stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เขยตาย

| เขยตาย |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Sapindales
วงศ์:: Rutaceae
วงศ์ย่อย:: Aurantioideae
เผ่า:: Clauseneae
สกุล:: Glycosmis
สปีชีส์:: G.  pentaphylla
ชื่อทวินาม
Glycosmis pentaphylla (Retz.) DC.

ชื่อพ้อง
  Bursera nitida Fern.-Vill.  Chionotria monogyna Walp.  C. rigida Jack  Glycosmis arborea (Roxb.) DC.  G. arborea var. linearifoliolata V.Naray.  G. chylocarpa Wight & Arn.  G. madagascariensis Corrêa ex Risso  G. pentaphylla (Retz.) Corrêa  G. pentaphylla var. linearifoliolis Tanaka  G. quinquefolia Griff.  G. retzii M.Roem.  G. rigida (Jack) Merr.  Limonia arborea Roxb.  L. pentaphylla Retz.  Marignia nitida Turcz.  Murraya cerasiformis Blanco  Myxospermum chylocarpum (Wight & Arn.) M.Roem.  Sclerostylis macrophylla Blume 
สำหรับพืชวงศ์ Euphorbiaceae ดูที่ ลูกเขยตายแม่ยายทำศพ
เขยตายหรือกระรอกน้ำ  ชื่อวิทยาศาสตร์: Glycosmis pentaphylla เป็นไม้พุ่มขนาดเล็กในวงศ์ Rutaceae ลำต้นเรียบ สีน้ำตาลแดง ใบประกอบแบบขนนก ใบสีเขียวเข้มหลังใบสีอ่อนกว่า ดอกช่อ กลีบเลี้ยงสีเขียวเชื่อมติดกัน กลีบดอกสีขาว เกสรตัวผู้เป็นแท่งอยู่กลางดอก ผลเดี่ยวกลม ปลายแหลม ผลอ่อนสีเขียว ผลสุกผิวเต่งเป็นมันกลม สีชมพูฉ่ำน้ำ รสหวาน มีเมล็ดเดียว รากใช้รักษาแผลอักเสบ ยางในทุกส่วนของลำต้นทำให้อาเจียน เพ้อคลั่งและเสียชีวิตได้
ผลอ่อน
ผลสุกบางส่วน
ผลสุก
อุทยานแห่งชาติแม่ยม

| อุทยานแห่งชาติแม่ยม |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
มองจากจุดชมวิวแก่งเสือเต้น
ตำแหน่งที่ตั้งภายในประเทศไทย
ที่ตั้ง: จังหวัดลำปาง อำเภองาว จังหวัดแพร่ อำเภอสอง 
พิกัด: 18°44′45″N 100°11′45″E﻿ / ﻿18.74583°N 100.19583°E﻿ / 18.74583; 100.19583
พื้นที่: 455 ตารางกิโลเมตร (284,000 ไร่)
จัดตั้ง: 1 มีนาคม พ.ศ. 2529
ผู้เยี่ยมชม: 6,738 (พ.ศ. 2562)
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติแม่ยม ตั้งอยู่ในพื้นที่ของอำเภองาว จังหวัดลำปาง และอำเภอสอง จังหวัดแพร่ มีพื้นที่ประมาณ 284,218.75 ไร่ หรือ 454.75 ตารางกิโลเมตร มีลักษณะเป็นเทือกเขาสูงทั้งด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตกของพื้นที่ ลาดมายังแม่น้ำยมที่ไหลผ่านตอนกลางของพื้นที่ มีเทือกเขาอย่างดอยหลวง ดอยยาว ดอยขุนห้วยแปะ และดอยโตน เป็นต้น ซึ่งเป็นต้นกำเนิดแม่น้ำและลำห้วย อย่างเช่น น้ำแม่ปุง น้ำแม่ลำ น้ำแม่เต้น น้ำแม่สะกึ๋น น้ำแม่เป๋า ห้วยผาลาด ห้วยแม่ปง ห้วยแม่พุง ห้วยแม่แปง ห้วยเค็ด ห้วยปุย ห้วยเลิม และห้วยแม่ปุ๊ เป็นต้น และมีลำน้ำแม่งาว ไหลมารรจบกับแม่น้ำยมที่บริเวณอุทยาน
ทางด้านทิศเหนือไปทิศใต้ เป็นบริเวณที่ราบลาดเอียง ระดับความสูงประมาณ 180 เมตรจากระดับน้ำทะเล บริเวณอำเภอสอง แล้วลดความสูงมาเป็น 157 เมตร ส่วนทางด้านแนวทิศตะวันออกและทิศตะวันตกนั้น มีพื้นที่ลาดเอียงสู่แม่น้ำยมทั้งสองด้าน ดินส่วนใหญ่เป็นดินลูกรังและดินร่วนปนทราย ชนิดหินเป็นหินชั้นและหินเชล
กรมป่าไม้ได้นำเสนอคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติเห็นสมควรให้ออกพระราชกฤษฎีกากำหนดพื้นที่ดังกล่าวเป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อ 23 มกราคม พ.ศ. 2527 โดยใช้ชื่อว่า “อุทยานแห่งชาติแม่ปุง” ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น “อุทยานแห่งชาติแม่ยม”  โดยกำหนดพื้นที่บริเวณที่ดินป่าแม่ปุง ป่าแม่เป้าและป่าแม่สอง ในท้องที่ตำบลเตาปูน ตำบลสะเอียบ อำเภอสอง จังหวัดแพร่ และป่าแม่งาวฝั่งซ้าย ในท้องที่ตำบลแม่ตีบ อำเภองาว จังหวัดลำปาง ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2529 เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 51 ของประเทศ
แก่งเสือเต้น

เป็นเกาะแก่งธรรมชาติในแม่น้ำยม ยาวประมาณ 4 กิโลเมตร อยู่หน้าที่ทำการอุทยานแห่งชาติ ได้ชื่อจากลักษณะของหินก้อนหนึ่งในแก่งที่มีรอยคล้ายรอยเท้าเสือปรากฏอยู่
ดูเพิ่ม

เขื่อนแก่งเสือเต้น
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย
เจ้าหญิงฟัยกะฮ์แห่งอียิปต์

| เจ้าหญิงฟัยกะฮ์แห่งอียิปต์> เจ้าหญิงแห่งอียิปต์ |
| --- | --- |
ประสูติ: 7 มิถุนายน ค.ศ. 1926   นครอเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์
สิ้นพระชนม์: ค.ศ. 1983 (พระชนมายุ 57 พรรษา)
พระสวามี: ฟูอัด ซาดิก เบย์
เจ้าหญิงฟัยกะฮ์แห่งอียิปต์
พระบุตร: ฟูอัด ซาดิก อิสมาอิล ซาดิก ฟาฮิมา ซาดิก ฟอเกีย ซาดิก
ราชวงศ์: มูฮัมหมัดอาลี
พระราชบิดา: พระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์
พระราชมารดา: สมเด็จพระราชินีนาซลีแห่งอียิปต์
เจ้าหญิงฟัยกะฮ์แห่งอียิปต์ ประสูติเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 ณ เมืองอเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ โดยเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีนาซลีแห่งอียิปต์ โดยพี่พระพี่น้องด้วยกัน 5 พระองค์ ได้แก่ พระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์, เจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์, เจ้าหญิงไฟซาแห่งอียิปต์ และพระขนิษฐาอีก 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงไฟทิยาแห่งอียิปต์
เจ้าหญิงฟัยกะฮ์เสกสมรสเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1950 ที่เมืองซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา โดยเสกสมรสกับนายฟูอัด ซาดิก เบย์ มีบุตร-ธิดาด้วย 4 คน ได้แก่
ฟูอัด ซาดิก (เกิด ค.ศ. 1950)
อิสมาอิล ซาดิก (เกิด ค.ศ. 1952)
ฟาฮิมา ซาดิก
ฟอเกีย ซาดิก
เจ้าหญิงฟัยกะฮ์ สิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1983 สิริรวมพระชนมายุได้ 57 พรรษา
เขตการปกครองของสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2

Administrative division of Second Polish Republic, 1930. Colors denote voivodeships, division into powiats visible on the lower level.
จังหวัดในสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2, 1922–1939.
เขตการปกครองของสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 เป็นการจัดการปกครองท้องถิ่นใหม่หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งด้วยรวมตัวระหว่างดินแดนของจักรวรรดิเยอรมัน,จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีและจักรวรรดิรัสเซีย
จังหวัดของสาธารณรัฐโปแลนด์ที่สอง

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
จังหวัดของโปแลนด์ในสมัยระหว่างสงคราม   (data as per April 1, 1937) 
| car plates  (since 1937) | Voivodeship  Separate city | Capital | Area  in 1000 km² (1930) | Population   in 1000 (1931) |  |
| 00-19 | City of Warsaw | Warsaw | 0,14 | 1179,5 |  |
| 85-89 | warszawskie | Warsaw | 31,7 | 2460,9 |  |
| 20-24 | białostockie | Białystok | 26,0 | 1263,3 |  |
| 25-29 | kieleckie | Kielce | 22,2 | 2671,0 |  |
| 30-34 | krakowskie | Kraków | 17,6 | 2300,1 |  |
| 35-39 | lubelskie | Lublin | 26,6 | 2116,2 |  |
| 40-44 | lwowskie | Lwów | 28,4 | 3126,3 |  |
| 45-49 | łódzkie | Łódź | 20,4 | 2650,1 |  |
| 50-54 | nowogródzkie | Nowogródek | 23,0 | 1057,2 |  |
| 55-59 | poleskie | Brześć nad Bugiem | 36,7 | 1132,2 |  |
| 60-64 | pomorskie | Toruń | 25,7 | 1884,4 |  |
| 65-69 | poznańskie | Poznań | 28,1 | 2339,6 |  |
| 70-74 | stanisławowskie | Stanisławów | 16,9 | 1480,3 |  |
| 75-79 ? | śląskie (autonomous) | Katowice | 5,1 | 1533,5 |  |
| 80-84 | tarnopolskie | Tarnopol | 16,5 | 1600,4 |  |
| 90-94 | wileńskie | Wilno | 29,0 | 1276,0 |  |
| 95-99 | wołyńskie | Łuck | 35,7 | 2085,6 |  |
อิซาเบล มาร์แชล

| อิซาเบล มาร์แชล |
| --- | --- |
เคานเตสแห่งฮาร์ตฟอร์ด; เคานเตสแห่งคอร์นวอลล์

ประสูติ: 9 ตุลาคม ค.ศ.1200 ปราสาทเพมโบรก, เวลส์
สวรรคต: 17 มกราคม ค.ศ.1240 (อายุ 39 ปี) ปราสาทเบอร์เคมสเต็ด, ฮาร์ตฟอร์ดเชียร์, อังกฤษ
ฝังพระศพ: ร่างกาย: บัวลิวแอบบีย์, แฮมป์เชียร์ หัวใจ: ทูว์กบรีแอบบีย์, กลอสเตอร์เชียร์
คู่อภิเษก: จิลแบต์ เดอ แคลร์ เอิร์ลแห่งฮาร์ตฟอร์ดคนที่ 4 ริชาร์ด เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์คนที่หนึ่ง
พระราชบุตร: แอ็กเนส เดอ แคลร์ อามิส เดอ เรดเวิร์ส เคานเตสแห่งเดวอน ริชาร์ด เดอ แคลร์ เอิร์ลแห่งเดวอนคนที่ 6 อิซาเบล เดอ บรุซ เลดี้แห่งแอนนันเดล วิลเลี่ยม เดอ แคลร์ จิลแบต์ เดอ แคลร์ เฮนรี่แห่งอัลเมน
พระราชบิดา: วิลเลี่ยม มาร์แชล เอิร์ลแห่งเพมโบรกคนที่ 1
พระราชมารดา: อิซาเบล เดอ แคลร์ เคานเตสแห่งเพมโบรกคนที่ 3
อิซาเบล มาร์แชล (ภาษาอังกฤษ: Isabel Marshal; 9 ตุลาคม ค.ศ.1200 - 17 มกราคม ค.ศ.1240) เป็นเคานเตสอังกฤษยุคกลาง เธอเป็นภรรยาของทั้งจิลแบต์ เดอ แคลร์ เอิร์ลแห่งฮาร์ตฟอร์ดคนที่ 4 และเอิร์ลแห่งกลอสเตอร์คนที่ 5 และริชาร์ด เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์คนที่ 1 (พระโอรสของพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ) สามีคนแรกทำให้เธอเป็นทวดของพระเจ้าโรเบิร์ต เดอะ บรูซ แห่งสก็อตแลนด์
ครอบครัว

เกิดที่ปราสาทเพมโบรก อิซาเบลเป็นลูกคนที่เจ็ดและลูกสาวคนที่สองของวิลเลี่ยม มาร์แชล เอิร์ลแห่งเพมโบรกคนที่ 1 กับอิซาเบล เดอ แคลร์ เธอมีพี่น้อง 9 คน: พี่น้องผู้หญิง 4 คน กับพี่น้องผู้ชาย 5 คน ที่รวมไปถึงเอิร์ลแห่งเพมโบรกคนที่ 2,3,4,5,และ 6 พี่น้องผู้ชายของเธอแต่ละคนตายโดยไร้ทายาทเพศชาย จึงทำให้ยศตำแหน่งถูกส่งต่อไปให้พี่น้องผู้ชายคนถัดไปตามลำดับ พี่น้องผู้ชายคนสุดท้ายที่ครองตำแหน่งเอิร์ลแห่งเพมโบรกตายโดยไร้ลูกตามกฎหมาย และยศตำแหน่งถูกส่งต่อไปยังครอบครัวของน้องสาวของอิซาเบล โจแอน น้องสาวของเธอแต่งงานกับเอิร์ลแห่งนอร์โฟล์ค เซอร์รีย์ และเดอร์บี้, ลอร์ดแห่งอาเบอร์กาเวนนี่ และลอร์ดแห่งสวอนสคอมบ์ ตามลำดับ
การแต่งงานครั้งแรก

ในวันครบรอบวันเกิดปีที่ 17 อิซาเบลแต่งงานกับจิลแบต์ เดอ แคลร์ เอิร์ลแห่งฮาร์ตฟอร์ดคนที่ 4 และเอิร์ลแห่งกลอสเตอร์คนที่ 5 ซึ่งแก่กว่าเธอ 20 ปี ที่ทูว์กสบรีแอบบีย์ การแต่งงานเป็นการแต่งงานที่มีความสุขที่สุดครั้งหนึ่ง แม้อายุจะต่างกันก็ตาม สองสามีภรรยามีลูก 6 คน
แอ็กเนส เดอ แคลร์ (เกิดค.ศ.1218)
อามิส เดอ แคลร์ (ค.ศ.1220-1287) แต่งงานกับเอิร์ลแห่งเดวอนคนที่ 6
ริชาร์ด เดอ แคลร์ เอิร์ลแห่งเฮิร์ตฟอร์ดคนที่ 6 (ค.ศ.1222-1262)
อิซาเบล เดอ แคลร์ (2 พฤศจิกายน ค.ศ.1226 - 10 กรกฎาคม ค.ศ.1264) แต่งงานกับโรเบิร์ต เดอ บรุซ ลอร์ดแห่งแอนนันเดลคนที่ 5 ผ่านทางลูกสาวคนนี้ อิซาเบลจะเป็นทวดของโรเบิร์ต เดอะ บรูซ
วิลเลี่ยม เดอ แคลร์ (ค.ศ.1228-1258)
จิลแบต์ เดอ แคลร์ (เกิดค.ศ.1229) เป็นนักบวช
สามีของอิซาเบล จิลแบต์ เข้าร่วมในการเดินทางไปทำสงครามในบริททานีในค.ศ.1229 แต่ตายเมื่อ 25 ตุลาคม ค.ศ.1230 ระหว่างเดินทางกลับเพนโรส ในดัชชีบริททานี ศพของเขาถูกส่งกลับบ้านผ่านทางพลีมัธและแครนบอร์น สู่ทูว์กสบรี ที่เขาถูกฝังที่แอบบีย์
การแต่งงานครั้งที่สอง

อิซาเบลเป็นม่ายตั้งแต่ยังสาว อายุเพียง 30 ปี เธอพิสูจน์ให้เห็นแล้วถึงความสามารถในการตั้งครรภ์และความสามารถในการมีลูกชายที่สุขภาพดี หลักฐานคือลูกน้อยหกคนของเธอที่มีสามคนเป็นผู้ชาย เป็นไปได้อย่างมากว่านั่นคือเหตุผลที่ทำให้ริชาร์ด เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์คนที่ 1 ขอเธอแต่งงาน และอิซาเบลตอบตกลง แม้สามีของเธอเพิ่งตายไปเพียงห้าเดือน ทั้งสองแต่งงานกันเมื่อ 30 มีนาคม ค.ศ.1231 ที่โบสถ์ฟาวลีย์ สร้างความไม่พอใจเป็นอย่างมากให้แก่พระเชษฐาของริชาร์ด พระเจ้าเฮนรี่ ที่ได้จัดเตรียมการแต่งงานที่สร้างประโยชน์มากกว่าไว้ให้ริชาร์ด อิซาเบลกับริชาร์ดเข้ากันได้ดีพอควร แม้ริชาร์ดจะมีชื่อเสียงเรื่องความเป็นเสือผู้หญิงและเป็นที่รู้กันว่ามีภรรยาลับในช่วงหลังจากที่แต่งงานกันแล้ว ทั้งคู่เป็นพ่อแม่ของลูกสี่คนที่มีสามคนตายในวัยทารก
จอห์นแห่งคอร์นวอลล์ (31 มกราคม ค.ศ.1232 - 22 กันยายน ค.ศ.1233) เกิดและตายที่มาร์โลว์ บักกิ้งแฮมเชียร์ ฝังที่เรดิ้งแอบบีย์
อิซาเบลแห่งคอร์นวอลล์ (9 กันยายน ค.ศ.1233 - 10 ตุลาคม ค.ศ.1234) เกิดและตายที่มาร์โลว์ บักกิ้งแฮมเชียร์ ฝังที่เรดิ้งแอบบีย์
เฮนรี่แห่งอัลเมน (2 พฤศจิกายน ค.ศ.1235 - 13 มีนาคม ค.ศ.1271) ถูกฆาตกรรมโดยญาติ กีย์กับซีมง เดอ มงต์ฟอต์ ฝังที่เฮลส์แอบบีย์
นิโคลัสแห่งคอร์นวอลล์ (เกิดและตาย 17 มกราคม ค.ศ.1240 ปราสาทเบอร์เคมสเต็ด) ตายไม่นานหลังคลอด ฝังที่บัวลิวแอบบีย์พร้อมกับมารดา
การตายและการฝัง

อิซาเบลตายด้วยอาการตับล้มเหลวที่มีการหดตัวในขณะคลอดลูก เมื่อ 17 มกราคม ค.ศ.1240 ที่ปราสาทเบอร์เคมสเต็ด อายุ 39 ปี
ในตอนที่อิซาเบลตาย เธอขอให้ฝังเธอข้างสามีคนแรกที่ทูว์กสบรีแอบบีย์ แต่ริชาร์ดกลับฝังเธอที่บัวลิวแอบบีย์พร้อมกับลูกชายวัยทารกแทน ทว่าเขาส่งหัวใจของเธอใส่หีบเคลือบเงิน ไปทูว์กสบรี
อุทกภัยในโซล พ.ศ. 2554

| --- | --- |
หลังจากฝนตก อพาร์ตเมนต์นี้ก็เสียหายอย่างหนัก
วันที่: 25 – 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
ที่ตั้ง:  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ
เสียชีวิต: อย่างน้อย 69 ราย (สูญหาย 8 ราย)
ทรัพย์สินเสียหาย: หลายร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ
ฝนตกหนักในเกาหลีใต้ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 ส่งผลให้เกิดน้ำท่วมฉับพลันและแผ่นดินถล่ม ซึ่งได้คร่าชีวิตของผู้คนไปอย่างน้อย 49 ราย โดยในวันที่ 27 กรกฎาคม มียอดผู้เสียชีวิตหรือสูญหายรวมกว่า 77 ราย วันที่ 27 กรกฎาคม ยอดผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นเป็น 69 ราย อุทกภัยเกิดขึ้นรอบๆโซลซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ และใกล้เคียงกับแถบซิแฮง ไฟฟ้าดับอย่างน้อย 86 แห่งจากเหตุแผ่นดินถล่ม ซึ่งส่งผลกระทบต่อชีวิตประชาชน 125,000 รายในวันที่ 27 กรกฎาคม โดยชาวเกาหลีใต้กว่า 11,000 รายถูกบังคับให้อพยพออกไป
สาเหตุ

ในวันที่ 25 กรกฎาคม พายุฝนฟ้าคะนองได้เคลื่อนตัวมายังคาบสมุทรเกาหลี
ภัยคุกคามทุ่นระเบิด

ทุ่นระเบิดประมาณสิบลูกจากสงครามเกาหลี ในบริเวณใกล้เคียงกับภูเขาอุมยอนได้ถูกฝังเนื่องด้วยแผ่นดินถล่มในวันที่ 26 กรกฎาคม และยังไม่ได้รับการกู้คืนจนถึงวันที่ 28 กรกฎาคม
น้ำท่วมเกาหลีเหนือ

ในประเทศเพื่อนบ้านอย่างเกาหลีเหนือ เกือบ 100 ตารางกิโลเมตร (39 ตารางไมล์) ของพื้นที่ถูกน้ำท่วม ด้วยผลกระทบร้ายแรงที่สุดเกิดที่ฮวางแฮใต้ โดยยอดผู้เสียชีวิตและความเสียหายไม่เป็นที่แน่ชัด
ดูเพิ่ม

อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2554
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2554
อุทยานการเรียนรู้ป๋วย 100 ปี

| อุทยานการเรียนรู้ป๋วย 100 ปี |
| --- | --- |


ประเภท: อาคารอเนกประสงค์ 3 ชั้น ที่จอดรถใต้ดิน 1 ชั้น และสวนสาธารณะ
พื้นที่: 92 ไร่
เปิดตัว: 10 ธันวาคม พ.ศ. 2562
ผู้ดำเนินการ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สถานะ: เปิดทำการบางส่วน
อุทยานการเรียนรู้ป๋วย 100 ปี คือ อาคารอเนกประสงค์ 3 ชั้น ที่จอดรถใต้ดิน 1 ชั้น และสวนสาธารณะ ตั้งอยู่ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต สร้างขึ้นเนื่องในวาระครบรอบ 100 ปี ศาสตราจารย์ ดร.ป๋วย อึ๊งภากรณ์  มีพื้นที่ 92 ไร่ ประกอบด้วยสวนสาธารณะใหญ่ระดับเมืองราว 80 ไร่และตัวอาคารอีกราว 20 ไร่  มีพื้นที่อาคารรวม 60,000 ตร.ม. ประกอบด้วยอาคารป๋วย 100 ปี ตึกเรียนสีเขียวรูปตัวเอช  ที่มาจากความหมายของคำว่า Humanity ใต้หลังคาที่โค้งเป็นเนินดิน เป็นแปลงเกษตรในเมืองบนหลังคาเขียวที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย และสวนสาธารณะลอยฟ้าที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย และใหญ่เป็นอันดับสองของโลกรองจากที่สหรัฐ มีแปลงเกษตรออร์แกนิกพื้นที่ 7,000 ตร.ม. ฮอลล์คอนเสิร์ตจุ 630 ที่นั่ง หอจดหมายเหตุ โดยมีสถาบันอาศรมศิลป์ออกแบบอาคาร และบริษัท แลนด์โพรเซส ออกแบบสวน ก่อสร้างโดยบริษัท พรีบิลท์ จำกัด (มหาชน) และควบคุมงานโดยบริษัท คอนซัลติ้ง แอนด์ แมนเนจเม้นต์ 49 จำกัด
ประวัติ

จุดเริ่มต้นของอุทยานการเรียนรู้ป๋วย 100 ปี ธีรพล นิยม พูดคุยกับสุลักษณ์ ศิวรักษ์ และชาญวิทย์ เกษตรศิริ เกี่ยวกับการออกแบบสร้างสรรค์โครงการอะไรสักอย่างเพื่อระลึกถึง อ.ป๋วย จึงเห็นว่า การทำสวนสาธารณะน่าจะเหมาะสมที่สุด จากนั้นธีรพลจึงชวนกชกร วรอาคม แห่งบริษัทแลนด์โพรเซส กับปราณิศา บุญค้ำ ภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มาร่วมสร้างสรรค์โครงการขึ้น เพื่อเสนอกับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนได้รับอนุมัติจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โครงการมีวงเงินการก่อสร้างราว 1,000 ล้านบาท ส่วนอาคารได้รับงบประมาณจากทางรัฐบาล แต่ส่วนสวนสาธารณะ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้จัดการระดมทุนสร้าง 150 ล้านบาท
โครงการเริ่มก่อสร้าง 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 เปิดอาคารในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2562 โดยสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดาเสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิดอาคาร
การออกแบบ > ผังแม่บท

จากการศึกษาข้อมูลด้านกายภาพพื้นที่สาธารณะเดิมของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต พบว่าพื้นที่เปิดโล่งสาธารณะภายในธรรมศาสตร์ครอบคลุมพื้นที่กว่าร้อยละ 70 แต่รูปแบบส่วนใหญ่เป็นที่จอดรถ ลานดาดแข็ง พื้นที่รกร้าง เป็นที่ไม่มีกิจกรรมการใช้งานของนักศึกษา ไม่ส่งเสริมคุณภาพชีวิตของนักศึกษา ขาดการพัฒนาพื้นที่ส่งเสริม การเรียนรู้ ทำกิจกรรม จึงได้เกิดแนวคิดการวางกรอบการพัฒนาผังแม่บท ธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต พ.ศ. 2577 ข้อหนึ่งคือ กำหนดให้ธรรมศาสตร์ มีสวนธรรมศาสตร์สาธารณะ ครอบคลุมพื้นที่ส่วนแกนกลางด้านตะวันออก-ตะวันตกที่ส่วนใหญ่ยังเป็น พื้นที่ว่างเปล่าและเส้นทางสัญจรหลักในแนวแกนด้านเหนือใต้ที่เชื่อมต่อ ชุมชนและสถาบันโดยรอบมหาวิทยาลัย รวมกันเป็นโครงข่ายสีเขียวที่เชื่อมองค์ประกอบอีกสองส่วนเข้าด้วยกัน และยังต้องการส่งเสริมพื้นที่สาธารณะ 2 ข้อ ได้แก่ การสร้างชุมชน แห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ (TU community) โดยเน้นการสร้างศูนย์กลางในพื้นที่การศึกษาที่ชัดเจน และการส่งเสริม ศูนย์บริการประชาชน (TU public service) เพื่อขับเน้นเอกลักษณ์จากวิถีเดิมของการให้บริการประชาชนในย่านโดยรอบของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต จึงได้เสนอกรอบแนวคิดการพัฒนาพื้นที่สาธารณะในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
การออกแบบ > อาคารและสวนสาธารณะ

ผังอาคารมีรูปตัว H โดยพิจารณาจากผังบริเวณ โดยให้อาคารนี้เป็น แกนหลักของวิทยาเขตนี้ ทั้งสวนนี้ ยังติดกับถนนพหลโยธิน เพื่อให้บุคคลจากภายนอกได้ใช้ การออกแบบเป็นตัว H จึงทำให้ผู้คนสามารถมาใช้ได้จากทุกทิศทาง ออกแบบเพื่อให้เป็นห้องเรียนกลางแจ้ง ภายใต้แนวคิดประชาธิปไตย พื้นที่ของอุทยานจะแบ่งได้เป็น 4 ส่วน แทนหัวใจของประชาธิปไตย นั่นคือ ประชาชน เสรีภาพ เสมอภาค และภราดรภาพ สวนสาธารณะ ประกอบด้วยลานแสดงกลางแจ้ง ลานพักผ่อน/แลกเปลี่ยนความรู้ พื้นที่เรียนรู้ของฝายชะลอน้ำ พื้นที่เรียนรู้ป่าชุ่มน้ำ เส้นทางวิ่งเพื่อสุขภาพ ศูนย์กีฬากลางแจ้งขนาดกลางและเล็ก ลานปฏิมากรรม สามัญชน คนธรรมศาสตร์ ศูนย์สุขภาพ และ ลานกิจกรรมสาธารณะ เป็นต้น สำหรับพื้นที่อาคารประกอบด้วย หอประชุม ห้องสมุด หอจดหมายเหตุ พิพิธภัณฑ์ ฮอลล์คอนเสิร์ตจุ 630 ที่นั่ง ฯลฯ
อุทยานการเรียนรู้ป๋วย 100 ปี ยังออกแบบตามแนวคิดความยั่งยืน หลังคาเขียวทำเป็นเนินภูเขา มีต้นไม้ด้วย และยังมีผักที่หลากหลายสี รวมถึงการเป็นนาขั้นบันได ซึ่งตรงกับชื่ออาจารย์ป๋วย ที่แปลว่า "พูนดิน" นักศึกษา หรือบุคลากรของมหาวิทยาลัย เข้ามาขอพื้นที่ปลูกผัก เพื่อเป็นรายได้เสริม และผักเหล่านี้ก็จะถูกส่งกลับมาเป็นอาหารให้นักศึกษาด้วย บนหลังคามีจุดนั่งได้ 12 ช่อง
นาขั้นบันไดมีประโยชน์หลายอย่าง ช่วยลดปรากฏการณ์เกาะความร้อน (Urban heat island)  ตัวอาคารเองก็ออกแบบมาเพื่อการประหยัดพลังงานเช่นกัน ออกแบบสอดคล้องกับทิศทางแดดลม หลังคามี 2 ชั้นเพื่อป้องกันน้ำและความชื้น ทำให้มีที่ว่างระหว่างชั้น ที่ลมสามารถพัดผ่านได้ ความร้อนก็จะเข้าสู่อาคารน้อยมาก ผนังใช้ผนังอิฐ สะท้อนคำว่า "พูนดิน" โดยใช้ผนังอิฐ 2 ชั้น กันความร้อนจากภายนอกเข้าสู่ภายในอาคาร โดยการหน่วงความร้อนไว้ ทำให้อากาศภายในอาคารไม่ร้อน มีชายคายื่นออกมาไม่ให้แดดเข้าสู่อาคารโดยตรง อาคารยังติดตั้งหลังคาเซลล์แสงอาทิตย์ นำพลังงานลมมาใช้ และมีน้ำรอบอาคาร 4 ด้าน ที่เป็นน้ำฝน ก็จะเอามารดน้ำต้นไม้  สวนแห่งนี้ออกแบบมาเพื่อเป็นพื้นที่รองรับน้ำ ซึมน้ำ และบำบัดน้ำ ด้วยพืชชนิดต่าง ๆ ก่อนปล่อยน้ำสู่ระบบคลองเดิม โดยเชื่อมโยงกับผังแม่บทเรื่องการระบายน้ำของมหาวิทยาลัย
การออกแบบอาคารนี้ ยังมีแนวคิดเรื่องความประหยัด ที่สะท้อนความเป็น อ.ป๋วยที่มัธยัสถ์ โดยงบประมาณอาคารรวมครุภัณฑ์ ต่อตารางเมตรประมาณ 2 หมื่นกว่าบาท (หากเทียบกับ คอนโดมิเนียมระดับกลางสูงที่ราคาประมาณตารางเมตรละ 3 หมื่นกว่าบาท) และยังคำนึงถึงการใช้วัสดุผลิตภายในประเทศที่ง่ายต่อการบำรุงรักษา
ส่วนอาคาร
หลังคาเขียว
เขมรไทรโยค

เพลงเขมรไทรโยค เถา เป็นเพลงไทยเดิม  พระนิพนธ์โดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินประพาสน้ำตกไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี เมื่อ พ.ศ. 2431
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงพระนิพนธ์โดยได้เค้ามาจากเพลง "เขมรกล่อมลูก" ซึ่งเป็นเพลง 2 ชั้น ดัดแปลงขึ้นใหม่เป็นเพลง 3 ชั้น กับได้ทรงพระนิพนธ์บทร้องประกอบบรรยายถึงความงดงามของธรรมชาติ แล้วประทานนามว่า "เขมรไทรโยค"  ออกแสดงครั้งแรกในงานพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2431  ต่อมาถูกตัดทอนให้เป็นเพลงชั้นเดียว ใส่เนื้อร้องโดยนางจันทนา พิจิตรคุรุการ  และขยายเป็นเพลง 3 ชั้น เมื่อ พ.ศ. 2491 โดยหลวงประดิษฐ์ไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) กลายเป็น "เพลงเถา" โดยแต่งขยายเป็นสี่ชั้น และตัดลงเป็นสองชั้นและชั้นเดียวตามลำดับ
บทร้องเพลงเขมรไทรโยค เถา
บทร้องที่ ๑ (เถาใหญ่)
๔ ชั้น บรรยายความ ตามไท้ เสด็จยาตร (หนาน้องเอย)
ยังไทรโยค ประพาส พนาสณฑ์ (เจ้าก็ ไม่เคยเห็น)
ไม้ไล่ หลายพันธุ์คละ ขึ้นปะปน (หนาน้องเอย)
ที่ชายชล เขาชะโงก เป็นโตรกธาร
น้ำพุพุ่งซ่า ไหลฉ่าฉาดฉาน
เห็นตระการ มันไหลจ้อกโครม จ้อกโครม
มันดัง จ้อก จ้อก จ้อก จ้อก โครมโครม
๓ ชั้น น้ำใส ไหลจนดู หมู่มัสยา
กี่เหล่าหลายว่ายมา ก็เห็นโฉม (น้องเอ๋ย เจ้าไม่เคยเห็น)
ยินปักษา ซ้องเสียง เพียงประโคม
เมื่อยามเย็น พยับโพยม ร้องเรียกรัง
เสียงนกยูงทอง มันร้องโงดัง
หูเราฟัง มันร้องกะโต้งโห่ง
มันดัง กอก กอก กอก กอก กะโต้งโห่ง
พระนิพนธ์ใน
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ
เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวงศ์
๒ ชั้น เสด็จไพรไทรโยค ยลประพาส
ระดาดาด รุกขา พนาศรี (น้องเอย ไม่เคยเห็น)
เขาชะงุ้ม โงกเงื้อม เหลื่อมคีรี
อยู่ริมที่ ช่องธาร ลานศิลา
น้ำพุพุ่งโพน ไหลโจนแผ่นผา
เห็นเหมาะตา มันไหลมาคั่กคั่ก คั่กคั่กกระเซ็น
นางจันทนา พิจิตรคุรุ แต่ง
ชั้นเดียว พระดำเนิน เพลินพิศ ภูผาสูง
ยางยูง เถาวัลย์หวาย หลายหลากเห็น
อวลตลบ งามเด่น ละม้ายแม้น แดนสวรรค์
ไม่ทราบนามผู้แต่ง
บทร้องที่ ๒
๓ ชั้น บรรยายความ ตามไท้ เสด็จยาตร (หนาน้องเอย)
ยังไทรโยค ประพาส พนาสณฑ์ (เจ้าก็ ไม่เคยเห็น)
ไม้ไล่ หลายพันธุ์คละ ขึ้นปะปน (หนาน้องเอย)
ที่ชายชล เขาชะโงก เป็นโตรกธาร
น้ำพุพุ่งซ่า ไหลฉ่าฉาดฉาน
เห็นตระการ มันไหลจ้อกโครม จ้อกโครม
มันดัง จ้อก จ้อก จ้อก จ้อก โครมโครม
๒ ชั้น น้ำใส ไหลจนดู หมู่มัสยา
กี่เหล่าหลายว่ายมา ก็เห็นโฉม (น้องเอ๋ย เจ้าไม่เคยเห็น)
ยินปักษา ซ้องเสียง เพียงประโคม
เมื่อยามเย็น พยับโพยม ร้องเรียกรัง
เสียงนกยูงทอง มันร้องโงดัง
หูเราฟัง มันร้องกะโต้งโห่ง
มันดัง กอก กอก กอก กอก กะโต้งโห่ง
พระนิพนธ์ใน
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ
เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวงศ์
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟังเพลงเขมรไทรโยค ขับร้องโดย พูนศรี เจริญพงษ์ เก็บถาวร 2007-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฟังเพลงเขมรไทรโยค ขับร้องโดย ดวงพร ผาสุข เก็บถาวร 2007-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฟังเพลงเขมรไทยโยค บรรเลง โดย ผู้จัดการออนไลน์ เก็บถาวร 2005-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เซีย เจียงโป

เซีย เจียงโป (เกิดเมือวันที่ 1 กันยายน ค.ศ.1989) เป็นนักกีฬาว่ายน้ำจากประเทศจีนเคยเข้าร่วมการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ได้รับรางวัลประเภทเหรียญทอง 2 เหรียญ จากการแข่งขันว่ายน้ำ 50 เมตร และ 100 เมตร ท่าฟรีสไตล์
อิซาเบล เนวิลล์ ดัชเชสแห่งแคลเรนซ์

| เลดี้อิซาเบล เนวิลล์ |
| --- | --- |
ภาพวาดของอิซาเบลโดย Rous Roll, ราว ค.ศ. 1483
เกิด: 5 กันยายน ค.ศ. 1451 ปราสาทวอริก
อสัญกรรม: 22 ธันวาคม ค.ศ. 1476(1476-12-22) (25 ปี)
บรรดาศักดิ์: ดัชเชสแห่งแคลเรนซ์
คู่สมรส: จอร์จ แพลนแทเจเนต ดยุกที่ 1 แห่งแคลเรนซ์
บุตร: มาร์กาเร็ต โพล เคาน์เตสที่ 8 แห่งซอลส์บรี เอ็ดเวิร์ด แพลนทาเจเน็ท เอิร์ลที่ 17 แห่งวอริก
ขุนนางอังกฤษ - กษัตริย์อังกฤษ - ชาวอังกฤษ
เลดี้อิซาเบล เนวิลล์ (ภาษาอังกฤษ: Lady Isabel Neville; 5 กันยายน ค.ศ. 1451 – 22 ธันวาคม ค.ศ. 1476) เป็นบุตรสาวคนโตและเป็นทายาทร่วมของริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลที่ 16 แห่งวอริก (ผู้สร้างกษัตริย์ แห่งสงครามดอกกุหลาบ ) และ แอนน์ เดอ โบแชมป์ เคาน์เตสที่ 16 แห่งวอริก อิซาเบลเป็นภรรยาของ จอร์จ แพลนแทเจเนต ดยุกที่ 1 แห่งแคลเรนซ์ นอกจากนี้ เธอยังเป็นพี่สาวของแอนน์ เนวิลล์ ซึ่งเป็นเจ้าหญิงแห่งเวลส์ในการแต่งงานครั้งแรกและเป็นราชินีแห่งอังกฤษในการแต่งงานครั้งที่สอง
ประวัติ

อิซาเบล เนวิลล์เกิดที่ปราสาทวอริกซึ่งเป็นปราสาทของเอิร์ลแห่งวอริก เมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1451 ในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1469 อิซาเบลอภิเษกสมรสอย่างลับ ๆ กับ จอร์จ แพลนแทเจเนต ดยุกที่ 1 แห่งแคลเรนซ์ พระอนุชาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 ในเมืองกาแล พิธีอภิเษกสมรสจัดขึ้นโดยบิดาของนางโดยขัดกับพระประสงค์ของกษัตริย์ และพิธีนี้ดำเนินการโดยอาของอิซาเบล จอร์จ เนวิลล์ อาร์กบิชอปแห่งยอร์ก
การแต่งงานและบุตร

อิซาเบล เนวิลล์แต่งงานกับจอร์จ แพลนตาเจเน็ต ดยุกที่ 1 แห่งคลาเรนซ์ ในเมืองกาแล ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1469 มีบุตรด้วยกัน 4 คน ได้แก่
ไม่ปรากฏชื่อ (ราววันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1470) เกิดนอกเมืองกาแล เสียชีวิตในทะเล
บางแหล่งระบุว่าเป็นเด็กผู้หญิงที่ชื่อแอนน์ และแหล่งอื่น ๆ ระบุว่าเป็นเด็กชายไม่ปรากฏชื่อ
มาร์กาเร็ต โพล เคาน์เตสที่ 8 แห่งซอลส์บรี (14 สิงหาคม ค.ศ. 1473 – 27 พฤษภาคม ค.ศ.1541) แต่งงานกับเซอร์ริชาร์ด โพล ถูกประหารโดยพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8
เอ็ดเวิร์ด แพลนทาเจเน็ต เอิร์ลที่ 17 แห่งวอริก (25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1475 – 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1499) ถูกประหารโดยพระเจ้าเฮนรี่ที่ 7 ในข้อหาพยายามหลบหนีจาก หอคอยแห่งลอนดอน
ริชาร์ดแห่งแคลเรนซ์ (6 ตุลาคม ค.ศ. 1476 – 1 มกราคม ค.ศ. 1477) เกิดที่โบสถ์ทูคส์บรี เทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ เสียชีวิตที่ปราสาทวอริก เมืองวอริกเชอร์
ถึงแก่กรรม

อิซาเบล เนวิลล์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1476 สองเดือนครึ่งหลังจากให้กำเนิดริชาร์ด
พงศาวลี

ดยุคกและดัชเชสแห่งแคลเรนซ์ ปราสาทคาร์ดิฟฟ์