stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อิมมานูเอล
บรรณานุกรม

Barker, Margaret (2001). "Isaiah".  ใน Dunn, James D.G.; Rogerson, John (บ.ก.). Eerdmans Commentary on the Bible. Eerdmans. ISBN 9780802837110.
Brown, Raymond E.; Fitzmyer, Joseph A.; Donfried, Karl Paul (1978). "Gospel of Matthew". Mary in the New Testament. Paulist Press. ISBN 9780809121687.
Burkett, Delbert (2002). An introduction to the New Testament and the origins of Christianity. Cambridge University Press. ISBN 978-0521007207.
Childs, Brevard S (1996). Isaiah. Westminster John Knox Press. ISBN 9780664221430.
Finlay, Timothy D. (2005). The Birth Report Genre in the Hebrew Bible. Mohr Siebeck. ISBN 9783161487453.
France, R.T. (2007). The Gospel of Matthew. Eerdmans. ISBN 9780802825018.
Loewe, William P. (1996). The College Student's Introduction to Christology. Liturgical Press. ISBN 9780814650189.
Sweeney, Marvin A (1996). Isaiah 1–39: With an Introduction to Prophetic Literature. Eerdmans. ISBN 9780802841001.
อัย

เมืองของชาวคานาอัน
"โยชูวาเผาเมืองอัย" โดยกุสตาฟว์ ดอเร (ค.ศ. 1866); La Grande Bible de Tours.
อัย (อังกฤษ: Ai; ฮีบรู: הָעַי, อักษรโรมัน: hāʿAy, แปลตรงตัว 'กอง (ของซากปรักหักพัง)'; Douay–Rheims: Hai) เป็นเมืองของชาวคานาอัน ในหนังสือโยชูวาในคัมภีร์ฮีบรู เมืองอัยถูกพิชิตโดยชาวอิสราเอลในการพยายามเข้าตีครั้งที่สอง ซากปรักหักพังของเมืองเชื่อว่าอยู่ในแหล่งโบราณคดี Et-Tell ในปัจจุบัน
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล

ในหนังสือปฐมกาล อับราฮัมสร้างแท่นบูชาอยู่ระหว่างเบธเอลและอัย
ในหนังสือโยชูวาบทที่ 7 และ 8 ชาวอิสราเอลพยายามพิชิตเมืองอัย 2 ครั้ง ครั้งแรกในโยชูวา 7 นั้นล้มเหลว เรื่องราวในคัมภีร์ไบเบิลบรรยายว่าความล้มเหลวในการพิชิตเมืองอัยมาจากความบาปของอาคานซึ่งกระทำขึ้นก่อนหน้านี้ ทำให้อาคานถูกชาวอิสราเอลขว้างหินจนตายเป็นการลงโทษ ในความพยายามเข้าตีครั้งที่ 2 ในโยชูวา 8 โยชูวาซึ่งเป็นผู้นำของชาวอิสราเอลได้รับคำแนะนำจากพระเจ้า พระเจ้าตรัสให้พวกเขาวางกองซุ่มและโยชูวาก็ทำตามพระบัญชา โดยวางกองซุ่มด้านหลังของเมืองอัยทางด้านตะวันตก โยชูวานำกำลังทหารทัพหลักเข้าใกล้เมืองทางด้านหน้า คนเมืองอัยคิดว่าพวกตนจะได้ชัยชนะอย่างง่ายดายอีกครั้งจึงไล่ตามตีโยชูวาและกำลังทหารจากทางเข้าของเมือง นำชายชาวเมืองอัยยกออกจากเมือง กองซุ่มของชาวอิสราเอลด้านหลังจึงยกเมืองและจุดไฟขึ้น เมื่อเมืองอัยถูกยึดนั้น ชายและหญิง 12,000 คนในเมืองอัยถูกสังหาร กษัตริย์ของเมืองอัยทรงถูกจับและถูกแขวนไว้กับต้นไม้จนเวลาเย็น จากนั้นพระศพของพระองค์จึงถูกวางไปที่ประตูเมืองและนำกองหินทับไว้ แล้วชาวอิสราเอลก็เผาเมืองจนสิ้นซากและ "ทำให้เป็นกองซากปรักหักพังอยู่เป็นนิตย์" พระเจ้าตรัสกับชาวอิสราเอลว่าพวกเขาสามารถริบฝูงสัตว์เลี้ยงไปเป็นของตนได้ และพวกเขาก็ทำเช่นนั้น
ดูเพิ่ม

ยุทธการที่เยรีโค
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อัย
Easton's Bible Dictionary
31°55′01″N 35°15′40″E﻿ / ﻿31.91694°N 35.26111°E﻿ / 31.91694; 35.26111
อีฟแทค สเปกเตอร์

| อีฟแทค สเปกเตอร์ |
| --- | --- |
อีฟแทค สเปกเตอร์ ในระหว่างที่เขารับราชการเป็นผู้บัญชาการกองกำลังของฐานทัพอากาศรามัต เดวิด
เกิด:  (1940-10-20) 20 ตุลาคม ค.ศ. 1940 (84 ปี)
รับใช้:  อิสราเอล
แผนก/สังกัด:  กองทัพอากาศอิสราเอล
ประจำการ: ค.ศ. 1964–1996
ชั้นยศ: พลจัตวา
บังคับบัญชา: ฝูงบิน 107 ฝูงบิน 101 ฐานทัพอากาศรามัต เดวิด ไอเอเอฟ แอร์กรุ๊ป
การยุทธ์: สงครามหกวัน สงครามการบั่นทอนกำลัง สงครามยมคิปปูร์ ปฏิบัติการโอเปรา
อีฟแทค สเปกเตอร์ (ฮีบรู: יפתח ספקטור; อังกฤษ: Iftach Spector; 20 ตุลาคม ค.ศ. 1940 – ) เป็นนายพลจัตวาชาวอิสราเอลที่เกษียณแล้ว อดีตนักบินรบและผู้บัญชาการฐานทัพอากาศที่เทลนอฟ และรามัต เดวิด เขาทำหน้าที่ในสภาที่ปรึกษาอิสราเอลของสภานโยบายอิสราเอล
ประวัติ

สเปกเตอร์เกิดในเปตะห์ติกวา ช่วงที่ยังเป็นปาเลสไตน์ในอาณัติในปี ค.ศ. 1940 พ่อแม่ของเขาเป็นสมาชิกของพอลแมก ซึ่งเป็นกองกำลังพิเศษของฮากานาห์ พ่อของเขาคือสวี สเปกเตอร์ เป็นผู้บัญชาการของปฏิบัติการสรั่งเรือที่ล้มเหลวในปี ค.ศ. 1941 จากภารกิจพอลแมกในประเทศเลบานอน ที่ผู้เข้าร่วมทั้งหมดเสียชีวิต และแม่ของเขาคือโชชานา สเปกเตอร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งของพอลแมกและทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ปฏิบัติงาน สเปกเตอร์เติบโตขึ้นมาในคิบบุตซ์กิวัต เบรนเนอร์ และคิบบุตซ์ฮูลาตา
สเปกเตอร์ได้จัดการการรบในสงครามหกวัน และเป็นหนึ่งในนักบินที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ยูเอสเอส ลิเบอร์ตี เขาเข้ามามีส่วนร่วมในปฏิบัติการริมอน 20 ซึ่งเป็นการรบทางอากาศระหว่างอิสราเอลและสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามการบั่นทอนกำลัง ต่อมาได้รบในสงครามยมคิปปูร์ และมีส่วนร่วมในปฏิบัติการโอเปรา ซึ่งอิสราเอลทำการระเบิดเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ของอิรักในปี ค.ศ. 1981 ระหว่างการทำหน้าที่ให้แก่กองทัพอากาศอิสราเอล สเปกเตอร์ได้บัญชาการฝูงบิน 101, 107 และฐานทัพอากาศทั้งที่รามัต เดวิด รวมถึงเทลนอฟ ทั้งนี้ เขาได้ยิงเครื่องบินข้าศึกลงไป 12 ลำ ประกอบด้วย ดัซโซลท์ มิราจ III ที่บินอยู่แปดลำ และแมคดอนเนลล์ ดักลาส เอฟ-4 แฟนทอม 2 ที่บินอยู่สี่ลำ
ในปี ค.ศ. 1992 เขาได้รับรางวัลยิตแซก ซาเดห์ สำหรับหนังสือความฝันสีดำและฟ้า ซึ่งเป็นเรื่องราวแบบนวนิยายของฝูงบินรบในช่วงสงครามยมคิปปูร์
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 เขาได้มีส่วนร่วมในการเคลื่อนไหวเพื่อความหลุดพ้นจากชาวปาเลสไตน์ และในปี ค.ศ. 2003 สเปกเตอร์เป็นหนึ่งในนักบินสำรอง 27 คน และอดีตนักบินได้รับการยกเว้นจากหน้าที่สำรองเพื่อลงนาม "จดหมายของนักบิน" โดยปฏิเสธภารกิจการบินกับเป้าหมายในเวสต์แบงก์และกาซา
สิ่งพิมพ์

Iftach Spector, Loud and Clear, Minneapolis, Zenith Press, 2009, 426 pp., ISBN 978-0-7603-3630-4 is his personal autobiography.
อาโมส

ผู้เผยพระวจนะชาวฮีบรู
| อาโมส |
| --- | --- |
รูปของผู้เผยพระวจนะอาโมสในรัสเซียเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 18 (Iconostasis ของ Transfiguration Church, Kizhi monastery, คาเรเลีย, ประเทศรัสเซีย)
ผู้เผยพระวจนะ
เกิด: เทโคอา
เสียชีวิต: 745 ปีก่อนคริสตกาล
นับถือ ใน: ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม
วันฉลอง: 15 มิถุนายน (ออร์ทอดอกซ์)
ผลงานหลัก: หนังสืออาโมส
อาโมส (อังกฤษ: Amos,/ˈeɪməs/; ฮีบรู: עָמוֹס – ʿĀmōs) เป็นหนึ่งในสิบสองผู้เผยพระวจนะน้อยในคัมภีร์ฮีบรูและพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์  คัมภีร์ไบเบิลระบุว่าอาโมสเป็นคนร่วมสมัยกับโฮเชยาและอิสยาห์ และกระทำพันธกิจในช่วงประมาณ 760–755 ปีก่อนคริสตกาลในรัชสมัยของเยโรโบอัมที่ 2 แห่งราชอาณาจักรอิสราเอล (สะมาเรีย) และอุสซียาห์แห่งราชอาณาจักรยูดาห์ อาโมสอาศัยในราชอาณาจักรยูดาห์ทางใต้ แต่เทศนาในราชอาณาจักรอิสราเอลทางเหนือ ความโดดเด่นของอาโมสคือการพูดต่อต้านความเหลื่อมล้ำระหว่างคนรวยและคนจนที่เพิ่มมาขึ้น โดยมีประเด็นในเรื่องความยุติธรรม พระอำนาจโดยสมบูรณ์ของพระเจ้า และการพิพากษาของพระเจ้า หนังสืออาโมสถือกันว่าเป็นงานเขียนของอาโมส ในยุคปัจจุบัน นักวิชาการสงสัยมากขึ้นถึงการนำเสนอชีวประวัติและภูมิหลังของอาโมสในหนังสืออาโมส
บรรณานุกรม

บทความนี้นำข้อความมาจากสิ่งพิมพ์ที่ปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ: Singer, Isidore;  และคณะ, บ.ก. (1901–1906). "Amos". The Jewish Encyclopedia. New York: Funk & Wagnalls.
แหล่งข้อมูลอื่น

The Holy Prophet Amos – Orthodox icon and synaxarion
Hypertext bible commentary: Amos เก็บถาวร 2008-11-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อาโมส
| ด ค กผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ฮีบรู / พันธสัญญาเดิม |
| --- | --- |
ยุคก่อนปฐมบรรพบุรุษ:  อาเบล‡  เอโนค‡  โนอาห์‡ (ในวรรณกรรมรับบี) 
ปฐมบรรพบุรุษ / ปฐมบรรพสตรี:  อับราฮัม  อิสอัค  ยาโคบ  ซาราห์ฺ 
ผู้เผยพระวจนะ ของวงศ์วานอิสลาเอลในโทราห์:  โมเสส (ในวรรณกรรมรับบี)  อาโรน  มิเรียม  เอลดาดและเมดาด  ฟีเนหัส 
ถูกกล่าวถึงใน หมวดผู้เผยพระวจนะยุคแรก:  โยชูวา  เดโบราห์  กิเดโอน  แซมสัน  เอลคานาห์  ฮันนาห์  อาบีกายิล  ซามูเอล  กาด  นาธัน  ดาวิด  ซาโลมอน  เยดูธูน  อาหิยาห์  เชไมยาห์  เอลียาห์  เอลีชา  อิดโด  ฮานานี  เยฮู  มีคายาห์  ยาฮาซีเอล  เอลีเอเซอร์บุตรโดดาวาหุ  เศคาริยาห์บุตรเยโฮยาดา  ฮุลดาห์ 
ผู้เผยพระวจนะใหญ่:  อิสยาห์ (ในวรรณกรรมรับบี)  เยเรมีย์  เอเสเคียล  ดาเนียล‡ (ในวรรณกรรมรับบี) 
ผู้เผยพระวจนะน้อย:  โฮเชยา  โยเอล  อาโมส  โอบาดีห์  โยนาห์ (ในวรรณกรรมรับบี)  มีคาห์  นาฮูม  ฮาบากุก  เศฟันยาห์  ฮักกัย  เศคาริยาห์  มาลาคี 
ลัทธิโนอาห์:  เบโอร์  บาลาอัม  โยบ (ในวรรณกรรมรับบี) 
อื่น ๆ:  อามอส  เบเออรี  บารุค  อากูร์  อุรียาห์  บุซี  โมรเดคัย  เอสเธอร์ (ในวรรณกรรมรับบี)  เอสรา  เนหะมีย์  รูธ  โอเดด  อาซาริยาห์ 
 ชื่อเอียงแสดงถึงบุคคลที่สถานะผู้เผยพระวจนะไม่ได้รับการยอมรับในระดับสากล  ‡ แสดงถึงบุคคลที่มีสถานะผู้เผยพระวจนะเฉพาะในศาสนาคริสต์ 
| ด ค กหนังสืออาโมส |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล:  อาโมส 1  2  3  4  5  6  7  8  9 
สถานที่:  กัท  กาซา  กิลกาล  คัฟโทร์  คาลเนห์  คีร์  คูช  ซีเรีย  ดาน  ดามัสกัส  เทโคอา  บาชาน  เบธเอล  เบเออร์เชบา  ฟีลิสเตีย  ภูเขาคารเมล  เยรูซาเล็ม  ศิโยน  สะมาเรีย  โสโดมและโกโมราห์  อัชโดด  อัมโมน  อัสซีเรีย  เอโดม  ฮามัท  เฮอร์โมน 
บุคคล:  คนอาโมไรต์  ยาโคบ  เยโรโบอัม  โยเซฟ  โยอาช  อามาซิยาห์  อาโมส  อุสซียาห์ 
คำศัพท์:  กระจุกดาวลูกไก่  นาศีร์  ผู้เผยพระวจนะ  โอไรออน 
สำเนาต้นฉบับ:  Papyrus Oxyrhynchus 846 
ต้นฉบับ:  Hebrew Bible  Septuagint  Latin Vulgate  Wycliffe Version  King James Version  American Standard Version  World English Version 
← หนังสือโยเอล (บทที่ 3)หนังสือโอบาดีห์ →
เศบุล

เจ้าเมืองเชเคมในยุคอาบีเมเลคในผู้วินิจฉัย 9:28–41
กาอัล (ซ้าย) ชี้ให้เศบุลเห็นการใกล้เข้ามาของทัพอาบีเมเลค
เศบุล (อังกฤษ: Zebul; ฮีบรู: זְבֻל Zəḇul )  เป็นบุคคลในคัมภีร์ไบเบิล ปรากฏในบทที่ 9 ของหนังสือผู้วินิจฉัยของคัมภีร์ฮีบรู เศบุลเป็นเจ้าหน้าที่คนหนึ่งของอาบีเมเลค และเป็นเจ้าเมือง (หรือ "แม่ทัพ") ของเมืองเชเคม เศบุลมีบทบาทสำคัญในช่วงการก่อกบฏและความพ่ายแพ้ของกาอัล โดยเศบุลเป็นผู้ลอบส่งผู้ส่งสารไปหาอาบีมาเลคและเตือนถึงเรื่องสถานการณ์ที่กาอัลกำลังก่อกบฏ
แบร์รี เว็บบ์อธิบายว่าเศบุลเป็นเพื่อนผู้ซื่อสัตย์ของอาบีเมเลค และเป็น "นักยุทธวิธีผู้ชาญฉลาด"
ในบทเพลงออราทอริโอ เยฟธา ของจอร์จ ฟริดริก แฮนเดิล ให้ภาพเศบุลว่าเป็นพี่น้องกับเยฟธาห์
หนังสือดาเนียล

พระธรรมดาเนียล (อังกฤษ: Book of Daniel ; ฮีบรู: דָּנִיֵּאל) เป็นหนังสือลำดับที่ 5 ในหนังสือผู้เผยพระวจนะ (Nevi'im) ของพระธรรมยูดาย (Tanakh) และเป็นหนังสือเล่มที่ 5 ในหมวดประกาศกใหญ่ ของพระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิม (Old Testament) ของศาสนาคริสต์
เขียนด้วยภาษาฮีบรูในช่วงที่ชาวยิวอยู่ภายใต้การยึดครองของอาณาจักรบาบิโลน เป็นระยะที่ชนชาติยิวได้ถูกเนรเทศ และถูกบังคับให้อพยพไปยังเมืองบาบิโลน พระธรรมนี้เป็นคำบรรยายของ ดาเนียล ชาวอิสราเอล โดยเฉพาะ ผู้เป็นโหร และที่ปรึกษาทางของ กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ ผู้ปกครองยิ่งใหญ่ ของอาณาจักรบาบิโลน ประมาณ 605 ถึง 562 ก่อนคริสต์ศตวรรษ
พระธรรมนี้แบ่งเป็นสองภาค เริ่มด้วยบทที่หนึ่งถึงบทที่หก บอกเรื่องราวประวัติความเป็นมาของท่าน และ บทที่ 7-12 บรรยายถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ จากคำทำนาย ดาเนียลเขียนถึง ดาเนียลและเพื่อนที่ถูกปรักปรำลงโทษ เพราะไม่ละทิ้งความเชื่อในพระเจ้าของชนชาติอิสราเอล ต่อมา เป็นคำทำนายความฝัน และแปลความหมายของมโนภาพของกษัตริย์ เนบูคัดเนสซาร์ ในภาคที่สอง ของพระธรรม ดาเนียลกล่าวถึง ความหมาย คำพยากรณ์ และคำแปรความฝัน บรรยายนิมิต และสิ่งที่ทูตสวรรค์อธิบายความหมายให้ท่านโดยตรง ยังเป็นที่โต้แย้งกันอยู่ระหว่างชาวยิวและคริสตชน ถึงระยะเวลาที่แน่นอนและผู้เขียนที่แท้จริงของพระธรรมดาเนียล เชื่อกันแต่โบราณว่า ผู้พยากรณ์นามว่าดาเนียลเป็นผู้เขียน ซึ่งมีชีวิตก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 6 แต่ในหมู่นักศึกษาคริสตธรรมคัมภีร์ยุคใหม่เชื่อว่า พระธรรมเล่มนี้ ได้บันทึกก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 2 และบันทึกหลังจากเหตุการณ์ต่าง ๆ ได้ปรากฏและผ่านไปแล้ว และความเห็นแย้งที่สามคือ พระธรรมบทนี้ เขียนเสร็จบริบูรณ์ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 4
ประวัติย่อของ ดาเนียล

นาม "ดาเนียล" หรือ ดานิเอล แปลว่า พระเจ้าเป็นผู้พิพากษา (ของข้าพเจ้า) หรือ คำตัดสินของพระเจ้า ประมาณหนึ่งศตวรรษก่อนชนชาติอัสซีเรียได้ยึดอิสราเอลไว้ในกำมือ อาณาจักรอิสราเอลได้หมดอำนาจลงก่อนแล้วและในปี 605 กคศ. ดาเนียล และเพื่อนอีกสามคน เป็นกลุ่มเชื้อพระวงศ์ที่โดนกวาดต้อนให้ไปยังเมืองหลวงบาบิโลน โดยคำสั่งของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ และได้ถูกเกณฑ์ให้ทำงานเป็นที่ปรึกษาในราชวัง เพราะมีความรู้เหนือกว่าคนสามัญที่โดนใช้เป็นทาสแรงงาน ดาเนียล และเพื่อนทั้งสาม มีความจงรักภักดีต่อพระเจ้าของอิสราเอล และในขนบธรรมเนียมประเพณีของขนชาติยิว ในเวลาสามปี ดาเนียลได้ทำงานในราชวัง ฝึกฝนทางพยากรณ์และทำนายความฝัน ท่านมีความสามารถล้ำหน้ากว่าผู้อื่น จนเป็นที่เลื่องลือ โดยเฉพาะทำนายฝันของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ และได้เป็นโหรใกล้ชิดพระองค์ และได้รับตำแหน่งสูง ถึงระดับมนตรี เหล่าศัตรูในราชสำนักมีความริษยา จึงคาดโทษดาเนียลและเพื่อน ที่ยังปฏิบัติการเคารพตามประเพณีของยิว และไม่ปฏิบัติตามกฎของบาบิโลน ที่ต้องบูชาพระมหากษัตริย์เป็นพระเจ้า ดาเนียลจึงถูกส่งไปไว้ในถ้ำสิงโต ท่านได้ภาวนาให้พระเจ้าช่วยปกป้อง ด้วยความอัศจรรย์ สิงโตทั้งหลายไม่ได้เข้าใกล้และทำร้าย เมื่อกษัตริย์ได้ทราบเรื่อง จึงสั่งให้ปล่อยดานียลและทำโทษพวกที่ริษยาท่านแทน ตั้งแต่นั้นดาเนียลจึงได้รับใช้ใกล้ชิดในพระราชวัง จนถึงราชวงศ์ดาริอัส และไซรัสกษัตริย์เปอร์เซียที่สืบต่อมา  (พระธรรมดาเนียล 6:26)
เมื่อดาเนียลอายุย่างเข้าปลายชีวิต ผลงานทางการทำนายของท่านได้บันทึกเป็นพระธรรม ไม่มีหลักฐานบันทึกถึงเวลาท่านเสียชีวิต ในสมัยของกษัตริย์ไซรัสครองราซปีที่สาม ยังปรากฏหลักฐานว่าดาเนียลยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งสันนิษฐานว่าอายุใกล้ร้อยปี
และไม่สามารถบันทึกได้แน่นอนถึงสถานที่ฝังศพของท่าน บ้างว่าอยู่ที่ประเทศอียิปต์ เป็นต้น
การรับรองดาเนียลเป็นผู้เผยพระวจนะ

คริสตชนยอมรับดาเนียลเป็นผู้เผยพระวจนะของพระเจ้า และพระธรรมจัดอยู่ในภาคพันธสัญญาเดิม แต่ศาสนายูดายไม่ได้รับรองว่าดาเนียลเป็นผู้เผยพระวจนะ และจัดให้ผลงานอยู่ใน งานเขียน โดยให้เหตุผลว่า
พระเจ้าไม่ได้พูดโดยตรงกับดาเนียล ซึ่งตามหลักของคัมภีร์โตราห์ของชาวยิว พระเจ้าจะพูดกับผู้เผยพระวจนะ เท่านั้น แต่ในกรณีของดาเนียลทูตสวรรค์เป็นผู้พูดกับท่าน ผู้เผยพระวจนะของยูดายต้องทำนายให้กับบุคคลในยุคเดียวกัน ไม่ใช่พยากรณ์ถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต กับคนในยุคอนาคต ผู้เผยพระวจนะเช่นอิสยาห์และเอเสเคียลได้ทำนายให้กับผู้คนในยุคของท่าน แม้คำพยากรณ์พิงพาดไปถึงอนาคตก็ตาม จึงลงความเห็นว่า จากคำพยากรณ์ถึงอนาคตของดาเนียล จัดผลงานไว้ใน งานเขียน ได้เท่านั้นในหมู่ที่รับรองให้ดาเนียลเป็นผู้เผยพระวจนะของพระเจ้า ให้เหตุผลว่า
ตามหลักคริสตธรรมคัมภีร์ของฮีบรู Tulmud เชื่อว่าดาเนียลมีความสามารถเท่าเทียม ผู้เผยพระวจนะชาวยิวอื่น ๆ ความสามารถที่ได้รับคำอธิบายและภาพนิมิต และแปลความฝัน รวมทั้งคำบอกเล่าโดยตรงจากเทวดาหรือทูตสวรรค์ เหตุการณ์ที่ดาเนียลได้พยากรณ์ไว้ในยุคท่าน เชื่อว่าเป็นเหตุการณ์ที่กำลังจะเป็นอยู่ในปัจจุบันนี้ รวมทั้งจำนวนเลขที่แน่นอน และคำพยากรณ์ถึงการเสด็จกลับมาของ "พระเมสสิยาห์ พระผู้ทรงมาโปรดของอิสราเอล" ณ นครเยรูซาเล็ม รวมทั้งคำพยากรณ์เหตุการ์ต่าง ๆ ที่เชื่อกันว่า ได้ปรากฏขึ้นแล้วตามลำดับในประวัติศาสตร์ เหตุการณ์ได้ตรงกับคำทำนายของดาเนียล จึงเป็นข้อพิสูจน์ที่เห็นได้ชัดว่า ท่านเป็นผู้พยากรณ์ของพระเจ้าที่แท้จริง
คริสตจักรรับรองว่าดาเนียลเป็น ผู้พยากรณ์แท้จริงของพระเจ้า ในคริสตธรรมคัมภีร์เล่มพระวรสารมัทธิว ได้กล่าวว่า พระเยซูเจ้า ทรงกล่าวนามถึงดาเนียลว่า "ดาเนียล ผู้พยากรณ์" (มัทธิว 24:15) ในคริสตธรรมคัมภีร์ "หนังสือม้วนพบในทะเลตาย" บันทึกถึงชาวคริสต์ในสมัยนั้นได้กล่าวถึงดาเนียล เป็น "หนึ่งในพยากรณ์หรือผู้ประกาศ ที่สำคัญยิ่งสี่ท่าน" ในคริสตธรรมคัมภีร์ของคริสเตียน พระธรรมดาเนียล จัดอยู่ในหมู่ ผู้เผยพระวจนะที่สำคัญ คืออิสยาห์ เยเรมีย์ และเอเสเคียล ซึ่งเป็นคำพยากรณ์มาจากพระเจ้า ในทางความฝัน ภาพนิมิต และ การเปิดเผยข้อความที่เดิมเป็นความลับ ในพระธรรมเอเสเคียล ท่านได้ยกย่องดาเนียลว่า ท่านเป็นแบบอย่างของผู้ชอบธรรม และมีปัญญาของพระเจ้า
เนโบ (พระคัมภีร์)

เมืองสองแแห่งที่ปรากฏในคัมภีร์ฮีบรู
เนโบ (ฮีบรู: נבו Nəḇō) เป็นเมืองที่ปรากฏในคัมภีร์ฮีบรูบางส่วน (หรือพันธสัญญาเก่าของศาสนาคริสต์) ชื่อนี้ใช้เรียกเมือง 2 แห่ง โดยแห่งหนึ่งอยู่ในพื้นที่เผ่ารูเบน และอีกแห่งอยู่ในพื้นที่เผ่ายูดาห์
เนโบของรูเบนปรากฏใน Numbers 32:3 และระบุว่าอยู่ระหว่างสิบมาห์กับเบโอม ซึ่งชื่อหลังเป็นรูปย่อของบาอัลเมโอน และในบทเดียวกัน โองการที่ 38 มีการระบุว่าอยู่ระหว่าง Cariathaim กับบาอัลเมโอน และพบว่ามีความเกี่ยวข้องกับชื่อเดียวกันที่ปรากฏในจารึกเมชา (แถวที่ 14) จารึกนี้และสิ่งบ่งชี้อื่น ๆ แสดงให้เห็นว่าเมืองนี้ตั้งอยู่ใกล้เขาเนโบ ที่ตั้งในปัจจุบันระบุเข้ากับคิรบัตอัลมุค็อยยัฏ เมืองนี้อยู่ในทุ่งหญ้าอันอุดมสมบูรณ์ที่เผ่ารูเบนและกาดถามโมเสสในเรื่องการจัดสรรพื้นที่ (กันดารวิถี 32) เมืองนี้ถูกชาวโมอับยึดคืนในช่วงที่อิสยาห์พยากรณ์ไว้ (อิสยาห์ 15:2; เทียบกับ เยเรมีย์ 48:1, 22) จารึกเมชา (แถวที่ 14–18) อวดอ้างว่าได้เอาคืนจากชาวอิสราเอล รายงานจากนักบุญเจอโรม ปูชนียสถานของเทวรูป Chemosh อยู่ที่เนโบ
ดูเพิ่ม

อิสยาห์ 15
ปัญญาจารย์ 1

บทที่ 1 ของหนังสือปัญญาจารย์ในคัมภีร์ไบเบิล
| ปัญญาจารย์ 1 |
| --- | --- |
← สุภาษิต 31ปัญญาจารย์ 2 →
ภาพซาโลมอนทรงถือดอกไม้และความเยาว์วัย จุลจิตรกรรมจากหน้าเปิดของหนังสือปัญญาจารย์ (ในภาษาละติน) ในคัมภีร์ไบเบิลแห่งอาราม Santa Maria de Alcobaça, ราวคริสต์ทศวรรษ 1220 (หอสมุดแห่งชาติโปรตุเกส ALC.455, fl.207).
หนังสือ: หนังสือปัญญาจารย์
ภาคในคัมภีร์ฮีบรู: เคทูวีม
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 21
ปัญญาจารย์ 1 (อังกฤษ: Ecclesiastes 1) เป็นบทแรกของหนังสือปัญญาจารย์ในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือปัญญาจารย์ประกอบด้วยคำพูดเชิงปรัชญาของตัวละครที่เรียกว่าปัญญาจารย์ (โคเฮเลท; "ผู้สอน"; "ผู้พูดต่อหน้าที่ชุมนุมชน") อาจประพันธ์ขึ้นในช่วงศตวรรษ 5 ถึง 2 ก่อนคริสตกาล เพชิตตา, ทาร์กุม และทัลมุด ตลอดจนผู้อ่านชาวยิวและคริสต์ศาสนิกชนส่วนใหญ่ถือว่าผู้เขียนหนังสือปัญญาจารย์คือกษัตริย์ซาโลมอน บทที่ 1 ของหนังสือปัญญาจารย์ประกอบด้วยชื่อหนังสือ, อรรถาธิบายของข้อสังเกตพื้นฐานบางประการ และปัญญาของชีวิต โดยเฉพาะความอนิจจังของการแสวงหาปัญญา
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 18 วรรค
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4QQohb (4Q110; 30 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 30; วรรคที่หลงเหลือ 8–15)
ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK:  {\mathfrak {G}}S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5) ต้นฉบับภาษากรีกอาจมาจากผลงานของ Aquila of Sinope และผู้ติดตาม
ต้นฉบับ > วรรค 1

"ปัญญาจารย์": "ผู้เรียกประชุม" หรือ "ผู้รวบรวม"; ฮีบรู: קהלת Qoheleth มีความหมายอย่างง่ายว่า "ผู้สอน" (คำ participle ในภาษาฮีบรู) รากศัพท์มาจากคำว่า qahal ที่มีความหมายว่า "การเรียกประชุม"
"เชื้อสายของดาวิด กษัตริย์ในเยรูซาเล็ม": อาจหมายถึงกษัตริย์พระองค์ใด ๆ ในเชื้อสายของดาวิด ("Davidic King") ในปัญญาจารย์ 1:12  ระบุว่าปัญญาจารย์ปกครอง "อิสราเอล" ในกรุงเยซูซาเล็ม หาก "อิสราเอล" หมายรวมถึงราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือแล้ว เชื้อสายของดาวิดที่ได้ปกครองก็มีเพียงซาโลมอนและพระโอรสคือ "เรโหโบอัมผู้ห่างไกลจากปัญญา" จากคำอธิบายเพิ่มเติมในบทที่ 1 และ 2 เป็นที่แน่ชัดว่า "ปัญญาจารย์"นั้นหมายถึงซาโลมอน แม้ว่าจะเลี่ยงการกล่าวพระนาม "ซาโลมอน" ก็ตาม ไม่ได้อ้างถึงอย่างชัดเจนอย่างในเพลงซาโลมอน 1:1  หรือสุภาษิต 1:1
บทนำ (วรรค 2-11) > วรรค 2

คัมภีร์ไบเบิลอังกฤษเล็กซ์แฮมเรียกวรรคนี้ว่าเป็น "คติพจน์" (motto) ของปัญญาจารย์ คติพจน์นี้ปรากฏอีกครั้งในช่วงท้ายของคำสอนของปัญญาจารย์ในปัญญาจารย์ 12:8 "อนิจจัง" ซึ่งเป็นคำสำคัญของหนังสือปัญญาจารย์ แปลมาจากคำภาษาฮีบรูว่า הבל, hebel ซึ่งมีความหมายว่า "ความไม่มีสาระ" หรือ "ความไร้แก่นสาร"  ในทางรูปธรรมใช้หมายถึง "ควัน", "ไอน้ำ", หรือ "ลมหายใจ" และในเชิงเปรียบเทียบใช้หมายถึง 'สิ่งที่หายวับไปหรือว่องไว' (มีความแตกต่างกันขึ้นกับบริบท) อาจแปลได้ว่า 'ความไร้เหตุผล, ความคับข้องใจ, ความไร้ประโยชน์, ความไร้สาระ' คำนี้ปรากฏ 5 ครั้งในวรรคนี้วรรคเดียวและปรากฏอีก 29 ครั้งในหนังสือปัญญาจารย์
"อนิจจัง อนิจจัง" มาจากความในภาษาฮีบรู: הבל הבלים (habel habalim)
บทนำ (วรรค 2-11) > วรรค 3

คำถามเชิงโวหารนี้เป็นไปตามคำกล่าวเกี่ยวกับ "อนิจจัง"  และเป็นไปตามการพรรรณนาถึงโลกที่ 'ไม่ยอมรับความพยายามของมนุษย์'
"ประโยชน์" (ฮีบรู: יתרון, แม่แบบ:Strong-number): คำที่ใช้ในการค้าขาย (โบราณ)
ทั้งคำนาม "การตรากตรำ" และคำกริยา "ตรากตรำ" มาจากรากศัพท์ภาษาฮีบรู amal (עמל, เป็นคำนามหรือคำกริยา) ที่อาจหมายถึง 'ความพยายามทางกาย' (เปรียบเทียบกับปัญญาจารย์ 2:4 -8; สดุดี 127:1 ) หรือ 'ความหนักหน่วงทางจิตใจและอารมณ์' (เปรียบเทียบกับปัญญาจารย์ 2:3 ; สดุดี 25:18
บทนำ (วรรค 2-11) > วรรค 9

วรรค 9 มีคำกล่าวที่เป็นที่รู้จักอย่างดีว่า "ไม่มีสิ่งใดใหม่ภายใต้ดวงอาทิตย์"
ดูเพิ่ม

ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง:  สดุดี 127, ปัญญาจารย์ 12
บรรณานุกรม

Eaton, Michael A. (1994). "Ecclesiastes".  ใน Carson, D. A.; France, R. T.; Motyer, J. A.; Wenham, G. J. (บ.ก.). New Bible Commentary: 21st Century Edition (4, illustrated, reprint, revised ed.). Inter-Varsity Press. pp. 609–618. ISBN 9780851106489.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Weeks, Stuart (2007). "20. Ecclesiastes".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 423–429. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Kohelet – Ecclesiastes - Chapter 1 (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
Ecclesiastes Chapter 1 King James Version
Ecclesiastes หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox Various versions
ปัญญาจารย์ 1. ยูเวอร์ชัน
หน้าที่ประกอบด้วยปัญญาจารย์ 1:1–5:17 จากฉบับกิกาส (Codex Gigas) คัมภีร์ไบเบิลแปลเป็นภาษาละตินในคริสต์ศตวรรษที่ 13
ฮันนาห์

ผู้เผยพระวจนะหญิงในคัมภีร์ไบเบิล ผู้แต่งบทเพลงของฮันนาห์ มารดาของซามูเอล
| ฮันนาห์ |
| --- | --- |
การถวายซามูเอลโดยฮันนาห์ที่พระวิหาร ภาพโดย Frank W.W. Topham
ผู้เผยพระวจนะหญิง
นับถือ ใน: ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม
สักการสถานหลัก: สุสานซามูเอล อิสราเอล
วันฉลอง: 9 ธันวาคม (อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์และโรมันคาทอลิก)
สัญลักษณ์: มักแสดงเป็นภาพหญิงเป็นหมันผู้ร้องรอบุตรต่อพระเจ้า
องค์อุปถัมภ์: ภรรยาไร้บุตร, หญิงเป็นหมัน
ผลงานหลัก: บทเพลงของฮันนาห์
ฮันนาห์ (อังกฤษ: Hannah, /ˈhænə/; ฮีบรู: חַנָּה‎ Ḥannā "ความโปรดปราน, ความสง่างาม") เป็นภรรยาคนหนึ่งของเอลคานาห์ที่กล่าวถึงในหนังสือซามูเอล ฉบับที่ 1 เป็นมารดาของซามูเอลในคัมภีร์ฮีบรู
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล

เรื่องเล่าเกี่ยวกับฮันนาห์ปรากฏใน 1 ซามูเอล 1:2-2:21 เธอไม่ถูกกล่าวถึงในส่วนอื่น ๆ ในคัมภีร์ไบเบิลนอกเหนือจากสองบทแรกของ 1 ซามูเอล
ตามเรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล ฮันนาห์เป็นภรรยาคนหนึ่งในสองคนของเอลคานาห์ ภรรยาอีกคนคือเปนินนาห์ซึ่งมีบุตรด้วยกันกับเอลคานาห์ แต่ฮันนาห์ยังคงไม่มีบุตร อย่างไรก็ตาม เอลคานาห์ชอบฮันนาห์มากกว่า ลิลเลียน ไคลน์ (Lillian Klein) ให้ความเห็นว่าการใช้โวหารย้อนคำนี้เป็นการเน้นย้ำถึงจุดยืนของสตรี ฮันนาห์เป็นภรรยาคนแรก แต่เปนินนาห์ประสบความสำเร็จในการให้กำเนิดบุตร สถานะของฮันนาห์ในฐานะภรรยาคนแรกและความเป็นหมันของเธอทำให้นึกถึงซาราห์และเรเบคาห์ในปฐมกาล 17 และปฐมกาล 25 ตามลำดับ ไคลน์ให้ความเห็นว่าเอลคานาห์รับเปนินนาห์เป็นภรรยาคนที่สองเพราะความเป็นหมันของฮันนาห์
ดูเพิ่ม

บทเพลงของฮันนาห์
เบซาเลล

บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล
ช่างทอง ภาพวาดสีน้ำทึบราว ค.ศ. 1896-1902 โดย James Tissot (พิพิธภัณฑ์ชาวยิว นิวยอร์ก)
เบซาเลล, โอโฮลีอับ และผู้ช่วยผลิตเครื่องใช้สำหรับพลับพลา (ภาพแกะสลักโดย Pieter Jacopsz Paets ค.ศ. 1645)
ในอพยพ 31:1 -6 และบทที่ 36 ถึง 39 เบซาเลล (อังกฤษ: Bezalel, Bezaleel หรือ Betzalel; ฮีบรู: בְּצַלְאֵל, Bəṣalʼēl) เป็นหัวหน้าช่างฝีมือในการสร้างพลับพลา และรับผิดชอบการสร้างหีบแห่งพันธสัญญาโดยมีผู้ช่วยคือโอโฮลีอับ หนังสืออพยพบทที่ 31 บรรยายถึงการที่เบซาเลลได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าช่างฝีมือในบริบทมุมมองของโมเสสที่ฟังรับสั่งของพระเจ้าว่าทรงต้องให้สร้างพลับพลาอย่างไร ต่อมาในบทที่ 36 ถึง 39 ได้เล่าถึงกระบวนการสร้างพลับพลาอีกครั้งซึ่งดำเนินการโดยเบซาเลล, โอโฮลีอับ, ช่างฝีมือที่มีทักษะ รวมไปถึงคนงานที่สมัครใจ
ชื่อ "เบซาเลล" มีความหมายว่า "ในร่มเงา [การคุ้มครอง] ของพระเจ้า" ลำดับพงศ์พันธุ์ระบุว่าเบซาเลลเป็นบุตรชายของอุรี (อพยพ 31:1) ผู้เป็นบุตรของเฮอร์แห่งเผ่ายูดาห์ (1 พงศาวดาร 2:18, 19, 20, 50) กล่าวกันว่าเบซาเลลมีพรสวรรค์อย่างสูงในฐานะช่างฝีมือ มีทักษะที่ยอดเยี่ยมและมีความคิดริเริ่มในการทำเครื่องโลหะ การเจียระไนอัญมณี และการแกะสลักไม้ เบซาเบลยังเป็นอาจารย์สอนงานช่างและมีลูกศิษย์จำนวนมาก (อพยพ 35:30–35) หนังสืออพยพเล่าว่าพระเจ้าทรงมอบหมายให้เบซาเลลเป็นผู้ควบคุมการสร้างเต็นท์นัดพบและเครื่องใช้ศักดิ์สิทธิ์ รวมถึงการเตรียมเสื้อตำแหน่งของปุโรหิต กับน้ำมันและเครื่องหอมสำหรับบูชา
บรรณานุกรม

Sed-Rajna, G., "From Bezalel to Bezalel," in Bianca Kuhnel (ed), The Real and Ideal Jerusalem in Jewish, Christian and Islamic Art/Jewish Art: Studies in Honor of Bezalel Narkiss on the Occasion of His 70th Birthday, (Jerusalem: Centre for Jewish art, 1998).
| ด ค กหีบแห่งพันธสัญญา |
| --- | --- |
บุคคล:  โมเสส  ปุโรหิต  มหาปุโรหิตแห่งอิสราเอล  ชาวอิสราเอล  ชาวเลวี  เบซาเลล  เผ่ายูดาห์  โอโฮลีอับ  โคฮาท  เผ่าเลวี  เยเรมีย์  โยชูวา  ซามูเอล  อุสซาห์  โซโลมอน  จักรพรรดิเมเนลิกที่ 1 
ฝาหีบ:  พระที่นั่งกรุณา  เครูบ 
เนื้อหา:  แผ่นศิลาพระโอวาท  บัญญัติ 10 ประการ  มานา  ไม้เท้าอาโรน 
สถานที่:  ภูเขาซีนาย ภูเขาซีนายในคัมภีร์ไบเบิล  ภูเขาโฮเรบ  เยรีโค  แม่น้ำจอร์แดน  อภิสุทธิสถาน  พลับพลา  อัย  ชิโลห์  กิเบอาห์  กิลกาล  เอเบนเอเซอร์  ฟีลิสเตีย  เบธเชเมช  คีริยาทเยอาริม  เนินพระวิหาร  โดมแห่งศิลา  บ่อวิญญาณ  อาสนวิหารชาทร์  Tana Qirqos  โบสถ์พระนางมารีแห่งไซออน 
ที่เกี่ยวข้อง:  The Sign and the Seal (หนังสือปี ค.ศ. 1992)