stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อ้าย..คนหล่อลวง
การตอบรับ

วันแรกของการเข้าฉายอย่างเป็นทางการ (3 ธันวาคม) ภาพยนตร์เปิดตัวด้วยรายได้ 3.68 ล้านบาท ทำลายสถิติเดิมของ อิเรียมซิ่ง เพียง 40,000 บาทขึ้นเป็นภาพยนตร์ไทยเปิดตัวด้วยรายได้สูงสุดในปี พ.ศ. 2563 แต่หลังจากผ่านวันหยุดสุดสัปดาห์แรกของการเข้าฉาย (สี่วันหลังจากการเข้าฉาย รวมรายได้รอบปฐมทัศน์) ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 19.58 ล้านบาท กลายเป็นภาพยนตร์ไทยทำเงินสูงสุดเป็นอันดับที่ 2 รองจาก อิเรียมซิ่ง และเป็นอันดับ 4 ของภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปี พ.ศ. 2563 แต่หลังจากการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 เกิดขึ้นซ้ำอีกครั้งในช่วงปลายเดือนธันวาคม จีดีเอชได้มีการยุติโปรแกรมฉายภาพยนตร์ทันที โดยทำรายได้รวม 39 วัน เฉพาะในกรุงเทพฯ ปริมณฑล และเชียงใหม่ที่ 56.5 ล้านบาท และรายได้รวมทั่วประเทศที่ 100 ล้านบาท
การตอบรับ > ข้อวิจารณ์

จากตัวละคร "แซมซัน" ในภาพยนตร์ มีกระแสวิพากษ์วิจารณ์บนโลกออนไลน์เกี่ยวกับตัวละครนี้ ในบทของตัวละครเป็นผู้จัดการของโรงแรม ที่มีลักษณะเป็นคนผิวสี ผมหยิก ฟันห่าง เวลาพูดจะมีน้ำลายกระเด็น ทำให้กลายเป็นที่วิจารณ์ว่า ตัวละครนี้ เป็นการสื่อไปในทางที่ไม่ดีนัก เนื่องจากเป็นการนำรูปลักษณ์ของบุคคลมาล้อเลียนให้เกิดความตลกขำขัน การนำเรื่องรูปลักษณ์มาล้อเลียน อาจสร้างผลกระทบต่อจิตใจของผู้ชม ทำให้มีไม่ความมั่นใจในรูปร่างของตัวเอง
จังหวัดเสียมราฐ

| จังหวัดเสียมราฐ ខេត្តសៀមរាប |
| --- | --- |
จังหวัด
บนลงล่าง ซ้ายไปขวา: นครวัด, นครธม, หมู่บ้านวัฒนธรรมกัมพูชา, พนมกุเลน, ปราสาทบันทายศรี, โตนเลสาบ, ปราสาทตาพรหม, ปราสาทซัวปรอต
สมญา: กำแพงพระนคร
แผนที่ประเทศกัมพูชาเน้นจังหวัดเสียมราฐ
พิกัด: 13°21′N 103°51′E﻿ / ﻿13.350°N 103.850°E﻿ / 13.350; 103.850
ประเทศ:  กัมพูชา
เมืองหลัก: เสียมราฐ
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ: ปรัก โซพ็วน (CPP)
 • ที่นั่งรัฐสภาในพระราชอาณาจักร: 6 / 125 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 10,299 ตร.กม. (3,976 ตร.ไมล์)
ประชากร (พ.ศ. 2551)
 • ทั้งหมด: 896,309 คน
 • ความหนาแน่น: 87 คน/ตร.กม. (230 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+07
รหัสโทรศัพท์: +855
รหัส ISO 3166: KH-17
อำเภอ: 12
ตำบล: 100
หมู่บ้าน: 907
เสียมราฐ หรือ เซียมเรียบ (เขมร: សៀមរាប) เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ อยู่ริมฝั่งทะเลสาบเขมร ห่างจากกรุงพนมเปญ 314 กิโลเมตร โดยใช้เวลาเดินทางด้วยรถยนต์ประมาณ 5 ชั่วโมง
จังหวัดเสียมราฐเป็นที่ตั้งของนครวัดและกลุ่มปราสาทหินหลายแห่ง อาทิ หมู่ปราสาทหินจากอาณาจักรขอม ได้แก่ ปราสาทนครวัด, กลุ่มปราสาทนครธม, (ตาพรหม และบายน, บันทายศรี, บากอง, โลเลย, พนมบาเค็ง, พนมกุเลน และบารายตะวันตก
เมืองหลักของจังหวัดนี้ (เทียบได้กับอำเภอเมืองในจังหวัดของไทย) ก็มีชื่อว่า เมืองเสียมราฐ เช่นกัน โดยเมืองเสียมราฐนี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญที่สุดของประเทศกัมพูชา แต่ละปีมีนักท่องเที่ยวไปเยี่ยมชมนครวัดประมาณ 1,600,000 คน
ที่มาของชื่อ

คำว่า เซียมเรียบ ในภาษาเขมรมีความหมายว่า "สยามราบ" คือ "สยาม (แพ้) ราบเรียบ" ส่วน เสียมราฐ ในภาษาไทยนั้น หมายถึง "ดินแดนของสยาม"
บ้างว่า เสียมราบ มาจากสงครามที่เกิดขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระบรมราชาธิราช (เจ้าพญาจันทราชา) ซึ่งเป็นการศึกระหว่างกัมพูชากับสยามในปี พ.ศ. 2089 ซึ่งปรากฏในพงศาวดารเขมร จ.ศ. 1217 เพียงฉบับเดียวเท่านั้น ความว่า
"...พระองค์ทรงราชย์ ลุศักราช ๑๔๖๒ (จ.ศ. ๙๐๒) ศกชวดนักษัตรได้ ๒๕ ปี พระชันษาได้ ๕๕ ปี พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา จึ่งยกทัพมาถึงพระนครหลวง ในปีชวดนั้น พระองค์ยกทัพไปถึงพระนครหลวงรบชนะพระเจ้ากรุงศรีอยุธยาหนีไป พระเจ้าจันทร์ราชาจับได้เชลยไทยเป็นอันมากแล้วเสด็จกลับเข้ามาครองราชสมบัติ..."
จึงสันนิษฐานว่าสงครามครั้งนี้น่าจะเป็นที่มาของชื่อ "เสียมราบ" เนื่องจากเป็นการรบครั้งสำคัญครั้งสุดท้ายที่รบใกล้เมืองพระนคร เพราะหลังจากนี้เส้นทางการเดินทัพและสมรภูมิจะเปลี่ยนไปเป็นเส้นทางฝั่งตะวันตกของทะเลสาบ คือ แถบเมืองพระตะบอง, โพธิสัตว์, บริบูรณ์ และละแวก เป็นต้น แต่อย่างไรก็ตามการสงครามครั้งนี้ไม่มีการกล่าวถึงในพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาแต่อย่างใด
ใน เขมรแบ่งเป็นสี่ภาค พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงอธิบายว่าบริเวณเสียมราฐเป็นบริเวณที่เรียกว่า ขอมแปรพักตร์ หรือ เขมรไทย ที่มีชุมชนไทยและเขมรอาศัยอยู่ปะปนกันมาแต่ยุคโบราณ ทรงกล่าวถึงที่มาของชื่อเสียมราฐไว้ว่า "...อย่างเมืองนครเสียมราฐทุกวันเขมรเรียกว่านักกร แต่คำโบราณเขมรเรียกว่าเสียมเงียบบ้าง เสียมเรียบบ้าง ไทยเรียกว่าเสียมราฐ ตามคำเขมรโบราณ ก็คำนั้นแปลว่าเมืองไทยทำปลาแห้ง คือแต่ก่อนเป็นบ้านเมืองไทยทำปลาแห้งขาย..."
บ้างก็ว่าชื่อ "เซียมเรียบ" ตั้งขึ้นใหม่แทน "เสียมราฐ" หลังจากที่ในกรณีพิพาทอินโดจีน พลตรี แปลก พิบูลสงคราม ผู้บัญชาการกองทัพอีสานและบูรพาในขณะนั้น ได้เคยบุกข้ามชายเดนขับไล่ฝรั่งเศสออกจากดินแดนฝั่งขวาของแม่น้ำโขง พระตะบอง และเสียมราฐ แต่แพ้
ชื่อ "เสียมราฐ" ใน นิราศนครวัด ฉบับเขมร ของออกญาสุตตันตปรีชา (อินทร์) แปลว่า เสียมปราศเกรงหรือสยามไม่เกรงกลัว นิราศนี้แต่งเมื่อคราวเตรียมรับเสด็จพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ทรงบำเพ็ญพระราชกุศล ณ นครวัด ความว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| เหตุดังนั้นจึงได้เรียกว่าเสียมราบ |  | เพราะมีภาพเสียมขลาดพระจอมเจ้า |
| โบราณราชจารึกตั้งนามเนา |  | ถึงเดี๋ยวนี้สยามเปลี่ยนเรียกเล่าว่าเสียมราษฐ์ ฯ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| คำเสียมราษฐ์แปลว่าเสียมปราศเกรง |  | ตั้งสำแดงอิทธิฤทธิ์คิดประมาท |
| เดินล่วงล้ำรานรุกสีหนาท |  | ไม่เกรงชาติกัมพูชาเวลานั้น ฯ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| เพราะเมืองนี้เป็นเมืองขึ้นสยาม |  | เสียมทำตามอำนาจไม่ขลาดนั่น |
| คำ “ราษฐ์” ศัพท์นี้แปลดังนั้น |  | ถ้าราฎฐ์นั้นจะแปลว่าแดนเมือง ฯ |
— นิราศนครวัด ฉบับเขมร ของออกญาสุตตันตปรีชา (อินทร์)
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ทรงอธิบายชื่อเมืองเสียมราฐว่า :-
ชื่อนั้นจะเกี่ยวไปในนิทานเรื่อง พญาโคตรตัมบอง เมืองเสียมราฐ เขมรเขาเขียนเสียมราช อ่านว่า เสียมเรียบ เขาว่าไทยแก้เป็นเสียมราฐ ทีก็จะจริง เมื่อฉันยังหนุ่มก็เห็นในราชการใช้ว่าเสียมราบ เขาจะหมายความว่ากะไร​ไม่ทราบ แต่เราคงคิดว่าเขาหมายว่าไทยแพ้เขาราบที่นั่นจึงเปลี่ยนเสียเป็นเสียมราฐ (คือ สยามรัฐ) ออกจะไม่มีมูล ที่จริงอ่านประวัติหรือพงศาวดารก็ไม่เคยพบว่าไทยแพ้เขมรที่นั่น
การแบ่งเขตการปกครอง

จังหวัดเสียมราฐแบ่งออกเป็น 12 อำเภอ (ស្រុក) ได้แก่
| # | ชื่อ | อังกฤษ | เขมร | หน่วยการปกครอง | Geocode |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | อังกอร์ชุม (นครชุม) | Angkor Chum | អង្គរជុំ (องฺครชุ˚) | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1701 |
| 2 | อังกอร์ธม (นครธม) | Angkor Thum | អង្គរធំ (องฺครธํ) | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1702 |
| 3 | บันทายสรี (บันทายศรี) | Banteay Srei | បន្ទាយស្រី (บนฺทายสฺรี) | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1703 |
| 4 | จีแกรง | Chi Kraeng | ជីក្រែង (ชีแกฺรง) | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1704 |
| 5 | กลอรันห์ | Kralanh | ក្រឡាញ់ (กฺรฬาญ่) | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1706 |
| 6 | ปวก | Puok | ពួក (พวก) | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1707 |
| 7 | ปราสาทบากอง (ปฺราสาทบากง) | Prasat Bakong | ប្រាសាទបាគង | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1709 |
| 8 | เสียมราฐ (เสียมราบ) | Siem Reap | សៀមរាប | เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង) | 1710 |
| 9 | สูทรนิคม | Soutr Nikom | សូទ្រនិគម (สูทฺรนิคม) | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1711 |
| 10 | เสร็ยสนำ | Srei Snam | ស្រីស្នំ (สฺรีสฺนํ) | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1712 |
| 11 | สวายเลอ | Svay Leu | ស្វាយលើ (สฺวายเลี) | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1713 |
| 12 | วาริน | Varin | វ៉ារិន | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1714 |
| 13 | รุนตาเอกเตโชเซน | Run Ta Aek Techo Sen | រុនតាឯកតេជោសែន | เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង) | 1715 |
ดูเพิ่ม

จังหวัดพิบูลสงคราม
แหล่งข้อมูลอื่น

โหมโรง, รัฐนิยม, จอมพล ป. พิบูลสงคราม ประวัติศาสตร์ที่ต้องไม่บิดเบือน เก็บถาวร 2013-07-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก จังหวัดเสียมราฐ |
| --- | --- | --- |
เมืองหลัก: เสียมราฐ
| อำเภอ |  อังกอร์ชุม  อังกอร์ธม  บันทายสรี  จีแกรง  กลอรันห์  ปวก  ปราสาทบากอง  เทศบาลเสียมราฐ นคร  สูทรนิคม  เสร็ยสนำ  สวายเลอ  วาริน  เทศบาลนครรุนตาเอกเตโชเซน  |  |
| ภูมิศาสตร์ |  แม่น้ำเสียมราฐ  โตนเลสาบ  |  |
| สถานที่สมัยพระนคร |  นครธม  นครวัด  ปราสาทบันทายศรี  ปราสาทบาปวน  ปราสาทบายน  ปราสาทตาพรหม  |  |
| ด ค กเมืองหลวงและจังหวัดของประเทศกัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| เมืองหลวง |  พนมเปญ  |  |
| จังหวัด |  กระแจะ  กันดาล  กำปงจาม  กำปงฉนัง  กำปงธม  กำปงสปือ  กำปอด  เกาะกง  แกบ  ตะโบงคมุม  ตาแก้ว  บันทายมีชัย  พระตะบอง  พระวิหาร  พระสีหนุ  โพธิสัตว์  ไพรแวง  ไพลิน  มณฑลคีรี  รัตนคีรี  สตึงแตรง  สวายเรียง  เสียมราฐ  อุดรมีชัย  |  |
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี
สันติอโศก

สันติอโศก เป็นขบวนการนักธรรมศาสนาพุทธนิกายเถรวาทที่สมณะโพธิรักษ์ก่อตั้งขึ้นหลัง "ประกาศแยกจากมหาเถรสมาคมใน พ.ศ. 2518" ตอนแรกเขาได้อุปสมบทในวัดที่ได้รับการยอมรับจากพระสงฆ์ แต่ภายหลังออกไปตั้งขบวนการใหม่ที่เขามองเป็นการผสมผสานระหว่างศาสนาพุทธนิายเถรวาทกับมหายาน กลุ่มสันติอโศกได้รับการขนานนามว่าเป็น "ขบวนการนิกายสุดโต่ง" ที่ "สะท้อนถึงอุดมคติแห่งความเรียบง่ายของสายพระป่า" สมาชิกสันติอโศกถือมังสวิรัติอย่างเคร่งครัดและใช้ชีวิตอย่างนักพรต พวกเขาต้องการช่วยให้ผู้คนบรรลุ "ความสงบสุขโดยปราศจากความทุกข์" และนำสังคมกลับคืนสู่พระพุทธศาสนาตามหลักพื้นฐานโดยปราศจากความงมงาย
สันติอโศกตั้งอยู่ที่เลขที่ 65/1 ซอยนวมินทร์ 46 ถนนนวมินทร์ แขวงคลองกุ่ม เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร
ดูเพิ่ม

พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
พรรคพลังธรรม
อ่านเพิ่ม

Essen, Juliana (2004). Santi Asoke Buddhist Reform Movement: Building Individuals, Community and (Thai) Society, Journal of Buddhist Ethics 11, 1-20
Essen, Juliana (2005), Right Development: The Santi Asoke Buddhist Reform Movement Of Thailand, Lexington Books, ISBN 0-7391-0937-5
Fuengfusakul, Apinya (1993). Empire of Crystal and Utopian Commune: Two types of contemporary Theravada reform in Thailand. Sojourn 8 (1), 153-183
Heikkilä-Horn, Marja-Leena (1996), Santi Asoke Buddhism and Thai State Response, Åbo Akademi University Press, ISBN 9529616716
Heikkilä-Horn, Marja-Leena (2010), "Santi Asoke Buddhism and the Occupation of Bangkok International Airport" (PDF), Austrian Journal of South-East Asian Studies, 3 (1): 31–47
Heikkilä-Horn, Marja-Leena; Krisanamis, Rassamee (2002), Insight Into Santi Asoke, Fah-aphai Co., ISBN 974-374-076-7
MacKenzie, Rory (2007), New Buddhist Movements in Thailand: Towards an Understanding of Wat Phra Dhammakaya and Santi Asoke, Routledge, ISBN 978-0-415-40869-1
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.asoke.info/
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data
อำเภอรัตนบุรี

| อำเภอรัตนบุรี |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Rattanaburi
คำขวัญ: รัตนบุรี เมืองพ่อพระศรีนครเตาท้าวเธอ พระเจ้าใหญ่วัดเหนือ งามเหลือพระโพธิ์ศรีธาตุ ใสสะอาดห้วยแก้ว เพริดแพร้วผ้าไหม ขนมจีนถูกใจ บุญบั้งไฟตระการตา ชาวประชาน้ำใจงาม
แผนที่จังหวัดสุรินทร์ เน้นอำเภอรัตนบุรี
พิกัด: 15°19′13″N 103°51′25″E﻿ / ﻿15.32028°N 103.85694°E﻿ / 15.32028; 103.85694
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุรินทร์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 383.812 ตร.กม. (148.191 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 92,202 คน
 • ความหนาแน่น: 240.23 คน/ตร.กม. (622.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 32130
รหัสภูมิศาสตร์: 3207
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอรัตนบุรี ถนนศรีนคร ตำบลรัตนบุรี อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์ 32130
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
รัตนบุรี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์ที่มีประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาท้องที่ลาวอีสานมากกว่า เขมร กูย และมีเจ้าเมืองคนแรกคือ พระศรีนครเตาท้าวเธอ (เชียงสี หรือตากะอาม)ซึ่งเป็นชาวกูยและเมืองรัตนบุรียังมีประวัติศาสตร์และประเพณียาวนานกว่า 300 ปี
ประวัติ

เมื่อราวปีพ.ศ. 2302 พระยาช้างเผือกได้แตกโรงหนีออกมายังเขตบริเวณพื้นที่ที่ถูกเรียกว่า "เขมรป่าดง" ปัจจุบันอยู่ในพื้นที่แถบจังหวัดบุรีรัมย์,สุรินทร์และศรีสะเกษ "เชียงสี" หัวหน้าบ้านกุดหวาย หนึ่งในหัวหน้าคณะชาวส่วยหรือกูย (หัวหน้าคณะชาวส่วย ประกอบด้วย ตาไกรหรือตากะจะ เชียงปุม เชียงไชย เชียงขัน เชียงฆะ เชียงสง และเชียงสี) ได้ช่วยกันจับพระยาช้างเผือกแล้วจึงนำคืนสู่กรุงศรีอยุธยา
ต่อมาราว ปีพ.ศ. 2306 สมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ กษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยาพระองค์สุดท้าย ทรงโปรดเกล้าเลื่อนบรรดาศักดิ์หัวหน้าหมู่บ้านกุดหวาย ซึ่งก็คือเชียงสี พร้อมทั้งยกบ้านกุดหวายขึ้นเป็นเมืองศรีนครเตา (ต่อมาถูกเปลี่ยนชื่อเป็น เมืองรัตนบุรี) อาณาเขตของเมืองศรีนครเตา เริ่มแรกถูกกำหนดดังนี้ ทิศเหนือ จรดเมืองท่ง(อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด) มีแม่น้ำมูลเป็นเขตแดน ทิศใต้ จรดหลักหินภูดิน ชนเขตแดนเมืองประทายสมันต์(สุรินทร์) ทิศตะวันออก จรดลำห้วยทับทัน ทิศตะวันตก จรดดงแสนตอ (ดงขมิ้น) เขตอำเภอสตึก จังหวัดบุรีรัมย์ เมืองรัตนบุรี มีความชอบได้ตามเสด็จไปทำสงครามหลายแห่งจึงได้เลื่อนบรรดาศักดิ์ เป็นที่ พระศรีนครเตาท้าวเธอ โปรดเกล้าฯให้ขึ้นตรงต่อกรุงศรีอยุธยา กรุงธนบุรี และกรุงรัตนโกสินทร์ตามลำดับ พระศรีนครเตาท้าวเธอปกครองบ้านเมืองอย่างสงบสุข ร่มเย็นมาโดยตลอด และเพื่อรำลึกถึงคุณงามความดีที่ได้ทำให้แก่ชาติบ้านเมือง ชาวอำเภอรัตนบุรี จึงรวมใจสร้างอนุสาวรีย์ของพระศรีนครเตาท้าวเธอ ณ สวนสาธารณะศรีนครเตาท้าวเธอ ถนนศรีนคร อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์ และจัดให้มีงานสมโภชน์ สักการะทุกๆปี
ลุเข้ามาเมื่อใดมิทราบได้ ในช่วงรัชกาลที่ 1 ได้มีพระราชสาส์นเกี่ยวกับการศึก ผ่านเข้ามายังเมืองศรีนครเตา(ขณะนั้นยังไม่เปลี่ยนชื่อนามเมือง) ในขณะนั้นพระศรีนครเตาไม่อยู่ในเมืองไปทำธุระข้างนอก แต่ภรรยาพระศรีนครเตาเป็นผู้รับหนังสือพระราชสาสน์แทน มีบางกระแสว่าภรรยาเป็นผู้เปิดอ่านเองโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็มีบางกระแสที่ว่า พระศรีนครชัย (บุญจันทร์) อุปราชเมืองรัตนบุรีเป็นผู้เปิดอ่านเองแล้วโยนความผิดให้เจ้าเมือง ส่งผลให้พระศรีนครเตาท้าวเธอโดนอาญาแผ่นดิน ถูกประหารโดยการเอาขวานผ่าอกจนตาย ทั้งที่ไม่ใช่ความผิดของตัวเอง ต่อมาในปี พ.ศ. 2356  ในช่วงเวลาที่ไม่ห่างกันมาก ท้าวโอ๊ะ หลานของเจ้าแก้วมงคลแห่งเมืองท่ง (ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองสุวรรณภูมิ ปัจจุบันคือ อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด) ได้กล่าวโทษเจ้าเมืองสุวรรณภูมิว่า เจ้าเมืองสุวรรณภูมิ เบียดเบียนข่มเหงประชาชน และบังคับเอาลูกเมียคนอื่น มาเป็นภรรยาของตน ราชสำนักกรุงเทพฯ ได้สอบสวนเจ้าเมืองสุวรรณภูมิ (ท้าวอ่อน) พบว่ามีความผิดจริง จึงโปรดฯ ให้ถอดออกจากเจ้าเมือง และทรงตั้งให้ท้าวโอ๊ะเป็นเจ้าเมืองสุวรรณภูมิมีบรรดาศักดิ์เป็น “พระรัตนวงศา” อันเป็นปีเดียวกันที่ฝ่ายเจ้าเมืองศรีนครเตา (คนต่อมา) ได้นำความกราบบังคมทูลโดยมีใบบอกไปยังราชสำนักด้วย จึงโปรดฯ ให้เปลี่ยนนามเมืองศรีนครเตาเป็น “เมืองรัตนบุรี” และนามเจ้าเมืองจาก “พระศรีนครเตา” เป็น พระศรีนครชัย” ซึ่งหมายถึงชัยชนะ อาจเป็นไปได้ว่า พระศรีนครชัยเป็นเชื้อสายของเจ้าแก้วมงคล คือเป็นลูกหลานของเจ้าแก้วมงคลอีกท่านหนึ่ง เจ้าเมืองรัตนบุรีที่ได้เปลี่ยนนามเป็น “พระศรีนครชัย” มีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับเจ้าแก้วมงคลในชั้นหลาน ชาวลาวในเขตเมืองสุวรรณภูมิจึงได้เข้ามาอยู่ในเขตเมืองรัตนบุรีมากขึ้น สังคมและวัฒนธรรมของชาวเมืองสุวรรณภูมิจึงไหลบ่า เข้าสู่เมืองรัตนบุรีและกลายเป็นเมืองของชาวไทยลาวในที่สุด
ปี พ.ศ. 2514 ทางราชการได้แยก 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลแคน ตำบลสนม ตำบลนานวน ตำบลโพนโก และตำบลหนองระฆัง ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอสนม ต่อมาปี พ.ศ. 2520 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอสนม
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอรัตนบุรีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสุวรรณภูมิ อำเภอโพนทราย (จังหวัดร้อยเอ็ด) และอำเภอราษีไศล (จังหวัดศรีสะเกษ)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอราษีไศล อำเภอบึงบูรพ์ และอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ (จังหวัดศรีสะเกษ)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองจันทร์ (จังหวัดศรีสะเกษ) อำเภอโนนนารายณ์ และอำเภอสนม
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอท่าตูม
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอรัตนบุรีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 163 หมู่บ้าน.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  | รัตนบุรี |  | (Rattanaburi) |  | 17 หมู่บ้าน |  |  |  | 7. |  | ไผ่ |  | (Phai) |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 2. |  | ธาตุ |  | (That) |  | 14 หมู่บ้าน |  |  |  | 8. |  | เบิด |  | (Boet) |  | 17 หมู่บ้าน |  |
| 3. |  | แก |  | (Kae) |  | 15 หมู่บ้าน |  |  |  | 9. |  | น้ำเขียว |  | (Nam Khiao) |  | 13 หมู่บ้าน |  |
| 4. |  | ดอนแรด |  | (Don Raet) |  | 16 หมู่บ้าน |  |  |  | 10. |  | กุดขาคีม |  | (Kut Kha Khim) |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 5. |  | หนองบัวทอง |  | (Nong Bua Thong) |  | 10 หมู่บ้าน |  |  |  | 11. |  | ยางสว่าง |  | (Yang Sawang) |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 6. |  | หนองบัวบาน |  | (Nong Bua Ban) |  | 15 หมู่บ้าน |  |  |  | 12. |  | ทับใหญ่ |  | (Thap Yai) |  | 10 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอรัตนบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลรัตนบุรี ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลรัตนบุรีและบางส่วนของตำบลไผ่
องค์การบริหารส่วนตำบลรัตนบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรัตนบุรี (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลรัตนบุรี)
องค์การบริหารส่วนตำบลธาตุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลธาตุทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนแรด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนแรดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัวทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวทองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัวบาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวบานทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไผ่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลรัตนบุรี)
องค์การบริหารส่วนตำบลเบิด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเบิดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำเขียว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำเขียวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกุดขาคีม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุดขาคีมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลยางสว่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางสว่างทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทับใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทับใหญ่ทั้งตำบล
บุคคลที่มีชื่อเสียง

พระศรีนครเตาท้าวเธอ เจ้าเมืองนครเตา-เจ้าเมืองรัตนบุรีคนแรก
พระรัตโนภาสวิมล (ชาลี โชติธมฺโม) อดีตเจ้าอาวาสวัดกลางรัตนบุรี,อดีตรองเจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์
พระครูนนทญาณวิสุทธิ์ (สุคม อานนฺโท) อดีตเจ้าอาวาสวัดโคกบัวราย จังหวัดสุรินทร์,อดีตเจ้าคณะตำบลในเมือง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์
พระราชวัชรธรรมโสภณ (ศิลา สิริจนฺโท) ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 9 (ธรรมยุต),หัวหน้าที่พักสงฆ์ธรรมอุทยานหลวงปู่ศิลา สิริจนฺโท ป.(เปรียญ) ธรรมยุต อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์
นายตี๋ใหญ่ พูนศรีธนากูล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ พรรคเพื่อไทย
นายธนวัฒก์ (สาธิต) เทพวงศ์ศิริรัตน์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ พรรคพลังประชาชน
นายพรเทพ พูนศรีธนากูล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ พรรคเพื่อไทย
นายประสงค์ จักรคำ อดีตผู้ตรวจราชการ,อดีตผู้อำนวยการกองพุทธศาสนศึกษา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ
นายไชยนันท์ แสงทอง อดีตวัฒนธรรมจังหวัดนครราชสีมา กระทรวงวัฒนธรรม
สุรชัย จันทิมาธร (หงา คาราวาน)
นิพนธ์ ทรายเพชร (นักดาราศาสตร์)
นุช วิลาวัลย์ (นักร้องลูกทุ่งหมอลำ)
สถานศึกษา

ประถมศึกษา,มัธยมศึกษา,ขยายโอกาสทางการศึกษา
โรงเรียนรัตนบุรี
ศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอรัตนบุรี
โรงเรียนอนุบาลรัตนบุรี
โรงเรียนรัตนวิทยาคม
โรงเรียนดอนแรดวิทยา
โรงเรียนเบิดพิทยาสรรค์
โรงเรียนธาตุศรีนคร
โรงเรียนทับโพธิ์พัฒนวิทย์
โรงเรียนแกศึกษาพัฒนา
โรงเรียนเทศบาลรัตนบุรี
อุดมศึกษา,การวิชาชีพ
วิทยาลัยเทคนิครัตนบุรี
วิทยาลัยเทคโนโลยีการจัดการรัตนบุรี
โครงการจัดตั้ง "มหาวิทยาลัยราชภัฏรัตนบุรี" มหาวิทยาลัยชุมชนเพื่อการวิจัยและการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน
โครงการจัดตั้ง "วิทยาลัยสงฆ์รัตนบุรี" มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
โรงเรียนพระปริยัติธรรม
โรงเรียนพระปริยัติธรรมรัตโนภาสวิมลศึกษา วัดกลาง ตำบลรัตนบุรี อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์ สังกัดสำนักงานการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา
ศูนย์การศึกษาภาษาบาลี ประจำอำเภอรัตนบุรี วัดบ้านผือ หมู่11 ตำบลรัตนบุรี อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์
หน่วยงานราชการ

สำนักงานอัยการจังหวัดรัตนบุรี
สำนักงานขนส่งสุรินทร์ สาขาอำเภอรัตนบุรี
ศาลจังหวัดรัตนบุรี
สำนักงานบังคับคดีรัตนบุรี
โรงพยาบาลรัตนบุรี
สำนักงานที่ดินสุรินทร์ สาขาอำเภอรัตนบุรี
สำนักงานการประมงรัตนบุรี
เรือนจำจังหวัดรัตนบุรี
สำนักงานปศุสัตว์รัตนบุรี
สำนักงานสรรพากรรัตนบุรี
ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์ สาขารัตนบุรี
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 2
สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นรัตนบุรี
สถานีตำรวจภูธรรัตนบุรี
สถานีตำรวจภูธรดอนแรด อำเภอรัตนบุรี
สักนักงานเกษตรอำเภอรัตนบุรี
เทศบาลตำบลรัตนบุรี
ที่ว่าการอำเภอรัตนบุรี
สภาวัฒนธรรมอำเภอรัตนบุรี
แหล่งท่องเที่ยว

ท่าหาดยาว
วัดโพธิ์ศรีธาตุ
อ่างเก็บน้ำห้วยแก้ว
ป่าดงหินล้ม
ลอยกระทงวัดสว่างบ้านผือ
สวนศรีนครเตาท้าวเธอ
หาดสีหราช
วัดใต้บูรพาราม
วัดสระคูบ้านม่วงบุญมี
ศาลหลักเมืองรัตนบุรี
หลวงพ่อใหญ่ วัดสว่างลำเพิญ
หลวงพ่อใหญ่ วันเหนือ
ล่องแพห้วยทับทัน  บ้านแข้ด่อน  ตำบลเบิด
ศูนย์วัฒนธรรมอำเภอรัตนบุรี (นิทรรศการถาวรเกี่ยวกับอำเภอรัตนบุรี)
เทศกาลการท่องเที่ยว

งานนมัสการพระธาตุเจดีย์ศรีมหาโพธิ์ วัดโพธิ์ศรีธาตุ
ประเพณีบุญบั้งไฟประจำปี  เมืองรัตนบุรี
งานไหว้ศาลหลักเมืองรัตนบุรี
งานรำบวงสรวงพระศรีนครเตาท้าวเธอ เจ้าเมืองรัตนบุรี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลรัตนบุรี เก็บถาวร 2009-02-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัวทอง เก็บถาวร 2013-05-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่ เก็บถาวร 2009-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็ปไซต์ตำบลแก
↑  "ประวัติศาสตร์-ความเป็นมา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ(3)". baanjomyut.com. สืบค้นเมื่อ 2023-05-25
↑  "เขมรป่าดง ทุ่งกุลาร้องไห้ และเจ้าพ่อศรีนครเตา ตอนที่ 3 เมืองรัตนบุรี 2". baanmaha.com. สืบค้นเมื่อ 2023-05-25
↑  ประวัติหลวงศรีนครเตา เจ้าเมืองรัตนบุรีคนแรก
↑  "อำเภอสนม", วิกิพีเดีย, 2024-07-25, สืบค้นเมื่อ 2025-02-27
บุญบั้งไฟ อำเภอรัตนบุรี เป็นงานบุญบั้งไฟที่จัดขึ่นอย่างยิ่งใหญ่ของชาวอำเภอรัตนบุรี และยิ่งใหญ่มากที่สุดในจังหวัดสุรินทร์
แบตเตอรี่

| --- | --- |
รูปร่างของแบตเตอรี่แบบต่าง ๆ (บนซ้ายจนถึงล่างขวา) แบตเตอรี่แบบ AA 2 หน่วย, แบตเตอรี่แบบ D 1 หน่วย, แบตเตอรี่แบบหูหิ้ว 1 หน่วย, แบตเตอรี่แบบ 9 โวลท์ (PP3) 2 หน่วย, แบตเตอรี่แบบ AAA 2 หน่วย, แบตเตอรี่แบบ C 1 หน่วย, แบตเตอรี่ที่ใช้กับกล้องถ่ายวีดิโอ 1 หน่วย, แบตเตอรี่แบบใช้กับโทรศัพท์ในบ้าน 1 หน่วย
ชนิด: แหล่งจ่ายไฟ
หลักการทำงาน: ปฏิกิริยาไฟฟ้าเคมี, แรงเคลื่อนไฟฟ้า
ผลิตครั้งแรก: ทศวรรษที่ 1800
สัญลักษณ์
 สัญลักษณ์แบบอิเล็กทรอนิกส์สำหรับแบตเตอรี่ในแผนภาพวงจร
แบตเตอรี่ (อังกฤษ: battery) เป็นอุปกรณ์ที่ประกอบด้วย เซลล์ไฟฟ้าเคมี หนึ่งเซลล์หรือมากกว่า ที่มีการเชื่อมต่อภายนอกเพื่อให้กำลังงานกับอุปกรณ์ไฟฟ้า แบตเตอรี่มี ขั้วบวก (อังกฤษ: anode) และ ขั้วลบ (อังกฤษ: cathode) ขั้วที่มีเครื่องหมายบวกจะมีพลังงานศักย์ไฟฟ้าสูงกว่าขั้วที่มีเครื่องหมายลบ ขั้วที่มีเครื่องหมายลบคือแหล่งที่มาของอิเล็กตรอนที่เมื่อเชื่อมต่อกับวงจรภายนอกแล้วอิเล็กตรอนเหล่านี้จะไหลและส่งมอบพลังงานให้กับอุปกรณ์ภายนอก เมื่อแบตเตอรี่เชื่อมต่อกับวงจรภายนอก สาร อิเล็กโทรไลต์ มีความสามารถที่จะเคลื่อนที่โดยทำตัวเป็นไอออน ยอมให้ปฏิกิริยาทางเคมีทำงานแล้วเสร็จในขั้วไฟฟ้าที่อยู่ห่างกัน เป็นการส่งมอบพลังงานให้กับวงจรภายนอก การเคลื่อนไหวของไอออนเหล่านั้นที่อยู่ในแบตเตอรี่ที่ทำให้เกิดกระแสไหลออกจากแบตเตอรี่เพื่อปฏิบัติงาน ในอดีตคำว่า "แบตเตอรี่" หมายถึงเฉพาะอุปกรณ์ที่ประกอบด้วยเซลล์หลายเซลล์ แต่การใช้งานได้มีการพัฒนาให้รวมถึงอุปกรณ์ที่ประกอบด้วยเซลล์เพียงเซลล์เดียว
แบตเตอรี่ปฐมภูมิจะถูกใช้เพียงครั้งเดียวหรือ "ใช้แล้วทิ้ง"; วัสดุที่ใช้ทำขั้วไฟฟ้าจะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างถาวรในช่วงปล่อยประจุออก (อังกฤษ: discharge) ตัวอย่างที่พบบ่อยก็คือ แบตเตอรี่อัลคาไลน์ ที่ใช้สำหรับ ไฟฉาย และอีกหลายอุปกรณ์พกพา แบตเตอรี่ทุติยภูมิ (แบตเตอรี่ประจุใหม่ได้) สามารถดิสชาร์จและชาร์จใหม่ได้หลายครั้ง ในการนี้องค์ประกอบเดิมของขั้วไฟฟ้าสามารถเรียกคืนสภาพเดิมได้โดยกระแสย้อนกลับ ตัวอย่างเช่น แบตเตอรี่ตะกั่วกรด ที่ใช้ในยานพาหนะและแบตเตอรี่ ลิเธียมไอออน ที่ใช้สำหรับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์แบบเคลื่อนย้ายได้
แบตเตอรี่มาในหลายรูปทรงและหลายขนาด จากเซลล์ขนาดเล็กที่ให้พลังงานกับ เครื่องช่วยฟัง และนาฬิกาข้อมือ จนถึงแบตเตอรี่แบงค์ที่มีขนาดเท่าห้องที่ให้พลังงานเตรียมพร้อมสำหรับ ชุมสายโทรศัพท์ และ ศูนย์ข้อมูล คอมพิวเตอร์
ตามการคาดการณ์ในปี 2005 อุตสาหกรรมแบตเตอรี่ทั่วโลกสร้างมูลค่า 48 พันล้านดอลาร์สหรัฐในการขายในแต่ละปี ด้วยการเจริญเติบโตประจำปี 6%
แบตเตอรี่มีค่า พลังงานเฉพาะ (พลังงานต่อหน่วยมวล) ต่ำกว่ามากเมื่อเทียบกับ เชื้อเพลิง ทั้งหลาย เช่นน้ำมัน แต่ก็สามารถชดเชยได้บ้างโดยประสิทธิภาพที่สูงของมอเตอร์ไฟฟ้าในการผลิตงานด้านกลไกเมื่อเทียบกับเครื่องยนต์สันดาป
ประวัติ

บทความหลัก: ประวัติความเป็นมาของแบตเตอรี่
voltaic pile แบตเตอรี่ตัวแรก
อาเลสซานโดร โวลตา กำลังสาธิตแบตเตอรี่ของเขาให้กับจักรพรรดิฝรั่งเศส นโปเลียน โบนาปาร์ต
การใช้ "แบตเตอรี่" เพื่ออธิบายกลุ่มของอุปกรณ์ไฟฟ้าสามารถย้อนหลังไปในสมัย เบนจาอัฟ แฟรงคลิน ผู้ซึ่งในปี 1748 ได้อธิบายกลุ่มของ หม้อเลย์เดน โดยอุปมาว่าเป็น แบตเตอรี่ของปืนใหญ่ (เบนจามิน แฟรงคลิน ยืมคำว่า "แบตเตอรี่" จากกองทัพที่หมายถึงอาวุธที่ทำงานด้วยกัน)
อาเลสซานโดร โวลตา ได้สร้างและได้อธิบายแบตเตอรี่ไฟฟ้าเคมีตัวแรก  voltaic pile ในปี 1800. นี่เป็นชั้นซ้อนกันของแผ่นทองแดงและแผ่นสังกะสี คั่นโดยจานกระดาษชุ่มด้วยน้ำเกลือ มันสามารถผลิตกระแสที่คงที่ได้เป็นเวลานานทีเดียว โวลตาไม่ได้พอใจที่โวลเตจเกิดจากปฏิกิริยาเคมี เขาคิดว่าเซลล์ของเขาเป็นแหล่งพลังงานที่ใช้ไม่หมด และการกัดกร่อนที่กระทบต่อขั้วไฟฟ้าทั้งสองเป็นเพียงสิ่งรบกวน มากกว่าจะเป็นผลตามมาที่ไม่อาจเลี่ยงได้ของการปฏิบัติงานของพวกมัน อย่างที่ ไมเคิล ฟาราเดย์ แสดงให้เห็นในปี 1834.
แม้ว่าแบตเตอรี่ในช่วงต้นต้นจะมีประโยชน์อย่างมากสำหรับวัตถุประสงค์ด้านการทดลองก็ตาม แต่ในทางปฏิบัติแล้วแรงดันไฟฟ้าของพวกมันมีความผันผวนและพวกมันก็ไม่สามารถให้กระแสขนาดใหญ่ได้เป็นระยะเวลาอย่างต่อเนื่อง ส่วน เซลล์ของนีลล์ ที่คิดค้นได้ในปี 1836 โดยนักเคมีชาวอังกฤษ จอห์น เฟรเดอริก นีลล์ เป็นแหล่งผลิตไฟฟ้าในทางปฏิบัติครั้งแรก และกลายเป็นมาตรฐานอุตสาหกรรมและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นแหล่งพลังงานสำหรับเครือข่าย โทรเลขไฟฟ้า เซลล์ของนีลล์ประกอบด้วยหม้อทองแดงที่เติมเต็มด้วยสารละลาย คอปเปอร์ซัลเฟต ที่แช่ด้วยภาชนะ ดินเผา เคลือบที่เติมเต็มด้วย กรดกำมะถัน และขั้วไฟฟ้าสังกะสี
เซลล์เปียกเหล่านี้ใช้อิเล็กโทรไลต์เป็นของเหลว ซึ่งมีแนวโน้มที่จะรั่วไหลและหกหากไม่ถือไปมาอย่างถูกต้อง หลายเซลล์ใช้โหลแก้วเพื่อยึดชิ้นส่วนของพวกมันไว้ ซึ่งทำให้พวกมันเปราะบาง ลักษณะเหล่านี้ทำให้เซลล์เปียกไม่เหมาะสมสำหรับการใช้ที่ต้องเคลื่อนย้ายไปมา เมื่อใกล้จุดสิ้นสุดของศตวรรษที่สิบเก้า การประดิษฐ์ขึ้นของ แบตเตอรี่เซลล์แห้ง ซึ่งได้แทนที่อิเล็กโทรไลต์ของเหลวด้วยสารที่เป็นของแข็งกว่า ทำให้อุปกรณ์ไฟฟ้าแบบพกพาสามารถทำได้ในทางปฏิบัติ