stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะกรรมการโอลิมปิกฟินแลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกฟินแลนด์
| ด ค ก คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   สาธารณรัฐเช็ก   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล1   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลิกเตนสไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์ทมาซิโดเนีย   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน

| กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
สัญลักษณ์กีฬาระบำใต้น้ำ
หน่วยงาน: ฟีน่า
รายการ: 2 (หญิง)
การแข่งขัน
 1896  1900  1904  1908  1912  1920   1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1996  2000 2004  2008  2012  2016  2020  2024 
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬาระบำใต้น้ำในโอลิมปิก (อังกฤษ: Synchronized swimming) ได้รับการบรรจุให้เป็นกีฬาที่มีการชิงชัยเฉพาะนักกีฬาหญิงในโอลิมปิกอย่างเป็นทางการ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา มีชิงชัย 2 เหรียญทอง คือ ประเภทเดี่ยวและคู่ ซึ่งนักกีฬาระบำใต้น้ำ จากสหรัฐฯ กวาดไปทั้งสองเหรียญทอง
ประเทศที่ครองความยิ่งใหญ่ในกีฬาระบำใต้น้ำ คือสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ที่ต่างผลัดกันครองเหรียญทองในโอลิมปิกมาตลอด แต่จุดหักเหที่ทำให้สหรัฐฯและแคนาดา มีคู่แข่งเพิ่มขึ้นคือหลังจากโอลิมปิกในปี 1996 ที่แอตแลนต้า สหรัฐอเมริกา เมื่อทั้งสหรัฐฯและแคนาดา เจอปัญหาเดียวกันคือ นักกีฬาหลักต่างพร้อมใจกันวางมือ ขณะที่หลายประเทศต่างพัฒนาขีดความสามารถขึ้นมา โดยเฉพาะรัสเซียและญี่ปุ่นที่ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำในช่วงการแข่งขันระบำใต้น้ำชิงแชมป์โลกที่ประเทศฝรั่งเศส ในปี 1998 นอกจากนี้ยังมีจีนและอิตาลีเป็นคู่แข่งที่พัฒนาฝีมือได้อย่างรวดเร็ว
รายการแข่งขัน

| Event | 1984 | 1988 | 1992 | 1996  | 2000 | 2004 | 2008 | 2012 | 2016 | Years |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทีมหญิง |   |   |   | • | • | • | • | • | • | 6 |
| หญิงคู่ | • | • | • |   | • | • | • | • | • | 8 |
| บุคคลหญิง | • | • | • |  |  |  |  |  |  |  |
| รวม | 2 | 2 | 2 | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 |  |
สรุปเหรียญรางวัล

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  รัสเซีย (RUS) | 8 | 0 | 0 | 8 |
| 2 |  สหรัฐ (USA) | 5 | 2 | 2 | 9 |
| 3 |  แคนาดา (CAN) | 3 | 4 | 1 | 8 |
| 4 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 0 | 4 | 8 | 12 |
| 5 |  สเปน (ESP) | 0 | 3 | 1 | 4 |
| 6 |  จีน (CHN) | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 7 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 16 | 14 | 15 | 45 |
คณะกรรมการโอลิมปิกสวีเดน

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  สวีเดน
รหัสประเทศ: SWE
วันก่อตั้ง: 27 เมษายน ค.ศ. 1913
วันรับรอง: 1913
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป
สำนักงานใหญ่: Stockholm, Sweden
ประธาน: Mats Årjes
เลขาธิการใหญ่: Gunilla Lindberg
เว็บไซต์: www.sok.se
คณะกรรมการโอลิมปิกสวีเดน (สวีเดน: Sveriges Olympiska Kommitté (SOK), อังกฤษ: Swedish Olympic Committee; SOC, รหัสไอโอซี: SWE) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศสวีเดนสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2456 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศสวีเดน เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากสวีเดนเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศสวีเดนในโอลิมปิก
ประเทศสวีเดนในยูโรเปียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกสวีเดน
| ด ค ก คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   สาธารณรัฐเช็ก   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล1   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลิกเตนสไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์ทมาซิโดเนีย   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
ซุนส์วัล

| ซุนส์วัล |
| --- | --- |
บน:ทัศนียภาพดาวน์ทาวน์ของซุนส์วัล, Stenstaden และ South Stadsberget, แถวสองด้านซ้าย:Mid Sweden University (Mittuniversitetet), แถวสองด้านขวา:Court of Appeal for Lower Norrland in Bunsouska Pond, แถวสามด้านซ้าย:North Gate Arena and Gustav Adolf Church, แถวสามด้านขวา:Sundsvall Theater, ล่าง:Kulturmagasinet, Sundsvall Museum and Library
ซุนส์วัลแสดงแผนที่เทศมณฑลเว็สเตอร์นอร์ลันด์ซุนส์วัลแสดงแผนที่ประเทศสวีเดน
พิกัด: 62°24′N 17°19′E﻿ / ﻿62.400°N 17.317°E﻿ / 62.400; 17.317
ประเทศ: สวีเดน
จังหวัด: Medelpad
เทศมณฑล: เทศมณฑลเวสเตอร์นอร์ลันด์
เทศบาล: เทศบาลซุนส์วัล
พื้นที่
 • ตัวเมือง: 27.46 ตร.กม. (10.60 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 ธันวาคม 2010)
 • ตัวเมือง: 51,354 คน
 • ความหนาแน่น: 1,847 คน/ตร.กม. (4,780 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 97,755 คน
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
ซุนส์วัล (สวีเดน: Sundsvall, ออกเสียง: [ˈsɵ̂nː(d)sval] ( ฟังเสียง)) เป็นนครและเมืองหลักของเทศบาลซุนส์วัลในเทศมณฑลเว็สเตอร์นอร์ลันด์ ประเทศสวีเดน เมืองมีประชากร 51,354 คน จากข้อมูลปี ค.ศ. 2010 และมีประชากรมากกว่า 95,000 คน อาศัยอยู่ในเขตเทศบาล
ซิกทือนา

| ซิกทือนา |
| --- | --- |
โบสถ์นักบุญมารีสร้างจากอิฐ
   ตราอาร์ม
ซิกทือนาแสดงแผนที่เทศมณฑลสต็อกโฮล์มซิกทือนาแสดงแผนที่ประเทศสวีเดน
พิกัด: 59°37′N 17°43′E﻿ / ﻿59.617°N 17.717°E﻿ / 59.617; 17.717
ประเทศ: สวีเดน
จังหวัด: อุปลันด์
มณฑล: สต็อกโฮล์ม
เทศมณฑล: ซิกทือนา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4.57 ตร.กม. (1.76 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 ธันวาคม 2010)
 • ทั้งหมด: 8,444 คน
 • ความหนาแน่น: 1,849 คน/ตร.กม. (4,790 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ซิกทือนา (สวีเดน: Sigtuna, ออกเสียง: [ˈsɪ̂kːˌtʉːna]) เป็นเมืองในเทศบาลซิกทือนา เทศมณฑลสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน มีประชากร 8,444 คน ตามสำมะโนปี 2010 ชื่อของเทศบาลตั้งชื่อตามเมืองนี้ ทั้งที่ศูนย์กลางบริหารของเทศบาลอยู่ที่เมืองแมชตา
ซิกทือนาเป็นเมืองท่าที่ตั้งขึ้นในปี 980 ราว 4 กิโลเมตรทางตะวันออกของซิกทือนาเก่า ซึ่งประมวลเรื่องปรัมปรานอร์สกล่าวว่าเคยเป็นที่อยู่ของโอดิน
ใจกลางเมืองซิกทือนาเป็นเมืองสมัยกลาง โดยมีสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญเป็นซากปรักหักพัง หินจารึกอักษรรูน และถนนเก่าสายหลัก (Stora gatan) และยิ่งเป็นที่นิยมในช่วงฤดูร้อน ถนนเล็กที่คดเคี้ยวในเมืองเต็มไปด้วยบ้านเรือนเตี้ย ๆ ที่สร้างจากไม้, ศาลาว่าการเมืองหลังเก่า (Sigtuna Rådhus) ซึ่งมีขนาดเล็ก ๆ และโรงแรม Sigtuna Stadshotell ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมือง ล้วนเป็นจุดหมายตาของซิกทือนา
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน

| กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
สัญลักษณ์กีฬาขี่ม้า
หน่วยงาน: เอฟอีไอ
รายการ: 2 (ชาย: 1; หญิง: 1)
การแข่งขัน
 1896  1900  1904  1908  1912  1920   1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1996  2000 2004  2008  2012  2016  2020  2024 
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิก (อังกฤษ: Equestrian) ถือได้ว่าเป็นกีฬาชนิดเดียวเท่านั้นที่คนกับสัตว์อยู่ในทีมเดียวกัน และชัยชนะจะเกิดขึ้นได้ก็ต้องขึ้นอยู่กับสัมพันธภาพที่มาจากความเชื่อใจและการยอมรับซึ่งกันและกันระหว่างคนกับม้า นอกจากนั้นยังเป็นกีฬาชนิดหนึ่งในไม่กี่ชนิดที่ชายและหญิงมีความเท่าเทียมกันในทุกด้าน สามารถเข้าร่วมการแข่งขันในรายการใดๆ ด้วยกันโดยมีสิทธิต่างๆที่เหมือนกัน เมื่อได้รับชัยชนะก็ขึ้นรับเหรียญรางวัลที่แท่นเดียวกัน ไม่มีการแบ่งเพศแบบกีฬาชนิดอื่นๆ อีกทั้งยังนับว่าเป็นกีฬาที่ใกล้ชิดกับธรรมชาติมากชนิดหนึ่งด้วย
เมื่อประเทศออสเตรเลียได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพเป็นครั้งแรกในการจัดการแข่งขันโอลิมปิกปี 1956 ที่กรุงเมลเบิร์น แต่การแข่งขันขี่ม้า กลับเกิดขึ้นที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน
ในครั้งนั้น ออสเตรเลียเข้มงวดมากเกี่ยวกับกฎหมายกักกันพืชและสัตว์ ก่อนที่จะอนุญาตให้นำม้าเข้าประเทศจะมีกระบวนการที่ยุ่งยากมาก เพื่อตัดปัญหาความยุ่งยากดังกล่าว จึงตัดสินใจให้มีการแข่งขันขี่ม้านอกประเทศ ซึ่งออสเตรเลียเลือกกรุงสต็อกโฮล์ม เมืองหลวงของประเทศสวีเดนเป็นสถานที่แข่งขัน ในขณะที่กีฬาชนิดอื่นๆทั้งหมดทำการแข่งขันที่เมลเบิร์น
ตารางสรุปเหรียญ

ที่มา:
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เยอรมนี (GER) | 28 | 14 | 14 | 56 |
| 2 |  สวีเดน (SWE) | 18 | 13 | 14 | 45 |
| 3 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 15 | 15 | 13 | 43 |
| 4 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 13 | 12 | 15 | 40 |
| 5 |  สหรัฐ (USA) | 11 | 23 | 20 | 54 |
| 6 |  เยอรมนีตะวันตก (FRG) | 11 | 5 | 9 | 25 |
| 7 |  เนเธอร์แลนด์ (NED) | 10 | 13 | 4 | 27 |
| 8 |  อิตาลี (ITA) | 7 | 9 | 7 | 23 |
| 9 |  สหภาพโซเวียต (URS) | 6 | 5 | 4 | 15 |
| 10 |  ออสเตรเลีย (AUS) | 6 | 4 | 4 | 14 |
| 11 |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) | 5 | 10 | 8 | 23 |
| 12 |  เยอรมนี (EUA) | 5 | 5 | 4 | 14 |
| 13 |  เบลเยียม (BEL) | 5 | 2 | 7 | 14 |
| 14 |  นิวซีแลนด์ (NZL) | 3 | 2 | 5 | 10 |
| 15 |  แคนาดา (CAN) | 2 | 2 | 3 | 7 |
| 16 |  เม็กซิโก (MEX) | 2 | 1 | 4 | 7 |
| 17 |  โปแลนด์ (POL) | 1 | 3 | 2 | 6 |
| 18 |  สเปน (ESP) | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 19 |  ออสเตรีย (AUT) | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 20 |  บราซิล (BRA) | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 21 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 21 |  เชโกสโลวาเกีย (TCH) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 23 |  เดนมาร์ก (DEN) | 0 | 4 | 2 | 6 |
| 24 |  ชิลี (CHI) | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 25 |  โรมาเนีย (ROU) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 26 |  นอร์เวย์ (NOR) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 26 |  บัลแกเรีย (BUL) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 26 |  อาร์เจนตินา (ARG) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 29 |  โปรตุเกส (POR) | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 30 |  ซาอุดีอาระเบีย (KSA) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 31 |  ฮังการี (HUN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 31 |  ไอร์แลนด์ (IRL) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (32 ประเทศ) | รวม (32 ประเทศ) | 153 | 151 | 151 | 455 |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กกีฬาขี่ม้าในโอลิมปิก |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  1896  1900  1904  1908 (โปโล)  1912  1920  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  |  1896  1900  1904  1908 (โปโล)  1912  1920  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  |    |
 รายชื่อของผู้ที่ได้รับเหรียญ  รายชื่อสนามแข่งขัน 
| ด ค กกีฬาในโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
| กีฬาฤดูร้อน |  กีฬาทางน้ำ ระบำใต้น้ำ  กระโดดน้ำ  ว่ายน้ำ  โปโลน้ำ  ยิงธนู  กรีฑา  แบดมินตัน  บาสเกตบอล บาสเกตบอล 3x3 แคนู  จักรยาน  ขี่ม้า  ฟันดาบ  ฮอกกี้  ฟุตบอล  กอล์ฟ  ยิมนาสติก สากล  แฮนด์บอล  ยูโด  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  เรือพาย  รักบี้ 7 คน  เรือใบ  ยิงปืน  สเกตบอร์ด  ปีนหน้าผา  โต้คลื่น  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล วอลเลย์บอลชายหาด  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ  |  |
| กีฬาฤดูหนาว |  ทวิกีฬาฤดูหนาว  บอบสเล บอบสเล  สเกเลตัน  เคอร์ลิง  ฮอกกี้น้ำแข็ง  ลูช  สเกต สเกตลีลา  สเกตความเร็วระยะสั้น  สเกตความเร็ว  สกี สกีลงเขา  สกีข้ามทุ่ง  สกีลีลา  สกีนอร์ดิกผสม  สกีกระโดดไกล  สโนว์บอร์ด  |  |
| เพิ่มในปี 2026 |  สกีภูเขา  |  |
| เพิ่มในปี 2028 |  เบสบอล / ซอฟต์บอล  คริกเกต  แฟลกฟุตบอล  ลาครอส  สควอช  |  |
| กีฬาในอดีต |  แบสก์เปโลตา  มวยสากลสมัครเล่น  เบรกกิ้ง  โครเก็ต  เฌอเดอโปม  คาราเต้  กองตระเวนทหาร  โปโล  แร็กเก็ต  โรก  รักบี้ยูเนียน (15 คน)  ชักเย่อ  เรือยนต์  |  |
| กีฬาสาธิต |  อเมริกันฟุตบอล  ออสเตรเลียนฟุตบอล  แบนดี้  โบว์ลิง  บุโด  สกีคนพิการ  เครื่องบินร่อน  กลิมา  สต็อกน้ำแข็ง  คอร์ฟบอล  La canne  Pesäpallo  Roller hockey  Savate  Skijoring  Sled dog racing  Speed skiing  Water skiing  Winter pentathlon  |  |
| กีฬาที่ไม่เป็นทางการ |  Aeronautics  Alpinism  Angling  Art competitions  Ballooning  Boules  Cannon shooting  Cycle polo  Dueling pistol  eSports  Fire fighting  เกลิคฟุตบอล  Hurling  Kaatsen  Kite flying  Life saving  Longue paume  รถแข่ง  Motorcycle racing  Pigeon racing  วูซู  |  |
ดูเพิ่ม: กีฬาพาราลิมปิก
ทร็อลเฮ็ตตัน

| ทร็อลเฮ็ตตัน |
| --- | --- |
The Göta älv river and Trollhättan Water Tower in central Trollhättan
ทร็อลเฮ็ตตัน
พิกัด: 58°17′N 12°17′E﻿ / ﻿58.283°N 12.283°E﻿ / 58.283; 12.283
Country: Sweden
Province: Västergötland
County: Västra Götaland County
Municipality: Trollhättan Municipality
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 23.78 ตร.กม. (9.18 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 December 2010)
 • ทั้งหมด: 46,457 คน
 • ความหนาแน่น: 1,954 คน/ตร.กม. (5,060 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
ทร็อลเฮ็ตตัน (สวีเดน: Trollhättan) เป็นเมืองในประเทศสวีเดน บนฝั่งแม่น้ำเยอตา ใกล้ทะเลสาบแวเนิร์น เมืองมีประชากร 46,457 คน ในปี ค.ศ. 2010 เมืองตั้งอยู่ทางทิศเหนือของกอเทนเบิร์ก 75 กม.
การแพร่กระจายทางวัฒนธรรม

ในมานุษยวิทยาวัฒนธรรมและภูมิศาสตร์วัฒนธรรม การแพร่กระจายทางวัฒนธรรม (อังกฤษ: cultural diffusion) ซึ่งเป็นแนวคิดที่สร้างโดยลีโอ โฟรเบนิอุส ในสิ่งพิมพ์ Der westafrikanische Kulturkreis ในปี ค.ศ. 1897/98 หมายถึงการแพร่กระจายของรายการต่าง ๆ เช่น ความคิด รูปแบบ ศาสนา เทคโนโลยี ภาษา ทางวัฒนธรรมในหมู่ปัจเจกบุคคล ภายในวัฒนธรรมเดียวหรือจากวัฒนธรรมหนึ่งไปอีกวัฒนธรรมหนึ่ง แตกต่างจากการแพร่กระจายของนวัตกรรมภายในวัฒนธรรมเจาะจง ตัวอย่างของการแพร่กระจาย ได้แก่ การแพร่กระจายของรถม้าศึกและการถลุงเหล็กในยุคโบราณ และการใช้รถยนต์และชุดธุรกิจของตะวันตกในศตวรรษที่ 20
ประเภท

การแพร่กระจายทางวัฒนธรรมที่สำคัญห้าประเภทได้แก่:
การแพร่กระจายขยาย: นวัตกรรมหรือแนวคิดที่พัฒนาในพื้นที่ต้นทางและยังคงแข็งแกร่งอยู่ที่นั่นในขณะเดียวกันก็แผ่ออกไปสู่ส่วนอื่น ๆ ซึ่งอาจรวมถึงการแพร่กระจายตามลำดับชั้น สิ่งกระตุ้น และติดต่อ
การแพร่กระจายย้ายถิ่นฐาน: แนวคิดหรือนวัตกรรมที่อพยพไปยังพื้นที่ใหม่ โดยทิ้งต้นกำเนิดหรือแหล่งที่มาของลักษณะทางวัฒนธรรมไว้เบื้องหลัง
การแพร่กระจายตามลำดับชั้น: แนวคิดหรือนวัตกรรมที่แพร่กระจายโดยการย้ายจากที่ใหญ่ไปยังที่เล็กกว่า มักจะไม่คำนึงถึงระยะห่างระหว่างสถานที่ และมักได้รับอิทธิพลจากชนชั้นสูงในสังคม
การแพร่กระจายติดต่อ: ความคิดหรือนวัตกรรมที่แพร่กระจายโดยอาศัยการติดต่อระหว่างบุคคลภายในประชากรที่กำหนด
การแพร่กระจายจากสิ่งกระตุ้น: แนวคิดหรือนวัตกรรมที่แพร่กระจายโดยยึดติดอยู่กับแนวคิดอื่น
กลไก

การแพร่กระจายทางวัฒนธรรมสามารถเกิดขึ้นได้หลายวิธี การย้ายถิ่นของประชากรจะนำวัฒนธรรมของพวกเขาติดตัวไปด้วย ผู้มาเยือนข้ามวัฒนธรรม เช่น พ่อค้า นักสำรวจ ทหาร นักการทูต ทาส และช่างฝีมือ สามารถถ่ายทอดความคิดได้ การแพร่กระจายของเทคโนโลยีมักเกิดขึ้นโดยสังคมหนึ่งที่ดึงดูดนักวิทยาศาสตร์หรือคนงานที่มีทักษะด้วยการจ่ายเงินหรือการจูงใจอื่น ๆ การแต่งงานข้ามวัฒนธรรมระหว่างสองวัฒนธรรมที่อยู่ใกล้เคียงก็มีส่วนเช่นกัน ในบรรดาสังคมผู้รู้หนังสือ การแพร่กระจายสามารถเกิดขึ้นได้ทางจดหมาย หนังสือ และในยุคปัจจุบันผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์
กลไกการแพร่กระจายมีสามประเภท:
การแพร่กระจายโดยตรง: เกิดขึ้นเมื่อสองวัฒนธรรมอยู่ใกล้กันมาก ส่งผลให้เกิดการแต่งงาน การค้าขาย และแม้กระทั่งการทำสงครามระหว่างกัน ตัวอย่างของการแพร่กระจายโดยตรงคือระหว่างสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ซึ่งผู้คนที่อาศัยอยู่บริเวณชายแดนของสองประเทศนี้เล่นทั้งฮอกกี้ ซึ่งเริ่มขึ้นในแคนาดา และเบสบอล ซึ่งเป็นที่นิยมในวัฒนธรรมอเมริกัน
การแพร่กระจายบังคับ: เกิดขึ้นเมื่อวัฒนธรรมหนึ่งปราบปราม (พิชิตหรือกดขี่ข่มเหง) วัฒนธรรมอื่นและบังคับขนบธรรมเนียมของตนเองต่อผู้คนที่ถูกยึดครอง ตัวอย่างคือการบังคับศาสนาคริสต์กับชนพื้นเมืองในอเมริกาโดยสเปน ฝรั่งเศส อังกฤษ และโปรตุเกส หรือการบังคับศาสนาอิสลามกับชาวแอฟริกาตะวันตกโดยชาวฟูลาหรือของชาวจังหวัดนูเรสถานโดยชาวอัฟกัน
การแพร่กระจายทางอ้อม: เกิดขึ้นเมื่อวัฒนธรรมถูกส่งผ่านจากวัฒนธรรมหนึ่งผ่านพ่อค้าคนกลางไปยังอีกวัฒนธรรมหนึ่ง โดยที่วัฒนธรรมแรกและวัฒนธรรมหลังไม่ได้สัมผัสกันโดยตรง ตัวอย่างเช่น มีอาหารเม็กซิกันในแคนาดา เนื่องจากมีสหรัฐอเมริกาอยู่ระหว่างสองประเทศ
ทะเลโอลันด์

ทะเลโอลันด์
ทะเลโอลันด์ มองจากเกาะ Eckerö
ทะเลโอลันด์ (ฟินแลนด์: Ahvenanmeri; สวีเดน: Ålands hav; อังกฤษ: Sea of Åland) เป็นทางน้ำทางตอนใต้ของอ่าวบอทเนีย ระหว่างหมู่เกาะโอลันด์กับประเทศสวีเดน เชื่อมทะเลบอทเนียนกับบอลติกพรอเพอร์ ส่วนที่แคบที่สุดเรียกว่า เซาท์ควาร์เกน ร่องน้ำบริเวณก้อนทะเลโอลันด์ถือเป็นจุดที่ลึกที่สุดเป็นอันดับ 2 ของทะเลบอลติก มีความลึก 301 เมตร เป็นรอง ลันด์ซอร์ตดีป
เรือข้ามฟากระหว่างฟินแลนด์กับสวีเดนจะใช้ทะเลโอลันด์ในการสัญจร
การ์โล มาแดร์โน

ด้านหน้ามหาวิหารเซนต์ปีเตอร์
การ์โล มาแดร์โน (อิตาลี: Carlo Maderno; ค.ศ. 1556 - 30 มกราคม ค.ศ. 1629) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี-สวิสเกิดที่ตีชีโน (Ticino) ที่อยู่ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ส่วนที่พูดภาษาอิตาลี
การ์โล มาแดร์โนถือกันว่าเป็นบิดาแห่งสถาปัตยกรรมบาโรก งานของมาแดร์โนด้านหน้าของมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ วัดซานตาซูซานนา (Santa Susanna) และวัดซานตันเดรอาเดลลาวัลเล (Sant'Andrea della Valle) ถือกันว่าเป็นกุญแจสำคัญของการวิวัฒนาการของสถาปัตยกรรมบาโรกของอิตาลี การ์โล มาแดร์โนมักจะรู้จักว่าเป็นพี่ชายของประติมากรสเตฟาโน มาแดร์โน (Stefano Maderno) แต่ก็ยังไม่มีหลักฐานยืนยันแน่นอน
ประวัติ

การ์โล มาแดร์โนเริ่มอาชีพในเหมืองหินอ่อนทางด้านเหนือสุดของอิตาลี ก่อนจะที่ย้ายไปกรุงโรมพร้อมกับพี่น้องสี่คน เมื่อ ค.ศ. 1588 เพื่อไปช่วยโดเมนีโก ฟอนตานา (Domenico Fontana) ผู้เป็นลุง  งานแรกของมาแดร์โนก็คือตัดสลักหินซึ่งทำให้เป็นพื้นฐานในทางอาชีพสถาปนิกต่อมา งานที่ทำด้วยตนเองเป็นชิ้นแรกเมื่อปี ค.ศ.  1596 เป็นงานด้านหน้าของวัดซานตาซูซานนา (Santa Susanna) ซึ่งแสดงถึงความเติบโตเต็มที่ของงานและความมั่นใจในฝีมือของเขาเอง และเป็นงานเห็นได้ชัดของการแยกตัวจากสถาปัตยกรรมแบบจริตนิยมอย่างวัดเยซู มาเป็นแบบที่เรียกว่าสถาปัตยกรรมบาโรก ลักษณะโครงสร้างจะมีพลวัตของการจัดวางระหว่างเสาแบบต่าง ๆ โดยมีมุขยื่นออกมาทางด้านหน้าที่เต็มไปด้วยสิ่งตกแต่งซึ่งทำให้สิ่งก่อสร้างมีลักษณะซับซ้อนขึ้น ถึงแม้การว่าลักษณะโครงสร้างจะมีลูกเล่นแต่ก็ไม่ได้ละทิ้งกฎของการออกแบบ ๆ คลาสสิก จึงไม่ขาดความขึงขัง
งานด้านหน้าของวัดซานตาซูซานนาทำให้สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5มีความสนใจในงานของมาแดร์โน เพราะพระองค์เป็นหัวหน้าสถาปนิกของมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ได้รับการแต่งตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1603 พระสันตะปาปาปอลที่ 5 จึงเรียกตัวมาแดร์โนมาขยายผังงานของมีเกลันเจโลสำหรับมหาวิหาร และออกแบบทางเดินกลางและด้านหน้ามหาวิหารใหม่  ด้านหน้าสร้างเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 1612 มีระเบียงอย่างสวยงามเหนือประตูสำหรับพระสันตะปาปาทรงออกไปประทานพร มาแดร์โนเปลี่ยนผังของมีเกลันเจโลจากกากบาท (Greek cross) มาเป็นทรงกางเขน (Latin cross) ซึ่งถูกวิจารณว่าทำให้บังโดมเมื่อมองมหาวิหารจากจัตุรัสนักบุญปีเตอร์ด้านหน้ามหาวิหารซึ่งความจริงแล้วถนนกว้างด้านหน้าจัตุรัสมาทำกันภายหลัง
งานส่วนใหญ่ของมาแดร์โนมักจะเป็นการเปลี่ยนแปลงสิ่งก่อสร้างเก่า สิ่งก่อสร้างที่มาแดร์โนทั้งออกแบบและสร้างก็คือวัดซานตามารีอาเดลลาวิตโตเรีย (Santa Maria della Vittoria) ระหว่างปี ค.ศ. 1608 ถึงปี ค.ศ. 1620 ซึ่งเป็นผลงานชิ้นเอกของมาแดร์โน แต่มักจะถูกละเลยเมื่อเทียบกับวัดคอร์นา โรและรูปสลักที่มีชื่อ "Ecstasy of St Theresa" ที่สร้างและสลักโดยจัน โลเรนโซ แบร์นีนี ด้านหน้าของวัดไม่ใช้ผลงานของมาแดร์โน
แม้แต่วัดซานตันเดรอาเดลลาวัลเลซึ่งเป็นงานชิ้นเอกของมาแดร์โน เขาก็ไม่ได้สร้างทั้งหมด สำหรับวัดนี้ก็ออกแบบด้านหน้าและสร้างโดมซึ่งเป็นโดมที่ใหญ่เป็นที่สองของกรุงโรม ตัววัดเดิมออกแบบสำหรับนักบวช (Theatines) โดยจูเซปเป ฟรันเชสโก กรีมัลดี (Giuseppe Francesco Grimaldi) และจาโกโม เดลลา ปอร์ตา (Giacomo della Porta) เมื่อปี ค. ศ. 1540 ซึ่งเป็นผังแบบเยซูอิด ทรงกางเขน ทางเดินกลางกว้างไม่มีทางเดินข้าง และมีคูหาสวดมนต์เลยไปจากซุ้มโค้ง แท่นบูชาเอกอยู่ตรงจุดตัดระหว่างทางเดินกลางกับแขนกางเขนภายใต้โดมของมาแดร์โน (จิตรกรรมฝาผนังเขียนโดยโจวันนี ลันฟรังโก)
ผังแรกออกแบบเมื่อปี ค.ศ. 1608 การก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1621 ถึงปี ค.ศ. 1625 ด้านหน้าวัดเสร็จได้ครึ่งเดียวเมื่อมาแดร์โนเสียชีวิต และมาสร้างเสร็จตามที่มาแดร์โนออกแบบไว้โดยการ์โล ฟอนตานา (Carlo Fontana) ด้านหน้าของลักษณะเช่นด้านหน้าของวัดเยซูมาแดร์โนเพิ่มความอ่อนช้อย ความมีลีลา โดยการเล่นระดับและใช้บัวชนิดต่าง ๆ ช่วยทำให้เพิ่ม "chiaroscuro" เช่นการฝังเสาแนบเข้าไปในช่องที่ลึกเข้าไปในผนังซึ่งทำให้เห็นเป็นเงาโครงร่าง และการทำองค์ประกอบให้แน่นขึ้นเพื่อจะให้ได้ความรู้สึกว่าส่วนประกอบมีจังหวะสอดคล้องกันดีขึ้น
งานอื่น ๆ ของมาแดร์โน

วัดเยซูและมาเรีย (Church of Gesù e Maria)
วัดซานจาโกโมเดลยีอินกูราบีลี (Church of San Giacomo degli Incurabili)
วัดซานโจวันนีเดย์ฟีโอเรนตีนี (Church of San Giovanni dei Fiorentini) ที่เป็นที่ฝังศพของเขา
วังสันตะปาปาควิรินาล (Quirinal Palace)
วังสันตะปาปากันดอลโฟ (Castel Gandolfo)
วังบาร์เบรีนี (Palazzo Barberini)
วังมัตเตย์ (Palazzo Mattei) - ค. ศ. 1598 ถึงปี ค. ศ. 1616
คูหาสวดมนต์เซ็นต์ลอเร็นซ์ ที่วัดซานปาโอโลฟูโอรีเลมูรา (San Paolo fuori le Mura)
คูหาสวดมนต์แคนทานี ที่วัดซานตาปูเดนเซียนา (Santa Pudenziana)
ฐาน "เสามาเรียน" (Marian column) หน้ามหาวิหารซานตามารีอามัจโจเร (Basilica di Santa Maria Maggiore) ซึ่งใช้เป็นแบบอย่างในการทำเสามาเรียนในประเทศคาทอลิกอื่น ๆ
สมุดภาพ

วัดซานตาซูซานนา
วัดซานตันเดรอาเดลลาวัลเล
ภายในวัดซานตามารีอาเดลลาวิตโตเรีย
วังสันตะปาปาควิรินาล
ภาใต้โดมของวัดซานตันเดรอาเดลลาวัลเล
โถงกลางของวัดซานตันเดรอาเดลลาวัลเล
ดูเพิ่ม

แผนผังมหาวิหาร
สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก
สถาปัตยกรรมบาโรก
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา
ด้านหน้าของวัดซานตาซูซานนา
ทะเลสาบอินารี

| Lake Inarijärvi |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: Inari, Lapland Province
พิกัด: 69°00′N 28°00′E﻿ / ﻿69.000°N 28.000°E﻿ / 69.000; 28.000
แหล่งน้ำไหลออก: Paatsjoki
ประเทศในลุ่มน้ำ: Finland

ช่วงยาวที่สุด: 80 km (50 mi)
ช่วงกว้างที่สุด: 50 km (31 mi)
พื้นที่พื้นน้ำ: 1,040.28 km2 (401.65 sq mi)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 15 m (49 ft)
ความลึกสูงสุด: 96 m (315 ft)
ปริมาณน้ำ: 15.9 km3 (12,900,000 acre·ft)
ความยาวชายฝั่ง1: 3,308 km (2,055 mi)
ความสูงของพื้นที่: 118.7 m (389 ft)

เกาะ: 3318 (Hautuumaasaari, Ukonkivi)
เมือง: Inari
อ้างอิง: 
1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด
ทะเลสาบอินารี (ฟินแลนด์: Inarijärvi/Inarinjärvi, สวีเดน: Enare träsk, นอร์เวย์: Enaresjøen, อังกฤษ: Lake Inari) เป็นทะเลสาบในภูมิภาคซัปมี เป็นทะเลสาบใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศฟินแลนด์ ทางเหนือของอาร์กติกเซอร์เคิล
ทะเลสาบอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 117–119 เมตร (384–390 ฟุต) โดยปกติทะเลสาบจะเป็นน้ำแข็งตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงต้นเดือนมิถุนายน ทะเลสาบมีเนื้อที่ 1,040 ตารางกิโลเมตร (400 ตารางไมล์)
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน

| กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
สัญลักษณ์กีฬาฟันดาบ
หน่วยงาน: เอฟไออี
รายการ: 2 (ชาย: 1; หญิง: 1)
การแข่งขัน
 1896  1900  1904  1908  1912  1920   1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1996  2000 2004  2008  2012  2016  2020  2024 
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิก (อังกฤษ: Fencing) ถือเป็น 1 ใน 4 ชนิดกีฬาที่มีการแข่งขันในโอลิมปิกสมัยใหม่ตั้งแต่ครั้งแรกมาตลอดจนถึงปัจจุบันโดยไม่ได้ว่างเว้นเลย ก็ต้องถือว่าเป็นกีฬาที่มีความสำคัญและเป็นที่นิยมเป็นอย่างมาก เป็นการต่อสู้ระหว่างคนสองคนโดยมีดาบเป็นอาวุธ ต่างฝ่ายต่างต้องแทงคู่ต่อสู้เพื่อสะสมคะแนน ในประเภทบุคคลใครทำได้ 15 คะแนนก่อนก็เป็นผู้ชนะ ส่วนประเภททีมจะชนะกันก็ต้องทำให้ถึง 45 คะแนน
เริ่มแข่งขันวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 5 สิงหาคม 2555 สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : ExCel Exhibition Centre นักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 236 คน
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิก 2012 แบ่งประเภทดังนี้
ชาย
ประเภทบุคคล ชาย ดาบปลายทู่
ประเภทบุคคล ชาย ดาบปลายแหลม
ประเภทบุคคล ชาย ดาบโค้ง
ทีมชาย ดาบปลายทู่
ทีมชาย ดาบโค้ง
หญิง
ประเภทบุคคล หญิง ดาบปลายทู่
ประเภทบุคคล หญิง ดาบปลายแหลม
ประเภทบุคคล หญิง ดาบโค้ง
ทีมหญิง ดาบปลายทู่
ทีมหญิง ดาบปลายแหลม
ตารางสรุปเหรียญ

ที่มา:
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อิตาลี (ITA) | 49 | 46 | 35 | 130 |
| 2 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 44 | 43 | 36 | 123 |
| 3 |  ฮังการี (HUN) | 38 | 24 | 28 | 90 |
| 4 |  สหภาพโซเวียต (URS) | 18 | 15 | 16 | 49 |
| 5 |  รัสเซีย (RUS) | 13 | 5 | 8 | 26 |
| 6 |  เยอรมนีตะวันตก (FRG) | 7 | 8 | 1 | 16 |
| 7 |  เยอรมนี (GER) | 5 | 7 | 9 | 21 |
| 8 |  จีน (CHN) | 5 | 7 | 3 | 15 |
| 9 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 5 | 3 | 8 | 16 |
| 10 |  สหรัฐ (USA) | 4 | 11 | 18 | 33 |
| 11 |  โปแลนด์ (POL) | 4 | 9 | 9 | 22 |
| 12 |  โรมาเนีย (ROU) | 4 | 6 | 7 | 17 |
| 13 |  คิวบา (CUB) | 4 | 3 | 3 | 10 |
| 14 |  ไต้หวัน (ROC) | 3 | 4 | 1 | 8 |
| 15 |  เบลเยียม (BEL) | 3 | 3 | 4 | 10 |
| 16 |  สวีเดน (SWE) | 2 | 3 | 2 | 7 |
| 17 |  ยูเครน (UKR) | 2 | 1 | 4 | 7 |
| 18 |  กรีซ (GRE) | 2 | 1 | 2 | 5 |
| 19 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 1 | 8 | 0 | 9 |
| 20 |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) | 1 | 4 | 3 | 8 |
| 21 |  เดนมาร์ก (DEN) | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 22 |  ทีมรวม (EUN) | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 23 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 24 |  ออสเตรีย (AUT) | 1 | 1 | 5 | 7 |
| 25 |  เยอรมนี (EUA) | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 26 |  เอสโตเนีย (EST) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 27 |  ทีมผสม (ZZX) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 27 |  ฮ่องกง (HKG) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 27 |  เวเนซุเอลา (VEN) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 30 |  นอร์เวย์ (NOR) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 30 |  อียิปต์ (EGY) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 30 |  เม็กซิโก (MEX) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 30 |  เยอรมนีตะวันออก (GDR) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 34 |  เนเธอร์แลนด์ (NED) | 0 | 0 | 5 | 5 |
| 35 |  โบฮีเมีย (BOH) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 36 |  ตูนิเซีย (TUN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 36 |  สเปน (ESP) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 36 |  อาร์เจนตินา (ARG) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 36 |  เช็กเกีย (CZE) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 36 |  โปรตุเกส (POR) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (40 ประเทศ) | รวม (40 ประเทศ) | 223 | 223 | 222 | 668 |