stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ

| --- | --- |

ประเภท: องค์การระหว่างประเทศ
ก่อตั้ง: 5 ตุลาคม 1948; 76 ปีก่อน (1948-10-05) (ในชื่อ องค์การระหว่างประเทศเพื่อพิทักษ์ธรรมชาติ) ฟงเตนโบล ประเทศฝรั่งเศส
สถานที่: แกลนด์ ประเทศสวิสเซอร์แลนด์
บุคคลสำคัญ: อิงเจอร์ แอนเดอร์เซน (ผู้อำนวยการใหญ่)   จาง ซินเชิ่ง (ประธาน)
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
จุดความสนใจ: การอนุรักษ์ธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพ
รายได้: CHF 114 ล้าน / USD 116 ล้าน (2013)
อาสาสมัคร: 16,000
พนักงาน: กว่า 1,000 คน (ทั่วโลก)
สมาชิก: 1,400 ราย
เว็บไซต์: www.iucn.org
องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (อังกฤษ: International Union for Conservation of Nature) หรือ ไอยูซีเอ็น (IUCN) ชื่อเต็มว่า องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (International Union for Conservation of Nature and Natural Resources) เป็นองค์การระหว่างประเทศที่ทำงานด้านการอนุรักษ์ธรรมชาติและการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืน โดยมีส่วนร่วมในการรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูล วิจัย ทำโครงการภาคสนาม ให้การสนับสนุน และจัดการศึกษา ภายใต้ภารกิจ "ชักจูง กระตุ้น และสงเคราะห์สังคมทั่วโลกให้อนุรักษ์ธรรมชาติ และสร้างความเชื่อมั่นว่า การใช้ทรัพยากรธรรมชาติด้วยประการใด ๆ จะเป็นไปอย่างเสมอภาคและมีความยั่งยืนทางนิเวศ" ("influence, encourage and assist societies throughout the world to conserve nature and to ensure that any use of natural resources is equitable and ecologically sustainable")
หลายสิบปีที่ผ่านมา ไอยูซีเอ็นขยายเป้าหมายออกไปยังการอนุรักษ์ระบบนิเวศ และปัจจุบันได้รวมประเด็นต่าง ๆ ทางด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืนเข้าไว้ในโครงการของตนด้วย แต่ไอยูซีเอ็นต่างจากองค์การระหว่างประเทศด้านสิ่งแวดล้อมองค์การอื่น ๆ ตรงที่ไอยูซีเอ็นไม่มีเป้าหมายโดยตรงที่จะระดมการสนับสนุนจากสาธารณชนในการอนุรักษ์ธรรมชาติ แต่พยายามจะชักจูงกิจกรรมของภาครัฐและภาคเอกชนโดยการให้ข้อมูลข่าวสารและคำแนะนำ ตลอดจนการสร้างแนวร่วม ไอยูซีเอ็นมีชื่อเสียงมากในการประมวลและเผยแพร่บัญชีแดงไอยูซีเอ็นเกี่ยวกับสายพันธุ์ที่ถูกคุกคาม (threatened species) ซึ่งมีการประเมินสถานะการอนุรักษ์สิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ต่าง ๆ ทั่วโลก
ไอยูซีเอ็นมีมีสมาชิกเป็นองค์การรัฐบาลและองค์การนอกรัฐบาลกว่า 1,400 แห่ง คณะกรรมการของไอยูซีเอ็นมีนักวิทยาศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญเข้าร่วมโดยสมัครใจกว่า 16,000 คน ไอยูซีเอ็นยังมีพนักงานราว 1,000 คนที่ทำงานเต็มเวลาในประเทศกว่า 50 แห่ง ส่วนไอยูซีเอ็นเองนั้นมีสำนักงานใหญ่อยู่ ณ แกลนด์ สวิตเซอร์แลนด์
ไอยูซีเอ็นมีผู้สังเกตการณ์ประจำอยู่ ณ สหประชาชาติ และมีอำนาจให้คำปรึกษาแก่สหประชาชาติ ทั้งมีบทบาทในการบังคับใช้อนุสัญญาระหว่างประเทศหลายฉบับเกี่ยวกับการอนุรักษ์ธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพ ไอยูซีเอ็นมีบทบาทในการจัดตั้งกองทุนทั่วโลกเพื่อธรรมชาติ (World Wide Fund for Nature) และศูนย์เฝ้าระวังการอนุรักษ์โลก (World Conservation Monitoring Centre) ไอยูซีเอ็นยังเคยถูกวิจารณ์ที่ให้ความสำคัญแก่ธรรมชาติยิ่งกว่าผู้คนดั้งเดิมในท้องถิ่น ทั้งความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่ไอยูซีเอ็นมีต่อภาคธุรกิจในปัจจุบันนั้นก็เป็นที่ถกเถียงกันมาก
ไอยูซีเอ็นจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1948 ระหว่าง ค.ศ. 1948–1956 ใช้ชื่อว่า องค์การระหว่างประเทศเพื่อพิทักษ์ธรรมชาติ (International Union for the Protection of Nature) และระหว่าง ค.ศ. 1990–2008 ใช้ชื่อว่า องค์การสากลว่าด้วยการอนุรักษ์ (World Conservation Union)
ดูเพิ่ม

พื้นที่คุ้มครอง
สถานะการอนุรักษ์
บัญชีแดงไอยูซีเอ็น
สภาการโบราณสถานระหว่างประเทศ (ICOMOS)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
Review of the 2008 Red List of Threatened Species เก็บถาวร 2010-08-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
IUCN publications เก็บถาวร 2010-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Netherlands Commission for Environmental Assessment
IUCN Rights-Based Approach to Conservation portal
ลาเมค (เชื้อสายของคาอิน)

บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล เชื้อสายของคาอิน
สำหรับบุคคลในปฐมกาล 5 ดูที่ ลาเมค (บิดาของโนอาห์)
ลาเมคและคาอิน ภาพพิมพ์ลายแกะในปี ค.ศ. 1524 โดย Lucas van Leyden
ลาเมค (อังกฤษ: Lamech; /ˈleɪmɪk/; ฮีบรู: לֶמֶךְ Lémeḵ, in pausa לָמֶךְ‎ Lā́meḵ) เป็นบุคคลที่ปรากฏในหนังสือปฐมกาลของพันธสัญญาเดิม เป็นเชื้อสายรุ่นที่ 7 นับจากอาดัม และเป็นบิดาของยาบาลผู้เพาะพันธุ์ปศุสัตว์คนแรก, ทูบัลคาอินช่างโลหะคนแรก, ยูบาลนักดนตรีคนแรก และนาอามาห์ ลาเมคคนนี้ปรากฏในลำดับพงศ์ของแหล่ง Yahwist (สายของคาอิน) ในแหล่ง Priestly source ยังมีลาเมคอีกคนผู้เป็นบิดาของโนอาห์
บุคลิกลักษณะ

โดยทั่วไปลาเมคถูกมองในภาพลักษณ์ไม่ดีนักในความที่กล่าวถึงลาเมค โดยเน้นว่าลาเมคมีภรรยาหลายคนและฆ่าคนอย่างโหดร้าย
บุคลิกลักษณะ > การมีภรรยาหลายคน

ลาเมคเป็นตัวอย่างแรกของการมีภรรยาหลายคนใสเรื่องเล่าของกลุ่มศาสนาอับราฮัม ความในปฐมกาล 4:19 มีความว่า:
ส่วนลาเมคได้ภรรยาสองคน คนหนึ่งชื่ออาดาห์ คนหนึ่งชื่อศิลลาห์
มีบันทึกว่าลาเมครับภรรยาสองคนในเวลาเดียวกัน
บุคลิกลักษณะ > การฆ่าคน

นอกจากนี้ ยังมีความในปฐมกาล 4:23-24 ว่า:
ลาเมคพูดกับภรรยาทั้งสองของเขาว่า


อาดาห์และศิลลาห์จงฟังเสียงของเรา ภรรยาทั้งสองของลาเมคเอ๋ย จงสดับฟังถ้อยคำของข้า

เพราะข้าฆ่าชายคนหนึ่ง ที่ทำให้ข้าบาดเจ็บ เด็กหนุ่มคนหนึ่ง ที่ทำร้ายข้า

ถ้าหากทำร้ายคาอิน ต้องรับโทษคืนเจ็ดเท่าแล้ว เมื่อทำร้ายลาเมคก็ต้องรับโทษเจ็ดสิบเจ็ดเท่า
ในที่นี้ลาเมคยอมรับว่าตนสังหารชายหนุ่มคนหนึ่งเพื่อแก้แค้นที่ชายหนุ่มคนนั้นทำร้ายตน ลาเมคยังอวดต่อไปว่าความโกรธแค้นของคนเลวร้ายความความโกรธแค้นของคาอินถึง 11 เท่า
ดูเพิ่ม

ลำดับพงศ์พันธุ์ในปฐมกาล
บรรณานุกรม

Rogers, Jeffrey S. (2000). "Lamech".  ใน Freedman, David Noel; Myers, Allen C. (บ.ก.). Eerdmans Dictionary of the Bible. Eerdmans. ISBN 9781250088703.
อดัม การ์เซีย

| อดัม การ์เซีย |
| --- | --- |
การ์เซียm, 2012
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1973-06-01) 1 มิถุนายน ค.ศ. 1973 (51 ปี) อดัม แกเบรียล การ์เซีย
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 1997–ปัจจุบัน
อดัม แกเบรียล การ์เซีย (อังกฤษ: Adam Gabriel Garcia) เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1973 เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย นักเต้นแท็ป มีเชื้อสายโคลอมเบีย (พ่อของเขามาจากโคลอมเบีย) เขาเกิดที่วาห์รูนกา รัฐนิวเซาท์เวลส์ ออสเตรเลีย มีผลงานเป็นที่รู้จักในภาพยนตร์เรื่อง Coyote Ugly (2000) และ Bootmen (2000)
องค์ประกอบของจักรวาล (มาร์เวลคอมิกส์)

| องค์ประกอบของจักรวาล> ข้อมูลสิ่งพิมพ์ |
| --- | --- |
ผู้จัดพิมพ์: มาร์เวลคอมิกส์
ปรากฏตัวครั้งแรก: Strange Tales #138 (พฤศจิกายน 1965)
สร้างโดย: Stan Lee Steve Ditko
องค์ประกอบของจักรวาล (อังกฤษ: Cosmic entity) เป็นหน่วยของจักรวาลหรือที่เรียกว่าสิ่งมีชีวิตในจักรวาล (cosmic beings) เป็นตัวละครประเภทหนึ่งที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่ตีพิมพ์โดยมาร์เวลคอมิกส์ พวกเขามีพลังในระดับ universal, multiversal หรือแม้กระทั่ง omniversal ซึ่งไกลเกินกว่ามนุษย์หรือฮีโร่ทั่วไป และมักทำหน้าที่ตามธรรมชาติบางอย่างในจักรวาล พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของ Marvel's cosmic setting .
องค์การเพื่อการปฏิรูประบบสถาบันการเงิน

องค์การเพื่อกรปฏิรูประบบสถาบันการเงิน (ย่อ: ปรส.) (อังกฤษ: Financial Sector Restructuring Authority) เป็นนิติบุคคลจัดตั้งขึ้นโดย พระราชกำหนดการปฏิรูประบบสถาบันการเงิน พุทธศักราช 2540 เพื่อกำกับดูแลสถาบันการเงินที่ถูกระงับการดำเนินกิจการทั้ง 58 แห่ง เพื่อให้ความคุ้มครองแก่ผู้ฝากเงินและเจ้าหนี้สุจริตรวมทั้งการชำระบัญชีของสถาบันการเงิน
ทั้งนี้ เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2545  องค์การเพื่อการปฏิรูประบบสถาบันการเงิน ได้ยุบเลิกกิจการตามมติคณะรัฐมนตรี ในสมัยพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น และในเวลาหลายปีต่อมา คือเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ราชกิจจานุเบกษาได้ลงประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง รายงานการชำระบัญชีที่เสร็จสิ้นขององค์การเพื่อการปฏิรูประบบสถาบันการเงิน (ปรส.) ที่นายอภิศักดิ์ ตันติวรวงศ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังลงนามไว้ ณ วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2561 ทั้งนี้ ถือเป็นการปิดฉากการยุบเลิกองค์กร ปรส. และการชำระบัญชีเสร็จสิ้นโดยสมบูรณ์ หลังจากใช้เวลาชำระบัญชียาวนานถึง 16 ปี
การประมูลขายทรัพย์สินและคดีความ

ปรส. ไม่ได้แยกหนี้ดีและหนี้เสียออกจากกัน จนทำให้ทรัพย์สินของสถาบันการเงินที่ถูกปิดกิจการ มูลค่าประมาณ 851,000 ล้านบาท ถูกประมูลขายไปเพียง 190,000 ล้านบาท สร้างความเสียหายแก่ประเทศชาติมหาศาล เรื่องดังกล่าวนำไปสู่การสอบสวนของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ[ไม่แน่ใจ ]
เหตุการณ์นี้มีผลมาจนปัจจุบัน เพราะได้สร้างหนี้สาธารณะให้กับประเทศไทย อีกทั้งรัฐบาลยังต้องชำระเงินจากงบประมาณ ปีละประมาณ 6 หมื่นล้านบาททุกปีมากว่าสิบปีแล้ว
บริษัท เลแมน บราเดอร์ส (ไทยแลนด์) จำกัด เป็นผู้ชนะการประมูลสินทรัพย์หลักครั้งที่ 2 ประเภทสินเชื่อที่อยู่อาศัยของ ปรส. จำนวน 17,747 สัญญาจาก สถาบันการเงิน ที่ถูกปิดกิจการ 53 แห่ง ด้วยราคา 11,520 ล้านบาท คิดเป็นสัดส่วนที่ต่ำกว่าราคาตามยอดหนี้คงค้าง 24,600 ล้านบาท 53% จากจำนวนผู้เข้าร่วมประมูลทั้งสิ้น 4 ราย
องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ

| องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ International Criminal Police Organization Organisation internationale de police criminelle |
| --- | --- |

ชื่อทางการ: Interpol
อักษรย่อ: ICPO-INTERPOL
คำขวัญ: Connecting police for a safer world
ข้อมูลองค์กร
ก่อตั้ง: กันยายน 1923; 101 ปีที่แล้ว (1923-09)
หน่วยงานก่อนหน้า: สภาตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศสมัยแรก (1914) ที่ประชุมตำรวจระหว่างประเทศ (1922) คณะกรรมการตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ (1923)
เจ้าหน้าที่: 1,050 (2019)
งบประมาณรายปี: 142 ล้านยูโร (2019)
โครงสร้างเขตอำนาจ
หน่วยงานระหว่างประเทศ: 
ประเทศ: 194 ชาติสมาชิก

แผนที่เขตอำนาจของ องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ
บัญญัติตราสาร: ICPO-INTERPOL Constitution and General Regulations
สำนักงานใหญ่: ลียง ประเทศฝรั่งเศส
 
หน่วยงานข้ามชาติ: 
Nationalities of personnel: 114 (2019)
ผู้บริหารหน่วยงาน: Ahmed Naser Al-Raisi, ประธาน Sarka Havrankova, Garba Baba Umar, Valdecy Urquisa, รองประธาน Jürgen Stock, เลขาธิการ
สิ่งอำนวยความสะดวก
สำนักงานกลางแห่งชาติ: 194
เว็บไซต์
interpol.int 
 ภาษา (4) อังกฤษ อาหรับ ฝรั่งเศส สเปน  
สำนักงานใหญ่ตำรวจสากลในลียง
บัตรประจำตัวตำรวจสากล (ด้านหน้า)
องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Criminal Police Organization; ย่อ: INTERPOL) หรือเรียก ตำรวจสากล เป็นองค์กรระหว่างประเทศที่อำนวยความสะดวกในการร่วมมือกับตำรวจทั่วโลกและการควบคุมอาชญากรรม สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในลียงมีสำนักงานประจำภูมิภาค 7 แห่งทั่วโลกและสำนักงานกลางแห่งชาติในรัฐสมาชิกทั้งหมด 194 ประเทศทำให้เป็นองค์กรตำรวจที่ใหญ่ที่สุดในโลก ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของอินเตอร์โปล ตั้งอยู่ที่เมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส
INTERPOL เกิดขึ้นพร้อมกับการประชุมตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศครั้งแรกในปี 2457 ซึ่งนำเจ้าหน้าที่จาก 24 ประเทศมาหารือเกี่ยวกับความร่วมมือในเรื่องการบังคับใช้กฎหมาย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2466 ในฐานะคณะกรรมการตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ (ICPC) โดยมีหน้าที่หลายประการในปัจจุบันตลอดช่วงทศวรรษที่ 1930 แต่เมื่อออสเตรียตกอยู่ภายใต้การควบคุมของนาซีในปีพ. ศ. 2481 หน่วยงานนี้ก็เกือบจะหยุดชะงักลงไปเลย จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในปีพ. ศ. 2499 ICPC ได้ประกาศรับใช้ธรรมนูญฉบับใหม่ และรับชื่อ INTERPOL ซึ่งได้มาจากที่อยู่ย่อทางโทรเลข ที่ได้ใช้ตั้งแต่ปีพ. ศ. 2489
ประวัติ

องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ หรือ "อินเตอร์โปล" ก่อตั้งขึ้นมาในปี ค.ศ.1923 เพื่อสนับสนุนช่วยเหลือทุกองค์กรและหน่วยงานต่างๆ ที่มีภารกิจในการป้องกันหรือว่าปราบปรามอาชญากรรมระหว่างประเทศ โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ในกรุงเวียนนาเมืองหลวงของออสเตรีย
ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ออสเตรียถูกนาซีเยอรมนีบุกยึดครอง เมื่อออสเตรียกลายเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมัน "อินเตอร์โปล" ที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ประเทศออสเตรียจึงกลายเป็นหน่วยข้อมูลข่าวสารของตำรวจลับเกสตาโพ
เมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 และฝ่ายนาซีเป็นฝ่ายพ่ายแพ้สงคราม จึงได้มีความคิดที่จะก่อตั้ง "อินเตอร์โปล" ขึ้นมาอีกครั้งภายใต้ความร่วมมือกันของ อังกฤษ ฝรั่งเศส เบลเยียม และประเทศแถบสแกนดิเนเวีย "อินเตอร์โปล" จึงถูกสถาปนาขึ้นมาใหม่ พร้อมทั้งปรับเลี่ยนโครงสร้างและการดำเนินงานใหม่ รวมถึงการย้ายสำนักงานใหญ่ไปที่เมืองแซงต์ โคลด์ ประเทศฝรั่งเศส แต่ต่อมาได้มีการย้ายไปที่เมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส จนถึงปัจจุบัน
องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ เป็นหน่วยงานระหว่างประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของโลก รองจากองค์การสหประชาชาติ ปัจจุบันมีสมาชิกอยู่ 187 ประเทศทั่วโลก ดำเนินการโดยใช้เงินสมทบประจำปีจากชาติสมาชิก รวมแล้วประมาณ 30 ล้านยูโร หรือประมาณ 1,466 ล้านบาท
บทบาทหน้าที่

หน้าที่หลัก ของ องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ คือ การประสานงานเพื่อความปลอดภัยของประชาชนและป้องกันการก่อการร้าย ขัดขวางและปราบปรามองค์กรอาชญากรรม การลักลอบผลิตและค้ายา การค้าอาวุธ ค้ามนุษย์ การฟอกเงิน การล่วงละเมิดทางเพศเด็ก รวมถึงอาชญากรรมทางการเงิน และการทุจริต
แต่เนื่องจาก องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ ต้องรักษาสถานะความเป็นกลางทางการเมือง จึงไม่ได้มีหน้าที่และบทบาทในการเข้าไปสืบสวนและสอบสวนเรื่องต่างๆ ในประเทศสมาชิกนั้นๆ เอง กล่าวคือไม่ได้บังคับใช้กฎหมายอย่างแท้จริง บทบาทหลักๆ เป็นการส่งผ่านข้อมูลทางตำรวจให้กันและกันในระหว่างประเทศสมาชิกมากกว่า อีกทั้งไม่สามารถเข้าไปข้องเกี่ยวกับคดีใดๆ ที่ไม่ใช่คดีที่มีความเกี่ยวพันกันในหลายประเทศ รวมทั้ง คดีอาชญากรรมการเมือง การทหาร การศาสนา หรือเชื้อชาติด้วย
โครงสร้างขององค์กร

สมัชชาใหญ่ (General Assembly) เป็นหน่วยงานปกครองสูงสุด มีหน้าที่จัดการการประชุมตัวแทนประเทศสมาชิก เพื่อกำหนดบทบาท นโยบาย ทรัพยากร วิธีการทำงาน การเงิน กิจกรรมและโครงการต่างๆ ขององค์กร
คณะกรรมการบริหาร (Executive Committee) ประกอบด้วยสมาชิก 13 คน ได้รับเลือกตั้งโดยสมัชชาใหญ่ และประกอบด้วยประธาน 1 คน รองประธาน 3 คน และสมาชิกอีก 9 คนที่เหลือเป็นตัวแทนที่ครอบคลุม 4 ภูมิภาคต่างๆ ของโลก
สำนักเลขาธิการใหญ่ (General Secretariat) บริหารงานโดยเลขาธิการใหญ่ มีสำนักงานย่อยระดับภูมิภาค 6 แห่งอยู่ในอาร์เจนตินา โกตดิวัวร์ เอลซัลวาดอร์ เคนยา ไทย และซิมบับเว และมีสำนักงานเพื่อการประสานงานอยู่ที่สหประชาชาติในนครนิวยอร์กของสหรัฐอเมริกา
สำนักงานกลางแห่งชาติ (National Central Bureaus - NCB) ประเทศสมาชิกของอินเตอร์โปลแต่ละประเทศมีสำนักงานกลางแห่งชาตินี้ ที่มีผู้ปฏิบัติงานเป็นเจ้าหน้าที่ผู้บังคับใช้กฎหมายของชาตินั้นๆ หน่วยงานสำนักงานกลางแห่งชาตินี้มุ่งหมายให้เป็นจุดติดต่อประสานงานสำหรับสำนักเลขาธิการใหญ่ สำนักงานระดับภูมิภาค และประเทศสมาชิกต่างๆ อื่นๆ ที่ต้องการความช่วยเหลือเกี่ยวกับการสอบสวนและการชี้เบาะแสและการจับกุมผู้กระทำผิดที่กำลังหลบหนีอยู่ในระหว่างประเทศ
ที่ปรึกษา (Advisers) เป็นบรรดาผู้เชี่ยวชาญต่างๆ ที่มีความสามารถหรือว่าศักยภาพในการให้คำแนะนำต่างๆ เพียงอย่างเดียวเท่านั้น ที่ปรึกษาเหล่านี้อาจได้รับการแต่งตั้งจากคณะกรรมการบริหารและได้รับการรับรองโดยสมัชชาใหญ่
คณะกรรมาธิการสำหรับการควบคุมข้อมูลของอินเตอร์โปล (The Commission for the Control of INTERPOL’s Files) เป็นหน่วยงานอิสระที่มีอำนาจหน้าที่ ในการประกันว่าการประมวลเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคลนั้นเป็นไปสอดคล้องกับกฎเกณฑ์ต่างๆ ของอินเตอร์โปล ให้คำแนะนำอินเตอร์โปลเกี่ยวกับโครงการ ปฏิบัติการ กฎเกณฑ์ หรือว่าเรื่องอื่นๆ ใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับการประมวลเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล และมีหน้าที่ประมวลพิจารณาคำร้องขอเกี่ยวกับข้อมูลที่บรรจุอยู่ในไฟล์ข้อมูลของอินเตอร์โปล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของอินเตอร์โปล
เว็บไซด์ตำรวจสากลในประเทศไทย เก็บถาวร 2014-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
องค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น

| --- | --- |
宇宙航空研究開発機構 JAXA (ジャクサ)

ภาพรวมหน่วยงาน
ผู้ก่อตั้ง: 1 ตุลาคม 2003; 21 ปีก่อน (2003-10-01)
หน่วยงานก่อนหน้า: สำนักงานพัฒนาอวกาศแห่งชาติของญี่ปุ่น สถาบันอวกาศและวิทยาศาสตร์นอกโลก สถาบันทดลองยานอวกาศแห่งชาติญี่ปุ่น
สำนักงานใหญ่: โชฟุ, โตเกียว, ญี่ปุ่น
คำขวัญ: One JAXA
งบประมาณต่อปี: 212.4 พันล้านเยน (FY2021)
หน่วยงานแม่: ฮิโรชิ ยามาคาวะ [ja]
ต้นสังกัดหน่วยงาน: กระทรวงศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี (รัฐบาลญี่ปุ่น)
ลูกสังกัดหน่วยงาน: ศูนย์อวกาศทะเนะงะชิมะ
เว็บไซต์: www.jaxa.jp
องค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 独立行政法人宇宙航空研究開発機構; โรมาจิ: Dokuritsu-gyōsei-hōjin Uchū Kōkū Kenkyū Kaihatsu Kikō; อังกฤษ: Japan Aerospace Exploration Agency; JAXA) เป็นองค์การด้านการสำรวจอวกาศแห่งชาติญี่ปุ่น ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เป็นสถาบันบริหารอิสระที่เกิดจากการรวมตัวเข้าด้วยกันขององค์กรสามแห่ง ได้แก่ สถาบันอวกาศและวิทยาศาสตร์นอกโลก (Institute of Space and Astronautical Science; ISAS) สถาบันทดลองยานอวกาศแห่งชาติญี่ปุ่น (National Aerospace Laboratory of Japan; NAL) และองค์การพัฒนาอวกาศแห่งชาติ (National Space Development Agency; NASDA)  ภารกิจของ JAXA ได้แก่การวิจัย การพัฒนาและการส่งดาวเทียมขึ้นสู่วงโคจร รวมถึงการมีส่วนร่วมในภารกิจอื่นอีกมากเช่น การสำรวจดาวเคราะห์น้อย และภารกิจการส่งมนุษย์ไปสู่ดวงจันทร์ เป็นต้น
ประเทศไทยได้มีความร่วมมือกับองค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น ในการดำเนินการกิจกรรมอวกาศสำหรับเยาวชนมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 โดยประสานงานผ่าน สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ หรือ สวทช. มีโครงการต่างๆ ที่เกิดขึ้น ดังนี้
1. โครงการ Parabolic Flight
2. โครงการ Space Seeds for Asian Future 2011-2013
3. โครงการ Asian Try Zero-G
4. โครงการ Asian Herb in Space
5. โครงการ Kibo Robot Programming Challenge
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ องค์การ JAXA เก็บถาวร 2007-03-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ข้อมูลภาษาไทยสามารถดูได้ที่ โครงการความร่วมมือระหว่าง สวทช. กับ JAXA และ Facebook: NSTDA Space Education
การทุจริตทางการเมือง
นิยาม

การทุจริตเป็นปรากฏการณ์ที่ซับซ้อนและมีหลายมิติ มาเกียเวลลี (Machiavelli) ผู้มีชื่อเสียงในด้านการเมือง มองว่าการเมืองมุ่งเน้นที่อำนาจและผลประโยชน์ส่วนตัว มากกว่าคุณธรรม ซึ่งเป็นมุมมองดั้งเดิมที่เห็นว่าการทุจริตเป็นการเสื่อมถอยของคุณธรรมในหมู่ผู้นำและประชาชน ในขณะที่ ฮอร์สต์-เอเบอร์ฮาร์ด ริชเตอร์ (Horst-Eberhard Richter) นักจิตวิทยาชื่อดัง มองว่าการทุจริตเป็นการกระทำที่ทำลายหลักการและคุณค่าทางการเมือง นักสังคมวิทยาและนักเศรษฐศาสตร์หลายท่าน เช่น คริสเตียน ฮอฟฟ์ลิง (Christian Höffling) และ เจ.เจ. เซนตุอิรา (J.J. Sentuira) เห็นพ้องกันว่าการทุจริตเป็นเหมือนโรคระบาดทางสังคมที่บ่อนทำลายความเชื่อมั่นและความศรัทธาในสถาบันต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีการใช้อำนาจรัฐเพื่อแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัว
นอกจากนี้ การทุจริตยังเป็นการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ระหว่างบุคคลหรือกลุ่มบุคคล โดยมักเกี่ยวข้องกับการแลกเปลี่ยนเงิน สินค้า บริการ หรืออำนาจในการตัดสินใจ เพื่อให้ได้มาซึ่งผลประโยชน์ส่วนตัว การรับรู้ของสังคมที่มีต่อการทุจริตก็มีความแตกต่างกัน ไฮเดนไฮเมอร์ (Heidenheimer) นักวิชาการด้านการทุจริตได้แบ่งการทุจริตออกเป็นสามประเภท ได้แก่ การทุจริตสีขาว ซึ่งมักเกิดขึ้นในสังคมที่มีความสัมพันธ์ส่วนตัวเป็นสำคัญ และมักถูกมองว่าเป็นเรื่องปกติ การทุจริตสีเทา ซึ่งเป็นการทุจริตที่ผิดกฎหมาย แต่ยังไม่ถูกมองว่าร้ายแรงมากนัก และการทุจริตสีดำ ซึ่งเป็นการทุจริตที่รุนแรงและผิดกฎหมายอย่างชัดเจน นอกจากนี้ การเมืองเงา ซึ่งเป็นกิจกรรมทางการเมืองที่ดำเนินการนอกเหนือจากกระบวนการทางการเมืองที่เป็นทางการ ก็เป็นอีกหนึ่งมิติของการทุจริตที่สำคัญ
ผลที่ตามมา > ผลกระทบต่อการเมือง การบริหาร และสถาบัน

การทุจริตทางการเมืองเป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่อประชาธิปไตย โดยบ่อนทำลายหลักการพื้นฐานของ ธรรมาภิบาล เช่น ความโปร่งใส ความรับผิดชอบ และความเท่าเทียม การทุจริตในการเลือกตั้ง การลดความรับผิดชอบของสภานิติบัญญัติทำให้ประชาชนขาดความเชื่อมั่นในตัวแทนที่ตนเลือกมา และบิดเบือนกระบวนการตัดสินใจทางการเมือง นอกจากนี้ การทุจริตในกระบวนการยุติธรรมยังทำลายหลักนิติธรรม เสียหาย เนื่องจากกฎหมายไม่ได้ถูกบังคับใช้เท่าเทียมกันทุกคน และผู้มีอำนาจสามารถใช้อิทธิพลเพื่อหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบ การทุจริตในการบริหารรัฐกิจ (การบริหารราชการแผ่นดิน) ส่งผลให้ประชาชนไม่ได้รับบริการสาธารณะที่มีคุณภาพ และขัดต่อหลักการของ สาธารณรัฐนิยม ที่ยึดถือว่าอำนาจสูงสุดเป็นของประชาชน
การทุจริตทางการเมืองเป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่อสังคมและเศรษฐกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อประเทศกำลังพัฒนา การทุจริตกัดเซาะความเชื่อมั่นในสถาบันของรัฐบาล ทำให้ประชาชนสูญเสียความไว้วางใจและไม่ยอมรับการปกครอง เมื่อทรัพยากรสาธารณะถูกเบี่ยงเบนไปใช้ในทางที่ผิด ประชาชนก็จะได้รับบริการสาธารณะที่คุณภาพต่ำ เช่น ถนนที่ชำรุด โรงพยาบาลที่ขาดแคลนอุปกรณ์ และระบบการศึกษาที่ล้มเหลว นอกจากนี้ การทุจริตยังเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการพัฒนาเศรษฐกิจ ทำให้การลงทุนลดน้อยลง และส่งผลกระทบต่อความสามารถในการแข่งขันของประเทศในเวทีโลก หลักฐานจากรัฐเปราะบางยังแสดงให้เห็นว่าการทุจริตและการติดสินบนส่งผลเสียต่อความไว้วางใจในสถาบันต่าง ๆ
การทุจริตในกระบวนการจัดซื้อจัดจ้างของภาครัฐเป็นปัญหาเรื้อรังที่ส่งผลกระทบต่อประชาชนอย่างรุนแรง การฮั้วประมูล การบิดเบือนคุณสมบัติของสินค้า (ลดเสปค) และการเรียกรับสินบน เป็นเพียงตัวอย่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ของการทุจริตที่ทำให้โครงการต่าง ๆ มีต้นทุนสูงขึ้น และได้ผลลัพธ์ที่ต่ำกว่ามาตรฐาน ประชาชนต้องแบกรับภาระจากภาษีที่สูงขึ้น นอกจากนี้ การทุจริตยังทำให้เกิดความไม่เท่าเทียมในการเข้าถึงทรัพยากรและบริการสาธารณะ เพราะกลุ่มที่มีอำนาจและเงินสามารถเข้าถึงทรัพยากรเหล่านี้ได้ง่ายกว่า
ผลที่ตามมา > ผลกระทบต่อเศรษฐกิจ

ในภาคเอกชน การทุจริตเพิ่มต้นทุนทางธุรกิจผ่านค่าใช้จ่ายที่ผิดกฎหมาย เช่น การจ่ายสินบน ต้นทุนในการเจรจาต่อรองกับเจ้าหน้าที่รัฐ และความเสี่ยงที่จะถูกตรวจพบหรือข้อตกลงถูกละเมิด แม้ว่าบางคนอาจอ้างว่าการทุจริตช่วยลดต้นทุนโดยการหลีกเลี่ยงขั้นตอนทางราชการ แต่ความสามารถในการให้สินบนกลับกระตุ้นให้เจ้าหน้าที่รัฐสร้างกฎระเบียบที่ซับซ้อนและล่าช้ามากขึ้น การยกเลิกกฎระเบียบที่ไม่จำเป็นอย่างเปิดเผยนั้นดีกว่าการอนุญาตให้มีการทุจริตอย่างลับๆ ในกรณีที่การทุจริตทำให้ต้นทุนทางธุรกิจสูงขึ้น ก็ยังบิดเบือนกระบวนการตรวจสอบและดำเนินคดี ทำให้บริษัทที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเจ้าหน้าที่รัฐได้เปรียบในการแข่งขัน และส่งผลให้เกิดการสนับสนุนบริษัทที่ไม่มีประสิทธิภาพ
การทุจริตสามารถส่งผลกระทบโดยตรงต่ออัตราภาษีที่บริษัทต้องจ่ายจริง การติดสินบนเจ้าหน้าที่สรรพากรอาจช่วยลดภาระภาษีของบริษัทได้ หากค่าใช้จ่ายในการติดสินบนต่ำกว่าภาษีที่ต้องจ่ายตามกฎหมาย อย่างไรก็ตาม ในประเทศยูกันดา พบว่าการติดสินบนส่งผลเสียต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทมากกว่าการเสียภาษีตามกฎหมาย โดยการเพิ่มขึ้นของการติดสินบน 1% จะทำให้การเติบโตของบริษัทลดลง 3% ในขณะที่การเพิ่มขึ้นของอัตราภาษี 1% จะทำให้การเติบโตของบริษัทลดลงเพียง 1%
การทุจริตสร้างความบิดเบือนทางเศรษฐกิจในภาครัฐ โดยการเบี่ยงเบนการลงทุนสาธารณะไปสู่โครงการที่มีการให้สินบนและเงินใต้โต๊ะ เจ้าหน้าที่อาจเพิ่มความซับซ้อนทางเทคนิคของโครงการภาครัฐเพื่อเปิดช่องทางให้เกิดการทุจริตดังกล่าว ส่งผลให้การลงทุนภาครัฐบิดเบือนไปจากวัตถุประสงค์เดิม การทุจริตยังลดการปฏิบัติตามกฎระเบียบด้านการก่อสร้าง สิ่งแวดล้อม หรือข้อบังคับอื่น ๆ ลดคุณภาพของบริการและโครงสร้างพื้นฐานของรัฐบาล และเพิ่มแรงกดดันด้านงบประมาณต่อรัฐบาล
นักเศรษฐศาสตร์ชี้ให้เห็นว่า ปัจจัยสำคัญที่ทำให้การพัฒนาเศรษฐกิจในแอฟริกา และ เอเชียแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด คือรูปแบบการทุจริตที่แตกต่างกัน ในแอฟริกา การทุจริตมักเกิดขึ้นในรูปแบบของ การแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัวจากทรัพยากรของประเทศ โดยนำเงินที่ได้ไปซุกซ่อนไว้ต่างประเทศแทนที่จะนำมาลงทุนในประเทศ ตัวอย่างเช่น ในประเทศไนจีเรีย ผู้นำประเทศได้ขโมยเงินจากคลังไปมากกว่า 400 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ ในช่วงระหว่างปี 2503 ถึง 2542
นักวิจัยจาก มหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ แอมเฮิสต์ (University of Massachusetts Amherst) ประมาณการว่าตั้งแต่ปี 2513 ถึง 2539 การไหลออกของเงินทุน จาก 30 ประเทศ ในแถบแอฟริกาใต้สะฮารา รวมเป็นเงิน 187 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ ซึ่งมากกว่าปริมาณหนี้ต่างประเทศของประเทศเหล่านั้น นักเศรษฐศาสตร์ แมนเคอร์ โอลสัน (Mancur Olson) อธิบายว่าพฤติกรรมดังกล่าวเกิดจากความไม่มั่นคงทางการเมือง เนื่องจากผู้นำคนใหม่มักยึดทรัพย์สินที่ได้มาโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายของผู้นำคนก่อน ทำให้ผู้มีอำนาจพยายามซ่อนทรัพย์สินไว้ในต่างประเทศเพื่อป้องกันความเสี่ยงที่จะถูกยึดทรัพย์ในอนาคต ต่างจากในเอเชีย เช่น ในยุคระเบียบใหม่ของซูฮาร์โตในอินโดนีเซีย ที่รัฐบาลมักส่งเสริมการลงทุนและพัฒนาเศรษฐกิจผ่านโครงสร้างพื้นฐาน กฎหมาย และระเบียบต่าง ๆ
ผลที่ตามมา > ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและสังคม

ปัญหาการทุจริตมักพบเห็นได้บ่อยในประเทศกำลังพัฒนา ซึ่งพึ่งพาความช่วยเหลือจากต่างประเทศเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะในด้านสาธารณสุข ในหลายประเทศในแอฟริกาใต้สะฮารา มีการรายงานว่าเงินบริจาคจากต่างประเทศที่จัดสรรมาเพื่อสาธารณสุขจำนวนมากถูกเบี่ยงเบนไปใช้ในทางที่ไม่เหมาะสม หรือไม่ถึงมือผู้ป่วยตามเป้าหมาย ตามรายงานของธนาคารโลกในปี 2549 พบว่าเงินบริจาคเพื่อสุขภาพประมาณครึ่งหนึ่งไม่ได้ถูกนำไปใช้ในการพัฒนาระบบสาธารณสุข หรือมอบให้กับผู้ที่ต้องการการรักษาพยาบาล
แต่เงินบริจาคเหล่านั้นกลับถูกนำไปใช้ในทางที่ไม่เหมาะสม เช่น การซื้อยาปลอม, การลักลอบยาไปขายในตลาดมืด หรือการจ่ายเงินให้กับผู้ที่ไม่มีอยู่จริง ทำให้ประชาชนที่ต้องการความช่วยเหลือไม่ได้รับทรัพยากรที่เพียงพอ แม้ว่าประเทศกำลังพัฒนามีเงินทุนสนับสนุนด้านสาธารณสุขเพียงพอแล้วก็ตาม
การทุจริตยังส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม โดยกฎหมายที่ออกมามีเจตนาเพื่อปกป้องสิ่งแวดล้อมมักถูกละเมิดได้ง่าย เนื่องจากเจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบสามารถถูกติดสินบนได้ เช่นเดียวกับกฎหมายที่เกี่ยวกับการคุ้มครองแรงงาน การให้ความคุ้มครองสหภาพแรงงาน และต่อต่อต้านการใช้แรงงานเด็ก การละเมิดกฎหมายสิทธิเหล่านี้ทำให้ประเทศที่ทุจริตได้รับประโยชน์ทางเศรษฐกิจโดยมิชอบในตลาดต่างประเทศ
นักเศรษฐศาสตร์ผู้ได้รับรางวัลโนเบล อมรรตยะ เสน (Amartya Sen) สังเกตว่า "ไม่มีปัญหาเรื่องอาหารใดที่ไม่เกี่ยวข้องกับการเมือง" แม้ว่าภัยแล้งและภัยธรรมชาติอื่น ๆ อาจก่อให้เกิดภาวะความอดอยาก แต่การกระทำหรือความเฉยเมยของรัฐบาลเป็นปัจจัยสำคัญที่กำหนดความรุนแรงของปัญหา และบางครั้งยังเป็นตัวตัดสินว่าจะเกิดภาวะความอดอยากขึ้นหรือไม่
รัฐบาลที่มีการทุจริตสูง มีแนวโน้มสู่การกลายเป็นโจราธิปไตย (รัฐที่ปกครองโดยโจร) ซึ่งสามารถทำลาย ความมั่นคงทางอาหาร ของประเทศได้ แม้ในช่วงที่การเกษตรให้ผลผลิตดี เจ้าหน้าที่รัฐมักจะขโมยทรัพยากรของรัฐ ในรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย มีหลักฐานชี้ว่า ข้าราชการที่ทุจริตได้ขโมยความช่วยเหลือด้านอาหารที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลไปมากกว่า 80% ซึ่งเป็นส่วนที่ควรจะมอบให้กับประชาชนยากจน ในทำนองเดียวกัน ความช่วยเหลือด้านอาหารมักถูกปล้นด้วยอาวุธโดยกลุ่มอาชญากรและผู้มีอำนาจท้องถิ่น เพื่อนำไปขายหาผลกำไร ศตวรรษที่ 20 เต็มไปด้วยตัวอย่างมากมายที่แสดงให้เห็นว่ารัฐบาลบางแห่งได้จงใจทำลายความมั่นคงทางอาหารของประเทศตนเอง