stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 1

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 1 (อังกฤษ: First Epistle of Paul to the Thessalonians) เรียกโดยย่อว่าพระธรรมเธสะโลนิกา ฉบับที่หนึ่ง เป็นเอกสารฉบับที่ 13 ของคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่
ทั้งข้อความในพระธรรมเองและหลักฐานภายนอกสนับสนุนว่า ผู้เขียนพระธรรมเล่มนี้คือ นักบุญเปาโล จากการเดินทางเพื่อประกาศข่าวประเสริฐ นักบุญเปาโล กับสิลาสได้เดินทางข้ามเมืองอัมฟีบุรีและเมืองอปอลโลเนีย แล้วจึงมาถึงเมืองเธสะโลนิกา นักบุญเปาโล พบว่าในเมืองนี้มีธรรมศาลาของชาวยิวอยู่จึงเข้าไปสั่งสอนเรื่องของพระเยซู แต่ทำได้เพียงสามสัปดาห์ก็ต้องออกจากเมืองนี้ไป เพราะถูกชาวยิวต่อต้านอย่างรุนแรง อย่างไรก็ตาม การสั่งสอนที่มีระยะเวลาเพียงแค่สามสัปดาห์ของ นักบุญเปาโล นั้น ทำให้กลุ่มคนจำนวนไม่น้อยกลับใจเชื่อ แต่เมื่อ นักบุญเปาโล ออกจากเมืองไปอย่างกะทันหัน ทำให้ผู้ที่เชื่อใหม่ขาดแรงสนับสนุนจากภายนอก และต้องตกอยู่ท่ามกลางการข่มเหงของชาวยิว นักบุญเปาโล เป็นห่วงชาวเธสะโลนิกามาก จึงส่งทิโมธีไป หลังจากทิโมธีกลับมารายงานความเป็นไปแล้ว นักบุญเปาโล จึงเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้น ส่งถึงคริสตจักรในเมืองเธสะโลนิกา เพื่อหนุนน้ำใจคริสเตียนที่นั่น และจดหมายฉบับนั้นคือ พระธรรม 1 เธสะโลนิกา ซึ่งคาดว่าน่าจะถูกเขียนขึ้นราวปี ค.ศ. 51
แม้ว่าในจดหมายฉบับนี้จะมีเรื่องที่ นักบุญเปาโล เขียนถึงชาวเธสะโลนิกาหลายเรื่อง แต่ดูเหมือนว่าเรื่องการพิพากษาจะเป็นหัวข้อหลัก สังเกตได้จากในทุกบทของพระธรรม 1 เธสะโลนิกา จะจบลงด้วยการอ้างถึงการที่พระเยซูจะเสด็จมาพิพากษามนุษย์ โดยเฉพาะในท้ายบทที่ 4 และตอนต้นบทที่ 5 ที่มีการบรรยายอย่างละเอียด
วัตถุประสงค์ในการเขียนจดหมายฉบับนี้ของ นักบุญเปาโล มีอยู่ 3 ประการคือ ประการแรก ต้องการหนุนน้ำใจของคริสเตียนที่เมืองเธสะโลนิกา โดยแสดงความชื่นชมยินดี เนื่องจากทิโมธีกลับมารายงานเรื่องความเชื่ออันมั่นคงของคริสเตียนที่นั่น ดังที่ นักบุญเปาโล เขียนไว้ว่า "เพราะว่าเมื่อท่านมั่นคงอยู่ในองค์พระผู้เป็นเจ้า ชีวิตของเราก็สดชื่น"
ประการที่สองคือ ต้องการให้พร้อมเสมอเมื่อ พระเยซู เสด็จมา โดยการกล่าวถึงแนวทางการดำเนินชีวิตอย่างเหมาะสม ในส่วนนี้ นักบุญเปาโล เขียนไว้อย่างชัดเจน เข้าใจได้ไม่ยาก เช่น "ระวังให้ดี อย่าให้คนใดทำชั่วตอบแทนการชั่ว แต่จงหาทางทำดีเสมอต่อพวกท่านเอง และต่อคนทั้งปวงด้วย" "จงชื่นบานอยู่เสมอ" "จงเว้นเสียจากสิ่งที่ชั่วทุกอย่าง" เป็นต้น
ประการสุดท้าย ซึ่งสำคัญมาก มีสองประเด็นย่อย ประเด็นแรกคือ ต้องการให้เข้าใจเรื่องเวลาที่ พระเยซู จะเสด็จมาพิพากษามนุษย์ นักบุญเปาโล อธิบายไว้ในจดหมายว่า ไม่มีผู้ใดจะทราบหรือกำหนดได้ว่า จะเป็นเมื่อใด เวลาใด แต่อาจจะเป็นเมื่อใด เวลาใดก็ได้ ดังนั้น คริสเตียนทุกคนจึงต้องพร้อมอยู่เสมอที่จะรับเวลานั้น
ประเด็นที่สองคือ ต้องการให้เข้าใจว่า เมื่อ พระเยซู เสด็จมาพิพากษานั้น จะพิพากษาทั้งคนที่มีชีวิตอยู่และตายไปแล้ว นักบุญเปาโล จึงกล่าวไว้ในจดหมายว่า ในวันพิพากษานั้น พระเจ้าจะทรงนำบรรดาผู้ที่ตายไปแล้วนั้น มากับพระองค์
โครงร่าง

คำทักทายและคำกำชับถึงชาวเธสะโลนิกา 1:1 - 2:20
ชื่นชมยินดีกับรายงานของทิโมธี 3:1 - 13
ปัญหาด้านศีลธรรม 4:1 - 12
การเสด็จกลับมาของ พระเยซู 4:13 - 5:28
ดูเพิ่ม

พันธสัญญาใหม่
นักบุญพอล
| ด ค กจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 1 |
| --- | --- |
บุคคล:  ทิโมธี  เปาโล  พระเยซู  สิลวานัส 
เกี่ยวข้อง:  ความผันแปรของต้นฉบับ
บ้านแถวในเมือง

ระวังสับสนกับ บ้านแถว
บ้านแถวในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
บ้านแถวในกรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์
บ้านแถวสร้างตามสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเมืองกดัญสก์ ประเทศโปแลนด์
บ้านแถวในเมือง หรือ บ้านแถว หรือ ทาวน์เฮาส์ (อังกฤษ: town house, townhouse บางครั้งมีการเรียกว่า town home, townhome ด้วยเหตุผลทางการตลาด) ตามที่ใช้ในอเมริกาเหนือ เอเชีย ออสเตรเลีย แอฟริกาใต้ และส่วนอื่น ๆ ในยุโรป หมายถึง บ้านแถวที่อยู่ในตัวเมือง มักมีห้องนั่งเล่นอยู่ชั้นล่าง คำว่า town house ถือกำเนิดขึ้นที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร และเป็นที่แพร่หลายในเมืองใหญ่หลายเมืองเนื่องจากเป็นสิ่งปลูกสร้างที่สามารถใช้สอยพื้นที่ได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ
ประวัติ

แต่เดิมในสหราชอาณาจักร บ้านในเมืองถือเป็นที่พักอาศัยสำหรับขุนนางหรือผู้มีฐานะมั่งคั่งซึ่งมักเป็นเจ้าของบ้านหรือคฤหาสน์ในชนบทอย่างน้อยหนึ่งหลัง ตั้งแต่ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมา บุคคลเหล่านี้จะใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในบ้านที่ชนบท และจะเข้ามาอยู่ในบ้านในเมืองเป็นครั้งคราวเมื่อมีเหตุการณ์ที่ต้องเข้าสังคม (นั่นก็คือฤดูการเต้นรำในสมัยนั้น) บ้านในเมืองของบุคคลเหล่านี้ส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นบ้านแถว มีเพียงจำนวนน้อยมากที่จะเป็นบ้านเดี่ยว แม้แต่ชนชั้นสูงที่เป็นเจ้าของคฤหาสน์ชนบทเนื้อที่เป็นร้อย ๆ พัน ๆ เอเคอร์ ก็นิยมพักอาศัยในบ้านแถวในเมืองเช่นกัน
ทวีปเอเชีย

ในทวีปเอเชีย บ้านแถวในเมืองมักมีความหมายเดียวกับทางอเมริกาเหนือ แต่ในบางประเทศอาจมีการสร้างบ้านแถวเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มที่พักอาศัยขนาดใหญ่ มีความปลอดภัยค่อนข้างสูง พร้อมกับสิ่งอำนวยความสะดวกเหมือนโรงแรม เช่น สระว่ายน้ำ ห้องออกกำลังกาย สวน สนามเด็กเล่น
ดูเพิ่ม

บ้านแถว
ห้องแถว
บรรณานุกรม

Binney, Marcus. Town Houses: Urban Houses from 1200 to the Present Day. New York: Whitney Library of Design, 1998. Print.
Gorlin, Alexander. The New American Town House. New York: Rizzoli, 1999. Print.
Heuer, Ann Rooney. Town Houses. New York, NY: Friedman/Fairfax, 2000. Print.
Kramer, Sibylle. Townhouses & More. Berlin: Braun, 2008. Print.
Lockwood, Charles. Bricks and Brownstone: The New York Row House, 1783-1929. New York: Rizzoli, 2003. Print.
Trulove, James Grayson. The Modern Townhouse: The Latest in Urban and Suburban Designs. New York: Collins Design, 2006. Print.
จตุรศิลปศาสตร์

จตุรศิลปศาสตร์ (อังกฤษ: Quadrivium) ประกอบด้วยวิชาสี่วิชาหรือศิลปะที่สอนกันมหาวิทยาลัยในยุคกลางหลังจากไตรศาสตร์ (trivium) “Quadrivium” มาจากภาษาลาตินที่แปลว่า “ทางสี่แพร่ง” ซึ่งเป็นการศึกษาในสาขาศิลปศาสตร์ จตุรศิลปศาสตร์ประกอบด้วยวิชาคณิตศาสตร์, เรขาคณิต, ดนตรี และ ดาราศาสตร์ การศึกษาจตุรศิลปศาสตร์ต่อเนื่องมาจากการศึกษาไตรศาสตร์ที่ประกอบด้วยไวยากรณ์, ตรรกศาสตร์ และ วาทศาสตร์ การจบการศึกษาจตุรศิลปศาสตร์ถือว่าเป็นการวางรากฐานในการศึกษาต่อในสาขาวิชาปรัชญา และ เทววิทยา
ดูเพิ่ม

ศิลปศาสตร์
จดหมายของนักบุญยากอบ

จดหมายของนักบุญยากอบ (อังกฤษ: Epistle of James) เป็นหนังสือเล่มที่ 20 ในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ เป็นหนึ่งในเจ็ดจดหมายทั่วไป อันได้แก่ จดหมายของนักบุญยากอบ จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 1 จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 1 จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 1 จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 2 จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 3 และจดหมายของนักบุญยูดา เนื่องจากจดหมายเหล่านี้ถูกส่งถึงคริสตชนทั่วไป ไม่ได้ระบุว่าเป็นคริสตจักรใด
หนังสือเล่มนี้เดิมเป็นจดหมายของท่านยากอบ ซึ่งน่าจะเป็นยากอบผู้ชอบธรรม น้องชายของพระเยซู ในช่วงก่อนการตรึงพระเยซูที่กางเขน ยากอบไม่เพียงแต่ไม่ได้เชื่อในพระเยซูเท่านั้น แต่ยังไม่เข้าใจและท้าทายในสิ่งที่พระเยซูทรงทำอีกด้วย ต่อมาภายหลังการคืนพระชนม์ของพระเยซู ท่านยากอบจึงกลับใจเชื่อและกลายเป็นผู้นำคริสตจักรคนสำคัญในกรุงเยรูซาเลม เนื้อหาในจดหมายเป็นเรื่องเกี่ยวกับชาวยิวอย่างเด่นชัด ไม่ได้กล่าวถึงการกลับใจของชาวต่างชาติ ดังนั้นจึงพอจะคาดได้ว่า จดหมายฉบับนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นในช่วงที่ยิวมีอำนาจเหนือคริสตจักร ซึ่งก็จะอยู่ในราวปีค.ศ. 48 - 50
ในฐานะผู้นำคริสตจักรในกรุงเยรูซาเล็ม ท่านยากอบเขียนจดหมายฉบับนี้ เหมือนเป็นบาทหลวงสั่งสอนและปลุกใจผู้ที่กำลังทนทุกข์ยาก ซึ่งกระจัดกระจายอยู่ทั่วไปในแผ่นดิน เนื้อหาในจดหมายกล่าวถึง แนวปฏิบัติเกี่ยวกับความเชื่อคริสเตียนและคำแนะนำในการดำเนินชีวิตประจำวัน ท่านยากอบเขียนอย่างตรงไปตรงมา เน้นที่การปฏิบัติให้ถูกต้องเพื่อจะแก้ไขข้อผิดพลาด และไม่มีการประนีประนอม ทำให้พระธรรมเล่มนี้มีพลังและเข้าใจได้ไม่ยาก
จุดประสงค์ของหนังสือ ยากอบ มีอยู่ 4 ประการ ประการแรกคือ ต้องการเปรียบเทียบคนฝ่ายจิตวิญญาณแท้และปลอม โดยกล่าวว่าผู้ที่มีจิตวิญญาณแท้จะแสดงออกเป็นการกระทำในทางบวก แต่ผู้ที่มีจิตวิญญาณปลอมจะเป็นตรงกันข้าม ตัวอย่างที่ท่านยากอบกล่าวถึงคือ การปฏิบัติอย่างไม่เท่าเทียมกันต่อผู้ที่มีฐานะร่ำรวยและยากจน เป็นต้น
ประการที่สองคือ ต้องการให้ปฏิบัติตนให้ถูกต้อง พอจะแบ่งย่อยได้ 2 ส่วนคือ ส่วนของตนเอง เช่น การระมัดระวังเรื่องการพูด ซึ่งท่านยากอบถือว่าเป็นเรื่องสำคัญมาก ท่านยากอบกล่าวว่า ลิ้นเป็นอวัยวะที่ไม่สามารถเลี้ยงให้เชื่องได้ ส่วนที่สองคือ ส่วนการปฏิบัติต่อผู้อื่น เช่น อย่าใส่ร้ายหรือตัดสินผู้อื่น มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่เป็นผู้พิพากษา
ประการที่สามคือ ต้องการให้วางใจในพระเจ้า ท่านยากอบเปรียบชีวิตของมนุษย์ว่า เป็นเหมือนหมอกที่ปรากฏอยู่ชั่วครู่แล้วก็หายไป จึงต้องการให้วางใจในพระเจ้า ไม่ใช่ทรัพย์สินเงินทองที่มีอยู่ ซึ่งอาจจะสูญหายหรือผุพังไปเมื่อใดก็ได้
ประการสุดท้ายคือ ต้องการให้อดทนและอธิษฐาน ท่านยากอบเปรียบกับชาวนาที่ได้ปลูกข้าวแล้วรอฝนตก อาจยากลำบากในช่วงแรกแต่เมื่อข้าวออกรวงแล้วจะเป็นผลที่ล้ำค่า ในระหว่างที่อดทนรอนั้น หากทนทุกข์ให้อธิษฐาน หากร่าเริงยินดีให้ร้องเพลงสรรเสริญ ซึ่งท่านยากอบได้ยกตัวอย่างท่านเอลียาห์ในเรื่องการอธิษฐานขอฝนและห้ามฝน
โครงร่าง

ลักษณะของคนฝ่ายจิตวิญญาณที่แท้ 1:1 - 27
ความสัมพันธ์ระหว่างความเชื่อกับการประพฤติ 2:1 - 26
การควบคุมลิ้น 3:1 - 18
การเตือนสติในทางปฏิบัติ 4:1 - 5:7
การอดทนและการอธิษฐาน 5:8 - 20
ดูเพิ่ม

พันธสัญญาใหม่
| ด ค กจดหมายของนักบุญยากอบ |
| --- | --- |
บุคคล:  พระเยซู  ยากอบ  โยบ  ราหับ  อับราฮัม  เอลียาห์ 
คำศัพท์/วลี:  การล่อลวง  ความเชื่อ  ผู้ปกครอง  ลิ้น 
เกี่ยวข้อง:  ความผันแปรของต้นฉบับ 
ต้นฉบับ:  Greek Text  Latin Vulgate  Wycliffe Version  King James Version  American Standard Version  World English Version
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวกาลาเทีย
โครงร่าง

1. บทนำ 1:1 - 9
2. เปาโลปกป้องการเป็นอัครทูตของตน 1:10 - 2:10
3. เปาโลปกป้องพระกิตติคุณ 2:11 - 21
4. ความรอดกับผลประโยชน์ของความรอด 3:1 - 4:31
5. เสรีภาพที่พระคริสต์นำเข้ามา 5:1 - 6:18
ดูเพิ่ม

พันธสัญญาใหม่
นักบุญพอล
| ด ค กจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวกาลาเทีย |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล  (พันธสัญญาใหม่):  กาลาเทีย 1  2  3  4  5  6 
วลี:  จะไม่เป็นยิวหรือกรีก...  ผลของพระวิญญาณ  อุบัติการณ์ที่เมืองอันทิโอก 
เกี่ยวข้อง:  ความผันแปรของต้นฉบับ  เปาโล
บ้านวิกล (ภาพยนตร์)

| บ้านวิกล |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: จุนอิจิ อิชิคาว่า
เขียนบท: คาซึมิ มัตสึซาวะ
บทภาพยนตร์: เคนทาโร่ อุชิโอะ
เนื้อเรื่อง: โซอิจิ อุเอโนะ
สร้างจาก: บ้านวิกลคนประหลาด โดย อุเก็ตสึ
อำนวยการสร้าง: อิจิคาว่า มินามิ โอซุย อูซุย ไทจิ อูเอดะ ไดกิ ยามาโมโตะ นาโอะฮิสะ โดอิ มาซายูกิ อุเมเคอิ เคอิจิ โอคุมูระ ทาคาชิ ไซโตะ มาซากิ โมริชิตะ โทโมยะ นิชิโนะ ฮิโรชิ โคบายาชิ
นักแสดงนำ: โชทาโร่ มามิยะ จิโร่ ซาโต้ รินะ คาวาเอ
กำกับภาพ: ฮิโรโอะ ยานางิดะ
ตัดต่อ: โซอิจิ อูเอโนะ
ดนตรีประกอบ: ยูกิ โคจิมะ
บริษัทผู้สร้าง: โตโฮ Kyodo Television 
ผู้จัดจำหน่าย: โตโฮ
วันฉาย:   15 มีนาคม ค.ศ. 2024 (2024-03-15) (ญี่ปุ่น) 
ความยาว: 110 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: 49.75 ล้านเยน
บ้านวิกล (อังกฤษ: The Floor Plan); (ญี่ปุ่น: 変な家; โรมาจิ: Henna Ie) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนวสยองขวัญและสืบสวนสอบสวน นำแสดงโดยโชทาโร่ มามิยะ,จิโร่ ซาโต้,รินะ คาวาเอสร้างโดย โตโฮ และKyodo Televisionจัดจำหน่ายโดย โตโฮ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานกำกับโดย จุนอิจิ อิชิคาว่า กับบทภาพยนตร์ที่เขียนโดย เคนทาโร่ อุชิโอะ ออกฉายเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2024
เรื่องย่อ

อามามิยะ ผู้สร้างวิดีโอที่เชี่ยวชาญด้านอาถรรพ์ ได้รับการปรึกษาจากผู้จัดการของเขาเกี่ยวกับแผนผังบ้านที่จะซื้อที่มีจุดที่ไม่สามารถเข้าใจได้ ดังนั้น อามามิยะจึงตัดสินใจขอความคิดเห็นจาก คุริฮาระ สถาปนิกผู้หลงใหลในเรื่องลึกลับ ซึ่งเป็นผู้ให้เนื้อหาอาถรรพ์สำหรับวิดีโอของเขา จากแผนผังบ้านที่ปรากฏสิ่งแปลกประหลาดออกมาทีละจุด คุริฮาระได้สรุปสมมติฐานที่น่ากลัวออกมา ในขณะเดียวกันก็เกิดเหตุการณ์ทิ้งศพใกล้กับบ้านหลังนั้น อามามิยะสงสัยว่ามีความเกี่ยวข้องระหว่างเหตุการณ์กับบ้าน จึงสร้างวิดีโอเกี่ยวกับข้อสงสัยเหล่านี้และโพสต์ลงไป ต่อมาเขาได้รับการติดต่อจาก มิยาเอะ ยุซึกิ ผู้ที่อ้างว่ามีความรู้เกี่ยวกับบ้านหลังนั้น
นักแสดง > นักแสดงหลัก

โชทาโร่ มามิยะ รับบทเป็น อาเมะโอโตโกะ/อาเมมิยะ
จิโร่ ซาโต้ รับบทเป็น คุริฮาระ
รินะ คาวาเอ รับบทเป็น ยูซึกิ มิยาเอะ
นักแสดง > นักแสดงสมทบ

โคจิ อิชิซากะ รับบทเป็น ชิเกฮารุ คาตาบุจิ
ยูกิ ไซโตะ รับบทเป็น โยชิเอะ มัตสึโอกะ
ชิเกยะ นากาตะ รับบทเป็น เคอิตะ คาตาบูจิ
มิโอริ ทาคิโมโตะ รับบทเป็น อายาโนะ คาตาบูจิ
โทชิเอะ เนกิชิ รับบทเป็น ฟูมิโนะ คาตาบุจิ
มาซาโนบุ ทาคาชิมะ รับบทเป็น โยสึกุ โมริกากิ
ดีเจ มัตสึนากะ รับบทเป็น ยานาโอกะ
งานสร้าง

สร้างจากวิดีโอ ยูทูบ ที่ได้รับความนิยมซึ่งนำเสนอเรื่องราวที่น่าตื่นเต้นเกี่ยวกับความจริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังแผนผังบ้าน "แปลก ๆ" ที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดปกติ นักสร้างวิดีโอผู้สร้างสรรค์ผลงานชื่อว่าบ้านวิกลคนประหลาด ได้เพิ่มเนื้อเรื่องต่อจากวิดีโอนั้นและตีพิมพ์เป็นนวนิยายขายดีเรื่องบ้านวิกลคนประหลาดซึ่งถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

【不動産ミステリー】変な家 - YouTube
『変な家』 - 飛鳥新社
映画『変な家』公式サイト
映画『変な家』公式 ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
映画『変な家』公式 ที่อินสตาแกรม
映画『変な家』公式 ที่ติ๊กต็อก
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 2

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 2 (อังกฤษ: Second Epistle of Paul to the Thessalonians) เรียกโดยย่อว่าพระธรรมเธสะโลนิกา ฉบับที่ 2 เป็นเอกสารฉบับที่ 14 ของคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่
พระธรรมเล่มนี้แต่เดิมเป็นจดหมายฉบับที่สองซึ่งนักบุญเปาโลเขียนไปถึงคริสตจักรในเมืองเธสะโลนิกา เมื่อพิจารณาจากความคล้ายคลึงกันของเนื้อหาระหว่าง 1 เธสะโลนิกา และ 2 เธสะโลนิกา แล้ว จดหมายฉบับที่สองนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นหลังจากจดหมายฉบับแรกไม่นานนัก เป็นไปได้ว่าอาจจะภายในปีเดียวกัน หรือหลังจากนั้นหนึ่งปี ซึ่งก็จะเป็นปีค.ศ. 52
หลังจากที่จดหมายฉบับแรกไปถึงคริสตจักรในเมืองเธสะโลนิกา นักบุญเปาโลได้ทราบว่าเกิดความสับสนขึ้นในหมู่คริสเตียนที่นั่น พวกเขาเข้าใจกันว่า วันที่พระเยซูจะเสด็จกลับมานั้นได้มาถึงแล้ว ทำให้พวกเขาคิดว่าถึงวันที่โลกจบสิ้นลงแล้ว พวกเขาจึงหยุดทุกอย่าง หยุดหาเลี้ยงตัวเอง - ครอบครัว และหยุดทำงาน มีหลายสาเหตุที่ทำให้เกิดความเข้าใจผิดเช่นนี้ สาเหตุแรกคือการตีความในจดหมายฉบับแรกอย่างไม่ถูกต้อง สองคือมีผู้อื่นล่อลวงคริสเตียนให้เข้าใจผิด โดยกล่าวอ้างคำพูดของนักบุญเปาโล สามคือเป็นไปได้ว่ามีจดหมายปลอมเกิดขึ้น โดยอ้างว่ามาจาก นักบุญเปาโล อีกเช่นกัน ดังนั้นนักบุญเปาโลจึงเขียนจดหมายฉบับที่สองขึ้น เพื่อแก้ไขความเข้าใจผิดของพวกเขาให้ถูกต้อง โดยครั้งนี้นักบุญเปาโลเน้นในตอนท้ายของจดหมาย เพื่อให้น่าเชื่อถือว่าเป็นจดหมายที่ถูกเขียนขึ้นโดยนักบุญเปาโลเอง
2 เธสะโลนิกา มีเนื้อหาที่คล้ายคลึงกับ 1 เธสะโลนิกา คือ สาระสำคัญของจดหมายเกี่ยวข้องกับการพิพากษา แต่ใน 2 เธสะโลนิกา ได้เน้นเรื่องนี้มากขึ้นอีก สังเกตได้จากเนื้อหาในจดหมาย ทั้งหมด 3 บท รวม 47 ข้อใน 2 เธสะโลนิกา มีถึง 18 ข้อที่พูดถึงเรื่องนี้ เนื่องจากนักบุญเปาโลต้องการให้คริสตจักรในเมืองเธสะโลนิกาเข้าใจให้ถูกต้องในเรื่องการเสด็จกลับมาของพระเยซู
วัตถุประสงค์ในการเขียนจดหมายฉบับนี้ของนักบุญเปาโลมีอยู่ 3 ประการคือ ประการแรกต้องการหนุนน้ำใจของคริสเตียนในเมืองเธสะโลนิกา เพราะทราบว่าพวกเขากำลังทนทุกข์จากการกดขี่ข่มเหงอยู่ โดยให้กำลังใจในจดหมายว่า ให้ทนต่อไป จนถึงวันที่พระเยซูเสด็จมา พวกเขาจะได้รับการบรรเทา ส่วนผู้ที่กดขี่ข่มเหงจะต้องรับการพิพากษา
ประการที่สอง ซึ่งเป็นประการที่สำคัญที่สุดคือ ต้องการให้คริสเตียนในเมืองเธสะโลนิกาเข้าใจเรื่องวันที่พระเยซูจะเสด็จมาพิพากษาให้ถูกต้อง นักบุญเปาโลอธิบายว่าก่อนวันนั้นจะมาถึงจะต้องมีเหตุการณ์หลายเหตุการณ์เกิดขึ้นก่อน เช่น คนจะเชื่อเรื่องพระเจ้าน้อยลง ศัตรูของพระเยซูซึ่งนักบุญเปาโลเรียกว่า "คนนอกกฎหมาย" จะปรากฏตัวขึ้น และจะพยายามประกาศตนเองว่าเป็นพระเจ้า จากนั้นพระเยซูจะทรงประหารมัน และผลาญมันให้สูญไปด้วยการเสด็จมาของพระองค์
ประการที่สามคือ ต้องการให้ดำเนินชีวิตอย่างถูกต้อง ซึ่งเป็นเนื้อหาในตอนท้ายของจดหมาย ในส่วนนี้ นักบุญเปาโล เขียนไว้ตรงไปตรงมาและเข้าใจได้ง่าย เช่น "อย่าเกียจคร้าน" "ให้เขาทำงานด้วยใจสงบและหากินเอง" "จงเตือนสติเขาฉันพี่น้อง" เป็นต้น
โครงร่าง

การเสด็จมาอย่างสง่าราศีของ พระเยซู 1:1 - 12
เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นก่อน พระเยซู เสด็จมา 2:1 - 17
คำเตือนสติให้ดำเนินชีวิตอย่างบริสุทธิ์ 3:1 - 18
ดูเพิ่ม

พันธสัญญาใหม่
นักบุญพอล
| ด ค กจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 2 |
| --- | --- |
บุคคล:  ทิโมธี  เปาโล  พระเยซู  สิลวานัส 
วลี:  การมาครั้งที่สอง  ถ้าใครไม่ยอมทำงาน ก็อย่าให้เขากิน 
เกี่ยวข้อง:  ความผันแปรของต้นฉบับ
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวฟีลิปปี

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวฟีลิปปี (อังกฤษ: Epistle of Paul to the Philippians) เป็นหนังสือเล่มที่ 11 ของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่
ในบทแรกของหนังสือเล่มนี้บอกผู้อ่านให้ทราบว่า ผู้เขียนคือเปาโลอัครทูต และจากเนื้อหาที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้ก็เป็นรูปแบบการเขียนเฉพาะตัวของเปาโลด้วย ข้อความในจดหมายที่ว่า "จนประจักษ์ทั่วกันในหมู่ผู้คุมและคนอื่น ๆ ว่า การที่ข้าพเจ้าถูกจำจองนั้นก็เพื่อพระคริสต์" บ่งบอกว่า ฟีลิปปี เป็นจดหมายที่ถูกเขียนขึ้นในขณะที่เปาโลถูกจองจำอยู่ในคุกที่กรุงโรม เช่นเดียวกับจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโคโลสี และจดหมายนักบุญเปาโลถึงฟีเลโมน โดยที่ ฟีลิปปี น่าจะถูกเขียนขึ้นราวปีค.ศ. 61
เปาโลอัครทูตเคยเดินทางมายังที่เมือง ฟีลิปปี นี้ เมื่อครั้งที่เดินทางเพื่อการประกาศข่าวดีรอบที่สอง ในระยะแรกได้รับการต้อนรับดีพอสมควร แต่เมื่อได้ขับไล่ผีออกจากทาสหญิงคนหนึ่ง ทำให้นายของทาสหญิงนั้นไม่พอใจ เพราะทาสหญิงของตนไม่สามารถทำนายเหตุการณ์ต่าง ๆ อันจะนำเงินมาให้ตนเองได้ จึงหาเหตุปรักปรำจนเปาโลและสิลาสผู้ร่วมเดินทางต้องถูกโบยและติดคุก เมื่อออกมาจากคุกแล้วจึงเดินทางต่อไปยังเมืองเธสะโลนิกา
เปาโลอัครทูตเขียนจดหมายฉบับนี้ถึงมิตรสหายคริสเตียนที่อยู่ในเมือง ฟีลิปปี เพื่อแสดงความขอบคุณต่อความรักและการให้ความช่วยเหลือจากพวกเขา เนื่องจากในการประกาศข่าวดีระยะแรกนั้น มีเพียงคริสตจักรที่ ฟีลิปปี เท่านั้นที่ได้ช่วยเหลือเรื่องค่าใช้จ่าย เมื่ออยู่ที่เมืองเธสะโลนิกาก็ส่งของมาช่วยหลายครั้ง จนมาถึงกรุงโรมก็ฝากเอปาโฟรดิทัสนำของมาให้ และให้ช่วยอยู่เป็นเพื่อนร่วมงานกับนักบุญเปาโลด้วย
เนื้อหาหลักของหนังสือเล่มนี้คือ "ชื่นชมยินดี" ดังปรากฏในจดหมายฉบับนี้ว่าเปาโลใช้คำนี้หรือคำอื่นที่มีความหมายในลักษณะนี้ถึง 16 ครั้ง อย่างไรก็ตามเปาโลเตือนคริสตจักรในเมือง ฟีลิปปี ด้วยว่า ต้องระมัดระวังที่จะไม่ประพฤติตามคนอื่นที่สนใจในวัตถุทางโลก เพราะปลายทางนั้นคือความพินาศ
จุดประสงค์หลักที่เปาโลเขียนจดหมายถึงชาวฟีลิปปีมีอยู่ 3 ประการ หนึ่งคือ ต้องการเป็นตัวอย่างให้คริสเตียนวางใจในพระเจ้า และชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าทุกเวลา จดหมายฉบับนี้ถูกเขียนขึ้นขณะที่เปาโลติดคุกอยู่ในกรุงโรม มีความเป็นอยู่อย่างยากลำบาก ขาดอิสระและเสรีภาพ แต่กลับเขียนจดหมายที่มีเนื้อหาชื่นชมยินดีในพระเจ้าได้
ประการที่สองคือ ต้องการให้ผู้อ่านตระหนักถึงความกรุณาของพระเยซูที่มีต่อมนุษย์ เปาโลเขียนบรรยายการที่พระเยซู ซึ่งทรงสภาพเป็นพระเจ้า แต่กลับทรงสละ และทรงรับสภาพเป็นมนุษย์ถือกำเนิดบนโลกได้อย่างลึกซึ้ง
ประการสุดท้ายคือ ต้องการยกย่องทิโมธีและเอปาโฟรดิทัส เพื่อให้เป็นแบบอย่างในการรับใช้พระเจ้า เปาโลกล่าวถึงทิโมธีว่า ไม่มีใครมีน้ำใจเหมือนทิโมธี และไม่ได้แสวงหาประโยชน์ของตนเอง สำหรับเอปาโฟรดิทัสนั้น เปาโลชื่นชมในความตั้งใจในการทำงานของเขา เอปาโฟรดิทัสรับใช้จนล้มป่วยอย่างหนัก เกือบจะเสียชีวิต เปาโลถึงกับเขียนว่า จงนับถือคนอย่างนี้
โครงร่าง

1. ทักทายและคำอธิษฐานเปิด 1:1 - 11
2. ความรู้ของเปาโลอัครทูตกับพระคริสต์ 1:12 - 30
3. ตัวอย่างของพระคริสต์ 2:1 - 11
4. การเตือนสติและการปกป้องตนเอง 2:12 - 3:21
5. เคล็ดลับแห่งความชื่นชมยินดี 4:1 - 23
ดูเพิ่ม

พันธสัญญาใหม่
เปาโลอัครทูต
| ด ค กจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวฟีลิปปี |
| --- | --- |
บุคคล:  เคลเมนท์  ทิโมธี  เปาโล  พระเยซู  ยูโอเดีย  สินทิเค  เอปาโฟรดิทัส 
เกี่ยวข้อง:  ความผันแปรของต้นฉบับ
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโครินธ์ ฉบับที่ 1

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโครินธ์ ฉบับที่ 1 (อังกฤษ: First Epistle to the Corinthians) เรียกโดยย่อว่าพระธรรม 1 โครินธ์ เป็นเอกสารฉบับที่ 7 ของคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่
ทั้งจากบทแรกของพระธรรมเอง และจากผู้นำคริสตจักรในยุคแรกระบุตรงกันว่านักบุญเปาโลเป็นผู้เขียนพระธรรมเล่มนี้ เดิมเป็นจดหมายที่นักบุญเปาโลเขียนถึงคริสตจักรที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่ในเมืองโครินธ์ ซึ่งในตอนนั้นโครินธ์เป็นเมืองท่าศูนย์กลางการค้าขายที่เจริญ ตั้งอยู่ระหว่างอ่าวโครินธ์และอ่าวซาโรนิค จัดเป็นเมืองที่ร่ำรวยและรุ่งเรืองด้านวัตถุนิยม แต่เสื่อมโทรมด้านศีลธรรม และเป็นอยู่อย่างนั้นตลอดช่วงที่อาณาจักรโรมันรุ่งเรือง จดหมายฉบับนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 55 อันเป็นช่วงที่นักบุญเปาโลอาศัยอยู่ในเมืองเอเฟซัสเกือบจะครบ 3 ปีพอดี
นักบุญเปาโลเป็นห่วงคริสเตียนในเมืองโครินธ์เป็นอย่างมาก เนื่องจากเมืองโครินธ์เป็นเมืองท่าและเป็นศูนย์กลางการค้า ทำให้มีผู้คนเป็นจำนวนมากและหลากหลายเชื้อชาติอยู่ในเมืองนี้ คล้ายกับมหานครหลายแห่งในปัจจุบันที่เป็นศูนย์กลางทางธุรกิจ แต่ศีลธรรมตกต่ำ คริสเตียนในเมืองนี้ต้องตกอยู่ในสภาพแวดล้อมของความบาป จึงเป็นเรื่องยากที่จะไม่หลงไปตามสังคมในยุคนั้น ส่วนผู้ที่เพิ่งเป็นคริสเตียน แม้ว่าจะเชื่อพระเยซูแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้ละทิ้งการทำบาปบางอย่างที่เคยทำมา จดหมายของนักบุญเปาโลฉบับนี้จึงเป็นทั้งการชี้นำแนวทางที่ถูกต้องและตักเตือนไปด้วย
วัตถุประสงค์หลักที่นักบุญเปาโลเขียนพระธรรมเล่มนี้ขึ้นมี 2 ประการ ประการแรก คือ นักบุญเปาโลทราบมาว่ามีปัญหาหลายอย่างเกิดขึ้นกับคริสตจักรในเมืองโครินธ์ ทั้งที่ได้ยินมาจากคนอื่น ดังที่นักบุญเปาโลเขียนในจดหมายว่า "พี่น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า คนของนางคะโลเอได้เล่าเรื่องของท่านให้ข้าพเจ้าฟังว่า เกิดมีการทุ่มเถียงกันในระหว่างพวกท่าน" และทราบจากทางคริสตจักรในเมืองโครินธ์ที่ถามมาเอง ดังในจดหมายว่า "เรื่องที่พวกท่านเขียนมานั้นขอตอบว่า การที่ผู้ชายไม่ข้องแวะกับผู้หญิงเลยก็ดีแล้ว" เป็นต้น นักบุญเปาโลจึงต้องการชี้แจงให้เข้าใจว่า สำหรับปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นนั้น แนวทางที่ถูกต้องคืออะไร
ประการที่สอง คือ นักบุญเปาโลต้องการให้คริสเตียนในเมืองโครินธ์ทราบว่า ข่าวประเสริฐเป็นหลักที่คริสเตียนควรยึดมั่นมากกว่าเรื่องอื่น ๆ ที่เป็นปัญหาทุ่มเถียงกัน เนื่องจากนักบุญเปาโลทราบมาว่า คริสเตียนในเมืองโครินธ์เกิดการแตกแยก มีการแบ่งเป็นกลุ่มคริสเตียนยิว กลุ่มคริสเตียนกรีก และกลุ่มอื่น ๆ อีก แม้ขณะที่ประชุมร่วมกันอยู่ในคริสตจักร การดำเนินการประชุมก็ไม่เป็นระเบียบ บางคนจะร้องเพลงสดุดี บางคนจะมีคำสั่งสอน เป็นต้น นักบุญเปาโลจึงเขียนถึงคริสเตียนในเมืองโครินธ์ว่า "ดูก่อนพี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอให้ท่านคำนึงถึงข่าวประเสริฐ ที่ข้าพเจ้าเคยประกาศแก่ท่านทั้งหลาย ซึ่งท่านได้ยอมรับไว้อันเป็นฐานซึ่งท่านทั้งหลายตั้งมั่นอยู่" นักบุญเปาโลต้องการให้เกิดความสามัคคี เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในหมู่คริสเตียน โดยเปรียบเทียบว่า "ถ้าอวัยวะอันหนึ่งเจ็บ อวัยวะทั้งหมดก็พลอยเจ็บด้วย ถ้าอวัยวะอันหนึ่งได้รับเกียรติอวัยวะทั้งหมดก็พลอยชื่นชมยินดีด้วย"
แม้ว่าเนื้อหาส่วนใหญ่ในพระธรรม 1 โครินธ์ เป็นเรื่องของความวุ่นวายที่เกิดขึ้น และแนวทางสำหรับแก้ปัญหาเหล่านั้นก็ตาม ในพระธรรมเล่มนี้ก็ยังมีบางบทที่มีความงดงามแทรกอยู่ เช่น การเน้นถึงความสำคัญของความรักว่า "แม้ข้าพเจ้าจะเผยพระวจนะได้ และเข้าใจในความล้ำลึกทั้งปวงและมีความรู้ทั้งสิ้น และมีความเชื่อมากยิ่งที่สุดพอจะยกภูเขาไปได้ แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็ไม่มีค่าอะไรเลย" และการบรรยายถึงลักษณะของความรักที่แท้จริง เป็นต้น
โครงร่าง

1. พระกิตติคุณอันทรงสิริของพระคริสต์ 1:1 - 3:23
2. ชีวิตของอัครทูต 4:1 - 21
3. อภิปรายปัญหาส่วนตัว 5:1 - 6:20
4. ปัญหาการแต่งงาน 7:1 - 40
5. ปัญหาในชีวิตคริสเตียน 8:1 - 11:34
6. ของประทานฝ่ายวิญญาณ 12:1 - 14:40
7. การคืนพระชนม์ของพระคริสต์ 15:1 - 58
8. คำอำลา 16:1 - 24
ดูเพิ่ม

พันธสัญญาใหม่
นักบุญพอล
| ด ค กจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโครินธ์ ฉบับที่ 1 |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล  (พันธสัญญาใหม่):  1 โครินธ์ 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16 
บุคคล:  กายอัส  คริสปัส  คะโลเอ  ทิโมธี  บารนาบัส  ปริสคา  เปาโล  พระเยซู  ฟอร์ทูนาทัส  สเทฟานัส  อปอลโล  อาควิลลา  อาคายคัส 
วลี:  อากาเป 
เกี่ยวข้อง:  ผู้เขียน  Textual variants
บ้านมิตเชลล์ปะทะจักรกล

| บ้านมิตเชลล์ปะทะจักรกล |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: ไมค์ ไรอันดา
เขียนบท:   ไมค์ ไรอันดา  เจฟฟ์ โรว์ 
อำนวยการสร้าง:   ฟิล ลอร์ด  คริสโตเฟอร์ มิลเลอร์  เคิร์ท อัลเบรชท์ 
นักแสดงนำ:   แอบบี จาคอบสัน  แดนนี่ แมคไบรด์  มายา รูดอล์ฟ  ไมค์ ไรอันดา  เอริค อังเดร  โอลิเวีย โคลแมน  เฟร็ด อาร์มิเซ่น  เบ็ค เบนเน็ตต์  คริสซี ทีเกน  จอห์น เลเจนด์  ชาร์ลีน อี  เบลค กริฟฟิน  โคแนน โอไบรอัน  ดั๊กเดอะปั๊ก 
ตัดต่อ: เกร็ก เลแวน
ดนตรีประกอบ: มาร์ค มาเธอร์สโบ
บริษัทผู้สร้าง:   โคลัมเบียพิคเจอร์ส  โซนี่พิคเจอร์สแอนิเมชัน  ลอร์ดมิลเลอร์โปรดักชั่น  คูล วัน ฟิล์ม  
ผู้จัดจำหน่าย: เน็ตฟลิกซ์
วันฉาย:   23 เมษายน ค.ศ. 2021 (2021-04-23) 
ความยาว: 114 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 50–100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
บ้านมิตเชลล์ปะทะจักรกล (อังกฤษ: The Mitchells vs. the Machines) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันแนวไซไฟตลกของสหรัฐอเมริกา ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2021 ผลิตโดย โซนี่พิคเจอร์สแอนิเมชัน กำกับโดย ไมค์ ไรอันดา (ในผลงานการกำกับเรื่องแรกของเขา) ร่วมกำกัลโดย เจฟฟ์ โรว์ และเขียนเรื่องโดย ไรอันดา และ โรว์ พร้อมกับ ฟิล ลอร์ด และ คริสโตเฟอร์ มิลเลอร์ และเคิร์ท อัลเบรชท์ ทำหน้าที่เป็นฝ่ายผลิต ภาพยนตร์เรื่องนี้ตามเนื้อเรื่องด้วยครอบครัวของมิตเชลล์ที่ผิดปกติซึ่งจบลงด้วยการช่วยโลกจากการจลาจลของหุ่นยนต์ทั่วโลกขณะเดินทาง นักพากย์ที่มีชื่อเสียงของภาพยนตร์เรื่องนี้ได้แก่ แอบบี จาคอบสัน, แดนนี แมคไบรด์, มายา รูดอลฟ์, ไมค์ ไรอันดา, เอริค อังเดร, โอลิเวีย โคลแมน, เฟร็ด อาร์มิเซน, เบ็ค เบนเน็ตต์, จอห์น เลเจนด์, คริซซี ทีเกน, เบลค กริฟฟิน, โคแนน โอไบรอัน และ ดั๊กเดอะปั๊ก
ภาพยนตร์เรื่องนี้เดิมทีมีแผนจะเข้าฉายในโรงภาพยนตร์โดยโซนี่พิคเจอร์สรีลีสซิง (Sony Pictures Releasing) ภายใต้ชื่อ คอนเน็กต์ ปี พ.ศ. 2563 แต่เนื่องจากผลกระทบของการระบาดของโควิด-19 ในโรงภาพยนตร์ ทางโซนี่ขายลิขสิทธิ์หลักให้กับเน็ตฟลิกซ์ ทางเน็ตฟลิกซ์ได้เปลี่ยนชื่อเป็นชื่อที่ต้องการของไรอันดาและโรว์ ตามชื่อภาพยนตร์ดังกล่าว และเข้าฉายในโรงบางโรงวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2564 ก่อนที่การสตรีมจะเผยแพร่ในสัปดาห์ต่อมา ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับเสียงชื่นชมจากแอนิเมชั่น การพากย์เสียง ฉากแอ็คชั่น ธีม อารมณ์ขัน และการเป็นตัวแทนของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 94 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์แอนิเมชั่นยอดเยี่ยม