stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปัญหาวันเกิด
อ้างอิงและเชิงอรรถ

↑  คำว่า "ปฏิทรรศน์" นี้มิได้หมายถึงความรู้สึกที่นำไปสู่ความขัดแย้งทางตรรกศาสตร์ แต่ถูกหยิบยกขึ้นเนื่องจากความจริงทางคณิตศาสตร์ขัดแย้งกับการหยั่งรู้ด้วยตนเอง กล่าวคือคนส่วนใหญ่มักประมาณว่าโอกาสที่คนสองคนจะมีวันเกิดตรงกันต้องน้อยกว่า 50% อย่างมาก สำหรับกลุ่มคน 23 คน
↑  ในความเป็นจริง วันเกิดไม่แจกแจงตลอดทั้งปีอย่างเท่าเทียมกัน การเกิดต่อวันในบางฤดูกาลมีมากกว่าฤดูกาลอื่น แต่เพื่อจุดมุ่งหมายของปัญหานี้ การแจกแจงจะถูกทำให้เป็นเอกรูป (รูปแบบเดียว)
↑  Murphy, Ron. "An Analysis of the Distribution of Birthdays in a Calendar Year". สืบค้นเมื่อ 2011-12-27.
↑  Mathers, C D (1983). "Seasonal Distribution of Births in Australia". International Journal of Epidemiology. 12 (3): 326–331. doi:10.1093/ije/12.3.326. สืบค้นเมื่อ 2011-12-27. {{cite journal}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |coauthors= ถูกละเว้น แนะนำ (|author=) (help)
↑  Mathis, Frank H. (1991). "A Generalized Birthday Problem". SIAM Review. Society for Industrial and Applied Mathematics. 33 (2): 265–270. doi:10.1137/1033051. ISSN 0036-1445. JSTOR 2031144. OCLC 37699182. {{cite journal}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |month= ถูกละเว้น (help)
↑  Jim Gray, Catharine van Ingen. Empirical Measurements of Disk Failure Rates and Error Rates
↑  ฮาลโมสได้วิจารณ์รูปแบบของปฏิทรรศน์วันเกิดที่มักจะถูกนำเสนอ ด้วยการคำนวณเชิงตัวเลขในอัตชีวประวัติของเขา เขาเชื่อว่ามันควรใช้เป็นตัวอย่างของมโนทัศน์ทางคณิตศาสตร์ที่นามธรรมมากขึ้น เขาเขียนว่า
"การให้เหตุผลมีพื้นฐานอยู่บนเครื่องมือสำคัญที่ว่าผู้ศึกษาคณิตศาสตร์ทุกคนควรพร้อมที่จะเข้าถึง ปัญหาวันเกิดเคยเป็นการสาธิตที่ยอดเยี่ยมของความได้เปรียบแห่งความคิดอันบริสุทธิ์เหนือการจัดดำเนินการเชิงกล อสมการสามารถได้มาในนาทีสองนาที ในขณะที่การคูณจะใช้เวลายิ่งกว่านั้นมาก และทำให้เกิดความผิดพลาดมากขึ้นไปอีก ไม่ว่าเครื่องมือนั้นจะเป็นดินสอหรือเครื่องคำนวณบนโต๊ะที่ล้าสมัย สิ่งที่เครื่องคิดเลขไม่ได้ให้ผลลัพธ์ออกมานั่นคือความเข้าใจ หรือคุณสมบัติทางคณิตศาสตร์ หรือพื้นฐานที่หนักแน่นสำหรับทฤษฎีวางนัยทั่วไปชั้นสูงยิ่งขึ้น"
กราฟแสดงความน่าจะเป็นโดยประมาณ ที่ไม่มีใครเลยในกลุ่มคน n คนมีวันเกิดตรงกัน สังเกตว่ามาตราส่วนตามแนวตั้งเป็นลอการิทึม (แต่ละขีดจากบนลงล่างลดลงทีละ 1020 เท่า)
กราฟแสดงความน่าจะเป็นโดยประมาณ ที่คนอย่างน้อยสองคนจะมีวันเกิดตรงกัน (แดง) และเหตุการณ์เติมเต็มของมัน (น้ำเงิน)
กราฟแสดงความแม่นยำของการประมาณค่าด้วย  1-e^{-n^{2}/(2\times 365)} (ขาว)
พระราชวังชังกย็อง

| พระราชวังชังกย็อง |
| --- | --- |
พระราชวังชังกย็องใน ค.ศ. 2014
th
ข้อมูลทั่วไป
เมือง: เขตชงโน โซล
ประเทศ: ประเทศเกาหลีใต้
พิกัด:  37°34′42″N 126°59′46″E﻿ / ﻿37.57843°N 126.99598°E﻿ / 37.57843; 126.99598
เว็บไซต์
english.cha.go.kr/html/HtmlPage.do?pg=%2Froyal%2FRoyalPalaces_3.jsp&mn=EN_02_03_04
| --- | --- |
พระราชวังชังกย็อง
ฮันกึล: 창경궁
ฮันจา: 昌慶宮
อาร์อาร์: Changgyeonggung 
เอ็มอาร์: Ch'anggyŏnggung 
ชังกย็องกุง หรือ พระราชวังชังกย็อง เป็นหนึ่งในห้าพระราชวังที่สำคัญที่สุดของเกาหลี ปัจจุบันตั้งอยู่ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ เดิมเป็นพระราชวังฤดูร้อนของกษัตริย์ราชวงศ์โครยอ กระทั่งพระเจ้าเซจงมหาราชมีดำริที่จะสร้างพระราชวังถวายแก่พระราชบิดาคือ พระเจ้าแทจง ต่อมาในปี พ.ศ. 2026 ในรัชสมัยพระเจ้าซองจง โปรดให้บูรณะซ่อมแซมและขยายอาณาเขตของพระราชวัง ระหว่างยุคล่าอาณานิคมของญี่ปุ่น พวกญี่ปุ่นได้สร้างสวนสัตว์ สวนสาธารณะ และพิพิธภัณฑ์ไว้ที่นี่ จนในปี พ.ศ. 2526 ได้มีการย้ายสวนสัตว์และสวนสาธารณะออกไปเหลือแค่พิพิธภัณฑ์เท่านั้น
สิ่งก่อสร้าง

ฮงฮวามุน (ประตูหลัก) เชื่อกันว่าสร้างในรัชสมัยพระเจ้าซองจงเมื่อปี ค.ศ. 1484 (พ.ศ. 2027) ถูกไฟไหม้ไปคราวการรุกรานเกาหลีของฮิเดโยชิเมื่อปี ค.ศ. 1592 (พ.ศ. 2035) รัชสมัยพระเจ้าซอนโจ และถูกสร้างขึ้นใหม่อีกครั้งในปี ค.ศ. 1616 (พ.ศ. 2159) ระหว่างรัชสมัยขององค์ชายควางแฮกุน
อกช็องกโย (สะพาน) สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1483 (พ.ศ. 2026) มีความกว้างทั้งหมด 6.6 เมตร และมีความยาวทั้งสิ้น 9.9 เมตรและ รองรับด้วยเสารูปโค้ง 2 ต้น
กย็องชุนจ็อน สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1483 ถูกทำลายในปี ค.ศ. 1592 สร้างขึ้นใหม่อีกครั้งในปี ค.ศ. 1616 แต่ก็เกิดไฟไหม้ขึ้นอีกในปี ค.ศ. 1830 และได้สร้างขึ้นใหม่เมื่อปี ค.ศ. 1834 พระเจ้าจองโจและ พระเจ้าฮอนจงก็ประสูติ ณ พระตำหนักนี้
ฯลฯ
สมุดภาพ

ประตูหน้าของพระราชวัง
ภาพพระราชวังมีฉากหลังเป็นเส้นขอบฟ้าของโซล
ทางเดินหลักซังมุนดัง
เจดีย์
แทซิล
ฮามินจ็อง
ประตู
บรรณานุกรม

Hoon, Shin Young (2008). The Royal Palaces of Korea: Six Centuries of Dynastic Grandeur (Hardback). Singapore: Stallion Press. ISBN 978-981-08-0806-8.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Changgyeonggung
| ด ค ก ห้าพระราชวังสมัยราชวงศ์โชซ็อนในโซล |
| --- | --- |
 ชังด็อกกุง  ชังกย็องกุง  ท็อกซูกุง  คย็องบกกุง  คย็องฮีกุง 
37°34′42″N 126°59′46″E﻿ / ﻿37.57843°N 126.99598°E﻿ / 37.57843; 126.99598
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ  เกาหลี
มหาวิทยาลัยควีนส์

ห้องสมุดดักลาส (Douglas Library) มหาวิทยาลัยควีนส์ ณ คิงส์ตัน
มหาวิทยาลัยควีนส์ ณ คิงส์ตัน (Queen's University at Kingston) มีชื่อเรียกสั้น ๆ ว่า Queen's University หรือ Queen's เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยของรัฐ ตั้งอยู่ที่เมืองคิงส์ตัน รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา ก่อตั้งขึ้นตามพระบรมราชานุญาติของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2384 ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยควีนส์มีพื่นที่มากกว่า 14 ตารางกิโลเมตรภายในรัฐออนแทริโอ และมีวิทยาเขต ณ ปราสาทเฮิรส์ทมอนโซ มณฑลอีสต์ซัสเซกซ์ ประเทศอังกฤษ อีกด้วย โครงสร้างการศึกษาของมหาวิทยาลัยประกอบไปด้วยคณะก่อนปริญญา หลังปริญญา และสำนักวิชารวมทั้งสิ้น 10 คณะและสำนักวิชา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Official athletics website
ฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นในฟุตบอลโลกหญิง

ฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นได้แชมป์ฟุตบอลโลกหญิง 2011
บทความนี้กล่าวถึง สถิติของฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นในการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น
ฟุตบอลในประเทศญี่ปุ่น
| ด ค กชาติในฟุตบอลโลกหญิง |
| --- | --- |
 ทีมชาติที่ลงแข่งขัน  ตารางคะแนนตลอดกาล 
เอเอฟซี:  ออสเตรเลีย1  จีน  จีนไทเป  ญี่ปุ่น  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  ฟิลิปปินส์  ไทย  เวียดนาม 
ซีเอเอฟ:  แคเมอรูน  อิเควทอเรียลกินี  กานา  โกตดิวัวร์  โมร็อกโก  ไนจีเรีย  แอฟริกาใต้  แซมเบีย 
คอนคาแคฟ:  แคนาดา  คอสตาริกา  จาเมกา  เฮติ  เม็กซิโก  ปานามา  สหรัฐ 
คอนเมบอล:  อาร์เจนตินา  บราซิล  ชิลี  โคลอมเบีย  เอกวาดอร์ 
โอเอฟซี:  นิวซีแลนด์ 
ยูฟ่า:  เดนมาร์ก  อังกฤษ  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  อิตาลี  เนเธอร์แลนด์  นอร์เวย์  โปรตุเกส  สาธารณรัฐไอร์แลนด์  รัสเซีย  สกอตแลนด์  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์ 
1 เคยเป็นสมาชิกของหลายสมาพันธ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเวศวรสมัย

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเวศวรสมัย |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5 พระองค์เจ้าชั้นเอก

ประสูติ: 2 ธันวาคม พ.ศ. 2422
สิ้นพระชนม์: 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2487 (64 ปี)
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาทับทิม ในรัชกาลที่ 5
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเวศวรสมัย (2 ธันวาคม พ.ศ. 2422 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2487) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาทับทิม มีพระโสทรเชษฐาและพระโสทรอนุชา 2 พระองค์ ได้แก่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเวศวรสมัย |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าประเวศวรสมัย (2 ธันวาคม พ.ศ. 2422 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าประเวศวรสมัย (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 - 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเวศวรสมัย (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 - 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2487)
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2442 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 2 (จ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2455 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 2 (ป.ป.ร.2)
ภาษาสันเกถิ

| ภาษาสันเกถิ |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: รัฐกรณาฏกะ
จำนวนผู้พูด: (no estimate available)
ตระกูลภาษา: ดราวิเดียน  ตอนใต้ทมิฬ-กันนาดาทมิฬ–Kodaguทมืฬ–มลยาฬัมทมิฬภาษาสันเกถิ
รหัสภาษา
ISO 639-3: –
ภาษาสันเกถิ เป็นภาษาตระกูลดราวิเดียนตอนใต้ที่มีความใกล้ชิดกับภาษาทมิฬ บางครั้งจัดเป็นภาษาย่อยของภาษากันนาดาหรือทมิฬ แต่ปัจจุบันแยกออกมาเป็นภาษาต่างหากเพราะผู้พูดภาษานี้ไม่อาจเข้าใจกันได้กับภาษาทมิฬ คาดว่าภาษานี้แยกตัวออกจากภาษาทมิฬในยุคเดียวกับภาษามลยาฬัม ได้รับอิทธิพลและยืมคำจากภาษากันนาดาและภาษาสันสกฤต มีลักษณะใกล้เคียงกับภาษามลยาฬัม แต่ก็ยังมีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง ผู้พุดปัจจุบันอยุ่ระหว่างรอยต่อของรัฐเกราลากับทมิฬนาดู ภาษานี้ไม่มีระบบการเขียนเป็นของตนเองและมีเพลงพื้นบ้านมาก
ไวยากรณ์

ภาษาสันเกถิเป็นภาษาที่มีคำศัพท์มาก คำศัพท์บางส่วนใกล้เคียงกับภาษาทมิฬคลาสสิก ภาษาสันเกถิมีเอกลักษณ์ที่ต่างจากภาษากลุ่มดราวิเดียนอื่นๆคือ มีการแบ่งเป็นเอกพจน์และพหูพจน์ ซึ่งไม่พบในภาษากันนาดาและภาษาทมิฬ มีความแตกต่างที่ชัดเจนระหว่างกาลและบุคคล มี 3 เพศ มีการแยกสรรพนามที่รวมและไม่รวมผู้ฟังออกจากกันสำหรับบุรุษที่ 1 พหูพจน์  เครื่องหมายการกต่างจากภาษาทมิฬ โดยลักษณะของภาษาสันเกถิที่ไม่พบในภาษาทมิฬและภาษากันนาดาคือลักษณะที่ใช้กับเพศเป็นกลาง
คำส่วนใหญ่ลงท้ายด้วยสระ คำที่ลงท้ายด้วย –a ในภาษากันนาดาจะลงท้ายด้วย –u ในภาษาสันเกถิ  คำที่ลงท้ายด้วย –e ในภาษากันนาดาหรือ –ai ในภาษาทมิฬจะลงท้ายด้วย –a ในภาษาสันเกถิ ซึ่งเป็นลักษณะที่คล้ายภาษาเตลูกูและภาษามลยาฬัม
สำเนียง

แบ่งภาษาสันเกถิออกเป็นสี่สำเนียง ซึ่งแต่ละสำเนียงเข้าใจกันได้ง่าย โดยสำเนียงเกาศิกาต่างจากภาษาทมิฬมากที่สุด
ฟาโรห์เซเฮเทปอิบเร

เซเฮเทปอิบเร เซเวเซคทาวี (หรือ เซโฮเทปอิบเรที่ 1 หรือ เซเฮเทปอิบเรที่ 2 ขึ้นอยู่กับนักวิชาการ) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในต้นสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง พระองค์อาจจะเป็นฟาโรห์พระองค์ที่ห้าหรือสิบแห่งราชวงศ์ที่สิบสาม
ตำแหน่งตามลำดับเวลา

ตำแหน่งของฟาโรห์เซเฮเทปอิบเร เซเวเซคทาวีภายในราชวงศ์ที่สิบสามนั้นไม่ชัดเจนนัก ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน ซึ่งเป็นบันทึกพระนามที่เขียนขึ้นในช่วงต้นสมัยรามเสส ปรากฏฟาโรห์จำนวนสองพระองค์ที่ทรงใช้พระนาม "เซเฮเทปอิบเร" ทั้งในคอลัมน์ที่ 7 (ซึ่งส่วนใหญ่จะปรากฏพระนามของฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบสาม) โดยฟาโรห์ "เซเฮเทปอิบเร" พระองค์แรกปรากฏเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สี่ของราชวงศ์ และฟาโรห์เซเฮเทปอิบเรอีกพระองค์อยู่ลำดับที่แปด ดังนั้นจึงไม่สามารถระบุตำแหน่งตามลำดับเวลาที่แน่นอนของฟาโรห์เซเฮเทปอิบเร เซเวเซคทาวีได้โดยการใช้หลักฐานเพียงบันทึกพระนามแห่งตูรินเท่านั้น ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต และดาร์เรล เบเกอร์กล่าวว่า ฟาโรห์เซเฮเทปอิบเร เซเวเซคทาวีเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบของราชวงศ์ ซึ่งครองราชย์เป็นระยะเวลาสองปีตั้งแต่ 1783 จนถึง 1781 ปีก่อนคริสตกาล พวกเขาเชื่อว่า ฟาโรห์ "เซเฮเทปอิบเร" พระองค์แรกเป็นการบันทึกพระนามผิดพลาด ซึ่งน่าจะเป็นพระนามของฟาโรห์โฮเทปอิบเร เกมาอู ซิฮาร์เนดจ์เฮริเตฟ พวกเขายังเสนอความเห็นอีกว่าผู้เขียนบันทึกดังกล่าวไม่ได้บันทึกพระนามฟาโรห์อีกสองพระองค์คือ ฟาโรห์เนริคาเร และฟาโรห์อเมนิ เกมาอู ซึ่งส่งผลให้ลำดับตำแหน่งของฟาโรห์เซเฮเทปอิบเร เซเวเซคทาวี ซึ่งเดิมทีแล้วพระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบของราชวงศ์แต่กลับกลายมาเป็นฟาโรห์พระองค์ที่แปดแทน ในทางกลับกัน เดตเลฟ ฟรานเคอ และเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท ได้มองว่า ฟาโรห์เซเฮเทปอิบเร เซเวเซคทาวี เป็นฟาโรห์ "เซเฮเทปอิบเร" พระองค์แรกที่ปรากฏพระนามอยู่ในในบันทึกพระนามแห่งตูริน และด้วยเหตุนี้จึงทำให้พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่ห้าของราชวงศ์ โดยฟรานเคอและฟอน เบ็คเคอราทต่างก็ระบุให้ฟาโรห์ "เซเฮเทปอิบเร" พระองค์ที่สองกับ ฟาโรห์โฮเทปอิบเร เกมาอู ซิฮาร์เนดจ์เฮริเตฟ เป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกัน
หลักฐานรับรอง

เป็นเวลานานแล้วที่ฟาโรห์เซเฮเทปอิบเรเป็นที่ทราบจากบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินและตราประทับทรงกระบอกที่ทำจากลาพิสลาซูลิเพียงชิ้นเดียว โดยตราประทับที่ไม่ทราบที่มาถูกซื้อโดยนักสะสมส่วนตัวในกรุงไคโรและในที่สุดก็ขายให้กับพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิแทนในปี ค.ศ. 1926 ซึ่งปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่นั้น บนตราประทับปรากฏพระนามครองราชย์ของฟาโรห์เซเฮเทปอิบเรและตราประทับถูกสร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แด่ "เทพีฮาธอร์, สตรีแห่ง[ไบบลอส]" ตราประทับถูกจารึกเพิ่มเติมด้วยชื่อผู้ปกครองเมืองของไบบลอสในอักษรคูนิฟอร์มนามว่า ยาคิน-อิลู โดยนักโบราณคดี วิลเลียม เอฟ. อัลไบร์ทได้ระบุคร่าวๆ ว่า ยาคิน-อิลู กับผู้ปกครองนามว่า ยาคิม ซึ่งปรากฏอยู่บนจารึกที่ค้นพบในไบบลอสร่วมกับยันตินู บุตรชายของเขา ซึ่งนั่งอยู่บนบัลลังก์ถัดจากคาร์ทูชของฟาโรห์เนเฟอร์โฮเทปที่ 1 หากสมมติฐานของอัลไบร์ทถูกต้อง ฟาโรห์เซเฮเทปอิบเรจะเป็นรุ่นหนึ่งที่ลบออกจากฟาโรห์เนเฟอร์โฮเทปที่ 1
หลักฐานรับรองร่วมสมัยที่สำคัญของฟาโรห์เซเฮเทปอิบเรคือ จารึกที่ได้ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1980 และถูกค้นพบก่อนหน้านี้ที่ญะบัล เซอิตที่บริเวณริมทะเลแดง ซึ่งเป็นที่ตั้งของเหมืองกาเลนา จารึกดังกล่าวปรากฏพระนามฟาโรห์เซเฮเทปอิบเรร่วมกับพระนามฮอรัส "เซเวเซคทาวี" ซึ่งได้ถูกสร้างขึ้นร่วมสมัยกับรัชสมัยของพระองค์ และจะยืนยันการมีอยู่ของฟาโรห์พระองค์นี้ต่อไป
นอกจากนี้ พบตราประทับสคารับจำนวน 2 ชิ้นที่พบในเศษซากจากสุสานพีระมิดทางเหนือที่อัล-ลิชต์ ซึ่งปรากฏพระนามฟาโรห์เซเฮเทปอิบเรที่เขียนโดยไม่มีกรอบคาร์ทูช พบตราประทับที่เทล อัล-อัยยูลจากสมัยสำริดตอนกลาง (สมัยช่วงระหว่างกลางที่สองตามประวัติศาตร์อียิปต์) แต่ไม่ทราบแน่ชัดว่าตราประทับเหล่านี้จะอ้างถึงบุคคลคนเดียวกันหรือไม่
ฟาโรห์เซเมนคาเร เนบนูนิ

เซเมนคาเร เนบนูนิ (หรือ เนบนูน และ เนบเนนนู) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณที่มีไม่ค่อยพบหลักฐานรับรอง ซึ่งทรงขึ้นครองราชย์ในช่วงต้นของราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง โดยอ้างอิงจากนักไอยคุปต์วิทยาอย่างดาร์เรล เบเกอร์ และคิม รีฮอล์ต ฟาโรห์เนบนูนิทรงเป็นผู้ปกครองลำดับที่เก้าของราชวงศ์สิบสาม ส่วนเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราทและเดตเลฟ ฟรานเคอ ได้เสนอความเห็นว่า พระองค์ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์ที่แปดของราชวงศ์ที่สิบสามแทน
หลักฐานรับรอง

พระนามของฟาโรห์เนบนูนิปรากฎของในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินในคอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 11 หรือ คอลัมน์ที่ 6 บรรทัดที่ 11 ในการอ่านบันทึกพระนามแบบการ์ดิเนอร์ และในส่วนที่บันทึกระยะเวลาของการครองราชย์ของพระองค์ได้สูญหายไปจากส่วนที่เสียหายของบันทึก โดยหลงเหลือเพียงช่วงท้ายที่บันทึกไว้ว่า  "[...] และ 22 วัน" ส่วนการรับรองการมีอยู่ของพระองค์มาจากหลักฐานชั้นต้นร่วมสมัยเพียงชิ้นเดียว คือ จารึกดินเผาที่แสดงภาพที่พระองค์กำลังทรงยืนต่อหน้าเทพพทาห์ "ทางใต้กำแพงของพระองค์" ซึ่งเป็นคำเรียกของเทพเจ้าประจำเมืองเมมฟิส และอีกด้านหนึ่งทรงยืนต่อหน้าเทพฮอรัส ซึ่งเป็น "เจ้าแห่งต่างแดน" จารึกดังกล่าวถูกจารึกด้วยพระนามประสูติและพระนามครองราชย์ของฟาโรห์เนบนูนิ และจารึกดังกล่าวได้ถูกค้นพบที่ญะบัล อัล-เซอิต บนชายฝั่งทะเลแดงในคาบสมุทรไซนาย ซึ่งเป็นที่ตั้งของเหมืองกาเลนา
รัชสมัย

คิม รีฮอล์ต นักไอยคุปต์วิทยาได้ระบุให้ให้ฟาโรห์เนบนูนิทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาสองปีในช่วงระหว่าง 1785 ถึง 1783 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนอีกทางหนึ่ง นักอียิปต์วิทยาอย่างรอล์ฟ เคราสส์, เดตเลฟ ฟรานเคอ และธอมัส ชไนเดอร์ได้ระบุให้พระองค์ทรงครองราชย์เพียงแค่หนึ่งปีในช่วง 1739 ปีก่อนคริสตกาล ถึงแม้จะไม่ค่อยทราเหตุการณ์ภายในรัชสมัยของฟาโรห์เนบนูนิมากนัก แต่การมีอยู่ของจารึกของพระอค์แสดงให้เห็นว่าในช่วงเวลาดังกล่าว ผู้ปกครองของราชวงศ์ที่สิบสามยังคงมีอำนาจเพียงพอในการจัดการสำรวจเหมืองแร่ในคาบสมุทรไซนายเพื่อจัดหาวัสดุก่อสร้างและการผลิตสินค้าฟุ่มเฟือย และท้ายที่สุด รีฮอล์ตได้ชี้ให้เห็นถึงการขาดความเชื่อมโยงระหว่างระหว่างรัชสมัยของฟาโรห์เนบนูนิกับผู้ปกครองก่อนหน้าของพระองค์ เขาจึงสรุปว่าฟาโรห์เนบนูนิอาจจะทรงแย่งชิงพระราชบัลลังก์มา
มหานคร (แก้ความกำกวม)

มหานคร อาจหมายถึง
มหานคร - นครขนาดใหญ่
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร - สถาบันศึกษาในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
คิง เพาเวอร์ มหานคร - อาคารที่สูงที่สุดอันดับสอง และอดีตอาคารที่สูงที่สุดในกรุงเทพมหานคร ช่วงปี พ.ศ. 2559–2561 (ปัจจุบันอาคารที่สูงที่สุดคือ แมกโนเลียส์ วอเตอร์ฟร้อนท์ เรสซิเดนเซส แอท ไอคอนสยาม )
มหานคร (รายการโทรทัศน์) - รายการโทรทัศน์ที่ผลิตโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ร่วมกับ บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ทุกวันอังคาร เวลา 22.30-00.30 น. ในปี พ.ศ. 2550
มหานที

| --- | --- |
แม่น้ำมหานที (ମହାନଦୀ)

Oriya[disambiguation needed ]

River

 แม่น้ำมหานที 
Name origin: From Sanskrit "Maha" (great) and "Nadi" (river)


ประเทศ: อินเดีย
Parts: รัฐฉัตตีสครห์และรัฐโอฑิศา
ดินแดน: Dandakaranya, Dakshina Kosala Kingdom, Coastal Plains
Administrative areas: Betul, Raipur, Janjgir, Bilaspur, Sambalpur, Subarnapur, Boudh, Anugul, Cuttack, Kendrapada


แม่น้ำสาขา
 - ซ้าย: Seonath, Telen, Ib
เมือง: Sambalpur, Cuttack, Sonepur, Birmaharajpur, Subalaya, Kantilo, Boudh
Landmarks: Satkosia Gorge, Sonapur Lanka, Hookitola Falls




ต้นกำเนิด: 
 - ตำแหน่ง: Sihawa, Dhamtari, Dandakaranya, Chhattisgarh, India
 - ระดับ: 
 - พิกัด: 20°07′N 81°55′E﻿ / ﻿20.11°N 81.91°E﻿ / 20.11; 81.91
ปากแม่น้ำ: 
 - ตำแหน่ง: False Point, Kendrapada, Delta, Odisha, India
 - ระดับ: 


ความยาว: 858 km (533 mi)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 141,600 ตร.กม. (54,672 ตร.ไมล์)
การไหล: for False Point, Odisha
 - เฉลี่ย: 2,119 m3/s (74,832 cu ft/s)
 - สูงสุด: 56,700 m3/s (2,002,342 cu ft/s)


มหานที (ମହାନଦୀ) เป็นแม่น้ำสายใหญ่ทางตะวันออก ตอนกลางของประเทศอินเดีย มีพื้นที่รองรับน้ำราว 141,600 ตร.กม. และมีความยาว 858 กม. แม่น้ำไหลผ่านรัฐฉัตตีสครห์และรัฐโอฑิศา
บีบีซี เรดิโอทรี

| --- | --- |

พื้นที่กระจายเสียง: United Kingdom and Internationally via Satellite and BBC Sounds
ความถี่: FM: 90.2–92.6 MHz DAB: 12B (BBC National DAB) Freeview: 703 Freesat: 703 Sky (UK only): 0103 Virgin Media: 903 Virgin Media Ireland: 909 Astra 2E (28.2°E) Intelsat 901 (18°W)
RDS: BBC R3
แบบรายการ
ภาษา: English
รูปแบบ: Classical, jazz, world music, drama, culture, arts
การเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: BBC
ประวัติ
เริ่มกระจายเสียง: 30 กันยายน 1967; 56 ปีก่อน (1967-09-30)
ความถี่เดิม: 648 MW (1967–1978) 1215 MW (1978–1992)
ลิงก์
เว็บแคสต์: BBC Sounds
BBC Radio 3 เป็นสถานีวิทยุของบรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ (BBC) นำเสนอดนตรีคลาสสิก, โอเปร่า, แจ๊ส เวิลด์มิวสิก ละครวิทยุ วัฒนธรรมระดับสูง และ ศิลปกรรม  สถานีอธิบายตัวเองว่าเป็น "กองบัญชาการด้านดนตรีคลาสสิกที่สำคัญที่สุดในโลก",   และโครงการ New Generation Artists ส่งเสริมนักดนตรีรุ่นใหม่ในทุกเชื้อชาติ  ทางสถานีได้จัดให้มีการกระจายเสียง คอนเสิร์ต BBC Proms ในช่วงฤดูร้อน
นอกจากการแสดงของคณะ BBC Orchestras and Singers แล้ว ทางสถานียังคงผลิตละครวิทยุ ทั้งเก่าและใหม่เป็นประจำ
Radio 3 ได้รับรางวัลชนะเลิศจากงานประกาศผลรางวัล Sony Radio Academy สาขา UK Station of the Year Gold Award ประจำปี 2009  และได้รับการเสนอชื่ออีกครั้งในปี 2011
ประวัติ

เรดีโอทรี เป็นสถานีวิทยุที่สืบทอดมาจาก BBC Third Program ซึ่งเริ่มกระจายเสียงเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2489  ชื่อ Radio 3 ถูกนำมาใช้เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2510 เมื่อ BBC เปิดตัวสถานีวิทยุแห่งแรกคือ Radio 1  และรีแบรนด์คลื่นวิทยุในประเทศเป็น Radio 1, Radio 2 (เดิมคือ Light Program) Radio 3 และ Radio 4 (เดิมชื่อ Home Service)
สตูดิโอ

BBC Radio 3 ออกอากาศจากสตูดิโอภายใน Broadcasting House ในช่วงทศวรรษที่ 1930 กรุงลอนดอน อย่างไรก็ตาม นอกเหนือจากสตูดิโอเหล่านี้แล้ว ในแต่ละรายการยังออกอากาศจากสำนักงาน BBC อาทิ สำนักงานใหญ่ คาร์ดิฟฟ์ ของบีบีซีคัมรีเวลส์ และสำนักงานใหญ่ของบีบีซีที่ มีเดียซิตี้ยูเค ในเมืองซอลฟอร์ด  BBC ยังบันทึกรายการที่ Royal Albert Hall, Royal Festival Hall และ Queen Elizabeth Hall
BBC Radio 3 กระจายเสียงในระบบเอฟเอ็ม ระหว่าง 90.2 ถึง 92.6 เมกะเฮิรตซ์ ผ่านทางวิทยุดิจิทัล, โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล, Freeview, Freesat, Sky, Virgin Media, TalkTalk TV และ Virgin Media Ireland และทางเว็บไซต์-แอปพลิเคชั่น BBC Sounds โดยสามารถฟังย้อนหลังได้
รายการเด่น > Choral Evensong

พิธีสวดมนต์ในตอนเย็น ของ ชาวแองกลิกัน จะออกอากาศทุกวันพุธ เวลาตีสามครึ่งใน ช่วง Afternoon Concert ทางเรดีโอ 3 กระจายเสียงจากมหาวิหาร โบสถ์ในมหาวิทยาลัย และโบสถ์ต่างๆ ทั่วสหราชอาณาจักร  ในบางครั้ง จะมีการถ่ายทอด เพลงประสานเสียง จากโบสถ์ คาทอลิก (เช่น วิหารเวสต์มินสเตอร์ ) สายเวสเปอร์ออร์โธดอกซ์ หรือบริการที่บันทึกไว้จากฐานรากของคณะนักร้องประสานเสียงในต่างประเทศ Choral Evensong เป็นรายการนอกออกอากาศที่ยาวที่สุดของ BBC ซึ่งเป็นรายการออกอากาศครั้งแรกที่ถ่ายทอดจาก Westminster Abbey เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2469  มีการฉลองครบรอบ 80 ปี ถ่ายทอดสดจากเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ โดยให้บริการในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2549
เมื่อ คณะนักร้องประสานเสียง เอฟเวซอง ถูกย้ายจากเรดีโอ 4 ไปเป็นเรดีโอ 3 โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2513 และลดการออกอากาศเพียงหนึ่งครั้งต่อเดือน บีบีซีได้รับจดหมายร้องเรียน 2,500 ฉบับ และการส่งสัญญาณรายสัปดาห์กลับมาดำเนินการอีกครั้งในวันที่ 1 กรกฎาคม
ในปี 2550 การถ่ายทอดสดถูกเปลี่ยนเป็นวันอาทิตย์ ซึ่งทำให้เกิดการประท้วงอีกครั้ง  การถ่ายทอดสดถูกส่งกลับวันพุธในเดือนกันยายน 2551 โดยมีการบันทึกซ้ำในบ่ายวันอาทิตย์ในเวลาใกล้เคียงกัน Choral Evensong เป็นส่วนหนึ่งของการส่งวิทยุ 3 เกี่ยวกับรายการศาสนาแม้ว่าผู้ฟังที่ไม่ใช่ศาสนาได้รณรงค์ให้คงไว้
รายการเด่น > Composer of the Week

นักแต่งเพลงประจำสัปดาห์ เปิดตัวใน BBC Home Service เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 1943 ภายใต้ชื่อเดิมของ This Week's Composer  ตั้งแต่วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2507 เป็นต้นไป รายการดังกล่าวได้กลายเป็นรายการปกติในกำหนดการของบริการดนตรีคลาสสิก "เครือข่ายที่สาม" ในเวลากลางวันที่จัดตั้งขึ้นใหม่ รายการเพลง (ต่อมาจะถูกรวบรวมเข้าสู่วิทยุ 3)  โปรแกรมนี้เปลี่ยนชื่อเป็น Composer of the Week เมื่อวันที่ 18 มกราคม 1988
ในแต่ละสัปดาห์ ในรายการประจำวันห้ารายการซึ่งออกอากาศตอนเที่ยง จะมีการศึกษางานของนักแต่งเพลงคนใดคนหนึ่งอย่างละเอียดและแสดงภาพประกอบด้วยข้อความที่ตัดตอนมาจากดนตรี Bach, Beethoven, Haydn, Mozart และ Handel ได้ให้ความสำคัญมากที่สุดครั้งหนึ่งในแต่ละปี  แง่มุมต่าง ๆ ของงานที่ได้รับเลือกให้ศึกษาในแต่ละครั้ง อย่างไรก็ตาม โปรแกรมยังครอบคลุมถึงนักประพันธ์เพลงที่ 'ยาก' หรือเป็นที่รู้จักน้อยกว่า ด้วยสัปดาห์ที่อุทิศให้กับ Rubbra, Medtner, Havergal Brian, Kapralova และ Minimalists ท่ามกลางคนอื่นๆ โปรแกรมนี้เขียนและนำเสนอโดย Donald Macleod เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2556 เพื่อเป็นเกียรติแก่ปีที่ 70 ของสถานี ขอให้ผู้ฟังเสนอชื่อนักแต่งเพลงที่ไม่เคยได้รับเชิญให้เข้าร่วมรายการพิเศษในวันคริสต์มาสมาก่อน  ผู้ฟังนักแต่งเพลงเลือกคือ Louise Farrenc
รายการเด่น > Lunchtime / Afternoon Concerts

สองรายการนี้แสดงการแสดงสดหรือบันทึกการแสดงจากสถานที่ต่างๆ ทั่วประเทศ เวลาอาหารกลางวัน คือจาก 1 ถึง2 ช่วงบ่ายและ ช่วงบ่าย เป็นช่วงต่อมาจนถึงตี 5 โดยมีการหมุนเวียนผู้นำเสนอเป็นรายสัปดาห์สำหรับรายการหลัง Lunchtime ฉบับสดในวันจันทร์จะทำซ้ำในวันอาทิตย์ในเวลาเดียวกัน
รายการเด่น > The Early Music Show

The Early Music Show นำเสนอเพลงยุโรปตั้งแต่สมัย Bach ออกอากาศเวลา 2 บ่ายโมงทุกวันอาทิตย์ ตอนครอบคลุมดนตรี นักแสดง และการอภิปรายเกี่ยวกับสไตล์ดนตรีเป็นครั้งคราว พิธีกรประจำ ได้แก่ Lucie Skeaping และ Hannah French
รายการเด่น > In Tune

In Tune คือ "รายการเพลงช่วงหัวค่ำของ Radio 3" ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2535  และเปิดตัวเพื่อตอบสนองต่อการเปิดตัวสถานีวิทยุ คลาสสิก ของคู่แข่ง[ต้องการอ้างอิง] ตั้งแต่ปี 1997 โปรแกรมได้นำเสนอโดย Sean Rafferty และ (ตั้งแต่ปี 2017) Katie Derham  และมีการผสมผสานระหว่าง ดนตรีคลาสสิก และ แจ๊ส ที่บันทึกสดและบันทึกเสียง บทสัมภาษณ์นักดนตรี และข่าวศิลปะ การแสดงโดดเด่นด้วยรูปแบบการนำเสนอที่ผ่อนคลายและสนุกสนาน
รายการเด่น > Jazz Record Requests

Jazz Record Requests เป็นโปรแกรมแจ๊สรายสัปดาห์รายการแรกในรายการที่สาม นำเสนอครั้งแรกโดยนักดนตรีแจ๊ส Humphrey Lyttelton โปรแกรม 30 นาทีเปิดตัวเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2507  และยังคงดำเนินอยู่ ตอนนี้ออกอากาศในวันเสาร์เป็นเวลานาน 1 ชั่วโมง ซึ่งปกติจะอยู่ในช่วงบ่ายแก่ๆ จนถึงเดือนตุลาคม 2019 เมื่อเลื่อนไปเป็นบ่ายวันอาทิตย์ ผู้นำเสนอในรายการ Radio 3 ได้แก่ Ken Sykora, Steve Race, Peter Clayton, Charles Fox และ Geoffrey Smith Alyn Shipton กลายเป็นพรีเซ็นเตอร์ในเดือนพฤษภาคม 2555
รายการเด่น > Pied Piper

Pied Piper เป็นรายการสำหรับเด็ก นำเสนอโดย David Munrow ผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรียุคแรก โดยมีชื่อเรื่องรอง Tales and Music for Younger Listeners  และดำเนินการตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2514 ถึง พ.ศ. 2519 มีชีวิตชีวาและหลากหลาย โดยมุ่งเป้าไปที่กลุ่มอายุ 6-12 ปี แม้ว่าเด็กโตและผู้ใหญ่จำนวนมากก็รับฟังเช่นกัน  รายการดำเนินไปห้าซีรีส์และทั้งหมด 655 ตอนจนกระทั่งมันโรว์เสียชีวิตในเดือนพฤษภาคม 2519
รายการเด่น > Opera on 3

ออกอากาศคืนวันเสาร์ เวลา 06.30 - 10.30 น การแสดงสดโดย Metropolitan Opera จาก Metropolitan Opera House ใน นิวยอร์กซิตี้
รายการเด่น > The Proms

คอนเสิร์ต BBC Proms ประจำปีมีการถ่ายทอดสดทุกฤดูร้อนทาง Radio 3 การออกอากาศ Proms เริ่มขึ้นในปี 1927 เมื่อโปรแกรมที่ 3 ถ่ายทอดสดคอนเสิร์ต The Promenade Season ที่สามสิบสองจาก Queen's Hall ดำเนินการโดย Sir Henry Wood การมีส่วนร่วมของ BBC กับ Proms นำไปสู่การสร้าง BBC Symphony Orchestra และ BBC Wireless Orchestra เพื่อดำเนินการดนตรี การส่งสัญญาณโทรทัศน์เริ่มขึ้นในปี 1947 และในวันนี้ คอนเสิร์ตบางรายการก็ ออกอากาศ พร้อมกันทาง BBC Four คอนเสิร์ต Promenade มีศูนย์กลางอยู่ที่ Royal Albert Hall โดยมีการถ่ายทอดจากสถานที่อื่นๆ ทั่วสหราชอาณาจักร
รายการเด่น > Radio 3 in Concert

Radio 3 in Concert (เดิมชื่อ Live in Concert ) เป็นรายการช่วงค่ำ ออกอากาศระหว่างเวลา 7:30 น. - 10:00 น พร้อมบันทึกการแสดงคอนเสิร์ตจากสถานที่ต่างๆ ทั่วประเทศและยุโรป พิธีกรประจำ ได้แก่ Nicola Heywood Thomas, Martin Handley และ Petroc Trelawny ออกอากาศครั้งสุดท้ายด้วยชื่อ Live in Concert เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2558