stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
ครองราชย์ > พระราโชบายภายในประเทศ

พระอาการประชวรของพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 เป็นที่น่ากังวลมาตั้งแต่ช่วงต้นปี พ.ศ. 2367 ทรงทรมานจากพระอาการเนื้อตายเน่าทั้งแบบเปียกและแบบแห้งบริเวณขาและกระดูกสันหลัง จากนั้นก็เสด็จสวรรคตในวันที่ 16 กันยายน ปีเดียวกัน พระอนุชาจึงสืบทอดราชสมบัติขึ้นเป็นพระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส ความพยายามแรกในฐานะพระมหากษัตริย์ของพระองค์ก็คือการรวบรวมราชวงศ์บูร์บงศ์ให้มีความกลมเกลียวเหนียวแน่น พระองค์พระราชทานบรรดาศักดิ์ชั้น รอยัลไฮเนส แก่พระญาติฝ่ายราชวงศ์ออร์เลอองส์ ซึ่งก่อนหน้านี้ถูกกีดกันโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 เพราะอดีตดยุกแห่งออร์เลอองส์มีส่วนร่วมในการสวรรคตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16
ในช่วงไม่กี่เดือนแรกของรัชกาล รัฐบาลในพระเจ้าชาร์ลที่ 10 ผ่านร่างกฎหมายที่เพิ่มอำนาจแก่ขุนนางและนักบวชหลายฉบับ พระองค์พระราชทานรายชื่อกฎหมายที่มีพระประสงค์จะลงพระนามาภิไธยแก่นายกรัฐมนตรี ฌ็อง-บาติสต์ เดอ วีแลล ทุกครั้งที่เสด็จฯ ไปเปิดประชุมรัฐสภา ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2368 รัฐบาลผ่านร่างกฎหมายซึ่งเสนอโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แต่มีผลบังคับใช้ไม่นานหลังจากเสด็จสวรรคต กฎหมายฉบับนี้มีเนื้อหาให้จ่ายค่าสินไหมทดแทนแก่ขุนนางผู้ที่ถูกริบรอนเคหาสน์สถานในช่วงการปฏิวัติ (ฝรั่งเศส: biens nationaux) โดยรัฐบาลเป็นผู้จ่ายค่าชดเชยในรูปของพันธบัตรรัฐบาลแก่ผู้ที่สูญเสียเคหาสน์สถานแลกกับการสละสิทธิ์ในความเป็นผู้ครอบครองทรัพย์สินดังกล่าว รวมเป็นเงินที่รัฐบาลต้องรับภาระกว่า 988 ล้านฟรังก์ ในเดือนเดียวกันนั้นเองยังได้มีการผ่านร่างพระราชบัญญัติห้ามทำลายรูปเคารพ (Anti-Sacrilege Act) นอกจากนี้รัฐบาลในพระเจ้าชาร์ลที่ 10 ยังพยายามจะรื้อฟื้นการให้บุตรหัวปี (เฉพาะบุรุษเพศ) ของครอบครัวเป็นผู้รับภาระชำระภาษีมากกว่า 300 ฟรังก์ต่อปี แต่ถูกสภาผู้แทนลงคะแนนเสียงคัดค้าน ในวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2368 พระเจ้าชาร์ลทรงเข้ารับการเจิม ณ มหาวิหารแร็งส์ ในพระราชพิธีการรับศีลบวช (Consecration) อันเป็นพระราชประเพณีของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส ซึ่งพระราชพิธีนี้เว้นว่างไปตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ. 2328 โดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงไม่จัดพระราชพิธีดังกล่าวเพราะประสงค์ที่จะหลีกเลี่ยงการโต้เถียงที่อาจเกิดขึ้นตามมา
การที่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ไม่เป็นที่นิยมในหมู่ประชาชนปรากฏให้เห็นเด่นชัดในเดือนเมษายน พ.ศ. 2370 เมื่อมีความวุ่นวายเกิดขึ้นขณะทรงพิจารณาทบทวนถึงกองกำลังติดอาวุธของประชาชน (ฝรั่งเศส: la garde nationale) ในกรุงปารีส ทำให้ทรงแก้ไขสถานการณ์ด้วยการยกเลิกกองทหารดังกล่าว แต่ไม่ได้มีการปลดอาวุธสมาชิกของกองกำลังแต่อย่างใด ทำให้กองกำลังดังกล่าวยังคงเป็นภัยคุกคาม ต่อมาในการเลือกตั้งทั่วไปในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน ทรงสูญเสียเสียงข้างมากในรัฐสภา จึงทรงปลดนายกรัฐมนตรีวีแลลและโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง ฌ็อง-บาติสต์ เดอ มาร์ตีญัก ขึ้นดำรงตำแหน่งแทน โดยพระองค์ไม่โปรดมาร์ตีญักและทรงตั้งไว้เพื่อเป็นนายกรัฐมนตรีชั่วคราวเท่านั้น ต่อมาจึงทรงปลดมาร์ตีญักและแต่งตั้ง ฌูลส์ เดอ ปอลีญัก ขึ้นดำรงตำแหน่งแทน ซึ่งในท้ายที่สุดแล้วเมื่อฝ่ายของฟร็องซัว-เรอเน เดอ ชาโตบรีอองด์ ผู้สนับสนุนคนสำคัญพ่ายแพ้ในสภา ปอลีญักก็สูญเสียเสียงสนับสนุนข้างมากในสภา ณ สิ้นเดือนสิงหาคม และเพื่อที่จะดำรงอยู่ในอำนาจให้ได้นานที่สุด ปอลีญักเลือกที่จะไม่ยุบสภาผู้แทนไปจนกระทั่งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2373
ครองราชย์ > การยึดครองอัลจีเรีย

ในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2373 รัฐบาลภายใต้การนำของปอลีญักตัดสินใจส่งกองกำลังทหารไปยังอัลจีเรีย เพื่อปราบปราบกองเรือโจรสลัดชาวอัลจีเรียที่กำลังคุกคามการค้าบนน่านน้ำทะเลเมดิเตอร์เรเนียน  และเพื่อที่จะเพิ่มพูนความนิยมของรัฐบาลด้วยชัยชนะทางการทหาร สาเหตุที่ก่อให้เกิดสงครามตามมาก็คือการที่อุปราชแห่งอัลจีเรียโกรธกริ้ว เพราะฝรั่งเศสค้างชำระหนี้ที่นโปเลียนก่อไว้จากการรุกรานอิยิปต์ จึงทำให้อุปราชทรงใช้กองกำลังโจมตีเอกอัครราชทูตฝรั่งเศส ฝรั่งเศสก็ตอบโต้โดยดารส่งกองทหารเข้ารุกรานอัลจีเรียในวันที่ 5 กรกฎาคม
ฟือร์เนา เม็งดึช ปิงตู

| ฟือร์เนา เม็งดึช ปิงตู |
| --- | --- |

เกิด: ประมาณ ค.ศ. 1509 Montemor-o-Velho ราชอาณาจักรโปรตุเกส
เสียชีวิต: 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1583 Pragal อัลมาดา ราชอาณาจักรโปรตุเกส
สัญชาติ: โปรตุเกส
อาชีพ: นักสำรวจและนักเขียน
มีชื่อเสียงจาก: Pilgrimage
ฟือร์เนา เม็งดึช ปิงตู (โปรตุเกส: Fernão Mendes Pinto, เสียงอ่านภาษาโปรตุเกส: [fɨɾˈnɐ̃w̃ ˈmẽdɨʃ ˈpĩtu]; ประมาณ 1509 – 8 กรกฎาคม 1583) เป็นนักสำรวจและนักเขียนชาวโปรตุเกสซึ่งได้จดบันทึกการเดินทางของเขาเอาไว้และได้ถูกตีพิมพ์ในชื่อ Pilgrimage เมื่อ ค.ศ. 1614 หรือ 31 ปีหลังจากที่ปิงตูเสียชีวิตซึ่งหนึ่งในนั้นรวมถึงบันทึกการเดินทางมายังกรุงศรีอยุธยา ซึ่งปิงตูได้จดบันทึกถึงประวัติศาสตร์สยามในช่วงเวลาก่อนหน้ารวมถึงในช่วงเวลานั้นเอาไว้
สิ่งสืบทอด

ใน ค.ศ. 1978 มีการตั้งชื่อหลุมอุกกาบาตบนดาวพุธตามชื่อของเขาเป็นMendes Pinto
ข้อมูล

Breve História da Literatura Portuguesa, Texto Editora, Lisboa, 1999
A. J. Barreiros, História da Literatura Portuguesa, Editora Pax, eleventh edition.
A. J. Saraiva, O. Lopes, História da Literatura Portuguesa, Porto Editora, twelfth edition.
Enciclopédia Luso-Brasileira de Cultura, Editorial Verbo, Lisboa, Fifteenth edition.
Lexicoteca – Moderna Enciclopédia Universal volume 15 Círculo de Leitores, 1987
The Travels of Mendes Pinto, Edited and translated by Rebecca D. Catz, The University of Chicago Press, ISBN 0-226-66951-3
Collis, M. The Grand Peregrination Faber and Faber 1949 ISBN 0-85635-850-9
Fernão Mendes Pinto and the Peregrinação – studies, restored Portuguese text, notes and indexes, directed by Jorge Santos Alves, Fundação Oriente, Lisbon, 2010, ISBN 978-972-785-096-9
ข้อมูล > ออนไลน์

Rebecca Catz. "Hispania". Fernão Mendes Pinto and His Peregrinação. {{cite web}}: |url= ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
แหล่งข้อมูลอื่น

ผลงานเกี่ยวกับ/โดย ฟือร์เนา เม็งดึช ปิงตู ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
Catz R. "Hispania" เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Virtual Cervantes website. Accessed 30 August 2005.
from the Catholic Encyclopedia
Hispania – American Association of Teachers of Spanish and Portuguese, Inc. เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"The voyages and adventures of Ferdinand Mendez Pinto.1692." English Translation by Henry Cogan, of Nichibunken database
Boris Filatov's Private Collection of Netsuke เก็บถาวร 2020-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รวมผลงานแปลเรื่องบันทึกการเดินทางของเมนเดส ปินโต เก็บถาวร 2019-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - เผยแพร่โดย กรมศิลปากร
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์  โปรตุเกส  นครรัฐวาติกัน 2 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
ฟุตบอลชายหาดทีมชาติบราซิล

ฟุตบอลชายหาดทีมชาติบราซิล (โปรตุเกส: Seleção Brasileira de Futebol de Areia Masculino) เป็นตัวแทนของประเทศบราซิลในการแข่งขันฟุตบอลชายหาดระหว่างประเทศ ที่อยู่ภายใต้การควบคุมโดยสมาพันธ์ฟุตบอลบราซิลซึ่งเป็นองค์กรกีฬาฟุตบอลในประเทศบราซิล โดยได้ชนะการแข่งฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลกมาแล้วถึง 13 ครั้ง นับเป็นทีมฟุตบอลชายหาดที่ประสบความสำเร็จมาอย่างยาวนานที่สุดในโลก โดยที่ผ่านมา มีเพียงทีมชาติโปรตุเกสและทีมชาติรัสเซียที่สามารถขจัดทีมบราซิลออกจากการเป็นแชมป์โลกได้สำเร็จ ทั้งนี้ ทีมชาติบราซิลได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับ 1 ของโลกโดยฟีฟ่า
ทีมปัจจุบัน

อิงจากเดือนกันยายน ค.ศ. 2013
หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้ฝึกสอน:  ชูนิออร์ เนเกา
สถิติฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก

| ค> ศ. | ตำแหน่ง | อันดับ | เล่น | ชนะ | ชนะ ตวพ/ดลท | แพ้ | ได้ | เสีย | ผลต่าง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  2005 | อันดับสาม | 3 | 5 | 4 | 0 | 1 | 39 | 14 | +25 |

|  2006 | ชนะเลิศ | 1 | 6 | 6 | 0 | 0 | 52 | 16 | +36 |

|  2007 | ชนะเลิศ | 1 | 6 | 5 | 1 | 0 | 43 | 19 | +24 |

|  2008 | ชนะเลิศ | 1 | 6 | 6 | 0 | 0 | 34 | 15 | +19 |

|  2009 | ชนะเลิศ | 1 | 6 | 6 | 0 | 0 | 47 | 19 | +28 |

|  2011 | อันดับสอง | 2 | 6 | 4 | 1 | 1 | 32 | 28 | +4 |

|  2013 | อันดับสาม | 3 | 6 |  |  |  |  |  |  |
| รวม | 6/6 | - | 35 | 31 | 2 | 2 | 247 | 111 | +136 |
ผู้เล่น > ทำประตูสูงสุด

| อันดับ | ผู้เล่น | จำนวนประตู |
| --- | --- | --- |
| 1 | เนเนง | 336 |
| 2 | ชูนิออร์ เนเกา | 318 |
| 3 | ชอชีโง | 300 |
| 4 | เบนชามีน | 297 |
| 5 | อังเดร | 236 |
| 6 | บูรู | 210 |
| 7 | บรูโน มาเลียส | 210 |
| 8 | ชูนิออร์ | 202 |
| 9 | ฌูนีนโญ | 153 |
| 10 | ซิดนีย์ | 128 |
| 11 | มากาล | 123 |
| 12 | เคลาดิโอ อาดัม | 97 |
| 13 | ดาเนียว โนเกรา | 91 |
| 14 | เบทีโง | 78 |
| 15 | บูเอโน | 49 |
แหล่งข้อมูลอื่น

FIFA.com profile เก็บถาวร 2008-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติบราซิล |
| --- | --- |
หัวข้อทั่วไป:  สมาพันธ์ฟุตบอลบราซิล  ประวัติ  ผู้จัดการทีม  ชุดแข่ง 
สถิติและผลการแข่งขัน:  สถิติตลอดกาล  ผลการแข่งขัน 1914–49  1950–69  1970–89  1990–2009  2010–ปัจจุบัน  ไม่เป็นทางการ  แฮตทริก 
ผู้เล่น:  นักฟุตบอลทีมชาติ  ผู้เล่นในฟุตบอลโลกและโกปาอาเมริกา  หมวดหมู่  ความเกี่ยวข้องกับสโมสรฟุตบอลซังตุส 
ประตู:  เปเล่  เนย์มาร์ 
ฟุตบอลโลก:  สถิติ  1930  1934  1938  1950  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
โกปาอาเมริกา:  สถิติ  1916  1917  1919  1920  1921  1922  1923  1925  1937  1942  1945  1946  1949  1953  1956  1957  1959 (อาร์เจนตินา)  1959 (เอกวาดอร์)  1963  1975  1979  1983  1987  1989  1991  1993  1995  1997  1999  2001  2004  2007  2011  2015  2016  2019  2021  2024 
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ:  1997  1999  2001  2003  2005  2009  2013 
แพนอเมริกันแชมเปียนชิป:  1952  1956  1960 
คอนคาแคฟโกลด์คัพ:  สถิติ  1996  1998  2003 
การแข่งขันอื่น ๆ:  โอลิมปิกฤดูร้อน 
ทีมที่เกี่ยวข้อง:  U23  U20  U17  U15  หญิง  หญิง U20  หญิง U17  ฟุตซอล  ชายหาด 
คู่ปรับ:  อาร์เจนตินา  อิตาลี  อุรุกวัย
มณฑลแคนาดา

มณฑลแคนาดา (อังกฤษ: Province of Canada, ฝรั่งเศส: Province du Canada) หรือ สหมณฑลแคนาดา (อังกฤษ: United Province of Canada) เป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักรในทวีปอเมริกาเหนือระหว่างค.ศ. 1841 ถึง 1867 รัฐบาลกรุงลอนดอนได้จัดตั้งมณฑลนี้ขึ้นตามคำแนะนำของลอร์ดเดอร์แฮม ภายหลังเกิดเหตุกบฎค.ศ. 1837–1838
พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1840 ผ่านการเห็นของของรัฐสภาสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 1840 ก่อนที่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียจะทรงประกาศใช้ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 1841 พระราชบัญญัติฉบับนี้ได้ควบรวมมณฑลแคนาดาบน (Upper Canada) และมณฑลแคนาดาล่าง (Lower Canada) เข้าด้วยกัน มีการยุบสภาของทั้งสองมณฑลและจัดตั้งสภาใหม่ขึ้นมาแทนโดยใช้ระบบสองสภา
มณฑลแคนาดาถูกยุบลงเมื่อมีการสถาปนาสมาพันธรัฐแคนาดาขึ้นมาในวันที่ 1 กรกฎาคม 1867 ซึ่งได้แบ่งแคนาดาออกเป็นสองส่วนอีกครั้ง คือรัฐออนแทรีโอ และรัฐควิเบก
แหล่งข้อมูลอื่น

Careless, J. M. S. The union of the Canadas : the growth of Canadian institutions, 1841–1857. (Toronto : McClelland and Stewart, c1967.) ISBN 0-7710-1912-2.
Cornell, Paul G. The great coalition, June 1864. (Ottawa : Canadian Historical Association, 1966.)
Dent, John Charles, 1841–1888. The last forty years : the Union of 1841 to Confederation; abridged and with an introduction by Donald Swainson.  (Toronto : McClelland and Stewart, c1972.)
Knight, David B. Choosing Canada's capital : conflict resolution in a parliamentary system. 2nd ed. (Ottawa : Carleton University Press, 1991). xix, 398 p. ISBN 0-88629-148-8.
Messamore, Barbara Jane. Canada's governors general, 1847–1878 : biography and constitutional evolution. (Toronto : University of Toronto Press, c2006.)
ฟุตบอลหญิงทีมชาติแคนาดา

ฟุตบอลหญิงทีมชาติแคนาดา (ฝรั่งเศส: Équipe du Canada féminine de soccer) เป็นทีมฟุตบอลหญิงตัวแทนของประเทศแคนาดา อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลแคนาดาและเข้าร่วมแข่งขันในรายการที่จัดขึ้นโดยคอนคาแคฟ
แคนาดาเริ่มมีผลงานที่โดดเด่นในระดับนานาชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2003 ซึ่งทีมได้อันดับที่สี่หลังจากแพ้ในนัดชิงเหรียญทองแดงให้กับสหรัฐ แคนาดาได้เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกในปี 2008 ซึ่งพวกเขาสามารถเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศ แคนาดาชนะเลิศคอนคาแคฟวีเมนส์โกลด์คัพสองสมัย ได้รับเหรียญทองโอลิมปิกหนึ่งสมัยในปี 2020 ที่โตเกียว และได้รับเหรียญทองแดงโอลิมปิกอีกสองครั้งในปี 2012 ที่พวกเขาแพ้ฝรั่งเศสที่คอเวนทรี 1–0 และในปี 2016 ที่พวกเขาแพ้เจ้าภาพอย่างบราซิลที่เซาเปาลู 2–1
แฟนฟุตบอลหญิงทีมชาติแคนาดาส่วนใหญ่มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี (ไม่เกิน 19 ปีก่อน ค.ศ. 2006) โดยมีส่วนจากการที่แคนาดาเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิงเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี ในปี 2002 ซึ่งแคนดาได้เหรียญเงินต่อหน้าผู้ชม 47,784 คนที่สนามกีฬาเครือจักรภพในเอ็ดมันตัน รัฐแอลเบอร์ตา แคนาดายังเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2015 ที่พวกเขาตกรอบก่อนรองชนะเลิศหลังแพ้อังกฤษ ในครั้งนั้น มีผู้ชมตลอดทั้งทัวร์นาเมนต์ 1,353,506 คน และมีผู้ชมที่ดูทีมชาติแคนาดาถึง 54,027 คน
เกียรติประวัติ

โอลิมปิกฤดูร้อน
คอนคาแคฟวีเมนส์แชมเปียนชิป
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
FIFA profile
Canada Soccer records and results 2020
| ก่อนหน้า |  | ฟุตบอลหญิงทีมชาติแคนาดา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1994 สหรัฐ  |  | แชมป์คอนคาแคฟ  (1998 (สมัยแรก)) |  | 2002 สหรัฐ  |
| 2006 สหรัฐ  |  | แชมป์คอนคาแคฟ  (2010 (สมัยที่สอง)) |  | 2014 สหรัฐ  |
แม่แบบ:ฟุตบอลในประเทศแคนาดา
| ด ค ก ทีมชาติที่ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
 1996:  สหรัฐ (USA)  2000:  นอร์เวย์ (NOR)  2004:  สหรัฐ (USA)  2008:  สหรัฐ (USA)  2012:  สหรัฐ (USA)  2016:  เยอรมนี (GER)  2020:  แคนาดา (CAN) 
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในฟุตบอลโลกหญิง 2011 |
| --- | --- |
ชนะเลิศ:   ญี่ปุ่น 
รองชนะเลิศ:   สหรัฐ 
อันดับที่สาม:   สวีเดน 
อันดับที่สี่:   ฝรั่งเศส 
รอบก่อนรองชนะเลิศ:   ออสเตรเลีย   บราซิล   อังกฤษ   เยอรมนี 
รอบแบ่งกลุ่ม:   แคนาดา   โคลอมเบีย   อิเควทอเรียลกินี   เม็กซิโก   นิวซีแลนด์   ไนจีเรีย   เกาหลีเหนือ   นอร์เวย์ 
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในฟุตบอลโลกหญิง 2015 |
| --- | --- |
ชนะเลิศ:   สหรัฐ 
รองชนะเลิศ:   ญี่ปุ่น 
อันดับที่สาม:   อังกฤษ 
อันดับที่สี่:   เยอรมนี 
รอบก่อนรองชนะเลิศ:   ออสเตรเลีย   แคนาดา   จีน   ฝรั่งเศส 
รอบ 16 ทีมสุดท้าย:   บราซิล   แคเมอรูน   โคลอมเบีย   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   เกาหลีใต้   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์ 
รอบแบ่งกลุ่ม:   คอสตาริกา   เอกวาดอร์   โกตดิวัวร์   เม็กซิโก   นิวซีแลนด์   ไนจีเรีย   สเปน   ไทย 
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในฟุตบอลโลกหญิง 2019 |
| --- | --- |
ชนะเลิศ:   สหรัฐ 
รองชนะเลิศ:   เนเธอร์แลนด์ 
อันดับที่สาม:   สวีเดน 
อันดับที่สี่:   อังกฤษ 
รอบก่อนรองชนะเลิศ:   ฝรั่งเศส   เยอรมนี   อิตาลี   นอร์เวย์ 
รอบ 16 ทีมสุดท้าย:   ออสเตรเลีย   บราซิล   แคเมอรูน   แคนาดา   จีน   ญี่ปุ่น   ไนจีเรีย   สเปน 
รอบแบ่งกลุ่ม:   อาร์เจนตินา   ชิลี   จาเมกา   นิวซีแลนด์   สกอตแลนด์   แอฟริกาใต้   เกาหลีใต้   ไทย 
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในฟุตบอลโลกหญิง 2023 |
| --- | --- |
ชนะเลิศ:   สเปน 
รองชนะเลิศ:   อังกฤษ 
อันดับที่สาม:   สวีเดน 
อันดับที่สี่:   ออสเตรเลีย 
รอบก่อนรองชนะเลิศ:   โคลอมเบีย   ฝรั่งเศส   ญี่ปุ่น   เนเธอร์แลนด์ 
รอบ 16 ทีมสุดท้าย:   เดนมาร์ก   จาเมกา   โมร็อกโก   ไนจีเรีย   นอร์เวย์   แอฟริกาใต้   สวิตเซอร์แลนด์   สหรัฐ 
รอบแบ่งกลุ่ม:   อาร์เจนตินา   บราซิล   แคนาดา   จีน   คอสตาริกา   เยอรมนี   เฮติ   ไอร์แลนด์   อิตาลี   นิวซีแลนด์   ปานามา   ฟิลิปปินส์   โปรตุเกส   เกาหลีใต้   เวียดนาม   แซมเบีย
ฟีลิป เปแต็ง
ช่วงชีวิตแรก > วัยเด็กและครอบครัว

เปแต็งเกิดในโกซี-อา-ลา-ตูร์(ในจังหวัดปาดกาแล ในทางตอนเหนือของฝรั่งเศส) ใน ค.ศ. 1856 พ่อของเขานามว่า โอเมอร์-เวน็องต์ ซึ่งเป็นชาวนา ลุงทวดของเขาซึ่งเป็นบาทหลวงนิกายคาทอลิก คุณพ่อ Abbe Lefebvre (ค.ศ. 1771 - ค.ศ. 1866) เคยเป็นทหารอยู่ในลากร็องด์อาเม(กองทัพใหญ่)ของนโปเลียน และได้เล่าเรื่องราวของการทำสงครามและการผจญภัยในการทัพของเขาตั้งแต่คาบสมุทรอิตาลีไปจนถึงเทือกเขาแอลป์ในสวิตเซอร์แลนด์ให้แก่ฟิลิปวัยเด็กได้รับฟัง ความประทับใจอย่างมากเกี่ยวกับเรื่องราวที่ถูกเล่าโดยลุงทวดของเขา โชคชะตาของเขาได้ถูกกำหนดโดยกองทัพนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ช่วงชีวิตแรก > ชีวิตส่วนบุคคล

เปแต็งครองโสดจนถึงอายุหกสิบปีเศษ และเป็นที่รู้จักกันถึงความเจ้าชู้ของของเขา ภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เปแต็งได้แต่งงานกับอดีตแฟนสาวของเขานามว่า เออเฌนี อาร์ดง  (ค.ศ. 1877– ค.ศ. 1962) เมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1920 พวกเขายังคงแต่งงานกันจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตของแปแต็ง ภายหลังจากได้ปฏิเสธข้อเสนอการแต่งงานครั้งแรกกับแปแต็ง อาร์ดงได้แต่งงานและหย่าร้างกับฟรองซัวส์ เดอ เฮเรน(François de Hérain) ในปี ค.ศ. 1914 เมื่อเธอมีอายุ 35 ปี ในช่วงการเปิดฉากของยุทธการที่แวร์เดิงใน ค.ศ. 1916 มีการกล่าวกันว่า เปแต็งถูกดึงตัวมาจากโรงแรมปารีสในช่วงตอนกลางคืนโดยเจ้าหน้าที่เสนาธิการทหารซึ่งได้รับรู้ว่าเขาได้อยู่กับเออเฌนี อาร์ดงในคืนนั้น เธอไม่ได้มีบุตรกับเปแต็ง แต่กลับมีลูกชายจากการแต่งงานครั้งแรกของเธอคือ ปีแอร์ เดอ เฮเรน ซึ่งเปแต็งไม่ชอบอย่างยิ่ง
อาชีพทหารช่วงแรก

เปแต็งได้เข้าร่วมกองทัพฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1876 และเข้าศึกษาที่ St Cyr Military Academy ใน ค.ศ. 1887 และ  École Supérieure de Guerre (วิลทยาลัยสงครามกองทัพบก)ในปารีส ระหว่าง ค.ศ. 1878 และ ค.ศ. 1899 เขาได้ทำหน้าที่เป็นทหารในกองรักษการณ์ต่าง ๆ กับกองพันต่าง ๆ ของ Chasseurs à pied ทหารราบเบาชั้นนำของกองทัพฝรั่งเศส จากนันเขาก็ได้สลับไปมาระหว่างเจ้าหน้าที่นายทหารและกองร้อยที่ได้รับมอบหมาย
มหาวิหารวาแลร์

| มหาวิหารวาแลร์ |
| --- | --- |
Basilica of Our Lady in Valère
Basilique Notre-Dame de Valère
ปราสาทวาแลร์และเขาโอต์เดอครี
มหาวิหารวาแลร์
46°14′2″N 7°21′52″E﻿ / ﻿46.23389°N 7.36444°E﻿ / 46.23389; 7.36444
ที่ตั้ง: ซีออน วาแลส์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
นิกาย: โรมันคาทอลิก
เว็บไซต์: Valeria
ประวัติ
สถานะ: มหาวิหารไมเนอร์
ก่อตั้ง: 1200–1300
สถาปัตยกรรม
สถานะการใช้งาน: ใช้งาน
การขึ้นทะเบียน: สมบัติวัฒนธรรมความสำคัญระดับชาติ
ประเภทสถาปัตย์: มหาวิหาร
รูปแบบสถาปัตย์: รอมาเนสก์, กอธิก
การปกครอง
มุขมณฑล: สังฆมณฑลซีออน

 Swiss Cultural Property of National Significance
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: Église et château Notre-Dame de Valère
เลขอ้างอิง: 7037
 
 
มหาวิหารวาแลร์ (ฝรั่งเศส: Basilique de Valère) หรือ ปราสาทวาแลร์ (ฝรั่งเศส: Château de Valère) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่ล้อมด้วยป้อมปราการ ตั้งอยู่ในซีออน แคว้นวาแลส์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์บนยอดเขาหันหน้าออกสู่ปราสาทตูร์บีลงที่อยู่บนเขาตรงข้ามกัน ปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถานความสำคัญระดับชาติของสวิตเซอร์แลนด์
ปราสาทวาแลร์ตั้งอยู่เนินเขาวาแลร์ ที่คามสูง 615 เมตร (2,018 ฟุต)* จากระดับน้ำทะเล เหนือเมืองซีออน เขานี้มีพื้นผิวที่ยากต่อการไต่ และสามารถเข้าถึงได้ผ่านทางผาฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือเท่านั้น
ฟุตบอลทีมชาติไซปรัส

ฟุตบอลทีมชาติไซปรัส (กรีก: Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Κύπρου) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศไซปรัส อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมฟุตบอลไซปรัสซึ่งควบคุมดูแลฟุตบอลในประเทศไซปรัส สนามเหย้าของทีมชาติคือ จีเอสพี สเตเดียม ตั้งอยู่ที่นิโคเซีย ผู้ฝึกสอนคนปัจจุบันคือแรน เบน ชิมอน ไซปรัสไม่เคยผ่านรอบคัดเลือกของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปหรือฟุตบอลโลกเลย
สถิติผู้เล่น

ข้อมูลเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2017
สถิติผู้เล่น > ลงเล่นมากที่สุด

| # | ชื่อ | ช่วงปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ioannis Okkas | 1997–2011 | 106 | 27 |
| 2 | Constantinos Charalambides | 2003–2016 | 92 | 12 |
| 3 | Michalis Konstantinou | 1998–2012 | 86 | 32 |
| 4 | Pambos Pittas | 1987–1999 | 82 | 7 |
| 5 | Constantinos Makrides | 2004–2017 | 77 | 5 |
สถิติผู้เล่น > ทำประตูมากที่สุด

| # | ชื่อ | ช่วงปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Michalis Konstantinou | 1998–2012 | 86 | 32 |
| 2 | Ioannis Okkas | 1997–2011 | 106 | 27 |
| 3 | Constantinos Charalambides | 2003–2016 | 92 | 12 |
| 4 | Efstathios Aloneftis | 2005–2017 | 62 | 10 |
| 4 | Marios Agathokleous | 1994–2003 | 38 | 10 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
RSSSF archive of results 1949–
RSSSF archive of most capped players and highest goalscorers
RSSSF archive of coaches 1929–
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  โครเอเชีย  คอซอวอ  คาซัคสถาน  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  หมู่เกาะแฟโร  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  นอร์ทมาซิโดเนีย  ยูเครน  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สาธารณรัฐไอร์แลนด์  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  ไอร์แลนด์ (พ.ศ. 2425–2493)  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต เครือรัฐเอกราช  ยูโกสลาเวีย 
| ด ค ก ฟุตบอลในประเทศไซปรัส |
| --- | --- |
ลีก:  เฟิสต์ดิวิชัน  เซคันด์ดิวิชัน  เทิร์ดดิวิชัน  โฟร์ทดิวิชัน  STOK Elite Division  วีเมนส์เฟิสต์ดิวิชัน 
ถ้วย:  ไซปรีออตคัพ  ซูเปอร์คัพ  โลวเวอร์ดิวิชันส์คัพ  วีเมนส์คัพ  วีเมนส์ซูเปอร์คัพ 
ทีมชาติ:  ชาย  U-21  U-19  U-17  ฟุตซอล  หญิง 
รายชื่อ:  รายชื่อสโมสร  เรียงตามจำนวนแชมป์  รายชื่อสนาม  Foreign players 
เบ็ดเตล็ด:  สโมสรฟุตบอลไซปรัสในการแข่งขันระดับทวีปยุโรป 
สมาคมฟุตบอลไซปรัส
ฟุตบอลชายทีมชาติแคนาดา

ฟุตบอลชายทีมชาติแคนาดา (ฝรั่งเศส: Équipe du Canada de soccer masculin) เป็นทีมฟุตบอลชายที่เป็นตัวแทนของประเทศแคนาดามาตั้งแต่ ค.ศ. 1924 อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมฟุตบอลแคนาดาซึ่งเป็นเป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศแคนาดา พวกเขาเป็นสมาชิกฟีฟ่าตั้งแต่ ค.ศ. 1948 และเป็นสมาชิกคอนคาแคฟตั้งแต่ ค.ศ. 1961
ความสำเร็จที่โดดเด่นที่สุดของทีมชาติแคนาดาคือการชนะเลิศคอนคาแคฟแชมเปียนชิป 1985 ทำให้ได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลก 1986 และชนะเลิศ คอนคาแคฟโกลด์คัพ 2000 จนได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2001 แคนาดาเป็นเพียงชาติเดียวที่ชนะเลิศคอนคาแคฟโกลด์คัพนอกเหนือจากมหาอำนาจของทวีปอย่างเม็กซิโกและสหรัฐ พวกเขายังคว้าเหรียญทองในการแข่งขันฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
ทีมชาติแคนาดาเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลกเป็นครั้งที่สองในปี 2022 และจะเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก 2026 ร่วมกับ สหรัฐและเม็กซิโก
สนาม

บีซีเพลซ แวนคูเวอร์
บีเอ็มโอฟีลด์ โทรอนโต
ทิมฮอร์ตันส์ฟีลด์ แฮมิลตัน
สนามกีฬาเครือจักรภพ เอ็ดมันตัน
ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก ทีมชาติแคนาดาใช้บีเอ็มโอฟีลด์ในโทรอนโต, สนามกีฬาเครือจักรภพในเอ็ดมันตัน และทิมฮอร์ตันส์ฟีลด์ในแฮมิลตัน เป็นสนามเหย้า บีเอ็มโอฟีลด์เป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ รองลงมาเป็นสนามกีฬาซาปูโตในมอนทรีออล
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลหญิงทีมชาติแคนาดา
ฟุตซอลทีมชาติแคนาดา
แหล่งข้อมูลอื่น

Canadian Soccer Association
RSSSF archive of most capped players and highest goalscorers
International Results until 1999
Canada Soccer Records & Results
| ด ค กแชมเปียนคอนคาแคฟแชมเปียนชิพและโกลด์คัพ |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 11 สมัย |  เม็กซิโก (1965, 1971, 1977, 1993, 1996, 1998, 2003, 2009, 2011, 2015, 2019) |  |
| แชมป์ 7 สมัย |  สหรัฐ (1991, 2002, 2005, 2007, 2013, 2017, 2021) |  |
| แชมป์ 3 สมัย |  คอสตาริกา (1963, 1969, 1989) |  |
| แชมป์ 2 สมัย |  แคนาดา (1985, 2000) |  |
| แชมป์สมัยเดียว |  กัวเตมาลา (1967) •  เฮติ (1973) •  ฮอนดูรัส (1981) |  |
| ด ค กเจ้าภาพฟุตบอลโลก |
| --- | --- | --- |
| เจ้าภาพ 3 สมัย |  เม็กซิโก (1970, 1986, 2026) |  |
| เจ้าภาพ 2 สมัย |  อุรุกวัย (1930, 2030) •  อิตาลี (1934, 1990) •  ฝรั่งเศส (1938, 1998) •  บราซิล (1950, 2014) •  เยอรมนี (1974, 2006)  •  อาร์เจนตินา (1978, 2030) •  สเปน (1982, 2030) •  สหรัฐ (1994, 2026) |  |
| เจ้าภาพสมัยเดียว |  สวิตเซอร์แลนด์ (1954) •  สวีเดน (1958) •  ชิลี (1962) •  อังกฤษ (1966) •  เกาหลีใต้ (2002) •  ญี่ปุ่น (2002) •  แอฟริกาใต้ (2010) •  รัสเซีย (2018) •  กาตาร์ (2022) •  แคนาดา (2026) •  ปารากวัย (2030) •  โปรตุเกส (2030) •  โมร็อกโก (2030) •  ซาอุดีอาระเบีย (2034) |  |
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- |
ชนะเลิศ:   อาร์เจนตินา 
รองชนะเลิศ:   ฝรั่งเศส 
อันดับที่สาม:   โครเอเชีย 
อันดับที่สี่:   โมร็อกโก 
รอบก่อนรองชนะเลิศ:   บราซิล   อังกฤษ   เนเธอร์แลนด์   โปรตุเกส 
รอบ 16 ทีมสุดท้าย:   ออสเตรเลีย   ญี่ปุ่น   โปแลนด์   เซเนกัล   สเปน   เกาหลีใต้   สวิตเซอร์แลนด์   สหรัฐ 
รอบแบ่งกลุ่ม:   เบลเยียม   แคเมอรูน   แคนาดา   คอสตาริกา   เดนมาร์ก   เอกวาดอร์   เยอรมนี   กานา   อิหร่าน   เม็กซิโก   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   เซอร์เบีย   ตูนิเซีย   อุรุกวัย   เวลส์ 
↑  ยอมรับโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล แต่ฟีฟ่าไม่ยอมรับ
↑  Canada's national soccer team was represented by Galt Football Club.