stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเนรเทศชาวเกาหลีในสหภาพโซเวียต
แหล่งข้อมูลอื่น

German Kim (2004), Deportation of 1937 as product of Russian and Soviet national policy
KOKAISL, Petr. Koreans in Central Asia–a different Korean nation. Asian Ethnicity, 2018, 19.4: 428–452. Online
Victoria Kim (14 June 2016). "Lost and Found in Uzbekistan: The Korean Story, Part 1". The Diplomat. สืบค้นเมื่อ 5 May 2021.
Депортация ที่ยูทูบ – A 1997 Russian-language documentary about the deportation
'고려말'로 듣는 소련시절 고려인 강제이주 이야기 Ep.1 [문화] ที่ยูทูบ – an interview (in Korean) with a non-Korean Russian who was orphaned and adopted by a Koryo-saram family before the deportation. She is fluent in Koryo-mar. She was then forcefully moved alongside the Koryo-saram to Central Asia.
คอมบัต (ภาพถ่าย)

คอมบัต
คอมบัต (รัสเซีย: Комбат – คอมบัต, "ผู้บัญชาการกองพล") เป็นภาพถ่ายขาวดำโดยช่างภาพชาวโซเวียต Max Alpert ภาพถ่ายแสดงให้เห็นถึงเจ้าหน้าที่ทหารโซเวียตกำลังพกปืนพกเตเต ให้สัญญาณการโจมตีกับกำลังยกหน่วยของเขาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง งานนี้ถือได้ว่าเป็นภาพที่มีชื่อเสียงที่สุดภาพหนึ่งของสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ก็ยังไม่เป็นที่รู้จักอย่างแน่นอนทั้งวันที่ถ่ายภาพหรือเรื่อง ตามรุ่นที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางมากที่สุด โดยคนที่อยู่ในภาพนี้คือผู้ตรวจการณ์การเมือง Aleksei Gordeyevich Yeryomenko ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1942
แหล่งข้อมูลอื่น

Е. Дриг. "Комментарий к фотографии «Политрук»". www.rkka.ru. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-07. สืบค้นเมื่อ 2012-05-17.
คณะกรรมการการบินระหว่างรัฐ

IAC/MAK head office
คณะกรรมการการบินระหว่างรัฐ (IAC) (รัสเซีย: Межгосударственный авиационный комитет; MAK) เป็นองค์การบริหารซึ่งควบคุมการใช้และการบริหารการบินพลเรือนในเครือจักรภพรัฐเอกราช คณะกรรมการดังกล่าวได้รับการก่อตั้งใน พ.ศ. 2534 เมื่อรัฐอดีตสหภาพโซเวียตทั้ง 12 ประเทศได้ร่วมลงนามในความตกลงระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการบินพลเรือนและการใช้น่านฟ้า คณะกรรมการดังกล่าวมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่มอสโก ประเทศรัสเซีย
คณะกรรมการสืบสวนอุบัติเหตุของคณะกรรมการดังกล่าวมักเป็นผู้สืบสวนอุบัติเหตุทางการบินในอดีตสาธารณรัฐโซเวียต
รัฐที่ร่วมลงนามในคณะกรรมการดังกล่าว ประกอบด้วย อาเซอร์ไบจาน, เบลารุส, จอร์เจีย (ปัจจุบันถอนตัวออกแล้ว), คาซัคสถาน, คีร์กีซสถาน, มอลโดวา, รัสเซีย, ทาจิกิสถาน, เติร์กเมนิสถาน และอุซเบกิสถาน
ดูเพิ่ม

คณะกรรมการความปลอดภัยทางการคมนาคมแห่งชาติ (NTSB) - สหรัฐ
คณะกรรมการสอบสวนกรณีอันเกี่ยวกับอุบัติเหตุของอากาศยานในราชอาณาจักร (AAIC) - ประเทศไทย
หน่วยงานสืบสวนอุบัติเหตุทางอากาศ (AAIB) - สหราชอาณาจักร
คณะกรรมการความปลอดภัยด้านการขนส่งแห่งประเทศญี่ปุ่น (JTSB) - ประเทศญี่ปุ่น
สำนักงานวิเคราะห์และสอบสวนการบินพลเรือน (BEA) - ประเทศฝรั่งเศส
กรมการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (CAAC) - ประเทศจีน
การสืบสวนอุบัติเหตุทางอากาศแห่งสำนักรัฐบาลกลางเยอรมัน (BFU) - ประเทศเยอรมนี
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ)/(รัสเซีย) คณะกรรมการการบินระหว่างรัฐ
(อังกฤษ)/(รัสเซีย) คณะกรรมการการบินระหว่างรัฐ (old website)
คาซัตคิน

คาซัตคิน (รัสเซีย: Касаткин) อาจหมายถึง
อีวาน ดมีตรีเยวิช คาซัตคิน - นักบวชชาวรัสเซีย
นิโคไล คาซัตคิน - จิตรกรชาวรัสเซีย
คาบสมุทรชุกชี

แผนที่แสดงคาบสมุทรชุกชีของรัสเซีย (ซ้าย) อยู่ตรงข้ามกับคาบสมุทรซูเอิร์ด ของอเมริกา
คาบสมุทรชุกชี (Chukchi Peninsula และอาจเรียกว่า คาบสมุทรชูคอตคา (Chukotka Peninsula), คาบสมุทรชุุก (Chuuk Peninsula) หรือ คาบสมุทรชูคอตสกี  (Chukotski Peninsula); รัสเซีย: Чуко́тский полуо́стров, Chukotskiy poluostrov, รัสเซีย: Чуко́тка, Chukotka) เป็นคาบสมุทรทางตะวันออกสุดของเอเชีย ที่พิกัด 66° เหนือ 172° ตะวันตก จุดตะวันออกสุดคือแหลมเดจเนฟ ใกล้หมู่บ้านอูเอเลน มีเทือกเขาชูคอตคาตั้งอยู่ตอนกลางและตะวันตกของคาบสมุทร และมีทะเลชุกชีอยู่ทางทิศเหนือ มีทะเลเบริงอยู่ทางทิศใต้ และช่องแคบเบริงอยู่ทางทิศตะวันออก คาบสมุทรชุกชีเป็นส่วนหนึ่งของเขตปกครองตนเองชูคอตคา ประเทศรัสเซีย
คณะกรรมการพาราลิมปิกรัสเซีย

คณะกรรมการพาราลิมปิกรัสเซีย (รัสเซีย: Паралимпийский комитет России, อังกฤษ: Russian Paralympic Committee, รหัสไอโอซี: RUS) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศรัสเซียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่มอสโก ประเทศรัสเซีย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2539 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากรัสเซียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งยุโรป (อีพีซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศรัสเซียในพาราลิมปิก
ประเทศรัสเซียในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการพาราลิมปิกรัสเซีย
| ด ค ก คณะกรรมการพาราลิมปิกยุโรป (EPC) |
| --- | --- |
 อันดอร์รา  อาร์เมเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  สหราชอาณาจักร  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มอลตา  มอลโดวา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  โรมาเนีย  รัสเซีย  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน
คณะกรรมการโอลิมปิกรัสเซีย

| --- | --- |

ประเทศ/ภูมิภาค:  รัสเซีย
รหัสประเทศ: RUS
วันก่อตั้ง: 1911
วันรับรอง: 1911 (ก่อตั้ง) 1992 (ครั้งที่สอง)
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป
สำนักงานใหญ่: มอสโก, ประเทศรัสเซีย
ประธาน: Stanislav Pozdnyakov
เลขาธิการใหญ่: Anastasia Davydova
เว็บไซต์: www.olympic.ru
คณะกรรมการโอลิมปิกรัสเซีย (รัสเซีย: Олимпийский комитет России (ОКР), อักษรโรมัน: Olimpiyskiy komitet Rossii (OKR); ชื่อเต็ม: All-Russian united social union "Olympic Committee of Russia", รัสเซีย: Общероссийский союз общественных объединений «Олимпийский комитет России», อักษรโรมัน: Obshcherossiyskiy soyuz obshchestvennykh ob"yedineniy «Olimpiyskiy komitet Rossii», อังกฤษ: Russian Olympic Committee, รหัสไอโอซี: RUS) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศรัสเซียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2454 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศรัสเซีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากรัสเซียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศรัสเซียในโอลิมปิก
ประเทศรัสเซียในยูโรเปียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกรัสเซีย
| ด ค ก คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   สาธารณรัฐเช็ก   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล1   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลิกเตนสไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์ทมาซิโดเนีย   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
การรุกคอร์ซุน-เชฟเชนคอฟสกี

| ด ค กแนวรบด้านตะวันออก |
| --- | --- |
 ค.ศ. 1941 บาร์บารอสซา แบรสต์  เบียวิสตอค–มินสค์  ระไซนี  โบรดี  เบสซาเรเบีย  ภัยพิบัติทาลลินน์  เลนินกราด  สโมเลนสค์ครั้งที่ 1  ฮาร์คอฟครั้งที่ 1  อูมัญ  โอเดสซา  เคียฟครั้งที่ 1  เซวัสโตปอล  รอสตอฟ  มอสโก  เคียร์ช  ฟินแลนด์ ค.ศ. 1942 ลูย์บัน  รเจฟ  โทโรเปตส์และฮอล์ม  เดเมียนสค์  ฮอล์มพ็อกเกต  เวลีคีเยลูคี  รเจฟ ฤดูร้อน 1942  ฮาร์คอฟครั้งที่ 2  สีน้ำเงิน  คอเคซัส  สตาลินกราด ยูเรนัส  มาร์ส  พายุฤดูหนาว  ลิตเติลแซเทิร์น ค.ศ. 1943 ไทดัลเวฟ  ฮาร์คอฟครั้งที่ 3  คูสค์  ฮาร์คอฟครั้งที่ 4  สโมเลนสค์ครั้งที่ 2  นีเปอร์ตอนล่าง  เคียฟครั้งที่ 2 ค.ศ. 1944 นีเปอร์และคาร์เพเทียน  เลนินกราดและนอฟโกรอด  คอร์ซุน-เชฟเชนคอฟสกี  นาร์วา  หย่อมฮูเบอ  ไครเมีย  ยาช–คีชีเนฟ  คาเรเลีย  บากราติออน  ลวอฟและซานโดเมียร์ซ  ดอพเพลคอพฟ์  ยาช–คีชีเนฟครั้งที่ 2  บอลติก  ริกา  ทาลลินน์  มูนซุนด์  เมเมล  แดแบร็ตแซ็น  ช่องดูกลา  เบลเกรด  เพ็ตซาโมและคิร์เคเนส  เคอร์ลันด์  ฮังการี บูดาเปสต์ ค.ศ. 1945 วิสตูลาและโอเดอร์  พอซนาน  ปรัสเซียตะวันออก  เคอนิชส์แบร์ค  ไฮลีเกนไบล์  ซัมลันด์  พอเมอเรเนียตะวันออก  คอลเบิร์ก  โซลสติส  ไซลีเชีย  เบรสเลา  ทะเลสาบบอลอโตน  เวียนนา  ที่ราบสูงซีโลว์  ฮัลเบอ  เบอร์ลิน  เชโกสโลวาเกีย การสงครามทางเรือ: ทะเลบอลติก  ทะเลดำ  มหาสมุทรอาร์กติก 
การรุกคอร์ซุน-เชฟเชนคอฟสกี (รัสเซีย: Корсунь-Шевченковская операция) เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 24 มกราคม ถึงวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1944 การรุกเป็นส่วนหนึ่งของการรุกนีเปอร์–คาร์เพเทียน ในนั้นแนวรบยูเครนที่ 1 และที่ 2 ได้รับคำสั่งตามลำดับโดยนายพลนีโคไล วาตูติน และ อีวาน โคเนฟ ล้อมรอบกลุ่มกองทัพใต้ของกองทัพเยอรมันบนพ็อกเก็ตใกล้แม่น้ำนีเปอร์ ในช่วงสัปดาห์แห่งการต่อสู้ กองทัพแดงทั้งสองแนวพยายามที่จะกำจัดพ็อกเก็ต การล้อมรอบนี้ทำให้หน่วยทหารเยอรมันพยายามตีฝ่าวงล้อมด้วยการประสานงานกับกองกำลังเยอรมันอื่นที่พยายามบรรเทาทุกข์ส่งผลให้เกิดการบาดเจ็บ และเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก
ชัยชนะของสหภาพโซเวียตในการรุกคอร์ซุน-เชฟเชนคอฟสกี ถือเป็นที่เด่นชัดของความสำเร็จในการดำเนินงานแบบเชิงลึกของโซเวียต หลักยุทธการแบบเชิงลึกของโซเวียตมองเห็นการทำลายการป้องกันล่วงหน้าของศัตรู เพื่อให้กองหนุนปฏิบัติการใหม่สามารถใช้ประโยชน์จากความก้าวหน้าโดยการมีกำลังหมุนเข้าไปรุกกลยุทธ์เชิงแบบลึกต่อแนวรบของศัตรู การมาถึงของรถบรรทุกและรถกึ่งสายพานที่สร้างมาจากอเมริกาและอังกฤษเป็นจำนวนมากทำให้กองกำลังโซเวียตมีความคล่องตัวมากกว่าที่เคยเป็นมา เมื่อรวมกับความสามารถของโซเวียตในการกักกันการก่อตัวครั้งใหญ่ทำให้กองทัพแดงมีความสามารถในการผลักดันแนวป้องกันของเยอรมันให้ลึกลงไปเรื่อย ๆ
แม้ว่าปฏิบัติการของโซเวียตที่คอร์ซุนไม่ได้ส่งผลให้เกิดการล่มสลายในแนวรบเยอรมันตามที่ผู้บัญชาการโซเวียตคาดหวังไว้ แต่ก็บ่งบอกว่าการทรุดโทรมอย่างมีนัยสำคัญในความแข็งแกร่งของกองทัพเยอรมันในแนวรบนั้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในอาวุธหนักซึ่งเกือบทั้งหมดที่สูญเสียไปในระหว่างการฝ่าวงล้อม ตลอดช่วงเวลาที่เหลือของสงคราม กองทัพแดงจะวางกองกำลังเยอรมันขนาดใหญ่ตกอยู่ในอันตรายในขณะที่ชาวเยอรมันถูกเหยียดและพยายามที่จะสกัดตัวเองจากวิกฤตหนึ่งไปยังอีก การโจมตีของโซเวียตถือเป็นจุดเด่นของแนวรบด้านตะวันออก ตลอดเวลาที่เหลือของสงคราม
บรรณานุกรม

Armstrong, Richard N.  Red Army Tank Commanders: The Armored Guards.  Atglen, Pennsylvania: Schiffer Publishing Ltd., 1994. ISBN 0-88740-581-9.
Department of the Army Pamphlet 20–234 เก็บถาวร 2008-03-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Operations of Encircled Forces: German Experiences in Russia.  Washington, DC: U.S. Government Printing Office, 1952.
Dunn, Walter S. Hitler's Nemesis The Red Army 1930–1945. Mechanicsburg: Stackpole Books, 2009.
Erickson, John. The Road to Berlin, New Haven: Yale University Press, 1999.
Frieser, Karl-Heinz; Schmider, Klaus; Schönherr, Klaus; Schreiber, Gerhard; Ungváry, Kristián; Wegner, Bernd (2007). Die Ostfront 1943/44 – Der Krieg im Osten und an den Nebenfronten [The Eastern Front 1943–1944: The War in the East and on the Neighbouring Fronts]. Das Deutsche Reich und der Zweite Weltkrieg [Germany and the Second World War] (ภาษาเยอรมัน). Vol. VIII. München: Deutsche Verlags-Anstalt. ISBN 978-3-421-06235-2. {{cite book}}: |ref=harv ไม่ถูกต้อง (help)
Glantz, David & House, Jonathan M. When Titans Clashed: How the Red Army Stopped Hitler.  Lawrence: University Press of Kansas, 1995. ISBN 0-7006-0717-X
Haupt, Werner (1998). Army Group South: The Wehrmacht in Russia 1941–1945. Atglen, PA: Schiffer Military History. ISBN 0-7643-0385-6.
Krivosheev, G. F. Soviet Casualties and Combat Losses in the Twentieth Century. London: Greenhill Books, 1997. ISBN 1-85367-280-7.
Liddell Hart, B. H. History of the Second World War  New York, NY: Putnam,  1970.
Nash, Douglas E. No Stalingrad on the Dnieper (Paper written for the Command and General Staff College of the U.S. Army) เก็บถาวร 2013-04-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Fort Leavenworth: 1995
Nash, Douglas E. Hell's Gate: The Battle of the Cherkassy Pocket, January–February 1944  เก็บถาวร 2009-09-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.  Southbury, Connecticut: RZM Publishing, 2002.  ISBN 0-9657584-3-5
Perrett, Bryan.  Knights of the Black Cross, Hitler's Panzerwaffe and Its Leaders.  New York: St. Martin's Press, 1986.  ISBN 0-7090-2806-7
Shukman, Harold, ed. Stalin's Generals. New York: Grove Press, 1993. ISBN 1-84212-513-3
Tessin, Georg. Verbände und Truppen der deutschen Wehrmacht und Waffen-SS 1939 – 1945, Vol. 14, Osnabrück: Biblio Verlag, 1980. ISBN 3-7648-1111-0.
Willmott, H. P. June, 1944. New York, N.Y.: Blandford Press, 1984. ISBN 0-7137-1446-8
Zetterling, Niklas & Frankson, Anders. The Korsun Pocket: The Encirclement and Breakout of a German Army in the East, 1944.  Drexel Hill (Philadelphia), Pennsylvania: Casemate Publishers. 2008.  ISBN 978-1-932033-88-5.
แหล่งข้อมูลอื่น

Terrain view of the Korsun Pocket area
Satellite view of the German escape route
คาบสมุทรคัมชัตคา

| ชื่อท้องถิ่น: полуо́стров Камча́тка (รัสเซีย) |
| --- | --- |
คาบสมุทรคัมชัตคา
แผนที่แสดงลักษณะภูมิประเทศของคาบสมุทรคัมชัตคา
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: เอเชียเหนือ
พิกัด: 57°0′N 160°0′E﻿ / ﻿57.000°N 160.000°E﻿ / 57.000; 160.000
แหล่งน้ำใกล้เคียง: มหาสมุทรแปซิฟิก
พื้นที่: 270,000 ตารางกิโลเมตร (100,000 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 4,754 ม. (15597 ฟุต)
จุดสูงสุด: Klyuchevskaya Sopka
การปกครอง
 รัสเซีย
ดินแดน: ดินแดนคัมชัตคา
เมืองเอกและเมืองใหญ่สุด: ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
คาบสมุทรคัมชัตคา (รัสเซีย: полуо́стров Камча́тка; อังกฤษ: Kamchatka Peninsula) เป็นคาบสมุทรทางภาคตะวันออกของประเทศรัสเซีย มีพื้นที่ประมาณ 472,300 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิก (ทางทิศตะวันออก) และทะเลโอคอตสค์ (ทางทิศตะวันตก) คาบสมุทรมีความยาว 1,250 กิโลเมตรโดยประมาณ
คาบสมุทรคัมชัตคาเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนคัมชัตคา ซึ่งเป็นเขตการปกครองเขตหนึ่งของรัสเซีย โดยคาบสมุทรกินพื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตการปกครองนั้น
การประชุมรัฐสภาโซเวียตสหภาพทั้งปวงครั้งที่ 1

การประชุมรัฐสภาโซเวียตสหภาพทั้งปวงครั้งที่ 1 (รัสเซีย: I Всесоюзный съезд Советов) เป็นการประชุมของผู้แทนโซเวียตของแรงงาน ชาวนา และเจ้าหน้าที่กองทัพแดง จัดขึ้นเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1922 ที่กรุงมอสโก การประชุมครั้งนี้มีผู้แทนเข้าร่วม 2,215 คน (1,727 คนจากสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย, 364 คนจากสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน, 91 คนจากสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส, 33 คนจากสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย) มีฮาอิล คาลีนินได้รับเลือกเป็นประธานรัฐสภา แต่วลาดีมีร์ เลนินซึ่งไม่ได้เข้าการประชุมเนื่องจากอาการป่วย ได้รับเลือกเป็นประธานกิตติมศักดิ์ของสภารัฐสภา ผู้แทนมากกว่าร้อยละ 90 เป็นสมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์รัสเซีย, สหพันธ์สังคมฝ่ายซ้ายคอเคซัส 2 คน, ผู้นิยมอนาธิปไตย 1 คน และสมาชิกพรรคสังคมประชาธิปไตยยิว 1 คน
รัฐสภาได้อนุมัติคำประกาศและสนธิสัญญาว่าด้วยการจัดตั้งรัฐใหม่ซึ่งต่อมาคือสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต 4 รัฐอันได้แก่ สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน สาธารณรัฐโซเวียตสังคมนิยมเบียโลรัสเซีย และสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัสได้รวมกันเป็นหนึ่งเดียวเป็นสหภาพโซเวียต นอกจากนี้ รัฐสภายังเลือกคณะกรรมการบริหารกลางสหภาพโซเวียต
ลำดับของวัน

การพิจารณาคำประกาศก่อตั้งสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต ประธานสภา – โจเซฟ สตาลิน
การพิจารณาสนธิสัญญาการก่อตั้งสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต ประธานสภา – โจเซฟ สตาลิน
การเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารกลางสหภาพโซเวียต ประธานสภา – อาเวล เยนูคิดเซ
การตัดสินใจของรัฐสภา > ได้รับเลือกในที่ประชุมรัฐสภา

คณะกรรมการบริหารกลางสหภาพทั้งปวงชุดที่ 1 (สภาเดียว รวม 371 คน)
การตัดสินใจของรัฐสภา > เอกสารที่ได้รับการเห็นชอบ

คำต้อนรับถึงสหายวลาดีมีร์ เลนิน ประธานกิตติมศักดิ์ของรัฐสภาโซเวียตชุดที่ 1 แห่งสหภาพโซเวียต
คำประกาศก่อตั้งสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต
สนธิสัญญาการก่อตั้งสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต
การตัดสินใจ:
ว่าด้วยการอนุมัติคำประกาศและสนธิสัญญาการก่อตั้งสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต
เกี่ยวกับการก่อตั้งสภาสหภาพโซเวียต
ว่าด้วยการก่อตั้งสถาบันเกษตรกรรมกลางประชาชน
ว่าด้วยการเฉลิมฉลองวันก่อตั้งสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต
ผลลัพธ์หลักของการประชุมรัฐสภา

รัฐสภาได้ก่อตั้งสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอย่างเป็นทางการ การประชุมรัฐสภาครั้งนี้สร้างรากฐานอย่างเป็นทางการโดยผ่านสนธิสัญญาสหภาพ ซึ่งจะทำหน้าที่เป็นรัฐธรรมนูญชั่วคราวจนกว่ารัฐสภาจะผ่านรัฐธรรมนูญที่เหมาะสมสำหรับสหพันธ์สาธารณรัฐใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

First Congress of Soviets of the Soviet Union // Great Soviet Encyclopedia: in 30 Volumes / Editor-in-chief Alexander Prokhorov – 3rd Edition – Moscow: Soviet Encyclopedia, 1969–1978
คณะกรรมการโอลิมปิกโซเวียต

| --- | --- |

ประเทศ/ภูมิภาค:  สหภาพโซเวียต
รหัสประเทศ: URS
วันก่อตั้ง: 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1951 (1951-05-07)
วันรับรอง: ค.ศ. 1951–1992
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป
สำนักงานใหญ่: มอสโก
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (อังกฤษ: National Olympic Committee of the Union of Soviet Socialist Republics; รัสเซีย: Национальный Олимпийский комитет Союза Советских Социалистических Республик – НОК СССР) เป็นองค์กรที่ได้รับทุนสนับสนุนจากรัฐบาลซึ่งเป็นตัวแทนของสหภาพโซเวียตในคณะกรรมการโอลิมปิกสากล คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหภาพโซเวียตมีหน้าที่ดูแลจัดการการมีส่วนร่วมของโซเวียตในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนและฤดูหนาว คณะกรรมการโอลิมปิกสากลรับรองคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหภาพโซเวียตเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 ในการประชุมไอโอซีครั้งที่ 45 ก่อนปี ค.ศ. 1950 สหภาพโซเวียตถูกห้ามในระดับสากลเนื่องจากการรัฐประหารของกลุ่มบอลเชวิคหัวรุนแรง (การปฏิวัติเดือนตุลาคม) และ เรดเทอเรอร์
ประธาน

| ประธาน | ระยะเวลา (ปี ค> ศ.) |
| --- | --- |
คอนสแตนติน อันเดรียนอฟ: 1951–1977
เซอร์เกย์ พาฟลอฟ: 1977–1983
มารัต แกรมอฟ: 1983–1990
วิทาลี สเมียร์นอฟ: 1990–1992
ดูเพิ่ม

สหภาพโซเวียตในโอลิมปิก
การลงประชามติรัฐธรรมนูญแห่งชาติรัสเซีย พ.ศ. 2563

ใบลงคะแนนประชามติ
การลงประชามติเพื่อปฏิรูปรัฐธรรมนูญแห่งรัสเซียได้มีขึ้นในวันที่ 25 มิถุนายน ถึงวันที่ 1 กรกฎาคม 2020 ประธานาธิบดีวลาดีมีร์ ปูตินได้เสนอให้มีการลงประชามติขึ้นระหว่างการชี้แจงต่อสภาของสหพันธรัฐในวันที่ 15 มกราคม 2020 ร่างการแก้ไขรัฐธรรมนูญเข้าสู่กระบวนการลงประชามติตามที่ระบุไว้ในมาตรา 2 กฎหมายว่าด้วยการแก้ไขรัฐธรรมนูญ (Law on Amendments to the Constitution) ชื่อทางกฎหมายของการลงประชามตินี้เรียกว่า "การลงคะแนนเสียงของชาวรัสเซียทั้งปวง" ("All-Russian vote" (รัสเซีย: общероссийское голосование, อักษรโรมัน: obshcherossiyskoye golosovaniye)
การลงประชามตินี้เป็นการอนุญาตให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่ต่อรัฐธรรมนูญ ซึ่งรวมถึงการขยายระยะเวลาจำกัดในการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี, อนุญาตให้ประธานาธิบดีสามารถขับไล่ทนายของรัฐ และการห้ามการแต่งงานของบุคคลเพศเดียวกัน
แรกเริ่มนั้นการลงประชามติจะจัดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน แต่ต่อมาได้ถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 ในประเทศรัสเซีย มีข้อสังเกตประการหนึ่งว่าวันที่ 22 เมษายน 2020 นั้นบังเอิญตรงกับวันครบรอบ 150 ปีชาตกาลของวลาดีมีร์ เลนิน การลงคะแนนเสียงด้วยตนเองนั้นมีขึ้นตามคูหาต่าง ๆ เป็นระยะเวลาตั้งแต่ 25 มิถุนายน ถึง 1 กรกฎาคม โดยมีวันที่ 1 กรกฎาคมเป็นวันที่ประกาศหยุดอย่างเป็นทางการในฐานะวันลงคะแนนเสียงจริง ผู้ที่อยู่อาศัยในมอสโกและ Nizhny Novgorod Oblast สามารถลงคะแนนเสียงทางไกล (ทางอิเล็กทรอนิก) ได้ตั้งแต่วันที่ 25 ถึง 30 มิถุนายน ผลการนับคะแนนออกมาว่า 78.56% เห็นด้วยกับการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ซึ่งมีผู้สังเกตการณ์จากนอกรัสเซียเสนอว่าเป็นจำนวนที่อาจไม่ได้สะท้อนถึงคนส่วนใหญ่จริง และเป็นผลจากการคดโกง ซื้อเสียง และโฆษณาชวนเชื่อ
ผลการลงคะแนน

| ตัวเลือก | โหวต | % |
| --- | --- | --- |
| Y ใช่ | 57,747,288 | 78.56 |
|  15 ไม่ | 15,761,978 | 21.44 |
| บัตรเสีย/บัตรเปล่า | 604,951 | – |
| รวม | 74,114,217 | 100 |
| จำนวนผู้มีสิทธิ์ลงคะแนน/ผู้ที่มาลงคะแนน | 109,190,337 | 67.88 |
Source: CEC
แนซ อายเดเมียร์

แนซ อายเดเมียร์ อัคยอล (ตุรกี: Naz Aydemir Akyol) เกิดวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1990 ที่อิสตันบูล เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชาวตุรกี ซึ่งมีส่วนสูงถึง 186 ซม. และทำหน้าที่ในตำแหน่งมือเซตให้แก่วาคีฟบังค์สปอร์กูลือบือซึ่งเป็นทีมแชมป์ยุโรปในปัจจุบันตลอดจนเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติตุรกี เธอเคยชนะการแข่งขันลีกหนึ่งรายการร่วมกับทีมเฟแนร์บาห์เช กับอีกสามรายการแข่งขันร่วมกับทีมเอซาชีบาแชแซนทีวา เธอเป็นมือเซตที่มีอายุน้อยที่สุดที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่ในฐานะผู้เริ่มต้น นอกจากนี้ เธอยังชนะการแข่งขันซีอีวีแชมเปียนส์ลีกสองสมัยในปี ค.ศ. 2012 และ 2013
ผลงานในระดับอาชีพ

เธอได้ทำหน้าที่กว่า 100 นัดสำหรับการแข่งขันระดับทีมชาติทุกรายการ และเธอยังทำหน้าที่ให้แก่สโมสรชุดใหญ่ของเธอในฤดูกาล 2004–05 รวมถึงเป็นกัปตันทีมยุวชนทีมชาติตุรกีซึ่งได้ชนะรางวัลเหรียญเงินในการแข่งขันชิงแชมป์โลก ส่วนในการแข่งขันวอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์ยุโรป เธอเป็นผู้นำทีมชาติตุรกีคว้ารางวัลเหรียญทองแดงและได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า (เอ็มวีพี) ในรายการดังกล่าว และเธอได้รับการกล่าวว่าเป็นหนึ่งในมือเซตที่ดีที่สุดในโลกถึงแม้ว่าเธอจะยังเป็นสาวมากอยู่ก็ตาม ในการแข่งซีอีวีวีเมนส์แชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2011–12 และฤดูกาล 2012–13 โดยอายเดเมียร์ได้รับรางวัลมือเซตยอดเยี่ยมสองสมัยติดต่อกัน และได้รางวัลร่วมกับสโมสรที่เธอร่วมแข่งขัน ซึ่งได้แก่ เฟแนร์บาห์เช และวาคีฟบังค์สปอร์กูลือบือ
นอกจากนี้ อายเดเมียร์ยังได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งวอลเลย์บอลสโมสรหญิงชิงแชมป์โลก 2013 ร่วมกับทีมวาคีฟบังค์แห่งอิสตันบูล
ชีวิตส่วนตัว

แนซ อายเดเมียร์ เป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของพ่อและแม่ที่เป็นนักวอลเลย์บอลทั้งคู่ และลูกพี่ลูกน้องของอายเดเมียร์ที่มีชื่อว่า อิลไค กึนโดกัน เป็นนักฟุตบอลให้แก่ทีมโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ รวมถึงฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
ณ วันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2013 แนซ อายเดเมียร์ ได้แต่งงานกับแซงค์ อากโย ซึ่งเป็นนักบาสเกตบอลทีมชาติและสมาชิกสโมสรกาลาตาซารายสปอร์กูลือบือ
รางวัลที่ได้รับ > บุคคล

"มือเซตยอดเยี่ยม" ชิงแชมป์ยุวชนตุรกี 2003
"มือเซตยอดเยี่ยม" ยุวชนบอลข่านคัพ 2004
"ผู้เล่นทรงคุณค่า" และ "มือเซตยอดเยี่ยม" วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์ยุโรป
"ผู้เล่นทรงคุณค่า" และ "มือเซตยอดเยี่ยม" ยุวชนบอลข่านคัพ 2006
"มือเซตยอดเยี่ยม" เยาวชนบอลข่านคัพ 2006
"ผู้เล่นหน้าใหม่ยอดเยี่ยม" มหกรรมโอลิมปิกเยาวชนยุโรป 2007
"มือเซตยอดเยี่ยม" ยูธแบล็กซีเกมส์ 2007
"ผู้เล่นทรงคุณค่า" ชิงแชมป์เยาวชนยุโรป 2008
"มือเซตยอดเยี่ยม" ซีรีส์ตุรกีลีกไฟนอล ฤดูกาล 2009-10
"มือเซตยอดเยี่ยม" ซีรีส์ตุรกีลีกไฟนอล ฤดูกาล 2010-11
"มือเซตยอดเยี่ยม" ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2011-12
"มือเซตยอดเยี่ยม" ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2012-13
"มือเซตยอดเยี่ยม" ซีรีส์ตุรกีลีกไฟนอล ฤดูกาล 2012-13
รางวัลที่ได้รับ > ทีมชาติ > ทีมยุวชน

ชิงแชมป์ยุวชนหญิง 2007 -  เหรียญเงิน
รางวัลที่ได้รับ > ทีมชาติ > ทีมเยาวชน

ยุวชนหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2008 -  เหรียญทองแดง
รางวัลที่ได้รับ > ทีมชาติ > ทีมชุดใหญ่

ยูโรเปียนลีก 2009 -  เหรียญเงิน
ยูโรเปียนลีก 2010 -  เหรียญทองแดง
ชิงแชมป์ยุโรป 2011 -  เหรียญทองแดง
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2012 -  เหรียญทองแดง
เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 2013 -  เหรียญเงิน
รางวัลที่ได้รับ > สโมสร

ซีอีวีคัพวินเนอร์สคัพ ฤดูกาล 2004–05 -  เหรียญทองแดง, ร่วมกับเอชีบาแช
ชิงแชมป์ลีกตุรกี ฤดูกาล 2005–06 -  แชมป์, ร่วมกับเอชีบาแช
ชิงแชมป์ลีกตุรกี ฤดูกาล 2006–07 -  แชมป์, ร่วมกับเอชีบาแช
ชิงแชมป์ลีกตุรกี ฤดูกาล 2007–08 -  แชมป์, ร่วมกับเอชีบาแช
ถ้วยตุรกี ฤดูกาล 2008–09 -  แชมป์, ร่วมกับเอชีบาแช
ถ้วยตุรกี ฤดูกาล 2009–10 -  แชมป์, ร่วมกับเฟแนร์บาห์เชอากีบาเดม
ชิงแชมป์ลีกตุรกี ฤดูกาล 2009–10 -  แชมป์, ร่วมกับเฟแนร์บาห์เชอากีบาเดม
ซูเปอร์คัพตุรกี ฤดูกาล 2009–10 -  แชมป์, ร่วมกับเฟแนร์บาห์เชอากีบาเดม
ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2009–10 -  รองชนะเลิศ, ร่วมกับเฟแนร์บาห์เชอากีบาเดม
ซูเปอร์คัพตุรกี 2010–11 -  แชมป์, ร่วมกับเฟแนร์บาห์เชอากีบาเดม
ชิงแชมป์สโมสรโลก 2010 -  แชมป์, ร่วมกับเฟแนร์บาห์เชอากีบาเดม
ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2010–11 -  เหรียญทองแดง, ร่วมกับเฟแนร์บาห์เชอากีบาเดม
ชิงแชมป์ลีกตุรกี ฤดูกาล 2010–11 -  แชมป์, ร่วมกับเฟแนร์บาห์เชอากีบาเดม
ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2011–12 -  แชมป์, ร่วมกับเฟแนร์บาห์เชยูนิเวอร์แซล
ถ้วยตุรกี 2012–13 -  แชมป์, ร่วมกับวาคีฟบังค์สปอร์กูลือบือ
ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2012–13 -  แชมป์, ร่วมกับวาคีฟบังค์สปอร์กูลือบือ
วอลเลย์บอลหญิงลีกตุรกี ฤดูกาล 2012–13 -  แชมป์, ร่วมกับวาคีฟบังค์สปอร์กูลือบือ
ชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 -  แชมป์, ร่วมกับวาคีฟบังค์อิสตันบูล
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แนซ อายเดเมียร์
แนซ อายเดเมียร์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
แนซ อายเดเมียร์ ที่เฟซบุ๊ก
Profil on voleyboltr.com เก็บถาวร 2007-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official website เก็บถาวร 2021-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
TVF website เก็บถาวร 2007-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน