stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โลจิง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โลจิง
| ด ค กอำเภอของประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- |
 ★ อำเภอที่มีสถานะเทศบาล  ☆ อำเภอที่มีสถานะนคร 
รัฐกลันตัน:  บาจก  กัวมูซัง  เจอลี  ★โกตาบารู  กัวลาไกร  เขตปกครองตนเองโลจิง (กึ่งอำเภอ)  มาจัง  ปาซีร์มัซ  ปาซีร์ปูเตะฮ์  ตานะฮ์เมระฮ์  ตุมปัต 
รัฐเกอดะฮ์:  บาลิง  บันดาร์บาฮารู  ☆โกตาเซอตาร์  ★กัวลามูดา  ★กูบังปาซู  ★กูลิม  ★ลังกาวี  ปาดังเตอรัป  เปินดัง  ☆โปกกเซอนา  ซิก  ยัน 
รัฐซาบะฮ์:  บิวฟอร์ต  เบอลูรัน  กาลาบากัน  เกอนีเงา  กีนาบาตางัน  โกตาเบอลุด  ☆โกตากีนาบาลู  โกตามารูดู  กัวลาเปอญู  กูดัต  กูนัก  ลาฮัดดาตู  นาบาวัน  ปาปาร์  เปอนัมปัง  ปูตาตัน  ปีตัซ  ราเนา  ★ซันดากัน  เซิมโปร์นา  ซีปีตัง  ตัมบูนัน  ★ตาเวา  เตอลูปิด  เตอนม  โตงด  ตัวรัน 
รัฐซาราวัก:  ★อาซาจายา  เบา  เบอลากา  เบอลูรู  เบอตง  ★บินตูลู  บูกิตมาบง  ดาลัต  ดาโร  เกิดง  จูเลา  กาบง  กาโนวิต  กาปิต  ☆กูจิง  ลาวัซ  ลิมบัง  ลิงกา  ลูบกอันตู  ลุนดู  มารูดี  มาตู  เมอราดง  ☆มีรี  มูกะฮ์  ปากัน  ปันตู  ปูซา  ★ซามาราฮัน  ซาราตก  ซารีเกอี  เซอเบาฮ์  เซอบูเยา  เซอลาเงา  เซอเรียน  ★ซีบู  ซีบูรัน  ซีมุนจัน  ซง  ซรีอามัน  ซูบิซ  ตันจุงมานิซ  ตาเตา  เตอเบอดู  เตอลังอูซัน 
รัฐเซอลาโงร์:  ★กมบัก  ★ฮูลูลางัต  ★ฮูลูเซอลาโงร์  ★☆กลัง  ★กัวลาลางัต  ★กัวลาเซอลาโงร์  ☆เปอตาลิง  ซาบักเบอร์นัม  ★เซอปัง 
รัฐตรังกานู:  เบอซุต  ★ดูงุน  ฮูลูเตอเริงกานู  ★เกอมามัน  ☆กัวลาเนอรุซ  ☆กัวลาเตอเริงกานู  มารัง  เซอตียู 
รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน:  เจอเลอบู  ★เจิมปล  กัวลาปีละฮ์  ★พอร์ทดิกสัน  เริมเบา  ☆เซอเริมบัน  ตัมปิน 
รัฐปะลิส: ไม่มี (★กางาร์)
รัฐปะหัง:  ★เบินตง  เบอรา  ที่สูงแคเมอรอน  เจอรันตุต  ☆กวนตัน  ลีปิซ  มารัน  เปอกัน  เราบ์  รมปิน  ★เตอเมอร์โละฮ์ 
รัฐปีนัง:  ☆เซอเบอรังเปอไรกลาง  ☆เซอเบอรังเปอไรเหนือ  ☆เกาะปีนังตะวันออกเฉียงเหนือ  ☆เซอเบอรังเปอไรใต้  ☆เกาะปีนังตะวันตกเฉียงใต้ 
รัฐเประ:  ★บากันดาตุก  บาตังปาดัง  ★ฮีลีร์เปรัก  ฮูลูเปรัก  กัมปาร์  เกอเรียน  ☆กินตา  ★กัวลากังซาร์  ★ลารุต มาตัง และเซอลามา ((กิ่งอำเภอ))  ★มันจุง  มูอัลลิม  เปรักเตองะฮ์ 
รัฐมะละกา:  ★อาโลร์กาจะฮ์  ★จาซิน  ☆★เมอลากากลาง 
รัฐยะโฮร์:  ★บาตูปาฮัต  ☆โจโฮร์บะฮ์รู  ★กลวง  ★โกตาติงกี  ★กูไล  เมอร์ซิง  ★มัวร์  ★ปนเตียน  ★เซอกามัต  ตังกัก 
☆กัวลาลัมเปอร์ ลาบวน และปูตราจายา เป็นดินแดนสหพันธ์ที่ไม่มีเขตปกครองระดับอำเภอ ตัวเอียง หมายถึงอำเภอที่จัดเป็นอำเภอใหม่ ณ ค.ศ. 2019
แผนที่กิ่งอำเภอปกครองตนเองโลจิง
นกเอี้ยง

| นกเอี้ยง |
| --- | --- |

นกเอี้ยงสาริกา (A. tristis)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Sturnidae
สกุล::  Acridotheres  Vieillot, 1816

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
นกเอี้ยง (อังกฤษ: Mynas) เป็นสกุลของ นกเกาะคอนสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Acridotheres ในวงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง (Sturnidae)
มีรูปร่างอ้วนป้อม หางสั้น กินแมลงและผลไม้เป็นอาหาร รวมถึงน้ำหวานในดอกไม้ อยู่รวมกันเป็นฝูง ชอบส่งเสียงร้องเจื้อยแจ้ว แพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่เอเชียใต้ จากภาคตะวันออกของอิหร่านถึงภาคใต้ของจีน และอินโดนีเซีย นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง บางชนิดถูกนำเข้าและแพร่ขยายพันธุ์ในซีกโลกใหม่เช่น บริติชโคลัมเบีย, แวนคูเวอร์ หรือนิวซีแลนด์
การจำแนก

Acridotheres albocinctus Godwin-Austen & Walden, 1875
Acridotheres burmannicus (Jerdon, 1862) – นกกิ้งโครงหัวสีนวล
Acridotheres cinereus Bonaparte, 1850
Acridotheres cristatellus (Linnaeus, 1758) – นกเอี้ยงก้นลาย
Acridotheres fuscus (Wagler, 1827) –	 นกเอี้ยงควาย
Acridotheres ginginianus (Latham, 1790)
Acridotheres grandis Moore, 1858 – นกเอี้ยงหงอน
Acridotheres javanicus Cabanis, 1851 –	นกเอี้ยงชวา
Acridotheres melanopterus (Daudin, 1800)
Acridotheres tristis (Linnaeus, 1766) – นกเอี้ยงสาริกา
โดยนกเอี้ยงนั้น ยังอาจหมายถึงนกในสกุลอื่น แต่มีลักษณะใกล้เคียงกัน และอยู่ในวงศ์เดียวกันได้ เช่น นกเอี้ยงหัวสีทอง (Ampeliceps coronatus) หรือนกเอี้ยงดำปักษ์ใต้ (Aplonis panayensis) ได้ด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Acridotheres ที่วิกิสปีชีส์
โอซัน คาบัค

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 คาบัคขณะฝึกซ้อมกับเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ทในปี 2019
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โอซัน มูฮัมมัด คาบัค
วันเกิด:   (2000-03-25) 25 มีนาคม ค.ศ. 2000 (24 ปี)
สถานที่เกิด:  อังการา ตุรกี
ส่วนสูง:  1.87 m (6 ft 2 in)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  นอริชซิตี​ (ยืมตัวจากชัลเคอ 04)
หมายเลข:  15
สโมสรเยาวชน
2011–2018:  กาลาทาซาไร
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2018–2019 |  กาลาทาซาไร |  14 |  (0) |
| 2019 |  เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท |  15 |  (3) |
| 2019– |  ชัลเคอ 04 |  40 |  (3) |
| 2021 |  → ลิเวอร์พูล (ยืมตัว) |  9 |  (0) |
| 2021–2022 |  → นอริชซิตี (ยืมตัว) |  11 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2015 |  ตุรกี อายุไม่เกิน 15 ปี |  7 |  (1) |
| 2015–2016 |  ตุรกี อายุไม่เกิน 16 ปี |  15 |  (5) |
| 2016–2017 |  ตุรกี อายุไม่เกิน 17 ปี |  15 |  (3) |
| 2018 |  ตุรกี อายุไม่เกิน 18 ปี |  11 |  (4) |
| 2019– |  ตุรกี |  12 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 22:58, 31 สิงหาคม 2021 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 31 สิงหาคม 2021
โอซัน มูฮัมมัด คาบัค (เกิดวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2000) เป็นนักฟุตบอลชาวตุรกี ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก ให้แก่นอริชซิตี ในพรีเมียร์ลีก โดยยืมตัวจากชัลเคอ 04 และทีมชาติตุรกี
สโมสรอาชีพ > กาลาทาซาไร

โอซันเล่นให้กับทีมเยาวชนของกาลาทาซาไรมาตั้งแต่ ค.ศ. 2011 และได้เซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกกับสโมสรเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 เขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในนัดที่เอาชนะ Yeni Malatyaspor 2–0 ในซือเปร์ลีกเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ต่อมาวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2018 เขาได้ลงเล่นนัดแรกในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในนัดที่เปิดบ้านเสมอกับชัลเคอ 04 0–0 ในฤดูกาล 2018–19
สโมสรอาชีพ > เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท

วันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2019 คาบัคย้ายไปเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ทในบุนเดิสลีกา ซึ่งเขาเซ็นสัญญาจนถึง ค.ศ. 2024 ต่อมาในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2017 เขาทำสองประตูช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะฮันโนเฟอร์ 96 5–1 โดยประตูนี้เป็นประตูแรกในอาชีพของเขา นั่นทำให้เขากลายเป็นเซ็นเตอร์แบ็กชาวตุรกีอายุน้อยและผู้เล่นชตุทการ์ทที่อายุน้อยที่สุดอันดับที่ 3 ที่สามารถทำคนเดียวสองประตูในหนึ่งนัดในบุนเดิสลีกา
สโมสรอาชีพ > ชัลเคอ 04

วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2019 คาบัคย้ายไปชัลเคอ 04 โดยเซ็นสัญญา 5 ปี ค่าตัว 15 ล้านยูโร พร้อมค่าฉีกสัญญาเมื่อเขาจะย้ายออกจากสโมสร เขาเป็นผู้เล่นตัวจริงในฤดูกาลแรกของเขากับสโมสร โดยได้ลงเล่น 28 นัด ทำได้ 3 ประตู ต่อมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 เขาถูกแบนจากการลงเล่นห้านัดและเสียค่าปรับ 15,000 ยูโร จากการที่เขาไปถ่มน้ำลายใส่ลุดวิก เอากุสตินซอน ผู้เล่นของแวร์เดอร์เบรเมิน จนทำให้เขาได้รับใบแดงไล่ออกจากสนาม อย่างไรก็ตาม เขาได้ขอโทษเอากุสตินซอนผ่านทางทวิตเตอร์แล้ว
สโมสรอาชีพ > ลิเวอร์พูล

วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 คาบัคถูกปล่อยยืมตัวให้กับลิเวอร์พูลในช่วงที่เหลือของฤดูกาล 2020–21 ค่าตัวในการยืมตัวอยู่ประมาณ 1 ล้านปอนด์ พร้อมส่วนขยายอีก 500,000 ปอนด์ ขึ้นกับจำนวนนัดที่ลงเล่นและผลงานของสโมสรในแชมเปียนส์ลีก ทั้งนี้ยังมีค่าตัวในการซื้อขาดอีก 18 ล้านปอนด์และอาจเพิ่มขึ้นเป็น 26.5 ล้านปอนด์ได้ วันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 เขาลงเล่นนัดแรกให้กับลิเวอร์พูลในพรีเมียร์ลีกนัดที่บุกไปแพ้เลสเตอร์ซิตี 1–3 ต่อมาวันที่ 16 กุมภาพันธ์ เขาลงเล่นในนัดที่บุกไปเอาชนะแอร์เบ ไลพ์ซิช 2–0 ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวตุรกีคนแรกที่ลงเล่นให้กับสโมสรอังกฤษในรายการนี้
ทีมชาติ

โอซันเคยเล่นให้กับทีมชาติตุรกีชุดเยาวชน โดยเป็นกัปตันของทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปีในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2017 และยูฟ่าก็จัดให้เขาเป็น 1 ใน 10 ผู้เล่นที่น่าจับตามอง วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 คาบัคลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติชุดใหญ่ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก นัดที่พบกับอันดอร์รา โดยนัดนั้น เขาลงเล่นเต็มเวลา ช่วยให้ตุรกีเอาชนะไปได้ 2–0
เกียรติประวัติ > สโมสร

ซือเปร์ลีก: 2017–18
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

ผู้เล่นหน้าใหม่แห่งฤดูกาลของบุนเดิสลีกา: 2018–19
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ โอซัน คาบัค ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
โอซัน คาบัค – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลนอริชซิตี  |
| --- | --- |
 1 กรึล  2 แอรอนส์  3 บายรัม  4 Godfrey  5 Hanley (c)  6 Zimmermann  7 รอเบิตส์  8 Vrančić  10 Leitner  11 Hernández  12 Lewis  14 Cantwell  15 Klose  16 Heise  17 บูเอนเดีย  18 Stiepermann  19 Trybull  20 เดอร์มิช  21 วิลเลียมส์  22 ปุกกี  23 McLean  24 Amadou  27 Tettey  32 Srbeny  33 มักกัฟเวิร์น  35 Idah  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: สมิท 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติตุรกี – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 กือนอค  2 เชลิค  3 เดมีรัล  4 เซอยึนจือ  5 โยคุชลู  6 ทูฟัน  7 อึนแดร์  8 โทเคิซ  9 คารามัน  10 ชัลฮาโนลู  11 ยาซือจือ  12 บายึนดือร์  13 เมรัช  14 อันทัลยาลือ  15 คาบัค  16 อือนัล  17 แบ. ยึลมัซ (c)  18 แร. ยึลมัซ  19 เคิกชือ  20 เออมือร์  21 คาฮ์เวจี  22 อัยฮัน  23 ชาคือร์  24 อักทือร์โคลู  25 มึลดือร์  26 แดร์วีโชลู  ผู้ฝึกสอน: กือเนช  |  1 กือนอค  2 เชลิค  3 เดมีรัล  4 เซอยึนจือ  5 โยคุชลู  6 ทูฟัน  7 อึนแดร์  8 โทเคิซ  9 คารามัน  10 ชัลฮาโนลู  11 ยาซือจือ  12 บายึนดือร์  13 เมรัช  14 อันทัลยาลือ  15 คาบัค  16 อือนัล  17 แบ. ยึลมัซ (c)  18 แร. ยึลมัซ  19 เคิกชือ  20 เออมือร์  21 คาฮ์เวจี  22 อัยฮัน  23 ชาคือร์  24 อักทือร์โคลู  25 มึลดือร์  26 แดร์วีโชลู  ผู้ฝึกสอน: กือเนช  |  |
นิรมล เมธีสุวกุล

นิรมล เมธีสุวกุล
นิรมล เมธีสุวกุล (ชื่อเล่น : นก) อดีตนักข่าว และผู้ประกาศข่าวโทรทัศน์ ปัจจุบันเป็นพิธีกรและผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ เกี่ยวกับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม การศึกษา วิถีชีวิต วัฒนธรรม โดยมีผลงานที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางและดำเนินการต่อเนื่อง 30 ปี เกี่ยวกับรายการสำหรับเด็กและครอบครัว คือรายการ ทุ่งแสงตะวัน
ประวัติ

นิรมล เมธีสุวกุล เกิดที่ จังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2504 แต่ไปเติบโตที่จังหวัดเชียงราย จบการศึกษาจากโรงเรียนแม่จันวิทยาคม จังหวัดเชียงราย โรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี และคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2525
เธอเริ่มทำงานเป็นนักข่าวหนังสือพิมพ์เดอะ เนชั่น เป็นผู้สื่อข่าวฝึกหัดประจำทำเนียบรัฐบาลและรัฐสภานักข่าวสายทั่วไป เน้นด้านเด็กสตรีและองค์กรพัฒนาเอกชน เป็นผู้สื่อข่าวเศรษฐกิจช่อง 7 เริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักตั้งแต่ พ.ศ. 2528 โดยเป็นผู้สื่อข่าวโทรทัศน์ บริษัท แปซิฟิคอินเตอร์คอมมิวนิเคชั่น ผลิตข่าวให้ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ภายใต้การดูแลของสมเกียรติ อ่อนวิมล
ในปี พ.ศ. 2532 เป็นพิธีกรและเขียนบทรายการ "ทุ่งหญ้าป่าใหญ่" ออกอากาศทางช่อง 7 และเป็นบรรณาธิการข่าวและผู้ประกาศข่าวบริษัทอีเอ็มนิวส์ ผลิตข่าวให้ช่อง 5
ผลงาน

ในปี พ.ศ. 2534 ก่อตั้งบริษัท ป่าใหญ่ครีเอชั่น จำกัด ร่วมกับสุริยนต์ จองลีพันธ์ และยุพา เพ็ชรฤทธิ์
ผลิตรายการ ทุ่งแสงตะวัน ออกอากาศทางเอ็นบีที 2 เอชดี เมื่อปี พ.ศ. 2534
ย้ายไปออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ตั้งแต่ เดือนมกราคม พ.ศ. 2535 จนถึงปัจจุบัน โดยเป็นผู้ควบคุมการผลิต และพิธีกร
เป็นพิธีกรรายการ ทุ่งแสงตะวัน ช่อง 3 เอชดี https://www.facebook.com/Tung20/
ผู้ควบคุมการผลิต รายการพันแสงรุ้ง เผยแพร่ทาง ไทยพีบีเอส https://www.facebook.com/1000sr/
ผู้ควบคุมการผลิต รายการสารคดี ประวัติศาสตร์ โบราณคดี  ภาษา วัฒนธรรม และ ดีเอ็นเอ ชุดพิเศษ  เธอ เขา เรา ใคร เผยแพร่ทางสถานีโทรทัศน์ ไทยพีบีเอส  2019  http://program.thaipbs.or.th/TherKaoRaoKrai/episodes/63135
รางวัล

นิสิตเก่าดีเด่น นิเทศศาสตร์ จุฬาฯ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รางวัลในฐานะสตรีดีเด่น สื่อมวลชนดีเด่น นักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมดีเด่น ฯลฯ
รางวัลอนุสรณ์สงขลานครินทร์ ประจำปี 2549
รางวัลผู้มีคุณูปการต่อการศึกษาของชาติ (รายการทุ่งแสงตะวัน) จากกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปี 2553
↑  "NiramonMae นิรมล เมธี". www.facebook.com.
↑  "หน้าแรก".
↑  "ทุ่งแสงตะวัน". www.facebook.com.
↑  "ความหมายของชีวิต..."
นิรมล เมธีสุวกุล
กองถ่ายรายการทุ่งแสงตะวัน
เปรม ติณสูลานนท์

| พลเอกเปรม ติณสูลานนท์น> ร. ป.จ. ส.ร. ม.ป.ช. ม.ว.ม. ป.ภ. ภ.ป.ร. ๑ ว.ป.ร. ๑ |
| --- | --- |
เปรม ใน พ.ศ. 2553

ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
ดำรงตำแหน่ง 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 – 1 ธันวาคม พ.ศ. 2559 (1 เดือน 18 วัน)
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
นายกรัฐมนตรี: ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ก่อนหน้า: สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
ประธานองคมนตรีไทย
ดำรงตำแหน่ง 4 กันยายน พ.ศ. 2541 – 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 (20 ปี 8 เดือน 22 วัน)
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร  พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
รักษาการแทน: ธานินทร์ กรัยวิเชียร
ก่อนหน้า: สัญญา ธรรมศักดิ์
ถัดไป: สุรยุทธ์ จุลานนท์
นายกรัฐมนตรีไทย คนที่ 16
ดำรงตำแหน่ง 3 มีนาคม พ.ศ. 2523 – 4 สิงหาคม พ.ศ. 2531 (8 ปี 5 เดือน 1 วัน)
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
รอง:  ดูรายชื่อ ประมาณ อดิเรกสาร เสริม ณ นคร ถนัด คอมันตร์ บุญชู โรจนเสถียร ประจวบ สุนทรางกูร ทองหยด จิตตวีระ บุญเท่ง ทองสวัสดิ์ พิชัย รัตตกุล สนธิ บุณยะชัย สิทธิ เศวตศิลา ชาติชาย ชุณหะวัณ พงส์ สารสิน เทียนชัย ศิริสัมพันธ์ 
ก่อนหน้า: เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ถัดไป: ชาติชาย ชุณหะวัณ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 – 5 สิงหาคม พ.ศ. 2529 (7 ปี 2 เดือน 12 วัน)
นายกรัฐมนตรี: เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์   ตนเอง
ก่อนหน้า: เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ถัดไป: พะเนียง กานตรัตน์
ผู้บัญชาการทหารบก
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2521 – 25 สิงหาคม พ.ศ. 2524 (2 ปี 10 เดือน 24 วัน)
ก่อนหน้า: เสริม ณ นคร
ถัดไป: ประยุทธ จารุมณี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 26 สิงหาคม พ.ศ. 2463 อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 (98 ปี) โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: อิสระ
ศิษย์เก่า: โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า โรงเรียนเกราะแห่งกองทัพสหรัฐ
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้: ไทย
สังกัด: กองทัพบกไทย
ประจำการ: พ.ศ. 2484–2529
ยศ: พลเอก  พลเรือเอก  พลอากาศเอก
บังคับบัญชา: กองทัพบกไทย
ผ่านศึก:   กรณีพิพาทอินโดจีน  สงครามโลกครั้งที่สอง  การก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ในประเทศไทย 

พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ น.ร. ป.จ. ส.ร. ม.ป.ช. ม.ว.ม. ป.ภ. (26 สิงหาคม พ.ศ. 2463 – 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2562) เป็นทหารบก นักการเมือง และรัฐบุรุษชาวไทย เริ่มต้นดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบก ก่อนได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และนายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 16 (ตั้งแต่ พ.ศ. 2523 – พ.ศ. 2531) หลังจากนั้นเป็นประธานองคมนตรี รัฐบุรุษ และผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวช่วงระยะหนึ่งในปี พ.ศ. 2559
บุคลิกส่วนตัวของพลเอก เปรม เป็นคนพูดน้อย ในขณะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของประเทศไทย จะให้สัมภาษณ์แก่สื่อมวลชนน้อยมาก จนถูกหนังสือพิมพ์ในขณะนั้นเรียกขานว่า เตมีย์ใบ้ และได้รับอีกฉายาหนึ่งว่า นักฆ่าแห่งลุ่มน้ำเจ้าพระยา จากเหตุการณ์กบฏเมษาฮาวาย และกบฏ 9 กันยา หลังพ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2531 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้พลเอก เปรม เป็นองคมนตรี ในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2531 จากนั้นในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2531 ได้รับโปรดเกล้าฯ ยกย่องให้เป็นรัฐบุรุษ และในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2541 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เป็นประธานองคมนตรี
มีนักวิชาการและสื่อว่า พลเอก เปรม มีบทบาทในการเมืองไทย แม้รัฐบาลทหารหลังรัฐประหารปี พ.ศ. 2549 ปฏิเสธข่าวนี้
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

พล.อ. เปรม เกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2463 ณ ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ชื่อ "เปรม" นั้น พระรัตนธัชมุนี (แบน คณฺฐาภรโณ) เป็นผู้ตั้งให้ ส่วนนามสกุล "ติณสูลานนท์" พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานให้ เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2462 เป็นบุตรชายคนรองสุดท้อง จากจำนวน 8 คน ของรองอำมาตย์โท หลวงวินิจทัณฑกรรม (บึ้ง ติณสูลานนท์) ต้นตระกูลติณสูลานนท์ กับนางออด วินิจทัณฑกรรม และตัวพลเอก เปรมมิได้สมรสกับผู้ใด
ประวัติ > การศึกษา

พลเอก เปรม สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนวัดบ่อยาง ศึกษาต่อมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่โรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา ในปี พ.ศ. 2478 ต่อมาจบมัธยมศึกษาปีที่ 7 - 8 แผนกวิทยาศาสตร์จาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2479 โดยมี เลขประจำตัวคือ 7587 (ภายหลังโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ยกย่องให้เขาเป็น ศิษย์เก่าเกียรติยศสวนกุหลาบ)เข้าศึกษาต่อนักเรียนนายร้อย ที่โรงเรียนเทคนิคทหารบก (ต่อมาคือโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า) รุ่นที่ 5 สังกัดเหล่าทหารม้า เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2481 โดยมีเพื่อนร่วมรุ่นคนหนึ่งคือ ร้อยเอก อำนวย ทวีสิน บิดาของเศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 30
หลังจากนั้นพล.อ. เปรม ได้สำเร็จการฝึกดังนี้
พ.ศ. 2490 : หลักสูตรนายทหารฝึกราชการ โรงเรียนนายทหารม้า ระดับผู้บังคับบัญชา
พ.ศ. 2496 : หลังจากนั้นก็ไปศึกษาต่อต่างประเทศ ที่สหรัฐ หลักสูตรผู้บังคับกองพัน โรงเรียนยานเกราะของกองทัพบกสหรัฐ
23 เมษายน พ.ศ. 2498 : ได้ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ทางด้านกฎหมาย จากมหาวิทยาลัยแห่งชาติฟิลิปปินส์
พ.ศ. 2503 : หลักสูตรพิเศษ วิทยาลัยการทัพบก
พ.ศ. 2509 : หลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 9
19 ตุลาคม พ.ศ. 2555 : ยังได้วิศวกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา
เมื่อจบการศึกษาใน พ.ศ. 2484 ได้เข้าร่วมรบในสงครามอินโดจีนระหว่างไทยกับฝรั่งเศส ที่ปอยเปต ประเทศกัมพูชา จากนั้นเข้าสังกัดกองทัพพายัพ ภายใต้การบังคับบัญชาของหลวงเสรีเริงฤทธิ์ (จรูญ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์) ที่มีจอมพล ป.พิบูลสงคราม เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดทำการรบในสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่าง พ.ศ. 2485 – พ.ศ. 2488 ที่เชียงตุง
ราชการทหาร

ภายหลังสงคราม พลเอก เปรม รับราชการอยู่ที่จังหวัดอุตรดิตถ์ และได้รับทุนไปศึกษาต่อที่โรงเรียนยานเกราะของกองทัพบกสหรัฐ ที่ฟอร์ตน็อกซ์ รัฐเคนทักกี พร้อมกับพล.อ. พิจิตร กุลละวณิชย์ และพล.อ. วิจิตร สุขมาก เมื่อ พ.ศ. 2495 แล้วกลับมารับตำแหน่งรองผู้บัญชาการโรงเรียนยานเกราะ ต่อมามีการจัดตั้งโรงเรียนทหารม้ายานเกราะ ศูนย์การทหารม้า ที่จังหวัดสระบุรี
พล.อ. เปรม ได้รับพระบรมราชโองการเป็นผู้บัญชาการศูนย์การทหารม้า ยศพลตรี เมื่อ พ.ศ. 2511 ในช่วงระยะเวลา 5 ปี ที่ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการศูนย์การทหารม้านี้ เขามักเรียกแทนตัวเองต่อผู้ที่อาวุโสน้อยกว่าว่า "ป๋า" และเรียกผู้ที่อาวุโสน้อยกว่าอย่างเอ็นดูและเป็นกันเองว่า "ลูก" จนเป็นที่มาของคำว่าป๋า หรือ ป๋าเปรม และคนสนิทของท่านมักถูกเรียกว่า ลูกป๋า และเรียกติดปากกันมาจนถึงปัจจุบัน
พล.อ. เปรม ย้ายไปเป็นรองแม่ทัพภาคที่ 2 ดูแลพื้นที่ภาคอีสาน ใน พ.ศ. 2516 และเลื่อนเป็นแม่ทัพภาคที่ 2 ดูแลพื้นที่ภาคอีสานเมื่อ พ.ศ. 2517 ได้เลื่อนยศเป็นพลเอก ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก เมื่อ พ.ศ. 2520 และเลื่อนเป็นผู้บัญชาการทหารบก ใน พ.ศ. 2521
นอกจากยศพลเอกแล้ว พล.อ. เปรม  ได้รับพระราชทานยศพลเรือเอกของกองทัพเรือ และพลอากาศเอกของกองทัพอากาศ ด้วย จากการพระราชทานโปรดเกล้าฯ เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2529
การเข้าร่วมงานทางการเมือง

พ.ศ. 2502: ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ ในสมัยรัฐบาลของจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์
พ.ศ. 2511: ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา
พ.ศ. 2515: ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในสมัยรัฐบาลของจอมพล ถนอม กิตติขจร
การเข้าร่วมทำรัฐประหาร

พลเอก เปรม ร่วมทำรัฐประหารในประเทศไทย 2 ครั้ง ซึ่งนำโดย พลเรือเอก สงัด ชลออยู่
วันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ซึ่งยึดอำนาจจากรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ซึ่งในขณะนั้นเขาดำรงตำแหน่งเป็น"แม่ทัพภาคที่ 2"
วันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2520 ซึ่งยึดอำนาจจากรัฐบาลธานินทร์ กรัยวิเชียร ซึ่งในขณะนั้นเขาดำรงตำแหน่งเป็น"ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก"
ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี

พล.อ. เปรม รับตำแหน่งรัฐมนตรีเป็นครั้งแรกในรัฐบาลพล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ในตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ปี 2520 และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีอย่างต่อเนื่องในรัฐบาลนั้น ในช่วงปลายรัฐบาลพล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ควบคู่กับตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบก ในปี 2522
ในช่วงนั้น พล.อ. เปรม ได้รับการยอมรับจากหลายฝ่าย หลังจากพล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 สภาผู้แทนราษฎรหยั่งเสียงเพื่อหาตัวผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และเลือกพล.อ. เปรม เป็นนายกรัฐมนตรี โดยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2523 เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 16 ของไทย และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมอีกตำแหน่งหนึ่ง
พล.อ. เปรม เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสืบต่อจากพล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2523 ซึ่งตลอดระยะเวลาของพลเอก เปรม ในการบริหารประเทศได้มีผลงานสำคัญมากมาย เช่น การปรับปรุงประมวลกฎหมายรัษฎากรและกฎหมายสรรพสินค้า เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมแก่สังคม การสร้างงานตามโครงการสร้างงานในชนบท (กสช.) การจัดตั้งคณะกรรมการร่วมภาครัฐบาล และเอกชน (กรอ.) เพื่อส่งเสริมบทบาททางการค้าและการลงทุนของภาคเอกชนภายในประเทศ การดำเนินการปราบปรามผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ในประเทศไทยอย่างได้ผล โดยนำนโยบายการใช้ "การเมืองนำการทหาร" ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 66/2523 เป็นผลให้พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยอ่อนกำลังลงและสลายตัวไปในที่สุด
ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี > สมัยที่ 1

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 42 : 3 มีนาคม พ.ศ. 2523 – 29 เมษายน พ.ศ. 2526  สิ้นสุดลงภายหลังการยุบสภา ในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2526 เนื่องจากสภาผู้แทนราษฎรไม่เห็นชอบกับการเสนอให้ยืดอายุการใช้บทเฉพาะกาลของ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2521 มีการเลือกตั้งในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2526
ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี > สมัยที่ 2

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 43 : 30 เมษายน พ.ศ. 2526 – 4 สิงหาคม พ.ศ. 2529 สิ้นสุดลงภายหลังการยุบสภา ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 เนื่องจากรัฐบาลแพ้เสียงในสภา ในการออกพระราชกำหนดการขนส่งทางบก มีการเลือกตั้งในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529
ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี > สมัยที่ 3

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 44 : 5 สิงหาคม พ.ศ. 2529 – 3 สิงหาคม พ.ศ. 2531 สิ้นสุดลงภายหลังการยุบสภา ในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2531 เนื่องจากเกิดปัญหาขึ้นในพรรคประชาธิปัตย์ เกิดกลุ่ม 10 มกรา ดำเนินกิจกรรมทางการเมืองอย่างเป็นเอกเทศภายในพรรค กลุ่ม 10 มกรา นี้ลงมติไม่สนับสนุนพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ ที่รัฐบาลเสนอเข้าสู่การพิจารณาของสภา จนทำให้พระราชบัญญัติไม่ผ่านการเห็นชอบ พรรคประชาธิปัตย์แสดงความรับผิดชอบโดยการถอนตัวจากการเป็นพรรคร่วมรัฐบาล เขาจึงประกาศยุบสภา  มีการเลือกตั้งในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531
ในช่วงปลายรัฐบาลพล.อ. เปรม ขณะที่กำลังจะมีการเลือกตั้ง มีกระแสการคัดค้านการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นสมัยที่ 4 จากกลุ่มนักวิชาการทั่วไป
ภายหลังการเลือกตั้ง ในคืนวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 หัวหน้าพรรคการเมืองที่จะร่วมกันจัดตั้งรัฐบาล โดยมีพรรคชาติไทยเป็นแกนนำ ได้เข้าพบพล.อ. เปรม ที่บ้านพัก เพื่อเชิญให้มาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นสมัยที่ 4 แต่พล.อ. เปรม ปฏิเสธการเป็นนายกรัฐมนตรี
ต่อมาในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2531 จึงได้มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ พล.ต. ชาติชาย ชุณหะวัณ (ยศขณะนั้น) ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 17
หลังพ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้พล.อ. เปรม  เป็นองคมนตรี ในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2531 จากนั้นในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2531 ได้รับโปรดเกล้าฯ ยกย่องให้เป็นรัฐบุรุษ และในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2541 มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ ให้เป็นประธานองคมนตรี
บทบาทในวิกฤตการณ์การเมือง

หลังรัฐประหาร พ.ศ. 2549 มีนักวิชาการกล่าวหาพลเอก เปรม ว่าเกี่ยวข้องกับวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548–2549 ที่นำไปสู่รัฐประหาร ซึ่งในเวลาพลบค่ำวันที่ 19 กันยายน ช่วงเดียวกับที่กำลังทหารหน่วยรบพิเศษจากจังหวัดลพบุรีเคลื่อนกำลังเข้ากรุงเทพมหานคร พลเอก เปรม เข้าเฝ้าฯ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพร้อมกับ
พล.อ. สนธิ บุญยรัตกลิน
พล.ร.อ. สถิรพันธุ์ เกยานนท์
พล.อ.อ. ชลิต พุกผาสุข
เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท กราบบังคมทูลรายงานสถานการณ์บ้านเมือง สุริยะใส กตะศิลา ผู้ประสานงานเครือข่ายพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย กล่าวว่า พล.อ. เปรม เป็นผู้สั่งการรัฐประหารโดยนั่งบัญชาการอยู่ที่บ้านสี่เสาร์เทเวศร์ มีบทวิเคราะห์จากสำนักข่าว XFN-ASIA ระบุในเว็บไซต์นิตยสารฟอร์บ ว่า พล.อ. เปรม เป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญในการเมืองไทย พร้อมทั้งสนับสนุนให้คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (คปค.) รัฐประหารรัฐบาลพ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร ฝ่ายรัฐบาลทหารว่า พล.อ. เปรม ไม่เคยมีบทบาททางการเมือง
ในเวลาต่อมา มีการอ้างว่า พล.อ. เปรม อาจมีบทบาทสำคัญในการเชิญพล.อ. สุรยุทธ์ จุลานนท์ อดีตผู้บัญชาการทหารบก และอดีตลูกน้อง มาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี รวมทั้งการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี และสภานิติบัญญัติแห่งชาติด้วย จนนักวิจารณ์บางคน กล่าวว่า สภาฯ ชุดนี้เต็มไปด้วย "ลูกป๋า"
วันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 นปก. ชุมนุมประท้วงหน้าบ้านของพล.อ. เปรม เพื่อเรียกร้องให้ลาออกจากตำแหน่งประธานองคมนตรี เพราะเชื่อว่ามีบทบาททางการเมือง เจ้าหน้าที่ตำรวจได้เข้าสลายการชุมนุม มีการยิงแก๊สพริกไทยแล้วล้อมรถบรรทุก 6 ล้อติดเครื่องขยายเสียงของแกนนำ ผู้ชุมนุมขว้างปาขวดพลาสติก และขวดแก้วใส่เจ้าหน้าที่ตำรวจ เกิดการปะทะกันชุลมุนวุ่นวาย เจ้าหน้าที่และผู้ชุมนุมได้รับบาดเจ็บหลายคน ด้านแยกสี่เสาเทเวศร์ กลุ่ม นปก.ส่วนหนึ่งทุบทำลายซุ้มตำรวจจราจรและทุบรถส่องไฟและกระจายเสียงของตำรวจที่จอดไว้ รวมทั้งปล่อยลมยางรถยนต์ ในวันต่อมา พล.อ. สนธิ บุญยรัตกลิน ,พล.อ. สุรยุทธ์ จุลานนท์ และคณะรัฐมนตรีไปเยี่ยมพล.อ. เปรม เพื่อขอโทษที่ยอมให้มีการประท้วง
บางกอกพันดิท (Bangkok Pundit) เขียนในเอเชียคอร์เรสปอนเดนท์ว่า พล.อ. เปรม เป็นผู้เล่นสำคัญในการเมืองไทยในหลายทศวรรษหลัง เจมส์ อ็อกคีย์ (James Ockey) ว่า "ก่อนรัฐบาลไทยรักไทยกำเนิดในปี 2544 ผู้บัญชาการทหารสูงสุดและผู้บัญชาการทหารบกแทบทุกคนในทศวรรษที่ผ่านมาเป็นอดีตผู้ช่วยของเปรม" แต่ "แน่นอนว่ายิ่งเปรมเกษียณนานเท่าไร อิทธิพลของเขาในกองทัพก็ยิ่งอ่อนลงเท่านั้น" เขามีอำนาจและอิทธิพลสูงสุดเมื่อรัฐประหารปี 2549 และยังเป็นสะพานเชื่อมระหว่างกองทัพและพระราชวัง ทว่า นับแต่ปี 2549 อำนาจของเขาและความสามารถมีอิทธิพลจางลงเมื่อพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชาและบูรพาพยัคฆ์มีเส้นสายของตัวและสามารถเลี่ยงพล.อ. เปรม ได้แล้ว Marwaan Macan-Markar เขียนว่า "ต่างกับสนธิ ประยุทธ์ยังไม่เป็นหนี้บุญคุณเครือข่ายอิทธิพลซึ่งเป็นผู้รักษาประตูสู่พระมหากษัตริย์แต่เดิม อันเป็นที่สถิตของอำนาจสูงสุดในราชอาณาจักร" และ "บูรพาพยัคฆ์คืนชีพโดยทำลายสายการบังคับบัญชาเดิมซึ่งเป็นหนี้บุญคุณต่อพลเอก เปรม  เขามีสามัคคีจิตของเขาเอง"