stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บุกกาเกะ (ภาพยนตร์)
ศัพทมูลวิทยา

บุกกะเกะ เป็นคำนามจากภาษาญี่ปุ่น ที่ผันมาจากคำกริยา บุกกะเกะรุ (ぶっ掛ける, เพื่อประหรือโรยน้ำ), และยังหมายถึง "รีบร้อน", "สาด", หรือ "สาดอย่างรุนแรง". กริยาประสมสามารถแบ่งออกเป็นคำนำหน้า และ กริยา: butsu (ぶつ) และ kakeru (掛ける). Butsu เป็นคำนำหน้ามาจากคำกริยา "buchi", ซึ่งแปลตรงตัวได้ว่า "ที่จะตี", แต่การใช้คำนำหน้าเป็นตัวเพิ่มความเข้มข้นของคำกริยา.
kakeru ในบริบทนี้หมายถึงการอาบ หรือ เท. คำว่า bukkake มักใช้ในภาษาญี่ปุ่นเพื่ออธิบายการเทของเหลวที่มีโมเมนตัมเพียงพอที่จะทำให้เกิดการกระเด็นหรือหก อันที่จริง บุกาเกะถูกใช้ในญี่ปุ่นเพื่ออธิบายประเภทของอาหารที่มีการราดน้ำซุปร้อนๆ บนเส้นบะหมี่ ดังเช่นใน บุกกะเกะอูดง และ บุกกะเกะโซบะ
ในภาษาญี่ปุ่น คำว่า บุกกะเกะ มีการใช้อย่างกว้างขวางโดยไม่เกี่ยวกับเรื่องเพศ เช่น เต็นท์อาหารโฆษณาบะหมี่บุกกะเกะอูดง
บลังก้า

| บลังก้า  (Blanka) |
| --- | --- |
ตัวละครใน สตรีทไฟท์เตอร์
บลังก้า จาก สตรีทไฟท์เตอร์
ปรากฏครั้งแรก: สตรีทไฟท์เตอร์ II
ข้อมูลตัวละครในเกม
สัญชาติ:  บราซิล
บลังก้า (ญี่ปุ่น: ブランカ; อังกฤษ: Blanka) เป็นตัวละครจากเกม สตรีทไฟท์เตอร์ (ปรากฏตัวครั้งแรกใน สตรีทไฟท์เตอร์ II) ซึ่งเป็นนักสู้จากป่าแอมะซอนที่เคยเป็นเด็กพลัดตกเครื่องบินขณะเดินทางไปกับมารดาของตน บลังก้าจึงเติบโตขึ้นมาเป็นนักสู้ที่แลดูคล้ายกับสัตว์ป่า ต่อมา บลังก้าได้ออกเดินทางประลองฝีมือกับนักสู้ทั่วโลก ไปพร้อมๆกับการหาแม่ของตน
นอกจากนี้ ในฉบับหนังสือการ์ตูน บลังก้า เคยช่วยชีวิต แดน ฮิบิกิ ที่เคยหลงเข้าไปในป่าแอมะซอนมาแล้วครั้งหนึ่ง เหตุการณ์ในครั้งนั้นส่งผลให้เกิดมิตรภาพอันดีระหว่างตัวละครทั้งสองคน
ประวัติตามท้องเรื่อง

บลังก้าเป็นชายคนหนึ่งที่มาจากป่าแอมะซอนในประเทศบราซิล ซึ่งเป็นผู้มีร่างกายเป็นสีเขียว มีความสามารถในการผลิตกระแสไฟฟ้า และในเบื้องต้นดูเหมือนว่าจะไม่มีใครรู้จักบลังก้ามากนัก
บลังก้า ได้พัฒนาฝีมือการต่อสู้เรื่อยมา และได้เข้าร่วมการแข่งขัน เวิลด์วอร์ริเออร์ทัวร์นาเมนท์ครั้งที่สอง ภายหลังจากการแข่งขันเสร็จสิ้น เขาก็ได้พบกับแม่ของตนเองอีกครั้ง ซึ่งแม่ของเขาได้พบว่าบลังก้าออกรายการโทรทัศน์และได้เห็นถึงกำไลข้อเท้าของเขา เธอจำชื่อเดิมของเขาที่มีชื่อว่าจิมมี่ได้อยู่ เธอจึงจำได้ถึงกำไลข้อเท้าที่ได้ให้กับจิมมี่ตอนที่เขายังเป็นเด็กก่อนที่จะเกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตก ซึ่งอุบัติเหตุในครั้งนั้นส่งผลให้บลังก้าได้เติบโตในป่าใหญ่ แม้ว่าเขาจะมีการไปมาหาสู่กับหมู่บ้านในท้องถิ่นในบางครั้งก็ตาม
บลังก้าได้แยกทางกับแม่ของเขาเนื่องด้วยมีแต่คนจ้องมองความแปลกประหลาดในตัวเขา และเดินทางสู่ฮ่องกงพร้อมกับแดน ซึ่งได้ตอบคำถามถึงสิ่งที่เหมือนกับการแข่งขันเวิลด์วอร์ริเออร์ครั้งที่สอง ภายหลังจากนั้น บลังก้า, แดน และซากุระ ได้ตัดสินใจร่วมการแข่งขัน S.I.N. ทัวร์นาเมนท์ ด้วยเหตุผลของตัวเองที่ต่างกันออกไป โดยบลังก้าต้องการได้รับชัยชนะและได้รับการยอมรับจากผู้คน ภายหลังจากการต่อสู้สิ้นสุดลง บลังก้าได้พบกับแม่ของตนอีกครั้งหนึ่งในฮ่องกง
ข้อมูลจำเพาะ

ชื่อ : บลังก้า (Blanka)
ชื่อจริง : จิมมี่ (Jimmy)
สัญชาติ :  บราซิล
วันเดือนปีเกิด : 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1966
ส่วนสูง : 192 ซม.
น้ำหนัก : 98 กก.
กรุ๊ปเลือด : B
สิ่งที่ชอบ : แม่ (ซึ่งมีชื่อว่า ซาแมนซา), ผลไม้เขตร้อน
สิ่งที่เกลียด : กองทัพมด
ท่าไม้ตาย โรลลิ่งแอทเทค, อิเล็คทริกธันเดอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเกี่ยวกับ "บลังก้า" (อังกฤษ)
Official English Website
| ด ค กตัวละครจากเกมสตรีทไฟเตอร์ |
| --- | --- |
สตรีทไฟเตอร์:  เกคิ  เก็น  เคน  โจ  เบอร์ดี  ไมค์  ริว  เรทสึ  ลี  สกัด  อาดอน  อีเกิล 
สตรีทไฟเตอร์ II:  โกคิ  ไกล์  แคมมี  ชุนลี  แซนกีฟ  ดัลซิม  ดี เจย์  บลังก้า  บัลร็อก  เฟยหลง  ที.ฮอว์ก  เวก้า  เอ็ม.ไบสัน  อี.ฮอนดะ 
สตรีทไฟเตอร์ ZERO:  กาย  คาริน  โคดี  จูนิ  จูลี  ซากุระ  โซดอม  แดน ฮิบิกิ  แนช  มากิ  โรเลนโต  โรส  อาร์.มิกะ  อินกริด 
สตรีทไฟเตอร์ EX:  การูดา  แครกเกอร์ แจ็ค  ไคริ  ชาโดว์ไกส์  ชารอน  ดารัน  ดี.ดาร์ก  นานาเสะ  แบลร์ เดม  วัลเคโน รอสโซ  สคัลโลมาเนีย  อาเรีย  อัลเลน สไนเดอร์  แอซ  ฮายาเตะ  โฮคุโตะ 
สตรีทไฟเตอร์ III:  กิลล์  คิว  ฌอน  ดัดเล่ย์  ทเวลฟ์  เนโคร  มาโคโตะ  ยูเรน  เรมี  หยาง  หยุน  ออโร  อเล็กซ์  อิบุกิ  เอเลนา  ฮิวโก 
สตรีทไฟเตอร์ IV:  โกเค็น  จูริ  ซี.ไวเปอร์  เซธ  รูฟัส  อาเบล  เอล เฟอร์เต้  ฮาคาน 
อื่น ๆ:  โก ฮิบิกิ  ชาโดลู  แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2  ทัตสึโนโกะ vs. แคปคอม  มาร์เวล vs. แคปคอม 3  สตรีทไฟเตอร์ X เทคเคน  เทคเคน X สตรีทไฟท์เตอร์
นิชิเร

| --- | --- |

ประเภท: Public (TYO: 2871)
ISIN: JP3665200006 
อุตสาหกรรม: อาหารแปรรูป, ผลิตภัณฑ์ประมง, ผลิตภัณฑ์ปศุสัตว์, โลจิสติกส์, อสังหาริมทรัพย์, เทคโนโลยีชีวภาพ
ก่อตั้ง: 24 ธันวาคม 2485 (เดิม)24 ธันวาคม 2485 (ชื่อเดิม) บริษัทอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ประมงแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น   (帝国水産統制株式会社)
สำนักงานใหญ่: Chūō, Tokyo, Japan
บุคลากรหลัก: มิสึโดะ อุราโนะ (ประธาน) โทชิอากิ มุไร(ประธานกรรมการ)
รายได้สุทธิ:  2.77 ล้านล้านเยน (31 มีนาคม 2554)
พนักงาน: 6,577 คน (31 มีนาคม 2554)
เว็บไซต์: www.nichirei.co.jp
บริษัท นิชิเร จำกัด มหาชน (ญี่ปุ่น: ニチレイ株式会社, Nichirei Kabushiki-gaisha; อังกฤษ: Nichirei Corporation) เป็นบริษัทผลิตอาหารแช่แข็งและอุตสาหกรรมห้องเย็นที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โตเกียว และบริษัทในเครือกว่า 80 บริษัททั่วโลก โดยมีธุรกิจหลักในด้าน การแปรรูปอาหาร และโลจิสติกส์โดยเฉพาะด้าน cold chain  นอกจากนี้ยังดำเนินธุรกรรมในกลุ่ม ผลิตภัณฑ์ประมง ผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์แปรรูป อสังหาริมทรัพย์ และ เทคโนโลยีชีวภาพอีกด้วย
ประวัติ

บริษัทก่อตั้งในวันทื่ 24 ธันวาคม 2485 ในนาม บริษัทอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ประมงแห่งจักรวรรดิ (ญี่ปุ่น: 帝国水産統制株式会社) ตาม พรบ. ควบคุมการประมง โดยลงทุนใน 18 บริษัทประมงทั่วญี่ปุ่น จากนั้นในเดือนเมษายนปีต่อมาบริษัทได้เริ่มดำเนินธุรกรรมการซื้อขายผลิตภัณฑ์ประมง ตลอดทั้งอุตสาหกรรมในห่วงโซ่การผลิตเช่น โรงน้ำแข็ง และบริการห้องเย็นสำหรับขนส่งผลิตภัณฑ์แช่แข็ง ภายหลังสงครามมหาเอเชียบูรพาวันที่ 1 ธันวาคม 2488 บริษัทรัฐวิสาหกิจแห่งนี้ได้ถูกแปรรูปเป็นบริษัทเอกชนและเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์ในนาม บ. ญี่ปุ่นห้องเย็น จำกัด มหาชน (ญี่ปุ่น: 日本冷蔵株式会社) ต่อมาในปี 2528 ตามเพื่อเสริมสร้างเอกลักษณ์องค์กร (IC) บริษัทจึงได้ทำการเปลี่ยนชื่อโดยดึงคำย่อของ "นิชิ" จาก "นิปอน" (ญี่ปุ่น) และ "เร" จาก "เรโซ" (ห้องเย็น) เป็น บ. นิชิเร จำกัด มหาชน
บริษัทในเครือ

ประกอบด้วย:
บริษัทในเครือ > ญี่ปุ่น

บ. นิชิเรฟู้ดส์ จำกัด มหาชน (ผลิตแปรรูปอาหารแช่เยือกแข็ง)
บ. นิชิเรเฟรช จำกัด มหาชน (ผลิตผลิตภัณฑ์ประมงและเนื้อสัตว์ไม่ผ่านการแปรรูป)
บ. นิชิเรโลจิสติก กรุ๊ป จำกัด มหาชน (บริการโลจิสติกส์อุณหภูมิต่ำ cold chain logistic)
บ. นิชิเรไบโอไซนส์ จำกัด (เทคโนโลยีชีวภาพ)
บ. นิชิเรโปรเซิร์ฟ จำกัด (บริการให้คำปรึกษาและประกอบธุรกรรม และอสังหาริมทรัพย์)
บ. นิชิเรฟู้ดส์ไดเร็ค จำกัด (จัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์อาหาร)
บริษัทในเครือ > ต่างประเทศ

เวียดนาม จีน บราซิล สหรัฐอเมริกา เนเธอร์แลนด์ โปแลนด์ เยอรมัน เป็นต้น
บริษัทในเครือ > ประเทศไทย

นิชิเรอิ คอร์ปอเรชั่น ( นิชิเรอิ ฟู้ดส์ อิงค์ และ นิชิเรอิ เฟรช อิงค์)
1126/2 อาคารวานิช 2 ชั้น 11 ห้อง 1107  ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร 10400
บ. นิชิเรฟู้ดส์ จำกัด มหาชน
บริษัทร่วมทุน (joint venture) บ.สุรพล นิชิเร ฟู้ดส์ จำกัด (สุนิฟ SUNIF)
บริษัทร่วมทุน บ.จีเอฟพีที นิชิเร (ประเทศไทย) จำกัด (GFN)
ลงทุนบางส่วนใน บ.เชียงใหม่ โฟรเซ่น ฟู้ดส์ จำกัด มหาชน
สำนักงานใหญ่บ.นิชิเร (อาคารนิชิเร-ฮิกาชิกินซ่า 6-19-20 แขวงทสึคิจิ เขตชูโอ กรุงโตเกียว 104-8402 ญี่ปุ่น)
ปฏิทินสุริยจันทรคติ

ปฏิทินสุริยจันทรคติ (อังกฤษ: lunisolar calendar, จีน: 阴阳历, yīn yáng lì, ญี่ปุ่น: 太陰太陽暦, taiin taiyō reki) เป็นคำใช้เรียกรูปแบบการใช้ปฏิทินรูปแบบหนึ่ง มีใช้กันในหลายวัฒนธรรม โดยใช้ดิถีของดวงจันทร์เพื่อบอกข้างขึ้นข้างแรม บอกเดือน ตามแบบปฏิทินจันทรคติ โดยมากจะใช้บอกวันสำคัญทางศาสนา หรือเทศกาลฉลองตามประเพณีดั้งเดิม และมีการกำหนดวันตามแบบปฏิทินสุริยคติ เพื่อบอกเดือน และปี ในรูปแบบผสมนี้มักกำหนดปีตามรอบสุริยคติ คือปีหนึ่งมี 365 วัน หรือ 366 วัน
ดูเพิ่ม

ปฏิทินสุริยคติ
ปฏิทินจันทรคติ
ปราสาทญี่ปุ่น

ปราสาทฮิเมจิ แหล่งมรดกโลกแห่งหนึ่งในจังหวัดเฮียวโงะ เป็นปราสาทที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในประเทศญี่ปุ่น
ปราสาทญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 城; โรมาจิ: shiro) เป็นป้อมสนามมักสร้างขึ้นจากไม้และหิน ปราสาทมีวิวัฒนาการจากคุกทหารสร้างด้วยไม้เมื่อศตวรรษต้น ๆ และกลายมาเป็นปราสาทที่เป็นที่รู้จักกันในศตวรรษที่ 16 ปราสาทในประเทศญี่ปุ่นสร้างขึ้นเพื่อคุ้มกันบริเวณพื้นที่สำคัญหรือพื้นที่ยุทธศาสตร์ เช่น ท่าเรือ สะพานข้ามแม่น้ำ สะพานลอย และเกือบจะคุ้มกันทั้งภูมิประเทศ
แม้ว่าปราสาทจะถูกสร้างให้คงอยู่และใช้หินในการก่อสร้างมากกว่าอาคารทั่ว ๆ ไป ปราสาทส่วนใหญ่ยังสร้างด้วยไม้ และปราสาทหลายแห่งพังทลายอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะในยุคเซ็งโงกุ (1467–1603) เนื่องจากปราสาทเพิ่งถูกสร้างใหม่ ๆ ในยุคนั้น แต่ในเวลาต่อมา ปราสาทได้รับการบูรณะใหม่ ทั้งในยุคเซ็งโงกุ ยุคเอโดะ (1603–1867) หรือในยุคปัจจุบัน โดยกลายเป็นโบราณสถานหรือพิพิธภัณฑ์ ปัจจุบัน ในประเทศญี่ปุ่นมีปราสาทมากกว่า 100 แห่งที่ยังคงสภาพเดิมหรือเหลือเพียงบางส่วน มีการประมาณไว้ที่ 5,000 แห่ง ปราสาทบางแห่งเช่นที่มัตสึเอะ และโคจิ ทั้งสองแห่งสร้างใน ค.ศ. 1611 ยังคงสภาพเดิม ไม่ได้รับภัยคุกคามใด ๆ ปราสาทฮิโรชิมะถูกระเบิดนิวเคลียร์ทำลาย และบูรณะขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1958 และตั้งให้เป็นพิพิธภัณฑ์
ตัวอักขระที่แปลว่าปราสาท '城' ที่อ่านว่า ชิโระ (คันจิในภาษาญี่ปุ่น) เมื่อเขียนติดกับคำคำหนึ่งจะอ่านเป็น โจ (คันจิที่แผลงจากภาษาจีน) เช่นในชื่อปราสาท ตัวอย่างเช่น ปราสาทโอซากะ เรียกว่า โอซากะโจ (大阪城) ในภาษาญี่ปุ่น
สถาปัตยกรรม

ปราสาทญี่ปุ่นสร้างขึ้นในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน แต่ทุกแห่งจะสร้างตามแผนผังสถาปัตยกรรมที่นิยามไว้ดีพอสมควร ยามาจิโระ (山城) หรือ "ปราสาทภูเขา" เป็นประเภทของปราสาทที่พบมากที่สุด และป้องกันภัยธรรมชาติได้ดีที่สุด อย่างไรก็ตาม ปราสาทหลายแห่งที่สร้างบนที่ราบแบน (平城, ฮิราจิโระ) และบนเนินต่ำ (平山城, ฮิรายามาจิโระ) จะพบได้น้อย และปราสาทห่างไกลบางแห่งสร้างบนเกาะหรือทะเล ทั้งธรรมชาติและจำลอง หรือตามชายฝั่ง ความรู้เกี่ยวกับการสร้างและเสริมความแข็งแกร่งให้ปราสาทมีชื่อเรียกว่า ชิกูโจ-จุตสึ (ญี่ปุ่น: 築城術)
นารา ชิกามารุ

ตัวละครจากเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
| นารา ชิกามารุ |
| --- | --- |
ตัวละครใน นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
นารา ชิกามารุ ในภาคที่ 1 งานศิลปะโดยมาซาชิ คิชิโมโตะ
ปรากฏครั้งแรก:  นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ตอนที่ 34: ผู้บุกรุก!? (มังงะ)  นารูโตะ นินจาจอมคาถา มาแล้ว! อุซึมากิ นารูโตะ (อนิเมะ) (ตัวประกอบ) 
สร้างโดย: มาซาชิ คิชิโมโตะ
ให้เสียงโดย: ญี่ปุ่น โชตาโร โมริกูโบะ โนบูโตชิ คันนะ (นารูโตะ นินจาจอมคาถา ตอนที่   141)  อังกฤษ   ทอม กิบิส
ญาติที่มีชื่อเสียง: นารา ชิคาคุ (พ่อ, เสียชีวิต) เทมาริ (ภรรยา) นารา ชิกาได (ลูกชาย) กาอาระ (น้องเขย) คันคุโร่ (น้องเขย)  ราสะ (พ่อตา, เสียชีวิต)  คารุระ (แม่ยาย, เสียชีวิต) ชินกิ (หลานเขยบุญธรรม) นารา โยชิโนะ (แม่)  ยาชามารุ (ลุงเขย, เสียชีวิต)
ระดับชั้นนินจา: เกะนินในครึ่งแรกของภาคที่ 1 จูนินในครึ่งหลังของภาคที่ 1 และภาคที่ 2 ทั้งหมด   โจนินในบทส่งท้าย คาเงะชั่วคราวในช่วงหลังไทม์สคิปของโบรูโตะ
ทีมนินจา: ทีม 10
นารา ชิกามารุ (ญี่ปุ่น: 奈良シカマル; อังกฤษ: Shikamaru Nara) เป็นตัวละครในมังงะและอนิเมะซีรีส์นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ที่ได้รับการสร้างสรรค์โดยมาซาชิ คิชิโมโตะ ในอนิเมะและมังงะ ชิกามารุเป็นนินจาในหมู่บ้านโคโนฮะ เขาเป็นสมาชิกคนหนึ่งของทีม 10 ซึ่งเป็นกลุ่มของนินจาที่ประกอบด้วยอาคิมิจิ โจจิ, ยามานากะ อิโนะ และมีผู้นำทีมชื่อซารุโทบิ อาซึมะ ซึ่งชิกามารุเป็นตัวละครที่มีนิสัยขี้เกียจ และไม่เต็มใจที่จะใช้ความฉลาดอันน่าอัศจรรย์ของเขา และได้มีการตั้งข้อสังเกตว่าคิชิโมะโตะซึ่งเป็นผู้เขียนนั้น มีความชอบต่อชิกามารุเนื่องด้วยมีนิสัยชอบความสบาย นอกเหนือจากอนิเมะและมังงะซีรีส์นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ชิกามารุยังได้ปรากฏตัวในเวอร์ชันภาพยนตร์ถึงสี่ภาค เช่นเดียวกับสื่ออื่น ๆ อีกหลายสื่อที่เกี่ยวข้องกับซีรีส์ ซึ่งประกอบไปด้วยวิดีโอเกมและออริจินอลวิดีโอแอนิเมชัน
มีอนิเมะและสิ่งพิมพ์มังงะมากมายที่มีความเห็นเกี่ยวกับตัวละครชิกามารุ หลายคนได้วิจารณ์เกี่ยวกับความเกียจคร้านและสติปัญญาของเขา และสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงถึงความเป็นผู้นำของเขา เว็บไซต์อนิเมะนิวส์เน็ตเวิร์คได้ยกย่องถึงวิวัฒนาการของตัวละครชิกามารุว่า "ไม่เหมือนพระเอก" ตามโครงเรื่องของนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ นอกจากนี้ ชิกามารุยังเป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมสำหรับผู้อ่านนินจาคาถาโอ้โฮเฮะเป็นอย่างมาก โดยได้อยู่ในอันดับต้น ๆ จากการสำรวจความนิยมอยู่หลายครั้ง สินค้าที่อิงจากชิกามารุที่ได้รับการเปิดตัว ประกอบด้วย แอ็กชันฟิกเกอร์, พวงกุญแจ และแผ่นแปะ
การสร้างและแนวคิด

นารา ชิกามารุ เป็นหนึ่งในตัวละครที่ฉลาดที่สุดในอนิเมะมังงะเรื่องนารูโตะ แรกเริ่มเดิมทีมาซาชิ คิชิโมโตะ ได้สร้างชิกามารุเพื่อให้เขาเป็นผู้ชนะเพียงคนเดียวของนินจาคาถาโอ้โฮเฮะยุคแรก ในการสอบจูนิน ตามสติปัญญาระดับสูงของเขา อย่างไรก็ตาม คำแนะนำจากบรรณาธิการของเขาส่งผลให้คิชิโมโตะตัดสินใจขัดจังหวะทัวร์นาเมนต์การต่อสู้ระหว่างนินจาเพื่อมุ่งเน้นไปที่โอโรจิมารุ ซึ่งเป็นจอมวายร้ายที่เพิ่งเปิดตัว อย่างไรก็ตาม ชิกามารุกลายเป็นนินจาเพียงคนเดียวจากการสอบแรกเริ่มเพื่อให้ได้อันดับที่สูงขึ้นในภาค 1 ของซีรีส์
มาซาชิ คิชิโมโตะ ได้รับการตั้งข้อสังเกตว่าเขามีความชื่นชอบต่อชิกามารุ เนื่องด้วยชอบความสบาย ถึงอย่างนั้นก็ยังคงมีความเป็นอัจฉริยะ และตรงกันข้ามกับอุจิวะ ซาสึเกะ ที่ดูฉลาด แต่กลับมีลักษณะของความเคียดแค้นชิงชัง นอกจากนี้ คิชิโมะโตะยังเคยกล่าวอย่างติดตลก ว่าเขาจะแต่งงานกับชิกามารุหากเขาเป็นผู้หญิง โดยบอกว่าชิกามารุมีแนวโน้มที่จะเป็นผู้ประสบความสำเร็จในชีวิต เมื่อได้มีการออกแบบชิกามารุในภาคสอง คิชิโมะโตะต้องการวาดชิกามารุไม่ให้มีลักษณะซ้ำกับแบบเดิมด้วยเสื้อกั๊กที่นินจาคนอื่นในซีรีส์หลายคนได้สวมใส่ เขาจึงต้องวาดเครื่องป้องกันหน้าผากอยู่ตรงบริเวณแขนเพื่อที่จะได้ไม่ปิดบังผมเผ้าของตัวละครนี้
ในภาคสอง ซารุโทบิ อาซึมะ ซึ่งเป็นครูของชิกามารุ ได้เสียชีวิตขณะต่อสู้กับฮิดัน ผู้เป็นสมาชิกผู้ก่อการร้ายแสงอุษา และชิกามารุเริ่มสูบบุหรี่ของอาซึมะชั่วครู่ ซึ่งมาซาชิ คิชิโมโตะ กลัวว่าสำนักพิมพ์ชูเอชะจะตำหนิเรื่องนี้เนื่องจากชิกามารุยังเป็นวัยรุ่น และนิตยสารมังงะก็มุ่งเป้าไปที่กลุ่มประชากรรุ่นเยาว์ อย่างไรก็ตาม ฉากเหล่านี้ไม่ได้ถูกเซ็นเซอร์ อนึ่ง สำหรับตอนจบของซีรีส์ มาซาชิ คิชิโมโตะ ได้แนะนำลูกชายของชิกามารุกับเทมาริ ชื่อว่าชิกาได ซึ่งเกือบจะเหมือนกับพ่อของเขา อย่างไรก็ตาม มาซาชิ คิชิโมโตะ ตั้งเป้าให้ทั้งคู่มีลักษณะที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคต่อของมังงะดังกล่าวเรื่องโบรูโตะ: นารูโตะ เน็กซ์ เจนเนเรชั่น
การปรากฏตัว > ในนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ

ชิกามารุมีบทปรากฏตัวครั้งแรกในซีรีส์เมื่อครั้งที่เป็นช่วงสอบจูนิน ซึ่งเป็นการสอบรอบสองเพื่อการเลื่อนตำแหน่งนินจาที่มีขึ้นเป็นประจำทุกปี เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีม 10 ร่วมกับอาคิมิจิ โจจิ และยามานากะ อิโนะ เขาเป็นคนที่ไม่มีความกระตือรือร้นเป็นอย่างมาก และต้องการที่จะใช้ชีวิตเลยผ่านไปโดยไม่ใช้ความพยายาม ตรงกันข้ามกับความขี้เกียจของเขา ชิกามารุเป็นคนที่ฉลาดมาก ซารุโทบิ อาซึมะ ซึ่งเป็นครูของเขา ได้ระบุว่าระดับเชาวน์ปัญญาของชิกามารุมีเกินกว่า 200  ความสามารถของชิกามารุคือการใช้คาถาเงาเลียนแบบ (ญี่ปุ่น: 影真似の術) ซึ่งเป็นเทคนิคประจำตระกูล ที่เป็นการผสานเงาของเขาเข้ากับเงาของฝ่ายศัตรู โดยทำให้อีกฝ่ายถูกตรึงและถูกบังคับให้เลียนแบบการเคลื่อนไหวของชิกามารุ ในฐานะที่ดำเนินเรื่องอย่างต่อเนื่อง ชิกามารุยังสามารถจัดการกับเงาของเขาได้ในรูปแบบใหม่ โดยในภาคสองของซีรีส์ ชิกามารุสามารถใช้เทคนิคเงาติดตามได้หลายเงาและสามารถยกเงาของเขาจากพื้นดินเพื่อที่จะโต้ตอบกับวัตถุทางกายภาพได้ เช่น เขาสามารถใช้เงาเลื้อยกระซวกร่างของศัตรู หรือใช้ให้พวกมันทำการซัดอาวุธออกไปได้
ชิกามารุเข้าร่วมการสอบด้วยความรู้สึกที่ไม่แยแส เมื่อเขาต่อสู้กับเทมาริซึ่งเป็นนินจาจากหมู่บ้านสึนะ ชิกามารุสามารถปราบเธอได้ แต่ทว่า เขาก็ได้ขอยอมแพ้ต่อเธอ เนื่องด้วยพลังจักระของเขาได้แผ่วลง แม้ว่าเขาจะแพ้ เขาก็เป็นนินจาเพียงคนเดียวในหมู่เพื่อนร่วมงานที่ได้รับการเลื่อนยศเป็นจูนิน เนื่องด้วยทางกรรมการผู้จัดการสอบเกิดความประทับใจและประจักษ์ต่อความปราดเปรื่องของเขาเมื่อได้เผชิญกับเทมาริ ในฐานะที่เป็นจูนิน ชิกามารุได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้นำของทีมในการขัดขวางการแปรพักตร์ของอุจิวะ ซาสึเกะ ไปยังหมู่บ้านโอโตะ แม้ว่าทีมของชิกามารุจะสามารถเอาชนะนินจาจากหมู่บ่านโอโตะในเส้นทางที่พวกเขามุ่งหน้าไป แต่ซาสึเกะก็สามารถหลบหนีไปได้
ในภาคสองของซีรีส์ ชิกามารุเปลี่ยนการแต่งตัวเป็นใส่เครื่องแบบจูนนินโจนินขึ้นไปอย่างเต็มตัว ได้รับมอบหมายงานในการหาที่ตั้งของสองสมาชิกขององค์กรลับแห่งกลุ่มแสงอุษา ในขณะที่ทีมของเขาทำการตามหาเป้าหมาย สมาชิกกลุ่มแสงอุษาผู้เป็นอมตะที่ชื่อฮิดัน ได้ทำการสังหารซารุโทบิ อาซึมะ ในระหว่างการต่อสู้ แม้ว่าชิกามารุจะพยายามอย่างถึงที่สุดแล้วก็ตาม หลังจากงานศพของอาซึมะ ชิกามารุได้ออกเดินทางพร้อมกับสมาชิกทีม 10 เพื่อล้างแค้นให้กับอาจารย์ของพวกเขา โดยได้รับความช่วยเหลือจากฮาตาเกะ คาคาชิ ในฐานะที่ได้จัดการแยกคาคุซึซึ่งเป็นคู่ของฮิดันออกไป ชิกามารุแก้แค้นให้แก่อาซึมะโดยได้เป็นฝ่ายชนะต่อฮิดัน และทำให้แน่ใจว่าเหล่าสมาชิกกลุ่มแสงอุษาจะไม่สามารถพบร่างของมันได้อีกโดยการใช้หินถล่ม หลังจากการต่อสู้ครั้งนั้น ชิกามารุได้สัญญาที่จะดูแลลูกสาวแรกเกิดของอาซึมะ กับยูฮิ คุเรไน ในภายหลังเขาได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่เป็นแม่ทัพกองพลที่ 4 ซึ่งมีเทมาริและโจจิเข้าร่วม ภายใต้การมอบหมายโดยกาอาระ และในตอนท้ายของซีรีส์ ได้มีการกล่าวถึงความปรารถนาส่วนตัวของเขาในการต่อสู้ครั้งสุดท้าย ชิกามารุได้กลายเป็นที่ปรึกษาของนารูโตะ ผู้เป็นโฮคาเงะรุ่นที่ 7 หลังจากที่ได้แต่งงานกับเทมาริ และมีลูกชายชื่อนารา ชิกาได
การปรากฏตัว > การปรากฏตัวในสื่ออื่น

นอกเหนือจากอนิเมะและมังงะนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ชิกามารุยังมีบทบาทในนารูโตะ เดอะมูฟวี่ ศึกครั้งใหญ่ ผจญนครปิศาจใต้พิภพ ซึ่งเป็นภาพยนตร์ชุดที่สองของซีรีส์ โดยในภาพยนตร์ภาคนี้ เขาได้ทำการช่วยเหลืออุซึมากิ นารูโตะ และฮารุโนะ ซากุระ ในการต่อสู้กับไฮโด โดยมีเป้าหมายที่จะครองโลกด้วยอำนาจแห่งเกเรล และในภาพยนตร์นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ ฝืนพรหมลิขิต พิชิตความตาย ซึ่งเป็นชุดที่สี่ของซีรีส์ ชิกามารุได้ปรากฏตัวในช่วงสั้น ๆ โดยได้ทำการต่อสู้กับกองทัพวิญญาณทหารดินเผา นอกจากนี้เขายังได้ปรากฏตัวในออริจินอลวิดีโอแอนิเมชันตอนที่สาม ที่ซึ่งเขาได้เข้าร่วมการแข่งขัน ชิกามารุยังเป็นตัวละครที่สามารถเล่นได้ในวิดีโอเกมนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ เกือบทั้งหมด ซึ่งประกอบด้วยซีรีส์แคลชออฟนินจา และซีรีส์นารูติเมตแอคเซล โดยในบางเกม เขาจะใช้เทคนิคเงาเลียนแบบที่ไม่เคยพบเห็นในอนิเมะหรือมังงะ อย่างนารูโตะชิปปุเดง: เงะกิโตนินจาไทเซ็น! อีเอ็กซ์ 2 ซึ่งนับเป็นการปรากฏตัวในภาคสองของชิกามารุเป็นครั้งแรกในรูปแบบของวิดีโอเกม
การตอบรับ

จากการสำรวจความนิยมในโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ชิกามารุได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับต้น ๆ ของซีรีส์ โดยติดอันดับหนึ่งในสิบมาอย่างต่อเนื่อง รวมถึงเคยได้อยู่ในอันดับสี่จากการสำรวจความคิดเห็นมาแล้วครั้งหนึ่ง และจากการสำรวจความคิดเห็นครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 2011 ชิกามารุได้อยู่ในอันดับเก้าต่อจากอากาซึนะ โนะ ซาโซริ และแซงหน้าฮิวงะ ฮินาตะ นอกจากนี้ ยังมีสินค้าที่อิงจากชิกามารุที่ได้รับการเปิดตัว ซึ่งประกอบด้วย แอ็กชันฟิกเกอร์, พวงกุญแจ และแผ่นแปะ ทั้งในแบบที่ได้ปรากฏตัวในภาคหนึ่งและภาคสอง กลุ่มลูกค้าของบริษัทโทรคมนาคมเอ็นทีทีได้โหวตให้เขาเป็นตัวละครอนิเมะชายผมดำที่ได้รับความนิยมในอันดับที่สิบหก ส่วนฮิโระชิ มะสึยะมะ ผู้เป็นซีอีโอของไซเบอร์คอนเนคทู ได้กล่าวว่าชิกามารุเป็นหนึ่งในตัวละครนินจาคาถาโอ้โฮเฮะที่เขาชอบ
มีมังงะ, อนิเมะ, วิดีโอเกม และสื่ออื่นอีกหลายสื่อ ที่แสดงความคิดเห็นต่อตัวละครชิกามารุ เว็บไซต์ไอจีเอ็นระบุว่าชิกามารุเป็นหนึ่งในตัวละครที่พวกเขาชื่นชอบในซีรีส์นี้ และกล่าวถึงเขาว่าเป็น "เด็กบนแผ่นโปสเตอร์ ที่เป็นตัวแทนของเจนเอกซ์" เนื่องด้วยขาดความกระตือรือร้น และไม่เต็มใจที่จะใช้ศักยภาพที่มีอยู่ ในบทวิจารณ์ตอนที่ 110 เว็บไซต์ไอจีเอ็นได้ยกย่องชิกามารุว่าเขาสามารถเอาชนะนิสัยขี้เกียจเมื่อได้รับคำสั่งในการเป็นผู้นำของทีมสำหรับการพาตัวอุจิวะ ซาสึเกะ กลับคืนมา และยังเห็นด้วยว่าการเลื่อนตำแหน่งให้เขาได้เป็นจูนินนั้น มีความเป็นธรรม เว็บไซต์อนิเมะนิวส์เน็ตเวิร์คยังได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการพัฒนานี้ โดยกล่าวถึงวิวัฒนาการของชิกามารุว่า "ไม่เหมือนพระเอก" ซึ่งเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่สำคัญ สำหรับในบทวิจารณ์หลังจากตอนที่ 135 ซึ่งเป็นเหตุการณ์ของภารกิจในการพาซาสึเกะกลับคืนมาได้ประสบความล้มเหลว อีกทั้งเหล่าสมาชิกทีมของชิกามารุได้รับบาดเจ็บสาหัส เว็บไซต์ไอจีเอ็นได้ยกย่องว่าเป็น "ช่วงเวลาสำคัญ" ที่ชิกามารุเริ่มหลั่งน้ำตาหลังจากการที่ได้รู้ว่าเพื่อน ๆ ของเขาสามารถฟื้นกลับคืนมา และได้รับการรับรองว่าเขาจะเป็นผู้นำที่ดีกว่า เมื่อเห็นแก่ประโยชน์ของเพื่อน ๆ ส่วนเว็บไซต์มาเนีย.คอม ได้ประกาศถึง "สติปัญญาที่แท้จริง" ของชิกามารุ โดยกล่าวถึงเขาว่าเป็น "หนึ่งในตัวละครที่น่าสนใจที่สุดของซีรีส์" และ "หนึ่งในนักสู้ผู้มีความฉลาดอย่างแท้จริงที่มีอยู่เพียงไม่กี่รายในอนิเมะแนวโชเน็ง" ส่วนการวิจารณ์อื่นได้กล่าวถึงการต่อสู้ของเขากับเทมาริในช่วงการสอบจูนินว่าเป็น "หนึ่งในการต่อสู้ที่ดีกว่า สำหรับบทบาทของตัวละครสมทบ"
บันไซชาร์จ

ภาพพิมพ์แกะไม้แบบญี่ปุ่นที่แสดงภาพทหารราบในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น
บันไซชาร์จ (อังกฤษ: Banzai charge) หรือ บันไซแอทแทก (Banzai attack; ญี่ปุ่น: バンザイ突撃 หรือ 万歳突撃, อักษรโรมัน: banzai totsugeki) เป็นคำศัพท์ที่ใช้กันในกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรที่กล่าวอ้างอิงถึงการโจมตีแบบตะลุมบอนของญี่ปุ่นที่ดำเนินโดยหน่วยทหาร คำศัพท์นี้มาจากเสียงร้องตะโกนของญี่ปุ่นว่า "เท็นโนเฮกะบันไซ" (ญี่ปุ่น: 天皇陛下万歳; โรมาจิ: tennōheika banzai, แปลว่า "องค์จักรพรรดิทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่น ๆ ปี") คำย่อว่า บันไซ หมายถึง ยุทธวิธีที่ใช้โดยทหารญี่ปุ่นในช่วงสงครามแปซิฟิก ซึ่งทหารญี่ปุ่นจะใช้ดาบปลายปืน ดาบ และอาวุธระยะประชิดต่างๆในการตะลุมบอน
การตะลุมบอนด้วย "บันไซ" สร้างความเสียหายทั้งสองฝ่าย กล่าวคือ ทหารญี่ปุ่นจะถูกยิงสกัดด้วยปืนที่มีประสิทธิภาพอย่างปืน BAR หรือ Colt1911 หรือปืนลูกซอง แต่ถ้าหากทหารญี่ปุ่นเข้าประชิดตัวได้ ทหารญี่ปุ่นจะใช้อาวุธระยะประชิดสังหารเป้าหมายอย่างรวดเร็ว โดยสามารถสังหารได้ 2-3 คนก่อนที่จะตายด้วยพิษบาดแผลจากการถูกยิง
จุดเริ่มต้น

บันไซ ชาร์จ ถือเป็นวิธีหนึ่งของเกียวคุไซ (玉砕, "อัญมณีที่แตกเป็นเสี่ยงๆ"; การฆ่าตัวตายอย่างมีเกียรติ) เป็นการฆ่าตัวตายก่อนที่จะถูกศัตรูจับ เช่นเดียวกับการคว้านท้อง ที่มาของคำนี้เป็นวลีภาษาจีนคลาสสิกในหนังสือของราชวงศ์ฉีเหนือในศตวรรษที่ 7 ว่า "丈夫玉碎恥甎全", "ชายชาติที่แท้จักยอมเป็นอัญมณีที่แตกเป็นเสี่ยงๆ ดีกว่าเป็นแผ่นกระเบื้องที่คงทน" ซึ่งเป็นหนึ่งในหลาย ๆ ข้อที่รัฐบาลทหารญี่ปุ่นยึดใช้เป็นจรรยาบรรณ
ด้วยการปฏิวัติเปลี่ยนแปลงในการฟื้นฟูเมจิและการทำสงครามกับจีนและรัสเซียบ่อยครั้ง รัฐบาลทหารของญี่ปุ่นได้นำแนวคิดของบูชิโดมาใช้ให้ประชากรของประเทศเชื่อฟังจักรพรรดิอย่างมีอุดมการณ์ ด้วยความประทับใจในวิถีซามูไรที่ถูกฝึกให้ฆ่าตัวตายก่อนความอัปยศอดสูครั้งใหญ่กำลังจะเกิดขึ้น รัฐบาลจึงสอนทหารว่าการยอมจำนนต่อศัตรูเป็นความอัปยศอดสูมากกว่าการตาย การฆ่าตัวตายของ ไซโก ทากาโมริ ผู้นำของซามูไรในยุคฟื้นฟูเมจิ ยังเป็นแรงบันดาลใจให้อุดมคติและจำลองความตายในสนามรบให้น่าชื่นชม และถือว่าการฆ่าตัวตายเป็นการกระทำสุดท้ายที่มีเกียรติ
ในระหว่างการปิดล้อมพอร์ตอาร์เทอร์ ญี่ปุ่นดำเนินการโจมตีด้วยคลื่นมนุษย์ต่อปืนใหญ่และปืนกลของรัสเซีย ซึ่งจบลงด้วยการฆ่าตัวตาย เนื่องจากทหารญี่ปุ่นได้รับบาดเจ็บจำนวนมากในการโจมตีครั้งนั้น คำอธิบายหนึ่งเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่ตามมาก็คือ "มีซากศพจำนวนมากปกคลุมปกคลุมพื้นดินที่หนาวเย็น เหมือนดังผ้าคลุม"
ในช่วงทศวรรษที่ 1930 ทหารญี่ปุ่นพบว่าการโจมตีประเภทนี้ได้ผลในประเทศจีน จนมันกลายเป็นยุทธวิธีทางทหารที่ได้รับการยอมรับ เพราะแม้กองกำลังญี่ปุ่นที่น้อยกว่า สามารถใช้การฝึกที่เหนือกว่าและดาบปลายปืน เอาชนะกองกำลังของจีนที่มีขนาดใหญ่กว่าได้ และทหารญี่ปุ่นที่นี่ไม่ต้องเผชิญกับอาวุธปืนกล แต่ต้องเผชิญกับปืนไรเฟิลจู่โจมของจีน ซึ่งไม่สามารถยิงได้เร็วเท่าปืนกล
ปลาซิวข้าวสารญี่ปุ่น

| ปลาซิวข้าวสารญี่ปุ่น |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Beloniformes
วงศ์:: Adrianichthyidae
สกุล:: Oryzias
สปีชีส์:: O.  latipes
ชื่อทวินาม
Oryzias latipes (Temminck & Schlegel, 1846)

ชื่อพ้อง
 Poecilia latipes Temminck & Schlegel, 1846
ปลาซิวข้าวสารญี่ปุ่น หรือ ปลาซิวข้าวสารจิ๋ว (อังกฤษ: Japanese rice fish,  Japanese killifish; ญี่ปุ่น: メダカ; โรมะจิ: Medaka; ชื่อวิทยาศาสตร์: Oryzias latipes) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาซิวข้าวสาร (	Adrianichthyidae)
จัดเป็นปลาชนิดแรกที่ถูกค้นพบและศึกษาในวงศ์นี้ โดยพบในนาข้าวประเทศญี่ปุ่น อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ "ปลาข้าวสาร" หรือ "ปลาซิวข้าวสาร" และถือเป็นชนิดต้นแบบของสกุล Oryzias ด้วย
เป็นปลาที่มีขนาดเล็ก ความยาวไม่เกิน 3 เซนติเมตร พบในแหล่งน้ำที่มีอุณหภูมิประมาณ 20 องศาเซลเซียส มีถิ่นกระจายพันธุ์ที่กว้างไกลมาก โดยพบได้ตั้งแต่ประเทศญี่ปุ่น, ยูเรเซีย, จีน, เกาหลี, ลาว และภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Oryzias latipes ที่วิกิสปีชีส์
ปลากะพงญี่ปุ่น

| ปลากะพงญี่ปุ่น |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Latidae
สกุล:: Lates
สปีชีส์:: L.  japonicus
ชื่อทวินาม
Lates japonicus Katayama & Taki, 1984

ปลากะพงญี่ปุ่น (อังกฤษ: Japanese lates; ญี่ปุ่น: アカメ; ออกเสียงว่า อาคาเมะ)  มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Lates japonicus ในวงศ์ปลากะพงขาว (Latidae)
มีรูปร่างคล้ายกับปลาในสกุล Lates ทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนิด L. calcarifer เพราะเป็นชนิดที่ถูกจำแนกออกมาเมื่อปี ค.ศ. 1984 โดยนักมีนวิทยาชาวญี่ปุ่น 2 คน คือ ดร.มะซะโอะ ทะยะคะมะ และ ดร.ยะสุฮิโระ ทะกิ
โดยปลากะพงญี่ปุ่นนั้นมีความยาวระหว่างก้านครีบหนามก้านที่ 3 ของครีบหลัง กับ ความยาวครีบท้องยาวกว่า มีจำนวนเกล็ดบริเวณเหนือและใต้เส้นข้างลำตัวมากกว่า  จำนวนก้านครีบอกมีน้อยกว่า และก้านครีบก้นมีจำนวนเท่ากันแต่ทว่ามีความยาวกว่า
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 130 เซนติเมตร น้ำหนักสูงสุดที่ได้รับรายงานคือ 33 กิโลกรัม
พบกระจายพันธุ์บริเวณเกาะคิวชูและเกาะชิโกกุ ปลาจะทำการผสมพันธุ์และวางไข่ในทะเล เมื่อฟักเป็นตัว ตัวอ่อนจะว่ายอพยพเข้ามาอาศัยในแหล่งน้ำจืดเช่น แม่น้ำชิมันโท และแม่น้ำโอโยวโด
ปลากะพงญี่ปุ่นได้ถูกบันทึกภาพเคลื่อนไหวเกี่ยวกับพฤติกรรมของมันได้เป็นครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 โดยสำนักข่าวบีบีซีของอังกฤษ โดยที่ชื่อของมันในภาษาญี่ปุ่นแปลได้ว่า "ตาสีแดง" และทางมหาวิทยาลัยโตเกียวก็ได้ติดตั้งเครื่องอัลตราซาวด์เพื่อติดตามพฤติกรรม
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลากะพงญี่ปุ่น