stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คนท้าใหญ่

| คนท้าใหญ่ |
| --- | --- |

กำกับ: เจียง เหวิน
เขียนบท: เจียง เหวิน
นักแสดงนำ: เจียง เหวิน โจว เหวินฟะ หลิว เจียหลิง เก่อโยว ฮูจุน (นักแสดงรับเชิญ)
ผู้จัดจำหน่าย: เอ็มเพอเรอร์ โมชั่น พิคเจอร์ส์ สหมงคลฟิล์ม (ในไทย)
วันฉาย:  ฮ่องกง   จีนแผ่นดินใหญ่: 16 ธันวาคม 2010   ไทย: 13 เมษายน 2011
ความยาว: 100 นาที
ประเทศ: ฮ่องกง จีน
ภาษา: จีนกลาง เสฉวน
ทุนสร้าง: 600 ล้านบาท
ทำเงิน: 650 ล้านหยวน
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
คนท้าใหญ่ (จีนตัวเต็ม: 让子弹飞, จีนตัวย่อ: 让子弹飞, พินอิน: Ràng Zǐ Dàn Fēi, อังกฤษ: Let the Bullets Fly) ภาพยนตร์แอ๊คชั่นปนตลกสัญชาติจีนร่วมกับฮ่องกงออกฉายเมื่อปลายปี พ.ศ. 2553 ที่จีนและฮ่องกง นำแสดงโดย เจียง เหวิน, โจว เหวินฟะ, หลิว เจียหลิง, เก่อโยว ร่วมด้วยฮูจุน บทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย เจียง เหวิน
เรื่องย่อ

ประเทศจีนใน ค.ศ. 1920 ในยุคขุนศึกเป็นใหญ่ หลังการปฏิวัติซินไฮ่ หม่าปังเต๋อ (เก่อโยว) พร้อมด้วยภริยา (หลิว เจียหลิง) และเสธ.ทัง กำลังเดินทางไปรับตำแหน่งเจ้าเมืองทางตอนใต้ของประเทศด้วยการซื้อตำแหน่ง แต่แล้วขบวนรถไฟก็ถูกดักปล้นจาก จางหม่าจื่อ (เจียง เหวิน) หัวหน้าขบวนการโจรที่แม่นปืน จางหม่าจื่อจับกุมตัว หม่าปังเต๋อ ไว้ ส่วนเสธ.ทังเสียชีวิตระหว่างถูกปล้น ในขบวนรถไฟไม่มีทรัพย์สินเงินทอง จางหม่าจื่อจึงคิดสวมรอยปลอมตัวเป็นหม่าปังเต๋อเจ้าเมืองคนใหม่แทน เพื่อไปหาเงินข้างหน้าและให้หม่าปังเต๋อ เป็นเสนาธิการ ทัง (ตามที่หม่าปังเต๋อโกหกเพื่อเอาตัวรอดระหว่างถูกปล้นยึดตำแหน่ง) ที่เมืองมีเจ้าพ่อผู้มีอิทธิพลที่ขูดรีดชาวบ้านอยู่ คือ หวงซื่อหลาง (โจว เหวินฟะ) ซึ่งหวงซื่อหลางเองก็ต้องการใช้เจ้าเมืองคนใหม่นี้เพื่อการค้าฝิ่น ขณะที่จางหมาจื่อเองก็จะหลอกใช้หวงซื่อหลางเองด้วยเช่นกัน การหักเหลี่ยมเฉือนมุมและการแย่งชิงความเป็นใหญ่กันของทั้ง 2 ฝ่ายจึงบังเกิดขึ้น โดยมีหม่าปังเต๋อเจ้าเมืองตัวจริงที่โดนลดตำแหน่งโดยตัวเองโดยไม่เจตนา เป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งแทรกอยู่ในเรื่องราวการเฉือนคมที่เข้มข้น
เบื้องหลังและความสำเร็จ

Let the Bullets Fly เป็นผลงานการแสดง การกำกับ และการเขียนบทเองของ เจียง เหวิน นักแสดงชาวจีนที่ประสบความสำเร็จจากภาพยนตร์ 2 เรื่องก่อนหน้านั้นที่เจ้าตัวเป็นผู้กำกับเอง คือ In the Heat of the Sun และ Devils on the Doorstep
ทุนในการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้สูงถึง 600 ล้านบาท ได้นักแสดงชื่อดังอย่าง โจว เหวินฟะ, หลิว เจียหลิง ร่วมด้วย ฮูจุน ในฐานะนักแสดงสมทบ โดยเป็นภาพยนตร์ในแบบแอ๊คชั่นแบบภาพยนตร์คาวบอยตะวันตก ผสมด้วยฉากการยิงปืนแบบบ้าระห่ำในแบบภาพยนตร์มาเฟียเจ้าพ่อฮ่องกงอย่าง เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ หรือ โหดเลวดี ที่เคยสร้างชื่อให้แล้วกับ โจว เหวินฟะ ในอดีต ผสมด้วยมุขตลกแบบตลกร้ายแบบกวน ๆ ที่ชิงไหวชิงพริบไม่ได้เตรียมการในสถานการณ์แต่ละตอนตลอดทั้งเรื่อง
เมื่อเปิดฉายแล้ว ทำรายได้เป็นอันดับ 1 ทันทีในฮ่องกงและจีน และถือเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้มากที่สุดตลอดกาลในจีนแผ่นดินใหญ่ โดยทำรายได้ได้ถึง 650 ล้านหยวน (3,250 ล้านบาท) เอาชนะภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดฟอร์มใหญ่อย่าง Avatar ได้อีกต่างหาก
สำหรับในประเทศไทย นำเข้าฉายโดย สหมงคลฟิล์ม โดยกำหนดฉายไว้ที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2554 แต่แล้วก็ได้เลื่อนไปเข้าฉายในช่วงเทศกาลตรุษจีนแทน แล้วก็เลื่อนอีก จนในที่สุดเข้าฉายในวันที่ 13 เมษายน ปีเดียวกัน ในช่วงเทศกาลสงกรานต์
ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ไปในทางที่ดี โดยในเว็บไซต์ IMDb ให้คะแนนไปทั้งหมด 8 ดาวซึ่งนับว่าสูงมาก จากทั้งหมด 10 ดาว
รางวัล
ภาพยนตร์ฮ่องกงยอดเยี่ยม ครั้งที่ 31
ออกแบบเครื่องแต่งกาย และแต่งหน้ายอดเยี่ยม: วิลเลียม จาง ซู่ผิง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลและรายละเอียดภาพยนตร์จาก IMDb
ตัวอย่างภาพยนตร์
คตินิยมศิลปะญี่ปุ่น

ภาพพิมพ์โปสเตอร์โดยอ็องรี เดอ ตูลูซ-โลแทร็ก ค.ศ. 1892
คตินิยมศิลปะญี่ปุ่น (อังกฤษ: Japonism หรือ Japonisme) เดิมมาจากภาษาฝรั่งเศสที่ใช้ในภาษาอังกฤษด้วย เป็นคำที่หมายถึงศิลปะตะวันตกที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปะของญี่ปุ่น คำนี้ใช้เป็นครั้งแรกโดยชูลส์ แคลตีในหนังสือ L'Art Français en 1872 (ศิลปะฝรั่งเศสของปี ค.ศ. 1872) ที่ตีพิมพ์ในปีเดียวกัน งานที่ถ่ายทอดจากพื้นฐานของศิลปะญี่ปุ่นโดยตรงในศิลปะตะวันตกโดยเฉพาะงานที่สร้างโดยศิลปินชาวฝรั่งเศสเรียกว่า "japonesque" ("แบบญี่ปุ่น")
ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1860 ภาพพิมพ์แกะไม้ภาพอุกิโยะ (ukiyo-e) ของญี่ปุ่นกลายเป็นแหล่งของแรงบันดาลใจสำหรับจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์ชาวยุโรปในฝรั่งเศสและในประเทศตะวันตกและในที่สุดก็รวมไปถึงจิตรกรนวศิลป์และบาศกนิยม (cubism) ต่อมา สิ่งที่กระทบความรู้สึกของศิลปินของศิลปะญี่ปุ่นคือการละการใช้ทัศนมิติและเงา, การใช้สีจัดในบริเวณภาพที่ราบ, เสรีภาพในการจัดองค์ประกอบในการวางหัวเรื่องของภาพจากศูนย์กลางของภาพ ที่ส่วนใหญ่อยู่ในมุมทแยงด้านต่ำจากฉากหลัง
ประวัติ

ระหว่างสมัยKaei era (ค.ศ. 1848 - ค.ศ. 1854) เรือของพ่อค้าชาวต่างประเทศเริ่มเข้ามาค้าขายในญี่ปุ่น หลังจากการการฟื้นฟูราชวงศ์เมจิ ในปี ค.ศ. 1868 แล้วญี่ปุ่นก็เริ่มการเปิดประเทศรับสิ่งต่างๆ จากตะวันตกที่รวมทั้งภาพถ่าย และเทคนิคการพิมพ์ ขณะเดียวกับที่ภาพพิมพ์แกะไม้และงานเซรามิคภาพอุกิโยะ ที่ตามด้วยผ้าทอ งานสัมริด เอ็นนาเมลคลัวซอนเน (cloisonné enamel) และศิลปะสาขาอื่นของญี่ปุ่นเข้าไปเป็นที่นิยมกันในยุโรปและสหรัฐอเมริกา
ผู้นิยมญี่ปุ่นก็เริ่มสะสมงานศิลปะของญี่ปุ่นกันอย่างขนานใหญ่ โดยเฉพาะงานพิมพ์ศิลปะภาพอุกิโยะ ที่จะเห็นได้จากตัวอย่างแรกๆ ในปารีส ราว ค.ศ. 1856 ศิลปินชาวฝรั่งเศสเฟลีซ บราเคอมงด์ (Félix Bracquemond) พบงานก็อปปีของภาพร่างเป็นครั้งแรกของหนังสือ งานร่างของโฮะกุไซ (Hokusai Manga) ในห้องพิมพ์ของช่างพิมพ์ของตนเอง ซึ่งเป็นกระดาษที่ใช้ห่อสินค้าพอร์ซีเลน ในปี ค.ศ. 1860 และ ค.ศ. 1861 ก็เริ่มมีการพิมพ์งานขาวดำของภาพอุกิโยะในหนังสือเกี่ยวกับญี่ปุ่น
ชาร์ลส์ โบเดอแลร์ (Charles Baudelaire) เขียนในจดหมายในปี ค.ศ. 1861 ว่า "สักชั่วระยะเวลาหนึ่ง ผมได้รับห่อ "ของญี่ปุ่น" (japonneries) ผมก็เลยแบ่งกับเพื่อน...." และปีต่อมา "La Porte Chinoise" ร้านขายสินค้าจากญี่ปุ่นก็ขายสินค้าที่รวมทั้งภาพพิมพ์ก็เปิดขึ้นที่ถนนริโวลีในปารีสซึ่งเป็นถนนสายที่เป็นที่นิยมสำหรับการซื้อของ ในปี ค.ศ. 1871 ชาร์ล กามีย์ แซง-ซองส์ก็เขียนอุปรากรองค์เดียวชื่อ La princesse jaune  โดยมีหลุยส์ กาเลต์เป็นผู้เขียนบทร้อง ซึ่งเป็นเรื่องราวของเด็กหญิงชาวดัตช์ผู้อิจฉาเพื่อนศิลปินผู้มีหลงงานภาพพิมพ์แกะไม้ภาพอุกิโยะอย่างหัวปักหัวปำ
| --- | --- |

: The Blooming Plum Tree (ต้นพลัมบาน) ฟินเซนต์ ฟัน โคค (จากฮิโระชิเงะ), ค.ศ. 1887
ในระยะแรกแม้ว่าบราเคอมงด์จะติดต่อหางานพิมพ์ด้วยตนเอง แต่งานพิมพ์แกะไม้ส่วนใหญ่ที่เข้ามาทางตะวันตกเป็นงานของจิตรกรญี่ปุ่นร่วมสมัยของระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1860 ถึง 1870 จากนั้นก็เป็นเวลานานกว่าที่ทางตะวันตกจะได้เริ่มเห็นงานคลาสสิกของศิลปินชั้นครูรุ่นก่อนหน้านั้น
ขณะเดียวกันกลุ่มปัญญาชนอเมริกันก็ยังยืนกรานว่างานพิมพ์เอะโดะเป็นศิลปะที่หยาบ (vulgar art) ที่มีเอกลักษณ์ของสมัยที่แตกต่างจากงานที่มีลักษณะที่งดงาม เอียงไปทางศาสนา และ มีลักษณะของความเป็นญี่ปุ่นที่เรียกว่ายามาโตะ (大和絵) ภาพจากสมัยยามาโตะก็ได้แก่ภาพเขียนโดยศิลปินเซนชั้นครูเช่น Sesshū Tōyō และ Tenshō Shūbun
นักสะสมศิลปะ นักเขียน และนักวิพากษ์ศิลป์ชาวฝรั่งเศสต่างก็เดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่นระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1860 ถึง 1880 ที่นำไปสู่การพิมพ์บทความต่างๆ เกี่ยวกับความงามของศิลปะญี่ปุ่นและการเผยแพร่งานภาพพิมพ์จากยุคเอะโดะมากขึ้นในยุโรป โดยเฉพาะในฝรั่งเศส ในบรรดาผู้เดินทางไปญี่ปุ่นก็ได้แก่นักเศรษฐศาสตร์ Henri Cernuschi นักวิพากษ์ศิลป์ ทีโอดอร์ ดูเรต์ และนักสะสมศิลปะชาวอังกฤษวิลเลียม แอนเดอร์สันผู้ใช้เวลาอยู่หลายปีในเอะโดะและสอนการแพทย์ (งานสะสมของแอนเดอร์สันต่อมาซื้อโดยพิพิธภัณฑ์บริติช) นักค้าศิลปะญี่ปุ่นหลายคนต่อมาก็มาตั้งหลักแหล่งอยู่ในปารีสปารีส เช่นTadamasa Hayashi และ Iijima Hanjuro นอกจากนั้นระหว่างงานนิทรรศการนานาชาติ ค.ศ. 1878 (Exposition Universelle) ที่จัดขึ้นที่ปารีสก็มีการแสดงงานจากญี่ปุ่นหลายชิ้น
ศิลปินและขบวนการ

| --- | --- |

ฟัน โคค - ภาพเหมือนของ Père Tanguy ตัวอย่างของงานที่มีอิทธิพลจากภาพอุกิโยะ: ฟัน โคค - "La courtisane" (ตามแบบไอเซน), ค.ศ. 1887
ศิลปินญี่ปุ่นผู้มีอิทธิพลก็ได้แก่อุตามาโระ (Utamaro) และโฮะกุไซ แต่สิ่งที่น่าสนใจที่เกิดขึ้นคือขณะที่ศิลปะญี่ปุ่นไปมีอิทธิพลต่อศิลปินตะวันตก แต่ในญี่ปุ่น bunmeikaika (文明開化, "ความเป็นตะวันตก") ก็นำไปสู่การลดความนิยมการสร้างงานพิมพ์ภาพในญี่ปุ่นเอง
ศิลปินผู้ที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปะญี่ปุ่นก็รวมทั้งอาร์เธอร์ เวสลีย์ ดาว (Arthur Wesley Dow), ปีแยร์ บอนาร์, อ็องรี เดอ ตูลูซ-โลแทร็ก, แมรี คัสซาตต์, แอดการ์ เดอกา, ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์, เจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์, โกลด มอแน, ฟินเซนต์ ฟัน โคค, กามีย์ ปีซาโร, ปอล โกแก็ง, เบอร์ธา ลัม (Bertha Lum), วิลล์ เบรดลีย์ (Will Bradley), ออบรีย์ เบียร์ดสลีย์ (Aubrey Beardsley), อัลฟอนส์ มูคา (Alphons Mucha), กุสตาฟ คลิมต์ และรวมทั้งสถาปนิก แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์, ชาร์ลส์ เรนนี แม็คคินทอช (Charles Rennie Mackintosh) และสแตนฟอร์ด ไวต์ (Stanford White) ศิลปินบางคนถึงกับย้ายไปตั้งหลักแหล่งในญี่ปุ่นเช่นฌอร์ฌ แฟร์ดีน็อง บีโก (Georges Ferdinand Bigot)
แม้ว่างานศิลปะสาขาต่างๆ จะได้รับอิทธิพลญี่ปุ่น งานพิมพ์เป็นงานที่นิยมกันมากที่สุด งานพิมพ์และงานโปสเตอร์ของอ็องรี เดอ ตูลูซ-โลแทร็กแทบจะไม่อาจจะเป็นงานที่สร้างขึ้นมาได้โดยปราศจากอิทธิพลของศิลปะญี่ปุ่น แต่งานภาพพิมพ์แกะไม้ก็มิได้มีการทำกันมาจนกระทั่งถึงเฟลิกซ์ วาลอตง (Félix Vallotton) และปอล โกแก็ง แต่ส่วนใหญ่ก็ยังคงเป็นภาพขาวดำ
วิสต์เลอร์มีบทบาทสำคัญในการนำศิลปะญี่ปุ่นเข้ามาในอังกฤษ ปารีสเป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นศูนย์กลางของงานศิลปะญี่ปุ่น วิสต์เลอร์ก็สะสมงานเป็นจำนวนมากเมื่อพักอยู่ที่นั่น
งานของฟัน โคคหลายชิ้นก็เป็นงานที่เลียนแบบลักษณะและการวางองค์ประกอบของศิลปะ ภาพอุกิโยะ เช่นภาพ Le Père Tanguy ซึ่งเป็นภาพเหมือนของเจ้าของร้านขายอุปกรณ์ศิลปะ เป็นภาพที่มีงานภาพอุกิโยะหกชิ้นในฉากหลัง ฟัน โคคเขียน "La courtisane" ในปี ค.ศ. 1887 1887 หลังจากที่ได้เห็นงานภาพอุกิโยะโดย Kesai Eisen บนหน้าปกนิตยสาร Paris Illustré ในปี ค.ศ. 1886 ในขณะนั้นที่แอนต์เวิร์ป ฟัน โคคก็เริ่มสะสมภาพพิมพ์ญี่ปุ่นแล้ว
ในด้านดนตรีก็กล่าวได้ว่าจาโกโม ปุชชีนีได้รับอิทธิพลญี่ปุ่นในการเขียนอุปรากร Madama Butterfly กิลเบิร์ตและซัลลิแวนเขียนจุลอุปรากร The Mikado ที่ได้รับอิทธิพลจากงานแสดงนิทรรศการ "Japanese village" ในลอนดอน
ลักษณะของศิลปะญี่ปุ่นที่มีอิทธิพลต่อศิลปินตะวันตก ก็ได้แก่ความไม่สมมาตร การจัดวางองค์ประกอบของหัวใจของภาพจะไม่อยู่ที่ศูนย์กลาง (off center) และการไม่ใช้ทัศนมิติ การใช้แสงที่ไม่มีเงา และการใช้สีที่สดใส ลักษณะที่ว่านี้ตรงกันข้ามกับศิลปะโรมัน-กรีกที่นิยมกันในบรรดาศิลปินในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้เชื่อว่าตนเองสามารถปลดปล่อยศิลปะให้เป็นอิสระจากศิลปะสถาบัน
การใช้เส้นโค้ง พื้นผิวที่เป็นลาย และความตัดกันของช่องว่าง และความราบของภาพก็มีอิทธิพลต่อนวศิลป์ เส้นและลายเหล่านี้กลายมาเป็นเส้นและลายของงานกราฟิกที่พบในงานของศิลปินทั่วโลก ลักษณะรูปทรง ราบ และสีกลายมาเป็นสิ่งที่ต่อมาเป็นศิลปะนามธรรมของศิลปะสมัยใหม่
ลักษณะของศิลปะญี่ปุ่นมีอิทธิพลต่อศิลปะประยุกต์ที่รวมทั้งเครื่องเรือน ผ้าทอ เครื่องประดับ และการออกแบบกราฟิก
ดูเพิ่ม

ศิลปะตะวันออก
ภาพพิมพ์แกะไม้
ภาพอุกิโยะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คตินิยมศิลปะญี่ปุ่น
"Japonisme" from the Metropolitan Museum of Art Timeline of Art History
Influence on Vincent van Gogh under header "An overview"
"Orientalism, Absence, and Quick~Firing Guns:The Emergence of Japan as a Western Text"
"Japonisme: Exploration and Celebration"
สตรีผู้ดีตรวจชมฉากญี่ปุ่นโดยเจมส์ ทิสโซต์ ราว ค.ศ. 1869-1870
คณิตศาสตร์โอลิมปิกระดับชาติ ประเทศไทย

การแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิกระดับชาติ (อังกฤษ: Thailand Mathematical Olympiad: TMO) เป็นหนึ่งในการแข่งขันโอลิมปิกวิชาการระดับชาติของประเทศไทย จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี
ประวัติ

การแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิกระดับชาติจัดครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2547 ณ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เดิมเรียกว่า การแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิกระดับชาติ (Thai Mathematical Olympiad หรือ TMO) เป็นการแข่งขันคณิตศาสตร์ระหว่างผู้แทนจากศูนย์ สอวน. ทั่วประเทศ โดยจำลองรูปแบบการแข่งขันมาจากแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ (International Mathematical Olympiad: IMO)
กติกาและรูปแบบการแข่งขัน

การแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิกระดับชาติจัดการสอบแข่งขันเป็นแบบอัตนัย  โดยแบ่งเนื้อหาออกเป็น 4 วิชาหลัก ได้แก่ ทฤษฎีจำนวน พีชคณิต เรขาคณิต และคอมบินาทอริก ในปัจจุบัน การสอบแบ่งเป็น 2 วัน มีข้อสอบวันละ 5 ข้อ ใช้เวลา 4 ชั่วโมง 30 นาที สำหรับการออกข้อสอบ คณะกรรมการจากศูนย์ สอวน. ทั่วประเทศส่งข้อสอบพร้อมเฉลยให้กรรมการกลางของมูลนิธิ สอวน. เพื่อคัดเลือก ปรับแก้ข้อสอบ และออกเพิ่มเติม เพื่อให้ข้อสอบได้มาตรฐานสากล อาจารย์ของแต่ละศูนย์มีโอกาสได้ร่วมพิจารณาและตรวจข้อสอบ
ผลการแข่งขันจัดเป็นระดับเหรียญทอง เหรียญเงิน เหรียญทองแดง โดยใช้เกณฑ์มาตรฐานที่ตกลงกันระหว่างคณะกรรมการกลางกับอาจารย์จากทุกศูนย์ นักเรียนที่มีคะแนนอันดับที่ 1- 25 จะได้รับการคัดเลือกส่งเข้าร่วมการแข่งขันในโครงการจัดส่งผู้แทนประเทศไทยไปแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศที่สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.) ต่อไป
การแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิกระดับชาติที่ผ่านมา

| TMO | เมืองที่จัดการแข่งขัน | ศูนย์เจ้าภาพ | วันที่จัดการแข่งขัน | เว็บไซต์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 | เชียงใหม่ | มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ | 9-13 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 | https://www.facebook.com/TMO21CMU |
| 20 | นครราชสีมา | โรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย | 10-14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 | https://www.facebook.com/TMO20/ |
| 19 | กรุงเทพมหานคร | โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย | 13-17 มิถุนายน พ.ศ. 2565 | https://www.facebook.com/TMO19SKKMUTT/ |
| 18 | อุบลราชธานี | มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี | 26-30 พฤศจิกายน พ.ศ.​ 2564 | http://tmo18.sci.ubu.ac.th |
| 17 | กรุงเทพมหานคร | มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ - โรงเรียนโยธินบูรณะ | 5-9 ธันวาคม พ.ศ. 2563 |  |
| 16 | นครปฐม | มหาวิทยาลัยศิลปากร | 18-22 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 | http://www.math.sc.su.ac.th/tmo16/ |
| 15 | นครราชสีมา  | โรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย | 5-9 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 | https://sites.google.com/a/rajsima.ac.th/tmo15/ เก็บถาวร 2020-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 14 | นครศรีธรรมราช  | มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ | 10-14 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 | https://www.facebook.com/tmo2017/ |
| 13 | ปัตตานี | มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี | 16-20 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 | http://www.tmo13.sat.psu.ac.th/ เก็บถาวร 2020-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 12 | กรุงเทพมหานคร | มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ  | 10-14 มิถุนายน พ.ศ. 2558 | http://www.ma.kmutnb.ac.th/tmo2015/%5Bลิงก์เสีย%5D |
| 11 | ขอนแก่น | มหาวิทยาลัยขอนแก่น | 1-5 มิถุนายน พ.ศ. 2557 |  |
| 10 | ชลบุรี | มหาวิทยาลัยบูรพา | 13-17 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 |  |
| 9 | สงขลา | มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ | 14-18 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 |  |
| 8 | เชียงใหม่ | มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ | 2-6 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 |  |
| 7 | พิษณุโลก | มหาวิทยาลัยนเรศวร | 26-30 เมษายน พ.ศ. 2553 |  |
| 6 | นครปฐม | โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ | 26-30 เมษายน พ.ศ. 2552 |  |
| 5 | กรุงเทพมหานคร | โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย | 4-9 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 |  |
| 4 | นครนายก | โรงเรียนเตรียมทหาร | 4-9 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 |  |
| 3 | พิษณุโลก | มหาวิทยาลัยนเรศวร | 8-12 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 |  |
| 2 | อุบลราชธานี | มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี | 2-6 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 |  |
| 1 | ขอนแก่น | มหาวิทยาลัยขอนแก่น | 1-5 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 |  |
ผู้ชนะการแข่งขัน 3 อันดับแรก

| ครั้งการแข่งขัน | อันดับ 1 | อันดับ 2 | อันดับ 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 20 | ภัทรพล ใจเย็น, ธฤษณุธัช กริ่มใจ | ภัทรพล ใจเย็น, ธฤษณุธัช กริ่มใจ | สิรวุฒิ อัศวรุจิกุล |
| 19  | ชยุต วงศ์วิชยาภรณ์, กรชวัลร์ ตันติวิเศษศักดิ์ | ชยุต วงศ์วิชยาภรณ์, กรชวัลร์ ตันติวิเศษศักดิ์ | นพรุจ แซ่ด่าน |
| 18  | สิรวิชญ์ พิพิธธนาบรรพ์ | อติกันต์ หวลเจริญทนต์ | ธราดล จิตซื่อ |
| 17  | พัฒนแสง พินิจพิชิตกุล | วริทธิ์ วิริยประสิทธิ์ชัย | แพรวพรรณ ลี่ดำรงวัฒนากุล |
| 16 | ปารพิม อัตตาหกุล, กรพลกฤต วีระอาชากุล | ปารพิม อัตตาหกุล, กรพลกฤต วีระอาชากุล | ศรัณยู ทองจรัส, ณัฐดนัย จารุทิกร |
| 15 | อริสรา จิรชัยกิตติ | ก้องภพ ปิยะกมลานนท์ | รัชชานนท์ เพชรชู |
| 14 | วศิน มีเสนา | พร้อม เกิดโภคทรัพย์ | ณัฐดนัย ธรรมเป็นจิตต์, นรบดี วัชรปรีชานนท์ |
| 13 | ปพณ ละเภท | ศุภกฤต คชสาร | อานุภาพ ช่วยเจริญสุข |
| 12 | ฉัทชนัน สุริยาอมรานนท์ | นญ กังวานธีรวัฒน์, จิรายุส จินาพงษ์ | นญ กังวานธีรวัฒน์, จิรายุส จินาพงษ์ |
| 11 | วรัชญ์ วีระนนท์ชัย | วิณ สุพันธุ์วณิช | พสิษฐ์ จินดานุวัฒน์ |
| 10 | ปวัตน์ แก้วฤทธิ์ |  | พันธกานต์ อุไพศิลป์สถาพร |
| 9 | จักรกฤษณ์ นันทศรี |  | จักรวาล ก้องกิตต์ไพศาล |
| 8 | พัฒรัฐ ช่างประหยัด | ชยานนท์ ขัตติยาภิรักษ์ | พชร เศวตมาลย์ |
| 7 | วีรชัย นีรนาทวงศ์ | ธนัท​ โกมลสิริภักดี | ณัฐนิชา เทพพรพิทักษ์ |
| 6 | เจษฎา โพดาพล | ณัฐ​ โสธนะพันธุ์ | นิพิฐ เจริญงาม |
| 5 | นิปุณ ปิติมานะอารี | วีรชัย นีรนาทวงศ์ | กิตติธัช ตันติธนวัฒน์ |
| 4 | ธีรวัจน์ พุทธิศักดิ์แสง | วีรภัทร พัฒนศรี | สิระ ศิลธรรม |
3: 
| 2 | สรธัญ จิระกาล | พชรพล สุเทพารักษ์ | ปพน เกียรติสกุลเดชา |
| 1 | ภานุพงศ์ ภาสุภัทร | ภควัต ผลิตนนท์เกียรติ | ธนวิต แซ่ซือ |
ดูเพิ่ม

คณิตศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ
คนนรกโหดข้างทาง

| คนนรกโหดข้างทาง |
| --- | --- |
Original Movie Poster
กำกับ: Dave Meyers
เขียนบท: 2007 Screenplay: Jake Wade Wall Eric Bernt 1986 Screenplay: Eric Red
อำนวยการสร้าง: Michael Bay Andrew Form Brad Fuller
นักแสดงนำ: Sean Bean Sophia Bush Zachary Knighton Neal McDonough
กำกับภาพ: James Hawkinson
ตัดต่อ: จิม เมย์
ดนตรีประกอบ: Steve Jablonsky
ผู้จัดจำหน่าย: Rogue Pictures
วันฉาย: 19 มกราคม, พ.ศ. 2550
ความยาว: 84 นาที
ประเทศ: USA
ภาษา: อังกฤษ
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
คนนรกโหดข้างทาง (อังกฤษ: The Hitcher) เป็นภาพยนตร์เชือดเฉือนอารมณ์จากสหรัฐ นำแสดงโดย ฌอน บีน (นักแสดงจากภาพยนตร์ชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ ซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง มหาศึกชิงบัลลังก์), โซเฟีย บุช และ แซ็คคารี่ ไนท์ตัน ผลงานกำกับภาพยนตร์โดย เดฟ เมเยอรส์ และอำนวยการสร้างโดย ไมเคิล เบย์
นักแสดง

Sean Bean... John Ryder
Sophia Bush... Grace Andrews
Zachary Knighton... Jim Halsey
Neal McDonough... Lieutenant Esteridge
Kyle Davis... Buford's Store Clerk
Skip O'Brien... Harlan Bremmer, Sr.
Travis Schuldt... Harlan Bremmer, Jr.
Danny Bolero... Officer Edwards
Lauren Cohn... Marlene
Yara Martinez... Beth
Jeffrey Hutchinson... Young Father
เพลงประกอบภาพยนตร์

"Closer" - Nine Inch Nails
"Move Along" - The All American Rejects
"Out Of My Hands" - The Dave Matthews Band
"How We Operate" - Gomez
"Fallin' in Love Again" - Hamilton, Joe Frank and Reynolds
"Building Up to Feel So Good" - The Velcro Pygmies
"On and On" - Stephen Bishop
"From Here You Can Almost See the Sea" - David Gray
"Don't Give Up On Us" - David Soul
"Remember" - Al Parsons
"The Cowboy" - Eric Speier
ดูเพิ่ม

The Hitcher Official Website เก็บถาวร 2014-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Hitcher ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Exclusive Moviefone clip from The Hitcher เก็บถาวร 2007-01-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Exclusive IGN clip from The Hitcher เก็บถาวร 2008-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Review from Reel Film Reviews
คนเสมือนไร้ความสามารถ

คนเสมือนไร้ความสามารถ (อังกฤษ: quasi-incompetent person) คือ บุคคลที่ไม่สามารถจัดการงานของตนเองได้ เพราะกายพิการ จิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ ประพฤติสุรุ่ยสุร่ายเสเพลเป็นอาจิณ หรือติดสุรายาเมา และศาลได้สั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถ
ดูเพิ่ม

คนไร้ความสามารถ
คนตัดคน 2

| คนตัดคน 2 |
| --- | --- |
กำกับ: หว่อง จิง
เขียนบท: หว่อง จิง
อำนวยการสร้าง: จิมมี่ เหียง
นักแสดงนำ: หลิว เต๋อหัว โจว ซิงฉือ โมนิก้า ชาน อู๋ ม่งต๊ะ จาง เหมี่ยน ชาลี หวง
กำกับภาพ: เดวิด จุง
ตัดต่อ: พูน หัง
ดนตรีประกอบ: ลอเวลล์ หลอ
บริษัทผู้สร้าง: Win's Movie Production & I/E Co. Ltd. 
ผู้จัดจำหน่าย: Golden Harvest สหมงคลฟิล์ม (ไทย)
วันฉาย:   13 ธันวาคม ค.ศ. 1990 (1990-12-13) 
ความยาว: 99 นาที
ประเทศ: ฮ่องกง
ภาษา: จีน
ทำเงิน: 40,342,758 ล้านเหรียญฮ่องกง
คนตัดคน 2 (จีน: 賭俠 อังกฤษ: God of Gamblers II) เป็นภาพยนตร์แนวนักพนัน-ตลก เขียนบทและกำกับโดย หว่อง จิง นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว, โจว ซิงฉือ และ อู๋ ม่งต๊ะ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของ คนตัดคน, และทางผู้สร้างได้นำเอาคาแรคเตอร์ของหลิว เต๋อหัวไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่องใหม่ คือเรื่อง คนตัดเซียน, นำแสดงโดย โจว ซิงฉือ และ อู๋ ม่งต๊ะ ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ God of Gamblers Returns แต่อย่างใด
เนื้อเรื่องย่อ

ภาพยนตร์เรื่องนี้กล่าวถึงอาซิงเป็นผู้มีพลังพิเศษ และเขาเองก็อยากไปสมัครเป็นศิษย์ของโคตรเซียน เกาจิ้ง แต่ว่าไม่สามารถติดต่อได้จึงติดต่อไปยังลูกศิษย์ของโคตรเซียน ทำให้พวกเขา ต้องเข้าไปพัวพันกับเรื่องราวของอาเต๋า และพวกเขาก็ได้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือทำให้พวกเขาได้ชื่อเสียงคืนและอาซิงก็ได้เป็น ศิษย์โคตรเซียนอย่างที่ต้องการ
นักแสดงนำ

หลิว เต๋อหัว รับบท อาเต๋า
โจว ซิงฉือ รับบท อาซิง
อู๋ ม่งต๊ะ รับบท ลุงอาซิง
ภาคต่อ

บทความหลัก: คนตัดคนภาคพิเศษ ตอน กำเนิดเกาจิ้ง
ในปี ค.ศ. 1997 หว่อง จิง ได้กำกับภาพยนตร์ภาคสามต่อจากภาพยนตร์เรื่องนี้ คือเรื่อง คนตัดคนภาคพิเศษ ตอน กำเนิดเกาจิ้ง นำแสดงโดย หลี่หมิง, หยวน หย่งอี๋, เฉิน เสี่ยวชุน, เหลียง หย่งฉี และ อู๋ เจิ้นหวี่
แหล่งข้อมูลอื่น

คนตัดคน 2 จากฐานข้อมูลภาพยนตร์ฮ่องกง
คนตัดคน 2[ลิงก์เสีย] at Hong Kong Cinemagic
คนตัดคน 2 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
คนตัดคน 2 ที่รอตเทนโทเมโทส์
Love HK film Summary
คนหิ้วหัว

| คนหิ้วหัว |
| --- | --- |
กำกับ: พิง ลำพระเพลิง
นักแสดงนำ: พิง ลำพระเพลิง ภูริ หิรัญพฤกษ์ ศุภักษร ไชยมงคล วิสา สารสาส รัชชานนท์ ว่องสิริสุขสกุล อภิชาติ ชูสกุล คืนสิทธิ์ สุวรรณวัฒกี
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล
วันฉาย: 30 สิงหาคม พ.ศ. 2550
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
คนหิ้วหัว (อังกฤษ: Headless Ghost) เป็นภาพยนตร์แนวกระตุกขวัญ/โรแมนติก/คอมเมดี้ จากผลงานการกำกับการแสดงและเขียนบทเรื่องที่ 2 ของ พิง ลำพระเพลิง ว่าด้วยเรื่องราวของอดีตทหารเรือขี้โมโหที่พร้อมระเบิดโทสะได้ทุกเมื่อหากถูกใครเรียกเขาว่า “ไอ้เตี้ย” นอกจากจะเป็นพ่อที่ไม่เอาไหนในสายตาของ “หงส์” เมียสาวที่กลายเป็นเสาหลักของบ้านโดยพึ่งพาเหล้าและการพนันในการประทังความสุขและเลี้ยงดูชีวิตของ “เต้ย” ลูกชายเพียงลำพัง ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2550
นักแสดง

พิง ลำพระเพลิง ....... เตี้ย
ภูริ หิรัญพฤกษ์ ....... หนุ่ม
ศุภักษร ไชยมงคล ....... สาว
วิสา สารสาส ....... หงส์
รัชชานนท์ ว่องสิริสุขสกุล ....... เต้ย
อภิชาติ ชูสกุล ....... รงค์
คืนสิทธิ์ สุวรรณวัฒกี ....... ค่อม
แหล่งข้อมูลอื่นๆ

ข้อมูลภาพยนตร์เรื่องคนหิ้วหัว
คนหิ้วหัว (2007) ที่สยามโซน
คนหิ้วหัว
คนค้นผี

| คนค้นผี |
| --- | --- |

กำกับ: เคลวิน ตง
บทภาพยนตร์: เคลวิน ตง
เนื้อเรื่อง: เคลวิน ตง จอห์น เพาเวอส์
อำนวยการสร้าง: แลม ตัก แคนดี เหลียง
นักแสดงนำ: หยู เหวินเล่อ เจิ้ง อี้เจี้ยน หยวน หยวน ฟิโอนา เซียะ
กำกับภาพ: วีนัส คุง
ตัดต่อ: เอสราเอล ชุง
ดนตรีประกอบ: โจ อู๋ อเล็ก โอห์
บริษัทผู้สร้าง: ฟอร์จูนสตาร์เอนเตอร์เทนเมต์ มีเดียคอร์ปเรนทรีพิกเจอส์ สโกปิโออีสต์ฟิกเจอส์ ดรีมมูฟวีเอนเตอร์เทนเมนต์โอเวอร์ซีส์ โบกุฟิล์มส์  
ผู้จัดจำหน่าย: ฟอร์จูนสตาร์เอนเตอร์เทนเมต์ สหมงคลฟิล์ม (ไทย)
วันฉาย: 4 กันยายน ค.ศ. 2008 (2008-09-04) (ฮ่องกง)  21 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 (2009-05-21) (ไทย)
ความยาว: 95 นาที
ประเทศ: ฮ่องกง สิงคโปร์
ภาษา: กวางตุ้ง
ทำเงิน: 932,596 ดอลลาร์สหรัฐ
คนค้นผี (อังกฤษ: Rule #1, Rule No. 1; จีน: 第一誡; พินอิน: Dì Yī Jiè) ภาพยนตร์แนวสยองขวัญเหนือธรรมชาติสัญชาติฮ่องกง ออกฉายในปี ค.ศ. 2008
เนื้อเรื่อง

จ่าลี  นายตำรวจหน้าใหม่ได้รับบาดเจ็บในการยิงต่อสู้กับฆาตกรฆ่าต่อเนื่อง ซึ่งจากสภาพจิตใจที่ไม่มั่นคง ก็ทำให้เขาถูกย้ายไปยังหน่วยพิเศษของกรมตำรวจ โดยเขาได้ถูกจับคู่กับสารวัตรหว่อง ตำรวจชั้นอาวุโสที่ขี้เมาและใกล้ปลดเกษียณ แต่ก่อนเริ่มปฏิบัติหน้าที่ หว่องอธิบายให้กับคู่หูคนใหม่ฟังว่า หน้าที่ของพวกเขาคือการสืบสวนคดีที่ไม่สามารถหาคำอธิบายได้ และกฎข้อที่หนึ่งที่แผนกนี้ยึดถือคือ "ผีไม่มีในโลก"
สำหรับทุกเรื่องที่เกิดขึ้น พวกเขาต้องหาเหตุผลทางหลักวิทยาศาสตร์หรือคำอธิบายที่มีเหตุมีผล แต่เมื่อทั้งสองได้เข้าไปสืบสวนถึงคดีฆ่าตัวตายของวัยรุ่น ซึ่งเป็นการฆ่าตัวตายที่เป็นไปไม่ได้ นอกจากเหยื่อจะถูกอะไรบางอย่างเข้าสิง และเมื่อทั้ง ลี และ หว่อง สืบสวนเข้าไปถึงต้นตอมากเท่าไร พวกเขาก็ยิ่งรู้ว่ามีสิ่งชั่วร้ายกำลังรอพวกเขาอยู่ข้างหน้า
นักแสดง

หยู เหวินเล่อ...จ่าลี
เจิ้ง อี้เจี้ยน...สารวัตรหว่อง
ฟิโอนา เซียะ...เมย์
หยวน หยวน...เอสเธอร์
การสร้างและคำวิจารณ์

Rule #1 เป็นภาพยนตร์จากการสร้างและกำกับโดย เคลวิน ตง ผู้กำกับฯชาวสิงคโปร์ โดยเป็นการผลิตร่วมกันระหว่างฮ่องกงและสิงคโปร์ ที่มาจากแนวคิดที่ว่า ในชีวิตของตำรวจหากไม่มีเหยื่อที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ แต่เหยื่อที่ว่านั้นกลับกลายเป็นตัวตำรวจเสียเอง ซึ่งถึงแม้เขาจะมีปืนเป็นอาวุธ แต่สุดท้ายแล้วก็พบว่าตัวเองหมดสิ้นหนทาง ที่จะต่อกรกับวิญญาณร้ายกระหายเลือด แล้วจะเป็นเช่นไร โดยตำรวจนั้นจะต้องโกหกประชาชนด้วยว่า ผีไม่มีในโลก
ภาพยนตร์ได้ เจิ้ง อี้เจียน ซุปเปอร์สตาร์ของวงการบันเทิงฮ่องกงมารับบท สารวัตรหว่อง นายตำรวจขี้เมาผู้ที่ใกล้ปลดเกษียณ โดยเจิ้ง อี้เจี้ยน ต้องเพิ่มน้ำหนักตัวให้อ้วนขึ้นมาเพื่อรับบทนี้อย่างสมจริงสมจังด้วย
เมื่อออกฉาย ได้รับการตอบรับที่ดีจากทั้งฮ่องกง, สิงคโปร์ และมาเลเซีย โดยได้รับคำวิจารณ์ว่ามีเนื้อหาคล้ายกับซีรีส์แนวสืบสวนสอบสวน The X-Files บวกกับความโหดสยองของ Saw
แหล่งข้อมูลอื่น

Rule #1 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
Rule #1 ข้อมูลเพิ่มเติม[ลิงก์เสีย] (อังกฤษ)
คนตัดคน

| คนตัดคน |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์แบบดั้งเดิม
กำกับ: หวัง จิ่ง
เขียนบท: หวัง จิ่ง
อำนวยการสร้าง: จิ่มมี่ เหยียง
นักแสดงนำ: โจว เหวินฟะ   หลิว เต๋อหัว
กำกับภาพ: Peter Pau David Chung
ตัดต่อ: Choi Hung
ดนตรีประกอบ: Lowell Lo Sherman Chow
ผู้จัดจำหน่าย: Win's Movie Production & I/E Co. Ltd. สหมงคลฟีล์ม (ไทย)
วันฉาย:   14 ธันวาคม ค.ศ. 1989 (1989-12-14) 
ความยาว: 126 นาที
ประเทศ: ฮ่องกง
ภาษา: กวางตุ้ง
ทำเงิน: 37,058,686.00 ดอลล่าร์ฮ่องกง
คนตัดคน (อังกฤษ: God of Gamblers จีน: 賭神) ภาพยนตร์แอคชั่นสัญชาติฮ่องกง ในปี ค.ศ. 1989 กำกับภาพยนตร์โดย หวัง จิ่ง นำแสดงโดย โจว เหวินฟะ และ หลิว เต๋อหัว โดยภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ คนตัดคน 2