stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาริโอปาร์ตี (วิดีโอเกม)
วิธีเล่น

มาริโอปาร์ตี เป็นเกมกระดานที่ผู้เล่นจะต้องโยนลูกเต๋าและเดินตามตัวเลขของลูกเต๋าซึ่งมีตั้งแต่เลข 1 ถึง 10 แต่ละช่องมีผลแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับว่าผู้เล่นจะหยุดตรงไหน โดยมีภารกิจหลักคือเก็บดาวให้มากกว่าผู้เล่นคนอื่น และผู้ชนะคือผู้ที่มีดาวมากที่สุด หลังจากเล่นครบทุกตาแล้ว
บางด่านจะมีดาวอยู่แค่ดวงเดียว แต่บางด่านจะมีมากกว่านั้น โดยจะปรากฏบนกระดานแบบสุ่ม จนกว่าผู้เล่นจะซื้อดาวด้วยเงิน 20 เหรียญ หลังจากนั้นดาวดวงใหม่อาจจะปรากฏบนช่องกระดานอื่น หรือจะอยู่ที่เดิม ผู้เล่นคนอื่นสามารถจะขโมยดาวได้โดยเดินลงในช่องที่มีบูก่อน แล้วต้องจ่ายเงิน 50 เหรียญเพื่อขโมยดาว ส่วนการขโมยเงินนั้นมันจะขโมยโดยไม่ใช้เงิน
ภารกิจรองนั้นคือการเก็บเงินได้มากที่สุด ซึ่งจะใช้ตอนที่มีผู้เล่นบางคนที่มีจำนวนดาวเท่ากัน. ผู้เล่นจะเก็บเงินได้ที่ช่องสีน้ำเงินหรือชนะมินิเกม. แต่จะเสียเงินถ้าลงในช่องสีแดง, ลงในช่องที่มีบาวเซอร์อยู่ หรือแพ้มินิเกม
หลังจากจบเกมในแต่ละรอบแล้ว (ป.ล. หลังจากผู้เล่นทั้งสี่คนเล่นเสร็จแล้ว) จะมีการสุ่มมินิเกมขึ้น โดยมีมินิเกมอยู่ 50 เกม แต่ละเกมมีการแบ่งประเภท ดังนี้:
มินิเกมสำหรับผู้เล่น 4 คน ซึ่งแบ่งเป็นสามประเภท คือ:
เกมแบบร่วมมือกัน
เกมแข่งขันกัน
เกมไม่แข่งขันกัน
มินิเกมสำหรับผู้เล่น 2 ต่อ 2
มินิเกมสำหรับผู้เล่น 1 ต่อ 3
มินิเกมสำหรับผู้เล่นคนเดียว จะเกิดขึ้นเมื่อผู้เล่นเดินลงในช่องมินิเกมคนเดียว
หลังจากจบเกมแล้ว จะมีดาวพิเศษอีก 3 ดวง โดยมีดาวสำหรับผู้เล่นที่เก็บเงินเยอะที่สุด, ดาวสำหรับผู้เล่นที่เก็บเงินในมินิเกมมากที่สุด และดาวสำหรับผู้เล่นที่ลงช่อง "?" มากที่สุด. ถ้ามีผู้เล่นได้ดาวเท่ากัน ผู้เล่นที่มีเงินเยอะที่สุดจะชนะ และถ้าผู้เล่นทั้งสองคนมีจำนวนดาวหรือเงินเท่ากัน จะมีการโยนลูกเต๋าเสี่ยงทายผู้ชนะเอง
ผู้เล่นสามารถเลือกเล่นเป็นมาริโอ, ลุยจิ, เจ้าหญิงพีช, โยชิ, วาริโอ หรือดองกีคองได้ในเกมนี้
วิธีเล่น > โหมด > โหมดผจญภัย

เป็นโหมดปกติของเกมตามวิธีเล่นด้านบน โดยผู้เล่นทั้งสี่คนพยายามเก็บดาวให้มากที่สุด
ประเภทของมินิเกม (4 คน, 1 ปะทะ 3 และ 2 ปะทะ 2) จะมีตามช่องที่ผู้เล่นหยุด. ถ้าผู้เล่นทั้งสี่คนลงในช่องสีเดียวกัน จะมีการเลือกเกมสี่ผู้เล่น. ถ้าลงสีน้ำเงินหนึ่ง และสีแดงสาม หรืออื่นๆ จะมีการเลือกเกมหนึ่งปะทะสามผู้เล่น. ถ้ามีสองสีทั้งคู่จะมีการเลือกเกมสองปะทะสองผู้เล่น. แต่ถ้าลงในช่องสีเขียว สีของมันจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินหรือแดงตามสุ่ม (ส่วนใหญ่จะหยุดที่สีน้ำเงิน)
วิธีเล่น > โหมด > เกาะมินิเกม

เป็นโหมดผู้เล่นคนเดียวที่ผู้เล่นเดินทางบนแผนที่โลกและต้องชนะมินิเกมเพื่อเดินทางต่อไป. โดยเกมจะเริ่มที่สามชีวิต ถ้าชนะมินิเกม ผู้เล่นจะได้เงิน และจะเพิ่มชีวิตถ้าเป็นมินิเกมที่ไม่เคยชนะมาก่อน ถ้าเก็บเงินครบ 100 เหรียญจะเพิ่มชีวิตผู้เล่นด้วย. แต่ถ้าผู้เล่นแพ้มินิเกม จะเสียชีวิตไปหนึ่งดวง. แล้วถ้าผู้เล่นเสียชีวิตทั้งหมด เกมจะจบลงทันที่และจะเล่นใหม่ในบริเวณที่ผู้เล่นเซฟเกมไว้ในครั้งล่าสุด
การตอบรับ

มาริโอปาร์ตี ได้ระดับ "เป็นที่ชื่นชอบ" โดยเว็บไซต์เมตาคริติก ส่วนทางIGNกล่าวว่าเป็นการตอบสนองระหว่างผู้เล่นมากกว่าตัวเกมที่ทำให้สนุก ส่วนทางElectronic Gaming Monthly ได้ให้คะแนนเกมนี้ที่ 8.625 ต่อ 10 คะแนน. และในญี่ปุ่น แฟมิซือ ให้คะแนนเกมนี้ไป 31 ต่อ 40 คะแนน
ข้อครหา

ในบางเกมของ มาริโอปาร์ตี ผู้เล่นต้องหมุนแท่งแอนาล็อกให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ บางผู้เล่นได้รายงานว่ามีประกายไฟ และมีรอยแผลไหม้ และมีผู้เล่นบางคนใช้ฝ่ามือแทนหัวแม่โป้ง
เนื่องจากไม่มีใครนำเรื่องนี้ไปแจ้งความ ทางนินเทนโดแห่งสหรัฐอเมริกาได้ส่งถุงมือให้ผู้เล่นที่แผลบนมือของพวกเขา โดยจ่ายเงินไป $75,000 ในเวลานั้นมีผู้เล่นที่มีปัญหาในเรื่องนี้ไป 1.2 ล้านคน ซึ่งทำให้ทางนินเทนโดต้องจ่ายเงินไปถึง $80 ล้าน
แหล่งข้อมูลอื่น

มาริโอปาร์ตี ที่ MobyGames
มาริโอปาร์ตี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กชุดเกม มาริโอปาร์ตี |
| --- | --- |
คอนโซล:  มาริโอปาร์ตี  2  3  4  5  6  7  8  9  10  ซูเปอร์  ซูเปอร์สตาร์ 
พกพา:  แอดเวนซ์  ดีเอส  ไอแลนด์ทัวร์  สตาร์รัช  เดอะท็อป 100
มาร์ก คอห์น

| มาร์ก คอห์น |
| --- | --- |
มาร์ก คอห์นแสดงในซาราโทกา นิวยอร์ก
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: มาร์ก เครก คอห์น
เกิด:  (1959-07-05) กรกฎาคม 5, 1959 (65 ปี)
ที่เกิด: คลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: ร็อก
ช่วงปี: 1991–ปัจจุบัน

เว็บไซต์: MarcCohn.com
มาร์ก เครก คอห์น (อังกฤษ: Marc Craig Cohn) เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง เป็นที่รู้จักในผลงานเพลง "วอล์กกิงอินเมมฟิส" จากผลงานอัลบั้มในปี 1991 ชุด Marc Cohn เขายังมีผลงานสตูดิโออัลบั้มอีกสามชุดคือ The Rainy Season (1993), Burning the Daze (1998) และ Join The Parade (2007)
คอห์นเขียนเพลง "My Great Escape" ให้กับภาพยนตร์ในปี 1995 เรื่อง The Cure กำกับโดยปีเตอร์ ฮอร์ตัน เพลงอยู่ตอนเริ่มของภาพยนตร์ แต่ไม่ได้อยู่ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์
รางวัล

1991 American Music Awards - เสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Favorite New Artist - Adult Contemporary
1991 Grammy Awards - ได้รับรางวัล Best New Artist
1991 Grammy Awards - เสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Pop Male Vocalist กับเพลง "Walking in Memphis"
1994 - มีชื่อใน Beachwood High School Gallery of Success
ผลงานเพลง > อัลบั้ม

| ปี | อัลบั้ม | อันดับ> US | อันดับ> CAN | ยอดขายระดับ> US | ยอดขายระดับ> CAN | ค่าย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1991 | Marc Cohn | 38 | 15 | Platinum | Gold | Atlantic |
| 1993 | The Rainy Season | 63 | 46 |  |  | Atlantic |
| 1998 | Burning the Daze | 114 |  |  |  | Atlantic |
| 2005 | Live 04-05 |  |  |  |  | Self-released |
| 2006 | The Very Best of Marc Cohn |  |  |  |  | Atlantic/WEA |
| 2007 | Join the Parade |  |  |  |  | Decca |
| 2010 | Listening Booth: 1970 | 28 | 81 |  |  | Saguaro Road Records |
| 2016 | Careful What You Dream: Lost Songs and Rarities |  |  |  |  |  |
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ปี | เพลง | อันดับ> US | อันดับ> US AC | อันดับ> US Main Rock | อันดับ> US Country | อันดับ> CAN | อันดับ> CAN AC | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1991 | "Walking in Memphis" | 13 | 12 | 7 | 74 | 3 | 5 | Marc Cohn |
| 1991 | "Silver Thunderbird" | 63 |  | 22 |  | 31 | 18 | Marc Cohn |
| 1991 | "True Companion" | 80 | 24 |  |  |  |  | Marc Cohn |
| 1991 | "29 Ways" |  |  |  |  |  |  | Marc Cohn |
| 1992 | "Ghost Train" |  |  |  |  |  |  | Marc Cohn |
| 1993 | "Strangers in a Car" |  |  |  |  |  |  | Marc Cohn |
| 1993 | "Walk Through the World" | 121 | 28 |  |  | 26 | 20 | The Rainy Season |
| 1993 | "Paper Walls" |  |  |  |  |  |  | The Rainy Season |
| 1993 | "The Rainy Season" |  |  |  |  |  |  | The Rainy Season |
| 1995 | "Turn on Your Radio" |  |  |  |  |  |  | For the Love of Harry... - Tribute to Harry Nilsson |
| 1998 | "Already Home" |  |  |  |  |  |  | Burning the Daze |
| 1998 | "Healing Hands" |  |  |  |  |  |  | Burning the Daze |
| 1998 | "Lost You in the Canyon" |  |  |  |  |  |  | Burning the Daze |
| 2007 | "Listening To Levon" |  |  |  |  |  |  | Join the Parade |
| 2010 | "Look at Me" |  |  |  |  |  |  | Listening Booth: 1970 |
|  | "Wild World" |  |  |  |  |  |  |  |
| 2014 | "The Coldest Corner in the World" |  |  |  |  |  |  | single-only |
ผลงานเพลง > อีพี

"Marc Cohn Live: Limited Edition EP" (2005)
"Rhino Hi-Five: Marc Cohn" (2005)
"Join the Parade Live EP" (2008)
แหล่งข้อมูลอื่น

The Official Website of Marc Cohn
Marc Cohn Central (fan site)
| ด ค กรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1950s:  ไม่มีรางวัล (1958)  บ็อบบี ดาริน (1959) 
1960s:  บ็อบ นิวฮาร์ต (1960)  ปีเตอร์ เนโร (1961)  โรเบิร์ต กูเล็ต (1962)  เดอะสวิงเกิลซิงเกอรส์ (1963)  เดอะบีเทิลส์ (1964)  ทอม โจนส์ (1965)  ไม่มีรางวัล (1966)  บ็อบบี เจนทรี (1967)  โจเซ เฟลิเซียโน (1968)  ครอสบี, สติลส์ แอนด์แนช (1969) 
1970s:  เดอะคาร์เพนเทอส์ (1970)  คาร์ลี ไซมอน (1971)  อเมริกา (1972)  เบ็ตต์ มิดเลอร์ (1973)  มาร์วิน แฮมลิช (1974)  นาตาลี โคล (1975)  สตาร์แลนด์โวคอลแบนด์ (1976)  เดบบี บูน (1977)  อะเทสต์ออฟฮันนี (1978)  ริคกี ลี โจนส์ (1979) 
1980s:  คริสโตเฟอร์ ครอสส์ (1980)  ชีนา อีสตัน (1981)  เมนแอตเวิร์ก (1982)  คัลเจอร์คลับ (1983)  ซินดี ลอเปอร์ (1984)  ซาเด (1985)  บรูซ ฮอร์นสบี & เดอะแรนก์ (1986)  โจดี วัตลีย์ (1987)  เทรซี แชปแมน (1988)  มิลลี วานิลลี (1989) 
1990s:  มารายห์ แครี (1990)  มาร์ก คอห์น (1991)  อาร์เรสเตดเดเวลลอปเมนต์ (1992)  โทนี แบรกซ์ตัน (1993)  เชอรีล โครว์ (1994)  ฮูตีแอรด์เดอะโบลว์ฟิช (1995)  ลีแอน ไรมส์ (1996)  พอลลา โคล (1997)  ลอรีน ฮิลล์ (1998)  คริสตินา อากีเลรา (1999) 
2000s:  เชลบี ลีนน์ (2000)  อลิเชีย คีส์ (2001)  นอราห์ โจนส์ (2002)  อีวาเนสเซนซ์ (2003)  มารูนไฟฟ์ (2004)  จอห์น เลเจนด์ (2005)  แคร์รี อันเดอร์วูด (2006)  เอมี ไวน์เฮาส์ (2007)  อะเดล (2008)  แซกบราวน์แบนด์ (2009) 
2010s:  เอสเปรันซา สปอลดิง (2010)  บอนอีแวร์ (2011)  ฟัน (2012)  แมคเคิลมอร์ แอนด์ไรอัน ลูอิส (2013)  แซม สมิธ (2014)  เมแกน เทรนเนอร์ (2015)  เชนจ์เดอะแร็ปเปอร์ (2016)  อเลสเซีย คารา (2017)  ดัว ลีปา (2018)  บิลลี ไอลิช (2019) 
2020s:  เมแกนเดอะสตัลเลียน (2020)  โอลิเวีย โรดริโก (2021)  ซามารา จอย (2022)  วิกตอเรีย มอเนต์ (2023)
มาริโอปาร์ตี

บทความนี้เกี่ยวกับทั้งซีรีส์ สำหรับเกมแรกของชุดเกม ดูที่ มาริโอปาร์ตี (วิดีโอเกม)
| มาริโอปาร์ตี |
| --- | --- |

ประเภท: ปาร์ตี
ผู้พัฒนา: ฮัดสันซอฟต์  (1998–2007) แคปคอม  (เกมตู้) เอ็นดีคิวบ์  (2012–ปัจจุบัน)
ผู้จัดจำหน่าย: นินเท็นโด
ผู้จัดสร้าง: เคนจิ คิคูจิ
แต่งเพลง: ยาซูโนริ มิซูดะ
ระบบปฏิบัติการ: นินเท็นโด 64 นินเท็นโด เกมคิวบ์ เกมบอยอัดวานซ์ วี นินเท็นโด ดีเอส นินเท็นโด 3ดีเอส วียู นินเท็นโด สวิตช์
วางจำหน่ายครั้งแรก: มาริโอปาร์ตี ค.ศ. 18 ธันวาคม 1998 (18 ธันวาคม 1998)
จำหน่ายครั้งล่าสุด: มาริโอปาร์ตีซูเปอร์สตาร์ ค.ศ. 29 ตุลาคม 2021 (29 ตุลาคม 2021)
มาริโอปาร์ตี (อังกฤษ: Mario Party; ญี่ปุ่น: マリオパーティ; โรมาจิ: Mario Pāti) เป็นชุดวิดีโอเกมที่มีตัวละครจากแฟรนชายส์ มาริโอ มาเล่นเกมกระดานสลับกับมินิเกมต่างๆ โดยสามารถเล่นกับเพื่อนได้สูงสุดสี่คน หรือเล่นกับตัวละครที่บังคับโดยคอมพิวเตอร์ ในช่วงแรก ฮัดสันซอฟต์เป็นผู้ผลิตเกมในซีรีส์ แต่หลังจากปี ค.ศ. 2012 เป็นต้นมา บริษัทเอ็นดีคิวบ์ได้กลายมาเป็นผู้ผลิตเกมแทนฮัดสันซอฟต์ ตั้งแต่เกม มาริโอปาร์ตี 9 เป็นต้นมา ปัจจุบันเกมล่าสุดในซีรีส์นี้คือเกม มาริโอปาร์ตีซูเปอร์สตาร์ ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2021 สำหรับเครื่องนินเท็นโด สวิตช์
ชุดเกมนี้ถือเป็นชุดเกมที่มีมินิเกมที่อยู่ได้นานที่สุด โดยในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2014 ทางนินเทนโดกล่าวว่าได้จัดจำหน่ายเกมมาริโอปาร์ตีทั้งหมดอยู่ 39.6 ล้านชุดทั่วโลก
เกม

| --- | --- |
1998: มาริโอปาร์ตี
1999: 2
2000: 3
2001: 
2002: 4
2003: -อี
2003: 5
2004: 6
2005: แอดวานซ์
2005: 7
2006: 
2007: 8
2007: ดีเอส
2008: 
2009: 
2010: 
2011: 
2012: 9
2013: ไอแลนด์ทัวร์
2014: 
2015: 10
2016: สตาร์ รัช
2017: เดอะท็อป 100
2018: ซูเปอร์
เกม > ซีรีส์หลัก

มาริโอปาร์ตี (1998)
มาริโอปาร์ตี 2 (1999)
มาริโอปาร์ตี 3 (2000)
มาริโอปาร์ตี 4 (2002)
มาริโอปาร์ตี 5 (2003)
มาริโอปาร์ตี 6 (2004)
มาริโอปาร์ตี 7 (2005)
มาริโอปาร์ตี 8 (2007)
มาริโอปาร์ตี 9 (2012)
มาริโอปาร์ตี 10 (2015)
ซูเปอร์มาริโอปาร์ตี (2018)
เกม > เกมอื่น > มาริโอปาร์ตี-อี

มาริโอปาร์ตี-อี (อังกฤษ: Mario party-e) เป็นเกมกระดานที่มีการใช้ นินเทนโด อี-รีเดอร์ เป็นอุปกรณ์เสริมในการเล่น โดยจัดจำหน่ายในวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2003 ซึ่งภายในชุดเกมจะมีการ์ด 64 ใบ แผ่นกระดาน และคู่มือการเล่น
เกม > เกมอื่น > เกมสำหรับพกพา

มาริโอปาร์ตีแอดวานซ์ (2005)
มาริโอปาร์ตีดีเอส (2007)
มาริโอปาร์ตี: ไอแลนด์ทัวร์ (2013 และ 2014)
มาริโอปาร์ตี: สตาร์รัช (2016 และ 2017)
มาริโอปาร์ตี: เดอะท็อป 100 (2017)
การตอบรับ > บทวิจารณ์โดยรวม

| เกม | เครื่องเล่น | เมตาคริติก |
| --- | --- | --- |
เครื่องเล่นในบ้าน
| มาริโอปาร์ตี | นินเท็นโด 64 | 79/100 |
| มาริโอปาร์ตี 2 | นินเท็นโด 64 | 76/100 |
| มาริโอปาร์ตี 3 | นินเท็นโด 64 | 74/100 |
| มาริโอปาร์ตี 4 | นินเทนโด เกมคิวบ์ | 70/100 |
| มาริโอปาร์ตี 5 | นินเทนโด เกมคิวบ์ | 69/100 |
| มาริโอปาร์ตี 6 | นินเทนโด เกมคิวบ์ | 71/100 |
| มาริโอปาร์ตี 7 | นินเทนโด เกมคิวบ์ | 64/100 |
| มาริโอปาร์ตี 8 | วี | 62/100 |
| มาริโอปาร์ตี 9 | วี | 74/100 |
| มาริโอปาร์ตี 10 | วียู | 67/100 |
| ซุปเปอร์มาริโอปาร์ตี | นินเทนโด สวิทช์ | 77/100 |
เครื่องสำหรับพกพา
| มาริโอปาร์ตีแอดวานซ์ | เกมบอยแอดวานซ์ | 54/100 |
| มาริโอปาร์ตีดีเอส | นินเท็นโด ดีเอส | 72/100 |
| มาริโอปาร์ตี: ไอส์แลนด์ทัวร์ | นินเท็นโด 3DS | 60/100 |
| มาริโอปาร์ตี: สตาร์ รัช | นินเท็นโด 3DS | 68/100 |
| มาริโอปาร์ตี: เดอะท็อป 100 | นินเท็นโด 3DS | 58/100 |
การตอบรับ > ข้อครหา > มาริโอปาร์ตี (นินเท็นโด 64)

เนื่องจากบางมินิเกมต้องให้ผู้ใช้หมุนแกนแอนาล็อกให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยผู้เล่นบางคนใช้ฝ่ามือแทนหัวแม่โป้งในการหมุดไม้แอนาล็อก ผลที่เกิดขึ้นทำให้เกิดบาดแผลอยู่บ่อยครั้ง เพื่อเป็นการชดเชยความเสียหาย ทางนินเทนโดจึงให้ถุงมือฟรีสำหรับผู้ที่ได้รับผลกระทบจากการใช้มือหมุนจนเกิดแผล
การตอบรับ > ข้อครหา > มาริโอปาร์ตี 8

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2007 เกม มาริโอปาร์ตี 8 บนเครื่องวีมีปัญหากับร้านค้าในสหราชอาณาจักรทันทีที่เริ่มจัดจำหน่าย เพราะตัวละครที่ชื่อคาเมคใช้คำว่า "สปาซ์ติก" (spastic) เนื่องจากว่าคำนี้เป็นคำพูดที่กล่าวถึงคนที่ปัญญาอ่อน และเป็นคำเหยียดในสหราชอาณาจักร ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2007 ทางนินเทนโดได้ปล่อยเกมใหม่โดยเปลี่ยนคำว่า "สปาซ์ติก" (spastic) เป็นคำว่า "เอร์ราติก" (erratic) แทน
มาร์ก ฮัดสัน (นักฟุตบอลเกิดปี พ.ศ. 2525)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ฮัดสัน ขณะลงเล่นให้กับคาร์ดิฟฟ์ซิตี ในปี 2557
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Mark Alexander Hudson
วันเกิด:   (1982-03-30) 30 มีนาคม ค.ศ. 1982 (42 ปี)
สถานที่เกิด:  กิลด์ฟอร์ด ประเทศอังกฤษ
ส่วนสูง:  6 ft 1 in (1.85 m)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ (หัวหน้าผู้ฝึกสอน)
สโมสรเยาวชน
1999–2000:  ฟูลัม
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2000–2004 |  ฟูลัม |  0 |  (0) |
| 2003 |  → โอลดัมแอทเลติก (ยืมตัว) |  15 |  (0) |
| 2004 |  → คริสตัลพาเลซ (ยืมตัว) |  14 |  (0) |
| 2004–2008 |  คริสตัลพาเลซ |  106 |  (7) |
| 2008–2009 |  ชาร์ลตันแอธเลติก |  43 |  (3) |
| 2009–2014 |  คาร์ดิฟฟ์ซิตี |  144 |  (11) |
| 2014–2017 |  ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ |  102 |  (5) |
จัดการทีม
2019:  ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ (รักษาการ)
2019–:  ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ (รักษาการ)
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มาร์ก อเล็กซานเดอร์ ฮัดสัน (อังกฤษ: Mark Alexander Hudson; เกิดวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2525) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษในตำแหน่งกองหลัง ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนรักษาการของฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ในแชมเปียนชิป
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วยระดับประเทศ> ลงเล่น | ถ้วยระดับประเทศ> ประตู | ถ้วยลีก> ลงเล่น | ถ้วยลีก> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น | ทั้งหมด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ฟูลัม | 2000–01 | เฟิสต์ดิวิชัน | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | – | – | 2 | 0 |
| ฟูลัม | 2001–02 | พรีเมียร์ลีก | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | 0 | 0 |
| ฟูลัม | 2002-03 | พรีเมียร์ลีก | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | – | – | 1 | 0 |
| ฟูลัม | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | – | – | 3 | 0 |
| โอลดัมแอทเลติก (ยืมตัว) | 2003–04 | เซคันด์ดิวิชัน | 11 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 12 | 0 |
| โอลดัมแอทเลติก (ยืมตัว) | 2003–04 | เซคันด์ดิวิชัน | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 |
| โอลดัมแอทเลติก (ยืมตัว) | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 16 | 0 |
| คริสตัลพาเลซ (ยืมตัว) | 2003–04 | เฟิสต์ดิวิชัน | 14 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | 14 | 0 |
| คริสตัลพาเลซ | 2004–05 | พรีเมียร์ลีก | 7 | 1 | 0 | 0 | 2 | 0 | – | – | 9 | 1 |
| คริสตัลพาเลซ | 2005–06 | แชมเปียนชิป | 15 | 0 | 3 | 0 | 4 | 0 | – | – | 22 | 0 |
| คริสตัลพาเลซ | 2006–07 | แชมเปียนชิป | 39 | 4 | 2 | 0 | 1 | 0 | – | – | 42 | 4 |
| คริสตัลพาเลซ | 2007–08 | แชมเปียนชิป | 45 | 2 | 1 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 | 49 | 2 |
| คริสตัลพาเลซ | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 120 | 7 | 6 | 0 | 8 | 0 | 2 | 0 | 136 | 7 |
| ชาร์ลตันแอธเลติก | 2008–09 | แชมเปียนชิป | 43 | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | – | – | 45 | 3 |
| ชาร์ลตันแอธเลติก | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 43 | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | – | – | 45 | 3 |
| คาร์ดิฟฟ์ซิตี | 2009–10 | แชมเปียนชิป | 27 | 2 | 2 | 0 | 1 | 0 | 3 | 0 | 33 | 2 |
| คาร์ดิฟฟ์ซิตี | 2010–11 | แชมเปียนชิป | 40 | 0 | 2 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 | 45 | 0 |
| คาร์ดิฟฟ์ซิตี | 2011–12 | แชมเปียนชิป | 39 | 5 | 0 | 0 | 3 | 0 | 2 | 0 | 44 | 5 |
| คาร์ดิฟฟ์ซิตี | 2012–13 | แชมเปียนชิป | 33 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | 33 | 4 |
| คาร์ดิฟฟ์ซิตี | 2013–14 | พรีเมียร์ลีก | 2 | 0 | 2 | 0 | 2 | 0 | – | – | 6 | 0 |
| คาร์ดิฟฟ์ซิตี | 2014–15 | แชมเปียนชิป | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | 3 | 0 |
| คาร์ดิฟฟ์ซิตี | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 144 | 11 | 6 | 0 | 7 | 0 | 7 | 0 | 164 | 11 |
| ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ | 2014–15 | แชมเปียนชิป | 41 | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | – | – | 42 | 2 |
| ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ | 2015–16 | แชมเปียนชิป | 39 | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | – | – | 41 | 3 |
| ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ | 2016–17 | แชมเปียนชิป | 22 | 0 | 4 | 0 | 0 | 0 | – | – | 26 | 0 |
| ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 102 | 5 | 7 | 0 | 0 | 0 | – | – | 109 | 5 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 424 | 26 | 21 | 0 | 18 | 0 | 10 | 0 | 477 | 26 |

↑  ลงเล่นในฟุตบอลลีกโทรฟี
1 2 3 4  ลงเล่นในฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ
เกียรติประวัติ

คาร์ดิฟฟ์ซิตี
ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป: 2012–13
ฟุตบอลลีกคัพ รองชนะเลิศ: 2011–12
ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์
EFL Championship play-offs: 2017
รางวัลส่วนตัว
PFA Team of the Year: 2012–13 Championship
Cardiff City Player of the Year: 2012–13
Cardiff City Goal of the Season: 2011–12
แหล่งข้อมูลอื่น

Mark Hudson player profile เก็บถาวร 2011-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at cpfc.co.uk
สถิติของ Mark Hudson ที่ Soccerbase
มาร์ค ลินน์-เบเกอร์

| มาร์ค ลินน์-เบเกอร์ |
| --- | --- |
ลินน์-เบเกอร์ที่งานบุฟเฟต์ รางวัลเอมมี่ไพรม์ไทม์ ครั้งที่ 39  ใน ค.ศ. 1987
เกิด:  (1954-06-17) 17 มิถุนายน ค.ศ. 1954 (70 ปี) เซนต์หลุยส์, มิสซูรี, สหรัฐ
การศึกษา: มหาวิทยาลัยเยล (BA, MFA)
อาชีพ: นักแสดง ผู้กำกับ
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1979–ปัจจุบัน
คู่สมรส: เอเดรียนน์ โลเบล (สมรส 1995; หย่า 2009) คริสต้า จัสทัส (สมรส 2012)
บุตร: 1 คน
มาร์ค ลินน์-เบเกอร์ (อังกฤษ: Mark Linn-Baker; เกิด 17 มิถุนายน พ.ศ. 2497) เป็นนักแสดงและผู้กำกับชาวอเมริกัน ซึ่งรับบทเป็นเบนจี้ สโตนในภาพยนตร์เรื่อง มายเฟวัวริตเยียร์  และ แลร์รี แอปเปิลตัน ในละครซิตคอมโทรทัศน์เรื่อง คนแปลกหน้าที่สมบูรณ์แบบ
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1979 | แมนฮัตตัน | นักแสดงเช็คสเปียร์ | ฉากถูกลบ |
| 1981 | สิ้นเดือนสิงหาคม | วิกเตอร์ เลอบรุม |  |
| 1982 | ปีที่ฉันชอบ | เบนจี้ สโตน |  |
| 1988 | ฉันและเขา | เขา |  |
| 1988 | ไปโบสถ์ | นอร์แมน บริงมันน์ |  |
| 1992 | นอยส์ออฟ | ทิม ออลกู๊ด |  |
| 2005 | 12 และโฮลดิ้ง | มิสเตอร์ฟาร์เมอร์ |  |
| 2009 | อดัม | แซม ไคลเบอร์ |  |
| 2010 | คุณรู้ได้อย่างไร | รอน |  |
| 2018 | ที่พัก | ยูจีน เบลท์เซอร์ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

มาร์ค ลินน์-เบเกอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มาร์ค ลินน์-เบเกอร์ ที่อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส
แม่แบบ:IOBDB name
มาร์ค ลินน์-เบเกอร์ ที่ออลมูวี
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  SNAC
มาร์ก กิลเลสพี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 กิลเลสพีขณะเล่นให้กับคาร์ไลล์ยูไนเต็ด ในปี 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มาร์ก โจเซฟ กิลเลสพี
วันเกิด:   (1992-03-27) 27 มีนาคม ค.ศ. 1992 (32 ปี)
สถานที่เกิด:  นิวคาสเซิลอะพอนไทน์
ส่วนสูง:  1.91 เมตร (6 ฟุต 3 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หมายเลข:  29
มาร์ก โจเซฟ กิลเลสพี (อังกฤษ: Mark Joseph Gillespie, เกิด 27 มีนาคม 1992) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ซึ่งเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก
ระดับอาชีพ > เริ่มต้นอาชีพ

กิลเลสพีเป็นส่วนหนึ่งของระบบอะคาเดมีของนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ก่อนย้ายไปคาร์ไลล์ยูไนเต็ด ในปี 2008 ขณะอายุได้ 16 ปี เขาเริ่มต้นเล่นฟุตบอลกับทีมเยาวชนก่อนจะเลื่อนชั้นสู่ทีมสำรองของสโมสร
ระดับอาชีพ > คาร์ไลล์ยูไนเต็ด

ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2010 กิลเลสพีมีชื่อเป็นตัวสำรองในเกมลีกวันที่คาร์ไลล์พบกับสวินดันทาวน์เนื่องจากเลนนี พิดจ์ลีย์ ได้รับบาดเจ็บ เขานั่งสำรองอีก 7 นัด ก่อนที่พิดจ์ลีย์จะกลับมาลงเล่นในนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลลีกโทรฟีเมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2010
ในวันที่ 8 พฤษภาคม 2010 กิลเลสพีลงประเดิมสนามระดับอาชีพในวันสุดท้ายของฤดูกาล 2009–10 ในนัดที่เอาชนะนอริชซิตีที่แคร์โรว์โรดโดยลงมาเป็นตัวสำรองช่วงท้ายเกม กิลเลสพีกลายเป็นผู้รักษาประตูที่อายุน้อยที่สุดที่ลงเล่นให้กับคาร์ไลล์ ด้วยวัยเพียง 18 ปี 42 วัน ทำลายสถิติเก่าที่เคยทำไว้โดย โทนี เค็ก
ในฤดูกาล 2010–11 กิลเลสพี ย้ายไปเล่นให้กับไบลธ์สปาร์ตันส์ ในคอนเฟอเรนซ์ลีก นอร์ท ด้วยสัญญายืมตัวเป็นเวลา 1 เดือน เขาประเดิมสนามพบกับอีสต์วูดทาวน์ เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2010 และเก็บคลีนชีตได้สำเร็จ สัญญายืมตัวของเขาขยายออกไปอีก 2 เดือน ก่อนจะกลับมาที่คาร์ไลล์ กิลเลสพีไม่ได้ลงเล่นให้กับคาร์ไลล์เลยทั้งในฤดูกาล 2010–11 และ 2011–12
กิลเลสพีลงประเดิมสนามให้กับคาร์ไลล์เป็นครั้งแรก ในเกมฟุตบอลลีกโทรฟีที่พบกับเพรสตันนอร์ทเอนด์เมื่อวันที่ 4 กันยายน 2012 สถิติลงตัวจริง 146 นัดติดต่อกันของอดัม คอลลิน สิ้นสุดลง กิลเลสพียังคงมีชื่อลงเล่นในทีมต่อในวันเสาร์ถัดมา ในการแข่งขันในลีกนัดที่พบกับฮาร์ทลีพูลยูไนเต็ด หลังจาก เกร็ก แอ็บบอต ผู้จัดการทีมคาร์ไลล์ในเวลานั้น ได้กล่าวว่า กิลเลสพีและคอลลิน กำลังแข่งขันกันเพื่อตำแหน่งผู้รักษาประตู
กิลเลสพีได้รับคำชมจากอังแดร วีลัช-โบอัชผู้จัดการทีมของทอตนัมฮอตสเปอร์ ในขณะนั้น และการ์โล กูดีชีนีผู้รักษาประตูจอมเก๋า หลังจากคาร์ไลล์พ่ายทอตนัมฮอตสเปอร์ 0–3 ในศึกอีเอฟแอลคัพ เมื่อวันที่ 26 กันยายน การยกย่องเหล่านี้เกิดขึ้นหลังจากที่กิลเลสพีโชว์ฟอร์มเซฟลูกสำคัญให้คาร์ไลล์หลายครั้งในช่วงต้นเกม ต้นเดือนพฤศจิกายน 2012 กิลเลสพีสูญเสียตำแหน่งตัวจริงในทีมชุดใหญ่ หลังลงแข่งต่อเนื่อง 13 นัด ในช่วงเวลา 2 เดือน ในช่วงนี้ เขาเสียไปถึง 23 ประตู และเก็บคลีนชีตได้เพียงนัดเดียว (ในนัดที่พบกับครูว์อเล็กซานดร้า เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2012)
เขากลับมาลงสนามให้ทีมชุดใหญ่อีกครั้งหลังจากหายไป 1 เดือนครึ่ง ในเกมที่แพ้ชรูส์บรีทาวน์ 1–2 และลงเล่นต่อเนื่องอีก 37 นัดในฤดูกาลนั้น ระหว่างฤดูกาล เขาได้ขยายสัญญาออกไปจนจบฤดูกาล 2014–15 เมื่อจบฤดูกาล คอลลินออกจากสโมสรไปร่วมทีมรอเทอรัมยูไนเต็ด
ในฤดูกาล 2013–14 อาชีพนักฟุตบอลของกิลเลสพีต้องหยุดลงกลางคัน เนื่องจากได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่าในเอฟเอคัพที่พบกับบอร์แฮมวูดเมื่อเดือนพฤศจิกายน เขาไม่ได้ลงเล่นให้กับคาร์ไลล์อีกเลยในฤดูกาลนั้น สโมสรตกชั้นสู่ลีกทู
กิลเลสพีเลือกปฏิเสธสัญญาฉบับใหม่เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2017 และตัดสินใจย้ายไปร่วมทีมวอลซอลล์ในลีกวันแทน
ระดับอาชีพ > วอลซอลล์

เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2017 กิลเลสพีเซ็นสัญญากับวอลซอลล์ในลีกวัน เป็นเวลา 2 ปี
ระดับอาชีพ > มาเทอร์เวลล์

เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2018 กิลเลสพีเซ็นสัญญากับมาเทอร์เวลล์เป็นเวลา 2 ปี เขาลงประเดิมสนามนัดแรกในวันที่ 17 กรกฎาคม 2018 ในการแข่งขันฟุตบอลสกอตติชลีกคัพ รอบแบ่งกลุ่ม นัดที่เปิดบ้านพบกับเอดินบะระซิตี กิลเลสพีเป็นตัวสำรองให้เทรเวอร์ คาร์สันในเกมลีกจนถึงเดือนพฤศจิกายน 2018 เมื่อคาร์สันถูกตัดออกจากทีมด้วยภาวะลิ่มเลือดอุดหลอดเลือดดำลึก ระหว่างฤดูกาล กิลเลสพีเซฟจุดโทษได้ถึง 4 ครั้ง ในบ้านนัดที่เจอกับเซลติก
ระดับอาชีพ > นิวคาสเซิลยูไนเต็ด

เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2020 นิวคาสเซิลยูไนเต็ดประกาศเซ็นสัญญาคว้าตัว มาร์ก กิลเลสพี กลับมาร่วมทีมด้วยสัญญา 3 ปี หลังจากผ่านไป 12 ปี เขามีโอกาสลงเล่นให้ทีมชุดใหญ่เพียง 3 นัดในรายการคาราบาวคัพ ฤดูกาล 2020–21 แต่มีชื่ออยู่บนม้านั่งสำรองหลายนัด รวมถึงในคาราบาวคัพรอบชิงชนะเลิศ ปี 2023 เพราะนิก โพป นายทวารมือ 1 โดนแบน, มาร์ติน ดูเบรากา ติดคัพไท และคาร์ล ดาร์โลว์ ถูกปล่อยยืมตัว
สโมสรประกาศต่อสัญญากิลเลสพีออกไปอีก 1 ปีเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2024
มาร์ช

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มาร์ช (แก้ความกำกวม)
มาร์ช (อังกฤษ: march) หมายถึง เพลงแบบหนึ่งซึ่งประพันธ์ไว้ใช้ในการเดินแถวและ​สวนสนาม เช่น การเดินแถวของทหาร และ​การ​สวนสนาม​ของทหาร​ เป็นต้น  เพื่อให้การเดินแถวมีระเบียบเรียบร้อยไม่สับสน โดยจะมีจังหวะการเดินตามจังหวะเพลง
การบรรเลงเพลงมาร์ช โดยวงโยธวาทิตของกองทัพเวียดนาม
การเดินพิธีสวนสนาม ตามจังหวะเพลงมาร์ช ของทหารรักษาพระองค์ ในประเทศไทย
ประเภทของเพลงมาร์ช

เพลงมาร์ชมีอยู่ 2 แบบ ได้แก่
Quick March หรือ Quick Steps เป็นจังหวะการเดินแบบเร็ว ประมาณ 116 ถึง 120 ก้าวต่อนาที เป็นทำนองเพลงที่คึกคัก เร้าใจ มีจังหวะหนักแน่นมั่นคง มีการเดินหลักอยู่ 2 แบบคือ
การก้าวตามจังหวะแบบปกติ
การก้าวแบบ Short March คือการก้าวตามจังหวะ แต่มีช่วงก้าวที่สั้น หรือการก้าวแบบส้นต่อส้น
Slow หรือ Processional March ใช้จังหวะการเดินแบบช้า ๆ ประมาณ 72 ก้าวต่อนาที เป็นท่วงทำนองเพลงที่ขึงขัง สง่างาม องอาจ หรืออาจเศร้าสลด โดยแบบ Slow จะแบ่งได้ 2 ชนิด ใช้ในโอกาสที่ต่างกันด้วย คือ
Festival March มีทำนองที่สง่าเกรียงไกรและร่าเริง ใช้บรรเลงนำขบวนแห่ในงานพิธีที่สำคัญ เช่น งานสมรส งานฉลองชัยชนะ
Funeral March มีทำนองที่เศร้าสลด ใช้บรรเลงเดินนำขบวนแห่ศพ
การเดินแบบ Slow March นั้นจะแตกต่างจาก Quick March โดยที่การเดินแบบ Slow March จะย่างเท้าก้าวละ 2 จังหวะ โดยจังหวะที่หนึ่งจะเตะเท้าออกไปข้างหน้า ปลายเท้าชี้ตรง ฝ่าเท้าขนานกับพื้น จังหวะที่สองจึงวางเท้าลง
Marche militaire - Schubert
Triumphal March from Aida - Verdi
March from 'The Ruins of Athens' - Beethoven
Funeral March from Symphony No.3 (Eroica) - Beethoven
March of the Priests from Athalie - Mendelssohn
March Slave - Tchaikovsky
Wedding March - Mendelssohn
นักประพันธ์เพลงมาร์ช

จอห์น ฟิลิป ซูซา (1854-1932) นักประพันธ์เพลงมาร์ชที่ทั่วโลกให้การยอมรับว่าเป็นราชาแห่งเพลงมาร์ช เป็นผู้ควบคุม วงดุริยางค์นาวิกโยธินสหรัฐอเมริกา ในช่วงปลายยุค โรแมนติก ผลงานชิ้นเอกของเขา คือ เดอะสตาร์สแอนด์สไตรพ์สฟอร์เอเวอร์ เพลงมาร์ชที่สภาคองเกรส มีมติให้เป็นเพลงมาร์ชประจำชาติอย่างเป็นทางการ