stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อี ท็อก-ฮวา
อาชีพ

อี ท็อก-ฮวา เรียนเอกการละครและภาพยนตร์ที่มหาวิทยาลัยทงกุก และเปิดตัวการแสดงของเขาในปี 1972 เขาและ อี เย-ชุน พ่อของเขาซึ่งเป็นดาราภาพยนตร์ชื่อดัง แสดงร่วมกันในภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง The Man With Two Faces ในปี 1975
ในปี 1976 อีและนักแสดงสาว อิม เย-จิน [ko] แสดงร่วมกันในภาพยนตร์ 2 เรื่องคือ Never Forget Me และ I Am Really Sorry ภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องอยู่ในซีรีส์ "Really Really" ที่เกี่ยวข้องกับแรงบันดาลใจของวัยรุ่นและความโรแมนติก เป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้อย่างมากในบ็อกซ์ออฟฟิศและได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่นักเรียนมัธยมปลายในยุคนั้น ก่อนหน้านี้ อีเคยแสดงประกบกับอิมในเรื่อง Red Shoes (1975) และแสดงคู่กันต่อต่อใน Blue Classroom (1976), I've Never Felt Like This Before (1976), Angry Apple (1977), When We Grow Up... (1977), The First Snow (1977), The Hey Days of Youth 77 (1979) และ Love's Scribble (1988)
อีได้รับการยอมรับในฝีมือการแสดงจากภาพยนตร์เรื่องต่อ ๆ มาของเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมถึง 3 ตัวจากงาน Grand Bell Awards จากภาพยนตร์เรื่อง "Lost Love" (หรือ "In the Name of Memory", 1989), "Fly High Run Far" (1991), และ "I Will Survive" (1993) นอกจากนี้ อียังสร้างประวัติศาสตร์เป็นนักแสดงเกาหลีคนแรกที่ได้รับรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ เมื่อปี 1993 โดยคว้ารางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง 'I Will Survive' ในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโก
สำหรับจอแก้ว อีได้รับรางวัลแดซังอันทรงเกียรติ (หรือ "รางวัลใหญ่") สำหรับละครร่วมสมัยเรื่อง Love and Ambition (1987) และละครอิงประวัติศาสตร์เรื่อง Han Myung-hoe (1994) อีมีผลงานการแสดงที่หลากหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งบทบาทของบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจหลายบทบาท เช่น ฮัน มย็อง-ฮเว อัครมหาเสนาบดีในสมัยราชวงศ์โชซ็อนจากละครโทรทัศน์เรื่อง Han Myeong-hoe (1994), อี อึย-มิน ผู้นำเผด็จการทหารในสมัยราชวงศ์โครยอ จากละครโทรทัศน์เรื่อง Age of Warriors (2003), ซิ ยิ่นกุ้ย ขุนพลในสมัยต้นราชวงศ์ถัง จากละครโทรทัศน์เรื่อง Dae Jo-yeong (2006), คังกัมชัน ผู้บัญชาการทหารในสมัยต้นราชวงศ์โครยอจากละครโทรทัศน์เรื่องชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน (2009) และพระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอจากละครโทรทัศน์เรื่อง The King of Legend (2010)
อี จู-ย็อน (นักร้อง)

| จูย็อน |
| --- | --- |

เกิด: อี จู-ย็อน 15 มกราคม พ.ศ. 2541 (26 ปี) ควังจู จังหวัดคย็องกี เกาหลีใต้
สัญชาติ: เกาหลี
อาชีพ: นักร้อง นักเต้น
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป แดนซ์ป็อป บัลลาด
เครื่องดนตรี: ร้องนำ
ช่วงปี: 6 ธันวาคม พ.ศ. 2560–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: ไอเอสทีเอนเตอร์เทนเมนต์ Kakao M Cracker Entertainment
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 이주연
ฮันจา: 李柱延
อาร์อาร์: Lee Ju-yoen 
เอ็มอาร์: E Juyŏn 
ชื่อในวงการ
ฮันกึล: 주연
อาร์อาร์: Juyoen 
เอ็มอาร์: Juyoen 
 
อี จู-ย็อน (เกาหลี: 이주연, จีน: 李柱延; เกิด 15 มกราคม พ.ศ. 2541) หรือที่รู้จักกันในชื่อ จูย็อน (주연) เป็นนักร้อง พิธีกร ชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักกันในฐานะสมาชิกของบอยแบนด์เดอะบอยซ์จากเกาหลีใต้ โดยเป็นนักเต้นหลักและนักร้องรอง
ผลงานเพลง

| ชื่อ | ปี | อันดับชาร์ตสุงสุด> KOR  | ยอดขาย | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| I'm Your Boy | 2017 | — | — | The First |
| Just U | 2018 | — | — | The Start |
| Clover | 2019 | — | — | Bloom Bloom |
| Spring Snow | 2020 | — | — | Reveal |
"—" หมายถึงรุ่นที่ไม่ติดอันดับหรือไม่ได้ออกในภูมิภาคนั้น
พิธีกร

| ปี | สถานี | รายการ | วันออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2018 | เอ็มบีซี | show! Music Core | 6 ตุลาคม |
แหล่งข้อมูลอื่น

ฐานข้อมูลศิลปินเมลอน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เกาหลี 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
อักษรฮันกึล

| ชุดตัวอักษรเกาหลี 한글 / 조선글 Hangul (Hangeul) / Chosŏn'gŭl |
| --- | --- |
"Chosongeul" (บน) และ "Hangeul"
ชนิด:  Featural alphabet 
ผู้ประดิษฐ์: พระเจ้าเซจงมหาราช
ช่วงยุค: ค.ศ. 1443–ปัจจุบัน
ทิศทาง: อักษรฮันกึลส่วนใหญ่จะเขียนแนวนอน จากซ้ายไปขวา ถ้าเขียนแนวตั้ง เหมือนในอดีต จะเขียนจากบนลงล่าง และส่วนใหญ่จะเขียนจากขวาไปซ้าย แต่บางครั้งจะมีบางอันเขียนจากซ้ายไปขวา
Print basis: ทิศทางการเขียน: ซ้ายไปขวา บนลงล่าง บนลงล่าง ขวาไปซ้าย-left
ภาษาพูด: ภาษาเกาหลีและเชจู อักษรทางการสำหรับ:  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  จีน (มณฑลจี๋หลิน: จังหวัดปกครองตนเองชนชาติเกาหลี หยันเปียน และอำเภอปกครองตนเองชนชาติเกาหลี ฉางไป๋)
ISO 15924
ISO 15924: Hang (286), ​Hangul (Hangŭl, Hangeul) Jamo (สำหรับ jamo subset)
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Hangul
ช่วงยูนิโคด: U+1100–U+11FF U+3130–U+318F U+A960–U+A97F U+D7B0–U+D7FF
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
ชุดตัวอักษรเกาหลี รู้จักกันในชื่อ ฮันกึล (เกาหลี: 한글, เสียงอ่านภาษาเกาหลี: /ha(ː)n.ɡɯl/) ในประเทศเกาหลีใต้ และ โชซ็อนกึล (조선글) ในประเทศเกาหลีเหนือ เป็นระบบการเขียนสมัยใหม่สำหรับภาษาเกาหลี อักษรฮันกึลได้รับการประดิษฐ์ใน ค.ศ. 1443 โดยพระเจ้าเซจงมหาราช ไว้ใช้แทนตัวอักษรฮันจา
ประวัติ > กำเนิดการเขียนในเกาหลี

การเขียนภาษาจีนแพร่หลายเข้าสู่เกาหลีตั้งแต่เมื่อ 2,000 ปีมาแล้ว มีการใช้อย่างกว้างขวางเมื่อจีน เข้าปกครองเกาหลีในช่วง พ.ศ. 435–856 เมื่อประมาณ พ.ศ. 1000[ต้องการอ้างอิง] เริ่มเขียนภาษาเกาหลีด้วยอักษรจีนโบราณ เริ่มพบเมื่อราว พ.ศ. 947[ต้องการอ้างอิง] โดยมีระบบการเขียน 3 ระบบ คือ Hyangchal Gukyeol และ Idu ระบบเหล่านี้ใกล้เคียงกับระบบที่ใช้เขียนภาษาญี่ปุ่น
ระบบ Idu ใช้การผสมกันระหว่างอักษรจีนกับสัญลักษณ์พิเศษเพื่อแสดงการลงท้ายคำกริยาในภาษาเกาหลี และใช้ในเอกสารทางราชการและบันทึกส่วนตัวเป็นเวลาหลายศตวรรษ ระบบ Hyangchal ใช้อักษรจีนแสดงเสียงของภาษาเกาหลี ใช้ในการเขียนบทกวีเป็นหลัก ภาษาเกาหลียืมคำจากภาษาจีนเป็นจำนวนมาก ทำให้ภาษาเกาหลีสามารถอ่านหรือสื่อความหมายได้ด้วยอักษรจีน มีการประดิษฐ์สัญลักษณ์ขึ้นใหม่ราว 150 ตัว ส่วนใหญ่มีที่ใช้น้อยหรือเป็นชื่อเฉพาะ
ประวัติ > การประดิษฐ์อักษรใหม่

อักษรฮันกึล ได้ประดิษฐ์โดยพระเจ้าเซจง (พ.ศ. 1940 - 1993 ครองราชย์ พ.ศ. 1961 - 1993) กษัตริย์องค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์โชซ็อนของเกาหลี แต่นักวิชาการบางคนตั้งข้อสังเกตว่าการประดิษฐ์อักษรเป็นงานที่ซับซ้อน อาจเป็นฝีมือของกลุ่มบัณฑิตสมัยนั้นมากกว่า แต่หลักฐานทางประวัติศาสตร์ได้แสดงว่าบัณฑิตในสมัยนั้นต่างคัดค้านการใช้ตัวอักษรใหม่แทนตัวอักษรฮันจา ดังนั้น จึงได้มีการบันทึกว่าอักษรฮันกึลเป็นผลงานของพระเจ้าเซจงแต่เพียงพระองค์เดียว นอกจากนี้ ยังมีหลักฐานบางอย่างที่แสดงว่าพระญาติของพระเจ้าเซจองได้มีส่วนร่วมอย่างลับ ๆ ในการประดิษฐ์อักษร เพราะประเด็นนี้ในสมัยนั้นเป็นข้อขัดแย้งระหว่างบัณฑิตอย่างมาก
อักษรฮันกึลได้ประดิษฐ์เสร็จสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 1986 (ค.ศ. 1443) หรือ มกราคม ค.ศ. 1444 และถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 1989 (ค.ศ. 1446) ในเอกสารที่ชื่อว่า "ฮุนมิน จองอึม" (ฮันกึล: 훈민정음, ฮันจา: 訓民正音; Hunmin Jeong-eum) หรือแปลว่า เสียงอักษรที่ถูกต้องเพื่อการศึกษาสำหรับประชาชน ซึ่งในวันที่ 9 ตุลาคม ของทุกปี ทางการเกาหลีใต้ได้ประกาศให้เป็น วันฮันกึล ซึ่งเป็นวันหยุดราชการ ส่วนในเกาหลีเหนือเป็นวันที่ 15 มกราคม
พระเจ้าเซจงมหาราชทรงให้เหตุผลของการประดิษฐ์ตัวอักษรใหม่ว่า อักษรจีนมีไม่เพียงพอที่จะเขียนคำเกาหลี และอักษรจีนนั้นเขียนยากเรียนยาก ทำให้ชาวบ้านรู้หนังสือน้อย ในสมัยนั้น เฉพาะชายในชนชั้นขุนนาง (ยังบัน) เท่านั้นที่มีสิทธิเรียนและเขียนตัวอักษรฮันจาได้ 
การประดิษฐ์และใช้ตัวอักษรใหม่แทนตัวอักษรเดิมนี้ถูกต่อต้านอย่างมากจากเหล่าบัณฑิต ซึ่งเห็นว่าตัวอักษรฮันจาเท่านั้นที่เป็นตัวอักษรที่ถูกต้องชอบธรรมที่สุด
กษัตริย์เซจงและนักปราชญ์ของพระองค์นำแนวคิดการประดิษฐ์อักษรใหม่มาจากอักษรมองโกเลียและอักษรพัก-ปา ทิศทางในการเขียนในแนวตั้งจากขวาไปซ้ายได้อิทธิพลจากอักษรจีน หลังการประดิษฐ์อักษรเกาหลีชาวเกาหลีส่วนใหญ่ยังเขียนด้วยอักษรจีน หรืออักษรระบบ Gukyeol หรือ Idu อักษรเกาหลีใช้เฉพาะชนชั้นระดับล่าง เช่นเด็ก ผู้หญิง และผู้ไร้การศึกษา ในช่วง พ.ศ. 2400 – 2500 การผสมผสานระหว่างการเขียนที่ใช้อักษรจีน (ฮันจา) และอักษรฮันกึลเริ่มเป็นที่นิยม ตั้งแต่ พ.ศ. 2492 ฮันจาถูกยกเลิกในเกาหลีเหนือ เว้นแต่การใช้ในตำราเรียนและหนังสือพิเศษบางเล่ม เมื่อราว พ.ศ. 2510 – 2512 จึงมีการฟื้นฟูการใช้ฮันจาอีกครั้งในเกาหลีเหนือ ในเกาหลีใต้มีการใช้ฮันจาตลอดมา วรรณคดีเกาหลีสมัยใหม่ส่วนใหญ่ และการเขียนที่ไม่เป็นทางการใช้ฮันกึลทั้งหมด แต่งานเขียนทางวิชาการและเอกสารราชการใช้ฮันกึลควบคู่กับฮันจา
จาโม

โดยผิวเผินแล้ว อาจมองอักษรฮันกึลว่าอยู่ในระบบอักษรรูปภาพ แต่จริง ๆ แล้ว อักษรฮันกึลอยู่ในระบบอักษรแทนเสียง (Alphabet) อักษรฮันกึลมีตัวอักษรที่เรียกว่า จาโม (자모, 字母 อักษรแม่) ทั้งหมด 24 ตัว ประกอบด้วย พยัญชนะ 14 ตัว คือ ㄱ ㄴ ㄷ ㄹ ㅁ ㅂ ㅅ ㅇ ㅈ ㅊ ㅋ ㅌ ㅍ และ ㅎ 
และสระ 10 ตัว คือ ㅏ ㅑ ㅓ ㅕ ㅗ ㅛ ㅜ ㅠ ㅡ และ ㅣ
พยัญชนะและสระดังกล่าวเรียกว่า พยัญชนะเดี่ยว และสระเดี่ยว ตามลำดับ นอกจากนี้ยังมีส่วนที่เรียกว่าพยัญชนะซ้ำ และสระประสมด้วย
พยัญชนะซ้ำมี 5 ตัว คือ ㄲ ㄸ ㅃ ㅆ และ ㅉ 
สระประสมมี 11 ตัว คือ ㅐ ㅒ ㅔ ㅖ ㅚ ㅟ ㅘ ㅙ ㅝ ㅞ และ ㅢ
อักษรนี้ได้แนวคิดจากรูปร่างของอวัยวะที่ใช้ออกเสียง พยัญชนะอื่นใช้การเพิ่มเส้นพิเศษลงบนพยัญชนะพื้นฐาน รูปร่างของสระได้แนวคิดจาก คน (เส้นตั้ง) โลก (เส้นนอน) และสวรรค์ (จุด) อักษรฮันกึลสมัยใหม่ จุดจะแสดงด้วยขีดสั้น มีช่องว่างระหว่างคำโดยคำนั้นอาจมีมากกว่า 1 พยางค์ เส้นของพยัญชนะบางตัวเปลี่ยนไปขึ้นกับว่าอยู่ต้น กลาง หรือท้ายพยางค์
จาโม > การประสมอักษร

อักษรฮันกึล มีส่วนที่คล้ายภาษาไทย คือ พยางค์ในอักษรฮันกึลหนึ่งพยางค์จะเกิดจากการรวมกันของ พยัญชนะต้น และสระ หรือ พยัญชนะต้น, สระ และพยัญชนะสะกด แต่ภาษาเกาหลีไม่มีระดับวรรณยุกต์ การสร้างพยางค์หนึ่งพยางค์สามารถทำโดยการเขียนตำแหน่งพยัญชนะ, สระ และพยัญชนะสะกดแบบใดแบบหนึ่งใน 6 แบบดังนี้
กำหนดให้ สีแดง คือ พยัญชนะต้น, สีน้ำเงิน คือ สระ และ สีเขียว คือ พยัญชนะสะกด
| รูปแบบ | คำอธิบาย |
| --- | --- |
 : - รูปแบบนี้ เป็นรูปแบบที่เขียนพยัญชนะต้นข้างหน้าสระ   - และสระที่เขียนในรูปแบบนี้ได้ต้องเป็นสระแนวตั้ง คือ ㅏ ㅑ ㅓ ㅕ ㅣ ㅐ ㅒ ㅔ และ ㅖ - ตัวอย่าง  이= /อี/,  가 = /คา/, 저 = /ชอ/, 여 = /ยอ/, 나라 = /นา-รา/, 네 = /เน/, 혜 = /ฮเย/ (อ่านควบ)
 : - เป็นรูปแบบที่มีทั้งพยัญชนะต้น,สระ และพยัญชนะสะกด โดยพยัญชนะต้นอยู่ด้านหน้าสระในระดับเดียวกัน และ พยัญชนะสะกดอยู่ล่างสุด   - สระที่เขียนในรูปแบบนี้ได้ต้องเป็นสระแนวตั้ง คือ ㅏ ㅑ ㅓ ㅕ ㅣ ㅐ ㅒ ㅔ และ ㅖ - ตัวอย่าง   안 = /อัน/, 녕 = /นย็อง/ (อ่านควบ), 상 = /ซ็อง/, 점심 = /ช็อม-ชิม/, 밥 = /พับ/
 : - รูปแบบนี้ เป็นรูปแบบที่พยัญชนะต้นอยู่ข้างบนสระ - และสระที่เขียนในรูปแบบนี้ได้ต้องเป็นสระแนวนอน คือ ㅗ ㅛ ㅜ ㅠ และ ㅡ - ตัวอย่าง   코 = /โค่/, 고 = /โค/, 아니오 = /อา-นี-โอ/,  토요일 = /โท-โย-อิล/, 변호사 = /พย็อน-โฮ-ซา/
 : - เป็นรูปแบบที่มีทั้งพยัญชนะต้น,สระ และพยัญชนะสะกด โดยเรียงลำดับจากบนลงล่าง    - สระที่เขียนในรูปแบบนี้ได้ต้องเป็นสระแนวนอน คือ ㅗ ㅛ ㅜ ㅠ และ ㅡ -ตัวอย่าง   층 = /ชึ่ง/, 물 = /มุล/
 : - รูปแบบนี้ประกอบด้วยพยัญชนะต้นและสระ - สระที่เขียนในรูปแบบนี้ได้ต้องเป็นสระ ㅚ  ㅟ  ㅢ  ㅘ  ㅙ  ㅝ และ ㅞ - ตัวอย่าง   화 = /ฮวา/, 의 = /อึย, อี, เอ/
 : - รูปแบบนี้ประกอบด้วยพยัญชนะต้น,สระ และพยัญชนะสะกด  - สระที่เขียนในรูปแบบนี้ได้ต้องเป็นสระ ㅚ  ㅟ  ㅢ  ㅘ  ㅙ  ㅝ และ ㅞ - ตัวอย่าง   원 = /ว็อน/
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยประเทศเกาหลี
การถอดอักษรเกาหลีเป็นอักษรโรมัน
ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์
ระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000
การถอดอักษรเกาหลีเป็นอักษรโรมันแบบเยล
ข้อมูล

Chang, Suk-jin (1996). "Scripts and Sounds". Korean. Philadelphia: John Benjamins Publishing Company. ISBN 978-1-55619-728-4. (Volume 4 of the London Oriental and African Language Library).
"Hangeul Matchumbeop". The Ministry of Education of South Korea. 1988.
Hannas, W[illia]m C. (1997). Asia's Orthographic Dilemma. University of Hawaiʻi Press. ISBN 978-0-8248-1892-0.
Kim-Renaud, Young-Key, บ.ก. (1997). The Korean Alphabet: Its History and Structure. University of Hawaiʻi Press. ISBN 978-0-8248-1723-7.
Lee, Iksop; Ramsey, Samuel Robert (2000). The Korean Language. SUNY Press. ISBN 978-0-7914-9130-0.
McCune, G[eorge] M.; Reischauer, E[dwin] O. (1939). "The Romanization of the Korean Language: Based upon Its Phonetic Structure" (PDF). Transactions of the Korea Branch of the Royal Asiatic Society. XXIX: 1–55. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2015-07-12. สืบค้นเมื่อ 2015-08-12.
Sampson, Geoffrey (1990). Writing Systems. Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-1756-4.
Silva, David J. (2002). "Western attitudes toward the Korean language: An Overview of Late Nineteenth and Early Twentieth-Century Mission Literature" (PDF). Korean Studies. 26 (2): 270–286. doi:10.1353/ks.2004.0013. hdl:10106/11257. S2CID 55677193.
Sohn, Ho-Min (2001). The Korean Language. Cambridge Language Surveys. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-36943-5.
Song, Jae Jung (2005). The Korean Language: Structure, Use and Context. Routledge. ISBN 978-0-203-39082-5.
Taylor, Insup (1980). "The Korean writing system: An alphabet? A syllabary? A logography?".  ใน Kolers, P.A.; Wrolstad, M. E.; Bouma, Herman (บ.ก.). Processing of Visual Language. Vol. 2. New York: Plenum Press. ISBN 978-0306405761. OCLC 7099393.
อาร์บีดับเบิลยู

| --- | --- |

ชื่อท้องถิ่น: (주)알비더블유
ประเภท: เอกชน
อุตสาหกรรม: ดนตรี
รูปแบบ: เคป็อป อาร์แอนด์บี ฮิปฮอป ร็อก
ก่อนหน้า: ดับเบิลยูเอเอนเตอร์เทนเมนต์ เรนโบว์บริดจ์เอเจนซี
ก่อตั้ง: 5 มีนาคม 2010; 14 ปีก่อน (2010-03-05)
ผู้ก่อตั้ง: คิม จิน-อู คิม โด-ฮุน
สำนักงานใหญ่: โซล, เกาหลีใต้
จำนวนที่ตั้ง: เกาหลีใต้ B1, 7, Janghan-ro, 20-gil, เขตทงแดมุน โซล  เวียดนาม Shop House - Saritown, SH11-01, An Lợi Đông, Quận 2, Hồ Chí Minh 0372 134 872  ญี่ปุ่น 3F, 3-7-1 ฮิงาชิยามะ เขตเมงูโระ โตเกียว
บุคลากรหลัก: คิม จิน-อู (co-CEO) คิม โด-ฮุน (co-CEO) คิม คย็อง-โฮ (Vice President, CFO) อิม อิน-ย็อง (Vice President, Broadcast Promotion)
บริษัทในเครือ: คลาวด์อาร์ อาร์บีดับเบิลยูเวียดนาม ออลไรต์มิวสิก อาร์บีดับเบิลยูเจแปน ดับเบิลยูเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ 
อาร์บีดับเบิลยู (อังกฤษ: RBW ย่อมาจาก Rainbow Bridge World; เกาหลี: 알비더블유) เป็นบริษัทบันเทิงของเกาหลีใต้ ก่อตั้งโดยคิม จิน-อู (เกาหลี: 김진우) และคิม โด-ฮุน (เกาหลี: 김진우) มีบริษัทในเครือหลายแห่ง ไดเแก่ คลาวด์อาร์, อาร์บีดับเบิลยูเวียดนาม, ออลไรต์มิวสิก, อาร์บีดับเบิลยูเจแปน และดับเบิลยูเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
ศิลปิน > อาร์บีดับเบิลยู > กลุ่ม

มามามู
Vromance
วันอัส
วันวี
เพอร์เพิลคิส
ศิลปิน > อาร์บีดับเบิลยู > เดี่ยว

ฮวีอิน
Moonbyul
Hwasa
Solar
ศิลปิน > อาร์บีดับเบิลยูเวียดนาม > กลุ่ม

D1Verse
ศิลปิน > ดับเบิลยูเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ > กลุ่ม

บีวันเอโฟร์
โอมายเกิร์ล
ออนแอนด์ออฟ
ศิลปิน > ดับเบิลยูเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ > เดี่ยว

Sandeul
YooA
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
อาร์บีดับเบิลยู ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  มิวสิกเบรนซ์ ค่ายเพลง
อี ดา-ย็อง

อี ดา-ย็อง (เกาหลี: 이대영) 
เกิดวันที่ 15 ตุลาคม 1996 เป็นอดีตนักกีฬา วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเกาหลีใต้เธอเล่นตำแหน่งตัวเซต และและเป็นหนึ่งในนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเกาหลีใต้ที่ได้เล่นวอลเลย์บอลหญิงอาชีพในโคโว วี-ลีก โดยได้ไปแข่งขันในระดับโลกหลายรายการ อาทิ เวิลด์กรังด์ปรีซ์ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพ เวิลด์คัพ
ประวัติ

อี ดา-ย็อง เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2539 เป็นลูกสาวของคิม กย็อง-ฮึย อดีตนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเกาหลีใต้ และอี จู-ฮย็อง อดีตนักกรีฑาทีมชาติเกาหลีใต้ และเป็นน้องสาวฝาแฝดของอี แจ-ย็อง ยังเล่นให้กับทีมวอลเลย์บอลหญิงของเกาหลีใต้ เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมศึกษาช็อนจูจุงซัน โรงเรียนมัธยมหญิงชินจูกย็องแฮ และโรงเรียนมัธยมสตรีชินจูซุน-มยุง
ทีมชาติ

อี ดา-ย็อง เริ่มต้นอาชีพนักวอลเลย์บอลระหว่างประเทศของเธอคล้ายกับน้องสาวฝาแฝดของเธอและได้เล่นด้วยกันในกิจกรรมระดับนานาชาติไม่กีรายการสำหรับเกาหลีใต้รวมถึงเอเชียนเกมส์ปี 2014, 2018 FIVB Volleyball Women Nations League
อี ดา-ย็องป็นส่วนหนึ่งของทีมวอลเลย์บอลของเกาหลีใต้ที่คลิกเหรียญทองในการแข่งขันทีมหญิงในการแข่งขันเอเชี่ยนเกมส์ 2014 ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองอินชอนประเทศเกาหลีใต้
เธอกับน้องสาวของเธอได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนของเกาหลีใต้ในการแข่งขันกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ครั้งที่ 18 และกำหนดให้เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงทีม
อี ซัง-ยุน

| อี ซัง-ยุน |
| --- | --- |

เกิด:  (1981-08-15) 15 สิงหาคม ค.ศ. 1981 (43 ปี) โซล ประเทศเกาหลีใต้
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล – ภาควิชาฟิสิกส์
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2004–ปัจจุบัน
ตัวแทน: J,Wide-Company
ส่วนสูง: 1.86 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 이상윤
ฮันจา: 李相侖
อาร์อาร์: I Sang-yun 
เอ็มอาร์: I Sangyun 
 
อี ซัง-ยุน (เกาหลี: 이상윤, อักษรโรมัน: Lee Sang-yoon; เกิด 15 สิงหาคม พ.ศ. 2534) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงจากการแสดงบทบาทนำในเรื่อง มายดอจเตอร์ซอ-ย็อง (2012), แองเจิ้ลอายส์ (2014), ไลอาร์เกม (2014), ออนเดอะเวย์ทูดิแอร์พอร์ต (2016), วิสเปอร์ (2017), อะเบ้าไทม์ (2018), วีไอพี (2019), และ วันเดอะวูแมน (2021)
ชีวิตส่วนตัว

ใน ค.ศ. 2013 แีจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล ปริญญาสาขาฟิสิกส์ เขาเข้าเรียนปีแรกใน ค.ศ. 2000 แต่ด้วยอาชีพการแสดงและการรับราชการทหารภาคบังคับทำให้เขาต้องลาหยุดหลายปี ซึ่งทำให้เขาเข้ารับปริญญาช้า
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | ชื่อภาษาเกาหลี | บทบาท | หมายเหตุ | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2007 | เซ็กอิสซีโร่ 2 | 색즉시공 2 | กี-โจ |  |  |
| 2014 | ซานต้าบาร์บารา | 산타바바라 | ช็อง-อู |  |  |
| 2016 | อินเซน | 날, 보러와요 | นา นัม-ซู |  |  |
| 2020 | โอเคมาดาม | 오케이! 마담 | ช็อล ซ็อง |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

อี ซัง-ยุน ที่ฮันซีเนมา
อี ซัง-ยุน ที่โคเรียนมูวีเดตาเบส
อี ซัง-ยุน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อี ดา-อิน (นักแสดงเกิด พ.ศ. 2535)

| อี ดา-อิน |
| --- | --- |
เกิด:  (1992-11-05) 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 (32 ปี)
การศึกษา: มหาวิทยาลัยฮันยาง
อาชีพ: นักแสดง
ตัวแทน: 9-Ato Entertainment
บิดามารดา: คย็อน มี-รี (มารดา)
ญาติ: อี ยู-บี (พี่สาว) อี ซึง-กี (สามี)
อี ดา-อิน (เกาหลี: 이다인 ชื่อจริง เกาหลี: 이주희; เกิด 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992) เป็นนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้
ชีวิตส่วนตัว

อี ดา-อิน เป็นลูกสาวของนักแสดงชื่อดังคย็อน มี-รี ที่โด่งดังจากการรับบท แชซังกุง ในแดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง และพระนางฮเยกย็อง ในลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน อี ฮง-ฮ็อน พ่อเลี้ยงของเธอรับเลี้ยงเธอและอี ยู-บี พี่สาวของเธอ หลังจากแต่งงานกับคย็อน มี-รี ในปี ค.ศ. 1998 หลังจากแม่ของเธอแต่งงานใหม่ อีได้เปลี่ยนชื่อและนามสกุลจริงของเธอจาก อิม ยู-คย็อง ซึ่งอิมเป็นนามสกุลของพ่อแท้ ๆ ของเธอเป็น อี จู-ฮี อี ดา-อิน เปลี่ยนชื่อจริงของเธออีกครั้งจาก อี จู-ฮี เป็น อี รา-ยุน ก่อนการแต่งงานของเธอ แต่เธอไม่ได้เปลี่ยนชื่อในการแสดงของเธอ
ชีวิตส่วนตัว > ความสัมพันธ์และการแต่งงาน

อี ดา-อิน คบหากับพระเอกชื่อดังอี ซึง-กี ตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 2020 ต่อมาในวันอังคารที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 อี ซึง-กี ได้ประกาศหมั้นกับอี ดา-อิน ในจดหมายที่โพสต์ในบัญชีโซเชียลมีเดียของเขา  ทั้งคู่แต่งงานกันเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2023 ที่ Grand International Seoul Pamas ต่อหน้าเพื่อนและสมาชิกในครอบครัวเท่านั้น
เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2023 ต้นสังกัดของเธอยืนยันว่าอีกำลังตั้งครรภ์ลูกคนแรกและมีกำหนดคลอดในเดือนกุมภาพันธ์ 2024
ยูจีน (นักร้อง)

สำหรับนักแสดงหญิงที่มีชื่อเกิดเดียวกัน ดูที่ ยูอี
| ยูจีน |
| --- | --- |
ยูจีนในเดือนกุมภาพันธ์ 2021
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: คิม ยู-จิน
รู้จักในชื่อ: ยูจีน
เกิด:  (1981-03-03) 3 มีนาคม ค.ศ. 1981 (43 ปี) โซล ประเทศเกาหลีใต้
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง พิธีกร
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 1997–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: INN Company
อดีตสมาชิก: เอสอีเอส
คู่สมรส: กี แท-ยอง (สมรส 2011)

อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ค่ายเพลง: เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ F&J Entertainment กาเกาเอ็ม
อดีตสมาชิก: เอส.อี.เอส. เอสเอ็มทาวน์
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 유진
อาร์อาร์: Yu-jin 
เอ็มอาร์: Yuchin 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 김유진
ฮันจา: 金梄眞
อาร์อาร์: Gim Yu-jin 
เอ็มอาร์: Kim Yuchin 
 
นักดนตรี
คิม ยู-จิน (เกาหลี: 김유진; เกิด 3 มีนาคม ค.ศ. 1981) เป็นที่รู้จักในชื่อ ยูจีน เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ ยูจีนเปิดตัวเป็นสมาชิกของเกิร์ลกรุป เอสอีเอส ในเดือนพฤศจิกายน 1997 หลังจากการยุบวงในปี 2002 เธอได้ออกจาก เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ และออกอัลบั้มเดี่ยวสองชุด
ในฐานะนักแสดง ยูจีนมีผลงานการแสดงในซีรีส์โทรทัศน์และภาพยนตร์หลายเรื่อง โดยยูจีนเปิดตัวการแสดงด้วยบทบาทจิน ดา-แร ในซีรีส์เรื่อง Loving You (2002) และมีผลงานการแสดงที่โดดเด่นอื่น ๆ ในซีรีส์หลายเรื่อง เช่น Save the Last Dance for Me (2004), Wonderful Life (2005), คิมทัคกู ยอดชายนายขนมปัง (2010), A Hundred Year Legacy (2013), All About My Mom (2015) และ The Penthouse: War in Life (2020-2021)
ประวัติ > ชีวิตช่วงแรก

คิม ยู-จิน เกิดเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 1981 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ ด้วยคำแนะนำของคุณปู่ของเธอ ซึ่งตั้งรกรากอยู่ที่กวม ครอบครัวของเธอจึงอพยพมาที่กวมหลังจากที่เธอเรียนจบภาคเรียนแรกของชั้นประถมศึกษาปีที่ 5
ประวัติ > การศึกษา

เธอเข้าเรียนที่ Agueda I. Johnston Middle School ตั้งแต่เดือนตุลาคม 1992 จนถึงเดือนมิถุนายน 1995 และเข้าเรียนที่ John F. Kennedy High School ตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงกันยายน 1997 เธอกลับมาที่เกาหลีพร้อมกับแม่และน้องสาวเพื่อจบการศึกษาชั้นมัธยมปลาย และในที่สุดเธอก็จบการศึกษาจากโรงเรียนนานาชาติเคนต์เกาหลี ในโซล ในเดือนมิถุนายน 1999 ช่วงมัธยมปลาย กว่า 80% ของวิชาที่เธอเรียน เธอได้เกรด A
การทำงาน > เอสอีเอส

ดูบทความหลักที่: เอสอีเอส
ยูจีนเปิดตัวกับเอสอีเอส ในปี 1997 เอสอีเอสประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม กลายเป็นเกิร์ลกรุปเคป็อปที่มียอดขายสูงสุดในยุคนั้น เอสอีเอสยุบวงเมื่อปลายปี 2002 หลังจากที่ บาดา และ ยูจีน ไม่ต่อสัญญากับ เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ในขณะที่ ชู อยู่กับ เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ จนถึงปี 2006
เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2016 ยูจีนพร้อมด้วยสมาชิกเอสอีเอส บาดาและชู เข้าร่วมแคมเปญการกุศล Green Heart Bazaar ในเดือนตุลาคม 2016 เอสอีเอสคัมแบ็ก เพื่อฉลองครบรอบ 20 ปีนับตั้งแต่เปิดตัวกลุ่ม พวกเธอเริ่มต้นโปรเจกต์สำหรับการฉลองครบรอบ 20 ปีด้วยดิจิทัลซิงเกิล Love[Story] ซึ่งเป็นการรีเมคจากซิงเกิล Love ในปี 1999 ของพวกเธอผ่าน เอสเอ็มสเตชัน ของเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน และมิวสิกวิดีโอเปิดตัวเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม
ในช่วงต้นเดือนธันวาคม 2016 เอสอีเอสได้ออกอากาศรายการเรียลลิตี้จำนวน 10 ตอน Remember, I'm Your S.E.S. ออกอากาศผ่านแอปพลิเคชันมือถือ oksusu เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองการครบรอบ 20 ปี พวกเธอจึงจัดคอนเสิร์ต Remember, the Day ในวันที่ 30 และ 31 ธันวาคม ที่ Daeyang Hall ของ Sejong University ในกรุงโซล
เมื่อวันที่ 2 มกราคม อัลบั้มพิเศษสำหรับการครบรอบ 20 ปี Remember ถูกปล่อยตัว อัลบั้มนี้ประกอบด้วยซิงเกิลนำสองซิงเกิล Remember ปล่อยตัวในวันที่ 1 มกราคม และ Paradise ปล่อยตัวในวันที่ 2 มกราคม และพวกเธอได้จัดงานแฟนมีตติ้งเป็นโปรเจกต์สุดท้ายของการครบรอบเดบิวต์ 20 ปีในชื่อ I Will Be There, Wait For You ในวันที่ 1 มีนาคม 2017
การทำงาน > 2002–ปัจจุบัน

หลังจากการยุบวงของเอสอีเอส ในปี 2002 ยูจีนได้ออกอัลบั้มเดี่ยวสองอัลบั้ม คือ My True Style... และ 810303 อัลบั้มแรกของเธอขายได้เกือบ 65,000 ตลับ และมีเพลงบัลลาดที่ฮิตหนึ่งเพลง "The Best" นอกจากอัลบั้มเดี่ยวแล้ว ยูจีนยังมีผลงานละครเกาหลี 4 เรื่อง ได้แก่ Loving You, Save the Last Dance for Me, Wonderful Life และ Love Truly
ยูจีนเปิดตัวในละครเวทีที่ดัดแปลงมาจากภาพยนตร์เรื่อง Innocent Steps และภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอคือ Unstoppable Marriage หลังจากรับบทนำในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง One Mom and Three Dads และ Creating Destiny ยูจีนก็ได้แสดงซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง คิมทัคกู ยอดชายนายขนมปัง ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมากด้วยเรตติ้งตอนจบ 50.8%
ในปี 2550 ยูจีนรับช่วงต่อจาก อี ฮโยริ ในฐานะหนึ่งในพิธีกรในรายการวาไรตี้ ซาวน่าหรรษา จนกระทั่งรายการได้รับการปรับปรุงใหม่ในซีซันที่สาม หลังจากการประสบความสำเร็จในรายการก่อนหน้า Eugene's Makeup Diary เครือข่ายแบบเคเบิล O'live ก็เลือกเธอเป็นพิธีกรรายการใหม่ Get It Beauty อีกครั้ง ซึ่งเริ่มออกอากาศในเดือนกรกฎาคม 2010
ยูจีนมีผลงานการเขียนหนังสือ 2 เล่ม ได้แก่ Eugene's Beauty Secrets และ Eugene's Get It Beauty และเธอยังเป็นประธานกรรมการร่วมของแบรนด์เสื้อผ้า byMOMO
ผลงานซีรีส์เรื่องถัดไปของเธอคือ ซีรีส์โทรทัศน์ครอบครัวสุดสัปดาห์ในปี 2013 A Hundred Year Legacy ซึ่งมีเรตติ้งสูงถึงกว่า 30% หลังจากนั้นเธอก็มีบทบาทในซีรีส์โทรทัศน์ครอบครัวอีกสองเรื่อง คือ Can We Fall in Love, Again? และ All About My Mom
เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2018 มีการประกาศว่ายูจีนได้เซ็นสัญญากับ INN Company หลังจากตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับ C9 Entertainment
ในปี 2020 เธอได้ปรากฏตัวในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง The Penthouse: War in Life ซึ่งออกอากาศทางช่อง เอสบีเอสทีวี ตั้งแต่วันที่ 26 ตุลาคม
ชีวิตส่วนตัว

เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2011 ยูจีนประกาศว่าเธอจะแต่งงานกับ กี แท-ยอง นักแสดงนำร่วมของเธอในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง Creating Destiny ในปี 2009 งานแต่งงานของพวกเขาจัดขึ้นที่โบสถ์กลางกรุงโซลในเมืองอันยัง จังหวัดคย็องกี เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2011 พวกเขาได้รับเชิญเป็นคู่รักคู่แรกในรายการ Super Couple Diary ซึ่งเป็นรายการเรียลลิตี้ที่ถ่ายทำชีวิตประจำวันหลังแต่งงานของคู่รักคนดัง ยูจีนได้ให้กำเนิดลูกสาวคนแรก เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2015 และให้กำเนิดลูกสาวอีกคนเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2018
ผลงานเพลง

ดูสิ่งนี้ด้วย: เอสอีเอส § ผลงาน
ผลงานเพลง > อัลบั้มเดี่ยว

| ชื่อ | รายละเอียด | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> เกาหลี | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  My True Style... |  ออกจำหน่าย: 30 พฤษภาคม 2003 สังกัด: F&J Entertainment  รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด มีเพลง ดังนี้ The Best  Cha Cha (차 차)  Rainy Day  You And I  Bad Boy  Feel Me  Good-Bye (사랑인가요)  Sweet Babe  Lovely Day  Stay With Me  Regret (후회)  My Best Friend  늘 처음처럼 (Loving You)  기억해요 (Remember Me) (Bonus Track)  Jesus Loves Me (Bonus Track) | 10 | 54,270 |
| 2. 810303 |  ออกจำหน่าย: 18 สิงหาคม 2004 สังกัด: กาเกาเอ็ม  รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด มีเพลง ดังนี้ Wuthering Heights (폭풍의 언덕)  Windy  I'm sorry.. I'm sorry.. (미안한건..서러운건..)  Pleeez  Happy Time  Pandora  Late Love (늦은 사랑)  Relax  Remote Control  My Dream  How About You? (넌 어떠니?)  A Parting Shot (이별이 내게 주는 것)  Windy (Remix)  810303 (To Be Continued) | 9 | 25,245 |