stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บาร์เกิน

| บาร์เกิน |
| --- | --- |
นคร

   ธง ตราอาร์ม
บาร์เกินที่ตั้งของบาร์เกินในนอร์เวย์แสดงแผนที่นอร์เวย์บาร์เกินบาร์เกิน (เว็สต์ลัน)แสดงแผนที่เว็สต์ลันบาร์เกินบาร์เกิน (ยุโรป)แสดงแผนที่ยุโรป
พิกัด: 60°23′22″N 5°19′48″E﻿ / ﻿60.38944°N 5.33000°E﻿ / 60.38944; 5.33000
ประเทศ: นอร์เวย์
ภาค: ตะวันตก
เทศมณฑล: เว็สต์ลัน
อำเภอ: Midhordland
สถาปนา: ก่อน ค.ศ. 1070
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Trude Drevland (H)
 • ผู้ว่าการ: Ragnhild Stolt-Nielsen (H)
พื้นที่
 • นคร: 464.71 ตร.กม. (179.43 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 444.99 ตร.กม. (171.81 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 19.72 ตร.กม. (7.61 ตร.ไมล์)  4.2%
 • เขตเมือง: 94.03 ตร.กม. (36.31 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,755 ตร.กม. (1,064 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด: 987 เมตร (3,238 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 0 เมตร (0 ฟุต)
ประชากร
 • นคร:  283,929 (2019) คน
เดมะนิม: Bergenser/Bergensar
ชาติพันธุ์
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 5003–5098
รหัสพื้นที่: (+47) 5556
เว็บไซต์: www.bergen.kommune.no  
เทศบาล
ประเทศ: นอร์เวย์
มณฑล: เว็สต์ลัน
เขต: Midhordland
ก่อตั้ง: 1 มกราคม 1838
ศูนย์กลางการบริหาร: บาร์เกิน
รหัส ISO 3166: NO-4601
Official language form: Neutral
ข้อมูลจากสำนักงานสถิตินอร์เวย์
 
บาร์เกิน (นอร์เวย์: Bergen, ออกเสียง: [ˈbærɡn̩] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของนอร์เวย์ มีประชากร  332,500  (6 พฤศจิกายน 2567) เขตมหานครบาร์เกินตามนิยามโดย Statistics Norway มีประชากร 480,100  (6 พฤศจิกายน 2567)
บาร์เกินตั้งอยู่ในและเป็นศูนย์การปกครองของเทศมณฑลเว็สต์ลัน บนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของนอร์เวย์
เมืองนี้เป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมที่สำคัญของภูมิภาค โดยถือกันอย่างไม่เป็นทางการว่าเป็นเมืองหลวงของนอร์เวย์ตะวันตก และบางครั้งถูกเรียกเป็นเมืองหลวงฝั่งแอตแลนติกของนอร์เวย์
บาร์เกินเป็นหนึ่งในเก้าเมืองที่ถูกยกย่องให้เป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปในปีสหัสวรรษ
ท่าเรือซึ่งกินบริเวณข้ามเทศบาลต่าง ๆ ของบาร์เกินเป็นท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดในนอร์เวย์ และเป็นหนึ่งในท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป ธุรกิจและกิจการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ เกษตรใต้น้ำ และการเดินเรือในบาร์เกินนั้นใหญ่มาก สถาบันวิจัยสมุทรศาสตร์ Institute of Marine Research ในบาร์เกินนั้นใหญ่เป็นอันดับสองของยุโรป บาร์เกินเป็นฐานทัพหลักของราชนาวีนอร์เวย์ และสนามบินนานาชาติ Flesland ก็เป็นลานขึ้นลงเฮลิคอปเตอร์หลักของบริษัท North Sea oil และอุตสาหกรรมขุดเจาะน้ำมันและก๊าซ
ภาพมุมกว้างของอาคารฮันเซียติกของบริกเกิน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เมือง ในภาษานอร์เวย์และภาษาอังกฤษ[ลิงก์เสีย]
นำเที่ยวบาร์เกิน
| ด ค กเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป |
| --- | --- |
 1985 เอเธนส์ 1986 ฟลอเรนซ์ 1987 อัมสเตอร์ดัม 1988 เบอร์ลินตะวันตก 1989 ปารีส 1990 กลาสโกว์ 1991 ดับลิน 1992 มาดริด 1993 แอนต์เวิร์ป 1994 ลิสบอน 1995 นครลักเซมเบิร์ก 1996 โคเปนเฮเกน 1997 เทสซาโลนีกี 1998 สต็อกโฮล์ม 1999 ไวมาร์ 2000 เรคยาวิก บาร์เกิน เฮลซิงกิ บรัสเซลส์ ปราก กรากุฟ ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา อาวีญง โบโลญญา 2001 รอตเทอร์ดาม โปร์ตู 2002 บรูช ซาลามังกา 2003 กราทซ์ ปลอฟดิฟ 2004 เจนัว ลีล 2005 คอร์ก 2006 แพทรัส 2007 นครลักเซมเบิร์ก ซีบิว 2008 ลิเวอร์พูล สตาวังเงอร์ 2009 ลินทซ์ วิลนีอัส 2010 เอ็สเซิน อิสตันบูล เปช 2011 ตุรกุ ทาลลินน์ 2012 มารีบอร์ กีมาไรช์ 2013 กอชิตเซ มาร์แซย์ 2014 อือมิยอ รีกา 2015 มงส์ เปิลแซ็ญ 2016 ซานเซบัสเตียน วรอตสวัฟ 2017 ออร์ฮูส แพฟอส 2018 วัลเลตตา เลวาร์เดิน 2019 ปลอฟดิฟ มาเตรา 2020–เมษายน 2021 ริเยกา กอลเวย์ 2022 เกานัส แอฌวลต์เซิชท์ นอวีซาด 2023 แว็สเปรม ตีมีชออารา เอเลฟซีนา 2024 ตาร์ตู บาทอิชเชิล บูเดอ 2025 นอวากอรีตซา / โกริตเซีย เค็มนิทซ์ 2026 โอวลุ เตรนชีน 2027 เลียปายา
ธงชาติเดนมาร์ก

| --- | --- |


การใช้: ธงพลเรือน และ ธงเรือพลเรือน
สัดส่วนธง: 28:34 (14:17) ถึง 28:37
ประกาศใช้: ค.ศ. 1625 (ธงชาติ)  ค.ศ. 1748 (ธงการค้า) ค.ศ. 1842 (ธงทหาร) ค.ศ. 1854 (ใช้บนที่ดินส่วนบุคคล) สืบทอดจากสมัยกลาง (ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 13/14)
ลักษณะ: ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า สัดส่วนด้านยาว 6:2:9 สัดส่วนด้านกว้าง 6:2:6 ธงกางเขนนอร์ดิกสีขาวบนพื้นสีแดง ส่วนหัวของกางเขนอยู่ชิดกับทางด้านคันธง สัดส่วน: กว้าง 3:1:3 / ยาว 3:1:4.5 ถึง 3:1:5.25
 

Rigets flag — ธงราชอาณาจักร [เดนมาร์ก];   มีอีกชื่อว่า Splitflaget

การใช้: ธงราชการ และ ธงเรือราชการ 
สัดส่วนธง: 56:107
 

ธงราชนาวี

สัดส่วนธง: 70:107
ลักษณะ: ลักษณะเหมือนธงราชการแต่ค่าสีต่างกันเเละสัดส่วนต่างกันเล็กน้อย
 
ธงชาติเดนมาร์ก หรือ "ธงแดนเนอบรอก" (เดนมาร์ก: Dannebrog, ออกเสียง: [ˈtænəˌpʁoˀ]) เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีแดง มีรูปกางเขนแบบสแกนดิเนเวียสีขาวปลายจดขอบธง โดยที่ส่วนหัวของกางเขนนั้นอยู่ชิดกับทางด้านคันธง  รูปกางเขนบนผืนธงดังกล่าว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แทนศาสนาคริสต์  ได้มีการนำไปปรับใช้ในธงของกลุ่มประเทศนอร์ดิก อันได้แก่ สวีเดน นอร์เวย์ ฟินแลนด์ ไอซ์แลนด์ หมู่เกาะโอลันด์ และหมู่เกาะแฟโร เช่นเดียวกับธงของกลุ่มเกาะเชตแลนด์และออร์คนีย์ของสกอตแลนด์ ในระหว่างที่ประเทศเดนมาร์กและนอร์เวย์รวมตัวเป็นสหภาพเดียวกันนั้น ธงแดนเนอบรอกยังได้ใช้เป็นธงชาติสำหรับนอร์เวย์ และยังคงมีการใช้ต่อมาโดยมีการดัดแปลงเล็กน้อย ตราบจนกระทั่งนอร์เวย์ได้เริ่มใช้แบบธงปัจจุบันในปี ค.ศ. 1821
ธงแดนเนอบรอกนับเป็นธงประจำรัฐชาติที่เก่าแก่ที่สุดในโลกซึ่งยังคงใช้อยู่โดยรัฐชาติที่เป็นอิสระ
การออกแบบ

| ค่าโทนสี และ แบบธง | CMYK>  | HEX> HTML code | Pantone>  | RGB> R | RGB> G | RGB> B |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ธงราชการ ("Splitflag") |  | #E31836 | 186c | 224 | 024 | 054 |
| ธงราชนาวี ("Orlogsflag") |  | #AC0234 | 194c | 172 | 002 | 052 |
| กางเขนนอร์ดิก |  | #FFFFFF |  | 255 | 255 | 255 |
เชิงอรรถ

1 2  "Oldest continuously used national flag". Guinness World Records. สืบค้นเมื่อ 28 November 2016.
↑  Jeroen Temperman. State Religion Relationships and Human Rights Law. Martinus Nijhoff Publishers. สืบค้นเมื่อ 2007-12-31. Many predominantly Christian states show a cross, symbolising Christianity, on their national flag. Scandinavian crosses or Nordic crosses on the flags of the Nordic countries–Denmark, Finland, Iceland, Norway and Sweden–also represent Christianity.
↑  Carol A. Foley. The Australian Flag: Colonial Relic or Contemporary Icon. William Gaunt & Sons. สืบค้นเมื่อ 2007-12-31. The Christian cross, for instance, is one of the oldest and most widely used symbols in the world, and many European countries, such as the United Kingdom, Norway, Sweden, Finland, Denmark, Iceland, Greece and Switzerland, adopted and currently retain the Christian cross on their national flags.
↑  Andrew Evans. Iceland. Bradt. สืบค้นเมื่อ 2007-12-31. Legend states that a red cloth with the white cross simply fell from the sky in the middle of the 13-century Battle of Valdemar, after which the Danes were victorious. As a badge of divine right, Denmark flew its cross in the other Scandinavian countries it ruled and as each nation gained independence, they incorporated the Christian symbol.
↑  Evans, Andrew (2008). Iceland. Bradt Travel Guides. p. 27.
ดูเพิ่ม

ธงในประเทศเดนมาร์ก
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเดนมาร์ก ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
Danish flag legendary birthplace in Estonia เก็บถาวร 2012-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ประเทศ:  กรีซ  โครเอเชีย  จอร์เจีย1  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส1  เดนมาร์ก  ตุรกี1  นครรัฐวาติกัน  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  มาซิโดเนียเหนือ  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย1  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน1  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  ทรานส์นีสเตรีย  คอซอวอ  อับฮาเซีย  นากอร์โน-คาราบัค  นอร์เทิร์นไซปรัส  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สหภาพยุโรป 
1. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
ธงแดนเนอบรอกปลิวลงมาจากท้องฟ้า ในการรบที่ลินดันนิสเซ วันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1219 วาดโดยคริสเตียน ออกุสต์ โลเรนต์เซน เมื่อ ค.ศ. 1809
ประธานาธิบดีเซอร์เบีย

| ประธานาธิบดี แห่งสาธารณรัฐเซอร์เบีย |
| --- | --- |
Председник Републике Србије
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน อาเล็กซานดาร์ วูชิช ตั้งแต่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2017
การเรียกขาน: ฯพณฯ
ที่ว่าการ: โนวี ดวอร์ (เบลเกรด)
ผู้เสนอชื่อ: พรรคการเมืองที่เป็นตัวแทนในรัฐสภา
ผู้แต่งตั้ง: ประชานิยมโดยตรง
วาระ: 5 ปี ต่ออายุได้ครั้งเดียว
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: สลอบอดัน มีลอเชวิช  (11 มกราคม ค.ศ. 1991)
คนแรก: บอริส ตาดิช  (5 มิถุนายน ค.ศ. 2006)
เงินตอบแทน: 1,426 EUR ต่อเดือน
เว็บไซต์: www.predsednik.rs
ประธานาธิบดีแห่งเซอร์เบีย (เซอร์เบีย: Председник Србије, อักษรโรมัน: Predsednik Srbije) หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเซอร์เบีย (เซอร์เบีย: Председник Републике, อักษรโรมัน: Predsednik Republike)  เป็นตำแหน่งประมุขแห่งรัฐของเซอร์เบีย ผู้ดำรงตำแหน่งปัจจุบันคือ อาเล็กซานดาร์ วูชิช เขาชนะการเลือกตั้ง เมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2017 และเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2017
ประธานาธิบดีสามารถรับเลือกให้ดำรงตำแหน่งโดยตรงเป็นเวลาห้าปีและถูกจำกัดโดย รัฐธรรมนูญ ไม่เกินสองวาระ นอกจากยังเป็น ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ของกองทัพเซอร์เบีย ประธานาธิบดียังมีหน้าที่ในการแต่งตั้ง นายกรัฐมนตรี โดยต้องได้รับความยินยอมจากรัฐสภา และยังมีอิทธิพลต่อนโยบายต่างประเทศอยู่บ้าง สำนักงานประธานาธิบดีตั้งอยู่ที่ โนวี ดวอร์
บูฆอรอ

| บูฆอรอ |
| --- | --- |
นคร
จากบน และซ้ายไปขวา: มัสยิดปอยีแกลอนโดยตรงกลางของภาพเห็นหออะษานแกลยอน, อนุสรณ์ศพซามานี, ป้อมบูฆอรอ, ชอร์มีนอร์, ภาพทิวย่านเมืองเก่ายามเย็น
บูฆอรอแสดงแผนที่อุซเบกิสถานบูฆอรอแสดงแผนที่เอเชียตะวันตกและเอเชียกลาง
พิกัด: 39°46′N 64°26′E﻿ / ﻿39.767°N 64.433°E﻿ / 39.767; 64.433
ประเทศ:  อุซเบกิสถาน
แคว้น: บูฆอรอ
ตั้ง: 600 ปีก่อน ค.ศ.
ปรากฏชื่อครั้งแรก: ค.ศ. 500
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาล
 • นายกเทศมนตรี: Utkir Jumaev
พื้นที่
 • นคร: 143.0 ตร.กม. (55.213 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 73.0 ตร.กม. (28.2 ตร.ไมล์)
ความสูง: 225 เมตร (738 ฟุต)
ประชากร (2017)
 • นคร: 279,200 คน
 • ความหนาแน่น: 3,824 คน/ตร.กม. (9,900 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: GMT +5
รหัสไปรษณีย์: 2001ХХ
รหัสพื้นที่: (+998) 65
ทะเบียนพาหนะ: 20 (ก่อน ค.ศ. 2008)   80-84 (ตั้งแต่ ค.ศ. 2008)
เอชดีไอ (2018): 0.734 · ที่ 5 สูง
เว็บไซต์: www.buxoro.uz

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: ศูนย์กลางประวัติศาสตร์บูฆอรอ
ประเภท: วัฒนธรรม
เกณฑ์: (ii), (iv), (vi)
ขึ้นเมื่อ: 1993 (คณะกรรมการสมัยที่ 17)
เลขอ้างอิง: 602
รัฐ: อุซเบกิสถาน
ภูมิภาค: เอเชียและแปซิฟิก
 
 
บูฆอรอ (อุซเบก: Buxoro/Бухоро, ออกเสียง: [buχɒˈrɒ]; ทาจิก: Бухоро, ออกเสียง: [buxɔːˈɾɔː]) หรือทับศัพท์อิงอังกฤษ บูคารา เป็นเมืองใหญ่ที่สุดอันดับห้าของประเทศอุซเบกิสถาน มีประชากร 247,644 คน (ปี 2016) และเป็นเมืองหลักของแคว้นบูฆอรอ
บูฆอรอตั้งอยู่บนเส้นทางสายไหมในอดีต มีฐานะเป็นศูนย์กลางการค้า การศึกษา วัฒนธรรม และศาสนา ภาษาแม่ของคนในบูฆอรอคือภาษาทาจิกซึ่งเป็นภาษาย่อยหนึ่งของภาษาเปอร์เซีย ในอดีต บูฆอรอเคยเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิซามานิด, อาณาจักรข่านบูฆอรอ และเอมิเรตบูฆอรอ รวมถึงเป็นสถานที่เกิดของอิมามอัลบุคอรี ในเมืองมีโบราณสถานมากกว่า 140 แห่ง และยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนตัวเมืองเก่าของบูฆอรอซึ่งประกอบด้วยมัสยิดและมัดเราะซะฮ์จำนวนมากเป็นแหล่งมรดกโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

Through the Lens—the Silk Road Then and Now -A century of change is captured in photos of a fabled Central Asian oasis.
Forbes, Andrew, & Henley, David: Timur's Legacy: The Architecture of Bukhara and Samarkand (CPA Media).
UNESCO World Heritage list: Historic Centre of Bukhara
Audio interview with Bukhara resident about life in Bukhara
Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Bokhara" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 4 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. pp. 157–158.
39°46′N 64°26′E﻿ / ﻿39.767°N 64.433°E﻿ / 39.767; 64.433
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศอุซเบกิสถาน |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  อีชังกัลอา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์บูฆอรอ  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ชาฮ์รือซัปส์  ซามาร์กันต์ ชุมทางวัฒนธรรม  เส้นทางสายไหม : ฉนวนซารัฟชอน-การากุม  บริเวณแห้งแล้งหนาวเย็นแห่งทูรอน  |  |
| ทางธรรมชาติ |  เทียนชานตะวันตก  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้จดทะเบียนเป็นมรดกโลก
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  โครเอเชีย 
อื่น ๆ:  IdRef  İslâm Ansiklopedisi
ปราณายามะ

ปราณายามะ (สันสกฤต: प्राणायाम; prāṇāyāma) เป็นภาษาสันสกฤตแปลได้หลายอย่างเช่น "ส่วนเพิ่มเติมของปราณ (ลมหายใจหรือพลังชีวิต)" หรือ "การควบคุมลมหายใจ" ปราณยามะ มาจากคำสันสกฤตสองคำ คือ ปราณะ หมายถึง ลมหายใจหรือพลังชีวิต (เกี่ยวเนื่องกับลมหายใจ) และ ยมะ (yama) การควบคุมปราณ หรือ อยามะ ayāma ส่วนขยายของพลังชีวิต ปราณยามะเป็นวิธีการฝีกวิธีหนี่งในศาสตร์โยคะของอินเดียโบราณ
บารังเกราแห่งบาร์เซโลนา

| บารังเกราแห่งบาร์เซโลนา |
| --- | --- |
หลุมฝังศพของพระราชินีบารังเกราแห่งบาร์เซโลนา
ประสูติ: ค.ศ. 1116 บาร์เซโลนา
สิ้นพระชนม์: 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1149
ฝังพระศพ: อาสนวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลา
พระสวามี: พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยา
พระบุตร: พระเจ้าซันโชที่ 3 แห่งกัสติยา พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออน กอนส์ตันซาแห่งกัสติยา ซันชาแห่งกัสติยา การ์ซิอาแห่งกัสติยา อัลฟอนโซแห่งกัสติยา
พระบิดา: ราโมน บารังเกที่ 3
พระมารดา: ดุสแห่งพรอว็องส์
ตระกูล: บาร์เซโลนา
บารังเกรา (กาตาลา: Berenguera) หรือ เบเรงเกลา (สเปน: Berenguela; ค.ศ. 1116 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1149) เป็นพระราชินีคู่สมรสแห่งเลออนจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและจักรพรรดิแห่งสเปน ทรงเป็นบุตรสาวของราโมน บารังเกที่ 3 เคานต์แห่งบาร์เซโลนากับดุสแห่งพรอว็องส์ และเป็นน้องสาวของราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนา พระองค์เป็นพระมารดาของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออนกับพระเจ้าซันโชที่ 3 แห่งกัสติยา
พระราชประวัติ

บารังเกราอภิเษกสมรสที่ซัลดัญญาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1128 กับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งเลออน พระโอรสและทายาทของพระราชินีอูร์รากาที่ 1 แห่งเลออน มีจัดการต่อสู้วัวกระทิงเพื่อฉลองพิธีอันยิ่งใหญ่ที่จัตุรัสเก่าในเมืองดังกล่าว นับเป็นการต่อสู้วัวกระทิงครั้งแรกที่ปรากฏในประวัติศาสตร์สเปน
ในช่วงที่บารังเกรามีชีวิตอยู่ได้มีกลุ่มทางการเมืองใหม่พัฒนาตนเองขึ้นมาในทางตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทร นั่นคือการแยกตัวออกมาจากเลออนของโปรตุเกส ซึ่งทำให้กลุ่มราชอาณาจักรคริสเตียนมีความสมดุลมากขึ้น ราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนาและเจ้าชายแห่งอารากอน พี่ชายของพระองค์สามารถปลดแอกตนเองจากอำนาจของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 โดยมีบารังเกราผู้เป็นน้องสาวคอยให้ความช่วยเหลือ อินฟันตาด็อลซาแห่งอารากอน บุตรสาวของราโมน บารังเกที่ 4 หลานอาของบารังเกรา ต่อมาอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส
พระราชินีบารังเกราสิ้นพระชนม์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1149 หลังสิ้นพระชนม์ ร่างของพระองค์ถูกนำไปที่กาลิเซียเพื่อทำการฝังในอาสนวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลา หลุมฝังศพที่มีร่างที่เหลืออยู่ของพระราชินีบารังเกราตั้งอยู่ในโบสถ์น้อยของอาสนวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลา
การอภิเษกสมรสและทายาท

พระองค์มีพระโอรสธิดาจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออน ดังนี้
พระเจ้าซันโชที่ 3 แห่งกัสติยา (ค.ศ. 1134–1158) สืบทอดบัลลังก์กัสติยาต่อจากพระบิดา ร่างของพระองค์ถูกฝังอยู่ในอาสนวิหารโตเลโด
ราโมนแห่งกัสติยา (ค.ศ. 1136–?) ไม่ทราบวันสิ้นพระชนม์
ซันชาแห่งกัสติยา (ค.ศ. 1137–1179) อภิเษกสมรสกับพระเจ้าซันโชที่ 6 แห่งนาวาร์ ร่างของพระองค์ถูกฝังเคียงข้างพระสวามีในอาสนวิหารปัมโปลนา
พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออน (ค.ศ. 1137–1188) สืบทอดตำแหน่งกษัตริย์แห่งเลออนต่อจากพระบิดา ร่างของพระองค์ถูกฝังอยู่ในอาสนวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลา
กอนส์ตันซาแห่งกัสติยา (ค.ศ. 1136–1160) อภิเษกสมรสในปี ค.ศ. 1154 กับพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส ร่างของพระองค์ถูกฝังอยู่ในมหาวิหารแซ็ง-เดอนี
การ์ซิอาแห่งกัสติยา (ค.ศ. 1142–1146) ถูกฝังอยู่ในอารามซานซัลบาดอร์เดออญญา
อัลฟอนโซแห่งกัสติยา (ค.ศ. 1144/1146–1149) ฝังอยู่ในอารามซานเกลเมนเตเดโตเลโด
จัตุรัสเก่าที่เมืองซัลดัญญา มีการต่อสู้วัวกระทิงเกิดขึ้นครั้งแรกตามเอกสารในปี ค.ศ. 1128 ในช่วงพิธีหมั้นหมายของพระราชินีบารังเกรา
ประธานาธิบดีแอลเบเนีย

| ประธานาธิบดี แห่งสาธารณรัฐแอลเบเนีย |
| --- | --- |
ตราประจำตำแหน่ง
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน บัยรัม เบกัย ตั้งแต่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
จวน: ทำเนียบประธานาธิบดี
ที่ว่าการ: ติรานา
ผู้แต่งตั้ง: รัฐสภา
วาระ: 5 ปีต่ออายุได้ครั้งเดียว
สถาปนา: 30 เมษายน พ.ศ. 2534  (33 ปี 190 วัน)
คนแรก: รามิซ อาลีอา
รอง: ประธานรัฐสภา
เงินตอบแทน: 257,000 เลกต่อเดือน
เว็บไซต์: president.al
ประธานาธิบดีแอลเบเนีย  (แอลเบเนีย: Presidenti i Shqipërisë) หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐแอลเบเนีย (Presidenti i Republikës së Shqipërisë) เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศแอลเบเนีย ผู้บัญชาการทหารสูงสุดกองทัพแอลเบเนีย และเป็นตัวแทนความเป็นหนึ่งเดียวของชาวแอลเบเนีย
ประธานาธิบดีมีอำนาจกำหนดวันเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภา ตลอดจนการลงประชามติ การให้อภัยโทษ และการมอบรางวัลต่าง ๆ ในกรณีที่ประธานาธิบดีไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ ประธานรัฐสภาจะทำหน้าที่รักษาการแทนประธานาธิบดีจนกว่าประธานาธิบดีจะกลับคืนสู่อำนาจและหน้าที่นั้น หรือจนกว่าจะมีการเลือกตั้งประธานาธิบดีคนใหม่
สำนักงานประธานาธิบดีแอลเบเนียประกอบด้วยเจ้าหน้าที่ประจำตำแหน่งประธานาธิบดีและเจ้าหน้าที่สนับสนุนที่ขึ้นตรงต่อประธานาธิบดี สำนักงานแห่งนี้ตั้งอยู่ในทำเนียบประธานาธิบดีในกรุงติรานา รัฐธรรมนูญแห่งแอลเบเนียได้กำหนดสัญลักษณ์และธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดีซึ่งติดตั้งบนอาคารสำนักงานประธานาธิบดี ที่พำนักของประธานาธิบดี ยานพาหนะเมื่อประธานาธิบดีใช้งาน และในโอกาสพิธีอื่น ๆ คู่สมรสของประธานาธิบดีได้รับการยอมรับว่าเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของแอลเบเนีย แต่ไม่มีบทบาทอย่างเป็นทางการในการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี พวกเธอมักจะมีบทบาทในพิธีการที่ทำเนียบประธานาธิบดีและในระหว่างการเยือนอย่างเป็นทางการ
ประธานาธิบดีได้รับเลือกผ่านการลงคะแนนลับและต้องได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาแอลเบเนียด้วยคะแนนเสียงข้างมากสามในห้าของสมาชิกทั้งหมด โดยดำรงตำแหน่งเป็นระยะเวลา 5 ปี รัฐธรรมนูญแห่งแอลเบเนียกำหนดขีดจำกัดในการดำรงตำแหน่งสูงสุดสองวาระ ประธานาธิบดีที่ได้รับเลือกจะต้องสาบานตนเข้ารับตำแหน่งต่อหน้าสมาชิกรัฐสภาแอลเบเนีย
บอรึส รอมันแชนกอ

| บอรึส รอมันแชนกอ |
| --- | --- |
ภาพถ่ายของรอมันแชนกอในนิทรรศการ "พยาน" ที่เมืองไวมาร์ เยอรมนี เมื่อ ค.ศ. 2019
เกิด: บอรึส ตือมอฟียอวึช รอมันแชนกอ 20 มกราคม ค.ศ. 1926(1926-01-20) แคว้นซูมือ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน
เสียชีวิต: 18 มีนาคม ค.ศ. 2022(2022-03-18) (96 ปี) คาร์กิว ยูเครน
มีชื่อเสียงจาก: ผู้รอดชีวิตจากฮอโลคอสต์
บอรึส ตือมอฟียอวึช รอมันแชนกอ (ยูเครน: Бори́с Тимофі́йович Рома́нченко; 20 มกราคม ค.ศ. 1926 – 18 มีนาคม ค.ศ. 2022) เป็นบุคคลสาธารณะและนักเคลื่อนไหวชาวยูเครน และเป็นผู้รอดชีวิตจากฮอโลคอสต์ในค่ายกักกันบูเคินวัลท์ ค่ายกักกันมิทเทิลเบา-โดรา และค่ายกักกันแบร์เกิน-เบ็ลเซิน เขาถูกกองทัพรัสเซียสังหารด้วยกระสุนปืนใหญ่ที่ยิงใส่อาคารที่พักอาศัยระหว่างที่รัสเซียรุกรานยูเครนใน ค.ศ. 2022
ประวัติ

รอมันแชนกอเกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1926 ที่หมู่บ้านบอนดารีในแคว้นซูมือ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน
เมื่ออายุได้ 16 ปี รอมันแชนกอถูกกองทัพนาซีจับกุมและเนรเทศไปยังดอร์ทมุนท์ ที่นั่นเขาถูกบังคับใช้แรงงานในเหมืองถ่านหินเหมืองหนึ่ง หลังจากหลบหนีไม่สำเร็จ เขาก็ถูกนำตัวไปกักกันที่ค่ายบูเคินวัลท์และถูกบังคับให้ทำงานในสายการผลิตจรวดวี-2 ที่ศูนย์วิจัยกองทัพบกเพเนอมึนเดอ จากนั้นเขาถูกย้ายไปกักกันที่ค่ายมิทเทิลเบา-โดรา และในที่สุดก็ได้รับการปลดปล่อยออกจากค่ายแบร์เกิน-เบ็ลเซินใน ค.ศ. 1945 แต่เขาประจำการในกองทัพโซเวียตที่เยอรมนีตะวันออกต่อจนถึง ค.ศ. 1950 เมื่อบอริสได้กลับบ้าน เขาก็เข้าศึกษาต่อที่สถาบันการเหมืองแร่ในคาร์กิวและทำงานเป็นวิศวกร
หลังจากที่รอดชีวิตจากค่ายกักกันนาซีสามแห่ง รอมันแชนกอได้แบ่งปันความทรงจำของเขาเกี่ยวกับเหตุการณ์เหล่านั้นและมีส่วนร่วมในการรักษาความทรงจำเกี่ยวกับโศกนาฏกรรมที่เกิดจากนาซีอยู่เสมอ เขาเป็นรองประธาน (จากยูเครน) ของคณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยอดีตนักโทษบูเคินวัลท์-โดรา
เมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 2015 รอมันแชนกอกล่าวปราศรัยในสถานที่ที่เคยเป็นค่ายกักกันบูเคินวัลท์ และอ่านคำสาบานของเหล่านักโทษบูเคินวัลท์เป็นภาษารัสเซียว่า "Наш идеал — построить новый мир мира и свободы" ("อุดมคติของพวกเราคือการสร้างโลกใบใหม่ของสันติภาพและเสรีภาพ")
การเสียชีวิต

หลังจากที่ภรรยาของรอมันแชนกอเสียชีวิต เขาก็อาศัยอยู่ตามลำพังที่ชั้น 8 ของอาคารชุดหลังหนึ่งในเขตซัลติวกาของคาร์กิว โดยมียูลียา รอมันแชนกอ ผู้เป็นหลานสาว คอยแวะไปดูแลอยู่เสมอ
ในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022 ระหว่างการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย กองทัพรัสเซียได้ระดมยิงเขตซัลติวกาซึ่งเป็นย่านที่พักอาศัยอย่างต่อเนื่อง อาคารชุดของรอมันแชนกอถูกกระสุนปืนใหญ่ตกใส่ ยูลียากล่าวว่าตัวอาคารถูกไฟเผาทำลายโดยสิ้นเชิง และกล่าวว่ารอมันแชนกอ "เหลือเพียงกระดูกอยู่บนโครงเตียงที่เขานอนอยู่" อีฮอร์ แตแรคอว์ นายกเทศมนตรีนครคาร์กิว ได้สั่งการให้ช่วยเหลือครอบครัวของรอมันแชนกอในการเคลื่อนย้ายและฝังศพของเขา ดมือตรอ กูแลบา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศยูเครน แสดงความเห็นผ่านทวิตเตอร์ว่าเหตุการณ์นี้เป็น "อาชญากรรมที่เลวร้ายเหลือจะกล่าว รอดจากฮิตเลอร์ ตายเพราะปูติน"
อนุสรณ์

เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 สภานครไลพ์ซิชในเยอรมนีมีมติให้เปลี่ยนชื่อถนน "ทวร์มกูทชตราเซอ" (Turmgutstraße) ในย่านโกลิสซึ่งเป็นที่ตั้งของสถานกงสุลใหญ่รัสเซียด้วย เป็น "ถนนบอรึส รอมันแชนกอ" (Boris-Romantschenko-Straße) เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
ปราสาทปราก

| ปราสาทปราก |
| --- | --- |
Pražský hrad
ปราสาทปรากมองจากสะพานชาลส์

ข้อมูลทั่วไป
สถาปัตยกรรม: สถาปัตยกรรมขาโรก, มันเนอร์ริสม์
ที่ตั้ง: ปราก, ประเทศเช็กเกีย
ผู้เช่าในปัจจุบัน: Miloš Zeman (2013–ปัจจุบัน)
เริ่มสร้าง: 870
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: Matthias of Arras, Peter Parler
เว็บไซต์
www.hrad.cz
ปราสาทปราก (เช็ก: Pražský hrad; [ˈpraʃskiː ˈɦrat]; อังกฤษ: Prague Castle) เป็นหมู่ปราสาทในปราก ประเทศเช็กเกีย สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 9 ในปัจจุบันเป็นที่พำนักทางการของประธานาธิบดีเช็กเกีย ในอดีตเคยเป็นวังประจำกษัตริย์แห่งโบฮีเมีย, จักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และประธานาธิบดีเช็กโกสโลวาเกีย โบราณวัตถุสำคัญ มหามงกุฏโบฮีเมียเก็บรักษาในห้องลับภายในปราสาทนี้
ในปี 2006 กินเนสบุ๊กยกย่องให้ปราสาทปรากเป้นปราสาทโบราณที่ใหญ่ที่สุดในโลก ด้วยพื้นที่กว่า 70,000 ตารางเมตร (750,000 ตารางฟุต) ความยาว 570 เมตร (1,870 ฟุต) และความกว้างเฉลี่ย 130 เมตร (430 ฟุต) ปราสาทเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของปราก ด้วยจำนวนผู้เข้าเยี่ยมชมที่ 1.8  ล้านคนต่อปี
ทอมัส ดิเลนีย์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ดิเลนีย์ ขณะลงซ้อมให้แก่แวร์เดอร์เบรเมินในปี ค.ศ. 2017
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ทอมัส ยอเซฟ ดิเลนีย์
วันเกิด:   (1991-09-03) 3 กันยายน ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  Frederiksberg เดนมาร์ก
ส่วนสูง:  1.82 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เซบิยา
หมายเลข:  18
สโมสรเยาวชน
1993–2008:  โคเปนเฮเกน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2008–2016 |  โคเปนเฮเกน |  172 |  (19) |
| 2017–2018 |  แวร์เดอร์เบรเมิน |  45 |  (7) |
| 2018–2021 |  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ |  62 |  (4) |
| 2021– |  เซบิยา |  26 |  (2) |
ทีมชาติ‡
| 2008–2009 |  เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 18 ปี |  3 |  (0) |
| 2009–2010 |  เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 19 ปี |  11 |  (1) |
| 2011 |  เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 20 ปี |  2 |  (0) |
| 2010–2012 |  เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 21 ปี |  11 |  (0) |
| 2013– |  เดนมาร์ก |  69 |  (7) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2022 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2022 (UTC)
ทอมัส ยอเซฟ ดิเลนีย์ (เดนมาร์ก: Thomas Joseph Delaney; เกิด 3 กันยายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวเดนมาร์ก ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้แก่เซบิยา สโมสรในลาลิกา และทีมชาติเดนมาร์ก
ดิเลนีย์ เริ่มต้นอาชีพของเขากับโคเปนเฮเกน โดยลงเล่นมากถึง 249 นัดและทำ 24 ประตู ช่วยให้ทีมชนะเลิศเดนิชซูเปอร์ลีกา 5 สมัย และเดนิสคัพ 4 สมัย หลังขากนั้นเขาย้ายไปประเทศเยอรมนี กับแวร์เดอร์เบรเมิน และโบรุซีอาดอร์ทมุนด์ เขาลงเล่น 107 นัดในบุนเดิสลีกา ก่อนที่จะย้ายไปเซบิยาในปี ค.ศ. 2021 ด้วยค่าตัว 6 ล้านยูโร
ดิดลนีย์ เริ่มต้นลงเล่นให้กับทีมชาติเดนมาร์กชุดใหญ่ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 และการผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
ทีมชาติ

ดิเลนีย์ลงเล่นให้แก่ทีมชาติเดนมาร์กรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปีครั้งแรกในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 เขาลงเล่นให้แก่ทีมชาติชุดนี้สามนัดและลงเล่นให้แก่ทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปีอีก 11 นัด
วันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2010 เขาลงเล่นนัดแรกให้แก่ทีมชาติเดนมาร์กรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปีในเกมกระชับมิตรที่พบกับอิตาลี
ดิเลนีย์ลงเล่นนัดแรกให้แก่ทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2013 ในฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือกที่พบกับมอลตา
เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018 เขามีชื่อติดทีมชาติชุดลุยศึกฟุตบอลโลก 2018 ที่รัสเซีย
เขามีชื่อติดทีมชาติเดนมาร์กในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 ซึ่งเขาทำประตูแรกในนามทีมชาติในรอบก่อนรองชนะเลิศที่พบกับเช็กเกีย
ชีวิตส่วนตัว

ดิเลนีย์เกิดที่เดนมาร์กและใช้ช่วงเวลาในการเล่นในระดับเยาวชนที่นั่น พ่อของเขาก็เกิดที่เดนมาร์กแต่ก็มีเชื้อสายอเมริกันผ่านทางปู่ของเขาที่เกิดในสหรัฐ ดิเลนีย์ก็มีเชื้อสายไอริชผ่ายทางปู่ทวดของเขาซึ่งย้ายถิ่นฐานจากไอร์แลนด์ไปสหรัฐในช่วงทศวรรษ 1840 ซึ่งเป็นช่วงทุพภิกขภัยครั้งใหญ่
ดิเลนีย์ตาบอดสีเขียว-แดง
เกียรติประวัติ

โคเปนเฮเกน
เดนิชซูเปอร์ลีกา: 2009–10, 2010–11, 2012–13, 2015–16, 2016–17
เดนิชคัพ: 2011–12, 2014–15, 2015–16, 2016–17
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2020–21
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ: 2019
รางวัลส่วนตัว
รางวัลผู้เล่นดาวรุ่งแห่งปีของเดนมาร์ก (Arla’s Talent Award): 2009
เดนิชคัพไฟเตอร์: 2015
ผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของโคเปนเฮเกน: 2015, 2016