stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การพิจารณาคดีนีกอลาเอและเอเลนา ชาวูเชสกู
การประหารชีวิต

ทั้งสองถูกประหารชีวิตเมื่อเวลา 16 นาฬิกา เวลาท้องถิ่น ที่ฐานทัพแห่งหนึ่งนอกเมืองบูคาเรสต์ ในวันที่ 25 ธันวาคม 1989 การประหารชีวิตดำเนินไปโดยทีมยิงเป้าที่ประกอบด้วยพลร่ม กัปตัน Ionel Boeru, นายสิบเอก Georghin Octavian และ Dorin-Marian Cirlan ในขณะเดียวกันมีรายงานพลทหารอีกจำนวนมากที่อาสามาเป็นพลยิงเป้าในการประหารชีวิตครั้งนี้ Simon Sebag Montefiore เขียนไว้ว่าก่อนการประหารชีวิต เอเลนา ชาวูเชสกู ได้ตะโกนออกมาว่า "อีพวกสัตว์นรก!" (You sons of bitches!) ขณะกำลังถูกนำตัวไปยืนขนาบกับกำแพงเพื่อประหารชีวิต ในขณะที่นีกอลาเอ ชาวูเชสกู ร้องเพลงแองเตอร์นาซิอองนาล
พลยิงเป้าเริ่มระดมยิงทันทีที่ทั้งสองอยู่ในจุดชิดผนัง การประหารชีวิตดำเนินไปอย่างเร็วมากจนทำให้ทีมข่าวที่ได้รับมอบหมายให้อัดเทปการประหารชีวิตไว้สามารถอัดเก็บได้เพียงแค่การยิงในชุดสุดท้ายเท่านั้น ในปี 2014 กัปตัน Boeru ซึ่งเกษียณอายุแล้ว ได้บอกกล่าวกับผู้สื่อข่าวของ The Guardian ว่า เชาเชื่อว่ากระสุนที่ยิงออกมาจากปืนไรเฟิลของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้ทั้งสองเสียชีวิต เนื่องมาจากว่าเขาจำได้ว่าเขาเป็นเพียงคนเดียวจากพลยิงเป้าทั้งสามคนที่จำได้ว่าต้องปรับปืนไรเฟิลกาลาชนีกอฟให้ยิงแบบอัตโนมัติสมบูรณ์ (fully automatic) และมีอย่างน้องหนึ่งคนที่อึกอักลังเลที่จะยิง ในปี 1990 รายงานจากสมาชิกของแนวร่วมปลดปล่อยชาติระบุว่ามีรอยกระสุนปืนรวม 120 นัดบนร่างของทั้งสอง
ในปี 1989 นายกรัฐมนตรีปีเตร์ โรมัน บอกในรายการโทรทัศน์สัญชาติฝรั่งเศสว่าการประหารชีวิตเป็นไปอย่างเร็วมากจนทำให้มีข่าวลือว่ามีกลุ่มผู้ภักดีต่อทั้งสองได้พยายามช่วยเหลือทั้งคู่ให้รอดพ้นจากการลงโทษ
จุง ชิบาตะ

| จุง ชิบาตะ |
| --- | --- |
柴田 淳
เกิด:  (1976-11-19) 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1976 (47 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: ชิบะจุง (しばじゅん)
อาชีพ: นักร้อง, นักแต่งเพลง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2001 – ปัจจุบัน
จุง ชิบาตะ (ญี่ปุ่น: 柴田 淳, 19 พฤศจิกายน 1976 –) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงหญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่เขตเซตางายะ โตเกียว ถูกเรียกขานว่า "บล็อกโนะอุตะฮิเมะ" (ブログの歌姫) เนื่องจากมีกิจกรรมทางอินเทอร์เน็ตอย่างเป็นจริงเป็นจังมาก นอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงจากการจัดรายการวิทยุ มีชื่อเล่นว่า " ชิบะจุง" (しばじゅん)
คิม ซุงจุน

| คิม ซุงจุน |
| --- | --- |
เกิด: 3 มิถุนายน พ.ศ. 2496
คิม ซุงจุน (Sung Jun Kim; ภาษาเกาหลี,ฮันกึล: 김성준, ฮันจา: 金性俊) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2496 ที่เมืองปูซาน เกาหลีใต้ เสียชีวิตเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 รวมอายุได้ 36 ปี สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค 13) เสมอ 6 แพ้ 14
ประวัติ

คิมขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2514 แพ้คะแนน ลิม อินซู ที่กาหลีใต้ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์เกาหลีใต้รุ่นไลท์ฟลายวทเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2519 ชนะคะแนน มูน มยุงอัน และชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 4 ครั้ง และเคยชกชนะน็อค สุริยา ปทุมวดี นักชกไทย ยก 5 ที่เกาหลีใต้ด้วยเมื่อ พ.ศ. 2519 ต่อมา คิมขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2521 ชนะคะแนน ชุง ซังอิล ได้แชมป์มาครอง คิมชกป้องกันตำแหน่งได้สองครั้งก็ได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC ชนะน็อค เนตรน้อย ศ.วรสิงห์ไปอย่างพลิกความคาดหมายในยกที่ 3 ได้แชมป์ไปครอง
คิมชกป้องกันแชมป์โลกรุ่นนี้ไว้ได้ถึง 3 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์โลกในการป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4 ที่ ญี่ปุ่น แพ้คะแนน ชิเกโอะ นากาจิม่า เมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2523 หลังจากเสียแชมป์ไป คิมขึ้นชกชิงแชมป์คืนอีกครั้งเมื่อ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 ที่ ญี่ปุ่น ซึ่งคิมเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โชจิ โอกูม่า ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ หลังจากนั้น คิมไม่มีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกอีกเลย และยังชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ จนกระทั่งคิมแพ้คะแนน แบ ซกชุล เมื่อ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 ก็แขวนนวมไป หลังจากแขวนนวม เขามีอาการทางประสาทที่เนื่องจากการชกมวยและประสบปัญหาทางการเงิน ในที่สุดเขาจึงกระโดดตึกฆ่าตัวตายเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532
เกียรติประวัติ

แชมป์เกาหลีใต้รุ่นไลท์ฟลายเวท (2518 – 2520)
แชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท
ชิง 29 มกราคม 2521 ชนะคะแนน ชุง ซางอิล ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 มีนาคม 2521 ชนะน็อค กาซูโนริ เท็นเรียว ยก 3 ที่ เกาหลีใต้
เสียแชมป์ 9 กรกฎาคม 2521 แพ้คะแนน ชุง ซางอิล ที่ เกาหลีใต้
แชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC
ชิง 30 กันยายน 2521 ชนะน็อคเนตรน้อย ศ.วรสิงห์ ยก 3 ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 มีนาคม 2522 เสมอกับ เฮกเตอร์ เมเลนเดซ ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 28 กรกฎาคม 2522 ชนะคะแนน ซิโอนี การูโป ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 21 ตุลาคม 2522 ชนะคะแนน เฮกเตอร์ เมเลนเดซ ที่ เกาหลีใต้
เสียแชมป์ 3 มกราคม 2523 แพ้คะแนน ชิเกโอะ นากาจิม่า ที่ ญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 28 กรกฎาคม 2523 แพ้คะแนน โชจิ โอกูม่า ที่ ญี่ปุ่น
ชุ่นจื้อ

ชุ่นจื้อ เป็นศักราชของจักรพรรดิชิงซื่อจู่ (ฟู่หลิน) จักรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์ชิง หลังจากที่กองทัพชิงผ่านด่านซานไห่กวน และกินเวลานานถึง 18 ปี ในวันที่ 6 เดือน 1 ของศักราชชุ่นจื้อปีที่ 18 ซวนเย่ พระราชโอรสองค์ที่สามของจักรพรรดิชุ่นจื้อ เสด็จขึ้นครองบัลลังก์และใช้ชื่อนามศักราชของพระองค์ว่าคังซี
เปลี่ยนศักราช

ในเดือน 8 ศักราชฉงเต๋อปีที่ 18 (ค.ศ. 1643) จักรพรรดิหฺวัง ไท่จี๋เสด็จสวรรคต วันที่ 26 เดือน 8 เจ้าชายฟู่หลิน พระราชโอรสองค์ที่ 9 ของจักรพรรดิหฺวัง ไท่จี๋ เสด็จขึ้นครองราชย์ และมีพระราชกฤษฎีกาให้เปลี่ยนศักราชเป็นชุ่นจื้อในปีถัดมา
ในวันที่ 6 เดือน 1 ศักราชชุ่นจื้อปีที่ 18 (ค.ศ. 1661) จักรพรรดิชุ่นจื้อเสด็จสวรรคต เจ้าชายซวนเย่ พระราชโอรสองค์ที่ 3 ของจักรพรรดิชุ่นจื้อ เสด็จขึ้นครองราชย์ และมีพระราชกฤษฎีกาให้เปลี่ยนศักราชเป็นคังซีในปีถัดมา
คาซิยาบาด

| คาซิยาบาด |
| --- | --- |
นคร
ตามเข็มจากบน: ย่านอินทิปุรัม, ห้างชีปรา, คล็อกเฮาส์, สนามบินฮินดัน, ย่านกาวศัมพี, สถาบันเทคโนโลยีบริหาร
สมญา: ประตูสู่อุตตรประเทศ
คาซิยาบาดแสดงแผนที่ประเทศอินเดียคาซิยาบาดแสดงแผนที่รัฐอุตตรประเทศ
พิกัด:  28°40′N 77°25′E﻿ / ﻿28.67°N 77.42°E﻿ / 28.67; 77.42
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: อุตตรประเทศ
มณฑล: เมรฐะ
อำเภอ: คาซิยาบาด
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 210 ตร.กม. (80 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 1,729,000 คน
 • ความหนาแน่น: 8,200 คน/ตร.กม. (21,000 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Ghaziabadi
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 201 XXX
รหัสโทรศัพท์: 91-120
ทะเบียนพาหนะ: UP-14
เว็บไซต์: ghaziabad.nic.in
คาซิยาบาด (อักษรโรมัน: Ghaziabad; เสียงอ่านภาษาฮินดูสถาน: [ɣaːziːaːbaːd̪]) เป็นนครในรัฐอุตตรประเทศ และเป็นนครในภูมิภาคราชธานีแห่งชาติ ศูนย์กลางการปกครองของอำเภอคาซิยาบาด และหนึ่งในเมืองใหญ่สุดของรัฐอุตตรประเทศด้วยประชากรราว 1,729,000 คน องค์การเทศบาลคาซิยาบาดแบ่งเขตการบริหารเป็นห้าเขต ได้แก่ เขตนคร, กาวีนคร (Kavi Nagar), วิชัยนคร (Vijay Nagar), โมหันนคร (Mohan Nagar) และ วสุนธร (Vasundhara) คาซิยาบาดมีการเชื่อมต่อทางรางและเป็นแหล่งเชื่อมต่อสำคัญของการขนส่งทางรางในอินเดียเหนือ
คาซิยาบาดได้รับสมญาว่าเป็น "ประตูสู่รัฐอุตตรประเทศ" ในปี 2011 คาซิยาบาดได้รับการจัดอันดับเมืองที่เติบโตเร็วที่สุดในโลกเป็นอันดับสอง
จุง ฮายาชิ

จุน ฮายาชิ (ญี่ปุ่น: 林 潤; โรมาจิ: Hayashi Jun) เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1972 เป็นนักการเมืองจากประเทศญี่ปุ่นสังกัดพรรคเสรีประชาธิปไตย โดยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสภานิติบัญญัติแห่งชาติญี่ปุ่น หรือเรียกอีกชื่อว่าสภาไดเอ็ต จุน ฮายาชิเป็นคนคามากูระ และจบการศึกษาที่มหาวิทยาลัยเคโอ ภายหลังจบการศึกษา จุน ฮายาชิทำงานให้กับบริษัทหนังสือพิมพ์แห่งชาติ ชื่อ เมนชิ ชิมบุน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 จนถึงปี ค.ศ. 2001 และในปี ค.ศ. 2005 ได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ in Japanese.
คาโอริ โคไดระ

คาโอริ โคไดระ (ญี่ปุ่น: 小平花織; โรมาจิ: Kodaira Kaori; 13 เมษายน ค.ศ. 1990 – ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวญี่ปุ่น ผู้ทำหน้าที่ร่วมสังกัดโทเรย์แอร์โรส์
ประวัติ

คาโอริ โคไดระ เกิดที่ชิโนะ จังหวัดนางาโนะ เธอได้เริ่มเล่นวอลเลย์บอลตั้งแต่อายุ 5 ขวบกว่า ตามแบบอย่างจากแม่ของเธอ
ครั้นเมื่อคะโอะริเป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ก็ได้รับเลือกเป็นตัวแทนทีมจังหวัดนางาโนะ เข้าแข่งขันรายการเจโอซีคัพ ร่วมกับซากิ มิเนมูระ (ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมทีมโทเรย์แอร์โรส์ในปัจจุบัน) ต่อมา เมื่อครั้งที่เธอเป็นนักเรียนในโรงเรียนมัธยมปลายไดซัน มหาวิทยาลัยโตไก ก็ได้รับรางวัลเบสต์ 16 จากการแข่งขันวอลเลย์บอลอินเตอร์ไฮฤดูใบไม้ผลิ ครั้งที่ 39
เดือนเมษายน ค.ศ. 2009 คาโอริได้เข้าร่วมทีมโทเรย์แอร์โรส์ โดยได้กล่าวว่า “ฉันไม่ต้องการที่จะพ่ายแพ้ให้กับใคร” ส่วนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2012 เธอได้รับรางวัลเบสต์ 6 จากการแข่งขันคูโรวาชิกิออลเจแปนวอลเลย์บอลแชมเปียนชิพ ครั้งที่ 61
และในเดือนกันยายน ค.ศ. 2012 เธอได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมญี่ปุ่นเข้าร่วมการแข่งรายการวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2012
ในการแข่งขันวี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2012/13 เธอได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมโทเรย์แอร์โรส์เข้ารับตำแหน่งรองชนะเลิศ
ส่วนในฤดูกาล 2013/14 เธอได้ทำหน้าที่ในตำแหน่งลิเบอโร
ส่วนเกี่ยวข้อง

ทากูยะ ไค ซึ่งเป็นนักเบสบอลสมาชิกทีมโอริกซ์บัฟฟาโลส์ผู้ได้รับเลือกเป็นนักเบสบอลหน้าใหม่แห่งปี 2008 เป็นเพื่อนร่วมชั้นในโรงเรียนมัธยมเดียวกันกับเธอ
สังกัดสโมสร

โรงเรียนมัธยมปลายไดซัน มหาวิทยาลัยโตไก
โทเรย์แอร์โรส์ (ค.ศ. 2009 – )
แหล่งข้อมูลอื่น

Vリーグ 公式プロフィール เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กโทเรย์แอร์โรส์ (ทีมหญิง) ฤดูกาล 2014-2015 |
| --- | --- |
สตาฟฟ์โค้ช:  ผู้อำนวยการฝึกสอน: โคอิชิโร คันโนะ  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: ยะซุฮิโระ ฟุกุดะ  ผู้ฝึกสอน: โยเฮ ทะกะซุกิ  ผู้ฝึกสอน: อะกิระ โคะชิยะ 
ตัวเซ็ต:  1 ฮิโตะมิ นะกะมิชิ   7 คะนะมิ ทะชิโระ  12 คะนะ ชิโมะฮิระ  19 มิซะกิ ชิระอิ 
ตัวตบหัวเสา:  2 อะริซะ ทะกะดะ  3 ซะโอะริ คิมุระ  4 ซะโอะริ ซะโกะดะ  6 ซะกิ มิเนะมุระ  9 มะริ โฮะริกะวะ  11 คะโฮะ โอโนะ  13 อะซุกะ โนะมุระ  16 วะกะบะ ซุงิฮะระ 
ตัวบล็อกกลาง:  10 อะซุซะ ฟุทะมิ  14 ยุกิ โมะริ  15 โนะโซะมิ อิโต  18 ยุกินะ ฮะยะชิ 
ตัวรับอิสระ:  5 คะโอะริ โคะไดระ  8 มิซะโตะ คิมุระ  17 คะโฮะ ฟุจิโมะโตะ
ชูโตะ ยามาโมโตะ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ชูโตะ ยามาโมโตะ
วันเกิด:   (1985-06-01) 1 มิถุนายน ค.ศ. 1985 (39 ปี)
สถานที่เกิด:  โมริโอกะ, ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.80 m (5 ft 11 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2008–2013 |  จูบิโล อิวาตะ |  88 |  (3) |
| 2014– |  คาชิมะ แอนต์เลอส์ |  143 |  (8) |
ทีมชาติ
| 2017 |  ประเทศญี่ปุ่น |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ชูโตะ ยามาโมโตะ (ญี่ปุ่น: 山本 脩斗; โรมาจิ: Yamamoto Shuto) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นให้กับคาชิมะ แอนต์เลอส์
สถิติอาชีพ

| ทีมชาติญี่ปุ่น> ปี | ทีมชาติญี่ปุ่น> ลงเล่น | ทีมชาติญี่ปุ่น> ประตู |
| --- | --- | --- |
| 2017 | 1 | 0 |
| รวม | 1 | 0 |
แหล่งข้อมูลอื่น

ชูโตะ ยามาโมโตะ ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
ช่องเขา

ช่องเขาที่ปรากฏบนแผนที่เส้นชั้นความสูง: ช่องเขาไมซ์กอม (Bwlch Maesgwm) ในสโนว์โดเนีย ทางตอนเหนือของเวลส์ สหราชอาณาจักร
ช่องเขาซานิ (Sani Pass) ในประเทศเลโซโท
ช่องเขา เป็นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์แถบเทือกเขา มักใช้เรียกจุดที่สามารถใช้เดินทางข้ามเทือกเขาได้สะดวกที่สุด ซึ่งก็คือจุดที่ต่ำที่สุดในแนวสันเขา มักจะเป็นพื้นที่สำคัญในการเดินทางระหว่างพรมแดน เป็นเส้นทางการค้า หรือจุดยุทธศาสตร์ในสงคราม
ภาพรวม

ช่องเขาเป็นหุบเขาลึก สันเขา แอ่งของเทือกเขา หรือร่องเขา ภูมิประเทศของช่องเขานั้นคล้ายคลึงกับแนวคิดทางคณิตศาสตร์ของพื้นผิวอานม้า โดยมีจุดอานที่เป็นจุดที่มีความสูงที่ต่ำที่สุดระหว่างหุบเขาและจุดต่ำสุดตามแนวสันเขา บนแผนที่ภูมิประเทศช่องเขาสามารถระบุได้ด้วยเส้นชั้นความสูงที่มีรูปทรงแบบนาฬิกาทราย ซึ่งระบุจุดต่ำระหว่างจุดที่สูงกว่าสองจุด
มักพบช่องเขาเหนือแหล่งที่มาของแม่น้ำ ถือเป็นช่องระบายน้ำ ช่องเขาอาจสั้นมาก ประกอบด้วยทางลาดชันจนถึงด้านบนของช่องเขา หรือหุบเขาที่ยาวหลายกิโลเมตร ซึ่งจุดสูงสุดจะระบุได้โดยการสำรวจเท่านั้น
ถนนและทางรถไฟถูกสร้างผ่านช่องเขามาอย่างยาวนาน ช่องเขาที่สูงและขรุขระบางแห่งอาจมีการใช้อุโมงค์เจาะใต้ไหล่เขาใกล้เคียง เช่นอุโมงค์ไอเซนฮาวร์ที่เลี่ยงผ่านช่องเขาเลิฟแลนด์ในเทือกเขาร็อกกี ที่สร้างเพื่อให้การจราจรผ่านได้เร็วขึ้นตลอดทั้งปี
ด้านบนของช่องเขามักเป็นพื้นที่ราบเพียงแห่งเดียวในพื้นที่ และอาจเป็นจุดชมวิวบนที่สูง ทำให้ในบางกรณีเป็นสถานที่ซึ่งเหมาะสำหรับการสร้างอาคาร หากพรมแดนของประเทศตามแนวสันเขา โดยปกติแล้วช่องเขาจะอยู่ที่ชายแดน และอาจมีด่านตรวจชายแดนหรือด่านศุลกากร และอาจเป็นที่ทำการทางทหาร ตัวอย่างเช่น อาร์เจนตินาและชิลีมีพรมแดนระหว่างประเทศร่วมกันที่ยาวเป็นอันดับสามของโลก โดยมีความยาว 5,300 กิโลเมตร (3,300 ไมล์) ซึ่งทอดยาวจากเหนือ-ใต้ไปตามเทือกเขาแอนดีส และมีช่องเขา 42 ช่อง
บนถนนที่อยู่เหนือช่องเขา เป็นเรื่องปกติที่จะมีป้ายริมถนนเล็ก ๆ ที่ให้ชื่อของช่องเขาและระดับความสูงเหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง
นอกเหนือจากการเดินทางระหว่างหุบเขาที่ค่อนข้างง่ายแล้ว ช่องเขายังให้เส้นทางระหว่างยอดเขาสองลูกโดยมีความลาดชันต่ำที่สุด ด้วยเหตุนี้จึงเป็นเรื่องปกติที่จะพบทางสัญจรที่ช่องเขา ซึ่งมักจะเป็นเส้นทางที่สะดวกแม้ว่าจะเป็นการเดินทางระหว่างยอดเขากับพื้นหุบเขาก็ตาม โดยปกติแล้วช่องเขาเป็นสถานที่สำหรับเส้นทางการค้า การสื่อสาร การแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม การเดินทางทางทหาร ฯลฯ ตัวอย่างเช่น ช่องเขาเบรินเนอร์ ในเทือกเขาแอลป์
ภูเขาบางแห่งที่อยู่เหนือแนวต้นไม้มีปัญหากองหิมะทับถมในฤดูหนาว ซึ่งอาจบรรเทาลงได้ด้วยการสร้างถนนให้สูงจากพื้นดินเพียงไม่กี่เมตร ซึ่งจะทำให้หิมะสามารถถูกพัดออกไปจากถนน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ช่องเขา
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เกาหลี 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์ 
อุโมงค์ช่องเขา ในอำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช
จุง คาซามะ

| จุง คาซามะ |
| --- | --- |
笠間 淳
เกิด: 10 เมษายน จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2013 – ปัจจุบัน
องค์การ: สหกรณ์ผู้บริโภคนักแสดงโตเกียว
จุง คาซามะ (ญี่ปุ่น: 笠間 淳; โรมาจิ: Kasama jun, เกิด 10 เมษายน) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดฮิโรชิมะ สังกัดสหกรณ์ผู้บริโภคนักแสดงโตเกียว
ผลงานพากย์

เธอยังไม่รู้จักกุมมะ (โทโดโรกิ โอโตยะ)
รีเวนเจอร์ (คุริมะ ไรโซ)
ช่างฝีมือไซโต้ไปสู่ต่างโลก (คิสึรุงิ)
แทงก์สุดแกร่ง แห่งวงกต -ตัวแทงก์สุดโหด ค่าทนทาน 9999 แบบแรร์ ถูกเตะออกจากตี้- (รู้ด)
ชู ช่าง

ซู ช่าง (จีนตัวย่อ: 舒畅; จีนตัวเต็ม: 舒暢; พินอิน: Shū Chàng) เป็นนักแสดงนักร้องหญิงชาวจีน
ชูโด ทาเกชิ

| ชูโด ทาเกชิ |
| --- | --- |

ชื่อท้องถิ่น: 首藤 剛志
เกิด: 18 สิงหาคม ค.ศ. 1949(1949-08-18) จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 29 ตุลาคม ค.ศ. 2010(2010-10-29) (61 ปี) นาระ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักเขียนบท, นักประพันธ์
แนว: รายการอนิเมะบนโทรทัศน์
ช่วงปีที่ทำงาน: 1970–2010
ญาติ: ชูโด ทากาชิ (พ่อ)
ชูโด ทาเกชิ (ญี่ปุ่น: 首藤 剛志; โรมาจิ: Shudō Takeshi; 18 สิงหาคม พ.ศ. 2492 - 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553) เป็นนักเขียนบท และ นักประพันธ์ ชาวญี่ปุ่น เป็นที่รู้จักในอนิเมะคือเรื่อง โปเกมอน (อนิเมะ) ช่วงปี พ.ศ. 2540 - พ.ศ. 2545 เขาเป็นสมาชิกของสมาคมนักเขียนแห่งประเทศญี่ปุ่น ชูโด ทาเกชิ เสียชีวิตลงเมื่อตอนเช้าวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เมืองนาระ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น สาเหตุเสียชีวิต เลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นกลาง
ผลงาน > อนิเมะ

| ปี | ชื่อเรื่อง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 2523-2524 | Space Warrior Baldios |  |
| 2524 | GoShogun |  |
| 2525–2526 | Magical Princess Minky Momo |  |
| 2533-2534 | Idol Angel Yokoso Yoko |  |
| 2540–2545 | โปเกมอน (อนิเมะ) |  |
| 2541 | โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน ความแค้นของมิวทู |  |
| 2542 | โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน ลูเกีย จ้าวแห่งทะเลลึก |  |
| 2543 | โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน ผจญภัยบนหอคอยปีศาจ |  |
| 2550 | Dancouga Nova – Super God Beast Armor |  |
|  | Martian Successor Nadesico |  |
|  | ตำนานวีรบุรุษแห่งกาแล็กซี |  |
|  | Muteking, The Dashing Warrior |  |
|  | โกลด์ไลตัน |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ชูโด ทาเกชิ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Takeshi Shudo's Anime Style articles (Japanese)
Takeshi Shudo's blog (Japanese)
Obituary by Jonathan Clements
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  IdRef
จุง โทริอูมิ

| จุง โทริอูมิ |
| --- | --- |
เกิด: 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517
จุง โทริอูมิ (ญี่ปุ่น: 鳥海 純; โรมาจิ: Toriumi Jun) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่เมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 6
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท
ชิง 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ชนะคะแนน ริงโก จากัวร์ ที่กรุงโตเกียว
เสียแชมป์ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน กุมารทอง ป.ปลื้มกมล ที่กรุงโตเกียว
การบุกง่อก๊กของโจผี

ความขัดแย้งระหว่างระหว่างรัฐวุยก๊กและง่อก๊ก (ค.ศ. 222-225)
| ด ค กสงครามสามก๊ก |
| --- | --- |
 ← ปลายราชวงศ์ฮั่น  อิเหลง  การบุกง่อก๊ก  การบุกลงใต้  ซินเสีย  การบุกขึ้นเหนือ  เซ็กเต๋ง  จูงอก๊ก  หับป๋า (ค.ศ. 231)  หับป๋า (ค.ศ. 233)  หับป๋า (ค.ศ. 234)  เลียวตั๋ง  อ้วนเสีย (ค.ศ. 241)  เชฺว่เปย์  ซิงชื่อ  โคกูรยอ  สุสานโกเบงเหลง  การบุกของเกียงอุย  (เต๊กโตเสีย)   ฉิวฉุน  ตังหิน  หับป๋า (ค.ศ. 253)  โจมอ  เกาจิ๋ว  การล่มสลายของจ๊กก๊ก  จงโฮย  เองอั๋น  ทูฟ่า ชู่จีเหนิง  ซีหลิง  การล่มสลายของง่อก๊ก 
| ด ค กการบุกง่อก๊กของโจผี |
| --- | --- |
 ต๋งเค้า  กังเหลง  ยี่สู  ฉีชุน  กองเหลง 
ในยุคสามก๊กของประวัติศาสตร์จีน โจผีจักรพรรดิพระองค์แรกของรัฐวุยก๊กบุกรัฐอริง่อก๊กทั้งหมด 3 ครั้งตลอดรัชสมัยตั้งแต่ ค.ศ. 222 ถึง ค.ศ. 225 เหตุแห่งสงครามคือซุนกวนผู้นำรัฐง่อก๊กปฏิเสธที่จะส่งตัวซุนเต๋งบุตรชายไปเป็นตัวประกันที่ราชสำนักวุยก๊ก ซึ่งเวลานั้นง่อก๊กเป็นรัฐประเทศราชในนามภายใต้วุยก๊ก การบุกแบ่งเป็น 2 ช่วง ช่วงแรกเกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 222-224 ก่อนที่โจผีจะมีรับสั่งให้ทั้งหมดถอยทัพ การบุกช่วงที่สองและช่วงสุดท้ายเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 225
ภูมิหลัง

ภายหลังจากเล่าปี่จักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กพ่ายแพ้ต่อทัพซุนกวนในยุทธการที่อิเหลง ซุนกวนได้รับประโยชน์จากการยอมอยู่ภายใต้โจผีผู้จะช่วยเหลือในรบต้านเล่าปี่  อย่างไรก็ตามทั้งฝ่ายซุนกวนและโจผีต่างไม่ไว้ใจกันและกัน โดยเฉพาะด้านฝ่ายของซุนกวน ซึ่งเอาชนะโจโฉในยุทธการที่เซ็กเพ็กเมื่อ 14 ปีก่อน ยิ่งไปกว่านั้นซุนกวนและเหล่าขุนนางต่างไม่สบายใจเกี่ยวกับตำแหน่งและยศของซุนกวน (อย่างตำแหน่งเงาอ๋องแห่งอ๋องแห่งแห่งง่อก๊ก) เพราะถูกพวกตนถูกมองว่าเป็นรัฐประเทศราชของวุยก๊ก ภายในกองกำลังของซุนกวนถือว่าการเป็นพันธมิตรกับวุยก๊กไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ใด ๆ เพราะชัยชนะต่อเล่าปี่ในยุทธการที่อิเหลงนั้นเป็นจุดพลิกผันสำคัญซึ่งบ่งบอกว่าการเป็นพันธมิตรกับวุยก๊กไม่จำเป็นอีกต่อไป ซุนกวนก็มีท่าทีว่ากำลังวางแผนจะไม่คงความเป็นพันธมิตรนานเกินความจำเป็น
ในที่สุดแผนการของโจผีที่ต้องการให้ซุนกวนและจ๊กก๊กขุ่นเคืองกันต่อไปก็ให้ผลตรงกันข้าม เมื่อซุนกวนและเล่าปี่คืนความเป็นพันธมิตรกันอีกครั้ง โจผีพยายามจะปรับปรุงความสัมพันธ์ระหว่างตนกับตระกูลซุนจึงเรียกร้องให้ซุนกวนส่งตัวซุนเต๋ง (บุตรชายคนโตของซุนกวน) มายังลกเอี๋ยงนครหลวงของวุยก๊ก แต่ซุนกวนปฏิเสธคำขอและขอขมาต่อโจผีอ้างว่าบุตรชายยังเยาว์นักและมีสุขภาพอ่อนแอเกินกว่าจะอยู่ห่างบ้านและครอบครัว โจผีก็ไม่ได้กดดันหรือยกเรื่องนี้มากล่าวถึงอีก แต่ต่อมาอีกไม่นานโจผีเรียกร้องให้ส่งซุนเต๋งมาเป็นตัวประกันอีกครั้ง ซุนกวนยังคงปฏิเสธเช่นเดิม
ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างทั้งสองดำเนินไปในทางขุ่นเคืองกัน กระทั่งในที่สุดโจผีจึงเปิดฉากโจมตีซุนกวน ซุนกวนส่งทูตไปเจรจาสงบศึกหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ หลังจากนั้นไม่นานซุนกวนก็ประกาศตนเป็นอิสระในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 222
การบุกครั้งที่ 1, 2 และ 3 (ค.ศ. 222–223) > ต๋งเค้า

บทความหลัก: ยุทธการที่ต๋งเค้า
ในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 222 โจฮิวขุนพลวุยก๊กนำทัพเรือล่องไปตามลำน้ำสาขาจือเจียงออกที่แม่น้ำแยงซีไปยังฐานที่มั่นของง่อก๊กที่อำเภอต๋งเค้า (洞口 ต้งโขฺ่ว) ภายใต้การบัญชาการของลิห้อมขุนพลง่อก๊ก การรบในช่วงต้นของวุยก๊กประสบความสำเร็จในการรบกับแม่ทัพของง่อก๊ก แต่กำลังเสริมของง่อก๊กที่นำโดยซุนเสียวและชีเซ่งก็สามารถหยุดยั้งการโจมตีด้วทัพเรือได้ ยุทธการสิ้นสุดในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 223
การบุกครั้งที่ 1, 2 และ 3 (ค.ศ. 222–223) > กังเหลง

บทความหลัก: ยุทธการที่กังเหลง (ค.ศ. 223)
ไกลออกไปทางตะวันตกของแม่น้ำแยงซี ขุนพลวุยก๊กโจจิ๋น, เตียวคับ และแฮหัวซงโจมตีจุดยุทธศาสตร์สำคัญของง่อก๊กสองแห่งในมณฑลเกงจิ๋วจากซงหยง เตียวคับนำการโจมตีด่านหน้าของเมืองลำกุ๋นได้สำเร็จและเอาชนะซุน เชิ่ง (孫盛) ได้ โจจิ๋นและแฮหัวซงเปิดฉากล้อมกังเหลง อำเภอเอกของมณฑลเกงจิ๋ว แม้ว่ากองกำลังของง่อก๊กภายใต้การนำของจูเหียนจะไม่แข็งแกร่งนักแต่ก็สามารถตั้งรับจนกระทั่งสลายการปิดล้อมได้เมื่อกองกำลังเสริมของง่อก๊กนำโดยพัวเจี้ยงและจูกัดกิ๋นยกมาถึง ในที่สุดค่ายของวุยก๊กเกิดโรคระบาดทำให้ต้องล่าถอยและอยู่ในภาวะคุมเชิงอีกทาง
การบุกครั้งที่ 1, 2 และ 3 (ค.ศ. 222–223) > ยี่สู

บทความหลัก: ยุทธการที่ยี่สู (ค.ศ. 222–223)
การบุกครั้งที่สามไม่ได้เพื่อมุ่งตรงไปยังภูมิภาคหนานจิงหรือมณฑลเกงจิ๋ว แต่เพื่อเข้าใกล้ซุนกวนผู้เป็นเงาอ๋อง ก่อนหน้านี้กำเหลงขุนพลที่ล่วงลับไปแล้วของซุนกวนช่วยยึดด่านของวุยก๊กในมณฑลยังจิ๋วที่อำเภอยี่สูบริเวณปากน้ำยี่สูที่เข้าสู่แม่น้ำแยงซี ในการบุกครั้งนี้โจหยินจึงเข้าโจมตียี่สู แต่การโจมตีจบลงด้วยการล่าถอยเมื่อโจหยินรู้ว่าอีกสองทัพที่โจมตีต๋งเค้าและกังเหลงได้ล่าถอยไปแล้ว
การก่อกบฏของจิ้น จง

บทความหลัก: ยุทธการที่ฉีชุน
ในฤดูร้อน ค.ศ. 223 จิ้น จง (晋宗) ขุนพลง่อก๊กแปรพักตร์ไปเข้าด้วยวุยก๊กและย้ายขึ้นไปยังด่านแห่งใหม่ของวุยก๊กที่ฉีชุนทางฝั่งเหนือของแม่น้ำแยงซี เฮ่อ ฉีขุนพลง่อก๊กนำกำลังโจมตีจิ้น จง เฮ่อ ฉีตัดสินใจล่าถอยเพราะสภาพอากาศร้อนจัด แต่ก็สามารถจับตัวจิ้น จงได้ในภายหลัง
การบุกครั้งที่ 4:อุบัติการณ์ที่กองเหลง

บทความหลัก: อุบัติการณ์ที่กองเหลง
การบุกครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 225 แม้ว่าจะไม่มีการรบอย่างเป็นกิจจะลักษณะ โจผีนำกำลังพลมากกว่า 100,000 นาย และเรือรบจำนวนมากไปยังกองเหลง ริมฝั่งแม่น้ำแยงซีฝั่งตรงข้ามกับเกียนเงียบ (ปัจจุบันคือนครหนานจิง มณฑลเจียงซู) แต่ง่อก๊กได้ปิดกั้นแม่น้ำ และเวลาเป็นฤดูหนาวอากาศเย็นจัดจนทำให้แม่น้ำกลายเป็นน้ำแข็ง โจผีจึงมีโอกาสชนะต่ำหากเข้ารบกับซุนกวน โจผีทอดพระเนตรไปยังแนวป้องกันของง่อก๊กตรงหน้าที่เห็นว่าไม่อาจโจมตีได้ จึงถอนพระทัยและมีรับสั่งให้ถอนทัพกลับ
บรรณานุกรม

de Crespigny, Rafe (2004). "Chapter 7: Claim to the Mandate 222-229". Generals of the South: The foundation and early history of the Three Kingdoms state of Wu (PDF) (Internet ed.). Canberra: The Australian National University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 8 มิถุนายน 2011. สืบค้นเมื่อ 7 เมษายน 2012.
จุกโรหิณี

| จุกโรหิณี |
| --- | --- |

ภาพ142 จาก Plantae Asiaticae Rariores

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Apocynaceae
วงศ์ย่อย:: Asclepiadoideae
สกุล:: Dischidia
สปีชีส์:: D.  major
ชื่อทวินาม
Dischidia major (Vahl) Merr.

ชื่อพ้อง
 Dischidia rafflesiana
ภาพจาก Richard Wettstein's Handbuch der Systematischen Botanik 1924
จุกโรหิณี หรือ บวบลม ชื่อวิทยาศาสตร์ Dischidia major เป็นไม้เลื้อยในวงศ์ Asclepiadaceae อาศัยเกาะตามต้นไม้อื่น ต้นมีน้ำยางสีขาว ใบเดี่ยว ค่อนข้างกลม ก้านสั้นเป็นใบหนา อวบน้ำ ผิวใบทั้งสองด้านมีลักษณะโป่งเป็นถุงเพราะมีมดเข้าไปอาศัย และได้ธาตุอาหารจากของเสียของมด ดอกช่อ ดอกย่อยขนาดเล็กรูปโคม ผลเดี่ยวเป็นฝักเรียว มีขนเป็นพู่ที่ปลาย
แหล่งข้อมูลอื่น

Gallery of Dischidia species เก็บถาวร 2011-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตะเกียบ

ตะเกียบ
ตะเกียบ คืออุปกรณ์ในการรับประทานอาหารมีลักษณะเป็นแท่งสองแท่งมีขนาดใกล้เคียงกัน ใช้เป็นอุปกรณ์หลักในการกินอาหาร ในประเทศจีน ญี่ปุ่น เกาหลี และเวียดนาม ในประเทศไทยใช้สำหรับอาหารประเภทก๋วยเตี๋ยว ตะเกียบนิยมทำมาจาก ไม้ ไม้ไผ่ โลหะ และพลาสติก บางชนิดทำมาจากงาช้าง[ต้องการอ้างอิง]
ในประเทศจีนสมัยโบราณกษัตริย์มีการใช้ตะเกียบที่ทำจากเงินเพื่อใช้ในการตรวจสอบยาพิษ (ประเภทออกไซด์ของโลหะ) โดยเชื่อว่าถ้ามียาพิษในอาหารตะเกียบจะเปลี่ยนจากสีเงินเป็นสีดำ [ต้องการอ้างอิง]
การเรียงลำดับแบบลูกปัด

การจัดเรียงแบบลูกปัด หรือที่เรียกอีกชื่อว่า การจัดเรียงแบบแรงโน้มถ่วง เป็นขั้นตอนวิธีการเรียงลำดับแบบธรรมชาติ พัฒนาโดย Joshua J. Arulanandham, Cristian S. Calude และ Michael J. Dinneen ในปี ค.ศ.2002
ใส่ลูกปัดตามข้อมูลที่มี
ทำการจัดเรียง
ลักษณะการทำงาน

การจัดเรียงแบบลูกปัดเริ่มแรกโดยให้จำนวนเสาที่ใส่ลูกปัดเท่ากับค่าของข้อมูลตัวนั้นๆ โดยจำนวนแถวแนวตั้งเท่ากับจำนวนทั้งหมดของข้อมูลที่ต้องการจะเรียงลำดับ เมื่อใส่ลูกปัดตามข้อมูลที่มีอยู่จนครบแล้ว ลูกที่ลอยอยู่โดยไม่มีอะไรรองรับจะตกลงโดยแรงโน้มถ่วง
ความซับซ้อนของการทำงาน

O(1) : ลูกปัดทั้งหมดเคลื่อนที่พร้อมกันในหน่วยเวลาเดียวกันเช่นเดียวกับตัวอย่างทางกายภาพที่เรียบง่ายข้างต้น นี่คือความซับซ้อนที่เป็นนามธรรมและไม่สามารถนำไปปฏิบัติได้
O(√n) : ในรูปแบบทางกายภาพที่สมจริงที่ใช้แรงโน้มถ่วงเวลาที่ใช้ในการปล่อยให้ลูกปัดตกลงมาเป็นสัดส่วนกับรากที่สองของความสูงสูงสุดซึ่งเป็นสัดส่วนกับ n (จำนวนข้อมูลทั้งหมด)
O(n) : ลูกปัดจะถูกย้ายไปทีละแถว นี่คือกรณีที่ใช้ในโซลูชั่นฮาร์ดแวร์อนาล็อกและดิจิทัล
O(S) : โดย S คือผลรวมของจำนวนเต็มในชุดข้อมูล ลูกปัดแต่ละลูกจะถูกย้ายทีละลูก นี่เป็นกรณี่จัดเรียงแบบลูกปัดโดยไม่มีกลไกเพื่อช่วยในการหาช่องว่างด้านล่างของลูกปัด
ตัวอย่างการเขียนโปรแกรม

ตัวอย่างการเขียนโปรแกรมด้วยภาษาไพทอน (Python) โปรแกรมนี้ใช้ได้เฉพาะกับชุดข้อมูลที่มีสมาชิกภายในเป็น จำนวนเต็มบวก หรือ มากกว่า 0
def Gravity(obj):
    n = len(obj)
    if all([type(x) == int and x >= 0 for x in obj]):
        reference = [range(x) for x in obj]
    else:
        raise ValueError("All elements must be positive integers")

    intermediate = []
    index = 0
    previous = n

    while previous:
        intermediate.append(range(previous))
        index += 1
        previous = sum([1 for x in reference if len(x) > index])

    index = 0
    previous = len(intermediate)] # จำนวนที่มากที่สุด
    out = [0 for x in range(n)]
    out[n-1] = previous
    
# แปลงเป็นชุดข้อมูลแบบตัวเลข
    for i in range(0,n-1):       
        previous = sum([1 for x in intermediate if len(x) > n-i-1])
        out[i] = previous

    return out  

obj = [2, 4, 1, 3, 3]
print(Gravity(obj)) # [1, 2, 3, 3, 4]