stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กองกำลังป้องกันสหภาพ (สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์)

| กองกำลังป้องกันสหภาพ |
| --- | --- |
القوات المسلحة لدولة الإمارات العربية المتحدة

ก่อตั้ง: 1951
รูปแบบปัจจุบัน: 1971
เหล่า: กองทัพบก กองทัพเรือ กองทัพอากาศ ตำรวจ
กองบัญชาการ: อาบูดาบี
ผู้บังคับบัญชา
Supreme Commander: ประธานาธิบดี เคาะลีฟะฮ์ บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน
Deputy Supreme Commander: มกุฎราชกุมาร มูฮัมเหม็ด บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน
เสนาธิการ: พลโท Hamad Mohammed Thani Al Rumaithi
กำลังพล
อายุเริ่มบรรจุ: 18 years
ประชากร วัยบรรจุ: 3,658,577, อายุ 15–49
ประชากร ฉกรรจ์: 3,072,125, อายุ 15–49
ประชากรวัยถึงขั้น ประจำการทุกปี: 51,858
ยอดประจำการ: 65,000 (อันดับที่ 64th)
รายจ่าย
งบประมาณ: US$15.7 billion in 2010 (ranked 18th)
ร้อยละต่อจีดีพี: 7.3%
อุตสาหกรรม
แหล่งผลิตนอกประเทศ:  โคลอมเบีย  เบลเยียม  สหรัฐ  ไต้หวัน  ปารากวัย  ออสเตรเลีย  ฝรั่งเศส  ฮอนดูรัส  สหราชอาณาจักร  เกาหลีใต้  รัสเซีย  อิตาลี  ตุรกี  สวีเดน  เปรู  โมร็อกโก  เอลซัลวาดอร์  จีน  ซาอุดีอาระเบีย  อินเดีย  ญี่ปุ่น  อาร์เจนตินา  ปากีสถาน  เยอรมนี  เวเนซุเอลา  สเปน  เช็กเกีย  อุรุกวัย  โรมาเนีย  ยูเครน  บราซิล  แคนาดา  แอฟริกาใต้  อียิปต์  ชิลี  โปแลนด์  เม็กซิโก  เนเธอร์แลนด์  เวียดนาม
บทความที่เกี่ยวข้อง
ประวัติ: ประวัติศาสตร์การทหารของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ยศ: ยศทหารสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
กองกำลังป้องกันสหภาพ (อาหรับ: القوات المسلحة لدولة الإمارات العربية المتحدة) เป็นกองกำลังทหารของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีหน้าที่ให้การอารักขารัฐเจ้าผู้ครองนคร 7 รัฐ ก่อตั้งขึ้นในช่วงทศวรรษที่ ค.ศ. 1951 โดยรับแบบธรรมเนียมทางทหารมาจากสหราชอาณาจักร กำลังพลทั้งหมด 65,000 นาย
หนังสืออ่านเพิ่ม

Britain, the UAE, and the defence of the Gulf revisited, International Affairs (journal), September 2013
Victor Gervais, Du Petrole a l'armee: Strategies de construction de l'Etat aux Emirats Arabes Unis, Paris: IRSEM, 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

Official government.ae page เก็บถาวร 2007-11-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กกองทัพในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน2  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจีย1  จอร์แดน  จีน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส1  ญี่ปุ่น  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี2  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย2  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาเซอร์ไบจาน1  อาร์มีเนีย1  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์2  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  อับฮาเซีย1  ปาเลสไตน์  ไต้หวัน  ไซปรัสเหนือ1  เซาท์ออสซีเชีย1 
เขตสังกัดและดินแดนอื่น ๆ:  เกาะคริสต์มาส  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  มาเก๊า  ฮ่องกง 
รัฐสิ้นสภาพ:  กัมพูชา สาธารณรัฐเขมร  สาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา  เกาหลี จักรวรรดิเกาหลี  เกาหลีของญี่ปุ่น  จีน จักรวรรดิต้าหมิง  จักรวรรดิต้าชิง  จักรวรรดิญี่ปุ่น  อาณาจักรพม่า  สาธารณรัฐประชาชนมองโกเลีย  จักรวรรดิโมกุล  รัสเซีย จักรวรรดิรัสเซีย  สหภาพโซเวียต  พระราชอาณาจักรลาว  เวียดนามใต้  อาณาจักรสยาม  จักรวรรดิออตโตมัน 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  สมาคมเอเชียใต้เพื่อความร่วมมือระดับภูมิภาค  สันนิบาตอาหรับ 
 1. อาจจัดให้อยู่ในทวีปยุโรป  2. มีพื้นที่ทั้งในทวีปเอเชียและในทวีปยุโรปหรือทวีปแอฟริกา
กิบลัต

กิบลัตปัจจุบันของศาสนาอิสลาม คือกะอ์บะฮ์ในมัสยิดใหญ่แห่งมักกะฮ์ ที่มักกะฮ์
อดีตกิบลัตของศาสนาอิสลาม คือมัสยิดอัลอักศอ (เนินพระวิหาร), ในเมืองเก่าของเยรูซาเลม
การคำนวณกิบลัตในทางเรขาคณิต
กิบลัต, กิบละฮ์ หรือ ชุมทิศ (อาหรับ: قبلة) คือทิศที่มุสลิมหันหน้าไปยามละหมาดและขอดุอาอ์ มุ่งไปยังกะอ์บะฮ์ในนครมักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย เดิมกิบลัตอยู่ที่เยรูซาเลมในปาเลสไตน์ แต่เปลี่ยนมาเมื่อสมัยท่านนบีมูฮัมมัด
มุสลิมทั่วโลก ไม่ว่าจะอยู่ในประเทศไหนก็ตามจะต้องหันหน้ามาทางนี้ เมื่อเวลาละหมาด จะหันหน้าไปทางทิศอื่นไม่ได้เด็ดขาด นอกจากว่าอยู่ในภาวะจำเป็น เช่น การเดินทาง ซึ่งไม่ทราบว่าขณะนั้นกิบลัตอยู่ทางทิศใด แต่ต้องมีการเหนียต (ตั้งใจแน่วแน่) ในใจว่า ขณะนี้เรากำลังหันหน้าไปสู่กิบลัต
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5 พระองค์เจ้าชั้นเอก
ประสูติ: 31 มีนาคม พ.ศ. 2421
สิ้นพระชนม์: 24 ธันวาคม พ.ศ. 2459 (38 ปี)
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาแสง ในรัชกาลที่ 5
ลายพระอภิไธย: 
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 25 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง ประสูติเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2421 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2459 สิริพระชันษา 38 ปี
พระองค์มีพระโสทรเชษฐาและพระโสทรเชษฐภคินี 3 พระองค์ ได้แก่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร (4 กันยายน พ.ศ. 2413 - 5 มิถุนายน พ.ศ. 2415)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ (8 สิงหาคม พ.ศ. 2417 - 17 กันยายน พ.ศ. 2419)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี (5 ธันวาคม พ.ศ. 2419 - 30 กันยายน พ.ศ. 2456)
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ (31 มีนาคม พ.ศ. 2421 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 - 24 ธันวาคม พ.ศ. 2459)
ภายหลังสิ้นพระชนม์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2442 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 2 (จ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2444 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
กุวัยส์นา

| กุวัยส์นา |
| --- | --- |
เมือง
ที่ตั้งในเขตผู้ว่าการอัลมะนูฟียะฮ์
กุวัยส์นาที่ตั้งในประเทศอียิปต์
พิกัด:  30°33′51″N 31°09′26″E﻿ / ﻿30.564183°N 31.157219°E﻿ / 30.564183; 31.157219
ประเทศ:  อียิปต์
เขตผู้ว่าการ: อัลมะนูฟียะฮ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 210 ตร.กม. (80 ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+2 (เวลามาตรฐานอียิปต์)
กุวัยส์นา (อาหรับ: قويسنا) เป็นเมืองในเขตผู้ว่าการอัลมะนูฟียะฮ์ ประเทศอียิปต์ มีพื้นที่ 49,009 ฟัดดาน (210 ตารางกิโลเมตร)
กาแฟอาหรับ

| --- | --- |
ดะละฮ์หรือกากาแฟแบบอาหรับดั้งเดิม ถ้วยกาแฟ และเมล็ดกาแฟ
ชื่ออื่น: เกาะฮ์วะฮ์อะเราะบิยะฮ์
ประเภท: Coffea arabica
มื้อ: เครื่องดื่ม
แหล่งกำเนิด: เยเมน
ภูมิภาค: โลกอาหรับและตะวันออกกลาง
คิดค้น: คริสต์ศตวรรษที่ 15
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: กาแฟและน้ำ
ส่วนผสมที่มักใช้: กระวาน
 ตำราอาหาร: กาแฟอาหรับ   สื่อ: กาแฟอาหรับ
กาแฟอาหรับ หรือ เกาะฮ์วะฮ์อะเราะบิยะฮ์ (อาหรับ: قهوة عربية) เป็นชื่อเรียกของกาแฟที่ได้จากการชงเมล็ดกาแฟอาราบิกา ซึ่งเป็นสายพันธ์ที่ปลูกที่ระดับความสูง 1000-2000 เมตรจากระดับน้ำทะเลและเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 60-70 ของกาแฟที่ปลูกทั่วโลก ชาติอาหรับส่วนใหญ่ในตะวันออกกลางได้พัฒนาวิธีการของตนเองในการชงและเตรียมกาแฟ และมักปรุงแต่งด้วยกระวาน แต่ก็มีกาแฟอาหรับแบบที่ไม่ใส่กระวานด้วยเช่นกัน ซึ่งเรียกว่าเกาะฮ์วะฮ์ซาดะฮ์ (อาหรับ: قهوة سادة) หรือ "กาแฟเปล่า" กาแฟอาหรับที่ดื่มในฮิญาซและนัจญด์ในคาบสมุทรอาหรับจะมีสีออกเหลืองทองเนื่องจากผสมหญ้าฝรั่น กานพลู และอบเชยลงไปด้วย ในขณะที่กาแฟในแถบตอนเหนือของคาบสมุทรอาหรับและภูมิภาคลิแวนต์จะมีสีเข้มกว่า
กากาแฟหรือดะละฮ์
ในวัฒนธรรมของชาวอาหรับจะเสิร์ฟในงานเลี้ยงภายในครอบครัวหรือต้อนรับแขก โดยตามธรรมเนียมดั้งเดิมเมล็ดกาแฟจะคั่วสดในบ้านของเจ้าบ้านหรือเจ้าภาพ ขั้นตอนการเตรียมทั้งหมดจะทำต่อหน้าแขก  อุณหภูมิที่ใช้ในการคั่วกาแฟจะแตกต่างกันตามรสชาติที่ต้องการ โดยทั่วไปจะอยู่ระหว่างระหว่าง 165 ถึง 210 องศาเซลเซียส วิธีการชงจะแตกต่างกันไปตามความชอบของผู้ดื่ม บางวิธีจะชงแบบเจือจางและใส่กระวานเพิ่ม แต่บางวิธีจะชงแบบเข้ม กาแฟอาหรับมีรสขม ไม่กรอง และโดยทั่วไปจะไม่เติมน้ำตาล กาแฟอาหรับจะเสิร์ฟในถ้วยขนาดเล็กมีลวดลายประดับหรือ ฟินญาน (อาหรับ: فنجان) และเสิร์ฟพร้อมกับของหวานเช่นอินทผลัมแห้ง ผลไม้แห้ง ผลไม้เชื่อม หรือถั่วเพื่อตัดรสขมของกาแฟ ตามธรรมเนียมเมื่อแขกดื่มหมดถ้วยแล้ว เจ้าภาพจะเติมกาแฟให้แขกอีกจนกว่าแขกจะขอให้หยุด
กาแฟอาหรับชนิดต่าง ๆ กาแฟอาหรับแบบฮิญาซและนัจญด์อยู่ทางด้านซ้าย และกาแฟแบบลิแวนต์อยู่ทางด้านขวา
กาแฟอาหรับหยั่งรากลึกในวัฒนธรรมและประเพณีของชาวอาหรับ และเป็นกาแฟที่นิยมดื่มมากที่สุดในตะวันออกกลาง หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดที่กล่าวถึงกาแฟอาหรับพบในอารามของลัทธิศูฟีในประเทศเยเมนปัจจุบัน โดยชาวศูฟีใช้กาแฟเพื่อให้ตื่นตัวขณะบำเพ็ญเพียรในช่วงกลางคืน ก่อนจะแพร่หลายไปยังรัฐชะรีฟมักกะฮ์ (แคว้นฮิญาซในประเทศซาอุดีอาระเบียในปัจจุบัน เป็นที่ตั้งของนครมักกะฮ์) ประเทศอียิปต์ ภูมิภาคลิแวนต์ และในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 ได้แพร่หลายไปถึงจักรวรรดิออตโตมันและทวีปยุโรปในที่สุด องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติได้ประกาศให้กาแฟอาหรับเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของกลุ่มชาติอาหรับ
โจโก วีโดโด

| โจโก วีโดโด |
| --- | --- |
ภาพถ่ายทางการใน พ.ศ. 2562

 ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย คนที่ 7
ดำรงตำแหน่ง 20 ตุลาคม พ.ศ. 2557 – 20 ตุลาคม พ.ศ. 2567
รองประธานาธิบดี: ยูซุฟ กัลลา (2557–2562) มะอ์รุฟ อามิน (2562–2567)
ก่อนหน้า: ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน
ถัดไป: ปราโบโว ซูเบียนโต
 ผู้ว่าการจาการ์ตา คนที่ 14
ดำรงตำแหน่ง 15 ตุลาคม 2555 – 16 ตุลาคม 2557
รอง: บาซูกี จาฮายา ปูร์นามา
ก่อนหน้า: เฟาซี โบโว
ถัดไป: บาซูกี จาฮายา ปูร์นามา
นายกเทศมนตรีซูราการ์ตาคนที่ 15
ดำรงตำแหน่ง 28 กรกฎาคม 2548 – 1 ตุลาคม 2555
รอง: F. X. Hadi Rudyatmo
ก่อนหน้า: ซลาเม็ต ซูร์ยันโต
ถัดไป: F. X. Hadi Rudyatmo
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: มุลโยโน 21 มิถุนายน พ.ศ. 2504 (63 ปี) ซูราการ์ตา จังหวัดชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย
พรรคการเมือง: PDI-P
คู่สมรส: อีรียานา (สมรส 1986)
บุตร: กิบรัน กาฮียัง กาเอซัง
ที่อยู่อาศัย: Bogor Palace, Merdeka Palace, หลายแห่ง
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยกาจะฮ์ มาดา
ลายมือชื่อ: 
เว็บไซต์: เว็บไซต์ประธานาธิบดี

โจโก วีโดโด (อินโดนีเซีย: Joko Widodo) รู้จักกันในชื่อ โจโกวี (Jokowi) เป็นนักการเมืองและนักธุรกิจชาวอินโดนีเซียที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนที่ 7 สมาชิกยิบราน รากาบูมิง รากา (PDI-P) เขาเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่ไม่ได้มาจากชนชั้นนำทางการเมืองหรือการทหารของประเทศ เขาเคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าการจาการ์ตาใน พ.ศ. 2555–2557 และนายกเทศมนตรีซูราการ์ตาใน พ.ศ. 2548–2555
โจโกวีเกิดและเติบโตที่สลัมริมแม่น้ำที่ซูราการ์ตา เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยกาจะฮ์ มาดาใน พ.ศ. 2528 และแต่งงานกับอีรียานา ภรรยาของเขา ในปีถัดมา เขาทำงานเป็นช่างไม้และผู้ส่งออกเฟอร์นิเจอร์ ก่อนเข้าเป็นนายกเทศมนตรีซูราการ์ตาใน พ.ศ. 2548 เขาประสบความสำเร็จในระดับชาติในฐานะนายกเทศมนตรีและได้รับเลือกเป็นผู้ว่าการจาการ์ตาใน พ.ศ. 2555 โดยมีบาซูกี จาฮายา ปูร์นามาเป็นรองผู้ว่าการ ในฐานะผู้ว่าการ เขาสนับสนุนการเมืองท้องถิ่น แนะนำการเยือนแบบเผยแพร่ บลูซูกัน (การตรวจสอบสถานที่โดยไม่แจ้งล่วงหน้า) และปรับปรุงระบบราชการของเมือง ลดการทุจริตในกระบวนการ นอกจากนี้ เขายังแนะนำโครงการที่จัดขึ้นในช่วงปลายปีเพื่อปรับปรุงคุณภาพชีวิต รวมถึงการดูแลสุขภาพถ้วนหน้า ขุดลอกแม่น้ำสายหลักของนครเพื่อลดน้ำท่วม และเปิดตัวการก่อสร้างระบบรถไฟใต้ดินของนคร
ใน พ.ศ. 2557 เขาได้รับเลือกเป็นผู้สมัครของพรรค PDI-P ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีปีนั้น โจโกวีชนะการเลือกตั้งต่อปราโบโว ซูบียันโต คู่ต่อสู้ที่ออกมาโต้แย้งผลการเลือกตั้ง และได้รับแต่งตั้งในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ตอนดำรงตำแหน่ง โจโกวีมุ่งเน้นถึงความเติบโตทางเศรษฐกิจและการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน เช่นเดียวกันกับด้านสุขภาพและการศึกษา ส่วนด้านนโยบายต่างประเทศ รัฐบาลของเขาเน้นย้ำเรื่อง "การปกป้องอธิปไตยของอินโดนีเซีย" ด้วยการลดเรือประมงต่างชาติผิดกฎหมาย และการจัดลำดับความสำคัญกับกำหนดโทษประหารชีวิตต่อผู้ลักลอบขนยาเสพติด ในส่วนหัวข้อหลังแม้จะมีตัวแทนและการประท้วงทางการทูตจากมหาอำนาจต่างชาติอย่างเข้มข้น รวมถึงออสเตรเลียและฝรั่งเศส เขาก็ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีสมัยที่ 2 ใน พ.ศ. 2562 โดยเอาชนะปราโบโว ซูบียันโตอีกครั้ง
ชีวิตช่วงต้น

โจโกวีมีชื่อเกิดว่ามุลโยโน เขาเกิดในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2504 ที่ซูราการ์ตา และมีเชื้อสายชวา เขาเป็นลูกคนแรกจากลูก ๆ ทั้งสี่ และเป็นลูกชายคนเดียวของโนโต มีฮาร์โจ (พ่อ) กับซูเจียตมี โนโตมีฮาร์โจ (แม่) โจโกวีมีน้องสาวสามคน ได้แก่ อีอิต ซรียันตีนี (Iit Sriyantini), อีดา ยาตี และตีติก เรอลาวาตี พ่อของเขามาจากการางาญาร์ ส่วนปู่ย่าตายายมาจากหมู่บ้านโบโยลาลี ในวัยเด็กหัดเดิน โจโกวีมักป่วย ทำให้ต้องมีการเปลี่ยนชื่อเขาเป็นโจโก วีโดโด โดยคำว่า วีโดโด ในภาษาชวาแปลว่า "สุขภาพดี" ตอนอายุ 12 ขวบ เขาเริ่มทำงานในห้องทำงานเฟอร์นิเจอร์ของพ่อ
ครอบครัวและชีวิตส่วนตัว

โจโกวีแต่งงานกับอีรียานาใน พ.ศ. 2529 ทั้งคู่ให้กำเนิดลูกชาย 2 คนและลูกสาว 1 คน กิบรัน รากาบูมิง รากา (เกิด 1 ตุลาคม พ.ศ. 2530) ลูกชายคนแรก ศึกษาต่างประเทศที่ซิดนีย์และสิงคโปร์ และปัจจุบันดำเนินธุรกิจจัดเลี้ยงและวางแผนงานแต่งงานในซูราการ์ตา กาฮียัง อายู (เกิด 20 เมษายน พ.ศ. 2534) ลูกสาวคนเดียวของทั้งคู่ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเทคโนโลยีการอาหารในมหาวิทยาลัยเซอเบอลัซมาเร็ตที่ซูราการ์ตา กาเอซัง ปางาเริป (เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2537) ลูกชายคนที่สอง จบการศึกษาชั้นมัธยมที่ ACS International ประเทศสิงคโปร์ และเป็นวล็อกเกอร์ออนไลน์ โจโกวีมีหลาน 5 คน แบ่งเป็น หลานชายและหลานสาวจากกิบรัน (เกิดใน พ.ศ. 2559 และ 2562 ตามลำดับ) และหลานสาวกับหลานชาย 2 คนจากกาฮียัง (เกิดใน พ.ศ. 2561, 2563 และ 2565 ตามลำดับ)
โจโกวีได้รับการอธิบายว่าเป็น "มุสลิมแต่มีทัศนะทางโลกอย่างกว้างขวาง" คำกล่าวของเขาใน พ.ศ. 2562 ว่าศาสนาและการเมืองควรแยกออกจากกัน กระตุ้นให้เกิดการถกเถียงว่าเขากำลังส่งเสริมฆราวาสนิยมในประเทศหรือไม่ ในเดือนมิิถุนายน พ.ศ 2556 มีการเผยแพร่ภาพยนตร์ชื่อ โจโกวี ที่พรรณนาถึงช่วงวัยเด็กถึงวัยหนุ่มของเขา เขาแสดงความไม่เห็นด้วยกับภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยกล่าวว่า เขารู้สึกว่าชีวิตของตนเรียบง่ายและไม่คู่ควรที่จะถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
The Economist รายงานว่าโจโกวี "ชอบเพลงร็อคเสียงดัง" และถือครองกีตาร์เบสที่ลงลายเซ็นของรอเบิร์ต ทรูฮีโยจากวงเฮฟวีเมทัล เมทัลลิกา ซึ่งถูกทาง KPK ยึดไว้ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ลาร์ส เลิกเกอ รัสมุสเซิน นายกรัฐมนตรีเดนมาร์กที่เดินทางมายังจาการ์ตาอย่างเป็นทางการ ให้กล่องไวนิล Master of Puppets ของเมทัลลิกาในฐานะของขวัญทางการทูตแก่โจโกวี กล่องนี้ลงลายเซ็นจากลาส อุลเร็ก มือกลองและผู้ร่วมก่อตั้งวงที่เป็นชาวเดนมาร์ก ภายใต้นโยบายความโปร่งใสของเขา โจโกวีจ่ายเงิน 11 ล้านรูปียะฮ์ (800 ดอลลาร์สหรัฐ) จากเงินส่วนตัวของเขาเพื่ออ้างสิทธิ์บันทึกนี้ ซึ่งได้รับการประกาศให้เป็นทรัพย์สินของรัฐ เพื่อหลีกเลี่ยงข้อกล่าวหาเรื่องความพึงพอใจ เขายังเป็นแฟนวงเมทัลอื่น ๆ เช่น แลมบ์ออฟก็อด, Carcass และเนปาล์มเดธ
เขายังได้รับการกล่าวขานจากหลาย ๆ คนว่ามีรูปร่างหน้าตาคล้ายคลึงกับบารัก โอบามา อดีตประธานาธิบดีสหรัฐมาก
อ่านเพิ่ม

Majeed, Rushda (2012). "The City With a Short Fuse." Foreign Policy. September.
Majeed, Rushda (2012). "Defusing a Volatile City, Igniting Reforms: Joko Widodo and Surakarta, Indonesia, 2005–2011." Innovations for Successful Societies. Princeton University. Published July.
McCawley, Peter (2014). Joko Widodo's Indonesia: Possible future paths, Australian Strategic Policy Institute, Canberra.
แหล่งข้อมูลอื่น > งานศึกษาที่เกี่ยวข้อง

บุษฎี แววศักดิ์. (2564). การสื่อสารทางการเมืองผ่านทวิตเตอร์ของประธานาธิบดีโจโค วิโดโดแห่งประเทศอินโดนีเซีย. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. (เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา). พิษณุโลก: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร. (ออนไลน์).
แหล่งข้อมูลอื่น > เว็บไซต์

The ‘Jokowi Effect’ Could Be the Most Important Thing in Indonesia’s Elections
The key to understanding Indonesia’s upcoming elections? The Jokowi Effect
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
| ก่อนหน้า |  | โจโก วีโดโด |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน |  |   ประธานาธิบดีแห่งอินโดนีเซีย  (20 ตุลาคม พ.ศ. 2557 – 20 ตุลาคม พ.ศ. 2567) |  | ปราโบโว ซูบียันโต |
| ด ค กประธานาธิบดีอินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
| ซูการ์โน • ซูฮาร์โต • บาคารุดดิน ยูซุฟ ฮาบีบี • อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด • เมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี • ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน •  โจโก วีโดโด •  ปราโบโว ซูบียันโต | ซูการ์โน • ซูฮาร์โต • บาคารุดดิน ยูซุฟ ฮาบีบี • อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด • เมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี • ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน •  โจโก วีโดโด •  ปราโบโว ซูบียันโต |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  ออสเตรเลีย  โปแลนด์ 
อื่น ๆ:  IdRef 
โจโก วีโดโด กับอีรียานา สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง ต้อนรับบองบอง มาร์กอส ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ ที่ Bogor Palace ในเกาะชวาเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2565
กองทุนเพื่อการลงทุนสาธารณะ

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 17 สิงหาคม 1971; 53 ปีก่อน (1971-08-17)
ผู้ก่อตั้ง: สมเด็จพระราชาธิบดีฟัยศ็อลแห่งราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย
สำนักงานใหญ่: รียาด, ซาอุดีอาระเบีย
บุคลากรหลัก: มุฮัมมัด บิน ซัลมาน (ประธาน)   ยาซิร อัรรุมัยยาน (ผู้ว่าการ)
ทรัพย์สินสุทธิ: 6 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ
เว็บไซต์: www.pif.gov.sa
กองทุนเพื่อการลงทุนสาธารณะ (อังกฤษ: Public Investment Fund; PIF, อาหรับ: صندوق الإستثمارات العامة) เป็นกองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติของซาอุดีอาระเบีย เป็นหนึ่งในกองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดในโลก ด้วยสินทรัพย์รวมโดยประมาณอย่างน้อย 6 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ กองทุนตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1971 มีวัตถุประสงค์เพื่อการลงทุนกองทุนในนามของรัฐบาลซาอุดีอาระเบีย กองทุนนี้ควบคุมโดยมกุฏราชกุมารมุฮัมมัด บิน ซัลมาน ผู้ปกครองซาอุดีอาระเบีย โดยพฤตินัย ตั้งแต่ ค.ศ. 2015
มีการรายงานว่า กองทุนนี้เป็นหนึ่งในกองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติที่โปร่งใสน้อยที่สุดในโลก ในปี 2016 วารสารวอลล์สตรีตเจอร์นัลระบุว่า ไม่พบการลงทุนใด ๆ ของกองทุนนี้ การดำเนินกิจกรรมขององค์กรทำให้เกิดการถกเถียงถึงความสัมพันธ์กับรัฐบาลซาอุดีอาระเบียและปัญหาด้านสิทธิมนุษยชน
ในปี 2021 พีไอเอฟซื้อกิจการนิวคาสเซิลยูไนเต็ด สโมสรในพรีเมียร์ลีก ซึ่งการซื้อกิจการครั้งนี้ จุดชนวนให้เกิดการประณามจากองค์กรสิทธิมนุษยชน รวมถึงสโมสรในพรีเมียร์ลีกอีก 19 สโมสรที่ประณามการเข้าซื้อกิจการนิวคาสเซิลของซาอุดิอาระเบีย โดยระบุว่าทำให้แบรนด์พรีเมียร์ลีกเสียหาย
ดูเพิ่ม

องค์การเงินตราซาอุดีอาระเบีย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Public Profile PIF from SWFI
ก็อฟเศาะฮ์

| ก็อฟเศาะฮ์ กัฟซา |
| --- | --- |
เมือง

ก็อฟเศาะฮ์ที่ตั้งเมืองก็อฟเศาะฮ์ในประเทศตูนิเซีย
พิกัด: 34°25′N 8°47′E﻿ / ﻿34.417°N 8.783°E﻿ / 34.417; 8.783
ประเทศ:  ตูนิเซีย
เขตผู้ว่าการ: ก็อฟเศาะฮ์
ประชากร (พ.ศ. 2547)
 • ทั้งหมด: 84,676 คน
เขตเวลา: UTC1 (CET)
ก็อฟเศาะฮ์ (อาหรับ: قفصة) หรือ กัฟซา (ฝรั่งเศส: Gafsa) เป็นเมืองในประเทศตูนิเซีย มีประชากร 84,676 คน เป็นเมืองใหญ่อันดับ 9 ของประเทศ บริเวณที่ตั้งเมืองอยู่ในเขตโอเอซิส ปลูกมะกอกออลิฟ อินทผลัม และทำเหมืองแร่ฟอสเฟต มีพุน้ำร้อน
กองทัพโอมาน

| กองทัพรัฐสุลต่านโอมาน |
| --- | --- |
القوات المسلحة لسلطان عمان

ก่อตั้ง: ค.ศ. 1966
เหล่า:  ทหารรักษาพระองค์   กองทัพบก   กองทัพอากาศ   ราชนาวีโอมาน   กองกำลังพิเศษแห่งรัฐสุลต่าน
กองบัญชาการ: มัสกัต
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บังคับบัญชาสูงสุด: สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริก อัสซะอีด
เสนาธิการทหารบก: Vice Admiral Abdullah bin Khamis bin Abdullah Al Raisi
กำลังพล
ยอดประจำการ: +170,000
ยอดสำรอง: 45,000
รายจ่าย
ร้อยละต่อจีดีพี: 6%
อุตสาหกรรม
แหล่งผลิตนอกประเทศ:  สหราชอาณาจักร  สหรัฐ  อินเดีย  ตุรกี  สันนิบาตอาหรับ  รัสเซีย  ปากีสถาน
บทความที่เกี่ยวข้อง
ประวัติ: ประวัติศาสตร์ทางทหารของโอมาน
ยศ: ยศทหาร เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 
กองทัพรัฐสุลต่านโอมาน (อาหรับ: القوات المسلحة لسلطان عمان, al-Quwāt ul-Musalḥatu as-Sulṭān ‘Umān) ประกอบไปด้วยกองทัพบก (อาหรับ: الجيش العماني, : al-Jaīsh al-‘Umānī) ราชนาวีโอมาน, กองทัพอากาศ และ ตำรวจโอมาน. ก่อตั้งขึ้นในช่วงทศวรรษที่ ค.ศ. 1950 โดยรับแบบธรรมเนียมทางทหารมาจากสหราชอาณาจักร ที่ให้การอารักขารัฐสุลต่านมัสกัตและโอมาน รวมถึงรัฐในอารักขาบริเวณอ่าวเปอร์เซีย.
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Warlords of Oman, by Philip Allfree, 1967, Barnes
Desert Warrior, by HRH Khaled bin Sultan, 1995, Harper Collins, ISBN 0-00-255612-X
แหล่งข้อมูลอื่น

The Sultan’s Armed Forces mentioning the Royal Air Force of Oman เก็บถาวร 2006-11-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พิพิธภัณฑ์กองทัพโอมาน เก็บถาวร 2014-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จิน เซ-ย็อน

| จิน เซ-ย็อน |
| --- | --- |
จิน เซ-ย็อน ในปี ค.ศ. 2024
เกิด: คิม ยุน-จ็อง  (1994-02-15) 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 (30 ปี) โซล, ประเทศเกาหลีใต้
ชื่ออื่น: Jin Se-yun
การศึกษา: มหาวิทยาลัยจุงอัง - ศิลปศาสตรบัณฑิต เอกการละครและภาพยนตร์
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2010–ปัจจุบัน
ตัวแทน: Early Bird


ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 진세연
ฮันจา: 陳世娫
อาร์อาร์: Jin Se-yeon 
เอ็มอาร์: Chin Seyŏn 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 김윤정
อาร์อาร์: Kim Yun-jŏng 
เอ็มอาร์: Gim Yunjeong 
จิน เซ-ย็อน (เกาหลี: 진세연; เกิด 15 กุมภาพันธ์ 1994) เป็นนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้และอดีตไอดอลฝึกหัดจากเกิร์ลกรุ๊ป จิวเวลรี่ เธอมีชื่อเสียงจากการแสดงละครโทรทัศน์ได้แก่ หน้ากากปีศาจ (2012), อัจฉริยะหมอ 2 แผ่นดิน (2014), อ๊กยอ ผู้พิทักษ์แห่งโชซอน (2016), ลิขิตรักสองราชันย์ (2018) เป็นต้น
อาชีพ > 2010-2015: จุดเริ่มต้นและความสำเร็จ

จิน เซ-ย็อน เริ่มอาชีพของเธอในฐานะไอดอลฝึกหัดจากวงเกิร์ลกรุ๊ปจิวเวลรี่ ภายใต้สังกัด Star Empire Entertainment ไม่นานนักเธอก็เริ่มปรากฏตัวในโฆษณาทางทีวีหลายครั้ง ซึ่งทำให้เธอเลือกอาชีพการแสดง แม้ว่าการแสดงครั้งแรกของเธอจะอยู่ในละครปี 2010 ทางช่อง SBS เรื่อง It's Okay, Daddy's Girl แต่การแคสติ้งครั้งแรกของเธอคือภาพยนตร์เรื่อง White:Melody of Death ปี ค.ศ. 2011 จากนั้นเธอก็ได้แสดงในละครพิเศษเรื่อง Daughters of Bilitis Club บทละครมีเนื้อหาเกี่ยวกับเลสเบี้ยนซึ่งมีการโต้เถียงกันอย่างมาก และเธอแสดงเป็น ฮัน จี-ฮเย ในช่วงวัยรุ่นในละครซีรีส์เรื่อง The Duo
โอกาสแรกของเธอในวงการแสดงคือเมื่อเธอชนะการคัดเลือกเป็นนางเอกในเรื่อง My Daughter the Flowers เธอยังคงได้รับบทนางเอกในละครซีรีส์ย้อนยุคเรื่อง หน้ากากปีศาจ ตั้งแต่นั้นมา จินก็ได้แสดงในละครซีรีส์และภาพยนตร์แนวต่างๆ มากมาย เช่น ละครเพลงแนวประโลมโลกเรื่อง Five Fingers ละครแนวจารกรรมทางการแพทย์เรื่อง อัจฉริยะหมอ 2 แผ่นดิน และภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้เรื่อง Enemies-In-laws
อาชีพ > 2016-ปัจจุบัน:ความนิยมที่เพิ่มขึ้น

ในปี ค.ศ. 2016 จินรับบทเป็นตัวเอกในภาพยนตร์สงครามฟอร์มยักษ์เรื่อง ยึด! ที่ดัดแปลงมาจากเหตุการณ์จริงใน ยุทธการที่อินช็อน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ สงครามเกาหลี ร่วมกับ เลียม นีสัน, อี บ็อม-ซู และ อี จ็อง-แจ จากนั้นเธอก็ได้รับเลือกให้เป็นนางเอกในละครประวัติศาสตร์ฟอร์มยักษ์ฉลองครบรอบ 55 ปีการก่อตั้งสถานีโทรทัศน์ เอ็มบีซี ที่กำกับโดยผู้กำกับชื่อดัง อี บย็อง ฮุน ในละครเรื่อง อ๊กยอ ผู้พิทักษ์แห่งโชซอน
ในปี ค.ศ. 2018 ความนิยมของจินเริ่มเพิ่มขึ้นเนื่องจากการแสดงของเธอในละครประวัติศาสตร์เรื่อง ลิขิตรักสองราชันย์ ซีรีส์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จในด้านเรตติ้ง กลายเป็นละครของสถานีโทรทัศน์ ทีวีโชซัน ที่มีเรตติ้งสูงสุดนับตั้งแต่ก่อตั้งสถานีในปี ค.ศ. 2011
ในปี ค.ศ. 2019 จินได้แสดงในละครแฟนตาซีลึกลับเรื่อง Item ในปีเดียวกันเธอได้แสดงในละครแฟนตาซีประวัติศาสตร์เรื่อง Queen: Love and War
ในปี ค.ศ. 2020 จินได้แสดงในละครโรแมนติกลึกลับเรื่อง Born Again ร่วมกับ ชัง กี-ยง และ อี ซู-ฮย็อก
ชีวิตส่วนตัว

จิน เปิดเผยเมื่อปลายปี ค.ศ. 2012 ว่าเธอเพิ่มอายุอีกหนึ่งปีในประวัติของเธอ จริง ๆ แล้วเธอเกิดในปี ค.ศ. 1994 ไม่ใช่ในปี ค.ศ. 1993 ต้นสังกัดของเธออธิบายว่า "จิน เซ-ย็อน อายุเพียง 17 ปีเมื่อเธอเดบิวต์ นั่นคือเหตุผลที่เราเพิ่มอายุของเธออีกหนึ่งปี”
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| Year | Title | Role | Network | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | It's Okay, Daddy's Girl | Jung Se-yeon | SBS |  |
| 2011 | Drama Special Daughters of Bilitis Club | Kim Joo-yeon | KBS2 |  |
| 2011 | The Duo | young Dong-nyeo | MBC |  |
| 2011 | My Daughter the Flower | Yang Kkot-nim | SBS |  |
| 2012 | หน้ากากปีศาจ | Oh Mok-dan/Esther/Boon-yi | KBS2 |  |
| 2012 | Five Fingers | Hong Da-mi | SBS |  |
| 2014 | Inspiring Generation | Yoon Ok-ryun | KBS2 |  |
| 2014 | อัจฉริยะหมอ 2 แผ่นดิน | ซง แจ-ฮี/ฮัน ซึง-ฮี | SBS |  |
| 2015 | High-End Crush | Yoo Yi-ryung | Naver TV Cast |  |
| 2016 | อ๊กยอ ผู้พิทักษ์แห่งโชซอน | อ๊กยอ/อี ซอ-ว็อน | MBC |  |
| 2018 | ลิขิตรักสองราชันย์ | Sung Ja-hyun | TV Chosun |  |
| 2019 | Item | Shin So-young | MBC |  |
| 2019 | ทางเลือก-ศึกชิงบัลลังก์พระมเหสี | คัง อึน-กี / คัง อึน-โบ/ฮง ย็อน | TV Chosun |  |
| 2020 | Born Again | Jung Ha-eun / Jung Sa-bin | KBS2 |  |
| 2024 | ลบความจำปิ๊งรักเธอ | คย็อง จู-ย็อน | เอ็มบีเอ็น |  |
กองกำลังติดอาวุธอิสลาม

| กองกำลังติดอาวุธอิสลาม الجماعة الإسلامية المسلّحة |
| --- | --- |
ปีที่ปฏิบัติการ: 1993–2004
เป้าหมาย: จัดตั้งรัฐอิสลามในประเทศแอลจีเรีย
ภูมิภาคปฏิบัติการ: แอลจีเรีย, ฝรั่งเศส
แนวคิด: ลัทธิกุฏบ์ ลัทธิอิสลาม ลัทธิญิฮาด มูลฐานนิยมอิสลาม
ปฏิบัติการสำคัญ: ลอบสังหาร, สังหารหมู่, dkiวางระเบิด, การจี้เครื่องบิน, ลัdพาตัว
กองกำลังติดอาวุธอิสลาม (อังกฤษ: Armed Islamic Group จาก ฝรั่งเศส: Groupe Islamique Armé; อาหรับ: الجماعة الإسلامية المسلّحة, อักษรโรมัน: al-Jamāʿa l-ʾIslāmiyya l-Musallaḥa) เป็นกลุ่มนิยมอิสลามหัวรุนแรงในประเทศแอลจีเรีย มีเป้าหมายเพื่อต่อต้านสหรัฐอเมริกา หลังจากที่สหรัฐและฝรั่งเศสให้การสนับสนุนให้กองทัพแอลจีเรียปฏิวัติล้มล้างรัฐบาลแอลจีเรียที่มาจากพรรคนิยมอิสลาม ในช่วงพ.ศ. 2534 – 2535 กลุ่มนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2535 เน้นการต่อสู้ด้วยความรุนแรงโดยการฆ่าชาวต่างชาติชาวแอลจีเรีย โจมตีพลเรือนและสังหารนักข่าว
ปฏิบัติการ

โจมตีพลเรือนและคนงานของรัฐบ่อยในช่วง พ.ศ. 2535 – 2541 ในบางพื้นที่มีการสังหารหมู่ประชาชนหรือฆ่าล้างหมู่บ้าน ใน พ.ศ. 2536 ทางกลุ่มได้สังหารชาวต่างชาติ ส่วนใหญ่เป็นชาวยุโรปกว่า 100 คน ใน พ.ศ. 2537 ได้จี้เครื่องบินสายการบิน Air France ที่บินไปยังแอลจีเรีย มีสมาชิกกลุ่มบางส่วนถูกจับได้ในฝรั่งเศสในข้อหาวางระเบิดเมื่อ พ.ศ. 2538
สมาชิก

ไม่ทราบจำนวนแน่นอน ประมาณว่ามีราว 100 คน ฐานที่มั่นอยู่ในแอลจีเรีย ได้รับการสนับสนุนจากชาวแอลจีเรียที่อพยพไปอยู่ในยุโรป รัฐบาลแอลจีเรียกล่าวหาว่าอิหร่านและซูดานให้การสนับสนุนกลุ่มนี้