stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–ออสเตรเลีย

| --- | --- |


 ออสเตรเลีย:  ญี่ปุ่น
สถานทูตออสเตรเลียในโตเกียว
สถานทูตญี่ปุ่นประจำกรุงแคนเบอร์รา
มีความสัมพันธ์ทวิภาคีระหว่างประเทศออสเตรเลียและประเทศญี่ปุ่น
ซึ่งความสัมพันธ์โดยทั่วไปมีความอบอุ่นและยังคงเติบโตแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทั้งสองประเทศมีความใกล้ชิดกันมาก อันมีสาระสำคัญ และขับเคลื่อนโดยผลประโยชน์ร่วมกัน โดยทั้งสองประเทศมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับโลกตะวันตก ประเทศญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในพันธมิตรทางเศรษฐกิจหลักของออสเตรเลีย โดยเป็น "พันธมิตรทางการค้ารายใหญ่อันดับสองของออสเตรเลียและเป็นแหล่งลงทุนด้านทุนที่สำคัญเพิ่มมากขึ้น" รวมถึงในยุคปัจจุบัน ความสัมพันธ์ได้ขยายเกินขอบเขตการเชื่อมโยงทางเศรษฐกิจและการค้าที่แข็งแกร่งไปสู่ด้านอื่น ๆ เช่น วัฒนธรรม, การท่องเที่ยว, การป้องกันประเทศ และความร่วมมือทางวิทยาศาสตร์
ส่วนความตึงเครียดสูงมีในช่วงเริ่มต้นของความสัมพันธ์ เช่น สงครามโลกครั้งที่สอง รวมถึงการที่ญี่ปุ่นมองว่าตนเองมีอิทธิพลทางเศรษฐกิจในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 คริสต์ทศวรรษ 1990 อย่างไรก็ตาม รัฐบาลออสเตรเลียและผู้นำทางธุรกิจมองว่าญี่ปุ่นเป็นตลาดส่งออกที่สำคัญและเป็นองค์ประกอบสำคัญในการเติบโตและความเจริญรุ่งเรืองในอนาคตของออสเตรเลียในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ส่วนญี่ปุ่นถือว่าออสเตรเลียเป็นพันธมิตรที่สำคัญ เป็นแหล่งพลังงาน, แร่ธาตุ และผลิตภัณฑ์ขั้นปฐมภูมิที่เชื่อถือได้, เป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมของนักท่องเที่ยว, เป็นช่องทางเชื่อมโยงที่มีประโยชน์สู่โลกตะวันตก และเป็นมหาอำนาจเศรษฐกิจระดับกลางเพียงหนึ่งเดียวในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก นอกจากนี อดีตนายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย โทนี แอบบ็อตต์ ได้ยกย่องญี่ปุ่นว่าเป็นเพื่อนที่ใกล้ชิดที่สุดของออสเตรเลียในเอเชียใน ค.ศ. 2013 และดำเนินการจัดทำข้อตกลงการค้าเสรีระหว่างสองประเทศในปีถัดไป ออสเตรเลียและญี่ปุ่นต่างยอมรับกันและกันว่าเป็นหุ้นส่วนทางยุทธศาสตร์ที่สำคัญในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก โดยทั้งคู่เป็นประชาธิปไตยเสรีนิยมที่เจริญรุ่งเรืองและเป็นพันธมิตรสำคัญของสหรัฐ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม มารีส เพย์น กล่าวถึงประเทศญี่ปุ่นว่าเป็น "หุ้นส่วนที่สำคัญ" ในภูมิภาค ขณะที่นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ฟูมิโอะ คิชิดะ กล่าวถึงความสัมพันธ์ดังกล่าวว่าเป็นแกนหลักของความมั่นคงในภูมิภาคอินโดแปซิฟิก
ออสเตรเลียมีสถานทูตอยู่ที่โตเกียว และมีสถานกงสุลใหญ่อยู่ที่โอซากะ ส่วนญี่ปุ่นมีสถานทูตในแคนเบอร์รา, สถานกงสุลใหญ่ในซิดนีย์, เมลเบิร์น, บริสเบน และเพิร์ท ตลอดจนสถานกงสุลในเคเอินส์ โดยทั้งสองประเทศเป็นสมาชิกความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก
ประวัติ > ยุคอาณานิคม

การนำเข้าถ่านหินจากออสเตรเลียครั้งแรกของญี่ปุ่นได้รับการบันทึกว่าเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1865 และการนำเข้าขนแกะจากออสเตรเลียครั้งแรกของญี่ปุ่นได้รับการบันทึกว่าเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1888 ส่วนชาวญี่ปุ่นคนแรกที่ทราบว่ามาตั้งถิ่นฐานในออสเตรเลียคือพ่อค้าที่ย้ายถิ่นไปยังควีนส์แลนด์ใน ค.ศ. 1871 ครั้นเมื่อก่อตั้งสหพันธรัฐออสเตรเลียใน ค.ศ. 1901 คาดว่าออสเตรเลียมีผู้ย้ายถิ่นชาวญี่ปุ่นประมาณ 4,000 คน ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในเมืองทาวน์สวิลล์ ซึ่งรัฐบาลญี่ปุ่นได้จัดตั้งสถานกงสุลแห่งแรกขึ้นใน ค.ศ. 1896 ผู้ย้ายถิ่นส่วนใหญ่ทำงานในอุตสาหกรรมอ้อยและอุตสาหกรรมทางทะเล รวมไปถึงการเลี้ยงเต่า, โทรคัส, ปลิงทะเล และการเก็บไข่มุก
รัฐบาลญี่ปุ่นได้จัดตั้งสถานกงสุลแห่งที่สองในซิดนีย์เมื่อ ค.ศ. 1897 ซึ่งได้รับการยกระดับเป็นสถานกงสุลใหญ่ใน ค.ศ. 1902
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–ออสเตรเลีย
Homepage of the Australian Embassy in Japan
Embassy of Japan in Australia
Japan-Australia Relations Ministry of Foreign Affairs of Japan
Japan - Australian Government - Department of Foreign Affairs and Trade
ความขัดแย้งภายในพม่า

ความขัดแย้งภายในพม่า หมายถึง ความรุนแรงที่เกิดขึ้นในประเทศพม่าปัจจุบัน ซึ่งมีมาตั้งแต่ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรใน พ.ศ. 2491 รัฐบาลกลางหลายชุดต่อกันมาได้สู้รบกับกบฏเชื้อชาติและการเมืองไม่จบสิ้น ในการก่อการกำเริบช่วงแรก ๆ เกิดจากพวกนิยมซ้าย "หลายสี" ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวพม่า และโดยสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง (KNU) กบฏเชื้อชาติอื่นปะทุขึ้นเฉพาะช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 หลังรัฐบาลกลางปฏิเสธรัฐบาลแบบสหพันธรัฐ อย่างไรก็ดี นับแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา การก่อการกำเริบด้วยอาวุธที่มีวัตถุประสงค์ทางการเมืองค่อย ๆ หมดไปเป็นส่วนใหญ่ แต่การก่อการกำเริบด้านเชื้อชาติยังคงอยู่ และยังไม่มีทีท่ายุติ
การก่อการกำเริบเหล่านี้ได้รับการสนับสนุนหรือถูกต่างชาติบงการ ทำให้การปิดประเทศทรุดหนัก ความสงสัยและความกังวลในหมู่ชาวพม่าทั้งชนกลุ่มน้อยในประเทศและต่างประเทศ อังกฤษบางกลุ่มสนับสนุนกะเหรี่ยง ปากีสถานตะวันออก (บังกลาเทศปัจจุบัน) หนุนหลังมุสลิมโรฮีนจาตามแนวชายแดนกับการหนุนหลังของตะวันออกกลาง อินเดียกล่าวกันว่าข้องเกี่ยวกับกะชีนและกะเหรี่ยง จีนสนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์พม่า (ภายหลังคือ พวกว้า) กบฏนากและกะชีน สหรัฐสนับสนุนก๊กมินตั๋ง และไทยสนับสนุนกลุ่มกบฏหลายกลุ่ม เพื่อสร้างรัฐหรือพื้นที่กันชน ก่อนการหยุดยิง กองทัพที่มีชาวพม่าเป็นส่วนใหญ่ได้ดำเนินการทัพในฤดูแล้งทุกปีแต่คว้าน้ำเหลว พวกกบฏจะกลับมาทุกครั้งเมื่อกองทัพถอนกำลังกลับไป
รัฐบาลกลางที่พม่าครอบงำ (พลเรือนหรือคล้ายทหาร) ไม่สามารถบรรลุความตกลงทางการเมืองได้แม้เป้าหมายของการก่อการกำเริบทางเชื้อชาติสำคัญส่วนมาก (รวมทั้ง KNU) คือ การปกครองตนเองมิใช่การแยกตัวเป็นเอกราช ปัจจุบัน รัฐบาลได้ลงนามความตกลงหยุดยิงอย่างอึดอัดกับกลุ่มก่อการกำเริบส่วนใหญ่ แต่กองทัพยังไม่ได้รับความเชื่อใจจากประชากรท้องถิ่น กองทัพถูกกล่าวหาอย่างกว้างขวางว่าปฏิบัติต่อประชากรท้องถิ่นอย่างเลวร้ายแต่ไม่ถูกลงโทษ และถูกมองว่าเป็นกองกำลังยึดครองในภูมิภาคเชื้อชาติต่าง ๆ
สมัยปัจจุบัน ความขัดแย้งนั้นเป็นไปเพื่อต่อต้านรัฐบาลทหารซึ่งปกครองประเทศตั้งแต่ พ.ศ. 2505 ถึง 2554 ความขัดแย้งนี้เป็นสงครามที่กำลังดำเนินอยู่ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก และได้รับความสนใจจากนานาชาติอันเป็นผลจากการก่อการกำเริบ 8888 ใน พ.ศ. 2531, งานของนักเคลื่อนไหว ออง ซาน ซูจี, การประท้วงต่อต้านรัฐบาลในปลาย พ.ศ. 2550 และความเสียหายอันเกิดขึ้นจากพายุไซโคลนนาร์กิส ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตกว่า 80,000 คน และสูญหายอีก 50,000 คน ในกลาง พ.ศ. 2551
การหยุดยิง พ.ศ. 2555

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 รัฐบาลพม่าประกาศความตกลงหยุดยิงกับกบฏกะเหรี่ยง การหยุดยิงรวมถึงความตกลงซึ่งกำหนดการสื่อสารเปิดเผยระหว่างรัฐบาลกับกบฏกะเหรี่ยง เช่นเดียวกับเปิดช่องทางปลอดภัยแก่กบฏกะเหรี่ยงในประเทศ รัฐบาลพม่าได้นิรโทษกรรมนักโทษ KNU กว่า 6,000 คน และลดโทษนักโทษอีก 38,964 คน
ความตกลงสันติภาพระหว่าง KNU กับรัฐบาลพม่าเป็นหนึ่งในข้อเรียกร้องหลักโดยประเทศตะวันตกก่อนจะมีการยกเลิกการลงโทษทางเศรษฐกิจ
ดูเพิ่ม

ความขัดแย้งระหว่างพม่ากับกะเหรี่ยง
ความขัดแย้งในรัฐกะชีน
การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า พ.ศ. 2553
การปะทะตามแนวชายแดนพม่า พ.ศ. 2553–2554
เชิงอรรถ

↑  รัฐบาลพม่าเรียกกลุ่มกบฏทั้งหมดว่า "กองกำลังติดอาวุธชาติพันธุ์" รวมถึงกลุ่มอื่น เช่น แนวร่วมประชาธิปไตยของมวลนักศึกษาพม่า และพรรคคอมมิวนิสต์พม่า ซึ่งไม่ได้ต่อสู้เพื่อผลประโยชน์ของกลุ่มชาติพันธุ์ใดกลุ่มหนึ่งโดยเฉพาะ
↑
130,000 (1948–2011)
53,000+ (ตั้งแต่ 2011)
คุตจัง

คุตจัง (ญี่ปุ่น: 倶知安町; โรมาจิ: Kutchan-chō) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในกิ่งจังหวัดชิริเบชิ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น คุตจังตั้งอยู่ทางทิศเหนือของภูเขาไฟโยเต และอยู่ห่างจากนครซัปโปโระไปทางตะวันตกประมาณ 50 กิโลเมตร เมืองคุตจังเป็นที่ตั้งของสำนักงานกิ่งจังหวัดชิริเบชิ
เมืองคุตจังมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 261.34 ตารางกิโลเมตร (100.90 ตารางไมล์) มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ประมาณ 15,680 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 60 คนต่อตารางกิโลเมตร
ในด้านการเกษตร คุตจังเป็นที่รู้จักในฐานะพื้นที่ผลิตมันฝรั่ง นอกจากนี้ ยังมีอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่กำลังเฟื่องฟู โดยตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2000 เป็นต้นมา มีนักท่องเที่ยวจำนวนมากจากนอกประเทศญี่ปุ่นเดินทางมาเพื่อเล่นสกีที่นี่ เมืองคุตจัง รวมทั้งเมืองนิเซโกะและเมืองรังโกชิที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก ประกอบกันเป็น "พื้นที่ท่องเที่ยวนิเซโกะ"
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คุตจัง
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
การขนส่งในจังหวัดเชียงราย

แผนที่โครงข่ายเส้นทางหลักในจังหวัดเชียงราย
การขนส่งในจังหวัดเชียงราย ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นการขนส่งทางถนน เนื่องจากไม่มีการขนส่งระบบรางในจังหวัด ถนนสายหลักในจังหวัด คือ ถนนพหลโยธิน และมีท่าอากาศยานหนึ่งแห่ง คือ ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย
ทางถนน > การเดินทางโดยรถยนต์และรถทัวร์

การเดินทางไปจังหวัดเชียงรายโดยรถยนต์และรถทัวร์ (โดยสารประจำทาง) : สามารถเดินทางได้ 3 เส้นทาง ได้แก่
เส้นทางกรุงเทพฯ-ปทุมธานี-พระนครศรีอยุธยา-นครสวรรค์-กำแพงเพชร-ตาก-ลำปาง-พะเยา-เชียงราย (สายเอเชีย หรือสายเก่า AH2) จากจ.ปทุมธานีมาตามถนนพหลโยธิน (ทางหลวงหมายเลข 1) แล้วแยกซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 32 ที่อำเภอวังน้อย จากนั้นผ่านจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อ่างทอง สิงห์บุรี เข้าทางหลวงหมายเลข 1 อีกครั้งที่ จ.ชัยนาท ตรงไป จ.นครสวรรค์ ผ่าน กำแพงเพชร ตาก เข้าสู่ อำเภอเถิน ตรงไปจังหวัดลำปาง ผ่าน อำเภองาว แล้วตรงไปจังหวัดพะเยา จนเข้าสู่เชียงราย รวมระยะทาง 830 กิโลเมตร
เส้นทางกรุงเทพฯ-ปทุมธานี-พระนครศรีอยุธยา-นครสวรรค์-พิษณุโลก-แพร่-เชียงราย (สายใหม่ AH13-AH2) ใช้เส้นทางเดียวกับเส้นทางที่ 1 เมื่อไปถึงจังหวัดนครสวรรค์ ให้แยกขวามือไปตามทางหลวงหมายเลข 117 (นครสวรรค์-พิษณุโลก) จากนั้นใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 11 (พิษณุโลก-เด่นชัย) จากจังหวัดพิษณุโลก ผ่านจังหวัดอุตรดิตถ์ จนถึงอำเภอเด่นชัย ให้เลี้ยวไปทางจังหวัดแพร่ ตามทางหลวงหมายเลข 101 (แพร่-น่าน) จนถึงอำเภอร้องกวาง เลี้ยวซ้ายไปตามทางหลวงหมายเลข 103 ไปบรรจบกับถนนพหลโยธินที่อำเภองาว จังหวัดลำปาง เข้าสู่จังหวัดพะเยา แล้วตรงต่อไปจนถึงเชียงราย                           ระยะทางประมาณ 804 กิโลเมตร
เส้นทางกรุงเทพฯ-ปทุมธานี-พระนครศรีอยุธยา-นครสวรรค์-ลำปาง-เชียงใหม่-เชียงราย ใช้เส้นทางเดียวกับเส้นทางที่ 1 จนไปถึงจังหวัดลำปาง จึงเปลี่ยนไปใช้ทางหลวงหมายเลข 11 (ลำปาง-เชียงใหม่) ผ่านไปจังหวัดลำพูน แล้วเข้าสู่จังหวัดเชียงใหม่ แล้วใช้ทางหลวงหมายเลข 118 (เชียงใหม่-เชียงราย) ผ่านดอยสะเก็ต แม่ขะจาน เวียงป่าเป้า เข้าสู่เชียงราย รวมระยะทาง 900 กิโลเมตร มีทางหลวงหมายเลข 11 ผ่านลำพูนมาลำปาง บรรจบกับทางหลวงหมายเลข 1 ผ่าน จ.ตาก จ.กำแพงเพชร และ จ.นครสวรรค์ เพื่อเดินทางกลับกรุงเทพฯ
ทางถนน > การเดินทางรถโดยสารประจำทาง

จังหวัดเชียงรายมีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองในภาคเหนือ รองจากจังหวัดเชียงใหม่ ในด้านความเจริญทางธุรกิจ และการขนส่งผู้โดยสาร ในด้านการท่องเที่ยวและบริการ จากสถานีขนส่งสายเหนือ มีรถยนต์โดยสารธรรมดาและรถโดยสารปรับอากาศจากกรุงเทพฯ สู่เชียงรายทุกวัน วันละหลายเที่ยว บริษัทที่ให้บริการเดินทางรถประจำทาง ทั้งรถปรับอากาศชั้นที่ 1 ชั้น 2 วีไอพี (พิเศษ) และรถโดยสารธรรมดา นอกจากนี้จากสถานีขนส่งเชียงราย สามารถเดินทางไปยังจังหวัดต่าง ๆ ของประเทศไทยได้อีกด้วย ซึ่งมีสถานีขนส่งให้บริการสองแห่ง ดังต่อไปนี้
สถานีขนส่งแห่งที่ 1 (เทศบาลนครเชียงราย) (เฉพาะระหว่างอำเภอต่างๆ และจังหวัดใกล้เคียง)
สถานีขนส่งแห่งที่ 2 (ท่าตะเคียนคู่) (เฉพาะระหว่างภูมิภาคต่างๆ และกรุงเทพมหานคร)
นอกจากนี้ยังมีรถประจำทางระหว่างจังหวัด ที่เดินรถระหว่างเชียงรายไปยัง กรุงเทพมหานคร พะเยา ลำปาง ลำพูน แพร่ เชียงใหม่ น่าน ตาก (แม่สอด) กำแพงเพชร นครสวรรค์ นครราชสีมา ชลบุรี ระยอง อุตรดิตถ์ สุโขทัย พิษณุโลก อุดรธานี เลย ขอนแก่น สกลนคร นครพนม บุรีรัมย์ สุรินทร์ ศรีสะเกษ อุบลราชธานี ประจวบคีรีขันธ์ (หัวหิน) สงขลา (หาดใหญ่) และภูเก็ต
ทางอากาศ

การขนส่งมวลชนทางอากาศในจังหวัดเชียงราย มีท่าอากาศยานนานาชาติแม่ฟ้าหลวง เชียงราย ของบริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน)
ทางรถไฟ

จังหวัดเชียงรายไม่มีระบบการขนส่งทางรถไฟ แต่สามารถเดินทางจากกรุงเทพมหานครไปยังจังหวัดเชียงรายได้ โดยการโดยสารรถไฟสายเหนือลงที่สถานีรถไฟนครลำปางเป็นระยะทางหกร้อยสี่สิบสองกิโลเมตร แล้วเดินทางต่อไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (พหลโยธิน) ถึงตัวเมืองเป็นระยะทางอีกสองร้อยสามสิบสี่กิโลเมตร รวมเป็นแปดร้อยเจ็ดสิบหกกิโลเมตร
แผนที่โครงข่ายทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดเชียงราย
ความเจริญ

ความเจริญ (อังกฤษ: Prosperity) เป็นสถานะแห่งความเฟื่องฟู, ความเจริญรุ่งเรือง, โชคดีหรือมีความสำเร็จในสถานภาพทางสังคม ความเจริญไม่ได้รวมแค่ความร่ำรวยเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงความสุขและสุขภาพด้วย
มุมมองนิเวศวิทยา

ในนิเวศวิทยา ความเจริญหมายถึงสิ่งมีชีวิตมีความเจริญและมีความแพร่หลาย
เว็บที่เชื่อมโยง

The Legatum Prosperity Index homepage
Centre for the Understanding of Sustainable Prosperity | Homepage
ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–ตองงา

| --- | --- |


 ญี่ปุ่น:  ตองงา
ญี่ปุ่นและตองงามีความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างเป็นทางการนับตั้งแต่กรกฎาคม ค.ศ. 1970 ญี่ปุ่นเป็นผู้นำด้านการให้ความช่วยเหลือตองงาในด้านเทคโนโลยี รัฐบาลญี่ปุ่นอธิบายถึงความสัมพันธ์กับตองงาว่า "ดีเยี่ยม" และเพิ่มเติมว่าราชวงศ์ญี่ปุ่นและราชวงศ์ตองงามีพัฒนาการของความสัมพันธ์ที่จริงใจและส่วนตัวในแต่ละปี ญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในสี่ประเทศที่มีสถานทูตในนูกูอาโลฟา ขณะที่ตองงาก็มีสถานทูตในโตเกียว
ในช่วงต้น ค.ศ. 2009 ญี่ปุ่นกลายเป็นประเทศที่สี่ที่มีสถานทูตในตองงา (ต่อจากออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์ และสาธารณรัฐประชาชนจีน)  โดยในเดือนมีนาคม ยาซูโอะ ทากาเสะเป็นเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำตองงาคนแรก และเขายังเป็นเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นที่มีถิ่นพำนักในประเทศพอลินีเซียคนแรกอีกด้วย
การเปิดสถานทูตนำมาสู่คำอธิบายของการเพิ่มขึ้นของความช่วยเหลือด้านการพัฒนาของญี่ปุ่นในแปซิฟิก
การเยี่ยมเยียนระหว่างรัฐ

ในเดือนพฤษภาคม 2009 นายกรัฐมนตรีตองงาเฟเลติ เซเวเลได้รับการต้อนรับจากสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะในการสนทนาระดับภูมภาคเกี่ยวกับการให้ความช่วยเหลือ
สมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 (พระมหากษัตริย์ตองงาระหว่าง ค.ศ. 1965–2006) เคยเสด็จเยือนญี่ปุ่นเจ็ดครั้ง
การค้า

ใน ค.ศ. 2013 ตองงาส่งออกสินค้าไปยังญี่ปุ่น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นฟักทองและปลาทูน่าคิดเป็นมูลค่า 146 ล้านเยน ขณะที่ตองงานำเข้าสินค้าจากญี่ปุ่นซึ่งส่วนใหญ่เป็นเครื่องจักรคิดเป็นมูลค่า 460 ล้านเยน และญี่ปุ่นเป็นตลาดส่งออกที่ใหญ่ที่สุดของตองงา
คณะผู้แทนทางทูต

ญี่ปุ่นส่งเอกอัครราชทูตที่เป็นข้าราชการทางการทูตมายังตองงาเท่านั้น ในทางกลับกันตองงาเคยมีเอกอัครราชทูตเป็นเชื้อพระวงส์ได้แก่เจ้าชายตูโปโตอา อูลูกาลาลา (ค.ศ. 2010–12) ซึ่งดำรงพระยศเป็นมกุฎราชกุมารในขณะนั้น
คำประกาศเจตนารัสเซลล์–ไอน์สไตน์

แถลงการณ์รัสเซลล์–ไอน์สไตน์ เป็นแถลงการณ์ของเบอร์ทรันด์ รัสเซลล์ในกรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1955 ระหว่างสงครามเย็น แถลงการณ์นี้มีสาระสำคัญเน้นย้ำถึงภัยจากอาวุธนิวเคลียร์และเรียกร้องให้ผู้นำชาติต่าง ๆ หามติร่วมกันเพื่อป้องกันความขัดแย้งในระดับนานาชาติ ผู้ลงนามในแถลงการณ์นี้ประกอบด้วยนักวิทยาศาสตร์และปัญญาชนชั้นนำ รวมถึงอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ที่ลงนามก่อนเสียชีวิตในวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1955 ไม่กี่วัน หลังจากประกาศไม่นาน ไซรัส เอส. อีตันได้เสนอและสนับสนุนให้จัดการประชุมดังกล่าวขึ้น ดังที่ได้เรียกร้องไว้ในแถลงการณ์ โดยจัดในพักวอช รัฐโนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา ซึ่งเป็นบ้านเกิดของอีตัน การประชุมดังกล่าวมีขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1957 และถือเป็นการประชุมครั้งแรกของการประชุมพักวอชว่าด้วยวิทยาศาสตร์และกิจการโลก
พื้นหลัง

ในวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1945 การจุดระเบิดปรมาณูครั้งแรกได้เกิดขึ้นในทะเลทรายตอนเหนือของเมืองแอละมะกอโด รัฐนิวเม็กซิโก หลังจากนั้นในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1945 สหรัฐอเมริกาได้ทิ้งลิตเติลบอยลงในเมืองฮิโระชิมะและทิ้งแฟตแมนที่นะงะซะกิ 3 วันหลังจากนั้น ผลจากเหตุการณ์ทั้งสอง มีประชาชนผู้บริสุทธิ์ถูกฆ่าไปกว่า 100,000 คน
ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1945 Glasgow Forward ได้เผยแพร่ข้อคิดเห็นของเบอร์ทรันด์ รัสเซลล์เป็นครั้งแรกในเรื่องดังกล่าว ซึ่งเขาเริ่มเขียนในวันที่ระเบิดปรมาณูลงนะงะซะกิ ทั้งนี้ข้อคิดเห็นบางส่วนปรากฏในแถลงการณ์ฉบับนี้ด้วย
หลังจากทราบถึงผลของระเบิดปรมาณูในฮิโระชิมะและตระหนักถึงการแข่งขันกันสะสมอาวุธนิวเคลียร์ที่กำลังจะเกิดขึ้น โจเซฟ รอทแบลทได้ตัดสินใจลาออกจากโครงการแมนแฮตตันด้วยเหตุผลทางศีลธรรม และให้ความเห็นว่าเขาเริ่มเป็นห่วงอนาคตทั้งมวลของมนุษยชาติ
รัสเซลล์และรอทแบลทได้ร่วมกับอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ และนักวิทยาศาสตร์คนอื่น ๆ ในการร่างแถลงการณ์ที่ภายหลังเรียกว่าแถลงการณ์รัสเซลล์–ไอน์สไตน์
สาระสำคัญ

แถลงการณ์นี้เรียกร้องให้จัดการประชุมที่นักวิทยาศาสตร์จะได้ประเมินถึงอันตรายที่อาจเกิดจากอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง (ภายหลังพิจารณาเฉพาะอาวุธนิวเคลียร์) รวมทั้งเน้นว่าการประชุมนี้ต้องเป็นไปโดยปราศจากการเข้ามามีอิทธิพลของการเมือง หนึ่งในวลีที่มักอ้างถึงบ่อย มี วลีของรอทแบลทในสุนทรพจน์รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพเมื่อ ค.ศ. 1995 ที่ว่า "จดจำมนุษยชาติของคุณ และลืมที่เหลือ" (Remember your humanity, and forget the rest)
ผู้ร่วมลงนามในแถลงการณ์

แมกซ์ บอร์น
เพอร์ซี วิลเลียมส์ บริดจ์แมน
อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
ลีโอโพลด์ อินเฟลด์
เฟรเดริก โชลิออ กูรี
เฮอร์แมนน์ โจเซฟ มุลเลอร์
ไลนัส พอลิง
ซี. เอฟ. พาวเวลล์
โจเฟซ รอทแบลท
เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์
ฮิเดกิ ยุกะวะ
ในรายนามข้างต้น 10 ใน 11 เป็นผู้ได้รับรางวัลโนเบล ยกเว้นเพียงแต่ลีโอโพลด์ อินเฟลด์
คาร์พูล

คาร์พูล คือ การร่วมโดยสารกันไปในเส้นทางเดียวกัน หรือเส้นทางใกล้เคียงกัน และมีผู้โดยสารมากกว่า 1 คนบนยานพาหนะ
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988

แม่แบบ:เรือใบโอลิมปิกฤดูร้อน1988
การแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือใบในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่  20-27 กันยายน พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม ปูซาน ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือใบครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 8 รายการ คือ ประเภททีมชาย 3 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ ประเภทผสม 4 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 360 คน จาก 60 ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส (AHO) |  แอนทีกาและบาร์บิวดา (ANT) |  อาร์เจนตินา (ARG) |
|  ออสเตรเลีย (AUS) |  ออสเตรีย (AUT) |  บาฮามาส (BAH) |
|  บาร์เบโดส (BAR) |  เบอร์มิวดา (BER) |  บราซิล (BRA) |
|  แคนาดา (CAN) |  ชิลี (CHI) |  จีน (CHN) |
|  ไซปรัส (CYP) |  เดนมาร์ก (DEN) |  จิบูตี (DJI) |
|  สเปน (ESP) |  ฟีจี (FIJ) |  ฟินแลนด์ (FIN) |
|  ฝรั่งเศส (FRA) |  เยอรมนีตะวันตก (FRG) |  สหราชอาณาจักร (GBR) |
|  เยอรมนีตะวันออก (GDR) |  กรีซ (GRE) |  กวม (GUM) |
|  ฮ่องกง (HKG) |  ฮังการี (HUN) |  อินโดนีเซีย (INA) |
|  อินเดีย (IND) |  ไอร์แลนด์ (IRL) |  ไอซ์แลนด์ (ISL) |
|  อิสราเอล (ISR) |  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ (ISV) |  อิตาลี (ITA) |
|  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน (IVB) |  ญี่ปุ่น (JPN) |  เกาหลีใต้ (KOR) |
|  เม็กซิโก (MEX) |  มอลตา (MLT) |  โมนาโก (MON) |
|  เนเธอร์แลนด์ (NED) |  นอร์เวย์ (NOR) |  นิวซีแลนด์ (NZL) |
|  ปากีสถาน (PAK) |  ฟิลิปปินส์ (PHI) |  ปาปัวนิวกีนี (PNG) |
|  โปแลนด์ (POL) |  โปรตุเกส (POR) |  ปวยร์โตรีโก (PUR) |
|  กาตาร์ (QAT) |  สิงคโปร์ (SIN) |  ซานมารีโน (SMR) |
|  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) |  สวีเดน (SWE) |  ไทย (THA) |
|  ตุรกี (TUR) |  สหภาพโซเวียต (URS) |  อุรุกวัย (URU) |
|  สหรัฐ (USA) |  เวเนซุเอลา (VEN) |  ซิมบับเว (ZIM) |
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 2 |  สหรัฐ (USA) | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 3 |  นิวซีแลนด์ (NZL) | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 4 |  เดนมาร์ก (DEN) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 5 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 5 |  สเปน (ESP) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 5 |  เยอรมนีตะวันออก (GDR) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 8 |  สหภาพโซเวียต (URS) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 9 |  นอร์เวย์ (NOR) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 |  สวีเดน (SWE) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 |  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ (ISV) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 |  เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส (AHO) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 13 |  บราซิล (BRA) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 14 |  แคนาดา (CAN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (14 ประเทศ) | รวม (14 ประเทศ) | 8 | 8 | 8 | 24 |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล > หญิง

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
|   1988: Women's 470  details  |  United States (USA) Allison Jolly  Lynne Jewell  |  Sweden (SWE) Marit Söderström Birgitta Bengtsson  |  Soviet Union (URS) Larisa Moskalenko Iryna Chunykhovska |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล > ชาย

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
|   1988: Men's Division II  details  |  New Zealand (NZL) Bruce Kendall  |  Netherlands Antilles (AHO) Jan Boersma  |  United States (USA) Mike Gebhardt  |
|   1988: Finn  details  |  Spain (ESP) Jose Doreste  |  Virgin Islands (ISV) Peter Holmberg  |  New Zealand (NZL) John Cutler  |
|   1988: Men's 470  details  |  France (FRA) Thierry Peponnet Luc Pillot  |  Soviet Union (URS) Tõnu Tõniste Toomas Tõniste  |  United States (USA) John Shadden Charles McKee |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล > ผสม

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
|   1988: Flying Dutchman  details  |  Denmark (DEN) Jørgen Bojsen-Møller Christian Grønborg  |  Norway (NOR) Ole Pollen Erik Björkum  |  Canada (CAN) Frank McLaughlin John Millen  |
|   1988: Tornado  details  |  France (FRA) Jean Le Deroff Nicolas Hénard  |  New Zealand (NZL) Chris Timms Rex Sellers  |  Brazil (BRA) Lars Grael Clinio Freitas  |
|   1988: Star  details  |  Great Britain (GBR) Michael McIntyre Bryn Vaile  |  United States (USA) Mark Reynolds Harold Haenel  |  Brazil (BRA) Torben Grael Nelson Falcão  |
|   1988: Soling  details  |  East Germany (GDR) Jochen Schümann Thomas Flach Bernd Jäkel  |  United States (USA) John Kostecki William Baylis Robert Billingham  |  Denmark (DEN) Jesper Bank Jan Mathiasen Steen Secher |
คาร์ฟ (ร็อคแมน)

| คาร์ฟ (Craft) |
| --- | --- |
ตัวละครใน ร็อคแมนซีโร่

ปรากฏครั้งแรก: ร็อคแมนซีโร่
ข้อมูลตัวละครในเกม
! ประเภท | หุ่นยนต์รบพเนจร (ร็อคแมน ซีโร่) |- ! อาวุธ | บาซูก้า |- คาร์ฟ (Craft) (クラフト, Kurafuto?) เป็นเรฟริลอยพเนจรที่ถูกจ้างโดย ดร.ไบย์  และมีลูกน้อง 8 ตัว (รองบอสทั้ง 8) ซึ่งทำงานให้กับ ไบย์ อย่างดีมีผีมือร้ายกาจ แต่แพ้ซีโร่ และ ลักพาตัว เนจู แต่ซีโร่ตามไปช่วยทัน คาร์ฟ มีนิสัย"ห้าว,จิงจัง,ใจอ่อน(เพราะเนจู)" แต่สุดท้ายพอแพ้ซีโร่ที่ แร็กนาร็อก ก็ทำรายระบบตัวเอง... (บอกซีโร่ว่า"ฝากความคิดถึงให้เนจูด้วย...")!!!    คาร์ฟ มังงะ เป็นเรฟริลอยพเนจรที่ถูกจ้างโดย ดร.ไบย์ แต่ถูกไล่ออกเพราะคาร์ฟไปโดนเสน่ห์ของ เนจู ก็เลยกำจัดซีโร่ลำบาก ก็เลยหลังจากนั้น ก็แอบดูเนจูตลอดเวลา เพราะแอบรักโดยที่เนจูไม่รู้
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004

แม่แบบ:เรือใบโอลิมปิกฤดูร้อน2004
การแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือใบในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28โอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 14-28 สิงหาคม พ.ศ. 2547 จัดขึ้นที่สนาม Agios Kosmas Olympic Sailing Centre ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือใบครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 11 รายการ คือ ประเภททีมชาย 4 รายการ และประเภททีมหญิง 4 รายการ และประเภทผสม 4 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 400 คน จาก 61 ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  อาร์เจนตินา (ARG) |  ออสเตรเลีย (AUS) |  ออสเตรีย (AUT) |  เบลเยียม (BEL)  |
|  เบอร์มิวดา (BER) |  เบลารุส (BLR) |  บราซิล (BRA) |  บาห์เรน (BRN)  |
|  บัลแกเรีย (BUL) |  แคนาดา (CAN) |  ชิลี (CHI) |  จีน (CHN)  |
|  โครเอเชีย (CRO) |  ไซปรัส (CYP) |  เช็กเกีย (CZE) |  เดนมาร์ก (DEN)  |
|  สเปน (ESP) |  เอสโตเนีย (EST) |  ฟินแลนด์ (FIN) |  ฝรั่งเศส (FRA)  |
|  สหราชอาณาจักร (GBR) |  เยอรมนี (GER) |  กรีซ (GRE) |  ฮ่องกง (HKG)  |
|  ฮังการี (HUN) |  อินโดนีเซีย (INA) |  อินเดีย (IND) |  ไอร์แลนด์ (IRL)  |
|  ไอซ์แลนด์ (ISL) |  อิสราเอล (ISR) |  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ (ISV) |  อิตาลี (ITA)  |
|  ญี่ปุ่น (JPN) |  เกาหลีใต้ (KOR) |  ลัตเวีย (LAT) |  ลิทัวเนีย (LTU)  |
|  มาเลเซีย (MAS) |  เม็กซิโก (MEX) |  มอลตา (MLT) |  เนเธอร์แลนด์ (NED)  |
|  นอร์เวย์ (NOR) |  นิวซีแลนด์ (NZL) |  เปรู (PER) |  โปแลนด์ (POL)  |
|  โปรตุเกส (POR) |  ปวยร์โตรีโก (PUR) |  แอฟริกาใต้ (RSA) |  รัสเซีย (RUS)  |
|  เซเชลส์ (SEY) |  สิงคโปร์ (SIN) |  สโลวีเนีย (SLO) |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI)  |
|  สโลวาเกีย (SVK) |  สวีเดน (SWE) |  ไทย (THA) |  ตูนิเซีย (TUN)  |
|  ตุรกี (TUR) |  ยูเครน (UKR) |  อุรุกวัย (URU) |  สหรัฐ (USA)  |
 เวเนซุเอลา (VEN) :
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 2 | 1 | 2 | 5 |
| 2 |  บราซิล (BRA) | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 3 |  สเปน (ESP) | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 4 |  กรีซ (GRE) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 4 |  สหรัฐ (USA) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 4 |  ออสเตรีย (AUT) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 7 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 8 |  นอร์เวย์ (NOR) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 8 |  อิสราเอล (ISR) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 10 |  ยูเครน (UKR) | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 11 |  จีน (CHN) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 11 |  เช็กเกีย (CZE) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 11 |  แคนาดา (CAN) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 14 |  เดนมาร์ก (DEN) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 15 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  สวีเดน (SWE) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  สโลวีเนีย (SLO) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  อาร์เจนตินา (ARG) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  อิตาลี (ITA) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  โปแลนด์ (POL) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (20 ประเทศ) | รวม (20 ประเทศ) | 11 | 11 | 11 | 33 |