stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ป้อมดาว
ที่มา

ก่อนหน้าการสร้างป้อมดาว ป้อมในยุคกลางมักจะตั้งอยู่บนเนินสูง จากป้อมผู้ป้องกันป้อมสามารถยิงธนูลงมายังข้าศึกได้ ปราสาทยิ่งสูงเท่าใดรัศมีของการยิงก็ยิ่งกว้างไกลขึ้น ทางเดียวที่ข้าศึกจะยึดที่มั่นได้ก็ด้วยการพังประตูหน้าหรือปีนกำแพงด้วยบันได ป้อมลักษณะนี้ยากต่อการยึดโดยผู้โจมตีป้อม ฉะนั้นการสร้างป้อมประเภทนี้จึงสร้างตามจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญ
เมื่อการโจมตีป้อมวิวัฒนาการมาเป็นการใช้ปืนใหญ่ในการโจมตีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 วิศวกรทางยุทธศาสตร์ก็ตอบโต้โดยการสร้างกำแพงในคูและกันด้วยกำแพงดินลาดเพื่อจะได้ไม่ถูกทำลายด้วยปืนใหญ่ที่ยิงมาโดยตรง และเพื่อให้กำแพงที่ตอนบนเป็นดินช่วยรับกำลังปะทะของระเบิดที่ทำให้แรงการทำลายลดลง และเมื่อทำได้เช่นที่ป้อมมาโนเอล (Fort Manoel) ในมอลตา “คู” ก็ขุดเข้าไปในผาหิน และ “กำแพง” ด้านในของคูก็เป็นหินธรรมชาติ แต่เมื่อกำแพงยิ่งเตี้ยลงก็ยิ่งเป็นการง่ายขึ้นต่อการโจมตี
จุดอ่อนอีกอย่างหนึ่งคือป้อมทรงกลมที่นิยมสร้างกันในยุคกลางและหอเล็ก เป็นการทำให้เกิด “จุดบอด” (dead zone) ซึ่งเป็นจุดที่ค่อนข้างปลอดจากการยิงป้องกันเพราะผู้ยิงไม่สามารถจะยิงอ้อมกำแพงโค้งจากอีกด้านหนึ่งของกำแพงได้ เพื่อที่จะแก้ปัญหานี้หอที่เคยเป็นทรงสี่เหลี่ยมหรือกลมก็เปลี่ยนไปเป็นแบบรูปข้าวหลามตัดยื่นออกไปเพื่อไม่ให้ผู้โจมตีปราสาทมีที่หลบได้ คูและกำแพงก็ออกแบบที่ทำให้ตล่อมกองทัพของผู้โจมตีให้เข้ามาในบริเวณที่ต้องการและทำให้การโจมตีโดยปืนใหญ่สร้างความวุ่นวายให้แก่ผู้ที่จะพยายามปีนกำแพงด้วย การออกแบบมีจุดประสงค์ที่จะไม่ไห้ผู้โจมตีมีที่หลบภัยจากการต่อต้านได้
ดูเพิ่ม

ปราสาท
ระบบป้อมปราการ
มุขป้อม
ระเบียงภาพ

ผังป้อมพาลมาโนวา
ในพิพิธภัณฑ์ที่เวนิส
ตารางระบบป้อมจากสารานุกรม ค.ศ. 1728
ตารางระบบป้อมจากสารานุกรม ค.ศ. 1728
ผังป้อม (ค.ศ. 1757)
ในสาธารณรัฐเช็ก
เมืองเนิร์ฟบริซาคในฝรั่งเศสที่ตั้งอยู่ภายในป้อมดาว
ป้อม Suomenlinna
ในฟินแลนด์
ป้อมดาวที่โครนเบิร์ก
เดนมาร์ก
ภาพการล้อมเมืองเกรินโลในเนเธอร์แลนด์
ในปี ค.ศ. 1606
เมืองนาร์เดนใน
เนเธอร์แลนด์
เมืองวิลเล็มชตัดใน
เนเธอร์แลนด์
ระบบป้อมของ plan of โควอร์ดอง (Coevorden) ที่เป็นทรงหลายเหลี่ยมที่กระจายออกไปจากศูนย์กลาง โดยมีการก่อสร้างระบบกำแพงดินอันหนาแน่นด้านนอกที่สร้างใหม่ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยมอริสแห่งนาซอ เจ้าชายแห่งออเรนจ์ (Maurice of Nassau, Prince of Orange)
เปียโนคอนแชร์โตหมายเลข 5 (เบทโฮเฟิน)

เปียโนคอนแชร์โตหมายเลข 5 ในบันไดเสียง อี แฟลต เมเจอร์ (อังกฤษ: Piano Concerto No. 5 in E-flat major, Op. 73) ผลงานประพันธ์ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "คอนแชร์โตจักรพรรดิ" (Emperor Concerto)  เป็นเปียโนคอนแชร์โตชิ้นสุดท้ายของเบทโฮเฟิน ประพันธ์ขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1809 ถึง  ค.ศ. 1811 ขณะพำนักอยู่ที่เวียนนา โดยอุทิศให้แก่อาร์ชดยุกรูดอล์ฟแห่งออสเตรีย หนึ่งในลูกศิษย์และผู้เลื่อมใสผลงานของเบทโฮเฟิน
เบทโฮเฟินจัดแสดงรอบปฐมทัศน์ผลงานชิ้นนี้ที่ห้องจัดแสดงเกอวันท์เฮาส์ เมืองไลพ์ซิช เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1811  และที่เวียนนา ในปีถัดมา  ชื่อ "จักรพรรดิ" ที่นิยมเรียกคอนแชร์โตบทนี้ ไม่ได้เป็นชื่อที่เบทโฮเฟินตั้งขึ้น แต่ตั้งขึ้นโดยโจแฮน แบปทิสต์ เครเมอร์ นักดนตรีชาวอังกฤษ ผู้ตีพิมพ์ชีตมิวสิกผลงานชิ้นนี้

1. Allegro
2. Adagio un poco mosso
3. Rondo: Allegro ma non troppo
คอนแชร์โตชิ้นนี้มีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 40 นาที ประกอบด้วย 3 มูฟเมนต์:
Allegro in E-flat major
Adagio un poco mosso in B major
Rondo: Allegro ma non troppo in E-flat major
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงเสรีของ Piano Concerto No. 5 ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
Beethoven's Fifth Piano Concerto Analysis and description of Beethoven's Fifth Emperor Piano Concerto
BBC Discovering Music – analysis (RealAudio, 29 minutes)
Piano Concerto No. 5 sheet music at Musopen
เปเปอร์ครีต

เปเปอร์ครีต (อังกฤษ: papercrete) เป็นวัสดุก่อสร้างชนิดใหม่คล้ายกับคอนกรีต โดยเปเปอร์ครีตใช้ส่วนผสมของเยื่อกระดาษผสมกับ ปูนพอร์ตแลนด์ หรือวัสดุอื่นเช่น ทราย ดิน หรือแม้แต่ขี้เลื่อย โดยกระดาษที่นำมาใช้จะเป็นกระดาษรีไซเคิล เปเปอร์ครีตเป็นลักษณะของหลักการวัสดุยั่งยืน
แหล่งข้อมูลอื่น

อะไรคือ เปเปอร์ครีต (อังกฤษ)
เปนซา

| เปนซา Пенза |
| --- | --- |
นคร
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: ไม่มี
ที่ตั้งของเปนซา 
เปนซาที่ตั้งของเปนซาแสดงแผนที่รัสเซียเปนซาเปนซา (รัสเซียฝั่งยุโรป)แสดงแผนที่รัสเซียฝั่งยุโรปเปนซาเปนซา (ยุโรป)แสดงแผนที่ยุโรป
พิกัด:  53°12′N 45°00′E﻿ / ﻿53.200°N 45.000°E﻿ / 53.200; 45.000
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: แคว้นเปนซา
สถาปนา: 1663
การปกครอง
 • องค์กร: สภาเมือง
 • นายกเทศมนตรี: วิคเตอร์ คูวายต์เซฟ
ความสูง: 150 เมตร (490 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 517,311 คน
 • ประมาณ (2018): 523,553 (+1.2%) คน
 • อันดับ: 34 ในปี 2010
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: เมืองสำคัญของแคว้นเปนซา
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: แคว้นเปนซา, เมืองสำคัญของแคว้นเปนซา
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: เขตเมืองเปนซา
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: เขตเมืองเปนซา
รหัสไปรษณีย์: 440000, 440001, 440003–440005, 440007–440009, 440011–440015, 440018, 440020, 440022, 440023, 440025, 440026, 440028, 440031–440035, 440039, 440040, 440042, 440044–440047, 440049, 440052, 440054, 440056, 440058, 440060–440062, 440064, 440066–440068, 440071, 440072, 440700, 440890, 440899, 440960, 440961, 440999
รหัสโทรศัพท์: +7 8412
รหัส OKTMO: 56701000001
เว็บไซต์: www.penza-gorod.ru
เปนซา (อังกฤษ: Penza; รัสเซีย: Пе́нза, สัทอักษรสากล: [ˈpʲɛnzə]) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและศูนย์กลางการปกครองของแคว้นเปนซา ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำซูรา เมืองตั้งอยู่ห่างจากมอสโกไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 625 กิโลเมตร (388 ไมล์) จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 เปนซามีประชากร 517,311 คน ถือเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 38 ของประเทศรัสเซีย
สภาพภูมิอากาศ

เปนซามีภูมิอากาศชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dfb) มีฤดูหนาวที่ยาวนานและฤดูร้อนที่อบอุ่น คลื่นความร้อนในเดือนมิถุนายน กรกฎาคม และสิงหาคม 2010 ทำให้อุณหภูมิจากมาตรฐานเดิมสูงขึ้น 15 °C (27 °F) ในเปนซา
| ข้อมูลภูมิอากาศของเปนซา (1991–2020, extremes 1850–ปัจจุบัน)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเปนซา (1991–2020, extremes 1850–ปัจจุบัน)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเปนซา (1991–2020, extremes 1850–ปัจจุบัน)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเปนซา (1991–2020, extremes 1850–ปัจจุบัน)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเปนซา (1991–2020, extremes 1850–ปัจจุบัน)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเปนซา (1991–2020, extremes 1850–ปัจจุบัน)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเปนซา (1991–2020, extremes 1850–ปัจจุบัน)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเปนซา (1991–2020, extremes 1850–ปัจจุบัน)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเปนซา (1991–2020, extremes 1850–ปัจจุบัน)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเปนซา (1991–2020, extremes 1850–ปัจจุบัน)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเปนซา (1991–2020, extremes 1850–ปัจจุบัน)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเปนซา (1991–2020, extremes 1850–ปัจจุบัน)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเปนซา (1991–2020, extremes 1850–ปัจจุบัน)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเปนซา (1991–2020, extremes 1850–ปัจจุบัน)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 7.0 (44.6) | 8.5 (47.3) | 18.3 (64.9) | 28.3 (82.9) | 35.6 (96.1) | 37.7 (99.9) | 39.3 (102.7) | 40.4 (104.7) | 33.6 (92.5) | 25.6 (78.1) | 16.1 (61) | 11.0 (51.8) | 40.4 (104.7) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | -5.5 (22.1) | -4.5 (23.9) | 1.6 (34.9) | 13.0 (55.4) | 21.5 (70.7) | 24.9 (76.8) | 27.0 (80.6) | 25.4 (77.7) | 18.8 (65.8) | 10.3 (50.5) | 1.3 (34.3) | -4.0 (24.8) | 10.8 (51.4) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -8.6 (16.5) | -8.5 (16.7) | -2.9 (26.8) | 7.0 (44.6) | 14.8 (58.6) | 18.6 (65.5) | 20.7 (69.3) | 18.9 (66) | 12.9 (55.2) | 6.1 (43) | -1.5 (29.3) | -6.8 (19.8) | 5.9 (42.6) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -11.7 (10.9) | -12.0 (10.4) | -6.8 (19.8) | 1.9 (35.4) | 8.6 (47.5) | 12.6 (54.7) | 14.7 (58.5) | 13.1 (55.6) | 8.1 (46.6) | 2.6 (36.7) | -3.9 (25) | -9.6 (14.7) | 1.5 (34.7) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -39.9 (-39.8) | -38.3 (-36.9) | -29.3 (-20.7) | -16.6 (2.1) | -5.6 (21.9) | -0.8 (30.6) | 4.7 (40.5) | 1.4 (34.5) | -6.4 (20.5) | -17.2 (1) | -29.7 (-21.5) | -40.5 (-40.9) | −40.5 (−40.9) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 41 (1.61) | 34 (1.34) | 37 (1.46) | 38 (1.5) | 45 (1.77) | 62 (2.44) | 56 (2.2) | 52 (2.05) | 50 (1.97) | 47 (1.85) | 44 (1.73) | 43 (1.69) | 549 (21.61) |
| ความชื้นร้อยละ | 84 | 82 | 79 | 68 | 61 | 67 | 69 | 70 | 73 | 79 | 86 | 85 | 75 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 6 | 5 | 7 | 13 | 16 | 19 | 18 | 16 | 17 | 17 | 12 | 8 | 154 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย | 26 | 22 | 16 | 5 | 1 | 0.1 | 0 | 0 | 0.3 | 5 | 17 | 25 | 117 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 42 | 77 | 138 | 200 | 275 | 294 | 302 | 260 | 162 | 92 | 45 | 30 | 1,917 |
แหล่งที่มา 1: Pogoda.ru.net
แหล่งที่มา 2: Climatebase (sun 1971–2012)
การขนส่ง

เปนซาเป็นชุมทางรถไฟสายสำคัญและตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข M5 ที่เชื่อมระหว่างมอสโกและเชเลียบินสค์ สนามบินเปนซาให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ การขนส่งสาธารณะในพื้นที่ ได้แก่ รถโดยสาร รถเข็น และมาร์ชรุตคา (แท็กซี่แบบมีเส้นทาง)
เป่ย์เซียงโหว

| เป่ย์เซียงโหว  北鄉侯 |
| --- | --- |
จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
จักรพรรดิจีน
ครองราชย์: ค.ศ. 125
ก่อนหน้า: ฮั่นอัน
ถัดไป: ฮั่นชุน

ประสูติ: ไม่ทราบ หลิว อี้
สวรรคต: ค.ศ. 125 ลกเอี๋ยง
ราชวงศ์: ฮั่น
พระราชบิดา: หลิว โชว, จี้เป่ยฮุ่ยหวัง (济北惠王)
เป่ย์เซียงโหว (จีนตัวย่อ: 北乡侯; จีนตัวเต็ม: 北鄉侯; พินอิน: Běixiāng Hóu; เวด-ไจลส์: Pei-hsiang-hou; อังกฤษ: Marquess of Beixiang) ชื่อตัวว่า หลิว อี้ (劉懿) และบางทีเรียก เยาวราช (少帝) จักรพรรดิจีนในสมัย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เสวยราชย์หลังจาก จักรพรรดิฮั่นอัน สวรรคตอย่างกะทันหันในปี 125 แต่ก็สวรรคตตามไปไม่ช้าในปีเดียวกันต่อจากนั้นเหล่าขันทีก็ยึดอำนาจแล้วยก หลิว เป่า ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่
| ก่อนหน้า |  | เป่ย์เซียงโหว |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิฮั่นอันตี้ |  | จักรพรรดิจีน  (125) |  | จักรพรรดิฮั่นชุนตี้ |
| ด ค กจักรพรรดิราชวงศ์ฮั่น |
| --- | --- | --- |
ราชวงศ์ฮั่น
| ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก |  เกาจู่  ฮุ่ย  จักรพรรดินีลฺหวี่ เฉียนเฉ่า  โฮ่วเฉ่า  เหวิน  จิง  อู่  เจา  หลิว เฮ่อ  เซฺวียน  ยฺเหวียน  เฉิง  ไอ  ผิง  หรูจึ  | 漢 |
| (ราชวงศ์ซิน) |  (หวัง หมั่ง)  | 漢 |
| กบฏลู่หลินและกบฏคิ้วแดง |  เกิงฉื่อ  หลิว เผินจึ  | 漢 |
| ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก |  กวังอู่  หมิง  จาง  เหอ  ชาง  อัน  เป่ย์เซียงโหว  ชุน  ฉง  จื้อ  หฺวัน  หลิง (เลนเต้)  หลิว เปี้ยน (หองจูเปียน)  เซี่ยน (เหี้ยนเต้)  | 漢 |
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
เปียโนโซนาตาหมายเลข 16 (โมทซาร์ท)

เปียโนโซนาตาหมายเลข 16 ในบันไดเสียง ซี เมเจอร์ (อังกฤษ: Piano Sonata No. 16 in C major, K. 545) ผลงานประพันธ์ของว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ทในปี ค.ศ. 1788 มีอีกชื่อหนึ่งว่า Sonata facile หรือ Sonata semplice เป็นโซนาตาสำหรับบรรเลงฝึกหัดเปียโน ซึ่งโมทซาร์ทได้ระบุไว้ในแค็ตตาล็อกด้วยตัวเองว่า เป็นผลงาน "สำหรับผู้เริ่มต้น"  (Eine kleine klavier Sonate für anfänger)
โมทซาร์ทระบุวันที่ของผลงานชิ้นนี้ในแค็ตตาล็อกของเขา ลงวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1788 วันเดียวกับซิมโฟนีหมายเลข 39 ของเขา  อย่างไรก็ตามผลงานชิ้นนี้ไม่ได้ถูกเผยแพร่ในขณะที่โมทซาร์ทยังมีชีวิตอยู่ โดยตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1805 หลังโมทซาร์ทเสียชีวิตไปแล้ว 14 ปี
ผลงานชิ้นนี้เป็นที่รู้จักในวัฒนธรรมสมัยนิยม จากการเป็นเพลงธีมของตัวละครแกรนนี  ในภาพยนตร์การ์ตูนซิลเวสเตอร์กับทวีตตีของวอร์เนอร์บราเธอร์ส

1. Allegro
Performed by Robin Alciatore. Courtesy of Musopen
2.Andante
Converted from Mutopia public domain MIDI
3. Rondo
Converted from Mutopia public domain MIDI
เปียโนโซนาตาหมายเลข 16 ประกอบด้วย 3 มูฟเมนต์ ความยาวทั้งสิ้นประมาณ 14 นาที
I. Allegro
II. Andante
III. Rondo
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Piano Sonata No. 16, K. 545
โน้ตเพลงเสรีของ Piano Sonata No. 16 ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
ข้อมูลเกี่ยวกับ เปียโนโซนาตาหมายเลข 16 (โมทซาร์ท) ที่ โครงการมิวโทเปีย
เปี๋ยนฮี

เปี๋ยนฮี (อังกฤษ: Bian Xi) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กเป็นขุนพลผู้รักษาด่านกิสุยก๋วน
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ยุคสามก๊ก
จดหมายเหตุสามก๊ก
ตัวละครในสามก๊ก
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
เปิดหัวใจรักใหม่

| เปิดหัวใจรักใหม่ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ
กำกับ: เดรก โดเรมัส
เขียนบท: เบน ยอร์ก โจนส์
อำนวยการสร้าง:   เดรก โดเรมัส  เบน ยอร์ก โจนส์  ไมเคิล แชเฟอร์  ไมเคิล พรัส  รอเบิร์ต จอร์จ  จอห์น ไฟน์มอร์ 
นักแสดงนำ:   นิโคลัส เฮาลต์  ไลอา คอสตา  คอร์ตนีย์ อีตตัน  แดนนี ฮัสตัน  เจสสิกา เฮนวิก  เอสเธอร์ เพอร์เรล 
กำกับภาพ: ฌอน สตีเกไมเออร์
ตัดต่อ: ลิซา กันนิง
ดนตรีประกอบ: กวิลิม โกลด์
บริษัทผู้สร้าง:   สก็อตต์ฟรีพรอดักชันส์  เซวิลล์อินเตอร์เนชันแนล  ลอสซิตี  
ผู้จัดจำหน่าย: ลอสซิตี
วันฉาย: 25 มกราคม ค.ศ. 2017 (ซันแดนซ์) 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 (สหรัฐ)
ความยาว: 117 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
เปิดหัวใจรักใหม่ (อังกฤษ: Newness) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวรัก-ชีวิตในปี ค.ศ. 2017 กำกับโดย เดรก โดเรมัส เขียนบทโดย เบน ยอร์ก โจนส์ และนำแสดงโดย นิโคลัส เฮาลต์, ไลอา คอสตา, คอร์ตนีย์ อีตตัน, แดนนี ฮัสตัน, เจสสิกา เฮนวิก และเอสเธอร์ เพอร์เรล
เปิดหัวใจรักใหม่ ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2017 ที่เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ และฉายอย่างเป็นทางการในสหรัฐตั้งแต่วันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 โดยลอสซิตี ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ทั้งบวกและลบ เว็บไซต์รอตเทนโทเมโทส์กล่าวว่า นักวิจารณ์ร้อยละหกสิบเก้าวิจารณ์ภาพยนตร์เรื่องนี้ในทางทั่วไปแบบคละกัน ขณะที่เว็บไซต์เมทาคริติกได้ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ 50 จาก 100 คะแนน จากความคิดเห็นของนักวิจารณ์กระแสหลักแปดคนระบุว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์ "หลากหลายหรือเฉลี่ยเท่า ๆ กัน"
นักแสดง

นิโคลัส เฮาลต์ รับบท มาร์ติน ฮาลล็อก
ไลอา คอสตา รับบท กาบี ซิลวา
แดนนี ฮัสตัน รับบท แลร์รี เบเจราโน
คอร์ตนีย์ อีตตัน รับบท เบลก บีสัน
แมทธิว เกรย์ กูเบลอร์ รับบท พอล
ปอม เกลม็องตีแย็ฟ รับบท เบธานี
เดวิด เซลบี รับบท อาร์ตี ฮาลล็อก
อะแมนดา เซร์รา รับบท จินนี ฮาลล็อก
เจสสิกา เฮนวิก รับบท โจแอนน์
อัลเบิร์ด แฮมมอนด์ จูเนียร์ รับบท โรแลนด์
แดเนียล โซวัตโต รับบท โอเรน
เอริก เอเดลสตีน รับบท แองเจเลโน
ไค เลนนิกซ์  รับบท เบรต แจ็กสัน
เอสเธอร์ เพอร์เรล รับบท ตนเอง
มายา ซโตยัน รับบท ควินน์
แหล่งข้อมูลอื่น

เปิดหัวใจรักใหม่ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เป้งทะเล

| เป้งทะเล |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Arecales
วงศ์:: Arecaceae
สกุล:: Phoenix
สปีชีส์:: P.  paludosa
ชื่อทวินาม
Phoenix paludosa Roxb.

เป้งทะเล (อังกฤษ: Mangrove Date Palm;ชื่อวิทยาศาสตร์:  Phoenix paludosa) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ปาล์ม และเป็นพืชท้องถิ่นตามแนวชายฝั่งของอินเดีย บังกลาเทศ พม่า ไทย และมาเลเซีย เปลือกลำต้นมีรอยขรุขระสีน้ำตาลหรือเทา ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ไม่มีก้านใบย่อย โคนใบเป็นกาบห่อหุ้มยอดอ่อน ขอบใบเรียบ สีเขียวอมเหลือง ดอกเป็นดอกช่อ แยกเพศ แยกต้น ช่อดอกขนาดใหญ่ออกตามง่ามใบช่อดอกอ่อนจะมีกบขนาดใหญ่หุ้ม เมื่ออายุมากขึ้นกาบจะร่วงไป ผลเป็นผลเดี่ยว เนื้อด้านนอกอ่อนนุ่ม เมื่ออ่อนสีเขียว สุกเป็นสีส้ม มีเมล็ดเดียว ยอดอ่อนนำมาทำอาหารได้หลายชนิด เช่น ต้มกะทิ แกงส้ม
เปิดโลกอัศจรรย์ Planet Earth

เปิดโลกอัศจรรย์ Planet Earth หรือ Planet Earth ปฐพีชีวิต  หรือ Planet Earth พิภพโลก (อังกฤษ: Planet Earth) รายการสารคดีของบีบีซี นำเสนอ สาระเกี่ยวกับ ธรรมชาติ สภาพนิเวศ ที่สำคัญทั่วโลก มีทั้งหมด 11 ตอน บรรยายโดย เดวิด แอทเทนเบอเรอห์ ออกฉายในปี ค.ศ. 2006 โดยใช้ระยะเวลาการถ่ายทำนาน 4 ปี ใน 200 ที่ กว่า 62 ประเทศ และใช้ทุนสร้างกว่า 1,000 ล้านบาท
ในประเทศไทยเผยแพร่ทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 ในชื่อ "เปิดโลกอัศจรรย์ Planet Earth" ในเวลา  01.15 น. ทุกคืนวันจันทร์และคืนวันอังคาร ออกอากาศครั้งแรกในคืนวันจันทร์ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 และกลับมาออกอากาศอีกครั้งในเวลา 04.35 น. ทุกคืน ออกอากาศครั้งแรกในคืนวันจันทร์ที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
และออกอากาศอีกครั้งทางสถานีโทรทัศน์นาว 26 ทุกเย็นวันเสาร์ ในชื่อ "Planet Earth พิภพโลก" ในวันเสาร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 เวลา 18.25 น.
รายชื่อตอนต่าง ๆ

จากขั้วโลกถึงขั้วโลก (อังกฤษ: From Pole to Pole)
ภูเขา (อังกฤษ: Mountains)
แหล่งน้ำจืด (อังกฤษ: Fresh Water)
ถ้ำ (อังกฤษ: Caves)
ทะเลทราย (อังกฤษ: Deserts)
โลกน้ำแข็ง (อังกฤษ: Ice Worlds)
ที่ราบ (อังกฤษ: Great Plains)
ป่า (อังกฤษ: Jungles)
ทะเล (อังกฤษ: Shallow Seas)
ป่าผลัดใบ (อังกฤษ: Seasonal Forests)
มหาสมุทร (อังกฤษ: Ocean Deep)
แหล่งข้อมูลอื่น

Planet Earth ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เป็ดคับแค

| เป็ดคับแค |
| --- | --- |

ตัวผู้ที่บึงบอระเพ็ด

ตัวเมีย
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Anseriformes
วงศ์:: Anatidae
สกุล:: Nettapus
สปีชีส์:: N.  coromandelianus
ชื่อทวินาม
Nettapus coromandelianus (Gmelin, 1789)

ชนิดย่อย
 N. c. albipennis Gould, 1842   N. c. coromandelianus (Gmelin, 1789)
เป็ดคับแค (อังกฤษ: Cotton pygmy goose, Cotton teal; ชื่อวิทยาศาสตร์: Nettapus coromandelianus) เป็นนกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกเป็ดน้ำ (Anatidae)
จัดเป็นนกเป็ดน้ำขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีน้ำหนักเต็มที่ประมาณ 160 กรัม และความยาวลำตัวประมาณ 26 เซนติเมตร มีลักษณะเด่น คือ มีสีขาวต่างจากนกเป็ดน้ำชนิดอื่น ปากและขาสีเทา ตัวผู้ บริเวณใบหน้า, คอและลำตัวสีขาว, กระหม่อม และวงรอบคอและหลังสีดำ, ปีกสีเขียว และมีแถบสีขาวเห็นชัดขณะบิน ขณะที่ ตัวเมีย มีสีทึมกว่า และไม่มีวงรอบคอ ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลจาง ๆ มีแถบสีดำลากผ่านตา
มีพฤติกรรมหากินรวมฝูงกันกับนกเป็ดน้ำชนิดอื่น ๆ ส่งเสียงร้อง "คว้าก – คว้าก – คว้าก - แอ๊ก" มีจะงอยปากสั้นคล้ายกับห่าน จึงเหมาะสำหรับใช้สำหรับจิกหากินตามผิวน้ำหรือพื้นดิน แต่ก็ดำน้ำได้และดำน้ำเก่ง ในฤดูผสมพันธุ์อาจจะอาศัยอยู่ตัวเดียวหรือเป็นคู่ นอกฤดูผสมพันธุ์อาจจะพบรวมฝูงนับเป็นร้อยถึงพันตัว
กระจายพันธุ์อยู่ในอนุทวีปอินเดีย, เอเชียอาคเนย์ และออสเตรเลียทางตอนเหนือ
ในประเทศไทยถือเป็นนกประจำถิ่น เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Nettapus coromandelianus ที่วิกิสปีชีส์
เป็ดง่อย

เป็ดง่อย (อังกฤษ: lame duck) หมายถึง บุคคลที่ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งใด ๆ และกำลังจะหมดวาระดำรงตำแหน่งนั้นแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มีผู้ได้รับเลือกตั้งจ่อเข้ารับตำแหน่งแทนอยู่แล้ว อย่างไรก็ดี คำนี้อาจใช้ได้แก่ผู้ดำรงตำแหน่งที่มิได้มาจากการเลือกตั้งด้วยก็ได้ ที่ว่า "ง่อย" นั้นหมายความว่า พอใกล้จะหมดหน้าที่บุคคลเช่นว่าก็มักเกิดความรู้สึกเบื่อหน่าย เกียจคร้าน อยากออกไปเร็ว ๆ หรือไว้ค่อยให้คนใหม่รับไปทำต่อ เป็นต้น ก็จะปฏิบัติหน้าที่ด้วยความเฉื่อยชาหรือปล่อยละไปเลยก็มี เปรียบเหมือนเป็น "ง่อย" กะทันหัน อาการเช่นนี้จะเกิดขึ้นได้หากบุคคลดังกล่าวจะไม่กลับมาดำรงตำแหน่งนั้นอีกวาระหนึ่งต่อเนื่องกับวาระก่อนหน้า จำต้องดำรงตำแหน่งนั้นต่อไปจนกว่าจะหมดวาระแต่ตำแหน่งนั้นจะไม่มีอีกแล้วเมื่อเขาหมดวาระลง ไม่มีการต่อวาระให้บุคคลนั้น หรือแพ้การเลือกตั้งครั้งใหม่สำหรับตำแหน่งที่ตนยังดำรงอยู่ในขณะนั้น เป็นต้น
บุคคลที่ได้รับการขนานนามว่าเป็น "เป็ดง่อย" มักมีอำนาจหรืออิทธิพลน้อย และคนอื่น ๆ ก็ไม่ใคร่จะคบค้าสมาคมด้วย แต่น่าแปลกที่ว่า "เป็ดง่อย" นี้มักจะได้อยู่ในตำแหน่งที่ไม่ต้องเผชิญผลกระทบจากกระทำของตนมากนัก ซึ่งส่งผลให้บรรดาเป็ดง่อยมีอิสระในการตัดสินใจหรือบริหารอำนาจในกิจการไม่สลักสำคัญ เช่น การออกคำสั่งในวินาทีสุดท้ายของประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา
คำนี้มิได้หมายความว่า ผู้ดำรงตำแหน่งใด ๆ เกิดอาการเหมือน "เป็นง่อย" โดยสาเหตุทั่ว ๆ ไป อย่างที่ใช้กันผิดในสื่อมวลชนของไทย เป็นต้นว่า "...รัฐบาลอยู่ในสภาพเป็ดง่อยบริหารประเทศไม่ได้ แม้แต่ทำเนียบก็ยังเข้าไม่ได้ [เพราะไม่สามารถดำเนินการใด ๆ ได้อีกอันเนื่องมาจากวิกฤติการณ์ทางการเมืองในขณะนั้น]..." เพราะหมายความถึงสาเหตุและสภาพเฉพาะเจาะจงดังข้างต้น
ที่มาของคำ

ที่มาของคำ "เป็ดง่อย" นี้ยังไม่แน่ชัดทีเดียว และคงถกเถียงกันอยู่ อย่างไรก็ดี ว่ากันตามต้นตอของคำนี้แล้ว หมายถึง เป็ดตัวที่แตกฝูงหรือตามฝูงไม่ทัน ทำให้ตกเป็นเป้าหมายของผู้ต้องการล่ามันเป็นภักษาหาร
บ้างก็ว่าคำนี้เกิดขึ้นในสมัยนายเจมส์ บูคานัน (James Buchanan) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา โดยนายเจมส์เกิดปฏิบัติหน้าที่ด้วยความเฉื่อยชาไม่กระปรี้กระเปร่าในช่วงสุดท้ายก่อนจะหมดวาระดำรงตำแหน่งลง ไม่แยแสกระทั่งการประกาศแยกตัวจากอเมริกาของบรรดารัฐทางใต้ และบ้างก็ว่าเกิดในสมัยนายโกรเวอร์ คลิฟแลนด์ (Grover Cleveland) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
นอกจากนี้ ยังมีคนเชื่อกันว่า คำ "เป็ดง่อย" นี้เกิดขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 23 ณ ตลาดหลักทรัพย์กรุงลอนดอน โดยหมายถึงนายหน้าที่ทำทีเป็นเหมือนคนง่อยเพื่ออ้อยอิ่งไม่ยอมชำระหนี้ของตนเอง
อย่างไรก็ดี คำ "เป็ดง่อย" นี้ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในจดหมายของเอิร์ลโฮเรซ วาลโพล (Horace Walpole) นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ ที่มีไปถึงเซอร์โฮเรซ แมนน์ (Horace Mann) ใน พ.ศ. 2304 ความว่า "ท่านทราบหรือไม่ว่า วัวกระทิง หมีป่า และเป็ดง่อย คือสิ่งไร"
เป้าหมายและผลสัมฤทธิ์สำคัญ

เป้าหมายและผลสัมฤทธิ์สำคัญ (อังกฤษ: objectives and key results) หรือ โอเคอาร์ (OKR) คือ กรอบการทำงานในการกำหนดและค้นหาเป้าหมายและผลที่ตามมา
ผู้ที่ถือว่าเป็นบิดาแห่งโอเคอาร์ คือ  แอนดี โกรฟ ที่ได้แนะนำให้กับบริษัทอินเทลในช่วงที่เขาทำงานอยู่ที่นั่น และได้บันทึกลงในหนังสือปี ค.ศ. 1983 ที่ชื่อ High Output Management โกรฟให้แนวคิดง่าย ๆ แต่มีประสิทธิภาพ ที่อธิบายโดยจอห์น โดร์ "ผลสัมฤทธิ์ที่สำคัญสามารถวัดผลได้ แต่ในตอนจบ คุณลองดู แล้วไม่มีข้อโต้แย้งใด ว่า คุณได้ทำมั๊ย หรือคุณไม่ได้ทำ ใช่มั๊ย หรือไม่ ง่าย ๆ อย่าตัดสินอะไร"
โอเคอาร์ ประกอบด้วย เป้าหมาย ที่กำหนดเป้าหมายอย่างชัดเจน และผลสัมฤทธิ์สำคัญหนึ่งหรือสองข้อ โดยเฉพาะการวัดผลเพื่อที่สืบค้นความสำเร็จของเป้าหมาย จุดมุ่งหมายของโอเคอาร์เป็นการกำหนดความสำเร็จของเป้าหมายที่เป็นรูปธรรม การจำเพาะเจาะจงและการกระทำที่วัดผลได้ ผลสัมฤทธิ์สำคัญสามารถวัดได้ตั้งแต่ 0-100% หรือหน่วยของจำนวน (เช่น จำนวนเงินดอลลาร์, เปอร์เซนต์ของสินค้า ฯลฯ) เป้าหมายควรกำหนดตั้งแต่เริ่มต้น ที่ได้มีการวางแผนและกิจกรรมที่ช่วยให้ไปถึงเป้าหมาย และพัฒนาไปสู่ผลสัมฤทธิ์สำคัญ
เปลือยรัก อารมณ์พิลึก

| เปลือยรัก อารมณ์พิลึก |
| --- | --- |

กำกับ: สตีเวน เชนเบิร์ก
เขียนบท: อีริน เครสสิดา วิลสัน แมรี่ ไกลต์สคิลล์ สตีเวน เชนเบิร์ก
อำนวยการสร้าง: แอนดริว ไฟเออร์เบิร์ก เอมี่ ฮอบบี้ สตีเวน เชนเบิร์ก
นักแสดงนำ: เจมส์ สเปเดอร์ แม็กกี้ จิลเลนฮอล
กำกับภาพ: สตีเวน ไฟเออร์เบิร์ก
ตัดต่อ: แพม วิส
ดนตรีประกอบ: แองเจโล บาดาลาเมนติ
ผู้จัดจำหน่าย: ไลเอินส์ เกทย์ ฟิล์ม (สหรัฐอเมริกา) นนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ (ไทย)
วันฉาย: 11 มกราคม ค.ศ. 2002 (สหรัฐอเมริกา) 21 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน (ไทย)
ความยาว: 104 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
เปลือยรัก อารมณ์พิลึก (อังกฤษ: Secretary) ภาพยนตร์สัญชาติอเมริกันแนวตลกร้าย ออกฉายเมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2002 นำแสดงโดย เจมส์ สเปเดอร์, แม็กกี้ จิลเลนฮอล กำกับการแสดงโดย  สตีเวน เชนเบิร์ก