stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดิอะเมซิ่งเรซ 16
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 7 (ฝรั่งเศส → เซเชลส์)

ปารีส (ท่าอากาศยานนานาชาติชาร์ลส์ เดอ โกลล์) ไป วิกตอเรีย, มาเฮ, เซเชลส์  (ท่าอากาศยานเซเชลส์)
ลา ดีค
เกาะแซงปีแยร์
ปราสแลง (โรงแรมพาราไดซ์ซัน)
ทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างการเดินเตาะแตะของเต่า (Turtle Toddle) กับการวิ่งเหยาะเหยาะของวัว (Ox Trot) โดยทีมที่เลือกการเดินเตาะแตะของเต่า จะต้องใช้กล้วย เพื่อนำเต่ายักษ์เซเชลส์ อายุ 100 ปีหนักถึง 500 ปอนด์ (230 กิโลกรัม) ข้ามสนามหญ้าที่ตีเส้น เมื่อเต่าสามารถข้ามเส้นได้แล้ว ทีมจะต้องขนส่งเครือกล้วยไปตามทาง 1.5 ไมล์ (หรือ 2.4 กิโลเมตร) ไปยังแผงขายผลไม้เพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากพ่อค้า ส่วนทีมที่เลือกการวิ่งเหยาะเหยาะของวัว จะต้องขับรถเกวียนและนำกองมะพร้าวใส่ลงไป และเมื่อวัวถูกผูกกับรถเกวียนแล้ว ทีมจะต้องบังคับให้วัวให้ไปขนส่งมะพร้าวที่แผงขายผลไม้ (แผงเดียวกับทางแยกการเดินเตาะแตะของเต่า) เมื่อพ่อค้าเห็นว่ามะพร้าวมีจำนวนครบตามสั่งแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ทั้งนี้หากทีมทำมะพร้าวตกแม้แต่ลูกเดียวหรือไม่ได้หยิบมะพร้าวใส่รถให้ครบ ทีมจะต้องย้อนกลับไปเอามะพร้าวมาใส่ที่รถเกวียนให้ครบ ก่อนที่จะอนุญาตให้ปฏิบัติภารกิจต่อได้ ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องดำน้ำลงไปในทะเล เพื่อนำขวดหนึ่งในเจ็ดขวดที่ผูกอยู่กับกล่องขึ้นมา เมื่อเรือจอดที่ท่าเรือปราสแลงแล้ว ทีมจะต้องว่ายน้ำมาที่ชายหาดแล้วเปิดขวด เพื่อประกอบแผนที่เพื่อนำทางทีมไปยังขุมสมบัติ ซึ่งก็คือจุดหยุดพักของเลกนี้
เมื่อทีมเดินทางมาถึงมาเฮแล้ว ทีมจะต้องค้นหาศาลาพักร้อนที่ติดสติกเกอร์ไว้ แล้วหยิบหมายเลข ซึ่งเป็นลำดับในการขึ้นเฮลิคอปเตอร์ โดย 3 หมายเลขแรกจะได้ขึ้นเฮลิคอปเตอร์เที่ยวแรก ส่วน 3 หมายเลขหลังจะได้ขึ้นเฮลิคอปเตอร์เที่ยวต่อไปอีก 1 ชั่วโมงถัดมาไปยังลา ดีค
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 8 (เซเชลส์ → มาเลเซีย)

ปราสลีน ไปวิคตอเรีย, มาเฮ
วิคตอเรีย (ท่าอากาศยานเซเชลส์) ไป จอร์จทาวน์, ปีนัง, มาเลเซีย  (ท่าอากาศยานนานาชาติปีนัง)
บายันลปัส (วัดงู)
ตลุก์บาฮัง (วัดศรีสินกามุกา คาเลียมแมน)
จอร์จทาวน์ (คฤหาสน์ปรานากันปีนัง)
ทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างวัฒนธรรมพุทธ (Buddhist Tradition) กับประเพณีจีน (Chinese Custom) โดยทีมที่เลือกวัฒนธรรมพุทธ จะต้องเดินทางไปยังวัดพุทธเทียนกองทาน แล้วขนกำยานจำนวน 12 แท่งขึ้นไปบนวัดที่อยู่เหนือขึ้นบันไดกว่า 200 ขั้น ซึ่งเมื่อทีมนำกำยานมาวางแต่ละรอบแล้ว จะมีพระตีระฆังเพื่อแสดงจำนวนครั้ง โดยเมื่อทีมนำกำยานใส่ในฐานเรียบร้อยแล้ว ทีมจะต้องจุดไฟใส่กำยานเพื่อรับคำใบต่อไปจากพระสงฆ์ ส่วนทีมที่เลือกประเพณีจีน จะต้องเดินทางไปยังสวนสาธารณะปาดัง โกตา ลามา เพื่อปฏิบัติพิธีกรรมของจีน โดยการทรงตัวธงขนาดใหญ่ไว้เหนือศีรษะและวิ่งข้ามสนาม เมื่อสมาชิกทั้งสองสามารถทรงตัวโดยให้ธงไม่ล้มทั้งสองคนแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องประเพณีทางฮินดู ที่เรียกว่าการลอย (คล้ายกับการลอยกระทง) โดยเริ่มจากการทุบมะพร้าวจำนวนมาก เพื่อหามะพร้าวซึ่งด้านในมีสีทาอยู่ จากนั้นก็นำมาตกแต่งแล้วลอยไปหากูรู ซึ่งอยู่ในทะเล เมื่อเขาเห็นว่าตกแต่งได้เรียบร้อยแล้ว เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปให้ทีม และงานเพิ่มเติมของเจ็ทกับคอร์ทนั้น พวกเขาจะต้องเดินทางไปยังสวนพฤกษชาติเครื่องเทศ และค้นหาผู้หญิงที่กำลังบ่นเครื่องใบชา แล้วดมเพื่อหาชาที่มีกลิ่นเดียวกัน จากนั้นจึงเดินหากูรูที่นั่งชิงช้าอยู่ ทีมจะต้องเสิร์ฟชาที่ถูกต้องให้แก่กูรู เพื่อให้สามารถทำการแข่งขันต่อไปได้
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 9 (มาเลเซีย → สิงคโปร์)

สุไหงลิปง, ปีนัง (ท่ารถด่วนโดยสารสุไหงลิปง) ไป กัวลาลัมเปอร์ (สถานีขนส่งปูดูรายา)
กัวลาลัมเปอร์ (สถานีรถไฟกลางกัวลาลัมเปอร์) ไป สิงคโปร์  (สถานีรถไฟตันจงปรากา)
สิงคโปร์ (โรงละครและคอนเสิร์ตวิคตอเรีย)    (สิงคโปร์ฟลายเยอร์)
สิงคโปร์ (สวนอิสตานะ)
สิงคโปร์ (ท่าเรือเอเอสแอลมารีน)
สิงคโปร์  (เซนโตซา  - สวนเมกะซิปแอดเวนเจอร์ เก็บถาวร 2021-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
สิงคโปร์ (เขื่อนกักเก็บน้ำมารินา)
งานทางด่วนซึ่งมีเพียงครั้งเดียวตลอดการแข่งขันนี้ ทีมหนึ่งทีมจะต้องไปที่สิงคโปร์ฟลายเยอร์ โดยทีมต้องนั่งกระเช้าขึ้นไป 541 ฟุต (165 เมตร) ไปที่จุดยอดของชิงช้าสวรรค์ แล้วจึงไต่ออกมาจากกระเช้ามาตามบันไดที่อยู่บนอากาศ เพื่อไปยังกระเช้าต่อไปที่มีคำใบ้เข้าสู่จุดหยุดพักรออยู่ ทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่างการตีกลอง (Pounding The Drums) และการตีบนบาทวิถี (Pounding The Pavement) โดยทีมที่เลือกการตีกลอง จะต้องเดินทางไปที่ลานนักพูด (Speakers' Corner) และเรียนวิธีการตีกลองในการเชิดสิงโต เมื่อเด็กที่ฝึกสอนพอใจแล้ว ทีมจะต้องขึ้นตีกลองประกอบการเชิดสิงโตบนเวทีเพื่อรับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือกการตีบนบาทวิถี ทีมจะต้องเดินตามลานกว้างบนถนนโรเชอร์เพื่อไปนำของซึ่งได้แก่ ร่มตั้งร้าน เก้าอี้ เวเฟอร์ ขนมปังหนึ่งแถวและไอศกรีม 10 กล่อง แล้วตามหาคนขายไอศกรีมที่กำหนด จากนั้นทีมต้องขายไอศกรีมแซนด์วิชในแบบสิงคโปร์ให้ได้ 25 ชิ้น (ชิ้นละ 1 ดอลลาร์สิงคโปร์) เพื่อรับคำใบ้ต่อไป งานอุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในทีมจะต้องนับจำนวนโซ่สมอเรือ ท่ามกลางเสียงดังจากคนงานที่กำลังทำงานอยู่และเสียงประกาศผ่านลำโพง เมื่อทีมนับได้ครบและเขียนตัวเลขที่ถูกต้องบนกระดาษ (521 ชิ้น) และนำกระดาษไปส่งให้กับผู้จัดการท่าเรือ ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป
เมื่อทีมมาถึงโรงละครและคอนเสิร์ตวิคตอเรีย ทีมจะต้องหาอลัน วู พิธีกรของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย เพื่อรับคำใบ้ต่อไป
เมื่อเสร็จภารกิจทางแยกแล้ว คำใบ้ต่อไปบอกให้ทีมหาแท่นสั่งย้อนกลับ และคำใบ้ต่อไปโดยใช้คำใบ้ที่ว่าสถานที่ดังกล่าวอยู่ที่ "แยกของเมืองสุดท้ายที่หยุดพัก" ตัดกับถนนออร์ชาร์ด ซึ่งสถานที่ดังกล่าวคือสวนอิสตานะ ซึ่งอยู่ที่ถนนปีนังตัดกับถนนออร์ชาร์ด
ที่เซนโตซา ทีมต้องโหนสลิงเมกะซิปที่สวนเมกะซิปแอดเวนเจอร์ เป็นระยะทาง 1,476 ฟุต (450 เมตร) เมื่อทีมลงจากสลิงแล้วจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 10 (สิงคโปร์ → สาธารณรัฐประชาชนจีน)

สิงคโปร์ (ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์) ไปเซี่ยงไฮ้,  สาธารณรัฐประชาชนจีน  (ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง)
เซี่ยงไฮ้ (หมู่บ้านจูเจียเจี่ยว)
เซี่ยงไฮ้ (ย่านแฟชั่นไท่คังลู่)
เซี่ยงไฮ้ (สนามกีฬาฟุตบอลฮ่องเกา)
เซี่ยงไฮ้ (พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเซี่ยงไฮ้)
อุปสรรคแรกของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะดูการสาธิตทำเส้นก๋วยเตี๋ยวหนัก 1 กิโลกรัม (หรือ 2.2 ปอนด์) ของนักทำเส้นก๋วยเตี๋ยวท้องถิ่น จากนั้นจึงทำเส้นก๋วยเตี๋ยวเอง เมื่อทีมทำเส้นเสร็จแล้ว เหอปิงปิง อดีดคนที่ตัวเตี้ยที่สุดในโลก (ปัจจุบันเสียชีวิตไปแล้วเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2553) จะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนอุปสรรคที่สองของเลกนี้ สมาชิกที่ไม่ได้กระทำในอุปสรรคที่แล้ว จะต้องเรียงจิ๊กซอว์จำนวน 96 ชิ้นให้ได้เป็นรูปมังกร แล้วนำแผ่นจิ๊กซอว์ไปมอบให้ประชาชนบนสแตนด์ตามลำดับ หากสมาชิกในทีมสามารถต่อจิ๊กซอว์ได้ถูกต้อง ด้านหลังจิ๊กซอว์จะมีหมายเลขที่นั่งในสนามที่ซึ่งคำใบ้ต่อไปรออยู่
ที่หมู่บ้านจูเจียเจี่ยว ทีมจะต้องนั่งเรือเพื่อไปยังจุดที่มีแท่นคำใบ้ต่อไปวางอยู่
ที่ย่านแฟชั่นไท่คังลู่ ทีมจะต้องแต่งตัวให้กับนางแบบจีน โดยใช้แบบต้นฉบับเปรียบเทียบในราวเสื้อผ้ามากมาย เมื่อนางแบบเปลี่ยนชุดตรงตามที่ดีไซเนอร์ออกแบบไว้ ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากดีไซเนอร์
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 11 (สาธารณรัฐประชาชนจีน)

เซี่ยงไฮ้ (สะพานไว่ไป๋ตู้)
เซี่ยงไฮ้ (วัดหลงหัว)
เซี่ยงไฮ้ (สวนอี้ว์หยวน)
เซี่ยงไฮ้ (ทางเดินริมแม่น้ำหวงปู่)
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในทีมจะต้องเข้าไปในโบสถ์อรหันต์ของวัดหลงหัว แล้วนับจำนวนพระพุทธรูปทองทั้งหมดที่อยู่ในอุโบสถ เมื่อทีมนับได้จำนวนที่ถูกต้อง (523 องค์) ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป หากทีมตอบผิด จะต้องรอ 10 นาทีจึงจะตอบใหม่ได้ ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างตราหมู (Pork Chops) กับเกี๊ยวหมู (Pork Dumplings) โดยทีมที่เลือกตราหมู จะต้องเดินหาร้านตกแต่งศิลปะตราประทับหิน แล้วมองหาตราประทับหินพิเศษหรือพอร์ค ที่มีรูหมูอยู่ข้างใต้พร้อมกับชื่อสมาชิกแต่ละคนภายในทีม ถ้าทีมสามารถหาตราประทับได้ครบเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากเจ้าของร้าน ส่วนทีมที่เลือกเกี๊ยวหมูนั้น จะต้องเดินทางไปยังร้านขายเกี๊ยว แล้วขนส่งซุปแป้งต้มภายในตลาด 10 ที่ เมื่อทีมขนส่งซุปแป้งต้มจนหมดแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากพ่อครัว ส่วนงานเพิ่มเติมของหลุยส์กับไมเคิลนั้น ทั้งคู่จะต้องประกอบพิธีกรรมเพื่อขอให้ตนเองโชคดี โดยการโยนเหรียญไปยังช่องบนสุดของกระถางธูปขนาดใหญ่ที่บริเวณลานกว้างของวัดหลงหัว เมื่อทั้งคู่สามารถโยนเหรียญลงช่อง ที่อยู่ด้านบนของกระถางธูปได้แล้ว ทีมจะได้รับอนุญาตให้ทำการแข่งขันต่อไปได้
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 12 (สาธารณรัฐประชาชนจีน → สหรัฐอเมริกา)

เซี่ยงไฮ้ (ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง) ไป ซานฟรานซิสโก, แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา  (ท่าอากาศยานนานาชาติซานฟรานซิสโก)
ซานฟรานซิสโก (ป้อมปราการแบตเตอรี่ กอดฟรีย์)
ซานฟรานซิสโก (หอคอยคอยท์)
ซานฟรานซิสโก (เล็ตเตอร์แมนดิจิตอลอาร์ตสเซ็นเตอร์ - รูปปั้นโยดา)
ซานฟรานซิสโก (ห้องตองงา)
ซานฟรานซิสโก (หอเพลงอเมริกา)
ซานฟรานซิสโก (สนามกีฬาแคนเดิ้ลสติ๊ก)  (เส้นชัย)
อุปสรรคสุดท้ายของการแข่งขัน สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องปีนขึ้นไปบนทางเดินระเบียงของหอคอยคอยท์ ที่ที่คำใบ้ต่อไปผูกอยู่ ก่อนที่จะโรยตัวต่ำลงมาที่พื้นดิน
ที่ป้อมปราการแบตเตอรี่ กอดฟรีย์ ทีมจะต้องไขปริศนาที่กล่าวพรรณนาถึงลักษณะ และปีที่ก่อสร้างของสถานที่ต่อไปที่ทีมจะต้องไปเยือน - หอคอยคอยท์
ที่เล็ตเตอร์แมนดิจิตอลอาร์ตสเซ็นเตอร์ สมาชิกหนึ่งคนภายในทีมจะต้องสวมใส่ชุดโมชั่น แคปเจอร์ โดยที่สมาชิกอีกคนจะต้องควบคุมตัวละครเสมือนจริง ที่มีพื้นฐานมาจากสตาร์ วอร์ส: เดอะ โคลน วอร์ส โดยทีมจะต้องเล่นให้ผ่านทั้งสองด่าน ก่อนที่สมาชิกที่ควบคุมจะต้องอ่านข้อความ ที่หมุนไปมาอย่างรวดเร็วให้ออก เพื่อค้นพบว่าสถานที่ต่อไปที่จะต้องไปเยือนคือห้องตองงา
ที่ห้องตองงา ทีมจะต้องขนส่งหีบสมบัติไปยังสถานที่ที่ถูกตราประทับไว้ - หอเพลงอเมริกา
ที่หอเพลงอเมริกา ทีมจะต้องเรียงภาพของผู้เข้าแข่งขันแนวไซเคเดลิกร็อกตามลำดับการคัดออก รวมถึงเลกที่ไม่มีการคัดออกอีกด้วย เมื่อทีมเรียงเสร็จแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้สุดท้ายจากนักเทคนิคผู้เดินทางไปพร้อมวงดนตรี
ดูเพิ่ม

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
แผนที่แสดงเส้นทาง
ที่เมืองบัลปาราอีโซ ทีมจะต้องเดินทางโดยใช้กระเช้าเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ ดังเช่นสถานีลิฟท์อาร์ตติลลีเรีย
ในเลกนี้ ทีมจะต้องเดินทางไปยังจังหวัดในแคว้นลอส ลากอสในชิลี ซึ่งรู้จักกันดีสำหรับทะเลสาบ และภูเขาไฟ
ภารกิจส่วนใหญ่ในเลกนี้ จะรำลึกถึงเหล่าโคบาล และวีรบุรุษท้องถิ่นในอาร์เจนตินา
ที่คลับเพลงอินดรา ในแหล่งซ่องสุมโสเภณีในฮัมบวร์ก เป็นสถานที่ในการแสดงครั้งแรกของเดอะบีตเทิลส์ ซึ่งเป็นจุดหยุดพักในการแข่งขัน
ระหว่างการทำภารกิจ "ทางแยก" นั้น ทีมจะถูกโจมตีจากนักบินซึ่งขับเครื่องบินของมันเฟรด ฟอน ริชโทเฟน โดยกระทำโดยได้รับแรงบันดาลใจ มาจากประวัติศาสตร์การทำสงครามที่สนามเพลาะ ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เมื่อทีมเดินทางถึงเมืองไรมส์แล้ว ทีมจะต้องหาผู้หญิงที่เล่นเลื่อยดนตรี ใกล้กับรูปปั้นโยนออฟอาร์ค ซึ่งตั้งอยู่บริเวณด้านนอกโบสถ์นอร์ทเทอดาม
ทีมจะต้องเดินทางไปยังเกาะปราสแลง สถานที่ที่ทีมจะต้องประกอบแผนที่ เพื่อนำทางทีมไปยังจุดหยุดพักของเลกนี้
คฤหาสนปรานากันปานัง เป็นจุดหยุดพักที่แปดของการแข่งขันที่จอร์จทาวน์, มาเลเซีย
ชิงช้าสวรรค์สิงคโปร์ฟลายเยอร์ ชิงช้าสวรรค์ที่สูงที่สุดในโลก เป็นสถานที่สำหรับทำงานทางด่วนซึ่งมีเพียงครั้งเดียวตลอดการแข่งขันนี้
พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเซี่ยงไฮ้ เป็นจุดหยุดพักที่ 10 ของการแข่งขัน
ทางเดินริมน้ำหวงปู่ เป็นจุดหยุดพักที่ 11 และเป็นจุดหยุดพักลำดับสุดท้ายของการแข่งขัน
สำหรับเลกสุดท้ายของการแข่งขันครั้งนี้ ทีมจะได้รับคำใบ้เป็นเนื้อเพลง ซึ่งทีมจะต้องค้นพบว่าเนื้อเพลงที่ขาดหายไป กล่าวถึงสนามกีฬาแคนเดิ้ลสติ๊ก อันเป็นสถานที่จุดหยุดพักสุดท้ายในการแข่งขัน
ดีทูบี (อัลบั้ม)

ดีทูบี (อังกฤษ: D2B) เป็นอัลบั้มเพลงลำดับที่ 1 ของวงดีทูบี ภายใต้สังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544
รายชื่อเพลง

ต่อหน้าฉัน (เธอทำอย่างนั้นได้อย่างไร)
ซ่าส์ (สั่นๆ)
คนใจอ่อน (อ่อนใจ)
โอ๊ย (มึนตึ๊บ)
อยากเป็นคนนั้น (ในใจเธอ)
C.I.A (ค้นใจ)
ไม่เปลี่ยนใจ (เธอคนเดียว)
JIGSAW (ต่อกันนะ)
เธอรักคนอื่น (จริงหรือเปล่า)
อยากมีเรื่อง (เธอ)
สมาชิกในวง

อภิเชษฐ์ กิตติกรเจริญ (บิ๊ก)
วรเวช ดานุวงศ์ (แดน)
กวี ตันจรารักษ์ (บีม)
ดูม: เดอะบอร์ดเกม

เกมกระดาน
ปกดูม: เดอะบอร์ดเกม
เกมที่กำลังดำเนินอยู่
ปกดูม: เดอะบอร์ดเกมเอกซ์แพนเชินเซต
ดูม: เดอะบอร์ดเกม (อังกฤษ: Doom: The Boardgame) เป็นเกมกระดานผจญภัยสำหรับผู้เล่นสองถึงสี่คน (สองถึงห้าคนในฉบับปี ค.ศ. 2016) ที่ได้รับการออกแบบโดยเควิน วิลสัน และเผยแพร่โดยแฟนตาซีไฟลต์เกมส์ในปี ค.ศ. 2004 เกมดังกล่าวมีพื้นฐานมาจากเกมคอมพิวเตอร์เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งในซีรีส์ดูม แม้ว่าจะมีลักษณะคล้ายกับดูม 3 มากกว่าวิดีโอเกมดูมสองภาคแรกก็ตาม
ส่วนภาคเสริมได้รับการเผยแพร่สำหรับเกมในปี ค.ศ. 2005 โดยมีชื่อว่าดูม: เดอะบอร์ดเกมเอกซ์แพนเชินเซต ซึ่งจะเพิ่มระดับความยากให้กับเกม, ตัวหมากเกมใหม่ และการอัปเดตกติกาดั้งเดิมบางส่วน รวมถึงกติกาสำหรับการเล่นเดธแมตช์และการยึดธง
ในปี ค.ศ. 2005 แฟนตาซีไฟลต์ได้เปิดตัวดิเซนต์: เจอร์นีส์อินเดอะดาร์ก ซึ่งมีพื้นฐานมาจากเกมดูม หลังจากนั้นไม่นาน บริษัทก็หยุดการผลิตดูม
เวอร์ชันอัปเดตได้รับการเผยแพร่โดยแฟนตาซีไฟลต์ในปี ค.ศ. 2016 นั้นคล้ายกับดูมที่เพิ่งเปิดตัว
รูปแบบการเล่น

ผู้เล่นในดูม: เดอะบอร์ดเกม อยู่ในหนึ่งในสองทีม ได้แก่ ผู้บุกรุกและนาวิกโยธิน ตัวหมากผู้บุกรุกทั้งหมดถูกควบคุมโดยผู้เล่นคนเดียว และผู้เล่นที่เหลือแต่ละคนควบคุมตัวหมากนาวิกโยธินหนึ่งตัว ก่อนที่แต่ละเกมจะเริ่มขึ้น ผู้เล่นจะต้องเลือกสถานการณ์ที่จะเล่น การทัพที่ประกอบด้วยห้าสถานการณ์จะรวมอยู่ในเกม และอื่น ๆ อีกมากถูกสร้างขึ้นโดยใช้โปรแกรมแก้ไขสถานการณ์ฟรีแวร์ ผู้เล่นที่ควบคุมผู้บุกรุกจะต้องได้รับแฟรกหกชิ้นจึงจะชนะ และนาวิกโยธินต้องไปให้ถึงทางออกจึงจะชนะ ซึ่ง "แฟรก" จะมอบให้กับผู้รุกรานหากนาวิกโยธินตาย เมื่อนาวิกโยธินตายจะต้องเกิดใหม่ห่างจากที่ที่มันถูกฆ่าอย่างน้อยแปดช่อง แต่ไม่เกินสิบหกช่องว่าง ซึ่งจากความเห็นทั่วไปคือเกมมีความลำเอียงเข้าข้างผู้บุกรุก - โดยเฉพาะกับผู้เล่นสี่คน ส่วนเควิน วิลสัน ผู้ออกแบบเกม อ้างว่าเขาสามารถชนะได้ดีพอ ๆ กันไม่ว่าเขาจะเล่นกับทีมใด เช่นเดียวกับเกมกระดานหลาย ๆ เกม เป็นเรื่องปกติที่จะต้องพัฒนากติกาตามบ้าน (เรียกว่า "ม็อด" เพื่อให้เข้ากับธีมวิดีโอเกม) เพื่อสร้างความสมดุลให้กับเกมตามความต้องการของผู้เล่น
แหล่งข้อมูลอื่น

FFG's archive, with a Doom: The Board Game section
Doom: The Board Game and Doom: The Board Game Expansion Set  at BoardGameGeek
ดาร์กสกายไอส์แลนด์

ดาร์กสกายไอส์แลนด์ (อังกฤษ: Dark Sky Island) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่แปดของเอนยา นักดนตรีชาวไอริช เผยแพร่ในปี 2015 เจ็ดปีหลังจากอัลบั้มก่อนหน้า คือ แอนด์วินเทอร์เคม... (2008) ภายหลังออกอัลบั้มที่เจ็ดดังกล่าวแล้ว เอนยาพักแต่งเพลงไปเป็นเวลายาวนาน จนกลับเข้าห้องอัดเสียงในปี 2012 เพื่อบันทึกอัลบั้มที่แปดนี้พร้อมเพื่อนคู่ใจ คือ โรมา ไรอัน ผู้เขียนเนื้อเพลง และนิกกี ไรอัน ผู้อำนวยการผลิต
อัลบั้มที่แปดนี้ได้เสียงตอบรับดีจากนักวิจารณ์ส่วนใหญ่ และประสบความสำเร็จในตลาดด้วย ได้ขึ้นอันดับสี่ในผังดนตรีของสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นอันดับสูงสุดของเอนยานับแต่อัลบั้ม เชปเพิร์ดมูนส์ (1991) ขึ้นอันดับแปดในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มที่แปดนี้ยังติดอันดับหนึ่งในสิบสุดยอดอัลบั้มตามผังดนตรีของอีกสิบสี่ประเทศทั่วโลก เช่น แคนาดา นิวซีแลนด์ เนเธอร์แลนด์ เยอรมนี ออสเตรเลีย และอิตาลี ตลอดจนผังของตลาดดนตรีชั้นนำแห่งอื่น ๆ
อัลบั้มที่แปดของเอนยาเผยแพร่เป็นสามแบบ แบบปรกติมีสิบเพลง และแบบพิเศษมีเพลงเพิ่มอีกสามเพลง ทั้งสองแบบออกเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2015 อีกแบบ คือ แบบแอลพี ออกเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2015 ยี่สิบสามปีหลังแอลพีชุดก่อนหน้าคือ เอนยา (1992)
ความเป็นมา

หลังออกอัลบั้มชุดที่เจ็ด คือ แอนด์วินเทอร์เคม... เมื่อปี 2008 เอนยาพักเขียนเพลงไปเป็นเวลายาวนาน ช่วงนั้น เธอออกท่องเที่ยวไปนอกไอร์แลนด์บ้านเกิดเมืองนอนของเธอ และซื้อบ้านแห่งหนึ่งทางตอนใต้ฝรั่งเศสเป็นที่เร้นกาย ในปี 2011 อีเกิลสตูดิโอส์ (Aigle Studios) ห้องอัดเสียงของเธอในดับลิน ไอร์แลนด์ ยังต้องปรับปรุงขนานใหญ่ ทำให้โครงการจัดทำอัลบั้มใหม่ของเธอยืดยาวออกไปอีก จนปี 2012 เอนยาจึงพร้อมกลับเข้าสู่ห้องอัดเสียงเพื่อบันทึกอัลบั้มใหม่พร้อมกับเพื่อนร่วมงานขาประจำ คือ โรมา ไรอัน ผู้ประพันธ์เนื้อเพลง และนิกกี ไรอัน ผู้อำนวยการผลิต
ชื่ออัลบั้มใหม่ ดาร์กสกายไอส์แลนด์ ที่แปลว่า "เกาะท้องฟ้าราตรี" ได้แรงบันดาลใจจากเกาะซาร์กซึ่งเป็น "เขตสงวนท้องฟ้ายามราตรี" แห่งแรกของโลก ประกอบกับหนังสือประชุมร้อยกรองเกี่ยวกับเขตสงวนดังกล่าวที่โรมา ไรอัน ประพันธ์ขึ้น
เพลงแรกที่เอนยาแต่งขึ้นสำหรับอัลบั้มนี้ คือ "ดาร์กสกายไอส์แลนด์" เธอบรรยายว่า อัลบั้มนี้มีเนื้อหาหลัก (theme) ว่าด้วยการเดินทางท่องไป เป็น "การเดินทางไปยังเกาะแก่งแห่งหนต่าง ๆ ผ่านช่วงชีวิตอันยาวนาน ผ่านประวัติศาสตร์ ผ่านอารมณ์ความรู้สึก และผ่านพ้นห้วงน้ำกว้างใหญ่" แต่ไม่เชิงว่า อัลบั้มนี้มีรูปแบบหลัก (concept) สักเท่าไร ต่างจากอัลบั้มก่อนหน้า คือ แอนด์วินเทอร์เคม... ที่มีรูปแบบหลักว่าด้วยฤดูหนาว
เพลง

"เดอะฮัมมิง..." เป็นเพลงที่ "ร้องร่ำไปตามจังหวะหมุนตัวของห้วงจักรวาลและวิถีแห่งความเปลี่ยนแปลงที่ตกกระทบสรรพสิ่ง" นิกกี ไรอัน ระบุว่า เพลงนี้เกิดจากท่วงทำนองสั้น ๆ ที่เอนยาฮัมขึ้น ส่วนชื่อเพลงที่แปลว่า "เสียงฮัมเพลง" นั้นสื่อถึง "สำเนียงของท้องพิภพในยุคเริ่มแรก เป็นเสียงที่อยู่ราว ๆ สี่สิบเจ็ดอ็อกเทฟซึ่งต่ำกว่าทำนองเปียโนที่ต่ำที่สุดเสียอีก"
"โซไอคูล์ดไฟนด์มายเวย์" ใช้ท่วงทำนองแบบตรีมาตรา (triple metre) และใช้ระดับเสียงดีเมเจอร์ เอนยาอธิบายว่า ทำนองเพลงนี้ "กินอารมณ์มาก" และเพลงนี้อุทิศให้มารดาผู้ล่วงลับของนิกกี ไรอัน เนื้อหาจึงว่าด้วย "คนเราย่อมคิดถึงสิ่งที่แม่ทิ้งไว้ให้ในชีวิตเรา เป็นสิ่งที่เราจะจดจำไว้ตลอดไป ไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวของแม่ หรือความหวังที่แม่มีต่อเรา คือ หวังว่า เราจะพบเจอหนทางของเราเข้าสักวัน"
"เอกโคส์อินเรน" ใช้ทำนองระดับไมเนอร์สเกล โดยเฉพาะเอฟ-ชาร์ปไมเนอร์ เป็น "ทำนองแบบมาร์ช (march) เพื่อเฉลิมฉลองการเดินทางที่สิ้นสุดลง" เนื้อเพลงพรรณนาความรู้สึกแห่งการเดินทางมาแสนนานเพื่อกลับบ้าน เดินทางผ่านคืนผ่านวัน ผ่านความรู้สึกแวดล้อมและอารมณ์อันแปรปรวนต่าง ๆ
อัลบั้มนี้มีเพลงสองเพลงที่เขียนคำร้องเป็นภาษาล็อกเซียน ภาษาที่โรมา ไรอัน สรรค์สร้างขึ้นใช้ในอัลบั้ม แอมะแรนไทน์ (2005) ทั้งยังมีอีกหนึ่งเพลงเป็นภาษาละติน คือ เพลง "อาสตราเอตลูนา"
รายชื่อเพลง

โรมา ไรอัน เขียนเนื้อร้องทั้งหมด เอนยาแต่งทำนองทั้งหมด นิกกี ไรอัน อำนวยการผลิตเพลงทั้งหมด เอนยาบรรเลงดนตรีและขับร้องเองทั้งหมด ยกเสียแต่ดับเบิลเบสในเพลง "อีเวนอินเดอะแชโดวส์" เป็นฝีมือของเอดดี ลี (Eddie Lee)
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "เดอะฮัมมิง...   The Humming..." | 3:42 |
| 2. | "โซไอคูล์ดไฟนด์มายเวย์   So I Could Find My Way" | 4:25 |
| 3. | "อีเวนอินเดอะแชโดวส์   Even in the Shadows" | 4:13 |
| 4. | "เดอะฟอร์จอ็อฟดิแองเจิลส์   The Forge of the Angels" | 5:12 |
| 5. | "เอกโคส์อินเรน   Echoes in Rain" | 3:33 |
| 6. | "ไอคูล์ดเนเวอร์เซย์กูดบาย   I Could Never Say Goodbye" | 3:28 |
| 7. | "ดาร์กสกายไอส์แลนด์   Dark Sky Island" | 4:56 |
| 8. | "ซานตามาเรีย ("มารีย์ผู้ทรงศักดิ์")   Sancta Maria" | 3:50 |
| 9. | "อาสตราเอตลูนา ("ดาราและจันทรา")   Astra et Luna" | 3:20 |
| 10. | "เดอะล็อกเซียนเกตส์   The Loxian Gates" | 3:33 |
| 11. | "ไดมอนส์ออนเดอะวอเทอร์   Diamonds on the Water" | 3:33 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 12. | "ซอลิส   Solace" | 3:56 |
| 13. | "เพลกราสบลู   Pale Grass Blue" | 3:33 |
| 14. | "รีเมมเบอร์ยัวร์สไมล์   Remember Your Smile" | 2:57 |
เกาะซาร์ก ที่มาของชื่ออัลบั้ม
มิตากะ

มิตากะ (ญี่ปุ่น: 三鷹市; โรมาจิ: Mitaka-shi) เป็นนครในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1950 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 16.42 ตารางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากร 195,090 คน
มิตากะเป็นเมืองที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์จิบลิ ซึ่งอยู่ในบริเวณสวนอิโนกาชิระ, หอดูดาวแห่งชาติญี่ปุ่น และมหาวิทยาลัย International Christian University (国際基督教大学)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Mitaka, Tokyo
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ

| ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ |
| --- | --- |
กำกับ: ลี ทามาโฮรี
เขียนบท:   นีล เพอร์วิสรอเบิร์ต เวด 
สร้างจาก: เจมส์ บอนด์ โดย เอียน เฟลมมิง
อำนวยการสร้าง:   ไมเคิล จี. วิลสัน  บาร์บารา บรอคโคลี 
นักแสดงนำ:   เพียร์ซ บรอสแนน  ฮัลลี เบอร์รี  โทบี สตีเฟนส์  โรซามันด์ ไพค์  ริก ยูน  จอห์น คลีส  จูดี เดนช์ 
กำกับภาพ: เดวิด แทตเทอร์ซอล
ตัดต่อ: คริสเตียน แวกเนอร์
ดนตรีประกอบ: เดวิด อาร์โนลด์
บริษัทผู้สร้าง: อีออนโปรดักชันส์ เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ พิกเจอร์ส 
ผู้จัดจำหน่าย: เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ (สหรัฐ) ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ (นานาชาติ)
วันฉาย:   20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002 (2002-11-20) (สหราชอาณาจักร)    22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002 (2002-11-22) (สหรัฐ) 
ความยาว: 133 นาที
ประเทศ: สหราชอาณาจักร สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 142 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 431.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ (อังกฤษ: Die Another Day) เป็นภาพยนตร์แนวสายลับฉายเมื่อปี ค.ศ. 2002 เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ยี่สิบใน ภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ ที่สร้างโดย อีออนโปรดักชันส์ อำนวยการสร้างโดย ไมเคิล จี. วิลสันและบาร์บารา บรอคโคลี และกำกับโดย ลี ทามาโฮรี แสดงนำโดย เพียร์ซ บรอสแนน รับบทเป็น เจมส์ บอนด์ สายลับเอ็มไอ6 ครั้งที่สี่และครั้งสุดท้ายของเขา ร่วมกับ ฮัลลี เบอร์รี เป็นสาวบอนด์ จิงซ์ จอห์นสัน สายลับจากเอ็นเอสเอ ในภาพยนตร์ บอนด์พยายามตามหาคนที่หักหลังเขาในหน่วยสืบราชการลับของอังกฤษ และสืบสวนมหาเศรษฐีชาวอังกฤษคนหนึ่ง ซึ่งต่อมาเปิดเผยว่าเป็นทหารชาวเกาหลีเหนือที่ถูกเขาฆ่าเสียชีวิตไปแล้ว
ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ เป็นภาพยนตร์ฉลองครบรอบ 40 ปี ของแฟรนไชส์ เจมส์ บอนด์ ทำให้ในภาพยนตร์เรื่องนี้มีการอ้างอิงถึงภาพยนตร์แต่ละเรื่องก่อนหน้านี้ ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับที่หลากหลาย นักวิจารณ์บางคนชมในเรื่องของการกำกับของทามาโฮรี แต่ติในเรื่องของการใช้ซีจีที่มากเกินไป, การโฆษณาสินค้าในภาพยนตร์, เนื้อเรื่องที่ไม่เป็นต้นฉบับและตัวร้าย แต่อย่างไรก็ตาม ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ เคยเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ ในช่วงเวลาที่ฉายและไม่ปรับตามอัตราเงินเฟ้อ
โครงเรื่อง

เจมส์ บอนด์ สายลับ MI6 ลอบเข้าไปในฐานทัพของเกาหลีเหนือและพบว่าพันเอกทัน ซุน มูนค้าอาวุธเถื่อน บอนด์ถูกซาโอ มือขวาของพันเอกมูนจับได้ จึงหลบหนีโดยใช้เรือโฮเวอร์คราฟต์ การไล่ล่าจบลงเมื่อเรือโฮเวอร์คราฟต์ของพันเอกมูนตกน้ำตกไป ส่วนบอนด์รอดชีวิต แต่ถูกฝ่ายเกาหลีเหนือจับตัว
หลังถูกคุมขังและถูกทรมานกว่า 14 เดือน บอนด์ได้รับการปล่อยตัวเพื่อแลกกับตัวซาโอ บอนด์ถูกนำตัวไปพบ M หัวหน้าหน่วย MI6 M บอกบอนด์ว่าเขาถูกพักงานเพราะต้องสงสัยว่าเปิดเผยความลับระหว่างถูกคุมขัง ด้านบอนด์บอกว่าตนถูกหักหลังโดยสายลับสองหน้าในองค์กรและตั้งใจจะค้นหาความจริง หลังหลบหนีการจับกุมของ MI6 บอนด์สืบรู้มาว่าซาโออยู่ในคิวบา
ที่อาบานา บอนด์พบกับเจ้าหน้าที่ NSA จิอาซินตา "จิงซ์" จอห์นสัน ทั้งสองไปที่คลินิกบำบัดทางยีน ซึ่งสามารถเปลี่ยน DNA ของคนหนึ่งเป็นอีกคนหนึ่งได้ บอนด์พบซาโอและพยายามจะฆ่าเขา แต่ซาโอหนีไปได้โดยทิ้งจี้เพชรซึ่งชี้ไปถึงบริษัทของมหาเศรษฐี กุสตาฟ เกรฟส์
ที่ชมรมฟันดาบในลอนดอน บอนด์พบกับเกรฟส์และมิแรนดา ฟรอสต์ สายลับ MI6 ที่แฝงตัวทำงานเป็นผู้ช่วยให้เกรฟส์ บอนด์และเกรฟส์ดวลดาบกันก่อนที่เกรฟส์จะเชิญบอนด์ไปร่วมงานเปิดตัวนวัตกรรมของเขาที่ไอซ์แลนด์ หลังจากนั้นไม่นาน M คืนสถานะสายลับ 00 ให้บอนด์
ที่ไอซ์แลนด์ เกรฟส์เปิดตัวดาวเทียม "อิคารัส" ซึ่งสามารถแผ่พลังงานได้เหมือนดวงอาทิตย์ ช่วยในด้านการเกษตร คืนนั้นจิงซ์ลอบเข้าไปในศูนย์บัญชาการของเกรฟส์ แต่ถูกเกรฟส์และซาโอจับตัวได้ บอนด์ไปช่วยจิงซ์และพบว่าพันเอกมูนยังมีชีวิตอยู่ โดยเปลี่ยนรูปลักษณ์และ DNA เป็นอีกคนคือเกรฟส์
บอนด์เผชิญหน้ากับเกรฟส์ และรู้ความจริงว่าสายลับสองหน้าที่หักหลังเขาที่เกาหลีเหนือคือฟรอสต์ บอนด์หนีไปที่รถของตนแล้วขับไปช่วยจิงซ์ที่ถูกจับตัว โดยมีซาโอไล่ตาม บอนด์ฆ่าซาโอและช่วยจิงซ์ๆ
บอนด์และจิงซ์ตามเกรฟส์และฟรอสต์ไปที่คาบสมุทรเกาหลีและลอบขึ้นเครื่องบินของเกรฟส์ บนเครื่องบิน เกรฟส์เผยตัวตนที่แท้จริงแก่พลเอกมูน พ่อของตนและเปิดเผยว่าเขาจะใช้ดาวเทียมอิคารัสทำลายเขตปลอดทหารเกาหลีเพื่อให้กองทัพเกาหลีเหนือรุกเข้าเกาหลีใต้ได้ พลเอกมูนพยายามขัดขวางแต่ถูกฆ่าตาย
บอนด์พยายามจะยิงเกรฟส์ แต่ถูกคนของเกรฟส์ขัดขวางทำให้กระสุนไปถูกหน้าต่างเครื่องบินแตก ทำให้เครื่องสูญเสียความดันและดิ่งลงพื้นโลก บอนด์สู้กับเกรฟส์ ส่วนจิงซ์สู้กับฟรอสต์ ฟรอสต์ถูกจิงซ์แทงด้วยดาบ ส่วนเกรฟส์พยายามจะหนีออกจากเครื่องด้วยร่มชูชีพ แต่ถูกบอนด์กระตุกร่มและถูกดูดออกจากเครื่องบิน ทำให้เขาตายและคำสั่งดาวเทียมอิคารัสหยุดทำงาน บอนด์และจิงซ์ใช้เฮลิคอปเตอร์ในเครื่องหนีออกมาได้อย่างปลอดภัยพร้อมกับเพชรจำนวนหนึ่ง
นักแสดง

| --- | --- |
ตัวละคร: แสดงโดย
เจมส์ บอนด์ (James Bond): เพียร์ซ บรอสแนน (Pierce Brosnan)
มันนี่เพ็นนี (Miss Moneypenny): ซาแมนธา บอนด์ (Samantha Bond)
คิว (Q) นักประดิษฐ์ของบอนด์: จอห์น คลีส (John Cleese)
เอ็ม (M) เจ้านายของบอนด์: จูดี้ เด็นช์ (Judi Dench)
จิอาซินตา "จิงซ์" จอห์นสัน (Giacinta Johnson) ผู้หญิงของบอนด์: ฮัลลี เบอร์รี (Halle Berry)
มิแรนดา ฟรอสต์ (Miranda Frost) ผู้หญิงและศัตรูของบอนด์: โรซามันด์ ไพค์ (Rosamund Pike)
พันเอกมูน (Colonel Moon) ศัตรูของบอนด์: วิลล์ ยุน ลี (Will Yun Lee)
กุสตาฟ เกรฟส์ (Gustav Graves) หรือพันเอกมูนที่ทำศัลยกรรมแปลงโฉม: โทบี้ สตีเฟ่นส์ (Toby Stephens)
ซาโอ (Zao) มือขวาของเกรฟส์ ศัตรูของบอนด์: ริค ยูน (Rick Yune)
แหล่งข้อมูลอื่น

ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ ที่ออลมูวี
ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ ที่รอตเทนโทเมโทส์
ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
| ด ค กเจมส์ บอนด์ในภาพยนตร์ |
| --- | --- |
 รายชื่อ  การสร้าง  การแสดง 
อีออนโปรดักชันส์:  พยัคฆ์ร้าย 007 (1962)  เพชฌฆาต 007 (1963)  จอมมฤตยู 007 (1964)  ธันเดอร์บอลล์ 007 (1965)  จอมมหากาฬ 007 (1967)  007 เพชรพยัคฆราช (1971)  007 ยอดพยัคฆ์ราชินี (1969)  พยัคฆ์มฤตยู 007 (1973)  007 เพชฌฆาตปืนทอง (1974)  007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก (1977)  007 พยัคฆ์ร้ายเหนือเมฆ (1979)  007 เจาะดวงตาเพชฌฆาต (1981)  007 เพชฌฆาตปลาหมึกยักษ์ (1983)  007 พยัคฆ์ร้ายพญายม (1985)  007 พยัคฆ์สะบัดลาย (1987)  007 รหัสสังหาร (1989)  พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก (1995)  007 พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย (1997)  007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก (1999)  ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ (2002)  007 พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก (2006)  007 พยัคฆ์ร้ายทวงแค้นระห่ำโลก (2008)  พลิกรหัสพิฆาตพยัคฆ์ร้าย 007 (2012)  องค์กรลับดับพยัคฆ์ร้าย (2015)  007 พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ (2021) 
ไม่ได้สร้างโดยอีออนฯ:  ทีเด็ดเจมส์บอนด์ 007 (1967)  พยัคฆ์เหนือพยัคฆ์ (1983) 
ประวัติศาสตร์:  ทศวรรษ 1960  ทศวรรษ 1970  ทศวรรษ 1980  ทศวรรษ 1990  ทศวรรษ 2000 
นักแสดงและตัวละคร:  ตัวละครประจำ  นักแสดงประจำ  นักแสดงที่ได้รับคัดเลือกสำหรับบทเจมส์ บอนด์  สาวบอนด์ 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  เอกลักษณ์  เพลง  ฉากในลำกล้องปืน  สถานที่  บิกีนี่สีขาวของเออร์ซูลา แอนเดรส  "คาสิโนรอยัล" (ไคลแมกซ์!) 
 หนังสือ  หมวดหมู่  สถานีย่อย (ภาพยนตร์)