stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
ตำแหน่งหน้าที่งานศึกษา

วันที่ 9 - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2493 
- เป็นกรรมการตรวจข้อสอบธรรมสนามหลวง ชั้นตรี ณ วัดพระบาท มิ่งเมือง อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ 
วันที่ 24 - 26 ธันวาคม พ.ศ. 2494 
- เป็นกรรมการตรวจข้อสอบธรรมสนามหลวงชั้นตรี ณ วัดช้างค้ำวรวิหาร อำเภอเมืองน่าน 
วันที่ 28 - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2496 
- เป็นกรรมการตรวจข้อสอบธรรมสนามหลวงชั้นตรี ณ วัดช้างค้ำวรวิหาร อำเภอเมืองน่าน 
วันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2500 
- เป็นวิทยากรอบรมครูพระปริยัติธรรม ณ วัดบุญยืน อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน
วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 
- ให้โอวาทแก่พระนวกะในคราวเปิดเรียนธรรมะภาคพรรษา ณ วัดบุญยืน อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน 
วันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2526 
- เป็นกรรมการรณรงค์ เพื่อการรู้หนังสือไทยแห่งชาติ จังหวัดน่านร่วมกับศูนย์การศึกษา นอกโรงเรียน จังหวัดน่าน
วันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2531 
- เป็นประธานเปิดสำนักเรียนพระปริยัติธรรม แผนกบาลี สำนักเรียนวัดเมืองราม ตำบลนาเหลือง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน
ตำแหน่งหน้าที่งานศึกษา > งานพิเศษด้านการศึกษา

ตั้งแต่ พ.ศ. 2516 - 2536 
- เป็นประธานอำนวยการสอบธรรมสนามหลวง แผนกธรรม ณ สำนักสอบวัดตาลชุม ตำบลตาลชุม อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน
ตั้งแต่ พ.ศ. 2537 - 2543 
- เป็นประธานอำนวยการสอบธรรมสนามหลวง แผนกธรรม ณ สำนักสอบวัดเมืองราม ตำบลนาเหลือง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน
- เป็นผู้รับใบอนุญาตตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา และได้สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรมขึ้นที่วัดเมืองราม เพื่อใช้เป็นสถานที่เรียนพระปริยัติธรรมขึ้นที่วัดเมืองราม
- สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช ได้ประทานชื่อโรงเรียนว่า "โรงเรียนพระปริยัติศาสนาภิพัฒน์วัดเมืองราม"
- นับตั้งแต่ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการการศึกษาพระปริยัติธรรมในเขตตำบลนาเหลือง อำเภอเวียงสา มาจนถึงปัจจุบันได้ปรับปรุงการศึกษาพระปริยัติธรรมภายในตำบลนาเหลือง โดยการส่งครูผู้สอนเข้ารับการอบรมและจัดหาอุปกรณ์การเรียนการสอนให้แก่ครูและนักเรียนในเขตาตำบลนาเหลือง เพื่อการส่งเสริม การศึกษาและให้กำลังใจแก่ครูและนักเรียนทุกรูป
- ได้จัดพระภิกษุเข้าไปสอนวิชาศีลธรรมตามโรงเรียนต่าง ๆ ของรัฐบาล
- ได้รับพระภิกษุสามเณร จากวัดต่าง ๆ เพื่อเข้าศึกษาพระปริยัติธรรมทุกปี
- ได้เปิดสัมมนาครูสอนพระปริยัติธรรมและจัดหาอุปกรณ์การเรียนการสอนให้แก่ครูและนักเรียน เป็นการส่งเสริม ในการศึกษาของพระภิกษุสามเณร และเป็นการสืบทอดพระพุทธศาสนา อีกส่วนหนึ่งด้วย
หน้าที่การงานด้านเผยแผ่พระพุทธศาสนา

พ.ศ. 2530 
- เป็นพระธรรมทูตออกเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลกลางเวียง
- ได้อบรมศีลธรรมแก่คณะครูและนักเรียนโรงเรียนบ้านนาเหลืองไชยราม
- ได้อบรมศีลธรรมแก่คณะครูและนักเรียนโรงเรียนบ้านนาเหลืองใน
พ.ศ. 2531 
- เป็นพระธรรมทูตออกเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลตาลชุม
พ.ศ. 2531 
- ได้อบรมเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลนาเหลือง ณ วัดนาเหลืองนอก
- ได้อบรมเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลนาเหลือง ณ วัดดอนไชยพระบาท
- ได้อบรมเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลตาลชุม ณ วัดตาลชุม
- ได้อบรมศีลธรรมแก่ข้าราชการครูเนื่องในวันครูที่โรงเรียนสา อำเภอเวียงสา
พ.ศ. 2532 
- เป็นพระธรรมทูตออกเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลส้าน อำเภอเวียงสา
- ได้อบรมศีลธรรมแก่คณะครูและนักเรียนโรงเรียนบ้านนาเหลืองใน
- ได้อบรมศีลธรรมแก่ประชาชนในหมู่บ้านต่างๆในตำบลนาเหลือง
- เป็นพระธรรมทูตออกเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลตาลและตำบลจอมจันทร์ 
อำเภอเวียงสา
- เป็นพระธรรมทูตออกเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลปงสนุกและตำบลกลางเวียง 
อำเภอเวียงสา
- ได้อบรมศีลธรรมแก่ประชาชนในหมู่บ้านต่างๆในตำบลนาเหลือง
พ.ศ. 2534
- เป็นพระธรรมทูตออกเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลส้าน อำเภอเวียงสา
พ.ศ. 2535 
- เป็นพระธรรมทูตออกเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลน้ำปั้ว อำเภอเวียงสา
หน้าที่การงานด้านเผยแผ่พระพุทธศาสนา > งานพิเศษในด้านเผยแผ่พระพุทธศาสนา

- เป็นประธานเปิดหน่วยอบรมประชาชนตำบลนาเหลือง ณ วัดเมืองราม อำเภอเวียงสา
- ได้อบรมศีลธรรมแก่ศรัทธาประชาชนตามหมู่บ้านต่างๆ และตำบลต่างๆ ในเขตอำเภอเวียงสา เป็นประจำทุกปี โดยไปในนามของพระธรรมทูต อำเภอเวียงส่า ได้จัดให้มีงาน เทศน์มหาชาติขึ้นที่วัดเมืองรามและหมู่บ้านต่างๆ ภาคพรรษาเป็นประจำทุกปี
- ได้เทศน์ อบรมศีลธรรมและจริยธรรมให้โอวาทแก่ข้าราชการทหารตำรวจ ในอำเภอเวียงสา ที่ไปประกอบพิธีเวียนเทียนในวันสำคัญในพุทธศาสนาที่วัดเมืองรามเป็นประจำ
หน้าที่การงานและสาธารณูปการ

พ.ศ. 2534 
- ได้สร้างอุโบสถ วัดเมืองราม โดยมีความกว้าง 9 เมตร ยาว 19 เมตร มุงด้วยกระเบื้องเคลือบ สิ้นค่าก่อสร้างทั้งหมด 3,050,000 บาท
พ.ศ. 2534 
- ได้เป็นประธานสร้างอุโบสถวัดนาเหลืองใน สิ้นค่าก่อสร้างไปแล้ว 3,900,000 บาท
- ได้เป็นประธานสร้างกุฏิวัดเชียงบาล ตำบลนาเหลือง สิ้นค่าก่อสร้าง 350,000 บาท
พ.ศ. 2537 
- ได้เป็นประธานสร้างวิหารวัดนาเหลืองนอก ตำบลนาเหลือง สิ้นค่าก่อสร้างทั้งหมด 1,600,000 บาท
- ได้เป็นประธานสร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรม ขึ้น 1 หลัง ลักษณะเป็นอาคารคอนกรีต เสริมเหล็ก สองชั้น กว้าง 9 เมตร ยาว 30 เมตร มุงด้วยกระเบื้องเคลือบ ใช้งบประมาณทั้งสิ้น 4,806,420 บาท
- เป็นประธานสร้างซุ้มประตู วัดเมืองราม ขนาดกว้าง 3.5 เมตร สูง 11 เมตร สิ้นค่า ก่อสร้างประมาณ 250,000 บาท
- เป็นประธานสร้างหอฉันขึ้นในวัดเมืองราม หนึ่งหลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 7 เมตร ยาว 20 เมตร สิ้นค่าก่อสร้าง 200,000 บาท
- เป็นประธานลาดยางในเส้นทางจากอนามัยตาลชุม ถึงหน้าวัดเมืองราม เป็นระยะทาง 2 ก.ม. สิ้นงบประมาณ 1,000,000 บาท
- เป็นประธานในการบูรณะหอพระไตรปิฎกในวัดเมืองราม สิ้นงบประมาณ 300,000 บาท
- เป็นประธานเทบริเวณลานวัดเมืองราม สิ้นงบประมาณ 120,000 บาท
- เป็นประธานบูรณะศาลาทำบุญ ของวัดเมืองราม สิ้นงบประมาณ 90,000 บาท
พ.ศ. 2538 
- เป็นประธานสร้างกุฎิสงฆ์ที่วัดเมืองราม ขึ้น หนึ่งหลัง เป็นอาคารคอนกรีต เสริมเหล็ก สองชั้น กว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร สิ้นค่าก่อสร้างประมาณ 950,000 บาท
พ.ศ. 2538 
- เป็นประธานสร้างถังเก็บน้ำฝนที่วัดเมืองราม จำนวน 9 ถัง สร้างโดยคอนกรีตเสริม เหล็ก ขนาดสูง 3.60 เมตร ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 2.20 เมตร สิ้นค่าก่อสร้าง 30,000 บาท
พ.ศ. 2539 
- เป็นประธานสร้างกุฎิวัดนาเหลืองใน 1 หลัง สิ้นงบประมาณ จำนวน 1,200,000 บาท
พ.ศ. 2540 
- เป็นประธานสร้างองค์พระเจดีย์วัดนาเหลืองใน สิ้นงบประมาณ จำนวน 350,000 บาท
พ.ศ. 2541 
- เป็นประธานสร้างหอฉันและ ถังเก็บน้ำห้องส้วมวัดนาเหลืองใน สิ้นงบประมาณ 300,000 บาท
- เป็นประธานหล่อพระประธานหน้าตักกว้าง 80 นิ้ว ที่วัดนาเหลืองใน 1 องค์ สิ้นงบประมาณ 770,000 บาท
พ.ศ. 2543 
- เป็นประธานสร้างหอระฆัง ที่วัดนาเหลืองใน 1หลัง สิ้นงบประมาณ 250,000 บาท
พ.ศ. 2543 
- เป็นประธานสร้างซุ้มประตู วัดเมืองราม ขนาดกว้าง 3.8 เมตร สูง 11 เมตร สิ้นค่าก่อสร้างประมาณ 300,000 บาท
การบำเพ็ญสาธารณประโยชน์

- ได้ร่วมบริจาคเงินและสิ่งของเพื่อสงเคราะห์ผู้ประสบภัยและอุทกภัย ในเขตจังหวัดน่าน
- ได้ร่วมบริจาคเงินบำรุงโรงบาลจังหวัดน่าน และโรงบาลสงฆ์ พญาไท กรุงเทพมหานคร เป็นประจำทุกปี
- ได้ร่วมบริจาคเงินช่วยสร้างตึกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลนาหมื่นเป็นจำนวนเงิน 60,000 บาท
- ได้ร่วมกับญาติโยมซื้อที่ดินถวายวัดนาเหลืองใน ตำบลนาเหลือง เป็นจำนวนเงิน 590,000 บาท
- ได้ให้ความร่วมมือกับทางหน่วยงานราชการที่พัฒนาตามหมู่บ้านต่างๆ
- ได้เป็นผู้ริเริ่ม ในการสร้างสะพานสะลิงข้ามแม่น้ำน่าน โดยสิ้นงบประมาณไปในการนี้จำนวน 1,400,000 บาท
- ได้ร่วมกับกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ตลอดจนข้าราชการ ทำการขยายถนนภายในหมู่บ้านเมืองราม เป็นจำนวน หลายสาย
การบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ > งานพิเศษในด้านสาธารณประโยชน์

- เป็นประธานก่อสร้างถาวรวัตถุ เช่น อุโบสถ วิหาร กุฏิ ศาลาการเปรียญ ภายในวัดเมืองรามและวัดต่างๆ ในเขตตำบลนาเหลือง ตลอดจนได้จัดหาวัสดุอุปกรณ์ใช้สอยต่างๆไว้กับวัดเมืองราม และตามสาธารณประโยชน์
การพัฒนาวัด

- ได้พัฒนาวัด โดยได้มีการปรับพื้นที่ตัดถนนเข้าสู่บริเวณวัดภายในวัดได้ปลูกต้นไม้ดอก ไม้ประดับและไม้ยืนต้น จัดหาโต๊ะเก้าอี้มานั่ง ไว้ใช้เป็นศาสนสมบัติของวัดเมืองราม จัดหาตู้ยาไว้ประจำ เพื่อบำบัดโรคภัยไข้เจ็บ
มาร์แชล ลอว์

| --- | --- |
มาร์แชล ลอว์


ชื่อ: มาร์แชล ลอว์


รูปแบบการต่อสู้: จีทคุนโด้

สัญชาติ:  จีน /  สหรัฐอเมริกา

ส่วนสูง: 179 เซนติเมตร
น้ำหนัก: 69 กิโลกรัม



สิ่งที่ชอบ: เงิน, ฟอร์เรสท์ ลอว์
งานอดิเรก: ตกปลา, ทำอาหาร


สิ่งที่เกลียด: ทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตระกูลมิชิม่า
ความสัมพันธ์: พอล ฟีนิกซ์ (เพื่อน) ฟอเรสท์ ลอว์ (บุตรชาย)



มาร์แชล ลอว์ (ญี่ปุ่น: マーシャル・ロウ; อังกฤษ: Marshall Law) เป็นตัวละครจากวิดีโอเกม เทคเคน ลอว์เกิดที่เมืองจีนตอนแรกก็เปิดร้านอาหารที่จีนหลังจากนั้นก็โดนก่อกวนจึงย้ายมาสหรัฐอเมริกา ปรากฏตัวในเทคเคนภาคแรกและภาคสอง โดยในภาคที่สามเป็นเหตุการณ์หลายปีให้หลัง โดยลูกชายของลอว์ซึ่งมีชื่อว่า ฟอเรสต์ ลอว์ ได้ปรากฏในภาคสามและภาคแท็กซึ่งได้ใช้วิชาการต่อสู้เหมือนกัน แต่ในภาคสี่นั้นลอว์ได้กลับมาสู้อีกครั้ง หลังจากที่ต้องหาเงินเพื่อจ่ายค่าเช่าร้านอาหาร ในเนื้อเรื่อง ลอว์เป็นตัวละครที่ไม่มีความสัมพันธ์กับตัวละครอื่นยกเว้น พอล ฟีนิกซ์ ซึ่งเป็นเพื่อนในสมัยที่ตั้งโรงยิม มาร์แชล ลอว์ใช้วิชาจีทคุนโด้ในการต่อสู้แบบเดียวกันกับ บรูซ ลี
ประวัติตามท้องเรื่อง

มาร์แชล ลอว์ เป็นนักสู้ผู้มาจากเมืองจีน และได้ทำงานในภัตตาคารแห่งหนึ่งในย่านไชน่าทาวน์ของซานฟรานซิสโก และเนื่องด้วยเขามีความใฝ่ฝันที่จะเปิดโรงฝึกเพื่อสอนวิชาการต่อสู้ เขาจึงเข้าร่วมการแข่งขันศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่หนึ่ง เพื่อนำเงินรางวัลมาจัดสร้างโรงฝึกดังที่เขาได้คาดหวังไว้ในเบื้องต้น
ลอว์ สามารถเปิดโรงฝึกตามที่หวังไว้ได้เป็นผลสำเร็จ แต่ลูกศิษย์ของเขามักออกไปทะเลาะวิวาทกับลูกศิษย์สำนักอื่น ทั้งยังชอบทำร้ายผู้อื่น เมื่อลอว์ทราบว่าลูกศิษย์ของตนจะเข้าร่วมศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่สอง เขาจึงตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ด้วย เพื่อต้องการสั่งสอนลูกศิษย์ของพวกเขาให้สำนึก รวมทั้งต้องการที่จะกอบกู้ชื่อเสียงของโรงฝึกให้กลับมาเป็นที่ยอมรับดังเดิมอีกครั้ง
มีอันธพาลหลายรายมาท้าสู้กับเขา รวมทั้งเบ็ค โต ซันตลอดจนอาจารย์จากหลายสำนัก ภายหลังจากที่เขาพลาดตำแหน่งผู้ชนะรายการศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งก่อน ลอว์ได้หันเหเป้าหมายมาสู่การทำธุรกิจส่วนตัวแทน แต่เขาก็ยังคงมีความเกรงกลัวว่าบุตรชายของตนจะออกไปทำร้ายผู้อื่น ซึ่งอาจนำความวิตกกังวลมาสู่ตัวเขาได้ในภายหลัง
ลอว์ประสบความสำเร็จทั้งในกิจการร้านอาหารรวมไปถึงการจัดตั้งโรงฝึก อีกทั้งมีคนมาทาบทามเขาให้เปิดธุรกิจร้านอาหารในประเทศจีน แต่นั่นได้ก่อให้เกิดความสูญเสียเนื่องด้วยการแข่งขันทางด้านธุรกิจกับเจ้าอื่น กระทั่งกิจการของเขาอยู่ในภาวะล้มละลาย และเนื่องด้วยลอว์ประสบกับความล้มเหลวทางธุรกิจ เขาจึงหันไปใช้ชีวิตอย่างเสเพล และมีคุณภาพชีวิตที่ตกต่ำ กระทั่งวันหนึ่งได้มีใบปลิวจัดการแข่งขันศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่สี่มาสู่ที่บ้านของเขา จึงส่งผลให้ลอว์ได้ตัดสินใจลุกขึ้นมาใหม่ และฝึกฝนพัฒนาฝีมืออย่างหนัก ก่อนที่จะเข้าร่วมการแข่งขันดังกล่าวด้วยจิตใจที่ฮึกเหิม
จากการร่วมการแข่งขันศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่ 4 ลอว์ได้พลาดตำแหน่งแชมป์ แต่เนื่องด้วยเขายังคงมีความต้องการด้านทุนทรัพย์อยู่เขาจึงนั่งเครื่องบินไปที่ประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานเป็นพ่อครัวที่ภัตตาคารจีนในฐานะลูกจ้างคนหนึ่ง ต่อมาไม่นาน เขาได้รับโทรศัพท์จากภรรยาแจ้งมาว่าฟอเรสท์ ลอว์ ได้นำมอเตอร์ไซค์ของพอล ฟีนิกซ์ไปขับด้วยความเร็วสูงจนเกิดอุบัติเหตุครั้งใหญ่ ซึ่งจำเป็นต้องใช้เงินเป็นจำนวนมากในการจ่ายค่าปรับ ค่ารักษาพยาบาล รวมทั้งใช้เป็นค่าประกันตัวบุตรชายของเขาด้วย ลอว์ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องเข้าร่วมการแข่งขัน ศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่ 5 ที่จัดขึ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเกี่ยวกับ "มาร์แชล ลอว์" (Tekkenpedia)
ข้อมูลเกี่ยวกับ "มาร์แชล ลอว์" (อังกฤษ)
| ด ค กเทคเคน |
| --- | --- |
ภาคหลัก:  เทคเคน  2  3  4  5 ดาร์กเรซูเรคชัน  6  7  8 
แท็กทัวร์นาเมนท์:  แท็กทัวร์นาเมนท์  แท็กทัวร์นาเมนท์ 2 
ภาคเสริม:  การ์ดแชลเลนจ์  แอดวานซ์  เดธ บาย ดีกรีส์  รีโซลูต  สตรีทไฟเตอร์ X เทคเคน  เทคเคน X สตรีทไฟท์เตอร์ (ถูกยกเลิก)  โปเก็น ทัวร์นาเมนต์  โมบายล์ 
ภาพยนตร์, อนิเมชัน:  เทคเคน  เทคเคน: บลัดเวนเจนซ์  Tekken: ศึกสายเลือด 
ตัวละคร:  จินปาจิ มิชิมะ  คาซึมิ มิชิมะ/เดวิล คาซึมิ  เฮย์ฮาจิ มิชิมะ  คาซึยะ มิชิมะ/เดวิล  จุน คาซามะ/อันโนวน์  จิน คาซามะ/เดวิล จิน/แองเจิล จิน  อาสึกะ คาซามะ  อาร์เมอร์คิง/อาร์เมอร์คิง II  คิง/คิง II  แจ็ค  นีนา วิลเลี่ยมส์  แอนนา วิลเลี่ยมส์  สตีฟ ฟอกซ์  โยชิมิตสึ  คุนิมิตสึ/คุนิมิตสึ II  พอล ฟีนิกซ์  มาร์แชล ลอว์  ฟอเรสท์ ลอว์  ลี เชาลัน/ไวโอเลต  หวัง จินเร  มิเชลล์ ชาง  จูเลีย ชาง/เจย์ซี  กันริว  บรูซ เออร์วิน  เหลย อู่หลง  เบ็ค โต ซัน  ฮวาราง  หลิง เสี่ยวหยู  แพนด้า  คุมะ  อเล็กซ์  โรเจอร์  โรเจอร์ จูเนียร์  แองเจิล  ออการ์  ทรู ออการ์  ก๊อง  คอมบ็อท  โมคุจิน/เท็ตสึจิน  ไบรอัน ฟิวรี่  ไทเกอร์ แจ็คสัน  เอ็ดดี กอร์โด  คริสตี มอนเตโร  มิฮารุ ฮิราโนะ  เรเวน  เคร็ก มาร์ดัค  ฝง เวย  ลิลี่ โรชฟอร์ต  เซอร์เกย์ ดรากูนอฟ  ลีโอ  ซาฟีน่า  มิเกล คาบาเยโร่ โรโฮ  บ็อบ  แนนซี่ MI847J  อาซาเซล  ลาร์ส อเล็กซานเดอร์สัน  อลิซา บอสโคโนวิช  คลาวดิโอ เซราฟีโน  โจซี ริซาล  ลัคกี้ โคลอี  คาตารินา อัลเวส  วิกเตอร์ เชฟวาลิเยร์  เรนะ/เดวิล เรนะ  อาซูเซนา  โกคิ  กีส ฮาวเวิร์ด  น็อคทิส ลูซิส เคลัม  นีแกน 
| ด ค กบรูซ ลี |
| --- | --- | --- |
| บทความหลัก |  เจี๋ยฉวนเต้า  หย่งชุน  ผลงานภาพยนตร์  |  |
| ภาพยนตร์ |  ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง (ค.ศ. 1971)  ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง ล้างแค้น (ค.ศ. 1972)  ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง บุกกรุงโรม (ค.ศ. 1972)  ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง มังกรประจัญบาน (ค.ศ. 1973)  ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง เกมมังกร (ค.ศ. 1978)  |  |
| บุคคลเกี่ยวข้อง |  แบรนดอน ลี  หยิปหมั่น  ชัค นอร์ริส  ฮวาง อินซิก  จี ฮันแจ  แดน อีโนซันโต  เจมส์ โคเบิร์น  สตีฟ แม็กควีน  |  |
| วัฒนธรรมร่วมสมัย |  ดราก้อน ลี  เฟยหลง  มาร์แชล ลอว์  เค็นชิโร่  |  |
มนต์รักทรานซิสเตอร์

| มนต์รักทรานซิสเตอร์ |
| --- | --- |

กำกับ: เป็นเอก รัตนเรือง
เขียนบท: เป็นเอก รัตนเรือง (บทภาพยนตร์)   วัฒน์ วรรลยางกูร (งานเขียน)
อำนวยการสร้าง: เจริญ เอี่ยมพึ่งพร นนทรีย์ นิมิบุตร ดวงกมล ลิ่มเจริญ
นักแสดงนำ: ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ  สิริยากร พุกกะเวส  สมเล็ก ศักดิกุล  ประสิทธิ์ วงษ์รักไทย  บวรฤทธิ์ ฉันทศักดา  อำพล รัตน์วงศ์
ผู้บรรยาย: ฉัตรชัย คำนวณศักดิ์
กำกับภาพ: ชาญกิจ ชำนิวิกัยพงศ์
ตัดต่อ: หม่อมราชวงศ์ ปัทมนัดดา ยุคล
ดนตรีประกอบ: ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์
ผู้จัดจำหน่าย: ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น   Cinemasia
วันฉาย: 28 ธันวาคม พ.ศ. 2544
ความยาว: 128 นาที
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
มนต์รักทรานซิสเตอร์ (อังกฤษ: Transistor Love Story) เป็นภาพยนตร์ไทยโดยผู้กำกับเป็นเอก รัตนเรือง ที่สร้างจากวรรณกรรมขายดีของ วัฒน์ วรรลยางกูร โดยผนวกภาพยนตร์หลายๆ แนวรวมเข้าด้วยกันทั้งตลก โรแมนติก สืบสวน และเป็นภาพยนตร์เพลงอีกด้วย ซึ่งอุทิศให้กับผลงานเพลงของ สุรพล สมบัติเจริญ
เนื้อเรื่องย่อ

แผน (รับบทโดย ต๊อก ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ) หนุ่มบ้านนอกชอบร้องเพลง ที่ชอบ เอ็นเตอร์เทนพ่อแม่พี่น้องร้องเพลงกับวง "กระเดือกทองคำ" ตามงานวัดอยู่เสมอๆ ได้พบ สะเดา (รับบทโดย อุ้ม สิริยากร พุกกะเวส) ครั้งแรกก็ที่งานวัดในหมู่บ้านบางน้ำไหล แม้มีอุปสรรคแต่ทั้งคู่ก็ได้แต่งงานกัน
วิทยุทรานซิสเตอร์เครื่องเล็ก คือของขวัญแต่งงานที่ไอ้แผนให้เมียรัก ทำให้แผนนึกภาพตัวเองเป็น "สุรแผน เพชรน้ำไหล" นักร้องชื่อดังที่มีคนดูเป็นร้อยๆ ได้ชัดเจน สะเดาตั้งท้องได้ 5 เดือน ไอ้แผนก็ได้รับหมายเกณฑ์ ระหว่างเป็นทหาร ก็ไปประกวดร้องเพลง รายการ "ปั้นดินให้เป็นดาว" ได้รองอันดับหนึ่ง จึงตัดสินใจหนีทหารเข้ากรุง ไปฝึกเป็นนักร้องอย่างที่มันฝันใฝ่ สะเดาไม่เข้าใจว่าทำไมแผนเงียบหายไป วิทยุทรานซิสเตอร์ก็เริ่มรวน แล้วเธอก็คลอดลูกชาย
ฝ่ายไอ้แผน ได้เป็นเด็กประจำวง "เพลิน แพรสุพรรณ" ของคุณสุวัตร เตียงทอง หัวหน้าวงที่ใครๆ ในวงการเรียกว่า ป๋า (สมเล็ก ศักดิกุล) มีหน้าที่คอยวิ่งซื้อบุหรี่ เสิร์ฟน้ำ กวาดโรงซ้อม จน 2 ปีผ่านไป ชีวิตก็ยังเหมือนเดิม แต่ ดาว (พรทิพย์ ปาปะนัย) นักร้องสาวที่เข้ากรุงมาพร้อมกันกับมัน กำลังจะมีอัลบั้มและคอนเสิร์ตของตัวเอง "ดาว สาวสวนแตง"
สะเดาเฝ้ารอไอ้แผนอยู่นานหลายปี จนทนไม่ไหวที่จะรอต่อไป เลยชวนพ่อเข้ากรุงไปตามหาแผน และได้พบกับแผนเป็นชั่วเวลาสั้นๆ ในวันแรกที่แผนที่ได้ขึ้นเวทีร้องเพลงเป็นวันแรก คืนนั้น ป๋าสุวัตรพาไอ้แผนไปที่บ้าน เพื่อฉลองความสำเร็จด้วยกัน ป๋าชวนแผนดื่มเบียร์ ถ่ายแบบ และดูวิดีโอโป๊ ไอ้แผนช็อคอ้าปากค้าง เพราะนางเอกของเรื่องคือ ดาว และขณะเดียวกันนั่นเอง ป๋าก็เริ่มลวนลามมัน แผนถีบป๋ากระเด็น หัวฟาดมุมโต๊ะตายคาที่
ด้วยอารามตกใจ แผนรีบหนีออกมา และจับพลัดจับผลูหลงไปกับรถบรรทุกคนงานไร่อ้อย แถวภาคตะวันตก ต้องกลายไปเป็นคนงานตัดอ้อย มีเพื่อนสนิทชื่อ เสี่ยว (อำพล รัตน์วงศ์) มีหัวหน้าสุดโหดชื่อ หยอด (เสมอ แก้วชน หรือ แบล็ค ผมทอง) ซึ่งเอ็นดูไอ้แผนเหมือนลูก
เสี่ยวทะเลาะกับหยอด และกำลังจะถูกหยอดทำร้าย แผนเข้าไปช่วย ทั้งคู่จึงถูกตามล่า ต้องวิ่งหนีลูกปืนกระเซอะกระเซิงออกมาจากไร่ แผนกับเสี่ยวตกงาน มุ่งหน้าเข้ากรุง นอนข้างถนน คุ้ยของกินในขยะ
ชีวิตมันถึงจุดล่มสลาย เมื่อเสี่ยววางแผนกระชากสร้อยหาเงินค่ารถ ให้แผนกลับบ้านหมู่บ้านบางน้ำไหล แต่แผนถูกตำรวจจับ ต้องติดคุกหลายปีด้วยข้อหาชิงทรัพย์และหนีทหาร ตั้งแต่จากสะเดามาเป็นปีๆ แผนเริ่มคิดถึงชีวิตเรียบง่ายริมคลองร่มรื่น ชีวิตที่วิทยุทรานซิสเตอร์เครื่องเล็กๆ เครื่องเดียว ก็ให้ความสุขได้เหลือเฟือ และที่มันคิดถึงมากที่สุดก็คือสะเดา และลูกของมันที่ไม่เคยเห็นหน้า
นักแสดง

ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ - รับบท แผน
สิริยากร พุกกะเวส - รับบท สะเดา
เสมอ แก้วชน - รับบท หยอด
สมเล็ก ศักดิกุล - รับบท สุวัตร
พรทิพย์ ปาปะนัย - รับบท ดาว
อำพล รัตน์วงศ์ - รับบท เสี่ยว
ประสิทธิ์ วงษ์รักไทย - รับบท ตาเฉย
ฉัตรชัย คำนวณศักดิ์ - รับบท ผู้คุมนักโทษ
อรรฆรัตน์ นิติพน - รับบท เกียรติศักดิ์ คนพากย์หนังขายยา
อรนภา กฤษฎี - รับบท พิธีกรงานแฟนซีคนจน
เพลงประกอบภาพยนตร์

เพลง ลืมไม่ลง แต่งโดย สุรพล สมบัติเจริญ
เพลง น้ำค้างเดือนหก แต่งโดย ไพบูลย์ บุตรขัน
เพลง มอง แต่งโดย สุรพล สมบัติเจริญ
เพลง เป็นโสดทำไม แต่งโดย พยงค์ มุกดา
เพลง อาทิตย์อุทัยรำลึก แต่งโดย สุรพล สมบัติเจริญ
เพลง ใช่แล้วสิ แต่งโดย แผน พันธ์สาลี
เพลง บอกรักฝากใจ แต่งโดย ทินกร ทิพยมาศ
เพลง ลืมไม่ลง แต่งโดย สำเนียง ม่วงทอง
เพลง บ้านนี้ฉันรัก แต่งโดย สุรพล สมบัติเจริญ
เพลง นักร้องบ้านนอก แต่งโดย ไวพจน์ เพชรสุพรรณ
เพลง ทหารเกณฑ์คนเศร้า แต่งโดย วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง
เพลง นัดพบหน้าอำเภอ แต่งโดย ลพ บุรีรัตน์
เพลง น้ำตาผัว แต่งโดย ไพบูลย์ ไก่แก้ว
เพลง คิดถึงพี่ไหม แต่งโดย พยงค์ มุกดา
มนต์ฮักทรานซิสเตอร์ สะออนซอนเด

| มนต์รักทรานซิสเตอร์ |
| --- | --- |
ประเภท: ละครโทรทัศน์
สร้างโดย: บริษัท CHANGE 2561 จำกัด (สตูดิโอ คำม่วน)
เขียนโดย: บทประพันธ์ : ร่มแก้ว บทโทรทัศน์ : สตูดิโอ
กำกับโดย: ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล
จำนวนตอน: 18 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: วรฤทธิ์ ไวยเจียรนัย
ผู้อำนวยการสร้าง: สายทิพย์ มนตรีกุล ณ อยุธยา
ความยาวตอน: 75 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: จีเอ็มเอ็ม 25
ออกอากาศ: 4 สิงหาคม พ.ศ. 2561 – 28 ตุลาคม พ.ศ. 2561
มนต์ฮักทรานซิสเตอร์ สะออนซอนเด เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวสืบสวนแฟนตาซี-แอ็คชั่น จากปลายปากกาของ ร่มแก้ว
การสร้างเป็นละครโทรทัศน์
ในปี พ.ศ. 2561 ผลิตโดย บริษัท CHANGE 2561 จำกัด เขียนบทโทรทัศน์โดย สตูดิโอ คำม่วน กำกับการแสดงโดย ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล นำแสดงโดย ภูศิลป์ วารินรักษ์,โฟกัส จีระกุล
รายชื่อนักแสดง
โฟกัส จีระกุล
ภูศิลป์ วารินรักษ์
พงษ์นิรันดร์ กันตจินดา
ภาลฎา ฐิตะวชิระ
วรรณปิยะ ออมสินนพกุล
เจเน็ต เขียว
ประกาศิต โบสุวรรณ
เพลงประกอบละคร
เฮาบ่อยากมีหมู่คือโต - เต๋า ภูศิลป์
รางวัล

รางวัลที่ มนต์รักทรานซิสเตอร์ ได้รับมีดังต่อไปนี้
| ผู้มอบรางวัล | สาขารางวัล | ผล |
| --- | --- | --- |
| Asia-Pacific Film Festival | นักแสดงชายยอดเยี่ยม (ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ) | ได้รับรางวัล |
| Asia-Pacific Film Festival | บันทึกเสียงยอดเยี่ยม | ได้รับรางวัล |
| เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติซีแอตเทิล | Asian Trade Winds | ได้รับรางวัล |
| เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวียนนา | Reader Jury of the Standard | ได้รับรางวัล |
| รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (สิริยากร พุกกะเวส) | ได้รับรางวัล |
| รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ | ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม | ได้รับรางวัล |
| รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ | บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (เป็นเอก รัตนเรือง) | ได้รับรางวัล |
| รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง | นักแสดงชายยอดเยี่ยม (ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ) | ได้รับรางวัล |
| รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง | นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม (สิริยากร พุกกะเวส) | ได้รับรางวัล |
| รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง | ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม | ได้รับรางวัล |
| รางวัลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ดส์ ครั้งที่ 1 | ภาพยนตร์ไทยยอดเยี่ยม | ได้รับรางวัล |
| รางวัลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ดส์ ครั้งที่ 1 | ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (เป็นเอก รัตนเรือง) | ได้รับรางวัล |
| รางวัลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ดส์ ครั้งที่ 1 | นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม (สิริยากร พุกกะเวส) | ได้รับรางวัล |
เมล บอชเนอร์

| เมล บอชเนอร์ |
| --- | --- |
เกิด: ปี 1940 พิตส์เบิร์ก, เพนซิลเวเนีย, สหรัฐอเมริกา
สัญชาติ: อเมริกัน.
การศึกษา: สถาบันเทคโนโลยีคาร์เนกี (มหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน)
มีชื่อเสียงจาก: ศิลปะจัดวาง, ประติมากรรม, จิตรกรรม
ขบวนการ: ศิลปะคอนเซ็ปชวล
เมล บอชเนอร์ (อังกฤษ: Mel Bochner)  เป็นศิลปินอเมริกันที่มีความสำคัญต่อความเคลื่อนไหวของศิลปะคอนเซ็ปชวลมากที่สุดคนหนึ่ง (อังกฤษ:Conceptual Art) บอชเนอร์เกิดในปี 1940 ที่เมืองพิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา เติบโตในวัฒนธรรมครอบครัวชาวยิวดั้งเดิม สิ่งที่บอชเนอร์สนใจและมักนำมาใช้ในงานคือ ตัวเลข การวัด การนิยาม เป็นต้น เพื่อแสดงให้เห็นความแตกต่างระหว่างการรับรู้ผ่านการมองเห็นวัตถุ กับสิ่งที่เป็นนามธรรมอย่างขนาด การคำนวณ หรือข้อตกลงร่วมกันอื่นๆในสังคม
การศึกษา และชีวิตก่อนเป็นศิลปิน

ช่วงมัธยม บอชเนอร์ได้รับรางวัลจาก เดอะ สโกลาสติก อาร์ต แอนด์ ไวร์ทติ้ง อวอร์ด (The Scholastic Art & Writing Awards) และได้ศึกษากับโจเซฟ ฟิทซ์แพททริก (Joseph Fitzpatrick) อาจารย์สอนศิลปะซึ่งสอนศิลปินที่มีพรสวรรค์หลายคน เช่น แอนดี้ วอร์ฮอล (Andy Warhol) และ ฟิลิป เพิร์ลสเตน (Philip Pearlstein) หลังจากนั้นบอชเนอร์เข้าศึกษาที่ คาร์เนกี้ อินสติติว ออฟเทคโนโลยี (Carnegie Institute of Technology) สำเร็จการศึกษาในปี 1962 และยังได้เรียนปรัชญาอยู่ระยะเวลาหนึ่ง ที่มหาวิทยาลัยนอร์ธเวสเทิร์น (Northwestern University) และได้ย้ายไปอยู่นิวยอร์กในปี 1964 งานแรกที่ทำในนิวยอร์กคือเป็นผู้รักษาความปลอดภัยที่พิพิธภัณฑ์ยิว (The Jewish Museum)
แนวคิดและงาน

บอชเนอร์เป็นศิลปินในยุคของความเปลี่ยนแปลง (ครึ่งหลังทศวรรษที่ 1960) เป็นช่วงเวลาที่ภาพเขียนค่อยๆ สูญเสียความสำคัญในพื้นที่ศิลปะสมัยใหม่ และภาษาได้เปลี่ยนแปลงจากการมีหน้าที่เพียงอธิบายศิลปะ กลายเป็นศิลปะด้วยตัวมันเอง บอชเนอร์ได้สำรวจระเบียบแบบแผนของทั้งภาพเขียนและภาษามาอย่างต่อเนื่อง ทั้งวิธีที่เราสร้างและเข้าใจมัน และวิธีที่มันเชื่อมโยงระหว่างกัน เพื่อที่จะทำให้เราสนใจรหัสภายใต้ข้อตกลงของเรากับสังคมมากขึ้น งานศิลปะของเขาจึงเป็นงานที่มักแสดงความสัมพันธ์ระหว่าง "ภาษา" กับ "พื้นที่" หรือ "สี"
“สิ่งที่ผมอยากจะทำความเข้าใจคือ ธรรมชาติของข้อตกลง ข้อตกลงเป็นสิ่งที่กำหนดขอบเขตประสบการณ์ของเรา ถ้าคุณตรวจสอบข้อตกลงนั้น คุณจะพบว่าช่องโหว่ของมันอยู่ตรงไหน คุณจะพบการรั่วไหลระหว่างคำว่า ใช่ กับ ไม่ใช่” 
บอชเนอร์กล่าวกับเจมส์ เมเยอร์ (James Meyer) จากการเสวนา "คุณจะปกป้องการเขียนภาพได้อย่างไรในตอนนี้" (How Can You Defend Making Paintings Now?) ปี 1993
แนวคิดและงาน > ตัวอย่างผลงาน

ปี 1966 บอชเนอร์เป็นศิลปินและภัณฑารักษ์ในนิทรรศการศิลปะที่ชื่อว่า “งานวาดเขียน หรือรูปภาพต่างๆ ที่ปรากฏบนกระดาษไม่จำเป็นต้องเรียกว่าศิลปะ” (Working Drawings and Other Visible Things on Paper Not Necessarily Meant to Be Viewed as Art) จัดขึ้นที่สคูล ออฟ วิชวล อาร์ต (School of Visual Arts)
นิทรรศการครั้งนั้นมีความมุ่งหมายว่าภาพเขียนที่จัดแสดงต้องไม่เป็นไปตามธรรมเนียมเดิม บอชเนอร์จึงใช้เทคโนโลยีการถ่ายเอกสารเพื่อคัดลอกภาพหลายชนิด เช่น ภาพสเก็ตช์ ภาพลายเส้น พิมพ์เขียว ไปจนถึงกระดาษโน้ต คำอธิบาย และของอื่นๆ ที่ศิลปินมินิมอลลิสม์ (Minimalism) บางคนมอบให้มาใส่ไว้ในแฟ้มตรงแท่นจัดแสดงผลงาน ดังนั้นจึงไม่มีผลงานที่เสร็จสมบูรณ์ มีเพียงแนวความคิดทางศิลปะให้ชม โดยมีทั้งสิ่งที่เกิดขึ้นจากการออกแบบและความบังเอิญ ทำให้ศิลปะและสิ่งที่ไม่ใช่ศิลปะมาปะทะกัน และความแตกต่างระหว่างสองสิ่งนี้ก็เริ่มแยกจากกันได้ยากมากขึ้น สิ่งที่บอชเนอร์นำมาจัดแสดง ยกตัวอย่างเช่น สำเนาภาพสเก็ตช์ของโซล เลวิทท์ (Sol LeWitt) และโดนัลด์ จัดด์ (Donald Judd) การคำนวณ และโน้ตเพลงของจอห์น เคจ (John Cage) ไปจนถึงแผนภาพการสะสมและถ่ายเอกสารของบอชเนอร์เอง เป็นต้น ในสายตาของนักประวัติศาสตร์ศิลปะหลายท่านเห็นว่านิทรรศการครั้งนั้นเป็นงานคอนเซ็ปชวลขนานแท้งานแรก และเป็นต้นแบบให้กับการจัดแสดงผลงานอื่นๆ ตามแนวทางคอนเซ็ปชวลในภายหลัง ซึ่งก็คือการที่แนวความคิดสำคัญกว่าตัวผลงาน หลายปีต่อมาบอชเนอร์หันมาทำงานศิลปะในรูปแบบที่เรียกว่า “ความคิดที่ถ่ายทอดออกมาให้เห็นเป็นภาพ” บอชเนอร์ทดลองทำงานหลายรูปแบบไม่ว่าจะเป็นการทดลองใช้ภาพถ่ายกับภาพวาดต่อเนื่องเพื่อแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างทฤษฎีและการปฏิบัติ องค์ความรู้และประสบการณ์
ปี 1969 บอชเนอร์ทำงานชุด “ห้องแห่งการวัด” (Measurement Room) ผลงานชุดนี้ทำให้ห้องกลายเป็นผลงานศิลปะ ไม่ใช่เป็นเพียงสถานที่ในการนำเสนอผลงานศิลปะอีกต่อไป โดยบอชเนอร์ทำการวัดขนาดพื้นที่แต่ละส่วนในห้องสำหรับจัดแสดงงานเปล่าๆ และติดขนาดที่วัดได้ไว้ข้างผนังด้วยเทปกาว วิธีการนี้ทำให้ผู้ชมตระหนักถึงความแตกต่างระหว่างความเป็นนามธรรมจากรูปทรงเรขาคณิตและพื้นที่จริงของห้องที่จัดแสดงผลงาน
ปี 1970 เป็นช่วงเวลาที่บอชเนอร์เริ่มทำงานประเภทจิตรกรรม โดยมักให้ความสำคัญกับภาษา และการใช้สี เช่นผลงานในนิทรรศการกลุ่ม จัดแสดงที่ดวอนแกลเลอรี (Dwan Gallery) โดยเขาเขียนข้อความว่า “ภาษาไม่โปร่งแสง” (Language Is Not Transparent) ไว้บนผนัง ซึ่งเป็นการนำเสนอประเด็นเกี่ยวกับคุณลักษณะที่เป็นนามธรรมของภาษา
ปี 1998 ผลงานชื่อ "Event Horizon" บอชเนอร์ติดผืนผ้าใบขนาดต่างๆ บนผนังต่อกันตามแนวนอน และเขียนขนาดความกว้างเป็นนิ้วบนผ้าใบ
ปี 2011 ผลงานชื่อ "Blah, Blah, Blah" ภาพวาดที่แสดงให้เห็นความหลงใหลอย่างต่อเนื่องในภาษาและการใช้สีของบอชเนอร์ โดยคำว่า Blah Blah Blah จำนวนมาก เป็นสีที่ไหลซึมอยู่บนผืนผ้าสีดำขนาดใหญ่
แนวคิดและงาน > บทบาทอื่นๆ ในวงการศิลปะ

ปี 1965 เป็นอาจารย์สอนศิลปะที่สคูล ออฟ วิชวล อาร์ต เขียนคอลัมน์ลงในนิตยสาร อาร์ต แมกกาซีน (Arts Magazine) และยังเป็นนักวิจารณ์เกี่ยวกับพัฒนาการในวงการศิลปะมินิมอลลิสม์ในนิวยอร์ก ซึ่งส่งผลต่อการทำงานศิลปะที่คำนึงถึงโครงสร้างทางความคิดและภาษา โดยในช่วงเวลานั้นบอชเนอร์ก็ทำงานศิลปะแบบมินิมอลลิสม์
ปี 1979 บอชเนอร์ได้รับตำแหน่งนักวิจารณ์อาวุโส ในสาขาจิตรกรรมและภาพพิมพ์ ที่มหาวิทยาลัยเยล (Yale University) และได้เป็นศาสตราจารย์วุฒิคุณที่นั่นในปี 2001
งานเขียนได้แก่ Solar System & Rest Rooms: Writings and Interviews, 1965-2007 และ Mel Bochner: Thought Made Visible 1966-1973