stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พุทธศักราช
โครงสร้าง > เดือน > จำนวนวันในแต่ละเดือน

เนื่องจากเดือนไซนอดิกตามจันทรคติมีประมาณ 29.5 วัน ทำให้ปฏิทินใช้เดือนสลับกันคือ 29 และ 30 วัน
| บาลี | สันสกฤต | พม่า | เขมร | ลาว | สิงหล | ไทย | จำนวน วัน | กริกอเรียน (ประมาณ) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จิตฺต | ไจตฺร | ดะกู้ (တန်ခူး) | Chêtr (ចេត្រ) | ຈິຕ | Bak (බක්) | จิตร | 29 | มีนาคม–เมษายน |
| วิสาข | ไวศาข | กะโซน (ကဆုန်) | Pĭsakh (ពិសាខ) | ວິສາຂະ | Vesak (වෙසක්) | วิสาข | 30 | เมษายน–พฤษภาคม |
| เชฏฺฐ | เชฺยษฺฐ | นะโยน (နယုန်) | Chésth (ជេស្ឋ) | ເຊດ | Poson (පොසොන්) | เชษฐ | 29 [30] | พฤษภาคม–มิถุนายน |
| อาสาฬฺห | อาษาฒ | วาโซ (ဝါဆို) | Asath (អាសាឍ) | ອາສາລະຫະ | Æsala (ඇසළ) | อาสาฬห | 30 | มิถุนายน–กรกฎาคม |
| สาวน | ศฺราวณ | วากอง (ဝါခေါင်) | Srapôn (ស្រាពណ៍) | ສາວະນະ | Nikini (නිකිණි) | สาวน | 29 | กรกฎาคม–สิงหาคม |
| โปฏฺฐปท | ภาทฺรปท หรือ โปฺรษฐปท | ตอตะลี่น (တော်သလင်း) | Phôtrôbât (ភទ្របទ) | ພັດທະຣະບົດ | Binara (බිනර) | ภัทรบท | 30 | สิงหาคม–กันยายน |
| อสฺสยุช | อาศฺวิน | ตะดี้นจุ (သီတင်းကျွတ်) | Âssŏch (អស្សុជ) | ອັດສະວະຍຸດ | Wap (වප්) | อัศวยุช | 29 | กันยายน–ตุลาคม |
| กตฺติก | การฺตฺติก | ดะซองโม่น (တန်ဆောင်မုန်း) | Kâtdĕk (កត្តិក) | ກັດຕິກາ | Il (ඉල්) | กัตติกา | 30 | ตุลาคม–พฤศจิกายน |
| มาคสิร | มารฺคศีรฺษ | นะดอ (နတ်တော်) | Mĭkôsĕr (មិគសិរ) | ມິຄະສິນ | Undhuvap (උඳුවප්) | มิคสิร | 29 | พฤศจิกายน–ธันวาคม |
| ปุสฺส | เปาษ | ปยาโต (ပြာသို) | Bŏss (បុស្ស) | ປຸສສ | Dhuruthu (දුරුතු) | ปุสส | 30 | ธันวาคม–มกราคม |
| มาฆ | มาฆ | ดะโบ่-ดแว (တပို့တွဲ) | Méakh (មាឃ) | ມາດ | Navam (නවම්) | มาฆ | 29 | มกราคม–กุมภาพันธ์ |
| ผคฺคุณ | ผาลฺคุน | ดะบ้อง (တပေါင်း) | Phâlkŭn  (ផល្គុន) | ຜັກຄຸນ | Mædhin (මැදින්) | ผัคคุณ | 30 | กุมภาพันธ์–มีนาคม |
โครงสร้าง > เดือน > ลำดับเดือน

ปฏิทินจุลศักราช/ปฏิทินพม่าที่แพร่หลายอยู่ในพื้นที่ต่าง ๆ บนแผ่นดินใหญ่ของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีอยู่หลายแบบ ในขณะที่ระบบปฏิทินพม่าจะอ้างอิงเดือนต่าง ๆ ตามชื่อเดือน ระบบปฏิทินจุลศักราชของสิบสองปันนา เชียงตุง ล้านนา ล้านช้าง และสุโขทัย จะอ้างถึงเดือนต่าง ๆ ด้วยเลขลำดับเดือนแทน สิ่งเหล่านี้ทำให้การศึกษาเอกสารและจารึกโบราณในประเทศไทยต้องอาศัยความระมัดระวังเป็นพิเศษ กล่าวคือ นอกจากจะต้องแน่ใจว่าวันที่ปรากฏในเอกสารจารึกเป็นวันที่ใช้ตามระบบปฏิทินท้องถิ่นต้นกำเนิดเอกสารแล้ว ยังต้องระวังถึงแบบแผนการใช้ปฏิทินที่แตกต่างกันในแต่ละพื้นที่ของท้องถิ่นนั้น ๆ เองอีกด้วย
| เดือน | เขมร, ล้านช้าง สุโขทัย และพม่าเก่า | เชียงตุง, สิบสองปันนา | เชียงใหม่, ล้านนา |
| --- | --- | --- | --- |
| จิตฺต | 5 | 6 | 7 |
| วิสาข | 6 | 7 | 8 |
| เชฏฺฐ | 7 | 8 | 9 |
| อาสาฬฺห | 8 | 9 | 10 |
| สาวน | 9 | 10 | 11 |
| ภทฺทปท | 10 | 11 | 12 |
| อสฺสยุช | 11 | 12 | 1 (เดือนเกี๋ยง) |
| กตฺติก | 12 | 1 | 2 (เดือนยี่) |
| มิคสิร | 1 | 2 | 3 |
| ปุสฺส | 2 | 3 | 4 |
| มาฆ | 3 | 4 | 5 |
| ผคฺคุณ | 4 | 5 | 6 |
โครงสร้าง > ปีใหม่

เนื่องจากจุดประสงค์หลักของปฏิทินพุทธศักราชคือให้ทันกับปีสุริยคติ ทำให้ปีใหม่จึงเขียนอยู่ในปีสุริยคติเสมอ ซึ่งตกอยู่ในช่วงที่ดวงอาทิตย์เข้าไปยังราศีเมษ วันที่นั้นเลื่อนไปอย่างช้า ๆ มาหลายศตวรรษ โดยในคริสต์ศตวรรษที่ 20 วันปีใหม่อยู่ในวันที่ 15 หรือ 16 เมษายน แต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 วันนั้นอยู่ในวันที่ 9 หรือ 10 เมษายน (ปัจจุบันอยู่ที่ 17 เมษายน) ประเทศไทยและกัมพูชาไม่ใช้ปฏิทินสุริยจันทรคติในการระบุวันปีใหม่แล้ว
| ธรรมเนียม | วันที่ใน ค> ศ. 2013 | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| พม่า/สิงหล | 17 เมษายน | หลายแบบ; จะเลื่อนไปเรื่อย ๆ |
| เขมร | 14 เมษายน | หลายแบบจาก 13 ถึง 14 เมษายน |
| ไทย | 13 เมษายน | ยึดตามปฏิทินสุริยคติ |
โครงสร้าง > วัฏจักรปีนักษัตร

ระบบของกัมพูชา ลาว และไทยใช้ปีนักษัตรทั้ง 12 ปี ธรรมเนียมนี้เคยมีในพม่าสมัยอาณาพุกามแต่ภายหลังเลิกใช้งาน
| ปี | สัตว์ | เขมร | ลาว | ไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | หนู | ជូត (ชวด) | ຊວດ (ซวด) | ชวด |
| 2 | วัว | ឆ្លូវ (ฉลูว) | ສະຫລູ (สะหลู) | ฉลู |
| 3 | เสือ | ខាល (ขาล) | ຂານ (ขาน) | ขาล |
| 4 | กระต่าย | ថោះ (เถาะ) | ເຖາະ (เถาะ) | เถาะ |
| 5 | นาค | រោង (โรง) | ມະໂລງ (มะโลง) | มะโรง |
| 6 | งู | ម្សាញ់ (มสัญ) | ມະເສງ (มะเสง) | มะเส็ง |
| 7 | ม้า | មមី (มมี) | ມະເມັຽ (มะเมีย) | มะเมีย |
| 8 | แพะ | មមែ (มแม) | ມະແມ (มะแม) | มะแม |
| 9 | ลิง | វក (วก) | ວອກ (วอก) | วอก |
| 10 | ไก่ตัวผู้ | រកា (รกา) | ລະກາ (ละกา) | ระกา |
| 11 | สุนัข | ច (จอ) | ຈໍ (จอ) | จอ |
| 12 | หมู | កុរ (กุร) | ກຸນ (กุน) | กุน |
ความแม่นยำ

ปฏิทินพุทธศักราชเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ใช้เดือนจันทรคติ แต่พยายามทำให้สอดคล้องกับปีสุริยคติโดยแทรกเดือนและวันในวัฏจักรเมตอน (ในกรณีของปฏิทินพม่าคือวัฏจักรเมตอนแบบดัดแปลง) อย่างไรก็ตาม ปีสุริยคติตามที่ใช้งานในปฏิทินพุทธศักราชคือปีดาราคติ ซึ่งมีเวลายาวกว่าปีสุริยคติเฉลี่ยที่แท้จริงเกือบ 24 นาที ทำให้ปฏิทินสุริยจันทรคติเลื่อนห่างจากฤดูกาลต่าง ๆ อย่างช้า ๆ เหมือนกันปฏิทินที่อิงดาราคติทั้งหมด ปฏิทินเคลื่อนที่ไปหนึ่งวันทุก ๆ ประมาณ 60 ปี 4 เดือน
การเคลื่อนห่างจากฤดูกาลอย่างต่อเนื่องหมายความว่าวันขึ้นปีใหม่ที่เคยอยู่ในวันที่ 22 มีนาคม (ใกล้วสันตวิษุวัต) ใน ค.ศ. 638 ปัจจุบันอยู่ที่วันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2013 โดยไม่มีการร่วมมือกันในระดับนานาชาติเพื่อหยุดยั้งการเคลื่อนห่างนี้ ประเทศไทยย้าย "พุทธศักราช" ของตนเองเข้ากับปฏิทินกริกอเรียนภายใต้ชื่อปฏิทินสุริยคติไทย ส่วนในประเทศพม่า นักปฏิทินชาวพม่าพยายามแก้ไขปัญหานี้โดยปรับเปลี่ยนตารางการแทรกในวัฏจักรเมตอนเป็นระยะ ๆ ข้อเสียสำคัญประการหนึ่งของวิธีนี้คือ ทำให้ไม่สามารถเผยแพร่ปฏิทินในอนาคตได้ล่วงหน้ามากกว่าสองสามปี (บ่อยครั้งแม้แต่หนึ่งปี)
ดูเพิ่ม

ปฏิทินพม่า
ปฏิทินจีน
ปฏิทินฮินดู
ปฏิทินมองโกเลีย
ปฏิทินจันทรคติไทย
ปฏิทินสุริยคติไทย
ปฏิทินทิเบต
บรรณานุกรม

Busyakul, Visudh (April–June 2004). ปฏิทินและศักราชที่ใช้ในประเทศไทย [Calendar and era in use in Thailand] (PDF). Journal of the Royal Institute of Thailand (ภาษาไทย และ อังกฤษ). 29 (2): 468–478. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-01-16.
Chatterjee, S.K. (1998). "Traditional Calendar of Myanmar (Burma)". Indian Journal of History of Science. 33 (2): 143–160.
Clancy, J.C. (January 1906).  T. Lewis; H.P. Hollis (บ.ก.). "The Burmese Calendar: A Monthly Review of Astronomy". The Observatory. XXIX (366).
Eade, J.C. (1989). Southeast Asian Ephemeris: Solar and Planetary Positions, A.D. 638–2000. Ithaca: Cornell University. ISBN 978-0-87727-704-0.
Eade, J.C. (1995). The Calendrical Systems of Mainland South-East Asia (illustrated ed.). Brill. ISBN 9789004104372.
Htin Aung, Maung (1959). Folk Elements in Burmese Buddhism. Rangoon: Department of Religious Affairs.
Irwin, Sir Alfred Macdonald Bulteel (1909). The Burmese and Arakanese calendars. Rangoon: Hanthawaddy Printing Works.
Kala, U (1724). Maha Yazawin Gyi (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2006, 4th printing ed.). Yangon: Ya-Pyei Publishing.
Luce, G.H. (1970). Old Burma: Early Pagan. Vol. 2. Locust Valley, NY: Artibus Asiae and New York University.
Ohashi, Yukio (2001).  Alan K. L. Chan; Gregory K. Clancey; Hui-Chieh Loy (บ.ก.). Historical Perspectives on East Asian Science, Technology, and Medicine (illustrated ed.). World Scientific. ISBN 9789971692599.
Ohashi, Yukio (2007). "Astronomy in Mainland Southeast Asia".  ใน H. Selin (บ.ก.). Encyclopaedia of the History of Science, Technology, and Medicine in Non-Western Cultures (2, illustrated ed.). Springer. ISBN 9781402045592.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ ประกาศให้ใช้วันที่ 1 มกราคม เป็นวันขึ้นปีใหม่ ลงวันที่ 24 ธันวาคม 2483
ความรู้เรื่องศักราชที่ใช้ในหนังสือไทย เก็บถาวร 2008-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ
พุทธศักราชในประเทศไทย จากเว็บคลังสารสนเทศสถาบันนิติบัญญัติ
| ด ค กปฏิทินไทย |
| --- | --- |
ศักราช:  มหาศักราช  จุลศักราช  ศักราชจุฬามณี  รัตนโกสินทรศก  พุทธศักราช 
ปฏิทิน:  ปฏิทินจันทรคติไทย ปักขคณนา  ปฏิทินสุริยคติไทย 
วันสำคัญ:  รายชื่อวันสำคัญของไทย  รายชื่อวันสำคัญทางพุทธศาสนา 
ปฏิทินพุทธศักราชแบบไทย
กฤษฎา ตันเทอดทิตย์

| กฤษฎา ตันเทอดทิตย์ท> ช., ท.ม. |
| --- | --- |

เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงท่องเที่ยวเเละกีฬา
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  1 ตุลาคม พ.ศ. 2567
นายกรัฐมนตรี: แพทองธาร ชินวัตร
รัฐมนตรีว่าการ: สรวงศ์ เทียนทอง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย
ดำรงตำแหน่ง 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2566
ก่อนหน้า: ว่าที่ร้อยตรี พงศ์พันธ์ สุนทรชัย
ถัดไป: กระแสร์ ตระกูลพรพงศ์
เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
ดำรงตำแหน่ง 13 กันยายน พ.ศ. 2566 – 3 กันยายน พ.ศ. 2567
นายกรัฐมนตรี: เศรษฐา ทวีสิน
รัฐมนตรีว่าการ: ภูมิธรรม เวชยชัย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 กันยายน พ.ศ. 2524 (43 ปี) อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย
พรรคการเมือง: เพื่อไทย (2561–ปัจจุบัน)
ชื่อเล่น: ชีโร่

กฤษฎา ตันเทอดทิตย์ (เกิด 11 กันยายน พ.ศ. 2524) เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (สรวงศ์ เทียนทอง) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ อดีตประธานสภาอุตสาหกรรมจังหวัดหนองคาย
ประวัติ

กฤษฎา ตันเทอดทิตย์ จบการศึกษาทั้งระดับปริญญาตรีและระดับปริญญาโท จากประเทศสหรัฐอเมริกา  Bachelor of Business Administration Middle Tennessee State University ประเทศสหรัฐอเมริกา
และ Master of Business Administration Middle Tennessee State University ประเทศสหรัฐอเมริกา
การทำงาน

กฤษฎา ตันเทอดทิตย์ เป็นกรรมการสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย วาระปี 2561-2563  และเป็นรองเลขาธิการสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย วาระปี 2561-2563
งานการเมือง

กฤษฎา ไม่เคยดำรงตำแหน่งทางการเมืองมาก่อน และลงสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคเพื่อไทย
ปี พ.ศ. 2562 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในระบบแบ่งเขตเลือกตั้ง จังหวัดหนองคาย เขตการเลือกตั้งที่ 1 และได้รับรองการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในระบบแบ่งเขตเลือกตั้งแล้ว
กฤษฎา มีบทบาทเป็นคณะทำงานด้านเศรษฐกิจของพรรคเพื่อไทย
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

กฤษฎา ตันเทอดทิตย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดหนองคาย สังกัดพรรคเพื่อไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการการเลือกตั้งจังหวัดหนองคาย
เทศมณฑลหนานโถว

เทศมณฑลหนานโถว (จีน: 南投縣; พินอิน: Nántóu Xiàn; ฮกเกี้ยน (เป่อ่วยจี): Lâm-tâu-koān; ฮากกา (พักฟ้าซื้อ): Nàm-thèu-yen) เป็นเทศมณฑลที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศไต้หวัน ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ อีกทั้งยังเป็นเทศมณฑลเดียวของไต้หวันที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ชื่อของเทศมณฑลมาจากคำว่า Ramtau ซึ่งเป็นคำภาษาหงหย่า (Hoanya) ภาษาของชนพื้นเมืองหนึ่งบนเกาะไต้หวัน
เทศมณฑลหนานโถวมีลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาจึงทำให้เป็นจุดหมายปลายทางหนึ่งของนักท่องเที่ยว พื้นที่ที่มีชื่อเสียง เช่น ทะเลสาบสุริยันจันทรา เหอฮวานชาน และซีโถว เมืองสำคัญในหนานโถว ได้แก่ นครหนานโถว ซึ่งเป็นเมืองหลวงของเทศมณฑล และเมืองผูหลี่ ชาต้งติ่งของหนานโถวเป็นหนึ่งในชาอูหลงที่มีชื่อเสียงและมีคุณภาพสูงที่ปลูกในไต้หวัน
การเมืองการปกครอง

เทศมณฑลหนานโถวประกอบด้วย 1 นคร, 4 เมือง, 6 ตำบล, และ 2 ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา และแบ่งย่อยเป็น 128 หมู่บ้าน และ 133 ละแวก นครหนานโถวเป็นเมืองหลวงของเทศมณฑล และเป็นที่ตั้งของรัฐบาลท้องถิ่นเทศมณฑลหนานโถวและสภาเทศมณฑลหนานโถว ผู้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการประจำเทศมณฑลหนานโถว คือ หลิน หมิงเจิน สังกัดพรรคก๊กมินตั๋ง
การเมืองการปกครอง > การแบ่งเขตการปกครอง

| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
เขตการปกครองของเทศมณฑลหนานโถว
| ประเภท | ชื่อ | อักษรจีน | ฮกเกี้ยนไต้หวัน | ฮากกา | กลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซา |
| นคร | หนานโถว | 南投市 | Lâm-tâu | Nàm-thèu |  |
| เมือง | เฉ่าถุน | 草屯鎮 | Chháu-tūn | Chhó-thùn |  |
| เมือง | จี๋จี๋ | 集集鎮 | Chi̍p-chi̍p | Si̍p-si̍p |  |
| เมือง | ผูหลี่ | 埔里鎮 | Po͘-lí | Phû-lî |  |
| เมือง | จู๋ชาน | 竹山鎮 | Tek-san | Tsuk-sân |  |
| ตำบล | กั๋วซิ่ง | 國姓鄉 | Kok-sèng | Koet-siang |  |
| ตำบล | ลู่กู่ | 鹿谷鄉 | Lo̍k-kok | Lu̍k-kuk |  |
| ตำบล | หมิงเจียน | 名間鄉 | Bêng-kan | Miàng-kiên |  |
| ตำบล | ฉุยหลี่ | 水里鄉 | Chúi-lí | Súi-lî |  |
| ตำบล | ยฺหวีฉือ | 魚池鄉 | Hî-tî | Ǹg-tshṳ̀ | Qabizayภาษาเทา |
| ตำบล | จงเหลียว | 中寮鄉 | Tiong-liâu | Chûng-liàu |  |
| ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา | เหรินไอ้ | 仁愛鄉 | Jîn-ài | Yìn-oi | ภาษาอตายัล, ภาษาบูนัน, ภาษาซีดิก |
| ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา | ซิ่นอี้ | 信義鄉 | Sìn-gī | Sin-ngi | Nehunpu-siangภาษาบูนัน |
ช่องตารางของชื่อภาษาฮากกาและกลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซาที่มีสีพื้นหลัง บ่งบอกว่ามีสถานะเป็นภาษาที่ชอบด้วยกฎหมายของหน่วยการปกครองนั้น ๆ
การเมืองการปกครอง > การเมือง

เทศมณฑลหนานโถวในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติของสาธารณรัฐจีนปี 2016 พรรคก๊กมินตั๋งชนะ 2 ที่นั่งจากทั้งหมด 2 ที่นั่ง
การขนส่ง > ทางราง

เทศมณฑลหนานโถวมีรถไฟให้บริการ คือ ทางรถไฟสายจี๋จี๋ ของการรถไฟไต้หวัน ซึ่งประกอบด้วย สถานีเชอเฉิง จี๋จี๋ หลงเฉวียน ฉุยหลี่ และสถานีจั๋วฉุ่ย
ดูเพิ่ม

เขตการปกครองของไต้หวัน
แหล่งข้อมูลอื่น

รัฐบาลท้องถิ่นเทศมณฑลหนานโถว เก็บถาวร 2011-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ เทศมณฑลหนานโถว ที่โอเพินสตรีตแมป
หลิน หมิงเจิน ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ว่าการเทศมณฑลหนานโถว
นครหนานโถว เมืองหลวงของเทศมณฑลหนานโถว
สภาเทศมณฑลหนานโถว
สถานีรถไฟเชอเฉิง
บันทึกแวมไพร์วานิทัส

| --- | --- |
บันทึกแวมไพร์วานิทัส
หน้าปกของมังงะ บันทึกแวมไพร์วานิทัส เล่ม 1 ในฉบับภาษาไทย
ヴァニタスの手記 (Vanitasu no Karute)
ชื่อภาษาอังกฤษ: The Case Study of Vanitas หรือ Vanitas No Carte
แนว: ดาร์กแฟนตาชี สตีมพังก์ เหนือธรรมชาติ แวมไพร์  โรแมนติกและคอมเมดี้  อาชญากรและลึกลับ  แอคชั่นและผจญภัย  อ้างอิงประวัติศาสตร์และวรรณกรรม  lgbt+ 
มังงะ
Les Memoires de Vanitas บันทึกแวมไพร์วานิทัส
เขียนโดย: จุน โมจิซุกิ
สำนักพิมพ์: สแควร์เอนิกซ์
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
นิตยสาร: กังกังโจ๊กเกอร์รายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 25 ธันวาคม พ.ศ. 2558 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 10 (หนังสือ)
อนิเมะโทรทัศน์
Vanitas No Carte The Case Study Of Vanitas ヴァニタスの手記 บันทึกแวมไพร์วานิทัส
กำกับโดย: โทโมยูกิ อิตามูระ
อำนวยการสร้างโดย:  อะนิเพล็กซ์  สแควร์เอนิกซ์  Hakuhodo DY Music & Pictures, Contents Seed 
เขียนบทโดย: เดโกะ อากาโอะ
ดนตรีโดย: ยูกิ คาจิอูระ
สตูดิโอ: โบนส์ (สตูดิโอ)
ถือสิทธิ์โดย: อนิพลัสเมเดียเน็ตเวิกส์เอเชีย
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอกซ์, GYT, GTV, BS11, MBS, CBC, HBC, RKB
เครือข่ายภาษาไทย: อนิพลัส (ais paly), อ้ายฉีอี้, ปีลีปีลี, วีทีวี
ฉาย:  3 กรกฎาคม พ.ศ. 2564  –  2 เมษายน พ.ศ. 2565
ตอน: 24 (รายชื่อตอน)
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
บันทึกแวมไพร์วานิทัส (ญี่ปุ่น: ヴァニタスの手記; โรมาจิ: Vanitasu no Karute) หรือในชื่ออื่นว่า The Case Study of Vanitas , Les Memoires de Vanitas, Vanitas no Shuki , Vanitas no Carte และชื่ออื่นในภาษาอีกมากมาย นั้นเป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยจุน โมจิซุกิ ตีพิมพ์ในนิตยสารกังกังโจกเกอร์รายเดือน ของสำนักพิมพ์สแควร์เอนิกซ์ ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2558 มีฉากเป็นเมืองปารีสในศตวรรษที่ 19 เนื้อเรื่องแนวดาร์กแฟนตาชี ดราม่า แอคชั่น คอมเมดี้ โรแมนติก อาญากรรมและลึกลับ แวมไพร์และสตีมพังก์ แล้วอ้างอิงนิยายกับประวัติศาสตร์ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอโบนส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 ถึงเมษายน พ.ศ. 2565
ภายในเดือนมิถุนายน 2564 บันทึกแวมไพร์วานิทัสมียอดจำหน่ายมากกว่า 5.5 ล้านเล่มทางฝั่งต่างประเทศ มังงะเรื่องนี้ได้รับการยกย่องเรื่องไดนามิกของตัวละครโดยเฉพาะวานิทัสและโนเอ้ และใช้ฉากแอคชั่นผสมความตลกขบขัน รวมความลึกลับและโรแมนติก มีความเป็นแวมไพร์สตรีมพังก์ ทำให้แฟนชาวไทยบางคนชื่นชอบ นอกจากนี้การดัดแปลงของเวอร์ชั่นอนิเมะยังได้รับการตอบรับที่คล้ายคลึงในด้านภาพอนิเมชั่นและองค์ประกอบด้านแฟนตาชี โดยเรื่องราวเน้นไปที่สองคู่หูอย่างวานิทัสกับโนเอ้ เพื่อรักษาแวมไพร์โดยใช้ตำราวานิทัส ซึ่งจุน โมจิซุกิได้รับแรงบันดาลใจจากการเขียนซีรีส์วานิทัสมาจากการที่เธอไปเยือนฝรั่งเศส และภาพยนตร์แวมไพร์ lgbt+ ซึ่งเธอตั้งใจจะก้ามข้ามผลงานเก่าอย่าง Pandora Hearts โดยเน้นวาดฉากต่อสู้ที่น่าดึงดูดใจ และเพิ่มความรักเข้าไปในงาน เน้นไปที่ธีมที่ซ่อนตัวตนอยู่มากขึ้น อนิเมะที่ฉายอยู่นั้นแบ่งการฉายออกเป็นสองพาร์ทมีจำนวนตอนทั้งหมด 24 ตอน ฉายพาร์ทละ 12 ตอน โดยพาร์ทแรกจะออกอากาศฉายตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคมถึง 18 กันยายน พ.ศ. 2564 ส่วนพาร์ทสองออกอากาศตั้งแต่วันที่ 15 มกราคม ถึง 2 เมษายน พ.ศ. 2565
หลังจากมีการเขียนเวโรนิก้ากับมาคิน่าเป็นเลสเบี้ยนแคนน่อน ทำให้มีการพิจารณาบทสัมภาษณ์ที่ได้รับแรงบันดาลใจ และจัดวานิทัสให้อยู่ในหมวดหมู่ซีรีส์ lgbt โดยมีตัวละครหลักอย่างวานิทัส โนเอ้ ฌาน โดมิเป็นไบเซ็กซวล (Bisexual)
เนื้อเรื่อง

ดูเพิ่ม: รายชื่อตัวละครในบันทึกแวมไพร์วานิทัส
เดิมทีมนุษย์และแวมไพร์นั่นเคยอาศัยอยู่ร่วมกันแต่หลังจากที่สงครามระหว่างสองเผ่าพันธุ์สิ้นสุดลงและเหล่าแวมไพร์เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ มนุษย์จึงขึ้นเป็นใหญ่ทำให้แวมไพร์ที่เหลือจำต้องย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่อัลทัสซึ่งเป็นมิติคู่ขนานแทน แต่อย่างไรก็ตามยังมีแวมไพร์บางส่วนเลือกที่จะใช้ชีวิตปะปนอยู่กับมนุษย์โดยอยู่ภายใต้การดูแลของเคานต์ผู้ซึ่งถูกแต่งตั้งโดยองค์ราชินีแวมไพร์ เมื่อเวลาล่วงเลยไปจนกระทั่งศตวรรษที่ 19 แวมไพร์หนุ่มนามว่า โนเอ้ ได้รับคำสั่งจากอาจาย์ให้เดินทางมาตามหาตำราวานิทัสที่ปารีส​ ในระหว่างการเดินทางเขาได้พบกับวานิทัสชายหนุ่มผู้ลึกลับ​ ผู้อ้างตนว่าเป็นหมอรักษาคำสาปให้กับเหล่าแวมไพร์ แล้วเป็นมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งที่ทำให้โนเอ้รู้สึกประหลาดใจมาก จึงติดตามเขาไปด้วยในฐานะคู่หู
เนื้อเรื่อง > Word Building

โลกของวานิทัสมีมนุษย์ แวมไพร์และแดมพีร์ (ลูกครึ่งมนุษย์-แวมไพร์) อาศัยอยู่ร่วมกันทว่าหลังจากที่แวมไพร์ได้พ่ายแพ้มนุษย์เมื่อสงคราม 100 ปีก่อน แวมไพร์จึงแยกตัวและไปสร้างมิติของตัวเองที่ชื่อว่า "อัลทัส" ด้วยเหตุนี้แวมไพร์จึงกลายเป็นแค่นิทานก่อนนอนสำหรับบางคน แต่ยังมีแวมไพร์ที่อาศัยอยู่ร่วมกับมนุษย์และไม่เปิดเผยตัวตน กับเหล่ากลุ่มคนที่ล่วงรู้ถึงการมีตัวตนอยู่ของเหล่าแวมไพร์ซึ่งเรียกขานตัวเองว่า "ชาสเซอร์" ซึ่งเป็นคนของโบสถ์ที่ทำหน้าที่ไล่ล่าแวมไพร์เพราะรู้สึกเกลียดซังสิ่งที่แปลกปลอมที่ไม่ใช่มนุษย์ ในอดีตกาลแวมไพร์เคยเป็นมนุษย์ธรรมดา แต่ว่าหลังจากเกิดปรากฏการณ์สิ่งที่เรียกว่า "บาเบล" ทำให้เกิดการกลายพันธุ์และถูกแปรสภาพแล้วโดนเขียนค่าสมการขึ้นมาใหม่ให้เป็น "สายพันธุ์ใหม่" ซึ่งเรียกว่าการเล่นแร่แปรธาตุ ทำให้ก่อกำเนิดสิ่งใหม่ๆ ทั้งแร่แอสเทอร์ไมต์ที่สร้างขึ้นจากถ่านหินนำมาใช้เป็นพลังงานเพื่อนวัตกรรมใหม่ๆ เช่นเรือเหาะ รถยนต์อาวุธ ล้วนใช้แร่แอสเทอร์ไมต์ทั้งสิ้น สิ่งนี้เรียกว่าสตรีมพังค์ นอกจากนี้บาเบลยังให้กำเนิดดอกไม้สีฟ้า แล้วมนุษย์สายพันธุ์ใหม่ที่มีดวงตาสีแดงเรืองแสงที่เรียกว่า "แวมไพร์" โดยส่วนใหญ่แวมไพร์จะเกิดในคืนพระจันทร์สีแดงเท่านั้น มีชื่อว่าแวมไพร์จันทราสีแดง หากแต่มีเพียงแวมไพร์ตนเดียวเท่านั้นที่เกิดในคืนจันทราสีน้ำเงิน เรียกว่าแวมไพร์จันทราสีน้ำเงินที่ให้ความรู้สึกแปลกแยกจนถูกเผ่าพันธุ์ตัวเองขับไล่ และได้สร้างตำราวานิทัสเพื่อแก้แค้นเหล่าแวมไพร์ โดยตำราสามารถรักษาและควบคุมแวมไพร์นั้นได้ชั่วขณะ แล้วแวมไพร์สายพันธุ์ใหม่ไม่จำเป็นต้องดื่มหรือรู้สึกหิวโหยเหมือนแวมไพร์ในตำนาน เหมือนที่หนังสือเคยเขียนไว้ เพียงแค่สมัยใหม่อาจไม่ต้องดื่มเลือดเพื่อรักษาบาดแผลของตัวเองในสงคราม แต่ก็มีแวมไพร์บางตนที่ชื่นชอบเลือดแบ่งได้เป็นสองประเภทคือผู้เสพติดโลหิต หมายถึง แวมไพร์ที่ชื่นชอบแต่รสชาติเลือดจนไม่สนว่าจะฝังเขี้ยวหรือจะทำให้เหยื่อทรมาณ ด้วยวิธีใด ขอแค่มีเลือดไว้ก่อน กับ ผู้เสพติดการดูดเลือด หมายถึง แวมไพร์ที่ชื่นชอบและสนเรื่องการฝังเขี้ยวใส่เหยื่อ ก่อนจะดื่มเลือดของอีกฝ่าย ขณะเดียวกันนั้นก็มีแวมไพร์ที่ไม่โปรดปรานในรสเลือด และเลือกเป็นมังสวิรัติ เน้นทานอาหารของมนุษย์มากกว่า เหตุผลที่แวมไพร์บางตนดื่มเลือดเพราะมองว่าเลือดคือความบันเทิง และเป็นอาหารยามว่าง เหมือนกับการกินขนมหวานหรือเสพแอลกอฮอล์มึนเมาชั้นดี แต่ถ้าหากคลั่งเลือดมากเกินไป และมีอาการกระหายเลือดจนผิดปกติ โดนช่วงชิงนามที่จริงจะถูกเรียกว่าผู้ต้องสาป ส่วนนามที่จริงของแวมไพร์เปรียบเสมือนวิญญาณและชีวิตของเหล่าแวมไพร์ที่โดนทำให้แปดเปื้อน จะกลับมาเป็นแวมไพร์เหมือนเดิมไม่ได้ จะต้องถูก "Bourreau—บูโร" ที่ทำหน้าที่เป็นแวมไพร์ประหารชีวิตผู้กระทำผิดที่จ้างโดยวุฒิสภานั้นตัดศีรษะ สร้างขึ้นมาจากแวมไพร์ที่ก่ออาญากรรมร้ายแรงแล้วต้องชดใช้ความผิดด้วยการทำงานรับใช้และไล่ล่าผู้กระทำผิด ต่างเป็นที่เกรงกลัวของเหล่าแวมไพร์ทั่วไป บางครั้งอาการกระเลือดหายอย่างรุนแรงมีลักษณะอาการคล้ายผู้เสพติดโลหิต จนสามารถสร้างความสับสนง่ายเรื่องใครเป็นผู้ต้องสาป ไม่สามารถแยกออกได้ และเมื่อแวมไพร์กัดเหยื่อที่หมายปองจะเกิดรอยตราสัญลักษณ์ที่เรียกว่า "มาร์กิ้ง" บ่งบอกว่าแวมไพร์ตนใดเป็นเจ้าของผู้ถูกล่า เสมือนเป็นการประกาศต่อหน้าแวมไพร์ตนอื่นว่าเป็นคนของแวมไพร์ตนนั้น ขณะที่แดมพีร์ (ลูกครึ่งมนุษย์-แวมไพร์) จะอาศัยอยู่ในเมืองลูกผสมโดยเฉพาะ ซึ่งปกครองโดยเซอร์ฟรานซิส มาร์นีย์ หรือมาควิสมาคิน่า ผู้คลั่งหุ่นจักรกล ผู้มีตำแหน่งในวุฒิสภาและเป็นหนึ่งในสามบีสเทีย (เขี้ยวขององค์ราชินี)
การผลิตสื่อ > การปรับตัวของอนิเมะ

สำหรับอนิเมะที่ดัดแปลงโดยสตูดิโอ​โบนส์​ มีคุณนาโอกิ​ อามาโนะ​ ซึ่งเป็นโปรดิวเซอร์ที่อยู่เบื้องหลังการผลิตของซีรีส์​ ในด้านการเขียนบท​มีคุณ​เดโกะ​ อากาโอะ​ เป็นคนรับผิดชอบ​ รวมทั้งนักแต่งเพลงของซีรีส์​ ได้แยกเรื่องราวออกจากกัน​ และสตอรี่บอร์ดที่ทำหน้าที่เป็น​ "พิมพ์เขียว" เพื่อร่างโครงเรื่องวิดีโอให้เสร็จสมบูรณ์​
อิตามูระ​ ผู้กำกับยังต้องการให้วานิทัสเวอร์ชันอนิเมะมีความใกล้เคียงกับต้นฉบับมากที่สุด​ เพื่อเป็นการเคราพต้นฉบับ​ แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม​ เหล่าทีมงานอนิเมะเตอร์พอมีอิสระในการทำสิ่งต่าง ๆ ​ เช่นฉากต่อสู้ในตอนแรกที่ใช้เงา​ ผู้กำกับมักจะระวังเรื่องแอคชั่นที่น่าสนใจในสตอรี่บอร์ด​ เพื่อสร้างซีนให้ออกมาดูดีมากที่สุดเท่าที่ทำได้​ และเมื่อวานิทัสใช้ตำราของเขา​ คุณ​อิซุมิ​ ทาคิซาวะ​ ผู้วาดออกแบบ​ พยามใช้แอนิเมชั่น​ 3D​ ด้วยสีสันสดใสให้ตรงกับต้นฉบับมากที่สุด
คุณอิตามูระเคยกล่าวไว้ว่าลักษณะ​งานค่อนข้างแยกออกได้ยาก​ แต่เขาคิดว่าองค์ประกอบที่สำคัญส่วนใหญ่ของซีรีส์​คือความเป็น​ "มังงะโชโจว" เขาจึงมุ่งที่การจัดวางฉากและตัวละครให้มีความสวยงามตามสไตล์คือสิ่งที่จำเป็น​ แล้วเดินทางไปท่องเที่ยวฝรั่งเศสพร้อมกับทีมงานเพื่อทำการเก็บข้อมูลบรรยากาศ​ภายในเมือง​ เขายังต้องการเก็บความมืดมิดของเหล่าแวมไพร์ฉบับภาพยนตร์​แบบต้นตำรับ​ไว้ในแอนิเมชัน​ กระชับบทกับส่วนต่าง ๆ ​เพราะในมุมมองผู้กำกับเห็นว่าคนสมัยนี้ชอบดูอะไรก็ได้​ ที่มีความไว ๆ ​แล้วความสัมพันธ์​วานิทัสกับโนเอต้องอยู่ห่างกัน​ สิ่งที่ผู้กำกับต้องระมัดระวังมากที่สุดคือความสัมพันธ์​ตัวละคร​ หากทำให้เสน่ห์ตรงนั้นหาย​ มีความรู้สึกไม่เหมือนเดิม
ส่วนนักพากย์วานิทัสกับโนเอให้เสียงโดยนัตสึกิ​ ฮานาเอะ​ และอิชิคาวะ​ ไคโตะ​ บทบาททั้งสองได้รับการชื่นชมและตอบรับที่ดีมาก​ในที่ต่าง ๆ ​ฮานาเอะใช้ประโยชน์​จากส่วนที่เท่ และไม่​เท่​ รวมทั้งความเซ็กซี่อย่างเต็มที่เพื่อดึงเสน่ห์ของวานิทัสออกมา​ ขณะ​ที่อิชิคาวะถนัดเล่นบทบาทตัวละครจิตใจดีที่เป็นแนว​ ぼけ "boke" (คนปล่อยมุก) ​ และใช้ข้อมูลเล่าเรื่องที่ผู้กำกับบอกให้เป็นประโยชน์​  ฮานาเอะได้บทบาทวานิทัสเพราะความมากประสบการณ์​ในฐานะเซย์ยู​ เล่นน้ำเสียงทางเพศโดยเฉพาะ​ข้อความง่าย ๆ ​เช่น​ "ความลับจ้า" ด้าน​อิโนริ มินาเซะ​ รับบทเป็น​ฌาน​ บอกว่าหายากที่เธอจะได้เล่นบทบาทในฐานะผู้ปกป้อง​ แม้ว่าเคยรับบทมากมายแต่ส่วนใหญ่เธอจะได้รับแค่บทที่เป็นฝ่ายถูกปกป้อง​ ไม่ใช่ฐานะบอดี้การ์ด​ที่คอยปกป้องคนอื่น จากที่มินาเสะเคยคุยกับผู้กำกับ​ อิตามูระอนุญาต​เต็มที่ให้เธอขยายลักษณะ​เฉพาะของฌานตามความเหมาะสม​ ฉากที่แวมไพร์ดูดเลือดไม่ว่าจะเป็นโนเอดูดเลือดโดมินิก​ หรือตอนฌานดูดเลือดวานิทัส​ ก็ทำเพื่อเน้นความอิโรติก ต่อให้ตัวละครจะสวมเสื้อผ้าก็ตาม​ เพลงที่เล่นประกอบภายในซีรีส์​ ใช้ถ่ายทอดความเร้าอารมณ์​ที่มีต่อเรื่อง