stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เส้นเมริเดียนที่ 56 องศาตะวันออก
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 54 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 57 องศาตะวันออก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
แอนต์ตี้ ออรี

แอนต์ตี้ ออรี (เกิด 25 ตุลาคม ค.ศ. 1979) เป็นนักฮอกกี้น้ำแข็ง ตำแหน่งผู้รักษาประตูชาวฟินแลนด์ เริ่มเข้าสู่วงการกีฬานี้ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1999 ปัจจุบันเล่นให้กับเอสโป บลูยส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Biographical information and career statistics from แม่แบบ:Icehockeystats
เธอกับเขาและรักของเรา

| เธอกับเขาและรักของเรา |
| --- | --- |
ประเภท: ละครโทรทัศน์
สร้างโดย: โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์
กำกับโดย: พีรพล เธียรเจริญ
แสดงนำ: เขมนิจ จามิกรณ์  อารักษ์ อมรศุภศิริ  พีท ทองเจือ  กันต์ กันตถาวร  อัศนัย เทียนทอง คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์  บัณฑวิช ตระกูลพานิชย์
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: 21 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: บอร์ดคณะกรรมการพิจารณาการบริหารช่อง 7‬
ความยาวตอน: 120 นาที/ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ‪
ออกอากาศ: 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 - 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554  
เธอกับเขาและรักของเรา เป็นละครที่ออกอากาศทางช่อง 7  โดยบริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ ออกอากาศทุกวันจันทร์- อังคาร เวลา 20.30-22.30 น. ออกอากาศตอนแรกวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 - 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เป็นละครแนวโรแมนติก-ดราม่า เกี่ยวกับโศกนาฏกรรมความรักต้องห้าม เป็นละครที่ได้รับความนิยมอย่างสูง มีตอนออกอากาศทั้งหมดมากถึง 21 ตอน และได้รับรางวัลละครไทยยอดนิยม จาก "คม ชัด ลึก อวอร์ด" ประจำปี 2554
บทประพันธ์ของ สรัญรารัญ บทโทรทัศน์โดย สรัญรารัญ กำกับการแสดงโดย พีรพล เธียรเจริญ
นักแสดง

| บทบาท | นักแสดง |
| --- | --- |
เปา: อารักษ์ อมรศุภศิริ
แป้งร่ำ วรรัตน์: เขมนิจ จามิกรณ์
ชานนท์: กันต์ กันตถาวร 
คุณใหญ่ รัตตภาคย์: พีท ทองเจือ
ธนพ: อัศนัย เทียนทอง 
คุณหญิง รัตตภาคย์: คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์ 
คุณเล็ก รัตตภาคย์: บัณฑวิช ตระกูลพานิชย์
อามุ่ย: พิมพ์นิภา จิตตธีรโรจน์ 
ศจี: พิชญ์นาฏ สาขากร 
กานดา รัตตภาคย์: สรารัตน์ หรุ่มเรืองวงศ์ 
ป้าระเบียบ: ดีใจ ดีดีดี
ท่านสุพจน์: สุเชาว์ พงษ์วิไล 
วิฑิต:  ปิยะ วิมุกตายน
ลุงระบบ: ค่อม ชวนชื่น
จ่าถม: สมเจต พยัฆโส
ระบือ: บอล เชิญยิ้ม
อ้าย: รัชดา โสภณจิรวุฒิ
เอื้อย: รตวรรณ ออมไธสง

และนักแสดงอีกมากมาย
นักแสดง > เพลงประกอบละคร

ปฏิเสธไม่ได้ว่ารักเธอ ศิลปิน แบงค์ วงแคลช feat.แคล
ฝากความยินดี (ชาย) ศิลปิน แบงค์ วงแคลช (ต้นฉบับ คริสติน่า อากีล่าร์)
ฝากความยินดี (หญิง) ศิลปิน แคล (ต้นฉบับ คริสติน่า อากีล่าร์)
เรื่องจริง ศิลปิน ป๊อด โมเดิร์นด็อก
รางวัล

รางวัลเมขลา ครั้งที่ 24 รางวัลดารานำหญิงมณีเมขลาดีเด่นยอดนิยม (เขมนิจ จามิกรณ์)
รางวัลเมขลา ครั้งที่ 24 สาขาแต่งหน้า - ทำผมดีเด่นเมขลามหานิยมแห่งปี
คม ชัด ลึก อวอร์ด ประจำปี 2554 ประเภทป๊อปปูลาร์โหวต ละครไทยยอดนิยม
แคว้นยามาโตะ

| แคว้นยามาโตะ 大和国 |
| --- | --- |
แคว้นของประเทศญี่ปุ่น
ศตวรรษที่ 7 – ค.ศ. 1871
 แผนที่แคว้นของญี่ปุ่น (1868) แคว้นยามาโตะคือโทนสีแดงในภาพ
เมืองหลวง: อำเภอทากาอิจิ
ประวัติศาสตร์:  

• ก่อตั้ง : ศตวรรษที่ 7
• สิ้นสุด : ค.ศ. 1871
 
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ: จังหวัดนาระ
แคว้นยามาโตะ (ญี่ปุ่น: 大和国; โรมาจิ: Yamato no Kuni) เป็นแคว้นในอดีตของประเทศญี่ปุ่นตั้งอยู่บนเกาะเกาะฮนชูในปัจจุบันคือจังหวัดนาระ
ยุคยามาโตะในประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นหมายถึงปลายยุคโคฟุง และยุคอาซูกะ นักโบราณคดีและนักประวัติศาสตร์ชาวญี่ปุ่นเน้นย้ำข้อเท็จจริงที่ว่าในช่วงต้นยุคโคฟุงการปกครองของกษัตริย์ยามาโตะขัดแย้งกับมหาอำนาจในภูมิภาคอื่นๆ เช่นแคว้นคิบิซึ่งอยู่ใกล้กับจังหวัดโอกายามะในปัจจุบัน ราวศตวรรษที่ 6 ผู้นำท้องถิ่นได้ปกครองประเทศและก่อตั้งราชสำนักขึ้นในแคว้นยามาโตะ
เรือประจัญบานยามาโตะซึ่งเป็นเรือธงของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองได้รับการตั้งชื่อตามแคว้นนี้
เอลฟ์เฟลด (พระมเหสีของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส)

| เอลฟ์เฟลด |
| --- | --- |
พระราชสวามี: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส
พระราชบุตร รายลเอียดเพิ่มเติม: เอลฟ์เวียร์ด เอ็ดวิน อีดจิฟู สมเด็จพระราชินีแห่งแฟรงก์ตะวันตก อีดฮิล์ด อีดจิธ
เอลฟ์เฟลด (อังกฤษเก่า: Ælfflæd) เป็นพระมเหสีคนที่สองของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส กษัตริย์ของชาวแองโกลแซ็กซัน
ประวัติ

เอลฟ์เฟลดเป็นบุตรสาวของอีลดอร์มันเอเธลเฮล์ม ซึ่งอาจหมายถึงอีลดอร์มันเอเธลเฮล์มแห่งวิลต์เชียร์ที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 897
เอลฟ์เฟลดแต่งงานกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดราวปี ค.ศ. 899 พระองค์มีส่วนร่วมในกฎบัตรเพียงฉบับเดียว คือฉบับที่ลงวันที่เป็นปี ค.ศ. 901 ที่บรรยายถึงพระองค์ว่าเป็น คอนยุกซ์ เรจิส (พระมเหสีของกษัตริย์) พระองค์ไม่เคยได้เป็นพระราชินี และแม้ว่าก่อนหน้านี้จะเคยคิดกันว่าพระองค์ได้รับการทำพิธีเป็นพระราชินีในตอนที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดได้รับการสวมมงกุฎในปี ค.ศ. 900 แต่ปัจจุบันคิดกันว่าไม่เป็นเช่นนั้น
เอลฟ์เฟลดมีพระโอรสสองคน คือ (1) เอลฟ์เวิร์ดที่ต่อมากลายเป็นกษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์หลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาในปี ค.ศ. 924 แต่พระองค์เองก็สิ้นพระชนม์ในหนึ่งเดือน กับ (2) เอ็ดวินที่จมน้ำสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 933 เอลฟ์เฟลดยังมีพระธิดาอีกห้าหรือหกคน หนึ่งในนั้นคือ อีดจิฟู พระมเหสีของชาร์ลส์ผู้เรียบง่าย กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก, อีดฮิล์ดที่แต่งงานกับอูกมหาราช ดยุคของชาวแฟรงก์ และอีดจิธ พระมเหสีของจักรพรรดิอ็อทโทที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
พระเจ้าเอ็ดมุนด์ที่ 1 กษัตริย์ในอนาคต พระโอรสของพระมเหสีคนที่สามของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด อีดจิฟู ประสูติในปี ค.ศ. 920/921 ดังนั้นการแต่งงานของเอลฟ์เฟลดน่าจะจบลงในช่วงปลายคริสตทศวรรษ 910 อ้างอิงตามวิลเลียมแห่งมัลม์สบรี พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทิ้งเอลฟ์เฟลดไปแต่งงานกับอีดจิฟู มีบันทึกว่าพระองค์เกษียณตัวเข้าวิหารวิลตันร่วมกับพระธิดาสองคนคืออีดเฟลดกับเอเธลฮิล์ด และทั้งสามถูกฝังอยู่ที่นั่น
พระโอรสธิดา > พระโอรส

เอลฟ์เวิร์ด เป็นกษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์ช่วงสั้นๆ ในปี ค.ศ. 924
เอ็ดวิน สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 933
พระโอรสธิดา > พระธิดา

อีดจิฟู พระมเหสีของชาร์ลส์ผู้เรียบง่าย กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก
อีดฮิล์ด ภรรยาของอูกมหาราช ดยุกของชาวแฟรงก์
อีดจิธ พระมเหสีของจักรพรรดิออตโทที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เอลฟ์กิฟู ภรรยาของหลุยส์ น้องชายของรูดอล์ฟแห่งเบอร์กันดี
อีดเฟลด แม่ชีที่วิลตัน
เอเธลฮิล์ด แม่ชีที่วิลตัน
แคว้นมิโนะ

แผนที่ประเทศญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1868 แคว้นมิโนะแทนที่ด้วยสีแดง
แคว้นมิโนะ (ญี่ปุ่น: 美濃国; โรมาจิ: Mino no kuni) หนึ่งในอดีตแคว้นศักดินาของญี่ปุ่นปัจจุบันคือทางตอนใต้ของจังหวัดกิฟุ ซึ่งบางครั้งเรียก โนชู (ญี่ปุ่น: 濃州; โรมาจิ: Nōshū) แคว้นมิโนะมีพรมแดนติดกับ แคว้นเอจิเซ็ง แคว้นฮิดะ แคว้นอิเซะ แคว้นมิกาวะ แคว้นโอมิ แคว้นโอวาริ และแคว้นชินาโนะ ซึ่งเมืองเอกของแคว้นมิโนะคือกิฟุ อันเป็นที่ตั้งของปราสาทอินาบายามะหรือปราสาทกิฟุในปัจจุบัน
ระหว่างยุคคามากูระและยุคมูโรมาจิ แคว้นมิโนะถูกปกครองโดยตระกูลโทกิ ในภายหลังพอมาถึงยุคอาซูจิ–โมโมยามะ ตกอยู่ภายใต้การปกครองของโอดะ โนบูนางะ เมื่อโนบูนางะเสียชีวิตใน ค.ศ. 1582 แคว้นมิโนะได้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ
ยุทธการที่เซกิงาฮาระ ที่เกิดขึ้นเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1600 เกิดขึ้นในทุ่งหญ้าทางตะวันตกของกิฟุซึ่งอยู่ใกล้ภูเขาที่เป็นเส้นแบ่งระหว่างภูมิภาคชูบุและภูมิภาคคิงกิ
| ด ค กแคว้นของญี่ปุ่น (อดีตจังหวัด) |
| --- | --- |
คิไน:  อิซูมิ  คาวาจิ  เซ็ตสึ  ยามาชิโระ  ยามาโตะ  โยชิโนะ 716–738 
โทไกโด:  อาวะ  ฮิตาจิ  อิงะ  อิเซะ  อิซุ  คาอิ  คาซูซะ  มิกาวะ  มูซาชิ  โอวาริ  ซางามิ  ชิมะ  ชิโมซะ  ซูรูงะ  โทโตมิ 
โทซันโด:  เดวะ -1869  ฮิดะ  อิวากิ 718–724  อิวากิ 1869–  อิวาเซะ 718–724  อิวาชิโระ 1869–  โคซูเกะ  มิโนะ  โอมิ  มุตสึ –1869  ริกูโอ (หรือ มุตสึ) 1869–  ริกูจู 1869–  ริกูเซ็ง 1869–  ชิมตสึเกะ  ชินาโนะ  ซูวะ 721–731  อูโงะ 1869–  อูเซ็ง 1869– 
โฮะกุริกุโด:  เอจิโกะ  เอจิเซ็ง  เอ็ตจู  คางะ  โนโตะ  ซาโดะ  วากาซะ 
ซันอินโด:  โฮกิ  อินาบะ  อิซูโมะ  อิวามิ  โอกิ  ทาจิมะ  ทัมบะ  ทังโงะ 
ซันโยโด:  อากิ  บิงโงะ  บิตจู  บิเซ็ง  ฮาริมะ  มิมาซากะ  นางาโตะ  ซูโอ 
นังไกโด:  อาวะ  อาวาจิ  อิโย  คิอิ  ซานูกิ  โทซะ 
ไซไกโด:  บุงโงะ  บุเซ็ง  ชิกูโงะ  ชิกูเซ็ง  ฮิโงะ  ฮิเซ็ง  ฮีวงะ  อิกิ  โอซูมิ  ซัตสึมะ  ทาเนะ 702–824  สึชิมะ 
ฮกไกโด 1869–:  ชิชิมะ  ฮิดากะ  อิบูริ  อิชิการิ  คิตามิ  คูชิโระ  เนมูโระ  โอชิมะ  ชิริเบชิ  เทชิโอะ  โทกาจิ 
แคว้นก่อน ประมวลกฎหมายไทโฮ:  ชิจิบุ ฟูซะ ฮิ เคโนะ คิบิ โคชิ คูมาโซะ โทโย สึกูชิ
เทศบาลตำบลบ้านจั่น

| เทศบาลตำบลบ้านจั่น |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
คำขวัญ: ครอบครัวอบอุ่น ชุมชนสันติสุข คุณภาพชีวิตถ้วนหน้า เศรษฐกิจยั่งยืน พร้อมสรรพความสะดวก บริการด้วยความจริงใจ
ทต.บ้านจั่นที่ตั้งของเทศบาลตำบลบ้านจั่นแสดงแผนที่จังหวัดอุดรธานีทต.บ้านจั่นทต.บ้านจั่น (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 17°21′35″N 102°49′00.6″E﻿ / ﻿17.35972°N 102.816833°E﻿ / 17.35972; 102.816833
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: อุดรธานี
อำเภอ: เมืองอุดรธานี
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: สมเพชร ภักดีวิเศษ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 6.97 ตร.กม. (2.69 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 7,002 คน
 • ความหนาแน่น: 1,004.59 คน/ตร.กม. (2,601.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05410107
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 800 หมู่ที่ 4 ถนนพัฒนา ตำบลบ้านจั่น อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี 41000
โทรศัพท์: 0 4211 3254
เว็บไซต์: www.banjan.net
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลบ้านจั่น เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ในเขตอำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี
อาณาเขต

ทิศเหนือ จรด เทศบาลนครอุดรธานี, องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านจั่น, เทศบาลตำบลหนองขอนกว้าง
ทิศตะวันออก จรด เทศบาลเมืองโนนสูง-น้ำคำ
ทิศใต้ จรด เทศบาลเมืองโนนสูง-น้ำคำ และองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านจั่น
ทิศตะวันตก จรด องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านจั่น
ประวัติ

ตำบลบ้านจั่น แต่เดิมเป็นท้องที่ของตำบลบ้านตาด เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ทางได้ราชการได้แบ่งท้องที่ตำบลบ้านตาด ออกมาจัดตั้งเป็นตำบลเพิ่มอีก 1 ตำบล คือ ตำบลบ้านจั่น  มีหมู่บ้านจำนวน 9 หมู่บ้าน โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่  15 สิงหาคม พ.ศ. 2526 มีสภาพเป็นสภาตำบลบ้านจั่น
ต่อมาเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2534 กระทรวงมหาดไทย เห็นว่าท้องที่บางส่วนของตำบลบ้านจั่น มีสภาพอันสมควรยกฐานเป็นสุขาภิบาล เพื่อประโยชน์ในการทะนุบำรุงท้องถิ่นให้เจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้นไป จึงจัดตั้งเป็น สุขาภิบาลบ้านจั่น ครอบคลุมตำบลบ้านจั่นบางส่วนและตำบลหนองบัวในขณะนั้น (ตำบลหนองขอนกว้าง ปัจจุบัน) บางส่วน รวมพื้นที่ 6.97 ตารางกิโลเมตร จนกระทั่งเมื่อวันที่ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542
การปกครอง > แบบหมู่บ้าน

เทศบาลตำบลบ้านจั่น มีการปกครองครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านจั่นบางส่วน และตำบลหนองขอนกว้างบางส่วน รวม 4 หมู่บ้าน ดังนี้
| หมู่ | ชื่อหมู่บ้าน | ตำบล | จำนวนประชากร  (คน)  | จำนวนบ้าน  (หลัง)  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 0 | ทะเบียนบ้านกลางของบ้านจั่น | บ้านจั่น | 116 | 2 |
| 1 | บ้านจั่น | บ้านจั่น | 2,840 | 1,273 |
| 4 | บ้านดงเค็ง | บ้านจั่น | 3,707 | 1,704 |
| 10 | บ้านกลิ้งคำ | บ้านจั่น | 61 | 62 |
| 3 | บ้านเซ | หนองขอนกว้าง | 278 | 148 |
| รวม | รวม | รวม | 7,002 | 3,189 |
การปกครอง > แบบชุมชน

เทศบาลตำบลบ้านจั่น ประกอบด้วย 2 ตำบล 10 ชุมชน ดังนี้
| หมู่ | ชื่อชุมชน | ตำบล |
| --- | --- | --- |
| 1 | ชุมชนบ้านจั่น | บ้านจั่น |
| 1 | ชุมชนเอื้ออาทร | บ้านจั่น |
| 1 | ชุมชนธราดร | บ้านจั่น |
| 4 | ชุมชนศรีพัฒนา | บ้านจั่น |
| 4 | ชุมชนดงเค็ง | บ้านจั่น |
| 4 | ชุมชนดงเค็ง 2 | บ้านจั่น |
| 4 | ชุมชนสัมพันธ์สุข | บ้านจั่น |
| 4 | ชุมชนศรีประจักษ์ | บ้านจั่น |
| 4 | ชุมชนยานเกราะ | บ้านจั่น |
| 3 | ชุมชนชานเมือง | หนองขอนกว้าง |
แคว้นมิกาวะ

แผนที่ประเทศญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1868 แคว้นมิกาวะแสดงด้วยสีแดง
แคว้นมิกาวะ (ญี่ปุ่น: 三河国; โรมาจิ: Mikawa no Kuni) อดีตแคว้นศักดินาในประเทศญี่ปุ่นซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของจังหวัดไอจิ แคว้นมิกาวะมีพื้นที่ติดกับอีก 4 แคว้นคือ แคว้นมิโนะ แคว้นโอวาริ แคว้นโทโตมิ และแคว้นชินาโนะ
แอลที-38

แอลที-38
ประเทศผู้ผลิต เชคโกสโลวาเกีย
ปีที่ใช้งาน 1938
เจ้าหน้าที่ 4 นาย
หน้ก 9,400 กิโลกรัม/ 9.25 ต้น
ยาว 4.6 เมตร
สูง 2.4 เมตร
กว้าง 2.11 เมตร
เกราะหนาที่สุด 25 มม./0.98 นิ้ว
เครื่องยนต์ ปราก้า อีพีเอ ให้กำลัง 125 แรงม้า
ความเร็ว 42 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 250 กิโลเมตร
อาวุธ
อาวุธหลัก ปืน ขนาด 37 มม./ 1.46 นิ้ว
อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.92 มม./ 0.312 นิ้ว 2 กระบอก
เฮดเจต

| เฮดเจต |
| --- | --- |
 มงกุฎเฮดเจต, มงกุฎขาวแห่งอียิปต์บน
รายละเอียด
สำหรับ: อียิปต์
เฮดเจต (อียิปต์โบราณ: 𓌉𓏏𓋑, อักษรโรมัน: ḥuḏat, ความหมาย 'สีขาว') เป็นมงกุฏขาวแห่งฟาโรห์ของอียิปต์บน หลังจากการผนวกรวมอียิปต์บนและอียิปต์ล่างเข้าด้วยกัน มงกุฏเฮดเจตก็ได้รวมเข้ากับมงกุฎเดชเรต ซึ่งเป็นมงกุฎแดงแห่งอียิปต์ล่าง เพื่อสร้างเป็นมงกุฎสเกนต์ ซึ่งเป็นมงกุฎคู่ของอียิปต์ สัญลักษณ์ที่ใช้สำหรับมงกุฎขาวในบางครั้ง คือ เทพีแห่งนกแร้ง พระนามว่า เนคเบต ที่ปรากฏถัดจากหัวของเทพีแห่งงูเห่าพระนามว่า วาดเจต ซึ่งปรากฏเป็นอูเรอุสบนมงกุฎสเกนต์
ระเบียงภาพ

ปรากฏการใช้มงกุฎขาวในสมัยยุคต้นราชวงศ์ ตามที่ปรากฏบนจานสีแห่งนาร์เมอร์ของฟาโรห์นาร์เมอร์
เทวรูปสำริดขนาดเล็ก ที่ทรงมงกุฎเฮดเจตหรือมงกุฎขาว
รูปหล่อทองสัมฤทธิ์ของกษัตริย์แห่งคูชทรงสวมมงกุฎขาวแห่งอียิปต์บน ในช่วงสมัยราชวงศ์ที่ยี่สิบห้า  670 ปีก่อนคริสตกาลในพิพิธภัณฑ์นิวเอส, กรุงเบอร์ลิน
ภาพสลักลงสีของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 จากวิหารบูชาพระบรมศพของพระองค์ที่ดิร์ อัลบะฮะริ ในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สิบเอ็ดราวประมาณ 2060 – 2009 ปีก่อนคริสตกาล
รูปสลักไม้สองรูปที่แสดงถึงฟาโรห์แห่งราชอาณาจักรกลางในฐานะกษัตริย์แห่งอียิปต์บน (ด้านซ้าย ทรงสวมมงกุฎขาว) และกษัตริย์แห่งอียิปต์ล่าง (ด้านขวา ทรงสวมมงกุฎแดง) จากอัลลิชต์ ในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สิบสองแห่งราชอาณาจักรกลาง (พิพิธภัณฑ์อียิปต์ ชั้นหลัก ห้อง 22 รหัส เจเจ 44951)
อำเภอโชคชัย

| อำเภอโชคชัย |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Chok Chai
คำขวัญ: ดินด่านเกวียนเลิศล้ำ ประติมากรรมทองเหลือง บ้านบิง โบราณสถานยอดยิ่งปรางค์พะโค เคี้ยวหมากคำโตปูนแดงบ้านกอก อร่อยไม่หยอก หมี่กระโทก ด่านกระโทกคือชื่อดั้งเดิม
แผนที่จังหวัดนครราชสีมา เน้นอำเภอโชคชัย
พิกัด: 14°43′51″N 102°9′47″E﻿ / ﻿14.73083°N 102.16306°E﻿ / 14.73083; 102.16306
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 503.9 ตร.กม. (194.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 83,741 คน
 • ความหนาแน่น: 166.19 คน/ตร.กม. (430.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 30190
รหัสภูมิศาสตร์: 3007
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอโชคชัย ถนนเสรีประชา ตำบลโชคชัย อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา 30190
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
โชคชัย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา อยู่ทางตอนใต้ของอำเภอเมืองนครราชสีมา ห่างจากตัวจังหวัด 30 กิโลเมตร
ประวัติศาสตร์

ตามการสืบสวนถึงความเป็นมาที่ปรากฏหลักฐานในหนังสือศิลปกร ปีที่ 1 เล่ม 4 พ.ศ. 2480 อักขรานุกรมภูมิศาสตร์ จังหวัดนครราชสีมา ว่า อำเภอโชคชัยนี้ เดิมเป็นด่านที่มีกองคาราวานซึ่งมีเกวียนเป็นพาหนะ ที่เดินผ่านไปมาระหว่างประเทศไทยกับประเทศเขมรในสมัยโบราณ กล่าวคือ เมื่อเดินทางมาถึงที่บ้านด่านเกวียนที่จะพักแรมที่นี้เป็นด่านที่หนึ่ง แล้วก็จะเดินทางต่อมาพักที่ด่านกระโทกเป็นด่านที่สอง แล้วก็เดินทางต่อไปเรื่อย ๆ จนถึงประเทศเขมรอยู่เป็นประจำ จึงเรียกด่านนี้ว่า "ด่านกระโทก"คำว่า"กระโทก"นี้ มีผู้สันนิษฐานว่า ในบริเวณนี้ มีป่าไม้ชนิดหนึ่งซึ่งประกอบด้วยต้นไม้ชื่อว่า "ต้นกระโทกโรก" มาก จึงได้ตั้งชื่อว่า "ด่านกระโทกโรก" ต่อมาคำนี้อาจจะไม่เหมาะสมหรือาจเรียกผิดเพี้ยนไป จึงเปลี่ยนมาเป็น "ด่านกระโทก"และตั้งชื่อว่า บ้านกระโทก มาจนถึงปันจจุบันนี้
เมื่อครั้งสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ยกทัพมาต่อสู้กับกองทัพของหมื่นเทพพิพิธ และได้รับชัยชนะ ณ ที่แห่งนี้ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 พระองค์ทรงจัดระเบียบการปกครองออกเป็นมณฑล ภาค จังหวัด และอำเภอได้ยกฐานะด่านกระโทก ขึ้นเป็นอำเภอกระโทก เมื่อ พ.ศ. 2449 จวบจนถึงปี 2488 ทางราชการ พิจารณาเห็นว่า คำว่า “กระโทก” มีสำเนียงและภาษาที่ไม่เหมาะสมและเพื่อให้เป็นไปตามความหมายเชิงประวัติศาสตร์ในอันที่จะให้อนุชนรุ่นหลังได้รำลึกถึงความเป็นมาของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ผู้ประกอบคุณงามความดี ให้กับประเทศชาติ และทำการรบได้ชัยชนะ ณ ที่แห่งนี้ (บริเวณบึงกระโทก และสนามหน้าเทศบาลตำบลโชคชัย )จึงได้เปลี่ยนนามอำเภอใหม่ว่า “อำเภอโชคชัย” มาตราบจนทุกวันนี้
พ.ศ. 2449 ตั้งอำเภอมีชื่อว่า อำเภอกระโทก
วันที่ 29 ธันวาคม 2486 เปลี่ยนชื่ออำเภอเป็น อำเภอโชคชัย
วันที่ 30 สิงหาคม 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลโชคชัย ในท้องที่บางส่วนของตำบลกระโทก
วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2510 ตั้งตำบลทุ่งอรุณ แยกออกจากตำบลท่าลาดขาว
วันที่ 30 กันยายน 2512 ตั้งตำบลหนองบุนนาก แยกออกจากตำบลสารภี
วันที่ 1 สิงหาคม 2522 ตั้งตำบลไทยเจริญ แยกออกจากตำบลสารภี
วันที่ 1 กรกฎาคม 2526 ได้แยกพื้นที่ตำบลหนองบุนนาก ตำบลสารภี และตำบลไทยเจริญ ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองบุนนาก ขึ้นกับอำเภอโชคชัย
วันที่ 15 สิงหาคม 2526 ตั้งตำบลท่าเยี่ยม แยกออกจากตำบลกระโทก
วันที่ 30 สิงหาคม 2526 จัดตั้งสุขาภิบาลด่านเกวียน ในท้องที่บางส่วนของตำบลท่าอ่าง
วันที่ 1 สิงหาคม 2527 ตั้งตำบลโชคชัย แยกออกจากตำบลกระโทก
วันที่ 1 สิงหาคม 2529 ตั้งตำบลละลมใหม่พัฒนา แยกออกจากตำบลท่าจะหลุง และ ตำบลท่าอ่าง
วันที่ 12 ตุลาคม 2531 ตั้งตำบลด่านเกวียน แยกออกจากตำบลท่าอ่าง
วันที่ 26 พฤษภาคม 2532 ยกฐานะเป็น อำเภอหนองบุนนาก
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลโชคชัย และ สุขาภิบาลด่านเกวียน เป็น เทศบาลตำบลโชคชัย และ เทศบาลตำบลด่านเกวียน
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอโชคชัยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองนครราชสีมาและอำเภอเฉลิมพระเกียรติ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหนองบุญมาก
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอครบุรี
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอปักธงชัย
ภูมิศาสตร์

อำเภอโชคชัยอยู่ทางใต้ของจังหวัดนครราชสีมา ระยะทางห่างจากจังหวัด ประมาณ 30 กิโลเมตร มีสภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูงลักษณะลูกคลื่น บริเวณตอนใต้เป็นที่ราบสูงลาดมาตอนกลางซึ่งเป็นที่ราบลุ่ม
มีแม่น้ำมูลไหลผ่านกลางอำเภอ ระยะทางประมาณ 96 กิโลเมตร
มีเนื้อที่ทั้งหมด 424.410 ตารางกิโลเมตร หรือ 265,255 ไร่ หรือเท่ากับร้อยละ 2.065ของพื้นที่จังหวัดนครราชสีมา
สภาพพื้นที่เป็นที่ราบสูง มีความสูงประมาณ 175-271 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล ลำน้ำที่สำคัญไหลผ่าน 2 สายคือลำน้ำมูลและลำพระเพลิง
ลักษณะภูมิอากาศ แบ่งเป็น 3 ฤดู คือ
-ฤดูร้อน ช่วงระยะเดือนกุมภาพันธ์ถึง พฤษภาคม โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดในเดือนเมษายน
-ฤดูฝน ช่วงระยะเดือนพฤษภาคม ถึง เดือนตุลาคม ฝนตกชุกระหว่างเดือนสิงหาคมถึงเดือนตุลาคม
-ฤดูหนาว ช่วงระยะเดือนตุลาคม ถึง เดือนกุมภาพันธ์ เดือนธันวาคม เป็นช่วงอุณหภูมิต่ำ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอโชคชัยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 133 หมู่บ้าน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอโชคชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลโชคชัย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลกระโทกและตำบลโชคชัย
เทศบาลตำบลด่านเกวียน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลท่าอ่างและตำบลด่านเกวียน
เทศบาลตำบลท่าเยี่ยม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าเยี่ยมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกระโทก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระโทก (นอกเขตเทศบาลตำบลโชคชัย)
องค์การบริหารส่วนตำบลพลับพลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพลับพลาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าอ่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าอ่าง (นอกเขตเทศบาลตำบลด่านเกวียน)
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งอรุณ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งอรุณทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าลาดขาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าลาดขาวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าจะหลุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าจะหลุงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโชคชัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโชคชัย (นอกเขตเทศบาลตำบลโชคชัย)
องค์การบริหารส่วนตำบลละลมใหม่พัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลละลมใหม่พัฒนาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลด่านเกวียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านเกวียน (นอกเขตเทศบาลตำบลด่านเกวียน)
ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรดิน สภาพดินโดยส่วนใหญ่ เป็นดินปนทราย มีธาตุอาหารที่พืชต้องการน้อย
ทรัพยากรน้ำ ลำมูล ลำพระเพลิง และสระเก็บน้ำ คลองธรรมชาติ คลองชลประทาน และฝายน้ำล้นจำนวน 206 แห่ง
ทรัพยากรป่าไม้อำเภอโชคชัยมีพื้นที่ป่าไม้ที่สำคัญ ได้แก่
ป่าสงวนแห่งชาติดงอีจานใหญ่ เนื้อที่ 605,187 ไร่ อยู่ในเขตอำเภอโชคชัย 50,312.50 ไร่ในท้องที่ตำบลท่าเยี่ยม ตำบลละลมใหม่พัฒนา และตำบลทุ่งอรุณ
ป่าสงวนแห่งชาติ ป่านครราชสีมา ป่าปักธงชัย และป่าโชคชัย เนื้อที่ 78,750 ไร่ อยู่ในเขตอำเภอโชคชัย 26,250 ไร่ ในเขตท้องที่ตำบลด่านเกวียน ตำบลโชคชัย และตำบลพลับพลา
ป่าสงวนแห่งชาติ ป่านครราชสีมา ป่าโชคชัย เนื้อที่ 18,365 ไร่ อยู่ในเขตอำเภอโชคชัย 9,262.5 ไร่ อยู่ในพื้นที่ตำบลด่านเกวียน ตำบลโชคชัย
ป่าสงวนแห่งชาติทั้ง 3 แห่ง กรมป่าไม้ได้มอบให้สำนักงานปฏิรูปที่ดินรับไปดำเนินการปฏิรูปที่ดินให้เกษตรกรเข้าทำกินแล้ว
การคมนาคม

การคมนาคมติดต่อระหว่างอำเภอและจังหวัด รวมทั้งการคมนาคมภายในตำบล และหมู่บ้าน ดังนี้
1.ทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 224 ติดต่ออำเภอเมืองนครราชสีมา
2.ทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 24 ติดต่ออำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี
3.ทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 2074 ติดต่ออำเภอครบุรี
4.ทางหลวงชนบท สายบ้านด่านเกวียน ตำบลด่านเกวียน ถึงบ้านขี้ตุ่น ตำบลท่าจะหลุง
5.ทางหลวงชนบทสายหนองหญ้าปล้อง ตำบลท่าจะหลุง ถึงบ้านหนองผักหวาน ตำบลละลมใหม่พัฒนา
6.ทางหลวงชนบทสายบ้านดอนไพล ตำบลท่าเยี่ยม ถึงบ้านดอนเกตุ ตำบลทุ่งอรุณ
สำหรับเส้นทางที่เชื่อมระหว่างตำบล หมู่บ้าน เป็นสภาพถนนจำแนก ตามชนิด ดังนี้
-ถนนลูกรัง จำนวน 196 สาย ระยะทาง 350 กิโลเมตร
-ถนนลาดยาง จำนวน 45 สาย ระยะทาง 95.34 กิโลเมตร
-ถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก จำนวน 124 สาย ระยะทาง 90 กิโลเมตร
ส่วนราชการในการบริหารราชการส่วนกลางและส่วนภูมิภาคในอำเภอ

ที่ว่าการอำเภอโชคชัย
สถานีตำรวจภูธรโชคชัย
สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอโชคชัย
สำนักงานท้องถิ่นอำเภอโชคชัย
สำนักงานเกษตรอำเภอโชคชัย
สำนักงานสาธารณสุขอำเภอโชคชัย
ศูนย์บริการการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอโชคชัย
ศูนย์ส่งเสริมอุตสาหกรรม ภาค 6
หน่วยสัสดีอำเภอโชคชัย
สำนักงานที่ดินจังหวัดนครราชสีมา สาขาโชคชัย
โรงพยาบาลโชคชัย
สำนักงานสรรพากรพื้นที่สาขาอำเภอโชคชัย
สำนักงานสรรพสามิตพื้นที่สาขาอำเภอโชคชัย
สำนักงานขนส่งจังหวัดนครราชสีมา สาขาอำเภอโชคชัย
สำนักงานอุตุนิยมวิทยา อำเภอโชคชัย
สำนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค โชคชัย
สำนักงานการประปาส่วนภูมิภาค โชคชัย
สำนักงานไปรษณีย์ โชคชัย
ศูนย์ประสานงานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษา นครราชสีมา เขต 2
สำนักงานเทศบาลตำบลโชคชัย
กองกำกับการตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดนครราชสีมา
ศูนย์วิจัยหม่อนไหมนครราชสีมา
ทำเนียบนายอำเภอ

1.	ขุนอภัยอนุรักษ์เขต	2446-2450
2.	หลวงตุลาโกศล	 2450-2452
3.	หลวงนครจันทึก	 2452-2453
4.	ขุนอภัยโยธา	 2453-2456
5.	หลวงบริบาลนิคมเขต	2456-2460
6.	หลวงสมรรถบริหาร	2461-2470
7.	พระวารินวีระศักด์	 2470-2471
8.	หลวงระงับประจันตคาม	2471-2471
9.	ขุนอำนาจอำนวยกิจ	2471-2478
10	ขุนนัยประศาสน์	 2478-2481
11	นายชำนาย กระบวน	2481-2481
12.	ขุนปาลรัตน์ภิรมย์	 2481-2481
13.	นายแม้น ศรีรัฐ	2481-2481
14.	ขุนอำนาจ	 2481-2483
15.	นายชม วัลลิภากร	2483-2491
16.	นายชาญ นิธิประภา	2491-2492
17.	ร.ต.ท.จารึก จตุรภุช	2492-2493
18.	นายไสว ไชยครุฑ	2493-2497
19.	นายเลิศ พุกะนิดต์	2497-2499
20.	นายพยุง อิ่มสุวรรณ์	2499-2501
21.	นายเลิศ พุกะนิดต์	2501-2502
22.	นายสนอง สุนทรเนตร	2502-2504
23.	นายอนันต์ อนันตกูล	2504-2505
24.	ร.ต.ต.คลี่ วัลลิภากร	2505-2512
25.	นายมนูญ สุวรรณสัมฤทธิ์	2512-2514
26.	นายสำรวย อภิบาลศรี	2514-2519
27.	นายประจวบ นิยมทอง	2519-2521
28.	นายทัศน์ ครณรัมย์	2521-2522
29.	นายสงวน เกิดโมลี	2523-2527
30.	นายโยธิน เมธชนัน	2527-2531
31.	นายปราโมทย์ สุวรรณศรี	2531-2533
32.	นายอาทร กรึงไกร	2533-2537
33.	นายวันชัย ฤกษ์อร่าม	2537-2540
34.	นายปองชัย จุลเนตร	2540-2544
35.	นายธีรวุฒิ ศิริวรรณ	2544-15 ธ.ค.2545
36.	นายประหยัด เจริญศรี	7 ก.ค.2546-25 ธ.ค.2548
37.	นายชนสิทธิ์ ธนาสนะ	26 ธ.ค.2548-7 ม.ค.2550
38.	นายสุวิทย์ คำดี	8 ม.ค.2550-23 พ.ย.2551
39.	นายศักดิ์สิทธิ์ สกุลลิขเรศสีมา	24 พ.ย.2551- 21 ก.พ.2553
40.	นายชูศักดิ์ ชุนเกาะ	22 ก.พ.2553 - 12 ธ.ค.2554
41.	นายอภิสิทธิ์ ธีรภูวฤทธิ์	13 ธ.ค.2554 - 11 มี.ค.2556
42.	นายโชติพัฒน์ สิชฌรังษี	11 มี.ค.2556 - 25 ม.ค.2558
43.	นายกำพล สิริรัตตนนท์	26 ม.ค.2558 - 24 ม.ค.2559
44.	นายยงยุทธ จรเสมอ	25 ม.ค.2559 - 30 ก.ย.2560
45.	นายบัลลังก์ ไวทย์ศิริ	16 ต.ค.2560 - ปัจจุบัน
การสาธารณสุข

โรงพยาบาลชุมชน ขนาด 60 เตียง จำนวน 1	แห่ง
ศูนย์สุขภาพชุมชนดอนไพล (ศสช.) จำนวน 1 แห่ง
สำนักงานสาธารณสุขอำเภอ จำนวน 1 แห่ง
สถานีอนามัย/โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล (รพ.สต.)จำนวน 11 แห่ง
สถานพยาบาลของเอกชน จำนวน	25 แห่ง
ร้านขายยาแผนปัจจุบัน จำนวน 7 แห่ง
การอาชีพและธุรกิจ

จากสภาพภูมิศาสตร์ของอำเภอโชคชัยเป็นที่ราบลุ่มและลาดเอียงสู่ลำน้ำมูลที่ไหลผ่านกลางพื้นที่จากทิศใต้ – เหนือ ทำให้อำเภอโชคชัยมีพื้นที่เหมาะแก่การเกษตรกรรม ทำนาข้าว ประกอบกับมีเขื่อนระบายน้ำเข้ามาในพื้นที่ 3 เขื่อน จึงสามารถทำนาได้ 2 ครั้ง/ปี เพิ่มรายได้และฐานะทางเศรษฐกิจความเป็นอยู่เป็นอย่างดี นอกจากนี้พื้นที่เป็นจุดเชื่อมต่อภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง มีโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่หลายแห่งมาตั้งในพื้นที่ ทำให้ประชาชนมีอาชีพ มีรายได้ ไม่อพยพย้ายถิ่นฐาน
อำเภอโชคชัยมีพื้นที่การเกษตรทั้งสิ้น 166,350 ไร่ ครอบครัวเกษตรกร จำนวน 9,444 ครอบครัว
| ที่ | พืชเศรษฐกิจ | พื้นที่ปลูก(ไร่) | ผลผลิตเฉลี่ย(ไร่) | จำนวนครัวเรือนที่ปลูก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ข้าว | 94,510 | 450 กก. | 7,474 |
| 2 | มันสำปะหลัง | 63,349 | 2,500 กก. | 6,880 |
| 3 | อ้อยโรงงาน | 23,835 | 8,500 กก. | 1,400 |
| 4 | ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ | 920 | 490 กก. | 70 |
| 5 | ถั่วเขียวผิวมัน | 1,250 | 90 กก. | 410 |
| 6 | ถั่วลิสง | 815 | 375 กก. | 280 |
| 7 | ไม้ผล | 7,886 | - | 2,250 |
การปศุสัตว์
| สัตว์เลี้ยง | จำนวน(ตัว) | จำนวนเกษตรกร(ราย) |
| --- | --- | --- |
| โคเนื้อ | 4,311 | 436 |
| กระบือ | 1,476 | 149 |
| สุกร | 12,501 | 1,167 |
| เป็ด | 15,096 | 189 |
| ไก่ | 754,036 | 4,784 |
การอุตสาหกรรม
| ตำบล | จำนวน |
| --- | --- |
โชคชัย: 3
ทุ่งอรุณ: 4
กระโทก: 1
ท่าอ่าง: 5
ท่าลาดขาว: 1
ด่านเกวียน: 3
ท่าเยี่ยม: 1