ระ-ทะ-ทู-อี่ พ่อครัวตัวจี๊ด หัวใจคับโลก
การสร้าง

ยาน พิงคาวา สร้างแนวคิดของภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2000 โดยเขาเป็นผู้ออกแบบฉาก, ตัวละครและโครงเรื่องหลัก แต่เขาไม่เคยได้รับการเสนอชื่อให้เป็นผู้กำกับภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ ในปี ค.ศ. 2004 พิกซาร์เพิ่ม บ๊อบ ปีเตอร์สัน เป็นผู้กำกับร่วมและเขาได้รับการควบคุมเฉพาะเนื้อเรื่อง เนื่องจากการขาดความมั่นใจในการพัฒนาเนื้อเรื่องของภาพยนตร์ คณะผู้จัดการของพิกซาร์จึงให้ แบรด เบิร์ด ผู้กำกับ รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ทำหน้าที่แทนพิงคาวาในปี ค.ศ. 2005 ในขณะเดียวกัน ปีเตอร์สัน ออกจากโครงการเพื่อไปพัฒนาภาพยนตร์ ปู่ซ่าบ้าพลัง เบิร์ดสนใจภาพยนตร์เรื่องนี้เพราะแนวคิดที่แปลกประหลาดและความขัดแย้งที่ขับเคลื่อนมัน: หนูกลัวครัว แต่หนูก็อยากทำงานในครัว เบิร์ดรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ภาพยนตร์สามารถสร้าง ตลกเจ็บตัว ได้มากมาย ด้วยตัวละครของลิงกวินีที่มอบความสนุกสนานไม่รู้จบให้กับแอะนิเมเตอร์ เบิร์ดเขียนเนื้อเรื่องใหม่โดยให้มีเนื้อหาที่เข้มข้นขึ้น เขาตัดบทกุสโตว์ให้น้อยลง แล้วไปเพิ่มบทให้กับสกินเนอร์และคอลเลตต์ และยังเปลี่ยนรูปลักษณ์ของหนูให้เหมือนมนุษย์น้อยลง
เพราะ ระ-ทะ-ทู-อี่ พ่อครัวตัวจี๊ด หัวใจคับโลก ตั้งใจให้มีภาพที่โรแมนติกและสวยงามของปารีส ทำให้มีเอกลักษณ์ที่แตกต่างจากภาพยนตร์เรื่องก่อน ๆ ของพิกซาร์ ผู้กำกับ แบรด เบิร์ด, ผู้อำนวยการสร้าง แบรด ลูอิส และทีมงานบางคน ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ในเมืองนี้เพื่อทำความเข้าใจสภาพแวดล้อมอย่างถูกต้อง โดยไปทัวร์รถจักรยานยนต์และรับประทานอาหารที่ร้านอาหารชั้นนำห้าแห่ง เอียน โฮล์ม ได้รับเลือกเป็นนักแสดงในภาพยนตร์หลังเบิร์ดเห็นเขาใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ไตรภาค ในภาพยนตร์ยังมีฉากที่เกี่ยวกับน้ำอยู่มากมาย หนึ่งในนั้นคือฉากในท่อระบายน้ำและมันซับซ้อนมากกว่าฉากวาฬสีน้ำเงินใน นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต มีฉากหนึ่งที่ลิงกวินีตัวเปียกหลังเขากระโดดลงไปช่วยเรมีในแม่น้ำแซน พนักงานของพิกซาร์ (เคสเทน มิกดาล ผู้ประสานงานแผนกสี/เงา) กระโดดลงไปในสระว่ายน้ำของพิกซาร์และสวมชุดพ่อครัวและผ้ากันเปื้อน เพื่อดูว่าส่วนใดของชุดติดกับร่างกายของเขาและส่วนใดที่โปร่งแสงจากการดูดซึมน้ำ
ความท้าทายของผู้สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้คือการสร้างอาหารที่มาจากการสร้างภาพด้วยคอมพิวเตอร์และทำให้อาหารดูน่าอร่อย โดยปรึกษาเชฟกูร์เมต์ทั้งในสหรัฐและฝรั่งเศส และเหล่าแอะนิเมเตอร์ไปเรียนทำอาหารที่โรงเรียนสอนการประกอบอาหารบริเวณซานฟรานซิสโก เพื่อทำความเข้าใจกับเกี่ยวกับงานในครัวเชิงพาณิชย์ ไมเคิล วอร์ช ผู้จัดการแผนกฉาก/เค้าโครง เชฟมืออาชีพที่ได้รับการฝึกอบรมด้านการทำอาหารจากสถาบันสอนทำอาหารก่อนจะมาทำงานที่พิกซาร์ ช่วยสอนและปรึกษาเหล่าแอะนิเมเตอร์ขณะทำงาน เขายังเตรียมอาหารที่ใช้โดยแผนก ศิลป์, เงา/สี, เอฟเฟกส์และปั้นฉาก ทอมัส เคลเลอร์ เชฟชื่อดังอนุญาตให้แบรด ลูอิส มาฝึกงานที่ครัวของเขา เดอะเฟรนช์ลันดีย์ ในฉากไคล์แมกซ์ของภาพยนตร์ เคลเลอร์ออกแบบเมนูตามชื่อเรื่องในรูปแบบแฟนซีและมีหลายชั้นสำหรับให้ตัวละครหนูทำอาหาร ซึ่งเขาเรียกว่า "คองฟีต์เบียลดี" เพื่อเป็นเกียรติแก่ ชื่อภาษาตุรกีดั้งเดิม ภาพยนตร์ใช้เทคนิคการกระเจิงแสงใต้พื้นผิวกับผักและผลไม้ แบบเดียวกับที่ใช้ผิวหนังใน รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก  ในขณะที่โปรแกรมใหม่ให้เนื้ออินทรีย์และการเคลื่อนไหวแก่อาหาร การแสดงถึงความรู้สึกทางจิตใจของตัวละครในขณะที่กำลังชื่นชมอาหารประกอบด้วยดนตรี, บทสนทนาและศิลปะนามธรรม รสชาติของภาพเป็นอุปลักษณ์ที่สร้างขึ้นโดยแอะนิเมเตอร์ มิเชล กานเย ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากผลงานของ ออสการ์ ฟิชชินเงอร์และนอร์แมน แม็คลาเรน ฝ่ายศิลป์ถ่ายรูปผลิตผลที่แตกต่างกันสิบห้าชนิด เพื่อสร้างกองปุ๋ยหมักที่เหมือนจริง เช่น แอปเปิล, เบอร์รี, กล้วย, เห็ด, ส้ม, บรอกโคลีและผักกาดหอม เพื่อดูกระบวนการเน่าเปื่อย
นักแสดงพยายามทำให้สำเนียงฝรั่งเศสของพวกเขาเหมือนจริงและเข้าใจได้ จอห์น แรตเซนเบอร์เกอร์ บอกว่าเขามักจะหลุดสำเนียงเป็นสำเนียงอิตาลี เจสัน ดรีมเมอร์ นักออกแบบของพิกซาร์กล่าวว่า "ตัวละครส่วนใหญ่ได้รับการออกแบบในขณะที่ยาน [พิงคาวา] ยังคงผู้กำกับอยู่… เขามีความสนใจในการแกะสลักอย่างแท้จริง" พิงคาวา กล่าวว่า นักวิจารณ์อาหาร อีโก นั้นออกแบบให้คล้ายกับแร้ง ตัวละครมนุษย์ได้รับการออกแบบและเคลื่อนไหวโดยไม่ต้องใช้นิ้วเท้า เพื่อเป็นการประหยัดเวลา
แดบบี ดูคอมมัน ผู้เชี่ยวชาญหนู (หรือรู้จักในชื่อ "แรตเลดี") ให้คำปรึกษาเรื่องลักษณะและนิสัยของหนู พร้อมกับข้อมูลเชิงลึกในสวนที่สภาพแวดล้อมเหมือนธรรมชาติของดูคอมมัน ที่มีหนูเลี้ยงนั่งอยู่ในโถงทางเดินเป็นเวลานานกว่าหนึ่งปี เพื่อให้เหล่าแอะนิเมเตอร์สามารถศึกษาการเคลื่อนไหวของขน, จมูก, หู, อุ้งเท้าและหาง ของสัตว์ขณะวิ่ง
สื่อส่งเสริมการขายสำหรับอินเทล ให้เครดิตแพลตฟอร์มของพวกเขาสำหรับการปรับปรุงประสิทธิภาพร้อยละ 30 ในซอฟต์แวร์การแสดงผล พวกเขาใช้ ระ-ทะ-ทู-อี่ ในสื่อการตลาดบางส่วน
ภาพยนตร์เคลื่อนไหวด้วยเทคนิคดั้งเดิมมากกว่าการจับการเคลื่อนไหว เบิร์ดระบุเรื่องนี้ในเครดิตเพราะเขารู้สึกว่า ภาพยนตร์มีแนวโน้มที่จะใช้การจับการแสดงแบบตามเวลาจริงในภาพยนตร์แอนิเมชันแทนวิธีการแบบเฟรมต่อเฟรมที่เขา "รักและภูมิใจที่เราได้ใช้" ในภาพยนตร์เรื่องนี้