stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ครอแก็ต

| --- | --- |
ครอแก็ตทรงกระบอกกับสลัด
ส่วนผสมหลัก: เนื้อบด สัตว์น้ำมีเปลือก ปลา แฮม เนยแข็ง มันฝรั่งบด ผัก ซอสเบชาแมลหรือซอสสีน้ำตาล
 ตำราอาหาร: ครอแก็ต   สื่อ: ครอแก็ต
ครอแก็ต (ฝรั่งเศส: croquette, จากกริยา croquer แปลว่า "เคี้ยวดังกร้วม") เป็นอาหารทอดชนิดหนึ่ง มีส่วนผสมหลักหลากหลายชนิด เช่น เนื้อบด (เนื้อลูกวัว เนื้อวัว เนื้อไก่ หรือเนื้อไก่งวง) สัตว์น้ำมีเปลือก ปลา แฮม เนยแข็ง มันฝรั่งบด หรือผัก นำมาผัดกับซอสเบชาแมลหรือซอสสีน้ำตาล (บางครั้งยังใส่หัวหอมผัด เห็ด หรือไข่ต้มหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ) ปั้นให้มีรูปร่างเป็นทรงกระบอก ทรงกลม หรือกลมแบน ชุบเกล็ดขนมปัง ไข่ เครื่องเทศและสมุนไพร หรือส่วนผสมอื่น ๆ จากนั้นจึงนำไปทอดในน้ำมันท่วม ครอแก็ตได้รับความนิยมไปทั่วโลกทั้งในฐานะอาหารแบบประณีตและอาหารจานด่วน
มักมีผู้เสิร์ฟครอแก็ตมันฝรั่งบดเป็นเครื่องเคียงในมื้ออาหารช่วงวันหยุดฤดูหนาว เช่น คริสต์มาส ส่วนในตำรับอาหารจานด่วน ครอแก็ตหลายแบบไม่ใช้มันฝรั่ง แต่ใช้เนยแข็ง เนื้อวัว หรือกูยาช บ่อยครั้งอยู่ในไส้ที่มีส่วนผสมของซอสเบชาแมล
คริสตียาน มาร์แตล

คริสตียาน มาร์แตล
คริสตียาน มาร์แตล (ฝรั่งเศส: Christiane Martel) หรือชื่อเดิม คริสตียาน มาญานี (Christiane Magnani) เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1932 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เธอเข้าร่วมประกวดนางงามจักรวาลเมื่อ ค.ศ. 1953 ในฐานะประเทศฝรั่งเศส ถึงแม้เธอจะไม่ได้มีตำแหน่งอย่างเป็นทางการว่ามิสฟรานซ์ก็ตาม แต่เธอชนะเลิศการประกวดครั้งนี้ โดยเธอเป็นนางงามจักรวาลคนแรกของฝรั่งเศส และเป็นนางงามจักรวาลคนที่ 2 ของโลก
ปัจจุบันเธอเป็นนักแสดงทางโทรทัศน์ในประเทศเม็กซิโก
| ก่อนหน้า |  | คริสตียาน มาร์แตล |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อาร์มี คูเซลา |  | นางงามจักรวาล  (ค.ศ. 1953) |  | มิเรียม สตีเวนสัน |
คณะกรรมาธิการระหว่างประเทศว่าด้วยมาตรฐานสาขาอิเล็กทรอเทคนิกส์

คณะกรรมาธิการระหว่างประเทศว่าด้วยมาตรฐานสาขาอิเล็กทรอเทคนิกส์ (อังกฤษ: International Electrotechnical Commission; ฝรั่งเศส: Commission électrotechnique internationale) เป็น องค์การมาตรฐานระหว่างประเทศ  ที่จัดทำและเผยแพร่มาตรฐานระหว่างประเทศสำหรับเทคโนโลยี ไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องทั้งหมด ซึ่งเรียกโดยรวมว่า "เทคโนโลยีไฟฟ้า " มาตรฐาน IEC ครอบคลุมเทคโนโลยีที่หลากหลาย ตั้งแต่การผลิตไฟฟ้า การส่งและการจำหน่ายไปจนถึงเครื่องใช้ในบ้านและอุปกรณ์สำนักงาน เซมิคอนดักเตอร์ ใยแก้วนำแสง แบตเตอรี พลังงานแสงอาทิตย์ นาโนเทคโนโลยี และพลังงานทางทะเล ตลอดจนเทคโนโลยีอื่นๆ อีกมากมาย IEC ยังจัดการระบบการประเมินความสอดคล้องระดับโลกสี่ระบบ  ที่รับรองว่าอุปกรณ์ ระบบ หรือส่วนประกอบต่างๆ เป็นไปตามมาตรฐานสากลหรือไม่
ประเทศไทยสมัครเป็นสมาชิกของ IEC ประเภทสมาชิกสมบูรณ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2534
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
↑  https://www.tisi.go.th/website/interstandard/iec
↑  IEC Organization and funding, CH: International Electrotechnical Commission, 2017, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-23, สืบค้นเมื่อ 2017-11-16
↑  International Geneva, Facts and Figures (PDF), CH: Permanent Mission of Switzerland to the United Nations Office and to the other international organizations in Geneva, 2017
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติติมอร์-เลสเต

| --- | --- |

ประเทศ/ภูมิภาค:  ติมอร์-เลสเต
รหัสประเทศ: TLS
วันก่อตั้ง: 2003
วันรับรอง: 2003
สมาคม: สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย
ประธาน: Mr Francisco Kalbuadi Lay
เลขาธิการใหญ่: Mr Laurentino Guterres
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติติมอร์-เลสเต (โปรตุเกส: Comité Olímpico Nacional de Timor-Leste, รหัส IOC: TLS) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติซึ่งเป็นตัวแทนของประเทศติมอร์-เลสเตหรือ "ติมอร์ตะวันออก"
ดูเพิ่ม

ประเทศติมอร์-เลสเตในโอลิมปิก
ประเทศติมอร์-เลสเตในเอเชียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติติมอร์-เลสเต
| ด ค ก สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (OCA) |
| --- | --- |
เอเชียนเกมส์
โซน 1 เอเชียตะวันตกเฉียงใต้:  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  อิหร่าน  โอมาน 
โซน 2  เอเชียกลาง:  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อุซเบกิสถาน 
โซน 3 เอเชียใต้:  เนปาล  บังคลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
โซน 4  เอเชียตะวันออก:  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  จีน  ญีปุ่น  ไต้หวัน  มองโกเลีย  มาเก๊า  ฮ่องกง 
โซน 5 เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  อินโดนีเซีย
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติแอฟริกากลาง

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง
รหัสประเทศ: CAR
วันรับรอง: 1965
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา
สำนักงานใหญ่: บังกี, สาธารณรัฐแอฟริกากลาง
ประธาน: กิลเลส กิลเบิร์ต เกรสเซนกอต
เลขาธิการใหญ่: กาย อาร์มอนด์ เบนินกา บัลซิเลีย
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬาแอฟริกากลาง (ฝรั่งเศส: Comité National Olympique et Sportif Centrafricain; อังกฤษ: Central African National Olympic and Sports Committee, รหัสไอโอซี: CAR) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศแอฟริกากลางสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2508 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศแอฟริกากลาง เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากแอฟริกากลางเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศแอฟริกากลางในโอลิมปิก
ประเทศแอฟริกากลางในแอฟริกันเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและกีฬาแอฟริกากลาง
| ด ค ก สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (ANOCA) |
| --- | --- |
Zone 1 - North Zone:  แอลจีเรีย  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
Zone 2 - West Zone A:  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  มาลี  มอริเตเนีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน 
Zone 3 - West Zone B:  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  โกตดิวัวร์  กานา  ไลบีเรีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โตโก 
Zone 4 - Central Zone:  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  คองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
Zone 5 - Central-East Zone:  บุรุนดี  อียิปต์  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  ซูดานใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา 
Zone 6 - Southern Zone A:  แองโกลา  บอตสวานา  เอสวาตีนี  เลโซโท  มาลาวี  โมซัมบิก  นามิเบีย  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
Zone 7 - Southern Zone B:  คอโมโรส  จิบูตี  มาดากัสการ์  มอริเชียส  เซเชลส์
คริสตวิทยา

คริสตวิทยา (อังกฤษ: Christology) เป็นเทววิทยาศาสนาคริสต์สาขาหนึ่ง ที่ศึกษาเกี่ยวกับธรรมชาติและสถานะบุคคลของพระเยซูตามที่ปรากฏในพระวรสารและบทจดหมายในพันธสัญญาใหม่ โดยเฉพาะในแง่ที่เกี่ยวข้องกับพระเจ้าพระบิดา และการเป็นพระผู้ไถ่มนุษย์ให้ได้รับความรอด โดยมีแนวคิดของเปาโลอัครทูตเป็นหลักสำคัญของวิชามาตั้งแต่สมัยอัครทูต
คำว่า Christology มาจากภาษากรีก: Χριστός คริสตส หมายถึงพระคริสต์ และ -λογία โลเกีย แปลว่าคำอธิบาย Christology จึงหมายถึง
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติไนเจอร์

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  ไนเจอร์
รหัสประเทศ: NIG
วันก่อตั้ง: ค.ศ. 1964
วันรับรอง: ค.ศ. 1964
สำนักงานใหญ่: นีอาเม
ประธาน: อิสสากะ ไอดี
เลขาธิการใหญ่: ยูสซูฟู ทิดจานี
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติไนเจอร์ (ฝรั่งเศส: Comité Olympique et Sportif National du Niger, COSNI; อังกฤษ: Nigerien Olympic and National Sports Committee, รหัสไอโอซี: NIG) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศไนเจอร์สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2507 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศไนเจอร์ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากไนเจอร์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศไนเจอร์ในโอลิมปิก
ประเทศไนเจอร์ในแอฟริกันเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติไนเจอร์
| ด ค ก สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (ANOCA) |
| --- | --- |
Zone 1 - North Zone:  แอลจีเรีย  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
Zone 2 - West Zone A:  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  มาลี  มอริเตเนีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน 
Zone 3 - West Zone B:  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  โกตดิวัวร์  กานา  ไลบีเรีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โตโก 
Zone 4 - Central Zone:  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  คองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
Zone 5 - Central-East Zone:  บุรุนดี  อียิปต์  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  ซูดานใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา 
Zone 6 - Southern Zone A:  แองโกลา  บอตสวานา  เอสวาตีนี  เลโซโท  มาลาวี  โมซัมบิก  นามิเบีย  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
Zone 7 - Southern Zone B:  คอโมโรส  จิบูตี  มาดากัสการ์  มอริเชียส  เซเชลส์
คริสตีย็อง เดอ กัสทรี

| ​คริสตีย็อง เดอ กัสทรี |
| --- | --- |

เกิด: 11 สิงหาคม ค.ศ. 1902 ปารีส, ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1991(1991-07-29) (88 ปี) ปารีส, ฝรั่งเศส
รับใช้:  ฝรั่งเศส
แผนก/สังกัด:  กองทัพบกฝรั่งเศส
ประจำการ: 1921-1959
ชั้นยศ: พลจัตวา
บังคับบัญชา: หมู่กองทัพเคลื่อนที่ง่ายที่ 2 หมู่กองทัพเคลื่อนที่ง่ายที่ 1 กลุ่มปฏิบัติการกองทัพภาคตะวันตกเฉียงเหนือ
การยุทธ์:  สงครามโลกครั้งที่ 2  สงครามอินโดจีนครั้งที่ 1 ยุทธการที่เดียนเบียนฟู 
คริสตีย็อง มารี แฟร์ดีน็อง เดอ ลา ครัว เดอ กัสทรี (ฝรั่งเศส: Christian Marie Ferdinand de la Croix de Castries; 11 สิงหาคม ค.ศ. 1902 — 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1991) เป็นผู้บัญชาการชาวฝรั่งเศสในยุทธการที่เดียนเบียนฟู ในปี ค.ศ. 1954 เดอ กัสทรีเกิดมาในตระกูลการทหารที่มีชื่อเสียง และได้รับบรรจุเข้ารับราชการทหารเมื่ออายุได้ 19 ปี เขาถูกส่งไปยังโรงเรียนทหารม้าโซมูร์ และในปี ต.ศ. 1926 ก็ได้ดำรงตำแหน่งนายทหารสัญญาบัตร แต่ในภายหลังได้ลาออกจากกองทัพเพื่ออุทิศตัวให้กับกีฬาขี่ม้า หลังจากกลับเข้าทำงานในกองทัพอีกครั้งเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองเริ่มขึ้น ในปี ค.ศ. 1940 เขาได้ถูกจับกุมตัว และสามารถหลบหนีออกจากค่ายเชลยศึกในปี ค.ศ. 1941 และต่อสู้ร่วมกับกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรในแอฟริกาเหนือ อิตาลีและฝรั่งเศสตอนใต้
ในปี ค.ศ. 1946 เดอ กัสทรี ขณะที่มียศพันโท ได้ถูกส่งไปยังอินโดจีน เขาได้รับบาดเจ็บและใช้เวลาพักฟื้นในฝรั่งเศสนานหนึ่งปีก่อนที่จะกลับไปยังเวียดนามโดยมียศพันเอก ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1953 เขาได้รับคำสั่งให้ป้องกันเดียนเบียนฟูจากเวียดมินห์ และได้รับการเลื่อนยศสนามเป็นพลจัตวา เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 ภายหลังการปิดล้อมนานแปดเดือน ฝรั่งเศสเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ซึ่งยุติสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่งและเป็นจุดสิ้นสุดของอำนาจฝรั่งเศสในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เดอ กัสทรีถูกจับเป็นเชลยอยู่นานสี่เดือนในขณะที่มีการบรรลุข้อตกลงสงบศึกในเจนีวา เขาเกษียณจากกองทัพในปี ค.ศ. 1959
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบุรุนดี

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  บุรุนดี
รหัสประเทศ: BDI
วันก่อตั้ง: 1990
วันรับรอง: 1993
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา
ประธาน: Lydia Nsekera
เลขาธิการใหญ่: Salvator Bigirimana
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบุรุนดี (ฝรั่งเศส: Comité National Olympique du Burundi; อังกฤษ: Burundi National Olympic Committee, รหัสไอโอซี: BDI) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศบุรุนดีสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2533 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศบุรุนดี เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากบุรุนดีเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศบุรุนดีในโอลิมปิก
ประเทศบุรุนดีในแอฟริกันเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

[ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบุรุนดี]
| ด ค ก สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (ANOCA) |
| --- | --- |
Zone 1 - North Zone:  แอลจีเรีย  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
Zone 2 - West Zone A:  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  มาลี  มอริเตเนีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน 
Zone 3 - West Zone B:  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  โกตดิวัวร์  กานา  ไลบีเรีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โตโก 
Zone 4 - Central Zone:  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  คองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
Zone 5 - Central-East Zone:  บุรุนดี  อียิปต์  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  ซูดานใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา 
Zone 6 - Southern Zone A:  แองโกลา  บอตสวานา  เอสวาตีนี  เลโซโท  มาลาวี  โมซัมบิก  นามิเบีย  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
Zone 7 - Southern Zone B:  คอโมโรส  จิบูตี  มาดากัสการ์  มอริเชียส  เซเชลส์
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโกตดิวัวร์

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  โกตดิวัวร์
รหัสประเทศ: CIV
วันรับรอง: ค.ศ. 1963
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา
สำนักงานใหญ่: อาบีจาน, ประเทศโกตดิวัวร์
ประธาน: ลาสซานา พาเลนโฟ
เลขาธิการใหญ่: มินาทาห์ โฟฟาน่า
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโกตดิวัวร์ (ฝรั่งเศส: Comité National Olympique de Côte d'Ivoire; อังกฤษ: National Olympic Committee of Ivory Coast, รหัสไอโอซี: CIV) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศโกตดิวัวร์สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2506 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศโกตดิวัวร์ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากโกตดิวัวร์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศโกตดิวัวร์ในโอลิมปิก
ประเทศโกตดิวัวร์ในแอฟริกันเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโกตดิวัวร์
| ด ค ก สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (ANOCA) |
| --- | --- |
Zone 1 - North Zone:  แอลจีเรีย  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
Zone 2 - West Zone A:  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  มาลี  มอริเตเนีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน 
Zone 3 - West Zone B:  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  โกตดิวัวร์  กานา  ไลบีเรีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โตโก 
Zone 4 - Central Zone:  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  คองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
Zone 5 - Central-East Zone:  บุรุนดี  อียิปต์  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  ซูดานใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา 
Zone 6 - Southern Zone A:  แองโกลา  บอตสวานา  เอสวาตีนี  เลโซโท  มาลาวี  โมซัมบิก  นามิเบีย  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
Zone 7 - Southern Zone B:  คอโมโรส  จิบูตี  มาดากัสการ์  มอริเชียส  เซเชลส์
คณะดีแร็กตัวร์ฝรั่งเศส

| คณะดีแร็กตัวร์บริหาร  Directoire exécutif |
| --- | --- |
ฝ่ายบริหารแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่หนึ่ง

ประวัติ
สถาปนา: 2 พฤศจิกายน 1795
ยุบ: 10 พฤศจิกายน 1799
ก่อนหน้า: คณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวม
ถัดมา: คณะกงสุลฝรั่งเศส
คณะดีแร็กตัวร์ (ฝรั่งเศส: Directoire) เป็นคณะกรรมการบริหารแผ่นดินจำนวนห้าคน ซึ่งทำหน้าที่เป็นรัฐบาลสูงสุดของสาธารณรัฐที่ 1 ตั้งแต่ 26 ตุลาคม 1795 จนกระทั่งถูกรัฐประหารเมื่อ 10 พฤศจิกายน 1799
ภูมิหลัง

เมื่อเผด็จการรอแบ็สปีแยร์ถูกโค่นลงจากอำนาจในวันที่ 27 กรกฎาคม 1794 ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติจัดให้มีการร่างรัฐธรรมนูญและและตั้งคณะรัฐบาลใหม่ ในที่สุดรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ก็ถูกตราขึ้นในเดือนสิงหาคม 1795 รัฐธรรมนูญฉบับนี้ยึดหลักการการแยกใช้อำนาจ มีการจัดตั้งสภาห้าร้อยและสภาผู้อาวุโส มีกลไกการป้องกันใหม่ให้อำนาจถูกผูกขาดโดยบุคคลใดบุคคลหนึ่ง ดีแร็กตัวร์ถูกเลือกโดยสัดส่วนสมาชิกสภาห้าร้อย แต่สภาห้าร้อยไม่มีอำนาจถอดถอนดีแร็กตัวร์เว้นแต่ดีแร็กตัวร์กระทำการละเมิดกฎหมาย ดีแร็กตัวร์มีอำนาจบริหารเท่านั้น ไม่มีสิทธิตรากฎหมายและกำหนดภาษี การใช้ระบบดีแร็กตัวร์ทำให้กรุงปารีสเสียอิทธิพลทางการเมืองอย่างมาก
ฝรั่งเศสภายใต้รัฐบาลดีแร็กตัวร์ได้กระทำสงครามกับต่างชาติทั้ง บริเตนใหญ่, ออสเตรีย, ปรัสเซีย, นาโปลี, รัสเซีย และออตโตมัน ต่อมาเมื่อนายพลนโปเลียนสามารถยึดพื้นที่ส่วนใหญ่ของอิตาลี ฝรั่งเศสก็ปผนวกเบลเยียมและฝั่งซ้ายของแม่น้ำไรน์เป็นส่วนหนึ่งของตนเอง รัฐบาลดีแร็กตัวร์ฝรั่งเศสได้ขยายระบอบสาธารณรัฐเข้าไปในหลายประเทศ มีการล้มล้างราชรัฐเล็กน้อยมากมายในอิตาลี, สวิตเซอร์แลนด์ และเนเธอร์แลนด์ และจัดตั้งเป็นสาธารณรัฐ นอกจากนี้ รัฐบาลดีแร็กตัวร์ฝรั่งเศสยังบุกยึดครองอียิปต์และเดินทัพไปซีเรีย นำไปสู่กระแสตื่นวัฒนธรรมไอยคุปต์โบราณในฝรั่งเศส
คณะดีแร็กตัวร์หมดอำนาจเมื่อนายพลนโปเลียน โบนาปาร์ต ลงมือก่อรัฐประหารเดือนบรูว์แมร์ ในปี 1799 และถูกแทนที่ด้วยคณะกงสุลฝรั่งเศส
คนหมาเดือด

| คนหมาเดือด |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: หลุยส์ เลเทอร์เรียร์
บทภาพยนตร์: ลุก แบซง
อำนวยการสร้าง:   ลุก แบซง  หลี่ เหลียนเจี๋ย  สตีฟ แคชแมน 
นักแสดงนำ:   หลี่ เหลียนเจี๋ย  มอร์แกน ฟรีแมน  บ็อบ ฮอสกิ้นส์  เคอร์รี คอนดอน 
กำกับภาพ: ปีแยร์ โมเรล
ตัดต่อ: นิโคลัส เทอมบาซีวิซ
ดนตรีประกอบ:   นีล เดวิดจ์  โรเบิร์ต เดล นาจา 
บริษัทผู้สร้าง:   ยูโรปาคอร์ป  แดนนี่ เดอะ ด็อก จำกัด  
ผู้จัดจำหน่าย:   ยูโรปาคอร์ป ดิสทริบิวชั่น (ฝรั่งเศส)  ยูไนเต็ด อินเตอร์เนชั่นแนล พิคเจอร์ส (สหราชอาณาจักร) 
วันฉาย: 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 (ฝรั่งเศส) 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 (ประเทศไทย)
ความยาว: 102 นาที
ประเทศ:   ฝรั่งเศส  สหราชอาณาจักร 
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 45 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 50.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
คนหมาเดือด (อังกฤษ: Unleashed; ฝรั่งเศส: Danny the Dog) เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่น-ระทึกขวัญที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2005 กำกับโดย หลุยส์ เลเทอร์เรียร์ เขียนบทโดย ลุก แบซง และร่วมอำนวยการสร้างโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย และ ลุก แบซง นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย, มอร์แกน ฟรีแมน, บ็อบ ฮอสกิ้นส์ และ เคอร์รี คอนดอน พร้อมออกแบบฉากต่อสู้โดย ยฺเหวียน เหอผิง ฉากและสถานที่ถ่ายทำของภาพยนตร์เรื่องนี้คือเมืองกลาสโกว์
แหล่งข้อมูลอื่น

คนหมาเดือด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
คนหมาเดือด ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
ครูว์ดีเต

| --- | --- |
ครูว์ดีเตที่เสิร์ฟในงานเลี้ยงค็อกเทลแห่งหนึ่ง
มื้อ: อาหารเรียกน้ำย่อย
แหล่งกำเนิด: ฝรั่งเศส
ส่วนผสมหลัก: ผักสด, วีแนแกร็ตหรือซอสสำหรับจิ้ม
 ตำราอาหาร: ครูว์ดีเต   สื่อ: ครูว์ดีเต
ครูว์ดีเต (ฝรั่งเศส: crudités; แปลว่า ของดิบ) คืออาหารเรียกน้ำย่อยแบบฝรั่งเศสที่ประกอบด้วยผักสดทั้งชิ้นหรือหั่นเพื่อให้หยิบกินง่าย ตัวอย่างของครูว์ดีเต ได้แก่ ขึ้นฉ่ายฝรั่งหั่นแท่ง แคร์รอตหั่นแท่ง แตงกวาหั่นแท่ง พริกหวานหั่นเส้น บรอกโคลี กะหล่ำดอก ยี่หร่าฝรั่ง ข้าวโพดอ่อน และหน่อไม้ฝรั่ง
ครูว์ดีเตโดยทั่วไปจะเสิร์ฟกับวีแนแกร็ต (น้ำมันมะกอกผสมน้ำส้มสายชูหมักไวน์) หรือเครื่องจิ้มอื่น ๆ นอกจากนี้ยังอาจเสิร์ฟกับขนมปังพีตา มักพบในอาหารกลางวันของโรงเรียน
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 2007

การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2550 (ฝรั่งเศส: Élection présidentielle française de 2007) จัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 – 22 เมษายน และ 5 – 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 โดยมีจุดประสงค์ในการหาบุคคลมาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสสืบต่อจากฌัก ชีรัก
ในการเลือกตั้งครั้งนี้มีจำนวนประชาชนฝรั่งเศสมาขึ้นทะเบียนเลือกตั้งมากกว่าครั้งก่อน ๆ โดยมีจำนวนกว่า 50,000,000 คนในดินแดนประเทศฝรั่งเศสและอีก 535,000 คนจากต่างประเทศตามสถานกงสุล เป็นการแสดงว่ามีคนมาขึ้นทะเบียนกว่า 1.8 ล้านคนต่อปี  และ 3.3 ล้านคนมากกว่าปี พ.ศ. 2545 โดยมีสาเหตุมาจากอัตราการเกิดที่สูงขึ้น  ·  และความสนใจทางด้านการเมืองภาคประชาชน การเลือกตั้งครั้งนี้ยังแสดงความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของฝรั่งเศสอีกด้วย เนื่องจากประชาชนกว่า 1.5 ล้านคนลงคะแนนเสียงผ่านทางคอมพิวเตอร์
การเลือกตั้งรอบแรกจัดขึ้นเมื่อวันอาทิตย์ที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2550 ตั้งแต่ 08.00 น. – 18.00 น. และเนื่องจากความแตกต่างในเวลา การเลือกตั้งก็ยังจัดเมื่อวันเสาร์ที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2550 สำหรับดินแดนภายนอกแผ่นดินใหญ่: กัวเดอลุป เฟรนช์เกียนา มาร์ตีนิก เฟรนช์โปลินีเซีย แซงปีแยร์และมีเกอลง และคูหาเลือกตั้งที่จัดโดยสถานทูตและสถานกงสุลบนทวีปอเมริกา
และเนื่องจากไม่มีผู้สมัครคนใดชนะด้วยเสียงข้างมากเด็ดขาด จึงมีการจัดการเลือกตั้งรอบสองขึ้นเมื่อวันที่ 5 – 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ระหว่างผู้สมัครที่มีเสียงมากที่สุดสองคนคือนีกอลา ซาร์กอซี และเซกอแลน รัวยาล
คณะตุลาการรัฐธรรมนูญได้ประกาศผลการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการ โดยนีกอลา ซาร์กอซี เป็นผู้ชนะด้วยคะแนนเสียง 18,983,138 หรือคิดเป็น 53.06% และวาระการดำรงตำแหน่งของฌัก ชีรัก ได้สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 เวลา 00.00 น. โดยนีกอลา ซาร์กอซี ได้ดำรงตำแหน่งสืบต่อมา
ประวัติ > วันเวลาจัดการเลือกตั้ง

วันเวลาจัดการเลือกตั้งนั้นได้ถูกกำหนดผ่านรัฐบัญญัติ ซึ่งกระทรวงมหาดไทยได้ทำการประชาสัมพันธ์เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2549
วันอาทิตย์ 22 เมษายน : รอบแรก
วันอาทิตย์ 6 พฤษภาคม : รอบสอง
ผลการเลือกตั้งโดยรวม

ในการเลือกตั้งรอบแรกนั้นปรากฏผลว่า กว่า 85% หรือ 37.6 ล้านคนจาก 44 ล้านผู้มีสิทธิเลือกตั้ง ได้ออกสิทธิเลือกตั้งจากประชากรทั้งหมด 62 ล้านคน ผลที่ออกมาคือการที่ซาร์กอซีและรัวยาลก้าวไปสู้การเลือกตั้งรอบที่ 2 ด้วยคะแนน 31% และ 26% ตามลำดับ ส่วนฟร็องซัว ไบรูได้คะแนนมาเป็นอันดับสาม (19%) และฌ็อง-มารี เลอ แปน เป็นที่สี่ (10%) ซึ่งต่างกับในปี พ.ศ. 2545 ซึ่งเลอ แปนได้คะแนน 16.9% และยังได้ก้าวไปสู้การเลือกตั้งรอบสอง
ในทันทีหลังจากผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีรอบแรกออกมาอย่างเป็นทางการ ผู้สมัครปีกซ้ายทั้งสี่คนที่ได้พ่ายแพ้ ซึ่งก็คือ โฌเซ โบเว่, มารี-จอร์จ บุฟเฟต์, อาร์แลตต์ ลากิเยร์และโดมินิก วัวเนต์ได้ออกมาสนับสนุนให้ลงคะแนนแก่รัวยาล
ครั้งนี้เป็นครั้งแรกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 ที่อาร์แลตต์ ลากิเยร์ได้ให้การสนับสนุนผู้สมัครจากพรรคสังคมนิยมฝรั่งเศส โอลิวีเยร์ เบอซองเซอโนต์ได้บอกให้ผู้สนับสนุนของเขาออกเสียงต่อต้านซาร์กอซี เฟรเดอริค นีอูส์และเชราร์ด ชิวาร์ดีไม่ได้ออกมาประกาศว่าจะสนับสนุนฝ่ายใด ส่วนฟิลิป เดอ วิลลีเยร์ได้ประกาศสนับสนุนซาร์กอซี ทางด้านฌอง-มารี เลอ เปนได้ออกประกาศให้งดออกเสียงในรอบสอง
ในวันที่ 25 เมษายน ฟรองซัวส์ ไบรูได้ออกมาประกาศไม่สนับสนุนผู้แข่งขันในรอบชิงทั้งสอง และยังได้ประกาศว่าเขาจะตั้งพรรคการเมืองขึ้นมาใหม่ชื่อว่า Mouvement démocrate (MoDem) ทั้งนี้เขาได้วิพากย์วิจารณ์ผู้แข่งขันทั้งสอง พร้อมทั้งเสนอให้มีการโต้วาที ซึ่งรัวยาลตกลงในการโต้วาทีออกทางโทรทัศน์ ขณะที่ซาร์กอซีเสนอให้มีการคุยกันแบบส่วนตัว ไม่ใช่โต้วาทีทางโทรทัศน์
ในวันที่ 6 พฤษภาคม เวลาประมาณ 18.15 น. แหล่งข่าวจากสำนักข่าวของเบลเยี่ยมและสวิตเซอร์แลนด์ เช่น Le Soir, RTBF, La Libre Belgique] และ La Tribune de Genève ได้ประกาศว่า นีกอลา ซาร์กอซี เป็นผู้ชนะการเลือกตั้งในรอบสอง โดยอ้างอิงจากผลสำรวจเบื้องต้น และภายหลังการคาดคะเนผลการเลือกตั้งของ CSA นั้นปรากฏชัดว่า ซาร์กอซีด้วยคะแนน 53% ซึ่งรัวยาลก็ได้ยอมรับกับการพ่ายแพ้ของตนเองในเย็นวันนั้นเอง
ผลการเลือกตั้ง

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อันดับที่ | ผู้สมัครเลือกตั้ง | พรรค | รอบแรก | รอบแรก | รอบสอง | รอบสอง |
| อันดับที่ | ผู้สมัครเลือกตั้ง | พรรค | คะแนนเสียง | เปอร์เซ็นต์ | คะแนนเสียง | เปอร์เซ็นต์ |
| 1 | นีกอลา ซาร์กอซี | อูว์นียงปูร์เอิงมูฟว์ม็องปอปูแลร์ (UMP) | 11,448,663 | 31.18% | 18,983,138 | 53.06% |
| 2 | เซกอแลน รัวยาล | พรรคสังคมนิยม (PS) | 9,500,112 | 25.87% | 16,790,440 | 46.94% |
| 3 | ฟร็องซัว บายรู | อูว์นียงปูร์ลาเดมอคราซีฟร็องแซซ (UDF) | 6,820,119 | 18.57% |  |  |
| 4 | ฌอง-มารี เลอ เป็ง | ฟรงนาซียอนาล (FN) | 3,834,530 | 10.44% |  |  |
| 5 | โอลีวีเย เบอซ็องเซอโน | ลีกกอมูว์นิสต์เรวอลูว์ซียอแนร์ (LCR) | 1,498,581 | 4.08% |  |  |
| 6 | ฟีลิป เดอ วีลีเย | มูฟว์ม็องปูร์ลาฟร็องส์ (MPF) | 818,407 | 2.23% |  |  |
| 7 | มารี-ฌอร์ฌ บูว์แฟ | ปาร์ตีกอมูว์นิสต์ฟร็องแซ (PCF) | 707,268 | 1.93% |  |  |
| 8 | ดอมีนิก วัวแน | เลแวร์ (Les Verts) | 576,666 | 1.57% |  |  |
| 9 | อาร์แล็ต ลากีเย | ลุตอูวรีแยร์ (LO) | 487,857 | 1.33% |  |  |
| 10 | โฌเซ บอเว | ผู้สมัครอิสระ | 483,008 | 1.32% |  |  |
| 11 | เฟรเดริก นีอู | ชัส แป็ช นาตูร์ ทราดีซียง (CPNT) | 420,645 | 1.15% |  |  |
| 12 | เฌราร์ ชีวาร์ดี | ปาร์ตีเดทราวาเยอร์ (PT) | 123,540 | 0.34% |  |  |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 36,719,396 |  | 35,773,578 |  |
เสียงข้างมากเด็ดขาด (18,359,698)  
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 36,719,396 | 98.56% | 35,773,578 | 95.80% |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 534,846 | 1.44% | 1,568,426 | 4.20% |
| จำนวนผู้ออกเสียงเลือกตั้ง | จำนวนผู้ออกเสียงเลือกตั้ง | จำนวนผู้ออกเสียงเลือกตั้ง | 37,254,242 | 83.77% | 37,342,004 | 83.97% |
| จำนวนผู้งดออกเสียงเลือกตั้ง | จำนวนผู้งดออกเสียงเลือกตั้ง | จำนวนผู้งดออกเสียงเลือกตั้ง | 7,218,592 | 16.23% | 7,130,729 | 16.03% |
| จำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | จำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | จำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 44,472,834 | 100% | 44,472,733 | 100% |