stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หมาไม้ต้นสนยุโรป

| หมาไม้ต้นสนยุโรป |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Mustelidae
สกุล:: Martes
สปีชีส์:: M.  martes
ชื่อทวินาม
Martes martes (Linnaeus, 1758)


ถิ่นที่อยู่อาศัยของหมาไม้ต้นสนยุโรป
หมาไม้ต้นสนยุโรป (ชื่อวิทยาศาสตร์: Martes martes) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า หมาไม้ต้นสน ในประเทศยุโรปที่พูดภาษาอังกฤษ เป็นสัตว์ท้องถิ่นในยุโรปเหนือ อยู่ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae) ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับมิงค์, นาก, แบดเจอร์ และวูล์ฟเวอรีน และวีเซิล มีขนาดใหญ่ประมาณแมวบ้าน ลำตัวยาว 53 เซนติเมตร และหางของมันสามารถยาวได้ถึง 25 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย โดยเฉลี่ย มีน้ำหนักประมาณ 1.5 กิโลกรัม ขนของมันมักมีสีน้ำตาลอ่อนไปจนถึงน้ำตาลเข้ม และจะมีขนาดใหญ่ขึ้นและนุ่มขึ้นระหว่างฤดูหนาว พวกมันมีช่วงลำคอสีครีมไปจนถึงเหลือง
ที่อยู่อาศัย

ที่อยู่อาศัยของหมาไม้ต้นสนมักเป็นพื้นที่ป่าทึบ หมาไม้ต้นสนมักจะสร้างรังของตนในโพรงต้นไม้หรือทุ่งที่มีพุ่มไม้ปกคลุม หมาไม้เป็นสัตว์ในวงศ์เพียงพอนสกุลเดียวที่มีกรงเล็บกึ่งสามารถย้อนกลับได้ ซึ่งทำให้หมาไม้มีการใช้ชีวิตเกี่ยวข้องกับต้นไม้มากขึ้น อย่างเช่น การปีนหรือการวิ่งบนกิ่งไม้ แม้ว่ามันจะสามารถวิ่งได้อย่างรวดเร็วบนพื้นด้วยเช่นกัน ส่วนใหญ่มักออกหากินในเวลาเย็นหรือกลางคืน หมาไม้มีหูกลมขนาดเล็กและไวต่อสัมผัสและฟันแหลมคมสำหรับกินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก นก แมลง กบ และซากสัตว์ นอกจากนี้ยังเป็นที่ทราบกันว่ามันกินเบอร์รี่ ไข่ของนก เนื้อ ถั่วและน้ำผึ้ง หมาไม้ยุโรปเป็นสัตว์แสดงความเป็นเจ้าของอาณาเขตโดยอุจจาระไว้ตำแหน่งต่าง ๆ
ศัตรูตามธรรมชาติ

ถึงแม้ว่าหมาไม้ต้นสนจะเป็นเหยื่อของอินทรีสีทองในบางครั้ง และหมาจิ้งจอกแดงไม่บ่อยครั้งหนัก มนุษย์กลับเป็นภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดต่อหมาไม้ต้นสนยุโรป ขนคุณภาพดีของมาร์เท็นมีราคาสูง และการสูญเสียถิ่นที่อยู่ นำไปสู่การไล่ล่าของคนดูแลสัตว์ การก่อกวนโดยมนุษย์ การวางยาพิษผิดกฎหมาย และการถูกยิง ได้ทำให้จำนวนประชากรของหมาไม้ต้นสนยุโรปลดจำนวนลงอย่างมาก ในสหราชอาณาจักร หมาไม้ต้นสนและรังของมันได้รับการคุ้มครองภายใต้พระราชบัญญัติสัตว์ป่าและชนบท (1981) และพระราชบัญญัติป้องกันสิ่งแวดล้อม
นักล่า

ล่าสุด (ธันวาคม ค.ศ. 2007) หมาไม้ต้นสนได้รับการระบุว่าลดจำนวนประชากรของสายพันธุ์ต่างถิ่นรุกรานกระรอกสีเทาตะวันออกในสหราชอาณาจักร ด้วยจำนวนที่เพิ่มมากขึ้นของหมาไม้ต้นสนยุโรปทันกับจำนวนของกระรอกสีเทา จำนวนของกระรอกจึงได้ลดลงอย่างรวดเร็ว มีทฤษฎีอธิบายว่าที่เป็นเช่นนี้เพราะกระรอกสีเทาใช้เวลาบนพื้นดินนานกว่ากระรอกสีแดง จึงมีโอกาสที่จะพบกับนักล่าตามธรรมชาติมากกว่า
อายุขัย

หมาไม้ต้นสนยุโรปสามารถมีอายุได้ถึง 18 ปีในการเลี้ยงดูของสวนสัตว์ แต่ในธรรมชาติ อายุขัยของมันมักจะอยู่ระหว่าง 8-10 ปี หมาไม้ต้นสนเจริญเติบโตถึงวัยเจริญภัยในช่วงสองถึงสามปีแรก ตัวอ่อนมักจะเกิดขึ้นในช่วงเดือนมีนาคมหรือเมษายนหลังจากอยู่ในครรภ์มานานกว่าเจ็ดเดือน โดยเกิดครอกละหนึ่งถึงห้าตัว หมาไม้ต้นสนยุโรปตัวอ่อนมีน้ำหนักแรกเกิด 30 กรัม ตัวอ่อนจะเริ่มต้นออกจากรังของมันช่วงกลางเดือนมิถุนายน และมีอิสระเต็มที่หกเดือนหลังจากเกิดมา
บรรณานุกรม

Aigas Field Centre European Pine Marten ecology page เก็บถาวร 2010-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Kranz, A., Tikhonov, A., Conroy, J., Cavallini, P., Herrero, J., Stubbe, M., Maran, T. & Abramov, A. (2008). Martes martes. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 21 March 2009. Database entry includes a brief justification of why this species is of least concern
Wilderness Classroom- Pine Marten เก็บถาวร 2010-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ARKive เก็บถาวร 2008-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Information, movies and images of the European Pine Marten
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Martes martes ที่วิกิสปีชีส์
สุชาติ พิชิ

สุชาติ พิชิ (ชื่อเล่น: ชิ; วันเกิด 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 — ) เป็นอดีตนักกีฬากระโดดน้ำชายของประเทศไทยระดับภูมิภาค และระดับโอลิมปิค มีผลงานเป็นเจ้าของ 7 เหรียญทองกีฬาซีเกมส์ และ 2 เหรียญทองแดงกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ ผู้ฝึกสอน และผู้จัดการทีมกีฬากระโดดน้ำทีมชาติไทยประจำสมาคมกีฬาว่ายน้ำแห่งประเทศไทย (ส.ว.ท.)
ชีวิตส่วนตัว

สุชาติ พิชิ เกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 ที่ จ.ชัยนาท  เริ่มเข้าศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนวัดหัวยาง จ.ชัยนาท แล้วศึกษาต่อที่โรงเรียนกีฬาสุพรรณบุรี ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ขณะนั้น ครูทักษิณ เลิศสังเขป เป็นผู้ชักชวนเขาให้เข้าสู่วงการกีฬากระโดดน้ำโดยที่ยังไม่มีพื้นฐานเนื่องจาก สุชาติ พิชิ เป็นนักกีฬากีฬาวอลเลย์บอลมาก่อน หลังจากนั้นจึงได้ฝึกฝนกีฬากระโดดน้ำที่สระว่ายน้ำการกีฬาแห่งประเทศไทยโดยมี เหยา หมู้ หลง เป็นผู้ฝึกสอน
หลังจากสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมตอนปลาย จึงเข้าศึกษาต่อที่คณะนิเทศน์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม แล้วได้เป็นนักกีฬากระโดดน้ำสังกัดสโมสรมหาวิทยาลัยศรีปทุม
ได้รับคัดเลือกจากสมาคมว่ายน้ำสมัครเล่นแห่งประเทศไทย (ชื่อสมาคมในขณะนั้น) เป็นตัวแทนนักกีฬากระโดดน้ำทีมชาติไทยเข้าร่วมแข่งขันกีฬากระโดดน้ำระดับนานาชาติหลายรายการ จนกระทั่งซีเกมส์ ครั้งที่ 27 ที่ประเทศพม่า เป็นการเข้าร่วมการแข่งขันเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่ถอนตัวเลิกเล่น
ปัจจุบัน สุชาติ พิชิ เป็นผู้ฝึกสอน และผู้จัดการทีมนักกีฬากระโดดน้ำของสมาคมกีฬาว่ายน้ำแห่งประเทศไทย (ส.ว.ท.) ได้ฝึกสอนนักกีฬาระดับเยาวชน และนักกีฬากระโดดน้ำทีมชาติไทย เช่น ชวัลวัฒน์ จันทผดาวัลย์ ธิติวุฒิ เพิ่มพูล อดิเทพ ขอพืชกลาง ณัฐนนท์ ศรีปทุม และลิลลี่ ประทีป เป็นต้น
รางวัล > ระดับชาติ

การแข่งขันกีฬากระโดดน้ำชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2534
เหรียญเงิน กระโดดน้ำ ประเภทสปริงบอร์ด – ชาย
รางวัล > ระดับภูมิภาคและนานาชาติ

ซีเกมส์ 1993 ครั้งที่ 17 ประเทศสิงคโปร์
เหรียญทอง  กระโดดน้ำ ประเภทแพลตฟอร์ม10 เมตร – ชาย
ซีเกมส์ 1995 ครั้งที่ 18 ประเทศไทย
เหรียญเงิน กระโดดน้ำ ประเภทสปริงบอร์ด 1 เมตร – ชาย
เหรียญทอง  กระโดดน้ำ ประเภทสปริงบอร์ด 3 เมตร – ชาย
เหรียญทอง  กระโดดน้ำ ประเภทแพลตฟอร์ม10 เมตร – ชาย
ซีเกมส์ 1997 ครั้งที่ 19 ประเทศอินโดนีเซีย
เหรียญทอง  กระโดดน้ำ ประเภทสปริงบอร์ด 3 เมตร – ชาย
เหรียญทอง  กระโดดน้ำ ประเภทแพลตฟอร์ม10 เมตร – ชาย
เอเชียนเกมส์ 1998 ครั้งที่ 13 ประเทศไทย
เหรียญทองแดง กระโดดน้ำ ประเภทสปริงบอร์ด 3 เมตร – ชาย
เหรียญทองแดง กระโดดน้ำ ประเภทแพลตฟอร์ม10 เมตร – ชาย
Asia Pacific Swimming and Diving Championships 1999 ครั้งที่ 13 กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย
เหรียญทอง  กระโดดน้ำ ประเภทสปริงบอร์ด 3 เมตร – ชาย
ซีเกมส์ 1999 ครั้งที่ 20 ประเทศบรูไนดารุสซาลาม
เหรียญเงิน กระโดดน้ำ ประเภทสปริงบอร์ด 3 เมตร – ชาย
ซีเกมส์ 2001 ครั้งที่ 21 ประเทศมาเลเซีย
เหรียญเงิน กระโดดน้ำ ประเภทสปริงบอร์ด 3 เมตร – ชาย
เหรียญเงิน กระโดดน้ำ ประเภทซิงโครไนซ์แฟลตฟอร์ม 3 เมตร – ชาย (คู่กับมีฤทธิ์ อินสว่าง)
เหรียญทองแดง กระโดดน้ำ ประเภทซิงโครไนซ์แฟลตฟอร์ม 10 เมตร – ชาย (คู่กับสรีรพัฒน์ พิมสามสี)
ซีเกมส์ 2003 ครั้งที่ 22 ประเทศเวียดนาม
เหรียญทอง  กระโดดน้ำ ประเภทสปริงบอร์ด 3 เมตร – ชาย
เหรียญทอง  กระโดดน้ำ ประเภทซิงโครไนซ์แฟลตฟอร์ม 3 เมตร – ชาย (คู่กับมีฤทธิ์ อินสว่าง)
เหรียญทองแดง กระโดดน้ำ ประเภทซิงโครไนซ์แฟลตฟอร์ม 10 เมตร – ชาย (คู่กับสรีรพัฒน์ พิมสามสี)
ซีเกมส์ 2005 ครั้งที่ 23 ประเทศฟิลิปปินส์
เหรียญเงิน กระโดดน้ำ ประเภทสปริงบอร์ด 1 เมตร – ชาย
เหรียญเงิน กระโดดน้ำ ประเภทสปริงบอร์ด 3 เมตร – ชาย
เหรียญทองแดง กระโดดน้ำ ประเภทซิงโครไนซ์แฟลตฟอร์ม 3 เมตร – ชาย (คู่กับมีฤทธิ์ อินสว่าง)
เหรียญทองแดง กระโดดน้ำ ประเภทซิงโครไนซ์แฟลตฟอร์ม 10 เมตร – ชาย (คู่กับสรีรพัฒน์ พิมสามสี)
ซีเกมส์ 2009 ครั้งที่ 25 ประเทศลาว
เหรียญทองแดง กระโดดน้ำ ประเภทซิงโครไนซ์แฟลตฟอร์ม 10 เมตร – ชาย (คู่กับสาธิต ธรรมโอรส)
รางวัล > อื่น ๆ

รางวัลนักกีฬายุวชนชายยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2536 มอบโดยบัญญัติ บรรทัดฐาน รองนายกรัญมนตรี เมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2537 ห้องบอลรูม โรงแรมบางกอกพาเลซ
โล่รางวัลเพื่อเชิดชูเกียรติและประกาศเกียรติคุณเนื่องในวันคล้ายวันสถาปนาโรงเรียนกีฬาจังหวัดสุพรรณบุรี ครบรอบ 34 ปี มอบโดยณัฐภัทร สุวรรณประทีป ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2567
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 7 เหรียญเงินช้างเผือก (ร.ง.ช.)
แหล่งข้อมูลอื่น

World Aquatics. Suchart PICHI. Retrieved 23 November 2023.
อัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวน

อัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวน (signal-to-noise ratio หรือ signal-noise ratio) คือค่าที่ใช้ในทฤษฎีสารสนเทศ วิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ เป็นอัตราส่วนของสัญญาณต่อสัญญาณรบกวน
อัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวนมักเขียนด้วยตัวย่อเป็น SNR หรือไม่ก็ S/N
ยิ่งอัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวนสูงเท่าใด อิทธิพลของสัญญาณรบกวนต่อการส่งสัญญาณก็จะยิ่งน้อยลงเท่านั้น ในทางกลับกัน ถ้ายิ่งค่าต่ำลง อิทธิพลของสัญญาณรบกวนก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ดังนั้นโดยทั่วไปแล้วค่านี้ยิ่งสูงก็ยิ่งหมายความว่าสัญญาณมีความชัดเจน ดีกว่า
คำนิยาม

อัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวนคำนวณได้จากความแปรปรวนของสัญญาณหารด้วยความแปรปรวนของสัญญาณรบกวน
คำจำกัดความของสัญญาณและสัญญาณรบกวนขึ้นอยู่กับสิ่งที่กำลังพิจารณา สัญญาณรบกวนไม่จำเป็นต้องมาจากกระบวนการเฟ้นสุ่มเสมอไป
เมื่อพิจารณาความแปรปรวนของสัญญาณจริง S และสัญญาณรบกวน N อาจแสดงออกมาเป็นสูตรได้ดังนี้
ในทางวิศวกรรมไฟฟ้า ความแปรปรวนคือกำลังไฟฟ้าของส่วนประกอบไฟฟ้ากระแสสลับ ดังนั้นจึงมักแสดงด้วยอักษร P พิจารณาเฉพาะส่วนประกอบไฟฟ้ากระแสสลับโดยไม่รวมส่วนประกอบไฟฟ้ากระแสตรงซึ่งสอดคล้องกับค่าเฉลี่ย A คือ ค่ายังผล (ค่าเฉลี่ยกำลังสอง) ของส่วนเบี่ยงเบน ซึ่งในทางวิศวกรรมไฟฟ้าคือส่วนประกอบของ กระแสไฟฟ้า หรือ แรงดันไฟฟ้า ของไฟฟ้ากระแสสลับ
ไม่ว่าสนามหรือปริมาณทางกายภาพจะเป็นอย่างไร ก็มักจะเรียกว่า "กำลัง" และแสดงด้วยอักษร P แต่ในความเป็นจริงแล้ว ไม่จำเป็นต้องเป็นค่าพลังงาน ตัวอย่างเช่น ความสว่าง ในวิดีโอ หรือ ในการวัดปริมาณทางกายภาพทั้งหลาย ได้แก่ ความยาว และ มวล
ประสิทธิภาพในการสื่อสาร

หากสัญญาณมีการแจกแจงปรกติ ความจุช่องสัญญาณของเส้นทางการส่งสัญญาณจะคำนวณได้จากทฤษฎีบทแชนนอน–ฮาร์ตลีย์
โดย B คือ ความกว้างแถบ จะเป็นเครื่องหมายเท่าเมื่อวิธีการสื่อสารเหมาะสมที่สุด
ยิ่งอัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวนสูงเท่าไร ประสิทธิภาพการสื่อสารก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น โดยเฉพาะถ้าหาก  S\gg N แล้วจะได้ว่า
และประสิทธิภาพในการสื่อสารจะเป็นสัดส่วนกับอัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวนที่แสดงเป็นเดซิเบล
สำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2010

| สำมะโนสหรัฐอเมริกา ครั้งที่ 23 |
| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์สำมะโนสหรัฐ
ข้อมูลหลัก
วันที่สำรวจ: 1 เมษายน ค.ศ. 2010
ประชากรสหรัฐอเมริกาทั้งหมด: 308,745,538
การเปลี่ยนแปลง:  9.7%
รัฐที่ประชากรมากที่สุด: รัฐแคลิฟอร์เนีย 37,253,956
รัฐที่มีประชากรน้อยที่สุด: รัฐไวโอมิง 563,626
โลโก้

สำมะโนสหรัฐอเมริกา ครั้งที่ 23 เป็นสำมะโนแห่งชาติครั้งที่ 23 ของสหรัฐอเมริกา วันที่สำรวจคือ 1 เมษายน ค.ศ. 2010 จากการสำรวจครั้งนี้ ประชากรสหรัฐอเมริกามีประชากร 308,745,538 คน เพิ่มจาก ค.ศ. 2000 9.7 %
สำมะโนของสหรัฐอเมริกาจัดทำทุก 10 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1790
การสำรวจ

ในทำสำมะโนนั้น ผู้สำรวจจะถามแต่ละครัวเรือนด้วยคำถามต่อไปนี้
มีบุคคลพักอาศัยอยู่ในบ้าน อพาร์ตเมนต์หรือบ้านเคลื่อนที่นี้กี่คนเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2010
มีบุคคลอื่นใดอาศัยที่นี่เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2010 ซึ่งคุณยังไม่ได้รวมอยู่ในคำถามที่ 1 โปรดระบุทั้งหมด (มีกล่องตัวเลือก เด็ก ญาติ ผู้ไม่ใช่ญาติ ผู้พักอาศัยชั่วคราว ไม่มี)
นี่เป็นบ้าน อพาร์ตเมนต์หรือบ้านเคลื่อนที่ของคุณหรือไม่ (มีกล่องตัวเลือก เป็นเจ้าของโดยมีจำนอง เป็นเจ้าของโดยไม่มีภาระติดพันทางกฎหมาย เช่า ครอบครองโดยมิได้เช่า)
หมายเลขโทรศัพท์ของคุณคืออะไร
บุคคลที่ 1 ชื่ออะไร (สกุล, ชื่อ)
บุคคลที่ 1 มีเพศอะไร (ชาย, หญิง)
บุคคลที่ 1 อายุเท่าใด และวันเกิดของบุคคลที่ 1 คือวันที่เท่าใด
บุคคลที่ 1 มีเชื้อสายฮิสแปนิก ละตินหรือสเปนหรือไม่ (มีกล่องตัวเลือก "ไม่" และ "ใช่" หลายกล่องซึ่งเจาะจงกลุ่มประเทศ)
บุคคลที่ 1 มีเชื้อชาติอะไร (มีกล่องตัวเลือก 14 กล่อง รวมทั้ง "อื่น ๆ" ตัวเลือกหนึ่งมี "ผิวดำ แอฟริกัน-อเมริกัน หรือเนโกร")
บางครั้งบุคคลที่ 1 พักอาศัยอยู่ที่อื่นหรือไม่ (มีกล่องตัวเลือก "ไม่" และมีให้เลือกหลายสถานที่สำหรับตัวเลือก "ใช่")
แหล่งข้อมูลอื่น

2010 Census
2010 United States Census Form
U.S. Census Bureau
Toolkit for Reaching Latinos (US Census Bureau) เก็บถาวร 2010-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
270towin.com
The 2010 Census: Winners and Losers เก็บถาวร 2010-12-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – slideshow by Life magazine
How to deep link into US Census Bureau FactFinder2 เก็บถาวร 2011-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, see FactFinder2 info เก็บถาวร 2019-04-08 ที่ Library of Congress Web Archives
Census: As Red States Grow, So Do Hispanic Populations Within – video report by Democracy Now!
ออบิท

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ออร์บิต
ออบิท เป็นนิตยสารรวมเรื่องสั้นของไทย จัดทำโดย สำนักพิมพ์ออบิท
หอยหลอด

| หอยหลอด |
| --- | --- |

หอยหลอดชนิด Solen strictus

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: มอลลัสกา Mollusca
ชั้น:: ชั้นไบวาลเวีย Bivalvia
อันดับ:: Adapedonta Adapedonta
วงศ์ใหญ่:: Solenoidea Solenoidea
วงศ์:: หอยหลอด Solenidae Lamarck, 1809

สกุล
 Solen Linnaeus, 1758  Solena Mörch, 1853
หอยหลอด เป็นชื่อสามัญของหอยทะเลกาบคู่หลายชนิดในวงศ์ Solenidae ชนิดที่พบในไทย เช่น S. corneus, S. exiguus, S. malaccensis, S. regularis, S. strictus, S. thailandicus ในสกุล Solen เป็นต้น
ถิ่นที่อยู่

หอยหลอดจะฝังตัวตามแนวดิ่งในตะกอนดินโคลนบริเวณปากแม่น้ำ โดยอาศัยอยู่ห่างจากชายฝั่งทะเลตั้งแต่ 50 เมตรไปจนถึง 3 กิโลเมตรแล้วแต่ชนิด บริเวณที่มีหอยหลอดเป็นจำนวนมากในไทยคือดอนหอยหลอด จังหวัดสมุทรสงคราม นอกจากนี้ยังพบตามชายฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามันของจังหวัดอื่นด้วย เช่น ชนิด S. corneus, S. regularis, S. strictus และ S. thailandicus พบมากที่จังหวัดตราด จันทบุรี สมุทรปราการ สมุทรสาคร สมุทรสงคราม (ดอนหอยหลอด) และเพชรบุรี; ชนิด S. vagina พบมากที่จังหวัดตรัง ส่วนชนิด S. grandis และ S. exiguus พบที่จังหวัดสตูล แต่มีปริมาณน้อย
ลักษณะ

เปลือกคล้ายใบมีดโกนบาง มีสีเขียว เขียวอมเหลือง หรือน้ำตาลอมเหลือง ประกบกันเป็นรูปทรงกระบอกแต่ไม่สนิท ยังมีช่องเปิดทั้งด้านหน้าและด้านท้าย มีเอ็นยึดฝาทั้งสองและมีฟัน 2-3 ซี่ มีเท้าเป็นแท่งกลมใหญ่อยู่ที่ส่วนปลายด้านหนึ่ง และมีท่อน้ำเข้าและท่อน้ำออกอยู่ที่ส่วนปลายของอีกด้านหนึ่ง
ขนาดของหอยหลอดแตกต่างกันไปตามชนิด เช่น ชนิด S. grandis มีความยาวสูงสุด 15 เซนติเมตร; ชนิด S. strictus มีความยาวสูงสุด 8 เซนติเมตร แต่มีความกว้างน้อยกว่าชนิด S. corneus ซึ่งมีความยาวสูงสุด 6 เซนติเมตร; ชนิด S. vagina มีความยาวสูงสุด 7 เซนติเมตร; ชนิด S. regularis มีความยาวสูงสุด 5 เซนติเมตร; ชนิด S. thailandicus มีความยาวสูงสุด 4.5 เซนติเมตร และหอยหลอดที่ยังจำแนกอนุกรมวิธานไม่ได้ (Solen sp.) บางชนิดมีความยาวสูงสุด 2.5 เซนติเมตร
การใช้ประโยชน์

หอยหลอดชนิดที่พบมากและมีคุณค่าทางเศรษฐกิจสูงในไทยได้แก่ S. regularis, S. strictus และ S. thailandicus เนื้อหอยนำมาประกอบอาหารได้หลายประเภท ทั้งตากแห้ง ทอดกรอบ ต้มยำ ผัดกะเพรา และผัดฉ่า วิธีจับหอยหลอดจะใช้ปูนขาวหยอดลงในรู หอยหลอดจะรู้สึกระคายเคืองและโผล่ขึ้นมาให้จับได้ง่าย ช่วงที่เหมาะสำหรับการจับมากที่สุดคือเดือนมกราคม-พฤษภาคม เพราะตอนกลางวันน้ำจะลดลงมากทำให้สันดอนโผล่พ้นน้ำ
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q910699  Wikispecies: Solenidae  BOLD: 106957  Fossilworks: 62293  GBIF: 3449  iNaturalist: 50587  IRMNG: 114908  ITIS: 81006  NBN: NHMSYS0021054527  NCBI: 6585  WoRMS: 233
หินโคลน

หินโคลนที่ก่อตัวที่หาดลีมเรจิสตอนใต้ของประเทศอังกฤษ
หินโคลน (Mudstone) เป็นหินตะกอน (Sediment Rock)  มีลักษณะ เนื้อละเอียด ประกอบด้วยทรายละเอียดและดินเหนียวปะปนกัน ซึ่งมีการเชื่อมประสานอนุภาคให้จับตัวกันแน่น มีขนาดอนุภาคน้อยกว่า 1/256 มิลลิเมตร  หรือ น้อยกว่า 0.063 มิลลิเมตร (mm) หรือเส้นผ่าศูนย์กลาง 0.0025 นิ้ว (inch)
กระบวนการเกิด

เกิดจากการพัดพาตะกอนที่มีอนุภาคขนาดเล็กมาทับถมกันและมีจับตัวกันของอนุภาคขนาดเล็กเหล่านั้น
องค์ประกอบ

หินโคลนประกอบด้วย
แร่ควอร์ตซ์
แร่ดินเหนียวต่าง ๆ
บริเวณที่พบ

พบเกือบทุกจังหวัดในภาคกลางของประเทศไทย บริเวณที่เป็นแหล่งใหญ่ของหินโคลนก็คือ บริเวณ จังหวัดสระบุรี อยุธยา ลพบุรี สมุทรปราการ นนทบุรี และยังพบที่ จังหวัดเลย สงขลา ยะลา นครศรีธรรมราช กาญจนบุรี ภูเก็ต สุราษฎร์ธานี
ประโยชน์

ใช้เป็นหินประดับ
ใช้เป็นวัสดุผสมในอุตสาหกรรมซีเมนต์
สำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020

| สำมะโนประชากรครั้งที่ 24 แห่งสหรัฐ |
| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์สำมะโนสหรัฐ
โลโก้ "สำมะโนประชากรสหรัฐ 2020"
ข้อมูลทั่วไป
ประเทศ:  สหรัฐ
วันที่สำรวจ: 1 เมษายน ค.ศ. 2022
สำมะโนประชากรสหรัฐ ค.ศ. 2020 เป็นการสำมโนครั้งที่ 24 ของการสำมโนประชากรสหรัฐที่ผ่านมา วันที่สำมโนประชากรคือวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2022
บทนำ

ตามรัฐบัญญัติสหรัฐกล่าวว่าจะต้องมีการสำมโนประชากรทุกๆ 10 ปี เริ่มต้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1790 การสำมโนประชากรครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2010 ทุกคนจะต้องมีส่วนรวมในการสำมโนประชากรตารกฎหมายในหัวข้อที่ 13 ตามข้อบังคับเซเวนตีทรู-เยียร์ ข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้จะถูกนำกลับมาใช้ในปี ค.ศ. 2092
แหล่งข้อมูลอื่น

2020 Census from the United States Census Bureau
หอยสังข์หนามเล็ก

| หอยสังข์หนามเล็ก |
| --- | --- |

เปลือกหอยสังข์หนามเล็ก

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Mollusca
ชั้น:: Gastropoda
ไม่ได้จัดลำดับ:: clade Caenogastropoda clade Hypsogastropoda clade Neogastropoda
วงศ์ใหญ่:: Muricoidea
วงศ์:: Muricidae
วงศ์ย่อย:: Muricinae
สกุล:: Murex
สปีชีส์:: M.  trapa
ชื่อทวินาม
Murex trapa Roding, 1798

ชื่อพ้อง
 Murex (Murex) trapa Röding, 1798 · accepted, alternate representation  Murex duplicatus sensu Chemnitz Pusch, 1837 (invalid: junior homonym of Murex duplicatus Donovan, 1804)  Murex martinianus Reeve, 1845  Murex rarispina Lamarck, 1822  Murex unindentatus Sowerby, 1834
หอยสังข์หนามเล็ก (ชื่อสามัญ:Murex trapa) เป็นสปีชีส์หนึ่งในหอยทากทะเลอยู่ในไฟลัมมอลลัสกาในวงศ์หอยหนาม
การกระจายพันธุ์

พวกมันสามารถพบได้ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิกโดยเฉพาะบริเวณเกาะมาดากัสการ์ ศรีลังกา ทะเลอันดามันอินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ ไต้หวันและตอนใต้ของญี่ปุ่น
ลักษณะ

เปลือกของพวกมันมีความยาวประมาณ 50-124 มิลลิเมตร และมีเส้นผ่านศูนย์กลางยาว 8-21 มิลลิเมตร
เปลือกของมันมีขนาดไม่ค่อยใหญ่มากมีหนามและร่อยตะปุ่มตะป่ำ เปลือกมีสีขาวสีเทาและสีน้ำตาล
พวกมันส่วนมากจะกินหอย2ฝาเป็นอาหารเช่น หอยแครง หอยแมลงภู่และเพรียงเป็นต้น
ดูเพิ่ม

Gastropods.com: Murex (Murex) trapa
บรรณานุกรม

Cornelis Swennen, Robert Moolenbeek, N. Ruttanadakul - Molluscs of the Southern Gulf of Thailand
F. Pinn - Sea Snails of Pondicherry
G.E.Radwin - Murex Shells of the World: An Illustrated Guide to the Muricidae
Houart R. (2014). Living Muricidae of the world. Muricinae. Murex, Promurex, Haustellum, Bolinus, Vokesimurex and Siratus. Harxheim: ConchBooks. 197 pp.
Hsi-Jen Tao - Shells of Taiwan Illustrated in Colour
Ngoc-Thach Nguyên - Shells of Vietnam
R. Raviche lvan, T. Anandaraj and S. Ramu LENGTH –WEIGHT  RELATIONSHIP  of Murex  trapa and Meretrix meretrix FROM MUTHUPET  COASTAL  WATERS  IN TAMILNADU,  INDIA.
R. Tucker Abbot - Seashells of South East Asia
Ng, T. (2015). Hong Kong Checklist of Marine Species.
ตัวอย่างเปลือกของหอยสังข์หนามเล็ก
Apertural view of a shell of Murex trapa
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 รอบคัดเลือก

| กีฬาวอลเลย์บอล ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2016> อินดอร์  |
| --- | --- | --- |
| รอบคัดเลือก | ชาย | หญิง |
| การแข่งขัน | ชาย | หญิง |
| รายชื่อนักกีฬา | ชาย | หญิง |
ชายหาด 
| รอบคัดเลือก | ชาย | หญิง |
| การแข่งขัน | ชาย | หญิง |
ด ค ก
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายระหว่างประเทศในระดับต่างๆ เพื่อหาทีมวอลเลย์บอลเข้าแข่งขันรอบสุดท้ายในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ณ รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล
ประเภทของการคัดเลือก

| การคัดเลือกด ค ก | วันที่ | เจ้าภาพ | จำนวน | ทีมที่ได้รับเลือก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ประเทศเจ้าภาพ | 2 ตุลาคม 2552 |  โคเปนเฮเกน | 1 |  บราซิล |
| เวิลด์คัพ 2015 | 8–23 กันยายน 2558 |  ญี่ปุ่น | 2 |  สหรัฐ |
| เวิลด์คัพ 2015 | 8–23 กันยายน 2558 |  ญี่ปุ่น | 2 |  อิตาลี |
| รอบคัดเลือกโซนอเมริกาใต้ | 9–11 ตุลาคม 2558 |  ไมย์เกเตีย | 1 |  อาร์เจนตินา |
| รอบคัดเลือกโซนยุโรป | 5–10 มกราคม 2559 |  เบอร์ลิน | 1 |  รัสเซีย |
| รอบคัดเลือกโซนแอฟริกา | 7–14 มกราคม 2559 |  บราซาวีล | 1 |  อียิปต์ |
| รอบคัดเลือกโซนอเมริกาเหนือ | 8–10 มกราคม 2559 |  เอดมันตัน | 1 |  คิวบา |
| รอบคัดเลือกโซนเอเชีย | 28 พฤษภาคม – 5 มิถุนายน 2559 |  ญี่ปุ่น | 1 |  อิหร่าน |
| การคัดเลือกทัวร์นาเมนต์ 1 | 28 พฤษภาคม – 5 มิถุนายน 2559 |  ญี่ปุ่น | 3 |  โปแลนด์ |
| การคัดเลือกทัวร์นาเมนต์ 1 | 28 พฤษภาคม – 5 มิถุนายน 2559 |  ญี่ปุ่น | 3 |  ฝรั่งเศส |
| การคัดเลือกทัวร์นาเมนต์ 1 | 28 พฤษภาคม – 5 มิถุนายน 2559 |  ญี่ปุ่น | 3 |  แคนาดา |
| การคัดเลือกทัวร์นาเมนต์ 2 | 3–5 มิถุนายน 2559 |  เม็กซิโกซิตี | 1 |  เม็กซิโก |
| รวม | รวม | รวม | 12 |  |
ความหมายของการคัดเลือก

| --- | --- |
: ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 2016
: ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขัน รอบคัดเลือกโอลิมปิกระดับโลก
: ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขัน รอบคัดเลือกโอลิมปิกระดับทวีป
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน

| --- | --- |
 สำหรับการแข่งขันรอบคัดเลือก จำนวนแมทช์ที่ชนะ  คะแนน  อัตราส่วนเซตที่ชนะต่อแพ้  อัตราส่วนคะแนนที่ทำได้ในนัดต่อคะแนนที่เสีย  ผลการแข่งขันของทีมที่อัตราส่วนคะแนนเท่ากัน  แมทช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1  ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน  แมทช์ที่แข่งขัน 3–2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน:  สำหรับการแข่งขันรอบคัดเลือกโซนอเมริกาเหนือเท่านั้น จำนวนแมทช์ที่ชนะ  คะแนน  อัตราส่วนเซตที่ชนะต่อแพ้  อัตราส่วนคะแนนที่ทำได้ในนัดต่อคะแนนที่เสีย  ผลการแข่งขันจากนัดสุดท้ายของทีมที่ทำการแข่งขันด้วยซึ่งเป็นทีมเดียวกัน  แมทช์ที่แข่งขัน 3–0:  ทีมที่ชนะจะได้ 5 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน  แมทช์ที่แช่งขัน 3–1: ทีมที่ชนะจะได้ 4 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน  แมทช์ที่แช่งขัน 3–2: ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 2 คะแนน
เวิลด์คัพ 2015

บทความหลัก: วอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ 2015
สนาม:  ญี่ปุ่น
วันที่: 8–23 กันยายน 2015
| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1 !:  สหรัฐ
2 !:  อิตาลี
3 !:  โปแลนด์
4:  รัสเซีย
5:  อาร์เจนตินา
6:  ญี่ปุ่น
7:  แคนาดา
8:  อิหร่าน
9:  ออสเตรเลีย
10:  อียิปต์
11:  เวเนซุเอลา
12:  ตูนิเซีย
การคัดเลือกระดับทวีป > แอฟริกา

การแข่งขันโอลิมปิกรอบคัดเลือกแอฟริกา
บทความหลัก: วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือกโซนแอฟริกา
สนาม:  บราซาวีล, คองโก
วันที่: 7–14 มกราคม พ.ศ. 2559
| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1:  อียิปต์
2:  ตูนิเซีย
3:  แอลจีเรีย
4:  แคเมอรูน
5:  สาธารณรัฐคองโก
6:  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
7:  ไนจีเรีย
การคัดเลือกระดับทวีป > เอเชีย

การแข่งขันโอลิมปิกรอบคัดเลือกเอเชีย
การคัดเลือกระดับทวีป > ยุโรป

การแข่งขันโอลิมปิกรอบคัดเลือกยุโรป
บทความหลัก: วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือกโซนยุโรป
สนาม:  Max-Schmeling-Halle, เบอร์ลิน, เยอรมนี
วันที่: 5–10 มกราคม 2559
| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1:  รัสเซีย
2:  ฝรั่งเศส
3:  โปแลนด์
4:  เยอรมนี
5:  บัลแกเรีย
5:  เซอร์เบีย
7:  เบลเยียม
7:  ฟินแลนด์
การคัดเลือกระดับทวีป > อเมริกาเหนือ

การแข่งขันโอลิมปิกรอบคัดเลือกนอร์เซกา
บทความหลัก: วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือกโซนอเมริกาเหนือ
สนาม:  เซวิลล์คอมมิวนิตีสปอร์ตส์เซนเตอร์, เอดมันตัน, ประเทศแคนาดา
วันที่: 8–10 มกราคม พ.ศ. 2559
เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น (UTC−07:00)
| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1:  คิวบา
2:  แคนาดา
3:  เม็กซิโก
4:  ปวยร์โตรีโก
การคัดเลือกระดับทวีป > อเมริกาใต้

การแข่งขันโอลิมปิกรอบคัดเลือกอเมริกาใต้
บทความหลัก: วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือกโซนอเมริกาใต้
สนาม:  โดโมโคเซมาเรียบาร์กัส, ไมย์เกเตีย, เวเนซุเอลา
วันที่: 9–11 ตุลาคม พ.ศ. 2558
เวลามาตรฐานเวเนซุเอลา (UTC–04:30)
| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1:  อาร์เจนตินา
2:  เวเนซุเอลา
3:  ชิลี
4:  โคลอมเบีย
รอบคัดเลือกโอลิมปิกระดับโลก

บทความหลัก: วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกรอบคัดเลือกระดับโลก 2016
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 รอบคัดเลือกซึ่งจัดขึ้นในประเทศญี่ปุ่น มีทั้งหมด 12 ทีมได้แก่ เจ้าภาพ และ 11 ทีม การแข่งขันจะแบ่งกลุ่มเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มแรก (การแข่งขันทัวร์นาเมนต์ที่ 1) รวมกับการแข่งขันโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนเอเชีย จะมีทีมที่ได้อันดับ 1–4 ทีมแรก ที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ส่วนกลุ่มที่ 2 (การแข่งขันทัวร์นาเมนต์ที่ 2) ประกอบด้วย 4 ทีม และมีเพียงทีมจาก 1 ทีม จะผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
สนาม:  ศูนย์กีฬาในร่มโตเกียว, โตเกียว, ญี่ปุ่น
วันที่:
รอบคัดเลือกโอลิมปิกระดับโลก > ทัวร์นาเมนต์ที่ 1

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1:  โปแลนด์
2:  อิหร่าน

3:  ฝรั่งเศส

4:  แคนาดา
5:  ออสเตรเลีย
6:  จีน
7:  ญี่ปุ่น
8:  เวเนซุเอลา
รอบคัดเลือกโอลิมปิกระดับโลก > ทัวร์นาเมนต์ที่ 2

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1:  เม็กซิโก
2:  ชิลี
3:  ตูนิเซีย
4:  แอลจีเรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Qualification System
| ด ค กวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 — รอบคัดเลือก |
| --- | --- | --- |
| ชาย |  เจ้าภาพ  เวิลด์คัพ  แอฟริกา  ยุโรป  อเมริกาเหนือ  อเมริกาใต้  เอเชีย  ระดับโลก  ระดับทวีป  |  |
| หญิง |  เจ้าภาพ  เวิลด์คัพ  แอฟริกา  ยุโรป  อเมริกาเหนือ  อเมริกาใต้  เอเชีย  ระดับโลก  ระดับทวีป  |  |
| ด ค กรอบคัดเลือกกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |
 ยิงธนู  กรีฑา  แบดมินตัน  บาสเกตบอล ชาย  หญิง  มวยสากลสมัครเล่น  เรือแคนู  จักรยาน  กระโดดน้ำ  ขี่ม้า  ฟันดาบ  ฮอกกี้ ชาย  หญิง  ฟุตบอล  กอล์ฟ  ยิมนาสติก ชาย  หญิง  แฮนด์บอล ชาย  หญิง  ยูโด  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  เรือพาย  รักบี้ 7 คน  เรือใบ  ยืงปืน  ว่ายน้ำ  ระบำใต้น้ำ  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล ชาย  หญิง  ชายหาดชาย  ชายหาดหญิง  โปโลน้ำ ชาย  หญิง  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ