stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไซโทสเกเลตัน
ไซโทสเกเลตันในยูแคริโอต

เซลล์ยูแคริโอตมีสารไซโทสเกเลตัน (cytoskeletal filaments) อยู่สามชนิด ได้แก่: ไมโครฟีลาเมนต์, ไมโครทิวบูล และอินเทอร์มีเดียตฟีลาเมนต์ ชนิดต่าง ๆ นี้เกิดขึ้นจากการพอลีเมอไรส์ (polymerisation) ของหน่วยย่อยโปรตีนชนิดพิเศษ และมีรูปร่าง ลักษณะ และการกระจายภายในเซลล์ที่ต่างกันไป ไมโครฟีลาเมนต์นั้นเป็นพอลิเมอร์ของโปรตีนแอกติน (actin) และมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 7 nm ไมโครทิวบูลนั้นประกอบด้วยทิวบูลิน (tubulin) และมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 25 nm ส่วนอินเทอร์มีเดียตฟีลาเมนต์นั้นประกอบด้วยโปรตีนหลายชนิด ขึ้นอยู่กับชนิดของเซลล์ที่พบ โดยทั่วไปแล้วมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 8-12 nm
แหล่งข้อมูลอื่น

Cytoskeleton, Cell Motility and Motors - The Virtual Library of Biochemistry and Cell Biology เก็บถาวร 2005-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Cytoskeleton database, clinical trials, recent literature, lab registry ... เก็บถาวร 2019-06-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Animation of leukocyte adhesion (Animation with some images of actin and microtubule assembly and dynamics.)
ระฆังทมิฬ

ระฆัง จารึก และคำปริวรรตอักษรจารึก
ระฆังทมิฬ (อังกฤษ: Tamil Bell) เป็นระฆังบรอนซ์แตกที่ค้นพบในราวปี 1836 โดยมิชชันนารี วิลเลียม คอเลนโซ ขณะนั้นระฆังถูกใช้เป็นหม้อต้มมันฝรั่งโดยชาวเมารีใกล้กับแวงกาเรในนิวซีแลนด์เหนือ
ระฆังมีขนาดยาว 13 cm และลึก 9 cm มีจารึกริมขอบเขียนด้วยอักษรทมิฬ ปริวรรตได้ว่า "มุไกยฺยตีณฺ วกฺกุจุ อุไฏย กปฺปลฺ อุไฏย มณิ" (Mukaiyyatīṉ vakkucu uṭaiya kappal uṭaiya maṇi") แปลว่า "ระฆังของเรือโมโหยิเดน บูกส์" ("Mohoyiden Buks ship’s bell") อักษรบางตัวเป็นรูปแบบโบราณที่ไม่มีใช้แล้วในอักษรทมิฬสมัยใหม่ อักษรต่าง ๆ ที่ปรากฏเสนอว่าระฆังนี้อายุราว 500 ปี และเป็นไปได้ว่ามาจากสมัยปัณทยะตอนปลาย ด้วยความแปลกของระฆังที่ปรากฏในพื้นที่ที่ไม่ค่อยมีประวัติการติดต่อกับทมิฬ ระฆังนี้ถูกจัดว่าเป็นโบราณวัตถุแปลก
ภาพระฆังจากอีกแหล่งข้อมูลหนึ่ง
นักภารตวิทยา วีอาร์ รามจันทระ ทิชศิตาร์ ระบุไว้ใน The Origin and Spread of the Tamils ว่านักผจญทะเลชาวทมิฬโบราณอาจรู้จักออสเตรเลียและพอลีนีเซียมาตั้งแต่โบราณ การค้นพบระฆังนี้นำไปสู่การตั้งข้อสงสัยถึงความเป็นไปได้ว่าอาจมีชาวทมิฬอยู่ในนิวซีแลนด์มาแต่โบราณ กระนั้น ระฆังนี้ไม่ถือเป็นหลักฐานโดยตรงถึงการติดต่อกันระหว่างชาวทมิฬกับดินแดนนิวซีแลนด์ในยุคแรก มีความเป็นไปได้ว่านักผจญทะเลจากตริณโกมลีอาจเดินทางถึงนิวซีแลนด์ในสมัยที่เริ่มมีการค้ามากขึ้นระหว่างทมิฬกับรัฐวันนีและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ระฆังนี้อาจถูกทิ้งลงบนชายฝั่งโดยเรือของโปรตุเกส ที่ซึ่งก่อนหน้าได้เดินทางไปยังอินเดีย นอกจากนี้ ยังมีเรือของอินเดียจำนวนหนึ่งที่ถูกจับได้โดยชาวยุโรปในยุคนั้น จึงมีความเป็นไปได้อีกแบบคือระฆังอาจมาจากเรือที่ล่มในเหตุการณ์ดังกล่าว และลอยมาติดชายฝั่งของนิวซีแลนด์
วิลเลียมได้มอบระฆังนี้ให้กับพิพิธภัณฑ์ดอมีเนียน (Dominion Museum) ปัจจุบันคือพิพิธภัณฑ์นิวซีแลนด์เตปาปาตองงาเรวา
ดูเพิ่ม

"Ship's Bell". Museum of New Zealand.
Robert Langdon (1975). The lost caravel. Pacific Publications. pp. 243–244. ISBN 978-0-85807-021-9.
The journal of the Polynesian Society, Volume 84. Polynesian Society (N. Z.). 1975. pp. 477–483.
Transactions of the New Zealand Institute, Volume 4. Royal Society of New Zealand. 1872. pp. 40–41. http://rsnz.natlib.govt.nz/volume/rsnz_04/rsnz_04_00_000580.html#n43
Michael Malthus Trotter; Beverley McCulloch; John Wilson (1997). Digging up the past: New Zealand's archaeological history. Penguin Books. pp. 99. ISBN 978-0-670-87440-8.
The New Zealand journal of history, Volumes 4–5. History Department, University of Auckland. 1970. p. 10.
Ethnographical Considerations on the Whence of the Maori (PDF). Transactions and Proceedings of the New Zealand Institute, Volume 4. National Library of New Zealand. 1871. pp. 22–23.
แหล่งข้อมูลอื่น

Picture of the bell at Te Ara: The Encyclopedia of New Zealand
The Tamil Bell from the collection of the Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa
บิวพรีนอร์ฟีน

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: N02AE01 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 5311033
DrugBank: APRD00670
ECHA InfoCard: 100.052.664 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
บิวพรีนอร์ฟีน หรือ  bupe (อังกฤษ: Buprenorphine) เป็นยาในกลุ่ม โอปิออยด์ ที่มีฤทธิ์เป็นตัวทำการ ย่อย(agonist) และปฏิปักษ์ (antagonist)   บิวพรีนอร์ฟีนไฮโดรคลอไรด์นำออกทำตลาดครั้งแรกในปี 
ค.ศ. 1980 โดยเรคกิตต์และโคลแมน (ปัจจุบันคือเรคกิตต์เบนค์กิเซอร์ (Reckitt Benckiser)) เป็นยาบรรเทาปวด ครั้งแรกใช้รักษาการติดยาในกลุ่มโอปิออยด์   จัดเป็นยาประเภท Schedule III   โดยอนุสัญญาว่าด้วยสารที่มีฤทธิ์ต่อจิตประสาท (Convention on Psychotropic Substances)
ชื่อทางการค้า

เทมเจซิก (Temgesic) เป็นชื่อทางการค้าของบิวพรีนอร์ฟีน โดยเรคกิตต์เบนค์กิเซอร์ เป็นตำรับที่ใช้อมใต้ลิ้น/ฉีด
บูพรีเนกซ์ (Buprenex) เป็นชื่อทางการค้าของบิวพรีนอร์ฟีน โดยเรคกิตต์ เบนค์กิเซอร์ เป็นตำรับที่ใช้ฉีด
ซูบูเทกซ์ (Subutex) เป็นชื่อทางการค้าของบิวพรีนอร์ฟีน เป็นยาอมใต้ลิ้นรสมะนาวที่มีขนาดต่าง ๆ ดังนี้ 2 มก. 4 มก. และ 8 มก.
ซูบอกโซน (Suboxone) เป็นชื่อทางการค้าของบิวพรีนอร์ฟีน 4 ส่วน ผสมกับนาล็อกโซน (naloxone) 1 ส่วน เป็นยาอมใต้ลิ้นรสส้มที่มีขนาดต่าง ๆ ดังนี้ 2 มก. 4 มก. และ 8 มก.
เภสัชวิทยาและเภสัชจลนศาสตร์

บิวพรีนอร์ฟีนเป็นอนุพันธ์ของทีบาอีน ที่มีฤทธิ์บรรเทาปวดเนื่องจากมีอะโกนิสต์ ที่ μ-โอปิออยด์  รีเซพเตอร์ บิวพรีนอร์ฟีนเป็นแอนตาโกนิสต์ ที่ κ-โอปิออยด์  รีเซพเตอร์ด้วย  อะโกนิสต์แอคติวิตี้บางส่วนหมายถึงการเป็น โอปิออยด์  รีเซพเตอร์ แอนตาโกนิสต์ (นั่นคือเป็นตัวยาแก้ฤทธิ์กัน (antidote) เช่น นาโลโซนแก้ผลข้างเคียงบางส่วนของบิวพรีนอร์ฟีนได้
บิวพรีนอร์ฟีนจะถูกเมทาโบไลซ์ในตับ โดยไอโซไซม์ซีวายพี 3 เอ 4 (CYP3A4) ในระบบเอ็นไซม์ไซโตโครม พี 450 ออกซิเดส (cytochrome p450) แล้วกลายเป็นนอร์บูปรีนอร์ฟิน (norbuprenorphine)
ข้อบ่งใช้

ใช้บรรเทาอาการเจ็บปวดชนิดปานกลางและรุนแรง รักษาอาการติดยาในกลุ่มโอปิออยด์  มีช่วงเวลาออกฤทธิ์นานกว่ามอร์ฟีน โดยบิวพรีนอร์ฟีนที่เป็นยาเม็ดอมใต้ลิ้นจะออกฤทธิ์บรรเทาปวดได้นาน 6 - 8 ชม.
ข้อบ่งใช้ > ผลข้างเคียง

บิวพรีนอร์ฟีนมีผลข้างเคียงเหมือนกับโอปิออยด์  ตัวอื่น ๆ เช่น
คลื่นไส้และอาเจียน
ง่วงนอนและเซื่องซึม
ปวดศีรษะ
คัน
ปากแห้ง
ความดันต่ำ
ปัสสาวะน้อย
ท้องผูก
แหล่งข้อมูลอื่น

The Bitter Pill, WIRED article on buprenorphine
Instant Detox, earlier WIRED article on rapid detoxification, related to but not including buprenorphine
SAMHSA เก็บถาวร 2011-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, federal U.S. buprenorphine program
Government-run physician locator เก็บถาวร 2007-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, listing of U.S. doctors who can prescribe buprenorphine
Non-government physician locator, another listing of U.S. doctors who can prescribe buprenorphine
National Alliance of Advocates for Buprenorphine Treatment, NAABT.org เก็บถาวร 2011-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, non-profit educational site
Suboxone website, run by Reckitt Benckiser
| ด ค กยาระงับปวด |
| --- | --- |
กลุ่มระงับปวด: พาราเซตามอล · เอ็นเซด · โอปิแอต · เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล · เคตามีน
กลุ่มเอ็นเซด: กรดนิฟลูมิก · คีโตโปรเฟน · คีโตโรแลค · ซีลีคอกซิบ · ไดโคลฟีแนค · นาพรอกเซน · มีลอกซิแคม · ไพรอกซิแคม · เมตทิล ซาลิไซเลต · โรฟีคอกซิบ · อินโดเมตทาซิน · แอสไพริน · ไอบูโปรเฟน · อีโทโดแลค · ไดฟลูนิซอล · โลโซโปรเฟน · ทีนอกซิแคม · ไนมีซูไลด์ · มีฟีนามิก แอซิด
กลุ่มโอปิออยด์: คาร์เฟนทานิล · โคดีอีน · โคดีอิโนน · ซูเฟนทานิล  · เดกซ์โตรโพรพอไซฟีน · ไดไฮโดรโคดีอีน · ทรามาดอล · บิวพรีนอร์ฟีน · เฟนทานิล · เมทาโดน · มอร์ฟีน · มอร์ฟิโนน · เพทิดีน · รีมิเฟนทานิล · ออกซิโคโดน · ออกซิมอร์ฟีน · อัลเฟนทานิล · เฮโรอีน · ไฮโดรโคโดน · ไฮโดรมอร์โฟน
การอบ

ชาวเบดูอินกำลังทำและอบขนมปัง
แอนเดอส์ ซอร์น - ภาพวาด Bread baking (1889)
การอบ เป็นการทำอาหารที่ใช้การพาความร้อนในเตาอบ บนเถ้าถ่าน หรือบนหินร้อน มากกว่าใช้การแผ่รังสีความร้อน อาหารที่อบที่พบได้มากที่สุดคือขนมปัง แต่ก็ยังพบได้ในอาหารชนิดอื่น ความร้อนจะค่อย ๆ ส่งผ่าน "จากผิวของเค้ก คุกกี้ และขนมปัง เข้าสู่ตรงกลาง ขณะที่ความร้อนวิ่งผ่าน มันจะแปลงส่วนผสมระหว่างนมและไข่ และแป้งขนมปัง ให้กลายเป็นอาหารอบแล้วที่มีเปลือกขนมปังแห้งและตรงกลางนุ่ม" การอบอาจทำรวมกับการปิ้งเพื่อทำบาร์บีคิว การอบมีส่วนเกี่ยวข้องกับการทำบาร์บีคิวเพราะแนวคิดของเตาก่อสร้างคล้ายกับการรมควัน
ด้วยเหตุผลทางสังคมและบทบาทในครอบครัว การอบนั้น ผู้หญิงตามที่อยู่อาศัยจะทำเพื่อบริโภค และคนที่ทำขนมเบเกอรี่และภัตตาคารก็ทำเพื่อบริโภคเช่นกัน เมื่อการผลิตกลายเป็นอุตสาหกรรม การอบเกิดขึ้นได้ด้วยเครื่องจักรในโรงงานขนาดใหญ่ ศิลปะการอบเป็นทักษะพื้นฐานและมีความสำคัญต่อโภชนาการ เนื่องจากอาหารอบ โดยเฉพาะขนมปัง เป็นอาหารสำคัญแต่พบได้ทั่วไป ทั้งจากมุมมองทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรม
บรรณานุกรม

Burnett, John. "The baking industry in the nineteenth century." Business History 5.2 (1963): 98-108. in Britain.
Figoni, Paula (2010). How Baking Works: Exploring the Fundamentals of Baking Science (3 ed.). Wiley. ISBN 978-0470392676.—a textbook on baking and setting up a bakery
Laudan, Rachel. Cuisine and empire: Cooking in world history (Univ of California Press, 2013) online[ลิงก์เสีย].
Pasqualone, Antonella. "Traditional flat breads spread from the Fertile Crescent: Production process and history of baking systems." Journal of Ethnic Foods 5.1 (2018): 10-19. online
Pyler, E.J.; Gorton, L.A. (2008). Baking Science & Technology (PDF). Sosland Publishing Company. ISBN 978-0-9820239-0-7. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-02-19. สืบค้นเมื่อ 2013-01-23.
Sharpless, Rebecca. Grain and Fire: A History of Baking in the American South (University of North Carolina Press, 2022) online scholarly review
Ysewijn, R. (2020). Oats in the North, Wheat from the South: The History of British Baking: Savoury and Sweet. Australia: Murdoch Books Pty Limited.
Zanoni, Bruno, C. Peri, and Sauro Pierucci. "A study of the bread-baking process. I: A phenomenological model." Journal of food engineering 19.4 (1993): 389-398.
ไตรพันธมิตร

ธงชาติเยอรมนี
ธงชาติอิตาลี
ธงชาติออสเตรีย
ธงชาติฮังการี
ประมุขไตรพันธมิตร: วิลเฮ็ล์มที่ 1 (เยอรมนี), ฟรีดริชที่ 3 (เยอรมนี), วิลเฮ็ล์มที่ 2 (เยอรมนี), ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 (ออสเตรีย-ฮังการี), อุมแบร์โตที่ 1 (อิตาลี) และวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 (อิตาลี)
ไตรพันธมิตร (อังกฤษ: Triple Alliance) เป็นพันธมิตรทางการทหารระหว่างเยอรมนี ออสเตรีย-ฮังการี และอิตาลี ซึ่งจัดตั้งขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1882 กระทั่งสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอุบัติขึ้นใน ค.ศ. 1914 ประเทศภาคีให้สัญญาจะช่วยเหลือกันในกรณีที่ถูกโจมตีจากรัฐมหาอำนาจอื่นอีกสองรัฐ หรือในกรณีของเยอรมนีและอิตาลี หมายถึงการโจมตีจากฝรั่งเศสเพียงประเทศเดียว ในแถลงการณ์เพิ่มเติม อิตาลีระบุไว้ว่าข้อผูกพันของตนไม่อาจถือว่าเป็นการมุ่งต่อต้านสหราชอาณาจักร ไม่นานหลังจากต่ออายุพันธมิตรในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1902 อิตาลีได้ขยายการรับประกันที่คล้ายกันไปถึงฝรั่งเศสด้วยอย่างลับ ๆ
เมื่อเยอรมนีและออสเตรีย-ฮังการีพบว่าตนอยู่ในสภาวะสงครามในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1914 กับปรปักษ์ไตรภาคี ซึ่งประกอบด้วยอังกฤษ ฝรั่งเศส และพันธมิตรของฝรั่งเศส คือ รัสเซีย อิตาลีมีข้อผูกพันจะต้องให้การสนับสนุนฝ่ายมหาอำนาจกลาง แต่อิตาลีไม่ได้เข้าสู่สงครามเพราะไตรพันธมิตรเป็นพันธมิตรทางทหารเพื่อการป้องกัน และเยอรมนีกับออสเตรีย-ฮังการีเป็นฝ่ายรุกรานก่อน หลังจากนั้น อิตาลีเข้าร่วมสงครามโดยเข้ากับฝ่ายไตรภาคีต่อต้านออสเตรีย-ฮังการีในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1915 และเยอรมนีในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1916
ลองวูดเฮาส์

ที่ประทับของนโปเลียน โบนาปาร์ต ในเซนต์เฮเลนา
| ลองวูดเฮาส์ Longwood House |
| --- | --- |
ลองวูดเฮาส์ (กันยายน 2557)
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
ที่ตั้ง: เขตลองวูด เซนต์เฮเลนา สหราชอาณาจักร
พิกัด: 15°57′0.47″S 5°40′59.06″W﻿ / ﻿15.9501306°S 5.6830722°W﻿ / -15.9501306; -5.6830722
สร้างเพื่อ: ที่ประทับของนโปเลียน โบนาปาร์ต
การใช้งานดั้งเดิม: จวนที่พักของรองผู้ว่าการเซนต์เฮเลนา
สถานะ: พิพิธภัณฑ์, สถานกงสุลกิตติมศักดิ์ฝรั่งเศส ณ เจมส์ทาวน์ เซนต์เฮเลนา
ผู้ดูแล: Saint Helena Napoleonic Heritage Ltd (SHNH)
เจ้าของ: ประเทศฝรั่งเศส
ลองวูดเฮาส์ (อังกฤษ: Longwood House) เป็นคฤหาสน์ในเซนต์เฮเลนาและที่ประทับสุดท้ายของนโปเลียน โบนาปาร์ต อดีตจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส ระหว่างที่พระองค์ถูกเนรเทศมายังเกาะเซนต์เฮเลนา ตั้งแต่วันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2358 จนกระทั่งสวรรคตในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2364
ประวัติ

ลองวูดเฮาส์ ตั้งอยู่ในเขตลองวูด บนที่ราบด้านรับลมของเกาะ ห่างจากเจมส์ทาวน์ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของเกาะ 6 กิโลเมตร ลองวูด "เดิมเป็นฟาร์มของบริษัทอินเดียตะวันออก และต่อมาได้มอบให้รองผู้ว่าการเซนต์เฮเลนาเป็นจวนที่พักในชนบท" ฟาร์มแห่งนี้ถูกดัดแปลงเพื่อใช้เป็นที่ประทับของนโปเลียนในปี พ.ศ. 2358 โดยในภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ รัฐบาลสหราชอาณาจักรได้ยอมรับถึงความไม่เพียบพร้อมของฟาร์มแห่งนี้ในการรับรองอดีตจักรพรรดิและผู้ติดตามของพระองค์ ได้มีการสร้างบ้านหลังใหม่เพื่อเป็นที่ประทับของนโปเลียนในบริเวณใกล้เคียงแต่พระองค์ไม่เคยได้ไปประทับ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2361 ผู้ว่าการเซอร์ฮัดสัน โลว์ (Hudson Lowe) เสนอให้ลอร์ดบาเทิสต์ (Henry Bathurst) ย้ายนโปเลียนไปที่โรสแมรีฮอลล์ ซึ่งเป็นบ้านที่ว่างและตั้งอยู่ในส่วนที่เอื้ออำนวยกว่าของเกาะ เป็นที่กำบังจากลมพายุและร่มรื่น ตามพระประสงค์ของนโปเลียน แต่จากการแสดงความเห็นในลอนดอนของนายพลกูร์โกด์ (Gaspard Gourgaud) ทำให้ลอร์ดบาเทิสต์ ลงความเห็นว่าจะปลอดภัยกว่าถ้าให้นโปเลียนประทับอยู่ที่ลองวูด ซึ่งเป็นที่ซึ่งทำการหลบหนีได้ยากกว่า การสร้างบ้านหลังใหม่สำหรับพระองค์เริ่มขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2361 สามปีหลังจากการมาถึงเกาะของนโปเลียน
พินัยกรรมที่นโปเลียนเขียนที่ลองวูดเฮาส์ ได้รับการเก็บรักษาไว้ในหอจดหมายเหตุแห่งชาติฝรั่งเศส
หลังนโปเลียนสวรรคต

หลังจากการสิ้นพระชนม์ของนโปเลียน ลองวูดเฮาส์ก็เปลี่ยนกลับไปเป็นของบริษัทอินเดียตะวันออกอีกครั้ง ต่อมาตกเป็นทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์และถูกนำมาใช้เพื่อการเกษตรกรรม รายงานการปล่อยปละละเลยไปถึงจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ซึ่งได้เจรจากับรัฐบาลสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปี พ.ศ. 2397 เพื่อโอนลองวูดเฮาส์ให้กับฝรั่งเศส ต่อมาใน พ.ศ. 2401 ได้มีการโอนอาคารให้กับรัฐบาลฝรั่งเศส พร้อมด้วยที่ตั้งหลุมฝังพระศพของนโปเลียน (Vallée du Tombeau) โดยมีมูลค่า 7,100 ปอนด์ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาอสังหาริมทรัพย์ทั้งสองอยู่ภายใต้การควบคุมของกระทรวงการต่างประเทศฝรั่งเศส และมีตัวแทนรัฐบาลฝรั่งเศสอาศัยอยู่บนเกาะนี้รับผิดชอบในการจัดการทรัพย์สินทั้งสองแห่ง ในปี 2502 ได้มีการมอบทรัพย์สินแห่งที่สามคือไบรอาส์ (Briars) ศาลาขนาดเล็กซึ่งนโปเลียนใช้ประทับในสองเดือนแรกขณะที่กำลังมีการเตรียมลองวูดเฮาส์ ให้แก่รัฐบาลฝรั่งเศสโดยเดมมาเบล บรูกส์ (Mabel Brookes)
จากการทำลายของปลวก ทำให้ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 รัฐบาลฝรั่งเศสได้พิจารณาจะทำการรื้อถอนอาคารหลังนี้ ขณะที่บ้านหลังใหม่และบ้านของตระกูลบัลคอมบ์ (Balcombe) ที่ไบรอาส์ ต่างก็ถูกทำลายลงในเวลานั้น แต่ลองวูดเฮาส์ได้รับการอนุรักษ์ไว้ และได้รับการบูรณะโดยภัณฑารักษ์ชาวฝรั่งเศสในช่วงเวลาต่อมา ขั้นบันไดหินที่ด้านหน้าเป็นวัสดุปูพื้นดั้งเดิมเพียงส่วนเดียวที่ยังคงอยู่
มีแชล ด็องกวน-มาร์ตีโน (Michel Dancoisne-Martineau) ผู้ซึ่งในปี 2549 บริจาคที่ดินบริเวณหุบเขาน้ำตกรูปหัวใจ (Heart-shaped Waterfall) ให้กับองค์การอนุรักษ์แห่งชาติเซนต์เฮเลนา (Saint Helena National Trust) ได้บริจาคที่ดินบริเวณรอบ ๆ ศาลาที่ไบรอาส์ ให้กับประเทศฝรั่งเศสในปี 2551
ปัจจุบันลองวูดเฮาส์เป็นพิพิธภัณฑ์ของรัฐบาลฝรั่งเศส เป็นหนึ่งในสองพิพิธภัณฑ์บนเกาะ โดยอีกแห่งคือพิพิธภัณฑ์เซนต์เฮเลนา
วันที่ 5 พฤษภาคม 2564 เนื่องในโอกาสครบรอบ 200 ปีการสวรรคตของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 มีการจัดพิธีรำลึก ณ ลองวูดเฮาส์
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยประวัติศาสตร์
สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 § ถูกเนรเทศไปเกาะเซนต์เฮเลนา และกำเนิดของตำนาน
แดนแห่งอำนาจของฝรั่งเศสในเซนต์เฮเลนา
ลองวูด เซนต์เฮเลนา
แหล่งข้อมูลอื่น

"Longwood House". Inside Longwood. Albert Benhamou Publishing. 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 กันยายน 2012.
"Longwood House" (ภาษาฝรั่งเศส). Domaines français de Sainte-Hélène. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 พฤษภาคม 2015.
แผนผังลองวูดเฮาส์ โดยเออแฌน-ฟร็องซัว มาสเซแล็ง พ.ศ. 2402 หอจดหมายเหตุแห่งชาติฝรั่งเศส
พินัยกรรมฉบับสุดท้ายของนโปเลียน (พ.ศ. 2364)
สุสานร้าง

เรื่องสั้นโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ที่มีเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นตัวละครสำคัญ
| --- | --- |
ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีลในปี ค.ศ. 1927
ผู้ประพันธ์: อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Adventure of Shoscombe Old Place
ผู้แปล: อ. สายสุวรรณ
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดบันทึกคดี
ประเภท: เรื่องสั้นนวนิยายนักสืบ
วันที่พิมพ์: มีนาคม ค.ศ. 1927
เรื่องก่อนหน้า: หญิงคลุมหน้า 
ข้อความ: สุสานร้าง ที่ วิกิซอร์ซ
"สุสานร้าง" (อังกฤษ: The Adventure of Shoscombe Old Place) เป็นเรื่องสั้นเรื่องสุดท้ายจากทั้งหมด 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารลิเบอร์ตีในสหรัฐอเมริกาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1927. และตีพิมพ์ในนิตยสารนิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนเมษายน ค.ศ. 1927 ชื่อเรื่องภาษาอังกฤษดั้งเดิมคือ "The Adventure of the Black Spaniel" ถูกเปลี่ยนก่อนที่จะตีพิมพ์ "สุสานร้าง" เป็นเรื่องสั้นที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดี ในปี ค.ศ. 1927
ประวัติการตีพิมพ์

"สุสานร้าง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารลิเบอร์ตีในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1927 และตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1927 ในนิตยสารลิเบอร์ตีมีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 5 ภาพวาดโดยแฟรงก์ ไวลส์ เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดี ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1927
บรรณานุกรม

Cawthorne, Nigel (2011). A Brief History of Sherlock Holmes. Running Press. ISBN 978-0762444083.
Dickerson, Ian (2019). Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio. BearManor Media. ISBN 978-1629335087.
Smith, Daniel (2014) [2009]. The Sherlock Holmes Companion: An Elementary Guide (Updated ed.). Aurum Press. ISBN 978-1-78131-404-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อความเต็มของ สุสานร้าง ที่วิกิซอร์ซ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สุสานร้าง
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดีรวมถึงเรื่อง สุสานร้าง ที่ Standard Ebooks
| ด ค กเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดี โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- |
 "เพชรมงกุฎ"  "สะพานมรณะ"  "คนลิง"  "ผีดิบอาละวาด"  "พินัยกรรมประหลาด"  "พรานพิศวาส"  "ความจริงในนิยาย"  "ทหารขี้ทูด"  "ขนคอสิงห์"  "หึงสาอาฆาต"  "หญิงคลุมหน้า"  "สุสานร้าง" 
 แรงพยาบาท  จัตวาลักษณ์   การผจญภัย  จดหมายเหตุ  หมาผลาญตระกูล  คืนชีพ  หุบเขาแห่งภัย  ลาโรง  บันทึกคดี
คู่หมั้นจำแลง

เรื่องสั้นโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ที่มีเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นตัวละครสำคัญ
| --- | --- |
โฮมส์ต้อนรับมิสแมรี ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตในปี ค.ศ. 1891
ผู้ประพันธ์: อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: A Case of Identity
ผู้แปล: อ. สายสุวรรณ
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดการผจญภัย
ประเภท: เรื่องสั้นนวนิยายนักสืบ
วันที่พิมพ์: กันยายน ค.ศ. 1891
เรื่องก่อนหน้า: สันนิบาตผมแดง 
เรื่องถัดไป: ความลับที่หุบเขาบอสคูมบ์ 
ข้อความ: คู่หมั้นจำแลง ที่ วิกิซอร์ซ
"คู่หมั้นจำแลง" (อังกฤษ: A Case of Identity) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ และเป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 3 ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารสแตรนด์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1891
ประวัติการตีพิมพ์

"คู่หมั้นจำแลง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1891 และในสหรัฐอเมริกาในในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1891 ภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย ซีงตีพิมพ์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1892
อ้างอิงและบรรณานุกรม

↑  Smith (2014), p. 45.
1 2  Cawthorne (2011), p. 58.
↑  Cawthorne (2011), p. 54.
Cawthorne, Nigel (2011). A Brief History of Sherlock Holmes. Running Press. ISBN 978-0762444083.
Dickerson, Ian (2019). Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio. BearManor Media. ISBN 978-1629335087.
Smith, Daniel (2014) [2009]. The Sherlock Holmes Companion: An Elementary Guide (Updated ed.). Aurum Press. ISBN 978-1-78131-404-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อความเต็มของ คู่หมั้นจำแลง ที่วิกิซอร์ซ (อังกฤษ)
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คู่หมั้นจำแลง
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย รวมถึงเรื่อง คู่หมั้นจำแลง ที่ Standard Ebooks
A Case of Identity หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox
| ด ค กเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- |
 "เหตุอื้อฉาวในโบฮีเมีย"  "สันนิบาตผมแดง "  "คู่หมั้นจำแลง"  "ความลับที่หุบเขาบอสคูมบ์"  "เมล็ดส้มห้าเมล็ด"  "ชายปากบิด"  "ทับทิมสีฟ้า"  "ห่วงแต้ม"  "นิ้วหัวแม่มือของวิศวกร"  "พ่อหม้ายบรรดาศักดิ์"  "มงกุฎเพชรมรกต"  "คฤหาสน์อุบาทว์" 
 แรงพยาบาท  จัตวาลักษณ์   การผจญภัย  จดหมายเหตุ  หมาผลาญตระกูล  คืนชีพ  หุบเขาแห่งภัย  ลาโรง  บันทึกคดี
อักษรไบบายิน

| อักษรไบบายิน ᜊᜌ᜔ᜊᜌᜒᜈ᜔ |
| --- | --- |
"ไบบายิน" เขียนใน อักษรไบบายิน (krus-kudlit)
ชนิด:  อักษรไบบายิน 
ช่วงยุค: คริสต์ศตวรรษที่ 13 (หรือนานกว่านั้น) – คริสต์ศตวรรษที่ 18 (ฟื้นฟูในปัจจุบัน)
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
Print basis: ทิศทางการเขียน (ขึ้นอยู่กับรูปแบบ): ซ้ายไปขวา บนลงล่าง ล่างขึ้นบน ซ้ายไปขวา[ต้องการอ้างอิง] บนลงล่าง ขวาไปซ้าย[ต้องการอ้างอิง]
ภาษาพูด: ตากาล็อก, ซัมบัล, อีโลกาโน, กาปัมปางัน, บีโคล, ปังกาซีนัน, กลุ่มภาษาวิซายัน
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: อักษรไซนายดั้งเดิมฟินิเชียแอราเมอิกอักษรพราหมีอักษรทมิฬ-พราหมีอักษรปัลลวะอักษรกวิอักษรไบบายิน
ระบบลูก: • บูฮิด • ฮานูโนโอ • กูลีตัน • ปาเลาอัน • ตักบันวา
ระบบพี่น้อง: ในอินโดนีเซีย: • บาหลี • บาตัก • ชวา • ลนตารา • มากาซาร์ • ซุนดา • เรินจง • เรอจัง
ISO 15924
ISO 15924: Tglg (370), ​Tagalog (Baybayin, Alibata)
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Tagalog
ช่วงยูนิโคด: U+1700–U+171F
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรไบบายิน  (ตากาล็อก: Baybayin, แม่แบบ:IPA-tl) เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาตากาล็อกและภาษาอีโลกาโน ได้ต้นแบบมาจากอักษรกวิ คาดว่าเริ่มใช้เมื่อราว พ.ศ. 1900 และยังคงใช้อยู่เมื่อเป็นอาณานิคมของสเปน ไบบายิน แปลว่า การสะกด พยัญชนะมีพื้นเสียงเป็น อะ เมื่อมิชชันนารีเข้ามาเผยแผ่ศาสนา ได้เพิ่มเครื่องหมายกดเสียงสระ ในการแปลคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษาพื้นเมือง
ลักษณะ

อักษรไบบายินเป็นอักษรสระประกอบ ทำให้ต้องมีการผสมระหว่างพยัญชนะ-สระ แต่ละอักษรหรือ ตีติก มักเขียนในรูปพื้นฐาน ประกอบด้วยพยัญชนะลงท้ายด้วยสระ "A" ถ้าจะเขียนพยัญชนะลงท้ายด้วยสระอื่น ๆ จะใช้สัญลักษณ์ที่เรียกว่า kudlít ซึ่งตั้งข้างบน (เพื่อออกเสียง "E" หรือ "I") หรือล่างตัวอักษร (เพื่อออกเสียง "O" หรือ "U") ในการเขียนคำที่ขึ้นต้นด้วยสระ จะมีการใช้อักษรสามตัว แต่ละอันสำหรับเสียง A, E/I และ O/U
ลักษณะ > ตัวอักษร

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สระเดี่ยว | สระเดี่ยว | สระเดี่ยว |  | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) | พยัญชนะฐาน (ที่มีสระ a) |
|   a |   i/e |   u/o |  |   ka |   ga |   nga |  |   ta |   da/ra |   na |  |   pa |   ba |   ma |  |   ya |   la |   wa |   sa |   ha |
ตัวอย่าง > คำอธิษฐานขององค์พระผู้เป็นเจ้า (Ama Namin)

| อักษรไบบายิน | อักษรละติน | ภาษาอังกฤษ (1928 BCP)  (ฉบับคาทอลิกฟิลิปปินส์ปัจจุบัน) | ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- |
|  ᜀᜋ ᜈᜋᜒᜈ᜔᜵ ᜐᜓᜋᜐᜎᜅᜒᜆ᜔ ᜃ᜵  ᜐᜋ᜔ᜊᜑᜒᜈ᜔ ᜀᜅ᜔ ᜅᜎᜈ᜔ ᜋᜓ᜶  ᜋᜉᜐᜀᜋᜒᜈ᜔ ᜀᜅ᜔ ᜃᜑᜇᜒᜀᜈ᜔ ᜋᜓ᜵  ᜐᜓᜈ᜔ᜇᜒᜈ᜔ ᜀᜅ᜔ ᜎᜓᜂᜊ᜔ ᜋᜓ᜵  ᜇᜒᜆᜓ ᜐ ᜎᜓᜉ᜵ ᜉᜇ ᜈᜅ᜔ ᜐ ᜎᜅᜒᜆ᜔᜶    ᜊᜒᜄ᜔ᜌᜈ᜔ ᜋᜓ ᜃᜋᜒ ᜅᜌᜓᜈ᜔ ᜈᜅ᜔ ᜀᜋᜒᜅ᜔ ᜃᜃᜈᜒᜈ᜔ ᜐ ᜀᜇᜏ᜔ ᜀᜇᜏ᜔᜵  ᜀᜆ᜔ ᜉᜆᜏᜇᜒᜈ᜔ ᜋᜓ ᜃᜋᜒ ᜐ ᜀᜋᜒᜅ᜔ ᜋᜅ ᜐᜎ᜵  ᜉᜇ ᜈᜅ᜔ ᜉᜄ᜔ᜉᜉᜆᜏᜇ᜔ ᜈᜋᜒᜈ᜔ ᜐ ᜋᜅ ᜈᜄ᜔ᜃᜃᜐᜎ ᜐ ᜀᜋᜒᜈ᜔᜶    ᜀᜆ᜔ ᜑᜓᜏᜄ᜔ ᜋᜓ ᜃᜋᜒᜅ᜔ ᜁᜉᜑᜒᜈ᜔ᜆᜓᜎᜓᜆ᜔ ᜐ ᜆᜓᜃ᜔ᜐᜓ᜵  ᜀᜆ᜔ ᜁᜀᜇ᜔ᜌ ᜋᜓ ᜃᜋᜒ ᜐ ᜋᜐᜋ᜶ ᜐᜒᜌ ᜈᜏ᜶ |  Ama namin, sumasalangit ka,  Sambahín ang ngalan mo.  Mapasaamin ang kaharián mo,  Sundín ang loób mo,  Dito sa lupà, para nang sa langit.    Bigyán mo kamí ngayón ng aming kakanin sa arau-arau;  At patawarin mo kamí sa aming mga salà,  Para nang pagpapatawad namin sa mga nagkakasalà sa amin.    At huwág mo kamíng ipahintulot sa tuksó,  At iadyâ mo kamí sa masamâ. Siya nawâ. |  Our Father who art in heaven,  Hallowed be Thy name.  Thy kingdom come,  Thy will be done,  On earth as it is in heaven.    Give us this day our daily bread;  And forgive us our trespasses,  As we forgive those who trespass against us.    And lead us not into temptation,  But deliver us from evil. Amen. |  ข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย พระองค์สถิตในสวรรค์  พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ  พระอาณาจักรจงมาถึง  พระประสงค์จงสำเร็จ  ในแผ่นดินเหมือนในสวรรค์    โปรดประทานอาหารประจำวัน แก่ข้าพเจ้าทั้งหลายในวันนี้  โปรดประทานอภัยแก่ข้าพเจ้า   เหมือนข้าพเจ้าให้อภัยแก่ผู้อื่น    โปรดช่วยข้าพเจ้าไม่ให้แพ้การผจญ  แต่โปรดช่วยให้พ้นจากความชั่วร้ายเทอญ อาแมน |
ตัวอย่าง > ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน

| อักษรไบบายิน | อักษรละติน | แปลไทย |
| --- | --- | --- |
|  ᜀᜅ᜔ ᜎᜑᜆ᜔ ᜈᜅ᜔ ᜆᜂ ᜀᜌ᜔  ᜁᜐᜒᜈᜒᜎᜅ᜔ ᜈ ᜋᜎᜌ  ᜀᜆ᜔ ᜉᜈ᜔ᜆᜌ᜔ᜉᜈ᜔ᜆᜌ᜔ ᜐ ᜃᜇᜅᜎᜈ᜔ ᜀᜆ᜔ ᜋᜅ ᜃᜇᜉᜆᜈ᜔᜶ ᜐᜒᜎ ᜀᜌ᜔ ᜉᜒᜈᜄ᜔ᜃᜎᜓᜂᜊᜈ᜔ ᜈᜅ᜔ ᜃᜆᜓᜏᜒᜇᜈ᜔ ᜀᜆ᜔ ᜊᜓᜇ᜔ᜑᜒ  ᜀᜆ᜔ ᜇᜉᜆ᜔ ᜋᜄ᜔ᜉᜎᜄᜌᜈ᜔ ᜀᜅ᜔ ᜁᜐᜆ᜔ ᜁᜐ ᜐ ᜇᜒᜏ ᜈᜅ᜔ ᜉᜄ᜔ᜃᜃᜉᜆᜒᜇᜈ᜔᜶ |  Ang lahát ng tao'y isinilang na malayà  at pantáy-pantáy sa karangalan at mga karapatán. Sila'y pinagkalooban ng katuwiran at budhî  at dapat magpalagayan ang isá't isá sa diwà ng pagkákapatíran. |  มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระ  และเสมอภาคกันในศักดิ์ศรี และสิทธิ ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม  และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ |