stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สู่ฝันนิรันดร
เรื่องย่อ > ตามหาแม่เฟื่อง

หลักฐานทางวัตถุคือ เสื้อผ้า นาฬิกา และบัตรเคลือบพลาสติก เป็นสิ่งที่ทำให้เจ้าสัวเจิมศักดิ์ ราชเสนา คหบดีผู้มั่งคั่งวัย 75 ปี ผู้หนึ่ง ต้องตามหาผู้หญิงคนหนึ่งเพื่อส่งกลับไปอดีต ตามบันทึกที่ได้เขียนไว้ตั้งแต่ครั้งสมัยกรุงธนบุรี 
ซึ่งเป็นคำสั่งของบรรพบุรุษที่ตกทอดกันมา เพราะผู้หญิงคนนี้เป็นต้นตระกูลของราชเสนา ไม่เช่นนั้นก็จะไม่มีตระกูลนี้ ถ้าหาสตรีผู้นั้นไม่เจอ
วันหนึ่งช่างภาพสาวที่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนในบันทึก มาปรากฏกายต่อหน้าเจ้าสัวเจิมศักดิ์และ พีรพัฒน์ หลานชาย โดยบังเอิญ แต่สิ่งที่ทำให้เจ้าสัวเจิมศักดิ์สนใจ คือชื่อของเธอที่ถูกเรียกว่าเฟื่อง เหมือนในบันทึก เจ้าสัวเจิมศักดิ์หมดสติ
ไปต่อหน้าต่อตาพัชร์เฟื่อง ในขณะที่พัชร์เฟื่องก็ตกใจไม่น้อย นี่คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้พัชร์เฟื่องต้องเจอกับเหตุการณ์ประหลาด เธอเริ่มฝันถึงชายโบราณผู้หนึ่ง ที่มาเรียกเธอด้วยเสียงนุ่มๆ ว่า แม่เฟื่อง...
กวิน อาจารย์ประจำคณะโบราณคดี เพื่อนสนิทพัชร์เฟื่อง ได้ขอให้พัชร์เฟื่องไปช่วยให้คำแนะนำ เทคนิคการถ่ายภาพให้กับนักศึกษาของเขา ทำให้พีรพัฒน์ที่เป็นลูกศิษย์กวินได้พบกับพัชร์เฟื่องอีกครั้งและเขาก็ตกหลุกรักเธอเข้าอย่างจัง
จนกวินรู้สึกไม่พอใจในพฤติกรรมของนักศึกษาคนนี้ และเริ่มขัดแย้งกับลูกศิษย์ของตัวเอง
เจ้าสัวเจิมศักดิ์ได้ออกอุบายว่าจ้างให้พัชร์เฟื่องมาถ่ายรูปบ้านเรือนไทยโบราณของเขา 
เจ้าสัวเจิมศักดิ์เริ่มเข้าแผนการทันที เริ่มจากพาพัชร์เฟื่องไปชมเรือนไทยและนำภาพเขียนบรรพบุรุษให้ดู ภาพที่เธอเห็นคือภาพชายโบราณที่เธอเคยฝันถึง เจ้าสัวเจิมศักดิ์มอบสร้อยพร้อมจี้หินสีดำให้พัชร์เฟื่อง หลังจากที่เธอทำงานให้เสร็จ 
โดยอ้างว่าตอบแทนที่เธอถ่ายรูปเรือนไทยของเขาออกมาดี พร้อมกับให้เธอพยายามท่องคาถากำกับอย่าได้ขาด บอกว่าสิ่งนี้เป็นเครื่องรางป้องกันอันตราย
แต่พีรพัฒน์กลับพยายามขัดขวางไม่ให้เจ้าสัวเจิมศักดิ์พาพัชร์เฟื่องกลับไปยังอดีต เพราะด้วยความรักที่มีต่อพัชร์เฟื่องนั่นเอง แต่วันหนึ่งเฟื่องทำงานอยู่ใกล้ๆ กับวัดระฆัง และกำลังจะกลับบ้านกับกวิน 
เธอได้ยินเสียงสวดคาถา "โอมพะพะโลกะระทะวารัง" ตลอดเวลา และเข้าใจว่าเป็นเสียงสวดมาจากวัด แต่เมื่อนั่งในรถจะกลับบ้านก็ยังคงได้ยินเสียงสวดอยู่ เสียงดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ 
และเฟื่องก็เผลอสวดคาถาตามจนเป็นเสียงเดียวกันไม่ยอมหยุด ฉับพลันเกิดเสียงเปรี้ยงลงมาที่รถกวิน หลังเหตุการณ์สงบกวินก็ต้องตกใจเมื่อหันมาไม่เจอเฟื่อง ซึ่งไม่รู้หายไปได้อย่างไร ทั้งที่รถยังปิดล็อก กวินร้องหาพัชร์เฟื่องจนสุดเสียง
เรื่องย่อ > นับเนื่องอดีตกาล

ภายในโบสถ์วัดบางหว้าใหญ่สมัยกรุงธนบุรีในปี 2312 พัชร์เฟื่องมาปรากฏกายอยู่ที่นี้ สร้างความตกตะลึงให้กับสังฆราชศรี และทุกคนในโบสถ์ เธอเงยหน้าขึ้นมาและได้พบกับชายโบราณที่เธอแอบหลงรูป หลวงพิพิธราชเสนา นั่นเอง 
เธอตกใจมากวิ่งหนีออกจากโบสถ์ไป แต่หลวงพิพิธราชเสนาได้กระชากร่างเธอสู่อ้อมแขนของเขา พัชร์เฟื่องกรีดร้องก่อนจะสิ้นสติไป หลวงพิพิธราชเสนาพาเธอมาฝากไว้กับพี่สาวคือ แม่สำลีที่เรือนสวนบางล่างที่อยู่ห่างจากผู้คน
พัชร์เฟื่องพยายามเล่าเรื่องว่าเธอมาจากอนาคตให้หลวงพิพิธราชเสนารับรู้ และพยามยามหาทางที่จะไปกลับไปที่วัดบางหว้าใหญ่เพื่อพบกับสังฆราชศรีให้ช่วยพาเธอกลับสู่ปัจจุบัน เฟื่องได้เจอกับ พระยาอนุชิตราชา จางวางกรมพระตำรวจ 
จางวางผู้นี้ชอบเธอในทันทีเมื่อพบกัน วันหนึ่ง นายจัน หลานชายนิสัยไม่ดีของทองมาก สามีของนางสำลีได้ฉุด สาย บ่าวในเรือนไปเพื่อหวังจะข่มขืน แต่พัชร์เฟื่องแข้ามาช่วยเหลือไว้ได้ทัน และกลับกลายเป็นพัชร์เฟื่องที่เกือบจะพลาดท่าเสียทีให้กับนายจัน 
แต่หลวงพิพิธราชเสนาเข้ามาช่วยไว้ก่อน เหตุการณ์นี้สร้างรอยแค้นไว้ให้นายจันเป็นอย่างมาก ด้วยความรักและความเป็นห่วงทำให้หลวงพิพิธราชเสนาตัดสินใจที่จะพาพัชร์เฟื่องกับสายมาอยู่ที่เรือนมังคุด เรือนพักของตนที่พระนคร โดยให้สายคอยอยู่รับใช้พัชร์เฟื่อง
พุดซ้อน ลูกสาว พระยาราชาเศรษฐี ซึ่งมีใจหมายปองหลวงพิพิธราชเสนาอยู่ไม่น้อย ได้แสดงความเป็นเจ้าของหลวงพิพิธราชเสนาอย่างออกนอกหน้า นางพุดซ้อนวางแผนให้ว่าหลวงพิพิธราชเสนาล่วงเกินตนทำให้ทุกคนเข้าใจผิด 
จนหลวงพิพิธราชเสนาต้องรับผิดชอบ หลวงพิพิธราชเสนาเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างมากมาย ได้ดื่มเหล้าจนเมามายและเอ่ยปากบอกรักพัชร์เฟื่อง
ทางด้านยุคปัจจุบัน กวินและพีรพัฒน์จากไม่ชอบหน้ากัน ก็ได้ร่วมมือกันพยายามค้นหาพยานหลักฐาน ยืนยันว่าพัชร์เฟื่องยังไม่ตาย และค้นหาวิธีพาตัวเธอกลับมาให้ได้ พระยาอนุชิตราชาเทียวมาพาพัชร์เฟื่องบ่อยขึ้น 
และชวนออกไปเที่ยวข้างนอก สร้างความหึงหวงแก่หลวงพิพิธราชเสนาอย่างมาก จึงได้หลุดปากบอกหมั้นพุดซ้อนต่อหน้าพัชร์เฟื่องเป็นการประชด สร้างความเสียใจให้กับพัชร์เฟื่องเป็นอย่างมาก
หลวงพิพิธราชเสนาไม่พอใจบ่าวไพร่ ที่ปล่อยให้พัชร์เฟื่องไปเที่ยวกับพระยาอนุชิตราชาตามลำพัง จึงได้เฆี่ยนตีบ่าวไพร่ พัชร์เฟื่องจึงเข้ารับหวายแทนจนบาดเจ็บ หลวงพิพิธราชเสนาตกใจเป็นอย่างมาก 
ไม่คิดว่าพัชร์เฟื่องจะทำถึงขนาดนี้และได้พยายามขอโทษ ทายาให้ และเอ่ยปากสารภาพรักกับพัชร์เฟื่อง พุดซ้อนเข้ามาเห็นภาพบาดตาบาดใจ จึงคิดวางแผนชั่วร้ายให้นายจันไปลวงพัชร์เฟื่องออกมาจากเรือนมังคุด 
เพื่อส่งไปขายให้นายจีนบุ้นเส็ง สายทาสที่จงรักภักดีขอตามมาด้วย สายได้พยายามทุกวิถีทางเพื่อปกป้องนายที่รักจึงพลาดพลั้งโดนนายจันข่มขืนและทำร้ายปางตาย พัชร์เฟื่องถูกนำตัวไปลงเรือสำเภาของนายจีนบุ้นเส็ง 
แต่หลวงพิพิธราชเสนาและพระยาอนุชิตราชามาช่วยไว้ได้ทัน นายจันถูกจับ สารภาพว่านางพุดซ้อนคือผู้ที่อยู่เบื้องหลัง แต่พุดซ้อนไหวตัวทันจึงได้โยนความผิดให้ เผื่อน บ่าวคนสนิทรับผิดแทน เผื่อนเสียใจกับการกระทำของนายที่รักเป็นอย่างมาก 
จึงตอกย้ำนางพุดซ้อนได้อย่างเจ็บแสบด้วยคำพูด ก่อนที่จะถูกจับไป
เรื่องย่อ > พบพานสุขทุกข์

เมื่อจบสิ้นเรื่องร้ายต่างๆ พระยาอนุชิตราชาบอกจะส่งคนมาสู่ขอพัชร์เฟื่อง แต่เธอตัดสินใจเลือกหลวงพิพิธราชเสนาเพราะรักมาตั้งแต่ก่อนที่เธอจะมายังกรุงธนบุรีศรีมหาสมุทรอีกด้วย พัชร์เฟื่องมีลูกคนแรกเป็นเด็กผู้ชายชื่อ กิมจู 
และกำลังตั้งท้องอ่อนๆ เธอมีความสุขเป็นอย่างมากกับชึวิตที่เป็นอยู่ในตอนนี้ แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อกวินและพีรพัฒน์ทำพิธีสวดคาถาเรียกพัชร์เฟื่องกลับ เมื่อเสียงเรียกแห่งมิติเปิดขึ้นอีก พัชร์เฟื่องเอ่ยปากขานรับไปโดยที่ไม่รู้ตัว 
ในขณะที่เธอกำลังป้อนข้าวลูกชายที่กำลังอ้าปากรอรับข้าวจากมือแม่ เธอก็ถูกถึงกลับสู่ปัจจุบันในทันที ทั้งๆ ที่ข้าวยังอยู่ในมือ
เธอไม่สามารถยอมรับการเปลี่ยนแปลงที่เธอต้องจากสามีอันเป็นที่รัก และลูกกิมจูอย่างกะทันหันแบบนี้ได้ เธอพยายามท่องคาถาให้กลับไป แต่หินศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นมิติเวลานั้นได้แตกกระจายไปแล้ว เจ้าสัวเจิมศักดิ์พาเธอไปยังเรือนมังคุด 
และได้นำเอาสมุดบันทึกที่หลวงพิพิธเขียนเรื่องราวไว้  หลังจากเธอจากมาในบันทึกนี้ได้บอกด้วยว่าถ้ามีลูกสาวให้ตั้งชื่อว่า แก้วกัลยา พัชร์เฟื่องกอดสมุดบันทึกไว้แนบกับอก เพื่อระลึกถึงสิ่งที่ผ่านมาและพยายามยอมรับความจริงที่โหดร้าย
นักแสดง

| --- | --- |
 ภาคปัจจุบัน * ลลิตา ศศิประภา  รับบทเป็น พัชร์เฟื่อง  * วิลลี่ แมคอินทอช  รับบทเป็น กวิน  * สราวุธ มาตรทอง รับบทเป็น พีรพัฒน์  * เพ็ญเพ็ชร เพ็ญกุล รับบทเป็น หมอพจน์  * ชาติชาย งามสรรพ์ รับบทเป็น ผู้กองนัฐพงษ์  * กำธร สุวรรณปิยะศิริ  รับบทเป็น เจ้าสัวเจิมศักดิ์  * ดวงใจ หทัยกาญจน์ รับบทเป็น นัฐฐา  * สมภพ เบญจาธิกุล รับบทเป็น พัชร์  * สมมาตร ไพรหิรัญ รับบทเป็น ดร.เจิมรักษ์  * ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา รับบทเป็น เจิมศิริ  * พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา รับบทเป็น ดารา  * วิวัฒน์ ผสมทรัพย์ รับบทเป็น เจิมพัฒน์  * อรสา พรหมประทาน รับบทเป็น คุณหญิงวิไล  * สินีนาฏ โพธิเวส รับบทเป็น ยายพุ่ม  * ปาริฉัตร ไพรหิรัญ รับบทเป็น ผู้อำนวยการเพ็ญพักตร์  * สันติ ต้อยปาน รับบทเป็น ผู้กำกับชาญชัย:  ยุคอดีต * ฉัตรชัย เปล่งพานิช รับบทเป็น หลวงพิพิธราชเสนา  * ดอม เหตระกูล  รับบทเป็น พระยาอนุชิตราชา  * สกาวใจ พูลสวัสดิ์  รับบทเป็น นางพุดซ้อน  * รอน บรรจงสร้าง รับบทเป็น พุม  * นภัสกร มิตรเอม รับบทเป็น จีนบุนเส็ง  * พิศมัย วิไลศักดิ์ รับบทเป็น แม่อั้น  * ธิติมา สังขพิทักษ์ รับบทเป็น สำลี  * ดุสิตา อนุชิตชาญชัย รับบทเป็น อีสาย  * จาตุรงค์ โกลิมาศ รับบทเป็น ไอ้บัว  * ปิ๋ม ซีโฟร์ รับบทเป็น อีเผื่อน  * พศิน เรืองวุฒิ รับบทเป็น นายจัน  * สะอาด เปี่ยมพงษ์สานต์ รับบทเป็น พระยาราชาเศรษฐี  * ณัฐินี สิทธิสมาน รับบทเป็น นางเรือน  * ทองขาว ภัทรโชคชัย รับบทเป็น ไอ้บุญ  * น้ำเงิน บุญหนัก รับบทเป็น แม่ชุ่ม  * ศานติ สันติเวชกุล รับบทเป็น ขุนสาร  * ตึ๋ง หนองปรือ รับบทเป็น คุงเซียม  * ด.ญ.ปัณฑารีย์ เตียรถ์สุวรรณ รับบทเป็น ทองอิ่ม  
| ปี | พ> ศ. 2551 | พ> ศ. 2551 | พ> ศ. 2551 | พ> ศ. 2551 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่อง 3
ผู้ผลิต: ฮูแอนด์ฮู
บทโทรทัศน์: อาจารย์นลินี สีตะสุวรรณ
ผู้กำกับการแสดง: ชูศักดิ์ สุธีรธรรม
| ยุคปัจจุบัน | ยุคปัจจุบัน | ยุคอดีต | ยุคอดีต | ยุคอดีต |
| พัชร์เฟื่อง | ลลิตา ปัญโญภาส | หลวงพิพิธราชเสนา | หลวงพิพิธราชเสนา | ฉัตรชัย เปล่งพานิช |
| กวิน | วิลลี่ แมคอินทอช | พระยาอนุชิตราชา | พระยาอนุชิตราชา | ดอม เหตระกูล |
| พีรพัฒน์ | สราวุธ มาตรทอง | นางพุดซ้อน | นางพุดซ้อน | สกาวใจ พูลสวัสดิ์ |
| หมอพจน์ | เพ็ญเพ็ชร เพ็ญกุล | พุม | พุม | รอน บรรจงสร้าง |
| ผู้กองนัฐพงษ์ | ชาติชาย งามสรรพ์ | จีนบุนเส็ง | จีนบุนเส็ง | นภัสกร มิตรเอม |
| เจ้าสัวเจิมศักดิ์ | กำธร สุวรรณปิยะศิริ | แม่อั้น | แม่อั้น | พิศมัย วิไลศักดิ์ |
| นัฐฐา | ดวงใจ หทัยกาญจน์ | สำลี | สำลี | ธิติมา สังขพิทักษ์ |
| พัชร์ | สมภพ เบญจาธิกุล | อีสาย | อีสาย | ดุสิตา อนุชิตชาญชัย |
| ดร.เจิมรักษ์ | สมมาตร ไพรหิรัญ | ไอ้บัว | ไอ้บัว | จตุรงค์ โกลิมาศ |
| เจิมศิริ | ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา | อีเผื่อน | อีเผื่อน | ปิ๋ม ซีโฟร์ |
| ดารา | พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา | นายจัน | นายจัน | พศิน เรืองวุฒิ |
| เจิมพัฒน์ | วิวัฒน์ ผสมทรัพย์ | พระยาราชาเศรษฐี | พระยาราชาเศรษฐี | สอาด เปี่ยมพงษ์สานต์ |
| คุณหญิงวิไล | อรสา พรหมประทาน | นางเรือน | นางเรือน | ณัฐินี สิทธิสมาน |
| ยายพุ่ม | สินีนาฏ โพธิเวส | ไอ้บุญ | ไอ้บุญ | ทองขาว ภัทรโชคชัย |
| ผู้อำนวยการเพ็ญพักตร์ | ปาริฉัตร ไพรหิรัญ | แม่ชุ่ม | แม่ชุ่ม | น้ำเงิน บุญหนัก |
| ผู้กำกับชาญชัย | สันติ ต้อยปาน | ขุนสาร | ขุนสาร | ศานติ สันติเวชกุล |
| - | - | คุงเซียม | คุงเซียม | ตึ๋ง หนองปรือ |
เพลงประกอบละคร

รักเดียวคือเธอ  ขับร้องโดย อุเทน พรหมมินทร์  (เพลงนำละคร 1)
สู่ฝันนิรันดร ขับร้องโดย อิสริยา คูประเสริฐ (เพลงนำละคร 2)
คนที่เป็นทุกอย่าง  ขับร้องโดย พลพล พลกองเส็ง
ข้อมูลเพิ่มเติม

เป็นละครที่มีการเตรียมงานนานมากเรื่องหนึ่ง เพราะโลเกชั่นที่ถ่ายทำในสมัยกรุงธนบุรีศรีมหาสมุทรนั้น เป็นการสร้างฉากขึ้นมาใหม่ทั้งหมด ทั้งขุดคลอง ปลูกต้นไม้ สร้างเรือน ใช้เวลานาน 6 เดือนในการสร้างฉาก และยังได้มีการสร้างเรือสำเภาจีนมูลค่าประมาณ 6 แสนบาท อีกด้วย
บทละครมีการปรับแก้เสมอ แม้ในช่วงเวลาถ่ายทำละครก็ตาม
ละครเรื่องนี้ใช้เวลาถ่ายทำประมาณ 7-8 เดือน
ตำแหน่งช่างภาพที่นางเอกทำอยู่ในบริษัทจากละครเรื่องนี้ ไม่มีตำแหน่งนี้อยู่จริงในบริษัทนี้
คำพูดจากละคร

"จงพานางกลับมาหาเรา"
"รอคอยเจ้าแต่เพียงผู้เดียว...แม่เฟื่อง"
"แม้นดินจักกลบร่าง แต่มิได้กลบหัวใจรักแห่งข้าที่มีต่อเจ้าไม่ ข้ารักเจ้านัก แม่เฟื่องเอย...ข้าจักรอคอยเจ้าเพียงผู้เดียว..."
"รังวาทะ ระกะโร พะพะโอม..." ท่องถอยหลังเป็น "โอม พะ พะ โลกะระ ทวารัง..."
"บ่าวมิข้องใจแล้วหนา เหตุใดสายมันจึงยอมตายเพื่อนายเฟื่องของมัน หากครานี้ ชีวิตจักหลุดจากร่างเยี่ยงอีสาย บ่าวขอตั้งจิต ขอเกิดเป็นบ่าวร่วมชาติ รับใช้นายเฟื่องด้วยผู้หนึ่ง เพื่อมิจักรับข้าวน้ำกันตายไปวันๆ หากได้น้ำใจแลเมตตาจากนาย ยามต้องตายแทนนายด้วยความจงรักภักดี เป็นบุญหัวของข้าแล้ว ที่หลุดจากเป็นบ่าวเรือนนี้ เราหามีบุญคุณติดค้างกันแล้วหนา นายพุดซ้อน" อีเผื่อน
"จงฟังหนา แม่เฟื่อง หากข้าได้ลอยกระทงในคืนนี้ ข้าจักพิษฐานว่า ขอนางที่อยู่ในดวงตาข้าเบื้องหน้านี้ จงอย่าได้ละไปจากใจข้า ขอให้ข้าได้รักเพียงนางนับแต่เพลานี้ สู่กาลเบื้องหน้าตลอดไป มิมีวันเสื่อมคลาย" พระยาอนุชิตราชา
เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 7

พิธีมอบรางวัล เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 7 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2556
| ผู้ชนะ | บริษัท | ตัวละคร | อนิเมะ |
| --- | --- | --- | --- |
นักพากย์นำชายยอดเยี่ยม
|  ยูกิ คาจิ  | อาตส์วิชัน | Issei Hyōdō | High School DxD |
นักพากย์นำหญิงยอดเยี่ยม
|  คานะ อาซูมิ  | 81 Produce | Nyaruko | Haiyore! Nyaruko-san |
นักพากย์สมทบชายยอดเยี่ยม
|  ยูกิ โอโนะ  | Atomic Monkey | Kaname Tsukahara | Kimi to Boku 2 |
|  จุนอิจิ ซูวาเบะ  | Haikyō | Seiji Matoba | Natsume Yūjin-chō Shi |
นักพากย์สมทบหญิงยอดเยี่ยม
|  ซายากะ โอฮาระ  | Haikyō | Irisviel von Einzbern | ปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ |
|  ฮารูกะ โทมัตสึ  | Music Ray'n | Asuna Yūki | ซอร์ดอาร์ตออนไลน์ |
นักพากย์หน้าใหม่ยอดเยี่ยมฝ่ายชาย
| โนบูนางะ ชิมาซากิ  | Aoni Production | Kaito Kirishima | ซัมเมอร์รักจากต่างดาว |
| คาซูโตมิ ยามาโมโตะ  | Production Ace | Kio Asuno | Mobile Suit Gundam AGE |
นักพากย์หน้าใหม่ยอดเยี่ยมฝ่ายหญิง
| คาโอริ อิชิฮาระ | Style Cube | Aladdin | เมไจ อาละดินผจญภัย |
| รูมิ โอกูโบะ | 81 Produce | Chinatsu Yoshikawa | YuruYuri♪♪ |
Best Personality
| ผู้ชนะ | บริษัท | รายการวิทยุ | สถานีกระจายเสียง |
| มิตสึโอะ อิวาตะ | Office Osawa | Tobidase!! Sweet Ignition | OBC |
การแสดงดนตรียอดเยี่ยม
| ผู้ชนะ | ผู้ชนะ | ค่ายเพลง | ค่ายเพลง |
|  Ushirokara Haiyoritai G  (คานะ อาซูมิ, มิยุ มัตสึกิ, ยูกะ โอตสึโบะ) |  Ushirokara Haiyoritai G  (คานะ อาซูมิ, มิยุ มัตสึกิ, ยูกะ โอตสึโบะ) | DIVEIIentertainment | DIVEIIentertainment |
| ผู้ชนะ | ผู้ชนะ | บริษัท | บริษัท |
รางวัลแห่งความสำเร็จในชีวิต
| ทาเคชิ อาโอโนะ | ทาเคชิ อาโอโนะ | Aoni Production (final career) | Aoni Production (final career) |
รางวัลแห่งความสำเร็จ
| ชินสุเกะ ชิกาอิชิ | ชินสุเกะ ชิกาอิชิ | Mouvement | Mouvement |
| มาซาโกะ โนซาวะ | มาซาโกะ โนซาวะ | Aoni Production | Aoni Production |
Synergy Award
ครบรอบ 50 ปี ของทัตสึโนโกะ โปรดักชั่น  (โทรุ โอฮิระ, คัตสึจิ โมริ, มาริ โอกาโมโตะ, โนริโกะ โอฮาระ)
Kei Tomiyama Memorial Award (Topical Award)
| ยูจิ มิตสึยะ | ยูจิ มิตสึยะ | Combination | Combination |
รางวัลขวัญใจเด็กและครอบครัว
| มายูมิ ทานากะ | มายูมิ ทานากะ | Aoni Production | Aoni Production |
Kazue Takahashi Memorial Award
| เมงูมิ โอกาตะ | เมงูมิ โอกาตะ | NEVERLAND ARTS | NEVERLAND ARTS |
Most Votes Award
| ฮิโรชิ คามิยะ | ฮิโรชิ คามิยะ | Aoni Production | Aoni Production |
สู่ฝันอันยิ่งใหญ่

สู่ฝันอันยิ่งใหญ่
บทละครภาษาไทย	มัทนี  เกษกมล, ยุทธนา  มุกดาสนิท
คำร้องภาษาไทย	ชาลี  อินทรวิจิตร, วิสา  คัญทัพ, สุรชัย  จันทิมาธร, ยุทธนา  มุกดาสนิท
ที่มา	ละครเพลง Man of La Mancha
โปรดักชั่น	สิงหาคม – กันยายน 2530, คณะละครสองแปด และกรมศิลปากร / มิถุนายน 2551, คณะละครสองแปด และ บ.ซีนาริโอ จก.
สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ เป็นละครเพลงที่คณะละครสองแปด แปลและเรียบเรียงมาจากละครเพลงเรื่อง The Man of La Mancha โดยคงตัวบทละครและบทเพลงไว้ตามต้นฉบับ ละครเรื่องนี้แสดงโดยไม่มีการพักครึ่งเวลา ความยาวประมาณ 2 ชั่วโมง 15 นาที เปิดการแสดงครั้งแรก ณ โรงละครแห่งชาติ ระหว่างวันที่ 28 สิงหาคม – 9 กันยายน 2530 รวม 17 รอบ และเปิดการแสดงครั้งที่สอง ณ โรงละครเมืองไทยรัชดาลัย ระหว่างวันที่ 13 – 22 มิถุนายน 2551 รวม 13 รอบ
งานสร้างและการตีความ

ในการแสดงครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2530 ทีมงานได้อธิบายแนวคิดในการสร้างละครเรื่อง สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ ไว้ว่า
“...ความทะเยอทะยานของเราไม่ได้เริ่มต้นจากจุดที่ว่า เราต้องการทำละครใหญ่ที่ต้องลงทุนมาก ต้องไปเอาผู้เชี่ยวชาญมือรางวัลมาจากเมืองนั้นเมืองนี้  เราคิดเริ่มต้นมาจากจุดที่ว่า โอ้โฮ...ละครเรื่องนี้น่าทำ ทำแล้วจะต้องออกมาเป็นละครที่ดี จากพื้นฐานของบทที่ดี แล้วก็ในขณะที่อ่านนั้น มันเห็นภาพว่าจะต้องดีอย่างนั้นอย่างนี้ แล้วก็ทำให้เกิดความฝันที่จะให้ภาพที่เห็นในใจเรานั้นปรากฏขึ้นมาบนเวที เพื่อที่คนอื่นจะได้มาร่วมอยู่ในความฝันนั้น  ในเสียงเพลงและในการแสดงเหล่านั้นที่เราเห็น อยากจะให้มาร่วมรับรู้ด้วยกัน ได้รสชาติอย่างเดียวกับที่เราได้เมื่ออ่านบทละคร เราอยากจะถ่ายทอดความประทับใจอันนั้นออกไปสู่คนดู มันเริ่มที่จุดนี้ต่างหาก...” (รัศมี  เผ่าเหลืองทอง ที่ปรึกษาด้านบทละคร)
“...เรื่องนี้เป็นละครซ้อนละคร เป็นการผสมผสานที่มีเสน่ห์มากระหว่างความเป็นจริงกับความใฝ่ฝัน ระหว่างความเป็นเรียลลิสติกกับโรแมนติก เป็นสไตล์ซ้อนที่กลับไปกลับมา เพราะฉะนั้น งานของเราก็คือจะสื่ออย่างไรให้คนดูได้ระดับความคิดเช่นนี้ทั้งสองระดับ ทำอย่างไรให้เรียลลิสติกกับโรแมนติกเจอกันพอดี แล้วเรื่องนี้ยังเป็นละครเพลง เป็นรูปแบบละครที่รวมการแสดงหลายๆ อย่าง นับตั้งแต่การแสดง เต้นรำ และร้องเพลง รวมทั้งดนตรีเข้ามาด้วย  เราต้องผสมผสานศิลปะเหล่านี้เข้ากันเพื่อให้ความบันเทิงกับคนดู และขณะเดียวกันก็สามารถสื่อสาระของละครได้ด้วย...” (ยุทธนา มุกดาสนิท ผู้กำกับการแสดง)
“...เป็นการเอาความลึก ความกว้าง และความสูงของโรงละครแห่งชาติมาใช้ให้เป็นประโยชน์แก่ด้านจินตนาการ...เกือบจะเปลือยโรงละคร ไร้มิติ ไร้เวลา ไร้สถานที่ จะขยายขอบเขตของโรงละครออกไปอย่างที่คนดูไม่เคยเห็น จากนั้นจะค่อยๆ สร้างขอบเขตของเวทีด้วยองค์ประกอบด้านฉากและแสง เพื่อเสริมความเปลี่ยนแปลงของฉากที่เปลี่ยนไปในแต่ละองก์ แล้วก็กลับไปสู่ความกว้าง ลึก สูง ของคุกใต้ดิน ซึ่งกว้าง ลึก และสูง อย่างไร้มิติ ไร้เวลา และไร้สถานที่...” (บุรณี  รัชไชยบุญ ผู้กำกับเทคนิค)
แนวทางต่างๆ เหล่านี้ ก็ยังคงเป็นแนวคิดหลักเมื่อนำ “สู่ฝันอันยิ่งใหญ่” กลับคืนสู่เวทีอีกครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 2551
ทีมงาน

บทละคร: เดล  วาสเซอร์แมน (Dale  Wasserman)
ประพันธ์ทำนอง: มิทช์  ลีห์ (Mitch Leigh)
ประพันธ์คำร้อง: โจ  เดเรียน (Joe Darion)
บทละครภาษาไทย: มัทนี  เกษกมล, ยุทธนา  มุกดาสนิท
ประพันธ์คำร้องภาษาไทย: ชาลี  อินทรวิจิตร, วิสา  คัญทัพ, สุรชัย  จันทิมาธร, ยุทธนา  มุกดาสนิท
ทีมงาน 2530
กำกับการแสดง: ยุทธนา  มุกดาสนิท
ให้คำปรึกษาบทละคร: รัศมี  เผ่าเหลืองทอง
ออกแบบฝ่ายศิลป์: มานูเอล  ลุทเกนฮอร์สท์ (Manuel Lutgenhorst)
กำกับดนตรีและอำนวยเพลง: ประทักษ์  ประทีปเสน
เรียบเรียงดนตรี: ประสาน สุทัศน์ ณ อยุธยา
ออกแบบท่าเต้น: มานูเอล  อลูม (Manuel Alum)
กำกับเทคนิคและออกแบบแสง: บุรณี  รัชไชยบุญ
ทีมงาน 2551
แม้ว่ามานูเอล อลูม จะถึงแก่กรรมที่สหรัฐอเมริกาไปตั้งแต่ปี 2536 ด้วยวัยเพียง 50 ปี ทว่าในโปรดักชั่น 2551 ส่วนใหญ่ก็ยังใช้ท่าเต้นเดิมของเขา ยกเว้นฉากกัลบก/หมวกทองแห่งมัมบริโน ระบำแขกมัวร์ และอัศวินกระจกเงา ที่เปลี่ยนให้ เกลน ฟาน เดร์ โฮฟ (Glenn van der Hoff) นักออกแบบท่าเต้นเชื้อสายดัทช์ - อินโดนีเซียน  มาออกแบบใหม่เพิ่มเติม
กำกับการแสดง: ยุทธนา  มุกดาสนิท
ออกแบบงานสร้าง/กำกับศิลป์/กำกับเทคนิค : มานูเอล  ลุทเกนฮอร์สท์ (Manuel Lutgenhorst)
ที่ปรึกษาด้านเทคนิค: บุรณี  รัชไชยบุญ
ควบคุมวงดนตรี: ดำริห์ บรรณวิทยกิจ
ออกแบบท่าเต้น: มานูเอล  อลูม (Manuel Alum)/เกลน ฟาน เดร์ โฮฟ (Glenn van der Hoff)
นักแสดงนำ

นักแสดงนำใน "สู่ฝันอันยิ่งใหญ่"
ในโปรดักชั่น 2530 มีการเปลี่ยนนักแสดงนำจากที่กำหนดไว้อย่างกะทันหัน คือเซรบานเตส/ดอน กิโฮเต้ จากเดิมที่จะแสดงนำโดย พรศิล จันทนากร (นักแสดงนำจากละครเวที กาลิเลโอ 2528) จนมีการเปิดแถลงข่าวที่โรงแรมสยามอินเตอร์คอนติเนนตัลไปแล้วในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2530 ทว่าหลังจากนั้นไม่นาน ตามกระแสข่าวอย่างเป็นทางการ ระบุว่าพรศิลขอถอนตัว  ทางคณะละครสองแปดจึงติดต่อทาบทามให้ศรัณยู  วงศ์กระจ่าง และจรัล มโนเพ็ชร มารับบทดังกล่าวแทน
สิงหาคม - กันยายน 2530
เซรบานเตส/ดอน กิโฮเต้: ศรัณยู  วงศ์กระจ่าง (28 ส.ค. – 2 ก.ย.) / จรัล  มโนเพ็ชร (3 – 9 ก.ย.)
อัลดอนซ่า/ดัลซีเนีย: นรินทร ณ บางช้าง
คนรับใช้/ซานโช่: สาธิต  ชีวะประเสริฐ
ดุ๊ก/ดร.คาร์ราสโค: คำรพ  พิริยสถิต
แม่บ้าน: กันยา  วงษ์สวัสดิ์
อันโตเนีย: นฤมล  ศิลปี
บาทหลวง: ศรัณย์  ทองปาน
ผู้ว่าการ/เจ้าของโรงเตี๊ยม: คำรณ  คุณะดิลก
มาเรีย: วิลัดดา วนดุรงค์วรรณ
กัลบก: นุกูล  บุญเอี่ยม
คนต้อนฬ่อ: เกรียงศักดิ์  ศิลากอง, นาถพงษ์  โสตถิพันธุ์, มนตรี  ศรีวิหค, บุญชัย จักราวรวุธ, ปกรณ์  พิมพ์ทนต์, มนัสชัย  บุญยัง, ฤทธิรงค์  จิวากานนท์, วีรชัย งานไพโรจน์
นายทหารแห่งศาลศาสนา: สุทธิพงศ์  ธรรมวุฒิ
เฟอร์มินา: วาสนา  กัณโสภณ
มิถุนายน 2551
เซรบานเตส/ดอน กิโฮเต้: เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์
อัลดอนซ่า/ดัลซีเนีย: ภัทรวรินทร์  ทิมกุล
คนรับใช้/ซานโช่: ชลาทิศ  ตันติวุฒิ
ดุ๊ก/ดร.คาร์ราสโค: อนุชิต  สพันธุ์พงษ์
แม่บ้าน: นภาดา  สุขกฤต
อันโตเนีย: รพีพร  ประทุมอานนท์
บาทหลวง: ศรัณย์  ทองปาน
ผู้ว่าการ/เจ้าของโรงเตี๊ยม: บุญพงษ์  พานิช
มาเรีย: สุมณฑา  สวนผลรัตน์
กัลบก: สุเมธ  องอาจ
คนต้อนฬ่อ: กฤตินท์  เกียรติเมธา, ชิตพล เปลี่ยนศิริ, เดชบดินทร์  ฉายทองดี, เทพธนะ  ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา, ธีระพล  ประสมแสง, พัลลภ  นามโสม, อดิเทพ  บัวน้อย
นายทหารแห่งศาลศาสนา: วรรณกิตย์  ศิริพุฒ
เฟอร์มินา: ศิวพร พันธรักษ์
เรื่องย่อ

ตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ณ คุกใต้ดิน เมืองเซวิญา ประเทศสเปน ดอน มิเกล เด เซรบานเตส ผู้เป็นทั้งกวี นักเขียนบทละคร ทหารผ่านศึก และเจ้าพนักงานเก็บภาษี พร้อมด้วยคนรับใช้ ถูกนำตัวมาฝากขังรวมกับเดนคุก หัวขโมย ฆาตกร โสเภณี เพื่อรอการไต่สวนจากศาลศาสนาในข้อหากระทำผิดต่อพระศาสนจักรคาทอลิก เนื่องจากการออกหมายยึดโบสถ์ที่ไม่ยอมจ่ายภาษี
ระหว่างนั้นเอง เซรบานเตสกลับต้องขึ้น “ศาลเตี้ย” ที่บรรดานักโทษตั้งขึ้น โดยมีต้นฉบับลายมือของเขาเป็นเดิมพัน  เซรบานเตสตัดสินใจสู้คดีด้วยการนำเสนอเป็นละคร ซึ่งก็อาศัยเหล่านักโทษทั้งหลายร่วมแสดง
เซรบานเตสสวมบทบาทเป็นอลองโซ กิฆานา เศรษฐีบ้านนอกสูงอายุ ผู้ติดนิยายอัศวินผจญภัยยุคกลางอย่างงอมแงม จนถึงขนาดเคลิบเคลิ้มไปว่าตัวเขาเองเป็นอัศวินผู้หนึ่งที่มีพันธกิจในการแก้ไขสิ่งผิดทุกอย่างในโลก กิฆานาขนานนามตัวเองใหม่ว่า “ดอนกิโฮเต้แห่งลามันช่า”  แล้วสวมชุดเกราะควบม้าออกผจญภัย ส่วนคนรับใช้ของเขา ก็รับบทเป็นซานโช ชาวนาผู้ปวารณาตัวเป็นอัครสาวกและผู้ติดตามดอนกิโฮเต้
กิโฮเต้เข้าฟาดฟันกับกังหันลมเพราะเห็นเป็นยักษ์ ที่ถูกส่งมาโดย“จอมมายาลวง” ศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในจินตนาการของเขา  จากนั้นก็เข้าไปที่โรงเตี๊ยมด้วยความเข้าใจว่าเป็นปราสาทของบรรดาอัศวิน และเมื่อเขาพบกับอัลดอนซา โสเภณีกึ่งสาวเสิร์ฟประจำโรงเตี๊ยม เขาก็รู้ได้ทันทีว่านางคือดัลซิเนีย สตรีผู้สูงศักดิ์
จากนั้น มีช่างตัดผมเร่เข้ามาในโรงเตี๊ยม กิโฮเต้ก็ไปชิงเอาอ่างโกนหนวดที่ช่างครอบหัวมา เพราะในสายตาของเขา มันคือหมวกทองแห่งมัมบริโนอันศักดิ์สิทธิ์ คู่ควรกับอัศวินที่แท้จริงเช่นเขา
แม้ตอนแรก อัลดอนซาจะหยามหยันในความเพ้อฝันของกิโฮเต้ ทว่า เมื่อได้ประจักษ์ถึงความจริงใจในความใฝ่ฝันแสนงาม เธอจึงเริ่มหวั่นไหวและคล้อยตาม ก่อนจะถูกฉุดกระชากไปสู่ชะตากรรมอันโหดเหี้ยม เมื่อถูกรุมกระทำชำเราโดยเหล่าคนต้อนฬ่อ
ขณะเดียวกัน นายแพทย์คาร์ราสโก ว่าที่หลานเขยของอลองโซ ก็วางแผนที่จะ “เยียวยา” สิ่งที่เขาเห็นว่าเป็นความเจ็บป่วยทางใจของชายชราผู้นี้ ด้วยการซ้อนกลมาเป็น “จอมมายาลวง” ในภาคอัศวินแห่งกระจกเงา นำเอา “ความจริง” มาเปิดเผยยืนยันให้ดอนกิโฮเต้ได้ตระหนักในสภาพแท้จริงของตน
ในที่สุดอลองโซจึงกลับคืนสู่ “ความปกติ” ในสภาพชายชราผู้หมดแรงใจที่จะมีชีวิตอยู่ กระทั่งอัลดอนซ่าผู้ที่เขาเรียกว่า “ดัลซีเนีย” ได้หวนกลับมากระตุ้นเตือนให้เขาระลึกถึงความงดงามของความใฝ่ฝันเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิต
ท้ายที่สุด เมื่อศาลศาสนามาเรียกตัวเซรบานเตสกับคนรับใช้ขึ้นไปรับการไต่สวน ซึ่งอาจหมายถึงการถูกจับเผาทั้งเป็น เขาก็ได้รับต้นฉบับลายมือเรื่องดอนกิโฮเต้ กลับคืน พร้อมกันกับที่คนคุกทั้งหลายได้ตระหนักถึงคุณค่าของการมีชีวิตเป็นมนุษย์ที่มีความหวังอีกครั้งหนึ่ง
ลำดับเพลงร้อง

ในการแปลและดัดแปลงสำหรับการแสดงเป็นภาษาไทย ในโปรดักชั่นปี 2530 มีการตัดเพลงร้องในฉบับภาษาอังกฤษออกไป 2 เพลง คือ What Do You Want of Me? (อัลดอนซ่า) และ To Each His Dulcinea (บาทหลวง) ต่อมาในโปรดักชั่นปี 2551 จึงมีการเพิ่มฉากและเพลง What Do You Want of Me? กลับเข้ามาใหม่ ในชื่อ ทำไม (เนื้อเพลงภาษาไทยเขียนโดยวิสา คัญทัพ) ลำดับเพลงร้องที่ระบุในที่นี้ อ้างอิงตามสูจิบัตรการแสดง 2551  ภาษาอังกฤษในวงเล็บแรกคือชื่อเพลงเดิมตามต้นฉบับภาษาอังกฤษ ในวงเล็บถัดมา เป็นชื่อตัวละครที่ร้องเพลงนั้นๆ
1. ตัวเราคือ ดอนกิโฮเต้ (Man of La Mancha) (ดอนกิโฮเต้,ซานโช)
2. ก็เป็นอย่างเดิม (It's All the Same) (อัลดอนซา)
3. ดัลซีเนีย (Dulcinea) (ดอนกิโฮเต้)
4. เฝ้าแต่คิดถึงเขา (I'm Only Thinking of Him) (บาทหลวง, อันโตเนีย, แม่บ้าน, คาราสโก)
5. ผมชอบเขา (I Really Like Him) (ซานโช)
6. ทำไม (What Do You Want of Me?) (อัลดอนซา)
7. เจ้านกน้อย (Little Bird, Little Bird) (อันเซลโม, คนต้อนฬ่อ)
8. บทเพลงกัลบก (Barber’s Song) (กัลบก)
9. หมวกทองแห่งมัมบรีโน (Golden Helmet of Mambrino) (ดอนกิโฮเต้,ซานโช, กัลบก, คนต้อนฬ่อ)
10. สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ (The Impossible Dream) (ดอนกิโฮเต้)
11. อัศวินแห่งทัศนาดูร (Knight of the Woeful Countenance) (เจ้าของโรงเตี๊ยม, อัลดอนซา, ซานโช)
12. อัลดอนซา (Aldonza) (อัลดอนซา)
13. เรื่อยเปื่อยซุบซิบ (A Little Gossip) (ซานโช)
14. สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ (The Impossible Dream - reprise) (ทุกคน)
แหล่งข้อมูลอื่น

บทวิจารณ์ 2530
จำนงศรี รัตนิน, คุณหญิง “สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ ชัยชนะของความฝัน” สู่อนาคต (9-15 กันยายน 2530): 50-51.
เจตนา  นาควัชระ, “สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ หรือการไต่บันไดเสียงไปสู่โลกอุดมคติ” สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์  ปีที่ 34 ฉบับที่ 13 (13-19 กันยายน 2530): 37-38.
ชาญวิทย์  เกษตรศิริ, “สู่ฝันอันยิ่งใหญ่: เด็กก็ฝันได้ ผู้ใหญ่ฝัน (ยิ่ง) ดี” มติชนสุดสัปดาห์ (6 กันยายน 2530): 36 – 37.
“สนานจิตต์  บางสะพาน” ” (นามแฝง), “สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ : ความฝันของใคร” สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์  ปีที่ 34 ฉบับที่ 18 (18-24 ตุลาคม 2530): 45.
“สีลม” (นามแฝง), “Man of La Mancha ฝันอันยิ่งใหญ่ และฝันที่เป็นไปไม่ได้” สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์  ปีที่ 34 ฉบับที่ 13 (13-19 กันยายน 2530): 44.
อู่ทอง  ประศาสน์วินิจฉัย “ควันหลงจากฝันอันยิ่งใหญ่ของสองแปด” สยามรัฐ 28 กันยายน 2530: 13.
Chamnongsri L. Rutnin. “On the Way to the Unreachable Star” Bangkok Post  September, 3, 1987 :
บทวิจารณ์  2551
เจตนา นาควัชระ, “สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ (ฉบับที่ 2) หรือชัยชนะของโลกแห่งอุดมคติ” กรุงเทพธุรกิจ - จุดประกาย (20 มิถุนายน 2551): 7.
นรา, “กลับไปสู่ฝันอันยิ่งใหญ่” ผู้จัดการรายวัน (16 มิถุนายน 2551): 37.
นรา, “เหยื่ออธรรม - สู่ฝันอันยิ่งใหญ่” ผู้จัดการรายวัน (16 เมษายน 2551): 37.
นันทขว้าง สิรสุนทร, “ขอแสดงความเสียใจ ถ้าคุณพลาด ‘สู่ฝันอันยิ่งใหญ่’ กรุงเทพธุรกิจ - จุดประกาย (20 มิถุนายน 2551): 8.
Kriengsak  Silakong, “La Mancha set to renew dreams” The Nation (June 21-22, 2008): 12B.
Pawit Mahasarinand, “The dream lives on” Daily Express (June 13, 2008): 14.
Sanitsuda  Ekachai, “Don Quixote never dies” Bangkok Post – Outlook (June 17, 2008): 08.
อำเภอลาดบัวหลวง

| อำเภอลาดบัวหลวง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Lat Bua Luang
คำขวัญ: ลาดบัวหลวงสวยแสน แดนปฏิรูปที่ดิน ถิ่นเกษตรกรรม สายน้ำพระยาบันลือ เลื่องชื่อสองศาสนา ชาวประชาพอเพียง
แผนที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เน้นอำเภอลาดบัวหลวง
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: พระนครศรีอยุธยา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 199.928 ตร.กม. (77.193 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 39,742 คน
 • ความหนาแน่น: 198.78 คน/ตร.กม. (514.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 13230
รหัสภูมิศาสตร์: 1410
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอลาดบัวหลวง หมู่ที่ 3 ตำบลลาดบัวหลวง อำเภอลาดบัวหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 13230
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ลาดบัวหลวง เป็นอำเภอหนึ่งใน 16 อำเภอของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอลาดบัวหลวงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางซ้ายและอำเภอเสนา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบางไทร
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสามโคก อำเภอลาดหลุมแก้ว (จังหวัดปทุมธานี) อำเภอไทรน้อย (จังหวัดนนทบุรี) และอำเภอบางเลน (จังหวัดนครปฐม)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสองพี่น้อง (จังหวัดสุพรรณบุรี)