stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สตรีทไฟเตอร์: เดอะมูฟวี (เกมอาร์เคด)

บทความนี้เกี่ยวกับวิดีโอเกมสตรีทไฟเตอร์: เดอะมูฟวี เวอร์ชันอาร์เคด สำหรับเกมเซกา แซตเทิร์น และเพลย์สเตชัน ที่สร้างจากภาพยนตร์เรื่องเดียวกัน ดูที่ สตรีทไฟเตอร์: เดอะมูฟวี (วิดีโอเกมคอนโซล)
เกมต่อสู้อาร์เคด ค.ศ. 1995
| สตรีทไฟเตอร์: เดอะมูฟวี |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: อินเครดิเบิลเทคโนโลจีส์
ผู้จัดจำหน่าย: แคปคอม
ออกแบบ: ลีฟ พราน มาร์วีด แอลัน นูน
โปรแกรมเมอร์: เจน ซีกริสท์
ศิลปิน: ราล์ฟ เมลโกซา
แต่งเพลง: ไคล์ จอห์นสัน
เครื่องเล่น: อาร์เคด
วางจำหน่าย: มิถุนายน ค.ศ. 1995
แนว: ต่อสู้
รูปแบบ: ผู้เล่นสูงสุด 2 คนพร้อมกัน
ระบบอาร์เคด: อินเครดิเบิลเทคโนโลจีส์ 32-บิต
สตรีทไฟเตอร์: เดอะมูฟวี (อังกฤษ: Street Fighter: The Movie) เป็นเกมต่อสู้ตัวต่อตัวใน ค.ศ. 1995 ที่ได้รับการเปิดตัวในฐานะเกมอาร์เคดแบบหยอดเหรียญ เกมดังกล่าวสร้างตามภาพยนตร์สตรีท ไฟท์เตอร์ ยอดคนประจัญบาน ฉบับคนแสดง ค.ศ. 1994 โดยอิงจากซีรีส์เกมต่อสู้ที่มีชื่อเดียวกัน และใช้ภาพดิจิทัลของนักแสดงในภาพยนตร์ เวอร์ชันอาร์เคดได้รับการพัฒนาโดยบริษัทอินเครดิเบิลเทคโนโลจีส์ในชิคาโก และจัดจำหน่ายสู่ระบบอาร์เคดโดยบริษัทแคปคอม
ส่วนเวอร์ชันเครื่องเล่นวิดีโอเกมประจำบ้านชื่อสตรีทไฟเตอร์: เดอะมูฟวี ได้รับการเปิดตัวสำหรับเพลย์สเตชัน และเซกา แซตเทิร์น ซึ่งไม่ใช่พอร์ตเกม แต่เป็นเกมที่ผลิตแยกต่างหากตามหลักฐานเดียวกัน
รูปแบบการเล่น

เวอร์ชันอาร์เคดของสตรีทไฟเตอร์: เดอะมูฟวี แตกต่างจากเกมสตรีทไฟเตอร์ II ก่อนหน้านี้ในหลาย ๆ ด้าน โดยเกมนี้เน้นไปที่คอมโบทางอากาศหรือ "การแสดงลวดลาย" มากกว่าเกมก่อนหน้า: ผู้เล่นสามารถโจมตีคู่ต่อสู้อย่างต่อเนื่องในขณะที่พวกเขากำลังร่วงในอากาศด้วยการโจมตีต่อเนื่อง นอกจากนี้ ผู้เล่นสามารถยกเลิกท่าพิเศษใด ๆ ในขณะที่ทำท่าพิเศษอื่น ซึ่งสามารถทำได้แม้กระทั่งด้วยการโจมตีแบบโพรเจกไทล์
ตัวละครสตรีทไฟเตอร์ที่กลับมาหลายตัวมีท่าพิเศษแบบใหม่ที่มีเฉพาะในเกมนี้เท่านั้น เช่น "อิเล็กทริกอาร์ก" ของไบสัน (ในเกมเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นคือเวก้า), "วิปโชก" ของแคมมี, "แฮนด์คัฟ" ของไกล์ (ท่าพิเศษที่อิงจากความผิดพลาดในสตรีทไฟเตอร์ II ต้นฉบับ) ส่วนตัวละคร เช่น แซนกีฟ และบัลร็อก (ในเกมเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นคือเอ็ม. ไบสัน) สามารถเบี่ยงเบนการโจมตีแบบโพรเจกไทล์กลับไปยังคู่ต่อสู้ได้ ท่าพิเศษใหม่จำนวนมากต้องการให้ผู้เล่นกดปุ่มโจมตีที่ต้องการค้างไว้ และป้อนคำสั่งตามทิศทางบนก้านควบคุมแล้วปล่อยปุ่ม
วิธีการสำหรับการโจมตีด้วยการต่อสู้ซึ่งได้กลับด้านสำหรับเกมนี้ ได้แก่ การดำเนินคำสั่งทุ่มในขณะที่ดันก้านควบคุมไปทางคู่ต่อสู้จะเหวี่ยงคู่ต่อสู้ไปในทิศทางตรงกันข้ามและในทางกลับกัน ผู้เล่นมีตัวเลือกในการป้อนคำสั่งเฉพาะเพื่อ "หลบเลี่ยง" การทุ่มโดยไม่มีความเสียหาย หรือดำเนินการ "การทุ่มตอบโต้" อย่างไรก็ตาม ตัวละครสามารถโต้กลับ "การทุ่มตอบโต้" โดยการทำ "การย้อนกลับ" ในขณะที่การย้อนกลับการทุ่มตอบโต้สามารถตอบโต้ด้วยเทคนิค "สแลมมาสเตอร์" ในท้ายที่สุด
ส่วนเทคนิคอื่น ๆ ที่พิเศษของเกมนี้ ได้แก่ "ท่าขัดจังหวะ" ซึ่งทำได้หลังจากบล็อกการโจมตีของคู่ต่อสู้ และ "ท่าคัมแบ็ก" ซึ่งเป็นท่าพิเศษที่สามารถใช้ได้เมื่อมาตรวัดชีวิตของผู้เล่นอยู่ที่ระดับ "อันตราย" เท่านั้น สิ่งเหล่านี้จะกลับมาเป็นแอลฟาเคาน์เตอร์และอัลตราคอมโบในภายหลัง ส่วนเกจซูเปอร์คอมโบจากซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ II X: แกรนด์มาสเตอร์ชาลเลนจ์ มีอยู่ในเกมนี้ ทั้งนี้ ตัวละครส่วนใหญ่ในเกม (มีข้อยกเว้นเพียงไม่กี่ข้อ) มีท่าซูเปอร์คอมโบอย่างน้อยสองท่า โดยท่าหนึ่งทิ้งร่องรอยของเงาสีน้ำเงิน และอีกท่าทิ้งร่องรอยของเงาสีแดง นอกจากซูเปอร์คอมโบแล้ว ผู้เล่นยังสามารถทำ "การฟื้นฟู" เมื่อเกจซูเปอร์คอมโบเต็มเพื่อฟื้นฟูส่วนหนึ่งของเกจพลังชีวิต โดยสิ่งนี้จะพบได้ภายหลังในสตรีทไฟเตอร์ อีเอกซ์ 3 และสตรีทไฟเตอร์ III
โหมดผู้เล่นเดี่ยวแบบมาตรฐานประกอบด้วย 14 แมตช์ (รวมถึงแมตช์ปะทะร่างโคลน) ซึ่งจบลงด้วยแมตช์สุดท้ายกับเอ็ม. ไบสัน นอกจากนี้ ยังมีโหมดเกมลับหลายโหมด รวมถึงโหมดแท็กทีม ซึ่งในแมตช์แท็กทีม ผู้เล่นจะต้องเลือกตัวละครสองตัวและต่อสู้กับแท็กทีมอื่น ๆ ในแมตแบบช์ยกเดียว โดยเปลี่ยนไปใช้ตัวละครตัวที่สองหลังจากที่ตัวแรกพ่ายแพ้เท่านั้น
ฉากจบของนักสู้แต่ละคนประกอบด้วยภาพนิ่งซึ่งส่งเสริมหนึ่งหรือสองภาพนิ่งจากภาพยนตร์ พร้อมข้อความประกอบที่อธิบายชะตากรรมของตัวละครหลังจากเหตุการณ์ของการแข่ง ตามด้วยรายชื่อทีมงาน
ตัวละคร

นักแสดงของเกมประกอบด้วยตัวละครส่วนใหญ่จากซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ II X: แกรนด์มาสเตอร์ชาลเลนจ์ ยกเว้นเฟยหลง (ซึ่งไม่ได้ใช้ในภาพยนตร์), ดี เจย์, ที. ฮอว์ก, บลังก้า (แม้ว่าเขาจะปรากฏตัวค่อนข้างน้อยในห้องทดลองของดัลซิม โดยการกระโดดขึ้นไปบนเวที และทำความสามารถทางไฟฟ้าของเขา) และดัลซิม ส่วนอาคุมะ ซึ่งเป็นตัวละครที่ซ่อนอยู่ในซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ II X: แกรนด์มาสเตอร์ชาลเลนจ์ และเอ็กซ์เมน: ชิลเดรนออฟดิอะตอม ได้มาเป็นตัวละครปกติเป็นครั้งแรกในเกมใด ๆ ภาคนี้มีการแนะนำตัวละครใหม่สองตัว ได้แก่ ซาวาดะ ตัวละครดั้งเดิมจากภาพยนตร์ และเบลด สมาชิกคนหนึ่งของกองกำลังช็อกของไบสัน ส่วนอาร์เคน, เอฟเซเวน และไคเบอร์ ที่เปลี่ยนสีชุดของเบลดทั้งหมด ปรากฏเป็นตัวละครลับ นอกจากนี้ ไบสันเวอร์ชันเพิ่มพลัง (เรียกว่าเอส. ไบสัน) จะปรากฏในฐานะคู่ต่อสู้ที่ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ในขั้นสุดท้ายที่มีเฉพาะในโหมดแท็กทีมของเกมนี้เท่านั้น และสามารถเลือกได้โดยเข้ารหัสเหมือนกับตัวละครลับอื่น ๆ ในขณะที่บลังก้าและดี เจย์ จะถูกเพิ่มลงในตัวละครที่สามารถเลือกได้ของเวอร์ชันประจำบ้าน แต่ก็มีข้อมูลที่เหลืออยู่ในเกมอาร์เคดที่ระบุว่าบลังก้าควรจะเป็นตัวละครที่เล่นได้ในเวอร์ชันนี้เช่นกัน เนื่องจากมีตอนจบสำหรับเขาที่เข้าถึงได้ โดยเล่นเป็นเอส. ไบสัน ในโหมดอาร์เคด
สตรีทไฟเตอร์: เดอะมูฟวี เป็นเกมเดียวในซีรีส์ที่ตัวละครบอสอย่างบัลร็อก, เวก้า (ในเกมเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นคือบัลร็อก) และไบสัน รวมถึงอากูมะ ต่างได้รับการกล่าวถึงโดยใช้ชื่อซีกโลกตะวันตกในเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น โดยการ์ดสอนการเล่นเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นมีชื่อภาษาญี่ปุ่นดั้งเดิมของตัวละครที่เขียนถัดจากชื่อฝั่งตะวันตกในวงเล็บเพื่อหลีกเลี่ยงความสับสน
เหล่านักแสดงในภาพยนตร์ได้รับเครดิตจากการกลับมาแสดงบทบาทในเกม โดยนักแสดงบางคนแต่งตัวแตกต่างจากภาพยนตร์เพื่อให้มีความคล้ายคลึงกับในวิดีโอเกมมากขึ้น ในขณะที่ราอูล จูเลีย ได้รับเครดิตในฐานะไบสัน ซึ่งภาพเหมือนของเขาจะปรากฏเฉพาะในฟุตเทจที่เก็บจากภาพยนตร์ เนื่องจากเขาเสียชีวิตไม่นานหลังจากที่เกมเข้าสู่การพัฒนา ส่วนดาร์โก ทัสแกน ซึ่งเป็นนักแสดงแทนของจูเลีย ได้รับการใช้เพื่อทำให้ตัวละครในเกมเป็นดิจิทัลแทน
อากูมะ – เออร์นี เรเยส ซีเนียร์
บัลร็อก – แกรนด์ แอล. บุช
เบลด (อาร์เคน/ไคเบอร์/เอฟเซเวน) – แอลัน นูน
แคมมี – ไคลี มิโนก/เอ็มมา เคียร์นีย์
ชุนลี – หมิง-นา เหวิน
อี. ฮอนดะ – ปีเตอร์ ทุยโซโซโป
ไกล์ – ฌ็อง-โกลด ว็อง ดาม
เคน – เดเมียน ชาปา
เอ็ม. ไบสัน – ราอูล จูเลีย, ดาร์โก ทัสแกน
ริว – เหวินเฟิง
สกัด – เวส สตูดี
ซาวาดะ – เค็นยะ ซาวาดะ
เวก้า – เจย์ แทแวร์
แซนกีฟ – แอนดรูว์ บรีเนียร์สกี
ตัวละครแต่ละตัวมีเฟรมภาพเคลื่อนไหวแบบดิจิทัล 600–800 เฟรม รวมเป็นกราฟิกทั้งหมด 32 เมกะไบต์ ตัวละครแต่ละตัวมี 256 สี เทียบกับ 16 สีในเกมสตรีทไฟเตอร์ที่ใช้ซีพีเอสรุ่นก่อน และ 64 สีในมอร์ทัลคอมแบต
การตอบรับ

ในประเทศญี่ปุ่น เกมแมชชีนฉบับวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1995 ระบุว่าสตรีทไฟเตอร์: เดอะมูฟวี เป็นเกมอาร์เคดที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดอันดับที่สิบสามของเดือนนี้ ส่วนในทวีปอเมริกาเหนือ ได้รายงานว่าเกมดังกล่าวเป็นเกมอาร์เคดที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเป็นอันดับเก้าในขณะนั้น และตามที่แมกซิมัมระบุ เกมนี้ "ประสบความสำเร็จพอสมควรในอาร์เคด"
นิตยสารเนกซ์เจเนอเรชันได้วิจารณ์เวอร์ชันอาร์เคดของเกมนี้ โดยให้คะแนนสองดาวจากห้าดาว และระบุว่า "แม้จะมีครอสโอเวอร์แบบดิจิทัลนี้ – ก็ไม่ได้เรืองรองแต่ก็ไม่ได้น่าเบื่อ – เกมนี้มีท่าการต่อสู้แบบเดิมจากซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ II X: แกรนด์มาสเตอร์ชาลเลนจ์ และรูปแบบใหม่ที่ยอดเยี่ยม [...] ซึ่งเพิ่มความลุ่มลึกของซีรีส์สตรีทไฟเตอร์ที่เติบโตขึ้น"
แหล่งข้อมูลอื่น

Street Fighter: The Movie ที่ Killer List of Videogames
Incredible Technologies, Inc. - the co-developers of the arcade version of Street Fighter: The Movie
Co-Designer and Art Director Alan Noon recaps his involvement in the arcade game (Wayback Machine copy)
Street Fighter: The Movie (arcade game) ที่ Street Fighter Wiki,  an external wiki
ริวขณะเผชิญหน้ากับอากูมะ (ในเกมเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นคือโกกิ)
สตาร์ วอร์ส: กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์
นักแสดง

เดซี ริดลีย์ เป็น เรย์ เด็กกำพร้าจากดาวเคราะห์ทะเลทรายแจคคู และเป็นศิษย์คนสุดท้ายของลุค สกายวอล์คเกอร์
อดัม ไดรเวอร์ เป็น ไคโล เร็น ผู้นำสูงสุดแห่งกองทัพปฐมภาคี หลังจากการตายของผู้นำสูงสุดสโน๊ค เกิดในชื่อ เบ็น โซโล เป็นลูกชายของ ฮาน โซโล และ เลอา ออร์กานา
จอห์น โบเยกา เป็น ฟินน์ อดีตสตอร์มทรูปเปอร์แห่งกองทัพปฐมภาคี ที่แปรพักตร์ไปเข้ากับฝ่ายต่อต้าน ในภาคนี้ได้เป็นผู้นำแห่งฝ่ายต่อต้าน
ออสการ์ ไอแซ็ค เป็น โพ ดาเมรอน สุดยอดนักบินยาน X-wing ของฝ่ายต่อต้าน
ลูพีตา ญองอ เป็น มาส คานาต้า โจรสลัดอวกาศ และเป็นพันธมิตรของฝ่ายต่อต้าน
ดอมห์แนล กลีสัน เป็น นายพลฮักซ์ รองผู้บังคับการกองทัพปฐมภาคี
เคลลี่ แมรี แทรน เป็น โรส ทิโค่ ช่างเทคนิคในฝ่ายต่อต้าน
ยอนาส ซูออตาโม เป็น ชิวแบคคา เพื่อนเก่าของฮาน โซโล นักบินประจำยานมิลเลนเนี่ยม ฟอลค่อน
บิลลี่ แคทเธอรีน ลอร์ด เป็น ร้อยโทคอนนิกซ์ เจ้าหน้าที่ของฝ่ายต่อต้าน
นาโอมิ แอ็กคี เป็น จานนาห์ พันธมิตรฝ่ายต่อต้าน
ริชาร์ด อี แกรนท์ เป็น นายพลไพรด์ นายพลระดับสูงของฝ่ายปฐมภาคี และเป็นจอมพลแห่งปัจฉิมภาคี
เครี่ รัสเซลล์ เป็น ซอร์รี บลิส อาชญากร เพื่อนเก่าของโพ
มาร์ก แฮมิลล์ เป็น ลุค สกายวอล์คเกอร์ ปรมาจารย์เจไดผู้ล่วงลับ ปรากฏตัวในรูปวิญญาณแห่งพลัง
แอนโธนี แดเนียลส์ เป็น ซีทรีพีโอ
บิลลี ดี วิลเลียมส์ เป็น แลนโด คาลริสเซียน เพื่อนเก่าของฮานและเลอา และเป็นนายพลทหารผ่านศึกแห่งพันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐ ที่นำกองยานมาช่วยฝ่ายต่อต้าน
แคร์รี ฟิชเชอร์ เป็น เลอา ออร์กานา น้องสาวฝาแฝดของลุค สกายวอล์คเกอร์ เจ้าหญิงแห่งอัลเดอราน ก่อนที่จะถูกทำลายโดย ดาวมรณะ วุฒิสภาแห่งสาธารณรัฐใหม่ แม่ของไคโล เร็น และผู้นำฝ่ายต่อต้าน
เอียน แมคเดอร์มิด เป็น พัลพาทีน หรือ ดาร์ธ ซิเดียส จักรพรรดิผู้ชั่วร้าย เป็นซิธคนสุดท้าย หลังจากถูกอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ฆ่าตายในภาค สตาร์ วอร์ส 3: ชัยชนะของเจได กลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกและคอยพยายามฟื้นฟูจักรวรรดิขึ้นมาจากเงามืด
รางวัล

สตาร์ วอร์ส: กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์ ได้รับรางวัล
Casting Society of America สาขา The Zeitgeist Award
Visual Effects Society Awards สาขา Outstanding Effects Simulations in a Photoreal Feature
สุดปลายทางรัก (ภาพยนตร์)

| สุดปลายทางรัก |
| --- | --- |

กำกับ: โทมัส วินเทอร์แบร์ก
เขียนบท: เดวิด นิโคลส์
สร้างจาก: Far from the Madding Crowd โดย โทมัส ฮาร์ดี
อำนวยการสร้าง:   แอนดรูว์ แมคโดนัล  อาลอน ไรค์ 
นักแสดงนำ:   แครี มัลลิแกน  มัทธีอัส โชนาร์ท  ไมเคิล ชีน  ทอม สเตอร์ริดจ์  จูโน เทมเพิล 
กำกับภาพ: ชาร์ลอตต์ บรูส์ คริสเตนเซน
ตัดต่อ: แคลร์ ซิมป์สัน
ดนตรีประกอบ: เครก อาร์มสตรอง
บริษัทผู้สร้าง: บีบีซีฟิล์มส์ ดีเอ็นเอฟิล์มส์  
ผู้จัดจำหน่าย: ฟอกซ์เสิร์ชไลต์พิคเจอร์ส
วันฉาย: 17 เมษายน ค.ศ. 2015 (เทศกาลภาพยนตร์อิสตันบูล)  1 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 (สหราชอาณาจักร, สหรัฐอเมริกา)
ความยาว: 119 นาที
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ทำเงิน: 30.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สุดปลายทางรัก (อังกฤษ: Far from the Madding Crowd) เป็นภาพยนตร์แนวโรแมนติกดราม่าจากสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 2015 กำกับโดย โทมัส วินเทอร์แบร์ก ดัดแปลงจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของโทมัส ฮาร์ดีในปี ค.ศ. 1874 ซึ่งนับว่าเป็นครั้งที่สี่ของนวนิยายเรื่องนี้ที่ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ นำแสดงโดย แครี มัลลิแกน, มัทธีอัส โชนาร์ท, ไมเคิล ชีน, ทอม สเตอร์ริดจ์ และจูโน เทมเพิล ภาพยนตร์เป็นเรื่องราวในยุควิกตอเรียโดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับแบทชีบา เอเวอร์ดีน สาวสวยฐานะดีผู้ที่ต้องเลือกหนุ่มสามคนที่นิสัยแตกต่างกัน
สุดปลายทางรัก ออกฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์อิสตันบูลและเข้าฉายครั้งแรกในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 ภาพยนตร์ทำรายได้ 12.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐในอเมริกาเหนือ และ 17.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐในต่างประเทศ รวมยอดทั่วโลกที่ 30.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และได้รับเสียงวิจารณ์ใที่ดี ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับคะแนนความนิยมจากเว็บไซต์รอตเทนโทเมโทส์คิดเป็นร้อยละ 86 ซึ่งจัดอยู่ในระดับ "เฟรช" ส่วนเว็บไซต์เมทาคริติกได้ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ 71 จาก 100 คะแนน และได้รับคะแนนความนิยมเชิงบวกจากบทวิจารณ์ 40 เรื่องของนักวิจารณ์ภาพยนตร์ การแสดงของแครี มัลลิแกน ในบทบาทแบทชีบา เอเวอร์ดีน ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ และนักวิจารณ์บางคนได้แสดงความคิดเห็นว่า การแสดงของเธอทำได้ดีกว่าภาพยนตร์เวอร์ชันก่อนในปี ค.ศ. 1967 ที่นำแสดงโดยจูลี คริสตี
แหล่งข้อมูลอื่น

สุดปลายทางรัก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สุดปลายทางรัก ที่รอตเทนโทเมโทส์
สโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์

สโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์ (อังกฤษ: Sunderland Association Football Club) ตั้งอยู่ในเมืองซันเดอร์แลนด์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอังกฤษ ปัจจุบันแข่งขันในแชมเปียนชิป
สนามเหย้า

ในช่วงแรกของการก่อตั้งสโมสร (ระหว่างปี 1886-1898) ซันเดอร์แลนด์ได้ใช้สนาม Newcastle Road ร่วมกับ Newcastle Unted ทีมคู่ปรับร่วมเมืองทำให้ทั้งสองสโมสรกลายเป็นทีมคู่แข่งกันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จากนั้นในปี 1898 ซันเดอร์แลนด์จึงได้ย้ายมาใช้สนาม Roker Park เป็นสนามเหย้าแทน และได้ใช้สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้ามาเป็นเวลาถึง 99 ปี ก่อนที่จะสร้างสนามแห่งใหม่คือสนาม Stadium of Light เพื่อใช้แข่งขันแทนสนามเดิมในปี 1997 และหลังจากนั้นซันเดอร์แลนด์ก็ใช้สนามดังกล่าวเป็นสนามเหย้ามาจนถึงปัจจุบัน
แผนการสร้างสนามใหม่
ปี 1996 สโมสรได้ว่าจ้างให้ บริษัท Ballast Wiltsher จำกัด (มหาชน) (บริษัทผู้สร้างสนาม Amsterdam Arena) เป็นผู้สร้างสนามแห่งใหม่ของสโมสรด้วยงบประมาณ 15 ล้านปอนด์ โดยสามารถรองรับผู้เข้าชมได้ถึง 42,000 คน และยังออกแบบให้สามารถเพิ่มขนาดของอัฒจันทร์ให้มีความจุได้สูงถึง 66,000 คนในอนาคต ในระหว่างการก่อสร้างสนามแห่งใหม่นี้สโมสรยังไม่ได้มีการกำหนดชื่อไว้ก่อน แต่ได้มีการเรียกกันในหมู่แฟนบอลว่า Wearmouth หรือ Monkwearmounth Stadium จนในที่สุดประธานสโมสรก็ได้ตัดสินใจเลือกใช้ชื่อ Stadium of Light อันเป็นชื่อที่เขาได้รับแรงบันดาลใจมาจากสนามของ Benfica ในเมือง Lisbon ที่ชื่อ Estadio da Lus (แปลเป็นภาษาอังกฤษว่า Stadium of Light) โดยชื่อนี้มีที่มาจากตะเกียงส่องไฟของคนทำเหมือง ซึ่งสอดคล้องกับที่ตั้งของสนามแห่งนี้ที่ตั้งอยู่บนเหมืองถ่านหินเก่า และแฟนบอลของซันเดอร์แลนด์หลายพันคนก็มีอาชีพทำเหมืองด้วยเช่นกัน จึงเป็นชื่อที่มีความเหมาะสมเป็นอย่างยิ่ง
สนาม Stadium of Light
สนาม Stadium of Light ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 1997 โดยมีเจ้าชาย Andrew, Duke of York เป็นประธานในพิธี ซึ่งในครั้งนั้นได้มีการแข่งขันนัดพิเศษระหว่างซันเดอร์แลนด์กับ Ajax Amsterdam (ทีมจากลีกเนอเธอร์แลนด์) เป็นนัดเปิดสนามอีกด้วย หลังจากนั้นสโมสรก็ใช้สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ในฤดูกาลแรกที่เปิดใช้สนาม ขณะนั้นซันเดอร์แลนด์แข่งขันอยู่ในลีกระดับดิวิชัน 1 (ใหม่) มีผู้เข้าชมเกมการแข่งขันในสนามเฉลี่ยนัดละประมาณ 30,000 คน และในเกมสำคัญบางเกมสูงสุดถึง 40,000 คน แต่ในฤดูกาลถัดมา (1998-1999) ซันเดอร์แลนด์สามารถทำผลงานได้อย่างดีเยี่ยมจนสามารถเลื่อนชั้นมาเล่นในระดับพรีเมียร์ลีกได้ จึงทำให้มีผู้เข้าชมเกมการแข่งขันเฉลี่ยสูงถึง 40,000 คน โดยในฤดูกาล 1999-2000 สนามเหย้าของซันเดอร์แลนด์จัดเป็นสนามแข่งขันที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสามของสโมสรอังกฤษรองจาก Manchester United และ Newcastle Unted เท่านั้น ต่อมาในปี 2000 สโมสรได้ทุ่มงบประมาณอีก 7 ล้านปอนด์เพื่อขยายอัฒจันทร์ด้านทิศเหนือ ทำให้ปัจจุบันสนาม Stadium of Light สามารถจุผู้เข้าชมได้สูงถึง 49,000 คนเลยทีเดียว
ปัจจุบันสนาม Stadium of Light ยังเป็นสนามฟุตบอลอย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยซันเดอร์แลนด์ (University of Sunderland) ตั้งแต่ปี 2004 เป็นต้นมา นอกจากนี้ สนามแห่งนี้ยังเคยถูกใช้เป็นสนามแข่งขันฟุตบอลระดับชาติครั้งแรกเมื่อปี 1999 ซึ่งเป็นการแข่งขันนัดกระชับมิตรระหว่างทีมชาติอังกฤษกับทีมชาติเบลเยียม และในการแข่งขันฟุตบอล Euro 2004 รอบคัดเลือกระหว่างทีมชาติอังกฤษกับทีมชาติตุรกี
สีประจำสโมสร

ในอดีตซันเดอร์แลนด์ใช้ชุดแข่งขันทีมเหย้าเป็นสีน้ำเงินล้วนโดยมีสีแดงเพียงเล็กน้อยบนบ่าเท่านั้น ต่อมาซันเดอร์แลนด์จึงได้เปลี่ยนชุดแข่งขันทีมเหย้ามาเป็นสีแดงสลับขาวตั้งแต่ปี 1887 เป็นต้นมา ทำให้สีแดงสลับขาวกลายเป็นสีประจำสโมสรตั้งแต่นั้นมาจนถึงฤดูกาลปัจจุบัน (ฤดูกาล 2011-2012)
ชื่อเล่น

ในอดีตที่ผ่านมาซันเดอร์แลนด์เคยมีชื่อเล่นที่เรียกกันหลายชื่อ เช่น Rokerites และ Rokermen เป็นต้น แต่หลังจากที่ซันเดอร์แลนด์ย้ายสนามเหย้าจาก Roker Park มาเป็น Stadium of Light ตั้งแต่ปี 1997 เป็นต้นมา ชื่อเล่นดังกล่าวจึงไม่มีความสัมพันธ์กับสโมสรอีกต่อไป ดังนั้น  ซันเดอร์แลนด์จึงเปิดโอกาสให้แฟนบอลของสโมสรมีส่วนร่วมในการตั้งชื่อเล่นใหม่ให้กับสโมสร โดยในครั้งนั้นมีแฟนบอลเข้ามาร่วมตั้งชื่อเล่นให้กับสโมสรอย่างมากมาย ซึ่งสโมสรได้คัดเลือกชื่อที่มีความเหมาะสมและเป็นที่นิยมออกมาจำนวน 5 ชื่อ อันได้แก่ the Black Cats, the Light Brigade, the Miners, the Sols and the Mackems เพื่อให้แฟนบอลได้โหวตลงคะแนนเพื่อเลือกชื่อเล่นให้กับซันเดอร์แลนด์ในรอบสุดท้ายผ่านทางเว็บไซด์ของสโมสร ผลปรากฏว่าชื่อ  the Black Cats หรือ แมวดำ ได้รับคะแนนโหวตอย่างท่วมท้นจากแฟนบอล (ราว 11,000 คะแนน) หรือคิดเป็นคะแนนโหวตถึงครึ่งหนึ่งจากทั้งหมดเลยทีเดียว ดังนั้น The Black Cats หรือ แมวดำ จึงกลายเป็นชื่อเล่นอย่างเป็นทางการของซันเดอร์แลนด์ตั้งแต่ปี 2000 เป็นต้นมา
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่น > ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดต่ำกว่า 21 ปี

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดต่ำกว่า 18 ปี

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ตำแหน่งเจ้าหน้าที่ประจำสโมสร > ชุดผู้ฝึกสอน

| ตำแหน่ง | ชื่อ |
| --- | --- |
ผู้อำนวยการกีฬา:  คริสท์จาน สปีคแมน
หัวหน้าผู้ฝึกสอน:  เรฌิส เลอ บริส์
ผู้ช่วยหัวหน้าผู้ฝึกสอน:  -
ผู้ฝึกสอนทีมชุดใหญ่:  ไมค์ ดอดส์
ผู้ฝึกสอนทีมชุดใหญ่:  ไมเคิล พร็อคเตอร์
หัวหน้าผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู:  อเลสซานโดร บาร์คเครินี
ผู้จัดการสถานฝึกสอนเยาวชน:  รอบิน นิโคลส์
หัวหน้าผู้ฝึกสอนสถานฝึกสอนเยาวชน:  สจ๊วรต์ อิงลิช
ผู้นำฝึกสอนทีมชุดอายุต่ำกว่า 21 ปี:  แกรม เมอร์ที
ผู้นำฝึกสอนทีมชุดอายุต่ำกว่า 18 ปี:  จอห์น เฮวิทสัน
ตำแหน่งเจ้าหน้าที่ประจำสโมสร > คณะกรรมการสโมสร

| ตำแหน่ง | ชื่อ |
| --- | --- |
เจ้าของ/ประธานสโมสร:  คีริล หลุยส์-เดรฟุส
ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการ:  สตีฟ เดวิสัน
กรรมการที่ไม่เป็นผู้บริหาร:  ฆวน ซาร์โตรี
กรรมการที่ไม่เป็นผู้บริหาร:  มัวรีซ หลุยส์-เดรฟุส
กรรมการที่ไม่เป็นผู้บริหาร:  ซิโมน วุมบาคา
กรรมการที่ไม่เป็นผู้บริหาร:  ปาทริค โทรแยร์
กรรมการที่ไม่เป็นผู้บริหาร:  อิกอร์ เลวิน
กรรมการที่ไม่เป็นผู้บริหาร:  เดวิด โจนส์
ผลงานที่ผ่านมา

ตารางคะแนน (ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งพรีเมียร์ลีก)
เลื่อนชั้น
      คงที่
      ตกชั้น
| ฤดูกาล/ค> ศ. | การแข่งขัน | อันดับ | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ประตูได้ | ประตูเสีย | ผลต่างประตู | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1992-1993 | ดิวิชัน 1 (เดิม) | 21 | 46 | 13 | 11 | 22 | 50 | 64 | -14 | 50 |
| 1993-1994 | ดิวิชัน 1 (เดิม) | 12 | 46 | 19 | 8 | 19 | 54 | 57 | -3 | 65 |
| 1994-1995 | ดิวิชัน 1 (เดิม) | 20 | 46 | 12 | 18 | 16 | 41 | 45 | -4 | 54 |
| 1995-1996 | ดิวิชัน 1 (เดิม) | 1 | 46 | 22 | 17 | 7 | 59 | 33 | +20 | 83 |
| 1996-1997 | พรีเมียร์ลีก | 18 | 38 | 10 | 10 | 18 | 35 | 53 | -18 | 40 |
| 1997-1998 | ดิวิชัน 1 (เดิม) | 3 | 46 | 26 | 12 | 8 | 86 | 50 | +36 | 90 |
| 1998-1999 | ดิวิชัน 1 (เดิม) | 1 | 46 | 31 | 12 | 3 | 91 | 28 | +63 | 105 |
| 1999-2000 | พรีเมียร์ลีก | 7 | 38 | 16 | 10 | 12 | 57 | 56 | +1 | 58 |
| 2000-2001 | พรีเมียร์ลีก | 7 | 38 | 15 | 12 | 11 | 46 | 41 | +5 | 57 |
| 2001-2002 | พรีเมียร์ลีก | 17 | 38 | 10 | 10 | 18 | 29 | 51 | -22 | 40 |
| 2002-2003 | พรีเมียร์ลีก | 20 | 38 | 4 | 7 | 27 | 21 | 65 | -44 | 19 |
| 2003-2004 | ดิวิชัน 1 (เดิม) | 3 | 46 | 22 | 13 | 11 | 62 | 45 | -17 | 79 |
| 2004-2005 | แชมเปี้ยนชิพลีก | 1 | 46 | 29 | 7 | 10 | 76 | 41 | +35 | 94 |
| 2005-2006 | พรีเมียร์ลีก | 20 | 38 | 3 | 6 | 29 | 26 | 69 | -43 | 15 |
| 2006-2007 | แชมเปี้ยนชิพลีก | 1 | 46 | 27 | 7 | 12 | 76 | 47 | +29 | 88 |
| 2007-2008 | พรีเมียร์ลีก | 15 | 38 | 11 | 6 | 21 | 36 | 59 | -23 | 39 |
| 2008-2009 | พรีเมียร์ลีก | 16 | 38 | 9 | 9 | 20 | 34 | 54 | -20 | 36 |
| 2009-2010 | พรีเมียร์ลีก | 13 | 38 | 11 | 11 | 16 | 48 | 56 | -8 | 44 |
| 2010-2011 | พรีเมียร์ลีก | 10 | 38 | 12 | 11 | 15 | 45 | 56 | -11 | 47 |
| 2011-2012 | พรีเมียร์ลีก | 13 | 38 | 11 | 12 | 15 | 45 | 46 | -1 | 45 |
| 2012-2013 | พรีเมียร์ลีก | 17 | 38 | 9 | 12 | 17 | 41 | 54 | -13 | 39 |
| 2013-2014 | พรีเมียร์ลีก | 14 | 38 | 10 | 8 | 20 | 41 | 60 | -19 | 38 |
| 2014-2015 | พรีเมียร์ลีก | 16 | 38 | 7 | 17 | 14 | 31 | 53 | -22 | 38 |
| 2015-2016 | พรีเมียร์ลีก | 17 | 38 | 9 | 12 | 17 | 48 | 62 | -14 | 39 |
| 2016-2017 | พรีเมียร์ลีก | 20 | 38 | 6 | 6 | 26 | 29 | 69 | -40 | 24 |
| 2017-2018 | แชมเปี้ยนชิพลีก | 24 | 46 | 7 | 16 | 23 | 52 | 80 | -28 | 37 |
| 2018-2019 | ลีกวัน | 5 | 46 | 22 | 19 | 5 | 80 | 47 | +33 | 85 |
| 2019-2020 | ลีกวัน | 8 | 36 | 16 | 11 | 9 | 48 | 32 | +16 | 59 |
| 2020-2021 | ลีกวัน | 4 | 46 | 20 | 17 | 9 | 70 | 42 | +28 | 77 |
| 2021-2022 | ลีกวัน | 5 | 46 | 24 | 12 | 10 | 79 | 53 | +26 | 84 |
สถิติที่สำคัญ > สถิติการแข่งขัน

ระยะเวลา 117 ปี (76 ปีในลีกสูงสุด) ซันเดอร์แลนด์เล่นไปแล้วกว่า 4,700 นัด โดยเฉลี่ยชนะ 41% เสมอ 24% และแพ้ 35% ซึ่งรวมทั้งหมดแล้วประตูได้เสีย รวมแล้วได้มากกว่าเสียประมาณ 600 ประตู
สถิติผู้ชม
ผู้ชมสูงสุด (รวมทุกรายการ): 75,118 (ดาร์บี้ เค้าท์ตี้ - เอฟเอคัพ รอบที่ 6 นัดแข่งใหม่ - 8 มีนาคม 1933 - สนามโรเกอร์พาร์ก)
ผู้ชมสูงสุด (เกมลีก): 68,004 (นิวคาสเซิลยูไนเต็ด -  4 มีนาคม 1950) โดยมีการคาดการว่าอาจมีผู้ชมเข้าชมมากถึง 90,000 ในเกมที่พบกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในปี 1964 ที่สนามโรเกอร์พาร์ก
ผู้ชมสูงสุด (สนามสเตเดียมออฟไลต์): 48,355 (ลิเวอร์พูล - พรีเมียร์ลีก - 13 เมษายน 2002) นอกจากนี้สถิติที่เคยทำได้สูงสุดหลังจากไม่ได้เล่นในระดับลีกสูงสุดคือ 47,350 (สโตคซิตี้ - ลีกแชมเปียนชิพ - 8 พฤษภาคม 2005)
ผู้ชมน้อยที่สุด (รวมทุกรายการ): 1,000? (ประมาณการตัวเลข) (Firefield - เอฟเอคัพรอบแรก - 2 กุมภาพันธ์ 1895 - สนามนิวคาสเซิลโร้ด)
ผู้ชมน้อยที่สุด (เกมลีก): 2,000? (ประมาณการตัวเลข และทั้งสองเกมแข่งที่โรเกอร์พาร์ก) (เอฟเวอร์ตัน - 10 เมษายน 1910 หรือ เบิร์นลี่ย์ - 12 ธันวาคม 1914)
ผู้ชมน้อยที่สุด (สนามสเตเดียมออฟไลต์): 11,450 (เชสเตอร์ซิตี้ - ลีกคัพรอบแรก - 24 สิงหาคม 2004)
ผู้ชมน้อยที่สุด (สนามสเตเดียมออฟไลต์, เกมลีก): 22,167 (วีแกนแอทเลติค - 2 ธันวาคม 2003)
ผู้ชมสูงสุดโดยเฉลี่ย (รวมทุกรายการ): 47,976 (1949-1950 - โรเกอร์พาร์ก)
ผู้ชมสูงสุดโดยเฉลี่ย (สนามสเตเดียมออฟไลต์): 46,790 (2000-2001)
ผู้ชมสูงสุดเปรียบเทียบกับพื้นที่อัฒจันทร์: 97% (1999-2000)
ผลการแข่งขัน
ชนะมากที่สูงสุด (เกมลีก): 1-9 (นิวคาสเซิลยูไนเต็ด - 5 ธันวาคม 1908)
ชนะมากที่สูงสุด (ฟุตบอลถ้วย): 11-1 (Fairfield - 2 กุมภาพันธ์ 1895)
แพ้มากที่สุด: 8-0 (เชฟฟิลด์เวนสเดย์ - 26 ธันวาคม 1911, เวสต์แฮมยูไนเต็ด - 19 ตุลาคม 1968 และวัตฟอร์ด - 25 กันยายน 1982)
ผู้เล่น
ลงเล่นมากที่สุดตลอดกาล: 623 นัด - Jimmy Montgomery (เกมลีก 537, ฟุตบอลถ้วย 78 และอื่นๆ 8 นัด)
ทำประตูมากที่สุดตลอดกาล: 228 ประตู - Bobby Gurney
ทำประตูมากที่สุดเมื่อเร็วๆ นี้: 113 ประตู - Kevin Phillips
ทำประตูมากที่สุดในหนึ่งฤดูกาล: 43 ประตู - Dave Halliday ฤดูกาล 1928-29
ผลการแข่งขันต่อเนื่อง
ชนะติดต่อกันนานที่สุด: 13 เกม (14 พฤศจิกายน 1891 - 2 เมษายน 1982)
เสมอติดต่อกันนานที่สุด: 6 เกม (26 มีนาคม 1949 - 19 เมษายน 1949)
แพ้ติดต่อกันนานที่สุด: 17 เกม (18 มกราคม 2003 - 23 สิงหาคม 2003)
ไม่แพ้ติดต่อกันนานที่สุด: 19 เกม (3 พฤษภาคม 1998 - 11 พฤศจิกายน 1998)
ไม่ชนะติดต่อกันนานที่สุด: 22 เกม (21 ธันวาคม 2002 - 23 สิงหาคม 2003)
คะแนน
คะแนนสูงสุดในหนึ่งฤดูกาล: 105 คะแนน (ดิวิชัน 1 ฤดูกาล 1998-99) (เป็นบันทึกในฟุตบอลลีกของอังกฤษ)
คะแนนน้อยที่สุดในหนึ่งฤดูกาล: 15 คะแนน (พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2005-06)
สถิติที่สำคัญ > สถิติการนักเตะ

นักเตะที่ทำประตูสูงสุด (ลีก)
| ฤดูกาล/ค> ศ. | ชื่อ | สัญชาติ | ตำแหน่ง | ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1992-1993 | Don Goodman |  | FW | 16 |
| 1993-1994 | Phil Gray |  | FW | 14 |
| 1994-1995 | Phil Gray |  | FW | 12 |
| 1995-1996 | Craig Russell |  | FW | 13 |
| 1996-1997 | Craig Russell |  | FW | 4 |
|  | Paul Stewart |  | FW | 4 |
| 1997-1998 | Kevin Phillips |  | FW | 29 |
| 1998-1999 | Kevin Phillips |  | FW | 23 |
| 1999-2000 | Kevin Phillips |  | FW | 30 |
| 2000-2001 | Kevin Phillips |  | FW | 14 |
| 2001-2002 | Kevin Phillips |  | FW | 11 |
| 2002-2003 | Kevin Phillips |  | FW | 6 |
| 2003-2004 | Marcus Stewart |  | FW | 14 |
| 2004-2005 | Marcus Stewart |  | FW | 16 |
| 2005-2006 | Liam Lawrence |  | MF | 3 |
|  | Anthony Le Tallec |  | FW | 3 |
|  | Tommy Miller |  | MF | 3 |
|  | Dean Whitehead |  | DF | 3 |
| 2006-2007 | David Connolly |  | FW | 13 |
| 2007-2008 | Kenwyne Jones |  | FW | 7 |
| 2008-2009 | Djibril Cissé |  | FW | 10 |
|  | Kenwyne Jones |  | FW | 10 |
| 2009-2010 | Darren Bent |  | FW | 24 |
| 2010-2011 | Asamoah Gyan |  | FW | 10 |
| 2011-2012 | Stephane Sessegnon |  | FW | 7 |
|  | Sebastian Larsson |  | MF | 7 |
| 2012-2013 | Steven Fletcher |  | FW | 11 |
| 2013-2014 | Adam Johnson |  | MF | 8 |