stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชนชั้นกระฎุมพี

กระฎุมพี (/กฺระดุมพี/) เป็นชนชั้นทางสังคมกลุ่มหนึ่ง ซึ่งอยู่ในกลุ่มชนชั้นกลางหรือชนชั้นพ่อค้าวาณิช ซึ่งได้สถานะทางสังคมหรืออำนาจมาจากหน้าที่การงาน การศึกษา หรือความมั่งมี (ซึ่งตรงกันข้ามกับพวกอภิชน) เป็นชนชั้นที่มีฐานะจากการค้าขายหรืองานช่างฝีมือ ไม่มีที่ดินเป็นของตนเอง ซึ่งอาจหมายรวมถึง นายทุน นายทุนน้อย คนชั้นกลาง ส่วน "ไพร่กระฎุมพี" นั้น หมายถึงชนชั้นที่อยู่ต่ำกว่ากระฎุมพีแต่สูงกว่าชนชั้นที่ต่ำที่สุดในสังคม เป็น "พลเมืองที่มีเงินพอใช้เลี้ยงชีวิตไม่เป็นทาสบุคคลผู้ใด"
แนวคิดเช่น เสรีภาพส่วนบุคคล สิทธิพลเมืองและการนับถือศาสนา และการค้าเสรี ล้วนสืบทอดมาจากปรัชญาของกระฎุมพี
ในมุมมองมาร์กซิสต์

หนึ่งในการวิจารณ์กระฎุมพีที่ทรงอิทธิพลที่สุดมาจาก คาร์ล มาร์กซ โดยเขาโจมตีทฤษฎีการเมือง และมุมมองต่อประชาสังคมและวัฒนธรรมพลเมืองของกระฎุมพี ที่เชื่อว่าแนวคิดและสถาบันต่าง ๆ เหล่านี้เป็นความจริงสากลเสมอ
ในมุมมองของมาร์กซนั้น แนวคิดเหล่านี้เป็นเพียงอุดมการณ์ของกระฎุมพีในฐานะชนชั้นปกครองกลุ่มใหม่ ซึ่งต้องการจะจัดระเบียบสังคมตามสิ่งที่ตนจินตนาการ
กระฎุมพีในประเทศไทย

ลักษณะเด่นของกระฎุมพีในประเทศไทยก็คือ การกำเนิดและแหล่งที่มาของกระฎุมพีในสังคมรัตนโกสินทร์นั้นไม่ได้กำเนิดแยกเป็นอิสระจากชนชั้นศักดินา ที่ครอบครองอำนาจและผลประโยชน์เศรษฐกิจของอาณาจักรมาก่อน
รูปศัพท์

ความหมายตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 ได้ให้ความหมายไว้ดังนี้ น. (1) คำนี้เดิมแปลว่า คนมั่งมี, พ่อเรือน. [ในอินเดียบางแห่งหมายความว่า ชนจำพวกศูทรที่มั่งมีขึ้น (หนังสือ Hobson-Jobson ในคำว่า Kumbi-กุมพี), ภาษาทมิฬ (ภาษาปาก) ว่า คนจน].
คำว่า กระฎุมพี นี้ มาจากภาษาสันสกฤตว่า กุฎุมฺพี หรือ กุฏุมฺพิก (กุ-ตุม-พิ-กะ) ซึ่งแปลว่า ผู้มีทรัพย์ ซึ่งก็มาจากคำว่า กุฏุมฺพ (กุ-ตุม-พะ) ที่แปลว่า ขุมทรัพย์ ลง ณี และ อิก (อิ-กะ) ปัจจัยในตทัสสัตถิตัทธิต จึงแปลว่า ผู้มีทรัพย์ หรือ ผู้มีขุมทรัพย์ มีฐานะต่ำกว่า เศรษฐี ตามปรกติมักจะเป็น ลูกน้อง หรือ บริวาร ของเศรษฐี
พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 อธิบายว่า เป็นคำนามหมายถึง "ชนชั้นต่ำ, นิยมใช้เข้าคู่กับคำ ไพร่ เป็น ไพร่กระฏุมพี" โดยระบุว่ามาจากคำสันสกฤตว่า "กุฎุมฺพิก" แปลว่า "คนมั่งมี"
ในวัฒนธรรม

เพลง คนกับควาย ของวงคาราวาน มีการใช้คำนี้ ในเนื้อเพลงท่อนหนึ่งว่า "...กระฎุมพีกินแรงแบ่งชนชั้น ชนชั้นชาวนาจึงต่ำลง..."
แหล่งข้อมูลอื่น

The Democratic State - A Critique of Bourgeois Sovereignty (อังกฤษ)
ซิมการ์ด

มอดูลระบุผู้เช่า หรือ มอดูลระบุผู้ใช้บริการ (อังกฤษ: Subscriber identity/identification module) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ซิมการ์ด (SIM Card) คือแผงวงจรรวมสำหรับบันทึกเลขประจำตัวสากลสำหรับผู้ใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ (International Mobile Subscriber Identity; IMSI) รหัสใช้เฉพาะตัว (Personal Identification Number; PIN) รหัสปลดล็อกรหัสใช้เฉพาะตัว (Personal Unblocking Key; PUK) ข้อมูลเข้ารหัสตามความจำเป็นสำหรับอนุญาตให้ผู้ขอรับบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ (รวมถึงคอมพิวเตอร์ที่มีคุณสมบัติทำงานอย่างเดียวกัน) รับบริการตามสิทธิ์ของตน โทรศัพท์เคลื่อนที่ที่ใช้ระบบจีเอสเอ็มจำเป็นต้องมีซิมการ์ด แต่ถ้าใช้ระบบซีดีเอ็มเอ ก็จำเป็นต้องใช้เฉพาะรุ่นใหม่ ๆ เท่านั้น นอกจากนี้ซิมการ์ดยังสามารถใส่ไว้ในกล้องถ่ายรูปและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่นได้
ซิมการ์ดถูกกำหนดมาตรฐานครั้งแรกโดยสถาบันมาตรฐานโทรคมนาคมยุโรป มาตรฐานหมายเลข TS 11.11 และทำขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534 โดยกีเซคเกอุนด์เดฟรีเอนท์ (Giesecke & Devrient) เพื่อใช้ในเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ของเรดิโอลินยา (Radiolinja) เมื่อมีระบบยูเอ็มทีเอสขึ้น งานกำหนดมาตรฐานจึงย้ายไปยังทรีจีพีพี สืบเนื่องมาจนปัจจุบัน
รูปแบบ

ซิมการ์ดมีได้หลายขนาด โดยขนาดที่ใหญ่ที่สุดมีขนาดเท่าบัตรประจำตัวฝังด้วยแผงวงจรรวม ขนาดที่เล็กลงมา (กำหนดโดย มินิ ไมโคร และนาโน) ใช้ในโทรศัพท์เคลื่อนที่รุ่นที่ใหม่กว่าขึ้นตามลำดับ ปัจจุบันซิมการ์ดนิยมทำไว้บนบัตรขนาดเท่าบัตรประจำตัวแต่มีรอยปรุให้สามารถแยกออกเป็นบัตรขนาดเล็กลงเพื่อสอดลงในตัวเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ นอกจากนี้โทรศัพท์เคลื่อนที่บางรุ่นยังมีซิมการ์ดบาง ๆ ฝังไว้กับแผงวงจรพิมพ์ ตารางต่อไปนี้เป็นขนาดของซิมการ์ดที่มีใช้ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน อักษรย่อ FF คือ form factor หรือตัวประกอบระบุการย่อส่วน ยิ่งมีค่ามาก ขนาดก็เล็กลง
| ซิมการ์ด | เริ่มใช้ | มาตรฐานอ้างอิง | ยาว (mm) | กว้าง (mm) | หนา (mm) | ปริมาตร (mm3) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ขนาดเต็ม (1FF) | พ.ศ. 2534 | ISO/IEC 7810:2003, ID-1 | 85.60 | 53.98 | 0.76 | 3511.72 |
| มินิซิม (2FF) | พ.ศ. 2539 | ISO/IEC 7810:2003, ID-000 | 25.00 | 15.00 | 0.76 | 285.00 |
| ไมโครซิม (3FF) | พ.ศ. 2546 | ETSI TS 102 221 V9.0.0, Mini-UICC | 15.00 | 12.00 | 0.76 | 136.80 |
| นาโนซิม (4FF) | พ.ศ. 2555 | ETSI TS 102 221 V11.0.0 | 12.30 | 8.80 | 0.67 | 72.52 |
| ซิมฝังตัว (eSIM) |  | JEDEC Design Guide 4.8, SON-8 ETSI TS 103 383 V12.0.0 GSMA SGP.22 V1.0 | 6.00 | 5.00 | <1.00 | <30.00 |
ซิมการ์ดแรกสุดทีมีใช้นั้น มีขนาดเท่ากับบัตรเครดิต สำหรับใช้ติดตั้งกับโทรศัพท์เคลื่อนที่รุ่นเก่าที่มีขนาดใหญ่เทอะทะ ในเวลาต่อมาเมื่อโทรศัพท์เคลื่อนที่มีขนาดเล็กลง จึงมีการย่อส่วนซิมการ์ดลงเป็นซิมการ์ดขนาดมินิ
ซิมการ์ดขนาดไมโคร เป็นซิมการ์ดที่ออกแบบให้เล็กลงจากขนาดมินิ เพื่อใช้สอดลงในอุปกรณ์จำพวกสมาร์ตโฟนซึ่งมีพื้นที่สำหรับรองรับซิมการ์ดน้อยลง เริ่มใช้โดยสถาบันมาตรฐานโทรคมนาคมยุโรปเมื่อ พ.ศ. 2546
ซิมการ์ดขนาดนาโน เริ่มใช้เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2555 มีขนาด 12.3 × 8.8 × 0.67 mm โดยลดพื้นที่พลาสติกว่างจากซิมขนาดไมโคร นอกจากนี้ยังลดความหนาลงด้วย จึงทำให้ซิมขนาดมินิและไมโครในปัจจุบันมีขนาดบางกว่าในอดีต เนื่องจากซิมการ์ดขนาดบางและหักง่าย บริษัทโทรศัพท์หลายแห่งยังคงแนะนำให้ใชิซิมการ์ดหนาเท่าเดิม
แหล่งข้อมูลอื่น

ETSI Smart Card standards (102 221)
GSM 11.11 – Specification of the Subscriber Identity Module-Mobile Equipment (SIM-ME) interface.
GSM 11.14 – Specification of the SIM Application Toolkit for the Subscriber Identity Module-Mobile Equipment (SIM-ME) interface
GSM 03.48 – Specification of the security mechanisms for SIM application toolkit
GSM 03.48 Java API[ลิงก์เสีย] – API and realization of GSM 03.48 in Java
ITU-T E.118 – The International Telecommunication Charge Card 2006 ITU-T
จากซ้ายไปขวา ซิมการ์ดขนาดเต็ม มินิ ไมโคร นาโน
หน่วยความจำจากซิมการ์ดขนาดไมโคร เทียบกับเหรียญสิบเซนต์สหรัฐ (เส้นผ่าศูนย์กลาง 18 มิลลิเมตร)
การใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเอง

ผู้ชายขณะกำลังใช้ปากกับอวัยวะเพศตนเอง
การใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเอง (อังกฤษ: Autofellatio) คือการปลุกเร้าตัวเองด้วยการใช้ปากหรือลิ้นสัมผัสกับอวัยวะเพศของตัวเองในฝ่ายชาย ด้วยวิธีการต่าง ๆ จึงถือได้ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของการสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง มีผู้ชายจำนวนไม่มากที่สามารถทำแบบนี้ได้
ประวัติ

เดวิด ลอร์ตัน ผู้เชี่ยวชาญทางด้านอียิปต์ กล่าวถึงว่า มีตัวอักษรโบราณหลายตัวที่พูดถึงการใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเองในกิจกรรมทางศาสนาของอียิปต์ ทั้งในอาณาจักรแห่งพระเจ้าและสาวกผู้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา เกี่ยวกับที่ลอร์ตันพูดไว้ คือ "รา" พระเจ้าแห่งดวงอาทิตย์พูดว่า เพื่อที่จะสร้างพระเจ้าแห่ง ชู และเทพธิดา เทฟนัต โดยการการอมหรือเลียลึงค์ของตัวเอง และพ่นอสุจิออกลงสู่พื้น
มีแชล ฟูโก อ้างว่า อาร์เทมิโดรัส (Artemidorus) ได้พบการกระทำที่เป็นการนำเอาอวัยวะเพศ (ของคนคนนั้น) มาใส่ปาก (ของคนคนนั้นเอง) และการที่มีความสัมพันธ์กับตัวเอง มาร์เทมิโดรัสคิดว่า นี่เป็นสิ่งที่ผิดธรรมชาติ และเป็นลางบอกเหตุแห่งความตายของเด็ก การสูญเสียนายผู้หญิง หรือความอัตคัตถึงที่สุด
การอ้างถึง

ในวงการภาพยนตร์ลามก ผู้แสดงที่มีชื่อเสียง ที่สามารถใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเองได้คนหนึ่งคือ รอน เจเรมี ซึ่งมีผลงานในช่วงยุคทศวรรษ 1970 โดยมีการใช้ปากกับอวัยวะเพศของเขาเองปรากฏในภาพยนตร์บางเรื่องของเขา
ในหนังสือกึ่งอัตชีวประวัติของเขาเรื่อง The Hand-Reared Boy (1970) ผู้เขียน ไบรอัน ดับเบิลยู. อัลดิส เขียนไว้ถึง การฝึกสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองหมู่ที่โรงเรียนประจำชาย ที่มีเด็กชายคนหนึ่งมีองคชาตขนาดใหญ่เป็นพิเศษ สามารถอมของตัวเองได้
ในเรื่องมุกตลกพื้นฐานที่มักใช้ในการแสดงตลก บิล ฮิกส์ อธิบายเพิ่มเติมว่า มักมีคำพูดบ่อย ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า: เมื่อผู้หญิงคนหนึ่งตะโกนออกไป "คุณเคยแล้วรึยัง" ผมก็พูดว่า ใช่ หลังเกือบหักแน่ะ ต่อมาเควิน สมิธ ซึ่งได้พัฒนาเนื้อเรื่องทำนองนี้ ในภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาเรื่อง Clerks ผู้เขียนบทและผู้กำกับ แลร์รี เดวิด ในผลงานภาพยนตร์ปี 1998 เรื่อง Sour Grapes ก็นำเนื้อเรื่องทำนองนี้มาใช้ ในฉากเงียบของนักแสดงนำ กำลังใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเอง ในบางครั้ง (และเกิดปัญหากับหลัง) ตลอดทั้งเรื่อง
ในภาพยนตร์เรื่อง Saving Silverman ตัวละคร เวยน์ เลอเฟสซิเออร์ แสดงโดย สตีฟ ซาห์น พยายามฝึกการใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเอง
ในภาพยนตร์ดราม่า-ตลก เรื่อง Shortbus (2006) กำกับโดย จอห์น แคเมรอน มิตเชล มีฉากหนึ่งที่พอล ดอว์สัน หนึ่งในนักแสดงนำ ใช้ปากกับตัวเองโดยจัดท่าทางให้ช่วยตัวเองได้ง่ายขึ้นด้วยแรงโน้มถ่วง
อัตราการปรากฏ

มีผู้ชายเพียงจำนวนไม่มากที่มีความสามารถพอ และความโค้งงอของร่างกาย และ/หรือ ความยาวขององคชาตที่สามารถทำได้โดยปลอดภัย อย่างไรก็ตามความยืดหยุ่นของร่างกายสามารถทำได้โดยการจัดการด้านตำแหน่งและความเกี่ยวข้องของแรงดึงดูดโลก และการฝึกหัดทางร่างกาย อย่างเช่น ยิมนาสติก การดัดตัว หรือ โยคะ ที่อาจทำให้เกิดความเป็นไปได้ นักชีววิทยาชาวอเมริกันที่ชื่อ เครก บาร์เทิล และ อัลเฟร็ด ชาร์ลส คินเซย์ รายงานว่า มีน้อยกว่า 1% ของผู้ชายที่สามารถใช้ปากสัมผัสกับอวัยวะเพศตัวเองได้ ก่อนหน้านี้ การใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเองนั้น ในทางพฤติกรรมศาสตร์มองว่าเป็นปัญหาทางด้านพฤติกรรม มากกว่าที่จะเป็นความหลากหลายในการทำกิจกรรมทางเพศ
ดูเพิ่ม

เฟอเลชิโอ
การร่วมเพศทางปาก
รีวโนซูเกะ อากูตางาวะ

รีวโนซูเกะ อากูตางาวะ (ญี่ปุ่น: 芥川 龍之介; โรมาจิ: Akutagawa Ryūnosuke) หรือชื่อศิลปินว่า โชโกโด ชูจิง (ญี่ปุ่น: 澄江堂主人; โรมาจิ: Chōkōdō Shujin; 1 มีนาคม ค.ศ. 1892 – 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1927) เป็นนักเขียนชาวญี่ปุ่นที่ดำเนินการในช่วงยุคไทโชของประเทศญี่ปุ่น ถือเป็น "บิดาแห่งเรื่องสั้นญี่ปุ่น" และรางวัลอากูตางาวะ รางวัลวรรณกรรมชั้นนำของญี่ปุ่น ตั้งชื่อตามเขา เขาฆ่าตัวตายขณะอายุ 35 ปีด้วยการกินบาร์บิทอลเกินขนาด
รีวโนซูเกะ อากูตางาวะก็สร้างผลงานไว้มากมายประมาณ 140 เรื่อง ส่วนใหญ่เป็นเรื่องสั้นและนิยายขนาดสั้น (รวมถึงเรื่อง ราโชมอน (Rashomon) ค.ศ. 1915 อันมีชื่อเสียงโด่งดัง ต่อมานำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ชื่อก้องโดยอากิระ คูโรซาวะ) แต่ไม่มีผลงานที่เป็นนวนิยายเรื่องยาว มารดาของรีวโนซูเกะวิกลจริตและเสียชีวิตขณะที่เขายังเล็ก ลุงผู้เป็นเจ้าของนามสกุลที่เขาใช้รับเขาไปเลี้ยง เขาเข้าศึกษาด้านวรรณคดีที่มหาวิทยาลัยจักรวรรดิโตเกียว และจบการศึกษาในปี 1916 เขาแต่งงานสองปีหลังจากนั้น มีบุตรชายสามคนและทำงานเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ต่อมาได้เดินทางไปประเทศจีนและรัสเซีย กล่าวกันว่างานเขียนของรีวโนซูเกะ อากูตางาวะเป็นการนำประเพณีและตำนานของเอเชียมาตีความใหม่ได้อย่างมีชั้นเชิงยอดเยี่ยม โดดเด่นด้วยการผสมผสานอย่างล้ำลึกกับความคิดตะวันตกและเทคนิคทางวรรณกรรม
ผลงาน

老年 (โรเน็น) ค.ศ. 1914
羅生門 (ราโชมอน) (ประตูผี) - Rashōmon ค.ศ. 1915
鼻 (ฮานะ) - The Nose ค.ศ. 1916
芋粥 (อิโมะกายุ) - Yam Gruel ค.ศ. 1916
煙草と悪魔 (โทบะโกะโทะอาคุมะ) ค.ศ. 1916
戯作三昧 (เกสะคุซันมาอิ) ค.ศ. 1917
蜘蛛の糸 (คุโมะโนะอิโตะ) - The Spider’s Thread  ค.ศ. 1918
地獄変 (จิโกะคุเฮ็น) - Hell Screen ค.ศ. 1918
邪宗門 (จาชูมอน) ค.ศ. 1918
魔術 (มาจุทซึ) ค.ศ. 1919
南京の基督 (นันคินโนะคิริซุโตะ) - Christ in Nanking  ค.ศ. 1920
杜子春 (โทชิชุน) - Tu Tze-chun ค.ศ. 1920
アグニの神 (อะงุนิโนะคามิ) ค.ศ. 1920
藪の中 (ยาบุโนนากะ) - In a Grove ค.ศ. 1921
トロッコ (โทโรคโคะ) ค.ศ. 1922
玄鶴山房 (เกนคะคุซันโบ) ค.ศ. 1927
侏儒の言葉 (ชูจูโนะโคโตบะ) ค.ศ. 1927
文芸的な、あまりに文芸的な (บันเกเตะกินะ, อะมะรินิบันเกเตะกินะ) ค.ศ. 1927
河童 (คัปปะ) - Kappa ค.ศ. 1927
歯車 (ฮะงะรุมะ) - Cogwheel ค.ศ. 1927
或る阿呆の一生 (อะรุอะโฮโนะอิโช) - A Fool's Life ค.ศ. 1927
西方の人 (เซโฮโนะฮิโตะ) - The Man of the West ค.ศ. 1927
ผลงาน > ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย

เรื่องสั้น สามมุมมอง หนึ่งความเป็นจริง  ที่มาของ  ราโชมอน
ท่านหญิงแห่งโระคุโนะมิยะ
เฟือง
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยโลกวรรณศิลป์
สถานีย่อยประเทศญี่ปุ่น
วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ Ryūnosuke Akutagawa
ผลงานของ Ryunosuke Akutagawa ที่โครงการกูเทินแบร์ค
ผลงานเกี่ยวกับ/โดย รีวโนซูเกะ อากูตางาวะ ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
ผลงานโดย รีวโนซูเกะ อากูตางาวะ บนเว็บ LibriVox (หนังสือเสียง ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ)
แม่แบบ:Books and Writers
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  เกาหลี  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 2 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  SNAC  IdRef
พ.ศ. 2418

| --- | --- |
ศตวรรษ::  18  19  20
ปี::  2415  2416  2417  2418  2419  2420  2421
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2418
ปฏิทินกริกอเรียน: 1875 MDCCCLXXV
Ab urbe condita: 2628
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1324 ԹՎ ՌՅԻԴ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6625
ปฏิทินบาไฮ: 31–32
ปฏิทินเบงกอล: 1282
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2825
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 38 Vict. 1 – 39 Vict. 1
พุทธศักราช: 2419
ปฏิทินพม่า: 1237
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7383–7384
ปฏิทินจีน: 甲戌年 (จอธาตุไม้) 4571 หรือ 4511     — ถึง — 乙亥年 (กุนธาตุไม้) 4572 หรือ 4512
ปฏิทินคอปติก: 1591–1592
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 3041
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1867–1868
ปฏิทินฮีบรู: 5635–5636
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1931–1932
 - ศกสมวัต: 1797–1798
 - กลียุค: 4976–4977
ปฏิทินโฮโลซีน: 11875
ปฏิทินอิกโบ: 875–876
ปฏิทินอิหร่าน: 1253–1254
ปฏิทินอิสลาม: 1291–1292
ปฏิทินญี่ปุ่น: ศักราชเมจิ 8 (明治８年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 12 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4208
ปฏิทินหมินกั๋ว: 37 ก่อน ROC 民前37年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2418 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1875
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (1 ตุลาคม พ.ศ. 2411 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
กรมพระราชวังบวรสถานมงคล: กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ
เจ้าประเทศราช:
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่: พระเจ้าอินทวิชยานนท์
เจ้าผู้ครองนครลำพูน: เจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์
เจ้าผู้ครองนครลำปาง: เจ้าพรหมาภิพงษธาดา
เจ้าผู้ครองนครน่าน: เจ้าอนันตวรฤทธิเดช
เจ้าผู้ครองนครแพร่: พระยาพิมพิสารราชา
เหตุการณ์

6 เมษายน - ตรากฎหมายสำหรับทหารดับเพลิงในสยาม, เกิดสุริยุปราคาเต็มดวงครั้งแรกที่เห็นได้ในกรุงเทพมหานครนับตั้งแต่สถาปนากรุงรัตนโกสินทร์
14 เมษายน  - พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงตรา "พระราชบัญญัติกรมพระคลังมหาสมบัติ" มีฐานะเป็นกระทรวง หรือปัจจุบันคือ กระทรวงการคลัง และให้แยกราชการด้านการคลังออกจากกรมท่า อันเป็นการสถาปนากระทรวงการต่างประเทศ
22 กันยายน - สงครามปราบฮ่อครั้งที่ 1: เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระบำราบปรปักษ์เป็นแม่ทัพ ยกทัพออกไปทางหนองคายในวันนี้
10 ตุลาคม - สงครามปราบฮ่อครั้งที่ 1: เจ้าพระยาภูธรอภัยเป็นแม่ทัพยกไปทางเมืองพิชัยวันนี้
เหตุการณ์ > ไม่ทราบวัน

ค้นพบ ธาตุแกลเลียม
วันเกิด

21 กุมภาพันธ์ - ฌาน กาลม็อง อภิศตวรรษิกชนชาวฝรั่งเศส (เสียชีวิต 4 สิงหาคม พ.ศ. 2540)
27 พฤษภาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงปราจิณกิติบดี (สิ้นพระชนม์ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2462)
26 มิถุนายน - พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเทวีวิไลยวรรณ (สิ้นพระชนม์ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485)
16 กรกฎาคม  - หลวงพ่อปาน ฉายา โสนนฺโท (มรณภาพ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2481)
27 ตุลาคม - สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย (สวรรคต 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2481)
วันถึงแก่กรรม

หลวงลิขิตปรีชา (ปลอบ โรจนกุล) เจ้ากรมพระอาลักษณ์ (วังหน้า) ถึงแก่อนิจกรรมที่กรุงเทพมหานคร
วอยัก

| วอยัก |
| --- | --- |
ภาพวอยักแบบทั่วไป
ปรากฏครั้งแรก: อิมเมจบอร์ด Krautchan, 2010
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
ชื่อเล่น: Feels Guy
วอยัก (จากโปแลนด์: wojak, ออกเสียง: [vɔjak]; 'ทหาร') หรือ ฟีลส์กาย (อังกฤษ: Feels Guy) เป็นอินเทอร์เน็ตมีม ในรูปดั้งเดิมของวอยักแสดงภาพเขียนลายเส้นการ์ตูนแบบง่าย ๆ ของชายไร้ผมที่มีสีหน้าละห้อย โดยทั่วไปมักโพสต์ประกอบความรู้สึกเช่น ความหดหู่, ความสำนึกผิด หรือความโดดเดี่ยว
วอยักถูกเผยแพร่ครั้งแรกในปี 2010 และได้รับความนิยมบนบอร์ดของโฟร์แชน ที่ซึ่งเขากลายมาเป็นตัวแทนหนึ่งของ "ความรู้สึกนั้น" หรือ (that feel), "เมื่อคุณ..." (that feel when) และ "เราเข้าใจนาย" (I know that feel, bro) นอกจากนี้ยังมีรูปแบบต่อยอดของมีมจากวอยักปรากฏตามมาอีกจำนวนหนึ่งเพื่อสื่ออารมณ์ต่าง ๆ อีก
ประวัติ

"วอยัก" ดั้งเดิมแล้วเป็นชื่อเล่นของผู้ใช้ชาวโปแลนด์คนหนึ่งบนอิมเมจบอร์ดที่ปิดให้บริการไปแล้ว Krautchan ผู้ซึ่งเริ่มโพสต์ภาพนี้ในราวปี 2010 โดยมักประกอบคู่เนื้อหาความเศร้าโศกที่หาแฟนสาวไม่ได้ เขาอ้างว่าภาพนี้แรกเริ่มมาจากอิมเมจบอร์ดของโปแลนด์ที่ชื่อ vichan ที่ซึ่งภาพนี้ถูกโพสต์ด้วยชื่อไฟล์ "ciepła twarz.jpg" ('warm face'; หน้าอุ่น) ไบรอัน เฟ็ลด์แมน (Brian Feldman) จาก Intelligencer อธิบายสีหน้าของวอยักว่าเป็นความ "เจ็บปวดแต่ก็ทนอยู่กับมัน"
ภาพนี้ต่อมาแพร่กระจายไปยังอิมเมจบอร์ดอื่น ๆ รวมถึง โฟร์แชน ที่ซึ่งในปี 2011 ปรากฏภาพวอยักสองคนกอดกัน พร้อมคำประกอบภาพว่า "I know that feel bro" (เราเข้าใจนาย) เริ่มได้รับความนิยม วอยักถูกนำมาใช้ประกอบข้อความเทมเพลต "ความรู้สึกนั้น" (that feel) หรือ "เมื่อคุณ..." (that feel when; ต่อมาย่อเป็น "tfw")
รูปแบบอื่นที่นิยม > เอ็นพีซี

ในเดือนตุลาคม 2018 ก็ได้ปรากฏภาพวอยักใบหน้าสีเทา จมูกแหลม สีหน้าไร้ความรู้สึก ในชื่อ "NPC Wojak" กลายมาเป็นรูปแทนที่นิยมของบุคคลซึ่งไม่สามารถคิดเองได้หรือตัดสินใจเองได้ เปรียบเปรยได้กับเอ็นพีซี ตัวละครที่ทำตามคำสั่งของคอมพิวเตอร์ในวิดีโอเกม
NPC Wojak ได้รับความนิยมบนโลกออนไลน์มาก
และได้รับความสนใจจากสื่อ ในระยะแรกโดย Kotaku และเดอะนิวยอร์กไทมส์  อันเป็นผลมาจากการใช้ภาพนี้เพื่อล้อเลียนจิตหมู่ของเสรีนิยมในสหรัฐ
แทนผู้สนับสนุนดอนัลด์ ทรัมป์
รูปแบบอื่นที่นิยม > คูเมอร์

ในเดือนพฤศจิกายน 2019 วอยัก "คูเมอร์" (Coomer) เป็นที่นิยมควบคู่ไปกับเทรนด์ "โนนัตโนเวมเบอร์" คูมเอร์เป็นภาพตัดต่อของวอยักที่มีผมและหนวดรุงรัง เพื่อวร้างความตระหนักถึงภาวะเสพติดวิดีโอผู้ใหญ่ ความนิยมส่วนใหญ่ของมีมนี้มาจากการใช้มันแทน "Coomer Pledge" เทรนด์ไวรัลออนไลน์ซึ่งท้าผู้คนไม่ให้สำเร็จความใคร่ทางเพศด้วยตนเองตลอดเดือนพฤศจิกายน และเปลี่ยนภาพอวตารบนโลกออนไลน์เป็นคูเมอร์หากไม่ประสบความสำเร็จ
รูปแบบอื่นที่นิยม > ดูมเมอร์

ดูมเมอร์ (doomer) เป็นภาพมาโครและรูปแบบแรกเริ่มตัวละครที่ปรากฏครั้งแรกบนโฟร์แชน โดยทั่วไปจะเป็นวอยักที่สวมหมวกไหมพรมและกำลังสูบบุหรี่ มักใช้เพื่อแทนความคิดสุญนิยมและความสิ้นหวัง ความเชื่อมั่นในจุดจบของโลกว่าจะเกิดขึ้นจากการล่มสลายของภูมิอากาศ หรือจุดผลิตน้ำมันสูงสุด ไปจนถึงการเสพติดฝิ่น มีมนี้ปรากฏครั้งแรกบนโฟร์แชนที่บอร์ด /r9k/ ในเดือนกันยายน 2018
รูแบบมีมคล้ายกัน "ดูมเมอร์เกิร์ล" (doomer girl) เริ่มปรากฏบนโฟร์แชนในเดือนมกราคม 2020 ก่อนจะแพร่ไปยังชุมชนออนไลน์อย่างเรดดิต และทัมเบลอร์ รูปแบบมีมนี้ The Atlantic อธิบายไว้ว่าเป็น "ภาพการ์ตูนวาดขึ้นลวก ๆ แสดงผู้หญิงผมดำ สวมเสื่อสีดำ แววตาเศร้าหมอง แต่งหน้าสีแดง" มักปรากฏในภาพมาโครพูดคุยกับตัวดูมเมอร์เดิม และมักถูกนำไปเทียบกับรูปแบบของเรจคอมิกส์
ดูเพิ่ม

โปแลนด์บอล
เรจคอมิก
มีมแมน หรือ สตองค์แมน
แหล่งข้อมูลอื่น

Wojak / Feels Guy รายการที่ Know Your Meme
A Wojak collection at the Internet Archive
ฌ

| อักษรไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ฌ
รูปพยัญชนะ
| ก | ข | ฃ | ค | ฅ | ฆ | ง | จ |
| ฉ | ช | ซ | ฌ | ญ | ฎ | ฏ | ฐ |
| ฑ | ฒ | ณ | ด | ต | ถ | ท | ธ |
| น | บ | ป | ผ | ฝ | พ | ฟ | ภ |
| ม | ย | ร | ล | ว | ศ | ษ | ส |
|  |  | ห | ฬ | อ | ฮ |  |  |
รูปสระ
| ะ | –ั | า | –ํ | –ิ | ' | " |  |
| –ุ | –ู | เ | โ | ใ | ไ | –็ |  |
| อ | ว | ย | ฤ | ฤๅ | ฦ | ฦๅ |  |
รูปวรรณยุกต์
|  |  | –่ | –้ | –๊ | –๋ |  |  |
เครื่องหมายอื่น ๆ
|  |  | –์ | –๎ | –ฺ |  |  |  |
เครื่องหมายวรรคตอน
|  |  | ฯ | ฯลฯ | ฯลฯ | ๆ |  |  |
|  |  | ๏ | ๚ | ๛ | ┼ |  |  |
ฌ (เฌอ) เป็นพยัญชนะ ตัวที่ 12 ในบรรดาพยัญชนะ 44 ตัวของอักษรไทย ในลำดับหลังจาก ซ โซ่ และก่อนหน้า  ญ หญิง ออกเสียงอย่าง ช ช้าง จัดอยู่ในกลุ่มอักษรต่ำ ในระบบไตรยางศ์ มีชื่อเรียกกำกับว่า "ฌ เฌอ"
บางคนเรียก "ฌ กะเฌอ" ซึ่งไม่ถูกต้อง เพราะคำว่า "กระเชอ" นั้นสะกดด้วย ช ช้าง หมายถึง ภาชนะสานแบบหนึ่ง ดังที่ใช้ว่า "กระเชอก้นรั่ว" ส่วน "เฌอ" ที่ใช้ ฌ เฌอ แปลว่า ต้นไม้ เป็นคำมาจากภาษาเขมร คำว่า "กะเฌอ" และ "กะเชอ" ไม่มี
ฌ เฌอ ใช้เขียนคำไม่กี่คำ โดยเฉพาะคำที่มาจากภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต และภาษาเขมร ส่วนในภาษาไทยนั้น ก็มีคำที่ใช้ ฌ เฌอ ทั้งที่เป็นพยัญชนะต้นและพยัญชนะท้ายไม่มากนัก
คำที่ใช้ ฌ เฌอ ในปัจจุบันมีดังนี้เป็นต้น ฌาน, ฌาปน-, เฌอ, เฌอเอม, เฌอปราง ฯลฯ
อักษร ฌ เป็นพยัญชนะต้นได้เท่านั้น ไม่มีในตำแหน่งตัวสะกด ให้เสียง [t͡ɕʰ] กรณีทับศัพท์ภาษาต่างประเทศ ใช้แทนเสียง [ʒ] ทั้งพยัญชนะต้นและพยัญชนะสะกด
ประวัติ

พยัญชนะไทยที่ปรากฏในจารึกหลักที่ 1 จารึกพ่อขุนรามคำแหง มีจํานวน 39 ตัว ไม่ปรากฏตัว ฌ ต่อมาในสมัยพระมหาธรรมราชาที่ 1 พบตัว ฌ เพิ่มมา
ช่องแคบบอสพอรัส

ภายถ่ายจากอากาศของช่องแคบบอสฟอรัส
ช่องแคบบอสพอรัส (อังกฤษ: Bosporus Strait)  หรือ ช่องแคบบอสฟอรัส (อังกฤษ: Bosphorus Strait) หรือ ช่องแคบอิสตันบูล (ตุรกี: İstanbul Boğazı) เป็นช่องแคบที่กั้นระหว่างตุรกีเธรซที่อยู่ในทวีปยุโรปกับคาบสมุทรอานาโตเลียในทวีปเอเชีย เป็นช่องแคบหนึ่งของตุรกีคู่กับช่องแคบดาร์ดะเนลส์ทางตอนใต้ที่เชื่อมกับทะเลอีเจียน ช่องแคบบอสฟอรัสทางตอนเหนือและช่องแคบดาร์ดาเนลส์ทางตอนใต้เชื่อมระหว่างทะเลดำกับทะเลมาร์มะราซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
ช่องแคบบอสฟอรัสยาวราว 30 กิโลเมตร ส่วนที่กว้างที่สุดกว้าง 3,700 เมตร ส่วนที่แคบที่สุดกว้าง 700 เมตร ความลึกระหว่าง 36 ถึง 124 เมตร ฝั่งทะเลของช่องแคบเป็นเมืองอิสตันบูลที่มีประชากรหนาแน่นถึงราว 11 ล้านคน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ช่องแคบบอสฟอรัส
พระนิจิเร็ง

สำหรับนิกายหนึ่งในพุทธศาสนา ดูที่ นิชิเร็ง
อนุสาวรีย์พระนิจิเร็ง ด้านนอกฮอนโนะจิ ใน อำเภอเทะระมะชิ กรุงเกียวโต
พระนิจิเร็ง (ญี่ปุ่น: 日蓮) หรือ พระนิจิเร็งไดโชนิง (ใช้ในนิกายนิจิเร็งโชชู) เป็นพระภิกษุชาวญี่ปุ่น ซึ่งนิกายนิจิเร็งโชชูเชื่อว่าท่านเป็นพระพุทธเจ้าแท้จริง ท่านคือผู้สถาปนาและริเริ่มเผยแผ่คำสอน "นัมเมียวโฮเร็งเงเคียว" บนพื้นฐานของสัทธรรมปุณฑรีกสูตร อันเป็นต้นกำเนิดของศาสนาพุทธนิกายนิชิเร็ง ซึ่งปัจจุบันได้แตกกิ่งก้านออกไปเป็นนิกายย่อย ๆ ประมาณ 32 นิกายในญี่ปุ่น และมีหลายลัทธิยืมคำสอนของท่านไปใช้ด้วย นิกายหลัก ๆ ที่เป็นที่รู้จักกันดีคือนิชิเร็งโชชูและนิชิเร็งชู แต่นิกายแรกจะเป็นที่รู้จักมากกว่าเพราะมีสานุศิษย์กระจายอยู่ทั่วโลกแม้แต่ในเมืองไทย
ตลอดชีวิตของพระนิชิเร็ง ท่านทุ่มเทเผยแผ่คำสอน โดยท่านเรียกร้องให้ชาวญี่ปุ่นละทิ้งคำสอนของนิกายและความเชื่อต่าง ๆ หันมายึดมั่นในสัทธรรมปุณฑรีกสูตรแต่เพียงพระสูตรเดียว เพราะท่านกล่าวว่าเป็นพระสูตรที่สูงส่งที่สุดและเป็นเจตนาที่แท้จริงของพระศากยมุนีพุทธเจ้า เมื่อทำเช่นนั้นแล้วจึงจะช่วยให้ประเทศญี่ปุ่นสงบสุข มั่นคง รอดพ้นจากปัญหานานาประการทั้งจากภัยธรรมชาติ ฤดูกาลแปรปรวน โรคระบาด เศรษฐกิจตกต่ำรุนแรง กบฏภายใน และภัยจากจักรวรรดิมองโกล ซึ่งญี่ปุ่นกำลังเผชิญอยู่ในขณะนั้น
แต่หนทางในการเผยแผ่คำสอนของพระนิชิเร็งไม่เรียบง่าย บางครั้งถึงขั้นต้องแลกกับชีวิต ด้วยเหตุนี้วงการพุทธศาสนามหายานจึงสดุดีท่านว่า ผู้อุทิศชีวิตต่อสัทธรรมปุณฑรีกสูตร
ภูมิหลัง

พระนิชิเร็งเกิดในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1222 (พ.ศ. 1765) หรือปีที 1 แห่งสมัยโจโอ ในยามรุ่งอรุณ เป็นบุตรชาวประมง หมู่บ้านโตโจ ตำบลนางาสะ เมืองอาวะ (ปัจจุบันคือจังหวัดชิบะ) ประเทศญี่ปุ่น นามในวัยเด็กคือเซ็นนิชิ มาโร โยมบิดาชื่อมิคุนิ โนะ ไทฝุ ชิเงะทาดะ โยมมารดาชื่ออุเมะงิขุ
พระนิชิเร็งออกจากบ้านเพื่อศึกษาเล่าเรียน ณ วัดเซอิโซจิเมื่ออายุได้ 12 ปี หลังรับการศึกษาขั้นพื้นฐานแล้วจึงบรรพชาเป็นภิกษุเมื่ออายุ 16 ปี และเปลี่ยนชื่อเป็นเซโชโบะ เร็นโช โดยมีพระอาจารย์นามโดเซ็นโบะคอยดูแลสั่งสอน และเพื่อหวังให้การศึกษาคำสอนศาสนาพุทธลึกซึ้งมากยิ่งขึ้นท่านจึงเริ่มไปเยือนวัดและนิกายต่าง ๆ ในเมืองคามาคูระ เกียวโต นาราและภูเขาฮิเออิ
สถาปนาคำสอน

พระนิชิเร็งสถาปนาคำสอนเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1253 (พ.ศ. 1796) หรือปีที่ 5 แห่งสมัยเค็นโช พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อเป็น นิชิเร็ง ขณะอายุได้ 32 ปี ซึ่งนิชิแปลว่าดวงอาทิตย์ เร็งแปลว่าดอกบัว (แห่งสัทธรรมปุณฑริกสูตร)
ท่านเริ่มเทศนาประกาศคำสอนของท่านครั้งแรก ณ วัดเซอิโซจิ วัดที่ท่านได้รับการศึกษาในวัยเด็กนั่นเอง ท่านได้เริ่มประณามคำสอนนิกายต่าง ๆ ต่อหน้าสาธารณชนเป็นครั้งแรกและอย่างต่อเนื่องด้วยการท้าพระภิกษุในนิกายต่างๆ มาโต้วาทีธรรม ด้วยเหตุนี้จึงสร้างความไม่พอใจและถูกวิพากษ์วิจารณ์ในกลุ่มผู้นับถือนิกายเหล่านั้นเป็นอย่างมากและนับวันจะยิ่งรุนแรงมากขึ้น
การยื่นริชโชอันโกกุรอน

ในบรรดาบทธรรมนิพนธ์ของพระนิชิเร็งบทธรรมนิพนธ์ริชโชอันโกกุรอน (การก่อตั้งคำสอนที่ถูกถ้วนแท้จริงเพื่อก่อเกิดประเทศสันติ) นับว่าโดดเด่นที่สุด ท่านยื่นหนังสือนี้ในวันที่ 16 กรกฎาคม 1260 ต่อรัฐบาลทหารคามาคูระภายใต้การบริหารของผู้สำเร็จราชการโฮโจ โทกิโยริซึ่งปกครองญี่ปุ่นในขณะนั้น
ใจความหนังสือเสนอให้รัฐบาลและชาวญี่ปุ่นเลิกให้การสนับสนุนนับถือนิกายต่างๆ หันมานับถือสัทธรรมปุณฑริกสูตรแต่เพียงอย่างเดียวบ้านเมืองจึงจะสงบสุขพ้นหายนะ แต่ไม่ได้รับการสนใจจากรัฐบาลแม้ท่านจะยื่นหนังสือนี้ 3 ครั้งด้วยกัน จนทำให้ผู้นำประเทศหันมาปฏิบัติศรัทธาพุทธรรมของพระนิจิเร็งไดโชนิง
เหตุการณ์สำคัญ

ในชีวิตพระนิชิเร็งมีเหตุการณ์สำคัญๆหลายครั้ง ซึ่งนิกายนิชิเรนเรียกว่าการบีฑาธรรม ตัวอย่างเช่น
ถูกซามูไรรุมทำร้ายกลางดึก ณ ที่พักที่มัตสึบางะยัตสึ
ต้องโทษประหารชีวิตโดยการตัดคอที่ทัตซูโนะคูชิ แต่ประหารไม่สำเร็จ
ถูกเนรเทศไปเกาะซาโดะ
ถูกเนรเทศไปแหลมอิสึ
การประหารชีวิตและคุมขังกลุ่มชาวนาผู้นับถือที่อัตสึฮาระ
การบรรลุพุทธภาวะ

นิกายนิชิเร็งโชชู นั้นเชื่อว่า พระนิชิเรนเป็นพระพุทธสมัยธรรมปลาย (1500 ปีหลังจากที่พระพุทธเจ้าปรินิพพาน) เดิม โดยเชื่อว่าคำสอนของพระศากยมุนีพุทธเจ้าก่อนหน้าสัทธรรมปุณฑริกสูตร เป็นเพียงคำสอนชั่วคราวเท่านั้น ซึ่งสัทธรรมปุณฑริกสูตรถูกเทศนาก่อนที่พระพุทธเจ้าปรินิพพาน 8 ปี
แต่งตั้งพระภิกษุอาวุโส 6 รูป

ก่อนที่พระนิชิเรน จะดับขันธ์ท่านได้แต่งตั้งพระภิกษุอาวุโส 6 รูปขึ้นเป็นผู้ทำหน้าที่เป็นแกนนำในการเผยแผ่คำสอนของท่านต่อไปในอนาคต ประกอบด้วย
พระนิกโก - ก่อตั้งนิชิเรนโชชู และ วัดไทเซขิจิ
พระนิตโช - ภายหลังเป็นลูกศิษย์พระนิกโก
พระนิโก - ก่อตั้งนิชิเรนชู และเป็นเจ้าอาวาสวัดคุอนจิ
พระนิชโช - ก่อตั้งนิชิเรนชู
พระนิชิโร - ก่อตั้งนิชิเรนชู
พระนิชิจิ - ภายหลังเดินทางไปประเทศจีน
มรณภาพ

พระนิชิเร็งมรณภาพ ณ คฤหาสน์ของอิเคงามิ มูเนนากะ เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1282 (พ.ศ. 1825) เวลา 8.00 น. สิริอายุได้ 60 ปี โดยก่อนมรณภาพท่านได้เทศนาริชโชอันโกกุรอนให้แก่สานุศิษย์ที่มารวมตัวกันเป็นครั้งสุดท้าย มีตำนานที่เล่าต่อกันมาว่ายามที่ท่านมรณภาพนั้นเกิดแผ่นดินไหวชนิดไม่รุนแรง และดอกซากุระในสวนคฤหาสน์อิเคงามิผลิบานนอกฤดูกาล