stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ
ประวัติ

มงกุฎนี้สร้างโดยผลงานของบริษัท การ์ราร์ด แอน โค ในกรุงลอนดอน ซึ่งถือเป็นบริษัทที่ผลิตมงกุฎของราชวงศ์อังกฤษมายาวนาน และออกแบบอิงจากมงกุฎพระราชินีแมรี ซึ่งทรงโดยสมเด็จพระราชินีแมรี พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร ตัวเรือนประกอบด้วยส่วนโค้งจำนวน 2 โค้ง (4 ก้าน) ซึ่งต่างจากมงกุฎพระราชินีแมรี ซึ่งมีถึง 4 โค้ง (8 ก้าน)  และยังออกแบบเหมือนกันที่มงกุฎนี้สามารถถอดส่วนโค้งออกที่บริเวณกางเขนแพตตี ทำให้ยังสามารถทรงได้เป็นมงกุฏองค์เล็กแบบไม่มียอด (Circlet)
อัญมณีที่ตกแต่งนั้น ประกอบด้วย เพชรโคอินัวร์ ขนาด 105 กะรัต (21 กรัม) ประดับอยู่บริเวณกางเขนด้านหน้า ซึ่งเพชรเม็ดนี้ถูกนำมาถวายโดยบริษัทอินเดียตะวันออก และในภายหลังได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ทรงสถาปนาพระอิสริยยศของพระองค์เป็น "สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอินเดีย" ในปีค.ศ. 1877 ส่วนบริเวณกางเขนประดับยอดมงกุฎประดับด้วยเพชรละฮอร์ ซึ่งถูกนำขึ้นถวายโดยบริษัทอินเดียตะวันออก ในปีค.ศ. 1851 และยังไม่รวมถึงเพชรอีกประมาณ 2,800 เม็ด ซึ่งเพชรประดับส่วนใหญ่นั้นถูกย้ายมาจากมงกุฎส่วนพระองค์องค์เล็กของสมเด็จพระราชินีนาถวิคตอเรีย ส่วนบริเวณฐานของมงกุฎตรงกลางด้านหน้า ประดับด้วยเพชรทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า เรียกว่า "เพชรแห่งตุรกี" ซึ่งนำขึ้นถวายโดยแก่สมเด็จพระราชินีวิกตอเรียโดยสุลต่านแห่งตุรกี ในปีค.ศ. 1856
การใช้งาน

ภายหลังจากการสวรรคตของพระราชสวามี สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ไม่เคยทรงมงกุฎองค์นี้แบบเต็มอีกเลย แต่มักจะทรงเป็นมงกุฎองค์เล็กแทน โดยเฉพาะในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระราชธิดาของพระองค์ คือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ในปีค.ศ. 1953
ในพระราชพิธีพระบรมศพของพระองค์ ในปีค.ศ. 2002 มงกุฎองค์นี้ถูกวางไว้เหนือหีบพระบรมศพ จนเสร็จสิ้นพิธี (ดูภาพประกอบ)
ในปัจจุบัน มงกุฎองค์นี้ถูกเก็บรักษาและจัดแสดงไว้รวมกับเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร ที่หอคอยแห่งลอนดอน
มงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ วางประดับอยู่เหนือหีบพระบรมศพ ในพระราชพิธีพระบรมศพในปีค.ศ. 2002
มกุฎสาธารณรัฐ

มกุฎสาธารณรัฐ (อังกฤษ: Crowned republic) คือรูปแบบของราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ซึ่งบทบาทของพระมหากษัตริย์เป็นในทางพิธีการ และพระราชอำนาจทุกอย่างถูกจำกัดโดยขนบธรรมเนียมและโดยกฎหมายในลักษณะที่พระองค์มีพระราชวินิจฉัยเหนือประเด็นทางการเมืองและกฎหมายเพียงเล็กน้อยหรืออาจไม่มีเลยก็ได้ โดยวาทกรรมนี้ถูกใช้อธิบายการปกครองในหลายรัฐ เช่น ราชอาณาจักรนอร์เวย์ หรือบางประเทศในอาณาจักรในเครือจักรภพ วาทกรรมนี้ยังสามารถใช้หมายถึงประเทศที่ปกครองแบบราชาธิปไตยอย่างเป็นทางการ แต่ประชาชนถือสิทธิ์ในการปกครองด้วยความเป็นพลเมืองเหนือประเด็นต่างๆ ของชาติ ซึ่งอาจจะถูกนำไปใช้กับประเทศราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญที่ซึ่งพระประมุขมีพระราชอำนาจส่วนพระองค์ต่อการเมืองเพียงเล็กน้อย หรือไม่ว่าพระราชอำนาจตกเป็นของหน่วยงานรัฐก็ตาม
นิยาม

ไม่มีคำนิยามใดนิยามคำว่ามกุฏสาธารณรัฐ ในเมื่อระบอบราชาธิปไตยใต้รัฐธรรมนูญแท้จริงแล้วก็คือระบอบมกุฏสาธารณรัฐ และสำนักต่างๆ ก็ใช้อธิบายระบอบนี้กับราชาธิปไตยต่างกันออกไป เช่น เจมส์ ไบรซ์ เขียนในปี ค.ศ. 1921 ว่า "ข้าพเจ้าเข้าใจระบอบราชาธิปไตยในตัวไม่ใช่ในชื่อของมัน กล่าวคือ ไม่ใช่รัฐที่ประมุขสูงสุดถูกเรียกว่ากษัตริย์หรือจักรพรรดิ แต่เป็นรัฐที่ซึ่งพระราชประสงค์ส่วนพระองค์ของกษัตริย์ยังคงมีผลต่อรัฐบาลอย่างโดดเด่นที่สุด ดังนั้นราชาธิปไตยอย่างเช่นของนอร์เวย์คือมกุฏสาธารณรัฐโดยแท้ จะกล่าวว่านอร์เวย์เป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยก็คงไม่ผิดนัก ราชาธิปไตยเคยมีอยู่ในรัสเซียก่อน ค.ศ. 1917, ในตุรกีก่อน ค.ศ. 1905, ฐานะน้อยลงมาในเยอรมนี และของออสเตรีย-ฮังการีจนกระทั่งปี ค.ศ. 1918 ราชาธิปไตยจึงเป็นดังอำนาจที่รับรู้ได้ของการจัดการควบคุมกิจการต่างๆ ของรัฐ"
คณะกรรมธิการที่ปรึกษาสาธารณรัฐออสเตรเลียถูกจัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1993 โดย พอล คีตติง ผู้ต่อมาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งออสเตรเลีย ได้ให้นิยามแก่ประเทศว่าเป็นมกุฏสาธารณรัฐโดยกล่าวว่า "รัฐที่ซึ่งอำนาจอธิปไตยสถิตย์อยู่ในประชาชน และที่ซึ่งสำนักงานรัฐทุกแห่งยกเว้นส่วนปลายสุดของระบบ เต็มไปด้วยบุคคลซึ่งมาจากอำนาจทั้งทางตรงและทางอ้อมของประชาชน" ดังนั้น "มันอาจจะฟังดูเหมาะสมหากจะกล่าวถึงออสเตรเลียว่าเป็น 'มกุฏสาธารณรัฐ'"
อาณาจักรในเครือจักรภพ

วาทกรรม "มกุฎสาธารณรัฐ" ถูกใช้ในอรรถาธิบายนี้โดยกลุ่มผู้สนับสนุนระบอบกษัตริย์ในประเทศเครือจักรภพ เช่นที่เครือรัฐออสเตรเลียถูกเรียกขานว่าเป็นมกุฎสาธารณรัฐ นักประพันธ์และนักเขียนเรียงความอย่างเอช. จี. เวลส์ ใช้วาทกรรมนี้อธิบายสหราชอาณาจักร หรือที่อัลเฟรด เทนนีสัน กล่าวไว้ในร้อยกรอง ไอดีลส์ออฟเดอะคิง (Idylls of the King) ของเขา
ดูเพิ่ม

ราชาธิปไตยโดยประชานิยม
กูรมาสนะ

ท่าเต่า, 
 กูรมาสานะ
กูรมาสนะ (สันสกฤต: कूर्मासन; IAST: kūrmāsana), หรือที่รู้จักในชื่อ ท่าตะพาบน้ำ  หรือ ท่าเต่า  เป็นท่าโยคะในลักษณะนั่งแล้วโน้มตัวไปข้างหน้าใน หฐโยคะ และใน โยคะเพื่อการออกกำลังกาย สมัยใหม่
ที่มาและต้นกำเนิด

ชื่อมาจากภาษาสันสกฤต คำว่า คูรมะ Kūrma แปลว่า "เต่า" หรือ "ตะพาบน้ำ"  และ อาสนะ Āsana แปลว่า "ท่า" หรือ "ท่านั่ง"
อุตตานากูรมาสนะ (Uttana Kurmasana) ถูกกล่าวถึงในเอกสารโบราณ "อหิรพุธนยสัมหิตา" ประมาณศตวรรษที่ 7  และมีภาพประกอบในตำราศตวรรษที่ 19 ชื่อ Jogapradipika  และ Sritattvanidhi
กูรมาสนะสมัยใหม่ถูกอธิบายไว้ในหนังสือ Light on Yoga ของ บี. เค. เอส. ไหยนาร์ ในปี 1966 โดย Iyengar อธิบายว่าอาสนะนี้อุทิศให้แก่ กูรมะ ซึ่งเป็นอวตารในรูปเต่าของเทพ พระวิษณุ
คำอธิบาย

ในการทำกูรมาสนะ ผู้ฝึกจะนั่งและเหยียดขาออกไป โดยแยกเท้าให้ห่างกันมากที่สุด งอเข่าเล็กน้อยและให้ส้นเท้ายังคงสัมผัสพื้น เอนตัวไปข้างหน้าจากสะโพกและสอดมือเข้าไปใต้เข่า จากนั้นเอนตัวไปข้างหน้าเพิ่มเติม (โค้งตัวจากสะโพก) เพื่อให้มือและแขนเลื่อนออกไปด้านข้างและด้านหลัง (ใต้เข่า) จนข้อศอกอยู่ใกล้กับหลังเข่า เหยียดขาตรงเท่าที่ทำได้ และนำหน้าผากหรือคางแตะพื้น แขนถูกดึงไปรอบหลังและประสานมือไว้ใต้สะโพก
รูปแบบอื่นๆ

สุปตกูรมาสนะ (Supta Kurmasana หรือ ท่าเต่านอน) คือวางหน้าผากลงบนพื้น ไขว้เท้าหลังศีรษะ และเหยียดแขนรอบขาเพื่อประสานมือด้านหลัง
อุตตานากูรมาสนะ (Uttana Kurmasana หรือ ท่าเต่าคว่ำ) คือการสอดแขนเข้าไปใต้ขาไขว้เช่นเดียวกับท่ากุกกุตาสนะ (ท่ากระทง) โดยให้นอนหงายอยู่บนพื้นและวางฝ่ามือบนคอ
อ่านหนังสือเพิ่ม

Gray, Alexandra (2008). The Yoga Teacher. Grove Press. ISBN 978-0-8021-7055-2.
Iyengar, B. K. S. (1979) [1966]. Light on Yoga: Yoga Dipika. Thorsons. ISBN 978-1855381667.
Ramaswami, Srivatsa; Krishnamacharya, T. (2005). The Complete book of Vinyasa Yoga: An authoritative presentation, based on 30 years of direct study under the legendary yoga teacher Krishnamacharya. Da Capo Press. ISBN 978-1-56924-402-9.
Saraswati, Swami Satyananda (1996) [1969]. Asana Pranayama Mudra Bandha (Third revised ed.). Munger, Bihar, India: Yoga Publications Trust. ISBN 81-86336-14-1.
Sjoman, Norman E. (1999) [1996]. The Yoga Tradition of the Mysore Palace (2nd ed.). Abhinav Publications. ISBN 81-7017-389-2.[ลิงก์เสีย]
มงกุฎพระราชินีแมรี

| มงกุฎพระราชินีแมรี Crown of Queen Mary |
| --- | --- |

รายละเอียด
สำหรับ:  สหราชอาณาจักร
ผลิตเมื่อ: ค.ศ. 1911
ผู้ครอบครอง: พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
จำนวนโค้ง: 4 โค้ง
วัตถุดิบหลัก: เงิน และทองคำ
วัสดุซับใน: ผ้ากำมะหยี่สีม่วงเข้มกรุขอบด้วยเออร์มิน
อัญมณีสำคัญ: เพชรโคอินัวร์, เพชรคูลลิแนน 3 และคูลลิแนน 4
องค์ประกอบอื่นๆ: เพชรจำนวน 2,200 เม็ด
องค์ก่อนหน้า: มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา
องค์ถัดไป: มงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ
มงกุฎพระราชินีแมรี (อังกฤษ: Crown of Queen Mary) เป็นมงกุฎพระอัครมเหสีของสมเด็จพระราชินีแมรีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 มงกุฎองค์นี้ถูกสร้างขึ้นสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในปี ค.ศ. 1911
รูปแบบ

มงกุฎองค์นี้สร้างโดยบริษัทการ์ราร์ด แอนด์ โค ตัวเรือนทำด้วยเงิน และทองคำ ประดับด้วยเพชรกว่า 2,200 เม็ด รวมถึงเพชรโคอินัวร์ และเพชรคูลลิแนน 3 และคูลลิแนน 4 ปราศจากรัตนชาติอื่น ๆ ต่อมาในปีค.ศ. 1914 ได้ถูกถอดออกเปลี่ยนเป็นคริสตัลแทน ตัวเรือนประกอบด้วยส่วนโค้งจำนวน 4 โค้ง (8 ก้าน) ซึ่งแล่นไปรวมอยู่บนยอดซึ่งประดับด้วยลูกโลกฝังเพชรซึ่งเป็นฐานของกางเขนประดับตรงกลางด้วยเพชรคูลลิแนน 3 ทรงหยดน้ำ โดยนำแบบก้านโค้งมาจากมงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา ซึ่งจะแตกต่างจากมงกุฎราชาภิเษกองค์อื่น ๆ คือสามารถถอดประกอบส่วนโค้ง เพื่อสามารถสวมเป็นมงกุฎแบบไม่มียอดได้ (Circlet) ด้านในของมงกุฎกรุด้วยผ้ากำมะหยี่สีม่วงเข้ม และกรุขอบด้วยขนเออร์มิน
อัญมณีต่าง ๆ ส่วนใหญ่ของมงกุฎองค์นี้ถูกนำมาใช้ในปีค.ศ. 1937 ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระมเหสีของพระราชโอรสของพระองค์ ซึ่งต่อมาคือสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งในระหว่างพระราชพิธีนั้น สมเด็จพระราชินีแมรี (พระราชชนนี) ทรงมงกุฎองค์นี้แบบไม่มียอดร่วมพระราชพิธีด้วย และต่อมาในรัชสมัยของพระราชนัดดาของพระองค์ คือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 สมเด็จพระราชินีแมรี (พระอัยยิกา) ก็ยังทรงมงกุฎองค์นี้แบบย่ออยู่อย่างเสมอในพระราชพิธีต่าง ๆ และหลังจากเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1953 มงกุฎองค์นี้ก็ยังไม่ถูกทรงอีกเลย จนกระทั่งถูกสวมอีกครั้ง (อัญมณีสำคัญ ๆ ถูกแทนที่ด้วยคริสตัล) ในงานรัฐพิธีเลี้ยงพระกระยาหารค่ำโดยดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์ ในพระบรมราชานุญาตเป็นกรณีพิเศษของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
มงกุฎองค์นี้นั้นได้อยู่ในพระราชพินัยกรรมของพระองค์ โดยทรงพระราชทานให้สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี และในปัจจุบันได้ตกทอดเป็นพระราชสมบัติส่วนพระองค์ของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
โดยในวันพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 สมเด็จพระราชินีคามิลล่า ได้ทรงเลือกสวมมงกุฎพระราชินีแมรี่ในพิธีเพื่อให้เป็นไปตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ซึ่งแต่เดิมจะมีการสร้างขึ้นใหม่ในทุกรัชสมัย อย่างเช่น มงกุฎพระราชินีเอล็กซานดรา มงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ เป็นต้น
ดูเพิ่ม

เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
มณฑลปุเณ

| มณฑลปุเณ |
| --- | --- |
ที่ตั้งในรัฐมหาราษฏระ
พิกัด: 18°31′48″N 73°50′24″E﻿ / ﻿18.53000°N 73.84000°E﻿ / 18.53000; 73.84000
ประเทศ: อินเดีย
รัฐ: มหาราษฏระ
อำเภอ: 1. โกลหปุระ, 2. ปูเณ, 3. สังคลี, 4. สตร, 5. โสลปุระ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 58,268 ตร.กม. (22,497 ตร.ไมล์)
ประชากร (2001)
 • ทั้งหมด: 19,973,761 คน
การรู้หนังสือ: 76.95%
มณฑลปุเณ (อังกฤษ: Pune Division) หรือชื่อเดิม ภูมิภาคเทศ (Desh region) เป็นหนึ่งในมณฑล (administrative division) ของรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย อาณาเขตของมณฑลปุเณติดต่อกับมณฑลโกนกันทางตะวันตก, มณฑลนาศิกทางเหนือ, มณฑลออรังคาบาดทางตะวันออก และรัฐกรณาฏะทางใต้
ในมณฑลปุเณแบ่งการปกครองย่อยเป็น 6 อำเภอ (district) ได้แก่ โกลหปุระ, ปุเณ, สังคลี, สตร, โสลาปุระ
มณฑลนาคปุระ

| มณฑลนาคปุระ |
| --- | --- |
ที่ตั้งในรัฐมหาราษฏระ
พิกัด: 21°09′36″N 79°04′48″E﻿ / ﻿21.16000°N 79.08000°E﻿ / 21.16000; 79.08000
ประเทศ: อินเดีย
รัฐ: มหาราษฏระ
อำเภอ: 1. ภานทร, 2. จันทรปุระ, 3. Gadchiroli, 4. Gondia, 5. นาคปุระ, 6. Wardha
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 51,336 ตร.กม. (19,821 ตร.ไมล์)
 • Under irrigation: 4,820 ตร.กม. (1,860 ตร.ไมล์)
ประชากร (2001)
 • ทั้งหมด: 10,665,939 คน
Literacy: 75.90%
มณฑลนาคปุระ (อังกฤษ: Nagpur Division) เป็นหนึ่งในหกมณฑล (administrative divisions) ของรัฐมหาราษฏระ ในประเทศอินเดีย มณฑลนาคปุระเป็นมณฑลทางตะวันออกสุดของรัฐ และมีสำนักงานใหญ่ประจำมณฑลอยู่ที่เมืองนาคปุระ มณฑลมีพื้นที่ 51,336 กม² มณฑลนาคปุระรวมกับมณฑลอมราวตีจะเรียกว่าภูมิภาควิทรรภ์ (Vidarbha region) มณฑลนาคปุระมีประชากรราวมากกว่า 10,600,000 คน ในปี 2011 ซึ่งใกล้เคียงกับประชากรทั้งประเทศอุรุกวัย หรือประชากรทั้งรัฐคอนเนคติคัต ของสหรัฐอเมริกา
ในมณฑลมีสองสนามบิน คือท่าอากาศยานนานาชาติ ดร. บาบาซาเฮบ อามเพฑกร (Dr. Babasaheb Ambedkar International Airport) และท่าอากาศยาน Gondia Airport
มณฑลอลาหาบาด

ที่ตั้งของมณฑลอลาหาบาดในรัฐอุตตรประเทศ
มณฑลอลาหาบาด (อังกฤษ: Allahabad division) หรือชื่อทางการ ปรยาคราช (อังกฤษ: Prayagraj division) เป็นมณฑลในรัฐอุตตรประเทศของประเทศอินเดีย
ในปี 2000 ภายหลังการจัดระบบเขตการปกครองใหม่ภายในรัฐอุตตรประเทศ ซึ่งมีการแยกตัวรัฐอานุราจัลออกมาจากรัฐอุตตรประเทศทางตอนเหนือ ได้มีการจัดระบบการแบ่งอำเภอ (district) และมณฑล (division) ใหม่ภายในเช่นกัน อำเภอEtawah, Farrukhabad และกานปุระของมณฑลอลาหาบาดได้แยกออกไปเป็นมณฑลกานปุระ บางส่วนทางตะวันตกของมณฑลอลาหาบาดได้แยกออกเป็นมณฑล Kaushambi และมีอำเภอ Pratapgarh เพิ่มเข้ามาในมณฑลอลาหาบาด
มงกุฎ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มงกุฎ (แก้ความกำกวม)
มงกุฎของพระเจ้าคริสเตียนที่ 4 แห่งเดนมาร์กปัจจุบันตั้งอยู่ที่ปราสาทโรเซ็นบอร์กในกรุงโคเปนเฮเกน
มงกุฎของจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวีที่ทรงสวมในวันราชาภิเษกของพระสวามี
มงกุฎ (อังกฤษ: crown; สะกดด้วยตัว ฎ ชฎา) คือเครื่องสวมศีรษะที่เป็นสัญลักษณ์ที่สวมโดยพระมหากษัตริย์ หรือผู้นำทางศาสนาที่เป็นเครื่องหมายของความมีอำนาจทางการเมือง, ความมีสิทธิ, ความเป็นอมตะ, ความชอบธรรมในการเป็นกษัตริย์, ชัยชนะ, การฟื้นฟู, เกียรติยศ และความรุ่งโรจน์ของผู้สวม ทางด้านศิลปะมงกุฎอาจจะแสดงในภาพที่มีเทวดาประทานมงกุฎให้แก่มนุษย์ นอกจากมงกุฎที่สร้างกันตามปกติแล้ว อาจจะทำจากดอกไม้, ดาว, ใบไม้ หรือหนาม แต่มงกุฎประจำตำแหน่งแล้วส่วนใหญ่จะทำจากโลหะและอัญมณี
ระเบียงภาพ

พระมหาพิชัยมงกุฎ
มงกุฎเกาหลี
มงกุฎจักรพรรดิโคเมแห่งญี่ปุ่น
(1831 - 1867)
มงกุฎเซนต์เวนสลาส
(Crown of Crown of Saint Wenceslas)
โบฮีเมีย
มงกุฎจักรพรรดิแห่งออสเตรีย
มงกุฎจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
(Crown of the Holy Roman Empire)
มงกุฎพระราชินีอิสซาเบลลาแห่งคาสตีล
มงกุฎอียิปต์
มงกุฎพระสันตะปาปา
มงกุฎหนาม
ดูเพิ่ม

เครื่องราชกกุธภัณฑ์
จุลมงกุฎ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มงกุฎ
| ด ค กเครื่องแต่งกายไทย |
| --- | --- | --- |
| เครื่องนุ่งห่ม |  กระโปรง  กางเกงช้าง  กางเกงมวย  กางเกงเล  ขาก๊วย  ครุย  คอกระเช้า  เจียระบาด  โจงกระเบน  ซิ่น  เตี่ยว  ปาเต๊ะ  ผ้าเกี้ยว  ผ้าขาวม้า  ผ้าถุง  ผ้าแถบ  ผ้านุ่ง  ผ้าห่ม  ราชปะแตน  สนับเพลา  เสนากุฎ  เสื้อกระบอก  เสื้อแขนหมูแฮม  เสื้อลายลูกไม้  เสื้อปัด  โสร่ง  เอี๊ยม  |  |
| เครื่องสวมศีรษะ |  กระบังหน้า  กุบ  กุยเล้ย  เกี้ยว  งอบ  ชฎา  เทริด  ปันจุเหร็จ  ปิ่น  มงกุฎ  รัดเกล้า  ลอมพอก  หมวกกะโล่  หูกระต่าย  |  |
| เครื่องประดับ |  กรองศอ  กระถอบ  ก่องนม  จอนหู  จะปิ้ง  ดอกไม้ทัด  ทับทรวง  ปั้นเหน่ง  พาหุรัด  สร้อยพระ  สะอิ้ง  สังวาล  อินทรธนู  |  |
| ดูเพิ่ม |  เกราะ  กาสาวพัสตร์  ชุดไทยพระราชนิยม  หัวโขน  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
อื่น ๆ:  İslâm Ansiklopedisi
มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา

| มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา Crown of Queen Alexandra |
| --- | --- |
 ภาพวาดแสดงรายละเอียดของมงกุฎ
รายละเอียด
สำหรับ:  สหราชอาณาจักร
ผลิตเมื่อ: ค.ศ. 1902
ผู้ครอบครอง: พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
จำนวนโค้ง: 4 โค้ง
วัสดุซับใน: กำมะหยี่สีม่วงกรุขอบด้วยขนเออร์มิน
อัญมณีสำคัญ: เพชรโคอินัวร์
องค์ประกอบอื่นๆ: เพชรต่างๆ จำนวน 3,600 เม็ด
องค์ก่อนหน้า: มงกุฎพระราชินีอเดลเลด
องค์ถัดไป: มงกุฎพระราชินีแมรี
มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา (อังกฤษ: Crown of Queen Alexandra) คือมงกุฎพระอัครมเหสีของสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร ผลิตเพื่อใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระราชสวามีในปี ค.ศ. 1902
ประวัติ

ภายหลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียในปี ค.ศ. 1901 ถือเป็นการปิดฉากลงของยุคสมัยที่ปราศจากพระอัครมเหสีของสหราชอาณาจักร ตั้งแต่สมัยเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามีซึ่งไม่ได้ถูกเข้าพิธีสวมมงกุฎในฐานะของพระราชสวามี ตามธรรมเนียมแล้ว พระอัครมเหสีจะต้องถูกสถาปนาโดยพระราชพิธีสวมมงกุฎด้วยมงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1831 สมเด็จพระราชินีแอเดเลดในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 ได้เข้าพิธีสวมมงกุฎด้วยมงกุฎองค์ใหม่ ซึ่งประกอบด้วยส่วนโค้ง 2 โค้ง (4 ก้าน) และมีขนาดเล็กกว่า ซึ่งตั้งชื่อว่า "มงกุฎพระราชินีอเดลเลด" เนื่องจากมงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนานั้นเก่าและล้าสมัยเกินไป
ในปี ค.ศ. 1902 ได้มีการตัดสินว่าจะไม่ใช้ทั้งมงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา และมงกุฎพระราชินีอเดลเลด สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระอัครมเหสีพระองค์แรกในรอบเจ็ดสิบปีของสหราชอาณาจักร จึงทรงให้จัดทำมงกุฎพระอัครมเหสีขึ้นใหม่หนึ่งองค์ ซึ่งตั้งชื่อตามสมเด็จพระราชินีว่า "มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา"
รูปแบบ

มงกุฎองค์นี้ถูกสร้างอย่างแตกต่างจากมาตรฐานของมงกุฎแบบอังกฤษอย่างมาก โดยไปในแนวทางของมงกุฎแบบยุโรปมากกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งจำนวนของส่วนโค้ง ซึ่งมีถึง 4 โค้ง หรือ 8 ก้าน โดยก้านกลางด้านหน้านั้นถูกเชื่อมด้วยกางเขนแพตตีซึ่งด้านหน้านั้นประดับด้วยเพชรโคอินัวร์ ยังไม่รวมถึงอัญมณีต่าง ๆ อีกถึง 3,600 เม็ด สลับกับตราดอกลิลลี หรือเฟลอร์เดอลีส บนยอดมงกุฎเป็นลูกโลกและกางเขนแพตตี ต่อมาในภายหลังมงกุฎพระราชินีแมรี และมงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ ทั้งสององค์นั้นถูกออกแบบให้สามารถถอดก้านออกจากตัวฐานได้สำหรับสวมใส่เป็นมงกุฎแบบที่ไม่มียอด (Circlet)
หลังจากเสด็จสวรรคตแล้ว มงกุฎองค์นี้ไม่ได้ถูกใช้โดยพระราชินีพระองค์ถัดมา เนื่องจากมีการสร้างขึ้นใหม่สำหรับสมเด็จพระราชินีแมรี ในปี ค.ศ. 1911 และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ ในปี ค.ศ. 1937 ซึ่งอัญมณีชิ้นสำคัญ ๆ นั้นจะถูกย้ายมาประดับและแทนที่ด้วยของเทียมแทน
ดูเพิ่ม

เพชรโคอินัวร์
เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดราทรงมงกุฎพระอัครมเหสีในพระราชพิธีบรมราชภิเษก ซึ่งมงกุฎนี้มีลักษณะแบบยุโรปมากกว่าอังกฤษ โดยเฉพาะจำนวนของส่วนโค้งที่มากถึง 4 และหมวกกำมะหยี่หุ้มด้านในที่ต่ำกว่าปกติ
ชาวรีวกีว
เชิงอรรถ

↑  รีวกีวปรากฏในเอกสารต้นกรุงรัตนโกสินทร์ว่า ลิชี่ว (ตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์) หรือ ลิ่วขิ่ว (โคลงภาพคนต่างภาษา)
อ่านเพิ่ม

Arabia, Vol. 5, No. 54. February 1986/Jamad al-Awal 1406
"Japan-Malaysia Relations (Basic Data)". Ministry of Foreign Affairs of Japan. Jan 4, 2024.
"Number of residents from Japan living in Malaysia from 2014 to 2023". Statista. Statista Research Department. Feb 16, 2024.
Abu Bakr Morimoto, Islam in Japan: Its Past, Present and Future, Islamic Centre Japan, 1980
Esenbel, Selcuk, A "fin-de-siecle" Japanese Romantic in Istanbul: The life of Yamada Torajirō and his "Turoko gakan"; Bulletin of the School of Oriental and African Studies (SOAS), Vol. LIX, No. 2, 1996, pp. 237-252. JSTOR 619710
Esenbel, Selcuk; Japanese Interest in the Ottoman Empire; in: Edstrom, Bert; The Japanese and Europe: Images and Perceptions; Surrey 2000
Esenbel, Selcuk; Inaba Chiharū; The Rising Sun and the Turkish Crescent; İstanbul 2003, ISBN 978-975-518-196-7
Heinrich, Patrick; Bairon, Fija (3 November 2007). ""Wanne Uchinanchu – I am Okinawan." Japan, the US and Okinawa's Endangered Languages" (PDF). The Asia-Pacific Journal. 5 (11). 2586. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-08-05.
Hiroshi Kojima, "Demographic Analysis of Muslims in Japan," The 13th KAMES and 5th AFMA International Symposium, Pusan, 2004
Keiko Sakurai, Nihon no Musurimu Shakai (Japan's Muslim Society), Chikuma Shobo, 2003
Kreiner, J. (1996). Sources of Ryūkyūan history and culture in European collections. Monographien aus dem Deutschen Institut für Japanstudien der Philipp-Franz-von-Siebold-Stiftung, Bd. 13. München: Iudicium. ISBN 3-89129-493-X
Ota, Masahide. (2000). Essays on Okinawa Problems.  Yui Shuppan Co.:  Gushikawa City, Okinawa, Japan. ISBN 4-946539-10-7 C0036.
Ouwehand, C. (1985). Hateruma: socio-religious aspects of a South-Ryukyuan island culture. Leiden: E.J. Brill. ISBN 90-04-07710-3
Pacific Science Congress, and Allan H. Smith. (1964). Ryukyuan culture and society: a survey. Honolulu: University of Hawaii Press.
Penn, Michael, "Islam in Japan: Adversity and Diversity," Harvard Asia Quarterly, Vol. 10, No. 1, Winter 2006
Research and Analysis Branch (15 May 1943). "Japanese Infiltration Among the Muslims Throughout the World (R&A No. 890)" (PDF). Office of Strategic Services. U.S. Central Intelligence Agency Library. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ August 27, 2016.
Sakiyama, R. (1995). Ryukyuan dance = Ryūkyū buyō. Naha City: Okinawa Dept. of Commerce, Industry & Labor, Tourism & Cultural Affairs Bureau.
University of Hawaii at Manoa. Ethnic Studies Oral History Project (1981). Uchinanchu, a History of Okinawans in Hawaii. Leiden: Center for Oral History, University of Hawai‘i at Mānoa and Hawai‘i United Okinawa Association. ISBN 9780824807498
Yamazato, Marie. (1995). Ryukyuan cuisine. Naha City, Okinawa Prefecture: Okinawa Tourism & Cultural Affairs Bureau Cultural Promotion Division.
แหล่งข้อมูลอื่น

Ryukyuans (Okinawans) - Minority Rights Group International
มงกุฎพระเจ้าจอร์จที่ 4

| มงกุฎพระเจ้าจอร์จที่ 4 George IV State Diadem |
| --- | --- |
 สมเด็จพระราชินีนาถทรงมงกุฎองค์นี้ปรากฏอยู่บนแสตมป์แห่งไอร์แลนด์เหนือ
รายละเอียด
สำหรับ:  สหราชอาณาจักร
ผลิตเมื่อ: ค.ศ. 1820
ผู้ครอบครอง: พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
วัตถุดิบหลัก: เงิน และทองคำ
วัสดุซับใน: ไม่มี
อัญมณีสำคัญ: เพชร 1,333 เม็ด (รวม 325.75 กะรัต), ไข่มุก รวม 169 เม็ด
มงกุฎพระเจ้าจอร์จที่ 4 (อังกฤษ: George IV State Diadem) เป็นมงกุฎเพชรที่ไม่มีส่วนโค้งด้านบน เรียกว่า "เดียเด็ม" (Diadem) ซึ่งจัดเป็นประเภทหนึ่งของมงกุฎ สร้างขึ้นในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร ในปีค.ศ. 1820 เพื่อใช้เป็นหนึ่งในมงกุฎสำคัญของพระองค์ซึ่งตกทอดมาจนถึงปัจจุบัน ในปัจจุบันสามารถพบเห็นได้ทั้งในธนบัตร เหรียญกษาปน์ และแสตมป์ต่างๆ ในประเทศเครือจักรภพอังกฤษ ซึ่งนอกจากความสวยงามของมันแล้ว ยังมีความสำคัญเชิงสัญลักษณ์ของอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลน์อีกด้วย ดังนั้นมงกุฎองค์นี้จะเป็นองค์ที่สมเด็จพระราชินีนาถฯ จะทรงค่อนข้างบ่อย และพบเห็นได้บ่อยที่สุดองค์หนึ่ง
การออกแบบ

โครงทำจากเงินตกแต่งขอบด้วยทองคำ และตกแต่งด้วยเพชรเม็ดแวววาว โดยฐานมงกุฎจะมีความแคบกว่ามงกุฎทั่วไป ประดับเพชรและขนาบบนล่างด้วยไข่มุก ถัดขึ้นไปจากฐาน เป็นกางเขนแพตตี สลับกับเฟลอร์ เดอ ลีส (อีกแล้ว) จำนวนอย่างละ 4 ดอก ซึ่งบริเวณดอกหน้านั้นประดับด้วยเพชรสีเหลืองส่องสว่าง จะสังเกตว่าเฟลอร์เดอลีสของมงกุฎนี้มีลักษณะสำคัญคือ ประกอบด้วยดอกและใบไม้รวมทั้งหมดสามชนิด ซึ่งหมายความถึงสัญลักษณ์ประจำชาติของอังกฤษ (กุหลาบ) สกอตแลนด์ (ดอกธิสเทิล) และไอร์แลนด์ (ใบโคลเวอร์สามแฉก หรือแชมร็อค)
มงกุฎองค์นี้ ประกอบด้วยเพชรถึง  1,333 เม็ด (ทั้งหมด 325.75 กะรัต) รวมถึงเพชรสีเหลืองขนาดสี่กะรัตด้านหน้ากางเขนกลาง และไข่มุกทั้งหมด 169 เม็ด มงกุฎองค์นี้ถูกทรง (และปรับเปลี่ยนตามพระราชวินิจฉัยอยู่เนืองๆ) โดยสมเด็จพระราชินี (มเหสี) และสมเด็จพระราชินีนาถ (กษัตริย์) ในอดีตหลายพระองค์ตั้งแต่รัชสมัยของสมเด็จพระราชินีอเดลเลดเป็นต้นมา
โดยลักษณะอันอรชรสวยงามของมงกุฎองค์นี้ขัดกับที่มานัก เนื่องจากถูกสร้างขึ้นสำหรับบุรษ คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร เพื่อใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์ในปีค.ศ. 1821 ซึ่งในครั้งนั้น พระองค์ทรงมงกุฎองค์นี้ทับลงบนหมวกปีกแบบสเปนทำจากกำมะหยี่ขนาดใหญ่ ในระหว่างพิธีที่จะต้องเสด็จพระราชดำเนินไปยังมหาวิหารเวสมินสเตอร์
ประวัติ

มงกุฎองค์นี้ทำขึ้นโดย ห้างรันเดลส์ แอนด์ บริดจ์ ในปีค.ศ. 1820 และเสร็จในปีเดียวกันนั้น ออกแบบโดยหัวหน้าผู้ออกแบบ ฟิลิปป์ ลีบาร์ท ซึ่งมาจากพระบรมราชวินิจฉัยของพระองค์ที่จะทรงไม่ใช้ มงกุฎอิมพิเรียลสเตต ในพระราชพิธี แต่จะเปลี่ยนเป็นอีกแบบหนึ่งที่มีสัญลักษณ์สำคัญของประเทศ นั่นคือ เฟลอร์เดอลิสแบบพิเศษ
ค่าใช้จ่ายทั้งสิ้นในการทำมงกุฎนี้รวมทั้งสิ้นประมาณ 8,216 ปอนด์ รวมถึงค่าเช่าเพชร 800 ปอนด์ ซึ่งในอดีตนิยมกระทำกันจนกระทั่งปีค.ศ. 1837 โดยจะคิดค่าเช่าจากมูลค่ารวมทั้งหมดของเพชรที่ใช้ และเมื่อในครั้งนั้นงานพระราชพิธีได้ถูกยืดออกไปหนึ่งปีเนื่องจากติดพันกับคดีความเกี่ยวกับสมเด็จพระราชินีแคโรไลน์ ทำให้ค่าเช่านั้นสูงขึ้นไปอีกมาก ซึ่งโดยปกติแล้ว หลังจากเสร็จพิธีลง จะต้องส่งเพชรคืนให้กับห้างรันเดลส์ แต่ในครั้งนั้นไม่พบการขนส่งใดๆคืนให้กับห้าง จึงได้สันนิษฐานกันว่า ด้วยความสวยและสง่างามของมงกุฎองค์นี้ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4ได้ทรงต่อรองซื้อไว้ โดยจ่ายเป็นเงินส่วนหนึ่ง และจ่ายเป็นการแลกกับเพชรส่วนพระองค์ส่วนหนึ่ง เพื่อเก็บรักษามงกุฎองค์นี้ไว้ เพียงแต่ยังไม่พบหลักฐานการซื้อใดๆจากห้าง
ในอดีต มงกุฎองค์นี้ทรงใช้โดยสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ในระหว่างเสด็จพระราชดำเนินกลับจากมหาวิหารเวสมินส์เตอร์ และเป็นที่โปรดปรานของสมเด็จพระราชินีอีกหลายพระองค์
ในปัจจุบัน มงกุฎองค์นี้จะทรงโดยสมเด็จพระราชินีคามิลล่า ในขณะที่เสด็จพระราชดำเนินไปและกลับจากรัฐพิธีเปิดประชุมรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร
ดูเพิ่ม

เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
มงกุฎองค์นี้ถูกทรงโดยสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา (ประทับนั่ง) พระบรมราชินีในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และพระราชธิดาทั้งสองพระองค์ (ประทับยืน)
มงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา

| มงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา Crown of Mary of Modena |
| --- | --- |
 มงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา
รายละเอียด
สำหรับ:  อังกฤษ (จนถึง ค.ศ. 1707)  สหราชอาณาจักร (ตั้งแต่ ค.ศ. 1707)
ผลิตเมื่อ: ค.ศ. 1685
ผู้ครอบครอง: พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
จำนวนโค้ง: 2 โค้ง
วัตถุดิบหลัก: ทองคำ
วัสดุซับใน: กำมะหยี่สีม่วงกรุขอบด้วยขนเออร์มิน
อัญมณีสำคัญ: เพชร ไข่มุก คริสตัล
องค์ถัดไป: มงกุฎพระราชินีอเดลเลด
พระสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระราชินีแมรี พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ พร้อมมงกุฎของพระองค์ซึ่งจัดสร้างขึ้นสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษก
มงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา (อังกฤษ: Crown of Mary of Modena) เป็นมงกุฎพระอัครมเหสี (Consort Crown) ที่มีความสำคัญยิ่งในประวัติศาสตร์อังกฤษ สั่งทำขึ้นเพื่อสำหรับสมเด็จพระราชินีแมรี พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
ตามประเพณีแห่งราชสำนักอังกฤษ เมื่อมีพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ พระอัครมเหสีจะต้องเสด็จเข้าในพระราชพิธีฯด้วย โดยหลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 2 เข้าพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในปีค.ศ. 1661 โดยปราศจากพระอัครมเหสี จนกระทั่งผลัดแผ่นดินมาในรัชสมัยของพระอนุชาของพระองค์ ซึ่งเป็นดยุกแห่งยอร์ก ได้เสด็จเสวยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ (หรืออีกพระนามว่า "สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 7 แห่งสกอตแลนด์") ซึ่งมีพระอัครมเหสีคือ สมเด็จพระราชินีแมรี จึงมีพระดำริให้จัดสร้างมงกุฎพระอัครมเหสีขึ้นสำหรับพระองค์ ซึ่งในครั้งนั้นได้มีการจัดสร้างทั้งหมด 3 อย่าง ได้แก่ "มงกุฎราชาภิเษก" (Coronation Crown) "มงกุฎแห่งพระราชวงศ์" (State Crown) และ "มงกุฎองค์เล็ก" (เดียเด็ม - คาดพระเกษา) ซึ่งในปัจจุบันหลงเหลือแต่เพียงสองอย่างสุดท้ายเท่านั้น