stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอนโดซัลแฟน

| --- | --- |


ชื่อ
IUPAC names 6,7,8,9,10,10-hexachloro-1,5,5a,6,9,9a-hexahydro- 6,9-methano-2,4,3-benzodioxathiepine-3-oxide
ชื่ออื่น Benzoepin, Endocel, Parrysulfan, Phaser, Thiodan, Thionex
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 115-29-7 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
Beilstein Reference: 1262315
ChEBI: CHEBI:4791 Y
ChEMBL: ChEMBL194399
เคมสไปเดอร์: 21117730 Y
ECHA InfoCard: 100.003.709 
EC Number: 204-079-4
KEGG: C11090 Y
ผับเคม CID: 3224
RTECS number: RB9275000
UNII: QY5Y9R7G0E Y
UN number: 2761
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID1020560 
 InChI InChI=1S/C9H6Cl6O3S/c10-5-6(11)8(13)4-2-18-19(16)17-1-3(4)7(5,12)9(8,14)15/h3-4H,1-2H2/t3-,4-,7-,8+,19+/m0/s1 YKey: RDYMFSUJUZBWLH-QDLMHMFQSA-N Y InChI=1/C9H6Cl6O3S/c10-5-6(11)8(13)4-2-18-19(16)17-1-3(4)7(5,12)9(8,14)15/h3-4H,1-2H2Key: RDYMFSUJUZBWLH-UHFFFAOYAH InChI=1/C9H6Cl6O3S/c10-5-6(11)8(13)4-2-18-19(16)17-1-3(4)7(5,12)9(8,14)15/h3-4H,1-2H2/t3-,4-,7-,8+,19+/m0/s1Key: RDYMFSUJUZBWLH-QDLMHMFQBI 
 SMILES ClC1(C(Cl)2Cl)C(COS(OC3)=O)C3C2(Cl)C(Cl)=C1Cl 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C9H6Cl6O3S 
มวลโมเลกุล: 406.95   
ลักษณะทางกายภาพ: Brown crystals
กลิ่น: slight sulfur dioxide odor
ความหนาแน่น: 1.745 g/cm³
จุดหลอมเหลว: 70-100 °C
ละลายในน้ำ: 0.33 mg/L
ความดันไอ: 0.00001 mmHg (25 °C)
ความอันตราย
อาชีวอนามัยและความปลอดภัย (OHS/OSH):
อันตรายหลัก: T, Xi, N
GHS labelling:
Pictograms: 
Signal word: อันตราย
Hazard statements: H301, H302, H410
Precautionary statements: P264, P270, P273, P301+P310, P301+P312, P321, P330, P391, P405, P501
NFPA 704 (fire diamond):   2 1 0
จุดวาบไฟ: ไม่ติดไฟ 
NIOSH (US health exposure limits):
PEL (Permissible): none
REL (Recommended): TWA 0.1 mg/m3 [skin]
IDLH (Immediate danger): N.D.
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
เอนโดซัลแฟน (อังกฤษ: Endosulfan) เป็นยาฆ่าแมลงกลุ่มออร์กาโนคลอรีน เป็นของแข็ง ไม่มีสี  เป็นสารที่มีความเป็นพิษสูง สะสมในสิ่งมีชีวิตได้ดี และรบกวนระบบการทำงานของต่อมไร้ท่อ ถูกห้ามใช้แล้วใน 50 ประเทศ แต่ยังคงใช้อยู่ในอินเดีย บราซิล และออสเตรเลีย
การใช้งาน

เอนโดซัลแฟนมีการใช้งานในการเกษตรทั่วโลกเพื่อควบคุมแมลงศัตรูพืชรวมทั้ง เพลี้ย เพลี้ยจักจั่นและหนอนในมันฝรั่งและกะหล่ำปลี เนื่องจากมีการออกฤทธิ์ที่เป็นเอกลักษณ์จึงเป็นประโยชน์ในการจัดการกับแมลงที่มีความต้านทาน แต่เพราะไม่เฉพาะเจาะจงมีผลกระทบในเชิงลบต่อประชากรของแมลงที่มีประโยชน์ เป็นพิษระดับปานกลางต่อผึ้ง  และเป็นพิษต่อผึ้งน้อยกว่ายาฆ่าแมลงกลุ่มออร์กาโนฟอสเฟต
การผลิต

องค์การอนามัยโลกประมาณการการผลิตเอนโดซัลแฟนทั่วโลกประมาณ 9,000 ตัน (t)ต่อปี ในในราว พ.ศ. 2523  จากพ.ศ. 2523 - 2532 การใช้งานทั่วโลกเฉลี่ย 10,500 ตันต่อปีและสำหรับพ.ศ. 2533 การใช้งานเพิ่มขึ้นเป็น 12,800 ตันต่อปี
เอนโดซัลแฟนเป็นอนุพันธ์ของ hexachlorocyclopentadiene และมีคุณสมบัติทางเคมีคล้ายกับอัลดริน คลอร์เดนและเฮปตาคลอร์ ผลิตโดยปฏิกิริยา Diels-Alder ของ hexachlorocyclopentadiene กับ cis-butene-1,4-diol ตามด้วยปฏิกิริยาการดึงเข้าหากันด้วย thionyl chloride เอนโดซัลแฟนระดับเทคนิคคอล เกรด เป็นส่วนผสมของ ไอโซเมอร์แบบอัลฟาและเบตา 7:3, อัลฟา - และ เบตาเอนโดซัลแฟน เป็นสารอินทรีย์ที่เกิดขึ้นจากโครงสเตอริโอไอโซเมอร์ของกำมะถัน อัลฟาเอนโดซัลแฟนมีความคงตัวทางเทอร์โมไดนามิกส์มากกว่า ส่วนเบตาเอนโดซัลแฟนสามารถเปลี่ยนเป็นรูปอัลฟาได้อย่างถาวรแม้จะเปลี่ยนแปลงช้า
ประวัติทางการค้าและการควบคุม

พ.ศ. 2493 : ผลิตเอนโดซัลแฟนได้
พ.ศ. 2497 : Hoechst AG (ตอนนี้คือ Byer CropScience) ได้รับการอนุมัติให้ใช้เอนโดซัลแฟนในสหรัฐอเมริกา .
พ.ศ. 2543 : การใช้เอนโดซัลแฟนในประเทศสหรัฐอเมริกาถูกยกเลิกโดยข้อตกลงกับ EPA
พ.ศ. 2545 : องค์กรทางด้านสัตว์ป่าและสัตว์น้ำในสหรัฐอเมริกาแนะนำว่าควรจะยกเลิกการลงทะเบียนเอนโดซัลแฟน  และ EPA กำหนดให้การตกค้างในอาหารและในน้ำของเอนโดซัลแฟนเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ หน่วยงานได้รับอนุญาตให้ขายเอนโดซัลแฟน ในตลาดสหรัฐ แต่มีข้อจำกัดกำหนดไว้ว่าห้ามใช้ทางการเกษตร
พ.ศ. 2550 : มีการดำเนินการในระดับนานาชาติเพื่อจำกัดการใช้และการค้าของเอนโดซัลแฟน ถูกแนะนำให้รวมอยู่ในการประชุมรอทเทอร์ดัม และ สหภาพยุโรปเสนอให้อยู่ในรายการของสารเคมีที่ห้ามใช้ภายใต้อนุสัญญาสต็อกโฮล์ม ในขณะที่รัฐบาลแคนาดาประกาศให้เอนโดซัลแฟนอยู่ภายใต้การพิจารณาเพื่อเลิกใช้   และ Byer CropScience สมัครใจที่จะดึงผลิตภัณฑ์เอนโดซัลแฟน ออกจากตลาดสหรัฐฯ  แต่ ยังขายอย่างต่อเนื่องในที่อื่น ๆ
พ.ศ. 2551 : ในเดือนกุมภาพันธ์ กลุ่มผู้บริโภค กลุ่มด้านสิ่งแวดล้อมและกลุ่มแรงงานในฟาร์มรวมทั้งสภาป้องกันทรัพยากรธรรมชาติ สมาคมผู้บริโภคอินทรีย์และสหภาพคนงาน ฟาร์ม เรียกร้องให้EPA ยกเลิกการใช้เอนโดซัลแฟน ในเดือนพฤษภาคม พันธมิตรของนักวิทยาศาสตร์  กลุ่มสิ่งแวดล้อมและเผ่าในนอร์กติก ทวงถาม EPA ในการยกเลิกการใช้ เอนโดซัลแฟน  และในเดือนกรกฎาคม การร่วมมือกันของกลุ่มทางด้านสิ่งแวดล้อมและกลุ่มแรงงานยื่นฟ้องการตัดสินใจของ EPA ใน พ.ศ. 2545 ที่ไม่ยอมยกเลิกการใช้ ในเดือนตุลาคม คณะกรรมการตรวจสอบของอนุสัญญาสต็อกโฮล์มย้ายเอนโดซัลแฟนไปอยู่ในรายชื่อที่ต้องควบคุม  ในขณะที่อินเดียไม่สนับสนุนการเพิ่มเอนโดซัลแฟนในการประชุมรอตเทอร์ดัม
พ.ศ. 2552 :. คณะกรรมการตรวจสอบสารมลพิษอินทรีย์ที่มีความคงตัวของอนุสัญญาสตอร์กโฮล์ม (POPRC) ให้เอนโดซัลแฟนที่เป็นมลพิษอินทรีย์ที่คงตัว และสนับสนุนให้มีการห้ามใช้ทั่วโลก . ​​นิวซีแลนด์ห้ามใช้เอนโดซัลแฟนในปีนี้  .
พ.ศ. 2553 : POPRC เสนอชื่อเอนโดซัลแฟนเพื่อเพิ่มลงในอนุสัญญาสต็อกโฮล์ม ณ ห้องประชุมของภาคี (COP) ในเดือนเมษายนพ.ศ. 2554ซึ่งจะส่งผลให้ห้ามใช้ทั่วโลก . EPA ประกาศว่าจะยกเลิกการลงทะเบียนของ เอนโดซัลแฟนในสหรัฐอเมริกา  และจะเจรจากับ Makhteshim Agan เพื่อให้ทวีปอเมริกาเหนือเป็นเขตปลอดออร์กาโนคลอรีน ออสเตรเลียสั่งห้ามการใช้เอนโดซัลแฟนในปีนี้เช่นกัน
ผลกระทบต่อสุขภาพ

เอนโดซัลแฟนเป็นหนึ่งในสารกำจัดศัตรูพืชที่เป็นพิษมากที่สุดที่มีในตลาด เกี่ยวข้องกับการเป็นพิษของสารกำจัดศัตรูพืชที่ร้ายแรงหลายเหตุการณ์ทั่วโลก  เอนโดซัลแฟนยังเป็นสารสังเคราะห์ที่เลียนแบบหรือช่วยเพิ่มผลของเอสโตรเจน (xenoestrogen) และเป็นสารรบกวนต่อมไร้ท่อทำให้เกิดความเสียหายต่อระบบสืบพันธุ์และการพัฒนาทั้งในสัตว์และมนุษย์ และเป็นที่ถกเถียงกันว่าเอนโดซัลแฟนอาจทำให้เกิดโรคมะเร็ง
ผลกระทบต่อสุขภาพ > ความเป็นพิษ

เอนโดซัลแฟนเป็นพิษต่อระบบประสาท อย่างรุนแรงต่อแมลงและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมรวมทั้งมนุษย์ EPA จัดให้เป็นหมวดหมู่ "เป็นพิษเฉียบพลันอย่างรุนแรง" โดยพิจารณาจากค่า LD50 30 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมสำหรับหนูตัวเมีย  ในขณะที่องค์การอนามัยโลกจัดประเภทเป็น ประเภท II "อันตรายปานกลาง" ตาม LD50 80 mg / kg สำหรับหนู  มีผลต่อต้านตัวรับ GABA ยับยั้ง ATPase ที่มี  Ca2+, Mg2+ เป็นโคแฟกเตอร์ เอนไซม์เหล่านี้เกี่ยวข้องกับการส่งสัญญาณประสาท อาการของพิษเฉียบพลันรวมถึงสมาธิสั้น ชัก ทรงตัวลำบาก หายใจลำบากและอาการคลื่นไส้อาเจียน ท้องเสียและ หมดสติในกรณีที่รุนแรง  ปริมาณที่ต่ำประมาณ 35 mg / kg ทำให้คนตายได้  และหลายกรณีที่ความเป็นพิษที่ไม่ถึงตายทำให้สมองเสียหายถาวร คนงานฟาร์มที่ได้รับเอนโดซัลแฟนเรื้อรังมีความเสี่ยงของการเกิดผื่นและการระคายเคือง
ปริมาณที่ทำให้เกิดพิษเฉียบพลันของ EPA เมื่อได้รับเอนโดซัลแฟนทางอาหารคือ 0.015 มก. / กก. สำหรับผู้ใหญ่และ 0.0015 mg / kg สำหรับเด็ก สำหรับการสัมผัสทางอาหารที่ทำให้เกิดพิษเรื้อรังคือ 0.006 mg / (วัน · กก. ) สำหรับเด็กและ 0.0006 mg / (วัน · กก. ) สำหรับผู้ใหญ่ .
ผลกระทบต่อสุขภาพ > การรบกวนระบบต่อมไร้ท่อ

Theo Colborn ผู้เชี่ยวชาญในการรบกวนต่อมไร้ท่อได้รายงานว่าเอนโดซัลแฟนเป็นสารรบกวนต่อมไร้ท่อ และทั้ง EPA และตัวแทนการลงทะเบียนสารพิษและเชื้อโรคพิจารณาว่าเอนโดซัลแฟนเป็นสารรบกวนต่อมไร้ท่อที่มีประสิทธิภาพ  การศึกษาระดับเนื้อเยื่อได้แสดงศักยภาพในการรบกวนฮอร์โมนและเป็นพิษต่อการสืบพันธุ์ และการพัฒนาของสัตว์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตัวผู้  เป็นสารต่อต้านแอนโดรเจนในสัตว์ ปริมาณ0.006 mg / วัน / กก. มีผลต่อการแสดงออกของยีนในหนูตัวเมียใกล้เคียงกันกับผลของเอสโตรเจน  ไม่แน่ชัดว่าเป็นพิษต่อตัวอ่อนของมนุษย์ แม้ว่าจะมีผลทำให้ตัวอ่อนพิการอย่างมีนัยสำคัญในหนู การทำลายต่อมไร้ท่อเกิดขึ้นเฉพาะเมื่อได้รับเอนโดซัลแฟนในขนาดที่ก่อให้เกิดพิษต่อระบบประสาท
ผลกระทบต่อสุขภาพ > ผลกระทบต่อระบบสืบพันธุ์และพัฒนาการ

เอนโดซัลแฟนมีผลต่อพัฒนาการของมนุษย์  เด็กจากหลายหมู่บ้านใน ตำบลกาสรรฆท รัฐเกรละ มีความเชื่อมโยงกับการสัมผัสเอนโดซัลแฟนทำให้เด็กผู้ชายมีพัฒนาการช้า เอนโดซัลแฟนเป็นสารกำจัดศัตรูพืชชนิดเดียวที่ฉีดให้ต้นมะม่วงหิมพานต์ในหมู่บ้านเป็นเวลา 20 ปีและพบปนเปื้อนในหมู่บ้าน เมื่อเปรียบเทียบกับหมู่บ้านอื่นที่ไม่ได้สัมผัสกับเอนโดซัลแฟน เด็กชายที่มีระดับเอนโดซัลแฟนในร่างกายสูงจะมีระดับของเทสโทสเตอโรนต่ำ ในพ.ศ. 2550 กระทรวงสาธารณสุขของฟลอริดารายงานว่า หญิงที่อยู่ใกล้ฟาร์มที่ฉีดพ่นเอนโดซัลแฟนในระหว่างที่ตั้งครรภ์จะมีโอกาสมีลูกเป็นโรคออทิสติกมาก
ผลกระทบต่อสุขภาพ > มะเร็ง

เอนโดซัลแฟนไม่ได้เป็นสารก่อมะเร็งตามรายชื่อของ EPA, IARC หรือหน่วยงานอื่น ไม่มีรายงานที่แสดงถึงความเชื่อมโยงระหว่างการสัมผัสเอนโดซัลแฟนกับการเกิดมะเร็งในมนุษย์ แต่ในระดับห้องปฏิบัติการ เอนโดซัลแฟนส่งเสริมการขยายตัวของเซลล์มะเร็งเต้านมได้
แหล่งข้อมูลอื่น

2009 Environmental Justice Foundation report detailing impacts of Endosulfan, highlighting why it should be banned globally เก็บถาวร 2009-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Pesticideinfo.org: Endosulfan
Levels of endosulfan residues on food in the U.S. เก็บถาวร 2011-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Endosulphan Victims in Kerala เก็บถาวร 2011-01-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Protect Endosufan Network เก็บถาวร 2011-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Information about endosulfan from Protect Endosufan Network.
เอมิลี แวนแคมป์

| เอมิลี แวนแคมป์ |
| --- | --- |
เอมิลี แวนแคมป์ ในปี2013
เกิด: เอมิลี่ ไอรีน แวนแคมป์  (1986-05-12) พฤษภาคม 12, 1986 (38 ปี) พอร์ตเพอร์รี่, ออนแทรีโอ, แคนาดา
การศึกษา: École supérieure de ballet du Québec
อาชีพ: นักแสดงหญิง
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2542–ปัจจุบัน
คู่สมรส: จอช โบว์แมน (สมรส 2561)
เอมิลี ไอรีน แวนแคมป์ (อังกฤษ: Emily Irene VanCamp; เกิด 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2529)  เป็นนักแสดงหญิงชาวแคนาดาที่เป็นที่รู้จักจากบทบาทของเธอในซีรีส์โทรทัศน์ The WB เรื่อง Everwood ละครเอบีซีเรื่อง Brothers & Sisters และ Revenge และ Sharon Carter / Agent 13 ในภาพยนตร์ Captain America: The Winter Soldier (2014) และ Captain America: Civil War (2016) ของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล และซีรีส์ Disney+ เรื่องใหม่ The Falcon and the Winter Soldier (2021) แวนแคมป์แสดงเป็นนักแสดงนำหญิงในซีรีส์ดราม่าการแพทย์ของ Fox เรื่อง The Resident ซึ่งเปิดตัวในเดือนมกราคม พ.ศ. 2561 เป็นรายการกลางฤดูกาลในรายการโทรทัศน์ของสหรัฐปี 2017–18
ชีวิตในวัยเด็ก

เอมิลี แวนแคมป์ เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 ในเมืองพอร์ตเพอร์รี,  ออนแทรีโอ, ประเทศแคนาดา Robert VanCamp พ่อของเธอเป็นนักโภชนาการสัตว์ และงานแรกของเธอคือทำงานให้กับเขา โดยส่งอาหารให้กับลูกค้าทั้งในและรอบๆ บ้านเกิดของเธอ เอมิลี แวนแคมป์เริ่มเต้นตั้งแต่อายุสามขวบ เมื่ออายุ 11 ปี เธอต้องการเป็นนักเต้นมืออาชีพและโน้มน้าวให้พ่อแม่ของเธออนุญาตให้เธอเข้าร่วมโปรแกรมการฝึกอบรมภาคฤดูร้อนในมอนทรีออล เมื่ออายุ 12 ปี เธอได้รับการยอมรับให้เข้าร่วม École supérieure de ballet du Québec ซึ่งเป็นโปรแกรมการฝึกอบรมของ Les Grands Ballets Canadiens และย้ายไปอยู่กับครอบครัวชาวฝรั่งเศส-แคนาดา
เอริก คาร์ตแมน

เอริก คาร์ตแมน (อังกฤษ: Eric Cartman) ตัวละครและตัวเอกจากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง เซาท์พาร์ก เป็นเด็กคนเดียวในกลุ่มที่อ้วนที่สุดและชอบด่าแรงโดยเฉพาะไคล์ ชอบต่อต้านและล้อเลียนคนอื่น ผู้ให้เสียงของคาร์ตแมนคือ เทรย์ พาร์กเกอร์
คาร์ตแมน เกิดวันที่ 1 กรกฎาคม คาร์ตแมนจะเป็นเด็กธรรมดาทั่วไปในเซาท์พาร์ก มักจะใส่หมวกสีฟ้า ขอบกับลูกปอมสีเหลือง เสื้อสีแดงกับถุงมือสีเหลือง ในเรื่องคาร์ตแมนจะชอบล้อเลียนคนอื่น เกลียดคนผิวดำ เอเชีย และเด็กจิงเจอร์ เกลียดพวกโลกสวย ชอบหาเรื่องคนอื่นให้เดือดร้อนทั่วเมือง บางครั้งทำให้ต้องทะเลาะกันหรือต่อสู้ เช่น เวนดี้ ตอน Season 12 เรื่อง Breast Cancer Show Ever เวนดี้รายงานหน้าห้องเรื่องมะเร็งเต้านมแล้วคาร์ตแมนล้อเลียน เลยมีเหตุให้ต้องสู้กับเวนดี้ แต่เวนดี้ไม่ยอมสู้และทะเลาะกัน สุดท้ายต้องยอมสู้แล้วคนที่ชนะนั้นก็คือเวนดี้ และชอบด่าไคล์แรงๆว่า เช่น Asshole (เฮงซวย), Jew (ยิว) ทำให้มักจะทะเลาะกับไคล์บ่อยๆจนไคล์กับสแตนต้องเรียกว่า Fatass (ไอ้อ้วน) คาร์ตแมนอยู่กับแม่สองคนชื่อ Liane และแม่ชอบตามใจกับคาร์ตแมน เวลาที่ด่าคนอื่นจะด่าแรง แต่เวลาโดนว่ากลับจะร้องไห้ คาร์ตแมนไม่ค่อยมีเพื่อนและชอบเอาแต่ใจตัวเอง เวลาไม่มีใครทำอะไรเป็นเพื่อนก็จะขอร้องให้บัตเตอร์ช่วยมาเป็นเพื่อน
เอมิเรต

เอมิเรต หรือ อามิเรต (อังกฤษ: emirate หรือ amirate; อาหรับ:  إمارة‎,) คือดินแดนที่มีเอมีร์ (emir) ปกครอง อาจอยู่ในระดับรัฐชาติ เช่น สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เป็นรัฐชาติประเภทสหพันธรัฐซึ่งประกอบด้วยเอมิเรตเจ็ดเอมิเรต แต่ละเอมิเรตมีเอมีร์ปกครองโดยสืบตำแหน่งทางตระกูล หรืออาจเป็นดินแดนในรัฐชาติ เช่น จังหวัด ก็ได้
เอมิเรตอิสระ

อัฟกานิสถาน, (เป็นเอมิเรตตั้งแต่วันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2021 ถึงปัจจุบัน)
คูเวต, (เป็นเอมิเรตตั้งแต่วันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1961 ถึงปัจจุบัน)
กาตาร์, (เป็นเอมิเรตตั้งแต่วันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1971 ถึงปัจจุบัน)
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, (เป็นเอมิเรตตั้งแต่วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1971 ถึงปัจจุบัน)
รัฐอาบูดาบี
รัฐอัจมาน
ดูไบ
รัฐฟุญัยเราะฮ์
รัฐราสอัลค็อยมะฮ์
รัฐชาริเกาะฮ์
รัฐอุมม์อัลไกไวน์
เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน
รัฐคูเวต
รัฐกาตาร์
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
เชิงอรรถ

ก.   ^  ที่ถูก คำ "emirate" อ่านว่า "เอเมียริต" (/eɪˈmɪərɪt/) หรือ "เอเมียเรต" (-eɪt) และ "amirate" อ่านว่า "อาเมียริต" หรือ "อาเมียเรต" ขณะที่ "emir" อ่านว่า "เอเมียร์" (/eɪˈmɪər/)
เอมีเลีย คลาร์ก

| เอมีเลีย คลาร์ก |
| --- | --- |
คลาร์กเมื่อปี 2015
เกิด: เอมีเลีย อิซาเบล ยูฟีเมีย โรส คลาร์ก  (1986-10-23) 23 ตุลาคม ค.ศ. 1986 (38 ปี) ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
ศิษย์เก่า: ศูนย์ละครลอนดอน
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2009–ปัจจุบัน
เอมีเลีย อิซาเบล ยูฟีเมีย โรส คลาร์ก (อังกฤษ: Emilia Isabelle Euphemia Rose Clarke; เกิด 23 ตุลาคม ค.ศ. 1986) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เธอเป็นที่รู้จักอย่างดีจากบทบาทเดแนริส ทาร์แกเรียน ในซีรีส์โทรทัศน์ทางช่องเอชบีโอเรื่อง มหาศึกชิงบัลลังก์ ซึ่งทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลคริติกส์ชอยส์มูวีอะวอร์ด และเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมีสามครั้งในปี 2013, 2015 และ 2016 ในปี 2017 คลาร์กเป็นหนึ่งในนักแสดงที่มีค่าตัวสูงที่สุดในโทรทัศน์ ได้รับค่าตัวจำนวน 1.1 ล้านดอลลาร์ต่อตอนใน มหาศึกชิงบัลลังก์
คลาร์กยังรับบทนำในละครบรอดเวย์เรื่อง นงเยาว์นิวยอร์ก (2013) ในปี 2015 เธอถูกจัดให้เป็นผู้หญิงที่เซ็กซี่ที่สุดในโลกที่ยังมีชีวิตอยู่ จากนิตยสาร เอสไควร์ นอกจากนี้เธอยังเป็นที่รู้จักจากบทซาราห์ คอนเนอร์ในภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์เรื่อง ฅนเหล็ก: มหาวิบัติจักรกลยึดโลก (2015), หลุยส์ซา คลาร์ก ในภาพยนตร์รักเรื่อง มีบีฟอร์ยู (2016) และคีราในภาพยนตร์เรื่อง ฮาน โซโล: ตำนานสตาร์ วอร์ส (2018) ในปี 2019 นิตยสาร ไทม์ จัดให้เธอเป็นหนึ่งใน 100 บุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

เอมีเลีย คลาร์ก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เอฟไอเอเวิลด์เอนดูแรนซ์แชมเปี้ยนชิพ

| --- | --- |
ประเภท: Le Mans Prototypes, Grand tourers
ประเทศ: นานาชาติ
การเริ่มฤดูกาล: 2012
ชั้น: LMP1, LMP2                     LMGTE Pro, LMGTE Am
ทีม: About 20
ผู้ผลิตยางรถ: Michelin, Dunlop
ผู้ขับแชมป์:  Sébastien Buemi  Anthony Davidson
ทีมแชมป์: LMP1: Rebellion Racing LMP2: SMP Racing GTE-Pro: AF Corse GTE-Am: Aston Martin Racing
ผู้ผลิต:  โตโยต้า
เว็บไซต์ทางการ: http://www.fiawec.com
 ฤดูกาลปัจจุบัน
เอฟไอเอเวิลด์เอนดูแรนซ์แชมเปี้ยนชิพ (อังกฤษ: FIA World Endurance Championship) เป็นการแข่งรถขิงชนะเลิศ โดยถูกดูแลโดยAutomobile Club de l'Ouest และได้รับการสนับสนุนโดยสมาพันธ์รถยนต์นานาชาติ
แข่งความเร็ว

| แข่งความเร็ว | สนามแข่ง |
| --- | --- |
6 Hours of Silverstone:  ซิลเวอร์สโตนเซอร์กิต
WEC 6 Heures de Spa-Francorchamps:  เซอร์กิตเดอสปา-ฟรองโกชองส์
24 ชั่วโมง เลอม็อง:  Circuit de la Sarthe
6 Hours of Nürburgring:  เนือร์บวร์คริง
6 Hours of Circuit of the Americas:  Circuit of the Americas
6 Hours of Fuji:  ฟุจิสปีดเวย์
6 Hours of Shanghai:  เซี่ยงไฮ้อินเตอร์เนชั่นแนลเซอร์กิต
6 Hours of Bahrain:  Bahrain International Circuit
อดีตแข่งความเร็ว

| แข่งความเร็ว | สนามแข่ง |
| --- | --- |
12 Hours of Sebring:  Sebring International Raceway
6 Hours of São Paulo:  Autódromo José Carlos Pace
ดูเพิ่ม

United SportsCar Championship
European Le Mans Series
FIA GT1 World Championship
แหล่งข้อมูลอื่น

FIA World Endurance Championship
Automobile Club de l'Ouest
Fédération Internationale de l'Automobile
| ด ค กเอฟไอเอเวิลด์เอนดูแรนซ์แชมเปี้ยนชิพ |
| --- | --- |
 List of champions 
Intercontinental Le Mans Cup:  2010  2011 
เอฟไอเอเวิลด์เอนดูแรนซ์แชมเปี้ยนชิพ:  2012  2013  2014  2015 
 Automobile Club de l'Ouest  สมาพันธ์รถยนต์นานาชาติ  World Sportscar Championship 
| ด ค กเวิลด์เอนดูแรนซ์แชมเปี้ยนชิพ |
| --- | --- |
ปัจจุบัน (2014):  Austin  Bahrain  ฟูจิ  Interlagos  Le Mans  เซี่ยงไฮ้  ซิลเวอร์สโตน  สปา-ฟรองโกชองส์ 
อนาคต (2015):  เนือร์บูร์กริง 
อดีต:  Sebring
เยื่อหุ้มสมองอักเสบ

| เยื่อหุ้มสมองอักเสบ  (Meningitis)  |
| --- | --- |

เยื่อหุ้มสมองประกอบด้วยเยื่อดูรา เยื่ออะแร็กนอยด์ และเยื่อเปีย
สาขาวิชา: โรคติดเชื้อ, ประสาทวิทยา
อาการ: มีไข้, ปวดศีรษะ, คอแข็งเกร็ง
ภาวะแทรกซ้อน: หูหนวก, โรคลมชัก, น้ำคั่งในโพรงสมอง, ความบกพร่องทางการรู้
สาเหตุ: การติดเชื้อไวรัส, แบคทีเรีย, และอื่นๆ
วิธีวินิจฉัย: การเจาะตรวจน้ำไขสันหลัง
โรคอื่นที่คล้ายกัน: เนื้องอกในสมอง, เอสแอลอี, โรคไลม์, อาการชัก, neuroleptic malignant syndrome, naegleriasis
การป้องกัน: การรับวัคซีน
ยา: ยาปฏิชีวนะ, ยาต้านไวรัส, สเตียรอยด์
ความชุก: 8.7 ล้านคน (ค.ศ. 2015)
การเสียชีวิต: 379,000 (2015)
เยื่อหุ้มสมองอักเสบ หรือเยื่อหุ้มสมอง (และไขสันหลัง) อักเสบ (อังกฤษ: meningitis) เป็นภาวะที่มีการอักเสบของเยื่อที่อยู่รอบสมองและไขสันหลังซึ่งเรียกรวมว่าเยื่อหุ้มสมอง การอักเสบนี้อาจเกิดจากการติดเชื้อไวรัส แบคทีเรีย หรือจุลชีพอื่น ๆ และบางครั้งเกิดจากยาบางชนิด เป็นภาวะที่อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตเนื่องจากเป็นการอักเสบที่อยู่ใกล้เนื้อสมองและไขสันหลัง ดังนั้นจึงเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์
อาการที่พบบ่อยได้แก่อาการปวดศีรษะและคอแข็งเกร็งพร้อมกับมีไข้ สับสนหรือซึมลง อาเจียน ทนแสงจ้าหรือเสียงดังไม่ได้ บางครั้งอาจมีเพียงอาการแบบไม่จำเพาะเจาะจง เช่น อาการไม่สบายตัวหรือง่วงซึมได้โดยเฉพาะในเด็กเล็ก หากมีผื่นร่วมด้วยอาจบ่งชี้ถึงสาเหตุเฉพาะบางอย่างของเยื่อหุ้มสมองอักเสบ เช่น เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียเมนิงโกคอคคัส ซึ่งมีผื่นที่มีลักษณะเฉพาะ
แพทย์อาจเจาะน้ำไขสันหลังเพื่อวินิจฉัยหรือแยกโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ทำโดยใช้เข็มเจาะเข้าช่องสันหลังเพื่อนำเอาน้ำหล่อสมองไขสันหลังออกมาตรวจทางห้องปฏิบัติการ การรักษาโดยทั่วไปทำโดยให้ยาปฏิชีวนะอย่างทันท่วงที บางครั้งอาจมีการใช้ยาสเตียรอยด์เพื่อป้องกันภาวะแทรกซ้อนจากการอักเสบรุนแรง เยื่อหุ้มสมองอักเสบอาจนำไปสู่ภาวะแทรกซ้อนระยะยาวที่รุนแรง เช่น หูหนวก โรคลมชัก โพรงสมองคั่งน้ำ และสติปัญญาเสื่อมถอย โดยเฉพาะหากรักษาไม่ทันท่วงที เยื่อหุ้มสมองอักเสบบางชนิดอาจสามารถป้องกันได้ด้วยการให้วัคซีน เช่น เยื่อหุ้มสมองอักเสบที่เกิดจากเชื้อเมนิงโกคอคคัส, ฮีโมฟิลุส อินฟลูเอนซา ชนิดบี, นิวโมคอคคัส หรือไวรัสคางทูม เป็นต้น
สาเหตุ

เยื่อหุ้มสมองอักเสบส่วนใหญ่เกิดจากการติดเชื้อ โดยเฉพาะเชื้อไวรัส แบคทีเรีย เชื้อรา และปรสิต ตามลำดับ และยังอาจเกิดจากสาเหตุอื่นที่ไม่ใช่การติดเชื้อได้ด้วย
สาเหตุ > แบคทีเรีย

แบคทีเรียที่ทำให้เกิดเยื่อหุ้มสมองอักเสบนั้นแตกต่างออกไปตามช่วงอายุ ในทารกแรกเกิดจนถึงอายุ 3 ปี เชื้อส่วนใหญ่เป็น สเตร็ปโตคอคคัส กลุ่ม B (ชนิดย่อยที่ 3 ซึ่งปกติอาศัยอยู่ในช่องคลอด) และเชื้อในทางเดินอาหาร เช่น เอสเคอริเชีย โคไล (ชนิดที่มีแอนติเจน K1) ลิสทีเรีย โมโนซัยโตจีเนส (ซีโรทัยป์ IVb) ซึ่งอาจทำให้เกิดโรคในทารกแรกเกิดและเกิดการระบาดได้ เด็กโตขึ้นมาส่วนใหญ่ติดเชื้อ ไนซีเรีย เมนิงไจไทดิส (เมนิงโกคอคคัส), สเตรปโตคอคคัส นิวโมนิอี (ซีโรทัยป์ 6, 9, 14, 18 และ 23) และฮีโมฟิลุส อินฟลูเอนเซ ชนิด B ในเด็กอายุน้อยกว่า 5 ปีที่ไม่ได้รับวัคซีน ส่วนในผู้ใหญ่นั้น เชื้อ N. meningitidis และ S. pneumoniae เป็นสาเหตุของเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากแบคทีเรียรวมกัน 80% โดยผู้ที่มีอายุมากกว่า 50 ปี จะมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นกับ L. monocytogenes อัตราการเกิดเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากเชื้อนิวโมคอคคัสเริ่มน้อยลงทั้งในเด็กและผู้ใหญ่ เนื่องจากมีการนำวัคซีนนิวโมคอคคัสเข้ามาใช้
การบาดเจ็บของกะโหลกศีรษะทำให้มีโอกาสที่แบคทีเรียในโพรงจมูกจะเข้าไปถึงชั้นเยื่อหุ้มสมองได้ เช่นเดียวกับผู้ที่เคยทำทางเชื่อมเนื้อสมองหรือสิ่งอื่นที่ใกล้เคียงจะมีความเสี่ยงที่จะติดเชื้อผ่านเครื่องมือเหล่านี้ ในกรณีเช่นนี้เชื้อส่วนใหญ่จะเป็นเชื้อสแตฟฟิลโลคอคคัสรวมถึงซูโดโมแนสและแบคทีเรียกรัมลบชนิดแท่งอื่น ๆ  เชื้อกลุ่มเดียวกันนี้พบบ่อยเช่นกันในผู้ป่วยที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง ผู้ป่วยที่มีการติดเชื้อบริเวณศีรษะและคอเช่นหูชั้นกลางอักเสบหรือปุ่มกระดูกกกหูอักเสบอาจมีเยื่อหุ้มสมองอักเสบตามมาได้แม้ไม่มากนัก ผู้ป่วยที่เคยรับการผ่าตัดฝังประสาทหูชั้นในเทียมเพื่อรักษาภาวะสูญเสียการได้ยินมีความเสี่ยงที่จะเกิดเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากเชื้อนิวโมคอคคัส
เยื่อหุ้มสมองอักเสบจากวัณโรคเกิดจากการติดเชื้อ มัยโคแบคทีเรียม ทิวเบอร์คูโลซิส พบได้บ่อยในประเทศที่มีการระบาดของวัณโรคเช่นประเทศไทย โดยเฉพาะในผู้ป่วยที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง เช่นผู้ป่วยเอดส์
การเกิดเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากแบคทีเรียซ้ำ ๆ อาจเป็นผลจากการมีความผิดปกติของโครงสร้างไม่ว่าจะเป็นตั้งแต่กำเนิดหรือเป็นภายหลัง หรือเป็นผลจากความผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกัน ความผิดปกติของโครงสร้างทำให้เกิดมีทางเชื่อมต่อระหว่างสิ่งแวดล้อมภายนอกกับระบบประสาท สาเหตุส่วนใหญ่ของการเกิดเยื่อหุ้มสมองเป็นซ้ำคือการมีกะโหลกศีรษะแตก โดยเฉพาะตำแหน่งฐานกะโหลกศีรษะหรือการมีรอยแตกเชื่อมต่อกับโพรงอากาศหรือพีทรัสปิรามิด บททบทวนวรรณกรรมรายงานกรณีผู้ป่วย 363 รายที่เกิดเยื่อหุ้มสมองอักเสบเป็นซ้ำพบว่า 59% มาจากความผิดปกติของโครงสร้าง 36% มาจากภูมิคุ้มกันบกพร่อง (เช่นภาวะพร่องคอมพลีเมนท์ ซึ่งทำให้เสี่ยงต่อเยื่อหุ้มสมองอักเสบซ้ำจากเชื้อเมนิงโกคอคคัสเป็นพิเศษ) และ 5% เกิดจากการมีการติดเชื้อบริเวณข้างเคียงเยื่อหุ้มสมองที่ยังคงเป็นอยู่ต่อเนื่อง
สาเหตุ > ไร้เชื้อ

เยื่อหุ้มสมองอักเสบไร้เชื้อนั้นโดยคร่าว ๆ หมายถึงเยื่อหุ้มสมองอักเสบทุกชนิดที่ไม่สามารถยืนยันได้ว่าเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย ซึ่งอาจเกิดจากไวรัส หรืออาจเป็นการติดเชื้อแบคทีเรียที่ได้รับการรักษาไปบางส่วนแล้วก็ได้ ทำให้เชื้อแบคทีเรียหายไปจากเยื่อหุ้มสมอง หรือการติดเชื้อเกิดขึ้นที่บริเวณข้างเคียงเยื่อหุ้มสมอง เช่น โพรงอากาศอักเสบ หรืออาจเกิดจากเยื่อบุหัวใจอักเสบ ทำให้มีการติดเชื้อที่ลิ้นหัวใจแล้วแพร่กระจายไปทางระบบเลือด หรืออาจเป็นผลจากการติดเชื้อแบคทีเรียรูปเกลียวสไปโรชีท เช่น เทรโปนีมา พาลลิดุม ซึ่งก่อโรคซิฟิลิส หรือบอร์เรเลีย เบิร์กโดร์เฟอไร ซึ่งก่อโรคไลม์ บางครั้งอาจพบเยื่อหุ้มสมองอักเสบได้ในมาลาเรียสมอง หรืออาจเป็นเยื่อหุ้มสมองอักเสบที่เกิดจากเชื้อรา เช่น คริปโตคอคคัส นีโอฟอร์แมนส์ซึ่งมักพบในผู้ป่วยภูมิคุ้มกันบกพร่อง เช่นเอดส์ นอกจากนี้ยังมีเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากเชื้ออะมีบา เช่น นีกลีเรีย ฟาวเลอไร ซึ่งติดจากแหล่งน้ำจืด เป็นต้น
สาเหตุ > ไวรัส

ไวรัสที่ทำให้เกิดเยื่อหุ้มสมองอักเสบได้ เช่น เอนเทอโรไวรัส เฮอร์ปีส์ซิมเพลกซ์ไวรัสชนิดที่ 2 (ชนิดที่ 1 ก็พบได้แต่น้อย) วาริเซลลาซอสเตอร์ไวรัส (ทำให้เกิดอีสุกอีใสและงูสวัด) ไวรัสคางทูม เอชไอวี และแอลซีเอ็มวี
สาเหตุ > ปรสิต

ส่วนใหญ่จะนึกถึงการติดเชื้อปรสิตก็ต่อเมื่อมีการตรวจพบอีโอซิโนฟิลในน้ำหล่อสมองไขสันหลัง ส่วนใหญ่เป็นเชื้อแองจิโอสตรองไจลัส แคนโตเนนซิส (พยาธิหอยโข่ง) หรือนาโทสโตมา สปินิเจอรัม (พยาธิตัวจี๊ด) สาเหตุของเยื่อหุ้มสมองอักเสบที่มีอีโอซิโนฟิลสูงสาเหตุอื่นๆ ที่พบน้อยแต่อาจต้องนึกถึงได้แก่วัณโรค ซิฟิลิส โรคติดเชื้อราคริปโตค็อกคัส โรคติดเชื้อราค็อกซิดิออยด์
สาเหตุ > ไม่ติดเชื้อ

เยื่อหุ้มสมองอักเสบอาจเกิดจากสาเหตุที่ไม่ใช่การติดเชื้อได้หลายอย่าง เช่น การแพร่กระจายของมะเร็งมายังเยื่อหุ้มสมอง (เยื่อหุ้มสมองอักเสบเหตุเนื้องอก) และยาบางชนิด ส่วนใหญ่เป็นยาในกลุ่มยาแก้อักเสบชนิดไม่ใช่สเตรอยด์ ยาปฏิชีวนะ และอิมมูโนกลอบูลินแบบให้ทางหลอดเลือดดำ หรืออาจเกิดจากภาวะการอักเสบอื่นๆ ได้หลายอย่าง เช่น ซาร์คอยโดซิส (ซึ่งในกรณีนี้จะเรียกว่าซาร์คอยโดซิสที่ระบบประสาท) โรคของเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน เช่น ลูปัส อีริทีมาโตซัส ทั่วร่าง หรือหลอดเลือดอักเสบบางชนิด เช่น โรคเบเซท ถุงน้ำของหนังกำพร้าและเดอร์มอยด์ซีสต์อาจหลั่งสารที่ทำให้เกิดการระคายเคืองเข้าช่องใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นกลางทำให้เกิดเยื่อหุ้มสมองอักเสบได้ เยื่อหุ้มสมองอักเสบแบบมอลลาเร็ตเป็นกลุมอาการอย่างหนึ่งที่ทำให้มีเยื่อหุ้มสมองอักเสบไร้เชื้อเป็นซ้ำๆ ปัจจุบันเชื่อว่าเกิดจากการติดเชื้อเฮอร์ปีส์ซิมเพล็กซ์ไวรัสชนิดที่ 2 นอกจากนี้ไมเกรนยังอาจเป็นสาเหตุของเยื่อหุ้มสมองอักเสบได้แต่พบน้อยมาก ส่วนใหญ่จะให้การวินิจฉัยก็ต่อเมื่อตรวจหาสาเหตุอื่นๆ แล้วยังไม่พบ