stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ครุยวิทยฐานะไทย
รูปแบบของครุยวิทยฐานะ > รูปแบบตามพระราชพิธีไทยแบบโบราณ

ครุยวิทยฐานะรูปแบบนี้มีลักษณะคล้าย ๆ ชุดครุยพระยาแรกนา หรือขุนนางสมัยโบราณหรือที่เรียกว่าครุยเทวดา โดยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกที่ใช้ครุยวิทยฐานะในรูปแบบนี้ 
ครุยวิทยฐานะรูปแบบนี้สามารถแยกตามชนิดเนื้อผ้าและสีได้ดังนี้
ครุยเนื้อผ้าโปร่งสีขาว
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยขอนแก่น
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช
มหาวิทยาลัยนเรศวร
กลุ่มมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
สถาบันการอาชีวศึกษา
สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร
ครุยเนื้อผ้าโปร่ง สีอื่น ๆ
มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ใช้เนื้อผ้าต่างกันในแต่ละระดับปริญญา ระดับบัณฑิตและระดับมหาบัณฑิตใช้เนื้อผ้าสีน้ำเงินโปร่ง ระดับดุษฎีบัณฑิตใช้เนื้อผ้าทึบ สีแดง
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ใช้เนื้อผ้าสีชมพู
มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ ใช้เนื้อผ้าสีฟ้าคราม
ครุยเนื้อผ้าทึบสีแดงหมากสุก (สีแสด) สีแดง หรือสีเลือดหมู
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ใช้เนื้อผ้าสีแดง
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ใช้เนื้อผ้าสีแดง
สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ใช้เนื้อผ้าสีแดง
มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ใช้เนื้อผ้าสีแสด
มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง ใช้เนื้อผ้าสีแดง
สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน ใช้เนื้อผ้าสีเลือดหมู
สถาบันการพยาบาลศรีสวรินทิรา สภากาชาดไทย ใช้เนื้อผ้าสีแดงกาชาด
ครุยเนื้อผ้าทึบสีดำ
กลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฎ (บางแห่ง)
ครุยเนื้อผ้าทึบสีเขียวเข้ม
สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
ครุยเนื้อผ้าทึบ สีอื่น ๆ
มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา ใช้เนื้อผ้าสีม่วง
มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ใช้เนื้อผ้าสีทอง
รูปแบบของครุยวิทยฐานะ > รูปแบบตามแบบตะวันตก

ครุยวิทยฐานะประเภทนี้มีลักษณะแบบครุยจะเป็นครุยคลุมใช้เนื้อผ้าทึบสีดำหรือสีอื่น ๆ อาจประดับฮูดหรือหมวกคล้ายกับครุยวิทยฐานะที่ใช้ในประเทศแถบตะวันตก โดยมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกที่ใช้ครุยวิทยฐานะในรูปแบบนี้ ครุยวิทยฐานะรูปแบบนี้สามารถแยกลักษณะได้ดังนี้
ชุดครุยแบบครุยตุลาการหรือทนายความ
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในอดีตเคยมีการใช้หมวก แต่ปัจจุบันได้ยกเลิกใช้ไปแล้ว
มหาวิทยาลัยศรีปทุม
มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
ชุดครุยตะวันตกแบบมีหมวก
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
มหาวิทยาลัยมหิดล
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ระดับดุษฎีบัณฑิต ใช้เนื้อผ้าสีแดง
มหาวิทยาลัยนครพนม
มหาวิทยาลัยแม่โจ้
มหาวิทยาลัยพะเยา
มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
มหาวิทยาลัยรังสิต
มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
ชุดครุยตะวันตกแบบไม่มีหมวก
มหาวิทยาลัยศิลปากร
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
มหาวิทยาลัยบูรพา มีหมวกสำหรับดุษฎีบัณฑิต
มหาวิทยาลัยทักษิณ
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
มหาวิทยาลัยรามคำแหง
มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา
มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด
มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี
มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ
สถาบันการพลศึกษา
สถาบันอุดมศึกษาเอกชนอื่นทั้งหมดนอกเหนือจากที่ได้กล่าวมานี้
ชุดครุยตะวันตกสีอื่น ๆ
ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ ใช้เนื้อผ้าสีส้ม
มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ใช้เนื้อผ้าสีน้ำตาลแก่
สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ ใช้เนื้อผ้าสีแดง
ดูเพิ่ม

ครุยวิทยฐานะ
เสื้อครุย
ครุยดุษฎีบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สวมทับเครื่องแบบปกติขาว
บ. บุญค้ำ สวมชุดครุยบัณฑิต มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง
คาซึโกะ ทาดาโนะ

คาซึโกะ ทาดาโนะ (ญี่ปุ่น: 只野和子; โรมาจิ: Tadano Kazuko) เป็นนักสร้างแอนิเมชัน นักออกแบบตัวละคร และนักวาดภาพประกอบชาวญี่ปุ่น เกิดวันที่ 14 มีนาคม ที่จังหวัดฮิโระชิมะ กรุ๊ปเลือด B เริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากการออกแบบตัวละครให้กับเรื่องเซเลอร์มูน เดิมเคยสังกัดอยู่สตูดิโอไลฟ์ แต่ปัจจุบันสังกัดอยู่สตูดิโอวิวน์ นอกจากชื่อจริงแล้ว  ทาดาโนะยังมีนามปากกาอีกหลายชื่อด้วยกัน ได้แก่ KAZZ (คาซ), ただの かずこ (คาซึโกะ ทาดาโนะ เขียนด้วยอักษรฮิรางานะ), タダノ カズコ (คาซึโกะ ทาดาโนะ เขียนด้วยอักษรคาตาคานะ)
ผลงาน > อะนิเมะ

ทงงาริโบชิ โนะ เมโมรุ (กำกับภาพ)
โจจูคิชิน ดันคูก้า (ออกแบบตัวละคร, กำกับภาพ)
ซิตี้ฮันเตอร์ (คีย์แอะนิเมะเตอร์)
ปริศนาปลาทอง (กำกับภาพ)
เซเลอร์มูน (ออกแบบตัวละคร, กำกับภาพ)
เซเลอร์มูน อาร์ (ออกแบบตัวละคร, กำกับภาพ)
เวดดิ้งพีช (ออกแบบตวละคร)
ยูซี่ สาวน้อยมหัศจรรย์ (ออกแบบตวละคร)
เคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลก (คีย์แอะนิเมะเตอร์) - ใช้ชื่อว่า ただの かずこ
เซเทนโอริงามิเซนชิ ดราฟาลาร์ด (ออกแบบตัวละคร)
จูโซคิโค ดันคูก้าโนวา (ออกแบบตัวละคร) - ใช้ชื่อว่า Kazz
ผลงาน > โอวีเอ

คริสตัลไทรแองเกิล (ออกแบบตัวละคร, กำกับภาพ)
โจจูคิชิน ดันคูก้า อุชินาวาเรตะโมโนะทาจิ เอะ เรเควียม (ออกแบบตัวละคร, กำกับภาพ)
โซสึเกียว ~Graduation~ (ออกแบบตัวละคร, กำกับภาพ)
ผลงาน > ภาพยนตร์อะนิเมะ

เซเลอร์มูน อาร์ "สงครามปีศาจดอกไม้จากอวกาศ" (ออกแบบตัวละคร, กำกับภาพ)
ผลงาน > เกม

ออกแบบตัวละคร "โรลฟี่" ซึ่งเป็นมาสคอตของเครื่อง PC-FX
โอคาเอริ! ~ยูนางิอิโระ โนะ โค่ยโมโนงาตาริ~ (ออกแบบตัวละคร, คีย์แอะนิเมะเตอร์)
ผลงาน > หนังสือการ์ตูน

สตาร์พิงกี้ Q เล่ม 1, 2 (มีเดียเวิร์กส)
AYUS ไดนิจิเซเมไต เล่ม 1, 2 (คาโดคาวะโชเต็น)
ผลงาน > สมุดรวมภาพ

Favorite!!
GIRL'S LIFE Illust File
MANGA ARTIST(6) THE Kazuko Tadano PORTFOLIO
เกร็ด

ทาดาโนะ เคยวาดตัวเองเป็นตัวละครในอะนิเมะเรื่องเซเลอร์มูน ตอนที่ 21 ร่วมกับสามี ฮิโรมิ มัตสึชิตะ โดยสลับตัวอักษรท้ายของนามสกุลกับสามี เป็น "ทาดาชิตะ คาซึโกะ" (ส่วนตัวละครของสามี ใช้ชื่อว่า "มัตสึโนะ ฮิโรมิ") ซึ่งตัวละครทั้ง 2 นี้ ทำงานเป็นแอะนิเมะเตอร์อยู่ที่สตูดิโอไดฟ์ (เป็นการล้อเลียนชื่อ สตูดิโอไลฟ์)
แหล่งข้อมูลอื่น

สตูดิโอวิวน์ เก็บถาวร 2016-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชพัลปุระ

| ชพัลปุระ จับบัลปอร์ (Jubbulpore) |
| --- | --- |
มหานคร
จากบน: ศาลสูงมัธยประเทศ, วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ชพัลปุระ, น้ำตกธาวธาร, มาร์เบิลร็อกส์แห่งเภทฆาฏ
ชพัลปุระแสดงแผนที่รัฐมัธยประเทศชพัลปุระแสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด: 23°10′N 79°56′E﻿ / ﻿23.167°N 79.933°E﻿ / 23.167; 79.933
ประเทศ: อินเดีย
รัฐ: มัธยประเทศ
อำเภอ: ชพัลปุระ
การปกครอง
 • ประเภท: สภานายก
 • องค์กร: องค์การเทศบาลชพัลปุระ
 • นายกเทศบาล: Swati Godbole
พื้นที่
 • มหานคร: 263.49 ตร.กม. (101.73 ตร.ไมล์)
ความสูง: 412 เมตร (1,352 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2011)
 • มหานคร: 1,055,525 คน
 • อันดับ: ที่ 40
 • ความหนาแน่น: 4,000 คน/ตร.กม. (10,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,267,564 คน
 • อันดับเขตเมือง: ที่ 38
เดมะนิม: Jabalpurians, Jabalpuriya, Jabalpurites
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 482001 ถึง 482011
รหัสโทรศัพท์: 0761
รหัส ISO 3166: IN-MP
ทะเบียนพาหนะ: MP-20
สัดส่วนเพศ: 929 ♀ / 1000 ♂
อัตราการรู้หนังสือ: 82.13%
ภาษาทางการ: ฮินดี
เว็บไซต์: https://jabalpur.nic.in/en/
 
ชพัลปุระ (อักษรโรมัน: Jabalpur หรือเดิม Jubbulpore) เป็นนครตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนรรมทา ในรัฐมัธยประเทศ จากสำมะโน ค.ศ. 2011 ชพัลปุระเป็นเขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดอันดับสามของรัฐ และเป็นอันดับที่ 38 ของประเทศ ชพัลปุระเป็นศูนย์กลางสำคัญของมัธยประเทศด้านการปกครอง อุตสาหกรรม และธุรกิจ รวมถึงเป็นเมืองหลวงฝั่งยุติธรรม (Judicial Capital) ของรัฐ เนื่องจากเป็นที่ตั้งของศาลสูงมัธยประเทศ เชื่อกันว่ากีฬาหรือเกมสนุกเกอร์มีที่มาจากชพัลปุระ ชพัลปุระเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอชพัลปุระ
จังหวัดดาเวาเดลซูร์

| จังหวัดดาเวาเดลซูร์ |
| --- | --- |
จังหวัด
ไร่กล้วยในจังหวัดดาเวาเดลซูร์
   ธง
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: ดาเบา
ก่อตั้ง: 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1967
เมืองหลัก: ดีโกส
การปกครอง
 • ประเภท: ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Douglas R.A. Cagas (Nacionalista)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Aileen Almendras (NPC)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,163.98 ตร.กม. (835.52 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 56 จาก 81
 : (ไม่รวมดาเบา)
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาอาโป): 2,954 เมตร (9,692 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 632,588 คน
 • อันดับ: 45 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 290 คน/ตร.กม. (760 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 27 จาก 81
 : (ไม่รวมดาเบา)
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ: ดาเบา
 • นคร: ดีโกส
 • เทศบาล:  9  Bansalan   Hagonoy   Kiblawan   Magsaysay   Malalag   Matanao   Padada   Santa Cruz   Sulop  
 • บารังไกย์: 232 รวมนครอิสระ: 414
 • Districts: Lone District of Davao del Sur
เขตเวลา: UTC+8 (PHT)
รหัสไปรษณีย์: 8000–8010
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)82
รหัส ISO 3166: PH
ภาษา: เซบัวโน Davawenyo Bagobo Mansakan ตากาล็อก อังกฤษ
เว็บไซต์: www.davaosur.gov.ph
จังหวัดดาเวาเดลซูร์ (เซบัวโน: Habagatang Dabaw) เป็นจังหวัดในเขตดาเบา ประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองศูนย์กลางและเมืองใหญ่สุดคือดีโกส มีอาณาเขตติดกับนครอิสระดาเบาทางทิศเหนือ ติดกับจังหวัดคันลูรังดาเบาทางทิศใต้ ติดกับจังหวัดโคตาบาโต‎ ซุลตันคูดารัต ตีโมกโคตาบาโต และซารังกานีทางทิศตะวันตก ส่วนทางทิศตะวันออกติดกับอ่าวดาเบา
ภูมิประเทศของจังหวัดประกอบด้วยหาดทราย เกาะ ทุ่งเกษตรกรรม ภูเขา หุบเขา ป่า และแม่น้ำลำธาร โดยภูเขาที่สูงที่สุดในจังหวัดคือภูเขาอาโป ซึ่งสูง 2,954 เมตรจากระดับน้ำทะเล
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดดาเวาเดลซูร์> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดดาเวาเดลซูร์> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดดาเวาเดลซูร์> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดดาเวาเดลซูร์> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดดาเวาเดลซูร์> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดดาเวาเดลซูร์> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดดาเวาเดลซูร์> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดดาเวาเดลซูร์> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดดาเวาเดลซูร์> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดดาเวาเดลซูร์> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดดาเวาเดลซูร์> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดดาเวาเดลซูร์> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดดาเวาเดลซูร์> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดดาเวาเดลซูร์> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 42.2 (108) | 38.3 (101) | 38.9 (102) | 37.8 (100) | 37.2 (99) | 42.8 (109) | 38.3 (101) | 38.9 (102) | 39.4 (103) | 37.8 (100) | 33.9 (93) | 37.8 (100) | 42.8 (109) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 30 (86) | 30.6 (87) | 31.1 (88) | 32.2 (90) | 31.7 (89) | 30.6 (87) | 30.6 (87) | 31.1 (88) | 31.1 (88) | 31.1 (88) | 31.1 (88) | 30.6 (87) | 31.1 (88) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 23.3 (74) | 23.3 (74) | 23.9 (75) | 24.4 (76) | 24.4 (76) | 24.4 (76) | 23.9 (75) | 23.9 (75) | 23.9 (75) | 23.9 (75) | 23.9 (75) | 23.9 (75) | 23.9 (75) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 18.9 (66) | 20 (68) | 20 (68) | 21.1 (70) | 22.2 (72) | 22.2 (72) | 21.7 (71) | 21.1 (70) | 21.1 (70) | 21.7 (71) | 22.2 (72) | 20.6 (69) | 18.9 (66) |
แหล่งที่มา: Weatherbase
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดดาเวาเดลซูร์
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดดาเวาเดลซูร์ ที่โอเพินสตรีตแมป
Davao City Travel and Tourism Guide เก็บถาวร 2006-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
ตังเจี๋ยว

ตังเจี๋ยว (董昭; 156-4 กรกฎาคม 236) ชื่อรอง กงเหริน (公仁) เป็นขุนนางของวุยก๊กในยุคสามก๊ก ก่อนหน้านี้เขาเคยรับใช้ภายใต้อ้วนเสี้ยว, เตียวเอี๋ยงและโจโฉตามลำดับในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ตังเซียม
องค์ประกอบทางเคมี

การวิเคราะห์ด้วยเครื่องโครมาโทกราฟฟีของเหลวสมรรถนะสูง (HPLC) พบว่าตานเซินมี Tanshinone IIA 0.1-0.4%, Cryptotanshinone 0.04-0.46%, Tanshinone I0.03-0.15% , Dihydrotanshinone, Salvianolic acid A และ Salvianolic B
ตัจญ์วีด

ตัจญ์วีด ตามความหมายในพจนานุกรม หมายถึง ความสมบูรณ์ การชื่นชม การทำดี แต่ความหมายตามวิชาการ หมายถึง หลักการและกฎเกณฑ์ที่ช่วยในการอ่านอัลกุรอานให้ดียิ่งขึ้น  ตัจญ์วีด จะนำเสนอเกี่ยวกับวิธีการออกเสียงอักขระอย่างถูกต้องจากตำแหน่งฐานของการเปล่งเสียง คุณสมบัติของเสียงแต่ละอักขระหรือเมื่อมันผสมกับพญชยัญชนะอื่น อีกกฎเกณฑ์หนึ่งที่สำคัญ คือ การหยุดอ่านและการอ่านเชื่อมต่อประโยคของอัลกุรอานตามสัญลักษณ์และความหมายของโองการ
อัลกุรอานจะถูกอ่านตามหลักการอ่านทั้งเจ็ดอันเป็นที่รู้จักกัน แต่การอ่านของท่าน ฮัฟศ์ ที่รายงานจากท่านอาซิม  เป็นการอ่านที่น่าเชื่อถือและถูกรู้จักกันในโลกอิสลาม  สามารถแบ่งตัจญ์ออกเป็นสองภาค คือ ภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ ตัจญ์วีดภาคทฤษฎี หมายรวมถึงประมวลหลักการอ่านและกฎเกณฑ์ต่างๆ ซึ่งบรรดานักวิชาการมุสลิมได้วางกฎเกณฑ์ไว้เพื่อจะได้อ่านออกเสียงตัวพยัญชนะและคำของอัลกุรอานได้อย่างถูกต้อง เช่น เรื่องตำแหน่งฐานของการเปล่งแต่ละอักขระ คุณสมบัติของพยัญชนะต่างๆ  พยัญชนะที่ออกเสียงบาง พยัญชนะที่ออกเสียงหนา การควบพยัญชนะ (อิดฆอม)  พยัญชนะที่ออกเสียงลากยาว พยัญชนะที่ออกเสียงสั้น และเนื้อหาอื่นๆในลักษณะนี้ ส่วนตัจญ์วีดภาคปฏิบัติ หมายถึง เทคนิคและศิลปะในการอ่านอัลกุรอานบนพื้นฐานการออกเสียงพยัญชนะที่ถูกต้อง ด้วยสำเนียงอาหรับที่ชัดเจน ในภาคนี้ขึ้นอยู่กับการฝึกซ้อม ตัจญ์วีด เป็นศิลปะอย่างหนึ่งที่นักอ่าน (กอรี) ต้องฝึกฝนจนชำนาญ
เครื่องหมายและรูปแบบต่างๆของตัจญ์ในกุรอาน
เครื่องหมายและรูปแบบต่างๆ มีรายละเอียดดังนี้:
1. สระ ( ฟัตหะฮ์  ฎอมมะฮ์  กัสเราะฮ์  รอฟอ์  นัศบ์ ญัร อะลิฟมัดดี ยามัดดี วาวมัดดี สุกูน)
2. เครื่องหมายการเว้นวรรค  ( م หมายถึงจำเป็นต้องหยุด   قلی หมายถึงเว้นวรรคดีกว่า    صلی หมายถึงอ่านต่อดีกว่า   جหมายถึงอนุญาตให้เว้นวรรค
3. เครื่องหมายของหลักการอ่าน ( มัด  ชัดดะฮ์ วัศล์ อิชบาอ์  อิมาละฮ์  ฆุนนะฮ์  สักต์ อิดฆอม  อิซฮาร  อิคฟา  อิกล๊าบ  พยัญชนะที่ไม่อ่านออกเสียง) เครื่องหมายที่ใช้กันในอดีต ได้แก่
กอฟฟะฮ์ ط  หมายถึงเว้นวรรคอย่างสมบูรณ์ ک  หมายถึง เพียงพอ  ز -ص-ق- وجه  หมายถึง (ดี)  صل  หมายถึง ( ไม่ดี)  صب  หมายถึงอ่านเชื่อมกับประโยคหลัง  صق  หมายถึงอ่านเชื่อมกับประโยคก่อนหน้า
เชิงอรรถ

«تفاوت تجوید با قرائت» เก็บถาวร 2009-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ‎(فارسی)‎. اندیشه قم. بازبینی‌شده در ۲۴ آذر ۱۳۸۶.
ท่านอาซิม คือนักอ่านคนหนึ่งที่เลืองชื่อในโลกอิสลามپرش به بالا↑ عاصم یکی از هفت قراء مشهور جهان اسلام است.
پرش به بالا↑ http://telavat.com/Tajvid/Tajvid.aspx เก็บถาวร 2015-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
پرش به بالا↑ دانشنامه جهان اسلام. سرواژه: تجوید
پرش به بالا↑ ستایشگر، ۲۳۱
پرش به بالا↑ الصافی، ج1، ص71؛ النشر، ج1، ص209؛ بحارالانوار، ج81، ص188
پرش به بالا↑ تجویدالقرآن ازبیگلری
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑  عاصم یکی از هفت قراء مشهور جهان اسلام است.
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-02-02. สืบค้นเมื่อ 2017-10-18.
↑  دانشنامه جهان اسلام. سرواژه: تجوید
↑  تجویدالقرآن ازبیگلری
ตำบลหัวเวียง

ตำบลหัวเวียง อาจหมายถึง
ตำบลหัวเวียง อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ตำบลหัวเวียง อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง
ตำบลหายโศก

ตำบลหายโศก อาจหมายถึง
ตำบลหายโศก อำเภอพุทไธสง จังหวัดบุรีรัมย์
ตำบลหายโศก อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี
ตำบลหัวเวียง (อำเภอเมืองลำปาง)

| ตำบลหัวเวียง |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Hua Wiang
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ลำปาง
อำเภอ: เมืองลำปาง
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 6,942 คน
รหัสไปรษณีย์ : 52000
รหัสภูมิศาสตร์: 520102
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หัวเวียง เป็นตำบลในอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 6,942 คน
ตังสิน

| ตังสิน |
| --- | --- |
董承
รูปตังสินจากเกม Romance Of The Three Kingdoms XI ของค่ายเกม KOEI

ขุนพลทหารม้าและรถศึก (車騎將軍)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 199 (199) – ค.ศ. 200 (200)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 200 ฮูโต๋ มณฑลเหอหนาน
บุตร: พระนางต่ง
อาชีพ: ขุนพล

ตังสิน มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ต่ง เฉิง (จีน: 董承; เสียชีวิตวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 200) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บิดาของนางตังกุยหุยซึ่งเป็นพระสนมในพระเจ้าฮั่นเหี้ยนเต้ ดำรงตำแหน่งเป็นนายพลทหารม้า เป็นคนสำคัญคนหนึ่งในการนำพระเจ้าเหี้ยนเต้หนีลิฉุย กุยกีจากเมืองเตียงฮันกลับไปยังลกเอี๋ยง ต่อมาเมื่อโจโฉครองอำนาจ พระเจ้าเหี้ยนเต้ต้องการจะโค่นอำนาจของโจโฉ ก็ใช้มีดกรีดนิ้วเขียนจดหมายลับด้วยเลือด ส่งให้ตังสินช่วยกันหาขุนนางผู้ภักดีมาร่วมกันกำจัดโจโฉเสีย ตังสินก็รวบรวมคนอยู่เรื่อยๆ ต่อมาเคงต๋องคนใช้ใกล้ชิดโกรธที่ถูกตังสินโบยก็นำความไปบอกโจโฉ ตังสินจึงถูกจับประหารชีวิต นางตังกุยหุยน้องสาวของตังสินซึ่งกำลังมีครรภ์อยู่ ก็พลอยถูกรัดคอตายไปด้วย
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อ).
ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). ตำราประวัติศาสตร์ราชวงศ์ฮั่นยุคหลัง (โฮ่วฮั่นชู).
เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อจู้).
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
คัตสึอูระ (จังหวัดชิบะ)

คัตสึอูระ (ญี่ปุ่น: 勝浦市; โรมาจิ: Katsuura-shi) เป็นนครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดติดกับชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก มีขนาดพื้นที่ 93.96 ตารางกิโลเมตร ณ วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 มีจำนวนประชากร 15,474 คน ท่าเรือประมงคัตสึอูระมีชื่อเสียงและเป็นหนึ่งในตลาดค้าปลาที่ใหญ่ที่สุดหนึ่งในสามของญี่ปุ่น
ภูมิศาสตร์

คัตสึอูระตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดชิบะบนคาบสมุทรโบโซ ห่างจากนครชิบะซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดชิบะไปประมาณ 55 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียว 70–80 กิโลเมตร คัตสึอูระมีอาณาเขตทางทิศตะวันออกติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก มีแหลมฮาจิมังยื่นออกไปในมหาสมุทรแปซิฟิก พื้นที่สองในสามของเขตนครคัตสึอูระเป็นภูเขา และมีแนวเนินเขาโบโซเป็นที่สูงซึ่งลาดเอียงต่ำลงเมื่อเข้าใกล้ชายฝั่ง บางส่วนของเขตนครคัตสึอูระอยู่ในเขตกึ่งอุทยานแห่งชาติมินามิโบโซ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

นครคาโมงาวะ
นครอิซูมิ
เมืองโอตากิ
เมืองอนจูกุ
ประวัติศาสตร์

เมื่อมีการจัดตั้งระบบเทศบาล หมู่บ้านคัตสึอูระก็ได้จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1890 ต่อมาวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1937 พื้นที่ของเมืองได้ขยายตัวขึ้นด้วยการผนวกหมู่บ้านโทโยฮามะที่อยู่ข้างเคียง วันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 พื้นที่ของเมืองก็ได้ขยายขึ้นไปอีกโดยการผนวกรวมเมืองโอกิตสึ หมู่บ้านอูเอโนะ และหมู่บ้านโซโนะ และเมืองคัตสึอูระก็ได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1958
สถิติประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของคัตสึอูระค่อย ๆ ลดลงในช่วง 70 ปีที่ผ่านมา และปัจจุบันมีจำนวนน้อยกว่าเมื่อหนึ่งศตวรรษที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 24,369 | —     |
|  1930  | 24,850 | +2.0% |
|  1940  | 25,884 | +4.2% |
|  1950  | 33,067 | +27.8% |
|  1960  | 31,141 | −5.8% |
|  1970  | 28,065 | −9.9% |
|  1980  | 25,462 | −9.3% |
|  1990  | 25,334 | −0.5% |
|  2000  | 23,235 | −8.3% |
|  2010  | 20,788 | −10.5% |
|  2020  | 16,927 | −18.6% |
การขนส่ง > รถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก: สายโซโตโบ
สถานี: คัตสึอูระ – อูบาระ – คาซูซะ-โอกิตสึ – นาเมงาวะไอแลนด์
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 128
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 297
เมืองพี่น้อง

นครนิชิโตเกียว โตเกียว
เมืองนาจิกัตสึอูระ จังหวัดวากายามะ
เมืองคัตสึอูระ จังหวัดโทกูชิมะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
จังหวัดฮิโรชิมะ

จังหวัดฮิโรชิมะ (ญี่ปุ่น: 広島県; โรมาจิ: Hiroshima-ken) เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคชูโงกุของญี่ปุ่นมีเมืองหลวงในชื่อเดียวกันคือ นครฮิโรชิมะ
ศาลาว่าการจังหวัดฮิโรชิมะ
ภูมิศาสตร์

จังหวัดฮิโรชิมะตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของเกาะฮนชู ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดชิมาเนะและจังหวัดทตโตริ ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดโอกายามะ ทิศใต้ติดต่อกับทะเลในเซโตะ และทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดยามางูจิและจังหวัดชิมาเนะ
การปกครอง

จังหวัดฮิโรชิมะประกอบด้วย 14 นคร 5 อำเภอ และ 9 เมือง ได้แก่
การปกครอง > นคร

คูเระ (ญี่ปุ่น: 呉市; โรมาจิ: Kure-shi)
โชบาระ (ญี่ปุ่น: 庄原市; โรมาจิ: Shōbara-shi)
ทาเกฮาระ (ญี่ปุ่น: 竹原市; โรมาจิ: Takehara-shi)
ฟูกูยามะ (ญี่ปุ่น: 福山市; โรมาจิ: Fukuyama-shi)
ฟูจู (ญี่ปุ่น: 府中市; โรมาจิ: Fuchū-shi)
มิโยชิ (ญี่ปุ่น: 三次市; โรมาจิ: Miyoshi-shi)
มิฮาระ (ญี่ปุ่น: 三原市; โรมาจิ: Mihara-shi)
อากิตากาตะ (ญี่ปุ่น: 安芸高田市; โรมาจิ: Akitakata-shi)
เอตาจิมะ (ญี่ปุ่น: 江田島市; โรมาจิ: Etajima-shi)
โอตาเกะ (ญี่ปุ่น: 大竹市; โรมาจิ: Ōtake-shi)
โอโนมิจิ (ญี่ปุ่น: 尾道市; โรมาจิ: Onomichi-shi)
ฮัตสึกาอิจิ (ญี่ปุ่น: 廿日市市; โรมาจิ: Hatsukaichi-shi)
ฮิงาชิฮิโรชิมะ (ญี่ปุ่น: 東広島市; โรมาจิ: Higashihiroshima-shi)
ฮิโรชิมะ (ญี่ปุ่น: 広島市; โรมาจิ: Hiroshima-shi) (เมืองหลวง)
การปกครอง > อำเภอและเมือง

อำเภอจินเซกิ (ญี่ปุ่น: 神石郡 ; โรมาจิ: Jinseki-gun )
เมืองจินเซกิโกเง็ง (ญี่ปุ่น: 神石高原町; โรมาจิ: Jinsekikōgen-chō)
อำเภอเซระ (ญี่ปุ่น: 世羅郡 ; โรมาจิ: Sera-gun )
เมืองเซระ (ญี่ปุ่น: 世羅町; โรมาจิ: Sera-chō)
อำเภอโทโยตะ (ญี่ปุ่น: 豊田郡 ; โรมาจิ: Toyota-gun )
เมืองโอซากิกามิจิมะ (ญี่ปุ่น: 大崎上島町; โรมาจิ: Ōsakikamijima-chō)
อำเภอยามางาตะ (ญี่ปุ่น: 山県郡 ; โรมาจิ: Yamagata-gun )
เมืองคิตะฮิโรชิมะ (ญี่ปุ่น: 北広島町; โรมาจิ: Kitahiroshima-chō)
เมืองอากิโอตะ (ญี่ปุ่น: 安芸太田町; โรมาจิ: Akiōta-chō)
อำเภออากิ (ญี่ปุ่น: 安芸郡 ; โรมาจิ: Aki-gun )
เมืองคูมาโนะ (ญี่ปุ่น: 熊野町; โรมาจิ: Kumano-chō)
เมืองไคตะ (ญี่ปุ่น: 海田町; โรมาจิ: Kaita-chō)
เมืองซากะ (ญี่ปุ่น: 坂町; โรมาจิ: Saka-chō)
เมืองฟูจู (ญี่ปุ่น: 府中町; โรมาจิ: Fuchū-chō)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2007-04-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตำบลเสม็ด

ตำบลเสม็ด สามารถหมายถึง
ตำบลเสม็ด อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี
ตำบลเสม็ด อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์
ตำบลเสม็ด อำเภอสำโรงทาบ จังหวัดสุรินทร์
ชมนาด

| ชมนาด |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Apocynaceae
สกุล:: Vallaris
สปีชีส์:: V. glabra
ชื่อทวินาม
Vallaris glabra (L.) Ktze.

ชมนาด [ชม-มะ-นาด] หรือ ชำมะนาด (ชื่อวิทยาศาสตร์:  Vallaris glabra; ชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ คือ ดอกข้าวใหม่, อ้มส้าย (ภาคเหนือ), ชำมะนาดฝรั่ง, Bread flower, Kesedengan) วงศ์ Apocynaceae ไม้เลื้อยเนื้อแข็งขนาดกลาง  สามารถแผ่ขยายได้ถึง 10 เมตร ใบออกตรงข้าม รูปไข่แกมรูปรี ปลายใบแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบ สีเขียวสดเป็นมัน ออกดอกเป็นช่อกระจุกตามซอกใบและปลายกิ่ง ดอกย่อยจำนวนมากคล้ายรูประฆังคว่ำ กลีบเลี้ยงสีเขียวอ่อน กลีบดอกสีขาว โคนกลีบสีเขียวอ่อนเชื่อมติดกัน เส้นผ่านศูนย์กลางดอก 1-2 ซม. มีกลิ่นหอมคล้ายข้าวใหม่ผสมใบเตย บาน 1-2 วันแล้วร่วง ออกดอกในช่วงเดือน ม.ค.-มิ.ย. ดอกดกช่วงเดือน เม.ย. ผลสดมีเนื้อนิ่ม เมื่อผลแก่จนแตกออกจะมีเมล็ดขนาดเล็กขนปุยที่ปลายช่วยให้ปลิวไปตามลม ในอดีตนิยมนำดอกมาอบน้ำทำข้าวแช่ ลอยน้ำ แป้งร่ำและเครื่องหอม
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Vallaris glabra ที่วิกิสปีชีส์