เฉิน ยฺหวิน
อาชีพในช่วงปฏิรูป > ผู้ต่อต้านการปฏิรูป

โดยหลักการแล้ว เฉินไม่ได้คัดค้านขอบเขตการปฏิรูปของเติ้ง เนื่องจากนโยบายเศรษฐกิจของจีนได้ตรึงราคาสินค้าอุปโภคบริโภคไว้เป็นเวลานานหลายทศวรรษ จนถึงจุดที่ราคาสินค้าในจีนไม่มีความสัมพันธ์ชัดเจนกับมูลค่าสัมพัทธ์ของทรัพยากร สินค้า หรือบริการอีกต่อไป เฉินคัดค้านวิธีดำเนินการปฏิรูปเมือง ผลที่ตามมาทันทีจากการปฏิรูปราคาของเติ้งคือภาวะเงินเฟ้อรุนแรงและฉับพลัน ซึ่งเป็นสิ่งที่คนรุ่นใหม่ไม่เคยประสบและสร้างความหวาดกลัวเป็นพิเศษสำหรับผู้สูงอายุที่ยังจดจำภาวะเงินเฟ้อที่ระบาดรุนแรงในช่วงปีสุดท้ายของระบอบชาตินิยมได้ การหมุนเวียนของเงินในระบบเศรษฐกิจที่เพิ่มขึ้น ร่วมกับระบบผสมที่บุคคลในตำแหน่งทางราชการหรือมีความเชื่อมโยงทางราชการมีโอกาสพิเศษในการแสวงหาผลประโยชน์จากโอกาสใหม่ในการทำกำไร ส่งเสริมให้เกิดการทุจริตในระบบราชการ เฉินยังต่อสู้กับการทุจริตและปราบปรามเจ้าหน้าที่ที่ทุจริตอย่างเข้มงวด
การตอบสนองครั้งแรกของรัฐบาลต่อภาวะเงินเฟ้อคือการออกโบนัสให้แก่พนักงานในรัฐวิสาหกิจเพื่อช่วยชดเชยการขึ้นราคา เฉินแย้งว่าหากจะมีโบนัสดังกล่าว ก็ควรถูกวัดตามผลผลิตที่เพิ่มขึ้น ในทางปฏิบัติ โบนัสจะครอบคลุมทั่วทั้งภาครัฐและมีผลทางเศรษฐกิจเช่นเดียวกับการที่รัฐบาลพิมพ์เงินเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากชาวนาจีนไม่มีสิทธิ์ได้รับโบนัสเนื่องจากพวกเขาไม่ได้เป็นพนักงานของรัฐโดยตรง ดังนั้นภาคการเกษตรของจีนที่เจริญรุ่งเรืองในช่วงแรกของการปฏิรูปจึงได้รับความเสียหายเป็นพิเศษจากภาวะเงินเฟ้อ
ทฤษฎีของเฉินคือตลาดควรมาเสริมแผนดังกล่าว ในบริบทของลัทธิเหมาหัวรุนแรง ทำให้เขาดูเหมือนเป็นผู้สนับสนุนระบอบสังคมนิยมแบบประชาธิปไตยของสังคมนิยมแบบตลาด อย่างไรก็ตาม กลับกลายเป็นว่าเฉินหมายความตามที่เขาพูดอย่างแน่นอน เขามีความกระตือรือร้นเกี่ยวกับตลาดน้อยกว่าเติ้ง เสี่ยวผิงและเพื่อนร่วมงานรุ่นน้องของเติ้งมาก แม้ว่าในคำประกาศ "ลับ" ของเขาใน ค.ศ. 1979 เฉินได้แสดงความดูถูกเหยียดหยามส่วนตัวต่อเหมาผิดปกติ แต่เขายังระบุด้วยว่าเขามีความกังวลเช่นเดียวกับประธานคนก่อนที่ว่าจีนจะละทิ้งสังคมนิยมและหันกลับไปสู่ทุนนิยม เฉินรู้สึกสงสัยเกี่ยวกับเขตเศรษฐกิจพิเศษ (SEZ) โดยมองว่าเป็นการทดลองที่ไม่ใช่สังคมนิยม และมองว่าการพัฒนาเศรษฐกิจตลาดแบบสังคมนิยมเป็นสิ่งที่ไม่เป็นไปตามหลักวิทยาศาสตร์และไม่เป็นจริง
ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 เฉินได้กลายมาเป็นบุคคลหลักในกลุ่มผู้ต่อต้านการปฏิรูปสายแข็ง เขาสนับสนุนการรณรงค์ที่เข้มแข็งในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ต่อต้าน "คนสามประเภท" ซึ่งเป็นการกวาดล้างผู้คนที่ถูกระบุว่าเป็นกลุ่มหัวรุนแรงในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรมครั้งใหญ่ เขาทำประโยชน์ร่วมกับพวกอนุรักษ์นิยมและผู้อาวุโสพรรคคนอื่น ๆ ในสมัยปฏิรูป เฉินปฏิเสธที่จะพบปะกับชาวต่างชาติ เฉินไม่เคยไปเยี่ยมชมเขตเศรษฐกิจพิเศษแห่งใหม่ ในพิธีรำลึกถึงหลี่ เซียนเนี่ยน อดีตเพื่อนร่วมงานจากระบบเศรษฐกิจ (และเช่นเดียวกับเฉิน หนึ่งในชนชั้นกรรมาชีพที่แท้จริงเพียงไม่กี่คนจากผู้นำพรรครุ่นแรก) เฉินกล่าวว่าเขาไม่ได้คัดค้านทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับเขตเศรษฐกิจพิเศษแต่อย่างใด ขณะที่เฉินกลายเป็นผู้นำทางศีลธรรมของฝ่ายค้านอนุรักษ์นิยมต่อเติ้ง เสี่ยวผิง แต่เขาก็ไม่ได้ท้าทายความเป็นผู้นำของเติ้งในฐานะหัวหน้าระบอบ[ต้องการอ้างอิง]
แม้การส่งเสริมการปฏิรูปการเมืองและเศรษฐกิจของจ้าว จื่อหยางจะทำให้จ้าวเป็นหนึ่งในคู่แข่งทางการเมืองหลักของเฉิน แต่เฉินก็เป็นหนึ่งในผู้อาวุโสของพรรคที่มีบทบาทในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 ที่จ้าวเคารพมากที่สุด ในอัตชีวประวัติของจ้าว เฉินเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสเพียงไม่กี่คนที่จ้าวกล่าวถึงเป็นประจำว่า "สหาย" ก่อนจะบังคับใช้นโยบายใหม่ จ้าวเคยมีนิสัยชอบไปเยี่ยมเฉินเพื่อขอคำแนะนำจากเฉินและพยายามที่จะได้รับการอนุมัติจากเฉิน ในกรณีที่จ้าวไม่สามารถได้รับการอนุมัติจากเฉิน จ้าวก็มักจะพยายามหันกลับไปพึ่งความโปรดปรานของเติ้ง เสี่ยวผิงเพื่อส่งเสริมการปฏิรูป