stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรพรรดิปัฟเวลที่ 1 แห่งรัสเซีย
พระราชกิจด้านต่างประเทศ

ความเป็นอิสระในการดำเนินนโยบายด้านต่างประเทศของพระองค์ฉุดรั้งให้จักรวรรดิรัสเซียต้องเข้าสู่สงครามอีกครั้ง ในสงครามสัมพันธมิตรครั้งที่สองเพื่อต่อต้านฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1798 พระองค์ได้ส่งนายพลซูวารอฟไปปะทะกับนโปเลียนที่สวิตเซอร์แลนด์ และส่งนายพลยูชาคอฟไปช่วยปฏิบัติการของเนลสันในแถบเมดิเตอร์เรเนียน หลังจากต้องอดทนผจญกับความยากลำบากในการรบจนได้รับชัยชนะจากกองกำลังที่ส่งไปทั้งสอง พระองค์ก็ทรงเปลี่ยนพระทัยกะทันหันโดยออกคำสั่งให้เหล่าทัพต่าง ๆ มุ่งทัพเข้าโจมตีสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1801 ซึ่งก่อนหน้านี้พระองค์ทรงทะเลาะกับฝรั่งเศสต่อมาก็กับอังกฤษหลังจากที่อังกฤษเข้ายึดมอลตาได้ อีกทั้งยังทรงละเลยกับแผนที่จะเข้าร่วมทำสงครามด้วยกันกับนาวิกโยธินฝรั่งเศส และความโง่เขลาของพระองค์อีกครั้งหนึ่งคือการส่งกองทหารม้าคอสเซคไปโจมตีกองทัพอังกฤษที่อินเดีย
ถูกลอบปลงพระชนม์

ลางสังหรณ์ถึงการถูกลอบปลงพระชนม์ของพระองค์มีมานานแล้ว พระองค์ทรงกำจัดขุนนางที่มีท่าที่เป็นปฏิปักษ์กับพระองค์ และอุปการะชุบเลี้ยงอีกทั้งยังมอบเบี้ยรางวัลแกขุนนางที่พระองค์ทรงไว้วางพระทัย นอกจากนี้พระองค์ยังทรงค้นพบถึงการกระทำเพทุบายและฉ้อราษฎบังหลวงร้ายแรงในท้องพระคลังรัสเซียด้วย อีกทั้งพระองค์ได้ทรงล้มเลิกกฎหมายของพระนางเจ้าแคทเธอรีนที่ว่าด้วยการสำเร็จโทษทางร่างกายโดยอิสระและทรงปรับเปลี่ยนใหม่อย่างสิ้นเชิงซึ่งเอื้อความชอบธรรมให้แกชนชั้นล่างมากขึ้น และทรงปรับเปลี่ยนวิธีการทำกสิกรรมของชาวรัสเซียให้ดีขึ้น ซึ่งถูกมองว่าเป็นนโยบายที่กลั่นแกล้งชนชั้นขุนนางและเป็นการชักชวนให้ผู้ซึ่งเป็นปฏิปักษ์ต่อพระองค์ล้มเลิกแผนการโค่นล้มพระองค์
กลุ่มผู้สมรู้ร่วมคิดการลอบปลงพระชนม์ได้จัดตั้งขึ้นหนึ่งเดือนก่อนการลงมือ โดยประกอบด้วย เคาท์ปิออตร์ อเล็กเซเยวิช ปาห์เลน, นิคิตา เปโตรวิช ปานิน, และพลเรือเอกโจเซ เด ริบาส โดยเป็นพลเรือลูกครึ่งสเปน-เนเปิลส์ ซึ่งการเสียชีวิตของเขาทำให้การลอบปลงชนม์ล่าช้าออกไป โดยในคืนวันที่ 23 มีนาคม (นับตามแบบเก่า: 11 มีนาคม) ค.ศ. 1801 พระจักรพรรดิพอลล์ถูกปลงพระชนม์บนแท่นพระบรรทมในห้องบรรทมใหม่เอี่ยม ณ พระตำหนักในพระราชวังเซนต์ไมเคิล โดยความร่วมมือจากการที่นายพเบนนิกเซนออกคำสั่งยกเลิกประจำการบริเวณพระตำหนักของเหล่าเจ้าหน้าที่รักษาพระองค์ ผู้ซึ่งเป็นชาวฮันโนเฟอร์ในราชสำนักรัสเซีย อีกทั้งจากความร่วมมือของนายพลยาชวิลชาวจอร์เจีย โดยพวกเขาจู่โจมเข้าไปในห้องพระบรรทม ซึ่งก่อนหน้าที่ยังทรงพระกระยาหารค่ำด้วยกันกับเหล่านายพล เหล่าผู้ก่อกบฏพบตัวพระองค์ซ่อนอยู่ในผ้าบริเวณมุมห้อง จากนั้นลากตัวพระองค์ออกมาและบังคับให้ไปยังโต๊ะทรงงาน จากนั้นบังคับให้ทรงลงพระนามในเอกสารสละราชสมบัติ แต่พระองค์ทรงขัดขืนแต่ต่อสู้ ผู้ร่วมก่อกบฏคนหนึ่งจึงแทงพระองค์ด้วยดาบ พระองค์ทรงถึงหายใจไม่ออกและทรงกล่าวเหยียดหยามต่อความตาย ราชบัลลังก์ตกมาเป็นของพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ แกรนด์ดยุกอะเลคซันดร์ โดยนายพลนิโคลัส ซูบอฟ หนึ่งในผู้ร่วมก่อกบฏได้กล่าวแนะนำให้พระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์ โดยกล่าวกับอะเลคซันดร์ว่า
ถึงเวลาที่พระองค์จะต้องทรงเติบใหญ่และเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิแล้ว
นาตาลียา อะเลคเซยีฟนา (วิลเฮ็ลมีเนอแห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัท)
อนุสาวรีย์ของพอลหน้าพระราชวังปาฟลอฟส์ก
พระราชวังเซนต์ไมเคิลสถานที่ถูกลอบปลงพระชนม์ของจักรพรรดิพอลล์
แค้นเสน่หา

| แค้นเสน่หา |
| --- | --- |

แนว: ดราม่า แก้แค้น โรแมนติก
สร้างโดย: ฮูแอนด์ฮู
บทประพันธ์: บทประพันธ์: วราภา
บทละครโทรทัศน์: อ.แดง ศัลยา
กำกับโดย: สำรวย รักชาติ
แสดงนำ: จินตหรา สุขพัฒน์ ลลิตา ปัญโญภาส ฉัตรชัย เปล่งพานิช ธัญญา โสภณ รอน บรรจงสร้าง ยุกต์ ส่งไพศาล ธัญชนก กู๊ด ฐากูร การทิพย์ มทิรา ตันติประสุต
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "แค้นเสน่หา" - รัตติยา สมอไทย
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "แค่ในใจ" - นันทิดา อัศวเหม / อนรรฆภัทร ไทยเขียว   "ใจเอย" - ยุกต์ ส่งไพศาล
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 15 ตอน
การผลิต
ผู้จัดละคร: วรายุฑ มิลินทจินดา
ควบคุมงานสร้าง: สำรวย รักชาติ
ความยาวตอน: 150 นาที
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 – 20 สิงหาคม พ.ศ. 2556
แค้นเสน่หา เป็นบทประพันธ์ของ วราภา บทโทรทัศน์โดย ศัลยา ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี 2556 นำแสดงโดย จินตหรา สุขพัฒน์, ลลิตา ปัญโญภาส, ฉัตรชัย เปล่งพานิช, ธัญญา โสภณ, พิศมัย วิไลศักดิ์, ยุกต์ ส่งไพศาล, ธัญชนก กู๊ด, ฐากูร การทิพย์, มทิรา ตันติประสุต กำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
นักแสดงนำ

| นักแสดง | ตัวละคร |
| --- | --- |
จินตหรา สุขพัฒน์: หม่อมบุหลัน รังสิยา ณ อยุธยา / จันทร์ ปัณณธร
ลลิตา ปัญโญภาส: หม่อมเจ้าหญิงแขไขเจิดจรัส รังสิยา
ฉัตรชัย เปล่งพานิช: หม่อมเจ้ารังสิโยภาส รังสิยา
ธัญญา โสภณ: เฟือง
รอน บรรจงสร้าง: พจน์ ปัณณธร
ยุกต์ ส่งไพศาลด.ช.วีรฤทธิ์ มานะประเสริฐศักดิ์ (วัยเด็ก)ด.ช.สุทธินันท์ เทียนสุวรรณ (วัยเด็ก): ฉัตต์ ปัณณธร
ธัญชนก กู๊ดด.ญ.ปานรดา คเชนทร์นุกูล (วัยเด็ก): หม่อมราชวงศ์หญิงวิมลโพยม รังสิยา / รุ้ง ปัณณธร
ฐากูร การทิพย์ด.ช.เสฐฐวุฒิ รุมพล (วัยเด็ก): หม่อมราชวงศ์ศักดินา รังสิยา (ชายเดียว)
มทิรา ตันติประสุตด.ญ.ชาร์เลท วาศิตา แฮเมเนา (วัยเด็ก): จริมา ปัณณธร (ริมา)
พิศมัย วิไลศักดิ์: คุณหญิงราชปัณณธร (เพ็ง)
วรันลักษณ์ ศิริมะณีวัฒนา: หม่อมราชวงศ์หญิงทอแสงรัศมี
พีระ พาณิชย์พงส์: ยอด
ดอม เหตระกูล: หลวงวิเศษธำรง
ขวัญฤดี กลมกล่อม: นางวิเศษธำรง
ศุกล ศศิจุลกะ: หม่อมเจ้าวรจักร
สุธิตา เกตานนท์: หม่อมเจ้าหญิงอัปสราภา (ท่านหญิงเล็ก)
ณัฐฐิรา จิวระโมไนย์กุล: สาลี่
เจษฎา รุ่งสาคร: ปยุต วิเศษธำรง
เธียยะเกศ ไอยสุรางฆ์: พิสีนี วิเศษธำรง (บัว)
วิภารดี ภูวนาถนรานุบาล: หม่อมเจ้าหญิงพรรณพิไล รังสิยา (ท่านหญิงปั้น)
อมรเทพ ศุภพร: เดช
รัดเกล้า แจ่มอุลิตรัตน์: หม่อมราชวงศ์หญิงศศิลักษณา
ชานนท์ อักขระชาตะ: เจษฎา
นภาพร หงสกุล: ละเมียด
มยุรี อิศรเสนา ณ อยุธยา: สำเนียง
ธนา สินทรัพย์: สน
วุฒิ คงคาเขต: แนบ
อรัญญา ประทุมทอง: สารภี
ศิรินุช เพ็ชรอุไร: ผ่อง
อพิชญา ป้านแก้ว: พิกุล
รุ่งกานดา เบญจมาภรณ์: สาลี่
สมบูรณ์ สุขขีนัย: 
ชาล สิริสมรรถการ: คุณหมอวังรังสิยา
ท.พ.นพ บารมี: หมอที่โรงพยาบาล
นักแสดงรับเชิญ
จตุรงค์ โกลิมาศ: แคล้ว
นฤมล พงษ์สุภาพ: ราตรี ปัณณธร
ไปรมา รัชตะ: หม่อมแม่ของหม่อมเจ้าหญิงแขไขเจิดจรัส รังสิยา
บรรเจิดศรี ยมาภัย: เสด็จแม่ของหม่อมเจ้ารังสิโยภาส รังสิยา
เพลงประกอบละคร

เพลง แค้นเสน่หา (เพลงเปิด) - ขับร้องโดย รัตติยา สมอไทย
เพลง แค่ในใจ (เพลงปิดเฉพาะตอนที่ 1-3) - ขับร้องโดย ชนม์ทิดา อัศวเหม / อนรรฆภัทร ไทยเขียว
เพลง หน้ากากหัวใจ - ขับร้องโดย นิว นภัสสร ภูธรใจ
เพลง ใจเอย (เพลงปิดตั้งแต่ตอนที่ 4) - ขับร้องโดย สน ยุกต์ ส่งไพศาล
เพลง ลาวดวงเดือน - ขับร้องโดย แพทริเซีย กู๊ด
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อแค้นเสน่หาจบบริบูรณ์[ลิงก์เสีย]
บทสรุปเรื่องย่อละครแค้นเสน่หา เก็บถาวร 2013-07-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดูละครแค้นเสน่หาย้อนหลัง
เรื่องย่อ แค้นเสน่หา
ผีอีเม้ยหลบไป!! อีเฟือง มาแล้ว!!
เก็บถาวร 2013-07-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แค้นเสน่หา (2556) ที่สยามโซน
| ไทยทีวีสีช่อง 3: ละครวันจันทร์ - อังคาร 20:15 - 22:45 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | แค้นเสน่หา | ถัดไป |
| มัจจุราชสีน้ำผึ้ง | แค้นเสน่หา | สาปพระเพ็ง |
เนติเจน เนติรัตนไพบูลย์

เนติเจน เนติรัตนไพบูลย์ (สกุลเดิม: ผาคุยคำ; เกิด 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539) ชื่อเล่น สไปร์ท เป็นที่รู้จักในชื่อ สไปร์ท เอสพีดี เป็นยูทูบเบอร์ชาวไทย ช่องของเขามีผู้ติดตามมากกว่า 15 ล้านผู้ติดตาม
ประวัติ

เนติเจน เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ที่ พิษณุโลก สำเร็จการศึกษาชั้นอนุบาลและประถมศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลพิษณุโลก จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย และระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
เขาเคยคบหากับ ณัฐธิชา นามวงษ์
อาชีพ > ยูทูบเบอร์

เขาเริ่มอัปโหลดวิดีโอในช่วงปี พ.ศ. 2560 เป็นคลิปแรกในฐานะทีมงานเบื้องหลังต่างๆของช่อง "เก๋ไก๋ สไลเดอร์" หลังจากการแยกกันทำช่องเมื่อปี พ.ศ. 2564 เขาก็เริ่มกลับมาอัปโหลดวิดีโอด้วยการจะเป็นผู้ให้ No.1  วิดีโอที่ทำให้เขามีชื่อเสียงและความยอดนิยม เช่น "กิน นอน ขับถ่าย!! บนรถยนต์ Tesla ไร้คนขับ 24 ชั่วโมง" และ "เกมเอาชีวิตรอดสุดโหดกับ Youtuber 50 คน"
ผลงาน > เพลง

เพลง ยิกยิก (YIKYIK) ของ ภัสสรกรณ์ จิราธิวัฒน์ ร่วมกับ เนติเจน เนติรัตนไพบูลย์
เพลง สวัสดีค้าบ (SAWAS D KAB) - SpriteDer SPD
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

เพลง ทนหรือถอย (Cut Loss) ของ BEMINOR แสดงร่วมกับ รักษ์วนีย์ คำสิงห์
เพลง รอคอย - JOELONG (JL) แสดงร่วมกับ ปวรวรรณ วีระภุชงค์
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2566 | Thailand Zocial Awards 2023 | Best Creator Channel on YouTube ครีเอเตอร์ที่ทำช่องบน YouTube ได้อย่างยอดเยี่ยม | ชนะ |  |
| 2566 | Thailand Zocial Awards 2023 | Best Creator Performance on Social Media กลุ่มรางวัลผู้ผลิตเนื้อหาเกี่ยวกับรายการความบันเทิงและเกมโชว์ | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
อัตสึชิ อาเบะ

| อัตสึชิ อาเบะ |
| --- | --- |
阿部 敦
เกิด:  (1981-03-25) 25 มีนาคม ค.ศ. 1981 (43 ปี) จังหวัดโทจิงิ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: เค็นโพรดักชัน
ส่วนสูง: 161 ซม.
อัตสึชิ อาเบะ (阿部 敦, あべ あつし, 25 มีนาคม 1981 -) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น อยู่สังกัดเค็นโพรดักชัน เกิดที่เมืองอาชิกางะ จังหวัดโทจิงิ
ผลงานพากย์

วัยซนคนการ์ตูน (มาชิโระ โมริตากะ)
อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม (คามิโจ โทมะ)
อนาเธอร์ (ซากากิบาระ โคอิจิ)
ปรินเซส คอนเนค! รี: ไดฟ์ (ยูกิ)
ชีวิตเกษตรตามใจ ในต่างโลก (มาจิโอะ ฮิรากุ)
ชีวิตสโลว์ไลฟ์หลังตกงานของนักรบทมิฬวัย 30 (บาชบาซา)
แอ็นสท์ ลินเดอมัน

| แอ็นสท์ ลินเดอมัน |
| --- | --- |
กัปตันเรือ แอ็นสท์ ลินเดอมัน ซึ่งเป็นผู้บัญชาการเรือรบ บิสมาร์ค เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1940
เกิด: 28 มีนาคม ค.ศ. 1894(1894-03-28) Altenkirchen, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1941(1941-05-27) (47 ปี) แอตแลนติกเหนือ
สุสาน:  (48°10′N 16°12′W﻿ / ﻿48.167°N 16.200°W﻿ / 48.167; -16.200)
รับใช้:  เยอรมนี (1913–18)   เยอรมนี (1918–33)   ไรช์เยอรมัน (1933–41)
แผนก/สังกัด:  กองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน  ไรชส์มารีเนอ  ครีคส์มารีเนอ
ประจำการ: 1913–41
ชั้นยศ: Kapitän zur See (กัปตัน)
หน่วย: เอ็สเอ็มเอ็ส Hertha เอ็สเอ็มเอ็ส Lothringen เอ็สเอ็มเอ็ส Bayern เอ็สเอ็มเอ็ส Hannover เอ็สเอ็มเอ็ส Elsass เอ็สเอ็มเอ็ส Schleswig-Holstein เอ็สเอ็มเอ็ส Hessen Heavy cruiser Admiral Scheer
บังคับบัญชา: 1st Artillery Company, Freidrichsort Ship Construction Dept, OKM Naval Gunnery School Bismarck
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ปฏิบัติการอัลเบียน  Scuttling of the German fleet at Scapa Flow สงครามกลางเมืองสเปน สงครามโลกครั้งที่สอง ยุทธการแห่งแอตแลนติก ปฏิบัติการไรน์อือบุง ยุทธนาวีที่ช่องแคบเดนมาร์ก  การรบครั้งสุดท้ายของเรือรบบิสมาร์ค † 
บำเหน็จ: กางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็ก (ภายหลังเสียชีวิต)
ความสัมพันธ์: แอ็นสท์ ไฮน์ริช ลินเดอมัน (ปู่) จอร์จ ลินเดอมัน (ลูกพี่ลูกน้อง)
อ็อทโท แอ็นท์ ลินเดอมัน (28 มีนาคม ค.ศ. 1894 – 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1941) เป็นทหารเรือชาวเยอรมันที่ดำรงตำแหน่งยศเป็น Kapitän zur See (กัปตันเรือ) เขาเป็นผู้บัญชาการเพียงคนเดียวของเรือรบประจัญบานบิสมาร์คในช่วงแปดเดือนของการปฏิบัติหน้าที่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
ลินเดอมันเข้าสมัครเป็นทหารเรือแห่งกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน (ไคเซอร์ลีเชอมารีเนอ) ในปี ค.ศ. 1913 ภายหลังจากการฝึกทหารขั้นพื้นฐาน เขาได้รับใช้บนเรือรบจำนวนหนึ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในฐานะเจ้าหน้าที่การสื่อสารแบบโทรเลขไร้สาย ซึ่งอยู่บนหอบังคับการณ์เรือ SMS Bayern เขาได้มีส่วนร่วมปฏิบัติการอัลเบียนในปี ค.ศ. 1917 ภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้รับราชการทหารในตำแหน่งต่าง ๆ และตำแหน่งการฝึกซ้อมยิงปืนใหญ่ของกองทัพเรือ หนึ่งปีหลังการลุกลามของสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการเรือรบประจัญบานบิสมาร์ค ซึ่งเป็นเรือรบที่ใหญ่ที่สุดในตำแหน่งใดในโลก และเป็นความภาคภูมิใจของครีคส์มารีเนอ (กองทัพเรือของนาซีเยอรมนี)
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1941 ลินเดอมันได้บัญชาการเรือรบบิสมาร์คในช่วงปฏิบัติการไรน์อือบุง บิสมาร์คและเรือลาดตะเวนหนัก พรินทซ์อ็อยเกน ได้จัดตั้งกองเรือเฉพาะกิจภายใต้บัญชาการของพลเรือเอก กึนเทอร์ ลึทเยินส์ ซึ่งอยู่บนหอบังคับการของเรือรบบิสมาร์ค คำสั่งในการทำลายฐานทัพของพวกเขาในเขตยึดครองโปแลนด์ของเยอรมันและเข้าโจมตีขบวนเรือพาณิชย์ของบริติซในมหาสมุทรแอตแลนติก การสู้รบครั้งสำคัญครั้งแรกของกองเรือเฉพาะกิจคือ ยุทธนาวีที่ช่องแคบเดนมาร์ก ซึ่งส่งผลทำให้เรือหลวงฮูดถูกจมลง ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ในวันที่ 27 พฤษภาคม ลินเดอมันและลูกเรือส่วนใหญ่ต่างเสียชีวิตในการสู้รบครั้งสุดท้ายของเรือบิสมาร์ค
เขาได้รับการปูนบำเหน็จหลังเสียชีวิตด้วยเหรียญกางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็ก (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes) ซึ่งในช่วงเวลานั้น เป็นรางวัลปูนเหน็จอันสูงสุดในทางทหารและกองกำลังกึ่งทหารของนาซีเยอรมนี เหรียญนี้ได้ถูกมอบให้แก่ฮิลเดอการ์ท ผู้เป็นภรรยาม่ายของเขา เมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1942
โนบูฮิโกะ โอกาโมโตะ

| โนบูฮิโกะ โอกาโมโตะ |
| --- | --- |
岡本 信彦
เกิด:  (1986-10-24) 24 ตุลาคม ค.ศ. 1986 (38 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: แร็คคูนด็อก
ส่วนสูง: 168 ซม.
โนบูฮิโกะ โอกาโมโตะ (ญี่ปุ่น: 岡本 信彦; โรมาจิ: Okamoto Nobuhiko; 24 ตุลาคม ค.ศ. 1986 -) เป็นนักพากย์ และ นักร้องชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดแร็คคูนด็อก
ผลงานพากย์

Sola (โมริมิยะ โยริโตะ)
คัมภีร์ลับเจ้านินจา (เมงุโระ กาอุ)
รักสี่สีของนายซามูไร! (คาราซึมะ โยอิจิ)
แมวหลงเกินพิกัด (สึซึกิ ทากุมิ)
นักเขียนหน้าตาย นายโนซากิคุง (มิโกชิบะ มิโกโตะ)
เทวทูตแห่งโลกมืด (ซาโอโตเมะ โยอิจิ)
ยอดนักปรุงโซมะ (คุโรกิบะ เรียว)
ตราบวันฟ้าใส (นิไกโดฮารุโนบุ)
อินาสึมะอีเลฟเวน โอไรออน โนะ โคคุอิน (ฟรอย กิริคานัน)
อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม (แอ็กเซเลอเรเตอร์)
Re:Zero - รีเซทชีวิต ฝ่าวิกฤตต่างโลก (การ์ฟีล ทินเซล)
ดาบพิฆาตอสูร (ชินะซุกะวะ เก็นยะ)
โฮริมิยะ สาวมั่นกับนายมืดมน (เซ็งโงกุ คาเกรุ)
คุณหมอประหลาด รามุเนะ (นิโกะ)
พิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์ (ยางุจิ ไคโตะ)
เรียกข้าว่าสึชิมะ (ชา)
ตำนานตระกูลไทระ (ไทระ โนะ สึเกโมริ)
คุณชิกิโมริไม่ได้น่ารักแค่อย่างเดียวนะ (อินุซึกะ ชู)
เอาแล้วไง ยัยแฟนเก่าดันเป็นลูกสาวแม่ใหม่ (คาวานามิ โองุเระ)
กาดำแห่งวังชั้นใน (ต้านไห่)
เธอผู้อันตรายต่อใจผม (อาดาจิ โช)
เจ้าหญิงผู้เสียสละกับราชาอสูร (โอเซลอต)
มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร

สำหรับสถานีรถไฟฟ้ามหานคร สายสีชมพู ดูที่ สถานีราชภัฏพระนคร
| --- | --- |
Phranakhon Rajabhat University
ตราสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัย
ชื่อเดิม: สถาบันราชภัฏพระนคร
ชื่อย่อ: มรภ.พน. / PNRU
คติพจน์: สร้างคนดี มีปัญญา เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาปนา: 12 ตุลาคม พ.ศ. 2435; 132 ปีก่อน (2435-10-12)
ผู้สถาปนา: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5)
สังกัดการศึกษา: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
สังกัดวิชาการ: คณะวิชา  9 ดูในบทความ  หน่วยงานสนับสนุน  10 ดูในบทความ 
งบประมาณ: 596,501,600 บาท (พ.ศ. 2566)
นายกสภาฯ: ถนอม อินทรกำเนิด
อธิการบดี: รองศาสตราจารย์ เปรื่อง กิจรัตน์ภร
อาจารย์: 433 คน (พ.ศ. 2566)
บุคลากรทั้งหมด: 805 คน (พ.ศ. 2566)
ผู้ศึกษา: 9,381 คน (พ.ศ. 2566)
ที่ตั้ง: เลขที่ 9 ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร 10220
เพลง: มาร์ชพระนคร
สี: ██ สีเขียว
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร (อังกฤษ: Phranakhon Rajabhat University; อักษรย่อ: มรภ.พน. – PNRU) เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐในประเทศไทย จัดอยู่ในกลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏ ตั้งอยู่ในเขตบางเขน กรุงเทพมหานคร เริ่มทำการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2435 เป็นสถานศึกษาด้านการฝึกหัดครูแห่งแรกของประเทศไทย
ประวัติ > สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร

██ สีน้ำเงิน แทนค่า สถาบันพระมหากษัตริย์ผู้ให้กำเนิด และพระราชทานนาม “มหาวิทยาลัยราชภัฏ”
██ สีเขียว แทนค่า แหล่งที่ตั้งของมหาวิทยาลัยราชภัฏในแหล่งธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่สวยงาม
██ สีทอง แทนค่า ความเจริญรุ่งเรืองทางภูมิปัญญา
██ สีส้ม แทนค่า ความรุ่งเรืองทางศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น ที่ก้าวไกลมหาวิทยาลัยราชภัฏ
██ สีขาว แทนค่า ความคิดอันบริสุทธิ์ของนักปราชญ์แห่งพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ประวัติ > สีประจำมหาวิทยาลัย

สีประจำสถาบัน สีเขียว
ประวัติ > ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย

ต้นกาซะลอง หรือต้นปีป ภาษาอีสานเรียก ดอกกางของ
คณะ และ วิทยาลัย

วิทยาลัยการฝึกหัดครู
คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์
คณะวิทยาการจัดการ
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
คณะพยาบาลศาสตร์(โครงการจัดตั้ง)
คณะทันตแพทยศาสตร์(โครงการจัดตั้ง)
พุทธวิชชาลัย (วิทยาลัยพุทธศาสตร์และปรัชญา วัดพระศรีมหาธาตุ)
บัณฑิตวิทยาลัย
สถาบัน/ศูนย์และหน่วยงานในมหาวิทยาลัย

สมาคมศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร เก็บถาวร 2009-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ เก็บถาวร 2005-12-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศูนย์ภาษาและอาเซี่ยนศึกษา เก็บถาวร 2005-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศูนย์ฝึกประสบการณ์วิชาชีพ เก็บถาวร 2005-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศูนย์ประสานราชการใสสะอาด เก็บถาวร 2005-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมราชภัฎพระนคร เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรงเรียนประถมสาธิต ม.ราชภัฏพระนคร
โรงเรียนมัธยมสาธิตวัดพระศรีมหาธาตุ มหาวิทยาลัยราชภัฎพระนคร
ศูนย์การบริบาลและพัฒนาเด็กปฐมวัย
องค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
การเดินทาง > รถโดยสารประจำทาง

สาย.26 มีนบุรี-อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
สาย.34 รังสิต-หัวลำโพง
สาย.34 ฟิวเจอร์พ​าร์ครังสิต​-ม.เกษตร​ศาสตร์​
สาย.39 มธ.ศูนย์​รังสิต​-อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
สาย.39 ตลาดไท-อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
สาย.51 วัดปรางค์​หลวง​-บางเขน
สาย.59 รังสิต-หลักสี่-สนามหลวง
สาย.95 อู่บางเขน-บางกะปิ
สาย.107E อู่บางเขน-คลองเตย
สาย.114 อู่บางเขน-แยกลำลูกกา-MRT พระนั่งเกล้า
สาย.129E อู่บางเขน-สำโรง
สาย.185 อู่​รังสิต​-พระราม 9-อู่​คลองเตย​
สาย.503 รังสิต-สะพานใหม่-สนามหลวง
สาย.522E รังสิต-อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
สาย.524 หลักสี่-สามเสน-สนามหลวง
สาย.543 อู่บางเขน-ลำลูกกาคลอง 7
สาย.543 อู่บางเขน-ท่าน้ำนนทบุรี
สาย.1-1 บางเขน​-ประดิพัทธ์​-หัวลำโพง​
สาย.1-3 บางเขน​-พหลโยธิน​-หัวลำโพง​
สาย.1-4 มธ.ศูนย์​รังสิต​-บางเขน​
สาย.1-5 รังสิต-อนุสาวรีย์​ชัยสมรภูมิ
สาย.1-32E บางเขน​-BTS​ ตลาด​พลู​
สาย.1-33 บางเขน​-MRT​ บางซื่อ​
สาย.29 บางเขน​-ประดิพัทธ์​-หัวลำโพง​
สาย.51 วัดปรางค์​หลวง​-บางเขน​
สาย.59 อู่​รังสิต-หลักสี่-สนามหลวง
สาย.95ก อู่​รังสิต-แฮปปี้​แลนด์​
สาย.126 คลองตัน​-ศูนย์​ราชการ​ แจ้งวัฒนะ​
สาย.150 ท่าเรือ​ปากเกร็ด-ตลาด​มีนบุรี​
สาย.356 [วงกลม]​ ปากเกร็ด-สะพานใหม่-ดอนเมือง
สาย.513E สำโรง​-ศูนย์​ราชการ​ แจ้งวัฒนะ​
สาย.524 หลักสี่-สามเสน-สนามหลวง
สาย.554E รังสิต-กม.8-สนามบิน​สุวรรณภูมิ
สาย.1-31 คลองหลวง คลอง 5-ศูนย์​ราชการ​ แจ้งวัฒนะ​
สาย.(ต.22) ท่าเรือ​ปากเกร็ด​-ตลาด​มีนบุรี​
สาย.(ต.95) ฟิวเจอร์พ​าร์ครังสิต​-ม.รามคำแหง​ 1
การเดินทาง > รถไฟฟ้า > รถไฟฟ้าสายสีเขียว (รถไฟฟ้าบีทีเอส)

สถานีวัดพระศรีมหาธาตุ (N17)
การเดินทาง > รถไฟฟ้า > รถไฟฟ้าสายสีชมพู

สถานีราชภัฏพระนคร (PK15)
สถานที่ใกล้เคียง

วัดพระศรีมหาธาตุ บางเขน
แม็กซ์แวลู สาขาหลักสี่
บุคคลสำคัญจากมหาวิทยาลัย

ดูเพิ่ม: รายนามบุคคลสำคัญจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°52′43″N 100°35′29″E﻿ / ﻿13.878670220700302°N 100.59151245882892°E﻿ / 13.878670220700302; 100.59151245882892
มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กหน่วยงานในมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร |
| --- | --- | --- |
| คณะ | มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ · วิทยาการจัดการ · วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  ·  เทคโนโลยีอุตสาหกรรม · บัณฑิตวิทยาลัย |  |
| วิทยาลัย | วิทยาลัยการฝึกหัดครู · พุทธวิชชาลัย · วิทยาลัยชัยบาดาลพิพัฒน์ · วิทยาลัยนานาชาติพระนคร |  |
| กอง/สำนัก | สำนักงานอธิการบดี  · สำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน  · สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ  · สำนักงานโครงการบัณฑิตศึกษา  · สำนักงานโครงการผนึกกำลัง  · กองพัฒนานักศึกษา  · กองนโยบายและแผน  · สำนักศิลปวัฒนธรรม  · สำนักกิจการพิเศษ  · กองประกันคุณภาพการศึกษา · กองบริหารงานบุคคล · สำนักงานวิเทศสัมพันธ์ |  |
| ศูนย์ | ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศ · ศูนย์บริการการศึกษา · ศูนย์ภาษา · ศูนย์ฝึกอบรมคอมพิวเตอร์ · ศูนย์เวชศึกษาป้องกัน · ศูนย์คอมพิวเตอร์กราฟิก · ศูนย์การเรียนรู้เพื่อพัฒนาท้องถิ่น · ศูนย์วิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์ · ศูนย์สิ่งแวดล้อมศึกษา |  |
| หน่วยงานอื่นในสังกัด | สถาบันวิจัยและพัฒนา · ศูนย์ฝึกประสบการณ์วิชาชีพ พระนครแกรนด์วิว ·  ศูนย์หนังสือมหาวิทยาลัย · สภามหาวิทยาลัย · สภาคณาจารย์ · สมาคมศิษย์เก่า · สหกรณ์มหาวิทยาลัย · โรงเรียนมัธยมสาธิตฯ · โรงเรียนประถมสาธิตฯ · ศูนย์การบริบาลและพัฒนาเด็กปฐมวัย |  |
| ด ค กมหาวิทยาลัยราชภัฏ |
| --- | --- |
สัญลักษณ์: พระราชลัญจกร • วันราชภัฏ
กลุ่มรัตนโกสินทร์: จันทรเกษม • ธนบุรี • บ้านสมเด็จเจ้าพระยา  • พระนคร • สวนสุนันทา
กลุ่มภาคกลาง: กาญจนบุรี • เทพสตรี • นครปฐม • พระนครศรีอยุธยา • เพชรบุรี • ราชนครินทร์ • รำไพพรรณี • วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ • หมู่บ้านจอมบึง
กลุ่มภาคเหนือ: กำแพงเพชร • เชียงราย • เชียงใหม่ • นครสวรรค์ • พิบูลสงคราม • เพชรบูรณ์ • ลำปาง • อุตรดิตถ์
กลุ่มภาคตะวันออกเฉียงเหนือ: ชัยภูมิ • นครราชสีมา • บุรีรัมย์ • มหาสารคาม • ร้อยเอ็ด • เลย • ศรีสะเกษ • สกลนคร • สุรินทร์ • อุดรธานี • อุบลราชธานี
กลุ่มภาคใต้: นครศรีธรรมราช • ภูเก็ต • ยะลา • สงขลา • สุราษฎร์ธานี
อดีตมหาวิทยาลัยราชภัฎ: นครพนม • สวนดุสิต • กาฬสินธุ์
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
| ด ค กสถานศึกษาในเขตบางเขน |
| --- | --- |
โรงเรียน:  โรงเรียนไตรรัตนาภิรักษ์  โรงเรียนไทยนิยมสงเคราะห์  โรงเรียนธนศิลป์  โรงเรียนนิเวศน์วารินทร์  โรงเรียนบ้านคลองบัว  โรงเรียนบ้านบัวมล  โรงเรียนประชาภิบาล  โรงเรียนปราโมชวิทยาทาน  โรงเรียนปราโมชวิทยารามอินทรา  โรงเรียนเพชราวุธวิทยา  โรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางเขน  โรงเรียนวัดไตรรัตนาราม  โรงเรียนมัธยมสาธิตวัดพระศรีมหาธาตุ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร  โรงเรียนอมาตยกุล  โรงเรียนเอี่ยมพานิชวิทยา  โรงเรียนอุทัยวิทยา  วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยบริหารธุรกิจ  วิทยาลัยเทคโลโลยีวิบูลย์บริหารธุรกิจ รามอินทรา 
สถาบันอุดมศึกษา:  มหาวิทยาลัยเกริก  มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร 
รายชื่อโรงเรียนในกรุงเทพมหานคร รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในกรุงเทพมหานคร
พุทธวิชชาลัย (วิทยาลัยพุทธศาสตร์และปรัชญา วัดพระศรีมหาธาตุ)
การสงครามสมัยใหม่ตอนต้น

การสงครามสมัยใหม่ตอนต้น (อังกฤษ: Early modern warfare) เป็นสมัยของการสงครามภายหลังการสงครามสมัยกลาง มีความเกี่ยวข้องกับจุดเริ่มต้นของการใช้ดินปืนอย่างแพร่หลายและการพัฒนาอาวุธที่เหมาะสมเพื่อใช้ระเบิด รวมทั้งปืนใหญ่และอาวุธปืน ด้วยเหตุนี้ ยุคสมัยนี้ได้ถูกเรียกว่า สมัยการสงครามดินปืน (แนวคิดนี้ได้ถูกนำเสนอโดย Michael Roberts ใน ค.ศ. 1950) ตลอดช่ยุทธวิธีของกองทัพเรือ รวมทั้งการใช้ดินปืนในปืนใหญ๋ของกองทัพเรือ
เหล่ามหาอำนาจทั้งหมดในยุโรปและจักรวรรดิดินปืนของอิสลาม กำลังต่อสู้รบอย่างแข็งขันในสงครามหลายครั้งตลอดช่วงเวลานี้ โดยถูกจัดเป็นกลุ่มตามเงื่อนไขทางภูมิศาสตร์และตามลำดับเหตุการณ์ ดังนี้:
สงครามศาสนาในยุโรป ระหว่าง ค.ศ. 1520 และ ค.ศ. 1640 (รวมทั้งสงครามสามสิบปี สงครามแปดสิบปี และสงครามสามอาณาจักร) และสงครามฝรั่งเศส-เสปน (ค.ศ. 1635-1659) สงครามทางตอนเหนือ สงครามโปแลนด์-สวีเดน และสงครามรัสเซีย-สวีเดน
สงครามรัสเซีย-ตุรกี สงครามออตโตมัน-ฮาพส์บวร์ค และสงครามออตโตมันในยุโรป
จะงอยแอฟริกา การพิชิตเอธิโอเปียของอดัล และมีการเกี่ยวพันกับออตโตมัน มัมลุกส์ และโปรตุเกส
ในเอเชีย สงครามเปอร์เซีย-โปรตุเกส การทัพของนาเดอร์ ชัยชนะของโมกุล สงครามอังกฤษ-มัยซอร์ ญี่ปุ่นบุกครองเกาหลี (ค.ศ. 1592–1598) การเปลี่ยนผ่านจากหมิงสู่ชิง ตามด้วยสิบการทัพใหญ่
ตลอดช่วงศตวรรษที่ 18 "สงครามร้อยปีครั้งที่สอง" ซึ่งเป็นคำศัพท์ที่ให้ความหมายครอบคลุมในวงกว้าง(umbrella term) ซึ่งรวมทั้งสงครามเก้าปี สงครามเจ็ดปี สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน สงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรีย สงครามประกาศอิสรภาพอเมริกา(สงครามปฏิวัติอเมริกา) สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส และสงครามนโปเลียน ในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 สู่ช่วงต้นของศตวรรษที่ 19 ซึ่งนำไปสู่จุดสิ้นสุดของสมัยนี้
ดินปืนก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 15

มีการใช้การสงครามดินปืนในการบุกครองญี่ปุ่นของมองโกลใน ค.ศ. 1274 และ 1281 โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรูปของการยิงลูกระเบิด (explosive bomb) จากแคทะพัลท์ (catapult) ใส่ทหารข้าศึก บันทึกของญี่ปุ่นมีภาพระเบิดที่ฝ่ายมองโกลใช้กับซามูไรขี่ม้า หลักฐานทางโบราณคดีของการใช้ดินปืนรวมถึงการค้นพบลูกระเบิดหลายลูกในซากเรืออับปางนอกชายฝั่งญี่ปุ่น โดยรังสีเอกซ์พิสูจน์ว่าภายในบรรจุดินปืนอยู่
ทวีปยุโรป > กำเนิดป้อมสนามหลายเหลี่ยม

สมัยตั้งแต่ ค.ศ. 1500 ถึง 1801 มีความก้าวหน้าของเทคนิคป้อมสนามในทวีปยุโรปอย่างรวดเร็ว ขณะที่ปราสาทสมัยกลางอาศัยกำแพงสูงเพื่อป้องกันข้าศึก ป้อมสนามสมัยใหม่ต้องรับมือกับการยิงของปืนใหญ่ วิศวกรจึงได้พัฒนารูปแบบป้อมที่เรียกว่า "สไตล์อิตาลี" หรือ trace itallienne ซึ่งมีกำแพงเตี้ย หนาและลาดเอียง ซึ่งจะดูดซับหรือทำให้กระสุนปืนใหญ่แฉลบไป นอกจากนี้ ป้อมดังกล่าวยังมีรูปทรงคล้ายดาว โดยมีป้อมแหลม (bastion) ยื่นออกไปเป็นมุมเล็ก ๆ จุดประสงค์ของรูปทรงดังกล่าวเพื่อให้ป้อมแหลมทุกป้อมได้รับการยิงสนับสนุนจากป้อมแหลมที่อยู่ติดกัน ทำให้ฝ่ายเข้าตีไม่มีจุดบอดที่จะหลบเข้ากำบัง ไม่นานป้อมสนามแบบใหม่นี้ก็ลบข้อได้เปรียบของปืนใหญ่ไป
ป้อมหลายเหลี่ยมเป็นป้อมสนามแบบที่พัฒนาขึ้นราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 เพื่อสนองต่อการพัฒนากระสุนระเบิดได้ (explosive shell) แบบป้อมดาว (star fort) ที่ซับซ้อนซึ่งมีมาก่อนป้อมหลายเหลี่ยมนี้มีประสิทธิภาพสูงต่อการโจมตีด้วยปืนใหญ่ แต่ด้อยประสิทธิภาพลงเมื่อเผชิญกับการยิงของปืนที่มีเกลียวในลำกล้อง (rifled) และอำนาจทำลายของกระสุนระเบิดได้ ป้อมสนามแบบหลายเหลี่ยมยังได้รับอธิบายว่าเป็น "ป้อมที่ไม่มีด้านข้าง" ป้อมแบบนี้ถูกสร้างขึ้นมากในสหราชอาณาจักรและจักรวรรดิอังกฤษในสมัยของลอร์ดพัลเมอร์สตัน จึงมักเรียกว่า ป้อมพัลเมอร์สตัน
ในการสนองตอบจุดอ่อนของป้อมดาว วิศวกรทหารจึงพัฒนาป้อมสนามแบบที่เรียบง่ายกว่าแต่ทนทานขึ้นกว่ามาก ตัวอย่างป้อมแบบนี้พบได้ที่ป้อมแมคเฮนรีในบัลติมอร์ สหรัฐอเมริกา ที่ตั้งของยุทธการอันลือเลื่องที่ฟรานซิส สก็อตต์ คีย์ประพันธ์เพลงชาติสหรัฐอเมริกา