stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูหนาว 1972

|  อันดับ  | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหภาพโซเวียต | 8 | 5 | 3 | 16 |
| 2 |  เยอรมนีตะวันออก | 4 | 3 | 7 | 14 |
| 3 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 4 | 3 | 3 | 10 |
| 4 |  เนเธอร์แลนด์ | 4 | 3 | 2 | 9 |
| 5 |  สหรัฐ | 3 | 2 | 3 | 8 |
| 6 |  เยอรมนีตะวันตก | 3 | 1 | 1 | 5 |
| 7 |  นอร์เวย์ | 2 | 5 | 5 | 12 |
| 8 |  อิตาลี | 2 | 2 | 1 | 5 |
| 9 |  ออสเตรีย | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 10 |  สวีเดน | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 11 |  ญี่ปุ่น | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 12 |  เชโกสโลวาเกีย | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 13 |  โปแลนด์ | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 13 |  สเปน | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 15 |  ฟินแลนด์ | 0 | 4 | 1 | 5 |
| 16 |  ฝรั่งเศส | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 17 |  แคนาดา | 0 | 1 | 0 | 1 |
| รวม | รวม | 36 | 34 | 35 | 105 |
| ด ค กสรุปเหรียญโอลิมปิก |
| --- | --- |
 เหรียญรางวัลโอลิมปิก  สรุปเหรียญโอลิมปิกตลอดกาล  เหรียญปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง  กีฬาโอลิมปิกซ้อน (1906) 
โอลิมปิกฤดูร้อน:  1896  1900  1904  1908  1912  1920  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  2028  2032 
โอลิมปิกฤดูหนาว:  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  2026  2030 
 รายชื่อผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก  รายชื่อผู้ที่ถูกริบเหรียญรางวัลโอลิมปิก  รายชื่อเหรียญรางวัลโอลิมปิกแบ่งตามประเทศเจ้าภาพ  รายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญรางวัลมากที่สุดในกีฬาโอลิมปิก  รายชื่อเหรียญรางวัลเสมอกันในโอลิมปิก
อัฐ

กะแปะอัฐ
อัฐ เป็นหน่วยเงินของประเทศไทยในสมัยโบราณตั้งแต่กรุงสุโขทัย มีค่าเท่ากับ 1/64 บาท หรือ 1/8 เฟื้อง หรือ 1/16 สลึง หรือ 1/64 บาท คำว่า อัฐ แปลว่า แปด เนื่องจากเงินจำนวน 8 อัฐ จะเท่ากับ 1 เฟื้อง จึงทำให้เรียกเช่นนั้น (บาลี: อฏฺฐ)
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูหนาว 1960

|  อันดับ  | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหภาพโซเวียต | 7 | 5 | 9 | 21 |
| 2 |  เยอรมนี | 4 | 3 | 1 | 8 |
| 3 |  สหรัฐ | 3 | 4 | 3 | 10 |
| 4 |  นอร์เวย์ | 3 | 3 | 0 | 6 |
| 5 |  สวีเดน | 3 | 2 | 2 | 7 |
| 6 |  ฟินแลนด์ | 2 | 3 | 3 | 8 |
| 7 |  แคนาดา | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 8 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 9 |  ออสเตรีย | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 10 |  ฝรั่งเศส | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 11 |  เนเธอร์แลนด์ | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 11 |  โปแลนด์ | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 13 |  เชโกสโลวาเกีย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 14 |  อิตาลี | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 28 | 26 | 27 | 81 |
| ด ค กสรุปเหรียญโอลิมปิก |
| --- | --- |
 เหรียญรางวัลโอลิมปิก  สรุปเหรียญโอลิมปิกตลอดกาล  เหรียญปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง  กีฬาโอลิมปิกซ้อน (1906) 
โอลิมปิกฤดูร้อน:  1896  1900  1904  1908  1912  1920  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  2028  2032 
โอลิมปิกฤดูหนาว:  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  2026  2030 
 รายชื่อผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก  รายชื่อผู้ที่ถูกริบเหรียญรางวัลโอลิมปิก  รายชื่อเหรียญรางวัลโอลิมปิกแบ่งตามประเทศเจ้าภาพ  รายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญรางวัลมากที่สุดในกีฬาโอลิมปิก  รายชื่อเหรียญรางวัลเสมอกันในโอลิมปิก
หลักการพื้นฐานจักรวาลวิทยา

ในการศึกษาจักรวาลวิทยา หลักการพื้นฐานจักรวาลวิทยา เป็นสมมุติฐานที่ใช้งานอยู่ในการอธิบายถึงโครงสร้างขนาดใหญ่ของจักรวาล โดยระบุว่า
กล่าวโดยละเอียดดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | … ทุกจุดในอวกาศจะมีการพัฒนาทางกายภาพเหมือนกันที่สัมพันธ์กับเวลา โดยที่ทุก ๆ จุด ณ ระยะห่างค่าหนึ่งจากผู้สังเกตจะมีสถานะการพัฒนาการแบบเดียวกัน ในความหมายนี้ ทุกสภาวะอวกาศในจักรวาลจะต้องปรากฏเป็นลักษณะเดียวกันและเหมือนกันในทุกทิศทางสำหรับผู้สังเกตคนหนึ่งไม่ว่าจะมองในเวลาใดในอดีตหรือในอนาคต | ” |
หลักการพื้นฐานจักรวาลวิทยานี้ทำให้มีทฤษฎีทางจักรวาลที่เป็นไปได้เพียงจำนวนหนึ่ง ซึ่งได้ผลสอดคล้องกับการสังเกตการณ์ คือ (1) การกระจายตัวของดาราจักรในอวกาศ (2) การกระจายตัวของแหล่งกำเนิดคลื่นวิทยุ และ (3) การแผ่รังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล
ปี ค.ศ. 1923 อเล็กซานเดอร์ ฟรีดแมน พัฒนาสมการของไอน์สไตน์จากทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป เพื่ออธิบายถึงสภาวะเอกภพที่กลมกลืนและสมมาตรในทุกทิศทางโดยมีลักษณะเป็นพลวัต ทฤษฎีของฟรีดแมนถูกนำมาใช้ในอีกไม่กี่ปีต่อมา โดยอาเทอร์ เอ็ดดิงตัน และฌอร์ฌ เลอแม็ทร์
สายซินบุนดัง

| สายซินบุนดัง (สายดีเอ็กซ์) |
| --- | --- |
 
รถไฟสายซินบุนดัง
ข้อมูลทั่วไป
ชื่อลำลอง: 신분당선（新盆唐線） Sinbundangseon
สถานะ: ให้บริการ
ปลายทาง: ซินซา จ็องจา
จำนวนสถานี: 16
การดำเนินงาน
รูปแบบ: ขนส่งมวลชนเร็ว
ระบบ: รถไฟใต้ดินโซล
ผู้ดำเนินงาน: Shinbundang Railroad Corporation, Gyeonggi Railroad Co., Ltd., New Seoul Railroad Co., Ltd., Neo Trans
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 28 ตุลาคม 2011
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 33.4 km (20.8 mi)
จำนวนทางวิ่ง: 2
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ
ระบบจ่ายไฟ: 25 kV, 60 Hz AC
สายซินบุนดัง (เกาหลี: 신분당선; ฮันจา: 新盆唐線; literally, New Bundang Line) หรือ สายดีเอ็กซ์ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในโซล ประเทศเกาหลีใต้ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่ 5 ของโลก ที่ไม่มีคนขับ โดยเป็นแห่งที่ 2 ในเกาหลี ถัดจากรถไฟใต้ดินปูซาน สาย 4 เชื่อมต่อระหว่างสถานี คังนัม และจ็องจา ใช้เวลาในการเดินทาง 16 นาที ความเร็วสูงสุด 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง โดยมี 6 สถานี เชื่อมต่อกับ 3 เส้นทาง ได้แก่ สาย 2 สาย 3 และสายบุนดัง ให้บริการตั้งแต่เวลา 5:30-00:30 น.ความถี่ทุก ๆ 2.5-8 นาที มีรถไฟฟ้า 12 ขบวน ความเร็วขั้นต่ำ 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
แหล่งข้อมูลอื่น

Shinbundang's Official Website
UrbanRail.net's Seoul Subway page
Future Rail Database (เกาหลี)
Phase 2 Construction Information Website (เกาหลี)
| ด ค กรถไฟใต้ดินโซล |
| --- | --- | --- |
| เขตเมือง |    สาย 1    สาย 2    สาย 3    สาย 4    สาย 5    สาย 6    สาย 7    สาย 8    สาย 9  |  |
| รอบนอก |    สาย 1    สาย 3    สาย 4    สายคย็องกุย–ชุงอัง    Suin–Bundang Line    สายคย็องกุย–ชุงอัง    Gyeongchun Line    Suin–Bundang Line    Suin–Bundang Line    เออาร์อีเอ็กซ์    สายซินบุนดัง  |  |
| อินช็อน |    อินช็อน สาย 1  |  |
| รางเบา |    สายยู    สายเอเวอร์ไลน์  |  |
สันนิบาตนักเรียนชาติสังคมนิยมเยอรมัน

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 1926
ประเภท: องค์กรตรวจตราโรงเรียน
สถานะตามกฎหมาย: หมดสภาพ, ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : นาซีเยอรมนี
องค์กรปกครอง: พรรคนาซี
สันนิบาตนักเรียนชาติสังคมนิยมเยอรมัน (German: Nationalsozialistischer Deutscher Studentenbund, ย่อคำว่า NSDStB)ถูกก่อตั้งขึ่นในปี ค.ศ. 1926 โดยเป็นส่วนหนึ่งของพรรคนาซีโดยมีภารกิจในการรวบรวมการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยและวิชาการชีวิตในกรอบแนวคิวมุมมองของชาติสังคมนิยม.ความเป็นระเบียบ(เช่นเดียวกับแผนกอื่นๆในพรรคนาซี)อย่างเคร่งครัดในความสอดคล้องกับ Führerprinzip (หรือ "หลักการผู้นำ")รวมถึงหลักการของ Machtdistanz (หรือ"มิติความแตกต่างในเรื่องของอำนาจ"-power distance). NSDStB เป็นที่อยู่ของสมาชิกที่เรียกว่า Kameradschaftshäusern("บ้านครู")และ(ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1930) สมาชิกได้สวมเสื้อสีน้ำตาลแบบคลาสสิกและติดตราสัญลักษณ์สวัสติกะที่โดดเด่น.
หลังความพ่ายแพ้ของเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง,พรรคนาซีรวมไปถึงหน่วยงานและองค์กรในสังกัดได้ถูกประกาศว่า "เป็นองค์กรอาชญากรรม"และถูกสั่งห้ามโดยสภาควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตรในวันที่ 10 กันยายน ปี ค.ศ. 1945.
แหล่งข้อมูลอื่น

Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei (NSDAP) 1933-1945
Andreas Raith, Nationalsozialistischer Deutscher Studentenbund (NSDStB), 1926-1945, in: Bavarian history dictionary, 28 Feb 2011. Here: p.4
สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา

| --- | --- |
 สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 
ชื่อ: สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา
แนว: การ์ตูนความรู้
 
หนังสือการ์ตูน สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา
สำนักพิมพ์:  อี.คิว.พลัส
จำนวนเล่ม: 10 เล่ม
หนังสือการ์ตูน สายลับภูตอาเซียน กับภารกิจป่วน โรงเรียนลาฟลอร่า (อี.คิว.พลัส Cross Over)
สำนักพิมพ์:  อีคิวพลัส
จำนวนเล่ม: 1 เล่ม
บทความนี้อยู่ในประเภทการ์ตูนไทย
'สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา' เป็นหนังสือการ์ตูนที่แทรกเรื่องราวเกี่ยวกับประเทศต่างในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หรือว่าอาเซียน การ์ตูนเรื่องนี้อยู่ในเครือของสำนักพิมพ์อีคิวพลัส โดยมีเนื้อเรื่องหลัก และ อี.คิว.พลัส Cross Over
เนื้อเรื่องย่อ

นับตั้งแต่โบราณกาลมนุษย์มีความเชื่อเรื่องสิ่งที่เหนือธรรมชาติที่เรียกว่า "ภูต"  มนุษย์กับภูตต่างผูกพันและอยู่ร่วมกันเสมอมา  แต่เมื่อเวลาผ่านไปความสัมพันธ์นั้นก็เริ่มเสื่อมถอยลง และวิถีชีวิตของมนุษย์ก็เริ่มคุกคามภูตมากขึ้นทุกที  ด้วยเหตุนี้มนุษย์กลุ่มหนึ่งจึงร่วมมือกันจัดตั้งหน่วยงานลับที่เรียกว่า "กระทรวงการภูต" เพื่อรักษาความสัมพันธ์กับเหล่าภูตสืบไป  รหัส 700 เวนะ วีรเวร เจ้าหน้าที่กระทรวงการภูตจึงต้องออกปฏิบัติภารกิจ
ตัวละครหลัก

เวนะ วีรเวร รหัส 700 เจ้าหน้าที่กระทรวงการภูต มีนิสัยขี้เก๊ก ผู้พกพาความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม ชอบสร้างปัญหาตลอดจนโรเซ่ต้องปวดหัว
โรเซ่ ลี รหัส 711 เจ้าหน้าที่ควบคุมภารกิจ หน้าที่หลักตอนนี้คือคอยดูแลการปฏิบัติภารกิจของเวนะ
ไอวี่ ลี รหัส 712 เป็นน้องสาวของโรเซ่ สายลับคู่หูของเวนะ เก่งกาจในศิลปะป้องกันตัวทุกแขนง นิสัยขี้วีน ใจร้อน ชอบคิดว่าเวนะเป็นตัวเกะกะตอนปฏิบัติภารกิจ ปรากฏตัวครั้งแรกตอนที่ 4
ตัวละครหลัก > รายชื่อตอน

1.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 1 ตอน ภูตพญานาคแม่น้ำโขงโยงสัมพันธ์ไทยลาว
2.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 2 ตอน ห้ามทัพภูตยักษ์แห่งมหาปราสาทหินกัมพูชา
3.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 3 ตอน ดวลดาบภูตเรือยักษ์ พิทักษ์เมืองท่ามาเลเซีย
4.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 4 ตอน ตำนานศึกยักษาแห่งมหานครหลวงไทย
5.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 5 ตอน ยั้งศึกเทพเทพี ด้วยวิถีหุ่นเวียดนาม
6.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 6 ตอน กริชพญาครุฑกับแผนสยบแม่มดอินโดนีเซีย
7.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 7 ตอน ดับไฟคลังน้ำมัน เพลิงผลาญหมู่บ้านน้ำบรูไน
8.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 8 ตอน หยุดแผนล้างแดนเจดีย์เมียนมาร์ ด้วยห้าพลังพุทธศักดิ์สิทธิ์
9.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 9 ตอน รวมพลังสายลับภูต ปกป้องหมู่เกาะฟิลิปปินส์
10.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 10 ตอน หยุดเนตรเพลิงพระศิวะ ณ เกาะเมืองท่าสิงคโปร์
ตัวละครหลัก > อี.คิว.พลัส Cross Over

สายลับภูตอาเซียน กับภารกิจป่วน โรงเรียนลาฟลอร่า
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักพิมพ์อีคิวพลัส ที่เฟซบุ๊ก
อังกาบหนู

| อังกาบหนู |
| --- | --- |

Barleria pronitis ในไฮเดอราบาด ประเทศอินเดีย

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Acanthaceae
สกุล:: Barleria
สปีชีส์:: B.  prionitis
ชื่อทวินาม
Barleria prionitis L.

อังกาบหนู (ชื่อวิทยาศาสตร์: Barleria prionitis) เป็นพืชในวงศ์เหงือกปลาหมอ (Acanthaceae) ที่เป็นพืชท้องถิ่นในประเทศอินเดีย เป็นพืชสมุนไพรในตำรับยาอายุรเวท น้ำคั้นจากใบใช้ป้องกันเท้าเปื่อยและแตกในฤดูมรสุม  ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย ใช้ใบบดแล้วพอกบริเวณที่อักเสบ
อังกาบหนูมักเป็นอาศัยของหนอนของ en:Phalanta phalantha และ en:Junonia lemonias ในใบมี en:6-Hydroxyflavone ซึ่งเป็นตัวยับยั้งแบบไม่แข่งขันของcytochrome P450 2C9
1. ดอกอังกาบนำมาตากแห้งใช้ปรุงเป็นยาสมุนไพร ช่วยบำรุงธาตุในร่างกาย ช่วยเจริญธาตุไฟได้ดีมาก (ราก, ดอก)
2. รากหรือใบใช้เป็นยาลดไข้ (ราก, ใบ) ช่วยแก้หวัดด้วยการนำใบมาคั้นกิน (ใบ)
3. ช่วยขับเสมหะด้วยการใช้รากของดอกอังกาบสีเหลืองที่ตากแห้งแล้วนำมาต้มเป็นยาดื่ม (ราก)
4. ใบอังกาบหนูใช้เคี้ยวแก้อาการปวดฟันได้ (ใบ)
5. ใบใช้ผสมกับน้ำผึ้งช่วยรักษาโรคเลือดออกตามไรฟัน (ใบ)
6. น้ำคั้นจากใบใช้หยอดหู แก้หูอักเสบได้ (ใบ)
7. ช่วยป้องกันและแก้อาการท้องผูก (ใบ)
8. ช่วยแก้อาการอาหารไม่ย่อย (ราก)
9. ใช้แก้พิษงู (ใบ)
10.ช่วยรักษาโรคคัน (ใบ)
11.รากหรือใบใช้ผสมกับน้ำมะนาวช่วยรักษากลากเกลื้อน (ใบ, ราก)
12.รากใช้เป็นยาแก้ฝี (ราก)
13.ทั้ง 5 ส่วนของต้นอังกาบหนูใช้เป็นยาแก้ไข้ข้ออักเสบ (ทั้ง 5 ส่วน)
14. ช่วยแก้อัมพาต รักษาโรคปวดตามข้อ โรครูมาติซั่ม หรือใช้ทาแก้อาการปวดหลัง แก้ปวดบวม (ใบ)
15. มีคนเคยใช้อังกาบเพื่อเยียวยารักษาโรคมะเร็ง เนื้องอกในสมอง และเบาหวาน แต่ไม่มีแหล่งข้อมูลไหนที่ยืนยันว่ามันสามารถช่วยหรือมีส่วนรักษาได้จริง (ราก)
16.  สารสกัดจากรากอังกาบหนูมีฤทธิ์ในการคุมกำเนิด โดยมีการทดลองในหนูเพศผู้นานติดต่อกัน 60 วัน พบว่าสามารถคุมกำเนิดได้ 100% เนื่องจากสารสกัดดังกล่าวมีฤทธิ์ในการรบกวนการสร้างสเปิร์ม ลดจำนวนสเปิร์ม และทำให้การเคลื่อนไหวของสเปิร์มลดลง โดยสารสกัดจากอังกาบหนูนั้นส่งผลต่อการสร้างสเปิร์ม ทำให้โครงสร้างและหน้าที่ของสเปิร์มผิดปกติไป (ราก)
รวมภาพ

Barleria prionitis ในไฮเดอราบัด ประเทศอินเดีย
Barleria prionitis ในไฮเดอราบัด ประเทศอินเดีย
Barleria prionitis ในไฮเดอราบัด ประเทศอินเดีย
Barleria prionitis ในไฮเดอราบัด ประเทศอินเดีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Barleria pronitis on the ITIS website
สุนีล ทัตต์

| สุนีล ทัตต์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 6 มิถุนายน พ.ศ. 2473 ภัลราช ทัตต์
เสียชีวิต: 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย
คู่สมรส: นรคีส ทัตต์ (1958 − 1981)
อาชีพ: นักแสดง, นักการเมือง
สุนีล ทัตต์ (เทวนาครี: सुनील दत्त) เกิดเมื่อ วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2473 ณ รัฐปัญจาบ เป็นสมาชิกของพรรคคองเกรสอินเดีย เป็น ส.ส. ของรัฐมหาราษฏระ และเป็นดารานักแสดงอาวุโสของอินเดีย มีผลงานภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงของเขาคือ ธรณีกรรแสง อมราปาลี พระเจ้าอชาตศัตรู และรอยรักรอยมลทิน ภรรยาของเขาคือ นรคีส ทัตต์ มีบุตรสามคนได้แก่ สัญชัย ทัตต์, ปรียา ทัตต์ และ Namrata Dutt นอกจากนี้ สุนีล ทัตต์ ได้ร่วมขบวนกับมหาตมา คานธี เพื่อเรียกร้องเอกราชให้กับอินเดีย
สุนีล ทัตต์  เสียชีวิตเมื่อ วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ด้วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตาย ลอยอังคารตรงริมฝั่งแม่น้ำคงคา ชาวอินเดียทั่วโลกต่างยืนไว้อาลัยในการจากไปของเขา[ต้องการอ้างอิง]
วิทยาลัยดนตรี มหาวิทยาลัยรังสิต

| --- | --- |
The Conservatory of Music Rangsit University
คติพจน์: Making the impossible possible (ทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ให้เป็นไปได้)
สถาปนา: พ.ศ. 2545
คณบดี: ผศ.ดร.เด่น  อยู่ประเสริฐ
ที่อยู่: อาคารวิทยาลัยดนตรี (อาคาร 17)  มหาวิทยาลัยรังสิต 52/347 หมู่บ้านเมืองเอก ถนนเอกประจิม ตำบลหลักหก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี 12000
วารสาร: วารสารดนตรีรังสิต (TCI Tier 1)
สี: ███ สีส้ม
เว็บไซต์: rsu.ac.th/music
วิทยาลัยดนตรี มหาวิทยาลัยรังสิต  เป็นวิทยาลัยดนตรีแห่งที่สามของประเทศไทย ต่อจาก วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ (มหิดล) และ คณะดุริยางคศาสตร์ ก่อตั้งเมื่อปีพ.ศ. 2545 โดย ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยรังสิต
ประวัติ

เดิมก่อนมีวิทยาลัยดนตรี นักศึกษามหาวิทยาลัยรังสิตเรียนวิชาดนตรีซึ่งเป็นวิชาเลือกภายใต้การสอนของหน่วยงานศูนย์วัฒนธรรมของมหาลัย โดยมีอาจารย์ธเนศ ศรีวงษ์ และอาจารย์สุวิวัฒน์ ธินิวัฒนารักษ์(สมเกียรติ หอมยก) โดย ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ มีความต้องการให้มหาวิทยาลัยรังสิตมีสถาบันการเรียนดนตรีเฉพาะให้มหาวิทยาลัยรังสิตมีหลักสูตรการเรียนการสอนรอบด้าน
วิทยาลัยดนตรีถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2546 โดยเชิญ ดร.ภาธร ศรีกรานนท์ มาเป็นคณบดีแก้ขัดไปก่อนโดยที่ ดร.อาทิตย์ ได้ติดต่อกับอาจารย์เด่น อยู่ประเสริฐ ซึ่งขณะนั้นกำลังศึกษาปริญญาเอกอยู่ที่มหาวิทยาลัยโคโลราโดเหนือ มาเป็นคณบดีไว้แล้ว
วิทยาลัยดนตรีเริ่มแรกได้เปิดสอนหลักสูตรปริญญาตรีสี่แขนงคือ การประพันธ์เพลง, ดนตรีแจ๊สศึกษา, การแสดงดนตรี, และการผลิตดนตรี ซึ่งในปี พ.ศ. 2547 ดร.เด่น ได้เพิ่มแขนงการแสดงดนตรีและการสอนเพิ่ม, ในปี พ.ศ. 2550 ได้มีโครงการที่จะเปิดสอนแขนงดนตรีบำบัด แต่ไม่มีนักศึกษาเข้าเรียน, และปี พ.ศ. 2552 อาจารย์บุญรัตน์ ศิริรัตนพันธ์ ได้เสนอให้มีแขนงการประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์และมัลติมีเดียขึ้น ซึ่งปัจจุบันมีที่เดียวในเมืองไทยที่มีการสอนแขนงวิชานี้
วิทยาลัยดนตรี มีความแตกต่างเป็นพิเศษจากสถาบันดนตรีแห่งอื่นคือ ที่นี่นักศึกษาปริญญาตรีทุกคนจะต้องสอบวิชาเหมือนกัน(ยกเว้นเครื่องดนตรี) โดยเมื่อเข้าไปศึกษาแล้ว นักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งจะต้องเรียนรวมโดยจะเลือกแขนงที่จะเข้าในชั้นปีที่สองนั้น ต้องได้ระดับผลการเรียนเป็น B+ หรือ A ตามวิชาต่างๆ
ทำเนียบคณบดี

พ.ศ. 2545-2546 ดร.ภาธร ศรีกรานนท์
พ.ศ. 2546-2560 ผศ.ดร.เด่น อยู่ประเสริฐ
พ.ศ. 2560-2561 รศ.ดร.วิบูลย์ ตระกูลฮุ้น (รักษาการ)
พ.ศ. 2561-ปัจจุบัน ผศ.ดร.เด่น อยู่ประเสริฐ
หลักสูตร

| ต่ำกว่าปริญญาตรี | ปริญญาตรี | ปริญญาโท |
| --- | --- | --- |
|  ระดับเตรียมอุดมดนตรี ม.4-ม.6 หลักสูตรร่วมกับโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต |  ดุริยางคศาสตรบัณฑิต (Bachelor of Music) แขนงการผลิตดนตรี (Music Production)  แขนงเทคโนโลยีวิศวกรรมดนตรี (Music Engineering Technology)  แขนงการออกแบบเสียงและการประพันธ์เพลงประกอบสื่อ (Sound and Media Composition)  แขนงการประพันธ์เพลงร่วมสมัย (Composition)  แขนงการประพันธ์เพลงสมัยนิยม (Songwriting)  แขนงการแสดงดนตรีคลาสสิก (Instrumental Performance)  แขนงการแสดงเปียโน (Piano Performance)  แขนงการแสดงกีตาร์คลาสสิก (Guitar Performance)  แขนงการแสดงขับร้อง (Voice Performance)  แขนงดนตรีแจ๊สและการแสดงเชิงปฏิภาณ (Jazz and Contemporary Improvised Music) |  หลักสูตรดุริยางคศาสตรมหาบัณฑิต (Master of Music) แขนงการแสดงและการสอนดนตรี (Performance and Pedagogy)  แขนงการประพันธ์เพลงร่วมสมัย (Composition)  แขนงดนตรีแจ๊สศึกษา (Jazz Studies)  แขนงทฤษฎีดนตรี (Music Theory) |
กิจกรรมการแสดงและวงดนตรี

Rangsit University Symphony Orchestra
RSU Chorus
RSU Piano Trio
RSU Chamber Orchestra
RSU String Quartet
RSU Wind Ensemble
RSU Brass Choir
RSU Percussion Ensemble
RSU Jazz Ensemble
RSU Guitar Ensemble
RSU Opera and Musical Theatre
ศูนย์บริการทางวิชาการดนตรี

RSU Music Academy สถาบันดนตรีสำหรับบุคคลทั่วไป
RSU Music Production Center ศูนย์การผลิตดนตรี ประพันธ์เพลง บันทึกเสียง ผสมเสียง
RSU Artist Management ศูนย์การบริหารจัดการศิลปิน
การสอบปฏิบัติ (Audition)

หลักสูตรดุริยางคศาสตร์บัณฑิต และดุริยางคศาสตร์มหาบัณฑิต
เล่น และ/หรือ ร้อง บันไดเสียง เมเจอร์และไมเนอร์ (Major/Minor Scales) รวมถึงอาร์เปจิโอ (Arpeggio)
ทดสอบทักษะการอ่านและการร้องโน้ต (Sight Reading/Sight Singing)
ทดสอบโสตทักษะ (Aural Skills)
บรรเลงบทเพลงที่แตกต่างยุคสมัย 2-3 บทเพลง ซึ่งสามารถเลือกได้จาก เพลงเดี่ยว (solo repertoire) เช่น โซนาตา (sonata) หรือ คอนแชร์โต (concerto), แบบฝึกหัด (études), หรือท่อนเด่นจากบทเพลงออร์เคสตรา (orchestral excerpts) เป็นต้น
การสอบข้อเขียน

ทฤษฎีดนตรี (Music Theory)
โสตทักษะ (Aural Skills)
ประวัติดนตรี (Music History)
ความรู้เบื้องต้นทางดนตรีคอมพิวเตอร์ (Basic Knowledge in Computer Music) สำหรับแขนงวิชาการผลิตดนตรีและดนตรีประกอบภาพยนตร์และมัลติมีเดีย
ภาษาอังกฤษ (English for Graduate Studies) เฉพาะหลักสูตรมหาบัณฑิต
เสนอผลงานการประพันธ์เพลง (Composition Portfolio Evaluation) สำหรับแขนงวิชาการประพันธ์เพลง
ทุนการศึกษา

มหาวิทยาลัยรังสิต มอบทุนความสามารถพิเศษทางด้านดนตรี ซึ่งเป็นทุนการศึกษาพระราชทาน ในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอเจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ โดยเป็นทุนการศึกษาตลอดหลักสูตรจำนวนปีละ 10 ทุน
ผลงานดีเด่นของนักศึกษา

นายโสภณ สุวรรณกิจ ศิษย์เก่าแขนงดนตรีแจ๊สศึกษา มีผลงานแสดงดนตรีหลายแห่ง ออกอากาศช่องไทยพีบีเอสบ่อยครั้ง
นายเก่งฉกาจ เก่งการค้า ศิษย์เก่าแขนงวิชาดนตรีแจ๊สศึกษา ได้รับรางวัลชนะเลิศประเภท Individual Performance การประกวด Thailand Jazz Competition ครั้งที่ 6 เมื่อวันเสาร์ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2554
นางสาวบัณฑิตา ประชามอญ ศิษย์เก่าแขนงวิชาดนตรีแจ๊สศึกษา ได้รับรางวัลชนะเลิศประเภทขับร้อง การประกวด Thailand Jazz Competition ครั้งที่ 6 เมื่อวันเสาร์ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2554
นายเอกพันธ์ วรรณสุทธิ์ ศิษย์เก่าแขนงวิชาดนตรีแจ๊สศึกษา ได้รับถ้วยพระราชทานพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รางวัลชนะเลิศรางวัลนักร้องยอดเยี่ยม การประกวด KPN AWARD 2010 เมื่อวันเสาร์ที่ 6 กุมภาพันธ์ 2553 และรางวัลชนะเลิศ The Voice Thailand All Stars
นายสุระศักดิ์ อุตสาห์ ศิษย์เก่าแขนงการประพันธุ์และอาจารย์ประจำแขนงวิชาการประพันธ์เพลง ได้รับรางวัล Young Thai Artist Award 2006 และ 2008 สาขาดุริยวรรณกรรม จัดโดยมูลนิธิปูนซิเมนต์ไทย
วง RSCM ของนักศึกษาแขนงวิชาดนตรีแจ๊สศึกษา ได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดดนตรีแจ๊ส 98.5 Breeze FM UBC True Jazz Challenge 2006
นักศึกษาวิทยาลัยดนตรีร่วมแสดงและร่วมประพันธ์เพลง ในพิธีเปิด-ปิดการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2007 ครั้งที่ 24
ตำรา "หลักการประพันธ์เพลง" (Principles of Music Composition) โดย นายลัญฉนะวัต นิมมานรตนกุล ศิษย์เก่า แขนงวิชาการประพันธ์เพลง วิทยาลัยดนตรี มหาวิทยาลัยรังสิต
วง neXt GENeration ของนักศึกษาแขนงวิชาดนตรีแจ๊สศึกษา ได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดดนตรี University Academy Contest เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2551
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์วิทยาลัยดนตรี มหาวิทยาลัยรังสิต เก็บถาวร 2008-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กมหาวิทยาลัยรังสิต |
| --- | --- | --- |
| คณะ | พยาบาลศาสตร์ • วิทยาศาสตร์ • กายภาพบำบัดและเวชศาสตร์การกีฬา • เทคนิคการแพทย์ • ทัศนมาตรศาสตร์ • รังสีเทคนิค • ศิลปศาสตร์ • นิติศาสตร์ • รัฐศาสตร์ • สถาปัตยกรรมศาสตร์ • ดิจิทัลอาร์ต • นวัตกรรมเกษตร • เทคโนโลยีอาหาร • เทคโนโลยีชีวภาพ •  บริหารธุรกิจ • บัญชี • เศรษฐศาสตร์ |  |
| วิทยาลัย | วิทยาลัยแพทยศาสตร์ • วิทยาลัยทันตแพทยศาสตร์ • วิทยาลัยเภสัชศาสตร์ • วิทยาลัยการแพทย์แผนตะวันออก • วิทยาลัยวิศวกรรมชีวการแพทย์ • วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ • วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม • วิทยาลัยครูสุริยเทพ • วิทยาลัยรัฐกิจ • วิทยาลัยดนตรี • วิทยาลัยการออกแบบ • วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ • วิทยาลัยนวัตกรรมดิจิทัลและเทคโนโลยีสารสนเทศ • วิทยาลัยนวัตกรรมเกษตร เทคโนโลยีชีวภาพ และอาหาร • วิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ • บัณฑิตวิทยาลัย • วิทยาลัยนานาชาติ • วิทยาลัยนานาชาติจีน |  |
| สถาบัน | สถาบันภาษาอังกฤษ • สถาบันเจนเอด • สถาบันรัฐประศาสนศาสตร์ • สถาบันการทูตและการต่างประเทศ • สถาบันอาชญาวิทยาและการบริหารงานยุติธรรม • สถาบันการบิน • สถาบันการวิเคราะห์ข้อมูล |  |
| โรงเรียน | โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต • โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต เชียงใหม่ • โรงเรียนนานาชาติ บริติช ภูเก็ต |  |
| อื่น ๆ | มหาวิทยาลัยรังสิตไซเบอร์ • โรงพยาบาลอาร์เอสยูอินเตอร์เนชั่นแนล • สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี • สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยรังสิต • สโมสรฟุตบอลดิไอคอน อาร์เอสยู |  |
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
อัลโต

อัลโต (Alto) มาจากรากศัพท์ภาษาละตินว่า Altus แปลว่า "เสียงสูง"  มีความหมายหลายแบบ
สำหรับเครื่องดนตรี อัลโต มักหมายถึงเสียงเครื่องดนตรีที่มีเสียงสูงสุดเป็นอันดับสอง รองจากทรีเบิล (treble) หรือ โซปราโน  เช่น อัลโตแซกโซโฟน มีเสียงสูงรองจากโซปราโนแซกโซโฟน และเสียงสูงกว่าเทเนอร์แซกโซโฟน
ในวงขับร้องประสานเสียงแบบสี่แนว SATB เสียงอัลโต ถือเป็นโทนเสียงสูงเป็นที่สองจากสี่ระดับ (ประกอบด้วย โซปราโน, (คอนทรา)อัลโต, เทเนอร์ และเบส)  โดยโทนเสียงต่ำสุดของนักร้องหญิง บางครั้งเรียกว่า คอนทราลโต (contralto)  มาจากการประสมคำว่า contra และ alto แต่หากเป็นวงขับร้องประสานเสียงแบบหญิงล้วน ซึ่งมักนิยมร้องแบบสองแนว SA หรือสามแนว SSA เสียงอัลโตจะเป็นเสียงนักร้องหญิงที่โทนเสียงต่ำที่สุดในวง
สายซัชโช

รถไฟฮกไกโด สายซัชโช (ญี่ปุ่น: 札沼線; โรมาจิ: Sasshō-sen) เป็นเส้นทางรถไฟในจังหวัดฮกไกโดระหว่างสถานีโซเอ็งในเขตชูโอ นครซัปโปโระ ถึงฮกไกโดอิเรียวไดงากุ ในเมืองชินตตสึกาวะ ดำเนินงานโดย JR ฮกไกโด
สถานี

| รหัส | ชื่อสถานี | ชื่อสถานี | หลักทางรถไฟ | เชื่อมต่อกับ | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| S02 | โซเอ็ง | 桑園 | กม. 0.0 | สายหลักฮาโกดาเตะ | เขตชูโอ ซัปโปโระ |
| G03 | ฮาจิเก็ง | 八軒 | กม. 2.2 |   | เขตนิชิ ซัปโปโระ |
| G04 | ชิงกาวะ | 新川 | กม. 3.7 |   | เขตคิตะ ซัปโปโระ |
| G05 | ชินโกโตนิ | 新琴似 | กม. 5.6 |  สายนัมโบกุ (อาซาบุ) (N01) | เขตคิตะ ซัปโปโระ |
| G06 | ไทเฮ | 太平 | กม. 7.3 |   | เขตคิตะ ซัปโปโระ |
| G07 | ยูริงาฮาระ | 百合が原 | กม. 8.6 |   | เขตคิตะ ซัปโปโระ |
| G08 | ชิโนโระ | 篠路 | กม. 10.2 |   | เขตคิตะ ซัปโปโระ |
| G09 | ทากูโฮกุ | 拓北 | กม. 12.2 |   | เขตคิตะ ซัปโปโระ |
| G10 | ไอโนซาโตเกียวอิกูได | あいの里教育大 | กม. 13.6 |   | เขตคิตะ ซัปโปโระ |
| G11 | ไอโนซาโตโกเอ็ง | あいの里公園 | กม. 15.1 |   | เขตคิตะ ซัปโปโระ |
| G11-1 | รอยซ์ ทาวน์ | ロイズタウン | กม. 17.9 |   | โทเบ็ตสึ |
| G12 | อฟูโตมิ | 太美 | กม. 19.3 |   | โทเบ็ตสึ |
| G13 | โตเบ็ตสึ | 当別 | กม. 25.9 |   | โทเบ็ตสึ |
| G14 | ฮกไกโดอิเรียวไดงากุ | 北海道医療大学 | กม. 28.9 |   | โทเบ็ตสึ |
ข้อมูลเพิ่มเติม

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ JR ฮกไกโด (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ JR ฮกไกโด เก็บถาวร 2006-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กการขนส่งในฮกไกโด |
| --- | --- |
สาย  เจอาร์ฮกไกโด:   ฮกไกโดชิงกันเซ็ง  ■■ สายชิโตเซะ  ■ สายฟูราโนะ  ■■■ สายหลักฮาโกดาเตะ  ■ สายหลักฮิดากะ  ■ สายไคเกียว  ■■ สายหลักมูโรรัง  ■■ สายหลักเนมูโระ  ■ สายหลักรูโมอิ  ■สายซัชโช  ■ สายหลักเซกิโฮกุ  ■สายเซกิโช  ■ สายหลักเซ็มโม  ■ โซยะ 
ขบวนรถโดย    ฮกไกโด:  แคสซิโอเปีย  ฮากูโจ  ซูเปอร์ฮากูโจ  ฮามานาซุ  โฮกูโตะ  ซูเปอร์โฮกูโตะ  โฮกูโตะเซ (อิชิการิ)  คิตามิ (ไลแลค)  โอค็อตสค์  ซาโรเบ็ตสึ  ซูเปอร์คามูอิ  ซูเปอร์โอโซระ  ซูเปอร์โซยะ  ซูเปอร์โทกาจิ (ซูเปอร์ไวท์แอร์โรว์)  ซุซุรัง  ทไวไลท์ เอ็กเพรซ  (ไวท์แอร์โรว์) 
 รถไฟใต้ดินเทศบาลซัปโปโระ:   สายนัมโบกุ   สายโทไซ   สายโทโฮ 
ระบบรางอื่น ๆ:   บริษัทรถไฟฮกไกโดใต้  รถรางฮาโกดาเตะ  รถรางซัปโปโระ  Taiheiyō Coal (เฉพาะสินค้า) 
ท่าอากาศยาน:  อาซาฮิกาวะ  ชินชิโตเซะ  ฮาโกดาเตะ  คูชิโระ  เมมัมเบ็ตสึ  มมเบ็ตสึ  นากะชิเบ็ตสึ  โอกาดามะ  โอกูชิริ  ริชิริ  โทกาจิโอบิฮิโระ  วักกาไน 
ทางด่วน:  ทางด่วนโดโอ