stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตาลิส
ประวัติการสร้าง

การตัดสินใจก่อสร้างระบบรถไฟความเร็วสูงระหว่างปารีส บรัสเซลส์ โคโลญ และอัมสเตอร์ดัม เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1993 เมื่อบริษัททางรถไฟแห่งชาติฝรั่งเศส (SNCF), การรถไฟแห่งชาติเบลเยียม (NMBS/SNCB), การรถไฟเนเธอร์แลนด์ (Nederlandse Spoorwegen) และบริษัทรถไฟแห่งชาติเยอรมนี (Deutsche Bahn) ได้ทำข้อตกลงที่จะให้บริการรถไฟความเร็วสูงร่วมกันในชื่อ ตาลิส
ปี ค.ศ. 1995 ได้มีการจัดตั้งบริษัท Westrail International โดยบริษัททางรถไฟแห่งชาติฝรั่งเศสร่วมกันกับการรถไฟแห่งชาติเบลเยียมให้เป็นผู้ดูแลและให้บริการรถไฟตาลิส และเริ่มให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ขบวนรถขบวนแรกวิ่งออกจากปารีสโดยใช้รางสายความเร็วสูงตอนเหนือ (LGV Nord) ของฝรั่งเศสไปถึงกรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ใช้เวลาเดินทาง 2 ชั่วโมง 7 นาที และถึงสถานีอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ใช้เวลา 4 ชั่วโมง 47 นาที
ปี ค.ศ. 1997 เส้นทางรถไฟความเร็วสูง สาย 1 (Hight-Speed line 1) ของเบลเยียม ซึ่งเป็นระบบรางที่เชื่อมต่อระหว่างบรัสเซลส์กับเส้นทางรถไฟความเร็วสูงตอนเหนือของฝรั่งเศสได้เปิดให้บริการด้วยระบบของรางเส้นทางรถไฟความเร็วสูง สาย 1 ที่อนุญาตให้รถไฟวิ่งได้ 300 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ทำให้ย่นระยะเวลาการเดินทางจากปารีสถึงบรัสเซลส์เหลือ 1 ชั่วโมง 25 นาที ในช่วงเวลาใกล้เคียงกันนั่นก็ได้เปิดให้บริการไปยังโคโลญ ในเยอรมนี, บรูช, ชาร์เลอรัว, เกนต์, มงส์, นามูร์ และออสเทนด์ในเบลเยียม
ปี ค.ศ. 1999 ได้เปิดให้บริการจากท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกล ตรงไปยังบรัสเซลส์ รวมถึงได้มีการทำ Code sharing กับสายการบินแอร์ฟรานซ์, อเมริกัน แอร์ไลน์ และสายการบินนอร์ทเวสต์แอร์ไลน์ และในปีเดียวกันนั้นได้เปลี่ยนชื่อเป็น ตาลิสแอ็งแตร์นาซียอนาล
ปี ค.ศ. 2002 ได้ขยายการให้บริการไปถึงเมืองมาร์แซย์และอาวีญงในประเทศฝรั่งเศส ในเดือนธันวาคมปีเดียวกันนั้น เส้นทางรถไฟความเร็วสูง สาย 2 ของเบลเยียมได้ก่อสร้างแล้วเสร็จ ทำให้ขบวนรถระหว่างบรัสเซลส์กับโคโลญได้เปลี่ยนไปใช้เส้นทางนี้แทน
ปี ค.ศ. 2003 เปิดให้บริการไปยังท่าอากาศยานนานาชาติบรัสเซลส์
ปี ค.ศ 2007 การก่อสร้างเส้นทางรถไฟความเร็วสูง สาย 3 ช่วงระหว่างเมืองลีแยฌในเบลเยียมกับเมืองอาเคินในเยอรมนีแล้วเสร็จ แต่ขบวนรถตาลิสยังไม่รองรับกับระบบให้สัญญาณ ETCS (European Train Control System)
ปี ค.ศ. 2009 หลังจากปรับปรุงระบบรับสัญญานและทดสอบระบบให้เข้ากับ ETCS แล้ว ขบวนรถไฟตาลิสก็วิ่งอย่างสมบูรณ์แบบบนรางรถไฟความเร็วสูง สาย 3 ทำให้ขบวนรถระหว่างบรัสเซลส์กับโคโลญย่นระยะเวลาเดินทางอีก 19 นาที และในปีเดียวกันนี้รถไฟตาลิส ก็ได้เริ่มให้บริการบนรางรถไฟความเร็วสูง สาย 4 หรือรถไฟความเร็วสูง สายใต้ ซึ่งเป็นรางระหว่างเมืองแอนต์เวิร์ปกับอัมสเตอร์ดัม
ตั้งแต่วันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2011 เป็นต้นมาขบวนรถเดิมที่วิ่งระหว่างบรัสเซลส์กับโคโลญ ได้วิ่งไปถึงเมืองดุยส์บูร์กและเอสเซินในเยอรมนีและวิ่งถึงท่าอากาศยานนานาชาติบรัสเซลส์ในเบลเยียม
ปี ค.ศ. 2013 เริ่มให้บริการที่สถานีท่าอากาศยานดึสเซลดอร์ฟ
เส้นทางรถไฟ

นอกจากบรัสเซลส์แล้ว เมืองใหญ่ที่ตาลิสให้บริการคือ แอนต์เวิร์ป รอตเทอร์ดัม อัมสเตอร์ดัม ลีแยฌ บรูช เกนต์ ชาเลอรัว อาเคิน และโคโลญ รถไฟตาลิสวิ่งบนระบบรางสำหรับรถไฟความเร็วสูงโดยเฉพาะด้วยความเร็ว 300 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แต่ก็มีบางช่วงที่วิ่งบนกับรางรถไฟเดิมร่วมกับรถไฟธรรมดาด้วยความเร็ว 160-200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
เส้นทางรถไฟหลักที่ตาลิสใช้คือ
เส้นทางความเร็วสูงตอนเหนือ (LGV Nord) และเส้นทางรถไฟความเร็วสูง สาย 1 (HSL 1) ระหว่างปารีสกับบรัสเซลส์
เส้นทางรถไฟความเร็วสูง สาย 4/สายใต้ (HSL 4/HSL-Zuid) ระหว่างแอนต์เวิร์ปกับอัมสเตอร์ดัม
เส้นทางรถไฟความเร็วสูง สาย 2 (HSL 2) และเส้นทางรถไฟความเร็วสูง สาย 3 (HSL 3) ระหว่างบรัสเซลส์กับอาเคิน และใช้ระบบรางของฝรั่งเศสการในบริการตามช่วงฤดูกาล
ได้มีแผนการให้บริการจากโคโลญถึงแฟรงก์เฟิร์ต แต่ก็ล้มเลิกไปเนื่องจากรถไฟตาลิสไม่มีประสิทธิภาพพอสำหรับระบบไฟฟ้า 15 กิโลโวลต์ (kV) ของเยอรมนี ดังนั้นจึงทำให้รถไฟตาลิสไม่สามารถวิ่งบนเส้นทางนี้
สำหรับการเดินทางจากปารีสถึงบรัสเซลส์ ระยะทางประมาณ 300 กม. ใช้เวลาเดินทาง 1 ชั่วโมง 22 นาที ด้วยความเร็วสูงสุด 300 กิโลเมตรต่อชั่วโมง บนรางสำหรับรถไฟความเร็วสูงโดยเฉพาะ
การเชื่อมต่อกับระบบรางของฝรั่งเศสไปยังท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกล ทำให้สายการบินแอร์ฟรานซ์ เปลี่ยนการให้บริการการบินระหว่างปารีสกับบรัสเซลส์ มาร่วมให้บริการกับรถไฟตาลิสแทน รถไฟตาลิสได้รับรหัสสายการบิน (IATA) คือ 2H นอกจากนี้ยังให้บริการร่วมกับสายการบินอเมริกัน แอร์ไลน์ และเดลต้า แอร์ไลน์
สายการบินอเมริกัน แอร์ไลน์ได้ร่วมทำสัญญา Code sharing กับรถไฟตาลิสในการให้บริการทางรางจากท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกล สู่สถานีบรัสเซลส์เซาท์ (Brussels-South) 
กลุ่มพันธมิตรสายการบินสกายทีม ยังได้ร่วมทำสัญญา Code sharing กับรถไฟตาลิสในการบริการทางรางจากศูนย์กลางการบิน (Hub) คือท่าอากาศยานอัมสเตอร์ดัมสคิพฮ็อล ไปสถานีแอนต์เวิร์ปเซ็นทรัล และสถานีบรัสเซลส์ และล่าสุดคือสายการบินเจ็ตแอร์เวย์ของอินเดียได้ทำ Code sharing กับรถไฟตาลิสในการให้บริการระหว่างปารีสกับรัสเซลส์
การเข้าถึงบริการ

รถไฟตาลิสให้บริการสำหรับผู้ที่ใช้วีลแชร์ โดยจะมีเจ้าหน้าที่ของรถไฟตาลิสคอยช่วยเหลือ รถไฟตาลิสไม่อนุญาตให้นำจักรยานขึ้นบนรถไฟ ยกเว้นจะถอดแยกชิ้นส่วนหรือห่อให้เรียบร้อยก่อน จักรยานที่ทำการห่อเรียบร้อยแล้วสามารถนำขึ้นรถได้
แบบของขบวนรถไฟ

รถไฟตาลิสใช้รถไฟ 2 แบบ ทั้งสองแบบเป็นชนิดเดียวกับรถไฟเตเฌเว ผลิตโดยบริษัทอาลสตอม (Alstom) ในฝรั่งเศส
| แบบรถ | รูปภาพ | ชนิด |  ความเร็วสูงสุด >  mph  |  ความเร็วสูงสุด >  km/h  | จำนวน (ขบวน) | สร้างเมื่อปี | อื่นๆ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| PBA |  | พ่วงหลายโบกี้โดยใช้ไฟฟ้าเป็นแหล่งพลังงาน | 186 | 300 | 9 | 1996 | ใช้กระแสไฟฟ้า Tri-current, ให้บริการในเส้นทางปารีส-บรัสเซลส์-อัมสเตอร์ดัม เท่านั้น |
| PBKA |  | พ่วงหลายโบกี้โดยใช้ไฟฟ้าเป็นแหล่งพลังงาน | 186 | 300 | 17 | 1997 | ใช้กระแสไฟฟ้า Quadri-current, ให้บริการจากปารีส-บรัสเซลส์-โคโลญ-อัมสเตอร์ดัม เท่านั้น |
อุบัติการณ์และอุบัติเหตุ

วันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1998 ได้มีรถบรรทุกขวางทางขบวนรถไฟตาลิส PBKA บนทางข้ามที่ไม่มีที่กั้น รถบรรทุกพยายามที่จะข้ามรางรถไฟตอนที่รถไฟมาถึง คนขับรถบรรทุกเสียชีวิตจากการชน อุปกรณ์แปลงไฟของรถ 1 ใน 2 อันได้รับความเสียหาย ขบวนรถไฟได้รับความเสียหายอย่างหนัก ผู้โดยสาร 6 คนได้รับบาดเจ็บ รางและระบบส่งไฟได้รับความเสียหาย รถพ่วง R1 และ R2 เสียหายและไม่สามารถซ่อมได้จึงต้องทิ้งไป ส่วนที่เหลือได้รับการซ่อมแซม และนำขบวนรถพ่วง R1 และ R2 จากรถไฟ TGV มาพ่วงต่อ
วันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ขบวนรถไฟตาลิส PBA ที่มุ่งหน้าไปอัมสเตอร์ดัม ได้ชนกับขบวนรถท้องถิ่น ICM ที่สถานีเกาดา (Gouda Railway station) ในเนเธอร์แลนด์ เนื่องจากรถไฟตาลิสได้ถูกสับรางที่สถานีเกาด้าเพราะการซ่อมรางหลัก ไม่มีผู้โดยสารได้รับบาดเจ็บรุนแรง แต่ขบวนรถไฟทั้งสองขบวนเสียหายอย่างหนัก ภายหลังการสืบสวนสรุปว่า เจ้าหน้าที่ของขบวนรถท้องถิ่น ICM ผิดเพราะวิ่งออกจากชานชาลาในขณะที่ยังไม่ได้สัญญาณไฟเขียว
โครงข่ายรางรถไฟในทวีปยุโรป
ทรัว

| ทรัว |
| --- | --- |
Prefecture และเทศบาล
สิ่งก่อสร้างในย่านประวัติศาสตร์ของทรัว
   ตราอาร์ม

ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: กร็องแต็สต์
จังหวัด: โอบ
เขต: ทรัว
อำเภอ: ทรัว-1   ทรัว-2   ทรัว-3   ทรัว-4   ทรัว-5
สหเทศบาล: CA Troyes Champagne Métropole
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020-2026) : ฟร็องซัว บารวง (LR)
พื้นที่1: 13.2 ตร.กม. (5.1 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 61,996 คน
 • ความหนาแน่น: 4,700 คน/ตร.กม. (12,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 10387 /10000
สูงจากระดับน้ำทะเล: 100–126 m (328–413 ft)  (avg. 118 m หรือ 387 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
ทรัว (ฝรั่งเศส: Troyes, เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [tʁwa] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดโอบในแคว้นช็องปาญาร์แดนในประเทศฝรั่งเศส เมืองทรัวตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำแซน ราว 150 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงใต้ของปารีส ผู้อาศัยอยู่ในเมืองทรัวเรียกว่า "Troyens" หรือ "Troyennes"
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของทรัว (ปกติ ค> ศ. 1981–2010).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของทรัว (ปกติ ค> ศ. 1981–2010).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของทรัว (ปกติ ค> ศ. 1981–2010).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของทรัว (ปกติ ค> ศ. 1981–2010).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของทรัว (ปกติ ค> ศ. 1981–2010).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของทรัว (ปกติ ค> ศ. 1981–2010).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของทรัว (ปกติ ค> ศ. 1981–2010).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของทรัว (ปกติ ค> ศ. 1981–2010).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของทรัว (ปกติ ค> ศ. 1981–2010).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของทรัว (ปกติ ค> ศ. 1981–2010).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของทรัว (ปกติ ค> ศ. 1981–2010).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของทรัว (ปกติ ค> ศ. 1981–2010).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของทรัว (ปกติ ค> ศ. 1981–2010).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของทรัว (ปกติ ค> ศ. 1981–2010).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 16.2 (61.2) | 20.4 (68.7) | 23.7 (74.7) | 27.8 (82) | 31.0 (87.8) | 37.9 (100.2) | 38.6 (101.5) | 40.6 (105.1) | 33.7 (92.7) | 30.3 (86.5) | 22.8 (73) | 19.0 (66.2) | 40.6 (105.1) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 6.2 (43.2) | 7.7 (45.9) | 11.9 (53.4) | 15.2 (59.4) | 19.5 (67.1) | 22.7 (72.9) | 25.7 (78.3) | 25.4 (77.7) | 21.2 (70.2) | 16.3 (61.3) | 10.1 (50.2) | 6.7 (44.1) | 15.8 (60.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -0.1 (31.8) | -0.3 (31.5) | 2.0 (35.6) | 3.7 (38.7) | 7.8 (46) | 10.7 (51.3) | 12.8 (55) | 12.6 (54.7) | 9.6 (49.3) | 9.8 (49.6) | 3.0 (37.4) | 0.8 (33.4) | 5.8 (42.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -23.0 (-9.4) | -17.6 (0.3) | -15.4 (4.3) | -6.2 (20.8) | -2.0 (28.4) | 0.4 (32.7) | 3.1 (37.6) | 3.0 (37.4) | -0.4 (31.3) | -7.0 (19.4) | -11.1 (12) | -18.0 (-0.4) | −23.0 (−9.4) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 50.5 (1.988) | 42.1 (1.657) | 47.7 (1.878) | 50.9 (2.004) | 61.7 (2.429) | 56.6 (2.228) | 54.4 (2.142) | 52.2 (2.055) | 53.3 (2.098) | 63.6 (2.504) | 51.2 (2.016) | 60.6 (2.386) | 644.8 (25.386) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 10.6 | 9.2 | 10.5 | 9.5 | 10.5 | 9.3 | 7.6 | 7.7 | 8.2 | 9.7 | 10.3 | 11.3 | 114.5 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 68.6 | 88.3 | 143.8 | 184.8 | 215.0 | 229.4 | 235.5 | 228.2 | 179.2 | 123.6 | 66.6 | 53.6 | 1,816.4 |
แหล่งที่มา: Météo France
เมืองพี่น้อง

ทรัวเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
อาลค์มาร์ ประเทศเนเธอร์แลนด์
เชสเตอร์ฟีลด์ ประเทศอังกฤษ
ตูร์แน ประเทศเบลเยียม
ดาร์มชตัท ประเทศเยอรมนีตั้งแต่ ค.ศ. 1958
แชลอนากูรา ประเทศโปแลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 1970
เบรชชา ประเทศอิตาลีตั้งแต่ ค.ศ. 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

บทความนี้เรียบเรียงจากสิ่งพิมพ์ที่เป็นสาธารณสมบัติ: Herbermann, Charles, บ.ก. (1913). "Troyes". สารานุกรมคาทอลิก. New York: Robert Appleton Company.
(ในภาษาฝรั่งเศส)Troyes city council website เก็บถาวร 2011-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
ตีเยมูเอ บากายอโก

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 บากายอโกขณะเล่นให้แก่เชลซีในปี 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ตีเยมูเอ บากายอโก
วันเกิด:   (1994-08-17) 17 สิงหาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี)
สถานที่เกิด:  ปารีส ฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.91 เมตร (6 ฟุต 3 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  มิลาน (ยืมจากเชลซี)​
หมายเลข:  14
สโมสรเยาวชน
2000–2004:  ออแล็งปิกเดอปารีแก็งเซียม
2004–2006:  เซอา ปารี-ชาร็องตง
2006–2008:  มงรูฌ 92
2008–2013:  แรน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2012–2014 |  แรน เบ |  16 |  (0) |
| 2013–2014 |  แรน |  24 |  (1) |
| 2014–2017 |  มอนาโก |  63 |  (3) |
| 2017– |  เชลซี |  29 |  (2) |
| 2018–2019 |  → มิลาน (ยืม) |  31 |  (1) |
| 2019–2020 |  → มอนาโก (ยืม) |  20 |  (1) |
| 2020–2021 |  → นาโปลี (ยืม) |  32 |  (2) |
| 2021– |  → มิลาน (ยืม) |  17 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2010 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 16 ปี |  2 |  (0) |
| 2011 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 17 ปี |  7 |  (0) |
| 2011 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 18 ปี |  2 |  (0) |
| 2014 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 20 ปี |  3 |  (0) |
| 2014–2016 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 21 ปี |  13 |  (0) |
| 2017– |  ฝรั่งเศส |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 13:46, 27 พฤษภาคม 2019 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 21:18, 28 มีนาคม 2017 (UTC)
ตีเยมูเอ บากายอโก (ฝรั่งเศส: Tiemoué Bakayoko; เกิด 17 สิงหาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้แก่มิลาน โดยยืมจากเชลซี
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น | ทั้งหมด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แรน | 2013–14 | ลีกเอิง | 24 | 1 | 3 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 28 | 1 |
| อาแอ็ส มอนาโก | 2014–15 | ลีกเอิง | 12 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 | 3 | 0 | — | — | 18 | 0 |
| อาแอ็ส มอนาโก | 2015–16 | ลีกเอิง | 19 | 1 | 2 | 1 | 1 | 0 | 1 | 0 | — | — | 23 | 2 |
| อาแอ็ส มอนาโก | 2016–17 | ลีกเอิง | 32 | 2 | 1 | 0 | 4 | 0 | 14 | 1 | — | — | 51 | 3 |
| อาแอ็ส มอนาโก | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 63 | 3 | 4 | 1 | 7 | 0 | 18 | 1 | 0 | 0 | 92 | 5 |
| เชลซี | 2017–18 | พรีเมียร์ลีก | 29 | 2 | 5 | 0 | 4 | 0 | 5 | 1 | 0 | 0 | 43 | 3 |
| มิลาน (ยืมตัว) | 2018–19 | เซเรียอา | 31 | 1 | 4 | 0 | — | — | 6 | 0 | 1 | 0 | 42 | 1 |
| อาแอ็ส มอนาโก (ยืมตัว) | 2019–20 | ลีกเอิง | 12 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 13 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 159 | 7 | 16 | 1 | 13 | 0 | 29 | 2 | 1 | 0 | 218 | 10 |
↑  กุปเดอฟร็องส์ เอฟเอคัพ และ โกปปาอีตาเลีย
↑  กุปเดอลาลีก และ อีเอฟแอลคัพ
1 2 3  ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
1 2  ลงเล่นในยูฟ่ายูโรปาลีก
↑  ลงเล่นในซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| ฝรั่งเศส | 2017 | 1 | 0 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 1 | 0 |
เกียรติประวัติ > สโมสร

มอนาโก
ลีกเอิง: 2016–17
เชลซี
เอฟเอคัพ: 2017–18
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ทีมแห่งฤดูกาล: 2016–17
แหล่งข้อมูลอื่น

France profile เก็บถาวร 2013-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at FFF
สถิติของ ตีเยมูเอ บากายอโก ที่ Soccerbase
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของเอซี มิลาน  |
| --- | --- |
 2 Calabria  4 Bennacer  5 ดาโล  7 Castillejo  8 ซูโซ  9 Piątek  10 ชัลฮาโนลู  11 อิบราฮีมอวิช  12 Conti  13 โรมัญโญลี (c)  17 Leão  19 Hernandez  20 Biglia  22 Musacchio  23 Strinić  24 แคร์  25 เรย์นา  27 ซิลวา  31 Caldara  33 Krunić  39 Paquetá  43 Duarte  46 Gabbia  56 ซาเลอมาเกิร์ส  68 Rodríguez  79 Kessié  90 A. Donnarumma  93 Laxalt  99 จี. ดอนนารุมมา  Manager: ปิโอลี
ทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ

| --- | --- |

ธง
ชื่อย่อ: ไอเออีเอ อาอีเอออา
ก่อตั้ง: 29 กรกฎาคม 1957; 67 ปีก่อน (1957-07-29)
ประเภท: องค์การระหว่างประเทศ
สถานะตามกฎหมาย: ดำเนินการอยู่
สํานักงานใหญ่: เวียนนา ประเทศออสเตรีย
สมาชิก  : 178 ประเทศ
ผู้อำนวยการ: ราฟาเอล โกรซิ
พนักงาน (2022) : 2556 (เจ้าหน้าที่วิชาชีพและบริการทั่วไป)
เว็บไซต์: www.iaea.org
ทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Atomic Energy Agency, IAEA; ฝรั่งเศส: Agence internationale de l'énergie atomique, AIEA) เป็นองค์การระหว่างประเทศซึ่งมุ่งส่งเสริมการใช้พลังงานนิวเคลียร์ในทางสันติ และห้ามการใช้สำหรับความมุ่งหมายทางทหารทั้งปวง ซึ่งรวมถึงอาวุธนิวเคลียร์ IAEA ตั้งขึ้นเป็นองค์การที่เป็นอิสระเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2500 แม้ทบวงการฯ จะสถาปนาขึ้นเป็นเอกเทศจากสหประชาชาติผ่านสนธิสัญญาระหว่างประเทศขององค์การเอง คือ บทกฎหมาย IAEA แต่ IAEA รายงานต่อทั้งสมัชชาใหญ่และคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ
IAEA มีสำนักงานใหญ่ในกรุงเวียนนา IAEA มี "สำนักงานพิทักษ์ภูมิภาค" สองแห่งซึ่งตั้งอยู่ในโทรอนโต ประเทศแคนาดาและในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น IAEA ยังมีสำนักงานติดต่อประสานงานสองแห่งตั้งอยู่ในนครนิวยอร์ก สหรัฐ และในเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ นอกจากนี้ IAEA มีห้องปฏิบัติการสามแห่งตั้งอยู่ในกรุงเวียนนาและไชเบอร์ซดอร์ฟ ประเทศออสเตรียและในโมนาโก
IAEA เป็นสมัชชาระหว่างรัฐบาลเพื่อความร่วมมือทางวิทยาศาสตร์และเทคนิคในการใช้เทคโนโลยีนิวเคลียร์และพลังงานนิวเคลียร์อย่างสันติทั่วโลก โครงการของ IAEA สนับสนุนการพัฒนาการใช้เทคโนโลยีนิวเคลียร์ในทางสันติ การจัดหาการพิทักษ์ระหว่างประเทศต่อการใช้เทคโนโลยีนิวเคลียร์และวัสดุนิวเคลียร์ในทางที่ผิดและส่งเสริมความปลอดภัยนิวเคลียร์ (รวมการป้องกันรังสี) และมาตรฐานแความปลอดภัยนิวเคลียร์และการนำไปปฏิบัติ
IAEA และอดีตผู้อำนวยการใหญ่ มุฮัมมัด อัลบะรอดะอี เคยได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพร่วมกันเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2548
ประวัติ

ไอเออีเอก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957) โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เวียนนา ประเทศออสเตรีย และมีสมาชิกทั้งหมด 146 ประเทศ ผู้แทนจากแต่ละประเทศจะประชุมกันปีละครั้งเพื่อคัดเลือกคณะกรรมการปกครองจำนวน 35 คน ซึ่งจะประชุมกันปีละ 5 ครั้ง
นอกจากนี้ไอเออีเอยังมีสำนักงานอยู่ในแคนาดา เจนีวา นิวยอร์ก และโตเกียว อีกทั้งยังมีห้องทดลองอยู่ในออสเตรียและโมนาโก ขณะเดียวกันก็ให้การสนับสนุนศูนย์วิจัยในอิตาลี ที่อยู่ภายใต้การรับผิดชอบขององค์การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก)
ดูเพิ่ม

พลังงานนิวเคลียร์
อาวุธนิวเคลียร์
เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์
นัมปูลา

| นัมปูลา |
| --- | --- |
นคร
สมญา: A Capital Do Norte
นัมปูลา
พิกัด: 15°07′S 39°16′E﻿ / ﻿15.117°S 39.267°E﻿ / -15.117; 39.267
ประเทศ:  โมซัมบิก
จังหวัด: นัมปูลา
สถานะนคร: 1956
ตั้งชื่อจาก: Whampula or M'Phula
การปกครอง
 • ประเภท: สภาเทศบาล
 • องค์กร: Conselho Municipal de Nampula
 • Mayor: Paulo Vahanle (RENAMO)
ความสูง: 360 เมตร (1,181 ฟุต)
ประชากร (2017 census)
 • ทั้งหมด: 743,125 คน
 • อันดับ: 3
เดมะนิม: Nampulense
เขตเวลา: UTC+2 (CAT)
รหัสพื้นที่: (+258) 26
ภูมิอากาศ: Aw
นัมปูลา (โปรตุเกส: Nampula) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดนัมปูลา เมืองทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศโมซัมบิก หรือรู้จักในชื่อ "เมืองหลวงทิศเหนือ" นัมปูลาเป็นศูนย์กลางการค้าของโมซัมบิกทางเหนือ มีโรงแรม ร้านอาหาร ศูนย์การค้า รูปแบบตะวันตกกหลายแห่ง ยังมีสนามบินนานาชาติขนาดเล็กเชื่อมโยงกับไนโรบี ประเทศเคนยา และโจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้ และเป็นศูนย์กลางการคมนาคมท้องถิ่นในโมซัมบิกเหนือ
เมืองมีประชากร 743,125 คน (ค.ศ. 2017) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของโมซัมบิก รองจากมาปูตูและมาตอลา เมืองมีพิพิธภัณฑ์แห่งชาติโมซัมบิกด้านชาติพันธุ์วรรณา ตลาด มหาวิหาร มัสยิด มหาวิทยาลัยและโรงเรียนทั้งรัฐและเอกชน หลายแห่ง
ทีโอดอรอส ซาโกราคิส

ทีโอดอรอส "ทีโอ" ซาโกราคิส (กรีก: Θεόδωρος Ζαγοράκης; เกิดวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1971) เป็นนักการเมืองชาวกรีกและอดีตนักฟุตบอลชาวกรีกในตำแหน่งกองกลาง เขาเคยเป็นกัปตันของทีมชาติกรีซชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 และเคยเป็นประธานของสโมสรฟุตบอลปาโอก
ซาโกราคิสมีบทบาทสำคัญในการช่วยให้กรีซคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 และมีชื่อติดทีมยอดเยี่ยมของรายการแข่งขันโดยยูฟ่า และยังได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมของรายการแข่งขันอีกด้วย ฟีฟ่าเสนอชื่อเขาเข้าชิงผู้เล่นยอดเยี่ยมของโลกประจำปี 2004 ซึ่งสุดท้ายเขาอยู่อันดับที่ 17 ร่วมกับตำนานทีมชาติสเปนอย่างราอุล นอกจากนี้ ยูฟ่ายังเสนอชื่อเขาเข้าชิงรางวัลบัลลงดอร์ประปี 2004 ซึ่งเขาอยู่ในอันดับที่ 5 ต่อจากโรนัลดิญโญ (อันดับที่สาม) และตีแยรี อ็องรี (อันดับที่สี่) เขาครองสถิติผู้เล่นที่ลงเล่นให้กับทีมชาติกรีซติดต่อกันมากที่สุดที่ 57 นัด (ยกเว้นหนึ่งนัดในปี 2006 ที่เขาได้รับบาดเจ็บ) นับตั้งแต่ลงเล่นทีมชาติครั้งแรกจนกระทั่งเวลาผ่านไป 12 ปี
หลังจากที่ทำหน้าที่เป็นกัปตันของทีมชาติเป็นระยะเวลาถึง 14 ปี ซาโกราคิสประกาศเลิกเล่นทีมชาติเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2006 ซึ่งเขาจะยังได้ลงเล่นอีกไม่กี่นัด ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรอบคัดเลือกนัดที่พบกับนอร์เวย์ในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2006 และนัดที่พบกับบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในวันที่ 6 ตุลาคม และในวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 2007 เขาลงเล่นให้กับทีมชาติเป็นครั้งสุดท้ายในนัดที่พบกับสเปน โดยได้ลงเล่น 15 นาทีก่อนถูกเปลี่ยนตัวออก ซึ่งแฟนทีมชาติต้องปรบมือและตะโกนเรียกชื่อของเขา
เกียรติประวัติ

ลีกคัพ: 1999–2000
กรีกคัพ: 2001–02
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: 2004
ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004
ทีมยอดเยี่ยมประจำฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004
ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัดชิงชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2013-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
FootballDatabase profile and stats
| ด ค กกัปตันในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป |
| --- | --- |
 1960:  Netto  1964:  Olivella  1968:  Facchetti  1972:  เบ็คเคินเบาเออร์  1976:  Ondruš  1980:  Dietz  1984:  ปลาตีนี  1988:  คึลลิต  1992:  Olsen  1996:  คลีนส์มัน  2000:  เดช็อง  2004:  ซาโกราคิส  2008:  กาซิยัส  2012:  กาซิยัส  2016:  โรนัลโด  2020:  กีเอลลีนี 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติกรีซ – ชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 (สมัยแรก) |
| --- | --- | --- |
|  1 Nikopolidis  2 Seitaridis  3 Venetidis  4 Dabizas  5 Dellas  6 Basinas  7 ซาโกราคิส (c)  8 Giannakopoulos  9 ชาริสเตอัส  10 Tsiartas  11 Nikolaidis  12 Chalkias  13 Katergiannakis  14 Fyssas  15 Vryzas  16 Kafes  17 Georgiadis  18 Goumas  19 Kapsis  20 Karagounis  21 Katsouranis  22 Papadopoulos  23 Lakis  ผู้ฝึกสอน: Rehhagel  |  1 Nikopolidis  2 Seitaridis  3 Venetidis  4 Dabizas  5 Dellas  6 Basinas  7 ซาโกราคิส (c)  8 Giannakopoulos  9 ชาริสเตอัส  10 Tsiartas  11 Nikolaidis  12 Chalkias  13 Katergiannakis  14 Fyssas  15 Vryzas  16 Kafes  17 Georgiadis  18 Goumas  19 Kapsis  20 Karagounis  21 Katsouranis  22 Papadopoulos  23 Lakis  ผู้ฝึกสอน: Rehhagel  |  |
นัวซีเลอกร็อง

| นัวซีเลอกร็อง |
| --- | --- |
คอมมูน
อาเรเนสเดอปีกัซโซ [fr]
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งในชานเมืองชั้นในของปารีส
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: อีล-เดอ-ฟร็องส์
จังหวัด: แซน-แซ็ง-เดอนี
เขต: Le Raincy
อำเภอ: Noisy-le-Grand
สหเทศบาล: กร็องปารี
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–2026) : Brigitte Marsigny
พื้นที่1: 12.95 ตร.กม. (5.00 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 68,126 คน
 • ความหนาแน่น: 5,300 คน/ตร.กม. (14,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 93051 /93160
สูงจากระดับน้ำทะเล: 36–113 m (118–371 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
นัวซีเลอกร็อง (ฝรั่งเศส: Noisy-le-Grand; nwazi lə ɡʁɑ̃) เป็นคอมมูนในย่านชานเมืองทางตะวันออกของปารีส ห่างไป 15.2 km (9.4 mi) จากใจกลางนครปารีส ส่วนหนึ่งของเขต Porte de Paris ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่เขตของ "เมืองใหม่" มาร์เนลาวาเล
สถาปัตยกรรมโพสต์โมเดิร์นบางส่วนในคอมมูนเป็นสถานที่ถ่ายทำของภาพยนตร์และโทรทัศน์ Brazil และ The Hunger Games
ก่อนหน้านี้สตาร์แอร์ไลนส์ (Star Airlines, ปัจจุบันคือเอ็กซ์แอลแอร์เวส์ฟรานซ์) เคยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นี่ ที่อาคาร Immeuble Horizon ในนัวซีเลอกร็อง เนื่องจากในตอนนั้นผู้ก่อตั้งสายการบินยังไม่แน่ใจว่าท่าอากาศยานจะใช้สนามบินในเป็นฐานการบิน ระหว่าง ชาลส์เดอโกล หรือ โอร์ลี โดยมีนัวซีตั้งอยู่ตรงกลางระหว่างทั้งสองสนามบิน และติดกับทางพิเศษสาย A4 กับ A86 รวมถึงมูลค่าที่ดินที่ต่ำกว่า
นักนิเวศนิยม (พรรคการเมือง)

| นักนิเวศนิยม  |
| --- | --- |
ชื่อภาษาฝรั่งเศส: นักนิเวศนิยม – ยุโรปนิเวศวิทยากลุ่มเขียว
ชื่อย่อ: เออแอลเว
เลขาธิการ: มารีน ตงเดอลีเย
ก่อตั้ง: 13 พฤศจิกายน 2010; 13 ปีก่อน (2010-11-13)
รวมตัวกับ: กลุ่มเขียว (Les Verts) ยุโรปนิเวศวิทยา (Europe Écologie)
ที่ทำการ: 11, rue des Petits Hôtels 75010 Paris
ฝ่ายเยาวชน: นักนิเวศนิยมรุ่นเยาว์  (Jeunes écologistes)
สมาชิกภาพ  (ปี ค.ศ. 2022): 11,106 คน
อุดมการณ์: การเมืองเชิงนิเวศ การเปลี่ยนแปลงโลกาภิวัตน์ สนับสนุนการรวมเป็นสหพันธรัฐของสหภาพยุโรป
จุดยืน: ซ้ายกลางถึงซ้ายหัวรุนแรง
กลุ่มระดับชาติ:  ดูรายชื่อ ศูนย์นิเวศนิยม (ค.ศ. 2020–ปัจจุบัน) สหภาพประชาชนนิเวศนิยมและสังคมใหม่ (ค.ศ. 2022–2024) แนวร่วมประชาชนใหม่ (ค.ศ. 2024–ปัจจุบัน) 
กลุ่มระดับสากล: กลุ่มเขียวโลก (GG)
กลุ่มในรัฐสภายุโรป: กลุ่มเขียว–พันธมิตรเสรียุโรป (Greens/EFA)
สี:   สีเขียว
สมัชชาแห่งชาติ: 0 / 577 
วุฒิสภา: 12 / 348 
รัฐสภายุโรป  (ที่นั่งของฝรั่งเศส): 12 / 81 
สมาชิกสภาแคว้น: 89 / 1,758 
สมาชิกสภาจังหวัด: 97 / 4,058 
นายกเทศมนตรี: 10 / 279 
เว็บไซต์
www.lesecologistes.fr
นักนิเวศนิยม – ยุโรปนิเวศวิทยากลุ่มเขียว (ฝรั่งเศส: Les Écologistes – Europe Écologie Les Verts) เป็นพรรคการเมืองเพื่อสิ่งแวดล้อมในประเทศฝรั่งเศส
สัญลักษณ์พรรค

สัญลักษณ์พรรคระหว่าง ค.ศ. 2010–2023
| ด ค กพรรคการเมืองหลักของฝรั่งเศสในปัจจุบัน  |
| --- | --- |
ฝ่ายซ้ายจัด: ลูว์ตูวรีแยร์ (LO) • ต่อต้านทุนนิยมใหม่ (NPA)
ฝ่ายซ้าย: ลาฟร็องแซ็งซูมีซ (LFI) • พรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศส (PCF) • พรรคนักนิเวศวิทยา (LÉ–EÉLV) • พรรคสังคมนิยม (PS)
สายกลาง: เรอแนซ็องส์ (RE) • พรรคขบวนการประชาธิปไตย (MoDem) • สหภาพเดโมแครตและอิสระ (UDI)
ฝ่ายขวา: เลเรปูว์บลีแก็ง (LR) • โฮรีซงส์ (HOR)
ฝ่ายขวาจัด: แนวร่วมแห่งชาติ (ฝรั่งเศส) (RN) • เดอบูลาฟร็องส์ (DLF) • พิชิตชัยอีกครั้ง (REC)
พรรคร่วมรัฐบาลในปัจจุบันเป็นตัวหนา
นาตาลียา เปเรย์รา

นาตาเลีย ซีลียู เปเรย์รา (โปรตุเกส: Natália Zilio Pereira; เกิดวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1989 ที่โปนตากรอสซา) เป็นนักวอลเลย์บอลระดับอาชีพชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้แก่ Savino Del Bene Scandicci (Savino Del Bene Scandicci ) ในประเทศอิตาลี
สโมสร
Sollys Osasco (2006–2011)
Unilever Vôlei (2011–2013)
Vôlei Amil (2013–2014)
Rexona Ades Rio (2014–2016)
Fenerbahçe (2016–2018)
Minas Tênis Clube (2018–2019)
Eczacıbaşı VitrA (2019–2020)
Dynamo Moscow (2020–2021)
Savino Del Bene Scandicci (2021–ปัจจุบัน)