เรือประจัญบานชั้นโคโลราโด

ชั้นเรือประจัญบานเดรดนอตของกองทัพเรือสหรัฐ
| --- | --- |
เรือประจัญบานโคโลราโดกำลังแล่นออกจากนครนิวยอร์ก ราวปี ค.ศ. 1932
ภาพรวมชั้น
ชื่อ::  เรือประจัญบานชั้นโคโลราโด
ผู้สร้าง::   นิวยอร์กชิปบิลดิงคอร์ปอเรชั่น  นิวพอร์ตนิวส์ชิปบิลดิง 
ผู้ใช้งาน::   กองทัพเรือสหรัฐ
ก่อนหน้าโดย::  ชั้นเทนเนสซี
ตามหลังโดย::   ชั้นเซาท์ดาโคตา (1920) (ที่วางแผน)  ชั้นนอร์ทแคโรไลนา (ที่สร้างจิง) 
สร้างเมื่อ::  1917–1923
 ในประจำการ::  1921–1947
วางแผน::  4
เสร็จแล้ว::  3
ยกเลิก::  1
ปลดประจำการ::  3
ลักษณะเฉพาะ 
ประเภท::  เรือประจัญบานซูเปอร์เดรดนอต
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  32,600 ลองตัน (33,100 ตัน)
ความยาว::  624 ฟุต 3 นิ้ว (190.27 เมตร)
ความกว้าง::  97 ฟุต 4 นิ้ว (29.67 เมตร)
กินน้ำลึก::  30 ฟุต 6 นิ้ว (9.30 เมตร)
ระบบพลังงาน::  8 × หม้อไอน้ำแบบท่อ Babcock & Wilcox  28,900 แรงม้า (21,600 กิโลวัตต์)
ระบบขับเคลื่อน::  4 × ใบจักร  ระบบส่งกำลังแบบเทอร์โบไฟฟ้า
ความเร็ว::  21 นอต (39 กม./ชม.; 24 ไมล์/ชม.)
พิสัยเชื้อเพลิง::  8,000 ไมล์ทะเล (15,000 กม.; 9,200 ไมล์) ที่ 10 นอต (19 กม./ชม.; 12 ไมล์/ชม.)
อัตราเต็มที่::  1,080 นาย
ระบบตรวจการและปฏิบัติการ::  เรดาร์ค้นหาพื้นน้ำ/อากาศ SC (โคโลราโด และแมริแลนด์)  เรดาร์ค้นหาทางอากาศ SK  เรดาร์ค้นหาทางอากาศ SRa  เรดาร์ค้นทางอากาศ CXAM (เวสต์เวอร์จิเนีย)
ยุทโธปกรณ์::  8 × ปืนหลัก 16 นิ้ว (406 มม.)/45 cal Mark 1  12–14 × ปืนรอง 5 นิ้ว (127 มม.)/51 cal Mark 15  2 × ท่อยิงตอร์ปิโด 21 นิ้ว (533 มม.)
เกราะ::  ข้างลำเรือ: 8–16 นิ้ว (203–406 มม.)  ฐานป้อม: 13 นิ้ว (330 มม.)  ป้อมปืน: 18 นิ้ว (457 มม.)  หอบังคับการ: 11.5 นิ้ว (292 มม.)  ดาดฟ้า: 3.5 นิ้ว (89 มม.)
เรือประจัญบานชั้นโคโลราโด (อังกฤษ: Colorado-class battleship) เป็นชั้นเรือประจัญบานซูเปอร์เดรดนอตจำนวน 4 ลำของกองทัพเรือสหรัฐ นับเป็นเรือประจัญบานรุ่นสุดท้ายที่สร้างขึ้นก่อนสนธิสัญญานาวิกวอชิงตันปี ค.ศ. 1922 เรือเหล่านี้ได้รับการออกแบบในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และการก่อสร้างยังคงดำเนินต่อไปแม้สงครามจะสิ้นสุดลงแล้ว ถึงแม้จะมีการวางกระดูกงูสำหรับเรือทั้ง 4 ลำ แต่มีเพียง 3 ลำเท่านั้นที่เข้าประจำการ คือ โคโลราโด แมริแลนด์ และเวสต์เวอร์จิเนีย ส่วนวอชิงตันถูกยกเลิกการสร้างขณะที่สร้างไปแล้วกว่า 75% ตามเงื่อนไขของสนธินาวิกวอชิงตัน ด้วยเหตุนี้ เรือประจัญบานชั้นโคโลราโด ที่ติดตั้งปืนหลักขนาด 16 นิ้ว จึงกลายเป็นเรือรบรุ่นสุดท้ายและทรงพลังที่สุดของกองทัพเรือสหรัฐ จนกระทั่งเรือชั้นนอร์ทแคโรไลนาได้เข้าประจำการก่อนเริ่มสงครามโลกครั้งที่สองไม่นาน
เรือประจัญบานชั้นโคโลราโดเป็นกลุ่มสุดท้ายของเรือประจัญบานแบบมาตรฐาน (Standard-type battleship) ที่ออกแบบให้มีความเร็วและการควบคุมที่ใกล้เคียงกัน โดยพัฒนาต่อยอดมาจากเรือประจัญบานชั้นเทนเนสซี (Tennessee-class battleship) โดยมีการปรับปรุงอำนาจการโจมตีให้ทรงพลังยิ่งขึ้นด้วยปืนหลักขนาด 16 นิ้ว จำนวน 8 กระบอก และเรือชั้นโคโลราโดถือเป็นเรือรบหลักรุ่นสุดท้ายของสหรัฐที่ใช้ป้อมปืนหลัก 4  ป้อม และปืนที่ติดตั้งบนป้อมปืนเป็นแบบปืนคู่
เรือประจัญบานทั้ง 3 ลำนี้ล้วนมีประวัติการทำหน้าที่อันยาวนานในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ยูเอสเอส แมริแลนด์ และเวสต์เวอร์จิเนีย ปรากฏตัวอยู่ ณ ท่าเรือเพิร์ลฮาร์เบอร์ขณะที่เกิดเหตุโจมตีเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1941 แมริแลนด์จะได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อย ส่วนเวสต์เวอร์จิเนียกลับจมลงในน่านน้ำตื้นของท่าเรือ แต่ต่อมาก็สามารถกู้ขึ้นมาและซ่อมแซมได้ เรือทั้ง 3 ลำทำหน้าที่เป็นเรือสนับสนุนการยิงทางทะเลในปฏิบัติการสะเทินน้ำสะเทินบกจำนวนมาก แมริแลนด์และเวสต์เวอร์จิเนียได้เข้าร่วมในยุทธการสำคัญครั้งสุดท้ายระหว่างเรือรบผิวน้ำ นั่นคือ ยุทธการช่องแคบซูริกาโอ ในระหว่างยุทธนาวีที่อ่าวเลย์เตเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1944 หลังสงคราม เรือทั้งสามลำถูกปลดประจำการและถูกนำไปแยกชิ้นส่วนในช่วงปลายทศวรรษที่ 1950