stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิหารแซ็ง-เดอนี
ข้อมูล > ข้อมูล

Félibien, Michel. 1973. Histoire de l'abbaye royale de Saint-Denys en France: Lettre-préf. de M. le Duc de Bauffremont. Introd. de Hervé Pinoteau. 1. [Nachdr. d. Ausg. Paris, 1706]. – 1973. – 524 S. Paris: Éd. du Palais Royal.
O'Hanlon, John (1873), Lives of the Irish saints, สืบค้นเมื่อ 2021-08-02
Saint-Denis Cathedral, Alain Erlande-Brandenburg, Editions Ouest-France, Rennes
บรรณานุกรม

Gerson, Paula Lieber. (1986). Abbot Suger and Saint-Denis: a symposium, New York: The Metropolitan Museum of Art. ISBN 9780870994081
Martindale, Andrew (1967). Gothic Art. Thames and Hudson (in English and French). ISBN 2-87811-058-7.
Conrad Rudolph, Artistic Change at St-Denis: Abbot Suger's Program and the Early Twelfth-Century Controversy over Art (1990)
Conrad Rudolph, "Inventing the Gothic Portal: Suger, Hugh of Saint Victor, and the Construction of a New Public Art at Saint-Denis," Art History 33 (2010) 568–595
Lours, Mathieu (2018). Dictionnaire des Cathédrales. Éditions Jean-Paul Gesserot. ISBN 9-7827-5580-7-653.
Plagnieux, Philippe (1998). La basilique cathédrale de Saint-Denis. Éditions du Patrimoine, Centre des Monuments Nationaux. ISBN 9-78-2-7577-0224-6.
Conrad Rudolph, "Inventing the Exegetical Stained-Glass Window: Suger, Hugh, and a New Elite Art," Art Bulletin 93 (2011) 399–422
Watkin, David (1986). A History of Western Architecture. Barrie and Jenkins. ISBN 0-7126-1279-3.
Watson, Bruce, Light: A Radiant History from Creation to the Quantum Age, (London and NY: Bloomsbury, 2016).
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มหาวิหารแซ็ง-เดอนี
รายนามพระราชวงศ์ฝรั่งเศสที่ได้รับการบรรจุที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนี
แผนที่สุสานในมหาวิหารแซ็ง-เดอนี
The Treasures of Saint-Denis – scholarly article from 1915 on the important and mostly destroyed treasures
L'Internaute Magazine: Diaporama (ในภาษาฝรั่งเศส)
Satellite image from Google Maps
แซ็ง-เดอนี, เมืองในสมัยกลาง
ภาพอนุสรณ์ผู้ตายภายในมหาวิหารแซ็ง-เดอนี (ในภาษาฝรั่งเศส)
history and pictures of the Basilica (ในภาษาฝรั่งเศส)
The Sumner McKnight Crosby Papers from The Cloisters Library, The Metropolitan Museum of Art, New York.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ สถานที่  Mérimée  Structurae 
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
บริเวณจรมุขด้านหลังของมหาวิหาร
ที่สร้างโดยอธิการซูว์เฌที่ยังไม่ได้รับการเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใดตั้งแต่สร้างมา
หน้าต่างกุหลาบบนผนังแขนกางเขนด้านเหนือที่เป็นภาพพระเจ้าสร้างโลก
อนุสรณ์ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16
และ มารี อองตัวเนต
มาร์ฟิโอ คาโนเล็ตติ

| มาร์ฟิโอ คาโนเล็ตติ |
| --- | --- |
เกิด: มาร์ฟิโอ คาร์ลอส คาโนเล็ตติ  (1978-06-12) 12 มิถุนายน ค.ศ. 1978 (46 ปี)
มาร์ฟิโอ คาโนเล็ตติ (โปรตุเกส: Marfio Canoletti) เจ้าของฉายา เดอะวอริเออร์ไทเกอร์ เกิดวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1978 เป็นหนึ่งในนักมวยไทยรุ่นมิดเดิลเวทชาวบราซิลผู้ประสบความสำเร็จตลอดกาล เขาเป็นแชมป์รายการ WKN มวยไทยบราซิลเลี่ยนแชมเปี้ยนสามสมัย และเป็นแชมป์รายการ  K-1 บราซิล แมกซ์ GP 2002
ประวัติ

มาร์ฟิโอ คาโนเล็ตติ ฝึกมวยไทยมาเป็นระยะเวลา 13 ปี เขาเริ่มฝึกฝนภายหลังจากที่ได้ชมภาพยนตร์ของฌอง-คล็อด แวน แดมม์ นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นนักสู้ผู้ใช้วิชามวยไทยในการแสดง เขาจึงเริ่มตัดสินใจเริ่มฝึกฝนอย่างจริงจัง โดยไม่ได้มุ่งเน้นการฝึกกีฬารูปแบบอื่น นอกจากมุ่งฝึกฝนเฉพาะมวยไทยเป็นหลักเท่านั้น โดยฝึกฝน 6 วันต่อสัปดาห์ เวลารวมในการฝึกฝนเฉลี่ย 6 ชั่วโมงต่อวัน โดยเทคนิคที่เขาชื่นชอบมากที่สุดคือการเตะต่ำ
ครั้งหนึ่ง มาร์ฟิโอ เคยให้สัมภาษณ์แก่สื่อบัลแกเรียว่า มวยไทยให้ทุกสิ่งแก่เขา มวยไทยคือชีวิตของเขา เขามีชีวิตอยู่เพื่อมวยไทย
รายการแข่งขัน

แชมป์รายการ WKN มวยไทยบราซิลเลียนแชมเปียนสามสมัย
แชมป์รายการ เค-วัน บราซิลแมกซ์ จีพี 2002
ดูเพิ่ม

มวยไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

Best K-1 Website on the net (อังกฤษ)
มาเธอร์แลนด์ (เพลงชาติ)

| --- | --- |
ตราแผ่นดินของประเทศมอริเชียส
เพลงชาติของ มอริเชียส
เนื้อร้อง: ฌ็อง จอร์เกส โปรสเปอร์
ทำนอง: โจเซฟ ฟิลิป เจนทิล
รับไปใช้: 1968

ตัวอย่างเสียง
"Motherland" (instrumental)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
มาตุภูมิ (อังกฤษ: Motherland; ฝรั่งเศส: Mère patrie) เป็นเพลงชาติของประเทศมอริเชียส ทำนองแต่งโดย ฟิลิป เจนทิล และเนื้อร้องเขียนโดย ณ็อง จอร์เกส โปรสเปอร์  เป็นเพลงชาติที่สั้นและในเนื้อร้องอธิบายถึงภูมิประเทศที่สวยงามของประเทศมอริเชียส  นอกจากนี้ยังกล่าวถึงสันติภาพความยุติธรรมและเสรีภาพ
เพลงชาติของมอริเชียสประกอบด้วยภาษาอังกฤษและถูกนำไปใช้เป็นครั้งแรกในช่วงวันประกาศเอกราชของมอริเชียสเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2511 พรรคแรงงานปกครองประเทศมอริเชียสจากเวลาที่ได้รับเอกราชในปี พ.ศ. 2511 ถึง พ.ศ. 2525 ฝ่ายต่อต้านขบวนการต่อสู้ชาวมอริเชียสชนะการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2525
เนื้อร้อง

| เนื้อเพลงภาษาอังกฤษ | คำแปลภาษาไทย |
| --- | --- |
Glory to thee, Motherland   O Motherland of mine.  Sweet is thy beauty,  Sweet is thy fragrance,  Around thee we gather  As one people,  As one nation,  In peace, justice and liberty.  Beloved Country,   May God bless thee  For ever and ever.: มาตุภูมิจงรุ่งโรจน์แด่พระองค์ โอ้ มาตุภูมิของฉัน ความหวานเป็นความงดงามของท่าน ความหวานเป็นกลินหอมของท่าน ในรอบกายของเรารวมตัวกัน ในฐานประชาชน ในฐานะประเทศชาติ ในความสงบ ความยุติธรรม และเสรีภาพ ประเทศที่ข้ารัก ขอพระเจ้าอวรพร ตลอดกาลและตลอดไป
ดูเพิ่ม

ตราแผ่นดินของประเทศมอริเชียส
ธงชาติของประเทศมอริเชียส
มูเรียแอ

| มูเรียแอ |
| --- | --- |

   ตรา
มูเรียแอในรัฐมีนัชเจไรช์
การปกครอง
 • Mayor: José Braz
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 843.9 ตร.กม. (325.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 100.017 คน
เขตเวลา: UTC-3 (EST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-2 (EDT)
Postal Code: 36880-000
รหัสพื้นที่: +55 32
เว็บไซต์: City Hall of Muriaé
มูเรียแอ (โปรตุเกส: Muriaé) เป็นเมืองในรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐ ทางตะวันออกของประเทศ ห่างจากเมืองชวีซ์ดีฟอราไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 121 กิโลเมตร มีประชากรราว 99,628 คน (ค.ศ. 2009)
มาเดรา

32°45′N 17°0′W﻿ / ﻿32.750°N 17.000°W﻿ / 32.750; -17.000
| เขตปกครองตนเองมาเดรา Região Autónoma da Madeira (โปรตุเกส) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: Das Ilhas as Mais Belas e Livres (English: Of all islands, the most beautiful and free)
เพลงชาติ: A Portuguesa Hino da Região Autónoma da Madeira 
ตำแหน่งที่ตั้งของมาเดรา
สถานะ: เขตปกครองตนเองของโปรตุเกส
เมืองหลวง: ฟุงชาล 32°45′N 17°0′W﻿ / ﻿32.750°N 17.000°W﻿ / 32.750; -17.000
ภาษาราชการ: โปรตุเกส
เดมะนิม: Madeirense (English: Madeiran)
การปกครอง: เขตปกครองตนเอง

• ผู้แทนแห่งสาธารณรัฐ : อิรีเนอ บาร์เรตโต
• ประธานาธิบดี : มิเกล อัลบูเคอร์คี
• ประธานสภานิติบัญญัติ : โฮเซ มานูเอล ร็อดริเกซ
 
สภานิติบัญญัติ: สภานิติบัญญัติแห่งมาเดรา
เขตปกครองตนเองของโปรตุเกส

• ถูกค้นพบโดยชาวโปรตุเกส : ค.ศ. 1418-1419
• เริ่มตั้งถิ่นฐาน : ค.ศ. 1425
• สิทธิในการปกครองตนเอง : 30 เมษายน ค.ศ. 1976
 
ประชากร
• (ค.ศ. 2016) ประมาณ: 289,000 คน
• สำมะโนประชากร (ค.ศ. 2011): 267,785 คน
• ความหนาแน่น: 334 ต่อตารางกิโลเมตร (865.1 ต่อตารางไมล์)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : ค.ศ. 2017 (ประมาณ)
• รวม:  €4.6077 พันล้าน
• ต่อหัว:  €18,096
จีดีพี (ราคาตลาด) : ค.ศ. 2017 (ประมาณ)
• รวม: 4.5364 พันล้าน
• ต่อหัว:  €18,100
สกุลเงิน: EUR (€) (EUR)
เขตเวลา: UTC±0| (WET)
• ฤดูร้อน (เวลาออมแสง): UTC+1 (WEST)
รูปแบบวันที่: dd/mm/yyyy (CE)
ขับรถด้าน: ขวา
รหัสโทรศัพท์: +351 (291)
รหัส ISO 3166: PT-30
โดเมนบนสุด: .pt
www.madeira.gov.pt
มาเดรา (โปรตุเกส: Madeira) หรือชื่อทางการว่า เขตปกครองตนเองมาเดรา (โปรตุเกส: Região Autónoma da Madeira) เป็นหมู่เกาะของประเทศโปรตุเกส ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติก บริเวณที่เรียกว่ามาคาโรนีเซีย ประมาณ 400 กิโลเมตร (250 ไมล์) ทางเหนือของหมู่เกาะคานารี และ 520 กิโลเมตร (320 ไมล์) ทางตะวันตกของโมร็อกโก เป็นหนึ่งในสองเขตปกครองตนเองของประเทศโปรตุเกส โดยอีกหนึ่งที่คืออะโซร์ส มาเดรานั้นอยู่ในทวีปยุโรปทางการปกครอง แต่อยู่ในทวีปแอฟริกาในทางภูมิศาสตร์
เมืองหลวงของมาเดราคือฟุงชาล ตั้งอยู่บริเวณเกาะหลักทางชายฝั่งภาคใต้ ทางการเมืองแล้วมาเดราได้รับสิทธิในการปกครองตนเองตามรัฐธรรมนูญโปรตุเกส มาเดรายังเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพยุโรป ในฐานะภูมิภาคห่างไกล (OMR)
ชาวโรมันรู้จักเกาะมาเดราในนามหมู่เกาะสีม่วง (Purple Islands) ถูกค้นพบโดยนักเดินเรือชาวโปรตุเกสในต้นปี ค.ศ. 1418 หรือ ปลายปี 1420 หมู่เกาะนี้ถูกพิจารณาว่าเป็นการค้นพบแรกของยุคการสำรวจโดยเฮนรี นักเดินทางชาวโปรตุเกส
สิ่งเป็นเป็นที่ขึ้นชื่อคือ รีสอร์ต ไวน์ที่เป็นที่โด่งดัง สภาพภูมิอากาศ ทัศนียภาพที่สวยงาม ดอกไม้ งานเย็นปักถักร้อย การฉลองปีใหม่ด้วยโชว์พลุไฟ และล่าสุดกับงานพลุไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลกติดกินเนสบุ๊ค
มาเดรา
บุคคลที่มีชื่อเสียง

คริสเตียโน โรนัลโด
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.madeiratourism.org
http://www.gov-madeira.pt เก็บถาวร 2007-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กดินแดนห่างไกลของประเทศในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ดินแดนภายใต้อำนาจอธิปไตยของชาติในยุโรป แต่ตั้งอยู่ใกล้กับหรือตั้งอยู่บนทวีปอื่นที่ไม่ใช่ยุโรป
เดนมาร์ก: กรีนแลนด์
เนเธอร์แลนด์: กือราเซา  ·  แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์ (ซาบา · ซินต์เอิสตาซียึส · โบแนเรอ)  ·  ซินต์มาร์เติน  ·  อารูบา
นอร์เวย์: ควีนมอดแลนด์  ·  เกาะบูเว  ·  เกาะปีเตอร์ที่ 1
โปรตุเกส: มาเดรา  ·  อะโซร์ส
ฝรั่งเศส:  กัวเดอลุป  ·  เกาะกลีแปร์ตอน  ·  แซ็งปีแยร์และมีเกอลง  ·  แซ็ง-บาร์เตเลมี  ·  แซ็ง-มาร์แต็ง  ·  นิวแคลิโดเนีย  ·  เฟรนช์เกียนา  ·  เฟรนช์เซาเทิร์นและแอนตาร์กติกแลนดส์ (เกาะแซ็ง-ปอล · เกาะอัมสเตอร์ดัม · หมู่เกาะกระจายในมหาสมุทรอินเดีย · หมู่เกาะแกร์เกแลน · หมู่เกาะครอแซ · อาเดลีแลนด์)  ·  เฟรนช์พอลินีเชีย  ·  มายอต  ·  มาร์ตีนิก  ·  เรอูว์นียง  ·   วอลิสและฟูตูนา 
สเปน: กานาเรียส  · เซวตา  ·  ปลาซัสเดโซเบรานิอา (เปญญอนเดเบเลซเดลาโกเมรา · เปญญอนเดอาลูเซมัส · หมู่เกาะชาฟารินัส)  ·  เมลียา
สหราชอาณาจักร:  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  ·  เซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา  ·  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  ·  บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  ·  เบอร์มิวดา  ·  มอนต์เซอร์รัต  ·  หมู่เกาะเคย์แมน  ·  หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส  ·  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  ·  หมู่เกาะพิตแคร์น  ·  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  ·  แองกวิลลา 
อิตาลี: เกาะปันเตลเลรีอา  ·   หมู่เกาะเปลาเจ (เกาะลัมปีโอเน • เกาะลัมเปดูซา • เกาะลีโนซา)
มาร์แต็งแห่งตูร์

| มาร์แต็งแห่งตูร์ |
| --- | --- |
นักบุญมาร์แต็งแห่งตูร์แบ่งเสื้อให้ยาจก
มุขนายก
เกิด: ราวปี ค.ศ. 316 หรือ 317 เมืองโซมบอตเฮ ประเทศฮังการีในปัจจุบัน
เสียชีวิต: 11 พฤศจิกายนปี ค.ศ. 397 เมืองก็องเด-แซ็ง-มาร์แต็ง แคว้นกอล ประเทศฝรั่งเศสในปัจจุบัน
นิกาย: โรมันคาทอลิก  อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์  ลูเทอแรน 
วันฉลอง: 11 พฤศจิกายน
สัญลักษณ์: คนขี่ม้าผู้ยกเสื้อคลุมให้ขอทาน, คนตัดเสื้อคลุม, ลูกโลกมีไฟลุก, ห่าน
องค์อุปถัมภ์: ปฏิปักษ์ต่อความยากจน, ปฏิปักษ์ต่อการติดสุรา, ขอทาน, บัวโนสไอเรส, ทหาร, ผู้แสดงการขึ่ม้า, ประเทศฝรั่งเศส, ห่าน, ม้า, เจ้าของโรงแรม, ช่างตัดเสื้อ, ผู้ทำไร่องุ่น, ผู้ทำเหล้าไวน์, และเมืองต่าง ๆ
นักบุญมาร์แต็งแห่งตูร์ (ฝรั่งเศส: Martin de Tours; ละติน: Martinus) เกิดราวปี ค.ศ. 316 หรือ 317 ที่เมืองโซมบอตเฮในประเทศฮังการีปัจจุบัน และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายนปี ค.ศ. 397 ที่เมืองก็องเด-แซ็ง-มาร์แต็ง เป็นอดีตบิชอปแห่งตูร์ ซึ่งเป็นเมืองที่นักแสวงบุญที่เดินทางไปซานเตียโกเดกอมโปสเตลา ประเทศสเปน นิยมหยุดพัก ตำนานเกี่ยวกับนักบุญมาร์แต็งมึด้วยกันหลายเรื่องจนเป็นนักบุญองค์หนึ่งที่เป็นที่รู้จักกันดีในนิกายโรมันคาทอลิก ตำนานบางอย่างก็ถูกบันทึกลงใน “vita” หรือชีวประวัติของนักบุญเพื่อเพิ่มความน่าเลื่อมใสในลัทธิบูชานักบุญมาร์แต็ง ชีวประวัติของท่านถูกบันทึกโดยซุลพิเชียส เซเวรุส (Sulpicius Severus) ผู้เป็นนักเขียนชีวประวัตินักบุญ มาร์แต็งเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ประเทศฝรั่งเศสและทหาร
ชีวิตเบื้องต้น

ชื่อของนักบุญมาร์แต็งตั้งตาม “Mars” คือเทพเจ้าแห่งสงครามซึ่งเป็นเทพเจ้าโรมัน ซึ่งซุลพิเชียส เซเวรุสตีความหมายว่า “ผู้กล้าหาญ” นักบุญมาร์แต็งเกิดที่เมืองซาวาเรีย บริเวณแพนโนเนีย ในประเทศฮังการีในปัจจุบัน พ่อของมาร์แต็งเป็นเจ้าหน้าที่ชั้นสูงทหารม้ารักษาพระองค์ซึ่งเป็นหน่วยหนึ่งของกองทัพจักรวรรดิโรมัน ซึ่งต่อมาถูกส่งตัวไปประจำการที่ทิซินุม (Ticinum) ในปัจจุบันคือบริเวณปาเวีย (Pavia) ในประเทศอิตาลีซึ่งเป็นที่ที่มาร์ตินเติบโต
พออายุได้ 10 ขวบมาร์ตินก็ไปโบสถ์ทั้ง ๆ ที่ขัดกับความประสงค์ของพ่อแม่ เมื่อปี ค.ศ. 316 ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาที่ถูกต้องตามกฎหมายของจักรวรรดิโรมันแล้ว แต่ยังไม่เป็นศาสนาที่เป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายเท่าทางจักรวรรดิไบแซนไทน์ การเผยแพร่ศาสนาทางจักรวรรดิโรมันตะวันตกก็มากับชาวยิวและชาวกรีกที่เข้ารึตที่มาทำการค้าขาย แต่ศาสนาคริสต์ก็ยังไม่เป็นที่ยอมรับกันในหมู่ชาวโรมันชั้นสูงและในบรรดาทหาร ซึ่งจะนิยมบูชา “ไมทรัส” มากกว่า ถึงแม้ว่าจักรพรรดิคอนสตันไทน์มหาราชเองจะทรงเปลี่ยนมานับถือคริสต์ศาสนาและทรงสนับสนุนการสร้างโบสถ์โดยทั่วไปเพื่อเผยแพร่ศาสนา แต่คริสต์ศาสนาในขณะนั้นก็ยังเป็นศาสนาที่นับถือกันในกลุ่มของชนส่วนน้อย เมื่ออายุได้สิบห้าปีมาร์แต็งก็ต้องเข้าเป็นทหารม้าเพราะพ่อเคยรับราชการมาก่อนและถูกส่งตัวไป “Ambianensium civitas” ซึ่งในปัจจุบันคือเมืองอาเมียงในประเทศฝรั่งเศส
ตำนานเสื้อคลุม

ขณะที่มาร์แต็งยังเป็นทหารอยู่ที่เมืองอาเมียงท่านเห็นนิมิตชีวิตของตนเองครั้งแล้วครั้งเล่า ภาพที่เห็นคือท่านจะยืนอยู่หน้าประตูเมืองอาเมียงกับทหารเมื่อท่านเห็นขอทาน ท่านก็ตัดสินใจทันทีโดยตัดเสื้อคลุมทหารที่ท่านใส่อยู่เป็นครึ่งแล้วยกครึ่งหนึ่งให้กับขอทาน พอตกกลางคืนท่านก็ฝันเห็นพระเยซูใส่เสื้อคลุมครึ่งตัวที่ท่านตัดให้ขอทาน และได้ยินพระเยซูกล่าวกับทูตสวรรค์ว่า “นี่คือมาร์แต็ง ทหารโรมันผู้ที่ยังมิได้รับบัพติศมา เขาให้เสื้อฉันใส่”
 อีกเรื่องหนึ่งกล่าวว่าเมื่อมาร์แต็งตื่นขึ้นมาเสื้อที่ตัดไปกลับมาเป็นเสื้อคลุมเต็มตัวตามเดิม เสื้อคลุมศักดิ์สิทธิ์ตัวนี้ก็เก็บรักษาไว้เป็นส่วนหนึ่งของสมบัตืเรลิกของกษัตริย์ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียงซึ่งเป็นพระมหากษัตริย์ของชาวแฟรงก์ต่อมา
ความฝันทำให้มาร์แต็งรู้ตัวว่าตนเองเป็นผู้มีความมีศรัทธาแก่กล้าต่อคริสต์ศาสนา จึงเข้าพิธีบัพติศมาเมื่ออายุได้ 18 ปี มาร์ตินเป็นทหารต่อมาอีกสองปีจนกระทั่งเกิดสงครามกับพวกกอล ที่เมืองเวิร์มส์ในประเทศเยอรมนีเมื่อ ค.ศ. 336 มาร์ตินก็ไม่ยอมต่อสู้เพราะมีความเชื่อว่าความเชื่อในคริสต์ศาสนาเป็นการยับยังไม่ให้ต่อสู้ มา มาร์ตินกล่าวว่า “ข้าเป็นทหารของพระเยซู ข้าไม่สามารถทำการต่อสู้ได้” มาร์ตินจึงถูกกล่าวหาว่าขึ้ขลาดและถูกจำคุกแต่เพี่อเป็นการแสดงว่าท่านมืได้มีความขี้ขลาดอย่างที่ถูกกล่าวหา ท่านก็ทรงอาสาออกไปปรากฏตัวต่อหน้าศัตรูโดยไม่พกอาวุธ นายทหารก็เกือบจะให้นักบุญมาร์แต็งทำอย่างที่อาสา แต่ข้าศึกก็มาขอสงบศึกเสียก่อนที่มาร์ตินจะได้แสดงความกล้าหาญอย่างที่กล่าว หลังจากนั้นมาร์ตินก็ถูกปลดประจำการ
หลังจากนั้นมาร์แต็งก็ประกาศตนเป็นคริสต์ศาสนิกชนและเดินทางไปเมืองตูร์เพื่อไปเป็นสาวกของนักบุญอีแลร์แห่งปัวตีเยผู้เป็นผู้สนับสนุนทฤษฎีตรีเอกภาพและเป็นปฏิปักษ์ต่อปรัชญาทวิเอกภาพนิยมหรือลัทธิเอเรียสของขุนนางชาววิซิกอท เมื่อนักบุญอีแลร์ถูกขับออกจากเมืองปัวตีเย มาร์แต็งก็กลับไปอิตาลี ระหว่างทางนักบุญมาร์แต็งก็ชักชวนคนเข้ารีตไปด้วยตามคำของซุลพิเชียส เซเวรุส ขณะเดียวกันก็ผจญปีศาจ เมื่อกลับมาจากอิลลิเรีย (Illyria) ซึ่งอยู่ในบริเวณคาบสมุทรบัลคานในปัจจุบันนักบุญมาร์แต็งก็ต้องเผชิญหน้ากับอ็อกเซ็นเทียส (Auxentius) อาร์ชบิชอปแห่งมิลาน ผู้นับถือลัทธิเอเรียสไล่มาร์แต็งออกจากเมือง ตามตำนานก็ว่ามาร์แต็งไปหาที่หลบภัยที่เกาะกาลลินาเรีย (Gallinaria) ซึ่งปัจจุบันคือเกาะอัลเบนยา (Isola d'Albenga) ในทะเลติร์เรเนียน ที่ที่มาร์แต็งใช้ชีวิตอย่างสันโดษ
โจมตีผู้นับถือลัทธิอาเรียส

เมื่อนักบุญอีแลร์แห่งปัวตีเยกลับมาเมื่อ ค.ศ. 361 ก็ร่วมกับมาร์ตินสร้างอารามลิกูเฌของคณะเบเนดิกติน ซึ่งกลายมาเป็นสถานที่สำคัญในการสอนศาสนาของบริเวณนั้น นักบุญมาร์ตินก็เดินทางไปทั้งด้านตะวันตกของกอลเพื่อเผยแพร่ศาสนา “รายละเอียดของการเดินทางเผยแพร่ศาสนายังเหลือให้เราทราบตามตำนานที่มาร์ตินเป็นผู้มีบทบาทซึ่งทำให้เราเห็นแผนการเดินทางอย่างคร่าว ๆ ” (Catholic Encyclopedia)
เมื่อปี ค.ศ. 371 มาร์แต็งก็เป็นบิชอปแห่งตูร์ ผู้ซึ่งมีบทบาทในการสั่งให้ทำลายและเผาวิหารของต่างศาสนา การกระทำเช่นนี้ทำให้เราเห็นภาพว่าวัฒนธรรมดรูอิดยังมีรากฐานลึกกว่าวัฒนธรรมของโรมันที่มีเพียงผิวเผิน เช่นเมื่อนักบุญมาร์แต็งสั่งให้ทำลายวิหารโบราณของดรูอิดซึ่งอยู่กลางดงสน เมื่อทำลายโบสถ์ชาวบ้านก็มิได้ต่อต้านมากเท่าใด แต่เมื่อนักบุญมาร์แต็นสั่งให้ตัดต้นไม้ชาวบ้านก็ประท้วงกัน (ซุลพิเชียส, “Vita” บทที่ xiii) ซุลพิเชียสกล่าวว่าหลังจากนั้นมาร์ตินก็ไปเมืองมาร์มูเตียร์ ซึ่งเป็นอารามที่มาร์ตินตั้งขึ้นอยู่บนฝั่งตรงข้ามกับเมืองตูร์ จากที่นี่มาร์ตินก็เริ่มระบบโบสถ์ประจำท้องถิ่นอย่างคร่าว ๆ
“เมตตาธรรมของนักบุญมาร์แต็ง”
โดยฌ็อง ฟูแก (Jean Fouquet)
“นักบุญมาร์แต็งและขอทาน” โดยเอล เกรโก (El Greco), ประมาณ ค.ศ. 1597-1599 ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี.
ม็องดีย็อง

| --- | --- |
ม็องดีย็อง ในที่นี้ใช้อัลมอนด์ พิสตาชีโอ ลูกเกด และผิวส้มแช่อิ่ม
ประเภท: ขนมหวาน
แหล่งกำเนิด: ฝรั่งเศส
ส่วนผสมหลัก: ดาร์กช็อกโกแลต, ถั่ว, ผลไม้แห้ง
 ตำราอาหาร: ม็องดีย็อง
ม็องดีย็อง (ฝรั่งเศส: mendiant; แปลว่า นักบวชภิกขาจาร) หรือ ม็องดีย็องอ็องชอกอลา (mendiant en chocolat;  แปลว่า นักบวชภิกขาจารช็อกโกแลต) เป็นขนมฝรั่งเศสดั้งเดิมชนิดหนึ่ง ทำจากแผ่นช็อกโกแลตกลม โรยหน้าด้วยถั่วและผลไม้แห้งสี่ชนิดซึ่งธรรมเนียมคริสต์มาสในภูมิภาคพรอว็องส์ถือว่าเป็นตัวแทนของคณะนักบวชภิกขาจารทั้งสี่ ส่วนผสมแต่ละอย่างสื่อถึงสีของชุดนักบวชแต่ละคณะ ธรรมเนียมดั้งเดิมกำหนดให้ลูกเกดเป็นตัวแทนของคณะนักบุญออกัสติน เฮเซลนัตเป็นตัวแทนของคณะคาร์เมไลท์ มะเดื่ออบแห้งเป็นตัวแทนของคณะฟรันซิสกัน และอัลมอนด์เป็นตัวแทนของคณะดอมินิกัน อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันมีการดัดแปลงสูตรของขนมนี้จากการผสมผสานระหว่างถั่วกับผลไม้ดั้งเดิมมาเป็นการใช้เมล็ดพืช ผิวผลไม้ และส่วนผสมอื่น ๆ
มูแล็งรูฌ

| --- | --- |

ที่อยู่: 82 บูเลอวาร์ เดอ คลิฌี (Boulevard de Clichy) ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
พิกัดภูมิศาสตร์: 48°53′03″N 2°19′57″E﻿ / ﻿48.88417°N 2.33250°E﻿ / 48.88417; 2.33250
ชนิด: คาบาเร่ต์
เปิดใช้: 6 ตุลาคม 1889
ความจุ: 850
เว็บไซต์: Moulinrouge.fr
มูแล็ง รูฌ (ฝรั่งเศส: Moulin Rouge; /ˌmuːlæ̃ ˈruːʒ/, ภาษาฝรั่งเศส: [mulɛ̃ ʁuʒ]; แปลว่า "กังหันลมสีแดง") เป็นโรงละครคาบาเร่ต์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
อาคารหลังเดิมเริ่มก่อตั้งร่วมกันในปี 1889 โดย Charles Zidler และ Joseph Oller เจ้าของ ปารีสโอลิมเปีย อาคารหลังเดิมของโมแล็งโรฌนั้นไหม้วอดทั้งหลังไปในปี 1915 ที่ตั้งของโมแล็งโรฌตั้งอยู่ใกล้กับย่านมงมาร์ในเขต Pigalle ของปารีส โดยตั้งอยู่บนถนน Boulevard de Clichy ใน 18th arrondissement สัญลักษณ์เด่นของโมแล็งโรฌคือกังหันลมสีแดงบนหลังคา โมแล็งโรฌตั้งอยุ่ใก้ลกับสถานีรถไฟใต้ดิน Blanche
โมแล็งโรฌเป็นที่รู้จักดีที่สุดในฐานะแหล่งกำเนิดของการเต้นแบบ แคน-แคน สมัยใหม่ ซึ่งดั้งเดิมแล้วมีโสเภณีชั้นสูง (courtesan) เป็นผู้ริเริ่มขึ้นในฐานะการเต้นแบบยั่วยวน (seductive dance) ต่อมาการแสดงวิวิธทัศนา (revue) โดยใช้การเต้นแคน-แคนก็พัฒนาเป็นความบันเทิงรุปแบบใหม่ของตนเองที่นำไปสู่การเกิดของคาบาเร่ต์ และเข้าสู่ประเทศต่าง ๆ ทั่วยุโรป โมแล็งโรฌในปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีความบันเทิงประเภทการเต้นรำประกอบดนตรีให้แก่นักท่องเที่ยวทั่วโลกได้มาชม การตกแต่งของโมแล็งโรฌยังคงลักษณะส่วนมากของความโรมานซ์แบบฝรั่งเศสในยุคปลายศตวรรษที่ 19
(fin de siècle France)
ยานนิส เซนาคิส

เซนาคิสราว ค.ศ. 1970
ยานนิส เซนาคิส (อังกฤษ: Iannis Xenakis, กรีก: Γιάννης "Ιωάννης" Κλέαρχου Ξενάκης; 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1922 - 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001) เป็นนักประพันธ์เพลงกลุ่มล้ำยุค นักทฤษฎีดนตรี สถาปนิก ผู้กำกับการแสดง และวิศวกร ที่เป็นคอมมิวนิสต์ ซึ่งเกิดในโรมาเนีย ต่อมาเป็นชาวกรีก-ฝรั่งเศส
หลังจากปี 1947 เขาหนีออกจากประเทศกรีซ และเป็นพลเมืองสัญชาติฝรั่งเศส ในอีก 18 ปีต่อมา เซนาคิสเป็นผู้บุกเบิกการใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ในดนตรี เช่น การประยุกต์ ทฤษฎีเซต กระบวนการสโตแคสติกและ ทฤษฎีเกม และยังมีอิทธิพลสำคัญต่อการพัฒนา ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ และดนตรีคอมพิวเตอร์อีกด้วย เขาบูรณาการดนตรีเข้ากับสถาปัตยกรรม ออกแบบดนตรีสำหรับพื้นที่เป็นอยู่ก่อน และการออกแบบพื้นที่ที่จะบูรณาการสำหรับการประพันธ์เพลงและการแสดงนั้นโดยเฉพาะ
มาโฮเหม็ด (บทละคร)

| มาโฮเหม็ด |
| --- | --- |
หน้าปกหนังสือรุ่นปีค.ศ.1753
เขียนโดย: วอลแตร์
ตัวละคร: มาโฮเหม็ด ผู้ก่อตั้งศาสนาอิสลาม โซปีร์ ผู้นำเมืองมักกะฮ์ โอมาร์ แม่ทัพของมาโฮเหม็ด เซด ลูกชายของโซปีร์ ถูกลักพาตัวและกดขี่โดยมาโฮเหม็ด ปัลมิรา ลูกสาวของโซปีร์ ถูกลักพาตัวและกดขี่โดยมาโฮเหม็ด ฟาโนร์ สมาชิกรัฐสภาประจำเมืองมักกะฮ์ เผ่าในมักกะฮ์ ผู้ติดตามของมาโฮเหม็ด
Date premiered: 25 เมษายน ค.ศ.1741
Place premiered: ลีล, ประเทศฝรั่งเศส
ภาษาต้นฉบับ: ฝรั่งเศส
เรื่องของ: คลั่งศาสนา
ประเภท: โศกนาฏกรรม
เลอฟานาทิสเมอ, อูมาโฮเหม็ดเลอโปรเฟต (ฝรั่งเศส: Le fanatisme, ou Mahomet le Prophète หมายถึง "ความบ้าคลั่ง, หรือ ศาสดามาโฮเหม็ด") เป็นหนังสือห้าบท แนวโศกนาฏกรรม เขียนโดยวอลแตร์ในปีค.ศ.1736 และมีการแสดงครั้งแรกในเมืองลีลเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ.1741
บทละครเรื่องนี้ อยู่ในแนวคลั่งศาสนา โดยกล่าวถึงมุฮัมหมัดว่าเป็นฆาตกรหมู่ โวลแตร์ได้กล่าวถึงบทนี้ว่า "ตรงข้ามกับผู้ก่อตั้งศาสนาปลอมและนิกายอันป่าเถื่อน".
แรงบันดาลใจ

บทละครนี้ได้มุ่งตรงไปที่การโจมตีความมีคุณธรรมของศาสดามุฮัมหมัด.  โอมาร์เป็นที่รู้กันในประวัติศาสตร์ โดยเป็นเคาะลีฟะฮ์คนที่สอง; ส่วนเซดและปัลมิรานั้นคือซัยด์ อิบน์ ฮาริษะฮ์ กับซัยนับ บินต์ ญะฮัช บุตรบุญธรรมและภรรยาของมุฮัมหมัด
ปีแยร์ มิลซาบอกว่า "น่าจะเป็นการถือทิฐิของชาวคริสต์โรมันคาทอลิก" โดยอ้างถึงประโยคของโวลแตร์ในหนังสือว่า: "ฉันพยายามแสดงว่าความบ้าคลั่งที่นำโดยคนหลอกลวง สามารถทำให้ใจที่อ่อนไหวหลงเชื่อได้" และมีอ้างอิงว่า เรื่องนี้มีแรงบันดาลใจจากฌาคส์ คลิเมนต์ บาทหลวงที่สังหารพระเจ้าอ็องรีที่ 3 แห่งฝรั่งเศสในปีค.ศ.1589 อย่างไรก็ตาม ปีแยร์ มิลซา บอกว่าเขาไม่ได้ใช้อิสลามเป็นแก่นเรื่อง แล้วสรุปว่าผู้เขียนได้แรงบันดาลใจจาก "การถือทิฐิและก่ออาชญากรรมของชาวคริสต์ที่ได้กล่าวนามของพระคริสต์"
การตอบรับ

จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ได้วิจารณ์หนังสือเล่มนี้ว่าทำให้เขาดูเหมือนทรราชมากกว่า "ชายผู้ยิ่งใหญ่"
ในปี 2005 โรงละครที่แสดงเรื่องนี้ที่แซ็ง-เฌอนิส-ปุย, จังหวัดแอ็ง, ประเทศฝรั่งเศสถูกสั่งให้ยกเลิกการแสดงและมีผู้ประท้วงอยู่ด้านนอกงานแสดง แต่นายกรัฐมนตรียังคงให้มีการแสดงนี้ต่อไปด้วยเหตุผลว่า "เสรีภาพทางการพูดคือจุดที่ทำให้ยุโรปยั่งยืน"
เว็บไซต์

ข้อความเต็มของ Mahomet the Prophet, or Fanaticism ที่วิกิซอร์ซ
มีแชล ปลาตีนี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
   มีแชล ปลาตีนี ประธานยูฟ่า ในโปแลนด์ เมื่อเดือนกันยายน 2010
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มีแชล ฟร็องซัว ปลาตีนี
วันเกิด:   (1955-06-21) 21 มิถุนายน ค.ศ. 1955 (69 ปี)
สถานที่เกิด:  ฌียุฟ, ฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.77 เมตร (5 ฟุต 9 1⁄2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก
สโมสรเยาวชน
1966–1972:  อาแอ็ส ฌียุฟ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  สโมสร |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 1972–1979 |  น็องซี |  181 |  (98) |
| 1979–1982 |  แซ็งเตเตียน |  104 |  (58) |
| 1982–1987 |  ยูเวนตุส |  147 |  (68) |
| รวม |   |  432 |  (224) |
ทีมชาติ
| 1976–1987 |  ฝรั่งเศส |  72 |  (41) |
ผู้จัดการทีม
1988–1992:  ฝรั่งเศส
 นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมสโมสร นับเฉพาะลงเล่นในประเทศ.  † ลงเล่น (ประตู). 
มีแชล ฟร็องซัว ปลาตีนี (ฝรั่งเศส: Michel François Platini; เกิดวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1955) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสเชื้อสายอิตาลี เคยลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลน็องซี, อาแอ็ส แซ็งเตเตียน, สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส และทีมชาติฝรั่งเศส เคยดำรงตำแหน่งประธานสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) ระหว่างวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2007 ถึง 21 ธันวาคม ค.ศ. 2015
มุขมณฑลเลอปุย-อ็อง-เวอแล

มหาวิหารเลอปุย-ออง-เวอเลย์
มุขมณฑลเลอปุย-อ็อง-เวอแล (ฝรั่งเศส: Diocèse du Puy-en-Velay) เป็นมุขมณฑลโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ในประเทศฝรั่งเศส ประกอบด้วยมณฑลโอต-ลัวร์ทั้งหมด บริเวณแคว้นโอแวร์ญ ในปัจจุบันมุขมณฑลเลอปุย-ออง-เวอเลย์เป็นปริมุขมณฑลของอัครมุขมณฑลบูร์ฌ
ดินแดนเดิมของมุขมณฑลเลอปุยถูกยุบโดยสนธิสัญญาความตกลง ค.ศ. 1801 (Concordat of 1801) ไปรวมกับมุขมณฑลแซ็งต์ฟลูร์ แต่กลับมาเป็นมุขมณฑลอีกครั้งในปี ค.ศ. 1823 บรียูด (Brioude) ซึ่งเคยเป็นของแซ็งต์ฟลูร์ก็ถูกย้ายมาเป็นของเลอปุย
ดูเพิ่ม

มุขมณฑล
มุขมนตรีประชาคมฝรั่งเศส

| มุขมนตรี ประชาคมฝรั่งเศส |
| --- | --- |
ธงของแคว้นวอลลูน
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน ปีแยร์-อีฟว์ เฌอออแล ตั้งแต่ 17 กันยายน 2019
วาระ: 5 ปี
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: ฟีลิป มูโร
สถาปนา: 22 ธันวาคม 1981
มุขมนตรีประชาคมฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: ministre-président de la Communauté française) หรือ มุขมนตรีสหพันธ์วอลโลเนีย-บรัสเซลส์ (ministre-président du Gouvernement de la Fédération Wallonie-Bruxelles) เป็นผู้นำฝ่ายบริหารในรัฐบาลประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียม
ดูเพิ่ม

ประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียม
รัฐบาลประชาคมฝรั่งเศส
สภาประชาคมฝรั่งเศส
มุขมนตรีประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน
มุขมนตรีฟลานเดอส์
มาร์เกอริตแห่งวาลัว

| มาร์เกอริตแห่งวาลัว |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
ดำรงพระยศ: 2 สิงหาคม ค.ศ. 1589 –  17 ธันวาคม ค.ศ. 1599
สมเด็จพระราชินีแห่งนาวาร์
ดำรงพระยศ: 18 สิงหาคม ค.ศ. 1572 –  17 ธันวาคม ค.ศ. 1599

พระราชสมภพ: 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1553 พระราชวังแซงต์-แชร์แมง-ออง-เลย์ ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
สวรรคต: 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1615 ปารีส ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
คู่อภิเษก: พระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
ราชวงศ์: วาลัว (พระราชสมภพ) บูร์บง (เสกสมรส)
พระราชบิดา: พระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส
พระราชมารดา: กาเตรีนา เด เมดีชี สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
มาร์เกอริตแห่งวาลัว สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Marguerite de Valois; 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1553 – 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1615) เสด็จพระราชสมภพที่พระราชวังแซงต์-แชร์แมง-ออง-เลย์ ในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศสและกาเตรีนา เด เมดีชี สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส เป็นพระราชินีในพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างปี ค.ศ. 1589 ถึงปี ค.ศ. 1599 มาร์เกอริตแห่งวาลัวเสด็จสวรรคตเมื่อ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1615 ที่ปารีส พระบรมศพตั้งอยู่ที่ชาเปลของราชวงศ์วาลัว
เบื้องต้น

มาร์เกอริตแห่งวาลัวมีพระนามลำลองว่า “มาร์โกต์” ที่ตั้งโดยพระเชษฐา สามพระองค์ต่อมาเป็นพระเจ้าแผ่นดินฝรั่งเศส: พระเจ้าฟร็องซัวที่ 2, พระเจ้าชาร์ลที่ 9 และพระเจ้าอ็องรีที่ 3 ส่วนเอลิซาเบธแห่งวาลัวส์พระเชษฐภคินีเป็นพระชายาของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งสเปน