stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โฮโมอิเร็กตัส
การใช้เครื่องมือ > การหุงอาหาร

ไม่มีหลักฐานทางโบราณคดีว่า  H. erectus หุงอาหาร
แต่ว่า  ก็มีการเสนอทฤษฎีนี้ 
แม้ว่าจะไม่ได้การยอมรับอย่างกว้างขวาง 
แต่ว่า  งานวิเคราะห์รอยสึกของขวานมือหิน
ที่เห็นได้โดยกล้องจุลทรรศน์แสดงว่า  เนื้อเป็นอาหารสำคัญของมนุษย์สปีชีส์นี้
แต่เนื้อสามารถย่อยได้โดยไม่ต้องหุง  และบางครั้งแม้มนุษย์ในสมัยปัจจุบันก็ยังทานเนื้อดิบ
นอกจากนั้นแล้ว  ถั่ว เบอร์รี และผลไม้ล้วนทานได้โดยไม่ต้องหุง
ดังนั้น  จึงไม่สามารถจะสันนิษฐานได้ว่ามีการหุงอาหาร  คือจนกระทั่งถึงปัจจุบัน  ก็ยังไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนจากโบราณสถานต่าง ๆ
สังคม

H. erectus น่าจะเป็นสายพันธุ์มนุษย์พวกแรกที่อยู่ในสังคมแบบล่าสัตว์-เก็บพืชผัก (hunter-gatherer)
และนักมานุษยวิทยาต่าง ๆ รวมทั้งริชาร์ด ลีกคี  ก็เชื่อว่า  เป็นสังคมที่คล้ายกับของมนุษย์ปัจจุบันมากกว่าของสกุล Australopithecus ที่มาก่อนหน้านั้น
นอกจากนั้นแล้ว  การขยายขนาดของสมองมักจะมีไปพร้อมกับการใช้เครื่องมือหินที่ซับซ้อนมากยิ่งขึ้นที่บางครั้งพบพร้อมกับซากดึกดำบรรพ์
การค้นพบ Turkana boy (จัดเป็น H. ergaster) ในปี ค.ศ. 1984 ให้หลักฐานว่า  แม้ว่าจะมีกายวิภาคคล้ายกับ H. sapiens 
แต่ H. ergaster/erectus อาจจะไม่สามารถออกเสียงเหมือนกับมนุษย์ปัจจุบันที่สำคัญในการพูด
H. ergaster น่าจะสื่อสารโดยภาษาแบบดั้งเดิม (proto-language) 
ที่ไม่มีโครงสร้างเต็มรูปแบบเหมือนกับภาษามนุษย์ปัจจุบัน
แต่เป็นภาษาที่พัฒนาก้าวหน้ากว่าการสื่อสารแบบไม่ได้พูดที่ใช้โดยลิงชิมแปนซี 
แต่ว่า  ข้ออนุมานนี้มีการคัดค้านโดยการค้นพบกระดูกสันหลังของ H. ergaster/erectus ที่เก่าแก่กว่า Turkana Boy ถึง 150,000 ปีในโบราณสถาน Dmanisi ที่บ่งความสามารถทางการพูดที่อยู่ในระดับเดียวกันของมนุษย์ปัจจุบัน 
และทั้งขนาดสมองและการมีเขตสมองที่เรียกว่า Broca's area ซึ่งใช้ในการสื่อภาษา  ก็เป็นหลักฐานอีกอย่างที่สนับสนุนการใช้ภาษาที่มีการออกเสียงชัดเจน (articulate language)
H. erectus น่าจะเป็นสายพันธุ์มนุษย์พวกแรกที่อยู่ในสังคมแบบ band societies (สังคมแบบกลุ่มญาติพี่น้อง) ที่คล้ายกับสังคมแบบล่าสัตว์-เก็บพืชผักที่เป็นกลุ่มญาติพี่น้องเหมือนกัน
H. erectus/ergaster เชื่อว่าเป็นมนุษย์พวกแรกที่ล่าสัตว์โดยประสานงานกัน  ใช้เทคโนโลยีหินที่ซับซ้อน  และดูแลคนป่วยและคนไม่แข็งแรง
ยังไม่มีข้อยุติว่า  H. erectus หรือแม้แต่ H. neanderthalensis ที่เกิดขึ้นภายหลัง 
ได้มีการผสมพันธุ์กับมนุษย์ที่มีกายวิภาคปัจจุบัน (anatomically modern human) ในยุโรปและเอเชียหรือไม่ (ดูรายละเอียดเพิ่มที่หัวข้อ "การผสมพันธุ์กันระหว่างมนุษย์กลุ่มต่าง ๆ" ในบทความวิวัฒนาการของมนุษย์)
สปีชีส์ลูกหลานและสปีชีส์ย่อย

H. erectus เป็นสปีชีส์มนุษย์ที่มีชีวิตสืบเนื่องกันยืนนานที่สุดในสกุล Homo คือสืบต่อกันมากว่า 1 ล้านปี  เทียบกับมนุษย์ปัจจุบันที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อ 200,000 ปีก่อน
แต่ถ้านับเพียงแค่พวกที่อยู่ในเอเชีย  นักวิชาการก็ยังไม่มีมติร่วมกันว่า  สปีชีส์นี้เป็นบรรพบุรุษของ H. sapiens หรือมนุษย์สกุลอื่น ๆ ที่เกิดภายหลังหรือไม่
Homo erectus
Homo erectus erectus
Homo erectus yuanmouensis
Homo erectus lantianensis
Homo erectus nankinensis
Homo erectus pekinensis (มนุษยปักกิ่ง)
Homo erectus palaeojavanicus
Homo erectus soloensis
Homo erectus tautavelensis
Homo erectus georgicus
สปีชีส์เครือญาติ
Homo ergaster
Homo floresiensis
Homo antecessor
Homo heidelbergensis
Homo sapiens
Homo sapiens idaltu
Homo sapiens sapiens (มนุษย์ปัจจุบัน)
Homo neanderthalensis
Homo rhodesiensis
Homo cepranensis
การจัดสปีชีส์ที่มีมาก่อน
Homo erectus wushanensis (ความจริงเป็นบรรพบุรุษของลิงอุรังอุตัง)
การค้นพบมนุษย์สปีชีส์ Homo floresiensis ในปี ค.ศ. 2003 ที่มีการสูญพันธุ์พึ่งเกิดขึ้นไม่นาน  เพิ่มความเป็นไปได้ว่า  อาจมีมนุษย์สกุลลูกหลานของ Homo erectus อื่น ๆ ในเกาะต่าง ๆ ของเอเชียอาคเนย์ ที่ยังไม่มีการค้นพบ 
และ  Homo erectus soloensis ซึ่งเป็นสปีชีส์ของมนุษย์ที่สมมุติกันมานานแล้วว่า  อยู่บนเกาะชวาจนกระทั่งถึงประมาณ 50,000 ปีก่อน  (แม้ว่างานวิจัยในปี ค.ศ. 2011 จะปรับอายุของโบราณสถานขึ้นเป็นระหว่าง  143,000-550,000 ปี) 
ก็จะเป็นสปีชีส์ลูกหลานของ H. erectus
แต่ว่า มีนักวิทยาศาสตร์บางท่านที่ยังไม่ปักใจเกี่ยวกับข้ออ้างว่า  H. floresiensis เป็นสปีชีส์ลูกหลานของ H. erectus
เช่น  มีคำอธิบายหนึ่งที่เสนอว่า  ซากดึกดำบรรพ์ที่ค้นพบเป็นมนุษย์ปัจจุบันที่มีโรค microcephaly (โรคทางประสาทที่มีหัวเล็ก) ในขณะที่อีกคำอธิบายหนึ่งกล่าวว่า  เป็นคนพิกมี (pygmies ซึ่งมักหมายถึงกลุ่มชนที่ผู้ชายโดยเฉลี่ยมีความสูงต่ำกว่า 150-155 ซ.ม.)
ซากดึกดำบรรพ์

ข้อมูลเพิ่มเติม: รายการซากดึกดำบรรพ์สายพันธุ์มนุษย์
ซากดึกดำบรรพ์สำคัญ ๆ ของ Homo erectus มีดังต่อไปนี้
เกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย: "Trinil 2" (ตัวอย่างต้นแบบ), ซากที่พบในโบราณสถาน Sangiran และ Sambungmachan
จีน (มนุษย์ปักกิ่ง): ซากที่พบในเทศมณฑล Lantian (โบราณสถาน Gongwangling และ Chenjiawo), เทศมณฑล Yun, โบราณสถานโจวโข่วเตี้ยน, เมืองหนานจิง, เทศมณฑล He
ประเทศเคนยา - หมายเลข ER 3883, ER 3733
หมู่บ้าน Vértesszőlős ประเทศฮังการี ที่เรียกว่า "Samu"
ประเทศเวียดนามภาคเหนือ โบราณสถาน Tham Khuyen และ Hoa Binh[ต้องการอ้างอิง]
ประเทศจอร์เจีย โบราณสถาน Dmanisi (Homo erectus georgicus)
ประเทศเอธิโอเปีย ที่เรียกว่า Daka skull
ประเทศเอริเทรีย ที่เรียกว่า Buia cranium (อาจจัดได้ว่าเป็น (H. ergaster)
จังหวัดเดนิซลี ประเทศตุรกี ที่เรียกว่า Kocabas fossil
ดูเพิ่ม

มนุษย์ชวา
มนุษย์ปักกิ่ง
รายการซากดึกดำบรรพ์สายพันธุ์มนุษย์ (มีรูป)
วิวัฒนาการของมนุษย์
เชิงอรรถ

↑  กะโหลกศีรษะเลขที่ "NG 6" ใกล้หมู่บ้าน Ngandong ประเทศอินโดนีเซีย พบในปี ค.ศ. 1931-1933 มีอายุประมาณ 27,000-53,000 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

Homo erectus Origins – Exploring the Fossil Record – Bradshaw Foundation
Archaeology Info เก็บถาวร 2011-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Homo erectus – The Smithsonian Institution's Human Origins Program
Possible co-existence with Homo Habilis – BBC News
John Hawks's discussion of the Kocabas fossil เก็บถาวร 2021-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Peter Brown's Australian and Asian Palaeoanthropology
The Age of Homo erectus – Interactive Map of the Journey of Homo erectus out of Africa
Human Timeline (Interactive) – Smithsonian, National Museum of Natural History (August 2016).
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q101362  Wikispecies: Homo erectus  EoL: 4454110  Fossilworks: 83084  GBIF: 4827564  iNaturalist: 414233  IRMNG: 10690896 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
Homo erectus - พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ณ เมืองแอนน์อาร์เบอร์ รัฐมิชิแกน  ให้สังเกตสันคิ้วที่ใหญ่
Dmanisi skull 3 ซึ่งรวมกะโหลกศีรษะ D2700 และขากรรไกร D2735 ซึ่งเชื่อว่ามาจากคนเดียวกัน  เป็นกระดูกสองชิ้นที่พบในโบราณสถาน Dmanisi ประเทศจอร์เจีย เขตคอเคซัส
ตำแหน่งของโบราณสถาน Dmanisi ประเทศจอร์เจีย
ซากดึกดำบรรพ์ที่เดิมเรียกว่า Pithecanthropus erectus (แต่ปัจจุบันจัดเป็น Homo erectus) ที่พบในเกาะชวา ในปี ค.ศ. 1891
คู่ซ่า ป่าระเบิด 3

| คู่ซ่า ป่าระเบิด 3 |
| --- | --- |
Theatrical release poster
กำกับ: Cody Cameron
เขียนบท: David I. Stern
อำนวยการสร้าง: Kirk Bodyfelt David I. Stern
นักแสดงนำ: Matthew J. Munn Matthew W. Taylor Melissa Sturm Karley Scott Collins Ciara Bravo Harrison Fahn Dana Snyder André Sogliuzzo Cody Cameron Danny Mann
ตัดต่อ: Nancy Frazen Arthur D. Noda Jimmy Sandoval
ดนตรีประกอบ: Jeff Cardoni
บริษัทผู้สร้าง: Sony Pictures Animation Reel FX Creative Studios 
ผู้จัดจำหน่าย: Sony Pictures Home Entertainment
วันฉาย:   21 ตุลาคม ค.ศ. 2010 (2010-10-21)    25 มกราคม ค.ศ. 2011 (2011-01-25) 
ความยาว: 75 นาที
ภาษา: อังกฤษ
ทำเงิน: $12,440,465 (Mexico)
คู่ซ่า ป่าระเบิด 3(อังกฤษ:Open Season 3)เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจากคู่ซ่า ป่าระเบิด 2 เข้าฉายเมื่อ 21 ตุลาคม 2553 ผลิตโดย โซนีพิกเจอร์สแอนิเมชัน
เรื่องย่อ

เมื่อบู๊กมีเรื่องผิดใจกับเอลเลียตคู่ซ่าส์สุดซี้ของเขา บู๊กจึงตัดสินใจออกไปเที่ยวตัวเดียว และระหว่างทางบู๊กก็พบกับคณะละครสัตว์อันน่าตื่นตาตื่นใจ และได้พบกับหมีกริซลี่ย์ตัวหนึ่งที่หน้าตาเหมือนกับเขา เขาจึงขอสลับตัวกับหมีกริซลี่ย์ตัวนั้นเพื่อจะได้ชื่นชมความสนุกสนานของละคร สัตว์ และได้แสดงความสามารถพิเศษอันโดดเด่นของเขา แต่สถานการณ์ได้เปลี่ยนไปเมื่อคณะละครสัตว์แห่งนี้กำลังจะเดินทางกลับประเทศ รัสเซีย เมื่อเอลเลียตคู่ซ่าส์สุดซี้รู้เรื่องนี้เข้าจึงไม่รอช้าที่จะรวมพลผอง เพื่อนสัตว์ป่าเพื่อไปช่วยบู๊กกลับมาก่อนที่จะสายเกินไป!
| ด ค กคู่ซ่า ป่าระเบิด |
| --- | --- |
ภาพยนตร์:  คู่ซ่า ป่าระเบิด (2006)  คู่ซ่า ป่าระเบิด 2 (2008)  คู่ซ่า ป่าระเบิด 3 (2010)  คู่ซ่า ป่าระเบิด 4 (2015) 
ภาพยนตร์สั้น:  บู๊กแอนด์เอลเลียตส์ มิตไนท์ บัน รัน (2007) 
วิดีโอเกมส์:  คู่ซ่า ป่าระเบิด (2006)
กีฬาเทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2022

| เทควันโด  ในเอเชียนเกมส์ 2022 |
| --- | --- |
สนาม: ศูนย์กีฬาหลินอัน
วันที่: 24–28 กันยายน 2023
← 20182026 →
กีฬาเทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2022 จัดขึ้นที่ศูนย์กีฬาหลินอัน หางโจว ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 24–28 กันยายน ค.ศ. 2023
กำหนดการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| H | ฮีต | F | ชิงชนะเลิศ |
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล > พูมเซ

| Event | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Men's individual รายละเอียด | Kang Wan-jin  ประเทศเกาหลีใต้ | Ma Yun-zhong  จีนไทเป | Trần Hồ Duy  ประเทศเวียดนาม |
| Men's individual รายละเอียด | Kang Wan-jin  ประเทศเกาหลีใต้ | Ma Yun-zhong  จีนไทเป | Patrick King Perez  ประเทศฟิลิปปินส์ |
| Women's individual รายละเอียด | Cha Yea-eun  ประเทศเกาหลีใต้ | Yuiko Niwa  ประเทศญี่ปุ่น | Chen Hsin-ya  จีนไทเป |
| Women's individual รายละเอียด | Cha Yea-eun  ประเทศเกาหลีใต้ | Yuiko Niwa  ประเทศญี่ปุ่น | Marjan Salahshouri  ประเทศอิหร่าน |
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล > เคียวรูกิ ชาย

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Flyweight (−58 kg) รายละเอียด | Jang Jun  ประเทศเกาหลีใต้ | Mahdi Hajimousaei  ประเทศอิหร่าน | Cheng Kai  ประเทศจีน |
| Flyweight (−58 kg) รายละเอียด | Jang Jun  ประเทศเกาหลีใต้ | Mahdi Hajimousaei  ประเทศอิหร่าน | Mohsen Rezaee  ประเทศอัฟกานิสถาน |
| Bantamweight (−63 kg) รายละเอียด | บัลลังก์ ทับทิมแดง  ประเทศไทย | Alireza Hosseinpour  ประเทศอิหร่าน | Liang Yushuai  ประเทศจีน |
| Bantamweight (−63 kg) รายละเอียด | บัลลังก์ ทับทิมแดง  ประเทศไทย | Alireza Hosseinpour  ประเทศอิหร่าน | Zaid Al-Halawani  ประเทศจอร์แดน |
| Featherweight (−68 kg) รายละเอียด | อุลุกเบก ราชีตอฟ  ประเทศอุซเบกิสถาน | Zaid Abdul Kareem  ประเทศจอร์แดน | Matin Rezaei  ประเทศอิหร่าน |
| Featherweight (−68 kg) รายละเอียด | อุลุกเบก ราชีตอฟ  ประเทศอุซเบกิสถาน | Zaid Abdul Kareem  ประเทศจอร์แดน | Jin Ho-jun  ประเทศเกาหลีใต้ |
| Welterweight (−80 kg) รายละเอียด | Park Woo-hyeok  ประเทศเกาหลีใต้ | Saleh El-Sharabaty  ประเทศจอร์แดน | Saif Al-Rammahi  ประเทศอิรัก |
| Welterweight (−80 kg) รายละเอียด | Park Woo-hyeok  ประเทศเกาหลีใต้ | Saleh El-Sharabaty  ประเทศจอร์แดน | Mehran Barkhordari  ประเทศอิหร่าน |
| Heavyweight (+80 kg) รายละเอียด | Song Zhaoxiang  ประเทศจีน | Arian Salimi  ประเทศอิหร่าน | Lee Meng-en  จีนไทเป |
| Heavyweight (+80 kg) รายละเอียด | Song Zhaoxiang  ประเทศจีน | Arian Salimi  ประเทศอิหร่าน | Smaiyl Duisebay  ประเทศคาซัคสถาน |
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล > เคียวรูกิ หญิง

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Flyweight (−49 kg) รายละเอียด | พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ  ประเทศไทย | กัว ชิง  จีน | Mobina Nematzadeh  ประเทศอิหร่าน |
| Flyweight (−49 kg) รายละเอียด | พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ  ประเทศไทย | กัว ชิง  จีน | Madinabonu Mannopova  ประเทศอุซเบกิสถาน |
| Bantamweight (−53 kg) รายละเอียด | Park Hye-jin  ประเทศเกาหลีใต้ | Lin Wei-chun  จีนไทเป | ชุติกาญจน์ จงกลรัตนวัฒนา  ประเทศไทย |
| Bantamweight (−53 kg) รายละเอียด | Park Hye-jin  ประเทศเกาหลีใต้ | Lin Wei-chun  จีนไทเป | Charos Kayumova  ประเทศอุซเบกิสถาน |
| Featherweight (−57 kg) รายละเอียด | Luo Zongshi  ประเทศจีน | Lo Chia-ling  จีนไทเป | Kim Yu-jin  ประเทศเกาหลีใต้ |
| Featherweight (−57 kg) รายละเอียด | Luo Zongshi  ประเทศจีน | Lo Chia-ling  จีนไทเป | พรรณนภา หาญสุจินต์  ประเทศไทย |
| Welterweight (−67 kg) รายละเอียด | Song Jie  ประเทศจีน | Feruza Sadikova  ประเทศอุซเบกิสถาน | Melika Mirhosseini  ประเทศอิหร่าน |
| Welterweight (−67 kg) รายละเอียด | Song Jie  ประเทศจีน | Feruza Sadikova  ประเทศอุซเบกิสถาน | Bạc Thị Khiêm  ประเทศเวียดนาม |
| Heavyweight (+67 kg) รายละเอียด | Zhou Zeqi  ประเทศจีน | Lee Da-bin  ประเทศเกาหลีใต้ | Svetlana Osipova  ประเทศอุซเบกิสถาน |
| Heavyweight (+67 kg) รายละเอียด | Zhou Zeqi  ประเทศจีน | Lee Da-bin  ประเทศเกาหลีใต้ | Cansel Deniz  ประเทศคาซัคสถาน |
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ (จีน)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 5 | 2 | 2 | 9 |
| 2 |  จีน (CHN)* | 5 | 1 | 2 | 8 |
| 3 |  ไทย (THA) | 2 | 0 | 2 | 4 |
| 4 |  อุซเบกิสถาน (UZB) | 1 | 1 | 4 | 6 |
| 5 |  อิหร่าน (IRI) | 0 | 3 | 5 | 8 |
| 6 |  จีนไทเป (TPE) | 0 | 3 | 2 | 5 |
| 7 |  จอร์แดน (JOR) | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 8 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 |  เวียดนาม (VIE) | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 10 |  คาซัคสถาน (KAZ) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 11 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 11 |  อัฟกานิสถาน (AFG) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 11 |  อิรัก (IRQ) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (13 ประเทศ) | รวม (13 ประเทศ) | 13 | 13 | 26 | 52 |
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

นักกีฬาทั้งหมด 221 คนจาก 37 ชาติเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2022:
อัฟกานิสถาน (5)
บาห์เรน (1)
บังกลาเทศ (3)
ภูฏาน (4)
กัมพูชา (5)
จีน (10)
จีนไทเป (12)
ฮ่องกง (8)
อินโดนีเซีย (3)
อิหร่าน (12)
อิรัก (2)
ญี่ปุ่น (6)
จอร์แดน (6)
คาซัคสถาน (10)
คีร์กีซสถาน (2)
คูเวต (2)
ลาว (4)
เลบานอน (6)
มาเก๊า (5)
มาเลเซีย (2)
มองโกเลีย (4)
พม่า (1)
เนปาล (11)
ปากีสถาน (5)
ปาเลสไตน์ (4)
ฟิลิปปินส์ (12)
กาตาร์ (6)
ซาอุดีอาระเบีย (8)
เกาหลีใต้ (13)
สิงคโปร์ (3)
ศรีลังกา (2)
ทาจิกิสถาน (6)
ติมอร์-เลสเต (4)
ไทย (10)
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (2)
อุซเบกิสถาน (12)
เวียดนาม (10)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กกีฬาในเอเชียนเกมส์ 2022 (หางโจว) |
| --- | --- |
 ยิงธนู  ระบำใต้น้ำ  กรีฑา  แบดมินตัน  เบสบอล  บาสเกตบอล  วอลเลย์บอลชายหาด  มวยสากล  เบรกแดนซ์  บริดจ์  เรือแคนู  หมากรุกสากล  คริกเกต  จักรยาน  กระโดดน้ำ  เรือยาวมังกร  ขี่ม้า  อีสปอร์ต  ฟันดาบ  ฮอกกี้  ฟุตบอล  หมากล้อม  กอล์ฟ  ยิมนาสติก  แฮนด์บอล  ยูโด  ยิวยิตสู  กาบัดดี  คาราเต้  คูราช  ว่ายน้ำมาราธอน  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  โรลเลอร์  เรือพาย  รักบี้ 7 คน  เรือใบ  เซปักตะกร้อ  ยิงปืน  ซอฟต์เทนนิส  ซอฟต์บอล  ปีนหน้าผา  สควอช  ว่ายน้ำ  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล  โปโลน้ำ  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ  วูซู  หมากรุกจีน
คิป คอลวีย์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 คอลวีย์กับทีมชาตินิวซีแลนด์ในปี ค.ศ. 2017
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  คิป แวร์เรน คอลวีย์ที่สอง
วันเกิด:   (1994-03-15) 15 มีนาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี)
สถานที่เกิด:  Lihue รัฐฮาวาย สหรัฐ
ส่วนสูง:  1.78 m (5 ft 10 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  โคโลราโดสปริงส์สวิตช์แบ็คส์ (ยืมตัวจาก โคโลราโดแรพิดส์)
หมายเลข:  21
สโมสรเยาวชน
2007–2010:  Canterbury United
2010–2012:  Asia-Pacific Football Academy
สโมสรวิทยาลัย
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2012–2015 |  Cal Poly Mustangs |  74 |  (4) |
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2012 |  Bay Area Ambassadors |   |   |
| 2013–2014 |  Ventura County Fusion |  24 |  (3) |
| 2016–2017 |  San Jose Earthquakes |  4 |  (0) |
| 2016 |  → Sacramento Republic (ยืมตัว) |  6 |  (0) |
| 2017 |  → Reno 1868 (ยืมตัว) |  10 |  (0) |
| 2018– |  โคโลราโดแรพิดส์ |  3 |  (0) |
| 2018– |  → โคโลราโดสปริงส์สวิตช์แบ็คส์ (ยืมตัว) |  1 |  (0) |
ทีมชาติ‡
|  |  New Zealand U17 |   |   |
| 2015 |  นิวซีแลนด์ อายุไม่เกิน 23 ปี |  2 |  (0) |
| 2016– |  นิวซีแลนด์ |  15 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 09:08, 15 กรกฎาคม 2018 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 18:03, 27 พฤศจิกายน 2017 (UTC)
คิป แวร์เรน คอลวีย์ที่สอง (อังกฤษ: Kip Warren Colvey II; เกิด 15 มีนาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวนิวซีแลนด์ ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลโคโลราโดสปริงส์สวิตช์แบ็คส์ โดยเป็นการยืมตัวจากโคโลราโดแรพิดส์ในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์
ทีมชาติ

เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 เขามีชื่อติด 1 ใน 23 คนของทีมชาตินิวซีแลนด์ในการแข่งขันโอเอฟซีเนชันส์คัพ 2016 เขาลงเล่นนัดแรกในนามทีมชาติ คือนัดที่นิวซีแลนด์เอาชนะฟีจี 3–1
แหล่งข้อมูลอื่น

คิป คอลวีย์ – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
Cal Poly profile เก็บถาวร 2016-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คู่ตะบันกำปั้นสะท้านโลก

| คู่ตะบันกำปั้นสะท้านโลก |
| --- | --- |

กำกับ: เรียว ซูง-วัน
เขียนบท: เรียว ซูง-วัน
นักแสดงนำ: ชอย มิน-ซิก เรียว ซวง-บัม Im Won-hee Jeon Ho-jin
วันฉาย: ค.ศ. 2005
ภาษา: เกาหลี
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
คู่ตะบันกำปั้นสะท้านโลก เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้ กำกับภาพยนตร์และบทภาพยนตร์โดย เรียว ซูง-วัน
นักแสดง

Choi Min-sik - Kang Tae-shik
Ryu Seung-beom - Yu Sang-hwan
Im Won-hee - Won-tae
Jeon Ho-jin - Sang-chul
ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง

คู่ตะบันกำปั้นสะท้านโลก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ข้อมูลภาพยนตร์เรื่อง คู่ตะบันกำปั้นสะท้านโลก พร้อมหนังตัวอย่างในเว็บไซต์ Tv.sanook.com เก็บถาวร 2006-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กีฬาฟุตบอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 – รอบคัดเลือก

แม่แบบ:ฟุตบอลโอลิมปิกฤดูร้อน2004
การแข่งขันกีฬาฟุตบอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 10 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2004
การคัดเลือก

| การคัดเลือก | โควต้า | ผ่านคัดเลือก |
| --- | --- | --- |
| เจ้าภาพ | 1 |   กรีซ |
| UEFA (Europe) | 2 |   เยอรมนี   สวีเดน |
| CONMEBOL (South America) | 1 |   บราซิล |
| CONCACAF (North, Central America and Caribbean) | 2 |   สหรัฐ   เม็กซิโก |
| CAF (Africa) | 1 |   ไนจีเรีย |
| AFC (Asia) | 2 |   จีน   ญี่ปุ่น |
| OFC (Oceania) | 1 |   ออสเตรเลีย |
การผลิตไฮโดรเจน

การผลิตไฮโดรเจน เป็นกระบวนการสร้างไฮโดรเจนจากสารเคมีอื่น เทคโนโลยีการผลิตที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในปัจจุบันคือการนำสารไฮโดรคาร์บอนมาทำการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างโมเลกุลด้วยไอน้ำ (steam reforming) นอกจากนั้นก็ยังมีวิธีการแยกสลายสารที่อยู่ในสถานะของเหลวด้วยไฟฟ้า (electrolysis) และ การแยกสลายสารด้วยความร้อน(thermolysis)
Steam reforming

พลังงานจากซากดึกดำบรรพ์ เป็นแหล่งผลิตหลักของอุตสาหกรรมไฮโดรเจน จากแก๊สธรรมชาติด้วยประสิทธิภาพ 80% หรือจากสารไฮโดรคาร์บอนอื่นด้วยประสิทธิภาพแตกต่างกันไป ขั้นตอนแรก  ไอน้ำ (H2O) ที่อุณหภูมิ 700-1100°C ทำปฏิกิริยาดูดความร้อนกับมีเทน (CH4) จะได้ซินแก๊ส(syngas) ตามสูตร
ขั้นตอนที่สอง ปฏิกิริยาคายความร้อนที่เรียกว่า water gas shift reaction จะเกิดขึ้นที่อุณหภูมิ ต่ำลงประมาณ 130°C จะได้ไฮโดรเจนเพิ่มชึ้น
จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องใส่น้ำ(ไอน้ำ)เข้าไป อะตอมของอ๊อกซิเจน (O) จะถูกดึงออกจากน้ำ ไปทำปฏิกิริยาอ๊อกซิเดชั่นกับ CO ได้ CO2 เกิดความร้อนทำให้ขบวนการดำเนินต่อไป ความร้อนที่ต้องการขับเคลื่อนขบวนการนี้ทั่วไปแล้วได้มาจากการเผาบางส่วนของมีเทน
===การแยกเอา CO2 ออก
ขบวนการนี้ จะได้ CO2 ออกมาด้วย ถ้าโรงผลิตนี้ ผลิตแต่ไฮโดรเจนอย่างเดียว วิธีกำจัด CO2 โดยไม่ให้มีผลกระทบกับสิ่งแวดล้อม สามารถทำได้โดยการฉีดมันเข้าไปในถังเก็บน้ำมันหรือแก๊ส
วิธีผลิตอื่นๆจากซากดึกดำบรรพ์

Partial oxidation เป็นปฏิกิริยาเคมีที่เกิดขึ้นเมื่อสารผสมระหว่างเชี้อเพลิงบางชนิดและอากาศถูกเผาเป็นบางส่วนในขบวนการ reformer เหมือน steam reformer แล้วได้ไฮโดรเจนออกมาในรูปซินแก๊สเหมือนกัน มีสองแบบคือ thermal partial oxidation (TPOX) กับ catalytic partial oxidation (CPOX) หลักการก็คือ การนำแก๊สธรรมชาติหรือเชื่อเพลิงไฮโดรคาร์บอนหนัก(น้ำมันร้อน)ไปผสมกับอ๊อกซิเจนจำนวนจำกัดในขบวนการคายความร้อน น้ำจะถูกเติมลงไปเพื่อให้ได้ทั้งความร้อนสูงและเพื่อการควบคุมเขม่า
TPOX จะขึ้นอยุ่กับส่วนผสมของอากาศกับเชื้อเพลิง อุณหภูมิจะอยู่ที่ 1200°C หรือสูงกว่า
CPOX จะใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อลดอุณหภูมิลงให้เหลือ 800-900°C
เราจะใช้ TPOX หรือ CPOX ขึ้นอยู่กับสารซัลเฟอร์ในเชื้อเพลิงที่นำมาใช้  CPOX จะถูกใช้เมื่อ ปริมาณซัลเฟอร์ต่ำกว่า 50 ppm แต่จากการค้นคว้าเร็วๆนี้ CPOX สามารถใช้กับปริมาณซัลเฟอร์ได้ถึง 400 ppm
Plasma reforming ใช้ความร้อนสูงจากการ arc ไปเผาสารไฮโดรคาร์บอน ได้ไฮโดรเจน คารืบอนและน้ำ
Coal Gasification การทำให้ถ่านหินแปรสภาพเป็นแก๊ส ดูการแปรสภาพเป็นแก๊ส
ผลิตจากน้ำ > ขบวนการแยกไฮโดรเจนจากน้ำด้วยไฟฟ้า

แบ่งออกเป็น 3 แบบใหญ่ๆตามชนิดของเซลล์คือ  solid oxide electrolysis cells (SOEC's), polymer electrolyte membrane cells (PEM) and alkaline electrolysis cells (AEC's). SOEC ทำงานที่อุณหภูมิสูง ราว 800°C. PEM electrolysis cells ทำงานที่อุณหภูมิต่ำกว่า 100°C ซึ่งง่ายที่สุด ส่วน AEC ใช้ KOH(potassium carbonate) ชนิดเข้มข้นเป็น electrolyte และทำงานที่อุณหภูมิสูงถึง 200 °C.
น้ำจะแตกตัวได้เองที่อุณหภูมิ 2500 C ซึ่งการผลิตวิธีนี้ใช้อุณหภูมิสูงเกินกว่าระบบท่อและอุปกรณ์จะรับได้ ต้องใช้ตัวช่วยเพื่อให้อุณหภูมิลดลงมา
ผลิตจากน้ำ > ขบวนการแยกไฮโดรเจนจากน้ำด้วย photobiological

เป็นการใช้สาหร่ายผลิตไฮโดรเจน ในขบวนการสังเคราะห์แสงของสาหร่าย ถ้าขาดซัลเฟอร์ มันจะผลิตไฮโดรเจนออกมา แทนที่จะเป็นอ๊อกซิเจน  อัตราการเปลี่ยนแสงจากดวงอาทิตย์ให้เป็นไฮโดรเจนก็จะสูงกว่า 10 เปอร์เซนต์ โดยผลิตได้ถึง 12 cc ต่อ ชม.
ผลิตจากน้ำ > ขบวนการแยกไฮโดรเจนจากน้ำด้วย photocatalytic

เหมือนการแยกน้ำด้วยไฟฟ้า แต่ใช้ตัว photocatalyst แขวนไว้ในน้ำ แทนที่จะใช้ photovoltaic ซึ่งทำให้มีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้น
ผลิตจากน้ำ > Sulfur-iodine cycle

เป็นขบวนการทางเคมีที่มีประสิทธิภาพในการแยกไฮโดรเจนออกจากน้ำได้ดีกว่ามากๆ ซัลเฟอร์และไอโอดีนสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ และไม่ใช่วัสดุสิ้นเปลือง เหมาะกับการผลิตไฮโดรเจนด้วยอุณหภูมิสูงจากเตาปฏิกรนิวเคลียร์หรือระบบผลิตพลังแสงอาทิตย์เข้มข้น concentrating solar power systems (CSP)
ผลิตจากน้ำ > Biohydrogen routes

มวลชีวภาพและเชื้อเพลิงขยะ สามารถนำมาผลิตไฮโดรเจนได้ ด้วยวิธีการแปรสภาพเป็นแก๊ส
ผลิตจากน้ำ > การหมัก

การหมักเป็นการเปลี่ยนสารอินทรีย์ให้เป็นแก็สไฮโดรเจนชีวภาพโดยใช้แบคทีเรียที่มีระบบการย่อยหลายๆอย่างทั้งแบบใช้แสงและแบบไม่ใช้แสง เช่นแบคทีเรียแบบใช้แสง ชื่อ Rhodobacter sphaeroides SH2C สามารถเปลี่ยนโมเลกุลของกรดไขมันเล็กๆให้เป็นไฮโดรเจนได้
Synthetic biology > Biocatalysed electrolysis

นอกเหนือจากการหมักแบบมืด ก็คือ electrohydrogenesis (การแยกน้ำด้วยไฟฟ้าโดยการใช้จุลินทรีย์) การใช้เซลล์เชื้อเพลิงจุลินทรีย์ ทำให้น้ำเสียหรือซากพืชต่างๆสามารถถูกนำมาใช้ผลิตพลังงานได้ Biocatalysed electrolysis ไม่เหมือน biological electrolysis เพราะ biological ทำให้สาหร่ายผลิตไฮโดรเจนได้ทันที แต่ biocatalysed electrolysis จะผลิตไฮโดรเจนได้โดยต้องผ่านเซลล์เชื้อเพลิงจุลินทรีย์ก่อน ขบวนการนี้ใช้ได้กับพืชน้ำเช่น ต้นกก หญ้าหวาน cordgrass ข้าว มะเขือเทศ lupines และสาหร่าย เป็นต้น
ไฮโดรเจนหมุนเวียน

ปัจจุบัน สามารถผลิตไฮโดรเจนได้จากพลังงานหมุนเวียน เช่นใช้แก๊สจากการฝังกลบขยะ หรือใช้ไฟฟ้าจากพลังงานหมุนเวียนเพื่อผลิตไฮโดรเจนโดยการแยกจากน้ำ เป็นต้น
ไดอะแกรมแสดงชั้นตอนการทำ steam reforming ของมีเทน
Electrolysis
การใช้สาหร่ายผลิตไฮโดรเจน
electrolysis cell โดยใช้จุลินทรีย์
กีฬาเรือพายในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

กีฬาเรือพายในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือพายที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 18–23 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่สวนเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา (เกาะกลางน้ำห้วยน้ำคำ) ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 42 รายการ ประด้วย เรือแคนู/คยัค 18 รายการ, เรือยาวประเพณี 12 รายการ, เรือกรรเชียง 8 รายการ และเรือสลาลอม 4 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 126 เหรียญ
สรุปเหรียญรางวัล

| ลำดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ชลบุรี | 9 | 3 | 0 | 12 |
| 2 |  กรุงเทพมหานคร | 6 | 2 | 0 | 8 |
| 3 |  กระบี่ | 6 | 0 | 0 | 6 |
| 4 |  ชุมพร | 5 | 2 | 2 | 9 |
| 5 |  เชียงใหม่ | 3 | 1 | 7 | 11 |
| 6 |  สิงห์บุรี | 2 | 8 | 4 | 14 |
| 7 |  สมุทรปราการ | 2 | 5 | 1 | 8 |
| 8 |  อุบลราชธานี | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 9 |  นครศรีธรรมราช | 1 | 3 | 2 | 6 |
| 10 |  แม่ฮ่องสอน | 1 | 3 | 1 | 5 |
| 11 |  อุตรดิตถ์ | 1 | 2 | 4 | 7 |
| 12 |  ระยอง | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 13 |  นครนายก | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 14 |  นนทบุรี | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 14 |  ลำพูน | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 16 |  นครสวรรค์ | 0 | 5 | 5 | 10 |
| 17 |  ลำปาง | 0 | 2 | 3 | 5 |
| 18 |  เชียงราย | 0 | 2 | 2 | 4 |
| 19 |  นครราชสีมา | 0 | 1 | 3 | 4 |
| 20 |  สุรินทร์ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 21 |  แพร่ | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 22 |  อ่างทอง | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 22 |  ฉะเชิงเทรา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (23 จังหวัด) | รวม (23 จังหวัด) | 42 | 42 | 42 | 126 |
แหล่งที่มา: ตารางสรุปเหรียญตามชนิดกีฬา