stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โชว์! มิวสิกคอร์
รายชื่อผู้ชนะ > 2020

รายชื่อผู้ชนะอันดับที่ 1
| --- | --- |
: คะแนนสูงสุดในปี 2020
—: ไม่มีการแสดง
| ตอน | วันที่ | ศิลปิน | เพลง | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 662 | 4 มกราคม | เรดเวลเวต | "Psycho" | 10,895 |
| 663 | 11 มกราคม | เรดเวลเวต | "Psycho" | 9,398 |
| 664 | 18 มกราคม | เรดเวลเวต | "Psycho" | 8,047 |
| — | 25 มกราคม | ไม่มีการแสดงและไม่ได้ประกาศผู้ชนะ |  |  |
| 665 | 1 กุมภาพันธ์ | จีโค่ | "Any Song" | 8,267 |
| 666 | 8 กุมภาพันธ์ | จีโค่ | "Any Song" | 7,630 |
| 667 | 15 กุมภาพันธ์ | จีโค่ | "Any Song" | 6,900 |
| 668 | 22 กุมภาพันธ์ | จีโค่ | "Any Song" | 7,001 |
| 669 | 29 กุมภาพันธ์ | บีทีเอส | "On" | 8,288 |
| 670 | 7 มีนาคม | บีทีเอส | "On" | 10,518 |
| 671 | 14 มีนาคม | บีทีเอส | "On" | 8,038 |
| 672 | 21 มีนาคม | บีทีเอส | "On" | 8,516 |
| 673 | 28 มีนาคม | บีทีเอส | "On" | 8,909 |
| 674 | 4 เมษายน | คัง แดเนียล | "2U" | 9,142 |
| 675 | 11 เมษายน | ซูโฮ | "Let's Love" | 9,861 |
| 676 | 18 เมษายน | ไอเดิล | "Oh My God" | 8,788 |
| 677 | 25 เมษายน | เอพิงก์ | "Dumhdurum" | 10,780 |
| 678 | 2 พฤษภาคม | เอพิงก์ | "Dumhdurum" | 10,147 |
| 679 | 9 พฤษภาคม | โอมายเกิร์ล | "Nonstop" | 9,433 |
| — | 16 พฤษภาคม | ไม่มีการแสดงและไม่ได้ประกาศผู้ชนะ |  |  |
| 680 | 23 พฤษภาคม | นิวอิสต์ | "I'm in Trouble" | 9,166 |
| 681 | 30 พฤษภาคม | เอ็นซีที 127 | "Punch" | 9,374 |
| — | 6 มิถุนายน | ไม่มีการแสดงและไม่ได้ประกาศผู้ชนะ |  |  |
| 682 | 13 มิถุนายน | ทไวซ์ | "More & More" | 10,871 |
| 683 | 20 มิถุนายน | ทไวซ์ | "More & More" | 9,448 |
| 684 | 27 มิถุนายน | ไอซ์วัน | "Secret Story of the Swan" | 9,492 |
| 685 | 4 กรกฎาคม | เซเวนทีน | "Left & Right" | 8,540 |
| 686 | 11 กรกฎาคม | แบล็กพิงก์ | "How You Like That" | 10,464 |
| 687 | 18 กรกฎาคม | แบล็กพิงก์ | "How You Like That" | 10,048 |
| 688 | 25 กรกฎาคม | แบล็กพิงก์ | "How You Like That" | 8,023 |
| 689 | 1 สิงหาคม | แซ็กทรี | "Beach Again" | 8,399 |
| — | 8 สิงหาคม | ไม่มีการแสดงและไม่ได้ประกาศผู้ชนะ |  |  |
| 690 | 15 สิงหาคม | คัง แดเนียล | "Who U Are" | 7,384 |
| 691 | 22 สิงหาคม | แซ็กทรี | "Beach Again" | 7,530 |
| 692 | 29 สิงหาคม | บีทีเอส | "Dynamite" | 8,882 |
| 693 | 5 กันยายน | บีทีเอส | "Dynamite" | 9,657 |
| 694 | 12 กันยายน | บีทีเอส | "Dynamite" | 9,755 |
| 695 | 19 กันยายน | บีทีเอส | "Dynamite" | 8,629 |
| 696 | 26 กันยายน | บีทีเอส | "Dynamite" | 10,602 |
| — | 3 ตุลาคม | ไม่มีการแสดงและไม่ได้ประกาศผู้ชนะ |  |  |
| 697 | 10 ตุลาคม | บีทีเอส | "Dynamite" | 10,319 |
| 698 | 17 ตุลาคม | บีทีเอส | "Dynamite" | 10,127 |
| 699 | 24 ตุลาคม | ไม่มีการแสดงและไม่ได้ประกาศผู้ชนะ |  |  |
| 700 | 31 ตุลาคม | บีทีเอส | "Dynamite" | 9,864 |
| 701 | 7 พฤศจิกายน | บีทีเอส | "Dynamite" | 9,740 |
| 702 | 14 พฤศจิกายน | บีทีเอส | "Dynamite" | 10,130 |
| 703 | 21 พฤศจิกายน | ไม่มีการแสดงและไม่ได้ประกาศผู้ชนะ |  |  |
| 704 | 28 พฤศจิกายน | บีทีเอส | "Life Goes On" | 10,656 |
| 705 | 5 ธันวาคม | บีทีเอส | "Life Goes On" | 11,881 |
| 706 | 12 ธันวาคม | บีทีเอส | "Life Goes On" | 10,981 |
| — | 19 ธันวาคม | ไม่มีการแสดงและไม่ได้ประกาศผู้ชนะ | ไม่มีการแสดงและไม่ได้ประกาศผู้ชนะ | ไม่มีการแสดงและไม่ได้ประกาศผู้ชนะ |
| 707 | 26 ธันวาคม | ไม่มีการแสดงและไม่ได้ประกาศผู้ชนะ | ไม่มีการแสดงและไม่ได้ประกาศผู้ชนะ | ไม่มีการแสดงและไม่ได้ประกาศผู้ชนะ |
รายชื่อผู้ชนะ > 2021 – ปัจจุบัน

2021
2022
2023
2024
Quintuple Crown

ตั้งแต่วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2021 เป็นต้นไป โชว์! มิวสิกคอร์จะทำการมอบรางวัล Quintuple Crown ซึ่งเป็นเพลงที่ได้รับรางวัลอันดับหนึ่งห้าครั้ง หลังจากนั้นเพลงดังกล่าวจะถูกลบออกจากชาร์ตและไม่สามารถคว้ารางวัลได้อีก
รายชื่อ s
| ศิลปิน | เพลง | ชนะ |
| --- | --- | --- |
2021
| บีทีเอส | "Butter" | 29 พฤษภาคม, 5 มิถุนายน, 12 มิถุนายน, 19 มิถุนายน, 26 มิถุนายน |
| ไอยู | "Strawberry Moon" | 30 ตุลาคม, 20 พฤศจิกายน, 27 พฤศจิกายน, 4 ธันวาคม, 11 ธันวาคม |
2023
| ไอเดิล | "Queencard" | 27 พฤษภาคม, 3 มิถุนายน, 10 มิถุนายน, 24 มิถุนายน, 1 กรกฎาคม |
Triple Crown

ตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน 2024 เป็นต้นไป โชว์! มิวสิกคอร์จะทำการมอบรางวัล Triple Crown ซึ่งเป็นเพลงที่ได้รับรางวัลอันดับหนึ่งสามครั้ง หลังจากนั้นเพลงดังกล่าวจะถูกลบออกจากชาร์ตและไม่สามารถคว้ารางวัลได้อีก
List of s
| ศิลปิน | เพลง | ชนะ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
2024
| ไอลิท | "Magnetic" | 13 เมษายน, 20 เมษายน, 27 เมษายน |  |
| นิวจีนส์ | "How Sweet" | 8 มิถุนายน, 15 มิถุนายน, 22 มิถุนายน |  |
| อี ย็อง-จี | "Small Girl" | 6 กรกฎาคม, 13 กรกฎาคม, 20 กรกฎาคม |  |
| เดย์ซิกซ์ | "Melt Down" | 14 กันยายน, 21 กันยายน, 28 กันยายน |  |
| โรเซ & บรูโน มาส์ | "Apt." | 2 พฤศจิกายน, 9 พฤศจิกายน, 16 พฤศจิกายน |  |
รายการที่คล้ายกัน

เอสบีเอสเอ็ม เดอะโชว์
เอ็มบีซีเอ็ม โชว์แชมเปียน
เอ็มเน็ต เอ็มเคานต์ดาวน์
เคบีเอส มิวสิกแบงก์
เอสบีเอส อินกีกาโย
อารีรังทีวี ป็อปส์อินโซล
อารีรังทีวี ซิมพลี เคป็อป (เดิมเรียกว่า เดอะเอ็มเวฟ และ เวฟเค)
เจทีบีซี มิวสิกออนท็อป
เจทีบีซี มิวสิกยูนิเวิร์สเค-909
ดูเพิ่ม

รายการเพลงของเกาหลีใต้
เอ็มบีซี คาโย แทเชช็อน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ  (ในภาษาเกาหลี)
เดย์ทริปเปอร์

| เดย์ ทริปเปอร์ (Day Tripper) |
| --- | --- |
ที่เกิด:  กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
แนวเพลง: บริตป็อป, อินดี้ร็อก, ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ช่วงปี: 2544 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: อินดี้คาเฟ่, หัวลำโพง ริดดึ้ม, จังค์ฟูด เรคคอร์ด, แกรมมี่

สมาชิก: วาสิต มุกดาวิจิตร ทวนทอง นิยมชาติ
อดีตสมาชิก: จีระศักดิ์ ภักดีโต

เว็บไซต์: www.facebook.com/day.tripper.band
เดย์ ทริปเปอร์ เป็นวงดนตรีสัญชาติไทย กำเนิดขึ้นในวงการเพลงอินดี้เมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้วคุณภาพของดนตรีแบบบริตป็อปที่ค่อนข้างจะแปลกหูกว่าอัลบัมอื่น ๆ ในช่วงนั้นก็ส่งผลให้ชื่อของเดย์ ทริปเปอร์ เป็นอีกหนึ่งกลุ่มศิลปินที่ต้องจับตามอง แต่เดิมประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 3 คน  วาสิต  มุกดาวิจิตร ร้องนำ  ทวนทอง  นิยมชาติ กีต้าร์  และ จีระศักดิ์  ภักดีโต  เบส
ผลงานอัลบั้ม

Seven Days (พ.ศ. 2544)
Pop Music (พ.ศ. 2545)
The Day Tripper (พ.ศ. 2548)
Guilty (พ.ศ. 2550)
ผลงานอัลบั้ม > บันทึกการแสดงสด

US (พ.ศ. 2546)
ผลงานอัลบั้ม > อื่น ๆ

เพลง ผมรักคุณ จากอัลบัม สยิว
เพลง คนที่คุณเฝ้ารอ จากอัลบัม Showroom Vol.1
เพลง แสงและเงา ร่วมกับ ญารินดา บุญนาค จากอัลบัม Give#1
เพลง ฝังไว้ในผืนดิน จากอัลบัม Sanamluang Connects
แหล่งข้อมูลอื่น

www.facebook.com/day.tripper.band เว็บไซต์วง
เสียชีวิตแล้ว
↑  https://www.last.fm/music/Day+Tripper/
นาโออากิ อาโอยามะ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  นาโออากิ อาโอยามะ
วันเกิด:  18 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 (38 ปี)
สถานที่เกิด:  อิจิโนมิยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.83 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหลังตัวกลาง
สโมสรเยาวชน
2002–2004:  โรงเรียนมาเอบาชิอิกูเอ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2005–2010 |  ชิมิซุ เอส-พัลส์ |  121 |  (5) |
| 2011–2012 |  โยโกฮามะ เอฟ มารินอส |  7 |  (0) |
| 2012–2014 |  เวนต์ฟอเรท โคฟุ |  59 |  (4) |
| 2015–2018 |  เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด |  108 |  (4) |
| 2019 |  กัมบะ โอซากะ |  0 |  (0) |
| 2019 |  กัมบะ โอซากะ U-23 |  1 |  (0) |
| 2020 |  คาโงชิมะยูไนเต็ด |  18 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2006 |  ญี่ปุ่น ยู-23 |  11 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23 มกราคม 2564 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 13 มกราคม 2559
นาโออากิ อาโอยามะ (ญี่ปุ่น: 青山 直晃; โรมาจิ: Aoyama Naoaki) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น เขาเคยลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ในไทยลีกระหว่างฤดูกาล 2558 และฤดูกาล 2561 ก่อนจะย้ายไปร่วมกับกัมบะ โอซากะในฤดูกาลถัดไปหลังสิ้นสุดสัญญา
อาโอยามะเกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 ในเมืองอิจิโนมิยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น  หลังจากเขาได้เรียนจบชั้นมัธยมปลายในปี พ.ศ. 2547 ได้เซ็นสัญญาในการเล่นฟุตบอลอาชีพกับชิมิซุ เอส-พัลส์ ในปีต่อมา และเป็นตัวหลักของสโมสรในเวลาถัดมา
ป้ายหยุดรถไฟน้ำตกไทรโยคน้อย

ป้ายหยุดรถไฟน้ำตกไทรโยคน้อย (อังกฤษ: Nam Tok Sai Yok Noi Railway Station) เป็นสถานีรถไฟปลายทางของเส้นทางสายน้ำตก หรือที่เรียกกันว่าทางรถไฟสายมรณะ อยู่ในเส้นทางรถไฟสายใต้ (ช่วงสถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก - สถานีรถไฟน้ำตกไทรไยคน้อย) หรือทางรถไฟสายตะวันตก โดยสถานีเป็นป้ายหยุดรถไฟที่สร้างขึ้นเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเฉพาะกิจเท่านั้น จึงมีเพียงขบวนรถไฟท่องเที่ยวที่มีต้นทางจากสถานีรถไฟกรุงเทพมีเฉพาะวันเสาร์ อาทิตย์ และวันหยุดราชการ และขบวนรถไฟจัดเฉพาะ โดยจะเป็นขบวนรถดีเซลรางเท่านั้นที่มาถึงสถานีนี้
ป้ายหยุดรถไฟน้ำตกไทรโยคน้อย เป็นสถานีถัดจากสถานีรถไฟน้ำตก หมู่ที่ 3 บ้านท่าเสา ตำบลท่าเสา อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี
ประวัติ

ป้ายหยุดรถไฟน้ำตกไทรโยคน้อย สร้างในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ไม่ทราบวันเปิดใช้งานแน่ชัด แต่สันนิษฐานเปิดใช้งานเดินรถครั้งแรกวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 อ้างอิงจากป้ายข้อความที่ต้องอยู่หน้ารถจักรไอน้ำซี 56 หมายเลข 702 ที่ถัดจากป้ายหยุดรถว่า
"ผลิตในประเทศญี่ปุ่น นำมาใช้ ปี พ.ศ. 2489 - 2519 การรถไฟแห่งประเทศไทย มอบให้จังหวัดกาญจนบุรีไว้ ณ น้ำตกไทรโยคน้อย เพื่อเป็นอนุสรณ์ทางประวัติศาสตร์ และส่งเสริมการท่องเที่ยว ตามนโยบายของนายสุชาญ พงษ์เหนือ ผู้ว่าราชการจังหวัดกาญจนบุรีได้รับมอบเมื่อ วันที่ 12 พฤษภาคม 2538 โดย นายมานิตย์ มกรพงศ์ นายอำเภอไทรโยค"
ซึ่งวันรับมอบอาจจะเป็นวันเปิดป้ายหยุดรถไฟน้ำตกไทรโยคน้อย เพื่อสำหรับการท่องเที่ยวโดยรถไฟ
ตารางเวลาเดินรถ

ขบวนรถ 2 ขบวน รถพิเศษนำเที่ยว (ทุกวันเสาร์-อาทิตย์) และรถจัดเฉพาะ (บางครั้งคราว)
| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | น้ำตกไทรโยคน้อย | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | น909 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 06.30 | ปลายทาง | น้ำตกไทรไยคน้อย | 11.30 | เฉพาะวันหยุดราชการ |
|  | น910 | น้ำตกไทรไยคน้อย | 14.25 | ต้นทาง | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 19.25 | เฉพาะวันหยุดราชการ |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
ยามาดะ นางามาซะ

| เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (ยามาดะ นางามาซะ) |
| --- | --- |
山田 長政


เจ้าพระยานครศรีธรรมราช
กษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าปราสาททอง
ถัดไป: โออิน
เจ้ากรมอาสาญี่ปุ่น
กษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม สมเด็จพระเชษฐาธิราช สมเด็จพระอาทิตยวงศ์
ก่อนหน้า: คิวเอมอน ชิโรอิ
ถัดไป: ตาเอมอน อิโตยะ กับ คุนิซุเก ฮิรามัตซุ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2133 นูมาซุ จังหวัดชิซูโอกะ  ญี่ปุ่น
เสียชีวิต: พ.ศ. 2173 (40 ปี) นครศรีธรรมราช อาณาจักรอยุธยา
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:    ญี่ปุ่น   อาณาจักรอยุธยา 
ยศ: ออกญาเสนาภิมุข

ยามาดะ นางามาซะ หรือ ออกญาเสนาภิมุข (ญี่ปุ่น: 山田長政, Yamada Nagamasa; พ.ศ. 2133 — พ.ศ. 2173) เป็นซามูไรชาวญี่ปุ่น ที่เข้ามารับราชการ ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชในสมัยกรุงศรีอยุธยา ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น ออกญาเสนาภิมุข
ประวัติ

ยามาดะ นางามาซะ เดินทางเข้ามากรุงศรีอยุธยาในรัชสมัยพระเจ้าทรงธรรม โดยเดินทางกลับมาพร้อมกับคณะทูตจำนวน 60 คน ที่พระเจ้าทรงธรรมทรงส่งไปถึงเมืองเอโดะ (โตเกียวในปัจจุบัน) เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2155
นางามาซะซึ่งในขณะนั้นเป็นเพียงข้าราชการชั้นผู้น้อย ได้รับราชการในกรมอาสาญี่ปุ่น  และเจริญก้าวหน้าในเวลาต่อมา เป็นเจ้ากรมอาสาญี่ปุ่น ในชื่อออกญาเสนาภิมุข (ตำแหน่งออกญา เทียบเท่าพระยา)
รับราชการ

ในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง ยามาดะ นางามาซะถูกล้อมจับ และถูกเนรเทศจากกรุงศรีอยุธยาไปเป็นเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช มีบุตรชายลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น กับภรรยาชาวไทยนามว่า โอนิน และได้ส่งบุตรชายและคณะไปเรียกส่วยภาษีจากเมืองปัตตานี แต่ได้รับการต่อต้านจากจากชาวต่างชาติในเมืองปัตตานีเช่น ฮอลันดา โปรตุเกส และอังกฤษ ที่ไม่พอใจที่ชาวญี่ปุ่นมีอิทธิพลในแถบนั้น  ยามาดะ นางามาซะยกกองทัพไปทำศึกกับปัตตานี แต่ได้รับบาดเจ็บถูกฟันที่ขา จึงยกทัพกลับนครศรีธรรมราชขณะที่การรบยังไม่เสร็จสิ้น
ถึงแก่กรรม

ยามาดะ นางามาซะ ถึงแก่กรรมที่เมืองนครศรีธรรมราช หลังจากได้รับพิษจากยารักษาแผล ที่พระเจ้าปราสาททองทรงบัญชาให้ออกพระมะริด เจ้าเมืองไชยา นำยาพิษงูผสมยางไม้ มาให้รักษาโดยหลอกว่าเป็นยาหลวงจากราชสำนัก เมื่อ พ.ศ. 2173 สิริอายุ 40 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

ชาลี ศิลปรัศมี, ซามูไร ยามาดะ - ออกญาเสนาภิมุข พระยานครศรีธรรมราช
สถานบันอยุธยาศึกษา : หมู่บ้านญี่ปุ่นที่กรุงศรีอยุธยา [ลิงก์เสีย]
อิชิอิ โยเนะโอะ และ โยชิกาวะ โทชิฮารุ ผู้เขียน, พลับพลึง คงชนะ และคณะ ผู้แปล. ความสัมพันธ์ไทย - ญี่ปุ่น ๖๐๐ ปี.กรุงเทพฯ : มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, ๒๕๓๐.
วาระซ่อนเร้นในตำนาน ยามาดะ นางามาสะ กรุงเทพธุรกิจออนไลน์ เก็บถาวร 2010-11-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"Red seal ships." Nagazumi Yoko, Japanese (朱印船、永積洋子) ISBN 4-642-06659-4.
"Multicultural Japan" Cambridge University Press, ISBN 0-521-00362-8
"Samurai of Ayutthaya: Yamada Nagamasa, Japanese Warrior and Merchant in Early 17th Century Siam". Cesare Polenghi, Lotus Press, 2009, ISBN 978-974-480-147-0
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
กองทัพญี่ปุ่นภายใต้การบัญชาการของยามาดะ นากามาสะ กรุงศรีอยุธยา
เรือรบบัญชาการของ ยามาดะ นางามาซะ ภาพวาดสมัยศตวรรษที่ 17
ฟุตบอลชิงแชมป์โอเชียเนีย รุ่นอายุไม่เกิน 16/17 ปี

| --- | --- |
ผู้จัด: สมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนีย
ก่อตั้ง: 1983
ภูมิภาค: โอเชียเนีย
จำนวนทีม: 11
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน:  นิวซีแลนด์  (ครั้งที่ 9)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด:  ออสเตรเลีย  (10 ครั้ง)
 2023 OFC U-17 Championship
การแข่งขันฟุตบอลฟุตบอลชิงแชมป์โอเชียเนีย รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี (อังกฤษ: OFC U-16 Championship) เป็นการแข่งขันฟุตบอลที่จัดขึ้นทุก ๆ สองปี สำหรับผู้เล่นที่มีอายุต่ำกว่า 16 ปี การแข่งขันนี้จะตัดสินโควต้ารอบคัดเลือกตัวแทนจากสมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนีย (OFC) เพียง 2 ตำแหน่งในการแข่งขันฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ซึ่งจัดขึ้นทุก ๆ สองปีเช่นกัน
ระหว่างปี ค.ศ. 1983 ถึง 2017 การแข่งขันเปิดโอกาสให้ทีมชาติรุ่นอายุต่ำกว่า 17 ปี และถูกเรียกว่า ฟุตบอลชิงแชมป์โอเชียเนีย รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี (อังกฤษ: OFC U-17 Championship) นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2018 การกำหนดอายุลดลงเหลือรุ่นอายุต่ำกว่า 16 ปี และใช้ชื่อว่า ฟุตบอลชิงแชมป์โอเชียเนีย รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี (อังกฤษ: OFC U-16 Championship)
ทีมที่มีสิทธิ์

ประเทศสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนียที่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมแข่งขันได้ ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันจนถึงตอนนี้ ได้แก่
อเมริกันซามัว
หมู่เกาะคุก
ฟีจี
นิวแคลิโดเนีย
นิวซีแลนด์
ปาปัวนิวกินี
ซามัว
หมู่เกาะโซโลมอน
เฟรนช์พอลินีเชีย
ตองงา
วานูวาตู
ออสเตรเลีย (สมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007)
จีนไทเป (สมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1989)
ผลการแข่งขัน

รายชื่อผู้ชนะ:
แหล่งข้อมูลอื่น

oceaniafootball.com
| ด ค กฟุตบอลชิงแชมป์โอเชียเนีย รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี/17 ปี |
| --- | --- |
U-17:  นิวซีแลนด์ 1983  ไต้หวัน 1986  ออสเตรเลีย 1989  นิวซีแลนด์ 1991  นิวซีแลนด์ 1993  วานูอาตู 1995  นิวซีแลนด์ 1997  ฟิจิ 1999  ซามัว/วานูอาตู 2001  อเมริกันซามัว/ออสเตรเลีย 2003  นิวแคลิโดเนีย 2005  ตาฮิติ 2007  นิวซีแลนด์ 2009  นิวซีแลนด์ 2011  วานูอาตู 2013  อเมริกันซามัว/ซามัว 2015  ตาฮิติ 2017  ฟิจิ 2023  2024 
U-16:  หมู่เกาะโซโลมอน 2018  ฟิจิ 2021 (U-17, เดิม 2020 U-16) 
ผู้เล่น:  1983  1986  1989  1991  1993  1995  1997  1999  2001  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2018  2023 
| ด ค กฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี |
| --- | --- |
ทัวร์นาเมนต์:  1985 จีน  1987 แคนาดา  1989 สก็อตแลนด์  1991 อิตาลี  1993 ญี่ปุ่น  1995 เอกวาดอร์  1997 อียิปต์  1999 นิวซีแลนด์  2001 ตรินิแดดแอนด์โทบาโก  2003 ฟินแลนด์  2005 เปรู  2007 เกาหลีใต้  2009 ไนจีเรีย  2011 เม็กซิโก  2013 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  2015 ชิลี  2017 อินเดีย  2019 บราซิล  2021 เปรู  2023 อินโดนีเซีย  2025 กาตาร์  2026 กาตาร์  2027 กาตาร์  2028 กาตาร์  2029 กาตาร์ 
ผู้เล่น: 1985 · 1987 · 1989 · 1991 · 1993 · 1995 · 1997 · 1999 · 2001 · 2003 · 2005 · 2007 · 2009 · 2011 · 2013 · 
รอบคัดเลือก: AFC · CAF · CONCACAF · CONMEBOL · OFC · UEFA
สถิติฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
| ด ค กฟุตบอลระหว่างประเทศ |
| --- | --- | --- |
 ฟีฟ่า  สหพันธ์  ทีม  การแข่งขัน  ฟุตบอลโลก ยู-20  ยู-17  โอลิมปิก  โอลิมปิกเยาวชน  กีฬามหาวิทยาลัยโลก  อันดับโลก  รางวัลฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า  ไทม์ไลน์ 
| แอฟริกา |  ซีเอเอฟ – แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ ยู-23  ยู-20  ยู-17  เนชันส์ลีก  ภูมิภาค (เหนือ, ตะวันตก, กลาง, ตะวันออก, ใต้)  ระหว่างทวีป (อาหรับ)  |  |
| เอเชีย |  เอเอฟซี – เอเชียนคัพ ยู-23  ยู-20  ยู-17  เนชันส์ลีก  ภูมิภาค (อาเซียน, ตะวันออก, ใต้, กลาง, ตะวันตก)  ระหว่างทวีป (อาหรับ)  |  |
| ยุโรป |  ยูฟ่า – ยูโร ยู-21  ยู-19  ยู-17  เนชันส์ลีก  |  |
| อเมริกาเหนือและกลาง และแคริบเบียน |  คอนคาแคฟ – โกลด์คัพ ยู-20  ยู-17  ยู-15  เนชันส์ลีก  ภูมิภาค (แคริบเบียน, อเมริกากลาง)  |  |
| โอเชียเนีย |  โอเอฟซี – โอเอฟซีเนชันส์คัพ ยู-20  ยู-16/ยู-17  |  |
| อเมริกาใต้ |  คอนเมบอล – โกปาอาเมริกา ยู-20  ยู-17  ยู-15  |  |
| กีฬาคนพิการ |  พาราลิมปิกเกมส์ ฟุตบอล 5 คน  ฟุตบอล 7 คน  ฟุตบอลผู้พิการทางสมองชิงแชมป์โลก  ฟุตบอลคนตาบอดชิงแชมป์โลก เวิลด์กรังด์ปรีซ์  ฟุตบอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก  ฟุตบอลผู้พิการขาขาดชิงแชมป์โลก  |  |
| ไม่ได้จัดโดยฟีฟ่า |  ซีโอเอ็นไอเอฟเอ – ซีโอเอ็นไอเอฟเอเวิลด์ฟุตบอลคัพ  ซีโอเอ็นไอเอฟเอยูโรเปียนฟุตบอลคัพ  ไอไอเอ – ไอแลนด์เกมส์  คณะกรรมการสหพันธ์ใหม่แห่งอเมริกาใต้ (ซีเอสเอเอ็นเอฟ)  พันธมิตรความสามัคคีแห่งฟุตบอลโลก (ดับเบิลยูยูเอฟเอ)  |  |
| เกมส์ |  ออลแอฟริกาเกมส์  เอเชียนเกมส์  อเมริกากลาง  อเมริกากลางและแคริบเบียน  ภูมิภาคเอเชียตะวันออก  แฟรงโคโฟนเกมส์  เกาะมหาสมุทรอินเดีย  ลูโซโฟนีเกมส์  เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์  แพนอเมริกันเกมส์  แพนอาหรับเกมส์  แปซิฟิกเกมส์  กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้  ซีเกมส์  |  |
 ดูเพิ่ม ภูมิศาสตร์  รหัส  สโมสร/ผู้เล่นแห่งศตวรรษ ฟุตบอลทีมหญิงระหว่างประเทศ ฟุตบอลผู้พิการทางสมองระหว่างประเทศ ฟุตบอลคนตาบอดระหว่างประเทศ ฟุตบอลคนหูหนวกระหว่างประเทศ ฟุตบอลผู้พิการขาขาดระหว่างประเทศ
วิเชียร วัฒนคุณ

| ศาสตราจารย์พิเศษวิเชียร วัฒนคุณม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 6 มีนาคม พ.ศ. 2534 – 22 มีนาคม พ.ศ. 2535
นายกรัฐมนตรี: อานันท์ ปันยารชุน
ก่อนหน้า: จรัส พั้วช่วย
ถัดไป: สมบัติ ศรีสุรินทร์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
ดำรงตำแหน่ง 10 มิถุนายน พ.ศ. 2535 – 22 กันยายน พ.ศ. 2535
นายกรัฐมนตรี: อานันท์ ปันยารชุน
ก่อนหน้า: สวัสดิ์ คำประกอบ
ถัดไป: สุวิทย์ คุณกิตติ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 สิงหาคม พ.ศ. 2473
เสียชีวิต: 22 มีนาคม พ.ศ. 2557 (83 ปี)
คู่สมรส: เรณู วัฒนคุณ

ศาสตราจารย์พิเศษ วิเชียร วัฒนคุณ ( 9 สิงหาคม พ.ศ. 2473 – 22 มีนาคม พ.ศ. 2557)เป็นนักการทูตชาวไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน 2 สมัย และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (อานันท์ 1) เคยดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงปารีส และเป็นบุคคลที่เสนอชื่อนายปรีดี พนมยงค์ เป็นบุคคลสำคัญของโลกต่อยูเนสโก
ศาสตราจารย์พิเศษ วิเชียร วัฒนคุณ หรือ ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.วิเชียร วัฒนคุณ จบการศึกษาจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย และปริญญาตรีธรรมศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นศาสตราจารย์พิเศษ สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
วิเชียร วัฒนคุณ สมรสกับ เรณู วัฒนคุณ บุตรีของพลเรือโท ศรี ดาวราย และหม่อมราชวงศ์อบลออ ดาวราย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2529 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2524 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2518 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
กฤษดา หีบทอง

กฤษฎา หีบทอง (อังกฤษ: Krissada Heebthong) เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2529 ที่กรุงเทพมหานคร แต่ไปเติบโตที่ญี่ปุ่น ตั้งแต่อายุ 9 ขวบ เป็นนักกีฬาเบสบอลชาวไทย ตำแหน่งพิตเชอร์ (Pitcher) นอกจากนี้เขายังเล่นให้กับเบสบอลทีมชาติไทยใน เอเชียนเกมส์ 2006 ซึ่งจัดที่โดฮา ประเทศกาตาร์ และเอเชียนเกมส์ 2010 ที่กว่างโจว ประเทศจีน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 7 เหรียญเงินดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ง.ภ.)
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 9

| อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 9 |
| --- | --- |
ประเภท: เรียลลิตี้
สร้างโดย: ไทรา แบงส์
พัฒนาโดย: Ken Mok Kenya Barris
ประเทศแหล่งกำเนิด:  สหรัฐอเมริกา
จำนวนตอน: 13
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ไทรา แบงส์ Ken Mok Daniel Soiseth
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: The CW
ออกอากาศ: 19 กันยายน พ.ศ. 2550 – 12 ธันวาคม พ.ศ. 2550
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 9 ออกอากาศเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2550 โดยเป็นฤดูกาลที่สามที่ออกอากาศทางช่อง The CW  คำโฆษณาประจำฤดูนี้ก็คือ "The Future Of Fashion" และเพลงที่ใช้โปรโมทไซเคิลนี้ก็คือ "Shut Up and Drive" ของ ริฮานน่า
และในรอบที่ต้องเดินทางไปต่างประเทศนั้น ผู้เข้าแข่งขันได้ไปแข่งขันต่อที่ เมืองปักกิ่ง ประเทศจีน และผู้ชนะก็คือ ซาลีช่า สโตเวอร์ส วัย 21 ปีจากลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย และรางวัลของเธอก็คือการได้เซ็นสัญญากับโมเดลลิ่ง เอเจนซี่ ชื่อดัง "อีลีทโมเดล แมเนจเมนท์" ได้ถ่ายแบบ6 หน้าเต็มลงในนิตยสาร เซเว่นทีน และเซ็นสัญญา 100,000 เหรียญ กับเครื่องสำอาง CoverGirl และฤดูกาลนี้ยังเป็นไซเคิลสุดท้ายที่มี ทวิกกี้ มาเป็นผู้ตัดสินให้อีกด้วย
ข้อมูลการออกอากาศ > The Girls Go Cruisin'

ออกอากาศ : 19 กันยายน พ.ศ. 2550
สาวงามทั้ง 33 คนที่ผ่านการคัดเลือกได้เดินทางมาคัดตัวกันบนเรือสำราญสุดหรูที่อ่าว แคริบเบียน ภารกิจแรกของพวกเธอคือการเดินแบบบนดาดฟ้าเรือด้วยเสื้อชูชีพ  จากนั้นเธอต้องเข้าสัมภาษณ์เป็นรายตัวกับไทร่า มิสเจ และมิสเตอร์เจย์  เจเน็ตได้สาธิตการแว็คขนให้กับไทร่า เฮทเธอร์เคยได้รับการวินิจฉัยทางการแพทย์ว่าเป็นโรคแอสเปอเกอร์  ซินโดรม ซึ่งทำให้เธอมีปัญหาในการเข้าสังคม ลิซ่าเคยเป็นนักเต้นบิกินี่มาก่อน และมาร์วิต้าเล่าถึงอดีตอันเลวร้ายของเธอ
หลังจากทำการคัดเลือกเหลือเพียง 20 คนแล้ว สาวๆ ได้เดินทางไปถ่ายรูปชุดว่ายน้ำกันต่อที่ชายหาดเซ้นต์จอห์น แอนติก้า โดยพวกเธอได้พบกับแจสลีน กอนซาเลซ ผู้ชนะจากฤดูกาลที่8 ด้วย  จากนั้นไทร่า มิสเจ และมิสเตอร์เจย์ จึงได้ทำการปรึกษากันและคัดเลือกสาว 13 คนสุดท้ายเพื่อทำการแข่งขันกันต่อไป
ช่างถ่ายภาพ : จิม เวด
แขกรับเชิญพิเศษ : แจสลีน กอนซาเลซ, เกรโกริโอ้ คิววาส, แพททริค ดุ๊คส์
ข้อมูลการออกอากาศ > The Models Go Green

ออกอากาศ : 26 กันยายน พ.ศ. 2550
ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 13 คน ได้ถูกพาไปที่ ลอสแอนเจลิส เพื่อถ่ายภาพครั้งแรก ในฤดูกาลนี้คอนเซ็ปต์ของรายการก็คือ รณรงค์โลกสีเขียว ดังนั้นภาพถ่ายแรกของพวกเธอก็คือต่อต้านการสูบบุหรี่ โดยสาวๆ จะต้องแสดงให้เห็นถึงผลกระทบต่างๆ ที่เกิดจากการสูบบุหรี่ดังนี้
| นางแบบ | ผลกระทบจากการสูบบุหรี่ |
| --- | --- |
แอมเบรียล: มะเร็งปอด
บิอังก้า: โรคเหงือกอักเสบ
ชานทาล: ผ่าตัดหลอดลม
เอโบนี: ปอดอักเสบ
เฮทเธอร์: สูบบุหรี่ต่อจากคนอื่น(ถ่ายกับซาลิช่า)
เจเน็ต: มะเร็งผิวหนัง
เจน่าห์: ผู้ป่วยที่ผ่านการทำเคมีบำบัด
คิมเบอร์ลีย์: ผอมแห้งหนังหุ้มกระดูก
ลิซ่า: เนื้อร้ายบนใบหน้า
มีล่า: ผมร่วงจากการทำเคมีบำบัด
ซาร่าห์: หน้าแก่กว่าวัย
ซาลิช่า: สูบบุหรี่ต่อจากคนอื่น(ถ่ายกับเฮทเธอร์)
วิคตอเรีย: ทารกเสียชีวิตในครรภ์
การแข่งขันครั้งแรก สาวๆ ต้องไปหาเบนนี่ นินจา ที่ร้านโอลด์นาวี โดยพวกเธอมีเวลา 10 นาที เพื่อหาเสื้อผ้าสำหรับใส่ไปห้องตัดสิน และซาลิช่าเป็นผู้ชนะซึ่งรางวัลของเธอก็คือ ได้ช็อปปิ้งเป็นเงิน 1,000 ดอลล่าห์ และเป็นนางแบบให้กับโอลด์นาวี
ในห้องตัดสิน ไทร่าในบอกให้สาวๆ ทำตัวเป็นแบบอย่างกับสาวๆ คนอื่นๆ และสั่งห้ามให้พวกเธอเลิกสูบบุหรี่เด็ดขาด ภาพของเฮทเธอร์, ลิซ่า และชานทาลได้รับคำชมจากคณะกรรมการเป็นอย่างมาก ในขณะที่บิอังก้า เอโบนี และมีล่ากลับออกมาได้ไม่ดีเท่าไหร่  เอโบนีและมีล่ากลายเป็นสองคนสุดท้าย เอโบนียังดูติดขัดและขาดความมั่นใจในขณะที่มีล่าไม่จริงจังในการถ่ายรูป และนั่นทำให้เธอเป็นคนแรกที่ต้องกลับบ้าน
ผู้ที่ถูกเรียกชื่อคนแรก : เฮทเธอร์ คูซมิช
ผู้ที่ยืนเป็นสองคนสุดท้าย : เอโบนี มอร์แกน และ มีล่า บูซิโนว่า
ผู้ที่ถูกคัดออก : มีล่า บูซิโนว่า
ช่างถ่ายภาพ : ไมค์ โรเซนธอล
แขกรับเชิญพิเศษ : เบนนี่ นินจา
สาวคัฟเวอร์เกิร์ลประจำสัปดาห์ : ลิซ่า แจ็คสัน
ข้อมูลการออกอากาศ > The Girls Go Rock Climbing

ออกอากาศ : 3 ตุลาคม พ.ศ. 2550
สาวๆ ได้ถูกพาไปที่ตึก แฟชั่นแมดเฮาวส์ โดยมิสเจ ได้รอสาวๆ อยู่ในชุดนางพยาบาลสุดสยอง เพื่อที่จะสอนพวกเธอเรื่องการเดินในชุดและพื้นที่จำกัด เฮทเธอร์โดนติเรื่องท่าเดินที่แสนเลวร้าย และบิอันก้ามีท่าเดินที่เป็นเอกลักษณ์เกินไป เมื่อกลับไปบ้าน บิอังก้าซึ่งไม่ชอบซาลิช่าอยู่แล้ว ก็เกิดโต้เถียงจนเป็นเรื่องทะเลาะกัน
จากนั้นสาวๆ ต้องแข่งกันเดินแบบให้กับ คอลเลน ควีน และ ซาลิช่า เป็นผู้ชนะในการแข่งครั้งนี้ ซึ่งรางวัลของเธอก็คือการไปเดินแบบที่ปารีส
การถ่ายรูปประจำสัปดห์ สาวๆ ต้องปีนภูเขาจำลองในชุดสุดหรู ซึ่งภาพถ่ายของ เจน่าห์ สร้างความประทับใจให้กับคณะกรรมการมากที่สุด และลิซ่า, เฮทเธอร์ และชานทาล ก็ต่างได้ภาพที่งดงามอย่างไร้ที่ติ ในขณะที่เอโบนี บิอังก้า และคิมเบอร์ลีย์ กลับได้ภาพที่ออกมาแย่อีกครั้ง แต่เอโบนีก็ทำให้กรรมการพอใจที่อย่างน้อยเธอก็มีพัฒนาการมากขึ้นกว่าครั้งก่อน
บุคลิกและนิสัยของบิอังก้าสร้างความไม่พอใจให้กับกรรมการและทำให้เธอกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับคิมเบอร์ลีย์ ที่กรรมการลงความเห็นว่าเธอดูไม่มีความเป็นแฟชั่นชั้นสูงหรือมีความเป็นนางแบบในตัวเลย และสุดท้ายคิมเบอร์ลีย์ ก็ต้องถูกส่งกลับบ้าน
ผู้ที่ถูกเรียกชื่อคนแรก : เจน่าห์ ดูเซ็ทท์
ผู้ที่ยืนเป็นสองคนสุดท้าย : บีอังก้า โกลเด้น และ คิมเบอร์ลีย์ ลีแมนส์
ผู้ที่ถูกคัดออก : คิมเบอร์ลีย์ ลีแมนส์
ช่างถ่ายภาพ : แมทธิว จอร์แดน สมิธ
แขกรับเชิญพิเศษ : คอลเลน ควีน, รอย แคมป์เบล, แอนดาและมาช่า
สาวคัฟเวอร์เกิร์ลประจำสัปดาห์ : เฮทเธอร์ คูซมิช