ประเทศโกตดิวัวร์

ประเทศในแอฟริกาตะวันตก
8°N 5°W﻿ / ﻿8°N 5°W﻿ / 8; -5
| สาธารณรัฐโกตดิวัวร์ République de Côte d'Ivoire (ฝรั่งเศส) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: 'เอกภาพ – ระเบียบวินัย – แรงงาน' (ฝรั่งเศส: ‘Union – Discipline – Travail’)
เพลงชาติ: ลาบีจาแนซ  

เมืองหลวง: ยามูซูโกร (โดยนิตินัย) อาบีจาน (โดยพฤตินัย)  6°51′N 5°18′W﻿ / ﻿6.850°N 5.300°W﻿ / 6.850; -5.300
เมืองใหญ่สุด: อาบีจาน
ภาษาราชการ: ฝรั่งเศส
ภาษาพื้นเมือง: Bété ดยูลา บาอัวเล อับรอน อาญิน Cebaara Senufo อื่น ๆ
กลุ่มชาติพันธุ์  (ค.ศ. 2018): 41.1% อากัน 27.5% Dyula, Maninka 17.6% Voltaiques / Gur 11.0% Kru 2.8% อื่น ๆa
ศาสนา  (ค.ศ. 2020): 44.0% คริสต์ 37.2% อิสลาม 10.5% ความเชื่อพื้นเมือง 8.1% ไม่มีศาสนา 0.2% อื่น ๆ
การปกครอง: รัฐเดี่ยว ระบบประธานาธิบดี สาธารณรัฐรัฐธรรมนูญภายใต้ระบบรัฐสภา

• ประธานาธิบดี : Alassane Ouattara
• รองประธานาธิบดี : Tiémoko Meyliet Koné
• นายกรัฐมนตรี : Robert Beugré Mambé
 
สภานิติบัญญัติ: รัฐสภาโกตดิวัวร์
• สภาสูง: วุฒิสภา
• สภาล่าง: รัฐสภา
ประวัติ

• ก่อตั้งสาธารณรัฐ : 4 ธันวาคม ค.ศ. 1958
• เป็นเอกราชจากฝรั่งเศส : 7 สิงหาคม ค.ศ. 1960
 
พื้นที่
• รวม: 322,463 ตารางกิโลเมตร (124,504 ตารางไมล์) (อันดับที่ 68)
• แหล่งน้ำ (%): 1.4
ประชากร
• ค.ศ. 2020 ประมาณ: 26,378,274 (อันดับที่ 53)
• ความหนาแน่น: 63.9 ต่อตารางกิโลเมตร (165.5 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 139)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : ค.ศ. 2020 (ประมาณ)
• รวม: 144.497 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 79)
• ต่อหัว: 5,360 ดอลลาร์สหรัฐ
จีดีพี (ราคาตลาด) : ค.ศ. 2020 (ประมาณ)
• รวม: 61.502 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
• ต่อหัว: 2,281 ดอลลาร์สหรัฐ
จีนี (ค.ศ. 2015):  41.5 ปานกลาง
เอชดีไอ (ค.ศ. 2019):  0.538 ต่ำ · อันดับที่ 162
สกุลเงิน: West African CFA franc (XOF)
เขตเวลา: UTC  (เวลามาตรฐานกรีนิช)
รูปแบบวันที่: วว/ดด/ปปปป
ขับรถด้าน: ขวา
รหัสโทรศัพท์: +225
รหัส ISO 3166: CI
โดเมนบนสุด: .ci
 รวมชาวเลบานอนประมาณ 130,000 คนและชาวฝรั่งเศส 14,000 คน 
โกตดิวัวร์ (ฝรั่งเศส: Côte d'Ivoire) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ไอวอรีโคสต์ (อังกฤษ: Ivory Coast) มีชื่อทางการว่า สาธารณรัฐโกตดิวัวร์ (ฝรั่งเศส: République de Côte d'Ivoire) เป็นประเทศในแอฟริกาตะวันตก มีเมืองหลวงคือยามูซูโกร ซึ่งอยู่ใจกลางของประเทศ ในขณะที่เมืองที่ใหญ่ที่สุดและศูนย์กลางทางเศรษฐกิจคืออาบีจาน มีพรมแดนติดกับกินีทางตะวันตกเฉียงเหนือ ไลบีเรียทางทิศตะวันตก มาลีทางตะวันตกเฉียงเหนือ บูร์กินาฟาโซทางตะวันออกเฉียงเหนือ กานาทางตะวันออก และอ่าวกินีทางใต้ ด้วยจำนวนประชากร 30.9 ล้านคนใน ค.ศ. 2023 โกตดิวัวร์จึงเป็นประเทศที่มีประชากรมากเป็นอันดับสามในแอฟริกาตะวันตก ภาษาราชการคือภาษาฝรั่งเศส และภาษาพื้นเมือง โดยรวมแล้วมีภาษาต่าง ๆ ที่พูดกันประมาณ 78 ภาษาในโกตดิวัวร์ ประเทศนี้เป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางศาสนา ประเทศมีผู้นับถือศาสนาต่าง ๆ เช่น ศาสนาอิสลาม คริสต์ และศาสนาพื้นเมือง เช่น ลัทธิวิญญาณนิยม
ก่อนที่จะตกเป็นอาณานิคม โกตดิวัวร์เป็นที่ตั้งของรัฐหลายแห่ง รวมถึงกยามาน, จักรวรรดิคอง และเบาเล ดินแดนนี้กลายเป็นรัฐอารักขาของฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2386 และได้รับการรวมเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1893 ในช่วงการอาณานิคมในแอฟริกา โกตติวัวร์ได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1960 โดย เฟลิกซ์ ฮูฟูเอต์-บวนญี ซึ่งปกครองประเทศจนถึง ค.ศ. 1993 โกตติวัวร์ค่อนข้างมีเสถียรภาพตามมาตรฐานภูมิภาคและได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการเมืองและทางเศรษฐกิจอย่างใกล้ชิดกับเพื่อนบ้านในแอฟริกาตะวันตก ขณะเดียวกันก็รักษาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับประเทศตะวันตกโดยเฉพาะฝรั่งเศส เสถียรภาพของประเทศลดลงเนื่องจากการรัฐประหารใน ค.ศ. 1999 และสงครามกลางเมือง 2 ครั้ง ครั้งแรกระหว่าง ค.ศ. 2002 ถึง 2007 และอีกครั้งในช่วง ค.ศ. 2010–2011 มีการนำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่มาใช้ในปี 2559
โกตดิวัวร์เป็นสาธารณรัฐที่มีอำนาจบริหารสูงสุดเป็นของประธานาธิบดี ด้วยการผลิตกาแฟและโกโก้ โกตติวัวร์จึงกลายเป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจในแอฟริกาตะวันตกในคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 จากนั้นจึงประสบกับวิกฤตเศรษฐกิจในคริสต์ทศวรรษ 1980 ซึ่งก่อให้เกิดช่วงเวลาแห่งความวุ่นวายทางการเมืองและสังคมที่ขยายไปจนถึง ค.ศ. 2011 การเติบโตทางเศรษฐกิจในระดับสูงนับตั้งแต่การกลับมาของสันติภาพและเสถียรภาพทางการเมืองใน ค.ศ. 2011 โดยตั้งแต่ ค.ศ. 2012 ถึง 2023 เศรษฐกิจขยายตัวเฉลี่ย 7.1% ต่อปีซึ่งเป็นอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจที่เร็วที่สุดเป็นอันดับสองในแอฟริกาและเป็นอัตราที่เร็วที่สุดเป็นอันดับสี่ในโลก ใน ค.ศ. 2023 โกตดิวัวร์มีค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อหัวสูงเป็นอันดับสองในแอฟริกาตะวันตกตามหลังกาบูเวร์ดี ใน ค.ศ. 2020 โกตดิวัวร์เป็นผู้ส่งออกเมล็ดโกโก้รายใหญ่ที่สุดของโลกและมีรายได้สูงในภูมิภาคนี้ แต่เศรษฐกิจยังคงต้องพึ่งพาการเกษตรกรรมเป็นอย่างมาก โดยมีการผลิตพืชของเกษตรกรรายย่อยเป็นสำคัญ