stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นิยม วิวรรธนดิฐกุล
ประวัติ

นิยม วิวรรธนดิฐกุล เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 เป็นบุตรของนายจันทร์ และนางสุคำ วิวรรธนดิฐกุล มีพี่ 1 คน สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนพิริยาลัยจังหวัดแพร่และต้นปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา  วิทยาศาสตรบัณฑิต และแพทยศาสตรบัณฑิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่, ประกาศนียบัตรชั้นสูง สาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์คลีนิค มหาวิทยาลัยมหิดล, วุฒิบัตรวิชาชีพ สาขากุมารเวชศาสตร์ แพทยสภา และการศึกษามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยนเรศวร สมรสกับนางสุมามาลย์ มีบุตร 3 คน
งานการเมือง

อดีตเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ (พ.ศ. 2533-2542) และสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดแพร่ พ.ศ. 2549 หลังจากนั้นได้เข้าร่วมงานกับพรรคพลังประชาชน โดยลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก
ในการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีในประเทศไทย พ.ศ. 2554 นายนิยมยกมือโหวตสวนมติพรรคเพื่อไทย คือ ยกมือไว้วางใจนายโสภณ ซารัมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม และงดออกเสียงให้นางพรทิวา นาคาศัย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ จากพรรคภูมิใจไทย ทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ และการต่อต้านจากกลุ่มเสื้อแดงบางกลุ่ม ในขณะที่นายนิยมได้แถลงในเวลาต่อมา ยืนยันว่ายังอยู่กับพรรคเพื่อไทย และไม่คิดย้ายพรรค อย่างไรก็ตามในการเลือกตั้ง ปี พ.ศ. 2554 นายนิยมลงสมัครและได้รับเลือกในนามพรรคเพื่อไทย
ในปี พ.ศ. 2562 ย้ายมาสังกัดพรรคเศรษฐกิจใหม่ และได้รับเลือกเป็นรองหัวหน้าพรรค ชุดที่นำโดย มิ่งขวัญ แสงสุวรรณ์ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเศรษฐกิจใหม่
ในปี พ.ศ. 2566 น.พ.นิยม ได้ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

นิยม วิวรรธนดิฐกุล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดแพร่ สังกัดพรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541) → พรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดแพร่ สังกัดพรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเศรษฐกิจใหม่
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดแพร่ สังกัดพรรคเพื่อไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
แหล่งข้อมูลอื่น

นายนิยม วิวรรธนดิฐกุล เก็บถาวร 2012-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์รัฐสภาไทย
บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนายนิยม วิวรรธนดิฐกุล[ลิงก์เสีย], สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
ข้อมูลนักการเมืองไทย (นายนิยม วิวรรธนดิฐกุล) เก็บถาวร 2011-12-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, ศูนย์ข้อมูลนักการเมืองไทย
นกกระสาปากพลั่ว

| นกกระสาปากพลั่ว |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Pelecaniformes
วงศ์:: Balaenicipitidae Bonaparte, 1853
สกุล:: Balaeniceps  Gould, 1850
สปีชีส์:: B.  rex
ชื่อทวินาม
Balaeniceps rex Gould, 1850

นกกระสาปากพลั่ว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Balaeniceps rex) เป็นนกขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งในอันดับนกกระทุง (Pelecaniformes) แต่จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้น ที่อยู่ในวงศ์ Balaenicipitidae
นกกระสาปากพลั่วจัดเป็นนกที่มีขนาดใหญ่มากชนิดหนึ่ง ขนาดเมื่อโตเต็มที่มีส่วนสูงตั้งแต่ 115-150 เซนติเมตร โดยประมาณ หากกางปีกจะกว้าง 230-260 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 4-7 กิโลกรัม
ขณะที่เป็นวัยรุ่นหรือตัวเต็มวัยจะมีสีเทา ส่วนนกขนาดเล็กจะมีสีออกน้ำตาลกว่า อาศัยอยู่บริเวณบึงใหญ่ในแอฟริกาตะวันออก แถบประเทศซูดานและแซมเบีย
นกกระสาปากพลั่ว มีจุดเด่น คือ จะงอยปากที่หนาและรูปทรงประหลาดไม่เหมือนนกชนิดอื่น เริ่มเป็นที่รู้จักในแวดวงวิทยาศาสตร์ จากการมีการอนุกรมวิธาน ในช่วงศตวรรษที่ 19 จากการที่หนังของนกชนิดนี้ถูกนำมาขายในยุโรป อย่างไรก็ดี นกกระสาปากพลั่วเป็นที่รู้จักกันดีอยู่แล้วตั้งแต่สมัยโบราณในอารยธรรมอียิปต์โบราณที่มีการเขียนภาพถึง และอารยธรรมอาหรับที่เรียกขานว่า "abu markub" ที่มีความหมายว่า "ผู้มากับรองเท้า" ซึ่งก็มาจากจะงอยปากมีลักษณะเหมือนรองเท้านั้นเอง
นกกระสาปากพลั่ว หาอาหารในบึงน้ำหรือบ่อโคลน อาหารได้แก่ ปลา, กบ กระทั่งลูกจระเข้ หรือลูกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ไร้ทางสู้ ทำรังบนพื้นดิน ออกไข่ครั้งละ 2 ฟอง
ปัจจุบัน เป็นนกที่ถูกจัดอยู่ในภาวะเสี่ยงใกล้สูญพันธุ์จากบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ ของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN)
จากความที่เป็นนกขนาดใหญ่ หายาก และหากินใกล้แหล่งน้ำ นกกระสาปากพลั่วคาดว่าเป็นนกที่ทำให้เข้าใจผิดว่าเป็น "คองกามาโต" คือ สัตว์ประหลาดที่คล้ายนกขนาดใหญ่ ที่โจมตีใส่มนุษย์ในบึงน้ำแถบแอฟริกากลางนั่นเอง
รูปภาพ

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
จะงอยปากที่หนาคล้ายรองเท้า
ขณะบิน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Balaeniceps rex ที่วิกิสปีชีส์
นินปูเซ็นไต เฮอร์ริเคนเจอร์ VS กาโอเรนเจอร์

นินปูเซ็นไต เฮอร์ริเคนเจอร์ VS กาโอเรนเจอร์ (ญี่ปุ่น: 忍風戦隊ハリケンジャーVSガオレンジャー; โรมาจิ: Ninpū Sentai Harikenjā tai  Gaorenjā; ทับศัพท์: Ninpuu Sentai Hurricaneger VS Gaoranger) เป็นออริจินอลวิดีโอจาก ขบวนการนินจาวายุ เฮอร์ริเคนเจอร์ วางจำหน่ายและเผยแพร่เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2003 ความยาว 41 นาที
ภาพรวม

เป็นออริจินอลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ ขบวนการนินจาวายุ เฮอร์ริเคนเจอร์ และ ขบวนการสรรพสัตว์ กาโอเรนเจอร์ และเป็นผลงานเรื่องที่ 9 ของ ซูเปอร์เซ็นไต วีซินีม่า โดยเรื่องนี้ได้มีผลิตสินค้าเฉพาะล็อตแรกเข้ามาด้วย
ในเรื่องนี้ถูกตั้งวางในช่วงระหว่างเหตุการณ์ทีวีซีรีส์ของเฮอร์ริเคนเจอร์ มวนคำภีร์ที่ 25 และ 26 ซึ่งอยู่ในฤดูร้อน แต่ว่าใน โกโกเซ็นไต โบเคนเจอร์ VS ซูเปอร์เซ็นไต ได้ตั้งกำหนดว่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2002 แทน
ตำนานรักตระกูลน้ำหอม

| Legend of Fragrance |
| --- | --- |

เป็นที่รู้จักกันในชื่อ: Butterfly Fragrance
ประเภท: โรแมนติก Melodrama
เขียนโดย: Lin Yaling
กำกับโดย: He Shupei   Cheng Zhichao
แสดงนำ: Li YiFeng Tiffany Tang  William Chan Shu Chang
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Scent of Love by Yisa Yu
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: Warm Heart Stings by หลี่ อี้เฟิง
ประเทศแหล่งกำเนิด: China
ภาษาต้นฉบับ: จีนกลาง
จำนวนตอน: 42
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: Shanghai Image Maker Corp.,Ltd
ความยาวตอน: 45 mins
บริษัทผู้ผลิต: H&R Century Pictures Co.,Ltd
ออกอากาศ
เครือข่าย: Hunan TV
ออกอากาศ: 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 (2015-02-04) – 2 มีนาคม ค.ศ. 2015 (2015-03-02)
ตำนานรักตระกูลน้ำหอม (อังกฤษ: Legend of Fragrance, ภาษาจีน: 活色生香 พินอิน: Huó sè shēng xiāng) เป็นซีรีส์พีเรียดจีน ออกอากาศในปี 2015 ทางช่อง Hunan TV นำแสดงโดย หลี่ อี้เฟิง (Li YiFeng) , ถัง เยียน (Tiffany Tang), เฉิน เหว่ยถิง (William Chan), ชู ช่าง (Shu Chang)  ซีรีส์ทำเรทติ้งเฉลี่ยระหว่างออกอากาศได้สูงถึง 1.89% (CSM50) จัดเป็นซีรีส์ฮิตอีกเรื่องของจีน  และมีการนำเข้ามาฉายในประเทศไทย
เรื่องย่อ

เรื่องราวความรักความแค้นในอดีตของ 3 ตระกูลทำน้ำหอมเลื่องชื่อแห่งโม๋หวาง นิ่ง เหวิน อัน ที่ส่งผลต่อความรัก ความสัมพันธ์ของทายาทในรุ่นต่อมา
ในวันแต่งงานของ นิ่ง ฮ่าวเทียน (Ken Chang) เจ้าสาวของเขา เซี่ยง เสว่ยิน (Tang Yixin) แอบหนีไปกับคนรัก ซึ่งเป็นศิษย์น้องของเขาเอง อัน ชิวเชิง (Lu Xingyu) และให้ ซู่หยิน (Zhang WeiNa) สาวใช้คนสนิทของเธอปลอมตัวเป็นเธอ และคอยแอบวางยานิ่ง ฮ่าวเทียนทุกคืน กว่าเขาจะรู้ตัว ซู่หยินก็ตั้งครรภ์เสียแล้ว ซู่หยินให้กำเนิดเด็กแฝดชาย-หญิง คือ นิ่ง จื้อหยวน (Li Yifeng) และ นิ่ง เพ่ยซาน (Li Xirui)  ในขณะที่ เสว่ยิน ให้กำเนิดลูกสาว อัน รั่วฮวน (Tiffany Tang) ซึ่งเกิดมาพร้อมกลิ่นกายหอมติดตัว  3 พ่อแม่ลูกได้สกุลเหวิน ตระกูลทำน้ำหอมคู่แข่งคนสำคัญของสกุลนิ่ง ช่วยเหลือให้พักอาศัยอยู่ด้วย อัน ชิวเชิง ซึ่งมีความรู้ในเรื่องน้ำหอมดี ได้ทำงานในโรงน้ำหอมบ้านเหวิน และยังเป็นพี่เลี้ยงให้ลูกชายคนโตสกุลเหวิน เหวิน ชื่อชิง (William Chan)
นิ่ง ฮ่าวเทียนพบว่า ลูกชายของเขา นิ่ง จื้อหยวน ไม่มีประสาทรับกลิ่น ไม่สามารถรับกลิ่นใดๆได้ ซึ่งเป็นเรื่องใหญ่มากสำหรับทายาทตระกูลน้ำหอมชื่อดัง เขาพยายามหาวิธีรักษาลูกชาย แต่ก็ไม่เคยมีหวัง เขายิ่งโกรธแค้นเสว่ยินและชิวเชิง เขาตามหาตัวทั้งคู่จนพบ และเกิดเป็นโศกนาฏกรรม เสว่ยิน ยอมดื่มยาพิษจนตายเพื่อช่วยเหลือคนรัก ชิวเชิง เข้าใจผิดว่า ไป๋ ซ่งเสียน (Yang Mingna) ฮูหยินใหญ่บ้านเหวิน เปิดเผยที่อยู่ของเขา ทำให้คนรักและลูกสาวของเขาต้องตาย เขาจึงลักพาตัว ชื่อชิง ลูกชายของเธอไป ตั้งชื่อให้ใหม่ว่า อัน อี้เฉิน ตั้งใจเลี้ยงดูเขาเพื่อการแก้แค้น หลังจากซ่งเสียนเสียลูกชายไป เธอตั้งใจฆ่าตัวตาย แต่กลับได้พบกับ รั่วฮวน ลูกสาวของชิวเชิง ซึ่งทุกคนเข้าใจว่าตายไปแล้วโดยบังเอิญ เธอจึงเปลี่ยนใจและรับเลี้ยงรั่วฮวน เปลี่ยนชื่อเด็กน้อยใหม่เป็น เล่อ เหยียน
12 ปีต่อมา นิ่ง จื้อหยวน นายน้อยแห่งสกุลนิ่งที่ทุกคนรุมเอาอกเอาใจ ได้พบกับสาวสวยคนปลูกดอกไม้ เล่อ เหยียน ที่งานเซ่นไหว้เทพเจ้าดอกไม้ ในขณะที่เขาสนใจเธอ สาวสวยคนนั้นกลับไม่ชอบหน้านายน้อยที่เอาแต่ลอยชายไปวันๆ แต่เขาก็ไม่ย่อท้อคอยตามตอแยเธออยู่ทุกวัน วันหนึ่งหมู่บ้านโม๋หวางเกิดเหตุปีศาจลักพาตัวหญิงสาว อัน อี้เฉิน ถูกมอบหมายให้คลี่คลายคดีนี้ เขาจงใจเข้ามาที่โม๋หวางโดยมีจุดประสงค์ทำลายตระกูลนิ่ง และตระกูลเหวิน เพื่อแก้แค้นให้แม่ ตามที่พ่อของเขาคอยยุยง โดยได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนสาวชาวญี่ปุ่นที่หลงรักเขา เซียวหยา ฮุ่ยจื่อ (Shu Chang) ลูกสาวของเซียวหยา ไท่หลาง (Li Yaojing) ชาวญี่ปุ่นที่เข้ามากว้านซื้อโรงน้ำหอมน้อยใหญ่ในโม๋หวาง
ความรัก บุญคุณ ความแค้น  ก่อเกิดความสัมพันธ์อันซับซ้อน เจ็บปวดและยากจะหาทางออก
นักแสดง > นักแสดงนำ

| วิดีโอหลายคลิปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 T-ser Legend Of Fragrance
| นักแสดง | บทบาท | คำอธิบายตัวละคร |
| --- | --- | --- |
| หลี่ อี้เฟิง (Li Yifeng) | นิ่ง จื้อหยวน Ning Zhiyuan | นายน้อยบ้านสกุลนิ่ง ฉายา“เสี่ยวป้าหวัง”(อันธพาลน้อย) เอาแต่ใจ ไม่เกรงกลัวใคร แต่จริงๆแล้วจิตใจดี เป็นที่รักของคนใกล้ชิด รักครอบครัวมาก เขาไม่มีประสาทรับกลิ่นตั้งแต่เกิด |
| ถัง เยียน (Tiffany Tang) | เล่อ เหยียน / อัน รั่วฮวน Le Yan / An Ruohuan | ลูกสาวของ อัน ชิวเชิง และ เซี่ยง เสว่ยิน แต่ได้รับการเลี้ยงดูโดยเหวินฮูหยิน เธอเกิดมาพร้อมกลิ่นกายหอมติดตัว และมีความสามารถพิเศษในการจำแนกกลิ่นได้ |
| เฉิน เหว่ยถิง (William Chan) | อัน อี้เฉิน / เหวิน ชื่อชิง An Yichen / Wen Shiqing | คุณชายใหญ่สกุลเหวิน ถูกลักพาตัวและเลี้ยงดูโดย อัน ชิวเชิง เพื่อเป็นเครื่องมือแก้แค้นสกุลนิ่งและสกุลเหวิน |
| ชู ช่าง (Shu Chang) | เซียวหยา ฮุ่ยจื่อ Xiaoya Huizi | สาวญี่ปุ่น ลูกสาวของเซียวหยา ไท่หลาง เป็นเพื่อนเรียนกับอี้เฉิน และตกหลุมรักเขา |
นักแสดง > นักแสดงสมทบ

| นักแสดง | บทบาท | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- |
| จาง จื้อเหยา (Ken Chang) | นิ่ง ฮ่าวเทียน (Ning Haotian) | นายใหญ่สกุลนิ่ง พ่อของจื้อหยวน และเพ่ยซาน |
| หวง หมิง (Huang Ming) | เหวิน ซื่อเสียน (Wen Shixuan) | คุณชายรองบ้านเหวิน รักกับเพ่ยซาน |
| หลี ซีรุ่ย (Li Xirui) | นิ่ง เพ่ยซาน (Ning Peishan) | น้องสาวฝาแฝดของจื้อหยวน ร่างกายอ่อนแอแต่เด็ก แต่นิสัยซุกซน รักกับซื่อเสียน |
| หยาง หมิงนา (Yang Mingna) | ไป๋ ซ่งเสียน (Bai Songxian) | ฮูหยินใหญ่บ้านเหวิน แม่แท้ๆของชื่อชิง เธอรับรั่วฮวนเป็นลูก และตั้งชื่อให้ใหม่ว่าเล่อเหยียน |
| เหอ จงหัว (He Zhonghua) | เหวิน จิ้งชาง (Wen Jingchang) | นายใหญ่สกุลเหวิน พ่อของชื่อชิง และซื่อเสียน |
| หลู ซิงอวี่ (Lu Xingyu) | อัน ชิวเชิง (An Qiusheng) | พ่อแท้ๆของรั่วฮวน มีฝีมือทำน้ำหอม ลักพาตัวลูกชายบ้านเหวิน และเลี้ยงเขาจนโตเพื่อการแก้แค้น |
| หลี่ เย่าจิ้ง (Li Yaojing) | เซียวหยาไท่หลาง (Xiaoya Tailang) | พ่อของฮุ่ยจื่อ เป็นชาวญี่ปุ่น เข้ามาที่โม๋หวาง เพื่อสูตรน้ำหอม |
| ถัง อี้ซิน (Tang Yixin) | เซี่ยง เสว่ยิน (Xiang Xueyin) | แม่ของรั่วฮวน เธอดื่มยาพิษจนตาย เพื่อช่วยเหลือคนรัก |
| จาง เหว่ยนา (Zhang Weina) | ซู่ หยิน (Su Yun) | แม่ของจื้อหยวน และเพ่ยซาน คนสนิทของเสว่ยิน |
| Yi Yun | ชุน เหมี่ยว (Chun Miao) | เพื่อนของเล่อเหยียน |
| Fang Wen | Xia Hegui | คนรักของชุนเหมี่ยว |
| Luo Mi | เซี่ย ฉาน (Xia Chan) | หญิงสาวที่ถูกโม๋หวางจับตัวไป |
| Chi Lijing | เลี่ยง หรูอี้ (Liang Ruyi) | อดีตคนสนิทของไป๋ ซ่งเสียน ต่อมาได้เป็นฮูหยินรอง แม่ของซื่อเสียน |
เพลงประกอบละคร

| ลำดับ | ชื่อเพลง | นักร้อง | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "戀香 Scent of Love" (片頭曲) | Yisa Yu | 04:16 |
| 2. | "心如玄铁 Warm Heart Stings" (片尾曲) | หลี่ อี้เฟิง | 04:11 |
เรทติ้ง

| วันที่ออกอากาศ | ตอนที่ | CSM50 city ratings> เรทติ้ง (%) | CSM50 city ratings> ส่วนแบ่งผู้ชม (%) | CSM50 city ratings> ลำดับที่ | National Internet ratings> เรทติ้ง (%) | National Internet ratings> ส่วนแบ่งผู้ชม (%) | National Internet ratings> ลำดับที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| February 4, 2015 | 1-2 | 1.876 | 5.026 | 1 | 3.43 | 9.29 | 1 |
| February 5, 2015 | 3-4 | 1.722 | 4.642 | 1 | 3.16 | 8.57 | 1 |
| February 6, 2015 | 5 | 1.312 | 3.576 | 1 | 2.62 | 7.10 | 1 |
| February 7, 2015 | 6 | 1.213 | 3.358 | 2 | 2.62 | 7.10 | 1 |
| February 8, 2015 | 7-8 | 1.944 | 5.155 | 1 | 2.62 | 7.10 | 1 |
| February 9, 2015 | 9-10 | 2.347 | 6.216 | 1 | 3.72 | 10.11 | 1 |
| February 10, 2015 | 11-12 | 2.159 | 5.764 | 1 | 3.31 | 9.18 | 1 |
| February 11, 2015 | 13-14 | 2.196 | 5.928 | 1 | 3.86 | 10.57 | 1 |
| February 13, 2015 | 15 | 1.155 | 3.275 | 3 | 1.93 | 5.33 | 1 |
| February 14, 2015 | 16 | 1.069 | 3.062 | 3 | 1.93 | 5.33 | 1 |
| February 15, 2015 | 17-18 | 1.945 | 5.347 | 1 | 3.13 | 8.63 | 1 |
| February 16, 2015 | 19-20 | 1.887 | 5.25 | 1 | 3.52 | 9.68 | 1 |
| February 17, 2015 | 21-22 | 2.123 | 5.805 | 1 | - | - | - |
| February 18, 2015 | 23 | 0.945 | 2.751 | 1 | - | - | - |
| February 19, 2015 | 24 | 1.408 | 4.11 | 1 | - | - | - |
| February 20, 2015 | 25 | 1.188 | 3.782 | 3 | - | - | - |
| February 21, 2015 | 26 | 1.123 | 3.506 | 3 | - | - | - |
| February 22, 2015 | 27-28 | 1.756 | 5.223 | 1 | - | - | - |
| February 23, 2015 | 29-30 | 1.834 | 5.387 | 1 | - | - | - |
| February 24, 2015 | 31-32 | 2.147 | 5.908 | 1 | - | - | - |
| February 25, 2015 | 33-34 | 2.113 | 5.645 | 1 | 3.68 | 10.27 | 1 |
| February 26, 2015 | 35-36 | 2.345 | 6.25 | 1 | 4.06 | 11.21 | 1 |
| February 27, 2015 | 37 | 1.473 | 3.873 | 1 | 2.69 | 7.09 | 1 |
| February 28, 2015 | 38 | 1.7 | 4.506 | 1 | 3.27 | 8.92 | 1 |
| March 1, 2015 | 39-40 | 2.181 | 5.959 | 1 | 3.27 | 8.92 | 1 |
| March 2, 2015 | 41-42 | 2.252 | 6.222 | 1 | 4.22 | 11.96 | 1 |
| Average ratings | Average ratings | 1.89 | 5.22 | 1 | - | - | - |
Highest ratings are marked in red, lowest ratings are marked in blue
International broadcast

ไต้หวัน: Much TV, Next TV
ไทย: True4U
ประวัติศาสตร์มอริเตเนีย

ประวัติศาสตร์มอริเตเนีย เริ่มต้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 โดยมีอาณาจักรที่มีชื่อว่า  "ราชอาณาจักรมอเรเตเนีย" ของ ชาวเบอร์เบอร์ (Berber) ในยุคเก่า
ประวัติศาสตร์มอริเตเนีย (พ.ศ. 2521–2534)

ใน พ.ศ. 2521 มีรัฐประหารที่ไม่นองเลือดและประธานาธิบดีต้องลี้ภัยไปในประเทศฝรั่งเศส
ดูเพิ่ม

Newton, Alex, History of West Africa (1988)
(อเล็กซ์ นิวตัน, ประวัติศาสตร์ของแอฟริกาตะวันตก (ปี พ.ศ. 2531) (แปลภาษาไทย)
แหล่งข้อมูลอื่น

Background Note: Mauritania - ประวัติศาสตร์ความเป็นมาจากกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา
History of Mauritania
ประเทศอินโดนีเซียในเอเชียนเกมส์ 1954

อินโดนีเซีย ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 1954 ซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 2 ที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ในระหว่างวันที่ 1 พฤษภาคม ถึง 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 (พ.ศ. 2497) โดยหลังจากจบการแข่งขัน ทีมชาติอินโดนีเซียสามารถคว้าเหรียญรางวัลมาได้เป็นอันดับที่ 11 คือ 3 เหรียญทองแดง รวม 3 เหรียญ โดยไม่สามารถคว้าเหรียญทองและเหรียญเงินได้เลย
ประวัติศาสตร์มองโกเลีย

อาณาจักรชนเผ่าเร่ร่อนต่างๆ รวมทั้งเผ่าซฺยงหนู (ช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อนปีคริสตกาล จนถึง ศตวรรษที่ 1 ปีคริสต์ศักราช) เผ่าเซียนเปย์ (ค.ศ. 93–234) เผ่าโหรวหรัน (ค.ศ. 330–555) เผ่าถู๋เจีย (ค.ศ. 552–744) และเผ่าอื่นๆ ต่างได้ปกครองพื้นที่ของมองโกเลียในปัจจุบัน ชาวคิตันที่ได้ใช้ภาษามองโกเลีย ได้สถาปนาอาณาจักรที่ได้เป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า ราชวงศ์เหลียว (ค.ศ. 907–1125) ในทวีปเอเชียกลางและปกครองมองโกเลียและบางส่วนของดินแดนรัสเซียตะวันออกไกล ทางตอนเหนือของเกาหลี และจีนทางตอนเหนือในปัจจุบัน
ในปี ค.ศ. 1206 เจงกีส ข่านสามารถรวบรวมและพิชิตชนเผ่ามองโกล การหลอมรวมกันของพวกเขาได้กลายเป็นกองกำลังสู้รบเพื่อสร้างจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่มีมายาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์โลก จักรวรรดิมองโกล(ค.ศ. 1206–1368) ศาสนาพุทธในมองโกเลียได้เริ่มต้นขึ้นด้วยจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หยวนได้ทรงหันมานับถือศาสนาพุทธแบบทิเบต
ภายหลังจากการล่มสลายของราชวงศ์หยวนของจีนที่นำโดยชาวมองโกลในปี ค.ศ. 1368 ชาวมองโกลได้กลับเข้าสู่วังวนของการสู้รบกันเองก่อนหน้านี้ ชาวมองโกลยังกลับไปนับถือลัทธิหมอผีอันเก่าแก่ของพวกเขาเองภายหลังจากจักรวรรดิของพวกเขาล่มสลายและมีเพียงในศตวรรษที่ 16 และ 17 ศาสนาพุทธได้กลับมาอีกครั้งนึง
ในช่วงท้ายของศตวรรษที่ 17 มองโกเลียในปัจจุบันได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ที่ปกครองโดยราชวงศ์ชิงที่นำโดยชาวแมนจู ในช่วงการล่มสลายของราชวงศ์ชิงในปี ค.ศ. 1912 แต่มองโกเลียได้ประกาศอิสรภาพและอยู่ภายใต้การปกครองของบอจด์ ข่านในปี ค.ศ. 1911 และเป็นส่วนหนึ่งของจีนในปี ค.ศ. 1919 แล้วมองโกเลียก็อยู่ภายใต้การปกครองของบอจด์ ข่านเหมือนเดิมในปี ค.ศ. 1921 แล้วก็เกิดการปฏิวัติมองโกเลียในปี ค.ศ. 1921 จนถึงปี ค.ศ 1924 ได้สถาปนาสาธารณรัฐประชาชนมองโกเลียในการปกครองคอมมิวนิสต์จนถึงปี ค.ศ. 1945 เพื่อให้ได้รับการยอมรับในระดับสากล ผลที่ตามมาคือ มองโกเลียได้อยู่ภายใต้อิทธิพลของสหภาพโซเวียตที่แข็งแกร่งในปี ค.ศ. 1924 สาธารณรัฐประชาชนมองโกเลียได้ถูกประกาศขึ้นและการเมืองของมองโกเลียได้เริ่มเป็นไปตามรูปแบบเดียวกับการเมืองของสหภาพโซเวียตในช่วงสมัยนั้น ภายหลังจากการปฏิวัติในปี ค.ศ. 1989 การปฏิวัติมองโกเลียในปี ค.ศ. 1990 ได้นำไปสู่ระบบหลายพรรคการเมือง รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ในปี ค.ศ. 1992 และได้ถูกเปลี่ยนผ่านสู่ระบบเศรษฐกิจแบบตลาด
บทอ่านเพิ่มเติม

Batbayar, Bat-Erdene. Twentieth Century Mongolia (Global Oriental, 2000).
Batbayar, Tsedendambyn, and Sharad Kumar Soni. Modern Mongolia: A concise history (Pentagon Press, 2007).
Bawden, Charles. "Mongolia: Ancient and Modern" History Today (Feb 1959) 9#2 p103-112.
Bold, Bat-Ochir. Mongolian Nomadic Society: a reconstruction of the 'medieval' history of Mongolia (Routledge, 2013).
Buyandelgeriyn, Manduhai. "Dealing with uncertainty: shamans, marginal capitalism, and the remaking of history in postsocialist Mongolia." American Ethnologist 34#1  (2007): 127–147. online
Christian, David. A History of Russia, Central Asia and Mongolia, Vol. 1: Inner Eurasia from Prehistory to the Mongol Empire (1998) excerpt
Christian, David. A History of Russia, Central Asia and Mongolia, Volume II: Inner Eurasia from the Mongol Empire to Today, 1260-2000 (John Wiley & Sons, 2018). excerpt
Kaplonski, Christopher. Truth, history and politics in Mongolia: Memory of heroes (Routledge, 2004).
Sanders, Alan J. K. (2010). Historical Dictionary of Mongolia. Scarecrow Press. ISBN 0810874520
Volkov, Vitaliĭ Vasil’evich. "Early nomads of Mongolia." in Nomads of the Eurasian steppes in the Early Iron Age ed by Jeannine Davis-Kimball, et al. (1995): 318-332 online.
Weatherford, Jack.  Genghis Khan and the Making of the Modern World (2005) a best-seller excerpt.
แหล่งข้อมูลอื่น

John Stewart Bowman "Columbia Chronologies of Asian History and Culture"
Map of the Capital Districts of the Kidan Empire
Map of the Kidan period
Kidans and Jurjens
Dual Manichaeism in Uighuria and Iran
Realm of the Mongols
Mongolia – Entry on Mongolia from the 1907 Catholic Encyclopedia
Biography of Zanabazar and history of dissemination of Buddhism in Mongolia by Don Croner
History of Mongolia : Chronology and details เก็บถาวร 2019-10-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Face Music – History: Horsemen – Nomads
The Xiongnu Empire
Maps
History of Mongolia เก็บถาวร 2019-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
PREHISTORY OF MONGOLIA
Fossils found in Khentii aimag of Mongolia might Prehistoric Rhinoceros เก็บถาวร 2015-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Dinosaurs from Mongolia as reported in 1924
Rock Art and Surface Archaeology of Mongolia: Baga Oigor and Tsagaan Salaa
Petroglyphic Complexes of the Mongolian Altai
High Altai - Central Asia - Petroglyphs - Prehistoric Rock Paintings
PREHISTORIC PARK - MYSTERIES OF PREHISTORIC MONGOLIA
Archeological Sensation: Ancient Mummy Found in Mongolia
Mongolia and the Altai Mountains: Origins of Genetic Blending Between Europeans and Asians
Prehistoric bone hats found in Inner Mongolia
MONGOLIA -- TEN PREHISTORIC SITES DISCOVERED
Two prehistoric villages found in Mongolia
4000-year-old prehistoric portraits discovered in Inner Mongolia New prehistoric discoveries in Alxa League, Inner Mongolia เก็บถาวร 2016-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
New prehistoric discoveries in Alxa League, Inner Mongolia เก็บถาวร 2015-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Palaeocritti - a guide to prehistoric animals
Ordos Man And Inner Mongolia เก็บถาวร 2019-08-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Rock Art of Inner Mongolia & Ningxia (China)
| ด ค กประวัติศาสตร์เอเชีย |
| --- | --- | --- |
| รัฐอธิปไตย |  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจีย  จอร์แดน  สาธารณรัฐจีน  สาธารณรัฐประชาชนจีน  ซาอุดิอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ญี่ปุ่น  ติมอร์ตะวันออก  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังคลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  โอมาน  |  |
| เขตปกครองพิเศษ |  หมู่เกาะคริสต์มาส  หมู่เกาะโคโคส์  เซาท์ออสซีเซีย  ทิเบต  นอร์เทิร์นไซปรัส  ปาเลสไตน์  มาเก๊า  อับฮาเซีย  ฮ่องกง  |  |
นิโคติน

นิโคติน () เป็นสารประกอบชนิดหนึ่ง ไม่มีสี ซึ่งพบในต้นยาสูบทุกสายพันธุ์ และความเข้มข้นจะมีมากในใบยาสูบมากกว่าส่วนอื่นๆ เมื่อนำใบยาสูบมาตากแห้งแล้ว จะมีนิโคตินประกอบอยู่ 0.3-5% ของน้ำหนักทั้งหมด ปฏิกิริยาทางจะเกิดขึ้นที่รากของต้น และเปลี่ยนมาสะสมที่ใบ นิโคตินมีฤทธิ์เป็นพิษกับระบบประสาท และถือเป็นสิ่งเสพติดอย่างหนึ่ง แต่ถ้าได้รับในจำนวนไม่มาก จะก่อให้เกิดการกระตุ้น แต่ถ้าได้รับในจำนวนมาก อาจจะถึงตายได้ โดยเมื่อได้รับมากถึงจำนวนหนึ่ง จะเปลี่ยนจากการกระตุ้นสมองเป็นการกดสมอง
สารนิโคติน ยังสามารถพบได้ในพืชจำพวกอื่นอีกคือ พืชตระกูล  (nightshade) ได้แก่ มะเขือเทศ, มันฝรั่ง, มะเขือม่วง, พริกไทยเขียว และในใบของต้น Coca แต่พบว่ามีจำนวนเพียงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับน้ำหนัก
ประวัติและที่มาของนิโคติน

ที่มาของนิโคตินคือชื่อสามัญของต้นยาสูบ Nicotiana tabacum ซึ่ง นาย Jean Nicot เป็นผู้ตั้งขึ้น เป็นบุคคลที่ส่งเมล็ดยาสูบจากไปในปี ค.ศ. 1550 และโปรโมตให้ใช้ใบยาสูบเป็นยา สามารถแยกนิโคตินออกมาได้สำเร็จเมื่อปี ค.ศ. 1828 สูตรโมเลกุลได้ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1843 และสังเคราะห์ขึ้นได้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1904
เคมีของนิโคติน

นิโคตินเป็นสารที่มีลักษณะเป็นน้ำมัน แต่สามารถดูดซับและละลายในน้ำได้ สามารถทะลุผ่านผิวหนังของคนและสัตว์ได้ง่าย และระเหยได้ง่ายที่อุณหภูมิห้อง เนื่องจากนิโคตินเป็นสารประกอบไนโตรเจนที่เป็น จึงสามารถทำปฏิกิริยากับได้เป็นเกลือนิโคตินซึ่งมีสภาพเป็นของแข็งที่ละลายน้ำได้ เนื่องจากนิโคตินในรูปของเบสอิสระจะสามารถถูกเผาไหม้และระเหยไปได้ที่อุณหภูมิ 95 องศาเซลเซียส ดังนั้นนิโคตินที่อยู่ในบุหรี่จึงสามารถระเหยไปได้เมื่อถูกเผาไหม้ อย่างไรก็ตาม ปริมาณของนิโคตินที่ได้รับจากการสูบบุหรี่นั้นมากพอที่จะทำให้เกิดผลต่อร่างกายได้
เภสัชวิทยา

ในด้าน นิโคตินสามารถแพร่เข้าสู่กระแสเลือดได้อย่างรวดเร็ว และยังสามารถแพร่ผ่าน (blood-brain barrier)ได้อีกด้วย ซึ่งโดยเฉลี่ย นิโคตินจะใช้เวลาประมาณ 7 วินาทีในการเข้าสู่สมอง ในขณะที่ของนิโคตินในร่างกายมนุษย์อยู่ที่ประมาณ 2 ชั่วโมง  ปริมาณของนิโคตินที่จะเข้าสู่ร่างกายโดยการสูบบุหรี่จะขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ อาทิ ชนิดของยาสูบ ชนิดของไส้กรอง ปริมาณของควันบุหรี่ที่สูดเข้าไป
ในด้านการออกฤทธิ์ นิโคตินจะออกฤทธิ์ผ่านทาง (Nicotinic acetylcholine receptors)ซึ่งผลของการจับกันระหว่างนิโคตินในปริมาณน้อยกับตัวรับนี้จะทำให้มีการหลั่งของฮอร์โมน (Adrenaline) เพิ่มมากขึ้น ส่งผลให้มีการเพิ่มอัตราการเต้นของ  และอัตราการหายใจ รวมทั้งเพิ่มปริมาณของน้ำตาลในกระแสเลือดด้วย  แต่หากได้รับนิโคตินในปริมาณมาก จะทำให้เกิดการระงับการทำงานของตัวรับแอเซทิลโคลีนดังกล่าว และทำให้เกิดอาการพิษจากนิโคตินได้
ผลกระทบที่เด่นชัดอย่างหนึ่งของนิโคตินคืออาการเสพติด ซึ่งงานวิจัยพบว่าเกิดจากการที่นิโคตินไปกระตุ้นวงจรประสาทที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึกพึงพอใจ  ซึ่งคาดว่าจะเกี่ยวข้องกับผลของนิโคตินต่อการเพิ่มขึ้นของสารสื่อประสาท (Dopamine) ซึ่งเกี่ยวข้องกับวงจรประสาทดังกล่าว
พิษวิทยา

ค่า LD50 ของนิโคตินคือ 50 mg/kg ในหนูขนาดกลาง และ 3 mg/kg ในหนูขนาดเล็ก สำหรับมนุษย์พบว่าปริมาณของนิโคตินที่ 40-60 mg สามารถทำให้ถึงตายได้ 
ดังนั้นนิโคตินจึงจัดว่าเป็นสารที่มีพิษอย่างมากเมื่อเทียบกับสารเสพติดชนิดอื่น
การประยุกต์ใช้ในการรักษา

การใช้นิโคตินในการรักษาแบบพื้นฐาน คือการให้นิโคตินในผู้เสพติดเพื่อลดการสูบบุหรี่ซึ่งเป็นอันตรายต่อสุขภาพมากกว่า ซึ่งการให้นิโคตินในลักษณะนี้มักอยู่ในรูปของหมากฝรั่ง แผ่นติดผิวหนัง หรือยาพ่นจมูก อย่างไรก็ตาม  มีความพยายามที่จะประยุกต์ใช้นิโคตินในทางการรักษาโรคอื่นๆเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากพบว่าผู้ที่ไม่สูบบุหรี่มีความเสี่ยงต่อการเกิดโรคมากกว่าผู้สูบบุหรี่ 
เช่นในโรคพาร์กินสัน
และโรคอัลไซเมอร์