อาสนวิหารแอจมียัตซิน

| อาสนวิหารแอจมียัตซิน |
| --- | --- |
อาสนวิหารแอจมียัตซินจากด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้เมื่อปี 2010
ศาสนา
ศาสนา: คริสตจักรอัครทูตอาร์มีเนีย
จารีต: จารีตอาร์มีเนีย
หน่วยงานกำกับดูแล: คาธอลิโกสแห่งอาร์มีเนียทั้งปวง
สถานะ: เปิดให้บริการ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: วาการ์สชาพัต จังหวัดอาร์มาวีร์ ประเทศอาร์มีเนีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 40°09′42″N 44°17′28″E﻿ / ﻿40.161769°N 44.291164°E﻿ / 40.161769; 44.291164
สถาปัตยกรรม
ประเภท: อาสนวิหาร
รูปแบบ: สถาปัตยกรรมอาร์มีเนีย
ผู้ก่อตั้ง: นักบุญเกรกอรี ผู้สร้างความกระจ่าง (ดั้งเดิม)
ลงเสาเข็ม: ค.ศ. 301 (อาคารเดิม; วันเวลาแบบธรรมเนียม)
เสร็จสมบูรณ์: ค.ศ. 303 (อาคารเดิม; วันเวลาแบบธรรมเนียม)  ค.ศ. 483/4–1868 (อาคารหลังปัจจุบัน) ค.ศ. 483/4 (พื้นที่ร่วม)  คริสต์ศตวรรษที่ 17 (โดม)  ค.ศ. 1654–1658 (หอแขวนระฆัง)  ค.ศ. 1682 (หอแขวนระฆังเล็กและหอคอยเล็ก)  ค.ศ. 1868 (ห้องเก็บเครื่องพิธี)  
ลักษณะจำเพาะ
ความยาว: 33 เมตร (108 ฟุต)
ความกว้าง: 30 เมตร (98 ฟุต)
ความสูงสูงสุด: ไม่ทราบชัดเจน, สูงกว่า 27 เมตร (89 ฟุต)
 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อทางการ: อาสนวิหารและหมู่โบสถ์แห่งแอจมียัตซิน และแหล่งโบราณสถานแห่งซวาร์ทนอทส์
ประเภท: วัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iii)
แต่งตั้ง: 2000 (คณะกรรมการชุดที่ 24)
หมายเลขอ้างอิง: 1011-001
ภูมิภาค: เอเชียตะวันตก
อาสนวิหารแอจมียัตซิน (อังกฤษ: Etchmiadzin Cathedral; อาร์มีเนีย: Էջմիածնի մայր տաճար, Ēǰmiatsni mayr tačar) เป็นอาสนวิหารหลักของคริสตจักรอัครสาวกอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ในเมืองวาการ์สชาพัต จังหวัดอาร์มาวีร์ ประเทศอาร์มีเนีย นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเป็นอาสนวิหารแห่งแรกที่สร้างขึ้นในพื้นที่ของอาร์มีเนียโบราณ และมักถือกันว่าเป็นหนึ่งในอาสนวิหารที่เก่าแก่ที่สุดในโลก
โบสถ์หลังเดิมสร้างขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4 ระหว่างปี ค.ศ. 301 ถึง 303 ตามธรรมเนียม สร้างขึ้นโดยนักบุญองค์อุปถัมภ์ของประเทศอาร์มีเนีย นักบุญเกรกอรี ผู้นำความกระจ่าง ตามหลังการรับศาสนาคริสต์เป็นศาสนาประจำรัฐโดยพระเจ้าเตอร์ดัตที่ 3 แห่งอาร์มีเนีย ตัวโบสถ์สร้างขึ้นทับวิหารของเพกัน เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนผ่านจากการนับถือลัทธิเพกันไปสู่ศาสนาคริสต์ โครงหลักของโบสถ์หลังปัจจุบันสร้างขึ้นราวปี ค.ศ. 483/4 โดยวาฮัน มามีกอนียัน หลังโบสถ์หลังเดิมถูกทำลายระหว่างการรุกรานของพวกเปอร์เซีย
ถึงแม้อาสนวิหารนี้ไม่เคยสูญเสียความสำคัญลง แต่ตัวอาคารก็ถูกทิ้งและขาดการดูแลเป็นเวลานับศตวรรษ ในปี ค.ศ. 1441 โบสถ์ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่เป็นคาทอลิโกเซต และยังคงมีหน้าที่ดังนี้จนถึงปัจจุบัน นับตั้งแต่การโยกย้ายศูนย์กลางบริหารของคริสตจักรอาร์มีเนียไปที่อาณาจักรพระมารดาแอจมียัตซินศักดิ์สิทธิ์ อาสนวิหารก็ถูกชาห์อับบาสที่ 1 แห่งเปอร์เซียปล้นในปี ค.ศ. 1604 ที่ซึ่งหินศักดิ์สิทธิ์และเรลิกต่าง ๆ ถูกนำไปไว้ที่โนว์โจลฟอ นับจากนั้นอาสนวิหารได้รับการทำนุบำรุงขึ้นเรื่อย ๆ หอระฆังได้ถูกนำเข้ามาติดตั้งในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 17 และเมื่อปี ค.ศ. 1868 มีการสร้างห้องเก็บเครื่องพิธีที่ปลายฝั่งตะวันออกของอาสนวิหาร ปัจจุบัน อาสนวิหารประกอบด้วยองค์ประกอบจากสถาปัตยกรรมอาร์มีเนียยุคต่าง ๆ ถึงแม้จะสูญเสียความสำคัญไปในสมัยสหภาพโซเวียตเข้ายึดครอง แต่สุดท้ายก็กลับมาดำรงความสำคัญอีกครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 และตลอดมาหลังอาร์มีเนียได้รับเอกราช
อาสนวิหารนี้ถือเป็นศูนย์กลางของชาวคริสต์อาร์มีเนียทั่วโลก ที่ตั้งของแอจมียัตซินในอาร์มีเนียดำรงความสำคัญในแง่ของทางศาสนา วัฒนธรรม และการเมืองมาโดยตลอด และเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญที่มีผู้มาเยี่ยมเยียนมากที่สุดในประเทศอาร์มีเนีย อาสนวิหารนี้และคริสต์ศาสนสถานโดยรอบอีกจำนวนหนึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนจากยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลกในปี ค.ศ. 2000