stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สตีเวน โซเดอเบิร์ก
ผลงานภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | จัดจำหน่ายโดย |
| --- | --- | --- |
| 1989 | เซ็กส์, ไลส์, แอนด์ วีดีโอเทป (Sex, Lies, and Videotape) | มิราแม็กซ์ ฟิล์ม |
| 1991 | คาฟก้า (Kafka) | มิราแม็กซ์ ฟิล์ม |
| 1993 | คิง ออฟ เดอะ ฮิลล์ (King of the Hill) | แกรเมอร์ซี่ พิกเจอส์ |
| 1995 | ดิ อันเดอะนีธ (The Underneath) | แกรเมอร์ซี่ พิกเจอส์ |
| 1997 | สคิสโซโพลิส (Schizopolis) | นอร์ทเทิร์น อาร์ตส |
| 1997 | เกรย์ส อนาโตมี่ (Gray's Anatomy) | ไอเอฟซี ฟิล์ม |
| 1998 | ปล้นรัก หักด่านเอฟบีไอ (Out of Sight) | ยูนิเวอร์แซล พิกเจอส์ |
| 1999 | เดอะ ไมลีย์ (The Limey) | อาร์ติซาน เอ็นเตอร์เทนเมนต์ |
| 2000 | ยอมหักไม่ยอมงอ (Erin Brockovich) | โคลัมเบีย พิกเจอส์ / ยูนิเวอร์แซล พิกเจอส์ |
| 2000 | คนไม่สะอาด อำนาจ อิทธิพล (Traffic) | ยูเอสเอ ฟิล์ม |
| 2001 | คนเหนือเมฆปล้นลอกคราบเมือง (Ocean's Eleven) | วอร์เนอร์ บราเธอส์ พิกเจอส์ |
| 2002 | เราต้องบานฉ่ำ (Full Frontal) | มิราแม็กซ์ ฟิล์ม |
| 2002 | โซลาริส: ดาวมฤตยูซ้อนมฤตยู (Solaris) | ทเวนตี้ท์ เซ็นจูรี่ ฟ็อกซ์ |
| 2004 | ราคะ และ รักใคร่ (Eros) | วอร์เนอร์ อินดีเพนเดนท์ พิกเจอส์ |
| 2004 | 12 มงกุฎ ปล้นสุดโลก (Ocean's Twelve) | วอร์เนอร์ บราเธอส์ พิกเจอส์ |
| 2005 | บับเบิ้ล (Bubble) | แมกโนเลีย พิกเจอส์ |
| 2006 | ภารกิจรักเพลิงสงคราม (The Good German) | วอร์เนอร์ บราเธอส์ พิกเจอส์ |
| 2007 | 13 เซียนปล้นเหนือเมฆ (Ocean's Thirteen) | วอร์เนอร์ บราเธอส์ พิกเจอส์ |
| 2008 | เช กูวาร่า สงครามปฏิวัติโลก 1 (Che: Part One) | ไอเอฟซี ฟิล์ม |
| 2008 | เช กูวาร่า สงครามปฏิวัติโลก 2 (Che: Part Two) | ไอเอฟซี ฟิล์ม |
| 2009 | สาวร้อนบริการรัก (The Girlfriend Experience) | แมกโนเลีย พิกเจอส์ |
| 2009 | สายลับ..โอละพ่อ (The Informant!) | วอร์เนอร์ บราเธอส์ พิกเจอส์ |
| 2011 | คอนเทเจี้ยน: สัมผัสล้างโลก (Contagion) | วอร์เนอร์ บราเธอส์ พิกเจอส์ |
| 2012 | เฮย์ไวร์: เธอแรง หยุดโลก (Haywire) | รีเลทีฟวิตี้ มีเดีย |
| 2012 | เขย่าฝันสะบัดซิกแพค (Magic Mike) | วอร์เนอร์ บราเธอส์ พิกเจอส์ / ฟิล์มเนชั่น เอ็นเตอร์เทนเมนต์ |
| 2013 | สัมผัสอันตราย (Side Effects) | โอเพ่น โรด ฟิล์ม |
| 2017 | แผนปล้นลัคกี้ โชคดีนะโลแกน (Logan Lucky) | ฟิงเกอร์พริ้นต์ รีลีสซิ่ง / เบล็คเกอร์ สตรีท |
| 2018 | อันเซน: เธอบ้าหรือไม่บ้า (Unsane) | ฟิงเกอร์พริ้นต์ รีลีสซิ่ง / เบล็คเกอร์ สตรีท |
| 2019 | สุดเพดานฟ้า (High Flying Bird) | เน็ตฟลิกซ์ |
| 2019 | ซัก หลบ กลบ ฟอก (The Laundromat) | เน็ตฟลิกซ์ |
| 2020 | เลท เธม ออลล์ ทอล์ก (Let Them All Talk) | วอร์เนอร์ บราเธอส์ พิกเจอส์ / เอชบีโอแม็กซ์ |
| 2021 | โน ซัดเดน มูฟ (No Sudden Move) | วอร์เนอร์ บราเธอส์ พิกเจอส์ / เอชบีโอแม็กซ์ |
| 2022 | คิมิ (Kimi) | วอร์เนอร์ บราเธอส์ พิกเจอส์ / เอชบีโอแม็กซ์ |
| 2023 | แมจิค ไมค์ เต้นจบให้จดจำ (Magic Mike's Last Dance) | วอร์เนอร์ บราเธอส์ พิกเจอส์ |
| 2025 | เพรสเซ่นส์ (Presence) | นีออน |
| 2025 | แบล็กแบ็ก (Black Bag) | ยูนิเวอร์แซล พิกเจอส์ / โฟกัส ฟีเจอร์ |
รางวัล

จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ สตีเวน โซเดอเบิร์ก
| ปี | เรื่อง | รางวัลออสการ์> เสนอชื่อเข้าชิง | รางวัลออสการ์> ชนะ | รางวัลแบฟตา> เสนอชื่อเข้าชิง | รางวัลแบฟตา> ชนะ | รางวัลลูกโลกทองคำ> เสนอชื่อเข้าชิง | รางวัลลูกโลกทองคำ> ชนะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1989 | เซ็กส์, ไลส์, แอนด์ วีดีโอเทป | 1 |  | 2 |  | 3 |  |
| 1998 | ปล้นรัก หักด่านเอฟบีไอ | 2 |  |  |  |  |  |
| 2000 | ยอมหักไม่ยอมงอ | 5 | 1 | 6 | 1 | 4 | 1 |
| 2000 | คนไม่สะอาด อำนาจ อิทธิพล | 5 | 4 | 4 | 2 | 5 | 2 |
| 2006 | ภารกิจรักเพลิงสงคราม | 1 |  |  |  |  |  |
| 2009 | สายลับ..โอละพ่อ |  |  |  |  | 2 |  |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 14 | 5 | 12 | 3 | 14 | 3 |
สตาร์ดิวแวลลีย์

| สตาร์ดิวแวลลีย์ |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: ConcernedApe
ผู้จัดจำหน่าย: Chucklefish ConcernedApe
ออกแบบ: อีริก บารอน
เอนจิน: MonoGame Reason เพนต์ดอตเน็ต 
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ แมคโอเอส ลินุกซ์ เพลย์สเตชัน 4 เอกซ์บอกซ์วัน นินเท็นโดสวิตช์ เพลย์สเตชันวิต้า ไอโอเอส แอนดรอยด์
วางจำหน่าย:  26 กุมภาพันธ์ 2016  ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ 26 กุมภาพันธ์ 2016   แมคโอเอส เท็น, ลินุกซ์ 29 กรกฎาคม 2016   เพลย์สเตชัน 4 13 ธันวาคม 2016   เอกซ์บอกซ์วัน 14 ธันวาคม 2016   นินเท็นโดสวิตช์ 5 ตุลาคม 2017   เพลย์สเตชันวิต้า 22 พฤษภาคม 2018   ไอโอเอส 24 ตุลาคม 2018   แอนดรอยด์ 14 มีนาคม 2019  
แนว: จำลองสถานการณ์, สวมบทบาท
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, ผู้เล่นหลายคน
สตาร์ดิวแวลลีย์ (อังกฤษ: Stardew Valley) เป็นวิดีโอเกมสวมบทบาทจำลองกสิกรรมอินดีที่พัฒนาโดย คอนเซินด์เอพ และจัดจำหน่ายโดย ชักเคิลฟิชเกมส์ เกมออกสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559
ในสตาร์ดิวแวลลีย์ ผู้เล่นรับบทบาทตัวละครที่ต้องรับฟาร์มของปู่ในสตาร์ดิวแวลลีย์ที่ชำรุดทรุดโทรม ด้วยความที่อยากหนีจากงานในสำนักงานอันเร่งรีบ ขณะหาเงินในเกมเพื่อขยายฟาร์ม ผู้เล่นต้องจัดการกับเวลาและพลังงานของตัวละครระหว่างทำงาน เช่น ปลูกพืชผัก เลี้ยงสัตว์ สร้างของ ขุดเหมือง และเข้าสังคม รวมไปถึงการแต่งงานกับผู้อยู่อาศัยในเมืองเล็กๆ นี้  เกมมีปลายที่เปิดกว้างทำให้ผู้เล่นสามารถทำกิจกรรมได้ตามต้องการ
สตาร์ดิวแวลลีย์ได้รับแรงบันดาลใจจากเกมชุดฮาร์เวสต์มูน ผู้สร้าง เอริค บาโรน ทำการจัดการกับจุดอ่อนของเกม ขณะพัฒนาความสามารถในการสร้างโปรแกรมและออกแบบเกมส์ของตนเอง นอกจากบาโรนจะสร้างและพัฒนาเกมนี้ด้วยตนเองในสี่ปีที่ผ่านมาแล้วยังสื่อสารกับผู้เล่นที่สนใจเพื่อฟังการตอบรับ ชักเคิลฟิชเกมส์เข้าหาบาโรนเพื่อขอเผยแพร่เกมขณะพัฒนาไปได้ครึ่งหนึ่ง ทำให้บาโรนสามารถมุ้งไปที่การสร้างเกมที่เขาอยากจะสร้าง
สตาร์ดิวแวลลีย์ได้รับการตอบรับที่ดีจากผู้วิจารย์ และยังเป็นหนึ่งในเกมที่ขายดีที่สุดในสตรีมในเดือนแรกๆ ที่ถูกปล่อยมา และขายได้กว่าหนึ่งล้านครั้ง จากนั้นบาโรนชี้ว่าเขามีแผนจะขยายเกมเพื่อให้มีระบบอื่นๆ เช่น โหมดที่ผู้เล่นร่วมมือกัน และการเล่นในเครื่องเล่นเกมอื่นๆ
การเล่น

สตาร์ดิวแวลลีย์ เป็นเกมจำลองกสิกรรมที่ได้แรงบันดาลใจจากชุด ฮาร์เวสต์มูน (Harvest Moon) เป็นหลัก เมื่อเริ่มเกม ผู้เล่นสร้างตัวละครของตน โดยพวกเขาเป็นผู้รับที่ดินผืนหนึ่งและบ้านหลังเล็ก ซึ่งเคยเป็นของปู่หรือตาของเขา ในพื้นที่ที่ชื่อ สตาร์ดิวแวลลีย์ ทีแรกที่ดินนั้นเต็มไปด้วยหิน ต้นไม้และวัชพืช แต่ผู้เล่นทำงานเพื่อเก็บกวาดลานและเริ่มไร่นาใหม่ โดยปลูกพืชเลี้ยงสัตว์เพื่อสร้างรายได้ซึ่งจะขยายอาคารและสิ่งอำนวยความสะดวกของไร่นาเพิ่มอีก
ผู้เล่นยังสามารถมีปฏิสัมพันธ์กับตัวละครมิใช่ผู้เล่น (NPC) ซึ่งอาศัยอยู่ในเมือง รวมทั้งมีความสัมพันธ์กับตัวละครเหล่านี้ ซึ่งสามารถลงเอยด้วยการแต่งงาน และจะทำให้ NPC มาช่วยตัวละครของผู้เล่นเพื่อดูแลไร่นา ผู้เล่นยังตกปลา ทำอาหารและประดิษฐ์สิ่งของ และยังสำรวจถ้ำที่สร้างโดยกระบวนคำสั่ง (procedurally-generated) ซึ่งมีวัตถุดิบและแร่ให้ขุดและต่อสู้กับสัตว์ประหลาดที่สถิตอยู่ ผู้เล่นสามารถปฏิบัติภารกิจต่าง ๆ เพื่อให้ได้เงินเพิ่ม หรือมุ่งรวบรวมวัตถุดิบเฉพาะที่มีการเสนอที่ศาลาชุมชนของเมืองเพื่อให้ได้รางวัลเพิ่ม กิจกรรมเหล่านี้ล้วนต้องควบคุมกับระดับสุขภาพและความเหนื่อยปัจจุบันของตัวละครและนาฬิกาภายในเกม หากผู้เล่นเหนื่อยเกิน พวกเขาจะกลับสู่บ้านของตนโดยมีพลังงานไม่เต็มในเช้าวันถัดไป แต่ต้องสละโอกาสใด ๆ ในการดำเนินกิจกรรมจากเมื่อวาน
มีแผนว่าจะออกโหมดร่วมมือสี่ผู้เล่นทีหลัง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์วิกิอย่างเป็นทางการ
สถานีทหารเรือนอร์ฟอล์ก

| สถานีทหารเรือนอร์ฟอล์ก  |
| --- | --- |
ส่วนหนึ่งของทัพเรือภูมิภาคมิดแอตแลนติก
นอร์ฟอล์ก รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา 

พิกัด: 36°56′42″N 76°18′47″W﻿ / ﻿36.94500°N 76.31306°W﻿ / 36.94500; -76.31306
ประเภท: ฐานทัพเรือ
ข้อมูล
เจ้าของ:  สหรัฐ
ผู้ดำเนินการ:  กองทัพเรือสหรัฐ
เปิดสู่ สาธารณะ: ไม่
ประวัติศาสตร์
สร้าง: 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1917
การใช้งาน: ค.ศ. 1917–ปัจจุบัน
ข้อมูลสถานี
ผู้บัญชาการ ปัจจุบัน: นาวาเอก เจเน็ต เอช. เดส์
ผู้เข้าถือครอง: หน่วยบัญชาการทัพเรือภูมิภาคมิดแอตแลนติก หน่วยบัญชาการพัฒนาสงครามทางเรือ
สถานีทหารเรือนอร์ฟอล์ก (อังกฤษ: Naval Staion Norfolk) เป็นฐานทัพของกองทัพเรือสหรัฐ ตั้งอยู่ที่เมืองนอร์ฟอล์ก รัฐเวอร์จิเนีย ทำหน้าที่เป็นทั้งกองบัญชาการและท่าเรือหลักของหน่วยบัญชาการกองเรือยุทธการของกองทัพเรือสหรัฐ ครอบคลุมพื้นที่ตามแนวชายฝั่งประมาณ 4 ไมล์ (6.4 กิโลเมตร) และมีท่าเทียบเรือและท่าชิดฝั่งยาวถึง 11ไมล์ (18 กิโลเมตร) ที่แหลมเซเวลส์บนคาบสมุทรแฮมป์ตันโรดส์ ฐานทัพเรือนอร์ฟอล์กถือเป็นฐานทัพเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีเรือของกองทัพเรือสหรัฐประจำการอยู่มากที่สุดกว่า 75 ลำ 14 ท่าเทียบเรือ เครื่องบิน 134 ลำ และโรงเก็บเครื่องบิน 11 ลำที่สนามบินเชมเบอส์ฟิลด์ซึ่งตั้งอยู่ติดกัน นอกจากนี้ ฝ่ายบริการท่าเรือยังควบคุมการเข้าออกของเรือมากกว่า 3,100 ลำต่อปี
หน่วยปฏิบัติการทางอากาศ (Air Operations) ของสถานีทหารเรือนอร์ฟอล์กดำเนินการบินมากกว่า 100,000 เที่ยวต่อปี คิดเป็นเฉลี่ย 275 เที่ยวบินต่อวัน หรือ ทุก ๆ 6 นาทีจะมีเที่ยวบินขึ้น 1 เที่ยว นอกจากนี้ ผู้โดยสารกว่า 150,000 คน และสินค้ากับไปรษณีย์หนัก 264,000 ตัน จะเดินทางออกจากฐานทัพทุกปี โดยใช้บริการเครื่องบินของหน่วยบัญชาการเคลื่อนย้ายทางอากาศ (Air Mobility Command: AMC) และเที่ยวบินเช่าเหมาลำอื่น ๆ จากอาคารผู้โดยสารของ AMC
ดูเพิ่ม

ฐานทัพเรือดำน้ำของกองทัพเรือสหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Flagship - military-authorized newspaper of NAS Norfolk and Commander Navy Region Mid-Atlantic
NS Norfolk at GlobalSecurity.org
สถานีบอนด์สตรีท

สถานีบอนด์สตรีท (อังกฤษ: Bond Street tube station) เป็นสถานีหนึ่งของรถไฟใต้ดินลอนดอน ทางเข้าสถานีอยู่ภายในศูนย์การค้า เวสต์วัน (อังกฤษ: West One) ซึ่งตั้งอยู่บนมุมของของถนนออกซฟอร์ด และ ถนนดาวีส์
สถานีนี้ตั้งอยู่บนสายเซ็นทรัลระหว่างสถานีมาร์เบิลอาร์ชและสถานีออกซฟอร์ดเซอร์คัส และบนสายจูบิลี ระหว่างสถานีเบเคอร์สตรีทและสถานีกรีนพาร์ก สถานีบอนด์สตรีทอยู่ในเขต 1
สมุดภาพ

งานฝาหนังบนชานชาลาสายจูบิลี
สถานีพาจู

สถานีพาจู (อังกฤษ: Paju Station) เป็นสถานีรถไฟสายคย็องอึย
สตีเฟน เคอร์รี

| สตีเฟน เคอร์รี |
| --- | --- |

เกิด:  (1976-05-26) 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1976 (48 ปี) เมลเบิร์น, วิกตอเรีย, ประเทศออสเตรเลีย
การศึกษา: วิทยาลัยมาร์เซลลิน
อาชีพ: นักแสดง · นักแสดงตลก
ปีปฏิบัติงาน: 1992–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: เดล เคอร์ริแกน เรื่อง เดอะแคสเทิล เกรแฮม เคนเนดี้ ในเรื่อง เดอะคิง
คู่สมรส: นาดีน โครว์ (สมรส 2010)
บุตร: 2 คน
ญาติ: แอนดรูว์ เคอร์รี่, เบอร์นาร์ด เคอร์รี
สตีเฟน เคอร์รี (อังกฤษ: Stephen Curry, เกิด 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1976) เป็นนักแสดงตลกและนักแสดงชาวออสเตรเลีย ซึ่งเคยเล่นละครโทรทัศน์ ซีรีส์ตลก และภาพยนตร์หลายเรื่อง
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี ค> ศ. | เร่ื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1997 | เดอะแคสเทิล | เดล เคอร์ริแกน |  |
| 2000 | คัต | ริค สตีเฟนส์ |  |
| 2000 | เดอะว็อกบอย | นาธาน |  |
| 2002 | เดอะนักเก็ต | วูคกี้ |  |
| 2003 | เทคอะเวย์ | เทรฟ สแพ็คนีย์ |  |
| 2003 | เดอะไนท์วีคอลอิตอะเดย์ | พังพอน |  |
| 2004 | เซลฟ์เสิร์ฟ | คนรับใช้ | ภาพยนตร์สัน |
| 2004 | ธันเดอร์สตรัค | เบน |  |
| 2007 | พิกละติน | จอห์น | ภาพยนตร์สั้น, 2007 รอบสุดท้ายโซนี่ทร็อฟเฟสต์ |
| 2007 | โร้ก | ไซมอน |  |
| 2011 | เดอะคัพ | เดเมียน โอลิเวอร์ |  |
| 2012 | คริสมาสเคลย์ | เกรแฮม |  |
| 2012 | เซฟยัวร์เลก! | เอ็ดเวิร์ด "เท็ดดี้" บราวน์ |  |
| 2016 | ฮาวด์สออฟเลิฟ | จอห์น |  |
| 2020 | จูนอะเกน | ดีวอน |  |
| 2022 | แฮชแบค | วินซ์ | ภาพยนตร์สั้น |
| 2022 | ธอร์: ด้วยรักและอัสนี | ราชายาคาน |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Stephen Curry ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef
สตาร์ชิปเอนเตอร์เทนเมนต์

| --- | --- |

ชื่อท้องถิ่น: 스타쉽 엔터테인먼트
ประเภท: มหาชน
อุตสาหกรรม: การบันเทิง
รูปแบบ: เคป็อป ฮิปฮอป อาร์แอนด์บี อิเล็กทรอนิก
ก่อตั้ง: 28 มกราคม ค.ศ. 2008 (2008-01-28)
ผู้ก่อตั้ง: คิม ชี-แด ซอ ฮย็อน-จู คิม ย็อง-ซ็อก
สำนักงานใหญ่: เขตคังนัม โซล, เกาหลีใต้
บุคลากรหลัก: คิม ชี-แด (ผู้ร่วมก่อตั้ง และผู้อำนวยการผลิต) ซอ ฮย็อน-จู (ผู้ร่วมก่อตั้ง, รองประธาน และผู้อำนวยการผลิต) คิม ย็อง-ซ็อก (ผู้ร่วมก่อตั้ง และผู้อำนวยการผลิต) อี ฮุน-ฮี (CEO) อี จิน-ซ็อง (CEO)
บริการ: ผลิตดนตรี จัดจำหน่าย จัดการศิลปิน
รายได้:  ₩85.7 พันล้าน (2021)
รายได้สุทธิ:  ₩4.5 พันล้าน (2021)
เจ้าของ: กาเกาเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (59.73%)
แผนก: คิงคองบายสตาร์ชิป (ตั้งแต่ 2015)
บริษัทในเครือ: สตาร์ชิปเอ็กซ์ (2013) ไฮไลน์ (2017)  โชว์โน้ต (2019)
เว็บไซต์: starship-ent.com
สตาร์ชิปเอนเตอร์เทนเมนต์ (เกาหลี: 스타쉽 엔터테인먼트; อังกฤษ: Starship Entertainment) เป็นบริษัทบันเทิงของเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2008 และกลายเป็นบริษัทในเครืออิสระของกาเกาเอ็นเตอร์เทนเมนต์ในปี ค.ศ. 2013 โดยถูกเรียกว่าเป็นหนึ่งใน "ห้าเอเจนซี่หลัก" ในโลกดนตรีป็อป โดยมีเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์และวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์เป็นผู้นำ
ค่ายเพลงได้รับการยอมรับจากการมีส่วนร่วมของพวกเขาในกระแสเกาหลี ซึ่งเป็นเจ้าของของวงดนตรีเคป็อปและศิลปินเดี่ยวที่มีชื่อเสียงหลายกลุ่ม ได้แก่ มอนสตาเอ็กซ์, คอสมิกเกิลส์, คราวิตี และไอฟ์ และศิลปินเดี่ยว เควิล, ยู ซึง-อู, บราเธอร์ซู, ช็อง เซ-อุน, ว็อนโฮ, กีฮย็อน และจูฮ็อนนี ค่ายนี้เคยเป็นเจ้าของของซิสตาร์, บอยเฟรนด์, ช็องกีโก, แมดคลาวน์ และจูยอง สตาร์ชิปยังจัดการนักแสดงภายใต้ชื่อบริษัทในเครือคิงคองบายสตาร์ชิป
พันธมิตร

| --- | --- |
 ดำเนินอยู่  ยูนิเวอร์แซลมิวสิกเจแปน   โซนีมิวสิกเจแปน   อินเทอร์ทไวน์:  อดีต  บีอิงกรุป   คิส เอ็นเตอร์เทนเมนต์   เยฺว่หฺวาเอนเตอร์เทนเมนต์
ศิลปิน

ศิลปินทั้งหมดภายใต้สตาร์ชิปเอนเตอร์เทนเมนต์เรียกรวมกันว่า สตาร์ชิปแพลนเน็ต
ศิลปิน > นักดนตรี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  เดี่ยว เควิล  ช็อง เซ-อุน  กีฮย็อน  จูฮ็อนนี กลุ่ม มอนสตาเอ็กซ์ ชยอนู X ฮย็องว็อน  คอสมิกเกิลส์  คราวิตี  ไอฟ์ |  กลุ่มโครงการ YTeen (กับเคทีคอร์โปเรชัน)  OG School Project (กับคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์)  YDPP (กับแบรนด์นิวมิวสิก)  อูจูมีกิ (กับแฟนตาจิโอ) สตาร์ชิปเอ็กซ์ บราเธอร์ซู  คิกเกน |  ไฮไลน์ ว็อนโฮ  ยู ซึง-อู  ลีออน  DJ Vanto  เดรสส์  ROVXE  Seungguk   |
ศิลปิน > อินฟลูเอนเซอร์

ยัง แจ-จิน
อดีตศิลปิน

| --- | --- |
 ซิสตาร์ (2010–2017) โบรา (2010–2017)  ฮโยลิน (2010–2017)  ดาซม (2010–2021)  โซยู (2010–2021)  บอยเฟรนด์ (2011–2019)  มายด์ยู (2017–2022)  ดูเอทโต (2017–2022)  ไอ.เอ็ม (2015–2022)  ลูดา (2016–2023)  ดาว็อน (2016–2023)  เซวียนอี๋ (2016–2023)  เฉิงเซียว (2016–2023)  เหม่ยฉี (2016–2023):  สตาร์ชิปเอ็กซ์ ช็องกีโก (2013–2018)  แมดคลาวน์ (2013–2018)  จูยอง (2014–2021)  #Gun (2015–2022) ไฮไลน์ มูนมูน (2017–2018; สัญญาสิ้นสุดลงเนื่องจากการปิดบังประวัติอาชญากรรมที่เป็นทางการ)  ดีเจโซดา (2018–2021)  Lil Reta (2020–2022)  ชัง ซ็อก-ฮุน (2019–2022)  PLUMA (2019–2022)  M1NU (2020–2022)
รางวัล

| พิธีมอบรางวัล | ปี | ประเภท | ผู้รับ | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอเชียอาร์ติสต์อะวอดส์ | 2022 | Best Producer Award | ซอ ฮย็อน-จู | ชนะ |  |
| เซอร์เคิลชาร์ตมิวสิกอะวอดส์ | 2015 | Producer of the Year | คิม ชี-แด | ชนะ |  |
| โกลเดนดิสก์อะวอดส์ | 2023 | Best Producer | ซอ ฮย็อน-จู | ชนะ |  |
| โคเรียป็อปปูลาร์มิวสิกอะวอดส์ | 2018 | Producer Award | คิม ชี-แด | ชนะ |  |
| Newsis K-EXPO Cultural Awards | 2020 | Korea Creative Content Agency Award | คิม ชี-แด | ชนะ |  |
| โซรีบาดาเบสต์เคมิวสิกอะวอดส์ | 2019 | Best Hip Hop Maker Award | เดรสส์ | ชนะ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเกาหลี)
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  มิวสิกเบรนซ์ ค่ายเพลง
สถานีปลายทางฉัตรปตีศิวาจี

| สถานีปลายทางฉัตรปตีศิวาจี |
| --- | --- |
สถานีปลายทางฉัตรปตีศิวาจีเมื่อปี 2019
th
ชื่อเดิม:  สถานีปลายทางวิคตอเรีย  สถานีรถไฟโบรีบันเดอร์ 
ชื่ออื่น: สถานีปลายทางฉัตรปตีศิวาจีมหาราช (ชื่อทางการ)
ข้อมูลทั่วไป
สถาปัตยกรรม: อินโด-ซาราเซน, วิกตอเรียนกอธิกรีไววอล
ที่อยู่: ฟอร์ท มุมไบ รัฐมหาราษฏระ 400001
เมือง: มุมไบ, มหาราษฏระ
ประเทศ: อินเดีย
พิกัด: 18°56′23″N 72°50′07″E﻿ / ﻿18.9398°N 72.8354°E﻿ / 18.9398; 72.8354
เริ่มสร้าง: 1878
แล้วเสร็จ: พฤษภาคม 1888; 136 ปีที่แล้ว (1888-05)
ค่าก่อสร้าง: ₹1,614,000 (690,000 บาท)(at the time) now ₹2,013 million (28.2 สิบล้านUS$)
ลูกค้า: เซนตรัลเรลเวย์
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: เฟรเดริก วิลเลียม สตีเวนส์, อะเล็กซ์ เฮจ
วิศวกร: วิลสัน เบลล์
เว็บไซต์
https://cr.indianrailways.gov.in/

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เกณฑ์พิจารณา: Cultural: ii, iv
อ้างอิง: 945
ขึ้นทะเบียน: 2004 (สมัยที่ 28th)
 
สถานีปลายทางฉัตรปตีศิวาจี (อังกฤษ: Chhatrapati Shivaji Terminus) หรือชื่อทางการ สถานีปลายทางฉัตรปตีศิวาจีมหาราช (อังกฤษ: Chhatrapati Shivaji Maharaj Terminus) (รหัสสถานี CSTM (รถไฟสายหลัก)/ST (รถไฟสายชานเมือง)) หรือชื่อเดิม สถานีปลายทางวิคตอเรีย (อังกฤษ: Victoria Terminus; รหัสสถานี: BBVT/VT), เป็นสถานีรถไฟปลายทางเก่าแก่และแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในมุมไบ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ออกแบบโดยสถาปนิกชาวอังกฤษ เฟรเดริก วิลเลียม สตีเวนส์ ด้วยรูปแบบสถาปัตยกรรมอิตาเลียนกอธิก เริ่มก่อสร้างในปี 1878 ทางใน้ของอดีตสถานีรถไฟโบรีบันเดอร์ สร้างแล้วเสร็จในปี 1887 ซึ่งเป็นปีแห่งพระราชพิธีเฉลิมฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปีของพระนางเจ้าวิคตอเรีย จึงตั้งชื่อสถานีนี้ว่าสถานีวิคตอเรียเพื่อเทิดพระเกียรติในวโรกาสนี้
ในเดือนมีนาคม 1996 ได้เปลี่ยนชื่อสถานีเป็น "ฉัตรปตีศิวาจี" ฉลองพระนามของจักรพรรดิศิวาจี นักรบในศตวรรษที่ 17 ผู้สู้รบกับจักรวรรดิโมกุลที่กำลังเสื่อมถอยในขณะนั้น และก่อตั้งรัฐใหม่ขึ้นมาในภูมิภาคที่ประชากรพูดภาษามราฐีทางตะวันตก ที่ซึ่งต่อมาขยายตัวเป็นสหพันธรัฐมราฐา และจักรวรรดิมราฐาในเวลาต่อมา ก่อนที่นะพ่ายแพ้มห้กับจักรวรรดิอังกฤษในปี 1817–18 ในสงครามครั้งที่สามระหว่างมราฐาและอังกฤษ
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ป้อมอาครา  ถ้ำอชันตา  ทัชมาฮาล  ถ้ำเอลโลรา  กลุ่มโบราณสถานแห่งมหาพลิปุรัม  เทวาลัยพระอาทิตย์ โกณารัก  โบสถ์และคอนแวนต์แห่งกัว  กลุ่มโบราณสถานแห่งขชุราโห  กลุ่มศาสนสถานแห่งหัมปี  ฟเตหปุระสีกรี  ถ้ำเอลิฟันตา  หมู่มหาเทวสถานโจฬะที่มีชีวิต  กลุ่มโบราณสถานแห่งปัฏฏทกัล  พุทธสถานที่สาญจี  ที่ไว้พระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง  กุตุบมีนาร์และโบราณสถาน เดลี  ทางรถไฟสายภูเขาแห่งอินเดีย  กลุ่มวัดมหาโพธิที่พุทธคยา  เพิงหินภีมเพฏกา  สถานีปลายทางฉัตรปติศิวาจี (สถานีปลายทางวิกตอเรียเดิม)  อุทยานโบราณคดีจัมปาเนร์-ปาวาครห์  ป้อมแดง  ชันตรมันตระ ชัยปุระ  หมู่ป้อมเนินแห่งรัฐราชสถาน  รานี-กี-วาว (บ่อน้ำขั้นบันไดของพระราชินี) ที่ปาฏัณ รัฐคุชราต  แหล่งโบราณคดีนาลันทามหาวิหาร (มหาวิทยาลัยนาลันทา) นาลันทา พิหาร  จัณฑีครห์แคปิตอลคอมเพล็กซ์ (ส่วนหนึ่งของงานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่)  นครประวัติศาสตร์อะหมดาบาด  กลุ่มอาคารกอทิกวิกตอเรียและอลังการศิลป์แห่งมุมไบ  เมืองชัยปุระ ราชสถาน  กากติยารุทเรศวรมนเทียร (รามัปปามนเทียร) เตลังคานา  โธฬาวีรา นครอารยธรรมฮารัปปา  ศานตินิเกตัน  กลุ่มปูชนียสถานของชาวโหยสฬะ  ไมดาม – ระบบเนินดินฝังศพของราชวงศ์อาหม  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อุทยานแห่งชาติกาซีรังคา  อุทยานแห่งชาติเกวลาเทวะ  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ามานสะ  อุทยานแห่งชาติสุนทรวัน  อุทยานแห่งชาตินันทาเทวีและพนมบุปผา  เทือกเขาฆาฏตะวันตก  อุทยานแห่งชาติหิมาลัยใหญ่  |  |
| ผสม |  อุทยานแห่งชาติคังเซนซุงกา  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
สถานีรถไฟกลางเจนไน

สถานีรถไฟกลางเจนไน (อังกฤษ: Chennai Central) หรือชื่อทางการ สถานีรถไฟกลางปุรัฏจิ ตไลวรร ดร. เอ็ม จี รามัจจันติรัน (อังกฤษ: Puratchi Thalaivar Dr. M.G. Ramachandran Central Railway Station) หรือชื่อเดิม สถานีรถไฟกลางมัทราส (อังกฤษ: Madras Central) รหัสสถานี: MAS เป็นสถานีปลายทางหลักของนครเจนไน รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย และเป็นสถานีรถไฟที่พลุกพล่านที่สุดในอินเดียใต้ รวมถึงเป็นแหล่งการเดินทางที่สำคัญของประเทศ สถานีนี้เชื่อมต่อกับสถานีมัวร์มาร์เก็ตคอมเพล็กซ์, สถานีรถไฟใต้ดินเจนไน, สถานีเจนไนปาร์ก และ สถานีเจนไนปาร์กตาวน์ สถานีตั้งอยู่ห่างไป 1.8 km (1.1 mi) จากสถานีเจนไนเอ็กมอร์ เที่ยวรถไฟที่ให้บริการจากสถานีมีให้บริการเชื่อมต่อไปยังอินเดียภูมิภาคอื่น ๆ รวมถึงโกลกาตา, มุมไบ และ นิวเดลี
อาคารสถานีรถไฟมีอายุกว่าหนึ่งร้อยปี ผลงานออกแบบโดยสถาปนิกจอร์จ ฮาร์ดดิง (George Harding) และเป็นหนึ่งในจุดหมายตาของเจนไน สถานีนี้ยังเป็นแหล่งรถไฟของระบบรถไฟชานเมืองเจนไน และตั้งอยู่ตรงข้ามกับอาคารสำนักงานใหญ่ของการรถไฟเขตใต้และอาคารริโปน
สถานีนี้เปลี่ยนชื่อสองครั้ง ครั้งแรกเปลี่ยนตามชื่อเมืองจากมัทราสเป็นเจนไนในปี 1998 และอีกครั้งเปลี่ยนชื่อตามผู้ก่อตั้ง AIADMK และอดีตผู้ว่าการรัฐทมิฬนาฑู เอ็มจี รามจันตรันในปี 2019
สถานีมีผู้โดยสารใช้งานราว 550,000 คนต่อวัน ถือว่ามากที่สุดในอินเดียใต้ ทั้งสถานีนี้ สถานีเจนไนเอ็กมอร์ และ ชุมทางโคอิมบาทอร์ เป็นสถานีที่ทำกำไรมากที่สุดของการรถไฟเขตใต้
สถานีนี้สร้างขึ้นในปี 1873 ในชื่อสถานีกลางมัทราส โดยสร้างขึ้นที่ปาร์กตาวน์ รอบเปริอาเม็ต เป็นเป็นสถานีปลายทางรองเพื่อช่วยลดความหนาแน่นที่สถานีอ่าวโรยปุรัมซึ่งในเวลานั้นใช้งานสำหรับการขนย้ายสินค้าจากท่าเรือเจนไน สถานีได้รับสถานะสถานีหลักของการรถไฟมัทราสในปี 1907 และยิ่งมีความโดดเด่นขึ้นอีกหลังรถไฟสายชายทะเลเปิดให้บริการไกลออกไปในทางใต้ของอินเดียในปีเดียวกัน ส่วนสถานีโรยปุรัมไม่ได้ใช้งานเป็นสถานีปลายทางต่อ รถไฟทุกขบวนสิ้นสุดที่สถานีกลางมัทราสแทน
สถานีมีอาซากอรี

สถานีมีอาซากอรี (อังกฤษ: Miasageori Station) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินโซล สาย 4 สถานีนี้ตั้งที่ในแขวงมีอา, เขตคังบุก, โซล
แผนผังของสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| G | ระดับถนน | ทางออก |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| L1 ชั้นขายบัตรโดยสาร | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ศูนย์บริการผู้โดยสาร, ร้านค้า, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ตู้เอทีเอ็ม |
สถานีมีอา

สถานีมีอา (อังกฤษ: Mia Station) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินโซล สาย 4 สถานีนี้ตั้งที่ในแขวงมีอา, เขตคังบุก, โซล
แผนผังของสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| G | ระดับถนน | ทางออก |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| L1 ชั้นขายบัตรโดยสาร | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ศูนย์บริการผู้โดยสาร, ร้านค้า, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ตู้เอทีเอ็ม |
สตีเวน สปีลเบิร์ก

| สตีเวน สปีลเบิร์ก |
| --- | --- |
สปีลเบิร์ก ในปี 2017
เกิด: สตีเวน อัลลัน สปีลเบิร์ก  (1946-12-18) 18 ธันวาคม ค.ศ. 1946 (77 ปี) ซินซินแนติ, รัฐโอไฮโอ, สหรัฐ
อาชีพ: ผู้ผลิตภาพยนตร์
ปีปฏิบัติงาน: 1968–ปัจจุบัน
คู่สมรส: เอมี่ ไอร์วิง  (สมรส 1985; หย่า 1989) เคท แคปชอว์  (สมรส 1991)
บุตร: 7 (รวมไปถึง ซาช่า และ เจสสิกา แคปชอว์)
บิดามารดา: อาร์โนลด์ สปีลเบิร์ก (บิดา) เลียห์ แอดเลอร์ (มารดา)
ญาติ: แอนน์ สปีลเบิร์ก (น้องสาว)
ลายมือชื่อ

สตีเวน อัลลัน สปีลเบิร์ก (อังกฤษ: Steven Allan Spielberg) เกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1946 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ผู้สร้างหนัง สปีลเบิร์กรับรางวัลออสการ์ 3 ครั้ง
ประวัติ

สตีเวน สปีลเบิร์ก เกิดในซินซินเนติ โอไฮโอ  ในครอบครัวชนชั้นกลาง ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว[ต้องการอ้างอิง]  จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยที่แคลิฟอร์เนีย สเตท, ลองบีช ซึ่งเขาไม่เคยเรียนวิชาภาพยนตร์จากมหาวิทยาเลย พออายุ 16 ปี ได้ทำงานกับบริษัทสร้างหนังในท้องถิ่นที่เมืองฟินิกซ์ รัฐแอริโซนาและก็ทำหนังวิทยาศาสตร์ (ไซไฟ) ความยาว 2 ชั่วโมง เรื่อง Firelight  จากนั้น  สปีลเบิร์กก็ทำภาพยนตร์สั้นเรื่อง Amblin ในปี พ.ศ. 2512 และได้ไปเสนอกับฝ่ายโทรทัศน์ของบริษัทยูนิเวอร์แซล จนได้งานทำภาพยนตร์ออกมา 3 เรื่อง และหนึ่งในนั้นคือ Duel หนังเขย่าขวัญที่ทำให้สปีลเบิร์กแจ้งเกิด เพราะหนังได้รางวัลจากยุโรปแถมทำเงินอีกด้วย
ในปี 2518 ได้กำกับหนังเรื่อง จอว์ส  จากนั้นอีก 2 ปี Close Encounter of the Third Kind ก็และปี 2524 กับหนังชื่อ อินเดียน่า โจนส์ โดยสร้างภาค 2 และภาค 3 ในปีหลังๆ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมากและภาค 4 ในปี 2551 และในปี 2527 สปีลเบิร์กทำหนังเรื่อง E.T.The Extra-Terrestrial ความสัมพันธ์เพื่อนรักจากต่างดาวกับเด็กน้อย
นอกจากนี้สปีลเบิร์กยังทำหนังเครียดๆ อย่าง The Color Purple (ชีวิตของหญิงผิวดำที่ถูกกดขี่) ซึ่งในฉบับ 2023 เขายังทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์, Empire of the Sun (เด็กในสงครามโลกครั้งที่ 2) และ Schindler list (การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิว), West Side Story (โศกนาฏกรรมหนุ่มสาวที่ดัดแปลงจากโรมิโอกับจูเลียต)
ทางด้านชีวิตส่วนตัว เขาแต่งงาน 2 ครั้ง [ต้องการอ้างอิง] คนแรกกับอามี่ ไอร์วิ่ง แล้วหย่ากัน คนที่สองชื่อ เคท แคปชอว์ นางเอกอินเดียน่า โจนส์ ภาค 2 มีลูก 5 คน คือ แม็กซ์ ซาซ่า ซอว์เยอร์ ธีโอ และลูกบุญธรรมคือเจสสิก้า [ต้องการอ้างอิง]