stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้ามหาพรหมสุรธาดา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เจ้ามหาพรหมสุรธาดาฯ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 64 ทรงได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างๆ ดังนี้
พ.ศ. 2435 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์มงกุฎไทย (บ.ม.) ชื่อเดิม วิจิตราภรณ์ (ว.ม.)
พ.ศ. 2436 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.) ชื่อเดิม ภูษนาภรณ์
พ.ศ. 2437 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.) ชื่อเดิม มัณฑนาภรณ์ (ม.ม.)
พ.ศ. 2443 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.) ชื่อเดิม นิภาภรณ์
พ.ศ. 2449 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.) ชื่อเดิม จุลสุราภรณ์ (จ.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า) และได้รับพระราชทานเครื่องอิสริยยศ ดังนี้ พานหมากทองคำ พร้อมเครื่องประกอบ 8 สิ่ง กระโถนทองคำ คนโททองคำ กระบี่ฝักทองคำ เป็นต้น
พ.ศ. 2454 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2459 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.) ชื่อเดิม มหาสุราภรณ์ (ม.ส.ม.)
พ.ศ. 2460 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.) ชื่อเดิม จุลวราภรณ์
พ.ศ. 2467 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.) ชื่อเดิม มหาวราภรณ์
พ.ศ. 2469 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
เหรียญราชอิสริยาภรณ์

เจ้ามหาพรหมสุรธาดาฯ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 64 ทรงได้รับพระราชทานเหรียญราชอิสริยาภรณ์ต่างๆ ดังนี้
พ.ศ. 2436 –  เหรียญรัชฎาภิเศกมาลา (ร.ศ.)
พ.ศ. 2440 –  เหรียญประพาสมาลา (ร.ป.ม.)
พ.ศ. 2441 –  เหรียญราชินี (ส.ผ.)
พ.ศ. 2446 –  เหรียญทวีธาภิเศก (ท.ศ.)
พ.ศ. 2450 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 3 (ว.ป.ร.3)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญศารทูลมาลา (ร.ศ.ท.)
1 มิถุนายน 2463 – เข็มข้าหลวงเดิม
สถานที่อันเนื่องมาจากพระนาม

ถนนมหาพรหม
วัดสุรธาดาราม หรือ วัดสะเนียน ตำบลสะเนียน อำเภอเมืองน่าน ได้ตั้งตามพระนามของ เจ้ามหาพรหมสุรธาดาฯ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 64 ผู้สร้างพระวิหาร เมื่อปี พ.ศ. 2471
จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง

สำหรับจักรวรรดิของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ระหว่าง ค.ศ. 1852–1870 ดูที่ จักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง
จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐฝรั่งเศส ต่อจากนั้นเป็นจักรวรรดิฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Empire Français; ละติน: Imperium Francicum) ภายหลัง ค.ศ. 1809 และยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า ฝรั่งเศสสมัยนโปเลียน เป็นจักรวรรดิที่ถูกปกครองโดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ผู้ซึ่งสถาปนาอำนาจของฝรั่งเศสเหนือยุโรปภาคพื้นทวีป เมื่อตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ดำรงอยู่ตั้งแต่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1804 ถึง 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1814 และดำรงอยู่อีกครั้งในช่วงเวลาสั้น ๆ ตั้งแต่วันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1815 ถึง 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1815
ถึงแม้ว่าฝรั่งเศสจะก่อตั้งจักรวรรดิอาณานิคมโพ้นทะเลมาตั้งแต่ตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่รัฐฝรั่งเศสยังคงเป็นราชอาณาจักรที่ถูกปกครองโดยราชวงศ์บูร์บง และเป็นสาธารณรัฐหลังการปฏิวัติฝรั่งเศส นักประวัติศาสตร์ได้กล่าวถึงระบอบของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ว่าเป็น จักรวรรดิที่หนึ่ง เพื่อแยกความแตกต่างออกจากจักรวรรดิที่สอง ของนักฟื้นฟู (ค.ศ. 1852-1870) ที่ถูกปกครองโดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ซึ่งเป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งได้ถูกมองโดยบางคนว่าเป็น "จักรวรรดิริพับลิกัน"
เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1804 นโปเลียนได้รับตำแหน่งจักรพรรดิแห่งชาวฝรั่งเศส(Empereur des Français, ออกเสียง: [ɑ̃.pʁœʁ de fʁɑ̃.sɛ]) โดยวุฒิสภาอนุรักษนิยม (Sénat conservateur) ของฝรั่งเศส และสวมมงกุฎ เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1804 เป็นการแสดงให้เห็นถึงจุดสิ้นสุดของคณะกงสุลฝรั่งเศสและสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 แม้ว่าจะมีการทำพิธีปราบดาภิเษก แต่รัฐยังคงถูกเรียกอย่างเป็นทางการว่า "สาธารณรัฐฝรั่งเศส" จนถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 1808 จักรวรรดิได้มีอำนาจสูงสุดทางทหารในยุโรปแผ่นดินใหญ่ด้วยชัยชนะที่โด่งดังในสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สาม กับออสเตรีย ปรัสเซีย รัสเซีย อังกฤษ และรัฐพันธมิตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุทธการที่เอาสเทอร์ลิทซ์ ใน ค.ศ. 1805 การครอบงำของฝรั่งเศสได้ถูกยืนยันอีกครั้งในช่วงสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สี่ ในยุทธการที่เยนา–เอาเออร์ชเต็ท ใน ค.ศ. 1806 และยุทธการที่ฟรีทลันท์ ใน ค.ศ. 1807 ก่อนที่ความปราชัยครั้งสุดท้ายของนโปเลียนในยุทธการที่วอเตอร์ลู ใน ค.ศ. 1815
สงครามหลายครั้ง ซึ่งเป็นที่รู้จักกันโดยรวมว่า สงครามนโปเลียน ได้ขยายอิทธิพลของฝรั่งเศสจากพื้นที่ส่วนใหญ่ของยุโรปตะวันตกและไปยังโปแลนด์ เมื่อถึงจุดสูงสุดใน ค.ศ. 1812 จักรวรรดิฝรั่งเศสได้มี 130 จังหวัด ประชากรมากกว่า 44 ล้านคน ปกครองพลเมืองมากกว่า 90 ล้านคน ทั่วทั้งยุโรปและอาณานิคมโพ้นทะเล การคงไว้ซึ่งการมีอยู่ทางทหารอย่างกว้างขวางในเยอรมนี อิตาลี สเปน และโปแลนด์ และนับออสเตรียและปรัสเซียเป็นพันธมิตรในนาม ชัยชนะของฝรั่งเศสในช่วงแรกได้ส่งลักษณะทางอุดมการณ์ของการปฏิวัติหลายประการไปทั่วทั้งยุโรป การนำประมวลกฎหมายนโปเลียนมาใช้ทั่วทั้งทวีป ได้เพิ่มความเท่าเทียมทางกฎหมาย ระบบลูกขุนที่ได้ถูกจัดตั้งขึ้นและการหย่าร้างที่ถูกกฎหมาย และค่าธรรมเนียมที่ดินศักดินาและระบบความยุติธรรมของขุนนางศักดินาได้ถูกยกเลิก เช่นเดียวกับอภิสิทธิ์ของชนชั้นสูงในทุกที่ยกเว้นโปแลนด์ ความปราชัยของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1814 (และอีกครั้งใน ค.ศ. 1815) ถือเป็นจุดสิ้นสุดของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง และจุดเริ่มต้นของยุคการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง
ดูเพิ่ม

จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
การปฏิวัติฝรั่งเศส
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
ดูเพิ่ม > ข้อมูลปฐมภูมิ

Anderson, F.M. (1904). The constitutions and other select documents illustrative of the history of France, 1789–1901. The H. W. Wilson company.
ดูเพิ่ม > การสำรวจ

Bruun, Geoffrey (1938). Europe and the French Imperium, 1799–1814 (PDF).
Bryant, Arthur (1942). Years of Endurance 1793–1802.
Bryant, Arthur (1944). Years of Victory, 1802–1812.
Colton, Joel; Palmer, R.R. (1992). A History of the Modern World. New York: McGraw-Hill, Inc. ISBN 0-07-040826-2.
Esdaile, Charles (2008). Napoleon's Wars: An International History, 1803–1815.
Fisher, Todd & Fremont-Barnes, Gregory (2004). The Napoleonic Wars: The Rise and Fall of an Empire. Oxford: Osprey Publishing Ltd. ISBN 1-84176-831-6.
Godechot, Jacques;  และคณะ (1971). The Napoleonic era in Europe. Holt, Rinehart and Winston. ISBN 9780030841668.
Grab, Alexander (2003). Napoleon and the Transformation of Europe. Macmillan.
Hazen, Charles Downer (1917). The French Revolution and Napoleon. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-09-22. สืบค้นเมื่อ 2022-03-25.
Lefebvre, Georges (1969). Napoleon from 18 Brumaire to Tilsit, 1799–1807. Columbia University Press.
Lefebvre, Georges (1969). Napoleon; from Tilsit to Waterloo, 1807–1815. Columbia University Press. ISBN 9780231033138.
Lyons, Martyn (1994). Napoleon Bonaparte and the Legacy of the French Revolution. St. Martin's Press.
Muir, Rory (1996). Britain and the Defeat of Napoleon: 1807–1815.
Lieven, Dominic (2009). Russia Against Napoleon: The Battle for Europe, 1807 to 1814. Allen Lane/The Penguin Press. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-06-05.
Schroeder, Paul W. (1996). The Transformation of European Politics 1763–1848. Oxford University Press. pp. 177–560. ISBN 9780198206545.
Pope, Stephen (1999). The Cassel Dictionary of the Napoleonic Wars. Cassel. ISBN 978-0-304-35229-6.
Rapport, Mike (2013). The Napoleonic Wars: A Very Short Introduction. Oxford University Press.
Ross, Steven T. (1969). European Diplomatic History, 1789–1815: France Against Europe.
Rothenberg, Gunther E. (1988). "The Origins, Causes, and Extension of the Wars of the French Revolution and Napoleon". Journal of Interdisciplinary History. 18 (4): 771–793. doi:10.2307/204824. JSTOR 204824.
Rowe, Michael (2014). "Borders, War, and Nation-Building in Napoleon's Europe". Borderlands in World History, 1700–1914 (ภาษาอังกฤษ). Palgrave Macmillan UK. pp. 143–165. ISBN 978-1-137-32058-2.
Schroeder, Paul W. (1994). The Transformation of European Politics 1763–1848. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-04-07. สืบค้นเมื่อ 2022-03-25.
ดูเพิ่ม > นโปเลียน

Dwyer, Philip (2008). Napoleon: The Path to Power. Yale University Press.
Englund, Steven (2010). Napoleon: A Political Life. Scribner. ISBN 978-0674018037.
McLynn, Frank (1997). Napoleon: A Biography. New York: Arcade Publishing Inc. ISBN 1-55970-631-7.
Johnson, Paul (2002). Napoleon: A life. Penguin Books. ISBN 978-0-670-03078-1.
Markham, Felix (1963). Napoleon. Mentor. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-04-20. สืบค้นเมื่อ 2022-03-25.
McLynn, Frank (1998). Napoleon. United Kingdom: Pimlico. ISBN 978-0-7126-6247-5.
Mowat, R.B. (1924). The Diplomacy of Napoleon.
Roberts, Andrew (2014). Napoleon: A Life.
Thompson, J.M. (1951). Napoleon Bonaparte: His Rise and Fall. Oxford University Press.
ดูเพิ่ม > การทหาร

Bell, David A (2008). The First Total War: Napoleon's Europe and the Birth of Warfare as We Know It.
Broers, Michael, et al. eds (2012). The Napoleonic Empire and the New European Political Culture. ISBN 978-0230241312. {{cite book}}: |first= มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
Chandler, David G (1995). The Campaigns of Napoleon. New York: Simon & Schuster. ISBN 0-02-523660-1.
Elting, John R (1988). Swords Around a Throne: Napoleon's Grande Armée. New York: Da Capo Press Inc. ISBN 0-306-80757-2.
Gates, David (2011). The Napoleonic Wars 1803–1815. New York: Random House.
Haythornthwaite, Philip J. (1995). Napoleon's Military Machine. ISBN 1885119186.
Uffindell, Andrew (2003). Great Generals of the Napoleonic Wars. Kent: Spellmount. ISBN 1-86227-177-1.
Rothenberg, E. Gunther (1977). The Art of Warfare in the Age of Napoleon.
Smith, Digby George (1998). The Greenhill Napoleonic Wars Data Book: Actions and Losses in Personnel, Colours, Standards and Artillery.
ภูเขาไฟรูปโล่

ภูเขาไฟเมานาโลอา ภูเขาไฟรูปโล่ในเกาะฮาวาย
ภูเขาไฟรูปโล่ เป็นภูเขาไฟชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยลาวาแข็งตัวเป็นหลัก ไม่มีเถ้าที่พ่นจากปากปล่องภูเขาไฟประกอบด้วยหรือหากมีก็ไม่มาก  ทำให้ภูเขาไฟชนิดนี้มีความสูงไม่มากนักแลดูเหมือนโล่นักรบเมื่อมองจากด้านบน  ภูเขาไฟรูปโล่พบได้ทั่วโลก ตัวอย่างเช่น ภูเขาไฟเวซูวีโย ภูเขาไฟเมานาเคอา นอกจากนี้ยังพบได้บนดาวเคราะห์หิน หรือดวงจันทร์ที่มีขนาดใหญ่เพียงพอเก็บแมกมาไว้ภายใน เช่นดาวศุกร์ ดาวอังคาร ดวงจันทร์ไอโอ
ภูเขาไฟรูปโล่ต่างจาก ภูเขาไฟเชิงประกอบตรงที่ภูเขาไฟเชิงประกอบมีเถ้าถ่านทับถมสลับกับลาวาเย็นตัว ทำให้่ภูเขาไฟเชิงประกอบมีความสูงมากกว่าภูเขาไฟรูปโล่
คุณลักษณะ

แผนผังภูเขาไฟรูปโล่ (key: 1. Ash plume 2. Lava fountain 3. Crater 4. Lava lake 5. Fumaroles 6. Lava flow 7. Layers of lava and ash 8. Stratum 9. Sill 10. Magma conduit 11. Magma chamber 12. Dike) Click for larger version.
ภูเขาไฟรูปโล่เกิดจากการไหลของลาวาที่ไม่หนืด เมื่อลาวาเย็นตัวลงก็จะแข็งตัวกลายเป็นชั้นทับถมขึ้นเป็นรูปทรงภูเขาเตี้ย ๆ มีมุมชันไม่มากคือไม่เกิน 10 องศา ความสูงมักอยู่ในช่วงประมาณ 1/20 ของความกว้าง ในระยะแรกเมื่อก่อตัวจะเห็นเป็นลานลาวา (lava plateau) ต่างจากภูเขาไฟเชิงประกอบที่มีลักษณะเป็นการทับถมของเถ้าและลาวาสลับชั้น และต่างจากภูเขาไฟกรวยกรวดที่ประกอบด้วยเถ้าเป็นหลัก ภูเขาไฟรูปโล่มักจะปะทุต่อเนื่องตลอดเวลาแทนการปะทุเป็นครั้งคราวอย่างภูเขาไฟเชิงประกอบ ภูเขาไฟรูปโล่ใต้เมฆที่ใหญ่ที่สุดในโลกคือ ภูเขาไฟเมานาโลอาซึ่งสูง 4,169 m (13,678 ft) จากระดับน้ำทะเล และกว้าง 60 mi (100 km) ประมาณกันว่ามีปริมาตรหินบะซอลต์ที่ประกอบเป็นภูเขาไฟทั้งสิ้น 80,000 km3 (19,000 cu mi) ฐานรากของภูเขาไฟจมตัวอยู่ใต้เปลือกโลกลึกประมาณ 8 km (5 mi)
ภูเขาไฟรูปโล่ส่วนมากที่มีการศึกษามักอยู่ที่หมู่เกาะฮาวาย เพราะเข้าถึงง่าย และภูเขาไฟปะทุตลอดเวลา มีภูเขาไฟคิเลาเอียปะทุมาตั้งแต่ พ.ศ. 2526 เป็นแหล่งศึกษาหนึ่ง ลักษณะการปะทุและการปล่อยลาวาที่ไม่รุนแรงและเชื่องช้า กินเวลานานนี้เอง แม้ว่าจะมีการพ่นเถ้าถ่านบ้าง ทำให้นักวิทยาศาสตร์เรียกก่ารปะทุของภูเขาไฟนี้ว่า การปะทุฮาวาย (Hawaiian eruption) การปะทุฮาวายเมื่อเกิดหลายครั้ง ก็จะเกิดเป็นชั้นลาวาแข็งบาง ๆ ทับถมกันจนเกิดเป็นภูเขาซึ่งมักมีแอ่งลาวาตรงกลาง ภูเขาที่ว่านี้ไม่สูงนักเพราะการไหลแผ่กว้างของลาวา
ʻAʻa advances over solidified pāhoehoe on Kīlauea, Hawaiʻi.
A pāhoehoe lava fountain on Kīlauea erupts.
A lava lake in the caldera of Erta Ale, an active shield volcano in Ethiopia
Pāhoehoe flows enter the Pacific Ocean on Hawaiʻi island.
Puʻu ʻŌʻō, a parasitic cinder cone on Kīlauea, lava fountaining at dusk in June 1983, near the start of its current eruptive cycle.
The Thurston lava tube on Hawaiʻi island, now a tourist attraction in the Hawaiʻi Volcanoes National Park
ภูเขาไฟรูปโล่นอกโลก

นอกเหนือจากบนโลกแล้ว ภูเขาไฟรูปโล่ยังพบได้บนดาวเคราะห์หินอื่นตลอดจนดาวบริวารที่เป็นกิน อาทิ ดาวศุกร์ ดาวอังคาร ดวงจันทร์ไอโอ
ดาวอังคารมีความเร่งโน้มถ่วงน้อยกว่าโลก คืออยู่ที่ 3.711 m/s² ซึ่งน้อยกว่าของโลกที่ 9.806 m/s² ทำให้ดาวอังคารมีภูเขาไฟที่งอกสูงกว่าโลก โดยมีความสูงได้ถึง 14 mi (23 km) และกว้างได้ถึง 370 mi (595 km) เทียบกับภูเขาไฟเมานาเคอาซึ่งกว้าง 74 mi (119 km)และสูง 6 mi (10 km) บนดาวอังคารมีภูเขาไฟรูปโล่ที่สูงที่สุดคือ ภูเขาไฟโอลิมปัสมอนส์
ดาวศุกร์มีความเร่งโน้มถ่วงพอ ๆ กับโลก คือ 8.87 m/s² ทำให้ปรากฏภูเขาไฟรูปโล่จำนวนมากคล้ายกับโลก นับได้มากกว่า 150 ลูก ลักษณะแบนราบกว่าบนโลก ภูเขาไฟบางลูกมีขนาดกว้างได้ถึง 700 km (430 mi)
เจ้าอนันตวรฤทธิเดช

เจ้าอนันตวรฤทธิเดช ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 62 และองค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ ชาวเมืองน่านเรียกพระนามโดยลำลองว่า “เจ้ามหาชีวิต” ทรงปกครองนครน่าน ระหว่างปี พ.ศ. 2395 - พ.ศ. 2435 รวมระยะเวลา 40 ปี และทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครน่านที่ครองราชสมบัตินครน่านยาวนานที่สุด
พระประวัติ

เจ้าอนันตวรฤทธิเดช มีพระนามเดิมว่า เจ้าอนันตยศ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2348 ณ เมืองเทิง นครน่าน เป็นพระโอรสองค์โตในสมเด็จเจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 57 ประสูติแต่แม่เจ้าขันแก้วราชเทวี (ชายาองค์ที่ 4) ราชธิดาในเจ้าฟ้าแว่นส่อย เจ้าฟ้าเมืองเชียงแขง มีพระขนิษฐาร่วมพระมารดา 1 พระองค์ คือ เจ้านางต่อมคำ
เจ้าอนันตยศ ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งขึ้นเป็น "เจ้าพระพิไชยราชา เมืองน่าน" ต่อมาได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เลื่อนยศขึ้นเป็น "เจ้าพระยารัตนหัวเมืองแก้ว เมืองน่าน" ต่อมาได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เลื่อนยศขึ้นเป็น "เจ้าพระยาบุรีรัตน เมืองน่าน" ต่อมาภายหลังจากที่พระเจ้ามหาวงศ์ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 61 เสด็จถึงแก่พิราลัย เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2394 เจ้าบุรีรัตน์ (อนันตยศ) เจ้าบุรีรัตน์นครน่าน ผู้เป็นพระภาติยะ (หลานลุง) จึงได้ขึ้นครองราชสมบัตินครน่าน ตามมติที่ประชุมเจ้านายขุนนางเสนาเค้าสนามหลวงนครน่าน (และรอการแต่งตั้งจากราชสำนักสยาม) ต่อมาเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2395 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์ไทย รัชกาลที่ 4 แห่งราชวงศ์จักรี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เลื่อนพระอิสริยยศ เจ้าบุรีรัตน์ (อนันตยศ) เจ้าบุรีรัตน์เมืองน่าน ขึ้นเป็น “เจ้าเมืองน่าน” ได้รับการเฉลิมพระนามว่า พระยามงคลวรยศ พระยานครน่าน และต่อมาเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2400 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ยกสกุลวงศ์เจ้าเมืองน่านขึ้นเป็น "เจ้า" กันทั้งวงศ์สกุล พระยามงคลวรยศ เจ้าเมืองน่าน จึงได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เลื่อนพระอิสริยยศขึ้นเป็น “เจ้านครเมืองน่าน” ได้รับการเฉลิมพระนามว่า "เจ้าอนันตวรฤทธิเดช กุลเชฐมหันต์ ไชยนันทบุร มหาราชวงษาธิบดี เจ้านครเมืองน่าน"
คำบอกเล่าบางส่วนเมื่อครั้ง คณะมิชชันนารีมาเมืองน่าน เมื่อปี พ.ศ. 2415
คณะมิชชันนารีมาเมืองน่าน ในสมัยเจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน ความว่า เมื่อ ค.ศ. 1872 (พ.ศ. 2415) พ่อครูหลวงแมคกิลวารี . ผ่านมายังเมืองน่านในช่วงปลายเดือนพฤษภาคม . ในสายตาของมิชชันนารี . เมืองน่านเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงเจริญรุ่งเรืองและมีความสำคัญยิ่งเมืองหนึ่งในล้านนา เจ้าผู้ครองนครเป็นผู้ที่มีความปรีชาสามารถ แม้ว่าจะทรงเป็นผู้ปกครองหัวเก่าไม่ยอมรับวิถีชีวิตและการค้าของต่างชาติก็ตาม เมื่อมิชชันนารีไปถึงเมืองน่านก็ได้รับการเอาใจใส่อย่างดีจากเจ้าบุรีรัตน์ ผู้เป็นหลานของเจ้าผู้ครองนครน่าน ซึ่งมิชชันนารีเคยพบที่เมืองเชียงใหม่.พ่อครูหลวง (แมคกิลวารี) มีความใฝ่ฝันมาก่อนหน้านี้ว่าอยากจะขยายงานมาที่เมืองน่าน.ท่านบันทึกไว้ว่า "ข้าพเจ้ารู้สึกรักเมืองน่านตั้งแต่แรกพบและหมายไว้ว่าจะเป็นที่ตั้งศูนย์มิชชันในวันข้างหน้า" เมื่อ ค.ศ. 1890 (พ.ศ. 2433) พ่อครูหลวงแมคกิลวารี ได้เดินทางมายังเมืองน่านอีกครั้งหนึ่ง พร้อมด้วยนางสาวมาการ์เร็ต ลูกสาว ถึงเมืองน่าน ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ได้รับการต้อนรับอย่างดีจากข้าราชการเมืองน่าน มีชาวเมืองน่านมามุงดูอย่างหนาแน่น มิชชันนารีกล่าวว่า ถึงแม้จะมีคนมามุงดูแน่นขนัดแต่ก็ไม่ค่อยยอมฟังเรื่องราวของคริสต์ศาสนาเลยการมาครั้งนี้ มิชชันนารีได้มีโอกาสเข้าเฝ้าเจ้าผู้ครองนคร คือ เจ้าอนันตวรฤทธิเดช ที่คุ้มแก้ว มิชชันนารีบันทึกเรื่องเจ้าอนันตวรฤทธิเดชไว้ว่า เป็นเจ้าผู้ครองหัวเมืองล้านนาที่มีความสำคัญกับราชสำนักกรุงเทพฯ เป็นที่สองรองจากกษัตริย์เชียงใหม่ พระองค์แสดงความยินดีที่มีฝรั่งมิชชันนารีมาเยี่ยมเมืองน่าน และทรงกล่าวสัพยอกกับมิชชันนารีว่า ท่านอายุมากเกินที่จะเข้าศาสนาใหม่
ที่มาข้อมูล : ประสิทธิ์ พงศ์อุดม. นันทบุรีศรีนครน่าน ประวัติศาสตร์ สังคม และคริสต์ศาสนา เชียงใหม่ : ฝ่ายประวัติศาสตร์ สภาคริสตจักรในประเทศไทย, 2539
พระนาม

สมเด็จพระเชษฐบรมราชาอนันตยศวรราชเจ้า องค์เป็นอิสสราธิบัตติองค์ เป็นเจ้าแก่รัฐประชาในไชยนันทเทพบุรีนครราชธานีนครเมืองน่าน พระนามเจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ ที่ปรากฏในกฎหมายอาณาจักรหลักคำเมืองน่าน
สมเด็จเสฏฐบรมบพิตรเจ้ามหาชีวิตองค์อนันตวรฤทธิเดช กุลเชษฐมหันต์ ชัยนันทเทพ บรมมหาราชพงษาธิบดี มหาอิสราธิปติในสิริชัยนันทเทพบุรี พระนามเจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ ที่ปรากฏในศิลาจารึก วัดดอนไชย
พระอิสริยยศ

เจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ เจ้านครเมืองน่าน ทรงดำรงพระอิสริยยศ ดังนี้
เจ้าพระพิไชยราชา เมืองน่าน
เจ้าพระยารัตนหัวเมืองแก้ว เมืองน่าน
เจ้าพระยาบุรีรัตน เมืองน่าน
เจ้าพระยามงคลวรยศ เจ้านครเมืองน่าน
เจ้าอนันตวรฤทธิเดช กุลเชษฐมหันต์ ไชยนันทบุร มหาราชวงษาธิบดี เจ้านครเมืองน่าน
เครื่องอิสริยยศที่ได้รับพระราชทาน

ในปี พ.ศ. 2395 เจ้าอนันตยศ เสด็จลงมาเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ กรุงเทพฯ เมื่อนั้นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนอิสริยยศขึ้นเป็น "พระยามงคลวรยศ พระยานครน่าน" และทรงได้รับพระราชทานเครื่องประกอบอิสริยยศ ดังนี้
พานทองคำ พร้อมเครื่องใน 8 สิ่ง
พระมาลาเส้าสะเทิ้น
กระโถนทองคำ
คนโททองคำ
เสื้อทรงประภาส
ผ้านุ่งเขียนทอง
ปืนคาบศิลา 1 กระบอก
ดาบฝักทองคำ 1 เล่ม
โต๊ะเงินท้าวช้าง 2 คู่
หอกตอทองคำ 2 เล่ม
ในปี พ.ศ. 2400 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนอิสริยยศ "พระยามงคลวรยศ เจ้าเมืองน่าน" ขึ้นเป็น "เจ้าอนันตวรฤทธิเดช กุลเชษฐมหันต์ ไชยนันทบุร มหาราชวงษาธิบดี เจ้านครเมืองน่าน" และทรงได้รับพระราชทานเครื่องประกอบอิสริยยศ ดังนี้
ฉัตร 5 ชั้น (อิสริยยศสำหรับเจ้าประเทศราช)
พานหมากทองคำ (พร้อมเครื่องใน) 1
พระมาลาทองคำลงยา
เสื้อทรงประพาส
สัปทน 1
กระบี่บั้งทองคำ 1
ปืนคาบศิลา 2 เล่ม
หอกตอทองคำ 4 เล่ม
กระโถนทองคำ 1
คนโททองคำ
โต๊ะเงินท้าวช้าง 1 คู่
ราชโอรส ราชธิดา

เจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 62 มีพระอรรคราชเทวี, พระราชเทวี, หม่อม 12 องค์ และพระโอรสพระธิดา รวมทั้งสิ้น 31 พระองค์ (อยู่ในราชสกุล ณ น่าน สายที่ 2) มีรายพระนามตามลำดับ ดังนี้
พระชายาที่ 1 แม่เจ้าสุนันทาอรรคราชเทวี ประสูติพระโอรสพระธิดา 6 พระองค์ ดังนี้
เจ้ามหาพรหม ณ น่าน ภายหลังเป็น เจ้าอุปราช นครเมืองน่าน
เจ้าสุริยะ ณ น่าน ภายหลังเป็น พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช พระเจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 63
เจ้าสิทธิสาร ณ น่าน ภายหลังเป็น เจ้าอุปราช นครเมืองน่าน
เจ้าบุญรังษี ณ น่าน ภายหลังเป็น เจ้าราชบุตร นครเมืองน่าน
เจ้านางหมอกแก้ว ณ น่าน
เจ้านางคำทิพ ณ น่าน
พระชายาที่ 2 แม่เจ้าขอดแก้วอรรคเทวี ประสูติพระโอรสพระธิดา 2 พระองค์ ดังนี้
เจ้ามหาพรม ณ น่าน ภายหลังเป็น เจ้ามหาพรหมสุรธาดา เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 64
เจ้านางยอดมโนลา ณ น่าน (เจ้านางเบาะ)
พระชายาที่ 3 แม่เจ้าคำปิวราชเทวี
พระชายาที่ 4 แม่เจ้าบัวเขียวราชเทวี ประสูติพระธิดา 1 พระองค์ ดังนี้
เจ้านางปิว ณ น่าน
พระชายาที่ 5 แม่เจ้าแว่นเทวี ประสูติพระโอรสพระธิดา 3 พระองค์ ดังนี้
เจ้านางแก้วไหลมา ณ น่าน
เจ้านางบุษบา ณ น่าน
เจ้าบุญสวรรค์ ณ น่าน
พระชายาที่ 6 แม่เจ้าอัมราเทวี ประสูติพระโอรสพระธิดา 2 พระองค์ ดังนี้
เจ้าฟ้าร่วนเมืองอิน ณ น่าน
เจ้านางขันคำ ณ น่าน
พระชายาที่ 7 แม่เจ้าปาริกาเทวี ประสูติพระโอรสพระธิดา 8 พระองค์ ดังนี้
เจ้าบรม ณ น่าน ภายหลังเป็น เจ้าบุรีรัตน์ นครเมืองน่าน เสกสมรสกับเจ้านางบัวเขียว (พระธิดาองค์ที่ 7 ใน พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 63 กับแม่เจ้ายอดหล้าอรรคราชเทวี (พระชายาที่ 1)
เจ้าบัวเลียว ณ น่าน
เจ้าหยั่งคำเขียว ณ น่าน
เจ้าบัวลอง ณ น่าน ภายหลังเป็น เจ้าราชสัมพันธ์วงษ์ นครเมืองน่าน
เจ้าหมอกมุงเมือง ณ น่าน
เจ้ารัตนเรืองรังษี ณ น่าน ภายหลังเป็น เจ้าราชบุตรนครน่าน
เจ้าสุทธนะ ณ น่าน
เจ้านางคำเขียว ณ น่าน
พระชายาที่ 8 แม่เจ้าสุคันธาเทวี ประสูติพระโอรสพระธิดา 4 พระองค์ ดังนี้
เจ้าอนุรศรังษี ณ น่าน ภายหลังเป็น เจ้าราชบุตรนครน่าน สมรสกับแม่เจ้าบัวแว่น ณ น่าน (พระธิดาองค์ที่ 1 ในพระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 63 กับแม่เจ้าจอมแฟงราชเทวี (พระชายาที่ 3) มีบุตร/ธิดา 4 ท่าน ดังนี้
เจ้าอินเขียน ณ น่าน
ว่าที่รองอำมาตย์ตรี เจ้าราชญาติ (ขงขะวาฬ ณ น่าน) เจ้าราชญาตินครน่าน
เจ้านางมอญดอกไม้ ณ น่าน
เจ้ารัศมี ณ น่าน
เจ้านางเกียงคำ ณ น่าน
เจ้านางเหมือย ณ น่าน
เจ้านางสาวดี ณ น่าน
พระชายาที่ 9 แม่เจ้าแว่นเทวี
หม่อมที่ 10 หม่อมแก้ว ชายา ประสูติพระโอรสพระธิดา 2 พระองค์ ดังนี้
เจ้ามหาวงษ์ ณ น่าน
เจ้านางปอก ณ น่าน
หม่อมที่ 11 หม่อมคำแปง ชายา ประสูติพระโอรสพระธิดา 2 พระองค์ ดังนี้
เจ้าน้อยนนต์ ณ น่าน
เจ้านางบัวแฝง ณ น่าน
หม่อมที่ 12 บาทบริจาริกา ประสูติพระโอรส 1 พระองค์
เจ้าหนานมหาวงษ์ ณ น่าน
พระกรณียกิจ > (3.) ด้านศาสนา

เจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 62 พระองค์ทรงทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาในพระอาณาจักรนครน่าน เช่น สร้างพระวิหาร วัด พระพุทธรูป รวมไปถึงการอุปถัมภ์การบูรณะปฏิสังขรณ์ วัดวาอาราม ต่างๆ ในพระอาณาจักรนครน่าน ดังนี้
การอุปถัมภ์และการบูรณะปฏิสังขรณ์วัดวาอาราม
พ.ศ. 2400 บูรณปฏิสังขรณ์พระวิหาร วัดพระธาตุช้างค้ำวรวิหาร
พ.ศ. 2400 บูรณปฏิสังขรณ์พระวิหาร วัดกู่คำ
พ.ศ. 2400 บูรณปฏิสังขรณ์พระวิหาร วัดศรีพันต้น
พ.ศ. 2400 บูรณปฏิสังขรณ์พระวิหาร วัดมิ่งเมือง
พ.ศ. 2400 สร้างพระวิหาร วัดนาปัง
สร้างพระธาตุจอมทอง เมืองปง
สร้างพระธาตุหนองบัว เมืองไชยพรหม
พ.ศ. 2400 บูรณะปฏิสังขรณ์พระธาตุ วัดพญาภู
พ.ศ. 2400 บูรณปฏิสังขรณ์พระธาตุจอมจ้อ เมืองเทิง (ปัจจุบันอยู่ในเขต อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย
สร้างพระธาตุปูตุง เมืองอินทร์
พ.ศ. 2400 บูรณปฏิสังขรณ์พระธาตุ วัดเบ็งสกัด เมืองปัว
พ.ศ. 2408 ทรงบูรณปฏิสังขรณ์พระธาตุขิงแกง เมืองจุน (ปัจจุบันอยู่ในเขต อำเภอจุน จังหวัดพะเยา)
พ.ศ. 2410 บูรณปฏิสังขรณ์พระวิหารหลวง วัดภูมินทร์
พ.ศ. 2422 ทรงบูรณปฏิสังขรณ์วัดดอนไชย เมืองศรีสะเกษ (ปัจจุบันอยู่ในเขต อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน)
พ.ศ. 2425 บูรณปฏิสังขรณ์พระวิหาร วัดหัวข่วง
พ.ศ. 2424 บูรณปฏิสังขรณ์พระธาตุสบแวน เมืองเชียงคำ
พ.ศ. 2426 สร้างหอพระธรรม ณ คุ้มหลวงนครน่าน
พ.ศ. 2427 สร้างพระวิหาร วัดม่วงใต้
พ.ศ. 2427 บูรณะพระวิหารและพระอุโบสถ วัดสวนตาล
พ.ศ. 2427 บูรณะพระวิหารและบูรณะพระธาตุวัดดอยเขาแก้ว (วัดเขาน้อย)
พ.ศ. 2427 สร้างพระวิหารวัดมณเฑียร
พ.ศ. 2427 ใส่ยอดฉัตรพระธาตุแช่แห้ง
พ.ศ. 2427 สร้างพระวิหารวัดหัวข่วง
พ.ศ. 2427 บูรณะพระอุโบสถวัดพระธาตุช้างค้ำวรวิหาร
การอุปถัมภ์จารพระไตรปิฎกลงในคัมภีร์ใบลาน
นอกจากนี้ ยังได้สร้างธรรมนิทานชาดก และจารพระไตรปิฎกลงในคัมภีร์ใบลาน รวมได้ 335 คัมภีร์ นับเป็นผูกได้ 2,606 ผูก ได้นำไปมอบให้เมืองต่างๆ อาทิ เมืองนครลำปาง เมือนครลำพูน เมืองนครเชียงใหม่ เมืองพะเยา เมืองเชียงราย และเมืองนครหลวงพระบาง เป็นต้น
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2428 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.) ชื่อเดิม มงกุฎสยามมหาสุราภรณ์
สถานที่อันเนื่องมาจากพระนาม

ถนนอนันตวรฤทธิเดช
ดูเพิ่ม

รายพระนามเจ้าผู้ครองนครน่าน
เครือข่ายกาญจนาภิเษก
| ก่อนหน้า |  | เจ้าอนันตวรฤทธิเดช |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้ามหาวงษ์ |  | เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 62 และองค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์  (พ.ศ. 2395 - พ.ศ. 2435) |  | พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช |
เช็คอินที่ฮันยาง

| เช็คอินที่ฮันยาง |
| --- | --- |

ฮันกึล: 체크인 한양
อาร์อาร์: Chekeuin hanyang 
เอ็มอาร์: Ch'ek'ŭin hanyang 
 
แนว:   การก้าวผ่านวัย  โรแมนติก  ประวัติศาสตร์ 
บทประพันธ์: พัก ฮย็อน-จิน
กำกับโดย: Myeong Hyun-woo
แสดงนำ:   แพ อิน-ฮย็อก  คิม จี-อึน  ช็อง ก็อน-จู  พัก แจ-ชัน  คิม อึย-ซ็อง  ยุน เจ-มุน  ฮัน แจ-ซ็อก  คิม มิน-จ็อง 
ดนตรีโดย: คิม จ็อง-ช็อน
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 12
การผลิต
ผู้จัดละคร:  พัก จ็อง-อึน  อี ชัง-อา 
ควบคุมงานสร้าง:  อี ฮย็อน-อุก  คิม ย็อน-ซ็อง  ยุน จ็อง-ฮวา  คัง คย็อง-ซิก 
ความยาวตอน: 70 นาที
บริษัทผู้ผลิต:   Wemad Co.  Raemongraein [ko]  Story Networks  Pony Canyon 
งบประมาณ: ₩15.9 พันล้าน
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: Channel A
ออกอากาศ: 21 ธันวาคม ค.ศ. 2024 (2024-12-21) – ปัจจุบัน
เช็คอินที่ฮันยาง (เกาหลี: 체크인 한양) เป็นละครซีรีส์เกาหลีใต้ที่กำลังออกอากาศอยู่ นำแสดงโดย แพ อิน-ฮย็อก, คิม จี-อึน, ช็อง ก็อน-จู, พัก แจ-ชัน คิม อึย-ซ็อง, ยุน เจ-มุน, ฮัน แจ-ซ็อก และคิม มิน-จ็อง ซีรีส์เริ่มออกอากาศทางสถานี Channel A เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2024 ทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 19:50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี)
เรื่องย่อ

เช็คอินที่ฮันยาง เป็นละครซีรีส์แนวประวัติศาสตร์โรแมนติกเกี่ยวกับการก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวของโรงเตี๊ยมที่ใหญ่ที่สุดในโชซ็อน ชื่อว่า Yongcheonru ซึ่งมีคติพจน์อันเย่อหยิ่งว่า “ลูกค้าคือราชา” และชายหนุ่มของโชซ็อนที่เข้ามาฝึกงานที่นั่น
นักแสดงและตัวละคร > นักแสดงหลัก

แพ อิน-ฮย็อก รับบท อีอึน
คิม จี-อึน รับบท ฮง ด็อก-ซู
ช็อง ก็อน-จู รับบท ช็อน จุน-ฮวา
พัก แจ-ชัน รับบท โค ซู-รา
นักแสดงและตัวละคร > นักแสดงสมทบ

อี โฮ-ว็อน
ฮัน แจ-ซ็อก