stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อผู้ชนะการแข่งขันฟุตบอลฝรั่งเศส
รายชื่อผู้ชนะ > ยุคช็องปียอนาเดอฟร็องซามาเตอร์ (ค.ศ. 1893–1929)

| ปี | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | อันดับที่ 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 1893–94 | Standard Athletic Club (1) | The White Rovers | — |
| 1894–95 | Standard Athletic Club (2) | The White Rovers | — |
| 1895–96 | Club Français (1) | The White Rovers | — |
| 1896–97 | Standard Athletic Club (3) | The White Rovers | — |
| 1897–98 | Standard Athletic Club (4) | Club Français | — |
| 1898–99 | เลออาฟวร์ (1) | Club Français | — |
| 1899–1900 | เลออาฟวร์ (2) | Club Français | — |
| 1900–01 | Standard Athletic Club (5) | เลออาฟวร์ | — |
| 1901–02 | Roubaix (1) | RC Paris | — |
| 1902–03 | Roubaix (2) | RC Paris | — |
| 1903–04 | Roubaix (3) | Suisse Paris | — |
| 1904–05 | Gallia Club Paris (1) | Roubaix | — |
| 1905–06 | Roubaix (4) | Paris !CA Paris | — |
| 1906–07 | RC Paris (1) | Roubaix | — |
| 1907–08 | Roubaix (5) | RC Paris | — |
| 1908–09 | Helvétique Marseille (1) | Paris !CA Paris | — |
| 1909–10 | US Tourcoing (1) | Helvétique Marseille | — |
| 1910–11 | Helvétique Marseille (2) | RC Paris | — |
| 1911–12 | Saint-Raphaël (1) | AS Française | — |
| 1912–13 | Helvétique Marseille (3) | Rouen | — |
| 1913–14 | ออแล็งปิกลีลัว (1) | Sète | — |
1914–18: งดการแข่งขันเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
| 1918–19 | เลออาฟวร์ (3) | มาร์แซย์ | — |
1919–26: ไม่มีการแข่งขัน
| 1926–27 | Paris !CA Paris (1) | Amiens !Amiens AC | มาร์แซย์ |
| 1927–28 | Stade Français (1) | US Tourcoing | — |
| 1928–29 | มาร์แซย์ (1) | Club Français | — |
1929–32: ไม่มีการแข่งขัน
ผู้ชนะโดยรวม

| สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ฤดูกาลที่ชนะเลิศ | ฤดูกาลที่รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง | 12 | 9 | 1985–86, 1993–94, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2021–22, 2022–23, 2023–24 | 1988–89, 1992–93, 1995–96, 1996–97, 1999–2000, 2003–04, 2011–12, 2016–17, 2020–21 |
| มาร์แซย์ | 10 | 14 | 1928–29, 1936–37, 1947–48, 1970–71, 1971–72, 1988–89, 1989–90, 1990–91, 1991–92, 2009–10 | 1918–19, 1937–38, 1938–39, 1969–70, 1974–75, 1986–87, 1998–99, 2006–07, 2008–09, 2010–11, 2012–13, 2019–20, 2021–22 |
| แซ็งเตเตียน | 10 | 3 | 1956–57, 1963–64, 1966–67, 1967–68, 1968–69, 1969–70, 1973–74, 1974–75, 1975–76, 1980–81 | 1945–46, 1970–71, 1981–82 |
| มอนาโก | 8 | 7 | 1960–61, 1962–63, 1977–78, 1981–82, 1987–88, 1996–97, 1999–2000, 2016–17 | 1963–64, 1983–84, 1990–91, 1991–92, 2002–03, 2013–14, 2017–18 |
| น็องต์ | 8 | 7 | 1964–65, 1965–66, 1972–73, 1976–77, 1979–80, 1982–83, 1994–95, 2000–01 | 1966–67, 1973–74, 1977–78, 1978–79, 1980–81, 1984–85, 1985–86 |
| ลียง | 7 | 5 | 2001–02, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08 | 1994–95, 2000–01, 2009–10, 2014–15, 2015–16 |
| บอร์โด | 6 | 9 | 1949–50, 1983–84, 1984–85, 1986–87, 1998–99, 2008–09 | 1951–52, 1964–65, 1965–66, 1968–69, 1982–83, 1987–88, 1989–90, 2005–06, 2007–08 |
| ลีล | 6 | 7 | 1913–14, 1932–33, 1945–46, 1953–54, 2010–11, 2020–21 | 1935–36, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 2004–05, 2018–19 |
| แร็งส์ | 6 | 3 | 1948–49, 1952–53, 1954–55, 1957–58, 1959–60, 1961–62 | 1946–47, 1953–54, 1962–63 |
| Roubaix | 6 | 2 | 1901–02, 1902–03, 1903–04, 1905–06, 1907–08, 1946–47 | 1904–05, 1906–07 |
| Standard Athletic Club | 5 | – | 1893–94, 1894–95, 1896–97, 1897–98, 1900–01 |  |
| นิส | 4 | 3 | 1950–51, 1951–52, 1955–56, 1958–59 | 1967–68, 1972–73, 1975–76 |
| Helvétique Marseille | 3 | 1 | 1908–09, 1910–11, 1912–13 | 1909–10 |
| เลออาฟวร์ | 3 | 1 | 1898–99, 1899–1900, 1918–19 | 1900–01 |
| แอร์เซ ปารี | 2 | 6 | 1906–07, 1935–36 | 1901–02, 1902–03, 1907–08, 1910–11, 1960–61, 1961–62 |
| ซอโช-มงเบลียาร์ | 2 | 3 | 1934–35, 1937–38 | 1936–37, 1952–53, 1979–80 |
| แซ็ต | 2 | 1 | 1933–34, 1938–39 | 1913–14 |
| Club Français | 1 | 4 | 1895–96 | 1897–98, 1898–99, 1899–1900, 1928–29 |
| ล็องส์ | 1 | 5 | 1997–98 | 1955–56, 1956–57, 1976–77, 2001–02, 2022-23 |
| Paris !CA Paris | 1 | 2 | 1926–27 | 1905–06, 1908–09 |
| US Tourcoing | 1 | 1 | 1909–10 | 1927–28 |
| Rouen | 1 | 1 | 1944-45 | 1912–13 |
| สทราซบูร์ | 1 | 1 | 1978–79 | 1934–35 |
| Gallia Club Paris | 1 | – | 1904–05 |  |
| Saint-Raphaël | 1 | – | 1911–12 |  |
| Stade Français | 1 | – | 1927–28 |  |
| โอแซร์ | 1 | – | 1995–96 |  |
| มงเปอลีเย | 1 | – | 2011–12 |  |
| The White Rovers | – | 4 |  | 1893–94, 1894–95, 1895–96, 1896–97 |
| นีมส์ | – | 4 |  | 1957–58, 1958–59, 1959–60, 1971–72 |
| Suisse Paris | – | 1 |  | 1903–04 |
| AS Française | – | 1 |  | 1911–12 |
| อาเมียง | – | 1 |  | 1926–27 |
| Cannes | – | 1 |  | 1932–33 |
| Fives | – | 1 |  | 1933–34 |
| Toulouse FC (1937) | – | 1 |  | 1954–55 |
| แม็ส | – | 1 |  | 1997–98 |
ดูเพิ่ม

ลีกเอิง
รายชื่อนครในประเทศบาห์เรน

แผนที่ ประเทศบาห์เรน
มานามา
นี่คือ รายชื่อเมืองในประเทศบาห์เรน
เมืองใหญ่สุด 10 อันดับ

มานามา - 154,700
Riffa - 111,000
Muharraq - 98,800
Hamad Town - 57,000
A'ali - 51,400
Isa Town- 39,800
Sitra - 60,100
Budaiya - 33,200
Jidhafs - 32,600
Al-Malikiyah - 14,800
Adliya
Sanabis
Tubli
เมืองอื่นๆ

Awali
Diraz
Hidd
Sar
Bani Jamrah
วงศ์อบเชย

| วงศ์อบเชย |
| --- | --- |

Litsea glutinosa จาก Flora de Filipinas, 1880-1883, โดย Francisco Manuel Blanco

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Magnoliids
อันดับ:: Laurales
วงศ์:: Lauraceae Juss.

สกุล
 Many; see text
Cassytha filiformis
ใบของ Cinnamomum tamala
ใบของ Lindera triloba
วงศ์อบเชย หรือ (En:Lauraceae) เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่มีสมาชิกมากกว่า 3000 สปีชีส์ใน 50 สกุล ส่วนใหญ่พบในเขตอบอุ่นและเขตร้อน โดยเฉพาะเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และทวีปอเมริกาใต้ เป็นไม้ไม่ผลัดใบและมีกลิ่นหอม แต่มีบางสกุล เช่น (En:Sassafras) เป็นพืชผลัดใบและ  (En:Cassytha) เป็นสกุลของพืชเบียน
สกุล

ในปัจจุบัน วงศ์นี้มีสมาชิกดังนี้:
Actinodaphne
Aiouea
Alseodaphne
Aniba
Apollonias
Aspidostemon
Beilschmiedia
Caryodaphnopsis
Cassytha
Chlorocardium
Cinnadenia
Cinnamomum
Cryptocarya
Dehaasia
Dicypellium
Dodecadenia
Endiandra
Endlicheria
Eusideroxylon
Gamanthera
Hexapora
Hufelandia
Hypodaphnis
Iteadaphne
Kubitzkia
Laurus
Licaria
Lindera
Litsea
Machilus
Malapoenna
Mezilaurus
Misanteca
Mocinnodaphne
Mutisiopersea
Nectandra
Neocinnamomum
Neolitsea
Notaphoebe
Nothaphoebe
Ocotea
Oreodaphne
Parasassafras
Parthenoxylon
Paraia
Persea
Phoebe
Phyllostemonodaphne
Pleurothyrium
Polyadenia
Potameia
Potoxylon
Povedadaphne
Ravensara
Rhodostemonodaphne
Sassafras
Schauera
Sextonia
Sinopora
Sinosassafras
Syndiclis
Tetranthera
Tylostemon
Umbellularia
Urbanodendron
Williamodendron
สกุลต่อไปนี้ถูกจัดว่าต่างจากพืชอื่นในวงศ์อบเชย แต่ยังไม่ได้ประเมินใหม่:
Adenodaphne
Temmodaphne
รายชื่อธงในประเทศเกาหลีใต้

รายการต่อไปนี้เป็นบรรดาธงซึ่งใช้ในประเทศสาธารณรัฐเกาหลี
ธงชาติ

บทความหลัก: ธงชาติเกาหลีใต้
| ภาพธง | ระยะเวลาที่ใช้ธง | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | 000000001948-08-15-000015 สิงหาคม 1948 – 000000001949-10-14-000014 ตุลาคม 1949 | สาธารณรัฐเกาหลีที่หนึ่ง | แบบธงนั้นได้รับการออกแบบโดยรัฐสภาแห่งชาติ สมัยที่ 1 |
|  | 000000001949-10-15-000015 ตุลาคม 1949 – 000000001984-02-20-000020 กุมภาพันธ์ 1984 | สาธารณรัฐเกาหลีที่สอง - สาธารณรัฐเกาหลีที่ห้า | แบบธงนั้นได้รับการออกแบบโดย กระทรวงศึกษา และ วัฒนธรรม เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1949. โดยเพิ่มความเข้มของสีในวงกลม"แทกึก" |
|  | 000000001984-02-21-000021 กุมภาพันธ์ 1984 – 000000001997-10-14-000014 ตุลาคม 1997 | สาธารณรัฐเกาหลีที่ห้า-สาธารณรัฐเกาหลีที่หก | ในเดือนกุมภาพันธ์ ส.ศ. 1984 ด้วยการตรากฎระเบียบเกี่ยวกับธงชาติเกาหลีใต้ รัฐบาลเกาหลีใต้จึงได้กำหนดสีใหม่. |
|  | 000000001997-10-15-000015 ตุลาคม 1997 – 000000002011-05-29-000029 พฤษภาคม 2011 | สาธารณรัฐเกาหลีที่หก | ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1997 รัฐบาลเกาหลีใต้ได้กำหนดสีที่แน่นอนที่จะใช้บนธงอย่างเป็นทางการผ่านคำสั่งประธานาธิบดี. |
|  | 000000002011-05-30-000030 พฤษภาคม 2011 – present | สาธารณรัฐที่ 6. | ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 รัฐบาลเกาหลีใต้ได้กำหนดสีใหม่ |
ธงของรัฐบาล

| ภาพธง | ระยะเวลาที่ใช้ธง | ชื่อธง | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1967 | ธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดี |  |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1988 | ธงประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรี | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน กลางธงมีรูปดอกชบาจีนสีเหลืองซ่อนอยู่ภายในดอกชบาจีนสีขาว |
รัฐบาลสาธารณรัฐเกาหลี
|  | ค.ศ. 1949 (ประกาศใช้) –  1988 (แก้ไขแบบตราบนธง) –  มีนาคม 2016 | ธงสัญลักษณ์ของรัฐบาล | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน กลางธงมีอักษรเกาหลีจารึกอยู่ภายในดอกชบาจีนว่า 정부 ("รัฐบาล") |
|  | ตั้งแต่ มีนาคม 2016 | ธงสัญลักษณ์ของรัฐบาล | ธงพื้นสีขาว กลางธงมีรูปวงกลม "แทกึก" เบื้องล่างมีอักษรเกาหลีจารึกว่า 대한민국정부 ("รัฐบาลสาธารณรัฐเกาหลี") |
ธงทหาร

| ภาพธง | ระยะเวลาที่ใช้ธง | ชื่อธง | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1948 | ธงกระทรวงกลาโหม |  |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1946 | ธงกองทัพบก | ธงพื้นสีขาว ครึ่งล่างสีน้ำเงิน กลางธงมีตราราชการกองทัพบก |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1955 | ธงฉานกองทัพเรือ | ธงพื้นสีน้ำเงิน ที่มุมธงบนด้านคันธงเป็นพื้นสีขาวรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในมีตรากองทัพเรือ ซึ่งเป็นภาพวงกลมแทกึกสีแดง-น้ำเงินซ้อนทับรูปสมอเรือไขว้ |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1951 | ธงนาวิกโยธิน | ลักษณะเดียวกันกับธงนาวิกโยธินสหรัฐอเมริกา กลางธงมีตราราชการนาวิกโยธิน. |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1952 | ธงของกองทัพอากาศ |  |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1968 | ธงกองกำลังสำรอง |  |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 2005 | ธงตำรวจแห่งชาติเกาหลีใต้ | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน กลางธงมีรูปตราราชการตำรวจแห่งชาติ |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 2005 | ธงหน่วยยามฝั่งเกาหลีใต้ | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน กลางธงมีรูปตราหน่วยยามฝั่ง เบื้องล่างมีอักษรเกาหลีจารึกว่า 해양경찰청 ("Maritime Police Agency") |
โรงเรียนนายร้อย-วิทยาลัยทหาร
|  |  | โรงเรียนนายทหารบกเกาหลีใต้ |  |
|  |  | โรงเรียนนายเรือเกาหลีใต้ |  |
|  |  | โรงเรียนนายเรืออากาศเกาหลีใต้ |  |
|  |  | วิทยาแพทย์ทหารเกาหลีใต้ |  |
|  |  | โรงเรียนนายร้อยตำรวจเกาหลีใต้ |  |
ธงทหาร > ธงหมายยศทหาร

| ภาพธง> กระทรวงกลาโหม | ระยะเวลาที่ใช้> กระทรวงกลาโหม | การใช้> กระทรวงกลาโหม | คำอธิบาย> กระทรวงกลาโหม |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. | ธงหมายยศรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม |  |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. | ธงหมายยศผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม |  |
ประธานคณะเสนาธิการทหาร
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. | ธงหมายยศประธานคณะเสนาธิการทหาร |  |
กองทัพบก และ นาวิกโยธิน
|  |  | ธงหมายยศเสนาธิการทหารบก |  |
|  |  | ธงหมายยศผู้บัญชาการนาวิกโยธิน |  |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. | ธงหมายยศพลเอก |  |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. | ธงหมายยศพลเรือโท |  |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. | ธงหมายยศพลตรี |  |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. | ธงหมายยศพลจัตวา |  |
กองทัพเรือ
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. | ธงหมายยศเสนาธิการทหารเรือ |  |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. | ธงหมายยศพลเรือเอก |  |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. | ธงหมายยศพลเรือโท |  |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. | ธงหมายยศพลเรือตรี |  |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. | ธงหมายยศพลเรือจัตวา |  |
กองทัพอากาศ
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. | ธงหมายยศเสนาธิการทหารอากาศ |  |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. | ธงหมายยศพลอากาศเอก |  |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. | ธงหมายยศพลอากาศโท |  |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. | ธงหมายยศพลอากาศตรี |  |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. | ธงหมายยศพลอากาศจัตวา |  |
ตำรวจแห่งชาติ และ หน่วยยามฝั่ง
ธงกีฬา

| ภาพธง> คณะกรรมการกีฬา | ระยะเวลาที่ใช้ธง> คณะกรรมการกีฬา | ชื่อธง> คณะกรรมการกีฬา | คำอธิบาย> คณะกรรมการกีฬา |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1948 | คณะกรรมการโอลิมปิกเกาหลีใต้ |  |
|  |  | คณะกรรมการพาราลิมปิกเกาหลีใต้ |  |
สมาคมกีฬา
|  |  | สมาคมฟุตบอลเกาหลี |  |
|  |  | สมาคมบาสเก็ตบอลเกาหลี |  |
|  |  | สมาคมฟลอร์บอลเกาหลี |  |
|  |  | สมาคมวอลเลย์บอลเกาหลี |  |
ดูเพิ่ม

รายชื่อธงในประเทศเกาหลี
รางวัลรามอน แมกไซไซ

รางวัลรามอน แมกไซไซ หรือ รางวัลแมกไซไซ (Ramon Magsaysay Award) เป็นรางวัลที่ก่อตั้งขึ้น เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1957 โดยคณะกรรมการของกองทุนร็อกกี้เฟลเลอร์ บราเธอร์ส (Rockefeller Brothers Fund) ซึ่งมีสำนักงานอยู่ในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกาโดยการสนับสนุนของรัฐบาลฟิลิปปินส์  รางวัลแมกไซไซนั้น ถือเสมือนหนึ่งรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพของเอเชียเลยทีเดียว
ประวัติ

รางวัลนี้ได้ก่อตั้งขึ้นเพื่อเชิดชูเกียรติแก่นายรามอน แมกไซไซ อดีตประธานาธิบดีของฟิลิปปินส์ และเพื่อเป็นแบบอย่างอันดีงามของการอุทิศตนทำงานบริการประชาชนในสังคมประชาธิปไตย โดยมีมูลนิธิรางวัลรามอน แมกไซไซ (Ramon Magsaysay Award Foundation) เป็นผู้มอบรางวัลแก่บุคคลและนิติบุคคลในเอเชีย ที่ประสบความสำเร็จอันดียิ่งในแต่ละสาขา โดยไม่คำนึงถึงเชื้อชาติ สัญชาติ ศาสนา และเพศ
ประเภท

แบ่งเป็น 6 สาขาด้วยกัน ได้แก่
บริการรัฐกิจ (Government Service) ประกอบด้วยด้านการบริหาร ด้านตุลาการ ด้านการออกกฎหมาย ด้านการทหาร
บริการสาธารณะ (Public Service)
ผู้นำชุมชน (Community Leadership)
วารสารศาสตร์,วรรณกรรม และศิลปะการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์ (Journalism, Literature and Creative Communication arts) เช่น  การเขียน การตีพิมพ์ ภาพถ่าย หรือการถ่ายทอดทางวิทยุ โทรทัศน์ ภาพยนตร์ หรือการแสดงศิลปะ
สันติภาพและความเข้าใจระหว่างประเทศ (Peace and International Understanding) การมีส่วนร่วมในการพัฒนาความสัมพันธ์ สันติภาพ ความสามัคคี ซึ่งเป็นรากฐานสำหรับการพัฒนาที่ยั่งยืนทั้งในและระหว่างประเทศ
ผู้นำในภาวะฉุกเฉิน (Emergent Leadership)
รายนามผู้ได้รับรางวัลแมกไซไซ

ดูเพิ่ม: รายนามผู้ได้รับรางวัลรามอน แมกไซไซ
| รายนามชาวไทยที่ได้รับรางวัลรามอน แมกไซไซ> ปี | รายนามชาวไทยที่ได้รับรางวัลรามอน แมกไซไซ> ชื่อ | รายนามชาวไทยที่ได้รับรางวัลรามอน แมกไซไซ> สาขา |
| --- | --- | --- |
| ค.ศ. 1961 | นิลวรรณ ปิ่นทอง | สาขาบริการสาธารณะ |
| ค.ศ. 1965 | ศาสตราจารย์ พันตรี ดร.ป๋วย อึ้งภากรณ์ | สาขาบริการสาธารณะ |
| ค.ศ. 1966 | นายแพทย์ฝน แสงสิงแก้ว | สาขาบริการรัฐกิจ |
| ค.ศ. 1967 | หม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร | สาขาบริการสาธารณะ |
| ค.ศ. 1971 | ประยูร จรรยาวงษ์ | สาขาวารสารศาสตร์, วรรณกรรม และศิลปะการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์ |
| ค.ศ. 1973 | นายแพทย์กระแสร์ ชนะวงศ์ | สาขาผู้นำชุมชน |
| ค.ศ. 1975 | พระจำรูญ ปานจันทร์ | สาขาบริการสาธารณะ |
| ค.ศ. 1978 | ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ | สาขาบริการสาธารณะ |
| ค.ศ. 1981 | ศาสตราจารย์นายแพทย์ประเวศ วะสี | สาขาบริการรัฐกิจ |
| ค.ศ. 1983 | เฟื้อ หริพิทักษ์ | สาขาบริการสาธารณะ |
| ค.ศ. 1984 | ทองใบ ทองเปาด์ | สาขาบริการสาธารณะ |
| ค.ศ. 1987 | ศาสตราจารย์นายแพทย์อารี วัลยเสวี | สาขาผู้นำชุมชน |
| ค.ศ. 1988 | โครงการหลวง | สาขาสันติภาพและความเข้าใจระหว่างประเทศ |
| ค.ศ. 1989 | สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) | สาขาสันติภาพและความเข้าใจระหว่างประเทศ |
| ค.ศ. 1991 | สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี | สาขาบริการสาธารณะ |
| ค.ศ. 1992 | พลตรีจำลอง ศรีเมือง | สาขาบริการรัฐกิจ |
| ค.ศ. 1994 | มีชัย วีระไวทยะ | สาขาบริการสาธารณะ |
| ค.ศ. 1997 | อานันท์ ปันยารชุน | สาขาบริการรัฐกิจ |
| ค.ศ. 1998 | โสภณ สุภาพงษ์ | สาขาบริการสาธารณะ |
| ค.ศ. 2004 | ประยงค์ รณรงค์ | สาขาผู้นำชุมชน |
| ค.ศ. 2005 | จอน อึ๊งภากรณ์ | สาขาบริการรัฐกิจ |
| ค.ศ. 2008 | รองศาสตราจารย์นายแพทย์เทอดชัย ชีวะเกตุ | สาขาบริการสาธารณะ |
| ค.ศ. 2009 | เภสัชกรหญิง ดร. กฤษณา ไกรสินธุ์ | สาขาบริการสาธารณะ |
| ค.ศ. 2019 | อังคณา นีละไพจิตร | สาขาบริการสาธารณะ |
แหล่งข้อมูลอื่น

มูลนิธิรางวัลรามอน แมกไซไซ เก็บถาวร 2005-09-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วัดบ้านปูน

| วัดบ้านปูน |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลเกาะตะเภา อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบ้านปูน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะตะเภา อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 4 ไร่ 1 งาน 30 ตารางวา ทางด้านทิศตะวันออกติดต่อกับถนนริมแม่น้ำปิง ภายในวัดมีถนนผ่านกลางจากทิศตะวันออกไปทะลุทางทิศตะวันตก
วัดบ้านปูนสร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2400 มีนามตามชื่อบ้าน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร มีช่วงหนึ่งวัดอยู่ในสภาพร้าง เมื่อปีพ.ศ 2502 หลวงพ่อพันธ์ได้รับอนุญาตให้ย้ายจากวัดวังหม้อ มาอยู่ที่วัดบ้านปูน ก็ด้วยชาวบ้านวังหม้อ เห็นอกเห็นใจที่ชาวบ้านปูนขาดพระสงฆ์ที่จะดูแลวัดวาอารามและยังร้างอยู่
และที่วัดวังหม้อก็ยังมีครูบาอรรถ์ทีดูแลอยู่ หลังจากที่ท่านมาอยู่วัดบ้านปูน ท่านก็ร่วมกับศรัทธาชาวบ้านปูน ช่วยกันถางป่าถางพง เพราะร้างมานาน โดยมีปู่เอ่า ใจงาม เป็นมรรคนายกสมัยนั้น ได้ร่วมกันก่อสร้างกุฏิ วิหาร ศาลาการเปรียญ หอระฆัง หอไตร และอุโบสถเป็นต้น
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญกว้าง 10 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 หอสวดมนต์กว้าง 8 เมตร ยาว 14 เมตร พ.ศ. 2519 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง และเจดีย์ศรีสุธา
วัดบ้านมุง

| วัดบ้านมุง |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลบ้านมุง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบ้านมุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านมุง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก
วัดบ้านมุงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2379 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2535
ภายในวัดมีถ้ำนางสิบสอง เป็นถ้ำหินปูนที่สามารถเดินทะลุถึงยอดเขาได้ จากเอกสารของนายสังวาล ศรีนวล ระบุว่า พระครูสถิตรัตนากร (หลวงตาแก้ว อมโร) เจ้าอาวาสวัดบ้านมุง เล่าให้ฟังว่า พระรถเป็นคนบ้านมุง เป็นโอรสของเจ้าเมืองขิง ส่วนนางเมรีเป็นยักษ์อยู่ฝั่งลาว ปัจจุบันสถานที่ที่เรียกว่าเมืองขิงนั้นอยู่ในบ้านมุง ชาวบ้านมุงมีความเชื่อว่าบรรพบุรุษของชาวบ้านมุงคือชาวลาวที่แตกทัพมาจากเวียงจันทน์ สมัยเจ้าอนุวงศ์ อพยพมาตั้งถิ่นฐานอยู่รอบนอกของบ้านมุง ต่อมาขาดแคลนน้ำในการทำเกษตรกรรม จึงย้ายขึ้นมาทางเหนือซึ่งคือบ้านมุง ภายหลังได้สร้างวัดเป็นศูนย์กลางชุมชน
บริเวณนี้ยังเป็นจุดชมค้างคาว เป็นค้างคาวหน้ายักษ์เล็กจมูกปุ่ม หรือชื่อวิทยาศาสตร์คือ Hipposideros halophyllus วงศ์ HIPPOSIDERIDAE นับล้านตัว
วงศ์อึ่งอ่าง

| วงศ์อึ่งอ่าง ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 24–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N     ยุคไมโอซีนตอนต้น-ปัจจุบัน |
| --- | --- |

อึ่งมะเขือเทศ (Dyscophus antongilli) พบบนเกาะมาดากัสการ์

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Amphibia
อันดับ:: Anura
วงศ์:: Microhylidae Günther, 1858

วงศ์ย่อย
 Asterophryinae  Brevicipitinae  Cophylinae  Dyscophinae  Genyophryninae  Melanobatrachinae  Microhylinae  Otophryninae  Phrynomerinae  Scaphiophryninae

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ (สีดำ)
อึ่งอ่าง หรือ อึ่ง เป็นวงศ์ของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำในอันดับกบ (Anura) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Microhylidae
ลักษณะโดยรวมของสัตว์ในวงศ์นี้ คือ ตัวเต็มวัยจะมีสันพาดตามขวางที่เพดานปาก 2-3 สัน และส่วนต้นของท่อลมยืดยาวขึ้นมาที่พื้นล่างของอุ้งปาก มีกระดูกสันหลังหน้ากระดูกก้นกบมี 8 ปล้อง แต่ในบางชนิดจะมี 7 ปล้อง กระดูกสันหลังมีเซนทรัลเป็นแบบอย่างของโพรซีลัสหรือเป็นแบบอย่างของไดพลาสิโอซีลัส ลูกอ๊อดส่วนใหญ่มีช่องปากเล็กและซับซ้อน ไม่มีจะงอยปากและไม่มีตุ่มฟันในปาก ช่องเหงือกมีช่องเดียวอยู่ทางด้านท้ายตัวและในแนวกลางลำตัว กินอาหารแบบกรองกิน แต่ในบางชนิดจะมีฟันและมีจะงอยปาก
มีขนาดลำตัวแตกต่างกันมาก ตั้งแต่ 1 เซนติเมตร จนถึง 10 เซนติเมตร อาศัยทั้งอยู่บนบก, ในน้ำ และบนต้นไม้ ลำตัวมีรูปร่างแตกต่างไปกันหลากหลายตามสภาพแวดล้อมที่อาศัย เช่น ชนิดที่อาศัยบนต้นไม้จะมีส่วนปลายของนิ้วขยายออกเป็นตุ่ม ชนิดที่อาศัยอยู่ในโพรงดินจะมีลำตัวแบนราบและหัวกลมหลิม เป็นต้น มีรูปแบบการผสมพันธุ์ที่หลากหลาย ในบางชนิดมีการอาศัยแบบเกื้อกูลกันกับแมงมุมด้วย โดยอาศัยในโพรงเดียวกัน
การจำแนก

แบ่งออกเป็น 10 วงศ์ย่อย มีประมาณ 64 สกุล พบประมาณ 436 ชนิด โดยชนิดที่พบได้บ่อยในประเทศไทย ได้แก่ อึ่งอ่างบ้าน (Kaloula pulchra), อึ่งอ่างหลังขีด (K. mediolineata) ขณะที่บางชนิดก็นิยมรับประทานกันเป็นอาหาร เช่น อึ่งปากขวด (Glyphoglossus molossus) เป็นต้น
วงศ์ย่อย
Asterophryinae
Brevicipitinae
Cophylinae
Dyscophinae
Genyophryninae
Melanobatrachinae
Microhylinae
Otophryninae
Phrynomerinae
Scaphiophryninae
รายชื่อธงในประเทศเคนยา

หน้านี้รายชื่อธงต่าง ๆ ที่ใช้ในประเทศเคนยา
ธงชาติ

| ภาพธง | ระยะเวลาในการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 | ธงชาติเคนยา | ธงนี้มีลักษณะพื้นฐานมาจากสีธงของพรรค Kenya African National Union สีดำในธง หมายถึง ชนชาติส่วนใหญ่ของประเทศ คือ ชนผิวดำ สีแดง หมายถึง เลือดที่หลั่งไหลเพื่อการต่อสู้เรียกร้องเอกราช และสีเขียว หมายถึง ความมั่งคั่งของทรัพยากรธรรมชาติ ขอบสีขาวริมแถบสีแดง ซึ่งเพิ่มเข้ามาในภายหลัง หมายถึง สันติภาพ โล่แบบชนเผ่ามาซายและหอกไขว้ 2 เล่ม หมายถึง การปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างที่กล่าวไว้ข้างต้น |
ธงประธานาธิบดี

| ภาพธง | ระยะเวลาในการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  | จูมู เกนยัตตา |  |
|  |  | ดาเนียล โมอี |  |
|  |  | มไว คิบากิ |  |
|  |  | อูฮูรู เกนยัตตา |  |
ธงทหาร

| ภาพธง | ระยะเวลาในการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  | ธงแสดงสัญชาติกองบัญชาการทหารสูงสุด | ธงแถบแนวนอนสามสี แดง-ฟ้า-น้ำเงิน ที่มุมธงด้านคันธงมีรูปธงชาติเคนยา ที่ด้านปลายธงมีตรากองบัญชาการทหารสูงสุด |
|  |  | ธงประจำกองทัพบก |  |
|  |  | แสดงสัญชาติกองทัพอากาศ | ลักษณะเลียนแบบธงแสดงสัญชาติกองทัพอากาศ โดยเป็นธงพื้นสีฟ้า ที่มุมธงด้านคันธงมีรูปธงชาติเคนยา ที่ด้านปลายธงมีรูปเป้าหน้าวัวตามสีธงชาติ |
|  |  | ธงแสดงสัญชาติสีขาว | ลักษณะเลียนแบบธงราชนาวีสหราชอาณาจักร โดยเป็นธงพื้นสีขาว ที่มุมธงด้านคันธงมีรูปธงชาติเคนยา ที่ด้านปลายธงมีรูปสมอสีแดง |
|  |  | ธงชัยเฉลิมพลประจำกองทัพเรือ | ลักษณะอย่างเดียวกันกับธงรัฐนาวี ที่ด้านปลายธงมีตราแผ่นดินวางซ้อนทับรูปสมอสีแดง |
|  |  | ธงประจำตำรวจ |  |
ธงในอดีต > บริษัทแอฟริกาตะวันออก

| ภาพธง | ระยะเวลาในการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | พ.ศ. 2436 – พ.ศ. 2463 | ธงวิตูแลนด์ในอารักขา | ธงชาติสหราชอาณาจักรสัดส่วน 15:27 ขอบนอกเป็นพื้นสีแดงสัดส่วน 37:57 |
|  | พ.ศ. 2436 – พ.ศ. 2463 | ธงเรือวิตูแลนด์ในอารักขา | ธงชาติสหราชอาณาจักร ขอบนอกเป็นพื้นสีแดง สัดส่วนธง 1:2 |
|  | พ.ศ. 2423 – พ.ศ. 2463 | ธงแอฟริกาตะวันออกในอารักขา | มีรูปดวงอาทิตย์สีทองเปล่งรัศมี 24 แฉก ภายใต้มงกุฎ ที่ตรงกลางธงชาติสหราชอาณาจักร |
|  | พ.ศ. 2423 – พ.ศ. 2463 | ธงเรือราชการ | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน ที่ด้านปลายธงมีรูปดวงอาทิตย์สีทองเปล่งรัศมี 24 แฉก ภายใต้มงกุฎ |
|  | พ.ศ. 2423 – พ.ศ. 2463 | ธงเรือเอกชน | ธงแสดงสัญชาติสีแดง ที่ด้านปลายธงมีรูปรูปดวงอาทิตย์สีทองเปล่งรัศมี24แฉก ภายใต้มงกุฎ |
ธงในอดีต > อาณานิคมเคนยา

| ภาพธง | ระยะเวลาในการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. 1905-1963 | ธงผู้ว่าการแห่งเคนยา | มีรูปสิงโตสีแดงหันหน้าเข้าเสา ที่ตรงกลางธงชาติสหราชอาณาจักร |
|  | ค.ศ. 1963-1964 | ธงผู้ว่าการแห่งเคนยา | ธงพื้นสีน้ำเงิน กลางธงเป็นรูปสิงโตสวมมงกุฎยืนอยู่บนมงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ด ล้อบรอบด้วยแพรแถบจารึกข้อความว่า "เคนยา" ด้วยภาษาอังกฤษ |
|  | ค.ศ. 1921-1963 | ธงชาติ และ ธงราชการ | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน ที่ด้านปลายธงมีรูปสิงโตสีแดงหันหน้าเข้าเสา ซึ่งใช้เป็นตราแผ่นดินของอาณานิคมเคนยา |
|  | ค.ศ. 1895-1963 | ธงเรือ | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน และ ธงแสดงสัญชาติสีแดง ที่ด้านปลายธงมีรูปสิงโตสีแดงหันหน้าเข้าเสาอยู่ภายในวงกลมสีขาว ธงนี้ใช้เป็นธงเรือราชการ |
|  | ค.ศ. 1895-1963 | ธงเรือ | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน และ ธงแสดงสัญชาติสีแดง ที่ด้านปลายธงมีรูปสิงโตสีแดงหันหน้าเข้าเสาอยู่ภายในวงกลมสีขาว ธงนี้ใช้เป็นธงเรือราชการ |
|  | ค.ศ. 1952–1962 | ธงราชนาวีแอฟริกาตะวันออก | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน ที่ด้านปลายธงมีรูปตราราชนาวีแอฟริกาตะวันออก. |
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเคนยา ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
มิสเตอร์อีโคอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2018; 6 ปีที่แล้ว (2018)
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง:  ไทย
สมาชิก  : มิสเตอร์อีโคอินเตอร์เนชันแนล
ภาษาทางการ : ไทย
มิสเตอร์อีโคอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ (Mister Eco International Thailand) เป็นการประกวดความงามชายในประเทศไทย จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2561 ซึ่งผู้ชนะการประกวดจะต้องเป็นตัวแทนของประเทศเข้าร่วมการประกวดมิสเตอร์อีโคอินเตอร์เนชันแนล
รายนามผู้ดำรงตำแหน่งมิสเตอร์อีโคไทยแลนด์

| ปี พ> ศ. (ค.ศ.) | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | สถานที่จัดประกวด | จังหวัดเจ้าภาพ | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2561 (2018) | สกุล ลิมปภานนท์ | ราชบุรี | เทอร์มินอล 21 โคราช, นครราชสีมา | นครราชสีมา | 5 |
รายนามผู้ดำรงตำแหน่งมิสเตอร์อีโคไทยแลนด์ > เรียงลำดับจังหวัดของผู้ชนะ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| จังหวัด | จำนวน | ปีที่ชนะ |
| ราชบุรี | 1 | 2018 |
รายนามผู้ดำรงตำแหน่งมิสเตอร์อีโคไทยแลนด์ > รองชนะเลิศ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ปี | รองอันดับ 1 | รองอันดับ 2 | รองอันดับ 2 | รองอันดับ 2 |
| 2018 | ณัฐวัฏ นิตย์ใหม่ | พีชญา ไชยอนงค์ศักดิ์ | สุริยา พุทธชาติ | พีรพล แก้วพินิจ |
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติ

สัญลักษณ์สี
: ชนะเลิศ
: รองชนะเลิศหรืออันดับ 5/6
: เข้ารอบสุดท้ายหรือรอบรองชนะเลิศ
: รางวัลพิเศษหรือเข้ารอบสุดท้ายรางวัลพิเศษ
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติ > มิสเตอร์อีโคอินเตอร์เนชันแนล

| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  2018 | สกุล ลิมปภานนท์ | ราชบุรี | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
การจัดการประกวด > มิสเตอร์อีโคไทยแลนด์ 2018

| มิสเตอร์อีโคอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ |
| --- | --- |
วันที่: 22 เมษายน พ.ศ. 2561
สถานที่จัด: เทอร์มินอล 21 โคราช , นครราชสีมา, ประเทศไทย
เข้าร่วมประกวด: 5
มิสเตอร์อีโคไทยแลนด์ 2018 การประกวดรอบตัดสินจัดขึ้นเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2561 ณ เทอร์มินอล 21 โคราช, นครราชสีมา โดยผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ คือ สกุล ลิมปภานนท์ (แชมป์) ซึ่งจะได้เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวดมิสเตอร์อีโคอินเตอร์เนชันแนล 2018 จึงเป็นการประกวดเพื่อค้นหาตัวแทนไปประกวด มิสเตอร์อีโคอินเตอร์เนชันแนล 2018 ที่ประเทศอียิปต์