stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ราชอาณาจักรกรีซ

ราชอาณาจักรกรีซ (กรีก: Βασίλειον τῆς Ἑλλάδος, Vasíleion tīs Elládos; อังกฤษ: Kingdom of Greece) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ราชอาณาจักรเฮลเลนิก (อังกฤษ: Kingdom of Hellenic) สถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1832 ในการประชุมกรุงลอนดอน โดยกลุ่มประเทศมหาอำนาจซึ่งได้แก่ สหราชอาณาจักร สาธารณรัฐฝรั่งเศส และจักรวรรดิรัสเซีย จนได้รับการรับรองจากนานาประเทศในโลกอันเป็นผลมาจากสนธิสัญญาคอนสแตนติโนเปิล ทำให้ราชอาณาจักรกรีซมีเอกราชเป็นของตนเองอย่างสมบูรณ์และมั่นคง ซึ่งไม่ต้องอยู่ภายใต้อำนาจของจักรวรรดิออตโตมันอีกต่อไป โดยเอกราชของกรีซนี้เป็นผลสำเร็จมาจากการเรียกร้องเอกราชโดยรัฐบาลพลัดถิ่นแห่งกรีซ และมาจากสงครามเรียกร้องเอกราชของกรีซ (โดยมีสหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส และจักรวรรดิรัสเซียคอยให้การช่วยเหลือและสนับสนุน) ซึ่งในการปกครองของราชอาณาจักรนั่นมีสถาบันพระมหากษัตริย์เป็นพระประมุขของประเทศมาตั้งแต่สถาปนาเอกราช จนในปี ค.ศ. 1924 พระราชวงศ์และสถาบันพระมหากษัตริย์ก็ถูกล้มล้าง จนได้สถาปนา สาธารณรัฐเฮลเลนิกที่ 2 ขึ้นมา แต่ในภายหลังก็ได้มีการฟื้นฟูพระราชวงศ์ขึ้นมาและได้สถาปนาสถาบันพระมหากษัตริย์กลับมาเป็นพระประมุขของประเทศดังเดิมอีกครั้ง จนในท้ายที่สุดในปี ค.ศ. 1974 พระราชวงศ์ก็ถูกล้มล้างอีกครั้งอันเป็นผลมาจากการปกครองแบบเผด็จการทหาร ภายใต้การนำโดยพรรคการเมืองทหารของกรีซ และได้ก่อตั้งสาธารณรัฐเฮลเลนิกที่ 3 มาจนถึงปัจจุบัน
การปฏิวัติวันที่ 3 กันยายน

การปฏิวัติ 3 กันยายน พ.ศ. 2386 ( ภาษากรีก : Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου )  เป็นการก่อจลาจลโดยกองทัพกรีกในกรุงเอเธนส์ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากประชาชนส่วนใหญ่ เพื่อต่อต้านการ ปกครองแบบ เผด็จการของกษัตริย์ออตโต กลุ่มกบฏซึ่งนำโดยทหารผ่านศึกจากสงครามประกาศอิสรภาพของกรีกเรียกร้องให้มีการพระราชทานรัฐธรรมนูญและการจากไปของ เจ้าหน้าที่ บาวาเรียที่ครอบงำรัฐบาล การปฏิวัติประสบความสำเร็จ ทำให้เข้าสู่ยุคของระบอบรัฐธรรมนูญ (ภายใต้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2387 ) ด้วยคะแนนเสียงสากลในกรีซ
การรัฐประหารในกรีซ ค.ศ. 1967

หลังกรีกได้รับการปลดปล่อยจากการถูกยึดครองโดยนาซีเยอรมนี ความขัดแย้งระหว่างอุดมการณ์คอมมิวนิสต์กับเสรีนิยมในนามสงครามเย็นค่อย ๆ ก่อตัวกลายเป็นความขัดแย้งภายในของกรีกจนนำไปสู่สงครามกลางเมืองกรีซซึ่งสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1949 สงครามดังกล่าวเป็นการต่อสู้ระหว่างฝ่ายคอมมิวนิสต์กับฝ่ายอนุรักษ์ ฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียตและยูโกสลาเวีย ในขณะที่ฝ่ายอนุรักษ์ได้รับการสนับสนุนจากสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา โดยอเมริกาที่ยึดหลักการทรูแมน มองว่า กรีซเป็นรัฐที่มีความเสี่ยงในการตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของสหภาพโซเวียต ในที่สุดในปี ค.ศ. 1952 กรีซได้รับการยอมรับเข้าร่วมสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ (นาโต้) ซึ่งในขณะนั้นกรีซเป็นเพียงไม่กี่ประเทศบนคาบสมุทรบอลข่านที่ยังไม่เป็นคอมมิวนิสต์
หลังสงครามกลางเมืองในปี ค.ศ. 1949 รัฐบาลขวาจัดได้ครองอำนาจอย่างยาวนานในกรีซ โดยมีสมเด็จพระเจ้าพอลที่ 1 ที่ได้รับการหนุนหลังจากสหรัฐอเมริกา ในช่วงปี 1949-1964 มีการแต่งตั้งประธานาธิบดีหลายคน หนึ่งในนั้นคือ Konstatinos Karamanlis ซึ่งภายหลังความขัดแย้งกับสมเด็จพระเจ้าพอลที่ 1  เขาได้ลาออกจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1963 และทำให้กรีซต้องจัดการเลือกตั้งใหม่ ซึ่งพรรคอนุรักษ์ของ Karamanis นาม ERE พ่ายแพ้ต่อพรรคซ้ายภายใต้การนำของ Goorgios Papandreous การกลับมาของฝ่ายซ้ายและการสวรรคตของกษัตริย์สมเด็จพระเจ้าพอลที่ 1 ในปี 1964 นำไปสู่การขึ้นครองราชย์ของสมเด็จพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 2 และเหตุการณ์ค่อยๆ ก่อกลายเป็นชนวนของรัฐประหารในปี ค.ศ. 1967
นับจากปี ค.ศ. 1965 ความสัมพันธ์ระหว่างรัฐบาลฝ่ายซ้ายของ Papadreous กับราชสำนักไม่ค่อยดีนัก ฝ่ายราชสำนักเองทราบดีว่าพรรคฝ่ายซ้ายต้องการโค่นล้มสถาบันพระมหากษัตริย์ ในขณะที่ Papadreous ก็ไม่ได้คิดที่จะเสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับพระมหากษัตริย์ และพยายามทำให้กองทัพกรีซอยู่ภายใต้อำนาจของเขาโดยการเรียกร้องให้รัฐมนตรีกลาโหมที่ขณะนั้นลาออก แต่ได้รับการปฏิเสธ ในขณะที่สมเด็จพระเจ้าคอนสแตนตินที่ 2 ทรงพยายามแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่แต่ก็ได้รับการปฏิเสธจากสภาเช่นกัน ความขัดแย้งทั้งหมดได้นำไปสู่การจัดตั้งองค์กร Aspida ซึ่งมีนายทหารระดับสูงกว่า 28 นายเข้าร่วมเพื่อยึดอำนาจ การผนึกกำลังภายในของกองทัพกับสถาบันและกำลังภายนอกจากเสรีนิยมอย่างอเมริกา เพื่อป้องกันภัยจากลัทธิฝ่ายซ้ายหรือคอมมิวนิสต์ได้นำไปสู่การรัฐประหารในเย็นวันที่ 21 เมษายน ค.ศ 1967
รายพระนามพระมหากษัตริย์กรีซ

พระเจ้าโอซอน
พระเจ้าเยออร์ยีโอสที่ 1
พระเจ้ากอนสตันดีโนสที่ 1
พระเจ้าอาเลกซันโดรส
สมเด็จพระราชาธิบดีเยออร์ยีโอสที่ 2
สมเด็จพระเจ้าปัฟโลส
สมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์กรีซ
ประเทศกรีซ
กรีกโบราณ
โรงเรียนสิริรัตนาธร

| โรงเรียนสิริรัตนาธร Sirirattanathorn School> ข้อมูล |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: ส.ร.ธ. / S.R.T.
ประเภท: โรงเรียนรัฐบาล
คำขวัญ: เรียนดี มีวินัย น้ำใจงาม  ทนโต เสฏโฐ มนุสเสสุ   (บุคคลผู้ฝึกฝนดีแล้วย่อมเป็นผู้ประเสริฐ) 
สถาปนา: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2537
เขตการศึกษา: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 1000104703
เพลง: มาร์ชสิริรัตนาธร
เว็บไซต์: www.srt.ac.th
โรงเรียนสิริรัตนาธร (อังกฤษ: Sirirattanathorn School อักษรย่อ : ส.ร.ธ. / S.R.T.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประเภทสหศึกษา และเป็นส่วนราชการสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา  เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ อยู่ในเครือข่ายนวสิรินครินทร์
คณะสีในโรงเรียน

██ คณะพุทธรักษา (สีแดง)
██ คณะราชพฤกษ์ (สีเหลือง)
██ คณะจามจุรี (สีชมพู)
██ คณะมุจลินทร์ (สีเขียว)
██ คณะราชาวดี (สีฟ้า)
ประวัติ

โรงเรียนสิริรัตนาธร เดิมมีชื่อว่า โรงเรียนยาสูบวิทยานุเคราะห์ เป็นโรงเรียนเอกชนที่ก่อตั้งโดย โรงงานยาสูบ กระทรวงการคลัง โดยมีวัตถุประสงค์ในการจัดตั้งเพื่ออำนวยความสะดวกและเป็นสวัสดิการทางการศึกษาแก่บุตรหลานของพนักงานโรงงานยาสูบ ที่มีบ้านพักอาศัยอยู่ในหมู่บ้าน ซึ่งเป็นที่จัดสรรของโรงงานยาสูบ ซอยอุดมสุข 30 ถนนอุดมสุข แขวงบางนาเหนือ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร
10 เมษายน พ.ศ. 2503 ได้อนุมัติให้จัดตั้งขึ้น บนเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 65 ตารางวา
17 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 เปิดทำการสอน ในระยะแรกเปิดสอนในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 - ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
ปีการศึกษา 2513 ขยายการศึกษาการสอนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
1 ตุลาคม พ.ศ. 2527 ได้มอบโอนโรงเรียนให้กับกระทรวงศึกษาธิการเพื่อเปิดเป็นโรงเรียนรัฐบาล ระดับมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
ปีการศึกษา 2532 เริ่มตัดชั้นประถมศึกษาออก ปีละระดับชั้น จนหมดชั้นประถมศึกษาและมีการเรียนการสอนระดับชั้นมัธยมศึกษา 1 จนถึงระดับ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
4 เมษายน พ.ศ. 2537 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามโรงเรียนใหม่ว่า "โรงเรียนสิริรัตนาธร" อันมีความหมายว่า โรงเรียนที่ทรงไว้ซึ่งความรุ่งเรืองเป็นมิ่งมงคล
ปีการศึกษา 2553 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามอาคารเรียนหลังใหม่ว่า "อาคารสิริรัตนาคาร"
อาคารสถานศึกษา

โรงเรียนมีอาคารเรียนและอาคารประกอบ
อาคารเรียน 5 หลัง
อาคาร 1 แบบพิเศษ (พ.575) เป็นตึก 5 ชั้น จำนวน 25 ห้อง อาคาร 2 แบบพิเศษ (พ.575) เป็นตึก 5 ชั้น จำนวน 30 ห้อง อาคาร 3 แบบพิเศษ (พ.575) เป็นตึก 5 ชั้น จำนวน 20 ห้อง อาคาร 4 เป็นอาคารอเนกประสงค์จำนวน 3 ชั้น หอประชุมจัดเป็นห้องเรียน 2 ห้อง และ สำนักงานกลุ่มสาระอีก 1 ห้อง อาคาร 5 (อาคารสิริรัตนาคาร) แบบพิเศษ (พ.575) เป็นอาคารเรียนตึก 5 ชั้น จำนวน 25 ห้อง อาคารประกอบเป็น อาคารหลวงพ่อคูณ 1 หลัง เป็นสำนักงานกลุ่มบริหารงานทั่วไป งานกิจการนักเรียน และห้องพักครูเวร
รายนามผู้บริหารโรงเรียน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ทำเนียบผู้อำนวยการโรงเรียนยาสูบวิทยานุเคราะห์และโรงเรียนสิริรัตนาธร
| รายชื่อ | ระยะเวลาอยู่ในตำแหน่ง | ดำรงตำแหน่ง |
| 1. นายสมพงษ์ แย้มประยูร | พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2535 | ครูใหญ่ |
| 2. นางสาวอรุณี นาคทัต | พ.ศ. 2535 - พ.ศ. 2537 | ผู้อำนวยการ |
| 3. นายวิทธยา (วิทยา) บริบูรณ์ทรัพย์ | พ.ศ. 2537 - พ.ศ. 2539 | ผู้อำนวยการ |
| 4. นายปัญญา คล้ายจันทร์ | พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2541 | ผู้อำนวยการ |
| 5. นางอารมณ์ เกษร | พ.ศ. 2541 - พ.ศ. 2543 | ผู้อำนวยการ |
| 6. นางวิไลพร ศุภวานิช | พ.ศ. 2543 - พ.ศ. 2545 | ผู้อำนวยการ |
| 7. นายปิ่น สุวรรณะ | พ.ศ. 2545 - พ.ศ. 2545 | ผู้อำนวยการ |
| 8. นางฎาทกาญจน์ อุสตัส | พ.ศ. 2545 - พ.ศ. 2549 | ผู้อำนวยการ |
| 9. ดร.สวัสดิ์ เพชรบูรณ์ | พ.ศ. 2549 - พ.ศ. 2556 | ผู้อำนวยการ |
| 10. ดร.ธีรัช (สำรวย) ไชยยศ | พ.ศ. 2556 - พ.ศ. 2557 | ผู้อำนวยการ |
| 11. ดร.พชรพงศ์ ตรีเทพา | พ.ศ. 2557 - พ.ศ. 2559 | ผู้อำนวยการ |
| 12. นายเกษม สมภักดี | พ.ศ. 2559 - พ.ศ. 2561 | ผู้อำนวยการ |
| 13. นางบุสบง พรหมจันทร์ | พ.ศ. 2561 - พ.ศ. 2565 | ผู้อำนวยการ |
| 14. ดร. สายัณห์ ต่ายหลี | พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน | ผู้อำนวยการ |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซค์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2010-04-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ราชอาณาจักรอาเรากานีอาและปาตาโกเนีย

ราชอาณาจักรอาเรากานีอาและปาตาโกเนีย (สเปน: Reino de la Araucanía y de la Patagonia; ฝรั่งเศส: Royaume d'Araucanie et de Patagonie, มีชื่อเรียกว่า ฝรั่งเศสใหม่) เป็นรัฐสิ้นสภาพ ประกาศเอกราชเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน โดยOrélie-Antoine de Tounens, นักสำรวจ และ นักฎหมายฝรั่งเศส ได้ค้นพบดินแดนทั้งสองคือ อาเรากานีอา และ ปาตาโกเนียตะวันออก. เขาจึงได้ให้การสนับสนุนการต่อสู้แยกตัวเป็นเอกราชของ ชนพื้นเมืองมาปูเช่ และ ชนพื้นเมืองลอนโก
5 มกราคม ค.ศ. 1862 ทางการชิลี ได้ทำการจับกุมพระเจ้าโอเลลี อองตวนที่ 1 โดยได้ลงนามข้อตกลง และ ได้รับการปล่อยตัวโดยศาลแขวงซานเตียโก เมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1862 โดยได้ลี้ภัยที่ฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1862. ภายหลังได้มีความพยายามกลับเข้ามาที่อาเรากานีอาทั้งสามครั้ง ในการฟื้นฟู "ราชอาณาจักร" แต่ไม่ประสบความสำเร็จอีกเลย.
แหล่งข้อมูลอื่น

North American Araucanian Royalist Society
Website of the Kingdom of Araucanía and Patagonia
Kingdom of Araucania and Patagonia – Mapuche Portal
แม่แบบ:มาปูเช่
แม่แบบ:American monarchies
แม่แบบ:Coord missing
แม่แบบ:Coord missing
ราชอาณาจักรมุตาวัคคิไลต์เยเมน

ราชอาณาจักรมุตาวัคคิไลต์ (อาหรับ: المملكة المتوكلية al-Mamlakah al-Mutawakkilīyah) หรือ ราชอาณาจักรเยเมน เป็นรัฐที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเยเมนในปัจจุบัน หลังจักรวรรดิออตโตมันล่มสลายในปี ค.ศ. 1922 อิหม่ามยะห์ยา มุฮัมมัด ฮะมีดัดดีนได้ประกาศให้เยเมนเหนือเป็นรัฐอิสระ พระองค์ทรงขยายพระราชอำนาจขึ้นไปทางเหนือและทำสงครามกับพระเจ้าอิบน์ ซะอูด กษัตริย์แห่งซาอุดีอาระเบีย พระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1948 พระราชโอรส พระเจ้าอะห์มัด บิน ยะห์ยา ทรงขึ้นครองราชย์ต่อและพัฒนาประเทศในหลาย ๆ ด้าน ต่อมาในปี ค.ศ. 1956 พระองค์ทรงลงพระนามในความร่วมมือกับอียิปต์ เกิดเป็น "สหรัฐอาหรับ" ซึ่งเป็นสมาพันธรัฐระหว่างสหสาธารณรัฐอาหรับและเยเมน แต่เมื่อความสัมพันธ์ของสองประเทศเสื่อมลง ในปี ค.ศ. 1962 ญะมาล อับดุนนาศิร ประธานาธิบดีอียิปต์และอับดุลเลาะห์ อัลซัลลัล หัวหน้าหน่วยองครักษ์ได้ร่วมกันโค่นล้มพระเจ้ามุฮัมหมัด อัลบัดร์ พระราชโอรสของพระเจ้าอาหมัด บิน ยาห์ยะ และก่อตั้ง "สาธารณรัฐอาหรับเยเมน" ทำให้เกิดสงครามกลางเมืองเยเมนเหนือระหว่างรัฐบาลใหม่กับฝ่ายนิยมกษัตริย์ สงครามสิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1970
ธงชาติ

ใช้ในปี ค.ศ. 1918-1923
ใช้ในปี ค.ศ. 1923-1927
ใช้ในปี ค.ศ. 1927-1970
แหล่งข้อมูลอื่น

Kingdom of Yemen at nationalanthems.info.
โรงเรียนราชวินิตสุวรรณภูมิ

| โรงเรียนราชวินิตสุวรรณภูมิ  Ratchawinit Suvanabhum School |
| --- | --- |

ข้อมูล
ชื่ออื่น: ร.ว.ส.(R.W.N.S)
ประเภท: โรงเรียนรัฐบาล โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง
คำขวัญ: สามัคคี มีวินัย ใฝ่ความรู้ คู่คุณธรรม นำวิชาการ
สถาปนา: 8 สิงหาคม พ.ศ. 2550
เขตการศึกษา: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
เว็บไซต์: www.rwns.ac.th
โรงเรียนราชวินิตสุวรรณภูมิ เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นถึงมัธยมศึกษาตอนปลาย ได้รับพระราชทานนามโรงเรียน และได้รับพระบรมราชานุญาต ให้อัญเชิญพระมหามงกุฎประกอบเป็นตราสัญลักษณ์โรงเรียนจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2550 ปัจจุบันเปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
ประวัติโรงเรียน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ พระราชทานชื่อ
โรงเรียนวัดหนองปรือ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เป็นชื่อ “โรงเรียนราชวินิตสุวรรณภูมิ”
และพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้เชิญพระมหามงกุฎประกอบเป็นตราสัญลักษณ์ของโรงเรียน
ตั้งแต่วันที่ ๘ สิงหาคม ๒๕๕๐
ฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๐ แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง
กรม พ.ศ. ๒๕๔๕ มาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๒ แก้ไขเพิ่มเติม
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๕ และมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ
พ.ศ. ๒๕๔๖ และระเบียบกระทรวงศึกษาธิการ ว่าด้วยการตั้งชื่อสถานศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๗ จึงให้
โรงเรียนวัดหนองปรือ เปลี่ยนชื่อเป็น “โรงเรียนราชวินิตสุวรรณภูมิ” อำเภอบางพลี สำนักงาน
เขตพื้นที่การศึกษาสมุทรปราการ เขต ๒ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
ตั้งแต่วันที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาต
เกียรติประวัติโรงเรียน

ชนะเลิศการประกวด singing contest ระดับ สพท.สป.2
โรงเรียนได้รับเกียรติบัตรการสนับสนุนการแข่งขันทักษณะการพูดภาษาอังกฤษ ระดับ สพท.สป.2
ได้รับเกียรติบัตรรองชนะเลิศในการแข่งขัน English Speech Contest ระดับ สพท.สป.2
ได้รับเกียรติบัตรชนะเลิศในการแข่งขันการเปิดพจนานุกรม ช่วงชั้นที่ 3 ระดับ สพท.สป.2
ได้รับเกียรติบัตรการแข่งขันกิจกรรม มหกรรมรักการอ่าน ณ มหาวิทยาลัยบูรพา ระดับ สพฐ.
ได้รับเกียรติบัตรรางวัลชมเชยการแข่งขันเต้น Toyota Contest
ชนะเลิศการแข่งขันการพูดสุนทรภจน์ภาษาจีน ระดับ สพท.สป.2
ได้รับเกียรติบัตรการเข้าร่วมการแข่งขันการพูดสุนทรภจน์ภาษาจีน ระดับ สพฐ.
รองชนะเลิศอันดับที่ 2 การแข่งขัน Reading Alound
โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล

| โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล Ammartpanichnukul School |
| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์ โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล
ที่ตั้ง

10 ถนนกระบี่ ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ 81000  ประเทศไทย
พิกัด: 8°03′30″N 98°54′49″E﻿ / ﻿8.058438148083868°N 98.913571566574°E﻿ / 8.058438148083868; 98.913571566574
ข้อมูล
ชื่ออื่น: อ.ม.(UM)
ประเภท: รัฐ
คำขวัญ: "เรียนเด่น ประพฤติดี สามัคคี มีวินัย"  ปญฺญา นรานํ รตนํ  (ปัญญาคือแก้วประดับตน) 
สถาปนา: 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 (115 ปี 127 วัน)
ผู้ก่อตั้ง: พระยาอิศราธิชัย (หมี ณ ถลาง)
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
ผู้อำนวยการ: นายวิโรจน์ วุ่นแก้ว
ระดับปีที่จัดการศึกษา: ม.1-ม.6
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน: ภาษาที่โรงเรียนจัดสอน:   ไทย   อังกฤษ   จีน   ฝรั่งเศส   ญี่ปุ่น   เกาหลี 
สี:   น้ำเงิน     ขาว
เพลง: มาร์ชอำมาตย์
เว็บไซต์: http://www.ammart.ac.th
โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล (อังกฤษ: Ammartpanichnukul School) เป็นสถานศึกษาขนาดใหญ่ตั้งอยู่เลขที่ 10 ถนนกระบี่ ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พุทธศักราช 2452 โดยพระยาอิศราธิชัย หรือ หมี ณ ถลาง ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดกระบี่อยู่ในขณะนั้น ซึ่งสร้างขึ้นเขตวัดแก้วโกรวาราม โดยมีพ่อค้า ประชาชน ในจังหวัดกระบี่ร่วมกันออกกำลังทรัพย์ กำลังกายในการก่อสร้าง
ประวัติ > ทศวรรษที่ 5 : ยุคกระบี่อำมาตย์พานิชนุกูล (ระหว่าง พ.ศ. 2492 - 2502)

ทศวรรษที่ 5 : ยุคกระบี่อำมาตย์พานิชนุกูล (ระหว่าง พ.ศ.2492 - 2502) เป็นยุคที่ “ฟ้ากระจ่างหลังพายุ” ราชการได้จัดสรรงบประมาณ จำนวน 200,000 บาท (สองแสนบาทถ้วน) ข้าราชการ พ่อค้า ประชาชน ร่วมบริจาคสมทบอีก 170,000 บาท   (หนึ่งแสนเจ็ดหมื่นบาทถ้วน) สร้างอาคารหลังใหม่แทนหลังที่ถูกไฟไหม้ เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว มีใต้ถุนเตี้ยๆ แล้วเสร็จในปี พ.ศ.2492 โรงเรียนเริ่มเข้ารูปเข้ารอยขึ้น มีการจัดระบบการบริหารงานที่ลงตัวขึ้น และมีทิศทางที่ชัดเจน
การเปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น “กระบี่อำมาตย์พานิชนุกูล” น่าจะเปลี่ยนในยุคนี้ เพราะภาพเก่า อาคารหลังที่ 3 ที่เข้าใจว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 มีป้ายชื่อหน้าจั่วเป็น “กระบี่อำมาตย์พานิช (ณิช) นุกูล”
ประวัติ > ทศวรรษที่ 6 ยุบรวมสตรีการช่างเข้าด้วยกัน (ระหว่าง พ.ศ. 2502 - 2512)

ยุคนี้ เป็นช่วงระยะเวลาที่นักเรียนรุ่นไฟไหม้กลับมารับใช้บ้านเกิดด้วยการเป็นครู เช่น นายดวล ดำดี นายชวน ชูมณี นายแอบ เทอดสุวรรณ นายวิพิศ เดชเจริญ นายชลอ นครินทร์ นางสาวประยูรศรี รอดกุล นางสาวสุภา เวสพันธุ์ นายรักษา สุวรรณพิทักษ์ นางสาววัณโน สัสดีเดช นางสาวมาลี บุณโยดม และนางสาวโสพิศ ผลิพัฒน์ เป็นต้น
ปี พ.ศ. 2508 ได้มีการยุบรวมโรงเรียนสตรีการช่างเข้าด้วยกัน นายเสรี ลาชโรจน์ เป็นอาจารย์ใหญ่ในขณะนั้น ท่านได้เล่าให้ฟัง    ว่ามีปัญหาต่าง ๆ มากมาย สภาพโรงเรียนในช่วงปลายปี พ.ศ.2509 ถึงปี พ.ศ.2512 ต้องแก้ไขเรื่องที่เรียนที่เล่นของเด็ก และที่อยู่อาศัยของครูให้อยู่ในสภาพที่ดีขึ้น ที่อยู่ของนักการภารโรงหลายคนก็ยังลำบาก เมื่อมีการรื้ออาคารเก่าเพื่อสร้างอาคารใหม่นั้น ไม้เก่าเหลืออยู่มาก ท่านจึงชี้แจงนักการภารโรงว่า จะต้องช่วยกันสร้างบ้านพักโดยใช้เวลาเย็นและวันหยุดเพื่อไม่ให้กระทบต่อเวลาทำงาน เขียนแปลนเองแบบคร่าว ๆ ทุกคนช่วยกันอย่างขยันขันแข็ง ได้บ้านพักภารโรงเป็นเรือนแถวอยู่ในพื้นที่ลุ่มด้านตรงกันข้ามกับเรือนจำจังหวัดกระบี่ บ้านเดี่ยวหลังสนามฟุตบอลอีกหลังหนึ่งด้วย
ปี พ.ศ.2510 นายเสรี ลาชโรจน์ อาจารย์ใหญ่โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล ในขณะนั้น เดินทางเพื่อไปศึกษาต่อยังต่างประเทศ
ประวัติ > ทศวรรษที่ 7 : ยุควิกฤติและปฏิรูปโรงเรียน (ระหว่าง พ.ศ. 2512 - 2522)

ช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2510 – 2517 คาบเกี่ยวกัน ระหว่างทศวรรษที่ 6 กับ 7 หลังจากมีการยุบรวมโรงเรียนแล้ว กรมวิสามัญศึกษา ได้จัดสรรงบประมาณให้ต่อเนื่องทุกปี โรงเรียนจึงมีการก่อสร้างตลอดเวลาอาคารหลักของโรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล เป็นอาคารยกพื้นไม้เตี้ย ๆ เป็นรูปตัวอี (E) มีห้องมุขยื่นออกมาตรงกลางเป็นห้องครูใหญ่
ปี พ.ศ.2512 กรมวิสามัญศึกษา (ในสมัยนั้นทำหน้าที่ดูแลการมัธยมศึกษา ส่วนกรมสามัญศึกษาดูแลการประถมศึกษา) มีคำส่งให้ยุบโรงเรียนสตรีกระบี่รวมกับโรงเรียนกระบี่อำมาตย์พานิชนุกูล เปลี่ยนชื่อเป็น “อำมาตย์พานิชนุกูล” อ่านว่า (อำ-หมาด-พา-นิด-ชะ-นุ-กูน) ซึ่งใช้มาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งมีนายเสรี ลาชโรจน์ เป็นอาจารย์ใหญ่/ผู้บริหารโรงเรียน
จากบันทึกความทรงจำของ นายเสรี ลาชโรจน์ : อาจารย์ใหญ่โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล ได้กล่าวถึงสภาพของอาคารที่ทรุดโทรม เช่น โรงอาหาร บ้านพักครู ซึ่งมีสภาพจะพังแหล่มิพังแหล่ ตั้งอยู่ชายป่าหลังโรงเรียน ส้วมยังเป็นส้วมหลุมอยู่ข้างสนามฟุตบอล ความเป็นอยู่ของครูใหญ่หรืออาจารย์ใหญ่ลำบากมาก เช่น เวลาจะอาบน้ำต้องเดินลงหุบลาดเขาทางลงไปวัดแก้วโกรวาราม ผูกอาหารปิ่นโต อาคารไม้เดิมของโรงเรียนการช่างสตรีกระบี่ใช้เป็นที่เรียนและที่พักของครู ช่วงที่มีการสร้างบ้านพักครูเพิ่มเติม อาจารย์เครือวัลย์ ใจสุทธิ์ และอาจารย์ศุภนิตย์ นาคะวิทย์ พักอยู่ที่อาคารนี้ มีโรงอาหารที่ทรุดโทรมมากอยู่หลังหนึ่ง ท่านจึงถ่ายภาพและชี้แจงถึงความล้าหลังของโรงเรียนไปยังฝ่ายจัดสรรงบประมาณพร้อมหลักฐานประกอบเป็นภาพถ่าย จึงได้งบประมาณมาสร้างส้วมและโรงอาหาร
ระหว่างปี พ.ศ.2510 – 2517 โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล มีการก่อสร้างตลอด ได้ส้วมหลังใหม่แทนหลังที่พัฒนามาจากส้วมหลุม ได้โรงอาหารใหม่ ซึ่งเมื่อมีการประมูลและลงมือสร้างไปได้ระยะหนึ่ง ผู้รับเหมาก่อสร้างทิ้งงาน คนงานก็ยังค้างอยู่ในโรงเรียน ไม่มีเงิน ไม่มีข้าวกิน แต่มีเงินประกันสัญญาอยู่ จึงมีการตกลงกับทางจังหวัดขอให้โรงเรียนดำเนินการสร้างต่อด้วยตนเองจนสำเร็จ เบิกจ่ายค่าแรงเป็นข้าวสารและข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็น อาหารทะเลมีมากและราคาถูก คนงานก่อสร้างจึงได้กินอิ่มนอนหลับ และมีเงิน ค่าแรง เบิกได้ตรงเวลา โรงอาหารจึงสามารถสร้างสำเร็จได้ พร้อมทั้งยังได้ตึกเรียน 3 ชั้น 16 ห้องเรียน หลังจากได้บ้านพักครูใหญ่  ซึ่งสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2511
ทำเนียบผู้บริหาร

นายวิโรจน์ วุ่นแก้ว ผู้อำนวยการโรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล
นางจุลัยวรรณ ชนะกุล รองผู้อำนวยการกลุ่มบริหารวิชาการ
นายสุชาติ ขุนฤทธิ์เอียด  รองผู้อำนวยการกลุ่มบริหารงบประมาณ
นายสมชิต  บรรทิต  รองผู้อำนวยการกลุ่มบริหารงานบุคคล
นายมนตรี พันธ์คำ รองผู้อำนวยการกลุ่มบริหารงานทั่วไป
อาคารและสถานที่ภายในโรงเรียน

โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูลประกอบไปด้วยอาคารเรียน 8 อาคารดังต่อไปนี้
อาคาร 1 ประกอบไปด้วยที่ทำการของงานแนะแนว, ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์, ห้องเรียน และห้องพักครู
อาคาร 2 ประกอบไปสำนักงานกิจการนักเรียน และห้องพักครู , ห้องคณิตศาสตร์ , ห้องแนะแนว
อาคาร 3 ประกอบไปด้วยห้องเรียนกลุ่มสังคมศึกษา ได้แก่ ห้องสังคมศึกษา, ห้องอิสลาม, ห้องพระพุทธ, ห้องพยาบาล และห้องพักครู , ห้องคณิตศาสตร์
อาคาร 4 ประกอบไปด้วยอาคารเรียนทางด้านวิทยาศาสตร์ ห้องเรียนสีเขียว และห้องพักครู ห้องปฏิบัติการฟิสิกส์ เคมี ชีวะ
อาคาร 5 ประกอบไปด้วยห้องสืบค้นทางอินเทอร์เน็ต, ห้อง TOT, ห้องสมุดหลัก, ห้องเรียน, หอประชุม 96 ปี, สถานีวิทยุเพื่อการศึกษา 95.25 MHz
อาคาร 6 ประกอบด้วยห้องปฏิบัติการดนตรีสากล, ห้องปฏิบัติการดนตรีไทย และเป็นที่ทำการของกลุ่มวิชาการงานอาชีพ ห้องเรียนทำอาหาร
อาคาร 84 ปี ชั้นบนจัดเป็นหอประชุม ชั้นล่างจัดเป็นโรงอาหาร1
อาคาร 9 อำมาตย์ฯ 100 ปี เปิดใช้อาคารวันที่ 8 กรกฎาคม 2552  ฉลอง100 ปีอำมาตย์ฯ ประกอบไปด้วยห้องนาฏศิลป์ ห้องภาษาต่างๆ ได้แก่ ภาษาจีน ภาษาญี่ปุ่น ภาษาฝรั่งเศส,ภาษาเกาหลี, ห้อง Resource Center, โรงอาหาร2
อาคาร 10 อำมาตย์ฯ 108 ปี ร่มเย็น ซึ่งเป็นอาคารโดมสำหรับเล่นกีฬาและปฏิบัติกิจกรรมหน้าเสาธง
อาคาร 11 อำมาตย์ฯ 112  ปี ประกอบไปด้วยห้องเรียนนักเรียนโครงการ 2 ภาษา, ห้องสภานักเรียน, ห้องเรียนนาฏศิลป์, ห้องประชุม 112 ปี, ห้องครูผู้สอนภาษาต่างประเทศ, ห้องสมุดภาษาอังกฤษ, ห้องเรียนวิทยาศาสตร์
ชีวิตในโรงเรียน

นักเรียนมีคุณธรรม  จริยธรรม  มีคุณภาพและศักยภาพในการแข่งขัน ตระหนักในสิ่งแวดล้อม มีความสามารถด้านเทคโนโลยีและมีความเป็นไทยในโลกสากล
เกียรติยศ

โรงเรียนได้รับรางวัลโรงเรียนพระราชทาน ในปี พ.ศ. 2529
โรงเรียนมัธยมศึกษาดีเด่น ในปี พ.ศ. 2529
โรงเรียนจัดกิจกรรมจริยศึกษาดีเด่น ในปี พ.ศ. 2529
ได้รับรางวัลโรงเรียนพระราชทานครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2537
ได้รับรางวัลโรงเรียนพระราชทาน ประเภทชมเชย ในปี พ.ศ. 2545
ได้รับรางวัลโรงเรียนพระราชทานประเภทสถานศึกษาขนาดใหญ่ ในปี พ.ศ. 2547
วิทยาลัยชุมชนพิจิตร

| --- | --- |

ชื่อย่อ: วชช.พจ. / pcc
คติพจน์: วิทยาลัยชุมชน พัฒนาคน พัฒนาท้องถิ่น
ประเภท: วิทยาลัยชุมชน
ที่ตั้ง: 150 หมู่ที่ 6 ถนนบางมูลนาก-โพทะเล ตำบลท่าบัว อำเภอโพทะเล จังหวัดพิจิตร
เว็บไซต์: วิทยาลัยชุมชนพิจิตร
วิทยาลัยชุมชนพิจิตร  เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ซึ่งเปิดสอนในหลักสูตรอนุปริญญา ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงและประกาศนียบัตรวิชาชีพ โดยการเสริมสร้างโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษา เพื่อเพิ่มคุณค่าชีวิตและศักยภาพของบุคคลและชุมชน
ประวัติ

วิทยาลัยชุมชนพิจิตร แรกเริ่มก่อตั้งครั้งแรกเป็น "วิทยาลัยการอาชีพโพทะเล" เปิดการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อปีการศึกษา 2540 ในระดับ ปวช. และ ปวส. ต่อมารัฐบาลมีนโยบายจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนให้เป็นสถาบันอุดมศึกษาในท้องถิ่น วิทยาลัยการอาชีพโพทะเลจึงได้รับการยกฐานะมาเป็นวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักบริหารงานวิทยาลัยชุมชน สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 ตามนโยบาย "การศึกษาสร้างชาติ สร้างคน สร้างงาน" ของรัฐบาล โดยเฉพาะจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา ซึ่งจังหวัดพิจิตร เป็นหนึ่งใน 10 จังหวัดแรกที่มีการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชน โดยวิทยาลัยชุมชนพิจิตร ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิมในการจัดการศึกษาสายวิชาชีพ
ในปี 2558 สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ได้มีมติผ่านพระราชบัญญัติสถาบันวิทยาลัยชุมชน พ.ศ. 2558 มีผลให้วิทยาลัยชุมชนพิจิตร มีสถานะเป็นส่วนราชการหนึ่งในสถาบันวิทยาลัยชุมชน
ปัจจุบันวิทยาลัยชุมชนพิจิตร จัดการศึกษาใน 4 ระดับ คือ ประกาศนียบัตริวิชาชีพ (ปวช.) ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) อนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น โดยมีหน่วยจัดการศึกษา จำนวน 12 แห่ง โดยมีหน่วยจัดการศึกษาแม่ข่าย ตั้งอยู่เลขที่ 150 หมู่ที่ 6 ถนนบางมูลนาก-โพทะเล ตำบลท่าบัวบนพื้นที่กว่า 120 ไร่ ปัจจุบันมีการพัฒนาหน่วยจัดการศึกษาดังนี้ หน่วยจัดการศึกษาทับคล้อ(ขุนไผ่ภูมิเขต) หน่วยจัดการศึกษาโพธิ์ประทับช้าง หน่วยจัดการศึกษาเมืองเก่า หน่วยจัดการศึกษาสามงาม หน่วยจัดการศึกษาสากเหล็ก และหน่วยจัดการศึกษาอบต. ปากทาง
วิทยาลัยชุมชนพิจิตร ได้ร่วมลงนามและจัดฝึกอบรมเพื่อสอบใบขับขี่กับกรมการขนส่งทางบก ทุกวัน พฤหัสบดีและศุกร์ ของทุกสัปดาห์ เพื่อลดภาระและความหนาแน่นของผู้ใช้บริการอบรม ณ ขนส่ง อ.โพทะเล
สถานที่

ด้านอาคารสถานที่ ณ หน่วยจัดแม่ข่าย อำเภอโพทะเล วิทยาลัยชุมชนพิจิตร ตั้งอยู่บนพื้นที่ 120 ไร่ อันเป็นที่ตั้งของบึงสรรพงาย มีอาคารสถานที่อันเอื้ออำนวยต่อการศึกษาเล่าเรียนและฝึกอบรม ได้แก่ อาคารหอประชุมและโรงอาหาร อาคารหอสมุด "อัมพร ภักดีชาติ" อาคารเรียนชั่วคราวขนาด 6 ห้องเรียน อาคารโรงฝึกงานชั่วคราวซึ่งเป็นศูนย์ฝึกปฏิบัติและบริการชุมชนเกี่ยวกับยานยนต์และเครื่องยนต์ขนาดเล็ก อาคารวิทยาบริการ อาคารโรงฝึกงานขนาดสามชั้น อาคารพานิชยกรรม อาคารศูนย์วิชาการศึกษาทั่วไป โรงฝึกงานช่างเชื่อมโลหการ อุทยานการเรียนรู้ที่ประกอบด้วยอาคารชั่วคราว 8 หลัง สนามกีฬาชุมชน บ้านพักครูและบ้านพักนักการกว่า 20 ยูนิต นอกจากนี้ ในหน่วยจัดการศึกษาหลักอีกแห่งคือ หน่วยจัดการศึกษาทับคล้อ ขุนไผ่ภูมิเขตร์ ยังมีอาคารเรียนและโรงฝึกงานอีกกว่า 10 หลัง บนเนื้อที่ซึ่งได้รับบริจาคจากพ.อ.พิเศษ หญิง สมสมัย สิทธิเกษร อีกกว่า 800 ไร่
ผู้อำนวยการ

วิทยาลัยชุมชนพิจิตร มีผู้อำนวยการ ดังนี้
นายประดิษฐ์ บุดดีจีน เป็นผู้อำนวยการคนแรก (2545-2555)
นายบรรจง พงษ์ประเสริฐ (2556-2559)
นายณรงค์ สมบัติใหม่ (2559-2560)
นายวิชัย    ชวนรักษาสัตย์ (2561-2565)
การเดินทางสู่วิทยาลัย

การเดินทางสู่วิทยาลัยชุมชนพิจิตร สามารถเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัว จาก กรุงเทพมหานคร ผ่านเส้นทาง เอ 32 สายเอเชีย สู่นครสวรรค์ แล้วใช้เส้นทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 117 ถึงสี่แยกโพธิ์ไทรงามใช้ถนนโพธิ์ไทรงาม- บางมูลนาก ระยะทางจากกรุงเทพมหานคร ประมาณ 280 กม. การเดินทางโดยรถโยสารสาธารณะสามารถเดินทางจากจังหวัดเพชรบูณณ์ หรือนครสวรรค์โดยใช้รถโดยสารปรับอากาศ สาย นครสวรรค์ เพชรบูรณ์ ซึ่งมีรอบการเดินรถประมาณวันละ 5 เที่ยว การเดินทางโดยรถไฟ สามารถเดินทาง จากสถานีกรุงเทพ ลงที่สถานี บางมูลนาก และต่อรถจักรยานยนต์ รับจ้าง การเดินทางโดยรถร่วมบขส.ประเภท ไม่เกิน 13 ที่นั่ง เดินทางจาก สถานีขนส่งสายเหนือ หมอชิต 2 โดยรถของบริษัท โพทะเลทัวร์ และ อมรทัวร์ จะมีบริการส่งตรงถึงวิทยาลัย แม่ข่ายโพทะเล
สาขาวิชาที่เปิดสอน > ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.)

| --- | --- |
 เครื่องกล  ไฟฟ้ากำลัง  อิเล็กทรอนิกส์  ช่างเชื่อม:  การบัญชี  คอมพิวเตอร์ธุรกิจ
สาขาวิชาที่เปิดสอน > ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)

| --- | --- |
 เครื่องกล  ไฟฟ้าอิเล็กทรอนิกส์:  การบัญชี  พัฒนาเว็บเพจ
สาขาวิชาที่เปิดสอน > อนุปริญญา

| --- | --- |
 การปกครองท้องถิ่น  คอมพิวเตอร์  คอมพิวเตอร์ธุรกิจ  การพัฒนาชุมชน:  การศึกษาปฐมวัย  เทคโนโลยีรถยนต์  การจัดการทั่วไป  การบัญชี