stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เส้นขนานที่ 54

เส้นขนานที่ 54 อาจหมายถึง:
เส้นขนานที่ 54 องศาเหนือ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
เส้นขนานที่ 54 องศาใต้ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
| --- | --- |
54° เส้นขนานที่ 54 องศาเหนือ: 54° เส้นขนานที่ 54 องศาใต้
เผ่าดาน
กำเนิดดาน

เมื่อยาโคบไปอยู่กับลาบัน ลุงของตน ลาบันให้ยาโคบทำงาน 7 ปี เพื่อแลกกับนางราเชล บุตรสาวคนเล็กของตน แต่เมื่อครบ 7 ปีตามกำหนด ลาบันกลับให้ยาโคบแต่งงานกับนางเลอาห์ บุตรีคนโต ด้วยเหตุผลที่ว่าเป็นธรรมเนียมที่คนพี่จะต้องแต่งก่อนคนน้อง ยาโคบจึงต้องทำงานอีก 7 ปีเพื่อให้ได้นางราเชล เมื่ออยู่กินกันนั้น ยาโคบรักนางราเชล และชังนางเลอาห์ พระเจ้าจึงทรงเบิกครรภ์ของนางให้มีบุตรชายแก่ยาโคบ ถึง 4 คนติดต่อกัน ต่อมาเมื่อนางราเชลเห็นว่าตนไม่มีบุตร และพี่สาวมีบุตรชายถึง 4 คน จึงได้ยกนางบิลฮาห์ สาวใช้ของตนให้เป็นภรรยาน้อยของยาโคบ เพื่อนางจะได้มีบุตรชายโดยผ่านทางสาวใช้นั่นเอง
เหตุที่ได้ชื่อว่า ดาน เนื่องด้วยเมื่อนางบิลฮาห์ตั้งครรภ์และมีบุตรชายให้แก่ยาโคบ นางราเชล ผู้เป็นนายหญิงจึงกล่าวว่า "พระเจ้าผู้ทรงตัดสินเรื่องข้าพเจ้า ได้ทรงสดับฟังเสียงข้าพเจ้าทูล จึงประทานบุตรชายแก่ข้าพเจ้า" ดาน จึงมาจากคำภาษาฮีบรู ที่แปลว่า เขาพิพากษาแล้ว
คำพยากรณ์ของยาโคบที่มีต่อดาน

ก่อนยาโคบจะสิ้นใจ ท่านได้เรียกบรรดาบุตรของท่านมา เพื่อบอกเหตุอันจะเกิดภายหน้าแก่บุตรของท่าน คำพยากรณ์ของยาโคบที่มีต่อดาน มีดังนี้
"...ส่วนดานจะเป็นทนายของประชาชนของตน เป็นเผ่าหนึ่งในอิสราเอล ดานจะเป็นงูอยู่กลางถนน เป็นงูพิษที่อยู่ในหนทางที่กัดส้นเท้ามาให้คนขี่ตกหงายลง..."
คำอวยพรของโมเสสแก่เผ่าดาน

ก่อนโมเสสจะสิ้นชีวิต พระเจ้าได้ทรงเรียกท่านขึ้นไปยังภูเขาอาบาริม แผ่นดินโมอับ ตรงข้ามเมืองเยรีโค นั้น ที่นั่น โมเสสได้กล่าวอวยพระแก่ชนเผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอล โดยบทอวยพรแก่เผ่าดาน เป็นดังนี้
"...ดานเป็นลูกสิงห์ ที่กระโดดมาจากเมืองบาชาน..."
ดินแดนของเผ่าดานในอิสราเอล

เมื่ออิสราเอลได้ขับไล่ชนเผ่าต่าง ๆ และยึดครองแผ่นดินคานาอันแล้วนั้น เผ่ารูเบน และเผ่ากาดได้ขอโมเสสเพื่อยึดครองพื้นที่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน จึงไม่มีส่วนในแผ่นดินคานาอัน เผ่ายูดาห์ ได้รับเกียรติ เนื่องจากประมุขเผ่า ได้แก่ คาเลบ ได้เป็นหนึ่งในสองของผู้สอดแนมที่ได้ถวายพระเกียรติพระเจ้าต่อแผ่นดินคานาอัน จึงได้รับสิทธิการเลือกดินแดนในคานาอันก่อนเผ่าอื่น ๆ
เผ่าเลวี ไม่มีส่วนแบ่งในแผ่นดินคานาอัน เนื่องจากเป็นกลุ่มคนที่พระเจ้าทรงเลือกให้ปรนนิบัติงานในสถานนมัสการแก่อิสราเอล ส่วนพงศ์พันธุ์โยเซฟ ได้แก่ เผ่าเอฟราอิม และเผ่ามนัสเสห์นั้น ได้รับสิทธิแห่งบุตรหัวปี ดังนั้น จึงคงเหลือเพียง 7 เผ่าที่ยังไม่ได้รับจัดสรรแผ่นดิน โยชูวา ผู้นำอิสราเอลในขณะนั้น จึงได้นำแผนที่คานาอันส่วนทีเหลือมาแบ่งเป็น 7 ส่วน และได้ทำฉลากสำหรับทั้ง 7 เผ่า ตามที่พระเจ้าทรงบัญชาผ่านโมเสสไว้
ในครั้งนั้น เผ่าดาน จับได้ฉลากที่ 7 และได้ยึดครองเมืองเหล่านั้น และตั้งชื่อเมืองเหล่านั้นเสียใหม่ว่า ดาน ตามชื่อดาน บรรพบุรุษของเขา
ดูเพิ่ม

พระธรรมปฐมกาล
พระธรรมกันดารวิถี
พระธรรมโยชูวา
ยาโคบ
โมเสส
เส้นขนานที่ 40 องศาใต้

เส้นขนานที่ 40 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 40 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรอินเดีย ออสตราเลเซีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
ในวันที่ 21 มิถุนายน ดวงอาทิตย์ทำมุม 26.17° กับขอบฟ้า และ 73.83° ในวันที่ 21 ธันวาคม
รอบโลก

เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 40° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 40°0′S 0°0′E﻿ / ﻿40.000°S 0.000°E﻿ / -40.000; 0.000﻿ (Prime Meridian) | มหาสมุทรแอตแลนติก |  |
| 40°0′S 20°0′E﻿ / ﻿40.000°S 20.000°E﻿ / -40.000; 20.000﻿ (Indian Ocean) | มหาสมุทรอินเดีย |  |
| 40°0′S 143°53′E﻿ / ﻿40.000°S 143.883°E﻿ / -40.000; 143.883﻿ (Australia) |  ออสเตรเลีย | รัฐแทสเมเนีย - เกาะคิง |
| 40°0′S 144°7′E﻿ / ﻿40.000°S 144.117°E﻿ / -40.000; 144.117﻿ (Bass Strait) | ช่องแคบบาสส์ |  |
| 40°0′S 147°53′E﻿ / ﻿40.000°S 147.883°E﻿ / -40.000; 147.883﻿ (Australia) |  ออสเตรเลีย | รัฐแทสเมเนีย - เกาะฟลินเดอร์ส |
| 40°0′S 148°17′E﻿ / ﻿40.000°S 148.283°E﻿ / -40.000; 148.283﻿ (Pacific Ocean) | มหาสมุทรแปซิฟิก | ทะเลแทสมัน |
| 40°0′S 175°3′E﻿ / ﻿40.000°S 175.050°E﻿ / -40.000; 175.050﻿ (New Zealand) |  นิวซีแลนด์ | เกาะเหนือ |
| 40°0′S 176°54′E﻿ / ﻿40.000°S 176.900°E﻿ / -40.000; 176.900﻿ (Pacific Ocean) | มหาสมุทรแปซิฟิก |  |
| 40°0′S 73°42′W﻿ / ﻿40.000°S 73.700°W﻿ / -40.000; -73.700﻿ (Chile) |  ชิลี | แคว้นโลสรีโอส – ผ่านเปอร์โต กาเลรา (ที่ 40°0′S 73°42′W﻿ / ﻿40.000°S 73.700°W﻿ / -40.000; -73.700﻿ (Punta Galera)) |
| 40°0′S 71°40′W﻿ / ﻿40.000°S 71.667°W﻿ / -40.000; -71.667﻿ (Argentina) |  อาร์เจนตินา | รัฐเนวเกน รัฐรีโอเนโกร รัฐบัวโนสไอเรส |
| 40°0′S 62°20′W﻿ / ﻿40.000°S 62.333°W﻿ / -40.000; -62.333﻿ (Atlantic Ocean) | มหาสมุทรแอตแลนติก |  |
ดูเพิ่ม

เส้นขนานที่ 39 องศาใต้
เส้นขนานที่ 41 องศาใต้
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
เหนื่อยแล้ว

| "เหนื่อยแล้ว" |
| --- | --- |

เพลงโดยซิลลี่ ฟูลส์
จากอัลบั้มThe One
วางจำหน่าย: มีนาคม พ.ศ. 2551
แนวเพลง: อัลเทอร์เนทีฟเมทัล เฮฟวีเมทัล
ความยาว: 4:07
ค่ายเพลง: ไพเรท เรคคอร์ด (อาร์.เอส.)
ผู้ประพันธ์เพลง: สุทธิพงษ์ สมบัติจินดา
 
มิวสิกวิดีโอ
"เหนื่อยแล้ว" ที่ยูทูบ
 
"เหนื่อยแล้ว" เป็นเพลงของวงดนตรีซิลลี่ ฟูลส์ จากสตูดิโออัลบั้มที่ 6 เดอะวัน ประพันธ์เนื้อร้องโดย สุทธิพงษ์ สมบัติจินดา แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย ซิลลี่ ฟูลส์
การตอบรับ

เพลง "เหนื่อยแล้ว" ได้คว้าอันดับ 28 ของชาร์ตเพลง ทรูมิวสิก ดิจิตอลชาร์ต 100 สุดยอดเพลงฮิตที่มีจำนวนการฟังบน truemusic.com มากที่สุดแห่งปี ในปี พ.ศ. 2551 และอันดับสูงสุดที่ 7 จากการจัดอันดับของ แฟต 104.5 ในชาร์ตของ 104.5 เอฟเอ็ม แฟตเรดิโอ ท็อป 75 ชาร์ต ประจำวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2551) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ทรูมิวสิก ดิจิตอลชาร์ต 100: 6
104.5 เอฟเอ็ม แฟตเรดิโอ ท็อป 75 ชาร์ต: 7
104.5 เอฟเอ็ม แฟตเรดิโอ ท็อป 100 ออฟเยียร์ 2008: 67
94.5 แม็กซ์ ชาร์ตท็อป 20: 17
เล่าหัว

เล่าหัว (จีนตัวย่อ: 刘晔; จีนตัวเต็ม: 劉曄; พินอิน: Liú Yè; 167 - 234) ชื่อรอง จื่อหยาง (子扬) เป็นที่ปรึกษาของโจโฉในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เขารับราชการเป็นขุนนางในวุยก๊กในช่วงยุคสามก๊ก โดยรับราชการภายใต้พระเจ้าโจผี และพระเจ้าโจยอย เขาเป็นสมาชิกของราชสกุลหลิว ซึ่งเป็นราชตระกูลของราชวงศ์ฮั่นและเป็นทายาทสายตรงของจักรพรรดิฮั่นกวังอู่ จักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฮั่นตะวันออกผ่านทาง หลิวเยี่ยน พระราชโอรสองค์ที่เจ็ดของจักรพรรดิฮั่นกวังอู่
เมื่อโจโฉมีอำนาจในภาคตะวันตก ได้เสาะแสวงหานักปราชญ์มาเป็นพวก กุยแกได้แนะนำเล่าหัวให้แก่โจโฉ โจโฉจึงได้เชิญตัวเล่าหัวมาเป็นที่ปรึกษา เมื่อเล่าหัวได้รับราชการกับโจโฉก็ได้สร้างความชอบมากมาย ได้เป็นทูตไปเกลี้ยกล่อมเตียวสิ้วให้สวามิภักดิ์ และเป็นผู้ประดิษฐ์เครื่องดีดหิน เพื่อนำมาใช้ทำลายทัพข้าศึกในศึกกัวต๋อด้วย
ดูเพิ่ม

รายชื่อตัวละครในสามก๊ก
โจโฉ
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์

เรือยูเอสเอสบอกเซอร์ของกองทัพเรือสหรัฐ เป็นเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ชั้นวาสป์
เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ เป็นเรือบรรทุกอากาศยานที่มีหน้าที่หลักในการใช้เฮลิคอปเตอร์เป็นหลัก นอกจากนี้เครื่องบินบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ยังได้ถูกใช้เป็นเรือบรรทุกอากาศยานต่อต้านเรือดำน้ำและเรือโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบกอีกด้วย
เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์สามารถมีความยาวของดาดฟ้าเรือเต็มที่ได้เท่ากับเรือรบหลวงโอเชี่ยนของราชนาวีอังกฤษหรือมีลานจอดขนาดใหญ่สำหรับเฮลิคอปเตอร์ ซึ่งส่วนมากจะอยู่ที่กราบเรือ เหมือนกับเรือชั้นมอสคาว่าของกองทัพเรือโซเวียตหรือเรืออาร์กัสของกองเรือหลวงสนับสนุนของราชนาวีอังกฤษ ดาดฟ้าเรือที่มีความยาวเต็มที่นั้นออกแบบมาเพื่อให้มีพื้นที่ในการลงจอดสำหรับเฮลิคอปเตอร์ ซึ่งการออกแบบดังกล่าวยังถูกนำเอาไปใช้ในโรงเก็บอากาศยานบนเรืออีกด้วย
การนิยามเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์แบบแท้จริงในศตวรรษที่ 21 นั้นนับว่าเป็นเรื่องยาก นั้นก็เพราะมีการสร้างอากาศยานปีกนิ่งที่ลงจอดในแนวดิ่งขึ้นมา เช่น แฮริเออร์จัมพ์เจ็ท ซึ่งมีการจัดชนิดที่ซับซ้อน ตัวอย่างเช่น ในกรณีของเรือโจมตีสะเทื้อนน้ำสะเทื้อนบกชั้นวาสป์ของนาวิกโยธินสหรัฐ ที่บรรทุกเครื่องบินแฮริเออร์ 6-8 ลำ พร้อมกับเฮลิคอปเตอร์อีก 30 ลำ ดังนั้นจึงมีแค่เรือบรรทุกอากาศยานขนาดเล็กที่ไม่สามารถบรรทุกเครื่องบินแฮริเออร์และเรือบรรทุกอากาศยานยุคก่อนการสร้างเครื่องบินแฮริเออร์เท่านั้นที่จัดได้ว่าเป็นเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์อย่างแท้จริง ในหลายกรณี เรือบรรทุกอากาศยานที่สามารถบรรทุกเครื่องบินปีกนิ่งขึ้นลงในแนวดิ่งได้นั้นจะถูกจัดเป็นเรือบรรทุกอากาศยานขนาดเล็ก เรือแบบอื่นๆ อย่างเรือชั้นวาสป์นั้นสามารถบรรทุกทหารราบและส่งพวกเขาขึ้นบกได้ เรือดังกล่าวจึงถูกจัดว่าเป็นเรือโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบก
เรือเอชเอ็มเอสโอเชียนของกองทัพเรือสหราชอาณาจักร
เรือรบหลวงเฮอร์เมสและเรือพี่น้องของมันอีกสองลำเป็นกองเรือบรรทุกอากาศยานขนาด 20,000 ตันที่ถูกเปลี่ยนให้เป็นเรือบรรทุกอากาศยานคอมมานโดที่บรรทุกเพียงแต่เฮลิคอปเตอร์เท่านั้น ต่อมาเรือเฮอร์เมสได้ถูกเปลี่ยนเป็นเรือบรรทุกอากาศยานปีกนิ่งขึ้นลงในแนวดิ่งแทน
เรือ ฮีวงะ  (16DDH) ของกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น
เรือ ROKS Dokdo (LPH 6111) ของกองทัพเรือเกาหลีใต้
เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์แบ่งตามประเทศ

| ประเทศ | นาวี | ประจำการ | ปลดประจำการ | อยู่ระหว่างการก่อสร้าง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ออสเตรเลีย |  ราชนาวีออสเตรเลีย | 2 | 0 | 0 |
|  อียิปต์ |  กองทัพเรืออียิปต์ | 2 | 0 | 0 |
|  ฝรั่งเศส |  กองทัพเรือฝรั่งเศส | 3 | 0 | 0 |
|  อินเดีย |  กองทัพเรืออินเดีย | 2 | 0 | 0 (+ 4 planned) |
|  ญี่ปุ่น |  กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น | 4 | 0 | 0 |
|  เกาหลีใต้ |  กองทัพเรือสาธารณรัฐเกาหลี | 1 | 0 | 1 |
|  สเปน |  กองทัพเรือสเปน | 1 | 0 | 0 |
|  ตุรกี |  กองทัพเรือตุรกี | 0 | 0 | 1 |
|  สหราชอาณาจักร |  ราชนาวี | 2 | 0 | 0 |
|  สหรัฐ |  กองทัพเรือสหรัฐ | 9 | 3 | 1 (+ 10 planned) |
เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ > ปลดเป็นเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์

USS Iwo Jima (United States Navy) - the lead ship of the Iwo Jima class
HMS Bulwark, HMS Albion, (Royal Navy) - helicopter carriers of the 1960s-1980s
Moskva class (Soviet Navy)
Vittorio Veneto class (Italian Marina Militare)
Jeanne d'Arc (French Navy, decommissioned in 2010)
USCGC Cobb (WPG-181) (US Coast Guard, decommissioned in 1946) - World's first helicopter carrier.
HMS Illustrious (Royal Navy) An Invincible-class light aircraft carrier, which operated as a helicopter carrier when HMS Ocean was being refitted.
เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ > เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง

Mistral class amphibious assault ship. Two ships under construction for the Russian Navy. More ordered.
เรือพิฆาตบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ชั้นอิซูโมะ (JMSDF).
ดูเพิ่ม

เรือบรรทุกอากาศยาน
กองเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์
Dixmude a Mistral class helicopter carrier of the French Navy
เส้นขนานที่ 53

เส้นขนานที่ 53 อาจหมายถึง:
เส้นขนานที่ 53 องศาเหนือ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
เส้นขนานที่ 53 องศาใต้ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
| --- | --- |
53° เส้นขนานที่ 53 องศาเหนือ: 53° เส้นขนานที่ 53 องศาใต้
เส้นขนานที่ 52

เส้นขนานที่ 52 อาจหมายถึง:
เส้นขนานที่ 52 องศาเหนือ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
เส้นขนานที่ 52 องศาใต้ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
| --- | --- |
52° เส้นขนานที่ 52 องศาเหนือ: 52° เส้นขนานที่ 52 องศาใต้
เสือ แครี่บอย

| เสือ แครี่บอย |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2519
เสือ แครี่บอย เกิดเมื่อ พ.ศ. 2519 ที่ จังหวัดอุบลราชธานี สถิติการชก 11 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 4) แพ้ 3
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศไทยรุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง 26 มีนาคม 2551 ชนะน็อค ก้องสุรินทร์ ศิษย์เส่ย ยก 5
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 26 พฤษภาคม 2553 ชนะคะแนน ก้องสุรินทร์ ศิษย์เส่ย ที่ นครปฐม
แปซิฟิก-ทเวลฟ์

แปซิฟิก-ทเวลฟ์คอนเฟอเรนซ์ (อังกฤษ: Pacific-12 Conference) นิยมเรียกย่อๆ ว่า แพ็ค-ทเวลฟ์ (Pac-12) เป็นกลุ่มมหาวิทยาลัยที่อยู่ทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกาชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก 12 แห่ง ที่รวมตัวกันเพื่อแข่งขันกีฬาระหว่างสถาบัน ปัจจุบันจัดการแข่งขันกีฬาประเภทชาย 11 รายการ ประเภทหญิงอีก 11 รายการ ที่สำคัญเช่น อเมริกันฟุตบอล (ชาย), บาสเกตบอล (ชายและหญิง), เบสบอล (ชาย), ซอฟต์บอล (หญิง), โปโลน้ำ (ชายและหญิง) เป็นต้น
ประวัติของแปซิฟิก-เทน ย้อนหลังไปถึง 15 ธันวาคม ค.ศ. 1915 (พ.ศ. 2458) เมื่อมีการก่อตั้ง แปซิฟิกโคสคอนเฟอร์เรนซ์ (Pacific Coast Conference, PCC) นับแน่นั้นมามีการเปลี่ยนแปลงชื่อและสมาชิกจนกระทั่งเมื่อ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1978 (พ.ศ. 2521) จึงกลายเป็น แปซิฟิก-เทน ในปัจจุบันหลังรับ มหาวิทยาลัยแอริโซนา และมหาวิทยาลัยแอริโซนาสเตต จนมีสมาชิก 10 สถาบัน
ในวันที่ 27 กรกฎาคม 2553 ทางคอนเฟอเรนซ์ประกาศจะเปลี่ยนชื่อเป็น Pacific-12 Conference โดยเพิ่มสมาชิกจาก มหาวิทยาลัยโคโลราโด และมหาวิทยาลัยยูทาห์
สมาชิกในปัจจุบันได้แก่
มหาวิทยาลัยออริกอน
มหาวิทยาลัยออริกอนสเตต
มหาวิทยาลัยวอชิงตัน
มหาวิทยาลัยวอชิงตันสเตต
มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส
มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
มหาวิทยาลัยแอริโซนา
มหาวิทยาลัยแอริโซนาสเตต
อุทยานแห่งชาติเขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด

| อุทยานแห่งชาติเขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
พระอาทิตย์ตกดินที่เขาแหลมหญ้า

ที่ตั้ง: อำเภอแกลงและอำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง
พิกัด: 12°35′27″N 101°25′01″E﻿ / ﻿12.59083°N 101.41694°E﻿ / 12.59083; 101.41694
พื้นที่: 131 ตารางกิโลเมตร (82,000 ไร่)
จัดตั้ง: 2 ตุลาคม พ.ศ. 2524
ผู้เยี่ยมชม: 1,619,908 (2562)
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติเขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด เป็นอุทยานแห่งชาติ ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลด้านอ่าวไทยในท้องที่อำเภอเมืองระยองและอำเภอแกลง จังหวัดระยอง ครอบคลุมพื้นที่บนฝั่งและในท้องทะเล ประกอบด้วยเกาะเสม็ด เกาะจันทร์ เกาะทะลุ เกาะกุฎี เกาะมะขาม และเกาะปลายตีน เขาแหลมหญ้าและชายทะเลด้านทิศตะวันตกของเขาแหลมหญ้า
ลักษณะภูมิประเทศ

อุทยานแห่งชาติเขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด จัดเป็นอุทยานแห่งชาติประเภทชายฝั่งผสมหมู่เกาะในทะเล ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลของอ่าวไทยฝั่งตะวันออก พื้นน้ำทะเลประมาณ 123 ตารางกิโลเมตร หรือร้อยละ 94 ของพื้นที่ทั้งหมด สภาพภูมิประเทศประกอบด้วยภูเขาหินแกรนิต บริเวณเขาเปล็ด และเขาแหลมหญ้า มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 108 เมตร หาดทรายและห้วงน้ำทะเลตื้นเป็นแนวยาวบริเวณที่เรียกว่า หาดแม่รำพึง มีความยาวประมาณ 12 กิโลเมตร ภูมิประเทศของเกาะเสม็ดประกอบด้วยภูเขาและเนินเขาเตี้ยๆ เช่น เขากระโจม เขาพลอยแหวน และเขาพระเจดีย์ ด้านทิศตะวันตกของเกาะมีความลาดชันมาก ส่วนด้านทิศตะวันออกมีความลาดชันน้อย และมีหาดทรายยาวต่อเนื่องตลอดแนวด้านทิศตะวันออก ด้านทิศเหนือมีความกว้างมากที่สุดประมาณ 2,500 เมตร มีความยาวถึงท้ายเกาะประมาณ 6,500 เมตร ทางตอนกลางของเกาะจะเป็นเนินเขาไม่สูงมากนัก มีที่ราบซึ่งเป็นที่ตั้งบ้านเรือนของราษฎรอยู่ตามริมฝั่ง ซึ่งส่วนใหญ่จะอยู่ทางด้านทิศเหนือและทิศตะวันออก บริเวณปลายแหลมด้านทิศใต้มีเกาะเล็กๆ อยู่ใกล้อีก 3 เกาะ คือ เกาะจันทร์ เกาะสันฉลาม และหินขาว นอกจากนี้ยังมีเกาะในทะเลใกล้ชายฝั่งรวม 8 เกาะ ได้แก่ เกาะปลายตีน เกาะเกล็ดฉลาม เกาะมะขาม เกาะกรวย เกาะกุฎี เกาะท้ายค้างคาว เกาะทะลุ และเกาะยุ้งเกลือ
ลักษณะภูมิอากาศ

บริเวณอุทยานแห่งชาติเขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด มีฝนตกโดยเฉลี่ยทั้งปีประมาณ 1,500 มิลลิเมตร ช่วงมรสุมอยู่ในระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนกันยายน จะมีคลื่นลมแรงมาก ออกทะเลไปเที่ยวเกาะต่างๆ ไม่ได้เป็นบางครั้ง เฉลี่ยแล้วในรอบ 1 เดือน จะมีคลื่นลมแรงประมาณ 15 วัน และระหว่างเดือนธันวาคมถึงเดือนมีนาคม ในบางวันอาจจะมีลมมรสุมและฝนตกหนักออกทะเลไม่ได้เช่นกัน อุณหภูมิโดยเฉลี่ยประมาณ 29 องศาเซลเซียส อากาศร้อนที่สุดอยู่ในระหว่างเดือนมีนาคมถึงเดือนมิถุนายน และระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนมกราคม เป็นช่วงที่มีอากาศเย็นที่สุด
ทรัพยากรป่าไม้

ลักษณะการกระจายของพันธุ์พืชบริเวณอุทยานแห่งชาติเขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด จะแปรผันไปตามลักษณะภูมิประเทศ ซึ่งสามารถจำแนกสังคมพืชออกได้เป็น
ป่าดงดิบแล้ง เป็นสังคมพืชที่พบเป็นส่วนใหญ่ในเขตอุทยานแห่งชาติทั้งบนฝั่งและบนเกาะ บนฝั่งจะพบมากบริเวณเขาแหลมหญ้า เขาเปล็ด และเขาเทียน บนเกาะพบกระจายอยู่ทั่วไป สภาพป่าค่อนข้างโปร่ง ไม่พบไม้ขนาดใหญ่เนื่องจากได้มีการเข้าทำลายและตัดฟันไม้ออกเป็นจำนวนมาก พันธุ์พืชที่พบได้แก่ มะนาวป่า นกนอน พลองใบใหญ่ เขล็ง โมกมัน ประดู่เลือด มะเดื่อ มะกล่ำต้น หรือ มะกล่ำตาช้าง ตะแบกเปลือกบาง ลาย กาสามปีก แสนคำ มะรุม มะเม่า มะหาด หว้า ก่อนก เข็มป่า เต่าร้าง ไผ่ และเอื้องม้าลาย หรือ เขากวางอ่อน เป็นต้น
ป่าชายหาด เป็นป่าที่ปกคลุมอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลที่ดินเป็นทรายจัดน้ำทะเลท่วมไม่ถึงหรือบริเวณที่เป็นหินชิดฝั่งทะเล ดินค่อนข้างเค็ม ได้รับไอเค็มจากทะเล ต้นไม้ที่พบโดยทั่วไปมีลักษณะเป็นพุ่ม ลำต้นคดงอและแตกกิ่งก้านมาก กิ่งสั้นใบหนาแข็ง พันธุ์พืชที่พบได้แก่ โพทะเล ข่อย ตะบัน หูกวาง สนทะเล เตยทะเล และผักบุ้งทะเล เป็นต้น
ทรัพยากรสัตว์ป่า

จากการสำรวจความหลากหลายของสัตว์ป่าในอุทยานแห่งชาติเขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด พบว่า มีสัตว์ป่าที่มีกระดูกสันหลังไม่น้อยกว่า 144 ชนิด ได้แก่ กระจงหนู หรือ กระจงเล็ก อีเห็นเครือ ลิงแสม กระรอกหลากสีสีแดง กระจ้อน หรือ กระรอกดินข้างลาย กระแตเหนือ ค้างคาวแม่ไก่เกาะ นกยางทะเล เหยี่ยวนกเขาชิครา นกแอ่นตาล นกนางแอ่นบ้าน นกแซงแซวหางปลา นกแซงแซวปากกา นกเอี้ยงสาริกา งูสิงหางลาย งูเขียวดอกหมาก หรือ งูเขียวพระอินทร์ ตะกวด เหี้ย แย้ กิ้งก่าบินหัวแดง จิ้งจกบ้านหางหนาม จิ้งเหลนหลากหลาย ตุ๊กแกบ้าน คางคกบ้าน กบนา ปาดบ้าน และ อึ่งอ่างบ้าน เป็นต้น
ทรัพยากรใต้ทะเล

ในส่วนของทรัพยากรใต้ทะเลจะพบแนวปะการังในบริเวณรอบเกาะเสม็ด บริเวณหมู่เกาะกุฎี และบริเวณเกาะทะลุ แนวปะการังที่มีความอุดมสมบูรณ์สูงอยู่ในบริเวณหินคันนา หินอ่าวไผ่ อ่าวเจ็ก อ่าวกิ่วหน้าใน เกาะจันทร์ เกาะปลายตีน เกาะกุฎี และเกาะทะลุ ความหลากหลายของสัตว์ทะเลที่พบได้แก่ ปะการังโต๊ะ ปะการังพุ่มไม้ ปะการังโขด ปะการังสมอง ปะการังเห็ด ปะการังอ่อน ปะการังถ้วยส้ม ฟองน้ำครก ปลิงทะเล เต่าตนุ ดอกไม้ทะเล ปลาการ์ตูน เม่นหนามดำ  ปลาผีเสื้อลายแปดเส้น ปลาโนรีครีบยาว ปลาสินสมุทรลายน้ำเงิน ปลานกแก้ว ปลานกขุนทอง ปลาอมไข่ ปลากล้วยฟ้าหลังเหลือง ปลากะรัง ปลาสีกุน ปลาโมง ปลาบู่ ปลากะตัก ปลาเห็ดโคน หอยมือเสือ หอยนมสาว หอยเบี้ยเล็ก  หอยตลับ หอยเต้าปูน หอยหนาม ปูลม และปูใบ้ ฯลฯ
การเดินทาง

รถยนต์ สามารถเดินทางจากกรุงเทพฯไปยังจังหวัดระยองได้ โดยใช้เส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3 (ถนนสุขุมวิท) ระยะทางประมาณ 220 กิโลเมตร หรือใช้เส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 36 ซึ่งแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3 ตรงหลักกิโลเมตรที่ 136 ซึ่งจะทำให้ระยะทางสั้นลง ประมาณ 35 กิโลเมตร เมื่อถึงตัวเมืองระยองแล้วเดินทางต่อไปอีก 12 กิโลเมตร แล้วเลี้ยวขวาตรงหลักกิโลเมตรที่ 231 เข้าไปประมาณ 2 กิโลเมตร ไปยังบ้านเพ เพื่อลงเรือไปเกาะเสม็ด สำหรับการเดินทางบนเกาะเสม็ดมีถนนเพียงสายเดียวซึ่งแต่เดิมใช้เป็นทางเดิน ถนนสายนี้ยาว 6 กิโลเมตร เริ่มจากตอนเหนือของอ่าวทับทิมตัดผ่านสระน้ำอโนดาต ลงสู่หาดทรายแก้ว ระยะทางจากบ้านเกาะเสม็ดถึงหาดทรายแก้ว ประมาณ 800 เมตร
เรือ การเดินทางโดยเรือไปยังเกาะเสม็ดจะต้องลงเรือที่ท่าเรือบ้านเพ (บนฝั่ง) ซึ่งมีท่าเรือโดยสาร 3 แห่ง มีเรือโดยสารหลายขนาดบรรจุคนได้ตั้งแต่ 10-100 คน ใช้เวลาเดินทางประมาณ 30 นาที ให้บริการตั้งแต่เวลา 06.00-17.00 น. สำหรับท่าเรือที่เกาะเสม็ดทั้ง 3 แห่ง (บนเกาะ) คือ ท่าเรือด้านหัวเกาะ ด้านอ่าววงเดือน (อยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะ) และด้านอ่าวพร้าว (อยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะ) นอกจากนี้ยังมีผู้ประกอบการบางรายที่อยู่บริเวณอ่าวที่มีขนาดเล็กนิยมใช้เรือเร็วส่วนตัวในการรับ-ส่งนักท่องเที่ยวจากบ้านเพ ไปยังรีสอร์ทของตนเอง
รถโดยสารประจำทาง เดินทางโดยรถยนต์โดยสารประจำทางของบริษัทขนส่ง จำกัด จะมีทั้งรถยนต์โดยสารธรรมดาและปรับอากาศ ระหว่างกรุงเทพฯ-บ้านเพ ออกจากสถานีขนส่งสายตะวันออก (เอกมัย) ถนนสุขุมวิท ประมาณชั่วโมงละคัน ตั้งแต่เวลา 05.00-20.30 น.
ดูเพิ่ม

เกาะเสม็ด