stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไบรอัน คิดด์
อาชีพผู้จัดการทีมและผู้ฝึก > 1984–2008

ในปี 1984 คิดด์เริ่มต้นอาชีพผู้ฝึกของเขาที่บาร์โรว์ เขาเป็นผู้จัดการทีมเพรสตันนอร์ทเอนด์ในช่วงสั้น ๆ หลายนัดในปี 1986 จากนั้นคิดด์ก็เริ่มเข้าไปมีส่วนร่วมในการฝึกสอนผู้เล่นเยาวชน ก่อนจะกลับมาที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฐานะผู้ฝึกทีมเยาวชนโดยอเล็กซ์ เฟอร์กูสันในปี 1988 ในสามปีถัดมา คิดด์ได้ช่วยพัฒนาผู้เล่นที่มีพรสวรรค์มากมายเช่น ไรอัน กิ๊กส์ และดาร์เรน เฟอร์กูสัน เมื่ออาร์ชี น็อกซ์ผู้ช่วยของเฟอร์กูสันย้ายไปทำหน้าที่เดียวกันที่กลาสโกว์เรนเจอส์ในช่วงฤดูร้อนปี 1991 คิดด์ก็ได้รับการเลื่อนขึ้นมาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีม เขาช่วยเฟอร์กูสันในการนำยูไนเต็ดคว้าแชมป์ลีกคัพในปี 1992, แชมป์พรีเมียร์ลีกในปี 1993,  ดับเบิลแชมป์ในปี 1994 และอีกครั้งในปี 1996 รวมทั้งแชมป์พรีเมียร์ลีกอีกสมัยในปี 1997
คิดด์ออกจากยูไนเต็ดเพื่อไปคุมทีมแบล็กเบิร์นโรเวอส์ในเดือนธันวาคม 1998 แทนที่รอย ฮอดจ์สัน ซึ่งถูกปลดออกหลังจากที่แบล็กเบิร์นออกสตาร์ทฤดูกาลได้ไม่ดีจนทำให้พวกเขาตกไปอยู่ในโซนตกชั้น แม้ว่าคิดด์จะเริ่มต้นได้ดี ซึ่งทำให้เขาได้รับเลือกให้เป็นผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำเดือนของพรีเมียร์ลีกและยังใช้เงินไปเกือบ 20 ล้านปอนด์อีกด้วย ในช่วงสี่เดือนแรกที่รับหน้าที่คุมทีมแต่เขาก็ไม่สามารถช่วยทีมให้รอดพ้นจากการตกชั้นได้ (เพียงสี่ปีหลังจากเป็นแชมป์พรีเมียร์ลีก) และคิดด์ก็ถูกปลดออกในวันที่ 3 พฤศจิกายน 1999 ขณะที่แบล็กเบิร์นอยู่ในอันดับที่ 19 ของดิวิชันหนึ่ง
ในปี 1999 รอยร้าวได้เกิดขึ้นระหว่างคิดด์และอเล็กซ์ เฟอร์กูสัน หลังจากที่คิดด์ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักในอัตชีวประวัติของเฟอร์กูสันที่มีชื่อว่า Managing My Life เฟอร์กูสันโกรธในตอนที่คิดด์ยังเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีม เขาตั้งคำถามถึงการเซ็นสัญญากับดไวท์ ยอร์กในช่วงซัมเมอร์ปี 1998 เฟอร์กูสันวิจารณ์การตัดสินใจเรื่องฟุตบอลของคิดด์และเขียนไว้ในหนังสือของเขาว่า "ผมมองว่าไบรอัน คิดด์เป็นคนที่มีความซับซ้อน มักจะไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง โดยเฉพาะเรื่องสุขภาพของเขา" คิดด์ไม่พอใจที่เฟอร์กูสันโจมตีเขาและตอบโต้ด้วยการกล่าวว่า "ผมเชื่อว่าวอลต์ ดิสนีย์กำลังพยายามซื้อลิขสิทธิ์ภาพยนตร์จากหนังสือของเขาเพื่อเป็นภาคต่อของแฟนตาเซีย"
คิดด์ย้ายไปลีดส์ยูไนเต็ดในเดือนพฤษภาคม 2000 ในฐานะผู้ฝึกทีมเยาวชนแต่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกในเดือนมีนาคม 2001 ภายใต้การนำของเดวิด โอเลียรีและเทอร์รี เวนาเบิลส์ เขาออกจากลีดส์ในเดือนพฤษภาคม 2003 หลังจากที่ปีเตอร์ รีดได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้จัดการทีม
ในขณะเดียวกัน คิดด์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมชาติอังกฤษในยุคที่สเวน-โกรัน เอริกสันเป็นผู้จัดการทีมในเดือนมกราคม 2003 เขาถูกบังคับให้ยุติบทบาทนี้ในเดือนพฤษภาคม 2004 เพียงไม่กี่สัปดาห์ก่อนฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 เนื่องจากต้องเข้ารับการผ่าตัดมะเร็งต่อมลูกหมาก คิดด์พักรักษาตัวถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2006
ในเดือนสิงหาคม 2006 รอย คีน อดีตผู้เล่นของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้จัดการทีมซันเดอร์แลนด์และมีรายงานว่าคีนต้องการให้คิดด์มาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมของเขาที่สเตเดียมออฟไลต์ อย่างไรก็ตาม คิดด์กลับยอมรับข้อเสนอทำงานเป็นผู้ช่วยของนีล วอร์น็อกที่เชฟฟีลด์ยูไนเต็ดไม่กี่เดือนหลังจากทีมเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีก หลังจากที่เดอะเบลดส์ตกชั้นและวอร์น็อคลาออก คิดด์ก็ยังคงอยู่ที่บรามอลล์เลนภายใต้ผู้จัดการทีมคนใหม่อย่างไบรอัน ร็อบสัน (อดีตผู้เล่นแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดอีกคน) แต่ออกจากสโมสรหลังจากที่ร็อบสันออกจากทีมในเดือนกุมภาพันธ์ 2008
อาชีพผู้จัดการทีมและผู้ฝึก > 2009–ปัจจุบัน

ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2009 คิดด์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมชั่วคราวของพอล ฮาร์ตที่พอร์ตสมัทในศึกพรีเมียร์ลีก เขาอยู่จนถึงเดือนสิงหาคม 2009 เมื่อเขาปฏิเสธข้อเสนอสัญญาฉบับใหม่
คิดด์ได้รับตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายพัฒนาเทคนิคที่ แมนเชสเตอร์ซิตีในเดือนกันยายน 2009ก่อนที่จะกลายมาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมให้กับโรแบร์โต มันชินีผู้จัดการทีมคนใหม่เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2009 หลังจากปลดมาร์ก ฮิวส์ออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีม
คิดด์เปิดเผยว่าแม้จะไม่ได้รับโทรศัพท์จากเฟอร์กูสันในช่วงที่เขาต่อสู้กับมะเร็งต่อมลูกหมากในปี 2004 แต่ตอนนี้เขากำลังพูดคุยกับเฟอร์กูสันหลังจบการแข่งขัน
ในรอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพปี 2011 แมนเชสเตอร์ซิตีคว้าแชมป์รายการใหญ่เป็นครั้งแรกในรอบ 35 ปีหลังจากเอาชนะสโตกซิตีไปได้ 1–0 ในฤดูกาล 2011–12 แมนฯ ซิตีคว้าแชมป์ลีกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 1968 แมนเชสเตอร์ซิตียิงสองประตูในช่วงทดเวลาบาดเจ็บเอาชนะควีนส์พาร์กเรนเจอส์ 3–2 แบบสุดดราม่าและคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกจากผลต่างประตูได้เสียเหนือแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด คิดด์วิ่งลงไปในสนามพร้อมกับมันชินีและเดวิด แพลตต์ ผู้ฝึกทีมชุดใหญ่เพื่อร่วมแสดงความยินดีกับเซร์ฆิโอ อาเกวโรที่ยิงประตูชัยให้กับซิตี้
คิดด์ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมชั่วคราวสำหรับสองเกมสุดท้ายของฤดูกาล 2012–13 หลังจากการออกจากทีมของมันชินี คิดด์กลับมาทำหน้าที่ผู้ช่วยอีกครั้งหลังจากการแต่งตั้งมานูเอล เปเลกรินิและทำงานร่วมกับเขาและผู้สืบทอดตำแหน่งอย่างแป็ป กวาร์ดิออลาก่อนจะลาออกหลังจบฤดูกาล 2020–21
เกียรติประวัติ > นักเตะ

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ยูโรเปียนคัพ (1): 1967–68
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ (1): 1967
ฟุตบอลโลก

| --- | --- |

ก่อตั้ง: พ.ศ. 2473 (1930)
ภูมิภาค: นานาชาติ (ฟีฟ่า)
จำนวนทีม: 32 (รอบสุดท้าย)
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน:  อาร์เจนตินา (สมัยที่ 3)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด:  บราซิล (5 สมัย)
เว็บไซต์: www.fifa.com/worldcup/
 ฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก
| --- | --- |
อาร์เจนตินา ผู้ชนะเลิศในปัจจุบัน
การแข่งขัน
 1930  1934  1938  1950  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  2026  2030  2034 
ฟุตบอลโลก หรือ ฟีฟ่าเวิลด์คัพ (อังกฤษ: FIFA World Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างประเทศโดยมีชุดทีมชาติชายร่วมเข้าแข่งในกลุ่มสมาชิกสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) การแข่งขันจัดขึ้นทุก ๆ 4 ปี เริ่มครั้งแรกในปี ค.ศ. 1930 ใน ฟุตบอลโลก 1930 ยกเว้นในปี ค.ศ. 1942 และ 1946 ที่งดเว้นไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทีมชนะเลิศการแข่งขันครั้งล่าสุดคือ ทีมชาติอาร์เจนตินา ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022
รูปแบบการแข่งขันในปัจจุบัน การแข่งขันประกอบด้วย 32 ทีม เพื่อเข้าร่วมแข่งขันในสถานที่จัดงานของประเทศเจ้าภาพ ซึ่งจะจัดขึ้นประมาณ 1 เดือน การแข่งขัน 32 ทีมสุดท้ายนี้เรียกว่า การแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย ส่วนในรอบคัดเลือกที่แข่งขันก่อนหน้านั้น ในปัจจุบันจะต้องใช้เวลาร่วม 3 ปี เพื่อตัดสินว่าทีมใดที่จะร่วมเข้าแข่งกับทีมประเทศเจ้าภาพ
ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 22 ครั้ง มีชาติที่ชนะเลิศการแข่งขันทั้งสิ้น 8 ชาติ ได้แก่ ทีมชาติบราซิล (5 ครั้ง) และเป็นทีมเดียวที่เข้าร่วมการแข่งขันในทุกครั้ง ส่วนชาติอื่นที่ชนะเลิศการแข่งขันได้แก่ ทีมชาติอิตาลีและทีมชาติเยอรมนี (4 ครั้ง), ทีมชาติอาร์เจนตินา 3 ครั้ง, ทีมชาติอุรุกวัย, 
ทีมชาติฝรั่งเศส (2 ครั้ง) และทีมชาติอังกฤษและทีมชาติสเปน (1 ครั้ง)
การแข่งขันฟุตบอลโลกถือเป็นการแข่งขันกีฬาที่มีผู้ชมมากที่สุดในโลก มีผู้ชมราว 715.1 ล้านคนในการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 ที่จัดขึ้นที่ประเทศเยอรมนี
ตั้งแต่ ค.ศ. 1930 มีชาติที่เคยเป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟุตบอลโลกมาแล้ว 18 ชาติ การแข่งขันในครั้งต่อไปคือ ฟุตบอลโลก 2026 
จะจัดขึ้นที่ประเทศแคนาดา, สหรัฐอเมริกา และเม็กซิโก ในฐานะเจ้าภาพร่วมสามชาติ โดยเม็กซิโกจะถือเป็นชาติแรกที่ได้เป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก 3 ครั้ง
ประวัติ > ฟุตบอลโลกก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง

หลังจากที่เกิดการแข่งขันฟุตบอลโลกขึ้นแล้ว ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1932 ที่จัดขึ้นที่เมืองลอสแอนเจลิส ก็ไม่ได้รวมการแข่งขันฟุตบอลเข้าไปด้วย เนื่องจากความไม่ได้รับความนิยมในกีฬาฟุตบอลในสหรัฐอเมริกา ในขณะที่อเมริกันฟุตบอลได้รับความนิยมมากขึ้น ทางฟีฟ่าและคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ที่มีความคิดเห็นต่างกันในเรื่องผู้เล่นในฐานะมือสมัครเล่น ดังนั้นจึงไม่มีการแข่งขันฟุตบอลในเกมนี้ แต่ต่อมาฟุตบอลได้กลับมาในกีฬาโอลิมปิกใน โอลิมปิกฤดูร้อน 1936 แต่ถูกลดความสำคัญลง เพราะความมีชื่อเสียงของฟุตบอลโลก
ประเด็นในการจัดการแข่งขันในช่วงแรกของฟุตบอลโลกที่เป็นความยากลำบากในการเดินทางข้ามทวีปและสงครามนั้น มีทีมจากอเมริกาใต้บางทีมยินดีที่จะเดินทางไปยุโรปในการแข่งขันในปี 1934 และ 1938 โดยทีมบราซิลเป็นทีมเดียวในอเมริกาใต้ที่เข้าแข่งขันทั้ง 2 ครั้งนี้ ส่วนการแข่งขันฟุตบอลโลก 1942 และ 1946 ได้มีการยกเลิกไปเนื่องจากสงครามโลกครั้งที่สองและพักจากผลกระทบของสงครามโลก
ประวัติ > ฟุตบอลโลกหลังสงครามโลกครั้งที่สอง

ฟุตบอลโลก 1950 จัดขึ้นที่ประเทศบราซิล เป็นครั้งแรกที่สหราชอาณาจักรเข้าร่วมการแข่งขัน ทีมสหราชอาณาจักรถอนตัวจากฟีฟ่าในปี ค.ศ. 1920 ที่ไม่พอใจในบางส่วนที่ต้องเล่นกับประเทศที่พวกเขาทำสงครามด้วย และบางส่วนเพื่อประท้วงด้านอิทธิพลและการบังคับจากต่างชาติ แต่ก็กลับเข้ามาร่วมในปี ค.ศ. 1946 หลังจากได้รับคำเชื้อเชิญจากฟีฟ่า การแข่งขัน ทีมแชมเปียนอย่างอุรุกวัยก็กลับเข้ามาร่วม หลังจากที่คว่ำบาตรฟุตบอลโลกก่อนหน้านี้ 2 ครั้ง โดยทีมอุรุกวัยชนะในการแข่งขันอีกครั้ง หลังจากที่ชนะประเทศเจ้าภาพบราซิล นัดการแข่งขันนี้เรียกว่า "มารากานาซู" (โปรตุเกส: Maracanaço)
ในการแข่งขันระหว่างปี ค.ศ. 1934 และ 1978 มีทีมเข้าร่วมแข่งขัน 16 ทีม ยกเว้นในปี ค.ศ. 1938 เมื่อออสเตรียรวมเข้ากับเยอรมนี หลังจากรอบคัดเลือก ทำให้มีทีมแข่งขันเหลือเพียง 15 ทีม และในปี ค.ศ. 1950 เมื่ออินเดีย สก็อตแลนด์ และตุรกี ถอนตัวจากการแข่งขัน ทำให้มีทีมร่วมแข่งขันเพียง 13 ทีม ทีมที่เข้าร่วมแข่งขันส่วนใหญ่เป็นทีมจากยุโรปและอเมริกาใต้ มีส่วนน้อยจากอเมริกาเหนือ แอฟริกา เอเชียและโอเชียเนีย ทีมเหล่านี้มักจะแพ้อย่างง่ายดายกับทีมจากยุโรปและอเมริกาใต้ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1982 มีทีมนอกเหนือจากยุโรปและอเมริกาใต้ที่เข้าสอบรอบสุดท้าย คือ ทีมสหรัฐอเมริกา เข้ารอบรองชนะเลิศในปี ค.ศ. 1930, ทีมคิวบาเข้ารอบรองชนะเลิศใน ปี ค.ศ. 1938, ทีมเกาหลีเหนือ เข้าสู่รอบรองชนะเลิศในปี ค.ศ. 1966 และทีมเม็กซิโกเข้าสู่รอบรองชนะเลิศในปี ค.ศ. 1970
ประวัติ > ขยายเป็น 32 ทีม

การแข่งขันขยายเป็น 24 ทีมในปี ค.ศ. 1982 จากนั้นเป็น 32 ทีมในปี ค.ศ. 1998 ทำให้มีทีมจากแอฟริกา เอเชียและอเมริกาเหนือเข้ารอบมากขึ้น และในปีครั้งหลัง ๆ ทีมในภูมิภาคเหล่านี้ก็ประสบความสำเร็จมากขึ้น และสามารถติดในรอบก่อนรองชนะเลิศมากขึ้น ได้แก่ ทีมเม็กซิโก เข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศในปี ค.ศ. 1986, ทีมแคเมอรูน เข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศในปี ค.ศ. 1990, ทีมเกาหลีใต้ได้อันดับ 4 ในปี ค.ศ. 2002, ขณะที่ทีมเซเนกัลและสหรัฐอเมริกา ทั้ง 2 ทีมเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศในปี ค.ศ. 2002 และทีมกานา เข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศในปี 2010 แต่ถึงอย่างไรก็ตามทีมจากยุโรปและอเมริกาใต้ก็ยังคงมีความโดดเด่นอยู่ เช่นในปี ค.ศ. 1998 และ 2006 ที่ทีมทั้งหมดในรอบรองชนะเลิศมาจากยุโรปและอเมริกาใต้
ในฟุตบอลโลก 2002 ในรอบคัดเลือก มีทีมเข้าร่วมคัดเลือก 200 ทีม และในฟุตบอลโลก 2006 มีทีมที่พยายามเข้าคัดเลือก 198 ทีม ขณะที่ในฟุตบอลโลก 2010 มีประเทศที่เข้าร่วมรอบคัดเลือก 204 ทีม ซึ่งถือเป็นสถิติเป็นปีที่มีประเทศเข้าคัดเลือกมากที่สุด
ประวัติ > ขยายเป็น 48 ทีม

ต่อมาการแข่งขันขยายเป็น 48 ทีมในปี ค.ศ. 2026 โดยโควต้าของแต่ละทวีปจะมีต่างกันคือ เอเชีย 8.5 ทีม, โอเชียเนีย 1.5 ทีม, แอฟริกา 9 ทีม, อเมริกาเหนือ 5.5 ทีม, ยุโรป 16 ทีม, อเมริกาใต้ 6.5 ทีม และประเทศเจ้าภาพอีก 1 ทีม
ประวัติ > การแข่งขันอื่นของฟีฟ่า

ในการแข่งขันของฟุตบอลสำหรับผู้หญิง คือ ฟุตบอลโลกหญิง จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1991 ที่ประเทศจีน ฟุตบอลโลกหญิงจะมีการแข่งขันที่เล็กกว่าฟุตบอลของผู้ชาย แต่กำลังเติบโตอยู่เรื่อย ๆ มีทีมเข้าร่วมแข่งขันในปี ค.ศ. 2007 อยู่ 120 ทีม มากกว่า 2 เท่าของในปี ค.ศ. 1991
กีฬาฟุตบอลนั้นได้มีอยู่ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนทุก ๆ ครั้ง ยกเว้นในปี ค.ศ. 1896 และ 1932 แตกต่างจากกีฬาประเภทอื่นซึ่งในการแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิก ทีมที่ร่วมแข่งจะไม่ใช่ทีมระดับสูงสุด จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1992 ที่แต่เดิมให้ผู้แข่งขันอายุ 23 ปีเข้าแข่งขัน แต่ก็อนุญาตให้มีผู้เล่นที่อายุมากกว่า 23 ปี จำนวน 3 คนของแต่ละทีม ลงแข่งขันได้ ส่วนฟุตบอลหญิงในโอลิมปิก แข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1996 เป็นการแข่งขันทีมชาติเต็มทีม ไม่มีจำกัดอายุ
คอนเฟเดอเรชันส์คัพ เป็นการแข่งขันที่จัดขึ้นก่อน 1 ปีที่จะมีการแข่งขันฟุตบอลโลก ในประเทศเจ้าภาพที่จะแข่งขัน เหมือนเป็นการอุ่นเครื่องฟุตบอลโลกที่จะมาถึง เป็นการแข่งขันระหว่างผู้ชนะเลิศจากแต่ละภูมิภาคทั่วโลก (เอเชียนคัพ แอฟริกันคัพ โกลด์คัพ โกปาอาเมริกา เนชันส์คัพ และ ฟุตบอลยูโร) พร้อมทั้งทีมที่ชนะฟุตบอลโลกครั้งล่าสุดและทีมเจ้าภาพ
ฟีฟ่าจะจัดการแข่งขันฟุตบอลเยาวชนระดับนานาชาติ (ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี, ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี, ฟุตบอลโลกหญิงอายุไม่เกิน 20 ปี, ฟุตบอลโลกหญิงอายุไม่เกิน 17 ปี, การแข่งขันฟุตบอลระหว่างสโมสร (ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ), และการแข่งขันฟุตบอลอื่นเช่น ฟุตซอล (ฟุตซอลชิงแชมป์โลก) และฟุตบอลชายหาด (ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก)
ถ้วยรางวัล

บทความหลัก: ถ้วยรางวัลฟีฟ่าเวิลด์คัพ
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1930 ถึง 1970 ถ้วยรางวัลชูลส์รีเมต์เป็นถ้วยที่มอบให้แก่ผู้ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลโลก เดิมทีเรียกง่ายๆ ว่า เวิลด์คัพ (อังกฤษ: World Cup) หรือ คูปดูมอนด์ (ฝรั่งเศส: Coupe du Monde) แต่ในปี ค.ศ. 1946 ได้เปลี่ยนชื่อตามประธานฟีฟ่า ที่ชื่อ ชูลส์ รีเมต์ ที่ได้ริเริ่มการแข่งขันครั้งแรก และเมื่อในปี ค.ศ. 1970 เมื่อทีมบราซิลชนะการแข่งขันเป็นครั้งที่ 3 ได้ครอบครองเป็นกรรมสิทธิ์จากการที่ได้แชมป์ 3 สมัย แต่ในปี ค.ศ. 1983 ถ้วยถูกขโมยไปและไม่มีใครได้เห็นอีกเลย
หลังจากปี ค.ศ. 1970 ก็มีถ้วยรางวัลใหม่ ที่รู้จักในชื่อ ถ้วยรางวัลฟีฟ่าเวิลด์คัพ โดยผู้เชี่ยวชาญของฟีฟ่าที่มาจาก 7 ประเทศ ประเมินจากแบบ 53 แบบ จนสรุปที่ผลงานการออกแบบของนักออกแบบชาวอิตาลีที่ชื่อซิลวีโอ กัซซานีกา (Silvio Gazzaniga) ถ้วยรางวัลใหม่นี้มีความสูง 36 ซม. (14.2 นิ้ว) ทำจากทองคำ 18 กะรัต (75%) น้ำหนัก 6.175 กก. (13.6 ปอนด์) ฐานของถ้วยมีเส้น 2 ชั้นทำจากมรกต ในส่วนใต้ฐานของถ้วยรางวัลสลักปีและชื่อของทีมผู้ชนะเลิศฟุตบอลโลกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1974 ผู้ออกแบบอธิบายถ้วยรางวัลนี้ว่า "เส้นที่โดดเด่นจากฐาน ที่หมุนรอบนั้นได้ขยายเพื่อรองรับโลก จากแรงดึงที่เคลื่อนที่ที่โดดเด่นของในส่วนตัวของถ้วยของประติมากรรมนี้ ได้ช่วยให้รูปร่างนักกีฬาดูเคลื่อนไหวไปกับห้วงเวลาแห่งชัยชนะ"
ชาติผู้ชนะไม่ได้กรรมสิทธิ์การครอบครองถ้วยถาวร แต่ผู้ชนะฟุตบอลโลกจะเก็บถ้วยไว้จนกว่าจะถึงการแข่งขันครั้งต่อไป และจะได้ถ้วยจำลองจากทองผสมไปแทน
ในปัจจุบัน สมาชิกทุกคน (ทั้งผู้เล่นและโค้ช) ของทีมใน 3 อันดับแรกจะได้รับเหรียญตรารูปถ้วยฟุตบอลโลก ผู้ชนะได้เหรียญทอง รองชนะเลิศได้เหรียญเงิน และที่ 3 ได้เหรียญทองแดง นอกจากนั้นในปี ค.ศ. 2002 มีการมอบเหรียญที่ 4 ให้ประเทศเจ้าภาพคือเกาหลีใต้ ก่อนหน้าการแข่งขันปี ค.ศ. 1978 จะมอบเหรียญให้กับ ผู้เล่นเพียง 11 คน ในนัดสุดท้ายของการแข่งขันรวมถึงนัดการแข่งขันชิงที่ 3 ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ฟีฟ่าประกาศว่าสมาชิกทุกคนของทีมผู้ชนะในการแข่งขันฟุตบอลโลกระหว่างปี ค.ศ. 1930 และ 1974 จะได้รับรางวัลย้อนหลังเป็นเหรียญตรา
รูปแบบการแข่งขัน > รอบคัดเลือก

ตั้งแต่การแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ 1934 ก็เริ่มมีการจัดการแข่งขันคัดเลือกเพื่อจำกัดทีมในรอบสุดท้ายให้น้อยลง จัดในเขตการแข่งขันทั้ง 6 เขตของฟีฟ่า (แอฟริกา, เอเชีย, อเมริกาเหนือและกลางและแคริบเบียน, อเมริกาใต้, โอเชียเนีย, และยุโรป) ตรวจสอบโดยสมาพันธ์ที่เกี่ยวข้อง ในการแข่งขันในแต่ละครั้ง ฟีฟ่าจะกำหนดล่วงหน้าเรื่องจำนวน ว่าจะมีกี่ทีมในแต่ละเขตที่จะได้เข้าสู่รอบสุดท้าย โดยทั่วไปจะขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของทีมของสมาพันธ์
กระบวนการคัดเลือก จะเริ่มในเกือบ 3 ปีก่อนที่จะแข่งรอบสุดท้ายและจะสิ้นสุดในช่วง 2 ปีก่อนการแข่งขัน รูปของการแข่งขันรอบคัดเลือกจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับสมาพันธ์ โดยปกติแล้ว ที่ 1 หรือ 2 อันดับแรกที่ชนะเพลย์ออฟระหว่างทวีป ตัวอย่างเช่น ผู้ชนะของเขตโอเชียเนีย และที่ 5 ของทีมในโซนเอเชีย จะแข่งรอบเพลย์ออฟในฟุตบอลโลก 2010 และจากฟุตบอลโลก 1938 เป็นต้นมา ประเทศเจ้าภาพจะเข้าสู่รอบสุดท้ายโดยทันที และทีมแชมป์จะเข้ารอบสุดท้ายเพื่อป้องกันตำแหน่งในระหว่างปี 1938 และ 2002 แต่ในปี 2006 ได้งดไป ทีมบราซิลที่ชนะในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 เป็นทีมแรกที่แข่งขันรอบคัดเลือกเพื่อป้องกันตำแหน่ง
รูปแบบการแข่งขัน > รอบสุดท้าย

การแข่งขันรอบสุดท้ายปัจจุบัน มีทีมเข้าแข่งขัน 32 ชาติ ที่จะแข่งขันนานร่วม 1 เดือน ในประเทศเจ้าภาพการแข่งขัน โดยแบ่งเป็น 2 รอบคือ รอบแรก (แบ่งกลุ่ม) และรอบแพ้คัดออก
ในรอบแบ่งกลุ่ม จะแบ่งออกเป็น 8 กลุ่ม แต่ละกลุ่มมี 4 ทีม โดยมี 8 ทีม (รวมถึงประเทศเจ้าภาพด้วย) ที่จะถูกเลือกออกมาจากอันดับโลกฟีฟ่า และ/หรือ ผลการแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งที่ผ่านมา ทั้ง 8 ทีมจะถูกแยกออกไปในแต่ละกลุ่ม ส่วนทีมที่เหลือจะใส่ลงโถ โดยมากเป็นแบ่งจากเขตทางภูมิศาสตร์ แต่ละทีมในโถจะจับสลากกลุ่มที่อยู่ และตั้งแต่ในปี ค.ศ. 1998 มีข้อบังคับว่าในแต่ละกลุ่มจะไม่มีทีมจากยุโรปมากกว่า 2 ทีม และมากกว่า 1 ทีม จากสมาพันธ์ฟุตบอลของแต่ละทวีปอื่น
แต่ละทีมในกลุ่มจะแข่งแบบพบกันหมด กล่าวคือแต่ละทีมจะแข่ง 3 นัด กับทีมอื่นในกลุ่มจนครบ ส่วนนัดสุดท้ายของการแข่งขันแบ่งกลุ่มจะแข่งเวลาเดียวกัน เพื่อให้ความยุติธรรมกับทั้ง 4 ทีม ทีมที่มีคะแนนสูงสุด 2 อันดับแรกในกลุ่มจะเข้าสู่รอบแพ้คัดออก โดยคะแนนมาจากการทำคะแนนในการแข่งขันรอบแบ่งกลุ่ม โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 กำหนดให้ทีมผู้ชนะได้ 3 คะแนน ทีมที่เสมอได้ 1 คะแนน และทีมที่แพ้ไม่ได้คะแนน (ก่อนหน้านี้ ทีมที่ชนะได้ 2 คะแนน)
อันดับของแต่ละทีมในกลุ่ม พิจารณาจาก
จำนวนคะแนนในกลุ่ม
จำนวนความแตกต่างในการทำประตูในกลุ่ม
จำนวนการทำประตูในกลุ่ม
ถ้าหากยังอยู่ในระดับเท่ากัน จะพิจารณาเกณฑ์ ดังต่อไปนี้
จำนวนคะแนนในนัดที่ทีมเหล่านั้นเจอกัน
จำนวนความแตกต่างในนัดที่ทีมเหล่านั้นเจอกัน
จำนวนประตูในนัดที่ทีมเหล่านั้นเจอกัน
หากทีมยังอยู่ในระดับเท่ากันอีก หลังจากพิจารณาเกณฑ์ด้านบน จะใช้อันดับโลกฟีฟ่าในการพิจารณา
รอบแพ้คัดออก แต่ละรอบจะแข่งกันเพียงครั้งเดียว โดยจะหลังต่อเวลาพิเศษและยิงลูกโทษหากไม่สามารถทำประตูได้ โดยเริ่มที่รอบ 16 ทีมสุดท้าย (หรือรอบที่ 2) ผู้ชนะจะเข้าแข่งต่อในรอบ 8 ทีมสุดท้าย และนำไปสู่รอบรองชนะเลิศ นัดชิงอันดับที่สาม (แข่งจากผู้แพ้ในรอบรองชนะเลิศ) และนัดชิงชนะเลิศ
เจ้าภาพ

บทความหลัก: เจ้าภาพฟุตบอลโลก
เจ้าภาพ > ขั้นตอนการคัดเลือก

การคัดเลือกเจ้าภาพในครั้งแรก ๆ จัดขึ้นในการประชุมของสภาฟีฟ่า สถานที่การจัดการแข่งขันมักเกิดความขัดแย้งเนื่องจาก ทวีปอเมริกาใต้และยุโรป ไกลเกินกว่าจะเป็นศูนย์กลางของทีมที่แข็งแกร่งและต้องใช้เวลาในการเดินทางนาน 3 สัปดาห์ โดยเรือ การตัดสินใจเลือกประเทศอุรุกวัยเป็นประเทศเจ้าภาพครั้งแรกนั้น เป็นตัวอย่างที่ชัดเจน มีทีมจากประเทศยุโรปเพียง 4 ทีมที่เข้าแข่งขัน ส่วนเจ้าภาพในอีก 2 ครั้งถัดมาจัดขึ้นในยุโรป ในการจัดการแข่งขันที่ประเทศเจ้าภาพคือ ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งก็เกิดข้อขัดแย้งขึ้นมา เพราะจัดในฝั่งยุโรปเพื่อให้เข้าใจว่า สถานที่จัดนั้นจะสลับกันไปมาระหว่าง 2 ทวีป ซึ่งทั้งอาร์เจนตินาและอุรุกวัย คว่ำบาตรฟุตบอลโลก 1938
ตั้งแต่ฟุตบอลโลก 1958 เป็นต้นมา เพื่อหลีกเลี่ยงการคว่ำบาตรและข้อขัดแย้งในอนาคต ฟีฟ่าได้เริ่มรูปแบบที่ชัดเจน โดยเลือกประเทศเจ้าภาพสลับกัน 2 ทวีป ระหว่างทวีปอเมริกาและยุโรป ดำเนินมาถึงฟุตบอลโลก 1998 จนฟุตบอลโลก 2002 ที่ประเทศเจ้าภาพคือเกาหลีใต้และญี่ปุ่น เป็นครั้งแรกที่จัดขึ้นในทวีปเอเชีย และเป็นครั้งเดียวของการแข่งขันที่จัดขึ้นโดยมีเจ้าภาพร่วมกัน และในฟุตบอลโลก 2010 แอฟริกาใต้ ก็เป็นชาติแรกในทวีปแอฟริกาที่ได้เป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก ส่วนการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 จะจัดขึ้นที่ประเทศบราซิล เป็นเจ้าภาพครั้งแรกในทวีปอเมริกาใต้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 และถือเป็นครั้งแรกที่ฟุตบอลโลกจัด 2 ครั้งติดต่อกัน นอกยุโรป
การคัดเลือกประเทศเจ้าภาพจะผ่านการลงคะแนนจากคณะผู้บริหารระดับสูงของฟีฟ่า โดยการทำบัตรลงคะแนนที่รัดกุม สมาคมฟุตบอลแห่งชาติของแต่ละประเทศที่ต้องการเสนอตนเป็นเจ้าภาพ จะได้รับหนังสือ "ข้อตกลงการเป็นประเทศเจ้าภาพ" จากฟีฟ่า ที่อธิบายถึงขั้นตอนและสิ่งที่ต้องการและคาดหวังจากการประมูล สมาคมที่ประมูลก็ได้รับแบบฟอร์ม เรื่องการยอมรับเงื่อนไขต่าง ๆ ในการยืนยันอย่างเป็นทางการในการเป็นผู้เสนอตัวเป็นประเทศเจ้าภาพ หลังจากนั้นฟีฟ่าจะแต่งตั้งคณะผู้ตรวจสอบเดินทางไปประเทศที่เสนอตัว เพื่อตรวจสอบสิ่งที่ต้องการต่าง ๆ ในการจัดการแข่งขันและรายงานที่ประเทศนั้นอำนวยการสร้าง โดยการตัดสินใจคัดเลือกว่าประเทศใดเป็นประเทศเจ้าภาพนั้น โดยมากจะตัดสินใจล่วงหน้า 6-7 ปีก่อนปีที่จัด อย่างไรก็ตาม มีบางครั้งที่มีการประกาศประเทศเจ้าภาพหลายเจ้าภาพในเวลาเดียวกัน เช่นในกรณี ฟุตบอลโลก 2018 และ 2022
สำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 และ 2014 เจ้าภาพที่เลือกจำกัดขึ้นเฉพาะประเทศที่เลือกจากเขตสมาพันธ์ (แอฟริกา ในฟุตบอลโลก 2010 และอเมริกาใต้ ในฟุตบอลโลก 2014) ที่จะเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ นโยบายการหมุนเวียนนี้เกิดขึ้นหลังจากข้อพิพาท ที่เจ้าภาพเยอรมนีชนะการลงคะแนนเสียงเหนือแอฟริกาใต้ ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 อย่างไรก็ตามนโยบายการหมุนเวียนทวีป จะไม่มีต่อไปหลังปี 2014 ดังนั้นไม่ว่าจะประเทศใด (ยกเว้นประเทศที่เป็นเจ้าภาพ 2 ครั้งก่อน) ก็สามารถเสนอตัวเป็นประเทศเจ้าภาพฟุตบอลโลกได้ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2018
เจ้าภาพ > ผลการแข่งขันของเจ้าภาพ

ผู้ชนะในการแข่งขันฟุตบอลโลก 6 ทีม จาก 8 ทีมที่ได้รับตำแหน่งชนะเลิศในการเป็นเจ้าภาพ ยกเว้นทีมบราซิล ที่แพ้ในนัดชิงชนะเลิศในนัดที่บ้านเกิดในปี ค.ศ. 1950 และสเปน ที่ได้ที่ 2 ในบ้านเกิดในปี ค.ศ. 1982 ส่วนอังกฤษ (ค.ศ. 1966) และฝรั่งเศส (ค.ศ. 1998) ได้รับตำแหน่งชนะเลิศเพียงครั้งเดียวในครั้งที่ประเทศของตนเป็นประเทศเจ้าภาพ ในขณะที่อุรุกวัย (ค.ศ. 1930), อิตาลี (ค.ศ. 1934) และอาร์เจนตินา (ค.ศ. 1978) ชนะครั้งแรกในการเป็นประเทศเจ้าภาพ แต่ในปีถัดมาก็ได้รับตำแหน่งชนะเลิศอีก ขณะที่เยอรมนี (ค.ศ. 1974) ชนะเลิศครั้งที่ 2 ในครั้งที่เป็นประเทศเจ้าภาพ
ส่วนชาติอื่นที่ประสบความสำเร็จในครั้งที่เป็นประเทศเจ้าภาพ เช่น สวีเดน (ที่ 2 ในปี ค.ศ. 1958), ชิลี (ที่ 3 ในปี ค.ศ. 1962), เกาหลีใต้ (ที่ 4 ในปี ค.ศ. 2002) และเม็กซิโก (รอบ 8 ทีมสุดท้ายทั้งในปี 1970 และ 1986) ทุกทีมที่เป็นเจ้าภาพ มีผลลัพธ์ที่ดีที่สุดในการแข่งขัน เว้นแต่ แอฟริกาใต้ (ค.ศ. 2010) ที่เป็นประเทศเจ้าภาพประเทศเดียวที่ตกรอบตั้งแต่รอบแรก
การจัดการและสื่อครอบคลุม

ฟุตบอลโลกเผยแพร่ภาพทางโทรทัศน์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1954 และปัจจุบันถือเป็นรายการโทรทัศน์งานแข่งขันกีฬาที่มีผู้ชมมากที่สุดในโลก มากกว่างานแข่งขันโอลิมปิกเสียอีก โดยมีผู้ชมรวมในทุกนัดการแข่งขันของฟุตบอลโลก 2006 มีราว 26.29 พันล้านคน มีผู้ชม 715.1 ล้านคนเฉพาะในนัดตัดสิน (1 ใน 9 ของประชากรโลก) ส่วนในรอบคัดเลือกในรอบแบ่งกลุ่ม มีผู้ชม 300 ล้านคน
การแข่งขันฟุตบอลโลกในแต่ละครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 เป็นต้นมาจะมีสิ่งนำโชค (มาสคอต) หรือโลโก้ประจำของการแข่งขัน ซึ่งสิ่งนำโชคตัวแรกของฟุตบอลโลกคือ วิลลี สำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 1966 ส่วนในการแข่งขันฟุตบอลครั้งล่าสุด (2010) มีการออกแบบลูกฟุตบอล  เป็นพิเศษสำหรับการแข่งขัน
ผลการแข่งขัน > ผู้ชนะเลิศฟุตบอลโลก

| ชนะเลิศ | ทีม | ปี |
| --- | --- | --- |
| 5 |  บราซิล | 1958, 1962, 1970, 1994, 2002 |
| 4 |  อิตาลี | 1934, 1938, 1982, 2006 |
| 4 |  เยอรมนี | 1954, 1974, 1990, 2014 |
| 3 |  อาร์เจนตินา | 1978, 1986, 2022 |
| 2 |  อุรุกวัย | 1930, 1950 |
| 2 |  ฝรั่งเศส | 1998, 2018 |
| 1 |  อังกฤษ | 1966 |
| 1 |  สเปน | 2010 |
ผลการแข่งขัน > ทีมที่ติด 4 อันดับแรก

บทความหลัก: ทีมที่ผ่านเข้ารอบในฟุตบอลโลก
| ทีม | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ที่ 3 | ที่ 4 | จำนวนครั้ง 4 อันดับ | จำนวนครั้ง 3 อันดับ | จำนวนครั้ง 2 อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  บราซิล | 5 (1958, 1962, 1970, 1994, 2002) | 2 (1950*, 1998) | 2 (1938, 1978) | 2 (1974, 2014*) | 11 | 9 | 7 |
|  เยอรมนี^ | 4 (1954, 1974*, 1990, 2014) | 4 (1966, 1982, 1986, 2002) | 4 (1934, 1970, 2006*, 2010) | 1 (1958) | 13 | 12 | 8 |
|  อิตาลี | 4 (1934*, 1938, 1982, 2006) | 2 (1970, 1994) | 1 (1990*) | 1 (1978) | 8 | 7 | 6 |
|  อาร์เจนตินา | 3 (1978*, 1986, 2022) | 3 (1930, 1990, 2014) | — | — | 5 | 5 | 5 |
|  ฝรั่งเศส | 2 (1998*, 2018) | 2 (2006, 2022) | 2 (1958, 1986) | 1 (1982) | 6 | 5 | 3 |
|  อุรุกวัย | 2 (1930*, 1950) | — | — | 3 (1954, 1970, 2010) | 5 | 2 | 2 |
|  อังกฤษ | 1 (1966*) | — | — | 2 (1990, 2018) | 3 | 1 | 1 |
|  สเปน | 1 (2010) | — | — | 1 (1950) | 2 | 1 | 1 |
|  เนเธอร์แลนด์ | — | 3 (1974, 1978, 2010) | 1 (2014) | 1 (1998) | 5 | 4 | 3 |
|  เชโกสโลวาเกีย# | — | 2 (1934, 1962) | — | — | 2 | 2 | 2 |
|  ฮังการี | — | 2 (1938, 1954) | — | — | 2 | 2 | 2 |
|  สวีเดน | — | 1 (1958*) | 2 (1950, 1994) | 1 (1938) | 4 | 3 | 1 |
|  โครเอเชีย | — | 1 (2018) | 2 (1998, 2022) | — | 3 | 2 | 1 |
|  โปแลนด์ | — | — | 2 (1974, 1982) | — | 2 | 2 | — |
|  ออสเตรีย | — | — | 1 (1954) | 1 (1934) | 2 | 1 | — |
|  โปรตุเกส | — | — | 1 (1966) | 1 (2006) | 2 | 1 | — |
|  เบลเยียม | — | — | 1 (2018) | 1 (1986) | 2 | 1 | — |
|  สหรัฐ | — | — | 1 (1930) | — | 1 | 1 | — |
|  ชิลี | — | — | 1 (1962*) | — | 1 | 1 | — |
|  ตุรกี | — | — | 1 (2002) | — | 1 | 1 | — |
|  ยูโกสลาเวีย# | — | — | — | 2 (1930, 1962) | 2 | — | — |
|  สหภาพโซเวียต# | — | — | — | 1 (1966) | 1 | — | — |
|  บัลแกเรีย | — | — | — | 1 (1994) | 1 | — | — |
|  เกาหลีใต้ | — | — | — | 1 (2002*) | 1 | — | — |
|  โมร็อกโก | — | — | — | 1 (2022) | 1 | — | — |
ผลการแข่งขัน > ผลงานที่ดีที่สุดในแต่ละทวีป

ดูเพิ่ม: ผลการแข่งขันฟุตบอลโลกโดยภูมิภาค
ถึงวันนี้ ในรอบตัดสินของฟุตบอลโลกล้วนแต่มีแต่ทีมจากยุโรปและอเมริกาใต้ ทีมจากยุโรปชนะ 10 ครั้ง ทีมจากอเมริกาใต้ชนะ 9 ครั้ง มีเพียง 2 ทีมนอกเหนือจากทวีปทั้ง 2 นี้ที่เข้าสู่รอบรองชนะเลิศ คือทีมสหรัฐอเมริกา (ในเขตอเมริกาเหนือ อเมริกากลางและแคริบเบียน) ในปี ค.ศ. 1930 และทีมเกาหลีใต้ (เขตเอเชีย) ที่เข้ารอบรองชนะเลิศในปี ค.ศ. 2002 ส่วนผลที่ดีที่สุดของทีมจากแอฟริกาคือเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ ได้แก่ ทีมแคเมอรูน ในปี ค.ศ. 1990 ทีมเซเนกัล ในปี ค.ศ. 2002 และทีมกานา ในปี ค.ศ. 2010 และทีมจากเขตโอเชียเนีย ที่ผ่านเข้ารอบคือ ทีมออสเตรเลีย ในปี ค.ศ. 2006 เข้าสู่รอบ 2 ได้
ทีมบราซิล อาร์เจนตินา และสเปน เป็นทีมที่สามารถชนะฟุตบอลโลกนอกทวีปของตัวเองได้ บราซิลได้รับชัยชนะในยุโรป (ค.ศ. 1958) อเมริกาเหนือ (ค.ศ. 1970 และ 1994) และในเอเชีย (ค.ศ. 2002) ส่วนทีมอาร์เจนตินาชนะฟุตบอลโลกในอเมริกาเหนือในปี ค.ศ. 1986 ขณะที่ทีมจากสเปนชนะการแข่งขันฟุตบอลโลกในแอฟริกาในปี ค.ศ. 2010 นอกเหนือจากนั้นแล้ว มี 3 ครั้งที่ทีมชนะติดต่อกันในฟุตบอลโลกจากทีมในทวีปเดียวกัน คือ อิตาลีและบราซิลป้องกันแชมป์ได้ในปี ค.ศ. 1938 และ 1962 ตามลำดับ ขณะที่ทีมจากสเปนชนะการแข่งขันในฟุตบอลโลก 2010 ถัดจากทีมอิตาลี ในปี ค.ศ. 2006
|  | เอเอฟซี | ซีเอเอฟ | คอนคาแคฟ | คอนเมบอล | โอเอฟซี | ยูฟ่า | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทีม | 37 | 44 | 42 | 85 | 4 | 245 | 457 |
| Top 16 | 6 | 9 | 14 | 35 | 1 | 91 | 156 |
| Top 8 | 2 | 3 | 5 | 34 | 0 | 100 | 144 |
| Top 4 | 1 | 0 | 1 | 22 | 0 | 60 | 84 |
| Top 2 | 0 | 0 | 0 | 14 | 0 | 28 | 42 |
| 1 | 0 | 0 | 0 | 9 | 0 | 12 | 21 |
| 2 | 0 | 0 | 0 | 5 | 0 | 16 | 21 |
| 3 | 0 | 0 | 1 | 3 | 0 | 18 | 22 |
| 4 | 1 | 1 | 0 | 5 | 0 | 15 | 22 |