stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศาสนา

สัญลักษณ์ของศาสนาต่าง ๆ
ภาพศาสนพิธีในศาสนาต่าง ๆ ทั่วโลก
ศาสนา (อังกฤษ: Religion) หมายถึง ลัทธิความเชื่อของมนุษย์ เกี่ยวกับการกำเนิด ความเป็นไป และสิ้นสุดของโลก หลักศีลธรรม หลักธรรมคำสอน ตลอดจนลัทธิพิธีที่กระทำตามความเชื่อนั้น ๆ หลายศาสนามีการบรรยายสัญลักษณ์ ประวัติศาสตร์ และความศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเจตนาอธิบายความหมายของชีวิต และ/หรืออธิบายกำเนิดชีวิตหรือเอกภพ จากความเชื่อของศาสนาเกี่ยวกับจักรวาล ธรรมชาติ มนุษย์ และศีลธรรม จริยศาสตร์ กฎหมายหรือวิถีชีวิต มีการประมาณว่าน่าจะมีความเชื่อเชิงศาสนาราว 4,200 ความเชื่อในโลก โดยพิจารณาตามจำนวนประมาณการของกลุ่มชาติพันธุ์ชนเผ่าต่างๆ ตลอดเวลาในช่วงที่ผ่านมาในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ หลายศาสนาส่วนใหญ่กลายเป็นศาสนาที่ตายแล้วเพราะไม่มีคนนับถือแล้ว ศาสนาทั้งหมดบนโลกในยุคปัจจุบันมี 11 ศาสนาอย่างไรก็ตามบางตำรานับบาไฮเข้ารวมด้วย บางตำรายังถือว่าบาไฮเป็นแค่ลัทธิเกิดใหม่เท่านั้น
ในปัจจุบันมีศาสนาหลักที่มีประชากรโลกนับถือเป็นอย่างมากทั้งหมด 4 ศาสนาได้แก่ ศาสนาคริสต์, ศาสนาอิสลาม, ศาสนาฮินดู และศาสนาพุทธ  ศาสนาต่างๆล้วนมีอิทธิพลทางด้านศิลปวัฒนธรรม ภาษา ประวัติศาสตร์ ตลอดจนแนวคิดและหลักความเชื่อของบุคคลต่างๆ
นอกจากนี้ ยังมีผู้ไม่นับถือศาสนาใด ๆ ซึ่งเรียกว่า ผู้ที่ไม่มีศาสนา
ศาสนาคริสต์ ผู้นับถือส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในฝั่งตะวันตก คือ ทวีปยุโรป, ทวีปแอฟริกา และ ทวีปอเมริกา
ศาสนาอิสลาม ผู้นับถือส่วนใหญ่อาศัยอยู่ใน เอเชียกลาง (แถบอาหรับ-เปอร์เซีย) เช่น ตุรกี, อิหร่าน, อัฟกานิสถาน, ซาอุดิอาระเบีย, เยเมน, ปากีสถาน และ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในแถบ อินโดนีเซีย
ศาสนาฮินดู ผู้นับถือส่วนใหญ่อาศัยอยู่ใน อนุทวีปอินเดีย ในแถบ อินเดีย, ภูฏาน และ เนปาล เป็นต้น
ศาสนาพุทธ ผู้นับถือส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในฝั่งตะวันออก คือ ทวีปเอเชีย โดยเฉพาะในเอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น จีน, ญี่ปุ่น, เกาหลี, ไต้หวัน, ไทย, ศรีลังกา, ลาว, เมียนมาร์ และ กัมพูชา เป็นต้น
ความหมายเชิงศัพทมูลวิทยา

สำหรับบางภาษา มีการใช้คำว่าศาสนาแตกต่างกันออกไป และบางภาษาไม่มีคำว่าศาสนาโดยสิ้นเชิง เช่นภาษาสันสกฤต ใช้คำว่า ธรรมะ (dharma) อาจใช้เทียบเคียงกับศาสนาได้ แต่มีความหมายโดยทั่วไปว่ากฎหมาย
การกำเนิดและการพัฒนา

การกำเนิดของศาสนานั้นไม่แน่นอน มีหลายทฤษฎีเกี่ยวกับจุดกำเนิดของวัตรศาสนาจัดตั้ง (Organised Religious Practice)
จอห์น มอนาแกน และปีเตอร์ จัสต์ นักมานุษยวิทยา กล่าวว่า "ศาสนาใหญ่ของโลกหลายศาสนาดูเริ่มต้นเป็นขบวนการคืนชีวิต (Revitalisation) บางแบบ โดยวิสัยทัศน์ของศาสดาผู้เปี่ยมบารมีจุดจินตนาการของผู้แสวงคำตอบครอบคลุมยิ่งขึ้นของปัญหาของเขามากกว่าที่รู้สึกว่าความเชื่อประจำวันให้ได้ ปัจเจกบุคคลผู้มีบารมีอุบัติขึ้นหลายกาละและเทศะในโลก ดูเหมือนว่าปัจจัยสู่ความสำเร็จระยะยาว และหลายขบวนการมาแล้วไปโดยมีผลระยะยาวเล็กน้อย สัมพันธ์กับศาสดาน้อย ซึ่งปรากฏด้วยความสม่ำเสมอน่าประหลาดใจ แต่สัมพันธ์มากกว่ากับพัฒนาการของกลุ่มผู้สนับสนุนซึ่งสามารถจัดตั้งขบวนการนั้นเป็นสถาบัน"
การพัฒนาศาสนามีหลายแบบในหลายวัฒนธรรม บางศาสนาเน้นความเชื่อ ฝ่ายบางศาสนาเน้นวัตร บางศาสนาเน้นประสบการณ์อัตวิสัยของศาสนิกชน ฝ่ายบางศาสนาถือกิจกรรมของชุมชนศาสนาสำคัญที่สุด บางศาสนาอ้างว่าเป็นนสากล โดยเชื่อว่ากฎหมายและจักรวาลวิทยาของศาสนานั้นผูกมัดทุกคน ฝ่ายบางศาสนาตั้งใจให้ปฏิบัติเฉพาะในกลุ่มนิยามหรือจำกัดแคบ ๆ ในหลายพื้นที่ ศาสนาสัมพันธ์กับสถาบันสาธารณะอย่างการศึกษา โรงพยาบาล ครอบครัว รัฐบาลและลำดับชั้นบังคับบัญชาทางการเมือง
กลุ่มศาสนา

| ศาสนาโลกในปี ค> ศ. 2010 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| ศาสนาคริสต์ | ศาสนาคริสต์ |    | 31.5% | 31.5% |
| ศาสนาอิสลาม | ศาสนาอิสลาม |    | 23.2% | 23.2% |
| ไม่มีศาสนา | ไม่มีศาสนา |    | 16.3% | 16.3% |
| ศาสนาฮินดู | ศาสนาฮินดู |    | 15% | 15% |
| ศาสนาพุทธ | ศาสนาพุทธ |    | 7.1% | 7.1% |
| ศาสนาพื้นบ้าน | ศาสนาพื้นบ้าน |    | 5.9% | 5.9% |
| ศาสนายูดาห์ | ศาสนายูดาห์ |    | 0.2% | 0.2% |
| ศาสนาอื่น ๆ | ศาสนาอื่น ๆ |    | 0.8% | 0.8% |
| กลุ่มศาสนาในปี ค> ศ. 2010 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| ศาสนาอับราฮัม | ศาสนาอับราฮัม |    | 62% | 62% |
| ศาสนาแบบอินเดีย | ศาสนาแบบอินเดีย |    | 26% | 26% |
| ศาสนาแบบเอเชียตะวันออก | ศาสนาแบบเอเชียตะวันออก |    | 9% | 9% |
| ศาสนาแบบอิหร่าน | ศาสนาแบบอิหร่าน |    | 1.5% | 1.5% |
| ศาสนาแบบญี่ปุ่น | ศาสนาแบบญี่ปุ่น |    | 1.4% | 1.4% |
| ศาสนาแบบแอฟริกัน | ศาสนาแบบแอฟริกัน |    | 0.1% | 0.1% |
กลุ่มศาสนา > ศาสนาอับราฮัม

เป็นคำที่ใช้เรียกศาสนาสำคัญ 3 ศาสนาที่เป็นลัทธิเทวนิยมที่มีความเชื่อในพระเจ้าองค์เดียว
—ซึ่งทั้งสามศาสนานับอับราฮัมเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสนา
ศาสนายูดาห์
ศาสนาคริสต์
ศาสนาอิสลาม
กลุ่มศาสนา > ศาสนาแบบอิหร่าน

ศาสนามาณีกี
ศาสนาโซโรอัสเตอร์
ลัทธิบาบี
ศาสนาบาไฮ
กลุ่มศาสนา > ศาสนาแบบอินเดีย

ศาสนาฮินดู
ศาสนาเชน
ศาสนาพุทธ
ศาสนาซิกข์
กลุ่มศาสนา > ศาสนาเอเชียตะวันออก

ลัทธิกาวด่าย
กลุ่มศาสนา > ศาสนาเอเชียตะวันออก > ศาสนาแบบจีน

ศาสนาพื้นบ้านจีน
ศาสนาเต๋า
ศาสนาขงจื๊อ
ลัทธิบัวขาว
ลัทธิเซียนเทียนเต้า
ลัทธิอนุตตรธรรม
กลุ่มศาสนา > ศาสนาเอเชียตะวันออก > ศาสนาแบบญี่ปุ่น

ลัทธิชินโต
ลัทธิชอนโดเกียว
ศาสนาเทนริเกียว
กลุ่มศาสนา > ศาสนาแบบแอฟริกัน

ศาสนาอียิปต์โบราณ
แผนภาพแสดงการนับถือศาสนาของกลุ่มคนส่วนใหญ่ในแต่ละประเทศ
ศึกสงบ (มิเล)

| ศึกสงบ |
| --- | --- |

ศิลปิน: จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
ปี: ค.ศ. 1856
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: สถาบันศิลปะมินนีแอโพลิส, มินนีแอโพลิส
“ความตายของเมเจอร์เพียร์สัน” โดย จอห์น ซิงเกิลตัน โคพลีย์
ศึกสงบ, 1856 (อังกฤษ: Peace Concluded)  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่สถาบันศิลปะมินนีแอโพลิสในสหรัฐอเมริกา
“ศึกสงบ” เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1856 เป็นภาพของทหารอังกฤษที่บาดเจ็บกำลังอ่านหนังสือพิมพ์ “The Times” ที่รายงานการยุติของสงครามไครเมีย (Crimean war) “ศึกสงบ” ตั้งแสดงครั้งแรกที่ราชสถาบันศิลปะในกรุงลอนดอนในปี ค.ศ. 1856 ที่ไดัรับการต้อนรับจากนักวิจารณ์ทั้งดีและไม่ดี จอห์น รัสคินสนับสนุนอย่างเต็มที่โดยถึงกับประกาศว่าในอนาคตจะเป็นงาน “หนึ่งในงานชิ้นเอกของโลก” สตรีในภาพที่นั่งข้างสามีคือเอฟฟี (Effie Gray) ภรรยาของมิเล ผู้ก่อนหน้านั้นเป็นภรรยาของรัสคินแต่ทิ้งรัสคินมาแต่งงานกับมิเล
หัวเรื่อง

มีหลักฐานว่าเดิมมิเลตั้งใจจะเขียนภาพเสียดสีที่โจมตีนายทหารสัญบัตรที่ได้รับการอนุญาตให้กลับบ้านเพราะมี “ปัญหาด่วนส่วนตัว” ทางบ้าน ขณะที่ทหารธรรมดาคนอื่น ๆ ต้องทนกับความลำบากลำบนในไครเมีย เมื่อสงครามสงบการเสียดสีก็หมดความหมาย มิเลจึงเปลี่ยนหัวเรื่องเป็นทหารบาดเจ็บที่กำลังรักษาตัวที่บ้านขณะที่สงครามยุติลง
นายทหารนั่งอยู่บนโซฟาโดยมีภรรยานั่งบนตัก ด้านหลังของภรรยาเป็นพุ่มต้นเมอร์เติล ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความรักอันยาวนาน นายทหารวางหนังสือ “ผู้มาใหม่” (The Newcomes) โดยวิลเลียม เมกพีซ แทกเคอรีย์ (William Makepeace Thackeray) เล่มสีเหลืองไว้ข้างหลังศีรษะเพื่อจะอ่านหนังสือพิมพ์
ลูกสองคนเล่นกล่องไม้ที่เป็นเรือโนอาห์ซึ่งเป็นเกมที่เป็นที่นิยมกันในสมัยนั้น เกมมีสัตว์หลายอย่างที่ลูกวางไว้บนตักแม่ สัตว์แต่ละอย่างเป็นสัญลักษณ์ของคู่ต่อสู้ในสงครามไครเมีย ไก่เป็นสัญลักษณ์ของฝรั่งเศส สิงโตเป็นสัญลักษณ์ของอังกฤษ หมีเป็นสัญลักษณ์ของรัสเซีย และไก่งวง (turkey=Turkey) เป็นสัญลักษณ์ของจักรวรรดิออตโตมัน เด็กผู้หญิงทางซ้ายเพิ่งหยิบนกพิลาปที่เป็นสัญลักษณ์ความสงบออกจากกล่องมายื่นไปทางพ่อแม่ เสื้อสีแดงก่ำที่ห้อยแผ่ลงมาบนพื้นเป็นนัยถึงเลือด เด็กหญิงทางขวาถือเหรียญกล้าหาญของพ่อและมองไปทางพ่อด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม
ในฉากหลังเป็นภาพพิมพ์ของภาพเขียน “ความตายของเมเจอร์เพียร์สัน” โดย จอห์น ซิงเกิลตัน โคพลีย์ ที่เป็นภาพของความตายของนายทหารอังกฤษระหว่างการป้องกันเจอร์ซีย์ (บ้านของครอบครัวของมิเล) ระหว่างยุทธการเจอร์ซีย์ (Battle of Jersey) ในปี ค.ศ. 1781
ปฏิกิริยาต่อภาพเขียน

การสรรเสริญอย่างใหญ่หลวงของรัสคินเน้นความสามารถในการใช้สีที่เพิ่มมากขึ้นของมิเลที่รัสคินเปรียบเทียบกับการใช้สีของทิเชียน แต่นักวิจารณ์ผู้อื่นไม่ประทับใจเท่ารัสคิน ผู้ที่ต่อต้านศิลปะกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลกล่าวว่า “เสื้อโค้ต, หมวก, กางเกง” ดูจะมีชีวิตจิตใจกว่าคนในภาพ เพื่อนร่วมกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลบางคนของมิเลก็ไม่ชอบภาพเขียนนี้
ดูเพิ่ม

จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
| ด ค กจิตรกรรม โดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล |
| --- | --- |
 อิซาเบลลา (ค.ศ. 1849)  พระเยซูในโรงช่างของพ่อ (ค.ศ. 1850)  มาเรียนนา (ค.ศ. 1851)  ซ่อนศัตรู, ค.ศ. 1651 (ค.ศ. 1651)  โอฟีเลีย (ค.ศ. 1851–1852)  อูกโน (ค.ศ. 1852)  คำสั่งปล่อย (ค.ศ. 1853)  ความช่วยเหลือ (ค.ศ. 1855)  ใบไม้ร่วง (ค.ศ. 1856)  เด็กหญิงตาบอด (ค.ศ. 1856)  ศึกสงบ (ค.ศ. 1856)  ความฝันของอดีต: เซอร์อิสซุมบราที่ลำธารตื้น (ค.ศ. 1857)  นายทหารแบล็กบรันสวิก (ค.ศ. 1860)  เอสเธอร์ (ค.ศ. 1865)  วาเนสซา (ค.ศ. 1868)  วัยเด็กของรอลี (ค.ศ. 1871)  ชัยชนะ (ค.ศ. 1871)  ฟองสบู่ (ค.ศ. 1886) 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล  จิตรกรรมแบ่งตามยุค  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
ศึกเทพพยากรณ์พิชิตมาร

| ศึกเทพพยากรณ์พิชิตมาร |
| --- | --- |

ประเภท: บันเทิงคดีกำลังภายใน
เขียนโดย: อุนสุยอัน (เค้าโครงเดิม)
แสดงนำ: แฟรงกี้ หลิน   หลิน เฟิง  หยาง อี้   เซเลนา หลี่
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Pei King Zam Ci (披荊斬刺) ขับร้องโดย หลิน เฟิง
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: Ko Kan (靠近) ขับร้องโดย แฟรงกี้ หลิน และ หยาง อี้
ประเทศแหล่งกำเนิด: ฮ่องกง
ภาษาต้นฉบับ: ประเทศจีน
จำนวนตอน: 30
การผลิต
ความยาวตอน: 45 นาที/ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: TVB
ศึกเทพพยากรณ์พิชิตมาร (อังกฤษ: Face to Fate) สร้างจากเค้าโครงเรื่อง พยากรณ์ประกาศิต บทประพันธ์ของ อุนสุยอัน เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2006 ในประเทศจีน จะออกอากาศช่อง TVB นำแสดงโดย แฟรงกี้ หลิน, หลิน เฟิง, หยาง อี้, เซเลนา หลี่, เดวิด เจียง, แอนน์ อึ้ง, หู ติ้งซิน, เฟลิกซ์ ล็อก ออกอากาศทางช่อง ช่อง 3 แฟมิลี ในประเทศไทย
เนื้อเรื่องย่อ

ในยุทธภพมีกฎเกณฑ์ว่า ทุก 5 ปี ทั้งฝ่ายธรรมและฝ่ายอธรรมจะต้องส่งยอดฝีมือฝ่ายละห้าคนเป็นตัวแทนประลองยุทธในศึกตราทอง หากฝ่ายใดเป็นฝ่ายชนะจะได้ครองยุทธภพเป็นเวลา 5 ปี แต่ถึงกระนั้นยอดฝีมือฝ่ายธรรมกลับถูกลอบสังหารอย่างต่อเนื่อง
หลี่ปู้อี้ ซึ่งมีวรยุทธลึกล้ำและมีความสามารถในการทำนายโชคชะตาจึงต้องรับหน้าที่เสาะหายอดฝีมือเพื่อเข้าร่วมประลองในศึกตราทองนี้เอง ต่อมาเขาถูกไล่เย่าเอ๋อ หมอเทวดาซึ่งฝ่ายอธรรมจ้างมาคอยขัดขวาง ที่แท้ผู้อยู่เบื้องหลังคอยบงการไล่เย่าเอ๋อนั้นก็คือ เกอซูเทียน จ้าววังปรารถนาซึ่งอาฆาตมาตรร้ายหมายเอาชีวิตหลี่ปู้อีนั่นเอง ความจริงแล้วเกอซูเทียนเป็นศิษย์พี่ของหลี่ปู้อีซึ่งหายสาบสูญไปนานหลายปี ในเวลานั้นเนื่องจากเกอซูเทียนหลงเชื่อจอมมารจึงได้เข้ากับวังปรารถนา เพื่อฝ่ายธรรม เพื่อสำนัก เพื่อกำจัดม๋อจ่างเต้าเซียว หลี่ปู้อีจึงจำต้องต่อสู้ตัดสินแพ้ชนะกับไล่เย่าเอ๋ออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
นักแสดง

แฟรงกี้ หลิน รับบท หลี่ ปู้อี้
หลิน เฟิง รับบท ไล่ เย่าเอ๋อ
หยาง อี้ รับบท ยิป มังซิก
เซเลนา หลี่ รับบท หยิน เหยอเล่ย
เดเร็ค ค็อก รับบท เล่า ฟ่านยี่
แอนน์ อึ้ง รับบท เง็ก หลาน
เดวิด เจียง รับบท ซุม ซิงหลิน
หู ติ้งซิน รับบท จุม เกินหัง
เฟลิกซ์ ล็อก รับบท เกอ ซูเทียน
แหล่งข้อมูลอื่น

TVB.com เก็บถาวร 2008-09-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Face to Fate - Official Website (จีน)
Windy-Goddess.net Face to Fate - Episodic Synopsis
ศึกเทพพยากรณ์พิชิตมาร ที่ซินล่างเวย์ปั๋ว (ในภาษาจีน)
ศึกตำนาน 7 อัศวิน

| --- | --- |
ศึกตำนาน 7 อัศวิน
หน้าปกของมังงะ ศึกตำนาน 7 อัศวิน เล่ม 1 ในฉบับภาษาไทย
七つの大罪
ชื่อภาษาอังกฤษ: The Seven Deadly Sins
แนว: แฟนตาซี, แอ็คชั่น, ผจญภัย ผสมคอเมอดี้
มังงะ
เขียนโดย: ซุซูกิ นากาบะ
สำนักพิมพ์:  โคดันฉะ    วิบูลย์กิจ
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: Tensai Okamura
เขียนบทโดย: Shōtarō Suga
ดนตรีโดย: Hiroyuki Sawano Takafumi Wada
สตูดิโอ: A-1 Pictures
ถือสิทธิ์โดย: Netflix (streaming rights)
เครือข่าย: JNN (MBS)
อนิเมะโทรทัศน์
The Seven Deadly Sins: Signs of Holy War
กำกับโดย: Tomokazu Tokoro
เขียนบทโดย: Nakaba Suzuki Yuniko Ayana Yuichiro Kido
ดนตรีโดย: Hiroyuki Sawano Takafumi Wada
สตูดิโอ: A-1 Pictures
เครือข่าย: JNN (MBS, TBS)
อนิเมะโทรทัศน์
The Seven Deadly Sins: Revival of The Commandments
กำกับโดย: Jōji Furuta
เขียนบทโดย: Takao Yoshioka
ดนตรีโดย: Hiroyuki Sawano Kohta Yamamoto Takafumi Wada
สตูดิโอ: A-1 Pictures
ถือสิทธิ์โดย: Netflix (streaming rights) SA/SEA Muse Communication
เครือข่าย: JNN (MBS, TBS)
ฉาย:  13 มกราคม พ.ศ. 2561  –  30 มิถุนายน พ.ศ. 2561
อนิเมะโทรทัศน์
The Seven Deadly Sins: Wrath of the Gods
กำกับโดย: Susumu Nishizawa
เขียนบทโดย: Rintarō Ikeda
ดนตรีโดย: Hiroyuki Sawano Kohta Yamamoto Takafumi Wada
สตูดิโอ: Studio Deen
ถือสิทธิ์โดย: Netflix (streaming rights) SA/SEA Muse Communication
เครือข่าย: TV Tokyo, BS TV Tokyo
ฉาย:  9 ตุลาคม พ.ศ. 2562  –  25 มีนาคม พ.ศ. 2563
อนิเมะโทรทัศน์
The Seven Deadly Sins: Dragon's Judgement
กำกับโดย: Susumu Nishizawa
เขียนบทโดย: Rintarō Ikeda
ดนตรีโดย: Hiroyuki Sawano Kohta Yamamoto Takafumi Wada
สตูดิโอ: Studio Deen
เครือข่าย: TV Tokyo, BS TV Tokyo
ฉาย:  13 มกราคม พ.ศ. 2564  – ปัจจุบัน
ศึกตำนาน 7 อัศวิน (ญี่ปุ่น: 七つの大罪; โรมาจิ: Nanatsu no Taizai) อังกฤษ: The Seven Deadly Sins) เป็นการ์ตูนแนวแฟนตาซีโดยซุซูกิ นากาบะ ในประเทศไทยได้ตีพิมพ์ลงในนิตยสารของสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
เนื้อเรื่อง > ศึกอัศวินศักดิ์สิทธิ์

กลุ่มอัศวิน 7 บาป ถูกกล่าวหาว่ากำหัวหน้าอัศวินศักดิ์สิทธิ์สูงสุด ซาราทราส จึงสลายกลุ่มกระจัดกระจายกันไป ทำให้ลีโอเนสนั้นถูก 2 อัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่มีตำแหน่งสูงสุดคือ เฮนดริกเซนกับเดรฟัส รวมตัวอัศวินศักดิ์สิทธิ์ก่อกบฏจับราชาไปขัง จับประชาชนไปเกณฑ์ทหาร กับใช้แรงงาน เพื่อก่อสงครามศักดิ์สิทธิ์เมื่อ 3,000 ปีก่อนขึ้นอีกครั้ง 10 ปีต่อมา เจ้าหญิงอลิซาเบธ ทนไม่ไหวจึงหนีออกตามหากลุ่มอัศวิน 7 บาป ในวันหนึงเขาก็พบบาร์เหล้าที่ชื่อ Boar Hat (บาร์หมวกหมู) ที่เจ้าของบาร์คือชายที่มีลักษณะเหมือนเด็กชื่อว่า เมลิโอดัส กับหมูพูดได้ชื่อ ฮอร์ค พาอลิซาเบธมาพักที่ห้องชั้น 2 และพวกเขาได้พบกันอัศวินศักดิ์สิทธิ์โดยบังเอิญโดยภายหลังเมลิโอดัสก็เปิดเผยตัวตนว่าเขาคือ หัวหน้ากลุ่มอัศวิน 7 บาป แล้วทั้งคู่ก็ออกหากลุ่มอัศวิน 7 บาปที่เหลือ โดยพบ ดิอันเน่, บัน, คิง, เกาเธอร์ ตามลำดับ ทันใดนั้นอลิซาเบธก็ถูกจับตัวไป กลุ่ม 7 บาป จึงบุกไปที่ปราสาทลีโอเนสโดยเกิดการต่อสู้ในเมือง พวกเขาได้พบ เมอร์ลิน ที่อยู่กับราชาอาเธอร์แห่งอาณาจักรคาเมลอท โดยทั้งคู่มาเข้าเฝ้าราชา บราทราส แห่งอาณาจักรลีโอเนส จากนั้นก็เปิดเผยความจริงว่าเฮนดริกเซนกับเดรฟัสคือได้รวมมือกันเพื่อใส่ความกลุ่ม 7 บาป ว่าเปินกบฏ เดรฟัสถูกคุมตัว ส่วนเมอร์ลินกับอาเธอร์อาสาพาราชาบราทราสไปรักษาตัวก่อน ทางเฮนดริกเซนใช้เลือกที่จะใช้เลือดของปีศาจสีแดงกับตัวเองและก็ทำให้พวกอัศวินศักดิ์สิทธิ์รุ่นใหม่ที่มีพลังจากเลือดของปีศาจสีแดงเกิดคลุ้มคลั่งทำให้เกิดการจราจลไปทั่วเมือง เฮนดริกเซนที่สู้ไม่ไหวจึงฉีดเลือดปีศาจสีเทาเข้าร่างจนมีพลังมากขึ้น จนกลุ่ม 7 บาป กับอัศวินศักดิ์สิทธิ์แห่งลีโอเนส รวมพลังกันโค่นเฮนดริกเซนลงได้ จนสันติสุขกลับมาอีกครั้ง
เนื้อเรื่อง > การคืนชีพของบัญญัติสิบประการ

กลุ่ม 7 บาป แยกเป็น 2 กลุ่ม กับบัญญัติ 10 ประการ ออกมาจากผนึกเพราะเฮนดริกเซนที่รอดตาย กาลานที่เป็น 1 ในนั้น ไปคาเมลอท ชนะกลุ่ม 7 บาปอย่างง่ายดาย อาเธอร์เข้าร่วมด่วนทางไปพบพวกกิลที่รู้ความจริงจากเฮนดริกเซน จึงร่วมกันฝึกที่ดรูอิท เมลิโอดัสที่ได้พลังคืนมา ก่อเรื่องไปยั่วบัญญัติ 10 ประการให้กระจัดกระจายเพื่อกำจัดทีละคน เอสคาร์นอร์ช่วยพวกบันจาก กาลัน กับ เมลัสคิวล่า ทุกคนกลับมาร่วมตัวกันในไบเซลเพื่อเข้าแข่งขัน เมลิโอดัสใช้โอกาสที่ โดร์ล กับ กล็อกซิเนีย ถูกลูกหลงจากการแข่งขันไล่ต้อนทั้งคู่ แต่ถูกบัญญัติ 10 ประการที่เหลือมารวมตัวกัน เมลิโอดัสต่อสู้กับสิบบัญญัติ ก่อนจะพ่ายแพ้ให้กับพลังของศีลแห่งความภักดีและความรักจนถูกกำจัดตาย
1 เดือนผ่านไป เผ่าปีศาจทยอยออกมาจากผนึกมากขึ้น กับแผขยายอำนาจไปทั่วบริททาเนีย ยึดอาณาจักรคาเมลอทเป็นฐานที่ตั้ง เอสคานอร์ได้จัดการ เอสทารอทซ่า กับ เซลดริส ลงได้ เมลิโอดัสก็คืนชีพขึ้นมาก็จัดการกับ มอนสปีด กับ เดริเอรี่ ทาง เกรย์ลอร์ด ถูกเมอร์ลินขังไว้ในขวดทดลอง เฟราว์ดริน สู้แพ้เมลิโอดัสและถูกฆ่าตาย
เนื้อเรื่อง > โทสะแห่งพระเจ้า

วันต่อมาลีโอเนสกลับคืนสภาพเดิมด้วยฝีมือของเมอร์ลิน แต่ประชาชนบางส่วนที่โดนคำสาปของ เซลดริส ย้ายไปคาเมลอท ซึ่งเป็นไปได้ว่าจะเกิดสงครามขึ้นอีก ทางลีโอเนสจึงมีการจัดตั้งหัวหน้าอัศวินศักดิ์สิทธิ์คนใหม่ก็คือ ฮาวเซอร์ เกาเธอร์ที่ถูกจับขังจึงพ้นโทษ ส่วนคิงกับดิอันเน่ที่อยู่ป่าราชาภูติ ถูก ดอลอร์ กับ กล็อกซิเนีย ฝึกเพื่อเพิ่มพลัง ต่อมากลุ่ม 7 บาปกลับมารวมตัวอีกครั้ง เกาเธอร์ถูกเตือนสติให้กลับมาจำได้กับพลังกลับคืนมาอีกครั้ง ก็เริ่มเปิดใจ
ทางอลิธซาเบธที่สงสัยว่าเมลิโอดัสปิดบังบางสิ่ง จึงก่อเรื่องให้ เซลดริส ฟื้นความทรงจำในอดีต จนจำอดีตทุกชาติได้อีกครั้ง และก็จะตายในอีก 3 วันด้วยผลของคำสาป เมลิโอดัสจึงเล่าถึงคำสาปของทั้งคู่ให้ที่โดนสาปโดยราชาปีศาจและองค์เทพสูงสุดให้ฟัง กลุ่ม 7 บาปบุกกำจัด บัญญัติ 10 ประการที่เหลือ พอจัดการกับ เมลัสคิวล่า ลงได้ แต่เมลิโอดัสก็คลุ้มคลั่งกลับมาเป็นปีศาจเมื่อสมัยก่อนจนถูกเอสคาร์นอร์หยุดไว้ได้ แต่ทั้งคู่ก็เจ็บหนัก โดร์ล กับ กล็อกซิเนีย ช่วยถ่วงเวลาปกป้องกลุ่ม 7 บาปจากแชนเลอร์จนทั้งคู่เสียชีวิต พอเมลิโอดัสฟื้นจึงพาพาอลิธซาเบธไปที่คาเมลอทกับบอกพี่น้อง ว่าจะเป็นราชาปีศาจคนใหม่ ปราบพยศเซลดริสและเอสทารอสซ่าก่อนส่งตัวไปรวบรวมศีลกลับมา กับบอกให้พี่น้องไปรวบรวมศีลทั้งหมดจากบัญญัติ 10 ประการที่เหลือ ทางกลุ่ม 7 บาป บันได้ไปนรกเพื่อนำความรู้สึกของเมลิโอดัสกลับมา ทาง 3 ใน 4 อัครเทวทูตได้ทำการสิงร่างมนุษย์มาช่วยเหลือเหล่าประชาชนในคาเมลอท รวมตัวกับกลุ่ม 7 บาปและอัศวินศักดิ์สิทธิ์แห่งลีโอเนสเป็นพันธมิตรเพื่อสร้างกองทัพ เปิดฉากสงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งใหม่
เนื้อเรื่อง > สงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งใหม่

ในวันเริ่มสงคราม เมลิโอดัสจึงนำศีลที่มี 5 อัน ใส่ร่างกับใช้เวลาครึ่งวัน เพื่อให้ร่างรวมเป็นหนึ่ง ทางเอสทารอทซ่าไล่กำกาลันกับมอนสปิดเพื่อชิงศีลของทั้งคู่มาใส่ร่างจนเกิดอาการคลุ้มคลั่ง และจับอลิธซาเบธไป พอกลับมาจำได้อีกครั้งว่าตัวจริงเขาคือ มาเอล หนึ่งใน 4 อัครเทวทูตคนสุดท้าย ถูกเกาเธอร์ (ตัวจริง) ใช้เวทปรับเปลี่ยนความทรงจำ มาเอลก็แค้นเกาเธอร์ จึงควบคุมศีลได้ดีกว่าเดิมกับจิตใจถูกครอบงำ จึงกำซาเรียเอล, ทาเมียเอล, เดริเอริ เพื่อชิงศีลมาใส่ร่างจนกลาายเป็นปีศาจที่คลั่งกว่าเดิม แต่ถูกไล่ต้อนโดยคิงที่ปีกงอกเต็มที่ จนถึงขีดจำกัด และได้เกาเธอร์เตือนสติจึงกลับมาเป็นคนดีอีกครั้ง ทางบันกับเมลิโอดัสก็ได้ไวลด์ (พี่ชายของฮอว์ค) ช่วยพาส่งกลับมาที่โลกเดิมอีกครั้งโดยการเอาชนะราชาปีศาจที่เฝ้าประตูนรก บันได้บอกความเป็นอมตะรักษากับคืนชีพเอเลนสำเร็จจึงกลับไปรวมตัวกับพวก 7 บาปที่เหลือ บุกไปคาเมลอท ทางคาเมลอท
ศูนย์ควบคุมโรคติดต่อสหรัฐ

| --- | --- |
Logo of the CDC
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 1 กรกฎาคม 1946; 78 ปีก่อน (1946-07-01)
หน่วยงานก่อนหน้า: Office of National Defense Malaria Control Activities (1942) Office of Malaria Control in War Areas (1942–46) Communicable Disease Center (1946–67) National Communicable Disease Center (1967–70) Center for Disease Control (1970–80) Centers for Disease Control (1980–92)
เขตอำนาจ: Federal government of the United States
สำนักงานใหญ่: Atlanta, Georgia, U.S. 33°47′58″N 84°19′42″W﻿ / ﻿33.79944°N 84.32833°W﻿ / 33.79944; -84.32833
บุคลากร: 10,899 (2015)
งบประมาณต่อปี: US$11.1 billion (FY18)
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: Rochelle Walensky, Director Anne Schuchat, Principal Deputy Director
ต้นสังกัดหน่วยงาน: United States Department of Health and Human Services
เว็บไซต์: แม่แบบ:OfficialURL
ศูนย์ควบคุมโรคติดต่อสหรัฐอเมริกา (อังกฤษ: The United States Centers for Disease Control and Prevention, U.S. CDC) หรือ ศูนย์ควบคุมโรคติดต่อ (อังกฤษ: CDC) เป็นองค์กรสุขภาพระดับชาติของสหรัฐอเมริกา เป็นหน่วยงานของรัฐบาลกลางสหรัฐ สังกัดกระทรวงสุขภาพและบริการมนุษย์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย
องค์กรนี้มีเป้าหมายหลักเพื่อดูแลสุขภาพและความปลอดภัยของสาธารณะผ่านการควบคุมและป้องกันโรค การบาดเจ็บ และความพิการ ทั้งในสหรัฐ และทั่วโลก
ศิลปะคริสเตียน

"พระแม่มารีและพระบุตร" โดยทิเชียน (ราว ค.ศ. 1512)
 พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ, เวียนนา, ประเทศออสเตรีย
ศิลปะคริสเตียน (อังกฤษ: Christian art) เป็นคำที่หมายถึงจักษุศิลป์ที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นสื่อแสดงความหมาย, ขยายความ และแสดงเรื่องราวที่เกี่ยวกับหลักของศาสนาคริสต์ นิกายของศาสนาคริสต์เกือบทุกนิกายใช้ศิลปะคริสเตียนแต่จะมากบ้างน้อยบ้างก็แล้วแต่กฎบัตรของแต่ละนิกาย แต่โดยทั่วไปไม่ว่าจะเป็นสื่อชนิดใดหัวเรื่องการสร้างก็จะคล้ายคลึงกันคือจะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวประวัติของพระเยซูจากพันธสัญญาใหม่ หรือบางครั้งก็รวมเรื่องราวจากพันธสัญญาเดิม นอกนั้นการเขียนเรื่องนักบุญหรือผู้มีความสำคัญต่อศาสนาก็เป็นที่นิยมกันโดยเฉพาะในนิกายโรมันคาทอลิก, นิกายแองกลิคัน และนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
ประวัติ > เบื้องต้น

ศิลปะคริสเตียนมีอายุนานพอ ๆ กับศาสนาคริสต์ สื่อที่พบที่เก่าที่สุดมาจาก ค.ศ. 70 ที่นักโบราณคดีพบที่ว้ดที่เมกิดโด (Megiddo) และประติมากรรมเก่าที่สุดที่พบมาจากคริสต์ศตวรรษที่ 2 เป็นงานสลักบนโลงหิน
ประวัติ > หลังจักรวรรดิโรมัน

ศิลปะที่พบหลักจากจักรวรรดิโรมันล่มเป็นศิลปะคริสเตียนแทบทั้งสิ้น หลังจากจักรวรรดิโรมันล่มสถาบันศาสนาคริสต์ก็เข้ามามีบทบาทและอำนาจแทนที่ซึ่งปัจจุบันคือสถาบันโรมันคาทอลิกผู้เป็นตัวจักรสำคัญในการสร้างศิลปะคริสเตียน ทางออร์ทอดอกซ์ตะวันออกที่คอนสแตนติโนเปิลที่ยังมีความสงบกว่าภายใต้การปกครองของจักรวรรดิโรมันตะวันออกก็มีบทบาทสำคัญในการสร้างศิลปะคริสเตียนทางตะวันออก  เมื่อสถานะการทางการเมืองของทางตะวันตกเริ่มมั่นคงขึ้นบางระหว่างยุคกลางสถาบันโรมันคาทอลิกก็เพิ่มบทบาทในการสนับสนุนการสร้างศิลปะโดยการจ้างจิตรกร ประติมากร และสถาปนิกในสร้างงานให้สถาบันโดยตรง สถาปัตยกรรมศาสนาคริสต์ออกมาในรูปของวัดแบบต่าง ๆ, มหาวิหาร, สำนักสงฆ์ และ ที่เก็บศพ หรือ อนุสาวรีย์ผู้ตาย (tombs)
ระหว่างการวิวัฒนาการทางศิลปะคริสเตียนในจักรวรรดิไบแซนไทน์จากแบบนามธรรมของกรีกก็กลายมาเป็นศิลปะที่ใกล้เคียงธรรมชาติมากขึ้นบ้าง แต่ลักษณะใหม่นี้ก็ยังเป็นแบบจินตนิยม (hieratic) จุดประสงค์ของศิลปะทำเพื่อสื่อสารข้อมูลทางศาสนามีใช่เพื่อให้เหมือนสิ่งที่วาดหรือแม่แบบอย่างเที่ยงตรง  การเขียนภาพจะไม่คำนึงถึงการเขียนแบบทัศนียภาพ ให้ได้สัดส่วนแสงเงาที่ถูกต้องแต่จะใช้รูปทรงที่ง่าย และการวางองค์ประกอบที่เป็นมาตรฐาน เพราะความขัดแย้งในการใช้ "รูปต้องห้าม" (idol หรือ graven images) จากที่ตีความหมายจากบัญญัติข้อที่สองของบัญญัติ 10 ประการและสถานะการณ์เกี่ยวกับลัทธิทำลายรูปสัญลักษณ์ทำให้มีผลสองประการ: การออกมาตรฐานของการแสดงรูปสัญลักษณ์ทางศาสนาคริสต์ภายในนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ซึ่งเป็นผลให้การแสดงออกทางศิลปะเป็นแบบจุลนิยมในศิลปะของนิกายโปรเตสแตนต์ต่อมาภายหลัง
ประวัติ > สมัยใหม่

เมื่อปรัชญาทางโลกและการแยกระหว่างศาสนากับทางโลกเริ่มมีความสำคัญมาขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในยุโรปตะวันตก ก็เริ่มมีการสะสมศิลปะคริสเตียนจากยุคกลางมิใช่เพื่อเป็นการสักการะแต่เพราะเป็นสิ่งสะสมที่มีคุณค่าทางศิลปะในขณะเดียวกันศิลปะคริสเตียนร่วมสมัยก็ลดความสำคัญลง ศิลปินก็สร้างงานทางศาสนาน้อยลงเป็นลำดับหรือถ้าทำก็เป็นโอกาสพิเศษ แต่ก็มีศิลปินบางคนที่ยังสร้างงานศาสนาเช่น มาร์ก ชากาล (Marc Chagall), อ็องรี มาติส, เจคอป เอพสไตน์ (Jacob Epstein) และอลิสซาเบ็ธ ฟริงค์ (Elizabeth Frink)
---คริสต์ศิลป์สมัยนิยม---
วิวัฒนาการการพิมพ์ทำให้เกิดความแพร่หลายของลัทธินิยมในการเป็นเจ้าของภาพพิมพ์ทางศิลปะ เช่นงานจิตรกรรมของ Mihály Munkácsy ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 หรืองานสมัยใหม่ของทอมัส คินเคด (Thomas Kinkade) และทอมัส แบล็กเชียร์ (Thomas Blackshear) เป็นต้น
สัญลักษณ์นิยม

ศิลปะคริสเตียนไม่ว่าจะเป็นรูปแบบใดมักจะแสดงบุคคลหรือเหตุการณ์ที่เฉพาะเจาะจง แต่ละชิ้นก็จะเป็นสัญลักษณ์นิยม(Symbolism) ของแต่ละนิกาย การใช้สัญลักษณ์ไม่มีกฎตายตัวเช่นการใช้กางเขนก็จะไม่เหมือนกันไปทุกนิกายหรือลัทธิ หรือแม้แต่คัมภีร์ไบเบิลก็ตาม แต่อย่างไรก็ตามหัวข้อใหญ่ ๆ ที่ทำกันไม่ว่าจะเป็นลัทธิใดก็ได้แก่
หัวเรื่องศิลปะคริสเตียน

หัวเรื่องศิลปะคริสเตียนที่นิยมเขียนหรือสร้างกันมากก็ได้แก่
"การประกาศของเทพ" (Annunciation)
"การประสูติของพระเยซู" (Nativity of Jesus (art))
"การชื่นชมของแมไจ" (Adoration of the Magi)
"การชื่นชมของคนเลี้ยงแกะ" (Adoration of the shepherds)
"การชื่นชมพระเยซู" (Adoration of Jesus)
"พระแม่มารีและพระบุตร" (Madonna and Child) ซึ่งอาจจะมีนักบุญอยู่รอบ ๆ หรือผู้อุทิศ
"พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญ"  (Sacra conversazione) ซึ่งเป็นพระแม่มารีและพระบุตรกับกลุ่มนักบุญ
"พระเยซูรับศีลจุ่ม" (Baptism of Jesus)
"ครอบครัวพระเยซู" (Holy Family)
"พระเยซูหนีไปอียิปต์" (Flight into Egypt)
"พระเยซูเข้ากรุงเยรุซาเล็ม" (Entry into Jerusalem)
"พระเยซูในสวนเกทเสมนี" (Jesus praying in Gethsemane)
"พระเยซูถูกจับ" (Arrest of Jesus)
"การตัดสินของพระเยซู" (Sanhedrin Trial of Jesus)
"พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" (The Last Supper)
"พระเยซูบนกางเขน" (Crucifixion)
"ชะลอร่างจากกางเขน" (Descent from the Cross)
"ปิเอต้า" (Pietà หรือ Lamentation)
"พระเยซูคืนชีพ" (Resurrection appearances of Jesus)
"อย่ายึดข้า" (Noli me tangere)
"ทางสู่กางเขน" (Stations of the Cross)
"อัสสัมชัญของพระเยซู" (Ascension of Jesus)
"พระเยซูผู้ทรงเดชานุภาพ" (Christ in Majesty)
"การตัดสินครั้งสุดท้าย" (The Last Judgment)
"การประสูติของพระแม่มารี" (Nativity of Mary/Birth of Virgin)
"การสวมมงกุฏพระแม่มารี" (Coronation of the Virgin)
"อัสสัมชัญของพระแม่มารี" (Assumption of the Virgin Mary in Art)
"มาเอสตา" (Maestà)
"ตรีเอกภาพ" (Trinity)
"พงศาวลีเจสสี" (Tree of Jesse)
"เอบราฮัมสังเวยไอแซ็ค" (Sacrifice of Isaac)
"ขับจากสวรรค์" (Expulsion of Adam and Eve หรือ Fall of Man)
เทวดา, นักบุญ, พระสันตะปาปา