stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เวลาในประเทศชิลี
แหล่งข้อมูลอื่น

La Hora Oficial de Chile (เวลาอย่างเป็นทางการในชิลี), Servicio Hidrográfico y Oceanográfico de la Armada (หน่วยอุทกศาสตร์และสมุทรศาสตร์กองทัพเรือ)
โคไดจิ

โคไดจิ (ญี่ปุ่น: 高台寺; โรมาจิ: Kōdai-ji) เป็นวัดในนิกายเซนสำนักรินไซ ตั้งอยู่ในเขตฮิงาชิยามะ ของนครเกียวโต เป็นวัดลูกที่ใหญ่ที่สุดในสาขาของวัดเค็นนินจิ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2149 ก่อตั้งโดย ซูไงฮาระ ยาซูโกะ ภริยาหม้ายของอดีตอัครมหาเสนาบดี โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ เพื่อเป็นการรำลึกถึงสามีผู้ล่วงลับของเธอ
สวนของโคไดจิได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานและทัศนียสถานประจำชาติญี่ปุ่น
หอน้ำชาในโคไดจิ
แหล่งข้อมูลอื่น

高台寺 Official site (ญี่ปุ่น) (จีน)
เลสิก

เลสิก หรือ LASIK ย่อมาจากคำว่า ( Laser In-Situ Keratomileusis) คือเทคโนโลยีการรักษาสายตาโดยการใช้แสงเลเซอร์ในการรักษา สายตาสั้น ,สายตายาว,หรือสายตาเอียง ซึ่งถือเป็นนวัตกรรมที่สร้างประวัติศาสตร์อันโดดเด่นของการรักษาสายตา เนื่องจากเป็นวิธีที่ง่าย สะดวก ปลอดภัยและรวดเร็ว โดยใช้เวลาเพียง 15 นาทีต่อการรักษา 1 ข้างและให้ผลอย่างถาวร ทำให้ผู้ที่ได้รับการรักษาไม่ต้องใส่แว่นหรือคอนแทคเลนส์
ในปัจจุบันการรักษาด้วยการใช้แสงเลเซอร์ด้วยเครื่องเอ็กไซเมอร์เลเซอร์ (Excimer Laser) แก้ไขความผิดปกติของสายตามีความแม่นยำสูงมาก 
สามารถแก้ไขปรับเปลี่ยนรูปร่างของกระจกตาให้เหมาะสมเพื่อให้แสงที่ผ่านเข้าตาสามารถโฟกัสได้พอดีที่จอประสาทตา
คุณสมบัติพิเศษของเอ็กไซเมอร์เลเซอร์ คือ เป็นแสงที่ให้พลังงานสูงมาก มีความแม่นยำสูง สามารถขัดผิวกระจกตาได้เรียบ ไม่ทำให้เกิดรอยไหม้เกรียม และไม่ทำอันตรายต่อเนื้อเยื่อใกล้เคียง ที่สำคัญที่สุดคือ ไม่สามารถผ่านทะลุเข้าไปในลูกตาได้ จึงไม่ทำอันตรายต่ออวัยวะภายในลูกตา
เทศบาลตำบลจันดี

| เทศบาลตำบลจันดี |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Tambon Chandi
จากบนซ้ายไปล่างขวา: ถนนในเทศบาลตำบลจันดี สะพานรถไฟข้ามคลองจันดี และสถานีรถไฟคลองจันดี
   ตรา
คำขวัญ: เมืองเกษตรธรรมชาติ  ตลาดน้ำจันดี บะหมี่เกี๊ยวโบราณ  นมัสการพ่อท่านคล้าย สะพานโค้งรถไฟ 100 ปี
ทต.จันดีที่ตั้งของเทศบาลตำบลจันดีแสดงแผนที่จังหวัดนครศรีธรรมราชทต.จันดีทต.จันดี (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 8°23′18.5″N 99°32′24″E﻿ / ﻿8.388472°N 99.54000°E﻿ / 8.388472; 99.54000
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครศรีธรรมราช
อำเภอ: ฉวาง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: นายชาญวิจารณ์ เกียรติวุฒินนท์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 33.23 ตร.กม. (12.83 ตร.ไมล์)
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด: 7,404 คน
 • ความหนาแน่น: 222.81 คน/ตร.กม. (577.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05800401
ที่อยู่ สำนักงาน: 999 หมู่ที่ 3 ตำบลจันดี อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช 80250
เว็บไซต์: www.chandeecity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
จันดี เป็นตำบลและเทศบาลตำบลที่เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่สำคัญของอำเภอฉวาง ในจังหวัดนครศรีธรรมราช แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน 12 ชุมชน
ประวัติ

แรกเริ่มพื้นที่บริเวณบ้านคลองจันดีหมู่ที่ 9 ตำบลฉวาง อยู่ในเขตขององค์การบริหารส่วนตำบลฉวาง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช  ซึ่งตั้งตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม ปีเดียวกัน ซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลฉวาง จะครอบคลุมหมู่บ้านของตำบลฉวาง เฉพาะส่วนที่อยู่นอกสุขาภิบาลฉวาง
ในอีก 5 ปีต่อมา กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่า ท้องถิ่นบางส่วนของหมู่ที่ 9 บ้านคลองจันดี ตำบลฉวาง ซึ่งอยู่ในเขตขององค์การบริหารส่วนตำบลฉวาง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช สามารถยกฐานะเป็นสุขาภิบาลได้ จึงให้ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลฉวาง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช และยกฐานะท้องถิ่นบางส่วนของหมู่ที่ 9 บ้านคลองจันดี ตำบลฉวาง เป็น "สุขาภิบาลจันดี" อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช" ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 19 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน
ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้ประกาศตั้งตำบลในอำเภอฉวาง โดยการนำพื้นที่หมู่ 4 บ้านท่าสะท้อน ของตำบลสวนขัน พื้นที่หมู่ 9 บ้านคลองจันดี ของตำบลฉวาง พื้นที่หมู่ 3 บ้านจันดี หมู่ 4 บ้านตลาดจันดี ของตำบลไสหร้า รวมตั้งเป็น "ตำบลจันดี"  ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม ปีเดียวกัน ซึ่งเป็นตำบลสุดท้ายของอำเภอฉวาง ทำให้พื้นที่สุขาภิบาลจันดี โอนมาอยู่ในเขตของตำบลจันดี
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลทั่วประเทศเป็นเทศบาลตำบล ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9 ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 มีผลใช้บังคับ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 สุขาภิบาลคลองจันดี จึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลตำบลจันดี นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ซึ่งตามหลักการและเหตุผลการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ ก็เพื่อให้สอดคล้องกับบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 และเป็นการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
และในปี พ.ศ. 2548 ได้มีการยุบรวมองค์การบริหารส่วนตำบลจันดี อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช เข้ากับเทศบาลตำบลจันดี อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ตามเจตนารมณ์ของประชาชนในเขตตำบลนั้น ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2548 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 25 มิถุนายน ปีเดียวกัน
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลไสหร้าและตำบลละอาย อำเภอฉวาง
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลหลักช้าง อำเภอช้างกลาง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลสวนขันและตำบลช้างกลาง อำเภอช้างกลาง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลฉวางและตำบลไสหร้า อำเภอฉวาง
ประชากร

ในเขตเทศบาลตำบลจันดี ปี พ.ศ. 2562 มีจำนวนประชากรรวมทั้งสิ้น 7,404 คน แบ่งเป็นชาย 3,520 คน หญิง 3,884 คน และมีจำนวนบ้านเรือนทั้งสิ้น 3,943 หลังคาเรือน
| ชุมชน | หมู่ที่ | ชาย> (คน) | หญิง> (คน) | ประชากร> (คน) พ.ศ. 2561 | ครัวเรือน> (หลัง) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ท่าสะท้อน | 1 | 391 | 397 | 788 | 311 |
| ปากมิน | 2 | 832 | 969 | 1,801 | 816 |
| จันดี | 3 | 801 | 891 | 1,692 | 933 |
| ตลาดจันดี | 4 | 1,089 | 1,219 | 2,308 | 1,580 |
| เกาะค่างขาว | 5 | 407 | 408 | 815 | 303 |
| รวม |  | 3,520 | 3,884 | 7,404 | 3,943 |
ชุมชน

เทศบาลตำบลจันดีแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 12 ชุมชน ดังนี้
ชุมชนหลังสถานี
ชุมชนบ้านเกาะค่างขาว
ชุมชนจันดีเมืองใหม่
ชุมชนคลองสำโรง
ชุมชนประปาเก่า
ชุมชนช่องป่า
ชุมชนฟาร์มไก่
ชุมชนบ้านสวนจีน
ชุมชนบ้านท่าสะท้อน
ชุมชนปากมิน
ชุมชนบ้านนายาว
ชุมชนเมือง
สถานที่ท่องเที่ยว

วัดธาตุน้อย (จันดีเก่า)
ตลาดพอเพียง (ตลาดยามบ่าย)
ตลาดเช้าริมรถไฟ หน้าสถานีรถไฟคลองจันดี
น้ำตกท่าแพ
จุดชมวิวเขาเหมน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเทศบาลตำบลจันดี
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดนครศรีธรรมราช |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  นครศรีธรรมราช  |  |
| เทศบาลเมือง |  ทุ่งสง  ปากพนัง  ปากพูน  |  |
| เทศบาลตำบล |  กะทูน  กะปาง  การะเกด  เกาะทวด  เกาะเพชร  ขนอม  ขุนทะเล  เขาชุมทอง  เขาพระ  ควนกลาง  จันดี  ฉวาง  ชะมาย  ชะเมา  ชะอวด  เชียรใหญ่  ดอนตรอ  ถ้ำใหญ่  ท้องเนียน  ทอนหงส์  ทางพูน  ท่างิ้ว  ท่าประจะ  ท่าแพ  ท่ายาง  ท่าศาลา  ที่วัง  ทุ่งสัง  ทุ่งใส  นาบอน  นาสาร  นาเหรง  บางจาก  บางพระ  ปากนคร  ปากน้ำฉวาง  พรหมคีรี  พรหมโลก  พิปูน  โพธิ์เสด็จ  ไม้เรียง  ร่อนพิบูลย์  ลานสกา  สวนขัน  สิชล  หน้าสตน  หลักช้าง  หัวไทร  หินตก  อ่าวขนอม  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กรุงชิง  กรุงหยัน  กลาย  กะเปียด  กะหรอ  กำแพงเซา  กำโลน  กุแหระ  เกาะขันธ์  แก้วแสน  ขนาบนาก  ขอนหาด  เขาแก้ว  เขาขาว  เขาน้อย  เขาพระทอง  เขาพระบาท  เขาพังไกร  เขาโร  คลองกระบือ  คลองน้อย  คลองเส  ควนกรด  ควนชะลิก  ควนชุม  ควนทอง  ควนพัง  ควนหนองคว้า  ควนหนองหงษ์  เคร็ง  ฉลอง  ชะอวด  ช้างกลาง  ช้างซ้าย  เชียรเขา  เชียรใหญ่  ไชยมนตรี  ดอนตะโก  ดุสิต  ตลิ่งชัน  ถ้ำพรรณรา  ทรายขาว  ท้องลำเจียก  ทอนหงส์  ท่าขนาน  ท่าขึ้น  ท่าซอม  ท่าซัก  ท่าดี  ท่าพยา  ท้ายสำเภา  ท่ายาง  ท่าเรือ  ท่าไร่  ท่าศาลา  ท่าเสม็ด  ทุ่งปรัง  ทุ่งโพธิ์  ทุ่งสง  ทุ่งใหญ่  เทพราช  ไทยบุรี  นบพิตำ  นากะชะ  นาเขลียง  นาเคียน  นางหลง  นาทราย  นาบอน  นาพรุ  นาโพธิ์  นาไม้ไผ่  นาเรียง  นาแว  นาหมอบุญ  นาหลวงเสน  น้ำตก  บางขัน  บางจาก  บางนบ  บางรูป  บางศาลา  บ้านเกาะ  บ้านชะอวด  บ้านตูล  บ้านนิคม  บ้านเนิน  บ้านเพิง  บ้านราม  บ้านลำนาว  บ้านใหม่  ปริก  ปากนคร  ปากพนังฝั่งตะวันตก  ปากพนังฝั่งตะวันออก  ปากแพรก  ป่าระกำ  เปลี่ยน  พิปูน  โพธิ์ทอง  มะม่วงสองต้น  แม่เจ้าอยู่หัว  โมคลาน  ไม้เรียง  ยางค้อม  ร่อนพิบูลย์  รามแก้ว  ละอาย  ลานสกา  วังหิน  วังอ่าง  สระแก้ว  สวนหลวง  สามตำบล  สิชล  สี่ขีด  เสาธง  เสาเภา  เสือหึง  ไสหมาก  ไสหร้า  หนองหงส์  ห้วยปริก  หัวตะพาน  หัวไทร  หินตก  หูล่อง  แหลม  แหลมตะลุมพุก  อินคีรี  |  |
รายชื่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครศรีธรรมราช
เส้นขนานที่ 23

เส้นขนานที่ 23 อาจหมายถึง:
เส้นขนานที่ 23 องศาเหนือ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
เส้นขนานที่ 23 องศาใต้ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
| --- | --- |
23° เส้นขนานที่ 23 องศาเหนือ: 23° เส้นขนานที่ 23 องศาใต้
เพชรใหม่ ลูกบุญมี

| เพชรใหม่ ลูกบุญมี |
| --- | --- |
เกิด: ศราวุธ ทศภักดี
เพชรใหม่ ลูกบุญมี หรือ ก้องเพชร ลูกบุญมี ชื่อเล่น ต้น เป็นนักมวยไทยชาวไทย ซึ่งได้รับการจัดให้เป็นหนึ่งในนักมวยระดับแถวหน้าของประเทศ และได้รับเลือกเข้าแข่งขันรายการศึกวันสถาปนา 67 ปี เวทีราชดำเนิน ซึ่งจัดขึ้น ณ วันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2555 โดยได้พบกับคู่ชกชื่อปกรณ์ ศักดิ์โยธิน
ประวัติ

วันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2555 เพชรใหม่เข้าแข่งขันคู่เอกนำรายการศึกเพชรเจ้าพระยา ที่เวทีมวยราชดำเนิน ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะคะแนนเอกพิฆาต ม.กรุงเทพธนบุรี จากนั้น ในวันที่ 19 พฤศจิกายน ของปีเดียวกันนี้ เพชรใหม่เข้าแข่งขันคู่เอกศึกเกียรติยงยุทธ ที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยเป็นฝ่ายชนะคะแนนเพชรเอก เกียรติยงยุทธ ส่วนในวันที่ 24 ธันวาคม เขาได้เข้าแข่งขันโดยใช้ชื่อ ก้องเพชร ลูกบุญมี ในรายการศึกวันสถาปนา 67 ปี เวทีราชดำเนิน ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนให้แก่ปกรณ์ ศักดิ์โยธิน
วันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2556 เพชรใหม่เข้าแข่งขันคู่เอกศึกเกียรติยงยุทธ ที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนต่อเพชรเอก เกียรติยงยุทธ โดยทำยอดเข้าชมในรายการดังกล่าวที่ 590,440 บาท ส่วนในวันที่ 2 มีนาคม ของปีเดียวกันนี้ เพชรใหม่เป็นฝ่ายแพ้น็อกยกที่ 4 ให้แก่เกรียงไกร ต.ศิลาชัย ในการแข่งขันคู่เอกศึกจ้าวมวยไทย ที่เวทีมวยอ้อมน้อย
สถิติการชก

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| วันที่ | ผล | คู่ชก | รายการ | สถานที่จัด | วิธีชนะ |

| 24 ก.ย. 2555 | ชนะ | เอกพิฆาต ม.กรุงเทพธนบุรี | ศึกเพชรเจ้าพระยา | เวทีมวยราชดำเนิน | ชนะคะแนน |

| 19 พ.ย. 2555 | ชนะ | เพชรเอก เกียรติยงยุทธ | ศึกเกียรติยงยุทธ | เวทีมวยราชดำเนิน | ชนะคะแนน |

| 24 ธ.ค. 2555 | แพ้ | ปกรณ์ ศักดิ์โยธิน | ศึกวันสถาปนา 67 ปี เวทีราชดำเนิน | เวทีมวยราชดำเนิน | แพ้คะแนน |

| 14 ม.ค. 2556 | แพ้ | เพชรเอก เกียรติยงยุทธ | ศึกเกียรติยงยุทธ | เวทีมวยราชดำเนิน | แพ้คะแนน |

| 2 มี.ค. 2556 | แพ้ | เกรียงไกร ต.ศิลาชัย | ศึกจ้าวมวยไทย | เวทีมวยอ้อมน้อย | แพ้น็อกยกที่ 4  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เพชรใหม่ ลูกบุญมี ที่เฟซบุ๊ก
เปิดศึกกับปกรณ์ ศักดิ์โยธิน ในศึกวันสถาปนา 67 ปี เวทีราชดำเนิน
เอสยู-85

|  เอสยู-85  |
| --- | --- |
รถถังพิฆาตเอสยู-85 ในพิพิธภัณฑ์กองทัพโปแลนด์.
ชนิด: รถถังพิฆาต
แหล่งกำเนิด: สหภาพโซเวียต
บทบาท
ประจำการ: 1943-1950s (USSR)
สงคราม: สงครามโลกครั้งที่สอง
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: Lew S. Trojanow
ช่วงการออกแบบ: 1943
ช่วงการผลิต: 1943-1944
จำนวนที่ผลิต: 2,050
แบบอื่น: See Variants section
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 29.6 tonnes (65,256 lbs)
ความยาว: 8.15 m (26 ft 9 in) overall 6.10 m (20 ft) hull only
ความกว้าง: 3.00 m (9 ft 10 in)
ความสูง: 2.45 m (8 ft)
ลูกเรือ: 4 (commander, driver, gunner, loader)

เกราะ: 45 mm (1.77 in)
อาวุธหลัก: 85 mm (3.34 in) D-5T gun
อาวุธรอง: none
เครื่องยนต์: Klimov model V-2 V-12 diesel engine 493 hp (500 PS, 368 kW)
กำลัง/น้ำหนัก: 16.7 hp/tonne (12.43 kW/tonne)
กันสะเทือน: Christie
ความสูงจากพื้นรถ: 0.40 m
ความจุเชื้อเพลิง: 460 L   810 L - 900 L (with additional fuel tanks)
พิสัยปฏิบัติการ: 200-280 km (248 mi) (road)
ความเร็ว: 55 km/h (34 mph) (road)
เอสยู-85 (Samohodnaya ustanovka 85) เป็นปืนใหญ่อัตตาจรสัญชาติโซเวียตที่ถูกใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นการนำต้นแบบของรถถังกลางที-34 มาดัดแปลง ปืนใหญ่อัตตาจรของโซเวียตรุ่นก่อนหน้านี้ได้ถูกใช้สำหรับปืนใหญ่จู่โจ่ม เช่น เอสยู-122 หรือรถถังพิฆาต เอสยู-85 ได้ถูกจัดอยู่ในหมวดประเภทล่าสุด การตั้งชื่อตัวเลข "85" เป็นการแสดงถึงอาวุธที่ติดตั้งบนยานพาหนะ คือ ปืนดี-5เอส ขนาด 85 มม.
ผู้ใช้

บัลแกเรีย
เชโกสโลวาเกีย
ฮังการี
เกาหลีเหนือ
โปแลนด์
โรมาเนีย
สหภาพโซเวียต
เวียดนาม
ยูโกสลาเวีย
เยอรมนีตะวันออก from 1952/56 until 1962[การอ้างอิงวกเวียน]
เอริกะ อิชิโตบิ

| เอริกะ อิชิโตบิ |
| --- | --- |
石飛 恵里花
เกิด:  (1997-05-09) 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 (27 ปี) จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2016 – ปัจจุบัน
องค์การ: โฮลีพีก
ส่วนสูง: 151 ซม.
เอริกะ อิชิโตบิ (ญี่ปุ่น: 石飛 恵里花; โรมาจิ: Ishitobi Erika, 9 พฤษภาคม 1997 –) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดไซตามะ สังกัดโฮลีพีก อดีตสมาชิกวงไอดอลนักพากย์ เพียวลีมอนสเตอร์ อดีตนางแบบของนิตยสารแฟชัน Popteen
เลสลี แอ็บเลตต์

เลสลี แอ็บเลตต์ (6 มีนาคม 1904 – 22 เมษายน 1952) เป็นนักโปโลน้ำชาวอังกฤษ เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1928 และ โอลิมปิกฤดูร้อน 1936
แหล่งข้อมูลอื่น

profile เก็บถาวร 2010-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เก็บถาวร 2020-04-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Profile on Sports Reference LLC website
เอริกผมแดง

| เอริกผมแดง |
| --- | --- |
Erik the Red from Arngrímur Jónsson's Grönlandia. Note anachronistic details in his weapons and armor.
เกิด: ป. ค.ศ. 950 ประเทศนอร์เวย์
เสียชีวิต: ป. ค.ศ. 1003 กรีนแลนด์
สัญชาติ: นอร์ส
อาชีพ: นักตั้งถิ่นฐานและนักสำรวจ
มีชื่อเสียงจาก: การค้นพบการตั้งถิ่นฐานของชาวนอร์สเป็นครั้งแรกในกรีนแลนด์
คู่รัก: Þjódhild, daughter of Jorund
บุตร: Freydis, Leif Erikson, Thorvald and Thorstein
บิดามารดา: Thorvald Asvaldsson (father)
เอริก ทอร์วัลด์สัน  (ป. ค.ศ. 950 – ป. ค.ศ. 1003), รู้จักกันในชื่อ เอริกผมแดง, เป็นนักสำรวจชาวนอร์ส ซึ่งแหล่งข้อมูลจากสมัยกลางและในนิยายซากาของไอซ์แลนด์ระบุไว้ว่าเป็นผู้ค้นพบการตั้งถิ่นฐานของชาวนอร์สเป็นครั้งแรกในกรีนแลนด์ เขาได้รับฉายาว่า "ผมแดง" เนื่องจากผมและขนเคราของเขาเป็นสีแดง ลูกชายของเอริกเองก็เป็นนักสำรวจชาวไอซ์แลนด์ที่มีชื่อเสียงเช่นเดียวกับตัวเขาเอง ชื่อว่า เลฟ เอริกสัน
เอสยู-152

|  เอสยู-152  |
| --- | --- |
SU-152 in Lubuskie Military Museum, Poland
ชนิด: ปืนใหญ่หนักฮาวอิตเซอร์อัตตาจร
แหล่งกำเนิด: สหภาพโซเวียต
บทบาท
ประจำการ: 1943-1954
ผู้ใช้งาน: สหภาพโซเวียต
ประวัติการผลิต
จำนวนที่ผลิต: 704 (โดยประมาณ)
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 45.5 tonnes (100,300 lb)
ความยาว: 8.95 m (29 ft 4 in)
ความกว้าง: 3.25 m (10 ft 8 in)
ความสูง: 2.45 m (8 ft)
ลูกเรือ: 5

เกราะ: Front: 75 mm (2.95 in) Sides: 60 mm (2.36 in) Roof: 20 mm (0.78 in)
อาวุธหลัก: 152 mm ML-20S gun-howitzer  (20 rounds)
อาวุธรอง: 1× 12.7 mm DShK machine gun (optional)
เครื่องยนต์: Model V-2K 4-stroke V-12 diesel engine 600 hp (450 kW)
กำลัง/น้ำหนัก: 13.2 hp/tonne
กันสะเทือน: Torsion Bar
ความจุเชื้อเพลิง: 600-615 liter
พิสัยปฏิบัติการ: 200-240 km (205 mi)
ความเร็ว: 43 km/h (27 mph)
เอสยู-152 เป็นปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์หนักอัตตาจรสัญชาติโซเวียตที่ถูกใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ติดตั้งอาวุธด้วยปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์ขนาด 152 มม.บนฐานรถถังหนักเควี-1เอสที่ได้รับการดัดแปลง การผลิตในเวลาต่อมาได้ใช้ฐานของรถถังไอเอสและได้ออกแบบขึ้นมาใหม่เป็นไอเอสยู-152 เนื่องจากมันมีบทบาทที่สำคัญในการเป็นรถถังพิฆาตหนักอย่างเฉพาะหน้า สามารถจัดการกับรถถังหนักของเยอรมัน—รถถังทีเกอร์และรถถังพันเทอร์ และรถถังพิฆาตเอเลอฟันท์ มันได้ถูกตั้งเป็นชื่อเล่นว่า Zveroboy ("นักฆ่าชั้นเยี่ยม").
ผู้ใช้

ไรช์เยอรมัน - หน่วยพลขับถูกจับกุม.
โปแลนด์ - 3 คันถูกใช้สำหรับการฝึกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945 จนกระทั่งปี ค.ศ. 1949.
สหภาพโซเวียต
เส้นขนานที่ 21

เส้นขนานที่ 21 อาจหมายถึง:
เส้นขนานที่ 21 องศาเหนือ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
เส้นขนานที่ 21 องศาใต้ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
| --- | --- |
21° เส้นขนานที่ 21 องศาเหนือ: 21° เส้นขนานที่ 21 องศาใต้
อุทยานแห่งชาติดอยภูคา

| อุทยานแห่งชาติดอยภูคา |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)


ที่ตั้ง: จังหวัดน่าน ประเทศไทย
พิกัด: 19°12′2″N 101°4′5″E﻿ / ﻿19.20056°N 101.06806°E﻿ / 19.20056; 101.06806
พื้นที่: 1,704 ตารางกิโลเมตร (1,065,000 ไร่)
จัดตั้ง: 17 มิถุนายน 2542
ผู้เยี่ยมชม: 63,102 (2562)
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ได้รับการประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 94 เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2542 มีเนื้อประมาณ 1,065,000 ไร่ ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ 8 อำเภอ ของจังหวัดน่าน คือ อำเภอปัว อำเภอท่าวังผา อำเภอเฉลิมพระเกียรติ อำเภอทุ่งช้าง อำเภอเชียงกลาง อำเภอสันติสุข อำเภอแม่จริม และอำเภอบ่อเกลือ ครอบคลุมบริเวณเทือกเขาดอยภูคา มีจุดสูงสุดคือยอดดอยภูคาที่สูง 1,980 เมตร จากระดับน้ำทะเล นอกจากนี้ยังมีดอกชมพูภูคาซึ่งเป็นพันธุ์ไม้หายากและมีที่แห่งนี้ที่เดียวในประเทศไทย ต้นเต่าร้างยักษ์น่าน ป่าดึกดำบรรพ์ น้ำตกต้นตอง น้ำตกภูฟ้า น้ำตกวังเปียน น้ำตกตาดหลวง พิชิตยอดดอยภูแว ชมถ้ำยอดวิมาน และถ้ำผาฆ้อง
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงประณามการทำลายพื้นที่ป่าในประเทศไทยด้วยความโลภของเจ้าหน้าที่บางส่วน ซึ่งเห็นได้ชัดในพื้นที่ใหญ่ของอุทยานแห่งชาติดอยภูคาที่เคยเป็นป่าป่าดิบ และยังคงถูกทำลายป่าแม้ว่าจะมีสถานะเป็นอุทยานแห่งชาติก็ตาม
ลักษณะภูมิประเทศ

พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทือกเขาสูงสลับซับซ้อน โดยมีพื้นที่ราบอยู่รอบ มียอดดอยภูคาเป็นยอดเขาที่สูงที่สุด ในพื้นที่ป่าแห่งนี้ประมาณ 90 เปอร์เซ็นต์ เป็นพื้นที่ต้นน้ำลำธารชั้น 1A อันเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำน่านและแม่น้ำลำธารสาขาหลายสาย
ลักษณะภูมิอากาศ

แบ่งออกเป็น 3 ฤดูกาล คือ
ฤดูร้อน ระหว่างเดือนมีนาคม - เมษายน อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 30 องศาเซลเซียส กลางคืนเฉลี่ยประมาณ 25 องศาเชลเชียส
ฤดูฝน ระหว่างเดือนพฤษภาคม - ตุลาคม มีฝนตกชุก
ฤดูหนาว ระหว่างเดือนพฤศจิกายน- กุมภาพันธ์ โดยในเดือนธันวาคม - มกราคม จะมีอากาศหนาวจัด อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 10 องศาเซลเซียส
การเดินทาง

จากอำเภอเมืองน่านถึงอำเภอปัว ใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 1080 ระยะทางประมาณ 60 กิโลเมตร จากอำเภอปัวถึงที่ทำการอุทยานฯ ใช้ทางหลวงหมายเลข 1256 (ปัว - บ่อเกลือ) ระยะทางประมาณ 25 กิโลเมตร
หน่วยงานในพื้นที่

หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 1 (ห้วยโก๋น)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ ภค 2 (น้ำตกแม่จริม)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 3 (น้ำปูน)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 4 (ขุนน้ำแนะ)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 5 (ห้วยโป่ง)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 6 (นากอก)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 7 (น้ำอวน)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 8 (ภูแว)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 9 (บ้านด่าน)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 10 (ดอยผาผึ้ง)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 11 (น้ำยาว)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 12 (ธารเสด็จ)
สถานที่ติดต่อ

ที่ทำการอุทยานแห่งชาติดอยภูคา ตำบลภูคา อำเภอปัว จังหวัดน่าน 55120
โทรศัพท์: 0-5470-1000, 0-5473-1362
รางวัลอันทรงคุณค่าที่ได้รับ

รางวัลยอดเยี่ยม รางวัลอุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทย ครั้งที่ 7 ประจำปี 2551 ประเภทแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติภาคเหนือ
รางวัลยอดเยี่ยม รางวัลอุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทย ครั้งที่ 10 ประจำปี 2558 ประเภทแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติและเชิงนิเวศ
รางวัลดีเด่น รางวัลอุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทย ครั้งที่ 11 ประจำปี 2560 ประเภทแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติ
โล่รางวัลและประกาศนียบัตรเชิดชูเกียรติ โครงการประกวดอุทยานแห่งชาติสีเขียวด้านการจัดการสิ่งแวดล้อม (Green National Parks) ประเภทภูเขา งานวันสิ่งแวดล้อมและวันอาสาสมัครพิทักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมหมู่บ้านแห่งชาติ (ทสม.) ประจำปี 2560
รูปภาพ

ชมพูภูคา (Bretschneidera sinensis Hemsley)  พันธุ์ไม้หายากที่มีแห่งเดียวในประเทศไทย ดอกจะบานในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนมีนาคม
บริเวณจุดชมต้นชมพูภูคา
ที่ทำการอุทยานแห่งชาติดอยภูคา
บ้านเกวียน บ้านพักสำหรับ 2 คน
ลานกางเต็นท์บริเวณบ้านเกวียน
จุดชมวิวดูพระอาทิตย์ตก
ลานดูดาว พื้นที่สำหรับกางเต็นท์และชมวิว
ศาลหลวงปู่ภูคา ใกล้กับจุดชมต้นชมพูภูคา
กุหลาบพันปี
ก่วมภูคาหรือเมเปิ้ลภูคา  พืชที่พบแห่งเดียวในประเทศไทย
เสี้ยวดอกขาว  ออกดอกในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนมีนาคม
เสี้ยวดอกขาว
กระโถนพระฤๅษี ในเส้นทางศึกษาธรรมชาติ
น้ำตกต้นตอง น้ำตกขนาดกลางในขตอุทยาน
ยอดดอยดงหญ้าหวาย สูงจากระดับน้ำทะเล 1,939 เมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

"Luang Prabang montane rain forests". Terrestrial Ecoregions. World Wildlife Fund.
National Park Division
Birdwatching Doi Phu Kha National Park
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย 
| ด ค กแหล่งท่องเที่ยวในโครงการ 12 เดือน 7 ดาว 9 ตะวัน ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| 12 เดือน |  ซากูระเมืองไทย  บึงบอระเพ็ด  ดอยภูคา  ดงดอกทองกวาว  หมู่เกาะสุรินทร์  เกาะห้อง  สามพันโบก  ป่าแก่งกระจาน  ป่าภูเขียว  คลองปลากั้ง  ทุ่งแสลงหลวง  ภูหลวง  ทุ่งดอกกระเจียว  ภูหินร่องกล้า  ภูสอยดาว  ผาเดียวดาย  ดอยอินทนนท์  ทุ่งเหยี่ยวอพยพ  ผาแต้ม  ลำน้ำว้า  ดอยแม่อูคอ  ทุ่งพลับพลา  ภูกระดึง  เกาะตะรุเตา  |  |
| 7 ดาว |  งานจองพารา  เทศกาลปอยเหลิน  มอหินขาว  พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร  เทศกาลไหลเรือไฟ  เทศกาลแห่ดาว  กรุงเก่า  |  |
| 9 ตะวัน |  เวียนเทียนกลางน้ำ  น้ำตกทีลอซู  ปราสาทหินพนมรุ้ง  ผาชนะได  ถ้ำมรกต  แหลมพรหมเทพ  ถ้ำพระนาง  ดอยแม่ระเมิง  ถ้ำพระยานคร  |  |
 หมวดหมู่
เส้นขนานที่ 22

เส้นขนานที่ 22 อาจหมายถึง:
เส้นขนานที่ 22 องศาเหนือ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
เส้นขนานที่ 22 องศาใต้ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
| --- | --- |
22° เส้นขนานที่ 22 องศาเหนือ: 22° เส้นขนานที่ 22 องศาใต้
เส้นขนานที่ 24

เส้นขนานที่ 24 อาจหมายถึง:
เส้นขนานที่ 24 องศาเหนือ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
เส้นขนานที่ 24 องศาใต้ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
| --- | --- |
24° เส้นขนานที่ 24 องศาเหนือ: 24° เส้นขนานที่ 24 องศาใต้
เวลาในประเทศปากีสถาน

เขตเวลาในทวีปเอเชีย
เขตเวลาในเอเชียใต้ (จำนวนชั่วโมงที่เร็วกว่าเวลาสากลเชิงพิกัด)
ประเทศปากีสถานใช้เขตเวลาเพียงเขตเดียวคือเวลามาตรฐานปากีสถาน (PKT) ซึ่งอยู่ในช่วง UTC+05:00 (เร็วกว่าเวลาสากลเชิงพิกัด 5 ชั่วโมง)
ประวัติ

| ช่วงที่ใช้งาน | เวลาชดเชยจากเวลามาตรฐานกรีนิช | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| ก่อน ค.ศ. 1907 | UTC+04:28:12 | เวลาการาจี (KART) |
| 1907–1951 | UTC+05:30 |  |
| 1951–1971 | UTC+05:00 ในปากีสถานตะวันตก UTC+06:00 ในปากีสถานตะวันออก (ปัจจุบันคือบังกลาเทศ) | เวลาการาจี (KART) เวลาธากา (DACT) |
| 1971–ปัจจุบัน | UTC+05:00 ในปากีสถาน | เวลามาตรฐานปากีสถาน (PKT) |
เวลาออมแสง

ปากีสถานเคยทดลองใช้งานเวลาออมแสงตั้งแต่ ค.ศ. 2002 โดยเลื่อนเวลาท้องถิ่นจาก UTC+05:00 ไปยัง UTC+06:00 ในช่วงฤดูร้อน
ปัจจุบันไม่ได้สังเกตเวลาออมแสงในประเทศปากีสถานตั้งแต่ ค.ศ. 2009
ฐานข้อมูลเขตเวลา IANA

ฐานข้อมูลเขตเวลาองค์การกำหนดหมายเลขอินเทอร์เน็ตมีเขตสำหรับปากีสถานในไฟล์ zone.tab เพียงอันเดียวที่มีชื่อว่า เอเชีย/การาจี
เพียรศักดิ์ นิสสัยสุข

| เพียรศักดิ์ นิสสัยสุข |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสิงห์บุรี
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2495 – พ.ศ. 2514
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2522 – พ.ศ. 2526
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2456
เสียชีวิต: พ.ศ. 2532
พรรคการเมือง: กิจสังคม

เพียรศักดิ์ นิสสัยสุข เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสิงห์บุรี 5 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495