stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วทันยา บุนนาค

| วทันยา บุนนาคท> ช., ท.ม..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: วทันยา วงษ์โอภาสี 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 (40 ปี)
พรรคการเมือง: พลังประชารัฐ (2561–2565)   ประชาธิปัตย์ (2565–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: ฉาย บุนนาค (สมรส 2565)
บุตร: 2 คน

วทันยา บุนนาค (เกิด 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น เดียร์ เป็นนักการเมืองสตรีชาวไทย ประธานคณะทำงานนวัตกรรมการเมืองกรุงเทพมหานคร พรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคพลังประชารัฐ อดีตกรรมการในคณะกรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎร อดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่บริษัท นิวส์ เน็ตเวิร์ค คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) และบริษัท สปริงส์นิวส์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด
นอกจากนี้ เธอยังทำหน้าที่เป็นผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี และฟุตบอลทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
ประวัติ

วทันยา บุนนาค สำเร็จการศึกษาจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เธอเคยเป็นเชียร์ลีดเดอร์ในงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์  ปัจจุบันกำลังศึกษาหลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์การเมือง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รวมถึงเคยถ่ายโฆษณาผลิตภัณฑ์การ์นิเย่
ในปี พ.ศ. 2559 เธอได้ขายหลักทรัพย์บริษัท นิวส์ เน็ตเวิร์ค คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) จำนวน 3.18 เปอร์เซนต์ของสิทธิออกเสียงทั้งหมดของกิจการ
งานการเมือง

เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 วทันยาได้เข้ามาสมัครเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคพลังประชารัฐ ต่อมาเธอลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคและสมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2565 หลังจากเหตุการณ์ไม่สามารถเปิดประชุมรัฐสภาเนื่องจากองค์ประชุมรัฐสภาไม่ครบ
เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2565 วทันยา บุนนาค เข้าสมัครเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ โดยเธอได้รับการมอบหมายให้เป็นประธานคณะทำงานนวัตกรรมการเมืองกรุงเทพฯ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 โดยวทันยาได้เป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ของพรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 11
ผู้จัดการทีมฟุตบอล

ใน พ.ศ. 2559 วทันยาได้รับการแต่งตั้งโดยการทาบทามของ พล.ต.อ.สมยศ พุ่มพันธุ์ม่วง นายกสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ให้เป็นผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
พ.ศ. 2560 เธอทำหน้าที่เป็นผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ในการแข่งกีฬาฟุตบอลในซีเกมส์ 2017 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศมาเลเซีย ซึ่งทีมของเธอเป็นฝ่ายครองแชมป์ได้สำเร็จ
วันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2560 วทันยาถูกสมาคมขอให้ยุติบาท โดยสมาคมต้องการให้เป็นไปตามครรลองเดิมคือไม่มีผู้จัดการทีม ให้เหมือนอย่างต่างประเทศ
ชีวิตส่วนตัว

ด้านชีวิตส่วนตัว วทันยา สมรสกับฉาย บุนนาค มีบุตร ธิดาด้วยกัน 2 คน ได้แก่ พอใจ บุนนาค และ พอเพียง บุนนาค
การถือหุ้นสื่อ

วทันยา บุนนาคเดิมเป็นกรรมการบริษัทในเครือสปริงนิวส์-ฐานเศรษฐกิจ โดยเดิมเป็นกรรมการบริษัทประกอบธุรกิจสื่อ 4 แห่ง ได้แก่ บริษัท สปริงนิวส์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด, บริษัท สปริงนิวส์ เทเลวิชั่น จำกัด, บริษัท ร่วมมือร่วมใจ จำกัด และบริษัท ฐานเศรษฐกิจ มัลติมีเดีย จำกัด ในปี พ.ศ. 2559 เธอได้เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่อันดับ 1 ของบริษัท นิวส์ เน็ตเวิร์ค คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) โดยถือหุ้นอยู่ทั้งหมด 506,000,002 หุ้น หรือ 8.04 เปอร์เซนต์ ซึ่งต่อมา เธอได้จำหน่ายหุ้นของบริษัทดังกล่าวเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2561 จำนวน 1,832,671,310 หุ้น และวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2561 อีกจำนวน 2,367,328,700 หุ้น
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

(
info/dl
)
ไฟล์เสียงนี้ถูกสร้างขึ้นจากรุ่นของบทความ "" เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2562  และอาจไม่ใช่การแก้ไขล่าสุด (วิธีใช้เสียง)
วทันยา บุนนาค ที่เฟซบุ๊ก
วทันยา บุนนาค ที่อินสตาแกรม
noicon
บทความเสียงวิกิพีเดีย
หม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์

| หม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์ |
| --- | --- |
หม่อมเจ้า ชั้น 3

ปลัดทูลฉลองกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ

ประสูติ: 24 มกราคม พ.ศ. 2403
ชีพิตักษัย: 10 สิงหาคม พ.ศ. 2478 (75 ปี) วังมหาสวัสดิ์ ตำบลคลองมหาสวัสดิ์ จังหวัดธนบุรี
หม่อม: หม่อมห่วง หม่อมช้อย หม่อมคลี่ หม่อมหวาน
บุตร: 11 คน
ราชสกุล: ลดาวัลย์
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี
พระมารดา: หม่อมสาด ลดาวัลย์ ณ อยุธยา
หม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์ (24 มกราคม พ.ศ. 2403 – 10 สิงหาคม พ.ศ. 2478) อดีตปลัดทูลฉลองกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ และบิดาของเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5
พระประวัติ > ปฐมวัย

หม่อมเจ้าเพิ่ม เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี ประสูติแต่หม่อมสาด เมื่อวันอังคาร ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 3 ปีมะแม ตรงกับวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2402 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2403) ณ วังของพระบิดา ที่ถนนสนามไชย พระบิดาได้ถวายหม่อมเจ้าเพิ่มเป็นมหาดเล็กรับใช้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มาตั้งแต่คราวที่ผนวชเป็นสามเณร ประทับ ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
พระประวัติ > การศึกษา

หม่อมเจ้าเพิ่มได้รับการศึกษาตามคตินิยมสมัยนั้น ต่อมาทรงถูกส่งไปศึกษาภาษาอังกฤษที่ประเทศสิงคโปร์ เมื่อมีการเปิดสอนภาษาอังกฤษในเขตพระราชฐานชั้นนอกของพระบรมมหาราชวัง ก็ได้เสด็จกลับมาทรงศึกษาที่นั่นด้วย
พระประวัติ > รับราชการ

หลังทรงจบการศึกษา ทรงรับราชการในกรมไปรษณีย์โทรเลข กรมราชเลขาธิการ กระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ ตามลำดับ และในปี พ.ศ.2435 หม่อมเจ้าเพิ่ม ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นองคมนตรี
ระหว่างทรงรับราชการในกระทรวงการต่างประเทศ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้หม่อมเจ้าเพิ่มเป็นพระอภิบาลพระเจ้าลูกเธอ 4 พระองค์ ที่เสด็จไปทรงศึกษาที่ต่างประเทศ ได้แก่
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ากิติยากรวรลักษณ์
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าประวิตรวัฒโนดม
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าจิรประวัติวรเดช
นอกจากนี้ ยังได้ตามเสด็จสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ ไปราชการในสหรัฐและประเทศญี่ปุ่น
พระประวัติ > ผนวช

ปี พ.ศ. 2423 หม่อมเจ้าเพิ่ม ได้ผนวชเป็นพระภิกษุ ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระปวเรศวริยาลงกรณ์ เป็นพระอุปัชฌาย์ หม่อมเจ้าพระอรุณนิภาคุณากร เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระจันทรโคจรคุณ (ยิ้ม จนฺทรํสี) เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ผนวชแล้วประทับ ณ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร 2 พรรษาจึงลาผนวช
พระประวัติ > ปัจฉิมวัย

หม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์ เริ่มทรงพระกาสะมาตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2478 แพทย์ตรวจพบว่าประชวรเป็นวัณโรค และพระวักกะพิการ พระอาการทรุดลงจนสิ้นชีพิตักษัย ณ วังมหาสวัสดิ์ เมื่อเวลา 04:10 น. ของวันเสาร์ที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2478 สิริชันษา 75 ปี
ครอบครัว

หม่อมเจ้าเพิ่ม มีหม่อมและโอรสธิดาหลายคน เฉพาะที่มีชีวิตอยู่เมื่อหม่อมเจ้าเพิ่มสิ้นชีพิตักษัยมีดังนี้
หม่อมห่วง ธิดาพระประเสริฐวานิช (เขียว เหล่าประเสริฐ) กับทองคำ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสู่ขอให้หม่อมเจ้าเพิ่ม จึงเป็นหม่อมเอก ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า (ฝ่ายใน) เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449
หม่อมราชวงศ์สนุน ลดาวัลย์ บิดาของหม่อมหลวงสามารถ ลดาวัลย์
หม่อมราชวงศ์สลับ ลดาวัลย์ ศาสตราจารย์วิชาวิศวกรรมเหมืองแร่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รองเสวกเอก นายชิต หุ้มแพร (หม่อมราชวงศ์สล้าง ลดาวัลย์)
นาวาอากาศเอก หม่อมราชวงศ์บุลณรงค์ ลดาวัลย์ (นามเดิม หม่อมราชวงศ์เสนาะ)
หม่อมราชวงศ์สนั่น ลดาวัลย์ บิดาของหม่อมหลวงศรีฟ้า มหาวรรณ และหม่อมหลวงศรีทอง ลดาวัลย์
หม่อมราชวงศ์สอาด ลดาวัลย์ (ถึงแก่กรรมตั้งแต่ยังเยาว์)
พลตำรวจตรี หม่อมราชวงศ์ชยานันท์ ลดาวัลย์ (นามเดิม หม่อมราชวงศ์สอ้าน)
หม่อมราชวงศ์สุพรรณภา ลดาวัลย์ มารดาของอาจารย์พรพรรณ วัฑฒนายน
หม่อมช้อย
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5
หม่อมคลี่
อำมาตย์โท พระภูมิพิชัย (หม่อมราชวงศ์บุง ลดาวัลย์) บิดาของหม่อมหลวงทวีสันต์ ลดาวัลย์
หม่อมหวาน
หม่อมราชวงศ์แสงสูรย์สิทธิ ลดาวัลย์ บิดาของหม่อมหลวงพูนแสง สูตะบุตร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2437 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2436 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2434 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2439 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

อิตาลี :
พ.ศ. 2435 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฏอิตาลี ชั้นที่ 3
เออร์เบินดิกชันแนรี

| --- | --- |
หน้าแรกของเว็บไซต์ เออร์เบินดิกชันแนรี
ประเภท: พจนานุกรม
ภาษาที่ใช้ได้: ภาษาอังกฤษ
เจ้าของ: อารอน เพกแคม
สร้างโดย: อารอน เพกแคม
ยูอาร์แอล: www.urbandictionary.com
เชิงพาณิชย์: ใช่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น
เออร์เบินดิกชันแนรี (อังกฤษ: Urban Dictionary) เป็นเว็บไซต์พจนานุกรมที่รวบรวมคำ วลี หรือชื่อต่าง ๆ ที่เป็นศัพท์สแลงซึ่งเพิ่มเติมเนื้อหาโดยผู้ใช้ เนื้อหาที่ส่งเข้ามาจะมีการปรับให้เป็นรูปแบบเดียวกันโดยผู้แก้ไขอาสาสมัครก่อนนำเสนอ และมีการจัดอันดับความนิยมโดยผู้เยี่ยมชม
ประวัติ

เออร์เบินดิกชันแนรี ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) โดย อารอน เพกแคม (Aaron Peckham) นักศึกษาปีหนึ่งในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียพอลิเทคนิคสเตต (California Polytechnic State University) (ซึ่งปัจจุบันเป็นวิศวกรซอฟต์แวร์ให้กับกูเกิล)
เนื้อหา

นิยามคำศัพท์ในเออร์เบินดิกชันแนรีเป็นการอธิบายถึง คำ วลี หรือชื่อต่าง ๆ ที่เป็นศัพท์สแลง ซึ่งเกิดขึ้นใหม่และมักไม่พบในพจนานุกรมทั่วไป คำส่วนมากมีการให้นิยามหลายความหมาย ตัวอย่างการใช้งาน และการจัดหมวดหมู่แบบแท็ก (tag) หลายคำในเออร์เบินดิกชันแนรีอาจหยาบโลน ลบหลู่ หรือก้าวร้าว แต่บางคำก็สร้างขึ้นมาเพื่อความตลกขบขัน หรือการเสียดสี
คำศัพท์ที่เกี่ยวกับเพศนิยม (sexism) การต่อต้านรักร่วมเพศ (homonegativity) เผ่าพันธุ์นิยมและการเหยียดเชื้อชาติ (racism) สามารถมีได้ในเออร์เบินดิกชันแนรี ตราบเท่าที่การให้ความหมายสามารถอธิบายคำศัพท์นั้น ๆ และไม่เป็นการใช้ในทางที่ผิด แนวทางของเว็บไซต์ได้แนะนำว่า ผู้ที่ส่งข้อมูลและผู้แก้ไขอาสาสมัคร ควรหลีกเลี่ยงการนิยามที่กล่าวถึง เรื่องขำขันเฉพาะกลุ่ม การอ้างถึงความไม่มีชื่อเสียงของบุคคล ความไร้แก่นสาร โฆษณา หรือความรุนแรงทางเพศ
การควบคุมคุณภาพ

คุณภาพของเนื้อหามีการประเมินในสองระดับ ระดับแรก ผู้แก้ไขอาสาสมัครจะทำการโหวตเพื่อที่จะอนุมัติหรือไม่อนุมัตินิยามคำศัพท์ที่ถูกส่งเข้ามาใหม่ โดยพิจารณาจากแนวทางของเว็บไซต์ เมื่อนิยามคำศัพท์นั้นมีคะแนน "อนุมัติ" ต่างจาก "ไม่อนุมัติ" อย่างเพียงพอ ก็จะนำรายการนั้นขึ้นแสดงในพจนานุกรม ข้อเสียอย่างหนึ่งของระบบนี้คือการรอคอยให้อาสาสมัครมาลงคะแนนอนุมัติ ทำให้เกิดความล่าช้าในการปรากฏของคำศัพท์
ระดับที่สอง ผู้เยี่ยมชมทั่วไปสามารถโหวตนิยามคำศัพท์ที่ปรากฏในพจนานุกรมว่า "เห็นด้วย/ถูกต้อง" (up) หรือ "ไม่เห็นด้วย/ไม่ถูกต้อง" (down) โดยไม่จำเป็นต้องล็อกอิน สำหรับคำศัพท์คำเดียวกัน ความหมายจะปรากฏโดยลำดับที่มีคะแนนสุทธิที่สูงที่สุดมาก่อน ดังนั้นคำนิยามที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ก็คือความหมายที่ชัดเจนที่สุด
หนังสือ

เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) มีการคัดเลือกนิยามคำศัพท์จากเว็บไซต์เออร์เบินดิกชันแนรี เพื่อจัดพิมพ์เป็นหนังสือรูปเล่มเป็นครั้งแรก ส่วนเล่มที่สองตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007)
Aaron Peckham (2005), Urban Dictionary: Fularious Street Slang Defined, Andrews McMeel, ISBN 0-7407-5143-3
Aaron Peckham (2007), Mo' Urban Dictionary: Ridonkulous Street Slang Defined, Andrews McMeel, ISBN 0-7407-6875-1
แหล่งข้อมูลอื่น

UrbanDictionary.com
วัดพุทธปทีป

| วัดพุทธปทีป |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดพุทธปทีป, วัดพุทธประทีป, วัดไทยในลอนดอน
ที่ตั้ง: 14 ถนนแคโลนน์ (Calonne Road) วิมเบิลดัน (Wimbledon)  ลอนดอน สหราชอาณาจักร SW19 5HJ
ประเภท: วัดไทยในต่างประเทศ
นิกาย: เถรวาท มหานิกาย
เว็บไซต์: เว็บภาษาไทย  เว็บภาษาอังกฤษ 
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพุทธปทีป กรุงลอนดอน ในพระบรมราชูปถัมภ์เป็นวัดไทยในต่างประเทศ ตั้งอยู่ในเมืองวิมเบิลดันลอนดอน สหราชอาณาจักร ถือเป็นวัดไทยแห่งแรกที่สร้างในสหราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2509 งบประมาณการก่อสร้างราว 40 ล้านบาท ถือเป็นพระอุโบสถไทยแห่งแรกในทวีปยุโรปและกลายเป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาของชาวไทยในสหราชอาณาจักร รวมทั้งเปิดต้อนรับผู้มาเยือนต่างศาสนาที่ต้องการศึกษาศาสนาและวัฒนธรรมของไทย
วัดแห่งนี้เริ่มจากการที่ พระราชสิทธิมุนี (โชดก ญาณสิทธิ ป.ธ.๙) และ พระมหาวิจิตร ติสฺสทตฺโต วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ ได้รับอาราธนาให้เดินทางไปทำการสอนวิปัสสนากรรมฐาน ณ พุทธวิหารแฮมสเตท (Hampstead Buddhist Vihara) กรุงลอนดอน โดยสังฆสมาคมแห่งประเทศอังกฤษ ส่งผลให้เป็นครั้งแรกที่พระพุทธศาสนาสายปฏิบัติได้ประดิษฐานในทวีปยุโรป ในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน จึงได้มีการประชุมกลุ่มชาวไทยและนักเรียนไทยในกรุงลอนดอนถึงเรื่องการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของไทยในประเทศอังกฤษซึ่งมีมติให้ตั้งวัดไทยขึ้นที่กรุงลอนดอน โดยได้รับความร่วมมือจากมหาเถรสมาคมและรัฐบาลไทย
ด้วยพระอุโบสถทรงไทยซึ่งเป็นหลังแรกในทวีปยุโรป ลักษณะเป็นอาคารจตุรมุขแบบกึ่งตรีมุขตามอย่างศิลปะสถาปัตยกรรมไทย ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว มีห้องใต้ดินเป็นโถงห้องสมุดและประกอบพิธีกรรมทางศาสนาซึ่งพระอุโบสถนั้นออกแบบโดยนายประเวศ ลิมปรังษี ภายในพระอุโบสถประกอบด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนังที่มีศิลปินที่มีชื่อเสียงของไทยร่วมสร้างขึ้น ได้แก่ อาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์, ปัญญา วิจินธนสาร, สมภพ บุตรราช, บุญกว้าง นนท์เจริญ และ ปาง ชินสาย
วัดแห่งนี้เคยปรากฏในรายการ ดิ เอ็ฟ เวอร์ด (The F Word) ซึ่งเชฟกอร์ดอน แรมซีย์ เดินทางมาเข้าชมการประกอบอาหารไทยและทดลองทำอาหารไทยถวายเพลพระสงฆ์ ในปี พ.ศ. 2554
วัดไทยนอร์เวย์

| วัดไทยนอร์เวย์ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: 582 ถนนทร็อนไฮม์ Frogner ออสโล นอรเวย์ 2016
ประเภท: วัดไทย
นิกาย: เถรวาท
เจ้าอาวาส: พระครูวิเทศธรรมวิทิต (สำรวจ กมโล)
การถ่ายภาพ: Norway.jpg
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดไทยนอรเวย์ เป็นวัดของคณะสงฆ์เถรวาทไทย สังกัดมหานิกาย ที่ตั้งขึ้นเพื่อรองรับชุมชนชาวพุทธในประเทศนอร์เวย์ ทั้งชุมชนชาวไทย ศรีลังกา จีน กัมพูชา ลาว หรือชาวต่างชาติอื่น ๆ ที่นับถือพระพุทธศาสนา
ที่ตั้ง

วัดไทยนอรเวย์ (Den Thailandske Buddhistforening) ตั้งอยู่ที่ Trondheimsvegen 582 2016 Frogner Norway
ประวัติ

วัดไทยนอร์เวย์  ได้เริ่มก่อตั้งจากการรวมตัวของชาวพุทธ ในรูปของสมาคม  เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2534 โดยใช้ชื่อว่า “สมาคมชาวพุทธไทย”  ที่มีรูปวงล้อธรรมจักรเป็นตราสัญลักษณ์  สมาชิกเริ่มต้นในวันจดทะเบียน 16 คน  การบริหารดำเนินของสมาคม ฯ มีความเจริญก้าวหน้ารวดเร็วพอสมควร ได้รับการยอมรับส่งเสริมสนับสนุนเป็นอย่างดีจากสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงออสโล  ประชาชนชาวไทยและชาวต่างประเทศในประเทศนอรเวย์ ที่ประสงค์อยากให้มีวัดไทยเกิดขึ้นในประเทศนอร์เวย์ อีกส่วนหนึ่งได้รับการสนับสนุนด้านการเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลประเทศนอร์เวย์ ตามอัตราส่วนของประชาชนที่อาศัยอยู่ถาวรในประเทศนอร์เวย์ สมัครเข้าเป็นสมาชิกกับสมาคม ฯ เพื่อนำเสนอขอรับเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลตามสิทธิ์ทางกฎหมาย ซึ่งปัจจุบันมีสมาชิกทั่วประเทศทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศมากกว่า 3,300 คน
ลำดับเจ้าอาวาส/พระธรรมทูต

พระครูวิทิตธรรมวิเทศ (สำรวจ กมโล)  (ตั้งแต่ พ.ศ. 2540-ปัจจุบัน)
แหล่งข้อมูลอื่น

วัดไทยนอรเวย์ เก็บถาวร 2013-05-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วัดจรรย์

| วัดจรรย์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดจรรย์
ที่ตั้ง: เลขที่ 308 หมู่ที่ 3 ตำบลศรีประจันต์ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี 72140
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท มหานิกาย
ก่อตั้ง: ราวสมัยอยุธยา
พระพุทธรูปสำคัญ: - พระประธานอุโบสถ - หลวงพ่อเพชร - หลวงพ่อดำ
เจ้าอาวาส: พระปลัดสุชาติ สุชาโต
ความพิเศษ: สถานที่ท่องเที่ยว
มหามงคล: - รูปเหมือนหลวงปู่กาบ - รูปเหมือนหลวงพ่อแนบ
จุดสนใจ: จิตรกรรมฝาผนังวิหาร
กิจกรรม: - ปิดทองไหว้พระ - ให้อาหารปลา
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดจรรย์ ตั้งอยู่เลขที่ 308 หมู่ที่ 3 ตำบลศรีประจันต์ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นวัดราษฎร์ คณะสงฆ์มหานิกาย เขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลศรีประจันต์ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี คณะสงฆ์ ภาค14
ประวัติ

วัดสร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจน จากประวัติคำบอกเล่าสืบต่อมาว่ามีอายุราวสมัยอยุธยา ต่อมามีสภาพเป็นวัดร้าง กระทั่งได้รับการบูรณะโดยชาวบ้านซึ่งอพยพมาจากที่อื่นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยตั้งชื่อตามลักษณะภูมิประเทศซึ่งมีต้นจันทร์ขึ้นอยู่เป็นจำนวนมากว่า วัดจันทร์
ต่อมาเกิดปัญหาในการส่งเอกสารทางราชการและคณะสงฆ์ ด้วยปรากฏชื่อตรงกับวัดจันทร์ อำเภอท่าพี่เลี้ยง (อำเภอเมืองสุพรรณบุรีในปัจจุบัน) จังหวัดเดียวกัน เป็นเหตุให้ส่งหนังสือผิดพลาดไขว้เขวกันเนืองๆ สมเด็จพระวันรัต (เผื่อน ติสฺสทตฺโต) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ขณะมีสมณศักดิ์ที่ พระธรรมปิฎก เจ้าคณะมณฑลราชบุรี (สมัยนั้นคณะสงฆ์จังหวัดสุพรรณบุรีขึ้นอยู่กับมณฑลราชบุรี) จึงให้เปลี่ยนชื่อวัดจันทร์ อำเภอท่าพี่เลี้ยง เป็น วัดวรจันทร์ และเปลี่ยนชื่อ วัดจันทร์ อำเภอศรีประจันต์ เป็น วัดจรรย์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2476 เป็นต้นมา
ที่ดินตั้งวัดมีพื้นที่จำนวน 20 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2455 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2455 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 16 เมตร ยาว 26 เมตร
เป็นวัดซึ่งมีอดีตเจ้าอาวาส คือ หลวงปู่กาบ พฺรหฺมสโร เป็นพระเถราจารย์ที่มีชื่อเสียง เป็นที่เคารพนับถือของประชาชน วัตถุมงคลของท่านได้รับความนิยม
ลำดับเจ้าอาวาส

ลำดับเจ้าอาวาส และผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดจรรย์ เท่าที่พบข้อมูล
| ลำดับ | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | พระอาจารย์เห่ง นาคสุวณฺโณ | ราวสมัยรัชกาลที่ 4 | สมัยรัชกาลที่ 5 | เจ้าอาวาส, ลาสิกขา |
| 2 | พระอาจารย์เถิ่ง ปสนฺโน | - | - | เป็นสหธรรมิกกับหลวงปู่กาบ บ้างว่าเป็นเจ้าอาวาส บ้างว่าไม่ได้เป็นเจ้าอาวาส ภายหลังลาสิกขา |
| 3 | พระอธิการกาบ พฺรหฺมสโร | สมัยรัชกาลที่ 5 | พ.ศ. 2491 | เจ้าอาวาส มักสะกดชื่อผิดเป็นกาพย์, มรณภาพ |
| 4 | พระสมุห์สุธีร์ (เต็ก) สุธีโร | พ.ศ. 2491 | - | เจ้าอาวาส, ลาสิกขา |
| 5 | พระอธิการแช่ม ธมฺมโชโต | - | - | เจ้าอาวาส, ไม่พบข้อมูล |
| 6 | พระครูสุวรรณปสาทคุณ (แนบ จิตฺตปสาโท) | พ.ศ. 2505 | พ.ศ. 2539 | เจ้าอาวาส, มรณภาพ |
| 7 | พระครูสุวรรณอมรรังษี (เสนาะ อมรรํสี) | พ.ศ. 2539 | พ.ศ. 2559 | เจ้าอาวาส, มรณภาพ |
| 8 | พระปลัดสุชาติ สุชาโต | พ.ศ. 2560 | - | เจ้าอาวาส, ปัจจุบัน |
อาคาร เสนาสนะ

อาคาร เสนาสนะ อาทิ
วิหาร สร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจน สันนิษฐานจากรูปแบบสถาปัตยกรรม มีส่วนฐานคล้ายรูปทรงท้องสำเภา ซึ่งนิยมในสมัยอยุธยาตอนปลายถึงสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ลักษณะอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาดกว้าง 6.50 เมตร ยาว 12.50 เมตร มีพาไลต่อยื่นมาด้านหน้า มีประตูทางเข้าเฉพาะด้านหน้า 1 ประตู และมีหน้าต่างอยู่ที่ผนังข้าง ด้านละ 3 ช่อง หลังคาด้านบนซ้อนลด 2 ชั้น ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นจำนวน 10 องค์
อุโบสถ ขนาดกว้าง 7 เมตร ยาว 13 เมตร สร้างราว พ.ศ. 2455 - 2460 และมีงานผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2460 เป็นเวลา 3 วัน 3 คืน
เจดีย์ ศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ จำนวน 9 องค์
ศาลาการเปรียญ ลักษณะอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ขนาดกว้าง 15 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2473
หอสวดมนต์ ลักษณะอาคารไม้ ขนาดกว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520
กุฏิสงฆ์ ลักษณะอาคารไม้ จำนวน 9 หลัง
มณฑปบูรพาจารย์ จำนวน 2 หลัง ประดิษฐานรูปเหมือนอดีตเจ้าอาวาส
ปูชนียวัตถุ และสิ่งน่าสนใจ

ปูชนียวัตถุ และสิ่งน่าสนใจ อาทิ
หลวงพ่อเพชร พระพุทธรูปปางห้ามญาติ ขนาดสูง 1.85 เมตร เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ประจำวัด
หลวงพ่อดำ และพระพุทธรูปภายในวิหาร ปางมารวิชัย เนื้อปูนปั้น  ศิลปะช่างพื้นบ้าน สันนิษฐานว่าสร้างพร้อมกับวิหาร
พระประธาน ประจำอุโบสถ สันนิษฐานว่าสร้างพร้อมอุโบสถ ซึ่งสร้างราว พ.ศ. 2455 - 2460 และมีงานผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2460
รูปเหมือนหลวงปู่กาบ (อดีตเจ้าอาวาส) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2476 ปัจจุบันประดิษฐานที่มณฑปบูรพาจารย์
รูปเหมือนหลวงพ่อแนบ (อดีตเจ้าอาวาส) สร้างภายหลังท่านมรณภาพ ปัจจุบันประดิษฐานที่มณฑปบูรพาจารย์
จิตรกรรมฝาผนัง ภายในวิหารมีภาพจิตรกรรมฝาผนังสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เขียนด้วยสีฝุ่นผสมกาวรองพื้น ฝีมือช่างพื้นบ้านที่ได้รับอิทธิพลจากช่างหลวง เป็นภาพอดีตพุทธและพุทธประวัติตั้งแต่ประสูติถึงปรินิพพาน สอดแทรกวิถีชีวิตของชาวไทย จีน ลาว และตะวันตก มีการเขียนซ่อมเพิ่มเติมในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
แพปลา เขตพื้นที่อภัยทานริมแม่น้ำสุพรรณบุรี (ท่าจีน) บริเวณหลังวัด เป็นที่อยู่อาศัยของปลาน้ำจืดนานาชนิด มีแพสามารถลงไปให้อาหารปลาได้
การศึกษา

สำนักศาสนศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เริ่มเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2500
เทศกาล และงานประจำปี

วันบูรพาจารย์ วันที่ 31 ธันวาคม ของทุกปี
ราชทูตสยามไปฝรั่งเศส (พ.ศ. 2229)

ภาพวาดโกษาปานขณะกำลังถวายพระราชสาส์นของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแด่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14
ราชทูตสยามไปฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2229 (อังกฤษ: Siamese embassy to France) คือ คณะราชทูตลำดับที่ 2 จากอาณาจักรอยุธยาไปยังประเทศฝรั่งเศส นำโดยออกพระวิสูตรสุนทร (ปาน) ในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ถัดจากคณะราชทูตสยามไปฝรั่งเศสชุดแรกซึ่งประกอบด้วยราชทูต 2 คนพร้อมกับบาทหลวงเบนีญ วาเช ที่ออกเดินทางจากสยามเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2227
ราชทูต

คณะราชทูตนำโดยออกพระวิสูตรสุนทร (ปาน) พร้อมด้วยราชทูตอีก 2 คน คือ ออกหลวงกัลยาราชไมตรี อุปทูต และออกขุนศรีวิสารวาจา ตรีทูต และกี ตาชาร์ บาทหลวงคณะเยสุอิต พร้อมกับคณะราชทูตฝรั่งเศส อาแล็กซ็องดร์ อัศวินแห่งโชมง (หรือ เชอวาเลียเดโชมง) และฟร็องซัว-ตีมอเลอง เดอ ชัวซี ที่เข้ามาสยามเมื่อ พ.ศ. 2228 และกำลังเดินทางกลับด้วยเรือของฝรั่งเศส 2 ลำ เดินทางถึงฝรั่งเศสใน พ.ศ. 2229
คณะราชทูตขึ้นบกที่เมืองแบร็สต์ ก่อนเดินทางต่อไปที่เมืองแวร์ซาย ท่ามกลางฝูงชนที่มาชมจำนวนมาก คณะทูตได้นำข้อเสนอการเป็นพันธมิตรระหว่างสยามและฝรั่งเศส และพำนักอยู่ที่ฝรั่งเศสตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2229 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2230
ราชทูต > ของขวัญ

คณะราชทูตได้ถวายของขวัญจำนวนมากแด่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 อาทิ ทองคำ กระดองเต่า ผ้า พรม เครื่องถ้วยกว่า 1,500 ชิ้น และเครื่องเคลือบ นอกจากนี้ ยังมีปืนใหญ่ทำด้วยเงิน 2 กระบอก ซึ่งภายหลังถูกฝ่ายปฏิวัติฝรั่งเศสปล้นไปใน ค.ศ. 1789 เพื่อทลายคุกบัสตีย์
ราชทูต > การซื้อ

ทางทูตได้สั่งซื้อผลิตภัณฑ์ฝรั่งเศสส่งกลับไปราชสำนักสยามจำนวนมาก เช่น กระจก 4,264 บาน ที่มีลักษณะคล้ายกระจกที่ประดับอยู่ในห้องกระจก พระราชวังแวร์ซาย ผ่านฌ็อง-บาติสต์ กอลแบร์จากโรงงาน Saint-Gobain ปืนใหญ่ฝรั่งเศสจำนวน 160 กระบอก กล้องโทรทรรศน์ แก้ว นาฬิกา ผ้ากำมะหยี่ คริสตัล ลูกโลก 2 ชิ้น ที่เขียนเป็นอักษรไทยโดยนายช่างฝรั่งเศส และพรม 7 ผืน จาก Savonnerie manufactory
บรรณานุกรม

Gunn, Geoffrey C. (2003) First Globalization: The Eurasian Exchange, 1500-1800 Rowman & Littlefield ISBN 0-7425-2662-3
Smithies, Michael (1999), A Siamese embassy lost in Africa 1686, Silkworm Books, Bangkok, ISBN 974-7100-95-9
Smithies, Michael (2002), Three military accounts of the 1688 "Revolution" in Siam, Itineria Asiatica, Orchid Press, Bangkok, ISBN 974-524-005-2
Suarez, Thomas (1999) Early Mapping of Southeast Asia Tuttle Publishing ISBN 962-593-470-7
Baghdiantz McCabe, Ina 2008 Orientalism in Early Modern France, ISBN 978-1-84520-374-0, Berg Publishing, Oxford
Schenk, Moritz: Die Reise der siamesischen Botschafter an den Hof des Sonnenkönigs (1686-1687). Zürich, 2013
| ด ค กอาณาจักรอยุธยา |
| --- | --- | --- |
| ราชวงศ์ |  อู่ทอง  สุพรรณภูมิ  สุโขทัย  ปราสาททอง  บ้านพลูหลวง  |  |
| เหตุการณ์สำคัญ |  สงครามพระเจ้าตะเบ็งชเวตี้  สงครามช้างเผือก  สงครามตีเมืองคัง  การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 1  สงครามยุทธหัตถี  คณะราชทูตสยามไปฝรั่งเศส พ.ศ. 2229  กบฏมักกะสัน  การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2231 การล้อมบางกอก  สงครามพระเจ้าอลองพญา  การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 การล้อมกรุงศรีฯ  |  |
| หลักฐานสำคัญ |  คำให้การชาวกรุงเก่า  คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม  จดหมายเหตุวันวลิต  จดหมายเหตุลาลูแบร์  พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐ  |  |
คณะราชทูตที่แวร์ซายใน พ.ศ. 2230 ในกาลานุกรมฝรั่งเศสได้เรียก บุษบก ที่บรรจุพระราชสาส์นที่อยู่ในภาพว่า เครื่อง
คณะราชทูตเข้าเฝ้าพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ที่ พระราชวังแวร์ซายเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2229
โกษาปานกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 14
คณะราชทูตและล่าม บาทหลวง Artus de Lionne
สหรัฐอเมริกา
นิรุกติศาสตร์

ในปี 1507 นักเขียนแผนที่ชาวเยอรมัน มาร์ติน วัลด์เซมึลเลอร์ ผลิตแผนที่โลกซึ่งเขาได้ตั้งชื่อดินแดนทางซีกโลกตะวันตกในแผนที่ดังกล่าวว่า "อเมริกา" ตามชื่อของนักสำรวจและนักเขียนแผนที่ชาวอิตาเลียน อเมริโก เวสปุชชี หลักฐานเอกสารแรกของวลี "สหรัฐอเมริกา" มาจากจดหมายลงวันที่ 2 มกราคม 1776 ซึ่งสตีเฟน มอยแลน นายทหารผู้ช่วยของจอร์จ วอชิงตันและนายพลแห่งกองทัพภาคพื้นทวีป ส่งถึงพลโท โจเซฟ รีด มอยแลนแสดงความปรารถนาของเขาในการนำ "อำนาจเต็มและเกินพอของสหรัฐอเมริกา" ไปประเทศสเปนเพื่อสนับสนุนในความพยายามของสงครามปฏิวัติ สิ่งพิมพ์เผยแพร่แรกเท่าที่ทราบของวลี "สหรัฐอเมริกา" อยู่ในความเรียงไม่ทราบผู้เขียนในหนังสือพิมพ์ เดอะเวอร์จิเนียกาเซต ในวิลเลียมสเบิร์ก เวอร์จิเนีย เมื่อวันที่ 6 เมษายน 1776
เดิมอดีตอาณานิคมอังกฤษได้ใช้ชื่อเรียกสมัยใหม่ของประเทศในคำประกาศอิสรภาพ ("การประกาศอิสรภาพของสิบสามสหรัฐอเมริกาด้วยน้ำหนึ่งใจเดียวกัน") ประกาศใช้โดย "คณะผู้แทนสหรัฐอเมริกา" เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2319 ส่วนชื่อในปัจจุบันได้รับการสรุปเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2320 เมื่อสภานิติบัญญัติภาคพื้นทวีปที่สองได้ประกาศใช้ข้อบังคับแห่งสมาพันธรัฐ ความว่า "สมาพันธรัฐซึ่งตั้งขึ้นนี้ เรียกว่า "สหรัฐอเมริกา" ถ้อยคำมาตรฐานสั้น ๆ ซึ่งใช้เรียกสหรัฐอเมริกา คือ สหรัฐฯ  (United States) และชื่อเรียกอีกหลายรูปแบบ ได้แก่ the U.S., the USA และ America คำว่า Columbia ก็เคยเป็นชื่อที่ได้รับความนิยมในการเรียกสหรัฐอเมริกา ซึ่งมาจากชื่อของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส และยังปรากฏในชื่อ "District of Columbia" อีกด้วย
สำหรับการเรียกสหรัฐอเมริกาของคนไทย ในอดีต เคยเรียกชื่อสหรัฐอเมริกาอย่างเป็นทางการว่า "สหปาลีรัฐอเมริกา" ส่วนชื่ออื่นที่ใช้เรียกสหรัฐอเมริกา เช่น มะกัน ลุงแซม อินทรี พญาอินทรี เจ้าโลก หรือ ตำรวจโลก
นิรุกติศาสตร์ > ภาษาศาสตร์

ในภาษาอังกฤษ คำมาตรฐานซึ่งหมายถึงพลเมืองของสหรัฐอเมริกา คือ อเมริกัน (American) ถึงแม้ว่า United States จะเป็นคำคุณศัพท์อย่างเป็นทางการ แต่ทั้งคำว่า American และ U.S. เป็นคำคุณศัพท์อันเป็นที่นิยมมากกว่า ในการระบุถึงสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ อเมริกัน ยังอาจหมายถึง ทวีปอเมริกา อีกด้วย แต่มักจะถูกใช้น้อยมากในภาษาอังกฤษ เพื่อหมายความถึงประชากรซึ่งไม่มีความเกี่ยวข้องกับสหรัฐอเมริกา
เดิม วลี "สหรัฐอเมริกา" ถือว่าเป็นคำพหูพจน์ (ใช้กับคำกริยา are, were, ...) — รวมทั้งในรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกาแก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 13 ซึ่งมีผลใช้บังคับในปี พ.ศ. 2408 อีกด้วย แต่คำดังกล่าวได้กลายมาเป็นคำเอกพจน์ (ใช้กับคำกริยา is, was, ...) — หลังจากยุคสงครามกลางเมือง และได้กลายมาเป็นรูปแบบมาตรฐานในปัจจุบัน แต่รูปแบบพหูพจน์ก็ยังคงปรากฏในสำนวน "these United States"