stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดกันดะฮาร์

| กันดะฮาร์ کندهار |
| --- | --- |
จังหวัด
สมญา: Loy kandahar
ที่ตั้งของกันดะฮาร์ในประเทศอัฟกานิสถาน
พิกัด (เมืองหลัก): 31°00′N 65°30′E﻿ / ﻿31.0°N 65.5°E﻿ / 31.0; 65.5
ประเทศ:  อัฟกานิสถาน
เมืองหลัก: กันดะฮาร์
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ: Yousaf Wafa   
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 54,844 ตร.กม. (21,175 ตร.ไมล์)
ประชากร (2021)
 • ทั้งหมด: 1,431,876 คน
 • ความหนาแน่น: 26 คน/ตร.กม. (68 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+4:30 (เวลากลางอัฟกานิสถาน)
รหัสพื้นที่: AF-KAN
กันดะฮาร์ (ปาทาน: کندھار; ดารี: قندهار; บาโลจ: قندہار) เป็นหนึ่งใน 34 จังหวัดของอัฟกานิสถาน ตั้งอยู่ทางภาคใต้ของประเทศ มีพรมแดนติดต่อกับแคว้นบาโลชิสถานของประเทศปากีสถาน เมืองหลักของจังหวัดคือกันดะฮาร์ เป็นเมืองที่ใหญ่ทึ่สุดอันดับสองของประเทศ ตั้งอยู่บนแม่น้ำอาร์ฆานดาบ
จังหวัดประกอบด้วย 18 อำเภอ มีประชากรราว 1,431,876 คน มากเป็นอันดับหกของประเทศ ซึ่งประชากรส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเขตชนบท ชาติพันธุ์ส่วนใหญ่เป็นชาวปาทาน
ประชากร

จากข้อมูลของสำนักงานสถิติและข้อมูลแห่งชาติ (NSIA) พบว่ามีประชากรทั้งหมดของจังหวัดประมาณ 1.43 ล้านคน ชาวปาทานเป็นประชากรส่วนใหญ่ในจังหวัด รองลงมาคือ ชาวบาโลจ ชาวฮาซารา และชาวทาจิก ภาษาหลักที่ใช้กันทั่วทั้งจังหวัดคือ ภาษาปาทานและภาษาบาโลจ ประชากรบางส่วนเข้าใจภาษาดารี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมืองกันดาฮาร์ ที่มีการส่งเสริมการเรียนรู้ภาษาดารีเป็นภาษาที่สองในโรงเรียนของรัฐ
ดูเพิ่ม

กันดะฮาร์
หนังสืออ่านเพิ่ม

Vogelsang, W. (1985). Early historical Arachosia in South-east Afghanistan; Meeting-place between East and West.
Dupree, Louis. (1973) Afghanistan. Princeton: Princeton University Press.
Rashid, Ahmed. (2000) Taliban: Militant Islam, Oil, and Fundamentalism in Central Asia. New Haven, CT: Yale University Press.
แหล่งข้อมูลอื่น

The Taliban's Campaign for Kandahar
| ด ค กจังหวัดของประเทศอัฟกานิสถาน |
| --- | --- | --- |
|  บาดัคชาน  บาดกิส  บักลัน  จังหวัดบอลข์  บามิยัน  เดย์กุนดี  เราะห์  ฟาราบ  กัซนี  ฆอ  เฮลมานด์  เฮรัต  Jowzjan  คาบูล  กันดาฮาร์  คาปิซา  คอสต์  คูนาร์  คุนดุซ  ลากห์มาน  โลการ์  เมือง Maidan Wardak  นันการ์ฮาร์  นิมรุซ  นูริสถาน  ปักเตีย  ปักติกา  ปันชีร์  ปาร์วัน  ซามังกัน  ซาร์-เอ-โปล  ตะคาร์  อูรุซกัน  ซาบูล  |  บาดัคชาน  บาดกิส  บักลัน  จังหวัดบอลข์  บามิยัน  เดย์กุนดี  เราะห์  ฟาราบ  กัซนี  ฆอ  เฮลมานด์  เฮรัต  Jowzjan  คาบูล  กันดาฮาร์  คาปิซา  คอสต์  คูนาร์  คุนดุซ  ลากห์มาน  โลการ์  เมือง Maidan Wardak  นันการ์ฮาร์  นิมรุซ  นูริสถาน  ปักเตีย  ปักติกา  ปันชีร์  ปาร์วัน  ซามังกัน  ซาร์-เอ-โปล  ตะคาร์  อูรุซกัน  ซาบูล  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  NARA
อูรูมะ

อูรูมะ (ญี่ปุ่น: うるま市; โรมาจิ: Uruma-shi; โอกินาวะ: ウルマ Uruma) เป็นนครในจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2005 โดยการควบรวมนครกูชิกาวะและนครอิชิกาวะเข้ากับเมืองคัตสึเร็งและเมืองโยนาชิโระ (เมืองทั้งคู่เดิมอยู่ในอำเภอนากางามิ)
มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 87.02 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 126,299 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Uruma, Okinawa
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดโอกินาวะ |
| --- | --- | --- |
นาฮะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  นาฮะ  |  |
| นคร |  กิโนวัง  โทมิงูซูกุ  นันโจ  นาโงะ  มิยาโกจิมะ  อิชิงากิ  อิโตมัง  อูราโซเอะ  อูรูมะ  โอกินาวะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคูนิงามิ กิโนซะ  คิง  คูนิงามิ  นากิจิง  โมโตบุ  อนนะ  อิเอะ  โองิมิ  ฮิงาชิ  อำเภอชิมาจิริ คิตะไดโต  คูเมจิมะ  ซามามิ  โทกาชิกิ  โทนากิ  มินามิไดโต  ยาเอเซะ  โยนาบารุ  อางูนิ  อิเซนะ  อิเฮยะ  ฮาเอบารุ  อำเภอนากางามิ คาเดนะ  คิตะนากางูซูกุ  ชาตัง  นากางูซูกุ  นิชิฮาระ  โยมิตัง  อำเภอมิยาโกะ ทารามะ  อำเภอยาเอยามะ ทาเกโตมิ  โยนางูนิ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
หมู่เกาะคุก

21°14′S 159°46′W﻿ / ﻿21.233°S 159.767°W﻿ / -21.233; -159.767
| หมู่เกาะคุก Kūki 'Āirani (มาวรี)  Cook Islands (อังกฤษ) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: เต เอตัว เมา อี
เพลงชาติ: เต เอตัว เมา อี (อังกฤษ: "God is Truth") 

เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: อาวารัว 21°12′S 159°46′W﻿ / ﻿21.200°S 159.767°W﻿ / -21.200; -159.767
ภาษาราชการ: ภาษาอังกฤษและภาษามาวรี
กลุ่มชาติพันธุ์  (ค.ศ. 2016): 78.2% ชาวมาวรีเกาะคุก 7.62% ผสมชาวมาวรี 14.18% อื่น ๆ
เดมะนิม: ชาวเกาะคุก ("Cook Islander")
การปกครอง: รัฐเดี่ยว ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ

• พระมหากษัตริย์ : สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3
• ผู้แทนพระองค์ : ทอม มาร์สเตอร์ส
• นายกรัฐมนตรี : เฮนรี ปูนา
 
สภานิติบัญญัติ: รัฐสภา
รัฐสัมพันธ์เสรี ของนิวซีแลนด์

• ปกครองตนเอง : 4 สิงหาคม ค.ศ. 1965
• ได้รับการรับรองโดยสหประชาชาติ : ค.ศ. 1992
 
พื้นที่
• รวม: 236.7 ตารางกิโลเมตร (91.4 ตารางไมล์)
ประชากร
• สำมะโนประชากร ค.ศ. 2016: 17,459 คน (223)
• ความหนาแน่น: 42 ต่อตารางกิโลเมตร (108.8 ต่อตารางไมล์) (138)
จีดีพี (ราคาตลาด) : ค.ศ. 2018 (ประมาณ)
• ต่อหัว: $20,721.5 (ไม่ได้จัดลำดับ)
สกุลเงิน: ดอลลาร์นิวซีแลนด์ (NZD)
เขตเวลา: UTC-10 (CKT)
ขับรถด้าน: ซ้ายมือ
รหัสโทรศัพท์: +682
โดเมนบนสุด: .ck
หมู่เกาะคุก (อังกฤษ: Cook Islands; มาวรีหมู่เกาะคุก: Kūki 'Āirani) เป็นประเทศหมู่เกาะแบบมีสัมพันธ์เสรีกับประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ ประกอบไปด้วยเกาะน้อยใหญ่จำนวน 15 เกาะ มีพื้นที่ทั้งหมด 240 ตารางกิโลเมตร (93 ตารางไมล์) เขตเศรษฐกิจจำเพาะของหมู่เกาะคุก (EEZ) กินอาณาเขตถึง  1,960,027 ตารางกิโลเมตร (756,771 ตารางไมล์) ของมหาสมุทร
นิวซีแลนด์มีบทบาทในการดูแลด้านการป้องกันประเทศและด้านการต่างประเทศ แต่อำนาจเหล่านี้จะต้องได้รับการหารือกับรัฐบาลหมู่เกาะคุกก่อน ในสมัยปัจจุบันนั้น หมู่เกาะคุกได้มีนโยบายการต่างประเทศที่มีความอิสระมากขึ้น ประชาชนชาวหมู่เกาะคุกนั้นถือสัญชาตินิวซีแลนด์ และสัญชาติชาวเกาะคุกด้วย ซึ่งสัญชาตินี้ไม่ได้ให้แก่ชาวนิวซีแลนด์ทุกคน หมู่เกาะคุกเป็นสมาชิกแห่งประชาคมแปซิฟิกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980
บริเวณที่อยู่อาศัยหลักของหมู่เกาะคุกนั้นตั้งอยู่บนเกาะราโรโตงา (13,007 คน ในการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2016) อันเป็นที่ตั้งของสนามบินนานาชาติราโรโตงา นอกจากนี้ยังมีชาวหมู่เกาะคุกอาศัยอยู่ในประเทศนิวซีแลนด์จำนวนมาก ในการสำรวจเมื่อปี ค.ศ. 2013 มีชาวหมู่เกาะคุกถึง 61,839 คน
รายได้สำคัญของหมู่เกาะคุกมาจากการท่องเที่ยว ซึ่งเป็นอุตสาหกรรมอันดับหนึ่งของประเทศ โดยมีนักท่องเที่ยวกว่า 168,000 คนในปี ค.ศ. 2018  เนื่องด้วยความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรธรรมชาติ อีกทั้งยังมีการส่งผลไม้ขายออกนอกประเทศอีกด้วย
ดูเพิ่ม

Gilson, Richard. The Cook Islands 1820–1950. Wellington, New Zealand: Victoria University Press. 1980. ISBN 0-7055-0735-1
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หมู่เกาะคุก
เว็บไซต์ทางการ – รัฐบาลหมู่เกาะคุก
Cook Islands News – ข่าวและหนังสือพิมพ์
Chief of State and Cabinet Members. CIA.
Cook Islands. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
Cook Islands. จาก UCB Libraries GovPubs.
หมู่เกาะคุก ที่เว็บไซต์ Curlie
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส 2  BnF data 2  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
เกล็ยเปดา

| เกล็ยเปดา |
| --- | --- |
นคร

   ธง ตราอาร์ม
สมญา: เมืองท่า, เมืองหลวงชั่วคราวของราชอาณาจักรปรัสเซีย
เกล็ยเปดาที่ตั้งเมืองเกล็ยเปดาในประเทศลิทัวเนีย
พิกัด: 55°45′N 21°10′E﻿ / ﻿55.750°N 21.167°E﻿ / 55.750; 21.167
ประเทศ:  ลิทัวเนีย
เทศบาล: เทศบาลนครเกล็ยเปดา
กล่าวถึงครั้งแรก: ค.ศ. 1252
ได้รับสิทธิ์ของนคร: ค.ศ. 1258
พื้นที่
 • นคร: 98.2 ตร.กม. (37.9 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 5,222 ตร.กม. (2,016 ตร.ไมล์)
ความสูง: 21 เมตร (69 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2020)
 • นคร: 154,332 คน
 • ความหนาแน่น: 1,600 คน/ตร.กม. (4,100 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 209,2401 คน
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
รหัสไปรษณีย์: 91100–่96226
รหัสพื้นที่: (+370) 46
จีเอ็มพี (ในนาม): ค.ศ. 2019
 – ทั้งหมด: 5.3 พันล้านยูโร
 – ต่อหัว: 16,600 ยูโร
เว็บไซต์: www.klaipeda.lt
1รวมประชากรในเขตเทศบาลเขตเกล็ยเปดา
เกล็ยเปดา (ลิทัวเนีย: Klaipėda, ออกเสียง [ˈkɫɐɪpʲeːdɐ] ( ฟังเสียง); เฌเม็ยติยา: Klaipieda) เป็นเมืองท่าเพียงแห่งเดียวของประเทศลิทัวเนีย ตั้งอยู่ใกล้ปากแม่น้ำแนมูนัสทางฝั่งทะเลบอลติก เกล็ยเปดามีประชากรราว 162,360 คนเมื่อ ค.ศ. 2011 ซึ่งลดลงจาก 202,929 คนเมื่อ ค.ศ. 1989 ปัจจุบันเกล็ยเปดาเป็นท่าเรือเฟอร์รีสำคัญซึ่งมีเส้นทางโดยสารไปยังสวีเดน เดนมาร์ก และเยอรมนี
เรจโจคาลาเบรีย

| เรจโจคาลาเบรีย Riggiu (ซิซิลี) Ρήγι/Rìji (กรีก) |
| --- | --- |
เทศบาล
Città di Reggio di Calabria
อนุสรณ์สถานวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: นครแห่งฟาตามอร์กานา
แผนที่แสดงที่ตั้งของเรจโจคาลาเบรีย 
เรจโจคาลาเบรียที่ตั้งของเรจโจคาลาเบรียในประเทศอิตาลี
พิกัด: 38°06′41″N 15°39′43″E﻿ / ﻿38.11139°N 15.66194°E﻿ / 38.11139; 15.66194
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: คาลาเบรีย
นคร: เรจโจคาลาเบรีย
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Giuseppe Falcomatà (PD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 239 ตร.กม. (92 ตร.ไมล์)
ประชากร (30 กันยายน 2020)
 • ทั้งหมด: 182,455 คน
 • ความหนาแน่น: 760 คน/ตร.กม. (2,000 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Reggino
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 89100 (ทั่วไป)  จาก 89121 ถึง 89135
รหัสเขตโทรศัพท์: 0039 0965
รหัส ISTAT: 080063 
เว็บไซต์: www.comune.reggio-calabria.it
เรจโจดีคาลาเบรีย (อิตาลี: Reggio di Calabria, ออกเสียง: [ˈreddʒo di kaˈlaːbrja, ˈrɛddʒo -] ( ฟังเสียง); คาลาเบรียใต้: Riggiu; กรีกถิ่นคาลาเบรีย: Ρήγι, อักษรโรมัน: Rìji) หรือ เรจโจคาลาเบรีย (อิตาลี: Reggio Calabria) เป็นเมืองใหญ่สุดในแคว้นคาลาเบรีย มีประชากรประมาณ 200,000 คน และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 21 ในประเทศอิตาลี และเขตนครที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 100 ของยุโรป เรจโจคาลาเบรียตั้งอยู่ตรงกลางของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และเป็นที่รู้จักจากสภาพภูมิอากาศ ชาติพันธุ์ และวัฒนธรรมที่มีความหลากหลาย เรจโจคาลาเบรียเป็นเมืองศูนย์กลางด้านเศรษฐกิจอันดับสามของอิตาลีใต้แผ่นดินใหญ่ ในเขตนครเรจโจดีคาลาเบรียมีประชากรรวม 560,000 คนตามสถิติปี 2015 เรจโจคาลาเบรียตั้งอยู่ตรงจุดที่เป็น "นิ้วโป้งเท้า" ของคาบสมุทรอิตาลี
เรจโจคาลาเบรียเป็นเมืองเก่าแก่ที่สุดในภูมิภาค และในสมัยโบราณเคยเป็นเมืองขึ้นที่เจริญรุ่งเรืองของมังนาไกรกิอา นครเรจโจมีระบบผังเมืองแบบนครที่เป็นระบบระเบียบ จัดตั้งขึ้นใหม่ภายหลังเมืองถูกทำลายในแผ่นดินไหวปี 1908 นอกจากนี้เมืองยังเคยประสบกับแผ่นดินไหวมาอีกหลายครั้งก่อนหน้า
เช็วเลย์

| เช็วเลย์ |
| --- | --- |
นคร
อาสนวิหารเช็วเลย์
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: นครแห่งพระอาทิตย์
เช็วเลย์ที่ตั้งเมืองเช็วเลย์ในประเทศลิทัวเนีย
พิกัด: 55°56′N 23°19′E﻿ / ﻿55.933°N 23.317°E﻿ / 55.933; 23.317
ประเทศ:  ลิทัวเนีย
เทศบาล: เทศบาลนครเช็วเลย์
กล่าวถึงครั้งแรก: ค.ศ. 1236
ได้รับสิทธิ์ของนคร: ค.ศ. 1589
พื้นที่
 • นคร: 81.13 ตร.กม. (31.32 ตร.ไมล์)
ความสูง: 151 เมตร (495 ฟุต)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2021)
 • นคร: 101,884 คน
 • ความหนาแน่น: 1,300 คน/ตร.กม. (3,300 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 141,7841 คน
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
รหัสไปรษณีย์: 76xxx
รหัสพื้นที่: (+370) 41
เว็บไซต์: www.siauliai.lt
1รวมประชากรในเขตเทศบาลเขตเช็วเลย์
เช็วเลย์ (ลิทัวเนีย: Šiauliai, ออกเสียง [ɕɛʊ̯ˈlʲɛɪ̯ˑ] ( ฟังเสียง); เฌเม็ยติยา: Šiaulē) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของประเทศลิทัวเนีย มีประชากร 101,884 คน (ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2021) ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเกานัสไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 121 กิโลเมตร มีอุตสาหกรรมเครื่องหนังและถุงเท้ารองเท้า
มีมาร์ ซินัน

| มีมาร์ ซินัน |
| --- | --- |
ภาพวาดดินสอของมีมาร์ ซินัน
เกิด: ป. ค.ศ. 1488/1490 Ağırnas, Karaman Eyalet,  จักรวรรดิออตโตมัน  (ปัจจุบันคือจังหวัดคัยเซรี, ประเทศตุรกี)
เสียชีวิต: 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1588 (97–100 ปี) คอนสแตนติโนเปิล, จักรวรรดิออตโตมัน (ปัจจุบันคืออิสตันบูล, ประเทศตุรกี)
สัญชาติ: ออตโตมัน
ลายมือชื่อ

มีมาร์ ซินัน (ตุรกีออตโตมัน: معمار سينان, อักษรโรมัน: Mi'mâr Sinân, ตุรกี: Mimar Sinan, ออกเสียง: [miːˈmaːɾ siˈnan]; ป. ค.ศ. 1488/1490 - 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1588) เป็นหัวหน้าสถาปนิกออตโตมัน (ตุรกี: mimar) และวิศวกรโยธาแก่สุลัยมานผู้เกรียงไกร, สุลต่านเซลิมที่ 2 และสุลต่านมูรัดที่ 3 รู้จักกันในชื่อ โคจา มีมาร์ ซินัน อาอา (Koca Mi'mâr Sinân Âğâ, "ซินัน อาอา สถาปนิกหลวง") เขามีส่วนในการก่อสร้างที่ยิ่งใหญ่กว่า 300 งาน และแบบพอประมาณหลายงาน เช่น โรงเรียน การเป็นลูกมือฝึกหัดของเขานำมาสู่การออกแบบมัสยิดสุลต่านอาเหม็ดที่อิสตันบูล และสตารีมอสต์ที่มอสตาร์
เป็นบุตรของช่างหิน เขาได้รับการศึกษาอย่างดีและกลายเป็นวิศวกรการทหาร เขาได้เลื่อนตำแหน่งหลายครั้งจนเป็นหัวหน้าและท้ายที่สุดก็เป็นผู้บังคับบัญชาจานิสซารีย์ (Janissary) พร้อมกับตำแหน่ง ağa แล้วกลายเป็นมืออาชีพในด้านการก่อสร้างป้อมปราการทุกรูปแบบ เช่นเดียวกันกับโครงสร้างพื้นฐานทางทหาร เช่น ถนน, สะพาน และสะพานส่งน้ำ ตอนอายุ 50 ปี เขาถูกแต่งตั้งเป็นหัวหน้าสถาปนิกหลวง
ผลงานสำคัญของเขาคือมัสยิดเซลีมีเยที่เอดีร์แน ถึงแม้ว่าผลงานที่โด่งดังที่สุดของเขาคือมัสยิดซิวเลย์มานีเยที่อิสตันบูลก็ตาม เขาถูกยกย่องเป็นสถาปนิกที่ยิ่งใหญ่แห่งสถาปัตยกรรมออตโตมันยุคคลาสสิก และถูกเปรียบเทียบกับมิเกลันเจโลโดยโลกตะวันตก ผลงานของมีมาร์ ซินัน เป็นหนึ่งในสิ่งที่มีอิทธิพลมากที่สุดในประวัติศาสตร์
ช่วงต้นและเบี้องหลัง

รายงานจากนักชีวประวัติร่วมสมัย Mustafa Sâi Çelebi ซินันเกิดใน ค.ศ. 1489 (ป. ค.ศ. 1490 ตามรายงานจากสารานุกรมบริแทนนิกา ค.ศ. 1491 ตามรายงานพจนานุกรมสถาปัตยกรรมอิสลาม และบางช่วงระหว่าง ค.ศ. 1494 ถึง 1499 ตามรายงานจากศาสตราจารย์ชาวตุรกีและสถาปนิก Reha Günay) มีชื่อเกิดคือโจเซฟ (Joseph) โดยอาจเป็นคนจากชาวอาร์มีเนียน, ชาวกรีกแคปพาโดเชีย, ชาวแอลเบเนีย หรือชาวตุรกีที่นับถือศาสนาคริสต์ ในหมู่บ้านเล็กที่มีชื่อว่าAğırnas ใกล้กับเมืองคัยเซรีในอานาโตเลีย (กล่าวในคำสั่งของสุลต่านเซลิมที่ 2) รายงานจากสารานุกรมบริแทนนิกา ซินันอาจมีต้นกำเนิดจากอาร์มีเนียหรือกรีก ข้อโต้แย้งที่เชื่อว่าเขามีต้นกำเนิดเป็นชาวอาร์มีเนียหรือกรีกคือพระราชกฤษฎีกาของสุลต่านเซลิมที่ 2 ที่บันทึกในวันที่ 7 เราะมะฎอน ฮ.ศ. 981 (ประมาณ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1573)
รายงานจากนกวิชาการบางท่าน นั่นหมายความว่าครอบครัวของเขาเป็นชาวกรีกแคปพาโดเชีย เพราะเป็นแคว้นคริสเตียนออร์ทอดอกซ์แห่งเดียวที่มีแค่ชาวกรีก.
รายงานจาก เฮอร์เบิร์ต เจ. มุลเลอร์ คิดว่า เขา "น่าจะเป็นชาวอาร์มีเนีย" Lucy Der Manuelian แห่งมหาวิทยาลัยทัฟส์แนะนำว่า "เขาสามารถเป็นชาวอาร์มีเนียผ่านทางเอกสารในจดหมายเหตุของจักรวรรดิและหลักฐานอื่น ๆ"
นักวิชาการบางคนอิงว่าซินันน่าจะมีต้นกำเนิดเป็นชาวแอลเบเนีย รายงานจากนักวิชาการชาวบริติช เพอร์ซี บราวน์ และนักวิชาการชาวอินเดีย Vidya Dhar Mahajan จักรพรรดิบาบูร์ ทรงไม่พอพระทัยกับสถาปัตยกรรมและแบบแผนของชาวอินเดีย ดังนั้นพระองค์จึงเชิญ "ซินัน ศิษย์ผู้นำสถาปัตยกรรมออตโตมัน, อัจฉริยบุคคลชาวแอลเบเนีย เพื่อจัดการแผนการสถาปัตยกรรมของพระองค์".
ซินันเติบโตมาเพื่อช่วยงานพ่อ และในตอนนั้น เขาอาจมีทักษะในการก่อสร้างที่สามารถปฏิบัติได้จริง มีบันทึกย่อสามฉบับ (Anonymous Text; Architectural Masterpieces; Book of Architecture) ในห้องสมุดพระราชวังโทพคาปึ ตามคำบอกของซินันถึงเพื่อนและนักเขียนชีวประวัติ Mustafa Sâi Çelebi ในเอกสารเหล่านี้ ซินันเล่าถึงชีวิตวัยเด็กละอาชีพทางทหาร พ่อของเขากล่าวถึงเขาว่า "อับดืลเมนนาน" (Abdülmennan; แปลตรงตัวคือ "ผู้รับใช้ของผู้ทรงกรุณาและเมตตา") ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ใช้ในสมัยออตโตมันถึงพ่อที่ไม่ใช่มุสลิมของผู้เข้ารับอิสลาม
ผลงาน

มีหลายหลักฐานกล่าวว่าซินันสร้างสิ่งก่อสร้างอย่างน้อย 374 แห่ง ซึ่งรวมไปถึงมัสยิด 92 แห่ง; มัสยิดเล็ก 52 แห่ง (mescit); โรงเรียนสอนเทววิทยา 55 แห่ง (medrese); โรงเรียนสอนการอ่านกุรอาน 7 แห่ง (darülkurra); สุสาน 20 แห่ง (türbe); ห้องครัวสาธารณะ 17 แห่ง (imaret); โรงพยาบาล 3 แห่ง (darüşşifa); สะพานส่งน้ำ 6 แห่ง; สะพาน 10 แห่ง; สถานีคาราวาน 20 แห่ง; วังและคฤหาสน์ 36 แห่ง; โลง 8 แห่ง และอ่างน้ำ 48 แห่ง
การพัฒนาทางอาชีพของซินันสังเกตได้ผ่านผลงานชิ้นใหญ่สามอัน โดยสองอันแรกอยู่ที่อิสตันบูล: มัสยิดเชห์ซาเด สร้างในช่วงเป็นลูกมือฝึกหัด มัสยิดซิวเลย์มานีเย สร้างในช่วงได้รับคุณวุฒิ และมัสยิดเซลีมีเยที่เอดีร์เน สร้างในช่วงปรมาจารย์.
ผลงานสำคัญของซินัน
มัสยิดเชห์ซาเด - อิสตันบูล
ข้างในมัสยิดเชห์ซาเด
มัสยิดซิวเลย์มานีเย - อิสตันบูล
ภาพข้างในของมัสยิดซิวเลย์มานีเย
มัสยิดเซลีมีเย
เสียชีวิตและสิ่งสืบทอด

ซินันเสียชีวิตใน ฮ.ศ. 996 (ค.ศ. 1587-88) และฝังในสุสานที่อิสตันบูล อยู่ในบริเวณตอนเหนือของมัสยิดซิวเลย์มานีเย เขาถกฝังใกล้กับสุลัยมานผู้เกรียงไกรกับฮาเซกี ฮืร์เร็ม พระมเหสีของพระองค์
ใน ค.ศ. 1935 กลุ่มนักวิชาการตุรกีขุดลุมฝังศพของเขา ซึ่งเป็นวิธีที่นิยมในเวลานั้น พวกเขาอ้างว่าหัวกะโหลกของซินันเป็นข้อพิสูจน์ว่าเขาเป็นชาวตุรกี
ชื่อของเขาถูกตั้งให้แก่:
แอ่งบนดาวพุธ
มหาวิทยาลัยรัฐตุรกีที่อิสตันบูล
ภาพเหมือนของซินันปรากฏในด้านหลังของธนบัตร 10,000 ลีราตุรกีใน ค.ศ. 1982-1995 และเหรียญ 7 500 000 ลีราใน ค.ศ. 2001
ดูเพิ่ม

อีซา มุฮัมมัด เอฟเฟนดี
เซเดฟการ์ เมห์เหม็ด อากา (Sedefkar Mehmed Agha)
ซินัน (แอ่ง)
มหาวิทยาลัยมีมาร์ ซินัน
อาติก ซินัน
มีมาร์ ฮัยรุดดีน
แหล่งข้อมูลอื่น

Mimar Sinan founder of this Foundation - with a picture of his last will and proof of his original name (in Turkish)
Pictures of the city of Edirne, with many pictures of the Selimiye Mosque
Pictures of some 30 mosques by Sinan in Istanbul
A map and a short guide for Sinan's works in Istanbul (in Turkish)
Photos of some Sinan mosques in Istanbul
Map of some Sinan mosques in Istanbul
Master Builder of the 16th Century Ottoman Mosque
Mimar Sinan Bridge in Büyükçekmece
The Ottoman architect who linked East and West
Peerless Turkish architect claimed to be headless in tomb
Mimar Sinan's life and works (in Turkish)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  RKD Artists  ULAN 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef  İslâm Ansiklopedisi 
รูปปั้นครึ่งตัวของมีมาร์ ซินันที่อิสตันบูล
สุสานของซินันในอิสตันบูล
ซินันกับมัสยิดเซลีมีเยบนด้านหลังของธนบัตร 10,000 ลีราตุรกีใน ค.ศ. 1982-1995
เฮราต

| เฮราต هرات |
| --- | --- |
นคร
 จากบน ซ้ายไปขวา: มัสยิดใหญ่แห่งเฮราต, ป้อมปราการเฮราต, มหาวิทยาลัยเฮราต, ภาพพาโนรามาของย่านมุศ็อลลา, ข้างนอกมัสยิดจามา, ตึกระฟ้าของนครเฮราต
สมญา: "ไข่มุกแห่งโฆรอซอน"
เฮราตที่ตั้งในประเทศอัฟกานิสถานแสดงแผนที่ประเทศอัฟกานิสถานเฮราตเฮราต (เอเชียตะวันตกและเอเชียกลาง)แสดงแผนที่เอเชียตะวันตกและเอเชียกลาง
พิกัด: 34°20′31″N 62°12′11″E﻿ / ﻿34.34194°N 62.20306°E﻿ / 34.34194; 62.20306
ประเทศ:  อัฟกานิสถาน
จังหวัด: เฮราต
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 182 ตร.กม. (70 ตร.ไมล์)
 : 
ความสูง: 920 เมตร (3,020 ฟุต)
ประชากร
 • ประมาณ (2021): 592,902 คน
เขตเวลา: UTC+4:30 (เวลามาตรฐานอัฟกานิสถาน)
ภูมิอากาศ: BSk
เฮราต (อังกฤษ: Herāt /hɛˈrɑːt/; ดารี: هرات) เป็นเมืองเอกของจังหวัดเฮราตและเมืองใหญ่อันดับ 3 ของประเทศอัฟกานิสถาน มีประชากรราว 574,276 คนใน ค.ศ. 2020 ตั้งอยู่ในหุบเขาอุดมสมบูรณ์ ริมฝั่งแม่น้ำฮะรี ทางตะวันตกของประเทศ เชื่อมต่อกับเมืองกันดะฮาร์ คาบูล และมะซารีชะรีฟ โดยถนนไฮเวย์สายที่หนึ่งหรือถนนวงแหวน ยังสามารถเดินทางไปยังเมืองแมชแฮดของอิหร่านได้ และเมืองแมรี ของเติร์กเมนิสถาน เฮราตตั้งอยู่บนเส้นทางสายไหม เส้นทางการค้าโบราณในตะวันออกกลาง เอเชียกลางและเอเชียใต้ และปัจจุบันยังเป็นศูนย์กลางของอัฟกานิสถานตะวันตก
นครมีประวัติย้อนไปถึงยุคอเวสตะ และเคยมีชื่อเสียงด้านไวน์ เมืองมีโบราณสถานหลายแห่งเช่น ป้อมปราการเฮราต ในช่วงยุคกลาง เฮราตเป็นหนึ่งในเมืองสำคัญของโฆรอซอน เป็นที่รู้จักในชื่อ ไข่มุกแห่งโฆรอซอน หลังตีมูร์เข้าพิชิต เมืองนี้จึงเป็นศูนย์กลางสำคัญด้านความรู้และชีวิตศิลปะในโลกอิสลาม
นครนี้ยังมีสนามบินนานาชาติเฮราต หลังสงครามใน ค.ศ. 2001 นครนี้ค่อนข้างปลอดภัยจากการโจมตีของกลุ่มกบฏตอลิบาน ใน ค.ศ. 2021 มีการประกาศว่าเฮราจได้รับการบรรจุเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ต่อมาในวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2021 ตัวนครถูกนักรบตอลิบานยึดครองตามการยุทธ์เชิงรุกฤดูร้อน
ภูมิประเทศ > ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของเฮราต (ค> ศ. 1958-1983).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเฮราต (ค> ศ. 1958-1983).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเฮราต (ค> ศ. 1958-1983).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเฮราต (ค> ศ. 1958-1983).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเฮราต (ค> ศ. 1958-1983).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเฮราต (ค> ศ. 1958-1983).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเฮราต (ค> ศ. 1958-1983).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเฮราต (ค> ศ. 1958-1983).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเฮราต (ค> ศ. 1958-1983).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเฮราต (ค> ศ. 1958-1983).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเฮราต (ค> ศ. 1958-1983).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเฮราต (ค> ศ. 1958-1983).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเฮราต (ค> ศ. 1958-1983).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเฮราต (ค> ศ. 1958-1983).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 24.4 (75.9) | 27.6 (81.7) | 31.0 (87.8) | 37.8 (100) | 39.7 (103.5) | 44.6 (112.3) | 50.7 (123.3) | 42.7 (108.9) | 39.3 (102.7) | 37.0 (98.6) | 30.0 (86) | 26.5 (79.7) | 50.7 (123.3) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 9.1 (48.4) | 11.9 (53.4) | 17.9 (64.2) | 24.0 (75.2) | 29.6 (85.3) | 35.0 (95) | 36.7 (98.1) | 35.1 (95.2) | 31.4 (88.5) | 25.0 (77) | 17.8 (64) | 12.0 (53.6) | 23.79 (74.83) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 2.9 (37.2) | 5.5 (41.9) | 10.2 (50.4) | 16.3 (61.3) | 22.1 (71.8) | 27.2 (81) | 29.8 (85.6) | 28.0 (82.4) | 22.9 (73.2) | 16.1 (61) | 8.8 (47.8) | 4.7 (40.5) | 16.21 (61.18) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -2.9 (26.8) | -0.6 (30.9) | 3.8 (38.8) | 9.1 (48.4) | 13.3 (55.9) | 18.2 (64.8) | 21.2 (70.2) | 19.2 (66.6) | 13.2 (55.8) | 7.4 (45.3) | 1.0 (33.8) | -1.4 (29.5) | 8.46 (47.23) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | −26.7 (-16.1) | -20.5 (-4.9) | −13.3 (8.1) | -2.3 (27.9) | 0.8 (33.4) | 9.7 (49.5) | 13.3 (55.9) | 8.4 (47.1) | 1.3 (34.3) | -5.6 (21.9) | −12.8 (9) | −22.7 (-8.9) | −26.7 (−16.1) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 51.6 (2.031) | 44.8 (1.764) | 55.1 (2.169) | 29.2 (1.15) | 9.8 (0.386) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 1.7 (0.067) | 10.9 (0.429) | 35.8 (1.409) | 238.9 (9.406) |
| ความชื้นร้อยละ | 72 | 69 | 62 | 56 | 45 | 34 | 30 | 30 | 34 | 42 | 55 | 67 | 49.7 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 6 | 8 | 8 | 7 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 3 | 5 | 40 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย | 2 | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 6 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 149.3 | 153.5 | 202.5 | 235.7 | 329.6 | 362.6 | 378.6 | 344.8 | 323.2 | 274.0 | 235.0 | 143.1 | 3,131.9 |
แหล่งที่มา 1: NOAA (1959–1983)
แหล่งที่มา 2: Ogimet
ข้อมูล

Frye, R.N. (1971). "Harāt".  ใน Lewis, B.; Ménage, V. L.; Pellat, Ch. & Schacht, J. (บ.ก.). The Encyclopaedia of Islam, Second Edition. Volume III: H–Iram. Leiden: E. J. Brill. pp. 177–178. OCLC 495469525.
Vogelsang, W. J. (2003). "Herat ii. History, pre-Islamic period".  ใน Yarshater, Ehsan (บ.ก.). Encyclopædia Iranica, Volume XII/2: Hedāyat al-mota'allemin–Herat VII. London and New York: Routledge & Kegan Paul. pp. 205–206. ISBN 978-0-933273-75-7.
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef 
↑  "Afghan Population Estimates 1398" (PDF). Central Statistics Organization. 2019. สืบค้นเมื่อ 4 July 2019.
ดอยไตแลง

| ดอยไตแลง လွယ်တိုင်းလျှံ |
| --- | --- |
ดอยไตแลงLocation in Myanmar (Burma)
พิกัด: 19°44′25″N 98°12′25″E﻿ / ﻿19.74028°N 98.20694°E﻿ / 19.74028; 98.20694
ประเทศ:  พม่า
รัฐในพม่า: รัฐชาน
District: Loilen District
เมือง: เมืองพาน
ประชากร
 • กลุ่มชาติพันธุ์: ชาวไทใหญ่
เขตเวลา: UTC+07:00 (ICT)
ดอยไตแลง (ไทใหญ่: လွႆတႆးလႅင်း, พม่า: လွယ်တိုင်းလျှံ) เป็นเขตที่มั่นของกองทัพรัฐฉานใต้บนทิวเขาแดนลาวที่สูงจากน้ำทะเลร่วมประมาณ 1,500 เมตร ในเขตรัฐชานตอนใต้ ตามแนวชายแดนไทย-พม่าตรงกันข้ามกับ บ้านปางคาม อำเภอปางมะผ้า จ.แม่ฮ่องสอน
ดอยไตแลงเป็นฐานที่มั่นของกองทัพรัฐชานใต้ และในเมืองมีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทใหญ่ ที่นี่ใช้เวลามาตรฐานตามประเทศไทยซึ่งต่างจากเวลามาตรฐานของพม่า 30 นาที  และนิยมใช้เงินบาทมากกว่าเงินจัตของพม่า
อำเภอเชียงกลาง

| อำเภอเชียงกลาง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Chiang Klang
ภายในพระอุโบสถวัดหนองแดง
คำขวัญ: เชียงกลางเมืองน่าอยู่ เคียงคู่วิหารไทยลื้อ เลื่องลือบ่อน้ำทิพย์พญาไมย น้ำตกสวยใสตาดม่าน ล่องแพน้ำน่านห้วยพ่านแก่งสะม้า ล้ำค่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ชวนพิศเมืองฟ้าใสคนใจงาม
แผนที่จังหวัดน่าน เน้นอำเภอเชียงกลาง
พิกัด: 19°17′30″N 100°51′42″E﻿ / ﻿19.29167°N 100.86167°E﻿ / 19.29167; 100.86167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: น่าน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 277.115 ตร.กม. (106.995 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 27,097 คน
 • ความหนาแน่น: 97.78 คน/ตร.กม. (253.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 55160
รหัสภูมิศาสตร์: 5509
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเชียงกลาง เลขที่ 86 หมู่ที่ 11 ถนนอดุลย์เดชจรัส ตำบลเชียงกลาง อำเภอเชียงกลาง จังหวัดน่าน 55160
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เชียงกลาง (ไทยถิ่นเหนือ: ) ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดน่าน เป็นอำเภอที่รองรับการขยายตัวเศรษฐกิจแห่งที่ 2 ของจังหวัดน่านตอนเหนือ
สาระสังเขป

อำเภอเชียงกลาง เป็นอำเภอที่เล็กที่สุดของจังหวัดน่าน แต่เต็มไปด้วยความสวยงามธรรมชาติอันบริสุทธิ์ผุดผ่องของภูเขา ลำธาร อาทิ น้ำตกตาดม่าน แก่งสะม้าเก้าบั้ง
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเชียงกลางตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอทุ่งช้าง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอทุ่งช้างและอำเภอปัว
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอปัวและอำเภอท่าวังผา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอท่าวังผาและอำเภอสองแคว