stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลศิลาลอย

| ตำบลศิลาลอย |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Sila Loi
สถานีรถไฟหนองคางในเส้นทางรถไฟสายใต้
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ประจวบคีรีขันธ์
อำเภอ: สามร้อยยอด
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 322.08 ตร.กม. (124.36 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 11,236 คน
 • ความหนาแน่น: 34.88 คน/ตร.กม. (90.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 77180
รหัสภูมิศาสตร์: 770802
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลศิลาลอย |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.ศิลาลอย
พิกัด: 12°17′11.0″N 99°52′34.4″E﻿ / ﻿12.286389°N 99.876222°E﻿ / 12.286389; 99.876222
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ประจวบคีรีขันธ์
อำเภอ: สามร้อยยอด
จัดตั้ง:  •  24 สิงหาคม 2516 (สภาตำบลศิลาลอย)  •  2 มีนาคม 2538 (อบต.ศิลาลอย)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 322.08 ตร.กม. (124.36 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 11,236 คน
 • ความหนาแน่น: 34.88 คน/ตร.กม. (90.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06770803
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ 3 ตำบลศิลาลอย อำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 771280
เว็บไซต์: www.silaloy.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ศิลาลอย เป็นหนึ่งในห้าตำบลของอำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอ เช่น ที่ว่าการอำเภอสามร้อยยอด สำนักงานเกษตรอำเภอสามร้อยยอด สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอสามร้อยยอด ด่านตรวจถาวรสามร้อยยอด
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลศิลาลอยมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลเขาจ้าว ตำบลหนองตาแต้ม และตำบลปราณบุรี (อำเภอปราณบุรี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลสามร้อยยอด (อำเภอสามร้อยยอด)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลศาลาลัยและตำบลไร่เก่า (อำเภอสามร้อยยอด)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับประเทศพม่า
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลศิลาลอยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมู่ 1 |  | บ้านห้วยขวาง |  | (Ban Huai Khwang) |  |  |
| หมู่ 2 |  | บ้านนาปุ่ม |  | (Ban Na Pum) |  |  |
| หมู่ 3 |  | บ้านหนองคาง |  | (Ban Nong Khang) |  |  |
| หมู่ 4 |  | บ้านหนองหญ้าปล้อง |  | (Ban Nong Ya Plong) |  |  |
| หมู่ 5 |  | บ้านในลุ่ม (บ้านลาดวิถี) |  | (Ban Nai Lum) |  |  |
| หมู่ 6 |  | บ้านเขาโป่ง |  | (Ban Khao Pong) |  |  |
| หมู่ 7 |  | บ้านหนองกลางดง |  | (Ban Nong Klang Dong) |  |  |
| หมู่ 8 |  | บ้านเกาะนาน้อย |  | (Ban Ko Na Noi) |  |  |
| หมู่ 9 |  | บ้านเขาน้อยห้วยตามา |  | (Ban Khao Noi Huai Ta Ma) |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลศิลาลอย มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลศิลาลอย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศิลาลอยทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลศิลาลอยที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลศิลาลอยในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538
ประชากร

พื้นที่ตำบลศิลาลอยประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 9 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 11,236 คน แบ่งเป็นชาย 5,515 คน หญิง 5,721 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 2 จาก 5 ตำบลในอำเภอสามร้อยยอด
* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563  | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 | พ> ศ. 2559 | พ> ศ. 2558 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หนองคาง | 1,718 | 1,690 | 1,695 | 1,695 | 1,697 | 1,699 | 1,682 |
| เกาะนาน้อย | 1,570 | 1,556 | 1,547 | 1,547 | 1,534 | 1,540 | 1,527 |
| หนองกลางดง | 1,484 | 1,464 | 1,448 | 1,450 | 1,440 | 1,432 | 1,432 |
| ห้วยขวาง | 1,305 | 1,273 | 1,264 | 1,257 | 1,239 | 1,213 | 1,189 |
| เขาน้อยห้วยตามา | 1,271 | 1,258 | 1,245 | 1,229 | 1,220 | 1,216 | 1,205 |
| ในลุ่ม (บ้านลาดวิถี) | 1,196 | 1,176 | 1,169 | 1,172 | 1,181 | 1,188 | 1,199 |
| หนองหญ้าปล้อง | 1,097 | 1,103 | 1,125 | 1,127 | 1,121 | 1,135 | 1,146 |
| นาปุ่ม | 1,044 | 1,035 | 1,030 | 1,041 | 1,050 | 1,046 | 1,044 |
| เขาโป่ง | 549 | 541 | 535 | 533 | 532 | 522 | 524 |
| **ทะเบียนบ้านกลาง | 2 | 2 | 2 | - | - | - | - |
| รวม | 11,236 | 11,098 | 11,060 | 11,051 | 11,014 | 10,991 | 10,948 |
บูมเมอแรง (อัลบั้มธงไชย แมคอินไตย์)

บูมเมอแรง เป็นอัลบั้มเพลงที่ 5 ของธงไชย แมคอินไตย์ ในสังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ออกวางแผงจำหน่ายในปี พ.ศ. 2533 โดยมี สมชาย กฤษณะเศรณี เป็นโปรดิวเซอร์ โดยถูกจัดให้เป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดของแกรมมี่ในปีดังกล่าว ซึ่งเป็นคนแรกของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ที่มียอดขายเกิน 2 ล้านตลับ โดยยอดขายรวมมากกว่า 2.5 ล้านตลับ และถูกจัดให้เป็นอัลบั้มที่เป็นที่สุดแห่งปี 1990 สำหรับเพลงเปิดตัวคือเพลง บูมเมอแรง ออกอากาศทางโทรทัศน์พร้อมภาพยนตร์เพลงที่กำกับโดย ดล ผดุงวิเชียร ซึ่งถือเป็นการเปิดตัวที่ไม่เหมือนอัลบั้มอื่นๆของเบิร์ดที่เน้นภาพลักษณ์อบอุ่น โดยอัลบั้มนี้นำเสนอเบิร์ดเป็นฮีโร่ที่มาพร้อมกับอาวุธ คือ บูมเมอแรง ในภาพลักษณ์เรียบง่าย และต่อเนื่องด้วยการเปิดตัวเพลง คู่กัด อีกหนึ่งเพลงดังแห่งยุค และเพลงดังอื่นๆ อาทิ เพลงเงียบๆ คนเดียว เพลงหมอกหรือควัน เป็นต้น และจากความสำเร็จของอัลบั้มดังกล่าวทำให้เบิร์ดมีทัวร์คอนเสิร์ตที่ใช้ชื่อว่า "มนุษย์บูมเมอแรง" ทุกภาค และต่อเนื่องด้วยคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 4 โดยรายชื่อเพลงอัลบั้มบูมเมอแรง ดังนี้
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "บูมเมอแรง" | เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ | 3:29 |
| 2. | "คู่กัด" | อรรณพ จันสุตะ | 3:00 |
| 3. | "เงียบๆ คนเดียว" | สีฟ้า | 4:04 |
| 4. | "คืนนี้ไม่เหมือนคืนนั้น" | เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ | 3:46 |
| 5. | "เงาที่หายไป" | สีฟ้าและคณะ | 3:24 |
| 6. | "บ้านของเรา" | นิติพงษ์ ห่อนาค | 1:13 |
| 7. | "พักตรงนี้" | นิติพงษ์ ห่อนาค | 3:21 |
| 8. | "หมอกหรือควัน" | สีฟ้า | 3:07 |
| 9. | "อย่าหลบตากัน" | นิติพงษ์ ห่อนาค | 4:44 |
| 10. | "ภารตี" | ประชา พงศ์สุพัฒน์ | 3:34 |
| 11. | "ต่อเวลา" | เปเล่ | 3:25 |
*สีเขียวคือเพลงที่มีมิวสิควิดีโอ
เครดิต

กีต้าร์ : ชาตรี คงสุวรรณ/ชาย ขำเลิศกุล
คีย์บอร์ด : อภิไชย เย็นพูนสุข
เบส : สมชาย กฤษณะเศรณี
แซกโซโฟน : เทวัญ ทรัพย์แสนยากร
ประสานเสียง : แหม่ม,ป้อม,ฉ่าย,จ๊อด,ปุ้ม
บันทึกเสียง : เวช,หมู
มิกซ์เสียง : เรวัต พุทธินันทน์
โปรดิวเซอร์ : สมชาย กฤษณะเศรณี
Executive Producer : เรวัต พุทธินันทน์
ห้องบันทึกเสียงศรีสยาม พฤศจิกายน 2532 - กุมภาพันธ์ 2533
รางวัลและความสำเร็จ

ปี 2533 "อัลบั้มที่ประสบความสำเร็จสูงสุด " มอบรางวัลโดยบริษัทไทยน้ำทิพย์ ผู้ผลิตเครื่องดื่มโค้ก ประเทศไทย ในโอกาสที่อัลบั้มเบิร์ด "บูมเมอแรง" ประสบความสำเร็จสูงสุด โดยมียอดจำหน่ายเทปเกิน 2 ล้านตลับ
ปี 2534 "นักร้องที่มียอดจำหน่ายเทปขายดีที่สุด" อัลบั้ม "บูมเมอแรง" ยอดจำหน่าย 2 ล้านตลับ จากสรุปผลโดยหนังสือพิมพ์เอกชน ปีที่ 1 ฉบับที่ 1 ปี 2534
ปี 2552 จัดให้เป็น "อัลบั้มที่มียอดจำหน่ายเทปสูงสุด" อัลบั้ม "บูมเมอแรง" ปี 2533 ยอดจำหน่ายเทป 2 ล้านตลับ จากสกุ๊ป "ย้อนวันวานล้านตลับ ยุครุ่งเรืองวงการเพลงไทย" ของหนังสือพิมพ์คม ชัด ลึก
ปี 2559 เพลง "คู่กัด" ถูกจัดให้เป็นอันดับ 1 "เพลงฮิตที่สุดของปี 1990" จาก 10 เพลงฮิตที่สุดของปี 1990 สรุปโดยเว็บไซต์ข่าว Sanook.com วันที่ 6 ตุลาคม 2559
ปี 2559 ได้รับการจัดอันดับให้เป็น "อัลบั้มที่ดีที่สุดของแกรมมี่ ปี 1990" อันดับ 1  จากการจัดอันดับ 6 อัลบั้มที่ดีที่สุดของแกรมมี่ ปี 1990 โดย GMM Superstar- Label Under GMM Trading วันที่ 18 ธันวาคม 2559
ปี 2560 ได้รับการจัดอันดับให้เป็น "อัลบั้มแห่งทศวรรษ" อันดับ 3 ในรอบ 10 ปี (ยุค 90 : จาก 1990-1999) สร้างสถิติ 2 ล้านตลับแรกของนักร้องแกรมมี่ โดย GMM Superstar วันที่ 1เมษายน 2560
ปี 2560 ได้รับการจัดอันดับให้เป็น "อัลบั้มขายดีที่สุดตลอดกาลของแกรมมี่" อันดับ 4 ยอดขายเกิน 2 ล้านตลับ โดย GMM Superstarสรุปการจัดอันดับ 33 BEST-Selling Albums of ALL TIME "33 อัลบั้มขายดีที่สุดตลอดกาลของแกรมมี่" วันที่ 6 พฤษภาคม 2560
ปี 2560 ได้รับการจัดให้เป็นอันดับ 3 อัลบั้มที่ขายดีที่สุดตลอดกาลของศิลปินแกรมมี่ : ศิลปินชาย โดย GMM Superstar วันที่ 9 มิถุนายน 2560 สรุปการจัดอันดับ 33rd Year GMM GRAMMY : BEST Male Albums "33 อัลบั้มขายดีที่สุดตลอดกาลของศิลปินแกรมมี่ : ศิลปินชาย" ด้วยยอดจำหน่ายเกิน 2 ล้านตลับแรกของศิลปินแกรมมี่
ปี 2561 ได้รับการจัดให้เป็น  "อัลบั้มของศิลปินชายที่เป็นที่สุดแห่งปี 1990" จากสรุปที่สุดในความทรงจำ ที่สุด..ของแกรมมี่ วันที่ 13 มกราคม 2561 โดย GMM Superstar
ปี 2563 ได้รับการจัดให้เป็น  "อัลบั้มล้านตลับเร็วที่สุด" อันดับ 4 ใช้เวลา 6 สัปดาห์ จากสรุป 10 อันดับ อัลบั้มล้านตลับเร็วที่สุดของแกรมมี่ วันที่ 1 มีนาคม 2563 โดย GMM Superstar
ปี 2564 ได้รับการจัดให้เป็น  "อัลบั้มขายดีที่สุดตลอดกาล" อันดับ 6 ยอดขายรวมศิลปิน ชาย หญิง กลุ่ม รวมทั้งโปรเจค และอัลบั้มพิเศษ จากสรุป 100 อันดับ อัลบั้มขายดีที่สุดตลอดกาลของแกรมมี่ เดือนธันวาคม 2564 โดย GMM Superstar
ปรัชญาภูมิศาสตร์

ปรัชญาภูมิศาสตร์ เป็นสาขาย่อยของปรัชญาที่เกี่ยวข้องกับปัญหาทางญาณวิทยา อภิปรัชญา  และ อรรฆวิทยาในภูมิศาสตร์  โดยวิธีการทางภูมิศาสตร์ทั่วไปและปัญหาที่มีความสัมพันธ์ในวงกว้าง อย่างเช่น  การรับรู้และการแสดงของพื้นที่และสถานที่
แนวคิด

แม้นจะมีการถกเถียงกันในประเด็นวิธีการวิทยาที่เกี่ยวข้องกับความรู้ทางภูมิศาสตร์มานานหลายศตวรรษ  ผลงาน The Nature of Geography: A Critical Survey of Current Thought in the Light of the Past  ของ Richard Hartshorne (1899–1992)  ตีพิมพ์ออกสู่สาธารณชนในปี 1939  ซึ่งเป็นผลงานหลักชิ้นแรกที่พิมพ์เป็นภาษาอังกฤษอย่างเป็นระบบ   และช่วยกระตุ้นให้เกิดความเรียงเชิงวิพากษ์อีกหลายสำนวนในหลายทศวรรษถัดมา   John Kirtland Wright (1891-1969)  นักภูมิศาสตร์ชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงในด้านการทำแผนที่ และการศึกษาประวัติศาสตร์ความคิดทางภูมิศาสตร์   เขาได้รับประกาศเกียรติคุณเกี่ยวกับด้านธรณีวิทยา ในปี 1947   เพื่อการศึกษาความรู้ทางภูมิศาสตร์ในวงกว้าง    หนังสือเล่มอื่นที่อ้างว่าเป็นผลงานสำคัญในสาขานี้  ได้แก่ คำอธิบายในทางภูมิศาสตร์ของ David Harvey  เมื่อปี 1969  และการสร้างพื้นที่ ของ Henri Lefebvre  เมื่อปี 1974   นับเป็นการอภิปรายในประเด็นต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในภายหลังซึ่งส่วนหนึ่งเป็นแรงบันดาลใจในการก่อตั้ง สมาคมปรัชญาและภูมิศาสตร์ ในยุค 1990's
สมาคมปรัชญาและภูมิศาสตร์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ.1997 โดย Andrew Light นักปรัชญาประจำมหาวิทยาลัย George Mason University และ Jonathan Smith นักภูมิศาสตร์ประจำมหาวิทยาลัย Texas A&M University วารสารปรัชญาและภูมิศาสตร์ที่เป็นบทวิจารณ์ประจำปีทั้งสามเล่มตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Rowman & Littlefield Press ซึ่งต่อมากลายเป็นวารสารรายปักษ์ที่ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Carfax นักภูมิศาสตร์ได้ตีพิมพ์วารสารจริยศาสตร์ สถานที่ และสิ่งแวดล้อม เมื่อปี ค.ศ.2005  และได้นำวารสารฉบับนี้รวมเข้ากับวารสารอื่นกลายเป็น จริยศาสตร์ สถานที่ และสิ่งแวดล้อม: วารสารปรัชญาและภูมิศาสตร์ที่ตีพิมพ์โดย Routledge  วารสารดังกล่าวได้รับการแก้ไขโดย Light and Smith จนกระทั่งปี 2009  และได้ตีพิมพ์ผลงานของนักปรัชญา  นักภูมิศาสตร์และนักวิชาการอื่น ๆ ในสาขาที่เกี่ยวกับปัญหาของพื้นที่  สถานที่และสิ่งแวดล้อมซึ่งมีการตีความที่หลากหลาย   และได้รับการยอมรับว่าเป็นเครื่องมือในการขยายขอบเขตของสาขาจริยศาสตร์สิ่งแวดล้อมรวมถึงการทำงานในสภาพแวดล้อมในเขตเมือง
ในปี 2009 Smith ลาออกจากการทำงานวารสารส่วน Benjamin Hale แห่งมหาวิทยาลัย Colorado  ได้เข้ามาเป็นบรรณาธิการร่วมคนใหม่   Hale and Light เปิดตัววารสารเกี่ยวกับจริยศาสตร์  นโยบาย  และสิ่งแวดล้อมอีกครั้งในเดือนมกราคม 2011  ในขณะที่วารสารได้มุ่งเน้นไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างจริยศาสตร์สิ่งแวดล้อมกับนโยบาย  แต่ก็ยังยินยอมการเสนอผลงานที่เกี่ยวข้องจากนักภูมิศาสตร์
หนังสือชุดซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกโดย Rowman & Littlefield  และสำนักพิมพ์ Cambridge Scholars Press ในภายหลัง  เริ่มต้นในปี 2002 เพื่อเผยแพร่รายงานการประชุมในวาระการประชุมประจำปีของสมาคมปรัชญาและภูมิศาสตร์ ซึ่งจัดขึ้นโดย Gary Backhaus และ John Murungi จากมหาวิทยาลัย Towson    ในปี 2005 สมาคมที่ให้การสนับสนุนการประชุมประจำปีเหล่านี้ได้กลายเป็น สมาคมระหว่างประเทศเพื่อการศึกษาด้านสิ่งแวดล้อม  พื้นที่  และสถานที่   ในปี 2009 มีหนังสือชุดวารสารวิชาการทางด้านสิ่งแวดล้อม  พื้นที่  และสถานที่  ซึ่งได้จัดพิมพ์และแก้ไขโดย C. Patrick Heidkamp, Troy Paddock และ Christine Petto จากมหาวิทยาลัยแห่งรัฐคอนเนคติกัทตอนใต้
เชื่อมโยงภายนอก

สมาคมปรัชญาและภูมิศาสตร์ เก็บถาวร 2009-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บริตต์ เบเกอร์

| Britt Baker |
| --- | --- |
เบเกอร์ตอนถือครองแชมป์หญิง AEW ในปี 2021
ชื่อเกิด: Brittany Baker
เกิด:  (1991-04-23) 23 เมษายน ค.ศ. 1991 (33 ปี) Punxsutawney, Pennsylvania, U.S.
การศึกษา: Pennsylvania State University University of Pittsburgh School of Dental Medicine
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: (Dr.) Britt Baker (D.M.D.)
ส่วนสูง: 5 ฟุต 7 นิ้ว (170 เซนติเมตร)
มาจาก: Pittsburgh, Pennsylvania
ฝึกหัดโดย: Marshall Gambino Super Hentai Candice LeRae Johnny Gargano
เปิดตัว: 2015
บริตทานี เบเกอร์ (Brittany Baker; เกิด 23 เมษายน ค.ศ. 1991) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและทันตแพทย์ชาวอเมริกัน เธอเซ็นสัญญากับ All Elite Wrestling (AEW) ภายใต้ชื่อ บริตต์ เบเกอร์ (Britt Baker) และเป็นแชมป์โลกหญิง AEW เบเกอร์เกิดที่เมือง Punxsutawney รัฐเพนซิลเวเนีย เธอเปิดตัวในฐานะนักมวยปล้ำอาชีพในปี 2015 และเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ Pittsburgh School of Dental Medicine ตั้งแต่ปี 2014 ถึง 2018 ในปีต่อมา เธอกลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่เซ็นสัญญากับ AEW
ผลงานแชมป์รางวัล

All Elite Wrestling
AEW Women's World Championship (1 time)
Women’s Owen Hart Cup (2022)
Dynamite Award (1 time)
Best AEW Fashion Moment (2022) – Britt Baker’s Brittsburgh Jacket
DDT Pro-Wrestling
Ironman Heavymetalweight Championship (1 time)
International Wrestling Cartel
IWC Women's Championship (2 times)
Monster Factory
MFPW Girls Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
Woman of the Year (2021)
Match of the Year (2021) – vs. Thunder Rosa (March 17)
Most Improved Wrestler of the Year (2021)
Ranked No. 4 of the top 150 female wrestlers in the PWI Women's 150 in 2021
Remix Pro Wrestling
Remix Pro Fury Championship (1 time)
Revolution Eastern Wrestling
REW Pakistan 24/7 Championship (1 time)
WrestleCircus
WC Big Top Tag Team Championship (1 time) – with Adam Cole
Wrestling Observer Newsletter
Most Improved (2020)
Zelo Pro Wrestling
Zelo Pro Women's Championship (1 time)
แหล่งข้อมูลอื่น

Britt Baker ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ก่อนหน้า |  | บริตต์ เบเกอร์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมัยก่อนหน้า Hikaru Shida | 4th AEW Women's World Champion May 30, 2021 – March 16, 2022 | สมัยต่อมา Thunder Rosa |  |  |
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศลักเซมเบิร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
นักกีฬาแบ่งตามประเภทกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  ยิงธนู | 1 | 0 | 1 |
|  จักรยาน | 1 | 1 | 2 |
|  ยูโด | 0 | 1 | 1 |
|  ยิงปืน | 0 | 1 | 1 |
|  ว่ายน้ำ | 2 | 2 | 4 |
|  เทเบิลเทนนิส | 0 | 1 | 1 |
|  เทนนิส | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 5 | 5 | 10 |
แหล่งข้อมูลอื่น

london 2012.com - Luxembourg - Athletes เก็บถาวร 2012-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
ปริมาณรังสีสมมูล

| รังสี | พลังงาน | wR |
| --- | --- | --- |
| รังสีเอกซ์, รังสีแกมมา, อิเล็กตรอน, โพซิตรอน, มิวออน |   | 1 |
| นิวตรอน | < 10 keV | 5 |
|   | 10 keV - 100 keV | 10 |
|   | 100 keV - 2 MeV | 20 |
|   | 2 MeV - 20 MeV | 10 |
|   | > 20 MeV | 5 |
| โปรตอน | > 2 MeV | 2 |
| อนุภาคแอลฟา, ชิ้นส่วนการแบ่งแยกตัว, นิวเคลียสหนัก |   | 20 |
ปริมาณรังสีสมมูล (equivalent dose, HT) เป็นการวัดค่าปริมาณรังสีต่อเนื้อเยื่อที่ผลกระทบเชิงชีววิทยาสัมพันธ์จะต่างกันเมื่อชนิดของกัมมันตภาพรังสีต่างกัน ปริมาณรังสีสมมูลเป็นปริมาณพื้นฐานน้อยกว่าปริมาณรังสีดูดซึม แต่ในทางชีวภาพมีนัยสำคัญมากกว่า ปริมาณรังสีสมมูลมีหน่วยเป็นซีเวิร์ต และยังมีหน่วยอื่น Röntgen equivalent man (REM หรือ rem) ที่ยังคงใช้กันทั่วไปในสหรัฐอเมริกา แม้ว่ากฎระเบียบให้เปลี่ยนไปใช้ซีเวิร์ต (100 Röntgen equivalent man = 100 REM = 1 sievert)
ปริมาณรังสีสมมูล (HT) คำนวณจากการนำปริมาณรังสีดูดซึมของอวัยวะหรือเนื้อเยื่อ (DT) คูณด้วยค่าปรับเทียบตามชนิดรังสี (wR) ค่าปรับเทียบนี้เลือกจากชนิดและพลังงานของรังสีที่เข้าสู่ร่างกายหรือที่แผ่มาจากแหล่งภายในร่างกาย ค่า wR จะเท่ากับ 1 สำหรับ รังสีเอกซ์ รังสีแกมมา และ อนุภาคบีตา และมากกว่า 1 สำหรับโปรตอน, นิวตรอน, อนุภาคแอลฟา
เมื่อ HT, R = ปริมาณรังสีสมมูลในเนื้อเยื่อ T จากรังสี R
DT, R = ปริมาณรังสีดูดซึม D (หน่วยเกรย์) ในเนื้อเยื่อ T จากรังสี R
แหล่งข้อมูลอื่น

Dose equivalent เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - glossary of the European Nuclear Society
ทาอิจิ อิจิกาวะ

| ทาอิจิ อิจิกาวะ |
| --- | --- |
市川 太一

เกิด:  (1993-02-04) 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 (31 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2015 – ปัจจุบัน
องค์การ: วิมส์
ส่วนสูง: 172 ซม.
ทาอิจิ อิจิกาวะ (ญี่ปุ่น: 市川 太一; โรมาจิ: Ichikawa Taichi, เกิด 4 กุมภาพันธ์ 1993 เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น สังกัดวิมส์ เกิดที่โตเกียว
ผลงานพากย์

คาบุกิบุ (คุรุสึ คุโรโงะ)
สุดท้ายก็คือเธอ (มากิ เซย์จิ)
ทาวเวอร์ออฟก๊อด หอคอยเทพเจ้า (โยรุ)
ฮาเร็มวันสิ้นโลก (มิซึฮาระ เรย์โตะ)
บ่วงนฤมิต

| บ่วงนฤมิต |
| --- | --- |
สร้างโดย: บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
บทประพันธ์: ลินิน
บทละครโทรทัศน์: นลินี สีตะสุวรรณ
กำกับโดย: สำรวย รักชาติ
นักแสดง: อัชชา นามปาน ภีรนีย์ คงไทย พศุตม์ บานแย้ม ณปภา ตันตระกูล
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: รักซ้ำรอย - สุนิตา ลีติกุล
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: เชื่อในรัก - ต้าร์ มิสเตอร์ทีม
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 9 ตอน
การผลิต
ควบคุมงานสร้าง: วรายุฑ มิลินทจินดา
ความยาวตอน: 150 นาที
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 2 มกราคม 2562 – 30 มกราคม 2562
ละครเรื่องถัดไป: ทองเอก หมอยา ท่าโฉลง
บ่วงนฤมิต เป็นละครโทรทัศน์แนวดราม่า-พีเรียด ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ถูกสร้างเป็นละครครั้งแรกโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด สร้างจากบทประพันธ์ของ ลินิน เขียนบทโทรทัศน์โดย นลินี สีตะสุวรรณ กำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
บ่วงนฤมิต เป็นละครซ้อนละคร กล่าวคือฉากหลังเป็นละครยุคปัจจุบัน แต่ตัวละครต้องเล่นละครแนวย้อนยุค สำหรับการวางตัวละคร เลือกภีรนีย์มารับบทขวัญอุมาเพราะเห็นว่าตัวละครนี้ค่อนข้างยากและเห็นว่าภีรนีย์มีฝีมือบวกกับไม่เคยเล่นกับอัชชา ส่วนอัชชานั้น ได้แสดงละครกับทางค่ายมาแล้วหลายเรื่อง
ละครได้รับเรตติ้งเฉลี่ยต่ำที่สุดของละครหลังข่าวช่อง 3 ด้วยเรตติ้งเฉลี่ยทั้งเรื่อง 1.767 โดยตอนจบมีเรตติ้งอยู่ที่ 2.079 ข่าวสด วิเคราะห์ว่าสาเหตุที่ละครมีเรตติ้งไม่ดีเกิดจาก ละครถ่ายทำมาตั้งแต่ปี 2558 ทำให้ไม่สดพอ การตัดต่อไม่สนุกพอ แต่ประเด็นหลักคือ กระแสการแอนตี้นางเอกละคร
นักแสดง

| ละครโทรทัศน์ | พ> ศ. 2562 |
| --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่อง 3
ผู้สร้าง: ฮูแอนด์ฮู
บทประพันธ์: ลินิน
บทโทรทัศน์: นลินี สีตะสุวรรณ
ผู้กำกับการแสดง: สำรวย รักชาติ
บทบาท: นักแสดงหลัก
ธีรัช (ปัจจุบัน) / ปราน (ละคร) / ปภาคิน (อดีต): อัชชา นามปาน
ขวัญอุมา จันทรารักษ์ (ขวัญ) (ปัจจุบัน) / โฉมเฉลา (ละคร) / หม่อมราชวงศ์ฉัตรชนก โสภณ (คุณฉัตร) (อดีต): ภีรนีย์ คงไทย
ฉายฉาน (ปัจจุบัน) / ธนกฤต (ละคร) / ธนา (อดีต): พศุตม์ บานแย้ม
อรนภา (ปัจจุบัน) / พิมพ์แข (ละคร) / กนกแข (อดีต): ณปภา ตันตระกูล
บทบาท: นักแสดงสมทบ
วิยาดา: เพ็ญพักตร์ ศิริกุล
นวลนงค์ (นวล): สุปราณี เจริญผล
คเชนทร์: กลศ อัทธเสรี
คุณวรา: วรายุฑ มิลินทจินดา
ปฐมา รมย์ฤดี: สาวิตรี สามิภักดิ์
กานติมา: วิยะดา โกมารกุล ณ นคร
หม่อมเจ้าศักดินัย โสภณ (ท่านชายศักดินัย โสภณ): วิวัฒน์ ผสมทรัพย์
พลโทปพน รมย์ฤดี: สมมาตร ไพรหิรัญ
ลูกปลา: ธนัชพันธ์ บูรณาชีวาวิไล
แต้วแร้ว: ธัญญ์นภัส กฤชวงษ์สวัสดิ์
หม่อมราชวงศ์หญิงฐิติพา โสภณ: สเตฟานี เลอร์ช
วรดา รมย์ฤดี: รัดเกล้า แจ่มอุลิตรัตน์
หม่อมยุพา โสภณ ณ อยุธยา: กัลยา เลิศเกษมทรัพย์
ช่วง: ณัฐนี สิทธิสมาน
พระยาสารประดิษฐ์: พงศนารถ วินศิริ
: อพิชญา ป้านแก้ว
: ต้อย คนหนามบิน
บทบาท: นักแสดงรับเชิญ
แม่ชีป่าน: ทาริกา ธิดาทิตย์
ปกป้อง ณขเรศ: เมธัส ตรีรัตนวารีสิน
หลวงพ่อ: ยอดชาย เมฆสุวรรณ
หมอเสน่ห์: ปราปต์ปฎล สุวรรณบาง
เทิด: ชลนที ณรงค์ชัย
สม: สุกัญญา นาคสนธิ์
: น้ำเงิน บุญหนัก
ยายอิ่ม: รัตนา บูรณะพิมพ์
: สมบูรณ์ สุขีนัย
ตุ้ม: กชชม ตราศรี
แอ๊ดดี้: กฤษดา น้อยรังสี
: กฤตภรณ์ โทรางกูร
: อมตา ปิยะวานิชย์
: ธันยธร บุตรยี่
: นันทวัน แสงธรรมกิจกุล
พิธีกรในงานประกาศรางวัล: รินลณี ศรีเพ็ญ
พิธีกรในงานประกาศรางวัล: ศัลย์ อิทธิสุขนันท์
: ภวัต เลิศวัตรกานต์
แหล่งข้อมูลอื่น

บ่วงนฤมิต ที่สยามโซน
ปรัชญาวัฒนธรรม

ปรัชญาวัฒนธรรม เป็นปรัชญาสาขาหนึ่งที่ตรวจสอบสาระสำคัญและความหมายของวัฒนธรรม
วาทกรรมสมัยใหม่ตอนต้น > จินตนิยมแบบเยอรมัน

อิมมานูเอล คานท์ ( Immanuel Kant ) นักปรัชญาชาวเยอรมัน (1724–1804) ได้กำหนดนิยามแบบปัจเจกนิยมของ "การสว่างวาบทางปัญญา" ซึ่งคล้ายกับแนวคิดของ bildung : "การสว่างวาบทางปัญญาคือการอุบัติความไม่สมบูรณ์ขึ้นในตัวมนุษย์เอง"  เขาโต้แย้งว่าความไม่สมบูรณ์นี้ไม่ได้มาจากการขาดความเข้าใจ  แต่มาจากการขาดความกล้าที่จะคิดอย่างเสรี  เพื่อต่อต้านความขี้ขลาดทางปัญญา  ค้านท์กระตุ้นโดยกล่าวว่า : Sapere aude "กล้าที่จะฉลาด!"   ปฏิกิริยาที่มีต่อค้านท์ อย่างนักวิชาการชาวเยอรมัน อย่างเช่น โยฮัน ก็อทฟริท แฮร์เดอร์ (Johann Gottfried Herder) (1744–1803) แย้งว่าความคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์ซึ่งจำเป็นต้องใช้รูปแบบที่คาดเดาไม่ได้และมีรูปแบบที่หลากหลายกว่ามีความสำคัญพอ ๆ กับความมีเหตุผลของมนุษย์  ยิ่งไปกว่านั้นแฮร์เดอร์ได้เสนอรูปแบบสะสมจาก bildung : "สำหรับแฮร์เดอร์แล้ว Bildung คือประสบการณ์ทั้งหมดที่มอบอัตลักษณ์ที่สอดคล้องกันและความรู้สึกถึงการมีโชคชะตาร่วมกันให้กับผู้คน"
ในปี ค.ศ. 1795 วิลเฮล์ม ฟอน ฮุมโบลด์ นักภาษาศาสตร์และนักปรัชญาผู้ยิ่งใหญ่ (1767 - 1835)  เรียกร้องให้มีมานุษยวิทยาที่จะสังเคราะห์ความสนใจของคานท์และเฮอร์เดอร์เข้าไว้ด้วยกัน   ในช่วงยุคโรแมนติก นักวิชาการในเยอรมนี โดยเฉพาะผู้ที่เกี่ยวข้องกับขบวนการชาตินิยม - เช่นการต่อสู้ของชาตินิยมเพื่อสร้าง "เยอรมนี" เกิดขึ้นจากความแตกต่างหลากหลายและการต่อสู้ของกลุ่มชาตินิยมโดยชนกลุ่มน้อยที่ต่อต้านจักรวรรดิออสเตรีย - ฮังการี  พัฒนาให้ครอบคลุมมากขึ้นความคิดของวัฒนธรรมในฐานะ " โลกทัศน์ " ( Weltanschauung ) ตามความคิดแนวนี้  กลุ่มชาติพันธุ์แต่ละกลุ่มมีโลกทัศน์ที่แตกต่างกันซึ่งไม่สามารถเทียบได้กับโลกทัศน์ของกลุ่มอื่น ๆ  แม้ว่าจะมีมุมมองที่ครอบคลุมมากกว่ามุมมองก่อนหน้านี้  แต่แนวทางวัฒนธรรมนี้ยังคงทำให้เกิดความแตกต่างระหว่างวัฒนธรรม "อารยะ" และวัฒนธรรม "ดั้งเดิม" หรือ วัฒนธรม "ชนเผ่า"
ในปีพ. ศ. 2403 อดอล์ฟ บาสเตียน (1826–1905) ได้โต้แย้งเรื่อง "ความเป็นหนึ่งเดียวทางจิตวิทยาของมนุษยชาติ" เขาได้เสนอว่าการเปรียบเทียบทางวิทยาศาสตร์ของสังคมมนุษย์ทั้งหมดจะแสดงให้เห็นว่าโลกทัศน์ที่แตกต่างกันนั้นประกอบด้วยองค์ประกอบพื้นฐานที่เหมือนกัน   ตามแนวคิดของบาสเตียนนั้น  สังคมมนุษย์ทั้งหมดร่วมกันแบ่งปันชุด "ความคิดพื้นฐาน" ( Elementargedanken ); วัฒนธรรมที่แตกต่างกันหรือ "ความคิดพื้นเมือง" ที่แตกต่างกัน ( Völkergedanken ) เป็นการปรับเปลี่ยนความคิดพื้นฐานในท้องถิ่น   มุมมองนี้ปูทางไปสู่ความเข้าใจวัฒนธรรมสมัยใหม่ Franz Boas (1858-1942) ได้รับการปลูกฝังในประเพณีนี้  และเขาได้นำออกมาใช้ด้วยเมื่อเขาออกจากเยอรมนีไปยังสหรัฐอเมริกา