stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2556
พายุ > พายุไต้ฝุ่นวิภา

บทความหลัก: พายุไต้ฝุ่นวิภา (พ.ศ. 2556)
วันที่ 8 ตุลาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) รายงานว่าเกิดการรบกวนของหย่อมความกดอากาศต่ำขึ้นภายในบริเวณที่มีลมเฉือนแนวตั้งต่ำถึงระดับปานกลางประมาณ 670 กิโลเมตร (415 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของฐานทัพอากาศแอนเดอร์สันบนกวมในระหว่างวันนั้น และพายุเริ่มก่อตัวเป็นศูนย์กลางการหมุนเวียนระดับต่ำที่รวมตัวกัน
วันที่ 9 ตุลาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) เริ่มตรวจสอบพายุดังกล่าวว่าเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนในช่วงเช้าของวันนี้
วันที่ 10 ตุลาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้เริ่มออกคำเตือนเกี่ยวกับพายุ และยกระดับจากหย่อมความกดอากาศต่ำให้กลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน พายุได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว และได้รับการประกาศว่าเป็นพายุโซนร้อนในขณะที่สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้กำหนดให้ชื่อ วิภา เป็นพายุ
วันที่ 11 ตุลาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับจากพายุโซนร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงเมื่อพายุทวีกำลังแรงขึ้น
วันที่ 12 ตุลาคม พายุโซนร้อนวิภาได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นในขณะที่พายุเคลื่อนตัวช้า ๆ และได้เข้าสู่พื้นที่ที่มีน้ำอุ่นกับลมเฉือนต่ำ
วันที่ 13 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่นวิภาได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 4 ด้วยความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ 240 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (150 ไมล์ต่อชั่วโมง) เมื่อเป็นเช่นนั้น พายุได้พัฒนาตาพายุที่เล็ก กะทัดรัด และชัดเจน ในเที่ยงวันของวันนี้ สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ได้สังเกตเห็นว่าพายุได้เคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของประเทศฟิลิปปินส์ และได้กำหนดชื่อท้องถิ่นว่า ตีโน
วันที่ 15 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่นวิภาได้อ่อนกำลังลงเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 3 และหลังจากนั้นก็กลายเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 2 พายุได้เคลื่อนตัวออกจากพื้นที่รับผิดชอบของประเทศฟิลิปปินส์ เนื่องจากน้ำทะเลรอบ ๆ พายุเริ่มเย็นลงในขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้ประเทศญี่ปุ่นด้วยสถานะพายุไต้ฝุ่นระดับ 1
วันที่ 16 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่นวิภาได้เคลื่อนตัวเข้าสู่สถานะพายุหมุนนอกเขตร้อนในช่วงดึกของวันนี้ และส่วนที่เหลือของพายุยังคงเคลื่อนตัวเข้าสู่สถานะพายุหมุนนอกเขตร้อน เนื่องจากพายุลูกนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทรคัมชัตคาในวันถัดไป
วันที่ 18 ตุลาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้รายงานว่าพายุยังคงเคลื่อนตัวด้วยความเร็ว และสลายอยู่นอกเขตร้อน
พายุ > พายุไต้ฝุ่นฟรานซิสโก

วันที่ 16 ตุลาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นบริเวณทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของกวม ต่อมา JMA และ JTWC ได้ประกาศทวีกำลังแรงของดีเปรสชันเขตร้อนเป็นพายุโซนร้อน และ JMA ได้ให้ชื่อว่า ฟรานซิสโก
วันที่ 17 ตุลาคม JMA ได้ประกาศทวีความรุนแรงของฟรานซิสโกเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง
วันที่ 19 ตุลาคม ฟรานซิสโกทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5
พายุ > พายุไต้ฝุ่นกรอซา

วันที่ 26 ตุลาคม ดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวบริเวณทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของกวม
พายุ > พายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยน

วันที่ 3 พฤศจิกายน เกิดบริเวณหย่อมความกดอากาศต่ำทางทิศใต้เยื้องตะวันออกของเกาะปอนเปย์ (Pohnpei) ประเทศไมโครนีเชีย ต่อมาศูนย์ร่วมเตือนภัยไต้ฝุ่น (JTWC) ออกรหัสเรียกขาน "31W"
วันที่ 4 พฤศจิกายน JMA ประกาศให้ใช้ชื่อพายุว่า "ไห่เยี่ยน" ไม่นานนักพายุเข้าเขตรับผิดชอบสำนักบริหารบรรยากาศฯ แห่งฟิลิปปินส์ จึงให้ใช้ชื่อว่า "โยลันดา" พายุไห่เยี่ยนก่อให้เกิดความเสียหายโดยพัดหลังคาโบสถ์ในเขตเลเต
วันที่ 7 พฤศจิกายน มีราษฎรได้รับผลกระทบ 905,353 คน และมีผู้เสียชีวิต 3 คน
วันที่ 8 พฤศจิกายน จำนวนผู้เสียชีวิตเพิ่มเป็น 23 คน ทั้งนี้มีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตรวม 30 คนหลังจากที่พายุพัดผ่านตอนกลางของประเทศฟิลิปปินส์ไปแล้ว
พายุ > พายุโซนร้อนโพดุล

วันที่ 9 พฤศจิกายน JMA รายงานว่ามีดีเปรสชันเขตร้อนเกิดในมหาสมุทรแปซิฟิก ห่างจากกรุงปอร์ตมอร์สบี ประเทศปาปัวนิวกินี ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือเป็นระยะทาง 1,330 km (830 mi)
วันที่ 11 พฤศจิกายน พายุเข้าเขตรับผิดชอบสำนักบริหารบรรยากาศฯ ฟิลิปปินส์ จึงประกาศให้ใช้ชื่อ "โซไรดา"
พายุดีเปรสชันเขตร้อน

รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชัน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเท่านั้น
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนบีซิง

วันที่ 4 มกราคม มีบริเวณการหมุนเวียนลมก่อตัวขึ้นทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของปาเลา โดย JTWC ได้เรียกว่าหย่อมความกดอากาศต่ำกำลังแรง 94W
วันที่ 5 มกราคม ไม่ช้าระบบก็เคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกอย่างรวดเร็วและเข้าไปในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์
วันที่ 6 มกราคม JMA ได้ประกาศทวีความรุนแรงระบบเป็นดีเปรสชันเขตร้อน
วันที่ 7 มกราคม JMA ได้ประกาศลดความรุนแรงระบบเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำดังเดิม
วันที่ 8 มกราคม ระบบเดียวที่อ่อนกำลังลงได้ทวีกำลังแรงอีกครั้ง โดย JMA ได้ประกาศทวีความรุนแรงระบบเป็นดีเปรสชันเขตร้อนอีกครั้ง แบบจำลองแบบไดนามิกต่างๆระบุว่าดีเปรสชันนี้จะเข้าโจมตีฟิลิปปินส์
วันที่ 11 มกราคม PAGASA ได้ประกาศทวีความรุนแรงของระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนและใช้ชื่อ "บีซิง (Bising)"
วันที่ 13 มกราคม PAGASA ไดปรับลดความรุนแรงของบีซิงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำ
สภาพอากาศมีฝนตกปานกลางถึงหนักในพื้นที่ภาคบีคอล,วิซายาตะวันออก,วิซายากลางและมินดาเนา
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 4

20 มีนาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ประกาศว่ามีพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นทางตะวันออกของดาเวา, ฟิลิปปินส์ ที่ระยะห่าง 324 กิโลเมตร
22 มีนาคม ระบบสลายตัวไป
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 15

วันที่ 10 สิงหาคม ดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวทางตะวันออกของเวียดนาม ในทะเลจีนใต้
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อน 13W

วันที่ 16 สิงหาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) รายงานว่าพบพายุดีเปรสชันเขตร้อนอยู่บริเวณ 1,275 กม. (790 ไมล์) ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของไทเป, ไต้หวัน
วันที่ 18 สิงหาคมระบบได้พัฒนาเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนและมีปฏิกิริยากับพายุโซนร้อนจ่ามี ต่อมาระบบได้ขึ้นฝั่งทางตะวันออกประเทศจีน และได้กระจายหายไป
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนไพลิน

บทความหลัก: พายุไซโคลนไพลิน (พ.ศ. 2556)
วันที่ 4 ตุลาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) เริ่มติดตามความเคลื่อนไหวของพายุดีเปรสชันเขตร้อนที่กำลังก่อตัวในอ่าวไทยห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางตะวันตกประมาณ 400 กิโลเมตร (250 ไมล์) ของประเทศเวียดนาม และในอีกสองสามวันต่อมา พายุก็ได้เคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกภายในบริเวณที่มีลมเฉือนแนวตั้งระดับต่ำถึงปานกลางก่อนที่จะเคลื่อนตัวผ่านคาบสมุทรมลายู
วันที่ 6 ตุลาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อนสลายตัวกลายเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำ แต่สลายตัวได้ไม่นานนัก และพายุก็เคลื่อนตัวออกจากแอ่งแปซิฟิกตะวันตก
วันที่ 7 ตุลาคม หย่อมความกดอากาศต่ำได้รับอิทธิพลจากทะเลส่งผลให้มีกำลังแรงขึ้นจนกลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนในเวลาต่อมา และพายุก็เคลื่อนตัวลงสู่ทะเลอันดามัน
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อน 27W

วันที่ 17 ตุลาคม ดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นทางบริเวณทิศตะวันออกเฉียงเหนือเยื้องเหนือของกวม
วันที่ 18 ตุลาคม พายุรับรหัสเรียกขานว่า 27W
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุอื่น ๆ

วันที่ 11 เมษายน เวลา 1800UTC (02 นาฬิกาของวันที่ 12 ตามเวลาในประเทศไทย) สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) เริ่มตรวจสอบการเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกของพายุดีเปรสชันเขตร้อนในอ่าวไทย ในเวลานั้น ดีเปรสชันเขตร้อนมีความกดอากาศต่ำสุด ณ ศูนย์กลางที่ 1008 มิลลิบาร์ (hPa; 27.77 นิ้วปรอท) แต่พายุมีความเคลื่อนไหวอยู่ได้ไม่นานก็อ่อนกำลังลง JMA จึงไม่ได้ออกประกาศอะไรเพิ่มเติมสำหรับดีเปรสชันนั้น
รายชื่อพายุ

ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง 65 km/h (40 mph) พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป
รายชื่อพายุ > ชื่อสากล

กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่ 65 km/h (40 mph) โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2556 คือ โซนามู จากชุดที่ 1 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้ายคือ โพดุล จากชุดที่ 2 รวมมีชื่อจากชุดรายชื่อถูกใช้ 29 ชื่อ
| รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2556> ชุด | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2556> รหัสพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2556> ชื่อพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2556> ชุด | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2556> รหัสพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2556> ชื่อพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2556> ชุด | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2556> รหัสพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2556> ชื่อพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2556> ชุด | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2556> รหัสพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2556> ชื่อพายุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชุดที่ 1 | 1301 | โซนามู (Sonamu) | ชุดที่ 1 | 1309 | เชบี (Jebi) | ชุดที่ 2 | 1319 | อูซางิ (Usagi) | ชุดที่ 2 | 1327 | ฟรานซิสโก (Francisco) |
| ชุดที่ 1 | 1302 | ชานชาน (Shanshan) | ชุดที่ 1 | 1310 | มังคุด (Mangkhut) | ชุดที่ 2 | 1320 | ปาบึก (Pabuk) | ชุดที่ 2 | 1328 | เลกีมา (Lekima) |
| ชุดที่ 1 | 1303 | ยางิ (Yagi) | ชุดที่ 1 | 1311 | อูตอร์ (Utor) | ชุดที่ 2 | 1321 | หวู่ติบ (Wutip) | ชุดที่ 2 | 1329 | กรอซา (Krosa) |
| ชุดที่ 1 | 1304 | หลี่ผี (Leepi) | ชุดที่ 1 | 1312 | จ่ามี (Trami) | ชุดที่ 2 | 1322 | เซอปัต (Sepat) | ชุดที่ 2 | 1330 | ไห่เยี่ยน (Haiyan) |
| ชุดที่ 1 | 1305 | เบบินคา (Bebinca) | ชุดที่ 2 | 1315 | กองเร็ย (Kong-rey) | ชุดที่ 2 | 1323 | ฟิโทว์ (Fitow) | ชุดที่ 2 | 1331 | โพดุล (Podul) |
| ชุดที่ 1 | 1306 | รุมเบีย (Rumbia) | ชุดที่ 2 | 1316 | ยวี่ถู่ (Yutu) | ชุดที่ 2 | 1324 | ดานัส (Danas) |  |  |  |
| ชุดที่ 1 | 1307 | ซูลิก (Soulik) | ชุดที่ 2 | 1317 | โทราจี (Toraji) | ชุดที่ 2 | 1325 | นารี (Nari) |  |  |  |
| ชุดที่ 1 | 1308 | ซีมารอน (Cimaron) | ชุดที่ 2 | 1318 | หม่านหยี่ (Man-yi) | ชุดที่ 2 | 1326 | วิภา (Wipha) |  |  |  |
หมายเหตุ: รหัสพายุสากลที่ 1313 และ 1314 ถูกใช้กับพายุโซนร้อนกำลังแรงเปวา และพายุโซนร้อนอูนาลา ตามลำดับ หลังจากที่พายุดังกล่าวเคลื่อนข้ามเส้นแบ่งวันสากลเข้ามาในแอ่ง ส่วนชื่อเปวาและอูนาลาเป็นชื่อที่กำหนดโดยศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลาง
รายชื่อพายุ > ฟิลิปปินส์

สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อ เป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 2009 (พ.ศ. 2552) และมีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) ด้วย ซึ่งรายชื่อทั้งหมดเหมือนเดิมกับครั้งก่อน เว้น ฟาเบียน (Fabian), โอเดตต์ (Odette) และ ปาโอโล (Paolo) ที่ถูกนำมาแทน เฟเรีย (Feria), โอนโดย (Ondoy) และเปเปง (Pepeng) ที่ถูกถอนไปตามลำดับ ส่วนชื่อที่ไม่ถูกใช้จะทำเป็น อักษรสีเทา
| รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนท้องถิ่นฟิลิปปินส์ในฤดูกาล 2556 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เอาริง (Auring) (1301) | ฟาเบียน (Fabian) (1305) | กีโก (Kiko) (1310) | ปาโอโล (Paolo) (1321) | อูร์ดูฮา (Urduja) (1327) |
| บีซิง (Bising) | โกรีโย (Gorio) (1306) | ลาบูโย (Labuyo) (1311) | เกดัน (Quedan) (1323) | บินตา (Vinta) (1329) |
| กรีซิง (Crising) (1302) | ฮัวนิง (Huaning) (1307) | มาริง (Maring) (1312) | รามิล (Ramil) (1324) | วิลมา (Wilma) |
| ดันเต (Dante) (1303) | อีซัง (Isang) (1308) | นันโด (Nando) (1315) | ซันตี (Santi) (1325) | โยลันดา (Yolanda) (1330) |
| เอโมง (Emong) (1304) | โฮลีนา (Jolina) (1309) | โอเดตต์ (Odette) (1319) | ตีโน (Tino) (1326) | โซไรดา (Zoraida) (1331) |
รายชื่อเพิ่มเติม
| อาลามิด (Alamid) (ไม่ถูกใช้) | โกนชิง (Conching) (ไม่ถูกใช้) | เอร์นี (Ernie) (ไม่ถูกใช้) | เฮราร์โด (Gerardo) (ไม่ถูกใช้) | อิสโก (Isko) (ไม่ถูกใช้) |
| บรูโน (Bruno) (ไม่ถูกใช้) | โดลอร์ (Dolor) (ไม่ถูกใช้) | โฟลรันเต (Florante) (ไม่ถูกใช้) | เอร์นัน (Hernan) (ไม่ถูกใช้) | เจอโรม (Jerome) (ไม่ถูกใช้) |
รายชื่อพายุ > การถอนชื่อ

ดูเพิ่ม: รายชื่อพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิกที่ถูกถอนชื่อ และ รายชื่อพายุถูกปลดของฟิลิปปินส์
ภายหลังจากฤดูกาลนี้ คณะกรรมการไต้ฝุ่นได้ถอนชื่อ โซนามู, อูตอร์, ฟิโทว์ และ ไห่เยี่ยน ออกจากชุดรายชื่อ และต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ได้มีการคัดเลือกชื่อขึ้นมาทดแทนชื่อดังกล่าวที่ถูกถอนไป ประกอบด้วย ชงดารี, บารีจัต, มูน และ ไป๋ลู่ ตามลำดับ ส่วนรายชื่อพายุท้องถิ่นฟิลิปปินส์ PAGASA ได้ถอนชื่อ ลาบูโย (Labuyo), ซันตี (Santi) และ โยลันดา (Yolanda) ออกจากชุดรายชื่อ เนื่องจากสร้างความเสียหายรวมกว่า 1 พันล้านเปโซฟิลิปปินส์ และมีผู้เสียชีวิตกว่า 300 คน โดยเลือกชื่อ ลันนี (Lannie), ซาโลเม (Salome) และ ยัสมิน (Yasmin) ขึ้นมาแทนที่ชื่อที่ถูกถอนไป
ดูเพิ่ม

รายชื่อฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2556
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2556
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2556
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้: 2555–2556, 2556–2557
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2555–2556, 2556–2557
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2555–2556, 2556–2557
แหล่งข้อมูลอื่น

กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (อังกฤษ)
กรมอุตุนิยมวิทยาจีน (อังกฤษ)
ดิจิทัลไต้ฝุ่น (อังกฤษ)
หอสังเกตการณ์ฮ่องกง (อังกฤษ)
ศูนย์ร่วมเตือนไต้ฝุ่น (อังกฤษ)
สำนักบริหารอุตุนิยมวิทยาเกาหลี (อังกฤษ)
ศูนย์บริการสภาพอากาศแห่งชาติกวม (อังกฤษ)
กรมอุตุนิยมวิทยามาเลเซีย (มลายู)
PAGASA (อังกฤษ)
สำนักสภาพอากาศกลางไต้หวัน (อังกฤษ)
TCWC จาการ์ตา (อินโดนีเซีย)
กรมอุตุนิยมวิทยาไทย
ไต้ฝุ่น2000 (อังกฤษ)
สำนักบริการพลังงานอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติเวียดนาม (อังกฤษ)
| ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ> ศ. 2550-2559 |
| --- | --- |
ก่อนหน้า: 2549 · 2550 · 2551 · 2552 · 2553 · 2554 · 2555 · 2556 · 2557 · 2558 · 2559 · ต่อไป: 2560
ภาพเคลื่อนไหวจากดาวเทียมของพายุไต้ฝุ่นวิภา
ดียอร์

คริสตีย็อง ดียอร์ เอสอี (ฝรั่งเศส: Christian Dior SE) รู้จักทั่วไปในชื่อ ดียอร์ หรือดิออร์ เป็นบริษัทสินค้าฟุ่มเฟือย จากประเทศฝรั่งเศส มีประธานเป็นนักธุรกิจชาวฝรั่งเศสคือ แบร์นาร์ อาร์โน หัวหน้าในกลุ่มแอลวีเอ็มเอช กลุ่มธุรกิจที่หรูหราที่สุดในโลก ซึ่งดียอร์ถือหุ้นไป 42.36% และสิทธิในการออกเสียง 59.01% ในแอลวีเอ็มเอช
บริษัทได้ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1946 โดยนักออกแบบคริสตีย็อง ดียอร์ ปัจจุบันได้ออกแบบและจำหน่ายทั้งเสื้อผ้า เครื่องหนัง เครื่องประดับ รองเท้า นาฬิกา น้ำหอม เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ดูแลผิว และรวมไปถึงโอตกูตูร์ ภายใต้ชื่อ คริสตีย็อง ดียอร์ โอตกูตูร์ นอกจากนี้ยังมีตราสินค้าที่อยู่ภายใต้บริษัทคือ ดียอร์ โฮมเม่ สินค้าสำหรับผู้ชาย และเบบี ดียอร์ สินค้าสำหรับเด็ก ปัจจุบันบริษัทได้จำหน่าสินค้าทั้งในร้านค้า และออนไลน์ทั่วโลก
ทูตที่มีชื่อเสียง

รายชื่อต่อไปนี้เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงจากเคมเปญของดียอร์
อีซาแบล อาจานี: น้ำหอม (1985–1990s)
การ์ลา บรูนี: กระเป๋าเลดีดียอร์ (1996)
มิลลา โยโววิช: น้ำหอม (1999–2000)
ชาร์ลีซ เทรัน: น้ำหอม J'Adore Dior (2004–ปัจจุบัน)
ชารอน สโตน: ผลิตภัณฑ์ดูแลผิว (2005–ปัจจุบัน)
โมนีกา เบลลุชชี: เครื่องสำอางดียอร์ (2006–2010), กระเป๋าเลดีดียอร์ (2006–2007), น้ำหอม (2009–2010)
อีวา กรีน: น้ำหอม (2007–2008)
มารียง กอตียาร์: กระเป๋าเลดีดียอร์ (2008–2017), กระเป๋ามิสดียอร์ (2011)
จู๊ด ลอว์: น้ำหอมดียอร์โฮมเม่ (2008–2012)
นาตาลี พอร์ตแมน: น้ำหอม, เครื่องสำอางดียอร์ (2010–ปัจจุบัน)
เมลานี โลรองต์: น้ำหอม (2011–ปัจจุบัน)
มีลา คูนิส: กระเป๋ามิสดียอร์ (2012)
เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์: กระเป๋ามิสดียอร์ (2012–ปัจจุบัน), น้ำหอม (2018–ปัจจุบัน)
โรเบิร์ต แพตตินสัน: น้ำหอมดียอร์โฮมเม่ (2013–ปัจจุบัน)
รีแอนนา: Diorama bag, J'adore Dior perfume, Dior sunglasses (2015–ปัจจุบัน)
จอห์นนี เดปป์: น้ำหอม Dior Sauvage (2015–ปัจจุบัน)
แองเจลาเบบี: DiorAmour collection (2017–ปัจจุบัน)
คารา เดเลอวีน: DIOR Addict Stellar Shine Lipstick. BE DIOR. BE PINK. (2019)
คิม จี-ซู: Dior Global Fashion Muse (2020-ปัจจุบัน); Dior Global Ambassador for Fashion and Beauty (2021-ปัจจุบัน)
สถานที่จำหน่าย

เอเชีย: 109
แอฟริกา: 1 (กาซาบล็องกา, โมร็อกโก)
แคริเบียน: 1 (ซานฮวน, ปวยร์โตรีโก)
ยุโรป: 45
อเมริกากลาง (ปานามา): 1
ตะวันออกกลาง: 8
อเมริกาเหนือ (แคนาดา, เม็กซิโก, และสหรัฐ): 48
โอเชียเนีย: 6
อเมริกาใต้ (บราซิล, อาร์เจนตินา): 4
สถานที่จำหน่าย > ประเทศไทย

ร้านค้าบูติกดียอร์ในประเทศไทย โดยไม่รวมบูติกย่อย มีดังนี้
สยามพารากอน
ไอคอนสยาม
เอ็มควอเทียร์ (ย้ายมาจากเอ็มโพเรียม)
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
นอกจากนี้ยังมีสาขาพิเศษชั่วคราว "ดียอร์ โกลด์ เฮาส์ แบงค็อก" ซึ่งประกอบด้วยบูติก หอศิลป์ และคาเฟ่ ตั้งอยู่ที่ลานมรกต เซ็นทรัล ชิดลม อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Christian Dior at Chicago History Museum Digital Collections เก็บถาวร 2015-01-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Yahoo! – Christian Dior SA Company Profile
Dior haute couture 60th anniversary runway show review
"Interactive timeline of couture houses and couturier biographies". Victoria and Albert Museum.
Christian Dior, exhibition catalog fully online as PDF from The Metropolitan Museum of Art
| ด ค กแอลวีเอ็มเอช |
| --- | --- | --- |
| คณะกรรมการผู้บริหาร |  Albert Frère  อังตวน อาร์โนต์  Bernadette Chirac  แบร์นาร์ อาร์โนต์  ชาลส์ พอเวลล์  Charles de Croisset  Delphine Arnault  Diego Della Valle  Felix Rohatyn  Gilles Hennessy  Hubert Védrine  Yves-Thibault de Silguy  |  |
| สินค้าแฟชั่นและเครื่องหนัง |  Berluti  เซลีน  ดู เอ็กซ์ มาชีนา  ดียอร์  Emilio Pucci  เฟนดี  เฟนตี  จีวองชี  เจดับเบิลยู แอนเดอร์สัน  เค็นโซ  โลเอเบ  Loro Piana  หลุยส์ วิตตอง  มาร์ก จาคอบส์  Moynat  Nicholas Kirkwood  Patou  พิงก์ เชิร์ตเมเกอร์  ริมอวา  สเตลลา แม็คคาร์ที  |  |
| น้ำหอมและเครื่องสำอาง |  Acqua di Parma  Benefit Cosmetics  Cha Ling  Fenty Beauty  Fresh  Givenchy Parfums  Guerlain  Kenzo Parfums  Maison Francis Kurkdjian  Make Up For Ever  Marc Jacobs Beauty  ปาฟูม คริสตีย็อง ดียอร์  โลเอเบ  |  |
| ค้าปลีก |  ดีเอ็ฟเอส  La Samaritaine  Le Bon Marché  เซฟอรา  สตาร์บอร์ดครูยส์เซอร์วีเซส  |  |
| นาฬิกาข้อมือและอัญมณี |  บุลการี  Chaumet  เฟร็ด  Hublot  Repossi  แท็ก ฮิวเออร์  ทิฟฟานีแอนด์โค  เซไนธ์  |  |
| ไวน์และสุรา |  Ao Yun  Ardbeg  Belvedere  Bodega Numanthia  Cape Mentelle  Chandon  Château Cheval Blanc  Château d’Yquem  Cheval des Andes  Clos des Lambrays  Cloudy Bay  Dom Pérignon  Glenmorangie  Hennessy  Krug  Mercier  Moët & Chandon  Newton Vineyard  Ruinart  Terrazas de los Andes  Veuve Clicquot  Volcan de mi Tierra  Woodinville  |  |
| ท่องเที่ยว |  เบลมงด์  Cheval Blanc  |  |
| อื่น ๆ |  Connaissance des Arts  Cova  Investir  Jardin d'Acclimatation  Le Parisien  Les Échos  Radio Classique  Royal Van Lent  |  |
ร้านดียอร์ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐ
ระบำเทพบันเทิง

ระบำเทพบันเทิง เป็นระบำที่ประดิษฐ์ขึ้นใหม่ เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๙๙ เพื่อแทรกในละครในเรื่องอิเหนา ตอน ลมหอบ เป็นระบำเทพบุตร และนางฟ้า ฟ้อนรำบำเรอองค์ปะตาระกาหลา ประดิษฐ์ท่ารำโดย หม่อมศุภลักษณ์ ภัทรนาวิก (หม่อมต่วน) และอาจารย์ลมุล ยมะคุปต์ ประพันธ์คำร้องประกอบเพลงแขกเชิญเจ้าและยะวาเร็วโดย ศาสตราจารย์มนตรี ตราโมท
การแต่งกาย

ตัวพระ แต่งกายยืนเครื่องพระ นุ่งผ้ายกจีบโจงหางหงส์ทับสนับเพลา สวมเสื้อปักดิ้นเลื่อมลายกนกแขนสั้น ปลายแขนติดกนก สวมเครื่องประดับถนิมพิมพาภรณ์ ศิราภรณ์ชฎายอดชัย
ตัวนาง แต่งกายยืนเครื่องนาง นุ่งผ้ายกจีบหน้านางทิ้งชายพก สวมเสื้อในนาง ห่มด้วยผ้าห่มนาง ปักด้วยดิ้นเลื่อมลายกนก สวมเครื่องประดับถนิมพิมพาภรณ์ ศิราภรณ์มงกุฎกษัตริย์
เนื้อร้อง

(ร้องเพลงแขกเชิญเจ้า)
เหล่าข้าพระบาท
ขอวโรกาส เทวฤทธิ์อดิศร
ขอฟ้อนกรายรำร่ายถร
บำเรอปิ่นอมรปะตาระกาหลา
ผู้ทรงพระคุณ
ยิ่งบุญบารมีเพื่อเทวบดี
สุขสมรมยาเถลิงเทพพระสิมา
พิมานสำราญฤทัย
สุรศักดิ์ประสิทธิ์
สุรฤทธิ์กำจาย
ทรงสราญพระกาย
ทรงสบายพระทัย
ถวายอินทรีย์ต่างมาลีบูชา
ถวายดวงตาต่างปทีปจำรัสไข
ถ้อยคำอำไพต่างธูปหอมจุณจันทน์
ถวายดวงจิตอัญชลิตวรคุณ
ที่ทรงการุณย์ผองข้ามาแต่บรรพ์
ถวายชีวันรองบาทจนบรรลัย
สุรศักดิ์ประสิทธิ์
สุรฤทธิ์กำจาย
ทรงสราญพระกาย
ทรงสบายพระทัย
(ร้องเพลงยะวาเร็ว)
ร่วมกันร้องทำนองลำนำ
มาฟ้อนมารำให้รื่นเริงใจ (ซ้ำ)
ให้พร้อมให้เพรียงเรียงประดับ
เปลี่ยนสับท่วงทีหนีร่าย
เวียนไปได้จังหวะกัน
อัปสรฟ้อนส่ายกรีดกรายออกมา
ฝ่ายฝูงเทวาทำท่ากางกั้น (ซ้ำ)
เข้าทอดสนิทไม่บิดไม่ผัน (ซ้ำ)
ผูกพัน ผูกพันสุขเกษม
ปลื้มเปรมปลื้มเปรมปรีดา
อีฟซง ปาตรีซียู

นักฟุตบอลชาวบราซิล (เกิด ค.ศ. 1990)
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 อีฟซง ปาตรีซียู เมื่อ ค.ศ. 2021
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อีฟซง ปาตรีซียู วาสกงเซลูส ดู นาซีเมงตู
วันเกิด:   (1990-12-09) 9 ธันวาคม ค.ศ. 1990 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  รัฐบาเยีย ประเทศบราซิล
ส่วนสูง:  1.90 ม.
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  มหาสารคาม เอสบีที
หมายเลข:  6
สโมสรเยาวชน
ค.ศ. 2009–2010:  วีตอเรียชุดเยาวชน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| ค.ศ. 2010–2011 |  วีตอเรีย |   |   |
| ค.ศ. 2012 |  ฟลูมีเน็งซี |   |   |
| ค.ศ. 2013–2018 |  โกริงชังส์อาลาโกอานู |   |   |
| ค.ศ. 2013 |  → เซเอสเซอา (ยืมตัว) |   |   |
| ค.ศ. 2013 |  → เปาลิสตา (ยืมตัว) |   |   |
| ค.ศ. 2014 |  → กัมบะ โอซากะ (ยืมตัว) |  0 |  (0) |
| ค.ศ. 2014–2017 |  → คามาตามาเร ซานูกิ (ยืมตัว) |  106 |  (7) |
| ค.ศ. 2018 |  อัลฟัยเศาะลี |  2 |  (0) |
| ค.ศ. 2019 |  เชียงใหม่ |  26 |  (4) |
| ค.ศ. 2020–2023 |  เชียงใหม่ ยูไนเต็ด |  82 |  (9) |
| ค.ศ. 2024– |  มหาสารคาม เอสบีที |  18 |  (5) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2023
อีฟซง ปาตรีซียู วาสกงเซลูส ดู นาซีเมงตู (โปรตุเกส: Evson Patrício Vanconcelos do Nascimento; 9 ธันวาคม ค.ศ. 1990 – ) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวบราซิลผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งกองหลังให้แก่สโมสรฟุตบอลมหาสารคาม เอสบีที ในศึกไทยลีก 2
สถิติสโมสร

อัปเดตจนถึงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016
| ผลงานของสโมสร> ฤดูกาล.ประเทศญี่ปุ่น | ผลงานของสโมสร> สโมสร.ประเทศญี่ปุ่น | ผลงานของสโมสร> ลีก.ประเทศญี่ปุ่น | ลีก> ลงเล่น.ลีก | ลีก> ประตู.ลีก | คัพ> ลงเล่น.ถ้วยจักรพรรดิ | คัพ> ประตู.ถ้วยจักรพรรดิ | ลีกคัพ> ลงเล่น.เจลีกคัพ | ลีกคัพ> ประตู.เจลีกคัพ | ทั้งหมด> ลงเล่น.ทั้งหมด | ทั้งหมด> ประตู.ทั้งหมด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | กัมบะ โอซากะ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 |
| 2014 | คามาตามาเร ซานูกิ | เจลีก ดิวิชัน 2 | 16 | 2 | 0 | 0 | – | – | 16 | 2 |
| 2015 | คามาตามาเร ซานูกิ | เจลีก ดิวิชัน 2 | 33 | 1 | 0 | 0 | – | – | 33 | 1 |
| อาชีพทั้งหมด | อาชีพทั้งหมด | อาชีพทั้งหมด | 49 | 3 | 0 | 0 | 1 | 0 | 50 | 3 |
แหล่งข้อมูลอื่น

อีฟซง ปาตรีซียู ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
Profile at Kamatamare Sanuki เก็บถาวร 2017-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลมหาสารคาม เอสบีที  |
| --- | --- |
 4 ธีระพงศ์  6 ปาตรีซียู  7 ณัฐพล  8 อลงกรณ์  10 อัสซัมเซา  11 ณัฐวุฒิ  12 อดุลย์ลิขิต  13 วันเฉลิม  15 นพนนท์  17 ภคนันท์  18 ภูวดล  19 	กิตติพงษ์  22 อิสหมัย  23 ชิตชนก  28 แซมมวล  29 ธีรภัค  33 ปณต  37 กรรณ  40 ศรนารายณ์  44 ปิยะชนก  59 ภูมรินทร์  69 จิรัญพงษ์  71 แมลู  89 วานิช  91 ณัฐพงษ์  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: จักรราช