stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิทยาลัยเทคนิคนครขอนแก่น
แผนการเรียน > หลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น

| --- | --- |
 วิชาเทคนิคพื้นฐาน  วิชาเขียนแบบเทคนิค  วิชาติดตั้งไฟฟ้าในอาคาร  วิชาช่างซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้าน  วิชาช่างเชื่อมไฟฟ้างานแผ่น  วิชาช่างซ่อมเครื่องปรับอากาศแยกส่วน  วิชาช่างติดตั้งระบบเครื่องเสียง  วิชาช่างบารุงรักษารถยนต์  วิชาช่างเชื่อมซ่อมบารุง  วิชาคอมพิวเตอร์และระบบปฏิบัติการเบื้องต้น  วิชาคอมพิวเตอร์กับงานสานักงาน:  วิชาเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต  วิชาพิมพ์ไทยด้วยคอมพิวเตอร์ 1  วิชาฮาร์ดแวร์และยูทิลิตี้เบื้องต้น  ธุรกิจทั่วไป  พิมพ์ดีดไทย 1  การใช้เครื่องใช้สานักงาน  การใช้โปรแกรมประมวลผลคำ  พิมพ์ดีดไทยด้วยคอมพิวเตอร์ 2  การนวดแผนโบราณ  การตัดผมชาย  การซอยผม – ดัดผม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักของวิทยาลัยเทคนิคนครขอนแก่น
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วิทยาลัยเทคนิคนครขอนแก่น
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
16°19′50″N 102°47′57″E﻿ / ﻿16.330455°N 102.799089°E﻿ / 16.330455; 102.799089
| ด ค กวิทยาลัยเทคนิคในประเทศไทย |
| --- | --- |
กรุงเทพมหานคร:  มีนบุรี  กาญจนาภิเษกมหานคร  ราชสิทธาราม  ดุสิต  ดอนเมือง 
ภาคเหนือ:  เชียงราย  กาญจนาภิเษกเชียงราย  เชียงใหม่  สันกำแพง  น่าน  พะเยา  แพร่  ลำปาง  ลำพูน  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  กันทรลักษ์  กาฬสินธุ์  เขาวง  ขอนแก่น  น้ำพอง  ชัยภูมิ  นครขอนแก่น  นครพนม  นครโคราช  นครราชสีมา  บัวใหญ่  ปักธงชัย  ปากช่อง  พิมาย  สุรนารี  หลวงพ่อคูณ ปริสุทฺโธ  บุรีรัมย์  คูเมือง  มหาสารคาม  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  สุวรรณภูมิ  เลย  ศรีสะเกษ  สกลนคร  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อำนาจเจริญ  อุดรธานี  กาญจนาภิเษกอุดรธานี  อุบลราชธานี  เดชอุดม  บึงกาฬ 
ภาคกลาง:  กำแพงเพชร  ชัยนาท  นครนายก  นครปฐม  นครสวรรค์  แม่วงก์  นนทบุรี  ปทุมธานี  ธัญบุรี  พระนครศรีอยุธยา  อุตสาหกรรมยานยนต์  พิจิตร  พิษณุโลก  สองแคว  เพชรบูรณ์  ลพบุรี  ลพบุรี แห่งที่ 2  สมุทรปราการ  กาญจนาภิเษกสมุทรปราการ  สมุทรสงคราม  สมุทรสาคร  สระบุรี  มวกเล็ก  ท่าหลวงซีเมนต์ไทยอนุสรณ์  สิงห์บุรี  สิงห์บุรี แห่งที่ 2  สุโขทัย  สุพรรณบุรี  อ่างทอง  อุทัยธานี 
ภาคตะวันออก:  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  จุฬาภรณ์ (ลาดขวาง)  ชลบุรี  สัตหีบ  ตราด  ปราจีนบุรี  บูรพาปราจีน  ระยอง  บ้านค่าย  มาบตาพุด  สระแก้ว 
ภาคตะวันตก:  กาญจนบุรี  ประจวบคีรีขันธ์  เพชรบุรี  ราชบุรี  ราชบุรี แห่งที่ 2  โพธาราม 
ภาคใต้:  กระบี่  ชุมพร  ตรัง  นครศรีธรรมราช  สิชล  ทุ่งสง  ปัตตานี  กาญจนาภิเษกปัตตานี  พังงา  พัทลุง  ป่าพะยอม  ภูเก็ต  ถลาง  ยะลา  ระนอง  หาดใหญ่  จะนะ  สตูล  สุราษฎร์ธานี  สุราษฎร์ธานี แห่งที่ 2 
| ด ค กสถานศึกษาด้านอาชีวศึกษาในจังหวัดขอนแก่น |
| --- | --- | --- |
| วิทยาลัยของรัฐ | เทคโนโลยีและการจัดการหนองสองห้อง • เทคนิคชุมแพ •  เทคนิคนครขอนแก่น •  เทคนิคน้ำพอง • การอาชีพกระนวน • การอาชีพบ้านไผ่ • การอาชีพพล |  |
| วิทยาลัยเอกชน | เทคโนโลยีไทยบริหารธุรกิจขอนแก่น • เทคโนโลยีการจัดการขอนแก่น • เทคโนโลยีขอนแก่น • เทคโนโลยีขอนแก่นบริหารธุรกิจ • เทคโนโลยีคุวานันท์ • เทคโนโลยีชุมแพ ไทย-เยอรมัน • เทคโนโลยีนครขอนแก่น • เทคโนโลยีพงษ์ภิญโญ • เทคโนโลยีพลพณิชยการ • เทคโนโลยีพิมพ์ไทย • เทคโนโลยีพุทธเกษม • เทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ • เทคโนโลยีหนองเรือ ไทย-เยอรมัน • เทคโนโลยีอมตะ • อาชีวศึกษาการท่องเที่ยวและการโรงแรมขอนแก่น • เทคโนโลยีสีชมพู •ปัญญาภิวัฒน์(ศูนย์ขอนแก่น) |  |
| วิทยาลัยสังกัดสถาบันการอาชีวศึกษา | เกษตรและเทคโนโลยีขอนแก่น • เทคนิคขอนแก่น • อาชีวศึกษาขอนแก่น • การอาชีพขอนแก่น |  |
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
วัดทำเลทอง

| วัดทำเลทอง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดทำเลทอง, วัดอเนกาธัญญาการ
ที่ตั้ง: ตำบลบึงทองหลาง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: หลวงพ่อบุญลือ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทำเลทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงทองหลาง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มพื้นนาล้อมรอบมีคูและคลองกั้นแนวเขต
วัดทำเลทองสร้างเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2440 โดยมีนายอ้น ผู้ใหญ่บ้านและพระอธิการแลดำเนินการสร้างขึ้นและได้ขนานนามว่า วัดอเนกาธัญญาการ ต่อมาได้เปลี่ยนนามเป็น "วัดทำเลทอง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2449
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร กุฎิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ วิหาร ศาลาท่าน้ำ 8 หลัง ปูชนียวัตถุ มีพระประธานในอุโบสถ มีนามว่า หลวงพ่อบุญลือ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก 59 นิ้ว และยังมีหลวงพ่อพุทธโสธรจำลองสร้างเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514
วัดทอง (เขตตลิ่งชัน)

บทความนี้เกี่ยวกับวัดทองในแขวงฉิมพลี สำหรับวัดทองในแขวงบางเชือกหนัง ดูที่ วัดทองบางเชือกหนัง
| วัดทอง |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดทอง, วัดทองฉิมพลี, วัดทองบางระมาด
ที่ตั้ง: เลขที่ 17 ซอยบรมราชชนนี 63 ถนนบรมราชชนนี แขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร 10170
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อดำ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร มีโรงเรียนในเขตที่ดินวัดได้แก่ โรงเรียนวัดทอง (อุดมศิลปวิทยาคาร) วัดทองมีการจัดงานเนื่องในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาต่าง ๆ รวมทั้งงานประจำปีปิดทองหลวงพ่อดำในช่วงเดือนพฤษภาคม (3 วัน)
วัดทองตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2302 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2330 บางครั้งเรียก วัดทองฉิมพลี หรือ วัดทองบางระมาด เพื่อให้ต่างจากวัดทองบางเชือกหนัง
อาคารเสนาสนะ

อุโบสถเป็นอุโบสถดั้งเดิม มีหลังคา 2 ชั้น 3 ลด หน้าบันของมุขประดับลวดลายปูนปั้นรูปเทพนมและเครือเถา ซึ่งคงปั้นขึ้นใหม่ในช่วง พ.ศ. 2547–2548 เมื่อมีการปฏิสังขรณ์โดยยกระดับขึ้นอีก 2 เมตรทั้งหลัง เพื่อแก้ปัญหาน้ำท่วม อุโบสถเก่ามี 5 ห้อง คาดว่าได้รับการปฏิสังขรณ์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีพระพักตร์แบบรัตนโกสินทร์ อาจจะเป็นพระพุทธรูปที่สร้างมาเก่าแก่กว่านั้น แต่ถูกปฏิสังขรณ์จนไม่เหลือร่องรอยเดิม
พระปรางค์ประดิษฐานอยู่ด้านหน้าอุโบสถ มีขนาดเล็กทรงเพรียว ฐานเป็นฐานสิงห์ ทาสีทองทั้งองค์ วิหารหลวงพ่อดำสร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อดำ พระพุทธรูปปูนปั้นองค์ใหญ่ ปางมารวิชัย ศาลาการเปรียญหลังเดิมอยู่ริมน้ำ เป็นอาคาร 2 ชั้น ชั้นบนเป็นไม้ ทรงไทย ชั้นล่างเป็นคอนกรีต เดิมสร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 เป็นทรงไทยชั้นเดียว ยกพื้นสูง มีใต้ถุน แต่เดิมไม่ได้อยู่ริมคลอง ศาลาการเปรียญหลังใหม่เป็นอาคารทรงไทย 2 ชั้น สร้างด้วยคอนกรีตเมื่อ พ.ศ. 2536 ใช้ในงานมงคลต่าง ๆ
รายนามเจ้าอาวาส

สมการฉิ่ง
พระอธิการผาด
พระครูสาย
พระครูศุภกิจจานุยุต (กินดิน ผาสุกาโม)
สะพานท่านางสังข์

สะพานท่านางสังข์ อยู่ที่ถนนสายปากน้ำ-ชุมพร อ.เมือง จ.ชุมพร
ตำนาน

สะพานท่านางสังข์มีตำนานมาก่อนก็คือมีสามีภรรยาคู่หนึ่งอาศัยอยู่ริมน้ำ ทั้งคู่รักกันมากจนมาวันหนึ่งนางสังข์ผู้เป็นภรรยาก็เจ็บท้องคลอดลูกตอนเวลาดึก สามีจึงรีบไปตามหมอตำแยมาทำคลอด และให้เพื่อนบ้านใกล้เคียงช่วยต้มน้ำร้อนและเตรียมยาไว้ให้ ในขณะที่สามีเดินทางไปตามหมออย่างรวดเร็วนั้นก็ต้องผ่านคลองที่มีน้ำเชี่ยวเค้าก็เลยต้องว่ายน้ำข้ามคลองเพื่อไปตามหมอแต่โชคร้ายเค้าถูกน้ำพัดแล้วจมหายไป วันต่อมามีคนได้พบศพของสามีของนางสังข์ก็ได้แจ้งให้ทุกคนรู้ เมื่อนางสังข์ทราบข่าวก็เสียใจมากและรอคอยวันที่จะได้พบกับสามีเธอ ก่อนตายเธอได้บอกว้าว่าให้นำบ้านและสิ่งของๆเธอไปจำนำและเอาเงินไปสร้างสะพานเพราะเธอไม่อยากให้ใครต้องประสบเคราะห์ร้ายอย่างนี้ ชาวบ้านจึงทำตามที่นางบอกแล้วตั้งชื่อสะพานว่า “สะพานท่านางสังข์” จนมาถึงปัจจุบันสะพานได้มีการเปลี่ยนแปลงจากสะพานไม้มาเป็นสะพานเหล็กและครั้งล่าสุดมาเป็นซีเมนต์  รวมถึงสะพานนี้ยังมีความสำคัญในประวัติศาสตร์ของชาติไทยด้วย เนื่องจากเป็นที่ต่อสู้ ระหว่างทหารญี่ปุ่น กับ ยุวชนทหารโรงเรียนศรียาภัย ในสงครามโลกครั้งที่ 2 )
วัดทางข้ามน้อย

| วัดทางข้ามน้อย |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดทางข้ามน้อย, วัดศรีวิไลราษฎรศรัทธาธรรมข้ามน้อย
ที่ตั้ง: ตำบลหัวไทร อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระอธิการสมศักดิ์ ขันติสาโร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทางข้ามน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวไทร อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ประมาณ 12 ไร่ ติดคลองหัวไทร  ปัจจุบันพระอธิการสมศักดิ์ ขันติสาโร เป็นเจ้าอาวาส
วัดทางข้ามน้อย เดิมชื่อว่า วัดศรีวิไลราษฎรศรัทธาธรรมข้ามน้อย แรกเริ่มมีพระธุดงค์ 3 รูป จากจังหวัดนครราชสีมา มาถึงหมู่บ้านทางข้ามน้อย ต่อจากนั้นราษฎรได้นิมนต์พระทั้ง 3 รูปให้จำพรรษาประจำอยู่ที่หมู่บ้าน ชาวบ้านได้ปรึกษาที่จะสร้างสำนักสงฆ์ขึ้น โดยมีนายเกิด นางแหร่ม ได้ยกที่ดินให้จำนวน 12 ไร่เศษ และยกบ้านจำนวน 3 หลังให้เป็นกุฏิ สร้างเป็นสำนักสงฆ์ปีใดไม่ปรากฏ ต่อมาได้สร้างเสนาสนะและยกฐานะเป็นวัด เมื่อ พ.ศ. 2424 จากนั้นสร้างอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2464 แต่ยังไม่มีพระประธาน ราษฎรจึงได้เดินทางไปยังจังหวัดพิษณุโลก และหาช่างมาสร้างพระพุทธชินราชจำลองเพื่อประดิษฐานในอุโบสถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2530
วัดมีการจัดงานฉลองหลวงพ่อพระพุทธชินราช ปีละ 2 ครั้ง คือ วันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 สมัยก่อนจะนำองค์พระแห่ตามแม่น้ำบางปะกง แต่ภายหลังเปลี่ยนเป็นรถแห่ อีกครั้งคืองานปิดทอง จัดขึ้น 2 วัน คือ ขึ้น 12 ค่ำ และ 13 ค่ำ เดือน 4
วัดใหม่ปิ่นเกลียว

| วัดใหม่ปิ่นเกลียว |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: เลขที่ 68 หมู่ที่ 3 ถนนมาลัยแมน ตำบลนครปฐม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม 73000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระปลัดพลาธิป กตกุสโล
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดใหม่ปิ่นเกลียว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านปิ่นเกลียว ตำบลนครปฐม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ทั้งหมด 94 ไร่ แบ่งเป็นที่ตั้งวัด 45 ไร่ 2 งาน ได้อนุญาตให้ทางราชการใช้ส่วนหนึ่งเป็นสถานศึกษา คือ กรมการฝึกหัดครู (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม) จำนวน 48 ไร่ 2 งาน ตั้งอยู่ในที่ธรณีสงฆ์ และให้กรมสามัญศึกษาสร้างโรงเรียนศรีวิชัยวิทยาซึ่งเป็นโรงเรียนระดับมัธยม จำนวน 12 ไร่ 2 งาน 89 ตารางวา ตั้งอยู่ในที่วัด
ประวัติ

วัดใหม่ปิ่นเกลียวสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2396 สร้างโดยเจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) ในสมัยที่ท่านเป็นนายช่างใหญ่ควบคุมดำเนินการก่อสร้างพระปฐมเจดีย์องค์ใหญ่ ได้สร้างวัดขึ้นในเนื้อที่ดินของท่านแล้วมอบให้เป็นสมบัติของคุณหญิงหนูซึ่งเป็นภริยาของท่านดูแล ต่อมาหม่อมเจ้าหญิงจงกลนีเป็นผู้ดูแลวัดนี้เรื่อยมา จากนั้นวัดอยู่ในความดูแลของชาวบ้านละแวกนั้นเรื่อยมา
อาคารเสนาสนะ

อุโบสถหลังเก่าขนาด 5 ห้อง มีระเบียงทางเดินและเสารองรับชายคาโดยรอบ ก่ออิฐถือปูนทำเป็นรูปวงโค้งรูปกลีบบัว อาคารมีลักษณะผสมผสานระหว่างศิลปะไทยกับฝรั่งอันเป็นแบบนิยมโดยใช้วัสดุปูพื้นเป็นกระเบื้องหินอ่อนที่มักนำเข้ามาจากต่างประเทศ แม้ปัจจุบันทรุดโทรมมากแล้ว
อุโบสถหลังใหม่กว้าง 16.30 เมตร ยาว 33 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่ ปางมารวิชัยเป็นพระพุทธชินราชจำลอง สร้างด้วยโลหะหล่อ มีขนาดสูง 8 ศอก หน้าตักกว้าง 5 ศอก 9 นิ้ว สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2535 ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 และต่อเติมขึ้นมาใหม่ รวมทั้งหลังเก่าและหลังใหม่ กว้าง 37 เมตร ยาว 38 เมตร
ปูชนียวัตถุอื่นได้แก่ พระพุทธนิมิตมงคล เป็นพระปูนปั้นปางสุโขทัย สร้างด้วยปูนปั้นขนาดหน้าตัก 49 นิ้ว ได้สร้างศาลาทรงไทยครอบองค์พระพุทธรูปไว้ และยังมีรูปหล่อเหมือนหลวงปู่พูน เกสโร อดีตเจ้าอาวาส หล่อด้วยโลหะ หน้าตักกว้าง 25 นิ้ว
เครื่องราง

หลวงพ่อสมพงษ์ ธีรธัมโม เจ้าอาวาส ท่านเป็นผู้สร้างและปลุกเสกเครื่องรางพ่อปู่ ชูชก จนโด่งดังเป็นที่รู้จักกันไปทั่ว
รายนามเจ้าอาวาส

หลวงปู่นาค
หลวงปู่หุ่น
หลวงปู่เขียว
หลวงปู่แคล้ว
หลวงปู่ไพร
หลวงปู่แม้น  ได้รับแต่งตั้งเมื่อประมาณ พ.ศ. 2492
หลวงปู่แมว
หลวงปู่พูน เกสโร
พระครูปราการลักษาภิบาล (สมพงษ์ ธีรธมฺโม ป.ธ.๓)
พระปลัดพลาธิป กตกุสโล
วิลฮัฟ ทาร์คิน

| --- | --- |
ตัวละคร สตาร์ วอร์ส
วิลฮัฟ ทาร์คิน

Wilhuff Tarkin
ตำแหน่ง: ผู้บัญชาการดาวมรณะ
บ้านเกิด: เอเรียดู
เกิด: ช่วงปีที่ 64-59 ก่อนยุทธการยาวิน
ตาย: ปีที่ 0 แห่งยุทธการยาวิน
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
เพศ: ชาย
ส่วนสูง: 1.8 เมตร
สังกัด: สาธารณรัฐกาแลกติก (กองยานจักรวรรดิ), จักรวรรดิกาแลกติก
นักแสดง: ปีเตอร์ คุชชิง   พีรศักดิ์ เกษร (เสียงไทย)
หมวดหมู่ ตัวละครในสตาร์ วอร์ส
วิลฮัฟ ทาร์คินเป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส มีบทบาทเป็นตัวร้ายในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส ตอนที่ 4: ความหวังใหม่ แสดงโดยปีเตอร์ คุชชิง นักแสดงชาวอังกฤษ นอกจากนี้ยังมีบทบาทเล็กน้อยในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส ตอนที่ 3: ซิธชำระแค้น ซึ่งแสดงโดยเวย์น ไพแกรม รวมทั้งมีบทบาทในเรื่องราวส่วนขยายอื่นๆ อีกมาก รวมทั้งในภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์สตาร์ วอร์ส: เดอะ โคลน วอร์ส อีกด้วย
วิลฮัฟ ทาร์คินเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดคนหนึ่งในจักรวรรดิกาแลกติก เป็นแกรนด์มอฟฟ์ผู้สร้างระเบียบปกครองของจักรวรรดิ และเป็นกำลังขับเคลื่อนสำคัญในการสร้างดาวมรณะอีกด้วย ทาร์คินเกิดบนดาวเคราะห์เอเรียดูในครอบครัวชาวมนุษย์สกุลทาร์คินซึ่งมีอิทธิพลทางทหารสูง และได้เข้ารับตำแหน่งใน Republic Outland Regions Security Force (กองกำลังรักษาความปลอดภัยดินแดนรอบนอกแห่งสาธารณรัฐ) จากนั้นได้ลาออกจากตำแหน่งและเข้ามามีบทบาททางการเมือง ขึ้นเป็นผู้นำของเอเรียดูและเซกเตอร์ดาวเคราะห์เซสเวนนา ก่อนที่จะกลับมารับตำแหน่งทางการทหารภายใต้การนำของสมุหนายกพัลพาทีนอีกครั้งหนึ่งในฐานะเจ้าหน้าที่ดำเนินการนิกายใหม่ซึ่งมีการดำเนินการเป็นไปโดยลับภายใต้การนำของซิธลอร์ด ช่วงนี้เองที่ทาร์คินได้รับทราบแนวคิดเกี่ยวกับการสร้างสถานีอวกาศบัญชาการรบขนาดใหญ่ลักษณะเป็นดาวเคราะห์เทียม และได้นำแนวคิดนี้ไปเสนอพัลพาทีนเพื่อสร้างสถานีอวกาศ ซึ่งต่อมาจะกลายเป็นดาวมรณะ
ในเวลาต่อมาทาร์คินค่อยๆ มีอิทธิพลมากขึ้นในฐานะผู้สนับสนุนพัลพาทีน ได้เป็นผู้ว่าการของเซกเตอร์เซสวานนาในช่วงสงครามโคลน ช่วงหนึ่งยังได้ปฏิบัติหน้าที่กัปตันภายใต้นายพลเจไดอีเวน พิเอลล์ด้วย ในช่วงท้ายของสงครามโคลน พัลพาทีนได้มอบหมายให้ทาร์คินได้เป็นมอฟฟ์คนแรก และเมื่อพัลพาทีนสถาปนาจักรวรรดิกาแลกติกก็ได้ให้ทาร์คินควบคุมการก่อสร้างดาวมรณะ ไม่นานหลังจากนั้นทาร์คินได้ออกระเบียบปฏิบัติแห่งทาร์คิน (Tarkin Doctrine) ซึ่งยิ่งตอกย้ำความสำคัญของทาร์คินในฐานะบุคคลสำคัญผู้ร่วมวางรากฐานของจักรวรรดิ เป็นรองแต่เพียงพัลพาทีนเท่านั้น ระเบียบปฏิบัติแห่งทาร์คินเป็นการวางรากฐานการปกครองกาแลกซีโดยอาศัยความหวาดกลัวต่อกำลังที่เหนือกว่า การสร้างสุดยอดอาวุธอย่างดาวมรณะนั้นก็เป็นไปตามแบบแผนนี้ โดยตั้งใจให้ความหวาดกลัวต่อกำลังที่เหนือกว่าเป็นสิ่งที่คอยควบคุมไม่ให้มีการลุกฮือจากผู้คิดกบฏ พัลพาทีนพึงพอใจแนวคิดนี้เป็นอันมาก และได้แต่งตั้งให้ทาร์คินเป็นแกรนด์มอฟฟ์คนแรก มีเขตอำนาจครอบคลุมเกือบทั่วทั้งดินแดนรอบนอก
ทาร์คินในฐานะแกรนด์มอฟฟ์ได้ปฏิบัติภารกิจมากมายร่วมกับดาร์ธ เวเดอร์ เพื่อควบคุมกาแลกซีตามแบบแผนปฏิบัติทาร์คิน เมื่อการก่อสร้างดาวมรณะล่าช้ากว่าแผนการ ทาร์คินได้สร้างค่ายบัญชาการมอว์ (Maw Installation) เพื่อดำเนินการปรับปรุงแผนผังก่อสร้าง ภายใต้การนำของนายพลเรือนาตาซี ดาลา ทำให้ดาวมรณะสามารถใช้งานได้ทันในปีที่ 0 แห่งยุทธการยาวิน ทาร์คินมั่นใจในความสามารถของดาวมรณะจึงเริ่มดำเนินการสร้างความกลัวโดยการทำลายอัลเดอรานทันที พร้อมกับจับกุมผู้นำกบฏ เจ้าหญิงเลอา ออร์กานา ไว้บนดาวมรณะ ก่อนที่จะถูกช่วยเหลือออกมาได้และนำกองทัพกบฏบนดวงจันทร์ยาวิน 4 เข้าโจมตีดาวมรณะ ทาร์คินเสียชีวิตจากการระเบิดของดาวมรณะด้วยฝีมือของลุค สกายวอล์คเกอร์ ไม่กี่วินาทีก่อนที่จะสามารถทำลายฐานทัพกบฏด้วยลำแสงของดาวมรณะ
เบื้องหลัง

ตัวละครแกรนด์มอฟฟ์ทาร์คิน (Grand Moff Tarkin) เป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์ สตาร์ วอร์ส ภาคแรก ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 4: ความหวังใหม่ โดยทาร์คินซึ่งเป็นตัวร้ายหลักร่วมกับดาร์ธ เวเดอร์ แสดงโดยนักแสดงมืออาชีพปีเตอร์ คุชชิง ชื่อของทาร์คินปรากฏในบทร่างฉบับแรกๆ ในชื่อ Grande Mouff Tarkin เป็นผู้นำศาสนาชาวอาควิเลียน มีบทพูดประโยคเดียวในฉากประชุมสภาอาควิเลียน บทบาทของเจ้านครผู้ชั่วร้ายเช่นนี้สอดคล้องกับบทของ Crispin Hoedaack ซึ่งเป็นตัวละครที่ไม่มีบทบาทในภาพยนตร์ เป็นเจ้าหน้าที่อายุน้อยผู้มีความมุ่งมั่น ซึ่งถูกมอบหมายให้มายึดครองดาวเคราะห์อาควิเล ซึ่งเป็นดาวบ้านเกิดของตัวเอกของเรื่อง ซึ่ง Hoedaack ถูกกำจัดลงหลังจากกลุ่มตัวเอกทำลายป้อมอวกาศของจักรวรรดิ ในบทร่างที่สอง ไม่มีเจ้านครผู้ชั่วร้าย มีแต่ดาร์ธ เวเดอร์ และ Grande Mouff Tarkin เป็นผู้บังคับบัญชาของกลุ่ม Kesselian Dragoon และเป็นผู้นำคนหนึ่งของทัพกบฏที่ไม่เชื่อถือใน "พลัง" ของสตาร์คิลเลอร์ แต่เชื่อถือในการวิเคราะห์การรบด้วยเทคโนโลยี ก่อนที่จะถูกโน้มน้าวให้เชื่อในแผนการรบของสตาร์คิลเลอร์ ต่อมาในบทร่างที่สาม Grand Mouff Tarkin เป็นผู้นำ Keselian Dragoon และเป็นนายพลทัพกบฏ ซึ่งเป็นคนคิดแผนการรบที่จะใช้ต่อสู้กับดาวมรณะ ซึ่งในที่สุดแล้วบทบาทนี้ก็ตกเป็นของตัวละครนายพลแจน โดดอนนา ในขณะที่บทร่างเดิมนั้นนายพลโดดอนนาเป็นนายพลที่ยังไม่มีความกล้าซึ่งได้รับการแต่งตั้งโดยทาร์คิน ในบทสุดท้ายนั้น บทตัวละครเจ้านครผู้ชั่วร้ายถูกนำกลับมาใส่ในเรื่องอีกครั้ง และจอร์จ ลูคัส ผู้เขียนบท ก็ได้กำหนดให้ทาร์คินเป็นชื่อของตัวละครเจ้านครผู้ชั่วร้าย และโดดอนนาเป็นนายพลทัพกบฏ เมื่อตัวละครดาร์ธ เวเดอร์ ได้ข้อสรุปว่าเป็นตัวละครที่ใส่หน้ากากปิดบังใบหน้า ลูคัสเชื่อว่าจำเป็นต้องมีตัวละครมนุษย์ฝ่ายร้ายที่สามารถเติมเต็มและคานกับตัวละครเวเดอร์ได้ และตั้งใจให้ทาร์คินมีบทบาทเป็นตัวร้ายหลักของเรื่อง เป็นตัวแทนของจักรวรรดิแทนจักรพรรดิซึ่งไม่มีบทบาทในเรื่อง
แหล่งข้อมูลอื่น

Tarkin, Grand Moff ใน Star Wars Databank
Wilhuff Tarkin ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki
วัดทวีวัฒนาราม

| วัดทวีวัฒนาราม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลหนองกุงธนสาร อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทีวีวัฒนาราม หมู่ 7 บ้านโคกไม้งาม ต.หนองกุงธนสาร อ.ภูเวียง จ.ขอนแก่น
วัดทวีวัฒนาราม เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ได้ตราตั้งวัด เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ.2558
ที่ตั้ง

เลขที่7 หมู่7 บ้านโคกไม้งาม ตำบลหนองกุงธนสาร อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น
เจ้าอาวาส

พระชาย ฤทธิราช ( 2558 - 2564 )
พระมหาวรรณชัย โยธาธิ (2564 รักษาการ)
อ้างอิง

รายชื่อวัดในจังหวัดขอนแก่น
สวินกุ้ยเฟย์

สวินกุ้ยเฟย์ เป็นพระมเหสีในพระจักรพรรดิเฉียนหลง ประสูติปีใดไม่ปรากฎ ทรงเป็นชาวแมนจู ตระกูลพระนางเป็นสมาชิกกองธงน้ำเงินขอบแดงหนึ่งในแปดกองธงของราชวงศ์ชิง บิดาของพระนางเป็นอุปราชเมืองกุ้ยหลิน พระนางเข้าวังถวายองค์ในปี ค.ศ.1776 และได้รับพระยศจากพระจักรพรรดิเฉียนหลงเป็นสวินผิน และในปี ค.ศ.1794 ก็ได้รับการเลื่อนพระยศเป็นสวินเฟย์ พระนางสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ.1797 เมื่อจักรพรรดิเจียชิ่งขึ้นครองราชย์จึงทรงเฉลิมพระยศพระนางขึ้นเป็นสวินกุ้ยเฟย์
สกุลกระชาย

| สกุลกระชาย |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Zingiberales
วงศ์:: Zingiberaceae
สกุล:: Boesenbergia Kuntze

ชื่อพ้อง
 Gastrochilus Wall. 1829, illegitimate homonym, not D.Don 1825  Banglium Buch.-Ham. ex Wall., without description  Curcumorpha A.S.Rao & D.M.Verma
สกุลกระชาย หรือ Boesenbergia เป็นสกุลของพืชในวงศ์ขิง มีสมาชิกประมาณ  60-70 สปีชีส์ เป็นพืชท้องถิ่นในจีน อินเดีย และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
วัดทิพพาวาส

| วัดทิพพาวาส |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดทิพพาวาส, วัดลำกอไผ่, วัดต้นไทร
ที่ตั้ง: ซอยฉลองกรุง 53 ถนนฉลองกรุง แขวงลำปลาทิว เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร 10520
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
เจ้าอาวาส: พระวชิรวุฒาจารย์ (เคลือบ ธมฺมเตโช)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทิพพาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงลำปลาทิว เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร ที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 20 ไร่ อาณาเขตทิศเหนือติดต่อกับที่ธรณีสงฆ์ ทิศตะวันออกติดต่อกับลำรางข้างวัดทิพพาวาส ทิศใต้ติดต่อกับซอยฉลองกรุง 53 และทิศตะวันตกติดต่อกับคลองลำกอไผ่ วัดยังมีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง มีเนื้อที่ 36 ไร่ 92 ตารางวา
วัดทิพพาวาสสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2429 ไม่มีประวัติเกี่ยวกับผู้สร้างวัด ประชาชนนิยมเรียกชื่อตามภูมิประเทศที่ตั้งวัดว่า วัดลำกอไผ่ เนื่องจากที่คลองลำกอไผ่มีกอไผ่กอหนึ่งมองเห็นได้แต่ไกล และบางคนเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า วัดต้นไทร เนื่องจากมีต้นไทรใหญ่อยู่ในบริเวณวัดมองเห็นได้แต่ไกลเช่นกัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2432 ด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2490 และให้ราชการสร้างโรงเรียนระดับประถมศึกษาในที่ดินเนื้อที่ประมาณ 2 ไร่ และได้ให้ที่ดินสร้างสถานีอนามัยอีกประมาณ 1 ไร่
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9.60 เมตร ยาว 16.50 เมตร ทรงไทยโบราณ เครื่องบนเป็นไม้สักทั้งหมด กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญ
บริเวณรอบวัดมีชาวมอญอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก สันนิษฐานว่าชาวมอญบริเวณวัดทิพพาวาสคงอพยพเข้ามาในสมัยของเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี) ในระยะแรกตั้งถิ่นฐานอยู่ที่พระประแดง (จังหวัดสมุทรปราการ) จากนั้นส่วนหนึ่งได้ย้ายมาตั้งถิ่นฐานบริเวณนี้ ในช่วงวันสงกรานต์ ชุมชนจะจัดให้มีประเพณีสงกรานต์แบบมอญขึ้นที่วัดเป็นประจำทุกปี นอกจากการทำบุญสรงน้ำพระแล้วยังมีการเล่นสะบ้าอีกด้วย
รายนามเจ้าอาวาส

พระอาจารย์หลุย
พระอาจารย์อยู่ ติกฺขญาโน
พระอาจารย์มี
พระครูจักร ธนปาโล
พระครูถาวรธรรมวงศ์
พระวชิรวุฒาจารย์ วิ. (เคลือบ ธมฺมเตโช)
วอลเลย์บอลหญิง ถ้วย ก. 2560

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  ศรีสะเกษ
วันที่: 4–8 กันยายน พ.ศ. 2560
ทีม: 6 ทีม
สถานที่: 1 (ใน 1 เมืองเจ้าภาพ)
ชนะเลิศ: พีอีเอ-ศรีสะเกษ  (สมัยที่ 6th)
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลหญิง ถ้วย ก. 2560 หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ วอลเลย์บอลซีเล็คทูน่า ประชาชนหญิง ถ้วย ก ชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2560 ตามชื่อของผู้สนับสนุนหลัก เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มีทีมเข้าร่วมด้วยกันทั้งสิ้น 6 ทีม กำหนดจัดแข่งขันขึ้นที่จังหวัดศรีสะเกษ ระหว่างวันที่ 4–8 กันยายน พ.ศ. 2560
การแบ่งกลุ่ม

| กลุ่มเอ | กลุ่มบี |
| --- | --- |
  พีอีเอ-ศรีสะเกษ    ขอนแก่นสตาร์    โซ ยู เค วอลเลย์บอล คลับ:   บางกอกกล๊าส    ฟิลิปปินส์    มหาวิทยาลัยรังสิต
รอบแรก

| --- | --- |
: ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ
: ผ่านเข้ารอบชิงอันดับที่ 5
รอบแรก > กลุ่มเอ

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  พีอีเอ-ศรีสะเกษ | 2 | 0 | 6 | 6 | 0 | MAX | 152 | 68 | 2.235  |
| 2 |  ขอนแก่นสตาร์ | 1 | 1 | 3 | 3 | 3 | 1.000 | 117 | 107 | 1.093  |
| 3 |  โซ ยู เค วอลเลย์บอล คลับ | 0 | 2 | 0 | 0 | 6 | 0.000 | 56 | 150 | 0.373 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 ก.ย. | 15.00 | พีอีเอ-ศรีสะเกษ   | 3–0 |   ขอนแก่นสตาร์  | 27–25 | 25–7 | 25–22 |   |   | 77–54 |   |
| 5 ก.ย. | 15.00 | พีอีเอ-ศรีสะเกษ   | 3–0 |   โซ ยู เค วอลเลย์บอล คลับ  | 25–11 | 25–8 | 25–7 |   |   | 75–26 |   |
| 6 ก.ย. | 15.00 | ขอนแก่นสตาร์   | 3–0 |   โซ ยู เค วอลเลย์บอล คลับ  | 25–7 | 25–17 | 25–6 |   |   | 75–30 |   |
รอบแรก > กลุ่มบี

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  บางกอกกล๊าส | 2 | 0 | 6 | 6 | 1 | 6.000 | 172 | 115 | 1.496  |
| 2 |  ฟิลิปปินส์ | 1 | 1 | 3 | 4 | 3 | 1.333 | 155 | 163 | 0.951  |
| 3 |  มหาวิทยาลัยรังสิต | 0 | 2 | 0 | 0 | 6 | 0.000 | 102 | 151 | 0.675 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 ก.ย. | 17.00 | บางกอกกล๊าส    | 3–1 |   ฟิลิปปินส์  | 25–20 | 25–19 | 22–25 | 25–15 |   | 97–79 |   |
| 5 ก.ย. | 17.00 | บางกอกกล๊าส    | 3–0 |   มหาวิทยาลัยรังสิต  | 25–11 | 25–15 | 25–10 |   |   | 75–36 |   |
| 6 ก.ย. | 17.00 |  ฟิลิปปินส์  | 3–0 |   มหาวิทยาลัยรังสิต  | 26–24 | 25–19 | 25–23 |   |   | 76–66 |   |
รอบสุดท้าย > รอบรองชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 ก.ย. | 15:00 | พีอีเอ-ศรีสะเกษ   | 3–0 |   ฟิลิปปินส์  | 25–13 | 25–13 | 25–22 |   |   | 75–48 |   |
| 7 ก.ย. | 17:00 | ขอนแก่นสตาร์   | 1–3 |   บางกอกกล๊าส  | 19–25 | 25–23 | 21–25 | 16–25 |   | 81–98 |   |
รอบสุดท้าย > รอบชิงอันดับที่ 5

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 8 ก.ย. | 09:00 | โซ ยู เค วอลเลย์บอล คลับ   | 0–3 |   มหาวิทยาลัยรังสิต   | 16–25 | 11–25 | 13–25 |   |   | 40–75 |   |
รอบสุดท้าย > รอบชิงอันดับที่ 3

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 8 ก.ย. | 11:00 | ฟิลิปปินส์   | 3–1 |   ขอนแก่นสตาร์  | 25–18 | 25–22 | 32–34 | 25–22 |   | 107–96 |   |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 8 ก.ย | 17:00 | พีอีเอ-ศรีสะเกษ   | 3–0 |   บางกอกกล๊าส  | 25–18 | 25–11 | 25–14 |   |   | 75–43 |   |
การถ่ายทอดสด

SMMTV ดำเนินการถ่ายทอดสด ทุกคู่ วันละ 4 คู่ ตั้งแต่ 11.00 น.เป็นต้นไป
แหล่งข้อมูลอื่น

สมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สนามกีฬาจังหวัดปัตตานี

| --- | --- |


ที่ตั้ง: จังหวัดปัตตานี
พื้นผิว: หญ้า
การใช้งาน
สโมสรฟุตบอลจังหวัดปัตตานี 
สนามกีฬาจังหวัดปัตตานี หรือ สนามเดอะ เรนโบว์ สเตเดี้ยม เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ที่ จังหวัดปัตตานี ประเทศไทย ส่วนใหญ่จะใช้สำหรับการแข่งขันฟุตบอล และเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลจังหวัดปัตตานี