stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อนักแสดงชายเกาหลีใต้

รายชื่อนักแสดงชายเกาหลีใต้นี้เป็นรายชื่อนักแสดงโทรทัศน์, ภาพยนตร์, ละครเวที และนักพากย์ชาย ชาวเกาหลีใต้ ชื่อที่แสดงเป็นชื่อที่ใช้ในวงการนักแสดง
A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
U
V
W
X
Y
Z
ดูเพิ่ม
ก

กง ยู
แกรี
โก คย็อง-พโย
โก ชัง-ซ๊อก
โก จี-ยง
โก คิว-พิล
กุ จา-ซัง
กู เคียว-ฮวาน
ค

เค. วิลล์
ไค
คู จุน-ย็อบ
คัม อู-ซัง
คัน จ็อง-อุก
คัง ชาน-ฮี
คัง แดเนียล
คัง ดง-ว็อน
คัง ดง-โฮ
คัง ดู
คัง อึย-ซิก
คัง อึน-ทัก
คัง ฮา-นึล
คัง ฮัน-บยอล
คัง โฮ-ดง
คัง ฮง-ซอก
คัง ฮุย
คัง อิน-ซู
คัง จี-ฮวัน
คัง จี-ซับ
คัง กิ-ด็อง
คัง กี-ยอง
คัง คยอง-จุน
คัง คยุน-ซอง
คัง มิน-ฮย็อก
คัง นัม-กิล
คัง ซอก-อู
คัง ซึง-ยุน
คัง ชิน-ฮโย
คัง ชิน-อิล
คัง ซอก-จอง
คัง ซอง-ฮุน
คัง ซอง-จิน
คัง แท-โอ
คัง อี-ซอก
คังอิน
คัง-นัม
คังตะ
เคน
เควิน วู
คีย์ (นักร้อง)
กี ฮง-ลี
กี แท-ยัง
คิล ยอง-อู
คิม จง-กุก
คิม โบ-ซอง
คิม บ็อม
คิม บยอง-อ๊ก
คิม บยอง-ชอล
คิม บยอง-กี
คิม บยอง-มัน
คิม บยอง-เซ
คิม ซี
คิม ชาง-วอน
คิม ดา-ฮยอน
คิม แด-กอน
คิม แด-จิน
คิม แด-มยอง
คิม ดง-บอม
คิม ดง-ฮี
คิม ดง-ฮยอน
คิม ดง-จุน
คิม ดง-วาน
คิม ดง-อุค
คิม ดง-ยัง
คิม อึย-ซอง
คิม อึง-ซู
คิม ฮี-จัง
คิม ฮี-ช็อล
คิม ฮี-รา
คิม ฮี-วอน
คิม ฮึง-ซู
คิม โฮ-จิน
คิม ฮเย-ซอง
คิม ฮย็อน-จุง
คิม ฮยอน-ม็อก
คิม ฮย็อง-จุน
คิม เอียน
คิม อิล-อู
คิม อิล-อู
คิม อิน-ควอน
คิม แจ-ดุ๊ก
คิม แจ-อุค
คิม แจ-ยอง
คิม แจ-ย็อง
คิม แจวอน
คิม จาง-ฮุน
คิม เจ-ดง
คิม จ็อง-ฮุน
คิม จี-ฮุน
คิม จี-ฮุน (นักแสดงเกิด พ.ศ. 2524)
คิม จี-ฮุน (นักแสดงเกิด พ.ศ. 2543)
คิม จี-ซอก
คิม จี-ซู
คิม จิน-กยู
คิม จิน-พโย
คิม จิน-ซอง
คิม จิน-แท
คิม จิน-อู
คิม จิน-อู
คิม จอง-ฮยอน
คิม จอง-มิน
คิม จอง-ซู
คิม จู-ฮ็อน
คิม จู-ฮยอก
คิม จุน
คิม จุน-ฮัน
คิม จุน-โฮ
คิม จุน-ฮยอน
คิม จอง-ฮยอน
คิม จ็อง-ฮย็อน
คิม จอง-มิน
คิม จอง-แท
จุน. เค
คิม คัง-ฮุน
คิม กัง-มิน
คิม คัง-อู
คิม แคป-ซู
คิม คี-ปัง
Kim Ki-bum
คิม คี-ฮยอน
คิม คีรี
คิม กวาง-คิว
คิม ควอน
คิม คยู-ชอล
คิม คยู-จง
คิม คยอง-นัม
คิม มิน-แจ
คิม มิน-แจ
คิม มิน-จง
คิม มิน-จุน
คิม มิน-เคียว
คิม มิน-คยู
คิม มิน-ซอก
Kim Mu-saeng
คิม มู-ยอล
คิม มยอง-กอน
คิม มยอง-มิน
คิม นัม-กิล
คิม นัม-ฮี
คิม นัม-จิน
คิม แร-ว็อน
คิม รอย-ฮา
คิม รยอ-อุก
คิม แซง-มิน
คิม ซาน-โฮ
คิม ซัง-โฮ
คิม ซัง-จิน
คิม ซัง-จุง
คิม ซัง-คยอง
คิม เซ-ยอง
คิม ซอก
คิม ซอน-โฮ
คิม ซึง-โฮ
คิม ซึง-ซู
คิม ซึง-อู
คิท ซี-ฮู
คิม โซ-ฮยอง
คิม ซู-ฮย็อน
คิม ซู-โร
คิม ซู-ฮยอน
คิม ซอก-ฮุน
คิม ซุน-อุง
คิม ซอง-ชอล
คิม ซอง-จู
คิม ซอง-กยู
คิม ซ็อง-กยู
คิม ซ็อง-คยุน
คิม ซอง-มิน
คิม ซอง-โอ
คิม ซอง-ซู
คิม แท-กยุน
คิม แท-ฮุน
คิม แท-ฮวาน
คิม แท-อู
คิม แท-อู
คิม ไท-ชุง
คิม วอน-แฮ
คิม วอน-จุน
คิม วู-บิน
คิม ยอน-อู
คิม ย็อง-ชอล
คิม โย-ฮัน
คิม ย็อง-กัน
คิม ยง-ฮี
คิม ยง-มัน
คิม ยุน-ซอก
คิม ยอง-ชอล
คิม ยอง-แด
คิม ยอง-โฮ
คิม ยอง-แจ
คิม ยอง-แจ
คิม ยอง-ฮุน
คิม ยอง-กวัง
คิม ยู-ซอก
คิโนะ
ควัก โด-วัน
ควัก ดง-ยุน
ควัก ฮี-ซุง
ควัก จุง-อุก
ควัก ซี-ยัง
ควอน แฮ-ฮโย
ควอน ฮวา-อุน
ควอน ฮยอก-ซู
ควอน ฮยอก
ควอน ฮยุก-ซู
ควอน ฮยอน-บิน
ควอน ฮยอน-ซัง
ควอน โอ-จุง
คว็อน ซัง-อู
ควอน ซู-ฮยอน
ควอน ยูล
จ

จี ชัง-อุก
จี.โอ
จี จิน-ฮี
จี จู-บ็อง
จี ซ็อง
จู ซัง-อุก
แจจุง
แจฮย็อน
ช

ชิน ซ็อง-รก
ชัง กึน-ซ็อก
ชัง ฮย็อก
ช็อง อิล-อู
ซ

ซง จุง-กี
ย

ยอ จิน-กู
ยู ซึง-โฮ
อ

อี ดง-ก็อน
อี ท็อก-ฮวา
อี ซึง-กี
อัน โบ-ฮยอน
อัน โด-กยู
อัน ดง-กู
อัน กิล-คัง
อัน ฮโย-ซอบ
อัน แจ-ฮง
อัน แจ-ฮวาน
อัน แจ-ฮโย
อัน แจ-ฮย็อน
อัน แจ-โม
อัน แจ-อุค
อัน จี-โฮ
อัน จี-ฮวาน
อัน แน-ซัง
อาน เซ-ฮา
อัน ซึง-กยุน
อัน วุก-ฮวาน
Ahn Sung-ki
อัน วู-ยอน
อัน ยอง-จุน
อเล็กซ์ ชู
อเล็กซานเดอร์ ลี
อัลเลน คิม
โอ มัน-ซ็อก
แอนดี้ ลี
ฮ

ฮาฮา
ฮย็อน บิน
ฮวัง ช็อง-มิน
คิม ซู-ฮย็อน
อัน แจ-ฮยอน
วัดสวนพริกไทย

| วัดสวนพริกไทย |
| --- | --- |
th
ที่ตั้ง: บ้านสวนพริกไทย ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา 30000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท สังกัดมหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูจันทสุธรรมมาภรณ์
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสวนพริกไทย สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2382 เป็นวัดราษฎร์ สังกัดมหานิกาย เดิมชื่อ วัดบ้านโคก และต่อมาได้เปลี่ยนวัดมาเป็น วัดสวนพริกไทย ในภายหลัง ตั้งอยู่ที่บ้านสวนพริกไทย ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
ต่อมาเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 จึงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา
ลำดับเจ้าอาวาสที่ปรากฏชื่อชัดเจน

| ลำดับที่ | เจ้าอาวาส | ปี |
| --- | --- | --- |
| 1 | พระขำ |  |
| 2 | พระอินทร์ |  |
| 3 | พระพึง |  |
| 4 | พระเข็ม |  |
| 5 | พระพวง |  |
| 6 | พระภู |  |
| 7 | พระเเก้ว |  |
| 8 | พระโคน |  |
| 9 | พระโต |  |
| 10 | พระอธิการทวี รตนวณฺโณ | พ.ศ. 2519-2527 |
| 11 | พระอธิการสมพงษ์ จนฺทสาโร | พ.ศ. 2527 |
| 12 | พระครูจันทสุธรรมมาภรณ์ | เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน |
วัดสว่างอารมณ์ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

สำหรับวัดสว่างอารมณ์แห่งอื่น ดูที่ วัดสว่างอารมณ์
| วัดสว่างอารมณ์ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลศาลาแดง อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสว่างอารมณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลาแดง อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 56 ตารางวา ปัจจุบัน พระครูอุดมโชติรัตน์ เป็นเจ้าอาวาส
วัดสว่างอารมณ์ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2312 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2525 ในการเผยแพร่พระพุทธศาสนาจัดพระภิกษุไปสอนศีลธรรมในโรงเรียน จัดกิจกรรมเกี่ยวกับการอนุรักษ์วัฒนธรรมไทยในวันสำคัญต่าง ๆ เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2544 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน เนื้อที่ประมาณ 2 ไร่ 55 ตารางวา พ.ศ.  2480 ในสมัยพรครูธรรมโชดก (หลวงพ่อโชติ) เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ดำริและจัดสร้างโรงเรียนแทนการเรียนที่ศาลาวัด ตั้งเป็นโรงเรียนประชาบาล ตำบลศาลาแดง 2 (วัดสว่างอารมณ์) ต่อมาชื่อว่า โรงเรียนวัดสว่างอารมณ์ (กัลยาณราษฎร์)
วูสเตอร์อะแคเดมี

วูสเตอร์อะแคเดมี (Worcester Academy) เป็นโรงเรียนสหศึกษา ตั้งอยู่ในเมืองวูสเตอร์ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา มีพื้นที่ 67 เอเคอร์ แบ่งเป็นโรงเรียนชั้นกลาง (ป. 6 - ม. 2) มีนักเรียนประมาณ 150 คน และโรงเรียนชั้นบน (ม. 3 - ม. 6 และ PG) มีนักเรียนประมาณ 500 คน มีนักเรียนนานาชาติประมาณ 80 คน มาจาก 10 ประเทศ
วัดสว่างอารมณ์ (อำเภอนครชัยศรี)

สำหรับวัดสว่างอารมณ์แห่งอื่น ดูที่ วัดสว่างอารมณ์
| วัดสว่างอารมณ์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดสว่างอารมณ์, วัดแคแถว
ที่ตั้ง: ตำบลขุนแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูยติธรรมานุยุต (สมทรง ธมฺมทินฺโน)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสว่างอารมณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลขุนแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
ในอดีตวัดสว่างอารมณ์เป็นวัดร้าง จนต่อมาหลวงพ่อเพี้ยน ที่ขณะนั้นเป็นสามเณรอยู่ที่วัดตุ๊กตา ได้ออกธุดงค์แสวงหาความรู้ ไปตามสถานที่ต่าง ๆ ศึกษาเล่าเรียนวิชาจากเจ้าอาวาส ชื่อดังหลายรูป และกลับไปบวชเป็นพระที่วัดตุ๊กตาอีกครั้ง หลวงพ่อเพี้ยนขณะดำรงตำแหน่งเจ้าคณะตำบลขุนแก้ว เห็นว่าวัดร้างแห่งนี้น่าจะมีพระสงฆ์เข้าไปอยู่ถาวร จึงมอบหมายให้ หลวงพ่อแป๊ะ ไปรักษาการเจ้าอาวาสวัด และเริ่มบูรณะให้เป็นวัด หลวงพ่อแป๊ะถือจอบถือเสียมขุดดินทำถนนเข้าวัดด้วยตนเอง ชาวบ้านเห็นจึงพากันมาช่วยกัน ในช่วงแรกยังไม่มีถาวรวัตถุอะไร มีเพียงกุฏิเก่า ๆ ก่อด้วยอิฐ จากนั้นได้บูรณะสร้างศาลา สร้างโบสถ์ จากนั้นหลวงพ่อแป๊ะได้พัฒนามาอย่างต่อเนื่อง
เดิมวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 20 วา มีผู้ศรัทธาซื้อที่ดินถวายวัด 10 ไร่ 3 งาน 79 วา ผู้ศรัทธาได้สร้างกุฏิถวาย 3 หลัง ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2508 มีผู้ศรัทธาซื้อที่ดินถวายอีก 9 ไร่ 80 วา ในปี พ.ศ. 2510 คณะผู้ศรัทธาถวายกุฏิอีก 1 หลัง ขณะนี้มีกุฏิ 7 หลัง ส่วนที่ดินวัดรวมในปัจจุบันมีพื้นที่ 30 ไร่เศษ
ปัจจุบันมี พระครูยติธรรมานุยุต (สมทรง ธมฺมทินฺโน) หรือหลวงพ่อแป๊ะ เป็นเจ้าอาวาส เป็นพระที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ได้รับการยกย่องว่าเป็นพระเกจิอาจารย์ในระดับแนวหน้า ท่านให้การช่วยเหลือชุมชนและสังคมด้านต่าง ๆ ทำให้มีลูกศิษย์ให้ความศรัทธาทั่วประเทศ เช่น มอบทุนการศึกษา ให้แก่บุตรธิดาในโรงเรียนต่าง ๆ และสงเคราะห์การกุศลต่างๆ เช่น มูลนิธิ โรงเรียน โรงพยาบาล วัดวาอารามต่าง ๆ ด้านวัตถุมงคลที่หลวงพ่อแป๊ะสร้าง ได้รับความนิยมจากนักสะสมอย่างมาก
วนิดา พึ่งสุนทร

| วนิดา พึ่งสุนทร ท> ช., ท.ม., จ.ภ. |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2480 (อายุ 87 ปี)
สัญชาติ:  ไทย
อาชีพ: นักเขียน สถาปนิก
วนิดา พึ่งสุนทร อาจารย์ในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะสถาปัตยกรรม (แบบประเพณี) สถาปนิกหญิงของชาติ
ประวัติ

อาจารย์ วนิดา พึ่งสุนทร (แม่นิด) เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2480 สำเร็จการศึกษาศิลปบัณฑิต (สถาปัตยกรรมไทย) จากมหาวิทยาลัยศิลปากรเมื่อปี พ.ศ. 2505 และเริ่มเป็นอาจารย์ในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร หลังจากนั้นได้ศึกษาในระดับประกาศนียบัตรชั้นสูง (สถาปัตยกรรมไทย) จนสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2519 ในปี พ.ศ. 2527 ดำรงตำแหน่ง ประธานสภาคณาจารย์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และเป็นหัวหน้าภาควิชาศิลปสถาปัตยกรรมไทย คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ในปี พ.ศ. 2528 เป็นประธานกรรมการร่างหลักสูตร สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต (สถาปัตยกรรมไทย) คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ในปี พ.ศ. 2537
อาจารย์ วนิดา พึ่งสุนทรเกษียณอายุราชการในตำแหน่งอาจารย์ระดับ 7 ภาควิชาศิลปสถาปัตยกรรม ในปี พ.ศ. 2541
ผลงานที่สำคัญของอาจารย์ วนิดา พึ่งสุนทร ได้แก่
หอพระเทพรัตน์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก
พระมหาธาตุเฉลิมราชย์ศรัทธา (ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ)
วัดไทยกุสินาราเฉลิมราชย์ สาธารณรัฐอินเดีย
พระมหาธาตุเจดีย์ศรีจันเสนและห้องสมุดเฉลิมราชกุมารี วัดจันเสน จังหวัดนครสวรรค์
พิพิธภัณฑ์บ้านวัดม่วง จังหวัดราชบุรี
โรงเรียนพระปริยัติธรรมและพระตำหนักสมเด็จพระสังฆราชฯ
วัดนาควัชรโสภณ (วัดช้าง) จังหวัดกำแพงเพชร
เมรุลอยเพื่อพระราชทานเพลิงพระญาณสิทธาจารย์ (หลวงปู่สิม พุทธาจาโร)
สำนักสงฆ์ถ้ำผาปล่อง จังหวัดเชียงใหม่
และสถาปัตยกรรมแบบประเพณีอื่น ๆ อีกมากมาย
เกียรติคุณที่ได้รับ

2540: ประกาศเกียรติคุณผู้อนุรักษ์มรดกไทยดีเด่น 	สำนักนายกรัฐมนตรี
2542: ศิลปินดีเด่น กรุงเทพมหานคร สาขาศิลปะสถาปัตยกรรม
2546: ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะสถาปัตยกรรม (แบบประเพณี)
2546: นักศึกษาเก่ายอดเยี่ยม มหาวิทยาลัยศิลปากร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2527 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2530 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

คำประกาศเกียรติคุณ ศิลปินแห่งชาติ เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สุรยงค์ เหมินทร์

| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
วันเกิด: 10 มีนาคม พ.ศ. 2491 (76 ปี) กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
ข้อมูลล่าสุด: 7 กันยายน 3101
สุรยงค์ เหมินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2491 เป็นอดีตนักแข่งจักรยานชาวไทย เขาแข่งจักรยานในประเภทจักรยานทางไกล ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1968
รายชื่อภาษาเรียงตามจำนวนผู้ใช้เป็นภาษาแม่

การกระจายของตระกูลภาษามนุษย์ในปัจจุบัน
นี่คือ รายชื่อภาษาเรียงตามจำนวนผู้ที่ใช้เป็นภาษาแม่
อย่างไรก็ตาม ควรใช้การจัดอันดับทั้งหมดด้วยความระมัดระวัง เนื่องจากไม่สามารถกำหนดเกณฑ์ทางภาษาที่สอดคล้องกันสำหรับการจำแนกภาษาในความต่อเนื่องของภาษาถิ่น
ตัวอย่างเช่น ภาษามักถูกกำหนดให้เป็นชุดของความหลากหลายที่สามารถเข้าใจร่วมกันได้ แต่ภาษามาตรฐานแห่งชาติที่เป็นอิสระอาจถูกพิจารณาว่าเป็นภาษาที่แยกจากกัน แม้ว่าพวกเขาจะเข้าใจร่วมกันเป็นส่วนใหญ่ เช่นในกรณีของภาษาเดนมาร์กแล ภาษานอร์เวย์
ภาษาที่มีการใช้เป็นภาษาแรก 30-50 ล้านคน

| ภาษา | ตระกูล | สถานะอย่างทางการ | จำนวนผู้พูด    (ข้อมูลปี 2548 โดย Ethnologue ) | จำนวนผู้พูดจากแหล่งอื่น |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จีนหมิ่น (ฮกเกี้ยน)   (汉语, 閩方言) | จีน-ทิเบต   จีน | ภาษาถิ่นในจีนแผ่นดินใหญ่ ทางใต้ของ มณฑลฝูเจี้ยน บางส่วนของมณฑลกวางตุ้ง; ส่วนใหญ่ในไต้หวันและ เกาะไหหลำ | 46.2 ล้านคน | หมิ่นเหนือ 10.43 ล้าน  หมิ่นใต้ 49 ล้าน |
| คุชราต   (ગુજરાતી) | อินโด-ยูโรเปียน   อินโด-อิเรเนียน   อินโด-อารยัน   เขตกลาง | เป็นภาษาราชการในรัฐคุชราต ดามันและดีอู และดาดราและนครหเวลี (อินเดีย)     ชุมชนสำคัญในฟีจี  | 46.1 ล้านคน |  |
| โปแลนด์   (język polski) | อินโด-ยูโรเปียน   สลาฟ   ตะวันตก | เป็นภาษาราชการในโปแลนด์      ชุมชนสำคัญในเบลารุส อิสราเอล ลัตเวีย ลิทัวเนีย ยูเครน และสหรัฐอเมริกา (รัฐคอนเนทิคัต รัฐอิลลินอย และรัฐนิวเจอร์ซีย์)  | 42.7 ล้านคน | 52 ล้านคน |
| ยูเครน   (украї́нська мо́ва) | อินโด-ยูโรเปียน   บอลต์-สลาฟ   สลาฟ   ตะวันออก | เป็นภาษาราชการในยูเครนและทรานสนิสเตรีย (ส่วนหนึ่งของมอลโดวาโดยนิตินัย)   ชุมชนสำคัญในเบลารุส จอร์เจีย จอร์เจีย ฮังการี คาซัคสถาน คีร์กีซสถาน ลัตเวีย ลิทัวเนีย มอลโดวา รัสเซีย และสโลวาเกีย  | 39.4 ล้านคน | 47 ล้านคน |
| เปอร์เซีย   (فارسی) | อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียน  อิเรเนียน  ตะวันตก  ตะวันตกเฉียงใต้ | เป็นภาษาราชการในอัฟกานิสถาน อิหร่าน และทาจิกิสถาน     ชุมชนสำคัญในบาห์เรน ฝรั่งเศส เยอรมนี อิรัก อิสราเอล โอมาน กาตาร์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สหรัฐอเมริกา และอุซเบกิสถาน  | 39.4 ล้านคน | 61-71 ล้านคน |
| มลยาฬัม (മലയാളം) | ดราวิเดียนใต้ | ภาษาราชการในรัฐเกรละ ลักษทวีป และเขตมาเฮ (อินเดีย)     ชุมชนสำคัญในบาห์เรนและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 35.8 ล้านคน | 36 ล้านคน |
| กันนฑะ  (กันนะดะ)   (ಕನ್ನಡ ) | ดราวิเดียน  ใต้ | เป็นภาษาราชการใน รัฐกรณาฏกะ (อินเดีย) | 35 ล้านคน |  |
| โอริยา (ଓଡ଼ିଆ) | ยูโรเปียน   อินโด-อิเรเนียน   อินโด-อารยัน   มคธ | เป็นภาษาราชการในรัฐโอฑิศา (อินเดีย) | 32 ล้านคน |  |
| พม่า | จีน-ทิเบต   ทิเบโต-เบอร์มัน   โลโล-พม่า | เป็นภาษาราชการในพม่า | 32 ล้านคน และ 10 ล้านคนใช้เป็นภาษาที่สอง รวม 42 ล้านคน |  |
| ไทย | ขร้า-ไท   กัม-ไท   บี-ไท   ไท-แสก   ไท   ตะวันตกเฉียงใต้ | เป็นภาษาราชการในไทย     ชุมชนสำคัญในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย พม่า มาเลเซีย และกัมพูชา  | 30.5 ล้านคน รวมที่ใช้เป็นภาษาที่ 2 ประมาณ 75 ล้านคน |  |
วัดสว่างอารมณ์ (อำเภอบางเลน)

สำหรับวัดสว่างอารมณ์แห่งอื่น ดูที่ วัดสว่างอารมณ์
| วัดสว่างอารมณ์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดสว่างอารมณ์, วัดคลองแขก
ที่ตั้ง: ตำบลนราภิรมย์ อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูโสภณสาโรภาส
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสว่างอารมณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนราภิรมย์ อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ทั้งหทด 104 ไร่  3 งาน 42 ตารางวา
วัดสว่างอารมณ์เดิมมีชื่อว่า วัดคลองแขก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2425 ที่ตั้งเดิมเป็นพื้นทีป่า มีพืชพรรณนานสมบูรณ์  เจ้าของเดิมคนแรกเป็นของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์ ได้ตกทอดมาถึงคนสุดท้ายคือ นายจุ่น ทังสุบุตร ได้มอบให้เป็นธรณีสงฆ์ ประชากรในบริเวณนั้น ได้ตั้งบ้านเรือนกระจัดกระจายและประกอบอาชีพเกษตรกรรม เป็นส่วนใหญ่ มีหลายชนชาติ หลายเผ่าพันธุ์ มีทั้ง ไทย จีน และแขก โดยแขกสมัยนั้นทำการขุดคลองเพราะว่าในพื้นที่นั้นเป็นที่ดอน จึงได้ชื่อว่า คลองแขกหัวโต อาจจะเป็นไปได้ว่าคนแขกสมัยนั้นโผกหัวจนหัวโต ได้ขอตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2451 จากนั้นได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดสว่างอารมณ์" เมื่อ พ.ศ. 2481
อุโบสถเริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2425 เป็นอุโบสถมหาอุด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2429 ต่อมาพระอธิการชุ่ม เตชธมโม ได้ทำการซ่อมแซมตลอดมา และต่อมาพระครูโสภณสาโรภาส  ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสได้เริ่มสร้างอุโบสถหลังใหม่เพื่อทดแทนหลังเก่าที่ชำรุดและทรุดโทรมไปมากและได้พัฒนาวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2539 ช่างหลวงเป็นผู้ออกแบบ มีซุ้มประตูและหน้าต่างเป็นยอดพระมหามงกุฎ ส่วนหลังคาอุโบสถ ใช้กระเบื้องสีเดียวกับพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ภายในมีรูปจิตรกรรมโดยฝีมือช่างหลวง ภายในอุโบสถประดิษฐานหลวงพ่อพุทธสิทธิ ปางสะดุ้งมาร มีหน้าตักขนาด 30 นิ้ว
รายนามเจ้าอาวาส

หลวงปู่จันทร์
พระอาจารย์ล้อม
พระอาจารย์ช่วง
พระอาจารย์ชุ่ม
พระอาจารย์บุญธรรม
พระอธิการบุญเกิด พ.ศ. 2515–2522
พระอาจารย์สืบ พ.ศ. 2522–2523
พระอธิการผืน ทีปงกโร พ.ศ. 2523–2526
พระอธิการสมบัติ อรุโณ พ.ศ. 2526–2538
พระครูโสภณสาโรภาส พ.ศ. 2538–
วัดสว่างอารมณ์ (จังหวัดสุพรรณบุรี)

สำหรับสถานที่อื่นที่มีชื่อเดียวกัน ดูที่ วัดสว่างอารมณ์
| วัดสว่างอารมณ์ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลพิหารแดง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสว่างอารมณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำท่าจีน ในตำบลพิหารแดง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 13 ไร่  มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 26 ไร่
วัดสว่างอารมณ์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2370 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2479 วัดสว่างอารมณ์ได้รับการกล่าวถึงใน นิราศสุพรรณ ของสุนทรภู่ ความว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ยนย่านบ้านหนึ่งนั้น |  | แนะนาม |
| วัดสว่างอารมอาราม |  | รื่นไม้ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| สว่างแต่ที่พี่ยาม |  | มืดมิด จิตรเอย |
| ห่อนสว่างอย่างไว้ |  | ชื่ออ้างสว่างอารม ฯ |
ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2479
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 26.54 เมตร ยาว 11.65 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 18.80 เมตร ยาว 38.20 เมตร เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง  มณฑป และวิหารจัตุรมุข ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ และรูปหล่ออดีตเจ้าอาวาส
รายนามเจ้าอาวาส

พระครูฉันทวิริยคุณ
พระอธิการทิม
พระมานิต
พระสมุห์บุญชอบ มนฺตชาโต
วัดสว่างอารมณ์ (อำเภอปากคาด)

สำหรับวัดสว่างอารมณ์แห่งอื่น ดูที่ วัดสว่างอารมณ์
| วัดสว่างอารมณ์ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดสว่างอารมณ์, วัดถ้ำศรีธน
ที่ตั้ง: ตำบลโนนศิลา อำเภอปากคาด จังหวัดบึงกาฬ
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสว่างอารมณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโนนศิลา อำเภอปากคาด จังหวัดบึงกาฬ
วัดสว่างอารมณ์ หรือ วัดถ้ำศรีธน ตั้งวัดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2425 โดยท้าวขุนไกรซึ่งอพยพมาจากฝั่งลาวมาตั้งบ้านเรือนอยู่ริมแม่น้ำโขง ใกล้บ้านห้วยคาด ภายหลังได้ตั้งหมู่บ้านที่ชื่อ บ้านปากคาด ภายหลังชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างวัดบนที่ดินของนายจันทรา ไกรราช ซึ่งเป็นบุตรชายของท้าวขุนไกร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2517 เหตุที่ชื่อว่า วัดถ้ำศรีธน เพราะมีตำนานพื้นบ้านเล่าว่าท้าวศรีธนแห่งเมืองเปงจานนคร ได้มาร่ำเรียนวิชาอาคมกับพระฤๅษียังสถานที่แห่งนี้ ชาวบ้านเชื่อว่ายังมีหลักฐานตามตำนานปรากฏอยู่ทั้งถ้ำฤๅษี หินที่ท้าวศรีธนใช้ลองดาบ รวมทั้งหลักเสมาโบราณ
อุโบสถเป็นรูประฆังคว่ำ ตั้งอยู่บนก้อนหินใหญ่ และเป็นจุดชมทิวทัศน์แม่น้ำโขง และที่ใต้ก้อนหินใหญ่เป็นที่ประดิษฐานของพระพุทธรูปไสยาสน์ปางปรินิพพาน
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการด่อน อินทสาโร (หลวงปู่ด่อน) พ.ศ. 2450–2460
พระอธิการด่อน อินทสาโร (หลวงปู่ด่อน) พ.ศ. 2450-2460
พระอธิการดี ฐานวุทโฒ พ.ศ. 2471–2492
พระอธิการเสาร์ ถาวโร พ.ศ. 2492–2529
พระสมานชัย วรปัญโญ พ.ศ. 2529–2535
พระอธิการทองลี โกวิโธ พ.ศ. 2535–2537
พระวัชรญาณประยุต พ.ศ. 2537–
วัดสวนพลู (กรุงเทพมหานคร)

| วัดสวนพลู |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เลขที่ 58 ซอยเจริญกรุง 42/1 ถนนเจริญกรุง แขวงบางรัก เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร 10500
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระเทพวชิราภรณ์ (โสรัจจ์ มหาโสรจฺโจ)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสวนพลู เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางรัก เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีพระเทพวชิราภรณ์ (โสรัจจ์ มหาโสรจฺโจ) เป็นเจ้าอาวาส
ประวัติ

วัดสวนพลูตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2340 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2391 เดิมมีชื่อว่า วัดคลองล้อม ตั้งตามสภาพแวดล้อมในอดีต กล่าวคือ มีคลองน้ำใหญ่ล้อมรอบวัดที่เรียกว่า "คลองสีลม" ซึ่งเป็นคลองที่แยกมาจากแม่น้ำเจ้าพระยา ในอดีตคลองล้อมวัดสวนพลูนั้นมีความกว้างมากจนเรือของพ่อค้าชาวจีนสามารถกลับลำเรือได้ แต่คลองดังกล่าวได้กลายเป็นถนนสีลมไปแล้ว ส่วนขื่อ สวนพลู มาจากการที่บริเวณรอบวัดมีชาวจีนปลูกพลูกันเป็นอาชีพ ชาวบ้านจึงได้ร่วมกันสร้างวัด จากที่เคยเรียกว่า "วัดคลองล้อม" จึงเปลี่ยนมาเป็น "วัดสวนพลู" มาจนถึงปัจจุบัน
อาคารเสนาสนะ

หมู่กุฏิขนมปังขิงที่วัดสวนพลูมีความโดดเด่นสวยงามด้วยลวดลายไม้ฉลุ ได้รับรางวัลอนุรักษ์ดีเด่น มรดกสถาปัตยกรรมในประเทศไทยจากสมาคมสถาปนิกสยาม เมื่อปี พ.ศ. 2545
อุโบสถขนาดไม่ใหญ่โตนัก นอกอุโบสถเป็นงานปูนปั้นประดับกระจก เครื่องบนของอุโบสถมีปูนปั้นเป็นรูปเทวดานางฟ้าประดับอยู่ ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัยอยู่บนบุษบกห้าชั้น ส่วนด้านล่างมีพระสาวกยืนอยู่ทั้งด้านซ้ายและขวา ผนังด้านในแม้ไม่มีจิตรกรรมฝาผนังอย่างวัดอื่น ๆ แต่ก็ตกแต่งด้วยไม้ทั้งสี่ด้านรวมไปถึงเพดาน ด้านข้างอุโบสถมีศาลาทรงไทยตั้งอยู่กลางสระน้ำ มีป้ายภาษาจีนติดอยู่ คือ ศาลพระโพธิสัตว์กวนอิม ในบริเวณใกล้เคียงกันก็ยังมีพระพุทธรูปปางถวายเนตรประดิษฐานไว้กลางแจ้งใกล้กับศาล
วิหารพระพุทธไสยาสน์มีพระพุทธไสยาสน์ประดิษฐานอยู่ภายใน มีการบูรณปฏิสังขรณ์พระพุทธไสยาสน์ไปพร้อมวิหารจนเสร็จสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2536 วิหารยังมีพระพุทธรูปปางต่าง ๆ เช่น ปางนาคปรก ปางอุ้มบาตร และพระสาวก มีพระพุทธรูปสำคัญคือ หลวงพ่อพระป่าเลไลย์ ซึ่งว่ากันว่าได้ช่วยชาวบ้านที่ไปหลบภัยบริเวณรอบองค์พระให้พ้นจากลูกระเบิดที่ทิ้งมาจากเครื่องบินในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
หมู่กุฏิขนมปังขิง
วัดสว่างอารมณ์ (อำเภอด่านขุนทด)

สำหรับวัดสว่างอารมณ์แห่งอื่น ดูที่ วัดสว่างอารมณ์
| วัดสว่างอารมณ์ |
| --- | --- |
th
ชื่อสามัญ: วัดบ้านจั่น
ที่ตั้ง: บ้านจั่น หมู่ที่ 3 ตำบลด่านขุนทด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา 30210
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท สังกัดมหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสว่างอารมณ์ หรือ วัดบ้านจั่น สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2430 เป็นวัดราษฎร์ สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่บ้านจั่น หมู่ที่ 3 ตำบลด่านขุนทด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา
ต่อมาเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 จึงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา
ภายในบริเวณวัดยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนประถมขยายโอกาสชื่อ โรงเรียนบ้านจั่นโคกรักษ์
อาคารเสนาสนะ

ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอกลอง-ระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปณสถาน
วัดสว่างอารมณ์ (จังหวัดภูเก็ต)

สำหรับวัดสว่างอารมณ์แห่งอื่น ดูที่ วัดสว่างอารมณ์
| วัดสว่างอารมณ์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดสว่างอารมณ์, วัดราไวย์
ที่ตั้ง: ตำบลราไวย์ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสุพจน์ธรรมาทร (ปิยะพงษ์)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสว่างอารมณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลราไวย์ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 24 ไร่ 3 งาน 93 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 2 แปลง เนื้อที่ 40 ไร่ 49 ตารางวา
วัดสว่างอารมณ์ หรือ วัดราไวย์ ตั้งวัดเมื่อ  พ.ศ. 2485 เริ่มสร้างวัดโดยเริ่มจากพระบุญรอด ธมฺมกาโม ซึ่งเดินธุดงค์มาจากอำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ชาวบ้านศรัทธาจึงได้นิมนต์ให้อยู่และสร้างที่พักสงฆ์ถวาย ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 30 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2513 ในด้านการศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2462 นอกจากนั้นทางวัดยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประถมศึกษาในที่ดินประมาณ 4 ไร่ ซึ่งประกอบด้วยอาคารเรียน 6 หลัง บ้านพักครู 2 หลัง ห้องสมุด 1 หลังและสถานพยาบาลอีก 1 หลัง
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2468 เป็นอาคารคอนกรีตถาวร วิหารกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตถาวรและครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาบาตร ศาลาตั้งศพบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถานและหอระฆัง สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานพระเพลากว้าง 2 เมตร รวมถึงมีพระพุทธรูปอื่นอีก 5 องค์ ขนาดพระเพลากว้าง 1 เมตร เท่ากันหมด
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการบุญรอด ธมฺมกาโม พ.ศ. 2385–2425
พระอธิการบุญนาค สุปโก พ.ศ. 2425–2460
พระอธิการเงาะ ปภสฺสโม พ.ศ. 2460–2466
พระถนอม โกวิโท พ.ศ. 2466–2471
พระปลัดลอด สุจิตฺโต พ.ศ. 2471-2499
พระครูโสภณธรรมรส (ธมฺมรโส เชย แก้วประดิษฐ์) พ.ศ. 2499–
พระครูสุพจน์ธรรมาทร (ปิยะพงษ์)
วิหารแห่งซาเทต

วิหารแห่งซาเทต หรือ ซาทิส เป็นวิหารในสมัยอียิปต์โบราณที่สร้างอุทิศแด่เทพีซาเทต ซึ่งเป็นตัวแทนของการเกิดน้ำท่วมที่แม่น้ำไนล์ วิหารแห่งนี้ตั้งอยู่บนเกาะแอลเลเฟนไทน์แห่งลุ่มแม่น้ำไนล์ ประเทศอียิปต์ โดยสร้างขึ้นในช่วงปลายสมัยก่อนราชวงศ์แห่งอียิปต์เมื่อประมาณ 3200 ปีก่อนคริสตกาล ได้มีการขยายและปรับปรุงหลายครั้งตั้งแต่ช่วงสมัยราชวงศ์เริ่มแรกเป็นต้นไปอีก 3000 ปีข้างหน้าจนถึงช่วงสมัยราชวงศ์ปโตเลมี วิหารแห่งซาเทตเป็นตัวอย่างหลักฐานที่ดีที่สุดของวิหารในอียิปต์โบราณที่มีการก่อสร้างที่ได้รับการยืนยันตลอดช่วงสมัยการปกครองโดยฟาโรห์
สมัยช่วงเวลาแรกสุดจนถึงสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง

วิหารแห่งซาเทตที่เก่าแก่ที่สุดถูกสร้างขึ้นราว 3200 ปีก่อนคริสตกาล และเป็นเพียงโพรงเล็กๆ ที่อยู่ระหว่างหินแกรนิตธรรมชาติขนาดใหญ่สามก้อน วิหารแห่งแรกสุดนี้มีขนาดเล็กมาก โดยส่วนของพื้นที่สักการะบูชาขนาดประมาณ 2 ม. × 2 ม. (6.6 ฟุต × 6.6 ฟุต) ที่สร้างจากอิฐโคลน ด้านหน้าของตัววิหารทางตะวันออก มีอาคารที่สร้างอิฐโคลนอยู่บ้าง วิหารแห่งนี้ได้รับการขยายเพิ่มเติมขึ้นในช่วงสมัยราชวงศ์ที่หนึ่งและสอง และได้สร้างขึ้นใหม่ในช่วงราชวงศ์ที่สามแห่งอียิปต์ แต่ยังคงรูปแบบวิหารเดิมไว้ ทางด้านทิศใต้ด้านนอกช่องระหว่างก้อนหิน ห้องเก็บอาหารบางแห่งถูกเพิ่มเข้ามา วิหารแห่งนี้ได้รับการสร้างขึ้นใหม่อีกครั้งในสมัยราชวงศ์ที่ห้าแห่งอียิปต์ อาจจะอยู่ในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์นูเซอร์เร ไอนิ ซึ่งเป็นจุดที่วิหารที่ตั้งอยู่ตรงกลางของโพรงหินได้ขยายให้ใหญ่ขึ้น ด้านหน้าของวิหารเป็นลานหน้าขนาดประมาณ 5 ม. × 5 ม. (16 ฟุต x 16 ฟุต) ซึ่งล้อมรอบด้วยทางเดินเปิด พบเครื่องเซ่นไหว้บูชาใต้พื้นวิหาร สิ่งของเหล่านี้อุทิศให้กับเทพีในช่วงสองสามร้อยปีในช่วงสมัยราชอาณาจักรเก่า โดยมีผู้ที่เข้ามาสักการะทั้งเชื้อพระวงศ์และสามัญชนทั่วไปและส่วนใหญ่ประกอบด้วยรูปปั้นดินเผารูปมนุษย์และสัตว์ นอกจากนั้น ทางด้านทิศใต้เป็นที่ตั้งของห้องเก็บอาหารและอาคารจากอิฐโคลน
ฟาโรห์เปปิที่ 1 ซึ่งเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สองจากราชวงศ์ที่หกสั่งให้สร้างวิหารขึ้นใหม่อีกครั้ง โดยยังคงรักษารูปแบบวิหารเดิมเอาไว้ แต่ได้ขยายกำแพงอิฐออกไป และขยายขนาดของพื้นที่สักการะบูชาเพื่อเพิ่มรูปสลักของเทพีซาเทตเข้าไป และในครั้งนี้ยังได้มีบูชาเทพคนุมในวิหารแห่งนี้ด้วย ในปีที่ 5 แห่งรัชสมัยฟาโรห์เมอร์เอนเร เนมติเอมซาฟที่ 1 ซึ่งเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์เปปิได้เสด็จมายังเกาะแอลเลเฟนไทน์ เพื่อทรงรับการเข้าเฝ้าของหัวหน้าเผ่าแห่งนิวเบีย ในครั้งนั้นพระองค์อาจจะเสด็จไปยังวิหารเพื่อต่อเติมศาลเทพเจ้าที่พระราชบิดาของพระองค์ทรงโปรดให้สร้างขึ้น