stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มารวน แฟลายนี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 แฟลายนีขณะเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในปี ค.ศ. 2016
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มารวน แฟลายนี-บากียูย
วันเกิด:   (1987-11-22) 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987 (36 ปี)
สถานที่เกิด:  แอ็ตเตอร์เบก, บรัสเซลส์, เบลเยียม
ส่วนสูง:  1.94 m (6 ft 4 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
1994–1997:  อันเดอร์เลคต์
1997–2000:  มงส์
2000–2002:  แอร์. ฟร็องบอแร็ง
2002–2004:  สปอร์ตีงชาร์เลอรัว
2004–2006:  สต็องดาร์ลีแยฌ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2006–2008 |  สต็องดาร์ลีแยฌ |  64 |  (9) |
| 2008–2013 |  เอฟเวอร์ตัน |  141 |  (25) |
| 2013–2019 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  119 |  (12) |
| 2019–2023 |  ชานตงไท่ชาน |  108 |  (39) |
ทีมชาติ
| 2004–2005 |  เบลเยียม อายุไม่เกิน 18 ปี |  3 |  (0) |
| 2006 |  เบลเยียม อายุไม่เกิน 19 ปี |  6 |  (1) |
| 2006–2007 |  เบลเยียม อายุไม่เกิน 21 ปี |  7 |  (0) |
| 2007–2018 |  เบลเยียม |  87 |  (18) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มารวน แฟลายนี-บากียูย (ฝรั่งเศส: Marouane Fellaini-Bakkioui, ออกเสียง: [mɑrwan fɛlajni]) เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987 เป็นนักฟุตบอลชาวเบลเยียม ในตำแหน่งกองกลาง
แฟลายนีเป็นชาวมุสลิม ชื่อของเขามาจากภาษาอาหรับว่า มัรวาน และเป็นลูกชายของอับดุลลาติฟ แฟลายนี อดีตผู้รักษาประตูชาวโมร็อกโก
ปัจจุบันแขวนสตั๊ดไปแล้ว
เกียรติประวัติ > สโมสร

เบลเจียนเฟิสต์ดิวิชัน: 2007–08
เอฟเอคัพ รองชนะเลิศ: 2008–09
เอฟเอคัพ: 2015–16
อีเอฟแอลคัพ: 2016–17
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์: 2016
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2016–17
ไชนีสซูเปอร์ลีก: 2021
ไชนีสเอฟเอคัพ: 2020, 2021, 2022
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

Belgian Ebony Shoe: 2008
Everton Young Player of the Season: 2008–09
Premier League Player of the Month: พฤศจิกายน 2012
มาดามโบวารี

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: กูสตัฟ ฟลอแบร์ (Gustave Flaubert)
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Madame Bovary
ผู้วาดภาพประกอบ: มิเชล เลวี แฟรส์ (Michel Lévy Frères)
ประเทศ: ฝรั่งเศส
ภาษา: ภาษาฝรั่งเศส
ประเภท: Romanticism
สำนักพิมพ์: Folio claasique
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1857
ISBN: 978-2-07-041311-9
มาดามโบวารี (ฝรั่งเศส: Madame Bovary) เป็นวรรณกรรมฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงระดับโลก ซึ่งประพันธ์โดยนักเขียนฝรั่งเศส นามว่า กูสตัฟ ฟลอแบร์ (Gustave Flaubert) และตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1857 เนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งงานแล้วไม่พอใจกับชีวิตครอบครัว เนื่องจากในสมัยนั้น เนื้อหาเช่นนี้ถือว่าไม่เหมาะสมมาก จึงทำให้นักประพันธ์โดนฟ้องฐานผยแพร่และส่งเสริมเรื่องผิดต่อศีลธรรมอันดีของประชาชน แต่ที่สุดก็ชนะคดี
เนื้อเรื่อง

อ็องมา (Emma) คือตัวละครหลักในนิยายนี้ หลังมารดาของเธอตาย เธอแต่งงานกับนายแพทย์ ชื่อ ชาลส์ โบวารี (Charles Bovary) แต่เธอเห็นว่าชีวิตแต่งงานจืดชื่ด จึงให้สามีทิ้งคลินิค เพื่อที่จะย้ายไปอยู่ในเมืองที่ใหญ่ ๆ
หลังจากย้ายมาที่เมืองยงวีย์ (Yonville) ก็ได้รู้จักเภสัชกร ออเม (Homais) และครอบครัว และได้รู้จักเลยง (Léon)  ด้วย เลยงและเธอต่างมีความชอบในวรรณกรรมและดนตรี ทั้งสองจึงผูกผันกันมาก
ต่อมาอ็องมาให้กำเนิดลูกสาว แต่เธอก็ยังไม่พอใจกับชีวิตครอบครัว ไม่นานเลยงก็ย้ายไปปารีส  ทำให้เธอเศร้ามาก จนกระทั่งเธอติดการซื้อของหรู เพื่อให้ลืมความสูญเสีย ทำให้เธอเป็นหนี้พ่อค้าชื่อ เลอเรอซ์ (Leureux) และก็ได้รู้จัก รอโดล์ฟ (Rodolphe) ผู้เป็นเจ้านายของคนไข้ของชาลส์ โบวารี
อ็องมาหลงรักรอโดล์ฟมาก ซื้อให้แต่ของขวัญแพง ๆ สถานภาพการเงินของเธอจึงแย่ลงไปอีก เธอรักรอดอล์ฟมาก กระทั่งวางแผนจะหนีไปด้วยกัน แต่เขาทิ้งเธอไปก่อน เธอเสียใจมาก
ต่อมา เธอไปดูละครกับสามี และพบเลยงอีกครั้ง เธอจึงเป็นชู้กับเลยง กรรมของเธอทำให้เจ้าหนี้ของเธอตามทวงหนี้ เธอร้องขอให้รอโดล์ฟช่วย โดยเอาตัวเข้าแลก แต่ได้รับการปฏิเสธ เมื่อจนหนทาง เธอกินสารหนูฆ่าตัวตาย
สามีของเธอรับไม่ได้ที่เธอตาย เมื่อเขาได้ค้นพบจดหมายรักระหว่างภริยาของตนกับรอโดล์ฟ และกับเลยง เขาก็ตรอมใจตายไปอีกคน ลูกสาวของคนทั้งคู่จึงได้รับการส่งไปอยู่กับย่า ซึ่งไม่นานย่าก็ตาย เด็กคนนั้นจึงไปอยู่กับป้าที่ยากจน และถูกส่งไปเป็นสาวโรงงาน
ตัวละครหลัก

Emma Bovary (นามสกุลเดิม: Rouault) - ลูกสาวของ Monsieur Théodore Rouault, ภรรยาคนที่สองของ Charles Bovary
Charles Bovary - สามีของ Emma Bovary
Berthe Bovary - ลูกสาวของ Emma และ Charles Bovary
Charles-Denis-Bartholomé Bovary - พ่อของ Charles Bovary
Madame Bovary - แม่ของ Charles Bovary แต่งงานกับ Charles-Denis-Bartholomé Bovary
Madame Héloïse Dubuc - ภรรยาคนแรกของ Charles Bovary
Monsieur Homais - เภสัชกร
Madame Lefrançois - เจ้าของโรงเตี๊ยม
Monsieur Binet - คนเก็บภาษี
Rodolphe Boulanger - ชู้คนแรกของ Emmy Bovary
Monsieur Léon Dupuis - ชู้คนที่สองของ Emma Bovary
l'abbé Bournisien - บาทหลวง
Monsieur Lheureux - พ่อค้าผ้า
Monsieur Guillaumin - ผู้รับรองรายมือชื่อและเอกสาร
Monsieur Tuvache - ผู้ว่า
la mère Rollet - แม่นมเลี้ยงเด็กทารก
ในภาพยนตร์

1932 : Unholy Love de Albert John Ray โดย Lila Le.
1933 : Madame Bovary โดย Jean Renoir.
1937 : Madame Bovary โดย Gerhard Lamprecht นำแสดงโดย Pola Negri.
1947 : Madame Bovary โดย Carlos Schliepe นำแสดงโดย Mecha Ortiz.
1949 : Madame Bovary โดย Vincente Minnelli, นำแสดงโดย Jennifer Jones, James Mason...
1969 : La Bovary nue (Die Nackte Bovary) โดย Hans Schott-Schöbinger นำแสดงโดย Edwige Fenech
1974 : Madame Bovary โดย Pierre Cardinal
1977 : Madame Bovary, c’est moi de Zbigniew Kaminski นำแสดงโดย Jadwiga Jankowska-Cieslak.
1989 : Sauve et protège d’Alexandre Sokourov นำแสดงโดย Cécile Zervudacki.
1991 : Madame Bovary โดย Claude Chabrol.
2000 : Madame Bovary โดย Tim Fywell นำแสดงโดยFrances O'Connor dans le rôle principal.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิซอร์ซ มีเนื้อหาเกี่ยวกับ:
Madame Bovary (ภาษาอังกฤษ)
Madame Bovary (ภาษาฝรั่งเศส)
Madame Bovary เก็บถาวร 2010-08-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาสเปน)
มาอามาดู ดียารา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Mahamadou Diarra
วันเกิด:   (1981-05-18) 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 (43 ปี)
สถานที่เกิด:  บามาโก, มาลี
ส่วนสูง:  1.82 เมตร (5 ฟุต 11 1⁄2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  Real Madrid
หมายเลข:  6
สโมสรเยาวชน
1997-1998:  Centre Salif Keita
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  สโมสร |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 1998-1999 |  OFI |  21 |  (2) |
| 1999-2002 |  Vitesse |  65 |  (9) |
| 2002-2006 |  Lyon |  123 |  (6) |
| 2006-2011 |  Real Madrid |  87 |  (3) |
| 2011- |  Monaco |   |   |
ทีมชาติ‡
| 2001- |  Mali |  57 |  (2) |
 นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมสโมสร นับเฉพาะลงเล่นในประเทศ ข้อมูลล่าสุดวันที่ 8 May 2010.  † ลงเล่น (ประตู).  ‡ นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมชาติ ข้อมูลล่าสุดวันที่ 02 July 2010
มาอามาดู ดียารา (ฝรั่งเศส: Mahamadou Diarra) เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักฟุตบอลชาวมาลี เล่นตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรฟุตบอลโมนาโก และเป็นกัปตันฟุตบอลทีมชาติมาลี
มาอามาดู อีซูฟู

| มาอามาดู อีซูฟู |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีไนเจอร์
ดำรงตำแหน่ง 7 เมษายน ค.ศ. 2011 – 2 เมษายน 2021
นายกรัฐมนตรี: บรีกี ราฟีนี
ก่อนหน้า: Salou Djibo
ถัดไป: มุฮัมมัด บาซูม
นายกรัฐมนตรีไนเจอร์
ดำรงตำแหน่ง 17 เมษายน ค.ศ. 1993 – 28 กันยายน ค.ศ. 1994
ประธานาธิบดี: Mahamane Ousmane
ก่อนหน้า: Amadou Cheiffou
ถัดไป: Souley Abdoulaye
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1951-01-01) 1 มกราคม ค.ศ. 1951 (73 ปี)
คู่สมรส: Aïssata Issoufou Mahamadou Lalla Malika Issoufou

มาอามาดู อีซูฟู (ฝรั่งเศส: Mahamadou Issoufou) เป็นนักการเมืองชาวไนเจอร์ที่เป็นประธานาธิบดีไนเจอร์ตั้งแต่ 7 เมษายน ค.ศ. 2011 อีซูฟูเป็นนายกรัฐมนตรีไนเจอร์จากปี ค.ศ. 1993 ถึง ค.ศ. 1994
มาเซยอ

| มาเซยอ |
| --- | --- |
เทศบาล
The Municipality of Maceió
   ธง ตรา
สมญา: "The Paradise of Waters"
สถานที่ตั้งของมาเซยอในรัฐอาลาโกวัช
มาเซยอสถานที่ตั้งในบราซิล
พิกัด: 9°39′57″S 35°44′06″W﻿ / ﻿9.66583°S 35.73500°W﻿ / -9.66583; -35.73500
ประเทศ:  บราซิล
รัฐ:  Alagoas
Mesoregion: Leste Alagoano
Microregion: Maceió
ก่อตั้ง: 5 ธันวาคม 1815
การปกครอง
 • Mayor: José Cícero Soares de Almeida (PP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 511 ตร.กม. (197 ตร.ไมล์)
ความสูง: 7 เมตร (23 ฟุต)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 932,608 คน
 • ความหนาแน่น: 1,800 คน/ตร.กม. (4,700 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Maceioenses
เขตเวลา: UTC−3
Postal Code: 57000-000
รหัสพื้นที่: +55 82
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
มาเซยอ (โปรตุเกส: Maceió) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐอาลาโกวัช ประเทศบราซิล เมืองมีแหล่งน้ำและทะเลสาบหลายแห่ง เป็นเมืองท่า ส่งน้ำตาลและฝ้ายเป็นสินค้าออก ผลิตผลอื่น ๆ เช่น สิ่งทอ เครื่องดื่ม มีแอลกอฮอล์ สบู่ เมืองนี้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1815 ได้รับสถาปนาเป็นเมืองหลวงของรัฐใน ค.ศ. 1839
| ด ค กเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอเมริกา |
| --- | --- |
 2000 เมริดา  2001 อิกิเก  2002 มาเซยอ  2003 ปานามาซิตีกูรีชีบา  2004 ซันติอาโก  2005 กัวดาลาฮารา  2006 กอร์โดบา  2007 กุสโก  2008 บราซิเลีย  2009 อาซุนซิออน  2010 ซานโตโดมิงโก  2011 กีโต  2012 เซาลุยช์  2013 บาร์รังกิยา  2014 โกลิมา  2015 มายาเกวซ  2016 บัลดิเบีย  2017 เมริดา  2018 อันโซอาเตกิ (รัฐ)  2019 ซานมิเกลเดอาเยนเด  2020 ปุนตาอาเรนัส  2021 ซากาเตกัส (รัฐ)
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ: รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล
คำขวัญ: A new world (โปรตุเกส: Um mundo novo)
ประเทศเข้าร่วม: 159
นักกีฬาเข้าร่วม: 4,342
ชนิด: 528 ประเภทใน 22 ชนิด
พิธีเปิด: 7 กันยายน
พิธีปิด: 18 กันยายน
ประธานพิธีเปิด: มีแชล เตเมร์ ประธานาธิบดีบราซิล
ประธานพิธีปิด: ฟิลิป คราเวน ประธานคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
ผู้จุดคบเพลิง: Clodoaldo Silva
สนามกีฬา: สนามกีฬามารากานัง
ฤดูร้อน← ลอนดอน 2012โตเกียว 2020 →  ฤดูหนาว← โซชี 2014พย็องชัง 2018 →  โอลิมปิกฤดูร้อน 2016
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 (โปรตุกีส บาซิเลียน: Jogos Paralímpicos de Verão de 2016) หรือการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 15 เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการระดับโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7 กันยายน ถึง 18 กันยายน พ.ศ. 2559
ในพาราลิมปิกครั้งนี้ เป็นครั้งที่สามารถเก็บเหรียญได้มากที่สุดของไทย โดยการคว้า 6 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน 6 เหรียญทองแดง โดยสถิติก่อนหน้านี้คือ พาราลิมปิกฤดูร้อน 2000 ณ ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย
การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ

บทความหลัก: การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
มีการประกาศผลเมืองที่ได้เป็นเจ้าภาพเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ในการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 121 ที่กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก  โดยการประชุมครั้งนี้มีประมุขแห่งรัฐและผู้นำรัฐบาลประเทศที่เสนอตัวเป็นเจ้าภาพเดินทางเพื่อร่วมเสนอแผนขั้นสุดท้ายก่อนลงคะแนนครบทุกประเทศ ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 และสมเด็จพระราชินีโซเฟีย พระมหากษัตริย์สเปน ยุกิโอะ ฮะโตะยะมะ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ประธานาธิบดีบารัก โอบามาแห่งสหรัฐอเมริกา พร้อมมิเชล โอบามา สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง และลูอิซ อีนาซีอู ลูลา ดา ซิลวา ประธานาธิบดีบราซิล การประกาศผลมีขึ้นในเวลาประมาณ 18.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น
การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ > ผลการคัดเลือก

| การลงคะแนนเลือกเมืองเจ้าภาพโอลิมปิก 2016 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เมือง | ประเทศ | รอบที่ 1 | รอบที่ 2 | รอบที่ 3 |  |
|  รีโอเดจาเนโร |   บราซิล | 26 | 46 | 66 |  |
| มาดริด |  สเปน | 28 | 29 | 32 |  |
| โตเกียว |  ญี่ปุ่น | 22 | 20 | — |  |
| ชิคาโก |  สหรัฐ | 18 | — | — |  |
สนามแข่งขัน > บาราดาชีฌูกา

คาริโอกา อารีนา 1 – บาสเกตบอลวีลแชร์, รักบี้วีลแชร์
คาริโอกา อารีนา 2 – บอคเซีย
คาริโอกา อารีนา 3 – ยูโด, ฟันดาบวีลแชร์
ฟิวเจอร์ อารีน่า – โกลบอล.
สนามกีฬาทางน้ำโอลิมปิก – ว่ายน้ำ
โอลิมปิก เทนนิส เซ็นเตอร์ – ฟุตบอล 5 คน, เทนนิสวีลแชร์
ปนเดา – จักรยานถนน
รีอูเซงตรู – ยกน้ำหนัก, วอลเลย์บอลนั่ง, เทเบิลเทนนิส
ริโอ โอลิมปิก อารีนา – บาสเกตบอลวีลแชร์
รีโอ โอลิมปิก เวโลดรอม – จักรยานลู่
สนามแข่งขัน > โดโดโร่

เนชัลแนล ชูตติ้ง เซ็นเตอร์ – กีฬายิงปืน
ศูนย์กีฬาขี่ม้าโอลิมปิก – ขี่ม้า
สนามกีฬาโดโดโร่ - ฟุตบอล 7 คน
สนามแข่งขัน > มารากานัง

สนามกีฬามารากานัง – พีธีเปิด และ ปิด การแข่งขัน
โอลิมปิก สเตเดี้ยม – กรีฑา
แซมโบโดรโม่ – การยิงธนู
สนามแข่งขัน > โคปาคาบาน่า

ฟอร์ท โคปาคาบานา – กรีฑา, ไตรกีฬาและขี่จักรยานถนน
มารีนาดาโกลเรีย – กีฬาเรือใบ
Lagoa Rodrigo de Freitas – พายเรือแคนูและเรือพาย
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน

การแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งนี้ มีกีฬาที่จัดแข่งขันทั้งสิ้น 22 ชนิด โดยมีกีฬาที่ได้รับการบรรจุใหม่ในครั้งนี้เพิ่มอีก 2 ชนิดคือ กีฬาเรือแคนูและไตรกีฬา
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  |   ยิงธนู (รายละเอียด)   กรีฑา (รายละเอียด)   บอคเซีย (รายละเอียด)   Paracanoe (รายละเอียด)   จักรยาน (รายละเอียด)  จัการยานประเภทถนน   จักรยานลู่   ขี่ม้า (รายละเอียด)   ฟุตบอล 5 คน (รายละเอียด) |   ฟุตบอล 7 คน (รายละเอียด)   โกล์บอล (รายละเอียด)   ยูโด (รายละเอียด)   ไตรกีฬาคนพิการ (รายละเอียด)   ยกน้ำหนัก (รายละเอียด)   เรือพาย (รายละเอียด)   เรือใบ (รายละเอียด)   ยิงปืน (รายละเอียด) |   ว่ายน้ำ (รายละเอียด)   เทเบิลเทนนิส (รายละเอียด)   วอลเลย์บอล (รายละเอียด)   วีลแชร์บาสเกตบอล (รายละเอียด)   วีลแชร์ฟันดาบ (รายละเอียด)   วีลแชร์รักบี้ (รายละเอียด)   วีลแชร์เทนนิส (รายละเอียด)   |
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

ประเทศที่จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งนี้ โดยมีนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกเพื่อเข้าแข่งขันในรอบสุดท้ายแล้ว ดังนี้
สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่ม: สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
| อันดับที่ | NPC | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 107 | 81 | 51 | 239 |
| 2 |  สหราชอาณาจักร | 64 | 39 | 44 | 147 |
| 3 |  ยูเครน | 41 | 37 | 39 | 117 |
| 4 |  สหรัฐ | 40 | 44 | 31 | 115 |
| 5 |  ออสเตรเลีย | 22 | 30 | 29 | 81 |
| 6 |  เยอรมนี | 18 | 25 | 14 | 57 |
| 7 |  เนเธอร์แลนด์ | 17 | 19 | 26 | 62 |
| 8 |  บราซิล* | 14 | 29 | 29 | 72 |
| 9 |  อิตาลี | 10 | 14 | 15 | 39 |
| 10 |  โปแลนด์ | 9 | 18 | 12 | 39 |
| 11–83 | Remaining NPCs | 187 | 193 | 249 | 629 |
| รวม (83 NPCs) | รวม (83 NPCs) | 529 | 529 | 539 | 1597 |
ชาติเจ้าภาพ (บราซิล) (ดูตารางเหรียญแบบสมบูรณ์ที่ สรุปเหรียญการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016.)
การถ่ายทอดสดในประเทศไทย

ผู้ที่ได้สิทธิ์ถ่ายทอดสดพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ในประเทศไทยนั้นคือ เอไอเอส โดยถ่ายทอดสดผ่านแอปพลิเคชัน เอไอเอสเพลย์ และ เอไอเอสเพลย์บ็อก
แหล่งข้อมูลอื่น

Rio de Janeiro 2016 Official Homepage
Rio de Janeiro 2016 from the International Paralympic Committee
Results & Records
| ก่อนหน้า |  | พาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลอนดอน |  | พาราลิมปิกฤดูร้อน  ริโอเดจาเนโร  (กีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 (2016)) |  | โตเกียว |
| ด ค กกีฬาพาราลิมปิก |
| --- | --- | --- |
 กฎบัตร  เจ้าภาพ  IPC NPCs  สรุปเหรียญ  ผู้ได้รับเหรียญ  ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน ฤดูร้อน  ฤดูหนาว  กีฬา  สัญลักษณ์ 
| ฤดูร้อน |  โรม 1960  โตเกียว 1964  เทลอาวีฟ 1968  ไฮเดลแบร์ก 1972  โทรอนโต 1976  อาร์นเฮม 1980  นิวยอร์ก-สโตกแมนเดวิลล์ 1984  โซล 1988  บาร์เซโลนา 1992  แอตแลนตา 1996  ซิดนีย์ 2000  เอเธนส์ 2004  ปักกิ่ง 2008  ลอนดอน 2012  ริโอเดจาเนโร 2016  โตเกียว 2020  ปารีส 2024  ลอสแอนเจลิส 2028  บริสเบน 2028  |  |
| ฤดูหนาว |  เอิร์นเชิลส์วีก 1976  กีลโล 1980  อินส์บรุค 1984  อินส์บรุค 1988  แอลเบิร์ทวิลล์ 1992  ลิลแฮมเมอร์ 1994  นะงะโนะ 1998  ซอลต์เลกซิตี 2002  ตูริน 2006  แวนคูเวอร์ 2010  โซชิ 2014  พย็องชัง 2018  ปักกิ่ง 2022  มิลาน/กอร์ตีนาดัมเปซโซ 2026  TBD 2030  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 2 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
Map of Rio de Janeiro showing the competition venues for the 2016 Summer Olympics.
มาร์กิญญุส

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 มาร์กิญญุสขณะเล่นให้กับปารีแซ็ง-แฌร์แม็งในปี ค.ศ. 2013
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มาร์กุส เอาวัส โกเรอา
วันเกิด:   (1994-05-14) 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี)
สถานที่เกิด:  เซาเปาลู, บราซิล
ส่วนสูง:  1.83 m (6 ft 0 in)
ตำแหน่ง:  กองหลังตัวกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
หมายเลข:  5
สโมสรเยาวชน
2002–2011:  โกริงชังส์ (Corinthians)
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2011–2012 |  โกริงชังส์ |  6 |  (0) |
| 2012–2013 |  โรมา |  26 |  (0) |
| 2013– |  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง |  151 |  (10) |
ทีมชาติ‡
| 2010–2011 |  บราซิล อายุไม่เกิน 17 ปี |  14 |  (0) |
| 2014– |  บราซิล อายุไม่เกิน 20 ปี |  5 |  (0) |
| 2013– |  บราซิล |  31 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 25 กันยายน 2014 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 10 กันยายน 2014
มาร์กุส เอาวัส โกเรอา (โปรตุเกส: Marcos Aoás Corrêa) หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ มาร์กิญญุส (Marquinhos; เกิดวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิลซึ่งปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็งในลีกเอิง และทีมชาติบราซิล โดยเล่นในตำแหน่งกองหลังตัวกลาง
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile เก็บถาวร 2012-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Corinthians (โปรตุเกส)
Profile เก็บถาวร 2017-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Paris Saint-Germain (อังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง  |
| --- | --- |
 1 นาบัส  2 ฮะกีมี (c)  3 กีมแปมเบ  4 อูการ์เต  5 มาร์กิญญุส  7 อึมบาเป  8 ปาเรเดส  9 อิการ์ดิ  10 เนย์มาร์  11 ดิ มาริอา  12 ราฟีญา  14 เบร์นัต  16 ปึไรรา  16 ริโก  17 ดักบา  18 ไวนัลดึม  19 อี คัง-อิน  20 กูร์ซาวา  21 เอร์เรรา  22 ดียาโล  23 ดรัคส์เลอร์  24 เคเรอร์  25 บัคเกอร์  27 แกย์  30 เมสซิ  31 ดักบา  34 Nsoki  35 Kouassi  36 อึมเบ ซอห์  38 Aouchiche  40 Innocent  50 ดอนนารุมมา  ผู้จัดการ: เอนริเก 
| ด ค กทีมยอดเยี่ยมในโกปาอาเมริกา 2021 |
| --- | --- |
ผู้รักษาประตู:   เอมิเลียโน มาร์ติเนซ 
กองหลัง:   เปร์บิส เอสตูปิญญัน   มาร์กิญญุส   กริสเตียน โรเมโร   เมาริซิโอ อิสลา 
กองกลาง:   โยชิมาร์ โยตุน   กาเซมีรู   โรดริโก เด โปล 
กองหน้า:   ลุยส์ ดิอัซ   เนย์มาร์   ลิโอเนล เมสซิ
มารีโก (แซ็ง-มาร์แต็ง)

| มารีโก |
| --- | --- |
มารีโก
มารีโก
พิกัด:  18°04′23″N 63°04′56″W﻿ / ﻿18.0731°N 63.0822°W﻿ / 18.0731; -63.0822
ประเทศ: ฝรั่งเศส
อาณานิคมโพ้นทะเล: แซ็ง-มาร์แต็ง
ประชากร (2006)
 • ทั้งหมด: 5,700 คน
เขตเวลา: UTC−4 (AST)
มารีโก (ฝรั่งเศส: Marigot) เป็นเมืองหลวงของแซ็ง-มาร์แต็ง ซึ่งเป็นดินแดนของประเทศฝรั่งเศส มีประชากร 5,700 คน
สภาพอากาศ

มารีโกมีสภาพภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (เคิพเพิน Aw) ที่มีสภาพอากาศอุ่นมากถึงร้อนและชื้นทั้งปี
| ข้อมูลภูมิอากาศของมารีโก> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของมารีโก> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมารีโก> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของมารีโก> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมารีโก> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมารีโก> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมารีโก> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมารีโก> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมารีโก> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมารีโก> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมารีโก> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมารีโก> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมารีโก> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมารีโก> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 28.3 (83) | 28.3 (83) | 28.3 (83) | 28.9 (84) | 30 (86) | 31.1 (88) | 31.1 (88) | 31.1 (88) | 31.1 (88) | 30.6 (87) | 29.4 (85) | 28.3 (83) | 30 (86) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 23.9 (75) | 23.9 (75) | 23.9 (75) | 25 (77) | 25.6 (78) | 26.7 (80) | 26.7 (80) | 26.7 (80) | 26.7 (80) | 26.7 (80) | 25.6 (78) | 24.4 (76) | 25.6 (78) |
| ปริมาณฝน mม (นิ้ว) | 74 (2.9) | 48 (1.9) | 43 (1.7) | 79 (3.1) | 99 (3.9) | 71 (2.8) | 84 (3.3) | 114 (4.5) | 117 (4.6) | 99 (3.9) | 117 (4.6) | 91 (3.6) | 1,036 (40.8) |
แหล่งที่มา: Weatherbase
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Marigot
Saint Martin เก็บถาวร 2014-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Tourist Guide
www.geographia.com, St Martin
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
Marigot Lighthouse :  Admiralty J5658  ARLHS  NGA
ภาพสัญลักษณ์

ฉากแท่นบูชาวิลทัน (ป. 1395–1399) เป็นรูปทูตสวรรค์สวมไวท์ฮาร์ท (กวาง) ซึ่งเป็นภาพสัญลักษณ์ส่วนพระองค์ของพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ
ตราแผ่นดินของอุซเบกิสถาน
ครอบครัว ภาพสัญลักษณ์ของ House of El
ภาพสัญลักษณ์ หรือบางบริบทคือ สัญลักษณ์ (อังกฤษ: Emblem) เป็นศิลปะที่เป็นนามธรรมหรือภาพที่แสดงให้เห็นแนวความคิด เช่น ความจริงทางจริยธรรม อุปมานิทัศน์ หรือบุคคล เช่น พระมหากษัตริย์ หรือนักบุญ
ความหมายในภาษาอังกฤษ

แม้ว่าคำว่า Emblems กับคำว่า Symbols (สัญลักษณ์) มักจะใช้งานแทนกันได้ และถูกใช้ในความหมายเดียวกันในหลาย ๆ ครั้ง แต่ภาพสัญลักษณ์ (Emblems) คือสัญลักษณ์ที่เป็นรูปแบบสำหรับการแสดงความคิดหรือความเป็นปัจเจกชน และภาพสัญลักษณ์ก็พัฒนามาเป็นรูปธรรมได้
ภาพสัญลักษณ์อาจจะถูกสวมใส่ หรือใช้เป็นตรา (Badge) ระบุตัวตน หรือแพทช์ (Patch) สำหรับติดบนเครื่องแบบ ตัวอย่างเช่น ในอเมริกา ตราเจ้าหน้าที่ตำรวจ หมายถึงตราประจำตัวที่ทำขึ้นมาจากโลหะ ในขณะที่ภาพสัญลักษณ์แบบแพทช์ที่ติดอยู่บนเครื่องแบบนั้นเป็นการระบุว่าตำรวจคนนั้นสังกัดอยู่หน่วยไหน
ในยุคกลาง นักบุญหลายคนได้รับภาพสัญลักษณ์สำหรับใช้ระบุตัวตนของเขาในภาพเขียนและภาพต่าง ๆ เช่น แคเธอรินแห่งอะเล็กซานเดรียเป็นวงล้อหรือดาบ ส่วนแอนโทนีอธิการเป็นหมูและกระดิ่งอันเล็ก สิ่งเหล่านี้ถูกเรียกอีกอย่างว่าคุณลักษณะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในนักบุญที่มีความรู้เกี่ยวกับศิลปะหรืออยู่ใกล้ชิดกับศิลปินที่ทำงานศิลปะ
พระมหากษัตริย์และบุคคลในสำคัญประวัติศาสตร์อื่น ๆ ก็เริ่มมีการนำสัญลักษณ์ประจำตัวหรือภาพสัญลักษณ์มาใช้งาน ซึ่งออกแบบแตกต่างจากตราประจำตระกูลของพวกเขา โดยที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสคือพระอาทิตย์ พระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศสคือซาลาแมนเดอร์ พระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษคือหมูป่า และ พระเจ้ามานูแวลที่ 1 แห่งโปรตุเกสคือวงแหวนจำลองตำแหน่งดาวดาว
ในศตวรรษที่สิบห้าและสิบหก มีแฟชั่นที่เริมต้นในอิตาลีในการทำเหรียญอิสริยาภรณ์ขนาดใหญ่ที่มีหัวของบุคคลอยู่ด้านหน้า และภาพสัญลักษณ์อยู่ด้านหลัง โดยสิ่งเหล่านี้จะถูกมอบให้กับมิตรสหายและและเป็นของกำนัลทางการทูต ซึ่งพิซาเนลโล (Pisanello) เป็นศิลปินที่ผลิตงานที่งดงามและดีที่สุดหลายชิ้น
ในขณะเดียวกัน สัญลักษณ์ (Symbol) ใช้แทนสิ่งหนึ่งในการแทนอีกสิ่งหนึ่งในรูปแบบที่เป็นรูปธรรมมาขึ้น เช่น
กางเขนของคริสเตียน เป็นสัญลักษณ์ของการตรึงพระเยซูที่กางเขน เป็นภาพสัญลักษณ์แห่งความเสียสละ
กางเขนแดง เป็นหนึ่งในสามของสัญลักษณ์แทนกาชาดสากล ซึ่งกางเขนแดงบนพื้นหลังสีขาวเป็นภาพสัญลักษณ์ของจิตวัญญาณมนุษยธรรม
รูปพระจันทร์เสี้ยว เป็นสัญลักษณ์ของดวงจันทร์ และเป็นภาพสัญลักษณ์ของศาสนาอิสลาม
กะโหลกไขว้ เป็นสัญลักษณ์ของพิษ ซึ่งกะโหลกเป็นภาพสัญลักษณ์ของชีวิตของมนุษย์เป็นสิ่งที่ชั่วคราว
ศัพท์เฉพาะอื่น ๆ

โทเท็มเป็นภาพสัญลักษณ์รูปสัตว์ที่แสดงออกถึงจิตวัญญาณของแคลน (กลุ่มคน) ภาพสัญลักษณ์ประจำตระกูลมักรู้จักกันในชื่อว่าเครื่องหมาย สิงโตยืนยกเท้าหน้าเป็นภาพสัญลักษณ์ของประเทศอังกฤษ สิงโตยืนผงาด เป็นภาพสัญลักษณ์ของประเทศสกอตแลนด์
รูปเคารพประกอบกับภาพ (แต่เดิมเป็นภาพทางศาสนา) กลายเป็นปกติของประเพณีนิยม โลโก้เป็นสิ่งที่ไม่เฉพาะเจาะจง เป็นสิ่งที่ไม่เกี่ยวกับศานา โดยทั่วไปจะเป็นของบรรษัท
ภาพสัญลักษณ์ในประวัติศาสตร์

ตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 คำว่า emblem (emblema; จากภาษากรีก: ἔμβλημα, แปลว่า "เครื่องประดับที่มีลายนูน") และ emblematura มาจาก termini technici ในสถาปัตยกรรม โดยคำเหล่านี้หมายถึงการวาดรูปเคารพ การวาด หรือปติมากรรม แสดงให้เห็นถึงแนวคิดที่ติดอยู่ตามบ้านเรือนของตน เช่นเดียวกับจารึก ไปจนถึงเครื่องประดับต่าง ๆ ในสถาปัตยกรรม (ornamenta) หลังจากการตีพิมพ์ De re aedificatoria (พ.ศ. 1995) โดย เลออน บัตติสตา อัลแบร์ตี (พ.ศ. 1947–2015) ออกแบบตามรูปแบบของ De architectura โดยสถาปนิกชาวโรมันและวิศวกรคือวิตรูวิอุส ดังนั้น ภาพสัญลักษณ์เป็นผลพวงของความรู้ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ซึ่งไม่เพียงแค่ในส่วนของกรีกและโรมันเท่านั้น แต่ยังรวมถึงอียิปต์ด้วย ซึ่งพิสูจน์ได้จากเสาโอเบลิสก์ (Obelisk) จำนวนมากที่สร้างขึ้นช่วงศตวรรษที่ 16 และ 17 ในกรุงโรม
นอกจากนี้ยังพบหลักฐานการใช้ภาพสัญลักษณ์ในอเมริกายุคก่อนโคลัมบัส ตัวอย่างเช่นที่ใช้ในนครรัฐ อาณาจักรของมายา อาณาจักรของชาวมายัน เช่น จักรวรรดิแอซเท็ก หรือจักรวรรดิอินคา ซึ่งการใช้งานในทวีปอเมริกาก็ไม่แตกต่างจากภูมิภาคอื่นที่มีการใช้งานมากนัก แม้จะมีการใช้งานในสถานะเทียบเท่ากับตราอาร์มของหน่วยงานในอาณาเขตของตน
ในปี พ.ศ. 2074 สำนักพิมพ์ในเอาก์สบวร์กได้ตีพิมพ์หนังสือภาพสัญลักษณ์ครั้งแรก ชื่อว่า Emblemata โดย อันเดรีย อัลเซียโต นักกฎหมายชาวอิตาลี ปลุกกระแสความหลงไหลในภาพสัญลักษณ์ทีคงทนยาวนานกว่าสองศควรรษและเข้าถึงประเทศส่วนใหญ่ในยุโรปตะวันตก "ภาพสัญลักษณ์" ในแง่นี้ หมายถึงการผสมผสานระหว่างรูปภาพและข้อความเพื่อใช้ในการเผยแพร่ศาสนาทำให้ดึงดูดผู้อ่านให้ได้คิดและพิจารณาไตร่ตรองถึงชีวิตตนเอง การเชื่อมโยงภาพสัญลักษณ์ที่มีความซับซ้อนนั้นสามารถส่งสารไปยังผู้อ่านที่มีความเข้าใจในวัฒนธรรมนั้น ๆ ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของขบวนการทางศิลปะในคตวรรษที่ 16 ที่เรียกว่าจริตนิยม
คอลเลคชั่นภาพสัญลักษณ์ที่ได้รับความนิยม และแพร่หลายไปในหลากหลายรูปแบบนั้นถูกนำเสนอโดย ฟรานซิส ควอร์ลส์ในปี พ.ศ. 2178 โดยภาพสัญลักษณ์แต่ละชิ้นประกอบไปด้วยการถอดความจากข้อความในพระคัมภีร์ ซึ่งแสดงออกมาด้วยภาษาที่สูงส่งและใช้คำเชิงเปรียบเทียบ ตามด้วยข้อความจากปิตาจารย์แห่งคริสตจักร และปิดท้ายด้วยคำคมสั้น ๆ จำนวนสี่บรรทัด ซึ่งสิ่งเหล่านี้มาพร้อมกับภาพสัญลักษณ์ที่แสดงสัญลักษณ์ที่แสดงพร้อมกับข้อความประกอบ
ภาพสัญลักษณ์ในคำพูด

ภาพสัญลักษณ์เป็นสิ่งที่มีท่าทางบางอย่างที่มีความหมายเฉพาะในตัว ความหมายเหล่านี้มักจะเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมที่ถูกสร้างขึ้น โดยการใช้ภาพสัญลักษณ์นั้นทำให้มนุษย์สามารถสื่อสารกันด้วยคำพูดได้ เช่น ผู้คนใช้การโบกมือให้กับคนรู้จักเพื่อที่จะสื่อสารว่า "สวัสดี" โดยไม่ต้องสื่อสารด้วยคำพูด
ภาพสัญลักษณ์ในคำพูด > ภาพสัญลักษณ์กับภาษามือ

แม้ว่าภาษามือจะใช้ท่าทางในการสื่อสารคำในลักษณะที่ไม่ใช้คำพูด แต่ไม่ควรสับสนกับการใช้ภาพสัญลักษณ์ด้วยมือ ภาษามือมีคุณสมบัติทางภาษาที่คล้ายคลึงกับภาษาที่ใช้คำพูด และใช้ในการสื่อสารในรูปแบบบทสนทนา ซึ่งมีคุณสมบัติทางภาษา ได้แก่ คำกริยา นำนาม คำสรรพนาม คำวิเศษ คำคุณศัพท์ เป็นต้น โดยการใช้ภาพสัญลักษณ์ด้วยมือนั้น ตรงข้ามกับการใช้ภาษามือ คือเป็นการสื่อสารด้วยท่าทางเดียวเพื่อส่งข้อความสั้น ๆ ที่ไม่ใช่คำพูดที่สื่อสารถึงบุคคลอื่น