stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อารูบาในโอลิมปิก
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1952–1984: ส่วนหนึ่งของ  เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส (AHO)
|  โซล 1988 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  แอตแลนตา 1996 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ซิดนีย์ 2000 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เอเธนส์ 2004 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ปักกิ่ง 2008 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ลอนดอน 2012 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โตเกียว 2020 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ปารีส 2024 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 2028 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  บริสเบน 2032 | อนาคต |  |  |  |  |  |
| รวม | รวม | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
ดูเพิ่ม

ประเทศอารูบาในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
อ่าวอูจิอูระ

| อ่าวอูจิอูระ |
| --- | --- |
อ่าวอูจิอูระ
อ่าวอูจิอูระ
ที่ตั้ง: ฮกไกโด, ประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 42°20′N 140°35′E﻿ / ﻿42.333°N 140.583°E﻿ / 42.333; 140.583
เปิดสู่มหาสมุทร/ทะเล: มหาสมุทรแปซิฟิก
ประเทศในลุ่มน้ำ: ญี่ปุ่น

พื้นที่พื้นน้ำ: 2,485 ตารางกิโลเมตร (959 ตารางไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 93 เมตร (305 ฟุต) (ความลึกสูงสุดโดยเฉลี่ย)
อ่าวอูจิอูระ (ญี่ปุ่น: 内浦湾; โรมาจิ: Uchiura-wan) หรืออ่าวฟุงงะ (ญี่ปุ่น: 噴火湾; โรมาจิ: Funka-wan) เป็นอ่าวตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโดทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่น ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่ออ่าวอิบูริและอ่าวภูเขาไฟ
ประวัติ

ชาวโจมงตั้งรกรากครั้งแรกในชายฝั่งของอ่าวอูจิอูระตั้งแต่ 4,000 ปีก่อนคริสตกาล การตั้งถิ่นฐานและการค้าถูกพบตามแนวชายฝั่งเช่นแหล่งโบราณคดีโอฟูเนะ ที่ชาวโจมงพึ่งพาแหล่งน้ำเพื่อเป็นเส้นทางการค้าไปยังที่ตั้งถิ่นฐานอื่น ๆ ของชาวโจมงทางตอนเหนือของโทโฮกุ ในประวัติศาสตร์สมัยใหม่อ่าวแห่งนี้ได้รับการจัดทำแผนที่ในระหว่างการเดินทางในช่วงปลายศตวรรษที่สิบแปดของผู้บัญชาการราชนาวีวิลเลียม โรเบิร์ต พาวตัน และลูกเรือเอชเอ็มเอส พรอวิเดนซ์ (1791) ในระหว่างการปะทุของภูเขาอูซุที่อยู่ใกล้เคียง เนื่องจากการปะทุของภูเขาไฟอ่าวแห่งนี้จึงถูกเรียกว่า "อ่าวภูเขาไฟ" ในเดือนกันยายน 1796 ผู้บัญชาการนำเรือและลูกเรือของเขาพบปะกับชาวไอนุและชาวญี่ปุ่นที่อาศัยอยู่รอบอ่าวในขณะที่เขากำลังสำรวจชายฝั่งของอ่าว และในตอนเย็นก็ได้มีการจัดงานเลี้ยงขึ้น พวกเขาแลกเปลี่ยนแผนที่กับชาวญี่ปุ่นและสนทนาโดยใช้ภาษารัสเซีย
ภูมิศาสตร์

อ่าวอูจิอูระเป็นอ่าวตั้งอยู่ทางตะวันออกของคาบสมุทรโอชิมะที่ยื่นออกจากมุมตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโดไปทางเหนือของเกาะฮนชู และไปทางทิศใต้ของกิ่งจังหวัดอิบูริทางตะวันตก เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิกมีพื้นที่ทั้งหมด 2,485 ตารางกิโลเมตร (959 ตารางไมล์) ด้านเปิดสู่มหาสมุทรแปซิฟิกมีความยาว 30.2 ตารางกิโลเมตร (11.7 ตารางไมล์) ระหว่างภูเขาไฟฮกไกโด โคมะ-งะ-ทาเกะกับแหลมชิกิว เป็นที่รู้จักกันในชื่อ"อ่าวภูเขาไฟ" เนื่องจากการปะทุของภูเขาอูซุที่ถูกบันทึกไว้โดยนักสํารวจตะวันตกในช่วงปลายศตวรรษที่สิบแปด นอกจากภูเขาไฟอูซุแล้วยังมีภูเขาไฟอีกหลายลูกที่เรียงรายอยู่ตามชายฝั่งของอ่าวอูจิอูระอีกด้วย นอกจากนี้ยังถูกเรียกว่าอ่าวอิบูริเนื่องจากอยู่ใกล้กับกิ่งจังหวัดอิบูริ
ชีวภาพ

อ่าวนี้เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างสิ่งมีชีวิตในทะเลอาร์กติกที่ถูกพบในน่านน้ำอยู่รอบ ๆ ฮกไกโดทางตอนเหนือและรัสเซียฝั่งตะวันออก และระบบนิเวศทางทะเลที่มีอากาศอบอุ่นซึ่งพบเห็นได้ทั่วไปในส่วนอื่น ๆ ของญี่ปุ่น ในอ่าวอูจิอูระเป็นที่อยู่ของปลาแลมป์เพรย์อาร์กติก ปลาเรนโบว์เทราต์ หอยหลายชนิด และสาหร่ายทะเล  การทําฟาร์มหอยเชลล์ได้รับการพัฒนาขึ้นครั้งแรกในอ่าวโดยชาวเมืองโทโยอูระบนชายฝั่งทางตอนเหนือของอ่าว
ในตํานานชาวไอนุเชื่อว่ามีปลาหมึกยักษ์อักโกโรคามุอิอาศัยอยู่ในอ่าวอูจิอูระ ซึ่งมันมีลักษณะคล้ายคราเคน ความเชื่อนี้กระจายอยู่ในหมู่ชาวไอนุและชาวญี่ปุ่นตามลําดับ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อ่าวอูจิอูระ
ภาพร่างของครอบครัวชาวไอนุที่อาศัยอยู่ใกล้กับอ่าวอูจิอูระ ระหว่างการเดินทางของผู้บัญชาการวิลเลียม โรเบิร์ต พาวตัน และลูกเรือเอชเอ็มเอส พรอวิเดนซ์ (1791)
อุบัติการณ์คราวด์สไตรก์ พ.ศ. 2567

| --- | --- |
จอฟ้ามรณะปรากฏพร้อมกันในอุปกรณ์แสดงผลหลายเครื่อง อันเกิดจากความผิดพลาดในการอัพเดตไดรเวอร์คราวด์สไตรก์ ที่ท่าอากาศยานลากวาร์เดีย นครนิวยอร์ก
วันที่: 19 กรกฎาคม 2567 (2567-07-19)
ที่ตั้ง: ทั่วโลก
ประเภท: สัญญาณขาดหาย
สาเหตุ: ปัญหาของไดรเวอร์ที่มีซอฟต์แวร์คราวด์สไตรก์
เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 ระบบคอมพิวเตอร์ทั่วโลกประสบปัญหาสัญญาณขาดหาย ซึ่งนำไปสู่การหยุดชะงักอย่างต่อเนื่องในอุตสาหกรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการอัปเดตคราวด์สไตรก์ที่ผิดพลาด จอร์จ เคิตส์ ซีอีโอของคราวด์สไตรก์ระบุว่าเหตุดังกล่าวไม่ใช่การโจมตีทางไซเบอร์
แม้จะมีการแก้ไขปัญหานี้ในอีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมา แต่เหตุดังกล่าวยังส่งผลกระทบให้เกิดความล่าช้าของเที่ยวบิน ปัญหาในการชำระเงินด้วยอิเล็กทรอนิกส์ รวมถึงความขัดข้องของบริการฉุกเฉินด้วย
รายละเอียดทางเทคนิค

เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เกิดอาการจอฟ้ามรณะสำหรับเครื่องวินโดวส์ คราวด์สไตรก์ บริษัทรักษาความปลอดภัยทางไซเบอร์ของสหรัฐได้แถลงสาเหตุของปัญหานี้ โดยระบุว่าเกิดจากการอัปเดตไดรเวอร์ที่เกี่ยวข้องกับซอฟต์แวร์รักษาความปลอดภัย Falcon Driver ของบริษัท อุปกรณ์ที่ได้รับผลกระทบจากความผิดพลาดนี้ส่วนใหญ่เป็นคอมพิวเตอร์และเซิร์ฟเวอร์ที่ติดตั้งระบบปฏิบัติการ วินโดวส์ 10 และ วินโดวส์ 11 ทั้งนี้ อุปกรณ์ที่ติดตั้งระบบปฏิบัติการ วินโดวส์ 7, วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2008 อาร์ 2 รวมถึงคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลทั่วไปที่ไม่มีซอฟต์แวร์รักษาความปลอดภัยดังกล่าว ไม่ได้รับผลกระทบแต่อย่างใด
รายละเอียดทางเทคนิค > การแก้ไข

หัวหน้านักล่าภัยคุกคามของคราวด์สไตรก์เผยแพร่วิธีแก้ปัญหาบน เอ็กซ์ (ทวิตเตอร์) ซึ่งเกี่ยวข้องกับการลบไฟล์ไดรเวอร์ "C-00000291*.sys" ที่พบในไดเร็กทอรี C:\Windows\System32\drivers\CrowdStrike ซึ่งต้องทำในโหมดความปลอดภัยหรือโหมดการฟื้นฟูวินโดวส์
ประมาณห้าชั่วโมงครึ่งหลังเกิดเหตุ ซีอีโอของคราวด์สไตรก์ระบุว่าได้เผยแพร่การแก้ไขดังกล่าวในอุปกรณ์ที่มีปัญหาแล้ว
ผลกระทบ

ปัญหาสัญญาณขาดหายเกิดขึ้นทั่วโลก เนื่องจากระบบเทคโนโลยีสารสนเทศจำนวนมากทั่วโลกใช้วินโดวส์และซอฟต์แวร์คราวด์สไตรก์จึงพบการรายงานการหยุดทำงานในภาคธุรกิจต่าง ๆ เช่น การเดินทางทางอากาศ การขนส่งและคมนาคมทางบก ธนาคาร บริการทางการแพทย์ การค้าปลีก กระบวนการผลิตสินค้า และหน่วยบริการฉุกเฉิน เป็นต้น
ไมโครซอฟท์ประเมินว่าอุปกรณ์มากกว่า 8.5 ล้านเครื่อง ได้รับผลกระทบจากเหตุดังกล่าว มีการประมาณการความเสียหายจากเหตุนี้เป็นมูลค่าประมาณ 2.4 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ
ผลกระทบ > ประเทศไทย

องค์กรบางส่วนได้รับผลกระทบจากเหตุดังกล่าว เช่น สายการบินกลุ่มแอร์เอเชีย (รวมถึงไทยแอร์เอเชีย และไทยแอร์เอเชียเอ็กซ์), บริษัทหลักทรัพย์ อินโนเวสต์ เอกซ์ ในเครือเอสซีบี เอกซ์, ธนาคารกรุงศรีอยุธยา และโรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์ เป็นต้น
ประเสริฐ จันทรรวงทอง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม กล่าวว่าเหตุดังกล่าวไม่กระทบกับเครือข่ายโทรคมนาคม โทรศัพท์เคลื่อนที่ อินเทอร์เน็ต รวมทั้งระบบสื่อสารและการเดินอากาศในประเทศไทย
การตอบสนอง

รัฐบาลออสเตรเลียจัดการประชุมฉุกเฉินระดับชาติเพื่อแก้ไขปัญหานี้ และเปิดการใช้งานกลไกประสานงานแห่งชาติ แอนโทนี แอลบานีส นายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย กล่าวว่า "ผมเข้าใจชาวออสเตรเลียที่กังวลเกี่ยวกับความขัดข้องของระบบซึ่งกำลังเกิดขึ้นทั่วโลกและส่งผลกระทบต่อบริการต่าง ๆ มากมาย รัฐบาลกำลังทำงานอย่างใกล้ชิดกับผู้ประสานงานความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ" เขากล่าวในภายหลังว่า "(เหตุการณ์นี้)ไม่มีผลกระทบต่อโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญ บริการของรัฐบาล หรือบริการ Triple-0 ในขั้นตอนนี้ กลไกการประสานงานแห่งชาติได้เปิดใช้งานแล้วและกำลังประชุมอยู่ในขณะนี้"
โจ ไบเดิน ประธานาธิบดีสหรัฐ ติดตามสถานการณ์นี้อย่างใกล้ชิดและพร้อมให้ความช่วยเหลือคราวด์สไตรก์เท่าที่จำเป็น นอกจากนี้ สำนักคณะรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรยังมีการประชุมเพื่อติดตามผลกระทบจากเหตุดังกล่าวด้วย
ภาพจับหน้าจอจอฟ้ามรณะบนอุปกรณ์วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ [en] ที่ติดตั้งไดรเวอร์คราวด์สไตรก์ได้รับผลกระทบ
แถวคอยของผู้โดยสารแอร์เอเชีย ที่ท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ ไร ประเทศอินโดนีเซีย หลังระบบเช็กอินของสายการบินขัดข้อง
อักษรสระประกอบ

อักษรเทวนาครีเป็นอักษรสระประกอบชนิดหนึ่ง
อักษรสระประกอบ เป็นรูปแบบของระบบการเขียนรูปแบบหนึ่ง ซึ่งประกอบด้วยพยัญชนะและสระ แต่พยัญชนะจะมีความสำคัญมากกว่าสระ ซึ่งแตกต่างจากอักษรสระ-พยัญชนะ  (alphabet) ที่เป็นระบบการเขียนทั้งสระและพยัญชนะจะมีความสำคัญเท่าเทียมกัน และแตกต่างจากอักษรไร้สระ (abjad) ซึ่งมักจะไม่มีรูปสระปรากฏอยู่เลย ในบรรดาระบบการเขียนทั้งหมดในโลกนี้ มีอยู่ประมาณครึ่งหนึ่งของระบบการเขียนทั้งหมดที่เป็นอักษรสระประกอบ ซึ่งอักษรไทยก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน
คำว่า "อักษรสระประกอบ" เป็นคำแปลจากคำว่า abugida ซึ่งเป็นคำที่ Peter T. Daniels นำมาใช้เรียกระบบการเขียนรูปแบบนี้ โดยคำนี้มาจากชื่อของอักษรเอธิโอเปีย (’ä bu gi da) ในภาษาเอธิโอเปีย โดยนำมาจากชื่ออักษรสี่ตัวของอักษรเอธิโอเปีย (ในทำนองเดียวกับคำว่า alphabet ที่มาจากชื่ออักษรกรีก แอลฟา และ บีตา) ต่อมาในปีค.ศ. 1997 William Bright ได้เสนอคำว่า alphasyllabary ขึ้นมาเพื่อเรียกอักษรในตระกูลพราหมี เนื่องจากระบบการเขียนแบบนี้มีลักษณะของอักษรพยางค์ (syllabary) และอักษรสระ-พยัญชนะร่วมกันอยู่ นักวิชาการในอดีตถือว่าอักษรสระประกอบเป็นอักษรพยางค์ประเภทหนึ่ง หรือเป็นสิ่งที่อยู่ระหว่างอักษรพยางค์และอักษรสระ-พยัญชนะ จึงยังคงเรียกอักษรของชนพื้นเมืองในแคนาดาว่า syllabics อยู่ นอกจากนี้ยังมีคำอื่น ๆ ที่ใช้เรียกระบบการเขียนแบบนี้อีก ได้แก่ neosyllabary pseudo-alphabet semisyllabary และ syllabic alphabet
ลักษณะทั่วไป

โดยทั่วไปแล้ว อักษรสระประกอบจะประกอบด้วยพยัญชนะเป็นหลัก ซึ่งพยัญชนะแต่ละตัวจะกำหนดเสียงสระไว้อยู่แล้วโดยไม่ต้องมีรูปสระใด ๆ มากำกับ (ในอักษรไทย พยัญชนะจะออกเสียง อะ หรือ ออ เช่นในคำว่า บ่ หรือ ณ) ส่วนใหญ่จะเขียนจากซ้ายไปขวา สระจะกำหนดโดยการดัดแปลงพยัญชนะด้วยการเติมเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์ต่าง ๆ (อย่างในอักษรตระกูลพราหมี) โดยสระอาจจะอยู่ในตำแหน่งใด ๆ ก็ได้ โดยไม่จำเป็นต้องตามหลังพยัญชนะเสมอไป หรือพยัญชนะอาจจะเปลี่ยนรูปร่างไปเพื่อแสดงเสียงสระที่แตกต่างกัน (อย่างในอักษรของชนพื้นเมืองของแคนาดา)
สระที่ไม่มีเสียงพยัญชนะนำหน้าอาจประกฎคู่กับพยัญชนะพิเศษ (เช่น อ ในอักษรไทย) หรือปรากฏเป็นรูปสระลอย ซึ่งเป็นรูปพิเศษของสระแต่ละเสียงที่สามารถอยู่ได้ตามลำพังโดยไม่ต้องกำกับกับพยัญชนะ สระลอยยังคงมีใช้อยู่ในอักษรหลายประเภทในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่อักษรไทยนั้นเหลือเพียง ฤ ฤๅ ฦ ฦๅ เท่านั้น
อักษรสระประกอบแบ่งได้เป็นสามกลุ่มใหญ่ ๆ
ตระกูลอักษรพราหมี เป็นกลุ่มที่ใหญ่และเก่าแก่ที่สุด สระจะแสดงโดยเติมเครื่องหมายต่าง ๆ ลงไปที่ด้านหน้า หลัง บน ล่าง หรือรอบ ๆ พยัญชนะ และมีเครื่องหมายที่แสดงว่าพยัญชนะไหนเป็นตัวสะกดหรือไม่มีเสียงสระกำกับ (ดังเช่นพินทุในอักษรไทยที่ใช้เขียนภาษาบาลี)
ตระกูลอักษรเอธิโอเปีย สระจะแสดงโดยการดัดแปลงลักษณะของพยัญชนะเพื่อแสดงเสียงสระต่าง ๆและรวมถึงพยัญชนะที่ไม่มีเสียงสระกำกับด้วย
ตระกูลอักษรครี สระจะแสดงโดยการหมุนพยัญชนะให้ตะแคงเป็นมุมที่แตกต่างกันเพื่อแสดงเสียงสระที่แตกต่างกัน (เช่น ᒪ มา ᒥ มี) พยัญชนะที่ไม่มีสระกำกับจะแสดงด้วยการเติมเครื่องหมายหรือมีรูปอักษรพิเศษสำหรับพยัญชนะนั้น ๆ
อักษรทานะซึ่งใช้เขียนภาษามัลดีฟส์ของมัลดีฟส์ไม่มีรูปสระลอย มีเพียงรูปสระจมกับพยัญชนะพิเศษอย่าง อ ในอักษรไทยเท่านั้น
อารูบาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

อารูบา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
ยูโด

บทความหลัก: กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
| นักกีฬา | รายการ | รอบ 16 คน> ผล | รอบก่อนรองชนะเลิศ> ผล | รอบรองชนะเลิศ> ผล | Repechage 1> ผล | Repechage 2> ผล | นัดชิงชนะเลิศ> ผล | นัดชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Jayme Mata | ชาย <66 กก. |  Uriarte (ESP)L 0000–0100 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
กีฬาว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
กีฬาว่ายน้ำ > ประเภทชาย

| นักกีฬา | รายการ | รอบอุ่นเครื่อง> เวลา | รอบอุ่นเครื่อง> อันดับ | รอบรองชนะเลิศ> เวลา | รอบรองชนะเลิศ> อันดับ | รอบชิงชนะเลิศ> เวลา | รอบชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Jemal Le Grand | ฟรีสไตล์ 100 ม. | 51.86 | 40 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
กีฬาว่ายน้ำ > ประเภทหญิง

| นักกีฬา | รายการ | รอบอุ่นเครื่อง> เวลา | รอบอุ่นเครื่อง> อันดับ | รอบรองชนะเลิศ> เวลา | รอบรองชนะเลิศ> อันดับ | รอบชิงชนะเลิศ> เวลา | รอบชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Danielle van den Berg | ฟรีสไตล์ 800 ม. | 9:23.21 | 34 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
ยกน้ำหนัก

บทความหลัก: กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
| นักกีฬา | รายการ | สแนตช์> สรุปผล | สแนตช์> อันดับ | คลีนแอนด์เจิร์ก> สรุปผล | คลีนแอนด์เจิร์ก> อันดับ | สรุปผลรวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Carl Henriquez | <77 กก. | 122 | 19 | 160 | 18 | 282 | 18 |
แหล่งข้อมูลอื่น

london 2012.com - Aruba - Athletes เก็บถาวร 2012-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
สูตรรักชุลมุน

| สูตรรักชุลมุน |
| --- | --- |
ประเภท: ซิตคอม (Situation Comedy)
สร้างโดย: เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
กำกับโดย: กิตติ เชี่ยววงศ์กุล (ตอนที่ 1 - 33) พงษ์ศักดิ์ ฉิมเจริญ (ตอนที่ 34 - 54) ศุภศิษฏ์ เนติจรัสโรจน์
แสดงนำ: สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว จริญญา ศิริมงคลสกุล กันติชา ชุมมะ วรรณรท สนธิไชย
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: เธอ (ที่ยังไม่เจอกัน) - สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 54 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ถกลเกียรติ วีรวรรณ นิพนธ์ ผิวเณร
สถานที่ถ่ายทำ: แอ็กซ์ สตูดิโอ
ความยาวตอน: 30 นาที , 45 นาที และ 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่องวัน 31
ออกอากาศ: 6 ตุลาคม พ.ศ. 2559 – 21 ธันวาคม พ.ศ. 2560
สูตรรักชุลมุน (ชื่อเดิม:รักสามรส) เป็นละคร ซิทคอม ของไทยจาก  เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ นำแสดงโดย สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว, วรรณรท สนธิไชย, จริญญา ศิริมงคลสกุล, และ กันติชา ชุมมะ ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี เวลา 20.00 - 20.30 น. ทาง ช่องวัน 31 เริ่มตอนแรกวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2559 และออกอากาศเป็นตอนสุดท้ายไปเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2560 โดยละครเรื่องนี้นับเป็นละครเรื่องแรกของ แก้ว จริญญา หรือ แก้ว เฟย์ ฟาง แก้ว ภายหลังจากหมดสัญญาจากต้นสังกัดเก่าอย่าง อาร์เอส และ ติช่า กันติชา หรือ ติช่า เดอะเฟซ และตั้งแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน เป็นต้นไป กับช่วงเวลาใหม่ขยับเวลามาเร็วขึ้นกว่าเดิมเละเพิ่มเวลาเป็น 19.45 - 20.30 น. ในช่วง วันขำดี คอเมดี้ทุ่มสี่สิบห้า และซิทคอมเรื่องนี้ก็ขยับเวลาออกอากาศมาเร็วกว่าเดิมและเพิ่มเวลาเป็น 19.15 - 20.00 น. เป็นต้นไป เริ่ม 1 มิถุนายน พ.ศ. 2560 และเวลา 19.10 - 19.55 น. เริ่ม 1 กรกฎาคม และตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน เป็นต้นไป ปรับเวลาการออกอากาศใหม่เป็นเวลา 19.00 - 20.00 น.
เค้าโครงเรื่อง

เรื่องราวความรักสุดชุลมุนของ โป้ง (บี้ สุกฤษฎิ์) เชฟหนุ่มเจ้าเสน่ห์แต่ปากจัดที่เพิ่งจะอกหักทำให้เขาได้พบกับ 3 สาว 3 สไตล์ที่เพิ่งจะอกหักเช่นกันซึ่งย้ายเข้ามาอยู่ในห้องของเขาเนื่องจากถูก อ้น (ณัฏฐพงษ์ ชาติพงษ์) เพื่อนของโป้งหลอกให้ทำสัญญาเช่าห้องและโกงเงินไปประกอบไปด้วย ขิง (แก้ว จริญญา) สาวห้าวสุดแซ่บ , โซดา (ติช่า กันติชา) สาวเปรี้ยวเข็ดฟันและ ลูกตาล (วิว วรรณรท) สาวหวานแสนเรียบร้อยสุดท้ายสาวใดจะสามารถพิชิตใจเชฟหนุ่มเจ้าเสน่ห์ได้สำเร็จ
ตัวละคร > ตัวละครรับเชิญที่ไม่ได้ปรากฏตัวแล้ว

ยุวดี เรืองฉาย รับบทเป็น แม่หมอดู
จิรพงษ์ มากเพชร รับบทเป็น นิล
ธิติพันธ์ สุริยาวิชญ์ รับบทเป็น เล้ง
พรพรรณ ฤกษ์อัตการ รับบทเป็น แอน
ตนมาร้านหม้อไทย พบลูกตาล แกล้งทักพูดจิกกัดเสมอ จนลูกตาลเจ็บช้ำ เมื่อเชฟโป้งช่วยหลอกเป็นแฟนลูกตาล จนจึงเลิกยุ่งไป กับแก้แค้นด้วยการให้พี่ต้นนำตู้เซฟของลูกตาลที่เก็บแหวนมาขอตนแต่งงานให้ลูกตาลเปิด
ปรารถนา บรรจงสร้าง รับบทเป็น แม่ของขิง
ตอนมาเยี่ยมขิง คิดว่าอยู่กับลูกตาล,โซดา แต่พอพบโป้งจึงสงสัยมาก ตนไม่เชื่อว่าโป้งเป็นเกย์ กับเชื่อว่าโป้งคบลูกตาลกับโซดาซ้อน
พอขิงยอมบอกความจริง ตนสั่งให้ขิงลาออกจากงานรีบกลับบ้านทันที ตนก็ขอโทษโป้ง แต่โป้งขอโอกาสให้ขิงอยู่ต่อ 1 วัน แท้จริงโป้งวางแผนให้ขิงพิสูจน์ตัวเองทำงาน เพราะเป็นทางเดียวที่ตนเห็นว่าขิงมีความรับผิดชอบ พอได้ฟังเรื่องงานกับขิง ตนจึงยอมให้ขิงอยู่ต่อ กับอยากได้เชฟโป้งเป็นลูกเขย
ยุ้ย
นที งามแนวพรม รับบทเป็น พิธีกร
ธงธง มกจ๊ก รับบท ยิ่งเจริญ
ศริยา วิเศษสุนทร รับบท นางนิ่ม
ต่อตระกูล จันทิมา รับบท อีโต๊ด
แต่สุดท้ายพวกตนถูกเชฟโป้งกับพี่กุ้งจับได้ โดนตำรวจจับ
ธัญญาภัทร์ ธนโชติสวัสดิ์พร รับบท เพื่อนสาวของอีโต๊ด
เอ เชิญยิ้ม รับบท เอ็มมี่
วิทวัส สิงห์ลำพอง รับบทเป็น ฟลุ๊ค
รณวีร์ เสรีรัตน์ รับบทเป็น เชฟวิน
รายชื่อตอน > พ.ศ. 2559 (ปี 1)

| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศ | ชื่อตอน | นักแสดงรับเชิญ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 6 ตุลาคม 2559 | รักสามรส | ณัฏฐพงษ์ ชาติพงษ์ หนุงหนิง สิงหราช |
| - | 13 ตุลาคม - 17 พฤศจิกายน 2559 | งดออกอากาศเพื่อให้เป็นไปตามแนวทางปฏิบัติของสื่อโทรทัศน์โดย กสทช. ในช่วงการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช | งดออกอากาศเพื่อให้เป็นไปตามแนวทางปฏิบัติของสื่อโทรทัศน์โดย กสทช. ในช่วงการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช |
| 2 | 24 พฤศจิกายน 2559 | เปิดประตู | ยุวดี เรืองฉาย |
| 3 | 1 ธันวาคม 2559 | มุมที่ไม่เคยเห็น | ภัทรพล กันตพจน์ |
| 4 | 8 ธันวาคม 2559 | เจ้ากวางน้อย | ศุภศิษฏ์ จงชีวีวัฒน์ |
| 5 | 15 ธันวาคม 2559 | ความลับของโป้ง | เรวิญานันท์ ทาเกิด ภัทรพล กันตพจน์ |
| 6 | 22 ธันวาคม 2559 | เพราะไว้ใจ | เรวิญานันท์ ทาเกิด ภัทรพล กันตพจน์ |
| 7 | 29 ธันวาคม 2559 | วันป่วย..วันป่วน | ภัทรพล กันตพจน์ |
การตอบรับ

เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2560 ทางช่องวันได้นำเสนอเบื้องหน้าและเบื้องหลังในการถ่ายทำของซิทคอมเรื่องนี้ ออกอากาศสตรีมสดลงผ่านช่องทาง YouTube ของช่อง one ในชื่อคลิปรายการ บี้ สุกฤษฎิ์ พาบุกกองสูตรรักชุลมุน ออกเป็น 3 ช่วงเวลา คือเวลา 11.00 น. , 17.00 น. และเวลา 19.30 น. ก่อนรับชมซิทคอมเรื่องนี้ที่จะออนแอร์ในวันเดียวกันนั่นเอง
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อ สูตรรักชุลมุน (กระปุกดอตคอม)
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2560
เลวี่ อาแทน

| เลวี่ อาแทน |
| --- | --- |
ตัวละครใน ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
ปรากฏครั้งแรก: หนังสือการ์ตูน: ตอนที่ 90 ภาพยนตร์การ์ตูน: ตอนที่ 40
สร้างโดย: อากิระ อามาโนะ
ให้เสียงโดย:  ยูโตะ นาคาโนะ   ธีระ โรจนานันท์
ประวัติ
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
เพศ: ชาย
ญาติ: ซันซัส(บอส)  แรมโบ้(ตัวขัดขวาง)
สัญชาติ: อิตาลี
มาเฟีย: วองโกเล่แฟมิลี่
สังกัด: วาเรีย
แหวนวาเรีย: แหวนแห่งอัสนี
เลวี่ อาแทน เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น! พากย์เสียงภาษาญี่ปุ่นโดย ยูโตะ นาคาโนะ สังกัดวาเรียสุดยอดกลุ่มนักฆ่าของวองโกเล่ เป็นตัวแทนแห่ง Envy - ความอิจฉา หนึ่งในบาปเจ็ดประการ
อาวุธกล่อง คือ ปลากระเบนอัสนี เลวีตั้งชื่อว่า ลิไวร์ [ Livir]
อาโกะ (นักแสดงหญิง)

อาโกะ
อาโกะ เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1958 เธอชนะเลิศรางลาวนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจากเทศเทศกาลภาพยนตร์โยโกฮามะครั้งที่ 1
ผลงาน

Pink Tush Girl (1978)
Pink Tush Girl: Love Attack (1979)
Woman with Red Hair (1979)
Wet Weekend (1979)
Eijanaika (1981)