stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สวนจีน (สิงคโปร์)

| สวนจีน |
| --- | --- |
สวนจีน

ประเภท: สถานที่ท่องเที่ยว
ที่ตั้ง: ถนนหยวนชิง, จูรงตะวันออก, สิงคโปร์
พื้นที่: 135,000 ตารางเมตร
เปิดตัว: 1975; 49 ปีที่แล้ว (1975)
ผู้ดำเนินการ: JTC Corporation
เวลาให้บริการ: เปิดทุกวันตั้งแต่ 6 โมงเช้าถึง 5 ทุ่ม (ตามเวลาสิงคโปร์)
สวนจีน (อังกฤษ: Chinese Garden; จีนตัวเต็ม: 裕華園; จีนตัวย่อ: 裕华园; มลายู: Taman Cina; ทมิฬ: சீனத்தோட்டம்) เป็นสวนสาธารณะในจูรงตะวันออก ประเทศสิงคโปร์ สร้างขึ้นในปี 1975 โดยเจทีซี คอร์ปอเรชั่น และออกแบบโดยศาสตราจารย์ Yuen-chen Yu ผู้เป็นสถาปนิกจากประเทศไต้หวัน แนวคิดของสวนจีนนั้นมีพื้นฐานมาจากศิลปะการจัดสวนของจีน ลักษณะสำคัญคือการบูรณาการลักษณะทางสถาปัตยกรรมเข้ากับสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ สวนจีนจำลองตามสถาปัตยกรรมและภูมิทัศน์สไตล์จักรวรรดิจีนทางตอนเหนือ สวนนี้ตั้งอยู่ติดกับสถานีสวนจีน และมีสะพานเชื่อมต่อไปยังสวนญี่ปุ่น สวนจีนและสวนญี่ปุ่นมักถูกเรียกรวมกันว่าสวนจูรง
สิ่งต่างๆ ในสวน > สิงโตหิน

สิงโตหินที่เฝ้าประตูใหญ่ของสวนนั้นนำมาจากประเทศไต้หวัน​
สิ่งต่างๆ ในสวน > สะพาน

สะพานที่มีโค้ง 13 อัน ที่ชื่อว่า สะพานรุ้งขาว (อังกฤษ: White Rainbow Bridge; จีน: 白虹橋, Bái hóngqiáo) ในสวนนั้นออกแบบตามแบบสะพานที่มีโค้ง 17 อันในพระราชวังฤดูร้อนในกรุงปักกิ่ง
ในปี ค.ศ. 1989 มีการสร้างสะพานแห่งที่สอง ชื่อว่า สะพานแห่งโฉมงามคู่ (Bridge of Double Beauty) เพื่อเชื่อมต่อสวนจีนกับสวนญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website: Chinese Garden
Your Singapore - Chinese Garden
360° X 360° Interactive VR of the Singapore Chinese Gardens
1°20′19″N 103°43′48″E﻿ / ﻿1.33864°N 103.73001°E﻿ / 1.33864; 103.73001
สะพานรุ้งขาว (White Rainbow Bridge) เชื่อมต่อประตูหลักของสวนเข้ากับส่วนอื่นของสวน
สะพานแห่งโฉมงามคู่ (Bridge of Double Beauty) เชื่อมต่อสวนจีนกับสวนญี่ปุ่น
สุลต่านอับดุล มาจิด ฮัซซัน

หน้านี้เป็นชื่อบุคคลชาวมลายู ชื่อ  เป็นชื่อของบิดา ไม่ใช่นามสกุล และบุคคลในบทความนี้มีชื่อตัวว่า  ทั้งนี้ ในภาษาอาหรับ คำว่า "บิน" หรือ "บินตี" หากมีการใช้ จะหมายถึง บุตรของ หรือ บุตรีของ ตามลำดับ
สุลต่านอับดุล มาจิด ฮัซซัน อิบนี มูฮัมมัด ชะฮ์ (มลายู: Abdul Majid Hassan ibni Muhammad Shah, عبدالمجيد حسن ابن محمد شاه‎) ยังเป็นที่รู้จักกันในพระนาม มหาราชากรรณะ (จีน: 麻那惹加那; Maharaja Karna) เป็นสุลต่านบรูไนองค์ที่ 2 แม้เป็นเพียงการกล่าวอ้างก็ตาม พระองค์กลายเป้นหนึ่งในผู้ปกครองต่างชาติสองพระองค์ที่ฝังไว้ในประเทศจีน แม้ว่าพระองค์ไม่ได้รับการกล่าวถึงใน ซาลาซีละฮ์ราจา-ราจาบรูไน การค้นพบที่อยู่อาศัยจาลันในบรูไนกล่าวถึงพระนาม รกยะฮ์ บินตี ซุลตัน อับดุล มาจิด ฮัซซัน อิบนู มูฮัมมัด ชะฮ์ อัล-ซุลตัน ซึ่งระบุไว้ว่าบุคคลนี้เป็นพระราชธิดาในสุลต่านอับดุล มาจิด ฮัซซัน
รัชสมัย > ครองราชสมบัติ

สุลต่านมูฮัมหมัด ชาห์ สวรรคตแล้ว สุลต่านอับดุล มาจิด ฮัสซัน จึงขึ้นครองราชสมบัติต่อพระราชบิดา เมื่อ พ.ศ. 1945
รัชสมัย > สวรรคต

สุลต่านอับดุล มาจิด ฮัสซัน เสด็จสวรรคตเมื่อ ปี พ.ศ. 1951 สุลต่านอับดุล มาจิด ฮัสซัน สวรรคตที่เมืองนานกิง ประเทศจีน สมัยราชวงศ์หมิง
แหล่งข้อมูลอื่น

Sultan-Sultan Brunei
tomb of an ancient Ruler of Brunei
| ก่อนหน้า |  | สุลต่านอับดุล มาจิด ฮัซซัน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สุลต่านมูฮัมหมัด ชาห์ แห่งบรูไน |  |   สุลต่านบรูไน  (ค.ศ. 1402–1408) |  | สุลต่านอาหมัดแห่งบรูไน |
สุขาวดี

จิตรกรรมฝาผนัง พุทธเกษตรของพระอมิตาภะ ที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งเบอร์มิงแฮม
ตามคติศาสนาพุทธนิกายมหายาน สุขาวดี (สันสกฤต: सुखावती, สุขาวตี) คือพุทธเกษตรของพระอมิตาภพุทธะ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของโลก สุขาวดีไม่ใช่นิพพาน แต่เป็นภูมิที่สาวกของพระอมิตาภะใช้ปฏิบัติธรรมต่อหลังจากสิ้นชีวิตบนโลกเพื่อบรรลุนิพพานต่อไป
ความเชื่อ

ในอมิตาภสูตรซึ่งเป็นพระสูตรมหายาน ได้พรรณนาลักษณะของสุขาวดีพุทธเกษตรไว้ว่า เป็นดินแดนที่เกิดขึ้นด้วยอำนาจบารมีของพระอมิตาภพุทธะ ซึ่งเป็นพระพุทธเจ้าในอดีตย้อนไปก่อนหน้าพระโคตมพุทธเจ้าไป 10 กัป ที่ได้ชื่อว่าสุขาวดีก็เพราะผู้อยู่ในดินแดนนี้ย่อมไม่มีความทุกข์เลย แต่เสวยสุขอยู่เสมอ สุขาวดีเป็นดินแดนที่สวยงามและสุขสบาย กล่าวคือ มีล้อมรอบด้วยภูเขาแก้ว กำแพงแก้ว มีสระโบกขรณีที่ประดับด้วยแก้วมณี มีดนตรีทิพย์บรรเลงอยู่เสมอ มีนกร้องออกมาเป็นเสียงธรรมเทศนา บรรยากาศต่าง ๆ นี้ทำให้ผู้อาศัยเกิดพุทธาสุสติ ธัมมานุสสติ และสังฆานุสสติ และตั้งใจปฏิบัติธรรมเพื่อบรรลุนิพพานในดินแดนแห่งนี้
ส่วนอมิตายุรัธยานสูตรระบุว่าผู้ไปเกิดในแดนสุขาวดีแบ่งออกเป็น 3 ชั้น คือผู้ศรัทธาในมหายาน สาวกยาน และพวกมิจฉาทิฏฐิ แต่ละชั้นยังแบ่งออกเป็น 3 ระดับ จึงรวมทั้งสิ้นมี 9 ระดับ ผู้เกิดในระดับสูงจะใช้เวลาบำเพ็ญบารมีต่ออีกไม่นานก็จะได้บรลุธรรม ส่วนระดับต่ำลงไปก็จะใช้เวลานานขึ้นตามลำดับ โดยชั้นต่ำสุดจะใช้เวลา 12 กัปจึงจะบรรลุธรรม
การตีความ

แต่เดิมนิกายสุขาวดีถือว่าสุขาวดีเป็นพุทธเกษตรที่ดำรงอยู่จริง ๆ ทางกายภาพ และมีลักษณะดังที่พระสูตรได้อธิบายไว้ ต่อมามีการผสมผสานความเชื่อของนิกายนี้เข้ากับนิกายเซน ทำให้แนวคิดสุขาวดีถูกอธิบายในเชิงธรรมาธิษฐาน ว่าแท้จริงแล้วสุขาวดีเป็นเพียงแดนที่ถูกสมมติขึ้น เพื่อเป็นอุบายให้พุทธศาสนิกชนใช้เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจว่าการหลุดพ้นจากทุกข์ไม่ใช่เรื่องยากลำบากเกินไป การระลึกถึงพระอมิตาภะและพระโพธิสัตว์ต่าง ๆ ในสุขาวดีก็เพื่อเป็นอุบายให้นักปฏิบัติปล่อยวางความยึดมั่นถือมั่นในตัวตนของตน พระอมิตาภะแท้จริงหมายถึงธรรมชาติพุทธะที่มีอยู่ในตัวคนทุกคนอยู่แล้ว การระลึกถึงพระอมิตาภะก็เพื่อน้อมนำจิตของผู้นั้นให้กลับก้าวไปสู่ความเป็นพุทธะต่อไป และแดนบริสุทธิ์สุขาวดีถูกตีความใหม่เป็นภาวะที่จิตที่บริสุทธิ์ที่มีอยู่แล้วในจิตของสรรพสัตว์ทั้งหลาย การปฏิบัติต่าง ๆ จึงทำเพื่อน้อมจิตให้กลับไปสู่สภาพบริสุทธิ์ดั้งเดิม การสวดพระนามพระอมิตาภะเป็นพุทธานุสติแบบหนึ่ง ซึ่งต้องปฏิบัติควบคู่ไปกับการรักษาศีลและศึกษาพระธรรม
ลัทธิอนุตตรธรรม

ลัทธิอนุตตรธรรมมีความเชื่อเกี่ยวกับสุขาวดีต่างจากพระพุทธศาสนา ในพระโอวาทพระอนุตตรธรรมมารดาสิบบัญญัติ (จีน: 皇母訓子十誡) ซึ่งเป็นคัมภีร์เล่มหนึ่งของลัทธิอนุตตรธรรมระบุว่าสุขาวดีคือนิพพาน เรียกอีกอย่างว่าอนุตตรภูมิ (จีน: 理天 หลี่เทียน) เป็นที่ประทับของพระแม่องค์ธรรม พระเจ้าผู้สร้างสรรพสิ่ง และให้กำเนิดจิตจำนวน 9,600,000,000 ดวง สุขาวดีจึงเป็นต้นกำเนิดของเวไนยสัตว์ทั้งหลาย พระแม่และดวงจิตทั้งหมดได้เสวยสุขร่วมกันบนสุขาวดีเป็นเวลานาน จนเมื่อพระแม่สร้างโลกขึ้นจึงส่งดวงจิตทั้งหมดลงมาเกิดบนโลก เพื่อใหช่วยกันพัฒนาโลกให้เจริญขึ้น แต่สรรพสัตว์กลับหลงลืมธรรมชาติบริสุทธิ์ดั้งเดิมของตน จึงต้องเวียนว่ายตายเกิดต่อไปและไม่สามารถกลับสู่สุขาวดีได้ พระแม่องค์ธรรมจึงต้องส่งพระพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์ และเซียนทั้งหลาย ลงมาชี้แนะมนุษย์และนำพาเวไนยสัตว์กลับสู่นิพพานคือสุขาวดีซึ่งเป็นบ้านเดิมต่อไป
แดนสุขาวดี รูปลักษณ์ประติมากรรม
คอคอดคอรินท์

ภาพขณะแล่นเรือทะลุคอคอดคอรินท์ โดยใช้คลองคอรินท์
คอคอดคอรินท์ (อังกฤษ: Isthmus of Corinth; กรีก: Ισθμός της Κορίνθου) เป็นผืนดินแคบ ๆ ซึ่งเชื่อมระหว่างเพโลพอนนีสและส่วนที่เหลือของกรีซแผ่นดินใหญ่ ใกล้กับเมืองคอรินท์ มีอาณาเขตติดต่อกับอ่าวคอรินท์ทางตะวันตก และอ่าวซาโรนิกทางตะวันออก นับตั้งแต่ ค.ศ. 1893 คลองคอรินท์ได้ตัดผ่านคอคอดกว้าง 6.3 กิโลเมตร ซึ่งทำให้เพโลพอนนีสกลายสภาพเป็นเกาะ
ปัจจุบัน สะพานถนนสองแห่ง สะพานทางรถไฟสองแห่ง และสะพานที่สามารถแช่น้ำได้อีกสองแห่งที่ปลายสุดทางสองด้านของคลองซึ่งเชื่อมต่อกับคอคอดฝั่งที่เป็นกรีซแผ่นดินใหญ่กับฝั่งเพโลพอนนีส นอกจากนี้ สะพานฉุกเฉินทางทหารยังพบที่ด้านตะวันตกสุดของคลองอีกด้วย
แนวคิดของเส้นทางลัดเพื่อร่นเวลาเรือซึ่งแล่นรอบเพโลพอนนีสมีประวัติยาวนานมาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ ความพยายามครั้งแรกที่จะสร้างคลองเกิดขึ้นในสมัยของทรราช เพริแอนเดอร์ หรือ เพริแอนกรอส ในช่วงศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล โครงการก่อสร้างดังกล่าวถูกยกเลิกไปเนื่องจากความยากลำบากในการก่อสร้าง และสร้างทางลาดหินเหนือพื้นดินซึ่งง่ายกว่าและเสียค่าใช้งานน้อยกว่าแทน ซึ่งก็คือ ถนนดิโอกอส ไว้สำหรับใช้ในการขนส่ง ส่วนที่เหลือของดิโอกอสยังคงหลงเหลืออยู่จนถึงปัจจุบันติดกับคลองคอรินท์ เมื่อสาธารณรัฐโรมัน (หรือในภายหลัง จักรวรรดิโรมัน) เข้าควบคุมกรีซ ได้มีความพยายามหลายประการในการสร้างเส้นทางลัด ในรัชสมัยของจักรพรรดิไทบีเรียส วิศวกรพยายามที่จะขุดคลอง แต่ไม่ประสบความสำเร็จเนื่องจากการขาดอุปกรณ์ที่ทันสมัย ดังนั้น จึงมีการแก้ปัญหาโดยใช้วิธีการแบบอียิปต์โบราณ คือ เรือจะถูกกลิ้งข้ามคอคอดบนขอนไม้ อันเป็นวิธีการเดียวกับการขนก้อนแกรนิตเพื่อสร้างพีระมิด ในปี ค.ศ. 67 จักรพรรดิเนโรผู้คลั่งไคล้วัฒนธรรมกรีก มีพระบรมราชโองการให้ทาส 6,000 คนขุดคลองโดยใช้พลั่ว ในปีต่อมาหลังจากจักรพรรดิเนโรสวรรคต จักรพรรดิกาลบาผู้สืบราชบัลลังก์ ทรงยกเลิกโครงการดังกล่าวเนื่องจากทรงเห็นว่าแพงเกินไป
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายดาวน์ทาวน์

|   สายดาวน์ทาวน์ |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
ชื่อลำลอง: มลายู: Laluan MRT Pusat Bandar จีน: 滨海市区地铁线 ทมิฬ: டவுன்டவுன் எம்ஆர்டி வழி
สถานะ: เปิดให้บริการ (ระยะ 1, 2 & 3) กำลังก่อสร้าง (Hume, ส่วนต่อขยายระยะ 3)  แผนการ (ส่วนต่อขยายระยะ 2)
เจ้าของ: องค์การขนส่งทางบก
ที่ตั้ง: สิงคโปร์
ปลายทาง: บูกิตปันจัง เอ็กซ์โป
จำนวนสถานี: 34 (เปิดให้บริการ) 3 (กำลังก่อสร้าง) 1 (แผนการ)
การดำเนินงาน
รูปแบบ: ระบบขนส่งมวลชนเร็ว
ระบบ: การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์)
เส้นทาง: 2
ผู้ดำเนินงาน: เอสบีเอสแทรนสิต (คอมฟอร์ตเดลโกร คอร์ปอเรชัน)
ขบวนรถ: Bombardier Movia C951(A)
ผู้โดยสารต่อวัน: 251,556 (กรกฎาคม 2020)
ประวัติ
แผนการเปิด: 2025; 1 ปีในข้างหน้า (2025) (Hume ส่วนต่อขยายระยะ) mid-2030s (ส่วนต่อขยายระยะ 2)
เปิดเมื่อ: 22 ธันวาคม 2013; 10 ปีก่อน (2013-12-22) (ระยะ 1) 27 ธันวาคม 2015; 8 ปีก่อน (2015-12-27) (ระยะ 2) 21 ตุลาคม 2017; 7 ปีก่อน (2017-10-21) (ระยะ 3)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 41.9 km (26.0 mi) (เปิดให้บริการ)  2.2 km (1.4 mi) (กำลังก่อสร้าง)
ลักษณะทางวิ่ง: ใต้ดินทั้งสาย
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ
ระบบจ่ายไฟ: 750 V DC
ความเร็ว: จำกัดที่ 80 km/h (50 mph)
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายดาวน์ทาวน์ (DTL) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่ 5 ในนครรัฐสิงคโปร์ ระบบการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) เปิดให้บริการระยะแรกเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2013 ปัจจุบันกำลังก่อสร้างในระยะที่ 2 และ 3 สีประจำเส้นทางบนแผนที่คือสีน้ำเงิน
แหล่งข้อมูลอื่น

Downtown Line
จอแสดงผลบนรถไฟฟ้าของสายดาวน์ทาวน์
สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส

สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส (รัสเซีย: Закавказская Советская Федеративная Социалистическая Республика – ЗСФСР) เป็นสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียตตั้งแต่ในปี ค.ศ. 1922-1936 ประกอบด้วยประเทศอาร์มีเนีย, ประเทศอาเซอร์ไบจาน และประเทศจอร์เจีย ซึ่งได้รับการแบ่งแยกออกจากรัสเซียโดยเทือกเขาคอเคซัส ก่อนหน้านี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อสาธารณรัฐทรานส์คอเคซัส
ชื่อในภาษาท้องถิ่น

| --- | --- |
ภาษา: ชื่อ
รัสเซีย: Закавказская Советская Федеративная Социалистическая Республика
จอร์เจีย: ამიერკავკასიის საბჭოთა ფედერაციული სოციალისტური რესპუბლიკა
อาร์มีเนีย: Անդրկովկասի Սովետական Սոցիալիստական Ֆեդերատիվ Հանրապետություն
อาเซอร์ไบจาน: Zaqafqaziya Sosialist Federativ Sovet Respublikası
สมุดภาพ

แผนที่ของภูมิภาคทรานส์คอเคซัสในช่วงยุคโซเวียต
คิวปิดและไซคี

ประติมากรรมรูปคิวปิดและไซคี
ไซคีและอมอร์  หรืออีกชื่อ ไซคีขณะรับจูบแรกจากคิวปิด (Psyche Receiving Cupid's First Kiss; ค.ศ. 1798) โดย François Gérard ผีเสื้อเหนือศีรษะของไซคีเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ก่อนการปลุกเร้าทางเพศ
คิวปิดและไซคี (อังกฤษ: Cupid and Psyche) เป็นเรื่องจากนวนิยายละติน Metamorphoses หรืออีกชื่อหนึ่งว่า The Golden Ass เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 2 โดย แอพยูเลียส เนื้อหาว่าด้วยการเอาชนะอุปสรรคต่อความรักระหว่างไซคี (กรีก: Ψυχή, "วิญญาณ" หรือ "ลมหายใจแห่งชีวิต") และคิวปิด (ละติน: Cupido, "ความปรารถนา") หรืออมอร์ ("ความรัก", ตรงกับอีรอสของกรีก) และอยู่กินร่วมกันหลังสมรสในที่สุด แม้เรื่องเล่าโดยละเอียดของแอพยูเลียสจะเป็นชิ้นเดียวที่เหลือรอดจากยุคโบราณก็ตาม แต่อีรอสและไซคีปรากฏในศิลปะกรีกตั้งแต่ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล องค์ประกอบทางลัทธิเพลได้ใหม่ของเนื้อเรื่องและการอ้างอิงถึงศาสนามิสเตอรีส์นำไปสู่การตีความอันหลากหลาย และถูกวิเคราะห์ว่าเป็นอุปมานิทัศน์ในรูปของนิทานพื้นบ้าน เทพนิยาย และตำนาน
ตั้งแต่นวนิยายของแอพยูเลียสถูกค้นพบอีกครั้งในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา เรื่องราวของคิวปิดและไซคี ถูกเล่าใหม่ในรูปแบบของกวีนิพนธ์ นาฏกรรม และอุปรากร และยังถูกแสดงในภาพวาด ประติมากรรม และแม้แต่กระดาษปิดฝาผนัง
ดานีอิล ฮลูเซวิช

นักฟุตบอลชาวรัสเซีย
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ฮลูเซวิชกับ สปาร์ตัคมอสโก ในปี 2022
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ดานีอิล อันเดรเยวิช ฮลูเซวิช
วันเกิด:   (2001-02-26) 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 (23 ปี)
สถานที่เกิด:  ซิมเฟโรปอล, ยูเครน
ส่วนสูง:  1.82 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  สปาร์ตัคมอสโก
หมายเลข:  82
สโมสรเยาวชน
2009–2015:  ครึมแตปลึตเซียมอลอดิฌเน
2015–2016:  สถาบันฟุตบอลเยาวชนซิมเฟโรปอล
2016–2017:  สถาบันฟุตบอลเยาวชนกรัสนอลิสเซีย
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2018–2021 |  อาร์เซนัลตูลา |  46 |  (8) |
| 2022– |  สปาร์ตัคมอสโก |  25 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2021 |  รัสเซีย อายุไม่เกิน 21 ปี |  8 |  (3) |
| 2022– |  รัสเซีย |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 12 พฤศจิกายน 2022 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 17 พฤศจิกายน 2022
ดานีอิล อันเดรเยวิช ฮลูเซวิช (รัสเซีย: Даниил Андреевич Хлусевич; ยูเครน: Данило Андрійович Хлусевич; เกิด 26 กุมภาพันธ์ 2001) เป็นนักฟุตบอลชาวรัสเซียที่เกิดในยูเครน เขาเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวขวา ให้กับสปาร์ตัคมอสโก และทีมชาติรัสเซีย
สโมสร

เขาลงเล่นเป็นครั้งแรกให้ทีมชุดใหญ่ของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนัลตูลา ในวันที่ 26 กันยายน 2018 ในรัสเซียนคัพเกมที่พบกับสโมสรฟุตบอลซาฮาลินยุจโน-ซาฮาลินสค์ เขาลงเล่นในรัสเซียนพรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกให้กับอาร์เซนัลในวันที่ 4 กรกฎาคม 2020 ในเกมที่พบกับดีนาโมมอสโก, โดยลงมาเล่นแทนอะเลคซันดร์ โลโมวิตสกีในนาทีที่ 83 เขาได้ลงเล่นเป็นตัวจริงเป็นครั้งแรกในเกมต่อมาที่พบกับครึลยาโซเวตอฟซามารา ในวันที่ 7 กรกฎาคม 2020[ต้องการอ้างอิง]
ในวันที่ 1 พฤศจิกายน 2021, เขาเซ็นสัญญา 4 ปี ครึ่ง กับสปาร์ตัคมอสโก โดยเริ่มจากวันที่ 1 มกราคม 2022 เขาได้แชมป์รัสเซียนคัพ ในวันที่ 29 พฤษภาคม 2022
ทีมชาติ

ฮลูเซวิชได้ถูกเรียกติดทีมชาติรัสเซียเป็นครั้งแรกในเกบกระชับมิตรกับคีร์กีซสถาน ในเดือนกันยายน 2022 เขาลงเล่นเป็นครั้งแรกให้กับทีมชาติชุดใหญ่ในเกมนั้น ในวันที่ 24 กันยายน 2022.
ชีวิตส่วนตัว

เขาได้รับสัญชาติรัสเซีย ในปี 2014 หลังจากการผนวกไครเมียจากยูเครน
เกียรติประวัติ

รัสเซียนคัพ: 2021–22
สถิติ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | รัสเซียนคัพ> ลงเล่น | รัสเซียนคัพ> ประตู | ทวีป> ลงเล่น | ทวีป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อาร์เซนัลตูลา | 2018–19 | รัสเซียนพรีเมียร์ลีก | 0 | 0 | 1 | 0 | – | – | – | – | 1 | 0 |
| อาร์เซนัลตูลา | 2019–20 | รัสเซียนพรีเมียร์ลีก | 5 | 1 | 0 | 0 | – | – | – | – | 5 | 1 |
| อาร์เซนัลตูลา | 2020–21 | รัสเซียนพรีเมียร์ลีก | 25 | 3 | 3 | 0 | – | – | – | – | 28 | 3 |
| อาร์เซนัลตูลา | 2021–22 | รัสเซียนพรีเมียร์ลีก | 16 | 4 | 2 | 1 | – | – | – | – | 18 | 5 |
| อาร์เซนัลตูลา | รวม | รวม | 46 | 8 | 6 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 52 | 9 |
| สปาร์ตัคมอสโก | 2021–22 | รัสเซียนพรีเมียร์ลีก | 9 | 0 | 3 | 0 | – | – | – | – | 12 | 0 |
| สปาร์ตัคมอสโก | 2022–23 | รัสเซียนพรีเมียร์ลีก | 16 | 0 | 4 | 0 | – | – | 1 | 0 | 21 | 0 |
| สปาร์ตัคมอสโก | รวม | รวม | 25 | 0 | 7 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 33 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 71 | 8 | 13 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | 85 | 9 |
↑  จำนวนนัดที่ลงเล่นในรัสเซียนซูเปอร์คัพ
สถิติ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| รัสเซีย | 2022 | 2 | 0 |
| รวม | รวม | 2 | 0 |
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:RPL player
ข้อมูลของ ดานีอิล ฮลูเซวิช ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
แม่แบบ:FC Spartak Moscow squad
แม่แบบ:Russia-footy-midfielder-stub
โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016

| --- | --- |
สัญลักษณ์การแข่งขันอย่างเป็นทางการ
เมืองเจ้าภาพ:  ลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์
คำขวัญ: ไปด้วยความก้าวหน้า เพื่อสร้างวันพรุ่งนี้ Go beyond. Create tomorrow. (อังกฤษ)  Spreng grenser. Skap morgendagen. (นอร์เวย์)
ประเทศเข้าร่วม: 71 ประเทศ
นักกีฬาเข้าร่วม: 1,100 คน
กีฬา: 15 ชนิด
พิธีเปิด: 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
พิธีปิด: 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
ประธานพิธี: สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์
นักกีฬาปฏิญาณ: Maria Ramsfjell Stabekk
ผู้จุดคบเพลิง: เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์
สนามกีฬาหลัก: ลิสการ์ดส์แบคเคิน (พิธีเปิด) ศูนย์ประชุมโฮกุ้น (พิธีปิด)
กีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 (อังกฤษ: 2016 Winter Youth Olympic Games; นอร์เวย์: Vinter-OL for ungdom 2016) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า กีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาวครั้งที่ 2 (อังกฤษ: II Winter Youth Olympic Games; YOG) เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระหว่างประเทศสำหรับเยาวชนซึ่งจัดขึ้นในเมืองลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ ระหว่างวันที่ 12 - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 การแข่งขันครั้งนี้เป็นการแข่งขันครั้งที่ 4 ของกีฬาโอลิมปิกเยาวชนและครั้งที่ 2 ของโอลิมปิกฤดูหนาว เมืองลีลแฮมเมอร์ได้รับไว้วางใจในการจัดการแข่งขันในครั้งนี้เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2554 โดยใช้สถานที่ที่มีอยู่เดิมและเคยใช้ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1994
การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ

การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 ได้ประกาศผลเมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ซึ่งมีเมืองลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์เป็นเมืองที่เสนอจัดการแข่งขันอยู่เมืองเดียว โดยเมืองลีลแฮมเมอร์เคยเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกของฤดูหนาว 1994 และได้เสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2012 แต่ไม่ได้รับเลือกเป็นเจ้าภาพจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล โดยเมืองอินส์บรุค ประเทศออสเตรีย ได้รับเลือกเป็นเจ้าภาพในครั้งนั้น
องค์ประกอบ > สถานที่จัดการแข่งขัน

โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 มีสถานที่จัดการแข่งขันทั้งหมด 20 แห่ง แบ่งเป็นสถานที่จัดการแข่งขันกีฬา 9 แห่ง และสถานที่จัดกิจกรรม 11 แห่ง โดยการแข่งขันครั้งนี้จัดขึ้นทั้งหมดใน 4 เมือง คือ ลิลเลฮัมเมร์ ,ฮามาร์ ,Gjøvik และØyer ซึ่ง 3 เมืองที่จัดการแข่งขันนั้นตั้งอยู่ใกล้ทะเลสาบ Mjøsa และมีผู้อยู่อาศัยประมาณ 27,000 คน ขณะที่เมือง Øyer มีผู้อยู่อาศัยประมาณ 5,000 คน และตั้งอยู่ในหุบเขา Gudbrandsdalen
องค์ประกอบ > สถานที่จัดการแข่งขัน > ลีลแฮมเมอร์

ในลีลแฮมเมอร์มีสถานที่จัดการแข่งขัน คือ สนาม Lysgårdsbakken เป็นสนามจัดกีฬาสกีกระโดดไกล มีความจุผู้ชม 35,000 ที่นั่ง, สนาม Birkebeineren  เป็นสนามจัดกีฬามาราธอนสกี, ไบแอธลอน และสกีผสม มีความจุผู้ชม 31,000 ที่นั่ง, สนาม Kanthaugen เป็นสนามจัดกีฬาฟรีสไตล์สกี และ สโนว์บอร์ด มีความจุผู้ชม 15,000 ที่นั่ง, สนามโอลิมปิกบอบสเล เป็นสนามจัดกีฬาบอบสเล, ลุจ และสเคเลทัน และสนามคริสตินส์ ฮอลล์ เป็นสนามจัดกีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง และเคอลิ่ง
การแข่งขัน > ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

รายชื่อประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ค.ศ. 2016 พร้อมแสดงจำนวนนักกีฬาที่เข้าร่วมจากแต่ละประเทศ (ตัวเลขในวงเล็บ)
การแข่งขัน > ชนิดกีฬาที่แข่งขัน

กีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว มีการแข่งขันกีฬาทั้งหมด 7 ชนิดกีฬา รวมทั้งหมด 15 ประเภท
สเกต
สเกตลีลา (5)
สเกตความเร็ว (14)
สเกตความเร็วระยะสั้น (8)
ฮอกกี้น้ำแข็ง (2)
เคอร์ลิง (3)
สกี
สกีข้ามทุ่ง (12)
สกีลงเขา (11)
สกีกระโดดไกล (4)
สกีนอร์ดิกผสม (3)
สกีลีลา (10)
สโนว์บอร์ด (10)
ทวิกีฬาฤดูหนาว (11)
ลูช (4)
บอบสเล (3)
สเกเลตัน (2)
การแข่งขัน > ปฏิทินกำหนดการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| OC | พิธีเปิดการแข่งขัน | ● | การแข่งขัน | 1 | จำนวนเหรียญทอง | EG | พิธีการจัดเลี้ยง | CC | พิธีปิดการแข่งขัน |
| กุมภาพันธ์ | 12 ศ>  | 13 ส>  | 14 อา>  | 15 จ>  | 16 อ>  | 17 พ>  | 18 พฤ>  | 19 ศ>  | 20 ส>  | 21 อา>  | เหรียญทอง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  พิธีการ | OC |  |  |  |  |  |  |  |  | CC |  |
|  สกีลงเขา  |   | 2  | 2  |   | 1  | 1  | 1  | 1  | 1  |   | 9 |
|  แอธลอน  |   |   | 2  | 2  |   | 1  |   |   |   | 1  | 6 |
|  บอบสเล  |   |   |   |   |   |   |   |   | 2  |   | 2 |
|  สกีครอสคันทรี  |   | 2  |   |   | 2  |   | 2  |   |   |   | 6 |
|  เคอร์ลิ่ง  | ●  | ●  | ●  | ●  | ●  | 1  |   | ●  | ●  | 1  | 2 |
|  สเกตลีลา  |   | ●  | ●  | 2  | 2  |   |   |   | 1  |   | 5 |
|  สกีฟรีสไตล์  |   |   | 2  | 2  |   |   |   | 1  | 1  |   | 6 |
|  ฮอกกี้น้ำแข็ง  | ●  | ●  | ●  | ●  | 1  |   | 1  | ●  | ●  | 2  | 4 |
|  ลูช  |   |   | 1  | 2  | 1  |   |   |   |   |   | 4 |
|  สกีผสม  |   |   |   |   | 1  |   |   |   | 1  |   | 2 |
|  สเกตความเร็วระยะสั้น  |   |   | 2  |   | 2  |   |   |   | 1  |   | 5 |
|  สเคเลทัน  |   |   |   |   |   |   |   | 2  |   |   | 2 |
|  สกีกระโดดไกล  |   |   |   |   | 2  |   | 1  |   |   |   | 3 |
|  สโนว์บอร์ด  |   |   | 2  | 2  | 1  |   |   | 1  | 1  |   | 7 |
|  สเกตความเร็ว  |   | 2  |   | 2  |   | 1  |   | 2  |   |   | 7 |
| รวมเหรียญทอง |  | 6 | 11 | 12 | 13 | 4 | 5 | 7 | 8 | 4 | 70 |
| รวมการสะสมจากวันก่อน |  | 6 | 17 | 29 | 42 | 46 | 51 | 58 | 66 | 70 |  |
| กุมภาพันธ์ | 12 ศ. | 13 ส. | 14 อา. | 15 จ. | 16 อ. | 17 พ. | 18 พฤ. | 19 ศ | 20 ส. | 21 อา. | เหรียญทอง |
การแข่งขัน > สรุปเหรียญการแข่งขัน

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016
ประเทศเข้าร่วมที่ได้เหรียญรางวัลมากที่สุดสิบอันดับแรก โดยประเทศเจ้าภาพแสดงด้วยแถบสีเน้น
เจ้าภาพ (นอร์เวย์)
| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ (USA) | 10 | 6 | 0 | 16 |
| 2 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 10 | 3 | 3 | 16 |
| 3 |  รัสเซีย (RUS) | 7 | 8 | 9 | 24 |
| 4 |  เยอรมนี (GER) | 7 | 7 | 8 | 22 |
| 5 |  นอร์เวย์ (NOR) | 4 | 9 | 6 | 19 |
| 6 !— |  ทีมผสม (MIX) | 4 | 4 | 5 | 13 |
| 6 |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) | 4 | 3 | 4 | 11 |
| 7 |  จีน (CHN) | 3 | 5 | 2 | 10 |
| 8 |  แคนาดา (CAN) | 3 | 2 | 1 | 6 |
| 9 |  สวีเดน (SWE) | 3 | 2 | 0 | 5 |
| 10 |  สโลวีเนีย (SLO) | 3 | 0 | 2 | 5 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2015-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กกีฬาโอลิมปิกเยาวชน |
| --- | --- |
 กีฬา  ตารางเหรียญรางวัล  ผู้ได้รับเหรียญรางวัล  สนาม  NOCs  สัญลักษณ์  การคัดเลือกเจ้าภาพ 
ฤดูร้อน:  2010 สิงคโปร์   2014 หนานจิง   2018 บัวโนสไอเรส   2026 ดาการ์   2030 รอประกาศ  
ฤดูหนาว:  2012 อินส์บรุค   2016 ลีลแฮมเมอร์   2020 โลซาน   2024 คังว็อน   2028 รอประกาศ  
 กีฬาโอลิมปิก  กีฬาพาราลิมปิก  กีฬาโอลิมปิกโบราณ   
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 ที่ ลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ |
| --- | --- |
แอฟริกา:   เคนยา   แอฟริกาใต้ 
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   จาเมกา   เม็กซิโก   สหรัฐ 
เอเชีย:   จีน   จีนไทเป   ติมอร์-เลสเต   อินเดีย   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   เกาหลีใต้   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มาเลเซีย   มองโกเลีย   เนปาล 
ยุโรป:   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์ 
อื่นๆ:   ทีมผสม 
สัญลักษณ์ของการเสนอตัวจัดการแข่งขันในครั้งนี้
กลโกธา

สถานที่นอกเยรูซาเล็ม
สถานที่ตามธรรมเนียมของกลโกธาในโบสถ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์
กลโกธา (กรีก: Γολγοθᾶ, อักษรโรมัน: Golgothâ) หรือ แคลวารี (อังกฤษ: Calvary; ละติน: Calvariae หรือ Calvariae locus) เป็นสถานที่ที่อยู่นอกกำแพงของเยรูซาเล็ม ที่ซึ่งตามพระวรสารในสารบบทั้งสี่เล่มของศาสนาคริสต์ระบุว่าเป็นสถานที่ที่พระเยซูทรงถูกตรึงกางเขน
ตั้งแต่ช่วงต้นยุคกลางเป็นอย่างน้อย กลโกธาเป็นจุดหมายสำหรับการจาริกแสวงบุญ ตำแหน่งที่แน่นอนของกลโกธาตามธรรมเนียมมีความเกี่ยวข้องกับสถานที่ซึ่งปัจจุบันถูกปิดล้อมอยู่ภายในหนึ่งในโบสถ์น้อยทางใต้ของโบสถ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์ โดยกล่าวกันว่าสถานที่นี้ได้รับการยอมรับโดยจักรพรรดินีเฮเลนาแห่งจักรวรรดิโรมันผู้เป็นพระมารดาของจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชระหว่างที่พระองค์เสด็จเยือนแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 325
มีการให้ความเห็นถึงตำแหน่งอื่น ๆ ว่าเป็นที่ตั้งของกลโกธา ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 นักวิชาการของนิกายโปรเตสแตนต์เสนออีกสถานที่หนึ่งใกล้กับคูหาสวนบนเนินเขาเขียว (ปัจจุบันคือ "เนินหัวกะโหลก") อยู่ทางเหนือของตำแหน่งตามธรรมเนียมห่างออกไปประมาณ 500 เมตร
ดูเพิ่ม

การตรึงพระเยซูที่กางเขน
แหล่งข้อมูลอื่น

Golgotha Rediscovered – proposes that Golgotha was outside Lions' Gate
Polish Calvaries: Architecture as a Stage for the Passion of Christ
| ด ค กสถานที่ในพันธสัญญาใหม่ที่เกี่ยวข้องกับพระเยซู |
| --- | --- |
กาลิลี:  คานา  คาเปอรนาอุม  โคราซิน  ทะเลกาลิลี  นาซาเร็ธ  นาอิน  เบธไซดา  ภูเขาจำแลงพระกาย  เยนเนซาเรท  อายโนน 
ยูเดีย:  กลโกธา  กับบาธา  เกทเสมนี  เบธฟายี  เบธเลเฮม  เบธานี  พระวิหารในเยรูซาเล็ม  ภูเขามะกอกเทศ  เยรีโค  สระเบธซาธา  เอมมาอูส 
อื่น ๆ:  เก-ราซา  ซีซารียา  ซีซารียาฟีลิปปี  ถนนสู่ดามัสกัส  ​่เบธาบารา  สิคาร์  อียิปต์  Umm Qais 
31°46′43″N 35°13′46″E﻿ / ﻿31.77861°N 35.22944°E﻿ / 31.77861; 35.22944