stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โบสถ์คริสต์ (วินด์ฮุก)

โบสถ์คริสทูซคีร์เชอบนเกาะกลางถนน ภาพถ่ายปี 2018
โบสถ์คริสต์ (อังกฤษ: Christ Church) หรือ คริสทูซคีร์เชอ (เยอรมัน: Christuskirche) เป็ยจุดหมายตา โบราณสถาน และโบสถ์นิกายลูเทอรันในวินด์ฮุก ประเทศนามิเบีย ภายใต้คริสต์จักรลูเทอรันเอวังเจลิคัลภาษาเยอรมันในนามิเบีย อาคารเป็นผลงานออกแบบโดยสถาปนิก โกทลีบ เรเดคเคอ
โบสถ์นี้สร้างขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งสันติภาพหลังสงครามระหว่างชาวเยอรมันกับชาวเฮโรโรและชาวนามา ศิลาฤกษ์ของโบสถ์วางในวันที่ 11 สิงหาคม 1907 และประกอบพิธีอุทิศอย่างเป็นทางการในวันที่ 16 ตุลาคม 1910 โดยมีชื่อแรกเริ่มว่า โบสถ์แห่งสันติภาพ
โบสถ์หลังนี้สร้างขึ้นจากหินทรายควอตซ์ที่ขุดมาได้จากบริเวณโดยรอบอาวิสดัม สถาปัตยกรรมของโบสถ์เป็นลักษณะผสมผสานอิทธิพลจากนีโอโรมาเนสก์, อาร์ตนูโว และ กอธิกฟื้นฟู ยอดของโบสถ์มีความสูง 24 m (79 ft)
ส่วนพอร์ทิโคของโบสถ์สร้างมาจากหินอ่อนคาราราซึ่งนำเข้ามาจากอิตาลี นาฬิกาและบางส่วนของหลังคาขนส่งมาจากเยอรมนี เช่นเดียวกับระฆังทองสัมฤทธิ์สามใบที่รังสรรค์ขึ้นโดยฟรันซ์ ชิลลิง (Franz Schilling) บนระฆังมีจารึกไว้ว่า "Ehre sei Gott in der Höhe" (พระสิริรุ่งโรจน์แด่พระเป็นเจ้า [ผู้ทรงสถิต]ในที่สูงสุด), "Friede auf Erden" (สันติภาพ[จงบังเกิด]บนโลก) และ "Den Menschen ein Wohlgefallen" (ความปราถนาดีสู่มนุษย[ชาติ]) ในระหว่างพิธีศีลรับกำลัง (confirmation service) ครั้งหนึ่งในปี 1960 ไม้ตีจังหวะของระฆังใบหลักเกิดหลวมและร่วงลงมาผ่านกระจกซึ่งแตกและร่วงลงบนถนน หลังจากนั้นจึงมีการติดตั้งคานกระจกเพื่อป้องกันอุบัติเหตุเช่นนี้อีด กระจกสีแก้วปรอทภายในอารามเป็นของขวัญที่มอบให้โดยจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเยอรมนี วิลเฮ็ล์มที่สอง ในช่วงปลายทศวรรษ 1990s มีนักท่องเที่ยวคนหนึ่งสังเกตว่ากระจกสีทั้งหมดของโบสถ์ติดตั้งในลักษณะที่หันด้านที่มีการเคลือบป้องกันแสงแดดเข้าภายในอาคารทั้งหมด สองปีให้หลัง กระจกสีทั้งหมดจึงได้รับการเคลือบป้องกันแสงแดดจากภายนอกเพิ่มเติมเข้าไป
โบสถ์ตั้งอยู่บนเกาะกลางถนนบนนถนนรอเบิร์ต มูกาเบ (Robert Mugabe Avenue) ตรงข้ามกับทริสเทินพาลัสท์
โบสถ์น้อยพระจิตเจ้า

| โบสถ์น้อยพระจิตเจ้า |
| --- | --- |
Holy Spirit Chapel


ที่ตั้ง: 215 โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ถนนสาทรใต้ แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร
ประเทศ: ไทย
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: ทวีธวัส มั่นธนาการ
รูปแบบสถาปัตย์: สมัยใหม่
ปีสร้าง: ค.ศ. 1982
โบสถ์น้อยพระจิตเจ้า (อังกฤษ: Holy Spirit Chapel; เยอรมัน: Kapelle St. Louis Hospital) หรือเรียกว่า วัดน้อยพระจิตเจ้า เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกประเภทโบสถ์น้อยในโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ถนนสาทรใต้ แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร
โบสถ์น้อยพระจิตเจ้าเป็นที่ประกอบพิธีมิสซาเป็นภาษาเยอรมัน จึงเป็นแหล่งรวมตัวและพบปะที่สำคัญของคริสตชนคาทอลิกชาวเยอรมันที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร และมีอีกชื่อคือ Chapel of the Catholic German-speaking Church Community Bangkok (โบสถ์น้อยและชุมชนของคริสตชนคาทอลิกที่พูดภาษาเยอรมัน ประจำกรุงเทพมหานคร) และเป็นโบสถ์น้อยประจำโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ซึ่งแตกต่างกับโบสถ์ประจำโรงพยาบาลคือโบสถ์เซนต์หลุยส์ ซึ่งตั้งอยู่ถัดไป จึงทำให้ชื่อจดทะเบียนกรมการศาสนา คือวัดประจำโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ (วัดพระจิตเจ้า)
โฟรนอัลพ์ชต็อค (รัฐชวีซ)

| โฟรนอัลพ์ชต็อค |
| --- | --- |

จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 1,921 เมตร (6,302 ฟุต)
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 189 เมตร (620 ฟุต) 
พิกัด: 46°58′05.1″N 8°38′14.2″E﻿ / ﻿46.968083°N 8.637278°E﻿ / 46.968083; 8.637278 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
โฟรนอัลพ์ชต็อคที่ตั้งในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ 
ที่ตั้ง: รัฐชวีซ
การพิชิต
เส้นทางง่ายสุด: รถกระเช้า
โฟรนอัลพ์ชต็อค (เยอรมัน: Fronalpstock) เป็นภูเขาในรัฐชวีซของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีความสูง 1,921 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล สามารถขึ้นไปถึงจุดชมทิวทัศน์ได้โดยการขึ้นลิฟต์จากหมู่บ้านชโตส (Stoos)
โบรุสซีอา-พาร์ค

| --- | --- |


ที่ตั้ง: เมินเชินกลัทบัค, เยอรมนี
เจ้าของ: โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค
ผู้ดำเนินการ: โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค
ความจุ: 54,057 (การแข่งขันลีก)   46,249 (การแข่งขันทีมชาติ)
ขนาดสนาม: 68 x 105 m
พื้นผิว: grass
การก่อสร้าง
เปิดใช้สนาม: 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2004
งบประมาณในการก่อสร้าง: 85 ล้านยูโร
สถาปนิก: Planungsgruppe Bl
การใช้งาน
โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค (ค.ศ. 2004–ปัจจุบัน) 2011 ฟุตบอลโลก (หญิง)
ชตาดีอ็อนอิมโบรุสซีอา-พาร์ค (เยอรมัน: Stadion im Borussia-Park) หรือที่รู้จักกันในชื่อ โบรุสซีอา-พาร์ค (Borussia-Park) เป็นสนามกีฬาฟุตบอล ตั้งอยู่ในเมืองเมินเชินกลัทบัค รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี ปัจจุบันสนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลโบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัคในบุนเดิสลีกา มีความจุทั้งหมด 54,057 ที่นั่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Borussia Mönchengladbach Official Web Site
แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค

แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค (เยอรมัน: 1. FC Nürnberg) หรือ เนือร์นแบร์ค เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพเยอรมัน ตั้งอยู่ที่เมืองเนือร์นแบร์ค รัฐบาวาเรีย ปัจจุบันกำลังแข่งขันในซไวเทอบุนเดิสลีกา
ประวัติ

สโมสรก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1900 โดยเริ่มต้นแข่งขันในฟุตบอลชิงแชมป์ภาคใต้ และชนะเลิศสมัยแรกเมื่อ ค.ศ. 1916 ต่อมาชนะเลิศระดับประเทศเมื่อ ค.ศ. 1920 โดยก่อนที่จะมีการก่อตั้งบุนเดิสลีกาใน ค.ศ. 1963 นั้น เนือร์นแบร์คคว้าแชมป์ระดับภูมิภาค 11 สมัย และคว้าแชมป์ระดับประเทศอีก 7 สมัย ส่วนในลีกยุคปัจจุบัน ทีมคว้าแชมป์บุนเดิสลีกา 1 สมัย และเดเอ็ฟเบโพคาลอีก 4 สมัย
เนือร์นแบร์คเคยตกชั้นจากลีกสูงสุดทั้งหมด 8 ครั้ง ทำลายสถิติตกชั้นบ่อยที่สุดซึ่งแต่เดิมเป็นของอาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์
เกียรติประวัติ > ระดับประเทศ

ลีกเยอรมันแชมเปียนชิป/บุนเดิสลีกา
ชนะเลิศ (9): 1919–20, 1920–21, 1923–24, 1924–25, 1926–27, 1935–36, 1947–48, 1960–61, 1967–68
รองชนะเลิศ (3): 1933–34, 1936–37, 1961–62
ซไวเทอบุนเดิสลีกา
ชนะเลิศ (4): 1980, 1985, 2001, 2004
เดเอ็ฟเบ-โพคาล
ชนะเลิศ (4): 1935, 1939, 1962, 2007
รองชนะเลิศ (2): 1940, 1982
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ
ชนะเลิศ (2): 1919, 1924
เกียรติประวัติ > ระดับทวีปยุโรป

ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ
ชนะเลิศ (1): 1968
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กบุนเดิสลีกา |
| --- | --- |
สโมสรในฤดูกาล 2024–25:  เเอาคส์บวร์ค  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน  ไบเอิร์นมิวนิก  เฟาเอ็ฟเอ็ล โบคุม  โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์  ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท  เอ็สเซ ไฟรบวร์ค  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ไฮเดินไฮม์  1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์  โฮลสไตน์คีล  แอร์เบ ไลพ์ซิช  ไมนทซ์ 05  ซังคท์เพาลี  เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท  อูนีโอนแบร์ลีน  แวร์เดอร์เบรเมิน  เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค 
สโมสรที่เคยอยู่ในบุนเดิสลีกา:  เทเอ็สเฟา 1860 มึนเชิน  อะเลมันเนียอาเคิน  อาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์  บาเยอร์ 05 อือร์ดิงเงิน/คาเอฟเซอือร์ดิงเงิน 05  เบลา-ไวซ์ 90 แบร์ลีน  โบรุสเซียนอยน์เคียร์เชิน  ดาร์มชตัดท์ 98  ดึนาโมเดรสเดิน  ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ  ไอน์ทรัคท์เบราน์ชไวค์  เอเนอร์จีคอทท์บุส  ฟอร์ทูนาเคิล์น  กร็อยเทอร์เฟือร์ท  ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา  ฮันโนเฟอร์ 96  ฮันซาร็อสท็อค  แฮร์ทา เบเอ็สเซ  เอ็ฟเซ 08 ฮ็อมบวร์ค  อิงก็อลชตัท  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น  คาร์ลสรูห์เอสเซ  คิกเกอร์สออฟเฟินบาค  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เคิลน์  เฟาเอฟเบไลพ์ซิจ  ไมเดอร์ริเชอร์เอสเฟา/เอ็มเอสเฟาดุยส์บูร์ก  พรอยเซินมึนสเตอร์  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค  โรท-ไวซ์ เอสเซิน  โรท-ไวซ์ โอเบอร์เฮาเซิน  เอ็สเซ พาเดอร์บอร์น 07  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ซาร์บรึคเคิน  ชัลเคอ 04  ชตุทการ์เทอร์คิคเคิร์ส  ทัสมาเนียแบร์ลีน  เทนนิสโบรุสเซียแบร์ลีน  เอสเอสเฟาอุล์ม 1846  อุนเทอร์ฮาคิง  วัลด์โฮฟมันไฮม์  วัทเทินไชด์ 09  วุพเพอร์ทาเลอร์เอสเฟา 
ฤดูกาล:  1963–64  1964–65  1965–66  1966–67  1967–68  1968–69  1969–70  1970–71  1971–72  1972–73  1973–74  1974–75  1975–76  1976–77  1977–78  1978–79  1979–80  1980–81  1981–82  1982–83  1983–84  1984–85  1985–86  1986–87  1987–88  1988–89  1989–90  1990–91  1991–92  1992–93  1993–94  1994–95  1995–96  1996–97  1997–98  1998–99  1999–2000  2000–01  2001–02  2002–03  2003–04  2004–05  2005–06  2006–07  2007–08  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24  2024–25 
| ด ค กแชมเปียนบุนเดิสลีกา |
| --- | --- |
แชมป์ 32 สมัย:  ไบเอิร์นมิวนิก (1968–69, 1971–72, 1972–73, 1973–74, 1979–80, 1980–81, 1984–85, 1985–86, 1986–87, 1988–89, 1989–90, 1993–94, 1996–97, 1998–99, 1999–2000, 2000–01, 2002–03, 2004–05, 2005–06, 2007–08, 2009–10, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21, 2021–22, 2022–23)
แชมป์ 5 สมัย:  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ (1994–95, 1995–96, 2001–02, 2010–11, 2011–12) •  โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค (1969–70, 1970–71, 1974–75, 1975–76, 1976–77)
แชมป์ 4 สมัย:  แวร์เดอร์เบรเมิน (1964–65, 1987–88, 1992–93, 2003–04)
แชมป์ 3 สมัย:  ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา (1978–79, 1981–82, 1982–83) •  เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท (1983–84, 1991–92, 2006–07)
แชมป์ 2 สมัย:  ไคเซิร์สเลาเทิร์น (1990–91, 1997–98) •  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เคิลน์ (1963–64, 1977–78)
แชมป์สมัยเดียว:  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค (1967–68) •  เทเอ็สเฟา 1860 มึนเชิน (1965–66) •  เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค (2008–09) •  ไอน์ทรัคท์เบราน์ชไวค์ (1966–67) •  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน (2023–24)
แอ็นสท์ เทลมัน

แอ็นสท์ เทลมัน (1932)
แอ็นสท์ เทลมัน (เยอรมัน: Ernst Thälmann;16 เมษายน 1886 – 18 สิงหาคม 1944) เป็นเลขาธิการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเยอรมนี (KPD) ในช่วงยุคของสาธารณรัฐไวมาร์ เขาถูกจับกุมตัวโดย เกสตาโป ในปี 1933 เขาถูกลงโทษโดยการใช้แรงงานหนักเป็นเวลา 11 ปี ก่อนจะถูกยิงที่ค่ายกักกันบูเคนวัลด์ ตามคำสั่งของ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในปี 1944
ประวัติ > ครอบครัวและชีวิตเรื่มต้น

พ่อของแอ็นสท์ เทลมัน คือ Johannes Thälmann (ชื่อ Jan '; 11 เมษายน 1857 - 31 ตุลาคม 1933) เกิดที่ Weddern ในฮ็อลชไตน์ ทำงานที่นั่นเป็นคนงานในฟาร์ม แม่ของเทลมัน คือ Mary-Magdalene (นามสกุลเดิม Kohpeiss; 8 พฤศจิกายน 1857 - 9 มีนาคม 1927) เกิดใน Kirchwerder งานแต่งงานเกิดขึ้นในปี 1884 ที่นครฮัมบวร์ค ซึ่งเป็นที่ Johannes Thälmann ได้รับเงินครั้งแรกของเขาในฐานะคนขับรถม้า พ่อแม่ของแอ็นสท์ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพ่อแม่ของเขาซึ่งเป็นคนเคร่งศาสนา
แอ็นสท์ เทลมันเกิดที่นครฮัมบวร์ค หลังจากที่เขาคลอดพ่อแม่ของเขาพาไปที่โรงเหล้าใกล้ท่าเรือฮัมบวร์ค ในวันที่ 4 เมษายน 1887 น้องสาวของเขา Frieda ก็ได้ลืมตาดูโลก (เสียชีวิต 8 กรกฎาคม 1967 ที่ฮัมบวร์ค) ในเดือนมีนาคม 1892 พ่อแม่ของเทลมันถูกตัดสินลงโทษและถูกตัดสินจำคุก 2 ปีเนื่องจากพวกเขาซื้อสินค้าที่ถูกขโมยหรือนำไปชำระหนี้ เทลมันเและน้องสาวของเขา Frieda ถูกแยกออกและวางไว้เพื่อดูแลในครอบครัวที่แตกต่างกัน พ่อแม่ของเทลมันได้รับการปล่อยตัวเร็ว เริ่มจากแม่ของเขาในเดือนพฤษภาคม และพ่อของเขาในเดือนตุลาคม 1893 ความผิดของพ่อแม่ของเทลมันจะถูกใช้เป็นเครื่องมือในการรณรงค์ต่อต้านแอ็นสท์ เทลมัน ในอีก 36 ปีต่อมา
ตั้งแต่ปี 1893-1900 เทลมันเข้าเรียนที่โรงเรียนประถม หลังจากนั้นเขาเล่าประวัติความเป็นมาของประวัติศาสตร์, ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ, คติชนวิทยา, คณิตศาสตร์, ยิมนาสติก และ กีฬาซึ่งเป็นวิชาที่เขาโปรดปราน อย่างไรก็ตามเขาไม่ชอบศาสนา ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1890 พ่อแม่ของเขาได้เปิดร้านขายผัก ถ่านหิน และรถเกวียนที่ย่าน Eilbek ในนครฮัมบวร์ค ในธุรกิจนี้เขาต้องช่วยหลังเลิกเรียน เทลมันได้ทำงานในโรงเรียนของเขาในตอนเช้าก่อนเริ่มเรียน แม้จะมีภาระนี้เทลมันเป็นนักเรียนที่ดีที่ชอบการเรียนรู้ แต่ความปรารถนาของเขาที่จะเป็นครูหรือเรียนรู้การค้าก็สลายเพราะพ่อแม่ของเขาปฏิเสธที่จะให้เงินที่จำเป็น เขาต้องทำงานต่อไปในธุรกิจของพ่อและแม่ จึงทำให้เกิดความปวดร้าวและขัดแย้งกับพ่อและแม่ของเขา ดังนั้นเขาจึงหางานทำเป็นคนงานที่ไม่มีฝีมือในท่าเรือ ที่นี่ เทลมันในวัย 10 ปี ติดต่อกับคนงานท่าเรือในการนัดหยุดงานเดือนพฤศจิกายน 1896 ถึงกุมภาพันธ์ 1897 ข้อพิพาทแรงงานที่ขมขื่นที่สุดเป็นรู้จักกันในชื่อการนัดหยุดงานของคนงานท่าเรือฮัมบวร์ค 1896/97
ประวัติ > ออกจากบ้านและสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

ในตอนต้นของปี 1902 เขาออกจากบ้าน เขาเป็นคนแรกที่เขาอาศัยอยู่ในที่พักพิงฉุกเฉิน ต่อมาในชั้นใต้ดินอพาร์ตเมนต์ และในปี 1904 เขาเป็นนักดับเพลิงบนเรือบรรทุกน้ำมัน AMERIKA ซึ่งเดินทางไปยังสหรัฐ เขาเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนีในปี 1903 ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1904 เขาได้เข้าร่วม สหภาพการค้าการขนส่งและการจราจรแห่งเยอรมนี และขึ้นสู่ตำแหน่งประธาน "Department carters" ในปี 1913 เขาสนับสนุนการเรียกร้องของโรซา ลุกเซิมบวร์คสำหรับการนัดหยุดงานหมู่ซึ่งเป็นวิธีการดำเนินการของพรรคประชาธิปไตยสังคมเพื่อบังคับใช้ความต้องการทางการเมือง จากปี 1913 ถึงปี 1914 เขาทำงานเป็นพนักงานขับรถม้า
ในเดือนมกราคม 1915 วันหนึ่งก่อนที่เขาจะถูกเรียกมารับราชการทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาแต่งงานกับ Rosa Koch ในตอนต้นของปี 1915 เขาถูกส่งไปยังฝรั่งเศสและเป็นทหารปืนใหญ่ในแนวรบด้านตะวันตก ซึ่งเขาอยู่จนกระทั่งสงครามสิ้นสุด เขาได้รับบาดเจ็บสองครั้ง เขากล่าวว่าเขาเข้าร่วมในยุทธการต่อไปนี้: Battle of Champagne (1915–1916), ยุทธการที่แม่น้ำซอม (1916), Second battle of the Aisne, Battle of Soissons, Battle of Cambrai (1917) (1917) และ Battle of Arras (1917)
ในช่วงสงคราม เทลมันได้สร้างความดีความชอบจึงทำให้เขาได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ดังนี่:
กางเขนเหล็ก ชั้นที่สอง
กางเขนฮันเซอ
เครื่องหมายบาดเจ็บ
เมื่อถึงปลายปี 1917 เขาได้กลายเป็นสมาชิกพรรคสังคมประชาธิปไตยอิสระแห่งเยอรมนี (USPS) ในเดือนตุลาคมปี 1918 เทลมันถูกละทิ้งพร้อมกับเพื่อนทหารสี่คน เขาไม่ได้กลับจากบ้านไปแนวหน้า ในวันการปฏิวัติเยอรมัน 9 พฤศจิกายน 1918 เขาเขียนไว้ในสมุดบันทึกในแนวรบด้านตะวันตกว่า "... ทำเตียงสองชั้นจากแนวหน้าพร้อมกับเพื่อนสนิท 4 คนเวลา 2 นาฬิกา"
ประวัติ > พรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี

ในฮัมบวร์ค เขาได้มีส่วนร่วมในการก่อสร้างคนงานและทหารของฮัมบวร์ค ตั้งแต่เดือนมีนาคม 1919 เทลมันเป็นประธานพรรคสังคมประชาธิปไตยอิสระแห่งเยอรมนีประจำฮัมบวร์ค และเป็นสมาชิกสภาฮัมบวร์ค ในเวลาเดียวกัน เขาทำงานเป็นผู้ช่วยบรรเทาทุกข์ในสวนเมืองฮัมบวร์ค จากนั้นเขาก็ได้พบกับงานที่จ่ายเงินเดือนดีที่สำนักงานจัดหางาน
เมื่อพรรคสังคมประชาธิปไตยอิสระแห่งเยอรมนีแยกตัวออกเพื่อเข้าร่วมกับองค์การคอมมิวนิสต์สากล (โคมินเทิร์น) เทลมันอยู่ข้างฝ่ายนิยมคอมมิวนิสต์ซึ่งในพฤศจิกายน 1920 รวมกับพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี ในเดือนธันวาคม เทลมันได้รับเลือกให้เป็นคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี ในเดือนมีนาคม 1921 เขาถูกไล่ออกจากงานที่สำนักงานการจ้างงานเพราะกิจกรรมทางการเมืองของเขา ฤดูร้อนปีเดียวกัน เทลมันไปเป็นตัวแทนของพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนีไปในการประชุมสมัชชาโคมินเทิร์นครั้งที่ 3 ในกรุงมอสโก และได้พบกับวลาดีมีร์ เลนิน
ในเดือนมิถุนายน 1922 เทลมันรอดชีวิตจากการลอบสังหารที่แฟลตของเขา กลุ่มผู้ก่อการร้ายจากกลุ่มชาตินิยมได้ขว้างระเบิดมือลงไปที่แฟลตของเขา ภรรยาและลูกสาวของเขาไม่ได้รับบาตเจ็บ เทลมันมาที่บ้านในภายหลังเท่านั้น
เทลมันเข้าร่วมและช่วยในการก่อการกำเริบฮัมบวร์ค ในเดือนตุลาคมปี 1923 การก่อการกำเริบล้มเหลว และเทลมันกบด้านอยู่ใต้ดินเป็นเวลานาน หลังจากการอสัญกรรมของเลนินในเดือนมกราคม 1924 เทลมันได้ไปมอสโก จากเดือนกุมภาพันธ์ 1924 เขาเป็นรองประธานพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี และจากเดือนพฤษภาคมเป็นสมาชิกไรชส์ทาค ในการประชุมสมัชชาโคมินเทิร์นครั้งที่ 5 ฤดูร้อนปีเดียวกัน เขาได้รับเลือกให้เป็นคณะกรรมการบริหารโคมินเทิร์นและหลังจากนั้นไม่นานก็จะมีคณะกรรมการบริหาร ในเดือนกุมภาพันธ์ 1925 เขาได้เป็นประธานของสันนิบาตนักสู้แนวหน้าแดง (RFB) กองกำลังกึ่งทหารของพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี
แหล่งข้อมูลอื่น

Discourses and writings by and about Ernst Thälmann, on the Marxists Internet Archive. (เยอรมัน)
Ernst Thälmann Memorial in Hamburg, Germany (เยอรมัน)
German song about Ernst Thälmann with DDR film footage
แฮร์มัน วัลเลินทีน

แฮร์มัน วัลเลินทีน (เยอรมัน: Hermann Vallentin; 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1872 – 18 กันยายน ค.ศ. 1945) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน
แฮร์มันเกิดที่กรุงเบอร์ลิน และเสียชีวิตขณะอายุ 76 ปี ที่กรุงเทลอาวีฟ ประเทศอิสราเอล
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

The Tunnel (1915)
Das Fest der Rosella (1919)
Die goldene Krone (1920)
The Three Dances of Mary Wilford (1920)
Weltbrand (1920)
Der gelbe Diplomat (1920)
The Mayor of Zalamea (1920)
Herztrumpf (1920)
Judith Trachtenberg (1920)
Das Haupt des Juarez (1920)
The Haunted Castle (1921)
Destiny (1921)
The Rats (1921)
The Black Panther (1921)
Marie Antoinette, the Love of a King (1922)
The Queen of Whitechapel  (1922)
Hanneles Himmelfahrt (1922)
The Ancient Law (1923)
Graf Cohn (1923)
William Tell (1923)
Friedrich Schiller - Eine Dichterjugend (1923)
The Grand Duke's Finances (1924)
Das Haus am Meer (1924)
The Last Laugh (1924)
The Dice Game of Life (1925)
The Doll of Luna Park (1925)
In the Name of the Kaisers (1925)
Three Cuckoo Clocks (1926)
The Fallen (1926)
The Flight in the Night (1926)
Madame Wants No Children (1926)
Out of the Mist (1927)
The Strange Case of Captain Ramper (1927)
The Awakening of Woman (1927)
The Trial of Donald Westhof (1927)
Luther (1928)
Spies (1928)
The Story of a Little Parisian (1928)
Lotte (1928)
The Schorrsiegel Affair (1928)
Asphalt (1929)
Woman in the Moon (1929)
The Unusual Past of Thea Carter (1929)
Atlantik (1929)
Cyanide (1930)
Two Worlds (1930)
The Stolen Face (1930)
Wibbel the Tailor (1931)
My Wife, the Impostor (1931)
Storms of Passion (1932)
When Love Sets the Fashion (1932)
Jumping Into the Abyss (1933)
บรรณานุกรม

Eisner, Lotte H. The Haunted Screen: Expressionism in the German Cinema and the Influence of Max Reinhardt. University of California Press, 2008.
แหล่งข้อมูลอื่น

แฮร์มัน วัลเลินทีน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โบโด อิลก์เนอร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 อิลก์เนอร์ในปี พ.ศ. 2555
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โบโด อิลก์เนอร์
วันเกิด:  7 เมษายน พ.ศ. 2510 (57 ปี)
สถานที่เกิด:  โคเบลนซ์, เยอรมนีตะวันตก
ส่วนสูง:  1.91 m (6 ft 3 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
สโมสรเยาวชน
1973–1983:  แอร์สเทอเอฟเซฮาร์ทเบิร์ก
1983–1986:  แอร์สเทอเอฟเซเคิล์น
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1985–1996 |  แอร์สเทอเอฟเซเคิล์น |  326 |  (0) |
| 1996–2001 |  เรอัลมาดริด |  91 |  (0) |
| รวม |   |  417 |  (0) |
ทีมชาติ
| 1985–1987 |  เยอรมนีตะวันตก ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี |  7 |  (0) |
| 1987–1994 |  เยอรมนีตะวันตก |  54 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
โบโด อิลก์เนอร์ (เยอรมัน: Bodo Illgner) เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2510 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ผู้ที่เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับแอร์สเทอเอฟเซเคิล์น สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด และทีมชาติเยอรมนีตะวันตก เขายังเป็นผู้รักษาประตูคนแรกที่คลีนชีตส์สำเร็จในนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลโลก ทำให้เยอรมนีตะวันตกชนะอาร์เจนตินา 1–0 ในนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลโลก 1990 เขาเป็นผู้รักษาประตูที่มีความสามารถในสถานการณ์ตัวต่อตัว
| ด ค กผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมยุโรป |
| --- | --- |
 1990: Zenga  1991: อิลก์เนอร์  1992: สไมเกิล  1993: สไมเกิล  1994: พรูดอม  1995: ฟัน เดร์ซาร์  1996: Köpke  1997: เลมัน  1998: สไมเกิล  1999: คาห์น  2000: คาห์น  2001: คาห์น  2002: คาห์น  2003: บุฟฟอน  2004: Baía  2005: แช็ค  2006: เลมัน  2007: แช็ค  2008: แช็ค  2009: ฟัน เดร์ซาร์  2010: กาซิยัส  2011: น็อยเออร์  2012: แช็ค  2013: น็อยเออร์  2014: น็อยเออร์  2015: น็อยเออร์  2016: บุฟฟอน  2017: บุฟฟอน  2018: นาบัส  2019: อาลีซง  2020: น็อยเออร์  2021: แมนดี
แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เคิลน์

แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เคิลน์ (เยอรมัน: 1. FC Köln) หรือ สโมสรฟุตบอลโคโลญ (อังกฤษ: FC Cologne) เป็นสโมสรฟุตบอล จากเมือง โคโลญ รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1948 สโมสรเล่นอยู่ในลีกบุนเดิสลีกา และสโมสรแห่นี้ยังมีกีฬาอีกหลายประเภท เช่น แฮนด์บอล เทเบิลเทนนิส ยิมนาสติก
เกียรติประวัติ > ระดับประเทศ

ลีกเยอรมันแชมเปียนชิป/บุนเดิสลีกา
ชนะเลิศ (3):   1961–62, 1963–64, 1977–78
ซไวเทอบุนเดิสลีกา
ชนะเลิศ (4): 1999–00, 2004–05, 2013–14, 2018–19
เดเอ็ฟเบ-โพคาล
ชนะเลิศ (4): 1967–68, 1976–77, 1977–78, 1982–83
โอเบอร์ลีกาเหนือ
ชนะเลิศ (5): 1953–54, 1959–60, 1960–61, 1961–62, 1962–63
เกียรติประวัติ > ระดับทวีปยุโรป

ยูฟ่ายูโรปาลีก
รองชนะเลิศ (1): 1985–86
เกียรติประวัติ > รายการอื่น ๆ

Uhrencup: 1991
Joan Gamper Trophy of Barcelona: 1978, 1981
Trofeo Villa de Gijón: 1973
Florida Cup: 2015
Colonia Cup: 2015
โทมัส เคร็ทช์มัน

| โทมัส เคร็ทช์มัน Thomas Kretschmann |
| --- | --- |

เกิด:  (1962-09-08) 8 กันยายน ค.ศ. 1962 (62 ปี) เด็สเซา เยอรมนีตะวันออก
สัญชาติ: เยอรมัน
อาชีพ: นักแสดง, ผู้เขียนบท, โปรดิวเซอร์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1985–ปัจจุบัน
เว็บไซต์: ThomasKretschmann
โทมัส เคร็ทช์มัน (เยอรมัน: Thomas Kretschmann; ออกเสียง: [ˈtoːmas ˈkʁɛtʃman]; เกิด 8 กันยายน พ.ศ. 2505) เป็นนักแสดงชาวเยอรมัน-อเมริกัน มีชื่อเสียงจากผลงานในภาพยนตร์เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สองหลายเรื่อง บทบาทในภาพยนตร์ที่โดดเด่นของเขา ได้แก่ ร้อยโทฮันส์ ฟ็อน วิทซ์ลันท์  ใน Stalingrad (1993), ร้อยเอกวิล์ม โฮเซินเฟ็ลท์ ใน The Pianist (2002), แฮร์มัน เฟเกอไลน์ ใน Downfall (2004), กับตัน Englehorn ใน King Kong (2005), พันตรีอ็อทโท แอ็นสท์ เรเมอร์ ใน Valkyrie (2008)  เป็นต้น
เคร็ทช์มันเกิดในเยอรมนีตะวันออก เมื่อเขาอายุได้ 19 ปี เขาก็หลบหนีไปยังเยอรมนีตะวันตก เขาต้องเดินทางอ้อมผ่านพรมแดนถึงสี่ประเทศ (ฮังการี, ยูโกสลาเวีย, ออสเตรีย และเยอรมนีตะวันตก) โดยมีเพียงหนังสือเดินทางกับเงินเล็กน้อยติดตัวเท่านั้น
โซฟีแห่งฮันโนเฟอร์

| โซฟีแห่งฟัลทซ์ |
| --- | --- |

พระชายาในเจ้าผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเฟอร์
ระหว่าง: 19 ธันวาคม 1692 – 23 มกราคม 1698
ดัชเชสแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค
ระหว่าง: 18 ธันวาคม 1679 – 23 มกราคม 1698

ประสูติ: 14 ตุลาคม ค.ศ. 1630(1630-10-14) กรุงเฮก สาธารณรัฐดัตช์
สิ้นพระชนม์: 8 มิถุนายน ค.ศ. 1714(1714-06-08) (83 ปี) เฮอร์เรนเฮาเซิน ราชรัฐฮันโนเฟอร์
ฝังพระศพ: 9 มิถุนายน ค.ศ.  1714 ปราสาทไลเนอ ราชรัฐฮันโนเฟอร์
คู่อภิเษก: แอ็นสท์ เอากุสท์ ผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเฟอร์
พระราชบุตร:   พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่  เจ้าชายฟรีดริช เอากุสท์  เจ้าชายมัคซีมีเลียน วิลเฮล์ม  โซฟี ชาร์ล็อทเทอ แห่งฮันโนเฟอร์  เจ้าชายคาร์ล ฟีลิป  เจ้าชายคริสทีอัน เฮนรี  แอนสท์ เอากุสท์ ดยุกแห่งยอร์กและอัลบานี 
ราชวงศ์: พาลาทิเนต-ซิมเมิร์น
พระราชบิดา: ฟรีดริชที่ 5 เจ้าผู้ครองฟัลทซ์
พระราชมารดา: เอลิซาเบธแห่งสกอตแลนด์
โซฟีแห่งฟัลทซ์ (เยอรมัน: Sophie von der Pfalz) หรือ โซฟีแห่งฮันโนเฟอร์ (เยอรมัน: Sophie von Hannover) เป็นเจ้าหญิงชาวเยอรมัน-สกอตแลนด์ ผู้กลายเป็นทายาทโดยสันนิษฐานแห่งราชบัลลังก์อังกฤษ จากการที่นางเป็นพระราชนัดดา (หลานตา) ในพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษทำให้เธอมีสิทธิในราชบัลลังก์อังกฤษ
เจ้าหญิงโซฟีประสูติเมื่อ 14 ตุลาคม 1630 ที่กรุงเฮกในเนเธอร์แลนด์ เป็นพระธิดาองค์เล็กของฟรีดริชที่ 5 ผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์ แห่งราชวงศ์วิทเทิลส์บัค กับเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งสกอตแลนด์ โซฟีแห่งฮันโนเฟอร์มักจะรู้จักกันในชื่อ ดัชเชสโซฟี เพื่อบางครั้งป้องกันการสับสนกับเจ้าหญิงโซฟี โดโรเธีย แห่งเซลล์ ผู้เป็นลูกสะใภ้
การสืบราชสันตติวงศ์

ในปี 1700 รัชทายาทลำดับสองในขณะนั้นคือเจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (โอรสในเจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก รัชทายาทลำดับหนึ่ง) สิ้นพระชนม์ในวัยสิบเอ็ดปี ทำให้เกิดความไม่แน่ชัดเกี่ยวกับผู้เป็นรัชทายาทลำดับถัดจากเจ้าหญิงแอนน์ ขณะเดียวกัน รัฐสภาบริเตนใหญ่ไม่เห็นทางที่เป็นไปได้ว่าพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 หรือเจ้าหญิงแอนน์ จะสามารถมีทายาทสืบบัลลังก์บริเตนใหญ่
ในปี 1701 รัฐสภาได้ตราพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์เพื่อป้องกันมิให้ทายาทสายอื่นที่นับถือโรมันคาทอลิกอ้างสิทธิ์ในราชสมบัติ กฎหมายกำหนดไว้ว่าสิทธิในราชสมบัติถัดจากทายาทในพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 และทายาทในเจ้าหญิงแอนน์ จะตกเป็นของเจ้าหญิงโซฟีแห่งฮันโนเฟอร์และผู้สืบสันดานของพระองค์ ในฐานะที่ทรงเป็นหลานตาในพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งราชวงศ์สจวต และทรงนับถือนิกายโปรเตสแตนต์ ด้วยเหตุนี้ เจ้าหญิงโซฟีแห่งฮันโนเฟอร์จึงกลายเป็นรัชทายาทลำดับสองตามผลแห่งกฎหมาย
ในปี 1702 พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 เสด็จสวรรคต ส่งผลให้เจ้าหญิงแอนน์ขึ้นสืบราชสมบัติเป็นพระนางเจ้าแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ เจ้าหญิงโซฟีจึงเลื่อนขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับหนึ่ง อย่างไรก็ตาม โซฟีสิ้นพระชนม์ในวันที่ 8 มิถุนายน 1714 ก่อนการสวรรคตของพระนางเจ้าแอนน์เพียง 23 วัน ตำแหน่งรัชทายาทลำดับหนึ่งจึงตกเป็นของโอรสองค์โตของเจ้าหญิงโซฟี คือเกออร์ค ลูทวิช แห่งเบราชไวน์-ลือเนอบวร์ค ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ ถือเป็นกษัตริย์อังกฤษองค์แรกที่เป็นชาวเยอรมันโดยกำเนิด
พระบุตร

เจ้าหญิงโซฟีสมรสกับแอ็นสท์ เอากุสท์ แห่งเบราน์ชไวค์-คาเลินแบร์ค เมื่อปี 1658 โซฟีเคยตั้งครรภ์จำนวนเก้าครรภ์ แต่ครรภ์ที่สามและที่ห้าเป็นการคลอดแล้วตาย พระบุตรที่รอดชีวิตจึงมีด้วยกันเจ็ดองค์ ได้แก่:
เกออร์ค เอากุสท์ (1660–1727) กษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
ฟรีดริช เอากุสท์ (1661–1691)
มัคซีมีลีอาน วิลเฮล์ม (1666 1726)
โซฟี ชาร์ล็อทเทอ (1668–1705) สมรสกับพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย
คาร์ล ฟิลลิพ (1669–1690)
คริสทีอัน ไฮน์ริช (1671–1703)
แอนสท์ เอากุสท์ (1674–1728) ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี
โบสถ์กางเขนเดรสเดิน

โบสถ์กางเขนเดรสเดิน
โบสถ์กางเขน (เยอรมัน: Kreuzkirche) เป็นโบสถ์คริสต์โปรเตสแตนต์สำนักลูเทอแรน ตั้งอยู่ในเมืองเดรสเดิน ถือเป็นโบสถ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในรัฐซัคเซิน ประเทศเยอรมนี โบสถ์แห่งนี้มีประวัติย้อนหลังไปตั้งแต่ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดยเริ่มแรกเป็นเพียงโบสถ์น้อย ซึ่งหลังปีค.ศ. 1401 ก็ได้มีการสร้างโบสถ์นี้ขึ้นใหม่ในลักษณะโบสถ์โถง และโบสถ์นี้ก็กลายเป็นต้นแบบการสร้างโบสถ์อีกหลายแห่งในโอเบอร์ซัคเซิน
ในศตวรรษที่ 16 ได้มีการทำครอบหน้าฝั่งทางเข้าใหม่ด้วยสถาปัตยกรรมเรอแนซ็องส์ โบสถ์แห่งนี้เกือบถูกทำลายลงโดยกองทัพปรัสเซียในช่วงสงครามเจ็ดปี หลังสงครามได้มีการบูรณะโบสถ์นี้ขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกจนแล้วเสร็จในปีค.ศ. 1800  โบสถ์แห่งนี้เคยถูกเพลิงไหม้สองครั้งในปีค.ศ. 1897 และอีกครั้งในช่วงการทิ้งระเบิดที่เดรสเดินในสงครามโลกครั้งที่สอง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Kreuzkirche (Dresden)
Kreuzkirche Dresden
Dresdner Kreuzchor
Evangelisches Kreuzgymnasium