stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วงแหวนของดาวเสาร์

ภาพถ่ายคราสดาวเสาร์บังดวงอาทิตย์ จากยานกัสซีนี–เฮยเคินส์ เมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2006
ดาวเสาร์ เป็นดาวเคราะห์ที่มีระบบวงแหวนดาวเคราะห์ขนาดใหญ่มากกว่าดาวเคราะห์อื่นในระบบสุริยะ วงแหวนของดาวเสาร์ประกอบด้วยอนุภาคขนาดเล็กจำนวนมากนับไม่ถ้วน ที่มีขนาดตั้งแต่ไม่กี่ไมโครเมตรไปจนถึงหลายเมตร กระจุกตัวรวมกันอยู่และโคจรไปรอบ ๆ ดาวเสาร์ อนุภาคในวงแหวนส่วนใหญ่เป็นน้ำแข็ง มีบางส่วนที่เป็นฝุ่นและสสารอื่น ๆ
วงแหวนของดาวเสาร์ช่วยสะท้อนแสง ทำให้มองเห็นความสว่างของดาวเสาร์เพิ่มมากขึ้น แต่เราไม่สามารถมองเห็นวงแหวนเหล่านี้ได้ด้วยตาเปล่า ในปี ค.ศ. 1610 ซึ่งกาลิเลโอเริ่มใช้กล้องโทรทรรศน์ในการสำรวจท้องฟ้า เขาเป็นกลุ่มคนยุคแรก ๆ ที่พบและเฝ้าสังเกตวงแหวนของดาวเสาร์ แม้จะมองไม่เห็นลักษณะอันแท้จริงของมันได้อย่างชัดเจน ปี ค.ศ. 1655 คริสตียาน เฮยเคินส์ เป็นผู้แรกที่สามารถอธิบายลักษณะของวงแหวนว่าเป็นแผนจานวนรอบ ๆ ดาวเสาร์
มีแถบช่องว่างระหว่างวงแหวนอยู่หลายช่อง ในจำนวนนี้มีอยู่ 2 แถบที่มีดวงจันทร์แทรกอยู่ ช่องอื่น ๆ อีกหลายช่องอยู่ในตำแหน่งการสั่นพ้องของวงโคจรกับดวงจันทร์ของดาวเสาร์ และยังมีอีกหลายช่องที่ยังหาคำอธิบายไม่ได้
การแบ่งและโครงสร้างภายในวงแหวน

ส่วนที่หนาแน่นที่สุดของระบบวงแหวนของดาวเสาร์ เป็นวงแหวน A และ B ซึ่งถูกแยกออก โดย ส่วนของยานแคสสินี (ค้นพบในปี ค.ศ. 1675 โดย โจวันนี โดเมนีโก กัสซีนี) พร้อมกับวงแหวน C ซึ่งถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1850 และเป็นที่คล้ายกันในลักษณะส่วนที่ของยานแคสสินี บริเวณนี้ประกอบด้วยวงแหวนหลัก วงแหวนหลักเป็นแถวทึบและประกอบด้วยอนุภาคที่มีขนาดใหญ่กว่าวงแหวนฝุ่นเปราะบาง หลังจากรวมถึงวงแหวน D หลังจากรวมถึงวงแหวน D ขยายภายในไปยอดเมฆดาวเสาร์ G และวงแหวนE กับอื่น ๆ ที่นอกเหนือจากระบบวงแหวนหลัก วงแหวนเหล่านี้แพร่กระจายมีลักษณะเป็น "ฝุ่น" เนื่องจากขนาดที่เล็กของอนุภาคของมัน (มักจะเกี่ยวกับไมโครเมตร) ส่วนประกอบทางเคมีของพวกมันคือเหมือนกับวงแหวนหลักเกือบทั้งหมดของน้ำแข็ง ที่คับแคบวงแหวน F ไม่ไกลจากขอบด้านนอกของวงแหวนเป็นเรื่องที่ยากมากที่จะจำแนก ส่วนของมันมีความหนาแน่นมาก แต่ก็ยังมีการจัดการที่ดีของอนุภาคขนาดของฝุ่น
ภาพโมเสกสีธรรมชาติของยานแคสสินี ที่ภาพมุมมองแคบจากกล้องในด้าน unilluminated ของวงแหวนของดาวเสาร์ D, C, B, A และ F (ซ้ายไปขวา) ซึ่งถ่ายในวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2007
การแบ่งและโครงสร้างภายในวงแหวน > ข้อมูลในตาราง

หมายเหตุ

 (1)  ระยะทางไปยังศูนย์กลางของช่องว่างวงแหวน และอนุภาคเล็กที่มีความแคบกว่า 1,000 กิโลเมตร

 (2)  เป็นชื่ออย่างไม่เป็นทางการ

 (3)  เป็นชื่อที่กำหนดไว้โดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล เว้นแต่ถ้าไม่สังเกตเห็น

 (4)  การแยกที่กว้างขึ้นระหว่างชื่อวงแหวนเรียกว่าส่วน ในขณะที่การแยกแคบภายในชื่อวงแหวนเรียกว่าช่องว่าง

 (5) ข้อมูลส่วนใหญ่มาจากอักขรานุกรมภูมิศาสตร์ของดาวเคราะห์ศัพท์ ข้อมูลสำคัญของนาซา และเอกสารต่าง ๆ
การแบ่งและโครงสร้างภายในวงแหวน > ข้อมูลในตาราง > การแบ่งที่สำคัญของวงแหวน

| ชื่อ (3)  | ระยะห่างจากดาวเสาร์  (จากศูนย์กลางในกิโลเมตร)  (4)  | กว้าง (กิโลเมตร)  (4)  | ตั้งชื่อจาก |
| --- | --- | --- | --- |
| วงแหวน D | 66,900   –  74,510 | 7,500 |   |
| วงแหวน C | 74,658   –   92,000 | 17,500 |   |
| วงแหวน B | 92,000   –  117,580 | 25,500 |   |
| ส่วนยานแคสสินี | 117,580   –   122,170 | 4,700 | โจวันนี กัสซีนี |
| วงแหวน A | 122,170   –   136,775 | 14,600 |   |
| ส่วนโรช | 136,775   –   139,380 | 2,600 | Édouard Roche |
| วงแหวน F | 140,180  (1)  | 30   –  500 |   |
| วงแหวนเจนัส/เอพิมีเทียส (2)  | 149,000   –  154,000 | 5,000 | เจนัส และเอพิมีเทียส |
| วงแหวน G | 166,000   –  175,000 | 9,000 |   |
| วงแหวนอาร์คมีโทนี (2)  | 194,230 | ? | มีโทนี |
| วงแหวนอาร์คแอนที (2)  | 197,665 | ? | แอนที |
| วงแหวนพาลลีน (2)  | 211,000   –  213,500 | 2,500 | พาลลีนี |
| วงแหวน E | 180,000   –  480,000 | 300,000 |   |
| วงแหวนพออีบี | ประมาณ 4,000,000 – มากกว่า 13,000,000 |  | พออีบี   |
การแบ่งและโครงสร้างภายในวงแหวน > ข้อมูลในตาราง > โครงสร้างภายในวงแหวน C

| ชื่อ (3)  | ระยะห่างจากดาวเสาร์  (จากศูนย์กลางในกิโลเมตร)  (4)  | กว้าง (กิโลเมตร)  (4)  | ตั้งชื่อจาก |
| --- | --- | --- | --- |
| ช่องว่างโกลอมโบ | 77,870  (1)  | 150 | จูเซปเป /"เบปี" โกลอมโบ |
| Titan Ringlet | 77,870  (1)  | 25 | ไททัน ดาวบริวารของดาวเสาร์ |
| ช่องว่างแมกซ์เวล | 87,491  (1)  | 270 | เจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์ |
| Maxwell Ringlet | 87,491  (1)  | 64 | เจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์ |
| ช่องว่างบอนด์ | 88,705  (1)  | 30 | วิลเลียม แครนช์ บอนด์ และจอห์จ ฟิลิปส์ บอนด์ |
| 1.470RS Ringlet | 88,716  (1)  | 16 | รัศมี |
| 1.495RS Ringlet | 90,171  (1)  | 62 | รัศมี |
| ช่องว่างเดเวส | 90,210  (1)  | 20 | วิลเลียม รูตเตอร์ เดเวส |
การแบ่งและโครงสร้างภายในวงแหวน > ข้อมูลในตาราง > โครงสร้างภายในส่วนแคสสินี

แหล่งที่มา:
| ชื่อ (3)  | ระยะห่างจากดาวเสาร์  (จากศูนย์กลางในกิโลเมตร)  (4)  | กว้าง (กิโลเมตร)  (4)  | ตั้งชื่อจาก |
| --- | --- | --- | --- |
| ช่องว่างเฮยเคินส์ | 117,680  (1)  | 285–400 | คริสตียาน เฮยเคินส์ |
| Huygens Ringlet | 117,848  (1)  | ~17 | คริสตียาน เฮยเคินส์ |
| ช่องว่างเฮอร์เชล | 118,234  (1)  | 102 | วิลเลียม เฮอร์เชล |
| ช่องว่างรัซเซลล | 118,614  (1)  | 33 | เฮนรี นอร์ริซ รัซเซลล์ |
| ช่องว่างเจฟฟ์เรย์ส | 118,950  (1)  | 38 | ฮาร์โรลด์ เจฟฟ์เรย์ส |
| ช่องว่างไคเปอร | 119,405  (1)  | 3 | เจอราร์ด ปีเตอร์ ไคเปอร์ |
| ช่องว่างลาปลัส | 119,967  (1)  | 238 | ปีแยร์-ซีมง ลาปลัส |
| ช่องว่างเบสเซล | 120,241  (1)  | 10 | ฟรีดดริค เบสเซล |
| ช่องว่างบาร์นาร์ด | 120,312  (1)  | 13 | เอ็ดเวิร์ด อีเมอร์สัน บาร์นาร์ด |
การแบ่งและโครงสร้างภายในวงแหวน > ข้อมูลในตาราง > โครงสร้างภายในวงแหวน A

| ชื่อ (3)  | ระยะห่างจากดาวเสาร์  (จากศูนย์กลางในกิโลเมตร)  (4)  | กว้าง (กิโลเมตร)  (4)  | ตั้งชื่อจาก |
| --- | --- | --- | --- |
| Encke Gap | 133,589  (1)  | 325 | Johann Encke |
| Keeler Gap | 136,505  (1)  | 35 | James Keeler |
แหล่งข้อมูลอื่น

Planetary Rings Node: Saturn's Ring System เก็บถาวร 2005-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Saturn's Rings by NASA's Solar System Exploration
Rings of Saturn nomenclature from the USGS planetary nomenclature page
NASA finds giant ring around Saturn – Yahoo 7 news (retrieved 2009-10-07)
| ด ค กดาวเสาร์ |
| --- | --- | --- |
| ลักษณะทางกายภาพ |  จุดขาวใหญ่  รูปหกเหลี่ยม  วงแหวน  |  |
| ดาวบริวารขนาดใหญ่ |  ไมมัส  เอนเซลาดัส  ทีทิส  ไดโอนี  ไททัน  ไอแอพิตัส  ไฮพีเรียน  เรีย  |  |
| การสำรวจ |  ยานไพโอเนียร์ 11  โครงการวอยเอจเจอร์  กัสซีนี–เฮยเคินส์  |  |
  หมวดหมู่   สถานีย่อยระบบสุริยะ 
ด้านสว่างของวงแหวนดาวเสาร์ ที่มีการแบ่งที่สำคัญที่ระบุไว้
สโมสรฟุตบอลแบรดฟอร์ด (พาร์กอะเวนิว)

สโมสรฟุตบอลแบรดฟอร์ด (พาร์กอะเวนิว) เป็นสโมสรฟุตบอลที่ตั้งอยู่ในเมืองแบรดฟอร์ด เทศมณฑลเวสต์ยอร์กเชียร์ ประเทศอังกฤษ ปัจจุบันลงแข่งขันในเนชันนัลลีกนอร์ท ซึ่งอยู่ในลำดับ 6 ของระบบฟุตบอลลีกอังกฤษ
คำว่า พาร์กอะเวนิว ในวงเล็บหมายถึงชื่อสนามเหย้าดั้งเดิมของสโมสรที่ตั้งอยู่ที่ฮอร์ตันพาร์กอะเวนิว ซึ่งมีการนำมาใส่ไว้ในวงเล็บต่อท้ายชื่อสโมสรเพื่อไม่ให้สับสนกับ สโมสรฟุตบอลแบรดฟอร์ด ซิตี ที่ลงแข่งขันในอีเอฟแอลลีกวัน โดยสโมสรแห่งนี้มีชื่อเรียกอย่างย่อในหมู่แฟนฟุตบอลท้องถิ่นว่า แบรดฟอร์ด
สโมสรฟุตบอลแบรดฟอร์ด (พาร์กอะเวนิว) ในปัจจุบัน เป็นสโมสรที่ก่อตั้งขึ้นใหม่จากสโมสรเดิมที่ลงแข่งขันในฟุตบอลลีกในช่วงปี ค.ศ. 1908 ถึง ค.ศ. 1970 ก่อนจะตกชั้นลงไปแข่งขันในนอร์เทิร์น พรีเมียร์ลีก ซึ่งเป็นลีกฟุตบอลสมัครเล่น และเข้าสู่การชำระบัญชีเลิกกิจการเมื่อปี ค.ศ. 1974  ก่อนจะก่อตั้งใหม่และไปเริ่มต้นแข่งจากลีกลำดับที่ 13
ตราสัญลักษณ์สโมสร

ตราสัญลักษณ์ของสโมสรนำเค้าโครงส่วนใหญ่มาจากตราอาร์มของสภาเทศบาลเมืองแบรดฟอร์ด ต่างกันตรงที่ตราของเทศบาลเมืองแบรดฟอร์ดจะมีคำขวัญด้านล่างเป็นภาษาอังกฤษว่า Progress, Industry, Humanity แต่ตราของสโมสรคำขวัญด้านล่างจะเป็นข้อความภาษาละตินว่า Labor omnia vincit ซึ่งเป็นข้อความที่นำมาจากหนังสือของเวอร์จิล กวีชาวโรมัน ตรงกับภาษาอังกฤษว่า Work conquers all (ความวิริยะอุตสาหะเป็นหนทางสู่ความสำเร็จ)
ส่วนที่นำมาจากตราของสภาเมืองได้แก่เครื่องยอด ที่เป็นรูปหัวของหมูป่า สื่อถึงตำนานพื้นบ้านของเมืองแบรดฟอร์ด ที่กล่าวไว้ถึงหมูป่าอันดุร้ายแห่งป่าคลิฟฟ์วูด (The Boar of Cliffe Wood) และสัตว์ประคองข้างที่เป็นแพะพันธุ์แองโกรา สื่อถึงความเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงด้านอุตสาหกรรมเสื้อขนสัตว์
สวนสัตว์ลอสแอนเจลิส

สวนสัตว์ลอสแอนเจลิส
สวนสัตว์ลอสแอนเจลิส หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สวนสัตว์ลอสแอนเจลิส และ สวนพฤกษศาสตร์ มีเนื้อที่ 113 เอเคอร์ สวนสัตว์แห่งนี้ได้ก่อสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1966 และ ตั้งอยู่ที่เมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ที่ดินและสิ่งอำนวยความสะดวกและสัตว์ การดูแลสัตว์ การบำรุงรักษาพื้นที่ก่อสร้าง การศึกษา ข้อมูลสาธารณะและคณะผู้บริหารเป็นพนักงานเมือง
ประวัติ

ตั้งอยู่ที่เมืองลอสแอนเจลิส Griffith Park คือเป็นที่อยู่ของสัตว์ 1,100 ชนิด จากรอบโลก สวนสัตว์แห่งแรกเปิดเมื่อปี 1912 และประมาณ 2 ไมล์ อยู่ทางตอนใต้ของเมือง (ประมาณ 3.2 กิโลเมตร) จนกระทั่งปี ค.ศ. 1965 และได้เคยใช้ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง Anchorman: The Legend of Ron Burgundy ที่ตั้งปัจจุบันของสวนสัตว์เคยเป็นที่ตั้งของหมู่บ้าน Rodger Young Village และยังเคยใช้เป็นสนามบิน Griffith Park
มันเป็นความสำเร็จของโครงการผสมพันธุ์ ของสัตว์ที่ำหายากคือ แร้งแคลิฟอร์เนีย ช่วยเพิ่มจำนวนแร้งจากในโลกที่มีน้อยกว่า 22 ตัวในปี ค.ศ. 1980 ให้เพิ่มได้มากกว่า 330 ตัวในปัจจุบัน และเป็นหนึ่งในสวนสัตว์ที่มีไม่กี่แห่งทั่วโลกที่มี สมเสร็จภูเขา
ดูเพิ่ม

เว็บไซต์ทางการ
สะพานวรเสรษฐ

| สะพานวรเสรษฐ |
| --- | --- |

เส้นทาง: ถนนนครปฐม
ข้าม: คูวัดเบญจมบพิตร
ที่ตั้ง: แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง

สะพานวรเสรษฐ เป็นสะพานข้ามคูวัดเบญจมบพิตร คูเดียวกับสะพานพระรูป สะพานถ้วย และสะพานงา แต่ไม่ได้อยู่ในสะพานชุดเดียวกัน สะพานนี้อยู่นอกรั้ววัดบนถนนนครปฐมที่มาจากหน้าทำเนียบรัฐบาล สิ้นสุดที่หน้าวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร ข้ามคูวัดตอนที่จะบรรจบกับคลองเปรมประชากร ตั้งอยู่ในท้องที่แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

สะพานวรเสรษฐสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2444 โดยพระอัยยิกาเธอกรมหลวงวรเสรษฐสุดาทรงบริจาคราชทรัพย์และให้สร้างตามแบบของกรมโยธาธิการ เป็นสะพานหนึ่งในจำนวน 5 สะพานในบริเวณวัดเบญจมบพิตร ได้แก่ สะพานถ้วย สะพานงา และสะพานพระรูป (อยู่ในวัดเบญจมบพิตร) สะพานโสภาคย์ และสะพานวรเสรษฐ (อยู่ด้านหน้านอกวัดเบญจมบพิตร)
กรมศิลปากรประกาศขึ้นเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2518 แต่มิได้กำหนดเขตที่ดิน
สถาปัตยกรรม

สะพานวรเสรษฐเป็นสะพานคอนกรีตประกอบด้วยเสาด้านละ 4 ต้น ลักษณะเสาเป็นรูปสี่เหลี่ยมปลายหัวเสาตัดตรง ระหว่างเสาคู่กลางประดับด้วยเหล็กหล่อเป็นลวดลายพันธ์ุพฤกษาแบบตะวันตก ขนาดของตัวสะพาน ประมาณ 5.50x9.30 เมตร ที่ราวสะพานด้านทิศตะวันตกมีแผ่นป้าย สพานวรเสรษฐ ติดอยู่
ราวสะพานฝั่งตะวันตกยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ มีร่องรอยการซ่อมบริเวณหัวเสาของสะพานเป็นบางส่วน ตัวสะพานด้านตะวันออกซึ่งประกอบด้วยเสาคอนกรีตและลวดลายเหล็กหล่อ โดยเสาคอนกรีตต้นด้านเหนือ (ที่ขนาบเหล็กหล่อ) บริเวณหัวเสาชำรุดเหลือเพียงครึ่งเดียวแต่ยังคงปรากฎร่องรอยของรูสำหรับเสียบเดือยของเหล็กหล่ออยู่ สำหรับตัวสะพานส่วนที่ต่อจากเสาต้นดังกล่าวทรุดตัวไปทางตะวันออก (ด้านคลองแยก) เกิดเป็นรอยแยกขาดจากตัวเสาบริเวณผนังดีรอยร้าว ส่วนเสาสะพานต้นด้านใต้สภาพหัวเสาหลุดและตกลงไปในคลอง (ยังเห็นอยู่ในคลอง) ส่วนลูกกรงที่เป็นลวดลายเหล็กหล่อขาดหายไปเหลือเพียงส่วนฐานของลายซึ่งอยู่ในสภาพถูกตัดและขาดในระดับเดียวกัน
สถานเสาวภา

สถานเสาวภา
สถานเสาวภา  เป็นสถานที่ผลิตวัคซีนและเซรุ่มสำหรับป้องกันและรักษาโรคไข้ทรพิษ พิษสุนัขบ้า และพิษงู ที่ตั้งอาคารเป็นส่วนหนึ่งของสภากาชาดไทย ตั้งชื่อตามพระนามของ สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
ประวัติ

ปี พ.ศ. 2454 หม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ ดิศกุล พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ  ได้ถูกสุนัขบ้ากัด จึงจะส่งพระราชธิดาไปรักษาที่ไซ่ง่อน แต่คลาดเวลาเรือออกเดินทาง จึงจัดการรักษาตามแผนโบราณ มีอาการแสดงของโรคพิษสุนัขบ้าและพระอาการกำเริบจนถึงสิ้นชีพิตักษัย นายแพทย์ชาวฝรั่งเศสซึ่งเป็นมิตรคนหนึ่งของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้แนะนำพระองค์เกี่ยวกับการจัดตั้งสถานปาสเตอร์ เพื่อผลิตยารักษาและป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า ซึ่งพระองค์ทรงเห็นด้วย เพราะทรงเคยเห็นกิจการของสถาบันปาสเตอร์ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส จึงกราบบังคมทูลพระกรุณาขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวจัดตั้งสถาบันปาสเตอร์ โดยอาศัยเงินอุดหนุนที่ได้รับพระราชทานเป็นปฐมฤกษ์จากสมเด็จพระราชชนนีพันปีหลวงส่วนหนึ่งกับเงินที่ประชาชนร่วมใจกันบริจาคให้อีกส่วนหนึ่ง
เริ่มแรกจัดตั้งสถานปาสเตอร์ขึ้นที่ตึกของกระทรวงมหาดไทยริมโรงเลี้ยงเด็ก ถนนบำรุงเมือง เมื่อปี พ.ศ. 2456  (ในเวลานั้นเรียกว่า ปาสตุระสภา) จนได้โอนมาอยู่ในความดูแลของกองวิทยาศาสตร์ สภากาชาดสยาม ในปี พ.ศ. 2460 ในสถานที่เดิม ต่อมาได้ย้ายที่ทำการใหม่มายังสถานเสาวภาในปัจจุบัน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2465
พระบรมรูป สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
การสาธิตจับงูจงอาง
นิทรรศการภายในตึกสี่มะเสง
ส่วนจัดแสดงงูภายในตึกสี่มะเสง
ส่วนจัดแสดงงูภายในโดมกลางแจ้ง
สัญลักษณ์เยน

สัญลักษณ์เยน หรือ สัญลักษณ์หยวน (¥) เป็นสัญลักษณ์สกุลเงินของสกุลเงินเยนญี่ปุ่นและหยวนจีน สัญลักษณ์นี้ใช้อักษรละตินตัว Y โดยมีขีดแนวนอนคั่นกลางหนึ่งหรือสองเส้น โดยทั่วไปใช่นำหน้าจำนวนเงิน เช่น ￥50 ซึ่งต่างกันกับการเขียนจำนวนเงินโดยใช้อักษรคันจิหรืออักษรจีน ที่นำคำสกุลเงินไว้ด้านหลังจำนวนเงิน เช่น 50円 (50 เยน) และ 50元 (50 หยวน)
หญ้าเหลี่ยม

| หญ้าเหลี่ยม |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Gentianaceae
สกุล:: Exacum
สปีชีส์:: E.  tetragonum
ชื่อทวินาม
Exacum tetragonum Roxb.

หญ้าเหลี่ยม (ชื่อวิทยาศาสตร์: Exacum tetragonum) เป็นพืชในวงศ์ดอกหรีดเขา ลักษณะเป็นไม้ล้มลุกสูงได้ถึง 1 เมตร ใบรูปขอบขนานหรือรูปใบหอก ยาว 2.5-16 เซนติเมตร ก้านใบสั้นหรือเกือบไร้ก้าน ดอกออกเป็นช่อแยกแขนง ก้านดอกยาวได้ถึง 1 เซนติเมตร ใบประดับรูปใบหอกหรือรูปแถบ ยาวได้ถึง 2.5 เซนติเมตร ใบประดับย่อยรูปแถบ ยาวได้ถึง 1 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงและกลีบดอกมีอย่างละ 4 กลีบ กลีบเลี้ยงรูปใบหอก ยาว 5-6 มิลลิเมตร ดอกมีสีขาวอมชมพูหรือม่วง โคนมีสีเหลืองแต้ม หลอดกลีบดอกยาวประมาณ 5 มิลลิเมตร กลีบรูปรีหรือรูปขอบขนาน ยาวได้ถึง 1.3 เซนติเมตร มีเกสรเพศผู้ 4 อัน ก้านชูอับเรณูสั้น อับเรณูโค้งยาว 6-7 มิลลิเมตร ก้านเกสรเพศเมียยาวกว่ารังไข่ประมาณ 2 เท่า ยาว 1-1.2 เซนติเมตร ผลรูปรีกว้าง ยาวประมาณ 3.5 มิลลิเมตร
หญ้าเหลี่ยมกระจายพันธุ์ในอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถึงออสเตรเลีย มีสรรพคุณลดไข้และแก้โรคทางกระเพาะอาหาร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หญ้าเหลี่ยม
"หญ้าเหลี่ยม - Exacum tetragonum". สำนักพิมพ์บ้านและสวน. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-04-02. สืบค้นเมื่อ 2017-03-25.
หม่า เซิน

หม่า เซิน (馬森, เกิดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1932 ที่มณฑลชานตง) เป็นนักเขียนชาวไต้หวัน หม่า เซินเป็นนักวิจารณ์งานเขียน การเขียนเรื่องที่อ่าน และนักเขียนบทละคร หม่า เซินเรียนจบสาขาละครและภาพยนตร์จากประเทศฝรั่งเศส ภายหลังศึกษาคณะสังคมศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยบริติซโคลัมเบีย และปัจจุบัน หม่าเซิน เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยฟอกวง
หญ้าเปลือกกระเทียมหัวแมลงวัน

| หญ้าเปลือกกระเทียมหัวแมลงวัน> สถานะการอนุรักษ์ |
| --- | --- |
 Endangered (COSEWIC)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Poales
วงศ์:: Cyperaceae
สกุล:: Eleocharis
สปีชีส์:: E.  geniculata
ชื่อทวินาม
Eleocharis geniculata (L.) Roem. & Schult.

ชื่อพ้อง
 Scirpus caribaea  Scirpus geniculatus  and numerous others
หญ้าเปลือกกระเทียมหัวแมลงวัน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Eleocharis geniculata) เป็นพืชในวงศ์กก แพร่กระจายในพื้นที่ชื้นในทวีปอเมริกา เอเชีย แอฟริกา ออสเตรเลีย มาดากัสการ์  และเกะในมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นพืชฤดูเดียว ดอกช่อ ผลแบบอะคีน มีเปลือกสีน้ำตาลอมม่วงหุ้ม
แหล่งข้อมูลอื่น

Jepson Manual Treatment
USDA Plants Profile
Photo gallery
สกุลดาวเงิน

| สกุลดาวเงิน |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Rubiaceae
สกุล:: Argostemma

ชื่อพ้อง
 Argostemmella Ridl.  Pomangium Reinw.
สกุลดาวเงิน หรือ Argostemmaเป็นสกุลของพืชมีดอกในวงศ์ Rubiaceae พบในเขตกึ่งร้อนของเอเชีย และเขตร้อนในแอฟริกาตะวันตกและตอนกลาง
แหล่งข้อมูลอื่น

Argostemma in the World Checklist of Rubiaceae
สะพานมอญ (กรุงเทพมหานคร)

สำหรับสะพานมอญที่จังหวัดกาญจนบุรี ดูที่ สะพานอุตตมานุสรณ์
| สะพานมอญ |
| --- | --- |

เส้นทาง: ถนนเจริญกรุง
ข้าม: คลองคูเมืองเดิม
ที่ตั้ง: แขวงพระบรมมหาราชวัง และแขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ตั้งชื่อตาม: ชาวมอญ
ผู้ดูแล: กรุงเทพมหานคร
สถานะ: เปิดใช้งาน
เหนือน้ำ: สะพานหก
ท้ายน้ำ: สะพานอุบลรัตน์
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานคาน
วัสดุ: อิฐถือปูน
ทางเดิน: 2


 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: สะพานมอญ
ขึ้นเมื่อ: 17 มีนาคม พ.ศ. 2542
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตกรุงเทพมหานคร
เลขอ้างอิง: 0000058
 
 

ชื่ออักษรไทย: สะพานมอญ
ชื่ออักษรโรมัน: Saphan Mon
รหัสทางแยก: N116 (ESRI), 081 (กทม.)
ที่ตั้ง: แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ทิศทางการจราจร
↑: ถนนอัษฎางค์ » แยกสะพานช้างโรงสี
→: ถนนเจริญกรุง » สี่กั๊กพระยาศรี
↓: ถนนอัษฎางค์ » แยกพระพิทักษ์
←: ถนนเจริญกรุง » แยกท้ายวัง
 
ที่ตั้ง

สะพานมอญ เป็นสะพานข้ามคลองคูเมืองเดิม เชื่อมถนนเจริญกรุงในพื้นที่แขวงพระบรมมหาราชวังและแขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
สะพานมอญเดิมเป็นสะพานช้าง (คือสะพานที่สร้างขึ้นอย่างมั่นคงแข็งแรงพอที่ช้างจะเดินข้ามได้) ซึ่งมีลักษณะเป็นสะพานไม้ข้ามคลองคูเมืองเดิมหลังวัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม บริเวณนี้เคยเป็นที่อยู่อาศัยของชาวมอญที่อพยพหนีภัยสงครามจากกรุงศรีอยุธยามาพร้อม ๆ กับชาวไทย ครั้งนั้นสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้ชาวมอญกลุ่มนี้ตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณคลองคูเมืองเดิมใกล้ป้อมวิชัยประสิทธิ์
ต่อมาพระยาศรีสหเทพ (ทองเพ็ง) เป็นผู้นำรวบรวมแรงงานชาวมอญ ซึ่งก็เป็นบรรดาญาติ ๆ และข้าทาสบริวารทั้งหลายที่อาศัยอยู่บริเวณนั้นสร้างสะพานข้ามคลองขึ้น จึงได้เรียกกันต่อมาว่า สะพานมอญ ในชั้นแรกสร้างด้วยไม้ธรรมดา ต่อมาเกิดเหตุเพลิงไหม้จึงได้มีการก่อสร้างใหม่ก่อด้วยอิฐถือปูนดังในยุคปัจจุบัน
ภายหลังทางการได้นำชื่อสะพานมาตั้งเป็นชื่อทางแยกบริเวณที่ถนนเจริญกรุงตัดกับถนนอัษฎางค์ ระหว่างถนนสนามไชยกับถนนบ้านหม้อ ติดกับคลองคูเมืองเดิม และอยู่ใกล้กับสวนสราญรมย์
สโมสรฟุตบอลแทมพินีสโรเวอส์

สโมสรฟุตบอลแทมพินีสโรเวอส์ (Tampines Rovers Football Club) เป็นทีมฟุตบอลกึ่งสมัครเล่นที่เล่นในสิงคโปร์พรีเมียร์ลีก ของประเทศสิงคโปร์ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2488 ซึ่ง แทมพินีสโรเวอส์ นี้เป็นทีมที่เก่าแก่ที่สุดทีมหนึ่งในสิงคโปร์
แทมพินีสโรเวอส์ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลลีกของสิงคโปร์มาทั้งหมด 8 ครั้ง (5 ครั้งใน เอสลีก) และชนะเลิศ สิงคโปร์คัพ 3 ครั้ง ซึ่งเป็นรายการฟุตบอลถ้วยภายในประเทศรายการเดียวที่ต้องเชิญทีมจากต่างประเทศเข้าร่วม เนื่องจากทีมภายในประเทศที่จะลงแข่งมีไม่เพียงพอ
อดีตเคยมีนักฟุตบอลชาวไทยร่วมทำหน้าที่กับสโมสรแห่งนี้ด้วยคือ โชคทวี พรหมรัตน์
ผลงาน

เอสลีก - ชนะเลิศ 5 ครั้ง - 2004, 2005, 2011, 2012, 2013
สิงคโปร์คัพ - ชนะเลิศ 4 ครั้ง - 2002, 2004, 2006, 2019
ลีกฟุตบอลแห่งชาติสิงคโปร์ - ชนะเลิศ 3 ครั้ง - 1979, 1980, 1984
อาเซียนคลับแชมเปียนชิพ - ชนะเลิศ 1 ครั้ง - 2005
แหล่งข้อมูลอื่น

สโมสรฟุตบอลแทมพินีสโรเวอส์ ที่เฟซบุ๊ก
หอกทั้ง 7 แห่งชิซูงาตาเกะ

หอกทั้ง 7 แห่งชิซูงาตาเกะ (ญี่ปุ่น: 賤ヶ岳の七本槍; โรมาจิ: Shizugatake no shichi-hon-yari) เป็นกลุ่มทหารประจำตัวของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิที่ยุทธการที่ชิซูงาตาเกะใน ค.ศ. 1583 ในช่วงเวลาชี้ขาดในสงคราม ฮิเดโยชิสั่งให้พวกเขาละทิ้งตำแหน่งแล้วโจมตีฝ่ายศัตรูของชิบาตะ คัตสึอิเอะ หลังจากฮิเดโยชิควบคุมทั่งประเทศญี่ปุ่นแล้ว สมาชิกหลายคนได้เลื่อนขั้นเป็นไดเมียว
หอกทั้ง 7 แห่งชิซูงาตาเกะ เป็นซามูไร ตามรายชื่อนี้:
ฟูกูชิมะ มาซาโนริ (1561–1624)
ฮิราโนะ นางายาซุ (1559–1628)
คาซูยะ ทาเกโนริ (1562–1607)
คาตางิริ คัตสึโมโตะ (1556–1615)
คาโต คิโยมาซะ (1562–1611)
คาโต โยชิอากิ (1563–1631)
วากิซากะ ยาซูฮารุ (1554–1626)
หม่ำ

บทความนี้เกี่ยวกับการถนอมอาหาร สำหรับนักแสดงตลก ดูที่ หม่ำ จ๊กมก
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ หม่ำ (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |
แหล่งกำเนิด: ไทย ลาว
ภูมิภาค: ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ส่วนผสมหลัก: เนื้อสัตว์บดผสมกับกระเทียม ข้าวคั่ว ยัดไส้ หมักจนเปรี้ยว
 ตำราอาหาร: หม่ำ
หม่ำ เป็นการถนอมอาหารแบบอีสานประเภทหนึ่ง เป็นการนำเนื้อสัตว์มาสับรวมกับเครื่องใน ขี้เพี้ย กระเทียม ข้าวคั่ว เกลือ นำไปยัดไส้หรือถุงน้ำดี หมักไว้ 5-6 วันจนมีรสเปรี้ยว ถ้าหมักในถุงน้ำดีจะได้หม่ำรูปกลม ถ้าหมักในไส้จะได้หม่ำรูปท่อน แต่เดิมใช้ถนอมเนื้อวัวที่เหลือจากการล้มวัว โดยใช้เนื้อวัวที่มีคุณภาพดีกว่าที่ใช้ทำไส้กรอกอีสาน ปัจจุบันมีที่ทำจากเนื้อหมูด้วย
มีหม่ำอีกชนิดหนึ่งเรียกหม่ำไข่ปลา เป็นการนำไข่ปลามาผสมกับน้ำซาวข้าวหรือน้ำมะพร้าวพอให้เป็นสีขาวขุ่น แล้วนำมาผสมกับกระเทียม เกลือ ข้าวเหนียว หมักไว้ 2-3 วัน รับประทานได้ นิยมใช้ไข่ปลายี่สก
สกุลชิงชี่

| สกุลชิงชี่ |
| --- | --- |

Maiapilo (Capparis sandwichiana)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับผักกาด Brassicales
วงศ์:: วงศ์กุ่ม Capparaceae
สกุล:: สกุลชิงชี่ Capparis L.

ชนิด
 หลายชนิด ดูข้อความ
ชื่อพ้อง
 Atamisquea Miers ex Hook. & Arn.  Beautempsia Gaudich.  Breynia L.  Linnaeobreynia Hutch.  Pseudocroton Müll.Arg.  Sodada Forssk.
สกุลชิงชี่ หรือ Capparis เป็นสกุลพืชดอกที่มีประมาณ 250 ชนิด ในวงศ์ Capparaceae รวมอยู่กับวงศ์ Brassicaceae ในระบบ APG II ที่ยังไม่ได้ปรับปรุง กระจายพันธุ์ในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน.
ชนิด > เคยอยู่ในสกุลนี้

| --- | --- |
 Adansonia gregorii F.Muell. (ในฐานะ C. gibbosa A.Cunn.)  Anisocapparis speciosa (Griseb.) Cornejo & H.H.Iltis (ในฐานะ C. speciosa Griseb.)  Boscia albitrunca (Burch.) Gilg & Benedict (ในฐานะ C. albitrunca Burch.)  Boscia oleoides (ในฐานะ Capparis oleoides)  Calanthea pulcherrima (Jacq.) Miers (ในฐานะ C. pulcherrima Jacq.)  Colicodendron scabridum (Kunth) Seem. (ในฐานะ C. scabrida Kunth):  Crateva magna (Lour.) DC. (ในฐานะ C. magna Lour.)  Cynophalla flexuosa (L.) J.Presl – Limber caper  Cynophalla hastata (Jacq.) J.Presl – Broadleaf caper  Cynophalla heterophylla (Ruiz & Pav. ex DC.) Iltis & Cornejo  Cynophalla retusa (Griseb.) Cornejo & H. H. Iltis (ในฐานะ C. retusa Griseb.)  Ritchiea reflexa (Thonn.) Gilg & Benedict (ในฐานะ C. reflexa Thonn.)  Sarcotoxicum salicifolium (Griseb.) Cornejo & H.H.Iltis (ในฐานะ C. salicifolia Griseb.)
แหล่งข้อมูลอื่น

Brower, Andrew V.Z. (2006): Problems with DNA barcodes for species delimitation: ‘ten species’ of Astraptes fulgerator reassessed (Lepidoptera: Hesperiidae). Systematics and Biodiversity 4(2): 127–132. doi:10.1017/S147720000500191X PDF fulltext
Hébert, Paul D.N.; Penton, Erin H.; Burns, John M.; Janzen, Daniel H. & Hallwachs, Winnie (2004): Ten species in one: DNA barcoding reveals cryptic species in the semitropical skipper butterfly Astraptes fulgerator. PNAS 101(41): 14812–14817. doi:10.1073/pnas.0406166101 PDF fulltext Supporting Appendices
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q157866  Wikispecies: Capparis  APDB: 189095  EoL: 61430  EPPO: 1CPPG  FloraBase: 21459  FNA: 105567  FoC: 105567  GBIF: 3054191  GRIN: 2052  iNaturalist: 67714  IPNI: 5921-1  IRMNG: 1354106  ITIS: 22604  NCBI: 13394  Plantarium: 43176.  PLANTS: CAPPA  Plazi: EC01A22F-BD1F-FFE2-0915-FD30FAF9F548  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:30001561-2  Tropicos: 40000978 
ภาพวาด Capparis micracantha โดย Francisco Manuel Blanco, Flora de Filipinas, etc (1880-1883)
ภาพวาด Capparis "sepiaria" โดย Francisco Manuel Blanco, Flora de Filipinas, etc. (1880-1883)
สิธา สิน

สิธา สิน (เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1950) เป็นนักกรีฑาจากประเทศกัมพูชา เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 จัดขึ้นที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตกในขณะนั้น) โดยแข่งขันกรีฑาประเภทกระโดดสูง
สมเกียรติ เนื้อทอง

| สมเกียรติ เนื้อทอง |
| --- | --- |

ผู้บังคับการตำรวจตระเวนชายแดน ภาค 4
ดำรงตำแหน่ง 30 ตุลาคม พ.ศ. 2558 – 30 กันยายน พ.ศ. 2561
ก่อนหน้า: พลตำรวจตรี วิชิต ปักษา
ถัดไป: พลตำรวจตรี ไพโรจน์ ทานธรรม
ผู้บังคับการสนับสนุน
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2561 – 30 กันยายน พ.ศ. 2562
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 มกราคม พ.ศ. 2503 (64 ปี)[ต้องการอ้างอิง]  ประเทศไทย
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
สังกัด: ตำรวจตระเวนชายแดน สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ยศ:  พลตำรวจโท

พลตำรวจโท​ สมเกียรติ เนื้อทอง (5 มกราคม พ.ศ. 2503 – ) เป็นอดีตผู้บังคับการตำรวจตระเวนชายแดน ภาค 4 (ผบก.ตชด.ภาค 4) และอดีตผู้บัญชาการกองกำลังตำรวจตระเวนชายแดน จังหวัดชายแดนภาคใต้ (ผบ.กกล.ตชด.จชต.)
เขาเป็นผู้ประสานกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจในการจับกุมผู้ค้ายาเสพติดของเส้นทางสามจังหวัดชายแดนใต้ รวมถึงเป็นหนึ่งในผู้สั่งการจับกุมสมาชิกอาร์เคเค ที่หลบหนีสู่กรุงเทพมหานคร และในปี พ.ศ. 2562 พลตำรวจโทสมเกียรติได้ลาออกจากราชการตามโครงการปรับเปลี่ยนกำลังพล รุ่นที่ 20
กิจการตำรวจ

เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2560 สมเกียรติพร้อมผู้ติดตาม ได้ขึ้นเฮลิคอปเตอร์เพื่อไปเข้าร่วมงานวันคล้ายวันสถาปนาค่ายอาภากรเกียรติวงศ์ ณ กองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 41 อำเภอเมืองชุมพร ทว่า ระหว่างทางอากาศแปรปรวน จึงลงจอดฉุกเฉินที่สนามโรงเรียนในอำเภอหลังสวน ซึ่งทุกคนปลอดภัย เมื่ออากาศดีขึ้น จึงเดินทางต่อท่ามกลางสายฝน
วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2561 สมเกียรติเป็นผู้ให้การต้อนรับนายกสมาคมแม่บ้านตำรวจ ที่เดินทางมาเยี่ยมข้าราชการตำรวจในสังกัดกองบังคับการตำรวจตระเวนชายแดนภาค 4 โดยนำเครื่องอุปโภคบริโภคมามอบให้
ในวันที่ 3 ตุลาคม ของปีเดียวกัน ได้มีพิธีมอบหน้าที่การบังคับบัญชาตำแหน่งผู้บังคับการตำรวจตระเวนชายแดนภาค 4 ระหว่างสมเกียรติ เนื้อทอง กับพลตำรวจตรี ไพโรจน์ ทานธรรม
ส่วนวันที่ 24 ตุลาคม เขาเป็นผู้ร่วมรับมอบสุนัขสายพันธุ์เบลเยียมมาลีนอยส์ เพื่อใช้ในราชการตำรวจตระเวนชายแดน
การตำรวจระหว่างประเทศ

สมเกียรติ เนื้อทอง เป็นประธานผู้มอบเครื่องหมายนักโดดร่มชั้นกิตติมศักดิ์ให้แก่ตำรวจมาเลเซียเพื่อตอบแทนคุณความดีในการบำเพ็ญประโยชน์ต่อส่วนรวม