stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รัก/สาม/เศร้า
เพลงประกอบภาพยนตร์

อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง รัก/สาม/เศร้า มีเพลงที่ประชาสัมพันธ์อย่าง  เพลง เพื่อน ร้องโดย พั้นช์ วรกาญจน์ และ รักเธอทั้งหมดของหัวใจ ของ Pause ที่นำไปประกอบในไตเติ้ลของหนัง
เพื่อน/พั้นช์ วรกาญจน์
รักเธอทั้งหมดของหัวใจ/Pause
หาย /Klear
ความลับ/มัม ลาโคนิค
อย่าใกล้กันเลย/อ๊อฟ ปองศักดิ์
ชู้ในใจ/เป๊ก ผลิตโชค
เมื่อเขามา...ฉันจะไป/ดา เอ็นโดรฟิน
คนเบื้องหลัง/เอ็ม อรรถพล
ถ่านไฟเก่า/เบิร์ด ธงไชย
ส่วนเกิน/บอย Peacemaker
คนเจ้าน้ำตา/นิว จิ๋ว
เลือกได้ไหม/Zaza
คนเลวที่รักเธอ/ปนัดดา เรืองวุฒิ
แบ่งเธอ แบ่งใจ/เจนนิเฟอร์ คิ้ม
รางวัลที่ได้รับ

รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 18
นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (รัชวิน วงศ์วิริยะ)
ทัศนศึกษา

ทัศนศึกษา เป็นกระบวนการเรียนการสอน/วิธีสอนที่ช่วยให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ตามวัตถุประสงค์ผ่านการเรียนรู้นอกห้องเรียน โดยผู้เรียนจะได้รับความรู้จากประสบการณ์ตรง การลงมือปฏิบัติจริง ซึ่งช่วยให้เกิดความเข้าใจและจดจำสิ่งที่ได้พบเห็นในเวลาอันรวดเร็วและเป็นเวลานาน และการจัดการเรียนการสอนในรูปแบบนี้เป็นการใช้แหล่งการเรียนรู้ที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์อย่างสูงสุด สำหรับในประเทศไทยนั้นได้แบ่งการจัดทัศนศึกษาออกเป็น 3 รูปแบบคือ การจัดทัศนศึกษาไม่ค้างคืน การจัดทัศนศึกษาแบบค้างคืนและการจัดทัศนศึกษาภายนอกราชอาณาจักร
ครูพานักเรียนทัศนศึกษาในพิพิธภัณฑ์ลูฟ
สำหรับจุดประสงค์หลักในการจัดทัศนศึกษานั้นเพื่อให้นักเรียนได้มีโอกาสเรียนรู้ประสบการณ์นอกห้องเรียน ซึ่งหัวข้อในการเรียนรู้นั้นจะมีความหนักเบาไม่มากเท่ากับการเรียนในห้องเรียน นอกจากนี้แล้วยังมีจุดประสงค์แฝงเพื่อให้นักเรียนได้มีโอกาสรู้จักซึ่งกันและกัน ได้มีประสบการณ์ทางสังคมด้วย รวมทั้งได้มีโอกาสในการเรียนรู้ด้วยตนเองอีกด้วย ทั้งนี้รวมไปถึงการเกิดความตระหนักในตนเอง ทักษะกระบวนการการเรียนรู้เป็นกลุ่มและเกิดการเรียนรู้ในเรื่องราวของระบบนิเวศและสิ่งรอบตัวที่พบเห็นอีกด้วย อย่างไรก็ตามโรงเรียนจะไม่อนุญาตให้ไปทัศนศึกษาหากไปเพียงเฉพาะการท่องเที่ยวและไม่มีวัตถุประสงค์ในการเดินทาง ทั้งนี้ยกเว้นแต่การไปทัศนศึกษาเพื่อฉลองการจบการศึกษาหรือนักเรียนเป็นผู้จัดการเดินทางด้วยตนเอง
อย่างไรก็ตามในการทัศนศึกษาบางครั้งมักมีค่าใช้จ่ายสูง เพื่อไม่ให้เกิดการได้เปรียบเสียเปรียบระหว่างกลุ่มคนรวยกับคนจน ทางโรงเรียนอาจจัดหาทุนการศึกษาเพิ่มเติมจากคณะกรรมการสถานศึกษาหรือสมาคมต่างๆของโรงเรียน หากไม่สามารถจัดหาทุนสำหรับการเดินทางภายในโรงเรียนได้ ทางโรงเรียนอาจจัดหาทุนจากภายนอก เช่น องค์กรในท้องถิ่นต่างๆ เป็นต้น เพื่อให้นักเรียนได้มีโอกาสไปทัศนศึกษา ซึ่งกรณีนี้จะเกิดขึ้นเฉพาะทั้งห้องเรียนจำเป็นต้องไปทัศนศึกษา
เอธิโอเปียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 302

| --- | --- |
ET-AVJ, เครื่องบินลำที่เกิดเหตุในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019
สรุปอุบัติเหตุ
วันที่: 10 มีนาคม ค.ศ. 2019 (2019-03-10)
สรุป: สูญเสียการควบคุมเนื่องจากทริมที่ควบคุมไม่ได้จากการเปิดใช้งานระบบ MCAS
จุดเกิดเหตุ: ตูลูฟาราวิลเลจ ใกล้กับ บิชอฟตู, เอธิโอเปีย  8°52′37″N 39°15′04″E﻿ / ﻿8.87694°N 39.25111°E﻿ / 8.87694; 39.25111
อากาศยานลำที่เกิดเหตุ
ประเภทอากาศยาน: โบอิง 737 แมกซ์ 8
ดําเนินการโดย: เอธิโอเปียนแอร์ไลน์
หมายเลขเที่ยวบิน IATA: ET302
หมายเลขเที่ยวบิน ICAO: ETH302
รหัสเรียก: ETHIOPIAN 302
ทะเบียน: ET-AVJ
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติโบเล, อาดดิสอาบาบา, เอธิโอเปีย
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติโจโมเคนยัตตา, กรุงไนโรบี, เคนยา
จำนวนคน: 157
ผู้โดยสาร: 149
ลูกเรือ: 8
เสียชีวิต: 157
รอดชีวิต: 0
th
th
เอธิโอเปียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 302 เป็นเที่ยวบินผู้โดยสารระหว่างประเทศซึ่งมีกำหนดบินจากท่าอากาศยานนานาชาติโบเล ประเทศเอธิโอเปีย ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติโจโมเคนยัตตา กรุงไนโรบี ประเทศเคนยา เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยอากาศยานโบอิง 737 แมกซ์ 8 เกิดเหตุตกหลังจากที่ขึ้นบินได้แล้วประมาณ 6 นาทีในบริเวณเมืองบิชอฟตู โดยในอุบัติเหตุครั้งนี้มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 157 คน โดยเป็นผู้โดยสาร 149 คนและลูกเรืออีก 8 คน ส่วนสาเหตุของการเกิดอุบัติเหตุในครั้งนี้ยังอยู่ในระหว่างการสืบสวน โดยอุบัติเหตุในครั้งนี้เป็นอุบัติเหตุการบินที่ร้ายแรงที่สุดของสายการบินเอธิโอเปียแอร์ไลน์เท่าที่เคยมีมา
จากเหตุการณ์ในครั้งนี้ ส่งผลให้อากาศยานโบอิง 737 แมกซ์ ทุกรุ่น (แมกซ์ 7, 8, 9) ถูกห้ามใช้โดยสายการบินหลายสายและรัฐบาลในหลายประเทศทั่วโลก
ผู้โดยสารและลูกเรือ

| สัญชาติ | ผู้โดยสาร | ลูกเรือ | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  เคนยา​ | 32 | 0 | 32 |
|  แคนาดา​ | 18 | 0 | 18 |
|  เอธิโอเปีย​​ | 9 | 8 | 17 |
|  จีน​ | 8 | 0 | 8 |
|  อิตาลี​ | 8 | 0 | 8 |
|  สหรัฐ​ | 8 | 0 | 8 |
|  ฝรั่งเศส​ | 7 | 0 | 7 |
|  บริเตนใหญ่​ | 7 | 0 | 7 |
|  อียิปต์​ | 6 | 0 | 6 |
|  เยอรมนี​ | 5 | 0 | 5 |
|  อินเดีย​ | 4 | 0 | 4 |
|  สโลวาเกีย​ | 4 | 0 | 4 |
|  ออสเตรีย​ | 3 | 0 | 3 |
|  รัสเซีย​ | 3 | 0 | 3 |
|  สวีเดน​ | 3 | 0 | 3 |
|  อิสราเอล​ | 2 | 0 | 2 |
|  โมร็อกโก​ | 2 | 0 | 2 |
|  โปแลนด์​ | 2 | 0 | 2 |
|  สเปน​ | 2 | 0 | 2 |
|  เบลเยียม​ | 1 | 0 | 1 |
|  จิบูตี​ | 1 | 0 | 1 |
|  อินโดนีเซีย​ | 1 | 0 | 1 |
|  ไอร์แลนด์​ | 1 | 0 | 1 |
|  โมซัมบิก​ | 1 | 0 | 1 |
|  เนปาล​ | 1 | 0 | 1 |
|  ไนจีเรีย​ | 1 | 0 | 1 |
|  นอร์เวย์​ | 1 | 0 | 1 |
|  รวันดา​ | 1 | 0 | 1 |
|  ซาอุดีอาระเบีย​ | 1 | 0 | 1 |
|  เซอร์เบีย​ | 1 | 0 | 1 |
|  โซมาเลีย​ | 1 | 0 | 1 |
|  ซูดาน​ | 1 | 0 | 1 |
|  โตโก​ | 1 | 0 | 1 |
|  ยูกันดา​ | 1 | 0 | 1 |
|  เยเมน​ | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 149 | 8 | 157 |
แยกพระรามที่ 4

บทความนี้เกี่ยวกับทางแยก สำหรับถนน ดูที่ ถนนพระรามที่ 4
| --- | --- |
ชื่ออักษรไทย: พระรามที่ 4
ชื่ออักษรโรมัน: Rama IV
รหัสทางแยก: N260 (ESRI), 123 (กทม.)
ที่ตั้ง: แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
ทิศทางการจราจร
↑: ถนนรัชดาภิเษก » แยกอโศกมนตรี
→: ถนนพระรามที่ 4 » แยกเกษมราษฎร์
↓: ถนนรัชดาภิเษก » แยก ณ ระนอง
←: ถนนพระรามที่ 4 » แยกคลองเตย
แยกพระรามที่ 4 หรือเรียกว่า แยกรัชดา-พระราม 4, แยกรัชพระราม, แยกศูนย์การประชุมสิริกิติ์ หรือ สี่แยกคลองเตย เป็นสี่แยกในพื้นที่แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดระหว่างถนนพระรามที่ 4 และถนนรัชดาภิเษก บริเวณโดยรอบทางแยกเป็นที่ตั้งของโครงการทางธุรกิจ
โดยในแนวถนนรัชดาภิเษก จะมีสะพานข้ามแยก ณ ระนอง ขนาด 4 ช่องจราจร ข้ามถนนพระรามที่ 4 ต่อเนื่องไปถึงศูนย์ประชุมฯ ด้วย โดยเมื่อปี พ.ศ. 2562 มีการปิดสะพานชั่วคราวเพื่อรื้อถอนคอสะพานฝั่งแยก ณ ระนอง และขยายตัวสะพานไปยังโรงเรียนนนทรีวิทยา ก่อนกลับมาเปิดใช้งานเมื่อปี พ.ศ. 2566
สถานที่สำคัญบริเวณทางแยก

โครงการพัฒนาย่านพระรามที่ 4
ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
ไทยเบฟควอเตอร์
เอฟวายไอเซ็นเตอร์
เดอะ ปาร์ค
สถานีศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
ตลาดคลองเตย
พระราชพุทธิวรคุณ (เจเรมี ชาร์ลี จูเลียน อมโร)

| พระราชพุทธิวรคุณ |
| --- | --- |
พระอาจารย์อมโรที่กรุงเทพมหานคร เมื่อเดือนมิถุนายน 2562
ส่วนบุคคล
เกิด: เจเรมี ชาลส์ จูเลียน ฮอร์เนอร์ (Jeremy Charles Julian Horner) 2 กันยายน พ.ศ. 2499 (68 ปี) เคนต์, ประเทศอังกฤษ
ศาสนา: พระพุทธศาสนา
สัญชาติ: บริเตน/อเมริกัน
สำนัก: เถรวาท
สาย: พระสายวัดป่าในประเทศไทย
การศึกษา: วิทยาลัยเบดเฟิร์ด, ลอนดอน (BSc)
คณะ: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ครู: พระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท)
ตำแหน่งก่อนหน้า: เจ้าอาวาสร่วม ของ วัดอภัยคีรี (2539–2553)
ตำแหน่งปัจจุบัน: เจ้าอาวาส ของ วัดอมราวดี (ตั้งแต่ พ.ศ. 2553)
เว็บไซต์: amaravati.org
พระราชพุทธิวรคุณ มีชื่อเดิมว่า เจเรมี ชาร์ลส์ จูเลียน ฮอร์เนอร์ (อังกฤษ: Jeremy Charles Julian Horner; เกิด 2 กันยายน พ.ศ. 2499)เป็นพระภิกษุและพระอาจารย์ใน นิกายเถรวาท และเป็น เจ้าอาวาส ของ วัดอมราวดี ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของ ชิลเติร์นฮิลส์ ใน เซาท์อีสต์อิงแลนด์ เริ่มต้นการฝึก กรรมฐาน โดยได้รับแรงบันดาลใจจาก สายพระป่าในประเทศไทย และเป็นศิษย์ของ พระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) หรือ หลวงปู่ชา สุภัทโท แห่ง วัดหนองป่าพง
ต่อมาในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2558 อันตรงกับวันเฉลิมพระชนมพรรษา พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์ที่ พระวิเทศพุทธิคุณ จาก พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งยังดำรงพระราชอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ซึ่งเสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์สมเด็จพระบรมชนกนาถมาในการนี้
จากนั้นในวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 อันตรงกับวันเฉลิมพระชนมพรรษา พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์ที่ พระราชพุทธิวรคุณ
สมณศักดิ์

5 ธันวาคม พ.ศ. 2558 พระวิเทศพุทธิคุณ
28 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 พระราชพุทธิวรคุณ วิบูลศาสนกิจจาทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
บรรณานุกรม

Tudong: The Long Road North (1984, English Sangha Trust)
Silent Rain (1994, Amaravati Publications)
Words of Calm and Friendship – by Ajahn Pasanno & Ajahn Amaro (1999, Abhayagiri Monastery)
The Pilgrim Kamanita: A Legendary Romance – by Karl Gjellerup,  Ajahn Amaro ed. (1999, Amaravati Publications)
The Dhamma and the Real World – by Ajahn Pasanno & Ajahn Amaro (2000, Abhayagiri Monastery)
Broad View, Boundless Heart – by Ajahn Pasanno & Ajahn Amaro (2001, Abhayagiri Monastery)
Food for the Heart – by Ven. Ajahn Chah; Introduction by Ajahn Amaro (2002, Wisdom Publications)
Small Boat, Great Mountain: Theravadin Reflections on the Natural Great Perfection (2003, Abhayagiri Monastery)
Who Will Feed the Mice? (2004, Abhayagiri Monastery)
The Sound of Silence – by Ven. Ajahn Sumedho; Introduction by Ajahn Amaro (2007, Wisdom Publications)
Rugged Interdependency (2007, Abhayagiri Monastery)
Like a River – by Ajahn Pasanno, Ajahn Amaro et al. (2008, Patriya Tansuhaj)
The Island: An Anthology of the Buddha’s Teachings on Nibbāna เก็บถาวร 2010-05-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (2009, Abhayagiri Monastery) – by Ajahn Pasanno & Ajahn Amaro
Rain on the Nile (2009, Abhayagiri Monastery)
The Long Road has Many a Turn – by Nick Scott with Ajahn Amaro (2013, Amaravati Publications)
Ajahn Amaro at the City of Ten Thousand Buddhas in September 2007
Ajahn Amaro in California with Franklyn, organiser of the 2007 Buddhist Bicycle Pilgrimage
มารุต สาโรวาท

| มารุต สาโรวาท |
| --- | --- |
เกิด: 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 (67 ปี)
มารุต สาโรวาท เป็นนักแสดง ผู้กำกับละคร และ ผู้จัดละครชาวไทย (เกิด 1 กุมภาพันธ์ 2500)
ประวัติ

นายมารุต สาโรวาท เกิดในครอบครัวมุสลิม เป็นบุตรของนายฮัดจ์ยีเลื่อน สาโรวาท  จบการศึกษาจาก คณะวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นเพื่อนรักกับ คุณโหน่ง วสันต์ อุตตมะโยธิน และป้าแจ๋ว ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
การทำงาน

นักแสดงและผู้จัด
อนุกรรมการด้านการป้องกันการทุจริต ในคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (อนุกรรมการ ป.ป.ช.)
ผลงาน

ตำแหน่ง บุ๊ค โฮลเดอร์ให้กับ เอยูเอ ไทย เพลย์เยอร์ส
กำกับละครเรื่อง ทรายสีเพลิง, สายรุ้ง, รักสุดหัวใจ, พิษน้ำผึ้ง, เมียหลวง, ประกาศิตเงินตรา, สามีตีตรา
ผู้จัดละคร บริษัท เลนิตัส
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2532 | รัตติกาลยอดรัก | ช่อง 3 |  |  |
| 2538 | เรือนแพ | ช่อง 5 |  |  |
| 2541 | ชายไม่จริงหญิงแท้ | ช่อง 3 | ตุ๋ย (เพื่อนเจ้เคน) | รับเชิญ |
| 2541 | บังเกิดเกล้า | ช่อง 3 | ตุ๋ย (เพื่อนเจ้เคน) | รับเชิญ |
| 2545 | เพลิงมายา | ช่อง 7 |  |  |
| 2545 | เจ้าชายหัวใจเกินร้อย | ช่อง 7 |  |  |
| 2555 | พริกกับเกลือ | ช่อง 7 |  |  |
| 2559 | เถียนมีมี่ รักเธอชั่วนิรันดร์ | True4U | พี่รุต | รับเชิญ |
| 2563 | รักนิรมิต | True4U | พี่ต้อ | รับเชิญ |
ผลงาน > ภาพยนตร์

พ.ศ. 2528 ด้วยรักคือรัก รับบท พี่ต้อ
พ.ศ. 2529 ช่างมันฉันไม่แคร์ (รับเชิญ)
พ.ศ. 2530 ฉันผู้ชายนะยะ รับบท แดง
พ.ศ. 2530 มันแอบอยู่ในหอ รับบท แอน
พ.ศ. 2531 มันโผล่ขึ้นมาหยอก รับบท รุต
พ.ศ. 2531 ทหารเรือมาแล้ว รับบท ทหาร
พ.ศ. 2531 คู่รัก
พ.ศ. 2533 ฉลุย โครงการ 2 รับบท เกย์ในห้องน้ำ (รับเชิญ)
พ.ศ. 2535 เพียงเรามีเรา รับบท มารุต
ผลงานกำกับภาพยนตร์

รัก ข้าม เลือด (2561)
ลิขิตรัก ขัดใจแม่ (2550)
บทภาพยนตร์

คู่รัก (2531)
เพียงเรามีเรา (2535)
ลิขิตรัก ขัดใจแม่ (2550)
ผลงานกำกับละคร

ตะกายดาว ช่อง 9 (2532-2533)
ทรายสีเพลิง ช่อง 3 (2539)
สายรุ้ง ช่อง 3 (2540)
หวานใจ ช่อง 3 (2540)
บ้านไร่เรือนรัก ช่อง 3 (2541)
รักใสใส หัวใจเดียวกัน ช่อง 3 (2542)
ขนมปังกับน้ำพริก ช่อง 3 (2542)
รักสุดหัวใจ ช่อง 3 (2542)
พิษน้ำผึ้ง ช่อง 3 (2542)
เมียหลวง ช่อง 3 (2542)
ประกาศิตเงินตรา ช่อง 3 (2543)
สามีตีตรา ช่อง 3 (2544)
มายา ช่อง 7 (2544)
เส้นสายลายรัก ช่อง 3 (2544)
เพลิงมายา ช่อง 7 (2545)
คนละโลก ช่อง 7 (2545)
หลังม่านมายา ช่อง ITV (2545)
กุหลาบเล่นไฟ ช่อง 7 (2546)
มือปืนพ่อลูกติด ช่อง 7 (2546)
ใบสั่งกามเทพ ไอทีวี (2546)
ไฟสีเงิน ช่อง 7 (2547)
ในเรือนใจ ช่อง 7 (2547)
กลลวงรัก ช่อง 7 (2548)
เชลยบาป ช่อง 7 (2548)
ชุลมุนวุ่นรัก ช่อง 7 (2549)
เหมือนเราจะรักกันไมได้ ช่อง 7 (2549)
ลิขิตหัวใจ ช่อง 7 (2549)
ทะเลสาบนกกาเหว่า ช่อง 7 (2550)
เคหาสน์แสงจันทร์ ช่อง 7 (2551)
หอหญิง ช่อง 7 (2551)
เหลี่ยมรัก ช่อง 7 (2552)
เพลิงพรหม ช่อง 7 (2554)
พริกกับเกลือ ช่อง 7 (2555)
ไฟหวน ช่อง 7 (2556)
ปีกมงกุฎ ช่อง 7 (2557)
7 มงกุฎ ช่อง 7 (2557)
มนต์เจตภูต ทรูโฟร์ยู (2557)
ดั่งสวรรค์สาป ช่อง 7 (2558)
ธิดาผ้าซิ่น ช่องPPTVHD36 (2559)
เถียนมีมี่ รักเธอชั่วนิรันดร์ ช่องTrue4U (2559)
รักนิรมิต ช่องTrue4U (2563)
Brothers รักนะน้องชาย รักนายครับผม ช่อง One 31, ช่อง 9 MCOT HD 30 (2564)
Love syndrome the series (2565 ) ช่อง PPTV
ควบคุมการผลิต

กลลวงรัก ช่อง 7 (2548)
เหมือนเราจะรักกันไมได้ ช่อง 7 (2549)
ชุลมุนวุ่นรัก ช่อง 7 (2549)
บทละคร

มือปืนพ่อลูกติด (2546)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์มงกุฎไทย (บ.ม.)
กว่างตงพินอินฟางอ้าน

กว่างตงพินอินฟางอ้าน (จีนตัวย่อ: 广东拼音方案; จีนตัวเต็ม: 廣東拼音方案; พินอิน: guǎng dōng pīn yīn fāng àn) เป็นชื่อเรียกรวมของแผนการถอดเสียงภาษาจีนถิ่นต่าง ๆ ภายในมณฑลกวางตุ้งเป็นอักษรโรมันซึ่งจัดทำโดยกรมการศึกษาของรัฐบาลประชาชนมณฑลกวางตุ้งในปี 1960 โดยได้ทำทั้งหมด ๔ ภาษา ได้แก่ ภาษากวางตุ้ง ภาษาแต้จิ๋ว ภาษาฮากกา และ ภาษาไหหลำ โดยระบบที่ใช้กับทั้ง ๔ ภาษานี้ใช้วิธีการสะกดคำที่คล้ายกัน แต่มีความแตกต่างบางประการขึ้นอยู่กับรูปแบบเสียงของแต่ละภาษา
โดยรวมแล้วรูปแบบการเขียนมีความคล้ายคลึงกับพินอินของภาษาจีนกลางมาตรฐาน มีการใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรเพื่อแสดงสระบางตัว แต่วรรณยุกต์จะแสดงด้วยตัวเลขตัวยก แทนที่จะใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรวางบนพยัญชนะเหมือนอย่างพินอินของภาษาจีนกลาง
ภาษากวางตุ้ง

เป็นระบบถอดเสียงภาษากวางตุ้งมาตรฐาน แต่ไม่ได้รับความนิยมเท่าระบบอื่นเช่น ยฺหวิดเพ็งที่ถูกเสนอโดยทางฮ่องกง ปัจจุบันยังเหลือการใช้แค่ในวงจำกัดสำหรับงานวิจัยเกี่ยวกับภาษากวางตุ้งในจีนแผ่นดินใหญ่
ภาษาฮากกา

เป็นระบบการถอดเสียงของภาษาฮากกาโดยยึดตามสำเนียงเหมย์เซี่ยนเป็นมาตรฐาน
ภาษาแต้จิ๋ว

บทความหลัก: เพ็งอิม
เป็นระบบการถอดเสียงภาษาแต้จิ๋วซึ่งได้รับความนิยมมากที่สุด ปัจจุบันนิยมใช้ในการสอนภาษาแต้จิ๋วโดยทั่วไป
ภาษาไหหลำ

เป็นระบบถอดเสียงภาษาไหหลำโดยยึดสำเนียงเหวินชางเป็นมาตรฐาน
พระศรีพนมมาศ (ทองอิน แซ่ตัน)

| พระศรีพนมมาศ (ทองอิน แซ่ตัน) |
| --- | --- |
พระศรีพนมมาศขณะมียศเป็นอำมาตย์ตรี ดำรงตำแหน่งเกษตรมณฑลพิษณุโลก
เกิด: พ.ศ. 2404 บ้านยางกะได อำเภอลับแล
เสียชีวิต: 12 มีนาคม พ.ศ. 2465
บิดามารดา: ตั้วตี๋ แซ่ตัน นิ่ม แซ่ตัน
อำมาตย์ตรี พระศรีพนมมาศ (ทองอิน แซ่ตัน) (พ.ศ. 2404 – 12 มีนาคม พ.ศ. 2465) อดีตนายอำเภอลับแลในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นผู้วางผังเมืองลับแล สร้างฝายหลวง พัฒนาการศึกษา รวมทั้งส่งเสริมการเกษตร เป็นบุคคลที่คนอำเภอลับแลให้ความเคารพนับถือสืบมาจนกระทั่งปัจจุบัน
ประวัติ

พระศรีพนมมาศ เดิมชื่อ "ทองอิน" บิดาเป็นชาวจีน ชื่อตั้วตี๋ แซ่ตัน มารดาชื่อนิ่ม เป็นชาวอำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ทองอินเกิดที่บ้านยางกะได เมืองลับแล เมื่อปี พ.ศ. 2404 เมื่อยังเล็ก บิดามารดาได้ยกให้เป็นลูกของหลวงพ่อน้อย วัดป่ายาง หลวงพ่อน้อยตั้งชื่อให้ว่า "ทองอิน" เมื่อมีอายุ 12 ปี บิดามารดานำทองอินไปฝากไว้กับหลวงพ่อต้น วัดน้ำใส เพื่อให้เข้าศึกษาเล่าเรียน เมื่ออายุครบอุปสมบท ได้อุปสมบทที่วัดน้ำใส ในเมืองลับแล 1 พรรษา แล้วสึกออกมาช่วยบิดามารดาประกอบอาชีพ
อาชีพเริ่มแรกของทองอินคือการค้าขาย หาบเร่ของไปขายยังชุมชนต่าง ๆ ในท้องที่อำเภอลับแล บางครั้งก็ไปจนถึงอำเภอหาดเสี้ยว (อำเภอศรีสัชนาลัยในปัจจุบัน) ทำงานอยู่ 5 ปี จึงได้เข้าทำงานเป็นนายอากรโรงต้มกลั่นอำเภอหาดเสี้ยว เป็นเวลานานถึง 10 ปี กิจการเจริญขึ้นเป็นลำดับ จนมีคนรู้จักและนับหน้าถือตาเป็นจำนวนมากยิ่งขึ้น
ทองอินมีภรรยาหลายคน ไม่มีบุตร แต่มีบุตรบุญธรรมซึ่งนำมาเลี้ยงไว้หลายคน เช่น ขุนอำไพพานิช (บุย สีหาอำไพ) (บิดาของหลวงนิตย์เวชชวิศิษฏ์, กฤษณ์ อินทโกศัย, หลวงพรรณานิคมเขต, บ้วน อินทชัยศรี และประวิทย์ ธรรมโกวิทย์)
ทองอินเป็นคนที่มีความคิดก้าวหน้ายิ่งกว่าคนอื่นในเขตเดียวกัน เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จประพาสเมืองอุตรดิตถ์ และเมืองลับแลเมื่อวันที่ 23 ถึง 26 ตุลาคม พ.ศ. 2444 ทางอำเภอลับแลได้ตั้งพลับพลารับเสด็จบน "ม่อนจำศีล" นายทองอินได้เป็นหัวหน้าคนสำคัญในการรับเสด็จในครั้งนี้ โดยจัดขบวนแห่บั้งไฟ และปราสาทผึ้ง มีช้างแห่ไปในขบวนถึง 25 เชือก และมีการแสดงพระธรรมเทศนา เรื่อง พระแท่นศิลาอาสน์ด้วย
ในการเสด็จประพาสจังหวัดอุตรดิตถ์และเมืองลับแลในครั้งนี้ ทองอินได้จัดการรับเสด็จเป็นที่พอพระราชหฤทัยอย่างยิ่ง และได้เข้าเฝ้าใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาทด้วยความจงรักภักดี พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้ทรงทราบข่าวการได้ทำงานต่าง ๆ ซึ่งเป็นการทำประโยชน์ให้กับเมืองลับแล เช่น การสร้างถนน การสร้างเหมืองฝายของทองอิน อีกทั้งทรงทราบนิสัยของทองอินว่าเป็นคนดี ราษฏรรักใคร่นับถือมาก สมควรที่จะได้ความชอบเป็นพิเศษ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ทองอิน เป็น "ขุนพิศาลจีนะกิจ" พระราชทานนามถนนสายที่นายทองอินเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการจัดสร้างเพื่อรับเสด็จว่า ถนนอินใจมี
ต่อมาในวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2447]] ทองอินได้รับการเลื่อนบรรดาศักดิ์และพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เป็น "หลวงศรีพนมมาศ" ตำแหน่งเจ้าเมืองลับแล ขึ้นตรงต่อเมืองพิชัย ถือศักดินา 1,000 ไร่ บังคับบัญชาปลัดยกกระบัตรกรรมการเมืองและบรรดาราษฏรอยู่ในแขวงเมืองลับแลทั้งสิ้น ในวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2451 ได้รับการโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น "พระศรีพนมมาศ" ตำแหน่งนายอำเภอเมืองพิชัย ถือศักดินา 1,000 ไร่ ให้ทำหน้าที่ช่วยผู้ว่าราชการเมืองพิชัย ภายหลังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศเป็น อำมาตย์ตรี ดำรงตำแหน่งเกษตรมณฑลพิษณุโลก ในราชทินนามเดิม
พระศรีพนมมาศ ถึงแก่กรรมด้วยโรคลมปัจจุบัน อันเนื่องมาจากโรคเบาหวาน เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2465]] รวมอายุได้ 60 ปี ได้รับพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันพุธที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2465 ณ ประรำพิธีซึ่งตั้งขึ้นข้างบ้านพระศรีพนมมาศ โดยพระกัลยาวัฒนวิศิษฐ์ เป็นประธานการจัดงาน พร้อมด้วยบุตรหลานและภริยาของท่าน
ผลงาน > การคมนาคม

ในขณะที่พระศรียังมิได้รับราชการ คือในขณะที่เป็นนายอากรสุราอยู่นั้น ได้เริ่มทำงานชิ้นสำคัญคือ การสร้างถนนจากลับแลมาถึงตลาดบางโพ โดยความร่วมมือ ของราษฏรคือถนนอินใจมี โดยที่มิได้ใช้เงินของทางราชการเลย นอกจากนั้นยังได้วางผังเมืองลับแล และตัดถนนอีกหลายสาย เช่น ถนนสายลับแล-หัวดง ถนนสายลับแล-พระแท่นศิลาอาส์น-ทุ่งยั้ง และถนนในซอยสายต่างๆในเมืองลับแล
ผลงาน > การชลประทาน

เดิมทีเดียวเมืองลับแลไม่มีน้ำที่จะอุดมสมบูรณ์อยู่ได้ตลอดปีเหมือนทุกวันนี้ พระศรีพนมมาศได้เริ่มสร้างฝายหลวงขึ้น ในการสร้างฝายหลวงนี้ ได้ใช้กำลังของราษฏรแท้ๆ และมิได้รับงบประมาณจากทางแผ่นดินเลยท่านเกณฑ์แรงงานทุกคนทุกตำบลให้มาช่วย งานบ้านละ 1 คน โดยผลัดเปลี่ยนเวียนกันทำงาน ทุกคนต้องพร้อมกันที่ฝายหลวงตั้งแต่เวลาตีห้าทุกวัน ถ้าผู้ใดมาช้ากว่ากำหนดหรือขาดงาน ก็ต้องได้รับโทษหนักเบาตามสมควรแก่โทษานุโทษเยี่ยงบิดากับบุตร ตัวท่านเองเป็นผู้ควบคุมงาน ท่านต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่ และถือสังข์เป่าเป็นสัญญาณให้ชาวบ้านเตรียมตัวลุกไปทำงานทุกวัน จนได้รับสมญานานว่า "พระศรีทองสังข์" ด้วยความตั้งใจจริงของท่าน ฝายหลวงก็สำเร็จตามความปรารถนา  เดิมฝายนี้สร้างด้วยไม้ นานปีเข้าก็ทานกระแสน้ำไม่ไหว จึงพังลงมาทำให้น้ำท่วมเมืองลับแลครั้งหนึ่ง ต่อมาเมื่อพระศรีพนมมาศย้ายไปเป็นเกษตรมณฑลพิษณุโลก ทางราชการได้เห็นความสำคัญของฝายนี้จึงได้สร้างเสริมต่อเติม ให้เป็นฝายที่ถาวรและใช้ประโยชน์ได้อย่างกว้างขวาง
นอกจากนี้ท่านยังสร้างฝายอื่นๆ อีก เช่น ฝายสมเด็จ ซึ่งมีประวัติเล่ากันมาว่าเมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งเป็นสยามมกุฎราชกุมาร ได้เสด็จฯ เยี่ยมเมืองลับแล พระองค์ได้ทรงทำพิธีทิ้งดินก้อนแรกเป็นปฐมฤกษ์ในการสร้างฝายขึ้น และโปรดประทานนามว่า "ฝายสมเด็จ" และยังมีฝายอีกหลายแห่งด้วยกันเช่น ฝายหิน ฝายหนองแม่อิน หนองเด่นหมาก และฝายจอมแจ้ง นับว่าพระศรีพนมมาศเป็นผู้วางรากฐานแห่งความเจริญในด้านการชลประทานให้แก่อำเภอลับแลเป็นคนแรก
ผลงาน > ด้านการปกครอง

พระศรีพนมมาศเป็นนายอำเภอคนแรกที่ดำเนินการปกครอง แบบบิดาปกครองลูก เช่นในยามว่างทานจะออกเดินตรวจตราดูแลความทุกข์สุขของราษฏร์ แนะนำและตักเตือนให้ได้ปฏิบัติไปในทางที่ถูกต้อง และในทางที่ชอบถ้าท่านพบราษฏรคนใดทำผิดท่านจะว่ากล่าวตักเตือนทันที
ผลงาน > ด้านการศึกษา

เมื่อครั้งพระศรีพนมมาศยังมีอาชีพเป็นนายอากรสุรา ท่านมีความสนใจเกี่ยวกับการศึกษาอยู่มาก ท่านได้ตั้งโรงเรียนราษฏร์ส่วนตัวขึ้นเป็นแห่งแรกของอำเภอลับแล แต่ตั้งอยู่ได้เพียงห้าปีก็ยุบเลิกไป  เมื่อท่านดำรงตำแหน่งเป็นนายอำเภอลับแล ท่านได้ตั้งโรงเรียนขึ้นใหม่ ได้รับพระราชทานนามว่าโรงเรียนพนมมาศพิทยากร เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2450
ผลงาน > ด้านการอุตสาหกรรม

งานชิ้นสำคัญของพระศรีพนมมาศอีกอย่างหนึ่งก็คือการทำไม้กวาดตองกง ท่านให้ราษฏรช่วยกันเก็บดอกตองกงซึ่งมีอยู่มากมายมาเก็บรวบรวมไว้ แล้วเรียกราษฏรตำบลแม่พูล ตำบลฝายหลวง และตำบลหัวดง มาตำบลละ 2 คน ให้มาฝึกทำไม้กวาดกับท่าน ท่านเป็นผู้หาส่วนประกอบมาให้เอง เมื่อฝึกทำจนเป็นแล้วก็เรียกราษฏรมาผลัดเปลี่ยนกันฝึกทำ จนทุกบ้านสามารถทำไม้กวาดตองกงชนิดนี้ได้หมด ท่านได้นำไม้กวาดทูลเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และถวายเจ้านายอีกหลายพระองค์ด้วยกัน ต่อมาพระศรีพนมมาศได้ประกาศให้ราษฏรทำไม้กวาดส่งไปขายเป็นสินค้าจนถึงปัจจุบันนี้
ดูเพิ่ม

อำเภอลับแล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เมืองลับแล รวมข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับอำเภอลับแล*
เนื้อสัตว์

เนื้อสัตว์ต่าง ๆ
เนื้อสัตว์ เป็นเนื้อของสัตว์ที่มนุษย์บริโภคเป็นอาหาร มนุษย์เป็นสัตว์กินทั้งพืชและเนื้อ ล่าและฆ่าสัตว์เอาเนื้อมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ จุดเริ่มต้นของอารยธรรมทำให้มนุษย์นำสัตว์มาเลี้ยง เช่น ไก่ แกะ หมูและปศุสัตว์ และนำมาใช้ในการผลิตเนื้อสัตว์ในระดับอุตสาหกรรมในที่สุด
เนื้อสัตว์ประกอบด้วยน้ำและโปรตีนเป็นส่วนใหญ่ และโดยปกติกินร่วมกับอาหารอย่างอื่น เนื้อสัตว์นั้นกินดิบ ๆ ได้ แต่ปกติจะกินสุกและสามารถปรุงรสได้หลายวิธี หากไม่ผ่านการแปรรูป เนื้อสัตว์จะเน่าในเวลาไม่กี่วัน การเน่าเสียของเนื้อสัตว์นั้นเกิดจากการติดเชื้ออันมิอาจหลีกเลี่ยงได้ และจากการย่อยสลายโดยแบคทีเรียและฟังไจ ซึ่งอาจจะมาจากตัวเนื้อสัตว์เอง มาจากมนุษย์จัดการกับเนื้อสัตว์ และจากกระบวนการปรุงอาหาร
การบริโภคเนื้อสัตว์นั้นมีหลากหลายทั่วโลก ขึ้นอยู่กับวัฒนธรรม หรือศาสนา หรือสถานะทางเศรษฐกิจ ผู้กินมังสวิรัติเลือกไม่กินเนื้อ ด้วยเหตุผลด้านจริยธรรม สิ่งแวดล้อม ศาสนาหรือสุขภาพ ซึ่งสัมพันธ์กับการผลิตและบริโภคเนื้อสัตว์
โดยส่วนใหญ่ เนื้อสัตว์หมายถึงกล้ามเนื้อโครงร่างและไขมันและเนื้อเยื่ออื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง แต่อาจหมายถึงเนื้อเยื่อที่กินได้ เช่น เครื่องในสัตว์ ในทางกลับกัน เนื้อสัตว์ บางครั้งใช้เรียกอย่างจำกัด คือหมายถึงเพียงเนื้อของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (หมู, ปศุสัตว์, แกะ, ฯลฯ) ที่ถูกเลี้ยงดูและเตรียมไว้ให้มนุษย์บริโภค แต่ไม่รวมถึงปลา สัตว์ทะเลต่าง ๆ สัตว์ปีก หรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

American Meat Science Association website
Qualitionary – Legal Definitions – Meat เก็บถาวร 2012-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระมหารัชมงคลดิลก (บุญเรือน ปุณฺณโก)

| พระมหารัชมงคลดิลก (บุญเรือน ปุณฺณโก) |
| --- | --- |

ส่วนบุคคล
เกิด: 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2466 (76 ปี)
มรณภาพ: 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
การศึกษา: นักธรรมชั้นเอก, เปรียญธรรม 5 ประโยค
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร
บรรพชา: กรกฎาคม พ.ศ. 2480
อุปสมบท: 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2487
พระมหารัชมงคลดิลก นามเดิม บุญเรือน ปิ่นเกษ ฉายา ปุณฺณโก อดีตผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร และเป็นพระอภิบาลในพระภิกษุ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งทรงผนวช ขณะดำรงพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร"
ประวัติ

พระมหารัชมงคลดิลก มีนามเดิมว่า บุญเรือน ปิ่นเกษ เกิดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2466 ที่ตำบลบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นบุตรของนายเรือง กับนางช้อย ปิ่นเกษ
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2480 ได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดอมรเทพ ตำบลบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม โดยมี พระอธิการจันทร์ กิตฺติสาโร  วัดบ้านยาง ตำบลท่ามะขาม อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี เป็นพระอุปัชฌาย์ ต่อมาในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2487 ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ วัดบางคนทีนอก ตำบลกระดังงา อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม โดยมีพระครูบัณฑรธรรมธาดา  วัดอมรเทพ ตำบลบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นพระอุปัชฌาย์
พระมหารัชมงคลดิลก สำเร็จการศึกษาชั้นประถมปีที่ 4 จากโรงเรียนทับทิมจั่นบุญมี อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม และการศึกษาพระปริยัติธรรม สอบได้นักธรรมชั้นเอก ณ สำนักเรียนวัดอมรเทพ จังหวัดสมุทรสงคราม ต่อมาย้ายเข้ามาศึกษาพระปริยัติธรรมต่อ ณ สำนักวัดบวรนิเวศวิหาร สอบได้เปรียญธรรม 5 ประโยค
พระมหารัชมงคลดิลก ถึงมรณภาพ เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ขณะเดินทางไปปฏิบัติศาสนกิจที่จังหวัดตราด อายุได้ 76 ปี พรรษา 55
สมณศักดิ์

พ.ศ. 2504 เป็นพระครูสัญญาบัตรที่ พระครูพุทธมนต์ปรีชา
พ.ศ. 2512 เป็นพระราชาคณะสามัญที่ พระปัญญาภิมณฑ์มุนี
พ.ศ. 2528 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชวราจารย์ วิศาลธรรมโฆษิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
พ.ศ. 2532 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพสารเวที ขันติสุธีร์สมณคุณ อดุลปริยัติวรากร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
12 สิงหาคม พ.ศ. 2535 เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมสิริสารเวที ศรีบวรญาณโสภณ สุวินัยธรรมโกศล วิมลวชิราลังกรณาภิบาล ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
10 มิถุนายน พ.ศ. 2539 เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองที่ พระมหารัชมงคลดิลก มหานายกคุณดิเรก กาญจนาภิเษกสุทธาจารย์ ปิฎกธารธรรมสมบัติ สุวัฒนากรบัณฑิต ธรรมยุตติกคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี