stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ขีดจำกัดการเลี้ยวเบน
ขีดจำกัดการเลี้ยวเบนของอับเบอในกล้องจุลทรรศน์

การสังเกตโครงสร้างความยาวคลื่นย่อยในกล้องจุลทรรศน์ทำได้ยากเนื่องจากขีดจำกัดการเลี้ยวเบนแบบอับเบอ ซึ่งในปี 1873 แอ็นสท์ อับเบอเป็นผู้เสนอขึ้น โดยถ้าแสงมีความยาวคลื่น  \lambda  ลู่เข้าสู่จุดด้วยครึ่งมุม  \theta  และดรรชนีหักเหของตัวกลางเป็น  n แล้ว จะมีขีดจำกัดการเลี้ยวเบนเป็น
ตัวส่วน  n\sin \theta  เรียกว่า รูรับแสงเชิงตัวเลข (NA) ซึ่งในทัศนศาสตร์สมัยใหม่มีค่าประมาณ 1.4–1.6 และขีดจำกัดอับเบอคือ  d={\frac {\lambda }{2.8}} ถ้าให้ NA ของแสงสีเขียวที่ 500 nm เป็น 1 แล้ว ขีดจำกัดอับเบอจะอยู่ที่ประมาณ  d={\frac {\lambda }{2}}=250{\text{ nm}}  (0.25 μm) ซึ่งเล็กกว่าเซลล์สิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ (1 μm ถึง 100 μm) และไวรัส (100 nm), โปรตีน (10 nm) โมเลกุลขนาดเล็ก (1 nm) ความยาวคลื่นที่สั้นลง เช่น กล้องจุลทรรศน์อัลตราไวโอเลตหรือรังสีเอกซ์ สามารถใช้เพื่อเพิ่มความละเอียดเชิงแสงได้ แม้ว่าเทคนิคเหล่านี้จะให้ความละเอียดที่ดี แต่ก็มีราคาแพงและมีค่าความเปรียบต่างที่ไม่ดีในตัวอย่างทางชีวภาพ อีกทั้งยังอาจสร้างความเสียหายต่อตัวอย่างได้
ในกล้องถ่ายภาพดิจิทัล

ในกล้องดิจิทัล ผลจากขีดจำกัดการเลี้ยวเบนจะเกี่ยวพันกับของเส้นตารางพิกเซลทั่วไป ผลรวมของส่วนต่าง ๆ ของระบบเชิงแสงนี้ถูกกำหนดโดยสังวัตนาการของฟังก์ชันกระจายจุด (PSF) ฟังก์ชันกระจายจุดของเลนส์ที่ขีดจำกัดการเลี้ยวเบนจะมีลักษณะเป็นจานแอรี ฟังก์ชันกระจายจุดของกล้องถ่ายภาพ หรือที่เรียกว่า ฟังก์ชันการตอบสนองของเครื่องมือวัด (instrument response function, IRF) สามารถประมาณได้ด้วยฟังก์ชันสี่เหลี่ยมที่มีความกว้างเท่ากับระยะพิกเซล ไม่ว่าฟังก์ชันการตอบสนองของเครื่องมือจะเป็นแบบใด ฟังก์ชันนี้แทบไม่ขึ้นกับค่าเอฟของเลนส์เลย ดังนั้นค่าเอฟที่แตกต่างกันจึงสามารถทำงานได้ในสามระบบที่แตกต่างกัน
การแพร่กระจายของ PSF ที่ขีดจำกัดการเลี้ยวเบนจะประมาณโดยเส้นผ่านศูนย์กลางของจุดมืดแรกของจานแอรี คือ
โดย  \lambda  คือความยาวคลื่นของแสง ส่วน  N คือค่าเอฟ เช่น ที่ f/8 และแสงสีเขียวความยาวคลื่น 0.5 μm ได้ว่า  d = 9.76 μm
คริสต์ทศวรรษ 1850

| --- | --- |
คริสต์สหัสวรรษ:: 2
คริสต์ศตวรรษ:: 18 19 20
คริสต์ทศวรรษ:: 1820 1830 1840 คริสต์ทศวรรษ 1850 1860 1870 1880
คริสต์ศักราช:: 1850 1851 1852 1853 1854 1855 1856 1857 1858 1859
เหตุการณ์ > 1850

1 พฤษภาคม - ประเทศไทยเสียดินแดนครั้งที่ 6 หรือ เมืองสิบสองปันนาให้กับจีน (อาณาจักรต้าชิง) ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ ๔)
เหตุการณ์ > 1851

2 เมษายน - พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จสวรรคต พระบรมวงศานุวงศ์ เสนาบดี และข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ กราบบังคมทูลอัญเชิญพระภิกษุเจ้าฟ้ามงกุฎ ณ วัดบวรนิเวศวิหาร ให้ลาสิกขาบทเพื่อขึ้นเถลิงถวัลยราชสมบัติ
6 เมษายน - รัชกาลที่ 4 ทรงลาผนวชเพื่อขึ้นครองราชสมบัติ
เหตุการณ์ > 1852

19 กุมภาพันธ์ - ส่งคณะสงฆ์สยามไปศรีลังกาในสมัยรัชกาลที่ 4
เหตุการณ์ > 1853

4 ตุลาคม - สงครามไครเมียเริ่มต้นจักรวรรดิออตโตมันประกาศสงครามกับจักรวรรดิรัสเซีย หลังละเมิดสนธิสัญญากุ๊ดชุคไกนาร์ดจิ
เหตุการณ์ > 1854

27 มีนาคม - จักรวรรดิอังกฤษและจักรวรรดิฝรั่งเศสเข้าร่วมสงครามไครเมีย
เหตุการณ์ > 1855

12 เมษายน - เริ่มใช้เพลง God Save The Queen เป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีในสยาม
16 เมษายน - เซอร์ จอห์น บาวริง เข้าเฝ้ารัชกาลที่ 4 อย่างเป็นทางการวันนี้
คาเมรอน

คาเมรอน เป็นชื่อหรือนามสกุล อาจหมายถึง
เดวิด คาเมรอน นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร
เจมส์ คาเมรอน ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวแคนาดา
คาเมรอน ดิแอซ นักแสดงอเมริกัน
คะ

บทความนี้เกี่ยวกับอักษรในภาษาญี่ปุ่น สำหรับคำเสริมน้ำเสียงในภาษาไทย ดูที่ คำอนุภาค
คะ เป็นคานะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิรางานะเขียนว่า か มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมังโยงานะ 加 และคาตากานะเขียนว่า カ มีที่มาจากส่วนซ้ายของมังโยงานะ 加 ออกเสียงว่า [ka]ไฟล์:Ja-Ka.oga เมื่อเติมดากูเต็งจะออกเสียงว่า [ga]ไฟล์:Japanese ga.ogg ในพยางค์แรก และแปรเสียงอยู่ระหว่าง [ŋa] กับ [ɣa] ในพยางค์อื่น
か มักใช้เป็นคำอนุภาคเพื่อแสดงออกมาเป็นคำถาม และบางครั้งใช้เป็นตัวคั่นลำดับรายการ ส่วน が ใช้แสดงจุดสนใจของประโยคโดยเฉพาะประธานของประโยค
か เป็นอักษรลำดับที่ 6 อยู่ระหว่าง お (โอะ) กับ き (คิ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโรฮะ か เป็นอักษรลำดับที่ 14 อยู่ระหว่าง わ (วะ) กับ よ (โยะ)
| รูปแบบ | โรมาจิ | ฮิรางานะ | คาตากานะ | เสียงอ่าน | รูปแบบ | โรมาจิ | ฮิรางานะ | คาตากานะ | เสียงอ่าน | รูปแบบ | โรมาจิ | ฮิรางานะ | คาตากานะ | เสียงอ่าน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ธรรมดา | ka | か | カ | คะ-กะ | ธรรมดา +ดากูเต็ง | ga | が | ガ | กะ-งะ | ธรรมดา +ฮันดากูเต็ง | (nga) | か゚ | カ゚ | งะ |
| ธรรมดา | kā | かあ, かぁ かー, か～ | カア, カァ カー, カ～ | คา-กา | ธรรมดา +ดากูเต็ง | gā | があ, がぁ がー, が～ | ガア, ガァ ガー, ガ～ | กา-งา | ธรรมดา +ฮันดากูเต็ง | (ngā) | か゚あ, か゚ぁ か゚ー, か゚～ | カ゚ア, カ゚ァ カ゚ー, カ゚～ | งา |
อักษรแบบอื่น

อักษรแบบอื่นของคะคือคานะขนาดเล็ก ゕ, ヵ ใช้กำกับตัวเลขหรือคันจิตัวเลขเพื่อแสดงหน่วยนับ อ่านว่า คะ-กะ เหมือนตัวปกติ (ใช้แทน ゖ, ヶ ได้) เช่น 一ヵ月 หมายถึงหนึ่งเดือน ในขณะที่ 一月 หมายถึงเดือนมกราคม
เนื่องจากฮิรางานะ か กับคาตากานะ カ มาจากมังโยงานะตัวเดียวกันและมีรูปร่างคล้ายกัน จึงทำให้มีการประดิษฐ์ฮิรางานะ  มาจากตัวเขียนหวัดของมังโยงานะ 可 เพื่อแยกแยะความแตกต่างของทั้งสองตัว แต่เมื่อ ค.ศ. 1900 เมื่องานพิมพ์เป็นที่แพร่หลาย หนังสือตำราของโรงเรียนประถมศึกษาตีพิมพ์ด้วยฮิรางานะ か อย่างเดิม ดังนั้นคานะที่ประดิษฐ์ขึ้นจึงถูกยกเลิกไปโดยปริยาย
ข้อความภาษาญี่ปุ่นทั่วไปไม่เติมฮันดากูเต็งบนคะ แต่นักภาษาศาสตร์อาจเติมฮันดากูเต็งบนคะ か゚, カ゚ เพื่อแสดงเสียง [ŋa]
| อักขระ | ยูนิโคด | จิส เอกซ์ 0213 | ความหมาย |
| --- | --- | --- | --- |
| か | U+304B | 1-4-11 | ฮิรางานะ คะ |
| が | U+304C | 1-4-12 | ฮิรางานะ กะ |
| ゕ | U+3095 | 1-4-85 | ฮิรางานะ คะ ตัวเล็ก |
| か゚ | U+304B U+309A | 1-4-87 | ฮิรางานะ งะ |
| カ | U+30AB | 1-5-11 | คาตากานะ คะ |
| ガ | U+30AC | 1-5-12 | คาตากานะ กะ |
| ヵ | U+30F5 | 1-5-85 | คาตากานะ คะ ตัวเล็ก |
| カ゚ | U+30AB U+309A | 1-5-87 | คาตากานะ งะ |
| ㋕ | U+32D5 | 1-12-64 | คาตากานะ คะ ในวงกลม |
| ｶ | U+FF76 | ไม่มี | คาตากานะ คะ ครึ่งความกว้าง |
ลำดับขีด

| --- | --- |
ลำดับขีดในการเขียน か: ลำดับขีดในการเขียน カ
ฮิรางานะ か มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้
ขีดเส้นนอนจากซ้ายไปขวา แล้วโค้งลงล่างโน้มไปทางซ้ายเล็กน้อย แล้วตวัดขึ้นที่ปลาย
ขีดเส้นโค้งหรือเฉียงลงทางซ้ายตัดกับเส้นแรก
ขีดเส้นเฉียงลงด้านขวาขนาดเล็ก ถัดจากสองเส้นแรก
คาตากานะ カ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
ขีดเส้นนอนจากซ้ายไปขวา หักลงล่างโน้มไปทางซ้ายเล็กน้อย แล้วตวัดขึ้นที่ปลาย
ขีดเส้นโค้งหรือเฉียงลงทางซ้ายตัดกับเส้นแรก
คันจิ

ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าคะ และขึ้นต้นด้วยคะ มีดังนี้
งี้นิ้ม

งี้นิ้ม เป็นตัวละครในนวนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่องกระบี่เย้ยยุทธจักร เธอเป็นแม่ชีแห่งสำนักเห็งซัว เป็นลูกสาวของหลวงจีนปุกก่าย มีจิตใจอ่อนโยน แม้จะเป็นแม่ชีแต่นางก็เผลอมีความรักให้กับเหล็งฮู้ชง ตลอดเวลานางจึงคอยเป็นห่วงเป็นใยเหล็งฮู้ชงเสมอ ความรักของนางเป็นความรักที่น่ายกย่องโดยแม้ ไม่จำเป็นต้องได้ครอบครอง แค่ขอให้เขามีความสุขเท่านั้น
จักรพรรดิหลิวซ่งเชิ่น

จักรพรรดิหลิวซ่งเชิ่น (อักษรโรมัน: Emperor Shun of Song จีน: (劉)宋順帝) (8 สิงหาคม 467 – 23 มิถุนายน 479) พระนามว่า หลิว แชฺว่ เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 9 พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์หลิวซ่งของจีน เขาขึ้นครองราชย์ในปี 477 หลังจากที่พระเชษฐาที่มีพระอุปนิสัยรุนแรง จักรพรรดิโฮ่วเฟ่ย์ ถูกลอบสังหารโดยองครักษ์ของเขา โดยมีนายพลเสี่ยว เต้าเฉิงยุยงอยู่เบื้องหลัง แต่ในช่วงรัชกาลสั้น ๆ ของพระองค์ ฐานะของพระองค์เป็นเพียงแค่หุ่นเชิดของเสี่ยว เต้าเฉิงเท่านั้น ในปี 479 เสี่ยว เต้าเฉิงบังคับให้เขายอมสละราชบัลลังก์จึงนับเป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์หลิวซ่งและเริ่มต้น ราชวงศ์ฉีใต้ อย่างสมบูรณ์ ต่อมาในปีนั้น อดีตจักรพรรดิเชิ่นถูกสังหารโดยองครักษ์ที่ควรปกป้องพระองค์ และอีกไม่นานตระกูลหลิวก็ถูกสังหารเช่นกันจนหมด
พระราชประวัติ

พระองค์พระราชสมภพในปี 467 และเห็นได้ชัดว่าพ่อแม่ของเขาคือ จักรพรรดิหลิวซ่งหมิง และพระสนมของจักรพรรดิหมิง คือ พระสนมเฉิน ฟ่าหรง แต่ในทางประวัติศาสตร์ไม่ได้ให้บทสรุปเกี่ยวกับความเป็นบิดามารดาที่แท้จริงมากนัก เรื่องราวทางประวัติศาสตร์ที่เขียนขึ้นในสมัยราชวงศ์ฉีใต้ ที่สืบเนื่องมา ระบุว่าจักรพรรดิหมิงไร้อำนาจ และแม้ว่าเขาจะมีบุตรชาย 12 คน แต่นั่นก็เป็นผลมาจากการที่เขาจับกุมนางสนมของพระเชษฐาและเอามาเลี้ยงดูถ้าเกิดเป็นเพศชาย หรือนางสนมของพระองค์เองมีบุตรกับผู้อื่น (อย่างไรก็ตาม ฮองเฮาของจักรพรรดิหมิง จักรพรรดินีหวัง เจิ้นเฟิง มีพระธิดาสองคน แม้จะไม่มีพระโอรส ซึ่งมีข้อโต้แย้งข้อมูลดังกล่าว เนื่องจากดูเหมือนไม่น่าเป็นไปได้ที่จักรพรรดิหมิงจะทำเช่นนี้กับเด็กผู้หญิง—อันที่จริง ข้อกล่าวหาดังกล่าวระบุว่าเขาจะทำเช่นนี้ก็ต่อเมื่อนางสนมคลอดบุตรเป็นผู้ชาย—หรือว่าจักรพรรดินีหวังผู้เคร่งศีลธรรมจะเป็นชู้กับคนอื่นๆ จึงแนะนำว่าข้อมูลนี้อาจจะเป็นของ จักรพรรดิโฮ่วเฟ่ย์ และหลิว แชว่) ข้อมูลเหล่านั้นระบุว่าบิดาผู้ให้กำเนิดของเขาคือหลิว ซิ่วฟ่าน อ๋องแห่งกุ้ยหยางและมารดาผู้ให้กำเนิดของเขาเป็นนางสนมของเขา ไม่ว่าเขาจะเกิดจากมเหสีเฉินหรือไม่นางก็เลี้ยงดูพระองค์อย่างดร ในปี 471 พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นอ๋องแห่งอันเฉิง
หลังจากการสวรรคตของจักรพรรดิหมิงในปี 472 หลิวอิ้วได้ขึ้นเสวยราชย์ต่อ พระองค์เองได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าหยาง (ปัจจุบันคือ มณฑลเจ้อเจียง และมณฑลเจียงซูตอนใต้) ในปี 474 หลังจากที่หลิวซิ่วฟานก่อการกบฏและปิดล้อมเมืองหลวง เจี้ยนคัง ขุนนางจูเจิ้งไม่รู้ว่ามือสังหารของเสี่ยว เต้าเฉิง ได้ลอบสังหารหลิว ซิ่วฟ่านแล้ว ยึดอำนาจหลิ่วแชว่และยกขุนนางผู้ใหญ่ของ หลิวแชว่ให้กับกองทัพของหลิวซิ่วฟ่าน โดยอ้างว่าหลิวซิ่วฟ่านได้รับหลิวแชว่เป็นลูกของเขา (ซึ่งหลิวซิ่วฟาน เองไม่ได้บอกใครเลยก่อนที่เขาจะตาย) อย่างไรก็ตาม เมื่อกองทัพของหลิวซิ่วฟานรู้ในภายหลังว่าเขาตายแล้ว กองทัพก็ลดความเข้มแข็งลง และหลิวแชว่ก็ไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด
เมื่อถึงปี 477 จักรพรรดิโฮ่วเฟย์ได้แสดงออกว่าเป็นผู้ปกครองที่โหดเหี้ยมและรุนแรง มักออกนอกพระราชวังพร้อมกับทหารรักษาพระองค์และฆ่าบุคคลหรือสัตว์ต่างๆ ที่ขวางหน้า เสี่ยว เต้าเฉิงกลัวว่าจะถูกจักรพรรดิโฮ่วเฟย์ฆ่าจึงร่วมมือกับสหายลอบปลงพระชนม์ แล้วเข้าควบคุมอำนาจในกองทัพเพื่อบังคับเจ้าหน้าที่ระดับสูงคนอื่น ๆ เพื่อให้เขามีอำนาจใกล้ตัวจักรพรรดิ จากนั้นเขาก็แต่งตั้งจักรพรรดิหลิวซ่งเชิ่นในวัย 10 ขวบเป็นกษัตริย์ โดยมีเขาชักใยอยู่เบื้องหลัง
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกซ้อน 1906

แม่แบบ:เรือพายโอลิมปิกซ้อน1906
การแข่งขันเรือพายในโอลิมปิกซ้อน 1906 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือพายในโอลิมปิกซ้อน 1906 ที่กรุงเอเธนส์ กรีซ ระหว่างวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2449 ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือพายครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภททีมชาย 6 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 167 คน จาก 6 ประเทศ
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อิตาลี (ITA) | 4 | 1 | 1 | 6 |
| 2 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 3 |  กรีซ (GRE) | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 4 |  เบลเยียม | 0 | 1 | 0 | 1 |
| รวม (4 ประเทศ) | รวม (4 ประเทศ) | 6 | 6 | 5 | 17 |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Single sculls |  Gaston Delaplane (FRA) |  Joseph Larran (FRA) | none awarded |
| Coxed pairs (1000 m) |  อิตาลี (ITA) Enrico Bruna Giorgio Cesana Emilio Fontanella |  อิตาลี (ITA) Emilio Cesarana Francesco Civera Luigi Diana |  ฝรั่งเศส (FRA) Gaston Delaplane Charles Delaporte Marcel Frébourg |
| Coxed pairs (1 mile) |  อิตาลี (ITA) Enrico Bruna Giorgio Cesana Emilio Fontanella | Mixed team  Max Orban (BEL)  Rémy Orban (BEL)  Theofilos Psiliakos (GRE) |  ฝรั่งเศส (FRA) Adolphe Bernard Joseph Halcet Jean-Baptiste Mathieu |
| Coxed four |  อิตาลี (ITA) Enrico Bruna Giorgio Cesana Emilio Fontanella Giuseppe Poli Riccardo Zardinoni |  ฝรั่งเศส (FRA) Gaston Delaplane Charles Delaporte Léon Delignières Paul Echard Marcel Frébourg |  ฝรั่งเศส (FRA) Adolphe Bernard Joseph Halcet Jean-Baptist Laporte Jean-Baptist Mathieu Pierre Sourbé |
| Naval boats (6 men) |  อิตาลี (ITA) Team Varese |  กรีซ (GRE) Team Spetsai |  กรีซ (GRE) Team Hydra |
| Naval boats (16 men) |  กรีซ (GRE) Team Poros |  กรีซ (GRE) Team Hydra |  อิตาลี (ITA) Team Varese |
กีฬาวูซูในเอเชียนเกมส์ 2022

| วูซู  ในเอเชียนเกมส์ 2022 |
| --- | --- |
สนาม: ศูนย์กีฬาเซียวซานกัวลี่
วันที่: 24–26 กันยายน 2023
จำนวนนักกีฬา: 196 คน จาก 28 ประเทศ
← 20182026 →
กีฬาวูซูในเอเชียนเกมส์ 2022 จัดขึ้นที่ศูนย์กีฬาเซียวซานกัวลี่ หางโจว ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 24–28 กันยายน ค.ศ. 2023
กำหนดการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| H | ฮีต | F | ชิงชนะเลิศ |
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ (จีน)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน (CHN)* | 3 | 0 | 0 | 3 |
| 2 |  มาเก๊า (MAC) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 3 |  ฮ่องกง (HKG) | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 4 |  บรูไน (BRU) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 4 |  อินโดนีเซีย (INA) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 6 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 6 |  สิงคโปร์ (SGP) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (7 ประเทศ) | รวม (7 ประเทศ) | 4 | 4 | 4 | 12 |
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

นักกีฬาทั้งหมด 196 คนจาก 28 ชาติเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาวูซูในเอเชียนเกมส์ 2022 ดังนี้
อัฟกานิสถาน (4)
บรูไน (6)
จีน (11)
จีนไทเป (10)
ฮ่องกง (7)
อินเดีย (10)
อินโดนีเซีย (12)
อิหร่าน (13)
ญี่ปุ่น (6)
คาซัคสถาน (6)
คีร์กีซสถาน (4)
ลาว (3)
มาเก๊า (9)
มาเลเซีย (7)
มองโกเลีย (2)
พม่า (4)
เนปาล (12)
ปากีสถาน (4)
ฟิลิปปินส์ (8)
สิงคโปร์ (7)
ศรีลังกา (2)
เกาหลีใต้ (11)
ทาจิกิสถาน (1)
ไทย (10)
เติร์กเมนิสถาน (6)
อุซเบกิสถาน (6)
เวียดนาม (13)
เยเมน (2)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กกีฬาในเอเชียนเกมส์ 2022 (หางโจว) |
| --- | --- |
 ยิงธนู  ระบำใต้น้ำ  กรีฑา  แบดมินตัน  เบสบอล  บาสเกตบอล  วอลเลย์บอลชายหาด  มวยสากล  เบรกแดนซ์  บริดจ์  เรือแคนู  หมากรุกสากล  คริกเกต  จักรยาน  กระโดดน้ำ  เรือยาวมังกร  ขี่ม้า  อีสปอร์ต  ฟันดาบ  ฮอกกี้  ฟุตบอล  หมากล้อม  กอล์ฟ  ยิมนาสติก  แฮนด์บอล  ยูโด  ยิวยิตสู  กาบัดดี  คาราเต้  คูราช  ว่ายน้ำมาราธอน  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  โรลเลอร์  เรือพาย  รักบี้ 7 คน  เรือใบ  เซปักตะกร้อ  ยิงปืน  ซอฟต์เทนนิส  ซอฟต์บอล  ปีนหน้าผา  สควอช  ว่ายน้ำ  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล  โปโลน้ำ  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ  วูซู  หมากรุกจีน
งิ้วราย

งิ้วราย อาจหมายถึง
สถานีรถไฟวัดงิ้วราย สถานีรถไฟในจังหวัดนครปฐม
ตำบลงิ้วราย (อำเภอนครชัยศรี) อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
ตำบลงิ้วราย (อำเภออินทร์บุรี) อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
ตำบลงิ้วราย (อำเภอตะพานหิน) อำเภอตะพานหิน จังหวัดพิจิตร
ตำบลงิ้วราย (อำเภอเมืองลพบุรี) อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
กีฬาวูซูในซีเกมส์ 2017

| วูซู  ในซีเกมส์ 2017 |
| --- | --- |
สนาม: กัวลาลัมเปอร์ คอนเวนชัน เซ็นเตอร์
ที่ตั้ง:  กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย
20–22 สิงหาคม พ.ศ. 2560
← 20152019 →
กีฬาวูซูใน ซีเกมส์ 2017 จัดขึ้นที่ กัวลาลัมเปอร์ คอนเวนชัน เซ็นเตอร์.
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล > ชาย

| ประเภท | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
Taijiquan: 
| Dao Shu + Gun Shu |  สิงคโปร์ Jowen Lim Si Wei |  อินโดนีเซีย Achmad Hulaefi |  มาเลเซีย Khaw Jun Lim |
| Jianshu (sword) |  มาเลเซีย Yeap Wai Kin |  มาเลเซีย Vincent Wong Weng Son |  สิงคโปร์ Fung Jin Jie |
| Nandao + Nan Gun |  พม่า Thein Than Oo |  เวียดนาม Phạm Quốc Khánh |  มาเลเซีย Ho Mun Hua |
Nanquan: 
| Qiang Shu (spear) |  มาเลเซีย Yeap Wai Kin |  มาเลเซีย Vincent Wong Weng Son |  อินโดนีเซีย Muhammad Daffa Golden Boy |
| Taijijian |  มาเลเซีย Loh Jack Chang |  อินโดนีเซีย Bobie Valentius Gunawan |  สิงคโปร์ Chan Jun Kai |
Changquan:
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล > หญิง

| ประเภท | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
Taijiquan: 
| Dao Shu (broadsword) |  อินโดนีเซีย Felda Elvira Santoso |  อินโดนีเซีย Monica Pransisca Sugianto |  สิงคโปร์ Zoe Mui Wei Ting |
| Gun Shu (cudgel) |  เวียดนาม Hoàng Thị Phương Giang |  มาเลเซีย Loh Ying Ting |  อินโดนีเซีย Felda Elvira Santoso |
| Jianshu (sword) |  เวียดนาม Dương Thúy Vi |  มาเลเซีย Phoon Eyin |  สิงคโปร์ Fung Hui Xin |
หนานเต๋า + หนาน กุน: 
| หนานฉวน / หนานกุน |  มาเลเซีย Diana Bong Siong Lin |  พม่า Aye Thitsar Myint |  เวียดนาม Nguyễn Thục Anh |
| Qiang Shu (spear) |  เวียดนาม Dương Thúy Vi |  มาเลเซีย Phoon Eyin |  พม่า Sandy Oo |
| ไท้จี๋เจี้ยน (กระบี่ไท้เก๊ก) |  อินโดนีเซีย Lindswell Kwok |  ฟิลิปปินส์ Agatha Chrystenzen Wong |  มาเลเซีย Audrey Chan Yee Jo |
ฉางฉวน:
ตารางเหรียญรางวัล

ชาติเจ้าภาพ
| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  มาเลเซีย | 4 | 5 | 3 | 12 |
| 2 |  เวียดนาม | 3 | 1 | 1 | 5 |
| 3 |  อินโดนีเซีย | 2 | 3 | 2 | 7 |
| 4 |  สิงคโปร์ | 1 | 0 | 4 | 5 |
| 5 |  พม่า | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 6 |  ฟิลิปปินส์ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| รวม | รวม | 11 | 11 | 11 | 33 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
| ด ค กซีเกมส์ 2017 (กัวลาลัมเปอร์) |
| --- | --- | --- |
|  กรีฑา  กอล์ฟ  กระโดดน้ำ  โปโลน้ำ ชาย  หญิง  ระบำใต้น้ำ  ว่ายน้ำ  ขี่ม้า  คริกเกต  คาราเต้  จักรยาน  เซปักตะกร้อ  ไตรกีฬา  เทควันโด  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  เนตบอล  บาสเกตบอล ชาย  หญิง  บิลเลียดและสนุกเกอร์  แบดมินตัน  โบว์ลิ่ง  ปันจักสีลัต  เปตอง  ฟันดาบ  ฟุตบอล ชาย  หญิง  ฟุตซอล ชาย  หญิง  มวย  มวยสากล  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิมนาสติก  ยูโด  รักบี้ 7 คน ชาย  หญิง  เรือใบ  ลอนโบวล์ส  วอลเลย์บอล ชาย  หญิง  วูซู  สกีน้ำ  วิ่งสเกตลู่สั้น  สควอช  ฮอกกี้ ชาย  หญิง  ฮอกกี้น้ำแข็ง  |  กรีฑา  กอล์ฟ  กระโดดน้ำ  โปโลน้ำ ชาย  หญิง  ระบำใต้น้ำ  ว่ายน้ำ  ขี่ม้า  คริกเกต  คาราเต้  จักรยาน  เซปักตะกร้อ  ไตรกีฬา  เทควันโด  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  เนตบอล  บาสเกตบอล ชาย  หญิง  บิลเลียดและสนุกเกอร์  แบดมินตัน  โบว์ลิ่ง  ปันจักสีลัต  เปตอง  ฟันดาบ  ฟุตบอล ชาย  หญิง  ฟุตซอล ชาย  หญิง  มวย  มวยสากล  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิมนาสติก  ยูโด  รักบี้ 7 คน ชาย  หญิง  เรือใบ  ลอนโบวล์ส  วอลเลย์บอล ชาย  หญิง  วูซู  สกีน้ำ  วิ่งสเกตลู่สั้น  สควอช  ฮอกกี้ ชาย  หญิง  ฮอกกี้น้ำแข็ง  |  |
คิววัน

| คิววัน |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: เมืองโกลด์โคสต์ ออสเตรเลีย
ก่อสร้าง: แล้วเสร็จ พ.ศ. 2548
การใช้งาน: ที่พักอาศัย
ความสูง
เสาอากาศ / ยอด: 323 เมตร
หลังคา: 296 เมตร
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 80
บริษัท
สถาปนิก: Atelier SDG and Innovarchi
คิววัน (Q1) เป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในออสเตรเลีย และสูงเป็นอันดับที่ 20 ของโลก ตั้งอยู่ที่เมืองโกลด์โคสต์ โดยมีความสูง 323 เมตร หรือ 1,058 ฟุต และมีทั้งหมด 80 ชั้น เป็นอาคารที่สูงที่สุดในประเทศออสเตรเลียและซีกโลกใต้ เคยครองตำแหน่งอาคารที่พักอาศัยที่สูงที่สุดในโลก ก่อนที่จะเสียตำแหน่งให้กับอาคารเดอะมาริน่าทอร์ช ที่เมืองดูไบ ในปี ค.ศ. 2011 ปัจจุบันอยู่ในอันดับที่ 5 ของโลก
ดูเพิ่ม

ตึกระฟ้า
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ตึกคิววัน
การปรองดอง

การปรองดอง (reconciliation) หมายจัดการความขัดแย้งระหว่างกลุ่ม ในสังคมที่เคยแตกแยก ต่อสู้ และปะทะกัน ทั้งในระดับความคิดและในระดับการใช้ความรุนแรงทางกายภาพ ในการตกลงเพื่อเข้าสู่การเจรจาสันติภาพ ระหว่างกลุ่มต่าง ๆ โดยไม่ใช้ความรุนแรง และทำการสร้างองค์กรหรือสถาบันที่เป็นประชาธิปไตยในการเข้ามาช่วยปรองดองและต่อรองอำนาจระหว่างกลุ่มต่าง ๆ ในที่นี้อาจจะรวมถึงการใช้มาตรการออกกฎหมายนิรโทษกรรม เพื่อเป็นเครื่องมือเยียวยาความเสียหายโดยเริ่มจากการแสวงหาความจริงในอดีต สาเหตุความไม่เป็นธรรมในสังคม การช่วยเหลือเยียวยาผู้ได้รับความเดือดร้อนจากความขัดแย้ง การแสวงหาข้อเท็จจริงของความคิดแต่ไม่หาคนผิด และการจัดสรรอำนาจใหม่ระหว่างกลุ่มต่าง ๆ ในสังคมให้สามารถอยู่ร่วมกันได้ แต่ควรระลึกด้วยว่า การใช้กฎหมายนิรโทษกรรมแต่เพียงอย่างเดียว ไม่สามารถนำไปสู่การปรองดองอย่างแท้จริงได้ การปรองดองจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อต้นตอของความขัดแย้งในสังคมได้รับการแก้ไข การจะเริ่มแก้ไขได้ก็โดยการพิสูจน์ทราบ บันทึก และชี้แจงข้อเท็จจริงในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพราะสังคมมีสิทธิในการเข้าถึงความจริง การรับทราบความจริงจึงจะนำมาสู่ความเข้าใจ การให้อภัย และเมื่อนั้นการปรองดองจึงจะเกิดขึ้นได้ (Murphy, 2010: 1-37)
อรรถาธิบาย

สถาบันส่งเสริมประชาธิปไตยและการเลือกตั้งสากล (International Institute for Democracy and Electoral Assistance: IDEA) ได้กล่าวถึงกระบวนการการปรองดองใน 3 ขั้นตอนไว้ดังนี้
การตกลงที่จะอยู่ร่วมกันโดยไม่ใช้ความรุนแรง เพื่อหยุดยั้งการมีชีวิตอยู่ภายใต้ความกลัว
เมื่อความกลัวหมดไป ให้ทำการสร้างความเชื่อมั่นและความเชื่อใจ (confidence and trust)
การสร้างสังคมที่เข้าใจความรู้สึกของผู้อื่น (empathy)
อย่างไรก็ดี ในทางปฏิบัติจะพบว่าไม่มีการปรองดองในที่ใดไม่เกี่ยวกับ “การเมือง” และแทบจะไม่มีการปรองดองในที่ใดไม่มีผลประโยชน์ทาง “เศรษฐกิจ” ตัวอย่างเช่นในประเทศแอฟริกาใต้ที่เคยเกิดสงครามกลางเมืองและการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ได้ทำการสร้างกระบวนการปรองดอง การเลือกตั้งที่ได้เนลสัน แมนเดลาขึ้นมาเป็นประธานาธิบดี แม้จะได้คะแนนเสียงจากคนดำอย่างท่วมท้น แต่เนลสัน แมนเดลาถือว่าตนเป็นประธานาธิบดีของคนแอฟริกาใต้ทั้งประเทศ ไม่ว่าคนดำหรือคนขาว ความปรองดองของคนในชาติถือเป็นสิ่งสำคัญทำให้เนลสัน แมนเดลาเลือกอดีตประธานาธิบดีเดอเคลิร์กซึ่งเป็นคนขาว มาเป็นรองประธานาธิบดีในคณะรัฐบาลแห่งชาติ เพื่อเปิดกระบวนการปรองดอง การสืบค้นหาความจริง การเยียวยา การนิรโทษกรรม และการเจรจากับกลุ่มต่าง ๆ อีกหลายครั้ง การสร้างกระบวนการปรองดองจึงต้องใช้เวลานานและความอดทนต่อความคิดเห็นที่แตกต่างอย่างมาก (Whittaker, 1999: 28-29)
นอกจากนี้ยังมีตัวอย่างในประเทศพม่า การพัฒนาเขตเศรษฐกิจและท่าเรือน้ำลึกทวายในช่วงปี 2008 เป็นต้นมา ได้มีการพัฒนาเศรษฐกิจทำให้ผลประโยชน์จำนวนมหาศาลเข้าสู่ประเทศ ความขัดแย้งระหว่างรัฐบาลทหารพม่ากับชนกลุ่มน้อยจึงเบาบางลง เพราะถนนในการเข้าถึงพื้นที่ทวายจำเป็นต้องตัดผ่านเขตการปกครองของชนกลุ่มน้อย ทำให้รัฐบาลเปิดกระบวนการเจรจาสันติภาพกับชนกลุ่มน้อยต่าง ๆ เพื่อเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ร่วมกันทางเศรษฐกิจ
จะเห็นได้ว่ากระบวนการสร้างความปรองดองนั้นวางอยู่บนกรอบความคิดทางการเมืองพื้นฐานสามประการ ประการแรกคือการยึดหลักนิติธรรม (rule of law) เพราะแม้กระบวนการปรองดองจะพยายามไกล่เกลี่ย และมีการรอมชอมระหว่างคู่ขัดแย้ง แต่ความจริงทางการเมือง และความถูก-ผิด ภายใต้กรอบของกฎหมายก็ยังคงต้องดำรงอยู่ และมีการตัดสินไปตามกระบวนการปกติเพื่อก่อให้เกิดความเป็นธรรม แต่ความเป็นธรรมที่ว่านี้ ตั้งอยู่ภายใต้แนวคิดความยุติธรรมในช่วงเปลี่ยนผ่าน ประการที่สองคือ การสร้างความไว้วางใจทางการเมือง (political trust) ระหว่างคู่ขัดแย้ง และประการสุดท้ายก็คือ การสร้างศักยภาพ (capability) ให้แก่สถาบันทางการเมืองทั้งที่เป็นทางการ และไม่เป็นทางการเพื่อก่อร่างสร้างความสัมพันธ์ทางการเมืองที่ดีระหว่างคู่ขัดแย้ง (Murphy, 2010: 41, 71, 94)
ตัวอย่างการนำไปใช้ในประเทศไทย

สำหรับงานศึกษาของไทย พบงานของสถาบันพระปกเกล้า (2555: 18) ได้ให้ความหมายของการปรองดองไว้ว่า การปรองดองได้แก่กระบวนการต่าง ๆ ที่ป้องกันแก้ไขไม่ให้ความขัดแย้งเกิดขึ้นมาใหม่อีกครั้ง โดยการสร้างสันติภาพ หยุดยั้งวงจรความรุนแรง และสร้างสถาบันที่เป็นประชาธิปไตยให้กลับคืนมาอีกครั้งหนึ่ง แต่ในส่วนของแนวทางการปฏิบัตินั้นเป็นที่ยอมรับว่าอาจไม่ง่ายนักที่จะสามารถทำตามแนวคิดทฤษฎีของการปรองดอง เนื่องจากกระบวนการปรองดองไม่สามารถแยกออกจากสังคมที่มีปัญหาความขัดแย้งและความหวาดกลัวอย่างรุนแรงได้ การปรองดองเป็นกระบวนการที่ยากลำบาก ยาวนาน คาดเดาได้ยากและเกี่ยวข้องกับการวางแผน ขั้นตอนและวิธีการต่าง ๆ ที่เหมาะสม และต้องทำอย่างต่อเนื่อง เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงทัศนคติ เช่น การมีสันติธรรมแทนที่จะแก้แค้น การจัดการความทรงจำร่วมกัน และสร้างการอธิบายจากมุมมองต่าง ๆ ของความขัดแย้งอย่างเท่าเทียมกัน
ในทางปฏิบัติ สังคมไทยหลังปี พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา เป็นสังคมที่มีความแตกแยกกันอย่างมาก ทั้งความแตกแยกทางการเมือง (ระหว่างกลุ่มสีเสื้อต่าง ๆ ) ความแตกแยกทางเศรษฐกิจ (ความแตกต่างระหว่างชนชั้น ความไม่เป็นธรรมในการแบ่งบันทรัพยากร) และความแตกแยกทางสังคม (การไม่ได้รับความยุติธรรม หรือ ถูกปฏิบัติแบบ “สองมาตรฐาน”) นำมาสู่การจัดการปัญหาด้วยการตั้งคณะกรรมการอิสระตรวจสอบและค้นหาความจริงเพื่อการปรองดองแห่งชาติ (คอป.) สมัชชาปฏิรูปประเทศ และคณะกรรมการปฏิรูปประเทศไทยในการสร้างความปรองดองในชาติ
การสืบค้นหาความจริงของ “คณะกรรมการอิสระตรวจสอบและค้นหาความจริงเพื่อการปรองดองแห่งชาติ” ที่ได้ออกผลการศึกษาในช่วงปลายปี พ.ศ. 2555 และรายงานที่จัดทำโดยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (กสม.) ถึงผลการตรวจสอบกรณีเหตุการณ์การชุมนุมของกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช. หรือกลุ่มคนเสื้อแดง) ระหว่างวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2553-19 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 นำมาสู่ข้อถกเถียงและการตั้งคำถามอย่างกว้างขวางต่อเนื้อหาและข้อสรุป ความพยายามสร้างความปรองดองที่ผ่านมาของสังคมไทยสะท้อนว่า กระบวนการปรองดองเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ต้องอาศัยการถกเถียงอย่างสร้างสรรค์ ต้องอดทนต่อข้อมูลและการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง จริงใจและเปิดใจยอมรับฟังเสียงจากผู้เห็นต่างให้มากกว่าเดิม ทั้งนี้เป้าหมายคือการสร้างความไว้วางใจระหว่างคนในสังคม
ในการนำหลักการและกระบวนการปรองดองมาใช้ในสังคมไทย ต้องไม่ลืมว่าการปรองดองมีความสัมพันธ์กับระบบการเมือง โครงสร้างทางเศรษฐกิจ และสังคมวัฒนธรรมอย่างใกล้ชิด ไม่มีกระบวนการปรองดองใดที่แยกตัวออกจากเศรษฐกิจและการเมือง และต้องคำนึงว่าความขัดแย้งที่มีมาเป็นเวลายาวนานไม่สามารถจัดการได้ภายในระยะเวลาอันสั้น แต่จำเป็นต้องใช้กระบวนการที่กินเวลาในการเปิดเจรจาระหว่างกลุ่มต่าง ๆ และใช้กลไกช่วยเหลือเยียวยาจนทุกกลุ่มในสังคมสามารถกลับมาดำรงอยู่ร่วมกันได้ด้วยความอดทนต่อความหลากหลาย และที่สำคัญที่สุด การปรองดองที่แท้จริงมิอาจทำได้โดยใช้ความรุนแรงและกำลังบังคับ มิอาจเกิดขึ้นได้ด้วยวาทกรรมที่ปราศจากสำนึกในความผิด และการสรุปบทเรียนแห่งความผิดพลาดที่จะไม่กระทำต่อกันอีก การปรองดองจะสำเร็จได้ก็ต้องเริ่มด้วยการชำระประวัติศาสตร์ ให้ข้อเท็จจริงปรากฏ ไม่ใช่การทำให้ความจริงหายไป