stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ดูเพิ่ม

พิพิธภัณฑ์
ลิขสิทธิ์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน

| --- | --- |


ก่อตั้ง: ค.ศ. 1870
ที่ตั้ง: 5th Avenue และ 82nd Street แมนแฮตตัน
พิกัดภูมิศาสตร์: 40°46′46″N 73°57′47″W﻿ / ﻿40.77944°N 73.96306°W﻿ / 40.77944; -73.96306
จำนวนผู้เยี่ยมชม: 5.2 ล้านคนต่อปี
ผู้อำนวยการ: ทอมัส พี. แค็มพเบลล์
เว็บไซต์: www.metmeseum.org
พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน (อังกฤษ: Metropolitan Museum of Art หรือ the Met) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ตั้งอยู่ที่ทางตะวันออกของเซ็นทรัลพาร์คในนครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา พิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิทันก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1870
พิพิธภัณฑ์เป็นเจ้าของงานศิลปะถาวรกว่าสองล้านชิ้นที่แบ่งเป็นสิบเก้าแผนก อาคารหลักมักจะเรียกสั้นๆ ว่า “the Met” เป็นหอศิลป์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกหอศิลป์หนึ่งแลมีสาขาที่สองที่เล็กกว่าที่“เดอะคล็อยสเตอร์ส”  (The Cloisters) ในอัพเพอร์แมนแฮตตัน Upper Manhattan ซึ่งเป็นที่ตั้งแสดงศิลปะยุคกลาง
ศิลปะถาวรที่เป็นเจ้าของเป็นงานศิลปะตั้งแต่ศิลปะยุคคลาสสิกและศิลปะอียิปต์โบราณ, จิตรกรรมและประติมากรรมของจิตรกรชั้นครูจากเกือบทุกประเทศในยุโรปตะวันตก และงานสะสมศิลปะอเมริกันและศิลปะสมัยใหม่ นอกจากนั้นพิพิธภัณฑ์ก็ยังเป็นเจ้าของงานศิลปะจากแอฟริกา, เอเชีย, ศิลปะจากหมู่เกาะแปซิฟิค, ศิลปะไบเซนไทน์ และศิลปะอิสลาม  นอกไปจากศิลปะแล้วพิพิธภัณฑ์ก็ยังสะสมเครื่องดนตรี เสื้อผ้าและเครื่องตกแต่ง อาวุธโบราณ เสื้อเกราะและอาวุธจากทั่วโลก ภายในพิพิธภัณฑ์มีสิ่งก่อสร้างที่แสดงการตกแต่งภายในเป็นการถาวรตั้งแต่จากคริสต์ศตวรรษที่ 1 ของสมัยโรมันไปจนถึงสมัยใหม่ของสหรัฐอเมริกา
พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันก่อตั้งในปี ค.ศ. 1870 โดยกลุ่มชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งรวมทั้งนักธุรกิจและนักการเงินและผู้นำศิลปินและนักคิดในสมัยนั้น ประสงค์จะก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ที่นำศิลปะและการศึกษาศิลปะมาสู่ประชาชนอเมริกัน พิพิธภัณฑ์เปิดให้ประชาชนเข้าชมเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1872
ในปี ค.ศ. 2007 พิพิธภัณฑ์มีความยาวทั้งสิ้นเกือบหนึ่งในสี่ไมล์และมีเนื้อที่ทั้งหมดกว่าสองล้านตารางฟุต
ดูเพิ่ม

พิพิธภัณฑ์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน
งานศิลปะที่เป็นของพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน เก็บถาวร 2019-10-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พิพิธภัณฑ์แห่งชาติสวิส

พิพิธภัณฑ์แห่งชาติสวิส
พิพิธภัณฑ์แห่งชาติสวิส (อังกฤษ: Swiss National Museum) เป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่สำคัญที่สุดของทวีปยุโรป ตั้งอยู่ในข้างสถานีกลางซือริช ในนครซือริช อาคารพิพิธภัณฑ์สร้างขึ้นในปีค.ศ. 1898 ด้วยสถาปัตยกรรมย้อนยุคแบบปราสาทฝรั่งเศสเรอแนช็องส์ พิพิธภัณฑ์แห่งนี้จัดแสดงวัตถุและเรื่องราวตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ไปจนถึงศตวรรษที่ 20 และยังมีส่วนจัดแสดงที่เต็มไปด้วยงานศิลปะกอทิก, อัศวิน, จิตรกรรมแผง และแท่นสวดแกะสลัก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Swiss National Museum
National Museum Zurich - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
พิมพ์เขียว

พิมพ์เขียวของเรือใบฝรั่งเศส La Belle
พิมพ์เขียว (อังกฤษ: blueprint) คือการสร้างแบบจำลองของภาพวาดทางเทคนิคหรือทางวิศวกรรมบนฟิล์มไวแสงโดยใช้กระบวนการคอนแทคปรินท์ เสนอโดยเซอร์ จอห์น เฮอร์เชลในปี 1842 กระบวนการนี้ช่วยให้ผลิตสำเนาได้ไม่จำกัดจำนวนอย่างรวดเร็วและแม่นยำ มีการใช้กันอย่างแพร่หลายในการสร้างแบบจำลองที่ใช้ในการก่อสร้างและอุตสาหกรรมเป็นเวลานานกว่าศตวรรษแล้ว พิมพ์เขียวมีลักษณะเป็นเส้นสีขาวบนพื้นหลังสีน้ำเงินซึ่งเป็นเนกาทีฟของภาพต้นฉบับ กระบวนการนี้ไม่สามารถจำลองสีหรือเฉดสีเทาได้
ปัจจุบันกระบวนการนี้ล้าสมัยแล้ว พิมพ์เขียวส่วนใหญ่ถูกแทนที่ครั้งแรกด้วยกระบวนการพิมพ์สีขาวโดยใช้ diazo และต่อมาโดยเครื่องถ่ายเอกสารขนาดใหญ่
คำว่าพิมพ์เขียวยังคงใช้ในการอ้างถึงแผนผังชั้นใด ๆ (และบางครั้งแผนผังใด ๆ ) วิศวกรสถาปนิกและนักเขียนแบบในทางปฏิบัติมักเรียกมันว่า "ภาพวาด" หรือ "ภาพพิมพ์"
พิพิธภัณฑ์อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์

| --- | --- |
Isabella Stewart Gardner Museum

th
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1896–1903
ที่ตั้ง: บอสตัน, สหรัฐอเมริกา
พิกัดภูมิศาสตร์: 42°20′19″N 71°5′56″W﻿ / ﻿42.33861°N 71.09889°W﻿ / 42.33861; -71.09889
ผลงาน: จิตรกรรม, ประติมากรรม
พิพิธภัณฑ์อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์ (อังกฤษ: Isabella Stewart Gardner Museum หรือ Fenway Court) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ที่ บอสตันในสหรัฐอเมริกา “พิพิธภัณฑ์พิพิธภัณฑ์อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์” สร้างและก่อตั้งระหว่างปี ค.ศ. 1896 ถึงปี ค.ศ. 1903 มีงานสะสมกว่า 2,500 ชิ้นที่เป็นงานศิลปะยุโรป, ศิลปะเอเชีย และ ศิลปะอเมริกัน ที่รวมทั้งจิตรกรรม, ประติมากรรม, พรมทอแขวนผนัง, และสิ่งตกแต่ง และมักจะจัดการแสดงนิทรรศการพิเศษ ของศิลปะโบราณและศิลปะร่วมสมัย พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งขึ้นโดยอิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์ นักสะสมศิลปะ, นักการกุศลสังคม และ นักอุปถัมภ์ศิลปะชาวอเมริกัน
ดูเพิ่ม

พิพิธภัณฑ์
อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พิพิธภัณฑ์อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์
Isabella Stewart Gardner Museum website
Free Classical Music Podcasts from the Gardner
The Gardner Cafe เก็บถาวร 7 มกราคม 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
FBI theft page
IMDB page for Stolen
Gardner theft website เก็บถาวร 23 มีนาคม 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พิษนิวตรอน

พิษนิวตรอน (อังกฤษ: Neutron poison) (หรือที่เรียกว่า ตัวซับนิวตรอน หรือ พิษนิวเคลียร์) เป็นสารที่มีภาคตัดขวางของการดูดซับนิวตรอนขนาดใหญ่ เพื่อใช้ในงานเช่นเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ ในการใช้งานทั่วไปการดูดซับนิวตรอนมักจะเป็นผลกระทบที่ไม่พึงประสงค์ อย่างไรก็ตามวัสดุที่ดูดซับนิวตรอนได้ หรือที่เรียกว่ายาพิษ จะถูกสอดอย่างเจตนาเข้าไปในบางชนิดของเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์เพื่อลดระดับการเกิดปฏิกิริยาที่สูงของโหลดที่เกิดจากเชื้อเพลิงสดเริ่มต้นของพวกมัน บางส่วนของยาพิษเหล่านี้จะหมดสิ้นลงเมื่อพวกมันดูดซับนิวตรอนในระหว่างการดำเนินงานของเครื่องปฏิกรณ์ ขณะที่ส่วนอื่นของยาพิษจะค่อนข้างคงที่
การจับยึดนิวตรอนโดยผลผลิตฟิชชันครึ่งชีวิตสั้นจะถูกเรียกว่า การวางยาพิษเครื่องปฏิกรณ์ (อังกฤษ: reactor poisoning); การจับยึดนิวตรอนโดยผลผลิตฟิชชันชีวิตยาวหรือเสถียรจะถูกเรียกว่า reactor slagging.
พิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์

พิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ หรือพิธีมหาสนิท(อังกฤษ: Eucharist; Holy Communion) คริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิก, อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และโปรเตสแตนต์บางคณะเรียกว่าศีลมหาสนิท เป็นพิธีศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาคริสต์ เพื่อแสดงถึงการร่วมสนิทกับพระเยซู โดยการรับประทานขนมปัง (สัญลักษณ์แทนพระกายของพระองค์) และไวน์ (สัญลักษณ์แทนพระโลหิต)
ซึ่งเป็นเหตุการณ์เดียวกันกับพระกระยาหารมื้อสุดท้าย มีบันทึกอยู่ในพระวรสารทั้ง 4 เล่มในพันธสัญญาใหม่
เมื่อถึงเวลา พระองค์ประทับลงและเสวยพร้อมกับพวกอัครทูต พระองค์ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “เรามีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะรับประทานปัสกานี้กับท่านก่อนที่เราจะต้องทนทุกข์ เราบอกท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่รับประทานปัสกานี้อีกจนกว่าจะสำเร็จความหมายของปัสกานั้นในแผ่นดินของพระเจ้า” พระองค์ทรงหยิบถ้วย เมื่อขอบพระคุณแล้วตรัสว่า “จงรับถ้วยนี้ไปแบ่งกันดื่ม เราบอกท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่ดื่มจากผลของเถาองุ่นอีกต่อไปจนกว่าแผ่นดินของพระเจ้าจะมา” พระองค์ทรงหยิบขนมปัง เมื่อขอบพระคุณแล้วก็ทรงหักส่งให้พวกเขา ตรัสว่า “นี่เป็นกายของเรา [ซึ่งให้ไว้สำหรับท่านทั้งหลาย จงทำอย่างนี้เพื่อเป็นที่ระลึกถึงเรา” เมื่อรับประทานแล้ว จึงทรงหยิบถ้วยและทรงทำเหมือนกันตรัสว่า “ถ้วยนี้ที่เทออกเพื่อท่านทั้งหลาย เป็นพันธสัญญาใหม่โดยโลหิตของเรา] ลูกา 22:14-20 (THSV11)
การประกอบพิธีมหาสนิท เพื่อให้ชาวคริสต์ระลึกถึงคุณของพระเป็นเจ้า เพื่อการประกาศยอมรับว่าพระเจ้าได้สถิตอยู่ในกายตน เพื่อแนบแน่นเป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์ และเพื่ออยู่ร่วมกันด้วยความรักในประชาคมเดียวกัน
ในนิกายโปรเตสแตนต์ กล่าวคำที่ใช้ในพิธีมหาสนิทตามพระวรสารนักบุญลูกา ส่วนนิกายโรมันคาทอลิก กล่าวคำที่ใช้ในพิธีมหาสนิทเฉพาะตามที่พระศาสนจักรคาทอลิกกำหนด
ที่มา

พิธีมหาสนิทมีที่มาจากเหตุการณ์ในคืนวันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ก่อนการตรึงพระเยซูที่กางเขน ขณะนั้นพระเยซูรับประทานอาหารร่วมกับอัครทูตอันเป็นอาหารค่ำมื้อสุดท้าย ในการรับประทานอาหารครั้งนั้นอยู่ในช่วงปัสคา มีเพียงขนมปังและเหล้าองุ่น ซึ่งพระองค์ใช้เป็นสัญลักษณ์แห่งพันธสัญญาใหม่ ในการไถ่บาปด้วยเนื้อและเลือดของพระองค์ดังที่ทรงพยากรณ์ไว้แล้ว
ที่มา > พระวรสารนักบุญมัทธิว

การ​ทรง​ตั้ง​พิธีมหา‍สนิท
ระหว่าง​รับ‍ประ‌ทาน​อยู่​นั้น พระ‍เยซู​ทรง​หยิบ​ขนม‍ปัง​ขึ้น​มา และ​เมื่อ​ขอ​พระ‍พร​แล้ว ก็​ทรง​หัก​ส่ง​ให้​บรร‌ดา​สาวก​ตรัส​ว่า “จง​รับ​ไป​กิน​เถิด นี่​เป็น​กาย​ของ​เรา” แล้ว​พระ‍องค์​ทรง​หยิบ​ถ้วย เมื่อ​ขอบ‍พระ‍คุณ​แล้ว ก็​ทรง​ส่ง​ให้​พวก‍เขา​ตรัส​ว่า “จง​รับ​ไป​ดื่ม​ทุก‍คน​เถิด เพราะ‍ว่า​นี่​เป็น​โลหิต​ของ​เรา​อัน​เป็น​โลหิต​แห่ง​พันธ‌สัญญา​ที่​หลั่ง​ออก​เพื่อ​ยก​บาป​โทษ​คน​จำ‌นวน​มาก เรา​บอก​ท่าน‍ทั้ง‍หลาย​ว่า เรา​จะ​ไม่​ดื่ม​จาก​ผล​ของ​เถา‍องุ่น​นี้​อีก‍ต่อ‍ไป​จน‍กว่า​จะ​ถึง​วัน‍นั้น ที่​เรา​จะ​ดื่ม​กับ​พวก‍ท่าน​อีก​ใน​แผ่น‍ดิน​แห่ง​พระ‍บิดา​ของ​เรา” เมื่อ​ร้อง‍เพลง​สรร‌เสริญ​แล้ว เขา‍ทั้ง‍หลาย​ก็​พา​กัน​ไป​ที่​ภูเขา​มะกอก‍เทศ
ที่มา > พระวรสารนักบุญมาระโก

การ​ทรง​ตั้ง​พิธี‍มหา‍สนิท
ระหว่าง​อาหาร​มื้อ​นั้น พระ‍เยซู​ทรง​หยิบ​ขนม‍ปัง​มา เมื่อ​ขอ​พระ‍พร​แล้ว ทรง​หัก​ส่ง​ให้​แก่​เหล่า​สาวก​ตรัส​ว่า “จง​รับ​เถิด นี่​เป็น​กาย​ของ​เรา” แล้ว​พระ‍องค์​ทรง​หยิบ​ถ้วย เมื่อ​ขอบ‍พระ‍คุณ​แล้ว​จึง​ส่ง​ให้​พวก‍เขา พวก‍เขา​ก็​รับ​ไป​ดื่ม​ทุก​คน แล้ว​พระ‍องค์​ตรัส​กับ​พวก‍เขา​ว่า “นี่​เป็น​โลหิต​ของ​เรา​ซึ่ง​เป็น​โลหิต​แห่ง​พันธ‌สัญญา​ที่​จะ​ต้อง​หลั่ง​ออก​เพื่อ​คน​จำ‌นวน​มาก เรา​บอก​ความ​จริง​แก่​ท่าน‍ทั้ง‍หลาย​ว่า เรา​จะ​ไม่​ดื่ม​น้ำ​จาก​ผล​ของ​เถา‍องุ่น​อีก‍ต่อ‍ไป​จน‍กว่า​จะ​ถึง​วัน‍นั้น คือ​วัน‍ที่​เรา​จะ​ดื่ม​ใหม่​ใน​แผ่น‍ดิน​ของ​พระ‍เจ้า”
ที่มา > พระวรสารนักบุญลูกา

การ​ทรง​ตั้ง​พิธี‍มหา‍สนิท
พระ‍องค์​ตรัส​กับ​เขา‍ทั้ง‍หลาย​ว่า “เรา​มี​ความ​ปรารถ‌นา​อย่าง‍ยิ่ง​ที่​จะ​รับ‍ประ‌ทาน​ปัส‌กา​นี้​กับ​ท่าน​ก่อน​ที่​เรา​จะ​ต้อง​ทน‍ทุกข์ เรา​บอก​ท่าน‍ทั้ง‍หลาย​ว่า เรา​จะ​ไม่​รับ‍ประ‌ทาน​ปัส‌กา​นี้​อีก​จน‍กว่า​จะ​สำเร็จ​ความ‍หมาย​ของ​ปัส‌กา​นั้น​ใน​แผ่น‍ดิน​ของ​พระ‍เจ้า” พระ‍องค์​ทรง​หยิบ​ถ้วย เมื่อ​ขอบ‍พระ‍คุณ​แล้ว​ตรัส​ว่า “จง​รับ​ถ้วย​นี้​ไป​แบ่ง​กัน​ดื่ม เรา​บอก​ท่าน‍ทั้ง‍หลาย​ว่า เรา​จะ​ไม่​ดื่ม​จาก​ผล​ของ​เถา‍องุ่น​อีก‍ต่อ‍ไป​จน‍กว่า​แผ่น‍ดิน​ของ​พระ‍เจ้า​จะ​มา” พระ‍องค์​ทรง​หยิบ​ขนม‍ปัง เมื่อ​ขอบ‍พระ‍คุณ​แล้ว​ก็​ทรง​หัก​ส่ง​ให้​พวก‍เขา ตรัส​ว่า “นี่​เป็น​กาย​ของ​เรา [ซึ่ง​ให้​ไว้​สำหรับ​ท่าน‍ทั้ง‍หลาย จง​ทำ​อย่าง‍นี้​เพื่อ​เป็น​ที่​ระลึก‍ถึง​เรา” เมื่อ​รับ‍ประ‌ทาน​แล้ว จึง​ทรง​หยิบ​ถ้วย​และ​ทรง​ทำ​เหมือน‍กัน​ตรัส​ว่า “ถ้วย​นี้​ที่​เท​ออก​เพื่อ​ท่าน‍ทั้ง‍หลาย เป็น​พันธ‌สัญญา​ใหม่​โดย​โลหิต​ของ​เรา]
ที่มา > จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโครินธ์ ฉบับที่ 1

การ​ตั้ง​พิธี‍มหา‍สนิท
เพราะ‍ว่า​เรื่อง​ซึ่ง​ข้าพ‌เจ้า​มอบ​ไว้​กับ​พวก‍ท่าน​นั้น ข้าพ‌เจ้า​ได้​รับ​จาก​องค์‍พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า คือ​ใน​คืน​ที่​เขา​ทรยศ​พระ‍เยซู​องค์‍พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า พระ‍องค์​ทรง​หยิบ​ขนม‍ปัง เมื่อ​ขอบ‍พระ‍คุณ​แล้ว​จึง​ทรง​หัก และ​ตรัส​ว่า “นี่​เป็น​กาย​ของ​เรา ซึ่ง​ให้​แก่​ท่าน‍ทั้ง‍หลาย จง​ทำ​อย่าง‍นี้​เพื่อ​ระลึก‍ถึง​เรา” หลัง‍จาก​รับ‍ประ‌ทาน​อาหาร​แล้ว พระ‍องค์​ทรง​หยิบ​ถ้วย​ด้วย​อา‌กัป‌กิริยา​เดียว‍กัน ตรัส​ว่า “ถ้วย​นี้​คือ​พันธ‌สัญญา​ใหม่ โดย​โลหิต​ของ​เรา จง​ทำ​อย่าง‍นี้ คือ​เมื่อ​ใด​ที่​พวก‍ท่าน​ดื่ม​จาก​ถ้วย​นี้ จง​ดื่ม​เพื่อ​ระลึก‍ถึง​เรา” เพราะ‍ว่า​เมื่อ​ใด​ที่​พวก‍ท่าน​กิน​ขนม‍ปัง​และ​ดื่ม​จาก​ถ้วย​นี้ ท่าน​ก็​ประ‌กาศ​การ​วาย‍พระ‍ชนม์​ของ​องค์‍พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า จน‍กว่า​พระ‍องค์​จะ​เสด็จ​มา
การ​ถือ​พิธี‍มหา‍สนิท​อย่าง​ไม่​เหมาะ‍สม
ฉะนั้น​ถ้า​ใคร​กิน​ขนม‍ปัง หรือ​ดื่ม​จาก​ถ้วย​ของ​องค์‍พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า​อย่าง​ไม่​เหมาะ‍สม เขา​ก็​ทำ​ผิด​ต่อ​พระ‍กาย​และ​พระ‍โลหิต​ของ​องค์‍พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า ทุก‍คน​จง​สำรวจ​ตัว​เอง แล้ว​จึง​กิน​ขนม‍ปัง​และ​ดื่ม​จาก​ถ้วย​นี้ เพราะ‍ว่า​คน​ที่​กิน​และ​ดื่ม​โดย​ไม่‍ได้​ตระ‌หนัก​ถึง​พระ‍กาย​ของ​องค์‍พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า ก็​กิน​และ​ดื่ม​เป็น​เหตุ​ให้​ตน‍เอง​ถูก​ลง‍โทษ เพราะ‍เหตุ‍นี้​พวก‍ท่าน​หลาย​คน​จึง​อ่อน‌แอ​และ​เจ็บ‍ป่วย และ​บ้าง​ก็​ล่วง‍หลับ​ไป แต่​ถ้า​เรา​วินิจ‌ฉัย​ตัว​เอง เรา​คง​ไม่​ต้อง​ถูก​พิพาก‌ษา เมื่อ​องค์‍พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า​ทรง​พิพาก‌ษา​เรา​นั้น พระ‍องค์​ทรง​ตี‍สอน​เรา เพื่อ​ไม่‍ให้​เรา​ถูก​พิพาก‌ษา​ด้วย‍กัน​กับ​โลก
ฉะนั้น​พี่‍น้อง​ของ​ข้าพ‌เจ้า เมื่อ​ท่าน‍ทั้ง‍หลาย​มา​ชุม‌นุม​กัน​เพื่อ​รับ‍ประ‌ทาน​อาหาร​นั้น จง​รอ​กัน​และ​กัน ถ้า​มี​ใคร​หิว ก็​ให้​กิน​ที่​บ้าน​ก่อน เพื่อ​ว่า​เมื่อ​มา​ชุม‌นุม​กัน พวก‍ท่าน​จะ​ไม่​ถูก​ลง‍โทษ
ดูเพิ่ม

การตรึงพระเยซูที่กางเขน
พระวรสาร
พิพิธภัณฑ์และหอสมุดทหารพริตซ์เกอร์

| พิพิธภัณฑ์และหอสมุดทหารพริตซ์เกอร์ |
| --- | --- |

ประเทศ: สหรัฐ
ประเภท: ไม่แสวงหาผลกำไร
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2003
สถานที่ตั้ง: 104 เอส. มิชิแกนอเวนิว ชิคาโก รัฐอิลลินอย 60603
การเก็บรวบรวม
ขนาด: 63,000 เล่ม เพิ่มด้วยวัตถุอื่น ๆ
ข้อมูลอื่น
งบ: 2.5 ล้านดอลลาร์ (ค.ศ. 2010)
ผู้อำนวยการ: จอห์น ชวอน
บุคลากร: 22 คน
เว็บไซต์: www.pritzkermilitary.org
แผนที่

พิพิธภัณฑ์และหอสมุดทหารพริตซ์เกอร์ (อังกฤษ: Pritzker Military Museum & Library) เดิมคือ หอสมุดทหารพริตซ์เกอร์ (อังกฤษ: Pritzker Military Library) เป็นทั้งพิพิธภัณฑ์และหอสมุดวิจัยเพื่อการศึกษาประวัติศาสตร์การทหาร ในชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐ ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2003 โดยพันเอก (ไอแอล) เจนนิเฟอร์ เอ็น. พริตซ์เกอร์, ไอแอล เออาร์เอ็นจี (เกษียณ) และรู้จักกันในนามเจมส์ พริตซ์เกอร์ โดยเป็นสถาบันที่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดสำหรับการศึกษาเรื่อง "พลเมืองทหารเป็นองค์ประกอบสำคัญในการรักษาประชาธิปไตย" ซึ่งเดิมตั้งอยู่ในย่านสตรีเทอร์วิลล์ ที่ 610 เอ็น. ศาลแฟร์แบงก์ ในภายหลังหอสมุดนี้ย้ายไปอยู่ที่ 104 เอส. มิชิแกนอเวนิว ในชิคาโกลูป พิพิธภัณฑ์และหอสมุดแห่งนี้ได้รับการสนับสนุนจากการบริจาคและการเป็นสมาชิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Front & Center with John Callaway archive at the Pritzker Military Museum & Library pdf[ลิงก์เสีย]
John Callaway discusses The Politics of War with Bruce DuMont at the Pritzker Military Museum & Library
Organizational Profile เก็บถาวร 2016-11-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – National Center for Charitable Statistics (Urban Institute)
41°52′50″N 87°37′30″W﻿ / ﻿41.88056°N 87.62500°W﻿ / 41.88056; -87.62500
พิสัย

ในสถิติศาสตร์ พิสัย (อังกฤษ: range) ของชุดข้อมูลคือ ผลลบระหว่างค่ามากสุดและค่าน้อยสุด สามารถให้รายละเอียดคร่าวๆ ของผลลัพธ์ก่อนที่จะดูมันจริงๆ ผลต่างนี้เฉพาะเจาะจง พิสัยของชุดข้อมูล คือผลลัพธ์จากการลบ จำนวนที่น้อยที่สุดออกจากจำนวนที่มากที่สุด
พิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์

พิพิธภัณฑ์เอกชนในกรุงลอนดอน
| --- | --- |
ภายนอกของพิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์ ประตูทางเข้ามีการติดเลขที่บ้าน 221 บี
ที่ตั้งในใจกลางลอนดอน
ก่อตั้ง: 1990; 34 ปีที่แล้ว (1990)
ที่ตั้ง: ถนนเบเกอร์ ลอนดอน, NW1 สหราชอาณาจักร
พิกัดภูมิศาสตร์: 51°31′25″N 0°09′31″W﻿ / ﻿51.5237°N 0.1585°W﻿ / 51.5237; -0.1585
ภัณฑารักษ์: Andrea von Ehrenstein
ขนส่งมวลชน:  ถนนเบเกอร์  มาริลโบน
เว็บไซต์: www.sherlock-holmes.co.uk
พิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์ (อังกฤษ: The Sherlock Holmes Museum) เป็นพิพิธภัณฑ์เอกชนในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้กับเชอร์ล็อก โฮมส์ ตัวละครนักสืบที่มีชื่อเสียง เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกของโลกที่สร้างอุทิศให้กับตัวละครในวรรณกรรมเชอร์ล็อก โฮมส์ เปิดทำการในปี ค.ศ. 1990 ตั้งอยู่บนถนนเบเกอร์ โดยมีเลขที่บ้าน 221 บี ที่ได้รับอนุญาตจากนครเวสต์มินสเตอร์ แม้ว่าตัวพิพิธภัณฑ์จะตั้งอยู่ระหว่างบ้านเลขที่ 237 และ 241 ใกล้กับสุดทางเหนือของถนนเบเกอร์ในใจกลางลอนดอนใกล้กับสวนสาธารณะรีเจนส์พาร์ก
ทาวน์เฮาส์สถาปัตยกรรมจอร์เจียนซึ่งเป็นของพิพิธภัณฑ์ในฐานะ "บ้านเลขที่ 221 บี ถนนเบเกอร์" สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1815 เดิมใช้เป็นบ้านเช่าตั้งแต่ ค.ศ. 1860 ถึง ค.ศ. 1936 ครอบคลุมช่วงเวลาระหว่าง ค.ศ. 1881 ถึง ค.ศ. 1904 ซึ่งเนื้อเรื่องระบุว่าเชอร์ล็อก โฮมส์และหมอวัตสันอาศัยอยู่ในฐานะผู้เช่าของคุณนายฮัดสัน ทาวน์เฮาส์นี้ถูกจัดเป็นบ้านระดับ 2 โดยรัฐบาลเพราะลักษณะทางสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์ที่พิเศษ พิพิธภัณฑ์จัดแสดงสิ่งของจากสื่อดัดแปลงต่าง ๆ ของเชอร์ล็อก โฮมส์ และจำลองฉากจากซีรีส์โทรทัศน์เชอร์ล็อก โฮมส์ของกรานาดาเทลิวิชันในปี ค.ศ. 1984
แหล่งข้อมูลอื่น

พิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์
พิพิธภัณฑสถาน

ท้องฟ้าจำลอง พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ตั้งอยู่ที่กรุงเทพมหานคร
พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ พิพิธภัณฑ์ที่เปิดให้สาธารณชนเข้าชมได้แห่งแรกของโลก ตั้งอยู่ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
หอศิลป์อุฟฟีซี เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในอิตาลี
เกาะพิพิธภัณฑ์ ตั้งอยู่ที่เบอร์ลิน
พิพิธภัณฑ์บริติช ตั้งอยู่ที่ลอนดอน
พิพิธภัณฑ์อินเดีย ตั้งอยู่ที่โกลกาตา ประเทศอินเดีย เป็นพิพิธภัณฑเก่าและใหญ่ที่สุดในอินเดีย
พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติฟินแลนด์ ตั้งอยู่ที่เฮลซิงกิ
พิพิธภัณฑสถาน หรือ พิพิธภัณฑ์ (อังกฤษ: Museum)  เป็นอาคารหรือสถาบัน ที่จัดตั้งขึ้นเพื่อเก็บรักษาวัตถุที่มนุษย์ทำขึ้น
คำจำกัดความ

พิพิธภัณฑสถาน หรือ พิพิธภัณฑ์ เป็นสถานที่ หรือสถาบัน ที่จัดตั้งขึ้นเพื่อประโยชน์ในการศึกษาและนอกการศึกษาในลักษณะสันทนาการความรู้ที่ได้รับจากการจัดแสดง ร่วมกับการอนุรักษ์จัดเก็บฟื้นฟูสภาพ โดยจัดแสดงทั้งในรูปแบบของวัตถุที่มนุษย์ทำขึ้น ได้แก่โบราณวัตถุ วิทยาศาสตร์ ศิลปะ ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และ วัตถุที่เกิดจากธรรมชาติ ได้แก่ วัตถุทางธรณีวิทยา ชีววิทยา ประวัติศาสตร์ทางธรรมชาติ โดยจัดให้ผู้คนสามารถเข้าชมได้ถาวร หรือจัดแสดงชั่วคราว พิพิธภัณฑสถานมักจะให้บริการแก่สาธารณชน เพื่อแสดงความภูมิใจของท้องถิ่น ดึงดูดนักท่องเที่ยว โดยมีผู้ดูแลพิพิธภัณฑสถาน เรียกว่า ภัณฑารักษ์
ปัจจุบันแนวคิดของพิพิธภัณฑสถาน ยังมีความหลากหลายเพิ่มมากขึ้น จากแค่เป็นการเก็บรักษาและจัดแสดง เป็นการให้ประสบการณ์ และมีการโต้ตอบแลกเปลี่ยนความรู้ ตัวอย่างเช่น พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ พิพิธภัณฑ์กลางแจ้ง พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ หรือ พิพิธภัณฑ์มีชีวิต โดยมีการจัดเก็บสิ่งของประเภทต่างๆจำนวนมากและจัดแสดงในพิพิธภัณฑสถาน โดยทั้งแบบถาวรและชั่วคราว เพื่อการหมุนเวียนงานแสดงได้อย่างหลากหลาย
เป้าหมาย

พิพิธภัณฑ์มีเป้าหมายในการเก็บรักษาและดูแลสิ่งของที่สำคัญทั้งในด้านประวัติศาสตร์ วิทยาศาสตร์ วัฒนธรรม และศิลปะ เพื่อจัดแสดงต่อสาธารณชน พิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่มักจะตั้งอยู่ภายในเมืองใหญ่ที่สำคัญของโลกซึ่งมักจะมีผลงานแสดงที่หลากหลาย ในขณะที่พิพิธภัณฑ์ขนาดย่อมที่กระจายอยู่ตามทั่วโลกมักจะจัดแสดงผลงานของท้องถิ่นนั้น หรือเฉพาะวัตถุที่เกิดจากความสนใจของเจ้าของพิพิธภัณฑ์ นอกจากนี้ภายหลังจากการเติบโตของอินเทอร์เน็ต ได้มีพิพิธภัณฑ์เสมือนจริงเกิดขึ้นมากมายในลักษณะของเว็บไซต์ที่มีการจัดแสดงภาพ และเสียงให้ผู้เข้าชมได้ดูและฟัง
พิพิธภัณฑ์ส่วนใหญ่จะไม่ยอมให้ผู้เข้าชมจับต้องกับวัตถุที่จัดแสดง แม้กระนั้นพิพิธภัณฑ์บางประเภทอย่างพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์มักจะพยายามแนะนำให้ผู้เข้าชมจับต้องและเล่นกับสิ่งของที่จัดแสดงเพื่อการเรียนรู้
พิพิธภัณฑ์บางแห่งจะเก็บค่าเข้าชม ในขณะที่การเข้าชมพิพิธภัณฑ์บางแห่งเปิดให้เข้าชมฟรี หรือเปิดให้เข้าชมฟรีฟรีเฉพาะบางวันในสัปดาห์นั้น พิพิธภัณฑ์ส่วนใหญ่มีจุดมุ่งหมายในการเผยแพร่ความรู้และวัฒนธรรมซึ่งจะไม่เน้นการหากำไรเข้าสู่พิพิธภัณฑ์ โดยทางพิพิธภัณฑ์เองจะมีเงินสนับสนุนจากหน่วยงานทางภาครัฐ หรือภาคเอกชน ซึ่งจะแตกต่างจากพวกห้องโชว์ภาพที่มีจุดมุ่งหมายในการเปิดให้ชมเพื่อขายงานศิลปะ
ชนิด

พิพิธภัณฑ์การบิน (aviation museum) เช่น พิพิธภัณฑ์ยานบินและยานอวกาศแห่งชาติ (National Air and Space Museum) สหรัฐอเมริกา
พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา (Natural HistoryMuseum) เช่น พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาเกาะและทะเลไทย
พิพิธภัณฑ์สิ่งแวดล้อม (Green museum)
พิพิธภัณฑ์เสมือนจริง (Virtual museum) เช่น พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
นิยามศัพท์คำว่า "พิพิธภัณฑ์" และ "พิพิธภัณฑสถาน"

พิพิธภัณฑ์ (พิ-พิด-ทะ-พัน) มาจากคำว่า วิวิธ สมาสกับคำว่า ภัณฑ์ หมายถึงของใช้ที่แตกต่างกัน ซึ่งในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 ให้คำนิยามว่า "สิ่งของต่างๆ ที่ได้ถูกรวบรวมไว้เพื่อประโยชน์ในการศึกษา" ในขณะเดียวกันคำว่า พิพิธภัณฑสถาน หมายถึง สถานที่เก็บรวบรวมสิ่งต่างๆ ไว้เพื่อการศึกษา ซึ่งในปัจจุบันความหมายของพิพิธภัณฑ์เอง ได้ถูกเรียกหมายถึงพิพิธภัณฑ์สถานเช่นเดียวกัน
ดูเพิ่ม

รายชื่อพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย
รายชื่อพิพิธภัณฑ์ที่มีผู้เข้าชมมากที่สุด
รายชื่อพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่มีผู้เข้าชมมากที่สุด
รายชื่อพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ใหญ่ที่สุด
ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร เก็บถาวร 2013-01-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ (ประเทศไทย)
พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติอิหร่าน ตั้งอยู่ที่เตหะราน ประเทศอิหร่าน
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ที่มอสโก
พิชัยสงครามซุนจื่อ

| --- | --- |
หน้าต้นของตำราพิชัยสงครามซุนจื่อ ฉบับคัดลอกสมัยจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง
ผู้ประพันธ์: ซุนจื่อ (ธรรมเนียม)
ประเทศ: จีน
ภาษา: จีนคลาสสิก
หัวเรื่อง: ปรัชญาการทหาร
วันที่พิมพ์: ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช
ข้อความต้นฉบับ: พิชัยสงครามซุนจื่อ ที่ Chinese วิกิซอร์ซ
พิชัยสงครามซุนจื่อ (จีนตัวย่อ: 孙子兵法; จีนตัวเต็ม: 孫子兵法; พินอิน: Sūn Zǐ Bīng Fǎ; อังกฤษ: The Art of War) เป็นตำรายุทธศาสตร์การทหารหรือตำราพิชัยสงครามของจีน ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อราวหกร้อยปีก่อนคริสตกาลโดยซุนจื่อ นักยุทธศาสตร์คนสำคัญในยุครณรัฐของจีน เนื้อหาในตำราพิชัยสงครามฉบับนี้มี 13 บท แต่ละบทเน้นถึงแต่ละแง่มุมของการสงคราม
ตำราพิชัยสงครามของซุนจื่อเป็นหนึ่งในตำรายุทธศาสตร์การทหารเล่มหนึ่งที่เก่าแก่ที่สุดในโลก โดยนับได้ว่าเป็นตำราเล่มแรกและเล่มหนึ่งที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในเชิงยุทธศาสตร์ และมีอิทธิพลอย่างมหาศาลต่อแนวคิดทางการทหาร กลยุทธทางธุรกิจ และแนวคิดเรื่องอื่นๆ ทั้งในโลกตะวันออกและโลกตะวันตก ซุนจื่อถือเป็นบุคคลแรกที่ตระหนักในความสำคัญของตำแหน่งทางยุทธศาสตร์ ซึ่งจะได้รับผลกระทบทั้งจากเงื่อนไขเชิงรุกในด้านสภาพแวดล้อมทางกายภาพ และความคิดเชิงรับของฝ่ายคู่แข่งในสภาพแวดล้อมดังกล่าว เขาได้สอนว่า ยุทธศาสตร์ไม่ใช่เพียงการวางแผนกำหนดสิ่งที่จะลงมือทำเท่านั้น แต่ยังต้องการการตอบสนองอย่างรวดเร็วและเหมาะสมในการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขในสถานการณ์ต่างๆ ด้วย
ตำราพิชัยสงครามเล่มนี้ได้แปลเป็นภาษาตะวันตกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1782 เป็นการแปลเป็นภาษาฝรั่งเศสโดยบาทหลวงฌอง โชแซฟท์ มารี อามีโอต์ (Jean Joseph Marie Amiot) นักบวชในศาสนาคริสต์นิกายเยซูอิต ในปัจจุบันนี้ นอกจากการประยุกต์ใช้ในด้านการทหารแล้ว หลักการในตำราพิชัยสงครามของซุนจื่อยังได้มีการนำมาปรับใช้ในกลยุทธ์เชิงธุรกิจและด้านการจัดการอีกด้วย
เนื้อหาโดยสังเขป

ตำราพิชัยสงครามแบ่งเนื้อหาออกเป็น 13 บรรพ ดังนี้ (ชื่อแปลที่ใช้อาจแตกต่างกันไปตามแต่ละสำนวนแปล)
การประเมิน (จีนตัวย่อ: 始计; จีนตัวเต็ม: 始計)
การทำศึก (จีนตัวย่อ: 作战; จีนตัวเต็ม: 作戰)
ยุทธวิธีโจมตี (จีนตัวย่อ: 谋攻; จีนตัวเต็ม: 謀攻)
รูปลักษ์การรบ (จีนตัวย่อ: 军形; จีนตัวเต็ม: 軍形)
พลานุภาพ (จีนตัวย่อ: 兵势; จีนตัวเต็ม: 兵勢)
จุดอ่อนจุดแข็ง (จีนตัวย่อ: 虚实; จีนตัวเต็ม: 虛實)
การดำเนินกลยุทธ์ (จีนตัวย่อ: 军争; จีนตัวเต็ม: 軍爭)
สิ่งผันแปร 9 ประการ (จีนตัวย่อ: 九变; จีนตัวเต็ม: 九變)
การเดินทัพ (จีนตัวย่อ: 行军; จีนตัวเต็ม: 行軍)
ภูมิประเทศ (จีนตัวเต็ม/จีนตัวย่อ: 地形)
พื้นที่ต่างกัน 9 อย่าง (จีนตัวเต็ม/จีนตัวย่อ: 九地)
โจมตีด้วยไฟ (จีนตัวเต็ม/จีนตัวย่อ: 火攻)
การใช้สายลับ (จีนตัวย่อ: 用间; จีนตัวเต็ม: 用間)
ตัวอย่างเนื้อหา > รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง

ซุนจื่อกล่าวว่า การรบถ้ารู้จักการวางแผนที่ดีมีสิทธิที่จะชนะทุกร้อยครั้งเหมือนสิงโต ถ้าคราวใดที่ไม่สามารถจะล่าเหยื่อได้จะไม่ออกล่าเหยื่อ ในสงคราม เมื่อมีการรู้กำลังของกองทัพของเราเองรู้ความสามารถของแม่ทัพ รู้ความสามารถของกองทหารของฝ่ายเรา โอกาสรบชนะจะมีครึ่งหนึ่ง เมื่อใดก็ตามที่เราเรียนรู้กองกำลังของข้าศึก เรียนรู้ความสามารถของแม่ทัพข้าศึก และรู้ความสามารถของกองทหารของข้าศึก โอกาสรบร้อยครั้งชนะร้อยครั้งก็ไม่ไปไหนไกล แต่เมื่อใดก็ตามที่ออกรบ แม่ทัพไม่รู้กำลังของตัวเอง ไม่รู้กำลังของกองทหารตัวเอง ไม่ว่าจะออกรบกี่ครั้งก็ต้องแพ้ย่อยยับกลับมาทุกครั้ง
ศาสตร์ข้อนี้ได้มีการนำไปใช้ในเชิงธุรกิจกันอย่างแพร่หลาย ยกตัวอย่าง ทฤษฎี SWOT Analysis
ตัวอย่างเนื้อหา > ตีใกล้แสร้งไกล ตีไกลแสร้งใกล้

ซุนจื่อกล่าวว่า เมื่อใดก็ตามที่จะรุกโจมตีเมืองที่ไกลห่างออกไป จงหลอกล่อให้ข้าศึกรู้ว่าเราจะตีเมืองอื่นที่ใกล้กับเรา หลอกให้ศัตรูคิดว่าเราไม่สามารถไปตีถึงเมืองนั้นได้ เมื่อคราใดที่เราเข้าโจมตี ศัตรูจะไหวตัวไม่ทันทำให้รบชนะได้อย่างง่ายดาย เฉกเช่นเดียวกับโจมตีเมืองที่อยู่ใกล้ แต่หลอกศัตรูว่าเราจะไปตีเมืองที่ไกลห่างออกไป
ตัวอย่างเนื้อหา > จงสู้รบให้เหมือนเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ

ไฟ - เมื่อยามบุก จงบุกให้เหมือนไฟ ให้รุกกระหน่ำให้โหมหนักไปเรื่อยเรื่อยจนทุกอย่างมอดไหม้
ภูเขา - เมื่อยามที่ตั้งรับ จงนิ่งสงบอย่างหุบเขา ไม่ให้ศัตรูจับได้ว่าเราซ่อนตัวอยู่ที่ไหน
ลม - เมื่อยามเคลื่อนทัพ จงเคลื่อนให้เหมือนสายลม รวดเร็วโดยไม่ทิ้งร่องรอย
ตัวอย่างเนื้อหา > สิ่งที่ผู้ปกครองไม่พึงทำในการยุทธ

ผู้ที่ปกครองห้ามทำผิดกฎ 3 ข้อดังต่อไปนี้ หากไม่ทำตามจะทำให้ประสบกับความพ่ายแพ้ได้
สั่งให้รุกขณะไม่ควรรุก หรือสั่งให้ถอยขณะเป็นต่อข้าศึก ทำให้กองทัพระส่ำระสาย
ไม่เข้าใจในกิจการของกองทัพ แต่สั่งการตามอำเภอใจ หรือสามัญสำนึกของตน ทำให้เหล่าขุนพลสับสน
ไม่เข้าใจหลักการผสมผสานการใช้กำลังทหารเหล่าต่าง ๆ ในการดำเนินกลยุทธ์ แต่เข้าแสดงบทผู้บัญชาการ ทำให้เหล่านายทหารเกิดความลังเล สงสัย ไม่แน่ใจ
เมื่อเหล่าทัพต่าง ๆ ตกอยู่ในสภาพลังเล สงสัย สับสน ไม่แน่ใจ ก็เกิดความระส่ำ ระสายในกองทัพ ศัตรูก็ฉวยโอกาสนี้เข้ากระทำและได้รับชัยชนะ เป็น ต่อฝ่ายเรา
ตัวอย่างเนื้อหา > ปัจจัยสู่ชัยชนะ

การนำกองทัพสู่ชัยชนะมีปัจจัย 5 ประการ
รู้ว่าเมื่อใดควรรบ และไม่ควรรบ
รู้จักการออมกำลัง
นาย และพลทหารเป็นน้ำหนึ่ง ใจเดียวกัน
วางแผนและเตรียมการดี
มีขุนพลผู้ที่สามารถ และไม่แทรกแซงจากผู้ปกครอง
ที่กล่าวมา 5 ประการนี้ผู้ใดรู้จักใช้จะพบกับชัยชนะ
แหล่งข้อมูลอื่น

The Art of War translated by Lionel Giles (1910)  ที่ โครงการกูเทนแบร์ก
"ตำราพิชัยสงคราม SUNTZU 13 บทไม้ตาย"[ลิงก์เสีย] - ตำราพิชัยสงครามของซุนวู แปลและเรียบเรียงโดย พล.อ.อ. จอม รุ่งสว่าง
ตำราพิชัยสงครามซุนวู พร้อมบทวิเคราะห์[ลิงก์เสีย] โดย น.อ. จรินทร์ บุญเหมาะ
รูปปั้นซุนจื่อ ผู้แต่ง "ตำราพิชัยสงครามของซุนจื่อ" (ตั้งอยู่ที่เมืองยุริฮิมะ จังหวัดทตโตะริ ประเทศญี่ปุ่น)