stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาษาฟัง

| ภาษาฟัง |
| --- | --- |
ภาษาปังเว
Faŋ, Paŋwe
ประเทศที่มีการพูด: อิเควทอเรียลกินี, กาบอง, สาธารณรัฐคองโก, แคเมอรูน, เซาตูแมอีปริงซีป
ชาติพันธุ์: ชาวฟัง
จำนวนผู้พูด: 1 ล้านคน  (2006–2013)
ตระกูลภาษา: ไนเจอร์-คองโก  แอตแลนติก–คองโกเบนเว–คองโกSouthern Bantoidบันตู (พื้นที่เอ)Betiภาษาฟัง
ภาษาถิ่น: ฟังตะวันตกเฉียงใต้ Ntoumou-Fang Okak-Fang Mekê-Fang Mvaïe-Fang Atsi-Fang Nzaman-Fang Mveni-Fang            
รหัสภาษา
ISO 639-2: fan
ISO 639-3: fan
Guthrie code: A.75,751

ภาษาฟัง (Fang) เป็นภาษาในกลุ่มภาษาบันตู พูดโดยชาวฟัง มีผู้พูดอยู่ในอิเควทอเรียลกินี, ตอนเหนือของกาบอง, ตอนใต้ของแคเมอรูน, สาธารณรัฐคองโก และเซาตูแมอีปริงซีป จำนวนประมาณ 1 ล้านคน และมีความเกี่ยวข้องกับภาษา Bulu และภาษา Ewondo ทางตอนใต้ของแคเมอรูน
ภาษาฟังมีรูปแบบอื่นอีกหลายรูปแบบในกาบองและแคเมอรูน รายชื่อภาษาได้แก่ Ntoumou, Okak, Mekê, Atsi (Batsi), Nzaman (Zaman), Mveni, และ Mvaïe และภาษาฟางตะวันตกเฉียงใต้ถือว่าเป็นภาษาที่แตกต่างกัน
ภาษาทซัต

| ภาษาทซัต |
| --- | --- |
Hainan Cham
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศจีน
ภูมิภาค: เกาะไหหลำ
ชาติพันธุ์: Utsul
จำนวนผู้พูด: 4,000  (2007)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  มลายู-พอลินีเชียมลายู-ซุมบาวา (?)จามที่ราบสูงจามตอนเหนือภาษาทซัต
รหัสภาษา
ISO 639-3: huq
ภาษาทซัต (Tsat) หรือภาษาอุทซัต หรือ ภาษาหุยฮุย (จีนตัวย่อ: 回辉话; จีนตัวเต็ม: 回輝話; พินอิน: huí huī huà) หรือ ภาษาจามไหหลำ (海南占語) เป็นภาษาที่ใช้พูดบนเกาะไหหลำ ประเทศจีน โดยชาวอุตซุล อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียน สาขามาลาโย-โพลีเนเซีย ใกล้เคียงกับภาษาจาม ที่ใช้พูดในเวียดนามปัจจุบัน ภาษานี้เป็นภาษาเดียวในสาขามาลาโย-โพลีเนเซียที่มีเสียงวรรณยุกต์ ซึ่งน่าจะเป็นผลจากการติดต่อกับผู้พูดภาษาจีนและภาษาไหลหรือหลีในเกาะไหหลำ
แหล่งข้อมูลอื่น

Pérez Pereiro, Alberto. "Tonality in Phan Rang Cham and Tsat" (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-03-20. สืบค้นเมื่อ 2006-12-22.
Recent papers on Tsat เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาษาพูลา

| ภาษาพูลา |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: จีน เวียดนาม
จำนวนผู้พูด: 14,050 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  กลุ่มภาษาทิเบต-พม่ากลุ่มภาษาพม่ากลุ่มภาษางวีภาษาพูลา
รหัสภาษา
ISO 639-3: phh
ภาษาพูลา (Phula) มีผู้พูดทั้งหมด 14,050 คน พบในเวียดนาม 9,050 คน (พ.ศ. 2542) ทางภาคเหนือและภาคตะวันตกเฉียงเหนือ พบในจีน 5,000 คน (พ.ศ. 2551) ในมณฑลยูนนาน จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขาพม่า สาขาย่อยงวี เป็นภาษามีวรรณยุกต์ ผู้พูดในเวียดนามเริ่มเปลี่ยนมาพูดภาษาเวียดนาม ในจีนถือว่าผู้พูดภาษานี้เป็นกลุ่มเดียวกับชาวอี๋
ฟิสิกส์โอลิมปิกระดับทวีปเอเชีย

เว็บย่อ
APhO
การแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิกระดับทวีปเอเชีย (Asian Physics Olympiad: APhO) เป็นการแข่งขันฟิสิกส์ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกๆ ปี ยังเป็นการแข่งขันหนึ่งของการแข่งขันโอลิมปิกวิชาการ ที่จัดเป็นระดับภูมิภาค ยังเป็นการแข่งขันฟิสิกส์รายการเดียวที่จัดขึ้นในระดับภูมิภาค โดยมีต้นกำเนิดมาจากฟิสิกส์โอลิมปิก โดยจะจัดล่วงหน้าการแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิกประมาณ 2 เดือน
ประวัติการแข่งขัน

ในปี พ.ศ. 2542 ดร.โยฮันเนส เซอร์ยา หัวหน้าทีมฟิสิกส์ของประเทศอินโดนีเซีย และศาสตราจารย์ ดร. วาลเดอร์มาร์ กอร์ซโควสกี ประธานของคณะกรรมการฟิสิกส์โอลิมปิก ได้จัดการแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิกระดับทวีปเอเชียขึ้นเป็นครั้งแรกที่เมืองคาราวาสิ ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 23 เมษายน ถึง 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 โดยมีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 12 ประเทศ ซึ่งได้จัดต่อเนื่องมาทุกๆ ปี โดยประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันอย่างสม่ำเสมอได้แก่ ประเทศออสเตรเลีย ประเทศจีน ประเทศอินเดีย ประเทศอินโดนีเซีย ประเทศอิสราเอล ประเทศคาซัคสถาน ประเทศมาเลเซีย ประเทศมองโกเลีย ประเทศฟิลิปปินส์ ประเทศสิงคโปร์ ประเทศไต้หวัน ประเทศทาจิกิสถาน ประเทศไทย และประเทศเวียดนาม
ข้อแตกต่างระหว่างฟิสิกส์โอลิมปิกระหว่างประเทศ กับ ฟิสิกส์โอลิมปิกระดับทวีปเอเชีย

โดย 1 ประเทศสามารถส่งผู้แทนประเทศเข้าร่วมการแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิกระดับทวีปเอเชียได้ 8 คน แต่สำหรับการแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิกระหว่างประเทศ 1 ประเทศสามารถส่งผู้แทนประเทศเข้าร่วมการแข่งขันได้ 5 คน
ประเทศเจ้าภาพ

| APhO | เมืองที่จัดการแข่งขัน | ประเทศเจ้าภาพ | ปีที่จัดการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- |
| 14th APhO | โบกอร์ |   ประเทศอินโดนีเซีย | พ.ศ. 2556 |
| 13rd APhO | นิวเดลี |  ประเทศอินเดีย | พ.ศ. 2555 |
| 12nd APhO | เทลอาวีฟ |  ประเทศอิสราเอล | พ.ศ. 2554 |
| 11st APhO | ไทเป |  ประเทศไต้หวัน | 23 เมษายน-1 พฤษภาคม  พ.ศ. 2553 |
| 10th APhO | กรุงเทพมหานคร |  ประเทศไทย | 24 เมษายน-2 พฤษภาคม  พ.ศ. 2552 |
| 9th APhO | อูลานบาตาร์ |  ประเทศมองโกเลีย | 20-28 เมษายน พ.ศ. 2551 |
| 8th APhO | เซี่ยงไฮ้ |  ประเทศจีน | 21-29 เมษายน พ.ศ. 2550 |
| 7th APhO | อัลมาเตอ |  ประเทศคาซัคสถาน | 23-30 เมษายน พ.ศ. 2549 |
| 6th APhO | เปกันวารู |  อินโดนีเซีย | 24 เมษายน-2 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 |
| 5th APhO | ฮานอย |  ประเทศเวียดนาม | 26 เมษายน-4 พฤษภาคม  พ.ศ. 2547 |
| 4th APhO | นครปฐม |  ประเทศไทย | 20-29 เมษายน พ.ศ. 2546 |
| 3rd APhO | สิงคโปร์ |  ประเทศสิงคโปร์ | 6-14 พฤษภาคม  พ.ศ. 2545 |
| 2nd APhO | ไทเป |  ประเทศไต้หวัน | 22 เมษายน-1 พฤษภาคม  พ.ศ. 2544 |
| 1st APhO | คาราวาสิ |  อินโดนีเซีย | 23 เมษายน-1 พฤษภาคม  พ.ศ. 2543 |
แหล่งข้อมูลอื่น

ธรรมนูญการแข่งขันฯ เก็บถาวร 2009-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์การแข่งขันฯ ครั้งที่ 4 เก็บถาวร 2011-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์การแข่งขันฯ ครั้งที่ 5 เก็บถาวร 2004-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์การแข่งขันฯ ครั้งที่ 8 เก็บถาวร 2009-05-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์การแข่งขันฯ ครั้งที่ 9 เก็บถาวร 2009-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์การแข่งขันฯ ครั้งที่ 10 เก็บถาวร 2009-09-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์การแข่งขันฯ ครั้งที่ 11 เก็บถาวร 2012-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กโอลิมปิกวิชาการ |
| --- | --- |
 คณิตศาสตร์ (IMO)  ฟิสิกส์ (IPhO)  เคมี (IChO)  คอมพิวเตอร์ (IOI)  ชีววิทยา (IBO)  ปรัชญา (IPO)  ดาราศาสตร์ (IAO)  ภูมิศาสตร์ (IGeO)  ภาษาศาสตร์ (IOL)  วิทยาศาสตร์ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (IJSO)  โลกและอวกาศ (IESO)  ดาราศาสตร์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ (IOAA)
มารีนาเบย์แซนส์

มารีนาเบย์แซนส์ (Marina Bay Sands) เป็นรีสอร์ทครบวงจรขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ที่อ่าวมารีนา ประเทศสิงคโปร์ นับเป็นอาคารกาสิโนที่มีมูลค่าแพงที่สุดในโลก ประมาณ 5.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐหรือประมาณ 1.71 แสนล้านบาทไทย ทั้งนี้มาจากราคาที่ดินในบริเวณดังกล่าวที่มีมูลค่าสูง พัฒนาโดยบริษัทลาสเวกัสแซนส์ ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิก โมเช ซาฟดี
มารีนาเบย์แซนส์มีขนาดพื้นที่ 581,000 ตารางเมตร ประกอบไปด้วยโรงแรม, ศูนย์ประชุมและนิทรรศการ, พิพิธภัณฑ์, โรงละคร, สถานบันเทิง, ภัตตาคารและ ห้างสรรพสินค้า กาสิโนแบบเปิดโล่งที่ใหญ่ที่สุดในโลก รีสอร์ทแห่งนี้มีสกายพาร์ค (สวนสันทนาการลอยฟ้า) ที่มีความยาว 340 เมตร (1,120 ฟุต) จุคนได้ 3,900 คน และสระว่ายน้ำยาว 150 เมตร (490 ฟุต) ซึ่งตั้งอยู่บนดาดฟ้าที่ใหญ่ที่สุดในโลก
เดิมมารีน่าเบย์แซนส์มีกำหนดเปิดให้บริการในปี 2552 แต่การก่อสร้างประสบกับความล่าช้าอันเนื่องมาจากต้นทุนวัสดุและการขาดแคลนแรงงานที่เพิ่มสูงขึ้นตั้งแต่เริ่มแรก วิกฤตการเงินโลกยังส่งผลให้เจ้าของลาสเวกัสแซนด์สต้องชะลอโครงการที่อื่น ๆ เพื่อให้เร่งก่อสร้างรีสอร์ทครบวงจรแห่งนี้ ได้รับการอนุมัติจากทางการสิงคโปร์  เปิดกาสิโนในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2553 รีสอร์ทและสกายพาร์คเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 23 และ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2553 โรงละครเสร็จสิ้นทันเวลาสำหรับการแสดงครั้งแรกของ Riverdance ในวันที่ 30 พฤศจิกายน ลานสเก็ตในร่มซึ่งใช้น้ำแข็งเทียมเปิดการแสดงโดย Michelle Kwan เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พิพิธภัณฑ์ ArtScience เปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชมการแสดงแสงเลเซอร์และน้ำที่เรียกว่า Wonder Full เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2554 ถือเป็นการเสร็จสมบูรณ์ของรีสอร์ทแบบครบวงจร
นอกจากนี้ มารีนาเบย์แซนส์ ยังเป็นที่ตั้งของแอปเปิลสโตร์สาขาที่สามของสิงคโปร์ ต่อจากถนนออร์ชาร์ดและจูเวิลชางงีแอร์พอร์ตด้วย
ระเบียงภาพ

มารีนาเบย์แซนส์ และ เมอร์ไลออน
มารีนาเบย์แซนส์ ในตอนกลางวัน
พิพิธภัณฑ์ศิลปวิทยาศาสตร์ (ArtScience Museum) ส่วนหนึ่งของมารีนาเบย์แซนส์
ภาพถ่ายทางอากาศของดาดฟ้าและสระน้ำ
ภาพถ่ายทางอากาศของดาดฟ้า สกายพาร์ค
ภาพถ่ายทางอากาศของโรงแรมมารีนาเบย์แซนส์ ประกอบด้วยอาคารสูง 3 หลัง ในปัจจุบัน
มารีนาเบย์แซนส์ในตอนกลางคืน ถ่ายจากการ์เดนส์บายเดอะเบย์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ภาพถ่าย เก็บถาวร 2014-03-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
1°16′57.54″N 103°51′30.30″E﻿ / ﻿1.2826500°N 103.8584167°E﻿ / 1.2826500; 103.8584167
มานาบุ ไซโต

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  มานาบุ ไซโต
วันเกิด:   (1990-04-04) 4 เมษายน ค.ศ. 1990 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  คาวาซากิ, ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.69 m (5 ft 6 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2008–2017 |  โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส |  201 |  (32) |
| 2011 |  →Ehime FC |  36 |  (14) |
| 2018– |  คาวาซากิ ฟรอนตาเล |  16 |  (1) |
ทีมชาติ
| 2013–2016 |  ประเทศญี่ปุ่น |  6 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มานาบุ ไซโต (ญี่ปุ่น: 齋藤 学; โรมาจิ: Saito Manabu) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น เล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรคาวาซากิ ฟรอนตาเลในเจลีก ดิวิชัน 1 โดยก่อนหน้านี้อยู่กับสโมสรโยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอสนานหลายปี
สถิติอาชีพ

| ทีมชาติญี่ปุ่น> ปี | ทีมชาติญี่ปุ่น> ลงเล่น | ทีมชาติญี่ปุ่น> ประตู |
| --- | --- | --- |
| 2013 | 3 | 1 |
| 2014 | 2 | 0 |
2015: 0
| 2016 | 1 | 0 |
| รวม | 6 | 1 |
แหล่งข้อมูลอื่น

มานาบุ ไซโต ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติญี่ปุ่น – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 คาวาชิมะ  2 อูจิดะ  3 ก. ซากาอิ  4 ฮนดะ  5 นากาโตโมะ  6 โมริชิเกะ  7 เอ็นโด  8 คิโยตาเกะ  9 โอกาซากิ  10 คางาวะ  11 คากิตานิ  12 นิชิกาวะ  13 โอกุโบะ  14 อาโอยามะ  15 คนโนะ  16 ยามางูจิ  17 ฮาเซเบะ (c)  18 โอซาโกะ  19 อิโนฮะ  20 ไซโต  21 ฮ. ซากาอิ  22 โยชิดะ  23 กนดะ  ผู้ฝึกสอน: ซักเกโรนี  |  1 คาวาชิมะ  2 อูจิดะ  3 ก. ซากาอิ  4 ฮนดะ  5 นากาโตโมะ  6 โมริชิเกะ  7 เอ็นโด  8 คิโยตาเกะ  9 โอกาซากิ  10 คางาวะ  11 คากิตานิ  12 นิชิกาวะ  13 โอกุโบะ  14 อาโอยามะ  15 คนโนะ  16 ยามางูจิ  17 ฮาเซเบะ (c)  18 โอซาโกะ  19 อิโนฮะ  20 ไซโต  21 ฮ. ซากาอิ  22 โยชิดะ  23 กนดะ  ผู้ฝึกสอน: ซักเกโรนี  |  |
มัสยิดสีน้ำเงิน

มัสยิดสีน้ำเงิน หรือ มัสยิดสีฟ้า อาจหมายถึง
มัสยิดสุลต่านอาเหม็ด ในอิสตันบูล
มัสยิดสีน้ำเงิน (เยเรวาน)
มัสยิดสีน้ำเงิน (อัมสเตอร์ดัม)
มัสยิดใหญ่แห่งเฮราต
ฮัซรัต อะลี มะซาร์ ในมะซารีชะรีฟ
ภาษาซิมูลา

ภาษาซิมูลา (Simula) เป็นชื่อเรียกรวมของภาษาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ 2 ภาษาคือ ภาษาซิมูลา 1 (Simula 1) และภาษาซิมูลา 67 (Simula 67) ภาษาโปรแกรมดังกล่าวนี้ได้เริ่มพัฒนาขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2503 เป็นต้นมาที่  "ศูนย์คอมพิวเตอร์นอร์เวย์"  (Norwegian Computing Center) ที่นครออสโลโดย โอล-โยฮาน ดาห์ล และ คริสเตน ไนกาอาร์ด ในเชิงวากยสัมพันธ์ยังนับได้ว่าเป็นชุดภาษาโปรแกรมชุด "อัลกอล 60" (Algol 60) ที่เชื่อถือได้มากที่สุดอยู่
ภาษาซิมูลา 67 แนะให้ใช้วัตถุหรืออ็อบเจกต์ คลาส (class) ซับคลาส (subclasses) เวอร์ชวลเมธอด (virtual method) โครูทีน (coroutine) การกวาดล้างข้อมูลขยะ (garbage collection) และเหตุการณ์จำลองไม่ต่อเนื่อง (discrete event simulation)
ซึ่งซิมูลาได้รับการยอมรับว่าเป็นการเขียนภาษาโปรแกรมเชิงอ็อบเจกต์รุ่นแรกสุด แม้บางครั้งแบบจำลองอ็อบเจกต์อาจไม่สมบูรณ์ ดังที่ชื่อของมันบ่งบอกเป็นนัยอยู่ โปรแกรมซิมูลาได้แรกเริ่มออกแบบมาก็เพื่อการจำลองซึ่งก็ได้มีการใช้เนื้อหาของมันมาเป็นพื้นฐาน หรือกรอบงานสำหรับการออกแบบภาษาโปรแกรมเชิงอ็อบเจกต์ทั้งหลายที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
แม้ในปัจจุบันโปรแกรมซิมูลายังมีการนำมาใช้อยู่อย่างกว้างขวาง เช่นการจำลองการออกแบบ VLSI โปรแกรมกระบวนการ (processes) โพรโทคอล ภาษาขั้นตอนวิธี และการประยุกต์อื่นๆ เช่นการเรียงพิมพ์ เรขนิเทศคอมพิวเตอร์และด้านการศึกษา  เนื่องจากอ็อบเจกต์เชิงซิมูลาได้ถุกนำมาประยุกต์ซ้ำใน ภาษา C++ อิทธิพลของซิมูลาจึงได้รับการกล่าวถึงความสำคัญน้อยกว่าความเป็นจริง
โค้ดอย่างง่าย > โปรแกรมอย่างน้อยที่สุด

โปรแกรมอย่างน้อยที่สุด(มินิมัล)ของSimula คือไฟล์ว่างเปล่า ซึ่งมีองค์ประกอบเพียง ; (ดัมมี่สเตทเมนท์) เพียงอย่างเดียว.
แต่โปรแกรมอย่างน้อยที่สุดก็มักจะเขียนเป็นบล็อกว่างเปล่าตามความนิยมด้วยเช่นกัน
Begin
End;
โปรแกรมนี้เริ่มรันและจบลงทันที. โดยในภาษาSimulaจะไม่มีการรีเทิร์นค่าเมื่อจบโปรแกรม.
โค้ดอย่างง่าย > คลาสสิกเฮลโลเวิลด์

โปรแกรมภาษาSimulaแบ่งแยกตัวอักษรเล็กและใหญ่(เคสเซนสิทีฟ) ตัวอย่างต่อไปนี้คือโปรแกรมเฮลโลเวิลด์ในภาษาSimula
Begin
  OutText ("Hello World!");
  Outimage;
End;
โค้ดอย่างง่าย > ชั้น, ชั้นย่อย, และวิธีการเสมือน

A more realistic example with use of classes, subclasses and virtual methods:
Begin
   Class Glyph;
      Virtual: Procedure print Is Procedure print;;
   Begin
   End;

   Glyph Class Char (c);
      Character c;
   Begin
      Procedure print;
        OutChar(c);
   End;

   Glyph Class Line (elements);
      Ref (Glyph) Array elements;
   Begin
      Procedure print;
      Begin
         Integer i;
         For i:= 1 Step 1 Until UpperBound (elements, 1) Do
            elements (i).print;
         OutImage;
      End;
   End;

   Ref (Glyph) rg;
   Ref (Glyph) Array rgs (1 : 4);

   ! Main program;
   rgs (1):- New Char ('A');
   rgs (2):- New Char ('b');
   rgs (3):- New Char ('b');
   rgs (4):- New Char ('a');
   rg:- New Line (rgs);
   rg.print;
End;
ดูเพิ่ม

การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ
แหล่งข้อมูลอื่น

Introduction to OOP in Simula - By J.Sklenar, based on the 1997 seminar "30 Years of Object Oriented Programming (OOP)" at the U. of Malta
How Object-Oriented Programming Started เก็บถาวร 2010-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - By Dahl and Nygaard, abbrev. version of an encyclopedia article; on Nygaards home page
Simula at the University of Montreal Includes tutorials, documentation, and links in English and in French
An Introduction to Programming in Simula เก็บถาวร 2007-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน A textbook by Rob Pooley now available as HTML
| ด ค กภาษาโปรแกรม |
| --- | --- |
 การเปรียบเทียบ  เส้นเวลา  ประวัติศาสตร์ 
 เอพีแอล  แอสเซมบลี  เบสิก  ซี  ซีพลัสพลัส  ซีชาร์ป  โคบอล  ดาร์ต  อิลิกเซอร์  ฟอร์แทรน  โก  กรูวี  แฮสเคล  จาวา  จาวาสคริปต์  จูเลีย  คอตลิน  ลิสป์  ลูอา  แมตแล็บ  อ็อบเจกทีฟ-ซี  โอคาเมล  ปาสกาล  เพิร์ล  พีเอชพี  ไพทอน  อาร์  รูบี  รัสต์  สกาลา  เชลล์สคริปต์  สมอลล์ทอล์ก  สวิฟต์  ไทป์สคริปต์  วิชวลเบสิก  ดูเพิ่มเติม... 
  หมวดหมู่   รายชื่อ ตามตัวอักษร  ตามประเภท  ตระกูล  ไม่ยึดภาษาอังกฤษเป็นหลัก
ประเทศบุรุนดีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศบุรุนดี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบุรุนดีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 8 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบุรุนดีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 1 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 ! เงิน | Ndikuwenayo, ThierryThierry Ndikuwenayo | Athletics | Boys' 3000 m | 000000000024-08-01-0000สิงหาคม 24 |
| 2 ! เงิน  | Manirakiza, AmedeeAmedee Manirakiza  | Athletics | Mixed 8x100m Relay  | 000000000026-08-01-0000สิงหาคม 26 |
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Rodrigue Biziyaremye | 1500 m | 3:49.79 | 6 Q | 3:48.20 PB | 7 |
| Thierry Ndikuwenayo | 3000 m | 8:16.11 PB | 5 Q | 8:06.05 PB | 2 ! |
| Amedee Manirakiza | 2000 m steeplechase | 5:45.54 | 7 Q | 5:47.52 | 4 |
ดูเพิ่ม

ประเทศบุรุนดีในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติบุรุนดีในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาบุรุนดีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
มิสซูรี (แก้ความกำกวม)

มิสซูรี อาจหมายถึง
รัฐมิสซูรี, รัฐของสหรัฐ
เรือมิสซูรี (USS Missouri), เรือประจัญบานชั้นไอโอวาของกองทัพเรือสหรัฐในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
แม่น้ำมิสซูรี, แม่น้ำในทวีปอเมริกาเหนือ
มินาโมโตะ โนะ ซือชิ

มินาโมโตะ โนะ ซือชิ (ญี่ปุ่น: 源通子; โรมาจิ: 'Minamoto no Tsūshi' ; ? – กันยายน ค.ศ. 1221) พระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นเป็นธิดาใน มินาโมโตะ โนะ มิชิมุเนะ และเป็นพระชายาใน จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 83 รวมถึงเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ จักรพรรดิองค์ที่ 88 และ เจ้าชายนินโจ
มินาโมโตะ โนะ มาโกโตะ

ภาพวาดของเจ้าชายมาโกโตะและพระเชษฐา
มินาโมโตะ โนะ มาโกโตะ (源信; 1353 – 10 กุมภาพันธ์ 1411) พระราชโอรสองค์ที่ 7 ของ จักรพรรดิซะงะ เป็นต้นตระกูลมินาโมโตะและเป็นเชื้อพระวงศ์พระองค์แรกที่ได้รับพระราชทานนามสกุล
เจ้าชายมาโกโตะหรือที่รู้จักกันในนาม คิตะเบะ-ไดจิง เป็นพระราชอนุชาใน จักรพรรดินิมเมียว ได้รับพระราชทานนามสกุล มินาโมโตะ จากจักรพรรดิซะงะผู้เป็นพระราชบิดาเมื่อ พ.ศ. 1357
มินาโมโตะ โนะ โยชิอิเอะ

ภาพวาดของโยะชิอิเอะในชุดนักรบซะมุไรกำลังออกรบ
มินาโมโตะ โนะ โยชิอิเอะ (ญี่ปุ่น: 源 義家; โรมาจิ: Minamoto no Yoshiie; 1582 – 4 สิงหาคม 1649) ซามูไรจาก ตระกูลมินาโมโตะ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการรบหลายครั้งจนได้รับการแต่งตั้งให้เป็น ชินจุฟุโชกุน หรือ จอมทัพปกป้องด้านเหนือ
มินาโมโตะ โนะ ทาเมโยชิ

| มินาโมโตะ โนะ ทาเมโยชิ |
| --- | --- |
ภาพวาดของทาเมโยชิ
เกิด: พ.ศ. 1639
ถึงแก่กรรม: 17 สิงหาคม พ.ศ. 1699
บุตร-ธิดา: มินาโมโตะ โนะ โยชิโตโมะ   มินาโมโตะ โนะ ทาเมโตโมะ
มินาโมโตะ โนะ ทาเมโยชิ (ญี่ปุ่น: 源 為義; โรมาจิ: Minamoto no Tameyoshi ; 1639 – 17 สิงหาคม 1699) ผู้นำตระกูลมินาโมโตะ ในช่วงสงครามกบฏปีโฮเง็ง เป็นหลานชายของมินาโมโตะ โนะ โยชิอิเอะ และเป็นบิดาของ มินาโมโตะ โนะ โยชิโตโมะและมินาโมโตะ โนะ ทาเมโตโมะ โดยทาเมโยชิเป็นที่รู้จักในนาม มุตสึ ชิโร (Mutsu Shirō)
ภายหลังจากสงครามกบฏปีโฮเง็งจบสิ้นลงเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 1699 จักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ ได้มีพระบัญชาให้โยชิโตโมะประหารชีวิตทาเมโยชิเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 1699 ขณะที่ทาเมโตโมะน้องชายของโยชิโตโมะหนีรอดไปได้
มินิชิงกันเซ็ง

มินิชิงกันเซ็ง (ญี่ปุ่น: ミニ新幹線; โรมาจิ: Mini-shinkansen) เป็นชื่อที่ตั้งให้สำหรับแนวคิดในการเปลี่ยนราง จากรางแบบแนร์โรว์เกจ 1,067 มม. เป็นรางมาตรฐาน 1,435 มม. เพื่อให้สามารถนำรถไฟความเร็วสูง ชิงกันเซ็งมาวิ่งได้ โดยปัจจุบันมีเส้นทางมินิชิงกันเซ็งแล้ว 2 เส้นทาง ได้แก่ ยะมะงะตะ ชิงกันเซ็ง และ อะกิตะ ชิงกันเซ็ง
สาเหตุที่เรียกว่า "มินิชินกันเซ็ง" เนื่องจากชิงกันเซ็งที่สามารถนำมาวิ่งในเส้นทางนี้ จะเป็นชิงกันเซ็งที่มีความกว้าง 2,947 มม. ต่างจากชิงกันเซ็งในสายปกติที่มีความกว้าง 3,380 มม. เนื่องด้วยข้อจำกัดทางด้านระยะห่างระหว่างราง ที่มีพื้นที่ไม่พอให้รถขนาด  3,380 มม. มาทำขบวน
รุ่นที่รองรับ

รายชื่อรุ่นที่ถูกออกแบบและสร้างขึ้นมาสำหรับทำขบวนในสายมินิชิงกันเซ็ง
ชิงกันเซ็ง 400 ซีรีส์ , ยะมะงะตะ ชิงกันเซ็ง (ประจำการ 1992-2010)
ชิงกันเซ็ง E3 ซีรีส์ , อะกิตะ ชิงกันเซ็ง (ตั้งแต่ 1997) และ ยะมะงะตะ ชิงกันเซ็ง (ตั้งแต่ 1999)
E926 East i (ดอกเตอร์เยลโลว์), รถไฟตรวจสอบลวดจ่ายไฟเหนือหัว (ตั้งแต่ 2001)
E955 Fastech 360Z รถไฟต้นแบบ (2006-2008)
ชิงกันเซ็ง E6 ซีรีส์ , อะกิตะ ชิงกันเซ็ง (ตั้งแต่ 2013)
E3 ซีรีส์ ที่สถานีชิซุกุอิชิ ในสายอะกิตะ ชิงกันเซ็ง, 2005
มินาโมโตะ อาสึชิโกะ

| มินาโมโตะ อาสึชิโกะ> พระราชมารดาในจักรพรรดิองค์ที่ 78 |
| --- | --- |
พระพันปีหลวง: (ย้อนหลัง) 29 เดือน 12 โฮเง็ง ที่ 3 (20 มกราคม พ.ศ. 1702)

ประสูติ: เอคีว ที่ 4 (พ.ศ. 1659)
สิ้นพระชนม์: 24 เดือน 6 โคจิ ที่ 2 (6 สิงหาคม พ.ศ. 1686) 
พระสวามี: เจ้าชายมาซาฮิโตะ (ภายหลังคือ จักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ)
พระบุตร: จักรพรรดินิโจ
ด ค ก
มินาโมโตะ อาสึชิโกะ (源懿子, พ.ศ. 1659–6 สิงหาคม 1686) เป็นพระชายาในจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ จักรพรรดิองค์ที่ 77 และเป็นพระราชมารดาของจักรพรรดินิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 78
พระชายาอาสึชิโกะประสูติเมื่อ พ.ศ. 1659 ในรัชสมัยจักรพรรดิโทบะ และมีพระประสูติกาล เจ้าชายโมริฮิโตะ หรือต่อมาคือ จักรพรรดินิโจ เมื่อ พ.ศ. 1686 แต่หลังจากมีพระประสูติกาลได้ไม่นานพระชายาอาสึชิโกะก็สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุเพียง 27 พรรษา
มาคิซึ

A selection of makisu mats with bamboo sticks of different thicknesses
ในการทำอาหารญี่ปุ่น มาคิซึ (巻き簾) เป็นพรมที่ทอจากไม้ไผ่และเชือกฝ้ายใช้ในการเตรียมอาหาร มักใช้มาคิซึเพื่อทำซูชิรีดเรียกว่ามาคิซูชิ (巻き寿司) นอกจากนั้นยังใช้เพื่อจัดเตรียมอาหารแบบอ่อนนุ่มอื่น ๆ เช่น ไข่เจียว และใช้บีบของเหลวส่วนเกินออกจากอาหาร
ธิติมา ประทุมทิพย์

| ธิติมา ประทุมทิพย์ |
| --- | --- |
อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ มอบรางวัลให้ ธิติมา ประทุมทิพย์ (ขวา)
สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่อเกิด: ธิติมา ประทุมทิพย์
เกิด: 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 (45 ปี) โรงพยาบาลราชวิถี  กรุงเทพมหานคร  ประเทศไทย
คู่สมรส: กนิษฐ์ ตะปะสา
อาชีพ: นักร้อง ครูสอนร้องเพลง ดีเจ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2540 - ปัจจุบัน
สังกัด: กรีนบีนส์ (2540 - 2545) ลักษ์มิวสิก (2548) แกรมมี่ (2540 - 2556) โมโนมิวสิก (ปัจจุบัน)
ธิติมา ประทุมทิพย์ ชื่อเล่น แอน เป็นนักร้องหญิงชาวไทย เข้าสู่วงการโดยการเป็นสมาชิกวงคูณสามซูเปอร์แก๊งค์ (X3 Super Gang) ภายหลังได้ออกอัลบั้มเดี่ยว และมีผลงานอย่างต่อเนื่อง โดยมีเพลงที่ได้รับความนิยมได้แก่ เพลง เสียงของหัวใจ, ฉันขอโทษ, เจ็บช้ำช้ำ, จดหมายจากพระจันทร์,  เลือกเป็นคนที่รักเธอ และเพลง คนไม่น่าสงสาร เป็นต้น
ประวัติ

ธิติมา ประทุมทิพย์ เกิดเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 จบการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนดรุโณทยาน และเข้าศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย หลังจากนั้นได้ศึกษาต่อที่คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
แอน มีความสนใจในการร้องเพลงตั้งแต่เด็ก และเริ่มประกวดร้องเพลงตั้งแต่อายุ 3 ขวบ ได้รับรางวัลจากการประกวดร้องเพลงมากมาย อย่างเช่นรางวัลดีเด่นจากรายการการประกวด Thailand Junior Singing Contest และอีก 6 ปีถัดมา เธอก็ชนะการประกวดรายการ Johnny Walker Star Search พร้อมทั้งได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินในสังกัดกรีนบีนส์
แอน เริ่มเป็นที่รู้จักจากการร้องเพลงประกอบละครเรื่อง "คู่รัก" ในเพลง "รักใช่ไหม" ต่อมาได้มีผลงานกับวงคูณสามซูเปอร์แก๊งค์ ร่วมกับ คณิตกุล เนตรบุตร สืบสกล สืบสหการ และสืบสกุล สืบสหการ มีผลงานออกมา 2 อัลบั้ม ก่อนที่ทางวงจะยุบไป โดย แอน ได้มีผลงานเพลงทั้งในรูปแบบศิลปินเดี่ยว และร่วมกับศิลปินอื่น ๆ อีกมากมายในสังกัดกรีนบีนส์ ก่อนจะย้ายมาสังกัดลักษ์มิวสิก นอกจากนี้ แอน ยังเป็นเจ้าของและครูสอนร้องเพลงที่ H.O.P.S. (House of Pro Studio)
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับแฟนหนุ่มนอกวงการ ดร.กนิษฐ์ ตะปะสา หรือ วัษ  เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2557 ณ โรงแรมคิง พาวเวอร์ หลังจากคบหาดูใจกันมา 11 ปี