stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาโฮลด์ เดอแลซ
ประวัติ

อาโฮลด์ เดอแลซ ก่อตั้งเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 จากการรวมตัวกันของบริษัทอาโฮลด์ จากเนเธอร์แลนด์และบริษัทเดอแลซกรุ๊ป จากเบลเยียม บริษัทเดอแลซเป็นบริษัทค้าปลีกที่เริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1867 โดยพี่น้องตระกูลเดอแลซ  ส่วนอาโฮลด์นั้นเริ่มกิจการในปี ค.ศ. 1887 เมื่ออัลเบิร์ต ฮายน์เปิดสาขาแรกในเนเธอร์แลนด์
ดูเพิ่ม

โต๊ะกลมค้าปลีกยุโรป
อาโทส

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
ISIN: FR0000051732 
อุตสาหกรรม: ให้คำปรึกษาด้านไอที
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2000
สำนักงานใหญ่: เบอซง ประเทศฝรั่งเศส
บุคลากรหลัก: เธียรี่ เบรอทอง (ประธานและกรรมการผู้จัดการ)
บริการ: เอาท์ซอร์สของบริการด้านไอที, บูรณาการระบบ, การให้คำปรึกษา
รายได้: 5.021 พันล้านยูโร (ค.ศ. 2010)
รายได้จากการดำเนินงาน: 200.1 ล้านยูโร (ค.ศ. 2010)
รายได้สุทธิ: 116.1 ล้านยูโร (ค.ศ. 2010)
สินทรัพย์: 4.479 พันล้านยูโร (สิ้นสุด ค.ศ. 2010)
ส่วนของผู้ถือหุ้น: 1.632 พันล้านยูโร (สิ้นสุด ค.ศ. 2010)
พนักงาน: 78,500 คน (ก.ค. 2011)
เว็บไซต์: atos.net  atos.co.th
อาโทส (ดัตช์: Atos) ชื่อเดิม อาโทส ออริจิน (ดัตช์: Atos Origin) เป็นบริษัทเทคโนโลยีสารสนเทศนานาชาติ ซึ่งตั้งใน 42 ประเทศทั่วโลก โดยมีพนักงานกว่า 78,500 คน บริษัทให้บริการด้านไอทีใหญ่ที่สุดในยุโรป เป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ยูโรเน็กซต์ปารีส และเป็นสมาชิกของดัชนีตลาดหลักทรัพย์ CAC Mid 60
ใน ค.ศ. 2013 อาโทสได้รับการกล่าวถึงในเรื่องของการจัดการที่ดีของความขัดแย้งในสหราชอาณาจักร
ข้อมูลบริษัท

อาโทส เป็นบริษัทให้บริการด้านไอที เช่น การให้คำปรึกษา, บูรณาการระบบและการดำเนินงานการจัดการ ตลอดจนบริการเช่น บริการธุรกรรมการชำระเงินแบบไฮเทค อาโทสมีพนักงาน 78,000 คนและมีฐานลูกค้าของบริษัทระหว่างประเทศทุกภาคส่วนของตลาดแบบดั้งเดิม
รายได้ประจำปีของบริษัทคือ 5.1 พันล้านยูโร และได้รับการอ้างถึงในตลาดซื้อขายปารีสยูโรลิสท์ในชื่อ อาโทสเวิลด์กริด, อาโทสเวิลด์ไลน์ และอาโทสคอลซัลติ้ง
อาโทสเป็นผู้ประสานงานด้านไอทีอย่างเป็นทางการในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ตั้งแต่ ค.ศ. 2002 จนถึง ค.ศ. 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ภาษามราฐี

| ภาษามราฐี |
| --- | --- |
Marāṭhī
मराठी, 𑘦𑘨𑘰𑘙𑘲
"มราฐี" ในอักษรเทวนาครีและอักษรโมฑี
ออกเสียง: [məˈɾaːʈʰiː]
ประเทศที่มีการพูด: อินเดีย
ภูมิภาค: รัฐมหาราษฏระ
ชาติพันธุ์: ชาวมราฐี
จำนวนผู้พูด: 83 ล้านคน  (2011) ภาษาที่สอง: 12 ล้านคน
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอินโด-อารยันอินโด-อารยันใต้มราฐี-กงกัณภาษามราฐี
รูปแบบก่อนหน้า: ภาษามหาราษฏรี ภาษามราฐี 
ภาษาถิ่น: Maharashtrian Konkani Varhadi Marathi Thanjavur Marathi มราฐีอินเดียตะวันออก ยิว-มราฐี               
ระบบการเขียน:  อักษรเทวนาครีแบบBalbodh  (ทางการ)  อักษรโมฑี (อดีต)  อักษรกทัมพะ (อดีต)  Goykanadi (อดีต)  อักษรเบรลล์เทวนาครี 
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  อินเดีย รัฐมหาราษฏระ  รัฐกัว (เพิ่มเติม)  ดาดราและนครหเวลี และดามันและดีอู 
ผู้วางระเบียบ: Ministry of Marathi Language และสถาบันอื่น ๆ
รหัสภาษา
ISO 639-1: mr
ISO 639-2: mar
ISO 639-3: อย่างใดอย่างหนึ่ง: mar – มราฐีใหม่ omr – มราฐีเก่า
นักภาษาศาสตร์: omr มราฐีเก่า
Linguasphere: 59-AAF-o
  บริเวณที่ภาษามราฐีเป็นภาษาของชนกลุ่มใหญ่   บริเวณที่ภาษามราฐีเป็นภาษาของชนกลุ่มน้อย
ภาษามราฐี (มราฐี: मराठी, Marāṭhī, ออกเสียง [məˈɾaːʈʰiː] ( ฟังเสียง)) เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยันที่พูดโดยชาวมราฐีในรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย โดยเป็นภาษาทางการในรัฐมหาราษฏระ และภาษาร่วมทางการในรัฐกัวกับดินแดนดาดราและนครหเวลี และดามันและดีอู ภาษามราฐีเป็นหนึ่งใน 22 ภาษากำหนดที่มีผู้พูดใน ค.ศ. 2011 ที่ 83 ล้านคน ภาษามราฐีเป็นภาษาที่มีจำนวนผู้พูดเป็นภาษาแม่มากเป็นอันดับที่ 10 ของโลก และเป็นภาษาที่มีจำนวนผู้พูดมากเป็นอันดับที่ 3 ในอินเดีย โดยเป็นรองเพียงภาษาฮินดีและภาษาเบงกอล ภาษานี้มีวรรณกรรมบางส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของภาษาในอินเดียสมัยใหม่ทั้งหมด ซึ่งสืบต้นตอถึงประมาณ ค.ศ. 600 สำเนียงหลักของภาษามราฐีคือมราฐีมาตรฐานและสำเนียง Varhadi
ประวัติ

ภาษามราฐีเป็นภาษาที่สืบทอดลักษณะทางไวยากรณ์และคำศัพท์จากภาษาสันสกฤต โดยผ่านภาษามหาราษฏรี ซึ่งเป็นภาษาถิ่นหนึ่งของภาษาปรากฤต ในสมัยจักรวรรดิสาตวาหนะ ซึ่งมีราชธานีในเมืองประติษฐาน ในราวพุทธกาล ภาษามราฐีถือเป็นภาษาหลักของภูมิภาคนั้น และนับว่าเป็นภาษาปรากฤตที่แผร่หลายกว้างขวางที่สุดในยุคนั้น และโดดเด่นเหนือกว่าภาษาปรากฤตทั้งหมดที่ใช้ในวรรณคดีประเภทบทละคร (ได้แก่ มหาราษฏรี เสารเสนี และมาคธี) นอกจากนี้ยังมีการใช้ภาษามหาราษฎรีแขนงหนึ่งในการบันทึกคัมภีร์ศาสนาเชน ขณะที่จักรพรรดิสัตตสัยทรงแต่งโศลก 700 บท เป็นชิ้นงานที่มีชื่อเสียงที่สุดในบรรดาวรรณกรรมภาษามหาราษฎรี ภาษามหาราษฏรีค่อยๆ วิวัฒนาการไปสู่ภาษามราฐี ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15-16
ภาษาปรากฤตหลายภาษารวมทั้งภาษามหาราษฏรีเป็นภาษาที่สืบทอดมาจากภาษาสันสกฤตพระเวท และต่อมาได้พัฒนาเป็นภาษาสมัยใหม่รวมทั้งภาษามราฐี อย่างไรก็ตาม เชื่อกันว่า ภาษามราฐีได้มีการรวมลักษณะของกลุ่มภาษาดราวิเดียนโบราณในบริเวณนั้นซึ่งใกล้เคียงกับบริเวณของผู้พูดภาษากันนาดาและภาษาเตลูกู และได้รวมลักษณะของภาษามหาราษฏรีและภาษาสันสกฤตเอาไว้ด้วย นอกจากนั้น ในปัจจุบันยังได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซีย ภาษาอาหรับหรือภาษาอูรดูซึ่งทำให้ภาษานี้มีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาฮินดี
ภาษามหาราษฏรีใช้เป็นภาษาพูดจนถึงประมาณ พ.ศ. 1418 และเป็นภาษาราชการของจักรวรรดิสาตวาหนะ ซึ่งมีการใช้เขียนวรรณคดีที่สำคัญหลายเรื่อง ภาษามหาราษฏรีจัดเป็นภาษาปรากฤตที่มีการใช้มากที่สุดทางตะวันตกและทางใต้ของอินเดียโดยใช้ในบริเวณมัลวา และราชปุตนะทางเหนือไปจนถึงกฤษณะและตุงคภัทรทางใต้
ประวัติ > ยุคเริ่มต้น – พุทธศตวรรษที่ 16

เอกสารภาษามราฐีที่พบการเขียนในยุคแรก พบในรัฐกรณาฏกะ อายุราว พ.ศ. 1243 พบจารึกบนแผ่นทองแดงของวิชยทิตย์ในสตระอายุราว พ.ศ. 1282 และยังพบจารึกหินที่พระบาทของสรวนเพลโฆล โฆมาเทศวรร ซึ่งสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1526 และยังพบในเอกสารของศาสนาเชน  ในช่วงเวลานั้น ภาษษมราฐีจัดเป็นภาษาเอกเทศที่มีผู้ใช้อย่างเป็นทางการตั้งแต่ทางเหนือของรัฐมหาราษฏระไปจนถึงทางใต้ของรัฐกรณาฏกะ พบจารึกที่มีอายุระหว่าง พ.ศ. 1522 – 1813
ประวัติ > พุทธศตวรรษที่ 17 – พ.ศ. 2448

วรรณคดีภาษามราฐีเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว จากการสนับสนุนของราชวงศ์ยทวะแห่งเทพคีรี ภาษามราฐีเป็นภาษาที่ใช้ในศาลและมีการแปลภควัตคีตาจากภาษาสันสกฤตเป็นภาษามราฐี จักะธรร สวามี แห่งมหนุภาพ เป็นผู้ทำให้ภาษามราฐีแพร่หลายไปในฐานะภาษาที่เป็นสื่อกลางทางศาสนาและวัฒนธรรม
ตั้งแต่พ.ศ. 2173 ภาษามราฐีมีความสำคัญมากขึ้นพร้อมกับการขยายอำนาจของจักรวรรดิมราฐา ซึ่งได้ขยายจักรวรรดิไปทางเหนือจนถึงเดลฮี ทางตะวันออกไปถึงโอริสสาและทางใต้ไปจนถึงทันชวูร์ในทมิฬนาฑู ทำให้มีการแพร่กระจายของภาษามราฐีไปในบริเวณเหล่านี้ หลังพุทธศตวรรษที่ 23 จักรวรรดิมราฐาได้ลดความสำคัญลง
ประวัติ > ยุคใหม่

หลังพ.ศ. 2343 จนถึงพุทธศตวรรษที่ 25 ในสมัยที่เป็นอาณานิคมของอังกฤษ มีการจัดมาตรฐานของไวยากรณ์ภาษามราฐีโดยมิชชันนารี William Caray ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการสร้างสารานุกรมและไวยากรณ์ภาษามราฐี ภาษาในยุคนี้เริ่มได้รับอิทธิพลจากภาษาอังกฤษโดยเฉพาะกลุ่มที่ได้รับการศึกษา หนังสือภาษามราฐีที่แปลมาจากภาษาอังกฤษตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2360 และหนังสือพิมพ์ภาษามราฐีเริ่มตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2378 หลังจากอินเดียได้รับเอกราช ภาษามราฐีมีสถานะเป็นภาษาที่มีความสำคัญระดับชาติ  ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 ได้มีการจัดตั้งองค์กรทางด้านภาษามราฐีขึ้นในรัฐมหาราษฏระ และจัดให้มีการประชุมวิชาการทางด้านภาษามราฐีขึ้นทุกปี
การจำแนก

ภาษามราฐีจัดเป็นภาษาในตระกูลอินเดีย-อารยะ (อินโด-อารยัน) ในตระกูลใหญ่ อินเดีย-ยุโรป อันเป็นตระกูลภาษาที่มีสาขากระจายไปทั่วเอเชียและยุโรป
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์

ภาษามราฐีส่วนใหญ่ใช้พูดในรัฐมหาราษฏระและรัฐใกล้เคียง เช่น รัฐคุชราต มัธยประเทศ กัว รัฐกรณาฏกะ และรัฐอานธรประเทศ ดามันและดีอู ดาดรา-หเวลี และรัฐฉัตตีสครห์ และยังใช้พูดโดยผู้อพยพชาวอินเดียที่ไปจากรัฐมหาราษฏระทั่วโลก เช่นในสหรัฐอเมริกา สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ แอฟริกาใต้ สิงคโปร์ เยอรมัน อังกฤษ ออสเตรเลีย ญี่ปุ่นและนิวซีแลนด์ และอาจจะมีในอิสราเอลและมอริเชียสด้วย
สถานะการเป็นภาษาราชการ

ภาษามราฐีเป็นภาษาราชการของรัฐมหาราษฏระและเป็นภาษาราชการร่วมในรัฐกัว ดามัน-ดีอู ดาดรา-นครหเวลี มีการสอนระดับสูงในมหาวิทยาลัยหลายแห่งในอินเดีย
สำเนียง

สำเนียงมาตรฐานของภาษามราฐีที่ใช้ในสื่อสอิ่งพิมพ์ได้รับอิทธิพลจากบริเวณปูเน มหาราษฏระ สหิตย บริษัทเป็นหน่วยงานที่ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการใช้ภาษามราฐี ภาษามราฐีมีสำเนียงที่แตกต่างกันถึง 42 สำเนียง โดยแต่ละสำเนียงจะได้รับอิทธิพลจากภาษาอื่นที่อยู่ข้างเคียงทำให้แตกต่างไปจากภาษามราฐีมาตรฐาน แต่แต่ละสำเนียงยังคงเข้าใจกันได้ การแบ่งสำเนียงหลักๆของภาษามราฐี ได้แก่
สำเนียงขัณเทศี ขัณเทศเป็นตำบลเดิมในบอมเบย์โดยแบ่งเป็นด้านตะวันตกกับตะวันออก ปัจจุบันขัณเทศตะวันออกคือชัลโกลและขัณเทศตะวันตกคือธูเล สำเนียงภาษามราฐีที่พูดโดยชาวอาหิรที่อาศัยในขัณเทศ เรียกสำเนียงอาหิรานี แต่เดิมผู้พูดสำเนียงอาหิเรนีได้เข้ามาเลี้ยงสัตว์ในเขตทุ่งหญ้าของขัณเทศ ลได้รับอิทธิพลจากภาษาและสำเนียงอื่นๆในบริเวณนี้ ทำให้แตกต่างไปจากสำเนียงอาหิเรนีเดิม สำเนียงนี้มีสระ 6 เสียง พยัญชนะ 34 เสียง โดยเป็นเสียงก้อง 14 เสียง มีการผันเป็น 3 เพศ และมี 8 การก
สำเนียงอาหิเรนี เป็นสำเนียงที่ใช้พูดในขัณเทศตะวันตก ทางเหนือของรัฐมหาราษฏระ สำเนียงนี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาฮินดีและภาษาคุชราต มีการสร้างคำขึ้นใช้เอง สำเนียงนี้เคยเขียนด้วยอักษรโมดี
สำเนียงวรรหาที เป็นสำเนียงที่พูดในบริเวณวิทรรภของรัฐมหาราษฏระ ต่างจากสำเนียงอื่นที่มีเสียง y (IPA: [j])
สำเนียงกงกัณ เป็นสำเนียงที่พูดในเขตกอนกาน แต่เป็นคนละภาษากับภาษากอนกานีในกัว มีสำเนียงย่อยอีกหลายสำเนียง ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างภาษามราฐีกับภาษากอนกานี
สำเนียงวัดวาลี เป็นสำเนียงที่พูดโดยชาววัดวัล ซึ่งเป็นเกษตรกรในบริเวณตั้งแต่ไนกวน วาไซ ไปจนถึงทาหานุ ภาษานี้ถูกอนุรักษ์โดยการเผยแผ่ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในบริเวณนี้ ผู้พูดสำเนียงนี้ที่นับถือศาสนาฮินดูจะได้รับอิทธิพลจากภายนอกมากกว่า มีเพลงพื้นบ้านเป็นจำนวนมาก นิยมใช้เสียง ล และ น แทนเสียง ฬ และ ณ
สำเนียงอาเร เป็นสำเนียงที่ใช้พูดมากในอันธรประเทศ
สำเนียงทันชวูร์และนามเทพ ใช้พูดทางภาคใต้ของอินเดีย ได้แก่ทมิฬนาฑู อันธรประเทศ และกรณาฏกะ
สำเนียงสมเวที ใช้พูดในเขตนล โสประ และวิรรร ทางเหนือของมุมไบ ผู้พูดภาษานี้สืบเชื้อสายมาจากพราหมณ์สมเวท ใกล้เคียงกับสำเนียงวัดวาลี มีคำยืมจากภาษาโปรตุเกสมาก เพราะได้รับอิทธิพลโดยตรงเมื่อเป็นอาณานิคมจนถึง พ.ศ. 2282
สำเนียงอื่นๆ เช่น สำเนียงถกริ สำเนียงทังคี พบบริเวณรอยต่อระหว่างรัฐมหาราษฏระกับรัฐคุชราต ภาษามราฐีของชาวยิว พูดโดยชาวยิว สำเนียงกาโทที ใช้พูดในบริเวณใกล้กับวาไซ
สำเนียง > ภาษาที่ได้รับอิทธิพลจากภาษามราฐี

ภาษาทักขินีและภาษาอูรดูไฮเดอราบัดที่พูดในไฮเดอราบัดและเดกคานได้รับอิทธิพลจากภาษามราฐีมากโดยเฉพาะด้านไวยากรณ์  ภาษาอูรดูไฮเดอราบัดจัดเป็นภาษาลูกผสมระหว่างภาษามราฐีกับภาษาอูรดู โดยได้รับอิทธิพลด้านคำศัพท์จากภาษาเตลูกู
ไวยากรณ์

ไวยากรณ์ภาษามราฐีใกล้เคยงกับภาษากลุ่มอินโด-ยุโรเปรียนอื่นๆ เช่น ภาษาฮินดี ภาษาคุชราตและภาษาปัญจาบ หนังสือไวยากรณ์สมัยใหม่ของภาษามราฐีเล่มแรกพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2348  เขียนโดย  'William Kerry' ไวยากรณืของภาษามราฐีได้รับอิทธิพลจากภาษาสันสกฤตด้วย
ไวยากรณ์ > เพศ

มี 3 เพศได้แก่
เพศชาย — पुल्लिंग (ปุลลินคะ)
เพศหญิง — स्त्रीलिंग (สตรีลินคะ)
เพศไม่ปรากฏ — नपुंसकलिंग (นปุสกลินคะ)
คำนามเพศชายลงท้ายด้วยอะหรืออุ คำนามเพศหญิงลงท้ายด้วย อา อี หรืออู
ไวยากรณ์ > การกระทำ

รูปแบบประโยคมี 3 แบบ คือ
กัรตารี ประโยค กริยาเปลี่ยนรูปตามประธาน ตัวอย่างเช่น  Raam mhanato "รามพูด", Raam aambaa khaato "รามกินมะม่วง"
กัรมนี ประโยค คือประโยคที่กริยาเปลี่ยนรูปตามกรรม เช่น  Raamaane aambaa khallaa "มะม่วงถูกรามกิน", Raamaane saangitale "มันถูกกล่าวโดยราม"
ภาเว ประโยค เป็นประโยคที่กริยาไม่เปลี่ยนรูปตามประธานหรือกรรม ใช้ในประโยคขอร้องหรือบังคับ เช่น Maajha nirop tyaala jaaun saang "ส่งข้อความของฉันให้เขา"
ไวยากรณ์ > สรรพนาม

มี 3 บุรุษคือ
ประถัม ปุรุษ สรรพนามบุรุษที่ 1 ได้แก่ mi "ฉัน"  aamhi "เรา (ไม่รวมผู้ฟัง)" aapan "เรา" (รวมผู้ฟัง)
ทวิติยะ ปุรุษ สรรพนามบุรุษที่ 2 ได้แก่ tuu "คุณ" tumhi "คุณ (พหูพจน์หรือเป็นทางการ)" aapan (เป็นทางการมาก)
ตรุติยะ ปุรุษ สรรพนามบุรุษที่ 3 ได้แก่  to "เขา (ชาย)" tii "เขา(หญิง)" te "มัน" te "พวกเขา (ชายหรือใช้เป็นรูปเอกพจน์ที่เป็นทางการ)" tyaa "พวกเขา (หญิง)"  tii "พวกเขา (ไม่ระบุเพศ)" (neuter)
ไวยากรณ์ > ชนิดของคำ

มี 7 ชนิดคือ  นามะ (สามานยนาม) วิเศศนามะ (วิสามานยนาม) สารวะนามะ (สรรพนาม) วิเศษะณะ (คุณศัพท์) กริยาวิเศษะณะ (กริยาวิเศษณ์)  กริยาปะทะ (กริยา) อับยายะ
ไวยากรณ์ > โครงสร้างประโยค

เป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา ลำดับของคำเปลี่ยนไปได้บ้างแต่ไม่ทำให้ความหมายเปลี่ยนไป
ไวยากรณ์ > การผันคำนาม

ภาษามราฐีเป็นภาษาที่มีการผันคำมาก เช่นเดียวกับภาษากลุ่ม อินโด-ยุโรเปียนโบราณ เช่นภาษาสันสกฤต ซึ่งใช้การผันคำแทนการใช้คำบุพบท  แบ่งคำนามออกได้ 8 การก
เสียง

ลักษณะทางสัทวิทยาของภาษามราฐีเป็นเช่นเดียวกับกลุ่มภาษาอินโด-อารยันอื่นๆ เสียงสระในภาษามราฐีมีมากกว่าภาษาฮินดีคือมีเสียงสระแอ (अँ) และสระออ (आँ) ซึ่งพบในคำยืมจากภาษาอังกฤษ
การเขียน

บทความหลัก: อักษรโมดี
การเขียนภาษามราฐีพบครั้งแรกในพุทธศตวรรษที่ 16 ในศิลาจรึกและแผ่นทองแดง ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 18 -25 ภาษามราฐีเขียนด้วยอักษรโมดี และเปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรเทวนาครีเมื่อ พ.ศ. 2493 อักษรเทวนาครีสำหรับภาษามราฐีมีความแตกต่างจากอักษรที่ใช้เขียนภาษาฮินดีเล็กน้อย และเรียกว่าอักษรพัลโพธ (बाळबोध)
อักษรโมดีเป็นอักษรที่มีลักษณะเป็นเส้นโค้ง เอกสารงานเขียนในจักรวรรดิมารธาใช้อักษรชนิดนี้ แต่ก็มีการใช้อักษรอาหรับแบบเปอร์เซียด้วย เมื่อมีการพิมพ์พบว่าอักษรโมดีมีปัญหาในการจัดตัวพิมพ์ในสมัยนั้น ทำให้ใช้น้อยลง แม้ว่าในปัจจุบันจะสร้างฟอนต์สำหรับอักษรโมดีได้แล้วก็ตาม อักษรนี้ไม่เป็นที่รู้จักในกลุ่มคนรุ่นใหม่และกำลังสูญหายไป
คำศัพท์ > คำจากภาษาอื่น

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผู้พูดภาษามราฐีได้มีการพบปะกับผู้พูดภาษาอื่นมากมาย ภาษาสำคัญที่มีอิทธิพลต่อผู้พูดภาษามราฐีคือภาษาปรากฤต ภาษามหาราษฏรี และภาษาสันสกฤต ในปัจจุบัน ภาษามราฐีมีคำศัพท์จำนวนมากที่มาจากภาษาสันสกฤต และภาษาพี่น้องอื่นๆ เช่น ภาษาฮินดี นอกจากนั้นยังมีคำศัพท์และลักษณะทางไวยากรณ์ที่ได้มาจากกลุ่มภาษาดราวิเดียนในอินเดีย และภาษาจากภายนอกอื่นๆเช่น ภาษาเปอร์เซีย ภาษาอาหรับ ภาษาอังกฤษและภาษาโปรตุเกส เนื่องจากบริเวณที่ใช้ภาษามราฐีเคยเป็นสถานีการค้าที่สำคัญมาก่อน
คำศัพท์ > การแลกเปลี่ยนคำศัพท์กับภาษาอื่นๆ

ประมาณ 50% ของคำในภาษามราฐีมาจากภาษาสันสกฤต ส่วนคำที่ยืมมาจากภาษาอื่นๆส่วนใหญ่มาจากภาษากันนาดา ภาษาฮินดี ภาษาอูรดู ภาษาอาหรับ ภาษาเปอร์เซีย และภาษาโปรตุเกส ตัวอย่างเช่น
Khurchii "เก้าอี้ " มาจากภาษาอาหรับkursi
Jaahiraat "การโฆษณา" มาจากภาษาเปอร์เซีย zaahiraat
Shiphaaras "การแนะนำ" มาจากภาษาเปอร์เซีย sifarish
Marjii "ต้องการ" มาจากภาษาเปอร์เซีย "marzi"
Batataa "มันฝรั่ง", มาจากภาษาโปรตุเกส
Ananas "สับปะรด", มาจากภาษาโปรตุเกส
Niga "มองไปข้างหลัง" มาจากภาษาเปอร์เซียnîgâh "วิสัยทัศน์"
คำยืมภาษาอังกฤษจำนวนมากใช้ในบทสนทนาโดยทั่วไป เช่น "pen" (ภาษามราฐีlekhaṇii), "shirt" (sadaraa).
คำศัพท์ > การสร้างคำประสม

มีกฎในการเชื่อมคำคล้ายกับภาษาสันสกฤตและภาษาเยอรมัน คือการสนธิคำและการสมาส
คำศัพท์ > ระบบการนับ

ภามราฐีมีการกำหนดชื่อตัวเลขตั้งแต่ 1-20 แลละทวีคูณของ 10 มีชื่อเฉพาะของ  ¼, ½, และ ¾. คือ  ปาวะ, อัรธา, และ ปะอูนะ ตามลำดับ เมื่อจำนวนเหล่านี้มากกว่า 1 จะใช้อุปสรรค  สัพวา-, ซาเฑ-, ปาวะเณ- ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างของเลขยกกำลังของ 10
100: shambhar
1,000: hazaar
100,000: laakh
10,000,000: koti
1,000,000,000: abja
10,000,000,000: kharva
100,000,000,000: nikharva
100,000,000,000,000,000: parardha
คำศัพท์ > ตัวอย่างวลี

| Words/phrases | Transliteration | Meaning |
| --- | --- | --- |
| नमस्कार | Namaskār. | สวัสดี. |
| तुम्ही कसे आहात? | Tumhī kase āhāt? | คุณทำอย่างไร? |
| तू कसा आहेस? | Tū kasā āhes? | คุณเป็นอย่างไรบ้าง? (ใช้กับผู้ชาย) |
| तू कशी आहेस? | Tū kaśī āhes? | คุณเป็นอย่างไรบ้าง? (ใช้กับผู้หญิง) |
| आपण कसे आहात? | Āpaṇ kase āhāt? | คุณเป็นอย่างไรบ้าง? (เป็นทางการ) |
| तुम्हाला भेटून आनंद झाला | Tumhālā bheṭūn ānaṃd jhālā. | ดีใจที่ได้พบคุณ. |
| पुन्हा भेटू | Punhā bheṭū. | ลาก่อน. (ตรงตัว "เราจะพบกันอีก") |
| धन्यवाद | Dhanyavād. | ขอบคุณ |
| हो | Ho. | ใช่ |
| नाही | Nāhī. | ไม่ |
| नको | Nako. | ไม่, ขอบคุณ |
| किती? | Kitī? | มากเท่าไหร่? |
| कुठे? | Kuṭhe? | ที่ไหน? |
| कसे? | Kase? | อย่างไร? |
| केव्हा? | Kevhā? | เมื่อใด? |
| कोण? | Koṇ? | ใคร? |
| काय? | Kāy? | อะไร? |
| शुभ रात्री। | Śubh rātrī. | ราตรีสวัสดิ์ |
ดูเพิ่ม

ภาษากงกัณ
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาษามราฐี ที่เว็บไซต์ Curlie
| ด ค กภาษาทางการของประเทศอินเดีย |
| --- | --- |
ระดับสหภาพ:  ฮินดี  อังกฤษ 
ตามรัฐธรรมนูญอินเดีย:  กงกัณ  กันนาดา  กัศมีร์  คุชราต  โดกรี  เตลูกู  ทมิฬ  เนปาล  เบงกอล  โบโด  ปัญจาบ  มณีปุระ  มราฐี  มลยาฬัม  ไมถิลี  สันถาลี  สันสกฤต  สินธ์  อัสสัม  อูรดู  โอริยะ  ฮินดี 
ระดับรัฐ:  อังคิกา  โภชปุระ  ฉัตตีสครห์  กาโร  กูรุง  โฮ  Kamatapuri  Kharia  คาซี  Khortha  กอกบอรอก  Kurmali  Kurukh  เลปชา  ลิมบู  มคธ  มาคัร  มีโซ  มุนดารี  เนวาร์  Rai  รังปุระ  Sadri  เศรปา  สิกขิม  สุนุวาร์  ตามาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  IdRef 
หนังสือพิมพ์ภาษามราฐีในมุมไบ
อักษรโมดี
ฮัซซับบาร์

| ฮัซซับบาร์ |
| --- | --- |
นครและสภาท้องถิ่น
ถนนอาราม (Sanctuary Street)
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 35°52′38″N 14°32′17″E﻿ / ﻿35.87722°N 14.53806°E﻿ / 35.87722; 14.53806
ประเทศ:  มอลตา
ภูมิภาค: ตะวันออกเฉียงใต้
อำเภอ: อ่าวใต้
การแบ่งเขตการปกครอง: Birgu, Cospicua, Fgura, Kalkara, Marsaskala, Xgħajra, Żejtun
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Jorge Grech (พรรคแรงงาน)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5.3 ตร.กม. (2.0 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม 2021)
 • ทั้งหมด: 15,648 คน
 • ความหนาแน่น: 3,000 คน/ตร.กม. (7,600 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: ZBR
รหัสโทรศัพท์: 356
รหัส ISO 3166: MT-64
นักบุญองค์อุปถัมภ์: แม่พระแห่งความกรุณา
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ฮัซซับบาร์ (มอลตา: Ħaż-Żabbar, แม่แบบ:IPA-mt) เป็นนครในประเทศมอลตา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ จัดเป็นเมืองใหญ่สุดอันดับเจ็ด ด้วยประชากรราว 15,648 คน ตามสำมะโนปี 2021
ในระหว่างการลุกฮือต้านฝรั่งเศสในปี 1798 ถึง 1800 เมืองฮัซซับบาร์เป็นฐานของกองพลต้านฝรั่งเศส และการรบครั้งสำคัญเมื่อ 5 ตุลาคม 1798 ก็เกิดขึ้นที่ด้านหน้าของบริเวณศักดิ์สิทธิ์ฮัซฮัซซับบาร์ (Ħaż-Żabbar Sanctuary) ในปัจจุบัน ลูกกระสุนปืนใหญ่ของฝรั่งเศสยังสามารถพบเห็นได้ตามผนังบ้านเรือนในย่านเมืองเก่า ไปจนถึงที่นำมาจัดแสดงในโบสถ์และในพิพิธภัณฑ์
เมื่อ 14 ตุลาคม 1975 เครื่องบิน Vulcan B. 2 รุ่น XM645 ของฝูงบินรบกองทัพอากาศอังกฤษ กองพล 9 เกิด ระเบิดขณะบินอยู่เหนือฮัซซับบาร์ ชิ้นส่วนร่วงอยู่ตามถนนสายหลัก ถนนบริเวณศักดิ์สิทธิ์ (Sanctuary Street) และในโรงเรียน เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตหกราย โดยห้ารายเป็นเจ้าหน้าที่บนเครื่องบิน และมีพลเมืองอีกราว 20 คนในฮัซซับบาร์ได้รับบาดเจ็บ ปัจจุบันชิ้นส่วนและซากนำไปจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์บริเวณศักดิ์สิทธิ์ฮัซซับบาร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Parroċċa Ħaż-Żabbar
Kor Notre Dame; Facebook Page
Żabbar Sanctuary Museum; Facebook Page
Società Filarmonica Maria Mater Gratiæ; Official Website
Għaqda Madonna Tal-Grazzja Banda San Mikiel; Official Website
Radju Hompesch; Facebook Page
Ħaż-Żabbar ŻAK
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ภูมิศาสตร์ :  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
เกนต์

| เกนต์ Gent Gand |
| --- | --- |
เทศบาล

   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 51°03′13″N 03°43′31″E﻿ / ﻿51.05361°N 3.72528°E﻿ / 51.05361; 3.72528
ประเทศ:  เบลเยียม
เขตการปกครอง: ชุมชนฟลามส์
จังหวัด: ฟลานเดอร์ตะวันออก
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Mathias De Clercq
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 156.18 ตร.กม. (60.30 ตร.ไมล์)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 260,341 คน
 • ความหนาแน่น: 1,700 คน/ตร.กม. (4,300 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 9000–9052
หมายเลขโทรศัพท์: 09
เว็บไซต์: www.gent.be
เกนต์ (อังกฤษ: Ghent เดิม Gaunt), เคนต์ (ดัตช์: Gent) หรือ ก็อง (ฝรั่งเศส: Gand) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟลานเดอร์ตะวันออกในบริเวณเฟลมมิชของประเทศเบลเยียม เดิมตัวเมืองเริ่มจากการตั้งถิ่นฐานที่ปากแม่น้ำสเกลต์และแม่น้ำลูส ในยุคกลางเกนต์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและมั่งคั่งที่สุดในตอนเหนือของยุโรป ในปัจจุบันเป็นเมืองท่าและเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเกนต์
เกนต์เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นลำดับสองของประเทศเบลเยียมโดยจำนวนประชากร บริเวณตัวเมืองและปริมณฑลมีเนื้อที่ 1,205 ตารางกิโลเมตรและมีประชากรทั้งหมด 594,582 คน (1 มกราคม 2008)
ทุกปีเป็นเวลาสิบวัน เกนต์จะเป็นที่จัดงาน “เทศกาลเกนต์” ที่มีผู้เข้าร่วมงานราวสองล้านคน
ฮัม (ประเทศเบลเยียม)

| ฮัม |
| --- | --- |
เทศบาล
โบสถ์ Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk ในโอสต์ฮัม
   ธง ตรา
ที่ตั้งของฮัมในเขตฮัสเซิลต์ (สีเทาเข้ม)
ฮัมที่ตั้งของฮัมในประเทศเบลเยียม
พิกัด:  51°06′03″N 05°09′35″E﻿ / ﻿51.10083°N 5.15972°E﻿ / 51.10083; 5.15972
ประเทศ:  เบลเยียม
เขต:  แคว้นเฟลมิช
ชุมชน:  เฟลมิช
มณฑล:  ลิมเบิร์ก
เขตท้องถิ่น: เขตฮัสเซิลต์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Dirk De Vis
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 32.69 ตร.กม. (12.62 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2014)
 • ทั้งหมด: 10,574 คน
 • ความหนาแน่น: 323.46 คน/ตร.กม. (837.8 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal codes: 3945
รหัสพื้นที่: 013 - 011
เว็บไซต์: www.ham.be
ฮัม (ดัตช์: Ham) เป็นเทศบาลในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 10,000 คน ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1977 ได้มีการควบรวมเขตย่อยโอสต์ฮัม (Oostham) กับเขตย่อยกวาดเมเคอเลิน (Kwaadmechelen) และเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาล
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฮัม
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของฮัม (ดัตช์)
| ด ค กเทศบาลในจังหวัดลิมบืร์ค |
| --- | --- | --- |
| เขตฮัสเซิลต์ |  อัส  เบอริงเคน  ดีเปินเบก  เคงก์  คิงเคอโลม  ฮาเลิน  ฮัม  ฮัสเซิลต์  แฮร์ก-เดอ-สตัด  เฮิสเดิน-โซลเดอร์  เลโอโปลด์สบืร์ค  ลึมเมิน  นีวเวอร์แกร์เกิน  โอปคลับเบก  ซินต์-เตรยเดิน  เทิสเซินเดอร์โล  โซนโฮเฟิน  ซือเตินดาล  |  |
| เขตมาไซก์ |  โบโคลต์  เบร  ดิลเซิน-สโตกเกม  ฮาโมนต์-อาเคิล  แฮ็คเติล-แอ็กเซิล  เฮาต์ฮาเลิน-แฮ็ลค์เตอเริน  กินโรย  โลมเมิล  มาไซก์  เมวเวิน-เครยโตรเดอ  เนียร์เพลต์  โอเวอร์เพลต์  เปร์  |  |
| เขตโตงเงอเริน |  อัลเกิน  บิลเซิน  บอร์คโลน  เฮียร์ส  แฮร์สตัปเปอ  ฮุเซิลต์  กอร์เตสเซม  ลานาเกิน  มาสเมเคอเลิน  รีมสต์  โตงเงอเริน  ฟุเริน  แว็ลเลิน  |  |
อักษรมองโกเลีย

| อักษรมองโกเลีย  |
| --- | --- |

ชนิด:  อักษรสระ-พยัญชนะ 
ช่วงยุค: ประมาณ พ.ศ. 1747 (ค.ศ. 1204)–ปัจจุบัน
ทิศทาง: แนวตั้งซ้ายไปขวา, ซ้ายไปขวา 
ภาษาพูด: ภาษามองโกเลีย ภาษาเอเวนค์
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: อักษรโปรโต-คานาอันไนต์อักษรฟินิเชียอักษรอราเมอิกอักษรซีเรียคอักษรซอกเดียอักษรอุยกูร์โบราณอักษรอุยกูร์จินอักษรมองโกเลีย
ระบบลูก: อักษรแมนจู อักษรโตโด (Clear script) Vaghintara script
ISO 15924
ISO 15924: Mong (145), ​Mongolian
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Mongolian
ช่วงยูนิโคด: U+1800–U+18AF
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรมองโกเลีย (มองโกเลีย: Mongγol bičig, ซีริลลิก: Монгол бичиг, Mongol bichig) เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษามองโกเลีย
เมื่อพ.ศ. 1751 เจงกิสข่านรบชนะไนมันและนำอักษรอุยกูร์ ตาตาร์-ตอนกา ซึ่งต่อมาพัฒนาเป็นอักษรอุยกูร์ มาเขียนภาษามองโกเลีย อักษรอุยกูร์เหล่านี้มาจากอักษรซอกเดีย ที่มาจากอักษรอราเมอิกอีกต่อหนึ่ง
ระหว่างพ.ศ. 1800 – 2000 ภาษามองโกเลียเขียนด้วยอักษรจีน อักษรอาหรับและอักษรพักปา ในช่วงที่ได้รับอิทธิพลจากสหภาพโซเวียต ภาษามองโกเลียเขียนด้วยอักษรละตินเมื่อ พ.ศ. 2474 และใช้อักษรซีริลลิกเมื่อ พ.ศ. 2480 ใน พ.ศ. 2484 รัฐบาลออกกฎหมายล้มเลิกอักษรมองโกเลีย แต่ได้มีการฟื้นฟูอักษรดังกล่าวอีกเมื่อ พ.ศ. 2537 ปัจจุบันมีการสอนการใช้อักษรนี้ในโรงเรียน ประชาชนราวครึ่งหนึ่งในมองโกเลียรู้อักษรนี้นิดหน่อยหรือไม่รู้เลย ส่วนใหญ่จะอ่านได้เฉพาะอักษรซีริลลิก อักษรมองโกเลียนี้ยังใช้อยู่ในเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ในประเทศจีน
อักษรนี้แยกสระและพยัญชนะออกจากกัน เขียนในแนวตั้งจากบนลงล่าง บรรทัดจากซ้ายไปขวา ซึ่งต่างจากอักษรที่เขียนในแนวตั้งอื่นๆที่มักจะเขียนจากขวาไปซ้าย อักษรมีรูปร่างต่างกันขึ้นกับตำแหน่งภายในคำ
ยูนิโคด

อักษรมองโกเลียได้รับการบรรจุลงในยูนิโคดใน ช่วงรหัส U+1800–U+18AF
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Mongolian Official Unicode Consortium code chart (PDF)
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+180x |  ᠀ |  ᠁ |  ᠂ |  ᠃ |  ᠄ |  ᠅ |  ᠆ |  ᠇ |  ᠈ |  ᠉ |  ᠊ | FVS 1 | FVS 2 | FVS 3 | MVS | FVS 4 |
| U+181x |  ᠐ |  ᠑ |  ᠒ |  ᠓ |  ᠔ |  ᠕ |  ᠖ |  ᠗ |  ᠘ |  ᠙ |  |  |  |  |  |  |
| U+182x |  ᠠ |  ᠡ |  ᠢ |  ᠣ |  ᠤ |  ᠥ |  ᠦ |  ᠧ |  ᠨ |  ᠩ |  ᠪ |  ᠫ |  ᠬ |  ᠭ |  ᠮ |  ᠯ |
| U+183x |  ᠰ |  ᠱ |  ᠲ |  ᠳ |  ᠴ |  ᠵ |  ᠶ |  ᠷ |  ᠸ |  ᠹ |  ᠺ |  ᠻ |  ᠼ |  ᠽ |  ᠾ |  ᠿ |
| U+184x |  ᡀ |  ᡁ |  ᡂ |  ᡃ |  ᡄ |  ᡅ |  ᡆ |  ᡇ |  ᡈ |  ᡉ |  ᡊ |  ᡋ |  ᡌ |  ᡍ |  ᡎ |  ᡏ |
| U+185x |  ᡐ |  ᡑ |  ᡒ |  ᡓ |  ᡔ |  ᡕ |  ᡖ |  ᡗ |  ᡘ |  ᡙ |  ᡚ |  ᡛ |  ᡜ |  ᡝ |  ᡞ |  ᡟ |
| U+186x |  ᡠ |  ᡡ |  ᡢ |  ᡣ |  ᡤ |  ᡥ |  ᡦ |  ᡧ |  ᡨ |  ᡩ |  ᡪ |  ᡫ |  ᡬ |  ᡭ |  ᡮ |  ᡯ |
| U+187x |  ᡰ |  ᡱ |  ᡲ |  ᡳ |  ᡴ |  ᡵ |  ᡶ |  ᡷ |  ᡸ |  |  |  |  |  |  |  |
| U+188x |  ᢀ |  ᢁ |  ᢂ |  ᢃ |  ᢄ |  ᢅ |  ᢆ |  ᢇ |  ᢈ |  ᢉ |  ᢊ |  ᢋ |  ᢌ |  ᢍ |  ᢎ |  ᢏ |
| U+189x |  ᢐ |  ᢑ |  ᢒ |  ᢓ |  ᢔ |  ᢕ |  ᢖ |  ᢗ |  ᢘ |  ᢙ |  ᢚ |  ᢛ |  ᢜ |  ᢝ |  ᢞ |  ᢟ |
| U+18Ax |  ᢠ |  ᢡ |  ᢢ |  ᢣ |  ᢤ |  ᢥ |  ᢦ |  ᢧ |  ᢨ |  ᢩ |  ᢪ |  |  |  |  |  |
Notes 1.^ ตั้งแต่ยูนิโคดเวอร์ชัน 14.0 2.^ ส่วนสีเทาคือบริเวณที่ไม่ได้ถูกกำหนดอักษร
อาดรียาน เบราเวอร์

อาดรียาน เบราเวอร์ (ดัตช์: Adriaen Brouwer; ค.ศ. 1605 - มกราคม ค.ศ. 1638) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 เบราเวอร์ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพชีวิตประจำวันทำงานส่วนใหญ่ในฟลานเดอส์และสาธารณรัฐดัตช์