stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 8243

| --- | --- |
4K-AZ65 เอ็มบราเออร์ อี190 ลำที่เกิดเหตุ ถ่าย 8 ปีก่อนเกิดเหตุ
สรุปอุบัติการณ์
วันที่: 25 ธันวาคม ค.ศ. 2024 (2024-12-25)
สรุป: ตกขณะลงจอดฉุกเฉินหลังการเสียการควบคุม; อยู่ระหว่างการสืบสวน
จุดเกิดเหตุ: ใกล้ท่าอากาศยานนานาชาติอักเตา อักเตา ประเทศคาซัคสถาน  43°53′0.741″N 51°0′21.843″E﻿ / ﻿43.88353917°N 51.00606750°E﻿ / 43.88353917; 51.00606750
อากาศยานลำที่เกิดเหตุ
ประเภทอากาศยาน: เอ็มบราเออร์ อี190เออาร์
ชื่ออากาศยาน: กูซาร์
ดําเนินการโดย: อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์
หมายเลขเที่ยวบิน IATA: J28243
หมายเลขเที่ยวบิน ICAO: AHY8243
ทะเบียน: 4K-AZ65
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติเฮย์แดร์ แอลีเยฟ บากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน
ปลายทาง: ท่าอากาศยานคาดีรอฟ กรอซนืย กรอซนืย สาธารณรัฐเชเชน ประเทศรัสเซีย
จำนวนคน: 67
ผู้โดยสาร: 62
ลูกเรือ: 5
เสียชีวิต: 38
รอดชีวิต: 29
อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 8243 เป็นเที่ยวบินโดยสารระหว่างประเทศตามกำหนดการจากบากูไปยังกรอซนีย์ ซึ่งดำเนินการโดยอาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์ โดยเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2024 ขณะเครื่องบินเอ็มบราเออร์ อี190 ขณะทำการร่อนลง เครื่องบินเกิดตกใกล้ท่าอากาศยานนานาชาติอักเตา ประเทศคาซัคสถาน โดยมีผู้โดยสาร 67 คนบนเครื่อง สำนักข่าวรัสเซียรายงานว่าเครื่องบินลำดังกล่าวต้องเปลี่ยนเส้นทางเนื่องจากสภาวะหมอกในกรอซนีย์  และมีรายงานว่านักบินได้ส่งสัญญาณ 7700 ไปยังเครื่องตอบรับซึ่งส่งสัญญาณว่ามีเหตุฉุกเฉินเกิดขึ้นบนเครื่องขณะบินอยู่เหนือทะเลแคสเปียน มีผู้โดยสาร 29 คนรอดชีวิตจากอุบัติเหตุ
ในวันที่ 26 ธันวาคม เจ้าหน้าที่รัฐของอาเซอร์ไบจานได้แจ้งกับรอยเตอร์สว่าระบบป้องกันภัยทางอากาศของรัสเซียอาจมีส่วนเกี่ยวข้องต่ออุบัติเหตุครั้งนี้
อุบัติเหตุ

เครื่องบินขึ้นบินจากท่าอากาศยานนานาชาติเฮย์แดร์ แอลีเยฟเมื่อเวลา 7:55 น. ตาม เวลาอาเซอร์ไบจาน (UTC+04:00) โดยเดินทางไปยังท่าอากาศยานกรอซนืย ลูกเรือได้ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือเมื่อเวลา 9:35 น. ตามเวลาท้องถิ่น (UTC+05:00) และรายงานว่าระบบควบคุมขัดข้อง ตามโพสต์บนเอ็กซ์ของไฟล์ทเรดาร์24 บริการติดตามเที่ยวบินออนไลน์ กล่าวว่า เครื่องบินลำดังกล่าวได้รับผลกระทบจากการรบกวนจีพีเอสอย่างรุนแรงในบริเวณกรอซนืย การรบกวนจีพีเอสเป็นปัญหาที่พบมากบนเที่ยวบินระยะไกลและพบได้มากในน่านฟ้ารัสเซีย นักบินได้ปฏิบัติตามขั้นตอนความปลอดภัยในสถานการณ์แล้ว
เครื่องบินได้เปลี่ยนเส้นทางบินเพื่อลงจอดที่ท่าอากาศยานอุยตัชในมาฮัชคาลา สาธารณรัฐดาเกสตาน ประเทศรัสเซียหลังสภาพอากาศย่ำแย่ในกรอซนืย แต่ที่มาฮัชคาลาก็มีสภาพอากาศย่ำแย่ด้วยเช่นเดียวกัน จึงได้เปลี่ยนเส้นทางลงจอดที่อักเตา ประเทศคาซัคสถาน เครื่องบินทำการบินที่ความสูง 30,000 ฟุต (9,144 เมตร) เมื่อสัญญาณเรดาร์ขาดหายในเวลา 08:40น. ตามเวลาท้องถิ่น (04:40 UTC) ก่อนที่สัญญาณจะกลับมาเชื่อมต่ออีกครั้งเมื่อเครื่องบินผ่านบริเวณชายฝั่งทะเลแคสเปียนของคาซัคสถานเมื่อเวลาประมาณ 10:07น. ตามเวลาท้องถิ่น (06:07 UTC)
ลูกเรือได้ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือโดยส่งสัญญาณ 7700 เมื่อเวลา 09:35น. ตามเวลาท้องถิ่น (UTC+05:00) และรายงานความขัดข้องของระบบควบคุมเครื่องบิน จากนั้น ลูกเรือได้ขออนุญาตลงจอดฉุกเฉินที่ท่าอากาศยานนานาชาติอักเตาในอักเตา คาซัคสถาน เมื่อเวลา 09:49น. และพยายามทำการบินโดยใช้กฎการบินโดยตรง (Direct mode) เครื่องบินปรากฎบนเรดาร์เมื่อเวลา 10:07น. ขณะบินอยู่เหนือทะเลแคสเปียนมุ่งหน้าสู่อักเตา
นักบินได้นำเครื่องบินบินวนอยู่ใกล้ท่าอากาศยานอักเตาอยู่สองรอบ โดยขณะที่จะทำการวนครั้งที่สาม ในเวลา 11:30น. ตามเวลาท้องถิ่นคาซัคสถาน เครื่องบินได้พุ่งชนกับพื้นดิน โดยปีกขวาได้ชนเข้ากับพื้นเป็นส่วนแรก ก่อนที่จะเกิดการระเบิดและลำตัวเครื่องได้แยกออกเป็นสองส่วนโดยส่วนหัวถูกทำลายโดยถูกไฟไหม้จากการระเบิด ในขณะที่ส่วนหางไม่ได้รับความเสียหายจากแรงระเบิดหรือการพุ่งชนมากนัก อุบัติเหตุในครั้งนี้ถูกจับภาพได้ โดยวิดีโอที่ถ่ายได้แสดงให้เห็นว่าเครื่องบินได้กางล้อลงจอดแล้ว เจ้าหน้าที่กู้ภัยมาถึง และดับเพลิงได้สำเร็จในเวลา 12.05น. ตามเวลาท้องถิ่น
จากผู้โดยสาร 67 คนบนเครื่องบิน 29 คนรอดชีวิต และ 38 คนเสียชีวิต ส่วนลูกเรือ 5 คนบนเครื่องบิน พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน 3 คนรอดชีวิต ส่วนนักบิน 2 คนเสียชีวิตในอุบัติเหตุครั้งนี้ โดยเจ้าหน้าที่ได้ระบุว่าผู้เสียชีวิตทั้งหมดเสียชีวิต ณ ที่เกิดเหตุ ผู้รอดชีวิตทั้ง 29 คน รวมเด็กสองคน ได้ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล โดย 11 คนได้รับบาดเจ็บสาหัสและอยู่ในสภาวะอันตราย
อุบัติเหตุ > ลำดับเหตุการณ์

| เหตุการณ์ | เวลา (ท้องถิ่นอาเซอร์ไบจาน; UTC+5) |
| --- | --- |
เครื่องบินขึ้นบินออกจากบากู: 07:55
เครื่องบินหายออกจากเรดาร์: 08:40
นักบินส่งสัญญาณ 7700: 09:35
นักบินขออนุญาตลงจอดฉุกเฉิน: 09:49
เครื่องบินเข้าน่านฟ้าคาซัคสถาน: 10:02 (11:02 เวลาท้องถิ่นคาซัคสถาน)
เครื่องบินปรากฏบนเรดาร์: 10:07 (11:07 เวลาท้องถิ่นคาซัคสถาน)
เครื่องบินพุ่งชนกับพื้นดิน: 10:30 (11:30 เวลาท้องถิ่นคาซัคสถาน)
เจ้าหน้าที่กู้ภัยดับไฟสำเร็จ: 11:05 (12:05 เวลาท้องถิ่นคาซัคสถาน)
เครื่องบิน

เครื่องบินที่เกิดเหตุคือเอ็มบราเออร์ อี190เออาร์ ทะเบียน 4K-AZ65 และหมายเลขสายการผลิตที่ 19000630 เครื่องบินลำนี้ใช้เครื่องยนต์ เจเนอรัลอิเล็กทริก ซีเอฟ34-10อี6 สองเครื่อง โดยเครื่องบินมีอายุ 11.6 ปี ณ วันเกิดเหตุและถูกส่งมอบให้อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์ครั้งแรกในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 และได้โอนย้ายไปยังสายการบินลูก บูตาแอร์เวย์ ก่อนที่โอนย้ายกลับคืนหลังผนวกกิจการของสายการบินลูกกลับเข้ามาในปี 2023
ผู้โดยสารและลูกเรือ

เครื่องบินที่เกิดเหตุบรรทุกผู้โดยสาร 62 คนและลูกเรือ 5 คน โดย 37 คนเป็นชาวอาเซอร์ไบจาน 16 คนเป็นชาวรัสเซีย 6 คนเป็นชาวคาซัคสถาน และ 3 คนเป็นชาวคีร์กีซ โดยลูกเรือทั้ง 5 คนเป็นชาวอาเซอร์ไบจานทั้งหมด บนเที่ยวบินมีเด็กโดยสารมาด้วย 4 คน ในเที่ยวบินนี้ กัปตันอากูร์ คัชนิกันเป็นผู้ทำการบิน
| ประเทศ | ผู้โดยสาร | ลูกเรือ | รวม | รอดชีวิต | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อาเซอร์ไบจาน | 37 | 5 | 42 | 17 |  |
| คาซัคสถาน | 6 | — | 6 | — |  |
| คีร์กีซสถาน | 3 | — | 3 | 3 |  |
| รัสเซีย | 16 | — | 16 | 9 |  |
| รวม | 62 | 5 | 67 | 29 |  |
ผลสืบเนื่อง

หลังเกิดอุบัติเหตุ มีการประกาศภาวะฉุกเฉินในเขตตุปคารากัน ซึ่งเป็นจุดที่เครื่องบินตก มีเจ้าหน้าที่ตอบสนองเหตุฉุกเฉินรวม 482 นาย อุปกรณ์พิเศษ 97 ชิ้น กองพันสุนัขตำรวจ 10 กองพัน และเครื่องบิน 2 ลำ ได้รับการส่งไปยังจุดเกิดเหตุ มีการส่งแพทย์เพิ่มเติมจากอัสตานาเพื่อรักษาผู้ได้รับบาดเจ็บ ศูนย์บริจาคโลหิตของแคว้นมังเฆิสเตาได้ติดต่อไปยังประชาชนเพื่อขอให้ผู้ที่มีสุขภาพแข็งแรงบริจาคโลหิต และได้มีผู้คนเข้ามาบริจาคโลหิตมากมาย โดยมีผู้บริจาคมากกว่า 300 คน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสถานการณ์ฉุกเฉินของรัสเซียได้นำอุปกรณ์และบุคลากรทางการแพทย์เดินทางไปยังคาซัคสถานเพื่อช่วยตอบสนองต่ออุบัติเหตุ ต่อมาทางกระทรวงฯ กล่าวว่าจะส่งพลเมืองรัสเซียที่ได้รับบาดเจ็บจากเหตุการณ์ดังกล่าวไปที่มอสโกทางอากาศ มีการจัดตั้งศูนย์วิกฤตขึ้นที่สถานกงสุลรัสเซียในโวรัล ขณะเดียวกันก็ส่งเจ้าหน้าที่การทูตไปยังสถานที่เกิดอุบัติเหตุด้วย นอกจากนี้ยังได้มีการส่งตัวแทนจากสถานกงสุลอาเซอร์ไบจานในอักเตาไปที่สถานที่เกิดอุบัติเหตุด้วย ทีมแพทย์พิเศษและอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องยังได้รับการส่งมาจากอาเซอร์ไบจานด้วย
อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์ระงับเที่ยวบินบากู-กรอซนืย-บากู และบากู-มาฮัชคาลา-บากู ระหว่างช่วงเวลาการสอบสวน และยังได้เปิดสายด่วนสำหรับญาติของผู้โดยสารอีกด้วย พร้อมกันนี้ยังได้เปลี่ยนภาพปกผู้ใช้บนโซเชียลมีเดียเพื่อไว้ทุกข์ต่อผู้เสียชีวิต
ผลสืบเนื่อง > กล่องดำ

ในวันเกิดเหตุทีมค้นหาได้พบกล่องดำของเครื่องบินแล้ว
ปฏิกิริยา

ประธานาธิบดีเซอร์เบีย อาเล็กซานดาร์ วูชิช นายกรัฐมนตรีปากีสถาน เชห์บาซ ชะรีฟ ประธานาธิบดีซคีร์กีซ ซาดีร์ จาปารอฟ ประธานาธิบดีรัสเซีย วลาดิมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีตุรกี เรเจป ไตยิป แอร์โดอัน รวมถึงสถานทูตสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส ลิทัวเนีย อิสราเอล และกระทรวงต่างประเทศของจอร์เจีย  โรมาเนีย และตุรกี ได้แสดงความเสียใจต่ออาเซอร์ไบจานเกี่ยวกับเหตุการณ์เครื่องบินตกนี้
ประธานาธิบดีอาเซอร์ไบจาน อิลฮัม แอลีเยฟ ได้เดินทางกลับบากูหลังจากเกิดเหตุเครื่องบินตก ตามรายงานของสื่อรัสเซียและแหล่งข่าวคาซัคสถาน
การสืบสวน

ทั้งอาเซอร์ไบจานและคาซัคสถานเปิดคณะกรรมาธิการเพื่อสอบสวนภัยพิบัติครั้งนี้ คณะกรรมาธิการคาซัคสถานนำโดยรองนายกรัฐมนตรี คานาต โบซุมบาเยฟ ในขณะที่รัฐมนตรีกระทรวงสถานการณ์ฉุกเฉินของคาซัคสถาน ชินกิส อารินอฟ ก็ได้เดินทางไปเยือนเมืองอักเตาด้วยเช่นกัน คณะกรรมาธิการอาเซอร์ไบจานจะนำโดยนายกรัฐมนตรีแอลี แอแซดอฟ อาเซอร์ไบจานได้ส่งคณะผู้แทนซึ่งประกอบด้วยรัฐมนตรีสถานการณ์ฉุกเฉิน อัยการรอง และรองประธานสายการบินอาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์ไปยังเมืองอักเตา เพื่อดำเนินการสืบสวนในสถานที่เกิดเหตุ แหล่งข่าวที่ใกล้ชิดกับการสืบสวนอ้างว่า ขณะเครื่องบินใกล้ถึงเมืองกรอซนืย ผู้โดยสารที่รอดชีวิตระบุว่าได้ยินเสียงระเบิดตามมาด้วยสิ่งที่อธิบายว่าเป็นเศษสะเก็ดระเบิดที่พุ่งใส่และทะลุเข้าไปในเครื่องบิน
การสืบสวน > ทฤษฎี

เมื่อเช้าวันที่ 25 ธันวาคม เวลาประมาณ 07:25 น. ตามเวลาท้องถิ่น (04:25 UTC) มีรายงานการโจมตีด้วยอากาศยานไร้คนขับอย่างต่อเนื่องในเมืองกรอซนืย โดยอ้างว่าเป็นฝีมือของกองกำลังยูเครน หลังจากนั้นไม่นาน เวลา 09:35 น. ตามเวลาท้องถิ่น (06:35 UTC) ลูกเรือของเครื่องบินโดยสารได้ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือด้วยการส่งสัญญาณว่า 7700 บนเครื่องส่งสัญญาณ ตามรายงานของ ไฟล์ทเรดาร์24 เครื่องบินประสบปัญหาการรบกวนจีพีเอสโดยมีข้อมูลตำแหน่งจากเอดีเอส-บีที่ไม่ถูกต้องเริ่มตั้งแต่เวลา 04:25 UTC เนื่องมาจากมีสัญญาณรบกวนอย่างมาก
ภายหลังการตก ได้มีการพบความเสียหายต่อเครื่องบินมาก รวมถึงรอยสะเก็ดระเบิดที่แพนหางดิ่งและปีก ซึ่งบ่งชี้ว่ามีการระเบิดเกิดขึ้นบริเวณใกล้เคียง คำบอกเล่าของพยานได้กล่าวถึงอาการบาดเจ็บ โดยมีผู้หญิงคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บที่ขา และเสื้อชูชีพของพยานอีกคนถูกสะเก็ดระเบิดทิ่มแทง นักวิเคราะห์ทางการทหาร ยาน มัตเวเยฟ ตั้งสมมติฐานว่าระบบต่อต้านอากาศยานของรัสเซีย ซึ่งอาจเป็นปันซีร์-เอส1 อาจเข้าใจผิดว่าเครื่องบินในเที่ยวบินที่ 8243 เป็นอากาศยานไร้คนขับเนื่องจากระบบระบุตัวตนแบบ "มิตรหรือศัตรู" ล้มเหลว ผู้เชี่ยวชาญด้านการบินได้ให้สัมภาษณ์กับเว็บไซต์ ทูร์เคยทูเดย์ ว่ารูปแบบความเสียหายจากสะเก็ดระเบิดที่เกิดขึ้นทั่วลำตัวเครื่องบินและส่วนหางเครื่องบินนั้นไม่สอดคล้องกับความเสียหายที่เกิดจากการถูกนกชน แต่กลับคล้ายกับความเสียหายที่เกิดจากกระสุนปืนต่อสู้อากาศยาน เว็บไซต์ ทูร์เคียทูเดย์ ยังระบุด้วยว่า "ความเข้มข้นของรูเจาะในส่วนหางเครื่องบินบ่งชี้ถึงความสูญเสียที่อาจเกิดขึ้นกับระบบไฮดรอลิก ซึ่งคล้ายกับอุบัติเหตุของยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 232" เว็บไซต์ มิลิตาร์นีย์ ยังได้สังเกตเห็นความคล้ายคลึงกันระหว่างเที่ยวบินนี้กับเครื่องบิน อิลยูชิน อิล-22พีพีที่เคยเกิดเหตุได้รับความเสียหายจากขีปนาวุธต่อต้านอากาศยานมาก่อน โดยระบุว่า "สามารถเห็นความคล้ายคลึงของความเสียหายและจำนวนของรูบนตัวถัง ซึ่งอาจบ่งชี้ถึงความเสียหายจากสะเก็ดระเบิดแรงสูง" นิตยสาร เมดูซา ได้กล่าวถึงหลักฐานที่มีลักษณะคล้ายกันซึ่งชี้ให้เห็นว่าเครื่องบินถูกโจมตีโดยระบบป้องกันภัยทางอากาศของรัสเซีย
ดูเพิ่ม

ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลนส์ เที่ยวบินที่ 752
มาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 17
อิหร่านแอร์ เที่ยวบินที่ 655
โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007
แหล่งข้อมูลอื่น

รายชื่อผู้โดยสาร
จักรพรรดิเหลียงอู่

พระเจ้าเหลียงอู่ (梁武帝; 464–12 มิถุนายน 549) หรือ เซียวเหยี่ยน (萧衍) ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เหลียงครองราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 502–549 นับเป็นช่วงเวลาที่มีเสถียรภาพที่สุดในยุคราชวงศ์หนานเป่ย หรือราชวงศ์เหนือใต้ พระองค์สนับสนุนการศึกษาของบัณฑิตลัทธิขงจื๊อ แต่ก็ทรงศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างยิ่ง
พระเจ้าเหลียงอู่กับพุทธศาสนา

พระเจ้าเหลียงอู่ทรงเป็นฮ่องเต้ที่มีศรัทธาปสาทะในพระบวรพุทธศาสนามากที่สุดองค์หนึ่งของจีน ทรงรับศีลฆราวาสตลอดพระชนม์ชีพ มีพระบรมราชโองการสั่งห้ามการทำปาณาติบาต เข่นฆ่าชีสิตสัตว์สังเวยบรรพชน แม้พระองค์เองก็ยังประกอบพระราชพิธีสังเวยบูรพชนด้วยอาหารมังสวิรัต และยกเว้นโทษประหารชีวิต จนได้รับการถวายพระนามเป็น "ฮ่องเต้โพธิสัตว์"
ทั้งยังมีพระสมัญญานามว่า "พระเจ้าอโศกแห่งแผ่นดินจีน" เนื่องจากทรงปวารณาพระองค์ตามจริยาของพระเจ้าอโสกมหาราช บำรุงพระศาสนา ประกาศพระสัทธรรม และถือศีลมีเมตตาต่อสรรพสัตว์ พระองค์ทรงโปรดการปฏิบัติตามจริยาของพระเจ้าอโศก ที่ปรากฏใน อโศกาวทาน หรือ คัมภีร์อวทาน ถึงกับถวายนามให้แก่วัดแห่งหนึ่งในเมืองหนิงโป ว่า วัดพระเจ้าอโศก (วัดอายู่หวาง)
นอกจากนี้ ยังมีตำนานเล่าขานเกี่ยวกับพระราชกิจในด้านศาสนาอีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็น การที่พระองค์ทรงผนวชเป็นพระภิกษุถึง 3 ครั้ง จนข้าราชสำนักต้องนำทรัพย์สินไปไถ่พระองค์ให้ลาผนวชมากมาย นัยว่าเป็นอุบายในการถวายพระราชทรัพย์แก่ศาสนจักร
พระองค์ยังทรงนิยมสนนทนาธรรม ศึกษาพระสูตร เล่ากันว่า ทรงพบกับพระโพธิธรรม (ตั๊กม๊อ) พระสังฆนายกองค์แรกแห่งนิกายฉาน (เซ็น) เมื่อท่านจาริกถึงเมืองจีนใหม่ๆ แต่ฮ่องเต้มิเข้าใจปริศนาธรรม จึงเมินเฉยพระเถระเจ้า กว่าจะทราบความสำคัญพระโพธิธรรมก็เดินทางไปวัดเส้าหลิน เพื่อประกาศธรรมนิกายฉานที่นั่น เรื่องราวตอนนี้ปรากฏใน สูตรของเว่ยหล่าง (六祖壇經) ของพระฮุ่ยเหนิง พระสังฆนายกองค์ที่ 6 แห่งนิกายฉาน ความว่า
วันหนึ่งเมื่อข้าหลวงอุ๋ยได้ถวายภัตตาหารเจแด่พระธรรมาจารย์ฮุ่ยเหนิงแล้ว ข้าหลวงอุ๋ยได้กราบเรียนถามพระธรรมาจารย์ฮุ่ยเหนิงว่า
"หลักธรรมต่างๆ ที่พระคุณเจ้าแสดงไปแล้วนั้นเป็นหลักธรรมเดียวกันกับที่พระโพธิธรรมได้วางหลักธรรมสำคัญนี้ไว้มิใช่หรือ"
"ถูกแล้ว" พระธรรมาจารย์ฮุ่ยเหนิงตอบ
"แต่กระผมได้สดับมาว่า เมื่อพระโพธิธรรมได้พบปะและสนทนากันเป็นครั้งแรกกับฮ่องเต้ เหลียงอู่ จึงถามพระโพธิธรรมว่าพระองค์จักได้รับกุศลอะไรบ้างจากการที่พระองค์ได้ก่อสร้างพระวิหารการอนุญาตให้คนบวช การโปรยทาน การถวายภัตตาหารเจแด่พระภิกษุสงฆ์ ในครั้งนั้นพระสังฆปริณายกโพธิธรรมถวายพระพรว่า
การกระทำเช่นนั้น ไม่เป็นทางนำมาซึ่งกุศลแต่อย่างใดเลย บรรดาข้าพเจ้าไม่เข้าใจว่า เหตุไฉนพระโพธิธรรมจึงตอบดังนั้น"
พระธรรมาจารย์ฮุ่ยเหนิงตอบว่า
"ถูกแล้วการกระทำเช่นนั้นไม่เป็นทางนำมาซึ่งกุศลแต่อย่างใดเลย ขออย่าได้มีความสงสัยในคำตอบนี้ของพระโพธิธรรมเลย พระเจ้าเหลียงอู่เองต่างหากที่มีความเข้าใจผิดและพระองค์ไม่ได้ททรงทราบถึงคำสอนอันถูกต้องตามแบบแผนการกระทำ เช่น การสร้างวิหาร การอนุญาตให้คนบวช การโปรยทาน การถวายภัตตาหารเจ จะนำมาให้ได้ก็แต่เพียงความปิติอิ่มใจต่างๆ เท่านั้น จึงไม่ถือว่าเป็นกุศล กุศลมีได้ก็แต่ในธรรมกายซึ่งไม่มีสิ่งใดเกี่ยวข้องกับการทำเพื่อความปิติอิ่มใจเลย"
คำกล่าวของพระธรรมมาจารย์ฮุ่ยเหนิง ได้ยืนยันให้เห็นความจริงว่า คำกล่าวของพระโพธิธรรมเมื่อครั้งกระนั้นถูกต้องเพียงแต่มิได้อธิบายหรือมีโอกาสชี้แจงแสดงเหตุผลให้พระเจ้าเหลียงอู่สดับได้เพราะเพียงได้ยินคำกล่าว่า ไม่เป็นบุญกุศลโทสะจริตก็ครอบงำพระหฤทัยจึงขับไล่พระโพธิธรรมออกไปจากพระราชวัง
ดังนั้นถ้าพิจารณาประวัติความเป็นมาของพระเจ้าเหลียงอู่เต้ย่อมประจักษ์ถึงสัจธรรมแห่งการทำบุญว่ามิใช่หนทางแห่งการพ้นไปจากการเวียยนเกิด-ตาย เลย แต่กลับกลายเป็นการเวียนเกิดมารับผลบุญของตนเองไม่มีที่สิ้นสุด"
บทพระนิพนธ์ขอขมากรรม

พระเจ้าเหลียงอู่ ยังทรงพระราชนิพนธ์บทสวดขอขมากรรม เหลียงหวงเป่าชั่น (梁皇寶懺) ซึ่งจะใช้สวดในงานพิธีสวดอุทิศส่วนกุศล แด่ผู้ล่วงลับ และสัมพเวสี ซึ่งจะจัดขึ้นในวันสารทจีน ซึ่งเป็นวันที่ประตูนรกเปิดให้วิญญาณทั้งหลายมารับกุศลผลบุญได้
ตำนานเล่าว่า พระมเหสีจีฮุย (郗徽) ของพระเจ้าเหลียงอู่ ทรงมีอุปนิสัยริษยาอาฆาตแค้น เมื่อสิ้นพระชนม์เมื่อพระชันษา 30 ปี ก็เกิดใหม่กลายเป็นอสรพิษใหญ่ตามผลกรรมที่ถูกโทสะครอบงำนั้น ต่อมาพระนางไปแจ้งเหตุแก่พระสวามีในพระสุบิน ครั้งฮ่องแต้ทรงทราบจึงทรงปรึกษากับพระเถระเป่าจื้อ (寶誌)พระเถระจึงเชิญพระสงฆ์ผู้มีคุณวิเศษมา แล้วร่วมกับองค์ฮ่องเต้ รจนาบทสวดขอขมากรรมเหลียงหวงเป่าชั่นจำนวน 10 บทขึ้น
หลังจากประกอบพิธีสวดบทขอขมากรรม แล้วพระมเหสีทรงปรากฏในพระสุบินอีกครั้ง แจ้งแก่พระองค์ว่าบัดนี้พระนางได้ไปบังเกิดในสุขคติภพแล้ว จึงขอบขอบพระทัยยิ่งในพระกรุณา
ทุกวันนี้ พระอารามจีนนิกายก็ยังสวดบทขอขมากรรม เหลียงหวงเป่าชั่น กันอยุ่ในวันสารทจีน และวันเช็งเม้ง
เซียวฮื้อยี้ (ตัวละคร)

เซียวฮื่อยี้ เป็นตัวละครในโก้วเล้ง มีลักษณะเป็นเด็กหนุ่มที่เก่ง ฉลาด ความจำเป็นเลิศ  เขาเติบโตโดยการเลี้ยงดูของ 5 คนโฉด คือ โต่วซัวะ  ฮาฮายี้ ลี้ตั่วฉุ่ย ตู้เกียวเกียว และ อิมเก้าฮิว และได้รับการดูแลโดยหมอบ้วงฉุนแซ เซียวฮื้อยี้จึงเป็นคนที่ทันคน ผู้ที่นำเขามาที่หุบเขาคนโฉดคือ อี่น่ำเทียน แต่ไม่ทราบว่าภายหลัง หลังจากเล่มที่ 48 ภาคแค้นอี่น่ำเทียนเป็นต้นไปเขากลายเป็นคนหัวช้า
| ด ค กจักรวาลของโกวเล้ง |
| --- | --- |
ชุด ชอลิ้วเฮียง:  ศึกวังค้างคาว  พายุทะเลทราย  กลิ่นหอมกลางธารเลือด  ยืมศพคืนวิญญาณ  กล้วยไม้เที่ยงคืน  ตำนานกระบี่หยก  ดวงชะตาดอกท้อ  ศึกวังน้ำทิพย์ 
ชุด ฤทธิ์มีดสั้น:  เซียวลี้ปวยตอ (ฤทธิ์มีดสั้น)  จอมเสเพลชายแดน (ดาบจอมภพ)  เหยี่ยวทมิฬ (เหยี่ยวเดือนเก้า)  ขอบฟ้า จันทรา ดาบ (จอมดาบหิมะแดง)  มีดบินกรีดฟ้า 
ชุด หงส์ผงาดฟ้า:  ตอนหงส์ผงาดฟ้า  จอมโจรปักดอกไม้  สองนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่  บ่อนพนันเบ็ดเงิน  หมู่ตึกภูตพราย  เกาะมหาภัย  กระบี่พิโรธ 
ชุด อาวุธของโกวเล้ง:  กระบี่อมตะ  เดชขนนกยูง  ดาบมรกต  แค้นสั่งฟ้า  ตะขอจำพราก  ทวนทมิฬ  ยอดมือปราบ 
ชุด บุตรที่สิบเอ็ด:  เซียวจับอิดนึ้ง  ยอดขุนโจร 
ชุด หกเรื่องสยองขวัญ:  นกแก้วสยองขวัญ  ดาบเทพมรณะ (天魔刀)  จิ้งเหลนทมิฬ (黑蜥蜴)  มนุษย์ผลึกแก้ว (水晶人)  โครงกระดูกแป้ง (粉骷髏)  สาวพรหมจรรย์แห่งลั่วซา (羅剎女)  ค้างคาวไร้ปีก (無翼蝙蝠) 
ชุด ยอดบุรุษเหนือกาล:  นายพราน เขี้ยวหมาป่า อัญมณี (賭局、狼牙、追殺)  ฝูงหมาป่า ควันมรณะ (紫煙、群狐)  สมุทรเทพ อินทรีเงิน (銀雕、海神) 
นิยายเรื่องเดียว:  ผู้ยิ่งใหญ่  ล่าสุดขีด  ศึกเสือหยกขาว  เทพกระบี่โพยม (苍穹神剑)  บทเพลงห่วงหลากสี (彩环曲)  บันทึกจอมยุทธ์พเนจร (游侠录)  วีรบุรุษสำราญ  ธวัชล้ำฟ้า  ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่  พยัคฆ์ร้ายบู๊ลิ้ม  นุ่มละมุนคมกระบี่ (那一剑的风情)  กระดึง สายลม คมดาบ  ศึกทะเลทราย  ดาวเดียวไม่เดียวดาย  วีรบุรุษไร้น้ำตา  นักสู้ผู้พิชิต  ลูกปลาน้อย  จริยะมือกระบี่ (剑客行)  บันทึกกระบี่พิสดาร (剑玄录)  ไม่มีวันก้มหัวให้ (绝不低头)  กระบี่กระจายหอม  กระบี่กระจายหอม ภาค 2 (飘香剑雨续)  พญามังกรเจ็ดดาว  สื่อสิ้นวิญญาณ (失魂引)  ดาบทมิฬ (边城浪子)  หมัดพิฆาต (拳头)  ซาเสี่ยวเอี้ย  ราชายุทธจักร  เทพบุตรมือสังหาร  เพลิงอาฆาต
อูตาโงเอะ วะ มีล-เฟย

โปรเจ็กต์สื่อผสมของญี่ปุ่น
| --- | --- |
อูตาโงเอะ วะ มีล-เฟย
うたごえはミルフィーユ (Utagoe wa Mirufīyu)
สร้างโดย: โพนีแคนยอน ทาคุยะ ยามานากะ
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ทาคุยะ ซาโต (หัวหน้า) คิโยโตะ นากาจิมะ
เขียนบทโดย: ทาคุยะ ยามานากะ
ดนตรีโดย: ชุน นาริตะ
สตูดิโอ: จูมอนโด
ฉาย:  กรกฎาคม พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
อูตาโงเอะ วะ มีล-เฟย (ญี่ปุ่น: うたごえはミルフィーユ, โรมาจิ: Utagoe wa Mirufīyu) เป็นโปรเจ็กต์สื่อผสมที่มีธีมเกี่ยวกับดนตรีญี่ปุ่น โดยมีธีมเกี่ยวกับอะแคปเปลลา เด็กสาวมัธยมปลาย และความซับซ้อน สร้างสรรค์โดยโพนีแคนยอนและทาคุยะ ยามานากะ เริ่มตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอจูมอนโด มีกำหนดการออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2568
สื่ออื่น > อนิเมะ

มีการประกาศสร้างเป็นอนิเมะในงานอีเว้นท์แรกของโปรเจ็กต์เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ต่อมาได้มีการเปิดเผยว่าเป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอจูมอนโด และกำกับโดยคิโยโตะ นากาจิมะ โดยมีทาคุยะ ซาโตทำหน้าที่เป็นผู้กำกับหลัก ทาคุยะ ยามานากะเป็นผู้เขียนบทซีรีส์ ชิซาโตะ คิคุนากะและฮิโตมิ ไคโฮเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และชุน นาริตะเป็นผู้แต่งเพลงประกอบ มีกำหนดการออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2568
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโปรเจค (ในภาษาญี่ปุ่น)
อูตาโงเอะ วะ มีล-เฟย (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
เรือประจัญบานอิตาลีวิตโตรีโอเวเนโต

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เรืออิตาลีวิตโตรีโอเวเนโต
| --- | --- |
 เรือรบวิตโตรีโอเวเนโต
ประวัติเรือ: 
ตั้งชื่อตาม:: ยุทธการที่วิตโตรีโอเวเนโต
สั่งต่อเรือ:: 10 มิถุนายน ค.ศ. 1934
วางกระดูกงูเรือ:: 28 ตุลาคม ค.ศ. 1934
ปล่อยเรือสู่ทะเล:: 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1937
ขึ้นระวางประจำการ:: 28 เมษายน ค.ศ. 1940
อับปาง:: 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948 ในทะเลแดง
ปลดประจำการ:: 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948
ข้อมูลจำเพาะ
ระวางขับน้ำ:: มาตรฐาน: 40,723 ตัน เต็มที่: 45,376 ตัน
ความยาว:: 237.76 เมตร
ความกว้าง:: 32.82 เมตร
กินน้ำลึก:: 9.6 เมตร
เครื่องจักร:: 8  yarrow boilers,  driving 4 steam turbines 128,000 shp (110 MW)  four 3-bladed 6.0 m propellers
ความเร็ว:: 30 นอต (56 กม./ชั่วโมง)
รัศมีทำการ:: 3,920 ไมล์ (6,310 กม.) ที่ความเร็ว 20 นอต (37 กม./ชั่วโมง)
กำลังพลประจำการ:: 1,830 นาย จนไปถึง 1,950 นาย
เกราะป้องกัน:: 650 mm on front of turrets 410 mm (16.1 in) side armor 200 mm (8 in) deck armor
อาวุธ:: 3 × 3 381 mm. (15.0 in) 4 × 3 152 mm. (6.0 in) 4 × 1 120 mm. (4.7 in) 12 × 1 90 mm. (3.5 in) 20 × 37 mm. (1.5 in) 10 × 2 20 mm. (0.79 in)

อากาศยานประจำการ:: 3 ลำ พร้อมแท่นปล่อยอากาศยาน 1 แท่น
เรือรบวิตโตรีโอเวเนโต (อังกฤษ: Italian battleship Vittorio Veneto) เป็นเรือรบของราชอาณาจักรอิตาลีและเป็นเรือลำที่สองของเรือรบระดับชั้นลิตตอริโอ ที่ทำหน้าที่ในกองทัพเรืออิตาลี ในระหว่าง สงครามโลกครั้งที่สอง เธอถูกตั้งชื่อตามชัยชนะอิตาลีที่ ยุทธการที่วิตโตรีโอเวเนโตในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ตัวเรือได้ถูกสั่งให้ต่อขึ้นในช่วงปีคริสต์ศักราช 1934 ซึ่งการต่อเรือชั้นนี้เปรียบเหมือนการฉีกสนธิสัญญาวอชิงตันด้วยการจำกัดอาวุธและห้ามต่อเรือที่ระวางขับน้ำเกิน 35,000 ตัน เพราะเรือในชั้นนี้กลับมีระวางขับน้ำมากถึง 45,000ตัน
การสร้าง

ตัวเรือได้ถูกวางกระดูกงูในวันที่ 28 ตุลาคม คริสต์ศักราช 1934 ที่เมืองท่าตรีเยสเตโดยวางกระดูกงูเรือพร้อมๆกับเรือประจัญบานลิตตอริโอในวันเดียวกัน ต่อมาเรือได้ถูกปล่อยลงจากอู่ในวันที่ 25 มิถุนายน คริสต์ศักราช 1937 ในช่วงที่ตัวเรือถูกปล่อยลงน้ำและถูกนำไปติดตั้งอาวุธก็เกิดปัญหาความล่าช้าเนื่องจากตัวเรือมีปัญหากับอาวุธและแผ่นเกราะก่อนที่จะมีการติดตั้งอาวุธบนเรือจะถูกยกเลิก
| ด ค กเรือประจัญบานชั้นลิตโตรีโอ |
| --- | --- |
 ลิตโตรีโอ / อิตาเลีย  วิตโตรีโอเวเนโต  โรมา  อิมเปโร 
 ชั้นเรือก่อนหน้า: Francesco Caracciolo class (แผนการ) / Andrea Doria class (แท้จริง)  ชั้นเรือถัดไป: ไม่มี 
 รายชื่อเรือประจัญบานของอิตาลี
เซียวฮื้อยี้

เซียวฮื้อยี้ (绝代双骄 - 绝代双骄) เป็นนิยายกำลังภายใน แต่งโดย โก้วเล้ง
รายชื่อตอน

| ด ค กจักรวาลของโกวเล้ง |
| --- | --- |
ชุด ชอลิ้วเฮียง:  ศึกวังค้างคาว  พายุทะเลทราย  กลิ่นหอมกลางธารเลือด  ยืมศพคืนวิญญาณ  กล้วยไม้เที่ยงคืน  ตำนานกระบี่หยก  ดวงชะตาดอกท้อ  ศึกวังน้ำทิพย์ 
ชุด ฤทธิ์มีดสั้น:  เซียวลี้ปวยตอ (ฤทธิ์มีดสั้น)  จอมเสเพลชายแดน (ดาบจอมภพ)  เหยี่ยวทมิฬ (เหยี่ยวเดือนเก้า)  ขอบฟ้า จันทรา ดาบ (จอมดาบหิมะแดง)  มีดบินกรีดฟ้า 
ชุด หงส์ผงาดฟ้า:  ตอนหงส์ผงาดฟ้า  จอมโจรปักดอกไม้  สองนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่  บ่อนพนันเบ็ดเงิน  หมู่ตึกภูตพราย  เกาะมหาภัย  กระบี่พิโรธ 
ชุด อาวุธของโกวเล้ง:  กระบี่อมตะ  เดชขนนกยูง  ดาบมรกต  แค้นสั่งฟ้า  ตะขอจำพราก  ทวนทมิฬ  ยอดมือปราบ 
ชุด บุตรที่สิบเอ็ด:  เซียวจับอิดนึ้ง  ยอดขุนโจร 
ชุด หกเรื่องสยองขวัญ:  นกแก้วสยองขวัญ  ดาบเทพมรณะ (天魔刀)  จิ้งเหลนทมิฬ (黑蜥蜴)  มนุษย์ผลึกแก้ว (水晶人)  โครงกระดูกแป้ง (粉骷髏)  สาวพรหมจรรย์แห่งลั่วซา (羅剎女)  ค้างคาวไร้ปีก (無翼蝙蝠) 
ชุด ยอดบุรุษเหนือกาล:  นายพราน เขี้ยวหมาป่า อัญมณี (賭局、狼牙、追殺)  ฝูงหมาป่า ควันมรณะ (紫煙、群狐)  สมุทรเทพ อินทรีเงิน (銀雕、海神) 
นิยายเรื่องเดียว:  ผู้ยิ่งใหญ่  ล่าสุดขีด  ศึกเสือหยกขาว  เทพกระบี่โพยม (苍穹神剑)  บทเพลงห่วงหลากสี (彩环曲)  บันทึกจอมยุทธ์พเนจร (游侠录)  วีรบุรุษสำราญ  ธวัชล้ำฟ้า  ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่  พยัคฆ์ร้ายบู๊ลิ้ม  นุ่มละมุนคมกระบี่ (那一剑的风情)  กระดึง สายลม คมดาบ  ศึกทะเลทราย  ดาวเดียวไม่เดียวดาย  วีรบุรุษไร้น้ำตา  นักสู้ผู้พิชิต  ลูกปลาน้อย  จริยะมือกระบี่ (剑客行)  บันทึกกระบี่พิสดาร (剑玄录)  ไม่มีวันก้มหัวให้ (绝不低头)  กระบี่กระจายหอม  กระบี่กระจายหอม ภาค 2 (飘香剑雨续)  พญามังกรเจ็ดดาว  สื่อสิ้นวิญญาณ (失魂引)  ดาบทมิฬ (边城浪子)  หมัดพิฆาต (拳头)  ซาเสี่ยวเอี้ย  ราชายุทธจักร  เทพบุตรมือสังหาร  เพลิงอาฆาต
รายชื่อเพลงหน้าพาทย์

เพลงหน้าพาทย์สามารถแบ่งเป็นหมวดๆได้ดังนี้
เพลงหน้าพาทย์สำหรับแสดงโขน,ละคร > เพลงที่เกี่ยวกับการแสดงอิทธิฤทธิ์

ตระนิมิตร - ใช้สำหรับแปลงกาย
รัว          - ใช้สำหรับการแสดงอิทธิฤทธิ์หรือแปลงกายในเวลาสั้นๆ
รัวมอญ    - ใช้เหมือนรัวแต่ใช้กับตัวละครที่เป็นมอญ
รัวพม่า     - ใช้เหมือนรัวแต่ใช้กับตัวละครที่เป็นพม่า
เพลงหน้าพาทย์สำหรับแสดงโขน,ละคร > เพลงที่เกี่ยวกับการแผลงฤทธิ์เดช

คุกพาทย์     - ใช้สำหรับตัวแสดงสำคัญ และการเชิญพระพิฆเนศ
รัวสามลา     - ใช้สำหรับตัวละครทั่วไปในการแผลงฤทธิ์เดชที่สำคัญ
เพลงหน้าพาทย์สำหรับแสดงโขน,ละคร > เพลงที่เกี่ยวกับการจัดทัพและยกทัพ

ปฐม (ใช้ในการรำตรวจพลเดี่ยวของแม่ทัพ ตัวละครที่รำเพลงนี้มีสุครีพและมโหทร)
กราวนอก (ใช้บรรเลงประกอบการตรวจพลของฝ่ายลิงและฝ่ายมนุษย์)
กราวใน (ใช้บรรเลงประกอบการตรวจพลและยกทัพของฝ่ายยักษ์ หรือการเดินทางเดี่ยวๆของยักษ์สำคัญๆ)
กราวกลาง (ใช้บรรเลงประกอบการตรวจพลของฝ่ายมนุษย์ ส่วนมากใช้ในการใส่เนื้อร้อง)
เพลงหน้าพาทย์สำหรับแสดงโขน,ละคร > เพลงที่เกี่ยวกับการไปมาหรือเดินทาง

เพลงโคมเวียน (ใช้ประกอบกิริยาการเดินทางในอากาศของเทวดาและนางฟ้า)
เพลงเหาะ (เป็นเพลงหน้าพาทย์ใช้บรรเลงขณะ ตัวละครกำลังทำกิริยาเกี่ยวกับการเหาะ ส่วนมากใช้ในละครใน)
เพลงหน้าพาทย์สำหรับแสดงโขน,ละคร > เพลงที่เกี่ยวกับการไปมาหรือเดินทาง > เพลงเสมอ

ใช้ในการเดินทางใกล้ๆ เพลงเสมอมีดังนี้
เสมอธรรมดา (ใช้กับตัวละครทั่วไป)
เสมอเถร (ใช้กับฤๅษี นักพรต)
เสมอมาร (ใช้กับยักษ์)
เสมอเข้าที่ (ใช้กับครูบาอาจารย์)
บาทสกุณี  (ใช้กับตัวละครฝ่ายพระ นาง ที่สำคัญ เช่นพระราม พระลักษมณ์ )
เสมอมอญ (ใช้กับตัวละครที่เป็นมอญ)
เสมอลาว (ใช้กับตัวละครที่เป็นลาว)
เสมอพม่า (ใช้กับตัวละครที่เป็นพม่า)
เพลงเข้าม่าน (ใช้ประกอบการเดินเข้าที่พำนัก หรือเข้าห้องต่างๆ )
เพลงหน้าพาทย์สำหรับแสดงโขน,ละคร > เพลงที่เกี่ยวกับการไปมาหรือเดินทาง > เพลงเชิด

ใช้ในการเดินทางไกล การไล่ล่า การรบ แบ่งเป็น
เชิดธรรมดา (ใช้กับมนุษย์ทั่วไป)
เชิดนอก (ใช้กับการไล่ล่า จับตัวของอมนุษย์กับอมนุษย์ ส่วนมากในการเดี่ยวระนาดเอกหรือปี่ใน ประกอบแสดงจับนาง)
เชิดฉาน (ใช้กับการไล่ล่า จับตัวของมนุษย์กับสัตว์ เช่น พระรามตามกวาง )
เชิดฉิ่ง (ใช้ประกอบการแสดงถึงที่ลึกลับ หรือการเหาะของตัวละคร หรือใช้ประกอบการรำก่อนที่จะใช้อาวุธสำคัญหรือก่อนกระทำกิจสำคัญ
)
เชิดกลอง (สำหรับการต่อสู้ การรุกไล่ฆ่าฟันกันโดยทั่วไปใช้บรรเลงต่อจากเชิดฉิ่ง)
เพลงหน้าพาทย์สำหรับแสดงโขน,ละคร > เพลงที่เกี่ยวกับการไปมาหรือเดินทาง > เพลงอื่นๆ

กลม (ใช้กับเทพเจ้าระดับสูง)
โคมเวียน (ใช้กับเทวดาระดับทั่วไป)
พญาเดิน (ใช้กับพระมหากษัตริย์จนพญาต่างๆ เช่น พญาวานร พญายักษ์)
กลองโยน (ใช้ในกระบวนพยุหยาตรา)
เพลงฉิ่ง (ใช้ในการชมสวน ดอกไม้)
เพลงโล้ (ใช้ในการเดินทาง ทางน้ำ)
เพลงแผละ (ใช้กับการบินของสัตว์ที่มีปีกเช่น พญาครุฑ นกสดายุ หรือยุงในตอน หนุมานหักด่านเมืองบาดาล)
เพลงชุบ (ใช้ประกอบการเดินของนางกำนัล)
เพลงหน้าพาทย์สำหรับแสดงโขน,ละคร > เพลงหน้าพาทย์เบ็ดเตล็ด

ตระนอน (ใช้ในการนอน)
ตระบรรทมไพร (ใช้ในการนอนในป่าของพระราม)
ลงสรง (ใช้ในการอาบน้ำของตัวละครเอก และยังใช้ในการสรงน้ำเทวรูปต่างๆ)
ลงสรงโทน (ใช้ในการแต่งตัว)
นั่งกิน (สำหรับอัญเชิญครูบาอาจารย์ เพื่อถวายกระยาหารสังเวย)
เซ่นเหล้า (ใช้ตอนดื่มสุรา หรือใช้ตอนภูต ผี ปีศาจออกแสดง)