stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รัช
ร็อคแมน

รัช คือสุนัขหุ่นยนต์ที่ดร.ไลท์สร้างขึ้นเพื่อช่วยร็อก
รัช สามารถเปลี่ยนเป็น เจ็ทรัช ช่วยในการบิน สปริงรัช ในการกระโดด ขับเคลื่อนในน้ำ และช่วยขุดเอาไอเท็มในภาค7ได้
รัชสามารถรวมร่างกับร็อก (ในภาค7) ทำให้บินได้ช่วงหนึ่งและชาร์จช็อตยิงหมัดออกไปได้ แลกกับการสไลด์ไม่ได้
พระยาอนุสสรธุระการ (จ่าง วัจนะพุกกะ)

| พระยาอนุสสรธุระการ |
| --- | --- |


อธิบดีกรมตำรวจ
ดำรงตำแหน่ง 14 กุมภาพันธ์ 2476 – 1 เมษายน 2479
ก่อนหน้า: พันตำรวจเอก พระยาบุเรศผดุงกิจ
ถัดไป: พลตำรวจเอก อดุล อดุลเดชจรัส
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2423 ตำบลหัวรอ อำเภอรอบกรุง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
เสียชีวิต: 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 (73 ปี)
บุตร: 11 คน
บุพการี: เขียว (บิดา) เพ็ง (มารดา)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
ยศ:  พันตำรวจเอก

พันตำรวจเอก พระยาอนุสสรธุระการ  นามเดิม จ่าง เกิดเมื่อวันอังคารที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2423 ที่บ้านในตำบลหัวรอ  อำเภอรอบกรุง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรของ นายเขียว และ นางเพ็ง โดยปู่ของท่าน ชื่อ นายพุก ซึ่งสืบสายลงมาจาก นายคำ  พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงพระราชทานนามสกุลให้ท่านว่า "วัจนะพุกกะ"
ประวัติ

ในวัยเยาว์ ท่านได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนสำเหร่บอยคริสเตียนไฮสคูล (กรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ในปัจจุบัน) จนสำเร็จการศึกษาได้ประกาศนียบัตร ชั้น 7 จากนั้นจึงรับราชการในกระทรวงนครบาล เริ่มที่ตำแหน่งผู้ช่วยนายเวรสรรพากร ในกรมกองตระเวน เมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2444 และได้รับความเจริญในราชการเรื่อยมา คือ เป็นผู้กำกับการโรงพักสามแยก เมื่อ พ.ศ. 2464 ปฏิบัติงานอยู่ 5 ปี  จึงย้ายไปรั้งตำแหน่ง ผู้บังคับการตำรวจภูธรมณฑลภูเก็ต เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2469และได้ดำรงตำแหน่งผู้บังคับการตำรวจมณฑลภูเก็ต เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2470ถึงวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2472 กลับเข้ามากรุงเทพฯ เป็นผู้บังคับการตำรวจนครบาล บางรัก
จนหลังเปลี่ยนการปกครอง พ.ศ. 2475 แล้ว  ท่านจึงได้เป็นรองอธิบดีกรมตำรวจ ในสมัย พันตำรวจเอก พระยาบุเรศผดุงกิจ เป็นอธิบดี เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475  และในที่สุด ท่านก็ได้ดำรงตำแหน่ง อธิบดีกรมตำรวจ เมื่อ วันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476
ตำแหน่งการทำงาน

ได้รับยศเป็นนายพันตำรวจเอกเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471และอีก 2 ปีต่อมา คือ ในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 จึงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระยาอนุสสรธุระการ ถือศักดินา 1000
นอกจากนี้ ในระหว่างที่รับราชการ ได้มีโอกาสปฏิบัติราชการพิเศษหลายคราว ที่สำคัญ คือ
เป็นเจ้าพนักงาน เรี่ยไรเก็บเงิน ในการหล่อพระบรมรูปทรงม้า ระหว่างปี พ.ศ. 2451-2452
เป็นเจ้าพนักงาน ตามเสด็จประจำ เจ้าหญิงวอลดิมาร์ แห่งประเทศเดนมาร์ค เมื่อปี พ.ศ. 2456
ตามเสด็จพระราชดำเนิน รัชกาลที่ 6 คราวประพาสลานเท ที่พระนครศรีอยุธยา ,ลำน้ำสมุทรสาคร และมณฑลราชบุรี เมื่อ พ.ศ. 2460
เป็นผู้จับกุมชนชาติศัตรู (เยอรมัน) คราวสงครามโลกครั้งที่ 1 และคุมศัตรูไปส่งที่สิงคโปร์ เมื่อ พ.ศ. 2461
มีส่วนร่วม ในการปฏิบัติงานคราวปราบกบฏบวรเดช เมื่อ พ.ศ. 2476
ฯลฯ
ท่านออกจากราชการเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2479รวมอายุราชการ 34 ปี ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ตริตาภรณ์ช้างเผือก และ ตริตาภรณ์มงกุฎไทย กับทั้งเหรียญจักรมาลา และ เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ เป็นเกียรติยศ
ชีวิตครอบครัว

พระยาอนุสสรธุระการ มีบุตร-ธิดา รวม 11 คน คือ
นายดาบดำริห์ วัจนะพุกกะ (ทหารอาสาร่วมรบสงครามโลก)
พันตำรวจโทดำรัส วัจนะพุกกะ
พลตำรวจตรีสุชาติ วัจนะพุกกะ
นางสาวผกา วัจนะพุกกะ
นายสัตว์แพทย์จินดา วัจนะพุกกะ
นายสัตว์แพทย์สมจิตต์ วัจนะพุกกะ
นางชูศรี แจ้งเจนกิจ
นางสาวพิศวง วัจนะพุกกะ
นายสุดจิตต์ วัจนะพุกกะ
นายโฆสิต วัจนะพุกกะ
พันตำรวจโทโกสุม วัจนะพุกกะ
หลังออกจากราชการแล้ว ท่านก็ได้ชีวิตอย่างสงบ ณ บ้านของท่านที่ถนนสาธร จนถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497
ยศและบรรดาศักดิ์

25 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 หลวงอนุสสรธุระการ ถือศักดินา 600
3 มิถุนายน พ.ศ. 2458 - อำมาตย์ตรี
17 มกราคม พ.ศ. 2458 - เปลี่ยนยศเป็น พันตำรวจตรี
21 สิงหาคม พ.ศ. 2460 พันตำรวจโท
20 ธันวาคม 2460 – พระอนุสสรธุระการ ถือศักดินา 800
26 เมษายน 2463 – โปรดเกล้าฯ ให้กระทรวงนครบาลส่งสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์ไปพระราชทาน
26 เมษายน 2463 – โปรดเกล้าฯ ให้กระทรวงนครบาลส่งสัญญาบัตรยศไปพระราชทาน
8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 พันตำรวจเอก
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2466 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.)
พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2461 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
ยุทโธปกรณ์ฟอสฟอรัสขาว

การทิ้งระเบิดฟอสฟอรัสขาวเอ็ม47 ในเวียดนามใต้ปี 1966
เยาวชนชาวกาซาเข้ารับการรักษาพยาบาลหลังบาดเจ็บจากฟอสฟอรัสขาว
ยุทโธปกรณ์ฟอสฟอรัสขาว เป็นอาวุธที่ใช้อัญรูปหนึ่งของธาตุฟอสฟอรัส ฟอสฟอรัสขาวใช้ในยุทโธปกรณ์ควัน ส่องสว่างและลุกไหม้ และปกติใช้เป็นส่วนเผาไหม้ของเครื่องกระสุนส่องวิถี ฟอสฟอรัสขาวเป็นสารชนิดไพโรโฟริก (จุดติดไฟเมื่อสัมผัสกับอากาศ) ทำให้เกิดการเผาไหม้อย่างรุนแรง ซึ่งสามารถทำให้เสื้อผ้า เชื้อเพลิง เครื่องกระสุนและวัตถุไวไฟอื่น ๆ ติดไฟได้ทั้งสิ้น
นอกจากสมรรถนะในการบุกแล้ว ฟอสฟอรัสขาวยังเป็นสารก่อควันที่มีประสิทธิภาพสูง ทำปฏิกิริยากับอากาศทำให้เกิดไอฟอสฟอรัส เพนท็อกไซด์ ยุทโธปกรณ์ฟอสฟอรัสขาวสำหรับใช้สร้างควันนั้นมีบ่อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งระเบิดมือควันสำหรับทหารราบ บรรจุในเครื่องยิงระเบิดมือบนรถถังและพาหนะหุ้มเกราะอื่น และในการแบ่งสรรเครื่องกระสุนสำหรับปืนใหญ่และปืนครก ซึ่งจะสร้างม่านควันเพื่ออำพรางการเคลื่อนที่ ที่ตั้ง สัญญาณอินฟราเรด และตำแหน่งยิงของกำลังฝ่ายเดียวกัน
มาร์การิตา แซ็กซ์-โคบูร์ก-ก็อตธา

| มาร์การิตา |
| --- | --- |
ซารินาแห่งบัลแกเรีย

พระราชสมภพ:  (1935-01-06) 6 มกราคม ค.ศ. 1935 (89 ปี) มาดริด, สเปน มาร์การิตา โกเมซ-อเชโบ ยี เซจูลา
คู่อภิเษก: พระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย
พระราชบุตร: เจ้าชายคาร์ดัม เจ้าชายแห่งทาร์โน คิริล เจ้าชายแห่งพาร์ลาฟ เจ้าชายคูบราต เจ้าชายแห่งพาไนท์ยูริชเต เจ้าชายคอนสแตนติน-เอสเลน เจ้าชายแห่งวิดิน เจ้าหญิงคาลินาแห่งบัลแกเรีย ดัชเชสแห่งแซกโซนี
ราชวงศ์: ซัคเซิน-โคบวร์กและโกทา
พระราชบิดา: มานูเอล โกเมซ-อเชโบ ยี โมเด็ท
พระราชมารดา: มาเรีย เดอ ลาส เมอซิเดส เซจูลา ยี เฟอนันเดส
สมเด็จพระราชินีมาร์การิตาแห่งบัลแกเรียหรือ มาร์การิตา โกเมซ-อเชโบ ยี เซจูลา(ภาษาสเปน: Margarita Gómez-Acebo y Cejuela; ประสูติ 6 มกราคม ค.ศ. 1935 ที่ มาดริด ประเทศสเปน) เป็นพระมเหสีในพระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย โดยทรงอภิเษกสมรสหลังจากพระเจ้าซาร์ซิเมออนทรงลี้ภัย พระองค์มีพระยศเป็นซารินามาร์การิตาหรือสมเด็จพระราชินีมาร์การิตา พระนางทรงได้รับพระยศเป็นเจ้าหญิงแห่งซัคเซิน-โคบวร์ก-โกทาและดัสเชสในซัคเซินโซนี โดยทางการสืบทอดของพระสวามี เมื่อพระสวามีของพระนางทรงดำรงเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งบัลแกเรีย พระนางทรงเป็นที่รู้จักในชื่อมาร์การิตา ซัคเซิน-โคบวร์ก-โกทา
พระราชประวัติ > ชีวิตช่วงต้น

มาร์การิตา โกเมซ-อเชโบ ยี เซจูลาเกิดวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1935 เธอเป็นลูกของดอน มานูเอล โกเมซ-อเชโบ ยี โมเด็ท และ มาควิส เดอ คอร์ทินา กับดอญา มาเรีย เดอ ลาส เมอซิเดส เซจูลา ยี เฟอนันเดส บิดาและมารดาของเธอถูกประหารโดยเหล่าสาธารณรัฐสเปนที่ 2ในระยะแรกของสงครามกลางเมืองสเปน ค.ศ. 1936 มาร์การิตาเป็นญาติชั้นหนึ่งของหลุยส์ โกเมซ-อเชโบ ยี ดูคิก เดอ เอสตราดา วิสเคานท์แห่งลาตอร์ซึ่งเป็นพระสวามีในเจ้าหญิงพิลาร์ ดัสเชสแห่งบาดาจอส ปัจจุบันชาวบัลแกเรียได้นับถือเธอเป็นซาร์รีนามาร์การิตาแห่งบัลแกเรีย
พระราชประวัติ > อภิเษกสมรส

ใน ค.ศ. 1962 มาร์การิตาอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย ทั้ง 2 มีพระโอรสและธิดารวม 5 พระองค์ เป็นพระโอรส 4 พระองค์และพระธิดา 1 พระองค์ โดยปัจจุบันทั้ง 5 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับชาวสเปนทั้งสิ้น ได้แก่
เจ้าชายคาร์ดัม เจ้าชายแห่งทาร์โน (ค.ศ. 1962 - 7 เมษายน ค.ศ. 2015) ทรงอภิเษกสมรสกับมาเรียม เดอ อัลเจีย ยี โลเปซ มีพระโอรส 2 พระองค์
เจ้าชายคิริล เจ้าชายแห่งพาร์ลาฟ (ประสูติ ค.ศ. 1964) ทรงอภิเษกสมรสกับมาเรีย เดล โรซาริโอ นาดาล ยี ฟัสเตอร์-ฟูอิกดอฟิลา มีพระโอรส 1 พระองค์ พระธิดา 2 พระองค์
เจ้าชายคูบราต เจ้าชายแห่งพาไนท์ยูริชเต (ประสูติ ค.ศ. 1965) ทรงอภิเษกสมรสกับคาร์ลา มาเรีย เดล ลา โซเลแดด โรโย-วิลลาโนวา ยี เออเรสทาราซู มีพระโอรส 3 พระองค์
เจ้าชายคอนสแตนติน-เอสเลน เจ้าชายแห่งวิดิน (ประสูติ ค.ศ. 1967) ทรงอภิเษกสมรสกับมาเรีย กราเซีย เดอ ลา ราซิลลา ยี กอร์ตาซาร์ มีพระโอรส 1 พระองค์ พระธิดา 1 พระองค์เป็นฝาแฝด
เจ้าหญิงคาลินาแห่งบัลแกเรีย ดัชเชสแห่งแซกโซนี (ค.ศ. 1972) ทรงอภิเษกสมรสกับคิติน มูนอสมีพระโอรส 1 พระองค์
อดีตพระเจ้าซาร์และซารินาปัจจุบันประทับที่พระราชวังวรานา ใกล้โซเฟีย ซึ่งเป็นที่ที่พระเจ้าซาร์ซิเมออนประทับเมื่อยังทรงพระเยาว์ พระราชวังนี้ได้กลับคืนมาโดยสภารัฐธรรมนูญบัลแกเรีย
พระนางมาร์การิตาและพระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2
รัฐยาน

ยาน (จีน: 燕; พินอิน: Yān; การสะกดตามภาษาจีนเก่า: *ʔˤe[n]) เป็นรัฐจีนโบราณในช่วงราชวงศ์โจว (周) ตั้งเมืองหลวงที่จี้ (薊) ซึ่งภายหลังเรียกว่า ยานจิง (燕京) ปัจจุบันคือ เป่ย์จิง (北京) บางคราวในยุคจั้นกั๋ว (战国) มีการย้ายราชสำนักไปเซี่ยตู (下都) ด้วย
ประวัติศาสตร์ของรัฐยานเริ่มในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก (西周) ซึ่งตรงกับช่วงต้นของ 1,000 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากอำนาจของพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์โจวเสื่อมถอยในยุคชุนชิว (春秋) ราว 800 ปีก่อนคริสตกาลนั้น รัฐยานอยู่รอดมาจนได้เป็นหนึ่งในรัฐที่แข็งแกร่งที่สุดในแผ่นดินจีน ต่อมาในยุคจั้นกั๋วซึ่งตรงกับราว 500–300 ปีก่อนคริสตกาล รัฐยานเป็นรัฐสุดท้ายที่ถูกกองทัพของฉินฉื่อหฺวังตี้ (秦始皇帝) พิชิตได้ เป็นเหตุให้รัฐยานสิ้นสุดลงเมื่อ 222 ปีก่อนคริสตกาล อันเป็นเวลา 1 ปีก่อนที่ฉินฉื่อหฺวังตี้จะประกาศรวมแผ่นดินทั้งหมดเข้าเป็นจักรวรรดิอันหนึ่งอันเดียวภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฉิน (秦朝) แต่หลังจากราชวงศ์ฉินล่มสลายเมื่อ 207 ปีก่อนคริสตกาล รัฐยานกลับตั้งเป็นอิสระได้ช่วงสั้น ๆ ก่อนจะถูกราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (西漢) ผนวกเข้ากับตนโดยบริบูรณ์
อาณาเขตของรัฐยานนั้นทอดยาวจากแม่น้ำหวง (黃河) ไปถึงแม่น้ำยาลู่ (鴨綠江) และจากเทือกเขาในมณฑลชานซี (山西) ไปถึงคาบสมุทรเหลียวตง (遼東半島) และเนื่องจากรัฐยานตั้งอยู่เหนือสุดในบรรดารัฐต่าง ๆ รัฐยานจึงถูกชนเผ่าเร่รอนทุ่งราบ (steppe nomads) รุกรานบ่อยครั้ง จนต้องสร้างกำแพงกั้น ซึ่งภายหลังรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองจีน
มาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งสกอตแลนด์

เจ้าหญิงมาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก หรือ มาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก (เดนมาร์ก:Margrete af Danmark; 23 มิถุนายน ค.ศ. 1456 - 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1486) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสกอตแลนด์ตั้งแต่ค.ศ. 1469 ถึง ค.ศ. 1486 จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าเจมส์ที่ 3 แห่งสกอตแลนด์ พระนางเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก นอร์เวย์และสวีเดน กับโดโรเธียแห่งบรันเดินบวร์ค
พระชนม์ชีพ

เจ้าหญิงมาร์เกรเธอประสูติในเดนมาร์กเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก, นอร์เวย์และสวีเดน กับสมเด็จพระราชินีโดโรเธีย ไม่มีการบันทึกถึงพระชนม์ชีพช่วงต้นเท่าไรนัก มีเพียงตอนที่ทรงมีพระชนมายุ 4 พรรษา มีการกล่าวถึงแผนการอภิเษกสมรสของพระนางกับเจ้าชายเจมส์แห่งสกอตแลนด์ ในปีค.ศ. 1468 เจ้าหญิงมาร์เกรเธอทรงหมั้นหมายกับเจ้าชายเจมส์แห่งสกอตแลนด์ เพื่อยุติความบาดหมางที่สกอตแลนด์ติดหนี้เดนมาร์กในเรื่องภาษีดินแดนแฮบริดีสและไอล์ออฟแมน การอภิเษกสมรสครั้งนี้จัดขึ้นตามคำแนะนำของพระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1469 ขณะทรงมีพระชนมายุ 13 พรรษา พระนางได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าเจมส์ที่ 3 แห่งสกอตแลนด์ที่แอบบีย์ฮอลีรูด เมื่ออภิเษกสมรส หนี้ทั้งหมดของสกอตแลนด์ก็ถูกบอกล้าง วิลเลียม ซินแคลร์ เอิร์ลที่ 1 แห่งเคธเนส ในขณะนั้นดำรงเป็นเอิร์ลแห่งออร์กนีย์ของชาวนอร์ส ในปีค.ศ. 1472 ซินแคลร์เสนอแลกเปลี่ยนดินแดนศักดินาออร์กนีย์ของเขาแลกกับปราสาทเรเวนสเครก ดังนั้นราชบัลลังก์สกอตแลนด์จึงได้สิทธิ์เป็นเอิร์ลเหนือหมู่เกาะต่างๆ ด้วย
พระนางถูกเรียกในสกอตแลนด์ฐานะ สมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ตทรงได้รับจอยน์เชอ (ทรัพย์สินที่สามียกให้ภริยาต่อเมื่อตนตายแล้ว) ขนาดใหญ่ที่สุดตามที่กฎหมายสกอตแลนด์อนุญาตในข้อตกลงการอภิเษกสมรสของพระนาง โดยเป็นหนึ่งในสามของรายได้ราชวงศ์ พร้อมด้วยกับพระราชวังลินลิธโกว์และปราสาทดูน พระนางสนพระทัยในฉลองพระองค์และเครื่องประดับ และทรงเป็นที่รู้จักจากการที่ทรงฉลองพระองค์ตามสมัยนิยมตลอดเวลา หลังจากทรงมีพระประสูติกาล เจ้าชายเจมส์ ในปีค.ศ. 1473 พระนางเสด็จจาริกแสวงบุญไปยังโบสถ์วิทธอร์นและเสด็จไปประทับร่วมกับกษัตริย์ที่พระราชวังฟอล์กแลนด์ พระราชินีทรงสอนให้พระราชโอรสตรัสภาษาเดนมาร์ก พระนางเป็นพระราชินีที่โด่งดังในสกอตแลนด์และได้รับขนานนามว่าทรงพระสิริโฉม อ่อนโยนและมีเหตุผล
ความสัมพันธ์ระหว่างสมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ตกับพระเจ้าเจมส์ที่ 3 นั้นไม่มีความสุข มีรายงานว่า พระนางไม่พอพระทัยพระราชสวามีมากนัก และทรงมีความสัมพันธ์ทางเพศกับพระองค์เพื่อให้กำเนิดรัชทายาทเท่านั้น แม้ว่าพระนางจะทรงเคารพพระองค์ในฐานะพระมหากษัตริย์ก็ตาม เหตุผลหนึ่งที่แสดงถึงความห่างเหินกันคือ พระเจ้าเจมส์ที่ 3 ทรงโปรดพระราชโอรสองค์รองมากกว่าพระราชโอรสองค์ใหญ่ ในปีค.ศ. 1476 พระเจ้าเจมส์ที่ 3 ทรงตัดสินพระทัยว่า พระองค์ประสงค์ตำแหน่งเอิร์ลแห่งรอสเพื่อพระราชทานให้พระราชโอรสองค์รอง และทรงกล่าวหา จอห์น แมคดอนัลด์ ผู้รั้งตำแหน่งเอิร์ลว่าเป็นกบฏ จากนั้นแมคดอนัลด์ถูกนำตัวขึ้นพิจารณาคดีต่อหน้าสภาขุนนาง แต่ด้วยคำขอของสมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ต ทำให้เขายังคงดำรงตำแหน่งลอร์ดแห่งสภาต่อไป ในช่วงวิกฤตการณ์ ค.ศ. 1482 พระเจ้าเจมส์ที่ 3 ทรงถูกเจ้าชายอเล็กซานเดอร์ ดยุคแห่งออลบานี พระราชอนุชาของพระองค์ลิดรอนพระราชอำนาจเป็นเวลาหลายเดือน ว่ากันว่า สมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ตทรงห่วงใยสวัสดิภาพของเหล่าพระราชโอรสมากกว่าพระราชสวามี ซึ่งนำไปสู่ความบาดหมางกันอย่างถาวร ในทางการเมือง สมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ตทรงดำเนินการฟื้นฟูพระราชอำนาจของพระราชสวามีในฐานะพระมหากษัตริย์ระหว่างเหตุการณ์นี้ หลังจากสิ้นสุดวิกฤต ค.ศ. 1482 ทั้งสองพระองค์ประทับแยกกัน พระเจ้าเจมส์ที่ 3 ประทับในเอดินเบอระ ในขณะที่สมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ตทรงโปรดที่จะประทับในสเตอร์ลิงพร้อมกับเหล่าพระราชโอรส
สวรรคต

สมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ตเสด็จสวรรคตที่ปราสาทสเตอร์ลิงในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1486 ขณะมีพระชนมายุ 30 พรรษา หลังจากทรงพระประชวร และพระศพได้ถูกฝังที่โบสถ์แคมบัสเค็นเน็ท พระบรมศพของพระเจ้าเจมส์ที่ 3 พระราชสวามีได้ถูกนำมาฝังเคียงข้างกันหลังจากสวรรคตในปีค.ศ. 1488 อารามแห่งนี้กลายเป็นซากปรักหักพังเหลือเพียงแต่หอระฆังที่ตั้งตระหง่านจนทุกวันนี้ หลุมฝังพระบรมศพได้รับการปิดมิดชิดและบูรณะในปีค.ศ. 1865 ด้วยพระราชทรัพย์ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ผู้สืบเชื้อสายของทั้งสองพระองค์
มีเรื่องราวที่บอกเล่าผ่านพระราชโอรสของพระนางที่ระบุว่า สมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ตทรงถูกลอบปลงพระชนม์จากการเสวยยาพิษที่ทูลเกล้าฯ ถวายโดยจอห์น แรมซีย์ ลอร์ดโบธเวลล์ที่ 1 ผู้นำฝักฝ่ายการเมืองคนหนึ่ง เนื่องจากเขายังคงได้รับความโปรดปรานจากราชสำนักหลังการสวรรคตของพระราชินี เรื่องนี้จึงเป็นเรื่องน่าสงสัยและอาจเป็นการใส่ความ แม้ว่าเขาจะเป็นคนที่รู้เรื่องยาพิษก็ตาม
เครื่องเพชรและฉลองพระองค์

บันทึกเกี่ยวกับการซื้อฉลองพระองค์และผ้าให้กับมาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์กยังเหลือรอดถึงปัจจุบันและอยู่ในบัญชีของเสนาบดีคลังสกอตแลนด์ ผ้าและขนสัตว์ถูกซื้อโดยคนรับใช้และเจ้าพนักงานภูษาของพระนาง ได้แก่ แอนดรูว์ บัลโฟร์, คัลด์เวลล์ และแซนดริส วอร์ดร็อป (แซนเดอส์ออฟเดอะวอร์โรป) ซื้อจากพ่อค้าและเจ้าของร้านค้าในเอดินเบอระ รวมทั้ง อีโซเบล วิลเลียมสัน, โทมัส ยาร์และแซนดี ทัวริง รองพระบาทผลิตโดยร้านฮัด โดยอธิบายว่าเป็น "ซูเทอ" (ช่างทำรองเท้า) คนขายเครื่องหนังในสเตอร์ลิงเป็นคนทำถุงพระหัตถ์หนัง ฉลองพระองค์ผลิตในปีค.ศ. 1473 และ 1474 ได้แก่ ฉลองพระองค์กำมะหยี่สีน้ำเงินและผ้าซาตินสีแดง ฉลองพระองค์คลุม ฉลองพระองค์กระโปรงผ้ายกดอกดะแมสกัสสีเขียว ฉลองพระองค์ทรงม้า "สตอมัค" ทำจากผ้าซาตินบุด้วยขนเออร์มิน "บอนเนทประดับ" (หมวกสตรีรูปฝาชีมักมีริบบิ้นผูกใต้คาง) "เทอร์เรท" (ผ้าคลุมศีรษะ) ปลายพระมาลาและปกฉลองพระองค์ทำด้วยกำมะหยี่ขลิบด้วยขนสัตว์ นอกจากนี้ฉลองพระองค์คลุมยังถูกซื้อให้เหล่านางสนองพระโอษฐ์ของพระนาง 6 คน
รายการทรัพย์สินของหีบหรือ "คิสท์" (กำปั่นใส่เงิน) และกำปั่นที่ถูกเรียกว่า "การ์เดอเวียน" จากปราสาทสเตอร์ลิงบรรจุอัญมณีบางส่วนของมาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก ถูกสร้างขึ้นในปีค.ศ. 1488 หลังจากยุทธการที่ซอชีเบิร์น สิ่งที่อยู่ภายในประกอบด้วย รัดพระองค์ที่ทำด้วยทองคำและผ้าสีแดงเข้ม พร้อมข้อต่อทองคำ มีสายประคำและสายสร้อยทอง สายสร้อยแคลเซโดนีพร้อมจี้ที่บรรจุน้ำหอมกลิ่นชะมด ตาข่ายคลุมพระเกศาไข่มุก สายสร้อยหงส์ กระเป๋าทรงใบเล็กที่ประดับอัญมณีที่ไม่ได้เจียระไนเก้าชิ้น และถุงดอกลาเวนเดอร์หนึ่งถุง มีลิ้นงูพิษ (เป็นฟอสซิลฟันฉลามที่เชื่อกันว่าป้องกันพิษได้) และเขาม้ายูนิคอร์นทำจากทองคำ ใช่เพื่อตรวจวิเคราะห์พิษในมื้ออาหาร พระนางยังทรงเป็นเจ้าของพระธำมรงค์ที่ประดับด้วยหินลาย หินลายซึ่งมีสรรพคุณในการถอนพิษ มีหนังสือแผ่นทองคำเปลวใช้สำหรับปิดทอง และผ้าม่านแท่นบรรทมสีม่วง และผ้าปูแท่นบรรทมปักลายดอกทิสเซิลและยูนิคอร์น พระนางทรงมีจี้ที่ออกแบบเป็นรูปตัว "M" ประดับด้วยมุกเม็ดใหญ่หนึ่งเม็ด
พระราชโอรส

พระเจ้าเจมส์ที่ 4 แห่งสกอตแลนด์ (17 มีนาคม ค.ศ. 1473 - 9 กันยายน ค.ศ. 1513)
เจ้าชายเจมส์ ดยุคแห่งรอส (มีนาคม ค.ศ. 1476 - มกราคม ค.ศ. 1504)
เจ้าชายจอห์น สทิวเวิร์ต เอิร์ลแห่งมาร์ (ธันวาคม ค.ศ. 1479 - ค.ศ. 1503)
ภาพ

พระเจ้าเจมส์ที่ 3 และสมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ต ภาพในฟอร์มานอาร์มอเรียล ในปีค.ศ. 1562
หน้าต่างกระจกสี ห้องโถงใหญ่ ปราสาทสเตอร์ลิง ห้องโถงใหญ่สร้างโดยพระเจ้าเจมส์ที่ 4 พระราชโอรสองค์ใหญ่ของสมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ต
ภาพวาดในสมัยต่อมาของพระราชินีมาร์กาเร็ตจากกระดาษพิมพ์หน้าเดียวของฝ่ายแจกเคอไบต์ อ้างอิงจากภาพของฮือโค ฟัน เดอร์คุส
ตราพระราชลัญจกรพระนางมาร์เกรเธอในฐานะสมเด็จพระราชินีสกอตแลนด์
หลุมฝังพระบรมศพของพระเจ้าเจมส์ที่ 3 และสมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ต ณ โบสถ์แคมบัสเค็นเน็ท ในปัจจุบัน
ยุน คยุน-ซัง

| ยุน คยุน-ซัง |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1987-03-31) 31 มีนาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี) ช็อนจู จังหวัดจอลลาเหนือ
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 2012-ปัจจุบัน
สังกัด: Management A.M.9


ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 윤균상
อาร์อาร์: Yun Gyun-sang 
เอ็มอาร์: Yun Kyunsang 
ยุน คยุน-ซัง (เกาหลี: 윤균상; เกิด 31 มีนาคม 1987) เป็นนักแสดงชายชาวเกาหลีใต้ที่ได้รับความสนใจจากบทบาทสมทบในละครโทรทัศน์เรื่อง พิน็อกคิโอ รักนี้หัวใจไม่โกหก (2014), 6 มังกรกำเนิดโชซอน (2015-2016) และ The Doctor (2016)  จากนั้นเขาก็รับบทนำใน The Rebel (2017), Oh, the Mysterious (2018), สะอาดนักต้องรักให้เข็ด (2018) และ Class of Lies (2019).
อาชีพ

ก่อนจะมาเป็นนักแสดง ยุนเริ่มทำงานเป็นนายแบบ ตามความประสงค์ของพ่อ เขาเข้ารับราชการทหารและปลดประจำการ ในปี ค.ศ. 2012 เขาเดบิวต์ในฐานะนักแสดง นำแสดงในละครประวัติศาสตร์เรื่อง Faith จากนั้นเขาก็ได้รับเลือกให้แสดงในภาพยนตร์กีฬาเรื่อง No Breathing ในฐานะนักว่ายน้ำ และเป็นนักสืบที่อายุน้อยที่สุดในหนังระทึกขวัญอาชญากรรมเรื่อง Gap-dong ยุนประสบความสำเร็จในการแสดงด้วยบทบาทสมทบในละครโทรทัศน์เรื่อง พิน็อกคิโอ รักนี้หัวใจไม่โกหก
มาร์เกเรเธ ซัมบีเรีย

มาร์เกเรเธ ซัมบีเรีย หรือ มาร์เกรเธอ ซัมบีเรีย (เดนมาร์ก:Margrethe Sambiria, Sambirsdatter or Margrethe Sprænghest; ราวค.ศ. 1230 – เดือนธันวาคม ค.ศ. 1282) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก และเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในช่วงที่พระเจ้าอีริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก พระราชโอรสยังทรงพระเยาว์ ในช่วงปีค.ศ. 1259 ถึง ค.ศ. 1264 พระนางทรงเป็นสตรีคนแรกที่ได้เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งเดนมาร์กอย่างเป็นทางการ พระนางทรงได้ปกครองพื้นที่ศักดินาเอสโตเนียของเดนมาร์ก
พระชนม์ชีพ

มาร์เกเรเธประสูติราวปีค.ศ. 1230 เป็นธิดาในซัมบอร์ที่ 2 ดยุกแห่งพอเมอเรเนียกับเม็ชทิลท์แห่งเมคเลินบวร์ค
มาร์เกเรเธมีเชื้อสายชาวเดนมาร์กผ่านทางตายาย คือ ไฮน์ริช บอร์วินที่ 2 ลอร์ดแห่งเมคเลินบวร์คกับเจ้าหญิงคริสตินาแห่งสวีเดนซึ่งมีเชื้อสายมาจากแคว้นสคาเนีย เจ้าหญิงคริสตินาเป็นพระธิดาของพระเจ้าสแวร์เกอที่ 2 แห่งสวีเดนกับเบเนดิกตา เอ็บเบสด็อทเทอร์แห่งไวด์ ตระกูลไวด์เป็นสายหนึ่งของสกุลกาเลนจากเดนมาร์กตะวันออกและมาจากเกาะเชลลันด์ มาร์เกเรเธ หรือ มาร์เกรเธอเป็นนามแรกของเธอ ที่ไม่ค่อยมีใครตั้งชื่อนี้ในแถบเยอรมนีตอนเหนือและโปแลนด์ แต่ชื่อนี้ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่เชื้อสายฝั่งสแกนดิเนเวียทางแม่ของเธอ ซึ่งมีชื่อว่า มาร์เกเรเธ มาร์เกรเธอ หรือมาร์กาเรตา ครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ซึ่งก็คือราชสกุลของพระเจ้าอิงเงอผู้อาวุโส และชื่อนี้เคยเป็นของเคานท์เตสแห่งชเวรีน ป้าของเธอ และเจ้าหญิงแห่งรือเกิน ฝ่ายทวดของเธอ
พระชนม์ชีพ > สมเด็จพระราชินี

ในปีค.ศ. 1248 มาร์เกเรเธเสกสมรสกับเจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ พระราชโอรสองค์สุดท้องในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์กที่ประสูติแต่เจ้าหญิงบึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส ตามธรรมเนียมการสืบราชบัลลังก์ในช่วงเวลานั้นคือ การสืบสันตติวงศ์ด้วยลำดับอาวุโส พระสวามีของพระนางจึงได้ครองราชบัลลังก์ในปีค.ศ. 1252 พระนางมาร์เกเรเธจึงเข้าพิธีราชาภิเษกพร้อมพระสวามี
มีการรายงานว่าเมื่อทรงได้เป็นสมเด็จพระราชินี พระนางมาร์เกเรเธทรงมีบทบาททางการเมือง ในช่วงรัชกาลของกษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ เกิดความขัดแย้งระหว่างพระมหากษัตริย์และอาร์กบิชอปแห่งลุนด์คนใหม่ คือ จาค็อบ เออลันด์เซน ซึ่งต้องการเรียกร้องการแยกอำนาจศาสนจักรออกจากกษัตริย์ และเรียกร้องสิทธิในการจัดตั้งกองทัพของตัวเอง ข้อเรียกร้องนี้นำมาซึ่งการจับกุมอาร์กบิชอป ความขัดแย้งนี้ทำให้พระราชินีมาร์เกเรเธต้องขึ้นดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
พระชนม์ชีพ > บั้นปลาย

สมเด็จพระพันปีหลวงมาร์เกเรเธลาออกจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในปีค.ศ. 1264 เมื่อพระราชโอรสได้รับการประกาศบรรลุนิติภาวะ และพระนางทรงจัดตั้งราชสำนักของพระนางอย่างเป็นทางการที่ปราสาทนีโคปิงในฟาลสเตอร์ พระนางยังคงมีบทบาทในการเมืองเดนมาร์กและพยายามรักษาผลประโยชน์และอิทธิพลในกิจการของรัฐเดนมาร์ก
ในปีค.ศ. 1266 พระราชโอรสทรงมอบศักดินาให้พระนางปกครองเอสโตเนียของเดนมาร์ก และให้พระนางเป็นเคานท์เตสของแคว้นนั้นตลอดพระชนม์ชีพ พระนางทรงดำเนินกิจการบริหารดินแดนเอสโตเนียอย่างจริงจังจากพระตำหนักในเดนมาร์กจนกระทั่งสิ้นพระชนม์
ในปีค.ศ. 1270 พระนางจัดตั้งและบริจาคพระราชทรัพย์แก่อารามพระกางเขนศักดิ์สิทธิ์ในร็อสท็อค
พระนางสิ้นพระชนม์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1282 พระศพถูกฝังที่อารามโดเบอรันของคณะซิสเตอร์เชียนแถบทะเลบอลติกของเยอรมนี
พระโอรสธิดา

มาร์เกเรเธ ซัมบีเรียอภิเษกสมรสกับกษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 1 ในปีค.ศ. 1248 มีพระโอรสธิดา 5 พระองค์ ดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | คู่สมรส และพระโอรส-ธิดา |
|  | พระเจ้าอีริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก | ค.ศ. 1249 | 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1286 | อภิเษกสมรสวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1273 กับ อักเนสแห่งบรันเดินบวร์ค มีพระโอรสธิดา 7 พระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงรีเชซา พระเจ้าอีริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก พระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงมาร์เกรเธอ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน เจ้าหญิงคาทารีนา เจ้าชายวัลเดมาร์ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ |

| - | เจ้าชายนีลส์แห่งเดนมาร์ก | ไม่ปรากฏ | 21 ธันวาคม ค.ศ. 1259 | สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์ |

| - | เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก | ไม่ปรากฏ | ไม่ปรากฏ | สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์ |

| - | เจ้าหญิงเม็ชทิลท์ มาร์เกรฟวีนแห่งบรันเดินบวร์ค-ซาลซ์วีเดล | ค.ศ. 1250 | ค.ศ. 1299/1300 | อภิเษกสมรสค.ศ. 1268 กับ อัลเบร็ชท์ที่ 3 มาร์เกรฟแห่งบรันเดินบวร์ค-ซาลซ์วีเดล มีพระโอรสธิดา 4 พระองค์ ได้แก่ อ็อทโทแห่งบรันเดินบวร์ค โยฮันน์แห่งบรันเดินบวร์ค เบียทริกซ์แห่งบรันเดินบวร์ค มาร์กาเรธาแห่งบรันเดินบวร์ค สมเด็จพระราชินีแห่งโปแลนด์ |

| - | เจ้าหญิงมาร์เกรเธอ เคานท์เตสแห่งฮ็อลชไตน์-คีล | ราว ค.ศ. 1257 | ค.ศ. 1306 | อภิเษกสมรส กับ โยฮันน์ที่ 2 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-คีล มีพระโอรส 2 พระองค์ ได้แก่ คริสตอฟเฟอร์แห่งฮ็อลชไตน์ อดอล์ฟที่ 7 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เซเกอแบร์ก |
รังโกะ ฮานาอิ

รังโกะ ฮานาอิ (ญี่ปุ่น: 花井蘭子; โรมาจิ: Hanai Ranko; 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 - 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1961) เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น แสดงภาพยนตร์มากถึง 190 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1931 ถึง ค.ศ. 1961
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

The Million Ryo Pot (1935)
Sanshiro Sugata (1943)
Ginza Cosmetics (1951)
Repast (1951)
Life of a Woman (1953)
Love Letter (1953)
Entotsu no mieru basho (1953)
Onna no Koyomi (1954)
แหล่งข้อมูลอื่น

Ranko Hanai ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Ranko Hanai at the Japanese Movie Database (ภาษาญี่ปุ่น)
มิสเวิลด์ 2003

| มิสเวิลด์ 2003 |
| --- | --- |

วันที่: 6 ธันวาคม 2546
สถานที่จัด: Crown of Beauty Theatre, ซานย่า, ประเทศจีน
เข้าร่วมประกวด: 106
ผ่านเข้ารอบ: 20
ผู้ชนะเลิศ: 'Rosanna Davison  ไอร์แลนด์
← 20022004 →
มิสเวิลด์ 2003, การประกวดครั้งที่ 53 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2546 ที่Crown of Beauty Theatre, ซานย่า, ประเทศจีน ผุ้ชนะในการประกวดครั้งนี้ คือ María Julia Mantilla จากประเทศเปรู
ผลการประกวด > ตำแหน่งสำคัญ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสเวิลด์ 2003:   ไอร์แลนด์ – Rosanna Davison
รองอันดับ 1:   แคนาดา – Nazanin Afshin-Jam
รองอันดับ 2:   จีน – Guan Qi
5 คนสุดท้าย:   อินเดีย – Ami Vashi   ฟิลิปปินส์ – Mafae Yunon
20 คนสุดท้าย:   ออสเตรเลีย – Olivia Stratton   โบลิเวีย – Helen Aponte   สาธารณรัฐโดมินิกัน – María Vargas   เอธิโอเปีย – Hayat Ahmed   จอร์เจีย – Irina Onashvili   กรีซ – Vasiliki Tsekoura   จาเมกา – Jade Fulford   เลบานอน – Marie-José Hnein   นิวซีแลนด์ – Melanie Paul   นอร์เวย์ – Elisabeth Wathne   เปรู – Claudia Hernández   ปวยร์โตรีโก – Joyceline Montero   สวิตเซอร์แลนด์ – Bianca Sissing   ตรินิแดดและโตเบโก – Magdalene Walcott   เวเนซุเอลา – Valentina Patruno
ผลการประกวด > คอนติเนนทอลควีนส์ออฟบิวตี

| ทวีป | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
แอฟริกา:   เอธิโอเปีย – Hayat Ahmed
อเมริกา:   แคนาดา – Nazanin Afshin-Jam
เอเชียและโอเชียเนีย:   จีน – Guan Qi
แคริบเบียน:   จาเมกา – Jade Fulford
ยุโรป:   ไอร์แลนด์ – Rosanna Davison
ดูเพิ่ม

มิสเวิลด์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มิสเวิลด์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กมิสเวิลด์ |
| --- | --- |
 1951  1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959  1960 
 1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970 
 1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980 
 1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990 
 1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000 
 2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009   2010 
  2011   2012   2013   2014   2015   2016   2017   2018   2019  2020 
  2021  2022   2023 
 ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศ  ฟราสแทร็ก  คอนติเนนทอลควีนส์  รางวัลพิเศษ  ประเทศ  คอนติเนนทอลกรุปส์
มิสเวิลด์ 2002

| มิสเวิลด์ 2002 |
| --- | --- |

วันที่: 7 ธันวาคม 2545
สถานที่จัด: Alexandra Palace, กรุงลอนดอน, สหราชอาณาจักร
เข้าร่วมประกวด: 88
ผ่านเข้ารอบ: 20
ผู้ชนะเลิศ: Azra Akın  ตุรกี
← 20012003 →
มิสเวิลด์ 2002, การประกวดครั้งที่ 52 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2545 ที่Alexandra Palace, กรุงลอนดอน, สหราชอาณาจักร ผุ้ชนะในการประกวดครั้งนี้ คือ Azra Akın จากประเทศตุรกี