stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ขนมปังแบน

| --- | --- |
ขนมปังแบนแบบทำเองในบ้าน
ประเภท: ขนมปัง
ส่วนผสมหลัก: แป้ง น้ำ และเกลือ
 ตำราอาหาร: ขนมปังแบน   สื่อ: ขนมปังแบน
ขนมปังแบน หรือ แฟลตเบรด (อังกฤษ: flatbread) เป็นขนมปังที่ทำจากแป้งประกอบอาหาร น้ำ (หรือของเหลวชนิดอื่นเช่นนมหรือโยเกิร์ต เป็นต้น) และเกลือ ผสมกันแล้วนวดให้เป็นแผ่นแบน ขนมปังแบนโดยส่วนใหญ่จะไม่ใส่ยีสต์หรือสารอื่นที่ทำให้ขึ้นฟู แต่ก็จะมีบางชนิดที่ทิ้งให้ขึ้นฟูเช่นพิซซ่าหรือพีตาเป็นต้น
ขนมปังแบนมีความหนาได้ตั้งแต่ไม่ถึงหนึ่งมิลลิเมตรไปจนถึงหลายเซนติเมตรเพื่อให้สามารถรับประทานได้โดยไม่ต้องหั่นเป็นแผ่น ขนมปังแบนสามารถทำให้สุกได้หลายวิธี เช่นอบในเตา ทอดในน้ำมัน ย่างบนถ่านร้อน หรือทอดบนกระทะแบน เป็นต้น และสามารถรับประทานได้ทันทีหลังอบหรือเก็บเอาไว้ใช้ภายหลังได้
ประวัติศาสตร์

ขนมปังแบนเป็นอาหารแปรรูปที่เก่าแก่ที่สุดอย่างหนึ่ง โดยพบหลักฐานการทำขนมปังแบนในแหล่งอารยธรรมเก่าแก่เช่นเมโสโปเตเมีย อียิปต์โบราณ และลุ่มแม่น้ำสินธุ เป็นต้น
ใน ค.ศ. 2018 ได้มีการขุดพบร่องรอยเศษขนมปังในแหล่งขุดค้นของแหล่งวัฒนธรรมนาตูเฟียนชื่อว่า "ชูบัยเกาะฮ์ 1" ในพื้นที่ฮัรเราะตุชชาม ในเขตประเทศจอร์แดน ซึ่งมาจากประมาณ 12,400 ปีก่อนคริสตกาล หรือประมาณ 4,000 ปีก่อนหลักฐานเกี่ยวกับเกษตรกรรมในพื้นที่ จากการวิเคราะห์พบว่าเศษขนมปังดังกล่าวน่าจะมาจากขนมปังแบนที่ทำจากข้าวบาร์เลย์ป่า ข้าวสาลีไอน์คอร์น ข้าวโอ๊ต และ Bolboschoenus glaucus ซึ่งเป็นพืชหัวชนิดหนึ่ง
กลุ่มชนในอานาโตเลียใช้เตาดินที่เรียกว่า tandir อบขนมปังแบนที่ไม่ใส่เชื้อฟูในสมัยจักรวรรดิเซลจุคและจักรวรรดิออตโตมัน และมีการค้นพบเตาดังกล่าวในแหล่งโบราณคดีทั่วภูมิภาคตะวันออกกลาง คำว่า tandir มาจากคำในภาษาแอกแคดว่า tinuru ซึ่งต่อมาได้กลายเป็น tannur ในภาษาฮีบรูและภาษาอาหรับ tandır ในภาษาตุรกี และ tandur ในภาษาอูรดูและภาษาฮินดี ขนมปังแบบ tinuru ทำให้สุกโดยการแนบแผ่นขนมปังกับผนังด้านในของเตาทรงกระบอก ซึ่งขนมปังลักษณะดังกล่าวก็ยังคงพบในชนบทในบริเวณเอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันตก
ขงสิ้ว

ขงสิ้ว (อังกฤษ: Kong Xiu; จีน: 孔秀) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กเป็นขุนพลของเตียวสิ้วเป็นทหารเอกที่สำคัญมากในการรบที่เตงเชียโดยเตียวสิ้วส่งขงสิ้วไปรักษาเมืองเตงเชียเมื่อโจโฉมาตีเมืองเตงเชีย และได้มาเป็นายด่านแรกของด่านทั้ง5 เมื่อกวนอูจะไปหาเล่าปี่ที่โห้ปัก ได้พบกับขงสิ้ว แต่ไม่มีใบผ่าน ขงสิ้วจึงต่อสู้กับกวนอู แล้วก็โดนกวนอูเอาง้าวฟันตาย
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ยุคสามก๊ก
จดหมายเหตุสามก๊ก
ตัวละครในสามก๊ก
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
ขนระห่ำไปบี้นรก

| ขนระห่ำไปบี้นรก |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ:   คอรี่ย์ หยวน  หลุยส์ เลเทอร์เรียร์ 
เขียนบท:   ลุก แบซง  โรเบิร์ต มาร์ค คาเมน 
อำนวยการสร้าง:   ลุก แบซง  สตีฟ แคชแมน 
นักแสดงนำ:   เจสัน สเตธัม  ซู ฉี  ฟร็องซัวส์ แบร์เลอ็องด์  แม็ตต์ ชูลซ์ 
กำกับภาพ: ปีแยร์ โมเรล
ตัดต่อ: นิโคลัส เทอมบาซีวิซ
ดนตรีประกอบ: สแตนลีย์ คล๊าร์ค
บริษัทผู้สร้าง:   ยูโรปาคอร์ป  TF1 ฟิล์มส์ โปรดักชั่น  เคอร์เรนต์ เอนเตอร์เทนเมนท์  คาแนล+  
ผู้จัดจำหน่าย: ทเวนตี้ท์ เซ็นจูรี่ ฟ็อกซ์
วันฉาย: 2 ตุลาคม ค.ศ. 2002 (รอบปฐมทัศน์) 23 ตุลาคม ค.ศ. 2002 (ฝรั่งเศส) 11 ตุลาคม พ.ศ. 2545 (ประเทศไทย)
ความยาว: 92 นาที
ประเทศ: ฝรั่งเศส
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 21 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 43.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ขนระห่ำไปบี้นรก (อังกฤษ: The Transporter) เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่น-ระทึกขวัญภาษาอังกฤษสัญชาติฝรั่งเศสที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2002 กำกับโดย คอรี่ย์ หยวน และ หลุยส์ เลเทอร์เรียร์ (ซึ่งได้รับเครดิตในฐานะผู้กำกับศิลป์ของภาพยนตร์เรื่องนี้) และเขียนบทโดย ลุก แบซง ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากซีรีส์ เดอะ ไฮร ของ BMW ฟิล์มส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย เจสัน สเตธัม รับบทเป็น แฟรงก์ มาร์ติน คนขับรถรับจ้างซึ่งเป็น "ผู้ขนส่ง" ซึ่งจะส่งของทุกที่ทุกเวลาโดยไม่ต้องถามคำถามในราคาที่เหมาะสม นอกจากนี้ยังมี ซู ฉี ที่รับบทเป็น ไหล แคว
เป็นภาคแรกในแฟรนไชส์ ทรานสปอร์ตเตอร์ ซึ่งประสบความสำเร็จจากภาคต่อทั้ง 3 ภาค ได้แก่ ทรานสปอร์ตเตอร์ 2 และ เพชฌฆาต สัญชาติเทอร์โบ, คนระห่ำคว่ำนรก (ฉบับรีบูต) และซีรีส์ทางโทรทัศน์ในชื่อ คนระห่ำ เหยียบทะลุนรก
แหล่งข้อมูลอื่น

ขนระห่ำไปบี้นรก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ขนมหวาน

| --- | --- |
ขนมหวานในบะซาร์ที่ดามัสกัส ประเทศซีเรีย
ชื่ออื่น: ลูกกวาด ลูกอม
ประเภท: Sugar confectionery
ส่วนผสมหลัก: น้ำตาล หรือ น้ำผึ้ง
 ตำราอาหาร: ขนมหวาน   สื่อ: ขนมหวาน
ขนมหวาน หรือ ลูกอม หรือ ลูกกวาด (อังกฤษ: candy, sweet หรือ lolly) คือ ขนมที่มีน้ำตาลเป็นส่วนผสมหลัก อย่างเช่น ช็อกโกแลต หมากฝรั่ง ผัก ผลไม้ หรือถั่วที่เคลือบด้วยน้ำตาล เรียกว่า ผักผลไม้เชื่อม
ขนมหวานมีลักษณะเด่นคือมีการใช้น้ำตาลหรือสารทดแทนน้ำตาลในปริมาณมาก ในด้านขนาด เค้กหรือขนมปังมักจะต้องแบ่งกันกินกันหลายคน ขณะที่ขนมหวานหรือลูกอมมักจะทำเป็นชิ้นเล็ก ๆ อย่างไรก็ตาม นิยามของขนมหวานยังขึ้นอยู่กับว่าผู้คนกินอาหารชนิดนี้อย่างไรด้วย อย่าง ขนมอบที่เสิร์ฟเป็นของหวานหลังมื้ออาหาร โดยทั่วไปแล้ว ขนมหวานจะกินแบบเป็นบางครั้งบางคราวโดยมักจะหยิบกินด้วยมือ เป็นของว่างระหว่างมื้ออาหาร แต่ละวัฒนธรรมมีแนวคิดของตนเองว่าอะไรคือขนมหวานมากกว่าของหวาน อาหารชนิดเดียวกันอาจเป็นขนมหวานในวัฒนธรรมหนึ่งและเป็นของหวานในอีกวัฒนธรรมหนึ่งก็ได้
แหล่งข้อมูลอื่น

Candy Wrapper Museum – Extensive photo archive
National Confectioners Association – Information on a variety of candies
Science of Candy – Descriptions and videos of hardness stages
33 Unique Treats From All Around the World in The New York Times
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  NARA
ขบวนการฮุกบาลาฮับ

ขบวนการฮุกบาลาฮับ (อังกฤษ: Hukbalahab Movement) เป็นชื่อย่อของกองทัพประชาชนต่อต้านญี่ปุ่น (Hukbo ng Bayan Laban sa Hapon) ก่อตั้งโดยกลุ่มต่อต้านญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2485 ซึ่งเป็นผู้นำสหภาพคอมมิวนิสต์และสังคมนิยม เมื่อสงครามยุติลงจึงเข้าร่วมการเลือกตั้ง เน้นนโยบายคัดค้านกลุ่มที่เคยร่วมมือกับญี่ปุ่นในนามกลุ่มพันธมิตรเพื่อประชาธิปไตย กลุ่มนี้ได้รับการสนับสนุนในบริเวณภาคกลางและภาคใต้ของเกาะลูซอนในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2489 แต่ถูกปฏิเสธไม่ให้ได้รับที่นั่งในรัฐสภา กลุ่มนี้จึงหันไปดำเนินการต่อสู้ด้วยวิธีการทางทหาร การก่อกบฏเต็มรูปแบบของขบวนการเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2493 เมื่อกลุ่มนี้เปลี่ยนชื่อเป็นกองทัพปลดแอกประชาชน (Hukbang Mapagpalaya ng Bayan) เพื่อโค่นล้มรัฐบาล กลุ่มนี้เคยยึดเมืองสำคัญบางแห่งในเกาะลูซอนได้ชั่วคราว
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2493 รามอน แมกไซไซเข้ามาเป็นรัฐมนตรีกลาโหมแห่งชาติและประสบความสำเร็จในการกวาดล้างขบวนการนี้ภายใต้การสนับสนุนของสหรัฐ สามารถจับตัวคณะกรรมการกลางคอมมิวนิสต์ของขบวนการนี้ได้ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2493 เมื่อแมกไซไซได้เป็นประธานาธิบดีเมื่อ พ.ศ. 2498 เขาดำเนินการกวาดล้างขบวนการนี้ต่อไปจนเหลือสภาพเป็นเพียงกลุ่มโจรใน พ.ศ. 2499
กลุ่มอาลีบาบา

| --- | --- |

ISIN: US01609W1027 
อุตสาหกรรม: อินเทอร์เน็ต
ก่อตั้ง: 4 เมษายน 2542 (25 ปี)
สำนักงานใหญ่: 969 West Wen Yi Road Yu Hang District Hangzhou 311121 China
บุคลากรหลัก: แดเนียล จาง
ผลิตภัณฑ์: อีคอมเมิร์ซ, เว็บโฮสต์การประมูลออนไลน์, การโอนเงินออนไลน์, การพาณิชย์เคลื่อนที่
บริการ: การซื้อสินค้าออนไลน์
รายได้: 717,289,000,000 เหรินหมินปี้ (พ.ศ. 2564) 
รายได้จากการดำเนินงาน: 89,678,000,000 เหรินหมินปี้ (พ.ศ. 2564) 
รายได้สุทธิ: 143,284,000,000 เหรินหมินปี้ (พ.ศ. 2564) 
สินทรัพย์: 1,690,218,000,000 เหรินหมินปี้ (พ.ศ. 2564) 
พนักงาน: 251,462 (พ.ศ. 2564) 
เว็บไซต์: www.alibabagroup.com
อาลีบาบากรุ๊ปโฮลดิง จำกัด (อังกฤษ: Alibaba Group Holding Limited; จีน: 阿里巴巴集团控股有限公司; พินอิน: Ālǐbābā Jítuán Kònggǔ Yǒuxiàn Gōngsī) เป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจหลายประเภทรวมกันทั้งอีคอมเมิร์ซ ค้าปลีก อินเทอร์เน็ต เอไอและเทคโนโลยีข้ามชาติของจีน ก่อตั้งในปี 2542 ซึ่งให้บริการขายแบบลูกค้าต่อลูกค้า ธุรกิจต่อลูกค้า และธุรกิจต่อธุรกิจผ่านเว็บพอร์ทัล ตลอดจนบริการชำระเงินอิเล็กทรอนิกส์ เสิร์จเอนจินซื้อสินค้า และบริการคอมพิวเตอร์แบบคลาวด์ บริษัทเป็นเจ้าของและดำเนินการธุรกิจหลากประเภททั่วโลกในหลายส่วน และฟอร์จูนออกชื่อว่าเป็นบริษัทที่ได้รับความชื่นชมมากที่สุดในโลกบริษัทหนึ่ง.
ในเวลาปิดทำการของวันที่ทำการระดมทุนสาธารณะประเภทการเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชน (IPO) ในวันที่ 19 กันยายน 2557 มูลค่าตลาดของอาลีบาบาอยู่ที่ 231,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สูงสุดในโลก ในเดือนมกราคม 2561 มูลค่าตลาดของอาลีบาบาอยู่ที่ 527,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ติดอันดับบริษัทมีมูลค่ามากที่สุดและใหญ่สุด 10 อันดับแรกของโลก ในเดือนเดียวกัน ยังเป็นบริษัทเอเชียบริษัทที่สองที่ทะลุมูลค่า 500,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐตามหลังเท็นเซนต์
อาลีบาบาเป็นผู้ค้าปลีกรายใหญ่สุดและมีมูลค่ามากที่สุดในโลกตั้งแต่เดือนมษายน 2559 โดยมีกิจการในกว่า 200 ประเทศ เช่นเดียวกับเป็นบริษัทอินเทอร์เน็ตใหญ่ที่สุดในโลกบริษัทหนึ่ง ยอดขายและกำไรของบริษัทแซงหน้าผู้ค้าปลีกทุกรายในสหรัฐรวมกัน (รวมทั้งวอลมาร์ท แอมะซอนและอีเบย์) ตั้งแต่ปี 2558 หลังจากนั้นขยายสู่อุตสาหกรรมสื่อ โดยมีเงินได้เพิ่มขึ้นร้อยละสามหลักต่อปี นอกจากนี้ยังยังทำให้วันคนโสดของจีนเป็นวันซื้อสินค้าออนไลน์และออฟไลน์ใหญ่สุดในโลก โดยมียอดขายของบริษัทกว่า 25,400 ล้านดอลลาร์สหรัฐเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2017
ประวัติความเป็นมาและเหตุการณ์สำคัญ

กลุ่มบริษัทอาลีบาบา ก่อตั้ง เมื่อ ปี พ.ศ. 2542 จากเริ่มแรกผู้ก่อตั้งบริษัท คือ แจ็ก หม่า ที่เชื่อว่าการใช้อินเทอร์เน็ตร่วมกัน โดยที่เล่นแล้วเป็นการช่วยให้ผู้ประกอบการขนาดเล็กที่จะยกระดับนวัตกรรมและเทคโนโลยีที่จะเติบโตและแข่งขันได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นในระบบเศรษฐกิจในประเทศและทั่วโลก นับตั้งแต่เปิดตัวเว็บไซต์ครั้งแรก ก็ช่วยให้ผู้ส่งออกจีนขนาดเล็ก ผู้ผลิตและผู้ประกอบการที่จะขายในต่างประเทศได้เติบโตขึ้น ทำให้อาลีบาบากลายเป็นผู้นำระดับโลกในการค้าออนไลน์และโทรศัพท์มือถือครับ
กลุ่มบริษัทในเครือ

บริการค้นหาสินค้า
บริการค้นหาการซื้อสินค้าแบบรวมกลุ่มซื้อเพื่อให้ได้โปรโมชั่นพิเศษ(Group Buy)
บริการค้นหาตั๋วหนังจากโรงภาพยนตร์
บริการค้นหาส่วนลด โปรโมชั่นต่าง ๆ
บริการค้นหาข้อมูลจาก Taobao Community
ในปัจจุบัน สินค้าทั้งหมดมีมากกว่า 1,000 ล้านชิ้น และสามารถค้นหาสินค้าที่มีอยู่ใน Taobao Marketplace, Taobao Mall, Amazon China, Gome, Yihaodian, Nike China and Vancl.
ปัจจุบัน Alipay.com มีพาร์ตเนอร์เป็นสถาบันการเงินมากถึง 100 แห่ง โดยให้บริการผู้ขายมากถึง 460,000 ราย ครอบคลุมการซื้อขายสินค้าบนโลกออนไลน์ การพนันออนไลน์ทุกชนิด เกมออนไลน์ ตั๋วเครื่องบิน ค่าน้ำค่าไฟ เป็นต้น รับชำระเงินผ่านสกุลเงินทั้งสิ้น 12 สกุลเงิน
ผลประกอบการ

มีรายได้ในไตรมาสที่ 3 ประจำปี 2559 สิ้นสุดในเดือนกันยายน 2559 รวม 43,292 ล้านหยวน คิดเป็นมูลค่า 5,142 ล้านเหรียญสหรัฐฯ (อัตราแลกเปลี่ยน ณ เดือนกันยายน 2559) หรือประมาณ 17,942 ล้านบาท (อัตราแลกเปลี่ยน ณ เดือน พฤศจิกายน 2559)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
↑  https://marketeeronline.co/archives/23193
ภาพเว็บไซต์ เถาเป่า
ภาพเว็บไซต์อาลีบาบาคลาวด์
To make it easy to do business anywhere

 เพื่อการทำธุรกิจที่ง่ายดายในทุก ๆ ที่
การแข่งขันออกแบบหุ่นยนต์ระหว่างประเทศ

| --- | --- |
การแข่งขันออกแบบหุ่นยนต์ระหว่างประเทศ
 การแข่งขันออกแบบหุ่นยนต์ระหว่างประเทศ
เว็บไซต์
เว็ปไซด์ทางการการแข่งขันออกแบบหุ่นยนต์ระหว่างประเทศ
การแข่งขันออกแบบหุ่นยนต์ระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Design Robot Contest: IDC RoboCon) เป็นการแข่งขันหุ่นยนต์ที่เน้นการออกแบบหุ่นยนต์ให้สามารถแก้ปัญหาเฉพาะอย่างได้โดยใช้วัสดุและอุปกรณ์จำกัด เป็นการริเริ่มโดยสถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียวและสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ การแข่งขันนี้จัดขึ้นครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1990 โดยโจทย์ที่ใช้ในการแข่งขันจะเปลี่ยนไปในแต่ละปี
ในปัจจุบันมีเยาวชนจากญี่ปุ่น เกาหลีใต้ บราซิล ฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา จีน สิงคโปร์ และไทย เข้าร่วมแข่งขัน โดยปรกติระยะเวลาเข้าแข่งประมาณ 2 สัปดาห์ ซึ่งในระหว่างนี้ ผู้เข้าแข่งขันจะได้รับจัดการอบรมเชิงปฏิบัติทางด้านเทคนิคและต้องการสร้างหุ่นยนต์ให้ได้ไม่เกิน 2 ตัว โดยใช้วัสดุที่ผู้จัดการแข่งขันจัดเตรียมไว้ให้อย่างจำกัด (ยกเว้นอุปกรณ์บางอย่าง เช่น น็อต กาว สี เป็นต้น) ผู้เข้าแข่งขันจากประเทศเดียวกันจะถูกแบ่งคละกันไปในเป็นทีมต่างๆ ซึ่งแต่ละทีมมีสีประจำทีม
สำหรับไทยเริ่มเข้าร่วมและเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันเป็นครั้งแรก เมื่อปี ค.ศ. 2007 ซึ่งถือเป็นการเฉลิมฉลองในโอกาสครบรอบ 120 ปี ความสัมพันธ์ระหว่างไทยและญี่ปุ่นโดยความร่วมมือระหว่างจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ (เอ็มเทค), สถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียว และมหาวิทยาลัยโตเกียวเด็งกิ (Tokyo Denki University) และผู้สนับสนุนหลัก คือ สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ, สำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) และสมาคมวิชาการหุ่นยนต์ไทย โดยจัดการอบรมเชิงปฏิบัติการที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และจัดการแข่งขันที่ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไบเทค บางนา เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2007 ในงานสัปดาห์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ โดยโจทย์ประจำปีนี้คือ มอบพวงมาลัยให้แม่  หลังจากการจัดครั้งแรกเป็นต้นมาประเทศไทยโดยภายใต้การสนับสนุนของ ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ และคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จึงได้มีการจัดการแข่งขันการออกแบบหุ่นยนต์ในระดับประเทศขึ้นต่อมาทุกปี โดยใช้ชื่อว่า Robot Design Contest: RDC ทีมที่ชนะเลิศจะได้ไปแข่งขันต่อในระดับนานาชาติต่อไป โดยการแบ่งทีมและความยากของโจทย์และวัสดุจะใช้หลักการเดียวกับระดับนานาชาติ กล่าวคือ ผู้เข้าแข่งขันจากสถาบันเดียวกันจะถูกแบ่งคละกันไปในเป็นทีมต่างๆ ซึ่งแต่ละทีมมีสีประจำทีม โดยจัดการอบรมเชิงปฏิบัติการที่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นเวลา 2 สัปดาห์ และแข่งขันที่ศูนย์การค้าพันธุ์ทิพย์พลาซ่า
รายชื่อการแข่งขันออกแบบหุ่นยนต์ระหว่างประเทศ

| ครั้งที่ | สถานที่จัด | วันที่ | โจทย์ | เว็บไซต์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | โตเกียว  ญี่ปุ่น | 1990 | Gold Rush | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_90.html เก็บถาวร 2011-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 2 | โตเกียว  ญี่ปุ่น | 1991 | Save The Planet | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_91.html เก็บถาวร 2011-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 3 | บอสตัน  สหรัฐ | 1992 | Pipe Dreem Too | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_92.html เก็บถาวร 2011-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 4 | โตเกียว  ญี่ปุ่น | 1993 | Newton's Challenge | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_93.html เก็บถาวร 2011-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 5 | คะนะกะวะ  ญี่ปุ่น | 1994 | Robo Bowl | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_94.html เก็บถาวร 2011-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 6 | เคมบริดจ์  อังกฤษ | 1995 | Treasure Mountain | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_95.html เก็บถาวร 2011-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 7 | Darmstadt  เยอรมนี | 1996 | Rock'n Roll | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_96.html เก็บถาวร 2011-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 8 | คะนะกะวะ  ญี่ปุ่น | 1997 | The Wood Picker | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_97.html เก็บถาวร 2011-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 9 | เซาเปาโล  บราซิล | 1998 | Tropical Challenge | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_98.html เก็บถาวร 2011-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 10 | กุมมะ  ญี่ปุ่น | 1999 | Cocoon and Wind | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_99.html เก็บถาวร 2011-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 11 | โซล  เกาหลีใต้ | 2000 | North/South Economic Cooperation | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_00.html เก็บถาวร 2011-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 12 | โอซะกะ  ญี่ปุ่น | 2001 | Flip the Takoyaki | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_01.html เก็บถาวร 2011-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 13 | บอสตัน  สหรัฐ | 2002 | Rock and Roll | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_02.html เก็บถาวร 2011-08-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 14 | ไอจิ  ญี่ปุ่น | 2003 | Legend of Gold Shachihoko | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_03.html เก็บถาวร 2013-06-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| 15 | โตเกียว  ญี่ปุ่น | 2004 | The Ring Master | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_04.html%5Bลิงก์เสีย%5D |
| 16 | ไอจิ  ญี่ปุ่น | 2005 | Bloom Your Dreams | http://www.official-robocon.com/jp/idc/history/history_05.html%5Bลิงก์เสีย%5D |
| 17 | โตเกียว  ญี่ปุ่น | 2006 | Fujiyama Go !! | http://www.idc-robocon.org/idc2006/eng/index.htm |
| 18 | กรุงเทพ  ไทย | 18 สิงหาคม 2007 | Thank you, Mom !! |  |
| 19 | เซาเปาโล  บราซิล | 2008 | Green Energy | http://www.idc-robocon.org/idc2008/e/index.html |
| 20 | โตเกียว  ญี่ปุ่น | 2009 | HANABI (ดอกไม้ไฟ) | http://www.idc-robocon.org/idc2009/e/index.html |
| 21 | เซี่ยงไฮ้  จีน | 5-17 สิงหาคม 2010 | Gold Rush | http://www.idc-robocon.org/idc2010/e/team.html |
| 22 | บอสตัน  สหรัฐ | 5 สิงหาคม 2011 | - | http://www.idc-robocon.org/idc2011/index.html |
ดูเพิ่ม

หุ่นยนต์
อาซิโม
คิวริโอ
วิทยาการหุ่นยนต์
หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์
กฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์
โรโบคัพ
เอบียูโรบอตคอนเทสต์
ทฤษฎีระบบควบคุม
เมคคาทรอนิกส์
ขบวนการอุทยานนคร

แผนภูมิ 3 แม่เหล็กของเอเบเนสเซอร์ เฮาเวิร์ดที่แสดงการตอบคำถามที่ว่า "คนจะไปอยู่ที่ใหน?" ทางเลือกคือ เมือง, ชนบท, หรือ เมือง-ชนบท
ขบวนการอุทยานนคร (อังกฤษ: garden city movement) เป็นแนวคิดทางด้านการวางผังชุมชนเมือง ที่คิดขึ้นในสหราชอาณาจักรเมื่อ พ.ศ. 2441 โดย เอเบเนเซอร์ เฮาเวิร์ด อุทยานนครคือเมืองที่วางแผนให้เป็นชุมชนสมบูรณ์ในตัวที่ล้อมรอบไปด้วย “แถบสีเขียว” และจัดให้มีบริเวณต่างๆ ที่วางไว้อย่างรอบคอบ ได้แก่บริเวณที่พักอาศัย บริเวณอุตสาหกรรมพื้นที่เกษตรกรรม เฮาเวิร์ดได้รับแรงดลใจจากนวนิยาย “สังคมในจินตนาการ” หรือสังคมแบบยูโทเปียเรื่อง “มองย้อนหลัง” (en:Looking Backward) เฮาเวิร์ดได้ตีพิมพ์หนังสือชื่อ “วันพรุ่งนี้: วิถีทางสันติสู่การปฏิรูปที่แท้จริง” (To-morrow: a Peaceful Path to Reform) เมื่อ พ.ศ. 2441 และได้ก่อตั้ง “สมาคมอุทยานนคร” (Garden City Association) ในปีต่อมา ในปี พ.ศ. 2445 เฮาเวิร์ด ได้ตีพิมพ์ใหม่หนังสือเล่มนี้ใหม่อีกครั้ง โดยเปลี่ยนชื่อเป็น “อุทยานนครในวันพรุ่งนี้” (Garden Cities of Tomorrow)
เฮาเวิร์ดได้วางรากฐานเมืองใหม่ในอังกฤษไว้ 2 เมืองคือ อุทยานนครเลทช์เวิร์ท (en:Letchworth Garden City) ในปี พ.ศ. 2446 และอุทยานนครเวลวีน (en:Welwyn Garden City) ในปี พ.ศ. 2463 การวางผังออกแบบทั้งสองเมืองนี้นับว่าประสบความสำเร็จได้ยาวนานและเป็นชุมชนที่สมบูรณ์แม้จะไม่บรรลุอุดมคติทั้งหมดของเฮาเวิร์ดก็ตาม
ผู้ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมอุทยานนครต่อจากเฮาเวิร์ดคือ เซอร์ เฟรเดอริก ออสบอร์น (en:Frederic Osborn) ผู้ต่อยอดขบวนการอุทยานนครมาเป็น “การวางแผนภาค”
แนวคิดอุทยานนครมีอิทธิพลสูงมากต่อการผังเมืองในสหรัฐอเมริกา (ดังปรากฏในผังของชุมชนเมืองต่างๆ เช่นเมืองนิวพอร์ทนิวส์ ในเวอร์จิเนีย หมู่บ้านฮิลตัน หมู่บ้านแชทแทมในพิทส์เบิร์ก ซันนีไซต์ในควีนส์ แรดเบิร์นในนิวเจอร์ซีย์ แจกสันไฮท์ในควีนส์ หมู่บ้านวูดเบิร์นในบอสตัน การ์เดนซิตีในนิวยอร์ก และหมู่บ้านบอลด์วินฮิลล์ในลอสแอนเจลิส) ในแคนาดา (คาปูสกาซิง และวอล์กเกอร์วิลล์ในออนทาริโอ) เมืองอุทยานนครแรกของเยอรมันคือเฮลเลรู ในชานเมืองเดรสเดน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2452 แนวคิดอุทยานนครได้รับการทำเป็นแผนสำหรับโครงการเคหะของเยอรมันในยุคไวมาร์ และในอังกฤษหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 “พ.ร.บ.เมืองใหม่” ได้จุดประกายให้การพัฒนาชุมชนใหม่อีกหลายแห่งเป็นไปตามวิสัยทัศน์แห่งความเท่าเทียมในสังคมของอิเบเนเซอร์ เฮาเวิร์ด ขบวนการอุทยานนครยังมีอิทธิพลต่อนักผังเมืองชางสก็อตชื่อ เซอร์ แพททริก เก็ดดิส (Sir Patric Geddes) ในงานวางผังเมืองเทล-อาวิฟในอิสราเอลของเขา แนวคิดการวางผังเมือง “วิทยาการปรับปรุงเมืองแบบใหม่” (en:New Urbanism) ก็ดี หรือ “หลักการปรับปรุงเมืองแบบอัจริยะ” (en:Principles of Intelligent Urbanism) ก็ดี ล้วนมีพื้นฐานแนวคิดเดิมจากขบวนการอุทยานนคร ปัจจุบันมีอุทยานนครจำนวนมากในโลก แต่เกือบทั้งหมดมีสถานะอยู่ได้เพียงการเป็น “หอพักชานเมือง” (en:dormitory town) ซึ่งล้วนต่างจากแนวคิดที่เฮาเวิร์ดวาดฝันไว้
ยานรบ

RG-31 Nyala เอ็มแรป และรถลำเลียงพลหุ้มเกราะ Véhicule de l'Avant Blindé
ยานรบ หรือ ยานรบภาคพื้นดิน หรือ ยานโจมตีทางบก หรือ ยานโจมตี (อังกฤษ: combat vehicle, ground combat vehicle, land assault vehicle หรือ assault vehicle) เป็นยานพาหนะทางทหารภาคพื้นดินที่ออกแบบมาเพื่อใช้ในปฏิบัติการรบ ยานพาหนะเหล่านี้แตกต่างจากยานพาหนะทางทหารที่ไม่ใช่การรบ เช่น รถบรรทุก ตรงที่ยานพาหนะเหล่านี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อใช้งานในเขตการรบที่มีการเคลื่อนไหว เพื่อใช้ในการสงครามทหารราบยานเกราะและบทบาทของทหารราบเคลื่อนที่
การจำแนกประเภท "ยานรบ" เป็นประเภทที่กว้างมาก และอาจรวมถึงรถหุ้มเกราะ, รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ, รถรบทหารราบ, ยานพาหนะเคลื่อนที่ทหารราบ, เอ็มแรป และรถถัง ขณะที่รถต่อสู้แสวงเครื่อง เช่น เทคนิคอล ก็ถือเป็นยานรบได้เช่นกัน ยานรบสมัยใหม่ส่วนใหญ่มีเกราะป้องกัน อาวุธโจมตีหรือป้องกัน และมีพื้นที่เพียงพอสำหรับบรรทุกผู้โดยสาร อุปกรณ์ หรือยุทโธปกรณ์ หากทั้งสองอย่างแรกใช้ได้ รถดังกล่าวอาจถือเป็นยานรบหุ้มเกราะได้
ประวัติ

ตลอดประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ ทหารส่วนใหญ่ที่ไม่ได้สู้รบด้วยการเดินเท้า (เช่น ทหารม้า) จะใช้สัตว์ทหาร เช่น ม้าหรือช้าง เนื่องจากส่วนใหญ่แล้วยังไม่มียานพาหนะทางบก
รถรบ ถือเป็นยานพาหนะรบรูปแบบแรก ๆ ในยุคสำริดและยุคเหล็ก ในการทำสงครามในสมัยโบราณ รถรบถูกใช้เป็น "แท็กซี่รบ" และแท่นยิงธนูเคลื่อนที่ อย่างไรก็ตาม อาวุธต่าง ๆ ไม่ได้ถูกติดตั้งบนยานพาหนะ ทหารจะอาศัยอาวุธที่ทหารพกติดตัวเป็นอาวุธ และเกราะก็ถูกจำกัดให้มีเพียงโล่และโครงรถรบที่บางเท่านั้น หากว่ามีหรือมีให้เพียงพอ
การประดิษฐ์รถยนต์ทำให้ยานรบมีรูปแบบต่าง ๆ มากมาย ตั้งแต่รถยนต์โดยสารหุ้มเกราะเบาในยุคสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ไปจนถึง Willys MB ซึ่งใช้งานกันอย่างแพร่หลายในสงครามโลกครั้งที่สอง รวมถึงยานรบประเภทอื่น ๆ เช่น รถกึ่งสายพานและรถถังหลายหมวดหมู่ การพัฒนายานรบยังคงดำเนินต่อไปจนถึงช่วงสงครามเย็น โดยที่ยุทธวิธีทางการทหารและเทคโนโลยีพัฒนาขึ้น ทำให้บทบาทของยานพาหนะในสงครามมีความหลากหลายมากขึ้น และทำให้ยานพาหนะเป็นส่วนสำคัญของการสงครามสมัยใหม่
การออกแบบ > ระบบอัตโนมัติ

การทำงานอัตโนมัติของมนุษย์พยายามที่จะลดขนาดลูกเรือที่จำเป็นด้วยการปรับปรุงหุ่นยนต์ การปรับปรุงการทำงานอัตโนมัติสามารถช่วยให้บรรลุประสิทธิภาพในการปฏิบัติการด้วยกองกำลังยานรบที่มีขนาดเล็กลงและประหยัดมากขึ้น การทำงานอัตโนมัติของยานรบได้รับการพิสูจน์แล้วว่าทำได้ยาก เนื่องจากความล่าช้าระหว่างผู้ควบคุมรถและสัญญาณที่ได้รับ ซึ่งแตกต่างจากกองทัพอากาศ กองกำลังภาคพื้นดินต้องนำทางในภูมิประเทศและวางแผนผ่านสิ่งกีดขวาง ผลกระทบทางยุทธวิธีที่รวดเร็วของการใช้งานยานพาหนะติดอาวุธในสภาพแวดล้อมการรบนั้นส่งผลเปลี่ยนแปลงต่อสนามรบเป็นอย่างมาก
การออกแบบ > มาตรการรับมือ

การใช้เกราะไททาเนียมในยานรบกำลังเพิ่มมากขึ้น การใช้ไททาเนียมสามารถทำให้ยานรบมีน้ำหนักเบาลงได้
เกราะ Appliqué สามารถนำไปใช้กับยานพาหนะได้อย่างรวดเร็ว และถูกนำไปใช้กับยานพาหนะรบจำนวนหนึ่ง เช่น ระบบปืนหุ้มเกราะ M8