stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 20 ปีในชัยเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945"

| เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 20 ปีในชัยเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค> ศ. 1941-ค.ศ. 1945" |
| --- | --- |

ประเภท: เหรียญที่ระลึก
วันสถาปนา: 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1965
ประเทศ:  สหภาพโซเวียต
ผู้สมควรได้รับ: ทหารที่เข้าร่วมในสงครามโลกครั้งที่สอง
มอบเพื่อ: "ครบรอบ 20 ปีสำหรับชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ"
สถานะ: ไม่มีการมอบ
ผู้สถาปนา: คณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต
ประธาน: ประชาชนในสหภาพโซเวียต
สถิติการมอบ
ทั้งหมด: 16,399,550
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 20 ปีในชัยเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945" (รัสเซีย: Юбилейная медаль «Двадцать лет Победы в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.») เป็นเหรียญที่ระลึกครบรอบ 20 ปีในชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติได้รับการประกาศจากคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1965
ลักษณะของเหรียญคือเป็นรูปวงกลมขนาด 32 มิลลิเมตรด้วยในวงกลมมีรูปทหารโซเวียตผู้ปลดปล่อยกำลังอุ้มเด็กพร้อมมีตัวเรียก 1945 และ 1965 ด้านหลังของเหรียญตรงขอบวงกลมมีอักษรที่เขียนว่า "20 ปีกับชัยชนะในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945" (รัสเซีย: «Двадцать лет победы в Великой Отечественной войне 1941–1945 гг.») ตรงกลางของเหรียญมีเลขโรมัน XX ด้านหลังเลขโรมันเป็นรูปแสงสว่างและดาวห้าแฉก
สมุดภาพ

แพรแถบ
ด้านหลัง
เอเลคโตรสตัล

ที่ตั้งของเอเลคโตรสตัล (สีแดง)
เอเลคโตรสตัล (รัสเซีย: Электроста́ль) เป็นเมืองในมอสโกโอบลาสต์ ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ห่างจากกรุงมอสโกไปทางทิศตะวันออก  58 กม. (36 ไมล์) เมืองมีประชากร 155,196 คน (ค.ศ. 2010); 146,294 คน (2002 Census); 152,463 คน(1989 Census); 135,000 คน (1977); 123,000 คน (1970); 97,000 คน (1959); 43,000 คน (1939) ตั้งขึ้นเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1938
เพลงประจำสาธารณรัฐชูวาเชีย

| --- | --- |
Чӑваш Республикин патшалӑх гимнӗ
ตราแผ่นดินสาธารณรัฐชูวัช
เพลงชาติของสาธารณรัฐชูวาเชีย (รัสเซีย)
เนื้อร้อง: อิลยา ตุกตาช
ทำนอง: เกร์มาน เลเบเดฟ
รับไปใช้: 14 กรกฎาคม 1997

ตัวอย่างเสียง
เพลงประจำสาธารณรัฐชูวัชไฟล์ ช่วยเหลือ
 
บันทึกเสียงเพลงสรรเสริญ
เพลงประจำสาธารณรัฐชูวัช (ชูวัช: Чӑваш Республикин патшалӑх гимнӗ, Covas Respublikin patşaloh gimnö; รัสเซีย: Государственный гимн Чувашской Республики) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "โอ้มาตุภูมิ" (ชูวัช: Тӑван ҫӗршыв, Tovan cörşıv) เป็นเพลงประจำสาธารณรัฐชูวาเชีย แห่งประเทศรัสเซีย ซึ่งอยู่ในอำนาจของรัฐบาลกลางรัสเซีย ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1997 เนื้อร้องประพันธ์โดย อิลยา ตุกตาช (Ilya Tuktash) และทำนองประพันธ์โดย เกร์มาน เลเบเดฟ (German Lebedev)
ประวัติ > เวอร์ชั่นแรก

โดยในแนวคิดแรกเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1905 เกี่ยวข้องกับการประพันธ์เพลงสรรเสริญแบบสากลเพลงใหม่ ในขณะนั้น ยาคอฟ ตูฮาน (Yakov Turkhan) ได้ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองเพลงสรรเสริญแห่งจักรวรรดิรัสเซีย และเขาได้นำไปตีพิมพ์บทเพลงดังกล่าวในหนังสือพิมพ์ Hypar ฉบับแรกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1906 ช่วงฤดูใบไม้ร่วงในปี ค.ศ. 1917 บาทหลวง ทาราส คิริลลอฟ (Taras Kirillov) นักเขียนและนักแต่งบทกวี "Чӑваш халӑх юрри" (Çovaş haloh yurri) ชวาช ฮาโลห์ ยูริ ซึ่งในตอนแรกเพลงนี้ไม่ประสบความสำเร็จ แต่ในช่วงต้นเดือนมกราคม ค.ศ. 1918 Tikhon Alekseyev หัวหน้าคณะนักร้องประสานเสียงชาวชูวัช ในเมืองคาซาน ได้แต่งเพลงสรรเสริญขึ้น ซึ่งต่อมาได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มปัญญาชนชาวชูวัชทั้งหมด โดยเวอร์ชันหนึ่งมีทำนองได้อิงมาจากจาก "Long live Russia, a free country" ซึ่งแต่งโดย Aleksandr Grechaninov และคำแปลด้วยเครื่องหมายข้างใต้ยังคงอยู่
เพลงสรรเสิรญถูกนำมาแสดง ในเดือนมกราคม ค.ศ.1918 (หลังจากสิ้นสุดสาธารณรัฐรัสเซีย) โดยคณะนักร้องประสานเสียงชาวชูวัช ในเมืองคาซาน หลังจากของละครระดับชาติเปิดตัวรอบปฐมทัศน์ครั้งแรกโดย Maximovich-Koshkinsky ซึ่งอ้างอิงมาจากละครเรื่อง Live Not as You would Like To โดย Alexander Ostrovsky
ความนิยมเพิ่มมากขึ้นและได้ดำเนินการทั้งหมด อย่างไรก็ตาม จึงไม่ได้รับสถานะเพลงสรรเสริญอย่างเป็นทางการในขณะนั้น
ประวัติ > เวอร์ชั่นทันสมัย

เวอร์ชันปัจจุบันได้มีรากฐานมาจากเพลง โอ้ มาตุภูมิ (ชูวัช: Тӑван Ҫӗршыв) ซึ่งได้แต่เพลงขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 โดย อิลยา ตุกตาช นักเขียนชาวชูวัช และ เยอรมัน เลเบเดฟ ศิลปินเกียรติมาศักดิ์ของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
นักแต่งเพลงชื่อ German Lebedev ได้แต่งทำนองขึ้นเพื่อใช้ในบทละครเรื่อง Pyotr Osipov "ในดินแดนของเขา" ซึ่งจัดแสดงที่ Chuvash Academic Theatre ระหว่างปี ค.ศ.1944 ถึง ค.ศ.1945 หลังจากการแสดงครั้งแรกสิ้นสุดลง ผู้ชมรู้ต่างสึกประทับใจ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เพลงนี้ได้รับสถานะเป็นเพลงสรรเสริญอย่างไม่เป็นทางการของรัฐชูวาเชีย เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1950 จากนั้นใน Hall of Columns of the House of Unions ในกรุงมอสโก ได้มีการเฉลิมฉลองครบรอบ 30 ปีของ ปกครองตนเองชูวัชแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต จัดแสดงในตอนเย็นอันเคร่งขรึมนี้ ได้เล่นเพลงพร้อมกับวงดุริยางค์ซิมโฟนี คณะนักร้อง และนักเต้นรัฐชูวัช
เพลงนี้จึงกลายเป็นเพลงสรรเสิรญอย่างเป็นทางการหลังจากที่ได้รับการรับรองเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1997 โดยสภาแห่งสาธารณรัฐแห่งกฎหมายชูวัช "สัญลักษณ์แห่งสาธารณรัฐชูวัช" ซึ่งได้รับการอนุมัติและลงนามโดยหัวหน้านิโคไล ฟีโอโดรอฟ เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ.1997
วันที่ 29 เมษายน เป็นวันหยุดที่สำคัญในสาธารณรัฐชูวาเชีย ซึ่งมีการเฉลิมฉลองวันแห่งสัญลักษณ์ประจำชาติของสาธารณรัฐ รวมถึงร้องเพลงสรรเสริญ ตราสัญลักษณ์ และธง ซึ่งทั้งหมดนี้มีการเฉลิมฉลองมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ข้อกำหนดของประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐชูวัช เมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2547 ฉบับที่ 24 "ในวันสัญลักษณ์แห่งสาธารณรัฐชูวาเชีย" และกฎหมายแห่งสาธารณรัฐชูวาเชีย เมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2004 ฉบับที่ 1 "ในวันสัญลักษณ์แห่งสาธารณรัฐชูวาเชีย"
เนื้อร้อง > เนื้อร้องภาษาชูวัช

| อักษรซิริลลิก | อักษรโรมัน แพน-เติร์ก | สัทอักษร(IPA) |
| --- | --- | --- |
| Пӗрремӗш куплет:  Ҫурхи тӗнче вӑраннӑ чух,  Хаваслӑ кун шӑраннӑ чух,  Чун савӑнать: чӗре сикет,  Ҫӗршывӑм ҫинчен юрлас килет.    Хушса юрламалли:  Тӑван ҫӗршыв,  Тӑван ҫӗршыв,  Асран кайми  Юратнӑ ҫӗршыв.  Тӑван ҫӗршыв,  Тӑван ҫӗршыв,  Мухтав сана,  Ҫуралнӑ ҫӗршыв!    Иккӗмӗш куплет:  Яшсем–херсем вылянӑ чух,  Атте–анне ӑс панӑ чух,  Чун савӑнать, чӗре сикет,  Татах та нумай пурнас килет.    Хушса юрламалли    Виҫҫӗмӗш куплет:  Тӑвансемпе пӗрлешнӗ чух,  Чӑваш тӗнчи ҫӗкленнӗ чух,  Чун савӑнать: чӗре сикет,  Татах та хастар пулас килет.    Хушса юрламалли | Pörremöş kuplet:  Curhi tönçe voranno çuh,  Havaslo kun şoranno çuh,  Çun savonaty: çöre siket,  Cörşıvom cinçen yurlas kilet.    Huşsa yurlamalli:  Tovan cörşıv,  Tovan cörşıv,  Asran kaymi  Yuratno cörşıv.  Tovan cörşıv,  Tovan cörşıv,  Muhtav sana,  Curalno cörşıv!    İkkömöş kuplet:  Yaşsem–hersem vılyano çuh,  Atte–anne os pano çuh,  Çun savonaty, çöre siket,  Tatah ta numay purnas kilet.    Huşsa yurlamalli    Viccömöş kuplet:  Tovansempe pörleşnö çuh,  Çovaş tönçi cöklennö çuh,  Çun savonaty: çöre siket,  Tatah ta hastar pulas kilet.    Huşsa yurlamalli | /pɘrrɛmɘʂ kuplɛt/  /ɕurχi tɘnt͡ɕɛ ʋɒranna t͡ɕuχ/  /χaʋaslɒ kun ʂɒrannɒ t͡ɕuχ/  /t͡ɕun saʋɒnatʲ t͡ɕɘrɛ sikɛt/  /ɕɘrʂɯʋɒm ɕint͡ɕɛn jurlas kilɛt/    /χuʂsa jurlamalli/  /tɒʋan ɕɘrʂɯʋ/  /tɒʋan ɕɘrʂɯʋ/  /asran kajmi/  /juratnɒ ɕɘrʂɯʋ/  /tɒʋan ɕɘrʂɯʋ/  /tɒʋan ɕɘrʂɯʋ/  /muχtaʋ sana/  /ɕuralnɒ ɕɘrʂɯʋ/    /ikkɘmɘʂ kuplɛt/  /jaʂsɛm χɛrsɛm ʋɯljanɒ t͡ɕuχ/  /attɛ annɛ ɒs panɒ t͡ɕuχ/  /t͡ɕun saʋɒnatʲ t͡ɕɘrɛ sikɛt/  /tataχ ta numaj purnas kilɛt/    /χuʂsa jurlamalli/    /ʋiɕɕɘmɘʂ kuplɛt/  /tɒʋansɛmpɛ pɘrlɛʂnɘ t͡ɕuχ/  /t͡ɕɒʋaʂ tɘnt͡ɕi ɕɘklɛnnɘ t͡ɕuχ/  /t͡ɕun saʋɒnatʲ t͡ɕɘrɛ sikɛt/  /tataχ ta χastar pulas kilɛt/    /χuʂsa jurlamalli/ |
เนื้อร้อง > แปลภาษารัสเซียและภาษาไทย

| อักษรซิริลลิก | อักษรละติน | แปลภาษาไทย |
| --- | --- | --- |
| I  Когда весны высокий свод,  Лучи живые щедро льёт, —  На добрый лад судьбу верша,  О крае родном поёт душа.    Припев:  Поклон тебе,  О Родина,  Красавица  На все времена.  Поклон тебе,  О Родина,  Да славится  Родная страна!    II  Отцам на смену выйдя в путь,  Ты, юность, им опорой будь.  На добрый лад судьбу верша,  О жизни большой поёт душа.    Припев    III  Народ народу — друг и брат,  Отныне и чуваш крылат,  На добрый лад судьбу верша,  О силе людской поёт душа.    Припев | I  Kogda vesny vysokij svod,  Luči živyje šcedro ljjot, —  Na dobryj lad sudjbu verša,  O kraje rodnom pojot duša.    Pripev:  Poklon tebe,  O Rodina,  Krasavica  Na vse vremena.  Poklon tebe,  O Rodina,  Da slavitsja  Rodnaja strana!    II  Otcam na smenu vyjdja v putj,  Ty, junostj, im oporoj budj.  Na dobryj lad sudjbu verša,  O žizni boljšoj pojot duša.    Pripev    III  Narod narodu — drug i brat,  Otnyne i čuvaš krylat,  Na dobry lad sudjbu verša,  O sile ljudskoj pojot duša.    Pripev |  1  เมื่อใบไม้ผลิตื่นขึ้นมาบนโลก  เมื่อได้ยินเสียงระรัวในวันที่ครื้นเครง  จิตวิญญาณของข้ามีความยินดี หัวใจของข้าเต้นรำ  ข้าต้องการร้องเพลงเกี่ยวกับประเทศของข้า    ประสานเสียง:  โอ้ มาตุภูมิ  โอ้ มาตุภูมิ  เป็นสิ่งที่น่าจดจำ  มาตุภูมิที่รัก  โอ้ มาตุภูมิ  โอ้ มาตุภูมิ  เป็นการสรรเสริญแด่เจ้า  มาตุภูมิของข้า    2  เมื่อหนุ่มสาวครื้นเครง  เมื่อบิดามารดาเตือนสติ  จิตวิญญาณของข้ามีความยินดี หัวใจของข้าเต้นรำ  ข้าต้องการร้องเพลงเกี่ยวกับประเทศของข้า    ประสานเสียง    3  เมื่อเครือญาติมารวมกัน  และเมื่อชาวชูวัชตื่นขึ้นมาบนโลก  จิตวิญญาณของข้ามีความยินดี หัวใจของข้าเต้นรำ  ด้วยพลังของผู้คน ข้าร้องเพลงด้วยจิตวิญญาณของข้า    ประสานเสียง |
อ้าอิง

1 2 3 4 5  "National Anthem". Chuvash People's Website. 2015-05-25.
1 2 3  "Гимн Чувашской Республики". gov.cap.ru.
↑  ""Чӑваш Республикин патшалӑх символӗсем" Викторина (in Chuvash)". gym1-marpos.edu21.cap.ru. 2016-04-21.
↑  "Чӑваш Республикин тытӑмӗ тата символӗсем (in Chuvash)". Чӑваш Республикин наци библиотеки. 2017-01-13. สืบค้นเมื่อ 2019-01-10.
↑  "В поисках символики // Зал государственных символов". Национальная библиотека Чувашской Республики, www.nbchr.ru. สืบค้นเมื่อ 12 May 2018.
↑  Сергей Щербаков. "Из истории первых государственных символов чувашского народа (2008)". БУ «Госистархив Чувашской Республики» Минкультуры Чувашии, www.gia.archives21.ru. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-09-24. สืบค้นเมื่อ 2017-09-24.
↑  "Авторы Государственного гимна Чувашской Республики". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-13. สืบค้นเมื่อ 2021-09-13.
↑  История создания гимна
↑  Закон Чувашской Республики от 14 июля 1997 г. № 12 «О государственных символах Чувашской Республики»
↑  "Тӑван ҫӗршыв". anthems.lidicity.com.
↑  https://transliteration.eki.ee/pdf/Chuvash.pdf
แหล่งข้อมูล

Закон Чувашской Республики от 14 июля 1997 года № 12 «О государственных символах Чувашской Республики»
เกออร์กี มาเลนคอฟ

| เกออร์กี มาเลนคอฟ |
| --- | --- |
Геoргий Маленкoв


ประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 5 มีนาคม พ.ศ. 2496 – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498
รองรัฐมนตรี: วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ นีโคไล บุลกานิน ลัฟเรนตีย์ เบรียา ลาซาร์ คากาโนวิช
ก่อนหน้า: โจเซฟ สตาลิน
ถัดไป: นีโคไล บุลกานิน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 8 มกราคม พ.ศ. 2445 โอเรนบุร์ก, จังหวัดโอเรนบุร์กโอบลาสต์, จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 14 มกราคม พ.ศ. 2531 (86 ปี) มอสโก, สาธารณรัฐรัสเซีย, สหภาพโซเวียต
เชื้อชาติ: โซเวียต
ศาสนา: รัสเซียออร์โธดอก
พรรคการเมือง: คอมมิวนิสต์
คู่สมรส: วาเลเรียยา เอ. มาเลนคอฟ
บุตร: 3
วิชาชีพ: วิศวกร นักการเมือง
รางวัล:     
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้: สหภาพโซเวียต
ยศ: พลโท
ผ่านศึก: สงครามโลกครั้งที่ 2

เกออร์กี มักซีมีลีอะโนวิช มาเลนคอฟ (รัสเซีย: Гео́ргий Максимилиа́нович Маленко́в; อังกฤษ: Georgy Maximilianovich Malenkov; 8 มกราคม พ.ศ. 2445 - 14 มกราคม พ.ศ. 2531) เป็นนักการเมืองโซเวียตและผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์
ครอบครัวของเขาความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับวลาดิมีร์ เลนินทำให้ช่วยส่งเสริมเขาในการเข้าพรรคและในปี พ.ศ. 2468 เขาทำหน้าที่ความดูแลของการรักษาประวัติบัญชีของพรรค นำเขาเข้ามาใกล้ชิดกับโจเซฟ สตาลินและเขาก็มีส่วนร่วมอย่างมากในการกวาดล้างของช่วงปี พ.ศ. 2473 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเขาได้รับความรับผิดชอบในการพัฒนาการสร้างขีปนาวุธสหภาพโซเวียต ต่อมาเขาเป็นที่โปรดปรานของสตาลินในการทำลายชื่อเสียงของจอมพลเกออร์กี จูคอฟ และสนับสนุนสตาลินในการทำลายล้างการเมืองและวัฒนธรรมทั้งหมดในเลนินกราดเพื่อส่งเสริมประชาชนวัฒนธรรมมอสโก
หลังการตายของสตาลินในปี พ.ศ. 2496 มาเลนคอฟ เป็นหัวหน้าพรรคในเวลาสั้น ๆ แต่ในไม่ช้าก็ถูกแทนที่ด้วยนีกีตา ครุชชอฟ มาเลนคอฟ ดำรงตำแหน่งประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียตซึ่งต้องสู้กับอำนาจของครุสชอฟ ระยะเวลาสองปีของเขาจบลงด้วยความล้มเหลว เขาถูกไล่ออกจาก โปลิตบูโร ในปี พ.ศ. 2500 ในปี พ.ศ. 2504 เขาถูกขับออกจากพรรคและถูกเนรเทศไปคาซัคสถาน
ชีวิตในวัยเด็ก

มาเลนคอฟ เกิดที่โอเรนบุร์กในจักรวรรดิรัสเซีย บรรพบุรุษของพ่อมาเลนคอฟมมาจากดินแดนManastir Vilayetซึ่งเป็นเขตการปกครองในอดีตของจักรวรรดิออตโตมันพ่อของเขาเป็นชาวนาที่ร่ำรวยในโอเรนบุร์ก บางครั้งเข้าช่วยพ่อของเขาในการทำธุรกิจการขายการเก็บเกี่ยว แม่ของเขาเป็นลูกสาวของช่างตีเหล็กและหลานสาวของนักบวชออร์โธดอก
มาเลนคอฟจบการศึกษาจากโรงเรียนกีฬาโอเรนบุร์กเพียงไม่กี่เดือนก่อนที่จะมีการปฏิวัติรัสเซีย พ.ศ. 2460 และอาสาสมัครเข้าร่วมกองทัพแดงในปี พ.ศ. 2461 เขาเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต (CPSU) ในปี พ.ศ. 2463 และทำงานเป็นตำแหน่งผู้ตรวจการฝ่ายโฆษณาชวนเชื่อใน เติร์กเมนิสถานในช่วงสงครามกลางเมือง
คู่สมรส

ใน เติร์กเมนิสถาน, มาเลนคอฟ ได้พบรักกับวาเลเรียยา โกยุบโซวา (Valeria Golubtsova), ลูกสาวของอเล็กซ์ โกยุบโซวา (Aleksei Golubtsova) อดีตสมาชิกสภารัฐของจักรวรรดิรัสเซียใน ซึ่งทั้งคู่ ไม่เคยจดทะเบียนอย่างเป็นทางการ
และไม่ได้ยังจดทะเบียนเลยตลอดชีวิตสมรส วาเลเรียยา โกยุบโซวเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2463 มุมมองส่วนตัวของเธอจากเพื่อนร่วมงานอธิบายว่าเธอเป็นพวกต่อต้านชาวยิวเธอความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับวลาดิมีร์ เลนินผ่านทางแม่ของเธอ - หนึ่งใน "น้องสาว Nevzorov" เป็นเด็กฝึกงานของเลนินและการเข้าร่วมกับเขามาหลายปีนานก่อนที่การปฏิวัติรัสเซีย พ.ศ. 2460 ความสัมพันธ์นี้ได้ช่วยทั้งโกยุบโซวา และมาเลนคอฟ ในเข้าสู่การวงการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์ต่อมา โกยุบโซวา ได้เป็นผู้อำนวยการสถาบันพลังงานมอสโกซึ่งเป็นศูนย์วิจัยพลังงานนิวเคลียร์ในสหภาพโซเวียต
เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์

หลังจากสงครามกลางเมืองรัสเซีย มาเลนคอฟ ได้เลื่อนตำแหน่งในพรรคคอมมิวนิสต์และได้รับการแต่งตั้งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ทในโรงเรียนทหารมอสโกในปี พ.ศ. 2463ในการศึกษาของเขา มาเลนคอฟ ได้อาชีพนักการเมืองโซเวียต
ในปี พ.ศ. 2467 โจเซฟ สตาลินสังเกตเห็นความเก่งของ และได้รับมอบหมายให้เขาไปทำหน้าที่คณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียต (ออร์กบูโร).และได้เป็นเจ้าหน้าอย่างเป็นทางการที่ในปีต่อมาในปี 1925 มาเลนคอฟ ทำงานในเจ้าหน้าที่ขององค์การสำนักออร์กบูโร ของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
มาเลนคอฟ ทำหน้าที่ความดูแลของการรักษาประวัติที่สมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียต - สองล้านไฟล์ที่ไฟล์ที่ถูกสร้างขึ้นภายใต้การดูแลเขาในช่วงสิบปีข้างหน้าในงานนี้ มาเลนคอฟ เริ่มมีความใกล้ชิดกับสตาลินและมีส่วนร่วมการกวาดล้างศัตรูของพรรคในปี พ.ศ. 2481 เขาเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญในการนำเสนอการปลดกรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน (NKVD) นิิโคไล เย็ตนอฟ ในปี พ.ศ. 2482 มาเลนคอฟ  กลายเป็นหัวหน้าพนักงานการบริหารจัดการภายในพรรคคอมมิวนิสต์ซึ่งทำให้เขาควบคุมมากกว่าเรื่องบุคลากรของระบบราชการของบุคคล ในปีเดียวกันเขาก็กลายเป็นสมาชิกและเลขานุการของคณะกรรมการกลางและสมาชิกเต็มรูปแบบของออร์กบูโร. ในกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2484  มาเลนคอฟได้สมัครเป็นสมาชิกของโปลิตบูโร.
สงครามโลกครั้งที่ 2

หลังปฏิบัติการบาร์บารอสซาของเขาก็กลายเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลาโหมของรัฐ (GKO) ร่วมกับลัฟเรนตีย์ เบรียาและวยาเชสลาฟ โมโลตอฟ กลุ่มเล็ก ๆ จัดขึ้นเพื่อเข้าควบคุมทางการเมืองและเศรษฐกิจในฐานะหัวหน้าคณะกรรมการจึงทำให้เขาเป็นหนึ่งในห้าสุดยอดคนที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง  ในช่วงพ.ศ. 2484-2486 รับผิดชอบร่วมเบรียากับในดูแลการผลิตอากาศยานทหารเช่นเดียวกับการกำกับดูแลการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ ในปี พ.ศ. 2486 นอกจากนี้เขายังเป็นประธานของคณะกรรมการที่คุมการฟื้นฟูเศรษฐกิจหลังสงครามในพื้นที่การปลดปล่อยยกเว้นเลนินกราด
การสร้างขีปนาวุธนิวเคลียร์โซเวียต

มาเลนคอฟ รับผิดชอบร่วมเบรียากับงานที่สำคัญที่สุดการสร้างขีปนาวุธนิวเคลียร์.เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าของโครงการของขีปนาวุธโซเวียต.ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มาเลนคอฟ,ดมิตรี ยูสตนอฟ และมิฮาอิล ครุนนิเชฟ เริ่มโครงการขีปนาวุธโซเวียตและจรวด โดยแทรกซึมอุตสาหกรรมขีปนาวุธเยอรมัน
หลังสงครามมาเลนคอฟได้ผู้ควบคุมในการขนย้ายจรวดวี-2ย้ายจากเมืองฟอร์พ็อมเมิร์น (Peenemünde) ไปมอสโกสำหรับในการพัฒนาต่อการสร้างจรวดวอสตอคและโคจรการสปุกนิกไม่กี่ปีต่อมา.ในเวลาเดียวกัน,มาเลนคอฟ ได้รับคำสั่งของสตาลินในการสร้างศูนย์พัฒนาจรวดในพื้นที่ต่างๆเช่น ปุสตินยาร์ ใกล้แม่น้ำโวลก้าและศูนย์ขีปนาวุธ ครุนนิเชฟ ในมอสโก
การโจมตีเกออร์กี จูคอฟ

จอมพลเกออร์กี จูคอฟเป็นผู้บัญชาการทหารที่โดดเด่นที่สุดของสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองที่ชนะการต่อสู้ที่สำคัญหลายครั้งเช่น การล้อมเลนินกราด, การรบที่สตาลินกราด และ รบที่เบอร์ลิน หลังสงคราม สตาลินและมาเลนคอฟ เริ่มสงสัย จูคอฟ มีแนวโน้มจะพวกทุนนิยมเพราะ จูคอฟ ได้เป็นมิตรกับนายพลดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์และให้การรับรองการทำงานร่วมกันระหว่างสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียต. มาเลนคอฟ ข้อกล่าวหากับ จูคอฟ มีพฤติกรรมต่อต้านการปฏิวัติและเป็นพวกทุนนิยมจึงทำให้เขาถูกลดตำแหน่งในตำแหน่งและย้ายไปทำงานในตำแหน่งที่ต่ำกว่า จูคอฟ เริ่มมีอาการโรคหัวใจหลังจากนั้นไม่นานและความกังวลของ สตาลินและมาเลนคอฟ ก็ค่อย ๆ จางหายไป
หลังจากนั้นมาเลนคอฟ ได้ผู้แข็งแกร่งและกลายเป็นหนึ่งในผู้ใกล้ชิดกับสตาลินและหนึ่งในผู้ทรงอำนาจพรรคคอมมิวนิสต์ ในปี พ.ศ. 2489 มาเลนคอฟ ได้เป็นสมาชิกของโปลิตบูโรอย่างเป็นทางการ แม้ว่าตามหลังคู่คือ อันเดรย์ จดานอฟ และ ลัฟเรนตีย์ เบรียา ไม่ช้าเขาก็กลับเข้ามาเป็นโปรดปรานของโจเซฟ สตาลินโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากการตายอย่างลึกลับของ อันเดรย์ จดานอฟ ในปี พ.ศ. 2491 ในปีเดียวกันนั้น มาเลนคอฟ กลายเป็นเลขานุการของคณะกรรมการกลาง
การโจมตีชนชั้นในเลนินกราด

ในตอนท้ายของสงครามโลกครั้งที่สองและไม่นานหลังจากที่ มาเลนคอฟ ดำเนินการตามแผนสตาลินที่จะทำลายทุกการแข่งขันทางการเมืองและวัฒนธรรมจากเลนินกราดซึ่งเป็นอดีตเมืองหลวงของรัสเซียเพื่อที่จะรวมอำนาจทั้งหมดในมอสโก เลนินกราดและผู้นำที่ได้รับความเคารพอันยิ่งใหญ่และการสนับสนุนที่นิยมเนื่องจากการชนะกล้าหาญล้อมของเลนินกราด ทั้งสตาลินและ มาเลนคอฟ ต่างเกลียดชังของพวกเขาจนเกิดการจัดระเบียบใหม่กับทุกคนที่เกิดและการศึกษาในเลนินกราดจนนำไปสู่การโจมตีชนชั้นในเลนินกราด เบเรีย และ มาเลนคอฟ ร่วมกับ Abakumov ประหารชีวิตคู่แข่งของพวกเขาในเลนินกราดทั้งหมดและพันธมิตรของจดานอฟ ได้ถูกประหารชีวิตไปด้วยเช่นกันและหลายพันคนถูกขังไว้ในค่ายกูลักตามคำสั่งสตาลิน มาเลนคอฟ สั่งให้ทำลายของพิพิธภัณฑ์ล้อมของเลนินกราดและประกาศว่าเป็นการป้องกัน 900 วันที่ยาวนานของเลนินกราด เขาอ้างว่าเป็นการออกแบบโดยคนทรยศซึ่งได้พยายามที่จะลดความยิ่งใหญ่ของสหายสตาลิน พร้อมกันนั้น มาเลนคอฟ แทนที่พรรคคอมมิวนิสต์และเป็นผู้นำคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราดแห่งพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียตที่จงรักภักดีต่อสตาลิน หลังจากนั้นเพื่อทดสอบ มาเลนคอฟ เป็นผู้สืบทอดที่ศักยภาพการ สตาลินเริ่มถอนตัวออกจากสำนักเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ออกจากงานในการกำกับดูแลของพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียตทั้งหมดเพื่อ มาเลนคอฟ ในเดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2495 สตาลินยังได้ยกเลิกสำนักงานเลขาธิการอย่างเป็นทางการ (แม้ว่าจะมีผลในเรื่องนี้ไม่ได้ลดอำนาจของสตาลิน)
ปี พ.ศ. 2495 และปี พ.ศ. 2496 นิตยสารไทม์ระบุว่า มาเลนคอฟ ได้รับการพิจารณาโดยทั่วไปจะฝึกงานสตาลินและทายาท
ขึ้นสู่อำนาจ

ความทะเยอทะยานของมาเลนคอฟเป็นผล,สตาลินชีวิตในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2496 สี่วันต่อมา มาเลนคอฟ, วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ, ลัฟเรนตีย์ เบรียาและนิกิตา ครุสชอฟมากล่าวคำสรรเสริญในงานศพของสตาลิน
เมื่อวันที่ 6 มีนาคมวันหลังจากที่สตาลินเสียชีวิต มาเลนคอฟ ขึ้นมาเป็นประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียตโดยชื่อของเขาถูกเสนอจากสมาชิกของโปลิตบูโร แม้ว่าจะไม่มีการระบุชื่อผู้นำของพรรคเป็นเวลาเกือบปีนี้แสดงให้เห็นว่า มาเลนคอฟ ประสบความสำเร็จในการเป็นหัวหน้าพรรคได้เป็นอย่างดีเมื่อวันที่ 7 มีนาคมชื่อ มาเลนคอฟ ปรากฏอยู่บนรายชื่อของเลขานุการของสำนักเลขาธิการยืนยันว่าเขาได้ประสบความสำเร็จเป็นคนที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในสหภาพโซเวียต แต่หลังจากนั้นเพียงหนึ่งสัปดาห์ มาเลนคอฟ ถูกบังคับให้ลาออกจากเลขาธิการ;โดยผู้นำพรรคคนใหม่คือนิกิตา ครุสชอฟ
ในช่วงเวลานี้กิจกรรมทางการเมืองเป็นต่อสู้แย่งชิงอำนาจภายในเครมลิน แม้ว่าเขาจะยังคงเป็นผู้ที่มีอำนาจต่อจากสตาลินก็ตาม เขาเริ่มมีความคิดขัดแย้งกับการวิจัยและพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์และประกาศว่า "สงครามนิวเคลียร์อาจนำไปสู่การทำลายโลก "มาเลนคอฟ ยังมีนโยบายส่งเสริมการขายกับชาติตะวันตก ทำให้คณะกรรมการพรรคหลายคนไม่พอใจ นำไปสู่การลดลงอำนาจของเขา.เขาสนับสนุนเศรษฐกิจในการผลิตสินค้าอุปโภคบริโภคหลากหลาย
ตกต่ำ

มาเลนคอฟ ถูกบังคับให้ลาออกจากตำแหน่งในเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2498 หลังจากที่เขาถูกกล่าวว่ามีส่วนพัวพันกับเบรียาซึ่งถูกจับในข้อหากบฏและเป็นประธานสภารัฐมนตรีหุ่นเชิดให้กับเบรียา มาเลนคอฟเป็นคนที่รับผิดชอบต่อการปฏิรูปที่เชื่องช้า
อีกสองปีต่อมา มาเลนคอฟ ยังคงเป็นสมาชิกประจำของคณะกรรมการบริหาร ร่วมกับครุสชอฟ,อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2500 มาเลนคอฟ และคนอื่นๆพยายามทำรัฐประหารกับครุสชอฟ แต่ล้มเหลวเนื่องจากการช่วยเหลือของจอมพลเกออร์กี จูคอฟนำกองกำลังยุติไว้ได้ ความพยายามที่ล้มเหลวของ มาเลนคอฟ  และเขาร่วมกับผู้ร่วมสมรู้ร่วมคิด วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ และลาซาร์ คากาโนวิช ทำให้เขาถูกไล่ออกจากโปลิตบูโร
บั้นปลายชีวิต

ในปี พ.ศ. 2504 มาเลนคอฟ ถูกขับออกจากพรรคคอมมิวนิสต์และถูกเนรเทศไปจังหวัดห่างไกลของสหภาพโซเวียต เขากลายเป็นผู้จัดการของโรงไฟฟ้าพลังน้ำในคาซัคสถานหลังจากนั้น มาเลนคอฟ ตกอยู่ในความสับสนและได้รับความเดือดร้อนจากภาวะซึมเศร้าเนื่องจากการอำนาจและคุณภาพชีวิตในเขตที่ทุรกันดาร.อย่างไรก็ตามนักวิจัยบางคนบอกว่าในภายหลัง มาเลนคอฟ ถูกถอดถอนนี้และถูกเนรเทศบรรเทาจากความกดดันจากการต่อสู้แย่งชิงอำนาจเครมลิน ในปีต่อๆมา มาเลนคอฟ เปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นรัสเซียดั้งเดิมเช่นเดียวกับลูกสาวของเขาที่ได้ใช้เวลาตั้งแต่เป็นในโบสถ์ชนบท ในปีสุดท้ายของเขาได้นักร้องประสานเสียงในโบสถ์แห่งนั้น เขาเสียชีวิตเมื่ออายุ 86 ปี
มุมมองต่างชาติ

พ.ศ. 2495 ปกนิตยสารไทม์เป็น มาเลนคอฟนั่งอยู่บนตักสตาลิน แสดงให้เห็นว่า มาเลนคอฟ เป็นเด็กฝึกหัดของสตาลินและทายาท ในปี พ.ศ. 2497 คณะผู้แทนของพรรคแรงงานอังกฤษ (รวมถึงอดีตนายกรัฐมนตรี เคลมองต์ อัตต์ลี และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข แอนไนริน เบวาน) อยู่ในกรุงมอสโกกับ เซอร์ วิลเลียม เฮย์เตอร์ เอกอัครราชทูตอังกฤษประจำสหภาพโซเวียตได้สอบถามสำหรับการประชุมกับนีกีตา ครุชชอฟ หลังจากที่ได้เป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตซึ่งน่าแปลกใจมากที่Hayterไม่เพียง แต่ไม่ยอมรับข้อเสนอ ครุชชอฟ แต่เขาตัดสินใจที่จะเข้าร่วมในฝ่ายของ วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ, อะนัสตัส มีโคยัน อันเดรย์ วืยชินสกี นีโคไล ชเวียร์นิคและ เกออร์กี มาเลนคอฟเรื่องดังกล่าวได้กระตุ้นความสนใจในวงการการเมืองอังกฤษโดยเหตุการณ์นี้ว่าเซอร์วินสตัน เชอร์ชิลล์ต่อมาได้เชิญHayterกลับมาที่Chartwell (บ้านพักส่วนตัวของเชอร์ชิลล์) เหอธิบายตุผลในการประชุมมาเลนคอฟ ดูเหมือนว่า"เป็นคนเข้าใจง่ายดายฉลาดและเร็วที่สุดที่จะเข้าใจสิ่งที่ถูกกล่าวว่า"และพูดว่า "ไม่มีอะไรมากไปกว่าที่เขาอยากจะพูด" เขาถูกมองว่าเป็น "เพื่อนบ้านที่น่ามากร่วมโต๊ะรับประทาน"" และคิดว่าจะ"รื่นรมย์ เสียงดนตรีและพูดดีอย่างมีการศึกษาแบบรัสเซีย"มาเลนคอฟ แนะนำแม้อย่างเงียบ ๆ ที่ให้ทูตอังกฤษควรอ่านนิยายแปลของ Leonid Andreyev นักเขียนวรรณกรรมซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ระบุว่าเป็นที่เสื่อมโทรมในสหภาพโซเวียตในยุคนีกีตา ครุชชอฟ ซึ่วเป็น ใจร้อน, พูดมาก,ตื่นตระหนกไม่รู้ว่าการต่างประเทศ" Hayter ตั้งข้อสังเกตว่าเขา "พูดประโยคสั้น ๆ ในการให้เสียงหนักแน่นและด้วยความเชื่อมั่นที่ดี ..... ยิ้ม-อัธยาศัยดี"ว่าเขามักจะ "สะดุดในการเลือกคำพูด"และพูดใน "สิ่งที่ผิด." "Hayter คิดว่าครุชชอฟ ดูเหมือนว่า "ความสามารถในการจับความคิดของเบรียา"และ มาเลนคอฟต้องอธิบายเรื่องที่เขาอยู่ใน "คำพูดของพยางค์เดียว".  มอบให้กับ "การรบกวน" เขา (ครุชชอฟ) ลำบากมากขึ้นความกระตือรือร้นที่จะพูดคุยมากกว่าที่จะฟังและเข้าใจ เขาเป็น "อย่างรวดเร็ว แต่ไม่ฉลาด" เชื่อว่า มาเลนคอฟอยู่ในความดูแลไม่มีใครในอังกฤษแทนรู้สึกมีความโน้มเอียงตามความพยายามกับครุชชอฟ มาเลนคอฟ "พูดที่ดีที่สุดของรัสเซียผู้นำโซเวียตใด ๆ ที่ผมเคยได้ยิน" ของเขา "กล่าวสุนทรพจน์ที่ถูกสร้างขึ้นอย่างดีและตรรกะในการพัฒนาของพวกเขา" และดูเหมือนว่าเขา "คนที่มีความคิดแบบตะวันตกที่มุ่งเน้นมากขึ้น."
รางวัลและเกียรติยศ

วีรบุรุษแห่งแรงงานสังคมนิยม  (30 กันยายน พ.ศ. 2486)
เครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน (30 กันยายน พ.ศ. 2486, พฤศจิกายน พ.ศ. 2488, มกราคม พ.ศ. 2495)
จรวดอาร์-1 ขีปนาวุธแบบแรกของสหภาพโซเวียตซึ่งมีต้นแบบมาจากจรวดวี-2
มาเลนคอฟในปีพ.ศ. 2498
มาเลนคอฟในปีพ.ศ. 2507
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 30 ปีในชัยเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945"

| เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 30 ปีในชัยเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค> ศ. 1941-ค.ศ. 1945" |
| --- | --- |

ประเภท: เหรียญที่ระลึก
วันสถาปนา: 25 เมษายน ค.ศ. 1975
ประเทศ:  สหภาพโซเวียต
ผู้สมควรได้รับ: ทหารที่เข้าร่วมในสงครามโลกครั้งที่สอง
มอบเพื่อ: "ครบรอบ 30 ปีในชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ"
สถานะ: ไม่มีการมอบ
ผู้สถาปนา: คณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต
ประธาน: ประชาชนในสหภาพโซเวียต
สถิติการมอบ
ทั้งหมด: 14,259,560
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 30 ปีในชัยเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945" (รัสเซีย: Юбилейная медаль «Тридцать лет Победы в Великой Отечественной войне 1941–1945 гг.») เป็นเหรียญที่ระลึกครบรอบ 30 ปี สำหรับชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ เหรียญได้รับการประกาศจากคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตในวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1975
สมุดภาพ

แพรแถบ
ด้านหลัง