stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กำมะถันแดง
ภาพของกำมะถันแดง

ผลึกเรียลการ์บน แคลไซด์, 8.9 x 6.9 x 3.6 cm.จากประเทศจีน
เรียลการ์กับเตตระฮีไดรต์ ในประเทศเปรู
เรียลการ์เมื่อสัมผัสกับแสงสว่างเป็นเวลานานจะเกิดผงสีแดงอมเหลืองเกาะด้านนอก จึงควรป้องกันการถูกแสง
ลักษณะผลึกของเรียลการ์ แสดงโมเลกุลที่เป็นองค์ประกอบคือ As4S4
แกรี เคฮิลล์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เคฮิลล์กับอังกฤษในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  แกรี เจมส์ เคฮิลล์
วันเกิด:   (1985-12-19) 19 ธันวาคม ค.ศ. 1985 (38 ปี)
สถานที่เกิด:  ดรอนฟีลด์ อังกฤษ
ส่วนสูง:  6 ft 4 in (1.93 m)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
สโมสรเยาวชน
0000–2000:  เอเอฟซี ดรอนฟีลด์
2000–2004:  แอสตันวิลลา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2004–2008 |  แอสตันวิลลา |  28 |  (1) |
| 2004–2005 |  → เบิร์นลีย์ (ยืมตัว) |  27 |  (1) |
| 2007–2008 |  → เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  16 |  (2) |
| 2008–2012 |  โบลตันวอนเดอเรอส์ |  130 |  (13) |
| 2012–2019 |  เชลซี |  191 |  (13) |
| 2019–2021 |  คริสตัลพาเลซ |  45 |  (1) |
| 2021–2022 |  เอเอฟซีบอร์นมัท |  22 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2004–2005 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 20 ปี |  3 |  (0) |
| 2007 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี |  3 |  (0) |
| 2010–2018 |  อังกฤษ |  61 |  (5) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 19:48, 5 สิงหาคม 2019 (UTC)
แกรี เจมส์ เคฮิลล์ (อังกฤษ: Gary James Cahill; เกิด 19 ธันวาคม ค.ศ. 1985) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ โดยก่อนหน้านี้เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้กับบอร์นมัท เขาอยู่ในสถาบันเยาวชนของแอสตันวิลลาตั้งแต่อายุ 15 ปี ก่อนจะถูกยืมตัวไปเล่นให้เบิร์นลีย์นานครึ่งฤดูกาลเมื่อปลายปี 2004 และลงเล่นในลีกนัดแรกในเกมที่ชนะนอตติงงัมฟอริสต์ 1-0
เขาลงเล่นไป 32 นัดรวมทุกรายการให้เดอะคลาเร็ตส์ พร้อมคว้ารางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีและดาวรุ่งแห่งปีที่เทิร์ฟมัวร์ ก่อนจะกลับมาเล่นให้ทีมชุดใหญ่ของวิลลาเมื่อปลายปี 2005 ในเกมที่ถล่มวีคอมบ์ไป 8-3 ในลีกคัพ แต่เขาต้องรอถึงเดือนเมษายนกว่าจะได้ลงเล่นในพรีเมียร์ลีก ในเกมที่บุกไปแพ้อาร์เซนอล 5-0
กองหลังรายนี้รักษาตำแหน่งในทีมไว้ได้ในฤดูกาลต่อมาภายใต้การคุมทีมของมาร์ติน โอนีล แต่หลังจากลงสนามในฤดูกาล 2007/08 ไปได้เพียง 2 นัด เขาถูกยืมตัวไปเล่นให้เชฟฟีลด์ยูไนเต็ดในเดอะแชมเปียนชิปอีกครั้ง โดยทำได้ 2 ประตูจาก 16 นัด
เดือนมกราคมปี 2008 เคฮิลล์ย้ายไปร่วมทีมโบลตันด้วยค่าตัว 5 ล้านปอนด์ และตั้งหลักในถิ่นรีบอคสเตเดียมได้อย่างรวดเร็ว ช่วยให้ทีมของแกรี เม็กสันรอดการตกชั้นไปได้
เคฮิลล์มีชื่อติดทีมชาติอังกฤษชุดยู 21 ตั้งแต่ต้นปี 2007 ก่อนจะมีชื่อติดทีมชาติชุดใหญ่สำหรับเกมฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกกับคาซัคสถานในเดือนมิถุนายนปี 2009 แต่เขาต้องรอจนถึงเดือนกันยายนปี 2010 กว่าจะได้ลงสนามครั้งแรก เมื่อเขาถูกส่งลงสนามไปจับคู่กับจอห์น เทร์รี แทนไมเคิล ดอว์สัน ที่มีอาการบาดเจ็บ ในเกมที่สิงโตคำรามถล่มบัลแกเรียไป 4-0
ในเดือนมีนาคมปี 2011 เคฮิลล์ได้ลงตัวจริงให้ทีมชาติอังกฤษเป็นครั้งแรกในเกมอุ่นเครื่องกับกานา และทำประตูแรกในนามทีมชาติได้ในเกมเยือนบัลแกเรียเดือนกันยายน
น้ำดี

น้ำดี (bile or gall) เป็นของเหลวสีเหลืองหรือเขียว มีรสขม หลั่งออกมาจากเซลล์ตับ (hepatocyte) ที่อยู่ในตับของสัตว์มีกระดูกสันหลังเกือบทุกชนิด ในสัตว์หลายชนิด น้ำดีจะถูกเก็บไว้ที่ถุงน้ำดีในระหว่างมื้ออาหาร และเมื่อมีการรับประทานอาหารน้ำดีจะถูกปล่อยออกมาเข้าสู่ลำไส้เล็กส่วนต้น (duodenum) ที่ซึ่งน้ำดีจะไปทำหน้าที่ช่วยในการย่อยอาหารจำพวกลิพิด
องค์ประกอบของน้ำดี

น้ำดีประกอบด้วยสารต่างๆ ซึ่งสังเคราะห์มาจากเซลล์ตับ เช่น
น้ำ
คอเลสเตอรอล
ฟอสโฟลิพิด (Phospholipids) (ส่วนใหญ่จะเป็นเลซิติน)
บิลิน (Bilin) หรือรงควัตถุน้ำดี (บิลิรูบินไดกลูโคโรไนด์ (bilirubin diglucoronoide))
เกลือน้ำดี (โซเดียมไกลโคโคเลตและโซเดียมทอโรโคเลต)
ไบคาร์บอเนตไอออน
เกลือน้ำดีคือโซเดียมไกลโคโคเลต (sodium glycocholate) และโซเดียมทอโรโคเลต (sodium taurocholate) ถูกสร้างขึ้นมาจากคอเลสเตอรอลโดยตับ สารเหล่านี้จะถูกหลั่งเป็นน้ำดีโดยเซลล์ตับโดยผ่านทางท่อน้ำดีย่อย (bile canaliculi) ไหลมารวมกันเป็นท่อน้ำดี (bile duct) เข้าสู่ถุงน้ำดี
โดยทั่วไปแล้วความเข้มข้นของเกลือน้ำดีในน้ำดีคิดเป็น 0.8% อย่างไรก็ตามถุงน้ำดีสามารถดูดน้ำกลับเข้าไปเพื่อทำให้น้ำดีเข้มข้นในระหว่างมื้ออาหาร น้ำดีสามารถมีความเข้มข้นเพิ่มขึ้นได้ถึง 5 เท่าจากปกติ (คือเพิ่มเป็นความเข้มข้น 4%) ก่อนที่จะมีการบีบตัวของถุงน้ำดีเพื่อขับน้ำดีออกมายังลำไส้เล็กส่วนต้นเมื่ออาหารผ่านเข้ามาในลำไส้เล็ก
การผลิต

น้ำดีถูกผลิตขึ้นจากเซลล์ตับ (hepatocyte) ซึ่งอยู่ภายในตับ และถูกลำเลียงผ่านออกมาทางท่อน้ำดีตับ (bile duct) ซึ่งแทรกอยู่ภายในตับ ซึ่งระหว่างกระบวนการเหล่านี้ เนื้อเยื่อบุผิวจะหลั่งสารละลายซึ่งประกอบด้วยไบคาร์บอเนตเพื่อเจือจางและเพิ่มความเป็นเบสแก่สารละลาย จากนั้นน้ำดีจะไหลผ่านท่อน้ำดีใหญ่ในตับ (common hepatic duct) ซึ่งจะมาเชื่อมรวมกับท่อถุงน้ำดี (cystic duct) ซึ่งมาจากถุงน้ำดี กลายเป็นท่อน้ำดีใหญ่ (common bile duct) ท่อน้ำดีใหญ่จากนั้นจะไปรวมกับท่อตับอ่อน (pancreatic duct) แล้วเปิดเข้าสู่ลำไส้เล็กส่วนต้น ซึ่งมีหูรูดเรียกว่า สฟิงคเตอร์ ออฟ ออดดี (sphincter of Oddi) หากหูรูดนี้ปิด น้ำดีจะถูกกั้นไม่ให้ไหลเข้าไปยังลำไส้แต่จะไหลเข้าไปในถุงน้ำดี ซึ่งเป็นอวัยวะที่ทำหน้าที่เก็บและทำให้น้ำดีเข้มข้นมากถึง 5 เท่าในระหว่างมื้ออาหาร กระบวนการที่ทำให้น้ำดีเข้มข้นนั้นเกิดขึ้นจากการดูดซึมน้ำและอิเล็กโตรไลท์ขนาดเล็กโดยเซลล์เยื่อบุท่อน้ำดี โดยยังคงเหลือสารชีวโมเลกุลเดิมอยู่ในน้ำดี คอเลสเตอรอลถูกปล่อยออกมากับน้ำดีและละลายในกรดและไขมันที่พบในสารละลายที่เข้มข้นนั้น เมื่อใดก็ตามที่อาหารถูกปล่อยออกมาจากกระเพาะอาหารเข้าสู่ลำไส้เล็กส่วนต้นในรูปของไคม์ (chyme) ถุงน้ำดีจะปล่อยน้ำดีที่เข้มข้นนั้นเพื่อช่วยในการย่อยอาหารให้สมบูรณ์
ตับของมนุษย์สามารถผลิตน้ำดีได้เกือบ 1 ลิตรต่อวัน (ขึ้นกับขนาดร่างกาย) 95% ของเกลือที่หลั่งออกมาในน้ำดีนั้นจะถูกดูดซึมกลับที่ส่วนปลายของลำไส้เล็กส่วนปลาย (terminal ileum) เพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ เลือดจากลำไส้เล็กส่วนปลายจะไหลเข้าสู่หลอดเลือดดำพอร์ทัล (hepatic portal vein) และกลับเข้าสู่ตับที่ซึ่งเซลล์ตับดูดซึมเกลือและนำเกลือกลับเข้าท่อน้ำดีเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ กระบวนการนำกลับมาใช้ใหม่นี้อาจเกิดขึ้น 2-3 ครั้งในแต่ละมื้ออาหาร
หน้าที่ทางสรีรวิทยา

เกลือน้ำดีประกอบด้วยส่วนชอบน้ำ (hydrophilic side) และส่วนไม่ชอบน้ำ (hydrophobic side) ทำให้โมเลกุลของเกลือมีแนวโน้มรวมตัวกันเป็นไมเซลล์ (micelles) ซึ่งเป็นโครงสร้างที่หันส่วนไม่ชอบน้ำเข้าสู่ตรงกลางและหันด้านชอบน้ำออกด้านนอก ตรงกลางของไมเซลล์เหล่านี้เป็นไตรกลีเซอไรด์ซึ่งแตกตัวออกมาจากไขมัน จากนั้นน้ำย่อยไลเปสจากตับอ่อนสามารถเข้าไปย่อยโมเลกุลของไตรกลีเซอไรด์โดยผ่านช่องว่างระหว่างเกลือน้ำดี ซึ่งกระบวนการดังกล่าวจะช่วยเพิ่มพื้นที่ผิวในการย่อยให้มากขึ้น
โดยทั่วไปแล้ว ไมเซลล์ในลำไส้เล็กส่วนต้นจะมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 14-33 ไมโครเมตร อย่างไรก็ตามไมเซลล์อาจมีขนาดเล็กกว่านี้ได้ถึง 160 นาโนเมตร โดยกระบวนการสร้างของมนุษย์
หากว่าน้ำดีไม่ถูกหลั่งออกมาที่ลำไส้เล็กส่วนต้น ลิพิดหลายชนิดจะไม่สามารถถูกย่อยในระหว่างกระบวนการย่อยอาหารได้ และจะผ่านออกมากับอุจจาระ ดังนั้นจึงต้องใช้เวลาในการย่อยไขมันนานขึ้นมากหากไม่มีน้ำดีมาช่วยให้ไขมันแตกตัว น้ำดีจึงเป็นสารที่ช่วยให้กระบวนการย่อยและดูดซึมลิพิดมีประสิทธิภาพมากขึ้น
ดูเพิ่ม

ดีหมี
น้ำย่อยในลำไส้
อ้างอิง และเชิงอรรถ

แผนภาพของระบบทางเดินอาหารแสดงท่อน้ำดี
กุบไล ข่าน

กุบไล ข่าน (อังกฤษ: Kublai Khan), โคบิไล ข่าน (มองโกเลีย: Хубилай хаан), หยวนชื่อจู่ (จีน: 元世祖) หรือ ซีโจ๊วฮ่องเต้ เป็นข่านแห่งจักรวรรดิมองโกลและยังเป็นฮ่องเต้องค์แรกของราชวงศ์หยวน
กุบไล ข่าน เป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิเจงกิส ข่าน พระองค์ขึ้นเป็นข่านแห่งจักรวรรดิมองโกลเมื่อ พ.ศ. 1803 (ค.ศ. 1260) และสถาปนาราชวงศ์หยวนเมื่อ พ.ศ. 1822 (ค.ศ. 1279)
จักรวรรดิมองโกลที่เจงกิส ข่าน สร้างไว้ขึ้นถึงจุดสูงสุดในสมัยของกุบไล ข่าน เมื่อกุบไล ข่าน สามารถเอาชนะราชวงศ์ซ่งของจีน และยึดครองปักกิ่ง ปกครองประเทศจีน กุบไล ข่าน ยังตีได้ดินแดนต้าหลี่ (ในมณฑลยูนนานในปัจจุบัน) และเกาหลี นอกจากนี้ยังได้พยายามยึดครองดินแดนนิฮง (ญี่ปุ่นในปัจจุบัน) และดินแดนหนานหยาง (ดินแดนแหลมสุวรรณภูมิ) ประกอบด้วยพม่า เวียดนาม และอินโดนีเซีย แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
ในยุคสมัยของกุบไล ข่าน มีนักเดินทางชาวตะวันตกมากมายเดินทางมาถึงดินแดนจีนของกุบไล ข่าน นักเดินทางที่มีชื่อเสียงคือมาร์โก โปโล
พระบรมวงศานุวงศ์

พระบรมราชอัยกา : เจงกิส ข่าน
พระบรมราชอัยยิกา : บูร์ไต
พระบรมราชชนก: โตลุย
พระบรมราชชนนี: พระนางซอร์กัจตานิ เบกิ
พระเชษฐา : มงค์ ข่าน
พระราชอนุชา
ฮูเลกู
อริกโบเค
พระอัครมเหสี
พระนางชาบิ
พระนางเตกูลัน
พระนางทารคัน
พระนางบายากูชิน
พระราชโอรส
องค์ชายเจินจิน
องศ์ชายดอร์จี
องศ์ชายแมงกาลา
องศ์ชายนมูคัน
องศ์ชายโตกอน
พระราชธิดา
องศ์หญิงเมียวเยน
องศ์หญิงจีลี่มีซี
พระราชนัดดา (โอรสขององศ์ชายเจินจิน)
องศ์ชายกัมมาลา
องศ์ชายดารมาบาลา
โทโมร์ ข่าน
แคดเมียมคลอไรด์

Chemical compound
แคดเมียมคลอไรด์ (อังกฤษ: cadmium chloride) เป็นสารประกอบแคดเมียมและคลอรีน มีสูตรเคมีคือ CdCl2 มีลักษณะเป็นผลึกสีขาว มีคุณสมบัติเป็นสารดูดความชื้น โครงสร้างของแคดเมียมคลอไรด์เป็นทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนแบบสมมาตร คล้ายกับโครงสร้างของแคดเมียมไอโอไดด์ แคดเมียมคลอไรด์เป็นกรดแบบลิวอิสแบบอ่อน ละลายได้ดีในน้ำและตัวทำละลายมีขั้วอื่น ๆ
แคดเมียมคลอไรด์แบบแอนไฮดรัสเตรียมได้จากปฏิกิริยาของคลอรีนหรือแก๊สไฮโดรเจนคลอไรด์และแคดเมียม ตามสมการ
กรดไฮโดรคลอริกสามารถสร้างแคดเมียมคลอไรด์ได้ จากการทำปฏิกิริยากับสารเช่น แคดเมียมออกไซด์หรือแคดเมียมคาร์บอเนต
แคดเมียมคลอไรด์ใช้ในการเตรียมแคดเมียมซัลไฟด์ เพื่อใช้ทำแคดเมียมเยลโลว์ รงควัตถุอนินทรีย์สีเหลืองสด ตามสมการ
ในห้องปฏิบัติการ แคดเมียมคลอไรด์ใช้ในการเตรียมสารประกอบออร์แกโนแคดเมียม นอกจากนี้ยังใช้ในกระบวนการถ่ายเอกสารและการชุบโลหะด้วยไฟฟ้า
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แคดเมียมคลอไรด์
"Cadmium chloride - MSDS". Science Lab. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-04-04. สืบค้นเมื่อ 2017-01-14.
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต

| พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต Коммунистическая партия Советского Союза (Kommunisticheskaya partiya Sovetskava Soyuza) |
| --- | --- |

ผู้ก่อตั้ง: วลาดีมีร์ เลนิน
คำขวัญ: กรรมกรทั่วโลกจงสามัคคีกัน!
ก่อตั้ง: พฤษภาคม ค.ศ. 1917
ถูกยุบ: 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991
ก่อนหน้า: พรรคแรงงานสังคมนิยมประชาธิปไตยรัสเซีย
ถัดไป: พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธรัฐรัสเซีย และสหภาพพรรคคอมมิวนิสต์
หนังสือพิมพ์: ปราฟดา
ฝ่ายเยาวชน: Komsomol องค์การผู้บุกเบิกสหภาพรวมวลาดีมีร์ เลนิน
สมาชิกภาพ: 2 ล้านคน (ค.ศ. 1990)
อุดมการณ์: คอมมิวนิสต์ ลัทธิมากซ์–เลนิน
กลุ่มระดับสากล: องค์การคอมมิวนิสต์สากล (ค.ศ. 1919–1943) โคมินฟอร์ม (ค.ศ. 1947–1956)
สี: แดง
เพลง: แองเตอร์นาซิอองนาล
การเมืองสหภาพโซเวียต   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต เป็นพรรคคอมมิวนิสต์ที่ปกครองสหภาพโซเวียตและเป็นสถาบันหรือองค์กรที่มีอำนาจและบทบาททั้งทางด้านนิตินัยและพฤตินัยในการกำหนดดำเนินนโยบายต่างประเทศ
อำนาจในการบริหารและตัดสินใจมาจากกลุ่มบุคคลชั้นนำในคณะกรรมการการเมือง หรือ 'โปลิตบูโร' (Politburo / Политбюро)
ดูเพิ่ม

เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
โปลิตบูโร
หนังสือเพิ่มเติม

Brown, Archie (1996). The Gorbachev Factor. Oxford University Press. ISBN 0192880527.
Brown, Archie (2006). "The Gorbachev Era".  ใน Suny, Ronald Grigor (บ.ก.). The Cambridge History of Russia. Vol. 3. Cambridge University Press. ISBN 0521811449.
Eaton, Katherine Bliss (2004). Daily Life in the Soviet Union. Greenwood Publishing Group. ISBN 0313316287.
Eisen, Jonathan (1990). The Glasnost Reader. University of Michigan. ISBN 0453006957.
Evans, Alfred (1993). Soviet Marxism–Leninism: The Decline of an Ideology. ABC-CLIO. ISBN 0275947637.
Fainsod, Merle; Hough, Jerry F. (1979). How the Soviet Union is Governed. Harvard University Press. ISBN 0674410300.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
Gill, Graeme (2002). The Origins of the Stalinist Political System. Cambridge University Press. ISBN 0674410300.
Hanson, Stephen (2006). "The Brezhnev Era".  ใน Suny, Ronald Grigor (บ.ก.). The Cambridge History of Russia. Vol. 3. Cambridge University Press. ISBN 0521811449.
Harding, Neil (1996). Leninism. Macmillan Publishers. ISBN 0333664825.
Harris, Jonathan (2005). Subverting the System: Gorbachev's Reform of the Party's Apparat 1986–1991. Rowman & Littlefield. ISBN 074252678X.
Kenez, Peter (1985). The Birth of the Propaganda State: Soviet Methods of Mass Mobilization, 1917–1929. Cambridge University Press. ISBN 0521313988.
Lenoe, Matthew Edward (2004). Closer to the Masses: Stalinist Culture, Social Revolution, and Soviet Newspapers. Harvard University Press. ISBN 0674013190.
Lih, Lars T. (2006). "The Soviet Union and the road to communism".  ใน Suny, Ronald Grigor (บ.ก.). The Cambridge History of Russia. Vol. 3. Cambridge University Press. ISBN 0521811449.
Lowenhardt, John; van Ree, Erik; Ozinga, James (1992). The Rise and Fall of the Soviet Politburo. St Martin's Press. ISBN 0312047843.
Matthews, Marvyn (1983). Education in the Soviet Union: Policies and Institutions since Stalin. Routledge. ISBN 0043701140.
Sakwa, Richard (1990). Soviet politics: an Introduction. Routledge. ISBN 041500506X.
Sakwa, Richard (1998). Soviet politics in Perspective. Routledge. ISBN 0415071534.
Shambaugh, David (2008). China's Communist Party: Atrophy and Adaptation. University of California Press. ISBN 0520254929.
Smith, Gordon (1988). Soviet Politics: Continuity and Contradictions. St. Martin’s Press. ISBN 0312007957.
Smith, Gordon (1991). Soviet Politics: Continuity and Contradictions (2nd ed.). St. Martin’s Press. ISBN 0333535766.
Suny, Ronald Grigor (2006). "Chronology/Introduction".  ใน Suny, Ronald Grigor (บ.ก.). The Cambridge History of Russia. Vol. 3. Cambridge University Press. ISBN 0521811449.
Swain, Geoff (2006). Trotsky. Pearson Education. ISBN 0582771900.
Williams, Simons (1984). The Party Statutes of the Communist World. BRILL Publishers. ISBN 9024729750.
Taubman, William (2006). "The Khrushchev Era".  ใน Suny, Ronald Grigor (บ.ก.). The Cambridge History of Russia. Vol. 3. Cambridge University Press. ISBN 0521811449.
Zimmerman, William (1977).  Dallin, Alexander (บ.ก.). The Twenty-fifth Congress of the CPSU: Assessment and Context. Stanford University. Hoover Press. ISBN 0817968431.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Communist Party of the Soviet Union
Executive Bodies of the Communist Party of the Soviet Union (1917–1991)
Program of the CPSU, 27th Party Congress (1986)
เซาเดีย

เซาเดีย (อังกฤษ: Saudia; อาหรับ: السعودية) หรือชื่อเดิม ซาอุดีอาระเบียนแอร์ไลน์ เป็นสายการบินประจำชาติของประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซในญิดดะฮ์ เซาเดียให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางกว่า 100 แห่งในตะวันออกกลาง แอฟริกา เอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ โดยเที่ยวบินภายในประเทศและเที่ยวบินเช่าเหมาลำส่วนมากจะให้บริการในช่วงเราะมะฎอนและฮัจญ์ เซาเดียเป็นสมาชิกของกลุ่มพันธมิตรทางการบินสกายทีมตั้งแต่วันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 เป็นสายการบินหลักในตะวันออกกลางที่เข้าร่วมหนึ่งในสามกลุ่มพันธมิตรทางการบิน เซาเดียเป็นหนึ่งในสมาชิกก่อตั้งขององค์การสายการบินอาหรับ
กิจการองค์กร > กรรมสิทธิ์บริษัท

เซาเดียมีรัฐเป็นเจ้าของทั้งหมด
กิจการองค์กร > บริษัทลูก

เซาเดียคาร์โก เป็นสายการบินขนส่งสินค้าในเครือของเซาเดีย สายการบินจะทำการบินขนส่งสินค้าไปยังจุดหมายปลายทางมากกว่า 71 แห่งในทั้ง 6 ทวีป
ฟลายอดีล เป็นสายการบินราคาประหยัดสัญชาติซาอุดีอาระเบียซึ่งมีฐานอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซในญิดดะฮ์ เซาเดียได้ประกาศตั้งสายการบินราคาประหยัดนี้ตามแผนการเติบโต SV2020 ของสายการบิน โดยจะมุ่งเป้าไปที่ผู้โดยสารที่เดินทางภายในประเทศ, ผู้แสวงบุญในพิธีฮัจญ์และอุมเราะห์ และนักท่องเที่ยวต่างชาติ
กิจการองค์กร > อัตลักษณ์องค์กร

ในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2023 เซาเดียได้เปิดตัวอัตลักษณ์องค์กรใหม่ในงานอิเวนต์ในญิดดะฮ์ โดยเป็นการดัดแปลงอัตลักษณ์เก่าในช่วงปี 1971 ถึง 1996 ให้มีความทันสมัยมากขึ้น เซาเดียได้เปิดตัวโลโก้  ลวดลายอากาศยาน เครื่องแบบพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินและพนักงานภาคพื้น ฯลฯ ที่ออกแบบใหม่ทั้งหมด อัตลักษณ์ใหม่นี้จะนำเสนอแนวคิดเชิงนวัตกรรมในแง่การบริการ โดยมุ่งเน้นด้านดิจิทัลเป็นหลัก และเป็นการนำเสนอเอกลักษณ์ประจำชาติของประเทศให้แก่ผู้ใช้บริการ ด้วยการปรับเปลี่ยนผลิตภัณฑ์และการบริการทั้งหมด มีการออกแบบและสร้างกลิ่นห้องโดยสารและเพลงต้อนรับใหม่ เพื่อให้สะท้อนถึงวัฒนธรรมและเอกลักษณ์ของประเทศมากขึ้น รวมถึงอาหารบนเที่ยวบินที่ได้รับแรงบันดาลใจจากอาหารท้องถิ่น อัตลักษณ์ใหม่นี้สอดคล้องกับแผนการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลเชิงกลยุทธ์ ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อสนับสนุนแผนยุทธศาสตร์วิชั่น 2030 ของซาอุดีอาระเบีย
เซาเดียเลือกใช้ชุดสีประกอบอัตลักษณ์ที่สะท้องถึงความเป็นตัวตน เอกลักษณ์ของประเทศ และเป้าหมายของสายการบิน โดยมีสามสีหลัก ดังนี้:
แสดงถึง ความเป็นชาติ เป็นตัวแทนของธงชาติซาอุดีอาระเบีย และความทุ่มเทของสายการบินในการก้าวไปสู่เป้าหมายของซาอุดีวิชั่น 2030
แสดงถึง ท้องทะเล ท้องฟ้า ความเป็นเอกภาพ และความเป็นหนึ่งเดียว
แสดงถึง ความมั่งคั่ง ฐานะ ทรัพยากรมนุษย์ วัฒนธรรมและวิถีชีวิตของชาวซาอุดีอาระเบีย
กิจการองค์กร > อัตลักษณ์องค์กร > โลโก้

จากอัตลักษณ์ใหม่ของสายการบิน ได้มีการเปลี่ยนแปลงโลโก้ใหม่อีกครั้งหนึ่ง โดยเป็นการปรับเปลี่ยนโลโก้ของสายการบินที่ใช้ในช่วงปี 1971 ถึง 1996 โดยจะเป็นภาพสัญลักษณ์ตัดทอนตราแผ่นดินของซาอุดีอาระเบีย และชื่อสายการบิน เซาเดีย เป็นภาษาอังกฤษและอาหรับในรูปแบบตัวพิมพ์ที่ใหม่ถูกดัดแปลงจากโลโก้ดั้งเดิม ทั้งหมดใช้สีเขียว
กิจการองค์กร > อัตลักษณ์องค์กร > ลวดลายอากาศยาน

ลวดลายรูปแบบปัจจุบันจะมีโลโก้สายการบินสีขาวบนพื้นหลังสีเขียวบริเวณแพนหางของเครื่องบิน ปลายปีกมีสีเขียวพร้อมโลโก้สีขาวบริเวณส่วนล่าง  ลวดลายใหม่นี้เปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 บนโบอิง 787-10 โดยเครื่องบินใหม่ที่จะเข้ามาประจำการกับเซาเดียทุกลำจะมีลวดลายนี้ทั้งหมด
กิจการองค์กร > รางวัล

เซาเดียได้รับเลือกให้เป็นสายการบินที่มีการพัฒนามากที่สุดในโลกประจำปี ค.ศ. 2017 และ 2020 โดยสกายแทร็กซ์
จุดหมายปลายทาง

ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2023 เซาเดียให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทาง 121 แห่งทั่วโลก โดยมีแผนที่จะให้บริการ 250 จุดหมายปลายทางภายในปี 2030
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2024 เซาเดียได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:
แอโรฟลอต
แอร์ฟรานซ์
แอร์มอริเชียส
เช็กแอร์ไลน์
สายการบินเอทิฮัด
เอธิโอเปียนแอร์ไลน์
ฟลายอดีล
การูดาอินโดนีเซีย
กัลฟ์แอร์
อิตาแอร์เวย์
เคนยาแอร์เวย์
โคเรียนแอร์
เคแอลเอ็ม
คูเวตแอร์เวย์
มาเลเซียแอร์ไลน์
มิดเดิลอีสต์แอร์ไลน์
โอมานแอร์
รัวยาแลร์มาร็อก
เวียดนามแอร์ไลน์
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2024 เซาเดียมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> F | ผู้โดยสาร> J | ผู้โดยสาร> Y | ผู้โดยสาร> รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ320-200 | 37 | — | – | 12 | 120 | 132 |  |
| แอร์บัส เอ320-200 | 37 | — | – | 12 | 132 | 144 |  |
| แอร์บัส เอ320-200 | 37 | — | – | 20 | 90 | 110 |  |
| แอร์บัส เอ321-200 | 15 | — | – | 20 | 145 | 165 |  |
| แอร์บัส เอ321นีโอ | 7 | 67 | – | 20 | 168 | 188 | สั่งซื้อพร้อม 35 ตัวเลือก |
| แอร์บัส เอ321เอกซ์แอลอาร์ | — | 15 | รอประกาศ | รอประกาศ | รอประกาศ | รอประกาศ | สั่งซื้อพร้อม 35 ตัวเลือก |
| แอร์บัส เอ330-200 | 1 | — | – | – | 366 | 366 |  |
| แอร์บัส เอ330-300 | 35 | — | – | 36 | 262 | 298 |  |
| แอร์บัส เอ330-300 | 35 | — | – | 36 | 252 | 288 |  |
| แอร์บัส เอ330-300 | 35 | — | – | 30 | 300 | 330 |  |
| โบอิง 747-400 | 2 | — | 16 | – | 447 | 463 | ให้บริการโดยแอร์แอตแลนตาไอซ์แลนดิก ใช้ในเที่ยวบินฮัจญ์ |
| โบอิง 777-300อีอาร์ | 37 | — | 12 | 36 | 242 | 290 | หนึ่งลำสวมลวดลายย้อนยุคคริสต์ทศวรรษ1970 |
| โบอิง 777-300อีอาร์ | 37 | — | – | 30 | 351 | 381 | หนึ่งลำสวมลวดลายย้อนยุคคริสต์ทศวรรษ1970 |
| โบอิง 777-300อีอาร์ | 37 | — | – | 30 | 383 | 413 | หนึ่งลำสวมลวดลายย้อนยุคคริสต์ทศวรรษ1970 |
| โบอิง 777-300อีอาร์ | 37 | — | – | 12 | 393 | 405 | หนึ่งลำสวมลวดลายย้อนยุคคริสต์ทศวรรษ1970 |
| โบอิง 787-9 | 13 | 49 | – | 24 | 274 | 298 | สั่งซื้อพร้อม 10 ตัวเลือก |
| โบอิง 787-10 | 8 | 49 | – | 24 | 333 | 357 | สั่งซื้อพร้อม 10 ตัวเลือก |
ฝูงบินของเซาเดียคาร์โก
| โบอิง 747-400BDSF | 2 | — | สินค้า | สินค้า | สินค้า | สินค้า | ให้บริการโดยแอร์แอตแลนตาไอซ์แลนดิก |
| โบอิง 747-400F | 2 | — | สินค้า | สินค้า | สินค้า | สินค้า | ให้บริการโดยแอร์แอตแลนตาไอซ์แลนดิก |
| โบอิง 777F | 4 | — | สินค้า | สินค้า | สินค้า | สินค้า |  |
| รวม | 163 | 131 |  |  |  |  |  |
เซาเดียมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 9.3 ปี
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

เซาเดียเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
| เครื่องบิน | รวม | เริ่มประจำการ | ปลดประจำการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ300-600 | 11 | 1984 | 2008 | ลูกค้าเปิดตัว |
| แอร์บัส เอ330-300 | 1 | 2017 | 2023 | HZ-AQ30 ถูกทำลายในเที่ยวบิน SV458 ระหว่างความขัดแย้งในประเทศซูดาน พ.ศ. 2566 |
| โบอิง 707-320 | ไม่ทราบ | 1969 | 1997 |  |
| โบอิง 720 | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ |  |
| โบอิง 727-100 | 1 | 1976 | 2000s | ดำเนินการสำหรับการบินหลวงซาอุดีอาระเบีย |
| โบอิง 727-200 | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ |  |
| โบอิง 737-200 | 26 | 1972 | 2007 |  |
| โบอิง 747-100 | 19 | 1981 | 2010 |  |
| โบอิง 747-100B | 32 | 1979 | 2012 |  |
| โบอิง 747-100B | 1 | 1979 | 1996 | HZ-AIH ตกในเที่ยวบิน SV763 |
| โบอิง 747-200F | 7 | 1981 | 2012 |  |
| โบอิง 747-300 | 19 | 1983 | 2013 | 8 ลำถูกจัดเก็บ ลำแรกถูกใช้เป็นเครื่องบินขนส่งสำหรับรัฐบาลและลูกค้าวีไอพี |
| โบอิง 747-300SF | 1 | 2014 | 2015 |  |
| โบอิง 747-8F | 2 | 2013 | 2021 | ปล่อยเช่าสำหรับสายการบินอื่นโดยผู้เช่า |
| โบอิง 747 เอสพี | 2 | 1981 | 1992 |  |
| โบอิง 757-200 | 10 | 2008 | 2011 | ทั้งหมดถูกเช่า |
| โบอิง 767-200อีอาร์ | 5 | 2003 | 2012 | ทั้งหมดถูกเช่า |
| โบอิง 767-300อีอาร์ | 6 | 2012 | 2012 | ทั้งหมดถูกเช่า |
| โบอิง 777-200อีอาร์ | 23 | 1997 | 2019 |  |
| คอนแวร์ 340 | ไม่ทราบ | 1960s | 1970s |  |
| เอ็มบราเออร์ อีอาร์เจ-170 | 15 | 2005 | 2016 | ทั้งหมดถูกจัดเก็บ |
| ฟอกเกอร์ เอฟ-28 | 2 | 1980 | 1986 |  |
| ล็อคฮีด แอล-1011-200 | 17 | 1975 | 1998 | HZ-AHP ถูกจัดแสดงอยู่ในในพิพิธภัณฑ์การเดินอากาศรียาด |
| ล็อคฮีด แอล-1011-200 | 1 | 1975 | 1980 | HZ-AHK ถูกทำลายในเที่ยวบิน SV163 |
| ล็อคฮีด แอล-1011-500 | 2 | 1970s | ไม่ทราบ | ดำเนินการสำหรับการบินหลวงซาอุดีอาระเบีย |
| แมคดอนเนลล์ดักลาส ดีซี-8 | 37 | 1977 | 1998 |  |
| แมคดอนเนลลล์ ดักลาส ดีซี-10 | 1 | 1975 | 1990s |  |
| แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-11 | 2 | 1998 | 2013 | ดำเนินการสำหรับการบินหลวงซาอุดีอาระเบีย |
| แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-11F | 4 | 1998 | 2014 | ทั้งหมดถูกจัดเก็บ |
| แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-90-30 | 29 | 1998 | 2013 | สองลำถูกจัดเก็บ |
ฝูงบิน > ฝูงบินอื่น

เซาเดียมีฝูงบินสำหรับการบริการเช่าเหมาลำ, ขนส่งสำหรัลรัฐบาลและลูกค้าวีไอพี, การฝึกหัดบิน ฯลฯ ดังนี้:
| เครื่องบิน | รวม | คำสั่งซื้อ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| บีชคราฟท์ โบนันซา | 6 | — | ใช้สำหรับการฝึกหัดบิน |
| ดาสซอลท์ ฟัลคอน 900 | 2 | — | ใช้สำหรับรัฐบาล |
| ดาสซอลท์ ฟัลคอน 7เอกซ์ | 4 | — | ใช้สำหรับการขนส่งเช่าเหมาลำ |
| กัลฟ์สตรีม ไฟว์ | 6 | — | ใช้สำหรับรัฐบาล |
| ฮอกเกอร์ 400 เอกซ์พี | 6 | — | ใช้สำหรับรัฐบาล |
| เครื่องบิน | รวม | คำสั่งซื้อ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอซีเจ318 | 1 | — | HZ-AS99 |
| แอร์บัส เอ340-200เอกซ์ | 1 | — | ไม่สวมลวดลายเซาเดีย |
| แอร์บัส เอ340-200เอกซ์ | 1 | — |  |
| โบอิง 747-300 | 1 | — |  |
| โบอิง 747-400 | 1 | — | ไม่สวมลวดลายเซาเดีย |
| โบอิง 757-200 | 1 | — | ใช้สำหรับโรงพยาบาลเคลื่อนที่ ไม่สวมลวดลายเซาเดีย |
| โบอิง 777-300อีอาร์ | 1 | — | ไม่สวมลวดลายเซาเดีย |
| โบอิง 787-8 | 2 | — | ไม่สวมลวดลายเซาเดีย |
ดูเพิ่ม

รียาดแอร์
การขนส่งในประเทศซาอุดีอาระเบีย
โบอิง 707 ของซาอุดีอาระเบียนแอร์ไลน์ในปี 1982
ล็อคฮีด แอล-1011 ไตรสตาร์ของเซาเดียในปี 1987
โบอิง 747 เอสพีของเซาเดียในปี 1989
โบอิง 787-10 ของเซาเดียในลวดลายใหม่
แอร์บัส เอ320-200 ของเซาเดีย
แอร์บัส เอ321นีโอของเซาเดีย
แอร์บัส เอ330-300 ของเซาเดีย
โบอิง 777-300อีอาร์ของเซาเดีย
โบอิง 787-9 ของเซาเดีย
คอนแวร์ 340 ของเซาเดียในปี 1959
ล็อคฮีด แอล-1011 ของเซาเดียในปี  1985
แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-90-30 ของเซาเดียในปี 2008
แอร์บัส เอ300-600R ของเซาเดียในปี 2010
โบอิง 747-400 ของเซาเดียในปี 2012
โบอิง 747-400 ของการบินหลวงซาอุดีอาระเบีย จอดที่ท่าอากาศยานเจเอฟเคในลวดลายเดิมในปี 2018
สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สี่

สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สี่ (อังกฤษ: War of the Fourth Coalition) เป็นสงครามในปีค.ศ. 1806 ถึง 1807 ระหว่างฝ่ายสหสัมพันธมิตรที่นำโดยปรัสเซียและรัสเซียเพื่อต่อต้านการเรืองอำนาจของนโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งฝรั่งเศสกำลังอยู่ในช่วงฮึกเหิมหลังจากพึ่งมีชัยในสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สาม สงครามครั้งนี้จบลงที่นโปเลียนชนะฝ่ายสหสัมพันธมิตรอย่างขาดลอย ทำให้ปรัสเซียต้องสูญเสียดินแดนกว่าครึ่งหนึ่งแก่ฝรั่งเศส และทำให้รัสเซียหันมาจับมือเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศส
บรรณานุกรม

Clodfelter, M. (2017). Warfare and Armed Conflicts: A Statistical Encyclopedia of Casualty and Other Figures, 1492–2015 (4th ed.). Jefferson, North Carolina: McFarland. ISBN 978-0786474707.