stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไท่ซื่อ

| ไท่ซื่อ |
| --- | --- |
พระนางไท่ซื่อที่วาดโดยเจียว ปิ่งเจิน จิตรกรสมัยราชวงศ์ชิง
พระสวามี: พระเจ้าโจวเหวิน
พระราชบุตร: ปั๋ว อี้เก่า พระเจ้าโจวอู่ Guan Shu Xian โจวกง Cai Shu Du Cao Shu Zhen Duo Cheng Shu Wu Huo Shu Chu Kang Shu Feng Ran Ji Zai, Ruler of Dan
ไท่ซื่อ (จีน: 太姒; ป. ศตวรรษที่ 12 – ศตวรรษที่ 11 ก่อน ค.ศ.) เป็นพระมเหสีในพระเจ้าโจวเหวิน และสตรีที่ได้รับความเคารพนับถือและให้เกียรติอย่างสูงในจีนโบราณ พระนางสืบเชื้อสายจากพระเจ้าอวี่ – ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์เซี่ย และพระมารดาของโอรส 10 พระองค์ เช่น พระเจ้าโจวอู่ – ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โจว และโจวกงหวัง พระอนุชาของพระองค์
ไท่ซื่อและพระเจ้าเหวิน ได้รับการถวายนามอารามย้อนหลังคือ "ซื่อจู่" ใน ค.ศ. 690 โดยเฉพาะการให้เกียรติโดยบูเช็กเทียน จักรพรรดินีองค์เดียวเท่านั้นที่ปกครองจีน
ชีวิต

กล่าวกันว่าพระนางไท่ซื่อเสด็จพระราชสมภพในตระกูลโหย่วซิน (จีน: 有莘氏) ของพระนามบรรพบุรุษ ซื่อ จากบริเวณที่ปัจจุบันคือเทศมณฑลเหอหยาง มณฑลส่านซี ซือหม่า เชียน นักประวัติศาสตร์สมัยราชวงศ์ฮั่น เขียนว่า เดิมพระนางมาจากรัฐฉี่หรือรัฐ Zeng ซึ่งอยู่ในและรอบบริเวณมณฑลเหอหนานในปัจจุบัน
แร็กนาการ์ด

| แร็กนาการ์ด |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: ซอรัส
ผู้จัดจำหน่าย:  เอสเอ็นเค ซอรัส (นีโอจีโอ ซีดี) 
กำกับ: เรียวมิ โมโมตะ
อำนวยการผลิต: โนบูยูกิ ทานากะ
ออกแบบ: ฮิโรอากิ ฟูจิโมโตะ
โปรแกรมเมอร์: ฮิเดกิ ซูซูกิ
ศิลปิน: เคียวซูเกะ โมโตยะ โมโตฮิโระ โทชิโระ เรียวมิ โมโมตะ
แต่งเพลง: ฮิเดกิ ซูซูกิ
เครื่องเล่น:  อาร์เคด นีโอจีโอ เออีเอส, นีโอจีโอ ซีดี, เซกา แซตเทิร์น 
วางจำหน่าย:  13 มิถุนายน ค.ศ. 1996 อาร์เคดญี่ปุ่น: 13 มิถุนายน ค.ศ. 1996 นีโอจีโอ เออีเอสญี่ปุ่น: 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1996 นีโอจีโอ ซีดีญี่ปุ่น: 23 สิงหาคม ค.ศ. 1996 แซตเทิร์นญี่ปุ่น: 4 เมษายน ค.ศ. 1997 
แนว: ต่อสู้
รูปแบบ:  ผู้เล่นเดี่ยว  หลายผู้เล่น 
ระบบอาร์เคด: นีโอจีโอ เอ็มวีเอส
แร็กนาการ์ด เป็นเกมต่อสู้อาร์เคด 2 มิติที่พัฒนาโดยซอรัสและซิสเตมวิชันสำหรับอาร์เคดของนีโอจีโอ, นีโอจีโอ ซีดี และเซกา แซตเทิร์น ซึ่งตัวละครในเกมล้วนมีพื้นฐานมาจากเทพเจ้าชินโต
รูปแบบการเล่น

แร็กนาการ์ดเป็นเกมต่อสู้ที่ใช้สไปรต์ที่เรนเดอร์ไว้ล่วงหน้าคล้ายกับเกมคิลเลอร์อินสติงต์ของบริษัทแรร์แต่มีกลไกรูปแบบการเล่นที่แตกต่างกัน เกมดังกล่าวมีระบบการต่อสู้ทางอากาศซึ่งทำได้โดยการดันก้านควบคุมขึ้นและกดปุ่มต่อยเบาและเตะแบาพร้อมกันเพื่อให้สามารถทำคอมโบกลางอากาศและแดชกลางอากาศ นอกจากนี้ ผู้เล่นยังสามารถชาร์จเกจพลัง (ขึ้นอยู่กับสี่ธาตุของน้ำ, ลม, ไฟ และสายฟ้า แม้ว่าตัวละครแต่ละตัวจะใช้เพียงสองในสี่ธาตุเท่านั้น) ซึ่งทำให้สามารถใช้สุดยอดท่าไม้ตาย บรรดาสุดยอดท่าไม้ตายสามารถทำได้ก็ต่อเมื่อชีวิตของผู้เล่นเป็นสีแดงกะพริบ ซึ่งคล้ายกับซีรีส์เดอะคิงออฟไฟเทอส์
พอร์ตและรุ่นที่เกี่ยวข้อง

เกมแร็กนาการ์ดได้รับการพอร์ตไปยังนีโอจีโอ เออีเอส ในเวลาต่อมา ซึ่งเป็นเวอร์ชันเครื่องเล่นภายในบ้านของนีโอจีโอ เอ็มวีเอส เวอร์ชันนี้มีคันทินิวแบบจำกัดและมีการตั้งค่าความยากต่างกัน โดยเวอร์ชันนี้เผยแพร่อีกครั้งผ่านเวอร์ชวลคอนโซลของวีเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น แร็กนาการ์ดยังได้รับการพอร์ตไปยังนีโอจีโอ ซีดี เฉพาะในประเทศญี่ปุ่น เวอร์ชันนี้มีฉากเปิดที่ได้รับการปรับปรุง, ดนตรีประกอบที่ใสขึ้นเล็กน้อย และการปรับแต่งอื่น ๆ เล็กน้อย แร็กนาการ์ดเวอร์ชันนี้ได้รับการพอร์ตไปยังเซกา แซตเทิร์น ในภายหลัง เฉพาะในประเทศญี่ปุ่นเช่นกัน เวอร์ชันนี้มีโหมดใหม่และการปรับแต่งการควบคุมบางส่วน ในขณะที่กราฟิกรวมถึงรูปแบบการเล่นของเกมบางส่วนได้รับการปรับปรุงและปรับเปลี่ยน ต่างจากเวอร์ชันอาร์เคดและนีโอจีโอ ซึ่งผู้เล่นสามารถเล่นเป็นหนึ่งในบอสได้โดยการป้อนสูตรโกงเกม โดยเวอร์ชันนีโอจีโอ ซีดี และเซกา แซตเทิร์น อนุญาตให้ผู้เล่นเล่นเป็นบอสได้โดยเข้าสู่โหมดเวอร์ซัสเท่านั้น
การตอบรับ

เกมแร็กนาการ์ดได้รับการตอบรับที่หลากหลายจากนักวิจารณ์นับตั้งแต่เปิดตัว
จากนักวิจารณ์สี่คนของนิตยสารอิเล็กทรอนิกเกมมิงมันทลี คริสปิน บอยเยอร์ มีปฏิกิริยาเงียบสงบ แต่อีกสามคนวิจารณ์อย่างรุนแรงต่อเกมดังกล่าว โดยชอว์น สมิธ และซูชิ-เอกซ์ พบว่ามันน่าเบื่อเนื่องจากการเคลื่อนไหวที่ขาด ๆ หาย ๆ ของตัวละคร และหน่วงเวลาระหว่างการเคลื่อนไหวแต่ละครั้ง รวมทั้งแดน ชู และซูชิ-เอกซ์ ตั้งข้อสังเกตว่าแม้ว่าแอนิเมชันก่อนการต่อสู้จะน่าประทับใจ แต่กราฟิกก็ไม่โดดเด่นเมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น นอกจากนี้ รอเบิร์ต แบนเนอร์ต จากแมน!เอซี ชมเชยการออกแบบตัวละคร แต่โดยรวมแล้วรู้สึกผสมปนเปต่อแร็กนาการ์ดเมื่อพิจารณาการเปลี่ยนแปลงของเซกา แซตเทิร์น ในแง่ของการออกแบบหลาย ๆ ด้าน ส่วนคริสตอฟ เดลปิแอร์ จากเพลเยอร์วันได้เปรียบเทียบลักษณะภาพของเกมนี้กับคิลเลอร์อินสติงต์
และในบทวิจารณ์ย้อนหลังสำหรับออลเกมนั้น ไคล์ ไนต์ รู้สึกแบบผสมในเรื่องของการนำเสนอด้วยภาพและการออกแบบเสียงที่แสดงผลไว้ล่วงหน้า แต่ติเตียนถึงปัญหาความสมดุลของตัวละครและรูปแบบการเล่น
แหล่งข้อมูลอื่น

Ragnagard at GameFAQs
Ragnagard at Giant Bomb
Ragnagard at Killer List of Videogames
Ragnagard at MobyGames
ภาพจับหน้าจอรูปแบบการเล่นที่แสดงแมตช์ระหว่างซูซาโนะกับเบ็นเต็ง
เทศบาลเมืองทุ่งสง

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับอำเภอ ดูที่ อำเภอทุ่งสง
| เทศบาลเมืองทุ่งสง |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Mueang Thung Song
สถานีรถไฟชุมทางทุ่งสง
คำขวัญ: ทุ่งสงเมืองแห่งการเรียนรู้ เมืองชุมทางน่าอยู่ สู่ชุมชนเข็มแข็ง ผาสุกอย่างยั่งยืน
ทม.ทุ่งสงที่ตั้งของเทศบาลเมืองทุ่งสง
พิกัด: 8°9′52.31″N 99°40′49.4″E﻿ / ﻿8.1645306°N 99.680389°E﻿ / 8.1645306; 99.680389
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครศรีธรรมราช
อำเภอ: ทุ่งสง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ทรงชัย วงษ์วัชรดำรง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 7.17 ตร.กม. (2.77 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 30,513 คน
 • ความหนาแน่น: 4,255.64 คน/ตร.กม. (11,022.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04800901
ที่อยู่ สำนักงาน: 103 ถนนชนปรีดา ตำบลปากแพรก อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช 80110
เว็บไซต์: www.thungsongcity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองทุ่งสง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลปากแพรกทั้งตำบล
ประวัติ

เทศบาลเมืองทุ่งสง เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในเขตท้องที่ตำบลปากแพรก อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช ตำแหน่งที่ตั้งของทุ่งสง อยู่กึ่งกลางคาบสมุทรมีเส้นทางเชื่อมต่อระหว่างทะเลอ่าวไทยกับทะเล อันดามัน ทำให้ทุ่งสงเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางการค้าข้ามคาบสมุทร ในสมัยอาณาจักรตามพรลิงก์ และสมัยอาณาจักรนครศรีธรรมราช หลักฐานที่ยังหลงเหลืออยู่ในปัจจุบันคือ ร่องรอยชุมชนโบราณที่ได้รับอิทธิพลของ วัฒนธรรมอินเดียที่ตำบลหนองหงส์ สันนิษฐานว่าเส้นทางคาบสมุทรเส้นนี้เริ่มต้นจากปากแม่น้ำกันตัง กองเรือ สินค้าที่มาจากอินเดีย ลังกา หรือชาวตรัง จะล่องเรือเข้ามาตามแม่น้ำกันตัง ผ่านมาทางคลองท่าหลวง เข้าคลองวังหีบ คลองท่าเลา คลองท่าโหลน ขึ้นบกที่บริเวณวัดชัยชุมพล เมืองทุ่งสง แล้วเดินทางเท้าเข้าอำเภอร่อนพิบูลย์ข้ามคลองเสาธง เข้าสู่เมืองนครศรีธรรมราช ในยุคสมัยนี้ทุ่งสงคงมีฐานะเป็นชุมชนไม่ขยายใหญ่โตขนาดเมืองมาถึงสมัยรัตนโกสินทร์ ทุ่งสงเจริญขึ้นเป็นลำดับ จนกระทั่งในสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อปี พ.ศ. 2440 เมืองแห่งนี้ ก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอำเภอขึ้นกับนครศรีธรรมราช คนเก่าเล่าว่า ชุมชนแรกของเมืองทุ่งสงตั้งอยู่บริเวณตลาดใน ริมคลองท่าเลาใกล้ ๆ บริเวณหอสมุดประชาชนเทศบาลเมืองทุ่งสงในปัจจุบัน ต่อมาได้มีการสร้างทางรถไฟสายใต้ โดยทางรถไฟซึ่งมีการสร้างและเปิดใช้งานเป็นช่วง ๆ ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 มาสำเร็จเสร็จสิ้นตลอดสายในสมัยรัชกาลที่6 ได้เลือกทุ่งสง (ตำบลปากแพรก) เป็นสถานีชุมทางใหญ่ เป็นจุดรวมและจุดจ่ายรถไฟแยกไปส่วนต่าง ๆ ของภาคใต้
เทศบาลตำบลปากแพรกได้รับการยกฐานะขึ้น โดยได้ประกาศพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน 2483 มีนายเนย ศิลปรัศมี เป็นนายกเทศมนตรีคนแรก และได้ประกาศกระทรวงมหาดไทยยกฐานะและเปลี่ยนชื่อเป็นเทศบาลเมืองทุ่งสง เมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2547
ภูมิศาสตร์

สภาพภูมิประเทศของพื้นที่เทศบาลเมืองทุ่งสง เป็นที่ราบเชิงเขามีภูเขาล้อมรอบ ในพื้นที่ราบมีพื้นที่เกษตรกรรมประมาณ 2,025 ไร่ และมีภูเขาเตี้ย ๆ ในเขตเทศบาล 4 ลูก ได้แก่ภูเขาแจ่ม ภูเขาชัยชุมพล ภูเขาปรีดี และภูเขาราบ เนื่องจากเทศบาลเมืองทุ่งสง ได้จัดตั้งสถานีตรวจวัดภูมิอากาศขึ้นที่สวนพฤกษาสิรินธรจึงใช้สถิติภูมิอากาศของสถานีตรวจวัดอากาศของสวนพฤกษาสิรินธรมาเป็นข้อมูลด้านภูมิอากาศของพื้นที่ จากสถิติภูมิอากาศจะมีฝนตกตลอดปี ในฤดูมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ จะมีปริมาณฝนตกชุกกว่าลมมาสุมตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งได้รับกระแสลมจากมรสุมไม่เต็มที่ เดือนที่มีฝนตกน้อยที่สุด คือเดือนกุมภาพันธ์ มีค่า 0.06 มิลลิลิตร ส่วนปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรวมตลอดปีประมาณ 2,364.2 มิลลิลิตรต่อปี อุณหภูมิมีค่าเฉลี่ยตลอดปีประมาณ 27.32 องศาเซลเซียส เนื่องจากเทศบาลเมืองทุ่งสง ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกจึงได้รับอิทธิพลจากสมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือที่พัดฝ่านอ่าวไทย ทำให้ได้รับไอน้ำและความชุ่มชื่นมาก จึงมีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดทั้งปีไม่สูงมากนัก เดือนที่มีอุณหภูมิสูงสุด คือเดือนเมษายน เฉลี่ย 36.4 องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนธันวาคม เฉลี่ย 20.4 องศาเซลเซียส
เทศบาลเมืองทุ่งสง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกขอตัวเมืองนครศรีธรรมราช
ทิศเหนือ ติดตำบลนาหลวงเสน
ทิศใต้ 	ติดตำบลชะมาย
ทิศตะวันออก ติดตำบลถ้ำใหญ่
ทิศตะวันตก ติดตำบลชะมาย
ชุมชน

เทศบาลเมืองทุ่งสงประกอบด้วยชุมชน 20 ชุมชน
ชุมชนตลาดสด
ชุมชนตลาดใน
ชุมชนบ้านพักรถไฟทุ่งสง
ชุมชนทุ่งสง-นาบอน
ชุมชนสะพานเหล็ก
ชุมชนประชาอุทิศ
ชุมชนยุทธศาสตร์
ชุมชนเสริมชาติ
ชุมชนเขาปรีดี
ชุมชนท่าแพเหนือ
ชุมชนทุ่งสง-ห้วยยอด
ชุมชนเปรมประชา
ชุมชนราชบริพาร
ชุมชนตะวันออกวัดชัยชุมพล
ชุมชนหมู่บ้านพัฒนา
ชุมชนบ้านนาเหนือ
ชุมชนหลังโรงพยาบาลทุ่งสง
ชุมชนท่าแพใต้
ชุมชนบ้านในหวัง
ชุมชนโดมทองธานี (ท่าแพ)
การศึกษา

ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเขาปรีดี
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กชัยชุมพล
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กหนองป่าแก
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กหมู่บ้านพัฒนา
โรงเรียนเทศบาลวัดชัยชุมพล
โรงเรียนเทศบาลวัดโคกสะท้อน
โรงเรียนมัธยมเทศบาลวัดท่าแพ
โรงเรียนเทศบาลบ้านนาเหนือ
โรงเรียนกีฬาเทศบาลเมืองทุ่งสง
โรงเรียนรีสอร์ทอนุบาลทุ่งสง
โรงเรียนสตรีทุ่งสง
โรงเรียนเจริญวิทยา
โรงเรียนเจริญวัยวิทยา
โรงเรียนรัตนศึกษา
โรงเรียนรัตนศึกษาชนปรีดา
โรงเรียนเสริมปัญญา
โรงเรียนกาญจนศึกษา
โรงเรียนกาญจนศึกษาพัฒนาการ
กศน.อำเภอทุ่งสง
ศาสนสถาน

เทศบาลเมืองทุ่งสงมีวัดพุทธทั้งหมด 5 แห่ง ได้แก่ วัดท่าแพ วัดเขาปรีดี วัดโคกสะท้อน วัดชัยชุมพล สำนักสงฆ์ถ้ำทอหูก และมีมัสยิดจำนวน 1 แห่ง คือ มัสยิดบารอกัต
โรงพยาบาลกัลยาณิวัฒนาการุณย์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์

| โรงพยาบาลกัลยาณิวัฒนาการุณย์ |
| --- | --- |
มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์


ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: จังหวัดนราธิวาส, ไทย
หน่วยงาน
ประเภท: โรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอน
สังกัด: คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
บริการสุขภาพ
จำนวนเตียง: 22 เตียง
ลิงก์
เว็บไซต์: med.pnu.ac.th
โรงพยาบาลกัลยาณิวัฒนาการุณย์ เป็นโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยของรัฐบาล ในเขตภาคใต้ตอนล่าง สังกัดคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์  ตั้งอยู่ภายในมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ เขตการศึกษาโคกเคียน
ประวัติ

อาคารโรงพยาบาลฯ
(มีนาคม พ.ศ. 2554)
อาคารโรงพยาบาลฯ
(พฤษภาคม พ.ศ. 2555)
เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 สภามหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ มีมติจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์ขึ้น เพื่อการพัฒนาระบบบริการสุขภาพและคณภาพชีวิตของพี่น้องประชาชน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้และจังหวัดใกล้เคียงให้ดีขึ้น และเพื่อให้ประชาชนสามารถเข้าถึงบริการสุขภาพที่มีมาตรฐานสากล ตามหลักปรัชญาที่มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ มุ่งหวังให้มีเป็นสถานศึกษาที่จัดการเรียนการสอนในทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพที่ได้มาตรฐานสากล บนพื้นฐานของงานวิจัย ให้บริการวิชาการและวิชาชีพด้านสุขภาพ
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2552 จึงได้อนุมัติให้ดำเนินการสร้างอาคารโรงพยาบาลคณะแพทยศาสตร์ขึ้น เพื่อรองรับการจัดการเรียนการสอนนักศึกษาแพทย์ระดับชั้นคลินิก (ชั้นปี 4-6) และนักศึกษาในกลุ่มวิทยาศาสตร์สุขภาพของมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ที่กำลังจะมีการจัดตั้งขึ้นต่อไปในอนาคตอันใกล้นี้ นอกจากนี้ที่สำคัญที่สุด คือ การเป็นศูนย์วิจัยและบริการวิชาการทางด้านการแพทย์และการสาธารณสุขของประเทศไทยในเขตภาคใต้ตอนล่าง รวมทั้งเพื่อเพิ่มศักยภาพของการให้บริการทางการแพทย์และการรักษาพยาบาลแก่พี่น้องประชาชชนในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนใต้และจังหวัดใกล้เคียง และยังรวมถึงประชาชนจากประเทศเพื่อนบ้านในภูมิภาคประชาคมอาเซียน เช่น มาเลเซีย อินโดนีเซีย ฯลฯ เป็นต้น ให้ได้มากยิ่งขึ้น
โรงพยาบาลกัลยาณิวัฒนาการุณย์ (ชื่อเดิม โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ หรือ ศูนย์การแพทย์นราธิวาสราชนครินทร์ ) ได้ก่อตั้งขึ้น ณ เขตการศึกษาโคกเคียน มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ หรือบริเวณศูนย์ราชการแห่งใหม่ของจังหวัดนราธิวาส ซึ่งลักษณะโรงพยาบาลเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ขนาด 12 ชั้น มีพื้นที่ใช้สอยทั้งหมด 19,000 ตารางเมตร โดยเป็นแหล่งปฏิบัติงานรวมทั้งแหล่งการเรียนการสอนนักศึกษาแพทย์ระดับชั้นคลินิก คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ และเป็นสถาบันหลักในการผลิตบุคลากรทางการแพทย์และสาธารณสุขตามความต้องการของภาคใต้และของภูมิภาค ตามนโยบายของรัฐบาลที่จะนำภูมิภาคนี้และประเทศไทยไปสู่การเปลี่ยนแปลงทางด้านการเมือง เศรษฐกิจและสังคมที่ดีขึ้นโดยในเบื้องต้น โรงพยาบาลกัลยาณิวัฒนาการุณย์ จะเริ่มเปิดให้บริการทางการแพทย์และรักษาพยาบาลเฉพาะแผนกผู้ป่วยนอก (OPD ; Outpatient department) เป็นเบื้องต้นในระยะแรกไปก่อน จนกว่าการก่อสร้างอาคารและสาธารณูปโภคต่างๆ จะเสร็จสมบูรณ์
ดูเพิ่ม

คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
| ด ค กโรงพยาบาลและสถาบันร่วมผลิตแพทย์แห่งคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ |
| --- | --- |
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย: โรงพยาบาลกัลยาณิวัฒนาการุณย์
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก: โรงพยาบาลสงขลา
เส้นเมริเดียนที่ 91 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 91 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ อ่าวเม็กซิโก อเมริกากลาง มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 91 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 89 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 91 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 90°0′N 91°0′W﻿ / ﻿90.000°N 91.000°W﻿ / 90.000; -91.000﻿ (Arctic Ocean) | มหาสมุทรอาร์กติก |  |
| 81°49′N 91°0′W﻿ / ﻿81.817°N 91.000°W﻿ / 81.817; -91.000﻿ (Canada) |  แคนาดา | นูนาวุต — เกาะเอลสเมียร์ |
| 81°32′N 91°0′W﻿ / ﻿81.533°N 91.000°W﻿ / 81.533; -91.000﻿ (Nansen Sound) | แนนเซ็นซาว์ด |  |
| 80°43′N 91°0′W﻿ / ﻿80.717°N 91.000°W﻿ / 80.717; -91.000﻿ (Canada) |  แคนาดา | นูนาวุต — เกาะแอเซลไฮเบิร์จ |
| 78°8′N 91°0′W﻿ / ﻿78.133°N 91.000°W﻿ / 78.133; -91.000﻿ (Norwegian Bay) | อ่าวนอร์วีเจียน |  |
| 77°38′N 91°0′W﻿ / ﻿77.633°N 91.000°W﻿ / 77.633; -91.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 77°8′N 91°0′W﻿ / ﻿77.133°N 91.000°W﻿ / 77.133; -91.000﻿ (Norwegian Bay) | อ่าวนอร์วีเจียน |  |
| 76°39′N 91°0′W﻿ / ﻿76.650°N 91.000°W﻿ / 76.650; -91.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 74°42′N 91°0′W﻿ / ﻿74.700°N 91.000°W﻿ / 74.700; -91.000﻿ (Parry Channel) | ช่องแคบแพร์รี |  |
| 74°0′N 91°0′W﻿ / ﻿74.000°N 91.000°W﻿ / 74.000; -91.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 73°27′N 91°0′W﻿ / ﻿73.450°N 91.000°W﻿ / 73.450; -91.000﻿ (Prince Regent Inlet) | ปากแม่น้ำปรินซ์รีเจนต์ |  |
| 71°30′N 91°0′W﻿ / ﻿71.500°N 91.000°W﻿ / 71.500; -91.000﻿ (Gulf of Boothia) | อ่าวบูเทีย |  |
| 69°37′N 91°0′W﻿ / ﻿69.617°N 91.000°W﻿ / 69.617; -91.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 62°56′N 91°0′W﻿ / ﻿62.933°N 91.000°W﻿ / 62.933; -91.000﻿ (Hudson Bay) | อ่าวฮุดสัน |  |
| 62°40′N 91°0′W﻿ / ﻿62.667°N 91.000°W﻿ / 62.667; -91.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 62°39′N 91°0′W﻿ / ﻿62.650°N 91.000°W﻿ / 62.650; -91.000﻿ (Hudson Bay) | อ่าวฮุดสัน |  |
| 57°16′N 91°0′W﻿ / ﻿57.267°N 91.000°W﻿ / 57.267; -91.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 48°12′N 91°0′W﻿ / ﻿48.200°N 91.000°W﻿ / 48.200; -91.000﻿ (United States) |  สหรัฐ | รัฐมินนิโซตา |
| 47°28′N 91°0′W﻿ / ﻿47.467°N 91.000°W﻿ / 47.467; -91.000﻿ (Lake Superior) | ทะเลสาบสุพีเรีย |  |
| 46°55′N 91°0′W﻿ / ﻿46.917°N 91.000°W﻿ / 46.917; -91.000﻿ (United States) |  สหรัฐ |  |
| 29°10′N 91°0′W﻿ / ﻿29.167°N 91.000°W﻿ / 29.167; -91.000﻿ (Gulf of Mexico) | อ่าวเม็กซิโก |  |
| 19°7′N 91°0′W﻿ / ﻿19.117°N 91.000°W﻿ / 19.117; -91.000﻿ (Mexico) |  เม็กซิโก |  |
| 17°15′N 91°0′W﻿ / ﻿17.250°N 91.000°W﻿ / 17.250; -91.000﻿ (Guatemala) |  กัวเตมาลา |  |
| 16°53′N 91°0′W﻿ / ﻿16.883°N 91.000°W﻿ / 16.883; -91.000﻿ (Mexico) |  เม็กซิโก |  |
| 16°4′N 91°0′W﻿ / ﻿16.067°N 91.000°W﻿ / 16.067; -91.000﻿ (Guatemala) |  กัวเตมาลา |  |
| 13°55′N 91°0′W﻿ / ﻿13.917°N 91.000°W﻿ / 13.917; -91.000﻿ (Pacific Ocean) | มหาสมุทรแปซิฟิก |  |
| 0°23′S 91°0′W﻿ / ﻿0.383°S 91.000°W﻿ / -0.383; -91.000﻿ (Ecuador) |  เอกวาดอร์ |  |
| 0°58′S 91°0′W﻿ / ﻿0.967°S 91.000°W﻿ / -0.967; -91.000﻿ (Pacific Ocean) | มหาสมุทรแปซิฟิก |  |
| 60°0′S 91°0′W﻿ / ﻿60.000°S 91.000°W﻿ / -60.000; -91.000﻿ (Southern Ocean) | มหาสมุทรใต้ |  |
| 72°32′S 91°0′W﻿ / ﻿72.533°S 91.000°W﻿ / -72.533; -91.000﻿ (Antarctica) | แอนตาร์กติกา | เส้นแบ่งเขตแดนระหว่างดินแดนไม่ถูกอ้างสิทธิ์ (ถึงตะวันตก) และจังหวัดแอนตาร์กติกาชิเลนา (ถึงตะวันออก), อ้างสิทธิ์โดย  ชิลี |
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 92 องศาตะวันตก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
แอร์ฟรานซ์ เที่ยวบินที่ 4590

| --- | --- |

สรุปอุบัติการณ์
วันที่: 25 กรกฎาคม 2543
สรุป: ความเสียหายจากวัตถุแปลกปลอม
จุดเกิดเหตุ: โกเนสส์ ฝรั่งเศส
ประเภทอากาศยาน: บีเอซี/แอโรสปาติออง คองคอร์ด
ดําเนินการโดย: แอร์ฟรานซ์
ทะเบียน: F-BTSCdisaster
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติชาลส์เดอโกล
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติเจเอฟเค
ผู้โดยสาร: 100
ลูกเรือ: 9
เสียชีวิต: 113 (บนเครื่อง 109, บนพื้นดิน 4)
บาดเจ็บ: 0
แอร์ฟรานซ์ เที่ยวบินที่ 4590 เป็นอุบัติเหตุที่เกิดกับสายการบินแอร์ฟรานซ์ เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 เดินทางจากปารีส ไปนิวยอร์ก ด้วยเครื่องบินคองคอร์ด
ขณะเครื่องบินกำลังบินขึ้น เจ้าหน้าที่หอบังคับการบินได้แจ้งนักบินว่าเห็นเพลิงไหม้ที่ด้านท้ายเครื่อง นักบินได้ตรวจสอบแล้วแจ้งว่า เกิดปัญหากับเครื่องยนต์หมายเลข 1  อีก 4 วินาทีต่อมานักบินได้แจ้งว่าเกิดปัญหากับเครื่องยนต์หมายเลข 2 ด้วย  สัญญาณเตือนไฟไหม้ดังขึ้นในห้องนักบิน นักบินพยายามนำเครื่องไปร่อนลงที่สนามบินใกล้เคียงข้าง เครื่องบินสูญเสียความเร็ว ดิ่งหัวลงสู่โรงแรม เกิดไฟไหม้อย่างรุนแรง มีผู้เสียชีวิต 113 คน เป็นผู้โดยสาร 100 คน ลูกเรือ 9 คน และผู้ที่อยู่ในโรงแรมที่คองคอร์ดตกใส่อีก 4 คน
จากผลการสอบสวนสรุปว่าสาเหตุการตก เกิดจากมีชิ้นส่วนโลหะที่หลุดออกมาจากเครื่องบินดีซี-10 ของคอนติเนนตัลแอร์ไลน์ ซึ่งบินขึ้นก่อนหน้านั้น 4 นาที กระแทกกับยางล้อด้านซ้ายของคองคอร์ด ขณะกำลังเร่งเครื่องเพื่อเทคออฟ ยางล้อเกิดระเบิดและมีชิ้นส่วนของยางกระเด็นไปกระแทกถังน้ำมัน และสายไฟ และเกิดไฟลุกไหม้ขึ้น
หน่วยงานความปลอดภัยทางการบินได้สั่งระงับคองคอร์ดทุกเที่ยวบินเพื่อสอบสวนหาสาเหตุและแก้ไข คองคอร์ดเที่ยวบินแรกหลังอุบัติเหตุ ทำการบินทดสอบเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 และทำการบินพร้อมผู้โดยสารเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 วันเดียวกับการเกิดวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544
ความตกต่ำของอุตสาหกรรมการบินหลังเหตุการณ์ 9/11 ทำให้แอร์ฟรานซ์และบริติชแอร์เวย์ ตัดสินใจประกาศยกเลิกการใช้งานเครื่องบินคองคอร์ดทั้งหมด ในปี พ.ศ. 2546 เนื่องจากมีผู้ใช้บริการน้อยและมีต้นทุนสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

Final report from Bureau d'Enquêtes et d'Analyse เก็บถาวร 2015-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
PlaneCrashInfo.Com - Data Entry on Flight 4590
Aviation-Safety.Net - Data Entry on Flight 4590 เก็บถาวร 2011-06-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Observer - this article mentions other contributing factors
Crash report(PDF) เก็บถาวร 2009-03-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
CVR transcript
48°59′08″N 2°28′20″E﻿ / ﻿48.98556°N 2.47222°E﻿ / 48.98556; 2.47222
เหอชั่วรุ่ยชินหวัง

เหอชั่วรุ่ยชินหวัง (จีน: 和硕睿亲王) เป็นตำแหน่งอ๋องที่จักรพรรดิหวงไท่จี๋พระราชทานให้แก่องค์ชายตัวเอ๋อร์กุ่น โดยได้รับพระราชทานในปีค.ศ.1636 ถีงแม้จะโดนริบตำแหน่งภายหลังตัวเอ๋อร์กุ่นสิ้นพระชนม์ แต่ก็ได้รับพระราชทานคืนในสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง ตำแหน่งเหอชั่วรุ่ยชินหวังยังได้บรรจุอยู่ในอ๋องพระมาลาเหล็ก ทำให้ตำแหน่งอ๋องได้รับการสืบทอดไปยังลูกหลานขององค์ชายตัวเอ๋อร์กุ่น
รายพระนามเหอชั่วรุ่ยชินหวัง

รุ่ยจงชินหวังตัวเอ๋อร์กุ่น
1612-1636-1650
เป้ย์เล่อ(รุ่ยชินหวัง)ตัวเอ่อร์ปั๋ว
1642-1672
เจิ้นกั๋วกง(รุ่ยชินหวัง)ซูเอ่อร์ฟา
1664-1701
ฟู่กั๋วกง(รุ่ยชินหวัง)ไซเลย์
1680-1729
ฟู่กั๋วเค่อฉินกง(รุ่ยชินหวัง)กงอี๋ปู้
1714-1746
ซิ่นจุ้นหวัง(รุ่ยชินหวัง)หรูซง
1737-1770
รุ่ยกงชินหวังเฉิงซิ่น
1761-1778-1800
รุ่ยเชิ่นชินหวังหย่งซี
1777-1801-1802
รุ่ยฉินชินหวังจิ้งหมิ่น
1788-1802-1826
รุ่ยซีชินหวังหัวเฟิง
1810-1826-1864
รุ่ยเชฺว่ชินหวังหลงฉิน
1838-1865-1876
รุ่ยจิ้งชินหวังซ่านฉี
1864-1876-1915
รุ่ยชินหวังจงเฉฺวียน
1892-1915-1939
เหอ หลิน

| เหอ หลิน He Lin |
| --- | --- |
ชื่อจีน: 何琳 (จีนตัวเต็ม)
เชื้อชาติ: ฮั่น
เกิด:  (1977-11-14) พฤศจิกายน 14, 1977 (46 ปี) เซี่ยงไฮ้, ประเทศจีน
อาชีพ: นักแสดง
ปีทำงาน: 1990 – ปัจจุบัน
คู่สมรส: อู๋ ปิง
เหอ หลิน (จีน: 何琳 อักษรโรมัน: He Lin) เป็นนักแสดงชาวจีน
ผลงานในการแสดง > ภาพยนตร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ปี | ชื่อภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ | ชื่อภาพยนตร์ภาษาจีน | หมายเหตุ |
| 1990 | The Gunman Against Opium | 《禁烟枪手》 |  |
| 1993 | First Attraction | 《第一诱惑》 |  |
| 1999 |  | 《千禧金龍》 |  |
| 1999 |  | 《路緣情歸》 |  |
| 2003 | Mother | 《为奴隶的母亲》 |  |
| 2003 |  | 《義不容辭》 |  |
| 2003 | Late loving you | 《来不及爱你》 |  |
| 2019 | The Founding of a Republic | 《建國大業》 |  |
ผลงานในการแสดง > ละครโทรทัศน์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ปี | ชื่อละครโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ | ชื่อละครโทรทัศน์ภาษาจีน | หมายเหตุ |
| 1997 |  | 《抉择》 |  |
| 1997 |  | 《牽手》 |  |
| 1998 | Palace of Desire | 《大明宮詞》 |  |
| 1998 |  | 《一年又一年》 |  |
| 1998 |  | 《至愛》 |  |
| 1998 |  | 《琉璃廠傳奇》 |  |
| 1999 |  | 《莊姬公主》 |  |
| 1999 |  | 《星夢》 |  |
| 1999 |  | 《表演系的故事》 |  |
| 2000 |  | 《欲望》 |  |
| 2000 |  | 《白色陷阱》 |  |
| 2000 |  | 《玲瓏女》 |  |
|  | 《蓮花太子》 |  |  |
| 2001 |  | 《亂世麗人》 |  |
| 2002 | Drotherly Affection | 《手心手背》 |  |
| 2002 |  | 《钱王》 |  |
| 2002 |  | 《可怜天下男人心》 |  |
| 2003 |  | 《张学良》 |  |
| 2003 |  | 《谷穗黄了》 |  |
| 2003 |  | 《青天衙門之血手印》 |  |
| 2003 | Chu Qizhi Sheng | 《出奇制胜》 |  |
| 2004 |  | 《各就各位之愛情演習》 |  |
| 2004 |  | 《新鍘美案》 |  |
| 2004 |  | 《萍踪侠影》 |  |
| 2004 |  | 《新科状元》 |  |
| 2005 |  | 《天地傳奇》 |  |
| 2005 |  | 《麻辣婆媳》 |  |
| 2005 |  | 《十月怀胎》 |  |
| 2005 |  | 《美麗的謊言》 |  |
| 2005 | Men Hui Qing He | 《梦回青河》 |  |
| 2005 |  | 《青天衙門之血手印》 |  |
| 2005 | Qin Shi Huang | 《秦始皇》 |  |
| 2006 |  | 《一一之吻》 |  |
| 2006 |  | 《開天闢地》 |  |
| 2006 |  | 《双凤楼》 |  |
| 2006 | Zhou Xuan | 《周璇》 |  |
| 2007 |  | 《麻辣婆媳2》 |  |
| 2007 |  | 《江南往事》 |  |
| 2008 | A Woman | 《女人无悔》 |  |
| 2008 | Yang Guang Pu Zhao Da Di | 《阳光普照大地》 |  |
| 2008 | Tiger Hill Trail | 《再向虎山行》 |  |
| 2009 |  | 《金婚风雨情》 |  |
| 2009 |  | 《家常菜》 |  |
| Not Wthout A Mother | 《不能沒有娘》 |  |  |
| 2011 |  | 《國家命運》 |  |
| 2011 |  | 《青海花兒》 |  |
| 2011 | Pitched Battle South Of The River | 《激戰江南》 |  |
| 2011 |  | 《娘心計》 |  |
| 2011 |  | 《血刃》 |  |
| 2012 |  | 《那金花和她的女婿》 |  |
| 2018 | Heirs | 《繼承人》 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เหอ หลิน ที่ซินล่างบล็อก
เหอ หลิน ที่ซินล่างเวย์ปั๋ว (ในภาษาจีน)
เหอ หลิน ที่ฮ่องกงมูวีเดตาเบส
เหอ หลิน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โลกไซเบอร์

โลกไซเบอร์ (Cyberworlds) คือโลกของสารสนเทศที่อยู่บนปริภูมิไซเบอร์ คำว่าโลกไซเบอร์หรือ "ไซเบอร์เวิลด์" ถูกนำเสนอครั้งแรกในหนังสือเรื่อง "ไซเบอร์เวิลด์" โดยศาสตราจารย์ โทชิยาสึ ลอเรนส์ คูนิอิ โดยให้โลกไซเบอร์สามารถถูกสร้างขึ้นโดยเจตนาหรือเกิดขึ้นเองก็ได้ และโลกของสารสนเทศเหล่านี้สามารถเป็นได้ทั้งแบบเสมือน  โลกจริง  หรือโลกที่ผสมกันระหว่างความจริงและสารสนเทศเสมือน หากจะกล่าวถึงแบบจำลองสารสนเทศในโลกไซเบอร์นี้ ซึ่งในทางทฤษฎีแล้วโลกไซเบอร์จะอยู่ระดับเหนือกว่าระดับที่ผนวกรวมแบบจำลองฐานข้อมูลเชิงพื้นที่และแบบจำลองฐานข้อมูลเชิงเวลา โลกไซเบอร์ยังสร้างและประยุกต์ใช้กับ ธุรกรรมอิเล็กทรอนิกส์ การพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ การเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ และวัฒนธรรมประเพณีหรือสังคมเผ่าพันธุ์ทางอิเล็กทรอนิกส์
เครื่องหมายยศนายทหารชั้นสัญญาบัตรกองทัพเรือเนโท

แผนภาพเปรียบเทียบ เครื่องหมายยศนายทหารชั้นสัญญาบัตรกองทัพเรือเนโท (อังกฤษ: Ranks and insignia of NATO navies' officers) ภายใต้ชั้นยศมาตรฐานของเนโท สิ่งนี้มีประโยชน์ในการสร้างความอาวุโสในหมู่เจ้าหน้าที่ที่ทำหน้าที่มียศเท่ากันภายในโครงสร้างการบังคับบัญชาข้ามชาติ
ชั้นยศที่นำหน้าด้วย OF- (นายทหารชั้นสัญญาบัตร) และ WO- (นายดาบ) ได้รับการจัดตั้งขึ้นในเอกสาร STANAG 2116 ซึ่งมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า NATO Codes for Grades of Military Personnel
ในกองทัพเรือหลายแห่ง สองยศแยกกันจะอยู่ในระดับ OF-1 ยศเฉพาะเหล่านี้ เป็นที่รู้จักในชื่อต่าง ๆ ในกองทัพเรือต่าง ๆ โดยทั่วไปจะให้ระดับอย่างเป็นทางการน้อยกว่าเป็น "OF-1a" (อาวุโสกว่า) และ "OF-1b" (อาวุโสน้อยกว่า)