stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดคลองเตยนอก
ประวัติ

วัดคลองเตยนอกเป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่ง ตั้งมานาน แต่ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างขึ้นในสมัยใด ถึงกระนั้นจากข้อมูลตั้งวัดของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2370 สำหรับนามของวัด เดิมมีชื่อว่า วัดกุเกษมคงคาราม ตั้งชื่อตามเจ้าของที่ผู้ถวายที่ดินให้สร้างวัดและผู้บริจาคเงินสร้างถาวรวัตถุในวัด กล่าวคือ ผู้ถวายที่ดินมีชื่อว่า "กุ" ส่วนผู้บริจาคเงินสร้างวัดมีชื่อว่า "เกษม" จึงได้นำชื่อของทั้งสองท่านมาต่อเข้ากันเป็น "กุเกษม" และอาศัยว่าสถานที่นั้นอยู่ใกล้แม่น้ำจึงนำคำว่า "คงคาราม" รวมกันเป็น "วัดกุเกษมคงคาราม" แปลได้ความว่า วัดริมแม่น้ำของท่านที่ชื่อว่ากุและเกษมเป็นผู้สร้าง
ต่อมาจะด้วยสาเหตุอันใดไม่ปรากฏชัด ชาวบ้านทั่วไปเรียกชื่อวัดนี้เปลี่ยนไปจากเดิมเป็น วัดบ้านเล่า สันนิษฐานว่าเนื่องมาจากวัดนี้ตั้งอยู่ปากคลองบ้านลาว ณ สถานที่ดังกล่าว มีชาวรามัญและชาวลาวอพยพมาจากที่ใดไม่ทราบ มาตั้งบ้านเรือนอยู่เป็นจำนวนมาก ปากคลองแห่งนี้จึงได้ชื่อว่า "ปากคลองบ้านลาว" เพราะมีชาวลาวมาอาศัย จึงถูกขนานนามว่า "วัดบ้านลาว" แต่ภายหลังคงเพี้ยนมาเป็น "วัดบ้านเล่า"
ส่วนนามวัดในปัจจุบันที่ชื่อ "วัดคลองเตยนอก" มาจากสถานที่ตั้งวัดอยู่ในท้องที่แขวงคลองเตย แต่เนื่องจากมีวัดคลองเตยอีกแห่งคือวัดคลองเตยใน วัดแห่งนี้จึงชื่อวัดคลองเตยนอก
อาคารเสนาสนะ

อุโบสถหลังเดิมเป็นแบบทรงไทยที่เรียกกันทรงมนิลา หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผา ช่อฟ้าใช้ปูนปั้นเป็นรูปพญานาคยกหางขึ้นไปจนบรรจบชนกันบนยอดจั่ว ห้อยหัวลงมายังเชิงชายทั้งสองด้าน หน้าบันทั้งด้านหน้าหลังปั้นด้วยปูน เป็นลายเครือเถาและดอกพุดตานประดับด้วยจานเบญจรงค์ลายคราม มีพาไลหลังคายื่นออกมาด้านหน้าอุโบสถ
อุโบสถหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 ทรงไทยหลังคา 3 ชั้น มีซุ้มประตูหน้าต่าง หน้าบัน คันทวย บัวปลายเสาปั้นด้วยปูนลงรักปิดทองประดับกระจก ฝาผนังภายในมีจิตรกรรมฝาผนังเกี่ยวกับเรื่องพุทธประวัติและพระเจ้าสิบชาติ อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ กุฏิสงฆ์ 12 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปนสถาน
รายนามเจ้าอาวาส

เจ้าอธิการกลุด
พระอธิการอยู่
พระอธิการแก้ว
พระอธิการขาว
พระอธิการแฉ่ง
พระหลุย สิริวฑฺฒโน (รักษาการแทนเจ้าอาวาส)
พระมหาสิริ
พระครูนนทวรวัฒน์
พระมหานพโรจน์ ธมฺมิโก (ปธ.๗) พ.ศ. 2557–ปัจจุบัน
มุซาชิ (โปเกมอน)

| มุซาชิ |
| --- | --- |
ตัวละครใน 'โปเกมอน'
ปรากฏครั้งแรก: "Pokémon Emergency!" (1997)
ปรากฏครั้งสุดท้าย: "The Rainbow and the Pokémon Master!" (2023)
สร้างโดย: เค็ง ซูงิโมริ
ออกแบบโดย: ซายูริ อิจิอิชิ
เสียงอังกฤษ: Rachael Lillis (4Kids) Michele Knotz (TPCI)
เสียงญี่ปุ่น: เมงูมิ ฮายาชิบาระ
มุซาชิ (ญี่ปุ่น: ムサシ Musashi) หรือชื่อภาษาอังกฤษว่า เจสซี่ (อังกฤษ: Jessie) เป็นตัวละครร้ายของโปเกมอนฉบับอนิเมะ
ประวัติ

มุซาชิเป็นลูกสาวของสมาชิกแก๊งร็อคเก็ตคนหนึ่งที่ชื่อ “มิยาโมโตะ” มิยาโมโตะเป็นสมาชิกฝีมือดีที่ใกล้ชิดกับเบื้องบนของแก๊ง เธอรักมุซาชิมากและพยายามทำงานหนักเพื่อหาเลี้ยงเธอ แต่เมื่อครั้งมุซาชิอายุ 5 ขวบ มิยาโมโตะได้รับภารกิจให้ไปจับมิวด้วยเบาะแสระดับสุดยอดที่เธอมี แต่หลังจากนั้นเธอก็ประสบเหตุหิมะถล่มและไม่มีใครได้พบเห็นเธออีก
มุซาชิที่กลายเป็นเด็กกำพร้าอย่างกะทันหันก็ถูกส่งไปที่บ้านสงเคราะห์เด็กที่ยากจน ถึงขั้นในฤดูหนาวเธอต้องกินหิมะประทังความหิว เมื่อถึงวัยที่เธอจะต้องตั้งต้นชีวิตของตนเอง มุซาชิใฝ่ฝันจะเป็นนางพยาบาลโปเกมอน แต่ก็ต้องอกหักเพราะเธอไม่มีเงินเรียน จึงต้องระเห็จไปเรียนกับลักกี้ในโรงเรียนโปเกมอนพยาบาลแทน ถึงอย่างนั้นมุซาชิก็มีฝีมือในการทำแผลโปเกมอนเป็นอย่างดีถึงขั้นช่วยสอนลักกี้ตัวอื่นๆ อีกด้วย แต่เพราะเธอไม่ใช่โปเกมอนเหมือนลักกี้ เธอจึงไม่มีท่า ร้องเพลง ให้โปเกมอนผู้ป่วยหลับได้ สุดท้ายเธอจึงเรียนไม่จบหลักสูตร
ในวันมอบประกาศนียบัตร มุซาชิได้แต่เพียงแพ็คกระเป๋าเดินกลับบ้านโดยที่ไม่ได้เข้าร่วมพิธี แต่ก่อนที่จะจากไป ลักกี้เพื่อนสนิทของเธอก็ตามมายื่นหมวกพยาบาลให้ แต่มุซาชิปฏิเสธไม่รับ ลักกี้จึงกะเทาะจี้รูปไข่ที่เพิ่งได้รับเป็นใบประกาศจบการศึกษาเป็นสองชิ้น และมอบครึ่งหนึ่งให้มุซาชิเพื่ออนาคตหากเจอกันอีก ทั้งสองจะจำกันและกันได้
เธอเป็นโปเกมอนโคออดิเนเตอร์ (แคนดี้ มุซาชิน่า) และโปเกมอนเพอร์ฟอร์เมอร์ (มุซาวี่)
โปเกมอนของมุซาชิ > อยู่ที่ตัว

โซนานส์
ฮาบูเนค
ยันยันมา → เมกะยันมา
โคโรโมริ
พูรูริล
บาเค็จจะ → พัมพ์จิน
โปเกมอนของมุซาชิ > เดินทางด้วยกัน

เนียส ↔ เคียวไดแมกซ์เนียส
โรตอม ↔ โปเกเด็กซ์โรตอม
โปเกมอนของมุซาชิ > ปล่อยไปแล้ว

อาร์โบ → อาร์บ็อก
เคมุตโสะ → มายูลด์ → โดคุเคล
มิมิคคิว
โปเกมอนของมุซาชิ > แลกเปลี่ยน

เบโรรินกา
คูชีท
โปเกมอนของมุซาชิ > วิวัฒนาการกับโปเกมอนอีกตัว

เชลเดอร์
โปเกมอนของมุซาชิ > เคยอาศัยอยู่ด้วยกัน

คิเทรุกุมะ
นุยโกะกุมะ
หมายเหตุ: เครื่องหมาย → หมายถึง พัฒนาร่างเป็น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลมุชาชิ ใน Bulbapedia
วัดลุ่มคงคาราม

| วัดลุ่มคงคาราม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดลุ่มคงคาราม, วัดลุ่ม
ที่ตั้ง: เลขที่ 45 หมู่ที่ 3 ซอยบางกรวย-ไทรน้อย 12/3 ถนนบางกรวย-ไทรน้อย ตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี 11130
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสังฆรักษ์ เชียงใหม่ อรุโณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดลุ่มคงคาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดลุ่ม ตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน 75 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 40 ตารางวา
วัดลุ่มคงคารามสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2124 ในสมัยอยุธยา โดยใช้ชื่อวัดตามภูมิประเทศที่ตั้งวัดที่เป็นที่ลุ่มอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2130 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14.12 เมตร ยาว 24.23 เมตร ด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2523 และให้ทางราชการสร้างโรงเรียนในที่ดินของวัด
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ ลักษณะทรงไทย วิหารซึ่งภายในประดิษฐาน พระสีหไสยาสน์ กุฏิสงฆ์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารไม้ทรงไทย ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 เจดีย์ 3 องค์ ปรางค์ 1 องค์ และวิหารหลวงพ่อดำ
รายนามเจ้าอาวาส

พระครูนนทกิจสุนทร (พิน อภินนฺโท)
พระมหาสวัสดิ์ โสตฺถิโก
พระอธิการผิน อิสฺสโร
พระครูสังฆรักษ์ เชียงใหม่ อรุโณ
วัดคฤหบดี

| วัดคฤหบดี |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดคฤหบดี
ที่ตั้ง: แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: พระแทรกคำ (หลวงพ่อแซกคำ)
เจ้าอาวาส: พระครูอนุกูลวีราภรณ์ (สมศักดิ์ มหาวีโร)
มหามงคล: รูปเหมือนหลวงปู่ทัต (อดีตเจ้าอาวาส)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดคฤหบดี เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร เป็นวัดที่พระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) ต้นสกุลภมรมนตรี เป็นผู้สร้างในปี พ.ศ. 2367 โดยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานพระแทรกคำที่ได้มาจากเวียงจันทน์ให้เป็นพระประธานด้วย
ในสมัยรัชกาลที่ 5 โปรดให้ปฏิสังขรณ์วัดคฤหบดีครั้งใหญ่ ทำให้อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีสภาพถาวรมั่นคงเป็นที่พอพระราชหฤทัย และได้พระราชทานตราประจำรัชกาลพระองค์ประดิษฐานไว้จนกระทั่งบัดนี้
รูปภาพ

พระแทรกคำ
พระอุโบสถ
พระวิหาร
ลวดลายหน้าบันพระอุโบสถ
ลวดลายหน้าบันพระวิหาร
เจดีย์ประธาน
พระบรมธาตุเจดีย์
ลำดับเจ้าอาวาส

ลำดับเจ้าอาวาส และผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดคฤหบดี เท่าที่พบข้อมูล
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |
| 1 | เจ้าคุณจีน | - | - | เจ้าอาวาส, พระราชาคณะ ไม่ทราบราชทินนาม |
| 2 | เจ้าคุณเทศ | - | - | เจ้าอาวาส, พระราชาคณะ ไม่ทราบราชทินนาม |
| 3 | เจ้าคุณคง | - | - | เจ้าอาวาส, พระราชาคณะ ไม่ทราบราชทินนาม |
| 4 | พระกระวีวงษ์ (เปีย จนฺทสิริ) ป.ธ. 5 | - | พ.ศ. 2436 | เจ้าอาวาส, ย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร สมณศักดิ์สุดท้ายที่ พระอุบาฬีคุณูปมาจารย์ |
| 5 | พระคุณาจาริยวัตร์ (แช่ม) | พ.ศ. 2436 | พ.ศ. 2444 | เจ้าอาวาส, มรณภาพ |
| 6 | พระครูวิริยโกศล (คง) | - | - | เจ้าอาวาส |
| 7 | พระครูธรรมจริยาภิรมย์ (ทัต อินฺทโชติ) | - | พ.ศ. 2470 | เจ้าอาวาส, มรณภาพ |
| 8 | พระครูธรรมจริยาภิรมย์ (เผือด) | - | - | เจ้าอาวาส |
| 9 | พระญาณรังษี (ตุ๊ พฺรหฺมโชโต) | พ.ศ. 2484 | พ.ศ. 2486 | ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส |
| 9 | พระญาณรังษี (ตุ๊ พฺรหฺมโชโต) | พ.ศ. 2486 | พ.ศ. 2521 | เจ้าอาวาส, มรณภาพ |
| 10 | พระครูธรรมาภิรม (ชั้น เขมทตฺโต) ป.ธ. 4 | พ.ศ. 2521 | พ.ศ. 2523 | ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส |
| 10 | พระครูธรรมาภิรม (ชั้น เขมทตฺโต) ป.ธ. 4 | พ.ศ. 2523 | - | เจ้าอาวาส |
| 11 | พระราชรัตนเวที (บุญลอย รตนโชโต) ป.ธ. 4 | พ.ศ. 2525 | พ.ศ. 2552 | เจ้าอาวาส, มรณภาพ |
| 12 | พระราชสิทธิมงคล (ทองสุข ฉนฺนธมฺโม) ป.ธ. 5 | พ.ศ. 2552 | พ.ศ. 2553 | ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส |
| 12 | พระราชสิทธิมงคล (ทองสุข ฉนฺนธมฺโม) ป.ธ. 5 | พ.ศ. 2553 | พ.ศ. 2561 | เจ้าอาวาส, มรณภาพ |
| 13 | พระครูอนุกูลวีราภรณ์ (สมศักดิ์ มหาวีโร) | พ.ศ. 2562 | พ.ศ. 2562 | ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส |
| 13 | พระครูอนุกูลวีราภรณ์ (สมศักดิ์ มหาวีโร) | พ.ศ. 2562 | - | เจ้าอาวาส, ปัจจุบัน |
วัดวิมุตยาราม

| วัดวิมุตยาราม |
| --- | --- |
วัดวิมุตยาราม

ที่ตั้ง: เลขที่ 78 ซอยจรัญสนิทวงศ์ 98 ถนนจรัญสนิทวงศ์ แขวงบางอ้อ เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร 10700
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดวิมุตยาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางอ้อ เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ติดแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งธนบุรี
ไม่มีหลักฐานการสร้างวัดว่า สร้างสมัยใด ใครเป็นผู้สร้าง แต่จากหลักฐานการสร้างพระประธานในอุโบสถ ที่จารึกไว้ว่า ยายมา กับ ท่านตาสน ชักชวนสัปบุรุษสร้างพระพุทธรูปองค์นี้ เมื่อวันอังคาร ขึ้น 3 ค่ำ เดือน 4 พุทธศักราช 2356 จึงสันนิษฐานว่าน่าจะสร้างวัดขึ้นในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดละมุดสีดา เพราะมีต้นละมุดสีดาใหญ่อยู่ในวัด หรือเรียกว่า วัดละมุดล่าง เพราะมีวัดทางทิศหนืออีกวัดคือ วัดละมุดไทย อาจเพราะมีชาวมอญสร้างวัดอยู่ข้าง ๆ พระอุปัชฌาย์เขียน พุทธรักขิโต เจ้าอาวาสในสมัยนั้น คงเห็นว่า คำว่า ละมุด ในชื่อของวัดนั้นมีเสียงคล้ายคำว่า วิมุติ ซึ่งแปลว่า "หลุดพ้น" ในภาษาบาลี อีกทั้งวัดละมุดในขณะนั้นรอดพ้นจากการถูกระเบิดในสงครามอย่างน่าอัศจรรย์ จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดวิมุตยาราม"
ภายในวัดมีพระอุโบสถ สามารถมองเห็นได้ไกลจากอีกฝั่งของแม่น้ำเจ้าพระยา ส่วนภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระประธานองค์ใหญ่ มีการเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังที่งดงาม
วัดเขมาภิรตารามราชวรวิหาร

| วัดเขมาภิรตารามราชวรวิหาร |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดเขมาภิรตาราม, วัดเขมา
ที่ตั้ง: เลขที่ 45 ซอยพิบูลสงคราม 3 ถนนพิบูลสงคราม ตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี 11000
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
พระประธาน: มาจากอยุธยา
พระพุทธรูปสำคัญ: พระประธาน, พระพุทธอินแปลง, พระนิรันตราย, พระศรีอาริยเมตไตร
ความพิเศษ: เจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ
เวลาทำการ: ทุกวัน 08.00–17.00 น.
จุดสนใจ: พระมหาเจดีย์, พระอุโบสถ, พระที่นั่งมูลมณเฑียร, พระตำหนักแดง
กิจกรรม: งานปิดทองนมัสการพระบรมสารีริกธาตุ (วันมาฆบูชา)
การถ่ายภาพ: ไม่ควรใช้แฟลชในถ่ายภาพจิตรกรรมฝาผนัง
หมายเหตุ: ติดต่อเข้าชมสถานที่สำคัญของวัดได้ที่สำนักงานส่วนกลาง วัดเขมาภิรตาราม 08 1259 5129, 08 9823 7340
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเขมาภิรตาราม เป็นวัดโบราณ สร้างสมัยอยุธยาหรือก่อนสมัยอยุธยา พระเจ้าอู่ทองทรงบูรณปฏิสังขรณ์เป็นวัดหลวงในสมัยอยุธยา ในสมัยรัตนโกสินทร์ วัดเขมาภิรตารามเป็นวัดที่อยู่ในสังกัดบัญชีกฐินหลวงของสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ เดิมเรียกว่า วัดเขมา บางครั้งเรียกว่า "วัดเข็นมา" (คำว่า เขมา มีความหมายว่า ความเกษมสุข ความพ้นจากเครื่องห่วงใย ความปลอดจากกังวลทั้งหลาย)
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย สมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินีโปรดให้สมเด็จเจ้าฟ้ามงกุฎพระราชโอรส (ซึ่งต่อมาได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) เสด็จไปเฝ้าสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ เพื่อกราบทูลขอวัดเขมาเป็นวัดสำหรับกฐินในสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี จากนั้นได้ทรงบริจาคพระราชทรัพย์บูรณปฏิสังขรณ์วัดเขมาพร้อมกับอัญเชิญพระพุทธรูปหล่อเก่าแก่จากพระราชวังจันทรเกษมที่อยุธยามาประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถ และมีการฉลองใน พ.ศ. 2371 ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงบูรณปฏิสังขรณ์เพื่อฉลองพระคุณสมเด็จพระบรมราชชนนี แล้วพระราชทานนามเพิ่มว่า วัดเขมาภิรตาราม
ลำดับเจ้าอาวาส
รายนามเจ้าอาวาสเท่าที่สืบได้ มีดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 | พระเขมาภิมุขธรรม | พ.ศ. 2397 | พ.ศ. 2406 |
| 2 | พระเขมาภิมุขธรรม (ศรี ปุณฺณสีโล) | พ.ศ. 2406 | พ.ศ. 2422 |
| 3 | พระครูเขมาภิมุขธรรม (อิ่ม โกลิโต) | พ.ศ. 2422 | พ.ศ. 2427 |
| 4 | พระอริยกวี (อ่อน ธมฺมรกฺขิโต) | พ.ศ. 2427 | พ.ศ. 2433 |
| 5 | พระครูสถิตธรรมสโมธาน (สอน) | พ.ศ. 2433 | พ.ศ. 2441 |
| 6 | พระวินัยรักขิต (คง ปญฺญาทีโป) | พ.ศ. 2443 | พ.ศ. 2463 |
| 7 | พระเขมาภิมุขธรรม (นวล ยโส) | พ.ศ. 2464 | พ.ศ. 2477 |
| 8 | พระเขมาภิมุขธรรม (เกตุ เกสโร) | พ.ศ. 2480 | พ.ศ. 2509 |
| 9 | พระธรรมรัชมงคล (จับ อุคฺคเสโน) | พ.ศ. 2509 | พ.ศ. 2541 |
| 10 | พระเทพเมธากรกวี (ละเอียด สลฺเลโข) | พ.ศ. 2542 | พ.ศ. 2562 |
| 11 | พระวชิรเขมคุณ (วิลาศ อคฺควโร) | 10 มิถุนายน พ.ศ. 2563 | ปัจจุบัน |
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดเขมาภิรตารามราชวรวิหาร
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°49′18″N 100°30′13″E﻿ / ﻿13.82166°N 100.50359°E﻿ / 13.82166; 100.50359
โครงสถานที่
วัดจากแดง

| วัดจากแดง |
| --- | --- |
วัดจากแดง

ชื่อสามัญ: วัดจากแดง
ที่ตั้ง: หมู่ที่ 6 ซอยเพชรหึงษ์ 10 ถนนเพชรหึงษ์ ตำบลทรงคนอง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ 10130
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อหิน
เจ้าอาวาส: พระราชวัชรบัณฑิต (ประนอม ธมฺมาลงฺกาโร ป.ธ.6)
เว็บไซต์: https://www.watchakdaeng.com
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดจากแดง เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 6 บ้านวัดจากแดง ตำบลทรงคนอง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระราชวัชรบัณฑิต ในปัจจุบันทางวัดยังได้จัดให้มีการเรียนการสอนเพิ่มขึ้น มีหลักสูตรการศึกษาบาลีใหญ่ ซึ่งเป็นหลักสูตรที่ทางวัดจัดทำขึ้นเพื่อการค้นคว้าพระไตรปิฏก การเรียนพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี และการค้นคว้าคัมภีร์โบราณฉบับต่าง ๆ เป็นอาทิ
ประวัติ

วัดสร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2325 สันนิษฐานว่ามาจากคำว่า จากแดน คือจากคนอพยพมาจากอยุธยา ต่อมาได้เพี้ยนเป็นจากแดง เมื่อสร้างวัดขึ้นแล้วได้ขนานนามตามท้องที่ตั้งวัดสืบต่อมาจนปัจจุบัน วัดจากแดงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2330  เดิมมีคลองอยู่ข้างวัดแต่ต่อมาได้ถมคลองเป็นถนนชื่อ ถนนจากแดง
อาคารเสนาสนะ

วัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 56 ตารางวา แวดล้อมด้วยสวนมะพร้าว ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ทิศตะวันตก ติดกับคลองจากแดง ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ดังนี้ อุโบสถกว้าง 7.75 เมตร ยาว 23.55 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2401 บูรณะ พ.ศ. 2504 หน้าบันประดับด้วยถ้วยชามลายคราม กุฎีสงฆ์ จำนวน 3 หลังเป็นอาคาร ครี่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญกว้าง 10.45 เมตร ยาว 29 เมตร
ในวิหารมี หลวงพ่อหิน ซึ่งขุดพบบริเวณโบสถ์เก่า คาดว่าสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2325 ในด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2524 จนถึงปัจจุบัน
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการสุด
พระอธิการปั่น
พระอธิการมอม
พระอธิการเปลื้อง (พ.ศ. 2475–2480)
พระอธิการทองอยู่ (พ.ศ. 2481–2489)
พระอธิการบู่ (พ.ศ. 2490–2494)
พระอธิการทองคำ (พ.ศ. 2495–2502)
พระอธิการยุ้ย (พ.ศ. 2503–2508)
พระอธิการเผือก โสภิโต (พ.ศ. 2509–2520)
พระอธิการนิตย์ อภิญโท (พ.ศ. 2521–2522)
พระครูธรรมธรสุมนต์ นนฺทิโก อัครมหาบัณฑิต (พ.ศ. 2523–2562)
พระราชวัชรบัณฑิต (ธมฺมาลงฺกาโร) พ.ศ. 2563–ปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
วลาดีมีร์ ปูติน
ประวัติ

วลาดีมีร์ ปูตินในวัยเด็ก เป็นช่วงที่หนังสายลับได้รับความนิยมจึงเป็นการสร้างแรงบันดาลใจให้กับปูติน ในสมัยนั้นมีอาชีพอยู่เพียงสองประเภทที่สามารถเป็นสายลับได้คือต้องเป็นทหารหรือจบนิติศาสตร์
วลาดีมีร์ ปูตินได้ไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเลนินกราด สาขานิติศาสตร์ จบมาเขาได้ทำงานกับหน่วยสายลับได้ประจำหน่วยข่าวกรองสายลับและได้ถูกส่งไปประจำที่ประเทศเยอรมนีตะวันออก ภายหลังสหภาพโซเวียตล่มสลายเขาจึงลาออกจากเคจีบี แล้วกลับไปอยู่กับอาจารย์ที่ชื่อว่า ดร. อนาโตลี ซับซัค และช่วยหาเสียงจน ดร. อนาโตลี ซับซัคได้เป็นผู้ว่าการเลนินกราด เมื่อ ดร.อนาโตลี ซับซัค ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดนข้อหาทุจริต แล้วปูตินเป็นลูกศิษย์ที่ไม่ยอมทิ้งอาจารย์ไป ได้หาข้อมูลมาช่วยอาจารย์จนพ้นความผิด
ต่อมาเพื่อนร่วมรุ่นมาชวนปูตินไปทำงานในทำเนียบประธานาธิบดีเยลซินในกรุงมอสโก จึงได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีสมัยบอริส เยลต์ซิน เป็นประธานาธิบดี ต่อมาเยลต์ซินได้ลาออกแล้วให้ปูตินมารักษาการณ์แทน แล้วปูตินก็ได้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดี และได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีคนที่ 2 ของรัสเซีย เพราะบอริส เยลต์ซินเป็นคนแนะนำ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ในวันที่ 14 มีนาคม 2004
ต่อมา เดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 นิตยสารไทม์ได้เลือกให้เขาเป็นบุคคลแห่งปี 2007 ด้วยเหตุผลว่าเขามีความเป็นผู้นำซึ่งเปลี่ยนความวุ่นวายในรัสเซียให้มีเสถียรภาพมากยิ่งขึ้น โดยนิตยสารไทมส์ ได้ขนานนามแก่ปูตินว่าเป็น "ซาร์แห่งรัสเซียใหม่" แม้ว่าปูตินจะสละตำแหน่งประธานาธิบดีให้แก่
ดมีตรี เมดเวเดฟแล้วก็ตาม แต่ปูตินก็ยังคงมีอำนาจและได้รับความนิยมอยู่
ประวัติ > ชีวิตครอบครัว

ปูตินสมรสกับชาวเลนินกราดนามว่า ลุดมินา ชเกรบเนวา (Людми́ла Шкребнева) ในวันที่ 28 กรกฎาคม 1983 และทั้งสองได้ใช้ชีวิตอยู่ในเยอรมนีตะวันออกด้วยกันระหว่างปี 1985 ถึง 1990 ทั้งสองมีลูกสาวสองคน คือ มารียา ปูตีนา เกิดในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก และ เยกาเจรีนา ปูตีนา เกิดในเดรสเดิน ต่อมาในวันที่ 6 มิถุนายน 2013 ปูตินได้ออกมาแถลงว่า ชีวิตคู่ของเขาทั้งสองได้จบลงไปแล้ว ซึ่งทางทำเนียบเครมลินได้ออกมายืนยันในวันที่ 1 เมษายน 2014 ว่ากระบวนการหย่าได้เสร็จสิ้นสมบูรณ์
เจ้าหน้าที่ความมั่นคง

ปูตินเริ่มการทำงานในหน่วยเคจีบี (KGB) ในปี 1975 เมื่อจบการศึกษา โดยเข้ารับการฝึกฝนเป็นเวลาหนึ่งปีที่ โรงเรียนเคเกเบในออตา เลนินกราด อย่างไรก็ตาม ในรายงานการประเมินผลจากเจ้าหน้าที่ระดับสูงของหน่วยได้ระบุว่าปูตินนั้นมีข้อบกพร่อง ว่าเขานั้นเป็นคนไม่เข้าสังคมและมีสัญชาติญาณต่อภัยอันตรายต่ำ ต่อมาไปทำงานเป็นระยะเวลาสั้นๆที่กรมหลักที่สองแห่งคณะกรรมการความมั่นคงแห่งรัฐ (หน่วยราชการลับฝ่ายโต้ตอบ) ก่อนที่ต่อมาจะย้ายไปยังกรมหลักที่หนึ่งฯ ซึ่งเขามีหน้าที่ที่จะต้องเฝ้าจับตามองชาวต่างประเทศและเจ้าหน้าที่กงสุลในเลนินกราด
ระหว่างปี 1985 ถึง 1990 ปูตินได้เป็นเจ้าหน้าที่ KGB ที่ประจำการในเดรสเดิน เยอรมนีตะวันออก ในช่วงนั้น ปูตินได้ถูกมอบหมายให้สังกัดกรม S: หน่วยข่าวกรองและราชการลับสิ่งผิดกฎหมาย และเพื่อปกปิดตัวตนของเขา เบื้องบนจึงได้ระบุให้เขามีอาชีพเป็นล่าม หนึ่งในงานของปูตินคือการทำงานร่วมกับกระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐของเยอรมนีตะวันออก ในการติดตามและสรรหาชาวต่างประเทศในเดรสเดินเพื่อรับเข้าเป็นบุคลากร คนที่เขาหาได้โดยส่วนมากเป็นคนที่เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเทคนิคแห่งเดรสเดิน จุดประสงค์การสรรหาคนก็เพื่อส่งคนเหล่านี้ไปเป็นสายลับในสหรัฐอเมริกา จากการที่เขาใช้ชีวิตอยู่ในเยอรมนีถึง 15 ปีนี้เองทำให้ปูตินสามารถพูดภาษาเยอรมันได้อย่างคล่องแคล่ว
เมื่อกำแพงเบอร์ลินพังทลายลง มีนักสิทธิมนุษยชนเดินขบวนประท้วงมายังอาคารของ KGB ในเบอร์ลิน ปูตินได้เผาทำลายเอกสารของ KGB และยื่นขอคำสั่งเร่งด่วนไปยังผู้บังคับบัญชาในกรุงมอสโก ซึ่งเขาก็ได้กล่าวถึงเหตุการณ์ในตอนนั้นว่า "มอสโกได้แต่เงียบ" เมื่อรัฐบาลเยอรมนีตะวันออกล่มสลาย ปูตินก็ถูกเรียกตัวกลับไปอยู่ที่เลนินกราดในสหภาพโซเวียต ที่ซึ่งในปี 1991 เขาได้ควบตำแหน่งในภาควิชากิจการต่างประเทศของมหาวิทยาลัยเลนินกราด ตามบันทึกของรองอธิการบดี ยูรี มอลคานอฟ ด้วยตำแหน่งใหม่นี้ ปูติดคอยจับตามองเหล่านักศึกษาที่มีแววเพื่อเฟ้นหาคนเข้าสังกัด และในช่วงนี้เองที่เขาได้พบกับ อนาโตลี ซ็อบจัก ซึ่งเป็นอดีตอาจารย์ของเขาอีกครั้งซึ่งกำลังดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเลนินกราด
ปูตินลาออกจากการเป็นเจ้าหน้าที่ด้านความมั่นคงขณะดำรงยศ พันโท ในวันที่ 20 สิงหาคม 1991 วันที่สองระหว่างความพยายามรัฐประหารเพื่อล้มล้างรัฐบาลของประธานาธิบดี มีฮาอิล กอร์บาชอฟ ซึ่งหน่วย KGB ก็ร่วมสนับสนุนการรัฐประหาร ปูตินได้อธิบายเหตุผลการลาออกของเขาว่า "ทันทีที่รัฐประหารเริ่มขึ้น ผมก็ตัดสินใจทันทีว่าจะอยู่ข้างไหน" และในปี 1999 ปูตินก็ได้อธิบายว่าลัทธิคอมมิวนิสต์นั้นเป็น "ทางตันที่ไกลจากกระแสหลักของความศิวิไลซ์"
งานการเมือง > นครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก (1990–96)

ในเดือนพฤษภาคม 1990 ปูตินได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาด้านกิจการต่างประเทศของนายกเทศมนตรีอนาโตลี ซ็อบจัก ต่อมาในเดือนมิถุนายน 1991 เขาก็ได้ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการความสัมพันธ์ภายนอกประจำสำนักนายกเทศมนตรีนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก รับผิดชอบงานพัฒนาความสัมพันธ์กับต่างประเทศและการลงทุนจากต่างชาติ ในคณะกรรมการที่มีเขาเป็นประธานนี้ ปูตินได้เปิดโอกาสให้บุคคลจากภาคธุรกิจเข้ามาร่วมเป็นกรรมการ ในเดือนมีนาคม 1994 ปูตินได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานคนที่หนึ่งของฝ่ายบริหารเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ต่อมาในเดือนพฤษภาคม 1995 ปูตินได้บริหารสาขาของพรรคนาชโดม – รซซียา (Our Home Is Russia) ในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ซึ่งเป็นพรรคการเมืองฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลที่ก่อตั้งโดยนายกรัฐมนตรี วีกเตอร์ เชอร์โนมีร์ดีน ซึ่งในฤดูร้อนของปีเดียวกันนั้น ปูตินได้เป็นผู้ทำหน้าที่จัดการนโยบายหาเสียงในการเลือกตั้งของพรรคฯ ปูตินเป็นหัวหน้าสาขาของพรรคนาชโดม – รซซียาประจำเซนต์ปีเตอส์เบิร์กจนถึงเดือนมิถุนายน 1997
งานการเมือง > เริ่มทำงานในมอสโก (1996–99)

ถึงแม้เจ้านายของปูติน อนาโตลี ซ็อบจัก จะพ่ายแพ้การเลือกตั้งนายกเทศมนตรีในปี 1996 แต่ปูตินได้รับข้อเสนอตำแหน่งงานในคณะบริหารเซนต์ปีเตอร์เบิร์กชุดใหม่ อย่างไรก็ตาม ปูตินได้ปฏิเสธตำแหน่งดังกล่าวไปเนื่องจากไม่ต้องการหักหลังนายเก่า เมื่อทราบว่าตนเองกำลังจะว่างงาน ปูตินจึงคิดจะเป็นคนขับรถแท็กซี่หรือทำงานพาร์ทไทม์เพื่อหาเลี้ยงครอบครัว แต่แล้วปูตินก็ได้รับคำเชิญจากพาเวล โบโรดีน หัวหน้าสำนักจัดการทรัพย์สินส่วนประธานาธิบดี ให้ไปเป็นผู้ช่วยของเขาในมอสโก ปูตินตอบรับคำเชิญดังกล่าวและย้ายไปยังกรุงมอสโกในเดือนมิถุนายน 1996 ในตำแหน่งรองหัวหน้าสำนักจัดการทรัพย์สินส่วนประธานาธิบดี ต่อมาในเดือนมีนาคม 1997 ประธานาธิบดีเยลต์ซินได้แต่งตั้งปูตินเป็นรองเสนาธิการทำเนียบเครมลินควบตำแหน่งหัวหน้ากองบังคับการใหญ่สำนักจัดการทรัพย์สินส่วนประธานาธิบดี
งานการเมือง > นายกรัฐมนตรีครั้งแรก (1999)

ในวันที่ 9 สิงหาคม 1999 ปูตินได้รับการแต่งตั้งจากประธานาธิบดี บอริส เยลต์ซิน ให้เป็นรองนายกรัฐมนตรีลำดับที่หนึ่งจากสามลำดับ และภายหลังในวันเดียวกันนั้นได้รับแต่งตั้งให้รักษาการในตำแหน่งนายกรัฐมนตรีรัสเซีย ซึ่งประธานาธิบดีเยลต์ซินได้ประกาศด้วยว่า เขาอยากเห็นปูตินเป็นผู้สืบทอดทางการเมืองต่อจากเขา หนึ่งสัปดาห์ให้หลัง สภาล่างได้มีเห็นชอบการแต่งตั้งปูตินเป็นนายกรัฐมนตรี ด้วยคะแนนเสียงข้างมาก 233 เสียง (คัดค้าน 84 เสียง, งดออกเสียง 17 เสียง) ซึ่งทำให้ปูตินกลายเป็นผู้ที่ได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีหลังอยู่บนเส้นทางการเมืองระดับชาติได้เพียง 18 เดือน ซึ่งในตอนที่เขาได้รับแต่งตั้งนั้น เขาแทบจะไม่เป็นที่รู้จักของสาธารณชนมาก่อน และผู้คนไม่คาดหวังอะไรกับเขามากนักที่ติดภาพลักษณ์เป็นเด็กเส้นของเยลต์ซิน แล้วก็เหมือนกับนายกฯคนอื่นๆของเยลต์ซิน ปูตินไม่ได้เป็นคนเลือกสมาชิกคณะรัฐมนตรีด้วยตัวเอง คณะรัฐมนตรีของเขาถูกเลือกมาโดยประธานาธิบดี
สุขภาพของประธานาธิบดีเยลต์ซินย่ำแย่ลงอย่างกะทันหัน คู่แข่งทางการเมืองของเยลต์ซินเริ่มออกปราศัยถึงบุคคลที่จะมาแทนที่เขา แต่พวกเขาก็ต้องพบกับความยากลำบากเมื่อปูตินก้าวขึ้นมาเป็นรักษาการประธานาธิบดี การรักษากฎหมายและความสงบเรียบร้อย (law-and-order) ตลอดจนการเดินหน้าปฏิบัติการในสงครามเชชเนียครั้งที่สองถือเป็นภาพลักษณ์ทรงศักยภาพของปูติน นำมาซึ่งกระแสนิยมในตัวปูตินที่เพิ่มขึ้น และพาให้ปูตินสามารถยืนอยู่เหนือคู่แข่งทางการเมืองทั้งหมดได้
เนื่องจากเขาไม่ได้กำลังสังกัดอยู่กับพรรคการเมืองใด ปูตินได้ให้สัญญาที่จะสนับสนุนพรรคเอกภาพ ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่พึ่งตั้งขึ้นใหม่และครองสัดส่วนเป็นอันดับสองของคะแนนเสียงผู้มีสิทธิเลือกตั้ง (23.3%) ในเดือนธันวาคม 1999 และจะตอบแทนปูตินในสภาเป็นการต่างตอบแทน
งานการเมือง > รักษาการประธานาธิบดี (1999–2000)

ในวันที่ 31 ธันวาคม 1999 ประธานาธิบดีเยลต์ซินประกาศลาออกอย่างไม่คาดคิด ซึ่งตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญทำให้ปูตินซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีต้องขึ้นมาเป็นรักษาการประธานาธิบดี ซึ่งในระหว่างที่เขาเป็นรักษาการนี้ เขาได้เดินทางไปให้กำลังกองทหารในเชชเนีย
คำสั่งประธานาธิบดีฉบับแรก ได้รับการลงนามโดยปูตินในวันที่ 31 ธันวาคม 1999 โดยเป็นคำสั่งเรื่อง "คำรับรองแก่อดีตประธานาธิบดีแห่งสหพันธรัฐรัสเซียและสมาชิกครอบครัว" เพื่อเป็นที่มั่นใจได้ว่า "บรรดาข้อกล่าวหาการทุจริตที่มีต่อประธานาธิบดีที่พึ่งพ้นจากตำแหน่งไปและที่มีต่อญาติของท่าน" จะไม่ถูกสืบและดำเนินการต่ออีก ซึ่งประเด็นนี้เคยถูกพุ่งเป้าไปที่บริษัทก่อสร้าง Mabetex ที่มีชื่อเยลต์ซินและครอบครัวเข้าไปพัวพัน และเมื่อการลาออกของเยลต์ซินมีผล การเลือกตั้งประธานาธิบดีจึงมีกำหนดจัดขึ้นในวันที่ 26 มีนาคม 2000 ซึ่งปูตินชนะการลงคะแนนรอบแรกด้วยคะแนน 53%
งานการเมือง > ประธานาธิบดีครั้งแรก (2000–08)

ปูตินเข้าพิธีสาบานตนเป็นประธานาธิบดีในวันที่ 7 พฤษภาคม 2000 และได้แต่งตั้งรัฐมนตรีคลัง มีฮาอิล คาซยานอฟ เป็นนายกรัฐมนตรี
บททดสอบแรกในตำแหน่งประธานาธิบดีของเขาเริ่มขึ้นในเดือนสิงหาคม 2000 เรือดำน้ำนิวเคลียร์ คูร์สก ขนาด 13,400 ตันที่อยู่ระหว่างการฝึกในทะเลเกิดการระเบิดขึ้นและจมลง ทำให้ลูกเรือเสียชีวิต 118 คน โศกนาฎกรรมครั้งร้ายแรงนี้ก่อให้เกิดข้อวิพากษ์วิจารณ์ในตัวปูตินอย่างมาก เนื่องจากเหตุการณ์เกิดขึ้นเป็นเวลาหลายวันกว่าที่ปูตินจะกลับจากหยุดยาวพักผ่อน และกว่าเขาจะมาดูซากเรือก็กินเวลาอีกหลายวัน
ในวาระแรกของการดำรงตำแหน่งระหว่างปี 2000 ถึง 2004 ปูตินได้วางแนวทางในการแก้ไขภาวะความยากจนในประเทศ นอกจากนี้ปูตินยังได้ต่อรองกับชนชั้นนำในประเทศ ซึ่งปูตินเปิดทางให้ชนชั้นนำเหล่านี้ยังมีอิทธิพลได้อย่างเต็มเปี่ยม และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ชนชั้นนำเหล่านี้ก็หันมาสนับสนุนและกลายเป็นฐานอำนาจที่มั่นคงของปูติน เกิดนักธุรกิจใหญ่โตขึ้นมากมายในรัสเซียซึ่งล้วนแต่เป็นพันธมิตรของปูติน
ไม่กี่เดือนก่อนการเลือกตั้งทั่วไปในปี 2004 ปูตินได้ปลดคณะรัฐมนตรีของคาซยานอฟ และตั้งมีฮาอิล ฟรัดกอฟ ขึ้นมาเป็นนายกฯแทน และในวันที่ 14 มีนาคม 2004 ปูตินก็ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีติดต่อเป็นวาระที่สอง โดยได้รับคะแนนเสียงถึง 71%