stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระอภิเนาว์นิเวศน์
หมู่พระที่นั่งและหอในพระอภิเนาว์นิเวศน์

พระอภิเนาว์นิเวศน์ที่สร้างขึ้นใหม่นี้ ประกอบด้วย พระที่นั่ง 8 องค์ และหอ 3 หอ รวมทั้งหมด 11 หลัง แต่การตั้งนามพระที่นั่งและอาคารต่าง ๆ นั้น ได้รวมเอานามพระที่นั่งสุทไธสวรรย์ปราสาทและพระที่นั่งไชยชุมพลเข้ามาเป็นหมู่พระที่นั่งเดียวกันด้วย นอกจากนี้ นามของหมู่พระอภิเนาว์นิเวศน์นั้นยังได้ตั้งให้สอดคล้องกัน ดังนี้ ไชยชุมพล ภูวดลทัศไนย สุทไธสวรรย์ฯ อนันตสมาคม บรมพิมาน นงคราญสโมสร จันทรทิพโยภาส ภานุมาศจำรูญ มูลมนเทียร เสถียรธรรมปริตร ราชฤทธิ์รุ่งโรจน์ โภชนลีลาศ และ ประพาสพิพิธภัณฑ์ โดยมีรายละเอียดของพระที่นั่งและหอแต่ละแห่ง มีดังนี้
หมู่พระที่นั่งและหอในพระอภิเนาว์นิเวศน์ > พระที่นั่งไชยชุมพล

พระที่นั่งไชยชุมพล เป็นพระที่นั่งที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้สร้างขึ้นบนกำแพงพระราชวัง ตรงกับพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ฝั่งถนนสนามไชย เป็นพระที่นั่งชั้นเดียว หันไปทางถนนกัลยาณไมตรีอันเป็นทางตรงไปสู่เสาชิงช้า เพื่อใช้เป็นที่ประทับในการทอดพระเนตรกระบวนแห่พระยาชิงช้าในพระราชพิธีตรียัมปวาย และเพื่อทอดพระเนตรตรวจตราการฝึกทหารด้วย ต่อมา เมื่อพระองค์ทรงสร้างพระอภิเนาว์นิเวศน์นั้น พระองค์ได้นำเอานามของพระที่นั่งแห่งนี้รวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของพระอภิเนาว์นิเวศน์ด้วย ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระที่นั่งไชยชุมพลเคยใช้เป็นที่สังเวยพระสยามเทวาธิราช พระที่นั่งองค์นี้ยังคงปรากฏอยู่จนถึงปัจจุบัน
หมู่พระที่นั่งและหอในพระอภิเนาว์นิเวศน์ > พระที่นั่งภูวดลทัศไนย

พระที่นั่งภูวดลทัศไนย ตั้งอยู่หน้าในสวนหน้าพระพุทธนิเวศน์ เป็นพระที่นั่งมีความสูง 5 ชั้น โดยด้านบนสุดมีนาฬิกาติดอยู่ทั้ง 4 ด้าน  โดยพระองค์มีพระราชประสงค์ให้ใช้เป็นหอนาฬิกาหลวง  เพื่อทำหน้าที่บอกเวลามาตรฐาน ดังปรากฏในประกาศรัชกาลที่ 4 ฉบับที่ 306, พ.ศ. 2411 ว่า
"...จะเป็นเหตุให้เขาหัวเราะเยาะเย้ยได้ว่าเมืองเรา ใช้เครื่องมือนับทุ่มโมง  เวลาหยาบคายนักไม่สมควรเลย เพราะเหตุฉะนี้ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพินิจพิจารณาตรวจตราคำนวณความดำเนินพระอาทิตย์ ให้ฤดูทั้งปวงสอบกับนาฬิกา ที่ดีมาหลายปีทรงทราบถ้วนถี่ทุกประการ แจ้งในพระราชหฤทัยแล้ว..."
โดยพระองค์ทรงกำหนดเส้นแวง 100 องศา 29 ลิปดา 50 พิลิปดา ตะวันออก เป็นเส้นแวงหลักผ่านพระที่นั่งภูวดลทัศไนย พร้อมทั้ง จัดให้มีพนักงานตำแหน่งพันทิวาทิตย์  มีหน้าที่เทียบเวลากลางวันจากดวงอาทิตย์  และตำแหน่งพันพินิตจันทรา ทำหน้าที่เทียบเวลากลางคืนจากดวงจันทร์ พระที่นั่งองค์นี้ได้ถูกรื้อลงในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
หอนาฬิกาแห่งนี้สร้างก่อนหอนาฬิกาพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ (บิกเบน) ที่อังกฤษถึง 2 ปี[ต้องการอ้างอิง] และเป็นฉากหนึ่งในภาพยนตร์เรื่อง ทวิภพ[ต้องการอ้างอิง]
หมู่พระที่นั่งและหอในพระอภิเนาว์นิเวศน์ > พระที่นั่งสุทไธสวรรย์ปราสาท

พระที่นั่งสุทไธสวรรย์ปราสาท สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยตั้งอยู่บนกำแพงพระบรมมหาราชวังด้านทิศตะวันออก มีลักษณะเป็นพลับพลาโถง หลังคาไม่มียอด เป็นเครื่องไม้ทั้งหมด เพื่อใช้เป็นที่ประทับเพื่อทอดพระเนตรกระบวนแห่ในพระราชพิธีสระสนานใหญ่ หรือ การสวนสนามจตุรงคเสนา ซึ่งเป็นริ้วขบวน ประกอบด้วย พลเดินเท้า กระบวนช้าง กระบวนม้า และกระบวนรถ เดินขบวนผ่านหน้าที่ประทับ ในการรับประพรมน้ำมนต์เพื่อชัยมงคล นอกจากนี้ ยังใช้เป็นสถานที่ทอดพระเนตรการฝึกช้างด้วย โดยมีการสันนิษฐานว่าคงสร้างตามแบบอย่างของพระที่นั่งจักรวรรดิ์ไพชยนต์ ที่สร้างขึ้นบนกำแพงภายในพระราชวังหลวง สมัยกรุงศรีอยุธยา
ต่อมา พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้รื้อพระที่นั่งองค์นี้ แล้วสร้างขึ้นใหม่โดยการก่ออิฐ พร้อมทั้งมีการยกยอดปราสาทขึ้น และพระราชทานนามว่า "พระที่นั่งสุทธาสวรรย์" ซึ่งการเปลี่ยนนามพระที่นั่งในครั้งนี้มีข้อสันนิษฐานว่าเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพทรงเปลี่ยนนาม "พระที่นั่งสุทธาสวรรย์" ภายในพระราชวังบวรสถานมงคลใหม่เป็น "พระที่นั่งพุทไธสวรรย์" เพื่อให้ชื่อพระที่นั่งแตกต่างออกไป ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ใช้เป็นที่ประทับของสมเด็จพระศรีสุลาลัย พระบรมราชชนนี
เมื่อถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงบูรณะซ่อมแซม และพระราชทานนามพระที่นั่งใหม่ว่า "พระที่นั่งสุทไธสวรรย์" พร้อมทั้งทรงนำนามพระที่นั่งองค์นี้เข้าเป็นหนึ่งในหมู่พระอภิเนาว์นิเวศน์ พระที่นั่งองค์นี้ยังคงปรากฏอยู่จนถึงปัจจุบัน
หมู่พระที่นั่งและหอในพระอภิเนาว์นิเวศน์ > พระที่นั่งอนันตสมาคม (เดิม)

พระที่นั่งอนันตสมาคม เป็นพระที่นั่ง 2 ชั้น โดยมีมุข 3 มุข ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก หลังพระที่นั่งสุทไธสวรรย์ปราสาท มุขกลางยาว 3 ห้อง ใช้เป็นท้องพระโรงสำหรับเสด็จว่าราชการ และประกอบพระราชพิธีต่าง ๆ มุขเหนือและมุขใต้เป็นโถงห้องเดียว ใช้เป็นที่เฝ้าของพระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชการ
พระที่นั่งอนันตสมาคมนี้ใช้เป็นสถานที่ในการออกรับคณะทูตที่เดินทางมาทำหนังสือเจริญสัมพันธไมตรี ซึ่งถ้ารับแบบเต็มยศจะเรียกว่า "ออกใหญ่" แต่ถ้ารับแบบครึ่งยศจะเรียกว่า "ออกกลาง" ตามธรรมเนียมที่มีมาตั้งแต่ต้นรัชกาล
นอกจากนี้ เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระประชวรและเสด็จสวรรคตนั้น พระที่นั่งองค์นี้ยังใช้เป็นที่รอเฝ้าฟังพระอาการประชวรของพระบรมวงศานุวงศ์ และข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ และยังเป็นสถานที่ที่ใช้ประชุมหารือกันในการถวายสิริราชสมบัติแด่สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์ กรมขุนพินิตประชานาถ และแต่งตั้งพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายอดยิ่งยศ กรมหมื่นบวรวิไชยชาญ ขึ้นเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคลอีกด้วย
ต่อมา ในช่วงปลายรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวนั้น พระที่นั่งองค์นี้อยู่ในสภาพชำรุดผุพังเป็นอันมาก ไม่เหมาะสมกับการใช้เป็นที่ประกอบพระราชพิธีเพราะเกรงว่าจะพังลงมา และการบูรณะซ่อมแซมนั้นก็ต้องใช้เงินจำนวนมาก ดังนั้น จึงโปรดให้รื้อพระที่นั่งองค์นี้ลง แต่พระองค์ก็โปรดให้นำนามพระที่นั่งองค์นี้ไปเป็นนามพระที่นั่งที่สร้างขึ้นใหม่บริเวณพระราชวังดุสิต นั่นคือ พระที่นั่งอนันตสมาคม ในปัจจุบัน
หมู่พระที่นั่งและหอในพระอภิเนาว์นิเวศน์ > พระที่นั่งบรมพิมาน

พระที่นั่งบรมพิมาน เป็นพระที่นั่งสูง 3 ชั้น ตั้งอยู่ระหว่างพระที่นั่งอนันตสมาคมและพระที่นั่งนงคราญสโมสร เป็นพระที่นั่งที่มีความสูงมากกว่าพระที่นั่งอื่น ๆ ในหมู่พระอภิเนาว์นิเวศน์ โดยชั้นล่างเป็นส่วนที่ยกพื้น หรือที่เรียกว่า ใต้ถุนชั้นที่ 2 นั้นเป็นส่วนท้องพระโรงซึ่งใช้เป็นที่ต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองเป็นการส่วนพระองค์ส่วนชั้นที่ 3 เป็นพระวิมานที่บรรทมภายใต้พระมหาเศวตฉัตรซึ่งพระที่นั่งองค์นี้ยังเป็นที่ประดิษฐานพระบรมอัฐิพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวตามที่พระองค์มีพระราชดำริไว้ ตราบจนหมู่พระอภิเนาว์นิเวศน์ได้ถูกรื้อลงในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้สร้าง "พระที่นั่งภาณุมาศจำรูญ" ขึ้นเพื่อพระราชทานแก่ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร แต่เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สวรรคตเสียก่อน จึงพระราชทานให้เป็นที่ประทับของ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร หลังจากเจ้าฟ้ามหาวชิราวุธทรงครองสิริราชสมบัติแล้วได้มีพระบรมราชโองการเปลี่ยนนาม "พระที่นั่งภาณุมาศจำรูญ" เป็น พระที่นั่งบรมพิมาน เพื่อเชิดชูพระเกียรติคุณพระบรมอัยกาธิราช
หมู่พระที่นั่งและหอในพระอภิเนาว์นิเวศน์ > พระที่นั่งนงคราญสโมสร

พระที่นั่งนงคราญสโมสร เป็นพระที่นั่ง 2 ชั้น อยู่ถัดจากพระที่นั่งบรมพิมาน โดยใช้เป็นท้องพระโรงฝ่ายใน และเป็นที่เสวย ซึ่งพระที่นั่งองค์นี้เรียกได้ว่าเป็นที่ส่วนพระองค์โดยเฉพาะ มักใช้ประกอบพระราชพิธีที่สำคัญ ๆ เช่น พระราชพิธีเฉลิมพระราชมนเทียร พระราชพิธีโสกันต์สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์ ก็เริ่มต้นที่พระที่นั่งองค์นี้ อย่างไรก็ตาม พระที่นั่งองค์นี้ก็ได้ถูกรื้อลงในภายหลัง
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการสร้างท้องพระโรงขึ้นในบริเวณสวนสุนันทา เมื่อปี พ.ศ. 2467 ซึ่งใช้เป็นท้องพระโรงส่วนกลาง พระราชทานนามพระที่นั่งว่า "พระที่นั่งนงคราญสโมสร" ดังนั้น นามพระที่นั่งนงคราญสโมสรจึงมาปรากฏ ณ สวนสุนันทา โดยพระที่นั่งองค์นี้ใช้สำหรับพระราชวงศ์พระองค์ใดก็ตาม จะทรงใช้ในการบำเพ็ญพระกุศลหรือจัดงานรื่นเริง ปัจจุบัน อยู่ในความดูแลของกรมการปกครอง
หมู่พระที่นั่งและหอในพระอภิเนาว์นิเวศน์ > พระที่นั่งจันทรทิพโยภาส

พระที่นั่งจันทรทิพโยภาส เป็นพระที่นั่งมีความสูง 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นส่วนยกพื้นเช่นเดียวกันกับพระที่นั่งบรมพิมาน หลังคาแบน มีทางขึ้นไปยังหอพระบรมอัฐิ ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ จึงได้รับลมประจำในฤดูร้อน เดิมใช้เป็นที่ประทับของพระนางเธอ พระองค์เจ้ารำเพยภมราภิรมย์ พระมเหสีในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ต่อมาพระองค์ได้ย้ายประทับที่ "พระตำหนักหอ" พระที่นั่งองค์นี้ได้ถูกรื้อลงในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระที่นั่งองค์ใหม่ขึ้น โดยใช้นามพระที่นั่งว่า พระที่นั่งจันทรทิพโยภาส ซึ่งเป็นนามพระที่นั่งเดิมที่อยู่ฝ่ายใน แต่เนื่องจากพระที่นั่งองค์ใหม่นี้สร้างในที่ตั้งเดิมของพระที่นั่งราชฤดี ดังนั้น พระองค์จึงโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนนามพระที่นั่งจันทรทิพโยภาสเป็น พระที่นั่งราชฤดี และโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระตำหนักแบบไทยภายในพระราชวังพญาไท พระราชทานว่า พระที่นั่งจันทรทิพโยภาส เพื่อให้ตรงกับนามพระที่นั่งองค์เดิมที่เคยตั้งอยู่ฝ่ายใน
หมู่พระที่นั่งและหอในพระอภิเนาว์นิเวศน์ > พระที่นั่งภาณุมาศจำรูญ

พระที่นั่งภาณุมาศจำรูญ เป็นพระที่นั่งสูง 2 ชั้น มีลักษณะเด่นเช่นเดียวกับพระที่นั่งจันทรทิพโยภาส คือ มีหลังคาที่แบน และมีทางขึ้นไปยังหอพระเจ้า ซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปที่ทรงบูชา และชั้นบนเป็นพระวิมานที่บรรทม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งจะได้รับลมประจำในปลายฤดูฝนและต้นฤดูหนาว โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคต ณ พระที่นั่งองค์นี้ ต่อมา พระที่นั่งองค์นี้ก็ได้ถูกรื้อลง
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงสร้างพระที่นั่งองค์ใหม่เพื่อพระราชทานเป็นที่ประทับของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร พระองค์ได้นำชื่อ "พระที่นั่งภาณุมาศจำรูญ" มาตั้งเป็นชื่อพระที่นั่งองค์นี้ ซึ่งภายหลังพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนนามพระที่นั่งใหม่เป็น พระที่นั่งบรมพิมาน ดังเช่นปัจจุบัน
หมู่พระที่นั่งและหอในพระอภิเนาว์นิเวศน์ > พระที่นั่งมูลมนเทียร

พระที่นั่งมูลมนเทียร เป็นพระตำหนักเดิมของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่เคยประทับเมื่อยังทรงพระเยาว์  พระองค์โปรดให้รื้อพระที่นั่งองค์นี้มาสร้างขึ้นใหม่ภายในหมู่พระอภิเนาว์นิเวศน์ โดยเปลี่ยนจากตำหนักไม้มาเป็นพระที่นั่งตึก มีลักษณะเป็นอาคารทรงไทยสองหลังแฝดก่ออิฐฉาบปูน ทาสีขาว ตั้งอยู่ระหว่างพระที่นั่งภาณุมาศจำรูญกับพระพุทธนิเวศน์
เมื่อ พ.ศ. 2449 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้รื้อพระที่นั่ง แล้วนำมาปลูกไว้ที่วัดเขมาภิรตารามราชวรวิหาร จังหวัดนนทบุรี สำหรับใช้เป็นสถานที่เรียนและนับเป็นอาคารเรียนหลังแรกของโรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม ปัจจุบัน พระที่นั่งองค์นี้ใช้เป็นห้องสมุดประชาชนของวัดเขมาภิรตาราม
หมู่พระที่นั่งและหอในพระอภิเนาว์นิเวศน์ > หอเสถียรธรรมปริตร

หอเสถียรธรรมปริตร ตั้งอยู่ริมกำแพงพระอภิเนาว์นิเวศน์ ณ มุมตะวันออกเฉียงเหนือของพระที่นั่งอนันตสมาคม สร้างขึ้นตามธรรมเนียมในการสร้างพระราชมนเทียร เพื่อใช้เป็นสถานที่ให้พระสงฆ์รามัญทำพิธีสวดพุทธมนต์พระปริตรคาถา เพื่อทำน้ำพระพุทธมนต์สำหรับถวายสรงและประพรมโดยรอบพระราชมนเทียร
หมู่พระที่นั่งและหอในพระอภิเนาว์นิเวศน์ > หอราชฤทธิ์รุ่งโรจน์

หอราชฤทธิ์รุ่งโรจน์ ตั้งอยู่ต่อจากหอเสถียรธรรมปริตรทางด้านตะวันตก สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นหอเก็บเครื่องพิชัยสงคราม
หมู่พระที่นั่งและหอในพระอภิเนาว์นิเวศน์ > หอโภชนลีลาศ

หอโภชนลีลาศ ตั้งอยู่บริเวณมุมตะวันออกเฉียงใต้ของพระที่นั่งอนันตสมาคม ใช้เป็นสถานที่จัดเลี้ยงพระราชทาน โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงได้รับแนวคิดมาจากพระนารายณ์ราชนิเวศน์ จังหวัดลพบุรี ที่มีสถานที่จัดเลี้ยงต้อนรับแขกเมืองเช่นกัน
หมู่พระที่นั่งและหอในพระอภิเนาว์นิเวศน์ > พระที่นั่งประพาสพิพิธภัณฑ์

พระที่นั่งประพาสพิพิธภัณฑ์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของพระที่นั่งอนันตสมาคม ใกล้ ๆ กับหอโภชนลีลาศ โดยมีสวนคั่นระหว่างกลาง 
เป็นพระที่นั่งสำหรับเก็บเครื่องราชบรรณาการจากประเทศต่าง ๆ ที่นำมาทูลเกล้าฯ ถวายและจัดแสดงโบราณวัตถุและศิลปวัตถุที่ทรงรวบรวมไว้เมื่อครั้งผนวชโดยถือเป็นพิพิธภัณฑ์ส่วนพระองค์ หรือ “รอยัล มิวเซียม” (Royal Museum) มิได้เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชม และอาจจะถือได้ว่าเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกของประเทศ ต่อมา ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระที่นั่งองค์นี้อยู่ในสภาพชำรุดมาก จึงโปรดเกล้าฯ ให้รื้อลง และได้สร้างพระที่นั่งองค์ใหม่ขึ้นในตำแหน่งเดิม เมื่อปี พ.ศ. 2421 พร้อมทั้งพระราชทานนามพระที่นั่งว่า "พระที่นั่งศิวาลัยมหาปราสาท"
ซ้ายสุด คือ  พระที่นั่งสุทไธสวรรย์ปราสาท ถัดมา คือ ประตูเทวาพิทักษ์และพระที่นั่งภูวดลทัศไนย ซึ่งด้านบนมีนาฬิกาติดอยู่ทั้ง 4 ด้าน ส่วนขวาสุด คือ ป้อมสิงขรขัณฑ์
พระที่นั่งสุทไธสวรรย์ปราสาท
ท้องพระโรงภายในพระที่นั่งอนันตสมาคม
ภาพถ่ายจากพระที่นั่งภูวดลทัศไนย โดยจะเห็นอาคารรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส หลังคาโค้ง ซึ่งเป็นหอพระพุทธรูปหรือหอพระบรมอัฐิ ภายในหมู่พระอภิเนาว์นิเวศน์
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว

เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว (ญี่ปุ่น: 転生したらスライムだった件件; โรมาจิ: Tensei Shitara Slime Datta Ken) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นแนวแฟนตาซี ที่เขียนโดยฟูเซะ และภาพประกอบโดยมิตซ์ วาห์ เรื่องราวเกี่ยวกับมนุษย์เงินเดือนที่ถูกฆ่าตายและกลับชาติมาเกิดในโลกแห่งดาบและเวทมนตร์ในฐานะสไลม์ที่มีพลังพิเศษเฉพาะตัวและรวบรวมพันธมิตรเพื่อสร้างประเทศของสัตว์ประหลาดของเขาเอง
ฤดูกาลที่ 2 มีกำหนดการออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 แต่ถูกเลื่อนเป็นวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2564 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ฤดูกาลที่ 2 ถูกแบ่งการออกอากาศเป็นสองส่วน ในส่วนของครึ่งหลังมีกำหนดการฉายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 แต่ถูกเลื่อนเป็นเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 เช่นเดียวกัน ฤดูกาลที่ 3 เริ่มออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2567
รายชื่อตอน > ฤดูกาลที่ 1 (2561–62)

| ตอนที่> รวม | ตอนที่> ฤดูกาล | ชื่อตอน | วันออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |

| 1 | 1 | "มังกรวายุ เวลโดรา"   | 2 ตุลาคม พ.ศ. 2561 |
| 2 | 2 | "พบกับก็อบลิน"   | 9 ตุลาคม พ.ศ. 2561 |
| 3 | 3 | "การต่อสู้ที่หมู่บ้านก็อบลิน"   | 16 ตุลาคม พ.ศ. 2561 |
| 4 | 4 | "ในอาณาจักรของดวอร์ฟ"   | 23 ตุลาคม พ.ศ. 2561 |
| 5 | 5 | "ราชาผู้กล้า กาเซล ดวอร์โก"   | 30 ตุลาคม พ.ศ. 2561 |
| 6 | 6 | "ชิซุ"   | 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 |
| 7 | 7 | "ผู้พิชิตเปลวไฟ"   | 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 |
| 8 | 8 | "เจตจำนงที่สืบทอด"   | 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 |
| 9 | 9 | "การโจมตีของโอเกอร์"   | 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 |
| 10 | 10 | "ออร์คลอร์ด"   | 4 ธันวาคม พ.ศ. 2561 |
| 11 | 11 | "กาบิรุมาแล้ว"   | 11 ธันวาคม พ.ศ. 2561 |
| 12 | 12 | "ฟันเฟืองหลุดจากการควบคุม"   | 18 ธันวาคม พ.ศ. 2561 |
| 13 | 13 | "มหาศึก"   | 25 ธันวาคม พ.ศ. 2561 |
| 14 | 14 | "ผู้ที่กลืนกินทุกอย่าง"   | 8 มกราคม พ.ศ. 2562 |
| 15 | 15 | "พันธมิตรป่าจูรา"   | 15 มกราคม พ.ศ. 2562 |
| 16 | 16 | "จอมมารมิลิมมาเยือน"   | 22 มกราคม พ.ศ. 2562 |
| 17 | 17 | "การรวมตัว"   | 29 มกราคม พ.ศ. 2562 |
| 18 | 18 | "ความชั่วร้ายที่คืบคลานเข้ามา"   | 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 |
| 19 | 19 | "คาริบดิส"   | 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 |
| 20 | 20 | "ยูกิ คางุระซากะ"   | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 |
| 21 | 21 | "เหล่านักเรียนของชิซุ"   | 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 |
| 22 | 22 | "พิชิตเขาวงกต"   | 5 มีนาคม พ.ศ. 2562 |
| 23 | 23 | "ดวงจิตที่พ้นภัย"   | 12 มีนาคม พ.ศ. 2562 |
| 24 | 24 | "คุโระและหน้ากาก"   | 19 มีนาคม พ.ศ. 2562 |
รายชื่อตอน > ฤดูกาลที่ 2 (2564)

| ตอนที่> รวม.Part 1 | ตอนที่> ฤดูกาล.Part 1 | ชื่อตอน> ชื่อตอน.Part 1 | วันออกอากาศ> วันออกอากาศ.Part 1 |
| --- | --- | --- | --- |
| 25 | 1 | "วันยุ่ง ๆ ของริมุรุ"   | 12 มกราคม พ.ศ. 2564 |
| 26 | 2 | "ทำการค้ากับอาณาจักรสิงสาราสัตว์"   | 19 มกราคม พ.ศ. 2564 |
| 27 | 3 | "สรวงสรรค์อีกครั้ง"   | 26 มกราคม พ.ศ. 2564 |
| 28 | 4 | "อาณาจักรฟาลมุสจอมแผนการ"   | 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 |
| 29 | 5 | "ทำนองโหมโรงแห่งหายนะ"   | 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 |
| 30 | 6 | "ผู้สง่างามที่เริ่มเคลื่อนไหว"   | 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 |
| 31 | 7 | "ความสิ้นหวัง"   | 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 |
| 32 | 8 | "ความหวัง"   | 2 มีนาคม พ.ศ. 2564 |
| 33 | 9 | "เดิมพันทุกสิ่งอย่าง"   | 9 มีนาคม พ.ศ. 2564 |
| 34 | 10 | "เมกิดโด (โทสะแห่งทวยเทพ)"   | 16 มีนาคม พ.ศ. 2564 |
| 35 | 11 | "จอมมารถือกำเนิด"   | 23 มีนาคม พ.ศ. 2564 |
| 36 | 12 | "ผู้ที่ถูกปลดปล่อยออกมาผู้ที่ถูกปลดปล่อยออกมา"   | 30 มีนาคม พ.ศ. 2564 |
Part 2
| 37 | 13 | "ผู้มาเยือน"   | 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 |
| 38 | 14 | "การพูดคุยระหว่างมนุษย์กับมอนสเตอร์"   | 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 |
| 39 | 15 | "คำเตือนของรามิริส"   | 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 |
| 40 | 16 | "รัฐสภาเต้นรำ"   | 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 |
| 41 | 17 | "คืนก่อนการต่อสู้"   | 3 สิงหาคม พ.ศ. 2564 |
| 42 | 18 | "จอมมาร"   | 10 สิงหาคม พ.ศ. 2564 |
| 43 | 19 | "สัญญาณการเปิดงานเลี้ยง"   | 17 สิงหาคม พ.ศ. 2564 |
| 44 | 20 | "ในสถานที่แห่งโชคชะตา"   | 24 สิงหาคม พ.ศ. 2564 |
| 45 | 21 | "นิ้วชี้ อดาลแมน"   | 31 สิงหาคม พ.ศ. 2564 |
| 46 | 22 | "งานเลี้ยงของจอมมาร: วัลเพอร์กิส"   | 7 กันยายน พ.ศ. 2564 |
| 47 | 23 | "กลับมามีชีวิตอีกครั้ง"   | 14 กันยายน พ.ศ. 2564 |
| 48 | 24 | "ออคตาแกรม (จอมมารแห่งดารา 8 แฉก)"   | 21 กันยายน พ.ศ. 2564 |
รายชื่อตอน > ฤดูกาลที่ 3 (2567)

| ตอนที่> รวม | ตอนที่> ฤดูกาล | ชื่อตอน | วันออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |

| 49 | 1 | "ปีศาจและกลอุบาย"   | 5 เมษายน พ.ศ. 2567 |
| 50 | 2 | "ในความคิดของนักบุญ"   | 12 เมษายน พ.ศ. 2567 |
| 51 | 3 | "วันที่สงบสุข"   | 19 เมษายน พ.ศ. 2567 |
| 52 | 4 | "แต่ละบทบาทหน้าที่"   | 26 เมษายน พ.ศ. 2567 |
| 53 | 5 | "การประชุมปีกคู่"   | 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 |
| 54 | 6 | "ผู้ที่ย่างกรายเข้ามา"   | 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 |
| 55 | 7 | "การโรมรันของมารและศักดิ์สิทธิ์"   | 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 |
| 56 | 8 | "เม็ดกระดุมที่ติดผิด"   | 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 |
| 57 | 9 | "แผนลับของวันทั้งเจ็ด"   | 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 |
| 58 | 10 | "เทพและจอมมาร"   | 7 มิถุนายน พ.ศ. 2567 |
| 59 | 11 | "สงบศึกและสมานฉันท์"   | 14 มิถุนายน พ.ศ. 2567 |
| 60 | 12 | "เตรียมตัวเปิดงาน"   | 21 มิถุนายน พ.ศ. 2567 |
| 61 | 13 | "จดหมายเชิญแต่ละประเทศ"   | 28 มิถุนายน พ.ศ. 2567 |
| 62 | 14 | "เขาวงกตและมังกรวายุคลั่ง"   | 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 |
| 63 | 15 | "พิธีเข้าเฝ้า"   | 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 |
| 64 | 16 | "วิบากกรรมของเบนิมารุ"   | 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 |
| 65 | 17 | "ผู้กล้าแห่งประกายแสง"   | 2 สิงหาคม พ.ศ. 2567 |
| 66 | 18 | "ชาวเมืองหลั่งล้นผู้คนหลั่งไหล"   | 16 สิงหาคม พ.ศ. 2567 |
| 67 | 19 | "คืนก่อนเทศกาล"   | 23 สิงหาคม พ.ศ. 2567 |
| 68 | 20 | "เทศกาลเปิดประเทศ"   | 30 สิงหาคม พ.ศ. 2567 |
| 69 | 21 | "ศึกประลองยุทธ์"   | 6 กันยายน พ.ศ. 2567 |
| 70 | 22 | "ศึกตัดสินกับผู้กล้า"   | 13 กันยายน พ.ศ. 2567 |
| 71 | 23 | "เปิดเขาวงกต"   | 20 กันยายน พ.ศ. 2567 |
| 72 | 24 | "หลังจบงานเทศกาล"   | 27 กันยายน พ.ศ. 2567 |
เพลงประกอบซีรีส์อนิเมะ > เพลงเปิด (Opening)

เพลง Nameless story ร้องโดย Takuma Terashima (ตอนที่ 2-14)
เพลง Meguru Mono ร้องโดย Takuma Terashima (ตอนที่ 15-24)
เพลง Storyteller ร้องโดย TRUE (ตอนที่ 25-34 / ตอนที่ 36)
เพลง Like Flames ร้องโดย MindaRyn (ตอนที่ 37-ปัจจุบัน)
เพลงประกอบซีรีส์อนิเมะ > เพลงปิด (Ending)

เพลง Another colony ร้องโดย TRUE (ตอนที่ 2-13)
เพลง Little Soldier ร้องโดย Azusa Tadokoro (ตอนที่ 14-24)
เพลง STORYSEEKER ร้องโดย STEREO DIVE FOUNDATION (ตอนที่ 25-33 / ตอนที่ 35-36)
เพลง Reincarnate ร้องโดย Takuma Terashima (ตอนที่ 37-ปัจจุบัน)
ดูเพิ่ม

รายชื่อตัวละครในเกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของหนังสือการ์ตูน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของหนังสือการ์ตูนภาคแยก (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ดาบพิฆาตอสูร

| --- | --- |
ดาบพิฆาตอสูร
ปกหนังสือมังงะการ์ตูนดาบพิฆาตอสูร เล่มที่ 1 ฉบับภาษาไทย
鬼滅の刃 (Kimetsu no Yaiba)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Demon slayer
แนว: ผจญภัย, ดาร์กแฟนตาซี
มังงะ
เขียนโดย: โคโยฮารุ โกโตะเกะ
สำนักพิมพ์:  ชูเอฉะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษ:  Viz Media    สยามอินเตอร์คอมิกส์
นิตยสาร: โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 – 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2563
จำนวนเล่ม:  23 เล่ม  23 เล่ม
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ฮารุโอะ โซโตะซากิ
อำนวยการสร้างโดย: ฮิคารุ คนโดะ   อะคิฟุมิ ฟุจิโอะ   มาซาโนริ  มิยาเกะ   ยูมะ ทาคาฮาชิ
เขียนบทโดย: ยูโฟเทเบิล (Ufotable)
ดนตรีโดย: ยูกิ คาจิอูระ   โก ชิอินะ
สตูดิโอ: ยูโฟเทเบิล (Ufotable)
ถือสิทธิ์โดย:  มิวส์ คอมมิวนิเคชัน (ออนไลน์)  การ์ตูนคลับ
ฉาย:  6 เมษายน พ.ศ. 2562 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2567 (ฟูจิ)  5 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2567 (มิวส์)  6 มีนาคม พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน (ช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี)
ตอน: 63 ตอน
อนิเมะ
กำกับโดย: ฮารุโอะ โซโตะซากิ
สตูดิโอ: ยูโฟเทเบิล (Ufotable)
ดาบพิฆาตอสูร (ญี่ปุ่น: 鬼滅の刃; โรมาจิ: Kimetsu no Yaiba; ทับศัพท์: คิเม็ตสึ โนะ ไยบะ) เป็นซีรีส์หนังสือการ์ตูนของประเทศญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดย โคโยฮารุ โกโตเกะ เนื้อหากล่าวถึงคามาโดะ ทันจิโร่ เด็กหนุ่มผู้กลายเป็นนักล่าอสูรหลังจากครอบครัวของตนถูกอสูรฆ่าตายทั้งหมด ยกเว้นเพียงน้องสาวที่ชื่อเนซึโกะเท่านั้นที่ได้กลายเป็นอสูรไป เขาจึงตั้งปณิธานว่าจะหาทางทำให้น้องสาวกลับมาเป็นมนุษย์ดังเดิมให้ได้  การ์ตูนชุดนี้เริ่มตีพิมพ์เป็นรายตอนในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ มาตั้งแต่วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 และสำนักพิมพ์ชูเอฉะได้จัดพิมพ์ในรูปแบบหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโคบง) แล้ว จำนวน 19 เล่ม ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563  และจัดจำหน่ายในประเทศไทย โดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์
หนังสือการ์ตูนชุดนี้มีการพิมพ์ซ้ำแล้ว 25 ล้านเล่ม ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 ส่วนการ์ตูนแอนิเมชั่นทางโทรทัศน์ก็ได้รับรางวัลหลายรายการจากเวทีการประกวด 2019 Newtype Anime Awards
หนังสือการ์ตูนชุดนี้ ได้มีการนำไปดัดแปลงสร้างเป็นการ์ตูนแอนิเมชั่นทางโทรทัศน์ โดยสตูดิโอยูโฟเทเบิล (Ufotable) โดยผลิตเป็นแอนิเมชั่นฉายรายสัปดาห์บนโทรทัศน์ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2562 ถึง 30 มิถุนายน พ.ศ. 2567 รวมถึงมีการนำบางบทมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ ได้แก่ภาพยนตร์ ดาบพิฆาตอสูร เดอะมูฟวี่: ศึกรถไฟสู่นิรันดร์ เป็นเนื้อเรื่องต่อจากตอนจบของฤดูกาลที่ 1 โดยใช้เนื้อเรื่อง ศึกรถไฟสู่นิรันดร์ เป็นโครงเรื่อง ฉายในโรงภาพยนตร์ในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2563 และเป็นภาพยนตร์อนิเมะและและภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาล และภาพยนตร์ไตรภาค ดาบพิฆาตอสูร เดอะมูฟวี่: ศึกปราสาทไร้ขอบเขต เป็นเนื้อเรื่ององก์สุดท้ายของดาบพิฆาตอสูรคือ ศึกปราสาทไร้ขอบเขต และ ศึกก่อนรุ่งสาง มาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ไตรภาคจำนวน 3 พาร์ท โดยพาร์ทที่ 1 มีกำหนดฉายในปี พ.ศ. 2568
เนื้อเรื่อง

บทความหลัก: รายชื่อตัวละครในดาบพิฆาตอสูร
เรื่องราวเกิดขึ้นในประเทศญี่ปุ่นยุคไทโช คามาโดะ ทันจิโร่ เป็นเด็กหนุ่มผู้มีจิตใจอ่อนโยนและเฉลียวฉลาด ในฐานะลูกชายคนโตของครอบครัวคนเผาถ่าน เขาจึงเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการหารายได้เลี้ยงดูครอบครัวจากการเผาถ่านไปขายหลังจากพ่อของเขาเสียชีวิต ทุกสิ่งทุกอย่างได้เปลี่ยนแปลงไปเมื่อมีอสูรบุกเข้ามาสังหารคนในครอบครัวของทันจิโร่ จนหมดสิ้นเหลือแต่เพียงเขาและน้องสาวที่ชื่อเนซึโกะเท่านั้น เนซึโกะที่รอดตายมาได้กลับกลายเป็นได้รับเลือดของอสูรจนกลายเป็นอสูรไป ทว่าก็น่าประหลาดใจที่เธอยังคงมีความรู้สึกนึกคิดและการแสดงอารมณ์อย่างมนุษย์ยิ่งคงหลงเหลืออยู่ หลังจากที่ทันจิโร่ได้ต่อสู้กับโทมิโอกะ กิยู นักล่าอสูรที่เดินทางผ่านมาและต้องการจะฆ่าเนซึโกะที่กลายเป็นอสูรไปแล้ว แต่เมื่อกิยูเห็นเนซึโกะปกป้องทันจิโร่ที่เป็นมนุษย์ กิยูได้จึงไว้ชีวิตเนซึโกะ และเขาจึงทำให้เนซึโกะหมดสติ และเขาจึงให้เนซึโกะคาบกระบอกไม้ไผ่ เอาไว้ในปากของเธอตลอดเวลา เพื่อป้องกันไม่ให้เธอทำร้ายมนุษย์ ทันจิโร่จึงตัดสินใจที่จะเป็นนักล่าอสูรตามคำชักชวนของกิยู เพื่อหาทางทำให้น้องสาวกลับมาเป็นมนุษย์ และกำจัดอสูรที่ฆ่าครอบครัวของเขาให้จงได้
รูปแบบสื่อ > มังงะ

ผู้เขียนเรื่องและภาพเรื่องคือ โคโยฮารุ โกโตะเกะ หนังสือการ์ตูนเรื่องนี้เริ่มในปี พ.ศ. 2559 ตีพิมพ์ครั้งที่ 11 ของชูเอะชะ นิตยสารโชเน็งจัมพ์รายสัปดาห์ เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 บริษัทชูเอะชะเริ่มออกตัวซีรีส์หนังสือการ์ตูนพร้อมกันในภาษาอังกฤษ บนบริการของมังงะเซอร์วิส ในปี พ.ศ. 2562 หนังสือการ์ตูนมังงะนี้ได้รับการรวบรวมเป็นหนังสือเล่ม (ทังโคบง) กับเล่มแรกกำลังเผยแพร่เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 หนังสือมังงะได้ปล่อยเป็น 19 เล่ม ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 ก็ประกาศว่ามีเล่มที่ 20 ที่ล่าช้าไปสองสัปดาห์เนื่องจากความกังวลของการระบาดไวรัสโควิด 19 ในปี พ.ศ. 2564 ก็ได้มีการออกเล่มสุดท้ายคือเล่มที่ 23 ถือว่าจบโดยบริบูรณ์
รูปแบบสื่อ > นวนิยายไลต์โนเวล

นวนิยายไลต์โนเวลได้มีการสิทธิคือ ดาบพิฆาตอสูร: ความสุขแห่งดอกไม้ (ญี่ปุ่น: 鬼滅の刃 しあわせの花; โรมาจิ: Kimetsu no Yaiba Shiawase no Hana) เขียนแต่งนิยายโดย โคโยฮารุ โกโตเกะ และ ยาจิมะ อายะ ตีพิมพ์นิยายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 บันทึกชีวิตของทันจิโร่และเซ็นอิตสึก่อนที่จะเริ่มซีรีส์หลัก เช่นเดียวกับการมองเข้าไปในชีวิตของอะโอะอิและคะนะโอะ นอกจากนี้ยังมีบทเดียวของจักรวาลสำรองที่ตัวละครในซีรีส์กำลังเข้าร่วมโรงเรียนมัธยม
นวนิยายไลต์โนเวลที่ 2 ได้มีการสิทธิคือ ดาบพิฆาตอสูร: หนึ่งปีกแห่งผีเสื้อ (ญี่ปุ่น: 鬼滅の刃 片羽の蝶; โรมาจิ: Kimetsu no Yaiba Katahane no Chō) เขียนแต่งนิยายโดย โคโยฮารุ โกโตเกะ และ ยาจิมะ อายะ เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2562 รายละเอียดชีวิตของโคโจ ชิโนะบุ และคะนะเอะ ก่อนและไม่นานหลังจากนั้นพวกเธอเข้าร่วมเหล่านักล่าอสูร หลังจากฮิเมะจิมะ เกียวเม ช่วยชีวิตพวกเขา