stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 7

ประกอบไปด้วยอำเภอแม่วงก์ อำเภอลาดยาว (ยกเว้นตำบลเนินขี้เหล็ก ตำบลหนองนมวัว และตำบลบ้านไร่) กิ่งอำเภอชุมตาบง และกิ่งอำเภอแม่เปิน
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 7 จังหวัดนครสวรรค์> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 7 จังหวัดนครสวรรค์> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 7 จังหวัดนครสวรรค์> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 7 จังหวัดนครสวรรค์> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 7 จังหวัดนครสวรรค์> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 7 จังหวัดนครสวรรค์> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ชาติไทย  | นิโรธ สุนทรเลขา (9) | 22,073 | 36.58 |  |
|  | ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)   | ประสาท ตันประเสริฐ (21)* | 12,675 | 21.01 |  |
|  | ไทยรักไทย   | สวัสดิ์ คำประกอบ (7)✔ | 10,900 | 18.06 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | สำรอง เยี่ยงยง (16) | 8,396 | 13.91 |  |
|  | เสรีธรรม (พ.ศ. 2535)   | เสรี มูลมณี (15) | 2,955 | 4.90 |  |
|  | ความหวังใหม่  | ชุติมา พรหมมารักษ์ (5) | 1,840 | 3.05 |  |
|  | ราษฎร  | พันโท รังสรร เทพลิบ (13) | 964 | 1.60 |  |
|  | ถิ่นไทย   | สวัสดิ์ มานิตย์ (11) | 538 | 0.89 |  |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 60,341 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 60,341 | 85.37 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 1,402 | 1.98 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 8,938 | 12.65 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 70,681 | 60.44 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 116,947 | 100.00 | — |
: ชาติไทย  ได้ที่นั่งจาก ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
ดูเพิ่ม

จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
ดิอันโนนวอร์

| ดิอันโนนวอร์ |
| --- | --- |
เขียนโดย: Rod McKuen (การดัดแปลงบท)
กำกับโดย: Isaac Kleinerman, โรมัน คาร์เมน
บรรยายโดย: เบิร์ต แลงคัสเตอร์
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหภาพโซเวียต, สหราชอาณาจักร, สหรัฐอเมริกา
จำนวนตอน: 20 ตอน
การผลิต
ความยาวตอน: 1040 นาที
ออกอากาศ
ออกอากาศ: 22 มิถุนายน 1978
ดิอันโนนวอร์ (อังกฤษ: The Unknown War; รัสเซีย: Великая Отечественная, "มหาสงครามของผู้รักชาติ"; หรือ Неизвестная война, "สงครามนิรนาม") เป็นสารคดีโทรทัศน์ 20 ตอนของสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2521 มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สองส่วนแนวรบตะวันออกระหว่างเยอรมนีนาซีกับสหภาพโซเวียต แต่ละตอนจะมีความยาว 47 นาที ด้วยเอาฟิล์มต้นฉบับของสหภาพโซเวียตมาฉายตั้งแต่ปฏิบัติการบาร์บารอสซาถึงยุทธการที่เบอร์ลิน
นอกจากนี่ยังมีการสัมภาษณ์พิเศษของเกออร์กี จูคอฟ, วาซีลี ชุยคอฟ รวมถึงเลโอนิด เบรจเนฟ ด้วย
รายชื่อตอน

June 22, 1941 (22 มิถุนายน 1941)
The Battle for Moscow (ยุทธการแห่งมอสโก)
The Siege of Leningrad (การล้อมเลนินกราด)
To the East (สู่ตะวันออก)
The Defense of Stalingrad (การตั้งรับที่สตาลินกราด)
Survival at Stalingrad (การเอาชีวิตรอดในสตาลินกราด)
The World's Greatest Tank Battle (ยุทธการรถถังที่ใหญ่ที่สุดในโลก)
War in the Arctic (สงครามในแถบอาร์กติก)
War in the Air (สงครามในน่านฟ้า)
The Partisans (พลพรรคผู้ต่อต้าน)
The Battle of the Seas (ยุทธการในทะเล)
The Battle of Caucasus (ยุทธการที่คอเคซัส)
Liberation of the Ukraine (การปลดปล่อยยูเครน)
The Liberation of Belorussia (การปลดปล่อยเบียโลรัสเซีย)
The Balkans to Vienna (จากบอลข่านถึงเวียนนา)
The Liberation of Poland (การปลดปล่อยโปแลนด์)
The Allies (สัมพันธมิตร)
The Battle of Berlin (ยุทธการที่เบอร์ลิน)
The Last Battle of the Unknown War (ยุทธการสุดท้ายในสงครามนิรนาม)
A Soldier of the Unknown War (ทหารแห่งสงครามนิรนาม)
แหล่งข้อมูลอื่น

The Unknown War ดิอันโนนวอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ทะเลสาบคานกะ

| ทะเลสาบคานกะ |
| --- | --- |
ทะเลสาบซิงข่าย

คานกะ / ซิงข่ายสถานที่ตั้งในดินแดนปรีมอร์สกีแสดงแผนที่ดินแดนปรีมอร์สกีคานกะ / ซิงข่ายคานกะ / ซิงข่าย (มณฑลเฮย์หลงเจียง)แสดงแผนที่มณฑลเฮย์หลงเจียง
ที่ตั้ง: ดินแดนปรีมอร์สกี ประเทศรัสเซีย / มณฑลเฮย์หลงเจียง ประเทศจีน
พิกัด: 45°0′N 132°25′E﻿ / ﻿45.000°N 132.417°E﻿ / 45.000; 132.417
ชื่อในภาษาแม่: о́зеро Ха́нка (รัสเซีย) 兴凯湖 (จีน)
แหล่งน้ำไหลออก: Songacha River
ประเทศในลุ่มน้ำ: ประเทศจีน ประเทศรัสเซีย

ช่วงยาวที่สุด: 90 กิโลเมตร (56 ไมล์) 
ช่วงกว้างที่สุด: 45 กิโลเมตร (28 ไมล์) 
พื้นที่พื้นน้ำ: 4,070 ตารางกิโลเมตร (1,570 ตารางไมล์) 
ความลึกโดยเฉลี่ย: 4.5 เมตร (15 ฟุต)
ความลึกสูงสุด: 10.6 เมตร (35 ฟุต)
ปริมาณน้ำ: 18.3 ลูกบาศก์กิโลเมตร (4.4 ลูกบาศก์ไมล์) 
เวลาพักน้ำ: 9.9 ปี 
ความยาวชายฝั่ง1: 308 กิโลเมตร (191 ไมล์) 
ความสูงของพื้นที่: 68 เมตร (223 ฟุต) - 70 เมตร (230 ฟุต)

แข็งตัว: ธันวาคม–เมษายน

 พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: Lake Khanka
ขึ้นเมื่อ: 11 ตุลาคม 1976
เลขอ้างอิง: 112
 
 พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: Xingkai Lake National Nature Reserve
ขึ้นเมื่อ: 1 พฤศจิกายน 2002
เลขอ้างอิง: 1155
 
 
1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด
ทะเลสาบคานกะ (รัสเซีย: о́зеро Ха́нка) หรือ ทะเลสาบซิงข่าย (จีน: 兴凯湖) เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ตั้งอยู่บริเวณพรมแดนระหว่างสาธารณรัฐประชาชนจีนกับสหพันธรัฐรัสเซีย โดยอยู่ทางตะวันตกของเมืองจีซีของจีนไปราว 79 กิโลเมตร ทะเลสาบแห่งนี้มีพื้นน้ำกว่า 4,190 ตารางกิโลเมตร โดยร้อยละ 72 อยู่ในรัสเซีย และร้อยละ 28 อยู่ในจีน โดยทะเลสาบแห่งนี้มีพื้นที่ลุ่มน้ำเป็นอาณาบริเวณกว่า 16,890 ตารางกิโลเมตร ซึ่งกว่าร้อยละ 97 ของพื้นที่ลุ่มน้ำนี้อยู่ในดินแดนรัสเซีย มีธารน้ำไหลเข้าทั้งหมด 23 สาย (15 สายจากรัสเซีย และ 8 สายจากจีน) ในขณะที่มีธารน้ำออกเพียงสายเดียวคือแม่น้ำซุนกะชา ซึ่งแม่น้ำซุนกะชานี้เองก็ทำหน้าที่เป็นเส้นแบ่งเขตแดนทางธรรมชาติระหว่างจีนกับรัสเซีย
การลบภาพบางส่วน

การลบภาพบางส่วน (subtraction)  วิธีการลบรอยภาพของส่วนที่ไม่ต้องการออกจากภาพรังสี ให้เหลืออยู่เฉพาะส่วนที่ต้องการเท่านั้นจึงทำให้สามารถวินิจฉัยภาพได้ชัดเจนและถูกต้องมากขึ้น
การตรวจเกี่ยวกับเส้นเลือด (Angiographic examination) ซึ่งทำได้โดยการฉีดสารทึบรังสีเข้าไปในเส้นเลือดและถ่ายภาพรังสีนั้น ในบางครั้งจะเห็นภาพของเส้นเลือดไม่ชัดเจนเนื่องจากมีโครงสร้างอื่นๆ เช่น กระดูกและเนื้อเยื่อ ซ้อนทับกันอยู่ ตัวอย่างเช่น เส้นเลือดที่ไปเลี้ยงสมองซึ่งอยู่ในบริเวณฐานของกะโหลกศีรษะจะถูกบังโดยกระดูกและเนื้อเยื่อของลำคอ และทรวงอกส่วนต้น ดังนั้นจึงจำเป็นต้องหาวิธีการทำให้ส่วนที่เราไม่ต้องการดูถูกลบหรือหายไปจากภาพ วิธีดังกล่าวนี้เรียกว่า “Subtraction”
ดเวนัตซัตสตูเลียฟ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2514)

| ดเวนัตซัตสตูเลียฟ |
| --- | --- |
กำกับ: Leonid Gaidai
เขียนบท: Original novel: Ilf and Petrov Screenplay: Vladlen Bakhnov  Leonid Gaidai
นักแสดงนำ: Archil Gomiashvili   Sergey Filippov Mikhail Pugovkin Natalya Krachkovskaya
กำกับภาพ: Sergei Poluyanov  Valery Shuvalov
ดนตรีประกอบ: Alexander Zatsepin
วันฉาย:   21 มิถุนายน ค.ศ. 1971 (1971-06-21) 
ความยาว: 161 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
ดเวนัตซัตสตูเลียฟ (รัสเซีย: 12 стульев, อักษรโรมัน: 12 stulyev) เป็นภาพยนตร์แนวตลกของสหภาพโซเวียต กำกับโดย Leonid Gaidai โดยได้สร้างจาก นวนิยายเรื่องเดียวกัน ภาพยนตร์ออกฉายในวันที่ 21  มิถุนายน ค.ศ. 1971
นักแสดง

Archil Gomiashvili รับบท Ostap Bender
Sergey Filippov รับบท Kisa Vorobianinov
Mikhail Pugovkin รับบท Father Fyodor
Natalya Krachkovskaya รับบท Madame Gritsatsuyeva
Igor Yasulovich รับบท Ernest Shchukin, engineer
Natalya Vorobyova รับบท Ellochka Schukina, Ernest Shchukin's wife
Klara Rumyanova รับบท Katerina Alexandrovna
Georgy Vitsin รับบท Fitter Mechnikov
Yuri Nikulin รับบท janitor Tikhon
Glikeriya Bogdanova-Chesnokova รับบท Elena Stanislavovna Bour
Vladimir Etush รับบท Andrey Bruns
แหล่งข้อมูลอื่น

ดเวนัตซัตสตูเลียฟ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ตาตยานา เวเดเนเยวา

| ตาตยานา เวเดเนเยวา |
| --- | --- |
เวเดเนเยวาที่เทศกาล  "Legends of Retro FM 2009 [ru]" ในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก, 2009
เกิด: Tatyana Veniaminovna Vedeneyeva  (1953-06-10) มิถุนายน 10, 1953 (71 ปี) สตาลินกราด, สาธารณรัฐรัสเซีย, สหภาพโซเวียต
ชื่ออื่น: "ป้าตาเนีย"
อาชีพ: นักแสดง, พิธีกร, หัวหน้าบรรณาธิการ, นักข่าว
ปีปฏิบัติงาน: 1973–ปัจจุปัน
ตาตยานา เวเนียมีนอฟนา เวเดเนเยวา (รัสเซีย: Татьяна Вениаминовна Веденеева) เป็นนักแสดงโซเวียตชาวรัสเซียที่โด่งดังและเป็นพิธีกรรายการ สปอคอยนอยนอชีมาลืยชี ซึ่งเป็นรายการสำหรับเด็กชาวโซเวียต
เวเดเนเยวาเกิดที่ในสตาลินกราดในปี 1953 เธอย้ายไปยังกรุงมอสโกในปี 1972 และลงทะเบียนเรียนในสถาบันศิลปะการละครรัสเซีย ระหว่างที่เรียนอยู่ในสถาบัน เธอได้เดบิวต์ในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น Hello, I'm Your Aunt! (1975) ในหมู่คนไม่กี่คน เมื่อสำเร็จการศึกษา เวเดเนเยวาได้รับเชิญไปที่โรงละครมายาคอฟสกี แต่ในไม่ช้าก็ถูกไล่ออกเพราะไม่ได้รับอนุญาตให้อยู่อาศัย (propiska) เธอกลายเป็นที่รู้จักในหมู่เด็กชาวโซเวียตในคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980 จากบทบาทนำในรายการเด็ก สปอคอยนอยนอชีมาลืยชี และ Visiting a Fairy Land (V gostiakh u skazki) ในชื่อ "ป้าตาเนีย" เธอยังเป็นพิธีกรของหลักสูตรภาษารัสเซียทางโทรทัศน์ของบีบีซี สำหรับผู้เริ่มต้นใน รัซเซียนแลนเกวจแอนด์พีเพิล ต่อมา เวเดเนเยวาเป็นผู้นำรายการทีวีและกิจกรรมคอนเสิร์ตอื่น ๆ และเป็นหนึ่งในกลุ่มที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในสหภาพ เธอถูกบังคับให้ลาออกในปี 1993 และย้ายไปฝรั่งเศสกับสามีของเธอซึ่งเธออาศัยอยู่จนถึงปี 1999 เวเดเนเยวากลับมารับงานโทรทัศน์ในปี 2000
เธอปรากฏตัวครั้งสุดท้ายใน สปอคอยนอยนอชีมาลืยชี ในปี 2002 ก่อนที่เธอถูกแทนที่โดยโอฮานา เฟโดโรวาในฐานะพิธีกร
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at kino-teatr.ru
Brief bio at afisha.ru
Tatyana Vedeneyeva on Internet Movie Database
ตลาดหลักทรัพย์มอสโก

| --- | --- |

ประเภท: 9ลาดหลักทรัพย์
ที่ตั้ง: มอสโก, รัสเซีย
ก่อตั้งเมื่อ: 1992
ผู้ก่อตั้ง: MICEX Group
บุคลากรสำคัญ: Ruben Aganbegyan (President)
สกุลเงิน: รูเบิลรัสเซีย
จำนวนการจดทะเบียน: 250
มูลค่าตามราคาตลาด: US$770.6 พันล้าน (Dec 2011)
ดัชนี: MICEX Index
เว็บไซต์: www.micex.com
ตลาดหลักทรัพย์มอสโก (อังกฤษ: Moscow Interbank Currency Exchange, MICEX; รัสเซีย: Московская межбанковская валютная биржа) เป็นหนึ่งในตลาดหลักทรัพย์สากลที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสหพันธรัฐรัสเซียและยุโรปตะวันออก ตลาดเปิดทำการใน ค.ศ. 1992 และปัจจุบัน เป็นตลาดหลักทรัพย์ชั้นนำของรัสเซีย โดยมีรายการบริษัทในตลาดราว 239 บริษัท และมีมูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาดอยู่ที่ 950,000 ดอลลาร์สหรัฐ เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010
ตลาดหลักทรัพย์มอสโกประกอบด้วยสมาชิกและองค์กรที่เข้าร่วมกว่า 550 องค์กร ซึ่งทำการแลกเปลี่ยนกับลูกค้า ใน ค.ศ. 2006 มูลค่าการแลกเปลี่ยนในตลาดหลักทรัพย์แตะระดับที่ 20.38 ล้านล้านรูเบิล (754,900 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) นับเป็นมากกว่า 90% ของอัตราการแลกเปลี่ยนทั้งหมดของตลาดหลักทรัพย์ของรัสเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2007-04-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กตลาดหลักทรัพย์ทั่วโลกเรียงตามมูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาด |
| --- | --- |
   นิวยอร์ก    แนสแด็ก    เซี่ยงไฮ้    ยูโรเน็กซต์    ญี่ปุ่น    ฮ่องกง    เชินเจิ้น    บอมเบย์    อินเดีย    ลอนดอน    โทรอนโต    ด็อยท์เชอเบอร์เซอ    ตะดาวุล    แนสแด็กนอร์ดิก    เกาหลี    สวิสส์เอสไอเอ็กซ์    ไต้หวัน    ออสเตรเลีย    เตหะราน    B3    เจเอสอีลิมิเตด    หลักทรัพย์สเปนบีเอ็มอี    สิงคโปร์    มอสโก    ไทย
ซิมโฟนีหมายเลข 1 (ไชคอฟสกี)

ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี ประพันธ์ซิมโฟนีหมายเลข 1 ในบันไดเสียง จีไมเนอร์ (ความฝันในเหมันตฤดู)  (รัสเซีย: Зимние грёзы, Zimniye gryozy) โอปุสที่ 13 ในปี 1866 หลังจากที่เขารับตำแหน่งอาจารย์ที่วิทยาลัยดนตรีมอสโก เป็นผลงานที่น่าจดจำที่สุดของไชคอฟสกี พี่ชายของไชคอฟสกี โมเดสต์ อิลิช ไชคอฟสกี อ้างว่าผลงานชิ้นนี้มีค่าใช้จ่ายมากขึ้น ไชคอฟสกีทำงานและทุกข์ทรมานมากขึ้นกว่าผลงานอื่น ๆ ของเขา แม้กระนั้นเขายังคงรักและเขียนข้อความไปยังผู้อุปถัมภ์ของเขา Nadezhda von Meck ในปี 1883 ว่า "although it is in many ways very immature, yet fundamentally it has more substance and is better than any of my other more mature works." เขาทุ่มเทประพันธ์ซิมโฟนีนี้แก่ นีโคไล รูบินสไตน์
ท่อนในซิมโฟนี

ซิมโฟนีบทนี้ประกอบด้วย 4 มูฟเมนต์ ได้แก่
Dreams of a Winter Journey. Allegro tranquillo (G minor)
Land of Desolation, Land of Mists. Adagio cantabile ma non tanto (E-flat major)
Scherzo. Allegro scherzando giocoso (C minor)
Finale. Andante lugubre (G Minor) -Allegro maestoso (G Major)
การใช้เครื่องดนตรี

ซิมโฟนีบทนี้ใช้ ปิคโคโล, ฟลูต 2 เครื่อง, โอโบ 2 เครื่อง, แคลริเน็ต 2 เครื่อง (A, B-flat), บาสซูน 2 เครื่อง, ฮอร์น 4 เครื่อง (E-flat, F), ทรัมเป็ต 2 เครื่อง (C, D), ทรอมโบน 3 เครื่อง (เฉพาะท่อนที่ 4), ทูบา (เฉพาะท่อนที่ 4), กลองทิมปานี, ฉาบ, กลองใหญ่ และ เครื่องสาย
บรรณานุกรม

Brown, David, Tchaikovsky: The Early Years, 1840–1874 (New York, W.W. Norton & Company, Inc., 1978)
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงเสรีของ ซิมโฟนีหมายเลข 1 (ความฝันในเหมันตฤดู) ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
Tchaikovsky Research
ดเวนัตซัตสตูเลียฟ (แก้ความกำกวม)

ดเวนัตซัตสตูเลียฟ (รัสเซีย: Двенадцать стульев, Dvenadtsat stulyev แปลว่า เก้าอี้สิบสองตัว) เป็นนวนิยายคลาสสิกแปลกใหม่ ประพันธ์ในปี 1928 โดยนักประพันธ์โซเวียตในโอเดสซาอีล์ฟและเปตรอฟ นวนิยายได้รับการดัดแปลงในสื่ออื่น ๆ:
ดเวนัตซัตสตูเลียฟ อาจหมายถึง:
ภาพยนตร์

Dvanáct křesel, 1933, กำกับโดย Martin Fric และ Michal Waszynski (เชโกสโลวาเกีย, โปแลนด์)
Keep Your Seats, Please, ภาพยนตร์ตลกและดนตรีอังกฤษในปี 1936 นำแสดงโดย George Formby and Florence Desmond
It's in the Bag!, ภาพยนตร์สหรัฐในปี 1945 นำแสดงโดย Fred Allen และ Jack Benny
Sju svarta be-hå, 1954, สวีเดน, กำกับโดย Gösta Bernhard
Las doce sillas, ภาพยนตร์คิวบาในปี 1962 กำกับโดย Tomás Gutiérrez Alea
The Thirteen Chairs, 1969, อิตาลี/ฝรังเศส, กำกับโดย Nicolas Gessner และ Luciano Lucignani
เดอะทเวลแชร์, ภาพยนตร์สหรัฐในปี 1970 กำกับโดย Mel Brooks
ดเวนัตซัตสตูเลียฟ, ภาพยนตร์โซเวียตในปี 1971 กำกับโดย Leonid Gaidai
ดเวนัตซัตสตูเลียฟ, มินิซีรีสโซเวียตในปี 1976 กำกับโดย Mark Zakharov
Mein Opa und die 13 Stuhle, 1997, เยอรมนี, กำกับโดย Helmut Lohner
The Twelve Seats, ภาพยนตร์อิหร่านในปี 2011 กำกับโดย Esmael Barari
La sedia della felicità, ภาพยนตร์อิตาลีในปี 2013 กำกับโดย Carlo Mazzacurati เป็นผลงานการกำกับเรื่องสุดท้ายก่อนเสียชีวิต
การประสานเสียง

ดเวนัตซัตสตูเลียฟ (ชอสตโกวิช), ผลงานที่ยังประพันธ์ไม่เสร็จโดย ดมีตรี ชอสตโกวิช
ซิมโฟนีหมายเลข 2 (ไชคอฟสกี)

ซิมโฟนีหมายเลข 2 ในบันไดเสียง ซีไมเนอร์ โอปุสที่ 17 ของ ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี ประพันธ์ในปี 1872 เป็นหนึ่งในผลงานชิ้นเอกของไชคอฟสกี เป็นผลงานที่ประสบความสำเร็จจากการบรรเลงรอบปฐมทัศน์และยังได้รับการยกย่องจากกลุ่มคีตกวีชาวรัสเซียที่รู้จักกันในชื่อ "เดอะไฟฟ์" โดย Mily Balakirev เนื่องจากไชคอฟสกีใช้เพลงพื้นบ้านของยูเครน 3 เพลงสำหรับผลงานที่ดีในในงานนี้ ซิมโฟนีจึงถูกตั้งชื่อเล่นว่า "ชาวรัสเซียน้อย" (รัสเซีย: Малороссийская, Malorossiyskaya) โดย Nikolay Kashkin เพื่อนของคีตกวีเช่นเดียวกับนักวิจารณ์ดนตรีที่รู้จักกันดีของกรุงมอสโก เนื่องจากยูเครนในช่วงเวลานั้นมักถูกเรียกกันว่า "ลิตเติลรัสเซีย"
อย่างไรก็ตามจากความสำเร็จครั้งแรก ไชคอฟสกีก็ยังไม่พอใจกับซิมโฟนี เขาแก้ไขงานอย่างกว้างขวางในปี 1879-1880 เขียนท่อนเปิดใหม่และเขียนท่อนสุดท้ายให้สั้นอย่างมีนัยสำคัญ การแก้ไขนี้เป็นเวอร์ชันของซิมโฟนีที่ใช้กันทั่วไปในปัจจุปัน แม้ว่าจะมีผู้สนับสนุนเวอร์ชันดั้งเดิม ในบรรดาผู้สนับสนุนเหล่านี้เป็นเพื่อนของนักแต่งเพลงและอดีตนักศึกษา Sergei Taneyev ผู้ซึ่งเป็นนักแต่งเพลงและนักแต่งเพลงที่เขาสังเกตเห็น
ท่อนในซิมโฟนี

ซิมโฟนีบทนี้ประกอบด้วย 4 มูฟเมนต์ ได้แก่
Andante sostenuto—Allegro vivo (C minor)
Andantino marziale, quasi moderato (E-flat major)
Allegro molto vivace (C minor)
Finale. Moderato assai—Allegro vivo (C major)
การใช้เครื่องดนตรี

ซิมโฟนีบทนี้ใช้ ปิคโคโล, ฟลูต 2 เครื่อง, โอโบ 2 เครื่อง, แคลริเน็ต 2 เครื่อง, บาสซูน 2 เครื่อง, ฮอร์น 4 เครื่อง, ทรัมเป็ต 3 เครื่อง, ทรอมโบน 3 เครื่อง, ทูบา, กลองทิมปานี, ฉาบ, กลองใหญ่, ฆ้อง (เฉพาท่อนสุดท้าย) และ เครื่องสาย
บรรณานุกรม

Brown, David, Tchaikovsky: The Early Years, 1840–1874 (New York, W.W. Norton & Company, Inc., 1978)
Holden, Anthony, Tchaikovsky: A Biography (New York: Random House, 1995).
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงเสรีของ ซิมโฟนีหมายเลข 2 (ชาวรัสเซียน้อย) ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
Tchaikovsky Research
ตูโปเลฟ

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน
อุตสาหกรรม: การบิน และยุทโธปกรณ์
ก่อตั้ง: 22 ตุลาคม พ.ศ. 2465
ผู้ก่อตั้ง: อันเดรย์ ตูโปเลฟ 
สำนักงานใหญ่: มอสโก, ประเทศรัสเซีย
ผลิตภัณฑ์: เครื่องบินพาณิชย์ และเครื่องบินทหาร
รายได้: 25,507,293,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2560) 
รายได้จากการดำเนินงาน: 2,179,953,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2560) 
รายได้สุทธิ: −103,637,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2560) 
สินทรัพย์: 175,860,393,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2560) 
พนักงาน: 4,049 (พ.ศ. 2556) 
เว็บไซต์: www.tupolev.ru
ตูโปเลฟ (รัสเซีย: Туполев) เป็นบริษัทผลิตอากาศยานและยุทโธปกรณ์ของรัสเซีย เดิมคือสำนักงานออกแบบตูโปเลฟ โอเคบี (โอเคบี-156) ควบคุมโดย อันเดรย์ ตูโปเลฟ วิศวกรอากาศยานชาวรัสเซีย มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงมอสโก ทั้งนี้รัฐบาลรัสเซียกำลังจำควบรวมกิจการของตูโปเลฟ เข้ากับ มิโกยัน, อิลยูชิน, อิรคุต, ซุคฮอย และยาคาฟเลฟ เป็นรัฐวิสาหกิจเดียวกันที่ชื่อว่า โอเอเค (รัสเซีย: Объединённая авиастроительная корпорация) ก่อนที่แปรรูปเป็นบริษัทมหาชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ตูโปเลฟ เก็บถาวร 2007-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตูโปเลฟ ตู-95

| ตู-95 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์
ชาติกำเนิด:  สหภาพโซเวียต
บริษัทผู้ผลิต: ตูโปเลฟ
สถานะ: อยู่ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: กองทัพอากาศโซเวียต กองทัพเรือโซเวียต กองทัพอากาศรัสเซีย
จำนวนที่ผลิต: มากกว่า 500 ลำ
ประวัติ
สร้างเมื่อ: พ.ศ. 2495–2536
เริ่มใช้งาน: พ.ศ. 2499
เที่ยวบินแรก: 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495
สายการผลิต: ตูโปเลฟ ตู-114   ตูโปเลฟ ตู-119   ตูโปเลฟ ตู-126   ตูโปเลฟ ตู-142
ตูโปเลฟ ตู-95 (อังกฤษ: Tupolev Tu-95, Bear, รัสเซีย: Туполев Ту–95) (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าแบร์) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดและขีปนาวุธขนาดใหญ่พร้อมเครื่องยนต์ใบพัดสี่เครื่อง
มันทำการบินครั้งแรกในปีพ.ศ. 2495 ตู-95 ถูกนำเข้าประจำการในสหภาพโซเวียตเมื่อปีพ.ศ. 2499 และคาดว่าจะเข้าประจำการในกองทัพอากาศรัสเซียจนถึงปีพ.ศ. 2583
ตู-95 มีเครื่องยนต์คูซเนทซอฟ เอ็นเค-12 สี่เครื่องยนต์ แต่ละเครื่องเป็นแบบใบพัดซ้อน มันยังคงเป็นเครื่องยนต์ใบพัดแบบเดียวที่ผลิตออกมามากและถูกใช้กับเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ที่เข้าปฏิบัติการ ปีกลู่ที่โดดเด่นของมันทำมุม 35 องศา ในปี พ.ศ. 2504 ตู-95 เคยบรรทุกระเบิดซาร์บอมบาระเบิดนิวเคลียร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่มีพลังทำลายล้าง 57 เมกกะตันบริเวณเกาะ โนวายา เซมลยา ทางตอนเหนือของขั้วโลกเหนือ อีกด้วย
รุ่นที่พัฒนามาเพื่อทางทะเลนั้นมีชื่อว่าตู-142
รายละเอียด ตูโปเลฟ ตู-95

ผู้สร้าง (โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต) ในปัจจุบันคือบริษัทตูโปเลฟ
ประเภท เครื่องบินทิ้งระเบิดขนาดหนัก พิสัยบินไกลและตราจการณ์ทางทะเล เจ้าหน้าที่ 6-7 นาย
เครื่องยนต์ เทอร์โบใบพัด คุซเนทซอฟ เอ็นเค-12 เอ็มจี ให้กำลังเครื่องละ 14,795 แรงม้า ใบพัด 2 ชุด หมุนสวนทางกัน จำนวน 4 เครื่อง
กางปีก 48.5 เมตร
ยาว 47.5 เมตร
สูง 12.12 เมตร
พื้นที่ปีก 292.6 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 90,000 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 154,220 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง .75 มัค (853กิโลเมตร/ชั่วโมง) ที่ระยะสูง 9,000 เมตร
อัตราเร็วเดินทางต่อเนื่อง .67 มัค (708กิโลเมตร/ชั่วโมง) ที่ระยะสูง 11,000 เมตร
พิสัยบินไกลสุด 12,550 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกลูกระเบิดหนัก 25,000 ปอนด์ และไม่เติมเชื้อเพลิงกลางอากาศ
อาวุธ ปืนใหญ่อากาศ เอ็นอาร์-23 ขนาด 23 มม. แท่นคู่ในป้อมปืนท้ายลำ บนลำ และ ใต้ลำ รวม 3 ป้อม 6 กระบอก สำหรับป้องกันตนเอง
ลูกระเบิดทิ้งลงโดยอิสระทั้งลูกระเบิดทั่วไปและลูกระเบิดนิวเคลียร์
รวมน้ำหนักกว่า 30,000 กิโลกรัม ในห้องเก็บลูกระเบิดภายในลำตัว
ดิโอลด์แมนแอนด์เดอะซี (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2542)

| ดิโอลด์แมนแอนด์เดอะซี |
| --- | --- |
กำกับ: อะเลคซันดร์ เปตรอฟ
บทภาพยนตร์: อะเลคซันดร์ เปตรอฟ
สร้างจาก: เฒ่าผจญทะเล โดย เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์
อำนวยการสร้าง: เบอนาร์ด ลาโจอิ
ตัดต่อ: เดนิส พาพิลลอน
ดนตรีประกอบ: เดนิส แอล ชาร์ทแทรนด์
วันฉาย: 1999
ความยาว: 20 นาที
ประเทศ: รัสเซีย แคนาดา ญี่ปุ่น
ภาษา: อังกฤษ ฝรั่งเศษ รัสเซีย ญี่ปุ่น
ดิโอลด์แมนแอนด์เดอะซี (อังกฤษ: The Old Man and the Sea; รัสเซีย: Старик и море) เป็นภาพยนตร์สั้นแอนิเมชันสีน้ำมันบนแผ่นแก้ว (paint-on-glass-animated) ในปี พ.ศ.2542 กำกับโดยอะเลคซันดร์ เปตรอฟ ผู้สร้างแอนิเมชันชาวรัสเซีย สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันหรือชื่อไทย "เฒ่าผจญทะเล" ของเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ภาพยนตร์นี้ได้รับรางวัลหลายรางวัล รวมถึงรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์สั้นแอนิเมชัน การทำภาพยนตร์นี้ใช้พื้นที่ในเมืองมอนทรีออล โดยสองปีครึ่งหลังของการทำภาพยนตร์นั้น ได้รับเงินทุนจากบริษัทจากประเทศรัสเซีย แคนาดา และญี่ปุ่น โดยเสียงภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษถูกปล่อยออกมาพร้อมกัน และยังเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกที่เผยแพร่ในระบบไอแมกซ์
พล็อต

ภาพยนตร์นั้นอ้างอิงตามแบบต้นฉบับนวนิยาย แต่ดำเนินเรื่องในเวลาที่แตกต่าง โดยเริ่มด้วยความฝันของชายชราชื่อซานเตียโก ที่ฝันเกี่ยวกับความทรงจำในวัยเด็กที่อยู่บนเสากระโดงของเรือและ ความฝันเรื่องของสิงโตบนบริเวณชายฝั่ง
หลังจากที่เขาตื่น เราก็พบว่าชายชราผู้นี้จับปลาไม่ได้เลยมากว่า 84 วันแล้ว ยิ่งร้ายถึงขนาด "มาโนลิน" เด็กฝึกงานของเขา ถูกผู้ปกครองห้ามลงเรือจับปลาด้วย และให้ไปหาคนที่จับปลาดีกว่ามาสอนเขาใหม่แทน แต่เด็กน้อยก็ยังมีความเชื่อมั่นในตัวซานเตียโก ในตอนเช้า มาโนลินเข้าปลุกชายชราในกระท่อม เขาตื่นขึ้นและพามาโนลินเดินออกไปบริเวณชายฝั่ง พร้อมบอกว่าจะออกไปจับปลาในอ่าว โดยยืนยันว่าจะไปคนเดียว
รูปแบบศิลปะ

สไตล์ภาพยนตร์มีการออกแบบตัวละครให้มีความโรแมนติกและสมจริงตามเอกลักษณ์ของผู้กำกับ โดยฉากส่วนใหญ่ทั้งส่วนของผู้คนและสัตว์มีรูปแบบที่สมจริงมาก มีการตีความฉากในอุดมคติของตัวผู้กำกับออกมา เช่น ซานเตียโกฝันว่าได้แหวกว่ายไปในท้องทะเลและบนท้องฟ้ากับฝูงปลากระโทง
รางวัล

1999 - Cinanima: "Grand Prize"
1999 - Japan Media Arts Festival: "Grand Prize" (Animation)
1999 - Montréal World Film Festival: Nominated for "First Prize (Short Films)"
2000 - Academy Award for Animated Short Film
2000 - Annecy International Animated Film Festival: "Audience Award", "Grand Prix for Best Animated Short Film"
2000 - รางวัลแบฟตา: เสนอชื่อเข้าชิง "Best Animated Short Film"
2000 - Buster International Children's Film Festival: "Politiken's Short Film Award"
2000 - Genie Awards: เสนอชื่อเข้าชิง "Best Animated Short Film"
2000 - Jutra Awards: "Jutra" in the category "Best Animated Film"
2000 - Mainichi Film Concours: "Ofuji Noburo Award"
2000 - Saint Petersburg Message to Man International Film Festival: "Special Jury Prize" ในหมวด "International Competition"
2000 - Zagreb World Festival of Animated Films: "First Prize" ใน "Category C - 15 Min. to 30 Min."
2001 - Burbank International Children's Film Festival: "Director's Gold Award"
2001 - San Diego International Film Festival: "Festival Award" ในหมวด "Best Animation"
ตาตยานา คาชีรีนา

ตาตยานา ยูเรียฟนา คาชีรีนา (รัสเซีย: Татьяна Юрьевна Каширина, เกิด 24 มกราคม 2534) เป็นนักยกน้ำหนักชาวรัสเซีย