stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เตแอ็ฟเอิง
อัตลักษณ์

ใช้ตั้งแต่ 6 มกราคม พ.ศ. 2518 - 5 มกราคม พ.ศ. 2527
ใช้ตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2528 - 5 มกราคม พ.ศ. 2530
ใช้ตั้งแต่ 6 มกราคม พ.ศ. 2530 - 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 (หลังจบข่าวภาคค่ำ)
ใช้ตั้งแต่ 2 มกราคม พ.ศ. 2533 (เริ่มใช้ในช่วงข่าวภาคค่ำ) - 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2549
ใช้ตั้งแต่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 - 28 กันยายน พ.ศ. 2556
ใช้ตั้งแต่ 28 กันยายน พ.ศ. 2556 - ปัจจุบัน
เซดริก วีลานี

| เซดริก วีลานี |
| --- | --- |
วีลานีใน ค.ศ. 2015

สมาชิกสมัชชาแห่งชาติ ประจำเขตเลือกตั้งที่ 5 ของจังหวัดเอซอน
ดำรงตำแหน่ง 21 มิถุนายน 2017 – 21 มิถุนายน 2022
ก่อนหน้า: Maud Olivier
ถัดไป: Paul Midy
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1973-10-05) 5 ตุลาคม ค.ศ. 1973 (51 ปี) Brive-la-Gaillarde ประเทศฝรั่งเศส
เชื้อชาติ: ฝรั่งเศส 
ศิษย์เก่า: École Normale Supérieure มหาวิทยาลัยปารีส โดฟิน
มีชื่อเสียงจาก: Boltzmann equation ทฤษฎีจลน์ Landau damping ทฤษฎีการขนส่ง ทฤษฎีบทอ็อทโท–วีลานี
รางวัล: EMS Prize (2008)  รางวัลแฟร์มา (2009) รางวัลอ็องรี ปวงกาเร (2009)  เหรียญฟีลดส์ (2010) รางวัลโจเซฟ แอล. ดูบ (2014)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: คณิตศาสตร์
สถาบันที่ทำงาน: สถาบันอ็องรี ปวงกาเร, มหาวิทยาลัยซอร์บอร์น มหาวิทยาลัยลียง Institut Camille-Jordan
วิทยานิพนธ์: Contribution à l'étude mathématique des équations de Boltzmann et de Landau en théorie cinétique des gaz et des plasmas (1998)
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: Pierre-Louis Lions
ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก: Alessio Figalli Clément Mouhot
 
เว็บไซต์: cedricvillani.org
 
พรรคการเมือง: Ecology Generation (2020–ปัจจุบัน)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: Ecology Democracy Solidarity (2020) LREM (2017–2020)

เซดริก ปาตริส ตีแยรี วีลานี (ฝรั่งเศส: Cédric Patrice Thierry Villani, เกิด 5 ตุลาคม ค.ศ. 1973) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศสที่ทำงานเกี่ยวกับสมการเชิงอนุพันธ์ย่อยและฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์ เขาได้รับรางวัล เหรียญฟิลด์ส (Fields Medal) ใน ค.ศ. 2010
ประวัติ

หลักจากจบการศึกษาจากโรงเรียน Lycée Louis-le-Grand วีลานีได้เข้าศึกษาต่อที่ École Normale Supérieure ในปารีสและเรียนที่นั่งตั้งแต่ ค.ศ. 1992 ถึง ค.ศ. 1996 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ณ สถาบันเดียวกันในเวลาต่อมา เขาได้รับปริญญาเอกจาก Paris Dauphine University ใน ค.ศ. 1998 ภายใต้การดูแลของ Pierre-Louis Lions และได้เป็นศาสตราจารย์แห่ง École Normale Supérieure de Lyon ใน ค.ศ. 2000 ปัจจุบันเขาเป็นศาสตราจารย์อยู่ที่ Lyon University เขาเป็นผู้อำนวยการ Institut Henri Poincaré ในปารีสเมื่อ ค.ศ. 2009
เนื้อหา

วีลานีทำงานเกี่ยวกับทฤษฎีสมการเชิงอนุพันธ์ย่อยในกลศาสตร์เชิงสถิติ โดยเฉพาะสมการโบลต์ซมันน์ ซึ่งเขาและ Laurent Desvillettes ได้เป็นนักวิจัยกลุ่มแรกที่ได้พิสูจน์อัตราการลู่เข้าสำหรับค่าเริ่มต้นที่ไม่ได้อยู่ใกล้จุดสมดุล เขาเขียนเกี่ยวกับหัวข้อดังกล่าวร่วมกับ Giuseppe Toscani เขายังศึกษาเกี่ยวกับ damping ของลันเดาแบบไม่เชิงเส้นร่วมกับ Clément Mouhot เขายังทำงานเกี่ยวกับ "the theory of optimal transport" และการประยุกต์ใช้มันในเรขาคณิตเชิงอนุพันธ์ และเขาได้นิยาม bounded Ricci curvature สำหรับ general measured length spaces ร่วมกับ John Lott เขาได้รับ Fields Medal สำหรับผลงานเกี่ยวกับ Landau damping และ Boltzmann equation
รางวัล

Jacques Herbrand Prize (French Academy of Sciences) (2007)
Prize of the European Mathematical Society (2008)
Fermat Prize (2009)
Henri Poincaré Prize (2009)
เหรียญฟิลด์ส (2010)
งานเขียนที่สำคัญ

Limites hydrodynamiques de l'équation de Boltzmann, Séminaire Bourbaki, June 2001; Astérisque vol. 282, 2002.
A Review of Mathematical Topics in Collisional Kinetic Theory, in Handbook of Mathematical Fluid Dynamics, edited by S. Friedlander and D. Serre, vol. 1, Elsevier, 2002, ISBN 978-0-444-50330-5.  doi:10.1016/S1874-5792(02)80004-0.
Topics in Optimal Transportation, volume 58 of Graduate Studies in Mathematics, American Mathematical Society, 2003, ISBN 978-0-8218-3312-4.
Optimal transportation, dissipative PDE's and functional inequalities, pp. 53–89 in Optimal Transportation and Applications, edited by L. A. Caffarelli and S. Salsa, volume 1813 of Lecture Notes in Mathematics, Springer, 2003, ISBN 978-3-540-40192-6.
Cercignani's conjecture is sometimes true and always almost true, Communications in Mathematical Physics, vol. 234, No. 3 (March 2003), pp. 455–490, doi:10.1007/s00220-002-0777-1.
On the trend to global equilibrium for spatially inhomogeneous kinetic systems: the Boltzmann equation (with Laurent Desvillettes), Inventiones Mathematicae, vol. 159, #2 (2005), pp. 245–316, doi:10.1007/s00222-004-0389-9.
Mathematics of Granular Materials, Journal of Statistical Physics, vol. 124, #2–4 (July/August 2006), pp. 781–822, doi:10.1007/s10955-006-9038-6.
Optimal transport, old and new, volume 338 of Grundlehren der mathematischen Wissenschaften, Springer, 2009, ISBN 978-3-540-71049-3.
Ricci curvature for metric-measure spaces via optimal transport (with John Lott), Annals of Mathematics vol. 169, No. 3 (2009), pp. 903–991.
Hypocoercivity, volume 202, No. 950 of Memoirs of the American Mathematical Society, 2009, ISBN 978-0-8218-4498-4.
Clément Mouhot; Cédric Villani (2009). "On Landau damping". Acta Mathematica. 207: 29–201. arXiv:0904.2760. doi:10.1007/s11511-011-0068-9. S2CID 115179279.
Théorème vivant, Bernard Grasset, Paris 2012
Les Coulisses de la création, Flammarion, Paris 2015 (with composer and pianist Karol Beffa)
Freedom in Mathematics, Springer India, 2016 (with Pierre Cartier, Jean Dhombres, Gerhard Heinzmann), ISBN 978-81-322-2786-1. Translation from the French language edition: Mathématiques en liberté, La Ville Brûle, Montreuil 2012, ISBN 978-23-601-2026-0.
Birth of a Theorem, Farrar, Straus and Giroux, New York 2015; translated by Malcolm DeBevoise.
De mémoire vive, Une histoire de l'aventure numérique, Philippe Dewost, Cédric Villani, Éditions Première Partie, 2022, ISBN 978-2-36526-252-1.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของเซดริก วีลานี
เซดริก วีลานี at the Mathematics Genealogy Project
Video Interview by ICTP
Review of 'Birth of a Theorem'
| ด ค กผู้ได้รับรางวัลเหรียญฟิลด์ส |
| --- | --- |
พ.ศ. 2479 (ค.ศ. 1936): Lars Ahlfors / Jesse Douglas
พ.ศ. 2493-2501 (ค.ศ. 1950-1958): Laurent Schwartz / Atle Selberg (1950) • Kunihiko Kodaira / Jean-Pierre Serre (1954) • Klaus Roth / René Thom (1958)
พ.ศ. 2505-2509 (ค.ศ. 1962-1966): Lars Hörmander / John Milnor (1962) • Michael Atiyah / Paul Joseph Cohen / Alexander Grothendieck / Stephen Smale (1966)
พ.ศ. 2513-2521 (ค.ศ. 1970-1978): Alan Baker / Heisuke Hironaka / Sergei Petrovich Novikov / John Griggs Thompson (1970) • Enrico Bombieri / David Mumford (1974) • Pierre Deligne / Charles Fefferman / Grigory Margulis / Daniel Quillen (1978)
พ.ศ. 2525-2529 (ค.ศ. 1982-1986): Alain Connes / William Thurston / Shing-Tung Yau (1982) • Simon Donaldson / Gerd Faltings /Michael Freedman (1986)
พ.ศ. 2533-2541 (ค.ศ. 1990-1998): Vladimir Drinfeld / Vaughan Frederick Randal Jones / Shigefumi Mori / Edward Witten (1990) • Efim Isakovich Zelmanov / Pierre-Louis Lions / Jean Bourgain / Jean-Christophe Yoccoz (1994) • Richard Ewen Borcherds / William Timothy Gowers / Maxim Kontsevich / Curtis T. McMullen (1998)
พ.ศ. 2545-2549 (ค.ศ. 2002-2006): Laurent Lafforgue / Vladimir Voevodsky (2002) • Andrei Okounkov / Grigori Perelman / Terence Tao / Wendelin Werner (2006)
พ.ศ. 2553-2565 (ค.ศ. 2010-2022): Elon Lindenstrauss / Ngô Bảo Châu / Stanislav Smirnov / Cédric Villani (2010) • Artur Avila / Manjul Bhargava / Martin Hairer / Maryam Mirzakhani (2014) • Caucher Birkar / Alessio Figalli / Peter Scholze / Akshay Venkatesh (2018) • Hugo Duminil-Copin / June Huh / James Maynard / Maryna Viazovska (2022)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เกาหลี  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส 
วิชาการ:  CiNii  DBLP  MathSciNet  Mathematics Genealogy Project  Scopus  zbMATH 
ประชาชน:  Sycomore 
อื่น ๆ:  IdRef
เดลฟี

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เดลฟี (แก้ความกำกวม)
| เดลฟี Archaeological Site of Delphi * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
โรงละครที่เดลฟีมองจากที่สูง
ประเทศ:  กรีซ
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: i, ii, iii, iv, vi
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2530 (คณะกรรมการสมัยที่ 11)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
เดลฟี หรือ เดลไฟ (อังกฤษ: Delphi, กรีก: Δελφοί, [ðe̞lˈfi])  เป็นทั้งสถานที่ทางโบราณคดีและเมืองในกรีซปัจจุบันทางตะวันออกเฉียงใต้ของภูเขาพาร์นาสซัสในหุบเขาโฟซิส เดลฟีเป็นสถานที่สำหรับไพเธียหรือโหรเดลฟี (Delphic oracle) ที่สำคัญที่สุดในโลกกรีกโบราณ เพราะเป็นสถานที่สำคัญที่ใช้ในการสักการะเทพอพอลโลหลังจากที่ได้ทำการสังหารไพธอนผู้พำนักอาศัยอยู่ ณ ที่นั้นเพื่อพิทักษ์สะดือของโลก เพลงสดุดีของโฮเมอร์ (Homeric Hymns) สำหรับสดุดีโหรเดลฟีเรียกสถานที่นี้ว่า "Krisa"
“เดลฟี” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1987
ดูเพิ่ม

มรดกโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เดลฟี
| ด ค กเทพปกรณัมกรีก |
| --- | --- |
ปฐมเทพ:  เคออส  อะแนงคี  โครนอส  เอียรอส  ไกอา  ยูเรนัส  ทาร์ทารัส  อีเธอร์  เฮเมรา  เอระบัส  นิกซ์  โอฟิออน  มอยเร 
เทพไททัน:  โครนัส  โอเชียนัส  เรีย  ทีมิส  แอตลัส  ซีอัส  ครีอัส  ไฮพีเรียน  ธีอา  เทธิส  นิมอซินี  ฟีบี  โพรมีเทียส  เอพิมีเทียส  ไออาเพทัส  เมโนเอเทียส 
สิบสองเทพเจ้าโอลิมปัส:  ซูส  ฮีรา  โพไซดอน  ดิมีเทอร์  อะธีนา  อะพอลโล  อาร์ทิมิส  แอรีส  แอโฟรไดที  ฮิฟีสตัส  เฮอร์มีส  ไดอะไนซัสหรือเฮสเตีย 
เทพเจ้าหลักอื่น:  แอซคลีเปียส  ฮีลิออส  อีออส  เฮดีส  ฮีบี  เฮคะที  แพน  เพอร์เซฟะนี  เซลีนี 
กลุ่ม:  แอมะซอน  เซนทอร์  คเธาะนิค  ไซคลอปส์  มังกร  อิรินีอีซ  ยักษ์  ฮาร์พี  เฮคะท็องคะรีซ  มอยเร  พระเจ้าไมซีเนียน  มนุษย์  มิวส์  นิมฟ์  เซเทอร์  สมุทรเทพ 
วีรบุรุษ:  เฮราคลีสกับงานของเขา  อคิลลีสกับสงครามกรุงทรอย  โอดิสเซียสกับโอดิสซีย์  เจสันกับลูกเรืออาร์โก  เพอร์ซิอัสกับเมดูซา  อีดิปัสกับธีบส์  ธีซีอัสกับมินะทอร์  บิลเลโรฟอนกับคิเมียรา 
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์:  เดลฟี  ดอโดนา  ดีลอส  โอลิมเปีย  โอลิมปัส
เดอบูกงกอแล

| คำแปล: ตื่นเถิดชาวคองโก |
| --- | --- |
Debout Congolais
เนื้อร้อง: โจเซฟ ลูตุมบา
ทำนอง: ซีมง-ปีแยร์ บอกา ดี อึมปาซี ลงดี
รับไปใช้: ค.ศ. 1960 (1960)
รับไปใช้ใหม่: ค.ศ. 1997 (1997)
เลิกใช้: ค.ศ. 1971 (1971)
เดอบูกงกอแล (ฝรั่งเศส: Debout Congolais, แปลว่า "ตื่นเถิดชาวคองโก") คือชื่อเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ประพันธ์ทำนองโดยซีมง-ปีแยร์ บอกา ดี อึมปาซี ลงดี (Simon-Pierre Boka di Mpasi Londi) เนื้อร้องโดยโจเซฟ ลูตุมบา (Joseph Lutumba) เพลงนี้ได้ใช้เป็นเพลงชาติครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2503 เมื่อสาธารณรัฐคองโก (เลโอโปลด์วิลล์)ได้รับเอกราชจากเบลเยียม แต่เมื่อประเทศได้เปลี่ยนชื่อเป็นประเทศซาอีร์ในปี พ.ศ. 2514 จึงได้เปลี่ยนเพลงชาติเป็นเพลง "ลาซาอีรวซ" (La Zaïroise) ภายหลังเมื่อโลร็อง กาบีลา (Laurent Kabila) ก้าวขึ้นมามีอำนาจในปี พ.ศ. 2540 ก็ได้มีการนำเพลงเดอบูกงกอแลกลับมาใช้เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกอีกครั้ง
เนื้อร้อง

| --- | --- |
ภาษาฝรั่งเศส: คำแปลภาษาไทย
 Debout Congolais,  Unis par le sort  Unis dans l'effort pour l'indépendance.  Dressons nos fronts, longtemps courbés  Et pour de bon prenons le plus bel élan,   Dans la paix  Ô peuple ardent  Par le labeur  Nous bâtirons un pays plus beau qu'avant  Dans la paix  Citoyens  Entonnez l'hymne sacré de votre solidarité  Fièrement  Saluez l'emblème d'or de votre souveraineté  Congo !  Don béni, Congo !   Des aïeux, Congo !  Ô pays, Congo !  Bien aimé, Congo !  Nous peuplerons ton sol  et nous assurerons ta grandeur  Trente juin, ô doux soleil  Trente juin, du trente juin  Jour sacré, soit le témoin,   Jour sacré, de l'immortel  Serment de liberté  Que nous léguons  À notre postérité  Pour toujours :  ตื่นเถิดชาวคองโก,  จงรวมเป็นหนึ่งด้วยโชคชะตา  จงรวมเป็นหนึ่งด้วยความพยายามไขว่คว้าหาเอกราช  จงเงยหน้าขึ้น เรายอมก้มหัวมานานพอแล้ว  และเราจงก้าวไปข้างหน้าเพื่อความดีงามอย่างหนักแน่น  ในความมีสันติ  โอ้ ผองประชาผู้ทรงเกียรติเอย  ด้วยการงาน  เราจะสร้างชาติให้งดงามยิ่งกว่าก่อน  ในความมีสันติ  ปวงประชาเอย  จงขับขานเพลงสดุดีแห่งความเป็นใจเดียวของพวกเธอ  ด้วยความภาคภูมิ  จงคารวะต่อสัญลักษณ์สีทองแห่งอธิปไตยของพวกเธอ  คองโก !  ของขวัญวิเศษ, คองโก !   จากบรรพชน, คองโก !  โอ้ประเทศ, คองโก !  อันเป็นที่รัก, คองโก !  เราจะทำให้แผ่นดินของท่านมีความอุดม  และจะรับรองซึ่งความยิ่งใหญ่ของท่าน  สามสิบมิถุนา, โอ้สุริยาอันอ่อนโยน  สามสิบมิถุนา, แห่งสามสิบมิถุนา  วันศักดิ์สิทธิ์, จงเป็นพยาน,   วันศักดิ์สิทธิ์, แห่งความเป็นนิรันดร์  คำปฏิญาณแห่งความเสรี  ซึ่งเราส่งผ่าน  แก่เหล่าลูกหลาน  ชั่วกาลนาน
แหล่งข้อมูลอื่น

เพลงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก "เดอบูกงกอแล" - nationalanthems.info
วิดิทัศน์เพลงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก "เดอบูกงกอแล"
เทรบูเชต

มุมมองด้านข้างของเทรบูเชตแบบน้ำหนักถ่วง
เทรบูเชต (อังกฤษ: trebuchet; ฝรั่งเศส: trébuchet) เป็นแคทะพัลต์ (catapult) ประเภทหนึ่ง ที่ใช้แขนเหวี่ยงเพื่อโยนวัตถุ เป็นเครื่องยนต์การล้อม (siege engine) ทรงพลังที่พบทั่วไปก่อนการมาถึงของดินปืน
มีเทรบูเชตสองชนิดหลัก ชนิดแรกเป็นเทรบูเชตเสียดทาน หรือแมนกะเนล (mangonel) ซึ่งใช้แรงมนุษย์ในการเหวี่ยงแขน ปรากฏครั้งแรกในประเทศจีนในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล ต่อมาพวกอาวาร์นำไปเผยแพร่ทางตะวันตก จักรวรรดิไบแซนไทน์รับเทคโนโลยีดังกล่าวในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 6 และประเทศเพื่อนบ้านในศตวรรษต่อ ๆ มา
อีกชนิดหนึ่งได้แก่ เทรบูเชตน้ำหนักถ่วง หรือเรียก เทรบูเชตสมดุล ซึ่งมีในภายหลังและมักมขนาดใหญ่กว่า ใช้น้ำหนักถ่วงเพื่อเหวี่ยงแขน ปรากฏขึ้นครั้งแรกในโลกคริสเตียนและมุสลิมแถบเมดิเตอร์เรเนียนในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และมองโกลนำกลับไปเผยแพร่ในจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 13
บรรณานุกรม

Janin, Hunt; Carlson, Ursula (10 January 2014). Mercenaries in Medieval and Renaissance Europe. Jefferson, North Carolina: McFarland. ISBN 978-1-4766-1207-2. OCLC 1045562559. สืบค้นเมื่อ 30 October 2018.
เทสซาโลนีกี

| เทสซาโลนีกี Θεσσαλονίκη |
| --- | --- |
เมือง
ตามเข็มจากบน: จัตุรัสอาริสโตเติล, โบสถ์นักบุญเดเมตริอุส, โถงแสดงดนตรีเทสซาโลนีกี, ย่านริมน้ำอ่าวเทอร์มาอิก, หอคอยขาว
   ธง โลโก้
สมญา: The co-capital, The Bride of the Thermaic Gulf
เทสซาโลนีกีแสดงแผนที่ประเทศกรีซเทสซาโลนีกีแสดงแผนที่บอลข่านเทสซาโลนีกีแสดงแผนที่ยุโรป
พิกัด: 40°38′25″N 22°56′05″E﻿ / ﻿40.64028°N 22.93472°E﻿ / 40.64028; 22.93472
ประเทศ:  กรีซ
ภูมิภาค:  มาซิโดเนีย
แคว้น:  แคว้นมาซิโดเนียกลาง
หน่วยภูมิภาค: เทสซาโลนีกี
ก่อตั้ง: ปี 315 ก่อน ค.ศ. (2339 ปีก่อน)
จัดตั้งเทศบาล: ค.ศ. 1912 (112 ปีก่อน)
จำนวนเทศบาล: 7
การปกครอง
 • ประเภท: นายกเทศมนตรี–สภา
 • นายกเทศมนตรี: Konstantinos Zervas (พรรคประชาธิปไตยใหม่)
พื้นที่
 • เขตเมือง: 111.703 ตร.กม. (43.129 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,455.62 ตร.กม. (562.02 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด: 250 เมตร (820 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 0 เมตร (0 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • อันดับ: 2nd urban, 2nd metro
 • เขตเมือง: 790,824 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 7,338.8 คน/ตร.กม. (19,007 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,006,730 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 665.2 คน/ตร.กม. (1,723 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Thessalonian
เขตเวลา: UTC+2 (EET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
Postal codes: 53xxx, 54xxx, 55xxx, 56xxx
Telephone: 231-xxx-xxxx
ทะเบียนพาหนะ: NAx-xxxx to NXx-xxxx
Patron saint: Saint Demetrius (26 October)
Gross metropolitan product (2009)  • Per capita: €23.0 billion  €19,800
เว็บไซต์: www.thessaloniki.gr
เทสซาโลนีกี (กรีก: Θεσσαλονίκη; อังกฤษ: Thessaloniki) หรือ เทสซาโลนีกา (Thessalonica) หรือ ซาลอนีกา (Salonica) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศกรีซ เป็นเมืองหลวงของภูมิภาคเซนทรัลมาซิโดเนีย และเขตการปกครองกระจายอำนาจมาซิโดเนียและเทรซ (Decentralized Administration of Macedonia and Thrace)
จากข้อมูลปี ค.ศ. 2011 เทศบาลเมืองเทสซาโลนีกีมีประชากร 322,240 คน ขณะที่เขตเมืองมีประชากร 790,824 คน ทำให้เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 5 และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในคาบสมุทรบอลข่าน และเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ที่ไม่ใช่เมืองหลวง นอกจากนั้นเขตมหานครเทสซาโลนีกีมีพื้นที่ขยายไปมากกว่า 1,455.62 กม2 (562.02 ตร.ไมล์) และในปี ค.ศ. 2011 มีประชากรถึง 1,006,730 คน
เทสซาโลนีกีเป็นเมืองสำคัญอันดับ 2 ของกรีซในด้านเศรษฐกิจ อุตสาหกรรม การค้าและการเมือง และมีเส้นศูนย์กลางการเดินทางไปสู่ยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ เป็นเมืองท่าทางทะเลที่มีความสำคัญต่อกรีซและยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบันเมืองมีการจัดเทศกาล งานด้านวัฒนธรรม หลายครั้ง เช่นงานการค้าระหว่างประเทศเทสซาโลนี และงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเทสซาโลนี ในปี ค.ศ. 2014 ได้รับเลือกเป็นเมืองหลวงเยาวชนแห่งยุโรป
พระเจ้าคัสแซนเดอร์แห่งมาซิโดเนียได้สร้างเมืองนี้ขึ้นเมื่อ 315 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นเมืองสำคัญในยุคโรมัน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 และร่ำรวยที่สุดในจักรวรรดิไบแซนไทน์ ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรออตโตมันระหว่าง ค.ศ. 1430 - 1912 และกลับมาเป็นของกรีซใน ค.ศ. 1913
เบดิเวียร์

เซอร์เบดิเวียร์ขว้างดาบเอกซ์แคลิเบอร์ลงไปในน้ำ วาดภาพโดย Aubrey Beardsley ค.ศ. 1894
ตามตำนานกษัตริย์อาร์เทอร์ เซอร์เบดิเวียร์ (อังกฤษ: Sir Bedivere; เวลส์: Bedwyr; ฝรั่งเศส: Bédoier หรือบางครั้งสะกด Bedevere) เป็นอัศวินโต๊ะกลมผู้นำดาบเอกซ์แคลิเบอร์ส่งคืนแด่ท่านหญิงแห่งทะเลสาบ เขาเป็นอัศวินเอกของอาร์เทอร์คู่กับเซอร์เคย์ ซึ่งมักรับปฏิบัติภารกิจสำคัญต่าง ๆ คู่กันอยู่เสมอ ญาติของเขาที่อยู่ในอัศวินโต๊ะกลมด้วย ได้แก่ เซอร์ลูคันผู้เป็นน้องชาย และเซอร์กริฟลิตผู้เป็นญาติ ในตำนานเวลส์ได้เขียนให้เขามีลูกชายและลูกสาวด้วย ชื่อว่า Amren และ Eneuawc
เซอร์เคย์ เซอร์เบดิเวียร์ และเซอร์กาเวน เป็นตัวละครในตำนานอาร์เทอร์ดั้งเดิมนับแต่ยุคแรก ๆ ในตำนานเดิมบรรยายว่าเซอร์เบดิเวียร์มีเพียงมือเดียว แต่กระนั้นก็เป็นนักรบที่มีฝีมือฉกาจมาก
| ด ค กตำนานพระเจ้าอาร์เทอร์ |
| --- | --- |
ตัวละครหลัก:  พระเจ้าอาร์เทอร์  เซอร์เอกเตอร์  กวินิเวียร์  ท่านหญิงแห่งทะเลสาบ  เมอร์ลิน  มอร์เดร็ด  มอร์กัน เล เฟย์  มอร์กอส  ยูเทอร์ เพนแดรกอน 
อัศวินโต๊ะกลม:  แอแกรเวน  เบดิเวียร์  บอร์ส  คาโลเกรนันต์  แคราด็อก  แดโกนิต  ไดนาดัน  กาเฮริส  แกลาแฮด  แกเรท  กาเวน  เกไรนต์  เคย์  ลาโมรัก  แลนเซอล็อต  ไลโอเนล  แพลามีดีส  เพอร์ซิวัล  ซาเฟียร์  ซากรามอร์  ทริสทัน  อิเวน  อิเวนบุตรนอกสมรส 
สถานที่:  แอวาลอน  แคมิลอต  คอร์เบนิก  Paimpont forest  ทินแทเจล 
อื่น ๆ:  ดาบเอกซ์แคลิเบอร์  จอกศักดิ์สิทธิ์  โต๊ะกลม
เซียว จอร์จ

| เซียว จอร์จ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: จอร์จ มารียู ดา ซิลวา
เกิด:  (1970-06-08) 8 มิถุนายน ค.ศ. 1970 (54 ปี)
ที่เกิด: เบลฟอร์ด โรโซ, รัฐรีโอเดจาเนโร, บราซิล
แนวเพลง: เอมเมเปเบ, แซมบา, ร็อก, โซล, ฟังก์
อาชีพ: นักดนตรี นักร้อง-นักแต่งเพลง นักแสดง

เว็บไซต์: seujorge.com
นักดนตรี
จอร์จ มารียู ดา ซิลวา (โปรตุเกส: Jorge Mário da Silva; เกิด 8 มิถุนายน พ.ศ. 1970) หรือชื่อที่ใช้ในการแสดงว่า เซียว จอร์จ (Seu Jorge) เป็นนักดนตรี, นักร้อง, นักแต่งเพลงและนักแสดงชาวบราซิลทำงานในแนวเพลงเอมเมเปเบ, อาร์แอนด์บี, แซมบาและโซล
ผลงานเพลง

แซมบา เอสปอร์เต ฟีโน (2001)
ครู (2005)
เดอะ ไลฟ์ อควาติก สตูดิโอ เซสชันส์ (2005)
อเมริกา บราซิล (2007)
Seu Jorge & Almaz (2010)
Músicas para Churrasco, Vol. 1 (2011)
Músicas para Churrasco, Vol. 2 (2015)
ผลงาน

เมืองคนเลวเหยียบฟ้า (2002) รับบท มาแน กาลีญา (Mané Galinha) - Knockout Ned
โมโร โน บราซิล (2002) รับบทตัวเขาเอง
กัปตันบวมส์กับทีมป่วนสมุทร (2004) รับบท เปเล่ ดูซ ซังตูซ (Pelé dos Santos)
เดอะเฮาส์ออฟแซนด์ (2005) รับบท มัสสุ (Massu) - 1910-1919
เอลิปซิส (2006) รับบท โคโยตี้ (Coyote)
สลีปวอล์คเกอรส์ (2007)
เดอะเอสเคปปิสต์ (2008) รับบท วิว บาชิสตา (Viv Batista)
คาร์โม (2008) รับบท อังปารู เด เฌซุส (Amparo de Jesús)
อีลิท สคว๊อด คนล้างคนเลว 2 (2010) รับบท ไบราดา (Beirada)
แอนเดอร์สัน ซิลวา: ไลก์ วอเทอร์ (2011, ภาพยนตร์สารคดี) รับบทตัวเขาเอง
เรอิส อี ราตูส (2012) รับบท อาแมรีกู วิลารินโญ่ (Américo Vilarinho)
อี ไอ... โคเมอู? (2012) รับบท เซียว จอร์จ, โอ การ์ซัม (Seu Jorge, o Garçom)
City of God - 10 Years Later (2012)
เปเล่: เบิร์ทออฟอะเลเจนด์ (2016) รับบท ดอนดินโญ่ (Dondinho)
ซาวด์แทร็ก (2017) รับบท เกา (Cao)
ปาราอิโซ เปร์ดีโด (2018) รับบท เทย์เลอร์ (Teylor)
อาเบ (2019) รับบท ชีกู (Chico)
มาริเกลล่า (2019) รับบท คาร์ลอส มาริเกลล่า (Carlos Marighella)
บราเธอร์ฮูด (2019, ละครโทรทัศน์) รับบท เอดิสัน (Edison)
ปีซิงกุยน่า, อูม โฮเมม คารินโฮโซ (2021) รับบท ปีซิงกุยน่า (Pixinguinha)
เมดิดา โพรวิโซเรีย (2022) รับบท อังเดร (Andre)
แอสเทอรอยด์ ซิตี้ (2023) รับบท คาวบอย (Cowboy)
ผลงาน > ดีวีดี

MTV Apresenta Seu Jorge (2004)
Ana & Jorge: Ao Vivo กับ อนา คารอลินา (2005)
Seu Jorge – Live at Montreux (2006)
América Brasil Ao Vivo (2009)
Músicas para churrasco ao vivo (2012)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาโปรตุเกส)
เซียว จอร์จ ผลงานเพลงที่ดิสคอกส์
เซียว จอร์จ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เบลลินโซนา

เบลลินโซนา
เบลลินโซนา (Bellinzona เสียงอ่านภาษาอิตาลี: [bɛllinˈdzoːna]; ฝรั่งเศส: Bellinzone, ออกเสียง: [bɛlɛ̃zon];  archaic เยอรมัน: Bellenz [ˈbɛlɛnts]; Latin Bilitio [biˈlitsjo]) เป็นเมืองหลวงของรัฐตีชีโน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวั้นออกเฉียงใต้ของประเทศ เมืองมีปราสาทที่มีชื่อเสียง 3 แห่ง ได้รับลงทะเบียนมรดกโลกของยูเนสโกตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000
เมืองตั้งอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำตีชีโน ตีนเขาของเทือกเขาเอลป์ เป็นเมืองชุมทางรถไฟและมีอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
เบอนัว ปอล เอมีล กลาแปรง

เอมีล กลาแปรง
เบอนัว ปอล เอมีล กลาแป-รง (ฝรั่งเศส: Benoît Paul Émile Clapeyron; 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1799 - 28 มกราคม ค.ศ. 1864) เป็นวิศวกรและนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส หนึ่งในผู้วางรากฐานวิชาอุณหพลศาสตร์
ปี ค.ศ. 1834 เขาได้เผยแพร่งานเขียนของเขาซึ่งเปิดศักราชอุณหพลศาสตร์ยุคใหม่ ชื่อ the Driving force of the heat (Puissance motrice de la chaleur) โดยนำแนวความคิดของนักฟิสิกส์คนหนึ่งชื่อ ซาดี การ์โน มาพัฒนาปรับปรุง และนำเสนอใหม่ให้อยู่ในรูปแบบที่เข้าใจได้ง่ายขึ้น เขาแสดงภาพของวัฏจักรการ์โนเป็นภาพกราฟวงจรปิดบนแผนภูมิระหว่างความดันกับปริมาตร ต่อมาแผนภาพนี้เรียกชื่อว่า กราฟของกลาแปรง เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
ปี ค.ศ. 1843 กลาแปรงพัฒนาแนวคิดเรื่องกระบวนการผันกลับได้ ซึ่งการ์โนเคยนำเสนอไว้แต่ก่อน โดยเขาให้คำจำกัดความแก่แนวคิดเบื้องต้นของการ์โนต์ ต่อมาได้กลายเป็นกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์
จากพื้นฐานเหล่านี้ทำให้เขาเข้าไปขยายความผลงานของเคลาซิอุส รวมถึงการปรับปรุงสมการ ที่ต่อมาเรียกกันว่า "สมการความสัมพันธ์เคลาซิอุส-กลาแปรง"
เทศกาลภาพยนตร์กาน

| --- | --- |


สถานที่: 43°33′03.10″N 7°01′02.10″E﻿ / ﻿43.5508611°N 7.0172500°E﻿ / 43.5508611; 7.0172500 กาน ฝรั่งเศส
ก่อตั้ง: 20 กันยายน 1946; 78 ปีก่อน (1946-09-20) (เป็นเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ)
ล่าสุด: 2023
รางวัล: ปาล์มทองคำ, กรังปรีซ์
เว็บไซต์: www.festival-cannes.com
เทศกาลภาพยนตร์กาน หรือ เฟสตีวาลเดอกาน (อังกฤษ: Cannes Film Festival; ฝรั่งเศส: Festival de Cannes) เป็นเทศกาลภาพยนตร์ที่มีมาตั้งแต่ ค.ศ. 1946 ถือเป็นเทศกาลภาพยนตร์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกเทศกาลหนึ่ง และมีอิทธิพลรวมทั้งชื่อเสียงมากที่สุดเทียบเคียงกับเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิสและเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน งานจัดขึ้นทุกปี ราวเดือนพฤษภาคม ที่ Palais des Festivals et des Congrès ในเมืองกาน ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

Cannes Film Festival Official Website เก็บถาวร 2012-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Cannes Film Festival Blog เก็บถาวร 2008-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Cannes - A Festival Virgin's Guide - detailed history and information for attendees.
Tales of a festival : remembering Cannes in sound and picture เก็บถาวร 2009-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The IFC Cannes Cam - live webcam of the red carpet at Cannes on IFC.com เก็บถาวร 2008-05-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Immersive 360° movie at the Cannes Film Festival 08 เก็บถาวร 2010-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Complete list of Cannes Film Festival award winners by year (1939-present) and merit เก็บถาวร 2010-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เบลอเดอตาแวร์นีเย

เบลอเดอตาแวร์นีเย ซึ่งจำลองขึ้นใหม่
เบลอเดอตาแวร์นีเย (ฝรั่งเศส: Bleu de Tavernier) หรือ แทเวอร์เนียร์บลู (อังกฤษ: Tavernier Blue) เป็นเพชรขนาดยักษ์ สีน้ำเงิน ซึ่งพ่อค้าชาวฝรั่งเศสนาม ฌ็อง-บาติสต์ ตาแวร์นีเย (Jean-Baptiste Tavernier) นำมาจากประเทศอินเดียมาขายให้แก่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส และภายหลังถูกโจรกรรมไปใน ค.ศ. 1792 ช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ปัจจุบันเชื่อว่าถูกตัดแบ่งออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเพื่ออำพรางอัตลักษณ์ และกระจัดกระจายอยู่ตามที่ต่าง ๆ หนึ่งในชิ้นส่วนดังกล่าวเชื่อกันว่าได้แก่เพชรโฮป
ตัวเพชรดั้งเดิมหนัก 112 3/16 กะรัตฝรั่งเศสโบราณ ฌ็อง-บาติสต์ ตาแวร์นีเย พ่อค้าชาวฝรั่งเศส ขายเพชรนี้ให้แก่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 โดยได้รับค่าตอบแทนเป็นเงินสดและบรรดาศักดิ์ เพชรได้รับการนำไปประดับไว้บนเข็มกลัดอกเมื่อ ค.ศ. 1674 ต่อมาใน ค.ศ. 1715 ได้รับการนำไปประดับไว้บนเข็มอิสริยาภรณ์ขนแกะทองคำ เข็มอิสริยาภรณ์ดังกล่าว พร้อมทั้งเพชรนี้ ได้รับการบรรจุเข้าเป็นหนึ่งในเครื่องอัญมณีประจำราชาธิปไตยฝรั่งเศสเมื่อ ค.ศ. 1749 ต่อมาใน ค.ศ. 1775 พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส รับสั่งให้ถอดเพชรนี้ออกจากเข็มอิสริยาภรณ์ และให้ฌ็อง ปีโต (Jean Pitau) ช่างเพชรหลวง เจียระไนกลายเป็นเพชร 68 กะรัต ตั้งชื่อใหม่ว่า เบลอเดอฟร็องส์ (Bleu de France) จากนั้น เพชรจึงได้รับการบรรจุกลับเข้าเป็นหนึ่งในเครื่องอัญมณีประจำราชาธิปไตย
ใน ค.ศ. 1792 ระหว่างชุลมุนในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส มีผู้โจรกรรมเพชรเบลอเดอฟร็องส์นี้ไป เชื่อกันว่า เพชรถูกตัดออกเป็นชิ้นย่อยเพื่อปกปิดอัตลักษณ์ และหนึ่งในชิ้นเหล่านั้นคือเพชรโฮป หนัก 45.52 กะรัต ความเชื่อนี้เป็นที่ยอมรับของนักประวัติศาสตร์และนักอัญมณีมายาวนาน และใน ค.ศ. 2005 มีงานวิจัยสนับสนุนความเชื่อดังกล่าว โดยใช้วิทยาการสมัยใหม่จำลองภาพ 3 มิติขึ้น
นอกจากเพชรโฮปแล้ว เชื่อกันว่า อีกชิ้นส่วนหนึ่งของเพชรเบลอเดอฟร็องส์ได้แก่เพชรซึ่งจักรพรรดินีมาเรีย พระมเหสีของจักรพรรดิปัฟเวลที่ 1 แห่งรัสเซีย ทรงนำไปประดับไว้บนพระธำมรงค์ และต่อมาใน ค.ศ. 1860 ทายาทของพระนางโอนให้แก่กองทุนเพชรแห่งรัสเซีย ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่พระราชวังอะเล็กซานเดอร์