รัชทายาทที่ได้รับสมมุติ
ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ > ทวีปยุโรป

| ประเทศ | ประเทศ | รูป | ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ | เกิด | ปีที่เริ่มอ้างสิทธิ | ราชวงศ์ | ความสัมพันธ์กับบูรพกษัตริย์ | ผู้สืบทอดลำดับถัดไป | เกิด | ภาพ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ราชอาณาจักรแอลเบเนีย |  | เจ้าชายเลกา เจ้าชายแห่งแอลเบเนีย | พ.ศ. 2525 | พ.ศ. 2554 | ราชวงศ์โซกู | เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย กษัตริย์แอลเบเนียพระองค์สุดท้าย ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2471–2482 พระเจ้าซ็อกทรงถูกอิตาลีล้มล้างและทรงอ้างสิทธิจนกระทั่ง พ.ศ. 2504 จึงสวรรคต พระราชนัดดาอ้างสิทธิสืบต่อจากเจ้าชายเลกา มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย พระบิดาสวรรคตในปี พ.ศ. 2554 | สเกนเดอร์ โซกู | พ.ศ. 2476 |  |
|  | จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี |  | คาร์ล ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค | พ.ศ. 2504 | พ.ศ. 2554 | ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค | เป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรีย จักรพรรดิออสเตรียพระองค์สุดท้าย ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2459–2460 จักรพรรดิคาร์ลถูกล้มล้างราชบัลลังก์ภายหลังจากการพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและทรงอ้างสิทธิจนสวรรคตใน พ.ศ. 2465 พระราชนัดดาอ้างสิทธิสืบต่อจากอ็อทโท ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย พระบิดาสวรรคตในปี พ.ศ. 2554 | แฟร์ดีนันท์ ซโวนีมีร์ ฮาพส์บวร์ค-โลทริงเงิน | พ.ศ. 2540 |  |
|  | ราชอาณาจักรบัลแกเรีย |  | ซีโมน แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา | พ.ศ. 2480 | พ.ศ. 2489 | ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา | เป็นสมเด็จพระเจ้าซาร์พระองค์สุดท้ายของบัลแกเรียในพระปรมาภิไธย ซีเมออนที่ 2 ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2486–2489 ทรงถูกล้มล้างราชบัลลังก์ภายหลังจากกองทัพสหภาพโซเวียตยกพลเข้าราชอาณาจักรและทำรัฐประหารสถาปนารัฐคอมมิวนิสต์ | เจ้าชายบอริส เจ้าชายแห่งทาร์โน | พ.ศ. 2540 |  |
|  | ดัชชีคูร์ลันด์และเซมีกัลเลีย |  | แอ็นสท์-โยฮันน์ เจ้าชายไบรอนแห่งคลาวแลนด์ | พ.ศ. 2483 | พ.ศ. 2525 | ราชวงศ์ไบรอน | เป็นสันตติวงศ์ชั้นที่ 7 ในดยุกแอ็นสท์ โยฮันน์ ฟ็อน ไบรอน ซึ่งเป็นพระบิดาในดยุกปีเตอร์ ฟ็อน ไบรอน ดยุกแห่งคูร์ลันด์องค์สุดท้าย ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2312–2338 ดยุกปีเตอร์สูญเสียราชบัลลังก์ภายหลังการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สามโดยถูกจักรวรรดิรัสเซียผนวกดินแดน เจ้าชายแอ็นสท์อ้างสิทธิสืบต่อจากคาร์ล ฟ็อน ไบรอน พระบิดาสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2525 | ไมเคิล ไบรอน | พ.ศ. 2487 |  |
|  | ราชอาณาจักรโครเอเชีย-สลาโวเนีย |  | คาร์ล ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค | พ.ศ. 2504 | พ.ศ. 2554 | ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค | เป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรีย กษัตริย์โครเอเชีย-สลาโวเนียพระองค์สุดท้าย ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2459–2460 ในพระปรมาภิไธย คาร์ลที่ 4 จักรพรรดิคาร์ลถูกล้มล้างราชบัลลังก์ภายหลังจากการพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและทรงอ้างสิทธิจนสวรรคตใน พ.ศ. 2465 พระราชนัดดาอ้างสิทธิสืบต่อจากอ็อทโท ฟ็อน ฮาพส์บวร์ค มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย พระบิดาสวรรคตในปี พ.ศ. 2554 | แฟร์ดีนันท์ ซโวนีมีร์ ฮาพส์บวร์ค-โลทริงเงิน | พ.ศ. 2540 |  |
|  | รัฐเอกราชโครเอเชีย |  | เจ้าชายไอโมน ดยุกแห่งอาพูเลีย | พ.ศ. 2510 | พ.ศ. 2564 | ราชวงศ์ซาวอย | เป็นพระราชนัดดาในเจ้าชายไอโมน ดยุกที่ 4 แห่งออสตา กษัตริย์โครเอเชียพระองค์สุดท้าย ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2484–2486 ในพระปรมาภิไธย โทมิสลาฟที่ 2 พระเจ้าโทมิสลาฟทรงถูกบังคับสละราชบัลลังก์ภายหลังจากการพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สองและทรงอ้างสิทธิจนสวรรคตใน พ.ศ. 2491 พระราชนัดดาอ้างสิทธิสืบต่อจากเจ้าชายอะเมเดโอ ดยุกที่ 5 แห่งออสตา มกุฎราชกุมารแห่งโครเอเชีย พระบิดาสวรรคตในปี พ.ศ. 2564 | เจ้าชายอุมแบร์โตแห่งเพียดมอนด์ | พ.ศ. 2552 |  |
|  | ราชอาณาจักรอังกฤษ   (สายแจกเคอไบต์)  |  | เจ้าชายฟรันซ์ ดยุกแห่งบาวาเรีย | พ.ศ. 2476 | พ.ศ. 2539 | ราชวงศ์วิทเทิลส์บัค | ทรงเป็นพระราชสันตติวงศ์ชั้นที่ 11 ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ซึ่งเป็นพระราชบิดาของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ กษัตริย์อังกฤษครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2228–2231 พระเจ้าเจมส์ทรงถูกขับออกจากราชบัลลังก์ภายหลังการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์และทรงอ้างสิทธิจนสวรรคตใน พ.ศ. 2244 เจ้าชายฟรันซ์อ้างสิทธิสืบต่อจากเจ้าชายอัลเบ็รชท์ ดยุกแห่งบาวาเรีย พระบิดาสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2539 | เจ้าชายแม็กซ์ ดยุกในบาวาเรีย | พ.ศ. 2480 |  |
|  | ราชอาณาจักรฝรั่งเศส   (สายแจกเคอไบต์)  |  | เจ้าชายฟรันซ์ ดยุกแห่งบาวาเรีย | พ.ศ. 2476 | พ.ศ. 2539 | ราชวงศ์วิทเทิลส์บัค | ทรงเป็นพระราชสันตติวงศ์ชั้นที่ 17 ของพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ กษัตริย์อังกฤษ-ฝรั่งเศสพระองค์สุดท้าย ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1965–1996 ในพระปรมาภิไธย อ็องรีที่ 2 พระเจ้าเฮนรีทรงถูกขับออกจากราชบัลลังก์ภายหลังแพ้สงครามแลงแคสเตอร์และทรงอ้างสิทธิจนสวรรคตใน พ.ศ. 2014 เจ้าชายฟรันซ์อ้างสิทธิสืบต่อจากเจ้าชายอัลเบ็รชท์ ดยุกแห่งบาวาเรีย พระบิดาสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2539 | เจ้าชายแม็กซ์ ดยุกในบาวาเรีย | พ.ศ. 2480 |  |
|  | ราชอาณาจักรฝรั่งเศส   (สายบูร์บง)  |  | หลุยส์ อัลฟอนส์เซร์ ดยุกแห่งอ็องฌู | พ.ศ. 2517 | พ.ศ. 2532 | ราชวงศ์บูร์บง | ทรงเป็นพระราชสันตติวงศ์ชั้นที่ 11 ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งเป็นพระราชบรรพบุรุษชั้นที่ 8 ของอ็องรีแห่งอาร์ตัว กษัตริย์ฝรั่งเศสสายบูร์บงพระองค์สุดท้าย ครองราชย์ใน พ.ศ. 2373 ในพระปรมาภิไธย อ็องรีที่ 5 พระเจ้าอ็องรีทรงถูกขับออกจากราชบัลลังก์ภายหลังจากการปฏิวัติเดือนกรกฎาคมและทรงอ้างสิทธิจนสวรรคตใน พ.ศ. 2426 เจ้าชายหลุยส์อ้างสิทธิสืบต่อจากเจ้าชายอัลฟอนโซ ดยุกแห่งอ็องฌูและกาดิซ พระบิดาสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2532 | เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ | พ.ศ. 2553 |  |
|  | ราชอาณาจักรฝรั่งเศส   (สายออร์เลอ็อง)  |  | ฌ็อง เคานต์แห่งปารีส | พ.ศ. 2508 | พ.ศ. 2562 | ราชวงศ์ออร์เลอ็อง | เป็นลืดในพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งเป็นพระอัยกาธิราชของเจ้าชายฟีลิป เคานต์แห่งปารีส กษัตริย์ฝรั่งเศสสายออร์เลอ็องพระองค์สุดท้าย ครองราชย์ใน พ.ศ. 2391 ในพระปรมาภิไธย หลุยส์-ฟีลิปที่ 2 พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปทรงถูกขับออกจากราชบัลลังก์ภายหลังการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์และทรงอ้างสิทธิจนสวรรคตใน พ.ศ. 2437 ลืดอ้างสิทธิสืบต่อจากเจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส พระบิดาสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2562 | เจ้าชายกัสตอน | พ.ศ. 2552 |  |
|  | จักรวรรดิฝรั่งเศส |  | ชาร์ล เจ้าชายนโปเลียน | พ.ศ. 2493 | พ.ศ. 2540 | ราชวงศ์โบนาปาร์ต | เป็นลืบในการ์โล บูโอนาปาร์เต ซึ่งเป็นพระราชบิดาของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 และพระอัยกาของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 จักรพรรดิฝรั่งเศสพระองค์สุดท้าย ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2395–2413 จักรพรรดินโปเลียนทรงถูกถอดจากราชบัลลังก์ภายหลังการพ่ายแพ้ในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียและทรงอ้างสิทธิจนสวรรคตใน พ.ศ. 2416 ลืบอ้างสิทธิสืบต่อจากหลุยส์ เจ้าชายนโปเลียน พระบิดาสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2540 | ฌ็อง-คริสต็อฟ เจ้าชายนโปเลียน | พ.ศ. 2529 |  |
|  | ราชอาณาจักรกรีซ |  | เจ้าชายปัฟโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ | พ.ศ. 2510 | พ.ศ. 2566 | ราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค | เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2 แห่งกรีซ กษัตริย์กรีซพระองค์สุดท้าย ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2507–2516 สมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสถูกถอดออกจากราชบัลลังก์ภายหลังจากการลงประชามติสาธารณรัฐและทรงอ้างสิทธิจนสวรรคตใน พ.ศ. 2566 ซึ่งพระราชโอรสได้อ้างสิทธิต่อจากนั้น | เจ้าชายคอนสแตนติน อเล็กซิออสแห่งกรีซและเดนมาร์ก | พ.ศ. 2541 |  |
|  | ราชอาณาจักรไอร์แลนด์ |  | ดยุคฟรานซ์แห่งบาวาเรีย | พ.ศ. 2476 | พ.ศ. 2539 | ราชวงศ์วิตเตลส์บาค | ทรงเป็นเชื้อสายลำดับที่ 11 ของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ | เจ้าชายแม็กซ์ ดยุคในบาวาเรีย | พ.ศ. 2480 |  |
|  | ราชอาณาจักรลิทัวเนีย |  | วิลเฮล์ม อัลเบิร์ต ดยุคแห่งอูราค | พ.ศ. 2500 | พ.ศ. 2534 | ราชวงศ์อูราค | เป็นพระนัดดาในพระเจ้ามินดัวกัสที่ 2 แห่งลิทัวเนีย กษัตริย์เพียงในนามในปีพ.ศ. 2461 จนกระทั่งมีการก่อตั้งสาธารณรัฐลิทัวเนียจึงทำให้ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้าง | เจ้าชายคาร์ล ฟิลลิปแห่งอูราค | พ.ศ. 2535 |  |
|  | เกาะแมน |  | ซีโมน อิเกอตัน สโคป | พ.ศ. 2477 | ไม่ปรากฏ | ตระกูลสโคป | เป็นเชื้อสายในวิลเลียม เลอ สโคป | แฮร์รี สโคป | พ.ศ. 2517 |  |
|  | ราชอาณาจักรมอนเตเนโกร |  | มกุฎราชกุมารนิโคลัส | พ.ศ. 2487 | พ.ศ. 2529 | ราชวงศ์เปโทรวิช-นีเจกอส | เป็นพระปนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีนิโคลัสที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร กษัตริย์มอนเตเนโกรตั้งแต่ พ.ศ. 2453 ถึง พ.ศ. 2461 ระบอบกษัตริย์สิ้นสุดหลังจากรวมเข้ากับราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย | เจ้าชายบอริส | พ.ศ. 2523 |  |
|  | ราชอาณาจักรโปรตุเกส |  | เจ้าชายดูอาร์ท ปิโอ ดยุกแห่งบรากันซา | พ.ศ. 2488 | พ.ศ. 2519 | ราชวงศ์บราแกนซา | เป็นพระปนัดดาในพระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส กษัตริย์โปรตุเกสตั้งแต่ พ.ศ. 2371 ถึง พ.ศ. 2377 ระบอบกษัตริย์สิ้นสุดในรัชสมัยพระเจ้ามานูเอลที่ 2 แห่งโปรตุเกส ทรงถูกล้มล้างราชบัลลังก์โดยสาธารณรัฐ | อาฟงซู เจ้าชายแห่งไบรา | พ.ศ. 2539 |  |
|  | ราชอาณาจักรโรมาเนีย |  | เจ้าหญิงมาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย | พ.ศ. 2492 | พ.ศ. 2560 | ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น | พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 แห่งโรมาเนีย | เจ้าฟ้าชายคาร์ล ฟรีดิชแห่งโฮเฮนโซเลน  (ประมุขแห่งราชวงศ์ ลำดับต่อไปตามรัฐธรรมนูญฉบับเดิม) | พ.ศ. 2467 |  |
|  | ราชอาณาจักรโรมาเนีย |  | เจ้าหญิงมาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย | พ.ศ. 2492 | พ.ศ. 2560 | ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น | พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 แห่งโรมาเนีย | เจ้าหญิงเอเลนาแห่งโรมาเนีย  (ทายาทโดยสันนิษฐานลำดับต่อไปตามกฎแห่งราชวงศ์เดิม) | พ.ศ. 2493 |  |
|  | ราชอาณาจักรโรมาเนีย  (ไม่ได้รับการรับรอง) |  | พอล-ฟิลิป โฮเอินโซลเลิร์น | พ.ศ. 2491 | พ.ศ. 2549 | ตระกูลลามบริโน  (เชื้อสายจากการหย่าร้างของบุคคลในโฮเฮนโซเลิร์น) | เป็นบุตรในคาโรล ลามบริโน ซึ่งเป็นพระโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนียกับพระชายาองค์แรกคือ ซีซิ ลามบริโนซึ่งเป็นสามัญชน | อเล็กซานเดอร์ โฮเฮนโซลเลิร์น | พ.ศ. 2504 |  |
|  | จักรวรรดิรัสเซีย |  | แกรนด์ดัสเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย | พ.ศ. 2496 | พ.ศ. 2535 | ราชวงศ์โรมานอฟ | ทรงเป็นเชื้อสายในพระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย ซึ่งครองราชย์ในปีพ.ศ. 2398 ถึงพ.ศ. 2424 พระเจ้าซาร์องค์สุดท้ายของรัสเซียคือพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย ทรงถูกปฏิวัติโดยพวกบอลเชวิกและถูกปลงพระชนม์พร้อมพระราชวงศ์ | แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย | พ.ศ. 2524 |  |
|  | จักรวรรดิรัสเซีย |  | เจ้าชายอันเดรย์ อันเดรเยวิช | พ.ศ. 2465 | พ.ศ. 2559 | ราชวงศ์โรมานอฟ | ทรงเป็นเชื้อสายในพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย ซึ่งครองราชย์ในปีพ.ศ. 2368 ถึงพ.ศ. 2398 | เจ้าชายอเล็กซิส อันเดรเยวิช โรมานอฟ | พ.ศ. 2496 |  |
|  | ราชอาณาจักรสกอตแลนด์ |  | ดยุคฟรานซ์แห่งบาวาเรีย | พ.ศ. 2476 | พ.ศ. 2539 | ราชวงศ์วิตเตลส์บาค | ทรงเป็นเชื้อสายลำดับที่ 11 ของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ | เจ้าชายแม็กซ์ ดยุคในบาวาเรีย | พ.ศ. 2480 |  |
|  | ราชอาณาจักรเซอร์เบีย  (สายโอเบรโนวิช)  |  | มกุฎราชกุมารนิโคลัส | พ.ศ. 2487 | พ.ศ. 2529 | ราชวงศ์เปโทรวิช-นีเจกอส | เป็นพระนัดดาในเจ้าชายเมอร์โกแห่งมอนเตเนโกร ซึ่งเป็นพระญาติในสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย | เจ้าชายบอริส | พ.ศ. 2523 |  |
|  | ราชอาณาจักรเซอร์เบีย  (สายคาราดอร์เดวิค)  |  | มกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์ | พ.ศ. 2488 | พ.ศ. 2513 | ราชวงศ์คาราดอร์เดวิค | เป็นพระโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย ซึ่งครองราชย์ในปีพ.ศ. 2477 ถึงพ.ศ. 2488 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างโดยฝ่ายอักษะในสงครามโลกครั้งที่ 2 | เจ้าฟ้าชายปีเตอร์ | พ.ศ. 2523 |  |
|  | ราชอาณาจักรสเปน  (สายการ์ลิสต์)  |  | คาร์ลอส ฮูโก ดยุคแห่งปาร์มา | พ.ศ. 2473 | พ.ศ. 2520 | ราชวงศ์บูร์บง | เป็นพระโอรสในซาเวียร์ ดยุคแห่งปาร์มา พระบิดาได้รับการประกาศให้เป็นผู้สำเร็จราชการการ์ลิสต์โดยอัลฟองโซ คาร์ลอสแห่งบูร์บง ดยุคแห่งซาน เจม | เจ้าชายคาร์ลอสแห่งเพียเซนซา | พ.ศ. 2513 |  |
|  | ราชอาณาจักรสเปน  (สายการ์ลิสต์)  |  | เจ้าชายซิกส์ตุส อองรีแห่งบูร์บง-ปาร์มา | พ.ศ. 2483 | พ.ศ. 2522 | ราชวงศ์บูร์บง | เป็นพระโอรสในซาเวียร์ ดยุคแห่งปาร์มา พระบิดาได้รับการประกาศให้เป็นผู้สำเร็จราชการการ์ลิสต์โดยอัลฟองโซ คาร์ลอสแห่งบูร์บง ดยุคแห่งซาน เจม | เจ้าชายซิกส์ตุสแห่งบาร์ดี | พ.ศ. 2515 |  |
|  | ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย |  | มกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์ | พ.ศ. 2488 | พ.ศ. 2513 | ราชวงศ์คาราดอร์เดวิค | เป็นพระโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย ซึ่งครองราชย์ในปีพ.ศ. 2477 ถึงพ.ศ. 2488 ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างโดยฝ่ายอักษะในสงครามโลกครั้งที่ 2 | เจ้าฟ้าชายฟิลิป | พ.ศ. 2525 |  |