stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
น้ำมันเบรก
มาตรฐาน > สหรัฐ (DOT)

มาตรฐานความปลอดภัยของยานยนต์แห่งรัฐบาลกลางสหรัฐ (FMVSS) ภายใต้มาตรฐาน FMVSS ฉบับที่ 116 ได้กำหนดเกรดน้ำมันเบรกเป็น DOT 3, DOT 4, DOT 5 และ DOT 5.1 โดย DOT ย่อมาจากกระทรวงคมนาคมสหรัฐ (U.S. Department of Transportation) มาตรฐานนี้ยังได้รับการใช้กันอย่างแพร่หลายในประเทศอื่น ๆ ด้วย การแบ่งเกรดเบื้องต้นสะท้อนถึงข้อกำหนดของ SAE:
DOT 3 เทียบเท่ากับ SAE J1703 และ ISO คลาส 3
DOT 4 เทียบเท่ากับ SAE J1704 และ ISO คลาส 4
DOT 5.1 เทียบเท่ากับ SAE J1705 และ ISO คลาส 5.1
น้ำมันเบรกที่ได้มาตรฐาน DOT ทั้งหมดต้องเป็นสีน้ำตาลอ่อนหรือสีเหลืองอำพัน ยกเว้นน้ำมันเบรกซิลิโคน DOT 5 ที่ต้องเป็นสีม่วง ข้อกำหนดนี้กำหนดโดยมาตรฐาน FMVSS ฉบับที่ 116 ซึ่งครอบคลุมเฉพาะน้ำมันเบรก "ที่ใช้" เท่านั้น
สำหรับน้ำมันเบรก "ที่ใช้งานแล้ว" หรือไม่ได้ติดฉลากว่าเป็นไปตามมาตรฐาน DOT อาจพบได้หลายสี นี่เป็นเพราะน้ำมันเบรกมีอายุการใช้งานจำกัด และสีอาจเปลี่ยนไปเมื่อเสื่อมสภาพ
เหตุผลที่ต้องกำหนดสีของน้ำมันเบรกนั้น เนื่องจากจะช่วยในการระบุประเภทของน้ำมันเบรก ซึ่งช่วยให้ผู้ใช้และผู้เชี่ยวชาญสามารถแยกน้ำมันเบรกประเภทต่าง ๆ ได้ง่ายขึ้น และช่วยในการตรวจสอบการปนเปื้อน ซึ่งสีของน้ำมันเบรกสามารถเป็นตัวบ่งชี้การปนเปื้อนได้ หากสีของน้ำมันเปลี่ยนไป อาจเป็นสัญญาณว่าน้ำมันเบรกเสื่อมสภาพหรือมีการปนเปื้อน
มาตรฐาน > สหรัฐ (DOT) > DOT 4

รถยนต์ที่ใช้น้ำมันเบรก DOT 3 สามารถใช้น้ำมันเบรก DOT 4 หรือ 5.1 ได้ ถือว่าเป็นการทำให้ระบบเบรกทนต่ออุณหภูมิที่สูงขึ้น แต่ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขว่ายางภายในระบบเบรกนั้นสามารถทนทานต่อสารประกอบโบเรต (borate compounds) ที่ช่วยเพิ่มจุดเดือดได้หรือไม่[ต้องการอ้างอิง] อย่างไรก็ตาม ยานพาหนะที่ใช้น้ำมันเบรก DOT 4 อาจเกิดปัญหาการเดือดของน้ำมันเบรกได้หากใช้น้ำมันเบรก DOT 3 ซึ่งมีจุดเดือดที่ต่ำกว่า
นอกจากนี้ น้ำมันเบรกประเภท DOT 3, DOT 4 และ DOT 5.1 ซึ่งมีส่วนผสมหลักเป็นโพลีไกลคอล-อีเทอร์ (polyglycol-ether) ไม่สามารถนำไปผสมกับน้ำมันเบรก DOT 5.0 ได้ เนื่องจากเป็นน้ำมันเบรกแบบซิลิโคน
มาตรฐาน > สหรัฐ (DOT) > DOT 5

น้ำมันเบรก DOT 5 เป็นน้ำมันเบรกซิลิโคน และแยกจากน้ำมันเบรกตระกูล DOT 2, 3, 4 และ 5.1 โดยสิ้นเชิง ไม่สามารถผสมกับน้ำมันเบรกประเภทอื่นได้ เพราะอาจส่งผลต่อประสิทธิภาพและความปลอดภัยของระบบเบรก การเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเบรกชนิดนี้จำเป็นต้องทำการเปลี่ยนถ่ายระบบทั้งหมด
ประกอบด้วยสารไดออร์กาโนโพลีไซลอกเซน (diorgano polysiloxane) อย่างน้อย 70% โดยน้ำหนัก ซึ่งต่างจากน้ำมันเบรกชนิดอื่นที่ใช้สารโพลีเอทิลีนไกลคอล (polyethylene glycol) เป็นส่วนประกอบหลัก น้ำมันเบรก DOT 5 มีคุณสมบัติดังนี้:
ไม่ดูดซับน้ำ (ไฮโดรโฟบิก) ทำให้จุดเดือดไม่ลดลงเมื่อมีน้ำเข้าไปผสม ซึ่งเป็นข้อดีเหนือน้ำมันเบรกประเภทอื่นที่มักจะดูดซับน้ำจากอากาศ ทำให้จุดเดือดลดลงและส่งผลต่อประสิทธิภาพของระบบเบรก
ทนความร้อนสูง เนื่องจากมีความหนืดที่เสถียรมากกว่าน้ำมันเบรกประเภทอื่นในอุณหภูมิที่สูงกว่า ทำให้ระบบเบรกทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพแม้ในสภาพอากาศร้อนจัด
ไม่กัดกร่อนสี จึงปลอดภัยต่อผิวรถยนต์และชิ้นส่วนอื่น ๆ ที่อาจสัมผัสกับน้ำมันเบรก
ทั้งนี้ น้ำมันเบรก DOT 5 ไม่สามารถใช้ร่วมกับรถที่มีระบบเบรกแบบป้องกันล้อล็อก (ABS) ได้ เนื่องจากมีข้อจำกัดดังต่อไปนี้:
มีแนวโน้มที่จะเกิดฟองอากาศเมื่อระบบ ABS ทำงาน ซึ่งส่งผลต่อประสิทธิภาพของระบบเบรก
ดูดซับอากาศได้เล็กน้อย ทำให้การไล่ลมออกจากระบบเบรกทำได้ยาก
มีคุณสมบัติในการหล่อลื่นต่ำกว่าน้ำมันเบรกประเภทอื่น ซึ่งอาจส่งผลต่อการทำงานของปั๊มและชิ้นส่วนอื่น ๆ ในระบบ ABS
ดังนั้น การใช้น้ำมันเบรก DOT 5 กับระบบเบรก ABS อาจทำให้เกิดปัญหาต่าง ๆ เช่น ระบบเบรกทำงานผิดปกติ ระยะเบรกยาวขึ้น เบรกมีอาการสั่น เกิดเสียงดังจากระบบเบรก หรือระบบ ABS ไม่ทำงาน
มาตรฐาน > สหรัฐ (DOT) > DOT 5.1

เนื่องจากน้ำมันเบรกซิลิโคน (DOT 5) ไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง จึงมีการพัฒนาน้ำมันเบรก DOT 5.1 ขึ้นมา ซึ่งเป็นน้ำมันเบรกที่ให้ประสิทธิภาพใกล้เคียงกับน้ำมันเบรกซิลิโคน แต่ยังคงความเข้ากันได้กับน้ำมันเบรกประเภทไกลคอลอีเทอร์ในระดับหนึ่ง
น้ำมันเบรก DOT 5.1 ถือเป็นน้ำมันเบรกแบบไม่ใช่ซิลิโคน (non-silicone) ของ DOT 5 โดยมาตรฐาน FMVSS 116 กำหนดว่าต้องมีส่วนผสมของซิลิโคนน้อยกว่า 70% หากเกินกว่านี้จะถือว่าเป็นน้ำมันเบรก DOT 5
การบริการและบำรุงรักษา

ระบบเบรกที่ใช้น้ำมันเบรกที่มีส่วนผสมของไกลคอล (DOT 3/4/5.1) จะมีความชื้นสะสมอยู่ เนื่องจากน้ำมันเบรกชนิดนี้มีคุณสมบัติดูดซับความชื้นจากบรรยากาศ และจะกระจายความชื้นนี้ไปทั่วทั้งระบบเบรก อย่างไรก็ตาม น้ำมันเบรกไกลคอลมีสารยับยั้งการกัดกร่อนที่ช่วยป้องกันไม่ให้ความชื้นทำลายชิ้นส่วนภายในระบบเบรก
ระบบเบรกที่ใช้น้ำมันเบรกซิลิโคนตั้งแต่เริ่มต้น (ไม่เคยใช้น้ำมันเบรกชนิดอื่นมาก่อน) ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนน้ำมันเบรกตามระยะเวลาที่กำหนด การเปลี่ยนน้ำมันเบรกจะจำเป็นก็ต่อเมื่อมีการรื้อชิ้นส่วนของระบบเบรกเพื่อซ่อมแซมหรือเปลี่ยนอะไหล่
กองทัพสหรัฐได้กำหนดมาตรฐานให้น้ำมันเบรกซิลิโคนเป็นน้ำมันเบรกหลักตั้งแต่ทศวรรษที่ 1990  และน้ำมันเบรกซิลิโคนยังใช้กันอย่างแพร่หลายในประเทศที่มีสภาพอากาศหนาวเย็น โดยเฉพาะในรัสเซียและฟินแลนด์
น้ำมันเบรกที่มีค่า DOT แตกต่างกัน ไม่สามารถผสมกันได้เสมอไป โดยเฉพาะน้ำมันเบรก DOT 5 ไม่ควรผสมกับน้ำมันเบรกชนิดอื่น เนื่องจากการผสมน้ำมันเบรกไกลคอลกับซิลิโคนอาจทำให้เกิดการกัดกร่อนอันเนื่องมาจากความชื้นที่สะสมอยู่
น้ำมันเบรก DOT 2 ไม่ควรผสมกับน้ำมันเบรกชนิดอื่นใด ในขณะที่น้ำมันเบรก DOT 3, DOT 4 และ DOT 5.1 มีส่วนผสมหลักเป็นไกลคอลเอสเทอร์ จึงสามารถผสมกันได้ แม้ว่าการเปลี่ยนน้ำมันเบรกเก่าทั้งหมดด้วยน้ำมันเบรกใหม่เพื่อให้ได้ประสิทธิภาพตามที่กำหนดจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า
น้ำมันเบรกมีความเป็นพิษ สามารถทำลายพื้นผิวที่ทาสีของรถได้
ส่วนประกอบ > ผลิตจากน้ำมันละหุ่ง (ก่อนมาตรฐาน DOT, DOT 2)

น้ำมันละหุ่ง
แอลกอฮอล์ มักเป็นบิวทานอล (ของเหลวสีแดง/สีแดงเข้ม) หรือเอทานอล (ของเหลวสีเหลือง) (เมทานอล)
ส่วนประกอบ > ผลิตจากไกลคอล (DOT 3, 4 และ 5.1)

อัลคิลเอสเทอร์
อะลิฟาติกเอมีน
ไดเอทิลีนไกลคอล
ไดเอทิลีนไกลคอล โมโนเอทิลอีเทอร์
ไดเอทิลีนไกลคอล โมโนเมทิลอีเทอร์
ไดเมทิลไดโพรพิลีนไกลคอล
โพลีเอทิลีนไกลคอล โมโนบิวทิลอีเทอร์
โพลีเอทิลีนไกลคอล โมโนเมทิลอีเทอร์
โพลีเอทิลีนออกไซด์
ไตรเอทิลีนไกลคอล โมโนบิวทิลอีเทอร์
ไตรเอทิลีนไกลคอล โมโนเอทิลอีเทอร์
ไตรเอทิลีนไกลคอล โมโนเมทิลอีเทอร์
ส่วนประกอบ > ผลิตจากซิลิโคน (DOT 5)

ได-2-เอทิลเฮกซิลซีบาเคต
ไดเมทิล โพลีไซล็อกเซน
ไตรบิวทิลฟอสเฟต
ดูเพิ่ม

เซ็นเซอร์แรงดันน้ำมันเบรก
ระบบกันสะเทือนแบบไฮโดรนิวแมติกส์
กฎของปาสกาล
ประเทศในเครือจักรภพ

ประเทศในเครือจักรภพ (อังกฤษ: Dominion) เป็นรัฐกึ่งเอกราชซึ่งยอมรับพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรเป็นประมุขแห่งรัฐ ถือว่ายังเป็นดินแดนในจักรวรรดิบริติช ประกอบด้วย แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ นิวฟันด์แลนด์ แอฟริกาใต้ เสรีรัฐไอร์แลนด์ และต่อมาภายหลังคริสต์ทศวรรษ 1940 ได้รวมถึง อินเดีย ปากีสถาน และซีลอน (ศรีลังกาในปัจจุบัน) ประเทศในเครือจักรภพปรากฏอยู่จนถึง ค.ศ. 1953 หลังจากนั้นประเทศต่าง ๆ ในเครือจักรภพได้แปรสภาพเป็นราชอาณาจักรเครือจักรภพและเป็นสมาชิกในเครือจักรภพแห่งประชาชาติ
| ประเทศ | ตั้งแต่  ค> ศ. | ถึง  ค> ศ. | สถานะปัจจุบัน |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  แคนาดา | ค.ศ. 1867 | ค.ศ. 1953 |  เป็นทั้งราชอาณาจักรเครือจักรภพและสมาชิกในเครือจักรภพแห่งประชาชาติควบคู่กัน |  |  |
|  ออสเตรเลีย | ค.ศ. 1901 | ค.ศ. 1953 |  เป็นทั้งราชอาณาจักรเครือจักรภพและสมาชิกในเครือจักรภพแห่งประชาชาติควบคู่กัน |  |  |
|  นิวซีแลนด์ | ค.ศ. 1907 | ค.ศ. 1953 | เป็นทั้งราชอาณาจักรเครือจักรภพและสมาชิกในเครือจักรภพแห่งประชาชาติควบคู่กัน |  |  |
|  นิวฟันด์แลนด์ | ค.ศ. 1907 | ค.ศ. 1949 | เป็นมณฑลหนึ่งของแคนาดา |  |  |
|  แอฟริกาใต้ | ค.ศ. 1910 | ค.ศ. 1953 | เป็นราชอาณาจักรเครือจักรภพจนกระทั่งเป็นสาธารณรัฐในปี ค.ศ. 1961 |  |  |
|  เสรีรัฐไอร์แลนด์ (1922–37)  ประเทศไอร์แลนด์ (1937–49) | ค.ศ. 1922 | ค.ศ. 1949 | ประกาศตนเป็นสาธารณรัฐและไม่เป็นสมาชิกในเครือจักรภพแห่งประชาชาติ |  |  |
|  อินเดีย | ค.ศ. 1947 | ค.ศ. 1950 | ต่อมาเป็นสาธารณรัฐอินเดีย โดยเป็นสมาชิกในเครือจักรภพแห่งประชาชาติ |  |  |
|  ปากีสถาน | ค.ศ. 1947 | ค.ศ. 1953 | เป็นราชอาณาจักรเครือจักรภพจนถึง ค.ศ.  1956 หลังจากนั้นใช้ชื่อว่า "สาธารณรัฐอิสลามปากีสถาน" |  |  |
|  ซีลอน | ค.ศ. 1948 | ค.ศ. 1953 | เป็นราชอาณาจักรเครือจักรภพจนถึง ค.ศ. 1972 หลังจากนั้นใช้ชื่อว่าประเทศศรีลังกา |  |  |
 ↑  ธงที่แสดงเป็นธงชาติของแต่ละประเทศในขณะที่มีสถานะเป็นประเทศในเครือจักรภพ
ประแจวัดแรงบิด

ประแจวัดแรงบิดแบบคลิก
ประแจวัดแรงบิด (อังกฤษ: torque wrench) หรือที่เรียกกันอีกชื่อว่า ประแจทอร์ก หรือ ประแจปอนด์ คือเครื่องมือที่ใช้ส่งแรงบิดเฉพาะให้กับอุปกรณ์ยึด เช่น น็อต สลักเกลียว หรือสกรู มักมีลักษณะเป็นประแจแบบใส่หัว (socket wrench) ที่มีสเกลบอกค่าแรงบิด หรือมีกลไกภายในที่จะแจ้ง (เช่น เสียงคลิก หรือการเคลื่อนไหวของด้ามจับเทียบกับหัวประแจในระยะทางที่กำหนด) เมื่อถึงค่าแรงบิดที่ตั้งไว้ (สามารถปรับได้) ขณะใช้งาน
ประโยชน์สำคัญของประแจวัดแรงบิดคือ การควบคุมความแน่นของสกรูและน็อตให้ได้ตามมาตรฐานที่กำหนด ประแจชนิดนี้ช่วยให้ผู้ใช้งานสามารถตั้งค่าแรงบิดที่ต้องการได้อย่างแม่นยำตามสเปคของงานนั้น ๆ ส่งผลให้ชิ้นส่วนต่างๆ ถูกยึดด้วยแรงตึงที่เหมาะสม
ไขควงวัดแรงบิด (torque screwdrivers) และประแจวัดแรงบิด มีวัตถุประสงค์คล้ายกันและอาจมีกลไกคล้ายกัน
ประเทศนิวฟันด์แลนด์ในเครือจักรภพ

นิวฟันด์แลนด์ในเครือจักรภพ (อังกฤษ: Dominion of Newfoundland) เป็นประเทศในอดีตตั้งอยู่ในทวีปอเมริกาเหนือฝั่งตะวันออกตอนบน ซึ่งในปัจจุบันคือรัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ของประเทศแคนาดา แรกเริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อ 26 กันยายน ค.ศ. 1907 และได้รับการรับรองโดยคำประกาศบัลโฟร์ ค.ศ. 1926 และธรรมนูญเวสต์มินสเตอร์ ค.ศ. 1931
นิวฟันด์แลนด์ในเครือจักรภพมีอาณาเขตบริเวณเกาะนิวฟันด์แลนด์ และแลบราดอร์บนพื้นทวีป นิวฟันด์แลนด์นั้นเป็นหนึ่งในประเทศในเครือจักรภพแต่แรกเริ่มตามการระบุไว้ในคำประกาศบัลโฟร์ และจึงได้รับสถานะทางรัฐธรรมนูญเทียบเท่ากับประเทศในเครือจักรภพอื่นๆ ในขณะนั้น
ต่อมาในปีค.ศ. 1934 นิวฟันด์แลนด์เป็นประเทศในเครือจักรภพแห่งแรกที่ขอยกเลิกสถานะในการปกครองตนเองหลังจากที่ได้รับสิทธินี้มายาวนานกว่า 79 ปี โดยมีมูลเหตุสำคัญด้านวิกฤตหนี้สาธารณะตั้งแต่ปีค.ศ. 1932 เนื่องจากการสร้างหนี้จากการกู้เงินมาลงทุนด้านการรถไฟข้ามระหว่างเกาะซึ่งเสร็จสิ้นในช่วงปีค.ศ. 1890 และการจัดตั้งกองทัพของตัวเองในสงครามโลกครั้งที่ 1 ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1932 รัฐบาลได้เตือนไปยังสหราชอาณาจักรว่านิวฟันด์แลนด์ไม่สามารถจะชำระหนี้สาธารณะได้ตามกำหนด รัฐบาลสหราชอาณาจักรจึงได้จัดตั้งคณะกรรมาธิการนิวฟันด์แลนด์ขึ้นเพื่อสืบหาสาเหตุข้อเท็จจริงและจัดเตรียมรายงานเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยในรายงานซึ่งตีพิมพ์เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1933 ได้เสนอแนะให้นิวฟันด์แลนด์ยุติการปกครองตนเองเป็นการชั่วคราวและยอมให้สหราชอาณาจักรเข้ามากำกับดูแลกิจการประเทศโดยคณะกรรมาธิการที่มาจากการแต่งตั้ง
รัฐสภานิวฟันด์แลนด์ได้ตกลงยินยอมในข้อเสนอแนะและยื่นถวายฎีกาต่อพระเจ้าจอร์จที่ 5 เพื่อให้ทรงระงับรัฐธรรมนูญและทรงแต่งตั้งคณะกรรมาธิการเพื่อกำกับดูแลแทนรัฐบาลจนกว่าประเทศจะสามารถกลับมาปกครองตัวเองได้ โดยตามคำร้องขอรัฐสภาสหราชอาณาจักรจึงได้ผ่านพระราชบัญญัตินิวฟันด์แลนด์ ค.ศ. 1933 ขึ้นเพื่อบังคับใช้ได้ตามกฎหมาย ต่อมาในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 รัฐบาลสหราชอาณาจักรได้แต่งตั้งคณะกรรมาธิการซึ่งประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 6 คน โดย 3 คนจากนิวฟันด์แลนด์ และอีก 3 คนจากสหราชอาณาจักร โดยมีผู้ว่าการเป็นประธาน โดยการปกครองด้วยคณะกรรมาธิการรัฐบาลนั้นคงอยู่จนกระทั่งนิวฟันด์แลนด์ตกลงเข้าร่วมกับประเทศแคนาดาในปีค.ศ. 1949 เพื่อเป็นรัฐที่สิบของแคนาดา
บรรณานุกรม

Earle, Karl McNeil. "Cousins of a Kind: The Newfoundland and Labrador Relationship with the United States" American Review of Canadian Studies, Vol. 28, 1998 online edition เก็บถาวร 2011-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Fay, C. R. Life and Labour in Newfoundland University of Toronto Press, 1956
Keith, Arthur Berriedale. Responsible Government in the Dominions Clarendon Press, 1912
Keith, Arthur Berriedale (1934). "The Report of the Newfoundland Royal Commission". Journal of Comparative Legislation and International Law. 16 (1): 25–39. JSTOR 753977.
MacKay; R. A. Newfoundland; Economic, Diplomatic, and Strategic Studies (Oxford University Press, 1946) online เก็บถาวร 2017-08-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Neary, Peter. Newfoundland in the North Atlantic World, 1929–1949 (McGill-Queen's Press 1988)
แหล่งข้อมูลอื่น

Atlantic Crossroads, a 1945 Allied propaganda film on Newfoundland's role in the Second World War
| ด ค กราชอาณาจักรและประเทศในเครือจักรภพ |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  แอนติกาและบาร์บูดา  ออสเตรเลีย  บาฮามาส  เบลีซ  แคนาดา  เกรเนดา  จาเมกา  ราชอาณาจักรนิวซีแลนด์  ปาปัวนิวกินี  เซนต์คิตส์และเนวิส  เซนต์ลูเชีย  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  หมู่เกาะโซโลมอน  ตูวาลู 
อดีต:  ซีลอน  ฟีจี  แกมเบีย  กานา  กายอานา  อินเดีย  ไอร์แลนด์  เคนยา  มาลาวี  มอลตา  มอริเชียส  นิวฟันด์แลนด์  ไนจีเรีย  บาร์เบโดส  ปากีสถาน  โรดีเชีย  เซียร์ราลีโอน  แอฟริกาใต้  แทนกันยีกา  ตรินิแดดและโตเบโก  ยูกันดา
ประเทศแกมเบีย

| สาธารณรัฐแกมเบีย Republic of The Gambia |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: "Progress, Peace, Prosperity"
เพลงชาติ: ฟอร์เดอะแกมเบียอาวเวอร์โฮมแลนด์
ที่ตั้งของแกมเบีย (เขียวเข้ม) ในแอฟริกาตะวันตก
เมืองหลวง: บันจูล 13°28′N 16°36′W﻿ / ﻿13.467°N 16.600°W﻿ / 13.467; -16.600
เมืองใหญ่สุด: เซเรกุนดา
ภาษาราชการ: ภาษาอังกฤษ
การปกครอง: สาธารณรัฐ

• ประธานาธิบดี : อาดามา บาร์โรว์
• รองประธานาธิบดี : Muhammad B. S. Jallow
 
ประกาศเอกราช

• จากสหราชอาณาจักร : 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508
• ประกาศเป็นสาธารณรัฐ : 24 เมษายน พ.ศ. 2513
 
พื้นที่
• รวม: 10,689 ตารางกิโลเมตร (4,127 ตารางไมล์) (159)
• แหล่งน้ำ (%): 11.5
ประชากร
• 2020 ประมาณ: 2,173,999 (144)
• สำมะโนประชากร 2013: 1,857,181
• ความหนาแน่น: 176.1 ต่อตารางกิโลเมตร (456.1 ต่อตารางไมล์) (74)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2020 (ประมาณ)
• รวม: $5.420 พันล้าน
• ต่อหัว: $2,240
จีดีพี (ราคาตลาด) : 2020 (ประมาณ)
• รวม: $1.810 พันล้าน
• ต่อหัว: $746
จีนี (2015):  35.9 ปานกลาง
เอชดีไอ (2019):  0.496 ต่ำ · 172
สกุลเงิน: ดาราซี (GMD)
เขตเวลา: GMT
รหัสโทรศัพท์: 220
รหัส ISO 3166: GM
โดเมนบนสุด: .gm
แกมเบีย (อังกฤษ: The Gambia) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐแกมเบีย (อังกฤษ: Republic of The Gambia) เป็นประเทศในแอฟริกาตะวันตก จัดเป็นประเทศที่เล็กที่สุดในแผ่นดินใหญ่ของทวีปแอฟริกา ถูกล้อมด้วยเซเนกัลสามด้าน ยกเว้นด้านตะวันตกติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก มีเมืองหลวงชื่อบันจูล แต่เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศคือเซเรกุนดา ประเทศนี้ตั้งอยู่ริมสองฝั่งแม่น้ำแกมเบีย ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านกลางประเทศไปลงมหาสมุทรแอตแลนติก มีพื้นที่ 10,500 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรราว 1,700,000 คน
ประวัติศาสตร์ของแกมเบียเกี่ยวข้องกับการค้าทาสในอดีตเช่นเดียวกับประเทศในแอฟริกาตะวันตกอื่น ๆ ทำให้เกิดอาณานิคมในบริเวณแม่น้ำแกมเบีย โดยครั้งแรกถูกยึดครองโดยโปรตุเกส ต่อมาจึงถูกยึดครองโดยอังกฤษ อาชีพหลักของประชากรคือเกษตรกรรม การประมงและการท่องเที่ยว ประชากรส่วนใหญ่มีฐานะยากจน วันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 แกมเบียได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร และเข้าร่วมเครือจักรภพแห่งชาติ
ระหว่างอาดาจิกับชิมามุระ

Japanese light novel series and its franchise
| --- | --- |
ระหว่างอาดาจิกับชิมามุระ
安達としまむら (Adachi to Shimamura)
แนว: อิยาชิเก วีรคติ ยูริ
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: ฮิโตมะ อิรุมะ
วาดภาพโดย: Non (เล่มที่ 1–8) Shizue Kaneko (เล่มที่ 9) Raemz (เล่มที่ 10–12)
สำนักพิมพ์: แอสกีมีเดียเวิร์กส์
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
ในเครือ: เด็งเงกิบุงโกะ
นิตยสาร: เด็งเงกิบุงโกะแม็กกาซีน
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: ตุลาคม พ.ศ. 2555 (ตีพิมพ์) มีนาคม พ.ศ. 2556 (เผยแพร่) – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  12    3 (หนังสือ)
มังงะ
กระซิบรักจากอาดาจิถึงชิมามุระ
เขียนโดย: ฮิโตมะ อิรุมะ
วาดภาพโดย: Mani
สำนักพิมพ์: สแควร์เอนิกซ์
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: เซนชู
นิตยสาร: Gangan Online
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 4 เมษายน พ.ศ. 2559 – 22 ธันวาคม พ.ศ. 2560
จำนวนเล่ม:  3    3 (หนังสือ)
มังงะ
เขียนโดย: ฮิโตมะ อิรุมะ
วาดภาพโดย: Moke Yuzuhara
สำนักพิมพ์: แอสกีมีเดียเวิร์กส์
นิตยสาร: Monthly Comic Dengeki Daioh
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 5 (หนังสือ)
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: Satoshi Kuwabara
อำนวยการสร้างโดย: Junichirou Tanaka Atsushi Yoshikawa Tomoyuki Oowada Takaaki Nakanome Hiroshi Anami Rina Nakazawa
เขียนบทโดย: Keiichirou Oochi
ดนตรีโดย: Natsumi Tabuchi Hanae Nakamura Miki Sakurai
สตูดิโอ: เทซูกะโปรดักชัน
ถือสิทธิ์โดย: Crunchyroll
เครือข่าย: TBS, BS11
ฉาย:  9 ตุลาคม พ.ศ. 2563  –  25 ธันวาคม พ.ศ. 2563
ตอน: 12 (รายชื่อตอน)
ระหว่างอาดาจิกับชิมามุระ (安達としまむら, Adachi to Shimamura) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น แนวยูริ ที่เขียนโดย ฮิโตมะ อิรุมะ และวาดภาพประกอบโดย Non ซึ่งเริ่มตีพิมพ์เป็นตอนในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 ในเด็งเงกิบุงโกะแม็กกาซีน ของแอสกีมีเดียเวิร์กส์ และเผยแพร่ภายใต้สำนักพิมพ์ เด็งเงกิบุงโกะ ซีรีส์นี้ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ 2 ชุด และได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ เทซูกะโปรดักชัน ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2563
เรื่องย่อ

วันหนึ่ง นักเรียนมัธยมปลายชั้นปีที่ 1 อาดาจิ ซากูระ และ ชิมามุระ โฮเกตสึ บังเอิญพบกันขณะที่หนีเรียน และกลายมาเป็นเพื่อนกัน เมื่อเวลาผ่านไป อาดาจิเริ่มมีความรู้สึกโรแมนติกต่อชิมามุระ ซึ่งเธอแสดงออกมาได้ยากอย่างมาก ในขณะที่ชิมามุระรู้สึกว่าอาดาจิเป็นแค่เพื่อนของเธอเท่านั้น ซีรีส์เรื่องนี้ติดตามความสัมพันธ์ของพวกเขาและความโรแมนติกที่ค่อย ๆ พัฒนาไปในขณะที่อาดาจิเริ่มรวบรวมความกล้าที่จะเปิดใจกับชิมามุระมากขึ้น
สื่อ > ไลต์โนเวล

ไลต์โนเวลเรื่องนี้เขียนโดย ฮิโตมะ อิรุมะ และวาดภาพประกอบโดย Nonได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในเด็งเงกิบุงโกะแม็กกาซีน ของ แอสกีมีเดียเวิร์กส์ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 โดยแอสกีมีเดียเวิร์กส์ เริ่มเผยแพร่ซีรีส์นี้ภายใต้สำนักพิมพ์ เด็งเงกิบุงโกะ เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2556 ซึ่งแอสกีมีเดียเวิร์กส์ ได้ตีพิมพ์หนังสือแล้ว 11 เล่ม ณ วันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2565 โดยเล่มที่ 12 ถือเป็นเล่มสุดท้าย
| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  10 มีนาคม พ.ศ. 2556 | 978-4-04-891421-5 | 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 | 978-616-8105-75-7 |
| 2 |  10 กันยายน พ.ศ. 2556 | 978-4-04-891960-9 | 15 สิงหาคม พ.ศ. 2562 | 978-616-464-195-2 |
| 3 |  9 สิงหาคม พ.ศ. 2557 | 978-4-04-866777-7 | 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 | 978-616-464-998-9 |
| 4 |  9 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 | 978-4-04-865115-8 | — | — |
| 5 |  10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 | 978-4-04-865505-7 | — | — |
| 6 |  10 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 | 978-4-04-865946-8 | — | — |
| 7 |  10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 | 978-4-04-892517-4 | — | — |
| 8 |  10 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 | 978-4-04-912383-8 | — | — |
| 9 |  10 ตุลาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-04-913128-4 | — | — |
| 10 |  10 กันยายน พ.ศ. 2564 | 978-4-04-913998-3 | — | — |
| 11 |  9 ธันวาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-04-914689-9 | — | — |
| SS |  10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 | 978-4-04-915346-0 | — | — |
| 99.9 |  10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 | 978-4-04-915347-7 | — | — |
สื่อ > มังงะ

มังงะวาดภาพประกอบโดย Mani เผยแพร่ออนไลน์ผ่านทางเว็บไซต์ Gangan Online ของสแควร์เอนิกซ์ ตั้งแต่วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2559 ถึง 22 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ซึ่งรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 3 โดยมังงะฉบับที่สองวาดภาพประกอบโดย Moke Yuzuhara เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารมังงะโชเน็ง Monthly Comic Dengeki Daioh ของแอสกีมีเดียเวิร์กส์ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 5
สื่อ > มังงะ > ฉบับปี พ.ศ. 2559

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  22 ธันวาคม พ.ศ. 2559 | 978-4-75-755188-6 | — | 978-616-561-031-5 |
| 2 |  9 มิถุนายน พ.ศ. 2560 | 978-4-75-755346-0 | — | 978-616-561-046-9 |
| 3 |  22 ธันวาคม พ.ศ. 2560 | 978-4-75-755523-5 | — | 978-616-561-047-6 |
สื่อ > มังงะ > ฉบับปี พ.ศ. 2562

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 | 978-4-04-912870-3 | — | — |
| 2 |  10 ตุลาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-04-913482-7 | — | — |
| 3 |  27 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-04-913811-5 | — | — |
| 4 |  26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 | 978-4-04-914265-5 | — | — |
| 5 |  27 มิถุนายน พ.ศ. 2566 | 978-4-04-915103-9 | — | — |
การตอบรับ

โจ บัลลาร์ดแห่ง CBR ได้วิจารณ์ซีรีส์อนิเมะเรื่องนี้ตลอดการออกอากาศ ในบทวิจารณ์ช่วงแรก บัลลาร์ดกล่าวว่ามันคล้ายกับเรื่อง สุดท้ายก็คือเธอ และเรียกมันว่า เรื่องราวแนวก้าวผ่านวัยที่แสนอบอุ่นหัวใจ" ในขณะที่กล่าวถึง "มิตรภาพที่เติบโตขึ้น" ระหว่างอาดาจิและชิมามุระ ขณะที่ความสัมพันธ์ของพวกเขาขยายตัว และความผูกพันของพวกเขาก็แข็งแกร่งขึ้น ในบทวิจารณ์ช่วงหลัง เขาบอกว่าซีรีส์เรื่องนี้มุ่งเน้นไปที่ "สองสาวที่รู้จักกัน" เป็นหลัก ขณะที่พวกเธอก็เรียนรู้สิ่งต่างๆ มากขึ้นเรื่อยๆ และความโรแมนติกของพวกเธอก็เบ่งบาน ในการวิจารณ์ตอนจบ บัลลาร์ดกล่าวว่าเรื่องราวนี้ "ค่อย ๆ เบ่งบานเป็นเรื่องราวความรัก" และเสริมว่าตอนจบของตอนนี้เป็นการแสดงสัญลักษณ์ เนื่องจากอาดาจิและชิมามุระไม่ได้นั่งข้างกัน "แต่พวกเขาดูใกล้ชิดกันมากขึ้นกว่าเมื่อก่อน" ในเดือนมกราคม 2021 Constance Sarantos จาก CBR กล่าวว่าซีรีส์นี้มีช่วงเวลาการสร้างสตอรีบอร์ดที่คล้ายคลึงกันกับซีรีส์ ฝ่าปริศนาตะลุยโลกเบื้องหลัง ซึ่งเน้นที่ "ช่วงเวลาอันใกล้ชิดและความเหงา"  ในเดือนเดียวกัน Ballad ได้เขียนบทวิจารณ์ซีรีส์อีกฉบับ โดยกล่าวว่าฤดูกาลแรก "จบลงด้วยคำถามมากกว่าคำตอบ" และหวังว่าฤดูกาลที่สองจะนำ "คำตอบที่เป็นรูปธรรมมากขึ้น" ในเดือนเดียวกัน Angelo Delos Trinos จาก CBR เรียกซีรีส์ดังกล่าวว่าเป็น "อนิเมะ Shoujo Ai (หรือที่เรียกว่า Girls' Love) ที่อบอุ่นหัวใจ" ซึ่งทำให้แนวยูริได้รับการยอมรับ และกล่าวว่าเป็นเรื่องน่าเสียดายที่ไม่ค่อยมีคนพูดถึงหรือ "แนวรักโรแมนติกของยูริโดยทั่วไป"
บทวิจารณ์เล่มแรกใน Publishers Weekly เรียกซีรีส์นี้ว่า "แปลกประหลาดและน่าดู" และรู้สึกว่าเป็นการทำตลาดกับกลุ่มผู้อ่านที่เป็นผู้ใหญ่ "อย่างอธิบายไม่ถูก" บทวิจารณ์ยังวิพากษ์วิจารณ์ตัวละครเหล่านี้ว่าเป็น "จินตนาการสำหรับผู้ใหญ่ที่บอบบาง" โดยไม่มีความซับซ้อน และสรุปโดยบอกว่าอาจดึงดูดผู้ชมที่เป็นวัยรุ่น แต่จะไม่น่าสนใจสำหรับผู้อ่านที่มีอายุมากกว่า
School Library Journal ได้จัดอันดับมังงะเรื่อง ระหว่างอาดาจิกับชิมามุระ (ฉบับปี พ.ศ. 2562) เล่มแรกให้เป็นหนึ่งในมังงะ 10 อันดับแรกของปี พ.ศ. 2564
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการไลต์โนเวล (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ระหว่างอาดาจิกับชิมามุระ (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กเทซูกะโปรดักชัน |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Marvelous Melmo (1971–1972)  เจ้าหนูปรมาณู (1980–1981)  แดร็กคิวล่าต๊อง (1982)  Blue Blink (1989–1990)  The New Adventures of Kimba The White Lion (1989–1990)  สามตาปาฏิหาริย์ (1990–1991)  Dear Brother (1991–1992)  In the Beginning: The Bible Stories (1997)  เจ้าหนูปรมาณู (2003–2004)  ฮิโนโทริ วิหคเพลิง (2004)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ (2004–2006)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ 21 (2006)  ภูตผีปีศาจ (2007–2008)  Genji Monogatari Sennenki (2009)  เพลงรัก รักแรก จูบแรก (2012)  Samurai Warriors (2015)  ยังแบล็กแจ็ก (2015)  โคตรเกรียน เซียนขนม 2 (2018)  ดาบล่าพญามาร โดโรโระ (2019)  เจ้าสาวผมเป็นแฝดห้า (2019)  ระหว่างอาดาจิกับชิมามุระ (2020)  จอมมารต่างโลกกับบริวารสาวนักอัญเชิญ Ω (2021)  จะคนไหนก็แฟนสาว (2021)  Muteking the Dancing Hero (2021)  จอมเวทแห่งรุ่งอรุณ (2022)  นางร้ายสุดซึน ลีเซล็อตเต กับขบวนการพลิกลิขิตสู่ชีวิตแฮปปี้เอนด์ (2023)  มายโฮมฮีโร่ (2023)  คาเฟ่นี้มีนางฟ้ามาเสิร์ฟ (2023)  อันเดอร์นินจา (2023)  โหดไม่ถามชื่อ (2024)  ภรรยาหน้าตายหัวใจอุ่นรัก (2024)  Astro Boy Reboot (TBA) 
โอวีเอ/โอเอ็นเอ:  The Green Cat (1983)  ฮิโนโทริ วิหคเพลิง: Yamato/Space Chapter (1987)  หุ่นอภินิหาร (1993)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ (1993–2011)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ: The Boy Who Came from the Sky (2000)  Ravex in Tezuka World (2009)  เจ้าชายลูกสักหลาด: Best Games!! (2018–ปัจจุบัน) 
ภาพยนตร์:  Phoenix 2772 (1980)  ฮิโนโทริ วิหคเพลิง: Karma Chapter (1986)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ: The Movie (1996)  Jungle Emperor Leo (1997)  เจ้าหนูปรมาณู: Mighty Atom - Visitor of 100,000 Light Years, IGZA (2005)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ: Futari no Kuroi Isha (2005)  สิงห์น้อยเจ้าป่า – Yūki ga Mirai wo Kaeru (2009)  บุดดา เจ้าชายที่โลกไม่รัก (2011)  The Life of Budori Gusuko (2012)  บุดดา เจ้าชายที่โลกไม่รัก 2: Tezuka Osamu no Buddha ~Owarinaki Tabi~ (2014)  Tezuka's Barbara (2019)  My Tyrano: Together, Forever (2021) 
วิดีโอเกม:  Astro Boy: Omega Factor (2003)  Astro Boy (2004)  Blood Will Tell (2004)  Astro Boy: The Video Game (2009) 
 หมวดหมู่
ปรัชญาชีวิต (หนังสือ)

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: ญิบรอน เคาะลีล ญิบรอน
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Prophet
ผู้แปล: ระวี ภาวิไล
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: กวีนิพนธ์
สำนักพิมพ์: Alfred A. Knopf สำนักพิมพ์ผีเสื้อ (ภาษาไทย)
วันที่พิมพ์: พ.ศ. 2466
ชนิดสื่อ: สิ่งพิมพ์
หน้า: 122 หน้า
ISBN: 9780394404288
เรื่องถัดไป: สวนศาสดา (The Garden of the Prophet) 
ปรัชญาชีวิต (อังกฤษ: The Prophet) เป็นกวีนิพนธ์รวมเล่ม แต่งโดยญิบรอน เคาะลีล ญิบรอน ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2466 และกลายเป็นผลงานที่ได้รับความนิยมอย่างสูง แปลไปแล้วกว่า 40 ภาษาทั่วโลก และยังคงพิมพ์อยู่เรื่อย ๆ โดยฉบับภาษาไทย แปลโดยระวี ภาวิไล ตีพิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ เมื่อ พ.ศ. 2535 (แต่มีการตีพิมพ์มาก่อนหน้านี้แล้ว ตั้งแต่ พ.ศ. 2504)
ปรัชญาสังคม

ปรัชญาสังคม (อังกฤษ: social philosophy) เป็นศาสตร์ที่เกี่ยวกับการตั้งคำถามถึงฐานรากของสถาบันทางสังคม พฤติกรรมทางสังคม รวมไปถึงการตีความสังคมในแง่ของค่านิยมมากกว่าความสัมพันธ์เชิงประจักษ์ นักปรัชญาสังคมเน้นการทำความเข้าใจบริบททางสังคมในการตั้งคำถามเกี่ยวกับด้านการเมือง กฎหมาย ศีลธรรม และวัฒนธรรม รวมไปถึงกรอบความคิดเชิงทฤษฎีในหลายด้าน ไม่ว่าจะเป็นภววิทยาสังคม กฎธรรมชาติ สิทธิมนุษยชน ความเท่าเทียมทางเพศ และอื่น ๆ อีกมากมาย