stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าหญิงอีเรเนอแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์
ชีวิตในวัยเยาว์

เจ้าหญิงประสูติในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1866 ณ พระราชวังใหม่ เมืองดาร์มชตัท โดยทรงได้รับพระนามแรก ที่มาจากภาษากรีก แปลว่า "สันติภาพ" เนื่องจากพระองค์ประสูติในช่วงของการสิ้นสุดสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย เจ้าหญิงอลิซทรงเห็นว่าเจ้าหญิงอีเรเนอทรงเป็นเด็กที่ไม่มีเสน่ห์ดึงดูดและครั้งหนึ่งทรงเขียนถึงเจ้าหญิงวิคโทรีอา พระภคินีว่าอีเรเนอนั้น "ไม่สวยน่ารัก" แม้ว่าจะไม่มีพระสิริโฉมงามเท่าเจ้าหญิงเอลิซาเบธ แต่เจ้าหญิงทรงสุภาพเรียบร้อย ถึงแม้จะเป็นแค่ลักษณะนิสัย เจ้าหญิงอลิซทรงอบรมเลี้ยงดูพระธิดาแบบเรียบง่าย มีพระพี่เลี้ยงชาวอังกฤษควบคุมดูแลพระโอรสและธิดา และให้เสวยพระกระยาหารพวกข้าวบดเหลวกับแอ็ปเปิ้ลอบ และสวมใส่เสื้อผ้าธรรมดา ทรงสอนพระธิดาเรื่องการบ้านการเรือน เช่น การอบขนมเค้ก จัดปูเตียง จุดไฟในเตาผิง และปัดกวาดฝุ่นให้ห้องนอน เจ้าหญิงอลิซยังทรงเน้นถึงความจำเป็นในการช่วยเหลือคนจนและพาพระธิดาไปในการเยี่ยมเยียนโรงพยาบาลและงานการกุศลต่างๆ ด้วย
ในปี ค.ศ. 1873 ทั้งครอบครัวรู้สึกโศกเศร้าเมื่อเจ้าชายฟรีดริช ซึ่งมีพระนามเรียกเล่นว่า "ฟริตตี้" พระอนุชาที่ประชวรโรคเฮโมฟีเลียของเจ้าหญิงอีเรเนอ พลัดตกจากหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้ พระเศียรติดอยู่กับราวระเบียง และได้สิ้นพระชนม์ในอีกหลายชั่วโมงต่อมาเนื่องจากพระโลหิตคั่งในสมอง ต่อมาอีกหลายเดือนหลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระโอรสวัยเยาว์ เจ้าหญิงอลิซก็ทรงนำพระโอรสและธิดาไปยังหลุมฝังพระศพเพื่อสวดมนต์ต์และทรงหดหู่เมื่อถึงการฉลองครบรอบที่เกี่ยวกับพระองค์ ในฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ. 1878 เจ้าหญิงอีเรเนอ พระภคินี พระอนุชา พระกนิษฐาและพระชนกประชวรด้วยโรคคอตีบ เจ้าหญิงมารี ซึ่งมีพระนามเรียกเล่นว่า "เมย์" ก็ได้สิ้นพระชนม์ด้วยโรคนี้ ส่วนพระชนนีซึ่งทรงเหนื่อยล้าจากการพยาบาลพระโอรสและธิดา ทรงติดโรคนี้ด้วยเช่นกัน เมื่อทรงทราบว่าประชวรใกล้สิ้นพระชนม์ เจ้าหญิงอลิซก็ทรงสั่งเสียความปรารถนาต่างๆ รวมถึงคำแนะนำในการเลี้ยงดูพระธิดาและดูแลการบ้านการเรือนกับพระสวามี เจ้าหญิงสิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคคอตีบเมื่อธันวาคมปีเดียวกัน
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงอลิซ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงตกลงพระทัยจะเป็นเหมือนเป็นพระชนนีให้กับพระราชนัดดาในราชวงศ์เฮ็สเซิน เจ้าหญิงอีเรเนอ พระภคินี พระกนิษฐาและพระอนุชาที่ยังทรงพระชนม์อยู่ ได้ทรงประทับอยู่ในอังกฤษช่วงวันหยุดต่างๆ และพระอัยยิกาทรงก็ส่งคำแนะนำเกี่ยวกับการศึกษาและความเห็นเกี่ยวกับฉลองพระองค์ของพระราชนัดดามายังพระอาจารย์ด้วย
อภิเษกสมรส

เจ้าหญิงอีเรเนอทรงอภิเษกสมรสวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1888 ณ ปราสาทชาร์ล็อตเต็นบูร์ก กรุงเบอร์ลิน กับเจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย พระราชโอรสพระองค์ที่สองในจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งเยอรมนี และเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี จักรพรรดินีมเหสีแห่งเยอรมนี ในฐานะที่พระชนนีของทั้งสองพระองค์ทรงเป็นพี่น้องกัน เจ้าหญิงอีเรเนอและเจ้าชายไฮน์ริชเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของกันและกัน การอภิเษกสมรสสร้างความไม่พอพระทัยแก่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เพราะพระองค์ไม่เคยทรงทราบถึงการขอความรักกันจนกระทั่งทั้งสองพระองค์ตกลงพระทัยที่จะอภิเษกสมรส เจ้าหญิงวิคโทรีอา จักรพรรดินีมเหสีทรงพอพระทัยในตัวเจ้าหญิงอีเรเนอมาก อย่างไรก็ดี จักรพรรดินีทรงตกพระทัยมากเนื่องจากเจ้าหญิงอีเรเนอมิทรงสวมผ้าคลุมไหล่หรือผ้าคุลมบ่าเพื่ออำพรางพระอุทรขณะทรงพระครรภ์พระโอรสพระองค์แรกคือ เจ้าชายวัลเดมาร์ ซึ่งประชวรด้วยโรคเฮโมฟีเลียในปี ค.ศ. 1889 จักรพรรดินีที่ทรงสนพระทัยในการเมืองและเหตุการณ์ปัจจุบันยังทรงไม่เข้าพระทัยอีกด้วยว่าทำไมเจ้าชายไฮน์ริชและเจ้าหญิงอีเรเนอไม่เคยทรงอ่านหนังสือพิมพ์เลย อย่างไรก็ตามทั้งสองพระองค์ทรงอภิเษกสมรสกันด้วยความสุขและทรงเป็นที่รู้จักว่า "The Very Amiables" (คู่ที่น่ารักมาก) ในหมู่พระประยูรญาติ เนื่องจากลักษณะท่าทางอันสุภาพเรียบร้อย ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสสามพระองค์คือ
เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งปรัสเซีย (วัลเดมาร์ วิลเฮล์ม ลูทวิช ฟรีดริช วิคตอร์ ไฮน์ริช; 20 มีนาคม ค.ศ. 1889 - 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1945)
ทรงอภิเษกสมรสวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1919 ณ เมืองเฮมเมลมาร์ค ประเทศเยอรมนี กับ เจ้าหญิงคาลิกซ์ตา แอ็กเนส อเดลไฮด์ เอียร์มการ์ด เฮเลนา คาโรลา เอลิซา เอ็มมาแห่งลิปเปอ (14 ตุลาคม ค.ศ. 1895 - 15 ธันวาคม ค.ศ. 1982)
เจ้าชายซีกิสมุนด์แห่งปรัสเซีย (วิลเฮล์ม วิคตอร์ คาร์ล เอากุสต์ ไฮน์ริช ซิกิสมุนด์; 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1896 - 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978)
ทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1919 ณ เมืองเฮมเมลมาร์ค ประเทศเยอรมนี กับ เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก (4 มีนาคม ค.ศ. 1899 - 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989)
เจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย (ไฮน์ริช วิคตอร์ ลูทวิช ฟรีดริช; 9 มกราคม ค.ศ. 1900 - 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1904)
เชื้อสายของเจ้าชายไฮน์ริชและเจ้าหญิงอีเรเนอประกอบด้วยพระนัดดาสององค์ พระปนัดดาสององค์ และโอรสธิดาของพระปนัดดาอีกหกคน
สัมพันธ์ในครอบครัว

เจ้าหญิงได้ทรงถ่ายทอดพันธุกรรมเฮโมฟีเลียไปยังเจ้าชายวัลเดมาร์และเจ้าชายไฮน์ริช พระโอรสองค์โตและองค์เล็ก พระพลานามัยของเจ้าชายวัลเดมาร์น่าเป็นห่วงมากสำหรับพระองค์เมื่อทรงพระเยาว์ ต่อมาก็ยังทรงโทมนัสเป็นอันมากเมื่อเจ้าชายไฮน์ริช พระโอรสองค์เล็กชนมายุ 4 ชันษา สิ้นพระชนม์หลังจากหกล้มและพระเศียรกระแทกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1904 หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายไฮน์ริช เจ้าหญิงอาลิกซ์ ซึ่งเป็นพระขนิษฐาที่ขณะนี้เป็นจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย ทรงมีประสูติกาลพระโอรสที่ประชวรด้วยโรคเฮโมฟีเลีย พระนามว่า มกุฎราชกุมารอเล็กซิส ส่วนพระราชินีวิคโทรีอา ยูจีเนียแห่งสเปน พระญาติชั้นที่หนึ่งก็มีพระโอรสที่ประชวรด้วยโรคเฮโมฟีเลียสองพระองค์เช่นกัน
เจ้าหญิงอีเรเนอที่ทรงได้รับการเลี้ยงดูมาให้เชื่อวิถีความพฤติสมัยวิกตอเรียอย่างแท้จริง ทรงตกพระทัยอย่างง่ายดายกับสิ่งที่เห็นว่าเป็นความไร้ศีลธรรม  เมื่อเจ้าหญิงเอลิซาเบธ พระภคินีทรงเลิกนับถือนิกายลูเธอรันเยอรมัน ที่ทั้งสองพระองค์ทรงเติบโตมาและเข้ารีตในศาสนจักรออร์โธด็อกซ์รัสเซียในปี ค.ศ. 1891 เจ้าหญิงทรงรู้สึกเศร้าพระทัยมาก พระองค์ทรงเขียนถึงพระชนกว่าทรง"ร้องไห้อย่างหนัก"กับการตัดสินใจของเจ้าหญิงเอลิซาเบธ ต่อมาเจ้าหญิงอาลิกซ์ได้ทรงเข้ารีตในศาสนจักรออร์โธด็อกซ์รัสเซียด้วยเช่นกันเมื่อทรงอภิเษกสมรสกับจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย แม้ว่าจะทรงผิดหวังกับการเลือกนับถือศาสนา พระองค์ยังคงใกล้ชิดสนิทสนมกับพระภคินีและขนิษฐาทั้งสอง ในปี ค.ศ. 1907 เจ้าหญิงอีเรเนอทรงช่วยเหลือจัดแจงการอภิเษกสมรสที่ต่อมาเป็นเสมือนหายนะระหว่างแกรนด์ดัชเชสมาเรีย ปาฟลอฟนาแห่งรัสเซียกับเจ้าชายวิลเฮล์มแห่งสวีเดน ดยุกแห่งโซเดอร์มันลานด์ พระราชินีแห่งสวีเดน พระชนนีในเจ้าชายวิลเฮล์มทรงเป็นสหายเก่าของทั้งเจ้าหญิงเอลิซาเบธและเจ้าหญิงอีเรเนอ  แกรนด์ดัชเชสมาเรียทรงเขียนเล่าต่อมาว่าเจ้าหญิงอีเรเนอทรงกดดันพระองค์ให้ทำพิธีอภิเษกสมรสให้ลุล่วงเมื่อทรงสงสัย พระองค์ตรัสกับแกรนด์ดัชเชสว่าการล้มเลิกงานพิธีจะทำให้เจ้าหญิงเอลิซาเบธ"เสียใจอย่างมาก" ในปี ค.ศ. 1912 เจ้าหญิงอีเรเนอทรงเป็นหนึ่งในแรงสนับสนุนต่อเจ้าหญิงอาลิกซ์ พระขนิษฐา เมื่อมกุฎราชกุมารอเล็กซิสใกล้สิ้นพระชนม์จากความซับซ้อนของโรคเฮโมฟีเลียที่เรือนล่าสัตว์ของราชวงศ์ในประเทศโปแลนด์
ปลายพระชนม์ชีพ

ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าหญิงอีเรเนอกับพระภคินีและพระขนิษฐาต้องแตกแยกออกจากการเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 ซึ่งทำให้ต้องทรงอยู่กันคนละฝ่าย เมื่อสงครามสิ้นสุดลง พระองค์ทรงได้ข่าวว่าเจ้าหญิงอาลิกซ์ พระสวามี พระโอสธิดาและเจ้าหญิงเอลิซาเบธ พระภคินีทรงถูกปลงพระชนม์โดยพวกบอลเชวิค หลังจากสงครามและการสละราชสมบัติของจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 ประเทศเยอรมนีไม่ได้ปกครองด้วยราชวงศ์ปรัสเซียอีกต่อไป แต่เจ้าหญิงอีเรเนอกับพระสวามียังคงประทับในตำหนักเฮมเมลมาร์ค ทางตอนเหนือของประเทศอยู่
เมื่อแอนนา แอนเดอร์สันปรากฏตัวขึ้นที่กรุงเบอร์ลินในปี ค.ศ. 1921 โดยอ้างว่าเป็นแกรนด์ดัชเชสอนาสตาเซีย นิโคไลเยฟนาแห่งรัสเซีย ผู้รอดชีวิตจากการปลงพระชนม์พระราชวงศ์ เจ้าหญิงอีเรเนอเสด็จไปพบกับหญิงสาวคนนั้นแต่ตัดสินว่านางแอนเดอร์สันไม่ใช่พระนัดดาที่ทรงพบครั้งสุดท้ายเมื่อปี ค.ศ. 1913 เจ้าชายไฮน์ริช พระสวามีทรงกล่าวว่าการพูดถึงนางแอนเดอร์สันรบกวนพระทัยเจ้าหญิงอีเรเนอมากเกินไปและทรงสั่งว่าห้ามมิให้ใครพูดถึงหญิงคนนั้นเมื่อพระองค์ทรงอยู่ด้วย เจ้าชายไฮน์ริชสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1929 และอีกหลายปีต่อมา เจ้าชายซิกิสมุนด์ พระโอรสทรงตั้งคำถามกับนางแอนเดอร์สันผ่านสื่อกลางเกี่ยวกับวัยเยาว์ที่มีร่วมกันและกล่าวว่าคำตอบถูกหมดทุกขัอ เจ้าหญิงอีเรเนอทรงรับอุปการะเจ้าหญิงบาร์บารา พระธิดาในเจ้าชายซิกิสมุนด์ ที่ประสูติในปี ค.ศ. 1920 ไว้เป็นทายาทหลังจากที่เจ้าชายได้เสด็จออกจากเยอรมนีเพื่อไปประทับยังประเทศคอสตาริกาในช่วงทศวรรษที่ 1930 เจ้าชายซิกิสมุนด์ทรงปฏิเสธที่จะเสด็จกลับมาประทับในเยอรมนีหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 เจ้าหญิงอีเรเนอทรงโทมนัสอย่างแสนสาหัสเมื่อเจ้าชายวัลเดมาร์ พระโอรสองค์โตประชวรด้วยโรคเฮโมฟีเลียในปี ค.ศ. 1945 และสิ้นพระชนม์เนื่องจากการขาดเลือดสำหรับการถ่ายโลหิต ส่วนเจ้าหญิงก็สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1953 สิริพระชันษาได้ 87 ปี 4 เดือน โดยได้ทรงทิ้งพระตำหนักเฮมเมลมาร์คไว้ให้เป็นมรดกแก่พระนัดดา
พระอิสริยยศ

11 กรกฎาคม ค.ศ. 1866 - 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1888: พระองค์เจ้าหญิงอีเรเนอแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ (Her Grand Ducal Highness Princess Irene of Hesse and by Rhine)
24 พฤษภาคม ค.ศ. 1888 - 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1953: สมเด็จเจ้าหญิงอีเรเนอแห่งปรัสเซีย (Her Royal Highness Princess Irene of Prussia)
เมฟิสโตเฟเลส

เมฟิสโตเฟเลส บินข้าม Wittenberg ปรากฏในวรรณกรรมของเออแฌน เดอลาครัว
เมฟิสโตเฟเลส (เยอรมัน: Mephistopheles หรือสะกด Mephistophilus, Mephistophilis, Mephostopheles, Mephisto, Mephastophilis) เป็นปีศาจในนิทานพื้นบ้านของประเทศเยอรมนี เมฟิสโตเฟเลสปรากฏเริ่มแรกในวรรณกรรมในลักษณะของปีศาจในตำนานเฟาสต์ หลังจากนั้นเมฟิสโตเฟเลสได้ถูกนำมาใช้เป็นลักษณะของปีศาจในหลากหลายเรื่อง
เม็ท

เม็ทเบริทเชิน (Mettbrötchen) เม็ทบนขนมปังก้อน
เม็ท (เยอรมัน: Mett) เป็นการตระเตรียมเนื้อหมูดิบสับละเอียดที่เป็นที่นิยมกันในเยอรมนี ในเบลเยียมและเนเธอร์แลนด์มีการตระเตรียมที่คล้ายกันแต่ทำจากเนื้อวัว
โดยปกติจะเสิร์ฟเม็ทพร้อมกับเกลือและพริกไทยดำ และบางครั้งก็มีกระเทียม ยี่หร่า หรือหัวหอมสับ และกินแบบดิบ ๆ โดยมักจะโปะบนขนมปังก้อน ที่บุฟเฟ่ต์บางแห่งจะเสิร์ฟเป็นเม็ททีเกิล (Mettigel – เม็ทรูปเฮดจ์ฮอก) นอกจากนี้ยังมีการจำหน่ายในรูปแบบเม็ทววสท์ (Mettwurst) ซึ่งเป็นไส้กรอกดิบ รสเผ็ด และมักจะผ่านการรมควัน กฎหมายเยอรมันกำหนดว่าเม็ทต้องมีส่วนประกอบที่เป็นไขมันไม่เกินร้อยละ 35
เมอส์

| เมอส์ |
| --- | --- |
เมือง
Moers Castle
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเมอส์ในอำเภอWesel  
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: นอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
จังหวัด: Düsseldorf
อำเภอ: Wesel
เขตการปกครอง: 3
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Norbert Ballhaus (SPD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 67.68 ตร.กม. (26.13 ตร.ไมล์)
ความสูง: 23 เมตร (75 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 103,487 คน
 • ความหนาแน่น: 1,500 คน/ตร.กม. (4,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 47441 - 47447
รหัสโทรศัพท์: 0 28 41
ทะเบียนพาหนะ: MO (alternative: WES or DIN)
เว็บไซต์: Willkommen in Moers (เยอรมัน)
เมอส์ (เยอรมัน: Moers เสียงอ่านภาษาเยอรมัน: [ˈmœʁs]; รูปแบบเก่า: Mörs; archaic Dutch: Murse, Murs or Meurs) เป็นเมืองในประเทศเยอรมนี ในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน บนฝั่งแม่น้ำไรน์ เคยตกเป็นส่วนหนึ่งของปรัสเซียในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18
เมินเชินกลัทบัค

| เมินเชินกลัทบัค  |
| --- | --- |
นคร
โบสถ์เมินเชินกลัทบัค
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเมินเชินกลัทบัคในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน  
เมินเชินกลัทบัค แสดงแผนที่เยอรมนีเมินเชินกลัทบัค แสดงแผนที่รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
พิกัด: 51°12′0″N 06°26′0″E﻿ / ﻿51.20000°N 6.43333°E﻿ / 51.20000; 6.43333
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: นอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
จังหวัด: ดึสเซิลดอร์ฟ  
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Hans Wilhelm Reiners (CDU)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 170.43 ตร.กม. (65.80 ตร.ไมล์)
ความสูง: 70 เมตร (230 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 259,665 คน
 • ความหนาแน่น: 1,500 คน/ตร.กม. (3,900 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 41001–41239
รหัสโทรศัพท์: 02161, 02166
ทะเบียนพาหนะ: MG
เว็บไซต์: www.moenchengladbach.de
เมินเชินกลัทบัค (เยอรมัน: Mönchengladbach) เป็นเมืองในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์ อยู่กึ่งกลางระหว่างเมืองดึสเซิลดอร์ฟกับชายแดนเนเธอร์แลนด์ เมืองนี้เป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลโบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัคและเป็นศูนย์กลางการขนส่งและศูนย์กลางการผลิตสิ่งทอที่สำคัญ รวมทั้งการผลิตเครื่องจักร เหล็ก เคมีภัณฑ์ กระดาษ หนังสัตว์ ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ

| --- | --- |

ก่อตั้ง: ค.ศ. 1987
ภูมิภาค:  เยอรมนี
จำนวนทีม: 2
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: แอร์เบ ไลพ์ซิช (สมัยที่ 1)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: ไบเอิร์นมิวนิก (10 สมัย)
 เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ ฤดูกาล 2023
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ (เยอรมัน: DFL-Supercup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลนัดเดียวจบในประเทศเยอรมนี โดยเป็นการแข่งขันระหว่างผู้ชนะจากบุนเดิสลีกากับผู้ชนะจากเดเอ็ฟเบ-โพคาล
การแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ

| ปี> ไม่เป็นทางการ | ชนะเลิศ บุนเดิสลีกา> ไม่เป็นทางการ | ผลคะแนน> ไม่เป็นทางการ | ชนะเลิศ เดเอ็ฟเบ-โพคาล> ไม่เป็นทางการ | เมืองเจ้าภาพ> ไม่เป็นทางการ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1977 | โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค | 3–2 | ฮัมบวร์ค | ฮัมบวร์ค |
| 1982 | ฮัมบวร์ค | 1–1 (2–4 ลูกโทษ) | ไบเอิร์นมิวนิก | มิวนิก |
เป็นทางการ
| 1987 | ไบเอิร์นมิวนิก | 2–1 | ฮัมบวร์ค | แฟรงก์เฟิร์ต |
| 1988 | แวร์เดอร์เบรเมน | 2–0 | ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท | แฟรงก์เฟิร์ต |
| 1989 | ไบเอิร์นมิวนิก | 3–4 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | ไกเซอร์สเลาเทิร์น |
| 1990 | ไบเอิร์นมิวนิก | 4–1 | ไกเซอร์สเลาเทิร์น | คาลส์รูเออ |
| 1991 | ไกเซอร์สเลาเทิร์น | 3–1 | แวร์เดอร์เบรเมน | ฮันโนเฟอร์ |
| 1992 | ชตุทท์การ์ท | 3–1 | ฮันโนเฟอร์ 96 | ฮันโนเฟอร์ |
| 1993 | แวร์เดอร์เบรเมน | 2–2 (7–6 ลูกโทษ) | ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน | เลเวอร์คูเซิน |
| 1994 | ไบเอิร์นมิวนิก | 1–3 (หลังต่อเวลาพิเศษ) | แวร์เดอร์เบรเมน | มิวนิก |
| 1995 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | 1–0 | โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค | ดุสเซลดอร์ฟ |
| 1996 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | 1–1 (4–3 ลูกโทษ) | ไกเซอร์สเลาเทิร์น | มันไฮม์ |
ไม่เป็นทางการ
| 2008 | ไบเอิร์นมิวนิก | 1–2 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | ดอร์ทมุนท์ |
| 2009 | ว็อลฟส์บูร์ก | 1–2 | แวร์เดอร์เบรเมน | ว็อลฟส์บูร์ก |
เป็นทางการ
| 2010 | ไบเอิร์นมิวนิก | 2–0 | ชัลเคอ 04 | เอาก์สบูร์ก |
| 2011 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | 0–0 (3–4 ลูกโทษ) | ชัลเคอ 04 | เกลเซนเคียร์เชิน |
| 2012 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | 1–2 | ไบเอิร์นมิวนิก | มิวนิก |
| 2013 | ไบเอิร์นมิวนิก | 2–4 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | ดอร์ทมุนท์ |
| 2014 | ไบเอิร์นมิวนิก | 0–2 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | ดอร์ทมุนท์ |
| 2015 | ไบเอิร์นมิวนิก | 1–1 (4–5 ลูกโทษ) | ว็อลฟส์บูร์ก | ว็อลฟส์บูร์ก |
| 2016 | ไบเอิร์นมิวนิก | 2–0 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | ดอร์ทมุนท์ |
| 2017 | ไบเอิร์นมิวนิก | 2–2 (5–4 ลูกโทษ) | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | ดอร์ทมุนท์ |
| 2018 | ไบเอิร์นมิวนิก | 5–0 | ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท | แฟรงก์เฟิร์ต |
| 2019 | ไบเอิร์นมิวนิก | 0–2 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | ดอร์ทมุนท์ |
| 2020 | ไบเอิร์นมิวนิก | 3–2 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | มิวนิก |
| 2021 | ไบเอิร์นมิวนิก | 3–1 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | ดอร์ทมุนท์ |
| 2022 | ไบเอิร์นมิวนิก | 5–3 | แอร์เบ ไลพ์ซิช | ไลพ์ซิช |
| 2023 | ไบเอิร์นมิวนิก | 0–3 | แอร์เบ ไลพ์ซิช | มิวนิก |
ตัวหนาเป็นรายชื่อทีมที่ชนะเลิศซูเปอร์คัพ
^A  ไม่มีต่อเวลาพิเศษลงเล่น
ทำเนียบสถิติแบ่งแยกตามสโมสร

| สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ปีที่ชนะ | ปีที่แพ้ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 10 | 7 | 1987, 1990, 2010, 2012, 2016, 2017, 2018, 2020, 2021, 2022 | 1989, 1994, 2013, 2014, 2015, 2019, 2023 |
| โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | 6 | 6 | 1989, 1995, 1996, 2013, 2014, 2019 | 2011, 2012, 2016, 2017, 2020, 2021 |
| แวร์เดอร์ เบรเมน | 3 | 1 | 1988, 1993, 1994 | 1991 |
| ไกเซอร์สเลาเทิร์น | 1 | 2 | 1991 | 1990, 1996 |
| ชัลเคอ 04 | 1 | 1 | 2011 | 2010 |
| แอร์เบ ไลพ์ซิช | 1 | 1 | 2023 | 2022 |
| ชตุทท์การ์ท | 1 | 0 | 1992 | – |
| ว็อลฟส์บูร์ก | 1 | 0 | 2015 | – |
| ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท | 0 | 2 | – | 1988, 2018 |
| ฮัมบวร์ค | 0 | 1 | – | 1987 |
| ฮันโนเฟอร์ 96 | 0 | 1 | – | 1992 |
| ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน | 0 | 1 | – | 1993 |
| โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค | 0 | 1 | – | 1995 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กเดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ |
| --- | --- |
ไม่เป็นทางการ:  1940  1976  1982  2008  2009 
เดเอ็ฟเบ-ซูเพอร์คัพ:  1987  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996 
เดเอ็ฟเบ-ลีกาโพคาล:  1972–73  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007 รายชื่อของแต่ละนัด 
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ:  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023 
| ด ค กฟุตบอลซูเปอร์คัพแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  เบลารุส  เบลเยียม  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  อังกฤษ  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิสราเอล  อีตาลี  คาซัคสถาน  คอซอวอ  ลิทัวเนีย  นอร์ทมาซิโดเนีย  มอลตา  มอลโดวา  เนเธอร์แลนด์  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ไอร์แลนด์  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สเปน  ตุรกี  ยูเครน 
อดีต:  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เยอรมนีตะวันออก  กรีซ  ไอร์แลนด์ FAI Super Cup  LFA President's Cup  Top Four Cup  ลัตเวีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  ซานมารีโน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สหภาพโซเวียต  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูโกสลาเวีย 
ระหว่างชาติ:  เชโกสโลวาเกีย  ไอร์แลนด์ 
| ด ค ก ฟุตบอลในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
สมาคมฟุตบอลเยอรมัน
ลีก:  บุนเดิสลีกา  ซไวเทอบุนเดิสลีกา  ดริทเทอลีกา  Regionalliga  Oberliga  Verbandsliga  Landesliga  Bezirksoberliga  Gruppenliga  Bezirksliga  Kreisliga  Kreisklasse 
ถ้วย:  เดเอ็ฟเบ-โพคาล  เดเอ็ฟเอ็ล-ลีกาโพคาล  เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ  Verbandspokal 
ทีมชาติ:  ทีมชาติ  ทีมบี  ทีมโอลิมปิก  U-21  U-20  U-19  U-18  U-17  U-16  U-15  ผู้จัดการ  สถิติ  ผลงานในฟุตบอลโลก 
เมือง:  เบอร์ลิน  มิวนิก 
 รายชื่อผู้ชนะการแข่งขันฟุตบอลเยอรมัน  สโมสร  สโมสรในยุโรป  สถิติ  เกียรติประวัติ  ประวัติ  คู่แข่ง  สนาม  ผู้เล่น (หมวดหมู่)  ผู้เล่นทีมชาติ ชาย  หญิง  ผู้เล่นทีมชาติ ค.ศ. 1908–1942  นักฟุตบอลแห่งปี
กากาอูซียา

| หน่วยดินแดนปกครองตนเองกากาอูซียา Avtonom Territoriali Bölümlüü Gagauziya (กากาอุซ) Unitatea Teritorială Autonomă Găgăuzia (โรมาเนีย) Автономное территориальное образование Гагаузия (รัสเซีย) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: กากาอูซียาจงเจริญ!
เพลงชาติ: ตาราฟึม (แผ่นดินของข้า) 
ที่ตั้งของกากาอูซียา (แดง) ในประเทศมอลโดวา (ขาว)
เมืองหลวง: กอมรัต
เมืองใหญ่สุด: เมืองหลัก
ภาษา: กากาอุซ
การปกครอง: รัฐบาล

• ผู้ว่าการราชการหน่วยดินแดนปกครองตนเองกากาอูซียา : Evghenia Guțul
• ประธานสมัชชาชาวกากาอูซียา : Dmitri Constantinov
 
ประวัติศาสตร์

• ก่อตั้ง : 23 ธันวาคม 1994
 
พื้นที่
• รวม: 1,832 ตารางกิโลเมตร (707 ตารางไมล์)
ประชากร
• 2011 ประมาณ: 160,700
• ความหนาแน่น: 87.7 ต่อตารางกิโลเมตร (227.1 ต่อตารางไมล์)
สกุลเงิน: เลวูมอลโดวา (MDL)
กากาอูซียา (กากาอุซ: Gagauziya) หรือ หน่วยดินแดนปกครองตนเองกากาอูซียา (กากาอุซ: Avtonom Territorial Bölümlüü Gagauziya) เป็นหนึ่งในสองจังหวัดปกครองตนเองของประเทศมอลโดวา กากาอูซียาตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมอลโดวา มีพื้นที่ 1,832 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 160,700 คน โดยมีเมืองหลักและเมืองใหญ่ที่สุดอยู่ที่กอมรัต กากาอูซียามีภาษาราชการ 3 ภาษา ประชากรส่วนใหญ่มีเชื้อสายเตอร์กิก
เบสซาเรเบีย ซึ่งก่อนหน้านี้เป็นดินแดนทางตะวันออกของมอลเดเวียถูกผนวกโดยจักรวรรดิรัสเซียใน ค.ศ. 1812 และเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 พื้นที่เบสซาราเบียทั้งหมดซึ่งเดิมบริหารโดยจักรวรรดิรัสเซีย รวมถึงดินแดนที่ถูกเรียกว่า 'กากาอูซียา' ได้มาอยู่ภายใต้ปกครองของราชอาณาจักรโรมาเนีย ต่อมาได้ถูกสหภาพโซเวียตรุกรานและยึดครองในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 แต่โรมาเนียก็ยึดครองดินแดนดังกล่าวอีกครั้งระหว่าง ค.ศ. 1941 ถึง ค.ศ. 1944 หลังจากที่โรมาเนียเข้าร่วมกับฝ่ายอักษะและช่วยบุกสหภาพโซเวียต หลังสงครามโลกครั้งที่สองได้ถูกรวมเข้ากับสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย ต่อมาในปี ค.ศ. 1990 กากาอูซียาประกาศตนเป็นอิสระจากมอลโดวาเป็นสาธารณรัฐกากาอุซในระหว่างการล่มสลายของสหภาพโซเวียต แต่ท้ายที่สุดก็กลับคืนสู่มอลโดวาใน ค.ศ. 1995
เยนส์ คือห์เน

เยนส์ คือห์เน (เยอรมัน: Jens Kühne) เป็นนักมีนวิทยาและนักสำรวจธรรมชาติชาวเยอรมัน เกิดเมื่อ ค.ศ. 1970 จบการศึกษาด้านสูทกรรม และทำงานเป็นเชฟมากว่า 25 ปี ทั้งในเยอรมนีและสวิตเซอร์แลนด์  โดยมีตำแหน่งสุดท้ายเป็นหัวหน้าที่ปรึกษาอาวุโสให้กับโรงแรมดอยช์ในเยอรมนี
คือห์เน เริ่มต้นทำงานด้านมีนวิทยาจากความชอบที่จะเลี้ยงปลาในวัยเด็ก โดยปลาชนิดแรกที่เลี้ยง คือ ปลาพาราไดซ์ (Macropodus opercularis) เริ่มต้นจากการรวบรวมเงินที่สะสมมาตลอดการทำงาน 25 ปี เดินทางมาที่กลุ่มประเทศเอเชียอาคเนย์ เพื่อสำรวจปลาในแหล่งธรรมชาติ โดยเริ่มจากอินโดนีเซียใน ค.ศ. 1994 จากนั้นได้ตระเวนไปทั่วทั้งมาเลเซีย, ลาว, กัมพูชา  และได้เดินทางมาสู่ประเทศไทยใน ค.ศ. 2000 จนได้ปักหลักถาวรจนถึงปัจจุบันที่จังหวัดนครศรีธรรมราชพร้อมกับภรรยาชาวไทย ในบ้านพักมีตู้ปลาที่เลี้ยงไว้จำนวนมาก รวมทั้งเพาะสัตว์ที่เป็นอาหารปลาเองด้วย เช่น ลูกน้ำ, ไรแดง, ไรทะเล, โรติเฟอร์ เป็นต้น
เยนส์ คือห์เน มีผลงานสำรวจพบปลาชนิดใหม่ของโลก 2 ชนิด คือ ปลากัดชนิด Betta kuehnei ที่ค้นพบในมาเลเซีย และอีกชนิดหนึ่งกำลังขอดำเนินการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ซึ่งเป็นปลาในสกุลปลากริม (Trichopsis spp.) ค้นพบที่จังหวัดเพชรบุรี
นอกจากนี้แล้ว ยังทำงานพิเศษให้กับสถาบันอุดมศึกษาที่เช็กเกียเกี่ยวกับการสำรวจปลาในวงศ์ปลาค้อ (Balitoridae) ในทวีปเอเชีย, เขียนบทความให้กับนิตยสารปลาสวยงามของยุโรปหลายฉบับ เช่น Amazonas, DATZ, Aquarium live, Aquaristik, Fachmagazin เป็นต้น, เขียนบทความเกี่ยวกับปลาในกลุ่มปลากัดให้แก่สมาคมปลากัดระหว่างประเทศ (Internationale Gemeinschaft für Labyrinthfische) ที่ตั้งอยู่ในประเทศเยอรมนี รวมทั้งเขียนบทความเรื่องกล้วยไม้และแมลงให้แก่นิตยสารกล้วยไม้และสัตว์เลี้ยงในประเทศเยอรมนีด้วย
เฟาเอ็ฟเอ็ล โบคุม

บริษัท สมาคมกายบริหารโบคุม 1848 แผนกฟุตบอล ทุนจำกัด หรือเรียกกันสั้น ๆ ว่า  เฟาเอ็ฟเอ็ล โบคุม (เยอรมัน: VfL Bochum) เป็นสโมสรฟุตบอลเยอรมัน ตั้งอยู่ที่เมืองโบคุม รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ปัจจุบันแข่งขันในบุนเดิสลีกาหลังจากที่เลื่อนชั้นจากซไวเทอบุนเดิสลีกาในฤดูกาล 2020–21 พวกเขาเคยลงเล่นในบุนเดิสลีกาถึง 34 ฤดูกาล
สนาม

รัวร์ชตาดีอ็อน (หรือรู้จักในชื่อโวโนวีอา-รัวร์ชตาดีอ็อน ด้วยเหตุผลด้านการสนับสนุน) เป็นหนึ่งในสนามฟุตบอลที่ทันสมัยที่สุดของประเทศ สนามเริ่มก่อสร้างขึ้นในทศวรรษ 1970 บนพื้นที่ของสนามคัสโทรเพอร์ชตราเซอซึ่งเคยเป็นสนามเหย้าของสโมสร TuS Bochum 08 บริเวณทางตอนเหนือของเมือง
อัฒจันทร์ทุกฝั่งของสนามมีหลังคาคลุม สนามมีความจุ 27,599 ที่นั่งและมีห้องสแตนดิงที่รองรับได้ 12,025 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
The Abseits Guide to German Soccer เก็บถาวร 2009-06-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
fussball.com
vfl-bochum.pl
| ด ค กบุนเดิสลีกา |
| --- | --- |
สโมสรในฤดูกาล 2024–25:  เเอาคส์บวร์ค  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน  ไบเอิร์นมิวนิก  เฟาเอ็ฟเอ็ล โบคุม  โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์  ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท  เอ็สเซ ไฟรบวร์ค  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ไฮเดินไฮม์  1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์  โฮลสไตน์คีล  แอร์เบ ไลพ์ซิช  ไมนทซ์ 05  ซังคท์เพาลี  เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท  อูนีโอนแบร์ลีน  แวร์เดอร์เบรเมิน  เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค 
สโมสรที่เคยอยู่ในบุนเดิสลีกา:  เทเอ็สเฟา 1860 มึนเชิน  อะเลมันเนียอาเคิน  อาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์  บาเยอร์ 05 อือร์ดิงเงิน/คาเอฟเซอือร์ดิงเงิน 05  เบลา-ไวซ์ 90 แบร์ลีน  โบรุสเซียนอยน์เคียร์เชิน  ดาร์มชตัดท์ 98  ดึนาโมเดรสเดิน  ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ  ไอน์ทรัคท์เบราน์ชไวค์  เอเนอร์จีคอทท์บุส  ฟอร์ทูนาเคิล์น  กร็อยเทอร์เฟือร์ท  ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา  ฮันโนเฟอร์ 96  ฮันซาร็อสท็อค  แฮร์ทา เบเอ็สเซ  เอ็ฟเซ 08 ฮ็อมบวร์ค  อิงก็อลชตัท  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น  คาร์ลสรูห์เอสเซ  คิกเกอร์สออฟเฟินบาค  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เคิลน์  เฟาเอฟเบไลพ์ซิจ  ไมเดอร์ริเชอร์เอสเฟา/เอ็มเอสเฟาดุยส์บูร์ก  พรอยเซินมึนสเตอร์  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค  โรท-ไวซ์ เอสเซิน  โรท-ไวซ์ โอเบอร์เฮาเซิน  เอ็สเซ พาเดอร์บอร์น 07  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ซาร์บรึคเคิน  ชัลเคอ 04  ชตุทการ์เทอร์คิคเคิร์ส  ทัสมาเนียแบร์ลีน  เทนนิสโบรุสเซียแบร์ลีน  เอสเอสเฟาอุล์ม 1846  อุนเทอร์ฮาคิง  วัลด์โฮฟมันไฮม์  วัทเทินไชด์ 09  วุพเพอร์ทาเลอร์เอสเฟา 
ฤดูกาล:  1963–64  1964–65  1965–66  1966–67  1967–68  1968–69  1969–70  1970–71  1971–72  1972–73  1973–74  1974–75  1975–76  1976–77  1977–78  1978–79  1979–80  1980–81  1981–82  1982–83  1983–84  1984–85  1985–86  1986–87  1987–88  1988–89  1989–90  1990–91  1991–92  1992–93  1993–94  1994–95  1995–96  1996–97  1997–98  1998–99  1999–2000  2000–01  2001–02  2002–03  2003–04  2004–05  2005–06  2006–07  2007–08  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24  2024–25 
รูห์รชตาดีอ็อน
ฟาโรห์เมเนส

เมเนส (รุ่งเรือง ประมาณ 3200–3000 ปีก่อนคริสต์ศํกราช; อียิปต์โบราณ: mnj, อาจออกเสียงเป็น */maˈnij/; กรีกโบราณ: Μήνης)  เป็นฟาโรห์ในสมัยราชวงศ์ตอนต้นของอียิปต์โบราณ ในบันทึกคลาสสิกระบุว่าพระองค์รวมอียิปต์บนและล่างและเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์แรก
ตัวตนของเมเนสยังคงเป็นที่โต้แย้ง ถึงแม้ว่าฉันทามติกระแสหลักระบุเมเนสเข้ากับฟาโรห์นาร์เมอร์ ผู้ปกครองสมัยนะกอดะฮ์ที่ 3 หรือฟาโรห์ฮอร์-อฮา ฟาโรห์ราชวงศ์ที่ 1 ทั้งสองฟาโรห์มีชื่อเสียงจากการรวมอียิปต์
พระนามและตัวตน

Menes เป็นพระนามทั่วไปที่มาจากแมนิโธ นักประวัติศาสตร์และนักบวชชาวอียิปต์ที่มีชีวิตในราชอาณาจักรทอเลมีก่อนยุคคอปติก แมนิโธจกชื่อในภาษากรีกว่า Μήνης (ทับศัพท์: Mênês) ส่วน Μιν (ทับศัพท์: Min) ที่เป็นพระนามกรีกอีกแบบ ได้รับการอ้างอิงจากเฮอรอโดทัส นักประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช แต่ปัจจุบันไม่เป็นที่ยอมรัย เนื่องจากพระนามหลังเป็นผลจากการแผลงพระนามเทพมิน
พระนามในรูปแบบอียิปต์ mnj ปรากฏในบันทึกพระนามแห่งตูรินและอไบดอส ซึ่งมีอายุในราชวงศ์ที่ 19 โดยสร้างรูปสะกดใหม่เป็น */maˈnij/ การเปลี่ยนแปลงในสมัยราชอาณาจักรใหม่ตอนต้น ทำให้พระนามเดิมออกเสียงในภาษาอียิปต์เป็น */maˈneʔ/ คำว่า mnj หมายถึง "พระองค์เป็นผู้ที่ยั่งยืน" ซึ่งไอ.อี.เอส. เอ็ดเวิร์ดส์ (1971) กล่าวแนะว่า คำนี้อาจหมายถึง "ฉายาเชิงบรรยายของวีรบุรุษกึ่งตำนาน [...] ที่ชื่อจริงนั้นสูญหาย" มากกว่าชื่อเฉพาะ ชื่อนี้อาจรวมถึงผู้ปกครองสมัยนะกอดะฮ์ที่ 3: ฟาโรห์กา, ฟาโรห์สกอร์เปียนที่ 2 และฟาโรห์นาร์เมอร์