stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทางรถไฟสายหาดเจ้าสำราญ
การเดินรถ

รถจักรไอน้ำที่ใช้เดินรถในทางรถไฟสายนี้เป็นของเก่าที่นำมาปรับปรุงใหม่ จึงมักเสียบ่อย ๆ และมีกำลังลากจูงน้อย ทั้งขบวนจะมีตู้โดยสารจำนวน 6 ตู้ ไม่รวมตู้สำหรับลำเลียงน้ำจืดไปด้วย ส่วนรางนั้นมีความกว้าง 75 เซนติเมตร มิได้รองด้วยหินโรยทาง ตัดทางไม่ค่อยตรง เวลาเดินรถ ขบวนก็จะส่ายไปมาน่าเวียนหัว บางครั้งตู้โดยสารก็ถูกเหวี่ยงจนหลุดออกมาก็มี แม้จะมีระยะทางเพียง 15 กิโลเมตร แต่รถไฟสายนี้ใช้ระยะเวลาการเดินทางถึง 5 ชั่วโมง กล่าวกันว่ารถไฟช้ามากถึงขนาดที่ผู้โดยสารสามารถลงไปทำธุระบางอย่างแล้ววิ่งตามขึ้นมารถไฟก็ทัน หรือลงไปจากขบวนรถแล้วเดินตามรถไฟก็ยังได้ และหลายครั้งที่ผู้โดยสารต้องทนตากแดดระหว่างรอซ่อมรถไฟที่เสียอยู่เป็นนิจ
ทางรถไฟสายนี้ไม่มีสถานีรายทาง มีสถานีต้นทางคือสถานีหลวงพระรามราชนิเวศน์ และหาดเจ้าสำราญเป็นสถานีปลายทาง ซึ่งสถานีแห่งหลังนี้มีลักษณะเป็นพลับพลาก่ออิฐถือปูน บานประตูกระจกสี่ด้าน ทั้งนี้ข้าราชบริพารที่ตามเสด็จต้องตีตั๋วก่อนขึ้นรถไฟเสียด้วย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 372

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 372 |
| --- | --- |
ทางเลี่ยงเมืองอรัญประเทศ
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 5.371 กิโลเมตร (3.337 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: ไม่ระบุ–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตก:  ถ.สุวรรณศร ใน อ.อรัญประเทศ จ.สระแก้ว
ปลายทางทิศตะวันออก:  ทล.348 ใน อ.อรัญประเทศ จ.สระแก้ว
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 372 หรือ ถนนเลี่ยงเมืองอรัญประเทศ เป็นทางหลวงแผ่นดินใน อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว มีระยะทางสั้น ๆ ตลอดทั้งสาย 5.371 กิโลเมตร เดิมเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร และได้รับการขยายเป็น 4 ช่องจราจรไป-กลับ แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2564 โดยเริ่มต้นบนกิโลเมตรที่ 287+991 ของ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33 ที่ตำบลบ้านด่าน ไปทางตะวันออกผ่านทางหลวงชนบท สก.2014 แล้วไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 348 ที่ตำบลบ้านใหม่หนองไทร เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงสระแก้ว (วัฒนานคร)
รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สระแก้ว | 0+000 | − |   ถนนสุวรรณศร ไป อ.วัฒนานคร, สระแก้ว  |   ถนนสุวรรณศร เข้าตัว อ.อรัญประเทศ |  |
| สระแก้ว | 1+550 | − | สก.2014 ทางหลวงชนบท สก.2014 ไป บ.หันทราย                 | สก.2014 ทางหลวงชนบท สก.2014 ไปบรรจบ  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33 |  |
| สระแก้ว | 5+371 | − |  ทล.348 ไป อ.ตาพระยา, บุรีรัมย์  |  ทล.348 เข้าตัว อ.อรัญประเทศ |  |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
ทูไนท์อิสเดอะไนท์ (เพลง)

| "Tonight Is the Night" |
| --- | --- |

เพลงโดยOutasight
จากอัลบั้มTBA
ด้านบี: "Stays the Same"
วางจำหน่าย: 23 กันยายน ค.ศ. 2011
บันทึกเสียง: 2011
แนวเพลง: แดนซ์ป็อป, นิวเวฟ, อัลเทอร์เนทีฟฮิปฮอป
ความยาว: 3:11
ค่ายเพลง: วอร์เนอร์บราเธอร์รีคอร์ดส
ทูไนท์อิสเดอะไนท์ (อังกฤษ:Tonight Is the Night) เป็นเพลงซิงเกิ้ลร้องโดย Outasight วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2554 โดยค่ายเพลงวอร์เนอร์บราเธอร์รีคอร์ดส เป็นเพลงแนวแดนซ์ป็อป, นิวเวฟ และอัลเทอร์เนทีฟฮิปฮอปของอเมริกา ซึ่งภายหลัง ดับเบิลยูดับเบิลยูอี นำเอาเพลงนี้ไปใช้เป็นเพลงเปิดรายการมวยปล้ำอาชีพของรอว์ ตอนที่ 1,000
รายการเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Tonight Is the Night" | 3:10 |
| 2. | "Stays the Same" | 3:50 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 7:00 |
อันดับ

| อันดับ (2011–12) | ยอด สูงสุด |
| --- | --- |
ออสเตรเลีย (ARIA): 18
Canada (Canadian Hot 100): 53
US Billboard Hot 100: 38
US Mainstream Top 40 (Billboard): 14
US Dance Club Songs (Billboard): 6
US Adult Top 40 (Billboard): 20
ติรุปติ

| ติรุปติ |
| --- | --- |
นคร
เวงกเฏศวรเทวาลัย, วงเวียนอาลีปีรีครุฑ, มหาวิทยาลัยศรีเวงกเฏศวร, ท่าอากาศยานนานาชาติติรุปติ, เขาติรุมลา, ทิวนครติรุปติยามค่ำคืน, FOXLINK ที่ APIIC EMC ติรุปติ
สมญา: เมืองหลวงทางจิตวิญญาณของอานธรประเทศ,ปูชนียนคร,"นครแห่งศรัทธา"

ติรุปติแสดงแผนที่รัฐอานธรประเทศติรุปติแสดงแผนที่ประเทศอินเดียติรุปติแสดงแผนที่ทวีปเอเชีย
พิกัด:  13°39′N 79°25′E﻿ / ﻿13.65°N 79.42°E﻿ / 13.65; 79.42
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: อานธรประเทศ
ภาค: รายลสีมา
อำเภอ: ติรุปติ
สถาปนา: 24 กุมภาพันธ์ 1130
ได้รับสถานะเทศบาล: 1 เมษายน 1886
ได้รับสถานะรัฐบาลท้องถิ่น: 2 มีนาคม 2007
ผู้ก่อตั้ง: ศรีรามานุชาจารยะ
ตั้งชื่อจาก: เวงกเฏศวร
ตำบล: 50
การปกครอง
 • ประเภท: สภาเทศบาล
 • องค์กร: เทศบาลติรุปติ, องค์การพัฒนานครติรุปติ(TUDA)
 • นายกเทศบาล: บี. อาร์. สิริศะ ยาฑวะ (YSRCP)
พื้นที่
 • นคร: 30.01 ตร.กม. (11.59 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • นคร: 295,323 คน
 • อันดับ: ที่ 9 (ในรัฐ)
 • ความหนาแน่น: 9,800 คน/ตร.กม. (25,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,004,615 คน
เดมะนิม: Tirupatian, Tirupatollu
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 517501 (Tirupati city)
รหัสพื้นที่: +91–0877
รหัสภูมิศาสตร์: UN/LOCODE IN TIR
Vehicle registration: Old:AP-03,AP-39,New:AP-40 (from 2023)
เว็บไซต์: tirupati.cdma.ap.gov.in
ติรุปติ (เตลูกู: తిరుపతి; Tirupati, /ˈtɪrʊpɒtɪ/ ( ฟังเสียง)) เป็นนครในรัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย ศูนย์กลางการปกครองของอำเภอติรุปติ ที่ตั้งของติรุมาลาเวงกเฏศวรเทวาลัยซึ่งเป็นศาสนสถานสำคัญในศาสนาฮินดู ติรุปติเป็นหนึ่งในแปด สวยัมวยักตะเกษตร ซึ่งบูชาพระวิษณุ ติรุปติเป็นศูนย์กลางการปกครองของมณฑลปกครองต่าง ๆ คือมณฑลติรุปติเขตนคร, มณฑลติรุปติเขตชนบท และเขตภาษีติรุปติ
ติรุปติเป็นกระจุกนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับเจ็ดของรัฐด้วยประชากร 459,985 คนในปี 2011 ในแง่ของเขตนครอย่างเดียว ตามสำมะโนปี 2011 ประชากรของติรุปติอยู่ที่ 287,035 คน ถือเป็นนครที่มีประชากรมากสุดอันดับเก้าของรัฐ และอันดับสองของพื้นที่รายาลสีมา เป็นรองเพียงนครกุรนูล ในปี 2012–2013 กระทรวงการท่องเที่ยวของอินเดียประกาศให้ติรุปติเป็น "นครมรดกที่ดีที่สุด" และยังเป็นหนึ่งในนครที่รัฐบาลอินเดียเลือกพัฒนาภายใต้โครงการสมาร์ตซิตี
ชื่อของนครติรุปติประกอบด้วยคำภาษาทราวิฑ คือ ติรุ แปลว่า เป็นที่สักการะหรือทรงเกียรติ และ ปติ แปลว่าที่ประทับ ในอดีต ติรุปติเคยถูกเรียกว่า ปุษปมณฑป (Pushpa-mandapa) ดังที่ปรากฏในอาจารยหฤทยัม (Acharya-Hridayam, ศตวรรษที่ 13)
น้ำตกเขาสิบห้าชั้น

น้ำตกเขาสิบห้าชั้น เป็นน้ำตกที่เกิดขึ้นใหม่ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติเขาสิบห้าชั้น ตำบลขุนซ่อง อำเภอแก่งหางแมว จังหวัดจันทบุรี ซึ่งอยู่ระหว่างรอยต่อของห้าจังหวัด เหมาะสำหรับการเดินทางเพื่อศึกษาธรรมชาติ
ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะภูมิอากาศ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบกว้าง และมีภูเขาติดต่อกันเป็นเทือกยาว ในด้านตะวันออกยาวถึงเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว ส่วนในด้านความสูงของน้ำตกเขาสิบห้าชั่น มีความสูงถึง 802 เมตร ในอุทยานแห่งนี้มีคลองหลายสายและมีคลองหลัก คือ คลองโตนด เพราะมีทั้งความลึกและความกว้างมาก จึงทำให้ปริมาณน้ำที่ไหลมีปริมาณมาก จึงทำให้อุทยานแห่งนี้มีความสมบูรณ์ทั้งในด้านธรรมชาติ และพันธุ์สัตว์ป่านานาชนิด เหมาะแก่การศึกษาวิจัยธรรมชาติ และ สัตว์ต่างๆ นอกจากนั้นทางด้านอากาศยังช่วยในธรรมชาติสมบูรณ์ เนื่องจาก อุทยานแห่งนี้มีลักษณะที่เด่นชัดใน
เรื่องอากาศ คือไม่ว่าจะเป็น ฤดูหนาว ฤดูร้อน ฤดูฝน ต่างมีความชัดเจน เช่น ฤดูหนาวก็จะมีความเย็นมากและมีความแห้งแล้งมากเช่นเดียวกัน ด้านฤดูฝนจะมีฝนตกชุบและมีความชุ่มชื้นเป็นอย่างมาก ฤดูร้อนอากาศจะร้อนมากที่สุดเช่นกัน เหตุที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้และลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ
ข้อมูลเพิ่มเติม กรมอุทยานแห่งชาติ และพันธุ์พีช http://park.dnp.go.th/visitor/nationparkshow.php?PTA_CODE=9129 โดยนายปิติ อนนตพันธ์
การเดินทาง

สามารถนั่งรถประจำทางจากกรุงเทพฯ นั่งรถมาลงที่อำเภอนายายอาม แล้วมาต่อรถสองแถวที่ตลาดมาลงที่หน้าอุทยานฯ ค่ารถคนละ 40 บาท หรือจะเหมารถสองแถวที่ตลาดอำเภอนายายอาม ในราคา ประมาณ 200-300 บาท
ทู้ทซี่

บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์อเมริกัน สำหรับชนเผ่าพื้นเมืองในรวันดาและบุรุนดี ดูที่ ทุตซี
โปสเตอร์ต้นฉบับของ ทู้ทซี่
ทู้ทซี่ (Tootsie) เป็นชื่อของภาพยนตร์แนวตลกเรื่องหนึ่งที่ออกฉายใน พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) โดย โคลัมเบีย พิคเจอร์ส (Columbia Pictures) โดยมีดาราดังในขณะนั้น คือ ดัสติน ฮอฟแมน เป็นตัวเอกของเรื่อง
ทู้ทซี่ เป็นภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับดาราชายที่ตกอับ ได้ปลอมตัวเป็นผู้หญิงคนใหม่ เข้าวงการใหม่อีกครั้ง และมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วประเทศ ซึ่งเป็นแนวคิดที่แปลกใหม่ไม่ซ้ำใครในช่วงเวลานั้น ถึงแม้จะไม่ใช่ภาพยนตร์เรื่องแรกที่เกี่ยวกับการปลอมตัวเป็นเพศตรงข้าม แต่ทู้ทซี่ ก็เป็นเรื่องแรกที่เกี่ยวกับการปลอมตัวเป็นเพศตรงข้ามที่โด่งดังในประเทศไทย จนเป็นที่มาของคำว่า ตุ๊ด หรือ ตุ๊ดซี่[ต้องการอ้างอิง]
ประกอบกับเพลงประกอบภาพยนตร์ คือเพลง It Might Be You ซึ่งร้องโดย สตีเฟน บิชอป ซึ่งติดอันดับท็อปฮิตในสหรัฐอเมริกา ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จงดงาม
ทู้ทซี่ ได้รับรางวัลออสการ์ 1 สาขา คือ นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (เจสซิกา แลงจ์)
ภาพยนตร์เรื่องนี้ ทำรายได้เปิดตัวสัปดาห์แรก 5,440,470 ดอลลาร์สหรัฐ และทำรายได้รวมทั้งหมด 177.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเทียบเท่า 390.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปัจจุบัน เป็นภาพยนตร์ตลกที่ทำรายได้สูงที่สุดประจำปี พ.ศ. 2525
นักแสดง

| --- | --- |
นักแสดง: รับบท
ดัสติน ฮอฟแมน: ไมเคิล ดอร์ซีย์/โดโรธี ไมเคิลส์
เจสซิกา แลงจ์: จูลี นิโคลส์ (ดาราสมทบของดอร์ซีย์)
เทริ การ์: แซนดี เลสเตอร์ (เพื่อนของดอร์ซีย์)
แดบนีย์ โคลแมน: รอน คาร์ลิสล์ (ผู้กำกับภาพยนตร์ของดอร์ซีย์)
ชาร์ลส์ เดิร์นนิง: เลสลีย์ นิโคลส์ (บิดาของจูลี)
บิลล์ เมอร์เรย์: เจฟฟ์ สเลเตอร์ (เพื่อนของโดโรธี เป็นนักเขียน)
ซิดนีย์ พอลแลค: จอร์จ ฟีลด์ส์ (เอเย่นต์ของโดโรธี)
จอร์จ เกย์นส์: จอห์น แวน ฮอร์น (เพื่อนร่วมงานของโดโรธี)
จีนา เดวิส: เอพริล เพจ
ดอริส บีแลค: ริต้า มาร์แชล
ลีน ธิกเพ็น: โจ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 37

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 37 |
| --- | --- |
ทางเลี่ยงเมืองชะอำ, หัวหิน

ข้อมูลของเส้นทาง

ส่วนหนึ่งของ 
 
ความยาว: 47.468 กิโลเมตร (29.495 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศเหนือ:  ถ.เพชรเกษม ใน อ.ชะอำ จ.เพชรบุรี
 :   พบ.1001 ทางหลวงชนบท พบ.1001 ในอ.ชะอำ จ.เพชรบุรี  พบ.1010 ทางหลวงชนบท พบ.1010 ในอ.ชะอำ จ.เพชรบุรี   ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3218 ในหัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์  ปข.2057 ทางหลวงชนบท ปข.2057 ในหัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์ 
ปลายทางทิศใต้:  ถ.เพชรเกษม ใน ปราณบุรี จ.ประจวบคีรีขันธ์
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 37  สายชะอำ–ปราณบุรี เป็นถนนแอสฟัลต์คอนกรีตขนาด 4 ช่องจราจรไป-กลับ ถนนสายนี้ได้รับการกำหนดให้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 2
รายละเอียดของเส้นทาง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 37  สายชะอำ–ปราณบุรี เป็นถนนเลี่ยงเมืองชะอำ จังหวัดเพชรบุรี และเลี่ยงเมืองหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เริ่มต้นที่ทางแยกต่างระดับชะอำ บริเวณกิโลเมตรที่ 187+682 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) ในตำบลเขาใหญ่ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี มีเส้นทางลงไปทางทิศใต้ ไปสิ้นสุดที่ทางแยกต่างระดับวังยาว บริเวณกิโลเมตรที่ 237+009 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) ในตำบลเขาน้อย อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ รวมระยะทาง 47.468 กิโลเมตร
เส้นทางสายนี้เดิมกำหนดเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 และในอดีตรหัสทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 37 เคยใช้กำหนดเป็นหมายเลขของถนนวงแหวนรอบนอก (ตะวันตก) ซึ่งภายหลังได้รับพระบรมราชนุญาตให้ชื่อว่า "ถนนกาญจนาภิเษก" และกำหนดรหัสทางเป็นทางหลวงพิเศษหมายเลข 9 ซึ่งทำให้รหัสทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 37 ว่างลง จนกระทั่งได้นำมาใช้กำหนดในทางเลี่ยงเมืองช่วงชะอำ–ปราณบุรี ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4
รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | อำเภอ | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 ชะอำ–ปราณบุรี
| เพชรบุรี | ชะอำ | 0+000 | ทางแยกต่างระดับชะอำ | เชื่อมต่อจาก:  ถนนเพชรเกษม | เชื่อมต่อจาก:  ถนนเพชรเกษม |
| เพชรบุรี | ชะอำ | 0+000 | ทางแยกต่างระดับชะอำ |  ถนนเพชรเกษม ไป อำเภอชะอำ                 | ไม่มี |
| เพชรบุรี | ชะอำ | 2+111.476 | ทางแยกคลองชลประทาน | ถนนเลียบคลองชลประทาน  ไป                 | ถนนเลียบคลองชลประทาน ไป |
| เพชรบุรี | ชะอำ | 10+530.384 | ทางแยกห้วยตะแปด | พบ.1001 ทางหลวงชนบท พบ.1001  ไป ถนนเพชรเกษม                 | พบ.1001 ทางหลวงชนบท พบ.1001 ไป โครงการชั่งหัวมันฯ |
| เพชรบุรี | ชะอำ | 10+530.384 | ทางแยกห้วยตะแปด | ไม่มี  | พบ.1001 ทางหลวงชนบท พบ.1001 ไป บ.พุหวาย |
| เพชรบุรี | ชะอำ | 16+838.098 | ทางแยกช้างแทงกระจาด | พบ.1010 ทางหลวงชนบท พบ.1010  ไป ถนนเพชรเกษม                 | พบ.1010 ทางหลวงชนบท พบ.1010 ไป โครงการชั่งหัวมันฯ |
| เพชรบุรี | ชะอำ | 16+838.098 | ทางแยกช้างแทงกระจาด | ไม่มี  | พบ.1001 ทางหลวงชนบท พบ.1010 ไป บ.ช้างแทงกระจาด |
| เพชรบุรี | ชะอำ | 19+450.755 | ทางแยกมหาวิทยาลัยศิลปากร | ไม่มี  | ไม่มี |
| ประจวบคีรีขันธ์ | หัวหิน | 28+752.303 | ทางแยกต่างระดับห้วยมงคล |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3218  ไป หัวหิน                 | ไม่มี |
| ประจวบคีรีขันธ์ | หัวหิน | 28+752.303 | ทางแยกต่างระดับห้วยมงคล |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3218  ไป บ.ห้วยมงคล                 | ไม่มี |
| ประจวบคีรีขันธ์ | หัวหิน | 35+500 | ทางแยกต่างระดับที่ว่าการอำเภอหัวหิน | ปข.2052 ทางหลวงชนบท ปข.2052  ไป หัวหิน                 | ปข.2057 ทางหลวงชนบท ปข.2057 ไป วัดห้วยมงคล |
| ประจวบคีรีขันธ์ | หัวหิน | 39+173.753 | ทางแยกหนองไผ่ | ปข.4030 ทางหลวงชนบท ปข.4030 ไป บ้านทับใต้                 | ปข.2030 ทางหลวงชนบท ปข.2030 ไป วัดหนองไผ่ |
| ประจวบคีรีขันธ์ | ปราณบุรี | 47+348.260 | ทางแยกต่างระดับวังยาว |  ถนนเพชรเกษม  ไป อำเภอหัวหิน                 |  ถนนเพชรเกษม ไป อำเภอปราณบุรี |
| ประจวบคีรีขันธ์ | ปราณบุรี | 47+348.260 | ทางแยกต่างระดับวังยาว | ตรงไป: ถนนเลี่ยงเมืองปราณบุรี (โครงการ) | ตรงไป: ถนนเลี่ยงเมืองปราณบุรี (โครงการ) |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ธิดาพญามังกร

"เง็กนึ้ง" (อัครสาวกเบื้องขวา; ซ้ายมือในภาพ) และ "Sudhana" (อัครสาวกเบื้องซ้าย; ขวามือในภาพ)
เทวรูปของธิดาพญามังกร
ธิดาพญามังกร หรือที่ชาวไทยนิยมเรียกทับศัทพ์ภาษาจีนว่า  เง็กนึ้ง เป็นอัครสาวกเบื้องขวาของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์โดยนิยมประดิษฐานนับถือคู่กันกับสุธนกุมาร
เทวประวัติ

เสี่ยวหลงนฺหวี่ (จีนตัวย่อ: 小龙女; จีนตัวเต็ม: 小龍女; พินอิน: Xiǎolóng nǚ)  บางก็เรียก เง็กนึ่ง หรือ หยกหลู หรือ ลุ่งหนู ตามแต่ภูมิภาคจะเรียกแตกต่างกันไป (สันสกฤต: นาคกัญญา; nāga-kanya)
เป็นเด็กผู้หญิงที่อยู่ทางเบื้องขวาของพระอวโลกิเตศวรมหาโพธิสัตว์ แต่เดิมเคยเป็นเด็กหญิงกำพร้าที่องค์หญิงเหมี้ยวซ่าน (ปัจจุบันได้รับพระนามว่า พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ หรือ กฺวันชื่อยินผูซ่า (จีน: 观世音菩萨; พินอิน: Guānshìyīn púsà ตามภาษาจีนกลาง)) (หรือ กวนซีอิมผู่ซ่า[ต้องการตรวจสอบความถูกต้อง]) ได้อุปการะเลี้ยงดูให้พากเพียรความรู้และสามารถเข้าถึงพระธรรมอันมีผู้ใดจะหยั่งได้ถึง ที่เกิดจากพระโอษฐ์ที่ได้กล่าวถึงพระสูตร สัทธรรมปุณฑรีกสูตร ฉบับที่พระอมิตาภพุทธเจ้าได้สดับตรัสไว้ (อมิตสารัตถสูตร (ในหมวดสัทธรรมปุณฑรีกสูตร)[ลิงก์เสีย]) จนถึงแจ้งบรรลุโสดาบันในอเนกอนันต์เพียงแว่วยินเสียงอ่านพระคัมภีร์พระสูตรบทนี้ ทั้งยังทรงอุปการะอุดหนุนช่วยเหลือ องค์หญิงเหมี้ยวซ่านขณะที่ทนทุกขเวนา วิบากต่างๆ ที่ต้องพากเพียรให้ผ่านเพื่อบรรลุอนุตรสัมมาสัมโพธิให้เป็นแบบอย่างให้สรรพสัตว์ให้หลุดพ้นจากอบายภูมิ จากความร้ายป้ายสี ก็พลิกแพลงภาพลักษณ์ที่ชอบด้วยธรรมแล้วประจักษ์แก่บุคคลทั้งหลาย และเป็นที่ยอมรับในเหล่าบรรดาสาวกแห่งพระอมิตาภพุทธเจ้าให้ได้รู้แจ้งแทงตลอดในธรรมอย่างมากล้น
จนถึงสมัยพุทธกาลครั้นที่เกิดในท้องทะเล เป็นราชธิดาองค์ที่สามของเหล่งอ๊วงไต้อ๋อง[ต้องการตรวจสอบความถูกต้อง] (ซัวเจี๋ยหลัวหลงหวัง; 娑竭羅龍王) แห่งท้องทะเลจีนตะวันออก (ตงไห่) มีสติปัญญาเฉลียวฉลาดยิ่งนัก เมื่อพระชนม์ได้ 8 ชันษา  ได้สดับธรรมจากพระมัญชุศรีโพธิสัตว์ ก็ได้บรรลุในธรรม
ได้รับพระบัญชาการจากเหล่งอ๊วงไต้อ๋องให้รับภารกิจเดินทางแหวกว่ายไปยังชั้นผิวน้ำเพื่อสอดส่องดูประชาราชแห่งท้องทะเลว่าอยู่ดีมีสุขเพียงใด จากนั้นพระอวโลกิเตศวร ที่บำเพ็ญเพียรบารมีจนถึงขั้นในครั้นที่ประสูติเป็นองค์หญิงเหมี้ยวซ่าน และรอเวลามาถึงกาลที่กำหนด พระองค์ทรงมารับไปเพื่อบำเพ็ญเพียรภาวนาในอีกภาคหนึ่งในภาคสาวกที่อยู่ทางเบื้องขวาแห่งพระอวโลกิเตศวรมหาโพธิสัตว์ เพื่อช่วยเหลือบรรดาสรรพสัตว์ให้รอดพ้นจากอบายภูมิ ตามพระราชประสงค์ต่อไป เพื่อพัฒนาให้พระอนุตรสัมมาสัมโพธิประกอบด้วยญาณอันสูงสุดที่หาสิ่งใดเปรียบมิได้ เมื่อเหล่งอ้วงไต้อ๋อง ทราบเรื่องต่างก็ประกาศิษย์เป็นพระอวโลกิเตศวรมหาโพธิสัตว์ พร้อมประกาศให้พวกพ้องลูกหลานแห่งท้องทะเลได้รับรู้ ต่างก็พากันชื่นชมพระราชธิดาอย่างหาไม่สามารถหาผู้ใดเปรียบได้
ตะไคร้

| ตะไคร้ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Poales
วงศ์:: Poaceae
สกุล:: Cymbopogon
สปีชีส์:: C.  citratus
ชื่อทวินาม
Cymbopogon citratus (DC.) Stapf,  1906

ชื่อพ้อง
 Andropogon citratus DC.
ตะไคร้ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Cymbopogon citratus); ชื่อท้องถิ่น: จะไคร,จั๊กไคร (ภาคเหนือ), หัวซิงไค (ภาคอีสาน), ไคร (ภาคใต้), คาหอม (แม่ฮ่องสอน), เชิดเกรย, เหลอะเกรย (เขมร-สุรินทร์), ห่อวอตะโป่ (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน) ) เป็นพืชล้มลุก ในวงศ์หญ้า (Poaceae) ความสูงประมาณ 4-6 ฟุต ใบยาวเรียว ปลายใบมีขนหนาม ลำต้นรวมกันเป็นกอ มีกลิ่นหอม เป็นช่อยาวมีดอกเล็กฝอยเป็นจำนวนมาก ตะไคร้เป็นพืชที่สามารถนำส่วนต้นหัวไปประกอบอาหาร และจัดเป็นพืชสมุนไพรด้วย
ถิ่นกำเนิด

ตะไคร้มีถิ่นกำเนิด ในประเทศอินโดนีเซีย ศรีลังกา พม่า อินเดีย ไทย ในทวีปอเมริกาใต้ และคองโก
ลักษณะโดยทั่วไป

โดยทั่วไปแบ่งตะไคร้ออกเป็น 6 ชนิด ได้แก่
ตะไคร้กอ
ตะไคร้ต้น
ตะไคร้หางนาค
ตะไคร้น้ำ
ตะไคร้หางสิงห์
ตะไคร้หอม
เป็นพืชตระกูลหญ้า ตะไคร้เป็นพืชที่เจริญเติบโตง่าย อาจมีทรงพุ่มสูงถึง 1 เมตร มีลำต้นที่แท้จริงประมาณ 4-7 เซนติเมตร ลำของต้นจะถูกห่อหุ้มไปด้วยกาบใบโดยรอบ ใบยาวแคบเส้นใบขนานกับก้านใบ ใบของตะไคร้อุดมไปด้วยน้ำมันหอมระเหย ที่นิยมนำมาปลูกเป็นพันธุ์พื้นเมืองที่ปลูกกันโดยทั่วไป
การปลูกและขยายพันธุ์

ปลูกได้การปักชำต้นเหง้า โดยตัดใบออกให้เหลือตอนโคนประมาณหนึ่งคืบ นำมาปักชำไว้สักหนึ่งสัปดาห์ก็จะมีรากงอกออกมา แล้วนำไปลงแปลงดินที่เตรียมไว้ หรืออาจใช้วิธีเอาโคนปักลงไปที่ดินซึ่งเตรียมไว้เลย ให้ห่างประมาณหนึ่งศอก ถ้าปลูกในกระถางใช้วิธีปักโคนลงในกระถาง ๆ ละ 2-3 ต้นก็ได้ แล้วหมั่นรดน้ำให้ชุ่มเช้าเย็น ตั้งไว้ให้โดนแดดตลอดวันจะทำให้โตได้เร็ว ตะไคร้ชอบดินร่วนซุย เป็นพืชที่ชอบน้ำ ชอบแดด ดูแลรดน้ำเสมอและโดนแดดได้ตลอดวัน เจริญได้ในดินแทบทุกชนิด
เวลาจะใช้ก็ให้ตัดที่โคนสุดส่วนรากเลย แล้วถอนออกมาทั้งต้นตามต้องการ ต้องคอยตรวจดูเมื่อตะไคร้มีกอเจริญเติบโตได้เต็มที่แล้ว ต้องถอนทิ้งหรือแยกออกไปปลูกใหม่บ้างหรือเอาไปใช้บ้าง จะนำมาหั่นเป็นฝอย ๆ ตากลมไว้ให้แห้งสนิทแล้วแพ็คเก็บไว้ใช้ได้นาน ๆ เพื่อให้ต้นอ่อนโตขึ้นมาใหม่ ถ้าไม่แยกออกไปต้นจะเล็กและลีบลงเรื่อย ๆ และบางที่ก็แคระแกร็น ต้นและกอก็จะโทรม ต้องล้างและปลูกใหม่ทั้งหมดเปลี่ยนเป็นการแตกหน่อทำให้การปลูกและการขยายพันธ์ได้ง่าย
ประโยชน์

ใช้ส่วนของเหง้าและลำต้นแก่ ใช้เป็นส่วนประกอบของอาหารที่สำคัญหลายชนิดเช่น ต้มยำ และอาหารไทยหลายชนิด ให้กลิ่นหอม มีสรรพคุณทางยาเช่น บำรุงธาตุ แก้โรคทางเดินปัสสาวะ ขับลมในลำไส้ทำให้เจริญอาหาร แก้โรคหืด แก้อหิวาตกโรค บำรุงสมอง ช่วยให้สมาธิดี ต้มกับน้ำใช้ดื่มแก้อาเจียน ใช้ต้นสดโขลกคั้นเอาน้ำดื่มแก้อาการเมาในกรณีผู้ที่เมามาก ๆ ช่วยให้สร่างเร็ว ส่วนหัวสามารถใช้แก้โรคเกลื้อน ท้องอืดท้องเฟ้อ โรคนิ่ว มากไปกว่านั้นยังสามารถทำเป็นยาช่วยนอนหลับ ช่วยลดความดันสูง น้ำมันตะไคร้หอมใช้ทากันยุงได้ ถ้าปลูกใกล้ผักอื่น ๆ จะช่วยกันแมลงได้และยังให้กลิ่นหอม ที่ดับกลิ่นบางชนิดใช้ตะไคร้เป็นส่วนผสมเพราะมีกลิ่นที่หอม และที่กำจัดยุงบางชนิดก็ใช้ตะไคร้เป็นส่วนผสมด้วยเนื่องจากมีกลิ่นที่แรงจึงช่วยทำให้ไล่ยุงได้
นอกจากนี้ตะไคร้ยังแก้กลิ่นคาวหรือดับกลิ่นคาวของปลา และเนื้อสัตว์ได้ดีมาก ๆ
สรรพคุณ : ทั้งต้น ใช้เป็นยารักษาโรคหืด แก้ปวดท้อง ขับปัสสาวะและแก้อหิวาตกโรค หรือทำเป็นยาทานวดก็ได้ และยังใช้รวมกับสมุนไพรชนิดอื่นรักษาโรคได้ เช่น บำรุงธาตุ เจริญอาหาร และขับเหงื่อ และมีกลิ่นฉุนสามารถไล่แมลงได้
หัว เป็นยารักษาเกลื้อน แก้ท้องอืดท้องเฟ้อ แก้ปัสสาวะพิการ แก้นิ่ว บำรุงไฟธาตุ แก้อาการขัดเบา ถ้าใช้รวมกับสมุนไพรชนิดอื่น จะเป็นยาแก้อาเจียน แก้ทราง ยานอนหลับลดความดันสูง แก้ลมอัมพาต แก้กษัยเส้น และแก้ลมใบ ใบสด ๆ จะช่วยลดความดันโลหิตสูง แก้ไข้
ราก ใช้เป็นยาแก้ไข้เหนือ ปวดท้องและท้องเสีย
ต้น ใช้เป็นยาแก้ขับลม แก้เบื่ออาหาร แก้ผมแตก แก้โรคทางเดินปัสสาวะ นิ่ว เป็นยาบำรุงไฟธาตุให้เจริญ แต่ถ้าเอาผสมกับสมุนไพรชนิดอื่น จะแก้โรคหนองใน และนอกจากนี้ยังใช้ดับกลิ่นคาวได้ด้วย
คุณค่าทางโภชนาการ

ตะไคร้ (100 กรัม) มีคุณค่าทางโภชนาการ ดังนี้
ให้พลังงาน 143 กิโลแคลอรี่
มีโปรตีน 1.2 กรัม
มีไขมัน 2.1 กรัม
มีคาร์โบไฮเดรต 29.7 กรัม
มีเส้นใย 4.2 กรัม
มีแคลเซียม 35 มิลลิกรัม
มีฟอสฟอรัส 30 มิลลิกรัม
มีเหล็ก 2.6 มิลลิกรัม
มีวิตามินเอ 43 ไมโครกรัม
มีไทอามีน 0.05 มิลลิกรัม
มีไรโบฟลาวิน 0.02 มิลลิกรัม
มีไนอาซิน 2.2 มิลลิกรัม
มีวิตามินซี 1 มิลลิกรัม
มีเถ้า 1.4 กรัม
สารสำคัญที่พบ

สารสำคัญพบที่ส่วนของลำต้นและใบซึ่งมีน้ำมันหอมระเหย (Volatile oil) ที่ประกอบด้วยสารจำนวนหลายชนิด ได้แก่
ซิทราล (Citral) พบมากที่สุด 75-90%
ทรานซ์ ไอโซซิทราล (Trans-isocitral)
ไลโมเนน (Limonene)
ยูจีนอล (Eugenol)
ลินาลูล (Linalool)
เจอรานิออล (Geraniol)
คาริโอฟิวลีน ออกไซด์ (Caryophyllene oxide)
เจอรานิล อะซิเตท (Geranyl acetate)
6-เมทิล 5-เฮพเทน-2-วัน (6-Methyl 5-hepten-2-one)
4-โนนาโนน (4-Nonanone)
เมทิลเฮพทีโนน (Methyl heptennone)
ซิโทรเนลลอล (Citronellol)
ไมร์ซีน (Myrcene)
การบูร (Camphor)
แหล่งข้อมูลอื่น

น้ำมันตะไคร้
น้ำตกเก้าโจน

น้ำตกเก้าโจน เป็นแหล่งน้ำตกอยู่บ้านห้วยผาก (หมู่ที่ 7) เขตอำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 18 กิโลเมตร เลยจากบ่อน้ำร้อนบ่อคลึงไปประมาณ 1 กิโลเมตร  สามารถเดินจากที่จอดรถจนถึงตัวน้ำตกประมาณ 500 เมตร
น้ำตกไหลมาจากหน้าผาสูงกลางหุบเขามีความสูง 9 ชั้นจากชั้นล่างสุด จนถึงชั้นสุดท้ายสามารถเดินเท้าเข้าไปได้ โดยระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร ถ้าจากน้ำตกชั้นล่างไปจนถึงชั้นบนสุดจะใช้เวลาเดินประมาณ 2 ชั่วโมง   เวลาเดินลงประมาณ 45 นาที
การเดินทาง

จากกรุงเทพฯ – น้ำตกเก้าโจน  ระยะทางประมาณ 175 กิโลเมตร
จากกรุงเทพฯ  ใช้เส้นทางสาย พระปิ่นเกล้า-นครชัยศรีมุ่งหน้าสู่จังหวัดนครปฐม  จากนั้นขับตรงถึงจังหวัดราชบุรี
จากกรุงเทพฯ ใช้เส้นทางเพชรเกษม มุ่งหน้าสู่จังหวัดนครปฐม   จากนั้นขับตรงสู่จังหวัดราชบุรี
เมื่อถึงเขตเมืองจังหวัดราชบุรีให้เลี้ยวขวาไปทางอำเภอจอมบึง  โดยจะเลี้ยวตรงแยกเจดีย์หัก  เลยเจย์ดีหักไปสักพักจะเจอแยกเขางูให้เลี้ยวขวาแล้วขับตรงไปเรื่อยๆ  ระหว่างทางจะผ่านถ้ำเขาบินสามารถแวะเที่ยว   เมื่อถึงอำเภอสวนผึ้งให้ตรงไปประมาณ 3 กิโลเมตร  แล้วให้เลี้ยวซ้ายตรงภูผาผึ้งไปประมาณ 7 กิโลเมตร   จะเจอกับวัดห้วยผากให้เลี้ยวขวา  จะเจอกับธารน้ำร้อนบ่อคลึง  
เลยธารน้ำร้อนไปประมาณ 1 กิโลเมตร  จะถึงน้ำตกเก้าโจน   รถทุกชนิดสามารถไปได้เพราะเป็นทางลาดยางตลอดเส้นทาง และมีป้ายบอกทางตลอดเส้นทางเช่นกัน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 |
| --- | --- |
สายแยกโคกเคียน - นครศรีธรรมราช

ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 282.963 กิโลเมตร (175.825 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตก:  ถ.เพชรเกษม ใน อ.ตะกั่วป่า จ.พังงา
 :    ทล.415 ใน อ.พนม จ.สุราษฎร์ธานี   ทล.41 ใน อ.พุนพิน จ.สุราษฎร์ธานี   ทล.420 ใน อ.เมืองสุราษฎร์ธานี จ.สุราษฎร์ธานี   ทล.44 ใน อ.กาญจนดิษฐ์ จ.สุราษฎร์ธานี 
ปลายทางทิศตะวันออก:  ถนนพัฒนาการคูขวาง ใน อ.เมืองนครศรีธรรมราช จ.นครศรีธรรมราช
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 สายแยกโคกเคียน–นครศรีธรรมราช เป็นทางหลวงที่อยู่ในเขตควบคุมของสำนักงานทางหลวงที่ 17 (กระบี่) แขวงทางหลวงพังงา สำนักงานทางหลวงที่ 16 (นครศรีธรรมราช) แขวงทางหลวงสุราษฎร์ธานีที่ 1 แขวงทางหลวงสุราษฎร์ธานีที่ 2 (กาญจนดิษฐ์) แขวงทางหลวงสุราษฎร์ธานีที่ 3 (เวียงสระ) และแขวงทางหลวงนครศรีธรรมราชที่ 1 มีระยะทางเริ่มต้นจากชายฝั่งตะวันตกของภาคใต้ โดยแยกจากถนนเพชรเกษมบริเวณกิโลเมตรที่ 762+481 ที่สามแยกโคกเคียน ใกล้ตัวเมืองอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา จากนั้นตัดไปทางทิศตะวันออกผ่านจังหวัดสุราษฎร์ธานีไปยังชายฝั่งตะวันออก และลงใต้ไปยังจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยสิ้นสุดที่ถนนพัฒนาการคูขวาง
รายละเอียดของเส้นทาง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมระหว่างจังหวัดสุราษฎร์ธานีกับจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยมีเส้นทางเริ่มจากใกล้ ๆ อำเภอตะกั่วป่า ในช่วงแรกเป็นถนน 2 ช่องจราจร จากนั้นวิ่งไปทางตะวันออก เข้าสู่จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยผ่านอำเภอพนม จากนั้นได้ขยายเป็น 4 ช่องจราจรไปยังอำเภอบ้านตาขุน อำเภอคีรีรัฐนิคม ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ที่ทางแยกท่าโรงช้าง จากนั้นถนนจะลดเหลือ 2 ช่องจราจรไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4008 ที่ทางแยก กม.0 อำเภอพุนพิน จากนั้นแนวเส้นทางจะเลี้ยวขวา และขยายเป็น 4-6 ช่องจราจร ต่อไปยังตัวเมืองสุราษฎร์ธานี อำเภอกาญจนดิษฐ์ จากนั้นก็เข้าสู่เขตจังหวัดนครศรีธรรมราชที่อำเภอขนอม แต่ไม่ได้ผ่านตัวอำเภอขนอม จากนั้นก็วิ่งลงใต้ผ่านอำเภอสิชล อำเภอท่าศาลา และสิ้นสุดที่บ้านท่าแพ ประมาณ 10 กิโลเมตร ทางเหนือของตัวเมืองนครศรีธรรมราช ระยะทางทั้งหมดประมาณ 290 กิโลเมตร อยู่ในจังหวัดพังงาประมาณ 25 กิโลเมตร อยู่ในจังหวัดสุราษฎร์ธานีประมาณ 175 กิโลเมตร และอยู่ในจังหวัดนครศรีธรรมราชประมาณ 90 กิโลเมตร
เส้นทางส่วนใหญ่เป็นถนนลาดยาง แต่ช่วงระหว่างอำเภอพุนพิน ถึงจุดเริ่มเส้นทางเลี่ยงตัวเมืองสุราษฎร์ธานีเป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก ขนาด 6 ช่องจราจร ช่วงที่มี 4 ช่องจราจร การจราจรแต่ละทิศทางจะถูกคั่นด้วยเกาะกลางถนน หรือคูกลางถนน ยกเว้นช่วงสั้น ๆ ตอนผ่านบ้านต้นเหรียง และบ้านท่าแพ ไม่มีสิ่งใดกั้นระหว่างแต่ละทิศทาง
จากอำเภอพุนพินถึงอำเภอขนอม เส้นทางผ่านเนินเขาหลายลูก จุดที่สูงที่สุดคือเขาหัวช้าง ซึ่งอยู่ไม่กี่กิโลเมตรก่อนถึงทางแยกกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4014 เส้นทางด้านตะวันออกของภูเขาระยะทางประมาณ 1 กิโลเมตร ได้ถูกขยายเป็น 6 ช่องจราจร โดยให้ช่องจราจรด้านนอกสุดสำหรับรถที่แล่นช้า จากอำเภอสิชลถึงบ้านท่าแพ เส้นทางเกือบจะราบเรียบ และที่อำเภอท่าศาลา มีช่วงประมาณ 2 กิโลเมตร ที่เส้นทางได้เข้าใกล้ชายทะเลมาก (ห่างจากฝั่งราว 10–50 เมตร) ซึ่งเป็นจุดเดียวที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 ได้เข้าใกล้ชายทะเล
ช่วงระหว่างทางแยกกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4008 (ใกล้ ๆ อำเภอพุนพิน) จนถึงทางแยกกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4103 (ใกล้ ๆ บ้านท่าแพ) เคยเป็นเส้นทางหลักของภาคใต้ตอนล่างสำหรับเดินทางไปกรุงเทพมหานคร แต่เมื่อทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ช่วงอำเภอพุนพิน–อำเภอทุ่งสงถูกสร้างเสร็จ การจราจรจำนวนมากได้หันไปใช้เส้นทางนี้แทน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม