stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด
ประวัติสโมสร

สโมสรฟุตบอลร้อยเอ็ด ก่อตั้งขึ้นจากการยกระดับชมรมฟุตบอลกู่กาสิงห์ ซึ่งเป็นตัวแทนการแข่งขันฟุตบอลรายการต่าง ๆ ในระดับภาคและระดับประเทศ ในนามจังหวัดร้อยเอ็ดและเทศบาลตำบลกู่กาสิงห์ เช่น ไทคัพ, กีฬาแห่งชาติ และโปรวินเชี่ยลลีก และเพื่อเป็นการยกระดับมาตรฐานฟุตบอลไปสู่ระดับอาชีพชมรมฟุตบอลกู่กาสิงห์ จึงมีมติให้มีการจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลในรูปแบบห้างหุ้นส่วนจำกัด ในชื่อ "ห้างหุ้นส่วนจำกัด สโมสรฟุตบอลจังหวัดร้อยเอ็ด" เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 อันเป็นการเตรียมพร้อมเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลอาชีพลีกภูมิภาค (ดิวิชั่น 2) ของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย (FAT) และปฏิบัติตามมาตรฐานการพัฒนาฟุตบอลอาชีพของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย โดยได้รับการสนับสนุนหลักจาก 2 องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นคือ เทศบาลตำบลกู่กาสิงห์ และองค์การบริหารส่วนจังหวัดร้อยเอ็ด
ในปี พ.ศ. 2553 ได้เปลี่ยนชื่อทีมเป็น "ร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด" โดยได้รับการสนับสนุนจากสมาคมกีฬาจังหวัดร้อยเอ็ด และมีมังกร ยนต์ตระกูล นายก อบจ.ร้อยเอ็ด และนายกสมาคมกีฬาจังหวัดร้อยเอ็ด เป็นประธานสโมสร
ในปี พ.ศ. 2563 ได้เปลี่ยนชื่อทีมเป็น "ร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด" โดยมีการเปลี่ยนแปลงประธานสโมสร และผู้จัดการทีม
ฉายาทีม

"กระรอกขาวจ้าวสนาม" ได้มาจากกระรอกขาวเป็นสัตว์ในตำนานนิทานพื้นบ้านทางของอีสานเรื่องผาแดงนางไอ่ และกระรอกขาวได้นำมาทำเป็นสัญลักษณ์นำโชคในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติที่จังหวัดร้อยเอ็ดเป็นเจ้าภาพเมื่อปี พ.ศ. 2528 ดังนั้นกระรอกขาวจึงถูกนำมาเป็นชื่อฉายาของทีมร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด
ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล

| ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> แข่ง | ลีก> ชนะ | ลีก> เสมอ | ลีก> แพ้ | ลีก> ได้ | ลีก> เสีย | ลีก> คะแนน | ลีก> อันดับ | เอฟเอคัพ | ลีกคัพ | ลีก 3 คัพ | ผู้ยิงประตูสูงสุด> ชื่อ | ผู้ยิงประตูสูงสุด> จำนวนประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2565 | ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีกโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ | 6 | 3 | 2 | 1 | 13 | 4 | 8 | รองชนะเลิศ (ตอนล่าง) | ไม่ได้เข้าร่วม | ไม่สามารถเข้าร่วม | – |  สายชล มักมีสุข  อภิรัฐ รุ่งเป้า  อภิสิทธิ์ แทวกระโทก | 2 |
| 2566 | ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีกโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ | 6 | 4 | 2 | 0 | 16 | 1 | 14 | ชนะเลิศ | รอบ 64 ทีมสุดท้าย | ไม่สามารถเข้าร่วม | – |  เรวัตร์ คุ้มบุญ | 5 |
| 2567 | ไทยแลนด์ เซมิโปรลีกโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ | 8 | 6 | 1 | 1 | 18 | 8 | 19 | ชนะเลิศ | รอบ 64 ทีมสุดท้าย | ไม่สามารถเข้าร่วม | ไม่สามารถเข้าร่วม |  ธงไชย รัฐไชย  วิชิต สิงห์ลอยลม | 5 |
| 2567 | ไทยแลนด์ เซมิโปรลีกรอบชิงแชมป์ประเทศไทยโซนบน | 2 | 2 | 0 | 0 | 6 | 1 | 6 | อันดับที่ 1 | รอบ 64 ทีมสุดท้าย | ไม่สามารถเข้าร่วม | ไม่สามารถเข้าร่วม |  ธงไชย รัฐไชย  วิชิต สิงห์ลอยลม | 5 |
| 2567–68 | ไทยลีก 3โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  |  |  |  |  |  |  |  | รอบ 64 ทีมสุดท้าย | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | รอบลีก |  |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แชมป์ | รองแชมป์ | อันดับที่สาม | เลื่อนชั้น | ตกชั้น |
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
เกียรติประวัติ > ร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด

ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2
ชนะเลิศ ระดับประเทศ: 2556
ชนะเลิศ โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ: 2554, 2555, 2556
เกียรติประวัติ > ร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด

ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก
ชนะเลิศ โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ: 2567
ชนเลิศ รอบชิงแชมป์ประเทศ: 2567
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก
ชนะเลิศ โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ: 2566
ทีมงานผู้ฝึกสอน

| ชื่อ | สัญชาติ | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| อาวุธ เอฟวา |  | ผู้จัดการทีม |
| ว่าง |  | หัวหน้าผู้ฝึกสอน |
| ธงไชย รัฐไชย   วันทวุฒิ หวังประเสริฐ   ชวนันท์ แดงเจริญ |        | ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน |
| รูเบน ซาเมน |  | ผู้ฝีกสอนผู้รักษาประตู |
แหล่งข้อมูลอื่น

สโมสรฟุตบอลร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด ที่เฟซบุ๊ก
มหาศาลาประชาชน

Legislative meeting place in Beijing
| มหาศาลาประชาชน |
| --- | --- |
人民大会堂
มหาศาลาประชาชน หันหน้าไปทางอนุสาวรีย์วีรชน
th
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ที่ตั้ง: ถนนเหรินต้าฮุ่ยถางตะวันตก จัตุรัสเทียนอันเหมิน, เขตซีเฉิง, กรุงปักกิ่ง
ประเทศ:  จีน
พิกัด: 39°54′12″N 116°23′15″E﻿ / ﻿39.90333°N 116.38750°E﻿ / 39.90333; 116.38750
เปิดใช้งาน: กันยายน ค.ศ. 1959 (1959-09); 65 ปีก่อน
มหาศาลาประชาชน (จีน: 人民大会堂; พินอิน: Rénmín Dàhuìtáng) เป็นอาคารรัฐบาลที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจัตุรัสเทียนอันเหมินในปักกิ่ง ใช้สำหรับการดำเนินกิจกรรมทางนิติบัญญัติและพิธีการต่าง ๆ ของรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีน มหาศาลาประชาชนทำหน้าที่เป็นสถานที่ประชุมสำหรับการประชุมเต็มคณะของสภาประชาชนแห่งชาติ ซึ่งจัดขึ้นในเดือนมีนาคมของทุกปี พร้อมกับการประชุมระดับชาติของสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีน ซึ่งเป็นองค์กรที่ปรึกษาทางการเมือง นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีน ซึ่งจัดขึ้นทุกห้าปีนับตั้งแต่การประชุมครั้งที่ 12 ใน ค.ศ. 1982 และคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนซึ่งประชุมประมาณปีละครั้ง
ห้องประชุมยังถูกใช้สำหรับกิจกรรมพิเศษหลายอย่าง รวมถึงการประชุมระดับชาติขององค์กรทางสังคมและการเมืองต่าง ๆ การฉลองครบรอบสำคัญ และพิธีไว้อาลัยสำหรับผู้นำคนก่อน ๆ มหาศาลาประชาชนยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมในเมืองหลวง และเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเยือนกรุงปักกิ่ง
ประวัติ

ดูเพิ่ม: สิบมหาอาคาร
หลังแผนห้าปีฉบับแรกของจีนเสร็จสิ้นก่อนกำหนดใน ค.ศ. 1959 คณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนจึงเริ่มพิจารณาเกี่ยวกับการสร้างหอประชุมขนาดใหญ่ขึ้นในกรุงปักกิ่ง ในที่ประชุมเป่ย์ไต้เหอในปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1958 คณะกรรมาธิการกลางได้ตัดสินใจริเริ่มโครงการสถาปัตยกรรมขนาดใหญ่หลายแห่งในปักกิ่ง รวมถึงหอประชุมใหญ่หมื่นคน และขอให้ใช้งานได้ภายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1959 ก่อนครบรอบ 10 ปีการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน ด้วยเวลาอันจำกัดในการก่อสร้างเพียงหนึ่งปีกับอีกหนึ่งเดือน ทำให้การก่อสร้างต้องดำเนินไปอย่างเร่งรีบ
วันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1958 ว่าน หลี่ รองนายกเทศมนตรีกรุงปักกิ่งรายงานต่อรัฐบาลกลางเกี่ยวกับการเตรียมงานฉลองครบรอบ 10 ปี ปักกิ่งได้จัดตั้งคณะทำงานออกแบบโครงการวันชาติขึ้น โดยมีเฟิง เพ่ย์จื้อ เป็นหัวหน้า และจาง ปั๋ว เป็นหัวหน้าสถาปนิกของกลุ่มออกแบบหอประชุม ในเวลาอันสั้นก็ได้คัดเลือกแบบหอประชุมจาก 8 โครงการและได้รวบรวมความเห็นจากมหาวิทยาลัยชิงหฺวา สถาบันออกแบบและวางผังเมืองเทศบาลกรุงปักกิ่ง และสำนักการวางผังเมืองเทศบาลกรุงปักกิ่งเพื่อร่างแผนงานโดยรวมขึ้นตามลำดับ ในช่วงต้นเดือนกันยายน ค.ศ. 1958 สำนักการวางผังเมืองฯ ตัดสินใจว่าหอประชุมใหญ่หมื่นคนและพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์การปฏิวัติจะตั้งอยู่สองข้างของจัตุรัสเทียนอันเหมิน
ในตอนเช้าของวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1959 เหมา เจ๋อตง ประธานคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน ได้มาเยี่ยมชมสถานที่ก่อสร้าง ระหว่างการเยี่ยมชมนั้น ว่าน หลี่ รองนายกเทศมนตรีกรุงปักกิ่ง เสนอว่าหอประชุมนี้ยังไม่ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการ หลังจากหารือกัน เหมาจึงตั้งชื่อหอประชุมแห่งนี้ว่า "มหาศาลาประชาชน" ในคืนนั้น มหาศาลาประชาชนสร้างเสร็จสมบูรณ์และเปิดใช้เป็นครั้งแรก เหมย หลันฟัง ได้แสดงเป็น "นางงามเมา" (贵妃醉酒) ในหอประชุมขนาด 10,000 คน เพื่อแสดงความอาลัยแด่ทหารช่างที่สร้างอาคารหลังนี้
มหาศาลาประชาชนเปิดใช้งานในเดือนกันยายน ค.ศ. 1959 โดยเป็นหนึ่งในอาคารของโครงการ "สิบมหาอาคาร" ที่สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 10 ปีการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน คณะกรมการเมืองมีมติให้ดำเนินการก่อสร้างหอประชุมดังกล่าวในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1958 โจว เอินไหล นายกรัฐมนตรี มีวิสัยทัศน์ว่าการออกแบบที่สมบูรณ์แบบนั้นควรสะท้อนให้เห็นว่า "ประชาชนคือเจ้าของประเทศ" หลังการส่งแบบของโครงการ กลุ่มสถาปนิกจากทั่วประเทศได้คัดเลือกผลงานการออกแบบที่ชนะการประกวดซึ่งออกแบบโดยจ้าว ตงรื่อ และเฉิ่น ฉี จาง ปั๋ว ได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าสถาปนิก การก่อสร้างใช้เวลา 10 เดือน โดยมีแรงงานเข้าร่วมการก่อสร้างถึง 7,785 คน และใช้แผนการทำงานแบบทหารที่คล้ายคลึงกับโครงการก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้า
วันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2007 รัฐบาลปักกิ่ง คณะกรรมการวางผังเมืองเทศบาลกรุงปักกิ่ง และสำนักงานโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมเทศบาลกรุงปักกิ่ง ได้อนุมัติให้มหาศาลาประชาชนบรรจุอยู่ในรายชื่ออาคารสถาปัตยกรรมสมัยใหม่และร่วมสมัยที่โดดเด่นของกรุงปักกิ่ง (北京优秀近现代建筑保护名录)
การออกแบบ

มหาศาลาประชาชนถูกออกแบบมาเพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งความสามัคคีของชาติและความเสมอภาคของชนชาติต่าง ๆ  และสะท้อนให้เห็นถึงอัตลักษณ์ใหม่ของประเทศผ่านรูปแบบ ลักษณะสัดส่วน และรายละเอียดปลีกย่อยต่าง ๆ ของอาคาร อาคารมีพื้นที่ใช้สอย 171,801 ตารางเมตร (1,849,250 ตารางฟุต) ยาว 356 เมตร (1,168 ฟุต) และกว้าง 206.5 เมตร (677 ฟุต) จุดสูงสุดของอาคารมีความสูง 46.5 เมตร (153 ฟุต) ที่ชายคาประตูใหญ่แขวนตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาชนจีน
มหาศาลาประชาชนประกอบด้วยส่วนหลักสามส่วน ได้แก่:
ส่วนกลาง ประกอบด้วยหอประชุมใหญ่ หอประชุมหลัก ห้องประชุมสภา (ซึ่งคณะกรรมการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติประชุมกัน) ห้องโถงกลาง ห้องโถงทองคำ และห้องโถงหลักอื่น ๆ
ส่วนเหนือ ประกอบด้วยโถงรัฐพิธีจัดเลี้ยง โถงรับแขกบ้านแขกเมือง ห้องโถงเหนือ ห้องโถงตะวันออก ห้องโถงตะวันตก และห้องโถงขนาดใหญ่อื่น ๆ
ส่วนใต้ เป็นที่ตั้งของสำนักงานคณะกรรมการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ
ในบรรดาห้องเหล่านั้น ส่วนโถงกลางมีพื้นที่ 3,600 ตารางเมตร ผนังและพื้นปูด้วยหินอ่อนสี มีเสาหินอ่อนสีขาวล้อมรอบ 20 ต้น มีทางเดินกว้าง 12 เมตร (39 ฟุต 4 นิ้ว) อยู่บนชั้นกลาง มีทางเข้าหลัก 6 ทางนำไปสู่หอประชุมหมื่นคน
ทุกมณฑล เขตปกครองพิเศษ เขตปกครองตนเองของจีนมีโถงของตนเองในมหาศาลาประชาชน เช่น โถงปักกิ่ง โถงฮ่องกง และโถงไห่หนาน โถงแต่ละห้องสะท้อนเอกลักษณ์เฉพาะของแต่ละมณฑลและมีการตกแต่งภายในสอดคล้องกับรูปแบบของท้องถิ่นนั้น ๆ
เมื่อก่อสร้างแล้วเสร็จ มหาศาลาประชาชนได้กลายเป็นหอประชุมขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศจีน ก่อนหน้านั้นตำแหน่งนี้เป็นของหอรำลึกซุน ยัตเซ็น หอประชุมใหญ่นี้มีปริมาตร 90,000 ลูกบาศก์เมตร (3,200,000 ลูกบาศก์ฟุต), สามารถจุผู้คนได้ 3,693 คนบนชั้นล่าง, 3,515 คน บนชั้นกลาง, 2,518 คน บนชั้นบน และอีก 300–500 คน บนเวที ผู้นำรัฐบาลจะกล่าวสุนทรพจน์ ส่วนผู้แทนก็ทำหน้าที่ของตนเองในการประชุม สามารถรองรับผู้แทนได้พร้อมกัน 10,000 คน เพดานประดับด้วยไฟดวงดาวระยิบระยับคล้ายกาแล็กซี มีดาวแดงดวงใหญ่ประดับอยู่ตรงกลาง และลวดลายคลื่นน้ำที่อยู่ใกล้เคียงแทนสัญลักษณ์ของประชาชน สิ่งอำนวยความสะดวกของที่นี่มีระบบเสียง ภาพ และระบบอื่น ๆ ที่สามารถปรับเปลี่ยนได้ตามรูปแบบและขนาดของการประชุมที่หลากหลาย นอกจากนี้ยังมีระบบการแปลภาษาพร้อมห้องแปลภาษาอีกด้วย
ห้องรัฐพิธีจัดเลี้ยงมีพื้นที่กว่า 7,000 ตารางเมตร (75,000 ตารางฟุต) สามารถรองรับแขกได้ถึง 7,000 คน และสามารถจัดเลี้ยงพร้อมกันได้มากถึง 5,000 คน ดังเช่นที่เคยจัดขึ้นในงานต้อนรับประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน ในการเยือนจีนเมื่อ ค.ศ. 1972 การประชุมขนาดเล็กสามารถจัดได้ในหอประชุมหลัก ขณะที่การประชุมขนาดใหญ่สามารถใช้ห้องประชุมหนึ่งหรือหลายห้องเช่น โถงทองคำและโถงเหนือ และการประชุมขนาดเล็กที่สุดสามารถจัดได้ในห้องประชุมมากกว่า 30 ห้องที่ตั้งชื่อตามมณฑลและภูมิภาคในประเทศจีน
การใช้งาน

มหาศาลาประชาชนเป็นศูนย์กลางอำนาจทางการเมืองของกรุงปักกิ่งและเป็นที่ตั้งของสภาประชาชนแห่งชาติ ในเดือนมีนาคมของทุกปี มหาศาลาประชาชนจะเป็นสถานที่จัดประชุม "สองสภา" ประกอบด้วยการประชุมของสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีน และสภาประชาชนแห่งชาติ โดยการประชุมทั้งสองนี้จะจัดขึ้นที่หอประชุมใหญ่เป็นเวลา 2–3 สัปดาห์ พรรคคอมมิวนิสต์จีนยังจัดการประชุมสมัชชาใหญ่ทุก ๆ ห้าปีในมหาศาลาประชาชน
หลังก่อสร้างแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1959 มหาศาลาประชาชนเปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมสัปดาห์ละหนึ่งถึงสองวัน ภายหลังการปฏิวัติวัฒนธรรมเริ่มต้นขึ้น มหาศาลาประชาชนได้ถูกปิดใช้งานและใช้เฉพาะสำหรับการประชุมขนาดใหญ่และสำนักงานของผู้นำส่วนกลาง รวมถึงการรับแขกบ้านแขกเมืองเท่านั้น ประเด็นการเปิดมหาศาลาประชาชนให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมถูกนำมาพิจารณาอีกครั้งหลังการปฏิวัติทางวัฒนธรรมสิ้นสุดลง ในช่วงค่ำของวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1979 เติ้ง อิ่งเชา ในนามของคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน ได้ประกาศว่า "มหาศาลาประชาชนจะเปิดให้ประชาชนเข้าชมได้" ตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม มหาศาลาประชาชนก็ได้เปิดให้ประชาชนเข้าชมอีกครั้ง นับตั้งแต่นั้นมา สถานที่แห่งนี้ได้บรรเทาภาระทางการเงินลงได้ด้วยการเรียกเก็บค่าเข้าชมและรายได้จากการค้าขายภายในบริเวณ ทำให้สามารถดำเนินงานในแง่ของค่าใช้จ่ายในการบริหารจัดการได้ด้วยตนเองภายในสิ้นคริสต์ทศวรรษ 1980
มหาศาลาแห่งนี้ถูกใช้เป็นสถานที่สำหรับการประชุมกับคณะผู้แทนจากต่างประเทศในการเยือนอย่างเป็นทางการหรือเพื่อปฏิบัติงาน รวมถึงการจัดงานเฉลิมฉลองครบรอบสำคัญต่าง ๆ ที่มีผู้นำระดับสูงเข้าร่วม
มหาศาลาเคยถูกใช้เป็นสถานที่จัดรัฐพิธีศพและพิธีรำลึกถึงผู้นำระดับสูงหลายคน เช่น รัฐพิธีศพอดีตประธานหลิว เช่าฉี ใน ค.ศ. 1982 อดีตเลขาธิการพรรค หู เย่าปัง ใน ค.ศ. 1989 ตลอดจนอดีตผู้นำสูงสุด เติ้ง เสี่ยวผิง ใน ค.ศ. 1997 และเจียง เจ๋อหมิน ใน ค.ศ. 2022 (พิธีศพของเหมา เจ๋อตงไม่ได้จัดขึ้นที่มหาศาลาประชาชน แต่จัดขึ้นที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน)
ตัวอาคารและ "หอประชุมใหญ่" ซึ่งเป็นส่วนหลักเปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมได้ในฐานะสถานที่ท่องเที่ยว เมื่อไม่ได้มีการใช้งาน นอกจากการประชุมทางการเมืองแล้ว ภายในมหาศาลาแห่งนี้ยังได้มีการจัดงานประชุมและคอนเสิร์ตที่ไม่เกี่ยวข้องกับการเมืองอีกด้วย วันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1986 ลูชาโน ปาวารอตตี นักร้องเทเนอร์ชื่อดัง ได้จัดการแสดงเดี่ยวที่มหาศาลาประชาชน ทำให้เขาเป็นชาวต่างชาติคนแรกที่ได้แสดงดนตรีในสถานที่นี้
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2003 การแสดงริเวอร์แดนซ์ ซึ่งเป็นการแสดงดนตรีและการเต้นรำแบบไอริชที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ได้สร้างประวัติศาสตร์เป็นการแสดงจากโลกตะวันตกชุดแรกที่ได้แสดงที่มหาศาลาประชาชน โดยได้รับการตอบรับอย่างท่วมท้นจากผู้ชมจนบัตรเข้าชมหมดเกลี้ยงทุกการแสดงทั้ง 11 รอบ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2003 วงดนตรีคันทรีของสหรัฐชื่อ ลูซีแองเจล ได้สร้างประวัติศาสตร์เป็นวงดนตรีสัญชาติอเมริกันวงแรกที่ได้แสดงที่มหาศาลาประชาชน โดยมีผู้ชมประกอบด้วยคณะทูตและเจ้าหน้าที่รัฐบาลระดับสูง
ดูเพิ่ม

อาคารรัฐสภาสหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

The Great Hall – ข้อมูลอย่างเป็นทางการ (เก็บถาวร 10 มกราคม 2018)
ภาพถ่ายดาวเทียมของมหาศาลาประชาชน จากกูเกิล แผนที่
มหาศาลาประชาชนระหว่างการก่อสร้างใน ค.ศ 1959
ธงแดงบริเวณมหาศาลาประชาชน
ด้านหน้ามหาศาลาประชาชนยามค่ำคืน
เพดานหอประชุมหมื่นคน
โยธวาทิตกองทัพปลดปล่อยประชาชน ณ มหาศาลาประชาชน วงดนตรีนี้มีบทบาทสำคัญในการประกอบพิธีการต่าง ๆ ภายในมหาศาลา
เซเวนัส

| เซเวนัส |
| --- | --- |
SEVENUS ในปี 2023: ไอเรอา (ซ้าย) และฮีแจ (ขวา)
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: โซล, เกาหลีใต้
แนวเพลง: เคป๊อป
ช่วงปี: 2016–2020, 2023–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: JJ Holic Media Lotus E&M PCS

สมาชิก:  ฮีแจ  อีเร 

อดีตสมาชิก:  26  เอซ  ชิบิน  ดึน  มุนบง  อูซู 

เว็บไซต์: https://pcsent.com/artist/masc/
เซเวนัส (เกาหลี: 세븐어스, อักษรโรมัน: SEVENUS) เป็นวงดนตรีชายชาวเกาหลีใต้ ประกอบด้วยสมาชิกสองคน ได้แก่ ฮีแจ และ อีเร ภายใต้สังกัด PCS Entertainment
ในรายการการแข่งขันเอาชีวิตรอด พีคไทม์ ฮีแจและอีเร เข้าร่วมในฐานะสมาชิกสองคนภายใต้ชื่อกลุ่มเดิมของพวกเขา แมสค์ (เกาหลี: 마스크, อักษรโรมัน: MASC)
แมสซ์เปิดตัวในฐานะกลุ่มที่มี4คน อูซู, อีรยุก, เอส และ ฮีแจ เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2016 ด้วยมินิอัลบั้ม Strange ก่อนจะการเพิ่มสมาชิกในวง ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคม 2018 เอส และ ชิบิน ออกจากวงเนื่องข้อกล่าวหาในอดีต ไม่นานหลังจากนั้น อีรยุก ออกจากวงเพื่อมุ่งเน้นอาชีพในด้านภาพยนตร์
สมาชิก > สมาชิกปัจจุบัน

ฮีแจ (희재)
อีเร (이레)
สมาชิก > อดีตสมาชิก

อีรยุก (이륙)
เอส (에이스)
โดอึน (도은)
ชิบิน (치빈)
มุนบง (문봉)
อูซู (우수)
ผลงานเพลง > อัลบั้ม

| ชื่ออัลบั้ม | รายละเอียด | อันดับ> KOR  | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| Strange |  วางจำหน่าย: 19 สิงหาคม 2016  ต้นสังกัด: JJ Holic, โลเอ็นเอนเตอร์เทนเมนต์  การจัดจำหน่าย: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด รายชื่อเพลง Strange (낯설어)  I Can't Breathe (숨도 못 쉬겠다)  Meaningless (의미 없어)  Why Always Me? (왜 또 나야?)  Strange (낯설어) (inst)  I Can't Breathe (숨도 못 쉬겠다) (inst)  | 25 |  KOR: 822+ |
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| เพลง | ปี | อันดับ> KOR  | ยอดขาย | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| "Strange" (낯설어) | 2016 | — | — | Strange |
| "Tina (티나)" | 2017 | — | — | Non-album single |
| "Do It (다해)" | 2017 | — | — | Non-album single |
"—" คือ เพลงอื่นๆที่ไม่ได้ติดชาร์ตอันดับ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
พิพิธภัณฑ์มูเตอร์

| --- | --- |
พิพิธภัณฑ์เป็นส่วนหนึ่งของวิทยาลัยแพทย์ฟิลาเดลเฟีย
th
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1863 (1863) (ที่ตั้งเดิม) ค.ศ. 1909 (1909) (ที่ตั้งปัจจุบัน)
ที่ตั้ง: 19 S. 22nd Street ฟิลาเดลเฟีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 39°57′12″N 75°10′36″W﻿ / ﻿39.95333°N 75.17667°W﻿ / 39.95333; -75.17667
ประเภท: พิพิธภัณฑ์การแพทย์
ขนาดผลงาน: 25,000+
จำนวนผู้เยี่ยมชม: 180,000+
ผู้ก่อตั้ง: ทอมัส เด็นต์ มูเตอร์
ประธาน: George Wohlreich (ประธานบริหารวิทยาลัยแพทย์ฟิลาเดลเฟีย)
ภัณฑารักษ์: แอนนา โดดี
เจ้าของ: วิทยาลัยแพทย์ฟิลาเดลเฟีย
ขนส่งมวลชน:  22nd Street: ข้อผิดพลาด Lua: expandTemplate: template "SEPTA color" does not exist   SEPTA bus: แม่แบบ:SEPTA bus link  Philly PHLASH (at 20th and Market streets)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
พิพิธภัณฑ์มูเตอร์ (อังกฤษ: Mütter Museum, /ˈmuːtər/) เป็นพิพิธภัณฑ์ทางการแพทย์ในย่านเซ็นเตอร์ซิตีของเมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย ภายในพิพิธภัณฑ์มีงานสะสมอย่างชิ้นส่วนทางกายวิภาคศาสตร์และพยาธิวิทยา, รูปหล่อขี้ผึ้ง และเครื่องมือแพทย์โบราณเป็นต้น พิพิธภัณฑ์เป็นส่วนหนึ่งของวิทยาลัยแพทย์ฟิลาเดลเฟีย ของสะสมเริ่มแรกเป็นของที่นายแพทย์ทอมัส เด็นต์ มูเตอร์ (Thomas Dent Mütter) บริจาคในปี ค.ศ. 1858 เพื่อให้เป็นประโยชน์ทางการศึกษาและงานวิจัยทางการแพทย์
ของสะสม

ปัจจุบัน พิพิธภัณฑ์อ้างว่ามีวัตถุในสะสมทั้งหมดมากกว่า 20,000 ชิ้น แต่มีเพียงราว 13% เท่านั้นที่นำจัดแสดงถาวร นอกจากนี้ยังมีงานสะสมจำพวกวรรณกรรมและคู่มือทางการแพทย์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวิทยาลัยแพทย์ฟิลาเดลเฟีย
ของสะสม > กระดูกและโครงกระดูก

พิพิธภัณฑ์มีชิ้นส่วนทางกระดูกราว 3,000 ชิ้น ในจำนวนนี้รวมถึงโครงกระดูกมนุษย์จำนวนหนึ่งด้วย ในบรรดากระดูกมนุษย์ที่จัดแสดงมีชิ้นที่มีเชื่อเสียงคือโครงกระดูกของแฮร์รี เรย์มันด์ อีสต์แล็ก และแครอล ออร์เซิล ผู้ป่วยด้วยโรค FOP, โครงกระดูกมนุษย์ยักษ์อเมริกันที่มูเตอร์ (The Mütter American Giant) โครงกระดูกมนุษย์ที่ตัวสูงที่สุดที่จัดแสดงในอเมริกาเหนือ ด้วยความสูง 228.6 เซนติเมตร และชุดงานสะสมกะโหลกศีรษะมนุษย์ของเฮียร์เทิล (The Hyrtl Skull Collection) ซึ่งประกอบด้วยกะโหลกศีรษะมนุษย์รวม 139 ชิ้น ของสะสมโดยโยเซ็ฟ เฮียร์เทิล นักกายวิภาคศาสตร์ชาวออสเตรีย
ของสะสม > ตัวอย่างเปียก

พิพิธภัณฑ์มีของสะสมเป็นตัวอย่างเปียก (wet specimen) ราว 1,500 ชิ้น ซึ่งสะสมมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 ตัวอย่างชิ้นสำคัญ เช่น ความผิดปกติของร่างกาย, ถุงน้ำ, เนื้องอก จากแทบทุกอวัยวะของร่างกาย
ของสะสม > ของสะสมชิ้นอื่น ๆ

ของสะสมที่มีชื่อเสียงชิ้นอื่น ๆ ของพิพิธภัณฑ์ได้แก่:
เนื้องอกร้ายแรงซึ่งผ่าตัดออกมาจากเพดานปากของโกรเวอร์ คลีฟแลนด์ อดีตประธานาธิบดีสหรัฐ
ตับที่เชื่อมติดกันและงานหล่อท่อนบนศพของอินและจัน บังเคอร์ แฝดสยาม
เนื้อเยื่อจากชิ้นส่วนส่วนอกของจอห์น วิลกส์ บูธ ฆาตกรผู้ลอบสังหารอับราฮัม ลินคอล์น อดีตประธานาธิบดีสหรัฐ
ชิ้นส่วนสมองของชาลส์ เจ. กิโต ฆาตกรผู้ลอบสังหารเจมส์ เอ. การ์ฟีลด์ อดีตประธานาธิบดีสหรัฐ
สมองของอัลเบิร์ต ไอนสไตน์ ที่ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ไม่กี่แห่งที่มีชิ้นส่วนนี้จัดแสดงถาวร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Mütter: short film based on the life of the Mütter Museum's founder, filmed at the Mütter Museum as part of the 2003 Philadelphia Film Festival
James G. Mundie's drawings and photographs from The Mütter Museum เก็บถาวร 2009-06-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A Discourse Commemorative of the Late Professor T.D. Mütter, M.D., LL.D. from 1859
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ศิลปิน:  ULAN 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
รางวัลแชนแนลวีไทยแลนด์มิวสิกวิดีโออวอร์ดส

แชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ด ครั้งที่ 1
แชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ด 2009 ไทยประดิษฐ์
แชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ด เป็นงานที่จัดขึ้นเพื่อมอบรางวัลให้กับผลงานทางด้านดนตรีให้กับศิลปินทั้งไทยและต่างประเทศ และผู้กำกับมิวสิกวิดีโอ งานนี้จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2545 ซึ่งจัดโดย แชนแนลวีไทยแลนด์  โดยการแจกรางวัลนั้นแยกออกเป็น 2 ประเภทคือ ประเภทยอดเยี่ยม กับ ประเภทยอดนิยม
วันเดือนปีที่จัด สถานที่ และรูปแบบ

| ครั้งที่ | รูปแบบ | ปี | วัน | สถานที่จัด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | - | พ.ศ. 2545 | 23 พฤษภาคม | โรงละครกรุงเทพ |
| 2 | - | พ.ศ. 2546 | 5 เมษายน | หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| 3 | - | พ.ศ. 2547 | 25 มีนาคม | หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย |
| 4 | เดอะ วิดีโอ ซิตี้ | พ.ศ. 2548 | 28 พฤษภาคม | ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี |
| 5 | Hall of Fame | พ.ศ. 2549 | 16 มิถุนายน | บีอีซี-เทโร ฮอลล์ สวนลุมไนท์บาซาร์ |
| 6 | ไทยประดิษฐ์ | พ.ศ. 2552 | 22 สิงหาคม | รอยัล พารากอน ฮอลล์ สยามพารากอน |
| 7 | เพลงของเรา | พ.ศ. 2554 | 3 กันยายน | คริสตัล ดีไซน์ เซ็นเตอร์ |
รายการรางวัลที่แจก > ยอดเยื่ยม

ตัดสินโดยมีคณะกรรมการตัดสินโดยแยกออกเป็นสาขาต่างๆ ดังนี่
รางวัล มิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม
รางวัล ผู้กำกับมิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม
รางวัล มิวสิกวิดีโอ ลำดับภาพ ยอดเยี่ยม
รางวัล มิวสิกวิดีโอ กำกับภาพ ยอดเยี่ยม
รางวัล มิวสิกวิดีโอ กำกับศิลป์ ยอดเยี่ยม
รางวัล มิวสิกวิดีโอ เทคนิคพิเศษ ยอดเยี่ยม
รายการรางวัลที่แจก > ยอดนิยม

ตัดสินโดยคะแนนโหวตจาก เอสเอ็มเอส และทางเว็บไซต์หลัก โดยแยกอกเป็นสาขาต่างดังนี้
รางวัล มิวสิกวีดีโอไทยยอดนิยม
รางวัล ศิลปินไทยชายยอดนิยม
รางวัล ศิลปินไทยหญิงยอดนิยม
รางวัล ศิลปินไทยกลุ่มยอดนิยม
รางวัล ศิลปินไทยหน้าใหม่ยอดนิยม
รางวัล มิวสิกวีดีโอต่างประเทศยอดนิยม
รางวัล ศิลปินต่างประเทศยอดนิยม
รางวัล ศิลปินต่างประเทศหน้าใหม่ยอดนิยม
รางวัล รางวัลศิลปินเอเชียยอดนิยม
แชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ด ครั้งที่ 1 > ผลรางวัลประเภทยอดนิยม

สาขามิวสิกวิดีโอไทยหน้าใหม่ยอดนิยม - "อยากร้องดัง..ดัง"/ ปาล์มมี่
สาขามิวสิกวิดีโอไทยหญิงยอดนิยม - "ลืมไปหรือเปล่า " ซาร่า
สาขามิวสิกวิดีโอไทยชายยอดนิยม - "เล่าสู่กันฟัง"  ธงไชย แมคอินไตย์
สาขามิวสิกวิดีโอไทยกลุ่มยอดนิยม - "ทุกสิ่ง " พรู
สาขามิวสิกวิดีโอต่างประเทศชายยอดนิยม - "Eternity" Robbie Williams
สาขามิวสิกวิดีโอต่างประเทศหญิงยอดนิยม - "I'm a Slave For You" Britney Spears
สาขามิวสิกวิดีโอต่างประเทศกลุ่มยอดนิยม - "Lady Marmalade" Christina Aguilera, Missy Eliot, Pink, Maya
สาขามิวสิกวิดีโอต่างประเทศหน้าใหม่ยอดนิยม - "In the End" Linkin Park
ยังไม่มีรางวัลสาขาเอเชี่ยน
แชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ด ครั้งที่ 1 > ผลรางวัลประเภทยอดเยื่ยม

สาขารางวัลมิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม - "ใจฉันอยู่กับเธอ" แบล็คเฮด โดย ประพัฒน์ คูศิริวานิชกร
สาขารางวัลผู้กำกับมิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม - "รักเอย" พลพล โดย ประพัฒน์ คูศิริวานิชก
สาขารางวัลมิวสิกวิดีโอลำดับภาพยอดเยี่ยม - "ใจฉันอยู่กับเธอ"  แบล็คเฮด โดย ประพัฒน์ คูศิริวานิชกร
สาขารางวัลมิวสิกวิดีโอกำกับภาพยอดเยี่ยม - "คู่แผ่นดินนี้..สุริโยทัย"  นันทนา บุญหลง โดย ชัยยันต์ อังคลักขณา
สาขารางวัลมิวสิกวิดีโอกำกับศิลป์ยอดเยี่ยม - "คู่แผ่นดินนี้..สุริโยทัย"  นันทนา บุญหลง โดย สุรพงษ์ พินิจค้า
สาขารางวัลมิวสิกวิดีโอ Animation ยอดเยี่ยม - Happiness Is"  โมเดิร์นด็อก และ "ราตรีสวัสดิ์" เคหะสถาน
แชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ด ครั้งที่ 2 > ผลรางวัลพิเศษ

รางวัล Lifetime Achievement -  จิระ มะลิกุล และวิเชียร เลิศไพศาล
[V] Award - อาทิตย์ อัสสรัตน์ กำกับวิดีโอคอนเสิร์ต พรู
แชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ด ครั้งที่ 2 > ผลรางวัลประเภทยอดนิยม

สาขามิวสิกวิดีโอไทยหน้าใหม่ยอดนิยม - "ใจให้ไป" โอ้ เสกสรรค์ ปานประทีป
สาขามิวสิกวิดีโอไทยหญิงยอดนิยม - "ขอเลวแค่นี้" ธนพร แวกประยูร
สาขา มิวสิกวิดีโอไทยชายยอดนิยม - "แฟนจ๋า" ธงไชย แมคอินไตย์
สาขา มิวสิกวิดีโอไทยกลุ่มยอดนิยม - "ไม่มีเธอวันนั้น...ไม่มีเธอวันนี้" D2B
สาขามิวสิกวิดีโอต่างประเทศชายยอดนิยม - "Without Me" Eminem
สาขามิวสิกวิดีโอต่างประเทศหญิงยอดนิยม - "Beautiful" Christina Aguilera
สาขามิวสิกวิดีโอต่างประเทศกลุ่มยอดนิยม - "One Love" Blue
สาขา มิวสิกวิดีโอต่างประเทศหน้าใหม่ยอดนิยม - "Complicated" Avril Lavigne
แชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ด ครั้งที่ 2 > ผลรางวัลประเภทยอดเยื่ยม

สาขารางวัลมิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม - "รักคือ...สายลม" จอนนี่ อันวา  กำกับโดย คมภิญญ์ เข็มกำเนิด
สาขารางวัลผู้กำกับมิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม - "แฟนจ๋า" ธงไชย แมคอินไตย์ กำกับโดย พิบูลย์ เชยอรุณ
สาขารางวัลมิวสิกวิดีโอลำดับภาพยอดเยี่ยม - "แฟนจ๋า" ธงไชย แมคอินไตย์  ลำดับภาพโดย พิบูลย์ เชยอรุณ/ พลรัตน์ ตันตราชีวธร
สาขารางวัลมิวสิกวิดีโอกำกับภาพยอดเยี่ยม - "บาด" จอนนี่ อันวา  กำกับโดย มนชนก สมใจเพ็ง
สาขารางวัลมิวสิกวิดีโอกำกับศิลป์ยอดเยี่ยม -  "อะไรที่ฉันเป็น" แซทเทอร์เดย์ เซโกะ กำกับโดย อัครวิทย์ วิรุฬหผล
สาขารางวัลมิวสิกวิดีโอเทคนิคพิเศษด้านภาพยอดเยี่ยม  - "จินตนาการ" อัสนี-วสันต์ โชติกุล โดย ประพัฒน์ คูศิริวานิชกร
สาขารางวัลมิวสิกวิดีโอ Animation ยอดเยี่ยม - "รักคือ...สายลม" จอนนี่ อันวา   กำกับโดย คมภิญญ์ เข็มกำเนิด
แชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ด ครั้งที่ 3 > ผลรางวัลประเภทยอดนิยม

สาขาศิลปินไทยหน้าใหม่ยอดนิยม - พีซเมกเกอร์
สาขาศิลปินไทยหญิงยอดนิยม - ปาล์มมี่
สาขา ศิลปินไทยชายยอดนิยม - บอย โกสิยพงษ์
สาขา ศิลปินไทยกลุ่มยอดนิยม - บอดี้สแลม
สาขาศิลปินต่างประเทศชายยอดนิยม - Justin Timberlake
สาขาศิลปินต่างประเทศหญิงยอดนิยม - Britney Spears
สาขาศิลปินต่างประเทศกลุ่มยอดนิยม - Linkin Park
สาขา ศิลปินต่างประเทศหน้าใหม่ยอดนิยม - Stacie Orrico
สาขา ศิลปินเอเชียยอดนิยม - Wang Lee Hom