stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดอริส เลสซิง
ประวัติ

เลสซิงเกิดในเปอร์เซีย (อิหร่าน) เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1919 บิดาชื่อกัปตันอัลเฟรด เทย์เลอร์ และเอ็มมิลี มอด เทย์เลอร์ (สกุลเดิม แม็คเวห์) บิดาผู้เสียขาข้างหนึ่งระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งพบเอ็มมิลีผู้เป็นพยาบาลที่ Royal Free Hospital ที่ไปรักษาตัวจากการถูกตัดขาอยู่
อัลเฟรดและเอ็มมิลีย้ายไปเคร์มอนชอฮ์ (Kermanshah) ในอิหร่าน เพื่อไปรับหน้าที่เป็นเสมียนกับธนาคารหลวงแห่งเปอร์เซีย (Imperial Bank of Persia) เลสซิงถือกำเนิดที่นั่นในปี ค.ศ. 1919 หลังจากนั้นครอบครัวก็ย้ายไปยังอาณานิคมอังกฤษ โรดีเชียใต้ (Southern Rhodesia) (ซิมบับเวปัจจุบัน) ในปี ค.ศ. 1925 เพื่อไปทำฟาร์มข้าวโพด อัลเฟรดซื้อที่ดินราวหนึ่งพันเอเคอร์ เอ็มมิลีพยายามดำเนินชีวีตแบบเอ็ดเวิร์ดท่ามกลางสิ่งแวดล้อมในอาณานิคม ซึ่งก็ไม่ควรจะเป็นปัญหาถ้าเป็นครอบครัวที่มีฐานะดี แต่ครอบครัวเทย์เลอร์ไม่อยู่ในฐานะเช่นนั้น ฟาร์มที่ทำก็ไม่ประสบความสำเร็จและมิได้สร้างฐานะให้แก่ตามที่เทย์เลอร์หวัง
เลสซิงได้รับการศึกษาที่โรงเรียนคอนแวนต์โดมินิคันสำหรับสตรีที่ซอลสบรี (ปัจจุบันคือ กรุงฮาราเร) และออกจากโรงเรียนเมื่อมีอายุ 14 ปี หลังจากนั้นก็ทำการศึกษาด้วยตนเอง เลสซิงออกจากบ้านเมื่ออายุ 15 ปีไปทำงานเป็นผู้ช่วยพยาบาล ในช่วงเวลานี้เลสซิงก็เริ่มอ่านงานที่เกี่ยวกับการเมืองและสังคมวิทยาที่นายจ้างมอบให้อ่าน และเริ่มการเขียนในช่วงเวลาเดียวกันนั้น ในปี ค.ศ. 1937 เลสซิงก็ย้ายกลับไปซอลสบรีเพื่อไปทำงานเป็นพนักงานโทรศัพท์ และไม่นานหลังจากนั้นก็สมรสกับแฟรงค์ วิสดอม และมีลูกด้วยกันสองคนก่อนที่จะหย่ากันในปี ค.ศ. 1943
หลังจากการหย่าร้างแล้วเลสซิงก็หันไปสนใจกับสมาคมหนังสือเล็ฟต์ (Left Book Club) ซึ่งเป็นสมาคมผู้ขายหนังสือเกี่ยวกับคอมมิวนิสต์ เลสซิงพบสามีคนต่อมาที่นั่น ก็อตต์ฟรีด เลสซิง (Gottfried Lessing) ไม่นานทั้งสองคนก็สมรสกันและมีลูกด้วยกันคนหนึ่ง แต่การแต่งงานก็มาสิ้นสุดด้วยการหย่าร้างในปี ค.ศ. 1949 ก็อตต์ฟรีด เลสซิงต่อมาเป็นทูตเยอรมนีตะวันออกประจำยูกันดา และถูกฆาตกรรมในปี ค.ศ. 1979 ระหว่างการปฏิวัติต่อต้านอีดี อามิน (Idi Amin)
เลสซิงเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ที่บ้านพักในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ขณะมีอายุได้ 94 ปี
งานเขียนของเลสซิง

| --- | --- |
 นวนิยาย The Grass is Singing (1950)  The Golden Notebook (1962)  Briefing for a Descent into Hell (1971)  The Summer Before the Dark (1973)  Memoirs of a Survivor (1974)  The Diary of a Good Neighbour (as Jane Somers, 1983)  If the Old Could... (as Jane Somers, 1984)  The Good Terrorist (1985)  The Fifth Child (1988)  Playing the Game (นิยายภาพ, ภาพประกอบโดย Charlie Adlard, 1995)  Love, Again (1996)  Mara and Dann (1999)  Ben, in the World (2000) – ภาคต่อของ The Fifth Child  The Sweetest Dream (2001)  The Story of General Dann and Mara's Daughter, Griot and the Snow Dog (2005) – ภาคต่อของ Mara and Dann  The Cleft (2007) หนังสือชุด Children of Violence Martha Quest (1952)  A Proper Marriage (1954)  A Ripple from the Storm (1958)  Landlocked (1965)  The Four-Gated City (1969) หนังสือชุด Canopus in Argos: Archives Shikasta (1979)  The Marriages Between Zones Three, Four and Five (1980)  The Sirian Experiments (1980)  The Making of the Representative for Planet 8 (1982)  The Sentimental Agents in the Volyen Empire (1983) อุปรากร The Making of the Representative for Planet 8 (music by Philip Glass, 1986)  The Marriages Between Zones Three, Four and Five (ดนตรีโดย Philip Glass, 1997) ดรามา Each His Own Wilderness (three plays, 1959)  Play with a Tiger (1962) โคลงกลอน Fourteen Poems (1959)  The Wolf People - INPOPA Anthology 2002 (poems by Lessing, Robert Twigger and T.H. Benson, 2002):  รวบรวมเรื่อง Five Short Novels (1953)  The Habit of Loving (1957)  A Man and Two Women (1963)  African Stories (1964)  Winter in July (1966)  The Black Madonna (1966)  The Story of a Non-Marrying Man (1972)  This Was the Old Chief's Country: Collected African Stories, Vol. 1 (1973)  The Sun Between Their Feet: Collected African Stories, Vol. 2 (1973)  To Room Nineteen: Collected Stories, Vol. 1 (1978)  The Temptation of Jack Orkney: Collected Stories, Vol. 2 (1978)  Through the Tunnel (1990)  London Observed: Stories and Sketches (1992)  The Real Thing: Stories and Sketches (1992)  Spies I Have Known (1995)  The Pit (1996)  The Grandmothers: Four Short Novels (2003) นิทานแมว Particularly Cats (stories and nonfiction, 1967)  Particularly Cats and Rufus the Survivor (stories and nonfiction, 1993)  The Old Age of El Magnifico (stories and nonfiction, 2000)  On Cats (2002) – หนังสือรวมเล่มที่มีสามเล่มข้างต้น สารคดี In Pursuit of the English (1960)  Prisons We Choose to Live Inside (ความเรียง, 1987)  The Wind Blows Away Our Words (1987)  African Laughter: Four Visits to Zimbabwe (บันทึกความทรงจำ, 1992)  A Small Personal Voice (ความเรียง, 1994)  Conversations (บทสัมภาษณ์ บรรณาธิการโดย Earl G. Ingersoll, 1994)  Putting the Questions Differently (บทสัมภาษณ์ บรรณาธิการโดย Earl G. Ingersoll, 1996)  Time Bites (ความเรียง, 2004)  On Not Winning the Nobel Prize (Nobel Lecture, 2007, published 2008) อัตชีวประวัติ และบันทึกความทรงจำ Going Home (บันทึกความทรงจำ, 1957)  Under My Skin: Volume One of My Autobiography, to 1949 (1994)  Walking in the Shade: Volume Two of My Autobiography, 1949 to 1962 (1997)  Alfred and Emily (ผสมนวนิยายและบันทึกความทรงจำ, 2008)
ดูเพิ่ม

Fahim, Shadia S. (1995). Doris Lessing: Sufi Equilibrium and the Form of the Novel. Basingstoke, UK/New York, NY: Palgrave Macmillan/St. Martins Press. ISBN 0312102933.
Galin, Müge (1997). Between East and West: Sufism in the Novels of Doris Lessing. Albany, NY: State University of New York Press. ISBN 0791433838.
Skille, Nan Bentzen (1977). Fragmentation and Integration. A Critical Study of Doris Lessing, The Golden Notebook. University of Bergen.
ดับเบิล-ดับเบิล

ดับเบิล-ดับเบิล (อังกฤษ: double-double) เป็นศัพท์ทางบาสเกตบอล ใช้เรียกผลงานซึ่งผู้เล่นสามารถทำสองอย่างจากห้าอย่างต่อไปนี้ คะแนน รีบาวด์ แอสซิสต์ สตีล และ บล็อก ได้อย่างน้อยเลขสองหลัก ที่พบบ่อยสุดคือทำได้ 10 แต้ม 10 รีบาวด์ ที่พบบ่อยรองลงมาคือ 10 แต้ม 10 แอสซิสต์
ดับเบิล-ดับเบิล เกิดขึ้นบ่อยๆ ในเกมหนึ่งมักมีผู้เล่นอย่างน้อยหนึ่งคนทำ ดับเบิล-ดับเบิล (โดยเฉพาะ 10 แต้ม 10 รีบาวด์) ซึ่งต่างจาก ทริปเปิล-ดับเบิล หรือ ควอดรูเปิล-ดับเบิล ซึ่งนาน ๆ จึงเกิดขึ้นครั้งหนึ่ง แต่ถ้าเฉลี่ยในหนึ่งฤดูกาลจะมีผู้เล่นจำนวนไม่มากที่สามารถทำเฉลี่ยได้ ดับเบิล-ดับเบิล (หมายถึงทั้งฤดูกาลมีคำเฉลี่ยสองในห้าอย่างได้เลขสองหลัก ไม่จำเป็นที่ทุกเกมในฤดูกาลต้องทำ ดับเบิล-ดับเบิล ตลอด)
ถ้าผู้เล่นสามารถทำสองในห้าอย่างอย่างน้อย 20 เช่น 20 แต้ม 20 รีบาวด์ จะเรียกว่า ดับเบิล-ดับเบิล-ดับเบิล (double-double-double) หมายถึงได้เป็นสองเท่าของ ดับเบิล-ดับเบิล ธรรมดา
ดูเพิ่ม

ทริปเปิล-ดับเบิล
ควอดรูเปิล-ดับเบิล
ดันแคน แอร์ลี เจมส์

| ดันแคน แอร์ลี เจมส์ |
| --- | --- |
เกิด: ดันแคน แคมป์เบล  (1961-05-23) 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1961 (63 ปี)
ดันแคน แอร์ลี เจมส์ (อังกฤษ: Duncan Airlie James) หรือชื่อเดิม ดันแคน แคมป์เบล (อังกฤษ: Duncan Campbell) เกิดวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1961 เป็นทั้งนักมวยไทยและมวยคิกบ็อกซิ่งชาวสกอตแลนด์ เขาได้เข้าศึกษาในโรงเรียนที่มีการชำระค่าธรรมเนียมซึ่งมีชื่อว่า โรงเรียนคีล ที่โรงเรียนแห่งนี้เขาได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาในฐานะของนักกีฬารักบี้ จากนั้น แคมเบลได้ย้ายไปบอสตัน แมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา และเป็นมือกลองของวงดนตรีหนึ่ง ก่อนที่จะเดินทางกลับสู่สกอตแลนด์อีกครั้งในฐานะของนักมวยไทยรุ่นเฮฟวีเวท และได้เปลี่ยนชื่อของเขาจาก "ดันแคน แคมเบล" มาเป็น "แอร์ลี เจมส์"
ในการเป็นนักแข่งขันกีฬาต่อสู้ เจมส์ได้เข้าร่วมการแข่งขันมวยไทยโลกและคิกบ็อกซิ่งหกรายการ โดยถือได้ว่า เขาเป็นชาวสกอตคนแรกที่ได้เป็นแชมเปี้ยนทั้งในการแข่งขันมวยไทยและคิกบ็อกซิ่ง รวมทั้งเป็นชาวสกอตคนแรกและคนเดียวที่เข้าร่วมการต่อสู้ในการแข่งขันเค-วันที่จัดขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
ในปี ค.ศ. 2008 ช่วงการสิ้นสุดอาชีพนักชกของเขา เจมส์ได้กลายมาเป็นครูผู้สอนวิชามวยไทยรวมทั้งศิลปะการต่อสู้แบบผสม โดยจัดสอนในรูปแบบธุรกิจที่เขาจัดตั้งขึ้นด้วยตนเองซึ่งมีชื่อว่า แบทเทิลกรุ๊ป อินเตอร์เนชั่นแนล นอกจากนี้ เขายังได้จัดตั้งสหพันธ์สกอตทิชคิกบ็อกซิ่ง (อังกฤษ: Scottish Kick Boxing Federation (S.K.B.F.)) โดยสมาชิกของสมาคมจะใช้รูปแบบการต่อสู้ ‘สแตน-อัพ’ ฟูล-คอนแท็ก แบบไทย, ไฮคิก คิกบ็อกซิ่ง, โลคิก คิกบ็อกซิ่ง และใช้กติกาแบบ เค-วันในสกอตแลนด์
หลังจากแขวนนวม ดันแคนได้รับการฝึกสอนใหม่ในฐานะนักแสดง และได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เป็นจำนวนหลายเรื่อง รวมถึงเป็นนักแสดงรับเชิญในบทหนึ่งของภาพยนตร์เรื่อง Perfect Sense ซึ่งนำแสดงโดย อีวาน แมคเกรเกอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Duncan Airlie James Site เก็บถาวร 2011-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดันแคน แอร์ลี เจมส์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Battle Group International เก็บถาวร 2009-05-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Title Fight เก็บถาวร 2008-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Promotion เก็บถาวร 2009-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
K1 bouts
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ฮาร์ตคอร์ แชมเปี้ยนชิพ

ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ฮาร์ตคอร์ แชมเปี้ยนชิพ (อังกฤษ: WCW Hardcore Championship) เป็นตำแหน่งแชมป์เดี่ยวประเภทฮาร์ตคอร์ของ WCW ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 ถึง 21 มกราคม ค.ศ. 2001 ที่มีอยู่ในกฎระเบียบและข้อ จำกัด ไม่กี่และอาวุธที่ได้รับอนุญาต แต่กฎมีการเปลี่ยนแปลงเพื่อให้การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นในด้านหลังเวที แต่จะจบลงด้วยการกดนับบนเวที ต่อมาถูกเปลี่ยนกลับไปเป็น กดที่ไหนก็ได้ เข็มขัดถูกสร้างขึ้นในการตอบสนองต่อความนิยมเพิ่มขึ้นของมวยปล้ำฮาร์ตคอร์ในอเมริกาเหนือ
โดยแชมป์คนแรก คือ Norman Smiley เอาชนะ Brian Knobs ในToronto, Ontario ในศึกเพย์-เพอร์-วิวของ WCW เมย์เฮม ในวันที่21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999
แชมป์คนสุดท้ายใน WCW คือ Meng เอาชนะ Crowbar และชิงจาก Terry Funk ในศึกดับเบิลยูซีดับเบิลยู ซิน ในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2001
ดันเดอร์ มิฟฟลิน

| --- | --- |

Series: ดิออฟฟิศ
ก่อตั้ง: 1949
สถานที่ตั้ง: สำนักงานใหญ่: นิวยอร์กซิตี สำนักงานภูมิภาค: แอครอน แอลบานี [ปิดกิจการ] บิงแฮมทัน [ปิดกิจการ] บัฟฟาโล [ปิดกิจการ] แคมเดิน [ปิดกิจการ] แนชัว พิทสฟีลด์ [ปิดกิจการ] รอเชสเทอร์ สแครนทัน (สถานที่ในโชว์) สแตมเฟิร์ด [ปิดกิจการ] ซีราคิวส์ ยูทีคา ยอนเคอส์ [ปิดกิจการ]
เจ้าของ: อยู่ในตลาดหุ้นนิวยอร์ก (ซีซัน 1–6) เซเบอร์ (ซีซัน 6–8) เดวิด วอลเลซ (ซีซัน 9)
บุคคลสำคัญ: รอเบิร์ท ดันเดอร์ (ผู้ร่วมก่อตั้ง) รอเบิร์ท มิฟฟลิน (ผู้ร่วมก่อตั้ง) แอลัน แบรนด์ (CEO) เดวิด วอลเลซ (CFO / ประธาน & CEO / เจ้าของ)
สินค้า: กระดาษ
คำขวัญ: Limitless Paper in a Paperless World (กระดาษไม่มีหมดในโลกไร้กระดาษ)
คู่แข่ง: สเตเปิลส์ อิงค์ ออฟฟิศดีโป Prince Family Paper (ปิดกิจการ) ไมเคิลสก็อตเพเพอร์คอมพานี (ถูกซื้อ) บิกเรดเพเพอร์คอมพานี Osprey Paper
ดันเดอร์ มิฟฟลิน เพเพอร์คอมพานี อิงค์ (อังกฤษ: Dunder Mifflin Paper Company, Inc.) เป็นบริษัทสมมติที่ค้าขายกระดาษและอุปกรณ์สำนักงานในซีรีส์โทรทัศน์ของอเมริกาเรื่อง ดิ ออฟฟิศ เป็นบริษัทเทียบเท่าของเวอร์นนัม ฮ็อก (Wernham Hogg) ในต้นฉบับซีรีส์จากบริเตน และ Papiers Jennings กับ Cogirep ในฉบับดัดแปลงของแคนาดาฝรั่งเศส และ ฝรั่งเศส ตามลำดับ แรกเริ่มเดิมที่ ดันเดอร์ มิฟฟลินเป็นบริษัทสมมติทั้งหมด แต่ในท้ายที่สุดชื่อแบรนด์ได้ถูกนำไปใช้เพื่อเป็นสินค้าของสเตเปิลส์ และผู้ค้าอุปกรณ์สำนักงานอื่น ๆ
มีเว็บไซต์สองเว็บที่สร้างขึ้นเพื่อสนับสนุนบริษัทสมมตินี้ อันหนึ่งเป็นภาพของเว็บไซต์สาธารณะ และอีกเว็บที่จงใจทำให้เหมือนอินทราเน็ตของบริษัท NBC จำหน่ายสินค้าทางการจากดันเดอร์ มิฟฟลิน บนเว็บทางการของสตูดิโอ โลโกของบริษัทปรากฏตามสถานที่ต่าง ๆ ในดาวน์ทาวน์สแครนทัน รัฐเพนซิลเวเนีย สถานที่ในเรื่องของโชว์ สแครนทันกลายเป็นเมืองที่เป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติจากดันเดอร์ มิฟฟลิน หลังโชว์ถูกปล่อยในระดับนานาชาติ ในสุนทรพจน์เนื่องในวันเซนต์แพทริก ปี 2008 ในย่านซับเอิร์บของดิกซันซิที นายกรัฐมนตรีไอร์แลนด์ในขณะนั้น เบอร์ที แอเฮิร์น เคยพูดถึงออฟฟิศสมมติในเมืองสแครนทัน
ในตอน "Dunder Mifflin Infinity" ของซีซันที่ 4 มีการระบุว่าบริษัทก่อตั้งขึ้นในปี 1949 โดยรอเบิร์ท ดันเดอร์ (แสดงโดยจอห์น อิงเกิล) และรอเบิร์ท มิฟฟลิน โดยตั้งขึ้นดั้งเดิมเพื่อจะขายบรักเค็ทที่ใช้ในงานก่อสร้าง ในตอน "Company Picnic" ของซีซันที่ 5  ระบุว่าผู้ร่วมก่อตั้งพบกันขณะทัวร์ดาร์ทมัธคอลเลจ ใน ยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ท เปรียบเทียบดันเดอร์ มิฟฟลินกับบริษัทจริงหลายบริษัทที่มีขนาดพอกัน โดยระบุว่า "บริษัทกำลังเผชิญหน้ากับตลาดที่มีการแข่งขันสูงขึ้นเรื่อย ๆ เช่นเดียวกับบริษัทเล็ก ๆ อื่น ๆ อีกหลายแห่ง บริษัทไม่สามารถต่อสู้กับราคาขายที่ต่ำของคู่แข่งระดับบิกบ็อกซ์ อย่างสเตเพิลส์, ออฟฟิซแมกซ์ และ ออฟฟิซดีโพ และบริษัทเองก็ดูเหมือนจะกำลังกรีดเลือดลูกค้าบริษัทที่โฟกัสกับการลดค่าใช้จ่ายเช่นกัน"
แหล่งข้อมูลอื่น

Archived version of official Website
ดอนนา สตริกแลนด์

| ดอนนา สตริกแลนด์ |
| --- | --- |

เกิด: ดอนนา ธีโอ สตริกแลนด์  (1959-05-27) 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1959 (65 ปี) Guelph, แคนาดา
การศึกษา: McMaster University (BS) University of Rochester (MS, PhD)
มีชื่อเสียงจาก: Intense laser-matter interactions ทัศนศาสตร์แบบไม่เป็นเชิงเส้น Short-pulse intense laser systems Chirped pulse amplification Ultrafast optics
คู่สมรส: Doug Dykaar
บุตร: 2
รางวัล: Alfred P. Sloan Research Fellowship (1998) Fellow of the Optical Society (2008) รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ (2018)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ฟิสิกส์ ทัศนศาสตร์ เลเซอร์
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยวอเทอร์ลู
วิทยานิพนธ์: Development of an ultra-bright laser and an application to multi-photon ionization (1988)
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: เฌราร์ มูรู
 
เว็บไซต์: University website
ดอนนา ธีโอ สตริกแลนด์ (อังกฤษ: Donna Theo Strickland; เกิด 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1959) เป็นนักฟิสิกส์ทัศนศาสตร์ชาวแคนาดาและเป็นผู้บุกเบิกสาขาเลเซอร์ชนิดพัลส์ (pulsed lasers) เธอได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ใน ค.ศ. 2018 พร้อมกับเฌราร์ มูรู (Gérard Mourou) สำหรับการคิดค้น chirped pulse amplification เธอเป็นศาสตราจารย์ ณ มหาวิทยาลัยวอเทอร์ลู
เธอเคยเป็นทั้งวุฒิบัณฑิต รองประธาน และประธานของสมาคมทัศนศาสตร์ (The Optical Society) และปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานของคณะกรรมการที่ปรึกษา (Presidential Advisory Committee) ของสมาคม
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

สตริกแลนด์เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1959 ณ เมือง Guelph รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา แม่ของเธอคือ Edith J. ซึ่งเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ส่วนพ่อ Lloyd Strickland เป็นวิศวกรไฟฟ้า เธอตัดสินใจศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยแมคมาสเตอร์เพราะโปรแกรมฟิสิกส์วิศวกรรมของมหาวิทยาลัยสอนเกี่ยวกับเลเซอร์และอิเล็กโตรออฟติกส์ซึ่งเป็นด้านที่เธอสนใจ ชั้นเรียนของเธอที่แมคมาสเตอร์มีผู้หญิงเพียงสามคนจากทั้งหมด 25 คน เธอจบการศึกษาและได้รับปริญญาสาขาฟิสิกส์วิศวกรรมศาสตรบัณฑิตเมื่อ ค.ศ. 1981 เธอศึกษาต่อปริญญาเอก ณ สถาบันแห่งทัศนศาสตร์ (Institute of Optics) จนได้รับปรัชญาดุษฎีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยรอเชสเตอร์ใน ค.ศ. 1989
เธอได้ทำการวิจัยปริญญาเอกของเธอในห้องทดลองสำหรับพลังเลเซอร์ (Laboratory for Laser Energetics) โดยมี เฌราร์ มูรู เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา สตริกแลนด์และมูรูทำงานเพื่อพัฒนารูปแบบทางการทดลองที่สามารถเพิ่มพลังสูงสุดของเลเซอร์ชนิดพัลส์ เพื่อข้ามขีดจำกัดของการที่ส่วนขยายเลเซอร์มักถูกทำลายเมื่อความเข้มของเลเซอร์ชนิดพัลส์ถึง gigawatts/cm2 เทคนิค chirped pulse amplification ที่พวกเขาคิดค้นในปี ค.ศ. 1985 ยืดพัลส์ของเลเซอร์แต่ละอันทั้งในเชิงสเปกตรัมและเชิงเวลาก่อนจะขยาย จากนั้นจึงรวมแต่ละอันเข้าด้วยกันตามระยะเวลาเดิม ทำให้สามารถสร้างพัลส์แสงแบบสั้นเป็นพิเศษที่มีความเข้มระดับเทอราวัตต์ (terawatt) การใช้ chirped pulse amplification ทำให้สามรถสร้างระบบเลเซอร์พลังสูงที่มีขนาดเล็กลง เช่น "เลเซอร์เทอราวัตต์แบบตั้งโต๊ะ" งานนี้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ใน ค.ศ. 2018
อาชีพ

ตั้งแต่ ค.ศ. 1988 จนถึง 1991 สตริกแลนด์เป็นนักวิจัย ณ National Research Council of Canada โดยเธอทำงานร่วมกับ พอล คอร์คัม (Paul Corkum) ในกลุ่ม Ultrafast Phenomena ซึ่งในขณะนั้นเป็นที่รู้จักในฐานะที่ผลิตเลเซอร์พัลส์สั้นที่ทรงพลังที่สุดในโลก เธอทำงานในแผนกเลเซอร์ของ Lawrence Livermore National Laboratory ตั้งแต่ ค.ศ. 1991 ถึง ค.ศ. 1992 และได้เข้าร่วมเป็นพนักงาน ณ Advanced Technology Center for Photonics and Opto-electronic Materials ของมหาวิทยาลัยพรินซ์ตันใน ค.ศ. 1992 เธอเข้าร่วมมหาวิทยาลัยวอเทอร์ลูใน ค.ศ. 1997 ในตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์ เธอกลายเป็นศาสตราจารย์หญิงด้านฟิสิกส์ที่ทำงานเต็มเวลาคนแรกของมหาวิทยาลัยวอเทอร์ลู ปัจจุบันสตริกแลนด์เป็นศาสตราจารย์ซึ่งนำกลุ่ม ultrafast laser ซึ่งพัฒนาระบบเลเซอร์แรงสูงสำหรับการค้นคว้าด้านทัศนศาสตร์แบบไม่เป็นเชิงเส้น (nonlinear optics)
รางวัล

ค.ศ. 1998 – Alfred P. Sloan Research Fellowship
ค.ศ. 1999 – Premier's Research Excellence Award
ค.ศ. 2000 – Cottrell Scholars Award from Research Corporation
ค.ศ. 2008 – Fellow of The Optical Society
รางวัล > รางวัลโนเบล

เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2018 สตริกแลนด์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์สำหรับงานด้าน chirped pulse amplification ร่วมกับที่ปรึกษาปริญญาเอกของเธอ เฌราร์ มูรู โดย อาร์เธอร์ แอชกิน (Arthur Ashkin) ได้รับรางวัลอีกครึ่งหนึ่งสำหรับอีกงานเกี่ยวกับคีมจับเชิงแสง (optical tweezers) ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกัน
สตริกแลนด์และมูรูเผยแพร่งานชิ้นบุกเบิกของพวกเขาที่มีชื่อว่า "Compression of amplified chirped optical pulses" ใน ค.ศ. 1985 ขณะที่สตริกแลนด์ยังเป็นนักศึกษาปริญญาเอกภายใต้มูรู การคิดข้น chirped pulse amplification สำหรับ lasers ของพวกเขา ณ ห้องทดลองสำหรับพลังเลเซอร์ในรอเชสเตอร์ นำไปสู่การพัฒนาด้านลำแสงพลังสูงแบบสั้นพิเศษ ด้วยความที่ลำแสงเหล่านี้มีความแหลมคมและยังสามารถใช้ได้ในระยะเวลาสั้นเป็นพิเศษทำให้พวกมันสามารถใช้ตัดสิ่งต่าง ๆ ได้อย่างแม่นยำ จนถูกนำไปใช้ในการขึ้นรูปขนาดเล็กด้วยเลเซอร์ (laser micromachining) การผ่าตัดด้วยเลเซอร์ การแพทย์ การศึกษาวิทยาศาสตร์ขั้นมูลฐาน และในด้านอื่น ๆ งานวิจัยนี้ทำให้แพทย์สามารถทำการผ่าตัดตาโดยใช้เลเซอร์เพื่อทำให้สายตาเป็นปกติได้ เธอกล่าวว่าหลังพัฒนาเทคนิคขึ้นมา พวกเขาก็รู้ว่ามันจะเป็นการค้นพบที่สำคัญ สตริกแลนด์เป็นผู้หญิงคนที่สามที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์และเป็นผู้หญิงคนแรกในรอบ 55 ปี หลังจาก มารี กูว์รี ใน ค.ศ. 1903 และ Maria Goeppert-Mayer ใน ค.ศ. 1963
หลังได้รับรางวัลโนเบล หลายคนต่างแปลกใจที่เธอยังไม่ได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์เต็มตัว โดยสตริกแลนด์อธิบายว่าเธอ "ไม่เคยสมัคร" ขอตำแหน่งศาสตราจารย์ "เพราะตำแหน่งไม่ได้ทำให้เงินเดือนมากขึ้น" ดังนั้นเธอจึง "ไม่เคยจัดการกรอกเอกสาร" เธอยังกล่าวอีกว่า "ฉันทำในสิ่งที่ฉันอยากทำและสิ่งนั้นไม่คุ้มที่จะทำ"
งานพิมพ์บางส่วน

Strickland, Donna; Mourou, Gerard (1985). "Compression of amplified chirped optical pulses". Optics Communications. 56 (3): 219–221. CiteSeerX 10.1.1.673.148. doi:10.1016/0030-4018(85)90120-8. ISSN 0030-4018.
Maine, P.; Strickland, D.; Bado, P.; Pessot, M.; Mourou, G. (1988). "Generation of ultrahigh peak power pulses by chirped pulse amplification". IEEE Journal of Quantum Electronics. 24 (2): 398–403. doi:10.1109/3.137. ISSN 0018-9197.
Strickland, D.; Corkum, P. B. (1994). "Resistance of short pulses to self-focusing". Journal of the Optical Society of America B. 11 (3): 492–497. doi:10.1364/JOSAB.11.000492.
ชีวิตส่วนตัว

สตริกแลนด์แต่งงานกับ Douglas Dykaar นักฟิสิกส์เช่นกัน พวกเขามีลูกสองคน
บันทึก

↑  Strickland attempted to add Steve Williamson as an author of the paper, but Williamson removed the name as "he hadn't done enough".
กลุ่ม ultrafast laser ของสตริกแลนด์ ณ มหาวิทยาลัยวอเทอร์ลู ค.ศ. 2017
Strickland shares how a trip to the science centre with her father at the age of five helped shape her career in optics, 2018
ดับลินคอร์

ดับลินคอร์ (อังกฤษ: Dublin Core) เป็นหนึ่งในแบบแผนของข้อมูลอภิพันธุ์หรือที่เรียกว่า"เมทาดาทา"ที่ใช้ในการอธิบายเนื้อหาและบริบทของงานดิจิทัลเช่น วีดิทัศน์ เสียง ภาพ ข้อความ และสื่อผสม เช่น เว็บเพจ อิมพลีเมนเทชั่นปัจจุบันของดับลินคอร์อยู่บนพื้นฐานของ XML และ Resource Description Framework (RDF)
Dublin Core Metadata Elements ประกอบด้วยรายการที่แสดงลักษณะพื้นฐานของสารสนเทศ 15 ข้อ เพื่อให้พัฒนาข้อมูลดิจิทัล และทำดัชนีสำหรับสืบค้นได้อย่างมีประสิทธิภาพดังต่อไปนี้
TITLE ชื่อเรื่อง
AUTHOR OR CREATOR ผู้แต่ง หรือ เจ้าของงาน
SUBJECT OR KEYWORDS หัวเรื่อง หรือ คำสำคัญ
DESCRIPTION ลักษณะ
PUBLISHER สำนักพิมพ์
OTHER CONTRIBUTORS ผู้ร่วมงาน
DATE ปี
RESOURCE TYPE ประเภท
FORMAT รูปแบบ
RESOURCE IDENTIFIER รหัส
SOURCE ต้นฉบับ
LANGUAGE ภาษา
RELATION เรื่องที่เกี่ยวข้อง
COVERAGE สถานที่และเวลา
RIGHT MANAGEMENT สิทธิ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ดับลินคอร์เมทาเดตา เก็บถาวร 2005-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย ศูนย์บริการสารสนเทศทางเทคโนโลยี สวทช.
ชุดหน่วยข้อมูลย่อยดับลินคอร์เมทาเดตา 1.1 (ศสท.) คำอธิบายเพื่อใช้อ้างอิง เก็บถาวร 2006-01-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
“Using Dublin Core” คู่มือแนะนำการใช้งานอย่างเป็นทางการ
Dublin Core Metadata Registry เก็บถาวร 2006-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Dublin Core Abstract Model
ดอลลี (แกะ)

| --- | --- |
ร่างสตัฟของดอลลี
ฉายาอื่น ๆ: 6LLS (code name)
สปีชีส์: แกะเลี้ยง Finn-Dorset
เพศ: เมีย
เกิด: 5 กรกฎาคม 2539 สถาบันรอสลิน เมืองเอดินบะระ ประเทศสกอตแลนด์
ตาย: 14 กุมภาพันธ์ 2546 (อายุ 6 ปี) สถาบันรอสลิน เอดินบะระ ประเทศสกอตแลนด์
ที่ไว้ซาก: พิพิธภัณฑ์แห่งชาติสกอตแลนด์ (จัดแสดงซาก)
เป็นที่รู้จักสำหรับ: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมโคลนตัวแรกซึ่งถูกโคลนจากเซลล์ร่างกายที่โตเต็มวัย
ทายาท: ลูกแกะ 6 ตัว (บอนนี่; คู่แฝด แซลลีและโรซี แฝดสาม ลูซี ดาร์ซี และคอตตอน)
ตั้งชื่อตาม: ดอลลี พาร์ตัน
ดอลลี  (อังกฤษ: Dolly) (5 กรกฎาคม 2539 – 14 กุมภาพันธ์ 2546) เป็น แกะเลี้ยงเพศเมีย และเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมตัวแรกที่ถูกโคลนจากเซลล์โซมาติก (somatic cell) ของสัตว์โตเต็มวัย โดยใช้วิธีถ่ายฝากนิวเคลียส  (nuclear transfer) ดอลลีถูกโคลนโดย เอียน วิลมุต  (Ian Wilmut) คีธ แคมป์เบล  (Keith Campbell)  และผู้ร่วมงาน ณ สถาบันรอสลิน (Roslin Institute)  ส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยเอดินบะระ ประเทศสกอตแลนด์ และบริษัทเทคโนโลยีชีวภาพ PPL Therapeutics ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับเอดินบะระ เงินทุนในการโคลนดอลลีมาจากบริษัท PPL Therapeutics และกระทรวงการเกษตรของสหราชอาณาจักร มันเกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 และตายด้วยโรคทางปอดเมื่ออายุได้ 6 ปี 7 เดือน หลายสื่อ เช่น BBC News และ Scientific American ยกย่องให้มันเป็น "แกะดังที่สุดในโลก"
เซลล์ที่ใช้เป็นผู้บริจาคเพื่อโคลนดอลลี ถูกนำมาจาก ต่อมน้ำนม และการที่สามารถสร้างโคลนที่แข็งแรงได้นั้นเป็นตัวพิสูจน์ว่า เซลล์จากส่วนหนึ่งของร่างกายสามารถนำมาสร้างสิ่งมีชีวิตได้ทั้งตัวชื่อของดอลลีว่า "ดอลลีมาจากเซลล์ต่อมน้ำนม และพวกเราไม่สามารถนึกถึงต่อมน้ำนมที่น่าประทับใจมากกว่าของดอลลี พาร์ตัน ได้"
การเกิด

ดอลลีเกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 และมีแม่ถึงสามตัว (ตัวหนึ่งให้ไข่ อีกตัวให้ดีเอ็นเอ และตัวสุดท้ายเป็นแม่อุ้มบุญซึ่งเป็นที่ฝากตัวอ่อนไว้จนคลอด) มันถูกสร้างโดยใช้เทคนิคการถ่ายฝากนิวเคลียจากเซลล์ร่างกาย โดยนิวเคลียสของเซลล์จากเซลล์โตเต็มวัยถูกถ่ายฝากไปยังเซลล์ไข่ (oocyte) ซึ่งไม่ได้ผสมเชื้อและถูกนำเอานิวเคลียสออกไป จากนั้นเซลล์จึงถูกกระตุ้นให้เริ่มขยายตัวโดยการช็อตไฟฟ้า และเมื่อเริ่มพัฒนาเป็นตัวอ่อนซึ่งเป็นระยะก่อนที่จะฝังตัวกับมดลูก (blastocyst) จึงถูกนำไปฝังไว้ในแม่อุ้มบุญ ดอลลีเป็นร่างโคลนร่างแรกซึ่งนำเซลมาจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขณะโตเต็มวัย การสร้างดอลลีทำให้เห็นว่ายีนในนิวเคลียสของเซลล์ร่างกายที่โตเต็มวัย ยังสามารถย้อนกลับไปมีศักยภาพอย่างตัวอ่อนซึ่งสร้างเซลล์ที่สามารถพัฒนาเป็นส่วนใดก็ได้ของสัตว์ ดอลลีถูกประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ดอลลีได้รับความสนใจจากสื่ออย่างล้นหลาม แม้ดอลลีจะไม่ใช่สัตว์ตัวแรกที่ถูกโคลน มันก็ได้รับความสนใจจากสื่อเนื่องจากเป็นร่างโคลนร่างแรกจากเซลล์โตเต็มวัย
ชีวิต

ดอลลีใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่ที่สถาบันรอสลินในเมืองเอดินบะระ มันได้ผสมพันธุ์กับแกะภูเขาเวลส์และให้กำเนิดลูกแกะ 6 ตัว ลูกตัวแรกชื่อว่า บอนนี่ เกิดเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2541 ปีต่อมี ดอลลีให้กำเนิดลูกแกะแฝด ชื่อ แซลลี่และโรซี่ จากนั้นได้ให้กำเนิดแฝดสาม ลูซี่ ดาร์ซี่ และคอตตอน ในปีต่อมา ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2544 ด้วยวัยสี่ปี ดอลลีเริ่มมีอาการข้ออักเสบ และเดินอย่างแข็งทื่อ จึงได้รับการรักษาด้วยยาแก้อักเสบ
การตาย

ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ดอลลีถูกการุณยฆาต เพราะเป็นโรคเกี่ยวกับปอด และอาการข้ออักเสบขั้นรุนแรง ปกติแล้วแกะพันธ์ Finn Dorset อย่างดอลลีมีอายุขัยประมาณ 11 ถึง 12 ปี ทว่าดอลลีมีอายุเพียง 6.5 ปีเท่านั้น หลังการตรวจพบว่าดอลลีมีมะเร็งชนิดต่อมของปอดแกะ  (ovine pulmonary adenocarcinoma หรือ Jaagsiekte) ซึ่งเป็นโรคที่พบได้ทั่วไปในแกะ และมีสาเหตุมาจากรีโทรไวรัส JSRV  นักวิทยาศาสตร์ที่สถาบันรอสลินกล่าวว่า พวกเขาคิดว่าการที่ดอลลีเป็นร่างโคลนไม่น่าใช่สาเหตุ และแกะหลายตัวในฝูงเดียวกันก็เสียชีวิตด้วยโรคนี้เช่นกัน โรคปอดนี้พบได้ส่วนใหญ่ในแกะที่ถูกเลี้ยงไว้ในร่ม และปกติแล้ว ดอลลีก็ถูกนำมานอนในร่มด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย
สื่อบางส่วนคาดว่า อีกต้นตอหนึ่งของการตายของดอลลีอาจเพราะว่ามันเกิดมาด้วยอายุยีนหกปี ซึ่งเท่ากับอายุของแกะที่ถูกโคลน หนึ่งในหลักฐานของข้อคิดนี้ คือ การที่เทโลเมียร์ ของดอลลีนั้นสั้น ซึ่งปกติแล้วเป็นตัวชี้อายุ สถาบันรอสลินชี้ว่าการตรวจสุขภาพของดอลลีไม่ได้ชี้ถึงการแก่ตัวที่ผิดปกติ
ใน พ.ศ. 2559 นักวิทยาศาสตร์รายงานว่าไม่พบข้อบกพร่องในแกะโคลนทั้งสิบสามตัว ซึ่งในนั้นมีสี่ตัวที่มาจาก	เซลล์ไลน์เดียวกับดอลลี งานวิจัยแรกที่รวบรวมผลทางสุขภาพระยะยาวของการโคลน ไม่พบหลักฐานเกี่ยวกับโรคกลุ่มที่ไม่ติดต่อ นอกจากตัวอย่างไม่กี่ตัวอย่างเกี่ยวกับอาการข้ออักเสบ
ดูเพิ่ม

การโคลน
แหล่งข้อมูลอื่น

Dolly the Sheep เก็บถาวร 2023-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the National Museum of Scotland, Edinburgh
Cloning Dolly the Sheep Dolly the Sheep and the importance of animal research
Animal cloning and Dolly
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
การโคลนที่สร้างดอลลี