รักเรายังคิดถึง (ภาพยนตร์)
เรื่องย่อ

"จิมมี่" ผู้ก่อตั้งบริษัทเกม ถูกไล่ออกจากงานอย่างกะทันหันระหว่างประชุมคณะกรรมการบริษัท ด้วยความเสียใจจิมมี่ตัดสินใจกลับบ้านเกิดที่ไถหนาน ขณะกำลังจัดห้อง เขาบังเอิญเจอโปสการ์ดที่ได้รับเมื่อ 18 ปีก่อนจาก "อามิ" เพื่อนชาวญี่ปุ่นผู้เป็นที่รักของเขา เขาได้รับโทรศัพท์จากแอรอน ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท ซึ่งเชิญเขาไปร่วมทริปประชุมธุรกิจครั้งสุดท้ายที่โตเกียว หลังจากการประชุมธุรกิจ แอรอนถามจิมมี่เกี่ยวกับแผนการในอนาคต ซึ่งจิมมี่เปิดเผยว่าเขาตัดสินใจจะออกเดินทางโดยไม่มีจุดหมายแน่นอน
ความคิดของจิมมี่ย้อนกลับไปเมื่อ 18 ปีก่อน ตอนที่เขาทำงานที่คาราโอเกะโกเบที่กำลังประสบปัญหาในไถหนานในช่วงฤดูร้อนก่อนเข้ามหาวิทยาลัย เขาได้พบกับอามิ นักเดินทางแบกเป้ชาวญี่ปุ่นที่กำลังมองหาสถานที่ทำงานเพื่อเก็บเงินสำหรับการเดินทางครั้งต่อไป เมื่อได้รับมอบหมายให้พาเธอไปชมรอบเมือง จิมมี่และอามิได้พูดคุยกัน และจิมมี่เริ่มสนใจอามิในเจิงชู้สาว การมาถึงของหญิงสาวต่างชาติในเมืองที่เงียบสงบทำให้มีลูกค้าจำนวนมากมายที่คาราโอเกะ ในระหว่างงานเลี้ยงต้อนรับ อามิถูกถามเกี่ยวกับการเดินทางของเธอ เธออธิบายว่าเธอวางแผนที่จะออกเดินทางโดยไม่มีจุดหมายและแสดงสมุดสเก็ตช์ที่บันทึกการเดินทางครั้งก่อน ๆ ในไต้หวัน ซึ่งทำให้จิมมี่ประทับใจ และเขาเสนอให้เธอตกแต่งผนังที่คาราโอเกะ หลังจากรับประทานอาหาร อามิแสดงความสนใจในรถจักรยานยนต์ และจิมมี่พาเธอไปยังจุดชมวิวที่มีทิวทัศน์อันงดงามของไถหนาน พวกเขาได้ทำความรู้จักกันและพูดคุยเกี่ยวกับความฝันของพวกเขา จิมมี่สารภาพความไม่แน่ใจของตนเอง และอามิได้ให้กำลังใจเขาให้ค้นหาความฝันของตนเอง
ในปัจจุบัน จิมมี่มาถึงมัตสึโมโตะ และได้พบกับหลิว เจ้าของอิซากายะชาวไต้หวัน ซึ่งแนะนำให้เขาไปเยี่ยมชมบ้านเกิดของอามิที่ทาดามิ ระหว่างการเดินทางเขาได้พบกับนักเดินทางแบกเป้หนุ่มชื่อโคจิบนสายอิยามะ ซึ่งแนะนำให้พวกเขาหยุดที่นากาโอกะที่กำลังมีหิมะตก ซึ่งทำให้จิมมี่หลงใหลในทิวทัศน์ที่ทำให้นึกถึงภาพยนตร์ ถามรักจากสายลม จิมมี่นึกถึงตอนที่เพื่อนร่วมงานของเขาถามอามิว่าแฟนในอุดมคติของเธอเป็นอย่างไร แต่คำอธิบายของเธอกลับขัดแย้งกับลักษณะของจิมมี่ อย่างไรก็ตาม เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งให้กำลังใจเขาให้พยายามจีบเธอต่อไปและให้บัตรชมภาพยนตร์เรื่อง จดหมายรัก ระหว่างชมภาพยนตร์ อามิร้องไห้อย่างรุนแรงและหาเหตุผลออกจากฉาก ทำให้จิมมี่สับสน
กลับมาที่ปัจจุบัน จิมมี่ได้พบและเป็นเพื่อนกับยูกิโกะ พนักงานในอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ที่กำลังเล่นเกมที่เขาพัฒนา ยูกิโกะเสนอให้ขับรถพาเขาไปงานเทศกาลโคมลอย จิมมี่นึกถึงการจากไปอย่างกะทันหันของอามิ ซึ่งเธอประกาศในวันหนึ่งว่าเธอกำลังจะกลับไปญี่ปุ่น จิมมี่รู้สึกโกรธอามิและปฏิเสธที่จะพูดคุยกับเธอ แม้ว่าเธอจะเสร็จสิ้นงานศิลปะบนผนังก็ตาม พ่อของจิมมี่ที่สัมผัสได้ถึงความทุกข์ของลูกชายสนับสนุนให้เขาไม่ต้องเสียใจ ด้วยเหตุนี้ จิมมี่จึงชวนอามิออกเดทอีกครั้งและพาเธอไปงานเทศกาลโคมลอย พวกเขาสัญญาว่าจะพบกันอีกครั้งหลังจากที่พวกเขามีโอกาสได้ไล่ตามและเติมเต็มความฝันของตนเอง
เมื่อมาถึงทาดามิ จิมมี่ได้พบกับยูกิ แม่ของอามิ ซึ่งเปิดเผยว่าอามิได้เสียชีวิตแล้ว ยูกิมอบสมุดสเก็ตช์ของอามิให้กับจิมมี่ ซึ่งมีภาพวาดของไต้หวัน ในภาพวาดเปิดเผยว่าอามิได้ป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจอ่อนแรงและต้องการเดินทางรอบโลกในช่วงสุดท้ายของชีวิต อย่างไรก็ตาม หลังจากพบและตกหลุมรักกับจิมมี่ในไต้หวัน ความปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปของเธอก็ถูกจุดประกาย และเธอตัดสินใจหาทางรักษาแบบอื่น ๆ ในญี่ปุ่น ดังนั้นเธอจึงออกจากญี่ปุ่นอย่างกะทันหันก่อนที่อาการของเธอจะแย่ลงและปฏิเสธคำขอของจิมมี่ที่จะพบเธอในปีต่อ ๆ มาในขณะที่เธอรักษาตัวในโรงพยาบาล จิมมี่รู้สึกท่วมท้นไปด้วยอารมณ์ขณะดูหน้าสุดท้ายของสมุดสเก็ตช์ ภาพของพวกเขาที่กำลังปล่อยโคมลอย ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของคำสัญญาของพวกเขา
ในการเดินทางกลับ จิมมี่เขียนจดหมายแรกและจดหมายสุดท้ายถึงอามิ เพื่อแบ่งปันชีวิตของเขาตั้งแต่พวกเขาแยกทางกัน เขาเปิดเผยว่าเขารับรู้ถึงการเสียชีวิตของอามิหลังจากที่เขาเสร็จสิ้นการสร้างเกมแรกและพยายามติดต่อเธอ หลังจากนั้น เขาก็ตกอยู่ในสภาวะชาน้ำตาและสูญเสียความรู้สึกถึงเป้าหมาย จนนำไปสู่การแยกตัวออกจากผู้อื่นและการถูกไล่ออกจากบริษัท สุดท้ายเขาแสดงความขอบคุณต่อการปรากฏตัวของอามิในวัยเยาว์ของเขาและสัญญาว่าจะออกเดินทางโดยไม่มีจุดหมายเพื่อเป็นเกียรติแก่เธอ