stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปราสาทน็อยชวานชไตน์

| ปราสาทน็อยชวานชไตน์ |
| --- | --- |
Schloss Neuschwanstein
ปราสาทน็อยชวานชไตน์

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: ปราสาท
สถาปัตยกรรม: สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกผสมยุคกลาง
เมือง: ระหว่างโฮเอินชวังเกากับฟึสเซิน
ประเทศ: ประเทศเยอรมนี
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1869–1886
ผู้สร้าง: พระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้าง: ลม้ายปราสาทป้องกันข้าศึกในยุคกลาง
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: คริสทีอัน ยังค์
รางวัล: เข้ารอบสุดท้ายในการเป็นเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ใหม่ของโลก
เว็บไซต์
ปราสาทน็อยชวานชไตน์
ปราสาทน็อยชวานชไตน์ (เยอรมัน: Schloss Neuschwanstein) เป็นปราสาทตั้งอยู่ในเทือกเขาแอลป์แถบรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี สร้างในสมัยพระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย ในช่วง ค.ศ. 1845–1886 เป็นปราสาทยุโรปที่งดงามมากที่สุดของโลก และเป็นต้นแบบของการสร้างปราสาทเทพนิยายเจ้าหญิงนิทรา ที่สวนสนุกดิสนีย์แลนด์ และโตเกียวดิสนีย์แลนด์ รวมไปถึงที่แดนเนรมิต
พระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรียมีพระประสงค์ให้จัดสร้างเพื่อเป็นที่ประทับอย่างสันโดษ ห่างจากผู้คน และเพื่ออุทิศให้แก่มหากวีชื่อ ริชชาร์ท วากเนอร์ ผู้ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างให้เป็นไปตามบทประพันธ์เรื่อง โลเอินกรีน (Lohengrin) มีเนื้อหาเกี่ยวกับอัศวินขี่หงส์ขาว ดังนั้นปราสาทแห่งนี้จึงได้รับการตกแต่งตามเรื่องร่าวในบทประพันธ์ดังกล่าว ปราสาทแห่งนี้ได้รับการออกแบบโดยคริสทีอัน ยังค์ (Christian Jank) ซึ่งเป็นนักออกแบบทางการละคร มากกว่าที่จะเป็นสถาปนิก
ทุกวันนี้มีนักท่องเที่ยวเดินทางไปเยี่ยมชมปราสาทแห่งนี้ถึงปีละ 1.3 ล้านคน โดยมากถึงวันละ 6,000 คนในช่วงฤดูร้อน
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ปราสาทน็อยชวานชไตน์
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
47°33′16″N 10°44′10″E﻿ / ﻿47.554444°N 10.73611°E﻿ / 47.554444; 10.73611
| ด ค กพระราชฐานของพระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย |
| --- | --- |
พระราชฐานที่ทรงสร้าง: เคอนิชส์เฮาส์อัมชัคเคิน · น็อยชวานชไตน์ · ฟัลเคินชไตน์  ·  ลินเดอร์โฮฟ ·  เฮเรินคีมเซ
พระราชฐานที่ประทับ: นึมเฟินบวร์ค (ประสูติ)  ·  โฮเอินชวังเกา (เติบโต)  ·  แบร์ค (สวรรคต)
พรรคกรรมกรเยอรมัน

| พรรคกรรมกรเยอรมัน Deutsche Arbeiterpartei |
| --- | --- |

หัวหน้า: อันทอน เดร็กซ์เลอร์
ก่อตั้ง: 5 มกราคม ค.ศ. 1919
ถูกยุบ: 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1920
ถัดไป: พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยม
ที่ทำการ: มิวนิก, ประเทศเยอรมนี
อุดมการณ์: ชาตินิยมเยอรมัน ลัทธิต่อต้านทุนนิยม ลัทธิต่อต้านคอมมิวนิสต์ ลัทธิต่อต้านยิว
จุดยืน: ขวาจัด
การเมืองเยอรมนี   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคกรรมกรเยอรมัน (เยอรมัน: Deutsche Arbeiterpartei, ย่อ DAP) เป็นพรรคการเมืองเยอรมันซึ่งได้ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1919 หลังจากที่จักรวรรดิเยอรมันพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ซึ่งเวลานั้นพรรคไม่ได้ใหญ่โตอะไรมากมายนั้นแต่กลับมีอุดมการณ์และจุดยืนที่สุดโต่ง อันได้แก่ ชาตินิยมเยอรมัน, ลัทธิต่อต้านทุนนิยม, ลัทธิต่อต้านคอมมิวนิสต์, และลัทธิต่อต้านยิว พวกเขามักจะจัดการประชุมพรรคที่โรงเบียร์ในนครมิวนิก
กองกำลังป้องกันประเทศแอบส่งสิบตรีอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เข้ามาสอดแนมในพรรคแห่งนี้ แต่อุดมการณ์และจุดยืนของพรรคนี้กลับเป็นที่โดนใจของฮิตเลอร์ ฮิตเลอร์จึงได้เข้าร่วมพรรคนี้โดยทำหน้าที่เป็นโฆษกของพรรค ใช้วาทศิลป์ของตนทำให้พรรคกรรมกรเยอรมันเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว และได้ถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei) หรือที่เรียกว่า "พรรคนาซี" ในปี ค.ศ. 1920
พรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี

| พรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี Kommunistische Partei Deutschlands |
| --- | --- |

ผู้ก่อตั้ง: คาร์ล ลีพคเน็ชท์ โรซา ลุคเซิมบวร์ค
ก่อตั้ง: 1918
ถูกยุบ: ถูกห้ามในปี 1933 ถึง 1945 ใน นาซีเยอรมนี, รวมกับพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนีในปี 1946 ใน เยอรมนีตะวันออก, ถูกห้ามในปี 1956 ใน เยอรมนีตะวันตก
ก่อนหน้า: Spartacus League
ถัดไป: พรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี (เยอรมนีตะวันออก), German Communist Party (เยอรมนีตะวันตก)
หนังสือพิมพ์: Die Rote Fahne
ฝ่ายเยาวชน: สันนิบาตยุวชนคอมมิวนิสต์
Paramilitary wing: สันนิบาตนักสู้แนวหน้าแดง (RFB)
สมาชิกภาพ  (ปี 1932): 360,000
อุดมการณ์: คอมมิวนิสต์ ลัทธิมากซ์ Internal factions:  •  ลัทธิมากซ์-เลนิน  • คอมมิวนิสต์ฝ่ายซ้าย  •  Luxemburgism
จุดยืน: Far-left
กลุ่มระดับสากล: องค์การคอมมิวนิสต์สากล
สี: แดง
ธงประจำพรรค

การเมืองเยอรมนี   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี (เยอรมัน: Kommunistische Partei Deutschlands) เป็นพรรคการเมืองของเยอรมนี ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1918 ต่อมาถูกห้ามในนาซีเยอรมนีหลังเหตุเพลิงไหม้อาคารรัฐสภาไรชส์ทาคในปี ค.ศ. 1933 ต่อมาหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติลงประเทศเยอรมนีถูกแบ่งเป็นสองส่วน ในเยอรมนีตะวันออก พรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนีรวมพรรคกับพรรคประชาธิปไตยสังคมเยอรมนีเป็นพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี ส่วนในเยอรมนีตะวันตก พรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนีถูกศาลรัฐธรรมนูญสหพันธ์สั่งห้ามในปี ค.ศ. 1956
พรรคกลาง (ประเทศเยอรมนี)

| พรรคกลางเยอรมนี Deutsche Zentrumspartei |
| --- | --- |

ผู้ก่อตั้ง: โยเซฟ เกอร์เริส
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1870 (ครั้งแรก)  ค.ศ. 1945 (ครั้งที่สอง)
ที่ทำการ: ดอร์มาเกิน รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
ศาสนา: คาทอลิก
เว็บไซต์
www.zentrumspartei.de
การเมืองเยอรมนี   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคกลางเยอรมนี (เยอรมัน: Deutsche Zentrumspartei) เป็นพรรคการเมืองนิกายคาทอลิกในประเทศเยอรมนี ซึ่งเคยมีอิทธิพลในสมัยจักรวรรดิเยอรมันและสาธารณรัฐไวมาร์
พรรคกลางเป็นพรรคการเมืองที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงทำการอยู่จนถึงในปัจจุบัน พรรคกลางถูกก่อตั้งเมื่อปี 1870 และได้รับชัยชนะเหนือปฏิบัติการของปรัสเซียที่เรียกว่า คุลทัวร์คัมพฟ์ (Kulturkampf) ซึ่งเกิดขึ้นโดยคำสั่งของอ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค มุขมนตรีปรัสเซีย เพื่อต่อต้านอำนาจของคริสตจักรคาทอลิก
ในเวลาไม่นาน พรรคกลางสามารถครองที่นั่งกว่าหนึ่งในสี่ของที่ประชุมใหญ่ไรชส์ทาค สมาชิกส่วนใหญ่เป็นคาทอลิกซึ่งจะนั่งเก้าอี้บริเวณส่วนกลางที่ประชุม คั่นระหว่างฝ่ายก้าวหน้ากับฝ่ายอนุรักษ์นิยม และเนื่องจากพรรคนี้เป็นกลุ่มสายกลาง ทำให้พรรคกลางมีบทบาทเป็นผู้ตัดสินใจประเด็นสำคัญที่ต้องอาศัยเสียงข้างมาก
ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ของสาธารณรัฐไวมาร์ พรรคกลางเป็นพรรคที่ครองที่นั่งมากเป็นอันดับสามในไรชส์ทาค และถือเป็นกำแพงของสาธารณรัฐ ซึ่งมีส่วนร่วมในทุกรัฐบาลจนถึงปี 1932 ในเวลาต่อมาเมื่ออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ขึ้นสู่อำนาจในต้นปี 1933 พรรคกลางเป็นหนึ่งในพรรคการเมืองที่ลงมติเห็นชอบรัฐบัญญัติมอบอำนาจ ซึ่งมอบอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดแก่ฮิตเลอร์ แต่แล้วในกลางปีเดียวกันนั้นเอง พรรคกลางก็ถูกยุบโดยกฤษฎีกาของฮิตเลอร์
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง พรรคกลางถูกฟื้นฟูใหม่อีกครั้ง แต่ก็ไม่สามารถมีบทบาทสำคัญเท่าแต่ก่อน เนื่องจากบรรดาอดีตสมาชิกส่วนใหญ่หันไปเข้าร่วมกับพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน (CDU) และพรรคสหภาพสังคมคริสเตียน (CSU) สองพรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ อย่างไรก็ตาม พรรคกลางก็ยังคงดำเนินกิจกรรมทางการเมืองต่อไปในฐานะพรรคขนาดเล็ก โดยมีฐานอยู่ในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
บุนเดิสทาค

| สภาสหพันธ์ (บุนเดิสทาค)  Bundestag |
| --- | --- |
ชุดที่ 20

ประวัติ
สถาปนา: ค.ศ. 1949
ก่อนหน้า: ไรชส์ทาค (นาซีเยอรมนี) ค.ศ. 1933–1945 หอประชาชน (เยอรมนีตะวันออก) ค.ศ. 1949–1990
ผู้บริหาร
ประธานสภา: เบร์เบิล บัส, SPD  ตั้งแต่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2021 
โครงสร้าง
สมาชิก: 736 คน

กลุ่มการเมืองใน บุนเดิสทาค: ฝ่ายรัฐบาล (417)   SPD (207)    The Greens (118)    FDP (92) ฝ่ายค้าน (319)   Union (197)   CDU (152)    CSU (45)    AfD (78)    ไม่สังกัด (NI) (44)   The Left (28)    BSW (10)    อิสระ (4)    AfD (1)    SSW (1) 
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้งบุนเดิสทาค: ระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนผสม (MMP)
การเลือกตั้งสมาชิกบุนเดิสทาคครั้งล่าสุด: 26 กันยายน ค.ศ. 2021
การเลือกตั้งสมาชิกบุนเดิสทาคครั้งหน้า: ก่อน ตุลาคม ค.ศ. 2025
ที่ประชุม

อาคารที่ประชุมใหญ่ไรชส์ทาค เขตมิทเทอ, เบอร์ลิน   เยอรมนี
เว็บไซต์
www.bundestag.de/en 
ข้อบังคับ
Rules of Procedure of the German Bundestag and Mediation Committee (ภาษาอังกฤษ)
บุนเดิสทาค (เยอรมัน: Bundestag; แปลว่า สภาสหพันธ์) เป็นสภากลางของประเทศเยอรมนี เป็นสถาบันนิติบัญญัติเดียวที่สมาชิกได้รับเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนทั่วทั้งประเทศ บุนเดิสทาคอาจเทียบได้กับสภาล่างในประเทศที่ใช้ระบบสองสภา เช่น สภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ  บุนเดิสทาคดำรงอยู่ตามบทบัญญัติหมวดที่สามของกฎหมายพื้นฐานสำหรับสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (รัฐธรรมนูญ) ซึ่งบังคับใช้เมื่อ ค.ศ. 1949 เป็นฝ่ายนิติบัญญัติที่รับช่วงมาจากไรชส์ทาคของนาซีเยอรมนี อย่างไรก็ตาม กฎหมายพื้นฐานไม่ได้บัญญัติว่าประเทศเยอรมนีใช้ระบบสองสภา
บรรดาสมาชิกบุนเดิสทาคคือผู้แทนของประชาชนชาวเยอรมันทั้งปวง ไม่อยู่ใต้อาณัติคำสั่งใด อยู่ใต้มโนธรรมของตนเท่านั้น มีเพียงภาระรายงานเรื่องต่างๆ ต่อประชาชนของตน จำนวนสมาชิกบุนเดิสทาคขั้นต่ำที่กฎหมายกำหนดไว้คือ 598 คน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากระบบการชดเชยที่นั่งส่วนขยายเพื่อให้เกิดความเป็นสัดส่วนนั้นทำให้ปัจจุบันมีจำนวนสมาชิกถึง 709 คน ซึ่งถือเป็นบุนเดิสทาคที่ใหญ่ที่สุดที่เคยมีมา
สมาชิกสภาสหพันธ์มาการเลือกตั้งจัดขึ้นทุกสี่ปีโดยประชาชนเยอรมันที่มีอายุ 18 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป การเลือกตั้งนั้นใช้ระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนผสมซึ่งผสมผสานระหว่างระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดกับระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อเพื่อให้ขนาดของพรรคต่างๆ ในสภานั้นตรงกับคะแนนเสียงโดยรวมจากคะแนนรวมทั้งประเทศ
บทบาทหน้าที่ของสภาสหพันธ์มีหลายประการ บุนเดิสทาคนั้นถือเป็นสภานิติบัญญัติส่วนกลางของประเทศเยอรมนี โดยเปิดทางให้แต่ละมลรัฐมีส่วนร่วมในกระบวนการนิติบัญญัติผ่านทาง บุนเดิสราท (คณะมนตรีสหพันธ์) ซึ่งคล้ายกับสภาสูงในระบบสองสภา อย่างไรก็ตาม กฎหมายพื้นฐานแบ่งแยกอำนาจทั้งสององค์กรออกจากกันโดยสิ้นเชิง แต่ยังคงร่วมมือกันในการตรากฎหมายสำหรับใช้ในระดับสหพันธ์ บุนเดิสทาคยังมีหน้าที่ในการเลือกตั้งฝ่ายบริหาร และยังมีบทบาทในการกำกับการทำงานของรัฐบาล รวมทั้งการจัดการด้านงบประมาณในระดับสหพันธ์ด้วย
ตั้งแต่การรวมประเทศในปี 1999 ที่ทำการสภาสหพันธ์ตั้งอยู่ที่อาคารไรชส์ทาคในเบอร์ลิน และยังมีสำนักงานย่อยตามอาคารอื่นของรัฐ ทั้งยังมีตำรวจสภาสหพันธ์ (Bundestagspolizei) ซึ่งเป็นตำรวจที่ขึ้นตรงต่อสภา
ดูเพิ่ม

สมัชชาสหพันธ์ (Bundesversammlung) - คณะผู้เลือกตั้งประธานาธิบดี
คณะมนตรีสหพันธ์ (Bundesrat) - สภาผู้แทนรัฐสมาชิกสหพันธ์
คณะมนตรีผู้แทนราษฎร (Rat der Volksbeauftragten) - รัฐบาลเฉพาะกาลหลังสิ้นสุดระบอบจักรพรรดิ
พรรคทางเลือกเพื่อเยอรมนี

| พรรคทางเลือกเพื่อเยอรมนี Alternative für Deutschland |
| --- | --- |

ชื่อย่อ: AfD
Leader: Prof. Dr. Jörg Meuthen
Deputy Leaders: Dr. Alexander Gauland เบียทริซ ฟอน สตอร์ช
Leader of Group in Bundestag: Dr. Alice Weidel Alexander Gauland
ก่อตั้ง: 6 February 2013
ที่ทำการ: Schillstraße 9 10785 Berlin
ฝ่ายเยาวชน: ยุวชนทางเลือกเพื่อเยอรมนี
สมาชิกภาพ  (ปี 2017):  28,000
อุดมการณ์: ชาตินิยมเยอรมัน ประชานิยมฝ่ายขวา อคตินิยมเกี่ยวกับสหภาพยุโรป อนุรักษ์นิยมแห่งชาติ เสรีเศรษฐกิจนิยม การต่อต้านผู้อพยพเข้าเมือง
จุดยืน: ฝ่ายขวา ไปยังขวาจัด
กลุ่มในภูมิภาค: None
กลุ่มในสภายุโรป: EFDD,  ENF
สี:   Light blue   Red
บุนเดิสทาค: 81 / 736
สภาผู้แทนรัฐ: 0 / 69
รัฐสภาของรัฐ: 228 / 1,884
รัฐสภายุโรป: 9 / 96
เว็บไซต์
www.afd.de
การเมืองGermany   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคทางเลือกเพื่อเยอรมนี หรือเรียกย่อว่า อาเอฟเด (เยอรมัน: Alternative für Deutschland, AfD) เป็นพรรคการเมืองนิยมฝ่ายขวาไปยังขวาจัดในประเทศเยอรมนี ซึ่งได้ถูกเรียกว่าเป็นประชานิยมฝ่ายขวาและอคตินิยมเกี่ยวกับสหภาพยุโรป (Euroscepticism)
พรรคถูกก่อตั้งในเดือนเมษายน ค.ศ. 2013 พรรคเอเอฟดีได้ขาดเกณฑ์การเลือกตั้งเพียง 5 % ที่จะเข้าไปนั่งในรัฐสภาบุนเดิสทาคในช่วงการเลือกตั้งสหพันธรัฐ ปี ค.ศ. 2013.ในปี ค.ศ. 2014 พรรคได้รับ 7 ที่นั่งในการเลือกตั้งรัฐสภายุโรปในฐานะสมาชิกของพรรคอนุรักษ์นิยมและปฏิรูปยุโรป(European Conservatives and Reformists).ภายหลังจากได้เลือกตัวแทนจาก 13 ของ 16 รัฐของสภาเยอรมันโดยเดือนเมษายน ค.ศ. 2017,พรรคเอเอฟดีก็ได้กลายเป็นพรรคที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามในเยอรมนี ภายหลังการเลือกตั้งสหพันธรัฐ ปี ค.ศ. 2017.ได้ออกมาเรียกร้องตำแหน่ง 94 ที่นั่งในรัฐสภาบุนเดิสทาค เป็นการก้าวหน้าครั้งใหญ่สำหรับพรรค เนื่องจากเป็นครั้งแรกที่พรรคเอเอฟดีได้รับชัยชนะในการรับที่นั่งในรัฐสภาบุนเดิสทาค พรรคนี้อยู่ภายใต้การนำของประธาน Jörg Meuthen ผู้นำการลงสมัครในการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 2017 ส่วนรองประธานร่วมพรรคเอเอฟดี คือ นาย Alexander Gauland และนางสาว Alice Weidel ซึ่งปัจจุบันได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้ากลุ่มพรรคในรัฐสภาบุนเดิสทาค
ผมเป็นชาวเบอร์ลิน

สุนทรพจน์ผมเป็นชาวเบอร์ลิน
สุนทรพจน์โดยจอห์น เอฟ. เคนเนดี 26 มิถุนายน พ.ศ. 2506 ความยาว 9:01
สุนทรพจน์ผมเป็นชาวเบอร์ลิน (เฉพาะเสียง)
รุ่นเฉพาะเสียง (ความยาว 9:22)
"อิช บิน ไอน์ แบร์ลีแนร์" (เยอรมัน: Ich bin ein Berliner, "ผมเป็นชาวเบอร์ลิน") เป็นตอนหนึ่งของสุนทรพจน์โดยประธานาธิบดีสหรัฐ จอห์น เอฟ. เคนเนดี ในเบอร์ลินตะวันตก เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2506 โดยเขาได้เน้นถึงความสำคัญของการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกาที่มีต่อเยอรมนีตะวันตกเป็นเวลา 22 เดือนหลังจากเยอรมนีตะวันออกที่ได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียต ตั้งกำแพงเบอร์ลินขึ้นกั้นการเคลื่อนไหวระหว่างเยอรมนีตะวันออกและตะวันตก
สุนทรพจน์ดังกล่าวได้รับการพิจารณาว่าเป็นหนึ่งในสุนทรพจน์ที่ดีที่สุดของเคนเนดี และเป็นช่วงที่สำคัญของสงครามเย็น นอกจากนี้ ยังเป็นการสร้างขวัญกำลังใจใหญ่หลวงแก่ชาวเบอร์ลินตะวันตก ผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในดินแดนลึกเข้าไปในเยอรมนีตะวันออกและหวาดกลัวความเป็นไปได้ว่าจะถูกยึดครองจากเยอรมนีตะวันออก
บางรายงานกล่าวว่าเคนเนดีนึกถึงวลีดังกล่าวได้ในช่วงสุดท้าย เช่นเดียวกับความคิดที่จะกล่าวเป็นภาษาเยอรมัน เคนเนดีได้ถามล่ามของเขา โรเบิร์ช เอช. ล็อกเนอร์ ให้แปล "ผมเป็นชาวเบอร์ลิน" ก่อนที่ทั้งสองกำลังเดินขึ้นบันไดของรัทเฮาส์ (ศาลากลาง) ด้วยความช่วยเหลือจากล็อกเนอร์ เคนเนดีได้ฝึกวลีดังกล่าวในสำนักงานของนายกเทศมนตรีในขณะนั้น วิลลี แบรนดท์ และในมือของเขามีบัตรคิวที่มีการสะกดตามแบบโฟเนติก อย่างไรก็ตาม ครูสอนภาษากระทรวงการต่างประเทศสหรัฐผู้ได้เขียนบันทึกการเดินทางเยือนในปี พ.ศ. 2540 ระบุว่า หลายสัปดาห์ก่อนการเดินทางเคนเนดีได้รับการช่วยเหลือเรียบเรียงสุนทรพจน์และสอนเขาให้ออกเสียงอย่างเหมาะสม
ข้อความท้าทายดังกล่าวมุ่งเป้าไปยังโซเวียตเช่นเดียวกับชาวเบอร์ลิน และเป็นแถลงการณ์ชัดเจนของนโยบายสหรัฐในช่วงตื่นตัวของการก่อสร้างกำแพงเบอร์ลิน สถานะอย่างเป็นทางการของเบอร์ลินในขณะนั้นอยู่ภายใต้การยึดครองร่วมกันโดยสี่มหาอำนาจฝ่ายสัมพันธมิตร โดยแต่ละประเทศมีความรับผิดชอบพื้นฐานในพื้นที่หนึ่ง ๆ โดยเฉพาะ สหรัฐได้ประเมินสถานการณ์ไว้ดังนี้ แม้ว่าสถานการณ์ที่แท้จริงนั้นจะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงก็ตาม สุนทรพจน์ของเคนเนดีเป็นตัวอย่างแรกที่สหรัฐรับรองว่าเบอร์ลินตะวันออกเป็นส่วนหนึ่งของค่ายโซเวียต เช่นเดียวกับส่วนอื่น ๆ ของเยอรมนีตะวันออก
พรรคเสรีประชาธิปไตย (เยอรมนี)

| พรรคเสรีประชาธิปไตย Freie Demokratische Partei |
| --- | --- |

ชื่อย่อ: FDP
ประธาน: คริสทีอัน ลินท์เนอร์
ก่อตั้ง: 12 ธันวาคม 1948; 75 ปีก่อน (1948-12-12)
ที่ทำการ: เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
สมาชิกภาพ  (ปี 2019): 64,500 คน
อุดมการณ์: เสรีนิยม เสรีนิยมคลาสสิก เสรีเศรษฐกิจ ยุโรปองค์รวม
กลุ่มระดับสากล: Liberal International
กลุ่มในสภายุโรป: Renew Europe
เว็บไซต์
www.fdp.de
การเมืองเยอรมนี   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคเสรีประชาธิปไตย (เยอรมัน: Freie Demokratische Partei) หรือ FDP เป็นพรรคการเมืองสายเสรีนิยมและเสรีนิยมคลาสสิกของประเทศเยอรมนี ปัจจุบันอยู่ภายใต้การนำของนายคริสทีอัน ลินท์เนอร์
พรรคเสรีประชาธิปไตยก่อตั้งอย่างเป็นทางการในปีค.ศ. 1948 ที่เมืองเฮ็พเพินไฮม์ รัฐเฮ็สเซิน จากการรวมกลุ่มของพรรคการเมืองหัวเสรีที่เคยมีอยู่ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง อันได้แก่พรรคประชาธิปไตยเยอรมัน (Deutsche Demokratische Partei) และพรรคประชาชนเยอรมัน (Deutsche Volkspartei)
พรรคเสรีประชาธิปไตยถือเป็นพรรคการเมืองที่มีบทบาทในสภาล่าง พรรคการเมืองนี้เคยเข้าร่วมรัฐบาลกับกลุ่มการเมืองใหญ่อย่างเซเดอู/เซเอ็สอู (CDU/CSU) อยู่สี่ครั้งระหว่างปีค.ศ. 1949–1956, 1961–1966, 1982–1998 และ 2009–2013
พรรคประชาชนแห่งชาติเยอรมัน

| พรรคประชาชนแห่งชาติเยอรมัน Deutschnationale Volkspartei |
| --- | --- |

ก่อตั้ง: 1918
ถูกยุบ: 1933
ก่อนหน้า: พรรคอนุรักษ์นิยมเยอรมัน พรรคเสรีอนุรักษ์นิยม พรรคปิตุภูมิเยอรมัน พรรคเสรีนิยมชาติ (บางส่วน)
ถัดไป: รัฐพรรคการเมืองเดียวของพรรคนาซี (ค.ศ. 1933–1945)
หนังสือพิมพ์: NA; supported by Alfred Hugenberg's media group
ฝ่ายเยาวชน: Bismarckjugend
Paramilitary wing: Stahlhelm, Bund der Frontsoldaten
อุดมการณ์: อนุรักษนิยม (ประวัติศาสตร์) อนุรักษนิยมแห่งชาติ รักชาตินิยมเยอรมัน ประชานิยม ราชาธิปไตบ เกษตรกรรมนิยม
จุดยืน: ฝ่ายขวา ต่อ ขวาจัด
กลุ่มระดับสากล: ไม่ระบุ
สี: สีดำ, ขาว, แดง (สีจักรพรรดิ)
ธงประจำพรรค

การเมืองเยอรมนี   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคประชาชนแห่งชาติเยอรมัน(เยอรมัน: Deutschnationale Volkspartei, DNVP)เป็นพรรคฝ่ายอนุรักษ์นิยมแห่งชาติในเยอรมนีในช่วงสาธารณรัฐไวมาร์.ก่อนที่พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน(NSDAP)ยึดครองอำนาจ เป็นพรรคอนุรักษ์นิยมที่สำคัญและชาตินิยมในสาธารณรัฐไวมาร์แห่งเยอรมนี.เป็นการร่วมมือกันของฝ่ายชาตินิยม,ฟื้นฟูระบอบกษัตริย์, völkisch,และต่อต้านชาวยิวและสนับสนุนต่ออุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมัน(Pan-German League).
๒๔๗๕ รุ่งอรุณแห่งการปฏิวัติ

ภาพยนตร์อนิเมชันไทยในปี พ.ศ. 2567
| ๒๔๗๕ รุ่งอรุณแห่งการปฏิวัติ |
| --- | --- |
ปกภาพยนตร์ ๒๔๗๕ รุ่งอรุณแห่งการปฏิวัติ
กำกับ: วิวัธน์ จิโรจน์กุล
บทภาพยนตร์: ปัณฑา สิริกุล วิวัธน์ จิโรจน์กุล ปราชญ์ สามสี
อำนวยการสร้าง: วิวัธน์ จิโรจน์กุล
นักแสดงนำ: ฉัตรชัย เปล่งพานิช สินจัย เปล่งพานิช จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร สุเมธ องอาจ กิตติ เชี่ยววงศ์กุล วันชนะ สวัสดี นิติพงษ์ ห่อนาค ทีมพากย์ไทยซื่อตรง
ผู้บรรยาย: จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร
ตัดต่อ: อติกริช อารีสกุลกิจ
ดนตรีประกอบ: พันเอก ดร. ประทีป สุพรรณโรจน์
บริษัทผู้สร้าง: นคราสตูดิโอ  
วันฉาย: 9 มีนาคม พ.ศ. 2567 (รอบปฐมทัศน์) 13 มีนาคม พ.ศ. 2567 (ออนไลน์)
ความยาว: 125 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
๒๔๗๕ รุ่งอรุณแห่งการปฏิวัติ (อังกฤษ: 2475 Dawn of Revolution) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันไทยอิงประวัติศาสตร์ในปี พ.ศ. 2567 สร้างโดยนคราสตูดิโอ กำกับโดยวิวัธน์ จิโรจน์กุล เขียนบทโดยปัณฑา สิริกุล วิวัธน์ จิโรจน์กุล และ ปราชญ์ สามสี
ภาพยนตร์มีเนื้อหาเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของประเทศสยามในช่วงการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นประชาธิปไตย ตั้งแต่เหตุการณ์การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ไปถึงการสละราชสมบัติของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวในปี พ.ศ. 2477
นักพากย์ผู้ให้เสียงตัวละครหลักได้แก่ ฉัตรชัย เปล่งพานิช, สินจัย เปล่งพานิช, จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร, สุเมธ องอาจ, กิตติ เชี่ยววงศ์กุล, วันชนะ สวัสดี และนิติพงษ์ ห่อนาค ภาพยนตร์ออกฉายรอบปฐมทัศน์ที่โรงภาพยนตร์เซ็นจูรี่ สุขุมวิทเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2567 และฉายทางออนไลน์ให้ชมฟรีทางยูทูบ เฟซบุ๊ก และติ๊กต็อกในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางและก่อให้เกิดข้อถกเถียงทั้งในแง่บวกและแง่ลบหลังจากภาพยนตร์ออกฉาย
ตัวละคร

| ตัวละคร | ให้เสียงโดย |
| --- | --- |
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว: ฉัตรชัย เปล่งพานิช
สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี: สินจัย เปล่งพานิช
ลุงดอน (ตัวละคร อ้างอิง จากประวัติของ พโยม โรจนวิภาต) : จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต: จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร
พระยาศรีวิสารวาจา: จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร
ปรีดี พนมยงค์: สุเมธ องอาจ
พระยาทรงสุรเดช (เทพ พันธุมเสน): กิตติ เชี่ยววงศ์กุล
พระยาศรีสิทธิสงคราม (ดิ่น ท่าราบ): วันชนะ สวัสดี
พระยามโนปกรณ์นิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์): นิติพงษ์ ห่อนาค
พระประศาสน์พิทยายุทธ (วัน ชูถิ่น): พีรศักดิ์ เกษร
หลวงพิบูลสงคราม: พีรศักดิ์ เกษร
พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน): วรวุฒิ วรเนตร
ตี๋: วรวุฒิ วรเนตร
ประยูร ภมรมนตรี: อภิชาติ สมุทคีรี
เบิ้ม: อภิชาติ สมุทคีรี
พระยาฤทธิอัคเนย์ (สละ เอมะศิริ): สุริยา บุญเจริญ
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช: สุริยา บุญเจริญ
พระยาวิชิตชลธี (ทองดี สุวรรณพฤกษ์): สุริยา บุญเจริญ
เมเจอร์: เสาวลักษณ์ แซ่จิว
การออกฉาย

นคราสตูดิโอจัดฉายภาพยนตร์ "๒๔๗๕ รุ่งอรุณแห่งการปฏิวัติ" รอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2567 ณ โรงภาพยนตร์เซ็นจูรี่ เดอะ มูฟวี่ พลาซ่า สุขุมวิท และเผยแพร่ทางออนไลน์ในอีกสี่วันต่อมา หลังจากนั้นได้มีฉายรอบพิเศษในวันที่ 24 มิถุนายน ปีเดียวกัน ณ พารากอนซีนีเพล็กซ์ สยามพารากอน
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพยนตร์ ๒๔๗๕ รุ่งอรุณแห่งการปฏิวัติที่ยูทูบ
หน้าเฟซบุ๊กทางการของภาพยนตร์
๒๔๗๕ รุ่งอรุณแห่งการปฏิวัติ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พระราชวังชาร์ล็อทเทินบวร์ค

ประตูหน้าของพระราชวังชาร์ล็อทเทินบวร์ค
สวนในพระราชวังชาร์ล็อทเทินบวร์ค
พระราชวังชาร์ล็อทเทินบวร์ค (เยอรมัน: Schloss Charlottenburg) เป็นพระราชวังที่ใหญ่ที่สุดในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ก่อสร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1695–1713 โดยดำริของพระนางโซฟี ชาร์ล็อทเทอ พระชายาในฟรีดริชที่ 1 ดยุกแห่งปรัสเซีย พระราชวังแห่งนี้ถูกออกแบบโดยสถาปนิกโยฮัน อาร์น็อลท์ เนริง (Johann Arnold Nering) ด้วยสถาปัตยกรรมบารอก มีความสูงสองชั้นครึ่งพร้อมด้วยหอหลังคาโดมทองแดง
เมื่อฟรีดริชสถาปนาตนเองเป็นพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ใน ค.ศ. 1701 พระองค์ก็ทรงมอบหมายให้สถาปนิกหลวง โยฮัน ฟรีดริช ฟ็อน เอโอซันเดอร์ (Johann Friedrich von Eosander) เดินทางไปศึกษาพัฒนาการทางสถาปัตยกรรมในอิตาลีและฝรั่งเศส โดยเฉพาะที่พระราชวังแวร์ซาย เมื่อเขาเดินทางกลับมาใน ค.ศ. 1702 เขาก็เริ่มออกแบบพระราชวังให้มีความใหญ่โตกว่าเดิม โดยออกแบบให้อาคารมีสองปีกที่หันหน้าเข้าหาลานกว้างขนาดใหญ่ เมื่อพระนางโซฟี ชาร์ล็อทเทอ สิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1705 พระเจ้าฟรีดริชจึงทรงตั้งชื่อพระราชวังแห่งนี้ตามชื่อของพระนางเพื่อเป็นอนุสรณ์
พระราชวังแห่งนี้ได้รับความเสียหายมากใน ค.ศ. 1943 ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อนที่จะได้รับการบูรณะให้มีสภาพดังเดิมในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 พระราชวังแห่งนี้เคยถูกใช้เป็นทำเนียบประธานาธิบดีเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 2004–2006
ผู้บัญชาการใหญ่เขตตะวันตก (แวร์มัคท์)

ผู้บัญชาการใหญ่เขตตะวันตก (เยอรมัน: Oberbefehlshaber West) หรือ OB West เป็นตำแหน่งผู้บัญชาการทหารของกองทัพเยอรมันบนแนวรบด้านตะวันตกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ถือเป็นผู้บังคับบัญชาโดยตรงของผู้บัญชาการกลุ่มทัพ B, กลุ่มทัพ G, กลุ่มทัพ D และกลุ่มทัพยานเกราะตะวันตก ถือเป็นตำแหน่งที่ขึ้นตรงต่อกองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์ อาณาเขตใต้บัญชาของผู้บัญชาการใหญ่เขตตะวันตกแตกต่างกันไปตลอดช่วงสงคราม ในอาณาเขตที่ห่างไกลที่สุดซึ่งไปถึงชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของฝรั่งเศส ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรป ได้ถูกลดอาณาเขตในบัญชาลงเหลือแค่ในบาวาเรีย
รายนามผบ.ใหญ่

| ลำดับ | ภาพ | ชื่อ | ดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | จอมพล แกร์ท ฟ็อน รุนท์ชเต็ท | 10 ตุลาคม 1940 | 1 เมษายน 1941 |
| 2 |  | จอมพล แอร์วีน ฟ็อน วิทซ์เลเบิน | 1 พฤษภาคม 1941 | 1 มีนาคม 1942 |
| 3 |  | จอมพล แกร์ท ฟ็อน รุนท์ชเต็ท | 15 มีนาคม 1942 | 2 กรกฎาคม 1944 |
| 4 |  | จอมพล กึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ | 2 กรกฎาคม 1944 | 17 สิงหาคม 1944 |
| รักษาการ |  | จอมพล วัลเทอร์ โมเดิล | 17 สิงหาคม 1944 | 3 กันยายน 1944 |
| 5 |  | จอมพล แกร์ท ฟ็อน รุนท์ชเต็ท | 3 กันยายน 1944 | 11 มีนาคม 1945 |
| 6 |  | จอมพล อัลแบร์ท เค็สเซิลริง | 11 มีนาคม 1945 | 22 เมษายน 1945 |
บ้านคาร์ล มาคส์

| --- | --- |
บ้านเกิดของคาร์ล มาคส์ ในเทรียร์ ภาพถ่ายปี 2014
th
ก่อตั้ง: 1947
ที่ตั้ง: เทรียร์
พิกัดภูมิศาสตร์: 49°45′14″N 6°38′08″E﻿ / ﻿49.75389°N 6.63556°E﻿ / 49.75389; 6.63556
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ชีวประวัติบุคคล
จำนวนผู้เยี่ยมชม: 50,000
เจ้าของ: มูลนิธิฟรีดริค เอแบร์ท
เว็บไซต์: www.marx360.de/en.html
พิพิธภัณฑ์บ้านคาร์ล มาคส์ (เยอรมัน: Karl-Marx-Haus; คาร์ล มาคส์ เฮาส์) เป็นพิพิธภัณฑ์ชีวประวัติบุคคลและพิพิธภัณฑ์บ้านนักเขียน ในเมืองเทรียร์ รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ประเทศเยอรมนี บ้านหลังนี้เป็นบ้านที่คาร์ล มาคส์ เกิดเมื่อปี 1818 คาร์ล มากส์เป็นบิดาของคติมาคส์ ซึ่งมีอิทธิพลอย่างสูงต่อแนวคิดสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์ ปัจจุบันอาคารแปรสภาพเป็นพิพิธภัณฑ์ที่บอกเล่าเรื่องราวชีวิตของมาคส์ งานเขียนของเขา และประวัติศาสตร์ของลัทธิคอมมิวนิสม์
ประวัติศาสตร์

บ้านหลังนี้สร้างขึ้นในปี 1727 มีลักษณะเป็นบ้านสูงสองชั้น สถาปัตยกรรมบาโรก คาร์ล มากส์ ถือกำเนิดขึ้นในบ้านหลังนี้เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 1818 ต่อมาในเดือนตุลาคม 1819 ครอบครัวของมากส์ได้ย้ายออกไปอาศัยในอาคารขนาดเล็กกว่าใกล้กับพอร์ทานีฌรา ความสำคัญของบ้านหลังนี้พึ่งมาได้รับการนึกถึงในปี 1904 เมื่อพรรคสังคมนิยมเยอรมนี (SPD) มีความพยายามจะเข้ายึดครองบ้านหลังนี้ ความพยายามนี้สำเร็จในปี 1928 กระทั่งพรรคนาซีขึ้นสู่อำนาจในปี 1933 อาคารถูกยึดคืนและแปรสภาพเป็นโรงพิมพ์
ในวันที่ 5 พฤษภาคม 1947 อาคารได้ถูกแปรสภาพเป็นพิพิธภัณฑ์ที่บอกเล่าชีวิตและผลงานของคาร์ล มากส์ และในปี 1968 ได้ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของมูลนิธิฟรีดริค เอแบร์ท ซึ่งเป็นองค์การทางการเมืองที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพรรค SPD ในวันที่ 14 มีนาคม 1983 ในโอกาสครบรอบ 100 ปีของการเสียชีวิตของมากส์ พิพิธภัณฑ์ได้เปิดให้บริการอีกครั้งหลังปิดปรับปรุงครั้งใหญ่และขยายขึ้นเป็นสามชั้น
นิทรรศการ

เนื่องในโอกาสครบรอบสองศตวรรษชาตกาลชองคาร์ล มากส์ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2018 ได้มีการปรับนิทรรศการใหม่ทั้งหมดในชื่อ "จากเทรียร์สู่โลก คาร์ล มากส์ แนวคิดของของเขากับแรงกระเทือนตราบถึงปัจจุบัน" ("From Trier to the World. Karl Marx, his ideas and their impact until today") ซึ่งประกอบไปด้วยสามหน่วย และอีกหนึ่งหน่วยที่เป็นเรื่องราวของอาคารโดยเฉพาะ พื้นที่แรกของนิทรรศการเป็นชีวประวัติของคาร์ล มากส์ บอกเล่าจุดเริ่มต้นชีวิตของเขาในเทรียร์ไปจนถึงการถูกเนรเทศ ส่วนที่สองของนิทรรศการเป็นผลงานเขียนของมากส์ โดยมากส์ปรากฏในฐานะนักปรัชญา นักข่าว นักสังคมวิทยา และนักเศรษฐศาสตร์ ท้ายที่สุด ส่วนที่สามจัดแสดงผลสืบเนื่องจากงานของมากส์ที่มีต่อโลกจนถึงปัจจุบัน
ของจัดแสดงยังประกอบด้วยเก้าอี้อ่านหนังสือของมากส์, ฉบับตีพิมพ์แรกของหนังสือ Das Kapital และประติมากรรมส่วนครึ่งตัวบนของมากส์ที่แกะสลักโดยเหลนของเขา
ปัจจุบันยอดเข้าชมพิพิธภัณฑ์อยู่ที่ราว 50,000 คนต่อปี ในจำนวนนี้ เกือบหนึ่งในสามเป็นนักท่องเที่ยวชาวจีน
ดูเพิ่ม

เองเฌิลส์ เฮาส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Karl Marx House birthplace and museum เก็บถาวร 2017-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 2 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 2  อิสราเอล 2  สหรัฐ 2  เช็กเกีย 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  ISIL