stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สูตรของอ็อยเลอร์

สูตรของอ็อยเลอร์ (อังกฤษ: Euler's formula) ตั้งชื่อตามเลอ็อนฮาร์ท อ็อยเลอร์ เป็นสูตรคณิตศาสตร์ในสาขาการวิเคราะห์เชิงซ้อน ที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างฟังก์ชันตรีโกณมิติกับฟังก์ชันเลขชี้กำลังเชิงซ้อน สูตรของอ็อยเลอร์กล่าวว่า สำหรับทุกจำนวนจริง x
เมื่อ e คือ ฐานของลอการิทึมธรรมชาติ i คือ หน่วยจินตภาพ (imaginary unit) และ cos กับ sin คือฟังก์ชันตรีโกณมิติโคไซน์กับไซน์ตามลำดับ อาร์กิวเมนต์ x มีหน่วยเป็นเรเดียน ฟังก์ชันเลขชี้กำลังเชิงซ้อนนี้บางครั้งก็เรียกว่า cis(x) สูตรนี้ก็ยังคงใช้ได้ถ้า x เป็นจำนวนเชิงซ้อน ด้วยเหตุนี้ผู้แต่งตำราบางคนจึงอ้างถึงสูตรสำหรับจำนวนเชิงซ้อนทั่วไปว่าเป็นสูตรของอ็อยเลอร์
ริชาร์ด เฟย์นแมน (Richard Feynman) เอ่ยถึงสูตรของอ็อยเลอร์ว่าเป็น "เพชรพลอยของพวกเรา" และ "สูตรหนึ่งที่โดดเด่นที่สุดจนเกือบน่าตกใจ จากสูตรทั้งหมดของคณิตศาสตร์"
สุดติ่งจิงเกิลเบล

| สุดติ่งจิงเกิลเบล |
| --- | --- |
สร้างโดย: บริษัท ออน แอน ออน อินฟินิตี้ จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์ : พิมพิม
กำกับโดย: ผิน เกรียงไกรสกุล
แสดงนำ: จิรายุ ละอองมณี นนทนันท์ อัญชุลีประดิษฐ์ กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม ปุริม รัตนเรืองวัฒนา ชลัช กมล นิศาชล สิ่วไธสง ปภทพร ศิริรักษ์นภา นาตาชา โจซีฟิน เบลค แพรพลอย โอรี
จำนวนตอน: 12 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ทรูวิชั่นส์
ความยาวตอน: 1 ชั่วโมง
ออกอากาศ
เครือข่าย: ทรูโฟร์ยู
ออกอากาศ: 6 มิถุนายน พ.ศ. 2558 – 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2558
สุดติ่งจิงเกิลเบล (อังกฤษ: Fly To Fin) เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว โรแมนติก-คอมเมดี นำแสดงโดย จิรายุ ละอองมณี, นนทนันท์ อัญชุลีประดิษฐ์, กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม, ปุริม รัตนเรืองวัฒนา, ชลัช กมล, นิศาชล สิ่วไธสง, ปภทพร ศิริรักษ์นภา, นาตาชา โจซีฟิน เบลค, แพรพลอย โอรี และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ทุกวัน เสาร์-อาทิตย์ เวลา 11.00 - 12.00 น. ทางช่อง ทรูโฟร์ยู ผลิตโดย บริษัท ออน แอน ออน อินฟินิตี้ จำกัด โดยผู้จัด ภาสวร บวรกีรติ บทประพันธ์และบทโทรทัศน์โดย พิมพิม กำกับการแสดงโดย ผิน เกรียงไกรสกุล
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

จุน จุลพน รับบทโดย จิรายุ ละอองมณี หนุ่มหล่อ สาวรักสาวหลง ภูมิใจในความหล่อของตนเองมากจนแม่ลืมเอือม แต่ก็ขยัน และกตัญญู "นักร้องนำวง Jingle Bells และตำแหน่ง กีต้าร์คอร์ด"
เอิร์ท อรรถนนท์ รับบทโดย นนทนันท์ อัญชุลีประดิษฐ์ ผู้ชายที่แสนอบอุ่นจนสาว ๆ เลี่ยน "สมาชิกวง Jingle Bells และตำแหน่ง คีย์บอร์ด"
นก
ปั้นหยา
รับบทโดย แพรพลอย โอรี
คีน คณธัช รับบทโดย กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม ผู้สนับสนุนหลักของวง เป็นหนุ่มอัจฉริยะ เล่นดนตรีได้หลากหลาย ผู้ที่มองว่าทั้งตัวเลขและตัวโน๊ตดนตรีเป็นสิ่งสวยงาม "สมาชิกวง Jingle Bells และตำแหน่ง กีต้าร์"
ลมฝน รับบทโดย ฟีฟี่ เบลค
หนุน องครักษ์ รับบทโดย ปุริม รัตนเรืองวัฒนา ลูกชายคนสุดท้องของตระกูลเจริญยิ่งยวด ผู้ที่ไม่อยากสืบทอดกิจการลูกชิ้นหมู "หัวหน้าวง Jingle Bells และตำแหน่ง กีต้าร์เบส"
ลมฝน รับบทโดย ฟีฟี่ เบลค
ธันย์ ธรณ์ธันย์ รับบทโดย ชลัช กมล มือกลองสุดเซอ มาดเท่ รักดนตรีมากกว่าการเรียน "สมาชิกวง Jingle Bells และตำแหน่ง มือกลอง"
นิ้ม รับบทโดย นิศาชล สิ่วไธสง สาวสวย น่ารัก ซื่อ ๆ รักสัตว์ เป็นที่จับตามองของจุล โดยมีจุลเป็นรักครั้งแรกของนิ้ม
รายชื่อนักแสดงนำ

จิรายุ ละอองมณี  รับบทเป็น จุน
นนทนันท์ อัญชุลีประดิษฐ์  รับบทเป็น เอิร์ท
กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม  รับบทเป็น คีน
ปุริม รัตนเรืองวัฒนา  รับบทเป็น หนุน
ชลัช กมล  รับบทเป็น ธันย์
นิศาชล สิ่วไธสง  รับบทเป็น นิ้ม
ปภทพร ศิริรักษ์นภา  รับบทเป็น ปั้นหยา
นาตาชา โจซีฟิน เบลค  รับบทเป็น ลมฝน
แพรพลอย โอรี  รับบทเป็น  แบ๊ว
สุวพิชญ์ ไตรพรวรกิจ  รับบทเป็น
รพีพร พ่วงเพ็ชร  รับบทเป็น หวานใส
ชญาน์ทัต อยู่เป็นแก้ว  รับบทเป็น บอม
ธันยนันท์ พิพัฒน์ไชยศรี  รับบทเป็น  แจน
ภรภัสสรณ์ ชัยอนันต์นิธิ  รับบทเป็น น้ำข้าว
ธิติวัฒน์ ลิ้มพิมพ์เพราะ  รับบทเป็น อังเปา
ปาจรีย์ ดียวดยิ่ง  รับบทเป็น แม่ของน้ำข้าว
ศรชัย ฉัตรวิริยะชัย  รับบทเป็น เตี้ย (พ่อของหนุน)
กนกรัตน์ ครูจิต  รับบทเป็น เจ๊หนึ่ง
ต่อ เตชธุวานันท์  รับบทเป็น
พัชรี อนันต์ทวีรัตน์  รับบทเป็น
วิฑูรย์ ลิ่วลักษณ์  รับบทเป็น พ่อของคีน
ปัทมา แหล่งสนาม  รับบทเป็น
ณัฐชกาศ อร่ามทอง  รับบทเป็น
นินท์วริศ กิติชัยวรางค์กูร รับบทเป็น
ธวัชชัย ทองอินทร์ รับบทเป็น เทพรังสรรค์
นักแสดงรับเชิญ
กนกวรรณ บุรานนท์ รับบทเป็น แม่ของจุน จุลพน
เพลงประกอบละคร

เพลง พร้อมเสี่ยง  -  ขับร้องโดย เก้า / คชา / เจเจ / ปลื้ม / ปอนด์
เพลง เผื่อเธอยังไม่รู้  -  ขับร้องโดย  เก้า / คชา / เจเจ / ปลื้ม / ปอนด์
เพลง ยังทันไหม  -  ขับร้องโดย เก้า / คชา / เจเจ / ปลื้ม / ปอนด์
เพลง คนที่ยืนนอกใจ  -  ขับร้องโดย เก้า / คชา / เจเจ / ปลื้ม / ปอนด์
เพลง วันไหนไหน  -  ขับร้องโดย เก้า / คชา / เจเจ / ปลื้ม / ปอนด์
เพลง ฝันของเรา  -  ขับร้องโดย เก้า / คชา / เจเจ / ปลื้ม / ปอนด์
สูรยมนเทียร (โมเฒรา)

สูรยมนเทียรแห่งโมเฒรา (อังกฤษ: Sun Temple of Modhera) เป็นมนเทียรในศาสนาฮินดู สร้างขึ้นบูชาพระสูรยะ ตั้งอยู่ในหมู่บ้านโมเฒรา อำเภอเมหาสนะ รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบุษบาวตี สร้างขึ้นหลังปี 1026-27 ในรัชสมัยของกษัตริย์ภีมที่หนึ่งแห่งจักรวรรดิเจาลุกยะ ปัจจุบันสูรยมนเทียรอยู่ภายใต้การคุ้มครองของกรมสำรวจโบราณคดีอินเดียและไม่เปิดให้เข้าประกอบศาสนพิธี หมู่มนเทียรนี้ประกอบด้วยสามองค์ประกอบ คือ คูฒามณฑป, สภามณฑป และอ่างเก็บน้ำ กูณฑ์ สูรยมนเทียรแห่งโมเฒราได้รับการเสนอชื่อเป็นแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโกในปี 2022
สูรยมนเทียรสร้างขึ้นในสมัยเจาลุกยะ ในรัชสมัยของกษัตริย์ภีมที่หนึ่ง นอกจากนี้ ด้วยการประดับของโตรณะและเสาภายในมนเทียรมีลักษณะคล้ายกันกับของพิมลพสาหีอาทินาถมนเทียรในทิลวาฑา (สร้างขึ้นในปี 1031-32) ทำให้สามารถยืนยันได้ว่าสร้างขึ้นในช่วงสมัยนี้จริง ก่อนหน้าการสร้างสูรยมนเทียร ในปี 1024–1025 มะห์มูดแห่งกัซนีพยายามรุกรานอาณาจักรของกษัตริย์ภีม กระนั้นไม่สามารถยกทัพเข้ามาในโมเฒราได้ นักประวัติศาสตร์ เอเค มาชุมทร (A. K. Majumdar) เสนอทฤษฎีว่าสูรยมนเทียรนี้น่าจะสร้างขึ้นเพื่อฉลองความสำเร็จในการป้องกันนครโมเฒราจากการรุกรานในครั้งนั้น
ชื่อในภายหลังสูรยมนเทียร เช่น สีตานีเจารี (Sita ni Chauri) และ รามกูณฑ์ (Ramkund) ในคนท้องถิ่น ดังที่ปรากฏในบันทึกจากปี 1887 ของอาเล็ดซันเดอร์ คีนล็อฆ ฟอบส์ ในหนังนือ Rasmala โดยระบุว่าชื่อท้องถิ่นเหล่านี้เกี่ยวพันกับสีตาและพระรามจากรามายณะ
สูรยมนเทียรสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบมารุ-คุรฌร (หรือแบบ เจาลุกยะ) ประกอบด้วยครรภคฤห์ (garbhagriha) ในโถง คูฒามณฑป (gudhamandapa), โถงรวมตัวภายนอก สภามณฑป หร่อ รงคมณฑป (sabhamandapa หรือ rangamandapa) และสระน้ำอมฤต กูณฑ์ (kunda)
สุนัขจิ้งจอกกับองุ่นเปรี้ยว

ภาพประกอบของนิทานโดย François Chauveau ในหนังสือเล่มแรกของนิทาน La Fontaine ค.ศ. 1668
สุนัขจิ้งจอกกับองุ่นเปรี้ยว (อังกฤษ: The Fox and the Grapes) เป็นนิทานอีสป เรื่องที่ 15 ตาม Perry Index การบรรยายในต้นฉบับเป็นไปอย่างรวบรัดและเรื่องที่นำไปเล่าต่อกันก็มักเป็นเรื่องสั้นกระชับเช่นกัน  เนื้อเรื่องกล่าวถึงสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งที่พยายามจะกินองุ่นจากเถาที่อยู่สูงเกินกว่าจะปีนถึง แทนที่จะยอมรับความพ่ายแพ้ สุนัขกลับกล่าวว่าองุ่นเหล่านั้นไม่เป็นที่พึงปรารถนา  สำนวนที่ว่า องุ่นเปรี้ยว (อังกฤษ: sour grapes) จึงมีที่มาจากนิทานเรื่องนี้
นิทาน

นิทานเรื่องสุนัขจิ้งจอกกับองุ่นเปรี้ยวเป็นนิทานที่มีสัตว์เพียงตัวเดียวเป็นตัวเอกของเรื่อง 
มีฉบับภาษากรีกหลายฉบับและฉบับภาษาละตินเพียงฉบับเดียวโดย Phaedrus (IV.3) ซึ่งสั้นและได้ใจความ
ด้วยความหิวโหย สุนัขจิ้งจอกพยายามจะไปให้ถึงพวกองุ่นที่อยู่บนเถาที่สูงแต่ไม่สามารถไปถึงได้ แม้จะกระโดดไปสุดกำลังแล้ว  เมื่อสุนัขจิ้งจอกจากไป มันกล่าวว่า 'เจ้าพวงองุ่นเหล่านี้ยังไม่สุกเสียด้วยซ้ำ ข้าไม่ได้ต้องการองุ่นเปรี้ยวสักหน่อย' ผู้คนที่ดูแคลนสิ่งที่เขาไม่อาจเข้าถึงได้ควรจะนำเรื่องนี้ไปเป็นอุทาหรณ์
ในฉบับของ La Fontaine's Fables นักวิจารณ์มาเรียนน์ มัวร์ [en]ได้เน้นการแดกดันในบรรทัดสุดท้าย "Better, I think, than an embittered whine".
แม้ว่านิทานเรื่องนี้จะบรรยายพฤติการณ์อันเป็นอัตวิสัยทั้งสิ้น แต่สำนวนในภาษาอังกฤษ "องุ่นเปรี้ยว" ซึ่งมีที่มาจากเรื่องมักจะใช้สำหรับการดูถูกในเชิงอิจฉาริษยา 
สำนวนที่คล้ายกันในภาษาอื่นมีในยุโรปและเอเชีย บางโดยบางครั้งกล่าวถึงผลไม้ชนิดอื่น ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 Peter Abelard กล่าวว่าฉบับที่สุนัขจิ้งจอกต้องการผลเชอร์รี่กลายเป็นสำนวน ซึ่งได้รับการบันทึกไว้ในศตวรรษเดียวกันโดยนักประพันธ์ Aimeric de Peguilhan ในฉบับของสแกนดิเนเวียสุนัขจิ้งจอกได้กล่าวถึง rowanberies เนื่องจากองุ่นไม่เป็นผลไม้ที่พบได้ในภูมิอากาศของประเทศทางเหนือของยุโรป ในภาษารัสเซียมีสองสำนวนจากคำแปลต้นฉบับ La Fontaine โดย Ivan Krylov  องุ่นเป็นสีเขียว "Green are the grapes" (Зелен виноград) เป็นการตอบสนองต่อการด้อยค่า ส่วนคำแปลก่อนหน้าโดย Krylov ตาอาจมองเห็นแต่ฟันอาจไม่รู้รส "Eye may see but tooth not taste" (Хоть видит око, да зуб неймет) กลายเป็นสำนวน
ความไม่ลงรอยกันทางประชาน

แทนที่จะยอมรับความล้มเหลวว่ากระโดดเอาพวงองุ่นไม่ได้ สุนัขจิ้งจอกกลับให้เหตุผลว่าองุ่นไม่อร่อย
ผู้วิจารณ์ท่านหนึ่งจึงยกเรื่องนี้ว่า เป็นตัวอย่างของความไม่ลงรอยกันทางประชาน 
สุนัขจิ้งจอกพยายามดำรงแนวคิดที่เข้ากันไม่ได้สองเรื่อง คือความต้องการกับความผิดหวัง ไว้ในใจพร้อม ๆ กัน
ในตอนท้ายของนิทาน สุนัขจิ้งจอกจึงกล่าวคำดูแคลนที่ด้อยค่าเพื่อลดความไม่ลงรอยดังกล่าว
นักปรัชญาที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย จอน เอลส์เตอร์ จึงเรียกพฤติกรรมทางความคิดนี้ว่า "การเกิดความชอบแบบปรับตัวได้" (adaptive preference formation)
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส

ภาพวาดในจินตนาการเมื่อปี ค.ศ. 1572 ของสุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิสจำลองที่ Miniatürk อิสตันบูล
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิสในปัจจุบัน
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส หรือ สุสานแห่งโมโซลูส (อังกฤษ: The Mausoleum at Halicarnassus, Tomb of Mausolus, กรีก: Μαυσωλεῖον τῆς Ἁλικαρνασσοῦ) เป็นสุสานขนาดใหญ่ของกษัตริย์โมโซลูสแห่งลิเชีย ในเอเชียไมเนอร์ จัดเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก เป็นเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส ตั้งอยู่ที่ฮาลิคาร์นัสเซิส ประเทศตุรกี ในปัจจุบัน สร้างขึ้นโดยราชินี  อาเตมีสเซีย  หลังการสวรรคตของพระสวามี สร้างขึ้นระหว่าง 353-350 ปีก่อนคริสต์ศักราช  สร้างขึ้นมาจากหินอ่อนในระหว่างปี ค.ศ. 156-190 ในรูปแบบสถาปัตยกรรมกรีกโบราณ มีบันทึกไว้ว่า มีขนาดสูงถึง 140 ฟุต ฐานโดยรอบยาวถึง 460 ฟุต บนยอดสุดเป็นพื้นเหลี่ยมเล็กกว่าฐานล่าง ได้ปั้นเป็นรูปราชรถและม้า 1 ชุด กำลังวิ่ง และมีกษัตริย์และพระมเหสีประทับยืนอยู่บนราชรถม้า ประกอบด้วยลวดลายสวยงามมาก
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส พังทลายลงด้วยเหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 12-13 ปัจจุบันจึงเหลือแต่เพียงซากชิ้นส่วน และชิ้นส่วนบางอย่างถูกเก็บรักษาไว้ที่ บริติช มิวเซียม ในประเทศอังกฤษ
แหล่งข้อมูลอื่น

The Mausoleum of Halicarnassus เก็บถาวร 2009-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ |
| --- | --- |
เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์:  มหาพีระมิดแห่งกีซา  สวนลอยบาบิโลน  เทวรูปซูสที่โอลิมเปีย  วิหารอาร์ทิมิส  สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส  มหารูปแห่งโรดส์  ประภาคารแห่งอเล็กซานเดรีย 
ที่เกี่ยวข้อง:  เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก  Seven Wonders of the World (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1956)  "Eighth Wonder of the World"  นิว7วันเดอส์ออฟเดอะเวิลด์
สุมาเต๊กโช

สุมาเต๊กโช (อังกฤษ: Sima Hui; จีน: 司馬徽) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก นักปราชญ์เต๋าผู้ได้รับการนับถืออย่างมากของนักปราชญ์คนสำคัญ ๆ ในสามก๊ก เช่น จูกัดเหลียง, ชีซี, ซุยเป๋งและบังทอง เป็นเพื่อนสนิทกับบังเต็กกง ซึ่งมีศักดิ์เป็นอาของบังทอง เป็นผู้ให้ฉายา "ฮองซู" แก่บังทอง และ "ฮกหลง" แก่ขงเบ้ง เป็นผู้ที่สามารถอ่านผู้คนและสถานการณ์ในอนาคตได้อย่างแม่นยำ จนได้ฉายาว่า "ซินแสคันฉ่องวารี" และยังได้สมญานามจากยาขอบว่า "ผู้ชาญอาโปกสิณ" อาศัยในเขตเมืองซงหยง เป็นปราชญ์ที่ยึดติดกับธรรมชาติ ไม่ข้องเกี่ยวกับการเมือง
ประวัติ

สุมาเต๊กโช ปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อเล่าปี่โผนม้าเต๊กเลาหนีการตามล่าของชัวมอและเตียวอุ๋น ลูกน้องของเล่าเปียวจากเมืองเกงจิ๋ว ระหว่างที่เดินทางหนี เล่าปี่ได้พบเห็นวิถีชีวิตชาวนาธรรมดา เล่าปี่จึงถอดถอนหายใจว่า เหตุใดเราจึงไม่มีชีวิตอยู่อย่างเรียบง่ายเช่นคนเหล่านี้ ขณะนั้นมีเด็กชายคนหนึ่งเป่าขลุ่ยขี่ควายผ่านมา  เด็กคนนั้นทักเล่าปี่ว่า ท่านใช่เล่าปี่หรือไม่ จนเล่าปี่รู้สึกประหลาดใจว่า เหตุใดเด็กธรรมดา ๆ คนหนึ่งถึงรู้จักตน เด็กชายขี่ควายจึงบอกว่า อาจารย์ของตนคือ ท่านสุมาเต๊กโช บอกว่า ผู้ที่ขี่ม้าสีขาวผ่านมาคือ เล่าปี่และอีกไม่นานจะต้องผ่านมาทางนี้ จึงให้ข้าพเจ้าออกมาต้อนรับ
เมื่อเล่าปี่ได้พบกับสุมาเต๊กโช ในกระท่อม สุมาเต๊กโชแกล้งแหย่ถามเล่าปี่ว่า ท่านก็ทรงคุณธรรม เหตุใดถึงยังตั้งตัวไม่ได้ เล่าปี่ตอบว่า เพราะไม่มีเมืองอาศัยเป็นของตนเอง สุมาเต๊กโชจึงว่า ที่ท่านยังไม่มีเมือง ไม่อาจตั้งตนได้ เห็นเป็นเพราะยังไม่มีที่ปรึกษาคอยให้คำแนะนำมากกว่า เล่าปี่ตอบว่า ก็ข้าพเจ้ามีซุนเขียนและบิต๊กอยู่แล้ว แต่สุมาเต๊กโชแย้งว่า ซุนเขียนและบิต๊กเป็นเพียงบัณฑิตผู้รู้หนังสือธรรมดา ๆ ยังไม่อาจเป็นปราชญ์ผู้พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้  เล่าปี่จึงสำนึกขึ้นได้และถามสุมาเต๊กโชว่า แล้วจะหาปราชญ์ที่ปรึกษาได้ที่ใด สุมาเต๊กโชตอบว่า ในแผ่นดินขณะนี้มีเพียงปราชญ์ 2 คนเท่านั้นที่จะช่วยท่านพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ เมื่อเล่าปี่ถามว่าใคร สุมาเต๊กโชหัวเราะไม่ตอบ แต่เทน้ำจากกาเขียนตัวอักษรลงบนโต๊ะ คำว่า "ฮกหลง" กับ "ฮองซู" พอให้เล่าปี่เห็น แล้วลบออก
หลังจากที่ชีซีจากเล่าปี่ไปแล้ว และแนะนำขงเบ้งให้เล่าปี่ พร้อมเฉลยปริศนาของคำว่า ฮกหลง ฮองซู แก่เล่าปี่แล้ว  สุมาเต๊กโชแวะมาหาเล่าปี่ และถามถึงชีซี เล่าปี่เล่าว่า ชีซีต้องไปอยู่กับโจโฉ เพราะแม่ของชีซีถูกบังคับจากโจโฉ สุมาเต๊กโชอุทานว่า ชีซีโดนหลอกเข้าให้แล้ว นี่เป็นอุบายของโจโฉ ถ้าชีซีไม่ไปแม่เขาจะไม่ตาย แต่ถ้าชีซีไปแม่เขาต้องตายแน่นอน เพราะนางนั้นเกลียดโจโฉมาก เมื่อรู้ว่าลูกชายตนต้องอุบายโจโฉ นางจะเกิดความอับอายจนฆ่าตัวตาย พร้อมกับอุทานว่า "เสียดายที่ชีซีไม่ได้นายที่ดี น่าเสียดาย...น่าเสียดาย" ซึ่งทุกอย่างก็เป็นไปตามคำที่สุมาเต๊กโชกล่าวทุกประการ
ขณะที่สุมาเต๊กโชจะกลับนั้น ได้เงยหน้าขึ้นฟ้าหัวเราะแล้วพูดว่า "ฮกหลงจะได้นายบัดนี้ก็สมควรอยู่ แต่เราคิดเสียดายด้วยเป็นคนอาภัพหาบุญยิ่งนัก"
แหล่งข้อมูลอื่น

Yes Man สุมาเต๊กโช
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋ 
↑  http://samkok911.blogspot.com/2012/09/Yes-Man-Sima-Hui.html
สู่สวรรค์

| --- | --- |
ฉบับตีพิมพ์ครั้งแรก ในภาษาอังกฤษ
ผู้ประพันธ์: อาร์เทอร์ ซี. คลาร์ก
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Fountains of Paradise
ผู้แปล: คมสันติ์ / ณัฐ ศาสตร์ส่องวิทย์ (บ.ก.)
ประเทศ: อังกฤษ
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: นิยายวิทยาศาสตร์
สำนักพิมพ์: Victor Gollancz
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1979
หน้า: 256 หน้า
ISBN: 0-575-02520-4
สู่สวรรค์ (อังกฤษ: The Fountains of Paradise) เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ของ อาร์เทอร์ ซี. คลาร์ก ที่ตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2521 เนื้อเรื่องกล่าวถึงโครงการก่อสร้างลิฟต์อวกาศ ขึ้นบนยอดเขาแห่งหนึ่ง บนเกาะกลางทะเลของประเทศศรีลังกา  ในคริสต์ศตวรรษที่ 22 เพื่อใช้ในการขนส่งวัสดุขึ้นสู่วงโคจรของโลก แทนการใช้จรวด
นวนิยายเรื่องนี้ ได้รับรางวัลนวนิยายดีเด่น รางวัลเนบิวลา ประจำปี พ.ศ. 2522 และรางวัลฮิวโก ประจำปี พ.ศ. 2523  ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยในปี พ.ศ. 2528 โดย คมสันติ์ โดยณัฐ ศาสตร์ส่องวิทย์ เป็นบรรณาธิการ ใช้ชื่อไทยว่า สู่สวรรค์
ตอนเริ่มเขียนครั้งแรก คลาร์กประมาณการว่า การสร้างลิฟต์อวกาศจะสำเร็จได้ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 22 แต่เมื่อตีพิมพ์หนังสือออกไป คลาร์กพบว่ามีการเสนอแนวคิดในทำนองเดียวกัน โดยนักวิทยาศาสตร์รัสเซีย เขาจึงคาดว่าการก่อสร้างอาจจะเป็นไปได้ภายในคริสต์ศตวรรษที่ 21
ฉากหลังในนวนิยาย คลาร์กระบุว่า ลิฟต์อวกาศสร้างบนยอดเขาศรีกานดา ใจกลางของประเทศทาโพรเบน ใกล้กับซากปรักหักพังของปราสาท Yakkagala ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 5 โดยกษัตริย์กาลิทาส ซึ่งใกล้เคียงกับยอดเขาศรีบาทาและเมืองสีคิริยะที่สร้างโดยพระเจ้ากัสสปะ
สูตินรีเวชวิทยา

สูตินรีเวชวิทยา (อังกฤษ: Obstetrics and Gynecology (หรือ Gynaecology)) หรือที่มักย่อว่า OB/GYN, O&G หรือ Obs & Gynae เป็นวิชาศัลยศาสตร์เฉพาะทางที่เกี่ยวข้องกับอวัยวะสืบพันธุ์ของเพศหญิง เป็นสาขาวิชาที่รวมเอาการแพทย์เฉพาะทาง 2 สาขาวิชาคือ สูติศาสตร์และนรีเวชวิทยาเข้าด้วยกัน มักเปิดสอนร่วมกันในหลักสูตรแพทย์ประจำบ้าน (หลังจบการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต) การฝึกวิชาสูตินรีเวชวิทยาเกี่ยวข้องกับการจัดการพยาธิวิทยาคลินิกของระบบสืบพันธุ์เพศหญิง และการดูแลผู้ป่วยทั้งที่อยู่ในระยะตั้งครรภ์และไม่ได้ตั้งครรภ์
แหล่งข้อมูลอื่น

ราชวิทยาลัยสูตินรีแพทย์แห่งประเทศไทย
OBGYN.net - Obstetrics, Gynaecology, Infertility, Pregnancy, Birth, & Women's Health top online resource
http://www.sogc.org เก็บถาวร 2009-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.acog.org
Pediatric and Adolescent Gynecology
Training information/requirements เก็บถาวร 2010-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
OBGYN-Search.com : Search Engine for OBGYN Professionals in the USA
สุดยอดเกมล่าจารชน

| สุดยอดเกมล่าจารชน |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: พอล กรีนกราส
บทภาพยนตร์: โทนี กิลรอย
สร้างจาก: The Bourne Supremacy โดย รอเบิร์ต ลัดลัม
อำนวยการสร้าง:   แฟรงก์ มาร์แชลล์  แพทริก คราวลีย์  พอล แอล. แซนด์เบิร์ก 
นักแสดงนำ:   แม็ตต์ เดม่อน  ฟรังคา โพเทนเท  ไบรอัน ค็อกซ์  จูเลีย สไตส์  คาร์ล เออร์บัน  เกเบรียล แมนน์  โจน แอลเลน 
กำกับภาพ: โอลิเวอร์ วู้ด
ตัดต่อ:   คริสโตเฟอร์ เราส์  ริชาร์ด เพียร์สัน 
ดนตรีประกอบ: จอห์น พาวเวลล์
บริษัทผู้สร้าง:   The Kennedy/Marshall Company  Ludlum Entertainment  
ผู้จัดจำหน่าย: Universal Studios
วันฉาย: 23 กรกฎาคม 2004 26 สิงหาคม 2004 (ไทย)
ความยาว: 108 นาที
ประเทศ: เยอรมนี สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ, อิตาลี, รัสเซีย, เยอรมัน
ทุนสร้าง: 75 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 288.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
สุดยอดเกมล่าจารชน (อังกฤษ: The Bourne Supremacy) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/สายลับ/ระทึกขวัญ ลำดับที่ 2 ในภาพยนตร์ชุด บอร์น กำกับโดยพอล กรีนกราส เขียนบทโดยโทนี กิลรอย โดยอิงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของรอเบิร์ต ลัดลัม นำแสดงโดยแม็ตต์ เดม่อน, ฟรังคา โพเทนเท, ไบรอัน ค็อกซ์และจูเลีย สไตลส์ เข้าฉายในปี 2004
เรื่องย่อ

สองปีหลังจากเหตุการณ์ในภาคแรก เจสัน บอร์น (แม็ตต์ เดม่อน) คิดว่าเขาหนีรอดจากอดีตอันน่ากลัวของตัวเองได้แล้ว แต่เมื่อคนกลุ่มหนึ่งยังตามล่าเขาไม่เลิก บอร์นจึงต้องหนีอีกครั้ง และครั้งนี้เขาจะจัดการทุกคนที่ตามล่าเขา
นักแสดง

แม็ตต์ เดม่อน รับบท เจสัน บอร์น
ฟรังคา โพเทนเท รับบท มารี เฮเลนา ครอยซ์
ไบรอัน ค็อกซ์ รับบท วอร์ด แอบบอท
จูเลีย สไตลส์ รับบท นิคกี พาร์สันส์
คาร์ล เออร์บัน รับบท คิริล
เกเบรียล แมนน์ รับบท แดนนี ซอร์น
โจน แอลเลน รับบท พาเมลา แลนดี
รางวัล

สุดยอดเกมล่าจารชน ได้รับรางวัลประจำปี 2005 ดังนี้
ASCAP Award สาขา Top Box Office Films: John Powell
Empire Award สาขา Best Actor – Matt Damon and Best Film
Taurus Award สาขา Best Stunt Coordinator and/or 2nd Unit Director and Best Work with a Vehicle
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ สุดยอดเกมล่าจารชน
สุดยอดเกมล่าจารชน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สุดยอดเกมล่าจารชน ที่สยามโซน
| ด ค กบอร์น โดย รอเบิร์ต ลัดลัม |
| --- | --- |
นวนิยาย:  กูชื่อเจสัน บอร์น (1980)  การกลับมาของเจสัน บอร์น (1986)  เลือดเดือด (1990) 
ภาพยนตร์:  ล่าจารชน ยอดคนอันตราย (2002)  สุดยอดเกมล่าจารชน (2004)  ปิดเกมล่าจารชน คนอันตราย (2007)  พลิกแผนล่า ยอดจารชน (2012)  เจสัน บอร์น ยอดจารชนคนอันตราย (2016) 
วิดีโอเกม:  The Bourne Conspiracy (2008) 
ตัวละคร:  เจสัน บอร์น
สูติศาสตร์

ผู้ผดุงครรภ์สองคนช่วยหญิงตั้งครรภ์บนเก้าอี้คลอดบุตรในคริสต์ศตวรรษที่ 16 จากผลงานของ Eucharius Rößlin
สูติศาสตร์ (อังกฤษ: Obstetrics; มาจากภาษาละติน obstare การเตรียมพร้อม) เป็นศัลยศาสตร์เฉพาะทางที่เกี่ยวกับการดูแลผู้หญิงและทารกระหว่างการตั้งครรภ์, การคลอด, และระยะหลังคลอด ส่วนการผดุงครรภ์ (Midwifery) นั้นจะไม่อาศัยทักษะการศัลยศาสตร์ สูติแพทย์ส่วนมากมักจะเป็นแพทย์นรีเวชวิทยาด้วย ดูที่สูตินรีเวชวิทยา (Obstetrics and gynaecology)
ระยะการตั้งครรภ์โดยเฉลี่ยของมนุษย์คืออายุครรภ์ประมาณ 40 สัปดาห์ หรือ 38 สัปดาห์นับจากวันปฏิสนธิ แบ่งออกเป็นสามไตรมาส
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  NARA
สฺวี จื่อชาน

| สฺวี จื่อชาน Kate Tsui |
| --- | --- |

ชื่อจีน: 徐子珊
พินอิน: Xú Zǐshān (จีนกลาง)
ยฺหวิดเพ็ง: Ceoi4 Zi2 Saan1 (กวางตุ้งมาตรฐาน)
เชื้อสาย: บอหลัว, มณฑลกวางตุ้ง, ประเทศจีน (แคะ)
เกิด:  (1979-06-19) 19 มิถุนายน ค.ศ. 1979 (45 ปี) ฮ่องกง
อาชีพ: นักแสดง
ค่ายเพลง: Vigour Entertainment  (2009–11)
ปีทำงาน: 2004–ปัจจุบัน
สฺวี จื่อชาน (จีน: 徐子珊 อักษรโรมัน: Tsui Tsz-shan) เป็นนักแสดงสาวชาวจีนที่มีชื่อเสียง ซึ่งมีชื่อภาษาอังกฤษที่คนทั่วไปรู้จักคือ เคต สฺวี (อังกฤษ: Kate Tsui) มีชื่อเสียงจากการรับบทเป็น ทัวทัว ในภาพยนตร์เรื่อง 8 ดาบทรมาน 6 ดาบสังหาร
แหล่งข้อมูลอื่น

Official TVB Blog of Kate Tsui เก็บถาวร 2012-12-16 ที่ archive.today
สฺวี จื่อชาน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Kate Tsui Tsz-Shan ที่ฮ่องกงมูวีเดตาเบส