stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ม้าน้ำแคระ

| ม้าน้ำแคระ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มีข้อมูล  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Syngnathiformes
วงศ์:: Syngnathidae
สกุล:: Hippocampus
สปีชีส์:: H.  bargibanti
ชื่อทวินาม
Hippocampus bargibanti Whitley, 1970

ม้าน้ำแคระ (อังกฤษ: Pygmy seahorse, 	Bargibant's seahorse) เป็นปลากระดูกแข็งในวงศ์ Syngnathidae เป็นม้าน้ำชนิดหนึ่ง พบได้ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนกลางฝั่งตะวันตก ตั้งแต่ตอนล่างของทะเลญี่ปุ่นจนถึงอินโดนีเซีย และออสเตรเลีย ในระดับความลึกตั้งแต่ 16-40 เมตร เป็นม้าน้ำที่มีขนาดเล็ก มีความยาวไม่เกิน 2.4 เซนติเมตร
การพรางตัวที่ดีในหมู่กัลปังหาของม้าน้ำแคระ ดูภาพนี้เพื่อค้นหาม้าน้ำแคระ
ม้าน้ำแคระเป็นม้าน้ำที่ปรับตัวให้มีสีตามลำตัวเหมือนกับสภาพแวดล้อมที่อาศัยอยู่ได้ดีมาก โดยจะเกาะอาศัยอยู่กับกัลปังหาสกุล Muricella เท่านั้น  เท่าที่ทราบกันมีอยู่ 2 สี คือ สีเทามีตุ่มสีแดง (บนกัลปังหาชนิด Muricella plectana) และสีเหลืองมีตุ่มสีแสด (บนกัลปังหาชนิด M. papraplectana) และค่อย ๆ ปรับตัวจนมีลักษณะคล้ายกับหมู่กัลปังหาที่อาศัยอยู่ โดยตุ่มอยู่รอบ ๆ ตัวและส่วนปากของม้าน้ำชนิดนี้มีสีและรูปร่างที่กลมกลืนกับโพลิปของกัลปังหา ส่วนลำตัวจะมีรูปร่างคล้ายกิ่งก้านของกัลปังหา การพรางตัวเช่นนี้ได้ผลดีมากในการพรางตัวเพื่อหลบซ่อนจากสัตว์ผู้ล่า โดยกินสัตว์ทะเลขนาดเล็ก เช่น แพลงก์ตอน หรือครัสเตเชียนต่าง ๆ เป็นอาหาร
ม้าน้ำแคระถูกค้นพบครั้งแรกจากนักวิทยาศาสตร์ที่ทำการศึกษากัลปังหา โดยได้ตัวอย่างต้นแบบแรกจากกัลปังหาที่เก็บขึ้นมาจากทะเล และมีรายงานว่าม้าน้ำแคระจะตายถ้าถูกจับแยกออกจากกัลปังหา
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hippocampus bargibanti ที่วิกิสปีชีส์
ม้าน้ำเหลือง

| ม้าน้ำเหลือง |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Syngnathiformes
วงศ์:: Syngnathidae
วงศ์ย่อย:: Hippocampinae
สกุล:: Hippocampus
สปีชีส์:: H.  barbouri
ชื่อทวินาม
Hippocampus barbouri Jordan & Richardson, 1908

ชื่อพ้อง
 ชื่อพ้อง Hippocampus aimei Roule, 1916  Hippocampus histrix Kaup, 1853 [ระบุผิดพลาด] 
ม้าน้ำเหลือง (อังกฤษ: Barbour's seahorse; ชื่อวิทยาศาสตร์: Hippocampus barbouri) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกม้าน้ำ
ม้าน้ำเหลืองมีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร เมื่อโตเต็มที่แล้วลำตัวจะมีหนามแต่สั้น และไม่แหลมเหมือนม้าน้ำหนาม (H. spinosissimus) ส่วนใหญ่แล้วมักจะมีลำตัวสีเหลือง ลักษณะเด่น คือ จะมีลายบริเวณรอบดวงตาจนถึงปลายปาก
ไม่พบในน่านน้ำไทย แต่จะพบในทะเลแถบอินโดนีเซีย, ฟิลิปปิน และบางส่วนในประเทศมาเลเซีย เป็นม้าน้ำชนิดหนึ่งที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง โดยลูกม้าน้ำวัยอ่อนเป็นชนิดที่อนุบาลได้ง่าย นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.seahorsesource.com/barbouri.html เก็บถาวร 2012-04-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เมกส์มีวันเดอร์

| "เมกส์มีวันเดอร์" |
| --- | --- |

เพลงโดยมารูนไฟฟ์
จากอัลบั้มอิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง
ด้านบี: "เดอะเวย์ไอวอส", "สตอรี"
วางจำหน่าย: 27 มีนาคม 2007
บันทึกเสียง: 2006
แนวเพลง: ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์, ฟังก์ร็อก, นิวเวฟ
ความยาว: 3:31
ค่ายเพลง: A&M/Octone
ผู้ประพันธ์เพลง: แอดัม เลอวีน, เจสซี คาร์ไมเคิล, มิกกี แมดเดน
โปรดิวเซอร์: Mark Endert, Maroon 5
"เมกส์มีวันเดอร์" (อังกฤษ: Makes Me Wonder) เป็นซิงเกิลแรกจากสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สองของมารูนไฟฟ์ ชื่อ อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง เพลงเผยแพร่ครั้งแรกในสถานีวิทยุ KMXB แห่งลาสเวกัส และเป็นเพลงที่ได้รับความนิยมทั่วโลกทันที หลังจากออกจำหน่าย เพลงทำสถิติเพลงที่ก้าวกระโดดขึ้นอันดับหนึ่งได้สูงที่สุด (biggest jump) ในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100  โดยขึ้นจากอันดับที่ 64 สู่อันดับที่หนึ่ง อย่างไรก็ตาม สถิตินี้ก็ถูกทำลายโดยเพลง "มายไลฟ์วู้ดซักวิดเอาต์ยู" ของเคลลี คลาร์กสัน ในปี ค.ศ. 2009
"เมกส์มีวันเดอร์" เป็นเพลงอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 เพลงแรกของวง ชนะรางวัลแกรมมีสาขาการแสดงเพลงป็อปโดยศิลปินคู่หรือกลุ่มที่มีนักร้องนำ (Grammy Award for Best Pop Performance by a Duo or Group with Vocal) ในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 50 เป็นเพลงที่สองที่ชนะรางวัลดังกล่าว เพลงยังประสบความสำเร็จที่สุดเพลงหยึ่งในปี ค.ศ. 2007 และเป็นเพลงที่ได้รับความนิยมสูงสุดจนกระทั่งเพลง "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2011
แม้ว่าเพลงจะประสบความสำเร็จ แต่การตอบรับเป็นแบบคละกัน เพลงติดอันดับ 49 จากการจัดอันดับของนิตยสารโรลลิงสโตน ในรายชื่อเพลงที่ดีที่สุดในปี ค.ศ. 2007
มูลนิธิเซฟอะเบรน

| --- | --- |
ประเภท: องค์การไม่แสวงหาผลกำไร
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2008 ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
ผู้ก่อตั้ง: จอร์จ โคฮัน, ไอแซก ไมเออร์, ซามูเอล ซิโดเวตสกี
เว็บไซต์: SaveABrain.org
มูลนิธิเซฟอะเบรน (อังกฤษ: Save A Brain Foundation) เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรตามมาตรา 501(c)(3) โดยมีเป้าหมายในการสร้างความตระหนักที่มีต่อมะเร็งกลัยโอบลาสโตมา ซึ่งเป็นเนื้องอกในสมองที่พบบ่อยที่สุด รวมถึงการระดมทุนด้วยความหวังในการหาวิธีรักษาโรคระยะสุดท้ายนี้ จนถึงปัจจุบัน มูลนิธิได้ระดมทุนหลายหมื่นดอลลาร์เพื่อการวิจัยโรคมะเร็งสมอง
จุดกำเนิด

แผนการในการก่อตั้งมูลนิธิเริ่มขึ้นในช่วงประมาณเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 หลังจากเพื่อนสามคนที่เพิ่งจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียได้ตัดสินใจที่จะก่อตั้งมูลนิธิเพื่อช่วยต่อสู้กับมะเร็งกลัยโอบลาสโตมา ผู้ร่วมก่อตั้งมูลนิธิ ได้แก่ จอร์จ โคฮัน, ไอแซก ไมเออร์ และซามูเอล ซิโดเวตสกี ในเวลานั้น พ่อของไอแซกเพิ่งได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคมะเร็งกลัยโอบลาสโตมา ซึ่งทำหน้าที่เป็นแรงผลักดันในการก่อตั้งมูลนิธิ
งานระดมทุน

มูลนิธินี้เป็นเจ้าภาพจัดงานการระดมทุนหลายครั้งทั่วสหรัฐ ซึ่งรวมถึงงานสำคัญในรัฐนิวยอร์กและรัฐแคลิฟอร์เนีย
หนึ่งในงานระดมทุนที่สำคัญครั้งแรกของมูลนิธิคือ "โบว์ลิงฟอร์เบรนส์" ซึ่งจัดขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 2009 ที่ลักกีสไตรก์เลนส์ ในแมนแฮตตัน รัฐนิวยอร์ก งานนี้ถือเป็นโอกาสสำคัญครั้งแรกสำหรับมูลนิธิในการดำรงอยู่และทำให้เป้าหมายเป็นที่รู้จักของคนทั่วไป โดยความสำเร็จของงานนี้ทำให้เกิดการจัดซ้ำเป็นประจำในอีกหลายปี
งานระดมทุนที่โดดเด่นอีกงานหนึ่งเกิดขึ้นในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2009 ที่ฮอลลีวูดโบล ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งมีการแสดง 'รัสเซียนโรแมนติกส์วิธเดอะลอสแอนเจลิสฟิลฮาร์มอนิก' ในช่วงเย็น
กิจกรรมที่มีขนาดเล็กและบ่อยกว่า ได้แก่ การเยี่ยมชมวิทยาเขตยูนิเวอร์ซิตีพาร์กของมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย ในงานเหล่านี้ ตัวแทนของมูลนิธิจะแจกโบรชัวร์, ใบปลิว และเอกสารอื่น ๆ ซึ่งเน้นกิจกรรมของมูลนิธิและเป้าหมายในอนาคต รวมถึงรับสมัครนักศึกษาและอาจารย์เพื่อช่วยให้บรรลุเป้าหมายเหล่านี้
สมาคม

มูลนิธิทำงานอย่างใกล้ชิดกับแพทย์และนักวิทยาศาสตร์การแพทย์หลายคน รวมถึง ดร.โทมัส ซี. เฉิน จากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย ดร.เฉินเชี่ยวชาญด้านวิทยามะเร็งระบบประสาท, การรักษาเนื้องอกในสมอง และไขสันหลังหลายชนิด ห้องปฏิบัติการของเขาเน้นการแปลงผลการวิจัยใหม่เป็นการทดลองทางคลินิก ด้วยความพยายามในการพัฒนาการรักษาแบบใหม่ที่มุ่งเป้าไปที่เซลล์เนื้องอกเพื่อทำลายโดยเฉพาะ โดยมีความเสียหายน้อยที่สุดต่อเซลล์ปกติ
เมกะบิตต่อวินาที

เมกะบิตต่อวินาที (อังกฤษ: Megabit Per Second, Mbps , Mbit/s) เป็นหน่วยปริมาณข้อมูลที่ใช้วัดขนาดในการส่งข้อมูลหน่วยหนึ่ง เห็นได้บ่อยบนระบบอินเทอร์เน็ต ซึ่ง 1 Mbps = 1,000 Kbps
การส่งข้อมูลที่ความเร็วต่างๆ:
32 kbit/s — คุณภาพโทรศัพท์วิดีโอ
2 Mbit/s — คุณภาพวิดีโอ
8 Mbit/s — คุณภาพดีวีดี
55 Mbit/s — คุณภาพเอชดีทีวี
เมกะลิท

โดลเมนที่เกาะคังอซา เกาหลีใต้ (ประมาณ 300 ปีก่อนคริสตกาล)
เมกะลิท (อังกฤษ: megalith) คือหินขนาดใหญ่ที่ทำเป็นโครงสร้างหรืออนุสาวรีย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ มีทั้งแบบก้อนเดี่ยวหรือกองหิน เฉพาะในยุโรปเพียงแห่งเดียวมีมากกว่า 35,000 แห่ง ซึ่งกระจายอยู่อย่างกว้างขวางตั้งแต่สวีเดนไปจนถึงทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
คำนี้ใช้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1849 โดยแอลเจอร์นอน เฮอร์เบิร์ต นักโบราณวัตถุชาวอังกฤษ เพื่อกล่าวอ้างถึงสโตนเฮนจ์ คำว่าเมกะลิทมาจากคำภาษากรีกโบราณ "mega" หมายถึงความยิ่งใหญ่ และ "lithos" หมายถึงหิน เมกะลิทส่วนใหญ่ที่ยังหลงเหลืออยู่สร้างขึ้นระหว่างยุคหินใหม่ไปจนถึงยุคทองแดงและเข้าสู่ยุคสัมฤทธิ์
ม้าลายเบอร์เชลล์

| ม้าลายเบอร์เชลล์ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Perissodactyla
วงศ์:: Equidae
สกุล:: Equus
สกุลย่อย:: Hippotigris
สปีชีส์:: E.  quagga
สปีชีส์ย่อย:: E.  q. burchellii
Trinomial name
Equus quagga burchellii Gray, 1824

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Equus quagga antiquorum
ม้าลายเบอร์เชลล์ (อังกฤษ: Burchell's zebra;  ชื่อวิทยาศาสตร์: Equus quagga burchellii)  เป็นม้าลายชนิดย่อยหรือสปีชีส์ย่อยของม้าลายธรรมดา (E. quagga) ชนิดหนึ่ง
ม้าลายเบอร์เชลล์ เป็นม้าลายที่แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกาตอนใต้ เช่น บอตสวานา, สวาซิแลนด์, แอฟริกาใต้ เป็นต้น เป็นม้าลายที่มีลายขนาดใหญ่สีดำพาดยาวสลับกับลายสีขาวจากหลังลงไปทั้งสองข้างของลำตัวจนถึงใต้ท้อง มีพฤติกรรมและลักษณะนิสัยคล้ายกับม้าลายธรรมดาทั่วไป
ม้าลายเบอร์เชลล์ ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ วิลเลียม จอห์น เบอร์เชลล์ วิศวกรและนักสำรวจธรรมชาติชาวอังกฤษ จัดเป็นม้าลายอีกชนิดหนึ่งที่ใกล้สูญพันธุ์แล้ว โดยฝีมือของมนุษย์ เพื่อล่าเอาเนื้อเพื่อการบริโภคและหนังทำเครื่องประดับและเครื่องแต่งกาย นอกจากนี้ยังถูกบุกรุกถิ่นที่อยู่อาศัย ทำให้ปัจจุบันม้าลายเบอร์เชลล์หลงเหลืออยู่ตามธรรมชาติน้อยลงทุกที ม้าลายเบอร์เชลล์มักจะอาศัยอยู่รวมเป็นฝูงกับวิลเดอบีสต์ เพื่อคอยระวังภัยให้แก่กัน เนื่องจากม้าลายเบอร์เชลล์เป็นสัตว์ที่ประสาทตาไม่ดี แต่ประสาทหูดีเยี่ยม ขณะที่วิลเดอบีสต์เป็นสัตว์ที่ประสาทตาดี แต่ประสาทหูไม่ดี และเป็นม้าลายที่อพยพครั้งใหญ่ตามฝูงวิลเดอบีสต์ข้ามแม่น้ำที่มีอันตรายไปเป็นประจำทุกปีจากอุทยานแห่งชาติเซเรงเกติไปยังอุทยานแห่งชาติมาไซมารา มีปริมาณม้าลายเบอร์เชลล์ในการอพยพแต่ละครั้งประมาณ 500,000 ตัว และในเดือนตุลาคมจะอพยพกลับ จัดเป็นม้าลายที่มีฝูงขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดาม้าลายทั้งหมด โดยมีตัวผู้ที่แข็งแรงที่สุดเป็นจ่าฝูง และอาศัยอยู่ร่วมหากินกับสัตว์กีบหรือสัตว์กินพืชชนิดอื่นได้อย่างดี
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Equus quagga burchellii ที่วิกิสปีชีส์
ม้าลายแชพแมน

| ม้าลายแชพแมน |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Perissodactyla
วงศ์:: Equidae
สกุล:: Equus
สกุลย่อย:: Hippotigris
สปีชีส์:: E.  quagga
สปีชีส์ย่อย:: E.  q. chapmani
Trinomial name
Equus quagga chapmani Layard, 1865
ม้าลายแชพแมน (อังกฤษ: Chapman's zebra; ชื่อวิทยาศาสตร์: Equus quagga chapmani) เป็นม้าลายชนิดหนึ่ง ที่เป็นชนิดย่อยหรือสปีชีส์ย่อยของม้าลายธรรมดา (E. quagga)
ม้าลายแชพแมน มีลักษณะทั่วไปเหมือนกับม้าลาลธรรมดาหรือม้าลายทั่วไป แต่มีลักษณะแตกต่างกันก็คือ เป็นม้าลายเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่มีแถบสีเทาคั่นกลางระหว่างแถบสีขาวและแถบสีดำ ซึ่งเรียกว่า "เงา" และลายไม่คลุมตามขาลงไปถึงกีบ
ม้าลายแชพแมน กระจายพันธุ์เฉพาะทวีปแอฟริกาทางตอนใต้ เช่น บอตสวานา, นามิเบีย และแองโกลา
ภาพขยายที่ให้เห็นลายแถบสีเทาที่คั่นกลางระหว่างแถบสีดำและสีขาว
ม้าลายแชพแมน มีจ่าฝูงเป็นตัวผู้ที่แข็งแรง และไม่มีพฤติกรรมอพยพย้ายที่อยู่อาศัยเหมือนม้าลายชนิดอื่นเป็นม้าลายที่ยังมีจำนวนประชากรมากอยู่ในธรรมชาติ แต่ทว่าด้วยภาวะโลกร้อนที่ทำให้สภาพภูมิอากาศและสภาพแวดล้อมเปลี่ยนแปลงไป ส่งผลให้สัตว์หลายชนิดต้องเปลี่ยนวิถีการหากินแบบดั่งเดิมที่เคยเป็นอยู่ ในอนาคตข้างหน้า ม้าลายแชพแมนอาจเป็นสัตว์อีกชนิดหนึ่งที่เข้าสู่ภาวะใกล้สูญพันธุ์ก็เป็นไปได้
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Equus quagga chapmani ที่วิกิสปีชีส์
ม้าเลี้ยง

ม้าเลี้ยง (อังกฤษ: Ma Liang; จีนตัวย่อ: 马良; จีนตัวเต็ม: 馬良) เป็นข้าราชการผู้รับใช้เล่าปี่ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ตั้งแต่ยังเด็ก ม้าเลี้ยงมีชื่อเสียงในด้านความสามารถพิเศษของเขา โดยเฉินโซ่ว นักประวัติศาสตร์ผู้ประพันธ์จดหมายเหตุสามก๊ก ยกย่องให้เขาเป็น 1 ในขุนนางที่ดีที่สุดของจ๊กก๊ก อย่างไรก็ตาม เขาถูกสังหารในสนามรบเมื่ออายุเพียง 35 ปี ระหว่างยุทธการที่อิเหลงเมื่อปี 222
ม้าลายธรรมดา

| ม้าลายธรรมดา |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Perissodactyla
วงศ์:: Equidae
สกุล:: Equus
สกุลย่อย:: Hippotigris
สปีชีส์:: E.  quagga
ชื่อทวินาม
Equus quagga Boddaert, 1785

ชนิดย่อย
 E. q. quagga †  E. q. burchellii  E. q. boehmi  E. q. borensis  E. q chapmani  E. q. crawshayi

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Equus burchelli (Gray, 1824)  Equus burchellii  Equus burchellii  Schinz, 1845
ม้าลายธรรมดา หรือ ม้าลายทุ่งหญ้า (อังกฤษ: Plains zebra, Common zebra; ชื่อวิทยาศาสตร์: Equus quagga) เป็นม้าลายชนิดหนึ่ง ที่พบกระจายพันธุ์มากที่สุดในบรรดาม้าลายทั้งหมด
ม้าลายธรรมดา มีความสูงจากกีบเท้าจนถึงหัวไหล่ประมาณ 1.2–1.4 เมตร มีความยาวลำตัว 1.9–2.4 เมตร ความยาวหาง 45–55 เซนติเมตร น้ำหนักในตัวผู้ประมาณ 230–330 กิโลกรัม และตัวเมียราว 200–300 กิโลกรัม อายุขัยโดยเฉลี่ย 15–20 ปี
ม้าลายธรรมดา มีลายแตกต่างจากม้าลายชนิดอื่น ๆ ตรงที่มีลายขนาดใหญ่สีดำพาดยาวสลับกับลายสีขาวจากหลังลงไปทั้งสองข้างของลำตัวจนถึงใต้ท้อง เป็นม้าลายที่มีปฏิสัมพันธ์กันในระหว่างสมาชิกในฝูง มีการตกแต่งร่างกายและทำความสะอาดเนื้อตัวให้กันและกัน
ม้าลายธรรมดา จะอยู่รวมฝูงกันทั้งในทุ่งหญ้าที่เป็นที่ราบหรือป่าละเมาะ บางครั้งจะรวมฝูงกันเป็นฝูงใหญ่ที่มีจำนวนสมาชิกฝูงถึงหมื่นตัว ในราวกลางปีของทุกปี ม้าลายธรรมดาประมาณ 500,000 ตัว จะร่วมกันเดินทางอพยพกับฝูงวิลเดอบีสต์อีก 1.8–2 ล้านตัว ตามเส้นทางอพยพระหว่างอุทยานแห่งชาติเซเรงเกติในแทนซาเนียกับเขตอนุรักษ์แห่งชาติมาไซมาราในเคนยา เพื่อแสวงหาแหล่งอาหาร อันได้แก่ ทุ่งหญ้าใหม่ ๆ และแหล่งน้ำ และจะเดินทางอพยพกลับพร้อมฝูงวิลเดอบีสต์ในราวเดือนกันยายน ซึ่งในระหว่างการเดินทางทั้งไปและกลับจะมีม้าลายธรรมดารวมถึงวิลเดอบีสต์ตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อต่าง ๆ เช่น จระเข้, สิงโต, เสือดาว หรือไฮยีน่า เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Equus quagga ที่วิกิสปีชีส์
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2017

| มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2017 |
| --- | --- |
ปาเมลา ปาสิเนตตี – มิสแกรนด์กระบี่ (แพม)ผู้ชนะการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2017
วันที่: 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
พิธีกร: แมทธิว ดีน ศรัยฉัตร จีระแพทย์
สถานที่จัด: ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไบเทค กรุงเทพมหานคร
ถ่ายทอดทาง: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
เข้าร่วมประกวด: 77
ผ่านเข้ารอบ: 20
ผู้ชนะเลิศ: ปาเมลา ปาสิเนตตี    กระบี่
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม: ทวีพร พริ้งจำรัส    จันทบุรี
ขวัญใจช่างภาพ: สุชาณี สิรีเนตร    นครศรีธรรมราช
← 20162018 →
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2017 (อังกฤษ: Miss Grand Thailand 2017) เป็นการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ครั้งที่ 5 ซึ่งมีการทำกิจกรรมการเก็บตัวการประกวด ณ จังหวัดเชียงใหม่ ในระหว่างวันที่ 24 มิถุนายน - 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 การประกวดรอบชุดราตรีและชุดว่ายน้ำถูกจัดขึ้นในวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 เพื่อคัดเลือกผู้เข้ารอบ 20 คนสุดท้ายในการประกวดรอบตัดสินซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ณ ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไบเทค กรุงเทพมหานคร
สุภาพร มะลิซ้อน ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2016 จากจังหวัดสงขลา ได้มอบมงกุฎและสายสะพายให้แก่ ปาเมลา ปาสิเนตตี จากจังหวัดกระบี่ ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2017 และเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 ณ เกาะฟู้โกว๊ก ประเทศเวียดนาม
ผลการประกวด > ลำดับ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด | การประกวดระดับนานาชาติ | รางวัลพิเศษ |
| มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2017 |  กระบี่ – ปาเมลา ปาสิเนตตี | 10 คนสุดท้าย - มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 |  มิสพาราไดซ์เคฟเฮอริเทจ |
| รองอันดับ 1 |  กำแพงเพชร – ฉัตร์ณลิณ โชติจิรวราฉัตร (ถูกปลด) |  |  |
| รองอันดับ 2 |  ประจวบคีรีขันธ์ – ศรุชา นิลจันทร์ | ไม่ผ่านเข้ารอบ - มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2017 |  รองอันดับ 2 – ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม |
| รองอันดับ 3 |  จันทบุรี – ทวีพร พริ้งจำรัส | รองอันดับ 3 - มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์ 2017 |  ขวัญใจช่างภาพ  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม |
| รองอันดับ 4 |  ศรีสะเกษ – กมลรัตน์ ทานนท์ | รองอันดับ 5 - มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล 2017/18 (มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์ 2017/18) |  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  มิสซีเครทชาร์ม |
| 12 คนสุดท้าย |  กรุงเทพมหานคร – เจสสิกา เอสพินเนอร์  นครศรีธรรมราช – สุชาณี สิรีเนตร  นครสวรรค์ – มินตรา ศัพทเสวี  พัทลุง – รติยาภรณ์ ชูแก้ว  ภูเก็ต – วิมพ์วิภา บุหงางาม |  |  |
| 12 คนสุดท้าย |  สระแก้ว – นาราริน พิมพิสาร (§) | ไม่ผ่านเข้ารอบ - มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล 2017/18 |  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม |
| 12 คนสุดท้าย |  สระบุรี – เลลาณี ทศพร ($) |  |  |
| 20 คนสุดท้าย |  ตรัง – ภัทรมาลินทร์ นาสวาสดิ์  นนทบุรี – วิสุตาภัทร อุบลรัศมี  น่าน – ณัฐณิชา บุญยืน  บึงกาฬ – โสภิณัฐ มรรคผล  บุรีรัมย์ – ปุณณภา ขันธรัตน์  ราชบุรี – ธัญจิตรา คงคา  สงขลา – อรอุมา วรศิริ  สมุทรสาคร – ปฐมาวดี ช่วยประสิทธิ์  อุบลราชธานี – สุภัสสร สายรักษ์ |  |  |
§ ได้รับการโหวตเข้ามาอยู่ใน 12 คนสุดท้าย
$ ผ่านเข้ารอบ 12 คนสุดท้าย จาก เบสท์วอยซ์
ผลการประกวด > ลำดับการประกาศชื่อ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  20 คนสุดท้าย ประจวบคีรีขันธ์  สงขลา  พัทลุง  ตรัง  บึงกาฬ  กรุงเทพมหานคร  ราชบุรี  สระบุรี  สมุทรสาคร  ภูเก็ต  จันทบุรี  น่าน  นครสวรรค์  บุรีรัมย์  ศรีสะเกษ  นนทบุรี  อุบลราชธานี  กำแพงเพชร  นครศรีธรรมราช  กระบี่ |  12 คนสุดท้าย สระบุรี  สระแก้ว  กระบี่  กำแพงเพชร  ภูเก็ต  พัทลุง  กรุงเทพมหานคร  จันทบุรี  ประจวบคีรีขันธ์  นครสวรรค์  นครศรีธรรมราช  ศรีสะเกษ |  5 คนสุดท้าย กระบี่  ศรีสะเกษ  กำแพงเพชร  จันทบุรี  ประจวบคีรีขันธ์ |
รางวัลตำแหน่งพิเศษ

| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
มิสแกรนด์ไรส์ซิ่งสตาร์:  กรุงเทพมหานคร – เจสสิกา เอสพินเนอร์
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน:  นครศรีธรรมราช – สุชาณี สิรีเนตร
มิสป๊อปปูล่าโหวต:  สระแก้ว – นาราริน พิมพิสาร
ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม:  ศรีสะเกษ – กมลรัตน์ ทานนท์
ชุดราตรียอดเยี่ยม:  บุรีรัมย์ – ปุณณภา ขันธรัตน์
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:  จันทบุรี – ทวีพร พริ้งจำรัส
นางงามยิ้มสวย:  กรุงเทพมหานคร – เจสสิกา เอสพินเนอร์
นางงามมิตรภาพ:  ลำปาง – เจสสิกา แมคเค็นนา
เบสท์วอยซ์:  สระบุรี – เลลาณี ทศพร
ขวัญใจเชียงใหม่:  จันทบุรี – ทวีพร พริ้งจำรัส
ผู้อำนวยการจังหวัดยอดเยี่ยม:  ภูเก็ต – ธีระศักดิ์ ผลงาม
รางวัลพิเศษอื่นๆ
กุลสตรีศรีล้านนา:  เชียงใหม่ – ธนพร โพธาติ๊บ
แต่งกายล้านนางาม:  น่าน – ณัฐณิชา บุญยืน
รางวัลตำแหน่งพิเศษ > การประกวดชุดประจำชาติ

การประกวดชุดประจำชาติยอดเยี่ยมถูกจัดขึ้นในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ณ ไบเทค บางนา (อีเว้นท์ ฮอลล์ 100), กรุงเทพมหานคร ชุดประจำชาติยอดเยี่ยมที่ได้รับการคัดเลือก จะถูกนำไปให้ตัวแทนที่ชนะการประกวดตำแหน่งต่างๆใส่เพื่อเข้าร่วมในการประกวดระดับนานาชาติต่อไป
| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:  จันทบุรี – ทวีพร พริ้งจำรัส
รองชนะเลิศ:  ปัตตานี – สมฤๅดี วรรณกลัด  พังงา – อรวรรณ ศรีพนมวรรณ  ภูเก็ต – วิมพ์วิภา บุหงางาม  ระยอง – มณิการ์ ทิพเนตร
20 คนสุดท้าย:  กระบี่ – ปาเมลา ปาสิเนตตี  กาญจนบุรี – วรารัตน์ เต็มปัน  กาฬสินธุ์ – วันวิสา อิสระพายัพ  ฉะเชิงเทรา – ชลกร ดวงพลอย  ชลบุรี – สุดาภรณ์ วงศาศิริพัฒน์  น่าน – ณัฐณิชา บุญยืน  บึงกาฬ – โสภิณัฐ มรรคผล  บุรีรัมย์ – ปุณณภา ขันธรัตน์  ประจวบคีรีขันธ์ – ศรุชา นิลจันทร์  มุกดาหาร – วรัมพร ปั้นอินทร์  ยโสธร – จิตตานันท์ ช่วยชัยธนพล  สมุทรสงคราม – ชุลีภรณ์ เกิดวั่น  สระแก้ว – นาราริน พิมพิสาร  สุพรรณบุรี – ชญาธร เจริญวิศาล  อุดรธานี – พลอยพรรณราย ชื่นชม
รางวัลตำแหน่งพิเศษ > การประกวดเบสท์วอยซ์

การประกวดเบสท์วอยซ์มีการออดิชั่นในวันที่ 21 - 22 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ณ โรงแรมโนโวเทล สุวรรณภูมิ, กรุงเทพมหานคร โดยคัดตัวแทนจากภาคเหนือ ใต้ อีสาน และกลาง ภาคละ 1 คน และ 4 คนสุดท้ายจะได้ร่วมแสดงในรอบตัดสิน ณ วันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ณ ไบเทค บางนา, กรุงเทพมหานคร ในรอบ 4 คนสุดท้าย ผู้เข้าประกวดที่มีคะแนนโหวตสูงสุด จะเป็นผู้ชนะเบสท์วอยซ์ โดยผู้ชนะจะได้ผ่านเข้ารอบ 12 คนสุดท้ายโดยอัตโนมัติ
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ผลการประกวด | ตัวแทนภาค | ผู้เข้าประกวด |
| เบสท์วอยซ์ | ภาคกลาง |  สระบุรี – เลลาณี ทศพร |
| 4 คนสุดท้าย | ภาคใต้ |  สุราษฎร์ธานี – ภัทรกันย์ ปลื้มใจ |
| 4 คนสุดท้าย | ภาคเหนือ |  อุทัยธานี – วนิดา คำต่ำ |
| 4 คนสุดท้าย | ภาคอีสาน |  อุบลราชธานี – สุภัสสร สายรักษ์ |
| 8 คนสุดท้าย | ภาคใต้ |  กระบี่ – ปาเมลา ปาสิเนตตี |
| 8 คนสุดท้าย | ภาคกลาง |  ประจวบคีรีขันธ์ – ศรุชา นิลจันทร์ |
| 8 คนสุดท้าย | ภาคเหนือ |  สุโขทัย – สุดาพร บุญคล่ำ |
| 8 คนสุดท้าย | ภาคอีสาน |  สุรินทร์ – ปวีณ์พร วิศาลศาสตร์บำรุง |
| 16 คนสุดท้าย | ภาคใต้ |  ตรัง – ภัทรมาลินทร์ นาสวาสดิ์ |
| 16 คนสุดท้าย | ภาคกลาง |  ตราด – ปภัสรา มากกุญชร |
| 16 คนสุดท้าย | ภาคเหนือ |  น่าน – ณัฐณิชา บุญยืน |
| 16 คนสุดท้าย | ภาคอีสาน |  บึงกาฬ – โสภิณัฐ มรรคผล |
| 16 คนสุดท้าย | ภาคเหนือ |  พิจิตร – จงกล โชคอินพลับ |
| 16 คนสุดท้าย | ภาคใต้ |  ยะลา – ปรียาภรณ์ วิกสุวรรณ |
| 16 คนสุดท้าย | ภาคอีสาน |  ศรีสะเกษ – กมลรัตน์ ทานนท์ |
| 16 คนสุดท้าย | ภาคกลาง |  สมุทรปราการ – นฤมล คำพันธ์ |
รางวัลตำแหน่งพิเศษ > การประกวดขวัญใจเชียงใหม่

การประกวดขวัญใจเชียงใหม่จะถูกจัดขึ้นวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ณ ศูนย์ประชุมนานาชาติคุ้มคำ จังหวัดเชียงใหม่ โดยมีการเปิดเวทีการประกวดด้วยการแสดงชุดพิเศษจากจังหวัดเจ้าภาพ พร้อมเปิดตัวผู้เข้าประกวด ในชุดแต่งกายแบบล้านนา อาทิ ชุดไทลื้อ, ไทใหญ่, ไทเขิน, เชียงใหม่แบบแม่แจ่ม และเชียงใหม่แบบสันกำแพง หลังจากนั้นจะคัดเหลือ 13 คน และ 3 คน ตามลำดับ ผู้ชนะจะได้รับมงกุฎ 720 ปี นพบุรีศรีนครพิงค์ และเงินรางวัลจำนวน 50,000 บาท.
| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
ขวัญใจเชียงใหม่:  จันทบุรี – ทวีพร พริ้งจำรัส
รองอันดับ 1:  กำแพงเพชร – ฉัตร์ณลิณ โชติจิรวราฉัตร
รองอันดับ 2:  สระบุรี – เลลาณี ทศพร
13 คนสุดท้าย:  กระบี่ – ปาเมลา ปาสิเนตตี  เชียงใหม่ – ธนพร โพธาติ๊บ  นครศรีธรรมราช – สุชาณี สิรีเนตร  นครสวรรค์ – มินตรา ศัพทเสวี  ประจวบคีรีขันธ์ – ศรุชา นิลจันทร์  ภูเก็ต – วิมพ์วิภา บุหงางาม  ระนอง – ลลิตา หงษ์สะมัต  ศรีสะเกษ – กมลรัตน์ ทานนท์  สมุทรสาคร – ปฐมาวดี ช่วยประสิทธิ์  อุบลราชธานี – สุภัสสร สายรักษ์
รางวัลพิเศษ
กุลสตรีศรีล้านนา:  เชียงใหม่ – ธนพร โพธาติ๊บ
แต่งกายล้านนางาม:  น่าน – ณัฐณิชา บุญยืน
รางวัลตำแหน่งพิเศษ > การประกวดมิสแกรนด์ไรส์ซิ่งสตาร์

การประกวดมิสแกรนด์ไรส์ซิ่งสตาร์มีการออดิชั่นในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ณ โรงแรมโนโวเทล สุวรรณภูมิ, กรุงเทพมหานคร โดยมี วี - วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ และ บิ๊กเอ็ม - กฤตฤทธิ์ บุตรพรม มาเป็นกรรมการในการคัดเลือกมิสแกรนด์ไรส์ซิ่งสตาร์ โดยผู้ชนะจะได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงของช่อง 7 เป็นเวลา 3 ปี
| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
มิสแกรนด์ไรส์ซิ่งสตาร์:  กรุงเทพมหานคร – เจสสิกา เอสพินเนอร์
5 คนสุดท้าย:  จันทบุรี – ทวีพร พริ้งจำรัส  นครปฐม – ณัฐพัชร พงษ์ประพันธ์  นนทบุรี – วิสุตาภัทร อุบลรัศมี  สมุทรปราการ – นฤมล คำพันธ์
15 คนสุดท้าย:  กำแพงเพชร – ฉัตร์ณลิณ โชติจิรวราฉัตร  ชลบุรี – สุดาภรณ์ วงศาศิริพัฒน์  เชียงใหม่ – ธนพร โพธาติ๊บ  นครสวรรค์ – มินตรา ศัพทเสวี  เพชรบุรี – ชลกาญจน์ พวงน้อย  ระยอง – มณิการ์ ทิพเนตร  ศรีสะเกษ – กมลรัตน์ ทานนท์  สตูล – ชลธิดา ฉัตรศิริชัย  สมุทรสาคร – ปฐมาวดี ช่วยประสิทธิ์  สุราษฎร์ธานี – ภัทรกันย์ ปลื้มใจ
รางวัลตำแหน่งพิเศษ > ผู้อำนวยการจังหวัดยอดเยี่ยม

มีการประกาศผลในวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 โดยตัดสินจากการจัดประกวดออกมาได้ยอดเยี่ยมที่สุด เช่น การประชาสัมพันธ์การประกวด รูปแบบโปรดักชั่นเวทีการประกวด การมีภารกิจในจังหวัดให้กับสาวงามผู้เข้าประกวด เป็นต้น
| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้ชนะ
ผู้อำนวยการจังหวัดยอดเยี่ยม:  ภูเก็ต – ธีระศักดิ์ ผลงาม
รองชนะเลิศ:  ตรัง – ยุทธนา ศิตภัคปุรานันท์  นครศรีธรรมราช – วีระศักดิ์ เพชรแก้ว  บุรีรัมย์ – ศักดิ์สิทธิ์ บุญยศักดาพร  หนองคาย – ณัฐพงศ์ เข็มศิริ