stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอลฟ์ตัวนี้น่ารำคาญจริง ๆ

| --- | --- |
เอลฟ์ตัวนี้น่ารำคาญจริง ๆ

このヒーラー、めんどくさい (Kono Hīrā, Mendokusai)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Don't Hurt Me, My Healer!
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิมิต
มังงะ
เขียนโดย: ทันเน็ง นิ ฮักโก
สำนักพิมพ์: คาโดกาวะ โชเต็ง
ในเครือ: MF Comics
นิตยสาร: ComicWalker
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 6
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โนบูอากิ นากานิชิ
เขียนบทโดย: ฟูมิฮิโกะ ชิโมะ
ดนตรีโดย: ซาโตชิ อิงาราชิ
สตูดิโอ: Jumondo
เครือข่าย: AT-X, Tokyo MX, Kansai TV, BS11
ฉาย:  10 เมษายน พ.ศ. 2565  –  26 มิถุนายน พ.ศ. 2565
ตอน: 12
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
เอลฟ์ตัวนี้น่ารำคาญจริง ๆ (ญี่ปุ่น: このヒーラー、めんどくさい; โรมาจิ: Kono Hīrā, Mendokusai) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิมิตโดยทันเน็ง นิ ฮักโก เผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์ ComicWalker ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะ โชเต็ง และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 4 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Jumondo ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2565
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของมังงะ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการขออนิเมะ (ญี่ปุ่น)
อนิเมะ เอลฟ์ตัวนี้น่ารำคาญจริง ๆ ที่ปีลีปีลี
อนิเมะ เอลฟ์ตัวนี้น่ารำคาญจริง ๆ ที่อนิวัน-เอเชีย
อนิเมะ เอลฟ์ตัวนี้น่ารำคาญจริง ๆ ที่วิว
อนิเมะ เอลฟ์ตัวนี้น่ารำคาญจริง ๆ ที่แอมะซอน ไพรม์วิดีโอ
เอลฟ์ตัวนี้น่ารำคาญจริง ๆ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
นกกีวี

"กีวี" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับผลไม้ ดูที่ กีวี (พืช)
| นกกีวี ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Miocene–Recent  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

นกกีวีสีน้ำตาล  (Apteryx australis)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Apterygiformes
วงศ์:: Apterygidae (Gray, 1840)
สกุล:: Apteryx (Shaw, 1813)

ชนิด
 Apteryx haastii   (นกกีวีจุดใหญ่)  Apteryx owenii   (นกกีวีจุดเล็ก)  Apteryx rowi   (นกกีวีสีน้ำตาลโอคาริโต)  Apteryx australis   (นกกีวีสีน้ำตาล)  Apteryx mantelli   (นกกีวีสีน้ำตาลเกาะเหนือ) 

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
นกกีวี (อังกฤษ: kiwi) เป็นนกจำพวกหนึ่งที่บินไม่ได้ มีลักษณะที่แปลกไปจากนกอื่น ๆ ด้วยมีวิวัฒนาการเป็นของตัวเองอย่างชัดเจน เป็นนกออกหากินเวลากลางคืน  มีถิ่นกำเนิดในธรรมชาติอยู่ในนิวซีแลนด์เท่านั้น นกกีวีจัดอยู่ในสกุล Apteryx ในวงศ์ Apterygidae
ลักษณะ

ขนาดลำตัวของนกกีวีจะอยู่ประมาณขนาดของไก่บ้าน แต่นกกีวีเป็นนกที่ออกไข่ได้ฟองใหญ่ที่สุดในบรรดานกทั้งหมดเมื่อเทียบกับขนาดลำตัว และใช้เวลาฟักนานถึง 3 เดือน โดยตัวผู้ทำหน้าที่ฟักไข่
อุณหภูมิในร่างกายของนกกีวี ปกติจะอยู่ที่ 37-38 องศาเซลเซียส มีปีกขนาดเล็กมาก ยาวเพียง 5 เซนติเมตรเท่านั้น จนแทบจะมองไม่เห็นซ่อนไว้ใต้ขน ไม่มีหาง มีจะงอยปากแหลม มีความยาวประมาณ 20 เซนติเมตร เป็นจุดเด่น มีขนปุกปุยคล้ายขนแมวหรือเส้นผมมนุษย์สีน้ำตาลปกคลุมลำตัว บริเวณใบหน้ามีขนยาวคล้ายหนวด ขุดโพรงอาศัยอยู่บนพื้นดิน มีระบบประสาทการมองเห็นและได้ยินมีพัฒนาการดีเยี่ยม มีนิ้วเท้าข้างละ 4 นิ้ว มีเล็บยาว แต่นิ้วหัวเท้าเล็กสั้น แตกต่างไปจากนกจำพวกอื่น และใช้นิ้วเท้านี้ในการกระโดดถีบเป็นการป้องกันตัว
นกกีวีจำแนกออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ 5 ชนิด ได้ถูกจัดให้เป็นสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์ นกกีวีเป็นสัตว์หากินตอนกลางคืน ขี้อาย และชอบอยู่อย่างสันโดษ การใช้ชีวิตแบบสัตว์ตอนกลางคืนแบบนี้ แท้จริงแล้วไม่ได้เป็นธรรมชาติดั้งเดิมของนกกีวี นักวิทยาศาสตร์ได้สันนิษฐานว่าเกิดจากการที่เป็นสัตว์ที่ถูกล่าจากสัตว์นักล่าต่าง ๆ เช่น อินทรีฮาสต์ ซึ่งเป็นอินทรีขนาดใหญ่ กางปีกได้กว้างถึง 10 ฟุต กรงเล็บมีขนาดเท่าอุ้งเท้าของเสือ  สามารถล่าสัตว์ขนาดใหญ่อย่าง นกโมอาได้ด้วยซ้ำ จึงทำให้บรรพบุรุษของนกกีวีต้องระแวดระวังตัว แม้ปัจจุบันนี้ทั้งอินทรีฮาสต์และนกโมอาได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว จากการล่าของชาวมาวรี แต่สัญชาตญาณการระแวดระวังตัวของนกกีวียังคงสืบทอดมาถึงปัจจุบัน
พฤติกรรมและความสำคัญ

นกกีวีอาศัยอยู่ในที่แห้ง โดยเฉพาะในป่า แต่สามารถปรับตัวให้เข้ากับหลาย ๆ สถานที่ได้อย่างง่ายดาย
นกกีวีมีประสาทในการดมกลิ่นได้ดีเยี่ยม เช่นเดียวกับนกตัวอื่น ๆ แต่เป็นนกจำพวกเดียวเท่านั้นที่มีรูจมูกอยู่ตรงปลายจะงอยปากที่สามารถรับแรงสั่นสะเทือน และความดันได้เป็นอย่างดี 
นกกีวีหากินบนพื้นดิน เพราะไม่สามารถปีนป่ายขึ้นต้นไม้ได้ ซึ่งอาหารจะได้แก่ แมลงตัวเล็ก ๆ หนอน และเมล็ดพืช แต่บางชนิดจะกินผลไม้ตระกูลเบอร์รี่, ปลาไหล หรือแม้แต่สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ
เพราะว่ารูจมูกอยู่ที่ปลายปากแหลม ๆ ทำให้สามารถกินแมลงหรือหนอนใต้ดินได้ลึกถึง 6 นิ้ว โดยที่ไม่ต้องมองเห็น เพียงแค่จิกลงไปเฉย ๆ
เมื่อใดที่นกกีวีหาคู่ได้แล้ว จะอยู่ด้วยกัน 2 ตัวไปตลอดชีวิต
ในฤดูผสมพันธุ์ ระหว่างเดือนมิถุนายน-มีนาคม ทั้งสองตัวจะผสมพันธุ์กันตอนกลางคืน ทุก ๆ 3 วัน
นกกีวีจะออกไข่ได้ฤดูละ 1 ฟอง ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้จำนวนนกกีวีเพิ่มขึ้นช้า ขณะที่อายุขัยโดยเฉลี่ยของนกกีวีอยู่ที่ 30 ปี นั่นหมายความว่า นกตัวเมียตลอดทั้งชีวิตจะสามารถมีลูกได้ทั้งหมด 30 ตัว
นกกีวีมีความสำคัญมากต่อชาวมาวรี ชนพื้นเมืองของนิวซีแลนด์ ชาวมาวรีมีความเชื่อว่านกกีวีเป็นสัตว์เลี้ยงของเทพเจ้าในป่า ขนของนกกีวีจึงถูกนำมาทำเป็นผ้าคลุมที่ใช้ในพิธีกรรมต่าง ๆ ของชาวมาวรี
ในปัจจุบัน ชาวมาวรีเลิกล่านกกีวีแล้ว แต่จะใช้เฉพาะขนจากนกกีวีที่ตายแล้วเท่านั้น ชาวมาวรีเห็นว่านกกีวีเป็นเหมือนผู้พิทักษ์แห่งป่า
เหตุที่เรียกชื่อสามัญว่า "นกกีวี" มาจากเสียงร้องที่ฟังคล้ายกับคำว่ากีวี นกกีวีถูกนำมาใช้เป็นเครื่องหมายในการสู้รบครั้งแรกในศตวรรษที่ 19 หลังจากนั้นไม่นาน เริ่มมีการใช้นกกีวีเป็นสัญลักษณ์ต่อ ๆ มาเรื่อย ๆ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1906 ยาขัดรองเท้ายี่ห้อกีวี ได้นำนกกีวีมาเป็นสัญลักษณ์ แล้วมีการนำไปขายในยุโรป และ อเมริกา ซึ่งทำให้นกกีวีเป็นที่รู้จักมากขึ้น ทำให้ชาวต่างชาติเรียกชาวนิวซีแลนด์เล่น ๆ ว่า "กีวี" ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1 ทหารนิวซีแลนด์ได้แทนตัวเองว่า กีวี แล้วหลังจากกลับมาจากสงคราม ก็ได้แกะสลักรูปนกกีวีตัวใหญ่ ๆ ไว้บนเทือกเขาในประเทศอังกฤษ ยิ่งทำให้มีการเรียกชาวนิวซีแลนด์ว่า กีวี มากขึ้นอีก ต่อมานกกีวีได้ถูกใช้ต่อมาอีกหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็น เหรียญ, ตราสัญลักษณ์ หรือเกราะต่าง ๆ และเป็นสัตว์ประจำชาติของนิวซีแลนด์
วิวัฒนาการ

จากหลักฐานทางดีเอ็นเอพบว่านกกีวีมีสายพันธุกรรมใกล้เคียงกับนกบินไม่ได้ชนิดอื่น ๆ มาก เช่น นกกระจอกเทศ, นกโมอา ซึ่งเป็นนกที่บินไม่ได้ขนาดใหญ่ ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว, นกอีมู และนกคาสซอวารี เป็นต้น โดยนกกีวีถือกำเนิดมาเมื่อกว่า 60 ล้านปีมาแล้ว เหตุนี้จึงทำให้นักวิทยาศาสตร์สรุปว่า ต้นกำเนิดของนกกีวีมาจากออสเตรเลีย พร้อม ๆ กับนกอีมู ด้วยการบินมา พร้อม ๆ กับการเกิดขึ้นมาของนิวซีแลนด์ สาเหตุที่ทำให้นกกีวีบินไม่ได้ เนื่องจากบนพื้นดินของนิวซีแลนด์มีอาหารอยู่เป็นจำนวนมาก อีกทั้งยังไม่มีสัตว์กินเนื้อ หรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ซึ่งเป็นภัยคุกคามในธรรมชาติอยู่เลยในอดีต ฉะนั้นปีกจึงเป็นเหมือนอวัยวะส่วนเกินที่ไร้ความจำเป็น
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.savethekiwi.org.nz เก็บถาวร 2008-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์อนุรักษ์นกกีวี (อังกฤษ)
ภาพแสดงการเปรียบเทียบระหว่างตัวนกกีวีกับขนาดของไข่
ภาพขนบริเวณใบหน้า
เด็กหนุ่มจอมเพ้อฝัน ผู้ตื่นมามองความเป็นจริง

| --- | --- |
เด็กหนุ่มจอมเพ้อฝัน ผู้ตื่นมามองความเป็นจริง

夢見る男子は現実主義者 (Yumemiru Danshi wa Genjitsushugisha)
ชื่อภาษาอังกฤษ: The Dreaming Boy Is a Realist
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิยม
นวนิยายชุด
เขียนโดย: โอเกมารุ
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
วางจำหน่ายตั้งแต่: 7 ธันวาคม พ.ศ. 2561 – ปัจจุบัน
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: โอเกมารุ
วาดภาพโดย: ซาบะ มิโซเระ
สำนักพิมพ์: ฮอบบีเจแปน
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: กิฟท์บุ๊ค
ในเครือ: เอชเจบุงโกะ
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 1 มิถุนายน พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  8    4
มังงะ
เขียนโดย: โอเกมารุ
วาดภาพโดย: โพปูริ โยชิกิตะ
สำนักพิมพ์: คาโดกาวะโชเต็ง
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
นิตยสาร: โชเน็งเอชพลัส
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 26 มีนาคม พ.ศ. 2564 – 18 มีนาคม พ.ศ. 2567
จำนวนเล่ม:  5    1
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: คาซูโอมิ โคงะ
เขียนบทโดย: มิจิโกะ โยโกเตะ
ดนตรีโดย: เรียวเฮ ซาทากะ
สตูดิโอ: สตูดิโอโกกูมิ AXsiZ
ถือสิทธิ์โดย: เมเดียลิงก์
ฉาย:  4 กรกฎาคม พ.ศ. 2566  –  19 กันยายน พ.ศ. 2566
ตอน: 12
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
เด็กหนุ่มจอมเพ้อฝัน ผู้ตื่นมามองความเป็นจริง ญี่ปุ่น: 夢見る男子は現実主義者; โรมาจิ: Yumemiru Danshi wa Genjitsushugisha เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม ที่เขียนโดยโอเกมารุ และวาดภาพประกอบโดยซาบะ มิโซเระ เริ่มแรกเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ต่อมาสำนักพิมพ์ฮอบบีเจแปนได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นไลต์โนเวลตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2563 โดยเป็นหนังสือในเครือเอชเจบุงโกะ ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์กิฟท์บุ๊ค มังงะดัดแปลงวาดภาพประกอบโดยโพปูริ โยชิกิตะ เผยแพร่บนเว็บไซต์โชเน็งเอชพลัสของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอสตูดิโอโกกูมิ และ AXsiZ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมจนถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2566
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บนวนิยาย ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการไลต์โนเวล (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการมังงะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
อนิเมะ เด็กหนุ่มจอมเพ้อฝัน ผู้ตื่นมามองความเป็นจริง ที่อนิ-วัน ไทยแลนด์
อนิเมะ เด็กหนุ่มจอมเพ้อฝัน ผู้ตื่นมามองความเป็นจริง ที่อนิ-วัน เอเชีย
เด็กหนุ่มจอมเพ้อฝัน ผู้ตื่นมามองความเป็นจริง (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กสตูดิโอโกกูมิ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  A แชนแนล สี่แสบซ่า บ้าขั้นเอ (2011)  สาวอัจฉริยะไพ่นกกระจอก Achiga-hen episode of Side-A (2012–2013)  เธอน่ะหรือคือน้องสาวผม! (2012)  จอมนางอหังการ โอดะ โนบุนะ (2012)  สายเลือดล่าสังหาร (2013)  ประกายใสวัยฝัน (2013)  สาวอัจฉริยะไพ่นกกระจอก The Nationals (2014)  Atelier Escha & Logy: Alchemists of the Dusk Sky (2014)  สาวน้อยชมรมผู้กล้า (2014)  ประกายใสวัยฝัน Hello!! (2015)  Lance N' Masques (2015)  ปริศนาแพนโดร่าสีแดง (2016)  เซเรน (2017)  สึเระซูเระชิลเดรน (2017)  สาวน้อยชมรมผู้กล้า Washio Sumi Chapter (2017)  สาวน้อยชมรมผู้กล้า Hero Chapter (2017–2018)  โคอิสึมิซังกับราเม็งชามโปรด (2018)  โทจิ โนะ มิโกะ (2018)  โทนาริ โนะ คิวเคทสึกิซัง (2018)  เหล่าผู้กล้าปะทะจอมมารโลลิ (2019)  Seton Academy: Join the Pack! (2020)  Maesetsu! (2020)  สาวน้อยชมรมผู้กล้า The Great Mankai Chapter (2021)  ฮาเร็มวันสิ้นโลก (2021–2022)  ผีปั่น☆ไอดอลป่วน (2022)  เด็กหนุ่มจอมเพ้อฝัน ผู้ตื่นมามองความเป็นจริง (2023)  จิโดฮัมไบกิ นิ อูมาเรกาวัตตะ โอเระ วะ เมกีว นิ ซามาโยอุ (2023)  โทรจิตละอองดาว (2023)  เมื่อคู่กัดตัวร้ายกลายเป็นภรรยาหวานใจ (2025) 
ภาพยนตร์:  ปริศนาแพนโดร่าสีแดง (2015)  สาวน้อยชมรมผู้กล้า Washio Sumi Chapter (2017)  Laidbackers (2019)  ประกายใสวัยฝัน Thank You!! (2021)  Iris the Movie: Full Energy!! (2024) 
โอวีเอ:  Koe de Oshigoto! The Animation (2010–2011)  A แชนแนล + smile (2012–2017)  Saki Biyori (2015)  ประกายใสวัยฝัน Pretty Days (2016) 
 หมวดหมู่
โทจิงิ (เมือง)

| โทจิงิ 栃木市 |
| --- | --- |
นคร
สถานที่ต่าง ๆ ในนครโทจิงิ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของโทจิงิ (เน้นสีชมพู) ในจังหวัดโทจิงิ

โทจิงิที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 36°22′52.8″N 139°43′49″E﻿ / ﻿36.381333°N 139.73028°E﻿ / 36.381333; 139.73028
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด:  โทจิงิ
บันทึกอย่างเป็นทางการครั้งแรก: 40 ปีก่อน ค.ศ.
จัดตั้งเป็นเทศบาลนคร: 1 เมษายน ค.ศ. 1937
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาลนคร
 • นายกเทศมนตรี: ฮิเดโกะ โอกาวะ (ตั้งแต่เมษายน ค.ศ. 2018) (อิสระ)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 331.50 ตร.กม. (127.99 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024)
 • ทั้งหมด: 150,051 คน
 • ความหนาแน่น: 453 คน/ตร.กม. (1,170 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: Stewartia pseudocamellia
 • ดอกไม้: อาซาเลียญี่ปุ่น (Rhododendron japonicum)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
รหัสท้องถิ่น: 09203-7
โทรศัพท์: 0282-21-2224
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 7-26 อิริฟูเนะ นครโทจิงิ จังหวัดโทจิงิ 328-8686
เว็บไซต์: www.city.tochigi.lg.jp
โทจิงิ (ญี่ปุ่น: 栃木市; โรมาจิ: Tochigi-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดโทจิงิ ในทางตอนเหนือของภูมิภาคคันโตของประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 331.50 ตารางกิโลเมตร (127.99 ตารางไมล์) มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 ประมาณ 150,051 คน ความหนาแน่นของประชากร 453 คนต่อตารางกิโลเมตร ในตัวเมืองโทจิงิยังคงมีวัดเก่าแก่ ร้านค้าแบบดั้งเดิม และคูระ (โกดังสินค้าแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่น) จำนวนมาก เนื่องจากได้รับความเสียหายน้อยจากช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองโทจิงิเคยเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดโทจิงิมาตั้งแต่ ค.ศ. 1871 แต่ได้ย้ายมาตั้งในเมืองอุตสึโนมิยะเมื่อ ค.ศ. 1884
ภูมิศาสตร์

นครโทจิงิตั้งอยู่ในพื้นที่ทางใต้สุดของจังหวัดโทจิงิ มีอาณาเขตทางทิศใต้ติดกับจังหวัดไซตามะ ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับจังหวัดอิบารากิ ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับจังหวัดกุมมะ นครโทจิงิตั้งอยู่ทางตอนเหนือของที่ราบคันโต มีเทือกเขาทอดยาวในพื้นที่ทางตอนเหนือของเมือง มีแม่น้ำโทมาวะไหลผ่านใจกลางเมือง แม่น้ำโอชิงาวะไหลผ่านทางทิศตะวันออก และแม่น้ำวาตาราเซะไหลผ่านทางทิศใต้ บริเวณที่แม่น้ำทั้งสามสายนี้บรรจบกันคืออ่างเก็บน้ำยานากะ (อ่างเก็บน้ำวาตาราเซะ) ซึ่งใช้สำหรับเล่นเรือใบและวินด์เซิร์ฟ เมืองนี้ได้รับการกำหนดให้เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดอิบารากิ
นครโคงะ
จังหวัดกุมมะ
เมืองอิตากูระ
จังหวัดไซตามะ
นครคาโซะ
จังหวัดโทจิงิ
นครคานูมะ
เมืองมิบุ
เมืองโนงิ
นครโอยามะ
นครซาโนะ
นครชิมตสึเกะ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

นครโทจิงิมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเด่นคือมีฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่หนาวเย็น มีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีของนครโทจิงิอยู่ที่ 14.2 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1325 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคม อยู่ที่ประมาณ 26.5 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคม อยู่ที่ประมาณ 2.9 °C
สถิติประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของนครโทจิงิค่อนข้างคงที่ในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 110,209 | —     |
|  1930  | 117,833 | +6.9% |
|  1940  | 120,583 | +2.3% |
|  1950  | 156,029 | +29.4% |
|  1960  | 147,499 | −5.5% |
|  1970  | 152,125 | +3.1% |
|  1980  | 168,423 | +10.7% |
|  1990  | 174,717 | +3.7% |
|  2000  | 171,755 | −1.7% |
|  2010  | 164,033 | −4.5% |
|  2020  | 155,549 | −5.2% |
ประวัติศาสตร์

ในยุคเอโดะ เมืองโทจิงิมีความเจริญรุ่งเรืองเนื่องด้วยที่ตั้งริมแม่น้ำอูซูมาวะ ซึ่งเชื่อมต่อกับแม่น้ำโทเนะไปยังเอโดะ เหล่าทูตที่ทางราชสำนักส่งมายังศาลเจ้าและวัดต่าง ๆ ในนิกโก จะใช้เมืองโทจิงิเป็นที่พักก่อนเดินทางผ่านเส้นทางเรเฮอิชิไปยังนิกโก พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองโทจิงิเคยเป็นดินแดนเท็นเรียวซึ่งเป็นที่ดินอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของโชกุนโทกูงาวะ และเคยมีอาณาเขตศักดินาฟูกิอาเกะซึ่งเป็นพื้นที่เล็ก ๆ ตั้งอยู่ในพื้นที่ของเมืองโทจิงิในปัจจุบันด้วย
หลังจากการปฏิรูปเมจิและการก่อตั้งจังหวัดโทจิงิ เมืองโทจิงิเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดมาตั้งแต่ ค.ศ. 1871 จนกระทั่งย้ายไปยังเมืองอุตสึโนมิยะเมื่อ ค.ศ. 1884 และในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1937 เมืองโทจิงิได้รับการยกฐานะเป็นนคร
ในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1954 เมืองโทจิงิได้ควบรวมหมู่บ้านโอมิยะ มินางาวะ ฟูกิอาเกะ และเทราโอะ (ทั้งหมดมาจากอำเภอชิมตสึงะ) เข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง ต่อมาได้รวมเอาหมู่บ้านโคโอ (จากอำเภอชิมตสึงะ) เข้ามาด้วยเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1957 นครโทจิงิได้จัดเทศกาลภาพยนตร์ครั้งแรกที่มีชื่อว่า คูราโนมาจิคาโดะ หรือ "เทศกาลภาพยนตร์เอโซ" ตั้งแต่วันที่ 5–8 ตุลาคม ค.ศ. 2007
เมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2010 นครโทจิงิได้ควบรวมเมืองฟูจิโอกะ โอฮิระ และสึงะ (จากอำเภอชิมตสึงะ) เข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง ต่อมาได้รวมเอาเมืองนิชิกาตะ (จากอำเภอคามิตสึงะ) เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2011 และเมืองอิวาฟูเนะ (จากอำเภอชิมตสึงะ) เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2014
การเมืองการปกครอง

นครโทจิงิมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภานครเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียว มีสมาชิกจำนวน 30 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด นครโทจิงิเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดโทจิงิจำนวน 4 คน และในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครโทจิงิถูกแบ่งออกเป็นเขตเลือกตั้ง 3 เขต ได้แก่ เขตที่ 2, เขตที่ 4 และเขตที่ 5 ของจังหวัดโทจิงิ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ

นครโทจิงิเป็นศูนย์กลางการค้าของเมืองและหมู่บ้านที่อยู่โดยรอบและมีเศรษฐกิจท้องถิ่นแบบผสมผสาน โดยมีอุตสาหกรรมหลัก ได้แก่ การแปรรูปอาหาร ชิ้นส่วนยานยนต์ และการผลิตเบา บริษัทอีซูซุมีโรงงานตั้งอยู่ในนครโทจิงิมาตั้งแต่ ค.ศ. 1961 และเมื่อ ค.ศ. 2010 เมืองนี้มีจำนวนครัวเรือนเกษตรกรมากที่สุดในจังหวัด
การศึกษา

นครโทจิงิมีโรงเรียนประถมศึกษา 29 แห่ง และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 15 แห่งที่สังกัดเทศบาลนครโทจิงิ มีโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 8 แห่งที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดโทจิงิ และทางจังหวัดยังเปิดโรงเรียนการศึกษาพิเศษสำหรับผู้พิการอีก 1 แห่งในนครโทจิงิ นอกจากนี้ ยังมีวิทยาลัยโคกูงากูอิงโทจิงิ (國學院大學栃木短期大学) ซึ่งเป็นวิทยาลัยระดับอนุปริญญาเอกชน
การขนส่ง > รถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR East): สายเรียวโม
สถานี: โทจิงิ – โอฮิราชิตะ – อิวาฟูเนะ
รถไฟโทบุ: สายนิกโก
สถานี: ฟูจิโอกะ – ชิซูวะ – ชิงโอฮิราชิตะ – โทจิงิ – ชินโทจิงิ – คัซเซ็มบะ – อิเอนากะ – โทบุคานาซากิ
รถไฟโทบุ: สายอุตสึโนมิยะ
สถานี: ชินโทจิงิ – ยาชูฮิรากาวะ – ยาชูโอตสึกะ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางด่วนโทโฮกุ - ทางแยกต่างระดับซาโนะ-ฟูจิโอกะ, ชุมทางต่างระดับอิวาฟูเนะ, ทางแยกต่างระดับโทจิงิ, ชุมทางต่างระดับโทจิงิ-สึงะ, จุดพักรถสึงะ-นิชิกาตะ
ทางด่วนคิตะคันโต - ชุมทางต่างระดับอิวาฟูเนะ, ชุมทางต่างระดับโทจิงิ-สึงะ, ทางแยกต่างระดับสึงะ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 50
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 293
สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น

เสียงกบต้นไม้ในอาจิไซซากะ ภูเขาโอฮิระซังในนครโทจิงิ ได้รับการกำหนดให้เป็นหนึ่งใน 100 ภูมิทัศน์เสียงแห่งญี่ปุ่นโดยกระทรวงสิ่งแวดล้อม
คูระ โกดังสินค้าแบบดั้งเดิม
เทศกาลฤดูใบไม้ร่วงโทจิงิ เดือนพฤศจิกายน
พิพิธภัณฑ์ขิงโทจิงิ
คูระ โกดังสินค้าแบบดั้งเดิมในนครโทจิงิ
เทศกาลฤดูใบไม้ร่วงโทจิงิ เดือนพฤศจิกายน
พิพิธภัณฑ์ขิงโทจิงิ
เมืองพี่น้อง

เอวันส์วิลล์ รัฐอินดีแอนา สหรัฐอเมริกา
บุคคลที่มีชื่อเสียง

นามิเฮ โอไดระ - ผู้ก่อตั้งฮิตาชิ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของนครโทจิงิ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดโทจิงิ |
| --- | --- | --- |
อุตสึโนมิยะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  อุตสึโนมิยะ  |  |
| นคร |  คานูมะ  ชิมตสึเกะ  ซากูระ  ซาโนะ  โทจิงิ  นาซุการาซูยามะ  นาซุชิโอบาระ  นิกโก  โมโอกะ  ยาอิตะ  อาชิกางะ  โอตาวาระ  โอยามะ  |  |
| เมือง แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคาวาจิ คามิโนกาวะ  อำเภอชิมตสึงะ โนงิ  มิบุ  อำเภอชิโอยะ ชิโอยะ  ทากาเนซาวะ  อำเภอนาซุ นากางาวะ  นาซุ  อำเภอฮางะ มาชิโกะ  โมเตงิ  อิจิไก  ฮางะ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
จุดติดต่อระหว่างจังหวัดโทจิงิ-กุมมะ-ไซตามะ
ศาลาว่าการนครโทจิงิ
คุณแม่ที่มีสกิลพื้นฐานเป็นการโจมตีหมู่ แถมยังเบิ้ลได้แบบนี้ชอบไหมจ๊ะ

| --- | --- |
คุณแม่ที่มีสกิลพื้นฐานเป็นการโจมตีหมู่ แถมยังเบิ้ลได้แบบนี้ชอบไหมจ๊ะ

通常攻撃が全体攻撃で二回攻撃のお母さんは好きですか? (Tsūjō Kōgeki ga Zentai Kōgeki de ni Kai Kōgeki no Okā-san wa Suki Desuka?)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Do You Love Your Mom and Her Two-Hit Multi-Target Attacks?
แนว: ผจญภัย แฟนตาซี ต่างโลก
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: ดาจิมะ อินากะ
วาดภาพโดย: โปจิ อีดะ
สำนักพิมพ์: ฟูจิมิโชโบ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษ: อเมริกาเหนือ Yen Press
ในเครือ: Fujimi Fantasia Bunko
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 20 มกราคม พ.ศ. 2560 – 17 เมษายน พ.ศ. 2563
จำนวนเล่ม: 11
มังงะ
เขียนโดย: Meicha
สำนักพิมพ์: คาโดกาวะโชเต็ง
สำนักพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษ: อเมริกาเหนือ Yen Press
นิตยสาร: Young Ace Up
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 26 กันยายน พ.ศ. 2560 – 18 มกราคม พ.ศ. 2564
จำนวนเล่ม: 5
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โยชิอากิ อิวาซากิ
อำนวยการสร้างโดย: Yuuji Matsukura โนบุฮิโระ นากายามะ Tomoyuki Oowada Yoshiyuki Shioya Toshiya Niikura จิฮายะ คิซารากิ Takumi Morii มาซารุ ทากาฮาชิ Hisanori Numano
เขียนบทโดย: Deko Akao
ดนตรีโดย: Keiji Inai
สตูดิโอ: เจซีสตาฟ
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, GTV, GYT, BS11, AT-X, MBS, TVA, NCC
ฉาย:  13 กรกฎาคม พ.ศ. 2562  –  28 กันยายน พ.ศ. 2562
ตอน: 12 + OVA
คุณแม่ที่มีสกิลพื้นฐานเป็นการโจมตีหมู่ แถมยังเบิ้ลได้แบบนี้ชอบไหมจ๊ะ (ญี่ปุ่น: 通常攻撃が全体攻撃で二回攻撃のお母さんは好きですか?; โรมาจิ: Tsūjō Kōgeki ga Zentai Kōgeki de ni Kai Kōgeki no Okā-san wa Suki Desuka?) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยดาจิมะ อินากะ และวาดภาพโดยโปจิ อีดะ ตีพิมพ์โดยฟูจิมิโชโบ ภายใต้สำนักพิมพ์ Fujimi Fantasia Bunko ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2560 ถึงเมษายน พ.ศ. 2563 รวมทั้งหมด 11 เล่ม
มังงะดัดแปลงโดย Meicha ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนดิจิทัล คาโดกาวะโชเต็ง ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2560 ถึงมกราคม พ.ศ. 2564 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอเจซีสตาฟ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2562
ฟุลล์เมทัลแพนิก!

| --- | --- |
ฟุลล์เมทัลแพนิก!
ภาพหน้าปกดีวีดีแผ่นที่ 1 รูปหุ่นยนต์ M9 Gernsback
フルメタル・パニック！
ชื่อภาษาอังกฤษ: Full Metal Panic!
แนว: นิยายวิทยาศาสตร์, โลดโผน
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: โชจิ กาโตะ
วาดภาพโดย: โดจิ ชิกิ
สำนักพิมพ์: ฟุจิมิโชะโบ
นิตยสาร: ดรากอนแม็กกาซีน
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 9 กันยายน 2541 – ยังตีพิมพ์อยู่
จำนวนเล่ม: 17
อนิเมะ
กำกับโดย: โคอิจิ จิกิระ
สตูดิโอ: กอนโซ
ฉาย:  8 มกราคม 2545  –  18 มิถุนายน 2545
ฟุลล์เมทัลแพนิก! เป็นนิยายวิทยาศาสตร์แนวโลดโผน แต่งโดยโชจิ กาโตะ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารดรากอนแม็กกาซีนรายเดือน ของบริษัทฟุจิมิโชะโบ มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับ โซซูเกะ ซางาระ ทหารหนุ่มแห่งกองกำลังพิทักษ์ความสงบสุขของโลกชื่อ มิทริล ที่ถูกส่งไปเป็นองครักษ์ของ คานาเมะ ชิโดริ สาวน้อยอารมณ์ร้ายผู้กำความลับสู่เทคโนโลยีอาวุธสงครามอันร้ายกาจ เนื้อเรื่องของ ฟุลล์เมทัลแพนิก! มีจุดเด่นคือการผสมผสานมุกตลก ชีวิตนักเรียนญี่ปุ่น และฉากต่อสู้ที่ตื่นเต้น ได้อย่างลงตัว
ฟุลล์เมทัลแพนิก! ได้รับการนำไปดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนมาแล้วถึง 3 ภาค (บทความนี้จะกล่าวถึงเฉพาะภาพยนตร์การ์ตูนภาคแรก ซึ่งใช้ชื่อเดียวกันกับนิยาย) และเป็นหนังสือการ์ตูน 1 เรื่อง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของผู้แต่ง (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ของฟุจิมิโชะโบ เก็บถาวร 2012-11-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะภาคแรกโดยฟูจิทีวี (ญี่ปุ่น)
Full Metal Panic! (Furu Metaru Panikku! - Koichi Chigira, 2002) เก็บถาวร 2008-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อิตาลี)
พูนศุข พนมยงค์

| ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์ท> จ.ว. ท.ม. ต.ช. |
| --- | --- |


คู่สมรสนายกรัฐมนตรีไทย
ดำรงตำแหน่ง 24 มีนาคม – 23 สิงหาคม พ.ศ. 2489
นายกรัฐมนตรี: ปรีดี พนมยงค์
ก่อนหน้า: คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์
ถัดไป: คุณหญิงระเบียบ ธำรงนาวาสวัสดิ์ บรรจง ธำรงนาวาสวัสดิ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: พูนศุข 2 มกราคม พ.ศ. 2455 จังหวัดสมุทรปราการ ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 (95 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: ปรีดี พนมยงค์
บุตร: 6 คน
บุพการี: มหาอำมาตย์ตรี พระยาชัยวิชิตวิศิษฏ์ธรรมธาดา (ขำ ณ ป้อมเพชร์) (บิดา) คุณหญิงเพ็ง ณ ป้อมเพชร์ (มารดา)

ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์ (สกุลเดิม: ณ ป้อมเพชร์; 2 มกราคม พ.ศ. 2455 – 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2550) เป็นภริยาของปรีดี พนมยงค์ รัฐบุรุษอาวุโสและอดีตนายกรัฐมนตรีของประเทศไทย
ประวัติ

พูนศุข ณ ป้อมเพชร์ เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2455 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ในจวนเจ้าเมือง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นธิดาคนที่ 5 ของ มหาอำมาตย์ตรี พระยาชัยวิชิตวิศิษฎ์ธรรมธาดา (ขำ ณ ป้อมเพชร) อธิบดีกรมราชทัณฑ์คนแรกของประเทศ กับคุณหญิงเพ็ง ณ ป้อมเพชร์ (สกุลเดิม: สุวรรณศร) ได้รับพระราชทานนาม "พูนศุข" จากสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
พูนศุข เป็นหลานของมหาอำมาตย์นายก เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) ด้วยมารดา คือ คุณหญิงเพ็งเป็นบุตรีของหลวงแก้วสัสดี (ดี สุวรรณศร) กับนางนิล สุวรรณศร (สกุลเดิม: สุขุม) ซึ่งเป็นพี่สาวของเจ้าพระยายมราช อีกด้านหนึ่ง พูนศุขก็มีศักดิ์เป็นหลานของท่านผู้หญิงตลับ ยมราช (พี่สาวของบิดาคือ พระยาชัยวิชิตวิศิษฎ์ธรรมธาดา) ภริยาของเจ้าพระยายมราช ชีวิตในวัยเด็กของท่านผู้หญิงพูนศุขจึงมีความสนิทสนมและคุ้นเคยกับญาติทาง "บ้านศาลาแดง" เป็นอย่างดี
ท่านมีพี่น้องร่วมบิดามารดา จำนวน 11 คน ดังนี้
พิศ ณ ป้อมเพชร์ สมรสกับ พันตำรวจเอก พระอดิศักดิ์อภิรัตน์ (เต็ม สุริยวงศ์ บุนนาค บุตรเจ้าพระยาสุรวงศ์วัฒนศักดิ์)
เรืออากาศเอก ขาว ณ ป้อมเพชร์ (หลวงวิชิตอัคนีนิภา) สมรสกับ ทิวาวงศ์  วินทุพราหมณกุล
เข็ม ณ ป้อมเพชร์
สารี ณ ป้อมเพชร์ (ศรีราชบุรุษ) สมรสกับ หลวงศรีราชบุรุษ (แปลง ปุณศรี)
อัมพา ณ ป้อมเพชร์ (เป็นยายของ ผศ.ดร.พิมพ์เพ็ญ เวชชาชีวะ ภริยานายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีคนที่ 27 ของประเทศไทย) สมรสกับ ศาสตราจารย์ประมูล สุวรรณศร
เพียงแข  ณ ป้อมเพชร์ สมรสกับ ศาสตราจารย์เย็น สุนทร-วิจารณ์
นวลจันทร์ ณ ป้อมเพชร์
เภา ณ ป้อมเพชร์
อุษา ณ ป้อมเพชร์ สมรสกับ ประสงค์ สุนทรวิภาต
อานนท์ ณ ป้อมเพชร์
ชาญชัย ณ ป้อมเพชร์
เมื่อพูนศุขอายุได้ 4 ปี บิดาของท่านได้ย้ายเข้ากรุงเทพฯ เพื่อมาดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมราชทัณฑ์คนแรกของประเทศ มีบ้านพักอยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยาที่คลองสาน ต่อมาได้ย้ายมาอยู่ที่ "บ้านป้อมเพชร์" ถนนสีลม พออายุย่างเข้า 6 ปี ก็ได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ จนจบชั้นมัยม 7 มีเพื่อนร่วมรุ่นอาทิ คุณหญิงแร่ม พรหมโมบล คุณหญิงละไม หงส์ยนต์ คุณเจริญ ชูพันธุ์ ม.ล. ต่อ กฤดากร
ชีวิตส่วนตัว > ครอบครัว

พูนศุข ณ ป้อมเพชร์ สมรสกับ ปรีดี พนมยงค์ ญาติฝ่ายบิดา ดุษฎีบัณฑิตหนุ่มทางกฎหมายจากฝรั่งเศส ซึ่งมีอายุมากกว่า 11 ปีเมื่อ เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2471 พูนศุขและปรีดี พนมยงค์ มีบุตร-ธิดาด้วยกัน 6 คน คือ
ลลิตา พนมยงค์
ปาล พนมยงค์ สมรสกับ เลิศศรี พนมยงค์ (จตุรพฤกษ์)
สุดา พนมยงค์
ศุขปรีดา พนมยงค์ สมรสกับ จีรวรรณ พนมยงค์ (วรดิลก) (น้องสาว สุวัฒน์ และ ทวีป วรดิลก)
ดุษฎี พนมยงค์ สมรสกับ ชาญ บุญทัศนกุล
วาณี พนมยงค์ สมรสกับ สุรพันธ์ สายประดิษฐ์ (บุตรชาย กุหลาบ สายประดิษฐ์ หรือ "ศรีบูรพา")