stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไลพ์ซิช
ข้อมูลทั่วไป > เศรษฐกิจ

ยุคก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง
เศรษฐกิจหลักของเมืองไลพ์ซิช ได้จากการเป็นศูนย์กลางการจัดแสดงสินค้านานาชาติในยุโรปกลาง ตั้งแต่ในยุคที่เป็นจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เนื่องจากได้รับการคุ้มครองสิทธิในการเป็นศูนย์กลางทางการค้าแห่งเดียวในบริเวณยุโรปตะวันออก นอกจากนี้ ไลพ์ซิชยังเป็นศูนย์กลางด้านการพิมพ์ของประเทศ ในอดีตงานสัปดาห์หนังสือที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเยอรมันจัดขึ้นที่เมืองไลพ์ซิช ยิ่งไปกว่านั้นที่นี่ยังเป็นที่ตั้งของโรงงานอุตสาหกรรมทอผ้าที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปตั้งอยู่ด้วย และยังรวมไปถึงเครื่องจักรอุตสาหกรรม และอุตสาหกรรมประกอบเปียโน อุตสาหกรรมโดยส่วนใหญ่ได้ย้ายการประกอบกิจการไปยังเยอรมันตะวันตกตั้งแต่ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
ยุคประเทศเยอรมนีตะวันออก
ในช่วงที่ประเทศปกครองด้วยระบบคอมมิวนิสต์ ไลพ์ซิชก็คงเป็นศูนย์กลางสำคัญทางเศรษฐกิจของประเทศ โดยใน ค.ศ. 1972 เมืองไลพ์ซิชมีมูลค่าทางเศรษฐกิจในสัดส่วนถึง 9.3% ของระบบเศรษฐกิจทั้งประเทศ โดยในช่วงนั้น อุตสาหกรรมหนัก เช่น เหมืองถ่านหิน โรงงานผลิตไฟฟ้า และโรงงานผลิตสารเคมีต่าง ๆ ได้เปิดดำเนินการ และขยายตัวไปทางตอนใต้ของเมือง นอกจากนี้ ยังมีโรงงานผลิตเครื่องจักร และเทคโนโลยีสำหรับการเกษตรอีกด้วย
ปัจจุบัน
จำนวนประชากรที่มีงานทำ ณ  ค.ศ. 2010 ทั้งสิ้น 243,50 คน อัตราการว่างงาน ณ วันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2010 อยู่ที่ร้อยละ 14.70 ต่อประชากรทั้งหมดของเมืองโดยกว่าครึ่งเป็นการว่างงานระยะยาว จำนวนธุรกิจที่จดทะเบียน สิ้น ค.ศ. 2010 รวมทั้งสิ้น 45,278 บริษัทใน ค.ศ. 2007 รายได้เฉลี่ยต่อคนของพนักงานในไลพ์ซิชอยู่ที่ 37,117 ยูโรต่อคนต่อปี ใน ค.ศ. 2008 มีการจัดงานแสดงสินค้า ณ เมืองไลพ์ซิชรวมทั้งสิ้น 40 ครั้ง มีบริษัท ห้างร้าน เข้าร่วม 15,473 บริษัท มีผู้เข้าชมงานทั้งสิ้น 1,308,288 คน
สถานที่ท่องเที่ยว > ศาสนสถาน

โบสถ์นักบุญโธมัส เมืองไลพ์ซิช โบสถ์ที่โยฮันน์ เซบาสเทียน บาค ทำงานดนตรี ได้แก่ การประพันธ์เพลง การควบคุมวงดนตรี การสอนคณะนักเรียนประสานเสียง ขณะที่ใช้ชีวิตในไลพ์ซิช ปัจจุบันได้รับการขนานนามว่า เป็น โบสถ์ของบาค นักท่องเที่ยวจำนวนมากมาเยี่ยมเยียนไลพ์ซิช เพื่อซึมซับบรรยากาศการใช้ชีวิตของนักประพันธ์ท่านนี้ ทุกวันพุธ และวันเสาร์ ที่โบสถ์นี้จะจัดแสดงดนตรีจากบทประพันธ์ของโยฮันน์ เซบาสเทียน บาคโดยนักดนตรีมืออาชีพ
โบสถ์นักบุญนิโคลัส นอกจากเป็นโบสถ์ที่ โยฮันน์ เซบาสเทียน บาคมักจะนำเอาผลงานการประพันธ์ทุกชิ้นออกแสดงเป็นครั้งแรกแล้ว ยังเป็นโบสถ์ที่มีความสำคัญ เนื่องจากในช่วงที่ไลพ์ซิช อยู่ภายใต้ประเทศเยอรมนีตะวันออก โบสถ์แห่งนี้เป็นศูนย์รวมของชาวเมืองที่ร่วมจัดอธิษฐานเพื่อสันติภาพ ให้หลุดพ้นจากการปกครองในระบบคอมมิวนิสต์ โดยเริ่มครั้งแรกใน ค.ศ. 1980 โดยเป็นการอธิษฐานต่อเนื่อง 10 วัน ในช่วงเดือนพฤศจิกายน และจัดต่อเนื่องกันทุกปี จนกระทั่งช่วงเย็นของวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1989 หลังงานฉลองครบรอบ 40 ปีประเทศเยอรมนีตะวันออก เพียง 2 วัน ชาวเมืองได้ร่วมกันเดินขบวนเพื่อมาร่วมอธิษฐานที่โบสถ์แห่งนี้ จนเกิดเป็นคลื่นมหาชนที่มารวมตัวกัน เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เกิดลงนามการรวมประเทศเยอรมนีในวันรุ่งขึ้น
โบสถ์นักบุญเปาโล หรือ คริสตจักรแห่งมหาวิทยาลัย เริ่มสร้างใน ค.ศ. 1231 และมอบให้เป็นคริสตจักรประจำมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช ตั้งแต่ ค.ศ. 1409 เมื่อมีการก่อตั้งมหาวิทยาลัย จนกระทั่งใน ค.ศ. 1961 ในยุคเยอรมันตะวันออก ผู้นำระบอบคอมมิวนิสต์ และผู้บริหารมหาวิทยาลัยในสมัยนั้นได้ทุบโบสถ์นี้ทิ้ง เนื่องจากไม่ต้องการให้มีสัญลักษณ์ของศาสนาในพื้นที่ของมหาวิทยาลัย ปัจจุบันมหาวิทยาลัยไลพ์ซิชได้ก่อสร้างอาคารคริสตจักรขึ้นใหม่ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง 600 ปีการก่อตั้งมหาวิทยาลัย และคาดว่าจะแล้วเสร็จใน ค.ศ. 2010 โดยอาคารที่สร้างขึ้นใหม่นี้ มีวัตถุประสงค์เพียงเพื่อรำลึกถึงอาคารโบสถ์นักบุญเปาโลเท่านั้น มิได้มีเจตนาที่จะให้เป็นอาคารสำหรับประกอบพิธีทางศาสนา เนื่องจากจำนวนประชากรในไลพ์ซิชที่นับถือศาสนานั้นมีจำนวนน้อยมาก ดังนั้นทางมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช รวมกับเมืองไลพ์ซิชได้ออกแบบอาคารนี้เพื่อเป็นศูนย์ประชุมและอาคารเรียนสำหรับใช้ในกิจการของมหาวิทยาลัยเป็นสำคัญ
โบสถ์รัสเซีย หรือโบสถ์นักบุญอเล็กซี่ เป็นโบสถ์นิยายออร์โธดอกซ์ สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1913 เพื่อเป็นที่ระลึกครบรอบ 100 ปี สงครามแห่งชนชาติ ณ เมืองไลพ์ซิช ที่กองทัพรัสเซียเข้าร่วมกับกองทัพกษัตริย์นานาชาติในยุโรปร่วมกันเอาชนะนโปเลียนได้เป็นครั้งแรก เป็นโบสถ์ที่รัฐบาลรัสเซียสร้างให้แก่เมืองไลพ์ซิช ณ บริเวณที่มีการทำสงครามเกิดขึ้นจริงใน ค.ศ. 1813 และเนื่องด้วยค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างโบสถ์แห่งนี้ มีมูลค่าสูงกว่าหนึ่งล้านมาร์กเยอรมัน (ณ ขณะนั้น) คณะผู้ปกครองเมืองไลพ์ซิช จึงยกที่ดินของโบสถ์แห่งนี้ให้เป็นของรัฐบาลรัสเซีย ปัจจุบันด้านบนของโบสถ์จัดเป็นพิพิธภัณฑ์ ในขณะที่อาคารด้านล่าง ยังคงใช้เป็นสถานนมัสการสำหรับนิกายรัสเซียนออร์โธดอกซ์
สถานที่ท่องเที่ยว > อนุสรณ์สถาน

อนุสรณ์สถานสงครามแห่งชนชาติ อนุสรณ์สถานที่รำลึกถึงชัยชนะของกองทัพพันธมิตร ที่มีต่อกองทัพนโปเลียนครั้งแรกในยุโรป นอกจากเป็นที่ระลึกต่อเหตุการณ์ครั้งนั้นแล้ว ด้านบนหอคอยของอนุสรณ์สถานแห่งนี้ ยังเป็นจุดชมทัศนียภาพของเมืองไลพ์ซิช เป็นอย่างดีอีกด้วย
บ้านพักของบุคคลสำคัญ เนื่องจากไลพ์ซิชเป็นที่พำนักของศิลปิน นักประพันธ์ที่มีชื่อเสียงหลายท่าน จึงได้นำบ้านพักของท่านเหล่านั้นในสมัยที่ดำรงชีวิตอยู่ในไลพ์ซิชจัดแสดงเพื่อเป็นการรำลึกถึง บ้านพักของบุคคลสำคัญที่ได้รับความนิยมในการเข้าเยี่ยมชม ได้แก่ บ้านพักของชิลเลอร์ นักประพันธ์เพลง บ้านพักของเมนเดลโซห์น นักอำนวยเพลง บ้านพักและที่ทำงานของบาค บ้านพักของโรเบิร์ต ชูมานน์เป็นต้น
สถานที่ท่องเที่ยว > พิพิธภัณฑ์

พิพิธภัณฑ์กราสซี (Grassi Museum) พิพิธภัณฑ์ที่ตั้งชื่อตามเจ้าของสถานที่ ซึ่งบริจาคอาคารเพื่อให้จัดตั้งพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ ในอาคารพิพิธภัณฑ์นี้ จัดแบ่งออกเป็นหลายส่วน โดยแบ่งออกเป็น
พิพิธภัณฑ์ศิลปประยุกต์ (อังกฤษ: The GRASSI Museum of Applied Art of Leipzig; เยอรมัน: Kunstgewerbemuseum Leipzig) เปิดให้เข้าชมได้ตั้งแต่ ค.ศ. 1874 และเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปประยุกต์ที่เก่าแก่เป็นอันดับสองในประเทศเยอรมนี ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงผลงานศิลปร่วมสมัยจากนานาชาติ และรวมไปถึงพื้นที่จัดแสดงที่นำผลงานศิลปประยุกต์จากพิพิธภัณฑ์อื่น ๆ หมุนเวียนมาจัดแสดงร่วมอีกด้วย
พิพิธภัณฑ์เครื่องดนตรี (อังกฤษ: the Museum of Musical Instruments; เยอรมัน: Museum für Musikinstrumente der Universität Leipzig) พิพิธภัณฑ์เครื่องดนตรี เปิดแสดงครั้งแรกใน ค.ศ. 1886 ซึ่งดำเนินการโดยเอกชน ต่อมาใน ค.ศ. 1905 เจ้าของเดิมพยายามขายพิพิธภัณฑ์นี้ให้แก่เมืองไลพ์ซิช แต่การเจรจาไม่สำเร็จ จึงขายให้แก่ วิลเฮ็ลม เฮเยอร์ (Wilhelm Heyer) ต่อมาภายหลังวิลเฮ็ลม เฮเยอร์ เสียชีวิต บุตรหลานของเขาจึงได้จำหน่ายพิพิธภัณฑ์นี้ให้แก่มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช ใน ค.ศ. 1926 โดยในครั้งนั้นได้รับงบประมาณสนับสนุนจากสหพันธรัฐแซกโซนี และคหบดีของเมือง แต่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พิพิธภัณฑ์ได้รับความเสียหายอย่างหนัก ของสะสมจำนวนมากทรุดโทรม และถูกขโมยไป จนกระทั่งใน ค.ศ. 1950 จึงได้มีการบูรณะอาคารพิพิธภัณฑ์ และรวบรวมของสะสมต่าง ๆ เพื่อเปิดดำเนินการพิพิธภัณฑ์อีกครั้ง ภายในพิพิธภัณฑ์แสดงเครื่องดนตรีของนักดนตรีชื่อดังของเมืองหลายท่าน และยังได้ยจัดแสดงองค์ประกอบของเครื่องดนตรีชนิดต่าง ๆ อีกด้วย
พิพิธภัณฑ์มานุษยวิทยา (อังกฤษ: the Museum of Ethnographischen of Leipzig; เยอรมัน: Museum für Völkerkunde zu Leipzig) เริ่มดำเนินการใน ค.ศ. 1869 โดยรับซื้อของสะสมจำพวกเสื้อผ้า และเครื่องประดับจากนักสะสม เพื่อนำมาจัดแสดงเป็นพิพิธภัณฑ์ หลังจากของสะสมกว่าหนึ่งในห้าถูกทำลายไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ก็เปิดให้ประชาชนได้เข้าชมได้อีกครั้งใน ค.ศ. 2005 ณ พิพิธภัณฑ์กราสซี ในพิพิธภัณฑ์ส่วนนี้ จัดแสดงศิลปวัฒนธรรมของชนชาติต่าง ๆ ทั่วโลก ผ่านเสื้อผ้า เครื่องประดับ การใช้ชีวิต ความเป็นอยู่ และผลงานทางศิลปะ ที่แตกต่างกันของแต่ละชนชาติ เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใช้เนื้อที่มากที่สุดในพิพิธภัณฑ์กราสซีแห่งนี้
โรงงานปั่นด้าย (Spinnerei) โรงปั่นด้ายเก่าของเมือง ก่อตั้งใน ค.ศ. 1863 ในยุคที่ค่าแรงในเยอรมันต่ำมาก และยังไม่มีการกำหนดชั่วโมงทำงานของแรงงาน เนื่องจากความต้องการผ้าฝ้ายในทวีปยุโรปมีอัตราการขยายตัวสูงมากในช่วงนั้น โรงงานปั่นด้านแห่งนี้จึงได้เติบโตอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งใน ค.ศ. 1902 ได้กลายเป็นโรงงานปั่นด้ายผ้าฝ้ายที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป มีการนำวัตถุดิบ ได้แก่ ฝ้าย เข้ามาจากทวีปแอฟริกา โดยมีโรงงานปั่นด้ายกว่า 6 โรงงาน มีกำลังการผลิตสูงถึง 240,000 แกนด้ายต่อปี และยังมีอาคารที่พักสำหรับคนงาน อาคารโรงเรียน โรงรับเลี้ยงเด็ก สนามเด็กเล่น โรงอาหาร ไว้บริการพนักงานอีกด้วย โรงงานดังกล่าวดำเนินงานมาจนกระทั่งช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อสหภาพโซเวียตเข้าปกครองเยอมรมนีตะวันออก ได้มีการนำเครื่องจักรบางส่วนออกไป แต่ตัวโรงงานยังคงดำเนินงานจนกระทั่งทศวรรษที่ 1980 จึงได้เลิกการผลิตไปทั้งหมด เนื่องจากต้นทุนที่สูงขึ้นอย่างมาก ต่อมาจึงได้พัฒนาพื้นที่นี้เป็นสถานที่จัดแสดงศิลปะร่วมสมัย และปัจจุบันได้ดัดแปลงเป็นอาคารที่พักอาศัย สำนักงานสำหรับศิลปิน สถาปนิก สถาบันสอนเต้นรำ และสถานที่จัดแสดงผลงานศิลปะร่วมสมัยแขนงต่าง ๆ มีการจัดเทศกาลปีละ 3 ครั้งเพื่อแสดงผลงานของศิลปินในพื้นที่โครงการให้นักท่องเที่ยวและผู้สนใจเข้าชมได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย
สถานที่ท่องเที่ยว > นันทนาการ

ทะเลสาบคอสปูเดเนอร์ ทะเลสาบนี้สร้างขึ้นเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจของชาวเมืองในฤดูใบไม้ผลิ และฤดูร้อน
สวนสัตว์ไลพ์ซิช เป็นสวนสัตว์ขนาดใหญ่ในรัฐซัคเซิน จัดแสดงสัตว์จากทั่วทุกมุมโลก โดยมีการจัดแบ่งพื้นที่การแสดงตามภูมิภาค และประเภทของสัตว์ป่า ได้แก่ แอฟริกา เอเซีย อเมริกาใต้ ส่วนจัดแสดงพันธุ์ไม้ ส่วนจัดแสดงลิงนานาพันธุ์ และส่วนจัดแสดงสัตว์เลื้อยคลาน สวนสัตว์ไลพ์ซิช เปิดดำเนินการโดยเอกชนตั้งแต่ ค.ศ. 1878 และเมืองไลพ์ซิชได้รับโอนเป็นของเมือง ค.ศ. 1920 ปัจจุบันมีพื้นที่กว่า 225,000 ตารางเมตร มีสัตว์ป่ากว่าห้าพันตัว มากกว่า 600 สายพันธุ์ และได้รับการบันทึกว่าเป็นสวนสัตว์ที่มีสัตว์ผู้ล่ามากที่สุดแห่งหนึ่งในระดับโลก
มอริทซ์บาสไท (Moritzbastei) เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองเก่า และภายในเป็นสถานที่คุมขังนักโทษ ปัจจุบันได้ปรับปรุงเป็นสถานบันเทิงสำหรับนักศึกษา
ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติไลพ์ซิช ไลพ์ซิชเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญมาเป็นเวลานาน และเป็นเคยเป็นศูนย์กลางสื่อสิ่งพิมพ์ที่ใหญ่ที่สุดในเยอรมนีก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานชาติไลพ์ซิช จึงมีการจัดแสดงสินค้าที่สำคัญหลายงานด้วยกัน โดยงานแสดงสินค้าที่มีชื่อเสียง ได้แก่ งานแสดงหนังสือ ซึ่งถือว่าเป็นงานแสดงหนังสือที่เก่าแก่ที่สุดของเยอรมนีที่ยังคงดำเนินการจนถึงปัจจุบัน งานแสดงรถยนต์นานาชาติ (AMI และ AMITEC) และงานแสดงเกม (Game Convention) เป็นต้น
สิ่งที่น่าสนใจ > กีฬา

สมาพันธ์ฟุตบอลแห่งชาติเยอรมนี (DFB) จัดตั้งขึ้นครั้งแรกที่เมืองไลพ์ซิช ใน ค.ศ. 1900 และสโมสรฟุตบอลอาชีพของเมือง ได้แก่ สโมสรเอสเทิร์นเอฟซี (1.FC) ได้ครองถ้วยรางวัลในฐานะทีมอันดับหนึ่งของฟุตบอลอาชีพประจำชาติ ใน ค.ศ. 1903
ไลพ์ซิชเป็นเมืองหนึ่งที่ร่วมจัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 และได้ตั้งเป้าหมายร่วมเป็นเจ้าภาพการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 แต่ไม่ได้รับการพิจารณาจากคณะกรรมการโอลิมปิคสากล
สิ่งที่น่าสนใจ > ศิลปะ

ออเคสตร้า
ไลพ์ซิช เป็นเมืองที่มีรากฐานทางดนตรี เนื่องจากมีนักประพันธ์เพลง ผู้ควบคุมวงออเคสตร้า นักดนตรีที่มีชื่อเสียง ได้สร้างสรรค์ผลงานในช่วงเวลาที่ได้ทำงานอยู่ที่เมืองไลพ์ซิช อาทิ โยฮันน์ เซบาสเทียน บาค นักประพันธ์เพลง ซึ่งแต่งเพลงจำนวนมาก ในขณะที่ทำงานอยู่ในโบสถ์นักบุญโทมัส ระหว่าง ค.ศ. 1723–ค.ศ. 1750 นออกจากนี้ ยังมี ริชาร์ด วากเนอร์ โรเบิร์ต ชูมานน์ และ เฟลิกซ์ เมนเดลโซห์น อีกด้วย
นอกเหนือไปกว่านั้น ในปัจจุบัน ไลพ์ซิชเป็นที่ตั้งของ มหาวิทยาลัยการดนตรีและการละคร ซึ่งมีการเรียนการสอนเพื่อผลิตศิลปิน และบุคลากรเพื่อเป็นผู้สอนศิปะ ทั้งการแสดง และการดนตรีในทุกแขนง นักศึกษาที่มีผลงานเป็นที่โดดเด่น จะได้เข้าร่วมการแสดงกับ วงออเคสต้าไลพ์ซิชเกวานด์เฮ้าส์ วงดนตรีออเคสต้าประจำเมืองไลพ์ซิช ซึ่งมีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับไปทั่วทั้งยุโรป ปัจจุบันมหาวิทยาลัยการดนตรีและการละคร มีนักศึกษาเข้าใหม่เฉลี่ยกว่าปีละ 800 คน
คณะนักร้องประสานเสียง
คณะนักร้องประสานเสียงเยาวชนแห่งคริสตจักรนักบุญโธมัส เป็นหนึ่งในคณะนักร้องประสานเสียงที่มีชื่อเสียงมากแห่งหนึ่งในทวีปยุโรป
อุปรากร
โรงละครเมืองไลพ์ซิช จัดได้ว่าเป็นโรงละครที่มีการจัดแสดงมากว่า 300 ปี ซึ่งถือว่าเป็นโรงละครที่มีการจัดแสดงมายาวนานที่สุดในยุโรป
ภาพยนตร์
นอกจากด้านดนตรี และการแสดงแล้ว ไลพ์ซิชยังเป็นศูนย์กลางการจัดประกวดภาพยนตร์สารคดีนานาชาติ (DOK Leipzig) มาแล้วกว่า 55 ครั้ง
บุคคลสำคัญ

บุคคลสำคัญที่มีชื่อเสียงของเมืองไลพ์ซิช มีหลายท่านด้วยกัน อาทิ
กอทท์ฟรีด วิลเฮล์ม ไลบ์นิซ (ค.ศ. 1646–ค.ศ. 1716) ปรัชญาเมธี และนักคณิตศาสตร์คนสำคัญ เป็นชาวเมืองไลพ์ซิชโดยกำเนิด และเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช ระหว่าง ค.ศ. 1661–ค.ศ. 1666
โยฮันน์ เซบาสเทียน บาค คีดกวีที่ทำงานในไลพ์ซิชช่วง ค.ศ. 1723–ค.ศ. 1750
โยฮันน์ โวล์ฟกัง ฟอน เกอเธอ (ค.ศ. 1749–ค.ศ.1832) นักประพันธ์ นักวิจารณ์ ปรัชญาเมธีผู้โด่งดังของเยอรมนี สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช ก่อนจะกลับไปใช้ชีวิตการทำงานที่เมืองไวมาร์
เฟลิกซ์ เมนเดลโซห์น (ค.ศ. 1809–ค.ศ. 1847) ผู้อำนวนเพลงที่มีชื่อเสียงท่านนี้ ได้เริ่มแสดงผลงานทางดนตรี ที่เมืองไลพ์ซิช ตั้งแต่ ค.ศ. 1935 และเป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนทางดนตรีขึ้นในเมืองไลพ์ซิช เมื่อ ค.ศ. 1843 ซึ่งปัจจุบันโรงเรียนดนตรีดังกล่าวเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยการดนตรี และการละคร
ริชาร์ด วากเนอร์ คีตกวีที่เกิดในไลพ์ซิชเมื่อ ค.ศ. 1813 แม้จะไปใช้ชีวิตวัยเด็กในเดรสเดน แต่ก็กลับมาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช ก่อนจะผันตัวเองไปเป็นนักประพันธ์เพลง และอุปรากรในช่วงที่เหลือของชีวิต
คาร์ล ฟรีดริช เกอเดเลอร์ (ค.ศ. 1884 – ค.ศ. 1945) นายกเทศมนตรีเมืองไลพ์ซิช ตั้งแต่ ค.ศ. 1930 ได้รับการยอมรับว่า เป็นนักต่อต้านนาซีตัวยง
อังเงลา แมร์เคิล นายกรัฐมนตรีหญิงของเยอรมันคนแรก และคนปัจจุบัน เป็นศิษย์เก่า คณะฟิสิกส์ มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช ระหว่าง ค.ศ. 1973–ค.ศ. 1978
เมืองคู่แฝด

ไลพ์ซิช ทำสัญญาเป็นเมืองคู่แฝด กับเมืองต่าง ๆ ทั่วโลกดังนี้:
อาดดิสอาบาบา, ประเทศเอธิโอเปีย ตั้งแต่ ค.ศ. 2004
เบอร์มิงแฮม, ประเทศอังกฤษ ตั้งแต่ ค.ศ. 1992
โบโลญญา, ประเทศอิตาลี ตั้งแต่ ค.ศ. 1962, ต่อสัญญาใหม่ใน ค.ศ. 1997 โดยปัจจุบันนี้ มีสัญญาความร่วมมือกันด้านการศึกษาระหว่างมหาวิทยาลัยของทั้งสองเมือง
เบอร์โน, สาธารณรัฐเช็ก ตั้งแต่ ค.ศ. 1973, ต่อสัญญาใหม่ใน ค.ศ. 1999
แฟรงเฟิร์ต, ประเทศเยอรมนี ตั้งแต่ ค.ศ. 1990
ฮานโนเฟอร์, เยอรมนี ตั้งแต่ ค.ศ. 1987
ฮิวสตัน, ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ ค.ศ. 1933
เคียฟ, ประเทศยูเครน ตั้งแต่ ค.ศ. 1961, ต่อสัญญาใหม่ใน ค.ศ. 1992
คราคูฟ, ประเทศโปแลนด์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1973, ต่อสัญญาใหม่ใน ค.ศ. 1995
ลียง, ประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่ ค.ศ. 1981
นานกิง, ประเทศจีน ตั้งแต่ ค.ศ. 1988
พลอฟดิฟ, ประเทศบัลแกเรีย ตั้งแต่ ค.ศ. 1975, ต่อสัญญาใหม่ใน ค.ศ. 2007
เธสะโลนิกี, ประเทศกรีซ ตั้งแต่ ค.ศ. 1984
ทราฟนิก, ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ตั้งแต่ ค.ศ. 2003
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช
โยฮันน์ เซบาสเตียน บาค
ตัวเมืองไลพ์ซิช ภาพมุมสูง
ศาลอุทธรณ์สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี
ศาลาว่าการเมืองไลพ์ซิชหลังปัจจุบัน
โบสถ์นักบุญโธมัส เมืองไลพ์ซิช
ภายในโบสถ์นักบุญนิโคลัส
โบสถ์นิกายรัสเซียนออร์ทอดอกซ์
ในสถานีรถไฟไลพ์ซิช
ศูนย์แสดงสินค้า
โชว์รูมรถยนต์ ปอเช
ทางเดินในศูนย์การค้า
อาคารในยุคปลายศตวรรษที่ 18 ที่ยังหลงเหลือในปัจจุบัน
กชล ไชน

| คาจาล เจน Kajal Jain |
| --- | --- |
อาชีพ: นางแบบ , นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2008 – ปัจจุบัน
กชล ไชน (อังกฤษ: Kajal Jain) เป็นนักแสดงหญิงและเป็นนางแบบชาวอินเดีย เธอมีผลงานเด่นคือภาพยนตร์เรื่อง Yaar Annmulle(2011) แสดงคู่กับ อารยา บับบาร์ และ ยุวราช ฮันส์ แต่ในประเทศไทย เธอโด่งดังจากการแสดงละครเรื่อง พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลก ในบทบาท พระนางยโสธรา แสดงคู่กับ ฮีมานซู โซนิ
ผลงานภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | รับบท | ภาษา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2011 | Yaar Annmulle | Aman | Punjabi |  |
| 2013 | Bade Changay Ne Mere Yaar Kaminey | รันชิตา | Punjabi |  |
| 2014 | Himmat Singh |  | Punjabi |  |
ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | รับบท | ภาษา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลก | พระนางยโสธรา | ฮินดี |  |
| 2014 | Singhasan Battisi | จิตรเลขา | ฮินดี |  |
| 2014 | Yam Hain Hum |  | ฮินดี |  |
| 2015 | Jamai Raja | Cameo | ฮินดี |  |
| 2016 | Code Red - Talaash | Episodic | ฮินดี |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

http://timesofindia.indiatimes.com/tv/news/hindi/Sinhasan-Battisi-actress-Kajal-Jain-to-study-scriptwriting-in-Los-Angeles/articleshow/45308493.cms
http://photogallery.indiatimes.com/tv/shows/buddha/articleshow/24147822.cms
http://www.tellychakkar.com/tags/kajal-jain เก็บถาวร 2017-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.tellychakkar.com/celebs/tv/kajal-jain/tv เก็บถาวร 2021-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.tellychakkar.com/tv/tv-news/siddharthas-son-be-born-bad-planetary-placement-zee-tvs-buddha-577
กฎหมายทาสที่หลบหนี

ผู้หวังดีติดป้ายประกาศให้คนผิวสีที่กำลังหลบหนีระวังเจ้าหน้าที่จับกุม
กฎหมายไล่ล่าทาสที่หลบหนี (อังกฤษ: Fugitive Slave Law) ของประเทศสหรัฐฯ ผ่านรัฐสภาออกประกาศใช้ในปี พ.ศ. 2393 โดยมีผู้ออกเสียงคัดค้านเพียง 4 เสียง กฎหมายฉบับนี้กำหนดบทลงโทษเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลที่ไม่จับกุมและกล่าวโทษทาสที่หลบหนีจะต้องถูกปรับไม่เกิน 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ ผู้ที่เป็นที่น่าสงสัยว่าจะเป็นทาสหลบหนีจะถูกจับโดยไม่มีการประกันและจะถูกนำตัวส่งให้ผู้เป็นเจ้าของทาสซึ่งสามารถอ้างความเป็นเจ้าของได้เพียงด้วยการสาบานว่าเป็นเจ้าของทาสจริง คนผิวสีผู้ต้องสงสัยว่าเป็นทาสหลบหนีไม่มีสิทธิ์ที่จะขอให้ศาลพิจารณาการสอบสวน
ผู้ให้ความช่วยเหลือแก่ทาสที่หลบหนีโดยการให้ที่พักพิง ให้อาหารหรือการช่วยเหลือในแบบอื่นใด มีโทษจำคุก 6 เดือนและปรับ 1,000 ดอลลาร์ เจ้าหน้าที่ที่จับทาสหลบหนีได้จะได้รับเงินรางวัล ซึ่งเป็นต้นเหตุให้เกิดการลักพาตัวทาสที่ถูกปล่อยเสรีเพื่อนำไปขายแก่ผู้ต้องการใช้ทาส
กฎหมายฉบับนี้แม้ถูกต่อต้านโดยบุคคลเพียงจำนวนน้อยในตอนแรก แต่ก็ได้นำไปสู่ขบวนการ “ทางรถไฟใต้ดิน” (Underground Railroad) ที่มีผู้จัดตั้งขึ้นเพื่อให้ความช่วยเหลือแก่ทาสที่ได้รับอิสรภาพแล้วที่เดินทางมุ่งไปสู่ภาคเหนือของประเทศสหรัฐฯ
กฎของอาโวกาโดร

กฎของอาโวกาโดร (อังกฤษ: Avogadro's law) เป็นกฎที่อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณกับมวลของแก๊ส โดยสารานุกรมบริเตนนิกา ได้อธิบายถึงกฎของอาโวกาโดรไว้ว่า
กฎของอาโวกาโดรกล่าวว่า "ที่อุณหภูมิและความดันเดียวกัน แก๊สที่มีปริมาตรเท่ากันจะมีจำนวนอนุภาคเท่ากัน"
รายการอ้างอิง

1 2  "Science Laws". สืบค้นเมื่อ 3 February 2016.
แหล่งข้อมูลอื่น

Avogadro's law เก็บถาวร 2004-11-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the University of Fribourg
Avogadro's law at the Royal Society of Chemistry
กฎหมายปิดปาก

กฎหมายปิดปาก หรือในพระธรรมศาสตร์เรียก บทตัดสำนวน (อังกฤษ: estoppel) คือ หลักกฎหมายที่ไม่ยอมให้อ้างหรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงให้ผิดไปจากที่กฎหมายสันนิษฐานไว้ ไม่ว่าข้อสันนิษฐานนั้นจะเป็นจริงหรือไม่
คำ "estoppel" ในภาษาอังกฤษนั้นมาจากคำ "estoupail" ในภาษาฝรั่งเศสเก่า หมายความว่า "ฝาจุก" (stopper plug) อุปมาถึง การอุดความไม่สมดุลของเหตุการณ์ คำ "estoppel" นี้ยังเกี่ยวข้องกับกริยา "estop" ซึ่งมาจากคำ "estopper" ในภาษาฝรั่งเศสเก่าเช่นกัน หมายความว่า "หยุดยั้ง, ขัดขวาง"
โดยเนื้อหาสาระแล้ว กฎหมายปิดปากเป็นหลักในกฎหมายพยานหลักฐาน ซึ่งห้ามบุคคลปฏิเสธข้อเท็จจริงที่ได้ถือว่ายุติแล้ว เมื่อศาลเห็นว่า คู่ความได้กระทำการใด ๆ อันเข้าลักษณะกฎหมายปิดปาก คู่ความนั้นจะถูก "ปิดปาก" (estopped) มิได้โต้แย้งหรืออ้างสิทธิ เช่น จำเลยจะถูกปิดปากมิให้แก้ต่าง หรือโจทก์จะถูกปิดปากมิให้แก้คำให้การของจำเลย เซอร์เอดเวิร์ด โคก (Edward Coke) ว่า "ที่เรียก กฎหมายปิดปาก หรือข้อตัดบทนั้น เพราะว่าการกระทำหรือการยอมรับของคนผู้นั้นเองกลายเป็นเครื่องหุบหรือปิดปากตัวเขามิให้กล่าวหรืออ้างข้อเท็จจริง"
ตัวอย่างของกฎหมายปิดปาก เช่น มาตรา 407 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของประเทศไทย ว่า "บุคคลใดกระทำการตามอำเภอใจเหมือนหนึ่งว่าเพื่อชำระหนี้ โดยรู้อยู่ว่าตนไม่มีความผูกพันที่จะต้องชำระ ท่านว่า ผู้นั้นหามีสิทธิที่จะได้รับคืนทรัพย์ไม่"
มาตรา 115 แห่งรัฐบัญญัติพยานหลักฐานอินเดีย ค.ศ. 1872 (Indian Evidence Act, 1872) อันเป็นกฎหมายของประเทศอินเดียนั้น บัญญัติถึงกฎหมายปิดปากไว้โดยตรงว่า ในกรณีที่บุคคลหนึ่ง ไม่ว่าโดยแสดงเจตนาก็ดี โดยกระทำก็ดี หรือโดยละเว้นการกระทำก็ดี จงใจก่อหรืออนุญาตให้บุคคลอื่นเชื่อถือว่าสิ่งหนึ่งเป็นความจริง หรือให้เขากระทำตามความเชื่อถือเช่นนั้น บุคคลผู้นั้น หรือผู้แทนของเขา เมื่อเป็นความหรืออยู่ในกระบวนพิจารณากับบุคคลเช่นว่า จะปฏิเสธว่าสิ่งดังกล่าวไม่เป็นความจริงมิได้
กฎของกริมม์

กฎของกริมม์ (อังกฤษ: Grimm's law), กฎของรัสก์ (Rask's rule) หรือ การเคลื่อนเสียงเจอร์แมนิกครั้งแรก (First Germanic Sound Shift) เป็นชุดของคำกล่าวซึ่งตั้งชื่อตามยาค็อพ กริมม์ และรัสมุส รัสก์ และอธิบายเสียงพยัญชนะกักในภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมขณะมีวิวัฒนาการในภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม (บรรพบุรุษร่วมกันของภาษากลุ่มเจอร์แมนิกของตระกูลอินโด-ยูโรเปียน) ในสหัสวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช กฎของกริมม์เป็นชุดของปฏิภาค (ลักษณะความสัมพันธ์ที่เทียบเท่ากัน) ระหว่างเสียงกักในภาษาเจอร์แมนิกเริ่มแรก เสียงเสียดแทรกในภาษาเจอร์แมนิกเริ่มแรก และเสียงกักในภาษาอินโด-ยูโรเปียนเคนตัมอื่น ๆ บางภาษา (กริมม์ใช้ภาษาละตินและกรีกในการยกตัวอย่างประกอบเป็นส่วนใหญ่)
ภาพรวม

กฎของกริมม์ประกอบด้วยสามส่วนซึ่งเป็นส่งผลต่อเนื่องกันเป็นลูกโซ่ ขั้นตอนมักจะมีโครงสร้างดังนี้
เสียงกัก ไม่ก้อง ในภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม กลายเป็นเสียงเสียดแทรก ไม่ก้อง
เสียงกัก ก้อง ในภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม กลายเป็นเสียงกัก ไม่ก้อง
เสียงกัก ก้อง พ่นลม ในภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม กลายเป็นเสียงกัก ก้อง หรือเสียงเสียดแทรก (ในฐานะหน่วยเสียงย่อย)
การเคลื่อนเสียงเป็นลูกโซ่เช่นนี้ (ตามลำดับ 3, 2, 1) สามารถแสดงโดยสังเขปได้ดังนี้
bʰ > b > p > ɸ
dʰ > d > t > θ
gʰ > g > k > x
gʷʰ > gʷ > kʷ > xʷ
เสียงแต่ละเสียงจะย้ายตำแหน่งไปทางขวาเพื่อรับค่าเสียงใหม่ ภายในภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม เสียงที่แทนด้วยรูปเขียน ⟨b⟩, ⟨d⟩, ⟨g⟩ และ ⟨gw⟩ นั้นเป็นเสียงกักในสภาพแวดล้อมหนึ่ง และเป็นเสียงเสียดแทรกในสภาพแวดล้อมอื่น ดังนั้น  bʰ > b คือ bʰ > b/β และเสียงอื่น ๆ ก็เป็นไปในทำนองเดียวกัน ส่วนเสียงเสียดแทรก ไม่ก้อง ตามธรรมเนียมมักจะแทนด้วยรูปเขียน ⟨f⟩, ⟨þ⟩, ⟨h⟩ และ ⟨hw⟩ ในบริบทของภาษาเจอร์แมนิก
รายชื่อศิลปินจากอาร์เอส

บทความนี้รวบรวมรายชื่อศิลปินจากอาร์เอส, อาร์เอส มิวสิค และค่ายเพลงในเครือทั้งหมด รวมทั้งศิลปินที่เคยทำงานหรือเป็นผลงานในเพลงอีกด้วย
บุคลากรทางดนตรี

| --- | --- |
 อดีต ปราจีน ทรงเผ่า  ธนิต เชิญพิพัฒน์ธนสกุล  ธนันต์ เชิญพิพัฒน์ธนสกุล  พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร  สร่างศัลย์ เรืองศรี (หนู มิเตอร์)  ทนงศักดิ์ อาภรณ์ศิริ (น้าแอ๊ด แกรนด์เอกซ์)  ธนา ลวสุต:  ปัจจุบัน สุทธิพงษ์ สมบัติจินดา  วุฒิชัย สมบัติจินดา  อนุชา อรรจนาวัฒน์ (ABORIGINES)  ศิรินทร์ คุ้มรักษ์  สุรพันธ์ ชาญวิชณานันต์  ณรงค์ศักดิ์ ศรีบรรฎาศักดิ์วัชรากรณ์ (AFU)  ธานี วงศ์นิวัติขจร (โปสการ์ด)  สราวุฒิ กิจวิภัย (ต้าร์ สราวุฒิ)  อาทิตย์ เลิศรักษ์มงคล จักรกฤษณ์ มัฆนาโส  ชาญกฤษณ์ บุญสิงห์  กานต์ ใหญ่สว่าง  เกียรตินคร ประชากุล (แนท วาสนา)  เนติ ผ่องพุทธคุณ  เอกชัย จุลภมรศรี (แชมป์ Girl)  ลัทธ์ ใจจุฑามูล  S-Ter  ธรรศ จันทกูล (ต่อ Siamese Ghetto)  มุขพล จันทรวงศ์ (Dodge วง Bogie Dodge)  ประทีป สิริอิสระนันท์  อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์  นิพันธ์ ช่วยสงเคราะห์  ศราวุธ แสงบุตร
ศิลปินที่มีชื่อเสียงในแนวสตริง

อินทนิล
บรั่นดี
คีรีบูน
ฟรุตตี้
ซิกซ์เซ้นซ์
เรนโบว์
เฟม
อ๊อด รณชัย
อิทธิ พลางกูร
ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง
ธนพล อินทฤทธิ์
อริสมันต์ พงษ์เรืองรอง
เจี๊ยบ พิสุทธิ์
แหม่ม พัชริดา
นุ๊ก สุทธิดา
ปกรณ์ ลัม
แซงค์ ปฏิวัติ
เจมส์ เรืองศักดิ์
ปุ๊กกี้ ปริศนา
ปราโมทย์ แสงศร
โมเม
นาตาลี-แจ๊สกี้
อ้อน ลัคนา
พิ้งค์
เอ๊ะ ศศิกานต์
บาซู
ซินเดอเรลล่า
ดีทูบี (D2B)
พริกไทย
ฟิล์ม รัฐภูมิ
เพลย์
พลาสม่า
แอมไฟน์
โกลว์
อั้ม อิราวัต
ไอ-เบบี้ (โมเม)
ลีเดีย ศรัณย์รัชต์
โฟร์-มด
ไอดี คิดส์
ซิก-แซ็ก (Zig-Zag)
ปิ๊ก-อัพ
กฤ-ติน
เควก
ธนพัฒน์
ฟอร์แมท
แกงเนื้อ
เกียร์ไนท์
แคลีน
แอมมารี่
ฝน วิรุฬกานต์
คิว
ทรีดิฟฟ์
ไฟท์
สเตป วัน
เจนนี่ (JNE)
มิดไนท์ ไครซิส (Midnight Crisis)
สเนล
เล้าโลม
ออล ฟอร์ เมน โปรเจกต์
จูซ
แบดซ์
แบล็ควานิลลา
น็อตโตะ
โสภณ พานทอง
โจ-ป๊อป
ทีม (TEAM)
อิ๊ป ยุพาพักตร์ (IP)
สปิน เฮด
เอลิเซ่ (Alize')
ไนซ์ ทู มีท ยู
คอมมอน เซ้นซ์
อัญญ่า
มีล่า (JAMILA)
พายุ
ยุ้ย ณพอาภา
เค-โอติก (K-OTIC)
นิ้ง เปี่ยมรัก
ซิสก้า
ชิลลี่ไวท์ช็อค (CWC)
ด็อกเตอร์ ฟู (Dr.Fuu)
แอม เรดดี้ (I’m Ready)
เลิฟ เมคเกอร์ โปรเจกต์
ซิลลี่ ฟูลส์
อินเฟมัส
เท็นอีเลฟเวน
แร็พบิท ดอลล์
บัตเตอร์ฟลาย เอฟเฟกต์
ซีควินท์
อาร์-อาร์ม
วิวาเช่
สกั๊งค์
โพลารอยด์
ไคโจ บราเธอร์ส
เฟลม
โซลเอาท์
โก้ มิสเตอร์ แซ็กแมน
ป้อม ออโต้บาห์น
พิกเซล
ไซเลนท์ สครีม
เดอะ เปเปอร์ส
คิด อินเซน
เนย ซินญอริต้า
เฟลเวอร์ส
อาร์ทฟลอร์
เดอะ คอร์เซท
กาย รัชชานนท์
เคท เกศริน
เอก สุระเชษฐ์ (Akera)
ซันไชน์
เอพริลฟูลส์เดย์
ฟอร์เต้
เซเวนเดส์
เดอะเวิร์ม
เมริสซ่า รอส
เคลิ้ม
ลินน่า ลี
ไซม่อน
แจ็ค จารุพงศ์ (BLACK JACK)
นัตตี้
ซี
ทรี.ทู.วัน (3.2.1)
บิวตี้ จี
พ้อย (P.O.I)
สวีต ดี (SWEE:D)
เชน ธนา (CHAIN)
รูกกี้ บีบี
แคท-แพท
แจสมิน
คิส มี ไฟฟ์ (Kiss Me Five)
เอกซ์ ไอ เอส (X.I.S)
จินนี่ (Chilli White Choc & SWEE:D)
มิณทร์ (MIN)
พรีน (PREEN)
ณิณัฐ
สแควร์ เซอร์เคิล
คาราเมล
เอบี ควีน
เซเวนเดส์ 2
เดโม โปรเจกต์
สปลิท
ฟ้า
แครอล
แวมป์
เดอะ โพสิทีฟ
เจฟ
ชูวส์
สไตรเกอร์ส (Strikerz)
นิว โฟลเดอร์
อลาร์มไนน์
มาร์ค
เครซี่ (Crazy)
3 Plus One
ศิลปินที่มีชื่อเสียงในแนวลูกทุ่งอาร์สยาม

บทความหลัก: รายชื่อศิลปินจากอาร์ สยาม
| ด ค กอาร์เอส |
| --- | --- | --- |
| บุคลากรสำคัญ |  สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์ (ประธานกรรมการ/ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)  พุทธ อภิวรรณ (ผู้อำนวยการฝ่ายข่าวช่อง 8)  |  |
| อาร์เอส มิวสิค |  โรสซาวด์  กามิกาเซ่  อาร์ สยาม  บริคเอ็นเตอร์เทนเมนต์  คูล มิวสิค  แฟช  |  |
| อาร์เอส มัลติมีเดีย |  ช่อง 8  คูลฟาเรนไฮต์  |  |
| อาร์เอส ฟิล์มเวิร์คส์ |  คูล พิคเจอร์ส  อาวอง แอนิเมชั่น  |  |
| ธุรกิจในอดีต |  ซันบ็อกซ์  อาร์เอสฟิล์ม  ดาราเดลี่  |  |
| ดูเพิ่ม |  รายชื่อศิลปิน  รายชื่อคอนเสิร์ต ช็อต ชาร์จ ช็อก ร็อก คอนเสิร์ต  แกรมมี่ อาร์เอส คอนเสิร์ตส  |  |