stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2553

การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2553 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 แม้ว่าในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคอนุรักษนิยมจะได้รับที่นั่งในสภาสามัญชนมากที่สุด แต่ไม่สามารถได้ที่นั่งมากกว่า 325 ที่นั่งเพื่อที่จะจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากได้ เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ พ.ศ. 2517 และครั้งที่สองนับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ที่รัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักรไม่สามารถมีรัฐบาลเสียงข้างมากได้ จึงเป็นรัฐบาลเสียงข้างน้อย พรรครัฐบาลเดิมอย่างพรรคแรงงานสูญเสียที่นั่งในสภาถึง 90 ที่นั่ง และจากการทำผลสำรวจพรรคแรงงานได้คะแนนเสียงน้อยกว่าพรรคอนุรักษนิยมถึง 2 ล้านเสียง มีคะแนนเสียงเป็นลำดับที่สอง ส่วนพรรคเสรีประชาธิปไตยตามมาเป็นลำดับที่สาม สูญเสียที่นั่งในสภาไป 5 ที่นั่ง ซึ่งไม่ตรงตามผลการสำรวจของหลายสำนักก่อนหน้านี้ที่ชี้ว่าพรคคเสรีประชาธิปไตยจะได้รับที่นั่งในสภาเพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตามพรรคเสรีประชาธิปไตยก็ยังได้รับคะแนนเสียงมากที่สุดนับตั้งแต่การก่อตั้งพรรคในปี พ.ศ. 2531 และมีโอกาสที่จะเป็นพรรคร่วมในการจัดตั้งรัฐบาลใหม่ ซึ่ง 4 วันหลังจากการเลือกตั้งที่นายกอร์ดอน บราวน์ประกาศว่า "จะก้าวลงจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคแรงงานในเดือนกันยายน"
ในการเลือกตั้งครั้งนี้แตกต่างจากการเลือกตั้งครั้งที่ผ่าน ๆ มาในหลายกรณี เช่น พรรคกรีนได้รับที่นั่งในสภาสามัญชนเป็นครั้งแรกเช่นเดียวกับพรรคสหพันธ์, ร้อยละ 35 ของคะแนนเสียงลงให้กับพรรคย่อยอื่น ๆ ที่ไม่ใช่พรรคคู่แข่งหลักอย่างพรรคแรงงานและพรรคอนุรักษนิยม, มีผู้ออกมาลงคะแนนเสียงมากที่สุดนับตั้งแต่การเลือกตั้งในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2461, เป็นครั้งแรกที่ทั้งสามพรรคหลักลงแข่งขันโดยที่ผู้นำของพรรคทั้งสามไม่เคยนำการหาเสียงในการเลือกตั้งครั้งก่อนหน้ามาเลยสักครั้งนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 และเป็นครั้งแรกที่มีการจัดให้มีการโต้วาทีกันทางโทรทัศน์ของผู้นำจากทั้งสามพรรค
พื้นเพ

วันที่ 6 เมษายน นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร นายกอร์ดอน บราวน์ ได้เข้าเฝ้าสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบทที่ 2 ในพระราชวังบัคคิงแฮมเพื่อขอพระบรมราชโองการยุบสภาในวันที่ 12 เมษายน หลังจากพิจารณามาเป็นเวลานาน และจัดงานแถลงข่าวยืนยันที่ทำเนียบนายกรัฐมนตรีในดาวนิงสตรีทว่าจะมีการจัดการเลือกตั้งในวันที่ 6 พฤษภาคม 5 ปีหลังจากการเลือกตั้งครั้งก่อนหน้าในปี พ.ศ. 2548 ในการเลือกตั้งครั้งนี้มีเขตเลือกตั้งทั้งหมด 649 เขตในสหราชอาณาจักร ภายใต้ระบบผู้สมัครที่มีคะแนนเสียงสูงสุดจะเป็นสมาชิกสภาสามัญชนของแต่ละเขต การลงคะแนนเสียงในเขตเติร์สก์และมอลตันถูกยกเลิกเป็นเวลา 3 สัปดาห์ เนื่องจากการเสียชีวิตของหนึ่งในผู้สมัคร นอกจากนี้ยังมีรายงานว่าประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งมีอุปสรรคในการลงคะแนนในเวลาเกือบ 22.00 นาฬิกา เนื่องจากเวลาในการลงคะแนนใกล้จะหมดลง เจ้าหน้าที่ประจำหน่วยเลือกตั้งมีไม่เพียงพอ และการเข้าแถวรอลงคะแนนที่ยาวเหยียด อีกทั้งบัตรลงคะแนนส่งมาล่าช้าและไม่เพียงพอ
การหาเสียงของพรรครัฐบาลอย่างพรรคแรงงานในการเลือกตั้งครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อรักษาการเป็นรัฐบาลของตนในสภา ที่ดำรงตำแหน่งมาติดต่อกันเป็นสมัยที่ 4 และเพื่อฟื้นฟูคะแนนนิยมของตนที่ตกต่ำมาตลอดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 ส่วนพรรคอนุรักษนิยมก็ตั้งเป้าที่จะช่วงชิงตำแหน่งสำคัญทางการเมืองของสหราชอาณาจักรหลังพ้ายแพ้ในการเลือกตั้งมาโดยตลอดตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ. 2533 - พ.ศ. 2543 อีกทั้งยังตั้งเป้าที่จะช่วงชิงการเป็นพรรครัฐบาลมาจากพรรคแรงงาน ส่วนพรรคเสรีประชาธิปไตยหวังที่จะช่วงชิงที่นั่งในสภามาจากทั้งพรรคแรงงานและพรรคอนุรักษนิยม นอกจากนี้ยังหวังว่าจะเป็นพรรคที่ถ่วงอำนาจระหว่างพรรคใหญ่ทั้งสองในสภาสามัญชน นับตั้งแต่การโต้ว่าทีทางโทรทัศน์ของผู้นำจากทั้งสามพรรคนักวิเคราะห์จำนวนมากก็ได้ทำการทำนายระดับคะแนนความนิยมหลังการโต้วาที ผลการวิเคราะห์บ่งชี้ว่ามีความเป็นไปได้ที่พรรคเสรีประชาธิปไตยจะได้ที่นั่งข้างมากในสภาและจัดตั้งรัฐบาล แต่ผลการวิเคราะห์หนึ่งวันก่อนวันเลือกตั้งชี้ว่าคะแนนความนิยมแกว่งจากพรรคเสรีประชาธิปไตยไปยังทั้งสองพรรคใหญ่จำนวนเล็กน้อย ซึ่งผลการสำรวจครั้งหลังสุดมีตัวเลขดังนี้
พรรคอนุรักษนิยม - 36%
พรรคแรงงาน - 28%
พรรคเสรีประชาธิปไตย - 27%
อย่างไรก็ตามผลการสำรวจถึงประชาชนที่ยังไม่ได้ตัดสินใจเลือกพรรคใดพรรคหนึ่งก็ปรากฏขึ้นและไม่สามารถคาดเดาใดแน่ชัดถึงผลที่จะออกมา พรรคชาติสกอตแลนด์ได้รับแรงกระตุ้นจากชัยชนะในการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาสกอตแลนด์ พ.ศ. 2550 จึงตั้งเป้าที่จะได้ที่นั่งจำนวน 20 ที่นั่ง และหวังที่จะเป็นพรรคที่ถ่วงอำนาจในสภา เช่นเดียวกับพรรคเวลส์ที่หวังจะได้ที่นั่งจากเขตเลือกตั้งในแคว้นเวลส์ และพรรคเล็กพรรคน้อยอื่น ๆ ก็หวังที่จะมีที่นั่งในสภาสามัญชน
พื้นเพ > ลำดับเหตุการณ์

| --- | --- |
วันจันทร์ที่ 12 เมษายน: ประการศยุบสภาสามัญชน เริ่มต้นการหาเสียงอย่างเป็นทางการ
วันอังคารที่ 20 เมษายน: วันสุดท้ายของการรับสมัครผู้ลงสมัครสมาชิกสภาสามัญชน
วันพฤหัสบดีที่ 6 พฤษภาคม: วันเลือกตั้ง
วันอังคารที่ 11 พฤษภาคม: เดวิด คาเมรอน ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโดยที่พรรคเสรีประชาธิปไตยเป็นพรรคร่วมรัฐบาล
วันอังคารที่ 18 พฤษภาคม: จัดตั้งสภาสามัญชนสมัยที่ 55
วันอังคารที่ 25 พฤษภาคม: เปิดประชุมรัฐสภาสมัยวิสามัญที่ 55
วันอังคารที่ 27 พฤษภาคม: การลงคะแนนชดเชยรอบพิเศษในเขตเติร์สก์และมอลตัน
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – ทีมหญิง

กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ประเภททีมหญิง แข่งขันที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน รอบชิงชนะเลิศจัดขึ้นในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2008
ผลการแข่งขัน

| ลำดับ | ประเทศ | นักกีฬา | เทคนิค | ฟรี | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! |  รัสเซีย | Anastasia Davydova, Mariya Gromova, Natalia Ishchenko, Elvira Khasyanova, Daria Korobova, Alexandra Patskevich, Svetlana Romashina, Anzhelika Timanina, Alla Shishkina | 98.100 | 98.930 | 197.030 |
| 2 ! |  จีน | Chang Si, Chen Xiaojun, Huang Xuechen, Jiang Tingting, Jiang Wenwen, Liu Ou, Luo Xi, Wu Yiwen, Sun Wenyan | 97.000 | 97.010 | 194.010 |
| 3 ! |  สเปน | Clara Basiana, Alba Cabello, Ona Carbonell, Margalida Crespi, Andrea Fuentes, Thais Henriquez, Paula Klamburg, Irene Montrucchio, Laia Pons | 96.200 | 96.920 | 193.120 |
| 4 |  แคนาดา | Marie-Pier Boudreau Gagnon, Stephanie Durocher, Jo-Annie Fortin, Chloe Isaac, Stéphanie Leclair, Tracy Little, Elise Marcotte, Valerie Welsh, Karine Thomas | 94.400 | 95.230 | 189.630 |
| 5 |  ญี่ปุ่น | Yumi Adachi, Aika Hakoyama, Yukiko Inui, Mayo Itoyama, Chisa Kobayashi, Risako Mitsui, Mariko Sakai, Kurumi Yoshida, Mai Nakamura | 93.800 | 93.830 | 187.630 |
| 6 |  สหราชอาณาจักร | Katie Clark, Katie Dawkins, Olivia Allison, Jennifer Knobbs, Victoria Lucass, Asha Randall, Jenna Randall, Katie Skelton, Yvette Baker | 87.300 | 88.140 | 175.440 |
| 7 |  อียิปต์ | Reem Abdalazem, Shaza Abdelrahman, Nour El-Afandi, Dalia El-Gebaly, Samar Hassounah, Youmna Khallaf, Mai Mohamed, Mariam Omar, Aya Darwish | 77.600 | 78.360 | 155.960 |
| 8 |  ออสเตรเลีย | Eloise Amberger, Jenny-Lyn Anderson, Sarah Bombell, Olia Burtaev, Tamika Domrow, Bianca Hammett, Tarren Otte, Samantha Reid, Frankie Owen | 77.500 | 77.430 | 154.930 |
การะเกด

การะเกด อาจหมายถึง
เตยทะเล - ไม้ประดับยืนต้น ดอกมีกลิ่นหอม
ตำบลการะเกด อำเภอเชียรใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช
รางวัลช่อการะเกด - รางวัลที่มอบให้แก่นักเขียนเรื่องสั้น จัดโดยนิตยสารโลกหนังสือ
การะเกด (นักร้อง) - นักร้องเพลงลูกทุ่ง
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – รอบคัดเลือก

แม่แบบ:ระบำใต้น้ำโอลิมปิกฤดูร้อน2012
การแข่งขันกีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันระบำใต้น้ำเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 100 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 8 คน (1 ทีมต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2012
สรุปผลการคัดเลือก

| ชาติ | ทีม | คู๋ | นักกีฬา |
| --- | --- | --- | --- |
|  อาร์เจนตินา |  | X | 2 |
|  ออสเตรเลีย | X | X | 8 |
|  ออสเตรีย |  | X | 2 |
|  บราซิล |  | X | 2 |
|  แคนาดา | X | X | 8 |
|  เช็กเกีย |  | X | 2 |
|  จีน | X | X | 8 |
|  ฝรั่งเศส |  | X | 2 |
|  สหราชอาณาจักร | X | X | 8 |
|  กรีซ |  | X | 2 |
|  อียิปต์ | X | X | 8 |
|  ฮังการี |  | X | 2 |
|  อิสราเอล |  | X | 2 |
|  อิตาลี |  | X | 2 |
|  ญี่ปุ่น | X | X | 8 |
|  คาซัคสถาน |  | X | 2 |
|  เม็กซิโก |  | X | 2 |
|  เกาหลีเหนือ |  | X | 2 |
|  รัสเซีย | X | X | 8 |
|  เกาหลีใต้ |  | X | 2 |
|  สเปน | X | X | 8 |
|  สวิตเซอร์แลนด์ |  | X | 2 |
|  ยูเครน |  | X | 2 |
|  สหรัฐ |  | X | 2 |
| รวม : 24 NOC | 8 | 24 |  |
ทีมหญิง

| การแข่งขัน | โควต้า | ผ่านคัดเลือก |
| --- | --- | --- |
| Africa | 1 |  อียิปต์ |
| Americas | 1 |  แคนาดา |
| Asia | 1 |  จีน |
| Europe/Host | 1 |  สหราชอาณาจักร |
| Oceania | 1 |  ออสเตรเลีย |
| 2012 Olympic Qualifying Tournament - Top 3 | 3 |  รัสเซีย  สเปน  ญี่ปุ่น |
| รวม | 8 |  |
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 4

| โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 4 |
| --- | --- |
ประเภท: เรียลลิตี้
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
จำนวนตอน: 14
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ไฮดี คลูม, ฮาร์วีย์ ไวน์สไตน์ แดน คัตฟอร์ท, เจน ลิปซิตซ์ บ็อบ ไวน์สไตน์, เจน ชา เดสิรี กรูเบอร์, ริช บาย
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: บราโว
ออกอากาศ: 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 (2007-11-14) – 5 มีนาคม ค.ศ. 2008 (2008-03-05)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
ฤดูกาลที่ 3 ฤดูกาลที่ 5
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 4 เป็นรายการเรียลลิตีโชว์ค้นหานักออกแบบแฟชั่นของสหรัฐอเมริกา ออกอากาศครั้งแรกที่สหรัฐอเมริกาทางช่องบราโว่ ในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในฤดูกาลนี้มีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 15 คน และได้นางแบบชื่อดัง ไฮดี คลูม รับหน้าที่เป็นพิธีกรและกรรมการตัดสินในฤดูกาลนี้ ร่วมกับ ไมเคิล คอร์ส นักออกแบบแฟชั่นชื่อดัง และ นีน่า การ์เซีย บรรณาธิการนิตยสาร แอล (Elle) นอกจากนี้ยังมี ทิม กันน์ มาเป็นที่ปรึกษาคอยให้คำแนะนำกับผู้เข้าแข่งขันอีกด้วย
ผู้เข้าแข่งขัน > นักออกแบบแฟชั่น

15 นักออกแบบในฤดูกาลนี้ ประกอบไปด้วย:
| ผู้เข้าแข่งขัน | อายุ | บ้านเกิด | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- |
| ซีโมน เลอบลังก์ | 32 | ลอว์เรนซ์วิลล์, จอร์เจีย | อันดับที่ 15 |
| มาริออน ลี | 39 | ไทเลอร์, เท็กซัส | อันดับที่ 14 |
| คาร์เมน เว็บเบอร์ | 39 | ชาร์ลอตต์, นอร์ทแคโรไลนา | อันดับที่ 13 |
| แจ็ค แม็คเคนรอธ | 38 | นิวยอร์ก, นิวยอร์ก | อันดับที่ 12 (ถอนตัว) |
| สตีเวน โรเซนการ์ด | 30 | ชิคาโก, อิลลินอยส์ | อันดับที่ 11 |
| เอลิซา ฮิเมเนซ | 42 | เอลแพโซ, เท็กซัส | อันดับที่ 10 |
| เควิน คริสเตียนา | 31 | แฟร์ฟิลด์, นิวเจอร์ซีย์ | อันดับที่ 9 |
| คริสตินา "คิท พิสทอล" สคาร์โบ | 26 | ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย | อันดับที่ 8 |
| วิคตอเรีย ฮง | 34 | วินเชสเตอร์, เวอร์จิเนีย | อันดับที่ 7 |
| ริคกี ริซาลเด | 35 | เอสคอนดิโด, แคลิฟอร์เนีย | อันดับที่ 6 |
| แคทลีน "สวีท พี" วอห์น | 46 | ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย | อันดับที่ 5 |
| คริส มาร์ช | 44 | ซานฟรานซิสโก, แคลิฟอร์เนีย | อันดับที่ 4 |
| จิลเลียน ลูอิส | 26 | เซลเดน, นิวยอร์ก | อันดับที่ 3 |
| รามี คาชู | 31 | เยรูซาเลม, อิสราเอล | รองชนะเลิศ |
| คริสเตียน ซีรีอาโน | 21 | แอนแนโพลิส, แมริแลนด์ | ชนะเลิศ |
ผู้เข้าแข่งขัน > นางแบบ

| นางแบบ | อายุ | บ้านเกิด | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- |
| เวนดี ซัลลิแวน | 28 | แคนตัน, แมสซาชูเซตส์ | อันดับที่ 15 |
| เชอรอน สมิธ | 22 | ทอร์แรนซ์, แคลิฟอร์เนีย | อันดับที่ 14 |
| แอนนา ลิตา เปเรซ | 25 | เคียฟ, ยูเครน | อันดับที่ 13 |
| คริสตินา แอนเดอร์สัน-แม็คโดนัลด์ | 23 | มีโดว์บรูค, เพนซิลเวเนีย | อันดับที่ 12 |
| แอชลีย์ อีแวนส์ | 22 | สมิทวิลล์, มิสซูรี | อันดับที่ 11 |
| เคที เนลสัน | 19 | นิวยอร์ก, นิวยอร์ก | อันดับที่ 10 |
| เอวีวา บร็อคส์ | 21 | ลอนดอน, อังกฤษ | อันดับที่ 9 |
| มารี ซอลเตอร์ | 25 | เคที, เท็กซัส | อันดับที่ 8 |
| แจ็กเกอรีน มิรานน์ | 21 | นิวยอร์ก, นิวยอร์ก | อันดับที่ 7 |
| อแมนดา อัลเตอร์ | 23 | เดอวิตต์, อาร์คันซอ | อันดับที่ 6 |
| ลีอา แรนเนลส์ | 22 | บริดจ์วอเตอร์, นิวเจอร์ซีย์ | อันดับที่ 5 |
| มาร์เซีย มิทเชลล์ | 23 | เบิร์กเชียร์, แมสซาชูเซตส์ | อันดับที่ 4 |
| ลอเรน บราวน์ | 18 | กราฟตัน, แมสซาชูเซตส์ | อันดับที่ 3 |
| ซาแมนธา "แซม" รุจจีโร | 19 | เรดดิง, คอนเนตทิคัต | รองชนะเลิศ |
| ลิซ่า นาร์จิ | 25 | นิวยอร์ก, นิวยอร์ก | ชนะเลิศ |
รายชื่อตอน > ตอนที่ 1: Sew Us What You Got

ในตอนแรกของฤดูกาลนี้ นักออกแบบทั้ง 15 คนได้เดินทางมายังอพาร์ตเมนท์ในนครนิวยอร์ก ซึ่งเป็นที่พักของพวกเขา จากนั้นทุกคนได้ไปรวมกันที่สวนสาธารณะไบรอันท์ เพื่อฉลองปาร์ตี้แชมเปญและทำความรู้จักกัน จากนั้นไฮดี คลูม และ ทิม กันน์ ได้ออกมาต้อนรับพวกเขา พร้อมกับแจ้งโจทย์สำหรับการแข่งขันในครั้งแรก นั่นคือพวกเขาจะต้องสร้างสรรค์ชุดที่สะท้อนความเป็นตัวตนของพวกเขาในฐานะของนักออกแบบออกมาให้มากที่สุด โดยที่สวนสาธารณะไบรอันท์นั้นมีเต็นท์กางอยู่ 3 เต็นท์ ซึ่งภายในมีผ้าจากร้านมูดสำหรับตัดชุดแบบต่างๆมากมาย รวมมูลค่ากว่า 50,000 ดอลลาร์ นักออกแบบมีเวลา 10 นาทีในการเลือกผ้าไปให้ได้มากที่สุด พวกเขามีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ นักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในการแข่งขันครั้งต่อไป
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: โมนีค ลูลิเออร์
ผู้ชนะ: รามี
ผู้ถูกคัดออก: ซีโมน
ออกอากาศ: 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
รายชื่อตอน > ตอนที่ 2: I Started Crying / Money Changes Everything

ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 14 คน ได้พบกับ ดาราชื่อดัง ซาราห์ เจสสิกา พาร์กเกอร์ ซึ่งได้มามอบโจทย์การแข่งขันในครั้งนี้ให้กับพวกเขา นั่นคือการออกแบบชุด 2 ชิ้น ให้กับคอลเลคชันเสื้อผ้าของเธอ โดยนักออกแบบทุกคนจะมีเวลาคนละ 30 นาทีในการออกแบบชุดเพื่อนำเสนอต่อเจสสิกา จากนั้นเธอจะเลือก 7 นักออกแบบให้เป็นหัวหน้าทีม และหัวหน้าทีมจึงจะเลือกลูกทีม 1 คน (จาก 7 นักออกแบบที่ไม่ได้ถูกเลือก) นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 15 ดอลลาร์ ในการซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ ชุดที่ชนะในการแข่งขันครั้งนี้จะได้วางขายในร้านเสื้อผ้า สตีฟ&แบร์รี่ (Steve & Barry's)
รายชื่อทีม:
หัวหน้าทีม ริคกี และลูกทีม แจ็ค
หัวหน้าทีม คริสเตียน และลูกทีม คาร์เมน
หัวหน้าทีม รามี และลูกทีม จิลเลียน
หัวหน้าทีม เอลิซา และลูกทีม สวีท พี
หัวหน้าทีม คิท และลูกทีม คริส
หัวหน้าทีม วิคตอเรีย และลูกทีม เควิน
หัวหน้าทีม มาริออน และลูกทีม สตีเวน
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: ซาราห์ เจสสิกา พาร์กเกอร์
ผู้ชนะ: วิคตอเรีย
ผู้ถูกคัดออก: มาริออน
ออกอากาศ: 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
รายชื่อตอน > ตอนที่ 3: Fashion Giant

ในตอนนี้ ทิม กันน์ ได้พานักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 13 คน ไปพบกับ ทิกิ บาร์เบอร์ นักกีฬาอเมริกันฟุตบอลชื่อดัง ซึ่งทิกิได้มามอบโจทย์สำหรับการแข่งขันในครั้งนี้ให้กับพวกเขา นั่นคือการสร้างสรรค์ชุด 3 ชิ้น ให้กับเขา สำหรับใส่ออกรายการ ทูเดย์ โชว์ โดยในครั้งนี้จะเปลี่ยนจากนางแบบเป็นนายแบบแทน
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: ทิกิ บาร์เบอร์
ผู้ชนะ: แจ็ค
ผู้ถูกคัดออก: คาร์เมน
ออกอากาศ: 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
รายชื่อตอน > ตอนที่ 4: Trendsetter

ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 12 คนได้พบกับ ทิม กันน์ และ นีน่า การ์เซีย ที่ได้มาพูดถึงเทรนด์แฟชั่นที่ตกยุคไปแล้ว จากนั้นจึงได้มอบโจทย์ในการแข่งขันครั้งนี้ให้แก่นักออกแบบ นั่นคือการสร้างสรรค์ชุดให้ทันสมัยจากเทรนด์ที่ตกยุคไปแล้ว นักออกแบบแต่ละคนได้เลือกเทรนด์ตกยุคที่ตัวเองจะต้องออกแบบคนละ 1 เทรนด์ จากนั้นทิมได้ประกาศให้พวกเขาได้ทราบว่า การแข่งขันในครั้งนี้พวกเขาจะต้องทำงานเป็นทีม 3 คน และจะต้องออกแบบ 3 ชุดให้ออกมามีความเกี่ยวข้องและเป็นไปในทางเดียวกัน (เสมือนเป็นคอลเล็คชั่นเดียวกัน) และพวกเขาจะต้องเลือกหัวหน้าทีมด้วย แต่ละทีมจะได้รับเงิน 225 ดอลลาร์ในการซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จ
จิลเลียน (หัวหน้าทีม), เควิน และ รามี (เทรนด์: overalls, 1970s flare, poodle skirt)
คริส (หัวหน้าทีม), สวีท พี และ สตีเวน (เทรนด์: shoulder pads, baggy sweater, dancewear)
คริสเตียน (หัวหน้าทีม), แจ็ค และ คิท (เทรนด์: zoot suit, pleather, fringe)
ริคกี (หัวหน้าทีม), เอลิซา และ วิคตอเรีย (เทรนด์: neon, cutouts, underwear as outerwear)
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: ดอนนา คาราน
ผู้ชนะ: จิลเลียน
ผู้ถูกคัดออก: คริส
ออกอากาศ: 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550
รายชื่อตอน > ตอนที่ 5: What's the Skinny?

ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 11 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดให้กับลูกค้าซึ่งเป็นผู้หญิงที่เคยอ้วนมาก่อน โดยจะต้องใช้เสื้อผ้าเดิมของพวกเธอมาทำเป็นชุดใหม่ที่ทันสมัยและเข้ากับรูปร่างที่ผอมลงแล้วของพวกเธอ นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 10 ดอลลาร์เพื่อซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ นักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไป
นักออกแบบและลูกค้า:
สตีเวน ออกแบบให้ ลอร่า
คริส ออกแบบให้ ซิลเวีย
จิลเลียน ออกแบบให้ เอริก้า
เควิน ออกแบบให้ เอลิซ
สวีท พี ออกแบบให้ คริส
วิคตอเรีย ออกแบบให้ โอรี่
เอลิซา ออกแบบให้ เทรซี่
ริคกี ออกแบบให้ เพนนี
คิท ออกแบบให้ อลิเชีย
คริสเตียน ออกแบบให้ เคอร์รี่
รามี ออกแบบให้ ลิซ่า
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: แพทริก โรบินสัน
ผู้ชนะ: คริสเตียน
ถอนตัว: แจ็ค มีอาการปากเบี้ยว เกิดจากการติดเชื้อ MRSA ซึ่งต้องเข้ารับการรักษาจากแพทย์ จึงถอนตัวออกจากการแข่งขัน ทำให้ คริส นักออกแบบที่ถูกคัดออกคนล่าสุด ถูกเรียกกลับเข้าสู่การแข่งขันอีกครั้ง
ผู้ถูกคัดออก: สตีเวน
ออกอากาศ: 12 ธันวาคม พ.ศ. 2550
รายชื่อตอน > ตอนที่ 6: Eye Candy

ในตอนนี้ ทิม กันน์ ได้พานักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 10 คน ไปยังไทม์สแควร์ ในนิวยอร์ก และได้บอกจุดหมายปลายทางของการออกมาในครั้งนี้ นั่นคือร้านขนมหวานเฮอร์ชีส์ สโตร์ โดยโจทย์สำหรับการแข่งขันในครั้งนี้นั่นคือ นักออกแบบทุกคนจะต้องสร้างสรรค์ชุดโดยใช้วัสดุอะไรก็ได้จากสินค้าในร้านขนมเฮอร์ชีส์แห่งนี้ โดยนักออกแบบมีเวลาคนละ 5 นาทีที่จะหาวัสดุไปใช้ทำชุดของตนเองและหยิบไปให้ได้มากที่สุด และมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ นักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไป
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: แซค โพเซ่น
ผู้ชนะ: รามี
ผู้ถูกคัดออก: เอลิซา
ออกอากาศ: 2 มกราคม พ.ศ. 2551
รายชื่อตอน > ตอนที่ 7: What a Girl Wants

ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 9 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดสำหรับงานพรอมของนักเรียนหญิง ซึ่งลูกค้าของพวกเขาก็คือนักเรียนหญิงอายุ 16-17 ปีจากโรงเรียนมัธยม St. John Vianney High School ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ โดยในครั้งนี้ลูกค้าและแม่ของเธอ จะได้ดูแฟ้มสะสมผลงานของนักออกแบบและตัดสินใจว่าจะเลือกนักออกแบบคนไหนออกแบบชุดให้กับตนเอง นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 250 ดอลลาร์ในการซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จสมบูรณ์ นักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไป
นักออกแบบและลูกค้า:
คริส ออกแบบให้ คริสตา
คริสเตียน ออกแบบให้ แมดดี
จิลเลียน ออกแบบให้ เอริกา
เควิน ออกแบบให้ ทิซี
คิท ออกแบบให้ บรี
รามี ออกแบบให้ บิอังกา
ริคกี ออกแบบให้ เคที
สวีท พี ออกแบบให้ นิโคล
วิคตอเรีย ออกแบบให้ เจสสิกา
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: กิลส์ เมนเดล
ผู้ชนะ: วิคตอเรีย
ผู้ถูกคัดออก: เควิน
ออกอากาศ: 9 มกราคม พ.ศ. 2551
รายชื่อตอน > ตอนที่ 8: En Garde!

ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 8 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดสไตล์ล้ำยุค หรือที่เรียกว่า อาว็อง-การ์ด (Avant-Garde) โดยให้มีแรงบันดาลใจมาจากทรงผมของนางแบบของตน ซึ่งในครั้งนี้นักออกแบบจะต้องแข่งเป็นทีม 2 คน (มาจากการสุ่ม) และมี 1 คนเป็นหัวหน้าทีม (ปรึกษากันเอง) นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 300 ดอลลาร์ในการหาซื้อวัสดุที่จะนำมาทำชุด และมีเวลา 2 วันที่จะทำชุดให้เสร็จ ซึ่งในวันที่ 2 ทิม กันน์ ได้เข้ามาพบกับพวกเขาและได้แจ้งให้ทราบว่า ทุกทีมจะต้องสร้างสรรค์ชุดเพิ่มอีกทีมละ 1 ชุด ซึ่งจะต้องเป็นชุดที่เรียบง่ายและพร้อมสวมใส่ โดยให้มีแรงบันดาลใจมาจากชุดในสไตล์ล้ำยุคของทีมตัวเอง ซึ่งทั้ง 2 ชุดจะต้องไปในทิศทางเดียวกัน โดยสำหรับชุดที่ 2 นี้ นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 50 ดอลลาร์เพื่อหาซื้อวัสดุมาทำชุด โดยให้ส่งตัวแทนของแต่ละทีมไปซื้อ นักออกแบบที่ชนะในการแข่งขันครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไป นอกจากนั้นยังได้ลงในโฆษณาของผลิตภัณท์บำรุงผมเทรซาเม่อีกด้วย
ทีม:
คิท (หัวหน้าทีม) และ ริคกี
รามี (หัวหน้าทีม) และ สวีท พี
คริสเตียน (หัวหน้าทีม) และ คริส
วิคตอเรีย (หัวหน้าทีม) และ จิลเลียน
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: อัลเบอร์ตา เฟอร์เรตติ
ผู้ชนะ: คริสเตียน
ผู้ถูกคัดออก: คิท
ออกอากาศ: 16 มกราคม พ.ศ. 2551
รายชื่อตอน > ตอนที่ 9: Even Designers Get the Blues

ในตอนนี้ ทิม กันน์ ได้พานักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 7 คนไปยังโกดังแห่งหนึ่ง ที่นั่นพวกเขาได้พบกับ แคโรไลน์ คาลวิน ผู้ช่วยผู้จัดการอาวุโสของแบรนด์ลีวายส์ ซึ่งได้มามอบโจทย์ให้กับนักออกแบบทุกคน นั่นคือการสร้างสรรค์ชุดที่มีความเป็นเอกลักษณ์โดดเด่นเฉพาะตัว โดยใช้ผ้ายีนส์และผ้าฝ้ายขาวจากแบรนด์ลีวายส์ 501 โดยภายในโกดังนั้นประกอบไปด้วยเสื้อแจ็คเก็ตยีนส์ กางเกงยีนส์ รวมถึงผ้าฝ้ายขาวแขวนอยู่เป็นจำนวนมากมาย นักออกแบบมีเวลา 3 นาที ในการหยิบเอาผ้าที่ตนจะนำไปใช้ในการตัดชุดให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะหยิบได้ นักออกแบบมีเวลา 1 วันที่จะทำชุดให้เสร็จสมบูรณ์ โดยนับตั้งแต่การแข่งขันในครั้งนี้เป็นตันไปจะไม่มีการมอบสิทธิคุ้มกันให้กับผู้ที่ชนะการแข่งขันอีก
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: แคโรไลน์ คาลวิน
ผู้ชนะ: ริคกี
ผู้ถูกคัดออก: วิคตอเรีย
ออกอากาศ: 23 มกราคม พ.ศ. 2551
รายชื่อตอน > ตอนที่ 10: Raw Talent

ในตอนนี้ ทิม กันน์ ได้พานักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 6 คนมายังรันเวย์ ที่นั่นพวกเขาได้พบกับนักมวยปล้ำหญิง WWE Diva ที่กำลังแข่งขันกันอยู่บนเวที จากนั้นทิมจึงได้แจ้งให้พวกเขาทราบว่า โจทย์สำหรับการแข่งขันในครั้งนี้ นั่นคือการสร้างสรรค์ชุดให้กับนักมวยปล้ำหญิงสำหรับใส่ขึ้นเวที โดยนักออกแบบจะได้เลือกนักมวยปล้ำหญิงที่ตนเองจะออกแบบชุดให้ และจะต้องออกแบบชุดให้เข้ากับบุคลิกและลักษณะนิสัยของนักมวยปล้ำที่ตนเองเลือกด้วย ในครั้งนี้นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 100 ดอลลาร์ ในการหาซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จ รางวัลสำหรับนักออกแบบที่ชนะในการแข่งขันครั้งนี้นั่นคือนักมวยปล้ำที่เขาออกแบบให้จะสวมใส่ชุดของเขาขึ้นทำการต่อสู้จริง
นักออกแบบและนักมวยปล้ำ:
ริคกี ออกแบบให้ เลย์ล่า อีล
จิลเลียน ออกแบบให้ มิเชล แมคคูล
คริส ออกแบบให้ มาเรีย กาเนลลิส
คริสเตียน ออกแบบให้ คริสตัล มาร์แชล
สวีท พี ออกแบบให้ แคนดิซ มิเชล
รามี ออกแบบให้ ทอร์รี วิลสัน
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: เทรเวอร์ เรนส์ และ ริชชี ริช
ผู้ชนะ: คริส
ผู้ถูกคัดออก: ริคกี
ออกอากาศ: 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
รายชื่อตอน > ตอนที่ 11: The Art of Fashion

ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 5 คนได้เดินทางไปที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโปลิตัน (Metropolitan Museum of Art) เพื่อพบกับทิม กันน์ เมื่อไปถึงทิมได้แจ้งให้นักออกแบบทุกคนทราบว่า โจทย์สำหรับการแข่งขันในครั้งนี้ นั่นคือการสร้างสรรค์ชุดโดยให้มีแรงบันดาลใจมาจากผลงานศิลปะ 1 ชิ้นภายในพิพิธภัณฑ์นี้ โดยนักออกแบบทุกคนมีเวลา 45 นาทีในการค้นหาแรงบันดาลใจและถ่ายภาพเพื่อนำไปออกแบบ จากนั้นทุกคนได้กลับมายังห้องทำงานเพื่อพิมพ์ภาพและเริ่มออกแบบชุด นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 300 ดอลลาร์สำหรับซื้อของวัสดุต่างๆนำมาทำชุด และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จสมบูรณ์
นักออกแบบกับผลงานศิลปะที่เป็นแรงบันดาลใจ:
คริส - Marie Francoise
คริสเตียน - Don Andrés de Andrade y la Cal
จิลเลียน - The Story of the Argonauts
รามี - Aphrodite
สวีท พี - Peacocks
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: โรเบอร์โต คาวาลลี
ผู้ชนะ: คริสเตียน
ผู้ถูกคัดออก: สวีท พี
ออกอากาศ: 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
นักออกแบบที่ผ่านการแข่งขันในรอบนี้จะได้ผ่านเข้าสู่รอบสุดท้ายและจะได้แสดงคอลเล็คชั่นของพวกเขาในสัปดาห์แฟชันนิวยอร์กในเดือนกุมภาพันธ์ที่จะมาถึง
ในตอนเริ่มต้นนั้นไฮดีได้แจ้งกลับนักออกแบบที่เหลือว่าจะมีเพียง 3 คนเท่านั้นที่จะผ่านเข้าสู่รอบสุดท้าย และอีก 2 คนจะต้องตกรอบ เมื่อถึงเวลาตัดสิน คริสเตียนและจิลเลียนถูกตัดสินให้ผ่านเข้ารอบ ส่วนสวีท พีถูกตัดสินให้ตกรอบ เหลือรามีกับคริสเป็นสองคนสุดท้าย กรรมการได้ประกาศว่าพวกเขาทั้ง 2 คนเสมอกัน และได้รับสิทธิ์ให้อยู่ต่อทั้งคู่เพื่อออกแบบผลงานของพวกเขาสำหรับสัปดาห์แฟชั่นนิวยอร์ก อย่างไรก็ตาม ก่อนจะถึงสัปดาห์แฟชันนิวยอร์ก ทั้ง 2 คนจะต้องเลือกชุด 3 ชุดที่คิดว่าดีที่สุดในคอลเล็คชั่นมาแสดงต่อกรรมการ และกรรมการจะเลือกเพียงคนเดียวที่จะได้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายได้ไปแสดงผลงานในสัปดาห์แฟชั่นนิวยอร์กต่อไป
รายชื่อตอน > ตอนที่ 12: Reunion

ในตอนนี้เป็นตอนพิเศษที่นักออกแบบทั้ง 15 คนได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งและพูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในการแข่งขันฤดูกาลนี้ กระแสตอบรับหลังจากรายการได้ออกอากาศไปของนักออกแบบแต่ละคน รวมถึงตอบคำถามที่มีผู้ชมได้ถามเข้ามา และในตอนท้ายได้มีการประกาศผลรางวัลขวัญใจผู้ชม (Fan Favorite) ซึ่งผู้ชนะจะได้รับเงินรางวัล 10,000 ดอลลาร์อีกด้วย
พิธีกร: ไฮดี คลูม, ทิม กันน์
แขกรับเชิญพิเศษ: นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส, ไมเคิล ไนท์
ขวัญใจผู้ชม (Fan Favorite): คริสเตียน
ผู้ถูกคัดออก: ไม่มี
ออกอากาศ: 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
รายชื่อตอน > ตอนที่ 13: Finale (Part 1)

ในตอนนี้นักออกแบบที่เหลือทั้ง 4 คน ได้รับโจทย์สำหรับการแข่งขันครั้งสุดท้าย นั่นคือการสร้างสรรค์คอลเลคชั่นของพวกเขาเอง สำหรับงานนิวยอร์กแฟชั่นวีคที่กำลังจะมาถึง โดยนักออกแบบจะต้องสร้างสรรค์ชุดในคอลเลคชั่นทั้งหมด 12 ชุด นักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินทุนคนละ 8,000 ดอลลาร์ และมีเวลา 5 เดือนในการสร้างสรรค์ชุดให้เสร็จสมบูรณ์ โดยนักออกแบบทุกคนจะได้กลับไปพักผ่อนและทำงานที่บ้าน จากนั้นเมื่อเวลาผ่านไป 3 เดือนครึ่ง ทิม กันน์ ที่ปรึกษาได้ไปเยี่ยมนักออกแบบแต่ละคนที่บ้านเพื่อให้คำปรึกษาและพูดคุยเรื่องราวต่างๆกับนักออกแบบ เมื่อครบกำหนดนักออกแบบทุกคนกลับมายังนครนิวยอร์ก แต่ก่อนที่จะถึงสัปดาห์นิวยอร์กแฟชั่นวีค รามีและคริส นักออกแบบผู้ซึ่งตกเป็นสองคนสุดท้ายในครั้งก่อนและได้รับโอกาสให้พิสูจน์ตัวเอง จะต้องเลือก 3 ชุดในคอลเลคชั่นของพวกเขาที่คิดว่าดีที่สุด เพื่อโชว์ให้คณะกรรมการได้เห็น และกรรมการจะเลือกเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่จะผ่านเข้าสู่รอบสุดท้ายไปสู่การโชว์ผลงานที่ไบรอันปาร์ค ร่วมกับคริสเตียนและจิลเลียนที่ผ่านเข้ารอบไปก่อนหน้านี้แล้ว
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: ไม่มี
ผู้ที่ผ่านเข้ารอบ: รามี
ผู้ถูกคัดออก: คริส
ออกอากาศ: 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551