stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศาลเจ้าซุยเต็น (โตเกียว)

| Suiten-gū 水天宮 |
| --- | --- |
ศาลเจ้าในปัจจุบัน (สร้างใหม่ในปี 2016)
ศาสนา
ศาสนา: Shinto
เทพ: อาเมะ โนะ มินาคานูชิ (ในฐานะพระพิรุณ)   จักรพรรดิอันโตกุ   เคนเรน มอนอิน   นี โนะ อามะ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: 2-4-1 นิฮงบาชิ คาคิการาโช, เขตชูโอ โตเกียว 103-0014
ที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 35°41′01″N 139°47′06″E﻿ / ﻿35.68361°N 139.78500°E﻿ / 35.68361; 139.78500
สถาปัตยกรรม
เริ่มก่อตั้ง: 1818
เว็บไซต์
www.suitengu.or.jp
ศาลเจ้าซุยเต็น (ญี่ปุ่น: 水天宮; โรมาจิ: Suiten-gū) คำว่า "ซุยเต็นกู" นั้นแปลตามตัวอักษรได้ว่า "วังของเทพแห่งน้ำ" หรือ "วังแห่งซุยเต็น" เป็นศาลเจ้าที่อุทิศให้แด่เทพเจ้าดังต่อไปนี้:
อาเมะ โนะ มินาคานูชิ
จักรพรรดิอันโตกุ
เคนเรน มอนอิน
นี โนะ อามะ
คำว่า "ซุยเต็น" นั้นหมายถึงชื่อเทพเจ้าฮินดู พระพิรุณ ในภาษาญี่ปุ่น ซึ่งเป็นหนึ่งในเทพเจ้าฮินดูที่ถูกนำมาเผยแผ่ในประเทศญี่ปุ่นพร้อม ๆ กับศาสนาพุทธ จนเมื่อจักรวรรดิญี่ปุ่นได้สั่งการให้มีนโยบายแยกศาสนาชินโตกับศาสนาพุทธออกจากกัน (神仏分離) ทำให้ศาลเจ้าถูกแยกออกเป็นของสองศาสนา โดยศาลเจ้าที่นับถือซุยเต็นได้ระบุว่าตนนั้นนับถืออาเมะ โนะ มินาคานูชิ
ศาลเจ้าซุยเต็นตั้งอยู่ที่เขตชูโอ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ถูกกล่าวขานในเรื่องของความคิด มโนภาพและการคลอดบุตรอย่างปลอดภัย ย้อนกลับไปในปี 1818 ไดเมียวคนที่เก้าแห่งแคว้นคูรูเมะได้สั่งให้มีการก่อสร้างศาลเจ้าซุยเต็นขึ้นมาในยุคเอโดะเพื่อให้เป็นศาลเจ้าย่อย ๆ ของศาลเจ้าอีกแห่งหนึ่งในชื่อเดียวกันในนครคูรูเมะ จังหวัดฟูกูโอกะ โดยศาลเจ้านี้ตั้งอยู่ภายในคฤหาสน์ของแคว้นบริเวณอำเภอมิตะ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเขตมินาโตะ โตเกียว และทางแคว้นเปิดให้ผู้คนเข้าชมได้ทุกวันที่ห้าของเดือน ต่อมาในปี 1871 ตระกูลอะริมะได้ย้ายจากอำเภอมิตะไปยังอากาซากะ และได้ย้ายศาลเจ้าตามไปด้วย จนกระทั่งในปีถัดมา พวกเขาก็ได้ย้ายศาลเจ้าไปยังตำแหน่งปัจจุบัน ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของหนึ่งในคฤหาสน์ของตระกูล
สถานีซุยเทนกูมาเอะ เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินใกล้ ๆ ซึ่งชื่อของสถานีนี้นำมาจากชื่อของศาลเจ้า ในประเทศญี่ปุ่น มีศาลเจ้าที่มีชื่อเดียวกันอีกว่า 25 แห่ง
ลู่ เฮาตง

| ลู่ เฮาตง |
| --- | --- |
陸皓東
ลู่ เฮาตงในช่วงการปฏิวัติ
เกิด: 30 กันยายน ค.ศ. 1868(1868-09-30)  เซี่ยงไฮ้, ราชวงศ์ชิง
เสียชีวิต: 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1895(1895-11-07) (27 ปี)  เขตหนานไฮ่, ฝอซาน, กวางตุ้ง, ราชวงศ์ชิง
สาเหตุเสียชีวิต: ประหารชีวิตโดยการตัดหัว
พรรคการเมือง:  ซิงจงฮุ่ย
ขบวนการ:  สมาคมซิงจงฮุ่ย
สถานะทางคดี: กบฏต่อราชสำนักชิง
ลู่ เฮาตง (30 กันยายน ค.ศ. 1868 – 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1895), หรือเรียกอีกชื่อว่า ลู่ จงกุ้ย, เป็นนักปฏิวัติจีนที่อาศัยอยู่ในช่วงยุคปลายราชวงศ์ชิง เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในการที่เป็นผู้ออกแบบ "ธงท้องฟ้าสีครามกับดวงตะวันสาดส่อง"  ในเวลาต่อมาธงดังกล่าวได้กลายเป็นธงชาติของสาธารณรัฐจีน นอกจากนี้สัญลักษณ์ของธงได้กลายเป็นธงของพรรคและสัญลักษณ์ของพรรคก๊กมินตั๋ง (KMT;พรรคชาตินิยมจีน) และเป็นธงชาติของสาธารณรัฐจีนที่เกาะไต้หวันในปัจจุบัน
ศาลเจ้านิกโกโทโช

ประตูศาลเจ้านิกโกโทโช
ศาลเจ้านิกโกโทโช (ญี่ปุ่น: 日光東照宮; โรมาจิ: Nikkō Tōshō-gū) เป็นศาลเจ้าชินโตที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แด่โชกุนโทกูงาวะ อิเอยาซุ โชกุนคนแรกของตระกูลโทกูงาวะ เริ่มสร้างในปี พ.ศ. 2160 ในช่วงสมัยเอโดะ ระหว่างที่ฮิเดตาดะบุตรชายของโทกูงาวะดำรงตำแหน่งเป็นโชกุน และได้รับการต่อเติมขยายพื้นที่ในสมัยของอิเอมิตสึ โชกุนคนที่สามของตระกูล ศาลเจ้านี้ตั้งอยู่ในเมืองนิกโก จังหวัดโทจิงิ ทางตอนเหนือของภูมิภาคคันโตบนเกาะฮนชู เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานวัฒนธรรม "ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก" ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ศาลเจ้าแห่งนี้เป็นที่ตั้งรูปเคารพและป้ายวิญญาณของอิเอยาซุ และมีสถานที่ฝังอัฐิอยู่ที่นี่
สถานีย่อยประเทศญี่ปุ่น
สถานีย่อยประวัติศาสตร์
36°45′33″N 139°35′55″E﻿ / ﻿36.75917°N 139.59861°E﻿ / 36.75917; 139.59861
ลิงสามตัว
ลู่เจีย (ฮั่นตะวันตก)

| ลู่เจีย   Lu Jia |
| --- | --- |
อัครมหาเสนาบดีสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก

เกิด: 240 ปีก่อนคริสตกาล
ถึงแก่กรรม: 170 ปีก่อนคริสตกาล
ลู่เจีย หรือ ลู่กู (จีน: 陸賈; 240 — 170 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นนักปรัชญาและขุนนางชาวจีนแห่ง ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก เขารับรองการยอมจำนนของอาณาจักร หนานเยฺว่ ของ จ้าว ถัว ต่อต้าฮั่นเมื่อ 196 ปีก่อนคริสตกาล
วิกิพีเดียภาษาซุนดา

ภาพโลโก้วิกิพีเดียภาษาซุนดา
วิกิพีเดียภาษาซุนดา เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาซุนดา ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาซุนดามีบทความมากกว่า 13,000 บทความ (กันยายน พ.ศ. 2550)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิพีเดียภาษาซุนดา
(อังกฤษ) รายการวิกิพีเดียแบบสมบูรณ์
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินมุมไบ

รายชื่อสถานีของรถไฟมุมไบซึ่งเป็นระบบขนส่งทางเร็วของมุมไบ รัฐมหาราษฏระ ปัจจุบันเปิดให้บริการ 1 สายคือสาย 1 ซึ่งเปิดให้บริการเมื่อ 8 มิถุนายน 2014 อีกสี่สายกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง
สาย 1: วรโสวา - อันเธรี - ฆาฏโกปร

| #> #.# | สถานี> สถานี.ชื่อสถานี | สถานี> สถานี.ภาษามราฐี | ระยะทาง (กม)> ระหว่างสถานี.ระหว่างสถานี | ระยะทาง (กม)> จากวรโสวา.จากวรโสวา | ระยะทาง (กม)> จากฆาฏโปกร.จากฆาฏโปกร | ระดับ> ระดับ.ระดับ | จุดเชื่อมต่อ> จุดเชื่อมต่อ.จุดเชื่อมต่อ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | วรโสวา | वर्सोवा | 0 | 0 | 10.821 | ยกระดับ | ไม่มี |
| 2 | ดี.เอ็น.นคร | डी. एन. नगर | 0.955 | 0.955 | 9.866 | ยกระดับ | สาย 2 (ตามแผน) |
| 3 | อาซาดนคร | आझाद नगर | 0.796 | 1.751 | 9.07 | ยกระดับ | ไม่มี |
| 4 | อันเธรี | अंधेरी | 1.36 | 3.111 | 7.71 | ยกระดับ | สถานีรถไฟอันเธรี (สายตะวันตก, สายฮาเบอร์, รถไฟอินเดีย) |
| 5 | ทางด่วนสายตะวันตก | वेस्टर्न एक्सप्रेस हायवे | 1.007 | 4.118 | 6.703 | ยกระดับ | สาย 7 (ตามแผน) |
| 6 | เจ.บี.นคร | जे.बी. नगर | 1.264 | 5.382 | 5.439 | ยกระดับ | ไม่มี |
| 7 | ถนนสนามบิน | विमानतळ मार्ग | 0.725 | 6.107 | 4.714 | ยกระดับ | ไม่มี |
| 8 | มาโรลนากา | मारोल नाका | 0.598 | 6.705 | 4.116 | ยกระดับ | สาย 3 (ตามแผน) |
| 9 | สากีนากา | साकी नाका | 1.075 | 7.78 | 3.041 | ยกระดับ | ไม่มี |
| 10 | อสัลผา | असल्फा | 1.123 | 8.903 | 1.918 | ยกระดับ | ไม่มี |
| 11 | ชาครุตีนคร | जागृती नगर | 0.862 | 9.765 | 1.056 | ยกระดับ | ไม่มี |
| 12 | ฆาฏโกปร | घाटकोपर | 1.056 | 10.821 | 0 | Elevated | สถานีรถไฟฆาฏโปกร (สายภาคกลาง) |
ลู่ เจิงเสียง

Chinese diplomat and Catholic priest (1871-1949)
| ลู่ เจิงเสียง |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง 29 มิถุนายน 2455 – 22 กันยายน 2455
ประธานาธิบดี: ยฺเหวียน ชื่อไข่
ก่อนหน้า: ถัง เช่าอี๋
ถัดไป: จ้าว ปิ่งจฺวิน
 นายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิจีน
ดำรงตำแหน่ง 22 ธันวาคม 2458 – 22 มีนาคม 2459
กษัตริย์: จักรพรรดิหงเซี่ยน
ก่อนหน้า: สฺวี ชื่อชาง (ในฐานะ นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐ)
ถัดไป: สฺวี ชื่อชาง (ในฐานะ นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐ)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 12 มิถุนายน 2414 เซี่ยงไฮ้ เจียงซู   จักรวรรดิจีน
เสียชีวิต: 12 มกราคม 2492 (77 ปี) บรูช เบลเยียม
คู่สมรส: แบร์ต-ฟร็องซัว-เออเฌนี โบวี
อาชีพ: นักการทูต นักบวช
รางวัล: เครื่องราชอิสริยาภรณ์มังกรคู่ เครื่องราชอิสริยาภรณ์เลออปอล  เครื่องอิสริยาภรณ์นักบุญเบเนดิกต์
อาชีพนักเขียน
สัญชาติ: Chinese
ช่วงเวลา: 20th century
แนว: Memoirs, reflections
 

ลู่ เจิงเสียง (จีน: 陸徵祥; 12 มิถุนายน 2414 - 15 มกราคม 2492) เป็นนักการทูตชาวจีน และนักบวชศาสนาคริสต์โรมันคาทอลิก เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐจีนถึงสองครั้ง และเป็นหัวหน้าคณะผู้แทนของประเทศตนในการประชุมสันติภาพปารีส พ.ศ. 2462 บางครั้งเขาใช้ชื่อภาษาฝรั่งเศส เรอเน ลู่ ในช่วงต้นชีวิต และชื่อศาสนาของเขาคือ ปิแอร์-เซเลสติน
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินชัยปุระ

แผนที่รถไฟใต้ดินชัยปุระ
รายชื่อต่อไปนี้เป็นรายชื่อสถานีของรถไฟใต้ดินชัยปุระ ระบบขนส่งทางเร็วของชัยปุระในประเทศอินเดีย
สถานีรถไฟใต้ดิน

| --- | --- |
†: สถานีปลายทาง
*: สถานีเปลี่ยนสายในอนาคต
††: เปลี่ยนสายไปรถไฟอินเดีย
| เลขสถานี | ชื่อสถานี | ชื่อสถานี> ภาษาราชสถาน | สาย | เปิด | ผังสถานี | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | บดีจาวปัร† | बड़ी चौपड़ | สายสีชมพู | 23 กันยายน 2020 | ใต้ดิน | ไม่มี |  |
| 2 | จันทโปล | चांदपोल | สายสีชมพู | 3 มิถุนายน 2015 | ใต้ดิน | ไม่มี |  |
| 3 | โฉตีจาวปัร | छोटी चौपड़ | สายสีชมพู | 23 กันยายน 2020 | ใต้ดิน | ไม่มี |  |
| 4 | ซิวิลลายนส์ | सिविल लाइन्स | สายสีชมพู | 3 มิถุนายน 2015 | ยกระดับ | ไม่มี |  |
| 5 | มานสโรวัร† | मानसरोवर | สายสีชมพู | 3 มิถุนายน 2015 | ยกระดับ | ไม่มี |  |
| 6 | นวาอาติษมาร์เกต | नया आतिश मार्केट | สายสีชมพู | 3 มิถุนายน 2015 | ยกระดับ | ไม่มี |  |
| 7 | เรลเวสเตฌัน†† | रेलवे स्टेशन | สายสีชมพู | 3 มิถุนายน 2015 | ยกระดับ | ไปสถานีรถไฟชัยปุระจังก์ชัน |  |
| 8 | รามนคร | राम नगर | สายสีชมพู | 3 มิถุนายน 2015 | ยกระดับ | ไม่มี |  |
| 9 | สินธีไกมป์* | सिन्धी कैंप | สายสีชมพู | 3 มิถุนายน 2015 | ยกระดับ | ไม่มี |  |
| 10 | ษยามนคร | श्याम नगर | สายสีชมพู | 3 มิถุนายน 2015 | ยกระดับ | ไม่มี |  |
| 11 | วิเวกวิหาร | विवेक विहार | สายสีชมพู | 3 มิถุนายน 2015 | ยกระดับ | ไม่มี |  |
ศาลเจ้าพ่อกว้าน

ศาลเจ้าพ่อกว้าน เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สำคัญในจังหวัดลำปาง ตั้งอยู่หลังบ้านพักผู้พิษากษา หัวหน้าศาล ถนนบุญวาทย์ เป็นศาลทรงไทยขนาดใหญ่ กว้ายาวประมาณ 10 คูณ 20 เมตร สร้างด้วยไม้สัก สลักลวดลายที่หน้าจั่วอย่างสวยงาม เป็นศาลตัดสินความของทางราชการ ภายในศาลมีแท่นสำหรับเจ้านาย หรือบัลลังก์ของจ่าบ้าน หรือผู้พิพากษา
สมัยโบราณ เมื่อมีคดีความที่จะต้องพิพากษาตัดสินก่อนจะให้การต่อศาล คู่กรณีต้องไปสาบานต่อหน้าหอเล็กๆ ที่กล่าวนี้ คือ ที่สิงสถิตของเจ้าพ่อกว้าน และศาลสถิตยุติธรรมก็พลอยมีชื่อเรียกว่า ศาลเจ้าพ่อกว้านตามไปด้วย
ต่อมามีการสร้างศาลยุติธรรมขึ้นใหม่ (ศาลจังหวัดปัจจุบัน) การชำระคดี จึงได้ย้ายไปทำกันที่ศาลใหม่ ทางการจึงได้รื้อศาลเจ้าพ่อกว้านหลังเดิมมาสร้างขึ้นใหม่ในบริเวณโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย เพื่อเป็นการอนุรักษ์เอาไว้ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2479 และโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัยได้ใช้ศาลเจ้ากว้านเป็นสโมสรลูกเสือ และใช้เป็นสถานที่อบรมครูจังหวัด ต่อมาได้ใช้เป็นห้องเรียนของนักเรียน ชั้น ม. 1 นักเรียนบุญวาทย์ครั้งนั้นจึงได้ชื่อว่าเป็นลูกเจ้ากว้านด้วย
ในพ.ศ. 2497 โรงเรียนได้งบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนหลังใหม่ ซึ่งมีเนื้อที่ครอบคลุมถึงบริเวณศาลเจ้าพ่อกว้าน ดังนั้นศาลเจ้าพ่อกว้านเดิมจึงถูกรื้อถอน บางส่วนของชิ้นไม้ที่ประกอบเป็นศาลถูกนำไปเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑ์วัดเมืองศาสน์บ้าง วัดพระแก้วดอนเต้าบ้าง และทางโรงเรียนได้สร้างศาลเล็กๆ ขึ้นมาแทน เพื่อเป็นที่สถิตย์ของเจ้าพ่อกว้าน ต่อมาได้ย้ายมาสร้างใหม่ให้ใหญ่โตสวยงามขึ้น ณ บริเวณที่ตั้งปัจจุบัน
ทุกครั้งที่มีงานสำคัญ หรือมีกิจกรรมของโรงเรียน ครูและนักเรียนบุญวาทย์ฯ จะไปบอกกล่าวขอความคุ้มครอง ขอกำลังใจจากเจ้าพ่อกว้าน ทุกคนสำนึกว่า นอกจากความเป็นลูกเจ้าพ่อบุญวาทย์ฯ เลือดแดง - ขาวแล้ว ชาวบุญวาทย์ฯ ยังเป็นลูกเจ้าพ่อกว้านด้วย
เจ้ากว้าน

ตามที่ปรากฏในหนังสือ "ที่ระลึก วันครบ 60 ปี บุญวาทย์" โดยแหลนน้อย กล่าวไว้ว่า เจ้ากว้าน เป็นเจ้าพ่อศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมือง ความสำคัญของเจ้ากว้านคงพอๆ กับเจ้าพ่อหลักเมือง ทั้งนี้สันนิษฐานจากการเซ่นสังเวยทุกครั้งที่มีการสังเวยเจ้าพ่อหลักเมือง จะต้องแบ่งครึ่งหนึ่งของเซ่นไปสังเวยเจ้าพ่อกว้านอยู่เสมอ เมื่อเกิดศึกสงครามทหารจะออกรบ หรือเมื่อตำรวจตามจับผู้ร้ายสำคัญ จะต้องไปบวงสรวงเจ้ากว้านเสียก่อน เครื่องเซ่นมีมีหมูดำปลอด 1 ตัว ไก่คู่ ตีนหมู (สี่ตัว) วัวกีบผึ้ง หางไหม 1 ตัว สมัยก่อนไม่มีที่นั่ง (ม้าขี่คนทรง) การบวงสรวงตกเป็นหน้าที่ของลุงแก่ๆ คนหนึ่ง ชื่อลุงแสน ภวังค์ความศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าพ่อนั้น เป็นที่นับถือตั้งแต่เจ้าผู้ครองนครมาจนถึงราษฏรสามัญ ทุกๆปีจะมีการบวงสรวงเซ่นไหว้ประจำปีในเดือน 9 เหนือ แรม 5ค่ำ ไม่มีการเชิญเข้าทรงและฟ้อนฝี ดังเช่นปัจจุบัน "
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2517

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2517 (ค.ศ. 1974) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 193 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 29 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์ : พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
สยามมกุฎราชกุมาร: สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณฯ สยามมกุฎราชกุมาร
นายกรัฐมนตรี :
สัญญา ธรรมศักดิ์ (อิสระ) (จนถึง 22 พฤษภาคม)
สัญญา ธรรมศักดิ์ (อิสระ) (ตั้งแต่ 27 พฤษภาคม)
รัฐสภา: สภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ :
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช (แต่งตั้ง) (จนถึง 7 ตุลาคม)
ประภาศน์ อวยชัย (แต่งตั้ง) (ตั้งแต่ 17 ตุลาคม)
ประธานศาลฎีกา :
จินตา บุณยอาคม (จนถึง 1 ตุลาคม)
สุธรรม ภัทราคม (ตั้งแต่ 1 ตุลาคม)
เหตุการณ์ > พฤษภาคม

17 พฤษภาคม – โรงเรียนพานมัธยมสามัญ (พาน ช.ร.8) เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนพานพิเศษพิทยา
เหตุการณ์ > มิถุนายน

29 มิถุนายน – วิทยาลัยวิชาการศึกษา 8 วิทยาเขต ได้แก่ ประสานมิตร พิษณุโลก มหาสารคาม บางแสน สงขลา ปทุมวัน พระนคร และพลศึกษา ยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
เหตุการณ์ > กรกฎาคม

3 กรกฎาคม – เหตุการณ์จลาจลที่พลับพลาไชย พ.ศ. 2517
เหตุการณ์ > ธันวาคม

5 ธันวาคม – พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีพระราชดำรัสแก่ชาวไทยเรื่อง เศรษฐกิจพอเพียง เป็นครั้งแรก แก่ผู้เข้าเฝ้าถวายพระพรชัยมงคล เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา พุทธศักราช 2517
วันเกิด > มกราคม

4 มกราคม – เก็จมณี วรรธนะสิน นักแสดง
วันเกิด > กุมภาพันธ์

6 กุมภาพันธ์ – นฤมล พงษ์สุภาพ นักแสดง
8 กุมภาพันธ์ – ชลิดา เถาว์ชาลี ตันติพิภพ นักแสดง
วันเกิด > มีนาคม

15 มีนาคม – จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ นักร้อง
31 มีนาคม – เพ็ญเพ็ชร เพ็ญกุล นักแสดง
วันเกิด > เมษายน

5 เมษายน – ไชยา มิตรชัย นักร้อง
19 เมษายน – อครา อมาตยกุล นักแสดง
22 เมษายน
พัสสน ศรินทุ นักแสดง
สมเกียรติ จันทร์พราหมณ์ พิธีกร
วันเกิด > พฤษภาคม

12 พฤษภาคม – เอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ พิธีกร
วันเกิด > มิถุนายน

5 มิถุนายน – นุ้ย เชิญยิ้ม นักแสดง
13 มิถุนายน – สิริยากร พุกกะเวส นักแสดง
18 มิถุนายน – ซอนย่า คูลลิ่ง นักแสดง
29 มิถุนายน – ฝน ธนสุนธร นักร้อง
วันเกิด > กรกฎาคม

15 กรกฎาคม – สุชาติ ชมกลิ่น นักการเมือง
29 กรกฎาคม – ธรรม์ โทณะวณิก นักแสดง (ถึงแก่กรรม 16 มีนาคม พ.ศ. 2538)
วันเกิด > สิงหาคม

6 สิงหาคม – จิทัศ ศรสงคราม
วันเกิด > กันยายน

2 กันยายน – ษรฉัตร สหัชธนชัย นักแสดง
12 กันยายน – กีรติ เทพธัญญ์ นักแสดง
13 กันยายน – รังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง นักแสดง
วันเกิด > ตุลาคม

6 ตุลาคม – ชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต นักการเมือง
13 ตุลาคม – จิรกิตติ์ สุวรรณภาพ นักแสดง
วันเกิด > พฤศจิกายน

16 พฤศจิกายน – กัลยา เลิศเกษมทรัพย์ นักแสดง
วันเกิด > ธันวาคม

1 ธันวาคม – นิธิ สมุทรโคจร นักแสดง
2 ธันวาคม – ณัฐวุฒิ สกิดใจ นักแสดง
26 ธันวาคม – สุวัจนี พานิชชีวะ นักแสดง
28 ธันวาคม – โจอี้ เชิญยิ้ม นักแสดง
วันถึงแก่กรรม > มกราคม

27 มกราคม – หม่อมหลวงต่วนศรี วรวรรณ (เกิด 10 กันยายน พ.ศ. 2417)
วันถึงแก่กรรม > กุมภาพันธ์

23 กุมภาพันธ์ – พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิสิฐสบสมัย (ประสูติ 21 กันยายน พ.ศ. 2451)
วันถึงแก่กรรม > มีนาคม

8 มีนาคม – พระยาปรีชานุสาสน์ (เสริญ ปันยารชุน) (เกิด 27 มิถุนายน พ.ศ. 2433)
วันถึงแก่กรรม > มิถุนายน

21 มิถุนายน – นายวรการบัญชา (บุญเกิด สุตันตานนท์) อดีตรองนายกรัฐมนตรี (เกิด 24 มิถุนายน พ.ศ. 2446)
วันถึงแก่กรรม > กรกฎาคม

1 กรกฎาคม – พรรณเพ็ญแข กฤดากร (ประสูติ 11 กันยายน พ.ศ. 2448)
วันถึงแก่กรรม > กันยายน

8 กันยายน – พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร (ประสูติ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428)
17 กันยายน – หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล (ประสูติ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2442)
วันถึงแก่กรรม > พฤศจิกายน

28 พฤศจิกายน – หม่อมเจ้ากมลปราโมทย์ เทวกุล (ประสูติ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2441)
ศาลเจ้าชิโมงาโมะ

| ศาลเจ้าชิโมงาโมะ 下鴨神社 |
| --- | --- |
ศาลเจ้าชิโมงาโมะ
ศาสนา
ศาสนา: ชินโต
เทพ: tamayoribime (玉依姫命) kamotaketunuminomikoto (賀茂建角身命)
เทศกาล: Aoi Matsuri   (Kamo no Matsuri; May 15th)
ประเภท: Shikinaisya Yamashiro no Kuni ichinomiya Twenty-Two Shrines Former kanpeitaisha Chokusaisha Beppyo jinja
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: 59 ชิโมงาโมะ อิซูมิงาวะ-โจ, เขตซาเกียว, เกียวโต, จังหวัดเกียวโต
ที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 35°02′20″N 135°46′21″E﻿ / ﻿35.03889°N 135.77250°E﻿ / 35.03889; 135.77250
สถาปัตยกรรม
รูปแบบ: Nagare-zukuri
เริ่มก่อตั้ง: คริสต์ศตวรรษที่ 6
เว็บไซต์
www.shimogamo-jinja.or.jp/pg150.html
 อภิธานศัพท์ชินโต
ศาลเจ้าชิโมงาโมะ (ญี่ปุ่น: 下鴨神社; โรมาจิ: Shimogamo-jinja) หรือชื่อทางการคือ ศาลเจ้าคาโมมิโอยะ (ญี่ปุ่น: 賀茂御祖神社; โรมาจิ:  Kamo-mioya-jinja) เป็นศาลเจ้าชินโตที่สำคัญ ตั้งอยู่ที่นครเกียวโต เป็นหนึ่งในศาลเจ้าชินโตที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในสิบเจ็ดอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากยูเนสโก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Shimogamo-jinja
Shimogamo Shrine website (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ |
| --- | --- |
เกียวโต:  ปราสาทนิโจ  กิงกากูจิ1  คิงกากูจิ2  คิโยมิซูเดระ  โคซันจิ  ไซโฮจิ  ไดโงจิ  เท็นรีวจิ  โทจิ3  นิชิฮงงันจิ  นินนาจิ  เรียวอันจิ  ศาลเจ้าคามิงาโมะ4  ศาลเจ้าชิโมงาโมะ5 
อูจิ:  เบียวโดอิง  ศาลเจ้าอูจิงามิ 
โอตสึ:  เอ็นเรียกูจิ 
ชื่ออื่น: 1จิโชจิ 2โรกูอนจิ 3เคียวโอโงโกกูจิ 4ศาลเจ้าคาโมวาเกอิกาซูจิ 5 ศาลเจ้าคาโมมิโอยะ
ศาลเจ้าปุดจ้อ

| ศาลเจ้าปุดจ้อ (จีน: 水碓平陽山觀音廟) |
| --- | --- |
ชื่อสามัญ: ศาลเจ้าปุดจ้อ อ๊ามปุดจ้อ
ที่ตั้ง: ซอยภูธร ตำบลตลาดเหนือ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต  ประเทศไทย 83000
นิกาย: ศาสนาเต๋า พุทธมหายาน
จุดสนใจ: สถาปัตยกรรมฮกเกี้ยนแบบดั้งเดิม
กิจกรรม: เทศกาลตรุษจีน เทศกาลกินเจ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
ศาลเจ้าปุดจ้อ หรือที่คนภูเก็ตนิยมเรียกว่า อ๊ามปุดจ้อ หรือ ปุดจ้ออ๊าม (จีน: 佛祖庵; เป่อ่วยยี: pu̍t-tsóo-am) มีชื่อ ในภาษาฮกเกี้ยนว่า กินอิมเบี้ยว (จีน: 水碓平陽山觀音廟; เป่อ่วยยี: tsuí-tuì-pîng-iông-san-kuan-im-biō;) เป็นศาลเจ้าจีนที่เก่าแก่ของจังหวัดภูเก็ต สร้างเมื่อปลายสมัยราชวงศ์ชิง สำหรับบูชากวนอิมปุดจ้อ (จีน: 觀音佛祖; เป่อ่วยยี: kuan-im-pu̍t-tsóo) หรือคนไทยรู้จักในนาม เจ้าแม่กวนอิม เป็นศาลเจ้าที่ผูกพันคู่กับชาวไทยเชื้อสายจีนในจังหวัดภูเก็ตมาอย่างยาวนาน คนภูเก็ตเชื้อสายจีนนิยมมาไหว้ขอบุตรและไหว้ขอพรในวันแต่งงาน
ประวัติ

เจ้าแม่กวนอิม คนภูเก็ตนิยมเรียกว่า ปุดจ้อ หรือ กวนอิมปุดจ้อ (จีน: 觀音佛祖; เป่อ่วยยี: kuan-im-pu̍t-tsóo)
ศาลเจ้าปุดจ้อ หรือที่คนภูเก็ตนิยมเรียกว่าอ๊ามปุดจ้อ สร้างเมื่อใดไม่ปรากฎแน่ชัด ตามคำบอกเล่าคนเก่า ศาลเจ้าหลังนี้เดิมเคยเป็นศาลเจ้าของเทพเจ้ากวนอูมาก่อน แล้วเปลี่ยนเป็นศาลเจ้าแม่กวนอิมในภายหลัง
จากบันทึกป้ายหินเกี่ยวกับการบูรณะศาลเจ้าหลังปัจจุบัน เขียนว่าศาลเจ้ากวนอิมหลังนี้เกิดจากความศรัทธาของชาวจีนในจังหวัดภูเก็ตรวมกันบริจาคเมื่อปีนักกษัตรอู้เซิน (จีน: 戊申年) ตรงกับปีรัชศกที่ 34 ของจักรพรรดิกวังซฺวี่ (จีน: 光緒皇帝) แห่งราชวงศ์ชิง ซึ่งตรงกับ พ.ศ.2451  สร้างศาลขึ้นปีนักกษัตรจีโย่ว(จีน: 己酉年) ตรงกับปีรัชศกที่ 1 ของจักรพรรดิผู่อี๋ หรือ สมเด็จพระจักรพรรดิเซวียนถ่ง (จีน: 宣統皇帝) แห่งราชวงศ์ชิงตรงกับ พ.ศ.2452
ศาลเจ้าซูมิโยชิ

| ศาลเจ้าซูมิโยชิ 住吉大社 |
| --- | --- |
ศาลเจ้าซูมิโยชิ 
ศาสนา
ศาสนา: ชินโต
เทพ: Sokotsutsu no Onomikoto Nakatsutsu no Onomikoto Uwatsutsu no Onomikoto Okinagatarashi-hime no Mikoto
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: 2-9-89 ซูมิโยชิ เขตซูมิโยชิ นครโอซากะ จังหวัดโอซากะ
ที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 34°36′46.07″N 135°29′34.59″E﻿ / ﻿34.6127972°N 135.4929417°E﻿ / 34.6127972; 135.4929417
สถาปัตยกรรม
ผู้ก่อตั้ง: โทโมโกะ โนะ ซูกูเนะ
เริ่มก่อตั้ง: ค.ศ. 211
เว็บไซต์
www.sumiyoshitaisha.net
 อภิธานศัพท์ชินโต
ซูมิโยชิไทชะ (ญี่ปุ่น: 住吉大社) รู้จักในชื่อ ศาลเจ้าซูมิโยชิ ศาลเจ้าชินโตที่ตั้งอยู่ในเขตซูมิโยชิ นครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นศาลเจ้าที่สำคัญที่สุดในบรรดาศาลเจ้าซูมิโยชิทั้งหมดในประเทศญี่ปุ่น ก่อสร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 211
แหล่งข้อมูลอื่น

Official site
Annual Festivals - Official movies
ลู่ซิ่วฟู

| ลู่ซิ่วฟู   陸秀夫 |
| --- | --- |

เกิด: 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 1779 Yancheng, Jiangsu, China
ถึงแก่กรรม: 19 มีนาคม พ.ศ. 1822 (42 ปี) Yamen, Guangdong, China
ตำแหน่ง: มหาคณาธิบดีแห่งราชวงศ์ซ่ง (รั้งตำแหน่งอัครเสนาบดีและสมุหกรมโยธาธิการ)
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: เหวิน เทียนเสียง
ลู่ซิ่วฟู (จีนตัวย่อ: 陆秀夫; จีนตัวเต็ม: 陸秀夫; พินอิน: Lù Xiùfū; 8 พฤศจิกายน 1779-19 มีนาคม 1822)ชื่อรอง จฺวินชื่อ (君实/君實) รัฐบุรุษและผู้บัญชาการทหารชาวจีน ผู้มีชืวิตอยู่ในช่วงปีสุดท้ายของ ราชวงศ์ซ่ง บ้านเดิมมาจาก หยันเฉิง (ทุกวันนี้คือ อำเภอเจี้ยนหู) ใน มณฑลเจียงซู พร้อมกับ เหวิน เทียนเสียง และ จางซื่อเจี๋ย เขาได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน 'สามผู้ซื่อสัตย์แห่งราชวงศ์ซ่ง' (大宋三忠王)
ลูเมน

| lumen |
| --- | --- |
ระบบการวัด: เอสไอ
เป็นหน่วยของ: ฟลักซ์ส่องสว่าง
สัญลักษณ์: lm 
การแปลงหน่วย      
1 lm ใน ...: ... มีค่าเท่ากับ ...
 
   หน่วยฐานเอสไอ:    cd⋅sr
ลูเมน (lumen, สัญลักษณ์: lm) เป็น หน่วยวัดของค่าฟลักซ์ส่องสว่าง เป็นหน่วยหนึ่งของมาตรวัดในระบบเอสไอ
คำนิยาม

SI ได้ให้คำนิยามของหน่วยลูเมนไว้ว่า "ฟลักซ์การส่องสว่างที่ปล่อยออกมาภายในมุมตัน 1 สเตอเรเดียนจากแหล่งกำเนิดจุดมาตรฐานที่มีความเข้มของการส่องสว่าง 1 แคนเดลาในทุกทิศทาง"
lumen เป็นคำในภาษาละติน แปลว่า "แสงกลางวัน" เนื่องจากชื่อไม่ได้มาจากชื่อบุคคล สัญลักษณ์หน่วยทั้งหมดจึงเป็นตัวพิมพ์เล็ก หน่วยลูเมนถูกสร้างขึ้นใน 1925 แต่คำจำกัดความในขณะนั้นขึ้นอยู่กับหน่วยความเข้มการส่องสว่างแบบเก่า คือแรงเทียน ในปี 1946 คณะกรรมการชั่งตวงวัดระหว่างประเทศ (CIPM) จึงได้ได้ลงมติให้กำหนดหน่วยใหม่ของความเข้มการส่องสว่างเป็นแคนเดลาแบบใหม่ และลูเมนก็เปลี่ยนคำจำกัดความโดยใช้หน่วยแคนเดลาใหม่นี้ด้วย โดยบางครั้งก็ใช้คำเรียกว่า "ลูเมนใหม่" เพื่อแยกความแตกต่างจากคำจำกัดความเก่าของลูเมน
วิธีการวัดโดย ANSI

ANSI ได้กำหนดวิธีการวัดฟลักซ์การส่องสว่างที่ปล่อยออกมาจากแหล่งกำเนิดแสงของเครื่องฉายภาพ ระนาบการฉายภาพแบ่งออกเป็น 3 ×3 = 9 ตามแนวตั้งและแนวนอน และวัดค่าความส่องสว่างเฉลี่ยในหน่วยลักซ์ (lx) ของแต่ละระนาบ คูณด้วยพื้นที่ ของพื้นผิวการฉายภาพในหน่วยตารางเมตร (m2) เพื่อให้ได้ค่าฟลักซ์การส่องสว่าง เนื่องจาก lx = lm/m2 เมื่อนำค่าความส่องสว่างในลักซ์มาคูณด้วยตารางเมตรก็จะได้ลูเมน ค่าลูเมนของฟลักซ์การส่องสว่างที่กำหนดโดยวิธีการวัดนี้อาจเรียกโดยเจาะจงว่า ANSI lumen
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2016

ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2016 เป็นการแข่งขันฟุตบอลนัดชิงชนะเลิศของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2015–16 โดยเป็นฤดูกาลที่ 61 สำหรับการแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรปที่จัดโดยยูฟ่า และเป็นฤดูกาลที่ 24 นับตั้งแต่การเปลี่ยนชื่อการแข่งขันจากยูโรเปียบแชมเปียนคลับคัพ มาเป็นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก โดยการแข่งขันครั้งนี้จะจัดขึ้นที่ซานซีโร ในมิลาน ประเทศอิตาลี ในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
โดยทีมที่ชนะเลิศจะได้สิทธิ์ในการลงเล่นยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2016 กับทีมที่ชนะเลิศของการแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2015–16 อีกทั้งยังได้สิทธิ์ในการลงเล่นฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2016 ในรอบรองชนะเลิศ ในนามตัวแทนของยูฟ่า