stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศไทยมีนักกีฬาสองคน (ชายหนึ่งคน และหญิงหนึ่งคน) ในตำแหน่งที่ผ่านการคัดเลือก ตามการจัดสรรโควตาขั้นสุดท้ายที่ประกาศเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2014 ประเทศไทยมีนักกีฬาชายที่ผ่านเกณฑ์สองคน และเลือกส่งหนึ่งคนที่เกิดในประเทศไทยและผ่านเข้ารอบจากการแข่งขันในหลายรายการ คเณศ สุจริตกุล อายุ 21 ปี ในช่วงการแข่งขันโอลิมปิกที่โซชี วันที่ 19 กุมภาพันธ์ คเณศ สุจริตกุล เข้าร่วมการแข่งขันสลาลอมยักษ์ โดยเขาทำเวลาได้ 1 นาที 37.82 วินาที และ 1 นาที 37.24 วินาที เขาทำเวลารวมได้ 3 นาที 15 วินาที อยู่ในอันดับที่ 65 จากนักกีฬา 72 คนที่แข่งขันจบ วันที่ 22 กุมภาพันธ์ เขาแข่งขันสลาลอมไม่จบ
วาเนสซา วานากร นักไวโอลินคลาสสิกที่รู้จักในชื่อ วาเนสซา เมย์ และมีพ่อเป็นคนไทย ได้เข้าแข่งขันเพื่อประเทศโดยใช้นามสกุลพ่อของเธอ เธอมีอายุ 35 ปีในช่วงการแข่งขัน วาเนสซา วานากร ผ่านเข้ารอบในวันสุดท้ายของรอบคัดเลือก โดยดูจากผลงานการแข่งขันสี่รายการที่สโลวีเนีย ต่อมา สหพันธ์สกีนานาชาติ ตัดสินว่าการแข่งขันดังกล่าวมีการจัดฉากขึ้น เพื่อให้เธอได้รับคะแนนตามจำนวนที่จำเป็นต่อการเข้าร่วมการแข่งขันที่โซชี แต่ศาลอนุญาโตตุลาการกีฬาได้พลิกคำตัดสินของสหพันธ์สกีนานาชาติ โดยส่วนหนึ่งเป็นเพราะไม่สามารถหา "หลักฐานของการบงการใด ๆ โดย วาเนสซา วานากร เอง" ให้เป็นที่พอใจต่อศาลฯ ได้ คณะกรรมการโอลิมปิกสากล ยืนยันผลการแข่งขันโอลิมปิกของ วาเนสซา วานากร ในเวลาต่อมา และในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 สหพันธ์สกีนานาชาติออกแถลงการณ์ขอโทษต่อสาธารณชนต่อ วาเนสซา วานากร และจ่ายเงิน "ตามความเหมาะสม" ให้แก่เธอสำหรับค่าเสียหาย วันที่ 18 กุมภาพันธ์ วานากรลงแข่งขันรายการเดียวของเธอ ซึ่งก็คือสลาลอมยักษ์ เธอทำเวลาได้ 1 นาที 44.86 วินาที และ 1 นาที 42.11 วินาที เธอทำเวลารวมได้ 3 นาที 26.97 วินาที เธอจบการแข่งขันในอันดับที่ 67 ซึ่งเป็นอันดับสุดท้ายในบรรดานักกีฬาที่จบการแข่งขัน แม้ว่าจะมีนักกีฬาอีก 22 คนที่แข่งขันไม่จบก็ตาม โดยเธอทำเวลาได้ช้ากว่าผู้ชนะเลิศ ทินา เมซ จากสโลวีเนียกว่า 50 วินาที
| นักกีฬา | รายการ | รอบที่ 1> เวลา | รอบที่ 1> อันดับ | รอบที่ 2> เวลา | รอบที่ 2> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คเณศ สุจริตกุล | สลาลอมยักษ์ บุคคลชาย | 1:37.82 | 73 | 1:37.24 | 65 | 3:15.06 | 65 |
| คเณศ สุจริตกุล | สลาลอม บุคคลชาย | แข่งขันไม่จบ | แข่งขันไม่จบ | แข่งขันไม่จบ | แข่งขันไม่จบ | แข่งขันไม่จบ | แข่งขันไม่จบ |
| วาเนสซา วานากร | สลาลอมยักษ์ บุคคลหญิง | 1:44.86 | 74 | 1:42.11 | 67 | 3:26.97 | 67 |
วาเนสซา วนากร หรือรู้จักในชื่อ วาเนสซา เมย์ ลงแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรกของเธอที่โซชี
มิชลินไกด์

Hotel and restaurant guide
| --- | --- |

หมวดหมู่: วิทยาการทำอาหาร, การท่องเที่ยว
นิตยสารราย: ประจําปี
ผู้ก่อตั้ง: Édouard Michelin  André Michelin
ฉบับแรก: 2443 (124 ปี)
บริษัท: มิชลิน
ประเทศ: ประเทศฝรั่งเศส
เว็บไซต์: guide.michelin.com
หน้าปกมิชลินไกด์ฉบับปี ค.ศ. 1929
สัญลักษณ์ดาวหนึ่งดวง
สัญลักษณ์ดาวสองดวง
สัญลักษณ์ดาวสามดวง
มิชลินไกด์ (อังกฤษ: Michelin Guide) หรือ กีดมิชแล็ง (ฝรั่งเศส: Guide Michelin) เป็นหนังสือคู่มือที่บรรจุเนื้อหาเกี่ยวกับข้อมูลการเดินทาง แผนที่ สถานที่ท่องเที่ยว สถานที่พักแรม รวมถึงร้านอาหารขึ้นชื่อของสถานที่หรือประเทศต่าง ๆ โดยบริษัทมิชลิน บริษัทยางรถยนต์รายใหญ่ของโลกสัญชาติฝรั่งเศส ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1888 จุดประสงค์ของมิชลินไกด์ คือ การกระตุ้นให้ผู้คนออกมาใช้การเดินทางโดยรถยนต์มากขึ้น เพื่อเพิ่มยอดจำหน่ายยางรถยนต์
ประวัติและรางวัล

แรกเริ่มมิชลินไกด์ใช้ชื่อว่า "กีดรูฌ" (Guide rouge) เนื่องจากเล่มหนังสือเป็นสีแดง แรกเริ่มเป็นหนังสือแจกฟรีมานานถึง 20 ปี แต่ต่อมาได้ถูกใช้เป็นกระดาษรองแก้วน้ำ จึงเริ่มจัดจำหน่ายในราคา 7 ฟรังก์ ในปี ค.ศ. 1920 และมีการใส่รายชื่อโรงแรมและร้านอาหารแบ่งตามประเภทเป็นครั้งแรกด้วย ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 มิชลินไกด์ได้กลายเป็นหนังสือขายดี ปัจจุบันมิชลินจัดอันดับร้านอาหารและโรงแรมกว่า 40,000 แห่งในกว่า 24 ประเทศและดินแดน
ได้มีการมอบรางวัลต่าง ๆ ให้ เรียกว่า "ดาวมิชลิน" โดยการมอบดาวหรือรางวัลให้แก่ร้านอาหารต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 1926 โดยมีการแบ่งขั้นของดาว ตั้งแต่หนึ่งดาวจนถึงสามดาว โดยร้านอาหารที่ได้รับดาวนี้จะผ่านการพิจารณาจากคณะกรรมการหลายคน ในหลากหลายอาชีพ เพื่อให้ได้รับมุมมองที่มากที่สุด บางครั้งคณะกรรมการจะเข้าไปรับประทานโดยที่ไม่แจ้งให้กับทางร้านทราบล่วงหน้า และอาจต้องใช้เวลาในการชิมมากกว่าหนึ่งปี เพื่อให้ได้รับรู้มาตรฐานของร้านนั้น ๆ อย่างแท้จริง
หนึ่งดาว : ร้านอาหารที่ดีมากในกลุ่มร้านอาหารประเภทเดียวกัน (Une très bonne table dans sa catégorie)
สองดาว : อาหารอร่อยเลิศ คุ้มค่าแก่การขับออกนอกเส้นทางเพื่อแวะชิม (Table excellente, mérite un détour)
สามดาว : หนึ่งในบรรดาร้านอาหารยอดเยี่ยม ควรค่าแก่การเดินทางไปกิน (Une des meilleures tables, vaut le voyage)
นอกจากนี้แล้วยังมีร้านอาหารประเภท "บีบกูร์ม็อง" (Bib Gourmand) คือ ร้านอาหารที่ดีเป็นพิเศษในราคาย่อมเยา
ในส่วนของประเทศไทย มิชลินไกด์ได้เริ่มมอบรางวัลเป็นครั้งแรกในปลายปี ค.ศ. 2017 สำหรับร้านอาหารในปีเดียวกัน นับเป็นประเทศที่ห้าในทวีปเอเชียที่มีการจัดอันดับ และเป็นลำดับที่สองของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รองจากสิงคโปร์ ในระยะแรกดำเนินการเฉพาะร้านอาหารในพื้นที่กรุงเทพมหานครเท่านั้น ในครั้งแรกของการมอบรางวัล มีร้านที่ได้มิชลินสตาร์ทั้งหมด 17 ร้าน โดยบางร้านยังเป็นร้านอาหารริมทาง ทั้งนี้เนื่องจากมิชลินได้รับการวิจารณ์ว่าให้รางวัลแต่เฉพาะร้านอาหารที่หรูหราและโน้มเอียงไปทางอาหารฝรั่งเศส และมีอีก 35 ร้านที่ได้บีบกูร์ม็อง  เจ็ดปีต่อมา ศรณ์ เป็นร้านอาหารในไทยแห่งแรกที่ได้รับดาวมิชลินสามดวง
เอกสารเพิ่มเติม > สิ่งพิมพ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20

Michelin Guide to the British Isles, London: Michelin Tire Company, 1913 (+ List of excursions)
Amiens before and during the war, Clermont-Ferrand: Michelin and Cie, 1919, OCLC 887914
Michelin Guide to the Battlefields of the World War, Milltown, N.J.: Michelin, 1919
Strasbourg (ภาษาฝรั่งเศส), Clermont-Ferrand: Michelin & Cie, 1919
St. Quentin-Cambrai (ภาษาฝรั่งเศส), Clermont-Ferrand: Michelin & cie, 1921
เอกสารเพิ่มเติม > สิ่งพิมพ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 21

Trois étoiles au Michelin: Une histoire de la haute gastronomie française et européenne, by Jean-François Mesplède and Alain Ducasse, 2004. ISBN 2-7000-2468-0. Follows the 60-odd chefs who have been awarded three stars.
The Perfectionist: Life and Death in Haute Cuisine, by Rudolph Chelminski, 2006. ISBN 978-0-14-102193-5. The story of Bernard Loiseau.
From behind the wall: Danish Newspaper Berlingske Employee 'Awards'
ดูเพิ่ม

รายชื่อภัตตาคารในประเทศไทยที่ได้รับดาวมิชลิน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2018-11-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ฉบับภาษาไทย
แอลคะเฮสต์ (วิดีโอเกม)

วิดีโอเกม ค.ศ. 1993
| แอลคะเฮสต์ |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: ฮัลแลบบอราทอรี
ผู้จัดจำหน่าย: สแควร์
กำกับ: อัตสึชิ คากูตะ
อำนวยการผลิต: ซาโตรุ อิวาตะ
ออกแบบ: อัตสึชิ คากูตะ
โปรแกรมเมอร์: ฮิโรอากิ ซูงะ
ศิลปิน: ฮิโตชิ โยชิกาวะ อาร์. อิชิดะ ซาโตชิ อิชิดะ
แต่งเพลง: จุง อิชิกาวะ
เครื่องเล่น: ซูเปอร์แฟมิคอม
วางจำหน่าย: ญี่ปุ่น: 17 ธันวาคม ค.ศ. 1993
แนว: แอ็กชัน
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว
แอลคะเฮสต์ (อังกฤษ: Alcahest) เป็นเกมแอ็กชันที่พัฒนาโดยบริษัทฮัลแลบบอราทอรี และเผยแพร่โดยบริษัทสแควร์สำหรับซูเปอร์แฟมิคอม ซึ่งเป็นหนึ่งในเกมบริษัทสแควร์ที่ไม่ได้พัฒนาแต่ได้เผยแพร่เอง โดยควบคุมนักดาบชื่อแอเลน ซึ่งเริ่มต้นการเดินทางเพื่อหยุดยั้งเผ่าปีศาจที่นำโดยบาบิโลม ผู้เป็นจักรพรรดิที่วางแผนจะพิชิตโลกด้วยกองทัพจักรวรรดิของเขา และเทพอสูรโดยตำแหน่งผู้ฟื้นคืนชีพจากความพ่ายแพ้ครั้งก่อนเมื่อพันปีก่อน โดยผู้เล่นสำรวจและค้นหาไอเทมเพื่อความก้าวหน้าและเพาเวอร์-อัป รวมถึงต่อสู้กับบอสและมินิบอส ในระหว่างการเล่นเกม แอเลนได้พบกับผู้พิทักษ์ที่ช่วยเหลือเขาด้วยพลังของพวกเขา รวมถึงพันธมิตรที่ร่วมทางกับเขาตลอดทาง
เกมดังกล่าวได้รับการประกาศครั้งแรกใน ค.ศ. 1992 ภายใต้ชื่อชั่วคราวคือการ์เดียนเบลด และแอลคะเฮสต์ได้รับการสร้างขึ้นโดยบริษัทฮัลแลบบอราทอรี ซึ่งเป็นที่รู้จักจากผลงานแฟรนไชส์เคอร์บี เกมนี้กำกับและออกแบบโดยอัตสึชิ คากูตะ โดยมีซาโตรุ อิวาตะ ประธานบริษัทนินเท็นโดผู้ล่วงลับรับหน้าที่ผู้อำนวยการผลิต ส่วนเพลงแต่งโดยจุง อิชิกาวะ ซึ่งเป็นที่รู้จักจากผลงานซีรีส์เคอร์บี เกมดังกล่าวได้รับการเสริมด้วยหนังสือแนะนำกลยุทธ์ แม้ว่าจะไม่ได้เผยแพร่อย่างเป็นทางการนอกประเทศญี่ปุ่น แต่ก็มีการเผยแพร่การแปลโดยแฟน ๆ เป็นภาษาอังกฤษใน ค.ศ. 2002 ไม่เคยได้รับการเปิดตัวซาวด์แทร็กอย่างเป็นทางการซึ่งแตกต่างจากเกมของบริษัทสแควร์อื่น ๆ แม้ว่าธีมหลักของเพลงจะรวมไว้เป็นส่วนหนึ่งของอัลบัมรวมเพลงที่เผยแพร่ใน ค.ศ. 2017 ก็ตาม
แอลคะเฮสต์ได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์ที่มองในฐานะเกมนำเข้า โดยได้รับการยกย่องในด้านต่าง ๆ เช่น เอนจินกราฟิกที่ละทิ้งการทำให้ตัวการ์ตูนมีรูปร่างผิดสัดส่วนที่มีอยู่ดกดื่นในระบบซูเปอร์แฟมิคอม, การควบคุมที่ใช้งานง่าย, การผสมผสานองค์ประกอบเกมแอ็กชันและเกมเล่นตามบทบาท, ความหลากหลายของพันธมิตร, การออกแบบเลเวลที่หลากหลายและลื่นไหล, รูปแบบการเล่นสไตล์อาร์เคดที่เรียบง่ายแต่เปลี่ยนแปลงได้, การเข้าถึงเนื่องจากการใช้ภาษาญี่ปุ่นเพียงเล็กน้อยและความท้าทาย บรรดานักวิจารณ์ยังตั้งข้อสังเกตอีกว่ารูปแบบและระบบการต่อสู้ของเกมชวนให้นึกถึงเซลดาและโซลเบลเซอร์ แต่ส่วนใหญ่รู้สึกผสมกันเกี่ยวกับดนตรี ในขณะที่การติเตียนมุ่งไปที่ปริศนา, การขาดปฏิสัมพันธ์ของตัวละครที่เหมาะสม, ความสั้นของเกม, บทเกม และดันเจียนซ้ำ ๆ
รูปแบบการเล่น

แอลคะเฮสต์เป็นเกมรูปแบบอาร์เคดที่เล่นจากมุมมองจากบนลงล่าง คล้ายกับเกมอย่างกอนต์เล็ต (ค.ศ. 1985), เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา, ดันเจียนเอกซ์พลอเรอร์ และโซลเบลเซอร์ หนังสืออะไกด์ทูแจพานีสโรลเพลย์อิงเกมส์อธิบายว่าเกมดังกล่าวเป็นเกมแอ็กชันในชุดสวมบทบาท (RPG) โดยเนื้อเรื่องเกิดขึ้นในโลกที่จักรพรรดินำกองทัพของเขาไปสู่การพิชิตราชอาณาจักรแพนาเคีย ท่ามกลางการฟื้นคืนชีพของเทพอสูรแอลคะเฮสต์ ซึ่งก่อนหน้านี้เมื่อพันปีก่อนได้พ่ายแพ้นักดาบที่ได้รับความช่วยเหลือด้วยพลังของเหล่าผู้พิทักษ์ ส่วนบาบิโลมผู้เป็นทูตจากนรก พยายามขัดขวางไม่ให้นักดาบกลับชาติมาเกิดก่อนที่จะใช้ขีดความสามารถสูงสุดของเขา
ผู้เล่นจะสวมบทบาทเป็นนักดาบชื่อชื่อแอเลน ในแปดด่านที่เต็มไปด้วยบล็อกต่าง ๆ ที่ขับเคลื่อนเขาไปข้างหน้าหรือส่งเขากระโดดข้ามไปยังพื้นที่อื่น สำรวจและค้นหาไอเทมและเพาเวอร์-อัป ในขณะที่ต่อสู้กับศัตรูและบอส ในระหว่างการเดินทางเพื่อหยุดแอลคะเฮสต์ ผู้เล่นได้พบกับพันธมิตรที่เข้าร่วมทีมของแอเลนทีละคน พวกเขาคือพ่อมดหนุ่มที่ชื่อการ์สไตน์, เจ้าหญิงที่ชื่อเอลิกชิล, อัศวินที่ชื่อซิเรียส, หุ่นยนต์ที่ชื่อแมกนา และเทพีมังกรแปลงร่างที่ชื่อนีวิส โดยเหล่าพันธมิตรโจมตีและใช้พลังพิเศษ แต่ไม่สามารถควบคุมได้โดยตรง และต้องใช้ค่าพิเศษ (SP) สำหรับท่าพิเศษ
ผู้เล่นโจมตีศัตรูโดยใช้ดาบที่บรรดาผู้พิทักษ์มอบแก่แอเลน ซึ่งแอเลนยังสามารถโจมตีแบบพุ่งตัวขณะวิ่งและบล็อกโพรเจกไทล์ของศัตรูด้วยการยืนนิ่งพร้อมกับโล่ของเขา รวมทั้งหลังจากการต่อสู้กับบอสที่เฉพาะเจาะจง ผู้เล่นจะได้รับความสามารถของหนึ่งในสี่ผู้พิทักษ์ตามธาตุคลาสสิก โดยแอเลนสามารถชาร์จดาบของเขาเพื่อการโจมตีพิเศษ ซึ่งจะต่างกันไปโดยขึ้นอยู่กับความสามารถของธาตุที่เลือก ส่วนพลังเวทมนตร์ (MP) ใช้เพื่อเรียกผู้พิทักษ์ในการต่อสู้ และผู้เล่นสามารถสลับไปมาระหว่างแต่ละคนได้ อนึ่ง แอเลนได้รับค่าประสบการณ์ (EXP) จากการกำจัดศัตรู และผู้เล่นจะได้รับคันทินิวเพิ่มเติมหลังจากได้รับคะแนนที่กำหนดไว้ล่วงหน้าเพื่อเล่นต่อ นอกจากนี้ เมื่อพลังชีวิตของแอเลนหมดลง ก็จะเกมโอเวอร์ แต่ผู้เล่นสามารถกลับมาดำเนินการต่อได้โดยใช้พาสเวิร์ดที่ให้ไว้เมื่อเริ่มแต่ละด่าน
การพัฒนาและการตลาด

แอลคะเฮสต์ได้รับการพัฒนาโดยบริษัทฮัลแลบบอราทอรี ซึ่งเป็นที่รู้จักจากผลงานแฟรนไชส์เคอร์บี เกมดังกล่าวกำกับและออกแบบโดยอัตสึชิ คากูตะ โดยมีประธานบริษัทนินเท็นโดคือซาโตรุ อิวาตะ ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้าง ส่วนฮิโรอากิ ซูงะ ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าโปรแกรมเมอร์ ในขณะที่ภาพตัวละครจัดทำโดยศิลปินผู้มีนามว่าอาร์. อิชิดะ และซาวด์แทร็กแต่งโดยจุง อิชิกาวะ ผู้เป็นที่รู้จักจากผลงานซีรีส์เคอร์บี ซึ่งดนตรีของอิชิกาวะเน้นฉากแอ็กชันและความรู้สึกผจญภัยเบา ๆ บริษัทฮัลตั้งใจจะเผยแพร่ภายใต้ชื่อการ์เดียนเบลด แต่บริษัทประสบปัญหาทางการเงิน กระทั่งบริษัทสแควร์ ซึ่งเป็นที่รู้จักจากแฟรนไชส์ไฟนอลแฟนตาซี ได้เปลี่ยนชื่อเป็นแอลคะเฮสต์และเผยแพร่เกมนี้สำหรับซูเปอร์แฟมิคอมเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1993 การเผยแพร่ดังกล่าวมาพร้อมกับคู่มือกลยุทธ์ที่เผยแพร่โดยบริษัทเอ็นทีที พับลิชชิง แม้ว่าจะไม่ได้เผยแพร่อย่างเป็นทางการนอกประเทศญี่ปุ่น แต่การแปลโดยแฟน ๆ เป็นภาษาอังกฤษได้รับการเผยแพร่ใน ค.ศ. 2002 โดยแฟรงก์ ฮิวส์ (F.H.) ซึ่งได้รับการปรับปรุงใหม่และแก้ไขให้ถูกต้องใน ค.ศ. 2014 จากนั้น ใน ค.ศ. 2017 ธีมหลักของเกมนี้ได้รวมไว้เป็นส่วนหนึ่งของอัลบัมรวมผลงานที่เผยแพร่โดยไฮเปอร์ดับ
การตอบรับ

แอลคะเฮสต์ได้รับการตอบรับที่ดีโดยทั่วไปจากนักวิจารณ์ที่มองในฐานะเกมนำเข้า เกมนี้ได้รับคะแนน 21.2 จากคะแนนเต็ม 30 ในแบบสำรวจความคิดเห็นสาธารณะที่จัดทำโดยแฟมิลีคอมพิวเตอร์แมกกาซีน ส่วนเทร์รี อากิ จากนิตยสารอิเล็กทรอนิกเกมมิงมันทลีมองว่าเกมนี้เป็นเกมยอดเยี่ยมที่คล้ายกันกับไฟนอลแฟนตาซี II (เวอร์ชันญี่ปุ่นคือไฟนอลแฟนตาซี IV) และซีเครตออฟมานา (เวอร์ชันญี่ปุ่นคือเซเก็นเด็นเซ็ตสึ 2) ของบริษัทสแควร์ รวมทั้งฌอง-ฟรองซัวส์ มอริส จากจอยแพด ยกย่องการนำเสนอภาพและเสียง, ความสมดุลระหว่างแอ็กชันและการผจญภัย, เพื่อนร่วมทางที่หลากหลาย และระบบการต่อสู้ที่ชวนให้นึกถึงเกมโซลเบลเดอร์แต่ตั้งข้อสังเกตว่าถึงแม้ข้อความภาษาญี่ปุ่นอาจเป็นปัญหา แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางการผ่านทุกเลเวล ส่วนโทนี มอต จากนิตยสารซูเปอร์เพลย์ยกย่องกราฟิก, รูปแบบการเล่น และการออกแบบด่านของเกม แต่ติเตียนแง่มุมต่าง ๆ เช่น ปริศนา และการขาดปฏิสัมพันธ์ที่เหมาะสมระหว่างตัวละคร
แกรี แฮร์รอด และร็อบ ไบรต์ จากนินเท็นโดแมกกาซีนซิสเตม (ออฟฟิเชียลนินเท็นโดแมกกาซีน) ให้ความเห็นเชิงบวกต่อแอลคะเฮสต์สำหรับด้านกราฟิก, เสียงเอฟเฟกต์ และรูปแบบการเล่นที่สนุกสนาน แต่รู้สึกว่าดนตรีไม่ได้สื่อถึงบรรยากาศและติเตียนการกระทำที่ซ้ำซาก ส่วนนิตยสารคอมพิวเตอร์และวิดีโอเกมส์ให้ความเห็นเชิงบวกเกี่ยวกับภาพและสไปรต์ที่หลากหลาย, เอฟเฟกต์เสียง และรูปแบบการเล่น แต่ติเตียนดนตรีและความซ้ำซ้อน นอกจากนี้ โรเบร์โต การ์นีเชลลี จากซูเปอร์เกมเพาเวอร์ได้เน้นถึงแอ็กชันและกราฟิกที่เข้มข้นของเกม ในขณะที่ปีเอฟรันโก เมเรนดา และมัสซีมีลีอาโน ดีอาโก จากซูเปอร์คอนโซลยกย่องความสามารถในการเล่นและความท้าทายเนื่องจากระดับความยากหลายเลเวล แต่ติเตียนโน้ตเพลง
นิตยสารรีโทรเกมเมอร์สังเกตเห็นการผสมผสานระหว่างองค์ประกอบเกมแอ็กชันกับเกมเล่นตามบทบาท, กลไกของพันธมิตร และการเข้าถึงได้เนื่องจากการใช้ภาษาญี่ปุ่นเพียงเล็กน้อย ส่วนซาชีจากเฌอวิดีโอ.คอม ยกย่องการออกแบบในด่านที่หลากหลาย, รูปแบบการเล่นโดยการหยั่งรู้ เช่นเดียวกับบรรดาผู้พิทักษ์และพันธมิตรที่เพิ่มความหลากหลายในการเผชิญหน้าศัตรู แต่รู้สึกผสมปนเปกับดนตรี และติเตียนความสั้นของเกม, บทเกม ตลอดจนดันเจียนที่ซ้ำซาก นอกจากนี้ กงซาลู ลอปิส จากนินเท็นโดไลฟ์ได้ยกย่องแอลคะเฮสต์สำหรับการควบคุมโดยสัญชาตญาณ, รูปแบบการเล่นสไตล์อาร์เคด, เพลงของจุง อิชิกาวะ และภาพที่ละทิ้งรูปแบบการทำให้ตัวการ์ตูนมีรูปร่างผิดสัดส่วนที่มีอยู่ดกดื่นในระบบซูเปอร์แฟมิคอม
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศญี่ปุ่น
สถานีย่อยวิดีโอเกม
เว็บไซต์ทางการ at HAL Laboratory (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการ at Square Enix (ในภาษาญี่ปุ่น)
แอเลนโจมตีเหล่าศัตรูโดยใช้เฟลมการ์เดียนเบลด โดยมีเจ้าหญิงเอลิกชิลเป็นเพื่อน
ราชวงศ์จักรี

| --- | --- |


พระราชอิสริยยศ: พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา (พ.ศ. 2325–2399) พระเจ้ากรุงสยาม (พ.ศ. 2399–2492) พระมหากษัตริย์ไทย (พ.ศ. 2492–ปัจจุบัน)
ปกครอง:  ราชอาณาจักรไทย
เชื้อชาติ: ไทย จีน มอญ ภายหลังเพิ่มเปอร์เซีย
สาขา: 84 ราชสกุล42 บวรราชสกุล
จำนวนพระมหากษัตริย์: 10 พระองค์
ประมุขพระองค์แรก: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
ผู้นำสกุลองค์ปัจจุบัน: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
ช่วงระยะเวลา: พ.ศ. 2325–ปัจจุบัน
สถาปนา: 6 เมษายน พ.ศ. 2325
ด ค ก
ราชวงศ์จักรี เป็นราชวงศ์ถัดจากสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชแห่งกรุงธนบุรี ซึ่งปกครองราชอาณาจักรที่สืบทอดกรุงศรีอยุธยามาจนเป็นประเทศไทยในปัจจุบัน เกิดขึ้นจากการที่สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (ทองด้วง) ขุนนางซึ่งดำรงตำแหน่งสมุหนายก (จักรี) ในราชสำนักของสมเด็จพระเจ้าตากสิน ยึดอำนาจการปกครองและปลงพระชนม์สมเด็จพระเจ้าตากสิน และปราบดาภิเษกตนขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แทน (ภายหลังปรากฏพระนามว่า พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2325 แล้วย้ายศูนย์กลางการปกครองจากกรุงธนบุรีมายังกรุงเทพมหานครตั้งแต่วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2325 ซึ่งเป็นเมืองหลวงมาจนถึงปัจจุบัน
เอกสารหลายฉบับ ทั้งของไทยและของต่างชาติ อ้างถึงความวุ่นวายทางการเมืองในปลายรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินว่า เป็นผลมาจากการที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมีพระจริยวัตรผิดแผกไป จนสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก ซึ่งอยู่ขณะนำทัพไปเขมร ต้องเดินทางกลับมาระงับเหตุ แล้วปลงพระชนม์สมเด็จพระเจ้าตากสิน ก่อนขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แทน อันเป็นจุดเริ่มต้นของราชวงศ์จักรี จากนั้น ราชวงศ์จักรีได้ปราบปรามเชื้อสายของสมเด็จพระเจ้าตากสิน เจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) บันทึกว่า สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท พระราชอนุชาของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงให้ "เอาบุตรชายน้อย ๆ ของเจ้าตากสิน...ใส่เรือไปล่มน้ำเสียให้สิ้น" โดยทรงอ้างถึงคำโบราณว่า "ตัดหวายอย่าไว้หนามหน่อ ฆ่าพ่ออย่าไว้ลูก" และพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (รัชกาลที่ 2) ทรงประหารหม่อมเหม็น พระราชโอรสของพระเจ้าตากสิน เมื่อ พ.ศ. 2352 ในเหตุการณ์ที่อ้างว่า มีนกกาคาบหนังสือแจ้งเหตุกบฏมาทิ้งที่พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท
ในด้านเชื้อสายของราชวงศ์จักรีนั้น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) มีพระราชหัตถเลขาว่า ต้นตระกูลของราชวงศ์จักรีมิใช่ไทยแท้ แต่เป็นมอญผสมจีนที่สืบทอดกันมาจนถึงสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก (ทองดี) พระราชบิดาของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก และมีผู้เสนอทฤษฎีว่า ราชวงศ์จักรีอาจสืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา ซึ่งอาจทำให้มีความสัมพันธ์ทางเครือญาติย้อนไปถึงราชวงศ์พระร่วงที่สืบสายกันในกรุงสุโขทัย
วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2325 อันเป็นวันที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเสด็จขึ้นทรงราชย์นั้น ถือกันว่า เป็นวันสถาปนาราชวงศ์จักรี เรียกกันว่า วันจักรี และมีการกำหนดให้วันที่ 6 เมษายน ของทุกปี เป็นวันหยุดราชการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2468 เป็นอย่างน้อย
ราชวงศ์จักรีใช้สัญลักษณ์เป็นรูปตรีศูลในวงจักรสุทรรศน์ ซึ่งเป็นอาวุธของพระนารายณ์ เทวดาในศาสนาฮินดู ด้วยเหตุผลว่า คำว่า "จักร" และ ตรี" สอดคล้องกับชื่อ "จักรี" ของราชวงศ์
พระบรมวงศานุวงศ์

บทความหลัก: พระบรมวงศานุวงศ์
พระบรมวงศานุวงศ์ไทยในปัจจุบันสืบราชสมบัติภายในราชสกุลมหิดล ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก กับสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (สังวาลย์ ตะละภัฏ) โดยสมเด็จพระบรมราชชนกนั้นเป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวกับสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า (สมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี) ถือเป็นพระอนุชาต่างพระมารดาในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระเชษฐาต่างพระมารดาในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
หลังการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร พระอนุชาคือสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภูมิพลอดุลเดช (ปัจจุบันคือพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร) จึงได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติสืบราชสันตติวงศ์ในวันเดียวกัน และภายหลังได้ทรงประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (หม่อมราชวงศ์สิริกิติ์ กิติยากร) พระธิดาในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจันทบุรีสุรนาถ (หม่อมเจ้านักขัตรมงคล กิติยากร) กับหม่อมหลวงบัว กิติยากร (สนิทวงศ์) มีพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวคือพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งทรงราชย์เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลปัจจุบัน
พระบรมวงศานุวงศ์ > รายพระนามพระบรมวงศานุวงศ์

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี​
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา (พระราชธิดาพระองค์ใหญ่)
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา (พระราชธิดาพระองค์เล็ก)
สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ  (พระราชโอรสพระองค์เล็ก)
สมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวง (พระบรมราชชนนี)
ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี (พระโสทรเชษฐภคินี)
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี (พระโสทรกนิษฐภคินี)
สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี (พระโสทรกนิษฐภคินี)
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ (พระราชภาคิไนย)
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอทิตยาทรกิติคุณ (พระราชภาคิไนย)
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสุทธนารีนาถ (อดีตพระวรชายา: พระภคินีฝ่ายพระชนนี)
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมศึกยุคล (พระญาติชั้นพระภาดา)
พระบรมวงศานุวงศ์ > พระอนุวงศ์ชั้นหม่อมเจ้า > พระราชสันตติวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

หม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล (พระญาติชั้นพระภาดา)
หม่อมเจ้าฑิฆัมพร ยุคล (พระญาติชั้นพระภาดา)
หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (พระญาติชั้นพระภาดา)
หม่อมเจ้าจุลเจิม ยุคล (พระญาติชั้นพระภาดา)
หม่อมเจ้านภดลเฉลิมศรี ยุคล (พระญาติชั้นพระภคินี)
พระบรมวงศานุวงศ์ > พระอนุวงศ์ชั้นหม่อมเจ้า > พระราชสันตติวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

หม่อมเจ้าจรูญฤทธิเดช ชยางกูร (พระญาติชั้นพระอัยกา)
หม่อมเจ้าอุทัยกัญญา ภาณุพันธุ์ (พระญาติชั้นพระปิตุจฉา)
พระบรมวงศานุวงศ์ > เครือญาติและผู้เกี่ยวกับพระบรมวงศานุวงศ์

เจ้าคุณพระสินีนาถ พิลาสกัลยาณี (พระสนมเอก)
สุจาริณี วิวัชรวงศ์ (อดีตหม่อม)
ท่านชายจุฑาวัชร วิวัชรวงศ์ และริยา กอฟห์ (พระราชโอรสองค์ใหญ่และภรรยา)
ท่านชายวัชเรศร วิวัชรวงศ์ (พระราชโอรสองค์ที่สอง)
ท่านชายจักรีวัชร วิวัชรวงศ์ (พระราชโอรสองค์ที่สาม)
ท่านชายวัชรวีร์ วิวัชรวงศ์ (พระราชโอรสองค์ที่สี่)
ท่านผู้หญิงศรีรัศมิ์ สุวะดี (อดีตพระวรชายา)
พระบรมวงศานุวงศ์ > เครือญาติและผู้เกี่ยวกับพระบรมวงศานุวงศ์ > พระราชสันตติวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

คุณปีเตอร์ เจนเซน (อดีตพระเชษฐภรรดา)
ท่านผู้หญิงพลอยไพลิน เจนเซน และคุณเดวิด วีลเลอร์ (พระภาคิไนยและสามี)
แม็กซิมัส จุลรัตน์ วีลเลอร์ (พระญาติชั้นพระนัดดา)
ลีโอนาร์โด ภัททพงศ์ วีลเลอร์ (พระญาติชั้นพระนัดดา)
อเล็กซานดรา ภัททสุดา วีลเลอร์ (พระญาติชั้นพระนัดดา)
ท่านผู้หญิงสิริกิติยา เจนเซน (พระภาคิไนย)
นาวาอากาศเอก วีระยุทธ ดิษยะศริน (อดีตพระกนิษฐภรรดา)
พระบรมวงศานุวงศ์ > เครือญาติและผู้เกี่ยวกับพระบรมวงศานุวงศ์ > พระราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก

ท่านผู้หญิงทัศนาวลัย ศรสงคราม และคุณสินธู ศรสงคราม (พระภคินีฝ่ายพระชนกและสามี)
ร้อยเอกจิทัศและเจสสิกา ศรสงคราม (พระญาติชั้นพระภาคิไนยและภรรยา)
พระบรมวงศานุวงศ์ > เครือญาติและผู้เกี่ยวกับพระบรมวงศานุวงศ์ > พระราชสันตติวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ท่านผู้หญิงบุษบา สธนพงศ์ (พระมาตุจฉา)
ท่านหญิงอินทุรัตนา บริพัตร (พระญาติชั้นพระปิตุจฉา)
ท่านผู้หญิงพันธุ์สวลี กิติยากร (พระมาตุลานี)
หม่อมหลวงสราลี กิติยากร (พระภคินีฝ่ายพระชนนี)
ท่านหญิงภานุมา ยุคล (พระญาติชั้นพระภคินี)
ท่านหญิงศรีสว่างวงศ์ บุญจิตราดุลย์ (พระญาติชั้นพระภคินี)
ท่านหญิงภุมรีภิรมย์ เชลล์ (พระญาติชั้นพระภคินี)
ท่านหญิงปัทมนรังษี เสนาณรงค์ (พระญาติชั้นพระภคินี)
คุณหญิงวุฒิเฉลิม วุฒิชัย (พระญาติชั้นพระปิตุจฉา)
พระบรมวงศานุวงศ์ > เครือญาติและผู้เกี่ยวกับพระบรมวงศานุวงศ์ > พระราชสันตติวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ท่านหญิงพันธุ์วโรภาส เศวตรุนทร์ (พระญาติชั้นพระปิตุจฉา)
รายพระนาม > พระมหากษัตริย์ไทย

| ลำดับ | พระบรมฉายาลักษณ์และพระปรมาภิไธย | ครองราชย์ | ระยะเวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| รัชกาลที่ 1 | พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช | 6 เมษายน พ.ศ. 2325 - 7 กันยายน พ.ศ. 2352 | 27 ปี 154 วัน |
| รัชกาลที่ 2 | พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย | 7 กันยายน พ.ศ. 2352 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 | 14 ปี 317 วัน |
| รัชกาลที่ 3 | พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว | 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 - 2 เมษายน พ.ศ. 2394 | 26 ปี 255 วัน |
| รัชกาลที่ 4 | พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว | 2 เมษายน พ.ศ. 2394 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2411 | 17 ปี 182 วัน |
| รัชกาลที่ 5 | พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2411 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 | 42 ปี 22 วัน |
| รัชกาลที่ 6 | พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว | 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 - 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 | 15 ปี 34 วัน |
| รัชกาลที่ 7 | พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว | 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 - 2 มีนาคม พ.ศ. 2478 (สละราชสมบัติ) | 9 ปี 96 วัน |
| รัชกาลที่ 8 | พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร | 2 มีนาคม พ.ศ. 2478 - 9 มิถุนายน พ.ศ. 2489 | 11 ปี 99 วัน |
| รัชกาลที่ 9 | พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร | 9 มิถุนายน พ.ศ. 2489 - 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 | 70 ปี 126 วัน |
| รัชกาลที่ 10 | พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว | 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 - ปัจจุบัน | 8 ปี 150 วัน |
รายพระนาม > สมเด็จพระบรมราชินี

บทความหลัก: รายพระนามพระอัครมเหสีในพระมหากษัตริย์ไทย
| ลำดับ | พระฉายาลักษณ์และพระนามาภิไธย | ราชาภิเษกสมรส | ดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- |
| รัชกาลที่ 1 | สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี | ราว พ.ศ. 2303 | 6 เมษายน พ.ศ. 2325 - 7 กันยายน พ.ศ. 2352 (พระราชสวามีสวรรคต) |
| รัชกาลที่ 2 | สมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี | ราว พ.ศ. 2344 | 7 กันยายน พ.ศ. 2352 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 (พระราชสวามีสวรรคต) |
| รัชกาลที่ 4 | สมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี | 1 เมษายน พ.ศ. 2394 | ราว พ.ศ. 2396 - 9 กันยายน พ.ศ. 2404 (สวรรคต) |
| รัชกาลที่ 5 | สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ (พระบรมราชชนนีพันปีหลวง) | พ.ศ. 2421 | พ.ศ. 2440 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 (พระราชสวามีสวรรคต) |
| รัชกาลที่ 6 | สมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิศจี (พระวรราชชายา) | พ.ศ. 2464 | พ.ศ. 2465 - 15 กันยายน พ.ศ. 2468 (ลดพระอิสริยยศเป็นพระวรราชชายา) |
| รัชกาลที่ 7 | สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี | สิงหาคม พ.ศ. 2461 | 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 - 2 มีนาคม พ.ศ. 2478 (พระราชสวามีสละราชสมบัติ) |
| รัชกาลที่ 9 | สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ (พระบรมราชชนนีพันปีหลวง) | 28 เมษายน พ.ศ. 2493 | 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 - 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 (พระราชสวามีสวรรคต) |
| รัชกาลที่ 10 | สมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี | 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 | 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 - ปัจจุบัน |