stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดนิส โอ แฮร์
ประวัติ

โอ แฮร์เป็นชาวเมืองแคนซัสซิตี รัฐมิสซูรี  เขาจบการศึกษาจาก Northwestern University's theatre school เขาเป็นคนอเมริกัน-ไอริช และยังถือพาสปอร์ตไอริช เขาออกมาเปิดเผยตัวเองว่าเป็นเกย์ ตั้งแต่เรียนอยู่ระดับมัธยมปลาย
เขาเป็นนักแสดงละครเวทีในชิคาโกอยู่นานกว่า 12 ปีก่อนจะย้ายมายังนิวยอร์ก ละครเวทีที่มีกีฬาเบสบอลเป็นตัวเดินเรื่องหลักซึ่งเขารับบทเมสัน มาร์แซ็ค เรื่อง “Take Me Out” ส่งให้เขาได้รับรางวัล Tony Award สาขา Best Actor เมื่อปี 2003 โอ แฮร์ยังได้รางวัล Clarence Derwent Award, รางวัล Drama Desk Award, รางวัล Lucille Lortel Award, รางวัล Broadway.com Audience Award, และรางวัล Outer Critics Circle Award จาก “Take Me Out”  ทั้งยังไปร่วมแสดงบทนี้ที่ West End ในลอนดอน ด้วย
โอ แฮร์ยังได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัล Tony สาขา Best Actor เมื่อปี 2004 จากบทบาทในละครเพลงเรื่อง “Assassins”, รับบทออสการ์ ในละครเวที Broadway เรื่อง “Sweet Charity” ที่ส่งให้เขาได้รับรางวัล Drama Desk Award สาขา Best Featured Actor in a Musical เมื่อปี 2005, และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Outer Critics Circle Award และรางวัล Broadway.com Audience Awards อีกสองครั้งด้วย
โอ แฮร์ก็ยังเคยรับบทเป็นเฮอร์ ลุดวิค ประกบอลัน คัมมิ่ง กับนาตาชา ริชาร์ดสัน ในละครเวที เรื่อง “Cabaret”  ที่กำกับโดยแซม เมนเดส และร็อบ มาร์แชล เมื่อปี 1998 เขาเริ่มแสดงละครเวที เรื่องแรกใน “Racing Demon” เมื่อปี 1995 เขาจบการศึกษาจาก Northwestern University
โอ แฮร์ กับ เจมส์ ฟรานโก พูดคุยเกี่ยวกับบทบาทในภาพยนตร์  Milk
เดนิส เออร์วิน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โจเซฟ เดนิส เออร์วิน
วันเกิด:   (1965-10-31) 31 ตุลาคม ค.ศ. 1965 (59 ปี)
สถานที่เกิด:  คอร์ก
ส่วนสูง:  1.73 m (5 ft 8 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
สโมสรเยาวชน
–1983:  ลีดส์ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1983–1986 |  ลีดส์ยูไนเต็ด |  72 |  (1) |
| 1986–1990 |  โอลดัมแอทเลติก |  167 |  (4) |
| 1990–2002 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  368 |  (22) |
| 2002–2004 |  วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ |  75 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
โจเซฟ เดนิส เออร์วิน (อังกฤษ: Joseph Denis Irwin; เกิด 31 ตุลาคม ค.ศ. 1965) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวไอริชและผู้จัดรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับฟุตบอล
ในฐานะผู้เล่น เขาเล่นเป็นฟูลแบ็คตั้งแต่ปี ค.ศ. 1983 ถึง ค.ศ. 2004 เออร์วินเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากการเล่นที่ยาวนานและประสบความสำเร็จที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งเขาสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองเป็น 1 ในผู้เล่นที่สำคัญที่สุดในทีมยูไนเต็ดที่คว้าแชมป์ในประเทศและถ้วยรางวัลยุโรปในช่วงเวลาที่เขาอยู่ที่นั่นระหว่างปี ค.ศ. 1990 ถึง ค.ศ. 2002 เขาได้รับการยกย่องจากอเล็กซ์ เฟอร์กูสันว่าเป็นการเซ็นสัญญาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาแบบปอนด์ต่อปอนด์ ก่อนหน้านี้ในอาชีพของเขา เขาเล่นให้กับลีดส์ยูไนเต็ด และโอลดัมแอทเลติก และจบอาชีพของเขาด้วยการลงเล่น 2 ปีที่วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ซึ่งเป็นสโมสรที่เขาสนับสนุนตั้งแต่ยังเป็นเด็ก
เออร์วินลงเล่นให้ทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ 56 นัด ยิงได้ 4 ประตู และพาทีมเข้าถึงรอบ 2 (16 ทีมสุดท้าย) ในฟุตบอลโลก 1994 เออร์วินเป็นนักฟุตบอลชาวไอริชที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ ทำสถิติร่วมกับรอย คีน เพื่อนร่วมทีมแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด โดยคว้าถ้วยรางวัล 19 รายการในอาชีพของเขา
ชีวิตวัยเด็ก

เออร์วินเกิดและเติบโตในคอร์ก และได้รับการศึกษาที่โรงเรียน Togher Boys' National School และ Colaiste Chriost Ri
เดนนิส ไวโอเล็ต

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เดนนิส ซิดนีย์ ไวโอเล็ต
วันเกิด:  20 กันยายน ค.ศ. 1933(1933-09-20)
สถานที่เกิด:  แฟลโลว์ฟีลด์ แมนเชสเตอร์ อังกฤษ
วันเสียชีวิต:  6 มีนาคม ค.ศ. 1999(1999-03-06) (65 ปี)
สถานที่เสียชีวิต:  แจ็กสันวิลล์ รัฐฟลอริดา สหรัฐ
ส่วนสูง:  1.75 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรเยาวชน
1949–1953:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1953–1962 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  293 |  (159) |
| 1962–1967 |  สโตกซิตี |  181 |  (66) |
| รวม |   |  474 |  (225) |
ทีมชาติ
| 1960–1961 |  อังกฤษ |  2 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เดนนิส ซิดนีย์ ไวโอเล็ต (อังกฤษ: Dennis Sydney Viollet; 20 กันยายน 1933 - 6 มีนาคม 1999) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษที่เล่นให้แก่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและสโตกซิตีรวมถึงทีมชาติอังกฤษ เขามีชื่อเสียงในฐานะหนึ่งในบัสบีเบบส์ และเป็นหนึ่งในผู้รอดชีวิตจากภัยพิบัติทางอากาศมิวนิก หลังจากแขวนสตั๊ดในฐานะผู้เล่น เขาก็กลายเป็นผู้ฝึกสอนและใช้เวลาส่วนใหญ่ในอาชีพผู้จัดการทีมในสหรัฐไปกับทีมระดับอาชีพและทีมโรงเรียนต่าง ๆ
ระดับสโมสร > แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ไวโอเล็ตเข้าร่วมระบบเยาวชนของสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1949 เขาผ่านทีมเยาวชนของยูไนเต็ด และผันตัวเป็นนักฟุตบอลอาชีพในปี ค.ศ. 1950 การแข่งขันนัดแรกของเขากับสโมสรคือการพบกับนิวคาสเซิลยูไนเต็ดเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1953 การแข่งขันที่โดดเด่นที่สุดนัดหนึ่งของเขาเกิดขึ้นในวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1956 ในนัดที่ 2 ของยูโรเปียนคัพรอบคัดเลือก โดยพบกับอันเดอร์เลคต์ ผู้ชนะลีกเบลเยียม ซึ่งเขายิงได้ 4 ประตูจากการชนะ 10–0 ซึ่งยังคงเป็นชัยชนะในการแข่งขันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของยูไนเต็ด
เดฟโทนส์

| เดฟโทนส์ |
| --- | --- |
เดฟโทนส์ ในปี ค.ศ. 2007 จากซ้ายไปขวา: Carpenter, Cheng (หน้า), Delgado (หลัง), Moreno และ Cunningham
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: แซคราเมนโต รัฐแคลิฟอร์เนีย
แนวเพลง: อัลเทอร์เนทีฟเมทัล, นูเมทัล, เอ็กซ์เพอริเมนทัลร็อก
ช่วงปี: 1989–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Maverick/Warner Bros. Records, Reprise/Warner Bros. Records

สมาชิก: Chino Moreno Stephen Carpenter Chi Cheng Frank Delgado Abe Cunningham   Sergio Vega

เว็บไซต์: www.deftones.com
เดฟโทนส์ (อังกฤษ: Deftones) เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟเมทัลอเมริกัน จากเมืองแซคราเมนโต รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1989 วงประกอบด้วยสมาชิกคือ ชิโน โมเรโน (ร้องนำและกีตาร์), สตีเฟน คาร์เพนเตอร์ (กีตาร์), ชิ เช็ง (เบส), แฟรงก์ เดลกาโด (คีย์บอร์ดและเทิร์นเทเบิล) และอาเบ คันนิงแฮม (กลองและเพอร์คัชชัน) วงออกผลงานอัลบั้มมา 6 ชุด โดยมี 2 อัลบั้มแผ่นเสียงทองคำขาว (Adrenaline, White Pony) และ 2 อัลบั้มแผ่นเสียงทองคำ (Around the Fur, Deftones) และสตูดิโออัลบั้มล่าสุดของวงคือชุด Ohms ออกขายในปี ค.ศ. 2020
เดนิส ไมเคิล โรแฮน

| เดนิส ไมเคิล โรแฮน |
| --- | --- |
โรแฮนขณะถูกสอบสวนในประเทศอิสราเอล, 7 ตุลาคม ค.ศ. 1969
เกิด: 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1941 เกรนเฟลล์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย
สัญชาติ: ออสเตรเลีย
มีชื่อเสียงจาก: เหตุลอบวางเพลิงมัสยิดอัลอักศอใน ค.ศ. 1969
เดนิส ไมเคิล โรแฮน (อังกฤษ: Denis Michael Rohan; เกิด 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1941, เสียชีวิต 2009–2019) เป็นนักวางเพลิงชาวออสเตรเลียที่มีส่วนในการวางเพลิงมัสยิดอัลอักศอ ซึ่งเกิดขึ้นในเยรูซาเลมเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1969
การโจมตีมัสยิดอัลอักศอของเขาที่เริ่มขึ้นหลังจุดไฟที่มินบัรเศาะลาฮุดดีน เหตุการณ์นี้จุดไฟความตึงเครียดทั่วโลกมุสลิมและทำให้เกิดวิกฤตการณ์ขั้นสูงสุดในตะวันออกกลางนับตั้งแต่สงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1967
โรแฮมถูกเจ้าหน้าที่อิสราเอลจับกุมตัวในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1969; เขาได้รับการตรวจสอบพบว่าเป็นวิกลจริตในประเทศอิสราเอล และถูกนำเข้าไปรักษาที่สถาบันจิตเวช จากนั้นในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1974 โรแฮนถูกเนรเทศกลับไปออสเตรเลีย "ด้วยเหตุผลด้านมนุษยธรรม เพื่อรับการรักษาทางจิตเวชเพิ่มเติมใกล้รอบครัวของเขา" และส่งตัวไปที่ Callan Park Hospital for the Insane ที่ชานเมืองซิดนีย์ ข้อมูลบางส่วนอ้างว่าเขาเสียชีวิตในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1995 แต่จากการสิบสวนใน ค.ศ. 2009 โดยออสเตรเลียนบรอดแคสติงคอร์ปอเรชัน (เอบีซี) พบว่าเขายังมีชีวิตอยู่ โรแฮนยังได้สัมภาษณ์กับนักข่าวช่องเอบีซีไม่กี่ปีหลังจากการค้นพบนี้ แต่เสียชีวิตในไม่กี่ปีต่อมา
แหล่งข้อมูลอื่น

Ambassador Report article (page 16) on Armstrong's response
Rohan and the road to the apocalypse - Audio and transcript of a Background Briefing program broadcast on ABC Radio National about Rohan (23 August 2009)
Official Israeli Policy toward the Temple Mount เก็บถาวร 27 กันยายน 2019 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เดบรา โจ รัปป์

| Debra Jo Rupp |
| --- | --- |
Rupp in 2019
เกิด:  (1951-02-24) 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951 (73 ปี) Glendale, California, U.S.
อาชีพ: Actress, voice actress, comedienne
ปีปฏิบัติงาน: 1980–present
เดบรา โจ รัปป์ (อังกฤษ: Debra Jo Rupp; เกิด 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494) เป็นนักแสดง และนักแสดงตลกชาวอเมริกันที่รู้จักกันดีในบทบาทของเธอในบท Kitty Forman ในซิทคอมของ Fox เรื่อง That'70s Show และ Alice Knight-Buffay ในซีซันที่ 3, 4 และ 5 ของ Friends เธอให้เสียง Mary Helperman ในซีรีส์แอนิเมชั่นเรื่อง Teacher's Pet และภาคต่อ รวมทั้งรับบทเป็น Miss Patterson เลขานุการขี้อายใน Big (1988)
เดกซ์คลอเฟนิรามีน

ระวังสับสนกับ คลอเฟนิรามีน
| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: R06AB02 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 2725
DrugBank: APRD00001
ECHA InfoCard: 100.042.779 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
เดกซ์คลอเฟนิรามีน (อังกฤษ: Dexchlorpheniramine) เป็นยาที่มีสรรพคุณยับยั้งฮิสทามีนที่ตัวรับ H1 แบบแข่งขัน บรรเทาอาการหวัด  อาการแพ้  เช่น  แพ้สารเคมี แพ้อากาศ  แพ้ฝุ่นละออง  บรรเทาอาการคัน เป็นต้น
ผลข้างเคียงของยา

อาจมีอาการ ปากแห้ง คอแห้ง ไม่สบายท้อง ง่วงซึม ปวดหัว ใจสั่น วิงเวียน นอนไม่หลับ อ่อนล้า คลื่นไส้อาเจียน มีปัญหาการมอง ปัสสาวะยาก แน่นหน้าอก ปวดแสบยอดอก ผื่นขึ้น ถ้ามีปัญหาควรปรึกษาแพทย์
คำเตือนและข้อควรระวัง

ควรบอกแพทย์ก่อนถ้าคุณเป็นโรค หอบหืด glaucoma ulcer prostate gland โต ความดันสูง seizures กำลังตั้งครรภ์ หรือให้นมบุตร
ไม่ควรดื่มสุราระหว่างใช้ยานี้
ควรบอกแพทย์ก่อนถ้าคุณทานยา นอนหลับ ยากล่อมประสาท ยาสงบระงับ ยาคลายกล้ามเนื้อ ยากดประสาท
คำแนะนำระหว่างใช้ยานี้

ไม่ควรหัก หรือ เคี้ยวยาที่เป็น sustained release tablet
ทานแล้วอาจง่วงจึงไม่ควรทำงานที่ต้องใช้ความระมัดระวังและใช้สติ
ชื่อการค้า

Allergin  Acetacol  Acetapyric  Chl   Chlorhistanorgest drop  Chlorpyrimine  Cohistan  Decolgen Neozep Tiffy
วิธีใช้

ผู้ใหญ่ และเด็กอายุ > 12 ปี 4 mg ทุก 4 – 6 ชม. (max 24 mg/d) หรือ 8 mg 1 – 3 ครั้ง/วัน
เด็ก : 0.35 mg/kg/d แบ่งให้ 4 ครั้ง
2 – 6 ปี 1 mg ทุก 4 – 6 ชม.
6 – 12 ปี 2mg ทุก 4 – 6 ชม.
การเก็บรักษา

เก็บในภาชนะปิดสนิท พ้นจากมือเด็ก ควรเก็บที่อุณหภูมิ 5 –30 องศา C ส่วนยาน้ำควรเก็บไว้ในภาชนะป้องกันแสง ไม่เก็บไว้ในช่องแข็ง
| ด ค กสารต้านฮิสตามีน (R06) |
| --- | --- |
Aminoalkyl ethers:  โบรมาซีน  คาร์บิน็อกซามีน  คลีมาสทีน  คลอร์เพน็อกซามีน  ไดเฟนิลพิราลีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ด็อกซิลามีน  Orphenadrine  Phenyltoloxamine 
ทดแทน Alkylamine:  บรอมเฟนิรามีน  คลอร์เฟนามีน  เดกซ์บรอมเฟนิรามีน (+pseudoephedrine)  เดกซ์คลอเฟนิรามีน (+betamethasone)  ไดเมตินดีน  เฟนิรามีน  ทาลาสทีน 
ทดแทน Ethylenediamine:  คลอโรพิรามีน  ฮีสตาไพร์โรดีน  เมพิรามีน  เมทาพิริลีน  ไตรเพเลนนามีน 
Phenothiazine derivatives:  อะลิเมมาซีน  Fenethazine  ไฮดรอกซีเอทิลโปรเมทาซีน  ไอโซไทเพนดิล  มีควิตาซีน  เมทไดลาซีน  โอโซเมมาซีน  โปรเมทาซีน 
Piperazine derivatives:  บิวคลิซีน  เซทิไรซีน เลโวเซทิริซีน  คลอร์ไซคลิซีน  Cinnarizine  ไซคลิซีน  Hydroxyzine  เมคลิซีน  ออกซาโตไมด์ 
ใช้งานทั่วกาย:  แอนตาโซลีน  Azanator  อะซาตาดีน  ไซโปรเฮปตาดีน  เดปโตรพีน  อีบาสทีน  Emedastine  อีพินาสทีน  คีโตติเฟน  Latrepirdine  เมบไฮโดรลิน  ไมโซลาสทีน  Olopatadine  เฟนินดามีน  ไพเมตไทซีน  ปิร์โรบิวตามีน  Quifenadine  รูปาตาดีน  ไตรโพรลิดีน  เฉพาะจุด (อะคริวาสทีน  แอสเทมมีโซล  อะเซลาสทีน  Bilastine  เดสลอร์อาตาดีน  เฟกโซเฟนาดีน  ลอราตาดีน  เทอร์เฟนาดีน) 
ใช้งานเฉพาะจุด:  บามิพีน  คลอโรพิรามีน  คลอร์เพน็อกซามีน  คลีมาสทีน  ไดเมตินดีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ไอโซไทเพนดิล  เมพิรามีน  โปรเมทาซีน  ทีนาลิดีน
เดนนิส มอร์ติเมอร์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เดนนิส จอร์จ มอร์ติเมอร์
วันเกิด:   (1952-04-05) 5 เมษายน ค.ศ. 1952 (72 ปี)
สถานที่เกิด:  ลิเวอร์พูล,  อังกฤษ
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
:  โคเวนทรีซิตี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1969–1975 |  โคเวนทรีซิตี |  193 |  (10) |
| 1975–1985 |  แอสตันวิลลา |  317 |  (31) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เดนนิส จอร์จ มอร์ติเมอร์ (อังกฤษ: Dennis George Mortimer; เกิด 5 เมษายน 1952) อดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษและอดีตกัปตันทีม แอสตันวิลลา ชุดแชมป์ ยูโรเปี้ยนคัพ 1982 ชุดเดียวกับ ปีเตอร์ วิธ อดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอน ฟุตบอลทีมชาติไทย โดยเขาลงเล่นเกือบ 600 นัดใน ฟุตบอลลีก ให้กับ โคเวนทรีซิตี , แอสตันวิลลา , เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด , ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน และ เบอร์มิงแฮมซิตี
ประวัติและอาชีพ

เดนนิสเกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1952 ที่เมือง ลิเวอร์พูล เขาเริ่มต้นอาชีพค้าแข้งโดยเป็นนักเตะเยาวชนของทีมช้างกระทืบโรง โคเวนทรีซิตี ก่อนจะก้าวขึ้นสู่ทีมชุดแรกของสโมสรเมื่อ ค.ศ. 1969 ขณะอายุได้ 17 ปีโดยลงเล่นให้กับสโมสรโคเวนทรีกว่า 200 นัดและเขามาร่วมทีม แอสตันวิลลา ใน ค.ศ. 1975
เกียรติประวัติ

| ด ค กกัปตันในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก |
| --- | --- |
สมัยยูโรเปียนคัพ:  1956 :  Muñoz  1957 :  Muñoz  1958 :  Alonso  1959 :  Zárraga  1960 :  Zárraga  1961 :  Águas  1962 :  Águas  1963 :  เช.มัลดีนี  1964 :  Picchi  1965 :  Picchi  1966 :  เฆนโต  1967 :  McNeill  1968 :  ชาร์ลตัน  1969 :  Rivera  1970 :  Israël  1971 :  วาซอวิช  1972 :  Keizer  1973 :  ไกรฟฟ์  1974 :  เบ็คเคินเบาเออร์  1975 :  เบ็คเคินเบาเออร์  1976 :  เบ็คเคินเบาเออร์  1977 :  ฮิวส์  1978 :  ฮิวส์  1979 :  แม็คโกเวิร์น  1980 :  แม็คโกเวิร์น  1981 :  Thompson  1982 :  มอร์ติเมอร์  1983 :  Hrubesch  1984 :  Souness  1985 :  Scirea  1986 :  Iovan  1987 :  Pinto  1988 :  Gerets  1989 :  บาเรซี  1990 :  บาเรซี  1991  :  Stojanović  1992 :  ซูบีซาร์เรตา 
สมัยแชมเปียนส์ลีก:  1993 :  เดช็อง  1994 :  Tassotti  1995 :  Blind  1996 :  วีอัลลี  1997 :  Sammer  1998 :  Sanchís  1999 :  สไมเกิล  2000 :  Redondo  2001 :  Effenberg  2002 :  อิเอร์โร  2003 :  พี. มัลดีนี  2004 :  Costa  2005 :  เจอร์ราร์ด  2006 :  ปูย็อล  2007 :  พี. มัลดีนี  2008 :  เฟอร์ดินานด์  2009 :  ปูย็อล  2010 :  ซาเนตติ  2011 :  ชาบี  2012 :  แลมพาร์ด  2013 :  ลาห์ม  2014 :  กาซิยัส  2015 :  อินิเอสตา  2016 :  ราโมส  2017 :  ราโมส  2018 :  ราโมส  2019 :  เฮนเดอร์สัน  2020 :  น็อยเออร์  2021 :  อัซปิลิกูเอตา  2022 :  มาร์เซลู  2023 :  กึนโดอัน  2024 :  นาโช
ต่อมคาวเปอร์

| ต่อมคาวเปอร์ |
| --- | --- |
กายวิภาคในชาย
สาขาของหลอดเลือดแดง  internal pudendal artery  (Bulbourethral gland มีป้ายอยู่ตรงกลางด้านซ้าย)
รายละเอียด
คัพภกรรม: Urogenital sinus
หลอดเลือดแดง: Artery of the urethral bulb
ตัวระบุ
ภาษาละติน: Glandulae bulbourethrales
MeSH: D002030
TA98: A09.3.09.001
TA2: 3659
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ต่อมบัลโบยูรีทรัล
หรือ  ต่อมคาวเปอร์ (อังกฤษ: Bulbourethral gland/Cowper's gland) ตามชื่อของนักกายวิภาคชื่อว่า  วิลเลียม คาวเปอร์
เป็นต่อมขับออก (exocrine gland) ในระบบสืบพันธุ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมตัวผู้มากมายหลายประเภท
(ในบรรดาสัตว์เลี้ยงทั้งหลาย  มีสุนัขเท่านั้นที่ไม่มี)
เป็นต่อมที่มีกำเนิดเดียวกัน  (homologous)  กับต่อมบาร์โทลิน  (Bartholin's gland) ในสัตว์ตัวเมีย
ตำแหน่ง

ต่อมนี้อยู่ที่ส่วนหลังด้านข้างของส่วนที่เป็นเยื่อบุท่อปัสสาวะที่โคนองคชาต (ดูรูป) 
อยู่ในระหว่างสองชั้นของ fascia of the urogenital diaphragm ใน deep perineal pouch
และปกคลุมด้วยใยกล้ามเนื้อหูรูดท่อปัสสาวะ (urethral sphincter) แนวขวาง
โครงสร้าง

ต่อมนี้เป็นต่อมประกอบ tubulo-alveolar 
แต่ละข้างมีขนาดเท่ากับเม็ดถั่วลันเตาในมนุษย์
ในลิงชิมแปนซี  จะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า  แต่เห็นได้ด้วยกล้องจุลทรรศน์
ในหมูป่า ต่อมนี้อาจยาวถึง 18 ซ.ม. และมีเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 5 ซ.ม.
ต่อมนี้ประกอบด้วยกลีบเล็ก ๆ ที่มัดเข้าด้วยกันด้วยเยื่อเส้นใย
แต่ละกลีบประกอบด้วยกระเปาะ (Acinus) หลายกระเปาะ
มีภายในบุด้วยเนื้อเยื่อบุผิว (epithelium)
ที่มีช่องเปิดออกไปเป็นท่อที่เชื่อมต่อกับท่อของกลีบอื่น ๆ รวมกันเป็นท่อสำหรับหลั่งออกท่อเดียว
ท่อหลั่งออกนี้ยาวประมาณ 2.5 ซ.ม. และมีช่องเปิดเข้าไปในท่อปัสสาวะที่โคนองคชาต
ต่อมนี้จะเล็กลงเรื่อย ๆ เมื่ออายุมากขึ้น
หน้าที่

เมื่อเกิดอารมณ์ทางเพศ  ต่อมแต่ละข้างจะผลิตน้ำเหนียว ๆ ใส ๆ มีรสเค็มที่รู้จักกันว่า น้ำหล่อลื่น (pre-ejaculate)
ซึ่งช่วยหล่อลื่นท่อปัสสาวะเพื่อเปิดทางแก่ตัวอสุจิ
โดยทำฤทธิ์กรดที่เกิดจากปัสสาวะในท่อปัสสาวะให้เป็นกลาง
และช่วยล้างปัสสาวะและสิ่งแปลกปลอมที่เหลืออยู่ออกไป
แม้ว่าน้ำหล่อลื่นจะไม่มีตัวอสุจิ  แต่ก็เป็นไปได้ว่ามันอาจจะเก็บตกตัวอสุจิที่อยู่ในป่ององคชาต (bulb of penis) อันเป็นส่วนเหลือจากการหลั่งน้ำอสุจิครั้งสุดท้าย ๆ แล้วส่งตัวอสุจิออกก่อนที่จะเกิดการหลั่งน้ำอสุจิต่อไป
ต่อมคาวเปอร์ยังผลิตแอนติเจนเฉพาะต่อมลูกหมาก  (prostate-specific antigen ตัวย่อ PSA)
และมะเร็งที่ต่อมคาวเปอร์อาจจะเพิ่มปริมาณ PSA ไปในระดับที่ทำให้สงสัยได้ว่าอาจมีมะเร็งต่อมลูกหมาก[ต้องการอ้างอิง]
รูปอื่น ๆ

โครงสร้างองคชาต
อวัยวะเชิงกรานของชายดูจากด้านขวา
กระเพาะปัสสาวะ องคชาต และท่อปัสสาวะ  ผ่าในแนวตั้ง
ดูเพิ่ม

น้ำหล่อลื่น (ที่ต่อมคาวเปอร์หลั่งออก)
เชิงอรรถและอ้างอิง

1 2  "กายวิภาคและสรีรวิทยาของระบบสืบพันธุ์" (PDF). p. 13. สืบค้นเมื่อ 2557-04-09. ตอมขับน้ำเมือก หรือ ตอมคาวเปอร (Bulbourethral gland หรือ Cowper’s gland) {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)[ลิงก์เสีย]
↑  "กายวิภาคของสัตว์เลี้ยง บทที่ 9 ระบบสืบพันธุ์" (PDF). p. 104. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-03-28. สืบค้นเมื่อ 9 เมษายน 2557. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
1 2  "คำถามเรื่องกระบวนการสร้างเซลล์สืบพันธุ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 9 เมษายน 2557. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
↑  "Mechanism of Emission and Ejaculation". สืบค้นเมื่อ 9 เมษายน 2557. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)[ลิงก์เสีย]
1 2  Mark McEntee (December 2, 2012). Reproductive Pathology of Domestic Mammals. Elsevier Science. p. 333. ISBN 978-0-323-13804-8. สืบค้นเมื่อ August 20, 2013.
↑  Jeffrey H. Schwartz (1988). Orang-utan Biology. Oxford University Press. p. 92. ISBN 978-0-19-504371-6. สืบค้นเมื่อ August 20, 2013.
↑  Gray's Anatomy, 38th ed., p 1861.
↑  Chughtai, Bilal (April 2005). "A Neglected Gland: A Review of Cowper's Gland". International Journal of Andrology. Blackwell Publishing. 28 (2): 74–7. doi:10.1111/j.1365-2605.2005.00499.x. ISSN 0105-6263. PMID 15811067. {{cite journal}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |coauthors= ถูกละเว้น แนะนำ (|author=) (help)
↑  prostate specific antigen เป็นเอนไซม์ไกลโคโปรตีนซึ่งมีการเข้ารหัสในยีน KLK3  เป็นเอนไซม์ที่หลั่งออกโดยเซลล์เยื่อบุผิวของต่อมลูกหมาก  ผลิตเพื่อการหลั่งน้ำอสุจิ  ทำหน้าที่ละลายน้ำอสุจิที่เกาะติดกันคล้ายวุ้นเพื่อให้ตัวอสุจิเคลื่อนไหวไปได้อย่างอิสระ  และเชื่อกันว่าทำหน้าที่ละลายเมือกที่ปากมดลูก  เพื่อให้ตัวอสุจิสามารถเข้าไปในมดลูกด้วย
ต่อมลูกหมากผ่าออก  แสดง bulbourethral glands ในใยกล้ามเนื้อหูรูดท่อปัสสาวะใต้ต่อมลูกหมาก
ต้อหิน

| ต้อหิน |
| --- | --- |

ต้อหินมุมปิดชนิดฉับพลัน (Acute angle closure glaucoma) ที่ตาขวา (ด้านซ้ายมือของภาพ) สังเกตรูม่านตาขนาดปานกลางเพราะไม่มีการตอบสนองต่อแสง และตาขาวแดงขึ้น
สาขาวิชา: จักษุวิทยา, ทัศนมาตรวิทยา
อาการ: สูญเสียการมองเห็น, ปวดตา, รูม่านตาขยายปานกลาง, ตาแดง, คลื่นไส้
การตั้งต้น: ค่อยเป็นค่อยไป หรือฉับพลัน
ปัจจัยเสี่ยง: ความดันในตาสูง, ประวัติทางครอบครัว, ความดันเลือดสูง
วิธีวินิจฉัย: การตรวจตาแบบขยายม่านตา
โรคอื่นที่คล้ายกัน: ผนังลูกตาชั้นกลางอักเสบ, แผลในตา, กระจกตาอักเสบ, เยื่อตาอักเสบ
การรักษา: ยา, เลเซอร์, ศัลยกรรม
ความชุก: 6–67 ล้านคน
ต้อหิน (อังกฤษ: Glaucoma) เป็นกลุ่มอาการทางตาที่ส่งผลให้เกิดการบาดเจ็บของเส้นประสาทออพทิค และนำไปสู่การสูญเสียการมองเห็น ชนิดของต้อหินที่พบทั่วไปคือ ต้อหินมุมเปิด (มุมกว้าง, สามัญเรื้อรัง) (อังกฤษ: open-angle (wide angle, chronic simple) glaucoma) ที่ซึ่งมุมการระบายของของเหลวในตาเปิดอยู่ ส่วนชนิดที่พบได้น้อยกว่า เช่น ต้อหินมุมปิด (มุมแคบ, อุดตันฉับพลัน) (อังกฤษ: closed-angle (narrow angle, acute congestive) glaucoma) และ ต้อหินที่ความตึงคงเดิม (อังกฤษ: normal-tension glaucoma) ต้อหินแบบมุมเปิดจะเกิดแบบค่อยเป็นค่อยไป และไม่มีความเจ็บปวด การมองเห็นรอบนอกอาจค่อย ๆ ลดลง ตามด้วยการมองเห็นตรงกลาง และอาจส่งผลให้เกิดการสูญเสียการมองเห็นหากไม่ได้รับการรักษา ส่วนต้อหินแบบมุมปิดมักเกิดขึ้นโดยฉับพลัน อาการแสดงฉับพลันเช่นการปวดตารุนแรงโดยฉับพลัน, รูม่านตาขยายปานกลาง, ตาเป็นสีแดง และอาการคลื่นเหียนอาเจียน การสูญเสียการมองเห็นจากต้อหินหากเกิดแล้วจะเป็นถาวร รักษาไม่ได้ คำวิเศษณ์สำหรับเรียกดวงตาที่เกิดอาการต้อหินในภาษาอังกฤษคือ glaucomatous
การรักษาโรค

ในปัจจุบันนี้เป้าหมายของการรักษาโรคต้อหินคือการหลีกเลี่ยงความเสียหายจากโรคต้อหินและความเสียหายของเส้นประสาทตารวมทั้งรักษาขอบเขตการมองเห็นของผู้ป่วยและคุณภาพชีวิตโดยรวมโดยมีผลข้างเคียงน้อยที่สุด เพื่อการทําอย่างนี้ต้องมีการใช้วิธีการวินิจฉัยและการตรวจติดตามผลที่เหมาะสม ตลอดจนการเลือกวิธีการรักษาที่เหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละราย แม้ว่าความดันลูกตา (ocular pressure; OP) เป็นเพียงสาเหตุหลักอย่างหนึ่งของโรคต้อหิน แต่การลด ดลต.ลงด้วยยาและ/หรือวิธีการผ่าตัดต่างๆ เป็นวิธีหลักในการรักษาโรคต้อหินในปัจจุบัน นอกจากนี้ จากการศึกษาพบว่าการใช้กัญชาคทำให้เกิดวามดันลูกตา การตรวจผู้ที่มีโรคต้อหินมุมเปิดและความดันโลหิตสูงในลูกตาพบว่าการรักษาด้วยยาที่ลด  OP ลง จะชะลอการลุกลามของการสูญเสียขอบเขตการมองเห็นของผู้ป่วย
การไหลของหลอดเลือดและทฤษฎีการเสื่อมของระบบประสาทของต้อหินแก้วนำแสงได้ทำให้มีการวิจัยเกี่ยวกับกลยุทธ์การรักษาระบบประสาทต่างๆ รวมถึงองค์ประกอบของอาหารซึ่งบางส่วนอาจถือว่าปลอดภัยสำหรับการใช้โดยแพทย์ในปัจจุบัน ในขณะที่บางส่วนกำลังอยู่ระหว่างการทดสอบ ความเครียดทางจิตใจยังถือเป็นผลสืบเนื่องและสาเหตุของการสูญเสียการมองเห็น ซึ่งหมายความว่าการฝึกการจัดการความเครียด การฝึกสร้างร่างกาย และวิธีการอื่นๆ ในการจัดการความเครียดจะมีประโยชน์
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยแพทยศาสตร์
ต้อหิน ที่เว็บไซต์ Curlie
GeneReview/NCBI/NIH/UW entry on Primary Congenital Glaucoma
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: H40-H42 ICD-9-CM: 365 MeSH: D005901 DiseasesDB: 5226
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001620 eMedicine: oph/578
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  โครเอเชีย 2 
อื่น ๆ:  IdRef
ต้นไม้ตัดสินใจ

การเรียนรู้แบบต้นไม้ตัดสินใจ (อังกฤษ: decision tree learning) เป็นหนึ่งในวิธีการเรียนรู้ซึ่งใช้ในสถิติ, การเรียนรู้ของเครื่อง และการทำเหมืองข้อมูล โดยพิจารณาการสังเกตการแบ่งแยกข้อมูลโดยพิจารณาข้อมูล
ในการเรียนรู้ของเครื่อง (machine learning) ต้นไม้ตัดสินใจ เป็นโมเดลทางคณิตศาสตร์ที่ใช้ทำนายประเภทของวัตถุโดยพิจารณาจากลักษณะของวัตถุ บัพภายใน (inner node) ของต้นไม้จะแสดงตัวแปร ส่วนกิ่งจะแสดงค่าที่เป็นไปได้ของตัวแปร ส่วนบัพใบ (leaf node) จะแสดงประเภทของวัตถุ
ต้นไม้ตัดสินใจที่บัพใบแสดงถึงข้อมูลที่เป็นข้อมูลไม่ต่อเนื่อง (discrete values) จะเรียกว่าต้นไม้ตัดสินใจแบบจำแนก (classification trees) และต้นไม้ตัดสินใจที่บัพใบเป็นข้อมูลต่อเนื่อง (continuous values) จะเรียกว่าต้นไม้ตัดสินใจแบบถดถอย (regression trees)
ต้นไม้การตัดสินใจในการบริหารธุรกิจ เป็นแผนผังต้นไม้ช่วยในการตัดสินใจ โดยแสดงถึงมูลค่าของทรัพยากรที่จะใช้ ความเสี่ยงในการลงทุนและผลลัพธ์ที่มีโอกาสเกิดขึ้น ต้นไม้ตัดสินใจสร้างขึ้นเพื่อช่วยการตัดสินใจเพื่อใช้ในการสร้างแผนงาน นิยมใช้มากในการบริหารความเสี่ยง (risk management) ต้นไม้ตัดสินใจเป็นส่วนหนึ่งของทฤษฎีการตัดสินใจ (decision theory) และ ทฤษฎีกราฟ ต้นไม้ตัดสินใจเป็นวิธีการพื้นฐานอย่างหนึ่งสำหรับการทำเหมืองข้อมูล
ลักษณะของต้นไม้การตัดสินใจ

ต้นไม้การตัดสินใจจะทำการจัดกลุ่ม (classify) ชุดข้อมูลนำเข้าในแต่ละกรณี (Instance) แต่ละบัพ (node) ของต้นไม้การตัดสินใจคือตัวแปร (attribute) ต่างๆของชุดข้อมูล เช่นหากต้องการตัดสินใจว่าจะไปเล่นกีฬาหรือไม่ก็จะมีตัวแปรต้นที่จะต้องพิจารณาคือ ทัศนียภาพ ลม ความชื้น อุณหภูมิ เป็นต้น และมีตัวแปรตามซึ่งเป็นผลลัพธ์จากต้นไม้คือการตัดสินใจว่าจะไปเล่นกีฬารึเปล่า ซึ่งแต่ละตัวแปรนั้นก็จะมีค่าของตัวเอง (value) เกิดเป็นชุดของตัวแปร-ค่าของตัวแปร (attribute-value pair) เช่น ทัศนียภาพเป็นตัวแปร ก็อาจมีค่าได้เป็น ฝนตก แดดออก หรือการตัดสินใจว่าจะไปเล่นกีฬารึเปล่านั้นก็อาจมีค่าได้เป็นใช่ กับ ไม่ใช่ เป็นต้น การทำนายประเภทด้วยต้นไม้ตัดสินใจ จะเริ่มจากบัพราก โดยทดสอบค่าตัวแปรของบัพ แล้วจึงตามกิ่งของต้นไม้ที่กำหนดค่า เพื่อไปยังบัพลูกถัดไป การทดสอบนี้จะกระทำไปจนกระทั่งเจอบัพใบซึ่งจะแสดงผลการทำนาย
ต้นไม้ตัดสินใจนี้ใช้ทำนายว่าจะเล่นกีฬาหรือไม่ โดยพิจารณาจากลักษณะอากาศของวันนั้น โดยวัตถุที่ต้องการทำนายประเภท ประกอบด้วยลักษณะหรือตัวแปร 3 ตัว ได้แก่ ทัศนียภาพ ความชื้น และ กระแสลม ดังนั้น ถ้ากำหนดวันวันหนึ่งมีคุณลักษณะแสดงเป็นเวกเตอร์ เช่น [สภาพอากาศ=แดดออก, ความชื้น=สูง] การทำนายว่าจะเล่นกีฬาหรือไม่ จะเริ่มจากบัพราก โดยทดสอบค่าตัวแปร "สภาพอากาศ" ซึ่งมีค่าเท่ากับ "แดดออก" จึงไปทดสอบค่าตัวแปร "ความชื้น" ในบัพถัดไป ทำให้ได้ประเภทของวันนี้คือ "ไม่เล่นกีฬา"
ปัญหาที่เหมาะสมสำหรับต้นไม้การตัดสินใจ

เนื่องจากต้นไม้การตัดสินใจเป็นต้นไม้ที่แต่ละกิ่งที่ออกมาจากบัพแทนค่าของข้อมูลที่เป็นไปได้ในบัพนั้น เนื่องจากต้นไม้มีจำนวนกิ่งที่จำกัด ดังนั้นค่าของตัวแปรที่เป็นไปได้จึงต้องจำกัดด้วย จึงต้องมีจำนวนตัวแปรที่จำกัด และนอกจากนั้นยังบังคับว่าค่าของตัวแปรนั้นต้องไม่ต่อเนื่องด้วย โดยข้อมูลที่เข้ามานั้นอาจมีความผิดพลาดได้บ้าง โดยต้นไม้การตัดสินใจจะมีกระบวนการที่จะไม่นำความผิดพลาดนั้นมาพิจารณาเรียกว่าการตัดแต่งกิ่ง (post-pruning)