stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประวัติศาสตร์การทหารของประเทศอาเซอร์ไบจาน
การปกครองของรัสเซีย

หลังจากรัสเซียชนะในสงครามรัสเซีย-เปอร์เซีย พ.ศ. 2346 – 2356 เปอร์เซียถูกบีบให้ลงนามในสนธิสัญญากูลิสตานเมื่อ พ.ศ. 2356 ยอมรับการสูญเสียดินแดนให้รัสเซีย ตำแหน่งข่านในท้องถิ่นถูกยุบ เช่นในบากูหรือกันยา หรือยอมรับผู้ปกครองจากรัสเซีย
สงครามรัสเซีย-เปอร์เซีย พ.ศ. 2369 – 2371 ซึ่งอิหร่านเป็นฝ่ายพ่ายแพ้อีกครั้ง รัสเซียเป็นฝ่ายได้ดินแดนเพิ่มตามสนธิสัญญาเติร์กเมนชาย โดยกวายาร์เปอร์เซียยอมเสียดินแดนบริเวณเทือกเขาคอเคซัสใน พ.ศ. 2371 ผลของสนธิสัญญาทำให้เกิดแนวชายแดนปัจจุบันของอาเซอร์ไบจานและอิหร่าน สิ้นสุดการปกครองในระบบข่าน รัสเซียได้จัดตั้งจังหวัดขึ้น 2 จังหวัด ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐสมัยใหม่คือเอลิซาเวตปอลหรือกันยาทางตะวันตก และชามาคาทางตะวันออก
การปกครองของรัสเซีย > สงครามกลางเมืองรัสเซีย

เมื่อจักรวรรดิรัสเซียล่มสลายลงระหว่างสงครามกลางเมืองรัสเซีย การบริหารในบริเวณเทือกเขาคอเคซัสได้เปลี่ยนไป เริ่มจากการจัดตั้งทรานส์คอเคเซียน คอมมิชซาเรียตใน พ.ศ. 2460 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2461 ได้ประกาศจัดตั้งสหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยทรานส์คอเคเซียน โดยเป็นการสร้างสหพันธ์ร่วมกับอาร์เมเนียและสาธารณรัฐประชาธิปไตยแห่งจอร์เจีย อีกเดือนต่อมา สาธารณรัฐสหพันธ์ได้สลายตัวไป และได้ประกาศตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจานที่กันยาเมื่อ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2461 ถือว่าเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยแห่งแรกที่จัดตั้งขึ้นในโลกอิสลาม
สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจาน

สิ่งที่สำเร็จอย่างหนึ่งของสภาของสาธารณรัฐประชาธิปไตยที่ตั้งขึ้นใหม่คือการขยายสิทธิสตรี ทำให้อาเซอร์ไบจานเป็นรัฐมุสลิมรัฐแรกที่ให้ผู้หญิงมีสิทธิทางการเมืองเทียบเท่าผู้ชาย ทำให้อาเซอร์ไบจานมีสถานะในระดับเดียวกับประเทศที่พัฒนาแล้ว ความสำเร็จอีกอย่างหนึ่งคือการจัดตั้งมหาวิทยาลัยรัฐบากู ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยแบบใหม่แห่งแรกในอาเซอร์ไบจาน
ประวัติศาสตร์การทหารของกองทัพอาเซอร์ไบจานสมัยใหม่ ย้อนไปได้ถึงยุคสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจานใน พ.ศ. 2461 เมื่อมีการจัดตั้งกองทัพแห่งสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจานเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2461 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงป้องกันประเทศโดยพฤตินัยคนแรกคือ ดร.โคซรอฟ เบย์ ซุลตานอฟ เมื่อจัดตั้งกระทรวงเสร็จสิ้น พลเอกเซเมดเบย์ เมห์มันดารอฟขึ้นเป็นรัฐมนตรี และพลโทอาลี-อฆา ชิคลินสกี เป็นรัฐมนตรีช่วย เสนาธิการทหารคือพลตรี ฮาบิบ เบย์ ซาลิมอฟ (1 สิงหาคม พ.ศ. 2461 – 26 มีนาคม พ.ศ. 2461) พลโทมัมหมัด เบย์ ชุลเควิช (26 มีนาคม พ.ศ. 2461 – 10 ธันวาคม พ.ศ. 2462) และพลตรี อับดุลฮามิด เบย์ กายตาบาชิ (10 ธันวาคม พ.ศ. 2462 – 28 เมษายน พ.ศ. 2463)
บางส่วนของทหารระดับนายพลของสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจานที่ได้รับการยกย่องได้แก่
พลโทซามัด เบย์ เมห์มันดารอฟ (พ.ศ. 2398 – 2474)
พลโทอาลี-อฆา ชิคลินสกี (พ.ศ. 2408 – 2486)
นายพล ฮูเซียน ข่าน นักชิวานสกี (พ.ศ. 2406 – 2462)
พลตรี อับดุลฮามิด เบย์ กายตาบาชิ (พ.ศ. 2427 – 2463)
พลตรี ฮาบิบ เบย์ ซาลิมอฟ (พ.ศ. 2424 – 2463)
พลตรี อิบราฮิม เบย์ อูซูบอฟ (พ.ศ. 2418 – 2463)
พลตรี มูรัด กิเรย ตเลคาส (พ.ศ. 2417 – 2463)
พลตรี เอมีร์-กาซิม มีร์ซา กวายาร์ (พ.ศ. 2396 – 2463)
พลตรี มัมหมัด มีร์ซา กวายาร์ (พ.ศ. 2415 – 2463)
พลตรีอาลิยาร์-เบก เอดิการอฟ (พ.ศ. 2424 – 2463)
พลตรีดาวิด-เบก เอดิการอฟ (พ.ศ. 2524 – 2463)
พลตรีฟิริดุน-เบย์ เวซิรอฟ (พ.ศ. 2393 – 2468)
พลตรีคาลิล-เบย์ ตาลิซคานอฟ (พ.ศ. 2402 – 2463)
กองทัพแดงรุกรานอาเซอร์ไบจานเมื่อ 28 เมษายน พ.ศ. 2463 แม้ว่ากองทัพที่เพิ่งจัดตั้งขึ้นใหม่ของอาเซอร์ไบจานมีส่วนร่วมในการหยุดยั้งการปฏิวัติของชาวอาร์เมเนียที่เกิดขึ้นในคาราบาก แต่ชาวอาเซอรีไม่ยอมมอบอิสรภาพในช่วงสั้นๆระหว่าง พ.ศ. 2461 – 2463 ไปอย่างง่ายๆ ทหารราว 20,000 – 30,000 คน เสียชีวิตระหว่างการสู้รบกับรัสเซีย กองทัพอาเซอร์ไบจานถูกยุบโดยรัฐบาลบอลเชวิก นายพลประมาณ 15 – 21 คนถูกรัฐบาลบอลเชวิกสั่งประหารชีวิต
สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจาน > กองทัพเรือ

กองทัพเรือของอาเซอร์ไบจานก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2461 เมื่อจักรวรรดิรัสเซียล่มสลาย สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจานได้จ้างกัปตันที่เกษียณของรัสเซีย เรือของอาเซอร์ไบจานได้แก่เรือปืนการ์ อาร์ดาฮาน อัสตราบาด แกก-เตเป อาราก และไบลอฟ อังกฤษได้มอบเรือรบของรัสเซียในทะเลสาบแคสเปียนให้กับรัฐอาเซอร์ไบจานที่ก่อตั้งขึ้นใหม่
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน > สงครามโลกครั้งที่ 2

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 อาเซอร์ไบจานมีบทบาทสำคัญต่อนโยบายด้านพลังงานของสหภาพโซเวียต น้ำมันส่วนใหญ่ของสหภาพโซเวียตที่ใช้แนวรบด้านตะวันออกได้มาจากบากู คำสั่งจากคณะโซเวียตสูงสุดในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 มีคนงานและลูกจ้าง 500 คนของอุตสาหกรรมน้ำมันในอาเซอร์ไบจานได้รับเหรียญและรางวัล ยุทธการเอเดลวิสของเยอรมันมีเป้าหมายที่บากูเพราะมีความสำคัญต่ออุตสาหกรรมปิโตรเลียมของสหภาพโซเวียต ชาวอาเซอร์ไบจาน 800,000 คนร่วมต่อสู้กับกองทัพของสหภาพโซเวียต มีผู้เสียชีวิตราว 400,000 คน และพลตรีอาซี อัสลานอฟ ชาวอาเซอรีได้รับการยกย่องจากสหภาพโซเวียต
คนงานในอุตสาหกรรมทำงานกันวันละ 12 ชั่วโมง ไม่มีวันหยุด จนกระทั่งสงครามสิ้นสุด บากูกลายเป็นเป้าหมายหลักของฮิตเลอร์ในการรุกรานใน พ.ศ. 2485 กองทัพเยอรมันที่รุกเข้ามาในเทือกเขาคอเคซัสพ่ายแพ้และต้องยกทัพกลับ อย่างไรก็ตาม มีชาวอาเซอร์ไบจานบางส่วนเข้าร่วมกับฝ่ายเยอรมันเช่นเดียวกับคนชาติอื่นๆในบริเวณเทือกเขาคอเคซัส
สาธารณรัฐในปัจจุบัน > สงครามการาบาก

ในฤดูร้อน พ.ศ. 2535 กระทรวงป้องกันประเทศของอาเซอร์ไบจานตามคำสั่งของประธานาธิบดีในการเปลี่ยนแปลงและจัดตั้งหน่วยงานในเขตแดนของอาเซอร์ไบจาน ยื่นคำขาดให้มีการควบคุมยานพาหนะและอาวุธของกองพลไรเฟิลที่ 135 และ 139 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนกไรเฟิลที่ 295 อาเซอร์ไบจานเคยเป็นพื้นที่ของกองทัพที่ 4 ซึ่งประกอบด้วยแผนกไรเฟิล 4 แผนก และมีฐานที่มั่นทางทหารซึ่งรวมทั้งหน่วยต่อต้านขีปอาวุธและการป้องกันทางอากาศ และยังเป็นที่ตั้งของหน่วยคลังสรรพาวุธทางด้านปืนใหญ่และขีปนาวุธที่ 49 ของสหพันธรัฐรัสเซีย ซึ่งมีกระสุนจำนวนมาก การถ่ายโอนทรัพย์สินของกองทัพที่ 4 (ยกเว้นส่วนที่เป็นกรรมสิทธิ์ของหน่วยปืนไรเฟิลที่ 366 ของแผนกที่ 23 ที่ถูกยึดโดยกองทัพอาร์เมเนียใน พ.ศ. 2535 ระหว่างการถอนตัวออกจากสเตปานาเกิร์ต) และหน่วยคลังแสงที่ 49 เสร็จสิ้นใน พ.ศ. 2535 ช่วงสิ้นปี พ.ศ. 2535 อาเซอร์ไบจานได้รับอาวุธยุทโธปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับหน่วยปืนไรเฟิล รวมทั้งเครื่องบินรบ 50 ลำจากกองทัพอากาศและกองทัพเรือที่ 19
กองทัพอาเซอร์ไบจานพบกับความพ่ายแพ้ในการสู้รบกับกองทัพอาร์เมเนียระหว่าง พ.ศ. 2535 – 2537 ในสงครามนากอร์โน-การาบาก ทำให้สูญเสียการควบคุมดินแดนนากอร์โน-การาบาก และดินแดนรอบๆเรยอน คิดเป็น 16% ของเขตแดนอาเซอร์ไบจาน แหล่งข่าวของอาเซอร์ไบจานอ้างว่าชัยชนะของอาร์เมเนียเป็นเพราะได้รับความช่วยเหลือทางการทหารจากรัสเซียและชาวอาร์เมเนียพลัดถิ่น ในขณะที่อาร์เมเนียปฏิเสธ กล่าวว่ารัสเซียสนับสนุนทั้งอาเซอร์ไบจานและอาร์เมเนียเท่าเทียมกัน ระหว่างสงคราม กองทัพอาเซอร์ไบจานได้รับความช่วยเหลือจากที่ปรึกษาทางทหารจากตุรกี รัสเซีย ยูเครน เชเชน และอัฟกัน แต่ก็ยังพ่ายแพ้
สาธารณรัฐในปัจจุบัน > ศตวรรษที่ 21

กองทัพอาเซอร์ไบจานได้จัดตั้งขึ้นอีกครั้งตามกฎหมายแห่งสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจานเมื่อ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2534 ในช่วงแรก อาวุธยุทโธปกรณ์ได้มาจากกองทัพที่ 4 ของสหภาพโซเวียต โดยกองทัพแบ่งเป็น กองทัพบก กองทัพอากาศและป้องกันทางอากาศ และกองทัพเรือ นอกจากนั้น ยังมีหน่วยงานของรัฐบาลที่เป็นหน่วยงานคล้ายทหารและสามารถช่วยในการป้องกันรัฐได้ถ้าจำเป็น กองกำลังภายในอาเซอร์ไบจานของกระทรวงกิจการภายใน กองกำลังของหน่วยป้องกันชายแดน รวมทั้งการ์ดป้องกันชายฝั่ง การ์ดแห่งชาติอาเซอร์ไบจานเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพอาเซอร์ไบจาน และเป็นหน่วยงานกึ่งอิสระในแผนกป้องกันอาเซอร์ไบจาน
ตั้งแต่สหภาพโซเวียตล่มสลาย อาเซอร์ไบจานพยายามพัฒนากองทัพให้เป็นกองทัพที่มืออาชีพ มีการฝึกฝนที่ดี และเคลื่อนที่เร็ว ตั้งแต่ พ.ศ. 2548 อาเซอร์ไบจานเพิ่มงบประมาณกองทัพจนเป็น 2.46 พันล้านเหรียญสหรัฐใน พ.ศ. 2552 ตามสถิติใน พ.ศ. 2551 ประเทศมีรถถัง 600 คัน รถยานเกราะ 900 คัน และระบบปืนใหญ่มากกว่า 720 ระบบ กองทัพอากาศมีอากาศยาน 106 ลำ และเฮลิคอปเตอร์ 35 ลำ
อาเซอร์ไบจานมีอุตสาหกรรมทหารเป็นของตนเอง มีโรงงานผลิตอาวุธขนาดเล็กและอากาศยานทางทหาร และหวังที่จะพัฒนาไปผลิตอุปกรณ์ทางทหารอย่างอื่นได้
อาเซอร์ไบจานเข้าร่วมกองกำลังนานาชาติระหว่างสงครามอิรัก และระหว่าง พ.ศ. 2549 – 2551 ได้ส่งทหารไปยังภาคเหนือของอิรัก ประกอบไปด้วยทหาร 250 นาย ได้ส่งทหาร 100 นายเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เพื่อเสริมกับทหารอีก 150 คน โดยเป็นการให้ความปลอดภัยแก่ชาวเติร์กเมนและสถานที่ทางศาสนาในท้องถิ่น ทหารจากอาเซอร์ไบจานเข้าร่วมกับปฏิบัติการกองกำลังช่วยรักษาความปลอดภัยภายในที่นำโดยนาโตในประเทศอัฟกานิสถาน
แหล่งข้อมูลอื่น

บริเวณทรานส์คอเคเซีย อัลบาเนียในเทือกเขาคอเคซัส (แสดงด้วยเส้นประสีแดง)ชาวอัลบาเนียในเทือกเขาคอเคซัสส่วนใหญ่อยู่ในดินแดนที่เป็นประเทศอาเซอร์ไบจานในปัจจุบัน
บริเวณเทือกเขาคอเคซัสหลังจากสิ้นสุดสงครามอาหรับ-คาซาร์ครั้งที่ 2 ผลของสงครามทำให้มีระบบกาหลิบปกครองอาเซอร์ไบจาน
การสู้รบระหว่างทหารของราชวงศ์ซาฟาวิดกับชีร์วานชาห์ระหว่างการรุกรานของราชวงศ์ซาฟาวิดเมื่อ พ.ศ. 2044
ยุทธการกันยาเป็นการรบที่เกิดขึ้นในสงครามรัสเซีย-เปอร์เซีย พ.ศ. 2469 - 2471
ทหารจากกองทัพสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจานที่ตั้งขึ้นใหม่ใน พ.ศ. 2461
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2463 กองทัพโซเวียตรุกรานอาเซอร์ไบจาน นำไปสู่การล่มสลายของสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน
ใน พ.ศ. 2485 นาซีเยอรมันเปิดศึกยุทธการเอเดลเวส เพื่อยึดเทือกเขาคอเคซัสและอุตสาหกรรมปิโตรเลียมในอาเซอร์ไบจาน
ทหารอาเซอร์ไบจานระหว่างสงครามนากอร์โน-การาบาก พ.ศ. 2535
สถานการณ์ทางการทหารของนากอร์โน-การาบากในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2559
ทหารจากกองกำลังรักษาสันติภาพอาเซอร์ไบจานที่ฐานทัพอากาศอัลอาซัดในสงครามอิรัก.
เทศบาลปอยเปต

สำหรับเมือง ดูที่ ปอยเปต
| เทศบาลปอยเปต ក្រុងប៉ោយប៉ែត |
| --- | --- |
เทศบาล
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: บันทายมีชัย
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Keat Hul
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด: 98,934 คน
 • ความหนาแน่น: 396.7 คน/ตร.กม. (1,027 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+07:00 (ICT)
เทศบาลปอยเปต (เขมร: ក្រុងប៉ោយប៉ែត;  [kroŋ paojpaet], กรุงปอยเปต) เป็นเทศบาลระดับอำเภอทางตะวันตกของจังหวัดบันทายมีชัยทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา
การปกครอง

เทศบาลปอยเปต แบ่งย่อยออกเป็น 3 แขวง (สังกัด) และแบ่งย่อยอีกเป็น 26 หมู่บ้าน
| ชื่อ | อักษรเขมร | เขตการปกครองรอง |
| --- | --- | --- |
| นิมิต | និមិត្ត | 15 หมู่บ้าน: Nimit 1, Nimit 2, Nimit 3, Nimit 4, Ou Chrov, Dong Aranh, Soriya, Nimit Thmey, Thma Sen, Kon Damrei, Kop Thum, Anlong Svay, Raksmey Sereypheap, Raksmey Samaki, Soksan |
| ปอยเปต | ប៉ោយប៉ែត | 6 หมู่บ้าน: Kbal Spean, Palilai, Tuol Pongro, Prey Kob, Tuol Prasat, Pracheathoam |
| พสาร์กันดาล | ផ្សារកណ្ដាល | 5 หมู่บ้าน: Kilo Lekh Buon, Andoung Thma Meas, Stueng Bat, Ou Neang, Oruessei |
ประมาณ อดิเรกสาร

| พลเอกประมาณ อดิเรกสารม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว., จ.ภ., ภ.ป.ร.3 |
| --- | --- |


รองนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 14 มีนาคม – 12 มกราคม พ.ศ. 2519 (61 วัน)
นายกรัฐมนตรี: หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
ก่อนหน้า: เสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์
ถัดไป: ทวิช กลิ่นประทุม
ดำรงตำแหน่ง 20 เมษายน – 23 กันยายน พ.ศ. 2519 (156 วัน)
นายกรัฐมนตรี: หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
ก่อนหน้า: บุญเท่ง ทองสวัสดิ์
ถัดไป: เสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์
ดำรงตำแหน่ง 25 กันยายน – 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 (11 วัน)
นายกรัฐมนตรี: หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
ก่อนหน้า: ทวี จุลละทรัพย์
ถัดไป: เสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์
ดำรงตำแหน่ง 3 มีนาคม พ.ศ. 2523 – 19 มีนาคม พ.ศ. 2526 (3 ปี 16 วัน)
นายกรัฐมนตรี: เปรม ติณสูลานนท์
ก่อนหน้า: ทวี จุลละทรัพย์ เสริม ณ นคร เล็ก แนวมาลี สมภพ โหตระกิตย์
ถัดไป: ประจวบ สุนทรางกูร บุญเท่ง ทองสวัสดิ์ พิชัย รัตตกุล สนธิ บุณยะชัย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 9 สิงหาคม พ.ศ. 2531 – 9 มกราคม พ.ศ. 2533 (1 ปี 153 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ชาติชาย ชุณหะวัณ
ก่อนหน้า: ประจวบ สุนทรางกูร
ถัดไป: บรรหาร ศิลปอาชา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 17 มีนาคม พ.ศ. 2518 – 12 มกราคม พ.ศ. 2519 (301 วัน)
นายกรัฐมนตรี: หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
ก่อนหน้า: ทวิช เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา
ถัดไป: กฤษณ์ สีวะรา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ 
ดำรงตำแหน่ง 20 เมษายน – 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 (169 วัน)
นายกรัฐมนตรี: หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
ก่อนหน้า: ทวิช กลิ่นประทุม
ถัดไป: อินทรีย์ จันทรสถิตย์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ดำรงตำแหน่ง 31 มีนาคม – 16 กันยายน พ.ศ. 2500 (169 วัน)
นายกรัฐมนตรี: แปลก พิบูลสงคราม
ก่อนหน้า: บัญญัติ เทพหัสดิน ณ อยุธยา
ถัดไป: หลวงสวัสดิ์กลยุทธ (สวัสดิ์ ไกรฤกษ์)
ดำรงตำแหน่ง 9 มกราคม พ.ศ. 2533 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2533 (334 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ชาติชาย ชุณหะวัณ
ก่อนหน้า: บรรหาร ศิลปอาชา
ถัดไป: ประมวล สภาวสุ
ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร
ดำรงตำแหน่ง 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 – 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2529
นายกรัฐมนตรี: เปรม ติณสูลานนท์
ก่อนหน้า: หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
ถัดไป: ชวลิต ยงใจยุทธ
ดำรงตำแหน่ง 30 ตุลาคม พ.ศ. 2535 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2537
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
ก่อนหน้า: ชวลิต ยงใจยุทธ
ถัดไป: บรรหาร ศิลปอาชา
หัวหน้าพรรคชาติไทย
ดำรงตำแหน่ง 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 – 24 มิถุนายน พ.ศ. 2529
ก่อนหน้า: ก่อตั้งพรรค
ถัดไป: กอร์ปศักดิ์ สภาวสุ (รักษาการหัวหน้าพรรคชาติไทย)
ดำรงตำแหน่ง 30 ตุลาคม พ.ศ. 2535 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2537
ก่อนหน้า: สมบุญ ระหงษ์
ถัดไป: บรรหาร ศิลปอาชา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 31 ธันวาคม พ.ศ. 2456 อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 20 สิงหาคม พ.ศ. 2553 (96 ปี 232 วัน) โรงพยาบาลวิชัยยุทธ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: พรรคชาติไทย (2517–2539)
คู่สมรส: ท่านผู้หญิงเจริญ อดิเรกสาร (ชุณหะวัณ)
บุตร: 3 คน
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
ยศ:  พลเอก    พลตำรวจเอก    นายกองใหญ่

พลเอก พลตำรวจเอก ประมาณ อดิเรกสาร (31 ธันวาคม พ.ศ. 2456 – 20 สิงหาคม พ.ศ. 2553) เป็นตำรวจและนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย กระทรวงอุตสาหกรรม กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคชาติไทย
ประวัติ

ประมาณ อดิเรกสาร เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2456 ที่ตำบลแก่งคอย อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี เป็นบุตรของนายเน้ย และนางจี้ อดิเรกสาร มีพี่น้อง คือ
คุณหญิงสอาด ปุณณกันต์ (2449-2525)
นางสาวตวงพร อดิเรกสาร (ถึงแก่กรรมเมื่อ 2546)
พลเอก ประมาณ  อดิเรกสาร
ประมาณ อดิเรกสาร จบการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ และโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รับราชการเป็นนายทหารปืนใหญ่ กองทัพบก ลพบุรี  ยศสูงสุดเป็นพลตรี เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการองค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ในปี พ.ศ. 2494 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย รัฐมนตรีช่วยว่าการและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ระหว่าง พ.ศ. 2494-2500 ในคณะรัฐมนตรีซึ่งมีจอมพล แปลก พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี พ้นจากตำแหน่งจากการรัฐประหาร 16 กันยายน พ.ศ. 2500 นำโดยจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์
พล.ต. ประมาณ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 เป็นรองนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2519 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากนายกรัฐมนตรีลาออก และได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ อีกสมัยหนึ่ง แต่ดำรงตำแหน่งเพียง 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากการรัฐประหารของพล.ร.อ. สงัด ชลออยู่
ในปี พ.ศ. 2523 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพล.อ. เปรม ติณสูลานนท์
พล.ต. ประมาณ ได้รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศเป็น พลตำรวจเอก เป็นกรณีพิเศษเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ขณะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย  จนกระทั่งวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2533 พล.ต. ประมาณได้รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศ พลเอก เป็นกรณีพิเศษ
ในปี พ.ศ. 2533 เขาได้สลับไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม สลับกับนายบรรหาร ศิลปอาชา และในรัฐบาลต่อมาของพล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
พล.อ. ประมาณ อดิเรกสาร สมรสกับท่านผู้หญิงเจริญ อดิเรกสาร (ชุณหะวัณ) พี่สาวของพล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ มีบุตรชายรวมกัน 3 คน คือ
นายปองพล อดิเรกสาร
นายยงยศ อดิเรกสาร
นายวีระพล อดิเรกสาร
การเมือง > ประวัติการลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 จังหวัดสระบุรี
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 จังหวัดสระบุรี สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 จังหวัดสระบุรี สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา → พรรคชาติสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 จังหวัดสระบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 จังหวัดสระบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 จังหวัดสระบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดสระบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดสระบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดสระบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดสระบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดสระบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดสระบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
งานอุตสาหกรรม

พล.อ. ประมาณ อดิเรกสาร เป็นผู้บุกเบิกวงการอุตสาหกรรม ด้านอุตสาหกรรมสิ่งทอของไทย และเคยได้รับการเลือกตั้งให้เป็นนายกสมาคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ปัจจุบันคือ สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย)
ถึงแก่อสัญกรรม

พล.อ. ประมาณ อดิเรกสาร ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ด้วยโรคหัวใจล้มเหลวและอาการไตวาย ที่โรงพยาบาลวิชัยยุทธ สิริอายุได้ 96 ปี 232 วัน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
รางวัลและเกียรติยศ

พลเอก พลตำรวจเอก ประมาณ อดิเรกสาร ได้รับพระราชทานยศนายกองใหญ่แห่งกองอาสารักษาดินแดนเป็น พลเอก พลตำรวจเอก นายกองใหญ่ ประมาณ อดิเรกสาร เมื่อ พ.ศ. 2531
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พล.อ. ประมาณ อดิเรกสาร ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2518 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2497 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2525 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2532 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ
พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามอินโดจีน (ช.ส.)
พ.ศ. 2508 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ส.)
พ.ศ. 2518 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 1 (ส.ช.)
พ.ศ. 2477 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ร.)
พ.ศ. 2490 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2497 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญพระราชพิธีบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พ.ศ. 2500 –  เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

เกาหลีใต้ :
พ.ศ. 2524 –  เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งการทูต ชั้นที่ 1 เหรียญกวางหวา
ญี่ปุ่น :
พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 1 เคียวกุจิสึ ไดจูโช
โคลสยัวร์อายส์

| โคลสยัวร์อายส์ |
| --- | --- |
ฉายา: CYE
ที่เกิด: โซล, เกาหลีใต้
แนวเพลง: เคป็อป
ช่วงปี: 2025–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Uncore

สมาชิก:  จอน มิน-วุค  ม่า จิงเซียง  จาง ยอ-จุน  คิม ซอง-มิน  ซง ซึง-โฮ  เคนชิน  ซอ คยอง-แบ 
โคลสยัวร์อายส์ (เกาหลี: 클로즈 유어 아이즈; อาร์อาร์: Keullojeu yueo aijeu) เป็นวงบอยกรุ๊ปจากเกาหลีใต้ที่กำลังจะเดบิวต์ ซึ่งก่อตั้งผ่านรายการเรียลลิตี้ โปรเจกต์ 7 ทางเจทีบีซีและอยู่ภายใต้การดูแลของอังการ์ วงนี้ประกอบด้วยสมาชิกทั้งหมด 7 คน ได้แก่ จอน มิน-อุค, หม่า จิงเซียง, ชัง ยอ-จุน, คิม ซ็อง-มิน, ซง ซึง-โฮ, เคนชิน, และ ซอ คย็อง-แพ พวกเขาจะเดบิวต์ในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2025 ด้วยอีพีชุด Eternalt
ประวัติ > ค.ศ. 2025: เดบิวต์กับ Eternalt

เมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2025 ได้มีการเปิดเผยว่าพวกเขาได้ทำการถ่ายภาพแฟชั่นครั้งแรกกับ Cosmopolitan Korea ซึ่งยืนยันการเดบิวต์ในเดือนเมษายน ซึ่งภายหลังได้รับการยืนยันจากเจทีบีซี
เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2025 ได้ประกาศว่าพวกเขาจะทำการเดบิวต์อย่างเป็นทางการในวันที่ 2 เมษายน ด้วยอีพีแรกชื่อ Eternalt
ผลงานเพลง > อีพี

| ชื่อ | รายละเอียด | ตำแหน่งในชาร์ต> เกาหลี | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| Eternalt |  วางจำหน่าย: 2 เมษายน ค.ศ. 2025  สังกัด: Uncore  รูปแบบ: ซีดี, ดาวน์โหลดดิจิทัล, สตรีมมิง | รอประกาศ | รอประกาศ |
สุจินดา คราประยูร

| สุจินดา คราประยูรม> ป.ช. ม.ว.ม. ท.จ.ว. ร.จ.ม. ภ.ป.ร. ๓ |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีไทย คนที่ 19
ดำรงตำแหน่ง 7 เมษายน – 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2535  (1 เดือน 17 วัน)
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
รอง: มีชัย ฤชุพันธุ์ ณรงค์ วงศ์วรรณ สมบุญ ระหงษ์ มนตรี พงษ์พานิช สมัคร สุนทรเวช
ก่อนหน้า: อานันท์ ปันยารชุน
ถัดไป: มีชัย ฤชุพันธุ์  (รักษาการ)
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 17 เมษายน – 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2535  (1 เดือน 7 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ตนเอง
ก่อนหน้า: ประพัฒน์ กฤษณจันทร์
ถัดไป: บรรจบ บุนนาค
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2534 – 6 เมษายน พ.ศ. 2535  (7 เดือน 23 วัน)
ก่อนหน้า: พลเอก สุนทร คงสมพงษ์
ถัดไป: พลอากาศเอก เกษตร โรจนนิล
ผู้บัญชาการทหารบก
ดำรงตำแหน่ง 29 มีนาคม พ.ศ. 2533 – 6 เมษายน พ.ศ. 2535  (2 ปี 8 วัน)
ก่อนหน้า: พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ
ถัดไป: พลเอก อิสระพงศ์ หนุนภักดี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 6 สิงหาคม พ.ศ. 2476 (91 ปี) อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี กรุงเทพพระมหานคร ประเทศสยาม
คู่สมรส: วรรณี หนุนภักดี (เสียชีวิต)
บุตร: 2 คน
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: กองทัพบกไทย กองบัญชาการทหารสูงสุด
ประจำการ: พ.ศ. 2501–2535
ยศ:  พลเอก  พลเรือเอก  พลอากาศเอก
บังคับบัญชา: ผู้บัญชาการทหารบก ผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ผ่านศึก: สงครามเวียดนาม
รางวัล: เหรียญชัยสมรภูมิ การรบ ณ สาธารณรัฐเวียดนาม เหรียญพิทักษ์เสรีชน เหรียญราชการชายแดน

พลเอก สุจินดา คราประยูร ม.ป.ช. ม.ว.ม. ท.จ.ว. ภ.ป.ร. ๓ (เกิด 6 สิงหาคม พ.ศ. 2476) เป็นนายทหารและนักการเมืองชาวไทย นายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 19 และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ผู้บัญชาการทหารบก และผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ประวัติ

สุจินดา คราประยูร เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2476 ที่ตำบลบ้านช่างหล่อ อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี เป็นบุตรคนเล็กของจวง กับสมพงษ์ คราประยูร มีพี่สาวสองคน โดยครอบครัวเป็นข้าราชการกรมรถไฟ สมรสกับคุณหญิงวรรณี คราประยูร (สกุลเดิม หนุนภักดี) มีบุตรด้วยกัน 2 คน ได้แก่พลเอก เจิดวุธ คราประยูร ที่ปรึกษาพิเศษ กองบัญชาการกองทัพไทย และ เจนวิทย์ คราประยูร ผู้จัดการทั่วไป บริษัท ทรู อินเทอร์เน็ต ดาต้า เซ็นเตอร์ จำกัด
การศึกษา

สุจินดาเข้ารับการศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนปิยะวิทยา แล้วเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนทวีธาภิเศก หลังจากนั้นเข้าศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมปีที่ 4 – 5 ที่จังหวัดหนองคาย เนื่องจากเป็นช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง จึงต้องย้ายไปอยู่กับญาติผู้ใหญ่ที่จังหวัดหนองคาย ต่อมาได้กลับเข้ามาศึกษาต่อในกรุงเทพมหานครจนจบการศึกษาชั้นมัธยมปีที่ 6 ที่โรงเรียนวัดราชบพิธ แล้วได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนอำนวยศิลป์จนจบมัธยมปีที่ 8 สอบเข้าเรียนเตรียมแพทย์ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เรียนได้เพียงปีเดียวก็ไปสอบเข้าโรงเรียนเตรียมทหารและเข้าเรียนต่อโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 5 มีเพื่อนร่วมรุ่นได้แก่ อิสระพงศ์ หนุนภักดี, ณรงค์ กิตติขจร และศัลย์ ศรีเพ็ญ หลักสูตรเวสท์ปอยต์ รุ่นที่ 5 ตามลำดับ ต่อมาได้ศึกษาต่อจนจบหลักสูตรผู้บังคับกองพันทหารปืนใหญ่จากฟอร์ทซิลส์ (Fort Sill’s) รัฐโอคลาโฮม่า (Oklahoma) ประเทศสหรัฐ สำเร็จหลักสูตรเสนาธิการทหารบกรุ่นที่ 44 เป็นอันดับที่ 1 สำเร็จการศึกษาหลักสูตรเสนาธิการทหารบกสหรัฐจากฟอร์ดลีเวนเวิร์ธ (Fort Leavenworth)
รับราชการทหาร

สุจินดาเริ่มเข้ารับราชการทหารตั้งแต่ปี พ.ศ. 2496 ได้รับพระราชทานยศ "ว่าที่ร้อยตรี " เมื่อวันที่ 25 มกราคม 2501 ดำรงตำแหน่งผู้บังคับกองร้อย กองพันทหารปืนใหญ่ที่ 21 และก้าวหน้าในหน้าที่ราชการในตำแหน่งอาจารย์โรงเรียนเสนาธิการทหารบก เจ้ากรมยุทธการทหารบก ผู้ช่วยเสนาธิการทหารบกฝ่ายยุทธการ รองเสนาธิการ ทหารบก ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก รองผู้บัญชาการทหารบก และวันที่ 29 เมษายน 2533 ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบก จนเมื่อถึงวันที่ 1 ตุลาคม 2534 จึงได้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดอีกตำแหน่งหนึ่ง ต่อจากพลเอก สุนทร คงสมพงษ์ ที่เกษียณอายุราชการ
ยศทางทหาร

25 มกราคม พ.ศ. 2501 ยศ "ว่าที่ร้อยตรี "
2 มกราคม พ.ศ. 2502 ยศ "ร้อยตรี"
1 ตุลาคม พ.ศ. 2505 ยศ "ร้อยเอก"
1 ตุลาคม พ.ศ. 2510 ยศ "พันตรี"
1 ตุลาคม พ.ศ. 2518 ยศ "พันเอก"
1 ตุลาคม พ.ศ. 2524 ยศ "พลตรี"
1 ตุลาคม พ.ศ. 2530 ยศ "พลเอก"
16 เมษายน พ.ศ. 2534  ยศ "พลเรือเอก"เเละ"พลอากาศเอก"
ประวัติการเข้ารับราชการ

พ.ศ. 2501 ประจำกองร้อย กรมนักเรียนโรงเรียนทหารปืนใหญ่ ศูนย์การทหารปืนใหญ่ต่อมารักษาราชการ ผู้ช่วยนายทหารฝ่ายยุทธการและการฝึก กองบังคับการทหารปืนใหญ่ กองพลที่ 4
พ.ศ. 2502 รักษาราชการนายทหารสื่อสาร กองพันทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยานที่ 1 และรับพระราชทานยศ"ร้อยตรี"
พ.ศ. 2503 รักษาราชการผู้บังคับกองร้อยบังคับการและบริการกองพันทหารปืนใหญ่ที่ 21
พ.ศ. 2504 รับพระราชทานยศ"ร้อยโท"
พ.ศ. 2505 ผู้บังคับกองร้อยปืนใหญ่ กองพันทหารปืนใหญ่ที่ 21 และรับพระราชทานยศ"ร้อยเอก"
พ.ศ. 2507 ครูกองการศึกษา โรงเรียนทหารปืนใหญ่ ศูนย์การทหารปืนใหญ่
พ.ศ. 2510 รักษาราชการอาจารย์โรงเรียนเสนาธิการทหารบก และรับพระราชทานยศ"พันตรี"
พ.ศ. 2513 หัวหน้าฝ่ายยุทธการกองพลทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน
พ.ศ. 2514 รองผู้ช่วยทูตทหารบก ประจำสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงวอชิงตัน และรับพระราชทานยศ"พันโท"
พ.ศ. 2517 หัวหน้าแผนกกรมข่าวทหารบก
พ.ศ. 2518 รักษาราชการนายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำกรมข่าวทหารบกและรับพระราชทานยศ"พันเอก"
พ.ศ. 2522 หัวหน้ากอง กรมข่าวทหารบก
พ.ศ. 2524 รองเจ้ากรมยุทธการทหารบก
พ.ศ. 2525 เจ้ากรมยุทธการทหารบก และรับพระราชทานยศ"พลตรี"
พ.ศ. 2528 ผู้ช่วยเสนาธิการทหารบก ฝ่ายยุทธการ และรับพระราชทานยศ"พลโท"
พ.ศ. 2529 รองเสนาธิการทหารบก
พ.ศ. 2530 ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก และรับพระราชทานยศ"พลเอก"
พ.ศ. 2532 รองผู้บัญชาการทหารบก
พ.ศ. 2533 ผู้บัญชาการทหารบก
พ.ศ. 2534 ผู้บัญชาการทหารสูงสุด