stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
นักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน > กีฬามวยสากลสมัครเล่น

วรพจน์ เพชรขุ้ม
รอบแรก  ชนะ  อิล คิมวอน จากเกาหลีใต้
รอบสอง  ชนะ  คาวาสซี คัตซีกอฟ จากเบลารุส
รอบสาม  ชนะ เนสเตอร์ โบลุม จากไนจีเรีย  ด้วยคะแนน 29 ต่อ 14
รอบรองชนะเลิศ  พบ  อักฮาซี มัมมาดอฟ จากอาเซอร์ไบจาน
มีซิลลินัม

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: J01CA11 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 36273
DrugBank: ?
ECHA InfoCard: 100.046.601 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
มีซิลลินัม(Mecillinam)
พระราชวังโนร์พูลิงกา

29°39′14″N 91°05′30″E﻿ / ﻿29.65389°N 91.09167°E﻿ / 29.65389; 91.09167
พระราชวังโนร์พูลิงกา
พระราชวังโนร์พูลิงกา (ทิเบต: ནོར་བུ་གླིང་ཀ་, ไวลี: Nor-bu-gling-ka, พินอินทิเบต: norpulingga, จีนตัวย่อ: 罗布林卡; จีนตัวเต็ม: 羅布林卡, หลัวปู้หลินข่า; หมายถึง "สวนแห่งสมบัติ") หรือ พระราชวังฤดูร้อนโนร์พูลิงกา เป็นพระราชวังล้อมรอบไปด้วยอุทยานขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ในลาซา เขตปกครองตนเองทิเบต เป็นสิ่งก่อสร้างหนึ่งในกลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลา ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 2001 (พ.ศ. 2544) พระราชวังโนร์พูลิงกาสร้างขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1755 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1783 โดยผู้ตรวจราชการที่ราชสำนักชิงส่งมาประจำทิเบต สร้างถวายองค์ทะไลลามะองค์ที่ 7 แกซัง กยาโช พระราชวังแห่งนี้ตั้งอยู่ห่างจากพระราชวังโปตาลาไปทางทิศตะวันตกประมาณ 2 กิโลเมตร มีอาณาบริเวณกว้างขวางถึง 3.6 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเป็นพื้นที่สวนป่าอันร่มรื่นถึง 3.4 ตารางกิโลเมตร จนได้รับการเรียกขานว่าเป็นแหล่งออกซิเจนแห่งที่ราบสูง ในขณะพื้นที่ส่วนที่เหลือเป็นกลุ่มอาคารพระราชวัง ซึ่งมีอาคารรวม 374 ห้อง
จุดเด่นที่ผู้มาเยือนรู้จักพระราชวังฤดูร้อนแห่งนี้ดีคือ "ตำหนักคัมซัม ซินอน" (Khamsam Zilnon) สร้างโดยทะไลลามะองค์ที่ 8 ใช้สำหรับเป็นที่ชมการแสดงอุปรากร นอกจากนี้ท่านยังให้สร้างลานแสดงธรรม พร้อมทั้งให้ขุดลอกสระน้ำเป็นบึงใหญ่ พร้อมสร้างวังกลางบึง (Tsokyii Phodrang) และสะพานเชื่อม ขึ้นทั้งสองด้าน จนเป็นอีกหนึ่งทัศนียภาพอันงดงามของพระราชวังโนร์พูลิงกา
ประวัติ

ช่วงก่อนก่อสร้างพระราชวัง อาณาบริเวณนี้ยังเป็นป่าดงพงไพร และมีตาน้ำแร่ที่สามารถรักษาสุขภาพได้ ในขณะนั้นองค์ทะไลลามะที่ 7 ทรงมีสุขภาพไม่แข็งแรง มีผู้แนะนำให้ท่านมาอาบน้ำแร่รักษาสุขภาพ ณ สวนแห่งนี้ ต่อมาอาการป่วยของท่านทุเลาขึ้น จึงมาพักผ่อนที่สวนนี้เป็นประจำ จากนั้นผู้ตรวจราชการของราชสำนักชิงจึงได้สร้างอาคารให้ท่านประทับขึ้นหลังแรก ส่วนหนึ่งของพระราชวัง องค์ทะไลลามะที่ 7 ได้สร้างวังขึ้นใหม่ ให้ชื่อว่า "เกรงซัง โพดรัง" (Kelsang Phodrang) เป็นวังสูง 3 ชั้น ภายในมีห้องพระ ห้องนอน ห้องพักผ่อน เป็นสถานที่ทรงงาน รวมทั้งพบปะกับคณะสงฆ์และฆราวาส จากนั้นมาจึงได้ใช้เป็น พระราชวังฤดูร้อนสำหรับพระองค์และทะไลลามะองค์สืบต่อมา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระราชวังโนร์พูลิงกา
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  พระราชวังหลวงแห่งราชวงศ์หมิงและชิงในปักกิ่งและเฉิ่นหยาง  สุสานจักรพรรดิฉินที่ 1  ถ้ำมั่วเกา  แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีมนุษย์ปักกิ่ง โจวโข่วเตี้ยน  กำแพงเมืองจีน  กลุ่มอาคารโบราณบนทิวเขาอู่ตัง  กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซา  สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ  วัดขงจื๊อ สุสานขงจื๊อ และจวนตระกูลขงในชฺวีฟู่  อุทยานแห่งชาติเขาหลู  เมืองโบราณผิงเหยา  เมืองเก่าลี่เจียง  สวนโบราณแห่งซูโจว  พระราชวังฤดูร้อน สวนหลวงในปักกิ่ง  หอสักการะฟ้า: แท่นบวงสรวงของจักรพรรดิในปักกิ่ง  งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋  หมู่บ้านโบราณในอานฮุยตอนใต้ ซีตี้และหงชุน  สุสานหลวงราชวงศ์หมิงและชิง  ถ้ำหลงเหมิน  เขาชิงเฉิงและระบบชลประทานตูเจียงยั่น  ถ้ำยฺหวินกัง  เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ  ศูนย์ประวัติศาสตร์มาเก๊า  อินซฺวี  เตียวโหลวและหมู่บ้านแห่งไคผิง  ถู่โหลวแห่งฝูเจี้ยน  เขาอู่ไถ  โบราณสถานแห่งเติงเฟิงใน "ศูนย์กลางแห่งสวรรค์และโลก"  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมทะเลสาบตะวันตกในหางโจว  แหล่งแซนาดู  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมนาขั้นบันไดหงเหอฮาหนี่  คลองใหญ่  เส้นทางสายไหม: โครงข่ายเส้นทางฉนวนฉางอาน-เทียนชาน  แหล่งตู่ซี  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมศิลปะบนหินจั่วเจียงหัวซาน  กูลังซู: ชุมชนประวัติศาสตร์นานาชาติ  ซากโบราณคดีแห่งเมืองเหลียงจู  เฉวียนโจว: ศูนย์กลางโลกในจีนสมัยราชวงศ์ซ่งและหยวน  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมป่าชาเก่าแก่แห่งเขาจิ่งม่ายในผูเอ่อร์  แกนกลางปักกิ่ง : กลุ่มอาคารที่แสดงระเบียบในอุดมคติของเมืองหลวงจีน  |  |
| ทางธรรมชาติ |  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หวงหลง  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หุบเขาจิ่วไจ้โกว  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์อู่หลิงยฺเหวียน  พื้นที่คุ้มครองแม่น้ำขนานสามสายแห่งยูนนาน (แม่น้ำโขง-แม่น้ำแยงซี-แม่น้ำสาละวิน)   เขตรักษาพันธุ์แพนด้ายักษ์แห่งเสฉวน วั่วหลง ภูเขาซื่อกูเหนียง และทิวเขาเจียจิน  คาสต์ในจีนตอนใต้  อุทยานแห่งชาติเขาซานชิง  ตานเสียแห่งจีน  แหล่งซากดึกดำบรรพ์เฉิงเจียง  เทียนชานในซินเจียง  หูเป่ย์เฉินหนงเจี้ย  ชิงไห่โฮห์ซิล  ฟานจิงซาน  เขตรักษาพันธุ์นกอพยพตลอดฝั่งทะเลเหลือง-อ่าวปั๋วไห่แห่งจีน (ระยะที่ 1)  ทะเลทรายบาไดง์จารัง - Towers of Sand and Lakes  |  |
| แบบผสม |  เขาไท่  เขาหวง  พื้นที่ทัศนียภาพเขาเอ๋อเหมย์ รวมทั้งพื้นที่ทัศนียภาพพระพุทธรูปเล่อชาน  ทิวเขาอู่อี๋  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
มาซาฮิโระ ยานางิดะ

มาซาฮิโระ ยานางิดะ (ญี่ปุ่น: 柳田 将洋;; โรมาจิ: Masahiro Yanagida; 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 —) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติญี่ปุ่นและเป็นอดีตกัปตันทีมวอลเลย์บอลชายทีมชาติญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 2018–2020 ปัจจุบันทำหน้าที่ร่วมสังกัดซันโตรีซันเบิร์ดส์
ประวัติ

ยานางิดะ เกิดในเอโดงาวะ, โตเกียว เขาเริ่มวอลเลย์บอลโดยได้รับแรงบันดาลใจจากพ่อแม่ โดยมีน้องชายเขาชื่อว่าทากาฮิโระเป็นนักวอลเลย์บอลเช่นเดียวกัน
ในปี ค.ศ. 2013 เขาได้เป็นสมาชิกของทีมชาติญี่ปุ่น ในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 2014 ยานางิดะได้รับเลือกเป็นผู้เล่นเสริมทัพของ "ชุดทีมหลัก" ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และในเดือนตุลาคมของปีเดียวกัน เขาได้เข้าร่วมทีมซันโตรีซันเบิร์ดส์ในการแข่งขันวี.ลีก
เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2015 ในการแข่งขันวี.ลีก รอบชิงชนะเลิศ 6 ทีมสุดท้าย ระหว่างทีมพานาโซนิคแพนเธอร์ส เขาได้ปรากฏตัวเป็นครั้งแรกในการแข่งขันวี.ลีก
สังกัดสโมสร

สโมสรโคอิวะ
โรงเรียนมัธยมปลายยาซูดางาเก็น
โรงเรียนมัธยมปลายโตโย
มหาวิทยาลัยเคโอ
ซันโตรีซันเบิร์ดส์ (2015–2017)
วอลเลย์บอลบีซ็อนส์บืห์ล (2017–2018)
กูปรุม ลูบิน (2018–2019)
ยูไนเต็ด วอลเลย์ แฟรงก์เฟิร์ต (2019–2020)
ซันโตรีซันเบิร์ดส์ (2020–2022)
เจเท็กโตะ สติงส์ (2022–ปัจจุบัน)
รางวัล > ส่วนบุคคล

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี 2009 [en] — ตัวตบยอดเยี่ยม (Best Spiker)
วี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2015–16 — ผู้เล่นหน้าใหม่แห่งปี (Rookie of the year)
วอลเลย์บอล บุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2017–18 — ตัวเสิร์ฟยอดเยี่ยม (Best Server)
เยอรมัน คัพ ฤดูกาล 2017–18 — ผู้เล่นทรงคุณค่า (Most Valuable Player; MVP)
วี.ลีก ฤดูกาล 2020–21 [en] — ทีมผู้เล่นยอดเยี่ยม (best 6)
วี.ลีก ฤดูกาล 2020–21 — ทีมผู้เล่นยอดเยี่ยม (best 6)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2022 — ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยมอันดับที่ 1 (best 1st Outside Hitter)
รางวัล > สโมสร

วี.ลีก ฤดูกาล 2020–21 —  ชนะเลิศ, กับ ซันโตรีซันเบิร์ดส์
วี.ลีก ฤดูกาล 2020–21 —  ชนะเลิศ, กับ ซันโตรีซันเบิร์ดส์
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2022 —  รองชนะเลิศอันดับ 1, กับ ซันโตรีซันเบิร์ดส์
ฟ้อนโยคีถวายไฟ

ฟ้อนโยคีถวายไฟ การฟ้อนชนิดหนึ่งที่มีที่มาจากคุ้มเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ คือ “ฟ้อนโยคีถวายไฟ” เรื่องราวของฟ้อนชนิดนี้  อาจารย์ธีรยุทธ   ยวงศรี ได้เขียนไว้ในสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคเหนือ เล่ม 9 หน้า 4886
ประวัติ

ฟ้อนโยคีถวายไฟ เป็นกระบวนฟ้อนชุดหนึ่งที่เกิดขึ้นจากดำริของเจ้าแก้วนวรัฐฯ ซึ่งเป็นเจ้าผู้ครองนครองค์สุดท้ายของเชียงใหม่ เป็นการคิดขึ้นเพื่อเตรียมรับเสด็จฯ กรมพระนครสวรรค์วรพินิจฯ เมื่อปีพ.ศ. 2463 โดยจ้างครูฟ้อนชาวพม่ามาถ่ายทอดให้ แล้วมอบหมายหน้าที่ให้ พ่อเลี้ยงน้อยสม สมุทรนาวี คหบดีชาวเชียงใหม่ดำเนินการทั้งหมด การฟ้อนครั้งแรกคราวนั้นใช้ผู้แสดงเป็นชายทั้งหมดเพราะเพลงที่ใช้ร้องเป็นบทร้องของผู้ชาย และท่าฟ้อนเกือบทั้งหมดจะใช้การเคลื่อนไหว ด้วยการเต้นเป็นส่วนใหญ่ มีการแสดงเพียงครั้งเดียว
ต่อมาประมาณปีพ.ศ. 2477 จังหวัดเชียงใหม่ได้รับเชิญไปร่วมแสดงในงานเผยแพร่ วัฒนธรรมประจำภาคที่ท้องสนามหลวง กรุงเทพมหานคร เจ้าแก้วนวรัฐฯ จึงได้ฟื้นฟูการแสดงชุดนี้ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง โดยมอบหมายให้พ่อเลี้ยงน้อยสมเป็นผู้จัดการเช่นเดิม พ่อเลี้ยงน้อยสมได้มอบหมายให้ นางทวีลักษณ์ สามะบุตร หลานสาวเป็นผู้ฝึกหัดช่างฟ้อนชุดใหม่โดยเปลี่ยนเป็น “หญิง” ทั้งหมด เพราะนางเป็นคนหนึ่งที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากครูพม่าคนแรก จุดประสงค์ครั้งแรกของพ่อเลี้ยงน้อยสม สมุทรนาวี (เดิมชื่อ อูลานดู่) ต้องการให้บุตรหลานแสดงต้อนรับกรมพระนครสวรรค์ฯ แต่แม่เลี้ยงบุญปั๋น ผู้เป็นภรรยาไม่ยอมให้บุตรหลานสาวๆ ออกแสดงฟ้อนโยคีถวายไฟ โดยช่างฟ้อนหญิงนี้ เคยจัดให้มีขึ้นอีกก่อนไปแสดงที่กรุงเทพฯ ในงานประจำปีที่โรงเรียนดาราวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2475 ทางโรงเรียนทูลเชิญพระราชชายาฯ เสด็จไปเป็นประธานฯ ทอดพระเนตรชุดนี้ด้วย และทรงพอพระทัยจึงเรียกนางทวีลักษณ์ไปสอนให้ตัวละครของพระองค์ อันได้แก่ นางสมพันธ์ โชตนา นางขิมทอง ณ เชียงใหม่ นางยุพดี สุขเกษม นางอัญชัน ปิ่นทอง นางนวลฉวี เสนาคำ นางสมหมาย  ยุกตยุตร นางสมพร สุรจินดา เป็นเหตุให้แพร่หลายมาจนทุกวันนี้
ลักษณะ

การแต่งกายของผู้แสดงชุดนี้ แต่งเป็นชายพม่า โพกผ้า นุ่งโสร่งป้าย (ข้าง) หน้า มือถือไม้เท้า ใช้วงปี่พาทย์บรรเลงประกอบการฟ้อน แต่ไม่มีการร้อง และมักจัดผู้แสดงฟ้อนเป็นคู่  จัดรูปการแสดงแบบปกติ คือ คู่หน้าหรือคู่ที่หนึ่ง อยู่หน้าสุดติดขอบเวที คู่ที่สอง แสดงอยู่ต่ำลงมา ผู้แสดงทั้งสองจะยืน (ระยะ) แคบลงมา คู่ที่สาม แสดงอยู่ต่ำกว่าคู่ที่สอง ยืนแสดงแคบกว่าคู่ที่สอง ในวงการนักแสดงนักวิชาการนาฏศิลป์ เรียกว่า “ยืนเป็นรูปปาก (ปลา) ฉลาม” ท่ารำส่วนมากเป็นการเต้นตามจังหวะเพลงมากกว่ารำ
การฟ้อนโยคีถวายไฟดังกล่าว จะเห็นได้ว่าก่อนนั้นเป็นการแสดงเชิงนาฏศิลป์ทั่วไป ภายหลังพบว่ามีการนำไปแสดงหน้าเมรุก่อนมีการเผาศพ ด้วยเห็นว่ามีคำว่า “ถวายไฟ” และได้เห็นตัวอย่างจากการแสดงโขนหน้าไฟของภาคกลางด้วย
ปัจจุบันฟ้อนชนิดนี้หาดูได้ยาก อาจเป็นเพราะคิดกันไปว่าเป็นการแสดงหน้าศพซึ่งเป็นงานอวมงคล จึงเป็นสาเหตุให้ลดความนิยมลงไป
ยอดเขาตีริชมีร์

| ยอดเขาตีริชมีร์ |
| --- | --- |
ترچ میر  (Khowar)
ยอดเขาตีริชมีร์ในเวลากลางคืน
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 7,708 เมตร (25,289 ฟุต)  อันดับที่ 33 ของโลก
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 3,908 เมตร (12,822 ฟุต)  อันดับที่ 30 ของโลก
รายชื่อ: Ultra
พิกัด: 36°15′15″N 71°50′36″E﻿ / ﻿36.25417°N 71.84333°E﻿ / 36.25417; 71.84333 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ยอดเขาตีริชมีร์อำเภอจิตราล แคว้นแคบาร์ปัคตูนควา ประเทศปากีสถานแสดงแผนที่แคว้นแคบาร์ปัคตูนควายอดเขาตีริชมีร์ยอดเขาตีริชมีร์ (ประเทศปากีสถาน)แสดงแผนที่ประเทศปากีสถาน 
เทือกเขา: ฮินดูกูช
การพิชิต
พิชิตครั้งแรก: A. Næss, P. Kvernberg, H. Berg, and T. Streather ใน ค.ศ. 1950
เส้นทางง่ายสุด: ธารน้ำแข็ง/หิมะ/น้ำแข็ง
ยอดเขาตีริชมีร์ (อักษรโรมัน: Tirich Mir)  เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขาฮินดูกูช อยู่ในภาคเหนือของประเทศปากีสถาน มีความสูงกว่า 7,690 เมตร
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของตีริชมีร์ (4,235 m asl) เฉลี่ย (1981–2010)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของตีริชมีร์ (4,235 m asl) เฉลี่ย (1981–2010)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตีริชมีร์ (4,235 m asl) เฉลี่ย (1981–2010)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของตีริชมีร์ (4,235 m asl) เฉลี่ย (1981–2010)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตีริชมีร์ (4,235 m asl) เฉลี่ย (1981–2010)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตีริชมีร์ (4,235 m asl) เฉลี่ย (1981–2010)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตีริชมีร์ (4,235 m asl) เฉลี่ย (1981–2010)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตีริชมีร์ (4,235 m asl) เฉลี่ย (1981–2010)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตีริชมีร์ (4,235 m asl) เฉลี่ย (1981–2010)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตีริชมีร์ (4,235 m asl) เฉลี่ย (1981–2010)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตีริชมีร์ (4,235 m asl) เฉลี่ย (1981–2010)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตีริชมีร์ (4,235 m asl) เฉลี่ย (1981–2010)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตีริชมีร์ (4,235 m asl) เฉลี่ย (1981–2010)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตีริชมีร์ (4,235 m asl) เฉลี่ย (1981–2010)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | −12.0 (10) | −11.0 (12) | −7.0 (19) | −2.0 (28) | 3.0 (37.4) | 9.0 (48.2) | 13.0 (55.4) | 13.0 (55.4) | 9.0 (48.2) | 0.0 (32) | −6.0 (21) | −10.0 (14) | −0.08 (31.86) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | −17.5 (0.5) | −16.0 (3) | −12.0 (10) | −6.5 (20.3) | −1.5 (29.3) | 3.5 (38.3) | 6.5 (43.7) | 6.5 (43.7) | 3.0 (37.4) | −4.0 (25) | −10.0 (14) | −15.0 (5) | −5.25 (22.55) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | −23.0 (-9) | −21.0 (-6) | −17.0 (1) | −11.0 (12) | −6.0 (21) | −2.0 (28) | 0.0 (32) | 0.0 (32) | -3.0 (26.6) | −8.0 (18) | −14.0 (7) | −20.0 (-4) | −10.40 (13.3) |
แหล่งที่มา: Meteoblue
แหล่งข้อมูลอื่น

Tirich Mir on SummitPost
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades
มีดทำครัวญี่ปุ่น

ชนิดของมีดที่ใช้ในการเตรียมอาหาร
โฮโจ มีดทำครัวญี่ปุ่นในโตเกียว
มีดทำครัวญี่ปุ่น เป็นมีดชนิดหนึ่งที่ใช้ในการเตรียมอาหาร มีดชนิดนี้มีหลายรูปแบบและมักทำขึ้นโดยใช้หลักวิชาการตีเหล็กแบบดั้งเดิมของญี่ป่น มีดอาจทำจากเหล็กกล้าไร้สนิมหรือฮางาเนะซึ่งเป็นเหล็กชนิดเดียวกันกับที่ใช้ตีดาบญี่ปุ่น มีดส่วนใหญ่เรียกด้วยคำว่า โฮโจ (包丁/庖丁, hōchō) หรือเรียกอีกแบบว่า -โบโจ ในคำผสม (เพราะการกลายเป็นเสียงขุ่นหรือเร็นดากุ) แต่ก็อาจมีชื่ออื่น ๆ เช่น -กิริ (〜切り, -kiri, แปลว่า "-ที่ตัด") มีการใช้ 4 หัวข้อทั่วไปเพื่อแยกความแตกต่างของรูปแบบมีดญี่ปุ่น ได้แก่ ด้ามจับ (แบบตะวันตกหรือแบบญี่ปุ่น), การลับใบมีด (ลับขอบเดียวหรือลับสองขอบ), เหล็ก (ไร้สนิมหรือคาร์บอน), และโครงสร้าง (laminated หรือ monosteel)
บรรณานุกรม

Tsuji, Shizuo, and Mary Sutherland. Japanese Cooking: A Simple Art, first edition. Tokyo: Kodansha International Ltd., 1980. ISBN 0-87011-399-2.
ภาษาเศรปา

| ภาษาเศรปา |
| --- | --- |
ภูมิภาค: เนปาล, ทิเบต, แคชเมียร์
จำนวนผู้พูด: ca. 150,000 คน (2543)  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าภาษากลุ่มหิมาลัยภาษากลุ่มทิเบต-กิเนารีภาษากลุ่มทิเบตภาษาทิเบตใต้ภาษาเศรปา
รหัสภาษา
ISO 639-3: xsr
ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
ภาษาเศรปา หรือภาษาศรรปา ภาษาเศรวา ภาษาเซี่ยเอ่อร์ปา เป็นภาษาที่ใช้พูดในบางส่วนของเนปาล โดยเฉพาะในชุมชนชาวเศรปา อยู่ในเนปาล 130,000 คน (2544) อยู่ในอินเดีย 20,000 คน (2540) และในทิเบต 800 คน (2537)
ไวยากรณ์

ลักษณะทางไวยากรณ์ของภาษาเศรปา ได้แก่ ไม่มีการผันคำนาม คำขยายตามหลังคำนาม มีลักษณนามที่ตามหลังนาม คำขยายกริยาตามหลังกริยา ใช้ปรบทซึ่งจะมาก่อนนามวลี เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา
| ด ค กภาษาทางการของประเทศอินเดีย |
| --- | --- |
ระดับสหภาพ:  ฮินดี  อังกฤษ 
ตามรัฐธรรมนูญอินเดีย:  กงกัณ  กันนาดา  กัศมีร์  คุชราต  โดกรี  เตลูกู  ทมิฬ  เนปาล  เบงกอล  โบโด  ปัญจาบ  มณีปุระ  มราฐี  มลยาฬัม  ไมถิลี  สันถาลี  สันสกฤต  สินธ์  อัสสัม  อูรดู  โอริยะ  ฮินดี 
ระดับรัฐ:  อังคิกา  โภชปุระ  ฉัตตีสครห์  กาโร  กูรุง  โฮ  Kamatapuri  Kharia  คาซี  Khortha  กอกบอรอก  Kurmali  Kurukh  เลปชา  ลิมบู  มคธ  มาคัร  มีโซ  มุนดารี  เนวาร์  Rai  รังปุระ  Sadri  เศรปา  สิกขิม  สุนุวาร์  ตามาง 
| ด ค กกลุ่มภาษาหลักในตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า |
| --- | --- |
ภาษาในพม่าและไทย:  ก่อ (อึมปี้)  กะชีน  กะเหรี่ยง  กฺ๋อง  พม่า  มูเซอ  เมี่ยน  ล่าหู่ (มูเซอ)  ลีซอ  อาข่า  ฮานี 
ภาษาในจีน:  ไป๋  ตังกุต  ทิเบต  น่าซี  ล่าหู่ (มูเซอ)  ลีซอ  อี๋  เอ้อซู 
ภาษาในเอเชียใต้:  กอกโบรอก  กินเนารี  คาม  ชันเตียล  ซองคา  ทูลุง  นัรพู  เนวาร์  บัลติ  บาฮิง  เบลฮาเร  โบโด  ปูมา  มณีปุระ  มีโซ  ลาดัก  ลิมบู  เลปชา  โลทา  วัมบูเล  เศรปา  สิกขิม  องามี  เอา  ฮมาร์
ยูโรเพียม

ยูโรเพียม(อังกฤษ:Europium) คือธาตุเคมีที่มีหมายเลขอะตอม 63 และสัญลักษณ์คือ Eu ยูโรเพียมเป็นธาตุที่ตั้งชื่อตามทวีปยุโรปมีความไวต่อปฏิกิริยาเคมีมาก มันอ๊อกซิไดซ์อย่างรวดเร็วในอากาศ มันทำปฏิกิริยากับน้ำเหมือนแคลเซียม  ยูโรเพียมติดไฟได้เองในอากาศที่อุณหภูมิ 150 °C ถึง 180 °C ยูโรเพียมมีความแข็งเท่าตะกั่วและตีเป็นแผ่นได้
สารประกอบ

สารประกอบยูโรเพียมมีดังนี้:
Fluorides
EuF2
EuF3
Chlorides
EuCl2
EuCl3
Bromides
EuBr2
EuBr3
Iodides
EuI2
EuI3
Oxides
Eu2O3
Eu3O4
Sulfides
EuS
Selenides
EuSe
Tellurides
EuTe
Nitrides
EuN
กีฬายูโดในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41

"ยูโด"ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
มีการชิงชัย 20 เหรียญทอง
1.ประเภทชาย 10 เหรียญทอง
2.ประเภทหญิง 10 เหรียญทอง
จำนวนนักกีฬาผู้เข้าแข่งขัน - คน (ช ญ) จาก - ทีมจังหวัด
เริ่มแข่งขันวันที่ 10-14 ธันวาคม 2555
สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย
สรุปเหรียญรางวัล ยูโด

| อันดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | พิษณุโลก | 4 | 1 | 0 | 5 |
| 2 | กรุงเทพมหานคร | 3 | 2 | 7 | 12 |
| 3 | ชลบุรี | 3 | 0 | 2 | 5 |
| 4 | จันทบุรี | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 4 | สมุทรปราการ | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 6 | สุพรรณบุรี | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 7 | เพชรบูรณ์ | 1 | 3 | 5 | 9 |
| 8 | ศรีสะเกษ | 1 | 3 | 3 | 7 |
| 9 | ขอนแก่น | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 10 | บุรีรัมย์ | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 11 | สมุทรสาคร | 0 | 3 | 1 | 4 |
| 12 | ตรัง | 0 | 1 | 4 | 5 |
| 13 | นนทบุรี | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 13 | ภูเก็ต | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 15 | ตราด | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 16 | ลพบุรี | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 17 | เชียงใหม่ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 17 | นครปฐม | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 17 | พังงา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 17 | สงขลา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 17 | อ่างทอง | 0 | 0 | 1 | 1 |
|  | รวม | 20 | 20 | 37 | 77 |
สรุปผลการแข่งขัน > ประเภทชาย

| รุ่น | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Nage-NO-Kata | กรุงเทพมหานคร<br\>พงษ์เทพ  ธำรงลักษณ์<br\>สงบ  ศศิพงศ์พรรณ | ตรัง<br\>ณัฐวุฒิ  โพธิ์ศรีแก้ว<br\>ธนากร  สัมพุทธ | เพชรบูรณ์<br\>วสันต์  ม่วงปลอด<br\>อนุรักษ์  แก้วพิทักษ์ |
| น้ำหนักไม่เกิน 55 kg. | จันทบุรี<br\>ศุภณัฐ  ประเสริฐศรี | เพชรบูรณ์<br\>เอกพล  บุสทิพย์ | นครปฐม<br\>อาทิตย์  มะจุเงิน |
| น้ำหนักไม่เกิน 55 kg. | จันทบุรี<br\>ศุภณัฐ  ประเสริฐศรี | เพชรบูรณ์<br\>เอกพล  บุสทิพย์ | นนทบุรี<br\>ไพฑูรย์  วัตรสติ |
| น้ำหนักไม่เกิน 60 kg. | ชลบุรี<br\>สหชัย  ชัชวาลย์ | ขอนแก่น<br\>Alphabet I (นามแฝง) | พังงา<br\>ธนวัฒน์  พลานนท์ |
| น้ำหนักไม่เกิน 60 kg. | ชลบุรี<br\>สหชัย  ชัชวาลย์ | ขอนแก่น<br\>Alphabet I (นามแฝง) | ศรีสะเกษ<br\>สุรศักดิ์  พันธนาม |
| น้ำหนักไม่เกิน 66 kg. | ชลบุรี<br\>อมรเทพ  นามวิศษ | นนทบุรี<br\>วรฉัตร  นาคเกิด | กรุงเทพมหานคร<br\>ศุภาพงศ์  ปฐมกุลนิธิ |
| น้ำหนักไม่เกิน 66 kg. | ชลบุรี<br\>อมรเทพ  นามวิศษ | นนทบุรี<br\>วรฉัตร  นาคเกิด | ศรีสะเกษ<br\>นฤพล  โสดา |
| น้ำหนักไม่เกิน 73 kg. | พิษณุโลก<br\>สุทธิ์พงษ์  กันจู | สมุทรสาคร<br\>ณัฐพงษ์  สำนวน | เพชรบูรณ์<br\>กฤษฎา  อ่องเภา |
| น้ำหนักไม่เกิน 73 kg. | พิษณุโลก<br\>สุทธิ์พงษ์  กันจู | สมุทรสาคร<br\>ณัฐพงษ์  สำนวน | ลพบุรี<br\>อังกูรรัตน์  สุขเปรม |
| น้ำหนักไม่เกิน 81 kg. | สุพรรณบุรี<br\>นพชัย  คชรัตน์ | จันทบุรี<br\>สิทธิพงษ์  เนียมกุญชร | ลพบุรี<br\>กิตติพงษ์  หันตราฐิน |
| น้ำหนักไม่เกิน 81 kg. | สุพรรณบุรี<br\>นพชัย  คชรัตน์ | จันทบุรี<br\>สิทธิพงษ์  เนียมกุญชร | ตรัง<br\>ศรราม  เจ้งฮ้อ |
| น้ำหนักไม่เกิน 90 kg. | ชลบุรี<br\>ศักดิ์สิทธิ์  แก้วจุลศรี | ภูเก็ต<br\>ฐาปนพงศ์  เรณูนวล | ขอนแก่น<br\>วัชรินทร์  จำปาวงษ์ |
| น้ำหนักไม่เกิน 90 kg. | ชลบุรี<br\>ศักดิ์สิทธิ์  แก้วจุลศรี | ภูเก็ต<br\>ฐาปนพงศ์  เรณูนวล | บุรีรัมย์<br\>พฤหัสพสธรบดี  สุวรรณพึง |
| น้ำหนักไม่เกิน 100 kg. | สุพรรณบุรี<br\>ธีรวัฒน์  หอมกลิ่น | กรุงเทพมหานคร<br\>เกียรติศักดิ์  ใสส่อง | เพชรบูรณ์<br\>ศักดิ์นรินทร์  แก้วภักดี |
| น้ำหนัก 100 kg.ขึ้นไป | พิษณุโลก<br\>ชนินทร์  เบญจมาศ | สมุทรสาคร<br\>สาคร  อ่าวสาคร | เชียงใหม่<br\>สุทธิรักษ์  กล้ากลางชน |
| น้ำหนัก 100 kg.ขึ้นไป | พิษณุโลก<br\>ชนินทร์  เบญจมาศ | สมุทรสาคร<br\>สาคร  อ่าวสาคร | บุรีรัมย์<br\>สุรพงศ์  เนาวรัตน์ |
| ไม่จำกัดน้ำหนัก | พิษณุโลก<br\>ไกรสิทธิ์  ดอนปัญญา | กรุงเทพมหานคร<br\>ภานุพงษ์  โปรเฑียรณ์ | จันทบุรี<br\>รุ่งโรจน์  สังฆบุตร |
| ไม่จำกัดน้ำหนัก | พิษณุโลก<br\>ไกรสิทธิ์  ดอนปัญญา | กรุงเทพมหานคร<br\>ภานุพงษ์  โปรเฑียรณ์ | เพชรบูรณ์<br\>สรศักดิ์  วงศ์สุวรรณ |
สรุปผลการแข่งขัน > ประเภทหญิง

| รุ่น | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Ju-NO-Kata | กรุงเทพมหานคร<br\>จุฑาทิพย์  บำเพ็ญบุญ<br\>ปิติมา  ทวีรัตนศิลป์ | ตรัง<br\>เยาวเรศ  นานช้า<br\>เยาวลักษณ์  นานช้า | เพชรบูรณ์<br\>จุฬามณี  กรุดมินบุรี<br\>ภัสสร  ทองเหม |
| น้ำหนักไม่เกิน 45 kg. | ศรีสะเกษ<br\>ปิยะลักษณ์  บุญบรรลุ | เพชรบูรณ์<br\>อรอารียา  ก้อนเงิน | กรุงเทพมหานคร<br\>ขวัญชนก  จาติกวณิช |
| น้ำหนักไม่เกิน 45 kg. | ศรีสะเกษ<br\>ปิยะลักษณ์  บุญบรรลุ | เพชรบูรณ์<br\>อรอารียา  ก้อนเงิน | อ่างทอง<br\>สุกันตา  มันทะนา |
| น้ำหนักไม่เกิน 48 kg. | สมุทรปราการ<br\>ณิชกานต์  ไชยบุรมย์ | ศรีสะเกษ<br\>นิลาวัลย์  บุญประถัมภ์ | กรุงเทพมหานคร<br\>กุลสตรี  คำสร้อย |
| น้ำหนักไม่เกิน 48 kg. | สมุทรปราการ<br\>ณิชกานต์  ไชยบุรมย์ | ศรีสะเกษ<br\>นิลาวัลย์  บุญประถัมภ์ | สงขลา<br\>พรชนก  เครื่องนันตา |
| น้ำหนักไม่เกิน 52 kg. | สมุทรปราการ<br\>ชนกนันท์  อินทร์กลัด | ศรีสะเกษ<br\>ลลิตา  พันธ์ภา | กรุงเทพมหานคร<br\>จุฑาทิพย์  อรศรี |
| น้ำหนักไม่เกิน 52 kg. | สมุทรปราการ<br\>ชนกนันท์  อินทร์กลัด | ศรีสะเกษ<br\>ลลิตา  พันธ์ภา | สุพรรณบุรี<br\>รมณีย์  สมทอง |
| น้ำหนักไม่เกิน 57 kg. | บุรีรัมย์<br\>พัทธเนติห์  ทองบาง | สมุทรปราการ<br\>จุฑามาศ  ยังหัตถี | ตรัง<br\>กรรณิการ์  อมรชร |
| น้ำหนักไม่เกิน 57 kg. | บุรีรัมย์<br\>พัทธเนติห์  ทองบาง | สมุทรปราการ<br\>จุฑามาศ  ยังหัตถี | เพชรบูรณ์<br\>เกศกัลยา  เหลืองสมใจ |
| น้ำหนักไม่เกิน 63 kg. | ขอนแก่น<br\>อรพินท์  เสนาธรรม | ตราด<br\>ณัฐกานต์  จำปาแดง | ตรัง<br\>ชฎาพร  ช่วยบำรุง |
| น้ำหนักไม่เกิน 63 kg. | ขอนแก่น<br\>อรพินท์  เสนาธรรม | ตราด<br\>ณัฐกานต์  จำปาแดง | กรุงเทพมหานคร<br\>วาสนาพร  สามทอง |
| น้ำหนักไม่เกิน 70 kg. | เพชรบูรณ์<br\>สุรัตนา  ทองศรี | ศรีสะเกษ<br\>อนุสรา  แสงทับทิม | กรุงเทพมหานคร<br\>ประภานันท์  โพธินาค |
| น้ำหนักไม่เกิน 70 kg. | เพชรบูรณ์<br\>สุรัตนา  ทองศรี | ศรีสะเกษ<br\>อนุสรา  แสงทับทิม | ชลบุรี<br\>ฉัฐยาภรณ์  ประวิเศษ |
| น้ำหนักไม่เกิน 78 kg. | กรุงเทพมหานคร<br\>อารีวรรณ  จันทร์ศรี | ขอนแก่น<br\>ดวงทิพย์  จันทร์ผิว | สมุทรปราการ<br\>ทิพธัญญา  เมืองนาค |
| น้ำหนักไม่เกิน 78 kg. | กรุงเทพมหานคร<br\>อารีวรรณ  จันทร์ศรี | ขอนแก่น<br\>ดวงทิพย์  จันทร์ผิว | สมุทรสาคร<br\>จันทร์  จันทร์ศิริ |
| น้ำหนัก 78 kg.ขึ้นไป | พิษณุโลก<br\>ธรณ์ธันย์  บุญด้วง | สมุทรสาคร<br\>อภิรดี  สถาปิตานนท์ | ภูเก็ต<br\>ไอลดา  จันทร์สุขสวัสดิ์ |
| น้ำหนัก 78 kg.ขึ้นไป | พิษณุโลก<br\>ธรณ์ธันย์  บุญด้วง | สมุทรสาคร<br\>อภิรดี  สถาปิตานนท์ | กรุงเทพมหานคร<br\>ภาขวัญ  ทัศนธนากร |
| ไม่จำกัดน้ำหนัก | จันทบุรี<br\>พักตร์ศรี  เขตต์สาคร | พิษณุโลก<br\>วิภาภรณ์  อร่ามฉาย | ชลบุรี<br\>พัตรพิมล  มลมาด |
| ไม่จำกัดน้ำหนัก | จันทบุรี<br\>พักตร์ศรี  เขตต์สาคร | พิษณุโลก<br\>วิภาภรณ์  อร่ามฉาย | ศรีสะเกษ<br\>พิทยารัตน์  เบ็ญมาศ |
ผลการแข่งขัน > ประเภทชาย > รุ่นไม่เกิน 100 กิโลกรัมชาย

แข่งขันวันที่ 13 ธันวาคม 2555
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบก่อนรองชนะเลิศ | รอบก่อนรองชนะเลิศ | รอบก่อนรองชนะเลิศ |  |  | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |

|  |   สุพรรณบุรี-ธีรวัฒน์  หอมกลิ่น |   สุพรรณบุรี-ธีรวัฒน์  หอมกลิ่น | W |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |   กระบี่-ธนายุทธ  แสงประเสริฐ |   กระบี่-ธนายุทธ  แสงประเสริฐ | L |   |   |   สุพรรณบุรี-ธีรวัฒน์  หอมกลิ่น |   สุพรรณบุรี-ธีรวัฒน์  หอมกลิ่น | W |   |  |  |  |  |
|  |   เพชรบูรณ์-ศักดิ์นรินทร์  แก้วภักดี |   เพชรบูรณ์-ศักดิ์นรินทร์  แก้วภักดี | W |   |   |   เพชรบูรณ์-ศักดิ์นรินทร์  แก้วภักดี |   เพชรบูรณ์-ศักดิ์นรินทร์  แก้วภักดี | L |   |  |  |  |  |
|  |   สมุทรสาคร-ชวลิต  ปิ่นโมรา |   สมุทรสาคร-ชวลิต  ปิ่นโมรา | L |   |   |   |   |   |   |   |   สุพรรณบุรี-ธีรวัฒน์  หอมกลิ่น |   สุพรรณบุรี-ธีรวัฒน์  หอมกลิ่น | 1 ! |
|  |   กรุงเทพมหานคร-เกียรติศักดิ์  ใสส่อง |   กรุงเทพมหานคร-เกียรติศักดิ์  ใสส่อง | BYE |   |   |   |   |   |   |   |   กรุงเทพมหานคร-เกียรติศักดิ์  ใสส่อง |   กรุงเทพมหานคร-เกียรติศักดิ์  ใสส่อง | 2 ! |
|  |   เชียงใหม่-ขวัญชัย  กวีรัตนพล |   เชียงใหม่-ขวัญชัย  กวีรัตนพล | - |   |   |   กรุงเทพมหานคร-เกียรติศักดิ์  ใสส่อง |   กรุงเทพมหานคร-เกียรติศักดิ์  ใสส่อง | W |   |  |  |  |  |
|  |     |     |   |   |   |   ชลบุรี-นริศ  จิตสว่าง |   ชลบุรี-นริศ  จิตสว่าง | L |   |   |  |  |  |
|  |     |     |   |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |


รอบชิงเหรียญทองแดง
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบแรก | รอบแรก |   |   | รอบชิงเหรียญทองแดง | รอบชิงเหรียญทองแดง |
 : 

 
|   |   |   |   |  กระบี่-ธนายุทธ  แสงประเสริฐ | L |
|   |   |   |   |  เพชรบูรณ์-ศักดิ์นรินทร์  แก้วภักดี | 3 ! |