stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น
ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในประเทศไทย

ในปี พ.ศ. 2542 ประเทศไทยมีจำนวนชนิดพรรณพืชต่างถิ่น 915 ชนิด แต่ในปัจจุบันมีพรรณพืชต่างถิ่นอีกหลายชนิดที่พบใหม่ โดยในปี พ.ศ. 2547 พบว่า มีจำนวน 1,763 ชนิด และจำนวนชนิดพันธุ์พืชต่างถิ่นที่คาดว่าเป็นชนิดพันธุ์พืชต่างถิ่นรุกราน มีจำนวน 14 ชนิด โดยหลายชนิดเริ่มเข้ามามีบทบาทต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพถิ่นที่อยู่ และชนิดพันธุ์ท้องถิ่นเป็นอย่างมาก เช่น ไมยราบยักษ์ บัวตอง และ ธูปฤๅษี เป็นต้น
ข้อมูลชนิดและจำนวนสัตว์ต่างถิ่น 4 กลุ่ม คือ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (Mammals) นก (Birds) สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก (Amphibians) และสัตว์เลื้อยคลาน (Reptiles) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2547 ที่มีการนำเข้าและส่งออกในประเทศไทยและจัดอยู่ในอนุสัญญา CITES พบว่า ประเทศไทยมีการนำเข้าสัตว์ต่างถิ่นทั้งหมด 258 ชนิด จำนวนทั้งสิ้น 25,004 ตัว และมีการส่งออกสัตว์ต่างถิ่น (โดยรวมทั้งชนิดสัตว์ที่มีประเทศไทยเป็นถิ่นกำเนิด และประเทศไทยเป็นประเทศทางผ่านของสัตว์ต่างถิ่น) ทั้งหมด 108 ชนิด จำนวนทั้งสิ้น 64,848 ตัว และเมื่อนำสัตว์ต่างถิ่นที่มีการส่งออก หักออกจากจำนวนสัตว์ต่างถิ่นที่มีการนำเข้าในประเทศแล้ว พบว่า มีจำนวนสัตว์ต่างถิ่นคงเหลือในประเทศเป็นจำนวนมาก ส่งผลให้สัตว์ต่างถิ่นมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นจากการขยายพันธุ์ และมีแนวโน้มการนำเข้าในประเทศมากขึ้น เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ซื้อ หรือผู้ที่ต้องการนำไปเลี้ยงที่มีเพิ่มจำนวนมากขึ้นนั่นเอง
ข้อมูลชนิดของแมลงต่างถิ่น (Alien species) และแมลงต่างถิ่นรุกราน (Invasive species) ที่พบในประเทศไทย พบแมลงต่างถิ่นจำนวนทั้งสิ้น 66 ชนิด ใน 7 อันดับ (ประกอบด้วย Coleoptera, Diptera, Hemiptera, Homoptera, Hymenoptera, Lepidoptera และ Thysanoptera) และจัดเป็นแมลงต่างถิ่นรุกราน จำนวน 29 ชนิด ในทั้ง 7 อันดับ
แมลงต่างถิ่นที่ได้มีการนำเข้ามาในประเทศไทยตั้งแต่ปี 2547 ถึง 2549 มีแนวโน้มของจำนวนตัวและจำนวนชนิดค่อนข้างมาก โดยพบว่าแมลงที่นำเข้ามาส่วนใหญ่เป็นพวกกลุ่มผีเสื้อ (Butterflies) และกลุ่มด้วง (Beetles) พบทั้งหมด 47 ชนิด 5,790 ตัว
สัตว์น้ำต่างถิ่นในประเทศไทย ได้มีการนำเข้ามาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา คือ ปลาเงินปลาทอง (Carassius auratus) เพื่อใช้เพาะเลี้ยงเป็นอาหารและสัตว์น้ำสวยงาม ปัจจุบันพบว่ามีสัตว์น้ำต่างถิ่นในประเทศไทยมากกว่า 1,100 ชนิด จากประเทศต่าง ๆ เช่น ปลา ประมาณ 1,000 ชนิด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ประมาณ 50 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน ประมาณ 50 ชนิด หอย 3 ชนิด กุ้ง ปู 8 ชนิด
บทความหลัก: สัตว์น้ำ § สัตว์น้ำต่างถิ่น
ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกราน

ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกราน (Invasive alien species) หมายถึง ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น (alien species)ที่เกิดขึ้นในที่ที่แตกต่างจากพื้นที่การแพร่กระจายตามธรรมชาติ ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นบางชนิดแพร่ระบาดจนกลายเป็นรุกราน (invasive alien species) หมายถึงว่า ชนิดพันธุ์นั้นคุกคามระบบนิเวศ แหล่งที่อยู่อาศัย หรือชนิดพันธุ์อื่น ๆ มีหลายปัจจัยที่มีผลเกื้อหนุนให้ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นตั้งรกรากและรุกรานในที่สุด เป็นที่ทราบกันว่า อิทธิพลทางกายภาพและทางเคมีที่มนุษย์ มีต่อระบบนิเวศได้เพิ่มโอกาสให้ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น กลายเป็นชนิดพันธุ์ที่แพร่ระบาดและรุกราน
แหล่งข้อมูลอื่น

สัตว์เลี้ยงต่างถิ่นที่ซื้อขายในประเทศไทย ปี 2549 เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชนิดพันธุ์สัตว์ต่างถิ่นที่นำเข้า ส่งออกของประเทศไทยในอนุสัญญาไซเตส ปี 2533-2547 เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สัตว์น้ำต่างถิ่นในประเทศไทย เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สัตว์น้ำต่างถิ่นในธรรมชาติในประเทศไทย เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แมลงต่างถิ่นในประเทศไทย เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สัตว์เลี้ยงต่างถิ่นในจตุจักร เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พรรณไม้น้ำต่างถิ่นในประเทศไทย เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"พืชต่างถิ่นในจตุจักร" (PDF). จตุจักร กรุงเทพมหานคร: สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิงแวดล้อม. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 29 กรกฎาคม 2550.
ชม นิมล

| ชม นิมล |
| --- | --- |
ชม นิมล ในประเทศเนเธอร์แลนด์ ปี พ.ศ. 2551
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา
แนวเพลง: ร็อก, อินดี้, เซิร์ฟ, ไซเคดิลิก
อาชีพ: นักร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2544 — ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: M80 Music เบิร์ดแมน เรียลเวิลด์

สมาชิก: Dengue Fever
ชม นิมล (อังกฤษ: Chhom Nimol) นักร้องนำในวงแด็งก์ฟีเวอร์ ซึ่งเป็นวงร็อกอเมริกันที่ใช้ภาษาเขมรเป็นภาษาหลักในการร้อง ซึ่งในวงของเธอมีเธอเป็นชาวเขมรเพียงคนเดียวในวง ส่วนคนอื่นในวงเป็นชาวอเมริกัน แต่อุปสรรคที่สำคัญคือ เธอไม่สันทัดในการใช้ภาษาอังกฤษ และเธอก็เริ่มเรียนรู้ต่อไป
ประวัติ

ชม นิมล เป็นชาวพนมเปญ ประเทศกัมพูชา เธอมีชื่อเสียงจากการเป็นนักร้องคาราโอเกะในกัมพูชา แต่ต่อมาเธอได้อพยพเข้าสู่ลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เพื่อทำงานในไนท์คลับในย่านลิตเติลพนมเปญ เพื่อนำรายได้ส่งไปยังครอบครัวที่ประเทศกัมพูชา ต่อมาอีธาน และแซ็ก ฮอล์ตซ์แมน สองพี่น้องซึ่งได้ท่องเที่ยวในประเทศกัมพูชา และเกิดแรงบันดาลใจในการตั้งวงร็อกที่ใช้ภาษาเขมรในการร้อง ต่อมาพวกเขาได้พบกับชม นิมล ในไนท์คลับแห่งหนึ่งในย่านลิตเติลพนมเปญ พวกเขาจึงได้รวบรวมคนเพื่อจัดตั้งวงแด็งก์ฟีเวอร์ขึ้น โดยผลงานชิ้นแรกของพวกเขา ได้นำเนื้อเพลงของนักร้องกัมพูชาในอดีตนำมาร้องใหม่ เช่น สิน สีสมุต, พัน รอน และรส สะเร็ยโสเทีย โดยใช้เนื้อร้องเดิมทั้งหมด โดยฮอล์ตซ์แมนเป็นผู้เรียบเรียงเนื้อร้องเป็นภาษาอังกฤษ
ปัจจุบันเธอและสมาชิกในวง ได้ออกอัลบั้มมาแล้วทั้งหมด  6 อัลบั้ม ซึ่งบางเพลงของพวกเขาได้รับการซื้อลิขสิทธิ์เพื่อใช้ประกอบในภาพยนตร์และซีรีส์อเมริกัน อย่าง City of Ghosts, Trueblood, Weeds, Broken Flowers
อัลบั้ม

Dengue Fever (2003)
Dengue Fever EP (อีพี, 2005)
Escape from Dragon House (2005)
Sip Off the Mekong (อีพี, 2006)
Venus On Earth (2008)
Sleepwalking Through the Mekong (2009)
แหล่งข้อมูลอื่น

Nimol Chhom ที่ เฟซบุ๊ก
ชะนีคิ้วขาวตะวันตก

| ชะนีคิ้วขาวตะวันตก |
| --- | --- |

ชะนีคิ้วขาวตะวันตกตัวผู้
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Primates
วงศ์:: Hylobatidae
สกุล:: Hoolock
สปีชีส์:: H.  hoolock
ชื่อทวินาม
Hoolock hoolock (Harlan, 1834)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Hylobates hoolock (Harlan, 1834)  Bunopithecus hoolock
ชะนีคิ้วขาวตะวันตก หรือ ชะนีฮูล็อกตะวันตก (อังกฤษ: Hoolock gibbon, Hoolock, Western hoolock gibbon; ชื่อวิทยาศาสตร์: Hoolock hoolock) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ในอันดับวานร (Primates)
จัดเป็นชะนีชนิดหนึ่ง ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกรองลงมาจากเซียมมัง หรือชะนีดำใหญ่ ที่พบในป่าดิบในแหลมมลายูและเกาะสุมาตรา เมื่อมีความสูงเมื่อยืนด้วยสองขาหลังได้ถึง 90 เซนติเมตร น้ำหนักเกือบ 10 กิโลกรัม แต่มีความคล่องแคล่วว่องไวเมื่ออยู่บนต้นไม้
ชะนีคิ้วขาวตะวันตก เดิมเคยถูกจัดให้เป็นชะนีฮูล็อกเพียงชนิดเดียว (โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hylobates hoolock) แต่ต่อมาได้ถูกจัดแบ่งออกเป็น 2 ชนิด ในปี ค.ศ. 2005 โดยจำแนกจากถิ่นที่อยู่อาศัย  ตัวผู้มีขนสีดำ ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าและมีขนสีขาว มีเสียงร้องและพฤติกรรมทั่วไปเหมือนชะนีชนิดอื่น ๆ
ชะนีคิ้วขาวตะวันตกจะกระจายพันธุ์อยู่ในรัฐอัสสัมของอินเดีย อาทิ อุทยานแห่งชาติกาจิรังคา, ตอนใต้ของจีน, พม่า และซีกตะวันตกของแม่น้ำชินด์วิน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hoolock hoolock ที่วิกิสปีชีส์
ข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ) เก็บถาวร 2006-11-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชอคทอว์

| --- | --- |

ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 สหรัฐ (โอคลาโฮมา, แคลิฟอร์เนีย, มิสซิสซิปปี, ลุยเซียนา,  เท็กซัส, แอละแบมา)
ภาษา
อังกฤษ, ชอคทอว์
ศาสนา
โปรเตสแตนต์, ความเชื่อพื้นเมือง
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
เชอโรคี, ชิคาซอว์, ครีค และ  เซมินโอเล 
ชอคทอว์ (อังกฤษ: Choctaw) หมายถึงกลุ่มชนพื้นเมืองในสหรัฐอเมริกาที่เดิมตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศสหรัฐอเมริกาเช่น
รัฐโอคลาโฮมา
รัฐแคลิฟอร์เนีย
รัฐมิสซิสซิปปี
รัฐลุยเซียนา
รัฐเท็กซัส
รัฐแอละแบมา
ชอคทอว์จัดอยู่ในกลุ่มภาษามัสคีกิน (Muskogean languages)
คำว่า “Choctaw” (หรือสะกด: “Chahta” “Chactas” “Chato” “Tchakta” and “Chocktaw”) แผลงมาจากคำในภาษาคาสตีลว่า “Chato” ที่แปลว่า “ราบ” แต่นักโบราณคดีจอห์น สวอนทันให้ความเห็นว่าเป็นคำที่มาจากชื่อผู้นำของชอคทอว์เอง ส่วนนักประวัติศาสตร์เฮนรี ฮาลเบิร์ตให้ความเห็นว่าเป็นคำที่มาจากวลีชอคทอว์ “Hacha hatak” (ชนแห่งลุ่มน้ำ)
ชอคทอว์เป็นส่วนหนึ่งของอารยธรรมมิสซิสซิปปี ที่มีถิ่นฐานอยู่ในบริเวณลุ่มแม่น้ำแม่น้ำมิสซิสซิปปี ที่นักสำรวจชาวสเปนได้มีโอกาสได้พบในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชอคทอว์ก็ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งใน “ชนเผ่าผู้มีวัฒนธรรมทั้งห้า” (Five Civilized Tribes) เพราะชอคทอว์ยอมรับและผสานวัฒนธรรมและความก้าวหน้าของผู้เข้ามาตั้งถิ่นฐานอาณานิคมชาวอเมริกันยุโรป ชาติชอคทอว์แห่งโอคลาโฮมา และ กลุ่มชอคทอว์แห่งมิสซิสซิปปี (Mississippi Band of Choctaw Indians) เป็นกลุ่มองค์กรหลักสองกลุ่มของชอคทอว์ แต่ก็ยังมีกลุ่มอย่อยอื่นที่กระจัดกระจายอยู่ในลุยเซียนา,  เท็กซัส และ แอละแบมา
ดูเพิ่ม

ชนพื้นเมืองในทวีปอเมริกา
เขตสงวนอินเดียน
เส้นทางธารน้ำตา
รัฐบัญญัติว่าด้วยการโยกย้ายถิ่นฐานของชาวอเมริกันอินเดียน
แหล่งข้อมูลอื่น

Official websites of Choctaw Governments:
Mississippi Band of Choctaw Indians (official site)
Choctaw Nation of Oklahoma (official site)
Jena Band of Choctaw Indians (official site)
MOWA Band of Choctaw Indians (official website) เก็บถาวร 2019-06-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"Choctaw" entry at Encyclopedia of North American Indians เก็บถาวร 2006-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Choctaw Indian Fair
Choctaws by Dr. D.L. Birchfield
[http://digital.library.okstate.edu/encyclopedia/entries/C/CH047.html เก็บถาวร 2008-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Encyclopedia of Oklahoma History and Culture - Choctaw
ชะนีคิ้วขาว

| ชะนีคิ้วขาว |
| --- | --- |

ชะนีคิ้วขาวตะวันตก (H. hoolock)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Primates
วงศ์ใหญ่:: Hominoidea
วงศ์:: Hylobatidae
สกุล:: Hoolock Mootnick & Groves, 2005

ชนิด
 Hoolock hoolock  Hoolock leuconedys  Hoolock tianxing

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของชะนีคิ้วขาวทั้ง 2 ชนิด
ชะนีคิ้วขาว หรือ ชะนีฮูล็อก (อังกฤษ: Hoolock gibbons, Hoolocks, White-browed gibbons) เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานรสกุลหนึ่ง ในวงศ์ชะนี (Hylobatidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hoolock
ชะนีคิ้วขาว มีลักษณะและเสียงร้องทั่วไปเหมือนชะนีสกุลและชนิดอื่น ๆ ตัวผู้มีขนสีดำ ตัวเมียมีขนสีขาว จัดเป็นชะนีที่มีความใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของบรรดาชะนีทั้งหมด รองจากเซียมมัง ที่พบในภาคใต้ตอนล่างของไทยและมาเลเซีย ด้วยมีความสูงสูงสุดได้ถึง 90 เซนติเมตร น้ำหนักระหว่าง 6-9 กิโลกรัม
ชะนีคิ้วขาว กระจายพันธุ์ทั่วไปในอนุทวีปอินเดียและภาคใต้ตอนล่างของจีน โดยที่ไม่พบในประเทศไทย
เดิมถูกจัดให้มีเพียงชนิดเดียว แต่ปัจจุบันได้มีการจำแนกออกเป็น 3 ชนิด ได้แก่
ชะนีคิ้วขาวตะวันตก (Hoolock hoolock)
ชะนีคิ้วขาวตะวันออก (Hoolock leuconedys)
ชะนีคิ้วขาวสกายวอล์คเกอร์ (Hoolock tianxing)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hoolock ที่วิกิสปีชีส์
ซูโครส

| --- | --- |



ชื่อ
IUPAC name β-D-Fructofuranosyl α-D-glucopyranoside
Preferred IUPAC name (2R,3R,4S,5S,6R)-2-{[(2S,3S,4S,5R)-3,4-Dihydroxy-2,5-bis(hydroxymethyl)oxolan-2-yl]oxy}-6-(hydroxymethyl)oxane-3,4,5-triol
ชื่ออื่น น้ำตาล; Saccharose; α-D-glucopyranosyl-(1→2)-β-D-fructofuranoside; β-D-fructofuranosyl-(2→1)-α-D-glucopyranoside; β-(2S,3S,4S,5R)-fructofuranosyl-α-(1R,2R,3S,4S,5R)-glucopyranoside; α-(1R,2R,3S,4S,5R)-glucopyranosyl-β-(2S,3S,4S,5R)-fructofuranoside; Dodecacarbon monodecahydrate; ((2R,3R,4S,5S,6R)-2-[(2S,3S,4S,5R)-3,4-dihydroxy-2,5-bis(hydroxymethyl)oxapent-2-yl]oxy-6-(hydroxymethyl)oxahexane-3,4,5-triol)
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 57-50-1 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEBI: CHEBI:17992 Y
ChEMBL: ChEMBL253582 Y
เคมสไปเดอร์: 5768 Y
ดรักแบงก์: DB02772 Y
ECHA InfoCard: 100.000.304 
EC Number: 200-334-9
IUPHAR/BPS: 5411
ผับเคม CID: 5988
RTECS number: WN6500000
UNII: C151H8M554 Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID2021288 
 InChI InChI=1S/C12H22O11/c13-1-4-6(16)8(18)9(19)11(21-4)23-12(3-15)10(20)7(17)5(2-14)22-12/h4-11,13-20H,1-3H2/t4-,5-,6-,7-,8+,9-,10+,11-,12+/m1/s1 YKey: CZMRCDWAGMRECN-UGDNZRGBSA-N Y InChI=1/C12H22O11/c13-1-4-6(16)8(18)9(264115619)11(21-4)23-12(3-15)10(20)7(17)5(2-14)22-12/h4-11,13-20H,1-3H2/t4-,5-,6-,7-,8+,9-,10+,11-,12+/m1/s1 
 SMILES O1[C@H](CO)[C@@H](O)[C@H](O)[C@@H](O)[C@H]1O[C@@]2(O[C@@H]([C@@H](O)[C@@H]2O)CO)CO 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C 12H 22O 11 
มวลโมเลกุล: 342.30 g/mol   
ลักษณะทางกายภาพ: ของแข็งสีขาว
ความหนาแน่น: 1.587 g/ซm3 (1,585 oz/cu ft), ของแข็ง
จุดหลอมเหลว: None; decomposes at 186°C (367°F; 459 K)
ละลายในน้ำ: ~200 g/dL (25 °C (77 °F)) (see table below for other temperatures)
log P: −3.76
โครงสร้าง
โครงสร้างผลึก: Monoclinic
Space group: P21
อุณหเคมี
Std enthalpy ofcombustion (ΔcH⦵298) : 1,349.6 kcal/mol (5,647 kJ/mol) (Higher heating value)
ความอันตราย
NFPA 704 (fire diamond):   0 1 0
ปริมาณหรือความเข้มข้น (LD, LC):
LD50 (median dose): 29700 mg/kg (ปาก, หนู)
NIOSH (US health exposure limits):
PEL (Permissible): TWA 15 mg/m3 (total) TWA 5 mg/m3 (resp)
REL (Recommended): TWA 10 mg/m3 (total) TWA 5 mg/m3 (resp)
IDLH (Immediate danger): N.D.
เอกสารข้อมูลความปลอดภัย (SDS): ICSC 1507
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
สารประกอบที่เกี่ยวข้อง: แลกโตส มอลโทส
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
ซูโครส (อังกฤษ: Sucrose) เป็นไดแซ็กคาไรด์ชนิดหนึ่ง มีชื่อสามัญว่า น้ำตาลทราย (table sugar) ซูโครส 1 โมเลกุลประกอบด้วยมอโนแซ็กคาไรด์ 2 โมเลกุลได้แก่กลูโคสและฟรุคโตส
องค์ประกอบ

ซูโครสประกอบด้วยโมเลกุลของ กลูโคส (glucose) 1 โมเลกุล เชื่อมต่อกับโมเลกุลของฟรักโทส (fructose) 1 โมเลกุล ด้วยพันธะไกลโคซิดิก (glycosidic bond) ชนิด 1→2α 
สูตรอย่างง่ายของซูโครส คือ C12H22O11 และชื่อเคมีคือ β-D-fructofuranosyl-(2→1)-α-D-glucopyranoside. ( α(1-2) pronounced alpha-one-two )
การผลิต

ในประเทศไทยและประเทศในแถบเมืองร้อนสามารถผลิตซูโครสในระดับอุตสาหกรรมได้จาก อ้อย (sugar cane) ส่วนประเทศในแถบเมืองหนาวจะใช้ หัวบีทเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิต น้ำตาลที่ได้จากอุตสาหกรรมเหล่านั้นเรียกว่า "น้ำตาลทราย" โดยระหว่างกระบวนการผลิตจะถูกทำให้ขาวโดยการฟอกสีและนำไปตกผลึก (crystallized) ก่อนที่จะบรรจุเพื่อส่งจำหน่าย
ดูเพิ่ม

ชีวโมเลกุล
คาร์โบไฮเดรต
อ่านเพิ่ม

Yudkin, J.; Edelman, J.; Hough, L. (1973). Sugar: Chemical, Biological and Nutritional Aspects of Sucrose. Butterworth. ISBN 978-0-408-70172-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

"Sucrose From ScientificWiki". Computational Chemistry Wiki. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-10-11.
3D images of sucrose
CDC – NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 2
ชอบ

ชอบ เป็นความหมายอธิบายความรู้สึกผูกพันน้อยกว่ารัก หรือความพึงพอใจ กับอย่างใดอย่างซึ่งอาจจะหมายถึงบุคคล สัตว์เลี้ยง งานอดิเรก สิ่งของ ฯลฯ
ชอบ (อังกฤษ: like) ในภาษาอังกฤษ

คำว่า like อาจใช้สำหรับ:
บ่งบอกสิ่งที่ชอบ เช่น I like my house = ฉันชอบบ้านของฉัน
สิ่งที่ใกล้เคียงกัน เช่น Your pen is like mine = ปากกาคุณเหมือนของฉัน (ปากกาคุณคล้ายคลึงกับฉัน)
ถามความรู้สึก เช่น What's your house like? = บ้านคุณเป็นอย่างไร/แบบไหน
ยกตัวอย่าง เช่น I often go to other countries like Australia or Japan = ฉันไปประเทศอื่นอยู่บ่อยๆอย่างประเทศออสเตรเลียหรือญี่ปุ่น
ดูเพิ่ม

รัก
ชะนีมือดำ

| ชะนีมือดำ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Primates
วงศ์:: Hylobatidae
สกุล:: Hylobates
สปีชีส์:: H.  agilis
ชื่อทวินาม
Hylobates agilis F. Cuvier, 1821

ชนิดย่อย
 H. a. agilis  H. a. albibarbis  H. a. unko

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชะนีมือดำ (อังกฤษ: Agile gibbon, Black-handed gibbon) เป็นชะนีชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hylobates agilis
จัดเป็นหนึ่งในสี่ชนิดของชะนีที่สามารถพบได้ในประเทศไทย ชะนีมือดำดั้งเดิมเคยถูกจัดให้เป็นชนิดย่อยของชะนีมือขาวหรือชะนีธรรมดา (H. lar) เช่นเดียวกับชะนีมงกุฎ  (H. pileatus) แต่เมื่อมีการศึกษาเพิ่มเติมพบว่ามีบางอย่างที่แตกต่างออกไป เช่น เสียงร้องที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะกว่าและการแพร่กระจายพันธุ์ จึงจัดให้เป็นชนิดใหม่
ชะนีมือดำมีลักษณะทั่วไปคล้ายกับชะนีมือขาว โดยสีของลำตัวจะมีทั้งสีเทา, ดำ และสีน้ำตาลแก่ ซึ่งความแตกต่างของสีนี้จะไม่เกี่ยวกับเพศหรือวัยเช่นเดียวกับในชะนีมือขาว โดยที่ตัวใดเกิดเป็นสีใดก็จะเป็นสีนั้นไปตลอด ชะนีมือดำจะแตกต่างจากชะนีมือขาวตรงที่ขนที่มือและเท้าเป็นสีดำ อันเป็นที่มาของชื่อ บริเวณกระหม่อมแบนกว่า และมีขนข้างส่วนหัวยาวกว่า ทำให้เวลาดูทางด้านหน้าส่วนหัวจะเป็นรูปสามเหลี่ยม ในขณะที่ส่วนหัวของชะนีมือขาวจะดูเป็นรูปกลม
มีการแพร่กระจายพันธุ์ในประเทศไทย เฉพาะในป่าดิบภาคใต้ตอนล่างที่ติดกับมาเลเซียเท่านั้น จากนั้นจะพบได้ตลอดทั้งแหลมมลายู จนถึงเกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว ขณะที่นิเวศวิทยาและพฤติกรรมก็คล้ายคลึงกับชะนีชนิดอื่น ๆ  สถานะการอนุรักษ์ในอนุสัญญาไซเตสจัดให้อยู่ในบัญชีหมายเลข 1 (Appendix I) คือ ห้ามค้าขายหรือมีไว้ครอบครองเด็ดขาด เว้นแต่จะเป็นไปเพื่อการศึกษาหรือวิจัยขยายพันธุ์
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hylobates agilis ที่วิกิสปีชีส์
ชัก แมนจิโอนี

| ชัก แมนจิโอนี |
| --- | --- |
แมนจิโอนี เมื่อปี 1998
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ชาลส์ แฟรงก์ แมนจิโอนี
เกิด:  (1940-11-29) 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 (83 ปี) รอเชสเตอร์, รัฐนิวยอร์ก, สหรัฐ
แนวเพลง: Jazz, smooth jazz
อาชีพ: นักดนตรี นักประพันธ์เพลง
เครื่องดนตรี: Flugelhorn, trumpet, Fender Rhodes electric piano
ช่วงปี: 1960–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Mercury, A&M, Columbia, Chesky

เว็บไซต์: chuckmangione.com
นักดนตรี
ชาลส์ แฟรงก์ "ชัก" แมนจิโอนี (อังกฤษ: Charles Frank "Chuck" Mangione) เกิดวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 เป็นนักเป่าฟลูเกิลฮอร์น นักเล่นทรัมเปต และนักประพันธ์เพลง ชาวอเมริกัน
เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกวงของอาร์ต เบลคีย์ และเป็นหนึ่งในหัวหน้าวงแจ๊ซบราเทอส์ ร่วมกับพี่ชายเขาที่ชื่อ แก๊ป แมนจิโอนีประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติเมื่อปี 1977 กับซิงเกิลแนวแจ๊ซ-ป็อปที่ชื่อ "Feels So Good" แมนจิโอนีออกผลงานมากกว่า 30 อัลบัมตั้งแตปี 1960
ชะมดแปลง

| ชะมดแปลง ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Middle Miocene–Present  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

ชะมดแปลงลายจุด (P. pardicolor)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Prionodontidae
วงศ์ย่อย:: Prionodontinae Gray, 1933
สกุล:: Prionodon Horsfield, 1822

ชนิด
 Prionodon linsang (Hardwicke, 1821)  Prionodon pardicolor Hodgson, 1842
ชะมดแปลง (อังกฤษ: Asiatic linsang) เป็นสกุลของสัตว์กินเนื้อ ในวงศ์ชะมดและอีเห็น (Viverridae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Prionodon (/ไพร-โอ-โน-ดอน/) ในวงศ์ย่อย Prionodontinae (หรือแยกออกมาเป็นวงศ์ต่างหาก คือ Prionodontidae)
ชะมดแปลง เป็นชะมดจำพวกหนึ่งที่มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับชะมดส่วนใหญ่ทั่วไป แต่มีรูปร่างเพรียว มีหางยาว ความยาวลำตัวไม่เกิน 30 เซนติเมตร อาศัยและหากินส่วนใหญ่บนต้นไม้ ด้วยรูปร่างที่เพรียวยาวจึงทำให้ดูเผิน ๆ เหมือนงูไต่ตามต้นไม้มากกว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อุ้งตีนมีซองเก็บเล็บได้เหมือนสัตว์ตระกูลแมว มีสีขนตามลำตัวเป็นจุดหรือลายแถบคดเคี้ยวแตกต่างไปตามชนิด ส่วนหางเป็นปล้อง ๆ ไม่มีขนแผงคอหรือขนที่สันหลัง และมีลักษณะเด่นเฉพาะ คือ ไม่มีต่อมผลิตกลิ่น เหมือนชะมดหรืออีเห็นชนิดอื่น ๆ  จึงได้ชื่อว่า ชะมดแปลง
ชะมดแปลงนั้นจำแนกออกได้่เป็น 2 ชนิด คือ
Prionodon linsang - ชะมดแปลงลายแถบ
Prionodon pardicolor - ชะมดแปลงลายจุด
ซึ่งทั้ง 2 ชนิดนี้พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบในหลายพื้นที่ของทวีปเอเชีย ตั้งแต่ อนุทวีปอินเดีย จนถึงเอเชียอาคเนย์ และแถบเทือกเขาตะนาวศรี, แหลมมลายู ไปจนถึงเกาะต่าง ๆ ของอินโดนีเซีย เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน ขณะที่กลางวันจะนอนหลับในโพรงไม้หรือพุ่มไม้ กินอาหารจำพวก นก, หนู, กระรอก หรือแมลงต่าง ๆ ปกติอาศัยอยู่ตามลำพัง ยกเว้นในช่วงฤดูผสมพันธุ์ คือ ราวเดือนกุมภาพันธ์-สิงหาคม ออกลูกครั้งละ 2 ตัว
จากการศึกษาทางดีเอ็นเอพบว่า ชะมดแปลงมีความเกี่ยวข้องกันทางพันธุกรรมกับชะมดแปลงอีกสกุลที่พบในทวีปแอฟริกา คือ Poiana มากกว่าที่จะเกี่ยวข้องกับสัตว์ตระกูลแมว
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Prionodon ที่วิกิสปีชีส์
ชมรมไขปริศนา

| --- | --- |
ชมรมไขปริศนา
浪漫倶楽部
ชื่อภาษาอังกฤษ: Roman Club
แนว: แฟนตาซี
มังงะ
เขียนโดย: โคซูเอะ อามาโนะ
สำนักพิมพ์:  เอนิกซ์  สำนักพิมพ์บงกช
ชมรมไขปริศนา (ญี่ปุ่น: 浪漫倶楽部; โรมาจิ: Romankurabu ; อังกฤษ: Roman Club) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย โคซูเอะ อามาโนะ ในประเทศไทย ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์บงกช
ตัวละคร

เซนโค คาโทริ (Senkoh Katori)
อายุ - 14 ปี
กรุ๊ปเลือด - O
ส่วนสูง - 164 เซนติเมตร
น้ำหนัก - 50 กิโลกรัม
วันเกิด - 20 มีนาคม (ราศีมีน)
ซึคุโยะ ทาจิบานะ (Tsukuyo Tachibana)
อายุ - 14 ปี
กรุ๊ปเลือด - A
ส่วนสูง - 160 เซนติเมตร
น้ำหนัก - 48 กิโลกรัม
วันเกิด - 26 พฤษภาคม (ราศีเมถุน)
อุโดะ ฮายาโนะโคจิ (Udo Ayanokohji)
อายุ - 15 ปี
กรุ๊ปเลือด - O
ส่วนสูง - 170 เซนติเมตร
น้ำหนัก - 60 กิโลกรัม
วันเกิด - 8 สิงหาคม (ราศีสิงห์)
รายชื่อตอนฉบับการ์ตูน

| ตอนที่ | ชื่อตอน |
| --- | --- |
1.: โรงเรียนที่ตั้งอยู่บนเนินเขา
2.: จังหวะดนตรีในสายฝน
3.: Milky Way
4.: ความรักที่เลือนหาย
5.: นาฬิกาเก่าแก่ของคุณครู
6.: การลาจากท่ามกลางสีสันแห่งฤดูใบไม้ร่วง
7.: ของขวัญแด่ความกล้า
8.: คำอธิษฐานในคืนศักดิ์สิทธิ์
9.: ความทรงจำในวันปีใหม่ที่สวยงาม
10.: พระจันทร์ทั้ง 2
11.: สิ่งที่ลอยไปตามสายน้ำ
12.: ความโหยหาที่หลับใหล
13.: สักวันบนท้องฟ้าที่แหงนมอง
14.: Pastel Bridge
15.: Heart Canvas
16.: คำสัญญา ณ ใต้ทะเล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของโคซูเอะ อามาโนะ เก็บถาวร 2007-05-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชะมดแผงสันหางดำ

| ชะมดแผงสันหางดำ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Viverridae
วงศ์ย่อย:: Viverrinae
สกุล:: Viverra
สปีชีส์:: V.  megaspila
ชื่อทวินาม
Viverra megaspila Blyth, 1862


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชะมดแผงสันหางดำ (อังกฤษ: Large-spotted civet, ชื่อวิทยาศาสตร์: Viverra megaspila)  เป็นชะมดชนิดหนึ่ง
มีรูปร่างและลักษณะคล้ายคลึงกับชะมดแผงหางปล้อง (V. zibetha) แต่ต่างกันที่บริเวณหาง โดยหางของชะมดแผงสันหางดำจะมีลายขวางสีดำบริเวณด้านบนของหางลากยาวมาจากโคนหางถึงปลายหาง ทำให้ปล้องหางไม่แยกขาดจากกันเหมือนชะมดแผงหางปล้อง ปลายหางมีสีดำและมีลายจุดสีดำกระจายไปทั่วตัว
มีความยาวลำตัวและส่วนหัว 72-85 เซนติเมตร ความยาวส่วนหาง 30-36.9 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 8-9 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สามารถอาศัยอยู่ได้ในป่าหลากหลายประเภท ทั้งป่าสมบูรณ์ และตามสวนเกษตรกรรมต่าง ๆ เช่น สวนยางพารา หรือสวนปาล์มน้ำมัน แต่ส่วนมากมักพบเห็นตามพื้นที่ที่มีความสูงตั้งแต่ 80-200 เมตร จากระดับน้ำทะเล โดยปกติแล้วมักอาศัยและหากินตามลำพัง ยกเว้นในฤดูผสมพันธุ์หรือเลี้ยงดูลูกอ่อน จะอยู่ด้วยกันเป็นคู่
จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งประเทศไทย พุทธศักราช 2535
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Viverra megaspila ที่วิกิสปีชีส์
ชัค นอร์ริส

| ชัค นอร์ริส |
| --- | --- |
ในปี 2001
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1940-03-10) 10 มีนาคม ค.ศ. 1940 (84 ปี) คาร์ลอส เรย์ นอร์ริส ไรอัน รัฐโอคลาโฮมา สหรัฐอเมริกา
คู่สมรส: Gena O'Kelley (1998-ปัจจุบัน) Diane Holechek (1958-1988)
คาร์ลอส เรย์ "ชัค" นอร์ริส (อังกฤษ: Carlos Ray "Chuck" Norris) เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1940 เป็นนักแสดงและนักแสดงศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว ชาวอเมริกัน หลังจากที่เขาเข้าเรียนในกองทัพอากาศอเมริกัน เขาก็เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นศิลปินต่อสู้ป้องกันตัว เขาได้ก่อตั้งโรงเรียนของตัวเองที่ชื่อ Chun Kuk Do
นอร์ริส มีผลงานในภาพยนตร์แอ็กชันหลายเรื่อง อย่างเช่น Way of the Dragon ที่เขาแสดงร่วมกับบรูซ ลีและเป็นหนึ่งในดาราแถวหน้าของบริษัทแคนนอนกรุ๊ป ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980  ต่อมาเขาแสดงในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง  Walker, Texas Ranger ตั้งแต่ปี 1993 ถึง 2001
นอร์ริสเป็นผู้ศรัทธาในคริสเตียนและมีมุมมองการเมืองแบบอนุรักษนิยม เขาเขียนหนังสือหลายเรื่องเกี่ยวกับศาสนาคริสต์
ชะมดแปลงลายจุด

| ชะมดแปลงลายจุด |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Viverridae
วงศ์ย่อย:: Prionodontinae
สกุล:: Prionodon
สปีชีส์:: P.  pardicolor
ชื่อทวินาม
Prionodon pardicolor Hodgson, 1842

ชนิดย่อย
 P. p. pardicolor Hodgson, 1842  P. p. presina (Thomas, 1925)

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชะมดแปลงลายจุด หรือ อีเห็นลายเสือ (อังกฤษ: Spotted linsang, ชื่อวิทยาศาสตร์: Prionodon pardicolor) เป็นชะมดชนิดหนึ่ง
เป็นชะมดที่ไม่มีต่อมกลิ่นเช่นเดียวกับชะมดแปลงลายแถบ (P. linsang) และมีรูปร่างลักษณะคล้ายคลึงกัน แต่ส่วนหัวมีขนสีน้ำตาลอ่อน ลักษณะเด่นคือ มีจุดสีน้ำตาลเข้มหรือดำขึ้นอยู่ประปรายตามลำตัว หางยาวและมีแถบสีขาวสลับดำ หรือน้ำตาลเข้มเป็นปล้องประมาณ 7 ปล้อง
มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 35-37 เซนติเมตร ความยาวส่วนหาง 31-34 เซนติเมตร มีน้ำหนักประมาณ 700 กรัม มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่เนปาล, แคว้นสิกขิมและแคว้นอัสสัมของอินเดีย, ภาคใต้ของจีน, ภาคเหนือของพม่า, ไทย, ลาว และเวียดนาม
มักอาศัยอยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว ยกเว้นในฤดูผสมพันธุ์หรือมีลูกอ่อนอาจอยู่เป็นคู่หรือหลายตัว มักพบในพื้นที่ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1,500-2,700 เมตร ล่าสัตว์ขนาดเล็ก เช่น กระรอก, หนู, นก และแมลงต่าง ๆ เป็นอาหาร ออกหากินในเวลากลางคืน ส่วนใหญ่จะหากินเป็นหลักบนต้นไม้ นานครั้งจึงจะลงมาบนพื้นดิน มีฤดูผสมพันธุ์ในเดือนกุมภาพันธ์-สิงหาคม ออกลูกครั้งละ 2 ตัว ใช้โพรงไม้ในการเลี้ยงดูลูกอ่อน
จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Prionodon pardicolor ที่วิกิสปีชีส์
จาง จฺวีเจิ้ง

| จาง จฺวีเจิ้ง |
| --- | --- |

เกิด: 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1525 เทศมณฑลเจียงหลิง มณฑลหูเป่ย์
ถึงแก่กรรม: 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1582 (57 ปี 46 วัน) กรุงปักกิ่ง
ตำแหน่ง: (内阁首辅)เน่ย์เก๋อโฉวฝู่ลำดับที่ 47
วาระ: ค.ศ. 1572 – ค.ศ. 1582 (10 ปี 0 วัน)
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: เกา ก๋ง
ผู้สืบตำแหน่ง: จาง ซื่อเหวย์ (จีน: 張四維; พินอิน: Zhāng Sìwéi)
จาง จฺวีเจิ้ง (จีนตัวย่อ: 张居正; จีนตัวเต็ม: 張居正; พินอิน: Zhāng Jūzhèng; เวด-ไจลส์: Chang Chü-cheng) (ชาตะ: 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1525, เทศมณฑลเจียงหลิง มณฑลหูเป่ย์; มตะ: 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1582, กรุงปักกิ่ง; (57 ปี 46 วัน)) เป็นมหาอำมาตย์ (จีน: 內閣; พินอิน: Nèigé, เน่ย์เก๋อ; อังกฤษ: Grand Secretary) แห่งราชวงศ์หมิงของประเทศจีน ในรัชศกหลงชิ่งและว่านลี่