stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
น้ำเหลวนอกโลก
ตัวชี้วัด, วิธีการตรวจจับ และการยืนยัน > ตัวชี้วัดทางธรณีวิทยา

Thomas Gold ได้กล่าวว่าโครงสร้างของระบบสุริยะหลายดวงอาจทำให้พื้นน้ำใต้ดินอยู่ใต้พื้นผิวได้
ในความคิดว่าน้ำที่เป็นของเหลวอาจมีอยู่ในพื้นผิวดาวอังคารนั้น, การวิจัยชี้ให้เห็นว่าในอดีตเคยมีน้ำที่ไหลอยู่บนผิว, การสร้างพื้นที่ขนาดใหญ่คล้ายกับมหาสมุทรของโลก อย่างไรก็ตาม ยังคงตั้งคำถามว่าน้ำได้หายไปไหน ซึ่งมีหลักฐานทั้งทางตรงและทางอ้อมในการปรากฏตัวของน้ำทั้งบนหรือใต้พื้นผิว
ในบทความใน Journal of Geophysical Research นักวิทยาศาสตร์ที่ศึกษาทะเลสาบวอสต็อก ในทวีปแอนตาร์กติกา และพบว่าอาจมีผลต่อน้ำของเหลวที่ยังคงอยู่บนดาวอังคาร
ตัวชี้วัด, วิธีการตรวจจับ และการยืนยัน > การสังเกตของภูเขาไฟ

ไกเซอร์ ถูกค้นพบในเอนเซลาดัส ดาวบริวารของดาวเสาร์ และยูโรปา ดาวบริวารของดาวพฤหัส ซึ่งมีไอน้ำ และอาจเป็นตัวชี้วัดของน้ำที่อยู่ลึกลงไป ,อาจเป็นแค่น้ำแข็ง ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009 ได้มีหลักฐานเกี่ยวกับมหาสมุทรใต้ทะเลเค็มใน เอนเซลาดัส ในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2014 NASA รายงานว่าหลักฐานมหาสมุทรใต้ดินขนาดใหญ่ของน้ำในเอนเซลาดัส ดาวบริวารของดาวเสาร์ ถูกค้นพบโดย กัสซีนี–เฮยเคินส์ โดยนักวิทยาศาสตร์กล่าวว่า เอนเซลาดัส เป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีแนวโน้มมากที่สุดในระบบสุริยะ
ตัวชี้วัด, วิธีการตรวจจับ และการยืนยัน > หลักฐานแรงโน้มถ่วง

นักวิทยาศาสตร์ ได้วินิจฉัยว่าชั้นของน้ำที่เป็นของเหลวอยู่ใต้พื้นผิวของยูโรปา และพลังงานความร้อนจากการดัดงอคลื่นช่วยให้มหาสมุทรใต้ผิวดินยังคงเป็นของเหลว
นักวิทยาศาสตร์ ยังใช้การวัดความโน้มถ่วงจาก กัสซีนี–เฮยเคินส์ เพื่อยืนยันมหาสมุทรใต้ผิวเปลือกของเอนเซลาดัส ในแบบจำลองทางธรณีวิทยาดังกล่าวได้ถูกใช้เป็นทฤษฎีเกี่ยวกับชั้นของน้ำในดาวบริวารของระบบสุริยะอื่น ๆ
ตัวชี้วัด, วิธีการตรวจจับ และการยืนยัน > การคำนวณความหนาแน่น

นักวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ สามารถใช้การคำนวณความหนาแน่นเพื่อหาองค์ประกอบของดาวเคราะห์และศักยภาพในการครอบครองน้ำได้ แม้ว่าวิธีนี้จะไม่ถูกต้องมากเนื่องจากการผสม ระหว่างสารประกอบ และสถานะต่างๆ สามารถสร้างความหนาแน่นได้เหมือนกัน
นักวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ ยังใช้สัญญาณวิทยุความถี่ต่ำจากกัสซีนี–เฮยเคินส์ เพื่อตรวจสอบการดำรงอยู่ของชั้นของน้ำเหลว และแอมโมเนีย ในใต้พื้นผิวดาวบริวารของดาวเสาร์ คือ ไททัน ที่สอดคล้องกับการคำนวณความหนาแน่นของดาวบริวาร
ตัวชี้วัด, วิธีการตรวจจับ และการยืนยัน > เขตอาศัยได้

บทความหลัก: เขตอาศัยได้
ดูเพิ่ม: หมวดหมู่:ดาวเคราะห์นอกระบบในเขตอาศัยได้
ตัวชี้วัด, วิธีการตรวจจับ และการยืนยัน > การอุดมไปด้วยน้ำในแผ่นจานดาวฤกษ์

ดูเพิ่ม: แผ่นจานดาวฤกษ์
ดูเพิ่ม

Earth analog
มหาสมุทรนอกโลก
Water vapor § Extraterrestrial
รายชื่อดาวเคราะห์นอกระบบบนพื้นดินที่ใกล้ที่สุด
รายชื่อทะเลสาบและทะเลที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ
ดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้ (planetary habitability)
ซูเปอร์เอิร์ธ
ดาวเคราะห์คล้ายโลก
น้ำบนดาวเคราะห์บนพื้นดินของระบบสุริยะ
แหล่งข้อมูลอื่น

The Extrasolar Planets Encyclopaedia
Gliese 581: Extrasolar Planet Might Indeed Be Habitable
Jupiter's Moon Europa: What Could Be Under The Ice?
To Curious Aliens, Earth Would Stand Out As Living Planet
Ocean-bearing Planets: Looking For Extraterrestrial Life In All The Right Places
สเปกตรัมการดูดซึมของน้ำ
น้ำยังไม่ได้รับการตรวจพบในการวิเคราะห์สเปกตรัมของกระแสดาวอังคารที่สงสัยว่าเป็นฤดูกาล
กลไกที่เป็นไปได้สำหรับไครโอวอคานิซึ่มบนส่วนคล้ายเอนเซลาดัส
ภาพจิตนาการของพื้นผิวน้ำมหาสมุทร ที่ยืนยันในเอนเซลาดัสในปี ค.ศ. 2014 ที่คำนวณโดยใช้การวัดความโน้มถ่วงและการประมาณความหนาแน่น
ประตูอิชทาร์

ประตูอิชทาร์ ประกอบสร้างใหม่ที่พิพิธภัณฑ์แพร์กามอน เบอร์ลิน
ประตูอิชทาร์ (อังกฤษ: Ishtar Gate) เป็นประตูลำดับที่แปดในนครบาบิโลนชั้นใน ปัจจุบันคือพื้นที่ฮิลละฮ์ แคว้นบาบิล ประเทศอิรัก สร้างขึ้นในราว 575 ปีก่อนคริสต์กาล โดยดำริของกษัตริย์เนบูชัดเนซซาร์ที่สองเพื่อเป็นประตูเมืองทางเหนือของนครชั้นใน ประตูนี้เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยทางเดินมุ่งหน้าสู่ตัวประตู
โครงสร้างเดิมมีลักษณะเป็นประตูสองชั้นโดยบานขนาดใหญ่อยู่ด้านหลัง ผนังประดับประดาด้วยเครื่องเคลือบดินเผาส่วนใหญ่เคลือบสีน้ำเงิน มีภาพของสัตว์และเทพเจ้าในลักษณะนูนต่ำประดับ ประตูมีความสูง 50 ฟุต (15 เมตร)* และมีฐานใต้ดินของเดินที่ลึก 45 ฟุต (14 เมตร)* อยู่ใต้ดิน นักโบราณคดีชาวเยอรมัน โรเบิร์ต โคลเดเวย์ เป็นผู้นำการขุดค้นพื้นที่นี้ระหว่างปี 1904 ถึง 1914 หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในปร 1918 ประตูชิ้นหน้าซึ่งมีขนาดเล็กกว่าได้ถูกนำมาก่อสร้างใหม่ที่พิพิธภัณฑ์แพร์กามอนในเบอร์ลิน
กษัตริย์เนบูชัดเนซซาร์ที่สอง (Nebuchadnezzar II) ครองราชย์ระหว่างปี 604–562 ปีก่อนคริสต์กาล ในรัชสมัยถือเป็นยุคทองของจักรวรรดิบาบิโลนใหม่ กษัตริย์เนบูชัดเนซซาร์ที่สองยังปรากฏในพระคัมภีร์ไบเบิลในฐานะผู้ยึดครองนครเยรูซาเลมได้ พระองค์มีพระราชดำริให้ก่อสร้างประตูขึ้น อุทิศแด่เทพีบาบิโลน นามว่า อิชทาร์ (Ishtar) ประตูสร้างขึ้นโดยใช้อิฐเคลือบและตกแต่งด้วยรูปนูนต่ำแสดง มูชยูชชู (มังกร), วัวป่าเอาโรช, สิงโต สับแถวกันไป สัตว์ทั้งสามชนิดนี้แทนเทพเจ้า มาร์ดุก, อาดัด และ อิชทาร์ ตามลำดับ
สถานทูตอิรักในปักกิ่งยังมีฟาซาดบางส่วนสร้างเลียนแบบจากประตูอิชทาร์ ฟาซาดของสถานทูตอิรักในอัมมัน ประเทศจอร์แดน มีลักษณะคล้ายกับประตูอิชทาร์เช่นกัน
ประชาธิปไตยแนวเจฟเฟอร์สัน
บรรณานุกรม

Banning, Lance. The Jeffersonian Persuasion: Evolution of a Party Ideology(1978)
Brown; Stuart Gerry. The First Republicans: Political Philosophy and Public Policy in the Party of Jefferson and Madison (1954) online เก็บถาวร 2011-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Stanley M. Elkins and Eric L. McKitrick. The Age of Federalism: The Early American Republic, 1788-1800 (1995)
David C. Hendrickson and Robert W. Tucker. Empire of Liberty: the statecraft of Thomas Jefferson (1990)
Vernon Parrington, Main Currents in American Thought (1927) v 2 online เก็บถาวร 2012-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Onuf, Peter S., ed. Jeffersonian Legacies. (1993).
Merrill D. Peterson. The Jefferson Image in the American Mind (1960)
Taylor, Jeff. Where Did the Party Go?: William Jennings Bryan, Hubert Humphrey, and the Jeffersonian Legacy (2006)
Wilentz, Sean. The Rise of American Democracy: Jefferson to Lincoln (2005)
Wiltse, Charles Maurice. The Jeffersonian Tradition in American Democracy (1935)
Letter to James Madison, September 6, 1789
ดูเพิ่ม

รัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา
ปมชีวิต ลิขิตรัก

| ปมชีวิต ลิขิตรัก |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์ภาษาไทย
ประเภท: ประโลมโลก รัก
เขียนโดย: คิม กยู-วาน
กำกับโดย: คิม ยัง-โจ   คิม วอน-ซอก
แสดงนำ: มุน กึน-ย็อง ช็อน จ็อง-มย็อง ซอ วู อก แท็ก-ย็อน
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "It Has To Be You" ขับร้องโดย เยซ็อง
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 20
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: แบ คยุง-ซู ลี ซัง แบค
ผู้อำนวยการสร้าง: มุน จุน-ฮา
สถานที่ถ่ายทำ: เกาหลี
ความยาวตอน: 60 นาที (เกาหลี) 30 นาที (ไทย)
บริษัทผู้ผลิต: AStory Co., Ltd.
ออกอากาศ
เครือข่าย: Korean Broadcasting System
ออกอากาศ: 31 มีนาคม ค.ศ. 2010 (2010-03-31) – 3 มิถุนายน ค.ศ. 2010 (2010-06-03)
ปมชีวิต...ลิขิตรัก (อังกฤษ: Cinderella's Stepsister) เป็นละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศในประเทศเกาหลีใต้ช่วงปี ค.ศ. 2010 ออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง 3 แฟมิลี่ ทุกวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 20:00 น. - 21:00 น. และช่องไบรต์ทีวี วันเดียวกัน เวลา 11:05 น. - 12:00 น. แต่ทางช่องไบร์ททีวีจะออกอากาศช้ากว่าทาง ช่อง 3 แฟมิลี่ โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2560
เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวของพี่สาวกับน้องสาวต่างบิดามารดาที่ต้องมาอยู่ด้วยกัน อึนโจพี่สาวที่นิสัยดื้อดึงเก็บกดเพราะแม่ของเธอเปลี่ยนสามีบ่อย และต้องคอยย้ายบ้านไปอยู่กับสามีใหม่ ส่วนฮโยซอนน้องสาว ผู้เป็นที่รักของคนรอบข้าง นิสัยน่ารัก ขี้อ้อน ช่างเจรจา พ่อทำโรงงานหมักเหล้า และได้เจอกับแม่ของอึนโจและแต่งงานกัน เรื่องราวความเข้มข้นจะลงเอยอย่างไร จากเทพนิยายในฝันอันแสนหวานเรื่องราวของซินเดอเรลล่าผู้น่าสงสารกับแม่เลี้ยงใจร้าย สู่อีกหนึ่งมุมมอง ของอีกหนึ่งชีวิต ที่ทุกคนอาจมองข้ามไป
นักแสดงนำ

มุน กึน-ย็อง รับบท ซอง อึน-จู/กู อึน-โจ
ซอ วู รับบท กู ฮโย-ซุน
ช็อน จ็อง-มย็อง รับบท ฮ็อง กี-ฮุน
อก แท็ก-ย็อน รับบท ฮาน จุง-ยู
ลี มี-ซุก รับบท ซอง กัง-ซุก
คิม กัป-ซู รับบท กู แด-ซุง
ยอน วูจิน รับบท ดงซู
แหล่งข้อมูลอื่น

Cinderella's Sister official KBS website เก็บถาวร 2010-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เกาหลี)
ปมชีวิต...ลิขิตรัก ที่ฮันซีเนมา
ปมชีวิต...ลิขิตรัก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ช่อง 3 แฟมิลี่: ซีรีส์เกาหลี วันจันทร์ - เสาร์ เวลา 20:00 - 21:00 น>  |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | ปมชีวิต ลิขิตรัก | ถัดไป |
| เพลงรักในสายลมหนาว | ปมชีวิต ลิขิตรัก | เปิดตำราปราบเด็กแสบ |
| ไบรท์ทีวี: ซีรีส์เอเชีย วันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 11:05 น>  - 12:00 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | ปมชีวิต ลิขิตรัก | ถัดไป |
| อายันต์ จอมขมังเวทย์ | ปมชีวิต ลิขิตรัก | ยังเป็นปัจจุบัน |
ปรงไข่

| ปรงไข่ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Pteridophyta
ชั้น:: Pteridopsida
อันดับ:: Polypodiales
วงศ์:: Pteridaceae
วงศ์ย่อย:: Ceratopteridoideae
สกุล:: Acrostichum
สปีชีส์:: A.  aureum
ชื่อทวินาม
Acrostichum aureum L.

ปรงไข่ (อังกฤษ: Leather fern หรือ Swamp fern) เป็นพืชตระกูลเฟิร์นโบราณ ซึ่งอยู่ในจำพวกพืชเมล็ดเปลือยเช่นเดียวกันกับพวกแปะก๊วยและสน มีลำต้นเป็นเหง้าอยู่ใต้ดิน ชอบขึ้นอยู่ตามที่ชื้นแฉะ ส่วนมากมักพบตามบริเวณใกล้แหล่งน้ำ เป็นพืชที่ความทนทานสูงและมีอายุยืน มีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ คือ ปรงทะเล ปรงแดง(สมุทรสาคร) แสม (ใต้) ผักชล (อีสาน) ปรงทอง ปรงใหญ่  และบีโย (มลายู-สตูล)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ปรงไข่เป็นพืชตระกูลเฟิร์น สูงประมาณ 1-3 เมตร เป็นไม้พื้นล่าง ชอบขึ้นตามที่ชุ่มชื้นและชื้นแฉะ เช่น ป่าชายเลนและบริเวณแหล่งน้ำต่าง ๆ
ลำต้น: มีลำต้นเป็นเหง้าอยู่ใต้ดินลักษณะขนานไปกับพื้นดิน ส่วนใบจะชูขึ้นมาเป็นกอด้านบน ด้านล่างของโค่นต้นจะมีรากค้ำยัน
ใบ: มีอยู่ 2 แบบ แบบแรกคือตอนที่ต้นปรงไข่ยังมีขนาดเล็กจะมีลักษณะ แบบใบเดียวเป็นรูปไข่ สีเขียวและขอบขนาน เมื่อโตขึ้นจะลักษณะแบบใบประกอบขนนกคล้ายหอกแต่ปลายมน กว้าง 1-2 นิ้ว ยาว 120-270 ซม.   มียอดอ่อนสีแดง ลักษณะหนาหยาบมีการสร้างสปอร์อยู่ใต้ใบ ที่ท้องใบมีจุดสีน้ำตาลแดง
การเจริญเติบโต

เป็นพืชที่ชอบดินที่ชุ่มชื้นมีความชื้นสูงและมีอินทรีย์วัตถุมาก ปริมาณแสงที่ชอบคือแดดจัดจนถึงปานกลาง
การกระจายพันธุ์และแหล่งที่พบ

จะพบมากในป่าชายเลนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และส่วนมากของประเทศไทยจะพบที่ภาคใต้และภาคตะวันออก
ประโยชน์

สรรพคุณ
ยาง:   ทาแผล   ดับพิษและทาฝีเพื่อดูดหนอง
หัว
ฝนกับน้ำข้าว เพื่อทาแก้โรคเริม
ต้มแล้วพอก เพื่อแก้อาการบวม  ฟกช้ำ
ตำกับหัวว่าวและหัวจาก เพื่อทาแก้โรคงูสวัดและโรคเริม
ฝนกับน้ำปูนใส เพื่อทาแก้โรคไฟลามทุ่ง โรคลำลาบเพลิง โรคเริม  โรคงูสวัด
แช่กับน้ำหอยโข่ง เพื่อทาแก้โรคไฟลามทุ่ง โรคลำลาบเพลิง โรคเริม  โรคงูสวัด
ยอดอ่อน: สามารถกินเป็นอาหารได้เช่น แกงเลียง หรือแกงส้มและผักลวกจิ้มน้ำพริก แต่ถ้าเป็นคนอินเดีย ศรีลังกาและมาเลเซีย จะใช้ทำเป็นอาหารโดยการนำไปทำผักสลัด
ด้านอื่น ๆ
จัดสวน
ปลูกเป็นไม้ประดับ
ทำเป็นที่พักหรือกระท่อมแบบชั่วคราว โดยใช้ใบที่แก่ไปตากแห้งแล้วมาผูกติดกันเป็นฝากั้นห้องหรือเพดาน  ส่วนมากจะทำในแถบหมู่เกาะมหาสมุทรแปซิฟิกและประเทศเวียดนาม
ปฏิบัติการคบเพลิง

ปฏิบัติการคบเพลิง (อังกฤษ: Operation Torch) เดิมเคยเรียกว่า ปฏิบัติการจิมแนสต์ (อังกฤษ: Operation Gymnast) เป็นปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง โดยกองกำลังผสมอังกฤษ-อเมริกัน เพื่อรุกรานอาณานิคมแอฟริกาเหนือของฝรั่งเศสเขตวีชี ปฏิบัติการนี้เป็นส่วนหนึ่งของการทัพแอฟริกาเหนือ
เนื่องจากสหภาพโซเวียตได้กดดันให้รัฐบาลอเมริกาและอังกฤษเปิดแนวรบที่สองในทวีปยุโรปเพื่อกดดันกองทัพเยอรมันต่อกองทัพโซเวียตในแนวรบตะวันออก ผู้บัญชาการทหารของสหรัฐอเมริกาจึงเห็นพ้องกันว่าจะเริ่มปฏิบัติการ "ค้อนยักษ์" (Sledgehammer) เพื่อยกพลขึ้นบกในยุโรปที่ถูกยึดครองโดยกองทัพนาซีให้เร็วที่สุด แต่ปฏิบัติการนี้ถูกผู้บัญชาการทหารของอังกฤษคัดค้านว่าจะทำให้พันธมิตรตะวันตกต้องเจอกับความสูญเสียอย่างหนัก การโจมตีอาณานิคมแอฟริกาเหนือของฝรั่งเศสเขตวีชีจึงถูกเสนอมาแทนโดยมีเป้าหมายเพื่อกำจัดกองกำลังฝ่ายอักษะในแอฟริกาเหนือและทำให้ฝ่ายสัมพันธมิตรครองการควบคุมทะเลเมดิเตอร์เรเนียนได้มากขึ้นเพื่อเตรียมการบุกยุโรปใต้ต่อไปในปี ค.ศ. 1943
การรบ

แผนของฝ่ายสัมพันธมิตรคือการยกพลขึ้นบกเพื่อยึดท่าเรือและสนามบินที่สำคัญในโมร็อกโกและแอลจีเรีย เป้าหมายหลักของแผนปฏิบัติการนี้อยู่ที่เมืองสำคัญสามเมือง นั่นคือ กาซาบล็องกา, ออร็อง (ออราน) และแอลเจียร์ ถ้าแผนการสำเร็จลุล่วงด้วยดีฝ่ายสัมพันธมิตรจะบุกไปทางตะวันออกมุ่งสู่ตูนิเซียต่อไป
การรบ > กาซาบล็องกา

กองกำลังอเมริกันยกพลขึ้นบกช่วงก่อนฟ้าสางของวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 โดยไม่มีการทิ้งระเบิดก่อนการโจมตีเพราะฝ่ายสัมพันธมิตรคาดการณ์ว่ากองกำลังฝรั่งเศสเขตวีชีจะไม่ทำการต่อต้านใด ๆ ซึ่งเป็นการคาดการณ์ที่ผิดพลาดของฝ่ายสัมพันธมิตรเพราะมีบางส่วนของกองกำลังฝรั่งเศสเขตวีชีที่ยิงต่อต้านฝ่ายสัมพันธมิตรแต่กองกำลังเหล่านั้นก็โดนยิงโต้ตอบและยอมจำนนในที่สุด
กองเรือของฝรั่งเศสเขตวีชีที่เมืองกาซาบล็องกาซึ่งประกอบด้วยเรือลาดตระเวน เรือพิฆาต และเรือดำน้ำได้เข้าโจมตีสกัดกองกำลังอเมริกันที่กำลังยกพลขึ้นบก แต่ถูกทำลายโดยปืนเรือและเครื่องบินของอเมริกันทำให้เรือลาดตระเวน 1 ลำ เรือพิฆาต 6 ลำ และเรือดำน้ำ 6 ลำของฝรั่งเศสเขตวีชีต้องจมลง ส่วนฝ่ายอเมริกันมีเรือพิฆาตโดนโจมตีเสียหาย 2 ลำ
การรบ > ออร็อง

กองกำลังสัมพันธมิตรยกพลขึ้นบกที่หาดสามแห่ง สองแห่งอยู่ทางตะวันตกและอีกแห่งอยู่ทางตะวันออกของเมืองออร็องตามลำดับ การยกพลขึ้นบกเพื่อยึดหาดที่อยู่ทางตะวันตกที่สุดต้องประสบปัญหาล่าช้ากว่าหาดอื่นเนื่องมาจากหลายสาเหตุ ทั้งการเคลียร์ทุ่นระเบิดที่ล่าช้าและสับสน และไม่มีการส่งหน่วยลาดตระเวนมาประเมินสภาพแวดล้อมของหาด ทำให้เรือระบายพลบางลำเกยตื้นหรือโดนทุ่นระเบิดได้รับความเสียหาย ความผิดพลาดนี้จะถูกนำแก้ไขในปฏิบัติการสะเทินน้ำสะเทินบกครั้งต่อ ๆไปของฝ่ายสัมพันธมิตร เช่น ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด เป็นต้น
กองกำลังฝรั่งเศสเขตวีชียิงโต้ตอบกับกองเรือของฝ่ายสัมพันธมิตรเป็นเวลาสองวัน แต่หลังจากโดนระดมยิงด้วยปืนใหญ่จากเรือประจัญบานของอังกฤษในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ.1942 กองกำลังฝรั่งเศสเขตวีชีที่ปกป้องเมืองออร็องก็ยอมจำนนต่อฝ่ายสัมพันธมิตร
การรบ > ออร็อง > การบุกโดยพลร่ม

ปฏิบัติการคบเพลิงเป็นการบุกโดยใช้พลร่มครั้งแรก ๆ ของสหรัฐอเมริกาโดยพลร่มที่เข้าร่วมปฏิบัติการนี้บินจากเกาะอังกฤษผ่านสเปนและจะถูกปล่อยลงใกล้กับเมืองออร็องเพื่อยึดสนามบินที่สำคัญสองแห่งคือ Tafraoui และ La Senia ซึ่งห่างจากออร็อง 15 และ 5 ไมล์ทางใต้ของออร็องตามลำดับ ภารกิจนี้ถูกขัดขวางโดยสภาพอากาศที่แย่เหนือสเปน ปัญหาเรื่องระบบนำร่องและระบบการสื่อสาร และระยะทางที่ไกลมากจากจุดที่เครื่องขึ้นถึงจุดปล่อย แต่อย่างไรก็ตามสนามบินทั้งสองก็ถูกยึดได้และภารกิจนี้ก็ประสบความสำเร็จ
การรบ > แอลเจียร์

การบุกแอลเจียร์นำโดยกองพลทหารราบที่ 34 ของอเมริกันและกองพลน้อยอังกฤษที่ 78 ยกพลขึ้นบกที่หาดสามหาดใกล้แอลเจียร์ ซึ่งกองกำลังสัมพันธมิตรบางส่วนยกพลขึ้นบกผิดหาดแต่ก็ไม่มีผลกระทบที่เลวร้ายอะไรเพราะกองกำลังฝรั่งเศสเขตวีชีไม่ได้ทำการต่อต้านใด ๆ
การรบที่แอลเจียร์เกิดขึ้นที่เดียวคือ ที่ท่าเรือของเมืองแอลเจียร์ เมื่อฝ่ายสัมพันธมิตรเริ่มปฏิบัติการเทอร์มินอลโดยเรือพิฆาตสัญชาติอังกฤษ 2 ลำพยายามนำเรือเข้าเทียบท่าเพื่อส่งหน่วยเรนเจอร์ของสหรัฐอเมริกาลงไปเพื่อยึดท่าเรือก่อนที่กองกำลังป้องกันจะทำลายท่าเรือและจมเรือที่ทอดสมออยู่ การยิงจากปืนใหญ่ของฝ่ายป้องกันทำให้เรือพิฆาตของฝ่ายสัมพันธมิตร 1 ใน 2 ลำต้องถอนตัวจากปฏิบัติกา รแต่อีกลำสามารถเทียบท่าได้สำเร็จและหน่วยเรนเจอร์ก็สามารถยึดท่าเรือได้
กองกำลังสัมพันธมิตรที่ขึ้นบกสำเร็จแล้วก็เข้าโอบล้อมกองกำลังของฝรั่งเศสเขตวีชีและในเวลา 18.00 น. ของวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 กองกำลังฝรั่งเศสเขตวีชีที่เมืองแอลเจียร์ก็ยอมจำนนต่อฝ่ายสัมพันธมิตร
ผลลัพธ์ของการรบ

กองกำลังฝรั่งเศสเขตวีชียอมจำนนต่อฝ่ายสัมพันธมิตร ฝ่ายสัมพันธมิตรมุ่งหน้าบุกต่อไปยังตูนิเซีย
แผนที่แสดงแผนปฏิบัติการคบเพลิง
ประตูชัยเวลลิงตัน

51°30′9″N 0°9′3″W﻿ / ﻿51.50250°N 0.15083°W﻿ / 51.50250; -0.15083
ประตูชัยเวลลิงตัน
ประตูชัยเวลลิงตัน หรือซุ้มเวลลิงตัน (อังกฤษ: Wellington Arch) หรือเรียกชื่ออื่นว่าประตูชัยรัฐธรรมนูญ (Constitution Arch) หรือประตูชัยสวนกรีนพาร์ก (Green Park Arch) เป็นประตูชัยตั้งที่ด้านตะวันออกเฉียงใต้ของสวนไฮด์พาร์ก กลางกรุงลอนดอน สร้างระหว่าง พ.ศ. 2369 - 2374 ในบริเวณใกล้กับที่ตั้งปัจจุบัน ต่อมาได้มีการชะลออาคารมาตั้งไว้ ณ ที่ตั้งปัจจุบันเมื่อ พ.ศ.2425-2426 ด้านบนแต่เดิมมีอนุสาวรีย์ของดยุกแห่งเวลลิงตันคนที่ 1 ขี่ม้า ต่อมาถูกเปลี่ยนเป็นรูปหล่อควอดรีกา หรือเทพีทรงรถม้าสี่ตัว อนุสาวรีย์เดิมที่เป็นทหารขี่ม้าถูกย้ายไปที่ตั้งใหม่ ตัวประตูชัยประกอบด้วยซุ้มโค้งพร้อมประตูโลหะเปิดปิดได้่ ต่างจากประตูชัยวงเวียนดาวที่กรุงปารีส ซึ่งไม่มีประตูโลหะ ด้านในกลวงเช่นเดียวกัน
ประตูชัยเวลลิงตันตั้งใกล้กับคฤหาสน์แอปสลีย์ ซึ่งเป็นบ้านของดยุกแห่งเวลลิงตันคนที่ 1 ปัจจุบันสถานที่ทั้งสองดูแลโดยสำนักงานศิลปากรแห่งชาติอังกฤษ เปิดให้ผู้คนทั่วไปเข้าชม
ประวัติ

ในปี พ.ศ. 2368 สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่สี่แห่งสหราชอาณาจักร มีพระราชบัญชาให้จัดสร้างประตูชัยเวลลิงตันและประตูชัยมาร์เบิลอาร์ชเพื่อฉลองชัยชนะของสหราชอาณาจักรเหนือฝรั่งเศสในสงครามนโปเลียน โดยให้ประตูชัยเวลลิงตันเป็นประตูเมืองลอนดอนชั้นในด้านตะวันตก ผู้ที่มาจากเนินรัฐธรรมนูญหรือคอนสติติวชันฮิลล์ (Constitution Hill) จะต้องผ่านประตูนี้ นอกจากนี้ยังถือว่าบ้านเลขที่ 1 กรุงลอนดอน หรือคฤหาสน์แอปสลีย์ตั้งอยู่บริเวณเดียวกัน เมื่อได้เวลาอันเหมาะแล้ว สถาปนิกชื่อเดซิมัส เบอร์ตัน (Decimus Burton) ออกแบบลักษณะประตูแบบคอรินเทียน โดยเดิมทีจะให้ผนวกกับประตูสวนไฮด์พาร์ด มีช่องเดียว สร้่างไม่ประณีตนักและตัดส่วนประกอบออกไปมาก ด้วยว่าพระมหากษัตริย์ทรงใช้จ่ายในการบำรุงพระราชวังบักกิงแฮมมาก ในชั้นต้นเคยมีการวางแผนให้ตัวประตูชัยประดับด้วยรูปปั้นเหล่าทหาร สิงโต ด้านในกลวง ด้านบนสุดเป็นรูปหล่อเทพีทรงรถม้าสี่ตัว
เนื่องจากประตูชัยของเดิมไม่มีสิ่งใดวางไว้เป็นเครื่องยอด ในปี พ.ศ.2389 ประตูชัยเวลลิงตันได้กลายเป็นฐานวางรูปหล่อด้วยทองแดงของอาร์เทอร์ เวลสลีย์ ผู้ดำรงตำแหน่งดยุคแห่งเวลลิงตันคนที่ 1 นายกรัฐมนตรี และแม่ทัพ มีขนาดสูง 28 ฟุต (8.53 เมตร) และหนักถึง 40 ตันยาว (40.62 เมตริกตัน) นับเป็นรูปหล่อขี่ม้าขนาดใหญ่ที่สุดที่เคยมีมา ทว่าก็ไม่สวยงามและมีคำวิจารณ์มาก
 ต่อมาในปี พ.ศ. 2425 - 2426 ถนนบริเวณดังกล่าวถูกขยาย ทำให้ต้องชะลอประตูชัยมายังที่ตั้งใหม่จากที่เคยเป็นทางเข้าสวนไฮด์ปาร์ก ที่ตั้งใหม่นี้เองที่เป็นถนนราชวิถีมุ่งไปยังพระราชวังบักกิงแฮม รูปหล่อของดยุกแห่งเวลลิงตันคนที่ 1 ถูกย้ายไปยังตำบลออลเดอร์ชอต อำเภอรัชมัวร์ จังหวัดแฮมป์เชอร์ รูปหล่อขนาดย่อลง สร้างโดยโจเซฟ เอดการ์ เบิห์ม (Joseph Edgar Boehm) ถูกนำมาจัดวางใกล้กับประตูชัยแทน อาเดรียน โจนส์ (Adrian Jones) ออกแบบรูปหล่อควอดริกา หรือเทพีไนกีทรงรถม้าสี่ตัวตามที่สถาปนิกคนเดิมได้ตั้งปนิธานไว้ ครั้นเรียบร้อยแล้วจึงนำมาติดตั้งแทนรูปหล่อที่ถอดออกไป
ด้านในของประตูชัยมีลักษณะกลวง เคยใช้เป็นสถานีตำรวจจนถึง พ.ศ. 2535 ต่อมาถูกโอนให้เป็นสมบัติของสำนักงานศิลปากรแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2542 ด้านในเป็นนิทรรศการและดาดฟ้าสำหรับสังเกตการณ์ ซีกหนึ่งของประตูชัยทำเป็นท่อระบายอากาศของถนนที่ขุดใต้ดินบริเวณนั้น
ภาพพิมพ์สมัย พ.ศ. 2370 แสดงแบบของประตูชัยเวลลิงตันที่ต้องการให้ทำแต่เดิม
ควอดริกา
ประตูซีเหอ

| ประตูซีเหอ Gate of Glorious Harmony |
| --- | --- |
熙和门
ด้านตะวันออกของประตูแห่งความสามัคคีอันรุ่งโรจน์
th
ชื่อเดิม: ประตูแห่งการเชื่อฟังทางขวา
ชื่ออื่น: ประตูซีเหอ, ซีเหอเหมิน
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ประเภท: ประตู
พิกัด: 39°54′53″N 116°23′45″E﻿ / ﻿39.914592°N 116.395868°E﻿ / 39.914592; 116.395868
เปิดใช้งาน: 1420
ประตูซีเหอ (จีนตัวย่อ: 熙和门; จีนตัวเต็ม: 熙和門; แมนจู: ᡳᠵᡳᠰᡥᡡᠨ 
ᡥᡡᠸᠠᠯᡳᠶᠠᠮᠪᡠᡵᡝ 
ᡩᡠᡴᠠ ijishūn hūwaliyambure duka; อังกฤษ: Gate of Glorious Harmony หรือ Gate of Xihe) หรือ ซีเหอเหมิน (อังกฤษ: Xihemen) เป็นประตูที่ตั้งอยู่บนถนนกลางของเขตพระราชฐานชั้นนอกของพระราชวังต้องห้าม อยู่ที่ด้านนอกของประตูไท่เหอและอยู่ทางตะวันออกฝั่งตรงข้ามกับประตูเสียเหอ ประตูนี้สร้างขึ้นครั้งแรกในปีที่ 18 ของรัชสมัยหย่งเล่อ (1420) และได้ชื่อว่า ประตูแห่งการเชื่อฟังทางขวา อาคารปัจจุบันสร้างขึ้นในปีที่ 23 ของรัชสมัยเฉียนหลง (1758)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Gate of Glorious Harmony (Forbidden City)
ประติมานวิทยา

ระวังสับสนกับ ประติมา
| --- | --- |
ประติมานวิทยา Iconography
   ภาพ “ราชทูต” โดยฮันส์ โฮลไบน์เป็นงานจิตรกรรมอันซับซ้อนที่เนื้อความและสัญลักษณ์ต่าง ๆ ที่ปรากฏหรือลักษณะทางประติมานวิทยาในเนื้อหาของภาพก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่
ประติมานวิทยา (อังกฤษ: Iconography) เป็นสาขาหนึ่งของประวัติศาสตร์ศิลป์ที่เป็นการศึกษาประวัติ, คำบรรยาย และ การตีความหมายของเนื้อหาของภาพ คำว่า “Iconography” แปลตรงตัวว่า “การเขียนรูปลักษณ์” (Image Writing) ที่มีรากมาจากภาษากรีกโบราณ “εἰκών” ที่แปลว่า  “รูปลักษณ์” และคำว่า “γράφειν” ที่แปลว่า “เขียน” ความหมายรองลงมาคืองานประติมา (Icon) ในไบแซนไทน์และออร์โธด็อกซ์ของประเพณีนิยมคริสเตียน  ในด้านประวัติศาสตร์ศิลป์ประติมานวิทยาก็ยังอาจจะหมายถึงกรรมวิธีการแสดงหัวเรื่องในรูปแบบของการใช้รูปสัญลักษณ์ต่าง ๆ ในเนื้อหาของภาพที่ออกมาให้ผู้ชมได้เห็น นอกจากนั้นประติมานวิทยาก็ยังใช้ในด้านสาขาวิชาอื่นนอกไปจากประวัติศาสตร์ศิลป์เช่นในวิชาสัญญาณศาสตร์ และ media studies, และในการใช้โดยทั่วไปที่หมายถึงลักษณะรูปลักษณ์ที่ใช้กันเป็นสามัญของหัวเรื่องหรือความหมายในทำนองเดียวกัน
ดูเพิ่ม

ประติมา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ประติมา
What iconographers do - case study เก็บถาวร 2005-08-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Iconography of Deities and Demons in the Ancient Near East (Project of the Swiss National Science Foundation at the Universities of Zurich and Fribourg เก็บถาวร 2007-05-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Web site for European Sacred Mountains, Calvaries and Devotional Complexes
Christian Iconography
ประติมากรรมเฉพาะหัว

“ประติมากรรมเฉพาะหัว” ของ เดมอสเธนีสในตลาดที่เอเธนส์ดดยโพลียูคทอสรอว ราว 280 ปีก่อนคริสต์ศักราชพิพิธภัณฑ์กลิพโทเท็ค, มิวนิก
ประติมากรรมเฉพาะหัว (อังกฤษ: Herma หรือ herm หรือ herme) คือประติมากรรมเฉพาะส่วนหัว แต่บางครั้งก็อาจจะมีลำตัว ที่จะตั้งอยู่บนแท่งหินสี่เหลี่ยมเกลี้ยงๆ ที่บางครั้งตรงระดับที่เหมาะสมตอนล่างก็อาจจะแกะสลักเป็นอวัยวะเพศชายก็ได้ ลักษณะประติมากรรมชนิดนี้เริ่มทำกันในกรีกโบราณและนำมาประยุกต์ใช้โดยโรมัน และมารื้อฟื้นกันอีกครั้งในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในรูปของรูปลักษณ์บนเสาเทิร์ม และ ประติมากรรมแอ็ทลาส
ในสมัยกรีกโบราณประติมากรรมเฉพาะหัวใช้เป็นสิ่งป้องกันความชั่วร้ายที่มักจะตั้งตรงทางแพร่ง, พรมแดนของประเทศ หรือ เขตแดนป้องกัน ก่อนหน้าที่จะกลายมาเป็นสิ่งที่พิทักษ์พ่อค้าและนักเดินทางเฮอร์มีสเป็นเทพเจ้าที่เป็นสัญลักษณ์ทางเพศที่เกี่ยวข้องกับการเจริญพันธุ์, การมีโชค, เส้นทาง และ เขตแดน ชื่อของเทพเฮอร์มีสมาจากคำว่า “herma” (พหูพจน์ “hermai”) ที่หมายถึงเสาสี่เหลี่ยมที่ทำด้วยหิน, ดินเหนียว หรือ สัมริด ที่มีประติมากรรมครึ่งตัวของหัวของเฮอร์มีสที่มักจะมีหนวด อยู่บนหัวเสาและอวัยวะเพศชายที่ฐาน เสาเฮอร์มาใช้เป็นเครื่องหมายบนถนน หรือ เขตแดน ในเอเธนส์ก็จะมีการตั้งประติมากรรมเฉพาะหัวไว้หน้าบ้านเพื่อขจัดภัยที่จะเข้ามาในบ้านและนำความโชคดีมาให้เจ้าของ อวัยวะเพศชายบนเสาก็จะได้รับการถู การรดด้วยน้ำมันมะกอกเพื่อให้โชคดี[ต้องการอ้างอิง]
ดูเพิ่ม

ประติมากรรม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ประติมากรรมเฉพาะหัว
ประติมากรรมจลดุล

“ประติมากรรมจลดุล” โดย อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
ประติมากรรมจลดุล
 หรือ โมบายล์ (อังกฤษ: mobile) เป็นส่วนหนึ่งของจลนศิลป์ที่สร้างขึ้นเพื่อสร้างขึ้นเพื่อแสดงความมีดุลยภาพ องค์ประกอบของประติมากรรมจะประกอบวัตถุห้อยลงมาจากเส้นโลหะหลายเส้นที่ไขว้กันไปมา วัตถุที่ห้อยจะวางให้มีความสมดุลระหว่างกันซึ่งตัวเส้นลวดที่ใช้แขวนไขว้จะมีลักษณะตามแนวนอน เส้นแต่ละเส้นก็จะเป็นเพียงเส้นเดียวเพื่อให้มีอิสระในเคลื่อนไหวไปรอบ ๆ ได้
ดูเพิ่ม

ประติมากรรม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ประติมากรรมจลดุล
ประธานคณะกรรมาธิการยุโรป

| ประธานคณะกรรมาธิการยุโรป |
| --- | --- |
ตราคณะกรรมาธิการยุโรป
ธงยุโรป
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน อัวร์ซูลา ฟ็อน แดร์ ไลเอิน ตั้งแต่ 1 ธันวาคม 2019
คณะกรรมาธิการยุโรป
สมาชิกของ: คณะกรรมาธิการยุโรป คณะมนตรียุโรป
รายงานต่อ: รัฐสภายุโรป คณะมนตรียุโรป
ที่ว่าการ: บรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม
ผู้เสนอชื่อ: คณะมนตรียุโรป
ผู้แต่งตั้ง: รัฐสภายุโรป
วาระ: ห้าปี ต่อได้หลายวาระ
สถาปนา: 1 มกราคม ค.ศ. 1958
คนแรก: วัลเทอร์ ฮัลชไตน์
เงินตอบแทน: 25,554 ยูโรต่อเดือน
เว็บไซต์: ec.europa.eu
ประธานคณะกรรมาธิการยุโรป (อังกฤษ: President of the European Commission) เป็นประมุขแห่งคณะกรรมาธิการยุโรป อันเป็นสถาบันฝ่ายบริหารของสหภาพยุโรป (อียู) ประธานคณะกรรมาธิการยุโรปมีหน้าที่รายงานต่อรัฐสภายุโรป จึงมีเกียรติยศเทียบได้กับหัวหน้ารัฐบาลของนานาประเทศ ประธานคณะกรรมาธิการยุโรปได้รับอำนาจแต่งตั้ง สับเปลี่ยน และปลดกรรมาธิการตามความจำเป็น คณะกรรมาธิการยุโรปเป็นสถาบันเดียวที่มีอำนาจเสนอร่างกฎหมายเพื่อตราบังคับใช้เป็นกฎหมายสหภาพยุโรป
ประธานคณะกรรมาธิการยุโรป, ประธานคณะมนตรียุโรป และผู้แทนระดับสูงของสหภาพยุโรปด้านการต่างประเทศและนโยบายความมั่นคง สามตำแหน่งดังกล่าวคือผู้ที่สามารถทำหน้าที่เป็นตัวแทนของสหภาพยุโรปในการประชุมและการเจรจากับประเทศหรือองค์กรนอกสหภาพยุโรป
ประธานคณะกรรมาธิการยุโรปได้รับการเสนอชื่อโดยคณะมนตรียุโรป และได้รับการเลือกตั้งโดยรัฐสภายุโรป มีวาระดำรงตำแหน่งคราวละห้าปี สามารถดำรงตำแหน่งหลายวาระ ประธานคนปัจจุบันคือ อัวร์ซูลา ฟ็อน แดร์ ไลเอิน
ประตูไท่เหอ

| ประตูไท่เหอ Gate of Supreme Harmony |
| --- | --- |
太和门
ประตูไท่เหอใน ค.ศ. 1900
th
ชื่อเดิม: Fengtianmen
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: ประตู
ที่ตั้ง: พระราชวังต้องห้าม
เมือง: ปักกิ่ง
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
พิกัด:  39°54′50.3″N 116°23′26.7″E﻿ / ﻿39.913972°N 116.390750°E﻿ / 39.913972; 116.390750
ปรับปรุง: 1894
ข้อมูลทางเทคนิค
พื้นที่แต่ละชั้น: 1,371.4 ตารางเมตร (14,762 ตารางฟุต)
ประตูไท่เหอปัจจุบัน
ประตูไท่เหอ (จีนตัวย่อ: 太和门; จีนตัวเต็ม: 太和門; พินอิน: Tàihémén; แมนจู: ᠠᠮᠪᠠ
ᡥᡡᠸᠠᠯᡳᠶᠠᠮᠪᡠᡵᡝ
ᡩᡠᡴᠠ; Möllendorff: amba hūwaliyambure duka; อังกฤษ: Gate of Supreme Harmony) เป็นประตูหลักชั้นที่สองฝั่งทิศใต้ของพระราชวังต้องห้ามในปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ประตูนี้เชื่อมไปสู่พระที่นั่งไท่เหออันเป็นจุดศูนย์กลางของพระราชวัง ประตูไท่เหอถูกสร้างขึ้นสมัยราชวงศ์หมิง ประตูเคยถูกเพลิงไหม้เสียหายในปีค.ศ. 1886 จากไฟที่ลามมาจากห้ององครักษ์หลวง ประตูองค์ปัจจุบันสร้างขึ้นเสร็จในปีค.ศ. 1894
เดิมทีประตูนี้มีชื่อว่า ประตูเฟิ่งเทียน (奉天门) ต่อมาในปีค.ศ. 1562 ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น ประตูหวงจี๋ (皇极门)  และเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันในปีค.ศ. 1645 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิชุ่นจื้อแห่งต้าชิง