นิโกลัส มาดูโร

| นิโกลัส มาดูโร |
| --- | --- |
Nicolás Maduro
มาดูโรใน พ.ศ. 2558

ประธานาธิบดีเวเนซุเอลาคนที่ 46
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  19 เมษายน พ.ศ. 2556 พิพาทกับฮวน กวยโด ตั้งแต่วันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2561
รองประธานาธิบดี:  ดูรายชื่อ ฮอร์เฮ อาร์เรอาซา (พ.ศ. 2556–2559) อาริสโตบูโล อิสตูริซ (พ.ศ. 2559–2560) ตาเรก เอล ไอซามิ (พ.ศ. 2560–2561) เดลซิ โรดริเกซ (พ.ศ. 2561–ปัจจุบัน) 
ก่อนหน้า: อูโก ชาเบซ
เลขาธิการขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  17 กันยายน พ.ศ. 2559
ก่อนหน้า: Hassan Rouhani
ประธานชั่วคราวแห่งสหภาพชาติอเมริกาใต้
ดำรงตำแหน่ง 23 เมษายน พ.ศ. 2559 – 21 เมษายน พ.ศ. 2560
ก่อนหน้า: ตาบาเร บัซเกซ
ถัดไป: เมาริซิโอ มากริ
รองประธานาธิบดีเวเนซุเอลา
ดำรงตำแหน่ง 13 ตุลาคม พ.ศ. 2555 – 5 มีนาคม พ.ศ. 2556
ประธานาธิบดี: อูโก ชาเบซ
ก่อนหน้า: เอลิอัส ฮาวา
ถัดไป: ฮอร์เฮ อาร์เรอาซา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 9 สิงหาคม พ.ศ. 2549 – 15 มกราคม พ.ศ. 2556
ประธานาธิบดี: อูโก ชาเบซ
ก่อนหน้า: อาลี โรดริเกซ อาราเก
ถัดไป: เอลิอัส ฮาวา
ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 5 มกราคม พ.ศ. 2548 – 7 สิงหาคม พ.ศ. 2549
ก่อนหน้า: ฟรันซิสโก อาเมเลียช
ถัดไป: ซิเลีย โฟลเรส
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: นิโกลัส มาดูโร โมโรส 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 (61 ปี) การากัส,  เวเนซุเอลา
พรรคการเมือง: สหพรรคสังคมนิยม (พ.ศ. 2550–ปัจจุบัน) ขบวนการสาธารณรัฐที่ 5 (ก่อน พ.ศ. 2550)
คู่สมรส: อาเดรียนา เกร์รา อังกูโล (หย่า)   ซิเลีย โฟลเรส (สมรส พ.ศ. 2556)
บุตร: นิโกลัส มาดูโร เกร์รา
ที่อยู่อาศัย: ทำเนียบมิราโฟลเรส
ลายมือชื่อ: 
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ

นิโกลัส มาดูโร โมโรส (สเปน: Nicolás Maduro Moros; 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 – ) เป็นนักการเมืองชาวเวเนซุเอลาที่ได้เป็นประธานาธิบดีเวเนซุเอลาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 เขาเคยเป็นรองประธานาธิบดีเวเนซุเอลาและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ มาดูโรรักษาราชการแทนประธานาธิบดีหลังอูโก ชาเบซถึงแก่อสัญกรรม เขาได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2556
มาดูโรเป็นอดีตพนักงานขับรถโดยสารประจำทาง ก่อนมาเป็นผู้นำสหภาพแรงงาน และได้รับเลือกตั้งเข้าสู่สภาผู้แทนราษฎรในปี พ.ศ. 2543 เขาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงหลายตำแหน่งในรัฐบาลเวเนซุเอลาภายใต้ชาเบซ จนที่สุดได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในปี พ.ศ. 2549 เขาได้การบอกเล่าในช่วงนั้นว่า "นักปกครองและนักการเมืองผู้มีความสามารถที่สุดในวงในของชาเบซ"
หลังชาเบซถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2556 มาดูโรสืบทอดอำนาจและความรับผิดชอบในตำแหน่งประธานาธิบดี มีการจัดการเลือกตั้งพิเศษขึ้นเมื่อวันที่ 14 เมษายน เพื่อเลือกตั้งประธานาธิบดีคนใหม่ ซึ่งมาดูโรชนะด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 50.62 ในฐานะผู้สมัครจากสหพรรคสังคมนิยม คู่แข่งหลักของเขาในการเลือกตั้ง คือ เอนริเก กาปริเลส (Henrique Capriles) ผู้ว่าการรัฐมิรันดา ความชอบด้วยรัฐธรรมนูญในการเถลิงอำนาจและการเลือกตั้งเขาเข้ารับตำแหน่งถูกฝ่ายค้านตั้งคำถาม
แม้จะมีเสียงเรียกร้องให้มาดูโรสละตำแหน่งประธานาธิบดีหลังครบวาระแรกเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2562 แต่เขาก็สาบานตนเข้ารับตำแหน่งเป็นสมัยที่ 2 ในพิธีที่ดำเนินการโดยศาลยุติธรรมสูงสุดแห่งเวเนซุเอลา ส่งผลให้มีการตำหนิติเตียนอย่างกว้างขวาง ไม่กี่นาทีหลังจากมาดูโรสาบานตน สภาถาวรแห่งองค์การรัฐอเมริกาได้ผ่านมติในสมัยประชุมวิสามัญ ประกาศให้มาดูโรเป็นประธานาธิบดีเวเนซุเอลาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย โดยเรียกร้องให้มีการจัดการเลือกตั้งใหม่ สภานิติบัญญัติแห่งชาติระบุว่าประเทศกำลังเผชิญสถานการณ์ฉุกเฉินและบางชาติได้ถอนคณะทูตของตนออกจากเวเนซุเอลา ด้วยความเชื่อว่าการเลือกตั้งที่ผ่านมาเป็นไปอย่างไม่ชอบธรรม สภานิติบัญญัติอ้างว่ามาดูโรจะเปลี่ยนเวเนซุเอลาเป็นรัฐเผด็จการโดยพฤตินัยหากเขาขึ้นครองอำนาจอีกครั้ง
นอกจากนี้ เมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2562 ฮวน กวยโด ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ได้รับการประกาศให้เป็นประธานาธิบดีชั่วคราวโดยสภานั้น เขาได้รับการรับรองทันทีในฐานะประธานาธิบดีชอบด้วยกฎหมายจากชาติและองค์การต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงสหรัฐ บราซิล และองค์การรัฐอเมริกา มาดูโรคัดค้านการอ้างเป็นประธานาธิบดีของกวยโดและประกาศยุติความสัมพันธ์ทางการทูตกับหลายชาติที่รับรองการอ้างดังกล่าว