stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คิม โก-อึน
รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง

| รางวัล | ปี | สาขา | ผลงาน | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| APAN Star Awards | 2016 | Best New Actress | Cheese in the Trap | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| APAN Star Awards | 2021 | Popular Star Award, Actress | The King: Eternal Monarch | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| Baeksang Arts Awards | 2013 | Best New Actress – Film | A Muse | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| Baeksang Arts Awards | 2016 | Best New Actress – Television | Cheese in the Trap | ชนะ |  |
| Baeksang Arts Awards | 2017 | Best Actress – Television | Guardian: The Lonely and Great God | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| Beautiful Artist Awards   (Shin Young-kyun Arts and Culture Foundation)  | 2012 | New Artist Award | A Muse | ชนะ |  |
| Blue Dragon Film Awards | 2012 | Best New Actress | A Muse | ชนะ |  |
| Bucheon International Fantastic Film Festival | 2015 | Fantasia Award | Coin Locker Girl | ชนะ |  |
| Bucheon International Fantastic Film Festival | 2015 | Jury's Choice Award Special Mention | Coin Locker Girl | ชนะ |  |
| Buil Film Awards | 2012 | Best New Actress | A Muse | ชนะ |  |
| Buil Film Awards | 2015 | Best Actress | Coin Locker Girl | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| Busan Film Critics Awards | 2012 | Best New Actress | A Muse | ชนะ |  |
| Chunsa Film Art Awards | 2020 | Best Actress | Tune in for Love | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| Cine 21 Film Awards | 2012 | Best New Actress | A Muse | ชนะ |  |
| DramaFever Awards | 2017 | Best Couple | Kim Go-eun  (with Gong Yoo)   Guardian: The Lonely and Great God | ชนะ |  |
| Grand Bell Awards | 2012 | Best Actress | A Muse | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| Grand Bell Awards | 2012 | Best New Actress | A Muse | ชนะ |  |
| Jecheon International Music & Film Festival | 2012 | Moët Rising Star Award | A Muse | ชนะ |  |
| KOFRA Film Awards | 2013 | Best New Actress | A Muse | ชนะ |  |
| Korea Drama Awards | 2016 | Best New Actress | Cheese in the Trap | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| Korea Drama Awards | 2017 | Top Excellence Award, Actress | Guardian: The Lonely and Great God | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| Korean Film Actors' Guild Awards | 2015 | Popularity Award | Coin Locker Girl | ชนะ |  |
| Korea Youth Film Festival | 2016 | Favorite Rookie Actor | The Advocate: A Missing Body | ชนะ |  |
| New York Asian Film Festival | 2013 | Star Asia Rising Star Award | A Muse | ชนะ |  |
| SACF Artist of the Year Awards | 2012 | Outstanding New Artist | A Muse | ชนะ |  |
| SBS Drama Awards | 2020 | Top Excellence Award, Actress in a Miniseries Fantasy/Romance Drama | The King: Eternal Monarch | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| SBS Drama Awards | 2020 | Best Couple | Kim Go-eun  (with Lee Min-ho)    The King: Eternal Monarch | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| Soompi Awards | 2018 | Actress of the Year | Guardian: The Lonely and Great God | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| Soompi Awards | 2018 | Best Couple | Kim Go-eun  (with Gong Yoo)    Guardian: The Lonely and Great God | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| Style Icon Awards | 2016 | Amazing Rising Star | Kim Go-eun | ชนะ |  |
รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง > การจัดอันดับ

| สำนักพิมพ์ | ปี | รายการ | Placement | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ฟอบส์ | 2017 | ผู้ทรงอิทธิพลในเกาหลี | 36th |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

คิม โก-อึน ที่ฮันซีเนมา
Kim Go-eun ที่โคเรียนมูวีเดตาเบส
Kim Go-eun ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ดนตรีเชมเบอร์

ดนตรีเชมเบอร์ (อังกฤษ: chamber music) หมายถึง ดนตรีจากวงดนตรีขนาดเล็กที่เหมาะสำหรับบรรเลงในห้อง เป็นดนตรีที่มีผู้บรรเลงน้อยคนตั้งแต่ 2–3 คน หรืออย่างมาก 5–9 คน เพลงที่ใช้สำหรับวงดนตรีเชมเบอร์มักจะเป็นเพลงบรรเลง (instrumental music)
วงดนตรีเชมเบอร์

นิยมใช้บรรเลงที่ห้องโถงที่ไม่ใหญ่มากนักมีชื่อเรียกตามแบบต่าง ๆ กันออกไปตามจำนวนผู้บรรเลงดังนี้
วงกลุ่มสอง (duo) มีผู้แสดงจำนวน 2 คน  เช่น  ผู้เล่นไวโอลิน 2 คน นักร้อง 2 คน  หรือ  กีตาร์ 1 คน กับขลุ่ยรีคอร์เดอร์ 1 คน
วงกลุ่มสาม (trio) มีผู้แสดงจำนวน 3 คน  เช่น  ผู้เล่นไวโอลิน 2 คน วิโอลา 1 คน  หรือ  นักร้องประสานเสียง 3 คน
วงกลุ่มสี่ (quartet) มีผู้แสดงจำนวน 4 คน  เช่น  เครื่องสาย 4 ชิ้น คือผู้เล่นไวโอลิน 2 คน วิโอลา 1 คน และ เชลโล 1 คน
วงกลุ่มห้า (quintet) มีผู้แสดงจำนวน 5 คน  เช่น  วงเครื่องเป่าทองเหลือง 5 ชิ้น คือ ผู้เล่นทรัมป็ด 2 คน ฮอร์น 1 คน ทรอมโบน 1 คน ทูบา 1 คน
วงกลุ่มหก (sextet) มีผู้แสดงจำนวน 6 คน  เช่น  นักร้องประสานเสียง 6 คน
วงกลุ่มเจ็ด (septet) มีผู้แสดงจำนวน 7 คน  เช่น  ผู้เล่นไวโอลิน วิโอลา ฮอร์น คลาริเน็ต บาสซูน เชลโล และดับเบิลเบส อย่างละ 1 คน
วงกลุ่มแปด (octet) มีผู้แสดงจำนวน 8 คน  เช่น ประกอบด้วยผู้เล่น ไวโอลิน วิโอลา เชลโล ดับเบิลเบส คลาริเน็ต บาสซูน ฮอร์น อย่างละ 1 คน
วงกลุ่มเก้า (nonet) มีผู้แสดงจำนวน 9 คน  ประกอบด้วยวงสตริงกลุ่มสี่ แล้วเพิ่มฟลูต โอโบ คลาริเน็ต บาสซูน ฮอร์น รวมเป็น 9 คน (เปียโน 1 คน)
เพลงที่ใช้บรรเลงในวงนี้เป็นบทประพันธ์แบบสั้น ๆ ต้องการแสดงความโดดเด่น เทคนิคต่าง ๆ ในการบรรเลงและการประสานเสียงของเครื่องดนตรีที่บรรเลงร่วมกัน ส่วนใหญ่นิยมใช้เครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายเป็นสำคัญ
มิชิมะ ยูกิโอะ

มิชิมะ ยูกิโอะ (ญี่ปุ่น: 三島 由紀夫; โรมาจิ: Mishima Yukio) เป็นนามปากกาของ ฮิราโอกะ คิมิตาเกะ (ญี่ปุ่น: 平岡 公威; โรมาจิ: Hiraoka Kimitake; 14 มกราคม ค.ศ. 1925 - 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970) เป็นกวีและนักเขียนชาวญี่ปุ่น ได้รับการยอมรับว่าเป็นนักเขียนท่านหนึ่งที่มีผลงานเป็นที่ยอมรับ มิชิมะเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมถึง 3 ครั้ง และเกือบได้รับรางวัลนี้ในปี ค.ศ. 1968 (แต่คาวาบาตะ ยาซูนาริได้รับรางวัลแทน)
ประวัติ

มิชิมะ ยูกิโอะ หรือชื่อเกิดว่า ฮิราโอกะ คิมิตาเกะ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1925 ในครอบครัวที่มีบรรพบุรุษเป็นซามูไร ตอนยังเป็นเด็ก มิชิมะอาศัยอยู่กับคุณย่า จนถึงปี ค.ศ. 1937 เขาก็ย้ายกลับไปอยู่กับครอบครัว มิชิมะเป็นเด็กเรียนดี และสนใจในวรรณกรรมตะวันตก งานเขียนของเขาได้รับการตีพิมพ์ตั้งแต่สมัยเขาอยู่ชั้นมัธยมศึกษา  เมื่อเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยโตเกียว เขาก็เปลี่ยนมาใช้นามปากกา "มิชิมะ ยูกิโอะ" เพื่อปกปิดอายุตัวเอง หลังเรียนจบ มิชิมะทำงานในกระทรวงการคลัง แต่ต่อมาก็ลาออกมาเขียนนิยาย เขามีแนวคิดที่จะฟื้นฟู "บูชิโด" และต่อต้านการพัฒนาแบบตะวันตกของญี่ปุ่น มิชิมะเชื่อในลัทธิชาตินิยมสุดโต่ง และ มีความคิดฟื้นฟูจักรพรรดิโชวะให้กลับไปมีอำนาจสูงสุดในญี่ปุ่น เพื่อแสดงความรับผิดชอบที่ญี่ปุ่นแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง ที่มาพร้อมกับอิทธิพลของตะวันตก โดยเฉพาะในช่วงการยึดครองญี่ปุ่น และ ช่วงหลังการลงนามสนธิสัญญาซานฟรานซิสโก จึงเริ่มรวบรวมผู้คน จนในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 มิชิมะและพรรคพวกอีก 4 คนก็บุกยึดศูนย์บัญชาการกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น จับผู้บัญชาการเป็นตัวประกัน และปลุกระดมให้กองทัพก่อรัฐประหาร แต่ไม่เป็นผล มิชิมะจึงกระทำเซ็ปปูกุ หรือคว้านท้องตัวเอง
ชีวิตส่วนตัว

นอกจากจะเป็นนักเขียน มิชิมะยังเป็นเคยแสดงภาพยนตร์มาแล้ว 5 เรื่อง นอกจากนี้เขายังฝึกเพาะกายและศิลปะการต่อสู้อื่น ๆ อีกด้วย
ด้านความสัมพันธ์ เขาเคยคบหากับโชดะ มิจิโกะ (ต่อมาโชดะเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะและทรงขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ) ต่อมามิชิมะสมรสกับซูงิยามะ โยโกะในปี ค.ศ. 1958 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

三島由紀夫文学館 The Mishima Yukio Literary Museum website In Japanese only, with the exception of one page (see "English Guide" at top right)
山中湖文学の森公園「三島由紀夫文学館」Yamanakako Forest Park of Literature "Mishima Yukio Literary Museum" เก็บถาวร 16 พฤษภาคม 2020 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Yukio Mishima: A 20th Century Samurai ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 27 ตุลาคม 2009)
แม่แบบ:Books and Writers
Mishima chronology, with links
Yukio Mishima: The Harmony of Pen and Sword, a ceremony commemorating his 70th birthday
Yukio Mishima speaking in English, On The Samurai Spirit ที่ยูทูบ, from a 1980s BBC documentary (9:02)
Rare 1969 interview with Yukio Mishima ที่ยูทูบ, from Canadian Television (3:59)
Yukio Mishima on The end of WWII ที่ยูทูบ – Full NHK Interview in 1966 (9:21)
Yukio Mishima's attempt at personal branding comes to light in the rediscovered 'Star', Nicolas Gattig, The Japan Times (27 April 2019)
มิชิมะ ยูกิโอะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 2  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน 2  ฝรั่งเศส  BnF data  อาร์เจนตินา  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  เกาหลี  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส  รัสเซีย 
วิชาการ:  CiNii  Scopus 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
รายชื่อตัวละครในเบอร์เซิร์ก

ตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องเบอร์เซิร์ก รายชื่อในการใช้มีการแปลจากภาษาญี่ปุ่น ซึ่งแปลทับศัพท์ผิดเพี้ยนมาจากต้นฉบับบ้าง โดยในบทความนี้อ้างอิงตามฉบับของวิบูลย์กิจผู้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์เป็นหลัก
กลุ่มของกัซในปัจจุบัน

กัซเป็นตัวละครได้อิทธิพลจาก อัศวินรับจ้างชาวเยอรมัน เกิตซ์ ฟอน เบอร์ลีชินเกิน (Götz von Berlichingen) ที่มีชีวิตอยู่จริงในช่วง ค.ศ. 1480-1562 โดยเขามีแขนขวาที่เป็นแขนปลอมที่ทำจากเหล็ก ซึ่งปัจจุบันแขนปลอมนั้นถูกเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์เนิร์นแบร์ก
ดาบของกัซ - มีชื่อว่า 'ดาบฆ่ามังกร' ซึ่งนายช่างตีเหล็กโกโดเป็นคนทำขึ้นมาตามคำสั่งของพระราชาที่ต้องการดาบที่สามารถฆ่ามังกรได้ตามชื่อของมัน ดาบเล่มนี้มันทั้งใหญ่ หนา หนัก และหยาบเกินไปที่จะเรียกว่าดาบมันเหมือนท่อนเหล็กซะมากกว่า แต่กัซสามารถใช้ดาบเล่มนี้ได้อย่างคล่องแคล่ว เป็นอาวุธประจำกายของกัซก่อนออกไปตามฆ่าพวกสาวกของก็อดแฮนด์
มีดสั้น - แต่เดิมกัซเคยฝึกการขว้างมีดสั้นกับจูโด้อดีตเพื่อนในกองพันเหยี่ยว(เก่า) เป็นอาวุธที่ได้มาจากนายช่างโกโดเช่นกัน
หน้าไม้ - สามารถประกอบเข้ากับมือกลของกัซได้ ยิงได้ต่อเนื่อง เป็นอาวุธชนิดเดียวที่สามารถโจมตีระยะไกลได้ และเป็นของโกโดเช่นกัน
ระเบิดจิ๋ว หรือ ระเบิดเกาลัด - เป็นอาวุธที่ริคเคลโต้ทำให้กัซก่อนออกไปตามหาแคสก้าที่หายไป มีพลังทำลายค่อนข้างมากรองจากปืนใหญ่ของกัซ
แขนกลประกอบปืนใหญ่ - เป็นอาวุธนี้มีพลังทำลายสูงที่สุดในบรรดาอาวุธทั้งหมดของกัซและยังเป็นอาวุธที่พลิกสถานการณ์ให้กัซมาแล้วหลายครั้งอีกด้วย ส่วนใหญ่มักโจมตีในระยะประชิดตัว เป็นของนายช่างโกโดเช่นกัน แต่ริคเคลโต้ได้นำมาประกอบกับแขนกลเทียม
เกราะนักรบคลั่ง - อดีตเคยเป็นเกราะของอัศวินหัวกะโหลก เป็นเกราะต้องสาปที่พวกดวาร์ฟ(คนแคระ)สร้างขึ้น คนที่สวมเกราะนี้จะถูกปราณที่บิดเบี้ยวกลืนกิน จนปลี่ยนเป็นเทพอสูร ข้อดี คือ ผู้ที่สวมเกราะจะมีพละกำลังและความเร็วเพิ่มข้นไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด แม้ว่ากระดูกหักเกราะก็จะใช้เหล็กแหลมทิ่มแทงทะลุไปจนถึงกระดูก เพื่อเชื่อมต่อส่วนที่แตกหักของกระดูก แต่เนื่องจากมันมีความแข็งแกร่งอย่างมากจึงเป็นอันตรายต่อผู้สวมใส่ด้วย เพราะคนที่สวมเกราะนี้จะสูญเสียจิตใจของตัวเองไปและ จะต่อสู้เรื่อยๆจนกว่าผู้ที่ใส่จะตาย เกราะจะกำจัดทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้าโดยไม่แยกแยะมิตรหรือศัตรู
เสื้อถักด้วยโซ่เงิน - มีอำนาจในการไล่ปีศาจ แต่ใช้ไม่ได้ผลกับเครื่องมือเครื่องใช้ของมนุษย์
มีดสั้นเงิน - มีอำนาจในการไล่ปีศาจ แต่ใช้ไม่ได้ผลกับเครื่องมือเครื่องใช้ของมนุษย์
เสื้อถักด้วยโซ่เงิน - มีอำนาจในการไล่ปีศาจ แต่ใช้ไม่ได้ผลกับเครื่องมือเครื่องใช้ของมนุษย์
ดาบของเซอร์ปิโก้ - เป็นอาวุธธรรมดา เคยใช้ต่อสู้กับกัซมาแล้วหลายครั้ง
ดาบซิลเฟ - สร้างจากขนปีกของนกอินทรียักษ์และกิ่งกาฝากที่งอกอยู่บนต้นไม้สูงสุดในป่า มีพลังของภูตแห่งลมสถิตอยู่ ฟันครั้งเดียวจะทำให้เกิดลมหมุนสามารถตัดศัตรูขาดได้โดยไม่ต้องสัมผัสถูกตัว
ผ้าคลุมของซิลเฟ - เป็นผ้าที่ลงอาคมไว้ สามารถปกป้องคนสวมใส่ได้ด้วยลมและผู้ใส่ยังสามารถเหาะเหิรกลางอากาศได้อีกด้วย
ชื่อของ 'อิชโดร' มาจาก อิชิ (หิน) รวมกับ โดโร (ย่อมาจากโดโรโบ แปลว่า ขโมย)
ดาบของอิชโดร -
มีดสั้นซาลามานเดล - เป็นมีดที่ใช้อาคมสร้างจากหินลาวาหลอมเหลว เมื่อแทงถูกจะเผาสิ่งๆนั้นจนมอดไหม้
ดาบของมอร์แกน -
ระเบิดจิ๋ว หรือ ระเบิดเกาลัด - กัซเป็นผู้มอบให้กับอิชโดร เพื่อเป็นอาวุธในการพาพวกที่ถูกทรอลล์จับมา
ราชาแห่งอุดร -
ราชินีแห่งวารี -
เจ้าแห่งรากเน่า -
อสรพิษหนาม (อิบาระ) - ปีศาจรับใช้ที่ซีลเก้ทำขึ้นมาให้ฟาลเนเซ่ใช้
กงล้อแห่งอัคคี - ถูกอัญเชิญมาเพื่อกำจัดทหารอสูรของพวกคูชาน
อาณาจักรคูชาน

อาณาจักรคูชาน หรือ อาณาจักรกุษาณ {{ญี่ปุ่น|クシャーン帝国|Kushān teikoku) ตั้งชื่อตามอาณาจักรกุษาณของอินเดีย
อาวุธมือสามง่าม - เป็นอาวุธที่ชีรัทใช้ต่อสู้ในระยะประชิด
กงจักรขนาดเล็ก - เป็นกงจักรที่เมื่อขว้างไปแล้วจะวกกลับมาโจมตีใส่ตัวศัตรู เหมือนบูมเมอแรง
อูลมิน - เป็นอาวุธมีลักษณะคล้ายแส้แต่เป็นผ้า อูลมินหนึ่งเล่มจะมีคมดาบถึง 5 เส้น
ตัวละครกษัตริย์กับเหล่าขุนนาง

กษัตริย์แห่งมิดแลนด์
ราชินีแห่งมิดแลนด์
เจ้าหญิงชาร์ล็อต เบียทริคส์ มารี รูโฮดี วินดั้ม
เซอร์ ราบัน
โอเว่น
เฟริดิโก้ เดอ วาลดิเมี่ยน
แม่ฟาลเนเซ่
จอร์จิโอ เดอ วาลดิเมี่ยน
โปลิที อาโน่ เดอ วาลดิเมี่ยน
มานิฟีโก้ เดอ วาลดิเมี่ยน
โรเดริค ออฟ ชทาวเฟน
ตัวละครอื่นๆ

ภรรยาท่านเคาน์
เทเรเซีย
บัลกัซ
ซอนดาร์ค
กัลวีโน่
ชีส
โดโนแวน
บาซูโซ
บาคิราก้า
อันน่า
โกโด
เอริก้า
จิล
เออร์ธาน
มอสกุส
สมุนของมอสกุส
ลูก้า
นีน่า
เปเป้,ฟูเก้,ลูซี่
เจโรม
ยัวฮิม
แม่มดฟลอร่า
มอร์แกน
'
เหล่าสาวก

หัวหน้าแห่งปราสาทโคคา
ท่านเคาน์
อัศวินหัวกะโหลก
ไวอัลด์
โรซีน
อสูรรูปไข่เบเฮริท
ชื่อสุลต่านตั้งชื่อตามกษัตริย์กนิษกะผู้ปกครองอาณาจักรกุษาณในอินเดีย
พวกปีศาจในโลกเบอร์เซิร์ก

ก็อดแฮนด์
เอลฟ์
อินคิวบัส
เกเป๊ก
พวกปีศาจแมลง
มอสกุส (ร่างปีศาจ)
สมุนของมอสกุส (ร่างปีศาจ)
โกเลม
ทรอลล์
ออกร์ (ออเกอร์)=(ยักษ์)
เคลปี (ม้าน้ำ)
บิชาจา (ทหารสัตว์อสูร)
มาคาร่า (ช้างทะเล)
เหล่าเกคลั่ง
วิญญาณเร่ร่อน (สัมภเวสี)
ตัวละครในเกมส์เบอร์เซิร์ก

ชาร์ล
หน้าอื่นๆ

กลับสู่หน้าหลัก เบอร์เซิร์ก
<><><>
จอนนี่ อันวา

| จอนนี่ อันวา |
| --- | --- |
จอนนี่ อันวาในคอนเสิร์ตแกรมมี่ อาร์เอส 90's Versary เมื่อปี 2566
เกิด: อาทิตย์ อันวา 30 สิงหาคม พ.ศ. 2524 (43 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
การศึกษา: โรงเรียนบางกอกพัฒนา
ศิษย์เก่า: Macquarie University
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2537-ปัจจุบัน
ครอบครัว: พี่ชาย 2 คน อนัน อันวา (น้องชาย)
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ป็อป, ฮิปฮอป, แร็ป, ร็อก
ค่ายเพลง: อาร์เอส

สมาชิก: แร็พเตอร์
 
จอนนี่ อันวา มีชื่อจริงเดิมว่า อาทิตย์ อันวา ชื่อเล่น จอนนี่   เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2524 เป็นนักร้องนักแสดง เป็นที่รู้จักในนามวง แร็พเตอร์ ร่วมกับ หลุยส์ สก็อต จอนนี่มีน้องชายซึ่งเป็นนักร้องนักแสดงเช่นกันคือ อนัน อันวา
ประวัติ

จอนนี่เป็นคนไทยลูกครึ่งอินโดนีเซีย-สก็อต เกิดที่กรุงเทพมหานครโดยเป็นลูกคนที่ 3 (ลูกคนที่ 4 คืออนัน) จบมาจาก โรงเรียนบางกอกพัฒนา เข้าวงการบันเทิงเมื่ออายุประมาณ 10 ขวบ เริ่มจากแสดงโฆษณาบ้านกฤษดานคร, รองเท้าบาจา, เครื่องดื่มโอวัลติน หลังจากนั้นได้มีบทบาทร้องเพลงในค่าย  RS ก่อนจะไปเรียนต่อที่ประเทศออสเตรเลียที่ Macquarie University ในสาขา Bachelor of Arts : Media & Cultural Studies
วงการเพลง

บทความหลัก: แร็พเตอร์
จอนนี่กับหลุยส์มีผลงานเพลงร่วมกันในนาม แร็พเตอร์ สังกัดอาร์.เอส.โปรโมชั่น ระหว่างปี พ.ศ.​ 2537-2541 จำนวนทั้งสิ้น 4 อัลบั้ม นอกจากนี้ยังมีอัลบั้มพิเศษอื่นๆ ซึ่งเข้าร่วมในนามแร็พเตอร์ เช่น ซูเปอร์ทีนส์ (พ.ศ. 2539) และ The Next (พ.ศ. 2540)
ในช่วงนี้ ทั้งจอนนี่และหลุยส์ยังได้ร่วมแสดงภาพยนตร์ของอาร์เอสโปรโมชั่น ได้แก่โลกทั้งใบให้นายคนเดียว (เป็นตัวประกอบที่ไม่มีบทบาทอะไรมากนัก) และ เด็กระเบิด ยืดแล้วยึด (เป็นหนึ่งในตัวเอกหลัก 6 คนของเรื่อง)
ผลงานเดี่ยว

หลังจากยุบวงแร็พเตอร์เนื่องจากแต่ละคนแยกย้ายกันไปเรียนต่อในต่างประเทศ ทั้งจอนนี่และหลุยส์ก็ยังมีผลงานเพลงอัลบั้มเดี่ยวออกมาเป็นระยะ ได้แก่
Bad Boy (พ.ศ. 2543) มีเพลงที่นิยมคือ Bad Boy, ติดอกติดใจ, Slowmotion, จินตนาการ
Free Man (พ.ศ. 2545) โดยทำงานร่วมกับ มณฑล จิรา เพลงที่นิยมคือ คนมีอดีต, Free, Go now, อย่างน้อยก็เคยได้ชื่อว่าคนรักกัน
Reflexion (พ.ศ. 2545) อัลบัมรวมเพลงฮิตของจอนนี่ มีเพลงประกอบละครบ้านสีขาวกับดาวดวงเดิมเพิ่มมาในอัลบัมนี้ เพลง ดวงตะวันของใจ, ไม่อยากเป็นตัวปัญหา
Outtaspace (พ.ศ.​ 2546) เพลงที่นิยมคือ ในห้องนั้น, มีหัวใจ(แต่ไร้ความรู้สึก), Outtaspace
ผลงานอื่น ๆ

นอกจากนั้นจอนนี่ยังมีผลงานเพลงที่ทำร่วมกับศิลปินคนอื่นๆ อีกจำนวนหนึ่ง ได้แก่
Super Teens
The Next ประกอบด้วย Raptor, Jr.-Voy, Lift & Oil, เจมส์ เรืองศักดิ์ และโดม ปกรณ์ ลัม
Mission 4 Project - เป็นการนำนักร้องชายยอดนิยมของเครืออาร์เอสมาตั้งวงดนตรี และเล่นเครื่องดนตรีเอง ร่วมกับโดม ปกรณ์ ลัม, เจมส์ เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ และวอย เกรียงไกร อังคุณชัย
The Celebration - ฉลอง RS ครบรอบ 20 ปี เมื่อ พ.ศ. 2544 โดยนำเพลงที่นิยมในอดีตมาร้องใหม่ โดยจอนนี่ร้องเพลง "เลิกง้อ"
What’s love? - รวมเพลงรัก โดยจอนนี่ร้องเพลง "รักคือ...สายลม
เพลง "อยากให้รู้ว่ารักเธอ" ประกอบภาพยนตร์ Sexphone คลื่นเหงา สาวข้างบ้าน
ทำงานเพลงร่วมกับ มณฑล จิรา ในชื่อ Katsue
Single เพลง "แฝง" ประกอบละครซีรีส์ Secret Seven เธอคนเหงากับเขาทั้งเจ็ด
บ้านสีขาวกับดาวดวงเดิม (พ.ศ.2545) (ไอทีวี)
หนึ่งฟ้าหลังคาเดียว (พ.ศ.2545) (ช่อง 3)
ภาพยนตร์เรื่อง โลกทั้งใบให้นายคนเดียว (พ.ศ.​ 2538)
ภาพยนตร์เรื่อง "เด็กระเบิด ยืดแล้วยึด" (พ.ศ. 2539)
ภาพยนตร์เรื่อง อหิงสา จิ๊กโก๋มีกรรม (พ.ศ.​ 2548)
จอนนี่ประกวดร้องเพลงในรายการ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ซีซันที่ 3 ในนามหน้ากากเอเลี่ยน ใช้เพลง Treasure ของ Bruno Mars แต่แพ้หน้ากากอีกาแดง
แหล่งข้อมูลอื่น

HBD to Joni Anwar แห่งอดีตดูโอ Raptor 30 ส.ค. กันดีกว่า - Pantip.com
MySpace ของ Joni Anwar[ลิงก์เสีย]
MySpace ของ Katsue
จอนนี่ อันวา ที่อินสตาแกรม
ดยุก

ดยุก (อังกฤษ: duke สำเนียงบริเตน: /djuːk/)  หรือ ดุ๊ก (สำเนียงอเมริกัน: /duːk/) เป็นบรรดาศักดิ์ของเจ้าหรือขุนนางในทวีปยุโรป ซึ่งปกครองดินแดนที่เรียกว่า "ดัชชี" มีศักดิ์รองจากกษัตริย์ ส่วนตำแหน่งดยุกในหมู่เกาะอังกฤษเป็นเพียงตำแหน่งที่ตั้งไว้เป็นเกียรติยศเท่านั้น ไม่มีอำนาจการปกครองเช่นดยุกในยุโรปภาคพื้นทวีป ปัจจุบันตำแหน่งดยุก (ที่ไม่ใช่ราชวงศ์) ปรากฏอยู่อย่างเป็นทางการเฉพาะในสหราชอาณาจักรเท่านั้น
ภริยาของดยุกมีตำแหน่งเป็น ดัชเชส (Duchess) ตามสิทธิของคู่สมรส อย่างไรก็ตาม ในกรณีที่ดยุกมีแต่บุตรสาว บุตรสาวจะได้ขึ้นสืบตำแหน่งแทนเมื่อดยุกถึงแก่อสัญกรรม ซึ่งบุตรสาวที่ได้สืบตำแหน่งดยุกนี้จะมีตำแหน่งเป็น ดัชเชส ด้วยเช่นกันแต่เป็นดัชเชสจากการสืบตระกูล ในกรณีนี้ สิทธิของคู่สมรสจะไม่ส่งผ่านไปยังสามี เช่น ดยุกที่ 1 แห่งมาร์ลบะระ มีเพียงธิดาเท่านั้น เมื่อเขาถึงแก่อสัญกรรม ธิดาของเขาจึงขึ้นสืบตำแหน่งต่อเป็น ดัชเชสที่ 2 แห่งมาร์ลบะระ อย่างไรก็ตาม สามีของนางไม่มีสิทธิหรือเกียรติยศใดในมาร์ลบะระ เมื่อนางถึงแก่อสัญกรรม บุตรชายของนางจึงสืบตำแหน่งต่อเป็นดยุกที่ 3 แห่งมาร์ลบะระ
ดยุกในสหราชอาณาจักรเป็นเพียงตำแหน่งของขุนนาง ซึ่งมีคำนำหน้าว่า His Grace แต่ดยุกในยุโรปภาคพื้นทวีปเป็นตำแหน่งของเจ้าผู้ครองดินแดนที่เรียกว่า "ดัชชี" ซึ่งมีคำนำหน้าเป็น His Serene Highness ด้วยเหตุนี้ ดยุกจากยุโรปจึงได้รับเกียรติสูงกว่าดยุกจากสหราชอาณาจักร
คำว่าดยุกมาจากภาษาละตินว่า dux ซึ่งมีความหมายว่า 'ผู้นำ' คำนี้ถูกใช้ในยุคสาธารณรัฐโรมัน บ้างก็ถูกใช้เรียกผู้นำทางทหารที่ไม่มียศทหาร บ้างถูกใช้เรียกผู้ว่าราชการมณฑล หรือกระทั่งประมุขของนครรัฐบางแห่ง
ดูเพิ่ม

รายชื่อตำแหน่งดยุกและขุนนางสืบตระกูลของหมู่เกาะอังกฤษ
แกรนด์ดัชชี
ซากุระโซว หอพักสร้างฝัน

| --- | --- |
The Pet Girl of Sakurasou
さくら荘のペットな彼女 (Sakura-sō no Pet na Kanojo)
แนว: ดราม่า, โรแมนติก คอมเมดี้
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: Hajime Kamoshida
วาดภาพโดย: Kēji Mizoguchi
สำนักพิมพ์: ASCII Media Works
ในเครือ: Dengeki Bunko
กลุ่มเป้าหมาย: Male
วางจำหน่ายตั้งแต่: 10 มกราคม 2553 – 8 มีนาคม 2557
จำนวนเล่ม:  13
อนิเมะ
ฉาย:  April 2011  – ปัจจุบัน
ซากุระโซว หอพักสร้างฝัน (ญี่ปุ่น: さくら荘のペットな彼女; โรมาจิ: Sakura-sō no Petto na Kanojo; อังกฤษ: The Pet Girl of Sakurasou) เป็นไลท์โนเวลเขียนโดย Hajime Kamoshida
ส่วนฉบับอนิเมะ โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์
เนื้อเรื่อง

ณ สถานที่ซึ่งถูกกล่าวขานว่าเป็นแหล่งรวมเด็กมีปัญหาซึ่งในความเป็นจริงแล้วที่นี่คือแหล่งรวมอัจฉริยะ “โซราตะ” หนุ่มผู้รักแมวย้ายเข้ามาอยู่ใหม่เพราะถูกไล่ออกจากหอพักปกติเนื่องจากหอพักเดิมมีกฎไม่อนุญาตให้เลี้ยงสัตว์ โซราตะตั้งเป้าหมายที่จะออกจากซากุระโซวให้ได้จนวันหนึ่งเขาได้พบกับเด็กสาวที่แสนบริสุทธิ์ซึ่งย้ายเข้ามาพักในซากุระโซวและเขาต้องรับหน้าที่ดูแลเธออย่างใกล้ชิด
ตัวละครหลัก > หอซากุระโซว

คันดะ โซราตะ ญี่ปุ่น: 神田 空太; โรมาจิ: Kanda Sorata
ชีนะ มาชิโระ ญี่ปุ่น: 椎名 ましろ; โรมาจิ: Shiina Mashiro
อาโอยามะ นานามิ ญี่ปุ่น: 青山 七海; โรมาจิ: Aoyama Nanami
คามิอิกุสะ มิซากิ ญี่ปุ่น: 上井草 美咲; โรมาจิ: Kamiigusa Misaki
มิทากะ จิน ญี่ปุ่น: 三鷹 仁; โรมาจิ: Mitaka Jin
อาคาซากะ ริวโนะสุเกะ ญี่ปุ่น: 赤坂 龍之介; โรมาจิ: Akasaka Ryūnosuke
เซนโกคุ จิฮิโระ ญี่ปุ่น: 千石 千尋; โรมาจิ: Sengoku Chihiro
ริต้า เอนสเวิร์ธ ญี่ปุ่น: リタ・エインワーズ; โรมาจิ: Rita Einwāzu
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2013-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
Anime official website เก็บถาวร 2013-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
Visual novel official website เก็บถาวร 2013-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
ซากุระโซว หอพักสร้างฝัน (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ดยุกฟรีดริช ออกัสแห่งอ็อลเดินบวร์ค

ดยุกฟรีดริช ออกัสแห่งอ็อลเดินบวร์ค (อังกฤษ: Duke Friedrich August of Oldenburg) ประสูติ 11 มกราคม ค.ศ. 1936 เป็นพระโอรสใน นิโคลัส แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งอ็อลเดินบวร์ค กับ  เจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (1899–1948) พระองค์ทรงเป็นพระปิตุลา (อา) ใน คริสทีอัน ดยุกแห่งอ็อลเดินบวร์ค และหากนับจากทางพระมารดา ทรงเป็นพระปนัดดาใน เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ พระญาติชั้นที่ 2 ใน สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระญาติชั้นที่ 4 ใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และพระญาติชั้นที่ 5 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์
เสกสมรส

ดยุกฟรีดริช ออกัสแห่งอ็อลเดินบวร์ค ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เจ้าหญิงมารี เซซิลี แห่งปรัสเซีย ผู้เป็นพระราชปนัดดาใน จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี เมื่อปี ค.ศ. 1965 โดยทั้ง 2 สมรสกันในกรุงเบอร์ลิน และเป็นครั้งแรกของราชวงศ์โฮเอินโซลเลิร์น ที่เสกสมรสในกรุงเบอร์ลิน นับตั้งแต่การเสกสมรสครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 1913 โดยเจ้าหญิงมารี เซซิลีได้รับพระราชทานพระนามตามพระสวามีว่า ดัชเชสฟรีดริช ออกัสแห่งอ็อลเดินบวร์ค โดยมีพระบุตรดังนี้
ดยุกพอล วัลเดมาร์
ดยุกพอล วัลเดมาร์
ดัชเชสไรอา
ดัชเชสบิบิอาเน
ต่อมาเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 ทั้ง 2 ทรงหย่าขาดจากกัน และในปี ค.ศ. 1991 พระองค์ก็ได้สมรสใหม่กับ เคาน์เตสโดนาทาแห่งแคชเทล-รูเดนฮุสเซน ซึ่งเป็นอดีตพระชายาใน เจ้าชายหลุยส์ เฟอร์ดินานด์แห่งปรัสเซีย (2487-2520) ผู้เป็นพระอนุชาแท้ๆในเจ้าหญิงมารี เซซิลี พระชายาพระองค์แรก แต่ไม่มีพระบุตรด้วยกัน
อนึ่ง พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจาก เจ้าหญิงออกัสตาแห่งบริเตนใหญ่ พระราชธิดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ จึงมีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ
ดยุกฟรีดริช ออกัสแห่งอ็อลเดินบวร์ค สิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคชรา เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 สิริพระชันษา 81 ปี
มะขาม

ความหมายอื่น ดูที่ อำเภอมะขาม
| มะขาม |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: ถั่ว Fabales
วงศ์:: ถั่ว Fabaceae
วงศ์ย่อย:: Detarioideae Detarioideae
เผ่า:: Amherstieae Amherstieae L.
สกุล:: Tamarindus Tamarindus L. 1753
สปีชีส์:: Tamarindus indica
ชื่อทวินาม
Tamarindus indica L. 1753

ชื่อพ้อง
 Cavaraea Speg. 1916  Cavaraea elegans Speg. 1916  Tamarindus erythraeus Mattei 1908  Tamarindus occidentalis Gaertn. 1791  Tamarindus officinalis Hook. 1851  Tamarindus somalensis Matteqi 1908  Tamarindus umbrosa Salisb. 1796
มะขาม เป็นไม้เขตร้อนวงศ์ Fabaceae มีถิ่นกำเนิดอยู่ในทวีปแอฟริกาแถบประเทศซูดาน, ประเทศแคเมอรูน, ประเทศไนจีเรีย, ประเทศเคนยา, ประเทศแซมเบีย, และประเทศแทนซาเนีย ต่อมามีการนำเข้ามาในแถบประเทศเขตร้อนของเอเชียและประเทศแถบลาตินอเมริกา และในปัจจุบันมีมากในประเทศเม็กซิโก
ชื่อมะขามในภาคต่าง ๆ เรียก มะขามไทย ภาคกลาง ขาม ภาคใต้ ตะลูบ โคราช ม่วงโคล้ง (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) อำเปียล เขมร จังหวัดสุรินทร์ ในภาษาอังกฤษใช้คำว่า tamarind ซึ่งมาจากภาษาอาหรับ:تمر هندي (tamr hindī) แปลว่า Indian date
มะขามเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานและต้นไม้ประจำจังหวัดเพชรบูรณ์ มะขามในไทยมีสองชนิดคือมะขามเปรี้ยวและมะขามหวาน โดยมะขามหวานมีหลายพันธุ์เช่น พันธุ์น้ำผึ้ง อินทผลัม หมื่นจง สีทอง ในบางครั้งจะเรียกมะขามตามลักษณะของฝัก เช่น มะขามขี้แมว คือมะขามฝักกลม มะขามกระดาน คือมะขามฝักแบน มะขามข้อเดียวคือมะขามที่ฝักมีข้อเดียวออกกลมป้อม
ลักษณะเฉพาะ

มะขามเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางจนถึงขนาดใหญ่แตกกิ่งก้านสาขามากไม่มีหนาม เปลือกต้นขรุขระและหนา สีน้ำตาลอ่อน ใบ เป็นใบประกอบ ใบเล็กออกตามกิ่งก้านใบเป็นคู่ ใบย่อยเป็นรูปขอบขนาน ปลายใบและโคนใบมน ประกอบ ด้วยใบย่อย 10–15 คู่ แต่ละใบย่อยมีขนาดเล็ก กว้าง 2–5 มม. ยาว 1–2 ซม. ออกรวมกันเป็นช่อยาว 2–16 ซม. ดอก ออกตามปลายกิ่ง ดอกมีขนาดเล็ก กลีบดอกสีเหลืองและมีจุดประสีแดง/ม่วงแดงอยู่กลางดอก ผลเป็นฝักยาว รูปร่างยาวหรือโค้ง ยาว 3-20 ซม. ฝักอ่อนมีเปลือกสีเขียวอมเทา สีน้ำตาลเกรียม เนื้อในติดกับเปลือก เมื่อแก่ฝักเปลี่ยนเป็นเปลือกแข็งกรอบหักง่าย สีน้ำตาล เนื้อในกลายเป็นสีน้ำตาลหุ้มเมล็ด เนื้อมีรสเปรี้ยว และ/หรือหวาน ซึ่งฝักหนึ่ง ๆ จะมี/หุ้มเมล็ด 3–12 เมล็ด เมล็ดแก่จะแบนเป็นมัน และมีสีน้ำตาล
ใบของมะขามเป็นใบประกอบแบบขนนก (pinnately compound leaves) ใบย่อยแต่ละใบแยกออกจากก้าน 2 ข้างของแกนกลาง คล้ายขนนก ถ้าปลายสุดของใบจะเป็นใบย่อยเพียงใบเดียวเรียก แบบขนนกคี่ (odd pinnate) เช่น กุหลาบ อัญชัน ก้ามปู ถ้าสุดปลายใบมี 2 ใบ เรียกแบบขนนกคู่ (even pinnate) เช่น มะขาม
การปลูกมะขาม นิยมขยายพันธุ์โดยการทาบกิ่ง ติดตาหรือต่อกิ่ง เพราะได้ผลเร็วและลดการกลายพันธุ์ ทำได้โดยเตรียมดินโดยขุดหลุมกว้าง ยาวและลึกด้านละ 60 ซม.ใส่ปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมักคลุกเคล้าดินรองก้นหลุมเอากิ่งพันธุ์ลงปลูก รดน้ำให้ชุ่ม มะขามเมื่อลงดินแล้วจะโตเร็ว ควรใช้ไม้หลักพยุงไว้ให้แน่น และการบำรุงรักษาหลังเริ่มปลูก ควรเอาใจใส่ดายหญ้ารอบต้น และรดน้ำทุกวัน ขึ้นได้ในดินแทบทุกชนิดแม้แต่ดินเลว เช่นดินลูกรัง เจริญได้ดีในดินร่วนปนดินเหนียว ทนแล้งได้ดี ฤดูปลูกที่เหมาะสม คือต้นฤดูฝน ควรหาเศษหญ้าฟางคลุมโคนจนกว่าต้นจะแข็งแรง ควรฉีดยาป้องกันโรคราแป้งและแมลงพวกหนอนเจาะฝัก ด้วงเจาะเมล็ด ในระยะที่เป็นดอกอยู่