stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นางงามนานาชาติ 2024
ผู้เข้าประกวด

71 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน.
| ประเทศ/ดินแดน | ผู้เข้าประกวด | อายุ |
| --- | --- | --- |
|  แอลเบเนีย | เดซารา ฮาติจา | 18 |
|  อาร์เจนตินา | มาเรีย อาโกสตินา กัลเฟร | 19 |
|  ออสเตรเลีย | เซลินา แมคโคลสกีย์ | 23 |
|  บังกลาเทศ | เอฟา ทาบาสซุม | 28 |
|  เบลเยียม | ลูก้า ดีโปรสต์ | 24 |
|  โบลิเวีย | Camila Roca | 26 |
|  บราซิล | เอมิลลี่ วิตอเรีย โซอาเรส ซิลวา | 18 |
|  บัลแกเรีย | คริสติยานา ยอร์ดาโนวา | 27 |
|  กัมพูชา | จันทร์รัศมี ลอย | 23 |
|  แคนาดา | เจสสิก้า เบลีย์ | 27 |
|  กาบูเวร์ดี | อคิซานนา เวก้า | 25 |
|  ชิลี | เคลซีย์ โคห์เลอร์ | 25 |
|  จีน | ชิ เสี่ยวซวน | 24 |
|  โคลอมเบีย | ฮวนนิต้า อูเรอา โปซาดา | 24 |
|  คอสตาริกา | จุสซาน แซนโดวาล | 27 |
|  โกตดิวัวร์ | นาดีน เลาลานี โคนัน | 23 |
|  คิวบา | เชลบี เบิร์นส การ์เซีย | 27 |
|  เช็กเกีย | อลีนา เดเมนเยวา | 23 |
|  สาธารณรัฐโดมินิกัน | มิยูกิ ครูซ | 27 |
|  เอกวาดอร์ | เปาเลเต้ กาฮาส | 23 |
|  เอลซัลวาดอร์ | ลูเซียน่า มาร์ติเนซ | 25 |
|  เอธิโอเปีย | เฮอร์เมลา นิกุสซี่ | 23 |
|  ฟินแลนด์ | เทียอา อัลโต | 24 |
|  ฝรั่งเศส | คามิลล์ ปลาตรอซ | 24 |
|  กานา | เซเลสติน่า โอเบง | 28 |
|  กัวเตมาลา | เฮเลน โมราเลส | 27 |
|  ฮาวาย | เมโลดี้ ฮิกะ | 27 |
|  ฮอนดูรัส | เมษายน โทบี | 25 |
|  ฮ่องกง | Beata Zhang | 26 |
|  อินเดีย | รัชมี ชินเด | 26 |
|  อินโดนีเซีย | โซฟี กีรานา | 24 |
|  ไอร์แลนด์ | ฮันนาห์ แคธลีน ฮอว์กชอว์ | 26 |
|  อิตาลี | อีวา โชสตาค | 27 |
|  ญี่ปุ่น | เม อุเอดะ | 26 |
|  คีร์กีซสถาน | ไอเปริ นูร์เบโควา | 26 |
|  ลาว | ชาซิโกเน ชาชิต | 18 |
|  ไลบีเรีย | Kindness Wilson | 26 |
|  ลักเซมเบิร์ก | เคียรา แวนเดอร์วีเรน | 28 |
|  มาเก๊า | เชอร์ลี่ย์ โจว | 21 |
|  มาเลเซีย | แอชลิน อูย | 27 |
|  เม็กซิโก | วาเลเรีย วิลลานูเอวา[ต้องการอ้างอิง] | 26 |
|  มอลโดวา | อารินา มาร์ดารี | 21 |
|  มองโกเลีย | ซูฟด์-เออร์ดีน บายารา | 21 |
|  พม่า | Khaing Zar Thant | 21 |
|  เนปาล | กรุณา ราวัต | 25 |
|  เนเธอร์แลนด์ | คริสติน่า ลาซารอส | 28 |
|  นิวซีแลนด์ | ซาแมนธา พูล | 21 |
|  นิการากัว | มารีเอลา เซอร์รอส | 25 |
|  ไนจีเรีย | Perpetual Ukadike | 27 |
|  ปานามา | ลิเลียม แอชบี บาร์เรรา | 24 |
|  ปารากวัย | จิเมนา โซซ่า | 24 |
|  เปรู | โซเฟีย กาโฮ | 26 |
|  ฟิลิปปินส์ | แองเจลิกา โลเปซ | 23 |
|  โปแลนด์ | เอวา ยาคูเบียช | 27 |
|  โปรตุเกส | มาเรีย โรซาโด้ | 23 |
|  ปวยร์โตรีโก | ซาฮิรา มาริเอล เปเรซ เจเรนา | 24 |
|  โรมาเนีย | มิเรียม ทิเกา | 23 |
|  เซียร์ราลีโอน | ยาลิสซา คาร์กโบ | 25 |
|  สิงคโปร์ | วาเนสซ่า เทียร่า เทย์ | 27 |
|  แอฟริกาใต้ | เบลินด์ ชรอยเดอร์ | 28 |
|  เกาหลี | Chung Gyu-ri | 26 |
|  ซูดานใต้ | เอมีเลีย เติ้งนุ่น | 25 |
|  สเปน | Alba Perez | 22 |
|  ศรีลังกา | Maya Dmitri | 21 |
|  ไต้หวัน | โอเชียน่า หลิง-คูรี | 24 |
|  ไทย | อภิสรา ธาดาดลทิพย์ | 27 |
|  ยูเครน | โซเฟีย ซโกบา | 19 |
|  บริเตนใหญ่ | Tiny Simbani | 23 |
|  สหรัฐ | อลิสา คุก | 23 |
|  เวเนซุเอลา | ซาครา เกร์เรโร | 24 |
|  เวียดนาม | ฮหวิ่ญ ถิ ทัญ ถวี | 22 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์การประกวดอย่างเป็นทางการ
เฟซบุ๊กการประกวดอย่างเป็นทางการ
| ด ค กนางงามนานาชาติ |
| --- | --- |
 1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969 
 1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979 
 1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989 
 1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999 
 2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009 
 2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019 
 2020  2021  2022  2023  2024  2025 
 รายนาม  รองชนะเลิศ  รางวัลพิเศษ  คอนติเนนตัลควีนส์  ประเทศ 
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมประกวดนางงามนานาชาติ |
| --- | --- |
ดำเนินการอยู่ (1960–ปัจจุบัน):  อาร์เจนตินา  อาร์เมเนีย  อารูบา  ออสเตรเลีย  เบลารุส  เบลเยียม  เบลีซ  โบลิเวีย  บราซิล  แคเมอรูน  แคนาดา  ชิลี  จีน  ไต้หวัน  โคลอมเบีย  หมู่เกาะคุก  คอสตาริกา  คิวบา  กือราเซา  สาธารณรัฐเช็ก  เดนมาร์ก  สาธารณรัฐโดมินิกัน  เอกวาดอร์  อียิปต์  เอลซัลวาดอร์  เอธิโอเปีย  เอสโตเนีย  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  กาบอง  จอร์เจีย  เยอรมนี  กานา  ยิบรอลตาร์  กัวเดอลุป  กวม  กัวเตมาลา  กายอานา  เฮติ  ฮาวาย  ฮอนดูรัส  ฮ่องกง  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อินเดีย  อินโดเนเซีย  อิสราเอล  เกาะไอร์แลนด์  อิตาลี  ญี่ปุ่น  เคนยา  เกาหลี  คีร์กีซสถาน  ลาว  ลัตเวีย  เลบานอน  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มาเก๊า  มาเลเซีย  มอริเชียส  เม็กซิโก  มอลโดวา  มองโกเลีย  เมียนมา  นามิเบีย  เนปาล  เนเธอร์แลนด์  นิวซีแลนด์  นิการากัว  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  นอร์เวย์  ปานามา  ปารากวัย  เปรู  ฟิลิปปินส์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ปวยร์โตรีโก  โรมาเนีย  รัสเซีย  เซอร์เบีย  เซียร์ราลีโอน  สิงคโปร์  สโลวาเกีย  แอฟริกาใต้  เซาท์ซูดาน  สเปน  ศรีลังกา  ซูรินาม  สวีเดน  ตาฮีตี  ไทยแลนด์  ตูนิเซีย  ตุรกี  ยูเครน  ยูไนเต็ดคิงดอม  สหรัฐอเมริกา  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา  เวเนซุเอลา  เวียดนาม  แซมเบีย 
ไม่ได้ดำเนินการ (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012):  แองโกลา (2004)  ออสเตรีย (1994)  บาฮามาส (2010)  เบอร์มิวดา (1971)  บัลแกเรีย (1970)  โครเอเชีย (2003)  โกตดิวัวร์ (1999)  ไซปรัส (2006)  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (1987)  ฟีจี (1996)  กรีซ (2010)  จาเมกา (2010)  จอร์แดน (1963)  คาซัคสถาน (2005)  ไลบีเรีย (2008)  มาซิโดเนีย (2002)  มาดากัสการ์ (1961)  มอลตา (2004)  โมร็อกโก (1969)  มาร์ตีนิก (2010)  นิวแคลิโดเนีย (2006)  ปากีสถาน (2002)  ปาเลา (2001)  สาธารณรัฐคองโก (2008)  ซานมารีโน (2001)  เซเนกัล (2004)  เซเชลส์ (1995)  สวิตเซอร์แลนด์ (1993)  แทนซาเนีย (2011)  โตโก (2000)  ตรินิแดดและโตเบโก (2011)  ยูกันดา (2009)  อุรุกวัย (1999)  ซิมบับเว (2011) 
ไม่ได้ดำเนินการ(ประเทศและดินแดนเดิมที่มีอยู่):  เกาะบอร์เนียว (1960)  เชโกสโลวาเกีย (1992)  อังกฤษ (1986)  ลาตินเม็กซิโก (ตัวแทนชาติพันธุ์) (2003)  บริติชมาลายา (1962)  พื้นเมืองอเมริกัน (ตัวแทนชาติพันธุ์) (2003)  สกอตแลนด์ (1986)  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร (2006)  แปซิฟิกใต้ (ตัวแทนชาติพันธุ์) (1960)  สหภาพโซเวียต (1990)  เวลส์ (1986)  หมู่เกาะเวสต์อินดีส (1965)  ยูโกสลาเวีย (2002) 
| ด ค กเวทีการประกวดนางงามระดับนานาชาติที่สำคัญ |
| --- | --- |
 มิสเวิลด์ ผู้ชนะ  มิสยูนิเวิร์ส ผู้ชนะ  มิสอินเตอร์เนชันแนล ผู้ชนะ  มิสซูปราเนชันแนล ผู้ชนะ  มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ผู้ชนะ 
รายการประกวดความงาม
↑  Ages during the competition
ความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศกัมพูชา

เสือ
ประเทศกัมพูชา มีความหลากหลายทางชีวภาพมากมาย ประกอบไปด้วย
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม 212 สายพันธุ์
นก 536 สายพันธุ์
สัตว์เลื้อยคลาน 176 สายพันธุ์
ปลาน้ำจืด 850 สายพันธุ์ (โตนเลสาบ)
ปลาน้ำเค็ม 435 สายพันธุ์
แหล่งข้อมูลอื่น

An online photographic database of Cambodian Marine Species
ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเชียงใหม่

| ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติ เชียงใหม่ |
| --- | --- |
Chiang Mai International Exhibition and Convention Centre
ศูนย์ประชุมฯ ปี 2555
th
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: ถนนเลียบคลองชลประทาน ตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประเทศ: ประเทศไทย
พิกัด:  18°49′33.6″N 98°57′46.8″E﻿ / ﻿18.826000°N 98.963000°E﻿ / 18.826000; 98.963000
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2552
แล้วเสร็จ: พ.ศ. 2555
ข้อมูลทางเทคนิค
พื้นที่: ในอาคาร 60,000 m2 (650,000 sq ft)
เว็บไซต์
www.cmecc-mice.com
ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเชียงใหม่ หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบ พระชนมพรรษา 5 ธันวาคม 2554 เป็นศูนย์ประชุมและนิทรรศการขนาดใหญ่ในจังหวัดเชียงใหม่ และเป็นศูนย์ประชุมที่มีขนาดใหญ่ที่สุดนอกเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ศูนย์ประชุมฯตั้งอยู่บนที่ดิน 326 ไร่ ณ ตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ บริเวณทิศใต้ของสนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี ก่อสร้างขึ้นด้วยงบประมาณ 3,024 ล้านบาท และเปิดใช้เมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2556
ในระยะเริ่มแรกอยู่ภายใต้การดูแลของสำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ต่อมาได้โอนมาอยู่ภายใต้ความดูแลของสำนักงานพัฒนาพิงคนคร (องค์การมหาชน) และบริษัท ธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์ จำกัด ตามลำดับ
ข้อมูลทั่วไป

พื้นที่ส่วนหลักภายในศูนย์ประชุมและการแสดงสินค้านานาชาติ จังหวัดเชียงใหม่ แบ่งออกเป็น
โถงต้อนรับ
นิทรรศการ
โถงนิทรรศการ (11,340 ม2)
ลานนิทรรศการกลางแจ้ง (7,443 ม2)
ห้องประชุมย่อย
ความจุ 100, 150, 300 และ 750 ที่นั่ง
อาคาร รวงผึ้ง
อาคารภัตตาคารและศูนย์อาหาร
ข้อมูลทั่วไป > การใช้งานที่สำคัญ

14 – 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 : การประชุมระดับผู้นำด้านน้ำแห่งภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก ครั้งที่ 2 (อังกฤษ: Asia-Pacific Water Summit : APWS)
12 – 28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 : มหกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2557
29 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 : พิธีปิดกีฬาโรงเรียนอาเซียน ครั้งที่ 8
13 ธันวาคม พ.ศ. 2563 : การประกวดนางสาวไทย 2563 รอบตัดสิน
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2025 รอบคัดเลือกกลุ่มซี และกลุ่มเอฟ
งาน Lanna Expo เป็นประจำทุกปี
การใช้งานในสถานการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19

คณะกรรมการโรคติดต่อจังหวัดเชียงใหม่ มีมติให้จัดตั้ง "โรงพยาบาลสนาม จังหวัดเชียงใหม่" ภายในศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติ ซึ่งเปิดรับผู้ป่วยเข้ารับการรักษาตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน 2564 เนื่องจากการระบาดของโควิด-19 มีการเพิ่มของผู้ติดเชื้อเป็นจำนวนมาก ทำให้โรงพยาบาลในจังหวัดไม่มีห้องความดันลบเพียงพอที่จะรองรับ
เบื้องต้นมีเตียงรับผู้ป่วยในโถงแรกจำนวน 252 เตียง และเตรียมขยายเพิ่มเติมอีกหนึ่งห้อง จำนวนประมาณ 500 เตียง โดยพื้นที่ของศูนย์ประชุมสามารถรองรับได้เป็นจำนวน 1,000 เตียง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2019-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอกสารอัตราค่าเช่า สำนักงานพัฒนาพิงคนคร. 14 พฤษภาคม 2557
แผ่นพับประชาสัมพันธ์ศูนย์ประชุม
ดาวน์โหลดแผนที่การเดินทาง[ลิงก์เสีย]
ดาวน์โหลดวีดีทัศน์นำเสนอศูนย์ประชุม[ลิงก์เสีย]
| ด ค กศูนย์ประชุมและศูนย์แสดงสินค้าในประเทศไทย |
| --- | --- |
กรุงเทพมหานคร และปริมณฑล:  หอประชุมกองทัพเรือ  ไบเทคบุรี  พารากอน ฮอลล์  ศูนย์ประชุมในเครือเซ็นทรัล  ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย  ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์  อิมแพ็ค เมืองทองธานี  มหิดลสิทธาคาร  ทรู ไอคอน ฮอลล์  ยูโอบีไลฟ์  วัน แบงค็อก ฟอรัม 
ภูมิภาคอื่น:  ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเชียงใหม่  ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติขอนแก่น  ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  ศูนย์ประชุมอเนกประสงค์กาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยขอนแก่น  ศูนย์ประชุมเฉลิมพระเกียรติ ในโอกาสฉลองพระชนมายุ 5 รอบ 2 เมษายน 2558 มหาวิทยาลัยมหาสารคาม  ศูนย์ประชุมพีช
นิรันดร์ ธรรมปรีชา

| นิรันดร์ ธรรมปรีชา |
| --- | --- |
เกิด: 24 กันยายน พ.ศ. 2501 (66 ปี)
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์
ปีที่แสดง: 2529-ปัจจุบัน
ThaiFilmDb
นิรันดร์ ธรรมปรีชา เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2501 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย หนึ่งในผู้กำกับภาพยนตร์ กลุ่มคนไท มีผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกคือ ไผ่ปล้องเดียว ในปี พ.ศ. 2529 จากนั้นสร้างชื่อเสียงกับภาพยนตร์เรื่อง กะเหรี่ยงตกดอย (2530) และ ผลุบโผล่ (2533)  ที่สร้างรายได้ดีในสมัยนั้น จากนั้นเขากำกับในภาพยนตร์แนวชีวิตเรื่อง ก้อนหินในดินทราย (2533) และต่อมากำกับในภาพยนตร์ตลกที่เขาถนัดเรื่อง 3กบาล (2533) และในปี 2552 ร่วมกับกับภาพยนตร์เรื่อง โยมผีพ่อ กับติ๊ก กลิ่นสี
ผลงานกำกับภาพยนตร์

รักน่ารัก (2525)
กุนซืออ้วน (2525)
วันนี้ยังมีเธอ (2526)
วันวานยังหวานอยู่ (2526)
หยุดหัวใจไว้ที่รัก (2527)
สยามสแควร์ (2527)
18 กะรัต (2528)
ฝันที่เป็นจริง (2528)
ไผ่ปล้องเดียว (2529)
เคหาสน์ดาว (2529)
กะเหรี่ยงตกดอย (2530)
กะเหรี่ยงลอยฟ้า (2531)
กระชุ่มกระชวย (2531)
ผิดฝาไม่ผิดตัว (2531)
ผลุบโผล่ (2533)
ก้อนหินในดินทราย (2533)
3กบาล (2533)
ตามล่าแต่หาไม่เจอ (2535)
เท่ ส้ม อ๋อง (2535)
นะมะปะสุ (2538)
รักไม่ถึง 100  (2543)
นรกสาวตะรุเตา  (2546)
สั่งตายห้ามตาย  (2546)
กาม  (2547)
มิดะ (2547)
ผู้หญิงซอยทรัพย์ (2549)
โยมผีพ่อ (2552)
โด๋-นัท (2554)
ผลงานกำกับภาพยนตร์ > ช่างภาพ

แม่หอยหลอด (2525)
นักเลงตราควาย (2526)
ไอ้เก่ง (2526)
ผลงานกำกับภาพยนตร์ > ผลงานแสดงละคร

โลกสองใบของนายเดียว (2550) รับบท จิ๋ม บางจาก
ผลงานกำกับภาพยนตร์ > ผลงานกำกับละคร

ตลาด โรงเจ ลิเก ความรัก (2546) ช่อง 7
ฟ้าสวย เลนส์ใส (2549) ช่อง 7
สะใภ้ไร้เงา (2559)  ช่อง 7
ภูตสาวสื่อรัก (2560) ช่อง 7
สุภาพบุรุษ บ้านทุ่ง (2556) ช่อง 7
รอยต่อ p-n

รูปแสดงสัญลักษณ์ของ PN diode รูปสามเหลี่ยมแทน p side เส้นขีดแนวตั้งแทน n side
รอยต่อ p-n (อังกฤษ: p-n junction) คือ บริเวณขอบเขตแดนหรือรอยเชื่อมต่อระหว่างสารกึ่งตัวนำสองประเภท ได้แก่สารแบบ p-type และแบบ n-type ภายในผลึกกึ่งตัวนำเดี่ยว รอยต่อ p-n นี้จะถูกสร้างขึ้นโดยการโด๊ป ด้วยวิธีการเช่นการปลูกไอออน หรือด้วยแพร่กระจายของสารเจือปน หรือด้วยการ epitaxy (การปลูกผลึกหนึ่งชั้นที่ถูกโด๊ปด้วย สารเจือปนประเภทหนึ่งบนด้านบนของชั้นผลึกที่ถูกโด๊ปด้วยสารเจือปนอีกประเภทหนึ่ง) ถ้าวัสดุที่เป็นรอยต่อนี้ถูกทำเป็นสองชิ้นแยกจากกัน รอยต่อนี้จะเป็นขอบเขตระหว่างสารกึ่งตัวนำที่  ยับยั้งการไหลของกระแสอย่างรุนแรง โดยทำให้อิเล็กตรอนและโฮลในสารกึ่งตัวนำกระจัดกระจาย
รอยต่อ p-n เป็น "สิ่งก่อสร้าง" เบื้องต้นของอุปกรณ์เซมิคอนดักเตอร์อิเล็กทรอนิกส์ส่วนใหญ่ เช่น ไดโอด, ทรานซิสเตอร์, เซลล์แสงอาทิตย์, LED และวงจรรวม โดยถูกนำมาใช้เป็น ทรานซิสเตอร์ทั่วไปและ Bipolar Junction Transistor ที่ประกอบด้วย p-n junction สองต้วต่อกันแบบอนุกรมในรูปแบบ n-p-n หรือ p-n-p
การค้นพบ p-n junction มักจะให้เกียรติกับนักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน รัสเซล Ohl แห่ง เบลล์แล็บ
รอยต่อของ Schottky เป็น p-n junction กรณีพิเศษ ที่ซึ่งโลหะจะทำหน้าที่เป็นสารกึ่งตัวนำ ชนิด p
คุณสมบัติของรอยต่อ p-n

p-n junction มีคุณสมบัติที่น่าสนใจบางอย่างที่เป็นประโยชน์ในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ทันสมัย เซมิคอนดักเตอร์ที่ถูกโด็ปเป็น p-type ค่อนข้างเป็นตัวนำไฟฟ้า เช่นเดียวกับเซมิคอนดักเตอร์ที่ถูกโด็ปเป็น n-type แต่รอยต่อที่แยกระหว่างเซมิคอนดักเตอร์สองชนิดทำให้พาหะของประจุไฟฟ้า (อังกฤษ: charge carrier) หายไป และนั่นคือไม่นำไฟฟ้าอีกต่อไป หรือการนำไฟฟ้าจะขึ้นอยู่กับแรงดันไฟฟ้าที่จ่ายให้กับเซมิคอนดักเตอร์ทั้งสองด้านนั้น โดยการปรุงแต่งจัดการกับชั้นที่ไม่เป็นสื่อไฟฟ้านี้ p-n junction จึงมักถูกทำเป็นไดโอดหรือบางครั้งเรียก junction diode ซึ่งเป็นส่วนประกอบของวงจรที่ยอมให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านได้ในทิศทางเดียวเท่านั้น การป้อนแรงดันให้กับ p-n junction เรียกว่า bias นั่นคือ ถ้าป้อนแรงดันให้กระแสไหลได้เรียกว่า forward bias แต่ถ้าป้อนแรงดันแล้ว กระแสไหลผ่านไม่ได้ เรียกว่า reverse bias
สมดุล (bias เป็นศูนย์)

p-n junction จะอยู่ในสภาพสมดุลถ้าไม่มีแรงดันไฟฟ้าภายนอกจ่ายให้ ความต่างศักย์ที่ตกครอมรอยต่อจะเรียกว่า ความต่างศักย์สร้างเองภายใน สัญลักษณ์ Vbi
หลังจากเชื่อม เซมิคอนดักเตอร์ p-type และ n-type เข้าด้วยกันผ่าน junction แล้ว อิเล็กตรอนจากพื้นที่ n ใกล้รอยต่อ p-n มีแนวโน้มที่จะแพร่กระจายเข้าไปในพื้นที่ p ในขณะที่อิเล็กตรอนแตกตัว มันทิ้งไอออนประจุบวก (ผู้บริจาค) ไว้ข้างหลัง ในทำนองเดียวกันโฮลจากพื้นที่ p ใกล้รอยต่อ p-n เริ่มที่จะแพร่กระจายเข้าไปในพื่นที่ n ก็ทิ้งไอออนประจุลบ (ผู้รับบริจาค) ไว้ข้างหลังเหมือนกัน พื้นที่ใกล้รอยต่อ p-n จึงสูญเสียความเป็นกลางและมีประจุไฟฟ้า เรียกพื้นที่นี้ว่า space charge region หรือชั้น พร่อง (ดูรูป A)
สนามไฟฟ้าที่ถูกสร้างขึ้นโดย space charge region ขัดขวางกระบวนการแพร่กระจายของทั้งอิเล็กตรอนและโฮล มีปรากฏการณ์สองอย่างเกิดขึ้นพร้อมกัน ปรากฏการณ์แรกเป็นกระบวนการ แพร่กระจายที่มีแนวโน้มที่จะสร้างประจุมากขึ้น และปรากฏการณ์ที่สองเป็นสนามไฟฟ้าที่สร้างขึ้นโดยประจุที่มีแนวโน้มที่จะต่อต้านการแพร่กระจาย ความเข้มข้นของประจุที่สมดุลแสดงด้วยเส้นสีน้ำเงินและสีแดง และยังแสดงให้เห็นสองปรากฏการณ์ที่ถ่วงดุลเพื่อสร้างความสมดุลให้เกิดขึ้น
space charge region เป็นโซนที่มีประจุอิสระที่ได้รับจากไอออนคงที่ (ผู้บริจาคหรือผู้รับบริจาค) ที่ถูกทิ้งไว้จากการแพร่กระจายของพาหะส่วนใหญ่ เมื่ออยู่ในภาวะสมดุล ความหนาแน่นของประจุถูกประมาณเป็นขั้น ๆ ตามที่แสดง ในความเป็นจริง ใน region นี้จะไม่มี majority carriers อย่างสมบูรณ์ (ทำให้ค่าความหนาแน่นของประจุเท่ากับระดับการโด๊ปสุทธิ) และที่รอยต่อระหว่าง space charge region และ neutral region จะค่อนข้างเป็นเส้นตรง (ดูรูป B, Q (x) กราฟ) space charge region มีปริมาณประจุทั้งสองด้านของรอยต่อ p-n เท่ากัน และปริมาณประจุจะค่อย ๆ น้อยลงเมื่อห่างจากรอยต่อออกไป (ด้าน n ในรูป A และ B)
รูป A แสดง p-n junction ในสภาวะสมดุลที่ bias voltage เป็นศูนย์ ความเข้มข้นของอิเล็คตรอนและโฮลแสดงด้วยเส้นสีสีน้ำเงินและสีแดงตามลำดับ พื้นที่สีเทาเป็นกลาง โซนสีแดงอ่อนมีประจุบวก โซนสีฟ้าอ่อนมีประจุลบ สนามไฟฟ้าจะแสดงด้านล่าง แรงไฟฟ้าสถิตบนอิเล็กตรอนและโฮล และทิศทางในการแพร่กระจาย มีแนวโน้มที่จะย้ายอิเล็กตรอนและหลุม
รูป B p-n junction ในสมดุลที่มี bias เป็นศูนย์ ด้านล่างแสดงปริมาณประจุไฟฟ้า และสนามไฟฟ้าและแรงดันไฟฟ้าในแต่ละพื้นที่
ลูกา มอดริช

ลูกา มอดริช (โครเอเชีย: Luka Modrić, ออกเสียง: [lûːka mǒːdritɕ];; เกิดวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวโครเอเชีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่ง กองกลาง ให้กับสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริดและฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย เขาเล่นเป็น กองกลางตัวกลาง เป็นหลัก แต่ก็สามารถเล่นเป็นกองกลางตัวรุก หรือเป็นกองกลางตัวรับได้ เขาได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ดีที่สุดตลอดกาล และเป็นนักฟุตบอลชาวโครเอเชียที่ดีที่สุดตลอดกาล
ชีวิตช่วงต้น

ลูกา มอดริชเกิดในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1985 และเติบโตในหมู่บ้านขนาดเล็กชื่อ Modrići ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่บ้าน Zaton Obrovački ที่ตั้งอยู่ทางเหนือของนครซาดาร์ในโครเอเชีย ซึ่งขณะนั้นเป็นสาธารณรัฐในยูโกสลาเวีย เขาเป็นลูกคนแรกของ Stipe Modrić จาก Modrići กับ Radojka Dopuđ จาก Kruševo ที่ตั้งอยู่ใกล้ Obrovac ทั้งคู่เคยทำงานในโรงงานเสื้อถัก มอดริชใช้เวลาส่วนใหญ่ในวัยนั้นที่บ้านหินของปู่ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ถนนทางเหนือของหมู่ขนาดเล็ก Modrići และทำหน้าที่เลี้ยงแพะตั้งแต่อายุ 5 ขวบ
อย่างไรก็ตาม ชีวิตในวัยเด็กต้องพบกับสงครามประกาศเอกราชโครเอเชีย โดยตอนที่สงครามเริ่มมีความรุนแรงมากขึ้นใน ค.ศ. 1991 ครอบครัวของเขาต้องย้ายออกจากพื้นที่นี้ Luka ปู่ของมอดริช ถูกกบฏเซิร์บที่เป็นส่วนหนึ่งของตำรวจ SAO Krajina ประหารใกล้บ้านของเขาที่ Modrići ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1991 และหลังครอบครัวของเขาหนีไป บ้านหลังนั้นถูกเผาทำลาย มอดริชกลายเป็นผู้ลี้ภัยและอาศัยอยู่กับครอบครัวที่โรงแรม Kolovare เป็นเวลา 7 ปี ภายหลังจึงย้ายไปที่โรงแรม Iž ซึ่งโรงแรมทั้งสองแห่งอยู่ในซาดาร์ พ่อของเขาเข้าร่วมกองทัพโครเอเชียในฐานะช่างเครื่องอากาศยาน (aeromechanic) ในช่วงปีนั้น มีการทิ้งระเบิดหลายพันลูกลงในนครและการเล่นฟุตบอลเป็นวิธีหนีความเป็นจริงของสงคราม เขาจำได้ว่ามันเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากสำหรับครอบครัวและเป็นสิ่งที่หล่อหลอมให้เขาเป็นคน เขายังกล่าวด้วยว่าตนยังไม่รู้เกี่ยวกับสงครามเนื่องจากตนเป็นเพื่อนเด็กหลายคน และพ่อแม่ของเด็ก ๆ เหล่านั้นก็ไม่ให้สงครามส่งผลกระทบต่อชีวิตวัยเด็กด้วย
ชีวิตส่วนตัว

มอดริชแต่งงานกับ Vanja Bosnić ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 ในพิธีแต่งงานส่วนบุคคลที่ซาเกร็บ หลังคบหา 4 ปี และในปีถัดมาจัดในโบสถ์คาทอลิก Ivano ลูกชายของทั้งคู่ ถือกำเนิดในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ส่วน Ema ลูกสาว เกิดในวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2013 และ Sofia ลูกสาวคนที่สอง เกิดในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2017
มอดริชเป็นลูกพี่ลูกน้องกับนักฟุตบอลชาวออสเตรเลียชื่อ มาร์ก วิดูกา และเป็นบิดาอุปถัมภ์ของ Ivan ลูกชายของมาเตออ กอวาชิช
สถิติ > นานาชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| โครเอเชีย | 2006 | 12 | 2 |
| โครเอเชีย | 2007 | 10 | 1 |
| โครเอเชีย | 2008 | 11 | 3 |
| โครเอเชีย | 2009 | 3 | 1 |
| โครเอเชีย | 2010 | 8 | 0 |
| โครเอเชีย | 2011 | 9 | 1 |
| โครเอเชีย | 2012 | 9 | 0 |
| โครเอเชีย | 2013 | 10 | 0 |
| โครเอเชีย | 2014 | 11 | 2 |
| โครเอเชีย | 2015 | 4 | 0 |
| โครเอเชีย | 2016 | 8 | 1 |
| โครเอเชีย | 2017 | 8 | 1 |
| โครเอเชีย | 2018 | 15 | 2 |
| โครเอเชีย | 2019 | 9 | 2 |
| โครเอเชีย | 2020 | 6 | 0 |
| โครเอเชีย | 2021 | 13 | 4 |
| โครเอเชีย | 2022 | 16 | 3 |
| รวม | รวม | 162 | 23 |
รางวัลเกียรติยศ

ดินามอซาเกร็บ
Prva HNL: 2005–06, 2006–07, 2007–08
โครเอเชียนคัพ: 2006–07, 2007–08
โครเอเชียนซูเปอร์คัพ: 2006
เรอัลมาดริด
ลาลีกา: 2016–17, 2019–20, 2021–22 2023-2024
โกปาเดลเรย์: 2013–14
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2012, 2017, 2019–20, 2021–22
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2013–14, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2021–222023-2024
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2014, 2016, 2017, 2022
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2014, 2016, 2017, 2018
โครเอเชีย
ฟุตบอลโลก
รองชนะเลิศ: 2018
อันดับที่ 3: 2022
บาลงดอร์: 2018
อ่านเพิ่ม

ชีวประวัติ
Čop, Goran (2014). Luka Modrić: životna i sportska biografija (ภาษาโครเอเชีย). Profil knjiga. ISBN 9789533133263.
Azpitarte, Vicente; Puertas, José Manuel (2016). Luka Modric: El hijo de la guerra (ภาษาสเปน). Al Poste Ediciones. ISBN 978-84-15726-61-6.
อัตชีวประวัติ
Modrić, Luka; Matteoni, Robert (2019). Moja igra: autobiografija (ภาษาโครเอเชีย). Corto Literary. ISBN 978-953-48750-0-1.
Modrić, Luka; Matteoni, Robert (2020). Luka Modric: Official Autobiography. Bloomsbury Publishing. ISBN 9781472977946.
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at Real Madrid CF
Luka Modrić La Liga profile
ข้อมูลของ ลูกา มอดริช ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
ประวัติของ ลูกา มอดริช ที่ BDFutbol
ลูกา มอดริช – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
ลูกา มอดริช – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
สถิติของ ลูกา มอดริช ที่ Soccerbase
ลูกา มอดริช ที่ National-Football-Teams.com
แม่แบบ:CFF player
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด  |
| --- | --- |
 1 กูร์ตัว  2 การ์บาฆัล  3 มีลีเตา  4 อาลาบา  5 เบลลิงงัม  6 กามาวีงกา  7 ฌูนีโยร์  8 บัลเบร์เด  9 อึมบาเป  10 มอดริช (c)  11 โรดรีกู  13 ลูนิน  14 ชัวเมนี  15 กือแลร์  16 เอ็งดรีกี  17 บัซเกซ  18 ชัวเมนี  19 เซบาโยส  22 รือดีเกอร์  23 แมนดี  24 มาเรียโน  ผู้จัดการ: อันเชลอตตี 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
มอดริชเกิดที่ซาดาร์ ประเทศโครเอเชีย โดยเขาเริ่มเล่นให้กับ NK Zadar
บิชอปแห่งอาสนวิหารอัลมูเดนาแสดงความยินดีแก่มอดริชหลังชนะยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2017–18
มอดริชรับรางวัลลูกบอลทองคำจากวลาดีมีร์ ปูตินหลังการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 รอบชิงชนะเลิศ
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์

| ศาสตราจารย์เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์ป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |


สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร   แบบบัญชีรายชื่อ
ดำรงตำแหน่ง 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 กันยายน พ.ศ. 2498 (69 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
คู่สมรส: รจนา เจริญวงศ์ศักดิ์
บุตร: อาณาจักร เจริญวงศ์ศักดิ์
ชื่อเล่น: แดน

ศาสตราจารย์ เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์ (เกิด 9 กันยายน 2498 ชื่อเล่น แดน) หรือที่รู้จักกันในนาม ดร.แดน กงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์สาธารณรัฐซิมบับเวประจำประเทศไทย และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 22 นักวิชาการด้านเศรษฐศาสตร์ อดีตอาจารย์หลายมหาวิทยาลัย เคยลงสมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพ พ.ศ. 2551 ในหมายเลข 2 มีผลงานด้านการเขียนหนังสือมากมาย ในหลากหลายสาขา เช่น เศรษฐกิจ นโยบายการศึกษา การต่างประเทศ สังคม การเมือง การศึกษา ความสำเร็จ การดำเนินชีวิต โดยมีหนังสือมากกว่า 200 เล่ม และมีผลงานบทความตีพิมพ์ลงวารสารวิชาการทั้งในประเทศและต่างประเทศเป็นประจำมากกว่า 500 เรื่อง และแสดงทัศนะต่างๆมากกว่า 6,000 เรื่อง
ประวัติ > การศึกษา

ศาสตราจารย์ ดร. เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์ สำเร็จการศึกษาจาก
โรงเรียนอัสสัมชัญ กรุงเทพฯ ศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนนิวเบอร์ลิน รัฐวิสคอนซิน สหรัฐอเมริกา โดยทุนจากเอเอฟเอส
ระดับปริญญาตรีเศรษฐศาสตร์ ได้รับเกียรตินิยมอันดับ 1 จากมหาวิทยาลัยมอแนช ประเทศออสเตรเลีย (ได้รับทุนของรัฐบาลออสเตรเลีย)
ระดับปริญญาโทรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard University) สหรัฐอเมริกา
ปริญญาโทบริหารธุรกิจ สาขาวิสาหกิจเพื่อสังคมและการพัฒนาชุมชน มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (University of Cambridge) ประเทศอังกฤษ
ศึกษาในระดับปริญญาเอก (1981) สาขาเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมอแนช (Monash University) ประเทศออสเตรเลีย (ได้รับทุนของมหาวิทยาลัยมอแนช)
ปริญญาเอก การบริหาร (D Phil) มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด (University of Oxford) ประเทศอังกฤษ
การศึกษาหลังปริญญาเอก (Post Doctoral) มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (University of Oxford) ประเทศอังกฤษ
นอกจากนั้นยังผ่านการศึกษาอบรมในหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร ภาครัฐร่วมเอกชนและการเมือง รุ่นที่ 1 ปีการศึกษา 2546-2547 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ (วปม. รุ่นที่ 1) และหลักสูตรการเมืองการปกครองในระบบประชาธิปไตย สำหรับนักบริหารระดับสูง รุ่นที่ 8 ปีการศึกษา 2547-2548 วิทยาลัยการเมืองการปกครอง สถาบันพระปกเกล้า
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

สมรสกับ คุณรจนา เจริญวงศ์ศักดิ์ (สกุลเดิม ทวีสิน) มีบุตรชาย ชื่อ อาณาจักร เจริญวงศ์ศักดิ์
ประสบการณ์ทำงาน

อาจารย์ คณะเศรษฐศาสตร์   Monash University  ออสเตรเลีย
อาจารย์ คณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
นักวิจัย ศูนย์วิจัยทางเศรษฐศาสตร์อิมแพครีเสิร์ช  มหาวิทยาลัยเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย
ที่ปรึกษา นายกรัฐมนตรี  รองนายกรัฐมนตรีและประธานรัฐสภา
ที่ปรึกษาประจำ คณะกรรมาธิการต่าง ๆ  ของวุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎร
ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม และกระทรวงอื่นๆ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และรองประธาน คณะกรรมาธิการการพัฒนาเศรษฐกิจ สภาผู้แทนราษฎร
ประธานคณะทำงานการศึกษา ศาสนา ศิลปะและวัฒนธรรม
รองประธาน คณะทำงานการเศรษฐกิจ การพาณิชย์และอุตสาหกรรม
สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
เขียนบทความแสดงความคิดเห็นตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์  วารสาร
เขียนหนังสือภาษาไทย ภาษาอังกฤษ กว่า 200 เล่ม งานวิจัย 500 เรื่อง
บทความภาษาไทย ภาษาอังกฤษ 6,000 บทความ
ผู้ช่วยพิเศษ ประธานกรรมการบริหาร บริษัท ซีพี ออลล์ จำกัด (มหาชน)
นายกสมาคมไทย-ออสเตรเลียน ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช
นักวิชาการ ประจำวิทยาลัยธุรกิจมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดอังกฤษ
รองประธานกรรมการ  คณะกรรมการวิชาการ สภานิติบัญญัติแห่งชาติ