stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซเวโรมอสค์
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of Severomorsk (ในภาษารัสเซีย)
Unofficial website of Severomorsk เก็บถาวร มกราคม 8, 2006 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเขตการปกครองของแคว้นมูร์มันสค์ |
| --- | --- |
ศูนย์กลางการปกครอง: มูร์มันสค์ • ท้องที่ในชนบท
เขตการปกครอง:  Kandalakshsky  Kolsky  Kovdorsky  Lovozersky  Pechengsky  Tersky 
รูปแบบการบริหาร-อาณาเขตแบบปิด:  Alexandrovsk  Ostrovnoy  Severomorsk  Vidyayevo  Zaozyorsk 
นครและเมือง (ทุกระดับ):  Apatity  Gadzhiyevo  Kandalaksha  Kirovsk  Kola  Kovdor  Monchegorsk  Murmansk  Olenegorsk  Ostrovnoy  Polyarny  Polyarnye Zori  Severomorsk  Snezhnogorsk  Zaozyorsk  Zapolyarny 
การตั้งถิ่นฐานแบบเมือง:  Kildinstroy  Molochny  Murmashi  Nikel  Pechenga  Revda  Safonovo  Tumanny  Umba  Verkhnetulomsky  Zelenoborsky 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
เพลงสรรเสริญสาธารณรัฐดาเกสถาน

| --- | --- |
ตราอาร์มของดาเกสถาน
เพลงชาติของดาเกสถาน
ทำนอง: Murad Kajlayev
รับไปใช้: 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016

ตัวอย่างเสียง
เพลงสรรเสริญสาธารณรัฐดาเกสถาน(ฉบับภาษารัสเซีย)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
บันทึกเสียงเพลงสรรเสริญพระบารมี
เพลงชาติของสาธารณรัฐดาเกสถาน (รัสเซีย: Государственный гимн Республики Дагестан , Gosudarstvennyj gimn Respubliki Dagestan) หรือที่รู้จักในชื่อ " คำสาบาญ" (รัสเซีย: Клятва , Kljatva) เป็นเพลงชาติของประเทศดาเกสถาน แห่งสหพันธรัฐรัสเซีย ถูกนำมาใช้เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ.2016    คำร้องประพันธ์โดย Murad Kajlayev และ Rasul Gamzatov เนื้อเพลงของรัสเซียประพันธ์โดย Nikolay Dorizo แทนที่เพลง ดากิสตาน ตึย อัทชีซนา สวิตายา งานดนตรีที่ทำหน้าที่เป็นเพลงชาติตั้งแต่ปี 2003 ถึง 2016
เนื้อเพลง > เนื้อเพลงภาษารัสเซีย

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ภาษารัสเซีย | ปริวรรตภาษาละติน | ปริวรรตภาษาอาหรับ |
| Горные реки к морю спешат.  Птицы к вершинам путь свой вершат  Ты – мой очаг, ты – моя колыбель,  Клятва моя – Дагестан.    Тебе присягаю на верность свою,  Дышу я тобою, о тебе пою.  Созвездье народов нашло здесь семью,  Мой малый народ, мой великий народ.    Подвиги горцев, братство и честь,  Здесь это было, здесь это есть.  Мой Дагестан и Россия моя,  Вместе с тобой навсегда!    Тебе присягаю на верность свою,  Дышу я тобою, о тебе пою.  Созвездье народов нашло здесь семью,  Мой малый народ, мой великий народ,    Дагестан! | Gornyje reki k moryu spešat.  Pticy k veršinam putj svoj veršat  Ty moj očag, ty moja kolybelj,  Kljatva moja – Dagestan.    Tebe prisjagaju na vernostj svoju,  Dyšu ja toboju, o tebe poju.  Sozvezdjje narodov našlo zdesj semjju,  Moj malyj narod, moj velikij narod.    Podvigi gorcev, bratstvo i čestj,  Zdesj eto bylo, zdesj eto jestj.  Moj Dagestan i Rossija moja,	  Vmeste s toboj navsegda!    Tebe prisjagaju na vernostj svoju,  Dyšu ja toboju, o tebe poju.  Sozvezdjje narodov našlo zdesj semjju,  Moj malyj narod, moj velikij narod,    Dagestan! | .غورنئيې رِېكى ق مورُِ صپِېشاط  پتِىڞئ ق ڤِېرشِىنام پُت صڤوي ڤِېرشاط  ،طئ موي وچاغ، طئ مويا قولئبِېڵ  .قڵاطڤا مويا — داگېصطان    ،تېبې پرِیساغايُ نا ڤِېرنوست  .دئشُ يا طوبويُ، و تېبې يا پويُ  ،صوضڤِېضدِيې نارودوڤ ناشلو زدِېس سېمِيُ  .موي مالئي نارود، موي ڤِېڵیکیي نارود    ،پودڤِیغ نارودوڤ. براطصطڤو ی چېست  .زدِېس يېطو ئلو، زدِېس ېطو يېست  ،موي داگېصطان ى روسىيا مويا  !ڤمِېستې ص طوبوي ناڤسېغدا    ،تېبې پرِیساغايُ نا ڤِېرنوست  .دئشُ يا طوبويُ، و تېبې يا پويُ  ،صوضڤِېضدِيې نارودوڤ ناشلو زدِېس سېمِيُ  .موي مالئي نارود، موي ڤِېڵیکیي نارود    !داگېصطان |
เซนตร์นาอุชฟิล์ม

| --- | --- |

ประเภท: สตูดิโอภาพยนตร์ของรัฐ
อุตสาหกรรม: การผลิตภาพยนตร์ 
ก่อตั้ง: 1933
ผู้ก่อตั้ง: Council of People's Commissars of the Soviet Union 
เลิกกิจการ: 2011
สำนักงานใหญ่: มอสโก, สหพันธรัฐรัสเซีย
ผลิตภัณฑ์: ภาพยนตร์สารคดีแนววิทยาศาสตร์
เว็บไซต์: http://www.cnf.ru/
สตูดิโอภาพยนตร์วิทยาศาสตร์และภาพยนตร์เพื่อการศึกษากลาง (รัสเซีย: Центральная студия научно-популярных и учебных фильмов) หรือ เซนตร์นาอุชฟิล์ม (รัสเซีย: Центрнаучфи́льм (ЦНФ)) เป็นสตูดิโอภาพยนตร์สารคดีของสหภาพโซเวียต และรัสเซีย เป็นหนึ่งในสตูดิโอถ่ายทำสารคดีแนววิทยาศาสตร์ และ ภาพยนตร์ข่าวหลักของสหภาพโซเวียต มีที่ตั้งหลักที่กรุงมอสโก
ชื่อในอดีต

1930 — โซยุซเทกซ์ฟิล์ม (รัสเซีย: Союзтехфильм)
1933—1940 — มอสเทกซ์ฟิล์ม (รัสเซีย: Мостехфильм)
1941—1944 — โวเยนเทกซ์ฟิล์ม (รัสเซีย: Воентехфильм)
1945—1966 — มอสนาอุชฟิล์ม (รัสเซีย: Моснаучфильм)
1967—2003 — เซนตร์นาอุชฟิล์ม (รัสเซีย: Центрнаучфильм)
2004—ปัจจุปัน — Centre of National Film (รัสเซีย: Центр национального фильма)
ภาพยนตร์ที่มาจากค่ายนี้

Khochu vsyo znat (1957 ภาพยนตร์ข่าว)
Tchaikovsky (1958)
Dersu Uzala (1961)
The First Flight to the Stars.. (1961 ร่วมผลิตกับ CSDF)
Thailand, the rainy season (1976)
สเปซด็อก น้องหมาตะลุยจักรวาล  (2009)
เครื่องอิสริยาภรณ์ที่ได้รับ

| --- | --- |
: เครื่องอิสริยาภรณ์ดาวแดง (14 เมษายน 1944)
: เครื่องอิสริยาภรณ์เครื่องหมายแห่งเกียรติยศ (19 มกราคม 1983)
แหล่งข้อมูลอื่น

Киностудия «Центр национального фильма» เก็บถาวร 2009-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Фильмофонд киностудии Центрнаучфильм เก็บถาวร 2013-08-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทีมงานของเซนตร์นาอุชฟิล์มกำลังสร้างอนิเมชั่น สเปซด็อก น้องหมาตะลุยจักรวาล
เยฟเกนี ซาเมียติน

ภาพเยฟเกนี ซาเมียติน โดยบอริส คัสโตดีเยฟ ในปี ค.ศ. 1923
เยฟเกนี อีวาโนวิช ซาเมียติน (รัสเซีย: Евге́ний Ива́нович Замя́тин, Yevgeny Ivanovich Zamyatin; 20 มกราคม (ปฏิทินจูเลียน) / 1 กุมภาพันธ์ (ปฏิทินกริกอเรียน) ค.ศ. 1884 – 10 มีนาคม ค.ศ. 1937) เป็นนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์และงานวิจารณ์การเมืองชาวรัสเซีย
เขาร่ำเรียนด้านวิศวกรรมต่อเรือ ก่อนจะเข้าร่วมกับกลุ่มบอลเชวิกเมื่ออายุได้ 18 ปี ซาเมียตินถูกจับกุมระหว่างการปฏิวัติ ค.ศ. 1905 พร้อมถูกส่งตัวไปยังไซบีเรีย เขาหลบหนีกลับมายังเซนต์ปีเตอร์เบิร์ก แล้วย้ายหนีไปยังฟินแลนด์ในสมัยที่ยังอยู่ใต้อำนาจของจักรวรรดิรัสเซีย (Grand Duchy of Finland) เพื่อศึกษาต่อ หลังสำเร็จการศึกษา เขาทำงานเป็นวิศวกรต่อเรือในหลายประเทศ พร้อม ๆ กับเขียนหนังสือเป็นงานอดิเรก งานเขียนของเขามักมีเนื้อหาวิพากษ์วิจารณ์สังคมการเมืองของสหภาพโซเวียตโดยเฉพาะในยุคหลังการปฏิวัติปี ค.ศ. 1917
งานเขียนชิ้นสำคัญคือ We (1921) นวนิยายที่มีอิทธิพลอย่างสูงและสร้างแรงบันดาลใจให้กับวรรณกรรมแนวดิสโทเปีย (dystopia) ในยุคต่อมา ทั้งกับ โลกวิไลซ์ (Brave New World) (1932) ของอัลดัส ฮักซลีย์ (Aldous Huxley) และ หนึ่ง-เก้า-แปด-สี่ (Nineteen Eighty-Four) (1949) ของจอร์จ ออร์เวลล์ (George Orwell) อนึ่ง นวนิยายชิ้นนี้เป็นงานเขียนชิ้นแรกที่ถูกแบนโดยกองเซนเซอร์ของโซเวียต
ผลงานที่ได้รับการแปลเป็นภาษาไทย

วี แปลโดย ประสิทธิ์ ตั้งมหาสถิตกุล (กรุงเทพฯ: สมมติ, 2558).
เรือประจัญบานชั้นโซเวตสกีโซยุซ

| --- | --- |
ภาพถ่ายลาดตระเวนของเยอรมัน แสดงเรือประจัญบานโซเวตสกีโซยุซ ในเดือนมิถุนายน 1942
ภาพรวมชั้น
ผู้ใช้งาน::   กองทัพเรือโซเวียต
ก่อนหน้าโดย::  ชั้นอิมพีราตอร์นิโคไลที่ 1
ตามหลังโดย::  ไม่มี
ราคา::  1,180,000,000 รูเบิลโซเวียต (สำหรับเรือทั้ง 4 ลำที่วางกระดูกงู)
สร้างเมื่อ::  1938–1941
วางแผน::  15 (4 วางกระดูกงู 4 ลำก่อนยกเลิก)
ยกเลิก::  15
ลักษณะเฉพาะ (หลังการปรับปรุงปี 1941)
ประเภท::  เรือประจัญบาน
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  59,150 ตัน (มาตรฐาน)  65,150 ตัน (เต็มพิกัด)
ความยาว::  269.4 เมตร (883 ฟุต 10 นิ้ว) (ตลอดลำ)
ความกว้าง::  38.9 เมตร (127 ฟุต 7 นิ้ว)
กินน้ำลึก::  10.4 เมตร (34 ฟุต 1 นิ้ว)
ระบบพลังงาน::  6 × หม้อไอน้ำแบบสามเหลี่ยม  201,000 แรงม้า (150,000 กิโลวัตต์)
ระบบขับเคลื่อน::  3 × เพลาใบจักร 3 × กังหันไอน้ำแบบเฟือง
ความเร็ว::  28 นอต (52 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 32 ไมล์ต่อชั่วโมง)
พิสัยปฏิบัติการ::  7,680 ไมล์ทะเล (14,220 กิโลเมตร; 8,840 ไมล์) ที่ 14 นอต (26 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 16 ไมล์ต่อชั่วโมง)
ยุทโธปกรณ์::  3 × triple 406 mm (16 in) guns  6 × twin 152 mm (6 in) guns  6 × twin 100 mm (3.9 in) DP guns  10 × quadruple 37 mm (1.5 in) AA guns
เกราะ::  Waterline belt: 180–420 mm (7.1–16.5 in)  Deck: 25–155 mm (1.0–6.1 in)  Turrets: 230–495 mm (9.1–19.5 in)  Barbettes: 425 mm (16.7 in)  Bulkheads: 75–365 mm (3.0–14.4 in)  Conning tower: 425 mm (16.7 in)
อากาศยาน::  4 KOR-2 flying boats
อุปกรณ์สนับสนุนการบิน::  2 aircraft catapults
เรือประจัญบานชั้นโซเวตสกีโซยุซ (โครงการ 23, รัสเซีย: Советский Союз, "สหภาพโซเวียต") เป็นกลุ่มเรือประจัญบานที่เริ่มสร้างโดยสหภาพโซเวียตในช่วงปลายทศวรรษที่ 1930 แต่ไม่เคยเข้าประจำการ เรือเหล่านี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อตอบโต้เรือประจัญบานชั้นบิสมาร์คที่กำลังสร้างโดยเยอรมนี มีเพียง 4 จาก 15 ลำที่วางแผนไว้แต่แรกที่ได้เริ่มสร้างในปี 1940 แต่มีการตัดสินใจลดจำนวนโครงการเหลือเพียง 3 ลำ เพื่อเปลี่ยนทรัพยากรไปใช้ในโครงการปรับปรุงกองทัพบกที่ขยายตัวขึ้น
หากสร้างเสร็จ เรือเหล่านี้จะมีขนาดเทียบเคียงได้กับเรือชั้นยามาโตะของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น และเรือชั้นมอนแทนาที่สหรัฐวางแผนสร้างไว้ อย่างไรก็ตาม อำนาจการยิงของเรือชั้นนี้จะด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด ด้วยปืนใหญ่หลักขนาด 406 มม. (16 นิ้ว) จำนวน 9 กระบอก เมื่อเทียบกับปืนขนาด 460 มม. (18.1 นิ้ว) จำนวน 9 กระบอกของเรือญี่ปุ่น และปืน 16 นิ้ว (406 มม.) จำนวน 12 กระบอกของเรือชั้นมอนแทนา ยิ่งไปกว่านั้น ความล้มเหลวของอุตสาหกรรมโซเวียตในการผลิตแผ่นเกราะหน้าแข็งที่มีความหนาเกิน 230 มม. (9.1 นิ้ว) จะส่งผลเสียอย่างมากต่อข้อได้เปรียบใด ๆ ในด้านความหนาของเกราะป้องกันของเรือชั้นโซเวตสกีโซยุซในสถานการณ์การรบจริง
การสร้างเรือทั้ง 4 ลำล้วนประสบปัญหา เนื่องจากอุตสาหกรรมการต่อเรือและอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องของสหภาพโซเวียตยังไม่พร้อมที่จะสร้างเรือขนาดใหญ่เช่นนี้ เรือประจัญบาน "โซเวตสกายา เบโลรัสซียา " (Sovetskaya Belorussiya) ลำหนึ่ง ถูกยกเลิกโครงการไปเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 1940 หลังจากพบข้อบกพร่องร้ายแรงในการก่อสร้าง การสร้างเรืออีก 3 ลำหยุดชะงักลงในไม่ช้าหลังจากนาซีเยอรมันรุกรานสหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน 1941 และไม่เคยกลับมาดำเนินการต่ออีกเลย โครงเรือทั้งสามลำที่เหลืออยู่ ถูกแยกชิ้นส่วนในช่วงปลายทศวรรษ 1940
เยฟกีนี คีซีน

| เยฟกีนี คีซีน |
| --- | --- |
คีซีนในปี 2011
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: เยฟกีนี อีโกเรวิช คีซีน
เกิด:  (1971-10-10) ตุลาคม 10, 1971 (53 ปี)
ที่เกิด: มอสโก, สหภาพโซเวียต
แนวเพลง: คลาสสิค
อาชีพ: นักเปียโน
เครื่องดนตรี: เปียโน
ช่วงปี: 1980s- ปัจจุบัน

เว็บไซต์: www.kissin.dk
เยฟกีนี อีโกเรวิช คีซีน  (รัสเซีย: Евге́ний И́горевич Ки́син, อังกฤษ: Evgeny Kissin) เป็นนักเปียโนคลาสสิคของรัสเซีย คีซินเป็นอัจฉริยะด้านเปียโนและมีชื่อเสียงในระดับโลกตั้งแต่ยังเด็ก เขาได้รับสัญชาติอังกฤษในปี 2002  และอิสราเอล ในปี 2013
คีซีนเกิดในกรุงมอสโก ในครอบครัวที่มีเชื้อสายยิว เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นอัจฉริยะด้านเปียโนตั้งแต่ 6 ขวบ โดยเขาศึกษาเปียโนที่วิทยาลัยดนตรีรัฐจีเนซีน ในฐานะนักเรียนผู้มีพรวสรรค์พิเศษ ต่อมา เมื่อเขาอายุได้ 10 ปี เขาก็ได้บรรเลงร่วมกับวงออร์เคสตราเป็นครั้งแรก โดยเขาได้บรรเลง Piano Concerto No. 20 in D minor ของ โมซาร์ท
พรสวรรค์ของเขาเริ่มเป็นที่รู้จักในระดับโลกในปี 1984 เมื่อเขาอายุได้ 12 ขวบ เมื่อเขาได้ร่วมบรรเลงคอนแชร์โตของโชแปงกับวง มอสโกพิลฮาร์โมนิก ออร์เคสตรา ที่หอประชุมใหญ่แห่งกรุงมอสโก หนึ่งปีหลังจาดนั้น เขาได้ไปแสดงที่ยุโรปตะวันออก และปีถัดมาที่ญี่ปุ่น และปีถัดมาที่กรุงเยอรมนีและสหราชอาณาจักร
คีซีนได้รับการยกย่องและรางวัลมากมาย อาทิ สมาชิกเกียรติยศแห่งราชวิทยาลัยการดนตรี ในปี 2005, รางวัลแกรมมี สาขาผู้บรรเลงเดี่ยวยอดเยี่ยม (ไม่ร่วมวงออร์เคสตรา) ในปี 2006, รางวัลแกรมมี สาขาผู้บรรเลงเดี่ยวยอดเยี่ยม (ร่วมวงออร์เคสตรา) ในปี 2006
แหล่งข้อมูลอื่น

Full biography เก็บถาวร 2011-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) Productions Internationales Albert Sarfati (France Management): Evgeny Kissin เก็บถาวร 2008-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Evgeny Kissin's Fan Club Homepage
"Sony BMG Evgeny Kissin Page". Sony BMG. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-07-21. สืบค้นเมื่อ 12 August 2006.
"Evgeny Kissin at IMG". IMG Artists. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-07-16. สืบค้นเมื่อ 28 May 2006.
เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชัย

| เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชัย |
| --- | --- |

ประเภท: เครื่องอิสริยาภรณ์
วันสถาปนา: ค.ศ. 1943
ประเทศ:  สหภาพโซเวียต
จำนวนสำรับ: 20
ผู้สมควรได้รับ: ผู้บัญชาการทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
มอบเพื่อ: "ความกล้าห้าญในการวางแผนจนได้รับชัยชนะ"
สถานะ: ไม่มีการมอบ
ผู้สถาปนา: กองทัพแดง
ประธาน: จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต
ล้มเลิก: ค.ศ. 1978 ถูกริบคืน
สถิติการมอบ
รายแรก: เกออร์กี จูคอฟ
รายล่าสุด: เลโอนิด เบรจเนฟ
ทั้งหมด: 20
ลำดับเกียรติ
หมายเหตุ: ผู้รับไม่จำกัดเฉพาะชาวโซเวียต
เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชัย (รัสเซีย: Орден "Победa") คือเครื่องอิสริยาภรณ์ที่สหภาพโซเวียตมอบให้กับผู้บัญชาการทหารในสงครามโลกครั้งที่สองและจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต
แพรแถบ

แพรแถบของเครื่องอิสริยาภรณ์นี่เป็นการรวมกันของแพรแถบอิสริยาภรณ์อื่นเช่น
Order of Glory
Order of Bogdan Khmelnitsky
เครื่องอิสริยาภรณ์อะเลคซันดร์ เนฟสกี
เครื่องอิสริยาภรณ์คูตูซอฟ
เครื่องอิสริยาภรณ์ซูโวรอฟ
เครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน
ผู้ได้รับ

| ลำดับ | วันที่ได้รับ | ชื่อผู้ที่ไดรับ | เสียชีวิต | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1944-04-1010 เมษายน 1944 |  เกออร์กี จูคอฟ | 1974-06-1818 มิถุนายน 1974 |  |
| 2 | 1944-04-1010 เมษายน 1944 |  อะเลคซันดร์ วาซีเลฟสกี | 1977-12-055 ธันวาคม 1977 |  |
| 3 | 1944-04-1010 เมษายน 1944 |  โจเซฟ สตาลิน | 1953-03-055 มีนาคม 1953 |  |
| 4 | 1945-03-3030 มีนาคม 1945 |  คอนสตันติน โรคอสซอฟสกี | 1968-08-033 สิงหาคม 1968 |  |
| 5 | 1945-03-3030 มีนาคม 1945 |  อีวาน โคเนฟ | 1973-05-2121 พฤษภาคม 1973 |  |
| 6 | 1945-04-1919 เมษายน19 เมษายน 1945 |   อะเลคซันดร์ วาซีเลฟสกี | 1977-12-055 ธันวาคม 1977 | ไดรับครั้งที่ 2 |
| 7 | 1945-04-2626 เมษายน 1945 |  โรดีออน มาลีนอฟสกี | 1967-03-3131 มีนาคม 1967 |  |
| 8 | 1945-04-2626 เมษายน 1945 |  ฟิโอดอร์ ตอลบูคิน | 1949-10-1717 ตุลาคม 1949 |  |
| 9 | 1945-05-3131 พฤษภาคม 1945 |  เลโอนิด โกโวลอฟ | 1955-03-1919 มีนาคม 1955 |  |
| 10 | 1945-05-3131 พฤษภาคม 1945 |  เกออร์กี จูคอฟ | 1974-06-1818 มิถุนายน 1974 | ไดรับครั้งที่ 2 |
| 11 | 1945-06-044 มิถุนายน 1945 |  เซมิออน ตีโมเชนโค | 1970-03-3131 มีนาคม 1970 |  |
| 12 | 1945-06-044 มิถุนายน 1945 |  อะเลคเซย์ อันโตนอฟ | 1962-06-1818 มิถุนายน 1962 |  |
| 13 | 1945-06-055 มิถุนายน 1945 |  เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี | 1976-03-2424 มีนาคม 1976 |  |
| 14 | 1945-06-0510 มิถุนายน 1945 |  ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ | 1969-03-2828 มีนาคม 1969 |  |
| 15 | 1945-06-2626 มิถุนายน 1945 |  โจเซฟ สตาลิน | 1953-03-055 มีนาคม 1953 | ไดรับครั้งที่ 2 |
| 16 | 1945-07-066 กรกฎาคม 1945 |  สมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย | 2017-12-055 ธันวาคม 2017 |  |
| 17 | 1945-08-099 สิงหาคม 1945 |  มีเคา รอลา-ชือมีแยร์สกี | 1989-10-1515 ตุลาคม 1989 |  |
| 18 | 1945-09-088 กันยายน 1945 |  คีริลล์ เมเรตสคอฟ | 1968-12-3030 ธันวาคม 1968 |  |
| 19 | 1945-09-099 กันยายน 1945 |  ยอซีป บรอซ ตีโต | 1980-05-044 พฤษภาคม 1980 |  |
| 20 | 1978-02-2020 กุมภาพันธ์ 1978 |  เลโอนิด เบรจเนฟ | 1982-11-1010 พฤศจิกายน 1982 | ถูกเรียกคืน (หลังถึงแก่อสัญกรรมแล้ว) |
ดูเพิ่ม

Orders, decorations, and medals of the Soviet Union
เลโอ ตอลสตอย

| เลโอ ตอลสตอย |
| --- | --- |

เกิด: 9 กันยายน ค.ศ. 1828 ยัสนายาปอลยานา เขตผู้ว่าการตูลา จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1910 (82 ปี) Astapovo, เขตผู้ว่าการเรียซัน จักรวรรดิรัสเซีย
อาชีพ: นักเขียน
แนว: สังคม

ลายมือชื่อ: 
เลโอ ตอลสตอย หรือชื่อเต็มว่า เคานต์ เลฟ นีโคลาเยวิช ตอลสตอย (อังกฤษ: Leo Tolstoy; รัสเซีย: Лев Никола́евич Толсто́й, Lev Nikolayevich Tolstoy, 9 กันยายน ค.ศ. 1828 - 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1910) คือนักเขียนชาวรัสเซียผู้เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับวิถีชีวิตของชาวรัสเซียในศตวรรษที่ 19 ประกอบด้วยตัวละครมากหน้าหลายตา และเหตุการณ์ที่หลากหลาย มีผลงานที่เป็นที่รู้จักกันดีเช่น สงครามและสันติภาพ และ อันนา คาเรนินา
เลโอนิด มิเคลสัน

| เลโอนิด มิเคลสัน |
| --- | --- |
มิเคลสัน เมื่อ ค.ศ. 2020
เกิด: เลโอนิด วิกโตโรวิช มิเคลสัน  (1955-08-11) 11 สิงหาคม ค.ศ. 1955 (69 ปี) Kaspiysk, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
ศิษย์เก่า: Kuibyshev Civil Engineering Institute
อาชีพ: ประธาน ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และผู้ถือหุ้นใหญ่ของโนวาเท็ค
คู่สมรส: แต่งงานแล้ว
บุตร: 2
เลโอนิด วิกโตโรวิช มิเคลสัน (อังกฤษ: Leonid Viktorovich Mikhelson รัสเซีย: Леонид Викторович Михельсон) เกิดเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1955 เป็นนักธุรกิจและมหาเศรษฐีชาวรัสเซีย ดำรงตำแหน่งประธาน ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทโนวาเท็ค ผู้ผลิตและส่งออกแก๊สรายใหญ่ของรัสเซีย
นิตยสารฟอบส์เผยว่ามูลค่าทรัพย์สินของมิเคลสันมีสูงถึง 26.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2019 และเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดของรัสเซีย
เรียโดวอยอะเลคซันดร์มาโตรซอฟ

| เรียโดวอยอะเลคซันดร์มาโตรซอฟ |
| --- | --- |

กำกับ: เลโอนิด ลูคอฟ
เขียนบท: เกออร์กี มดีวานี
นักแสดงนำ:   อะนาโตลี อีกนาต์เยฟ  ปิออตร์ คอนสตันตีคอฟ  คอนสตันติน โซโรกิน  ชามซี คียามอฟ  ลัฟเรนตีย์ มาโซฮา  วลาดีมีร์ บาลาชอฟ  โอเลก จาคอฟ 
กำกับภาพ: Aleksandr Gintsburg
ดนตรีประกอบ: David Blok
บริษัทผู้สร้าง: โซยุซเดียต์ฟิล์ม 
วันฉาย: 1947
ความยาว: 85 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
เรียโดวอยอะเลคซันดร์มาโตรซอฟ (รัสเซีย: Рядовой Александр Матросов) เป็นภาพยนตร์แนวชีวประวัติและสงครามจากสหภาพโซเวียตในปี 1947 กำกับโดยเลโอนิด ลูคอฟ ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าชีวประวัติของอะเลคซันดร์ มาโตรซอฟ ทหารหนุ่มที่ต่อสู้ในช่วงมหาสงครามของผู้รักชาติ ผู้ซึ่งเอาตัวเข้าบังรังปืนกลของฝ่ายเยอรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เรียโดวอยอะเลคซันดร์มาโตรซอฟ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เมอร์คิวรีซิตีทาวเวอร์

| เมอร์คิวรี่ ซิตี ทาวเวอร์ Mercury City Tower "Меркурий Сити" |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: ศูนย์ธุรกิจนานาชาติมอสโก กรุงมอสโก,  ประเทศรัสเซีย
พิกัด: 55°45′02″N 37°32′22.6″E﻿ / ﻿55.75056°N 37.539611°E﻿ / 55.75056; 37.539611
ก่อสร้าง: ค.ศ. 2009
การใช้งาน: สำนักงานธุรกิจ คอนโดมีเนียม
ความสูง
หลังคา: 338.8 m (1,112 ft)
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 75 ชั้น + ชั้นใต้ดิน 5 ชั้น
พื้นที่ชั้น: 180,160 ตารางเมตร  (1,939,200 ตารางฟุต)
จำนวนลิฟต์: 31 ตัว
บริษัท
สถาปนิก: M.M. Posokhin Frank Williams and partners G.L. Sirota
ผู้พัฒนา: LLC Rasen Stroy
อ้างอิง:    
เมอร์คิวรี่ ซิตี ทาวเวอร์ (อังกฤษ: Mercury City Tower, รัสเซีย: Меркурий Сити) คือ ตึกระฟ้าสูง 75 ชั้นในกรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ในศูนย์ธุรกิจนานาชาติของมอสโก การก่อสร้างเริ่มใน ค.ศ. 2009 ตัวอาคารมีความสูง 33.8 เมตร (1,112 ฟุต) เมือวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ซึ่งมีความสูงกว่าตึกเดอะชาร์ดในกรุงลอนดอน และกลายเป็นอาคารที่สูงที่สุดในยุโรป
การก่อสร้าง

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 นักพัฒนาประกาศว่าเมอร์คิวรี่ ซิตี ทาวเวอร์มีความสูงไปถึง 230 เมตร (750 ฟุต) ด้วยครึ่งหนึ่งของกำแพงภายนอกถูกคลุมวัสดุที่ใช้หุ้มสีทองแดง การก่อสร้างสูงเกินกว่า 301.6 เมตร (990 ฟุต) เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2012 ตัวอาคารคาดการณ์ในเบื้องต้นว่าจะเสร็จสมบูรณ์ในปลายปี 2012 จนกระทั่งอาคารถูกสร้างเสร็จถึงยอดสุดที่ความสูง 339 เมตร (1,112 ฟุต) เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012
ดูเพิ่ม

รายชื่อตึกที่สูงที่สุดในโลก
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Mercury City Tower
เยเลนา อิซินบาเยวา

เยเลนา อิซินบาเยวา (รัสเซีย: Елена Гаджиевна Исинбаева; อังกฤษ: Yelena Gadzhievna Isinbayeva; 3 มิถุนายน ค.ศ. 1982 – ) เป็นนักกีฬากระโดดค้ำถ่อชาวรัสเซีย เธอเป็นผู้ได้รับรางวัลเหรียญทองโอลิมปิกฤดูร้อนสองสมัย (ค.ศ. 2004 และ 2008), เป็นแชมป์โลกสองสมัย และเป็นเจ้าของสถิติโลกของรายการแข่งขัน ผลจากความสำเร็จของเธอ ส่งผลให้ได้รับการพิจารณาว่าเป็นนักกระโดดค้ำถ่อยอดเยี่ยมตลอดกาล
อิซินบาเยวา ได้เป็นแชมป์ในเก้ารายการใหญ่ (โอลิมปิก, แชมป์โลกกลางแจ้งและในร่ม, แชมป์ยุโรปกลางแจ้งและในร่ม) เธอยังเป็นผู้ชนะเงินรางวัลจากรายการ IAAF โกลเด้นลีก ใน ค.ศ. 2007 และ 2009 ภายหลังจากที่สร้างผลงานไม่ค่อยดีเท่าใดนักในรายการชิงแชมป์โลกใน ค.ศ. 2009 และ 2010 เธอก็พักจากวงการกีฬาเป็นเวลานานนับปี
เธอกลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำลายสถิติห้าเมตรใน ค.ศ. 2005 อิซินบาเยวาเป็นเจ้าของสถิติโลกกลางแจ้งปัจจุบันที่ 5.06 ม. ซึ่งเป็นสถิติที่อิซินบาเยวาทำไว้ในซือริชในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2009 และ 5.01 ม. ในร่ม ซึ่งเป็นสถิติที่ได้รับการบันทึกไว้ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012  ในภายหลังอิซินบาเยวาเป็นผู้ทำลายสถิติโลกครั้งที่ 28 ณ ค.ศ. 2012 เธอยังเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่สามารถทำสถิติที่ระดับห้าเมตรไว้ได้
อิซินบาเยวา ได้รับการยกย่องให้เป็น นักกีฬาหญิงแห่งปี โดยสหพันธ์กรีฑานานาชาติ ใน ค.ศ. 2004, 2005 และ 2008 รวมถึง นักกีฬาหญิงโลกแห่งปี โดยลอริอุส เธอได้รับรางวัลเจ้าชายแห่งอัสตูเรียสในสาขาการกีฬาใน ค.ศ. 2009 เธอเป็นหนึ่งในแปดนักกีฬา (ซึ่งรวมถึง วาเลอรี อดัมส์, ยูเซน โบลต์, เวโรนิกา แคมป์เบล-บราวน์, ฌาคส์ ไฟรแทก, เจนา พิตต์แมน, ดานี ซามูเอลส์ และดาฟิด สทออร์ล) ในการแข่งขันชิงแชมป์โลกระดับเยาวชน, ระดับวัยรุ่น และระดับอาชีพ ของการกีฬา
แหล่งข้อมูลอื่น

Yelena Isinbayeva – Official Webpage
Yelena Isinbayeva ที่กรีฑาโลก
Flotrack.com Video Interview of Yelena Isinbayeva during the 100th Millrose Games
เรือบรรทุกเครื่องบินรัสเซียอัดมีรัลคุซเนซอฟ

| --- | --- |
เรือบรรทุกเครื่องบินอัดมีรัล คุซเนซอฟ ค.ศ. 2012
ประวัติ
 โซเวียต / รัสเซีย
ชื่อ: อัดมีรัล โฟลตา โซเวียตโคกอร์ โซยูซา คุซเนซอฟ
ตั้งชื่อตาม: จอมพลเรือ นีโคไล เกราซีโมวิช คุซเนซอฟ
Ordered: 3 มีนาคม 1981
ปล่อยเรือ: 1 เมษายน 1982
เดินเรือแรก: 6 ธันวาคม 1985
เข้าประจำการ: 25 ธันวาคม 1990
รหัสระบุ: 113
สถานะ: ในประจำการ
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท::  เรือบรรทุกเครื่องบิน
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  43,000 ตัน (ระวางปกติ)  55,200 ตัน (เต็มระวาง) 61,390 ตัน (ระวางสูงสุด)
ความยาว::  305 เมตร (ตลอดลำ)  270 เมตร (แนวน้ำ)
ความกว้าง::  72 เมตร (ตลอดลำ) 35 เมตร (แนวน้ำ)
กินน้ำลึก::  10 เมตร
ระบบพลังงาน::  เครื่องยนต์แรงดันไอน้ำขนาด 8 หม้อต้ม 4 เพลา 200,000 แรงม้า  เครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซล 1,500 kW จำนวน 6 ชุด  เครื่องกำเนิดไฟฟ้าไอน้ำ 1,500 kW จำนวน 9 ชุด
ระบบขับเคลื่อน::  4 ใบจักร
ความเร็ว::  29 นอต (54 กิโลเมตร/ชั่วโมง)
พิสัยเชื้อเพลิง::  45 วัน
ลูกเรือ::  1,690 นาย
ยุทโธปกรณ์::  8 × ปืน AK-630 AA (6×30 mm, 6,000 รอบ/นาที/กระบอก, 24,000 รอบ)  8 ระบบป้องกันระยะประชิด CADS-N-1 Kashtan  (each 2 × 30 mm Gatling AA plus 32 3K87 Kortik SAM)  12 ระบบขีปนาวุธเรือสู่เรือ P-700 Granit  24 ระบบขีปนาวุธเรือสู่อากาศ 8-cell 3K95 Kinzhal VLS (192 ; 1 ลูกต่อ 3 วินาที)  ฐานปล่อยจรวด RBU-12000 UDAV-1 ASW
อากาศยาน::  อากาศยานปีกตรึง:  Su-33 - 14 ลำ  MiG-29 - 24 ลำ  Su-25UTG/UBP - 4 ลำ อากาศยานปีกหมุน:  ฮ. Ka-27LD32 - 4 ลำ  ฮ. Ka-27PL - 11 ลำ  ฮ. Ka-27PS - 2 ลำ
อัดมีรัล โฟลตา โซเวียตโคกอร์ โซยูซา คุซเนซอฟ (รัสเซีย: Адмира́л фло́та Сове́тского Сою́за Кузнецо́в) เป็นเรือลาดตระเวนบรรทุกเครื่องบินของสหภาพโซเวียตและประเทศรัสเซีย ในปัจจุบันมีสถานะเป็นเรือธงของกองทัพเรือรัสเซีย ถูกต่อขึ้นที่อู่ต่อเรือทะเลดำในยูเครนสมัยยังเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต ในตอนแรกเรือลำนี้จะถูกตั้งชื่อว่า ริกา ต่อมาเมื่อวางกระดูกงูจึงเปลี่ยนเป็นชื่อ เลโอนิด เบรจเนฟ เมื่อปล่อยลงน้ำและทดสอบเรือใช้ชื่อว่า ทบิลิซี ก่อนที่สุดท้ายจะมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า คุซเนซอฟ โดยตั้งชื่อตามจอมพลเรือ นีโคไล เกราซีโมวิช คุซเนซอฟ ผู้บัญชาการทหารเรือแห่งสหภาพโซเวียต
เริ่มเข้าประจำการในกองทัพเรือโซเวียต และถูกวางให้เป็นเรือนำในชั้นเรือเดียวกัน แต่เรืออีกลำในชั้นเรือเดียวกันคือเรือบรรทุกเครื่องบินวาร์ยักนั้นกลับสร้างไม่เสร็จและตกเป็นสมบัติของรัฐบาลยูเครน ซึ่งต่อมาประเทศจีนได้ซื้อเรือวาร์ยักนี้ไปสร้างต่อจนแล้วเสร็จและเข้าประจำการในชื่อ เหลียวหนิง
แหล่งข้อมูลอื่น

Article on GlobalSecurity.org about the Kreml-class aircraft carrier.
SU-25 at Faqs.org
Video clip of Su-33 operating on the deck of Kuznetsov
| ด ค กเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคุซเนซอฟ |
| --- | --- |
 กองทัพเรือรัสเซีย:  อัดมีรัลคุซเนซอฟ 
 กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน:  เหลียวหนิง  ชานตง (modified design)
การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2555

การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2555 เป็นการประชุมสภาผู้แทนราษฎรเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล จำนวน 4 คน คือ นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี, พลอากาศเอก สุกำพล สุวรรณทัต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (รมว.คมนาคม ในขณะนั้น), พลตำรวจโท ชัจจ์ กุลดิลก รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (รมช.คมนาคม ในขณะนั้น) และ ร้อยตำรวจเอก เฉลิม อยู่บำรุง รองนายกรัฐมนตรี โดยสภาผู้แทนราษฎรได้กำหนดกรอบการอภิปราย 3 วัน คือ วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ถึง 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 และลงมติ วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
การยื่นญัตติขอเปิดการอภิปราย

เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 จุรินทร์ ลักษณวิศิษฎ์ ประธานวิปฝ่ายค้าน และ ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ ได้นำรายชื่อ ส.ส. จำนวน 157 รายชื่อ ประกอบด้วย ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ 155 คน และ ส.ส.พรรครักประเทศไทย 2 คน เพื่อขอเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรี ตามรัฐธรรมนูญมาตรา 158 และขออภิปรายรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล จำนวน 3 คน ตามรัฐธรรมนูญมาตรา 159 ประกอบด้วย ร.ต.อ. เฉลิม อยู่บำรุง รองนายกรัฐมนตรี พล.อ.อ. สุกำพล สุวรรณทัต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และ พ.ต.ท. ชัจจ์ กุลดิลก รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ประกอบด้วย
| ลำดับที่ | ชื่อ / ตำแหน่ง | ประเด็นการอภิปราย |
| --- | --- | --- |
| 1 | นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี |       |
| 2 | พลอากาศเอก สุกำพล สุวรรณทัต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (รมว.คมนาคม ในขณะนั้น) |     |
| 3 | พลตำรวจโท ชัจจ์ กุลดิลก รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (รมช.คมนาคม ในขณะนั้น) |     |
| 4 | ร้อยตำรวจเอก เฉลิม อยู่บำรุง รองนายกรัฐมนตรี |     |
การเตรียมการ

วันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 นายเจริญ จรรย์โกมล รองประธานสภาผู้แทนราษฎร หารือร่วมกับวิปฝ่ายค้านและรัฐบาล โดยใช้เวลาร่วม 2 ชั่วโมง ได้ข้อสรุปเรื่องของกรอบเวลาในการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลร่วมกันว่า จะเปิดให้มีการอภิปรายในวันที่ 25-27 พฤศจิกายนนี้ รวม 3 วัน และลงมติในวันที่ 28 พฤศจิกายน โดยแบ่งเวลาให้ฝ่ายค้านอภิปราย 30 ชั่วโมง ให้นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรี ที่ถูกยื่นญัตติอภิปรายไม่ไว้วางใจได้ชี้แจง 12 ชั่วโมง พร้อมทั้งจะมีการถ่ายทอดสดผ่านทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย