stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สามนางฟ้าผ่าโลกนิวเคลียร์

| --- | --- |
สามนางฟ้าผ่าโลกนิวเคลียร์
コッペリオン (Kopperion)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Coppelion
แนว: โลดโผน บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์สงคราม
มังงะ
เขียนโดย: โทโมโนริ อิโนอูเอะ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: วิบูลย์กิจ
นิตยสาร: ยังแมกกาซีนรายสัปดาห์ (9 มิถุนายน พ.ศ. 2551 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2555) ยังแมกกาซีนรายเดือน (9 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 – 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559)
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 9 มิถุนายน พ.ศ. 2551 – 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
จำนวนเล่ม: 26
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ชิงโงะ ซูซูกิ ฮิโรมิจิ คานาซาวะ ซูซูมุ คูโด
เขียนบทโดย: มาโกโตะ นากามูระ
ดนตรีโดย: มิกิโอะ เอ็นโด
สตูดิโอ: โกแฮนส์
เครือข่าย: AT-X, BS11
ฉาย:  2 ตุลาคม พ.ศ. 2556  –  25 ธันวาคม พ.ศ. 2556
ตอน: 13
สามนางฟ้าผ่าโลกนิวเคลียร์ (ญี่ปุ่น: コッペリオン; โรมาจิ: Kopperion) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโทโมโนริ อิโนอูเอะ เรื่องราวเกี่ยวกับนักเรียนมัธยมปลายหญิงสามคนผู้ได้รับการตัดต่อพันธุกรรมให้ทนต่อกัมมันตรังสีและถูกส่งไปยังโตเกียวที่ปนเปื้อนหลังอุบัติเหตุกัมมันตรังสีรั่วไหล ตีพิมพ์ในนิตยสารยังแมกกาซีนรายสัปดาห์ นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2551 ถึงพฤษภาม พ.ศ. 2555 และภายหลังย้ายไปตีพิมพ์ในนิตยสารยังแมกกาซีนรายเดือนตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555 ถึงกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 26 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
ซีรีส์อนิเมะดัดแปลง ผลิตโดยสตูดิโอโกแฮนส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2556 ในประเทศไทยมีการจัดจำหน่ายในรูปแบบดีวีดีโดยบริษัทโรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ดูเพิ่ม

เฒ่าสารพัดพิษกับอีหนูปืนโหด อีกหนึ่งซีรีส์มังงะโดยผู้เขียนเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
สามนางฟ้าผ่าโลกนิวเคลียร์ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กโกแฮนส์ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Princess Lover! (2009)  Cheburashka Arere? (2009)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น (2010)  K (2012)  สามนางฟ้าผ่าโลกนิวเคลียร์ (2013)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น* (2014)  K: Return of Kings (2015)  แฮนด์ เชคเกอร์ (2017)  W'z (2019)  บาดแผลแห่งอดีตกาล (2021)  สาวลืมแว่นแสนวุ่นละมุนรัก (2023)  เรื่องน่ากลุ้มของเจ้าเหมียวผู้สามารถ (2023)  Momentary Lily (2025)  The Exiled Heavy Knight Knows How to Game the System (TBA) 
ภาพยนตร์:  มาร์ด๊อก สแครมเบิ้ล The First Compression (2010)  มาร์ด๊อก สแครมเบิ้ล The Second Combustion (2011)  มาร์ด๊อก สแครมเบิ้ล The Third Exhaust (2012)  K: Missing Kings (2014)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น เดอะ มูฟวี่ (2017)  K: Seven Stories (2018)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น เดอะ มูฟวี่ 2 (2021) 
โอวีเอ/โอเอ็นเอ:  วุ่นรักประธานจอมจิ้น (2011–2013)  See Me After Class (2012)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น* (2014–2020)  แฮนด์ เชคเกอร์ Go ago Go (2017)  W'z: Hand Shakers with W'z (2019) 
 หมวดหมู่
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2015

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  ซูริก, สวิสเซอร์แลนด์
วันที่: 6–10 พฤษภาคม พ.ศ. 2558
ทีม: 6
สถานที่: 1 (ใน 1 เมืองเจ้าภาพ)
ชนะเลิศ:  เอจซาจือบาซือ วีตรา  (สมัยที่ 1st)
รางวัล
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  จอร์แดน ลาร์สัน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
2015 FIVB Women's Club World Championship
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2015 เป็นการแข่งขันชิงแชมป์สโมสรโลกครั้งที่ 9 จัดขึ้น ณ ซูริก, สวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 6–10 พฤษภาคม พ.ศ. 2558
ทีมที่ผ่านการคัดเลือก

| ทีม | คุณสมบัติเป็น |
| --- | --- |
 วอลเลโรซูริก: เจ้าภาพ
 เอจซาจือบาซือ วีตรา: แชมป์ยุโรป ฤดูกาล 2014-2015
 ฮิซะมิสึสปริงส์: แชมป์เอเชีย 2014
 เรโซนา อเดส: แชมป์อเมริกาใต้ 2015
 ไดนาโม คราสโนดาร์: ไวลด์การ์ด
 มิราดอร์ ซันโตโดมิงโก: ไวลด์การ์ด
รอบแบ่งกลุ่ม

เวลาในตารางเป็นเวลาการแข่งขันในท้องถิ่น เวลาออมแสง เขตเวลายุโรปกลาง (UTC+02:00)
| --- | --- |
: ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม A

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เรโซนา อเดส | 6 | 2 | 0 | 6 | 1 | 6.000 | 188 | 158 | 1.190  |
| 2 |  วอลเลโร ซูริก | 3 | 1 | 1 | 4 | 4 | 1.000 | 202 | 185 | 1.092  |
| 3 |  มิราดอร์ ซันโตโดมิงโก | 0 | 0 | 2 | 1 | 6 | 0.167 | 123 | 170 | 0.724 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 6 พ.ค. | 20:00 | วอลเลโร ซูริก  | 3–1 |  มิราดอร์ ซันโตโดมิงโก | 20–25 | 25–17 | 25–15 | 25–15 |   | 95–72 | P2 P3  |
| 7 พ.ค. | 20:00 | วอลเลโร ซูริก  | 1–3 |  เรโซนา อเดส | 28–30 | 22–25 | 35–33 | 22–25 |   | 107–113 | P2 P3  |
| 8 พ.ค. | 17:30 | เรโซนา อเดส  | 3–0 |  มิราดอร์ ซันโตโดมิงโก | 25–14 | 25–19 | 25–18 |   |   | 75–51 | P2 P3 |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม B

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เอจซาจือบาซือ วีตรา | 4 | 1 | 1 | 5 | 3 | 1.667 | 183 | 164 | 1.116  |
| 2 |  ไดนาโม คราสโนดาร์ | 3 | 1 | 1 | 3 | 4 | 0.750 | 161 | 154 | 1.045  |
| 2 |  ฮิซะมิสึสปริงส์ | 2 | 1 | 1 | 4 | 5 | 0.800 | 177 | 203 | 0.872 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 6 พ.ค. | 17:30 | เอจซาจือบาซือ วีตรา  | 2–3 |  ฮิซะมิสึสปริงส์ | 25–12 | 26–28 | 20–25 | 25–19 | 11–15 | 107–99 | P2 P3  |
| 7 พ.ค. | 17:30 | เอจซาจือบาซือ วีตรา  | 3–0 |  ไดนาโม คราสโนดาร์ | 25–22 | 26–24 | 25–19 |   |   | 76–65 | P2 P3  |
| 8 พ.ค. | 20:00 | ฮิซะมิสึสปริงส์  | 1–3 |  ไดนาโม คราสโนดาร์ | 25–21 | 21–25 | 14–25 | 18–25 |   | 78–96 | P2 P3 |
รอบสุดท้าย

เวลาในตารางเป็นเวลาการแข่งขันในท้องถิ่น เวลาออมแสง เขตเวลายุโรปกลาง (UTC+02:00)
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |  |

|  | 9 พฤษภาคม – ซูริก | 9 พฤษภาคม – ซูริก |  |  |  |  |  |
|  |   วอลเรโร ซูริก |  1 |   |  |  |  |  |
|  |   เอจซาจือบาซือ วีตรา |  3 |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | 10 พฤษภาคม – ซูริก | 10 พฤษภาคม – ซูริก |  |
|  |   |   |   |   |   เอจซาจือบาซือ วีตรา |   |  |
|  |   |   |   |   |   ไดนาโม คราสโนดาร์ |   |  |

|  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | รอบชิงอันดับที่ 3 | รอบชิงอันดับที่ 3 |  |
|  | 9 พฤษภาคม – ซูริก | 9 พฤษภาคม – ซูริก |   |  | 10 พฤษภาคม – ซูริก | 10 พฤษภาคม – ซูริก |  |
|  |   เรโซนา อเดส |  1 |   |  |   วอลเรโร ซูริก |  3 |  |
|  |   ไดนาโม คราสโนดาร์ |  3 |   |  |   เรโซนา อเดส |  0 |  |
รอบสุดท้าย > รอบรองชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 9 พ.ค. | 15:30 | เอจซาจือบาซือ วีตรา  | 3–1 |  วอลเลโร ซูริก | 25–17 | 25–22 | 18–25 | 34–32 |   | 102–96 | P2 P3  |
| 9 พ.ค. | 18:00 | เรโซนา อเดส  | 1–3 |  ไดนาโม คราสโนดาร์ | 21–25 | 27–25 | 23–25 | 21–25 |   | 92–100 | P2 P3 |
รอบสุดท้าย > รอบชิงอันดับที่ 3

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 พ.ค. | 14:00 | เรโซนา อเดส  | 0–3 |  วอลเลโร ซูริก | 21–25 | 17–25 | 18–25 |   |   | 56–75 | P2 P3 |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 พ.ค. | 16:30 | ไดนาโม คราสโนดาร์  | 1–3 |  เอจซาจือบาซือ วีตรา | 16–25 | 21–25 | 26–24 | 19–25 |   | 82–99 | P2 P3 |
รางวัล

| --- | --- |
 ผู้เล่นทรงคุณค่า  จอร์แดน ลาร์สัน ( เอจซาจือบาซือ วีตรา) ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม  โอเลสเซีย ริดิอุค ( วอลเลโร ซูริก) ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม  ทาเตียนา โคเชเลวา ( ไดนาโม คราสโนดาร์)  เฟอร์นันดา การาย ( ไดนาโม คราสโนดาร์):  ตัวบล็อกยอดเยี่ยม  มาจา โพยัก ( เอจซาจือบาซือ วีตรา)  คาลอรินา เดอ ซิลวา แครอล ( เรโซนา อเดส) ตัวเซตยอดเยี่ยม  ฟาบิโอลา เดอ ซอลซา ( ไดนาโม คราสโนดาร์) ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม  ซิลวิจาร์ โปโปวิค ( วอลเรโร ซูริก)
ดูเพิ่ม

Official Website of the 2015 FIVB Club World Championship
| ด ค กวอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรโลก |
| --- | --- |
ชาย:  1989  1990  1991  1992  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017 
หญิง:  1989  1990  1991  1992  1994  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017
สงครามรัสเซีย-เยอรมัน

สงครามรัสเซีย-เยอรมัน อาจจะหมายถึง
แนวรบด้านตะวันออก (สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง) - (Eastern Front (World War I) หรือ สงครามรัสเซีย-เยอรมัน (ค.ศ. 1914-1917)
แนวรบด้านตะวันออก (สงครามโลกครั้งที่สอง) - (Eastern Front (World War II) หรือ สงครามโซเวียต-เยอรมัน (ค.ศ. 1941-1945)
ดูเพิ่ม

สงครามฝรั่งเศส-เยอรมัน
สงครามรัสเซีย-ตุรกี
สงครามรัสเซีย-ฟินแลนด์
สงครามฝรั่งเศส-รัสเซีย
สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น
สงครามรัสเซีย-จอร์เจีย
สงครามรัสเซีย–ยูเครน
สงครามรัสเซีย-ตุรกี

สงครามรัสเซีย-ตุรกี อาจจะหมายถึง
สงครามรัสเซีย-ตุรกี (ค.ศ. 1568-1570) - (Russo-Turkish War (1568–1570)
สงครามรัสเซีย-ไครเมีย - (Russo-Crimean Wars)
สงครามรัสเซีย-ไครเมีย (ค.ศ. 1571) - (Russo-Crimean War (1571)
สงครามรัสเซีย-ตุรกี (ค.ศ. 1676-1681) - (Russo-Turkish War (1676–1681)
สงครามรัสเซีย-ตุรกี (ค.ศ. 1686-1700) - (Russo-Turkish War (1686–1700)
สงครามรัสเซีย-ตุรกี (ค.ศ. 1710-1711) - (Russo-Turkish War (1710–1711)
สงครามรัสเซีย-ตุรกี (ค.ศ. 1735-1739) - (Russo-Turkish War (1735–1739)
สงครามรัสเซีย-ตุรกี (ค.ศ. 1768-1774) - (Russo-Turkish War (1768–1774)
สงครามรัสเซีย-ตุรกี (ค.ศ. 1787-1792) - (Russo-Turkish War (1787–1792)
สงครามรัสเซีย-ตุรกี (ค.ศ. 1806-1812) - (Russo-Turkish War (1806–1812)
สงครามรัสเซีย-ตุรกี (ค.ศ. 1828-1829) - (Russo-Turkish War (1828–1829)
สงครามไครเมีย - (Crimean War) หรือ สงครามรัสเซีย-ตุรกี ค.ศ. 1853-1856 (Crimean War)
สงครามรัสเซีย-ตุรกี (ค.ศ. 1877-1878) - (Russo-Turkish War (1877–1878)
การทัพคอเคซัส (สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง) - (Caucasus Campaign) หรือ สงครามรัสเซีย-ตุรกี (ค.ศ. 1914-1918)
สงครามโซเวียต-ตุรกี (ค.ศ. 1917-1918) (Soviet–Turkish War (1917–1918)
ดูเพิ่ม

สงครามรัสเซีย-เยอรมัน
สงครามรัสเซีย-ฟินแลนด์
สงครามฝรั่งเศส-รัสเซีย
สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น
สงครามรัสเซีย-จอร์เจีย
สงครามรัสเซีย–ยูเครน
สงครามออสเตรีย-ตุรกี
สงครามรัสเซีย-ฟินแลนด์

สงครามรัสเซีย-ฟินแลนด์ อาจจะหมายถึง
สงครามกลางเมืองฟินแลนด์ - (Finnish Civil War)
สงครามฤดูหนาว - (Winter War) หรือ สงครามโซเวียต-ฟินแลนด์ครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 1939-1940)
สงครามต่อเนื่อง - (Continuation War) หรือ สงครามโซเวียต-ฟินแลนด์ครั้งที่สอง (ค.ศ. 1941-1944)
ดูเพิ่ม

สงครามรัสเซีย-ตุรกี
สงครามรัสเซีย-เยอรมัน
สงครามฝรั่งเศส-รัสเซีย
สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น
สงครามรัสเซีย-จอร์เจีย
สงครามรัสเซีย–ยูเครน
สามก๊กฉบับวณิพก

| สามก๊กฉบับวณิพก   |
| --- | --- |
สามก๊ก ฉบับวณิพก โดยสำนักพิมพ์ผดุงศึกษา
ผู้ประพันธ์: ยาขอบ
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ภาษาไทย
สามก๊กฉบับวณิพก เป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงของยาขอบ ซึ่งเป็นการเรียบเรียงเรื่องราวของตัวละครเอกจากสามก๊ก เช่น โจโฉ ผู้ไม่ยอมให้โลกทรยศ,เตียนอุย ผู้ใช้ศพเป็นอาวุธ,จิวยี่ ผู้ถ่มน้ำลายรดฟ้า,จูล่ง สุภาพบุรุษแห่งเสียงสาน กวนอู มนุษย์ผู้กลายเป็นเทพเจ้า  ฯลฯ
ข้อมูลหนังสือ

เดิมยาขอบซึ่งเป็นผู้เรียบเรียง ได้จัดทำหนังสือชุดดังกล่าวออกเป็น 2 เล่ม โดยนำเสนอลักษณะเด่นของตัวละครจากเรื่องสามก๊ก อาทิ ตั๋งโต๊ะ โจโฉ เล่าปี่ โดยให้แง่คิดและแนวทางในการบริหารจัดการด้วยสำนวนที่สร้างความเพลิดเพลิน
รายชื่อเรื่องในสามก๊กฉบับวณิพก

กวนอู เทพเจ้าแห่งความสัตย์ซื่อ
ขงเบ้ง ผู้หยั่งรู้ดินฟ้ามหาสมุทร
จิวยี่ ผู้ถ่มน้ำลายรดฟ้า
ตั๋งโต๊ะ ผู้ถูกแช่งทั้งสิบทิศ
เล่าปี่ ผู้พนมมือให้แก่ชนทุกชั้น
จูล่ง สุภาพบุรุษจากเสียงสาน
เตียนอุย ผู้ถือศพเป็นอาวุธ
โจสิด ผู้ร่ายโศลกเอาชีวิตรอด
เอียวสิ้ว
ผู้คอขาดเพราะขาไก่
ไหมเหลือง, เมียสาว
ยีเอ๋ง
ผู้เปลือยกายตีกลอง
ผู้ไม่ยอมให้หยาดเหงื่อแห่งความทรยศ
เตียวหุย คนชั่วช้าผู้น่ารัก
ม้าเฉียว ทายาทแห่งเสเหลียง
ลกเจ๊ก ท่านนี้หรือที่ชื่อว่าลกเจ๊ก
สุมาเต็กโช ผู้ชาญอาโปกสิณ
ชีซี ผู้เผ่นผงาดเหนือเมฆ
ลิโป้ อัศวินหัวสิงห์
โจโฉ ผู้ไม่ยอมให้โลกทรยศ
ซุนฮูหยิน ผู้หญิงสาวน้อยผู้สง่างาม
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กสามก๊ก (ค> ศ. 220–280) |
| --- | --- |
 วุยก๊ก  จ๊กก๊ก  ง่อก๊ก
สุนัขช่วยเหลือ

สุนัขใช้งานได้รับการฝึกให้เกื้อกูลหรือช่วยเหลือบุคคลที่มีความพิการ
สุนัขช่วยการได้ยินถูกลูบหัว
โดยทั่วไป สุนัขช่วยเหลือ หรือที่เรียกว่าสุนัขบริการในสหรัฐ เป็นสุนัขที่ได้รับการฝึกมาเพื่อเกื้อกูลหรือช่วยเหลือบุคคลที่มีความพิการ สุนัขหลายตัวได้รับการฝึกฝนจากองค์กรสุนัขช่วยเหลือ หรือโดยผู้ดูแล ซึ่งมักได้รับความช่วยเหลือจากครูฝึกมืออาชีพ
ว่าด้วยคำศัพท์

'สุนัขช่วยเหลือ' เป็นคำศัพท์ที่กำหนดขึ้นในระดับสากลสำหรับสุนัขที่ให้ความช่วยเหลือแก่คนพิการ และได้รับการฝึกงานเพื่อช่วยบรรเทาความพิการของผู้ดูแล องค์การสุนัขช่วยเหลือสากล ซึ่งเป็นเครือข่ายผู้จัดหาสุนัขช่วยเหลือระหว่างประเทศทั่วโลกสังเกตว่ามีความแตกต่างกันของคำศัพท์ในรัฐต่าง ๆ โดยเฉพาะในสหรัฐ พวกเขากำลังดำเนินการเพื่อสร้างคำศัพท์ทั่วโลกที่สอดคล้องกัน และบันทึกว่า 'สุนัขช่วยเหลือ' เป็นคำที่ใช้โดยองค์การที่ฝึกและจัดหาสุนัขช่วยเหลือ รวมถึงผู้พิการที่เป็นคู่ขากับสุนัขช่วยเหลือ
แหล่งข้อมูลอื่น

Service Dogs ที่เว็บไซต์ Curlie
Delta Society's National Service Animal Resource Center
หลิน ซินถง

หลิน ซินถง (เกิดเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2000) เป็นนักกีฬาว่ายน้ำจากประเทศจีน เคยเข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2018โดยเข้าร่วมการแข่งขันว่ายน้ำประเภทหญิง 50 เมตร ท่าผีเสื้อ โดยได้รับประเภทเหรียญทองแดง
สุดาพร สีสอนดี

นักมวยสากลชาวไทย
เรือตรีหญิง สุดาพร สีสอนดี (ชื่อเล่น: แต้ว; เกิด 4 ตุลาคม พ.ศ. 2534) เป็นนักกีฬามวยสากลสมัครเล่นหญิงทีมชาติไทย ที่ได้รับเหรียญทองแดงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งรุ่น 60 กก. หญิง ในเอเชียนเกมส์ 2018 ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย
ส่วนในการแข่งมวยสากลสมัครเล่นหญิงชิงแชมป์โลก 2018 ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย เธอได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งรุ่นไลท์เวท
ปัจจุบัน รับราชการที่วิทยาลัยพยาบาลกองทัพเรือ ศูนย์วิทยาการ กรมแพทย์ทหารเรือ ในการทำหน้าที่อาจารย์พลศึกษาให้กับนักเรียนพยาบาลกองทัพเรือ
การศึกษา

ระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ สถาบันการพลศึกษา (มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ)วิทยาเขตสุโขทัย
ระดับปริญญาโท คณะศึกษาศาสตร์ เอกสังคมศาสนาและวัฒนธรรม วิทยาลัยทองสุข
ผลงาน > โอลิมปิก

โตเกียว 2020 เธอเป็นนักมวยหญิงทีมชาติไทยคนแรก ที่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก โดยได้เหรียญทองแดงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2564
ชนะ มาเรีย โฆเซ่ ปาลาซิออส เอสปิโนซ่า (เอกวาดอร์) 5-0
ชนะ ซิมรานจิต คาอูร์ (อินเดีย) 5-0
ชนะ แคโรลีน ดูบัวส์ (สหราชอาณาจักร) 3-2
แพ้ เคลลี่ ฮาร์ริงตัน (ไอร์แลนด์) 2-3
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิิติการชกของ สุดาพร สีสอนดี จาก BoxRec
| ด ค กนักกีฬาทีมชาติไทยที่ได้เหรียญรางวัลโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
ฤดูร้อน 1976  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024
|  เหรียญทอง |  สมรักษ์ คำสิงห์  วิจารณ์ พลฤทธิ์  อุดมพร พลศักดิ์  ปวีณา ทองสุก  มนัส บุญจำนงค์  ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล  สมจิตร จงจอหอ  โสภิตา ธนสาร  สุกัญญา ศรีสุราช  พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ (2 เหรียญ)  |  |
|  เหรียญเงิน |  ทวี อัมพรมหา  วรพจน์ เพชรขุ้ม  บุตรี เผือดผ่อง  มนัส บุญจำนงค์  พิมศิริ ศิริแก้ว (2 เหรียญ)  แก้ว พงษ์ประยูร  เทวินทร์ หาญปราบ  กุลวุฒิ วิทิตศานต์  ธีรพงศ์ ศิลาชัย  วีรพล วิชุมา  |  |
|  เหรียญทองแดง |  พเยาว์ พูลธรัตน์  ผจญ มูลสัน  อาคม เฉ่งไล่  วิชัย ราชานนท์  พรชัย ทองบุราณ  เกษราภรณ์ สุตา  อารีย์ วิรัฐถาวร  วันดี คำเอี่ยม (2 เหรียญ)  เยาวภา บุรพลชัย  เพ็ญศิริ เหล่าศิริกุล  สุริยา ปราสาทหินพิมาย  ชนาธิป ซ้อนขำ  ศิริภุช กุลน้อย  สินธุ์เพชร กรวยทอง  พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ  สุดาพร สีสอนดี  จันทร์แจ่ม สุวรรณเพ็ง  สุรจนา คำเบ้า  |  |
สามชุก (ภาพยนตร์)

| สามชุก |
| --- | --- |

กำกับ: ธนิตย์ จิตนุกูล
นักแสดงนำ: ปรเมศร์ น้อยอ่ำ  วิมลเรขา ศิริชัยราวรรณ
ตัดต่อ: นพดล กำดวง
ดนตรีประกอบ: บริษัท สยามพัฒนาฟิล์ม จำกัด
บริษัทผู้สร้าง: บริษัท แปซิฟิคไอร์แลนด์ ฟิลม์  
ผู้จัดจำหน่าย: พระนครฟิลม์
วันฉาย: 5 สิงหาคม พ.ศ. 2552
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ทำเงิน: 2.62 ล้านบาท
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
สามชุก เป็นภาพยนตร์ไทยกำกับโดย ธนิตย์ จิตนุกูล นำแสดงโดย ปรเมศร์ น้อยอ่ำและวิมลเรขา ศิริชัยราวรรณ ออกฉายเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ได้รับมีการจัดเรต น15+ เยาวชนอายุต่ำกว่า 15 ปี ผู้ใหญ่ควรให้คำแนะนำที่จะไม่ควรชมตามลำพัง มีเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหายาเสพติดที่เข้าถึงภายในชุมชน ที่มีผลกระทบต่อเยาวชนชุมชน โดยสร้างมาจากเหตุการณ์จริงที่เกิด ในโรงเรียนสามชุกรัตนโภคาราม อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2536 ภาพยนตร์ทำรายได้ 2.62 ล้านบาท
ปรเมศร์ น้อยอ่ำ ได้รับรางวัล สาขาประเภทนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมคมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 7, รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 18 และรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 19
นักแสดง > นักแสดงหลัก

ปรเมศ น้อยอ่ำ รับบท อ.พินิจ
วิมลเรขา ศิริชัยราวรรณ รับบท อ.สมฤดี
ธีรภัทร์ แย้มศรี รับบท วาล
พิเชษฎ์พงษ์ โชคประดับ รับบท พัน
อำนาจ บัวปรอด รับบท ยอด
พงศธร ศรีบุญเพ็ง รับบท เอก
ณัฐชนน ศุภลักษณ์ รับบท เทพ
นวพล เจริญธรรมรักษา รับบท โบ๊ะ
ศุภณัฐ มีสมศักดิ์ รับบท ปอด
นักแสดง > นักแสดงประกอบ

ธนาภา ชีพนุรัตน์ รับบท ยายจิน แม่วาล
วงศ์ตะวัน ชีวิน รับบท พ่อเทพ
จารุวรรณ สมตัว รับบท โอ๋
สิริกานดา บุญธรรม รับบท ปาน
ปานไพลิน เพตรเพชร รับบท เดือน
จินดารัตน์ โสภาศรีพันธ์ รับบท เก๋
เกรียงไกร พุ่มประเสริฐ รับบท ไอ้ดำ
ณัฐพล วงษ์วิหก รับบท กูล
สวนีย์ อุทุมมา รับบท แม่ปอด
เด่นชัย เด่นชัยประดิษฐ์ รับบท พ่อเดือน
ไกวัล วัฒนไกร รับบท พ่อปอด
ฐานุพงศ์ รังสิไตรพงษ์ รับบท พ่อเอก
ณัฐพีระ ชมศรี รับบท ช่างตั้ม
นิวัฒน์ จิตกรรณภูมิ รับบท เถ้าแก่อู่
อัญชลิต เทียนไชย รับบท เต้ (นักฟุตบอล)
แหล่งข้อมูลอื่น

สามชุก (ขอเพียงโอกาสอีกสักครั้ง) (2009) ที่สยามโซน
วรรณ ชันซื่อ

| ร้อยตำรวจตรีวรรณ ชันซื่อ |
| --- | --- |


ประธานรัฐสภา  โดยตำแหน่งประธานวุฒิสภา
ดำรงตำแหน่ง 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 – 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534
ก่อนหน้า: อุกฤษ มงคลนาวิน
ถัดไป: อุกฤษ มงคลนาวิน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 16 สิงหาคม พ.ศ. 2466 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558 (92 ปี 3 วัน) โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: คุณหญิงพวงผกา ชันซื่อ

ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ (16 สิงหาคม พ.ศ. 2466 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558) อดีตประธานรัฐสภา และอดีตประธานวุฒิสภา
ประวัติ

ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2466 ที่ย่านสะพานเหลือง จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของรองอำมาตย์โทเอกยู้ ชันซื่อ ซึ่งเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน และมารดาก็มีเชื้อสายจีน เป็นพี่ชายของนายประมาณ ชันซื่อ อดีตประธานศาลฏีกา สมรสกับ คุณหญิงพวงผกา ชันซื่อ (สกุลเดิม เศรษฐภักดี) มีบุตร - ธิดารวม 3 คน คือ
นายแพทย์เอกวรรณ ชันชื่อ สมรสกับ รองศาสตราจารย์ สัตวแพทย์หญิงนันทริกา ชันซื่อ (สกุลเดิม โพธิปักษ์)
นางสาวยุวดี ชันซื่อ
นายเอกทัย ชันซื่อ
การศึกษา

ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ เมื่อจบชั้นมัธยม 6 แล้วก็ไปเรียนพาณิชย์ต่อที่โรงเรียนพณิชยการวัดเทวราชกุญชร จนสอบได้มัธยม 8 ก็เบนเข็มเปลี่ยนไปเรียนวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง (ตมธก.) ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หน้าที่ทางการเมือง

ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็น ประธานวุฒิสภา เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 โดยมี พลเอก พิศิษฐ์ เหมะบุตร เป็นรองประธานวุฒิสภา คนที่ 1 และศาสตราจารย์บุญชนะ อัตถากร เป็นรองประธานวุฒิสภา คนที่ 2
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2532 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2516 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2500 –  เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
ธุรกิจ

นอกจากบทบาททางการเมืองแล้ว ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ ยังประกอบธุรกิจด้วย มีหลากหลายประเภท เช่น ธุรกิจค้าน้ำมัน, ศูนย์การค้าและโรงภาพยนตร์ โดยร่วมกับตระกูลนักธุรกิจที่มีชื่อหลายตระกูล เช่น สารสิน หรือ บุญสูง โดยเริ่มประกอบธุรกิจในปี พ.ศ. 2500
หลังการเมือง

หลังจากยุติบทบาททางการเมืองแล้ว ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ อาศัยอยู่กับครอบครัวที่ 49/1 ถนนประชาชื่น ตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี และไม่มายุ่งเกี่ยวกับการเมืองอีกเลย
ถึงแก่อนิจกรรม

ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ ถึงแก่อนิจกรรมในเช้าวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สิริอายุได้ 92 ปี 3 วัน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ณ วัดโสมนัสราชวรวิหาร
หลิงเจิ้น

หลิงเจิ้น วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
หลิงเจิ้น (จีนตัวเต็ม : 凌振 / อังกฤษ : Ling Zhen) สำเนียงแต้จิ๋วคือ เลงจิ้น เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า พสุธากัมปนาท (จีน : 轟天雷 / อังกฤษ : Heaven Shaking Thunder) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 52 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 16 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน ใช้ปืนใหญ่เป็นอาวุธ เป็นทหารใต้สังกัดของฮูเหยียนจั๋ว เขาได้ใช้ปืนใหญ่สร้างความเสียหายให้แก่ฝ่ายเหลียงซานไปหลายครั้ง วันหนึ่งเขาได้เอาปืนใหญ่ลงเรือเพื่อหวังจะโจมตีเขาเหลียงซานทางอ้อม อู๋ย่งได้วางอุบายให้หยวนเสี่ยวเอ้อกับหยวนเสี่ยวอู่ไปผลักเรือของเขาให้โคลงเคลงไปมา จนทำให้เขาพลัดจมน้ำ เขายอมเข้าร่วมกับเหลียงซานหลังจากการเชิญชวนของซ่งเจียง
หลังการประชุมใหญ่ของผู้กล้า 108 ดาวแห่งโชคชะตา เขาได้เป็นหัวหน้าหน่วยปืนใหญ่ของเหลียงซาน และได้สร้างความเสียหายให้แก่ฝ่ายศัตรูในช่วงการปราบฟางล่า เขาเป็นหนึ่งในผู้กล้าเหลียงซานที่รอดตายมาได้ทุกสมรภูมิ จากนั้น เขาก็ได้รับตำแหน่งอย่างเป็นทางการจากจักรพรรดิ ให้เป็นเจ้าหน้าที่หน่วยปืนใหญ่ประจำราชสำนัก
สมยศ พฤกษาเกษมสุข

| สมยศ พฤกษาเกษมสุข |
| --- | --- |
สมยศกล่าวปาฐกถาในการชุมนุมครบรอบ 1 ปี จากความจริงสู่ความหวัง ของแนวร่วมธรรมศาสตร์และการชุมนุม เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2564
เกิด: 20 กันยายน พ.ศ. 2504 (62 ปี)
สัญชาติ: ไทย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยรามคำแหง
อาชีพ: นักเขียน, นักหนังสือพิมพ์, นักเคลื่อนไหวทางการเมือง
มีชื่อเสียงจาก: นักเคลื่อนไหวด้านสิทธิแรงงาน
รางวัล:  รางวัลเกียรติยศชุนแตอิล ครั้งที่ 24 ประเทศเกาหลีใต้ (2559) 
สมยศ พฤกษาเกษมสุข (เกิด 20 กันยายน พ.ศ. 2504) เป็นคอลัมนิสต์ประจำเว็บไซด์ประชาไทนักกิจกรรมแรงงาน ประธานสหภาพพันธมิตรแรงงานประชาธิปไตย, แกนนำกลุ่ม 24 มิถุนาประชาธิปไตย, และบรรณาธิการบริหารนิตยสารวอยซ์ออฟทักษิณ
ประวัติ

สมยศจบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ และอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัยรามคำแหง มีประวัติเคลื่อนไหวด้านแรงงานเรื่อยมา โดยเป็นคนคุมแรงงานออกมาเคลื่อนไหวเรียกร้องกับรัฐบาลในหลายครั้ง เคยเขียนบทความต่อต้านรัฐบาลทักษิณในเว็บไซต์ของ Thai NGO ชื่อบทความ "พฤติกรรมเผด็จการรัฐบาลทักษิณ"
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 สมยศได้รับเลือกให้เป็นแกนนำชุดที่ 2 ของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) นอกจากนี้เขายังเป็นประธานกลุ่ม 24 มิถุนา และเจ้าของนิตยสารและสำนักพิมพ์สยามปริทัศน์ อีกด้วย บล็อก Anti-Corruption Center อ้างว่าเขาคือ "ประดาบ" คอลัมนิสต์ออนไลน์ชื่อดังแห่งเว็บ ไฮ-ทักษิณ ภายในวันเดียวกันที่ เว็บไซต์ผู้จัดการได้นำเอาข่าวจากบล็อก Anti-Corruption Center มาเปิดเผยตัวตนของประดาบนั้นเอง ประดาบออกมาเขียนบทความ "ประดาบก็คือประดาบ" ตอบโต้ในเว็บไซต์ไฮ-ทักษิณ เพื่อปฏิเสธว่าเขาไม่ใช่สมยศ และยินดีจะเปิดเผยตัวตนเมื่อ วาระแห่งกาลอวสานของเผด็จการ
ร่วมผลักดัน ร่าง พ.ร.บ.ประกันสังคม

ขณะที่สมยศทำงานเป็นนักกิจกรรมแรงงาน เขาได้มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการผลักดัน พรบ ประกันสังคม ในยุครัฐบาลชาติชาย จนเกิดเป็นกฎหมายในที่สุด
กฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ > การถูกจับกุมครั้งแรก

เวลาประมาณ 12:00 ของวันที่ 30 เมษายน 2554 สมยศถูกควบคุมตัวที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองอรัญประทศ โดยเจ้าหน้าที่แจ้งต่อเขาว่า เขาถูกออกหมายจับโดยกรมสอบสวนคดีพิเศษ ในข้อหาตามมาตรา 112 ของประมวลกฎหมายอาญา (หรือรู้จักในชื่อทั่วไปว่า "กฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ")โดยในขณะที่สมยศเป็นบรรณาธิการว๊อยซ์ออฟทักษิณ ได้มีบทความ บางบทความ ที่มีลักษณะหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ อาทิ บทความ บ้านจะดีต้องเริ่มที่พ่อ ผู้เขียนได้แก่ ดร.ชนาธิป ศิริปัญญาวงค์ เขาซึ่งเป็นบรรณาธิการถูกจับกุมในขณะที่เป็นรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง แต่ได้รับการปล่อยตัวในรัฐบาลเผด็จการทหาร
ทนายความของสมยศได้พยายามติดต่อขอประกันตัวกับกรมสอบสวนคดีพิเศษ แต่ไม่ได้ประกันตัว
ภายหลังที่สมยศถูกจับ มีการออกแถลงการณ์คัดค้านการคุกคามเสรีภาพของประชาชนโดยใช้กฎหมายนี้ จากกลุ่ม Article 112 และสหภาพแรงงานประเทศเนปาล ได้ส่งจดหมายถึงนายกรัฐมนตรีของไทยในขณะนั้นให้ปล่อยตัวทันที หรือ ขอให้ได้รับการประกันตัวเขาได้รับการปล่อยตัวในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2561 รวมจำคุก 7 ปี โดยโทษจำคุกนี้รวมคดีหมิ่นประมาท พลเอก สพรั่ง กัลยาณมิตร แล้ว
ในระหว่างรับโทษจำคุกเขาจบปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ในปี 2558