stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซีควินท์
ประวัติ

คำว่า  ซีควินท์ (C-Quint) คือตัวอักษร C ย่อมาจากบุคลิกลักษณะของพวกเขา   ฟลุค คือ Chief (ความเป็นผู้นำสูง) ,  เบสท์ เป็น Cheer (ชอบเล่นกีฬาและมีความร่าเริงสดใส) , แบงค์ คือ Chic (แฟชั่น เสื้อผ้า) , พิชญ์ เป็น Cool (ใช้ชีวิตและความรอบรู้ในหลายด้าน) และโยชิ คือ Charm  (คุยเก่ง ยิ้มง่าย และเข้ากับทุกคน) ส่วนคำว่า Quint มาจาก quinto ในภาษาละติน แปลว่า 5
เปิดตัวด้วยเพลงเร็วที่ชื่อ "ต่อให้โลกหยุดหมุน"  จังหวะแบตเทิลบีต และต่อด้วยเพลงช้า "หน้าไม่อาย"
ต่อมาในปี 2009 เบสท์ได้ประกาศลาออกจากวงซีควินท์ ทำให้ซีควินท์เหลือ 4 คน และในปีเดียวกันนั้น ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 2 มีชื่อว่า "Hybrid" มีเพลงเร็วคือ "Play Girl" และเพลงช้าอย่าง "อาการนอกใจ" และ "ฉันดีไม่พอ (ใช่ไหม)" ต่อมาปี 2012 ได้มีผลงานเพลง รวมศิลปิน Turn Me On รักไม่ยาก : 9MC YAAK ซึ่งมี (โยชิ - พิชญ์ - กราฟ - ปั้นจั่น - บิ๊ก - โด่ง - จูน - แพน - แอปเปิ้ล)
ปัจจุบัน​วงซีควินท์ได้หมดสัญญา​และแยก​ย้ายไปตามเส้นทาง​ของตัวเอง​ ฟลุค ยังอยู่ในวงการบันเทิง​ ส่วนพิชญ์ กับ โยชิ หันมาเป็นพิธีกร​ แบงค์ ทำธุรกิจส่วนตัว​ เบสท์ ออกจากวงการบันเทิงปัจจุบัน​มีครอบครัว​แล้ว
สมาชิก

| ชื่อ-นามสกุล | ชื่อเล่น | เชื้อชาติ | ตำแหน่งในวง | วันเกิด | ระยะเวลา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จิระ ด่านบวรเกียรติ | ฟลุค | ไทย  | หัวหน้าวง นักร้องเสริม​ นักเต้นนำ ภาพลักษณ์ของวง | 18 มีนาคม พ.ศ. 2528 (39 ปี) | 2551-2557, 2563 |
| วีระชัย ลีฬหาทร | แบงค์ | ไทย  | นักร้องนำ | 26 มีนาคม พ.ศ. 2528 (39 ปี) | 2551-2557,​ 2563 |
| นิมิต มนัสพล | โยชิ | ไทย-ฝรั่งเศส - | นักร้องเสียงหลัก | 10 มีนาคม พ.ศ. 2530 (37 ปี) | 2551-2557,​ 2563 |
| พิชญ์ กาไชย | พิชญ์ | ไทย  | นักร้องเสริม นักเต้นหลักแร็ปเปอร์หลัก เซนเตอร์ | 12 มิถุนายน พ.ศ. 2530 (37 ปี) | 2551-2557,​ 2563 |
สมาชิก > อดีตสมาชิก

| ชื่อ-นามสกุล | ชื่อเล่น | เชื้อชาติ | ตำแหน่งในวง | วันเกิด | ระยะเวลา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นัฐพล วีระอนันตวัฒน์ | เบสท์ | ไทย  | นักร้องเสริม นักเต้นหลัก ภาพลักษณ์ของวง น้องเล็ก | 23 สิงหาคม พ.ศ. 2531 (36 ปี) | 2551-2552 |
ผลงานโฆษณา

มิรินด้า (2009) (ทั้งหมด)
ผลงานเพลง

| รายละเอียดอัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- |
อัลบั้ม ชื่อ: C-Quint  ประเภท: ซีดี/วีซีดี  ปี: ค.ศ. 2008  สังกัด: อาร์เอส:  ต่อให้โลกหยุดหมุน  หน้าไม่อาย  อย่า  รักแล้วรักอีก  BOOM!
อัลบั้ม ชื่อ: Hybrid  ประเภท: ซีดี/วีซีดี  ปี: ค.ศ. 2009  สังกัด: อาร์เอส:  PLAY GIRL  อาการนอกใจ  ฉันดีไม่พอ(ใช่ไหม)  ไม่รักดีที่รักเธอ  คิดเจ้าชู้  แฟนกันวันเดียว  ทดเวลาบาดเจ็บ  ไม่ชอบน่ารัก
อัลบั้ม ชื่อ: C-Quint # 3  ประเภท: ซีดี/วีซีดี  ปี: ค.ศ. 2010  สังกัด: อาร์เอส:  เกมทายใจ  อย่าได้แคร์  คนที่เธอรักกับคนที่รักเธอ (The One U Love)  รักดีๆ หรือมีน้ำตา  ขอบคุณที่อยู่ข้างกัน  เจ้าชู้ รู้ตัวป่ะ (Pretty Killer)  ยังเป็นความลับ (Invisible)  เจ้าชู้ รู้ตัวป่ะ (Remix Version)
ผลงานเพลง > ผลงานเพลง รวมศิลปิน

| ผลงานเพลง รวมศิลปิน |
| --- | --- | --- | --- |

| ปี | เพลง | นักร้อง |  |
|  ค.ศ. 2012 | Turn Me On รักไม่ยาก | 9MC (โยชิ - พิชญ์ - กราฟ - ปั้นจั่น - บิ๊ก - โด่ง - จูน - แพน - แอปเปิ้ล) |  |
|  ค.ศ. 2012 | แพ้แฟนเก่า | 4MC (โยชิ - พิชญ์ - กราฟ - ปั้นจั่น) |  |
รายการโทรทัศน์

ม.แก๊งค์ (3 มกราคม 2010 - 2012)
Papayaakzi (2012 - 2013) (โยชิ - พิชญ์)
M In Trend (2013-2017) (โยชิ)
Sport ET (2014) (โยชิ-พิชญ์)
ผลงานการแสดง

| ละครโทรทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- |

| ละคร | ช่อง | คู่กับ | สมาชิก |
| เขยรสข่า พ่อตารสขิง | ช่อง 8 | ศกลรัตน์ วรอุไร | (ฟลุ๊ค) |
| ทองประกายแสด | ช่อง 8 | สาวิกา ไชยเดช | (ฟลุ๊ค) |
| ราชินีลูกทุ่ง | ช่อง 8 | สาวิกา ไชยเดช | (ฟลุ๊ค) |
| น้องเมีย | ช่อง 8 | ณปภัช วัฒนากมลวุฒิ | (พิชญ์) (ดารารับเชิญ) |
| นางมาร | ช่อง 8 | มาติกา อรรถกรศิริโพธิ์ | (พิชญ์) |
| ผู้ชนะสิบทิศ | ช่อง 8 | - | (ฟลุ๊ค) |
| สาปสาง | ช่อง 8 | จริญญา ศิริมงคลสกุล / กุลมาศ ลิมปวุฒิวรานนท์ | (ฟลุ๊ค) |
| ผัวชั่วคราว | ช่อง 8 | อริสรา บัวปรางค์ | (ฟลุ๊ค) |
| เมียเถื่อน | ช่อง 8 | - | (พิชญ์) |
| แหวนทองเหลือง | ช่อง 8 | สาวิกา ไชยเดช | (ฟลุ๊ค) |
| เพลิงพ่าย | ช่อง 8 | จริญญา ศิริมงคลสกุล | (ฟลุ๊ค) |
| สะใภ้รสแซ่บ | ช่อง 8 | เกวลิน ศรีวรรณา | (ฟลุ๊ค) |
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

มอ.๘ (แบงค์)
มิวสิกวิดีโอ

| มิวสิกวิดีโอ |
| --- | --- | --- |

| เพลง | นักร้อง | สมาชิก |
| ไม่ต้องให้ทั้งโลกรักเรา | ทรี.ทู.วัน | (โยชิ) |
| ตามใจปาก | ขนมจีน | (เบสท์) |
| ใจปลาซิว | ศร | (แบงค์) |
| อย่าบอกว่ารัก | วรางคณิภา พวงธนะสาร | (โยชิ) |
| Call Me Baby | จีระนันท์ กิจประสาน | (โยชิ) |
| ไม่อยากเป็นแค่กิ๊ก | จีระนันท์ กิจประสาน | (แบงค์) |
| ผู้หญิงมือสอง | ปาน ธนพร | (แบงค์) |
ผลงานพากย์เสียง

กระต่ายซูเปอร์จัมพ์ (Hop) พากย์เสียงไทย อี.บี. (โยชิ)
5 เทพผู้พิทักษ์ (Rise of the Guardians) พากย์เสียงไทย แจ็ค ฟรอสต์ (โยชิ)
พิธีกร

C-Quint 4D ช่อง YAAK TV
ห้าวเก้ง​ XIXTWELVE STUDIO ช่อง YOUTUBE​ (โยชิ-พิชญ์)​
The​ Driver ช่อง YOUTUBE​ (พิชญ์)​
คอนเสิร์ต

C-QUINT Dance Attack Concert
The Idol Battle Concert
รางวัล

รางวัลพิฆเนศวร ครั้งที่ 2 ประจำปี 2556 สาขากลุ่มศิลปินดีเด่น
ซูคราโลส

| --- | --- |


ชื่อ
IUPAC name 1,6-Dichloro-1,6-dideoxy-β-D-fructofuranosyl-4-chloro-4-deoxy-α-D-galactopyranoside
Systematic IUPAC name (2R,3R,4R,5R,6R)-2-[(2R,3S,4S,5S)-2,5-Bis(chloromethyl)-3,4-dihydroxyoxolan-2-yl]oxy-5-chloro-6-(hydroxymethyl)oxane-3,4-diol
ชื่ออื่น 1',4,6'-Trichlorogalactosucrose; Trichlorosucrose; E955; 4,1',6'-Trichloro-4,1',6'-trideoxygalactosucrose; TGS; Splenda
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 56038-13-2 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEBI: CHEBI:32159 Y
เคมสไปเดอร์: 64561 Y
ECHA InfoCard: 100.054.484 
EC Number: 259-952-2
เลขอี: E955 (glazing agents, ...)
KEGG: C12285 Y
ผับเคม CID: 71485
UNII: 96K6UQ3ZD4 Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID1040245 
 InChI InChI=1S/C12H19Cl3O8/c13-1-4-7(17)10(20)12(3-14,22-4)23-11-9(19)8(18)6(15)5(2-16)21-11/h4-11,16-20H,1-3H2/t4-,5-,6+,7-,8+,9-,10+,11-,12+/m1/s1 YKey: BAQAVOSOZGMPRM-QBMZZYIRSA-N Y InChI=1/C12H19Cl3O8/c13-1-4-7(17)10(20)12(3-14,22-4)23-11-9(19)8(18)6(15)5(2-16)21-11/h4-11,16-20H,1-3H2/t4-,5-,6+,7-,8+,9-,10+,11-,12+/m1/s1Key: BAQAVOSOZGMPRM-QBMZZYIRBF 
 SMILES Cl[C@H]2[C@H](O[C@H](O[C@@]1(O[C@@H]([C@@H](O)[C@@H]1O)CCl)CCl)[C@H](O)[C@H]2O)CO 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C12H19Cl3O8 
มวลโมเลกุล: 397.64 g/mol   
ลักษณะทางกายภาพ: ผงสีขาวหรือไม่มีสี
กลิ่น: ไม่มีกลิ่น
ความหนาแน่น: 1.69 g/cm3
จุดหลอมเหลว: 125 องศาเซลเซียส (257 องศาฟาเรนไฮต์; 398 เคลวิน)
ละลายในน้ำ: 283 g/L (20°C)
pKa: 12.52±0.70
ความอันตราย
NFPA 704 (fire diamond):   1 1 0
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
ซูคราโลส (อังกฤษ: sucralose) เป็นวัตถุให้ความหวานทดแทนน้ำตาล ลักษณะเป็นผงสีขาวหรือไม่มีสี ไม่มีกลิ่น มีสูตรเคมีคือ C12H19Cl3O8 และเลขอีคือ E955 ซูคราโลสถูกค้นพบโดยบังเอิญในปี ค.ศ. 1976 โดยนักวิจัยจากคิงส์คอลเลจลอนดอน ร่วมกับเทตแอนด์ไลล์ (Tate & Lyle) บริษัทอุตสาหกรรมอาหารสัญชาติบริติช เทตแอนด์ไลล์จดสิทธิบัตรซูคราโลสในปีเดียวกัน ซูคราโลสยังรู้จักในชื่อทางการค้าอื่น ๆ ได้แก่ Splenda, Zerocal และ Sukrana
ซูคราโลสเป็นไดแซ็กคาไรด์หรือน้ำตาลโมเลกุลคู่ที่มีที่มาจากซูโครส อันเกิดจากการรวมตัวกันของกลูโคสและฟรักโทส ซูคราโลสสามารถสังเคราะห์ได้จากปฏิกิริยาคลอริเนชันหรือการแทนที่หมู่ไฮดรอกซิลในซูโครสด้วยอะตอมของคลอรีน ซูคราโลสมีความหวานกว่าซูโครสประมาณ 320–1000 เท่า หวานกว่าแอสปาร์แตมและแอซีซัลเฟมโพแทสเซียม 3 เท่า และหวานกว่าแซกคารีน 2 เท่า
ซูคราโลสได้รับการยอมรับโดยทั่วไปว่าปลอดภัยจากองค์การอาหารหลายแห่ง เช่น องค์การอาหารและยาสหรัฐ คณะกรรมการวิทยาศาสตร์ด้านอาหารของสหภาพยุโรป และคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญว่าด้วยวัตถุเจือปนอาหารขององค์การอาหารและเกษตร และองค์การอนามัยโลกแห่งสหประชาชาติ รวมถึงสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาในไทย ใช้เป็นวัตถุให้ความหวานในขนมขบเคี้ยว เครื่องดื่ม และอาหารทางการแพทย์ โดยปริมาณแนะนำที่ร่างกายรับได้ต่อวันอยู่ที่ 5 มิลลิกรัม/กิโลกรัม/วัน อย่างไรก็ตามซูคราโลสไม่ให้พลังงานเนื่องจากร่างกายมนุษย์ไม่สามารถย่อยและดูดซึมได้ ซูคราโลสไม่ก่อให้เกิดฟันผุ และไม่ส่งผลต่อระดับอินซูลินในเลือด จึงปลอดภัยต่อผู้ป่วยโรคเบาหวาน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซูคราโลส
"Sucralose: Facts on the no-calorie sweetener found in Splenda". sucralose.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-06-13. สืบค้นเมื่อ 2020-06-13.
"Sucralose - MSDS" (PDF). Spectrum Chemical. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-06-13. สืบค้นเมื่อ 2020-06-13.
ซีอีวียูโรเปียนแชมเปียนส์คัพ ฤดูกาล 1963–64

| ซีอีวียูโรเปียนแชมเปียนส์คัพ ฤดูกาล 1963–64 |
| --- | --- |
ลีก: ซีอีวียูโรเปียนแชมเปียนส์คัพ
กีฬา: วอลเลย์บอล
จำนวนทีม: 12 ทีม
รอบสุดท้าย
Champions:  ไลพ์ซิก
  Runners-up:  มลาตอส์ต ซาเกร็บ
ฤดูกาลซีอีวียูโรเปียนแชมเปียนส์คัพ
← 1962–631964–65 →
ซีอีวียูโรเปียนแชมเปียนส์คัพ ฤดูกาล 1963–64 (อังกฤษ: 1963–64 CEV European Champions Cup) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับสูงสุดของสโมสรวอลเลย์บอลในทวีปยุโรป และเป็นครั้งที่ 5 ของการแข่งขัน อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป (CEV)
ทีมที่เข้าร่วม

| ประเทศ | สโมสร |
| --- | --- |
 ออสเตรีย: เออเอ็มเฟา เบลา-เกลบ์ วีน
 เบลเยียม: บราโบ ฟเวเซ อันต์แวร์เปิน
 บัลแกเรีย: มินยอร์เปร์นิก
 เชโกสโลวาเกีย: ดุกลา กอลิน
 ฟินแลนด์: ตัมเปเร อิสกู
 ฝรั่งเศส: เปอูว์เซ ปารีส
 สเปน: ปีกาเดโร มาดริด
 ยูโกสลาเวีย: มลาตอส์ต ซาเกร็บ
 โมร็อกโก: กาซาบล็องกา
 โปแลนด์: วูกาเอส-อาวูเอฟ วาร์ตชาวา
 เยอรมนีตะวันออก: ไลพ์ซิก
 ฮังการี: อูยแปชตี โดจา
รอบแบ่งกลุ่ม

| วันที่ | ทีมแรก | แต้ม | ทีมที่สอง | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | เออเอ็มเฟา เบลา-เกลบ์ วีน   | 0–3 |   อูยแปชตี โดจา  |   |
|   | อูยแปชตี โดจา   | 2–3 |   เออเอ็มเฟา เบลา-เกลบ์ วีน  |   |

|   | วูกาเอส-อาวูเอฟ วาร์ตชาวา   | – |   เปอูว์เซ ปารีส  |   |
|   | เปอูว์เซ ปารีส   | 3–0 |   วูกาเอส-อาวูเอฟ วาร์ตชาวา  |   |

|   | บราโบ ฟเวเซ อันต์แวร์เปิน   | 0–3 |   ดุกลา กอลิน  |   |
|   | ดุกลา กอลิน   | 3–0 |   บราโบ ฟเวเซ อันต์แวร์เปิน  |   |

|   | กาซาบล็องกา   | 0–3 |   ไลพ์ซิก  |   |
|   | ไลพ์ซิก   | 3–0 |   กาซาบล็องกา  |   |

|   | ปีกาเดโร มาดริด   | 0–3 |   มลาตอส์ต ซาเกร็บ  |   |
|   | มลาตอส์ต ซาเกร็บ   | 3–0 |   ปีกาเดโร มาดริด  |   |
รอบสุดท้าย > รอบก่อนรองชนะเลิศ

| วันที่ | ทีมแรก | แต้ม | ทีมที่สอง | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | ตัมเปเร อิสกู   | 0–3 |   ไลพ์ซิก  |   |
|   | ไลพ์ซิก   | 3–0 |   ตัมเปเร อิสกู  |   |

|   | อูยแปชตี โดจา   | 2–3 |   มินยอร์เปร์นิก  |   |
|   | มินยอร์เปร์นิก   | 3–0 |   อูยแปชตี โดจา  |   |

|   | มลาตอส์ต ซาเกร็บ   | – |     | ชนะบาย |

|   | วูกาเอส-อาวูเอฟ วาร์ตชาวา   | 3–2 |   ดุกลา กอลิน  |   |
|   | ดุกลา กอลิน   | – |   วูกาเอส-อาวูเอฟ วาร์ตชาวา  |   |
รอบสุดท้าย > รอบรองชนะเลิศ

| วันที่ | ทีมแรก | แต้ม | ทีมที่สอง | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | มินยอร์เปร์นิก   | 3–1 |   ไลพ์ซิก  |   |
|   | ไลพ์ซิก   | – |   มินยอร์เปร์นิก  |   |

|   | มลาตอส์ต ซาเกร็บ   | 3–0 |   ดุกลา กอลิน  |   |
|   | ดุกลา กอลิน   | 3–1 |   มลาตอส์ต ซาเกร็บ  |   |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | ทีมแรก | แต้ม | ทีมที่สอง | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | มลาตอส์ต ซาเกร็บ   | 1–3 |   ไลพ์ซิก  | 12:15, 15:4, 12:15, 12:15 |
|   | ไลพ์ซิก   | 3–1 |   มลาตอส์ต ซาเกร็บ  | 14:16, 15:11, 15:1, 15:9 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Participating teams Season 1963–64
Results in todor66.com
ซูซูกิ เอริโอ

| ซูซูกิ เอริโอ |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ซูซูกิ
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2544 - 2550
ตัวถังและช่วงล่าง
รูปแบบตัวถัง: ซีดาน 4 ประตู แฮทช์แบค 5 ประตู
รุ่นที่คล้ายกัน: โตโยต้า โคโรลล่า ฮอนด้า ซีวิค นิสสัน ซันนี่/ทีด้า/ซิลฟี มิตซูบิชิ แลนเซอร์ มาสด้า 323/3 อีซูซุ เจมินิ ซูบารุ อิมเพรสซ่า ฮุนได เอลันตร้า เกีย ซีเฟีย/เซราโต/ฟอร์เต้ แดวู นิวบีรา/ลาเซ็ตติ เชฟโรเลต ครูซ ฟอร์ด เลเซอร์/เอสคอร์ท/โฟกัส เปอโยต์ 308/408 ซีตรอง C4/DS4 โฟล์กสวาเกน กอล์ฟ/เจ็ตตา ไดฮัทสุ อัพพลอส บีเอ็มดับเบิลยู 1 ซีรีส์ โอเปิล คาเด็ท/แอสตร้า โปรตอน เพอร์โซนา/เพรเว่ เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอ-คลาส
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: ซูซูกิ คัลตัส เครสเซนท์
ซูซูกิ เอริโอ (อังกฤษ: Suzuki Aerio) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก (Compact Car) ที่ผลิตโดย ซูซูกิ ในปี พ.ศ. 2544 หรืออีกชื่อหนึ่งว่า ซูซูกิ เลียนา (อังกฤษ: Suzuki Liana) ซึ่งมาจากวลีที่ว่า Life In A New Age ใช้ชื่อนี้ในประเทศจีน ,ยุโรป ,เอเชียใต้ ,ไต้หวันและออสเตรเลีย โดยซูซูกิ เอริโอเปิดตัวเพื่อมาทดแทนรุ่นเก่าอย่าง ซูซูกิ เอสทีม (อังกฤษ: Suzuki Esteem) ตัวรถถูกออกแบบมาให้ห้องโดยสารโปร่งโล่งมากที่สุด แต่มีตัวถังที่กะทัดรัด ทำให้รถดูสูงกว่าซูซูกิ เอสทีม มาก มีตัวถัง 2 แบบคือซีดาน 4 ประตูและแฮทช์แบค 5 ประตู โดยมีระยะฐานล้ออยู่ที่ 2,480 มม. ความยาวรุ่นแฮทช์แบคอยู่ที่ 4,230 มม. รุ่นซีดานอยู่ที่ 4,350 มม. ความกว้างอยู่ที่ 1,690 มม. และความสูงรุ่นแฮทช์แบคอยู่ที่ 1,550 มม. รุ่นซีดานอยู่ที่ 1,535 มม. ใช้เกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด มีรุ่นเครื่องยนต์เบนซิน 1.3 ,1.5 ,1.6 ,1.8 ,2.0 และ 2.3 ลิตร และเครื่องยนต์ดีเซล 1.4 ลิตร ฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นและปากีสถาน วางเครื่องยนต์ด้านหน้า ใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหน้า และระบบขับเคลื่อนสี่ล้อ ถือเป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กของซูซูกิรุ่นแรกที่ใช้ระบบขับเคลื่อนสี่ล้อ
ซูซูกิ เอริโอ เป็นรถที่ไม่ประสบความสำเร็จในด้านชื่อเสียงและยอดขาย แต่ซูซูกิเองก็คิดว่าแนวทางการทำตลาดน่าจะโดนใจลูกค้าจึงนำแนวคิดนี้ไปพัฒนารถรุ่นใหม่ คือ ซูซูกิ SX4 ทั้งแบบแฮทช์แบคและซีดานในสไตล์ครอสโอเวอร์แทน ปัจจุบันยังคงมีการทำตลาดที่ประเทศจีนและปากีสถาน และเตรียม Minorchange ให้ดูเป็นรถยุค 2013 เร็วๆนี้
ในประเทศไทย ซูซูกิ เอริโอ ไม่เคยมีการทำตลาดที่ประเทศไทย แต่ GM Thailand เคยมีแผนที่จะนำเอริโอเข้ามาประกอบในไทย เนื่องจากติด 1 ในโผของรถยนต์นั่งขนาดเล็กที่เตรียมประกอบและจัดจำหน่ายในประเทศไทย แต่สุดท้ายแล้ว GM Thailand ก็เปลี่ยนแผน นำแดวู ลาเซ็ตติ (อังกฤษ: Daewoo Lacetti) ซึ่งเป็นแบรนด์ในเครือ GM มาผลิตในชื่อ เชฟโรเลต ออพตร้า (อังกฤษ: Chevrolet Optra) แทน
ซูซูกิ เอพีวี

| ซูซูกิ เอพีวี |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ซูซูกิ
เรียกอีกชื่อ: Suzuki Carry (pickup truck; international) Suzuki Mega Carry (pickup truck; Indonesia) Suzuki Super Carry Pro (pickup truck, Vietnam) Mitsubishi Maven (van; Indonesia)
เริ่มผลิตเมื่อ: สิงหาคม พ.ศ. 2547–ปัจจุบัน (ถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2562 สำหรับรถกระบะ) กันยายน พ.ศ. 2548–พ.ศ. 2552 (Mitsubishi Maven)
แหล่งผลิต: อินโดนีเซีย: Bekasi, West Java (Tambun Plant; Suzuki Indomobil Motor)
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์ตู้เอนกประสงค์ขนาดเล็กมาก (Minivan) รถเพื่อการพาณิชย์ขนาดเล็ก (Light commercial vehicle)
รูปแบบตัวถัง: 5-ประตู รถตู้ 5-ประตู รถตู้ทึบ 2-ประตู รถกระบะ
รุ่นที่คล้ายกัน: โตโยต้า อแวนซา ฮอนด้า ฟรีด โปรตอน เอ็กซ์โซร่า ฟอร์ด บี-แม็กซ์ เชฟโรเลต สปิน
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: Petrol: 1.5 L G15A SOHC 16V MPI I4 1.5 L 4G15 SOHC 12V MPI I4 (Maven) 1.6 L G16A SOHC 16V MPI I4
ระบบเกียร์: 5-speed manual 4-speed AW03-72LE automatic (APV only)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: Suzuki Every Plus/Carry 1.3 Suzuki Carry Futura (upmarket van variants) Mitsubishi Kuda (สำหรับ มิตซูบิชิ มาเวน)
รุ่นต่อไป: ซูซูกิ เออร์ติกา ซูซูกิ แครี่ 1.5 (สำหรับรถกระบะ) มิตซูบิชิ เอกซ์แพนเดอร์ (สำหรับ มิตซูบิชิ มาเวน)
ซูซูกิ เอพีวี (อังกฤษ: Suzuki APV) เป็นรถยนต์เอนกประสงค์ขนาดเล็กมาก (Mini MPV) ที่ผลิตโดย ซูซูกิ ในปี พ.ศ. 2547 เป็นรถยนต์ที่สร้างขึ้นจากพื้นฐานของซูซูกิ แครี่ โดยออกแบบที่ประเทศญี่ปุ่น และผลิตที่ประเทศอินโดนีเซีย โดยบริษัท PT Indomobil Suzuki International มีเครื่องยนต์ 1.5 และ 1.6 ลิตร 92 แรงม้า เกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ระยะฐานล้อ 2,625 มม. ยาว 4,155 มม. กว้าง 1,655 มม. และสูง 1,840 มม. น้ำหนักของรถ 1,270 กก.
ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้มีการปรับโฉม Minorchange ขึ้น โดยปรับหน้าตาเล็กน้อย ส่วนรายละเอียดเครื่องยนต์นั้นไม่เปลี่ยนแปลง ในบางประเทศจะใช้ชื่อหลังไมเนอร์เชนจ์ว่า ซูซูกิ เอพีวี อารีนา เช่น อินโดนีเซีย เป็นต้น
ปัจจุบัน เอพีวียังมีการทำตลาดอยู่ในประเทศออสเตรเลีย ,อัลจีเรีย ,อารูบา ,โบลีเวีย ,ชิลี ,โดมินิกัน ,มาเลเซีย ,สิงคโปร์ ,บรูไน ,ปากีสถาน ,ฟิลิปปินส์และไทย ส่วนในอินโดนีเซียจะนำรุ่นใหม่มาทำตลาด คือ ซูซูกิ เออร์ติกา (อังกฤษ: Suzuki Ertiga)
ในประเทศไทย เอพีวีเปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2548 โดยเป็นรถนำเข้ามาจากประเทศอินโดนีเซีย เป็นรุ่น 1.6 ลิตร เกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และไมเนอร์เชนจ์เมื่อปี พ.ศ. 2551
↑  "Indomobil Suzuki International (ISI) Starts Production of All Purpose Vehicle (APV)". Global Suzuki (Press release). 23 July 2004.
↑  "Suzuki supplies APV for Mitsubishi Motors Corporation on OEM agreement in Indonesia". Global Suzuki (Press release). 9 September 2005.
ซีเอสไอ: ไมแอมี

| ซีเอสไอ: ไมแอมี |
| --- | --- |
สัญลักษณ์รายการ ซีเอสไอ: ไมแอมี
สร้างโดย: แอนโทนี่ อี. ซุยเคอร์ (Anthony E. Zuiker)  คารอล เมนเดลซอห์น (Carol Mendelsohn)  แอน ดอนนาฮิว (Ann Donahue)
แสดงนำ: เดวิด คารูโซ่ (David Caruso) เอมิลี่ พรอคเตอร์ (Emily Procter) โจนาธาน โตโก้ (Jonathan Togo) เร็กซ์ ลิน (Rex Linn) เอวา ลา รู (Eva LaRue) โอมาร์ มิลเลอร์ (Omar Miller) อดัม โรดริเกช (Adam Rodríguez)
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: The Who: "Won't Get Fooled Again"
ประเทศแหล่งกำเนิด:  สหรัฐอเมริกา   แคนาดา
จำนวนฤดูกาล: 10
จำนวนตอน: 232 (รายชื่อตอน)
การผลิต
ความยาวตอน: ประมาณ 40 - 45 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ซีบีเอส
ออกอากาศ: 9 พฤษภาคม 2545 (ใน ซีเอสไอ: ไครม์ซีนอินเวสติเกชั่น) 23 กันยายน 2545 – 8 เมษายน 2555
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
ซีเอสไอ: ไครม์ซีนอินเวสติเกชั่น ซีเอสไอ: นิวยอร์ก
ซีเอสไอ: ไมแอมี (อังกฤษ: 'CSI: Miami หรือชื่อเต็ม Crime Scene Investigation: Miami') คือชื่อของรายการซีรีส์ออกฉายทางโทรทัศน์ที่เกี่ยวกับการทำงานของตำรวจที่เป็นที่นิยมในสหรัฐอเมริกา ที่ผลิตโดยช่อง CBS ร่วมกับบริษัทกิจการบันเทิง Alliance Atlantis, ออกฉายในสหรัฐอเมริกา ที่มีเนื้อเรื่องคาบเกี่ยวมาจาก CSI: Crime Scene Investigation หรือ ซีเอสไอ: ไครม์ซีนอินเวสติเกชั่น (ในประเทศไทย ซีรีส์ชุดนี้ถูกเรียกว่า ทีมปฏิบัติการล่าความจริง ไมอามี่ ตามที่ออกฉายในช่อง AXN ของ True Visions และถูกเรียกว่า ไขคดีปริศนา ไมอามี่ ตามที่ออกเป็นสื่อบันเทิงตามบ้าน ที่ผลิตและจัดจำหน่ายโดยบริษัท เอสทีจี มัลติมีเดีย จำกัด รวมถึงในชื่อ หน่วยเฉพาะกิจสืบศพระห่ำไมอามี่ เมื่อครั้งได้ออกฉายทางช่อง โมโน29) รายการนี้มีศูนย์กลางของเรื่องอยู่ที่ทีมนักนิติเวชวิทยา ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองไมอามี่, รัฐฟลอริดา
หน่วยนี้จะสืบสวนสอบสวนการเสียชีวิตที่เป็นปริศนา ผิดธรรมดา และบางครั้งก็น่าสยดสยอง เพื่อหาสาเหตุการตายที่แท้จริงและความเป็นมาของผู้ที่เสียชีวิต พวกเขายังสอบสวนอาชญากรรมร้ายแรงอื่น ๆ ด้วย แต่แกนสำคัญส่วนใหญ่ของเรื่องมักจะเป็นการฆาตกรรม
ซีเอสไอ ไมแอมี่ เป็นซี่รีส์เรื่องแรกของตระกูลซีเอสไอ ที่ถูกยกเลิกการออกอากาศจากซีบีเอส หลังจากออกอากาศมาทั้งหมด 10 ซีซั่น
รายชื่อตอน

ดูเพิ่ม: รายชื่อตอน ซีเอสไอ: ไมแอมี
เนื้อเรื่องคาบเกี่ยว

ซีเอสไอ ไมอามี่ มีเนื้อเรื่องคาบเกี่ยวมาจาก ซีเอสไอ ไครม์ซีนอินเวสติเกชั่น ในซีซั่นที่ 2 ตอน Cross Jurisdictions ในตอนนี้ วอร์ริค บราวน์ และ แคทเธอรีน วิลโลวส์ จาก ซีเอสไอ: ไครม์ซีนอินเวสติเกชั่น ได้เดินทางมายัง ไมอามี่ เพื่อสืบสวนเกี่ยวกับคดีการฆาตกรรม อดีตหัวหน้านักสืบระดับสูง ของเมือง ลาสเวกัส ในงานปาร์ตี้ ลูกสาวและภรรยาของเขาได้ถูกลักพาตัวไป แต่ภายหลังพบว่าลูกสาวของเขายังมีชีวิตอยู่ใน ไมอามี่ วอร์ริค บราวน์ และ แคทเธอรีน วิลโลวส์ ต้องร่วมมือกับทีม ซีเอสไอ ไมอามี่ ซึ่งประกอบไปด้วย โฮราชิโอ้ เคนส์, แคลลี่ ดูเคนส์, อีริค เดลโก้, ทิม สปีดเดิล และด็อกเตอร์ อเล็กซ์ วู้ด ในการคลี่คลายคดีนี้ว่าใครเป็นฆาตกร
ในขณะเดียวกัน ซีเอสไอ ไมอามี่ มีเนื้อเรื่องคาบเกี่ยวไปยัง ซีเอสไอ นิวยอร์ก 2 ครั้ง ครั้งแรกในซีซั่นที่ 2 ตอน MIA/NYC NonStop ในตอนนี้ วัยรุ่นสาวกลับจากงานปาร์ตี้ใหญ่ที่ ไนท์คลับที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ เมื่อมาถึงที่บ้านก็พบว่า พ่อแม่ของเธอ ได้ถูกฆาตกรรมแล้ว จากหลักฐานที่พบในที่เกิดเหตุ ทำให้โฮราชิโอ้เชื่อว่าฆาตกรต้องอยู่ในนิวยอร์ก เมื่อเขาเดินทางไปยังนิวยอร์ก เขาได้รับความช่วยเหลือจากนักสืบ แม็ค เทย์เลอร์ หัวหน้าทีม ซีเอสไอ นิวยอร์ก และเหล่าลูกทีมของแม็ค ที่ประกอบไปด้วย นักสืบ สเตลล่า โบเนเซร่า, นักสืบ แดนนี่  เมสเซอร์, นักสืบ ไอเด้น เบิร์น (ตอนหลังเสียชีวิต ในซีซั่นที่ 2 ตอน Heroes) และด็อกเตอร์ เชลดอน ฮอว์คส์  ในการคลี่คลายคดีนี้ว่าใครเป็นฆาตกร
ครั้งที่ 2 ในซีซั่นที่ 4 ตอน Felony Flight ในตอนนี้ นักสืบ แม็ค เทย์เลอร์ จาก นิวยอร์ก เดินทางมายัง ไมอามี่ เพื่อช่วยเหลือ โฮราชิโอ้ ตามหาฆาตกรต่อเนื่อง เฮ็นรี่ เดนเรียส ก่อนที่เขาจะฆ่าเหยื่อรายต่อไป เรื่องราวยังคงดำเนินต่อไปมาสู่ ซีเอสไอ นิวยอร์ก ซีซั่นที่ 2 ตอน Manhattan Manhunt เมื่อ เฮ็นรี่ เดนเรียส ได้เดินทางหลบหนีมายัง นิวยอร์ก พร้อมตัวประกันซึ่งเป็นนักเรียน เพื่อเรียกค่าไถ่จากครอบครัวของเธอ โดยโฮราชิโอ้ ได้เดินทางกลับมายัง นิวยอร์ก พร้อมกับ แม็ค เพื่อออกตามหาเขาต่อไป
นอกจากนี้ยังมีเนื้อเรื่องคาบเกี่ยวกับของซีเอสไอทั้ง 3 เมือง ทั้งไมอามี่,นิวยอร์ก และลาสเวกัส โดยเนื้อเรื่องจะเริ่มขึ้นใน ซีเอสไอ ไมอามี่ ซีซั่นที่ 8 ตอน Bone Voyage เป็นตอนแรก แล้วสานต่อเรื่องราวตอนที่สองใน ซีเอสไอ นิวยอร์ก ซีซั่นที่ 6 ตอน Hammer Down แล้วไปจบที่ ซีเอสไอ ไครม์ซีนอินเวสติเกชั่น ซีซั่นที่ 10 ตอน The Lost Girls
ดูเพิ่ม

ซีเอสไอ: ไครม์ซีนอินเวสติเกชั่น
ซีเอสไอ: นิวยอร์ก
ซูฟอลส์

| ซูฟอลส์ |
| --- | --- |
เมือง
ดาวน์ทาวน์ของเมืองซูฟอลส์
สมญา: Best Little City in America, Queen City of the West
คำขวัญ: The Heart of America
สถานที่ตั้งใน มินนีฮาฮาเคาน์ตี และรัฐเซาท์ดาโคตา
พิกัด: 43°32′11″N 96°43′54″W﻿ / ﻿43.53639°N 96.73167°W﻿ / 43.53639; -96.73167
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
รัฐ: รัฐเซาท์ดาโคตา
เคาน์ตี: มินนีฮาฮาเคาน์ตี, ลินคอล์นเคาน์ตี
การปกครอง
 • Mayor: Mike Huether
พื้นที่
 • เมือง: 73.47 ตร.ไมล์ (190.3 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 72.96 ตร.ไมล์ (188.98 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 0.51 ตร.ไมล์ (1.32 ตร.กม.)
ความสูง: 1,470 ฟุต (448 เมตร)
ประชากร (2010)
 • เมือง: 153,888 คน
 • ความหนาแน่น: 2,109.1 คน/ตร.ไมล์ (814.3 คน/ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล: 228,261 คน
เขตเวลา: UTC-6 (Central)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-5 (Central)
ZIP codes: 57100-57199
รหัสพื้นที่: 605
FIPS code: 46-59020
GNIS feature ID: 1267670
เว็บไซต์: www.siouxfalls.org
ซูฟอลส์ (อังกฤษ: Sioux Falls) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดในรัฐเซาท์ดาโคตา สหรัฐอเมริกา เป็นเคาน์ตีซีตของมินนีฮาฮาเคาน์ตี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบิกซู เป็นเมืองที่มีการเจริญเติบโตเร็วเป็นอันดับ 47 ของสหรัฐอเมริกา มีการเจริญเติบโต 22% ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 จากข้อมูลประชากรในปี ค.ศ. 2010 ซูฟอลส์มีประชากร 153,888 คน
ซุคฮอย ซู-11

| ซู-11> ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
บทบาท: เครื่องบินสกัดกั้น
ชาติกำเนิด:  สหภาพโซเวียต
บริษัทผู้ผลิต: ซุคฮอย
ผู้ใช้งานหลัก: กองทัพอากาศโซเวียต
จำนวนที่ผลิต: 108 ลำ
ประวัติ
สร้างเมื่อ: พ.ศ. 2505-2508
เริ่มใช้งาน: พ.ศ. 2507
เที่ยวบินแรก: 25 ธันวาคม พ.ศ. 2501
ปลดประจำการ: พ.ศ. 2513
พัฒนาจาก: ซุคฮอย ซู-9
ซุคฮอย ซู-11 (อังกฤษ: Sukhoi Su-7) (นาโต้ใช้รหัสเรียกว่าฟิชพอท-ซี)  ซู-11 เป็นรุ่นที่พัฒนาต่อจาก ซุคฮอย ซู-9 โดยมีการติดตั้งเครื่องยนต์ที่ให้แรงขับสูงขึ้น ซึ่งทั้ง ซู-9 และ ซู-11 มีลักษณะคล้ายมิก-21 มาก เพียงแต่ มิก-21 ใหญ่กว่าเท่านั้น ทั้ง ซู-9 และ ซู-11 มีรุ่นฝึก 2 ที่นั่งเรียงกันซึ่งองค์การนาโตกำหนดรหัสเป็นไมเดน (Maiden)
การออกแบบและการพัฒนา

ซู-11 เป็นการพัฒนาของเครื่องบินสกัดกั้นแบบซุคฮอย ซู-9 ซึ่งได้ถูกพัฒนาในการขับเคลื่อนพร้อมกับปืกลู่ของเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดซู-7 ด้วยความมีข้อจำกัดอันเป็นรากฐานของซู-9 ซุคฮอยจึงเริ่มทำงานพัฒนาซู-11 ซึ่งได้การบินครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2504 โดยใช้ชื่อว่าต้นแบบที-47
ซู-11 มีปีกสามเหลี่ยมแบบเดียวกับซู-9 ส่วนหางที่ลู่ และลำตัวที่คล้ายซิการ์ เช่นเดียวกับส่วนรับลมที่ปลายจมูก แต่มันมีส่วนจมูกที่ยาวกว่าเพื่อทำงานร่วมกับเรดาร์'ออร์ยอล' (Oryol) ที่ทรงพลัง เครื่องยนต์ไอพ่นเทอร์โบไลยูก้าเอแอล-7เอฟ-1 ถูกติดตั้งลงไปโดยที่มันให้กำลัง 2,210 ปอนด์เพื่อเพิ่มอัตราไต่ระดับและการทำงานในระดับสูง ซู-11 สามารถถูกแยกแยะจากซู-9 ได้โดยสังเกตที่ท่อเชื้อเพลิงด้านนอกที่ส่วนบนของลำตัว ทางด้านท้ายของห้องกันบิน
ขีปนาวุธเค-5 ถูกแทนที่โดยอาร์-98 เอแนบสองลูก โดยปกติหนึ่งลูกจะเป็นแบบกุ่งเรดาร์และอีกหนึ่งลูกเป็นระบบนำวิถีด้วยอินฟราเรด เช่นเดียวกับเครื่องบินสกัดกั้นในเวลานั้นคือมันไม่มีปืนใหญ่
การผลิตซู-11-8เอ็มเริ่มขึ้นในปีพ.ศ. 2505 สิ้นสุดลงในปีพ.ศ. 2508 หลังจากที่ผลิตออกมา 108 ลำ แม้ว่ามันจะถูกเชื่อว่ามีซู-9 บางลำที่ถูกดัดแปลงเป็นซู-11
รุ่นสำหรับฝึกซู-11ยู ไมเดนได้ถูกสร้างขึ้นมา มันคล้ายคลึงกับซู-9ยู มันมีอาวุธและเรดาร์สำหรับการฝึก เพราะว่าการมีสองที่นั่งได้ลดความจุเชื้อเพลิง มันจึงไม่ถูกใช้ในการต่อสู้
ประวัติการใช้งาน

ปัญหาในการพัฒนาและอุบัติเหตุทำให้ฝูงบินสำหรับกองทัพอากาศและกองกำลังป้องกันทางอากาศของโซเวียตนั้นล่าช้าจนกระทั่งถึงปีพ.ศ. 2507 และมีเพียงจำนวนน้อยเท่านั้นที่ส่งถึงมือ
ถึงแม้ว่าจะมีเรดาร์ที่เหนือชั้นซู-11 ยังคงต้องพึ่งการควบคุมการสกัดกั้นบนพื้นดินอยู่ดีเพื่อหาเป้าให้กับนักบิน มันไม่มีความสามารถในการเข้าต่อสู้กับเครื่องบินที่บินต่ำเช่นกันและซุคฮอย โฮบีเค มองว่าซู-11 ไม่ประสบความสำเร็จและด้อยกว่าซุคฮอย ซู-15 อย่างมาก ถึงกระนั้นมันก็ยังคงประจำการอยู่จนถึงทศวรรษที่ 1980 ซู-11 ลำสุดท้ายในแนวหน้าอยู่ในประจำการจนถึงปีพ.ศ. 2527
ประเทศผู้ใช้งาน

กองกำลังป้องกันทางอากาศของโซเวียต
รายละเอียด ซุคฮอย ซู-11

ลูกเรือ 1 นาย
เครื่องยนต์ เครื่องยนต์ไลยูก้าเอแอล-7 เอฟ-1 ให้แรงขับเมื่อสันดาปท้าย 10,009 กิโลกรัม จำนวน 1 เครื่อง
กางปีก 8.23 เมตร
ยาว 17.37 เมตร
สูง 4.88 เมตร
พื้นที่ปีก 39.48 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 9,072 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ 12,247 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด13,608 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูงสุด 1.8 มัค ที่ระยะสูง 11000 เมตร และ 0.95 มัค ที่ระยะสูง 305 เมตร
อัตราไต่ขั้นต้น 137 เมตร/วินาที
เพดานบินใช้งาน 17,000 เมตร
อาวุธ ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศนำวิถีด้วยรังสีอินฟราเรดอาร์-98 เอแนบ 2 นัด
ดูเพิ่ม

ซุคฮอย ซู-7
ซุคฮอย ซู-9
ซุคฮอย ซู-15
แหล่งข้อมูลอื่น

โรงงานซู-11
Su-9/11
Airwar.ru