stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชยะ ชยะ เฮ เตลังคานา
เนื้อร้อง

| เนื้อร้องภาษาเตลูกู | เนื้อร้องอักษรละติน | คำแปล |
| --- | --- | --- |
| జయ జయహే తెలంగాణ జననీ జయకేతనం ముక్కోటి గొంతుకలు ఒక్కటైన చేతనం తరతరాల చరితగల తల్లీ నీరాజనం పది జిల్లల నీ పిల్లలు ప్రణమిల్లిన శుభతరుణం జై తెలంగాణ - జై జై తెలంగాణ! పొతనది పురిటిగడ్డ, రుద్రమది వీరగడ్డ గండరగండడు కొమురం భీముడే నీ బిడ్డ కాకతీయ కళాప్రభల కాంతిరేఖ రామప్ప గొలుకొండ నవాబుల గొప్ప వెలుగే చార్ మినార్ జై తెలంగాణ - జై జై తెలంగాణ! జానపద జన జీవన జావలీలు జాలువారే కవి గాయక వైతాళిక కళలా మంజీరాలు జాతిని జాగృత పరిచే గీతాల జన జాతర అనునిత్యం నీ గానం అమ్మ నీవే మా ప్రాణం జై తెలంగాణ - జై జై తెలంగాణ! గొదావరి కృష్ణమ్మలు మన బీళ్ళకు మళ్ళాలి పచ్చని మాగాణాల్లో పసిడి సిరులు పండాలి సుఖశాంతుల తెలంగాణ సుభిక్షంగా ఉండాలే స్వరాష్ట్ర్రమై తెలంగాణ స్వర్ణ యుగం కావాలి జై తెలంగాణ - జై జై తెలంగాణ! | Jaya jayahē telaṅgāṇa jananī jayakētanaṁ mukkōṭi gontukalu okkaṭaina cētanaṁ taratarāla caritagala tallī nīrājanaṁ padi jillala nī pillalu praṇamillina śubhataruṇaṁ jai Telaṅgāṇa - jai jai Telaṅgāṇa! Potanadi puriṭigaḍḍa, rudramadi vīragaḍḍa gaṇḍaragaṇḍaḍu komuraṁ bhīmuḍē nī biḍḍa kākatīya kaḷāprabhala kāntirēkha rāmappa golukoṇḍa navābula goppa velugē chār minār jai Telaṅgāṇa - jai jai Telaṅgāṇa! Jānapada jana jīvana jāvalīlu jāluvārē kavi gāyaka vaitāḷika kaḷalā man̄jīrālu jātini jāgr̥ta paricē gītāla jana jātara anunityaṁ nī gānaṁ amma nīvē mā prāṇaṁ jai Telaṅgāṇa - jai jai Telaṅgāṇa Godāvari kr̥iṣhṇammalu mana bīḷḷaku maḷḷāli pacchani māgāṇāllō pasiḍi sirulu paṇḍāli sukhaśāntula Telaṅgāṇa subhikṣaṅgā uṇḍālē svarāṣṭrramai Telaṅgāṇa svarṇa yugaṁ kāvāli jai Telaṅgāṇa - jai jai Telaṅgāṇa |  ไขโย ไชโย แด่มารดาเตลังคนา โอ้มารดาเอ๋ย ธงชัยจงเจริญ ด้วยจิดสำนีกของท่านไปสู่สามล้านเสียง โอ้มารดาเอ๋ย เชิดชูในปะวัติศาสตร์ของท่านหลายชั่วอายุคน ด้วยชัยชนะ ตามที่สัญญา และนำบุตรหลายของท่านทั้ง 10 เมือง ไชโย เตลังคานา ไชโย เตลังคานา ชนมภูมิของโปตนะผู้เกรียงไกร สมรภูมิของรุทรมะผู้กล้าหาญ โกมุรามภีม ผู้กล้าหาญที่สุด เป็นบุตรหลานของท่าน รัศมีแห่งศิลปะของกากตียะ รามัปปา และ จาร์มีนาร์ ศิขรแห่งนาวับแห่งโกลโคนดา ไชโย เตลังคานา ไชโย เตลังคานา คติชนวิทยาคือโตมรแห่งชีวิต มันชีระเป็นศิลป์แห่งการร้องกวี มีสติสัมปชัญญะ ด้วยความเชื่อมั่นในยุติธรรม มารดาของท่านอยู่ในคามหลงใหลด้วยการขับขานเพงของเรา ไชโย เตลังคานา ไชโย เตลังคานา โคทาวรี และ กฤษณา ล้วนอยู่ในสายเลือดของเรา เส้นเลือดเขียว คววรปลุกบนพื้นที่เขียวขจี ขอให้เตลังคานาเจริญรุ่งเรือง ที่นี่เตลังกานาต้องการยุคทองเป็นอสิรภาพ ไชโย เตลังคานา ไชโย เตลังคานา |
จิญจมาณวิกา

| จิญจมาณวิกา |
| --- | --- |
จิญจมาณวิกาขณะกล่าวให้ร้ายพระพุทธเจ้าต่อหน้าธารกำนัล
ส่วนบุคคล
มรณภาพ: สาวัตถี แคว้นโกศล
ศาสนา: เดียรถีย์
จิญจมาณวิกา หรือโดยย่อว่า จิญจา เป็นสตรีที่เชื่อว่ามีชีวิตอยู่ในพุทธกาล โดยในพระไตรปิฎกกล่าวว่านางได้ให้ร้ายพระโคตมพุทธเจ้า ต่อหน้าคนจำนวนมากว่า ทำให้นางตั้งครรภ์ ด้วยความที่นางมีความฉลาดในมารยาของหญิง นับถือศรัทธาลัทธิเดียรถีย์ มีเจตนาเพื่อทำลายพระพุทธเจ้าจึงเดินเข้าออกวัดเชตวันอยู่เสมอ ทำทีเหมือนอยู่ในพระเชตวัน แต่แท้จริงแล้วนางอยู่ในวัดเดียรถีย์ใกล้เคียง โดยกาลล่วงไป 8–9 เดือน ผูกไม้กลมไว้ที่ท้องห่มผ้าทับข้างบน ให้ทุบหลังมือและเท้าด้วยไม้คางโค แสดงอาการบวมขึ้น มีอินทรีย์บอบช้ายอมตนกล่าวตู่พระพุทธเจ้าในท่ามกลางหมู่ชน ภายหลังนางจึงถูกแผ่นดินสูบ
ดังมีในพุทธชัยมงคลคาถาปรากฏเป็นหลักฐานในบทสวด "พาหุง" บทที่ 5 ความว่า
กตฺวาน กฏฺฐมุทรํ อิว คพฺภินียา จิญฺจาย ทุฏฺฐวจนํ ชนกายมชฺเฌ สนฺเตน โสมวิธินา ชิตวา มุนินฺโท ตนฺเตชสา ภวตุ เต ชยมงฺคลานิ
แปลว่า "นางจิญจมาณวิกาใช้ไม้มีสัณฐานกลมใส่ที่ท้อง ทำอาการประหนึ่งว่ามีครรภ์ เพื่อกล่าวร้ายพระพุทธเจ้า พระจอมมุนีก็เอาชนะได้ด้วยวิธีสงบระงับพระทัยในท่ามกลางหมู่คน ด้วยเดชะอันนี้ ขอชัยมงคลจงมีแก่เรา"
ด้วยผลกรรมที่ใส่ร้ายพระศาสดา เมื่อออกจากวัดพระเชตวัน นางจึงถูกธรณีสูบลงอเวจีมหานรก สถานที่ที่นางถูกธรณีสูบอยู่ที่สระโบกขรณี ติดกับสถานที่ที่พระเทวทัตถูกธรณีสูบ ดังคำในจิญจมาณวิกาวัตถุ พระผู้มีพระภาคตรัสว่า บุคคลผู้ล่วงละเมิดธรรมอย่างหนึ่ง ผู้มักกล่าวเท็จ ปฏิเสธปรโลก จะไม่ทำบาปไม่มี
ข้อมูลที่ปรากฏในอรรรถกถา

หลักฐานในคัมภีร์อรรถกถาธรรมบทมีว่า
พระพุทธเจ้าขณะประทับที่เชตวันมหาวิหาร นครสาวัตถี เผยแผ่พระพุทธศาสนาจนเป็นที่ศรัทธาแก่มหาชนอย่างมาก ทำให้เกิดลาภสักการะในพระพุทธศาสนาอย่างมาก นักบวชในศาสนาอื่น ๆ ก็ได้รับผลกระทบเสื่อมลาภ ผู้คนนับถือน้อยลง เกิดความอิจฉา และคิดจะกำจัดพระพุทธเจ้าเสีย จึงคิดอุบาย โดยส่งสาวงามชื่อว่า "จิญจมาณวิกา" ให้ไปใช้กลอุบายตามที่พวกตนวางไว้
นางจิญจมาณวิกาทำทีเป็นศรัทธาในพุทธศาสนา จึงไปยังวัดพระเชตุวันมหาวิหาร ร่วมฟังธรรมพร้อมกับคนอื่น ๆ แต่พอถึงเวลากลับ ไม่กลับ ทำทีเดินลับหายไปยังที่ ๆ พระพุทธเจ้าประทับแล้วแอบออกไปทางอื่น พอรุ่งเช้านางมาวัดแต่เช้ามืดแล้วไปแอบซุ่มบริเวณที่ประทับ พอผู้คนมาฟังการแสดงธรรมนางก็จะแกล้งเดินออกไปเป็นกลลวงให้ใคร ๆ เห็น และเข้าใจว่านางค้างคืนที่วัด
ผ่านไป 3 เดือน นางได้นำผ้ามาพันผูกท้องให้นูนแล้วนุ่งผ้าปิดทับเอาไว้ให้แลดูคล้ายตั้ง ครรภ์อ่อน ๆ พอถึงเดือนที่ 8 นางก็นำท่อนไม้มาพันผ้าผูกให้แลดูเหมือนตั้งครรภ์แก่ใกล้คลอด
วันหนึ่งขณะที่พระพุทธเจ้ากำลังแสดงธรรม นางจิญจมาณวิกา ก็ทำทีเป็นหญิงท้องแก่เดินอุ้ยอ้ายเข้าไปยืนตรงหน้าที่ประทับพร้อมกับกล่าว เสียงดังให้ทุกคนได้ยิน
"ท่านสมณะ ท่านจะมาเสแสร้งนั่งแสดงธรรมจอมปลอมหลอกลวงผู้คนไปไย ด้วยเวลานี้ท้องฉันนั้นได้โตใหญ่จนยากจะปกปิดความลับระหว่างเราทั้งสองได้อีกต่อไปแล้ว ท่านจงหันมาไยดีในตัวฉันซึ่งเป็นภรรยา และบุตรในครรภ์ฉัน ซึ่งเป็นลูกของท่านจะดีกว่า
พระพุทธองค์ทรงหยุดแสดงธรรมและกล่าวกับนางว่า
“ดูก่อนน้องหญิง เรื่องนี้เจ้ากับเราสองคนเท่านั้นรู้กันว่าจริงหรือไม่จริงตามคำของนาง” จิญจมาณวิกาจึงตอบว่า “จริงทีเดียว เพราะการที่ข้าพเจ้ามีครรภ์ขึ้นนี้ มีแต่ท่านกับข้าพเจ้าเท่านั้นที่รู้กัน”
ผู้คนที่นั่งฟังธรรมได้ยิน นางจิญจมาณวิกา พูดก็ตกตะลึง หลายคนไม่เชื่อแต่บางคนก็เริ่มสงสัยเพราะเคยเห็นนางเดินเข้าออกที่ประทับจึง พากันซุบซิบแต่พระพุทธองค์ทรงนิ่งเฉย ชาวบ้านจึงกล่าวเตือนสติจิญจมาณวิกาว่า
"จิญจมาณวิกาเอ๋ย การกล่าววาจาโป้ปดนั้นเป็นการผิดศีล แต่วาจาที่กล่าวเท็จใส่ร้ายต่อผู้ทรงศีลนั้น ผิดยิ่งกว่ามากมายนัก นางจงหยุดเถิด"
แต่แทนที่จิญจมาณวิกาจะรู้สึกผิด กลับจาบจ้วงดุด่าใส่ร้ายพระพุทธองค์ต่อ หาว่าพระพุทธองค์ทรงปัดและบ่ายเบี่ยงไม่รับผิดชอบต่อบุตรในครรภ์ เทพเทวดารู้เห็นการกระทำอันเป็นบาปของจิญจมาณวิกา จึงแปลงกายเป็นหนู ปีนไต่ไปบนตัวนาง และกัดสายคาดผ้าที่ผูกท้องจนหลุดร่วงลงมากองที่พื้น
ความจริงจึงปรากฏแก่คนทั้งหลายว่า นางมิได้ตั้งครรภ์ นางได้กล่าวตู่หาความใส่ร้ายพระพุทธองค์ คนทั้งหลายพากันลุกฮือขึ้นไล่ทุบตี พอออกไปพ้นประตูพระเชตวันมหาวิหาร นางก็ถูกแผ่นดินสูบ
ข้อมูลที่ปรากฏในอรรรถกถา > ผลกรรมจากการถูกใส่ร้าย

พระพุทธเจ้าตรัสว่าเหตุ มาสู่ผลที่ถูกกล่าวตู่ เพราะเคยไปกล่าวตู่พระปัจเจกพุทธเจ้านามว่า “สุรภี” “ในชาติอื่น ๆ ในปางก่อน เราเกิดเป็นนักเลงชื่อว่าปุนาลิ ได้กล่าวตู่พระปัจเจกพุทธเจ้ามีนามว่าสุรภี ผู้ไม่ประทุษร้ายใคร” ด้วยผลของการกระทำนั้น ทำให้ตกนรก เสวยทุกขเวทนาหลายพันปี กล่าวตู่พระเถระนามนันทะ และทำให้ตกนรกถึง 100,000 ปี และเศษของการกระทำ ทำให้ต้องได้รับการกล่าวตู่จากนางสุนทรี และนางจิญจมาณวิกา หรือข้อมูลในพุทธาปทานชื่อปุพพกัมมปิโลติพระพุทธเจ้า ตรัสบุพกรรมของตนไว้ว่า เพราะการกล่าวตู่พระเถระนามว่านันทะ ผู้เป็นสาวกของพระพุทธเจ้า ผู้ครอบงำอันตรายทั้งปวง เราจึงเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในนรกเป็นเวลานาน เราเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในนรก เป็นเวลานานถึง 100,000 ปี ครั้นได้เกิดเป็นมนุษย์ ก็ได้รับการกล่าวตู่มาก ด้วยผลกรรมที่เหลืออยู่นั้น นางจิญจมาณวิกาจึงมากล่าวตู่เราด้วยคำไม่จริงท่ามกลางหมู่ชน
กุฏิฤๅษีบ้านหนองบัวราย

กุฏิฤๅษีบ้านหนองบัวราย
กุฏิฤๅษีบ้านหนองบัวราย หรือ ปราสาทหนองกง ตั้งอยู่ในเขตบ้านหนองบัวราย หมู่ที่ 7 ตำบลจรเข้มาก อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์
ประวัติและความสำคัญ

กุฏิฤๅษีบ้านหนองบัวรายเป็นปราสาทหินขนาดเล็ก สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 เพื่อเป็นอโรคยาศาล ซึ่งเป็นสถานที่ที่ใช้ปรุงยา และยังเป็นที่พักแก่ผู้แสวงบุญอีกด้วย
ลักษณะ

ปราสาทหลังนี้สร้างตามรูปแบบอโรคยาศาล หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ซึ่งปรางค์ประธานมีฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมย่อมุมกว้าง 5 เมตร องค์ประธานเป็นศิลาแลง มีประตูอยู่ด้านเดียว คือ ด้านทิศตะวันออก ด้านที่เหลือทำเป็นประตูหลอก
การเดินทาง

เมื่อลงจากเขาพนมรุ้งถึงที่ราบเชิงเขา จะเห็นหนองน้ำสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่อยู่ทางซ้าย นั้นคือ หนองบัวราย ส่วนกุฏิฤๅษีบ้านหนองบัวรายจะอยู่ทางขวา ซึ่งต้องเข้าซอยกุฏิฤๅษีไปอีก
ชยพัทธ์ กิจพงษ์ศรีธาดา

อนุชา กิจพงษ์ศรี (23 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 — ) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เล่นในตำแหน่งแบ็คซ้าย อนุชาเริ่มต้นชีวิตค้าแข้งในวัยเด็กให้กับโรงเรียนปทุมคงคา ก่อนที่จะย้ายไปเล่นกับพณิชยการราชดำเนิน เริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับสโมสรฟุตบอลราชประชา ในระดับดิวิชั่น 1 ทำให้มีชื่อติดทีมเยาวชนทีมชาติไทยรุ่นอายุ 17 ปี ต่อมาอนุชาย้ายมาค้าแข้งกับสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงเทพ แสดงผลงานที่ดีก่อนที่จะมีชื่อติดทีมนักเรียนไทยชุดคว้าแชมป์เอเชีย เมื่อปี พ.ศ. 2544 ตามมาด้วยการติดทีมชาติไทย ชนะเลิศการแข่งขันซีเกมส์ ครั้งที่ 21 ที่ประเทศมาเลเซีย
ภายหลังโชว์ฟอร์มโดดเด่นในสโมสรและทีมชาติไทย สโมสรฟุตบอลบีอีซีเทโรศาสนจึงตัดสินใจคว้าตัวอนุชาไปร่วมทีม ขณะเดียวกันอนุชาก็มีชื่อติดทีมชาติไทยชุดใหญ่ในรายการคิงส์คัพ ซึ่งมีปีเตอร์ วิธ เป็นผู้ฝึกสอน
อนุชาได้รับบาดเจ็บบริเวณเอ็นเข่าขวาขาดจากการเล่ฟุตบอลเอเชียนเกมส์ที่ปูซาน หายกลับมาไม่นานก็บาดเจ็บเอ็นเข้าซ้ายอีกครั้ง พักรักษาตัวไปหนึ่งปีกว่าจึงกลับมาเล่นให้กับสโมสรธนาคารกรุงเทพอีกครั้งเป็นเวลา 3 ฤดูกาล แต่แล้วอนุชาต้องได้รับบาดเจ็บบริเวณหมอนรองกระดูกเข้าซ้ายและพักรักษาตัวเป็นเวลาหลายปี จนเกือบยุติอาชีพฟุตบอลของตนเอง ก่อนที่จะกลับมาเริ่มต้นค้าแข้งอีกครั้งกับสโมสรฟุตบอลพัทยายูไนเต็ด และย้ายมาสู่รังฉลามชล สโมสรฟุตบอลชลบุรี เอฟซี โดยสโมสรสุดท้ายที่ค้าแข้งคือ ตราด
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 7 เหรียญเงินดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ง.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ชยพัทธ์ กิจพงษ์ศรีธาดา ข้อมูลจาก National-Football-Teams.com
กิ่งจังหวัดคูชิโระ

| กิ่งจังหวัดคูชิโระ 釧路総合振興局 |
| --- | --- |
กิ่งจังหวัด

พิกัด: 42°58′36″N 144°23′06″E﻿ / ﻿42.976667°N 144.385056°E﻿ / 42.976667; 144.385056
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
จังหวัด:  ฮกไกโด
ศูนย์กลาง: คูชิโระ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5,997.38 ตร.กม. (2,315.60 ตร.ไมล์)
ประชากร (28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023)
 • ทั้งหมด: 216,362 คน
 • ความหนาแน่น: 36 คน/ตร.กม. (93 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: www.kushiro.pref.hokkaido.lg.jp
กิ่งจังหวัดคูชิโระ (ญี่ปุ่น: 釧路総合振興局; โรมาจิ: Kushiro-sōgō-shinkō-kyoku) เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897
ประวัติศาสตร์

ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดคูชิโระเรียงตามปี ค.ศ.
1897 กิ่งจังหวัดคูชิโระถูกจัดตั้งขึ้นพร้อมกับกิ่งจังหวัดอื่น ๆ อีก 18 กิ่งจังหวัดในฮกไกโด
1922 ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "กิ่งจังหวัดคูชิโระโนะกูนิ"
1948 อำเภออาโชโระโอนไปขึ้นกับกิ่งจังหวัดโทกาจิ
1957 เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็น "กิ่งจังหวัดคูชิโระ"
ภูมิศาสตร์

กิ่งจังหวัดคูชิโระประกอบด้วย 1 นคร 5 อำเภอ 6 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่
ภูมิศาสตร์ > นคร

นครคูชิโระ (ญี่ปุ่น: 釧路市; โรมาจิ: Kushiro-shi; ศูนย์กลาง)
ภูมิศาสตร์ > อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน

อำเภอคาวากามิ (ญี่ปุ่น: 川上郡 ; โรมาจิ: Kawakami-gun )
เมืองชิเบจะ (ญี่ปุ่น: 標茶町; โรมาจิ: Shibecha-chō)
เมืองเทชิกางะ (ญี่ปุ่น: 弟子屈町; โรมาจิ: Teshikaga-chō)
อำเภอคูชิโระ (ญี่ปุ่น: 釧路郡 ; โรมาจิ: Kushiro-gun )
เมืองคูชิโระ (ญี่ปุ่น: 釧路町; โรมาจิ: Kushiro-chō)
อำเภอชิรานูกะ (ญี่ปุ่น: 白糠郡 ; โรมาจิ: Shiranuka-gun )
เมืองชิรานูกะ (ญี่ปุ่น: 白糠町; โรมาจิ: Shiranuka-chō)
อำเภออักเกชิ (ญี่ปุ่น: 厚岸郡 ; โรมาจิ: Akkeshi-gun )
เมืองอักเกชิ (ญี่ปุ่น: 厚岸町; โรมาจิ: Akkeshi-chō)
เมืองฮามานากะ (ญี่ปุ่น: 浜中町; โรมาจิ: Hamanaka-chō)
อำเภออากัง (ญี่ปุ่น: 阿寒郡 ; โรมาจิ: Akan-gun )
หมู่บ้านสึรูอิ (ญี่ปุ่น: 鶴居村; โรมาจิ: Tsurui-mura)
การขนส่ง > ท่าอากาศยาน

ท่าอากาศยานคูชิโระ
เทศบาลในกิ่งจังหวัดคูชิโระ
จิดา จารุสกุล

| จิดา จารุสกุล |
| --- | --- |
เกิด: 23 มีนาคม พ.ศ. 2522 (45 ปี) จิดา จารุสกุล
อาชีพ: นักแสดง, นางแบบ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2534 - พ.ศ. 2546
จิดา จารุสกุล (23 มีนาคม พ.ศ. 2522 -) ชื่อเล่น เจมี่ คริสซี่ เป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกันเกิดที่ประเทศสหรัฐอเมริกา และกลับมายังเมืองไทยเมื่อเธอมีอายุได้ 8 ขวบจากบทสัมภาษณ์ในช่วงต้นยุค 90 เจมี่มีพี่สาว 1 คนที่ชื่อว่า โจแอน ซึ่งในช่วงยุค 90 นั้นเธอมีผลงาน ในด้านการแสดงและงานถ่ายแบบรวมถึงงานด้านโฆษณาในวงการบันเทิงให้ได้ติดตตามรับชม เช่นเดียวกับเจมี่สำหรับประวัติส่วนตัวในด้านการศึกษานั้น ขณะที่เข้าสู่วงการบันเทิง ด้วยการทำงาน ในด้านการถ่ายแบบ และมีผลงานในด้านโฆษณาในช่วงปี พ.ศ. 2534 นั้น เจมี่ คริสซี่ หรือ จิดา จารุสกุล กำลังศึกษา อยู่ในระดับชั้นมัธยมที่โรงเรียนเซเว่นเดย์แอดเวนทิสต์โดยกิจกรรมพิเศษนอกเหนือจากการเรียน และการทำงาน ในวงการบันเทิง ที่เธอเข้าร่วมกิจกรรมกับเพื่อนๆในขณะนั้นอย่าง มอส ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ เต๋า สมชาย เข็มกลัด เล็ก ศรัณย์ สาครสิน โมทย์  ปราโมทย์ แสงศร ตรี ตรี สุขเกษม เอก สุรนันท์ กูลศิริศรีตระกูล ก็ทำให้เจมี่ คริสซี่
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

2537  นางฟ้าปีกอ่อน  (ช่อง 5)
2538  เรือนแรม (ช่อง 5)
ผลงาน > ภาพยนตร์

2533   นางอาย
2535 สะแด่วแห้ว
2536 อย่ากร่อยนัก
2537 ท่านขุนน้อยๆแห่งสยาม
ผลงาน > ผลงานโฆษณา

ขนมแคมปัส
ยาสระผมคอนซิล
น้ำผลไม้มาลี
ครีมอาบน้ำเดอร์มาพอร์น
ครีมบำรุงผิวเฮสลีน
น้ำผลไม้ซีไซต์
ทเวลฟ์พลัส โคโลญ
กิ่งจังหวัดอิชิการิ

| กิ่งจังหวัดอิชิการิ 石狩振興局 |
| --- | --- |
กิ่งจังหวัด
ที่ตั้งของกิ่งจังหวัดอิชิการิในจังหวัดฮกไกโด
พิกัด: 43°03′52″N 141°20′45″E﻿ / ﻿43.064543°N 141.345792°E﻿ / 43.064543; 141.345792
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
จังหวัด:  ฮกไกโด
ศูนย์กลาง: ซัปโปโระ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,539.86 ตร.กม. (1,366.75 ตร.ไมล์)
ประชากร (28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023)
 • ทั้งหมด: 2,377,505 คน
 • ความหนาแน่น: 670 คน/ตร.กม. (1,700 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: www.ishikari.pref.hokkaido.lg.jp
กิ่งจังหวัดอิชิการิ (ญี่ปุ่น: 石狩振興局; โรมาจิ: Ishikari-shinkō-kyoku) เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897 เดิมชื่อ กิ่งจังหวัดซัปโปโระ แต่เปลี่ยนชื่อมาเป็น กิ่งจังหวัดอิชิการิ ในปี ค.ศ. 1922
ประวัติศาสตร์

ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดอิชิการิ เรียงตามปี ค.ศ.
1897 กิ่งจังหวัดซัปโปโระถูกจัดตั้งขึ้นพร้อมกับกิ่งจังหวัดอื่น ๆ อีก 18 กิ่งจังหวัดในฮกไกโด
1922 เปลี่ยนชื่อเป็น "กิ่งจังหวัดอิชิการิ"
1996 เมืองฮิโรชิมะยกฐานะเป็นนครคิตะฮิโรชิมะ และยุบอำเภอซัปโปโระ
ภูมิศาสตร์

{{{annotations}}}
ภูมิศาสตร์ > เทศบาล

| ธง | ชื่อ> ทับศัพท์ไทย | ชื่อ> คันจิ | ชื่อ> โรมาจิ | ประเภท | อำเภอ | พื้นที่  (ตร> กม.).พื้นที่  (ตร.กม.) | ประชากร  (คน) | รหัสท้องถิ่น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ซัปโปโระ | 札幌市 | Sapporo-shi | นครใหญ่ที่รัฐกำหนด | ไม่มีอำเภอ | 1,121.26 | 1,973,432 | 01100-2 |
|  | เอเบ็ตสึ | 江別市 | Ebetsu-shi | นคร | ไม่มีอำเภอ | 187.57 | 119,086 | 01217-3 |
|  | ชิโตเซะ | 千歳市 | Chitose-shi | นคร | ไม่มีอำเภอ | 594.5 | 96,475 | 01224-6 |
|  | เอนิวะ | 恵庭市 | Eniwa-shi | นคร | ไม่มีอำเภอ | 294.87 | 68,883 | 01231-9 |
|  | คิตะฮิโรชิมะ | 北広島市 | Kitahiroshima-shi | นคร | ไม่มีอำเภอ | 118.54 | 58,918 | 01234-3 |
|  | อิชิการิ | 石狩市 | Ishikari-shi | นคร | ไม่มีอำเภอ | 721.86 | 58,755 | 01235-1 |
|  | โทเบ็ตสึ | 当別町 | Tōbetsu-chō | เมือง | อิชิการิ | 422.71 | 16,694 | 01303-0 |
|  | ชินชินตสึ | 新篠津村 | Shinshinotsu-mura | หมู่บ้าน | อิชิการิ | 78.24 | 3,235 | 01304-8 |
 ↑  เมืองหลวงของกิ่งจังหวัดอิชิการิและจังหวัดฮกไกโด
การขนส่ง > ท่าอากาศยาน

ท่าอากาศยานชินชิโตเซะ
ท่าอากาศยานโอกาดามะ (ส่วนราชการ)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ติงเต๋อซุน

ติงเต๋อซุน วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
ติงเต๋อซุน (จีนตัวเต็ม : 丁得孫 / อังกฤษ : Ding Desun) สำเนียงแต้จิ๋วคือ เต็งติดซุน เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า เสือต้องธนู (จีน : 中箭虎 / อังกฤษ : Arrow-hit Tiger) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 79 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 43 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน ใช้หอกง่ามเป็นอาวุธ
เมื่อตอนที่เหล่ากองทัพเหลียงซานเข้าโจมตีเมืองตงชัง (東昌府 ท.ตังเซียงฮู้) จางชิงสามารถใช้ก้อนหินปราบเหล่าขุนพลของเหลียงซานไปได้ถึง 15 คน ในขณะที่จางชิงเข้ารบกับต่งผิงนั้น เขากับกงว่างก็ขับม้าเพื่อจะมาช่วยจางชิง เขาเข้ารบกับหลวี่ฟางและกัวเซิ่ง แต่ถูกเยี่ยนชิงยิงธนูไปถูกเท้าม้าของเขาล้มลง และถูกจับกุม ภายหลังจึงยอมเข้าร่วมกับเหลียงซาน
ต่อมา เขาได้เป็นหนึ่งในแม่ทัพทหารราบ ในช่วงการรบกับฟางล่า เขาเป็นหนึ่งในนายกองในสังกัดหลูจุ้นอี้ แต่ระหว่างทาง เขาถูกงูกัดและเสียชีวิตจากพิษงู
กีกทอยส์

| --- | --- |

ชื่อท้องถิ่น: 株式会社ギークトイズ
ชื่อโรมัน: Kabushiki-gaisha Gīku Toizu
ประเภท: บริษัทร่วมทุน
อุตสาหกรรม: แอนิเมชันญี่ปุ่น
ก่อตั้ง: ตุลาคม พ.ศ. 2560
สำนักงานใหญ่: 3-35-13 ยาโยอิมาจิ เขตนากาโนะ กรุงโตเกียว, ญี่ปุ่น
จำนวนที่ตั้ง: 2
บุคลากรหลัก: ทามตสึ คาซาโนะ (ประธาน)
ส่วนของผู้ถือหุ้น: 10,000,000 เยน
พนักงาน: 35
บริษัทแม่: บริษัทกีกพิกเชอส์
เว็บไซต์: geektoys.co.jp
เชิงอรรถ / อ้างอิง 
บริษัท กีกทอยส์ (ญี่ปุ่น: 株式会社ギークトイズ; โรมาจิ: Kabushiki-gaisha Gīku Toizu) เป็นสตูดิโอแอนิเมชันญี่ปุ่น มีฐานในเขตนากาโนะ กรุงโตเกียว
การก่อตั้ง

สตูดิโอก่อตั้งทางใต้ของโคเอ็นจิ กรุงโตเกียว ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 โดยทามตสึ โคซาโนะ มีฐานะเป็นบริษัทลูกของบริษัทสื่อมวลชนญี่ปุ่นกีกพิกเชอส์ ก่อนจะย้ายฐานไปเขตนากาโนะ กรุงโตเกียวในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
ผลงาน > ซีรีส์โทรทัศน์

| ชื่อเรื่อง | ผู้กำกับ | วันที่เริ่มออกอากาศครั้งแรก | วันที่สิ้นสุดการออกอากาศครั้งแรก | จำนวนตอน | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รีไรด์: เดอร์ริด้าผู้ข้ามกาลเวลา | ทากูยะ ซาโต | 3 ตุลาคม พ.ศ. 2561 | 19 ธันวาคม พ.ศ. 2561 | 12 | งานต้นฉบับ |  |
| ถ้าน่ารักซะอย่าง จะลามกบ้างก็ได้ใช่มั้ยคะ | อิตสึกิ อิมาซากิ | 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 | 23 กันยายน พ.ศ. 2562 | 12 | ดัดแปลงจากซีรีส์ไลต์โนเวลโดยโทโมะ ฮานามะ |  |
| พลันเดอเรอร์ จอมโจรคนเหนือเลข | ฮิโรยูกิ คันเบ | 8 มกราคม พ.ศ. 2563 | 24 มิถุนายน พ.ศ. 2563 | 24 | ดัดแปลงจากซีรีส์มังงะโดยซู มินาซูกะ |  |
| เก็นโซ ซังโงกูชิ -เท็งเง็นเรชิงกิ- | ชุนซูเกะ มิจิตานิ | 11 มกราคม พ.ศ. 2565 | 29 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 12 | ดัดแปลงจากซีรีส์วิดีโอเกม เก็นโซ ซังโงกูชิ โดยยูซเซอร์จอยเทคโนโลยี |  |
| พิชิตรัก พิทักษ์โลก IV | จุง นากางาวะ | 8 เมษายน ค.ศ. 2022 (2022-04-08) | 24 มิถุนายน ค.ศ. 2022 (2022-06-24) | 12 | ภาคต่อของ พิชิตรัก พิทักษ์โลก III. |  |
| เหล่าผู้กล้าระแวงสังคมรวมตัวกู้โลก  | อิตสึกิ อิมาซากิ | 10 มกราคม พ.ศ. 2566 | 28 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 12 | ดัดแปลงจากซีรีส์ไลต์โนเวลโดยชินตะ ฟูจิ |  |
| เดด เมานท์ เดธ เพลย์ | มานาบุ โอโนะ | 11 เมษายน พ.ศ. 2566 | TBA | TBA | ดัดแปลงจากซีรีส์มังงะโดยเรียวโงะ นาริตะ |  |
| ไลเออร์ ไลเออร์ | ซาโตรุ โอโนะ นาโอกิ มัตสึอูระ | 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 | 23 กันยายน พ.ศ.2566 | 12 | ดัดแปลงจากซีรีส์ไลต์โนเวลโดยฮารูกิ คูโอ |  |
| มิงิ โตะ ดาลิ | มังคีว | 2 ตุลาคม พ.ศ.2566 | TBA | TBA | ดัดแปลงจากซีรีส์มังงะโดยนามิ ซาโนะ |  |
| พิชิตรัก พิทักษ์โลก V | จุง นากางาวะ | TBA | TBA | TBA | ภาคต่อของ พิชิตรัก พิทักษ์โลก IV. |  |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| Title | Director(s) | Release Date | Note(s) | Ref(s) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กระสุนรักพิทักษ์โลก: ตายหรือกระสุน | จุง นากางาวะ | 14 สิงหาคม พ.ศ. 2563 | ดัดแปลงจากซีรีส์ไลต์โนเวลโดยยูอิจิโร ฮิงาชิเดะ และโคชิ ทาจิบานะ ภาคแยกของ พิชิตรัก พิทักษ์โลก |  |
| กระสุนรักพิทักษ์โลก: แดง หรือ ขาว | จุง นากางาวะ | 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 | ภาคต่อของ กระสุนรักพิทักษ์โลก: ตายหรือกระสุน |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
กีกทอยส์  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กกีกทอยส์ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  รีไรด์: เดอร์ริด้าผู้ข้ามกาลเวลา (พ.ศ. 2561)  ถ้าน่ารักซะอย่าง จะลามกบ้างก็ได้ใช่มั้ยคะ (พ.ศ. 2562)  พลันเดอเรอร์ จอมโจรคนเหนือเลข (พ.ศ. 2563)  เก็นโซ ซังโงกูชิ -เท็งเง็นเรชิงกิ- (พ.ศ. 2565)  พิชิตรัก พิทักษ์โลก IV (พ.ศ. 2565)  เหล่าผู้กล้าระแวงสังคมรวมตัวกู้โลก (พ.ศ. 2566)  เดด เมานท์ เดธ เพลย์ (พ.ศ. 2566)  ไลเออร์ ไลเออร์ (พ.ศ. 2566)  มิกิ & ดาริ (พ.ศ. 2566)  พิชิตรัก พิทักษ์โลก V (พ.ศ. 2567) 
ภาพยนตร์:  กระสุนรักพิทักษ์โลก: ตายหรือกระสุน (พ.ศ. 2563)  กระสุนรักพิทักษ์โลก: แดง หรือ ขาว (พ.ศ. 2563) 
เกี่ยวข้อง:  กีกพิกเชอส์ 
 หมวดหมู่
จิ่งไท่

จิ่งไท่ (จีน: 景泰; พินอิน: Jǐngtài; ค.ศ. 1450 - ค.ศ. 1457) เป็นนามศักราชของจักรพรรดิจิ่งไท่ จักรพรรดิรัชกาลที่ 7 แห่งราชวงศ์หมิง  มีระยะเวลา 7 ปี
ในวันที่ 17 เดือนแรกตามจันทรคติ รัชศกจิ่งไท่ปีที่ 8  (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1457) จักรพรรดิจิ่งไท่ ทรงพระประชวร ไม่สามารถว่าราชการได้ จักรพรรดิหมิงอิงจงจึงฉวยโอกาสทำรัฐประหารเพื่อยึดราชบัลลังก์ และในวันที่ 21 จักรพรรดิหมิงอิงจงได้เปลี่ยนรัชศกเป็นเทียนซุ่น。
เหตุการณ์สำคัญ

รัชศกจิ่งไท่ปีที่ 3 จู เจี้ยนเซินถูกจักรพรรดิจิ่งไท่ปลดจากพระราชอิสริยยศหวงไท่จื่อ แล้วทรงสถาปนาพระราชโอรสของพระองค์ พระนามว่าจู เจี้ยนจี้ขึ้นเป็นหวงไท่จื่อแทน
วันที่ 17 เดือนแรกตามจันทรคติ รัชศกจิ่งไท่ปีที่ 8 (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1457) จักรพรรดิหมิงอิงจง ทำรัฐประหารเพื่อยึดราชบัลลังก์คืน
บุคคลสำคัญ

จักรพรรดินีซุน
ฉื่ออี้ไทเฮา
จักรพรรดิหมิงอิงจง
ตารางเปรียบเทียบลำดับเหตุการณ์

| จิ่งไท่ | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ค.ศ | 1450 | 1451 | 1452 | 1453 | 1454 | 1455 | 1456 | 1457 |
| ปีนักษัตร | มะเมีย | มะแม | วอก | ระกา | จอ | กุน | ชวด | ฉลู |
จังหวัดนีงาตะ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ นีงาตะ
จังหวัดนีงาตะ หรือ นีกาตะ (ญี่ปุ่น: 新潟県; โรมาจิ: Niigata-ken) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคจูบุบนเกาะฮนชูของประเทศญี่ปุ่น มีประชากรทั้งสิ้น 2,227,496 คน (ณ วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2019) มีพื้นที่ 12,584.18 ตารางกิโลเมตร ซึ่งมากเป็นอันดับที่ 5 ของประเทศ จังหวัดนีงาตะมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดโทยามะและจังหวัดนางาโนะทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ติดกับจังหวัดกุมมะทางทิศใต้ ติดกับจังหวัดฟูกูชิมะทางทิศตะวันออก และติดกับจังหวัดยามางาตะทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
นีงาตะเป็นเมืองศูนย์กลางและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดนีงาตะ เมืองหลักอื่น ๆ เช่น นางาโอกะ, โจเอ็ตสึ และซันโจ จังหวัดนีงาตะมีเขตมหานครหลักนีงาตะซึ่งมีเมืองนีงาตะเป็นศูนย์กลาง เขตมหานครนี้มีประชากร 1,395,612 คน นับเป็นเขตมหานครที่ใหญ่ที่สุดริมฝั่งทะเลญี่ปุ่น และใหญ่เป็นที่อันดับที่ 12 ของประเทศ จังหวัดนีงาตะเป็นส่วนหนึ่งของอนุภูมิภาคโฮกูริกุและเป็นที่ตั้งของเกาะซาโดะ ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของญี่ปุ่นรองจาก 4 เกาะหลักและเกาะโอกินาวะ
ลักษณะภูมิศาสตร์

จังหวัดนีงาตะมีลักษณะเป็นแนวยาวตามชายฝั่งทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปถึงทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ระยะทางประมาณ 250 กิโลเมตร ติดกับทะเลญี่ปุ่น มีลักษณะเป็นที่ราบชายฝั่งสลับกับภูเขา
ในจังหวัดนีงาตะมีการแบ่งออกเป็น 4 เขตใหญ่ตามสภาพภูมิศาสตร์ ดังนี้ โจเอ็ตสึ ภาคใต้, จูเอ็ตสึ ภาคกลาง, คาเอ็ตสึ ภาคเหนือ และเกาะซาโดะ
เขตการปกครอง

จังหวัดนีงาตะประกอบไปด้วย 20 นคร, 9 อำเภอ, 6 เมือง และ 4 หมู่บ้าน ได้แก่
เขตการปกครอง > นคร

โกเซ็ง (ญี่ปุ่น: 五泉市; โรมาจิ: Gosen-shi)
คาชิวาซากิ (ญี่ปุ่น: 柏崎市; โรมาจิ: Kashiwazaki-shi)
คาโมะ (ญี่ปุ่น: 加茂市; โรมาจิ: Kamo-shi)
โจเอ็ตสึ (ญี่ปุ่น: 上越市; โรมาจิ: Jōetsu-shi)
ชิบาตะ (ญี่ปุ่น: 新発田市; โรมาจิ: Shibata-shi)
ซันโจ (ญี่ปุ่น: 三条市; โรมาจิ: Sanjō-shi)
ซาโดะ (ญี่ปุ่น: 佐渡市; โรมาจิ: Sado-shi)
โทกามาจิ (ญี่ปุ่น: 十日町市; โรมาจิ: Tōkamachi-shi)
ไทไน (ญี่ปุ่น: 胎内; โรมาจิ: Tainai-shi)
นางาโอกะ (ญี่ปุ่น: 長岡市; โรมาจิ: Nagaoka-shi)
นีงาตะ (ญี่ปุ่น: 新潟市; โรมาจิ: Niigata-shi) (เมืองหลวง)
มิตสึเกะ (ญี่ปุ่น: 見附市; โรมาจิ: Mitsuke-shi)
มินามิอูโอนูมะ (ญี่ปุ่น: 南魚沼市; โรมาจิ: Minamiuonuma-shi)
มูรากามิ (ญี่ปุ่น: 村上市; โรมาจิ: Murakami-shi)
เมียวโก (ญี่ปุ่น: 妙高市; โรมาจิ: Myōkō-shi)
สึบาเมะ (ญี่ปุ่น: 燕市; โรมาจิ: Tsubame-shi)
อางาโนะ (ญี่ปุ่น: 阿賀野市; โรมาจิ: Agano-shi)
อิโตอิงาวะ (ญี่ปุ่น: 糸魚川市; โรมาจิ: Itoigawa-shi)
อูโอนูมะ (ญี่ปุ่น: 魚沼市; โรมาจิ: Uonuma-shi)
โอจิยะ (ญี่ปุ่น: 小千谷市; โรมาจิ: Ojiya-shi)
เขตการปกครอง > อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน

| --- | --- |
 อำเภอคาริวะ (ญี่ปุ่น: 刈羽郡; โรมาจิ: Kariwa-gun) หมู่บ้านคาริวะ (ญี่ปุ่น: 刈羽村; โรมาจิ: Kariwa-mura)  อำเภอคิตะกัมบาระ (ญี่ปุ่น: 北蒲原郡; โรมาจิ: Kitakanbara-gun) เมืองเซโร (ญี่ปุ่น: 聖籠町; โรมาจิ: Seirō-machi)  อำเภอซันโต (ญี่ปุ่น: 三島郡; โรมาจิ: Santō-gun) เมืองอิซูโมซากิ (ญี่ปุ่น: 出雲崎町; โรมาจิ: Izumozaki-machi)  อำเภอนากาอูโอนูมะ (ญี่ปุ่น: 中魚沼郡; โรมาจิ: Nakauonuma-gun) เมืองสึนัง (ญี่ปุ่น: 津南町; โรมาจิ: Tsunan-machi)  อำเภอนิชิกัมบาระ (ญี่ปุ่น: 西蒲原郡; โรมาจิ: Nishikanbara-gun) หมู่บ้านยาฮิโกะ (ญี่ปุ่น: 弥彦村; โรมาจิ: Yahiko-mura):  อำเภอมินามิกัมบาระ (ญี่ปุ่น: 南蒲原郡; โรมาจิ: Minamikanbara-gun) เมืองทางามิ (ญี่ปุ่น: 田上町; โรมาจิ: Tagami-machi)  อำเภอมินามิอูโอนูมะ (ญี่ปุ่น: 南魚沼郡; โรมาจิ: Minamiuonuma-gun) เมืองยูซาวะ (ญี่ปุ่น: 湯沢町; โรมาจิ: Yuzawa-machi)  อำเภออิวาฟูเนะ (ญี่ปุ่น: 岩船郡; โรมาจิ: Iwafune-gun) หมู่บ้านเซกิกาวะ (ญี่ปุ่น: 関川村; โรมาจิ: Sekikawa-mura)  หมู่บ้านอาวาชิมาอูระ (ญี่ปุ่น: 粟島浦村; โรมาจิ: Awashimaura-mura)  อำเภอฮิงาชิกัมบาระ (ญี่ปุ่น: 東蒲原郡; โรมาจิ: Higashikanbara-gun) เมืองอางะ (ญี่ปุ่น: 阿賀町; โรมาจิ: Aga-machi)
สถานศึกษา

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีนางาโอกะ
มหาวิทยาลัยนีงาตะ
แหล่งข้อมูลอื่น

Niigata Prefecture Official Website (ในภาษาญี่ปุ่น)
Niigata Prefecture Official Website (ในภาษาอังกฤษ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 2  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
แผนที่จังหวัดนีงาตะ
ตองเต๊าะ

| ตองเต๊าะ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Euphorbiaceae
สกุล:: Mallotus
สปีชีส์:: M.  barbatus
ชื่อทวินาม
Mallotus barbatus 

ตองเต๊าะ ชื่อวิทยาศาสตร์:  Mallotus barbatus เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กในวงศ์ Euphorbiaceae ลำต้น ใบ และช่อดอกมีขนสีเหลือง ใบเดี่ยว ปลายใบเป็นติ่งแหลม หรือมน โคนเว้ารูปหัวใจ ขอบใบเว้าเป็น 3 พู ดอกช่อ แยกเพศ มีขนาดเล็ก ดอกสีเหลืองอ่อน เกสรตัวผู้จำนวนมาก ผลแห้ง มีขนสีน้ำตาลอ่อนที่เปลือกผล แก่นต้มน้ำดื่ม แก้โรคทางเดินปัสสาวะอักเสบ ต้มรวมกับยาอื่น แก้โรคปัสส่วะขุ่นข้น