stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิกิพีเดียภาษาอัสสัม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิพีเดียภาษาอัสสัม
วิกิพีเดียภาษาอัสสัม รุ่นโทรศัพท์
สถิติวิกิพีเดียภาษาอัสสัม
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียส

| --- | --- |

ประเภท: สารานุกรมออนไลน์
ภาษาที่ใช้ได้: ภาษาอัสตูเรียส
สำนักงานใหญ่: ไมแอมี รัฐฟลอริดา
เจ้าของ: มูลนิธิวิกิมีเดีย
สร้างโดย: ชุมชนวิกิภาษาอัสตูเรียส
ยูอาร์แอล: ast.wikipedia.org
เชิงพาณิชย์: ไม่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น
เปิดตัว: กรกฎาคม พ.ศ. 2547
วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียส (อัสตูเรียส: Wikipedia n'asturianu) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอัสตูเรียส เริ่มสร้างเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 ณ วันที่ 11 ตุลาคม วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียสมีบทความ 136,695 บทความ
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาอัสตูเรียส) วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียส
(ในภาษาอัสตูเรียส) วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียส รุ่นโทรศัพท์ (ไม่รอบรับเต็มรูปแบบ)
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
รายชื่อวัดในจังหวัดพังงา

รายชื่อวัดในจังหวัดพังงา
พระอารามหลวงในจังหวัดพังงา > พระอารามหลวงมหานิกาย

วัดประชุมโยธี (พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ) ตำบลท้ายช้าง อำเภอเมืองพังงา
วัดราษฏร์ในจังหวัดพังงา > วัดราษฏร์ในอำเภอกะปง > วัดราษฏร์มหานิกาย

วัดโฆสิตาราม ตำบลกะปง
วัดปาโมกข์ ตำบลท่านา
วัดอินทภูมิ ตำบลท่านา
วัดปากคลอง ตำบลรมณีย์
วัดรมณีย์ ตำบลรมณีย์
วัดนารายณิการาม (เหล) ตำบลเหล
วัดราษฏร์ในจังหวัดพังงา > วัดราษฏร์ในอำเภอคุระบุรี > วัดราษฏร์มหานิกาย

วัดนางย่อน ตำบลคุระ
วัดบ้านเตรียม ตำบลคุระ
วัดตำหนัง ตำบลบางวัน
วัดบางวัน ตำบลบางวัน
วัดสามัคคีธรรม ตำบลแม่นางขาว
วัดราษฏร์ในจังหวัดพังงา > วัดราษฏร์ในอำเภอคุระบุรี > วัดราษฏร์ธรรมยุติกนิกาย

วัดป่าสวนงาม ตำบลบางวัน
วัดราษฏร์ในจังหวัดพังงา > วัดราษฏร์ในอำเภอตะกั่วทุ่ง > วัดราษฏร์มหานิกาย

วัดมาตุคุณาราม ตำบลกระโสม
วัดสุวรรณคูหา ตำบลกระโสม
วัดเจริญรมณาวาส ตำบลกะไหล
วัดศรีรัตนาราม ตำบลกะไหล
วัดดอน ตำบลโคกกลอย
วัดไตรมารคสถิต ตำบลโคกกลอย
วัดไตรรัตนากร ตำบลถ้ำ
วัดราษฎร์สโมสร ตำบลถ้ำ
วัดลำธาร ตำบลถ้ำ
วัดดิตถาราม ตำบลท่าอยู่
วัดนากลาง ตำบลหล่อยูง
วัดราษฏร์ในจังหวัดพังงา > วัดราษฏร์ในอำเภอตะกั่วทุ่ง > วัดราษฏร์ธรรมยุติกนิกาย

วัดสันติวราราม ตำบลกระโสม
วัดควนกะไหล ตำบลกะไหล
วัดราษฎร์โยธี ตำบลโคกกลอย
วัดราษฏร์ในจังหวัดพังงา > วัดราษฏร์ในอำเภอตะกั่วป่า > วัดราษฏร์มหานิกาย

วัดคมนียเขต ตำบลคึกคัก
วัดพนัสนิคม ตำบลคึกคัก
วัดคงคาพิมุข ตำบลตะกั่วป่า
วัดบางมรา ตำบลตะกั่วป่า
วัดพระธาตุคีรีเขต ตำบลตะกั่วป่า
วัดเสนานุชรังสรรค์ ตำบลตะกั่วป่า
วัดหน้าเมือง ตำบลตะกั่วป่า
วัดควรนิยม ตำบลตำตัว
วัดศรีนิคม ตำบลบางไทร
วัดบางมรวน ตำบลบางม่วง
วัดราษฎร์นิรมิต ตำบลบางม่วง
วัดนิกรวราราม ตำบลย่านยาว
วัดราษฏร์ในจังหวัดพังงา > วัดราษฏร์ในอำเภอตะกั่วป่า > วัดราษฏร์ธรรมยุติกนิกาย

วัดโคกเคียน ตำบลโคกเคียน
วัดบางน้ำใส ตำบลบางนายสี
วัดราษฏร์ในจังหวัดพังงา > วัดราษฏร์ในอำเภอทับปุด > วัดราษฏร์มหานิกาย

วัดโคกสวย ตำบลโคกเจริญ
วัดคีรีวงก์ ตำบลถ้ำทองหลาง
วัดนิโครธาราม ตำบลทับปุด
วัดพิทักษ์ธรรมาราม ตำบลทับปุด
วัดไสเสียด ตำบลบ่อแสน
วัดราษฎร์อุปถัมภ์ ตำบลบางเหรียง
วัดนิโครธคุณากร ตำบลมะรุ่ย
วัดศรัทธาราม ตำบลมะรุ่ย
วัดอุทัยราษฎร์บำรุง ตำบลมะรุ่ย
วัดราษฏร์ในจังหวัดพังงา > วัดราษฏร์ในอำเภอท้ายเหมือง > วัดราษฏร์มหานิกาย

วัดปัตติการาม ตำบลท้ายเหมือง
วัดเหมืองประชาราม ตำบลท้ายเหมือง
วัดประชุมศึกษา ตำบลทุ่งมะพร้าว
วัดหาดทรายสมบูรณ์ ตำบลทุ่งมะพร้าว
วัดอินทนิน ตำบลทุ่งมะพร้าว
วัดดอนปริง ตำบลนาเตย
วัดนิคมสโมสร ตำบลนาเตย
วัดประชาธิการาม ตำบลนาเตย
วัดลุมพินี ตำบลนาเตย
วัดราชา ตำบลบางทอง
วัดสุวรรณาวาส ตำบลบางทอง
วัดหลักแก่น ตำบลลำแก่น
วัดลาภี ตำบลลำภี
วัดราษฏร์ในจังหวัดพังงา > วัดราษฏร์ในอำเภอท้ายเหมือง > วัดราษฏร์ธรรมยุติกนิกาย

วัดนิโรธรังสี ตำบลท้ายเหมือง
วัดลำปี ตำบลท้ายเหมือง
วัดเทสก์ธรรมนาวา ตำบลนาเตย
วัดราษฏร์ในจังหวัดพังงา > วัดราษฏร์ในอำเภอเมืองพังงา > วัดราษฏร์มหานิกาย

วัดธัญญเขต ตำบลตากแดด
วัดสราภิมุข ตำบลถ้ำน้ำผุด
วัดทักษิณาวาส ตำบลท้ายช้าง
วัดประพาสประจิมเขต ตำบลท้ายช้าง
วัดมงคลสุทธาวาส ตำบลท้ายช้าง
วัดปัจจันตคาม ตำบลทุ่งคาโงก
วัดชนาธิการาม ตำบลนบปริง
วัดมะปริง ตำบลนบปริง
วัดอรัญญิกาวาส ตำบลนบปริง
วัดบางเสียด ตำบลบางเตย
วัดมงคลสถิต ตำบลป่ากอ
วัดราษฏร์ในจังหวัดพังงา > วัดราษฏร์ในอำเภอเมืองพังงา > วัดราษฏร์ธรรมยุติกนิกาย

วัดประชาสันติ ตำบลท้ายช้าง
วัดบางเตย ตำบลบางเตย
ดูเพิ่ม

วัดไทย
| ด ค กรายชื่อวัดในประเทศไทยแบ่งตามจังหวัด |
| --- | --- |
 กรุงเทพมหานคร  กระบี่  กาญจนบุรี  กาฬสินธุ์  กำแพงเพชร  ขอนแก่น  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ชัยนาท  ชัยภูมิ  ชุมพร  เชียงราย  เชียงใหม่  ตรัง  ตราด  ตาก  นครนายก  นครปฐม  นครพนม  นครราชสีมา  นครศรีธรรมราช  นครสวรรค์  นนทบุรี  นราธิวาส  น่าน  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  ปทุมธานี  ประจวบคีรีขันธ์  ปราจีนบุรี  ปัตตานี  พระนครศรีอยุธยา  พะเยา  พังงา  พัทลุง  พิจิตร  พิษณุโลก  เพชรบุรี  เพชรบูรณ์  แพร่  ภูเก็ต  มหาสารคาม  มุกดาหาร  แม่ฮ่องสอน  ยโสธร  ยะลา  ร้อยเอ็ด  ระนอง  ระยอง  ราชบุรี  ลพบุรี  ลำปาง  ลำพูน  เลย  ศรีสะเกษ  สกลนคร  สงขลา  สตูล  สมุทรปราการ  สมุทรสงคราม  สมุทรสาคร  สระแก้ว  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุโขทัย  สุพรรณบุรี  สุราษฎร์ธานี  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อ่างทอง  อำนาจเจริญ  อุดรธานี  อุตรดิตถ์  อุทัยธานี  อุบลราชธานี
วัดพังกก

| วัดพังกก |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลสนามชัย อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อเดิม
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพังกก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสนามชัย อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา
วัดพังกกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2225 โดยมีสมภารทองเป็นผู้ริเริ่มดำเนินการ ก่อนที่จะสร้างวัดขึ้นมานั้นมีพระพุทธรูป 1 องค์และเจดีย์ 1 องค์ น่าจะเป็นวัดร้างมาก่อน วัดได้รับวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2230 เดิมชาวบ้านเล่าขานกันมาว่าฝั่งตรงข้ามของวัดมีวัดชื่อว่า "วัดหนัง" ทั้งสองวัด ห่างกันประมาณ 300 เมตร ภายหลังได้ยุบวัดมาสร้างเป็น "วัดพังกก" กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติ ประกาศเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2544
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน โครงสร้างของหลังคาเป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผา บริเวณพื้นปูด้วยกระเบื้องดินเผาผนังด้านหลังก่ออิฐถือปูนปิดทึบ ส่วนด้านข้างทั้งสองด้านก่ออิฐถือปูนปิดทึบประมาณครึ่งหนึ่งของตัวอุโบสถ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปประทับนั่ง รูปแบบศิลปกรรมแสดงถึงศิลปกรรมท้องถิ่น ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปศิลาแลง พระเพลากว้าง 30 เซนติเมตร สูง 40 เซนติเมตร สมัยกรุงศรีอยุธยา ชาวบ้านเรียกกันว่า หลวงพ่อเดิม
วัดพังตรุ

| วัดพังตรุ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดพังตรุ, วัดพังตรุ (ใต้)
ที่ตั้ง: ตำบลพังตรุ อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพังตรุ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพังตรุ อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี
ไม่มีเอกสารที่กล่าวถึงประวัติผู้สร้างวัด แต่มีประวัติว่าเป็นสถานที่ตั้งทัพของพระมหาอุปราชแม่ทัพ คราวสงครามยุทธหัตถีกับสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และเส้นทางการเดินทัพระหว่างไทยกับพม่า วัดพังตรุมีนามเดิมว่า วัดตระพังตรุ บ้านพังตรุยังมีเจดีย์รากฐานวิหารอยู่ 2 วัด คือวัดเหนือและวัดใต้ ปัจจุบันชื่อวัดพังตรุ (เหนือ) และวัดพังตรุ (ใต้) สาเหตุที่กลายเป็นวัดร้าง คงจะเมื่อ พ.ศ. 2310 พม่ายกกองทัพผ่านไปตีกรุงศรีอยุธยา ชาวบ้านหนีข้าศึกไปหมด วัดจึงร้างสืบหาประวัติไม่ได้
สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์เสด็จไปสักการะเจดีย์ยุทธหัตถีที่สุพรรณบุรี ออกจากพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม และเสด็จประทับที่บ้านพังตรุ เมื่อวันศุกร์ที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2456 ทางราชการได้สร้างพลับพลารับเสด็จที่วัดร้างทางทิศใต้ (วัดพังตรุใต้ ในปัจจุบัน) หลังจากนั้นก็ต่อเติมและสร้างวัดพังตรุ (ใต้) ให้เป็นวัดมีพระสงฆ์จำพรรษา ปัจจุบันใช้นามวัดว่า "'วัดพังตรุ" สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2499
โบราณสถานที่สำคัญประกอบด้วย วิหารเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกว้าง 4.8 เมตร ยาว 16.5 เมตร พบเฉพาะฐานรากของอาคารเท่านั้น เจดีย์ 18 องค์ สภาพส่วนใหญ่พังทลายลง เหลือเพียงส่วนของฐาน มีเพียงเจดีย์หมายเลข 1 และ 3 เป็นเจดีย์ทรงเครื่อง มีสระน้ำขนาดใหญ่ (พังตรุ) ขนาดกว้างประมาณ 42 เมตร ยาวประมาณ 145 เมตร อยู่ห่างออกไปทางทิศเหนือวิหาร สันนิษฐานว่าเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าก่อด้วยอิฐสอปูน ตั้งอยู่บนพื้นดินถมอัดสูงกว่าพื้นที่โดยรอบประมาณ 80 เซนติเมตร เจดีย์ราย อยู่ทางด้านหน้า 2 องค์ และด้านทิศเหนือ 1 องค์ เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ส่วนบนเป็นทรงระฆังกลม เจดีย์บางองค์มีซุ้มจรนำทั้ง 4 ด้าน ประดับด้วยลายปูนปั้นเป็นรูปครุฑยุดนาคและลายอื่น ๆ
วัดพัฒนาป่าไม้

| วัดพัฒนาป่าไม้ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดพัฒนาป่าไม้
ที่ตั้ง: ตำบลลาดกระทิง อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระอธิการชำนาญ ฉนฺทธมฺโม
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพัฒนาป่าไม้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลาดกระทิง อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันพระอธิการชำนาญ ฉนฺทธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส เป็นวัดที่ตั้งอยู่ไกลชุมชน บริเวณวัดกว้างขวาง สงบเงียบ รอบ ๆ บริเวณวัดจะมีสวนยางพาราล้อมรอบ
วัดพัฒนาป่าไม้ได้รับการจัดตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องจากกรมการศาสนา เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542
วัดพัฒนาป่าไม้ มีอาคารเสนาสนะ ศาลาการเปรียญกว้าง 17 เมตร ยาว 29 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 14 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และกุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้
วัดพันอ้น

| วัดพันอ้น |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดพันอ้น, วัดเจดีย์ควันพันอ้น
ที่ตั้ง: ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพันอ้น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดพันอ้น สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2044 ในสมัยของพญาแก้ว กษัตริย์ล้านนาองค์ที่ 13 ราชวงศ์มังราย ชื่อของวัด "พันอ้น" น่าจะเป็นชื่อผู้สร้างวัดนามว่า "อ้น" ท่านคงเป็นทหารหรือขุนนางที่มีบรรดาศักดิ์เป็น "พัน" ใกล้วัดนี้มีวัดมีอีกวัดคือ วัดเจดีย์ควัน อยู่ทางทิศตะวันตกของวัดพันอ้น สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยเดียวกันและเป็นวัดเล็กทั้งคู่ ต่อมาได้รวมเป็นวัดเดียวกัน คือ วัดเจดีย์ควันพันอ้น แต่คนทั่วไปเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดพันอ้น" จนกระทั่ง พ.ศ. 2474 สมัยเจ้าแก้วนวรัฐ ได้พิจารณาว่าวัดพันอ้น เป็นศูนย์กลางเหมาะสมที่จะตั้งเป็นสำนักเรียนประจำจังหวัดเชียงใหม่ แต่พื้นที่คับแคบ จึงได้ขยายบริเวณวัดออกไปทางทิศตะวันตกซึ่งเป็นที่ของวัดเจดีย์ควันซึ่งตอนนั้นเป็นวัดร้าง ส่วนเจดีย์ควัน ปัจจุบันนี้สภาพของเจดีย์ไม่ปรากฏให้เห็น เนื่องจากต่อมา พ.ศ. 2498 ได้รื้อเจดีย์ออกแล้วสร้างศาลาการเปรียญแทนซึ่งปัจจุบันปรากฏให้เห็นเพียงหลุมเจดีย์เท่านั้น
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์สร้างขึ้นพร้อมอุโบสถ เป็นเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยม มีซุ้มพระทั้ง 4 ด้าน อุโบสถ เป็นอาคารที่สร้างขึ้นในสมัยปัจจุบัน เป็นอาคาร 2 ชั้น มีลักษณะผสมผสานระหว่างศิลปะล้านนาและศิลปะภาคกลาง ภายในมีภาพวาดบนฝาผนังทั้ง 2 ด้าน เป็นรูปภาพสถานที่สำคัญทางพระพุทธศาสนา ทั้งในประเทศอินเดียวและเนปาล
วัดพัฒนาราม (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

| วัดพัฒนาราม |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดพัฒนาราม, พระอารามหลวง วัดใหม่
ที่ตั้ง: ตำบลตลาด อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระวชิรปริยัตยาภรณ์ เจ้าคณะจังหวัดสุราษฎร์ธานี
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพัฒนาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาด อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดพัฒนารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2444 ผู้สร้างวัดพัฒนาราม คือหลวงพ่อพัฒน์ นารโท เดิมท่านอยู่ที่วัดพระโยค ที่ดินที่สร้างวัด เดิมเป็นป่าช้าของวัดพระโยค เมื่อแรกสร้างใช้ชื่อว่า วัดใหม่ ต่อมาเมื่อท่านมรณภาพ จึงได้มีการเปลี่ยนชื่อวัดเพื่อระลึกถึงท่านผู้สร้างว่า "วัดพัฒนาราม" วัดพัฒนารามเป็นวัดที่สร้างขึ้นในระยะเวลาใกล้เคียงกับการตั้งเมืองสุราษฎร์ธานีที่บ้านดอนซึ่งในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้โปรดให้ย้ายเมืองท่าทองมาตั้งที่บ้านดอน เดิมวัดพัฒนารามเป็นที่ถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาของทางราชการตั้งแต่วัดเริ่มสร้างเสร็จมาจนถึง พ.ศ. 2475 ภายหลังเปลี่ยนแปลงการปกครองจึงได้ยกเลิก
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ พระอุโบสถสร้าง เมื่อ พ.ศ. 2440 เป็นอาคารก้อนอิฐถือปูน กว้าง 13 เมตร ยาว 22 เมตร ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปทรงเครื่องปางมารวิชัย ขนาบข้างด้วยพระพุทธรูปทรงเครื่องปางอุ้มบาตรและปางห้ามสมุทรด้านละ 1 องค์ เหนือบานหน้าต่างเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพุทธประวัติ นอกพระอุโบสถมีซุ้มเสมา 8 ซุ้ม
วีระชาติ สะเทิ้นรัมย์

| วีระชาติ สะเทิ้นรัมย์ |
| --- | --- |
เกิด: 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
วีระชาติ สะเทิ้นรัมย์ (Veerachat Saturngrum) เกิดเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย ติดทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2519 ที่มอนทรีออล ประเทศแคนาดา ในรุ่นแบนตัมเวท  รอบแรกได้บาย  รอบสอง ชนะ เกมาล โซลูนูร์ จากตุรกี เมื่อ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 รอบสาม ชนะ คริส อีอุส จากแคนาดา เมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 รอบ 8 คนสุดท้าย แพ้ กู ยองโจ จากเกาหลีเหนือ เมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 ตกรอบ
สุลต่านฮุสเซน ชาห์แห่งยะโฮร์

สุลต่านฮุสเซียน มูอัสซาม ชาห์ อิบนี มะห์มูด ชาห์ อะลาม  (พ.ศ. 2319 – 5 กันยายน พ.ศ. 2378) เป็นสุลต่านองค์ที่ 18 แห่งยะโฮร์-รีเยา พระองค์เป็นที่จดจำในการลงนามมอบดินแดนให้อังกฤษ ซึ่งเป็นที่มาของการก่อตั้งสิงคโปร์สมัยใหม่ระหว่างที่พระองค์เป็นสุลต่านแห่งยะโฮร์และสิงคโปร์ใน พ.ศ. 2362 และสุลต่านแห่งยะโฮร์ใน พ.ศ. 2367   อย่างไรก็ตาม สุลต่านฮุสเซียนได้รับการยอมรับมากกว่าเป็นหุ่นเชิดของอังกฤษ อย่างน้อยช่วงแรกของการปกครอง แต่ในช่วงปีสุดท้าย และครึ่งแรกของของการปกครองของพระโอรสในนามสุลต่านแห่งยะโฮร์ การยอมรับอยู่ในขอบเขตจำกัด  อังกฤษให้ความกังวลเฉพาะผลดีต่อเศรษฐกิจและการเมืองของตนเท่านั้น
วัดพันท้ายนรสิงห์

ระวังสับสนกับ วัดศาลพันท้ายนรสิงห์
| วัดพันท้ายนรสิงห์ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสาครพัฒนานุรักษ์ (ชาญศักดิ์ อุตตโม)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพันท้ายนรสิงห์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 5 ในตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดจำนวน 18 ไร่ 2 งาน 13 ตารางวา
วันพันท้ายนรสิงห์ตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2525 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 ตามคำบอกเล่าของชาวบ้านต่อ ๆ กันมา เดิมเป็นพื้นที่ป่าไม่มีถนนสัญจรไปมาตามหลักฐานในสมัยนั้น โดยมีพระครูปลัดผล อินทสโร หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า หลวงปู่ผล เป็นเกจิอาจารย์ด้านเมตตา ได้สร้างอุโบสถมหาอุตด้านหน้าหันไปทิศตะวันตกทางเข้าออกทางเดียวกัน มีวิหารของหลวงปู่ผลและท่านพ่อพันท้ายนรสิงห์แม่สีนวล ต่อมาชาวบ้านได้หารือสร้างวิหารโดยเห็นว่าประชาชนนักเรียนนักศึกษาจะเดินทางไปศึกษาหาข้อมูลประวัติพันท้ายนรสิงห์และพระเจ้าเสือ ยากแก่การเดินทางจึงทำแผ่นจารึกติดไว้ ณ ผนังวิหารโดยสังเขปเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2527 โดยมี พลเอกอาทิตย์ กำลังเอก เป็นประธานพิธี
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาการเปรียญ โรงเรียนพระปริยัติธรรม วิหารท่านพ่อพันท้ายนรสิงห์ที่เป็นที่ตั้งของรูปปั้นพ่อพันท้ายนรสิงห์และแม่ศรีนวล ซึ่งหล่อด้วยโลหะตั้งประดิษฐานไว้บนศาลาจัตุรมุข และวิหารหลวงปู่ผล (อดีตเจ้าอาวาส)
รายนามเจ้าอาวาส

พระครูปลัดผล อินทสโร พ.ศ. 2524–2533
พระอธิการกุ่น จิรกุโร พ.ศ. 2533–2539
พระครูสาครพัฒนานุรักษ์ (ชาญศักดิ์ อุตตโม) พ.ศ. 2541–ปัจจุบัน
ยุคสามก๊ก
การกำหนดช่วงเวลา

ดูเพิ่ม: ลำดับเหตุการณ์สำคัญในสามก๊ก
ไม่มีการกำหนดช่วงเวลาของยุคสามก๊กอย่างตายตัว ทรรศนะโดยมากใช้ช่วงปี ค.ศ. 220-280 เป็นหลัก โดยเริ่มต้นด้วยการสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิลำดับสุดท้ายของราชวงศ์ฮั่น และสิ้นสุดด้วยการรวมแผ่นดินจีนเป็นหนึ่งเดียวโดยจักรพรรดิลำดับแรกของราชวงศ์จิ้น หากกล่าวให้แน่นอนแล้ว สถานะที่แผ่นดินจีนเกิดเป็นสามก๊กหรือเป็นรัฐอิสระ 3 รัฐนั้นเพิ่งจะเริ่มต้นอย่างแท้จริงจากการสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิของผู้ปกครองง่อก๊กในปี ค.ศ. 229 จนกระทั่งสิ้นสุดด้วยการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263 การตีความช่วงเวลานอกเหนือจากพฤติการณ์ทางการเมืองผลักดันจุดเริ่มต้นของยุคให้ย้อนกลับไปในช่วงปีท้าย ๆ ของราชวงศ์ฮั่น เริ่มด้วยการเสื่อมถอยของราชวงศ์ฮั่น
นักประวัติศาสตร์จีนให้จุดเริ่มต้นอื่น ๆ หลายจุดสำหรับช่วงเวลาของยุคสามก๊ก ได้แก่ กบฏโพกผ้าเหลืองในปี ค.ศ. 184, หนึ่งปีภายหลังการก่อกบฏคือปี ค.ศ. 185, ตั๋งโต๊ะปลดหองจูเปียนและตั้งพระเจ้าเหี้ยนเต้ขึ้นเสวยราชย์ในปี ค.ศ. 189, ตั๋งโต๊ะทิ้งนครลกเอี๋ยงและย้ายนครหลวงไปเตียงฮันในปี ค.ศ. 190 หรือโจโฉนำจักรพรรดิไว้ภายใต้การควบคุมของตนที่ฮูโต๋ในปี ค.ศ. 196
เม่าจงกัง (เหมา จงกาง) ผู้เขียนคำวิจารณ์ของนวนิยายสามก๊ก ให้ความเห็นว่าประวัติศาสตร์ของสามก๊กควรเริ่มต้นด้วยการขึ้นสู่อำนาจของสิบเสียงสี (สิบขันที) คำวิจารณ์ของเม่าจงกังในตอนที่ 120 ของนวนิยายมีีความว่า:
สามก๊กก่อตัวขึ้นเมื่อราชวงศ์ฮั่นล่มสลาย ราชวงศ์เสื่อมถอยลงเมื่อขันทีข่มเหงองค์อธิปัตย์และขุนนางโค่นล้มราชสำนัก
นอกจากนี้เม่าจงกังยังให้เหตุผลที่นวนิยายสามก๊กกำหนดจุดสิ้นสุดของยุคสามก๊กที่ปี ค.ศ. 280 อันเป็นปีที่ง่อก๊กล่มสลายว่า:
ในเมื่อนวนิยายมุ่งเน้นที่ฮั่น ก็อาจจะจบด้วยการล่มสลายของฮั่น แต่วุยโค่นล้มฮั่น การจบเรื่องราวก่อนที่ศัตรูของฮั่นจะประสบกับชะตากรรมของตนคือการปล่อยให้ผู้อ่านไม่พอใจ นวนิยายอาจจบที่การล่มสลายของวุย แต่พันธมิตรของฮั่นคือง่อ การจบเรื่องราวก่อนที่พันธมิตรของฮั่นจะล่มสลายคือการปล่อยให้ผู้อ่านรู้สึกค้างคา ดังนั้นเรื่องราวจึงต้องจบลงด้วยการล่มสลายของง่อ
เนื่องจากช่วงเวลาที่ราชวงศ์จิ้นรวมแผ่นดินเป็นหนึ่งได้ดำเนินไปเป็นเวลาอันสั้น ช่วงเวลาทั้งหมดตั้งแต่การล่มสลายของราชวงศ์ฮั่นถึงการรวมแผ่นดินโดยราชวงศ์สุย (ค.ศ. 220–589) บางครั้งจึงจัดรวมอยู่ในช่วงยุคเดียวกันเป็น "ยุคแห่งความแตกแยก" "ยุคเว่ย์ (วุยก๊ก) จิ้น ราชวงศ์เหนือ-ใต้" (หรือเพียง "ยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้" โดด ๆ แม้ว่าโดนทั่วไปจะหมายถึงช่วง ค.ศ. 420-589 ระหว่างราชวงศ์จิ้นและสุย) หรือ "ยุคหกราชวงศ์"
ประวัติศาสตร์ > กบฏโพกผ้าเหลือง

บทความหลัก: กบฏโพกผ้าเหลือง
ประวัติศาสตร์ > ตั๋งโต๊ะขึ้นสู่อำนาจ

จุดเกิดของยุคสามก๊กในประวัติศาสตร์จีน มีจุดเริ่มต้นในยุคสมัยปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกซึ่งปกครองโดยพระเจ้าเหี้ยนเต้ ภายหลังถูกตั๋งโต๊ะเข้ายึดครองอำนาจทั้งหมดไว้เป็นของตน สถาปนาตนเองเป็นบิดาบุญธรรมของพระเจ้าเหี้ยนเต้ ภายหลังตั๋งโต๊ะถูกลอบสังหาร ราชสำนักและราชวงศ์เกิดความวุ่นวาย
ประวัติศาสตร์ > การล่มสลายของอำนาจส่วนกลาง

โจโฉฉวยโอกาสในสถานการณ์ที่เกิดความขัดแย้งและปั่นป่วนเข้ายึดครองอำนาจและบังคับควบคุมให้พระเจ้าเหี้ยนเต้อยู่ภายใต้การปกครอง แต่งตั้งตนเองเป็นมหาอุปราช มีอำนาจเด็ดขาดแก่เหล่าขุนศึก กองกำลังทหารและไพร่พล ครอบครองดินแดนทางเหนือส่วนหนึ่งไว้เป็นของตน
อ้วนเสี้ยวเป็นผู้มีอำนาจและกองกำลังทหารและไพร่พลเป็นจำนวนมาก ครอบครองพื้นที่บริเวณตอนกลางและตอนปลายของลุ่มแม่น้ำฮวงโห กองทัพอ้วนเสี้ยวจัดเป็นกองกำลังทหารที่มีอำนาจสูงสุดทางภาคเหนือเช่นเดียวกับกองทัพของโจโฉ ภายหลังโจโฉสามารถนำกำลังทหารเข้าโจมตีและเอาชนะอ้วนเสี้ยวได้สำเร็จ จึงรวบรวมดินแดนทางเหนือทั้งหมดไว้เป็นของตน สำหรับดินแดนภาคใต้บริเวณตอนกลางลุ่มแม่น้ำแยงซีเกียงเป็นเขตดินแดนปกครองของเล่าเปียวซึ่งปกครองดินแดนด้วยความสงบและมั่นคง และตอนปลายแม่น้ำแยงซีเกียงเป็นเขตแดนปกครองของซุนกวน
ประวัติศาสตร์ > ช่วงท้ายของราชวงศ์ฮั่น

แต่ในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก มีความยาวนานมากกว่าร้อยปี ในระหว่างช่วงเวลานี้เกิดศึกสงครามใหญ่เพื่อแย่งชิงอำนาจและความเป็นใหญ่นับร้อยครั้ง และศึกเล็กศึกน้อยอีกนับครั้งไม่ถ้วน เช่นศึกโจรโพกผ้าเหลือง, ศึกกัวต๋อ, ศึกทุ่งพกบ๋อง ฯลฯ สำหรับศึกสงครามในสามก๊กที่ถือเป็นศึกใหญ่ที่ต้องจารึกในประวัติศาสตร์ได้แก่ศึกผาแดงหรือศึกเซ็กเพ็ก ในปี พ.ศ. 751 ซึ่งเป็นศึกสงครามระหว่างโจโฉ, เล่าปี่และซุนกวน โดยมีจุดเกิดของสงครามจากโจโฉ ที่ส่งกองกำลังทหารของตนลงใต้เพื่อโจมตีดินแดนของเล่าเปียว โดยใช้กองกำลังทหารเรือจิงโจวบุกประชิดเมืองซินเอี๋ยทั้งทางบกและทางน้ำ
ระหว่างที่โจโฉนำกองกำลังทหารเพื่อทำศึกสงคราม เล่าเปียวเกิดป่วยและเสียชีวิต เล่าจ๋องยอมจำนนและยกเมืองเกงจิ๋วแก่โจโฉ เล่าปี่ซึ่งอาศัยอยู่กับเล่าเปียวไม่ยอมจำนนต่อโจโฉ จึงแตกทัพจากเมืองซินเอี๋ยไปยังเมืองอ้วนเซีย ระหว่างทางอพยพเกิดศึกสะพานเตียงปันเกี้ยวซึ่งเป็นศึกใหญ่อีกศึกในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ขงเบ้งรับอาสาเป็นฑุตไปเจรจาขอเป็นพันธมิตรกับซุนกวนเพื่อร่วมกันต้านทัพของโจโฉ โดยเกลี้ยกล่อมซุนกวนและจิวยี่จนยอมเปิดศึกสงครามกับโจโฉ ไล่ต้อนเผากองทัพเรือของโจโฉจนวอดวาย ได้รับชัยชนะจากศึกเซ็กเพ็กอย่างงดงาม