stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาษาสันสกฤต
อักษร

ภาษาสันสกฤตไม่มีอักษรสำหรับเขียนชนิดใดชนิดหนึ่งโดยเฉพาะ และก็คล้ายกับภาษาอื่นหลายภาษา นั่นคือสามารถเขียนได้ด้วยอักษรหลายชนิด อักษรเก่าแก่ที่ใช้เขียนภาษาสันสกฤตมีหลายชนิดด้วยกัน เช่น อักษรขโรษฐี (Kharosthī) หรืออักษรคานธารี (Gāndhārī) นอกจากนี้ยังมีอักษรพราหมี (อักษรทั้งสองแบบพบได้ที่จารึกบนเสาอโศก) อักษรรัญชนา ซึ่งนิยมใช้จารึกคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาในอินเดียเหนือและเนปาล รวมถึง อักษรสิทธัม ซึ่งใช้บันทึกคัมภีร์พุทธศาสนารวมถึงบทสวดภาษาสันสกฤตในประเทศจีนและญี่ปุ่นโดยเฉพาะในนิกายมนตรยาน อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปนิยมเขียนภาษาสันสกฤตด้วยอักษรเทวนาครี (Devanāgarī) ส่วนอักษรอื่น ๆ เป็นความนิยมในแต่ละท้องถิ่น ทั้งนี้เนื่องจากอักษรที่ใช้ในอินเดีย มักจะเป็นตระกูลเดียวกัน จึงสามารถดัดแปลงและถ่ายทอด (transliteration) ระหว่างชุดอักษรได้ง่าย
แม้กระทั่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ยังมีจารึกภาษาสันสกฤตที่ใช้ อักษรปัลลวะ อักษรขอม นอกจากนี้ชาวยุโรปยังใช้อักษรโรมันเขียนภาษาสันสกฤต โดยเพิ่มเติมจุดและเครื่องหมายเล็กน้อยเท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

"INDICORPUS-31". 31 Sanskrit and Dravidian dictionaries for Lingvo.
Karen Thomson; Jonathan Slocum. "Ancient Sanskrit Online". free online lessons from the "Linguistics Research Center". University of Texas at Austin.
"Samskrita Bharati". an organisation promoting the usage of Sanskrit
"Sanskrit Documents". — Documents in ITX format of Upanishads, Stotras etc.
"Sanskrit texts". Sacred Text Archive.
"Sanskrit Manuscripts". Cambridge Digital Library.
"Lexilogos Devanagari Sanskrit Keyboard". for typing Sanskrit in the Devanagari script.
"Keyswap – IAST Diacritics Windows Software". YesVedanta. 9 August 2018. — Keyboard Software for typing in the International Alphabet for Sanskrit
"Online Sanskrit Dictionary". — sources results from Monier Williams etc.
"The Sanskrit Grammarian". — dynamic online declension and conjugation tool
"Online Sanskrit Dictionary". — Sanskrit hypertext dictionary
| ด ค กภาษาทางการของประเทศอินเดีย |
| --- | --- |
ระดับสหภาพ:  ฮินดี  อังกฤษ 
ตามรัฐธรรมนูญอินเดีย:  กงกัณ  กันนาดา  กัศมีร์  คุชราต  โดกรี  เตลูกู  ทมิฬ  เนปาล  เบงกอล  โบโด  ปัญจาบ  มณีปุระ  มราฐี  มลยาฬัม  ไมถิลี  สันถาลี  สันสกฤต  สินธ์  อัสสัม  อูรดู  โอริยะ  ฮินดี 
ระดับรัฐ:  อังคิกา  โภชปุระ  ฉัตตีสครห์  กาโร  กูรุง  โฮ  Kamatapuri  Kharia  คาซี  Khortha  กอกบอรอก  Kurmali  Kurukh  เลปชา  ลิมบู  มคธ  มาคัร  มีโซ  มุนดารี  เนวาร์  Rai  รังปุระ  Sadri  เศรปา  สิกขิม  สุนุวาร์  ตามาง 
จารึกเทวีมหาตฺมฺยา (देवीमहत्म्या) บนใบลาน จารึกด้วยตัวอักษรภูชิโมล (Bhujimol) ของอาณาจักรพิหาร (Bihar) หรือประเทศเนปาลในปัจจุบัน จารึกในช่วงพุทธศตวรรษที่ 16
ตัวอย่างข้อความภาษาสันสกฤตที่เขียนเป็นอักษรต่าง ๆ
ลิเบอร์เทเชีย

กัปตันมิสซอน ผู้ก่อตั้งลิเบอร์เทเชีย
ธงของทอมัส ทิว โจรสลัดชาวอังกฤษที่มักถูกกล่าวว่าเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งลิเบอร์เทเชีย
ลิเบอร์เทเชีย (อังกฤษ: Libertatia) หรือ ลิเบอร์เทเลีย (Libertalia) เป็นอาณานิคมโจรสลัดที่ถูกกล่าวอ้างว่าก่อตั้งขึ้นช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในมาดากัสการ์โดยกัปตันเจมส์ มิสซอน (James Misson) (บางครั้งนามสกุลสะกด "Mission" และชื่อเปลี่ยนเป็น "Olivier") แหล่งข้อมูลหลักที่กล่าวถึงลิเบอร์เทเชียมาจากหนังสือ A General History of the Pyrates (ประวัติศาสตร์ทั่วไปของโจรสลัด) เล่มที่ 2 ที่เขียนโดยกัปตันชาลส์ จอห์นสันใน ค.ศ. 1724 กระนั้นมีหลักฐานสนับสนุนลิเบอร์เทเชียน้อยมากหรือแทบไม่มีเลยนอกเหนือจากหนังสือเล่มนี้ ยังคงมีการถกเถียงว่าลิเบอร์เทเชียมีอยู่จริงแต่สูญหายในประวัติศาสตร์ เป็นตำนานโจรสลัดที่ผู้เขียนได้ยินมาจากกะลาสี หรือเป็นเพียงเรื่องแต่งในเชิงยูโทเปียของผู้เขียนเอง
เบื้องหลัง

ลิเบอร์เทเชียเป็นอาณานิคมเสรีในตำนานที่ก่อตั้งโดยโจรสลัดนำโดยกัปตันมิสซอน ได้ชื่อมาจากคำว่า liberi ที่แปลว่าอิสระเสรีในภาษาละติน มิสซอนต้องการสร้างสังคมที่รวมผู้คนจากทุกสีผิวและความเชื่อเป็นหนึ่งเดียว เขาต้องการให้ชาวลิเบอร์เทเชียมีคำระบุกลุ่มคนเป็นของตนเอง ไม่ขึ้นกับประเทศที่ถือกำเนิด มาร์คัส เรดิเคอร์ นักประวัติศาสตร์และนักเคลื่อนไหวชาวอเมริกันกล่าวว่า:
โจรสลัดที่ตั้งลิเบอร์เทเชียเหล่านี้มองตนเองเป็น "ผู้พิทักษ์ที่ตื่นตัวต่อสิทธิเสรีภาพของประชาชน" พวกเขาจะยืนเป็น "ปราการต่อคนรวยและผู้มีอำนาจ" ในเวลานั้น โดยทำสงครามกับ "ผู้กดขี่" เพื่อ "ผู้ถูกกดขี่" พวกเขาเห็นว่า "ความยุติธรรมควรได้รับการแบ่งสรรอย่างเท่าเทียมกัน"
โจรสลัดนั้นต่อต้านกลุ่มอำนาจนิยมในช่วงเวลานั้น เช่น ราชาธิปไตย การค้าทาส สถาบันศาสนาและการใช้ความมั่งคั่งในทางที่ผิด ลิเบอร์เทเชียปกครองระบอบประชาธิปไตยโดยตรงเหมือนเช่นโจรสลัดกลุ่มอื่น ๆ ที่มีบันทึกในประวัติศาสตร์ ชาวลิเบอร์เทเชียร่วมกันตัดสินการริเริ่มออกกฎหมายและนโยบายต่าง ๆ พวกเขายังใช้ระบบสภาที่ประกอบด้วยผู้แทนซึ่งคิดว่าตนเป็น "สหาย" ของประชาชนทั่วไป ทั้งยังประดิษฐ์ภาษาและดำเนินเศรษฐกิจแบบสังคมนิยม
ลิเบอร์เทเชียมีคำขวัญประจำชาติคือ "เพื่อพระเจ้าและเสรีภาพ" ใช้ธงสีขาว ต่างจากจอลลีโรเจอร์ที่เป็นธงมีรูปกะโหลก กระดูกไขว้บนพื้นหลังสีดำ
กัปตันเจมส์ มิสซอน

ตามบันทึกในหนังสือ A General History of the Pyrates มิสซอนเป็นชาวฝรั่งเศสที่เกิดในพรอว็องส์ ขณะที่เขาพักอยู่ที่โรมโดยลาพักจากเรือรบฝรั่งเศสชื่อวิกตัวร์ เขาได้สูญเสียศรัทธาเนื่องจากรู้สึกรังเกียจความเสื่อมโทรมของราชสำนักพระสันตะปาปา มิสซอนได้พบกับคาแรกโชลี (Caraccioli) "นักบวชนอกรีต" ผู้ที่ตลอดการเดินทางค่อย ๆ โน้มน้าวมิสซอนและลูกเรือคนอื่น ๆ ให้คล้อยตามเขา:
เขาโจมตีรัฐบาลและชี้ให้เห็นว่าทุกคนเกิดมามีอิสระ และมีสิทธิในสิ่งที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต เหมือนเช่นที่ทุกคนมีสิทธิหายใจ... มันมีความแตกต่างอย่างใหญ่ระหว่างคนด้วยกัน คนหนึ่งเกลือกกลิ้งอยู่ในความหรูหรา ในขณะที่อีกคนอยู่ในความขัดสนอย่างสาหัส อันเป็นผลจากความโลภและความทะเยอทะยานของคนกลุ่มหนึ่ง และการยอมจำนนของคนอีกกลุ่มหนึ่ง
เมื่อลูกเรือ 200 คนของเรือ 'วิกตัวร์' เริ่มต้นป็นโจรสลัด พวกเขาได้ขอให้มิสซอนเป็นกัปตันเรือ พวกเขาแบ่งปันความมั่งคั่งโดยตัดสินใจว่า "ทุกอย่างควรแบ่งปันอย่างเท่าเทียม"
ที่ตั้ง

นักวิชาการส่วนใหญ่ในปัจจุบันเชื่อว่าลิเบอร์เทเชียเป็นเพียงเรื่องแต่งและไม่มีอยู่จริง เควิน รัชบี นักข่าวได้เดินทางสำรวจพื้นที่เพื่อตามหาลูกหลานของโจรสลัดที่เคยอาศัยอยู่ที่นั่นแต่ไม่ประสบความสำเร็จ เขากล่าวว่า "หลายคนก็พยายามและล้มเหลวมาหลายครั้งเช่นกัน" แม้ว่าในอดีต ชาวซานา-มาลาตาจะอ้างว่าพวกเขาเป็นลูกหลานของโจรสลัดก็ตาม มีชุมชนโจรสลัดในและรอบ ๆ มาดากัสการ์ซึ่งอาจเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดเรื่องราวของลิเบอร์เทเชีย เช่น ฟอร์-โดแฟ็งของเอบราแฮม ซามูเอล นูชบูราฮาของอดัม บอลดริดจ์ และรันตาเบของเจมส์ เพลนเทน ซึ่งทั้งหมดเป็นอดีตโจรสลัดที่ตั้งเมืองและสถานีการค้า สถานที่เหล่านี้ปรากฏบ่อยครั้งในบันทึกทางการและจดหมายจากช่วงเวลานั้น ในขณะที่ลิเบอร์เทเชียปรากฏเฉพาะใน A General History of the Pyrates เล่มที่ 2 ของจอห์นสันเท่านั้น จอห์นสันบรรยายถึงลักษณะเมืองลิเบอร์เทเชีย โดยกล่าวกันว่าชุมชนนี้มีป้อมปราการยกสูงขึ้นทั้งสองด้านของท่าเรือ แต่ละป้อมมีปืนใหญ่ 40 กระบอกซึ่งมาจากชาวโปรตุเกส ด้านล่างป้อมปราการเป็นที่ตั้งของที่พักอาศัยพร้อมกับส่วนอื่น ๆ ของเมือง ลิเบอร์เทเชียตั้งอยู่ห่างจากเมืองที่ใกล้ที่สุดไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 13 ไมล์ เขายังกล่าวว่าลิเบอร์เทเชียดำรงอยู่ชั่วเวลาหนึ่งก่อนจะถูกชนพื้นเมืองโจมตีโดยไม่ทราบสาเหตุจนเมืองล่มสลาย
การวิจารณ์

เรื่องราวของลิเบอร์เทเชียที่เขียนโดยจอห์นสันถูกมองว่าเป็นเพียงเรื่องแต่ง ไม่เป็นที่ยอมรับ หรือเป็นงานเขียนที่แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับสังคมในอุดมคติ การรวมเรื่องสมมติอย่างเรื่องของกัปตันมิสซอนไว้ในหนังสือ A General History of the Pyrates ทำให้นักวิชาการสมัยใหม่บางคนมองข้ามงานเขียนทั้งหมดว่าเป็นแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือไม่ได้ แม้ว่าส่วนอื่น ๆ จะได้รับการยืนยันอย่างน้อยบางส่วนจากแหล่งข้อมูลต่าง ๆ ก็ตาม
ระบบเศรษฐกิจแบบตลาดเสรี

ระบบเศรษฐกิจแบบตลาดเสรี (อังกฤษ: market economy) เป็นระบบเศรษฐกิจที่เกี่ยวกับการลงทุน การผลิต และการจัดจำหน่ายให้แก่ผู้บริโภคได้รับการชี้นำโดยสัญญาณราคาที่สร้างขึ้นโดยแรงผลักดันของอุปทานและอุปสงค์ ลักษณะสำคัญของระบบเศรษฐกิจแบบตลาดเสรีคือการมีตลาดปัจจัยการผลิตที่มีบทบาทสำคัญในการจัดสรรทุน และตัวแปรการผลิต
ระบบเศรษฐกิจแบบตลาดเสรีมีตั้งแต่ตลาดเสรีที่มีการควบคุมขั้นต่ำและระบบ ปล่อยให้ทำไป ซึ่งกิจกรรมของรัฐถูกจำกัดให้อยู่ในขอบเขตของการจัดหาสินค้าและบริการสาธารณะและการปกป้องกรรมสิทธิ์ส่วนบุคคล ไปจนถึงรูปแบบการแทรกแซงซึ่งรัฐบาลมีบทบาทเชิงรุกในการแก้ไขความล้มเหลวของตลาดและส่งเสริมสวัสดิการสังคม เศรษฐกิจที่รัฐกำหนดหรือ เศรษฐกิจแบบชี้นำ คือเศรษฐกิจที่รัฐมีบทบาทชี้นำในการพัฒนาโดยรวมของตลาดผ่านนโยบายอุตสาหกรรม หรือการวางแผนเชิงบ่งชี้ ซึ่งชี้นำแต่ไม่ได้ทดแทนการวางแผนเศรษฐกิจของตลาด ซึ่งบางครั้งเรียกว่า เศรษฐกิจแบบผสม
กิจการ 2

บทในพันธสัญญาใหม่
| กิจการ 2 |
| --- | --- |
← กิจการ 1กิจการ 3 →
ความภาษากรีกของกิจการ 2:11–22 ในอันเชียล 076 เขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 5/6
หนังสือ: กิจการของอัครทูต
หมวดหมู่: ประวัติศาสตร์คริสตจักร
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาใหม่
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 5
กิจการ 2 (อังกฤษ: Acts 2) เป็นบทที่ 2 ของกิจการของอัครทูตในภาคพันธสัญญาใหม่ของคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ ไม่มีการระบุชื่อผู้เขียนของหนังสือกิจการอัครทูต แต่ธรรมเนียมของศาสนาคริสต์ในยุคต้นยืนยันว่าลูกาเป็นผู้เขียนหนังสือเล่มนี้เช่นเดียวกับพระวรสารนักบุญลูกา บทที่ 2 ของกิจการของอัครทูตบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเทศกาลเพนเทคอสต์ ประมาณ 10 วันหลังการเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ของพระเยซูคริสต์
ต้นฉบับ

ข้อความต้นฉบับเขียนด้วยภาษากรีกคอยนี บทนี้แบ่งออกเป็น 47 วรรค
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

ต้นฉบับบางส่วนในยุคต้นที่มีเนื้อหาของบทนี้ได้แก่::
พาไพรัส 91 (Papyrus 91; คริสต์ศตวรรษที่ 3; วรรคที่หลงเหลือ 30–37; 46–47)
ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; 325–350)
ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; 330–360)
ฉบับแบซี (Codex Bezae; ~ ค.ศ. 400)
ฉบับอเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; 400–440)
Codex Ephraemi Rescriptus (~ ค.ศ. 450)
ฉบับลอด (Codex Laudianus; ~ ค.ศ. 550)
ต้นฉบับ > การอ้างอิงในพันธสัญญาเดิม

กิจการก 2:16–21: โยเอล 2:28–32 และอิสยาห์ 44:3
กิจการ 2:25–28 : สดุดี 16:8-11
กิจการ 2:29 : 1 พงศ์กษัตริย์ 2:10
กิจการ 2:30 : สดุดี 132:11
กิจการ 2:31 : สดุดี 16:11
กิจการ 2:34–35 : สดุดี 110:1
ต้นฉบับ > การอ้างอิงในพันธสัญญาใหม่

กิจการ 2:21 : โรม 10:13
การเสด็จมาของพระวิญญาบริสุทธิ์ในเทศกาลเพนเทคอสต์ (2:1–43)

บทความหลัก: เทศกาลเพนเทคอสต์
ดูเพิ่ม

ซีโมนเปโตร
เทศกาลเพนเทคอสต์
สังคมนิยมคริสเตียน
2nd Chapter of Acts (วงดนตรี)
From each according to his ability, to each according to his needs
Zwijndrechtse nieuwlichters นิกายย่อยของโปรเตสแตนต์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่นำกิจการ 2 มาปรับใช้เป็นวิถีชีวิต
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: สดุดี 16, สดุดี 110, โยเอล 2, มัทธิว 22, มาระโก 12, ลูกา 20, กิจการ 1, กิจการ 3, กิจการ 9, กิจการ 10, 1 โครินธ์ 15, เอเฟซัส 2, ฮีบรู 1
บรรณานุกรม

Alexander, Loveday (2007). "62. Acts".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 1028–1061. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 9780195288810.
Gonzalez, Justo L. (2001). Acts: The Gospel of the Spirit. Mary Knolls, New York: Orbis Books. ISBN 1-57075-398-9.
Kirkpatrick, A. F. (1901). The Book of Psalms: with Introduction and Notes. The Cambridge Bible for Schools and Colleges. Vol. Book IV and V: Psalms XC-CL. Cambridge: At the University Press. สืบค้นเมื่อ February 28, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

Acts 2 King James Bible - Wikisource
English Translation with Parallel Latin Vulgate เก็บถาวร 2021-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
Multiple bible versions at Bible Gateway (NKJV, NIV, NRSV etc.)
Acts 2 Parallel
กิจการ 2 ที่ยูเวอร์ชัน
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า กิจการ 1 | บทของคัมภีร์ไบเบิล กิจการของอัครทูต | ถัดไป กิจการ 3 |
| ด ค กกิจการของอัครทูต |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล  (พันธสัญญาใหม่):  กิจการ 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28 
เหตุการณ์:  พระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์  เพนเทคอสต์  การกลับใจของเปาโล  นิมิตของเปโตร  การปลดปล่อยเปโตร  การประชุมในกรุงเยรูซาเล็ม  การเทศนาที่อาเรโอปากัส  การเผาตำราที่เอเฟซัส 
บุคคล:  กัลลิโอ  กามาลิเอล  ขันทีชาวเอธิโอป  คลาวดิอัสลีเซียส  โครเนลิอัส  เจ็ดสังฆานุกร  ซีโมนเปโตร  ซีโมนผู้วิเศษ  ดรูสิลลา  ดามาริส  ดิโอนิสิอัส  เดเมตริอัส  โดรคัส  โตรฟีมัส  ทิตัส  ทิโมธี  ทีคิกัส  เทอร์ทูลลัส  เธโอฟีลัส  ธุดาส  นิคาโนร์  นิโคเลาส์  บลัสทัส  บารนาบัส  เบอร์นิส  ปริสสิลลา  ปอรสิอัสเฟสทัส  ปารเมนัส  ปูบลิอัส  เปาโล  โปรโครัส  พระเยซู  ฟีลิป  เฟลิกส์  มนาสัน  มัทธีอัส  มานาเอน  มารีย์มารดาของยอห์นมาระโก  ยอห์นมาระโก ลูกพี่ลูกน้องของบารนาบัส  ยากอบผู้ชอบธรรม  ยาโสน  ยุทิกัส  ยูดาสชาวกาลิลี  ยูดาสบารซับบาส  โยเซฟบารซับบาส  โรดา  ลิเดีย  ลูกา  ลูสิอัส  สเทเฟน  สัปฟีรา  สิเมโอนนิเกอร์  สิลาส  เส-วา  เสอร์จีอัส เปาลุส  โสปาเทอร์  โสสเธเนส  อปอลโล  อากาบัส  อาควิลลา  อานาเนียชาวดามัสกัส  อานาเนียชาวยูเดีย  อานาเนียมหาปุโรหิต  อาริสทารคัส  เอลีมาส  ไอเนอัส  เฮโรดอากริปปา  เฮโรดอากริปปาที่ 2 
วลี:  คริสเตียน  ธรรมศาลาของทาสอิสระ 
เกี่ยวข้อง:  ยุคอัครทูต  กิจการของอัครทูต (ประเภท)  ลูกา–กิจการ ผู้เขียน  ลูกาผู้นิพนธ์พระวรสาร  ความน่าเชื่อถือทางประวัติศาสตร์  พระวิญญาณบริสุทธิ์ในกิจการของอัครทูต  Textual variants  หลักการของกามาลิเอล 
สำเนาต้นฉบับ:  พาไพรัส 8  29  33  38  45  48  50  53  56  57  74  91  112  127  ฉบับลอด  Codex Mutinensis  อันเชียล 095  096  097  0120  0140  0165  0175  0189  0236  0244  0294  0304  Gršković's fragment  Mihanović's fragment 
ในวัฒนธรรมประชานิยม:  A.D. (1985 miniseries)  The Visual Bible: Acts (1994 film)
สลิด

สำหรับปลาน้ำจืด ดูที่ ปลาสลิด
| สลิด |
| --- | --- |

ใบและดอกสลิด

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Apocynaceae
สกุล:: Telosma
สปีชีส์:: T.  cordata
ชื่อทวินาม
Telosma cordata (Burm.f.) Merr.

ชื่อพ้อง
   Apocynum odoratissimum Lour. ex Pritz.  Asclepias cordata Burm.f.  Asclepias odoratissima (Lour.) Roxb.  Cynanchum odoratissimum  Lour.  Oxystelma ovatum P.T. Li & S.Z. Huang  Pergularia minor Andrews  Pergularia limbata Wall. ex Wight  Pergularia odoratissima (Lour.) Sm.  Pergularia viridis Buch.-Ham. ex Wight  Telosma minor (Andrews) W. G. Craib  Telosma odoratissima (Lour.) Coville 
สลิด หรือ ขจร (ชื่อวิทยาศาสตร์: Telosma cordata) เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งในวงศ์ตีนเป็ด มีถิ่นกำเนิดในอินโดจีนและจีนตอนใต้ แต่มีการนำไปเพาะปลูกที่อื่นและอาจเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติในฐานะชนิดพันธุ์ต่างถิ่น สลิดจะออกดอกสีเขียวอมเหลืองเป็นช่อในฤดูร้อนและฤดูฝน ดอกแต่ละดอกจะทยอยบานอย่างต่อเนื่องในช่วงเวลาหลายสัปดาห์ ส่งกลิ่นหอมแรงทั้งกลางวันและกลางคืน
ลักษณะ

สลิดมีลักษณะไม้เถาที่สามารถเลื้อยพันไปได้ไกล 2–5 เมตร เถาและกิ่งมีขนาดเล็ก กลม และเหนียวมาก ถือว่าเป็นพิษสำหรับหมู เมื่อแก่ขึ้นเถาจะเปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีน้ำตาลอมเทา ตามยอดแตกเป็นพุ่มแน่นทึบจนบางครั้งอาจแผ่ปกคลุมพืชอื่น ๆ ได้มิด สลิดสามารถขยายพันธุ์ได้โดยการเพาะเมล็ด การตอนกิ่ง หรือการปักชำกิ่ง โดยเติบโตในดินที่มีอากาศถ่ายเทและมีแสงแดดจ้า พบขึ้นตามป่าดิบ ป่าเบญจพรรณ ป่าละเมาะ และป่าแล้งทั่วอินโดจีน
ลักษณะ > ใบ

ใบสลิดมีลักษณะเป็นใบเดี่ยว รูปหัวใจ ออกตรงข้ามกันเป็นคู่ ๆ ใบกว้างประมาณ 4–7.5 เซนติเมตร และยาวประมาณ 6–11 เซนติเมตร แผ่นใบมีขนอ่อนปกคลุมและมีความบางมากจนเห็นเส้นใบได้ชัดเจน ก้านใบยาวประมาณ 1.2–2 เซนติเมตร
ลักษณะ > ดอก

ดอกสลิดออกเป็นช่อแบบกระจุกตามซอกใบหรือโคนก้านใบ ช่อละประมาณ 10–20 ดอก ดอกมีสีเหลืองแกมเขียวและมีกลิ่นหอมแรงโดยเฉพาะในตอนเย็นถึงค่ำ ดอกมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1.5 เซนติเมตร มีกลีบดอก 5 กลีบ มีเกสรเพศผู้ 5 อัน เชื่อมติดกันเองและเชื่อมติดกับยอดเกสรเพศเมีย โดยปกติจะผลิดอกในช่วงเดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม บ้างว่าจะผลิดอกในช่วงเดือนกรกฎาคมถึงเดือนตุลาคม
ลักษณะ > ผล

ผลสลิดมีลักษณะเป็นฝักเรียวยาว ปลายแหลม ผิวเรียบ สีเขียว ภายในประกอบด้วยเมล็ดลักษณะแบนจำนวนมาก โดยมีปุยสีขาวติดอยู่ที่ปลายเมล็ด ออกผลในช่วงเดือนมิถุนายนถึงเดือนสิงหาคม
การใช้ประโยชน์

ยอด ผล และดอกสลิดสามารถนำมาบริโภคเป็นผักได้ เชื่อกันว่ายอดอ่อนเป็นส่วนที่มีคุณค่าทางโภชนาการมากที่สุด ดอกใช้เป็นส่วนผสมในอาหารทั้งคาวและหวาน รวมทั้งใช้ในงานดอกไม้สด เถาของพืชมีความเหนียวและสามารถนำใช้ต่างเชือกได้ กล่าวกันว่าเนื้อไม้ใช้ก่อสร้างได้ในบางกรณี นอกจากนี้ยังมีการใช้สลิดเป็นยาแผนโบราณ เช่น เป็นยาลดไข้ ยาแก้พิษ ยาสงบประสาท หรือใช้บรรเทาอาการปวดกระดูกสันหลัง
| สารอาหาร | คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 กรัม |
| --- | --- |
คาร์โบไฮเดรต: 10.6 กรัม
โปรตีน: 5.0 กรัม
ไขมัน: 1.1 กรัม
ใยอาหาร: 0.8 กรัม
น้ำ: 80.5 กรัม
วิตามินเอ: 3.0 กรัม
วิตามินบี1: 0.0004 กรัม
วิตามินบี2: 0.0015 กรัม
วิตามินบี3: 0.0017 กรัม
วิตามินซี: 0.68 กรัม
แคลเซียม: 0.7 กรัม
เหล็ก: 0.01 กรัม
ฟอสฟอรัส: 0.9 กรัม
ไข่เจียวดอกสลิด
คูนาร์ดไลน์
ประวัติ > บริษัท คูนาร์ด-ไวต์สตาร์ไลน์ จำกัด: ค.ศ. 1934–1949

บทความหลัก: คูนาร์ด-ไวต์สตาร์ไลน์
ใน ค.ศ. 1934 ทั้งคูนาร์ดและไวต์สตาร์ต่างประสบปัญหาทางการเงิน เดวิด เคิร์กวูด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากไคลด์แบงก์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของตัวเรือหมายเลข 534 ที่ยังต่อไม่เสร็จและถูกทิ้งไว้เฉยๆ นานถึงสองปีครึ่ง ได้กล่าววิงวอนอย่างหนักแน่นในสภาสามัญชนเพื่อขอรับเงินทุนสนับสนุนให้การต่อเรือแล้วเสร็จและเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจที่ซบเซาของอังกฤษให้กลับมาคึกคักอีกครั้ง รัฐบาลเสนอเงินกู้แก่คูนาร์ดเป็นจำนวน 3 ล้านปอนด์เพื่อต่อตัวเรือหมายเลข 534 ให้เสร็จสมบูรณ์ และอีก 5 ล้านปอนด์เพื่อสร้างเรือลำที่สอง หากคูนาร์ดจะรวมกิจการกับไวต์สตาร์
การรวมกิจการเกิดขึ้นในวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1934 เป็นผลให้บริษัท คูนาร์ด-ไวต์สตาร์ จำกัด (Cunard-White Star Limited) ถูกก่อตั้งขึ้น การรวมกิจการสำเร็จลงโดยที่คูนาร์ดเป็นเจ้าของทุนประมาณสองในสาม เนื่องด้วยคูนาร์ด-ไวต์สตาร์มีเรือส่วนเกินมาก เรือเดินทะเลรุ่นเก่าหลายลำจึงถูกส่งไปยังอู่ตัดเรือ รวมถึงมอริเทเนียที่เคยประจำการอยู่ของคูนาร์ด และโอลิมปิกและโฮเมริก (Homeric) ที่เคยประจำการอยู่ของไวต์สตาร์ ใน ค.ศ. 1936 มาเจสติกของไวต์สตาร์ถูกขายออกไปเมื่อตัวเรือหมายเลข 534 ที่ภายหลังมีชื่อว่าควีนแมรี (Queen Mary) เข้ามาแทนที่ในบริการไปรษณีย์ด่วน ควีนแมรีแล่นด้วยความเร็ว 30.99 นอต (57.39 กิโลเมตรต่อชั่วโมง)ในการเดินทางเที่ยวบลูริบบันด์ใน ค.ศ. 1938 คูนาร์ด-ไวต์สตาร์เริ่มการต่อเรือควีนเอลิซาเบธ (Queen Elizabeth) และเรือลำเล็กกว่าชื่อว่ามอริเทเนีย ลำที่สอง เพื่อเข้าร่วมกองเรือ และสามารถใช้เดินทางข้ามแอตแลนติกแทนได้เมื่อเรือควีนลำใดลำหนึ่งเข้าอู่แห้ง เบเรนกาเรียของคูนาร์ดถูกขายเป็นเศษเหล็กใน ค.ศ. 1938 หลังเกิดเพลิงไหม้หลายครั้ง
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เรือควีนได้บรรทุกทหารกว่าสองล้านนายและได้รับการยกย่องจากเชอร์ชิลว่าช่วยให้สงครามสั้นลงหนึ่งปี เรือเดินทะเลด่วนขนาดใหญ่ทั้งสี่ลำของคูนาร์ด-ไวต์สตาร์ ซึ่งประกอบด้วยเรือควีนสองลำ อาควิเทเนีย และมอริเทเนียรอดตาย แต่เรือลำรองหลายลำสูญหายไป ทั้งแลงคาสเตรีย (Lancastria) และลาโคเนีย (Laconia) อับปางลงพร้อมกับการสูญเสียชีวิตจำนวนมาก
ใน ค.ศ. 1947 คูนาร์ดได้ซื้อหุ้นของไวต์สตาร์ และภายใน ค.ศ. 1949 บริษัทก็ได้เลิกใช้ชื่อไวต์สตาร์และเปลี่ยนชื่อเป็น "คูนาร์ดไลน์" นอกจากนี้ ใน ค.ศ. 1947 บริษัทยังต่อเรือขนส่งสินค้าจำนวน 5 ลำ และเรือขนส่งสินค้าอีก 2 ลำ คาโรเนีย (Caronia) เสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1947 ในฐานะเรือสำราญถาวร และอาควิเทเนียถูกปลดระวางในปีถัดมา
ประวัติ > ทราฟัลการ์เฮาส์: ค.ศ. 1971–1998

ใน ค.ศ. 1971 เมื่อกลุ่มบริษัททราฟัลการ์เฮาส์ (Trafalgar House) ซื้อสายการเดินเรือนี้ คูนาร์ดก็ได้ดำเนินกิจการเรือขนส่งสินค้าและผู้โดยสาร โรงแรม และรีสอร์ท กองเรือขนส่งสินค้ามีเรือประจำการอยู่ 42 ลำ โดยมี 20 ลำที่สั่งซื้อ เรือธงของกองเรือโดยสารคือเอลิซาเบธ 2 (Queen Elizabeth 2) อายุสองปี กองเรือยังประกอบด้วยเรือเดินทะเลขนาดกลางที่เหลืออีกสองลำจากคริสต์ทศวรรษ 1950 รวมถึงเรือสำราญที่สร้างขึ้นเพื่อจุดประสงค์นี้โดยเฉพาะอีกสองลำที่สั่งซื้อไว้ ทราฟัลการ์ซื้อเรือสำราญเพิ่มอีกสองลำและขายเรือเดินทะเลขนาดกลางและกองเรือขนส่งสินค้าส่วนใหญ่ออกไป ในช่วงสงครามฟอล์กแลนด์ QE2 และคูนาร์ดเคาน์เตส (Cunard Countess) ถูกเช่าเป็นเรือขนส่งทหาร ขณะที่เรือขนส่งตู้คอนเทนเนอร์แอตแลนติกคอนเวเยอร์ (Atlantic Conveyor) ของคูนาร์ดถูกจมโดยขีปนาวุธเอ็กโซเซต์
คูนาร์ดซื้อกิจการสายการเดินเรือนอร์วิเจียนอเมริกา (Norwegian America Line) ใน ค.ศ. 1983 พร้อมด้วยเรือเดินสมุทรและเรือสำราญคลาสสิกสองลำ ในปีเดียวกัน ทราฟัลการ์พยายามเข้าซื้อกิจการพีแอนด์โอ (P&O) บริษัทขนส่งผู้โดยสารและสินค้าขนาดใหญ่ที่ก่อตั้งขึ้นก่อนคูนาร์ดสามปี พีแอนด์โอคัดค้านและบังคับให้คณะกรรมการผูกขาดและการควบรวมกิจการอังกฤษพิจารณาเรื่องนี้ ในเอกสารที่ยื่นฟ้อง พีแอนด์โอวิจารณ์การบริหารของทราฟัลการ์ที่มีต่อคูนาร์ดและความล้มเหลวในการแก้ไขปัญหาทางกลของเรือควีนเอลิซาเบธ 2 ใน ค.ศ. 1984 คณะกรรมการตัดสินให้มีการควบรวมกิจการ แต่ทราฟัลการ์ตัดสินใจไม่ดำเนินการต่อ ใน ค.ศ. 1988 คูนาร์ดเข้าซื้อกิจการสายการเดินเรือเอลเลอร์แมน (Ellerman Lines) และเรือบรรทุกสินค้าขนาดเล็ก และจัดตั้งธุรกิจใหม่ภายใต้ชื่อคูยาร์ด-เอลเลอร์แมน (Cunard-Ellerman) อย่างไรก็ตาม เพียงไม่กี่ปีต่อมา คูนาร์ดก็ตัดสินใจยุติธุรกิจขนส่งสินค้าและหันมาเน้นที่เรือสำราญเพียงอย่างเดียว กองเรือขนส่งสินค้าของคูนาร์ดถูกขายออกไประหว่าง ค.ศ. 1989 ถึง 1991 โดยเรือขนส่งสินค้าเพียงลำเดียวคือแอตแลนติกคอนเวเยอร์ลำที่สอง ยังคงอยู่ภายใต้การเป็นเจ้าของของคูนาร์ดจนถึง ค.ศ. 1996 ใน ค.ศ. 1993 คูนาร์ดได้เข้าสู่ข้อตกลง 10 ปีในการจัดการด้านการตลาด การขาย และการจองให้กับบสายการเดินเรือคราวน์ครูซ (Crown Cruise Line) และเรือทั้งสามลำของบริษัทได้เข้าร่วมกองเรือของคูนาร์ดภายใต้ธงคูนาร์ดคราวน์ (Cunard Crown) ใน ค.ศ. 1994 คูนาร์ดได้ซื้อสิทธิ์ในชื่อของโรยัลไวกิงซัน (Royal Viking Sun) ของสายการเดินเรือโรยัลไวกิง (Royal Viking Line) เรือลำอื่นๆ ที่เหลือของโรยัลไวกิงยังคงอยู่กับบริษัทเจ้าของสายเรือซึ่งก็คือนอร์วิเจียนครูซ
ภายในกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 คูนาร์ดเริ่มขาดทุน บริษัทต้องประสบปัญหาในช่วงปลาย ค.ศ. 1994 เมื่อควีนอลิซาเบธ 2 ประสบปัญหาข้อบกพร่องจำนวนมากในระหว่างการเดินทางครั้งแรกของฤดูกาลเนื่องจากงานปรับปรุงที่ยังไม่เสร็จสิ้น การเรียกร้องค่าเสียหายจากผู้โดยสารทำให้บริษัทต้องสูญเงิน 13 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หลังจากคูนาร์ดรายงานการขาดทุน 25 ล้านดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 1995 ทราฟัลการ์ได้แต่งตั้ง CEO คนใหม่ให้แก่สายเรือ ซึ่งเขาได้สรุปว่าบริษัทมีปัญหาด้านการบริหาร
ใน ค.ศ. 1996 คเวอร์เนอร์ (Kværner) กลุ่มบริษัทสัญชาตินอร์เวย์ได้เข้าซื้อกิจการทราฟับการ์เฮาส์และพยายามขายคูนาร์ด เมื่อไม่มีผู้รับซื้อ คเวอร์เนอร์ก็ได้ลงทุนเป็นจำนวนมากเพื่อฟื้นฟูชื่อเสียงของบริษัทที่มัวหมอง
กองเรือ

| ชื่อภาษาไทย | ชื่อภาษาอังกฤษ | ส่งมอบ (ค> ศ.) | ให้บริการสำหรับคูนาร์ด (ค> ศ.) | อู่เรือ | ประเภท | ระวางบรรทุกรวม (ตันกรอส) | ธง | รับศีลล้างบาปโดย | ภาพ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ควีนแมรี 2 | Queen Mary 2 | 2003 | 2004–ปัจจุบัน | ช็องตีเยเดอลัตล็องติก, แซ็ง-นาแซร์, ประเทศฝรั่งเศส | เรือเดินสมุทร | 149,215 |  เบอร์มิวดา | สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 |  |
| ควีนวิกตอเรีย | Queen Victoria | 2007 | 2007–ปัจจุบัน | ฟินกันตีเอรีมาร์เกรา, ประเทศอิตาลี | เรือสำราญ | 90,746 |  เบอร์มิวดา | คามิลลา ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์ |  |
| ควีนเอลิซาเบธ | Queen Elizabeth | 2010 | 2010–ปัจจุบัน | ฟินกันตีเอรี มอนฟัลโคเน, ประเทศอิตาลี | เรือสำราญ | 90,901 |  เบอร์มิวดา | สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 |  |
| ควีนแอนน์ | Queen Anne | 2024 | 2024–ปัจจุบัน | ฟินกันตีเอรี มาร์เกรา, ประเทศอิตาลี | เรือสำราญ | 114,188 |  เบอร์มิวดา | งุนัน อดามู, นาตาลี เฮย์วูด, เจน เคซีย์ , คาทารินา จอห์นสัน-ทอมป์สัน และเมลานี ซี |  |
กองเรือ > อดีตกองเรือ

คูนาร์ดไลน์เคยให้บริการเรือจำนวนมากตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนาน
โรงแรมของคิวนาร์ด

บริแทนเนีย ค.ศ. 1840 (1,150 ตันกรอส) เรือเดินทะเลลำแรกของคูนาร์ดที่สร้างขึ้นเพื่อให้บริการข้ามแอตแลนติก
ยูโรปา ค.ศ. 1848 (1,850 ตันกรอส) ภาพนี้เป็นหนึ่งในภาพถ่ายเรือจักรไอน้ำแอตแลนติกที่เก่าแก่ที่สุด
คูนาร์ดไลน์ จากนิวยอร์กไปลิเวอร์พูล ตั้งแต่ ค.ศ. 1875
เปอร์เซีย ค.ศ. 1856 (3,300 ตันกรอส)
สำนักงานคูนาร์ดไลน์ในนครนิวยอร์ก
ธงเดินเรือที่คูนาร์ดไลน์ใช้
กัปตันบนเรือของคูนาร์ดไลน์ใน ค.ศ. 1901
เอทรูเรีย ค.ศ. 1885 (7,700 ตันกรอส)
คัมปาเนีย ค.ศ. 1893 (12,900 ตันกรอส)
คาร์เพเทีย ค.ศ. 1903 (13,555 ตันกรอส) โด่งดังจากการช่วยเหลือผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ไททานิกอับปาง
อาควิเทเนีย ค.ศ. 1914 (45,650 ตันกรอส) เคยรับใช้ในสงครามโลกทั้งสองครั้ง
โลโกคูนาร์ด-ไวต์สตาร์
ควีนแมรี ค.ศ. 1936 (80,700 ตันกรอส) ในนิวยอร์ก (ป. 1960)
ควีนเอลิซาเบธ ค.ศ. 1939 (83,650 ตันกรอส)
จี-เอเอสจีซี วิกเกอส์ ซูเปอร์ วีซี10
ควีนเอลิซาเบธ 2 ค.ศ. 1969 (70,300 ตันกรอส) ที่ทรอนด์เฮม ประเทศนอร์เวย์ (ค.ศ. 2008)
ควีนแมรี 2 ค.ศ. 2004 (151,400 ตันกรอส) จอดเทียบท่าในท่าเรือบอสตัน ในฐานะส่วนหนึ่งของทัวร์เฉลิมฉลองวันครบรอบ 175 ปีของคูนาร์ดเมื่อ ค.ศ. 2015