stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เบอดุก
การใช้งาน

เบอดุก ไม่ค่อยถูกใช้ในการแสดงกาเมอลัน แต่ถูกใช้ในวงดนตรีพิเศษ เช่น กาเมอลันเซอกาเติน ซึ่งใช้ในส่วนของ เกิมปุล บางครั้งอาจเล่นพร้อมกับ เกินดัง ในการเต้นรำ
เบอดุก ส่วนใหญ่ถูกใช้ในมัสยิดที่เกาะชวาโดยชาวชวากับชาวซุนดาเพื่อทำการ อะซาน เป็นสัญญาณของการละหมาด หรือในช่วงเทศกาลของศาสนาอิสลาม ตัวอย่างเช่น เสียง เบอดุก ถูกใช้เป็นสัญญาณสิ้นสุดการถือศีลอด และบางครั้งถูกใช้เป็นสัญญาณในเวลาซะฮูรในช่วงเราะมะฎอน เมื่อใช้ส่งสัญญาณเวลาละหมาดวันศุกร์ จะมีการตี เบอดุก ต่างจากเวลาละหมาดอื่น ๆ
ดูเพิ่ม

มัสยิดในประเทศอินโดนีเซีย
ศาสนาอิสลามในประเทศอินโดนีเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

NIU site on the bedug, with illustration เก็บถาวร 2020-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Virtual Instrument Museum เก็บถาวร 2015-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โมเดลของมัสยิดซุนดาที่มี เบอดุก แขวนแบบแนวตั้งอยู่ด้านล่างขวา บริเวณส่วนหน้าของสิ่งก่อสร้าง ด้านซ้ายคือกลองแยกที่แขวนแบบแนวตั้ง
แนวคิดไกสอน พมวิหาน

แนวคิดไกสอน พมวิหาน (ลาว: ແນວ​ຄິດ ໄກສອນ ພົມວິຫານ) เป็นปรัชญาการเมืองที่มีฐานจากลัทธิมากซ์-เลนินและแนวคิดโฮจิมินห์ที่พัฒนาโดยไกสอน พมวิหาน ผู้นำคนแรกประจำพรรคประชาชนปฏิวัติลาว (LPRP) ถูกนำมาใช้ในพรรคอย่างเป็นทางการในการประชุมสภาแห่งชาติที่ 10 ซึ่งจัดขึ้นใน ค.ศ. 2016 แนวคิดไกสอน พมวิหานเป็นแนวคิดลัทธิมากซ์-เลนินที่นำมาปรับใช้ในสถานการณ์และช่วงเวลาเฉพาะของประเทศลาว อุดมการณ์นี้ได้รวมมุมมองปัญหาหลักของการปฏิวัติลาว เนื้อหาของแนวคิดไกสอน พมวิหานถูกประมวลและพัฒนาโดย LPRP ร่วมกับความช่วยเหลือจากพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
ดูเพิ่ม

ลัทธิคิม อิล-ซ็อง-คิม จ็อง-อิล
ความคิดของสี จิ้นผิง
แปน นุต

| สมเด็จแปน นุต |
| --- | --- |
สมเด็จแปน นุต ในปี ค.ศ. 1947

 นายกรัฐมนตรีประเทศกัมพูชา ลำดับที่ 7
ดำรงตำแหน่ง 17 เมษายน 1975 – 4 เมษายน 1976   นายกรัฐมนตรี พรรคสังคมราษฎร์นิยม
ประธานาธิบดี: นโรดม สีหนุ
ก่อนหน้า: ลอง โบเรต
ถัดไป: เขียว สัมพัน (รักษาการ)
ดำรงตำแหน่ง 31 มกราคม 1968 – 14 สิงหาคม 1969
ประธานาธิบดี: นโรดม สีหนุ
ก่อนหน้า: ซอน ซาน
ถัดไป: ลอน นอล
ดำรงตำแหน่ง 28 มกราคม 1961 – 17 พฤศจิกายน 1961
ประธานาธิบดี: นโรดม สีหนุ
ก่อนหน้า: โพ เพรือง
ถัดไป: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
ดำรงตำแหน่ง 17 มกราคม 1958 – 24 เมษายน 1958
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
ก่อนหน้า: เอก ยิ อึน
ถัดไป: ซิม วาร์
ดำรงตำแหน่ง 18 เมษายน 1954 – 26 มกราคม 1955
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
ก่อนหน้า: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
ถัดไป: เลง เงต
ดำรงตำแหน่ง 24 มกราคม 1953 – 22 พฤศจิกายน 1953
กษัตริย์: นโรดม สีหนุ
ก่อนหน้า: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
ถัดไป: จัน นัก
ดำรงตำแหน่ง 15 สิงหาคม 1948 – 21 มกราคม 1949
กษัตริย์: นโรดม สีหนุ
ก่อนหน้า: เชียน วัม
ถัดไป: แยม ซัมบัวร์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 เมษายน ค.ศ. 1906(1906-04-01) พนมเปญ กัมพูชา
เสียชีวิต: 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1985(1985-05-18) (79 ปี) ประเทศฝรั่งเศส
เชื้อชาติ:  ราชอาณาจักรกัมพูชา (สังคมราษฎรนิยม)
ศาสนา: ศาสนาพุทธ
พรรคการเมือง: พรรคสังคมราษฎร์นิยม

สมเด็จแปน นุต (เขมร: សម្តេច ប៉ែន នុត) (1 เมษายน ค.ศ. 1906 - 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักการเมืองชาวกัมพูชา เขาเป็นนายกรัฐรัฐมนตรีและมีส่วนร่วมในทางการเมืองของกัมพูชาในช่วงกัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศส เป็นนายกรัฐมนตรีประเทศกัมพูชาหลายครั้ง (1953, 1954-1955, 1958, 1961) ในสังกัดพรรคสังคมราษฎร์นิยม ในระบอบการปกครองราชาธิปไตยของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ เป็นนายกรัฐมนตรีถึง 6 สมัย ตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1971 ถึง 14 สิงหาคม ค.ศ. 1972
แหล่งข้อมูลอื่น

แปน นุต เก็บถาวร 2016-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แนวร่วมรวบรวมชาติกัมพูชา

สีหนุ (คนที่สามจากซ้าย) ในการพบปะกับเหมา เจ๋อตุงที่ปักกิ่งเมื่อ พ.ศ. 2499
แนวร่วมรวบรวมชาติกัมพูชา (เขมร: រណសិរ្សរួបរួមជាតិកម្ពុជា รณสิรฺสรัวบรัวมชาติกมฺพุชา; อังกฤษ: Khmer United National Front; ฝรั่งเศส: Front uni national du Kampuchéa: FUNK) เป็นองค์กรทางการเมืองที่ก่อตั้งโดยพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ กษัตริย์แห่งกัมพูชา ใน พ.ศ. 2513 เมื่อลี้ภัยไปยังกรุงปักกิ่ง หลังเกิดรัฐประหารในกัมพูชา
ประวัติ

กลุ่มนี้จัดตั้งขึ้นเพื่อต่อต้านอำนาจของนายพลลน นล โดยมีเขมรแดง พรรคคอมมิวนิสต์นิยมลัทธิเหมาเป็นกองกำลังทางทหารของกลุ่ม ซึ่งเรียกตัวเองว่าองค์กรปฏิวัติ (อองการ์ปะเดะวัด) อีกสองส่วนที่อยู่ในกลุ่มนี้ คือ กลุ่มที่ภักดีกับสีหนุหรือกลุ่มนิยมเจ้า ซึ่งไม่เคยมีอำนาจอย่างแท้จริงในกลุ่ม และกลุ่มฝ่ายซ้ายที่เคยร่วมมือกับเวียดนามในสมัยเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศสที่มักเรียกกันว่า “เขมรเวียดมิญ”(เขมรอิสระเดิม).
การสู้รบแบบกองโจรของกลุ่มนี้ นำโดยรัฐบาลราชอาณาจักรกัมพูชาพลัดถิ่น ซึ่งตั้งอยู่ที่ปักกิ่ง สีหนุประกาศเป็นผู้นำของขบวนการ เพ็ญ โนตเป็นนายกรัฐมนตรี และเขียว สัมพันเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และเป็นผู้ควบคุมกองทัพของรัฐบาลพลัดถิ่นการให้การยอมรับกษัตริย์ของกัมพูชาทำให้เขมรแดงได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น ทั้งจีน สหภาพโซเวียต และเวียดนามสนับสนุนรัฐบาลพลัดถิ่นนี้ แม้ว่าชาวเวียดนามจะโน้มเอียงไปทางกลุ่มของสีหนุมากขึ้นเมื่อเขมรแดงเริ่มเข้มแข็งขึ้นใน พ.ศ. 2514 การยกย่องกษัตริย์เป็นผู้นำสิ้นสุดลงเมื่อเขมรแดงล้มรัฐบาลของนายพลลน นลสำเร็จ
เตรเซมาร์ตีเรส

| เตรเซมาร์ตีเรส |
| --- | --- |
นคร
นครเตรเซมาร์ตีเรส
ถนนเตรเซมาร์ตีเรส-อินดัง
สมญา: ศูนย์กลางการปกครองของจังหวัด; นครที่ปราศจากยาเสพติดและการพนัน
คำขวัญ: เคลื่อนที่ตรงสู่ความสำเร็จ
ที่ตั้งในจังหวัดคาวีเต
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: คาลาบาร์โซน
จังหวัด: คาวีเต
Districts: 6th District of Cavite
สถาปนาเป็นนคร: 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1955
บารังไกย์: 13
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Melandres Granado De Sagun (UNA)
 • รองนายกเทศมนตรี: Alexander Lubigan (UNA)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 39.10 ตร.กม. (15.10 ตร.ไมล์)
ความสูง: 124 เมตร (407 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 155,713 คน
 • ความหนาแน่น: 4,000 คน/ตร.กม. (10,000 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Treceño
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 4109
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)46
เว็บไซต์: trecemartirescity.cavite.gov.ph
นครเตรเซมาร์ตีเรส (ตากาล็อก: Lungsod ng Trece Martires; เรียกสั้น ๆ ว่า เทรเซ) เป็นนครศูนย์กลางโดยพฤตินัยของจังหวัดคาวีเต ประเทศฟิลิปปินส์ และมีสำนักงานราชการหลายแห่ง ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 155,713 คน หากดูจากระดับรายได้ จะถือว่าเป็นนครระดับที่หนึ่ง
ภูมิศาสตร์

เตรเซมาร์ตีเรสตั้งอยู่ใจกลางจังหวัดคาวีเต มีอาณาเขตติดกับเทศบาลตันซาทางทิศเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือ, ติดกับเทศบาลนาอิกทางทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้, ติดกับเทศบาลอินดังทางทิศใต้, ติดกับเทศบาลอะมาเดโอทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และติดกับนครเจเนรัลไตรอัสทางทิศตะวันออก เตรเซมาร์ตีเรสตั้งอยู่ห่างจากมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ 48.3 km (30.0 mi) ใช้เวลาเดินทางโดยรถยนต์ประมาณหนึ่งชั่วโมง
ภูมิศาสตร์ > ภูมิประเทศ

เตรเซมาร์ตีเรสอยู่ที่ความสูงระดับ 30-400 เมตร ระดับความชันอยู่ที่ 0.5-2%
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

เตรเซมาร์ตีเรสมีภูมิอากาศแบบร้อนชื้น (เคิปเปน: Aw) ประกอบด้วยสองฤดูกาล คือ ฤดูฝน (พฤษภาคม-ธันวาคม) และฤดูแล้ง (มกราคม-เมษายน)
| ข้อมูลภูมิอากาศของเตรเซมาร์ตีเรส> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเตรเซมาร์ตีเรส> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเตรเซมาร์ตีเรส> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเตรเซมาร์ตีเรส> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเตรเซมาร์ตีเรส> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเตรเซมาร์ตีเรส> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเตรเซมาร์ตีเรส> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเตรเซมาร์ตีเรส> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเตรเซมาร์ตีเรส> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเตรเซมาร์ตีเรส> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเตรเซมาร์ตีเรส> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเตรเซมาร์ตีเรส> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเตรเซมาร์ตีเรส> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเตรเซมาร์ตีเรส> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 29.3 (84.7) | 30.2 (86.4) | 31.7 (89.1) | 33.1 (91.6) | 32.7 (90.9) | 31.2 (88.2) | 30 (86) | 29.7 (85.5) | 29.9 (85.8) | 30.3 (86.5) | 29.9 (85.8) | 28.3 (82.9) | 29.9 (85.8) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 25.2 (77.4) | 25.6 (78.1) | 26.8 (80.2) | 28.2 (82.8) | 28.2 (82.8) | 27.4 (81.3) | 26.5 (79.7) | 26.4 (79.5) | 26.5 (79.7) | 26.6 (79.9) | 26.1 (79) | 25.4 (77.7) | 26.58 (79.84) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 21.2 (70.2) | 21.1 (70) | 22 (72) | 23.3 (73.9) | 23.8 (74.8) | 23.6 (74.5) | 23.1 (73.6) | 23.2 (73.8) | 23.1 (73.6) | 22.9 (73.2) | 22.4 (72.3) | 21.8 (71.2) | 22.63 (72.73) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 21 (0.83) | 10 (0.39) | 13 (0.51) | 24 (0.94) | 147 (5.79) | 265 (10.43) | 409 (16.1) | 437 (17.2) | 332 (13.07) | 190 (7.48) | 141 (5.55) | 79 (3.11) | 2,068 (81.42) |
แหล่งที่มา: Climate-data.org
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของนครเตรเซมาร์ตีเรส
Philippine Standard Geographic Code เก็บถาวร 2012-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2010 Philippine Census Information เก็บถาวร 2012-08-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แขวงของประเทศลาว

| แขวง ແຂວງ |
| --- | --- |

หมวดหมู่: รัฐเดี่ยว
ที่ตั้ง: ประเทศลาว
จำนวน: 18
ประชากร: 85,168 คน (ไชยสมบูรณ์) – 969,697 คน (สุวรรณเขต)
พื้นที่: 3,920 ตร.กม. (1,510 ตร.ไมล์) (เวียงจันทน์) – 21,774 ตร.กม. (8,407 ตร.ไมล์) (สุวรรณเขต)
การปกครอง: รัฐบาลพรรคเดียวในระบอบมากซ์–เลนิน
หน่วยการปกครอง: เมือง
ประเทศลาวแบ่งเขตการปกครองระดับบนสุดออกเป็น 17 แขวง (ลาว: ແຂວງ) และ 1 เขตนครหลวง (ນະຄອນຫຼວງ) เขตพิเศษไชยสมบูรณ์จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2537 และถูกยกเลิกเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2549 ส่วนเขตปกครองล่าสุดที่ได้จัดตั้งขึ้นคือ "แขวงไชยสมบูรณ์" จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2556
รายชื่อแขวง

| แผนที่ | แขวง | เมืองเอก | ประชากร (พ> ศ. 2561) | พื้นที่ (ตร> กม.) | ความหนาแน่นประชากร (คนต่อ ตร> กม.) | ISO |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | แขวงคำม่วน | ท่าแขก | 420,950 | 16,315 | 22 | LA-KH |
|  | แขวงจำปาศักดิ์ | ปากเซ | 733,582 | 15,415 | 37 | LA-CH |
|  | แขวงเชียงขวาง | โพนสะหวัน | 261,686 | 15,880 | 17 | LA-XI |
|  | แขวงไชยบุรี | ไชยบุรี | 411,893 | 16,389 | 23 | LA-XA |
|  | แขวงไชยสมบูรณ์ | อะนุวง | 102,041 | 8,500 | 9.6 | LA-XS |
|  | แขวงเซกอง | เซกอง | 124,570 | 7,665 | 11 | LA-XE |
|  | แขวงบอลิคำไซ | ปากซัน | 303,794 | 14,863 | 14 | LA-BL |
|  | แขวงบ่อแก้ว | ห้วยทราย | 196,641 | 6,196 | 24 | LA-BK |
|  | แขวงพงสาลี | พงสาลี | 189,777 | 16,270 | 12 | LA-PH |
|  | แขวงเวียงจันทน์ | โพนโฮง | 450,475 | 15,927 | 23 | LA-VI |
|  | แขวงสาละวัน | สาละวัน | 426,991 | 10,691 | 31 | LA-SL |
|  | แขวงสุวรรณเขต | ไกสอน พมวิหาน | 1,037,553 | 21,774 | 33 | LA-SV |
|  | แขวงหลวงน้ำทา | หลวงน้ำทา | 192,392 | 9,325 | 16 | LA-LM |
|  | แขวงหลวงพระบาง | หลวงพระบาง | 459,189 | 16,875 | 24 | LA-LP |
|  | แขวงหัวพัน | ซำเหนือ | 306,247 | 16,500 | 20 | LA-HO |
|  | แขวงอัตตะปือ | สามักคีชัย | 153,656 | 10,320 | 11 | LA-AT |
|  | แขวงอุดมไซ | เมืองไซ | 334,702 | 15,370 | 18 | LA-OU |
|  | นครหลวงเวียงจันทน์ | เวียงจันทน์ | 906,859 | 3,920 | 180 | LA-VT |
โปโร (จังหวัดเซบู)

| เทศบาลโปโร Lungsod sa Poro  |
| --- | --- |
เทศบาล
ศาลากลางเมืองโปโร
แผนที่ประเทศฟิลิปปินส์แสดงที่ตั้งเทศบาลโปโร
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
จังหวัด: เซบู
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Luciano Rama
 • รองนายกเทศมนตรี: Edgar Rama
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 63.59 ตร.กม. (24.55 ตร.ไมล์)
 : 
ความสูงจุดสูงสุด: 26 เมตร (85 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน พ.ศ. 2558)
 • ทั้งหมด: 25,212 คน
 • ความหนาแน่น: 400 คน/ตร.กม. (1,000 คน/ตร.ไมล์)
ประชากรศาสตร์
เขตเวลา: UTC+8 (เวลากลางฟิลิปปินส์)
โปโร หรือ เทศบาลโปโร  (เซบัวโน: Lungsod sa Poro; ตากาล็อก: Bayan ng Poro) เป็นเทศบาลชั้นที่ 4 ในจังหวัดเซบู ประเทศฟิลิปปินส์ จากการสำมะโนประชากรประจำปี พ.ศ. 2558 เทศบาลมีประชากรอยู่อาศัยทั้งหมด 25,212 คน
เทศบาลโปโรมีอาณาเขตอยู่รวมกับเทศบาลตูเดลา ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะโปโรบนเกาะคาโมเตส
เทศบาลโปโรมีชายแดนทางเหนือติดกับจังหวัดเลสเต บนทะเลคาโมเตส ด้านทางตะวันตกติดกับเกาะพาคิแจน กับเทศบาลซานฟรานซิสโก ทางด้านทิศตะวันออกติดกับเทศบาลตูเดลา และทางด้านทิศใต้ติดกับทะเลคาโมเตส
เทศบาลโปโรมีงานเฉลิมฉลองประจำเทศบาล โดยจะจัดขึ้นทุกวันศุกร์ที่ 3 ของเดือนมกราคม เพื่อเป็นเกียรติแด่ Santo Niño de Cebu
เปอกันโอละฮ์รากานาซีโยนัล

|  เปอกันโอละฮ์รากานาซีโยนัล |
| --- | --- |

ชื่อย่อ: PON
ก่อตั้ง: 8–12 กันยายน ค.ศ. 1948   โซโล จังหวัดชวากลาง
จัดขึ้นทุก: 4 ปี
ครั้งล่าสุด: 17—29 กันยายน ค.ศ. 2016   บันดุง, จังหวัดชวาตะวันตก
เปอกันโอละฮ์รากานาซีโยนัล (อินโดนีเซีย: Pekan Olahraga Nasional; อังกฤษ: National Sports Week) เป็นมหกรรมกีฬาที่จัดขึ้นทุก 4 ปี ในประเทศอินโดนีเซีย ผู้เข้าร่วมแข่งขันคือนักกีฬาจากทุกจังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย
สถานที่จัดการแข่งขัน

จาการ์ตา
1948
1953
1957
1961,
 2016
1969,
 2000
2004
2008
2012
2020
ภาพแสดงที่ตั้งเจ้าภาพจัดการแข่งขันเปอกันโอละฮ์รากานาซีโยนัล
| ครั้งที่ | ปี (ค> ศ.) | เมืองเจ้าภาพ | จังหวัดเจ้าภาพ | จังหวัด | วันที่ | เจ้าเหรียญทอง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1948 | โซโล | ชวากลาง | 8 | 8 กันยายน – 12 กันยายน ค.ศ. 1948 | ชวากลาง |
| 2 | 1951 | จาการ์ตา | จาการ์ตา | 21 | 21 ตุลาคม – 28 ตุลาคม ค.ศ. 1951 | ชวาตะวันตก |
| 3 | 1953 | เมดัน | สุมาตราเหนือ | 13 | 20 กันยายน – 27 กันยายน ค.ศ. 1953 | ชวาตะวันตก |
| 4 | 1957 | มากัซซาร์ | ซูลาเวซีใต้ | 17 | 27 กันยายน – 6 ตุลาคม ค.ศ. 1957 | จาการ์ตา |
| 5 | 1961 | บันดุง | ชวาตะวันตก | 23 | 23 กันยายน – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1961 | ชวาตะวันตก |
| 6 1 | 1965 | จาการ์ตา | จาการ์ตา | N/A | 8 ตุลาคม – 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965 | — |
| 7 | 1969 | ซูราบายา | ชวาตะวันออก | 26 | 26 สิงหาคม – 6 กันยายน ค.ศ. 1969 | จาการ์ตา |
| 8 | 1973 | จาการ์ตา | จาการ์ตา | 26 | 4 สิงหาคม – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1973 | จาการ์ตา |
| 9 | 1977 | จาการ์ตา | จาการ์ตา | 26 | 23 กรกฎาคม – 3 สิงหาคม ค.ศ. 1977 | จาการ์ตา |
| 10 | 1981 | จาการ์ตา | จาการ์ตา | 27 | 19 กันยายน – 30 กันยายน ค.ศ. 1981 | จาการ์ตา |
| 11 | 1985 | จาการ์ตา | จาการ์ตา | 27 | 9 กันยายน – 20 กันยายน ค.ศ. 1985 | จาการ์ตา |
| 12 | 1989 | จาการ์ตา | จาการ์ตา | 27 | 18 ตุลาคม – 28 ตุลาคม ค.ศ. 1989 | จาการ์ตา |
| 13 | 1993 | จาการ์ตา | จาการ์ตา | 27 | 9 กันยายน – 19 กันยายน ค.ศ. 1993 | จาการ์ตา |
| 14 | 1996 | จาการ์ตา | จาการ์ตา | 26 | 9 กันยายน – 25 กันยายน ค.ศ. 1996 | จาการ์ตา |
| 15 | 2000 | ซูราบายา | ชวาตะวันออก | 26 | 19 มิถุนายน – 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2000 | ชวาตะวันออก |
| 16 | 2004 | ปาเล็มบัง | สุมาตราใต้ | 30 | 2 กันยายน – 14 กันยายน ค.ศ. 2004 | จาการ์ตา |
| 17 | 2008 | ซามารินดา | กาลีมันตันตะวันออก | 33 | 6 กรกฎาคม – 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 | ชวาตะวันออก |
| 18 | 2012 | เปอกันบารู | จังหวัดเรียว | 33 | 9 กันยายน – 20 กันยายน ค.ศ. 2012 | จาการ์ตา |
| 19 | 2016 | บันดุง | ชวาตะวันตก | 34 | 17 กันยายน – 29 กันยายน ค.ศ. 2016 | ชวาตะวันตก |
| 202 | 2021 | จายาปูรา | ปาปัว | 34 | 2 ตุลาคม – 15 ตุลาคม ค.ศ. 2021 | ชวาตะวันตก |
| 21 | 2024 | บันดาอาเจะฮ์–เมดัน | อาเจะฮ์–สุมาตราเหนือ | 38 | 8 กันยายน – 20 กันยายน | TBA |
| 22 | 2028 | TBA | นูซาเติงการาตะวันตก–นูซาเติงการาตะวันออก | TBA | TBA | TBA |
1 ยกเลิกแข่งขันเนื่องจากขบวนการ 30 กันยายน
2 จากเดิมจะแข่งขันในวันที่ 20 ตุลาคม–2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 แต่เลื่อนออกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
ดูเพิ่ม

กีฬาโอลิมปิก
เอเชียนเกมส์
ซีเกมส์
เปอกันปาราลิมปิก์นาซีโยนัล
แหล่งข้อมูลอื่น

(อินโดนีเซีย) Sejarah PON เก็บถาวร 2007-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) The Second and Third Indonesian National Games
(อินโดนีเซีย) "Galeri Gambar-gambar peristiwa PON - Tempointeraktif.com" เก็บถาวร 2012-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พิธีเปิดเปอกันโอละฮ์รากานาซีโยนัลครั้งที่ 2 ในจาการ์ตา
เฮ็งกี กุน

เฮ็งกี กุน (อินโดนีเซีย: Hengky Gun) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดที่เมืองมาลัง จังหวัดชวาตะวันออก สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 11 (น็อก 9) เสมอ 1 แพ้ 3
ประวัติ

กุนเริ่มชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ชนะน็อก โยฮันนิส มาตาเฮเลมวล ยก 2 และชกเพียง 3 ครั้งก็ได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวตเมื่อชนะน็อก ดาร์โซ ซูกรีโว แค่ยกแรกเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2530 แต่พอขึ้นชกครั้งต่อมากลับเป็นฝ่ายแพ้คะแนนศรีคูณ ณ ราชวัตร ที่อินโดนีเซีย
ถัดจากนั้น กุนขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต WBCเมื่อ 16 มกราคม พ.ศ. 2531 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนน ช่อ ห้าพลัง ที่อินโดนีเซีย ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้น็อก รอเบิร์ต ดิกกี ยก 5 ที่ อังกฤษ เสียแชมป์ไปในปีเดียวกัน หลังจากนั้น กุนหันไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวตเมื่อ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2531 ชนะน็อก เฮร์รอน ปอร์รัส ยก 12 ที่อินโดนีเซีย ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ชกป้องกันตำแหน่งได้ 5 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อก มาซาฮิโร ทากากิ ยก 10 ถึงถิ่นที่กรุงโตเกียวประเทศญี่ปุ่นด้วย กุนเสียแชมป์ OPBF ไปเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2533 เมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนรูดี คาบีเลส ที่อินโดนีเซีย จากนั้น กุนได้แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

แชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต (2530)
แชมป์เงารุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต WBC
ชิง 16 มกราคม 2531 ชนะคะแนน ช่อ ห้าพลัง ที่อินโดนีเซีย
เสียแชมป์ 29 มีนาคม 2531 แพ้น็อก รอเบิร์ต ดิกกี ยก 5 ที่อังกฤษ
แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต
ชิง 18 มิถุนายน 2531 ชนะน็อก เฮร์รอน ปอร์รัส ยก 12 ที่อินโดนีเซีย
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 สิงหาคม 2531 ชนะคะแนน ลูลู วิลาเวอร์เด ที่อินโดนีเซีย
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 28 มีนาคม 2532 ชนะน็อก กานิตาลา ยก 3 ที่อินโดนีเซีย
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 27 พฤษภาคม 2532 ชนะน็อก มาซาฮิโร ทากากิ ยก 10 ที่ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 16 พฤศจิกายน 2532 เสมอกับ คิม มันซู ที่อินโดนีเซีย
ป้องกันแชมป์รั้งที่ 5, 15 มีนาคม 2533 ชนะน็อก โรเจอร์ กุยซาบา ยก 7 ที่อินโดนีเซีย
เสียแชมป์ 31 สิงหาคม 2533 แพ้คะแนน รูดี คาบีเลส ที่อินโดนีเซีย
โบโกร์

| โบโกร์ ᮘᮧᮌᮧᮁ |
| --- | --- |
นคร
โบโกร์
การถอดเสียงOther
 • ดัตช์: Buitenzorg
หมุนตามเข็มนาฬิกาจากบน: พระราชวังโบโกร์, สวนพฤกษชาติโบโกร์, อนุสาวรีย์กูจัง
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: Kota Hujan (City of Rain)
คำขวัญ: Dinu kiwari ngancik nu bihari seja ayeuna sampeureun jaga (Preserving the past, serving the people, and facing the future)
สถานที่ตั้งในจังหวัดชวาตะวันตก
Bogor Cityสถานที่ตั้งบนเกาะชวาและประเทศอินโดนีเซียแสดงแผนที่เกาะชวาBogor CityBogor City (ประเทศอินโดนีเซีย)แสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 6°35′48″S 106°47′50″E﻿ / ﻿6.5966°S 106.7972°E﻿ / -6.5966; 106.7972
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด: แม่แบบ:Country data West Java
ก่อตั้ง: 1482
ชื่ออื่น: Pakuan Pajajaran (1482−1746)  Buitenzorg (1746–1942)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Bima Arya (PAN)
 • Vice Mayor: Dedie A. Rachim
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 118.5 ตร.กม. (45.8 ตร.ไมล์)
ความสูง: 265 เมตร (869 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 1,096,828 คน
 • ความหนาแน่น: 9,300 คน/ตร.กม. (24,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7 (IWST)
รหัสไปรษณีย์: 16100 to 16169
รหัสโทรศัพท: (+62) 251
ทะเบียนพาหนะ: F
เว็บไซต์: kotabogor.go.id
โบโกร์ (อินโดนีเซีย: Bogor; ซุนดา: ᮘᮧᮌᮧᮁ, ดัตช์: Buitenzorg) เป็นนครในจังหวัดชวาตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของกรุงจาการ์ตาราว 60 กิโลเมตร (37 ไมล์) เป็นนครใหญ่เป็นอันดับ 6 ของเขตมหานครจาการ์ตา และใหญ่เป็นอันดับ 14 ของประเทศ เมืองมีพื้นที่ 118.5 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 950,334 คน ณ ปี ค.ศ. 2010 และมีประชากรอย่างเป็นทางการ ณ ปี ค.ศ. 2018) 1,096,828 คน โบโกร์เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจ วิทยาศาสตร์ วัฒนธรรม และการท่องเที่ยว และยังเป็นเมืองพักตากอากาศบนภูเขา
ในยุคกลาง เป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรซุนดา (อินโดนีเซีย: Kerajaan Sunda) เรียกชื่อเมืองว่า ปากูวันปาจาจารัน (Pakuan Pajajaran) หรือ ดาเยอปากูวัน (Dayeuh Pakuan) และในช่วงอาณานิคมของดัตช์มีชื่อว่า บุยเทนซอร์ก (Buitenzorg) มีความหมายว่า "ไร้กังวล" ในภาษาดัตช์ และเมืองยังเป็นที่พักอาศัยช่วงฤดูร้อนของผู้สำเร็จราชการหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์
โพธิ์ เพรือง

| โพธิ์ เพรือง |
| --- | --- |

นายกรัฐมนตรีกัมพูชา คนที่ 19
ดำรงตำแหน่ง 25 ตุลาคม พ.ศ. 2499 – 9 เมษายน พ.ศ. 2500
ประธานาธิบดี: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
ก่อนหน้า: พระนโรดม สีหนุ
ถัดไป: สมเด็จแปน โนต
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 สิงหาคม พ.ศ. 2446 พนมเปญ, กัมพูชา
เสียชีวิต: พ.ศ. 2518
พรรคการเมือง: พรรคสังคม

โพธิ์ เพรือง(เขมร: ផូ ព្រឿង;; 18 สิงหาคม พ.ศ. 2446 – พ.ศ. 2518) เป็นนายกรัฐมนตรีกัมพูชา ตั้งแต่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2499 ถึง 9 เมษายน พ.ศ. 2500
โรงพยาบาลมโหสถ

| โรงพยาบาลมโหสถ |
| --- | --- |


ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: เวียงจันทน์, ประเทศลาว
พิกัด: 17°57′36″N 102°36′44″E﻿ / ﻿17.9599°N 102.6121°E﻿ / 17.9599; 102.6121
ประวัติ
เปิดให้บริการ: ค.ศ. 1903
โรงพยาบาลมโหสถ (ลาว: ໂຣງໝໍມະໂຫສົດ; อังกฤษ: Mahosot Hospital) เป็นโรงพยาบาล ณ ค่ายฟ้างุ้ม เวียงจันทน์ ประเทศลาว ที่ได้รับการก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1903
โรงพยาบาลแห่งนี้เป็นศูนย์กลางแห่งแรกและมีความสำคัญที่สุดในประเทศ ซึ่งทุ่มเทให้กับการวินิจฉัยและการรักษาโรคติดเชื้อ รวมถึงใช้สำหรับการวิจัยทางการแพทย์และเป็นศูนย์ฝึกอบรม เนื่องด้วยมีการประเมินอายุขัยจากองค์กรอนามัยโลกค่อนข้างต่ำที่เพียง 68 ปี กับโรคต่าง ๆ เช่น ไข้รากสาดใหญ่, ไข้รากสาดน้อย, มาลาเรีย และโลหิตเป็นพิษ โรงพยาบาลแห่งนี้จึงมีภาระหน้าที่ที่สำคัญอย่างมากในการพัฒนาด้านสุขภาพของประเทศ
โรงพยาบาลได้รับทุนจากกองทุนเวลล์คัมทรัสต์ในความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดตั้งแต่ ค.ศ. 2000
โรงพยาบาลแห่งนี้มีสองชั้น ซึ่งได้แก่ ห้องพยาบาลผู้ป่วยที่ชั้นล่างจะเป็นห้องพักที่ต่างกันโดยแยกตามระดับของผู้ป่วย ส่วนห้องทดลอง, พื้นที่วิจัย, สำนักงาน และห้องประชุมจะอยู่ที่ชั้นบน
โปรสเปรีดัด

| โปรสเปรีดัด |
| --- | --- |
เทศบาล

ที่ตั้งในจังหวัดตีโมกอากูซัน
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: คารากา
จังหวัด: ตีโมกอากูซัน
District: 1st District
ก่อตั้ง: 1 มกราคม ค.ศ. 1970
บารังไกย์: 32
การปกครอง
 • ประเภท: Sangguniang Bayan
 • นายกเทศมนตรี: Albin D. Magdamit
 • ผู้เลือกตั้ง: 42,121 คน (ค.ศ. 2016)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 505.15 ตร.กม. (195.04 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 82,631 คน
 • ความหนาแน่น: 160 คน/ตร.กม. (420 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 8500
PSGC: 160306000
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)85
ภูมิอากาศ: ภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น
ระดับรายได้: ระดับที่ 1
รายได้: 224,696,449.45 เปโซ (ค.ศ. 2016)
เว็บไซต์: www.prosperidad.gov.ph
โปรสเปรีดัด (ตากาล็อก: Prosperidad) เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดตีโมกอากูซัน ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากรทั้งหมด 82,631 คน โปรสเปรีดัดถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1960 เมืองแห่งนี้เป็นสถานที่จัดเทศกาลนาลียากัน โดยจะจัดขึ้นทุก ๆ ปี นอกจากนี้ยังมีเทศกาลอังโกตที่จัดขึ้นทุกวันที่ 28 กันยายนของทุกปี เพื่อสรรเสริญอัครทูตสวรรค์มีคาเอล
โปรสเปรีดัดมีพื้นที่ 505.15 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นพื้นที่ร้อยละ 5.06 ของจังหวัด การแบ่งเขตการปกครอง แบ่งออกเป็น 32 บารังไกย์ โดยบารังไกย์ที่มีประชากรมากที่สุดคือ บาห์บาห์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยนอร์มัลฟิลิปปิน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1968
โรตีบูวายา

| --- | --- |

ชื่ออื่น: ขนมปังจระเข้
มื้อ: ขนมปัง
แหล่งกำเนิด: อินโดนีเซีย
ส่วนผสมหลัก: ขนมปังหวานทำเป็นรูปจระเข้
 ตำราอาหาร: โรตีบูวายา   สื่อ: โรตีบูวายา
โรตีบูวายา หรือ ขนมปังจระเข้ (อินโดนีเซีย: roti buaya) เป็นขนมปังของชาวเบอตาวี เป็นขนมปังหวานทำเป็นรูปตัวจระเข้ ' ใช้ในงานแต่งงานของชาวเบอตาวี ชาวยุโรปทั้งโปรตุเกสและดัตช์ได้นำการทำขนมปังและเพสตรีมายังปัตตาเวีย ก่อนที่ชาวยุโรปจะนำการทำขนมปังมาเผยแพร่ ชาวเบอตาวีจะใช้มันสำปะหลังหรือมันมาทำเป็นรูปจระเข้ ชาวเบอตาวีเชื่อว่าจระเข้จะมีคู่ครองเพียงตัวเดียว ดังนั้น ขนมปังนี้จึงเป็นสัญลักษณ์ของความยั่งยืนของชีวิตสมรส
โรตีโบเลิน

ขนมปังประเทศอินโดนีเซีย
| --- | --- |

ประเภท: ขนมปัง, เค้ก, แป้งพาย
มื้อ: อาหารเช้า, ของหวาน, อาหารว่าง
แหล่งกำเนิด: ประเทศอินโดนีเซีย
ภูมิภาค: ชวาตะวันตก
 ตำราอาหาร: โรตีโบเลิน
โรตีโบเลิน (อินโดนีเซีย: roti bolen) เป็นขนมอบอินโดนีเซียอย่างหนึ่ง มีเปลือกซ้อนกันหลายชั้นคล้ายครัวซ็องซึ่งได้จากการรีดชั้นแป้งโดกับชั้นเนยหรือเนยเทียม แล้วสอดไส้เนยแข็งและกล้วย บางสูตรสอดไส้ทุเรียน ขนมชนิดนี้แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลจากแป้งพายแบบยุโรป
โพธิสัตว์ (เมือง)

| โพธิสัตว์ ពោធិ៍សាត់ |
| --- | --- |
นคร
ตึกระฟ้าของนครโพธิสัตว์มองจาก Ptel ขนาดใหญ่ที่ทางเข้า
โพธิสัตว์ตำแหน่งของเมืองโพธิสัตว์
พิกัด: 12°32′N 103°55′E﻿ / ﻿12.533°N 103.917°E﻿ / 12.533; 103.917
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: โพธิสัตว์
อำเภอ: โพธิสัตว์
ความสูง: 17 เมตร (56 ฟุต)
ประชากร (2019)
 • ทั้งหมด: 58,255 คน
เขตเวลา: UTC+7 (กัมพูชา)
โพธิสัตว์ หรือ โปซัต (เขมร: ពោធិ៍សាត់) เป็นเมืองหลักของจังหวัดโพธิสัตว์ ชื่อมาจากต้นไม้ชนิดหนึ่ง ตัวเมืองตั้งอยู่ริมแม่น้ำโพธิสัตว์
เขาเซอเมรู

| เขาเซอเมรู |
| --- | --- |

จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 3,676 เมตร (12,060 ฟุต) 
รายชื่อ: จุดสูงสุดของเกาะ อันดับที่ 12 อัลตรา รีบู
พิกัด: 08°06′28″S 112°55′19″E﻿ / ﻿8.10778°S 112.92194°E﻿ / -8.10778; 112.92194 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
เขาเซอเมรูเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซียแสดงแผนที่เกาะชวาเขาเซอเมรูเขาเซอเมรู (ประเทศอินโดนีเซีย)แสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย 
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
ประเภทภูเขา: กรวยภูเขาไฟสลับชั้น
แนวโค้ง/เข็มขัดภูเขาไฟ: วงแหวนไฟ/Sunda Arc
การปะทุครั้งล่าสุด: 4 ธันวาคม ค.ศ. 2022 (ยังครุกครุ่นอยู่) 
การพิชิต
พิชิตครั้งแรก: ไม่ทราบ
เส้นทางง่ายสุด: ปีน
เขาเซอเมรู (อินโดนีเซีย: Gunung Semeru; ชวา: ꦒꦸꦤꦸꦁ​ꦱꦼꦩꦺꦫꦸ (อักษรเปโกน: ڮنڠ سمَيرو‎, อักษรโรมัน: Gunung Semeru)X เป็นภูเขาไฟที่มีพลังในจังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย ถือเป็นภูเขาที่สูงสุดในเกาะชวา ตั้งอยู่ในเขตที่แผ่นอินเดีย-ออสเตรเลียมุดตัวลงในแผ่นยูเรเชีย ชื่อ "เซอเมรู" มาจากคำว่าเขาพระสุเมรุ ภูเขาใจกลางโลกในศาสนาฮินดูและพุทธ กรวยภูเขาไฟสลับชั้นนี้มีอีกชื่อว่า มหาเมรุ หมายถึง "ภูเขาไฟที่ยิ่งใหญ่" ในภาษาสันสกฤต
ธรณีวิทยา

ภูเขาไฟเซอเมรูเป็นภูเขาที่สูงและชันมากเหนือที่ราบชายฝั่งตะวันออกของเกาะชวา Maar ประกอบด้วยทะเลสาบปล่องภูเขาไฟเป็นเส้นตรงไปจนถึงยอดของภูเขาไฟ ภูเขาไฟลูกนี้ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของแอ่งยุบปากปล่องอาเจ็ก-อาเจ็กและจัมบากัน ซึ่งทับกันอยู่
ประวัติศาสตร์การปะทุ

มีการปะทุของภูเขาไฟเซอเมรูอยู่จำนวนหลายครั้ง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1818 ได้มีการบันทึกการปะทุอย่างน้อย 55 ครั้ง (ซึ่งทำให้เสียชีวิตทั้งหมด 10 ครั้ง) ซึ่งประกอบด้วยทั้งการไหลของลาวาและการไหลของไพโรคลาสติกการปะทุในประวัติศาสตร์ทั้งหมดมีค่าดัชนีการระเบิดของภูเขาไฟเท่ากับ 2 หรือ 3 ภูเขาไฟเซอเมรูอยู่ในสถานะของการปะทุใกล้คงที่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1967 ถึงปัจจุบัน
มีนักท่องเที่ยวปีนเขาเซอเมรูอยู่เสมอ โดยมักจะเริ่มจากหมู่บ้านรานูปาเนไปทางทิศเหนือ[ต้องการอ้างอิง] ถึงแม้ว่าทางวิชาการจะสามารถเกิดอันตรายได้ ซู ฮก กี นักกิจกรรมทางการเมืองชาวอินโดนีเซียในคริสต์ทศวรรษ 1960 เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1969 จากการสูดดมก๊าซพิษขณะปีนขึ้นภูเขาไฟเซอเมรู
ประวัติศาสตร์การปะทุ > การปะทุใน ค.ศ. 2021

บทความหลัก: การปะทุของเขาเซอเมรู พ.ศ. 2564