stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พลับพลา
สิ่งของประกอบพลับพลา

กำหนดของพระเจ้า ทรงให้นำหีบพระโอวาทไว้ในพลับพลา และวางพระที่นั่งกรุณาบนหีบพระโอวาท และทำผ้าม่านด้วยผ้าทอกั้นไว้ เป็นการแบ่งพื้นที่ระหว่างวิสุทธิสถาน(พื้นที่ลานพลับพลา) และอภิสุทธิสถาน(พื้นที่พลับพลา) และทรงกำหนดเครื่องใช้ และอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่มีสำหรับใช้ในพลับพลาดังนี้
สิ่งของประกอบพลับพลา > ลานพลับพลา

ลานพลับพลานี้ โมเสสได้รับบัญชาจากพระเจ้าให้สร้าง มีรั้วทางด้านทิศเหนือ และทิศใต้ยาวด้านละ 100 ศอก ทำด้วยผ้าป่านเนื้อดี มีเสา และฐานทองสัมฤทธิ์รองรับเสาด้านละ 20 ต้น รั้วทางด้านทิศตะวันตก และทิศตะวันออก ยาวด้านละ 50 ศอก มีเสาด้านละ 10 ต้น ประตูทางเข้าอยู่ทางด้านทิศตะวันออก มีบานประตู 2 บาน ความกว้างบานละ 15 ศอก บังประตูด้วยผ้าป่าน และผ้าสีฟ้า สี่ม่วง สีแดงเข้ม
สิ่งของประกอบพลับพลา > หีบพระโอวาท

หีบพระโอวาท หรือ หีบพันธสัญญาแห่งพระเจ้า Ark of Covernance เป็นหีบสำคัญ เนื่องจากภายในได้บรรจุ แผ่นศิลาจารึกคำสอนของพระเจ้า ซึ่งอิสราเอลถือได้ว่าเป็นเสมือนตัวแทนพระเจ้าทีเดียว และหีบพระโอวาทมีบทบาทต่ออิสราเอลในยุคต่าง ๆ มาก เช่น
เมื่ออิสราเอลต้องการยึดเมืองเยรีโค แม้เมืองจะมีกำแพงเข้มแข็ง แต่อิสราเอลได้เพียงแต่เดินขบวนรอบกำแพงเมือง โดยมีปุโรหิต และหีบพระโอวาทนำหน้า กำแพงเมืองเยรีโค ก็ถล่มราบลงต่อหน้าอิสราเอล
เมื่อคนฟีลิสเตียมาบุกอิสราเอล และได้ยึดหีบพระโอวาทไปวางไว้ในวิหารแห่งพระดาโกน เมื่อเช้าขึ้นมา พระดาโกนก็ล้มคว่ำหน้าลงมายังพื้นดินตรงหน้าหีบพระโอวาท และเมื่อชาวฟีลิสเตียยกพระดาโกนขึ้นตั้ง วันรุ่งขึ้น พระดาโกนก็ล้มลง เศียรพระดาโกนก็หักออก
เมื่อกษัตริย์ดาวิด ได้นำหีบพระโอวาทกลับมาจากชาวฟีลิสเตีย ได้นำหีบพระโอวาทขึ้นเกวียนบรรทุก โดยมีอุสซาห์ และอาบีนาดับเป็นผู้ดูแล เมื่อระหว่างทางโคสะดุด อุสซาห์ได้เอื้อมมือไปจับหีบพระโอวาท พระพิโรธของพระเจ้าก็ขึ้นกับอุสซาห์ และทรงประหารเขาที่นั่นเพราะเขาเหยียดมือออกจับหีบนั้น (ทั้งนี้ เนื่องจากในพระบัญญัติห้ามมิให้บุคคลทั่วไปแตะต้องหีบพระโอวาท การขนส่งหีบพระโอวาทให้กระทำโดยการหาบด้วยคานหาม)
ในการสร้างหีบพระโอวาทนั้น พระเจ้าทรงบัญชาผ่านโมเสสที่ภูเขาซีนาย ดังนี้ "ให้เขาทำหีบใบหนึ่งด้วยไม้กระถินเทศ ยาว 2 ศอกคืบ กว้างศอกคืบ และสูงศอกคืบ หีบนั้นหุ้มด้วยทองคำบริสุทธิ์ทั้งด้านในและด้านนอก แล้วทำกระจังคาดรอบหีบนั้นด้วยทองคำ ให้หล่อห่วงทองคำสี่ห่วงสำหรับหีบนั้น ติดไว้ที่มุมทั้งสี่ ...ทำคันหามด้วยไม้กระถินเทศหุ้มด้วยทองคำสำหรับยกหีบนั้น...ไม้คานหามให้สอดไว้ในห่วงของหีบอย่าถอดเลย...แล้วจงทำพระที่นั่งกรุณาด้วยทองคำบริสุทธิ์ ยาวสองศอกคืบ สูงศอกคืบ จงทำเครูบทองคำ 2 รูปตั้งไว้ที่ปลายพระที่นั่งกรุณาทั้งสองข้าง ให้ตอนปลายเครูบทั้งสองข้างติดเป็นเนื้อเดียวกับพระที่นั่งทองคำ ให้เครูบกางปีกออกปกพระที่นั่งกรุณา แล้วตั้งพระที่นั่งกรุณานั้นไว้บนหีบ..."
สิ่งของประกอบพลับพลา > แท่นเครื่องเผาบูชา

แท่นสำหรับเผาเครื่องเผาบูชา ในพลับพลานั้น ทำด้วยไม้กระถินเทศหุ้มด้วยทองคำ เช่นเดียวกับวัสดุอื่น ๆ ในพลับพลา มีขนาดกว้าง 5 ศอก ยาว 5 ศอก และสูง 3 ศอก มีเชิงงอนติดไว้ที่มุมทั้งสี่ด้าน
แท่นเครื่องเผาบูชา มีเครื่องประกอบอื่น ซึ่งทำด้วยทองสัมฤทธิ์ ประกอบด้วย หม้อสำหรับใส่ขึ้เถ้า ทัพพี ชาม ขอเกี่ยวเนื้อ และถาดรองไฟ นอกจากนี้ยังมีตาข่ายประดับแท่น ติดรอบแท่นในระดับที่ต่ำกว่ากระจัง โดยห้อยตั้งแต่กลางแท่นลงไป และมีห่วงทองสัมฤทธิ์ติดที่มุมทั้งสี่ของตาข่าย มีไม้คานหามทำจากไม้มะกอกเทศ หุ้มทองสัมฤทธิ์
สิ่งของประกอบพลับพลา > แท่นเครื่องหอม

แท่นสำหรับเผาเครื่องหอมทำจากไม้มะถินเทศหุ้มด้วยทองคำ ขนาดกว้างxยาวxสูง 1x1x2 ศอก มีเชิงงอนมุมแท่น และกระจังทองคำล้อมรอบ มีห่วงทองคำ 2 อยู่ใต้กระจังด้านละห่วงตรงข้ามกัน มีไม้สำหรับหาม ทำด้วยไม้กระถินเทศหุ้มทองคำ
แท่นสำหรับเผาเครื่องหอมนี้ ถูกไว้ใกล้กับหีบพระโอวาท และมอบหมายให้ปุโรหิตเผาเครื่องหอมวันละ 2 ครั้ง คือเช้าและเย็น เช่นเดียวกันกับการจุดทันประทีป
สิ่งของประกอบพลับพลา > โต๊ะขนมหน้าพระพักตร์

ในพลับพลา มีโต๊ะสำหรับวางขนมปังหน้าพระพักตร์ ซึ่งพระเจ้าทรงบัญชาแก่โมเสสไว้ว่า "จงเอาไม้กระถินเทศมาทำโต๊ะตัวหนึ่ง ยาวสองศอก กว้างหนึ่งศอก สูงสองคืบ...หุ้มโต๊ะนั้นด้วยทองคำ...ประกับโต๊ะให้กว้างหนึ่งฝ่ามือโดยรอบ แล้วทำกระจังทองคำประกอบให้รอบประกับนั้น...จงทำห่วงทองคำติดไว้ที่มุมขาโต๊ะทั้งสี่ ติดกับกระจังเพื่อเอาไว้สอดคานหาม...จงทำคานหามด้วยไม้มะกอกเทศ หุ้มด้วยทองคำ...จงทำจาน ชาม ช้อน คนโท และอ่างน้ำที่ใช้สำหรับรินเครื่องดื่มบูชา เหล่านี้ด้วยทองคำบริสุทธิ์..."
สิ่งของประกอบพลับพลา > คันประทีปทองคำ

ตามพระบ้ญชาของพระเจ้า ในพลับพลาจะมีคันประทีป 1 อัน ทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ โดยมีรายละเอียดที่ระบุไว้ในพระคัมภีร์ดังนี้ ฐานและลำดัวของคันประทีปนั้น ให้ใช้ค้อนทำดอก คือ ฐานดอกและกลีบติดเป็นเนื้อเดียวกันกับคันประทีป ให้มีกิ่ง 6 กิ่งแยกจากคันประทีปนั้น ข้างละ 3 กิ่ง
กิ่งหนึ่งมีดอก เหมือนดอกอัลมันด์ 3 ดอก ทุกดอกมีฐานดอก และกลีบดอก ใต้กิ่งทุก ๆ คู่ ทั้งหกกิ่งที่ลำประทีป มีกระเปาะเป็นเนื้อเดียวกับคันประทีป  แต่สำหรับตัวคันประทีป มีดอกเหมือนดอกอัลมันด์ 4 ดอก และคันประทีปนี้มีตะเกียงทั้งสิ้น 7 ดวง
ประทีปในพลับพลา จะต้องเติมด้วยน้ำมันมะกอกเทศบริสุทธิ์ และให้ประทีปนี้ส่องสว่างตลอดเวลา และกำหนดให้ปุโรหิตเป็นผู้ดูแลประทีปนี้ตั้งแต่พลบค่ำจนถึงหัวรุ่ง
นอกจากดวงประทีปแล้ว ยังมีตะไกรตัดใส้ตะเกียง และถาดใส่ตะไกรตัดใส้ตะเกียง โดยทั้ง 3 สิ่งนี้ ได้แก่ คันประทีป กรรไกรตัดใส้ตะเกียง และถาดใส่ตะไกร ทำมาจากทองคำบริสุทธิ์น้ำหนัก 1 ตะลันต์
สิ่งของประกอบพลับพลา > น้ำมันเจิม และเครื่องหอม

ในพระธรรมอพยพ พระเจ้าตรัสสั่งโมเสสถึงสูตรปรุงน้ำมันเจิม และเครื่องหอมไว้ และให้เป็นสูตรเฉพาะสำหรับการเป็นน้ำมันเจิมเท่านั้น ไม่ทรงอนุญาตให้นำไปใช้ชโลมผู้คนทั่วไป โดยน้ำมันเจิมนี้ใช้สำหรับเจิมปุโรหิต เต้นท์นัดพบ หีบพระโอวาท คันประทีป แท่นเครื่องเผาบูชา แท่นเครื่องหอมบูชา และสิ่งต่าง ๆ ที่ใช้ในพลับพลาของพระเจ้า
องค์ประกอบที่สำคัญ ได้แก่ มดยอบน้ำหนัก 500 เชเขล อบเชยหอมหนัก 250 เชเชล ตะไคร้ 250 เชเชล การบูร 500 เชเชล และน้ำมันมะกอกเทศ 1 ฮิน แล้วนำไปปรุงด้วยศิลปของช่างปรุงน้ามัน
สิ่งของประกอบพลับพลา > เครื่องโลหะสำหรับวิสทุธิสถาน

ในสถานนมัสการ มีอุปกรณ์ประกอบหลายอย่างที่ต้องใช้ประกอบกับบรรดาองค์ประกอบแต่ละตัวของพลับพลา อาทิ
ขันทองสัมฤทธิ์ สำหรับการล้างชำระ
พานทองสัมฤทธิ์
ม่านบังตา
ในการสร้างพลับพลา และอุปกรณ์ประกอบในพลับพลา พระธรรมอพยพระบุไว้ว่า ได้จากการรวบรวมจากชาวอิสราเอลที่มีอายุตั้งแต่ 20 ปีขึ้นไป จำนวน 603,550 คน รวบรวมได้ทองคำ ทั้งสิ้น 29 ตะลันต์ กับ 730 เชเขล และเงิน ทั้งสิ้น 1,770 เชเขล
มาตราส่วน

การเทียบมาตรหน่วยวัด ในพันธสัญญาเดิม
1 ศอก      = 44.42 เซนติเมตร
1 คืบ        = 22.21 เซนติเมตร
1 เชเขล    = 11.424 กรัม
1 ตะลันต์   = 34.272 กิโลกรัม
ดูเพิ่ม

พระธรรมอพยพ
พระธรรมโยชูวา
ซามูเอล
| ด ค กหีบแห่งพันธสัญญา |
| --- | --- |
บุคคล:  โมเสส  ปุโรหิต  มหาปุโรหิตแห่งอิสราเอล  ชาวอิสราเอล  ชาวเลวี  เบซาเลล  เผ่ายูดาห์  โอโฮลีอับ  โคฮาท  เผ่าเลวี  เยเรมีย์  โยชูวา  ซามูเอล  อุสซาห์  โซโลมอน  จักรพรรดิเมเนลิกที่ 1 
ฝาหีบ:  พระที่นั่งกรุณา  เครูบ 
เนื้อหา:  แผ่นศิลาพระโอวาท  บัญญัติ 10 ประการ  มานา  ไม้เท้าอาโรน 
สถานที่:  ภูเขาซีนาย ภูเขาซีนายในคัมภีร์ไบเบิล  ภูเขาโฮเรบ  เยรีโค  แม่น้ำจอร์แดน  อภิสุทธิสถาน  พลับพลา  อัย  ชิโลห์  กิเบอาห์  กิลกาล  เอเบนเอเซอร์  ฟีลิสเตีย  เบธเชเมช  คีริยาทเยอาริม  เนินพระวิหาร  โดมแห่งศิลา  บ่อวิญญาณ  อาสนวิหารชาทร์  Tana Qirqos  โบสถ์พระนางมารีแห่งไซออน 
ที่เกี่ยวข้อง:  The Sign and the Seal (หนังสือปี ค.ศ. 1992) 
| ด ค กหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ |
| --- | --- |
บท:  1–3  3–7  7–11  11–16  16–21  21–25 (22)  26–29  29–30  31  32  32  33  33–34 
พาราชาห์:  Devarim  Va'etchanan  Eikev  Re'eh  Shofetim  Ki Teitzei  Ki Tavo  Nitzavim  Vayelech  Haazinu  V'Zot HaBerachah 
สถานที่:  คาเดช  ภูเขาซีนาย  ภูเขาเนโบ  โมอับ 
บุคคล:  โมเสส  โยชูวา 
ศัพท์:  การรวบรวมอิสราเอล  ชาวเลวี  ชาวอิสราเอล  เชอร์ดิม  เทศกาลของชาวยิว  ธรรมบัญญัติ  บทเพลงของโมเสส  บัญญัติ 10 ประการ  ปุโรหิต  พลับพลา  เสาอาเช-ราห์  โอ คนอิสราเอล จงฟังเถิด 
ต้นฉบับ:  4Q41  4Q122  Papyrus Fouad 266  Papyrus Rylands 458 
← หนังสือกันดารวิถี (บทที่ 36)หนังสือโยชูวา (บทที่ 1) →
คันประทีปทองคำ
พอล อเล็กซานเดอร์

| พอล อเล็กซานเอร์ |
| --- | --- |
Paul Alexander
อเล็กซานเดอร์ในปอดเหล็กของเขาเมื่อ พ.ศ. 2529
เกิด: พอล ริชาร์ด อเล็กซานเดอร์ 30 มกราคม พ.ศ. 2489 แดลลัส รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 11 มีนาคม พ.ศ. 2567 (78 ปี) แดลลัส รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา
การศึกษา: มหาวิทยาลัยเซาต์เทิร์นเมโทดิสต์ [en] มหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสติน
อาชีพ: นักกฎหมาย
มีชื่อเสียงจาก: ชายคนสุดท้ายที่ใช้ชีวิตในปอดเหล็ก สามารถหายใจด้วยตนเองโดยไม่ต้องใช้ปอดเหล็กได้หลายชั่วโมง
พอล ริชาร์ด อเล็กซานเดอร์ (อังกฤษ: Paul Richard Alexander, 30 มกราคม พ.ศ. 2489 – 11 มีนาคม พ.ศ. 2567) เป็นชาวอเมริกันผู้เป็นอัมพาตที่รอดจากโรคโปลิโอ นักกฎหมาย และนักเขียน เป็นชายคนสุดท้ายที่ใช้ชีวิตในปอดเหล็ก [en]หลังจากป่วยด้วยโรคโปลิโอในวัย 6 ปี อเล็กซานเดอร์ได้รับปริญญานิติศาสตรบัณฑิตและจูริสด็อกเตอร์ [en]จากมหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสติน จากนั้นสอบได้เป็นทนายใน พ.ศ. 2529 เขาได้พิมพ์หนังสือบันทึกความทรงจำเองเมื่อ พ.ศ. 2563 และเสียชีวิตใน พ.ศ. 2567
ประวัติ

อเล็กซานเดอร์เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2489 ในแดลลัส เป็นบุตรของกัส นิโคลัส อเล็กซานเดอร์ บุตรของชาวกรีกอพยพ และดอริส แมรี เอมเมตต์ ชาวเลบานอน เขาติดเชื้อโปลิโอเมื่ออายุได้ 6 ปีและเป็นอัมพาตตลอดชีวิต เขาสามารถขยับศีรษะ คอ และปากของเขาเท่านั้น
ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1950 ที่มีการแพร่ระบาดครั้งใหญ่ของโปลิโอในสหรัฐฯ มีเด็กจำนวนมากทั่วแดลลัสเข้าโรงพยาบาลพาร์กแลนด์เมมโมเรียล [en] รวมทั้งอเล็กซานเดอร์ ในที่นั่นเด็กเหล่านั้นได้รับการรักษาในหอผู้ป่วยด้วยปอดเหล็ก เขาเกือบเสียชีวิตในโรงพยาบาลก่อนที่แพทย์จะพบว่าเขาหยุดหายใจและนำตัวเข้าปอดเหล็ก [en]โดยด่วน
เขาอยู่ในโรงพยาบาลนานถึง 18 เดือนกระทั่งได้รับอนุญาตให้กลับบ้าน โดยพ่อแม่ของเขาได้เช่าเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพกพาและรถบรรทุกเพื่อนำเขาพร้อมปอดเหล็กกลับบ้าน นับแต่ พ.ศ. 2497 อเล็กซานเดอร์ฝึกตัวเองให้หายใจแบบกบ [en] ทำให้เขาสามารถออกจากปอดเหล็กในช่วงระยะเวลาหนึ่งได้ โดยที่ระยะเวลาดังกล่าวเพิ่มขึ้นที่ละน้อย ๆ ด้วยความช่วยเหลือจากมาร์ชออฟดิมส์ [en]และนางซุลลิแวน นักกายภาพบำบัด
อเล็กซานเดอร์เป็นหนึ่งในนักเรียนกลุ่มแรกที่ได้รับการศึกษาแบบจัดการศึกษาโดยครอบครัวของแขวงการศึกษาอิสระแดลลัส [en] เขาเรียนโดยการท่องจำแทนการจดบันทึก เมื่ออายุได้ 21 ปี เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมศึกษาดับเบิลยู. ดับเบิลยู. ซามูเอล [en] พ.ศ. 2510 ทำให้เขาเป็นบุคคลแรกที่สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาในแดลลัสโดยที่ไม่ได้เข้าเรียนในชั้นเรียนด้วยตนเอง
อเล็กซานเดอร์ได้รับทุนไปศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยเซาต์เทิร์นเมโทดิสต์ [en] จากนั้นเขาย้ายไปมหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสตินซึ่งเขาได้รับปริญญาตรีเมื่อ พ.ศ. 2521 และจูริสดอกเตอร์เมื่อ พ.ศ. 2527 ก่อนที่เขาจะสอบได้เป็นทนายใน พ.ศ. 2529 เขาเป็นผู้สอนศัพท์บัญญะติทางนิติศาสตร์แก่เจ้าหน้าชวเลขของศาลที่โรงเรียนการค้าออสติน เมื่อว่าความในศาล เขาจะออกจากปอดเหล็ก แต่งตัวด้วยสูท [en]สามชิ้นและนั่งวีลแชร์ที่ดัดแปลงให้ยกร่างของเขาให้ตั้งตรงได้
อเล็กซานเดอร์ได้รับการบันทึกในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นบุคคลที่ใช้เวลาของชีวิตในปอดเหล็กนานที่สุดในโลก
อเล็กซานเดอร์เปิดบัญชีติ๊กต็อกในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567 โดยโพสต์วิดีโอเกี่ยวกับชีวิตของเขา ในช่วงที่เขาเสียชีวิต บัญชีดังกล่าวมีผู้ติดตามมากกว่า 330,000 บัญชี
อเล็กซานเดอร์เสียชีวิตในแดลลัสเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2567 ในวัย 78 ปี แม้ว่าเมื่อเดือนกุมภาพันธ์เขาเข้ารับการรักษาโรคโควิด-19ในโรงพยาบาล แต่ยังไม่มีการประกาศสาเหตุการเสียชีวิตที่แท้จริง เขากลายเป็นหนึ่งในสองบุคคลสุดท้ายที่ยังคงใช้ปอดเหล็ก อีกบุคคลหนึ่งคือมาร์ธา ลิลลาร์ด [en] ซึ่งใช้ปอดเหล็กครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2496
หนังสือ

อเล็กซานเดอร์ออกหนังสือ ทรีมินนิสต์ฟอร์อะด็อก: มายไลฟ์อินแอนไอรอนลัง (อังกฤษ: Three Minutes for a Dog: My Life in an Iron Lung; แปลตรงตัวว่าสามนาทีเพื่อสุนัข: ชีวิตของฉันในปอดเหล็ก) เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 ด้วยความช่วยเหลือของนอร์แมน ดี. บราวน์ เพื่อนและอดีตพยาบาล อเล็กซานเดอร์ใช้เวลามากกว่า 8 ปีในการเขียนหนังสือเล่มนี้ โดยใช้แท่งพลาสติกและปากกากดบนแป้นพิมพ์หรือพูดให้เพื่อนบันทึกให้
เชิงอรรถ

↑  ใช้คำแปลจาก Chureemas, G.; Kovindha, A. "The Use of Sustained Maximum Inspiration (SMI) to Improve Respiratory Function in Spinal Cord Injury" (PDF). J Thai Rehabil. 1992 (2(1)): 21. สืบค้นเมื่อ 7 November 2024.
แหล่งข้อมูลอื่น

บทสัมภาษณ์พอล อเล็กซานเดอร์ (พ.ศ. 2565) บนช่องYouTube Special Books by Special Kids
พัก ชุน-ฮวา (นักจักรยาน)

| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
ชื่อเต็ม: พัก ชุน-ฮวา
วันเกิด:  (1968-01-26) 26 มกราคม ค.ศ. 1968 (56 ปี) เกาหลีเหนือ
ข้อมูลทีม
ประเภท: จักรยานถนน
บทบาท: ผู้ขับ
ข้อมูลล่าสุด: 31 ตุลาคม 2558
พัก ชุน-ฮวา (อังกฤษ: Pak Chun-hwa) เป็นอดีตนักจักรยานชาวเกาหลีเหนือ เธอเป็นตัวแทนของประเทศเกาหลีเหนือเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 ในประเภทจักรยานทางไกลหญิง
แหล่งข้อมูลอื่น

profile at sports-reference.com เก็บถาวร 2015-09-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พัก จ็อง-โอ

พัก จอง-โอ (อังกฤษ: Park Jung Oh; เกิดวันที่12 เมษายน พ.ศ. 2534) เป็นนักฟุตบอลชาวเกาหลีใต้ ขณะนี้รับตำแหน่งกองหลังของทีมชัยนาท ฮอร์นบิล
ผลงานด้านการแข่งขันฟุตบอล

ผ่านการเล่นอาชีพที่เกาหลีใต้ เช่น มหาวิทยาลัยฮานยาง และ BuCheon FC 1995 ใน เค-ลีกชาเลนจ์ เคยติดเยาวชนทีมชาติ U17, U21, U22 และถูกคัดเลือกเป็นตัวแทนทีมมหาวิทยาลัยเกาหลี ในปี 2013 เซ็นสัญญาเข้าร่วมทีมชัยนาท ฮอร์นบิล เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560
พัก ซ็อง-แบ็ก

พัก ซ็อง-แบ็ก (อังกฤษ: Park Sung-baek; ฮันกึล:박성백; เกิด 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985 —) เป็นนักแข่งจักรยานชาวเกาหลีใต้ ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาแข่งจักรยานในประเภทจักรยานทางไกลชายแต่ไม่สามารถแข่งต่อจนจบการแข่งขันได้
แหล่งข้อมูลอื่น

พัก ซ็อง-แบ็ก profile at Cycling Archives
Park Sung-baek at Sports-Reference.com
พอลิเตตระฟลูออโรเอทิลีน

| --- | --- |


ชื่อ
IUPAC name Poly(1,1,2,2-tetrafluoroethylene)
ชื่ออื่น Fluon, Poly(tetrafluoroethene), Poly(difluoromethylene), Poly(tetrafluoroethylene), teflon
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 9002-84-0 Y
ตัวย่อ: PTFE
ChEBI: CHEBI:53251 N
เคมสไปเดอร์: None
ECHA InfoCard: 100.120.367 
KEGG: D08974 N
UNII: E1NC1JVS3O Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID7047724 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: (C2F4)n 
ความหนาแน่น: 2200 kg/m3
จุดหลอมเหลว: 327 °C
ความต้านทานไฟฟ้า: 1018 Ω·cm
การนำความร้อน: 0.25 W/(m·K)
ความอันตราย
NFPA 704 (fire diamond):   1 0 0OX
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
พอลิเตตระฟลูออโรเอทิลีน (อังกฤษ: Polytetrafluoroethylene; PTFE) หรือ เทฟลอน (Teflon; ชื่อทางการค้าของดูปองท์) เป็นฟลูออโรพอลิเมอร์สังเคราะห์ ซึ่งเป็นสารประกอบคาร์บอนและฟลูออรีนที่มีมวลโมเลกุลสูง มีคุณสมบัติเป็นของแข็งชนิดไฮโดรโฟบิก ทนอุณหภูมิที่สูงและต่ำได้ดี และเป็นหนึ่งในสารที่มีค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานน้อยที่สุด
ในปี ค.ศ. 1938 PTFE ถูกค้นพบโดยบังเอิญ ขณะที่รอย พลันเกต (Roy Plunkett) นักเคมีของบริษัทดูปองท์กำลังทำการทดลองกับสารที่ใช้กับตู้เย็น ในปี ค.ศ. 1945 ดูปองท์จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าสารนี้ในชื่อ เทฟลอน ต่อมาในปี ค.ศ. 1954 วิศวกรชาวฝรั่งเศสคนหนึ่งได้คิดค้นกระทะที่เคลือบด้วยเทฟลอนขึ้น และตั้งกิจการในชื่อ Tefal
นอกจากกระทะและอุปกรณ์ทำครัวแล้ว PTFE ยังใช้ในหลายรูปแบบ เช่น ใช้เป็นสารหล่อลื่น ใช้เป็นสีทาผนัง ไปจนถึงใช้ในอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์และการบิน
กระบวนการผลิต

การผลิต PTFE อาจเป็นเรื่องยากและมีราคาแพง เนื่องจากมีอุณหภูมิหลอมเหลวสูง 327 °C (621 °F) ซึ่งสูงกว่าอุณหภูมิการสลายตัวเริ่มต้น 200 °C (392 °F) แม้เมื่อหลอมเหลว PTFE ก็ไม่ไหลเนื่องจากมีค่าความหนืดสูงมาก ความหนืดและจุดหลอมเหลวสามารถลดลงได้โดยการเพิ่มโคมอนอเมอร์จำนวนเล็กน้อย เช่น เพอร์ฟลูออโร (โพรพิลไวนิลอีเทอร์) และเฮกซะฟลูออโรโพรพิลีน (HFP) สารเหล่านี้ทำให้สายโซ่โมเลกุลของ PTFE ที่เป็นเส้นตรงสมบูรณ์กลายเป็นแบบมีกิ่งก้าน ซึ่งทำให้ความเป็นผลึกลดลง
PTFE บางส่วนผลิตขึ้นโดยการขึ้นรูปแบบเย็น ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของกระบวนการขึ้นรูปแบบกดอัด โดย PTFE แบบผงละเอียดจะถูกอัดในแม่พิมพ์ภายใต้แรงดันสูง (10–100 MPa) หลังจากระยะเวลาการจมตัวลง ซึ่งกินเวลาตั้งแต่นาทีจนถึงวัน แม่พิมพ์จะถูกให้ความร้อนที่อุณหภูมิ 360 ถึง 380 °C (680 ถึง 716 °F) เพื่อให้อนุภาคละเอียดสามารถหลอมรวม (ซินเตอร์) เป็นมวลเดียวได้
แหล่งข้อมูลอื่น

สื่อที่เกี่ยวข้องที่วิกิคอมมอนส์:
พอลิเททระฟลูออโรเอทิลีน
เทฟลอน
↑  Dielectric. Bulk resistivity.
พอลิเอทิลีนความหนาแน่นสูง

พอลิเอทิลีนความหนาแน่นสูง (อังกฤษ: High-density polyethylene; HDPE) เป็นพลาสติกพอลิเอทิลีนความหนาแน่นสูงซึ่งผลิตจากปิโตรเลียม
คุณสมบัติ

ความหนาแน่น (SPECIFIC DENSITY) : 0.95
อัตราการดูดซับน้ำ (WATER ABSORBTION RATE (%)): 0.01
การยืดตัว (ELONGATION (%)) : 100
การทนแรงดึง (TENSILE STRENGTH (psi)) : 4550
การทนแรงอัด (COMPRESSION STRENGTH (psi)) : 2900
การทนแรงกด (FLEXURAL STRENGTH (psi)) : 5800
ความทรงรูปในแนวแรงกด (FLEXURAL MODULUS (psi)) : 120000
อุณหภูมิที่เสียรูป (DEFLECTION TEMPERATURE (deg. F))
@ 66 psi: 176
@ 264 psi: 131
อุณหภูมิการใช้งาน (UTILIZATION TEMPERATURE (deg. F))
min: -180
max: 248
จุดหลอมเหลว (MELTING POINT (deg. F)) : 266
สัมประสิทธิ์การขยายตัว (COEFFICIENT OF EXPANSION) : 0.00007
แหล่งข้อมูลอื่น

HDPE for Robotics
พอล ฟาร์เมอร์

| พอล ฟาร์เมอร์ |
| --- | --- |
ฟาร์เมอร์เมื่อปี 2017
เกิด:  (1959-10-26) 26 ตุลาคม ค.ศ. 1959 (65 ปี) นอร์ธอาดัมส์, รัฐแมสซาชูเซตส์
สัญชาติ: สหรัฐอเมริกา
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยดุ๊ก (BA) มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (พ.บ., PhD)
รางวัล: รางวัลมนุษยธรรมคอนราด เอ็น. ฮิลตัน รางวัลแม็กอาเตอร์ จีเนียส เหรียญเกียรติยศสวัสดิการสาธารณะ   รางวัลไฮนซ์เพื่อความเป็นอยู่ของมนุษย์  รางวัลเบอร์กกรูน
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: อายุรศาสตร์  โรคติดต่อ มานุษยวิทยาการแพทย์
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
 
เว็บไซต์:   pih.org  ghsm.hms.harvard.edu/person/faculty/paul-farmer  www.lessonsfromhaiti.org 
พอล เอ็ดเวิร์ด ฟาร์เมอร์ (อังกฤษ: Paul Edward Farmer; เกิด 26 ตุลาคม 1959) เป็นนักมานุษยวิทยาการแพทย์ และแพทย์ชาวอเมริกัน ฟาร์เมอร์จบการศึกษาด้วยปริญญาดุษฎีบัณฑิตและแพทยศาสตร์บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ที่ซึ่งปัจจุบันเขาเป็นศาสตราจารย์โคโลโคโทรนส์ (Kolokotrones) และประธานภาควิชาสาธารณสุขโลกและการแพทย์เชิงสังคม (Department of Global Health and Social Medicine) ประจำวิทยาลัยแพทยศาสตร์ฮาร์วาร์ด เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้งและประธานฝ่ายยุทธศาสตร์ของพาร์ทเนอส์อินเฮลธ์ (PIH) องค์กรไม่แสวงหากำไรระหว่างประเทศด้านสนับสนุนและให้บริการสุขภาพ เขาเป็นศาสตราจารย์แพทย์และหัวหน้าแผนกความเสมอภาคทางสาธารณสุขโลก (Division of Global Health Equity) ที่โรงพยาบาลบริงแฮมและสตรี
ชีวิตส่วนบุคคลและการศึกษา

ฟาร์เมอร์เกิดที่เมืองนอร์ธอาดัมส์ รัฐแมสซาชูเซตส์ และเติบโตในวีคิแวชี รัฐฟลอริดา พี่/น้องชายของเขาเป็นอดีตนักมวยปล้ำมืออาชีพ เจฟฟ์ ฟาร์เมอร์ พอล ฟาร์เมอร์จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมเฮอร์แนนโด บรุคสวิล รัฐฟลอริดา และเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยดุ๊กในฐานะนักเรียนทุนเบนจามิน เอ็น. ดุ๊ก (Benjamin N. Duke Scholar) เขาจบการศึกษาวุฒิศิลปศาสตร์บัณฑิตเกียรตินิยมอันดับหนึ่งในสาขามานุษยวิทยาการแพทย์เมื่อปี 1982 จากนั้นเขาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดและจบการศึกษาด้วยวุฒิแพทยศาสตร์บัณฑิต และปริญญาดุษฎีบัณฑิตสาขามานุษยวิทยาการแพทย์ในปี 1990 เขาเป็นแพทย์ประจำบ้านสาขาอายุรศาสตร์ที่โรงพยาบาลบริงแฮมแอนด์วีเมนส์ สำเร็จการศึกษาในปี 1993 และเป็นแพทย์ประจำบ้านต่อยอด อนุสาขาโรคติดต่อ สำเร็จการศึกษาในปี 1996
ฟาร์เมอร์สมรสกับดีดี เบอร์ทรันด์ ฟาร์เมอร์ (Didi Bertrand Farmer) นักมานุษยวิทยาการแพทย์และผู้เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์ชุมชนชาวเฮติผู้ได้ร่วมงานกันหลายครั้งในหลายโครงการพัฒนาบริการสุขภาพ งานของเธอในปัจจุบัน (2020) มุ่งเน้นที่การพัฒนาและสร้างความมั่นใจเด็กผู้หญิงและสตรีวัยรุ่นในเฮติกับรวันดา ทั้งคู่มีบุตร/ธิดารวมกสามคน
งานระดับนานาชาติ

ในปี 1987 ฟาร์เมอร์, จิม ย็อง คิม, เฟเลีย ดาห์ล, ธอมัส เจ. ไวท์ และ ท็อดด์ แม็กคอร์แม็ค ร่วมกันก่อตั้งองค์กรพาร์ทเนอส์อินเฮลธ์ (PIH) ซึ่งเริ่มทำงานในหมู่บ้านคอนจ์ ประเทศเฮติ ดำเนินงานเรื่อยมาตนปัจจุบันมีศูนย์ 12 แห่งทั่วประเทศ และมีภารกิจในประเทศรวันดา, เลโซโธ, มาลาวี, เม็กซิโก, เปรู, เซียราลีโอน, ไลบีเรีย, รัสเซีย และในรัฐนาวาโฮ
ในเดือนพฤษภาคม 2009 ฟาร์เมอร์ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานภาควิชาสาธารณสุขโลกและแพทยศาสตร์สังคม (Department of Global Health and Social Medicine) ของวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สืบทอดจิม ย็อง คิม เพื่อนร่วมงานและมิตรสหายของเขา ในวันที่ 17 ธันวาคม 2010 ประธานมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ดรูว์ กิลพิน ฟอสต์และบัณฑิตวิทยาลัยของฮาร์วาร์ดแต่งตั้งฟาร์เมอร์เป็นศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ตำแหน่งเกียรติยศสูงสุดทางวิชาการของมหาวิทยาลัย
ฟาร์เมอร์มีตำแหน่งการทำงานที่โครงการช่วยเหลือด้านสุขภาพของสหประชาชาติ, เป็นบรรณาธิการบริหารของวารสารวิชาการ สุขภาพและสิทธิมนุษยชน, เป็นสมาชิกคณะกรรมการมูลนิธิอารืสไทด์เพื่อประชาธิปไตย (Aristide Foundation for Democracy), สมาชิกคณะกรรมการและผู้ร่วมก่อตั้งสถาบันเพื่อความยุติธรรมและประชาธิปไตยในเฮติ, สมาขิกคณะกรรมการองค์กรแพทย์และวิจัยทางการแพทย์ PIVOT ของประเทศมาดากัสการ์, สมาชิกของหน่วยงานนอกรัฐบาล Advisory Board of Incentives for Global Health ผู้พัฒนา กองทุนเฮลธ์อิมแพ็ก, สมาชิกใน Global Advisory Council ขององค์การสุขภาพ GlobeMed ที่ขับเคลื่อนโดยนักเรียนแพทย์ Farmer also serves on the Advisory Board of Universities Allied for Essential Medicines, an international student-driven advocacy organization that works on issues of medicine development and affordability., สมาชิกคณะกรรมการ Kageno Worldwide, Inc. องค์กรพัมนาชุมชนในเคนยาและรวันดา, สมาชิกคณะกรรมการ Board of Trustees ของ EqualHealth องค์กรสนับสนุนการตระหนักถึงความเสมอภาคทางสุขภาพ
หนังสือ

Fevers, Feuds, and Diamonds: Ebola and the Ravages of History. Paul Farmer. New York: Farrar, Straus and Giroux, 2020. ISBN 978-0-374-23432-4 ฟาร์เมอร์เดินทางไปยังพื้นที่เกิดวิกฤติโรคระบาดอีโบลาในแอฟริกาตะวันตกเมื่อปี 2014 และเขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้นส่วนใหญ่เพื่อสะท้อนประสบการณ์ในครั้งนั้น
AIDS and Accusation: Haiti and the Geography of Blame, Berkeley: University of California Press, 1992, 1993, 2006 edition: ISBN 978-0-520-08343-1
The Uses of Haiti, Monroe, Maine: Common Courage Press, 1994, 2003, 2005 edition: ISBN 978-1-56751-242-7
Infections and Inequalities: The Modern Plagues, Berkeley: University of California Press, 1999, revised 2001 edition: ISBN 978-0-520-22913-6
Pathologies of Power: Health, Human Rights, and the New War on the Poor, Berkeley: University of California Press, 2003, 2005 edition: ISBN 978-0-520-24326-2
Global Health in Times of Violence, co-edited with Barbara Rylko-Bauer and Linda Whiteford, School for Advanced Research Press, 2009 edition: ISBN 978-1-934691-14-4
Women, Poverty & AIDS: Sex, Drugs and Structural Violence (Series in Health and Social Justice), with coauthor Margaret Connors, Common Courage Press; Reprint edition (September 1996), ISBN 978-1-56751-074-4
Partner to the Poor: A Paul Farmer Reader. Ed. Haun Saussy. Berkeley: University of California Press, 2010, ISBN 978-0-520-25713-9
Haiti After the Earthquake, Ed. Abbey Gardner and Cassia van der Hoof Holstein. PublicAffairs, July 12, 2011, ISBN 978-1-58648-973-1
To Repair the World: Paul Farmer Speaks to the Next Generation. Ed. Jonathan Weigel. Berkeley: University of California Press, 2013. ISBN 978-0-520-27597-3
In the Company of the Poor: conversations between Dr. Paul Farmer and Fr. Gustavo Gutierrez. Ed. Michael Griffin and Jennie Weiss Block. Orbis Books, 2013: ISBN 978-1-62698-050-1
Reimagining Global Health. Paul Farmer, Jim Yong Kim, Arthur Kleinman, and Matthew Basilico. Berkeley: University of California Press, 2013. ISBN 978-0-520-27199-9
บรรณานุกรม

"Paul Edward Farmer, MD, PhD". Department of Global Health and Social Medicine, Harvard Medical School. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-29. สืบค้นเมื่อ 2021-05-16.
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เกาหลี  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii  Scopus 
อื่น ๆ:  IdRef
รายชื่อตัวละครในรามเกียรติ์

รายชื่อต่อไปนี้เป็นตัวละครที่ปรากฏในวรรณคดีเรื่อง รามเกียรติ์
พงศ์นารายณ์ > ท้าวโรมพัต

ท้าวโรมพัตเป็นเจ้าเมืองโรมพัตตัน มีพระธิดาชื่อนางอรุณวดี เมื่อครั้งที่เมืองโรมพัตตันฝนไม่ตกที่เมืองโรมพัตตันมาเป็นเวลาสามปี เกิดทุพภิกขภัย จึงให้จัดพิธีขอฝน แต่ไม่เป็นผล ต่อมาทราบว่า มีฤๅษีตนหนึ่งชื่อกไลโกฎ บำเพ็ญตบะญาณแก่กล้าจึงทำให้เกิดฝนแล้งขึ้น ท้าวโรมพัตจึงให้นางอรุณวดี ไปทำลายพิธี โดยเข้าไปกอดและบีบนวด ทำให้ฤๅษีกไลโกฎ ตบะแตก
พงศ์นารายณ์ > พระอโนมาตัน

พระอโนมาตัน หรือ อโนมาตัน - พระ (พงศ์นารายณ์ - วงศ์กษัตริย์แห่งกรุงอโยธยา) เป็นกษัตริย์ครองกรุงอโยธยาองค์ที่ 1 เป็นต้นวงค์อโยธยา พระอโนมาตันเกิดจากดอกบัวที่ผุดขึ้นมาจากพระนาภีขององค์พระนารายณ์เมื่อเสร็จจากการสังหารหิรันตยักษ์ พระอิศวรสั่งให้สร้างเมืองและให้ชื่อเมืองว่า กรุงอโยธยา และประทานอาวุธวิเศษเพื่อปราบเหล่ายักษ์พาล ครองราชย์ได้ 60,000 ปี จึงได้สละราชบัลลังก์ให้ ท้าวอัชบาล
พงศ์นารายณ์ > วงศ์กษัตริย์

ท้าวทศรถ
นางเกาสุริยา
นางไกยเกษี
นางสมุทรชา
พระราม
พระพรต
พระลักษมณ์
พระสัตรุด
ท้าวไกยเกษ
ท้าวชนกจักรวรรดิ์
พระมงกุฎ
พระลบ
พรหมพงศ์และอสุรพงศ์ > อสูรพรหมพงศ์

ท้าวสหบดีพรหม
ท้าวมาลีวราช หรือ มาลีวัคคพรหม
ท้าวจัตุรพักตร์
นางมลิกา