stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศเกาหลีเหนือ
ประชากร > การศึกษา

สำมะโนประชากรปี 2008 ระบุว่าประชากรทั้งหมดเป็นผู้รู้หนังสือ การศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาภาคบังคับนั้นเรียนฟรี 11 ปี ปัจจุบันเกาหลีเหนือมีโรงเรียนอนุบาล 14,000 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 4 ปี 4,800 แห่ง และโรงเรียนมัธยมศึกษา 6 ปี 4,700 แห่ง ผู้ชาย 77% และผู้หญิงอายุ 30-34 ปี 79% จบชั้นมัธยมศึกษาแล้ว มหาวิทยาลัยและวิทยาลัยอีก 300 แห่งให้การศึกษาระดับอุดมศึกษา ผู้สำเร็จการศึกษาจากโครงการภาคบังคับส่วนใหญ่ไม่ได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยแต่เริ่มรับราชการทหารตามบังคับหรือไปทำงานในฟาร์มหรือโรงงานแทน ข้อบกพร่องหลักของการศึกษาระดับอุดมศึกษาคือการมีอยู่อย่างมากของวิชาเชิงอุดมการณ์ ซึ่งประกอบด้วย 50% ของหลักสูตรในสังคมศึกษาและ 20% ในด้านวิทยาศาสตร์ และความไม่สมดุลในหลักสูตร การศึกษาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติได้รับการเน้นอย่างมากในขณะที่สาขาสังคมศาสตร์ถูกละเลย การศึกษาภาษารัสเซียและภาษาอังกฤษเป็นภาคบังคับในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นตั้งแต่ปี 1978
ประชากร > สาธารณสุข

ชาวเกาหลีเหนือมีอายุขัยเฉลี่ย 72.3 ปี ในปี 2019 เกาหลีเหนือจัดเป็นประเทศที่มีรายได้ต่ำ โครงสร้างสาเหตุการเสียชีวิตของเกาหลีเหนือ (2013) นั้นแตกต่างจากประเทศที่มีรายได้ต่ำอื่น ๆ แต่ใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ยทั่วโลก โดยมีโรคไม่ติดต่อ เช่น โรคหัวใจและหลอดเลือดและมะเร็ง คิดเป็น 84 เปอร์เซ็นต์ของการเสียชีวิตทั้งหมดในปี 2016 ตามรายงานของธนาคารโลกประจำปี 2559 (ตามการประมาณการของ WHO) มีเพียง 9.5% ของผู้เสียชีวิตทั้งหมดที่บันทึกไว้ในเกาหลีเหนือ ที่มีสาเหตุมาจากโรคติดต่อและสภาวะของมารดาก่อนคลอด และภาวะโภชนาการ ซึ่งต่ำกว่าตัวเลขของเกาหลีใต้เล็กน้อย (10.1%) และหนึ่งในห้าของประเทศที่มีรายได้ต่ำอื่น ๆ (50.1%) แต่สูงกว่าประเทศที่มีรายได้สูง (6.7%) มีเพียง 1 ใน 10 สาเหตุสำคัญของการเสียชีวิตโดยรวมในเกาหลีเหนือที่มีสาเหตุมาจากโรคติดต่อ (การติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนล่าง) ซึ่งเป็นโรคที่มีรายงานว่าลดลงร้อยละ 6 ตั้งแต่ปี 2007 ในปี 2013 มีรายงานว่าโรคหัวใจและหลอดเลือดเป็นโรคกลุ่มเดียวเป็นสาเหตุการเสียชีวิตที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลีเหนือ สาเหตุหลักสามประการของการเสียชีวิตในเกาหลีเหนือ ได้แก่ โรคหลอดเลือดสมอง ปอดอุดกั้นเรื้อรัง และโรคหัวใจขาดเลือด ปัจจัยเสี่ยงของโรคไม่ติดต่อในเกาหลีเหนือ ได้แก่ อัตราการขยายตัวของสังคมเมืองสูง สังคมสูงอายุ และอัตราการสูบบุหรี่และการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในผู้ชายที่สูง อัตราการเสียชีวิตของมารดาต่ำกว่าประเทศที่มีรายได้ต่ำอื่นๆ แต่สูงกว่าเกาหลีใต้และประเทศที่มีรายได้สูงอื่น ๆ อย่างมีนัยสำคัญ ที่ 89 ต่อการเกิดหนึ่งแสนคน ในปี 2008 อัตราการเสียชีวิตของเด็กอยู่ที่ 45 ต่อ 1,000
วัฒนธรรม

บทความหลัก: วัฒนธรรมเกาหลี
เดิมเกาหลีเหนือสมัยอาณาจักรนั้นได้ติดต่อกับจีน และญี่ปุ่น หลังเปลี่ยนแปลงการปกครองชีวิตความเป็นอยู่ของผู้หญิงคือ จะต้องออกไปทำงานนอกบ้าน ช่วยเพิ่มรายได้แก่ครอบครัว ทั้งนี้เพราะมาจากอิทธิพลจากส่วนอื่นโลก
หลังจากคาบสมุทรถูกแบ่งออกในปี 1945 วัฒนธรรมที่แตกต่างกันสองวัฒนธรรมได้ก่อตัวขึ้นจากมรดกร่วมกันของเกาหลี ชาวเกาหลีเหนือไม่ค่อยได้รับอิทธิพลจากต่างประเทศเนื่องจากนโยบายปิดประเทศ มรดกเกาหลีได้รับการคุ้มครองและดูแลโดยรัฐ สถานที่ทางประวัติศาสตร์และวัตถุที่มีความสำคัญระดับชาติกว่า 190 แห่งได้รับการจัดประเภทเป็นสมบัติของชาติของเกาหลีเหนือ ในขณะที่สิ่งประดิษฐ์ที่มีคุณค่าน้อยกว่า 1,800 รายการรวมอยู่ในรายการทรัพย์สินทางวัฒนธรรม โบราณสถานและอนุสาวรีย์ในแกซองและคอมเพล็กซ์ของสุสานโคกูเรียวเป็นมรดกโลกขององค์การยูเนสโก
วัฒนธรรม > อาหาร

บทความหลัก: อาหารเกาหลี
อาหารเกาหลีมีวิวัฒนาการผ่านการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและการเมืองหลายศตวรรษ มีต้นกำเนิดมาจากประเพณีเกษตรกรรมและชนเผ่าเร่ร่อนในสมัยโบราณทางตอนใต้ของแมนจูเรียและคาบสมุทรเกาหลี ผ่านปฏิสัมพันธ์ที่ซับซ้อนของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติและแนวโน้มทางวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน ข้าวและกิมจิเป็นอาหารเกาหลีหลัก ในอาหารแบบดั้งเดิม พวกเขาจะมาพร้อมกับเครื่องเคียง (panch'an) และอาหารจานหลัก เช่น juk, pulgogi หรือก๋วยเตี๋ยว สุราโซจูเป็นสุราเกาหลีดั้งเดิมที่รู้จักกันดีที่สุด ร้านอาหารที่มีชื่อเสียงที่สุดของเกาหลีเหนือ Okryu-gwan ซึ่งตั้งอยู่ในเปียงยาง ขึ้นชื่อเรื่องบะหมี่เย็นแร็งมยอน อาหารอื่น ๆ ที่เสิร์ฟ ได้แก่ ซุปปลากระบอกสีเทากับข้าวต้ม ซุปซี่โครงเนื้อ แพนเค้กถั่วเขียว ซินโซลโล และอาหารที่ทำจากเต่าทะเล  Okryu-gwan ส่งทีมวิจัยไปยังชนบทเพื่อรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับอาหารเกาหลีและแนะนำสูตรอาหารใหม่ เมืองในเอเชียบางแห่งมีสาขาของเครือร้านอาหารเปียงยางซึ่งพนักงานเสิร์ฟจะแสดงดนตรีและเต้นรำแบบเกาหลีเหนือ
วัฒนธรรม > สื่อมวลชน

ภาพยนตร์ที่ทรงอิทธิพลที่สุดบางเรื่องมีพื้นฐานมาจากเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ (An Jung-geun) หรือนิทานพื้นบ้าน (Hong Gildong) ภาพยนตร์ส่วนใหญ่มีโครงเรื่องโฆษณาชวนเชื่อที่คาดเดาได้ ซึ่งทำให้ภาพยนตร์เป็นความบันเทิงที่ไม่เป็นที่นิยม ผู้ชมจะดูเฉพาะภาพยนตร์ที่มีนักแสดงที่พวกเขาชื่นชอบเท่านั้น แม้ว่าภาพยนตร์ไททานิคปี 1997 จะมีการฉายให้นักศึกษามหาวิทยาลัยเห็นบ่อยครั้งว่าเป็นตัวอย่างของวัฒนธรรมตะวันตก การเข้าถึงผลิตภัณฑ์สื่อต่างประเทศสามารถทำได้ผ่านการลักลอบนำเข้าดีวีดีและโทรทัศน์หรือวิทยุกระจายเสียงในพื้นที่ชายแดนอย่างผิดกฎหมาย ภาพยนตร์ตะวันตกเช่น The Interview, ไททานิค และ นางฟ้าชาร์ลี เป็นเพียงภาพยนตร์สองสามเรื่องที่ถูกลักลอบนำเข้ามาข้ามพรมแดนของเกาหลีเหนือ ทำให้เข้าถึงพลเมืองเกาหลีเหนือได้
สื่อเกาหลีเหนืออยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลที่เข้มงวดที่สุดในโลก การเซ็นเซอร์ในเกาหลีเหนือครอบคลุมข้อมูลทั้งหมดที่ผลิตโดยสื่อ เจ้าหน้าที่ของรัฐเฝ้าจับตาดูอย่างหนัก สื่อถูกใช้อย่างเข้มงวดเพื่อเสริมสร้างอุดมการณ์ที่ได้รับการอนุมัติจากรัฐบาล ชาวเกาหลีเหนือไม่มีเสรีภาพในการเข้าถึงระบบอินเทอร์เน็ต เนื่องจากสื่อทั้งหมดถูกควบคุมและกรองผ่านการเซ็นเซอร์ของรัฐบาล เสรีภาพสื่อในปี 2017 อยู่อันดับที่ 180 จาก 180 ประเทศ สื่อทุกแห่งถูกบังคับทำหน้าที่เป็นกระบอกเสียงของรัฐบาล นักข่าวทุกคนเป็นสมาชิกพรรคของท่านผู้นำประเทศ และการฟังรายการออกอากาศจากต่างประเทศถือเป็นภัยคุกคามมีโทษถึงประหารชีวิต ผู้ให้บริการข่าวหลักคือสำนักข่าวกลางของเกาหลี หนังสือพิมพ์รายใหญ่ทั้งหมด 12 ฉบับและวารสาร 20 ฉบับ รวมทั้งโรดอง ซินมุน ได้รับการตีพิมพ์ในเมืองหลวงอย่างถูกกฎหมาย
วัฒนธรรม > กีฬา

โรงเรียนส่วนใหญ่มีการฝึกซ้อมประจำวันในด้านฟุตบอล บาสเกตบอล ปิงปอง ยิมนาสติก มวย และอื่นๆ ลีกฟุตบอลเกาหลีเหนือ DPR ได้รับความนิยมภายในประเทศและเกมต่าง ๆ มักถูกถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ ฟุตบอลทีมชาติเกาหลีเหนือได้ร่วมแข่งขันครั้งล่าสุดในฟุตบอลโลก 2010 รอบสุดท้าย ก่อนจะตกรอบแรกเมื่อแพ้ทั้งสามนัดกับบราซิล โปรตุเกส และไอวอรี่โคสต์ การแข่งขันฟุตบอลโลก 1966 พวกเขาประสบความสำเร็จมากกว่า โดยมีชัยชนะเหนืออิตาลี 1-0 อย่างน่าประทับใจ
เกาหลีเหนือมีตัวแทนของชาติในการแข่งขันบาสเกตบอลระดับนานาชาติเช่นกัน ในเดือนธันวาคม 2013 อดีตนักบาสเกตบอลชื่อดังชาวอเมริกัน เดนนิส ร็อดแมน ไปเยือนเกาหลีเหนือเพื่อช่วยฝึกทีมชาติหลังจากที่เขาพัฒนาความสนิทกับ คิม จองอึน เกาหลีเหนือร่วมในกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี 1964 นักกีฬาชาวเกาหลีเหนือยังได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันทุกรายการในโอลิมปิกฤดูร้อนอีกด้วย นักยกน้ำหนัก คิม อึน-กุก ทำลายสถิติโลกประเภทชาย 62 กก. ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน นักกีฬาโอลิมปิกทุกคนที่ประสบความสำเร็จจะได้รับอพาร์ทเมนท์สุดหรูจากรัฐเพื่อเป็นเกียรติแก่ความสำเร็จของพวกเขา
ข้อมูล

"Country Profile: North Korea" (PDF). Library of Congress – Federal Research Division. July 2007. สืบค้นเมื่อ 4 July 2009.
Armstrong, Charles K. "North Korea in 2016." Asian Survey 57.1 (2017): 119–27. abstract เก็บถาวร 2019-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
French, Paul (2007). North Korea: The Paranoid Peninsula: A Modern History (Second ed.). London: Zed Books. ISBN 978-1-84277-905-7.
Hayes, Peter, and Roger Cavazos. "North Korea in 2015." Asian Survey 56.1 (2016): 68–77. abstract เก็บถาวร 2019-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Hayes, Peter, and Roger Cavazos. "North Korea in 2014." Asian Survey 55.1 (2015): 119–31. abstract เก็บถาวร 2019-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน; also full text online
Jackson, Van (2016). Rival Reputations: Coercion and Credibility in US–North Korea Relations. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-1-107-13331-0., covers 1960s to 2010.
Jackson, Van. "Deterring a Nuclear-Armed Adversary in a Contested Regional Order: The 'Trilemma' of US–North Korea Relations." Asia Policy 23.1 (2017): 97–103. online
Lee, Hong Yung. "North Korea in 2013: Economy, Executions, and Nuclear Brinksmanship." Asian Survey 54.1 (2014): 89–100. online เก็บถาวร 2019-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Martin, Bradley K. (2004). Under the Loving Care of the Fatherly Leader: North Korea and the Kim Dynasty. New York: Thomas Dunne Books. ISBN 978-0-312-32322-6.
Myers, Brian Reynolds (2011). The Cleanest Race: How North Koreans See Themselves and Why It Matters. Melville House. ISBN 978-1933633916.
"North Korea – A Country Study" (PDF). Library of Congress Country Studies. 2009.
Ryang, Sonia (2013). "The North Korean Homeland of Koreans in Japan".  ใน Ryang, Sonia (บ.ก.). Koreans in Japan: Critical Voices from the Margin. London: Routledge. pp. 32–54. ISBN 978-1-136-35305-5.
Yonhap News Agency, บ.ก. (2003). North Korea Handbook. Yonhap T'ongsin. ISBN 978-0-7656-1004-1.
แหล่งข้อมูลอื่น > เว็บไซต์รัฐบาล

KCNA เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – website of the Korean Central News Agency
Naenara เก็บถาวร 2021-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – the official North Korean governmental portal Naenara
DPRK Foreign Ministry เก็บถาวร 2019-04-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – official north Korean foreign ministry website
The Pyongyang Times – official foreign language newspaper of the DPRK
แหล่งข้อมูลอื่น > เว็บไซต์ทั่วไป

ประเทศเกาหลีเหนือ ที่เว็บไซต์ Curlie
Official website of the DPR of Korea – Administered by the Korean Friendship Association
38North
North Korea profile at BBC News
North Korea – link collection (University of Colorado at Boulder Libraries GovPubs)
NKnews – a news agency covering North Korean topics.
Friend.com.kp เก็บถาวร 2015-11-06 ที่ archive.today – website of the Committee for Cultural Relations with Foreign Countries
Korea Education Fund
Rodong Sinmun – the newspaper of the Central Committee of the Workers' Party of Korea Rodong Sinmun
Uriminzokkiri เก็บถาวร 2016-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
DPRK Portal เก็บถาวร 2022-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
United Nations Office of the High Commissioner for Human Rights – Report of the Commission of Inquiry on Human Rights in the Democratic People's Republic of Korea
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI 2  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  ฟินแลนด์  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เกาหลี  โครเอเชีย  โปรตุเกส  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  KulturNav 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  NARA  IdRef 
แผนที่ประเทศเกาหลีเหนือ
จุดลงนามฝ่ายเกาหลีเหนือ
ประชาชนเกาหลีเหนือสักการะรูปปั้นของ คิม อิล-ซ็อง และ คิม จ็อง-อิล อดีตผู้นำสูงสุดของประเทศ
ภาพประวัติศาสตร์ของสหรัฐและเกาหลีเหนือ โดยประธานาธิบดี ดอนัลด์ ทรัมป์ พบกับ คิม จ็อง-อึน ในการประชุมสุดยอดเกาหลีเหนือ–สหรัฐ พ.ศ. 2561 ณ โรงแรมคาเปลลา เกาะเซนโตซา ประเทศสิงคโปร์
คิม จ็อง-อึน ผู้นำสูงสุดของเกาหลีเหนือ และ มุน แจ-อิน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ร่วมลงนามใน ปฏิญญาพันมุนจ็อม
อนุสรณ์สถานทหารที่อนุสาวรีย์ มัน ซู-แด
แผนที่แสดงเขตการปกครองของเกาหลีเหนือ
กรุงเปียงยาง
โรงงานในเกาหลีเหนือ
เกษตรกรรมเกาหลีเหนือ
ภาพดาวเทียมแสดงความแตกต่างของการผลิตไฟฟ้าของเกาหลีทั้งสองประเทศ
พระพุทธรูปแกะสลักบนภูเขาคุมกัง
การบริการทางทันตกรรม ในคลินิก ณ กรุงเปียงยาง
บะหมี่เย็นแบบดั้งเดิมของเกาหลีเหนือ
การแพร่ภาพโทรทัศน์ในเกาหลีเหนือจะถูกควบคุมโดยรัฐบาลและกองทัพอย่างเข้มงวด
ทีมชาติเกาหลีเหนือพบกับทีมชาติบราซิลในฟุตบอลโลก 2010
เกรกอร์ เม็นเดิล

| The Right Reverend เกรกอร์ เม็นเดิล OSA |
| --- | --- |

เกิด: โยฮัน เม็นเดิล 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1822(1822-07-20) ไฮนท์เซินดอร์ฟไบโอเดรา ไซลีเชีย จักรวรรดิออสเตรีย
เสียชีวิต: 6 มกราคม ค.ศ. 1884(1884-01-06) (61 ปี) บรึน มอเรเวีย จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันคือเบอร์โน ประเทศเช็กเกีย)
สัญชาติ: ออสเตรีย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลับออลมึตซ์ มหาวิทยาลัยเวียนนา
มีชื่อเสียงจาก: ผู้ก่อตั้งวิทยาการทางพันธุศาสตร์สมัยใหม่
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: พันธุศาสตร์
สถาบันที่ทำงาน: แอบบีย์นักบุญโธมัส
 
แม่แบบ:Infobox clergy
เกรกอร์ โยฮัน เม็นเดิล(เยอรมัน: Gregor Johann Mendel; เช็ก: Řehoř Jan Mendel; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1822 – 6 มกราคม ค.ศ. 1884) เป็นนักชีววิทยา นักอุตุนิยมวิทยา, นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน-เช็ก ผู้เป็นภราดาและสมภารคณะออกัสติเนียนแห่งแอบบีย์นักบุญโธมัสที่บรึน (เบอร์โน) มาร์คกราฟแห่งมอเรเวีย เม็นเดิลเกิดในครอบครัวที่พูดภาษาเยอรมันในไซลีเชียของจักรวรรดิออสเตรีย (ปัจจุบันคือประเทศเช็กเกีย) และได้รับการยอมรับหลังเสียชีวิตเป็นผู้ก่อตั้งวิทยาการทางพันธุศาสตร์สมัยใหม่ แม้ว่าเกษตรกรจะทราบกันมานานนับพันปีว่าการผสมข้ามพันธุ์ของสัตว์และพืชสามารถเอื้อต่อลักษณะที่พึงประสงค์บางประการได้ การศึกษาจากถั่วของเม็นเดิลที่ดำเนินการใน ค.ศ. 1856 ถึง 1863 จัดตั้งกฎทางพันธุกรรมหลายประการที่ภายหลังรู้จักกันในชื่อ กฎแห่งพันธุศาสตร์ของเม็นเดิล
เม็นเดิลเสียชีวิตจากโรคไตในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1884 วัย 61 ปีที่เบอร์โน จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันอยู่ในเช็กเกีย) โดยในงานศพของเขามีเลออช ยานาเชค นักประพันธ์ชาวเช็กมาบรรเลงออร์แกน หลังการเสียชีวิตของเขา ได้มีการเผางานของเม็นเดิลทุกอย่าง เพื่อเป็นสัญญาณว่าข้อถกเถียงทางภาษีอากรสิ้นสุดลงแล้ว การขุดศพของเม็นเดิลใน ค.ศ. 2021 ทำให้พบข้อมูลการทำนายลักษณะบางส่วน เช่น ความสูงของร่างกายที่ (168 ซm (5.51 ft)) มีการวิเคราะหจีโนมของเขา ทำให้พบว่าเม็นเดิลก็ประสบกับปัญหาทางหัวใจ
ดูเพิ่ม

พันธุศาสตร์ของเม็นเดิล
แหล่งข้อมูลอื่น

ผลงานของ เกรกอร์ เม็นเดิล ที่โครงการกูเทินแบร์ค
ผลงานเกี่ยวกับ/โดย เกรกอร์ เม็นเดิล ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
ผลงานโดย เกรกอร์ เม็นเดิล บนเว็บ LibriVox (หนังสือเสียง ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  อาร์เจนตินา  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  เกาหลี  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 2  โปรตุเกส  รัสเซีย  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  ดัชนีชื่อพืชนานาชาติ  CiNii  MathSciNet  zbMATH 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
มัสยิดใหญ่แห่งซามัรรออ์

| มัสยิดใหญ่แห่งซามัรรออ์ |
| --- | --- |
อาหรับ: جَامِع سَامَرَّاء ٱلْكَبِيْر   مَسْجِد سَامَرَّاء ٱلْكَبِيْر   ٱلْمَسْجِد ٱلْجَامِع فِي سَامَرَّاء

ศาสนา
ศาสนา: อิสลาม
สถานะองค์กร: มัสยิด
สถานะ: เปิดใช้งาน
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ซามัรรออ์ ประเทศอิรัก
ที่ตั้งในประเทศอิรัก
พิกัดภูมิศาสตร์: 34°12′21″N 43°52′47″E﻿ / ﻿34.20583°N 43.87972°E﻿ / 34.20583; 43.87972
สถาปัตยกรรม
ประเภท: อิสลาม
รูปแบบ: อับบาซียะฮ์
ผู้ก่อตั้ง: อัลมุตะวักกิล
เริ่มก่อตั้ง: ค.ศ. 848
เสร็จสมบูรณ์: ค.ศ. 851
ทำลาย: ค.ศ. 1278
ลักษณะจำเพาะ
หอคอย: 1
ความสูงหอคอย: 52 เมตร (171 ฟุต)

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อทางการ: เมืองโบราณคดีซามัรรออ์
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: ii, iii, iv
อ้างอิง: 276
ขึ้นทะเบียน: 2007 (สมัยที่ 31st)
ภาวะอันตราย: 2007-
พื้นที่: 15,058 เฮกตาร์ (37,210 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน: 31,414 เฮกตาร์ (77,630 เอเคอร์)
 
มัสยิดใหญ่แห่งซามัรรออ์ (อาหรับ: جَامِع سَامَرَّاء ٱلْكَبِيْر, อักษรโรมัน: Jāmiʿ Sāmarrāʾ al-Kabīr, อาหรับ: مَسْجِد سَامَرَّاء ٱلْكَبِيْر, อักษรโรมัน: Masjid Sāmarrāʾ al-Kabīr หรือ อาหรับ: ٱلْمَسْجِد ٱلْجَامِع فِي سَامَرَّاء, อักษรโรมัน: al-Masjid al-Jāmiʿ fī Sāmarrāʾ) เป็นมัสยิดในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ที่ซามัรรออ์ ประเทศอิรัก เคาะลีฟะฮ์ อัลมุตะวักกิลแห่งอับบาซียะฮ์ผู้ครองราชน์ (ที่ซามัรรออ์) ใน ค.ศ. 847 ถึง 861 ทรงว่าจ้างให้สร้างมัสยิดใน ค.ศ. 848 และแล้วเสร็จใน ค.ศ. 851 ในช่วงที่ก่อสร้าง มัสยิดนี้ถือเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในโลก มัสยิดเป็นที่รู้จักจากหออะษานสูง 52 เมตร (171 ฟุต) ล้อมรอบด้วยทางลาดวน มัสยิดตั้งอยู่ในพื้นที่เมืองโบราณคดีซามัรรออ์ 15,058 เฮกตาร์ (37,210 เอเคอร์) แหล่งมรดกโลกของยูเนสโกที่ได้รับการลงทะเบียนใน ค.ศ. 2007
ประวัติ

มัสยิดนี้เคยเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีหอ Malwiya หออะษานทรงกรวยรูปเกลียวสูง 52 เมตร (171 ฟุต) และทางลาดกว้าง 33 เมตร (108 ฟุต)
รัชสมัยอัลมุตะวักกิลส่งผลกระทบอย่างมากต่อเมืองนี้ เนื่องจากพระองค์ดูเหมือนเป็นผู้รักสถาปัตยกรรม และเป็นผู้รับผิดชอบในการสร้างมัสยิดใหญ่แห่งซามัรรออ์ อัลมุตะวักกิลและแรงงานรับจ้างของพระองค์กับคนอื่น ๆ จากพื้นที่นี้สร้างมัสยิดด้วยเสาอิฐเผาแปดเหลี่ยมที่มีเสาหินอ่อนที่มุมสี่ต้น เสาหินอ่อนเหล่านี้นำเข้ามา ซึ่งเป็นผลมาจากการที่อัลมุตาวักกิลจ้างศิลปินและสถาปนิกทั่วจักรวรรดิอับบาซียะฮ์เพื่อช่วยสร้างมัสยิดใหญ่
มัสยิดถูกทำลายใน ค.ศ. 1278 (ฮ.ศ. 656) หลังการรุกรานอิรักของฮูลากู ข่าน
ประวัติ > การบูรณะสมัยใหม่

มีเพียงกำแพงส่วนนอกและหออะษานของมัสยิดเท่านั้นที่ยังคงเหลือรอด องค์กรโบราณคดีแห่งรัฐอิรักได้ทำงานร่วมกับนักประวัติศาสตร์และสถาปนิกในการบูรณะอย่างใกล้ชิดตั้งแต่ ค.ศ. 1956 โดยมอบหมายให้ผู้คนบูรณะอนุสรณ์สถานต่าง ๆ ในซามัรรออ์ รวมถึงมัสยิดใหญ่ด้วย มีการบูรณะอย่างกว้างขวางทั้งบริเวณลานภายในมัสยิดและหออะษานแบบเกลียว ก่อนหน้านี้ ทางลาดหออะซานเหลือเพียง 6 ขั้นเท่านั้น และมีซุ้มโค้งที่สมบูรณ์เพียงไม่กี่แห่งตั้งล้อมรอบลานภายใน
หอคอยได้รับความเสียหายอีกครั้งใน ค.ศ. 2005 เมื่อยอดหอคอยถูกทำลายจากการระเบิด ข้อมูลบางส่วนรายงานว่า การกบฏอิรักมีส่วนในการโจมตีนี้ หลังกองกำลังสหรัฐใช้หอนี้เป็นตำแหน่งซุ่มยิง ใน ค.ศ. 2015 ทางยูเนสโกและรัฐบาลอิรักปรักาศโครงการฟื้นฟูหออะษานและประเมินความเสียหายในพื้นที่โบราณคดีซามัรรออ์อื่น ๆซึ่งกลายเป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 2007
แหล่งข้อมูลอื่น

The Great Mosque, Samarra, Iraq
"Samarra Archaeological City". World Heritage Site. UNESCO. 2019.
Photo of The Great Mosque
Photo and information
Photos, floor plans, and information
Ernst Herzfeld Papers, Series 7: Records of Samarra Expeditions, Great Mosque of al-Mutawakkil เก็บถาวร 2009-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Collections Search Center, S.I.R.I.S., Smithsonian Institution, Washington, D.C.
Ernst Herzfeld Papers, Series 7: Records of Samarra Expeditions, 1906-1945 Smithsonian Institution, Freer Gallery of Art and Arthur M. Sackler Gallery Archives, Washington, DC
ภาพถ่ายทางอากาศของมัสยิด โดยมีศาลเจ้าอัลอัสกะรีเป็นฉากหลัง
ฮิยกโกะ

| ฮิยกโกะ |
| --- | --- |

ひよっこ
ประเภท: ดราม่า
บทโดย: โยชิกาซุ โอกาดะ
กำกับโดย:   ฮิโรชิ คูโรซากิ  ทาเกชิ ฟูกูโอกะ  ทาดาชิ ทานากะ  เท็ตสึยะ วาตานาเบะ  ทาเกชิ คาวากามิ  ยูซูเกะ โฮริอูจิ  เค็นซูเกะ มัตสึกิ  ไมโกะ อิตางากิ 
แสดงนำ: คาซูมิ อาริมูระ
บรรยายโดย: อาเกมิ มาซูดะ
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "วาไกฮิโรบะ" โดย เคซูเกะ คูวาตะ
ผู้ประพันธ์เพลง: อากิระ มิยางาวะ
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาญี่ปุ่น
จำนวนฤดูกาล: 1 ฤดูกาล
จำนวนตอน: 156 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ฮิโรชิ คาชิ
ความยาวตอน: 15 นาที
บริษัทผู้ผลิต: เอ็นเอชเค
ออกอากาศ
เครือข่าย: เอ็นเอชเค
ออกอากาศ: 3 เมษายน ค.ศ. 2017 (2017-04-03) – 30 กันยายน ค.ศ. 2017 (2017-09-30)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
ฮิยกโกะ 2
ฮิยกโกะ (ญี่ปุ่น: ひよっこ; อังกฤษ: Hiyokko) เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นและอาซาโดระ ลำดับที่ 96 ต่อจากเบปปินซัง (Beppinsan) ใน ค.ศ. 2016 ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค (เจเนอรัลทีวี) ตั้งแต่วันที่ 3 เมษายน จนถึง 30 กันยายน ค.ศ. 2017 นำแสดงโดย คาซูมิ อาริมูระ เป็น มิเนโกะ ยาตาเบะ หญิงสาวที่กำลังจะจบการศึกษาชั้นมัธยมตอนปลายและกำลังลังเลในอาชีพของตนเองในอนาคตอันใกล้ ขณะที่พ่อของเธอที่ขายแรงอยู่ในโตเกียวหายไปตัวโดยไม่ได้บอกกล่าวครอบครัว
เดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 ได้มีการประกาศการผลิตตอนพิเศษภายใต้ชื่อฮิยกโกะ 2  ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 25–28 มีนาคม ค.ศ. 2019 ทั้งสิ้น 4 ตอน ตอนละ 30 นาที เล่าเรื่องราวของตัวละครในฮิยกโกะ หลังการออกอากาศสิ้นสุดไปแล้ว 2 ปีให้หลัง
เรื่องย่อ

ใน ค.ศ. 1964 หมู่บ้านชนบทเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในจังหวัดอิบารากิที่ชื่อ "หมู่บ้านโอกุ-อิบารากิ" (奥茨城村) มีครอบครัวยาตาเบะซึ่งเป็นครอบครัวเกษตกรอาศัยอยู่ ประกอบด้วย มิเนโกะ ยาตาเบะ (คาซูมิ อาริมูระ) พี่สาวคนโตของครอบครัวที่กำลังกังวลกับอาชีพการงานของเธอในอนาคตเมื่อการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายใกล้จบลง ขณะนั้นเองประเทศญี่ปุ่นซึ่งได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพจัดงานโอลิมปิกได้มีการระดมแรงงานจำนวนมากเพื่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานของโตเกียวให้ทันสมัยขึ้น พ่อของเธอ มิโนรุ ยาตาเบะ (อิกกิ ซาวามูระ) เป็นส่วนหนึ่งของแรงงานนั้น มิโนรุเดินทางไปก่อสร้างตึกสูงเพื่อหาเงินพยุงครอบครัวของเขาและจ่ายหนี้ไร่สวนที่ล่มไป มิตสึโอะ ซูมิตานิ (ยูกิ อิซูมิซาวะ) เพื่อนชายของมิเนโกะในโรงเรียนเสนอการจัดการวิ่งคบเพลิงรอบหมู่บ้านโอกุ-อิบารากิที่ซึ่งการวิ่งคบเพลิงหลักไม่ได้ผ่านหมู่บ้านไป ขณะที่ มิโยโกะ ยาตาเบะ (โยชิโนะ คิมูระ) แม่ของมิเนโกะได้รับจดหมายและพัสดุที่ส่งไปหามิโนรุที่โตเกียวถูกส่งตีกลับมาหาที่บ้านเนื่องจากไม่พบผู้รับตามที่อยู่ จึงโทรศัพท์ไปหาผู้จัดหาห้องเช่าและได้คำตอบกลับมาว่ามิโนรุหายออกไปโดยยังทิ้งสัมภาระอยู่ที่ห้องเช่าของเขา มิเนโกะตัดสินใจเดินทางไปยังโตเกียวเพื่อทำงานส่งเงินกลับมาแทนพ่อของเธอที่ยังไม่พบด้วยความหวังเล็ก ๆ ที่ในระหว่างนั้นอาจพบเจอพ่อของเธอ
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

มิเนโกะ ยาตาเบะ แสดงโดย คาซูมิ อาริมูระ
ตัวละคร > หมู่บ้านโอกุ-อิบารากิ > ครอบครัวยาตาเบะ

ชิเงรุ ยาตาเบะ แสดงโดย อิกโก ฟูรูยะ
มิโนรุ ยาตาเบะ แสดงโดย อิกกิ ซาวามูระ
มิโยโกะ ยาตาเบะ แสดงโดย โยชิโนะ คิมูระ
ชิโยโกะ ยาตาเบะ แสดงโดย คานาอุ มิยาฮาระ
ซูซูมุ ยาตาเบะ แสดงโดย ไร ทากาฮาชิ
มูเนโอะ โคอิวาอิ แสดงโดย คาซูโนบุ มิเนตะ
ชิเงโกะ โคอิวาอิ แสดงโดย ชิซูโยะ ยามาซากิ
ตัวละคร > หมู่บ้านโอกุ-อิบารากิ > ครอบครัวซูเกงาวะ

โทกิโกะ ซูเกงาวะ แสดงโดย ยูอิ ซากูมะ
คิมิโกะ ซูเกงาวะ แสดงโดย มิจิโกะ ฮาดะ
โชจิ ซูเกงาวะ แสดงโดย โทชิยะ โทยามะ
โทโยซากุ ซูเกงาวะ แสดงโดย เค็นโตะ ชิบูยะ
ตัวละคร > หมู่บ้านโอกุ-อิบารากิ > ครอบครัวซูมิตานิ

มิตสึโอะ ซูมิตานิ แสดงโดย ยูกิ อิซูมิซาวะ
มาซาโอะ ซูมิตานิ แสดงโดย ริเอะ ชิบาตะ
มาซาโอะ ซูมิตานิ แสดงโดย ชินจิ อาซากูระ
ทาโร ซูมิตานิ แสดงโดย ฮิโรยูกิ โอโนอูเอะ
ตัวละคร > หมู่บ้านโอกุ-อิบารากิ > ตัวละครอื่น

จิโร มาชิโกะ แสดงโดย ซาโตรุ มัตสึโอะ
มานาบุ ทางามิ แสดงโดย คันจิ สึดะ
ตัวละคร > ผู้คนในโตเกียว > ร้านซูซูฟูริ

ซูซูโกะ มากิโนะ แสดงโดย โนบูโกะ มิยาโมโตะ
โชโงะ มากิโนะ แสดงโดย คูราโนซูเกะ ซาซากิ
ทากาโกะ อาซากูระ แสดงโดย ฮิโตมิ ซาโต
เค็นจิ อิงาวะ แสดงโดย อิจิโร ยาสึอิ
ฮิเดโตชิ มาเอดะ แสดงโดย ฮายาโตะ อิโซมูระ
ตัวละคร > ผู้คนในโตเกียว > โรงงานวิทยุมูโกจิมะ

ไอโกะ นางาอิ แสดงโดย เอมิ วากูอิ
ซาจิโกะ อากิบะ แสดงโดย ฟูจิโกะ โคจิมะ
ยูโกะ นัตสึอิ แสดงโดย ยูกิ ยางิ
ซูมิโกะ นาบาตาเมะ แสดงโดย โฮโนกะ มัตสึโมโตะ
โทโยโกะ คาเนฮาระ แสดงโดย เรียวโกะ ฟูจิโนะ
การผลิต

คาซูมิ อาริมูระ ได้รับเลือกให้แสดงนำในฮิยกโกะ โดยไม่ต้องผ่านการคัดนักแสดง การเลือกนักแสดงเพื่อมาเล่นในอาซาโดระ โดยตรงครั้งสุดท้ายก่อนอาริมูระคือฮานาโกะ นักแปลสาวหัวใจแกร่ง ในปี 2014 นำแสดงโดย ยูริโกะ โยชิตากะ ก่อนที่อาริมูระจะนำแสดงในฮิยกโกะ เธอเคยร่วมแสดงในอาซาโดระ ลำดับที่ 88 ในปี 2013 เรื่อง อามะจัง สาวน้อยแห่งทะเล เป็นแม่ของตัวละครหลัก ผู้อำนวยการสร้าง ฮิโรชิ คาชิ กล่าวว่าอาริมูระแสดงให้เห็นถึง "ความใกล้ชิดที่อบอุ่น" และทำให้เขาคิดว่าในชนบทน่าจะมีเด็กผู้หญิงที่มีลักษณะนิสัยคล้ายเธออยู่บ้าง นอกจากนี้ อาริมูระยังแสดงเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่ 3 ที่เติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ได้โดยไม่ต้องใช้นักแสดงเด็กแสดงแทน ขณะที่ตัวละครสมทบอื่น ๆ ที่ปรากฏในฮิยกโกะ นั้นได้รับเลือกจากการคัดเลือกนักแสดง
ผู้อำนวยการสร้าง ฮิโรชิ คาชิ กล่าวถึงชื่อเรื่องของอาซาโดระ นี้ว่าในตอนแรกมีการเสนอชื่อ เนโกะ (ねこ, "แมว") แต่ภายหลังตัดสินใจใช้ชื่อ ฮิยกโกะ (ひよっこ, "ลูกนก") แทน โดยให้เหตุผลว่าหลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง กลุ่มหนุ่มสาวที่ช่วยสนับสนุนให้เกิดความเติบโตทางเศรษฐกิจในยุคนั้นที่เรียก ความมหัศจรรย์ทางเศรษฐกิจญี่ปุ่น [en] จะถูกขนานนามว่าเป็น "ไข่ทองคำ" (金の卵) ด้วยเหตุนี้เพื่อที่จะให้ตัวละครหลักของฮิยกโกะ มิเนโกะ ยาตาเบะ (แสดงโดย คาซูมิ อาริมูระ) ถูกเรียกว่าไข่ทองคำ เธอจึงต้องออกมาจากเปลือกไข่และเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ซึ่งนั่นสะท้อนถึงชื่อเรื่อง "ฮิยกโกะ" จนถึงตอนสุดท้ายของอาซาโดระ เรื่องนี้
ผลงานผลิตอาซาโดระ ก่อนหน้าฮิยกโกะ มักมีเนื้อเรื่องที่ได้รับต้นแบบจากบุคคลจริง แต่สำหรับเนื้อเรื่องของฮิยกโกะ นั้นเป็นผลงานต้นฉบับที่ตัวละครเอกมีความแข็งแกร่ง ผู้ประพันธ์บทเพียงคนเดียวของฮิยกโกะ โยชิกาซุ โอกาดะ กล่าวเพิ่มเติมว่าแก่นเรื่องจะแตกต่างไปจากอาซาโดระ เรื่องอื่น ๆ ที่ผ่านมาซึ่งให้น้ำหนักไปทางความพยายามเพื่อประกอบอาชีพที่ใฝ่ฝันหรือการประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานด้วยตนเอง แต่มิเนโกะ ตัวละครเอกของเรื่อง ได้รับการกระตุ้นและแรงผลักดันให้เดินหน้าต่อไปด้วยปัญหาสำคัญคือการหายตัวไปของพ่อของเธอ