stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลหว้านใหญ่
ประชากร

พื้นที่ตำบลหว้านใหญ่ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 11 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 4,877 คน แบ่งเป็นชาย 2,472 คน หญิง 2,405 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นลำดับที่ 2 ในอำเภอหว้านใหญ่
* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2566 | พ> ศ. 2565  | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563 | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หว้านน้อย | 647 | 648 | 635 | 638 | 631 | 628 | 626 |
| หนองผือ | 533 | 521 | 522 | 528 | 525 | 516 | 523 |
| ดอนม่วง | 491 | 486 | 490 | 487 | 482 | 482 | 473 |
| หนองแสง | 485 | 477 | 474 | 459 | 458 | 449 | 445 |
| นาหนองบก | 475 | 477 | 471 | 459 | 447 | 445 | 445 |
| หว้านใหญ่ (หมู่ที่ 1) | 468 | 474 | 480 | 490 | 493 | 489 | 490 |
| หว้านใหญ่เหนือ | 467 | 458 | 457 | 466 | 459 | 457 | 455 |
| โคกน้ำสร้าง | 421 | 422 | 426 | 420 | 411 | 402 | 396 |
| นาแพง | 324 | 320 | 323 | 317 | 310 | 313 | 318 |
| โนนสว่าง | 293 | 290 | 294 | 294 | 291 | 293 | 299 |
| หว้านใหญ่ (หมู่ที่ 3) | 273 | 277 | 279 | 283 | 284 | 288 | 286 |
| ทะเบียนบ้านกลาง | - | - | - | - | 93 | 93 | 93 |
| รวม | 4,877 | 4,850 | 4,851 | 4,841 | 4,884 | 4,855 | 4,849 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลหว้านใหญ่
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดมุกดาหาร |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  มุกดาหาร  |  |
| เทศบาลตำบล |  กกตูม  คำชะอี  คำป่าหลาย  คำอาฮวน  ชะโนด  ดงมอน  ดงเย็น  ดงหลวง  ดอนตาล  ดอนตาลผาสุก  นาสีนวน  นาโสก  นิคมคำสร้อย  บางทรายใหญ่  บ้านแก้ง  บ้านเป้า  ผึ่งแดด  โพนทราย  ภูวง  มุก  ร่มเกล้า  หนองแคน  หนองสูงเหนือ  หว้านใหญ่  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กกแดง  กุดแข้  คำชะอี  คำบก  ชะโนดน้อย  โชคชัย  นากอก  นาสะเม็ง  นาอุดม  น้ำเที่ยง  นิคมคำสร้อย  โนนยาง  บางทรายน้อย  บ้านค้อ  บ้านโคก  บ้านซ่ง  บ้านบาก  บ้านเหล่า  ป่งขามดงหมู  ป่าไร่  พังแดง  โพธิ์ไทร  โพนงาม  หนองบัว  หนองแวง  หนองสูงใต้  หนองเอี่ยน  เหล่าสร้างถ่อ  เหล่าหมี  |  |
พื้นที่อำเภอเมืองมุกดาหารและอำเภอหว้านใหญ่ มุมมองจากหอแก้วมุกดาหาร
ประเทศเอกวาดอร์ในแพนอเมริกันเกมส์

ประเทศเอกวาดอร์ในแพนอเมริกันเกมส์
จำนวนเหรียญ

| ปี | ครั้งที่ | เมือง |  |  |  | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1951 | I |  บัวโนสไอเรส | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 1955 | II |  เม็กซิโกซิตี | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 1959 | III |  ชิคาโก | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 1963 | IV |  เซาเปาลู | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 1967 | V |  วินนิเพก | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 1971 | VI |  กาลี | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 1975 | VII |  เม็กซิโกซิตี | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 1979 | VIII |  ซานฮวน | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 1983 | IX |  การากัส | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 1987 | X |  อินเดียแนโพลิส | 0 | 1 | 5 | 6 |
| 1991 | XI |  ฮาวานา | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 1995 | XII |  มาร์เดลปลาตา | 1 | 1 | 3 | 5 |
| 1999 | XIII |  วินนิเพก | 1 | 2 | 5 | 8 |
| 2003 | XIV |  ซานโตโดมิงโก | 3 | 1 | 5 | 9 |
| 2007 | XV |  รีโอเดจาเนโร | 5 | 4 | 10 | 19 |
| 2011 | XVI |  กวาดาลาฮารา | 7 | 8 | 9 | 24 |
| 2015 | XVII |  โทรอนโต | 7 | 9 | 16 | 32 |
| รวมทั่งหมด | รวมทั่งหมด | รวมทั่งหมด | 28 | 30 | 61 | 119 |
แหล่งข้อมูลอื่น

COE - Comite Olimpico de Ecuador เก็บถาวร 2011-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Official site.
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันแพนอเมริกันเกมส์ |
| --- | --- |
ประเทศในอดีตแสดงเป็นตัวเอียง
 แอนติกาและบาร์บูดา  อาร์เจนตินา  อารูบา  บาฮามาส  บาร์เบโดส  เบลีซ  เบอร์มิวตา  โบลิเวีย  บราซิล  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  แคนาดา  หมู่เกาะเคย์แมน  ชิลี  โคลอมเบีย  คอสตาริกา  คิวบา  คูราเซา  ดอมินีกา  สาธารณรัฐโดมินิกัน  เอกวาดอร์  เอลซัลวาดอร์  เกรนาดา  กัวเตมาลา  กายอานา  เฮติ  ฮอนดูรัส  จาเมกา  เม็กซิโก  เนเธอร์แลนด์แอนทิลลิส  นิการากัว  ปานามา  ปารากวัย  เปรู  ปวยร์โตรีโก  เซนต์คิตส์และเนวิส  เซนต์ลูเชีย  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  ซูรินาม  ตรินิแดดและโตเบโก  สหรัฐ  อุรุกวัย  เวเนซูเอลา  หมู่เกาะเวอร์จิน
ทากาชิ เดกิตะ

ทากาชิ เดกิตะ (ญี่ปุ่น: 出耒田 敬; โรมาจิ: DEKITA Takashi; 13 สิงหาคม ค.ศ. 1991 —) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติญี่ปุ่น
ประวัติ

เดกิตะเริ่มเล่นวอลเลย์บอลตั้งแต่เป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากพี่ชายของเขา เดกิตะสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนมัธยมโฮชิโอกิ  และมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนมัธยมซัปโปโระไดอิจิ และในระดับมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยสึกูบะ เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นของทีมสึกูบะยูไนเต็ดซันไกอา ในการแข่งขันวี.ชาเลนจ์ลีก
ในเดือนพฤศจิกายนปี ค.ศ. 2013 เขาได้เข้าร่วมสโมสรโอซากะเบลเซอร์สซาไก
ในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 2014 เดกิตะได้รับเลือกเป็นผู้เล่นเสริมทัพของ "ชุดทีมหลัก" ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
รางวัล > บุคคล

2010–11 วี.พรีเมียร์ลีก – ตบยอดเยี่ยม, รางวัลนักตบดาวรุ่ง
รางวัล > ทีมชาติ

วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2011
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2013
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2014 รอบคัดเลือก
แหล่งข้อมูลอื่น

Vリーグ公式プロフィール เก็บถาวร 2015-09-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
つくばユナイテッドSunGAIA 選手詳細 เก็บถาวร 2013-09-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Vリーグ公式
2013 出耒田 敬｜日本代表｜バレー เก็บถาวร 2013-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - スポーツナビ
ทากาชิ เดกิตะ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
บองโวยาจ...ถนนสายชีวิต

| บองโวยาจ> ..ถนนสายชีวิต |
| --- | --- |
กำกับ: ฌ็อง-ปอล รัปเปอโน
เขียนบท: Jean-Paul Rappeneau Patrick Modiano
อำนวยการสร้าง: Laurent Pétin Michel Pétin
นักแสดงนำ: อิซาแบล อัดชานี่ เจอราร์ด เดอปาดิเอ เวอร์ชีนี เลอโดยอง ยแวน แอททาล
กำกับภาพ: Thierry Arbogast
ดนตรีประกอบ: แกเบรียล ยาเร็ด
ผู้จัดจำหน่าย: ARP Sélection  ฝรั่งเศส  โซนี่ พิคเจอร์ส สหรัฐอเมริกา
วันฉาย: 16 เมษายน ค.ศ. 2003 (ฝรั่งเศส)
ความยาว: 114 นาที
ประเทศ: ฝรั่งเศส
ภาษา: ฝรั่งเศส
ทุนสร้าง: 24.15 million euros
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
บองโวยาจ...ถนนสายชีวิต เป็นภาพยนตร์ฝรั่งเศส กำกับภาพยนตร์โดย  ฌ็อง-ปอล รัปเปอโน ออกฉายเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2003 ในฝรั่งเศส ส่วนในประเทศไทย 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 อยู่ในค่ายหนังของ สหมงคลฟิล์ม (ประเทศไทย)
นักแสดง

อิซาแบล อัดชานี่ : วิเวียน เด็นเวอร์
เจอราร์ด เดอปาดิเอ : Jean-Étienne Beaufort
เวอร์ชีนี เลอโดยอง : คาร์มิลล่า
ยแวน แอททาล : Raoul
Grégori Derangère : Frédéric Auger
Peter Coyote : Alex Winckler
Jean-Marc Stehlé : Professeur Kopolski
Aurore Clément : Jacqueline de Lusse
ดูเพิ่ม

Bon Voyage at IMDb
French wikipedia page for Grégori Dérangère
ข้อมูลภาพยนตร์เรื่องบองโวยาจ...ถนนสายชีวิต
บ้านใร่กาแฟ

บ้านใร่กาแฟ เป็นร้านกาแฟที่เปิดตามสถานีบริการน้ำมัน เส้นทางสายต่างๆ ของ ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และ ภาคใต้ โดยเปิดครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540
ประวัติ

ปี พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2540 นายสายชล เพยาว์น้อย เจ้าของธุรกิจบ้านใร่กาแฟเป็นคนที่ชอบเดินทางศึกษาวัฒนธรรมไปตามเส้นเดินทางสายต่าง ๆ ทั้งภาค ภาคอีสาน ภาคเหนือภาคใต้ ตลอดการเดินทางมักจะแวะดื่มกาแฟกระป๋องตามสถานีบริการน้ำมัน  ครั้งเดินทางไปยังสายอีสานได้พบกาแฟแบบชาวบ้านตั้งซุ้ม โต๊ะ ในสถานีบริการน้ำมัน แบบคั่วชง มีจุดเด่นในด้านรสชาติ และ วิธีการในการนำเสนอ ลูกค้าจะเห็นกรรมวิธี และ ลีลาการชงกาแฟของชาวบ้านดูมีศิลปะเพิ่มคุณค่าให้กาแฟในแก้วนั้น ๆ ปรุงแบบแก้วต่อแก้ว ใช้กาแฟคั่วใหม่จากภาชนะที่ฝาปิดสนิทบดสด ๆ ชงสด ๆ จึงนำแนวทางของชาวบ้านมานำเสนอในรูปแบบของบ้านใร่กาแฟ คือ เพิ่มอาคารกาแฟ จัดการความสะอาด ความสะดวกสบาย เป็นระบบธุรกิจ เพิ่มแนวคิดทางสถาปัตยกรรม เป็นอาคารทรงไทยโมเดิร์น จัดการภูมิทัศน์โดยรอบ
บ้านใร่กาแฟสร้างสาขาแรกที่สถานีบริการน้ำมัน ปตท.รังสิต – องค์รักษ์คลอง 7 เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2540 โดยมีชื่อว่าบ้านแรก สาขาบ้าน 9 มีสัญลักษณ์เป็นใบไม้สีเขียว หลังเปิดได้ 13 วัน เช้าวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2541 เกิดอุบัติเหตุรถเข้าพุ่งชนร้าน ต้องปิดร้านโดยฉับพลัน จากนั้นจึงสร้างสาขา 9/2 เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2541 ในสถานีบริการน้ำมัน JET และออกแบบใหม่เป็นอาคารทรงสามเหลี่ยม ซึ่งรูปแบบตัดมาจากหน้าบานบ้านทรงไทย จากนั้นได้รับโอกาสจากบริษัท CONOCO ประเทศไทย JET อนุมัติให้ก่อสร้างในแบบบ้าน 8 (บ้านกรุง) บนเส้นทางถนนพหลโยธินเป็นสาขาแรกในสถานีบริการฯของ JET เปิดทำการขายวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2541 ซึ่งเป็นสาขาบ้านสามเหลี่ยมแรก ปี พ.ศ. 2542 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นบ้านใร่กาแฟซึ่งได้แนวความคิดจาก สังคมและภูมิปัญญาของชาวบ้านของไทย ในปี พ.ศ. 2549 มีสาขาทั้งหมด 110 สาขา
แหล่งข้อมูลอื่น ๆ

www.banriecoffee.com
www.facebook.com/banriethailand
www.twitter.com/banriecoffee
นมหนู

นมหนู อาจหมายถึง
นมหนู (พรรณไม้)
เอื้องนมหนู กล้วยไม้ชนิดหนึ่ง
นมหนู (อะไหล่) (Nozzle) หัวพ่นน้ำมันเชื้อเพลิง ส่วนประกอบของคาร์บิวเรเตอร์ ในเครื่องยนต์
ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศเอกวาดอร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
นักกีฬาแบ่งตามประเภทกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 8 | 5 | 13 |
|  มวยสากลสมัครเล่น | 7 | 0 | 7 |
|  เรือแคนู | 1 | 0 | 1 |
|  จักรยาน | 2 | 0 | 2 |
|  ขี่ม้า | 1 | 0 | 1 |
|  ยูโด | 0 | 1 | 1 |
|  ยิงปืน | 0 | 1 | 1 |
|  ว่ายน้ำ | 2 | 1 | 3 |
|  ไตรกีฬา | 0 | 1 | 1 |
|  ยกน้ำหนัก | 1 | 3 | 4 |
|  มวยปล้ำ | 1 | 1 | 2 |
| รวม | 23 | 13 | 36 |
แหล่งข้อมูลอื่น

london 2012.com -  Ecuador - Athletes เก็บถาวร 2013-01-27 ที่ archive.today
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
บอดิล ทูร์โกต์สแด็ทเทอร์

บอดิล ทูร์โกต์สด็อทเทอร์ (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1103) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
พระราชประวัติ

บอดิลเป็นธิดาของขุนนางชาวเดนมาร์ก ยาร์ล (เอิร์ล) ทูร์โกต์ ฟาเกอสไคน์ และนางธอร์กุนนา และบอดิลเป็นน้องสาวในสเวน ทูร์โกต์เซน ปู่ของพระนางคือ อูล์ฟ กาลีซีฟาเรอร์ ผู้ปรากฏในพงศาวดารนีทลินกา เขาเป็นนักแสวงบุญชื่อดัง ที่เดินทางไปแสวงบุญยังซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในสเปน ครอบครัวของพระนางบอดิลเชื่อว่าสืบเชื้อสายมาจากตระกูลชาวไวกิงในนอร์ทัมเบอร์แลนด์แห่งอังกฤษ เมื่อพระนางได้เป็นสมเด็จพระราชินี พระนางทรงอุปถัมภ์มุขนายกแห่งเดอรัม ทั้งพระนางและพระราชสวามีต่างสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด
เชื่อว่าบอดิลอภิเษกสมรสกับเจ้าชายอีริค ก่อนปีค.ศ. 1086 บอดิลและพระสวามีต้องลี้ภัยการเมืองไปยังราชสำนักสวีเดนในช่วงสมัยพระเจ้าโอลาฟที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (ค.ศ. 1086 - 1095) นักพงศาวดารร่วมสมัยยกย่องในพระสิริโฉมและพระอุปนิสัยของพระนาง แซ็กโซ แกรมมาติคัสชื่นชมที่พระนางทรงอดทนต่อความไม่ซื่อตรงต่อชีวิตสมรสของพระราชสวามี และว่ากันว่าพระนางทรงช่วยเหล่าพระสนมจัดทรงผมของพวกนางด้วย
ในราวปีค.ศ. 1100 พระราชินีบอดิลได้ติดตามพระราชสวามีไปแสวงบุญที่เยรูซาเลม กษัตริย์ทรงเสด็จโดยม้า ส่วนพระราชินีประทับรถม้า กษัตริย์อีริคที่ 1 ทรงพระประชวรและเสด็จสวรรคตที่เมืองแพฟอส เกาะไซปรัส ในปีค.ศ. 1103 แต่สมเด็จพระพันปีหลวงบอดิลได้เสด็จแสวงบุญต่อ และพระนางเสด็จถึงเยรูซาเลมหลังปีนั้น พระนางทรงพระประชวรและสิ้นพระชนม์ที่นั่น พระศพถูกฝังที่เชิงภูเขามะกอกในหุบผาโจซาฟัต
อ้างอิง=

1 2  Follett, Christopher (12 January 2017). "King Erik: the only Danish king to be buried abroad, but where in Cyprus is his body?". The Copenhagen Post. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 April 2019. สืบค้นเมื่อ 17 April 2019.
Artiklen Bodil i Dansk Biografisk Leksikon (Danish)
Bodil ( – 1103) i Dansk Kvindebiografisk Leksikon (Danish)
| ก่อนหน้า |  | บอดิล ทูร์โกต์สแด็ทเทอร์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อิงเงอเกิร์ดแห่งนอร์เวย์ |  |   สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก  (ค.ศ. 1095 –  ค.ศ. 1103) |  | มาร์กาเรียตา เฟรียดกุลลาแห่งสวีเดน |
| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก |
| --- | --- |
 แมรี เอลิซาเบธ โดนัลด์สัน (2024–)   อ็องรี เดอ ลาบอร์ด เดอ มงเปอซา (1972–2018)  อิงกริดแห่งสวีเดน (1947–1972)  อเล็กซานดรีนแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน (1912–1947)  ลูอิสแห่งสวีเดน (1906–1912)  ลูอีเซอแห่งเฮ็สเซิน-คาสเซิล (1863–1898)  แคโรไลน์ อเมลีแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-ออกัสเตนเบิร์ก (1839–1848)  มารี โซฟีแห่งเฮสส์-คาสเซิล† (1808–1839)  แคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่† (1766–1775)  จูเลียนา มาเรียแห่งบรันสวิค-วอฟเฟนบุตเทล† (1752–1766)  หลุยส์แห่งบริเตนใหญ่† (1746–1751)  โซฟี มักดาเลเนอ ฟอน บรันเดินบวร์ค-คูล์มบาค† (1730–1746)  แอนน์ โซฟี เรเวนโทล์ว† (1721–1730)  หลุยส์แห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทรว์† (1699–1721)  ชาร์ล็อต อเมลีแห่งเฮสส์-คาสเซิล† (1670–1699)  โซฟี อเมลีแห่งเบราน์ชไวก์-ลือเนบูร์ก (1648–1670)  แอนน์ แคทเทอรีนแห่งบรันเดนบูร์ก† (1597–1612)  โซฟีแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร† (1572–1588)  โดโรเธียแห่งแซ็กซ์-เลาเอนบูร์ก† (1534–1559)  โซฟีแห่งพอเมอเรเนีย† (1523–1533)  อิซาเบลลาแห่งออสเตรีย†‡ (1515–1523)  คริสตินาแห่งแซ็กโซนี†‡ (1481–1513)  โดโรเธียแห่งบรันเดนบูร์ก†‡ (1445–1448 & 1449–1481)  ฟิลิปปาแห่งอังกฤษ†‡ (1406–1430)  เฮลวิกแห่งชเลสวิช (1340–1374)  เอลิซาเบธแห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บูร์ก (1330–1331)  ยูเฟเมียแห่งพอเมอเรเนีย (1326–1330)  อิงเงอร์บอร์ก มักนุสด็อทเทอร์แห่งสวีเดน (1296–1319)  อักเนสแห่งบรันเดินบวร์ค (1273–1286)  มาร์กาเร็ต ซัมบีเรีย (1252–1259)  มาทิลดาแห่งฮ็อลชไตน์ (1250–1252)  จูตตาแห่งแซ็กโซนี (1239–1250)  เอเลียนอร์แห่งโปรตุเกส (1229–1231)  บึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส (1214–1221)  ดักมาร์แห่งโบฮีเมีย (1205–1213)  เกอร์ทรูดแห่งบาวาเรีย (1182–1197)  โซเฟียแห่งมินสค์ (1157–1182)  เฮเลนาแห่งสวีเดน (1156–1157)  อเดลาแห่งไมเซิน (1152–1157)  ลุยท์การ์ดแห่งซาลซ์เวเดล (1144–1146)  มาล์มเฟรดแห่งเคียฟ† (1134–1137)  อูล์ฟฮิลด์ โฮกุนสด็อทเทอร์‡ (1130–1134)  มาร์กาเรธา เฟร็ดคูลลาแห่งสวีเดน† (1104–1130)  บอดิล ทูร์โกต์สแด็ทเทอร์ (1095–1103)  อิงเงอเกิร์ดแห่งนอร์เวย์‡ (1086–1095)  อเดลาแห่งแฟลนเดอส์ (1080–1086)  มาร์กาเรธา ฮัสยอร์นสแด็ทเทอร์ (1076–1080)  กุนน์ฮิลด์ สเวนสด็อททีร์‡ (1050–1052)  กูดาแห่งสวีเดน (1048–1049)  เอ็มมาแห่งนอร์ม็องดี† (1017–1035)  ซิกริดผู้ทรนง†‡  กุนฮิลด์แห่งเว็นเด็น†  ทอราแห่งโอโบไทรต์† (970–986)  กีริดแห่งสวีเดน (952–970)  ไธรา (900–935) 
 † ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์  ‡ ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน
บิโกร

MA-05 บิโกร (ญี่ปุ่น:ビグロ  ;อังกฤษ:Bigro) เป็นโมบิลอาเมอร์ของอาณาจักรซีอ้อนซึ่งมีบทบาทในอะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มและได้รับการออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
| MA-05 บิโกร > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลอาเมอร์รุ่นผลิตจำนวนมาก
ความสูง: 23.6 เมตร
น้ำหนัก: 125.5 ตัน (พื้นฐาน) 229.8 ตัน (เต็มพิกัด)
เกราะ: โลหะผสมเหล็กกล้าแข็งพิเศษ
กำลังเครื่อง: 17800 กิโลวัตต์
อุปกรณ์: ปืนมหาอนุภาค มิสไซล์ลันเชอร์สี่ลำกล้อง กงเล็บ
นักบินสำคัญ: ทอควาน เกรนิส เอสคอท
ด ค ก
เนื้อเรื่อง

บิโกรเป็นโมบิลอาเมอร์ที่ดัดแปลงมาจาก MIP-X1ซึ่งเป็นโมบิลอาเมอร์ที่บริษัทMIPพัฒนาก่อนเริ่มสงคราม บิโกรมีจุดเด่นที่ติดตั้งท่อขับดันซึ่งมีกำลังสูงไว้ทำให้มีความเร็วสูงมาก บิโกรติดตั้งกงเล็บขนาดใหญ่ไว้เหมือนแขนซึ่งสามารถใช้จับโมบิลสูทของศัตรูได้ เนื่องจากมีกำลังมาก บิโกรจึงติดตั้งปืนอนุภาคที่มีอานุภาพสูงและมิสไซล์ลันเชอร์ไว้เป็นอาวุธจึงมีพลังทำลายในระยะไกลที่รุนแรง แต่เนื่องจากรูปร่างของบิโกรนั้นไม่เหมาะกับการต่อสู้ในระยะประชิดตัวจึงมักใช้ในการโจมตียานรบมากกว่า บิโกรมีค่าใช้จ่ายในการผลิตที่สูง ตลอดช่วงสงครามหนึ่งปีมีบิโกรที่สร้างเสร็จสมบูรณ์จำนวน12เครื่องเท่านั้น
ในโมบิลสูทกันดั้มฉบับฉายทางโทรทัศน์ บิโกรมีบทบาทในตอนที่31 ซึ่งทอควานใช้บิโกรไล่ตามยานไวต์เบสที่กำลังหนีจากยานซันซิบาร์ของชาร์ อัสนาเบิลและถูก RX-78-2 กันดั้มของอามุโร่ เรย์ทำลาย ในช่วงท้ายของเรื่อง บิโกรยังปรากฏในฉากหลังระหว่างการสู้รบที่ปราการอวกาศ อบาโออากู
บิกแรงก์

| MA-05Ad บิกแรงก์ > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลอาเมอร์รุ่นทดลอง
ความสูง: 138 เมตร
น้ำหนัก: 12000 ตัน (พื้นฐาน) 17900 ตัน (เต็มพิกัด)
เกราะ: โลหะผสมเหล็กกล้าแข็งพิเศษ
อุปกรณ์: ปืนใหญ่มหาอนุภาค มิสไซล์ลันเชอร์ ปืนแก็ตลิ่ง มิสไซล์ต่อต้านยานรบ พลุป้องกันบีม
นักบินสำคัญ: โอลิเวอร์ มาย
ด ค ก
MA-05Ad บิกแรงก์ (ญี่ปุ่น:ビグ・ラング  ;อังกฤษ:Big-Rang) เป็นรุ่นพิเศษของบิโกรซึ่งมีบทบาทสำคัญในโอวีเอคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ โมบิลสูทกันดั้มเอ็มเอสอิกลู : อโพคาลีปส์ 0079  โดยเป็นหุ่นตัวเอกในตอนจบและได้รับการออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ
บิกแรงก์ได้รับการออกแบบมาเพื่อให้เป็นยูนิตสนับสนุนการสู้รบของโมบิลพ็อด MP-02A อ็อกโก โดยติดบิโกรไว้บนตัวถังของยานรบซึ่งดัดแปลงจนเป็นเหมือนเกราะกระโปรงขนาดใหญ่ ทำให้เป็นโมบิลอาเมอร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในช่วงสงครามหนึ่งปี บิกแรงก์สามารถเก็บอ็อกโกไว้ในตัวเพื่อทำการซ่อมบำรุงได้ ทำให้อ็อกโกสามารถสู้รบได้เป็นเวลานาน นอกจากอาวุธเดิมที่ติดบนบิโกรแล้ว บิกแรงก์ยังมีมิสไซล์ต่อต้านยานรบและพลุป้องกันบีมติดตั้งไว้ ซึ่งพลุนี้จะกระจายอนุภาคไมนอฟสกี้อย่างหนาแน่นออกมาเพื่อป้องกันบีมที่ยิงจากภายนอก บิกแรงก์ยังมีกำลังเพิ่มจากเครื่องกำเนิดพลังงานของยานรบ จึงสามารถยิงปืนใหญ่มหาอนุภาคได้รุนแรงกว่าเดิมมาก จุดอ่อนสำคัญของบิกแรงก์ก็คือความเร็วที่ต่ำมาก
บิกแรงก์ออกรบในวันสุดท้ายของสงครามหนึ่งปีที่อบาโออากูโดยมีโอลิเวอร์ มาย วิศวกรผู้สังเกตการของหน่วย603เป็นนักบิน ซึ่งโอลิเวอร์สามารถจมยานชั้นซาลามิสและแม็กเจลแลนรวมถึงหกลำในการต่อสู้ก่อนที่บิกแรงก์จะถูกทำลาย ส่วนโอลิเวอร์นั้นรอดมาได้
รูปแบบอื่นๆ > MA-05M บิโกรไมเยอร์

ปรากฏตัวในวิดีโอเกม GUNDAM TACTICS -MOBILITY FLEET 0079 เป็นบิโกรที่ได้รับการปรับปรุงให้สามารถต่อสู้กับโมบิลสูทได้ดีขึ้น โดยติดบีมแคนน่อนไว้ที่กรงเล็บทั้งสองข้าง ซึ่งแขนกลนี้ได้รับการดัดแปลงให้สามารถพับเก็บไว้ใต้ส่วนลำตัวได้ บิโกรไมเยอร์มีส่วนลำตัวที่เพรียวกว่าบิโกรโดยเอามิสไซล์ลันเชอร์ออกไปและติดตั้งท่อขับดันเพิ่มให้มีความเร็วมากกว่าเดิม
ดูเพิ่ม

รายชื่อหุ่นยนต์ใน Universal Century
บุญชูผู้น่ารัก

| บุญชูผู้น่ารัก |
| --- | --- |

กำกับ: บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
เขียนบท: บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
บทภาพยนตร์: บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
อำนวยการสร้าง: เจริญ เอี่ยมพึ่งพร
นักแสดงนำ: สันติสุข พรหมศิริ  จินตหรา สุขพัฒน์  นิรุตติ์ ศิริจรรยา  ญาณี จงวิสุทธิ์   วัชระ ปานเอี่ยม  อรุณ ภาวิไล  สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์  เกียรติ กิจเจริญ  กฤษณ์ ศุกระมงคล  โรม อิศรา  จุรี โอศิริ  กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์  ชัยชนะ สันทัตกิจการ  ทวีเกียรติ เสียงศิริ  กชกร เทือกสุบรรณ ชุติมา สวนสมุทร อิศ อิสรา
กำกับภาพ: พิพัฒน์ พยัคฆะ
ตัดต่อ: พูนศักดิ์ อุทัยพันธ์
ดนตรีประกอบ: จรัล มโนเพ็ชร และ ดำรงค์ ธรรมพิทักษ์
ผู้จัดจำหน่าย: ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
วันฉาย: 11 มิถุนายน พ.ศ. 2531
ความยาว: 115 นาที
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ภาษาไทย
ทำเงิน: 13 ล้านบาท
ต่อจากนี้: บุญชู 2 น้องใหม่
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
บุญชูผู้น่ารักออกฉายในปี พ.ศ. 2531 กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล โดยค่ายไฟว์สตาร์โปรดักชั่น นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ จินตหรา สุขพัฒน์ นิรุตต์ ศิริจรรยา ญาณี จงวิสุทธิ์ วัชระ ปานเอี่ยม สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ อรุณ ภาวิไล เกียรติ กิจเจริญ กฤษณ์ ศุกระมงคล โรม อิศรา จุรี โอศิริ กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ ชัยชนะ สันทัตกิจการ โดยเป็นภาพยนตร์ไทยที่ได้รับความนิยมสูงสุดในปีนั้น จากความสำเร็จในภาคแรก ทำให้มีการสร้างภาพยนตร์ในภาคต่อๆ มา ซึ่งหลังจากหนังเรื่องนี้ บัณฑิตก็กลายเป็นคนทำหนังร่วมสมัยที่มีหนังทำเงินและหนังคุณภาพมากที่สุด ระหว่างปี 2531-2538 ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 12 สาขาภาพยนตร์ยอดนิยม
โครงเรื่อง

บุญชู บ้านโข้ง เป็นหนุ่มสุพรรณแสนซื่อที่เดินทางเข้ากรุงเทพฯเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัย ตามความหวังของแม่ โดยมาพักอยู่กับพี่ชายชื่อบุญช่วย ซึ่งทำกิจการท่าเรือข้ามฟากอยู่ที่แม่น้ำเจ้าพระยา บุญชูได้พบเพื่อนๆจากสถานที่เรียนกวดวิชา ได้แก่ ไวยากรณ์ กำไร สอบเข้าติดทุกปีแต่ไม่ได้คณะแพทยศาสตร์ตามที่ต้องการ, หยอย (ยงยุทธ) เป็นคนกรุงเทพฯ ที่บ้านหยอยทำขนมทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง ขาย, คำมูล มาจากอุบลราชธานี ชอบกินปลากระป๋อง, นรา เป็นคนหาดใหญ่ ชอบพูดเร็ว, เฉื่อย (มั่นคง) มาจากเชียงใหม่ มีนิสัยพูดช้า ทุกคนสนิทกันจนไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ และยังได้รู้จักกับโมลี สาวน้อยน่ารักที่บุญชูแอบชอบตั้งแต่แรกเห็น โมลีมีแฟนอยู่แล้วแต่บุญชูก็ยังแอบชอบและหวังว่าโมลีจะหันมาหาเขาบ้าง
นอกจากบุญชูแล้ว โต้ง เจ้าของกิจการขายชีทแบบฝึกหักหน้าโรงเรียนกวดวิชาที่บุญชูเรียนอยู่ก็แอบชอบโมลีเหมือนกัน โต้งเป็นพวกคนพาลเป็นคนมีเงินและมีพรรคพวกเป็นนักเลงมากมายจึงวางแผนสร้างสถานการณ์นักเลงทะเลาะกับเงินตรา แฟนของโมลี ส่วนโต้งจะทำทีเข้าไปช่วย แต่พวกบุญชูอยู่ที่นั่นด้วยจึงตามไปมีเรื่องกับนักเลงเหล่านั้นจนเรื่องบานปลาย ทั้ง ๆ ที่บุญชูทำไปด้วยความประสงค์ดีตามประสาหนุ่มบ้านนอก ทำให้แผนของโต้งพังทำให้โต้งยิ่งเกลียดบุญชูเข้าไปอีก ในภายหลังโต้งจึงวางแผนฉุดโมลีและแกล้งทำเป็นว่าบุญชูเป็นคนทำ ป้ายความผิดไปให้บุญชู บุญชูและพรรคพวกจึงต้องลุยเข้าไปหาที่ที่โมลีถูกขังไว้และช่วยออกมาได้ แต่สุดท้ายก็เป็นเงินตราที่สามารถเข้ามาช่วยคุณโมไว้ได้ก่อนบุญชู กอปรกับบุญชูยังสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้จึงคิดจะบ่ายหน้ากลับสุพรรณ เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้บุญชูได้อุทาหรณ์จากการเข้ามาอยู่เมืองกรุงซึ่งแตกต่างจากความเรียบง่ายตามแบบชนบทบ้านเกิดของเขา
ประเทศเซเนกัลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศเซเนกัล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเซเนกัลได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 22 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 8 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 1 | 2 |
|  บาสเกตบอล | 0 | 12 | 12 |
|  เรือแคนู | 1 | 0 | 1 |
|  ฟันดาบ | 1 | 0 | 1 |
|  ยูโด | 0 | 1 | 1 |
|  ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
|  เทควันโด | 1 | 0 | 1 |
|  มวยปล้ำ | 1 | 1 | 2 |
| รวม | 6 | 16 | 22 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขัน
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รองฯ> ผล | รองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Amadou N'Diaye | 400 m hurdles | 49.91 | 6 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศเซเนกัลในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ตำบลหวายเหนียว

| ตำบลหวายเหนียว |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Wai Niao
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: กาญจนบุรี
อำเภอ: ท่ามะกา
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 6,359 คน
รหัสไปรษณีย์ : 71120
รหัสภูมิศาสตร์: 710513
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หวายเหนียว เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี
ประวัติ

ตำบลหวายเหนียว ได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาล เป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 และได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 ตั้งแต่อดีตนานมา ตำบลหวายเหนียวเป็นตำบลที่อยู่ติดแม่น้ำแม่กลอง ราษฎรมีอาชีพตัดไม้ และมีการล่องไม้ซุงมาพักอยู่บริเวณนี้ ซึ่งเป็นป่าหวายจำนวนมาก และเป็นหวายที่มีคุณภาพสามารถผูกท่อนซุงได้เป็นอย่างดี ชาวบ้านจึงเรียกและตั้งชื่อตำบลว่า “ตำบลหวายเหนียว”
ภูมิศาสตร์ > ที่ตั้งและอาณาเขต

ทิศเหนือ ติดกับ แม่น้ำแม่กลอง
ทิศใต้ ติดกับ ต.เขาสามสิบหาบ อ.ท่ามะกา จ.กาญจนบุรี
ทิศตะวันออก ติดกับ ต.พงตึก อ.ท่ามะกา จ.กาญจนบุรี
ทิศตะวันตก ติดกับ ต.แสนตอ อ.ท่ามะกา จ.กาญจนบุรี
พิกัดเส้นรุ้ง(latitude):ประมาณ 13.906000
พิกัดเส้นแวง(longitude):ประมาณ 99.759003
ภูมิศาสตร์ > ภูมิประเทศ

สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มแม่กลอง โดยมีแม่น้ำแม่กลองไหลผ่านทางทิศตะวันออก มีลักษณะเป็นชุมชนศูนย์กลางเดียว ศูนย์กลางชุมชน ได้แก่ บริเวณวัดหวายเหนียว การตั้งบ้านเรือนของประชาชนจะอยู่เป็นกลุ่มบริเวณสองฝั่งถนนสายต่างๆ ได้แก่ ถนนสุขาภิบาล ซอย 1 และ ซอย 2 เป็นต้น บริเวณบ้านพักอาศัยที่หนาแน่น จะอยู่ด้านเหนือและด้านตะวันตกของวัดหวายเหนียว และกระจายตัวอยู่บริเวณสองฝั่งถนนสายย่อยๆ ที่เข้าสู่พื้นที่เกษตรกรรม