด 9 เมษายน 1963 ในช็องเบรี ประเทศฝรั่งเศส) เป็นผู้จัดการทั่วไปชาวฝรั่งเศส อดีตผู้บริหารฝ่ายการตลาดของปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง และอดีตประธานเจ้าหน้าที่บริหารของยูเวนตุส
บล็อง เป็นประธานกรรมการบริหารของ INEOS Sport และนั่งอยู่ในคณะกรรมการบริหารของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
การศึกษา

บล็องสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาธุรกิจและการตลาดระหว่างประเทศจากวิทยาลัยธุรกิจสเกมา และปริญญาโทสาขาบริหารธุรกิจจากวิทยาลัยธุรกิจฮาร์วาร์ด
อาชีพ

บล็องคือหนึ่งในผู้บริหารการตลาดด้านกีฬาที่มีประสบการณ์มากที่สุดในยุโรป โดยเป็นผู้นำองค์การด้านกีฬาประเภทต่าง ๆ ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา เขาบริหารจัดการทั้งโอลิมปิกฤดูร้อน, โอลิมปิกฤดูหนาว, ตูร์เดอฟร็องส์, ปารีสดาการ์, เฟรนช์โอเพน, เดวิสคัพ และดำรงตำแหน่งประธานและประธานเจ้าหน้าที่บริหารของยูเวนตุส
ก่อนที่จะมาเป็นประธานบอร์ดของยูเวนตุสในเดือนตุลาคม 2009 บล็องถูกดึงเข้ามาเป็นสมาชิกบอร์ดในช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ของสโมสร เมื่อสโมสรตกชั้นไปเซเรียบี เนื่องจากคดีอื้อฉาว กัลโชโปลี บล็องมุ่งความสนใจไปที่การสร้างทีมและเจ้าหน้าที่ด้านเทคนิคขึ้นมาใหม่ทันที เขายังเจรจาสัญญาทางธุรกิจที่สำคัญใหม่ทั้งหมดและปรับปรุงสถานะทางการเงินของสโมสร ทีมทำผลงานได้ดีและกลับมาสู่เซเรียอาทันทีในฤดูกาล 2006–07 โดยขึ้นอันดับ 3 อย่างไม่คาดคิดในฤดูกาล 2007–08 จากนั้นรองแชมป์ในฤดูกาล 2008–09 ทำให้การเงินของสโมสรดำเนินไปอย่างคุ้มทุน
ผลงานชิ้นเอกของบล็องในช่วง 5 ปีที่ผ่านมาคือโครงการสร้างสนามฟุตบอลแห่งใหม่ของยูเวนตุส สนามฟุตบอลแห่งนี้ประกอบด้วยห้างสรรพสินค้าขนาด 35,000 ตร.ม. เป็นสนามฟุตบอลแห่งแรกที่สร้างขึ้นในอิตาลีตั้งแต่ปี 1990 และเป็นสนามแห่งเดียวในอิตาลีที่มีสโมสรฟุตบอลเป็นเจ้าของ บล็องเคยกล่าวไว้หลายครั้งว่าสนามฟุตบอลคืออนาคตของยูเวนตุส เป็นแหล่งสร้างรายได้หลักและเป็นจิตวิญญาณใหม่ของทีม
เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2010 บล็องลาออกจากตำแหน่งประธานบอร์ดของยูเวนตุส และส่งมอบตำแหน่งให้กับอันเดรีย อันเญลลี บุตรชายของอุมแบร์โต อันเญลลี อดีตประธานสโมสร บล็องยังคงดำรงตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร คำตอบของอันเญลลีต่อความรับผิดชอบของบล็องคือ “เขาจะดูแลการบริหารจัดการของสโมสรแบบ 360 องศา และมุ่งเน้นไปที่การพัฒนารายได้เป็นหลัก, จัดการความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของเรากับฟีฟ่าและยูฟ่าตลอดจนติดตามโครงการสร้างสนามฟุตบอลสำหรับอนาคตของสโมสร”
ซีมง มีญอแล

ซีมง ลุก อีลเดอแบร์ มีญอแล (ฝรั่งเศส: Simon Luc Hildebert Mignolet; เกิด 6 มีนาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวเบลเยียม ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับกลึบบรึคเคอ และทีมชาติเบลเยียม
สโมสรอาชีพ > ลิเวอร์พูล

ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2013 ซีมง มีญอแล ได้ย้ายจากซันเดอร์แลนด์มาอยู่กับลิเวอร์พูล โดยได้สวมเสื้อหมายเลข 22 ในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2013 พรีเมียร์ลีก นัดเปิดฤดูกาล 2013–14 มีญอแลได้ลงสนามเป็นนัดแรกให้กับลิเวอร์พูล ในนัดที่เปิดสนามแอนฟีลด์เจอกับสโตกซิตี ในครึ่งแรก แดเนียล สเตอร์ริดจ์ ได้ทำประตูให้ลิเวอร์พูลขึ้นนำ 1-0 แต่ในครึ่งหลัง ลิเวอร์พูลเสียจุดโทษ แต่มีญอแลเซฟลูกยิงจุดโทษของจอนาทัน วอลเตอส์ ไว้ได้ และปัดลูกยิงของเคนวีน โจนส์ ช่วยให้ลิเวอร์พูลคว้าสามแต้มได้สำเร็จ ทำให้ มีญอแล กลายเป็นผู้รักษาประตูคนแรกตลอดกาล ที่เคยเซฟประตูจากจุดโทษในนัดประเดิมสนาม ต่อมา มีญอแล ก็ช่วยให้ ลิเวอร์พูล ไม่เสียประตูอีก 2 นัด ในนัดที่เอาชนะ แอสตันวิลลา 1-0 และ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 1-0 ทำให้ มีญอแล เป็นผู้รักษาประตูคนที่สามเท่านั้นของลิเวอร์พูล ที่สร้างสถิติเก็บคลีนชีตตลอด 3 เกมแรกที่ลงสนาม สองสัปดาห์ต่อมา มีญอแล ก็เสียประตูแรกในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เสมอกับ สวอนซีซิตี 2-2 อย่างไรก็ตามเขาก็คว้าตำแหน่ง แมน ออฟ เดอะ แมตช์ ไปครอง ต่อมา มีญอแล คว้าตำแหน่ง แมน ออฟ เดอะ แมตช์ อีกครั้ง ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เสมอกับ เอฟเวอร์ตัน 3-3 โดยเขาเซฟลูกยิงได้ทั้งหมด 9 ลูก
ในวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2014 มีญอแล ได้หลุดจากตำแหน่งตัวจริง ในนัดที่เจอกับ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด หลังจากที่ทำผลงานได้ไม่ดีในช่วงต้นฤดูกาล โดยเสียตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับ แบรด โจนส์ ผู้รักษาประตูมือ 2 ต่อมา ในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ในนาทีที่ 16 โจนส์ ก็มีปัญหาอาการบาดเจ็บ ทำให้ มีญอแล ถูกเปลี่ยนตัวลงสนามแทนและช่วยให้ ลิเวอร์พูล ไม่เสียประตู ในนัดที่เอาชนะ เบิร์นลีย์ 1-0 หลังจากนั้น มีญอแล ก็รักษาตำแหน่งมือ 1 และทำผลงานได้ดีอีกครั้ง โดยช่วยให้ ลิเวอร์พูล ไม่เสียประตู 4 นัด ในนัดที่เจอกับ ซันเดอร์แลนด์, แอสตันวิลลา, เวสต์แฮมยูไนเต็ด และ เอฟเวอร์ตัน ต่อมา ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 มีญอแล ก็เสียประตู ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ ทอตนัมฮอตสเปอร์ 3-2
ในวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2016 มีญอแล ตัดสินใจต่อสัญญาระยะยาวกับสโมสรลิเวอร์พูล เป็นเวลา 5 ปี ต่อมา ในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2016 ฟุตบอลลีกคัพ รอบรองชนะเลิศ นัดที่สอง ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์พ่ายแพ้ สโตกซิตี 0-1 รวมผลสองนัดเสมอกัน 1-1 ทำให้ต้องตัดสินในการยิงจุดโทษ มีญอแล เซฟลูกยิงจุดโทษของ ปีเตอร์ เคราช์ และ Marc Muniesa สุดท้าย ลิเวอร์พูล เอาชนะ สโตกซิตี ในการยิงจุดโทษ 6-5 ช่วยให้ ลิเวอร์พูล ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ ฟุตบอลลีกคัพ ได้สำเร็จ
สโมสรอาชีพ > กลึบบรึคเคอ

หลังจากใช้เวลาที่สโมสรลิเวอร์พูลเป็นเวลา 6 ปี ช่วงหลังไม่ค่อยได้รับโอกาสมากนัก จึงตัดสินใจย้ายไปยังสโมสรบ้านเกิดที่เบลเยียมอย่างกลึบบรึคเคอเพื่อโอกาสการลงเล่นอย่างสม่ำเสมอในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ด้วยค่าตัว 8.2 ล้านยูโร
สถิติอาชีพ

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ฟุตบอลถ้วย> ลงเล่น | ฟุตบอลถ้วย> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ซินต์-เตรยเดิน | 2006–07 | 19 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 19 | 0 |
| ซินต์-เตรยเดิน | 2007–08 | 24 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 25 | 0 |
| ซินต์-เตรยเดิน | 2008–09 | 29 | 1 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 31 | 1 |
| ซินต์-เตรยเดิน | 2009–10 | 28 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 29 | 0 |
| ซินต์-เตรยเดิน | รวม | 100 | 1 | 4 | 0 | 0 | 0 | — | — | 104 | 1 |
| ซันเดอร์แลนด์ | 2010–11 | 23 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 | — | — | 26 | 0 |
| ซันเดอร์แลนด์ | 2011–12 | 29 | 0 | 6 | 0 | 0 | 0 | — | — | 35 | 0 |
| ซันเดอร์แลนด์ | 2012–13 | 38 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | 40 | 0 |
| ซันเดอร์แลนด์ | รวม | 90 | 0 | 9 | 0 | 2 | 0 | — | — | 101 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2013–14 | 38 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | — | — | 40 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2014–15 | 36 | 0 | 7 | 0 | 3 | 0 | 8 | 0 | 54 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2015–16 | 34 | 0 | 3 | 0 | 3 | 0 | 15 | 0 | 55 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2016–17 | 28 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | — | — | 31 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2017–18 | 19 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 22 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2018–19 | 0 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | รวม | 155 | 0 | 12 | 0 | 12 | 0 | 25 | 0 | 204 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 345 | 1 | 25 | 0 | 14 | 0 | 25 | 0 | 409 | 1 |
เกียรติประวัติ > สโมสร

Belgian Second Division: 2008–09
ลิเวอร์พูล
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2018–19
เกียรติประวัติ > เกียรติประวัติส่วนตัว

Belgian Goalkeeper of the Year: 2009–10
Sunderland's Player of the Year: 2013
Liverpool Player of the Season (มอบโดย อดีตนักเตะลิเวอร์พูล): 2014–15
Standard Chartered Liverpool Player of the Month: กันยายน 2013
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at K. Sint-Truidense V.V. Official website เก็บถาวร 2009-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Profile at transfermarkt เก็บถาวร 2010-02-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สถิติของ Simon Mignolet ที่ Soccerbase
Simon Mignolet's Premier League profile เก็บถาวร 2012-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Belgium Stats at Belgian FA
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของกลึบบรึคเคอ กาเฟ  |
| --- | --- |
 1 Letica  2 Sobol  4 Luan Peres  5 Kossounou  6 Amrabat  7 Sagna  9 Vossen  10 Rezaei  11 Diatta  14 Okereke  15 Mitrović  16 Schrijvers  17 Deli  19 Vlietinck  20 Vanaken  21 Cools  22 Horvath  25 Vormer  26 Rits  27 Ngonge  33 Shinton  35 Tau  40 Vanlerberghe  42 Dennis  44 Mechele  77 Mata  80 Openda  88 มีญอแล  93 Fadiga  ผู้จัดการ: เคลมองต์ 
มีญอแลเซฟลูกจุดโทษ ช่วยให้ลิเวอร์พูลเอาชนะสโตกซิตี 1-0 ในพรีเมียร์ลีก นัดเปิดฤดูกาล 2013–14
ฌีล ซีมง

| --- | --- |

สถิติอาชีพ: 504–394
สถิติอาชีพ: 42–148
อัปเดตล่าสุดเมื่อ: 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2556
ฌีล ซีมง (ฝรั่งเศส: Gilles Simon) เกิดวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1984 เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวฝรั่งเศส ผู้คว้าตำแหน่งชนะเลิศการแข่งขันรายการเอทีพีทัวร์ทั้งสิ้น 6 รายการ ปัจจุบันเป็นมือวางอันดับที่ 10 ของโลก และเป็นมือวางอันดับที่ 2 ของประเทศฝรั่งเศส รองจากโจ-วิลฟรีด ซองกา หลังจากเริ่มเล่นเทนนิสอาชีพในปี ค.ศ. 2002 ซีมงก็ใช้เวลา 5 ปี ในการชนะเลิศการแข่งขันเอทีพีทัวร์รายการแรกของเขาในปี ค.ศ. 2007 ที่มาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส
ซีมงถือเป็นคนหนึ่งที่สามารถเอาชนะ โรเจอร์ เฟเดอเรอร์, ราฟาเอล นาดาล และนอวัก จอคอวิช ได้ในขณะที่ทั้ง 3 คน เป็นมือวางอันดับที่ 1, 2 และ 3 ของโลกตามลำดับ ปัจจุบันโค้ชของเขา คือ เทียรี ตูราน อดีตนักเทนนิสอาชีพชาวฝรั่งเศส
สถิติการแข่งขันอาชีพ > เอทีพี มาสเตอร์ ซีรีส์ ชายเดี่ยว รอบชิงชนะเลิศ (1) > รองชนะเลิศ (1)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ปี | รายการ | พื้นสนาม | คู่แข่งในรอบชิง | ผลการแข่งขัน |
| 2008 |  มาดริด | คอนกรีต (i) |  แอนดี เมอร์รี | 6–4, 7–6(6) |
สถิติการแข่งขันอาชีพ > รวมรอบชิงชนะเลิศทุกรายการ (8) > ประเภทเดี่ยว (8) > ชนะเลิศ (6)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | วันที่ | รายการ, ประเทศ | พื้นสนาม | คู่แข่งในรอบชิง | ผลการแข่งขัน |
| 1. | 18 กุมภาพันธ์ 2007 |  มาร์แซย์, ฝรั่งเศส | คอนกรีต |  มาร์คอส แบกดาติส | 6-4, 7-6(3) |
| 2. | 16 กันยายน 2007 |  บูคาเรสต์, โรมาเนีย | ดิน |  วิคเตอร์ ฮาเนสคู | 4-6, 6-3, 6-2 |
| 3. | 24 พฤษภาคม 2008 |  คาซาบลังกา, โมร็อกโก | ดิน |  จูเลียน เบเนตู | 7-5, 6-2 |
| 4. | 20 กรกฎาคม 2008 |  อินเดียแนโพลิส, สหรัฐอเมริกา | คอนกรีต |  ดีมิทรี ตูร์ซูนอฟ | 6-4, 6-4 |
| 5. | 14 กันยายน 2008 |  บูคาเรสต์, โรมาเนีย | ดิน |  คาร์ลอส โมยา | 6-3, 6-4 |
| 6. | 4 ตุลาคม 2009 |  กรุงเทพฯ, ไทย | คอนกรีต |  วิคเตอร์ ทรอยสกี | 7-5, 6–3 |
สถิติการแข่งขันอาชีพ > รวมรอบชิงชนะเลิศทุกรายการ (8) > ประเภทเดี่ยว (8) > รองชนะเลิศ (2)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | วันที่ | รายการ, ประเทศ | พื้นสนาม | คู่แข่งในรอบชิง | ผลการแข่งขัน |
| 1. | 14 เมษายน 2006 |  บาเลนเซีย, สเปน | ดิน |  นิโคลัส อัลมาโกร | 6-2, 6-3 |
| 2. | 19 ตุลาคม 2008 |  มาดริด, สเปน | คอนกรีต |  แอนดี เมอร์รี | 6–4, 7–6(6) |
สถิติการแข่งขันอาชีพ > รวมรอบชิงชนะเลิศทุกรายการ (8) > รายการพิเศษ (1) > ชนะเลิศ (1)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | วันที่ | รายการ, ประเทศ | พื้นสนาม | คู่แข่งในรอบชิง | ผลการแข่งขัน |
| 1. | 21 ธันวาคม 2008 |  ตูลูส, ฝรั่งเศส | คอนกรีต (i) |  มิเชล ลอดรา | 5–7, 7–6(7) รีไทร์ |
ตารางสถิติการแข่งขันอาชีพประเภทเดี่ยวในรายการสำคัญ

ตารางนี้จะช่วยอธิบายความหมายของแต่ละข้อความรวมทั้งอักษรย่อ
| ตารางเพื่อสร้างความเข้าใจในข้อความและอักษรย่อ |
| --- | --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ / เข้าร่วม | อัตราส่วนของจำนวนครั้งที่ชนะเลิศ   ต่อจำนวนครั้งที่เข้าร่วมแข่งขันในรายการนั้น | ชนะ–แพ้ | จำนวนแมตช์ที่ชนะ–แพ้ |
รายละเอียดของแต่ละอักษรย่อ
| NMS | รายการนั้นยังไม่ได้เป็นรายการระดับ   เอทีพี เวิลด์ ทัวร์ มาสเตอร์ 1000 | NM1 | รายการนั้นไม่ใช่รายการระดับเอทีพี   เวิลด์ ทัวร์ มาสเตอร์ 1000 อีกต่อไป |
| NH | ไม่มีการจัดการแข่งขันรายการนั้น | A | ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการนั้น |
| LQ | ตกรอบคัดเลือก | #R | 1R = ตกรอบแรก, 2R = ตกรอบที่สอง   3R = ตกรอบที่สาม, 4R = ตกรอบที่สี่   (RR = ตกรอบ Round Robin) |
| QF | ตกรอบก่อนรองชนะเลิศ (8 คนสุดท้าย) | SF | ตกรอบรองชนะเลิศ (4 คนสุดท้าย) |
| F | รองชนะเลิศ (รองแชมป์) | W | ชนะเลิศ (แชมป์เปี้ยน) |

| รายการ | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | รวม   ชนะ–แพ้ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
แกรนด์สแลม
| ออสเตรเลียนโอเพน | A | 3R | 1R | 3R | QF | 8–4 |
| เฟรนช์โอเพน | 1R | 1R | 2R | 1R | 3R | 3–5 |
| วิมเบิลดัน | A | 1R | 2R | 3R | 4R | 6–4 |
| ยูเอสโอเพน | A | 2R | 2R | 3R | 3R | 6–4 |
| ชนะ–แพ้ | 0–1 | 3–4 | 3–4 | 6–4 | 11–4 | 23–17 |
แชมป์เปี้ยนชิพส่งท้ายปี
| เอทีพี เวิลด์ ทัวร์ ไฟนอล | A | A | A | SF |  | 2–2 |
โอลิมปิกเกมส์
| กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน | Not Held | Not Held | Not Held | 3R | NH | 2–1 |
เอทีพี มาสเตอร์ซีรีส์ / เอทีพี เวิลด์ ทัวร์ มาสเตอร์ 1000 (ก่อน/หลังปี 2009)
| อินเดียนเวลส์ | A | A | 3R | 2R | 3R | 4–3 |
| ไมอามี | A | 1R | A | 1R | 4R | 2–3 |
| มอนติคาร์โล | A | 3R | 1R | 1R | 2R | 2–4 |
| โรม | A | A | 3R | 2R | 3R | 4–3 |
| มาดริด | A | A | A | F | 3R | 6–2 |
| แคนาดา | A | 1R | A | SF | 3R | 6–3 |
| ซินซินเนติ | 1R | 2R | A | 2R | QF | 5–4 |
| เซี่ยงไฮ้ | Not Masters Series | Not Masters Series | Not Masters Series | Not Masters Series |  | 0–0 |
| ปารีส | A | 1R | 2R | 3R |  | 2–3 |
| ฮัมบวร์ค | A | 3R | 2R | 2R | NMS | 4–3 |
สถิติการแข่งขันเทนนิสอาชีพ
| รายการที่ลงทำการแข่งขัน | 6 | 24 | 28 | 29 | 20 | 108 |
| รายการที่เข้าถึงรอบชิงชนะเลิศ | 0 | 1 | 2 | 4 | 1 | 8 |
| รายการที่ชนะเลิศ | 0 | 0 | 2 | 3 | 1 | 6 |
| รวม ชนะ–แพ้ | 6–6 | 24–24 | 35–26 | 51–27 | 36–24 | 152–108 |
| อันดับโลกเมื่อสิ้นปี | 124 | 45 | 29 | 7 |  | N/A |
เงินรางวัลที่ได้รับจากการแข่งขันเทนนิสอาชีพ

| ปี | รายการ   แกรนด์สแลม | รายการ   ATP | รวม | เงินรางวัล  ($) | อันดับของ   เงินรางวัล |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2005 | 0 | 0 | 0 | 147,393 เก็บถาวร 2012-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน | 140 |
| 2006 | 0 | 0 | 0 | 378,760  | 68 |
| 2007 | 0 | 2 | 2 | 560,655 | 38 |
| 2008 | 0 | 3 | 3 | 1,425,489 เก็บถาวร 2012-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน | 7 |
| 2009 | 0 | 0 | 0 | $749,996[ลิงก์เสีย] | 17 |
| รวม | 0 | 5 | 5 | $3,306,383 | 142[ลิงก์เสีย] |
ฌ็อง-เดอ-ดีเยอ ซูลต์

| นีกอลา ฌ็อง-เดอ-ดีเยอ ซูลต์ |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีคนที่ 12 แห่งฝรั่งเศส
ดำรงตำแหน่ง 11 ตุลาคม พ.ศ. 2375 – 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2377
ก่อนหน้า: กาซีมีร์ ปีแยร์ เปอรีเย
ถัดไป: เอเตียน-มอริส, กงต์เฌราร์
นายกรัฐมนตรีคนที่ 19 แห่งฝรั่งเศส
ดำรงตำแหน่ง 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2382 – 1 มีนาคม พ.ศ. 2383
ก่อนหน้า: หลุยส์-มาตีเยอ มอเล
ถัดไป: อาดอลฟ์ ตีแยร์
นายกรัฐมนตรีคนที่ 21 แห่งฝรั่งเศส
ดำรงตำแหน่ง 29 ตุลาคม พ.ศ. 2383 – 19 กันยายน พ.ศ. 2390
ก่อนหน้า: อาดอลฟ์ ตีแยร์
ถัดไป: ฟร็องซัว กีโซ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 29 มีนาคม พ.ศ. 2312 จังหวัดตาร์น,  ประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2394 (82 ปี)
พรรคการเมือง: สาธารณรัฐ-กลาง

นีกอลา ฌ็อง-เดอ-ดีเยอ ซูลต์ (ฝรั่งเศส: Nicolas Jean-de-Dieu Soult; 29 มีนาคม พ.ศ. 2312 - 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2394) เป็นหนึ่งในจอมพลของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 และได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งฝรั่งเศสถึง 3 สมัย ระหว่างวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2375 - 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2377; 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2382 - 1 มีนาคม พ.ศ. 2383 และวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2383 - 19 กันยายน พ.ศ. 2390
ฌูล บีย็องกี

| --- | --- |

ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
สัญชาติ:  ฝรั่งเศส
ช่วงปี: 2 ฤดูกาล (ค.ศ. 2007 อันดับ 1, ค.ศ. 2009 อันดับ 1
Teams: มารัสเซีย ค.ศ. 2013-2014
แข่ง: 34 ครั้ง
แข่งครั้งแรก: ออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ ค.ศ. 2013
ชนะครั้งแรก: เฟรนช์ฟอร์มิวลาเรโน 2.0 ค.ศ. 2007
ฌูล บีย็องกี (ฝรั่งเศส: Jules Bianchi; 3 สิงหาคม ค.ศ. 1989 – 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2015) เป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งชาวฝรั่งเศส ที่ขับรถ Marussia F1 ใน FIA สูตรหนึ่งชิงแชมป์โลก บีย็องกีได้เข้าร่วมการแข่งขันรถสูตรหนึ่งครั้งแรกในรายการออสเตรเลียกรังด์ปรีซ์ในปีค.ศ. 2013 เขาจบฤดูกาลในอันดับที่ 19 ต่อมาเขาทำให้ทุกคนประหลาดใจในการแข่งขันมาเลย์เซียนกรังด์ปรีซ์ ในเดือนตุลาคมปี 2013 เขาได้อันดับที่ 13 ในฤดูกาลแรกของเขา ทีมงานออกมายืนยันว่าเขาจะขับรถให้กับทีมในฤดูกาลถัดไป ในฤดูกาล 2014 ที่โมนาโกกรังด์ปรี
ในวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ในการแข่งขันศึกฟอร์มิวลาวัน รายการแจพะนีสกรังด์ปรีซ์ ประเทศญี่ปุ่น บีย็องกีได้สูญเสียการควบคุมจากอุบัติเหตุถนนลื่น ในระหว่างการแข่งขันนั้นจนทำให้ศีรษะกระแทกเข้ากับรั้วกันข้างสนาม ทำให้ทีมแพทย์ของสนามซูซูกะเซอร์กิต ต้องเร่งนำตัวส่งเข้าห้องผ่าตัดโดยด่วน และใช้เวลาผ่าตัดอยู่นานถึง 3 ชั่วโมง
เช้าวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 ตามเวลาท้องถิ่น ครอบครัวของบีย็องกีก็ได้รับข่าวร้ายเมื่อฌูล บีย็องกี ได้เสียชีวิตอย่างสงบที่โรงพยาบาลในเมืองนิสด้วยวัยเพียง 25 ปี ครอบครัวของบีย็องกี แถลงว่า "ถือเป็นความเสียใจอย่างยิ่งสำหรับครอบครัวของฌูล บีย็องกี ทั้งฟีลิป, คริสติน, ทอม และเมลานเราอยากบอกให้รู้ว่าสู้ ฌูลได้จากไปแล้วเมื่อคืนที่ศูนย์ดูแลพยาบาลที่ฝรั่งเศส จากอุบัติเหตุที่ซูซูกะเซอร์กิต ที่ญีปุ่น เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ฌูลได้พยายามต่อจวบจนถึงวินาทีสุดท้าย เขาทำแบบนั้นมาตลอด แต่วันนี้การต่อสู้ของเขาได้สิ้นสุดแล้ว มันเป็นความรู้สึกเจ็บปวดยิ่ง เราขอขอบคุณทีมแพทย์ทุกคนที่ทุ่มเทดูแลเขาอย่างเต็มที่ในหลายเดือนที่ผ่านมา จากนี้ไปพวกเราคงต้องขอให้เป็นเรื่องในครอบครัว และพยายามทำใจกับการสูญเสียครั้งนี้"
ส่วนทีมมารัสเซีย ต้นสังกัดของนักขับบีย็องกี ก็ได้ออกมาแสดงความเสียใจเช่นกัน "เราเสียใจมากกับการสูญเสีย ฌูล หลังจากพยายามต่อสู้มายาวนาน เขาเป็นนักขับที่วิเศษสำหรับเราและขอให้ครอบครัวของเขาผ่านช่วงเวลาอันยากลำบากนี้ไปให้ได้" เขากลายเป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งที่เสียชีวิตในระหว่างการขับรถกรังปรีซ์คนที่ 2 ตั้งแต่การตายของอาอีร์ตง เซนนา ประสบอุบัติเหตุในปี ค.ศ. 1994 ที่ซานมารีโนกรังด์ปรี
ช่วงต้นของชีวิต

บีย็องกีเกิดที่เมืองนิส ประเทศฝรั่งเศส บีย็องกีเป็นหลานชายของมอโร บีย็องกี ผู้เข้าแข่งขันในการแข่งรถ GT 1960 นอกจากนี้เขายังเป็นหลานชายของลูเชียน ผู้ได้รับรางวัลกรังปรีซ์ในสูตรหนึ่งชิงแชมป์โลกระหว่างปี 1959 และปี 1968
ในปี ค.ศ. 2007 บีย็องกีได้เริ่มต้นเป็นสิงห์นักบิดแข่งขันรายการเฟรนช์ฟอร์มิวลาเรโน 2.0 ให้กับทีมเอสจี ฟอร์มิวลา ซึ่งเขาได้ตำแหน่งแชมป์ถึง 5 สมัย เขายังเคยลงแข่งในรายการฟอร์มิวลาเรโนยูโรคัพอีกด้วย พร้อมจบตำแหน่งผู้ชนะอีกครั้ง หลังใช้เวลาจบรอบได้เร็วที่สุดจาก 3 สนาม
ช่วงต้นของชีวิต > ฟอร์มิวลาทรี

ในปลายปี 2007 บีย็องกีได้เซ็นสัญญากับอาร์ตกรังปรีซ์ เพื่อเข้าแข่งขันในรายการฟอร์มิวลาทรียูโรซีรีส์ ภายใต้การคุมทีมของนีกอลา ตอด ผู้จัดการของฟีลีปี มาซา
ในปี ค.ศ. 2008 เขาชนะเลิศรายการมาสเตอร์ฟอร์มิวลาทรีที่สนามโซลเดอร์ พร้อมทั้งจบที่ 3 ในรายการฟอร์มิวลาทรียูโรซีรีส์ 2008 ด้วย
บีย็องกียังคงเล่นแข่งขันในรายการเอฟ 3 ยูโรซีรีส์ ในปี ค.ศ. 2009 เขาอยู่ในกลุ่มนำร่วมกับเพื่อนร่วมทีมอย่างวัลต์เตรี บอตตัส, เอสเตบัน กูเตียร์เรซ และอาเดรียง ต็องแบ สุดท้ายเขาคว้ารางวัลชนะเลิศได้อีก
ช่วงต้นของชีวิต > ฟอร์มิวลาเรโน 3.5

บีย็องกีลองมาแข่งขันในรายการฟอร์มิวลาเรโน 3.5 ซีรีส์ ในปี ค.ศ. 2012 พร้อมย้ายมาอยู่ทีมเท็กวันเรซซิง พร้อมเพื่อนร่วมทีมอย่างเกวิน กอร์ยุส และดาเนียล อัพท์
ช่วงต้นของชีวิต > ฟอร์มิวลาวัน > แฟร์รารีและสะฮาราฟอร์ซอินเดีย

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2009 บีย็องกีได้ลองมาเทสต์สนามกับทางแฟร์รารีที่ซีร์กุยโตเดเฆเรซ พร้อมกับนักบิดคนอื่น ๆ อย่างดานีเอล ซัมปีเอรี, มาร์โก ซีโปนี และปาโบล ซานเชซ โลเปซ พวกเขาสามารถติดหนึ่งในอันดับสามได้ในรายการอิแทเลียนฟอร์มิวลาทรีแชมเปียนชิป 2009
วันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2010 เขาได้รับการยืนยันจากทางแฟร์รารีให้เตรียมเป็นตัวสำรองในฤดูกาล 2011 แทนที่ลูกา บาดอร์, จันลูก้า ฟีซีเกลลา และมาร์ก เฌอเน พร้อมทั้งยืนยันให้บีย็องกีได้ลองสนามที่อาบูดาบีในช่วง 16-17 พฤศจิกายน  ต่อมาเขามีโอกาสไปลองสนามที่ฟีโอราโนของศูนย์นักแข่งเยาวชนของแฟร์รารี พร้อมจับคู่กับเซร์ฆิโอ เปเรซ นักบิดเอฟวัน บีย็องกี แข่งในสนาม 70 รอบ พร้อมทำสถิติเวลาเร็วที่สุดที่ 1.00.213 นาที
ช่วงต้นของชีวิต > มารัสเซีย > ค.ศ. 2013

วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2013 มารัสเซียได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่า บีย็องกีจะเข้ามาแทนที่ลูอิซ ราเซีย ที่หมดสัญญากับทีม ต่อมาบีย็องกีทำอันดับที่ 19 ในรายการออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ บีย็องกีสามารถจบอันดับ 19 ได้อีกครั้งที่มาเลเซีย ส่วนรายการฮังแกเรียนกรังด์ปรีซ์ เขาเอาชนะเพื่อนร่วมทีมในการผ่านเข้ารอบได้ ที่รายการแจพะนีสกรังด์ปรีซ์ เขาและชาร์ล ปิก ของทีมเคเทอรัมคว้าอันดับ 10 ร่วมกันในสนามนี้