stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยุทธการที่ฝรั่งเศส
เหตุการณ์ > แนวรบตอนเหนือ > บุกครองเนเธอร์แลนด์

เนื่องจากเนเธอร์แลนด์มีแนวป้องกันทางน้ำที่เรียกว่าปราการฮอลแลนด์เป็นแนวต่อต้านสำคัญทางบก ลุฟท์วัฟเฟอจึงได้รับมอบหมายโจมตีและยึดครองกรุงเฮกในปฏิบัติการที่เรียกว่า "ยุทธการที่เดอะเฮก" เครื่องบินที่ใช้ประกอบด้วยเครื่องบินทิ้งระเบิดขนาดกลาง 247 ลำ, เครื่องบินต่อสู่ 147 ลำ, เครื่องบินลำเลียงยูห้าสิบสอง 424 ลำ และเครื่องบินสะเทินน้ำ 12 ลำ ในขณะที่กองทัพอากาศเนเธอร์แลนด์ มีเครื่องบินต่อสู้เพียง 144 ลำ ซึ่งกว่าครึ่งในจำนวนนี้ถูกทำลายตั้งแต่วันแรก เครื่องบินลำที่เหลือก็กระจายตัวต่อสู่และยิงเครื่องบินเยอรมันตกได้เพียงไม่กี่ลำ ปฏิบัติการต่อต้านของเนเธอร์แลนด์เสียเครื่องบินไปทั้งหมดถึง 110 ลำ
ยุทธการของลุฟท์วัฟเฟอในครั้งนี้กลับประสบความล้มเหลว เนเธอร์แลนด์ยังรักษากรุงเฮกไว้ได้อยู่ แม้ฝ่ายเยอรมันสามารถยึดลานบินโดยรอบกรุงเฮกไว้ได้แต่ก็เสียทหารและเครื่องบินลำเลียงจำนวนมาก แต่ก็ถูกทหารเนเธอร์แลนด์สามารถยึดคืนได้ก่อนสิ้นวัน ปืนใหญ่ต่อต้านอากาศยานของเนเธอร์แลนด์สามารถยิงเครื่องบินเยอรมันตกได้ 96 ลำ เครื่องบินลำเลียงของลุฟท์วัฟเฟอถูกยิงตก 125 ลำและเสียหาย 47 ฝ่ายเยอรมันใช้ทหารพลร่มในครั้งนี้กว่า 4,000 นาย ในจำนวนนี้กว่า 1,200 นายตกเป็นเชลยและถูกย้ายไปค่ายกักกันเชลยบนเกาะบริเตนใหญ่
กองทัพที่ 7 ของฝรั่งเศสไม่สามารถสกัดกั้นกองพลยานเกราะที่ 9 (9. Panzer-Division) ที่มาถึงเมืองรอตเทอร์ดามในวันที่ 13 พฤษภาคม ในวันเดียวกันนี้ การโต้กลับทางด้านตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ก็ประสบความล้มเหลว ทหารเนเธอร์แลนด์ต้องถอยร่นมายังแนวปราการฮอลแลนด์ในสภาพค่อนข้างสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม ในค่ำวันที่ 14 พฤษภาคม เมื่อลุฟท์วัฟเฟอใช้เครื่องบินไฮง์เคิล เฮ 111 ทิ้งระเบิดที่เมืองรอตเทอร์ดาม รัฐบาลเนเธอร์แลนด์กลัวว่าหายนะแบบเดียวจะเกิดขึ้นกับเมืองอื่น จึงยอมจำนนต่อเยอรมนีอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤษภาคม สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาเสด็จลี้ภัยไปประเทศอังกฤษและตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นที่นั่น ศึกครั้งนี้ได้คร่าชีวิตทหารเนเธอร์แลนด์ 2,357 นายและพลเรือน 2,559 คน
เหตุการณ์ > แนวรบตอนเหนือ > บุกครองเบลเยียม

กองทัพเยอรมันมีอำนาจเหนือน่านฟ้าเบลเยียมได้อย่างรวดเร็ว ด้วยภาพถ่ายทางอากาศจากการลาดตระเวนของเยอรมัน ลุฟท์วัฟเฟอจึงสามารถทำลายเครื่องบิน 83 ลำจาก 179 ของกองทัพอากาศเนเธอร์แลนด์ภายในเวลา 24 ชั่วโมงตั้งแต่เริ่มบุก ฝ่ายเบลเยียมมุ่งเน้นไปที่การต้านทางบกและไม่ได้ให้ความสำคัญกับการต่อต้านทางอากาศ ทำให้ท้ายที่สุด ลุฟท์วัฟเฟอมีอำนาจครองน่านฟ้าทั้งหมดของกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ
กลุ่มทัพ B ของเยอรมันที่บุกเข้ามาจากทางเนเธอร์แลนด์ มีการจัดวางกำลังที่อ่อนด้อยลงกว่าตอนแรก ทำให้เมื่อถูกรุกตีลวงโดยกองทัพที่ 6 ของฝรั่งเศส ฝ่ายเยอรมันก็ตกอยู่ในภาวะสุ่มเสี่ยงทันที ขณะเดียวกัน แนวต้านของเบลเยียมที่คลองอัลเบิร์ตมีความเข้มแข็งมาก ทางแยกบริเวณแม่น้ำมิวเซอและอัลเบิร์ตอยู่ภายใต้การป้องกันโดยป้อมปราการเอเบิน-เอมาเอล ปราการขนาดใหญ่ที่ขึ้นชื่อว่าทันสมัยที่สุดในยุโรป การรุกของเยอรมันดูท่าจะต้องล่าช้าออกไป
ความล่าช้าที่เกิดขึ้นนี้อาจส่งผลกระทบต่อปฏิบัติการทั้งหมด ตามแผนแล้ว ฝ่ายเยอรมันจำเป็นปะทะกับทัพหลักของสัมพันธมิตรให้ได้ก่อนที่กลุ่มทัพ A จะตั้งฐานที่มั่นแล้วเสร็จ ที่สุดแล้ว ในเช้าวันที่ 10 พฤษภาคม  ฝ่ายเยอรมันไม่มีทางเลือก จึงได้จัดหน่วยจู่โจมพิเศษ ใช้เครื่องร่อนลงด้านบนของปราการเอเบิน-เอมาเอล เพื่อทำลายปืนใหญ่หลักของป้อมปราการ ขณะเดียวกัน หน่วยพลร่มจะเข้ายึดสะพานข้ามคลองอัลเบิร์ต ฝ่ายเบลเยียมโต้กลับหลายหนแต่ก็ถูกขัดขวางโดยลุฟท์วัฟเฟอ การที่ปราการที่แกร่งที่สุดได้แตกลงสร้างความตกตะลึงแก่บรรดาผู้นำทหารของเบลเยียม กองบัญชาการใหญ่เบลเยียมสั่งการให้ถอยทัพมาตั้งหลักที่แนว KW ซึ่งเร็วกว่าที่คิดไว้ถึงห้าวัน ข่าวความพ่ายแพ้ที่ชายแดนเบลเยียมทำให้ฝรั่งเศสวิตกมาก ฝรั่งเศสโน้มน้าวให้เบลเยียมต่อสู้ต่อไปเพื่อถ่วงเวลาให้ฝรั่งเศสสร้างแนวรับที่ฌ็องบลู (Gembloux) ในเบลเยียม
เหตุการณ์ > แนวรบตอนเหนือ > ยุทธการที่อานูว์และฌ็องบลู

ยุทธการที่อานูว์ (12–13 พฤษภาคม) ในเบลเยียม ถือเป็นสมรภูมิยานเกราะที่ใหญ่ที่สุดที่เกิดขึ้น มียานเกราะเข้าร่วมในศึกครั้งนี้กว่า 1,500 คัน ฝรั่งเศสสามารถจัดการยานเกราะเยอรมันจนหมดสภาพรบไปได้ราว 160 คัน ในขณะที่ตัวเองเสียรถถัง Hotchkiss H35 จำนวน 91 คันและเสีย Somua S35 จำนวน 30 คัน อย่างไรก็ตาม กองทัพเยอรมันเข้าควบคุมพื้นที่ไว้ได้ภายหลังฝรั่งเศสถอนกำลังอย่างเป็นระบบ และเยอรมันสามารถซ่อมแซมรถถังคืนสภาพมาได้ส่วนใหญ่ สรุปในศึกครั้งนี้ เยอรมันเสียยานเกราะไปสุทธิ 49 คัน ส่วนฝรั่งเศสก็ถือว่าบรรลุเป้าหมายทางยุทธวิธีที่จะถ่วงเวลาเดินทางและขุดสนามเพลาะให้แก่กองทัพที่ 1 ของฝรั่งเศส
กองยานเกราะเยอรมันเข้าปะทะกับกองทัพที่ 1 ทางตอนเหนือราว 120 กิโลเมตรจากเซอด็อง (Sedan) ซึ่งเป็นจุดสำคัญสุดที่พลเอกเฮิพเนอร์ต้องการยึดแต่ทำไม่สำเร็จ ต่อมาในวันที่ 14 พฤษภาคม เฮิพเนอร์ซึ่งตั้งทัพที่อานูว์ ได้ขัดคำสั่งหน่วยเหนือและเข้าตีฌ็องบลูอีกครั้งเป็นยุทธการที่ฌ็องบลู ทหารฝรั่งเศสยังป้องกันฌ็องบลูไว้ได้แต่ก็เสียทหารไปไม่น้อย
เหตุการณ์ > แนวรบตอนกลาง > ป่าอาร์แดน

กองพลทหารม้าเบลเยียมนำสิ่งกีดขวางเข้าปิดกั้นเส้นทาง และเข้าปะทะกับกองพลยานเกราะที่ 1 ที่เมืองโบดอญ (Bodange) โดยจะมีกองพลทหารม้าเบาที่ 5 ของฝรั่งเศสมาช่วยเสริมกำลัง อย่างไรก็ตาม หลังสู้รบเป็นเวลากว่าแปดชั่วโมง กองพลฝรั่งเศสก็ยังไม่มาถึง กองพลเบลเยียมจึงจำต้องถอนกำลัง ทหารช่างเยอรมันเข้ารื้อสิ่งกีดขวางโดยง่าย กองทัพฝรั่งเศสมีอาวุธต่อต้านรถถังไม่เพียงพอรับฝูงยานเกราะเยอรมันจำนวนมหาศาล จึงร่นถอยมาฝั่งใต้ของแม่น้ำเมิซ
จำนวนยานยนต์มหาศาลของเยอรมันเป็นอุปสรรถต่อการเดินทัพเช่นกัน กลุ่มยานเกราะไคลสท์ (Panzergruppe Kleist) ซึ่งมียานยนต์กว่า 41,140 คัน ไม่สามารถยกทัพโดยถนนเพียงเส้นเดียว จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องใช้เครือข่ายทางที่มีสภาพย่ำแย่กว่าในการยกทัพ ซึ่งในขณะนั้นมีเพียงสี่เส้นทางที่สามารถใช้ยกทัพผ่านอาร์แดน เครื่องบินลานตระเวนของฝรั่งเศสรายงานว่าพบขบวนยานเกราะเยอรมันในคืนวันที่ 10/11 พฤษภาคม และคาดเดาว่าขบวนยานเกราะเหล่านี้จะไปโจมตีระลอกสองในเบลเยียม ในคืนถัดมา นักบินฝรั่งเศสรายงานว่าพบขบวนยานยนต์แถวยาวกำลังเคลื่อนที่แบบไม่เปิดไฟบนเส้นทางสู่อาร์แดน ต่อมามีการส่งนักบินไปยืนยันและพบว่าในบรรดายานยนต์ดังกล่าว จำนวนมากเป็นยานเกราะและบางส่วนเป็นรถสะพาน แต่พลเอกกาเมอแล็งไม่เชื่อรายงานนี้และเพิกเฉย
พลเอกกาเมอแล็งสั่งการให้กองพลทหารกองหนุนเข้าเสริมกำลังที่แนวรับแม่น้ำเมิซในวันที่ 11 พฤษภาคม แต่เนื่องด้วยมีภัยคุกคามทางอากาศจากลุฟท์วัฟเฟอ ทำให้การลำเลียงทหารฝรั่งเศสทางรถไฟทำได้ในเวลากลางคืนเท่านั้น การเสริมกำลังจึงล่าช้า ฝรั่งเศสเชื่อมั่นในความแข็งแกร่งของแนวรับที่แม่น้ำเมิซ และเชื่อว่าเยอรมันจะค่อยๆบุกอย่างเป็นขั้นเป็นตอน อย่างไรก็ตาม ในเช้าวันถัดมาฝรั่งเศสพบว่าส่วนหน้าของกลุ่มทัพ A ของเยอรมัน บุกมาถึงแม่น้ำเมิซแล้ว
13 พฤษภาคม กลุ่มยานเกราะไคลสท์ประสบจราจรติดขัดบนเส้นทางสายหนึ่งเป็นระยะทางยาวกว่า 250 กิโลเมตรตั้งแต่แม่น้ำไรน์ในเยอรมนีจนถึงแม่น้ำเมิซในฝรั่งเศส ระหว่างที่ฝูงยานเกราะเยอรมันตกเป็นเป้านิ่งอยู่นี้เอง ฝรั่งเศสกลับไม่ยอมส่งเครื่องบินทิ้งระเบิดมาโจมตีฝูงยานเกราะเยอรมันดังกล่าว แต่กลับส่งไปโจมตีกองทัพเยอรมันในตอนเหนือของเบลเยียม ในเวลาเพียงสองวัน เครื่องบินทิ้งระเบิดฝรั่งเศสลดจำนวนจาก 135 เหลือ 72 ลำเท่านั้น
เหตุการณ์ > แนวรบตอนกลาง > ยุทธการที่เซอด็อง

บทความหลัก: ยุทธการที่เซอด็อง (ค.ศ. 1940)
ผลตอบรับในเยอรมนี

ฮิตเลอร์คาดการณ์ว่าเยอรมันจะเสียทหารไปในการบุกฝรั่งเศสราวหนึ่งล้านนาย อย่างไรก็ตาม เป้าหมายของเขาสำเร็จลงในเวลาเพียงหกสัปดาห์ ทหารเยอรมันเสียชีวิตเพียง 27,074 นาย, สูญหาย 18,384 นาย และบาดเจ็บ 111,034 นาย ชัยชนะครั้งใหญ่ที่ไม่คาดคิดทำให้ประชาชนชาวเยอรมันตกอยู่ในคลื่นความยินดี ความนิยมในตัวฮิตเลอร์พุ่งกระฉูด ในวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 ฮิตเลอร์จัดพิธีมอบยศจอมพลให้แก่ 12 นายทหาร ได้แก่:
พลเอกอาวุโส วัลเทอร์ ฟ็อน เบราคิทช์ ผู้บัญชาการใหญ่กองทัพบก
พลเอกอาวุโส วิลเฮ็ล์ม ไคเทิล หัวหน้ากองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์
พลเอกอาวุโส แกร์ท ฟ็อน รุนท์ชเต็ท ผู้บัญชาการกลุ่มทัพ A
พลเอกอาวุโส เฟดอร์ ฟ็อน บ็อค ผู้บัญชาการกลุ่มทัพ B
พลเอกอาวุโส วิลเฮ็ล์ม ริทเทอร์ ฟ็อน เลพ ผู้บัญชาการกลุ่มทัพ C
พลเอกอาวุโส กึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ ผู้บัญชาการกองทัพที่ 4
พลเอกอาวุโส วิลเฮ็ล์ม ลิสท์ ผู้บัญชาการกองทัพที่ 12
พลเอกอาวุโส แอร์วีน ฟ็อน วิทซ์เลเบิน ผู้บัญชาการกองทัพที่ 1
พลเอกอาวุโส วัลเทอร์ ฟ็อน ไรเชอเนา ผู้บัญชาการกองทัพที่ 6
พลเอกอาวุโส แอร์ฮาร์ท มิลช์ อดีตผู้บัญชาการกองบิน 5, จเรทหารอากาศ
พลอากาศเอก อัลแบร์ท เค็สเซิลริง ผู้บัญชาการกองบิน 2
พลอากาศเอก ฮูโก ชแปร์เลอ ผู้บัญชาการกองบิน 3
เมืองรอตเทอร์ดามหลังถูกทิ้งระเบิด
แผนที่ที่ตั้งของปราการเอเบิน-เอมาเอล
การรุกของเยอรมันจนถึงบ่าย 16 พฤษภาคม 1940
ฮิตเลอร์และนายทหารที่ได้รับยศจอมพล
เอนก นาวิกมูล

| เอนก นาวิกมูลจ> ภ. |
| --- | --- |
เอนก นาวิกมูล ใน พ.ศ. 2560
สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่อเกิด: เอนก นาวิกมูล
เกิด: 14 มีนาคม พ.ศ. 2496 (71 ปี) จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
บิดา: บุญส่ง นาวิกมูล
มารดา: สมถวิล นาวิกมูล
ศิษย์เก่า: โรงเรียนมหาวชิราวุธ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คู่สมรส: วรรณา นาวิกมูล
บุตร: บันทึกทอง นาวิกมูล, ทัดทอง นาวิกมูล
อาชีพ: นักอนุรักษ์, นักวิจารณ์, นักวิชาการ, นักประวัติศาสตร์, นักเขียนสารคดี
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2518 - ปัจจุบัน
ศิลปินแห่งชาติ: สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พุทธศักราช 2563
นายเอนก นาวิกมูล  เกิดวันเสาร์ที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2496 ที่ อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา เป็นนักอนุรักษ์ นักวิชาการ นักประวัติศาสตร์ และนักเขียนสารคดีชาวไทย เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งศูนย์สังคีตศิลป์ ธนาคารกรุงเทพ และผู้ก่อตั้งบ้านพิพิธภัณฑ์ ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กรมส่งเสริมวัฒนธรรมกระทรวงวัฒนธรรม ให้เป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2563
เอนก นาวิกมูล ครอบครัวทำกิจการร้านขายหนังสือแบบเรียนชื่อ บุญส่งพานิช  บิดาเป็นนักประดิษฐ์ นักสะสมหนังสือ ปฏิทิน ส.ค.ส. ภาพถ่าย ส่วนตัวจึงชอบถ่ายภาพ ชอบศึกษาค้นคว้า เขียนหนังสือ และเป็นนักสะสมมาตั้งแต่เด็ก
การศึกษา

ประถมศึกษา จากโรงเรียนบ้านระโนด(ธัญเจริญ) อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา
มัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา
มัธยมศึกษาตอนปลาย สายศิลป์-คณิต จากโรงเรียนวรนารีเฉลิม จังหวัดสงขลา ปีพุทธศักราช 2515
ปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (รัฐศาสตร์ รุ่น 25)
เพื่อนร่วมทางชีวิต และ ลูกศิษย์

เอนก นาวิกมูล ไม่เพียงเป็นแบบอย่างที่ดีในการเขียนสารคดีเพื่อการเก็บบันทึกข้อมูลด้านประวัติศาสตร์ ศิลปะและวัฒนธรรมของชาติเท่านั้น หากยังเป็นต้นแบบ (idol) และเป็นแรงบันดาลใจที่สร้างลูกศิษย์คนสำคัญเพื่อการอนุรักษ์งานศิลปวัฒนธรรมของชาติถึง 5 ท่าน
รองศาสตราจารย์แสงอรุณ กนกพงศ์ชัย
นักประวัติศาสตร์, อดีตข้าราชการ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียว (2519 - 2535)
รังสิต จงฌานสิทโธ
นักดนตรีเพื่อชีวิต (2519 - 2535)
ศรัณย์ ทองปาน
นักเขียน, นักประวัติศาสตร์ (2535 - 2539)
ธงชัย ลิขิตพรสวรรค์
ผู้ก่อตั้งสำนักพิมพ์ต้นฉบับ (2540 - 2560)
เมืองไทย ภัทรถาวงศ์ (ธนภัทร ปคุณคานกิตติ์)
ช่างภาพ, นักค้นคว้าเรื่องเพลงประกอบภาพยนตร์ (2557 - ปัจจุบัน)
เกียรติยศรางวัล

ได้รับรางวัล ผู้สนับสนุนการอนุรักษ์มรดกไทยดีเด่น เนื่องในวันอนุรักษ์มรดกไทย ในปีพุทธศักราช 2534
ได้รับการยกย่องเป็นนิสิตเก่ารัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยดีเด่น ประจำปี พุทธศักราช 2536
ได้รับรางวัล ‘สารคดี’ เกียรติยศ ครั้งที่ 1  ณ.หอศิลป์กรุงเทพมหานคร วันพฤหัสบดีที่ 6 พฤษภาคม พุทธศักราช 2553
ได้รับรางวัล ผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่นแห่งชาติ ประจำปี 2554 จากกระทรวงวัฒนธรรม
ได้รับการยกย่องเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี 2563 จากคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม
ได้รับพระราชทานปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (สาขาวิชาการท่องเที่ยว) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพฯ วันที่ 24 มีนาคม พุทธศักราช 2565
ได้รับพระราชทานปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (สาขาวรรณคดี) มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กรุงเทพฯ วันที่ 13 ตุลาคม พุทธศักราช 2565
ได้รับการยกย่องเป็นนิสิตเก่ารัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยดีเด่น ประจำปี พุทธศักราช 2567 สาขาธุรกิจเอกชน หรือวิชาชีพอิสระ หรือองค์การเอกชนเพื่อสาธารณะประโยชน์ จากสมาคมนิสิตเก่ารัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

เอนก นาวิกมูล  เก็บถาวร 2007-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน นิตยสารสกุลไทย 11 ธันวาคม  2544 โดย  นิติกร กรัยวิเชียร
'เอนก นาวิกมูล' ชีวิตที่ไม่หยุดแค่นักเขียน เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ไทยโพสต์ 27 มกราคม 2545
painaima.com แนะนำ บ้านพิพิธภัณฑ์ เก็บถาวร 2007-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ |
| --- | --- |
 กิตติศักดิ์ มีสมสืบ  เกริก ยุ้นพันธ์  กุลทรัพย์ เกษแม่นกิจ  กรุณา กุศลาสัย  กัณหา เคียงศิริ  โกวิท เอนกชัย  คำพูน บุญทวี  คำสิงห์ ศรีนอก  หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช  เจริญ มาลาโรจน์  จำลอง ฝั่งชลจิตร  ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ  ชมัยภร บางคมบาง  ชาติ กอบจิตติ  ชูวงศ์ ฉายะจินดา  ณรงค์ วงษ์สวรรค์  ธัญญา สังขพันธานนท์  ธีรภาพ โลหิตกุล  ทวีป วรดิลก  เทพ ชุมสาย ณ อยุธยา  เทพศิริ​ สุขโสภา  นงไฉน ปริญญาธวัช  นันทพร ศานติเกษม  เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์  บุญเตือน ศรีวรพจน์  ประคิณ ชุมสาย ณ อยุธยา  ประภัสสร เสวิกุล  ประยอม ซองทอง  ประสาทพร ภูสุศิลป์ธร  หม่อมหลวงปิ่น  มาลากุล  พิบูลศักดิ์​ ละครพล  เพ็ญศรี เคียงศิริ  ไพวรินทร์ ขาวงาม  มกุฏ อรฤดี  มณี พยอมยงค์  ระวี ภาวิไล  เริงชัย ประภาษานนท์  เรืองอุไร กุศลาสัย  วศิน อินทสระ  วสิษฐ เดชกุญชร  วินิตา ดิถียนต์  วิชชา ลุนาชัย  วินทร์ เลี้ยววาริณ  วิมล ศิริไพบูลย์  หม่อมหลวงศรีฟ้า มหาวรรณ  ศักดิชัย บำรุงพงศ์  สถาพร ศรีสัจจัง  สมบัติ พลายน้อย  สุกัญญา ชลศึกษ์  สุจิตต์ วงษ์เทศ  สุชาติ สวัสดิ์ศรี  สุภา สิริสิงห  สุรชัย จันทิมาธร  สุวัฒน์ วรดิลก  เสกสรรค์ ประเสริฐกุล  เสน่ห์ สังข์สุข  โสภาค สุวรรณ  อบ ไชยวสุ  อังคาร กัลยาณพงศ์  อัศศิริ ธรรมโชติ  เอนก นาวิกมูล  อรสม สุทธิสาคร  อาจินต์ ปัญจพรรค์  อดุล จันทรศักดิ์ 
 แม่แบบ:ศิลปินแห่งชาติ ทัศนศิลป์ ศิลปะการแสดง วรรณศิลป์
อำเภอนากลาง

| อำเภอนากลาง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Na Klang
คำขวัญ: ศาลเจ้าปู่ลือคำหาญ ลานอโศกประสานใจ งามผ้าไหมกุดแห่ ศักดิ์สิทธิ์แท้พระธาตุเมืองพิณ ไหลหลั่งลำพะเนียงคู่เคียงใจ
แผนที่จังหวัดหนองบัวลำภู เน้นอำเภอนากลาง
พิกัด: 17°18′26″N 102°11′19″E﻿ / ﻿17.30722°N 102.18861°E﻿ / 17.30722; 102.18861
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: หนองบัวลำภู
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 769.756 ตร.กม. (297.204 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 92,537 คน
 • ความหนาแน่น: 120.22 คน/ตร.กม. (311.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 39170   39350 (เฉพาะตำบลกุดดินจี่ เก่ากลอย และดงสวรรค์)
รหัสภูมิศาสตร์: 3902
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอนากลาง ถนนอุดรธานี-เลย ตำบลนากลาง อำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู 39170
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
นากลาง [นา-กฺลาง] แยกจากอำเภอหนองบัวลำภูเมื่อ พ.ศ. 2508 และถูกยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2512 ในปัจจุบันเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดหนองบัวลำภู
ภูมิศาสตร์ > ที่ตั้ง

อำเภอนากลาง ตั้งอยู่ระหว่างเส้นรุ้งที่ 17 องศาเหนือ และเส้นระแวงที่ 102 องศาตะวันออก ตั้งอยู่ทิศทางตะวันตกของจังหวัดหนองบัวลำภู ห่างจากที่ตั้งจังหวัดหนองบัวลำภู ประมาณ 35 กิโลเมตร
ภูมิศาสตร์ > อาณาเขตติดต่อ

อำเภอนากลางมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอนาด้วง (จังหวัดเลย) และอำเภอสุวรรณคูหา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอกุดจับ (จังหวัดอุดรธานี)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองหนองบัวลำภู และอำเภอศรีบุญเรือง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนาวัง
ภูมิศาสตร์ > ภูมิประเทศ

สภาพภูมิประเทศตัวอำเภอนากลาง จากพื้นที่ทั้งหมด 570.7 ตร.กม. ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ราบลุ่ม มีภูเขา แม่น้ำลำคลองหลายสายไหลผ่าน ได้แก่ ลำพะเนียง ห้วยโค่โล่ ห้วยเดื่อ ห้วยหนองบัว ห้วยหนองไฮ ฯลฯ จึงทำให้เกิดที่ราบลุ่มข้างมีลำน้ำเหมาะกับการทำการเกษตรต่างๆ เช่น ปลูกข้าว ข้าวโพด ถั่ว อ้อย ฯลฯ และลำห้วยดังกล่าวสามารถกักเก็บน้ำไว้ใช้ในการอุปโภคบริโภคในยามขาดแคลนได้ อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 250 เมตร ET 04154
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

อากาศในฤดูร้อนร้อนจัด ฤดูหนาวจะหนาวจัด มีลักษณะภูมิอากาศคล้ายคลึงกับอากาศของ จังหวัดเลย
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอนากลางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 127 หมู่บ้าน
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | นากลาง | Na Klang | 16 | 12,005 |
| 2. | ด่านช้าง | Dan Chang | 14 | 10,116 |
| 3. | กุดแห่ | Kut Hae | 9 | 16,683 |
| 4. | กุดดินจี่ | Kut Din Chi | 21 | 11,876 |
| 5. | ฝั่งแดง | Fang Daeng | 18 | 9,069 |
| 6. | เก่ากลอย | Kao Kloi | 13 | 10,983 |
| 7. | โนนเมือง | Non Mueang | 15 | 6,591 |
| 8. | อุทัยสวรรค์ | Uthai Sawan | 12 | 7,114 |
| 9. | ดงสวรรค์ | Dong Sawan | 9 | 7,845 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอนากลางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลนากลาง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนากลาง ตำบลด่านช้าง และตำบลกุดแห่
เทศบาลตำบลกุดดินจี่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลกุดดินจี่
เทศบาลตำบลฝั่งแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลฝั่งแดงทั้งตำบล
เทศบาลตำบลเก่ากลอย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเก่ากลอยทั้งตำบล
เทศบาลตำบลนาหนองทุ่ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุดดินจี่ (นอกเขตเทศบาลตำบลกุดดินจี่)
องค์การบริหารส่วนตำบลด่านช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านช้าง (นอกเขตเทศบาลตำบลนากลาง)
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนเมืองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลอุทัยสวรรค์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอุทัยสวรรค์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดงสวรรค์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงสวรรค์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกุดแห่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนากลางและตำบลกุดแห่ (นอกเขตเทศบาลตำบลนากลาง)
สภาพเศรษฐกิจ > เกษตรกรรรม

อำเภอนากลางส่วนใหญ่ 80% ประกอบอาชีพการเกษตร มีพืชที่เศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่ ข้าวนาปี สำปะหลัง อ้อย ไม้ผลไม้ยืนต้น ถั่วเหลือง ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ เป็นต้น
พื้นที่ทั้งหมด 329,898 ไร่
ทำการเกษตร 249,241 ไร่
ทำนา 155,571 ไร่
พืชไร่ 84,924 ไร่
ไม้ผลไม้ยืนต้น 8,245 ไร่
ยางพารา 4,500 ไร่
พืชผัก 194 ไร่
พื้นที่เกษตรอื่นๆ 238 ไร่
พื้นที่ป่าสงวน 39,876 ไร่
สถานที่ราชการที่สำคัญ

ที่ว่าการอำเภอนากลาง ที่ตั้ง ถนนอุดร-เลย ตำบลนากลาง
สำนักงานเทศบาลตำบลนากลาง ที่ตั้ง 330 หมู่ที่ 1 บ้านกกค้อ ถนนอุดร-เลย ตำบลนากลาง
สำนักงานที่ดินอำเภอนากลาง ที่ตั้ง ที่ว่าการอำเภอนากลาง ตำบลนากลาง
สำนักงานสรรพากรพื้นที่สาขานากลาง ที่ตั้ง ชั้น 1 ที่ว่าการอำเภอนากลาง ถนนอุดร-เลย ตำบลนากลาง
สถานีตำรวจภูธรนากลาง ที่ตั้ง 82 หมู่ที่ 6 บ้านภูน้อย ตำบลนากลาง
สำนักงานสาธารณสุขอำเภอนากลาง ที่ตั้ง ที่ว่าการอำเภอนากลาง ตำบลนากลาง
โรงพยาบาลนากลาง ที่ตั้ง 84 หมู่ที่ 6 ถนนอุดร-เลย ตำบลนากลาง
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 2 ที่ตั้ง ถนนเลิศเสนีย์ ตำบลนากลาง
สำนักงานเกษตรอำเภอนากลาง ที่ตั้ง ถนนอุดร-เลย ตำบลนากลาง
สำนักงานปศุสัตว์อำเภอนากลาง ที่ตั้ง ถนนอุดร-เลย ตำบลนากลาง
สำนักงานประมงอำเภอนากลาง ที่ตั้ง ที่ว่าการอำเภอนากลาง ชั้น 1 ตำบลนากลาง
สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอนากลาง ที่ตั้ง ชั้น 2 ที่ว่าการอำเภอนากลาง ถนนอุดร-เลย ตำบลนากลาง
การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค สาขานากลาง ที่ตั้ง ถนนอุดร-เลย ตำบลนากลาง
การประปาส่วนภูมิภาค สถานีผลิตน้ำหนองบัวคำแสน ที่ตั้ง ถนนเลิศเสนีย์ ตำบลนากลาง
หมวดบำรุงทางหลวงชนบทนากลาง ที่ตั้ง ถนนบ้านกุดดินจี่-บ้านท่าลี่ ตำบลดงสวรรค์
การคมนาคม > ทางบก > ทางรถยนต์

จากกรุงเทพมหานคร ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (พหลโยธิน) ถึงจังหวัดสระบุรี บริเวณกิโลเมตรที่ 107 แยกเข้า ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 (มิตรภาพ) ผ่านจังหวัดนครราชสีมา จังหวัดขอนแก่น จังหวัดอุดรธานี แล้วเลี้ยวซ้ายไปตามทางหลวง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 210 ผ่านอำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู ถึง อำเภอนากลาง รวมระยะทาง 638 กิโลเมตร หรือ เมื่อถึงจังหวัดขอนแก่นแล้วเลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2109 (น้ำพอง-เขื่อนอุบลรัตน์) เข้าอำเภอโนนสัง ถึง อำเภอนากลาง รวมระยะทางประมาณ 589 กิโลเมตร
การคมนาคม > ทางบก > ทางรถไฟ

โครงการทางรถไฟสาย จัตุรัส-ชัยภูมิ-เลย-หนองบัวลำภู หรือ ลำนารายณ์-เพชรบูรณ์-เลย-หนองบัวลำภู ปี 2562-2567
สถานีรถไฟนากลาง
การคมนาคม > ทางอากาศ

ให้ลงจากท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานี แล้วต่อรถประจำทาง สายอุดรธานี-เมืองเลย ระยะทางประมาณ 72 กิโลเมตร
ให้ลงจากท่าอากาศยานเลย แล้วต่อรถประจำทาง สายอุดรธานี-เมืองเลย ระยะทางประมาณ 66 กิโลเมตร
การคมนาคม > เส้นทางคมนาคมทางบก

ทางหลวงแผ่นดิน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 210 (อุดรธานี-วังสะพุง) หรือ จากถนนวงแหวนอุดรธานีด้านทิศตะวันตก อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี-อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2097 (นาคำไฮ-ข้าวสาร) หรือ จากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 210 ตำบลนาคำไฮ อำเภอเมืองหนองบัวลำภู โดยผ่าน ตำบลกุดดินจี่และตำบลเก่ากลอย 
ของอำเภอนากลาง-ถึงทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2098 อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2420 (ศรีบุญเรือง-นากลาง) หรือ จากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 228 อำเภอศรีบุญเรือง-ถึงทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 210 อำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู
ทางหลวงชนบท
ทางหลวงชนบท นภ.2025 (โนนสวรรค์-ห้วยยาง (จังหวัดเลย))
ทางหลวงชนบท นภ.3005 (นาลาดควาย-กุดกระสู้)
ทางหลวงชนบท นภ.3029 (หัวขัว-โนนม่วง)
ทางหลวงชนบท นภ.4001 (หนองบัวคำแสน-โนนม่วง)
ทางหลวงชนบท นภ.4004 (กุดดินจี่-บ้านโคก)
ทางหลวงชนบท นภ.4010 (อาบช้าง-หนองแสง)
ทางหลวงชนบท นภ.4020 (ขอบเหล็ก-บนศรีวิไล)
การศึกษา > ระดับอาชีวศึกษา

เอกชน
วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย
การศึกษา > โรงเรียน > สถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 19

| ที่ | รหัสโรงเรียน | ชื่อโรงเรียน | ที่อยู่ ตำบล / อำเภอ / รหัสไปรษณีย์ | วันสถาปนา | ระดับที่เปิดสอน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1039760331 | โรงเรียนคำแสนวิทยาสรรค์ | เลขที่ 8 หมู่ที่ 10 บ้านโพธิ์แก้ว ตำบลนากลาง อำเภอนากลาง 39170 | 15 พฤษภาคม 2515 | มัธยมศึกษาตอนต้น-มัธยมศึกษาตอนปลาย |
| 2 | 1039760332 | โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม | เลขที่ - หมู่ที่ 3 บ้านนาหนองทุ่ม ตำบลกุดดินจี่ อำเภอนากลาง 39350 | 13 เมษายน 2523 | มัธยมศึกษาตอนต้น-มัธยมศึกษาตอนปลาย |
| 3 | 1039760333 | โรงเรียนฝั่งแดงวิทยาสรรค์ | เลขที่ - หมู่ที่ 16 บ้านก่าน-สุขสำราญ ตำบลฝั่งแดง อำเภอนากลาง 39170 | 15 กรกฎาคม 2537 | มัธยมศึกษาตอนต้น-มัธยมศึกษาตอนปลาย |
การศึกษา > โรงเรียน > สถานศึกษาสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

| ที่ | รหัสโรงเรียน | ชื่อโรงเรียน | ที่อยู่ ตำบล / อำเภอ / รหัสไปรษณีย์ | วันสถาปนา | ระดับที่เปิดสอน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | โรงเรียนเทศบาลนากลาง 1 | เลขที่ - หมู่ที่ 1 บ้านกกค้อ ตำบลนากลาง อำเภอนากลาง 39170 |  | อนุบาล-ประถมศึกษา |
| 2 |  | โรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลกุดดินจี่ | เลขที่ - หมู่ที่ 1 บ้านกุดดินจี่ ตำบลกุดดินจี่ อำเภอนากลาง 39350 | 16 พฤษภาคม 2553 | อนุบาล-ประถมศึกษา |
| 3 |  | โรงเรียนเทศบาลนากลาง 2 | ตำบลกุดแห่ อำเภอนากลาง 39350 | รออนุมัติ | อนุบาล-ประถมศึกษา |
| 4 |  | โรงเรียนเทศบาลนากลาง 3 | ตำบลด่านช้าง อำเภอนากลาง 39350 | รออนุมัติ | อนุบาล-ประถมศึกษา |
การศึกษา > โรงเรียน > สถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน

| ที่ | รหัสโรงเรียน | ชื่อโรงเรียน | ที่อยู่ ตำบล / อำเภอ / รหัสไปรษณีย์ | วันสถาปนา | ระดับที่เปิดสอน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | โรงเรียนสงวนศึกษา | เลขที่ - หมู่ที่ 13 บ้านศิริชัย ตำบลนากลาง อำเภอนากลาง 39170 |  | อนุบาล-ประถมศึกษา |
| 2 |  | โรงเรียนอนุบาลอินนัดดา | เลขที่ - หมู่ที่ 8 บ้านเลิศเสนีย์ ตำบลนากลาง อำเภอนากลาง 39170 |  | อนุบาล-ประถมศึกษา |
| 3 |  | โรงเรียนอนุบาลอัจฉริยาคริสเตียน | เลขที่ - หมู่ที่ 1 บ้านดงสวรรค์ ตำบลดงสวรรค์ อำเภอนากลาง 39350 |  | อนุบาล 1-อนุบาล 3 |
| 4 |  | โรงเรียนวีรภัทรคอมพิวเตอร์ | เลขที่ 1 หมู่ที่ 6 บ้านภูน้อย ตำบลนากลาง อำเภอนากลาง 39170 |  | อนุบาล-ประถมศึกษา |
| 5 |  | โรงเรียนภูบดินทร์นุกูล | เลขที่ - หมู่ที่ 1 บ้านกุดแห่ ตำบลกุดแห่ อำเภอนากลาง 39170 |  | อนุบาล-ประถมศึกษา |
สถานที่ท่องเที่ยว

รอยพระบาทและกลุ่มเสมาหิน วัดภูน้อย
วัดพระธาตุเมืองพิณ
พระธาตุเจดีย์สีลวุฒโท
วัดศิริบุญธรรม
อ่างเก็บน้ำห้วยไร่
หนองน้ำบ้านนันทจันทร์ - ฝายหลวง
เทศกาลและงานประเพณี

งานวันเฉลิมพระชนมพรรษา 5 ธันวามหาราช จัดขึ้นที่ สนามหน้าศูนย์ราชการอำเภอนากลาง ระหว่างวันที่ 3-7 ธันวาคม ของทุกปี
งานตักบาตรเทโว ที่ภูแปก วัดป่าธารน้ำทิพย์ จัดขึ้นที่ บ้านสนามชัย ต.กุดแห่ ระหว่าง เดือนตุลาคม ขอทุกปี
บุญบั้งไฟเทศบาลตำบลนากลาง จัดขึ้นที่ ตามถนนทางหลวงหมายเลข 210 (บ้านกกค้อ) ระหว่าง เดือนพฤษภาคม-มิถุนายน ของทุกปี
งานประเพณีบุญผะเหวด ฟังเทศน์มหาชาติ อำเภอนากลาง จัดขึ้นที่ สนามหน้าที่ว่าการอำเภอนากลาง ระหว่างวันที่ 27-28 มีนาคม ของทุกปี
บุญประเพณีแห่นางสงกรานต์ จันขึ้นที่ สนามหน้าที่ว่าการอำเภอนากลาง ในประเพณีวันสงกรานต์ เมษายน ของทุกปี
28 บอลเชวิค

28 บอลเชวิค (จีน: 二十八个半布尔什维克; รัสเซีย: Группа 28 большевиков) คือกลุ่มภายในพรรคคอมมิวนิสต์จีนในยุคแรกเริ่ม กลุ่มดังกล่าวถูกก่อตั้งขึ้นในหมู่คอมมิวนิสต์จีนที่กำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยซุน ยัตเซ็นในมอสโกในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1920 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 พวกเขาได้รับฉายานั้นเนื่องจากให้การสนับสนุนอย่างแข็งขันต่อจุดยืนทางการเมืองแบบดั้งเดิมที่โจเซฟ สตาลินและพาเวล มิฟสนับสนุน ผู้นำของกลุ่มนี้ ได้แก่ หวัง หมิง, ปั๋ว กู่, ลั่ว ฝู่, เฮ่อ จื่อชู่, หวัง เจี้ยเสียง และเฉิ่น เจ๋อหมิน มหาวิทยาลัยซุน ยัตเซ็นปิดตัวลงใน ค.ศ. 1930 และนักศึกษาได้เดินทางกลับประเทศจีน
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1931 สมาชิกหลายคนจาก 28 บอลเชวิคได้รับการเลื่อนตำแหน่งเข้าสู่คณะกรรมาธิการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในการประชุมเต็มคณะครั้งที่สี่ของพรรค ต่อมาในปีเดียวกันนั้น หวัง หมิง และจากนั้นปั๋ว กู่ได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน ปั๋วจะได้ทำงานในตำแหน่งนี้ต่อไปอีกสี่ปี พวกเขายุติแนวนโยบายที่ก้าวร้าวของหลี่ ลี่ซานในการโจมตีเมืองต่าง ๆ และพยายามนำโซเวียตจีนที่กระจายอยู่ทั่วทุกหนแห่งมาอยู่ภายใต้การควบคุมจากส่วนกลางที่เข้มงวดมากขึ้น นโยบายหลังนี้ทำให้พวกเขาขัดแย้งกับเหมา เจ๋อตง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อผู้นำส่วนกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีนถูกบังคับให้หลบหนีไปยังโซเวียตเจียงซีของเหมาในช่วงปลาย ค.ศ. 1931 ท้ายที่สุดเหมาก็ได้รับชัยชนะเหนือสมาชิกส่วนใหญ่ของพรรค และปลด 28 บอลเชวิคออกจากอำนาจในการประชุมจุนอี้ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1935
ภูมิหลัง

สหภาพโซเวียตทุ่มทรัพยากรจำนวนมากเพื่อสนับสนุนการปฏิวัติในจีน โดยได้จัดตั้งเครือข่ายมหาวิทยาลัยเพื่อฝึกฝนนักปฏิวัติชาวจีน ซึ่งที่สำคัญที่สุดคือมหาวิทยาลัยซุน ยัตเซ็นในมอสโก มหาวิทยาลัยซุน ยัตเซ็นก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1925 เป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงแนวร่วมที่หนึ่งที่โซเวียตเป็นผู้ไกล่เกลี่ยระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์จีนกับก๊กมินตั๋ง (KMT) มหาวิทยาลัยมีอิทธิพลสำคัญต่อประวัติศาสตร์จีนสมัยใหม่โดยการให้การศึกษาแก่บุคคลสำคัญทางการเมืองจีนจำนวนมาก ตั้งแต่เริ่มต้น มหาวิทยาลัยแตกแยกด้วยการต่อสู้ระหว่างกลุ่มผู้สนับสนุนเลออน ทรอตสกีและโจเซฟ สตาลิน ซึ่งท้ายที่สุดนำไปสู่การปิดมหาวิทยาลัยใน ค.ศ. 1930