stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซลล์ประสาท
เว็บไซต์

Neurobiology ที่เว็บไซต์ Curlie
IBRO (International Brain Research Organization) เก็บถาวร 2013-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Fostering neuroscience research especially in less well-funded countries.
NeuronBank เก็บถาวร 2021-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน an online neuromics tool for cataloging neuronal types and synaptic connectivity.
High Resolution Neuroanatomical Images of Primate and Non-Primate Brains.
The Department of Neuroscience at Wikiversity, which presently offers two courses: Fundamentals of Neuroscience and Comparative Neuroscience.
NIF Search - Neuron เก็บถาวร 2015-01-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน via the Neuroscience Information Framework
Cell Centered Database - Neuron เก็บถาวร 2011-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Complete list of neuron types เก็บถาวร 2021-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน according to the Petilla convention, at NeuroLex.
NeuroMorpho.Org an online database of digital reconstructions of neuronal morphology.
Immunohistochemistry Image Gallery: Neuron เก็บถาวร 2011-10-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Khan Academy: Anatomy of a neuron
Neuron images
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  Terminologia Anatomica 
แผนผังแสดงเซลล์สั่งการ (motor neuron) ทั่วไปของสัตว์มีกระดูกสันหลัง โดยประกอบด้วยปลอกไมอีลิน
นิวรอนมนุษย์ในฮิปโปแคมปัส (Golgi-stained)
ใยโปรตีนแอกตินในนิวรอนของสมองหนูหริ่ง (เพาะ)
ภาพของนิวรอนพีระมิดในเปลือกสมองหนูหริ่ง โดยแสดงโปรตีนเรืองแสงเป็นสีเขียว ส่วนสีแดงเป็นเซลล์ประสาทต่อประสาน (interneuron) ที่มีสารสื่อประสาทเป็นกรดแกมมาอะมิโนบิวทีริก (GABA)
นิวรอนพีระมิดในเปลือกสมอง (SMI32-stained)
นิวรอนประเภทต่าง ๆ

1 นิวรอนขั้วเดียว (Unipolar neuron)

2 นิวรอนสองขั้ว (Bipolar neuron)

3 นิวรอนหลายขั้ว (Multipolar neuron)

4 นิวรอนขั้วเดียวเทียม (Pseudounipolar neuron)
จุดประสานประสาทเคมี (Chemical synapse) กับกล้ามเนื้อ
สัญญาณที่ส่งไปตามแอกซอน (axon) ไปยังตัวเซลล์และเดนไดรต์ (dendrite) ของเซลล์เป้าหมาย เริ่มตั้งแต่เซลล์ประสาท (neuron) ด้านบนขวาส่งพัลส์ไฟฟ้าหรือศักยะงาน (ตามลูกศร) ทางแอกซอนไปสู่ตัวเซลล์และเดนไดรต์ที่เป็นเป้าหมาย ภาพเล็กแสดงโมเลกุลของสารสื่อประสาทในถุงไซแนปส์ (synaptic vesicle) ที่เข้าเชื่อมกับเยื่อหุ้มเซลล์ แล้วปล่อยสารสื่อประสาทเข้าในร่องไซแนปส์ (synaptic cleft) สารจะแพร่ข้ามร่องเข้ายึดกับตัวรับ (receptor) ของเซลล์เป้าหมาย
pacinian corpuscle เป็นตัวอย่างปลายประสาทอิสระที่มีโครงสร้างช่วยกรองข้อมูลที่ได้รับ
รูปวาดฮิปโปแคมปัสโดย นพ. ชาวอิตาลี Camillo Golgi ย้อมสีโดยใช้กระบวนการเกี่ยวกับ silver nitrate
รูปวาดเซลล์เพอร์คินจีในสมองน้อยโดย นักกายวิภาคชาวสเปน นพ. ซานเตียโก รามอน อี กาฆัล ซึ่งแสดงสมรรถภาพในการย้อมสีด้วยวิธี Golgi's staining เพื่อแสดงรายละเอียด
ภาพเคลื่อนไหวแสดงการเสียปลอกไมอีลินในกลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เร
สหการนิยม

สหการนิยม, สหกรณ์นิยม หรือ ซินดิคัลลิสต์ (อังกฤษ: syndicalism) เป็นกระแสปฏิวัติภายในขบวนการแรงงาน ซึ่งผ่านสหภาพแรงงานอุตสาหกรรม มุ่งหวังที่จะรวมกลุ่มแรงงานตามอุตสาหกรรม และเรียกร้องความต้องการผ่านการนัดหยุดงาน โดยมีเป้าหมายเพื่อควบคุมปัจจัยการผลิตและเศรษฐกิจ โดยรวมผ่านความเป็นเจ้าของทางสังคม ขบวนการสหภาพแรงงานถูกพัฒนาขึ้นในฝรั่งเศสช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และมีอิทธิพลสูงสุดในขบวนการสังคมนิยมในสมัยระหว่างสงครามและก่อนสงครามโลกครั้งที่สองจะปะทุ
องค์กรณ์สหการนิยมที่สำคัญ ได้แก่ สมาพันธ์แรงงานสาธารณชน (CGT) ในประเทศฝรั่งเศส, สมาพันธ์กรรมกรแห่งชาติ (CNT) ในสเปน, สหภาพสหการนิยมอิตาลี (USI), สหภาพกรรมกรอิสระเยอรมนี (FAUD), และสหพันธ์แรงงานภูมิภาคอาร์เจนตินา (FORA) ส่วนคนงานอุตสาหกรรมแห่งโลก (IWW) (ชื่อเล่น "วอบบลี่ส์") สหภาพการขนส่งและแรงงานสาธารณชนไอร์แลนด์ (ITGWU) และสหภาพใหญ่เดียวแคนาดา (OBU) นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ถือว่าจัดอยู่ในกลุ่มกระแสนี้
การเดินขบวนโดยสหภาพสหการนิยมอาร์เจนตินา (FORA) ในปี ค.ศ. 1915
สมาคมแรงงานระหว่างประเทศ – International Workers' Association (IWA–AIT) ในสเปน, ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1922, เป็นสหพันธ์สหภาพแรงงานระหว่างประเทศของสหภาพแรงงานต่าง ๆ จากประเทศต่าง ๆ ในช่วงรุ่งเรือง เป็นตัวแทนของคนงานหลายล้านคน และเป็นคู่แข่งโดยตรงกับสหภาพแรงงานและพรรคการเมืองแนวประชาธิปไตยสังคมนิยมเพื่อครองใจชนชั้นแรงงาน องค์กรสหภาพแรงงานจำนวนหนึ่งยังคงเชื่อมโยงกับ IWA–AIT จนถึงทุกวันนี้ และองค์กรสมาชิกบางส่วนได้ออกเพื่อเข้าร่วมกับสมาพันธ์แรงงานนานาชาติ (ICL–CIT) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2018
ศัพท์บัญญัติ

สหการนิยม มีต้นกำเนิดมาจากภาษาฝรั่งเศส ในภาษาฝรั่งเศส Syndicat แปลความหมายว่าสหภาพแรงงาน ซึ่งโดยปกติจะเป็นสหภาพแรงงานท้องถิ่น คำยังคงสอดคล้องกันในภาษาสเปน และโปรตุเกสคือ Sindicato และในภาษาอิตาลีคือ Sindacato มีความคล้ายคลึงกัน โดยขยายความ สหภาพแรงงานฝรั่งเศสสื่อหมายความถึงสหภาพแรงงานโดยทั่วไป แนวคิดเรื่อง Syndicalisme Révolutionnaire หรือสหภาพแรงงานปฏิวัติ ปรากฏขึ้นในวารสารสังคมนิยมฝรั่งเศสในปี 1903 และสมาพันธ์แรงงานสาธารณชน (Confédération générale du travail, CGT) ก็เริ่มใช้คำนี้เพื่ออธิบายลัทธิสหภาพแรงงานของตน สหภาพแรงงานปฏิวัติ หรือที่เรียกกันทั่วไปว่าสหภาพแรงงานที่มีนัยปฏิวัติ ได้รับการดัดแปลงให้เข้ากับภาษาต่าง ๆ มากมายโดยสหภาพแรงงานตามแบบของฝรั่งเศส
นักวิชาการหลายคน รวมถึง ราล์ฟ ดาร์ลิงตัน, มาร์เซล ฟาน เดอร์ ลินเดน และ เวย์น ธอร์ป นำลัทธิสหการนิยมไปใช้กับองค์กรหรือกระแสต่าง ๆ จำนวนหนึ่งภายในขบวนการแรงงานที่ไม่ได้ระบุตัวตนว่าเป็นสหภาพแรงงาน พวกเขาใช้คำนิยามเรียกกลุ่มสหภาพแรงงานใหญ่หรือสหภาพแรงงานภาคอุตสาหกรรมกลุ่มหนึ่งในอเมริกาเหนือและออสเตรเลีย กลุ่มลาร์กิน (ตั้งชื่อตามเจมส์ ลาร์กิน ผู้นำ ITGWU ชาวไอริช) ในไอร์แลนด์ และกลุ่มที่ระบุตัวตนว่าเป็นนักอุตสาหกรรมปฏิวัติ กลุ่มสหภาพแรงงานปฏิวัติ กลุ่มอนาธิปไตยสหภาพแรงงาน หรือกลุ่มสมาชิกสภา ซึ่งรวมถึงคนงานอุตสาหกรรมแห่งโลก (IWW) ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งอ้างว่าสหภาพแรงงานอุตสาหกรรมของตนเป็น “องค์กรแรงงานปฏิวัติประเภทที่สูงกว่าที่สหการนิยมเสนอ” แวน เดอร์ ลินเดนและธอร์ปใช้สหการนิยมเพื่ออ้างถึง "องค์กรปฏิวัติที่มุ่งเน้นการปฏิบัติโดยตรง" ดาร์ลิงตันเสนอว่าสหการนิยมควรถูกกำหนดให้เป็น "สหภาพแรงงานปฏิวัติ" เขาและแวน เดอร์ ลินเดนโต้แย้งว่า การรวบรวมองค์กรต่าง ๆ ที่หลากหลายเช่นนี้เข้าด้วยกันเป็นสิ่งที่สมเหตุสมผล เนื่องจากรูปแบบการดำเนินการหรือแนวปฏิบัติที่คล้ายคลึงกันนั้นมีน้ำหนักมากกว่าความแตกต่างทางอุดมการณ์ขององค์กรเหล่านั้น
คนอื่น ๆ เช่น แลร์รี ปีเตอร์สัน และเอริก โอลเซ่น ไม่เห็นด้วยกับคำจำกัดความกว้าง ๆ นี้ ตามที่โอลเซ่นกล่าว การเข้าใจความหมายเชิงนี้ "มีแนวโน้มที่จะทำให้ความแตกต่างระหว่างสหภาพแรงงานอุตสาหกรรม, สหการนิยม และสังคมนิยมปฏิวัติเลือนลางลง" ปีเตอร์สันให้คำจำกัดความของสหการนิยมกำชัดยิ่งขึ้นโดยอิงตามเกณฑ์ห้าประการ:
เลือกระบอบสหพันธรัฐเหนือกว่าระบบรวมศูนย์
การต่อต้านพรรคการเมือง
มองว่าการนัดหยุดงานทั่วไปเป็นเครื่องมืออาวุธปฏิวัติอันสูงสุด
สนับสนุนการแทนที่รัฐด้วย “องค์กรเศรษฐกิจสังคมระดับสหพันธ์”
เห็นสหภาพแรงงานเป็นพื้นฐานของสังคมหลังทุนนิยม
คำจำกัดความนี้ไม่รวม IWW และ สหภาพใหญ่เดียวแคนาดา (OBU) ซึ่งมุ่งที่จะรวมคนงานทั้งหมดไว้ในองค์กรเดียว ปีเตอร์สันเสนอขอบเขตของกลุ่มสหภาพแรงงานอุตสาหกรรมปฏิวัติในหมวดหมู่ที่กว้างขึ้นเพื่อรวมกลุ่มสหการนิยม และกลุ่มต่าง ๆ เช่น IWW และ OBU และอื่น ๆ
หลักการ

สหการนิยมมิได้มาจากทฤษฎีหรืออุดมการณ์ที่มีการเสริมรายละเอียดอย่างเป็นระบบอย่างเดียวกับที่นักลัทธิมากซ์ได้รับจากสังคมนิยม แม้ว่าการศึกษาของกรรมกรมีความสำคัญอยู่ต่อนักกิจกรรมที่ยึดมั่นบางส่วน แต่นักสหการนิยมไม่เชื่อใจปัญญาชนกระฎุมพี โดยต้องการคงการควบคุมของกรรมกรเหนือขบวนการ ความคิดของนักสหการนิยมมีการสาธยายในจุลสาร ใบปลิว สุนทรพจน์และในหนังสือพิมพ์ของขบวนการเอง งานเหล่านี้ส่วนใหญ่ประกอบด้วยการเรียกร้องให้ลงมือและการอภิปรายยุทธวิธีในการต่อสู้ทางชนชั้น งานเรื่อง การสะท้อนเรื่องความรุนแรง ของนักปรัชญา ฌอร์ฌ โซแรล เผยแพร่ความคิดสหการนิยมต่อสาธารณชนในวงกว้าง
ขอบเขตว่าจุดยืนสหการนิยมสะท้อนถึงทัศนะของผู้นำ และพลพรรครับจุดยืนเหล่านั้นมากน้อยเพียงใดนั้นยังเป็นประเด็นถกเถียงกันอยู่ นักประวัติศาสตร์ ปีเตอร์ สเติร์นส์ ออกความเห็นต่อสหการนิยมในฝรั่งเศส และสรุปว่ากรรมกรส่วนใหญ่ไม่รับเป้าหมายระยะยาวของสหการนิยม และว่าการใช้อำนาจครอบงำของสหการนิยม (syndicalist hegemony) เป็นเหตุให้ขบวนการกรรมกรฝรั่งเศสเติบโตค่อนข้างช้าในภาพรวม เขาอ้างว่ากรรมกรที่เข้าร่วมขบวนการสหการนิยมไม่ยินดียินร้ายต่อปัญหาเรื่องหลักนิยม สมาชิกภาพในองค์การสหการนิยมเป็นเรื่องบังเอิญเสียบางส่วน และผู้นำไม่สามารถชักจูงกรรมกรให้รับความคิดสหการนิยมได้ ฝ่ายนักรัฐศาสตร์ เฟร็ด ริดลีย์ มองว่า ผู้นำมีอิทธิพลมากในการร่างความคิดสหการนิยม แต่สหการนิยมไม่ใช่เพียงเครื่องมือของผู้นำไม่กี่คน แต่เป็นผลผลิตอย่างแท้จริงของขบวนการกรรมกรฝรั่งเศส ดาร์ลิงตัน เสริมว่า สมาชิกส่วนใหญ่ในสหภาพการขนส่งและแรงงานสาธารณชนไอร์แลนด์ (ITGWU) ไอร์แลนด์รับปรัชญาการปฏิบัติโดยตรงของสหภาพ เบิร์ต อัลเทน่า แย้งว่า แม้มีหลักฐานความเชื่อของกรรมกรทั่วไปน้อย แต่บ่งชี้ว่าพวกเขาตระหนักถึงข้อแตกต่างทางหลักนิยมระหว่างกระแสต่าง ๆ ในขบวนการกรรมกรและสามารถปกป้องทัศนะของพวกตนได้ เขาชี้ว่ากรรมกรน่าจะเข้าใจหนังสือพิมพ์สหการนิยมและถกเถียงประเด็นการเมืองได้
นักสหการนิยมเห็นด้วยกับการเรียกรัฐว่าเป็น "คณะกรรมการบริหารของชนชั้นปกครอง" ของคาร์ล มากซ์ โดยมองว่าระเบียบทางเศรษฐกิจของสังคมตัดสินระเบียบทางการเมือง และตัดสินว่าระเบียบเศรษฐกิจไม่สามารถโค่นได้ด้วยการเปลี่ยนแปลงระเบียบการเมือง พวกเขามองว่าแวดวงเศรษฐกิจเป็นสนามหลักสำหรับการต่อสู้ด้านปฏิวัติ และการเข้าร่วมในการเมืองอาจเป็นได้อย่างมากก็เป็น "เสียงสะท้อน" ของการต่อสู้ทางอุตสาหกรรม พวกเขารู้สึกกังขาต่อการเมืองแบบรัฐสภา สหภาพแรงงานสหการนิยมประกาศตนว่าเป็นกลางทางการเมืองและปลอดจากการควบคุมของพรรคการเมือง โดยให้เหตุผลว่าพรรคการเมืองรวมกลุ่มคนตามทัศนะทางการเมือง ซึ่งประกอบด้วยคนหลายชนชั้น ส่วนสหภาพแรงงานเป็นองค์การของชนชั้นกรรมกรเท่านั้น ฉะนั้นจึงไม่แบ่งแยกด้วยเหตุผลทางการเมือง
นักสหการนิยมสนับสนุนการปฏิบัติโดยตรง รวมทั้งการทำงานให้พอตามกฎ (working to rule) การขัดขืนเงียบ การบ่อนทำลายและการนัดหยุดงาน โดยเฉพาะการนัดหยุดงานทั่วไปเป็นยุทธวิธีในการต่อสู้ทางชนชั้น แทนการปฏิบัติโดยอ้อมเช่นการเมืองแบบเลือกตั้ง นักสหการนิยมมองว่าขั้นสุดท้ายก่อนการปฏิวัติจะเป็นการนัดหยุดงานทั่วไป
นักสหการนิยมยังคงคลุมเครือในเรื่องสังคมที่จะเข้ามาแทนที่ทุนนิยม โดยอ้างว่าเป็นไปไม่ได้ในการพยากรณ์ในรายละเอียด สหภาพแรงงานถูกมองว่าเป็นตัวอ่อนของสังคมใหม่นอกเหนือจากเป็นวิธีการต่อสู้ในสังคมเก่า นักสหการนิยมโดยทั่วไปเห็นตรงกันว่าในสังคมเสรี กรรมกรจะเป็นผู้จัดการการผลิตเอง กลไกต่าง ๆ ของรัฐจะถูกแทนที่ด้วยการปกครองขององค์การกรรมกร ในสังคมเช่นว่าปัจเจกชนจะได้รับการปลดปล่อย ทั้งในวงเศรษฐกิจและในชีวิตส่วนตัวและสังคม
ดูเพิ่ม

อนาธิปไตย
สังคมนิยมแบบอิสรนิยม
ความเป็นอิสระนิยม
สหภาพแรงงานชุมชน
ลัทธิคอมมิวนิสต์แบบองค์คณะนิยม
สังคมนิยมแบบสมาคมอาชีพ
รายชื่อสหการนิยม
ชาติสหภาพแรงงาน
โซเรเลียนนิสม์
แรงงานนิยม
ประชาธิปไตยในสถานที่ทำงาน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ – คนงานอุตสาหกรรมแห่งโลก
เว็บไซต์ทางการ – International Confederation of Labor
เว็บไซต์ทางการ – Red and Black Coordination
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี 
อื่น ๆ:  IdRef
เอมีล โมรีส

| เอมีล โมรีส |
| --- | --- |
เอมีล โมรีสซึ่งได้ติดเหรียญเครื่องอิสริยาภรณ์เลือด (Blood Order)
เกิด: 19 มกราคม ค.ศ. 1897
เสียชีวิต: 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972
รับใช้:  เยอรมนี  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด:  ชุทซ์ชตัฟเฟิล
ประจำการ: ค.ศ. 1920–1945
ชั้นยศ: เอ็สเอ็ส-โอเบอร์ฟือเรอร์
บังคับบัญชา: ชุทซ์ค็อมมันโด (กองบัญชาการป้องกัน)
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง
งานอื่น: สมาชิกรัฐสภาไรชส์ทาค, เจ้าหน้าที่ลุฟท์วัฟเฟอ
เอมีล โมรีส (เยอรมัน: Emil Maurice; 19 มกราคม ค.ศ. 1897, เว็สเทอร์มอร์ - 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972, มิวนิก) เป็นสมาชิกตั้งแต่ต้นของพรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน (พรรคนาซี) และเป็นสมาชิกร่วมก่อตั้ง ชุทซ์ชตัฟเฟิล (เอ็สเอ็ส) พร้อมกับเอริช เค็มพ์คา เขาทำหน้าที่เป็นหนึ่งในคนขับรถส่วนตัวของฮิตเลอร์  เขาเป็นหนึ่งในเพียงไม่กี่คนที่เป็น มิชลิง (บุคคลที่มีเชื้อสายผสมระหว่างเชื้อสายยิวกับเชื้อชาติเยอรมัน) ที่ได้ทำหน้าที่หน่วยเอ็สเอ็ส
เคิร์ก แฮมเมตต์

| เคิร์ก แฮมเม็ตต์ |
| --- | --- |
เคิร์ก แฮมเม็ตต์ ในงานซานดิเอโกคอมมิกคอน ณ ซานดิเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ปี ค.ศ. 2008
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: เคิร์ก ลี แฮมเม็ตต์
เกิด: 18 พฤศจิกายน  ค.ศ. 1962
ที่เกิด: ซานฟรานซิสโก, รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: เฮฟวีเมทัล, แทรชเมทัล, ฮาร์ดร็อก, สปีดเมทัล
อาชีพ: นักร้อง นักกีตาร์ นักดนตรี นักแต่งเพลง นักเขียน
เครื่องดนตรี: กีตาร์
ช่วงปี: 1979–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: วอร์เนอร์บราเธอร์ส, อิเล็กตรา, เวอร์ทิโก, เมกาฟอร์ซ

เว็บไซต์: metallica.com
เคิร์ก ลี แฮมเม็ตต์ (อังกฤษ: Kirk Lee Hammett; เกิด 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962) เป็นนักกีตาร์หลักและนักแต่งเพลงชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์ แห่งวงเมทัลลิกา ซึ่งเขาได้เป็นสมาชิกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1983 โดยก่อนหน้าเป็นอดีตมือกีตาร์ให้กับเอ็กโซดัส ในปี ค.ศ. 2003 แฮมเม็ตต์ ได้จัดอันดับที่ 11 ในหัวข้อ "100 มือกีตาร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" จากนิตยสารโรลลิงสโตน ในปี ค.ศ. 2009 เขาก็ได้จัดอันดับที่ 15 บนหัวข้อ "100 มือกีตาร์เมทัล" จากนิตยสารโจเอิลแม็กอิเวอร์ (Joel McIver) อีกด้วย
ทีนออง

| ดร> ทีนออง   ထင်အောင် |
| --- | --- |


เอกอัครราชทูตพม่าประจำศรีลังกา
ดำรงตำแหน่ง 1959–1962
ประธานาธิบดี: วี่น-มอง
นายกรัฐมนตรี: เนวี่น (1959–1960)   อู้นุ (1960–1962)
รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
ดำรงตำแหน่ง 1959–1959
อธิการบดีมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
ดำรงตำแหน่ง 1946–1958
ก่อนหน้า: office created
ถัดไป: Hla Myint
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1909(1909-05-18) ร่างกุ้ง พม่าภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร
เสียชีวิต: 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1978(1978-05-10) (68 ปี) ร่างกุ้ง พม่า
สัญชาติ: พม่า
เชื้อชาติ: พม่า
ศาสนา: เถรวาท
ญาติ: Tin Tut, Myint Thein และ Kyaw Myint
ที่อยู่อาศัย: ย่างกุ้ง
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์   มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด   มหาวิทยาลัยลอนดอน   University of Dublin
พ่อ: U Hpein
แม่: Daw Mi Mi

ทีนออง (พม่า: ထင်အောင်; ค.ศ. 1909–1978) หรือ มองทีนออง (မောင်ထင်အောင် - นิยมทับศัพท์เป็น "หม่องทินอ่อง") เป็นนักประพันธ์และนักวิชาการประวัติศาสตร์พม่าและวัฒนธรรมพม่าคนสำคัญ สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดและมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ มีผลงานเขียนเป็นหนังสือหลายเล่มเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมพม่าทั้งในภาษาพม่าและภาษาอังกฤษ ผลงานภาษาอังกฤษของเขานั้นได้เปิดมุมมองที่เป็นที่ต้องการมากในการศึกษาประวัติศาสตร์พม่าแบบสากล ซึ่งจนถึงขณะนี้มีเฉพาะนักประวัติศาสตร์อังกฤษในสมัยอาณานิคมเท่านั้น ผลงานที่สำคัญ อาทิ ประวัติศาสตร์พม่า, Folk Elements in Burmese Buddhism, Burmese Drama เป็นต้น
ประวัติ

ทีนอองเกิดในครอบครัวชนชั้นสูงของพม่าในปี ค.ศ. 1909 เป็นลื่อ (great-great-grandson) ของมะฮามีนลามีนดีนราซา ซึ่งเป็นทหารในราชสำนักราชวงศ์คองบอง ซึ่งเคยรบในสงครามพม่า-อังกฤษครั้งที่หนึ่ง เขาเป็นลูกชายคนที่ 4 และคนสุดท้องของครอบครัว
ทีนอองสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมอังกฤษเซนต์พอลส์ ซึ่งเป็นของชนชั้นสูงในย่างกุ้ง ปริญญาตรีด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ปริญญาโทด้านกฎหมายแพ่งจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และปริญญาเอกด้านมานุษยวิทยาและวรรณกรรม ทีนอองเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยย่างกุ้งระหว่าง ค.ศ. 1946 ถึง 1958 และรองนายกรัฐมนตรีในปี ค.ศ. 1959 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตประจำศรีลังกาตั้งแต่ ค.ศ. 1959 ถึง 1962 และในภายหลังได้เป็นศาสตราจารย์รับเชิญพิเศษที่มหาวิทยาลัยโคลอมเบียและมหาวิทยาลัยเวกฟอเรสต์ตามลำดับ
หนังสือ

Burmese Drama (Oxford University Press, 1937)
Burmese Folk-Tales (Oxford University Press, 1948)
Burmese Drama: A study, with translations, of Burmese plays (Oxford University Press, 1956)
Burmese Law Tales (Oxford University Press, 1962)
Folk Elements in Burmese Buddhism (Oxford University Press, 1962).
The  Stricken Peacock: An Account of Anglo-Burmese Relations 1752-1948 (Martinus Nijhoff, 1965)
Burmese Monk's Tales (Columbia University Press, 1966)
Epistles Written on Eve of Anglo-Burmese War (Martinus Nijhoff, 1967)
A History of Burma (Columbia University Press, 1967)
Lord Randolph Churchill and the dancing peacock : British conquest of Burma 1885
Burmese history before 1287: A Defence of the Chronicles (1970).
Folk Tales of Burma (Sterling Publishers, 1976)
แรงระหว่างโมเลกุล

แรงระหว่างโมเลกุล (IMF; หรือ แรงรอง) คือแรงที่ทำหน้าที่เป็นตัวกลางในการปฏิสัมพันธ์ระหว่างโมเลกุล รวมถึง แรงแม่เหล็กไฟฟ้า ที่ดึงดูดหรือผลักกันระหว่างอะตอมและอนุภาคที่อยู่ใกล้เคียง เช่น อะตอม หรือ ไอออน แรงระหว่างโมเลกุลอ่อนกว่า แรงภายในโมเลกุล – แรงที่ยึดโยงโมเลกุลเข้าด้วยกัน เช่น พันธะโควาเลนต์ ที่เกี่ยวข้องกับการแบ่งปันคู่ของอิเล็กตรอนระหว่างอะตอมซึ่งมีความแข็งแรงมากกว่าแรงที่มีอยู่ระหว่างโมเลกุลที่อยู่ใกล้เคียง ทั้งสองชุดของแรงเหล่านี้เป็นส่วนสำคัญของ สนามแรง ที่ใช้บ่อยใน กลศาสตร์โมเลกุล
การอ้างอิงแรกเกี่ยวกับธรรมชาติของแรงจุลภาคพบได้ในงานของ อาแล็กซี แกลโร เรื่อง Théorie de la figure de la Terre ซึ่งเผยแพร่ในกรุงปารีสในปี 1743 นักวิทยาศาสตร์อื่น ๆ ที่มีส่วนร่วมในการศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับแรงจุลภาค ได้แก่: ปีแยร์-ซีมง ลาปลัส, คาร์ล ฟรีดริช เกาส์, เจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์, ลูทวิช บ็อลทซ์มัน และ ไลนัส พอลิง
แรงระหว่างโมเลกุลที่ดึงดูดจะถูกจัดประเภทเป็นประเภทต่าง ๆ ดังนี้:
พันธะไฮโดรเจน
แรงไอออน–ไดพอลและแรงไอออน–ไดพอลที่กระตุ้น
ปฏิสัมพันธ์แคเทียน–π, σ–π และ π–π
แรงแวนเดอร์วาลส์ – แรงเคซอม, แรงเดบี และ แรงกระจัดกระจายของลอนดอน
พันธะแคเทียน–แคเทียน
สะพานเกลือ (โปรตีนและซูเปอร์โมเลกุล)
ข้อมูลเกี่ยวกับแรงระหว่างโมเลกุลได้รับจากการวัดค่ามาตรฐานเช่น ความหนืด, ข้อมูล ความดัน, ปริมาตร, อุณหภูมิ (PVT) ความเชื่อมโยงกับแง่มุมจุลภาคมีให้โดย สัมประสิทธิ์วิเรียล และ ศักย์คู่ระหว่างโมเลกุล, เช่น ศักย์มิเยอ, ศักย์บัคกิงแฮม หรือ ศักย์เลนนาร์ด-โจนส์
ในความหมายที่กว้างที่สุด, การปฏิสัมพันธ์เหล่านี้หมายถึงปฏิสัมพันธ์ระหว่างอนุภาคใด ๆ (โมเลกุล, อะตอม, ไอออน และ ไอออนโมเลกุล) ที่ไม่เกิดการสร้างพันธะเคมี เช่น พันธะไอออนิก, โควาเลนต์ หรือโลหะ กล่าวอีกนัยหนึ่ง, การปฏิสัมพันธ์เหล่านี้อ่อนแอกว่าพันธะโควาเลนต์และไม่ทำให้โครงสร้างอิเล็กทรอนิกส์ของอนุภาคที่ปฏิสัมพันธ์เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ (สิ่งนี้เป็นความจริงบางส่วน เช่น ทุกปฏิกิริยา เอนไซม์ และ การเร่งปฏิกิริยา เริ่มต้นด้วยการปฏิสัมพันธ์ระหว่างโมเลกุลที่อ่อนแอกับซับสเตรตและเอนไซม์ หรือโมเลกุลที่มี ตัวเร่งปฏิกิริยา, แต่การปฏิสัมพันธ์อ่อนแอหลายครั้งที่มีการจัดเรียงทางกายภาพที่จำเป็นของศูนย์กิจกรรมของเอนไซม์ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในสถานะพลังงานของโมเลกุลหรือซับสเตรต, ซึ่งนำไปสู่การแตกของพันธะเคมีบางส่วนและการสร้างพันธะเคมีอื่น ๆ. ในทางเคร่งครัด, ปฏิกิริยาเอนไซม์ทั้งหมดเริ่มต้นด้วยการปฏิสัมพันธ์ระหว่างโมเลกุลระหว่าง ซับสเตรต และเอนไซม์, ดังนั้นความสำคัญของการปฏิสัมพันธ์เหล่านี้จึงสูงมากใน ชีวเคมี และ ชีววิทยาโมเลกุล,  และเป็นพื้นฐานของ เอนไซม์)
การสร้างพันธะไฮโดรเจน

บทความหลัก: พันธะไฮโดรเจน
พันธะไฮโดรเจน เป็นรูปแบบที่รุนแรงของพันธะไดพอล-ไดพอล หมายถึงการดึงดูดระหว่างอะตอมของ ไฮโดรเจน ที่เชื่อมต่อกับธาตุที่มี ค่าอิเล็กโตรเนกาติวิตี สูง ซึ่งโดยปกติจะเป็น ไนโตรเจน, ออกซิเจน, หรือ ฟลูออรีน พันธะไฮโดรเจนมักอธิบายว่าเป็นปฏิสัมพันธ์ไดโพล - ไดโพลไฟฟ้าสถิตที่แข็งแกร่ง อย่างไรก็ตาม พันธะไฮโดรเจน ยังมีคุณสมบัติบางประการของพันธะโควาเลนต์อีกด้วย นั่นคือ มีทิศทาง แข็งแกร่งกว่า ปฏิสัมพันธ์ แรงแวนเดอร์วาลส์สร้างระยะห่างระหว่างอะตอมสั้นกว่าผลรวมของรัศมีแรงแวนเดอร์วาลส์และมักเกี่ยวข้องกับคู่ปฏิสัมพันธ์จำนวนจำกัด ซึ่งสามารถตีความได้ว่าเป็นวาเลนซ์ชนิดหนึ่ง จำนวนพันธะไฮโดรเจนที่เกิดขึ้นระหว่างโมเลกุลจะเท่ากับจำนวนคู่ที่ใช้งาน โมเลกุลที่บริจาคไฮโดรเจนเรียกว่าโมเลกุลผู้บริจาค ในขณะที่โมเลกุลที่มีคู่โดดเดี่ยวที่เข้าร่วมในการสร้างพันธะไฮโดรเจนเรียกว่าโมเลกุลตัวรับ จำนวนคู่ที่ใช้งานอยู่จะเท่ากับจำนวนร่วมระหว่างจำนวนไฮโดรเจนที่ผู้ให้มีและจำนวนคู่โดดเดี่ยวที่ผู้รับมี
แม้ว่าในแผนภาพจะไม่ได้แสดงให้เห็น แต่โมเลกุลของน้ำมีพันธะที่ใช้งานได้สี่พันธะ คู่โดดของอะตอมออกซิเจนสองคู่จะมีปฏิสัมพันธ์กับไฮโดรเจนแต่ละตัว, สร้างพันธะไฮโดรเจนเพิ่มเติมสองพันธะ, และอะตอมไฮโดรเจนที่สองยังมีปฏิสัมพันธ์กับออกซิเจนที่อยู่ใกล้เคียง การสร้างพันธะไฮโดรเจนระหว่างโมเลกุลเป็นสาเหตุของจุดเดือดสูงของ น้ำ (100 °C) เมื่อเปรียบเทียบกับ กลุ่ม 16 ไฮไดรด์, ซึ่งมีความสามารถในการสร้างพันธะไฮโดรเจนน้อย การสร้างพันธะไฮโดรเจนภายในโมเลกุลมีส่วนทำให้เกิด โครงสร้างรอง, โครงสร้างตติยภูมิ, และ โครงสร้างทุติยภูมิ ของ โปรตีน และ กรดนิวคลีอิก นอกจากนี้ยังมีบทบาทสำคัญในโครงสร้างของ โพลิเมอร์, ทั้งที่เป็นสังเคราะห์และธรรมชาติ
สะพานเกลือ

การดึงดูดระหว่างไซต์ที่เป็นคาเทออนิกและแอนไอออนิกเป็นการปฏิสัมพันธ์ที่ไม่ใช่พันธะโควาเลนต์หรือการปฏิสัมพันธ์ระหว่างโมเลกุลซึ่งมักเรียกว่าการจับคู่ไอออนหรือสะพานเกลือ การดึงดูดนี้เกิดจากแรงทางไฟฟ้าสถิต แม้ว่าจะในสื่อที่เป็นน้ำการรวมตัวจะขับเคลื่อนโดยเอนโทรปีและมักจะเป็นกระบวนการดูดความร้อน เกลือส่วนใหญ่จะสร้างผลึกที่มีระยะทางที่เป็นลักษณะเฉพาะระหว่างไอออน; ตรงกันข้ามกับการปฏิสัมพันธ์ที่ไม่ใช่พันธะโควาเลนต์อื่น ๆ, สะพานเกลือไม่มีกำหนดทิศทางและมักแสดงในสถานะของแข็งที่ระยะติดต่อที่กำหนดโดยรัศมีแวนเดอร์วาลส์ของไอออน
ไอออนอนินทรีย์และไอออนอินทรีย์แสดงสะพานเกลือในน้ำที่มีความแรงไอออนิกปานกลาง I ค่า ΔG ของการรวมตัว 1:1 ระหว่างแอนไอออนและคาเทออนประมาณ 5 ถึง 6 kJ/mol แทบจะไม่ขึ้นอยู่กับธรรมชาติ (ขนาด, ความสามารถในการสร้างอิเล็กตรอน, ฯลฯ) ของไอออน ค่า ΔG เป็นไปตามค่าเฉลี่ยและประมาณเป็นฟังก์ชันเชิงเส้นของประจุ การปฏิสัมพันธ์ของไอโอไนฟอสเฟตที่มีประจุสองเท่ากับคาเทออนแอมโมเนียมที่มีประจุเดียวคิดเป็นประมาณ 2x5 = 10 kJ/mol. ค่า ΔG ขึ้นอยู่กับความแรงไอออนิก I ของสารละลายตามสมการเดอบาย-ฮึคเคลล์, ที่ความแรงไอออนิกเป็นศูนย์จะพบว่า ΔG = 8 kJ/mol.
ปฏิสัมพันธ์แบบไดโพล–ไดโพล และปฏิสัมพันธ์ที่คล้ายกัน

ปฏิสัมพันธ์แบบไดโพล–ไดโพล (หรือ Keesom interactions) เป็นปฏิสัมพันธ์ทางไฟฟ้าสถิตระหว่างโมเลกุลที่มีไดโพลถาวร ปฏิสัมพันธ์นี้มีความแรงมากกว่ากำลังแรงลอนดอน (London forces) แต่จะอ่อนกว่าปฏิสัมพันธ์ไอออน–ไอออนเนื่องจากเกี่ยวข้องกับประจุบางส่วนเท่านั้น ปฏิสัมพันธ์นี้ทำให้โมเลกุลเรียงตัวเพื่อเพิ่มการดึงดูด (ลด พลังงานศักย์) ตัวอย่างของปฏิสัมพันธ์แบบไดโพล–ไดโพล สามารถเห็นได้ใน ไฮโดรเจนคลอไรด์ (HCl) : ขั้วบวกของโมเลกุลขั้วจะดึงดูดขั้วลบของโมเลกุลอื่นและมีอิทธิพลต่อตำแหน่งของมัน โมเลกุลที่มีขั้วมีการดึงดูดสุทธิระหว่างกัน ตัวอย่างของโมเลกุลที่มีขั้วรวมถึง ไฮโดรเจนคลอไรด์ (HCl) และ คลอโรฟอร์ม (CHCl3)
บ่อยครั้งที่โมเลกุลประกอบด้วยกลุ่มของอะตอมที่มีขั้ว แต่ไม่มี โมเมนต์ขั้ว โดยรวมของโมเลกุลทั้งหมด สิ่งนี้เกิดขึ้นหากมีความสมมาตรภายในโมเลกุลที่ทำให้ขั้วต่าง ๆ ยกเลิกกัน โมเลกุลเช่น เตตระคลอโรมีเทน และ คาร์บอนไดออกไซด์ จัดอยู่ในประเภทนี้ ปฏิสัมพันธ์แบบไดโพล–ไดโพล ระหว่างอะตอมสองตัวจะเป็นศูนย์ โดยปกติแล้วอะตอมจะไม่พกพาไดโพลถาวร
ปฏิสัมพันธ์คีสัม เป็นกำลังแรงแวนเดอร์วาลส์ (van der Waals force) ซึ่งจะได้รับการอภิปรายเพิ่มเติมในหัวข้อ "กำลังแรงลอนดอน
ปฏิสัมพันธ์แบบไดโพล–ไดโพล และปฏิสัมพันธ์ที่คล้ายกัน > ปฏิสัมพันธ์ไอออน–ขั้วและไอออน–ขั้วที่เหนี่ยวนำ

ปฏิสัมพันธ์ไอออน–ขั้วและไอออน–ขั้วที่เหนี่ยวนำคล้ายกับปฏิสัมพันธ์แบบไดโพล–ไดโพลและไดโพล–ไดโพลที่เหนี่ยวนำ แต่เกี่ยวข้องกับไอออนแทนที่จะเป็นโมเลกุลขั้วและโมเลกุลที่ไม่ขั้วเท่านั้น ปฏิสัมพันธ์ไอออน–ขั้วและไอออน–ขั้วที่เหนี่ยวนำมีความแข็งแรงมากกว่าปฏิสัมพันธ์ไดโพล–ไดโพล เนื่องจากประจุของไอออนมีค่ามากกว่าประจุของโมเมนต์ขั้ว การจับคู่ไอออน–ขั้วมีความแข็งแรงมากกว่าการจับคู่ไฮโดรเจน
ปฏิสัมพันธ์ไอออน–ขั้วประกอบด้วยไอออนและโมเลกุลขั้วที่ทำปฏิสัมพันธ์ โดยเรียงตัวกันเพื่อให้กลุ่มขั้วบวกและขั้วลบอยู่ใกล้กันที่สุดเพื่อให้มีการดึงดูดสูงสุด ตัวอย่างที่สำคัญของปฏิสัมพันธ์นี้คือการให้ความชุ่มชื้นกับไอออนในน้ำ ซึ่งทำให้เกิด เอนทัลพีการให้ความชุ่มชื้น โมเลกุลน้ำขั้วจะล้อมรอบไอออนในน้ำ และพลังงานที่ปล่อยออกมาขณะกระบวนการนี้เรียกว่าเอนทัลพีการให้ความชุ่มชื้น ปฏิสัมพันธ์นี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในการอธิบายความเสถียรของไอออนต่าง ๆ (เช่น Cu2+) ในน้ำ
ปฏิสัมพันธ์ไอออน–ขั้วที่เหนี่ยวนำประกอบด้วยไอออนและโมเลกุลที่ไม่ขั้วที่ทำปฏิสัมพันธ์ คล้ายกับปฏิสัมพันธ์ไดโพล–ขั้วที่เหนี่ยวนำ, ประจุของไอออนจะทำให้เกิดการบิดเบือนของเมฆอิเล็กตรอนบนโมเลกุลที่ไม่ขั้ว
แรงแวนเดอร์วาลส์

บทความหลัก: แรงแวนเดอร์วาลส์
แรงแวนเดอร์วาลส์เกิดจากการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างอะตอมหรือโมเลกุลที่ไม่มีประจุ ซึ่งไม่เพียงแต่ทำให้เกิดปรากฏการณ์เช่นการยึดเกาะของระยะที่ควบแน่นและการดูดซับทางกายภาพของก๊าซ แต่ยังเป็นแรงดึงดูดทั่วไประหว่างวัตถุขนาดมหภาค
แรงแวนเดอร์วาลส์ > แรงคีสัม (แรงคู่ – คู่ถาวร)

การมีส่วนร่วมแรกของแรงแวนเดอร์วาลส์มาจากการมีปฏิสัมพันธ์ทางอิเล็กทริกระหว่างคู่ถาวรที่หมุน, คู่สี่เหลี่ยม (โมเลกุลทั้งหมดที่มีความสมมาตรต่ำกว่าคิวบิก) และมัลติโพลส์ ซึ่งเรียกว่า แรงคีสัม ตามชื่อของ วิลเลิม เฮนดริค คีสัม แรงเหล่านี้เกิดจากการดึงดูดระหว่างคู่ถาวร (โมเลกุลที่มีคู่ดิปอล) และขึ้นอยู่กับอุณหภูมิและขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ
แรงคีสัมประกอบด้วยการมีปฏิสัมพันธ์ที่ดึงดูดระหว่างคู่ดิปอลที่ถูกเฉลี่ยตามสภาพแวดล้อมของการหมุนที่แตกต่างกันของคู่ดิปอล โดยสมมติว่าโมเลกุลหมุนอยู่ตลอดเวลาและไม่ถูกล็อกเข้าที่ นี่เป็นสมมติฐานที่ดี แต่ในบางจุดโมเลกุลจะถูกล็อกเข้าที่ พลังงานของการมีปฏิสัมพันธ์แบบคีสัมขึ้นอยู่กับกำลังที่กลับกันของระยะห่างในลำดับที่หก แตกต่างจากพลังงานการมีปฏิสัมพันธ์ของคู่ดิปอลที่ตั้งอยู่ซึ่งขึ้นอยู่กับกำลังที่กลับกันของระยะห่างในลำดับที่สาม การมีปฏิสัมพันธ์แบบคีสัมสามารถเกิดขึ้นได้เฉพาะในโมเลกุลที่มีโมเมนต์ดิปอลถาวรเท่านั้น กล่าวคือ โมเลกุลที่มีขั้วสองตัว นอกจากนี้ การมีปฏิสัมพันธ์แบบคีสัมยังเป็นแรงแวนเดอร์วาลส์ที่อ่อนแอมากและไม่เกิดขึ้นในสารละลายที่เป็นน้ำซึ่งมีอิเล็กโทรไลต์ การมีปฏิสัมพันธ์ที่เฉลี่ยมุมให้ได้ตามสมการต่อไปนี้:
โดยที่ d = โมเมนต์ดิปอลไฟฟ้า,  \varepsilon _{0} = การอิมพิทิตีของพื้นที่ว่าง,  \varepsilon _{r} = ค่าคงที่ของไดอิเล็กทริกของวัสดุรอบข้าง, T = อุณหภูมิ,  k_{\text{B}} = ค่าคงที่ของโบลท์ซมาน, และ r = ระยะห่างระหว่างโมเลกุลระยะห่างระหว่างโมเลกุล