stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระยาศราภัยพิพัฒ (เลื่อน ศราภัยวานิช)
หลังปฏิวัติสยาม

หนังสือพิมพ์กรุงเทพเดลิเมล์ที่พระยาศราภัยพิพัฒ นั้นได้ถูกเพ่งเล็งจากฝ่ายรัฐบาล ว่าเป็นสื่อที่สนับสนุนการปกครองแบบเก่า  หลังเหตุการณ์กบฏบวรเดช ในปี พ.ศ. 2476  และพระยาศราภัยพิพัฒเขียนบทความชื่อ "ฟ้องในหลวง" โจมตี กรณีนายถวัติ ฤทธิเดช ยื่นฟ้องพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อศาลอาญา  อีกทั้งยังเดินทางไปเข้าเฝ้าสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ที่ปีนัง[ต้องการอ้างอิง] พระยาศราภัยพิพัฒและพวกถูกหมายจับในข้อหาแจกใบปลิวเถื่อนและปลุกระดมการกบฏ  จึงหลบหนีด้วยการลงเรือตังเกหนีลงทะเล แต่ถูกจับได้ที่อ่าวไทย
หลังจากนั้นจึงถูกส่งไปจำคุกในฐานะนักโทษการเมือง ที่เกาะตะรุเตา พร้อมกับนักโทษคนสำคัญอีกหลายคน จนกระทั่งในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2482 เวลาประมาณ 20.00 น. พระยาศราภัยพิพัฒ พร้อมกับเพื่อนนักโทษอีก 4 คน คือ พระยาสุรพันธ์เสนี ขุนอัศนีรัถการ นายหลุย คีรีวัต และนายแฉล้ม เลี่ยมเพ็ชรรัตน์  ได้หลบหนีจากที่คุมขังเกาะตะรุเตาในคืนเดือนหงาย พร้อมกับพกมีดชายธงคนละเล่ม ซ่อนตัวในแหเรือตังเก ไปยังเกาะลังกาวีของมาเลเซีย พร้อมกับได้ขอลี้ภัยการเมือง ณ ที่ประเทศมาเลเซีย ซึ่งขณะนั้นยังเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักรอยู่ ซึ่งทั้งหมดได้สาบานกันว่าจะสู้ตายหากถูกจับได้
บุตรชายของพระยาศราภัยพิพัฒ ชื่อ เลอพงษ์ ศราภัยวานิช เป็นนิสิตคณะแพทย์ศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้เดินทางไปเยี่ยมบิดาระหว่างปิดภาคเรียน และเขียนบทความชื่อ "เยี่ยมพ่อ" ตีพิมพ์ในวารสารของมหาวิทยาลัย เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2484 ได้ถูกคำสั่งของ พันเอกประยูร ภมรมนตรี รองอธิการบดีมหาวิทยาลัย ให้คัดชื่อออกจากการเป็นนักศึกษา
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง  ได้ร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตร ทำหน้าที่เป็นโฆษกสถานีวิทยุของออสเตรเลีย ภาคภาษาไทย ให้การสนับสนุนเสรีไทย  ภายหลังสงครามที่ได้มีการนิรโทษกรรมนักโทษการเมืองทั้งหมดแล้ว พระยาศราภัยพิพัฒได้พ้นโทษออกมา และได้แต่งหนังสือชื่อ ฝันร้ายของข้าพเจ้า ที่บอกเล่าเรื่องราวชีวิตทางการเมืองและการถูกคุมขังที่คุกตะรุเตา  พร้อมกับได้ร่วมกับเพื่อน ๆ นักเขียนและผู้มีอุดมการณ์ทางการเมืองเดียวกัน ก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์ ขึ้น ในพ.ศ. 2489 และได้เป็น ส.ส.ของพรรคอีกด้วย และได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในรัฐบาลนายควง อภัยวงศ์ หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2490
ในบั้นปลายชีวิต พระยาศราภัยพิพัฒ ได้รับเชิญให้เขียนบทวิเคราะห์การเมือง ในหนังสือพิมพ์ "ปิยมิตร" เป็นครั้งคราว ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2503 ในรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้เขียนพาดพิงถึงเรือนจำลาดยาว ว่าเป็น "สถานที่ราชการที่ไม่มีวันเดือนปี" (หมายความว่า มีนักโทษการเมืองที่ถูกคุมขังโดยไม่รู้ว่าจะได้รับการปล่อยตัวเมื่อไร) ทำให้ตำรวจสันติบาลเรียกตัวบรรณาธิการไปสอบสวน พระยาศราภัยพิพัฒจึงได้ประกาศหยุดเขียน  จากนั้นไม่นาน เจ้าพนักงานการพิมพ์ก็ได้มีคำสั่งปิดหนังสือพิมพ์ปิยมิตรลง
อนิจกรรม

พระยาศราภัยพิพัฒ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2511 ด้วยโรคหัวใจ อายุ 79 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2511 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2471 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2467 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2466 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2495 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
เราะมะฎอน ศุบฮี

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เราะมะฎอน ศุบฮี อะห์มัด
วันเกิด:   (1997-01-23) 23 มกราคม ค.ศ. 1997 (27 ปี)
สถานที่เกิด:  ไคโร อียิปต์
ส่วนสูง:  1.83 m (6 ft 0 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  พีระมิดส์
หมายเลข:  10
สโมสรเยาวชน
2005–2014:  อัลอะฮ์ลี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2014–2016 |  อัลอะฮ์ลี |  55 |  (11) |
| 2016–2018 |  สโตกซิตี |  41 |  (2) |
| 2018–2020 |  ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ |  4 |  (0) |
| 2018–2020 |  → อัลอะฮ์ลี (ยืมตัว) |  24 |  (6) |
| 2020– |  พีระมิดส์ |  11 |  (5) |
ทีมชาติ‡
| 2013–2014 |  อียิปต์ อายุไม่เกิน 17 ปี |  19 |  (10) |
| 2015 |  อียิปต์ อายุไม่เกิน 20 ปี |  2 |  (0) |
| 2015– |  อียิปต์ อายุไม่เกิน 23 ปี |  15 |  (9) |
| 2015– |  อียิปต์ |  28 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 17:58, 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2018
เราะมะฎอน ศุบฮี (อาหรับ: رمضان صبحي, อักษรโรมัน: Ramaḍān Subḥī; เกิด 23 มกราคม ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลชาวอียิปต์ ปัจจุบันลงเล่นตำแหน่งปีกให้พีระมิดส์และทีมชาติอียิปต์
ศุบฮีเริ่มต้นอาชีพฟุตบอลกับอัลอะฮ์ลี โดยลงเล่นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2014 ช่วยให้ทีมคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกอียิปต์ในฤดูกาล 2013–14 และ 2015–16 ได้สำเร็จ และในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 เขาย้ายไปร่วมทีมสโตกซิตีด้วยค่าตัว 5 ล้านปอนด์
ศุบฮีลงเล่นทีมชาตินัดแรกในการพบกับแทนซาเนียเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2015 ในการแข่งขันรอบคัดเลือกของแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017 โดยในวันนั้น เขาอายุ 17 ปี 11 เดือน 18 วัน นับเป็นผู้เล่นอายุน้อยอันดับสองที่ได้ลงเล่นให้กับทีมชาติอียิปต์ ส่วนผู้เล่นที่มีอายุน้อยที่สุดคือมิโด และในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขามีชื่อติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย
ประตูในนามทีมชาติ

อ้างอิง:
| ลำดับ | วันที่ | สนาม | นัดที่ | คู่แข่ง | สกอร์ | ผล | การแข่งขัน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 29 มีนาคม 2016 | Borg El Arab Stadium, อเล็กซานเดรีย, อียิปต์ | 6 |  ไนจีเรีย | 1–0 | 1–0 | แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017 |  |
เกียรติประวัติ > สโมสร

พรีเมียร์ลีกอียิปต์: 2013–14, 2015–16
อียิปเตียนซูเปอร์คัพ: 2014, 2015
ซีเอเอฟคอนเฟเดเรชันคัพ: 2014
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

แอฟริกาคัพออฟเนชันส์: รองชนะเลิศ 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ เราะมะฎอน ศุบฮี ที่ Soccerbase
ข้อมูลของ เราะมะฎอน ศุบฮี ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
เราะมะฎอน ศุบฮี ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรกีฬาอัลอะฮ์ลี  |
| --- | --- |
 1 อิกรอมี  2 Wahid  3 H. Fathy  4 Hesham  5 Mohareb  6 Ibrahim  7 Hamoudi  9 Azaro  10 Gomaa  11 Soliman  12 Ashraf  13 Lotfi  14 El Shahat  15 Alaa  16 El Shenawy  17 El Solia  18 มัวะห์ซิน  19 Sherif  20 Samir  21 Maâloul  22 El Sheikh  23 Naguib  24 ฟัตฮี  25 Ashour (c)  26 Ali  27 Rabia  28 Ajayi  29 Geraldo  30 Hany  32 เราะมะฎอน  33 Maher  35 Nedvěd  36 Mahmoud  37 S. Mohsen  Gamal  Zakaria  ผู้จัดการ: Lasarte 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอียิปต์ – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 อัลฮะเฎาะรี (c)  2 ญับร์  3 อัลมุฮัมมะดี  4 ญาบิร  5 มุรซี  6 ฮิญาซี  7 ฟัตฮี  8 ฮามิด  9 มัวะห์ซิน  10 เศาะลาห์  11 กะฮ์เราะบา  12 อัชร็อฟ  13 อับดุชชาฟี  14 ศุบฮี  15 ฮัมดี  16 อิกรอมี  17 อันนินนี  18 ชีกาบาลา  19 อันซะอีด  20 ซะมีร  21 เทรเซแก  22 วัรดะฮ์  23 อันชินาวี  ผู้ฝึกสอน: กูเปร์  |  1 อัลฮะเฎาะรี (c)  2 ญับร์  3 อัลมุฮัมมะดี  4 ญาบิร  5 มุรซี  6 ฮิญาซี  7 ฟัตฮี  8 ฮามิด  9 มัวะห์ซิน  10 เศาะลาห์  11 กะฮ์เราะบา  12 อัชร็อฟ  13 อับดุชชาฟี  14 ศุบฮี  15 ฮัมดี  16 อิกรอมี  17 อันนินนี  18 ชีกาบาลา  19 อันซะอีด  20 ซะมีร  21 เทรเซแก  22 วัรดะฮ์  23 อันชินาวี  ผู้ฝึกสอน: กูเปร์  |  |
| ด ค กฟุตบอลชายทีมชาติอียิปต์ – โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 El Shenawy  2 A. Hamdy  3 Fouad  4 Galal  5 Abdel Salam  6 ฮิญาซี  7 Mohsen  8 Maher  9 Taher  10 อาร์. ศุบฮี  11 Adel  12 Tawfik  13 El Eraki  14 Rayyan  15 Ashour  16 Gad  17 Ramadan  18 M. Hamdy  19 Magdy  20 Abou El Fotouh  21 Mansi  22 M. Sobhy  ผู้ฝึกสอน: Gharieb  |  1 El Shenawy  2 A. Hamdy  3 Fouad  4 Galal  5 Abdel Salam  6 ฮิญาซี  7 Mohsen  8 Maher  9 Taher  10 อาร์. ศุบฮี  11 Adel  12 Tawfik  13 El Eraki  14 Rayyan  15 Ashour  16 Gad  17 Ramadan  18 M. Hamdy  19 Magdy  20 Abou El Fotouh  21 Mansi  22 M. Sobhy  ผู้ฝึกสอน: Gharieb  |  |
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับ

เมืองหลวงทางวัฒนธรรมอาหรับ อยู่ภายใต้การจัดการขององค์การยูเนสโก ในโครงการเมืองหลวงทางวัฒนธรรม เพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมอาหรับและสร้างความร่วมมือในภูมิภาคอาหรับ
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมอาหรับ > เมืองหลวงทางวัฒนธรรมอาหรับในอดีต

ค.ศ. 1996:  ไคโร, ประเทศอียิปต์
ค.ศ. 1997:  ตูนิส, ประเทศตูนีเซีย
ค.ศ. 1998:  ชาร์จาห์, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ค.ศ. 1999:  เบรุต, ประเทศเลบานอน
ค.ศ. 2000:  ริยาด , ประเทศซาอุดีอาระเบีย
ค.ศ. 2001:  คูเวตซิตี  , ประเทศคูเวต
ค.ศ. 2002:  อัมมาน, ประเทศจอร์แดน
ค.ศ. 2003:  ราบัต, ประเทศโมร็อกโก
ค.ศ. 2004:  ซานา, ประเทศเยเมน
ค.ศ. 2005:  คาร์ทูม, ประเทศซูดาน
ค.ศ. 2006:  มัสกัต, ประเทศโอมาน
ค.ศ. 2007:  แอลเจียร์, ประเทศแอลจีเรีย
ค.ศ. 2008:  ดามัสกัส, ประเทศซีเรีย
ค.ศ. 2009:  อัลกุดส์, ประเทศปาเลสไตน์​
ค.ศ. 2010:  โดฮา, ประเทศกาตาร์
ค.ศ. 2011:  เซิร์ต, ประเทศลิเบีย
ค.ศ. 2012:  มานามา, ประเทศบาห์เรน
ค.ศ. 2013:  แบกแดด, ประเทศอิรัก
ค.ศ. 2014:  ตริโปลี, ประเทศลิเบีย
ค.ศ. 2015:  กงส์ต็องตีน, ประเทศแอลจีเรีย
ค.ศ. 2016:  สฟักซ์, ประเทศตูนิเซีย
ค.ศ. 2017:  ลักซอร์ , ประเทศอียิปต์
ค.ศ. 2018:  อุจดา, ประเทศโมร็อกโก
ค.ศ. 2019:  พอร์ตซูดาน, ประเทศซูดาน
ค.ศ. 2020:  เบธเลเฮม, ประเทศปาเลสไตน์
ค.ศ. 2021:  อิรบิด, ประเทศจอร์แดน
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมอาหรับ > เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับในขณะนี้

ค.ศ. 2022:  คูเวตซิตี, ประเทศคูเวต
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมอาหรับ > เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับในอนาคต

ค.ศ. 2023:  ตรีโปลี, ประเทศเลบานอน
ดูเพิ่ม

เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอเมริกา
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
แหล่งข้อมูลอื่น

Algiers Arab Capital of Culture 2007 - Official website
Damascus Arab Capital of Culture 2008 - Official website
Al-Quds Arab Capital of Culture 2009 - Official website
East Jerusalem: "Capital of Arab Culture 2009"
Manama Arab Capital of Culture 2012 - Official website
| ด ค กเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับ |
| --- | --- |
1996 ไคโร • 1997 ตูนิส • 1998 ชาร์จาห์ • 1999 เบรุต • 2000 ริยาด • 2001 คูเวตซิตี • 2002 อัมมาน • 2003 ราบัต • 2004 ซานา • 2005 คาร์ทูม •  2006 มัสกัต • 2007 แอลเจียร์ • 2008 ดามัสกัส • 2009 เยรูซาเลม • 2010 โดฮา • 2011 เซิร์ต • 2012 มานามา • 2013 แบกแดด • 2014 ตริโปลี • 2015 กงส์ต็องตีน  • 2016 สฟักซ์ • 2017 ลักซอร์ • 2018 อุจดา • 2019 พอร์ตซูดาน • 2020 เบธเลเฮม • 2021 อิรบิด • 2022 คูเวตซิตี • 2023 ตรีโปลี
แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโร

| แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโร |
| --- | --- |
جبهة تحرير مورو الإسلامية
รู้จักในชื่อ: Bangsamoro Islamic Armed Forces (BIAF)
คณะผู้นำ: อัล-ฮัดจ์ มูรัด เอบราฮิม, ซาลามัต ฮาชิม (อดีต)
ก่อตั้ง: 1977
ปีที่ปฏิบัติการ: 1977 – 27 มีนาคม ค.ศ. 2014 (หยุดยิงถาวร)
แยกจาก: แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโร
ประเทศ: ฟิลิปปินส์
เป้าหมาย: ให้ภูมิภาคบังซาโมโรเป็นเอกราช (อดีต) ก่อตั้งภูมิภาคที่มีสิทธิปกครองตนเองมากกว่าเขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม (ภูมิภาคปกครองตนเองบังซาโมโร)
กองบัญชาการ: Darapanan, Sultan Kudarat, จังหวัดมากินดาเนา
หนังสือพิมพ์: Luwanran
ภูมิภาคปฏิบัติการ: มินดาเนา, ประเทศฟิลิปปินส์
แนวคิด: การปกครองตนเองของโมโร  ลัทธิอิสลาม
สถานะ: ไม่ดำเนินการ (ในฐานะกลุ่มทหาร)
ธง: 
เว็บไซต์: https://www.luwaran.com/
แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโร (อังกฤษ: Moro Islamic Liberation Front, MILF; อาหรับ: جبهة تحرير مورو الإسلامية) เป็นกบฏแบ่งแยกดินแดนของชาวมุสลิม มีที่ตั้งอยู่ทางภาคใต้ของฟิลิปปินส์ ทางกลุ่มเรียกบริเวณที่ตนเองมีอิทธิพลว่า ”บังซา โมโร” ซึ่งครอบคลุมทางใต้ของเกาะมินดาเนา หมู่เกาะซูลู ปาลาวัน บาซิลัน และเกาะข้างเคียง มีชาวมุสลิมประมาณ 4.5 ล้านคนในฟิลิปปินส์และส่วนใหญ่อยู่ในบริเวณนี้
ประวัติ

แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรเดิมมีศูนย์กลางอยู่ในแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโรที่ก่อตั้งเมื่อราว พ.ศ. 2503 กลุ่มนี้มีความต้องการจัดตั้งรัฐอิสลามโมโรและดำเนินการก่อการร้ายเพื่อสนับสนุนแนวคิดนี้ รัฐบาลฟิลิปปินส์ไม่ยอมรับแนวคิดการจัดตั้งรัฐอิสลามและส่งกองทหารเข้ามาปราบปราม แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรแยกตัวออกมาเมื่อ พ.ศ. 2524 หลังจากที่แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโรยอมเจรจาสันติภาพกับรัฐบาล.
แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรกลายเป็นกลุ่มแบ่งแยกดินแดนที่ใหญ่ที่สุดในฟิลิปปินส์ มีการทำความตกลงหยุดยิงกับรัฐบาลเมื่อ พ.ศ. 2540 แต่ข้อตกลงนี้ถูกละเมิดเมื่อ พ.ศ. 2543 โดยรัฐบาลของโจเซฟ เอสตราด้า แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรได้ประกาศญิฮาด และมีการกล่าวอ้างว่ากลุ่มนี้มีความสัมพันธ์กับอาบูไซยาฟและอัลกออิดะฮ์
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2548 แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรเข้าโจมตีกองทหารของรัฐบาลในมากวินดาเนา ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 23 คน อาบู โซเฟียและอาบูไซยาฟเข้ามาเกี่ยวข้องในวันที่มีการต่อสู้ด้วย แต่แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรออกมาปฏิเสธภายหลังว่าไม่ได้เกี่ยวข้องกับการโจมตีนี้และปฏิเสธความเกี่ยวข้องกับอัลกออิดะฮ์ในทุกกรณี
วันที่ 7 ตุลาคม 2555 ประธานาธิบดีเบนิกโน อากีโนประกาศข้อตกลงแลกประโยชน์สันติภาพกับแนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
FAS.org: Moro Islamic Liberation Front
Moro Islamic Liberation Front (MILF) Narrative – National Consortium for the Study of Terrorism and Responses to Terrorism; University of Maryland เก็บถาวร 2020-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Moro Islamic Liberation Front (MILF) and Security in Southeast Asia
Moro Muslims engage US-Army: battles of Bud Dajo and Bud Bagsak เก็บถาวร 2011-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
GR Nos. 183591, 183572, 183893, and 183951, The Province of North Cotabato v. Republic, October 14, 2008
The Long Struggle to Silence the Guns of Rebellion: A Review of the Long and Winding Trail to the Elusive Peace Agreements by The CenSEI Report
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
เวิลด์บีชเกมส์ 2019

| --- | --- |

เมืองเจ้าภาพ: โดฮา
ประเทศ:  กาตาร์
ประเทศเข้าร่วม: 97
นักกีฬาเข้าร่วม: 1,237
ชนิด: 36 รายการ ใน 13 ชนิดกีฬา (14 สาขา)
พิธีเปิด: 12 ตุลาคม
พิธีปิด: 16 ตุลาคม
ประธานพิธีเปิด: ชีค โจอัน บิน ฮาหมัด บิน คาลิฟา อัล ธานี
เว็บไซต์ทางการ: www.awbgqatar.com
บาหลี 2023 →
เวิลด์บีชเกมส์ 2019 (อังกฤษ: 2019 World Beach Games; อาหรับ: 2019 ألعاب شاطئ العالم) หรือ "กีฬาชายหาดโลก" มีชื่อทางการว่า "ANOC World Beach Games Qatar 2019" หรือ "กาตาร์ 2019" เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับนานาชาติที่จัดขึ้นโดยสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (ANOC) ครั้งเป็นการจัดการแข่งขันเวิลด์บีชเกมส์ครั้งแรก จัดขึ้น 5 วัน ระหว่างวันที่ 11 ถึง 16 ตุลาคม ค.ศ. 2019 ที่โดฮา ประเทศกาตาร์ พิธีเปิดจัดขึ้นในวันที่ 12 ตุลาคม
แต่เดิมนั้นกำหนดจัดขึ้นในซานดิเอโก สหรัฐ แต่เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2016 ได้ประกาศว่าประสบปัญหาการเงินจึงต้องจัดหาเจ้าภาพใหม่
ในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2019 กาตาร์ ได้รับการประกาศให้เป็นเข้าภาพ เวิลด์บีชเกมส์ 2019
การแข่งขัน > ชนิดกีฬา

การแข่งขันเวิลด์บีชเกมส์ 2019 มีการแข่งขัน 14 ประเภทใน 13 ชนิดกีฬา รายการทั้งหมดในการแข่งขันครั้งนี้ไม่ใช่รายการในโอลิมปิก กล่าวคือ แตกต่างจากรายการในโปรแกรมโอลิมปิกฤดูร้อนก่อนหน้านี้ และมีความเท่าเทียมทางเพศ
บาสเกตบอล
บาสเกตบอล 3x3 (2) (รายละเอียด)
ฟุตบอล
ฟุตบอลชายหาด (2) (รายละเอียด)
แฮนด์บอล
แฮนด์บอลชายหาด (2) (รายละเอียด)
คาราเต้
คาราเต้ (2) (รายละเอียด)
เรือใบ
ไคท์บอร์ด (2) (รายละเอียด)
สเกตบอร์ด
สเกตบอร์ดพาร์ก  (รายละเอียด)
ปีนหน้าผา
โบลเดอร์ (2) (รายละเอียด)
ว่ายน้ำ
ว่ายน้ำสระเปิด (2) (รายละเอียด)
เทนนิส
เทนนิสชายหาด (2) (รายละเอียด)
ไตรกีฬา
อควาธลอน (3) (รายละเอียด)
วอลเลย์บอล
วอลเลย์บอลชายหาด 4x4  (2) (รายละเอียด)
สกีน้ำ
เวกบอร์ด (2) (รายละเอียด)
สกีน้ำกระโดด (2) (รายละเอียด)
มวยปล้ำ
มวยปล้ำชายหาด (8) (รายละเอียด)
ตัวเลขในวงเล็บ หมายถึง จำนวนการแข่งขันรายการเหรียญรางวัลในแต่ละสาขาที่แยกจากกัน
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

ประเทศที่เข่าร่วมแข่งขันครั้งนี้มี 97 ประเทศจากทั้งหมด 206 ประเทศ ดังนี้ :
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 นักกีฬาที่คว้าเหรียญรางวัล 2 คน (คนหนึ่งจากอิหร่านและอีกคนหนึ่งจากไนจีเรีย) ถูกตัดสินว่ามีความผิดในความผิดเกี่ยวกับสารกระตุ้นที่เกิดขึ้นในการแข่งขัน พวกเขาถูกปลดเหรียญรางวัลซึ่งถูกจัดสรรใหม่ในภายหลัง
*  เจ้าภาพ (กาตาร์)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สเปน (ESP) | 7 | 1 | 2 | 10 |
| 2 |  บราซิล (BRA) | 5 | 4 | 3 | 12 |
| 3 |  อิตาลี (ITA) | 4 | 1 | 1 | 6 |
| 4 |  สหรัฐ (USA) | 4 | 0 | 4 | 8 |
| 5 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 3 | 2 | 0 | 5 |
| 6 |  รัสเซีย (RUS) | 2 | 2 | 3 | 7 |
| 7 |  จอร์เจีย (GEO) | 2 | 2 | 0 | 4 |
| 8 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 9 |  เบลารุส (BLR) | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 10 |  ตุรกี (TUR) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 10 |  เนเธอร์แลนด์ (NED) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 12 |  เยอรมนี (GER) | 1 | 0 | 3 | 4 |
| 13 |  ปากีสถาน (PAK) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 13 |  เดนมาร์ก (DEN) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 13 |  โคลอมเบีย (COL) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 13 |  ไนจีเรีย (NGR) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 17 |  อาเซอร์ไบจาน (AZE) | 0 | 4 | 2 | 6 |
| 18 |  ฮังการี (HUN) | 0 | 3 | 1 | 4 |
| 19 |  ยูเครน (UKR) | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 20 |  จีน (CHN) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 20 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 20 |  อิหร่าน (IRI) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 23 |  กาตาร์ (QAT)* | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 23 |  จีนไทเป (TPE) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 23 |  บัลแกเรีย (BUL) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 23 |  ปวยร์โตรีโก (PUR) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 23 |  ฟินแลนด์ (FIN) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 23 |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 23 |  ออสเตรเลีย (AUS) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 23 |  โปแลนด์ (POL) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 31 |  โรมาเนีย (ROU) | 0 | 0 | 4 | 4 |
| 32 |  ชิลี (CHI) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 32 |  มองโกเลีย (MGL) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 32 |  สวีเดน (SWE) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 32 |  สาธารณรัฐโดมินิกัน (DOM) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 32 |  สโลวีเนีย (SLO) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 32 |  อินโดนีเซีย (INA) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 32 |  ฮ่องกง (HKG) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 32 |  เวเนซุเอลา (VEN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 32 |  แคนาดา (CAN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (40 ประเทศ) | รวม (40 ประเทศ) | 36 | 36 | 38 | 110 |
โมฮัมเหม็ด ออสมาน จาวารี

| โมฮัมเหม็ด ออสมาน จาวารี |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีโซมาเลีย รักษาการ
ดำรงตำแหน่ง 28 สิงหาคม พ.ศ. 2555 – 16 กันยายน พ.ศ. 2555
ก่อนหน้า: มูเซ ฮัสซัน ชีค ซายิด อับดุลเล (รักษาการ)
ถัดไป: ฮัสซัน ชีค โมฮามุด
ประธานรัฐสภาโซมาเลีย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  28 สิงหาคม พ.ศ. 2555
ก่อนหน้า: มูเซ ฮัสซัน ชีค ซายิด อับดุลเล (รักษาการ)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 ธันวาคม พ.ศ. 2488
ศาสนา: อิสลาม
พรรคการเมือง: อิสระ

ศาสตราจารย์ โมฮัมเหม็ด ออสมาน จาวารี (โซมาลี: Maxamed Cismaan Jawaari, อาหรับ: محمد عثمان الجواري) (เกิด 7 ธันวาคม พ.ศ. 2488 - 28 มิถุนายน 2567) เป็นทนายความและนักการเมืองชาวโซมาเลีย เขายังเคยป็นประธานรัฐสภากลางโซมาเลีย นอกจากนี้เขายังปฏิบัติหน้าที่เป็นรักษาการประธานาธิบดีโซมาเลียระหว่างวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ถึง 16 กันยายน พ.ศ. 2555
จาวารีเกิดเมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2488 หลังจากเรียนจบชั้นมัธยมศึกษา จาวารีได้รับปริญญาด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซมาเลียในโมกาดิชู
โมฮัมเหม็ด ฟาราห์ ซาลัด

| โมฮัมเหม็ด ฟาราห์ ซาลัด |
| --- | --- |

นายกรัฐมนตรีโซมาเลีย
ดำรงตำแหน่ง 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 – 1 มีนาคม พ.ศ. 2513
ก่อนหน้า: โมฮัมเหม็ด ฮาจี อิบราฮิม อิกอัล
ถัดไป: ยกเลิกตำแหน่ง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
ศาสนา: อิสลาม
พรรคการเมือง: พรรคสังคมนิยมปฏิวัติโซมาลี

โมฮัมเหม็ด ฟาราห์ ซาลัด (โซมาลี: Maxamed Faarax Salaad, อาหรับ: محمد فرح صلاد) เป็นนักการเมืองและทหารชาวโซมาลี เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโซมาเลียตั้งแต่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 ถึง 1 มีนาคม พ.ศ. 2513 เขาเข้ารับตำแหน่งเมื่อไซอัด บาร์รีทำรัฐประหารและเข้าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี หกเดือนต่อมาตำแหน่งนายกรัฐมนตรีก็ถูกยกเลิก
โมฮัมเหม็ด อาลี ซามาตาร์

| พลโท โมฮัมเหม็ด อาลี ซามาตาร์ |
| --- | --- |

นายกรัฐมนตรีโซมาเลีย
ดำรงตำแหน่ง 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 – 3 กันยายน พ.ศ. 2533
ก่อนหน้า: ยกเลิกตำแหน่ง
ถัดไป: โมฮัมเหม็ด ฮาวัดเล มาดาร์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2474
ศาสนา: อิสลาม
พรรคการเมือง: พรรคสังคมนิยมปฏิวัติโซมาลี

พลโท โมฮัมเหม็ด อาลี ซามาตาร์(โซมาลี: Maxamed Cali Samatar, อาหรับ: محمد علي سمتر) (เกิด พ.ศ. 2474) เป็นนักการเมืองชาวโซมาลีและนายพลของกองทัพโซมาเลีย เขาเป็นสมาชิกอาวุโสของคณะปฏิวัติสูงสุด นอกจากนี้เขายังดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโซมาเลียตั้งแต่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 ถึง 3 กันยายน พ.ศ. 2533
ฮะรอม

ฮะรอม (อาหรับ: حَرَام, [ħaˈraːm]) เป็นคำศัพท์ภาษาอาหรับที่แปลว่า ต้องห้าม ซึ่งอาจอิงถึง: บางสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ห้ามผู้คนที่ยังไม่บริสุทธิ์หรือเป็นสิ่งชั่วร้ายที่ "การกระทำมันถือเป็นสิ่งที่ต้องห้าม" ในนิติศาสตร์อิสลาม ฮะรอมถือเป็นการกระทำที่ห้ามโดยอัลลอฮ์และเป็นหนึ่งในห้าข้อบัญญัติอิสลาม (الأحكام الخمسة‎, อัลอะฮ์กามุลค็อมซะฮ์) ที่เป็นตัวกำหนดศีลธรรมของมนุษย์
การกระทำที่เป็นฮะรอมมักถูกห้ามในคำภีร์กุรอานและซุนนะฮ์ ถือเป็นสิ่งที่ต้องห้ามสูงสุด ถ้าบางสิ่งถือว่าเป็นฮะรอม มันก็คงเป็นเช่นนั้นโดยไม่สำคัญว่าจะมีเจตนาที่ดีหรือจุดประสงค์ที่น่ายกย่องแค่ไหนก็ตาม ฮะรอม จะถูกแปลงเป็นวัตถุโน้มถ่วงในวันพิพากษา ซึ่งจะถูกตั้งบนมีซาน (ตาชั่ง). และแต่ละมัซฮับมีมุมมองกับสิ่งที่เป็นฮะรอมไม่เหมือนกัน
ภาพรวม

การกระทำที่เป็นฮะรอมมีผลทำให้ผู้อื่นได้รับอันตรายและถือว่าเป็นบาป
พวกเขาจะถามเจ้าเกี่ยวกับน้ำเมา และการพนัน จงกล่าวเถิดว่า ในทั้งสองนั้นมีโทษมากและมีคุณหลายอย่างแก่มนุษย์ แต่โทษของมันทั้งสองนั้นมากกว่าคุณของมัน..."
โดยการนำคำว่า "คุณประโยชน์" ที่ตรงข้ามกับคำว่า "โทษ" ในโองการที่ 2:219 ของอัลกุรอาน ยืนยันว่า ฮะรอม คือสิ่งที่ก่อให้เกิดอันตราย ตามความจริงแล้ว ทุกสิ่งมีความหมายกับคู่ตรงข้ามของมัน; เช่น ถ้าไม่มีความหนาว เราจะไม่รู้ว่าความร้อนเป็นอย่างไร ดังนั้น บาปคือสิ่งที่ทำให้เราบาดเจ็บ เมื่อพระองค์ตรัสว่า "ห้าม" นั้น หมายถึง "อย่าทำร้ายตนเอง" หลักอิสลามได้กล่าวถึง ฮะรอม ว่า ถ้าบางสิ่งถูกห้ามหรือต้องห้าม ดังนั้น อะไรก็ตามที่นำไปหามันคือ การกระทำที่ฮะรอม ไม่จำกัดต่อบุคคลที่ทำในสิ่งที่ต้องห้ามเท่านั้น แต่ได้รวมไปถึงผู้ที่สนับสนุนให้ทำบาปด้วย
ห้าประเภทของ الأحكام الخمسة, อัลอะฮ์กามุลค็อมซะฮ์ หรือลำดับการกระทำตั้งแต่อนุญาตถึงไม่อนุญาตเป็นไปตามนี้:
واجب / فرض (ฟัรฎ์/วาญิบ) – "ภาคบังคับ"/"หน้าที่"
مستحب (มุสตะฮับบ์) – แนะนำ, "เป็นที่น่าพอใจ"
مباح (มุบาฮ์) – เป็นกลาง, "อนุญาตให้ทำได้"
مكروه (มักรูฮ์) – ไม่ชอบ, "หมดกำลังใจ"
حرام (ฮะรอม) – บาป, "ต้องห้าม"
ฮะรอมแบ่งออกเป็นสองประเภท ได้แก่:
الحرام لذاته (อัลฮะรอม ลิซาติฮ ) – การห้ามเพราะแก่นแท้ของมันและก่อให้เกิดอันตรายต่อบุคคลนั้น
การทำชู้, ฆาตกรรม, โจรกรรม
الحرام لغيره (อัลฮะรอม ลิฆ็อยริฮ ) – ถูกห้ามเพราะเหตุผลภายนอกที่ไม่ค่อยมีพิษภัย แต่มีส่วนกับสิ่งที่ต้องห้าม
ทรัพยสินที่ได้มาจากการทุจริต เช่น เงินที่ได้จากการโกง, การขโมย, ทุจริต, ฆาตกรรม และดอกเบี้ย หรืออะไรก็ตามที่ทำให้ผู้อื่นได้รับอันตราย
ในทางศาสนา ฮะรอม ตามอัลกุรอาน แบ่งได้เป็น:
การกระทำ เช่น การแช่ง, การผิดประเวณี, ฆาตกรรม และไม่ให้เกียรติพ่อแม่ของตน
นโยบาย เช่น ริบา (กินดอก, ดอกเบี้ย)
อาหารและเครื่องดื่มบางชนิด เช่น เนื้อหมูและแอลกอฮอล์
วัตถุ, อาหาร หรือการกระทำที่ฮะลาลในบางครั้ง ถือว่าเป็นฮะรอมในบางสถานการณ์ เช่น อาหารและเครื่องดื่มฮะลาลในช่วงเราะมะฎอน หรือวัวและสัตว์อื่น ๆ ที่ฮะลาล ไม่ได้ถูกเชือดตามวิถีอิสลาม
การไม่ทำบางอย่าง เช่นไม่ละหมาด
ประเภทการกระทำที่ต้องห้าม > อาหารและสิ่งมึนเมา

ในศาสนาอิสลาม การห้ามการกระทำหรือวัตถุที่ไม่ดีถูกสังเกตการณ์โดยมุสลิม เพื่อให้สอดคล้องไปตามคำสั่งในอัลกุรอาน
เกี่ยวกับเนื้อฮะรอมนั้น มุสลิมถูกสั่งห้ามไม่ให้กินเลือดที่กำลังไหล เนื้อบางชนิดเป็นฮะรอม เช่นหมู, สุนัข, แมว, ลิง หรือสัตว์ฮะรอมตัวอื่น โดยจะกินได้ก็ต่อเมื่อบุคคลนั้นอยู่ในสภาวะที่หิวโหย และจำเป็นต้องกินเนื้อเหล่านี้ อย่างไรก็ตาม ถ้าสังคมยังมีอาหารเพียงพอ ก็ไม่จำเป็นต้องกินเนื้อฮะรอมนี้ อาหารฮะรอมจะไม่เป็นที่อนุญาตเมื่อบุคคลในสังคมยังสามารถเข้าถึงอาหารได้ เพราะสังคมอิสลามเปรียบเสมือนเรือนร่างเดียวกัน และควรแจกอาหารฮะลาลแก่มุสลิมด้วยกัน
เนื้อบางชนิดจะยังคงฮะรอม ถ้าสัตว์ไม่ได้เชือดอย่างถูกวิธี การเชือดที่ฮะลาลจะต้องใช้มีดคม โดยสัตว์ต้องไม่เห็นมันก่อนถูกเชือด สัตว์ต้องหลับและกินอย่างเพียงพอก่อนเชือด และการเชือดต้องไม่อยู่ต่อหน้าสัตว์ตัวอื่น การเชือดจะต้องตัดเพียงครั้งเดียวผ่านช่องคอ โดยต้องตัดให้เร็ว เพื่อให้สัตว์รู้สึกเจ็บน้อยที่สุด ในระหว่างที่กำลังเชือด ผู้เชือดต้องอ่านพระนามอัลลอฮ์ โดยกล่าวว่า "บิสมิลลาฮ์" สัตว์ตัวใดที่ถูกเชือดในนามพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์จะถือว่าเป็นฮะรอม
มีโองการอัลกุรอานอยู่หลายอันที่มีการห้ามกินเนื้อบางประเภท:
ที่จริงที่พระองค์ทรงห้ามพวกเจ้านั้นเพียงแต่สัตว์ที่ตายเอง และเลือด และเนื้อสุกร และสัตว์ที่ถูกเปล่งเสียงที่มันเพื่ออื่นจากอัลลอฮ์ แล้วผู้ใดได้รับความคับขัน โดยมิใช่ผู้เสาะแสวงหา และมิใช่เป็นผู้ละเมิดขอบเขตแล้วไซร้ ก็ไม่มีบาปใด ๆ แก่เขา แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัยโทษผู้ทรงเมตตาเสมอ
และมีอะไรเกิดขึ้นแก่พวกเจ้ากระนั้นหรือ? ที่พวกเข้าไม่บริโภคจากสิ่งที่พระนามของอัลลอฮ์ถูกกล่าวบนมัน ทั้งๆ ที่พระองค์ทรงแจกแจงแก่พวกเจ้าแล้ว ซึ่งสิ่ง ที่พระองค์ได้ทรงห้ามแก่พวกเจ้า นอกจากสิ่งที่พวกเจ้าได้รับความคับขันให้ต้องการ มันเท่านั้น และแท้จริงมีผู้คนมากมายทำให้ผู้อื่นหลงผิดไป ด้วยความใคร่ใฝ่ต่ำของพวกเขาโดยปราศจากความรู้แท้จริง พระเจ้าของเจ้านั้นคือผู้ที่ทรงรอบรู้ยิ่งต่อผู้ละเมิดทั้งหลาย
แอลกอฮอล์เป็นสิ่งที่ต้องห้ามในศาสนาอิสลาม โดยค็อมร์เป็นคำศัพท์ภาษาอาหรับของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ก่อให้เกิดความมึนเมา รายงานจากนักเทววิทยาซะละฟี ท่านศาสดาประกาศว่าการห้ามไม่ได้มีแค่ไวน์เท่านั้น แต่ได้รวมไปถึงเบียร์ และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ชนิดอื่นที่ทำให้ผู้คนมึนเมา ท่านศาสดาได้ห้ามขายสิ่งมึนเมาเหล่านี้ แม้แต่คนที่ไม่ใช่อิสลามก็ตาม เป็นเรื่องที่ไม่ได้รับอนุญาตที่มุสลิมมีส่วนร่วมในนำเข้าหรือส่งออกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ทำงานหรือครอบครองสถานที่ขายสิ่งมึนเมาเหล่านี้ การให้สิ่งมึนเมาเป็นของขวัญถือว่าฮะรอมด้วย
มีฮะดีษหลายอันที่ห้ามกินเนื้อบางประเภทและสิ่งมึนเมาในศาสนาอิสลาม:
รายงานจากอบูษะละบะฮ์: ศาสนทูตของอัลลอฮ์ได้สั่งห้ามกินเนื้อของสัตว์มีเขี้ยว
รายงานจากอบูซะอีด: ท่านศาสดาได้กล่าวว่า: "อัลลอฮ์ทรงห้ามเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ในที่นี้ได้รวมถึงผู้ที่ครอบครองมัน พวกเขาจะไม่ดื่มและไม่ขายมัน"