stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถานีสามเสน
ตารางเวลาเดินรถ > เที่ยวขึ้น

| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | สามเสน | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ช303 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 04.15 |  | ลพบุรี | 07.05 | ยกเว้นวันหยุดราชการ |
|  | ช339 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 05.05 |  | ชุมทางแก่งคอย | 08.05 | ยกเว้นวันหยุดราชการ |
|  | ธ261 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 09.20 |  | สวนสนประดิพัทธ์ | 14.00 |  |
|  | ธ201 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 09.30 |  | พิษณุโลก | 17.55 |  |
|  | ธ209 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 11.15 |  | บ้านตาคลี | 15.40 |  |
|  | ธ233 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 11.30 |  | สุรินทร์ | 20.00 |  |
|  | ธ211 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 12.55 |  | ตะพานหิน | 19.15 |  |
|  | ธ207 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 14.10 | 14.26 | นครสวรรค์ | 19.35 |  |
|  | ช301 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 16.30 | 16.51 | ลพบุรี | 19.40 |  |
|  | ช355 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 16.40 | 16.59 | สุพรรณบุรี | 20.04 |  |
|  | ช341 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 17.00 | 17.19 | ชุมทางแก่งคอย | 20.00 |  |
|  | ช317 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 17.30 | 17.45 | ลพบุรี | 20.20 | ยกเว้นวันหยุดราชการ |
|  | ช313 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 18.20 | 18.43 | ชุมทางบ้านภาชี | 20.30 | ยกเว้นวันหยุดราชการ |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
ตารางเวลาเดินรถ > เที่ยวล่อง

| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | สามเสน | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ช376 | รังสิต | 05.35 | 06.23 | หัวตะเข้ | 07.40 | กซข.74-ไม่มีเดินวันหยุดราชการ |
|  | ช314 | ชุมทางบ้านภาชี | 04.45 | 07.02 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 06.50 | ยกเว้นวันหยุดราชการ |
|  | ช356 | สุพรรณบุรี | 04.00 | 07.37 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 08.05 |  |
|  | ช302 | ลพบุรี | 04.30 | 07.44 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 07.35 |  |
|  | ช342 | ชุมทางแก่งคอย | 05.30 | 08.06 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 08.30 |  |
|  | ช318 | ลพบุรี | 06.00 | 08.34 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 08.50 | ยกเว้นวันหยุดราชการ |
|  | ธ208 | นครสวรรค์ | 05.00 | 09.54 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 10.15 |  |
|  | ช304 | ลพบุรี | 08.00 | 10.05 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 10.30 |  |
|  | ช340 | ชุมทางแก่งคอย | 08.45 | 10.40 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 11.10 | ยกเว้นวันหยุดราชการ |
|  | ธ212 | ตะพานหิน | 05.30 | 11.44 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 12.10 |  |
|  | ธ202 | พิษณุโลก | 06.05 | 13.40 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 14.05 |  |
|  | ธ234 | สุรินทร์ | 05.20 | 13.50 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 14.25 |  |
|  | ธ262 | สวนสนประดิพัทธ์ | 14.35 | 18.35 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 19.20 |  |
|  | ธ210 | บ้านตาคลี | 16.00 | 20.14 | กรุงเทพ (หัวลําโพง) | 20.35 |  |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
เหตุการณ์สำคัญ

บริเวณใกล้เคียงสถานีรถไฟสามเสน ตรงจุดตัดของถนนเศรษฐศิริกับถนนกำแพงเพชร 5 ใช้เป็นที่ชุมนุมทางการเมืองระหว่างวันที่ 31 ตุลาคม–4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 โดยพรรคประชาธิปัตย์ เพื่อต่อต้านพระราชบัญญัตินิรโทษกรรม (พรบ.นิรโทษกรรม) ผู้กระทำผิดทางการเมืองตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 โดยรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร  ก่อนที่จะเคลื่อนขบวนไปชุมนุมต่อที่ถนนราชดำเนิน และกลายมาเป็นคณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (กปปส.) ในที่สุด
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สถานีสามเสน
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°46′49″N 100°31′48″E﻿ / ﻿13.780304°N 100.530062°E﻿ / 13.780304; 100.530062
สถานีรถไฟอิเกบูกูโระ

สถานีอิเกบูกูโระ (ญี่ปุ่น: 池袋駅; โรมาจิ: Ikebukuro-eki) เป็นสถานีรถไฟตั้งอยู่ในย่านอิเกบูกูโระ เขตโทชิมะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ด้วยจำนวนผู้โดยสารกว่า 2.71 ล้านคนต่อวันในปี ค.ศ. 2007 ทำให้สถานีแห่งนี้เป็นสถานีที่มีผู้โดยสารหนาแน่นที่สุดเป็นอันดับสองของโลกรองจากสถานีชินจูกุ
และเป็นสถานีทีคับคั่งที่สุดของรถไฟโทบุ เซบุ และโตเกียวเมโทร เป็นสถานีหลักของเส้นทางรถไฟที่มาจากจังหวัดไซตามะและย่านที่พักอาศัยอื่นในบริเวณทิศตะวันตกเฉียงเหนือของโตเกียว
เส้นทางรถไฟ > เจอาร์ตะวันออก

JY สายยามาโนเตะ - ด้วยสถานีรถไฟโอซากิ หนึ่งในสองสถานีที่มีขบวนยามาโนเตะวนเข้าและออกให้บริการ
JA สายไซเกียว
JS สายโชนัน–ชินจูกุ - ใช้เส้นทางของ สายทากาซากิ และ อุตสึโนมิยะ; อีกทั้งขบวน นาริตะเอ็กซ์เพรส
เส้นทางรถไฟ > รถไฟเซบุ

เซบุสายอิเกบูกูโระ (อิเกบูกูโระ – อางาโนะ) - เฉพาะขบวนเซบุสายชิจิบุ
เส้นทางรถไฟ > รถไฟโทบุ

TJ โทบุสายโทโจ (อิเกบูกูโระ – โยริอิ)
เส้นทางรถไฟ > โตเกียวเมโทร

Mโตเกียวเมโทรสายมารูโนอูจิ
Yโตเกียวเมโทรสายยูรากุโจ
F โตเกียวเมโทรสายฟูกูโตชิง
สถิติผู้โดยสาร

ในหนึ่งวันมีจำนวนผู้โดยสารเฉลี่ยดังต่อไปนี้
| หน่วยงานให้บริการ | หน่วยงานให้บริการ | จำนวนผู้โดยสาร | ปีงบประมาณ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจอาร์ ตะวันออก | เจอาร์ ตะวันออก | 550,350 | ค.ศ. 2013 | ผู้โดยสารเท่านั้น หนาแน่นที่สุดเป็นอันดับสองของสถานีเจอาร์ ตะวันออก |
| โทบุ | โทบุ | 472,132 | ค.ศ. 2014 | หนาแน่นที่สุดของรถไฟโทบุ |
| เซบุ | เซบุ | 484,446 | ค.ศ. 2013 | หนาแน่นที่สุดของรถไฟเซบุ |
| โตเกียวเมโทร | โตเกียวเมโทร | 523,834 | ค.ศ. 2013 | หนาแน่นที่สุดของโตเกียวเมโทร ไม่รวมสถานีที่เชื่อมต่อไปยังสายของผู้ให้บริการอื่น |
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่สถานีอิเกบูกูโระ (อังกฤษ)
แผนที่สถานีเซบุอิเกบูกูโระ (ญี่ปุ่น)
ข้อมูลสถานีโทบุอิเกบูกูโระ เก็บถาวร 2012-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
โตเกียวเมโทรอิเกบูกูโระ (ญี่ปุ่น)
สายฟูกูโตชิง สถานีอิเกบูกูโระ (ญี่ปุ่น)
| ด ค กสถานีของสายยามาโนเตะ |
| --- | --- |
 ชินางาวะ  โอซากิ  โกตันดะ  เมงูโระ  เอบิซุ  ชิบูยะ  ฮาราจูกุ  โยโยงิ  ชินจูกุ  ชินโอกูโบะ  ทากาดาโนบาบะ  เมจิโระ  อิเกบูกูโระ  โอตสึกะ  ซูงาโมะ  โคมาโงเมะ  ทาบาตะ  นิชินิปโปริ  นิปโปริ  อูงูอิซูดานิ  อูเอโนะ  โอกาจิมาจิ  อากิฮาบาระ  คันดะ  โตเกียว  ยูรากุโจ  ชิมบาชิ  ฮามามัตสึโจ  ทามาจิ  ชินางาวะ 
| ด ค กสถานีของโตเกียวเมโทรสายมารูโนอูจิ |
| --- | --- |
 โองิกูโบะ  มินามิอาซางายะ  ชิงโกเอ็นจิ  ฮิงาชิโกเอ็นจิ  ชินนากาโนะ  (โฮนันโจ>>)  นากาโนะซากาอูเอะ  นิชิชินจูกุ  ชินจูกุ  ชินจูกุซันโจเมะ  ชินจูกุเงียวเอ็มมาเอะ  ยตสึยะซันโจเมะ  ยตสึยะ  อากาซากะมิตสึเกะ  คกไกงิจิโดมาเอะ  คาซูมิงาเซกิ  กินซะ  โตเกียว  โอเตมาจิ  อาวาจิโจ  โอจาโนมิซุ  ฮงโงซันโจเมะ  โครากุเอ็ง  เมียวงาดานิ  ชินอตสึกะ  อิเกบูกูโระ 
| ด ค กสถานีของโตเกียวเมโทรสายยูรากูโจ |
| --- | --- | --- |
|  (รถไฟโทบุสายโทโจ<<) วาโกชิ  ชิกาเต็ตสึนาริมาซุ  ชิกาเต็ตสึอากัตสึกะ  เฮวาได  ฮิกาวาได  (<<รถไฟเซบุสายยูรากูโจ) โคตาเกะมูไกฮาระ  เซ็งกาวะ  คานาเมโจ  อิเกบูกูโระ  ฮิงาชิอิเกบูกูโระ  โกโกกูจิ  เอโดงาวาบาชิ  อีดาบาชิ  อิจิงายะ  โคจิมาจิ  นางาตาโช  ซากูราดามง  ยูรากูโจ  กินซะอิจโจเมะ  ชินโตมิโจ  สึกิชิมะ  โทโยซุ  ทัตสึมิ  ชิงกิบะ  |  (รถไฟโทบุสายโทโจ<<) วาโกชิ  ชิกาเต็ตสึนาริมาซุ  ชิกาเต็ตสึอากัตสึกะ  เฮวาได  ฮิกาวาได  (<<รถไฟเซบุสายยูรากูโจ) โคตาเกะมูไกฮาระ  เซ็งกาวะ  คานาเมโจ  อิเกบูกูโระ  ฮิงาชิอิเกบูกูโระ  โกโกกูจิ  เอโดงาวาบาชิ  อีดาบาชิ  อิจิงายะ  โคจิมาจิ  นางาตาโช  ซากูราดามง  ยูรากูโจ  กินซะอิจโจเมะ  ชินโตมิโจ  สึกิชิมะ  โทโยซุ  ทัตสึมิ  ชิงกิบะ  | Y |
| ด ค กสถานีของ โตเกียวเมโทรสายฟูกูโตชิง |
| --- | --- |
 วะโกชิ  ชิกะเตะสึ-นะริมะซุ  ชิกะเตะสึ-อะกะสึกะ  เฮวะได  ฮิกะวะได  โคะตะเกะ-มุไกฮะระ  เซงกะวะ  คะนะเมะโช  อิเกะบุกุโระ  โซชิกะยะ  นิชิ-วาเซดะ  ฮิงะชิ-ชินจุกุ  ชินจุกุ-ซังโจเมะ  คิตะ-ซังโด  เมจิ-จิงกูมาเอะ (ฮาราจุกุ)  ชิบุยะ
สะใภ้ไกลปืนเที่ยง

| สะใภ้ไกลปืนเที่ยง |
| --- | --- |

สร้างโดย: บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด  (อรพรรณ วัชรพล)
เขียนโดย: ปิยพร วายุภาพ
กำกับโดย: กฤษฎา เตชะนิโลบล
แสดงนำ: แอน ทองประสม ชาคริต แย้มนาม จินตหรา สุขพัฒน์ กรรชัย กำเนิดพลอย เจนสุดา ปานโต กัญญา รัตนเพชร์ สมบัติ เมทะนี ไพโรจน์ ใจสิงห์ กาญจนา จินดาวัฒน์
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: เพลง คอนเฟิร์มหัวใจ...ว่าใช่เธอ ร้องโดย เอิร์น เดอะ สตาร์ สุรัตน์ติกานต์ พรรคเจริญ
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: เพลง คอนเฟิร์มหัวใจ...ว่าใช่เธอ ร้องโดย เอิร์น เดอะ สตาร์ สุรัตน์ติกานต์ พรรคเจริญ
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: เพลง ความอ่อนแอ ร้องโดย บอย พีซเมคเกอร์ อนุวัฒน์ สงวนศักดิ์ภักดี
จำนวนตอน: 13 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ประวิทย์ มาลีนนท์
ความยาวตอน: 120 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 20 เมษายน พ.ศ. 2552 – 1 มิถุนายน พ.ศ. 2552
สะใภ้ไกลปืนเที่ยง เป็นละครโทรทัศน์ แนว คอมเมดี้ ผลิตโดยบริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (อรพรรณ วัชรพล) เขียนบทโดยปิยพร วายุภาพ  กำกับโดยกฤษฎา เตชะนิโลบล ออกฉายตอนแรกวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2552 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
นักแสดง

ชาคริต แย้มนาม     รับบทเป็น  จอมทัพ ทรัพย์มหาศาล (เล็ก)
อรรคพันธ์ นะมาตร์  รับบทเป็น ร.ต.อ.ภัทร
แอน ทองประสม     รับบทเป็น     ร.ต.ท.ลลิน โคกกระโทก (พริก)
กัญญา รัตนเพชร์     รับบทเป็น     น้ำเพชร
จินตหรา สุขพัฒน์     รับบทเป็น  คุณหญิงเลอลักษณ์ ทรัพย์มหาศาล
กรรชัย กำเนิดพลอย     รับบทเป็น     จอมพล ทรัพย์มหาศาล (ใหญ่)
เจนสุดา ปานโต     รับบทเป็น     อารียา โคกกระโทก (ขิง)
คัคกิ่งรักส์ คิคคิคสะระณัง     รับบทเป็น     ศรียุดา
ดารณีนุช   โพธิปิติ     รับบทเป็น     นวลสมร
ปวีณา   ตันท์ศรีสุโรจน์     รับบทเป็น     แพทริเซีย (แพทตี้)
เบญจพล เชยอรุณ     รับบทเป็น     ผู้ใหญ่บุญช่วย
สมบัติ เมทะนี  รับบทเป็น  นายพลอัศวิน ทรัพย์มหาศาล
ไพโรจน์ ใจสิงห์  รับบทเป็น กำนันแพร้ว โคกกระโทก
กาญจนา จินดาวัฒน์  รับบทเป็น พุดซ้อน โคกกระโทก
สมบัติ ขจรไชยกุล   รับบทเป็น  อิทธิพล
จตุพล ชมภูนิช   รับบทเป็น  ผู้กำกับปรีชา
สมเจต พยัฆโส  รับบทเป็น หมู่เข่ง
ภานุพงศ์ เศรษฐเสถียร   รับบทเป็น  หรั่ง
อุ่นเรือน ราโชติ   รับบทเป็น  นุ่ม
วาทินี เข็มเพชร  รับบทเป็น  นวล
ด.ช. ณัทวัตร ศรีระกิจ  รับบทเป็น ภัทร (วัยเด็ก)
ด.ช. นครินทร์ วิลเลี่ยม ฮู้ด  รับบทเป็น  เล็ก (วัยเด็ก)
ด.ญ. สุพิชชา มงคลจิตตานนท์  รับบทเป็น  เพรียว
หลวงพ่อคง

หลวงพ่อคง สามารถหมายถึง
หลวงพ่อคง ธมฺมโชโต อดีตเจ้าอาวาสวัดบางกะพ้อม ตำบลบางกะพ้อม อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม
พระครูอาคมวิสุทธิ์ (คง สุวณฺโณ) อดีตเจ้าอาวาสวัดวังสรรพรส ตำบลสรรพรส อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี
พระครูถาวรวิริยคุณ (คง ฐิตวิริโย) เจ้าอาวาสวัดเขากลิ้ง ตำบลแก่งกระจาน อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี
หลิว เทา

| หลิว เทา Liu Tao |
| --- | --- |

ชื่อจีน: 劉濤 (จีนตัวเต็ม)
ชื่อจีน: 刘涛 (จีนตัวย่อ)
พินอิน: Líu Tāo (จีนกลาง)
เชื้อชาติ: ฮั่น
เกิด:  (1978-07-12) 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1978 (46 ปี) หนานชาง, มณฑลเจียงซี, ประเทศจีน
ชื่ออื่น ๆ: Tamia Liu
อาชีพ:  นักแสดง  นักร้อง 
ค่ายเพลง: Beijing Junqi Feiyang Media Co
ปีทำงาน: 2000–present
คู่สมรส: หลี่ เหวยหมิน (สมรส 2005–2007) (ถูกกล่าวอ้าง)   หวัง เกอ (สมรส 2008)
ลูก: หวัง จื้อเหยิน(王紫嫣) หวัง จื้อิง (王子京)
หลิว เทา (จีน: 劉濤 อักษรโรมัน: Liu Tao) เป็นนักแสดงชาวจีนที่มีชื่อเสียง มีผลงานเด่นคือ Demi-Gods and Semi-Devils (2003), Mazu (2012), To Elderly With Love (2013), Nirvana in Fire (2015), Legend of Mi Yue (2015), Ode to Joy (2016) and The Advisors Alliance (2017)
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ | ชื่อภาพยนตร์ภาษาจีน | รับบท | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2006 | The Story of A Bao | 阿宝的故事 | Liu Jia |  |
| 2011 | The Founding of a Party | 建党伟业 | Consort Jin |  |
| 2014 | You Are The One | 恋者多喜欢 | Cheng Yu |  |
| 2015 | Let's Get Married | 咱们结婚吧 | Tian Haixin |  |
| 2016 | So Lucky | 杠上开花 |  | รับเชิญ |
| 2017 | Peace Breaker | 破·局 | Lin Xiaoye |  |
| 2017 | The Foreigner | 普通人 | Lam Keyi |  |
| 2018 | The Monkey King 3 | 西游记：女儿国 | Guanyin |  |
2018:
ผลงานด้านการร้องเพลง > อัลบั้ม

| ปี | ชื่อเพลงภาษาอังกฤษ | ชื่เพลงภาษาจีน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2014 | The Best Time | 最好的時光 |  |
ผลงานด้านการร้องเพลง > ซิงเกิล

| ปี | ชื่อเพลงภาษาอังกฤษ | ชื่เพลงภาษาจีน | อัลบั้ม | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2003 | "Only Need You" | 只要有你 | My Fair Princess III OST |  |
| 2006 | "Fall in Love with You" | 爱上你 | Madame White Snake OST |  |
| 2006 | "Cherry Blossom Island" | 桃花岛 | Forensic Heroes OST |  |
| 2007 | "Cold Night" | 寒夜 | Cold Night OST |  |
| 2008 | "Tears of Love" | 爱的眼泪 | Dali Princess OST |  |
| 2013 | "How a Heart-broken Girl is Like" | 伤了心的女人怎么了 | Good Wife OST |  |
| 2014 | "One More Time" | 再一次 | Happiness Drop From The Clouds OST |  |
| 2014 | "I Won't Be Alone" | 我不会一个人 | Happiness Drop From The Clouds OST |  |
| 2015 | "Faded Beauty" | 红颜旧 | Nirvana in Fire OST |  |
| 2016 | "There Will Be Happiness Waiting For You" | 总有幸福在等你 | Ode to Joy OST | ร้องคู่กับ Jiang Xin, Wang Ziwen, Yang Zi & Qiao Xin |
| 2016 | "Can't Say It Aloud" | 说不出口 | Ode to Joy OST |  |
| 2017 | "Us" | 我们 | Ode to Joy 2 OST | ร้องคู่กับ Jiang Xin, Wang Ziwen, Yang Zi & Qiao Xin |
| 2017 | "The Feeling of Home" | 家的滋味 | Ode to Joy 2 OST |  |
| 2017 | "Meeting Love" | 遇到爱 | Ode to Joy 2 OST |  |
| 2017 | "Battle of Cheng Nan" | 戰城南 | — | Theme song of mobile game 胡萊三國2 |
| 2017 | "Waiting For You To Come Back" | 等著你回來 | Peace Breaker OST |  |
| 2017 | "Ordinary Person" | 普通人 | The Foreigner OST | ร้องคู่กับ Jackie Chan |
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Golden Eagle Award (China) Best Actress
แม่แบบ:Forbes China Celebrity 100
หลิว เทา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สเปซวัน

| --- | --- |
ชื่อท้องถิ่น: スペースワン株式会社
ประเภท: เอกชน บริษัทร่วมทุน
อุตสาหกรรม: วิศวกรรมการบินและอวกาศ
ก่อตั้ง: 19 กรกฎาคม 2017; 7 ปีก่อน (2017-07-19) (โดยนิตินัย)   2 กรกฎาคม 2018; 6 ปีก่อน (2018-07-02) (โดยพฤตินัย)
สำนักงานใหญ่:  ชิบะโคเอ็น เขตมินาโตะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น  
พื้นที่ให้บริการ: ประเทศญี่ปุ่น
บุคลากรหลัก: มาซากาซุ โทโยดะ
ผลิตภัณฑ์: ส่งยานอวกาศขึ้นสู่ห้วงอวกาศ
บริการ: บริการขนส่งพื้นที่เชิงพาณิชย์
เจ้าของ: Canon Electronics [ja] IHI Aerospace [ja] Shimizu Corporation Development Bank of Japan Kiyo Bank [ja] K4 Ventures Taiyo Group MUFG Bank Azuma House Okuwa [ja]
เว็บไซต์: www.space-one.co.jp/index_e.html
บริษัท สเปซวัน จำกัด (ญี่ปุ่น: スペースワン株式会社) หรือเรียกว่าสเปซวัน เป็นบริษัทเอกชนเป็นผู้ผลิตในอุตสาหกรรมอวกาศของญี่ปุ่น ผู้ให้บริการในการปล่อยดาวเทียม และยังเป็นเจ้าของท่าอวกาศยาน มุ่งพัฒนาและดำเนินการส่งดาวเทียมอวกาศขนาดเล็ก ไครอส ขึ้นสู่ห้วงอวกาศตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 ก่อตั้งในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 โดยการร่วมลงทุนจากแคนนอน อิเล็คทรอนิคส์ ไอเอชไอ คอร์ปอเรชั่น ชิมิสึ คอร์ปอเรชั่น และธนาคารเพื่อการพัฒนาญี่ปุ่น
วิศวกรรมเครื่องยนต์จรวด

สเปซวันมีวิศวกรรมจรวดชื่อ "ไครอส" หรือเรียกว่า " Advanced & Instant Rocket System"  มีฐานปล่อยจรวดอยู่ที่จังหวัดวากายามะ คำว่าไครอสมาจากภาษากรีซแปลว่า "กาลเวลา" หรือสะกดอีกชื่อหนึ่งได้ว่า "ซีรัส" ซึ่งเป็นชื่อเทพเจ้าแห่งโชคลาภ
สถานที่ปลอยตัวท่าอวกาศยาน

บริษัทชิมิสึ คอร์ปอเรชั่น ได้ก่อสร้างท่าอวกาศยานของสเปซวันเพื่อเปิดตัวจรวดไครอสโดยใช้ชื่อว่า สเปซพอร์ตคิอิ เป็นท่าอวกาศยาน ภาคเอกชนแห่งแรกของญี่ปุ่นมีที่ตั้งอยู่ที่เมืองคูชิโมโตะ จังหวัดวากายามะในระหว่างปี 2019 ถึง 2021 ท่าอวกาศยานแห่งนี้ได้เปิดข้อมูลให้บุคคลภายนอกเข้าถึงรายละเอียดของวงโคจร
อุบัติเหตุและเหตุการณ์ทางการบิน > การระเบิดของจรวดรรทุกดาวเทียม

วันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2024  บริษัท สเปซวัน ได้ทำการปลอยตัวจรวด “ไครอส” เป็นครั้งแรกโดยมีเป้าหมายที่จะกลายเป็นบริษัทเอกชนญี่ปุ่นแห่งแรกที่ส่งดาวเทียมขึ้นสู่วงโคจร แต่ไม่นานหลังจากทะยานขึ้นจากท่าอวกาศยานทางตะวันตกของญี่ปุ่นก็เกิดการระเบิดลุกเป็นไฟ แต่ไม่มีรายงานผู้บาดเจ็บโดยทันที
สถาปัตยกรรมสมัยรัตนโกสินทร์

สถาปัตยกรรมสมัยรัตนโกสินทร์ คือสถาปัตยกรรมในยุคกรุงรัตนโกสินทร์ (รัชกาลที่ 1 ถึง รัชกาลปัจจุบัน) เป็นยุคที่ได้รับอิทธิพลจากจากตะวันตก วิชาชีพสถาปัตยกรรมในสมัยรัชกาลที่ 6 เริ่มเป็นที่รู้จัก และถือได้ว่าการประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมแผนใหม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกับการจัดตั้งสถาบันการศึกษาสถาปัตยกรรมที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยน
รูปแบบ > สถาปัตยกรรมทางศาสนา

วัดในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น ช่วงรัชกาลที่ 1 เเละรัชกาลที่ 2 มีรูปแบบดำเนินรอยตามแบบสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยา เช่น การสร้างโบสถ์วิหารให้มีฐานโค้งคล้ายเรือสำเภา เสามีการย่อมุม มีคันทวยรับน้ำหนักชายคา มีเครื่องลำยอง หน้าบันเป็นไม้เเกะสลัก มีการสร้างหอไตรหรือหอพระไตรปิฎกกลางน้ำ เป็นต้น ต่อมาเมื่อมีการทำมาค้าขายกับต่างชาติมากขึ้น จึงได้รับอิทธิพลจากประเทศที่ไปติดต่อการค้ามากขึ้น การเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดเกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 คือการรับเอาศิลปะจีนเข้ามาผสมกับสถาปัตยกรรมแบบเดิมจึงกลายเป็นรูปแบบเฉพาะเรียกว่า สถาปัตยกรรมแบบพระราชนิยมในรัชกาลที่ 3 มีลักษณะคือ การเอาช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ออก โดยเปลี่ยนมาเป็นก่ออิฐถือปูนและใช้ลวดลายจากกระเบื้องดินเผาเคลือบประดับหน้าแทนการใช้ไม้แกะสลักแบบเดิม เสาเดิมที่นิยมทำย่อมุมเปลี่ยนมานิยมใช้เสาเป็นสี่เหลี่ยมทึบขนาดใหญ่ ไม่มีบัวเสาประดับ ไม่มีคันทวยรับชายคา
ต่อมาในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 ได้มีการรับศิลปะวิทยาจากตะวันตกมากขึ้นสถาปัตยกรรมบางแห่งจึงมีการตกแต่งโดยได้รับอิธิพลจากศิลปะตะวันตก วัดที่มีการผสมผสานสถาปัตยกรรมตะวันตก เช่น วัดนิเวศธรรมประวัติ ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เเละภายในพระอุโบสถวัดราชบพิธซึ่งเป็นศิลปะแบบกอธิค
รูปแบบ > พระราชวัง

พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระราชวังตามแบบกรุงศรีอยุธยา 3 แห่ง คือพระบรมมหาราชวัง พระราชวังบวรสถานมงคล พระราชวังบวรสถานพิมุข โดยทั้งตำแหน่งที่ตั้งนั้นยึดหลักยุทธศาสตร์เป็นสำคัญ ตามตำราพิชัยสงคราม คือ "มีแม่น้ำโอบล้อมภูเขาหรือหากหาภูเขาไม่ได้ มีแม่น้ำเพียงอย่างเดียวก็ได้ เรียกว่า นาคนาม"
ที่อยู่อาศัยของพระมหากษัตริย์ พระบรมวงศานุวงศ์  และขุนนางไทยผู้สูงศักดิ์ในสมัยนั้น เรียกขานตามแต่บรรดาศักดิ์ ให้เห็นถึงยศที่ชัดเจน อาทิ  พระตำหนัก พระที่นั่ง พระวิมาน หรือพระมหาปราสาท โดยเฉพาะพระวิมานและพระมหาปราสาท ใช้เฉพาะเรือนที่มีเจ้าของเป็นพระมหากษัตริย์เท่านั้น ส่วนที่ประทับของพระมหากษัตริย์หรือแม้จะเป็นพระมหาอุปราช เรียกว่า พระราชวัง เว้นแต่พระราชวังประทับถาวรของพระมหากษัตริย์เท่านั้นที่เรียกว่า พระบรมมหาราชวัง
วังหลายแห่งเป็นจุดเริ่มต้นของศิลปะไทยแขนงต่าง ๆ อันเนื่อง วังมักเป็นโรงงานช่างหรือโรงฝึกงานช่าง อย่างช่างสิบหมู่
ลักษณะของ ปราสาท พระราชวัง พระบรมมหาราชวัง ของพระมหากษัตริย์ พระบรมวงศานุวงศ์และขุนนาง แบ่งได้เป็น 3 สมัย คือ สมัยต้น (ร.1-3) เป็นยุคสืบทอดสถาปัตยกรรมแบบกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย สมัยกลาง (ร.4-6) ซึ่งประเทศไทยได้รับอิทธิสถาปัตยกรรมตะวันตก และสมัยหลัง (ร.7-ปัจจุบัน)  เป็นยุคแห่งสถาปัตยกรรมร่วมสมัย
รูปแบบ > ที่พักอาศัย

ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชสถาปนากรุงเทพมหานครขึ้นเป็นเมืองหลวงกรุงรัตนโกสินทร์ พระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะทำให้กรุงเทพมหานครเป็นเหมือนกรุงศรีอยุธยาแห่งที่สอง มีการสร้างสถาปัตยกรรมที่สำคัญเลียนแบบกรุงศรีอยุธยา ส่วนบ้านพักอาศัย เรือนไทยที่คงเหลือจากสงครามก็ถูกถอดและนำประกอบใหม่
สมัยรัชกาลที่ 4 เริ่มมีการติดต่อกับชาติตะวันตกมากขึ้น มีการสร้างอาคารต่างชนิดเพื่อรองรับกิจกรรมทางธุรกิจนอกเหนือจากที่อยู่ อาศัยและวัดวาอารามในอดีต ได้แก่ โรงงาน โรงสี โรงเลื่อย ห้างร้านและที่พักอาศัยของชาวตะวันตก นอกจากนี้การสร้างอาคารของทางราชการ กระทรวงต่าง ๆ และพระราชวังที่มีรูปแบบตะวันตกผสมผสานกับสถาปัตยกรรมไทยในรูปแบบนีโอ คลาสสิค เช่น พระที่นั่งจักรมหาปราสาท พระที่นั่งอนันตสมาคม เป็นต้น
สำหรับที่พักอาศัย ในการประยุกต์ยุกแรก ๆ เรือนไม้จะนำศิลปะตะวันตกมาประยุกต์ เช่นเรือนปั้นหยา ซึ่งดัดแปลงมาจากเรือนไม้ของยุโรป สร้างขึ้นในพระราชวังก่อนแพร่หลายสู่บ้านเรือนประชาชน หลังคาเรือนปั้นหยาซึ่งมุงด้วยกระเบื้องโดยทุกด้านของหลังคาจะชนกันแบบปิรามิด ไม่มีหน้าจั่วแบบสถาปัตยกรรมดั้งเดิม จากนั้นได้วิวัฒนาการเป็นเรือนมะนิลา ในบางส่วนอาจเป็นหลังคาปั้นหยา แต่เปิดบางส่วนให้มีหน้าจั่ว หลังจากนั้นก็มีเรือนขนมปังขิง ซึ่งได้รับอิทธิพลจากเรือนขนมปังขิงสมัยโบราณของตะวันตก ซึ่งมีการตกแต่งอย่างหรูหรา มีครีบระบายอย่างแพรวพราว โดยทั้งเรือนขนมปังขิงและเรือนมะนิลา เป็นศิลปะฉลุลายที่เฟื่องฟูมากในสมัยรัชกาลที่ 5-6
ในสมัยรัชกาลที่ 5 เริ่มมีการให้กรรมสิทธิ์ที่ดิน อีกทั้งเกิดย่านตลาดเป็นศูนย์กลางชุมชน ทำให้เกิดที่พักอาศัยและร้านค้าตามย่านหัวเมือง เรียกสถาปัตยกรรมเช่นนี้ว่า เรือนโรง มีลักษณะเป็นเรือนพื้นติดดิน ไม่ตั้งอยู่บนเสาสูงเช่นเรือนไทยในอดีต ตั้งอยู่ยานชุมชนการค้าชาวจีนที่เข้ามาทำการค้าขาย โดยเปิดหน้าร้านสำหรับขายของ ส่วนด้านหลังไว้พักอาศัย เมื่อเรียงรายกันเป็นแถว จึงกลายเป็น ห้องแถว ในเวลาต่อมา ถึงแม้ว่าเรือนไทยจะได้รับอิทธิพลตะวันตก แต่คนไทยก็ยังถือเรื่องคติการสร้างบ้านแบบไทย ๆ อยู่เช่น การยกเสาเอกและการถือเรื่องทิศ ต่อมาสถาปนิกและนักตกแต่งซึ่งสำเร็จการศึกษาจากต่างประเทศได้กลับนำมาใช้ในการทำงาน ทำให้มีแนวโน้มนำเอารูปแบบสถาปัตยกรรมอื่นมาด้วย
ในปัจจุบันสถาปัตยกรรมโดยเฉพาะในเมืองหลวงในตามเมืองใหญ่ ๆ แทบไม่หลงเหลือรูปแบบสถาปัตยกรรมไทยในอดีต สถาปัตยกรรมในยุคหลังอุตสาหกรรมได้เน้นการสร้างความงามจากโครงสร้าง วัสดุ การออกแบบโครงสร้างให้มีความสวยงามในตัว เช่นใช้เหล็ก ใช้กระจกมากขึ้น ผนังใช้อิฐและปูนน้อยลง ใช้โครงสร้างเหล็กมากขึ้น ออกแบบรูปทรงให้เป็นกล่อง ผนังเป็นกระจกโล่ง เป็นต้น
โครงสร้าง

ตั้งแต่ก่อตั้งกรุงรัตนโกสินทร์จนถึงรัชกาลที่ 2 (พ.ศ. 2325-2367) วัสดุที่ใช้ก่อสร้างอาคารบ้านเรือนจะเน้นไปที่ไม้เป็นหลัก จนกระทั่งเข้าสู่ช่วงรัชกาลที่ 3 ถึง 4 (พ.ศ. 2367-2411) จึงเริ่มมีวัสดุใหม่ ๆ เข้ามาในประเทศ เนื่องจากความสัมพันธ์ที่ดีกับประเทศจีน วัสดุก่อสร้างแบบจีนได้รับความนิยม คือ กำแพงรับน้ำหนัก (Bearing masonry wall) ซึ่งใช้อิฐก้อนใหญ่ก่อผนังหนา ฉาบปูน และใช้ผนังด้านนอกเป็นกำแพงไปในตัว ทำให้บ้านแบบจีนนั้นดูหนักแน่นและทนต่อดินฟ้าอากาศ แต่เนื่องจากใช้ผนังในการรับน้ำหนัก รวมถึงชนิดที่ก่ออิฐหุ้มเสาไม้ซึ่งเป็นแกนใน ทำให้อาคารแบบจีนและแบบที่ได้รับอิทธิพลจากตะวันตกมีผนังชั้นบนกับชั้นล่างตรงกัน (เพื่อการถ่ายน้ำหนัก) อาคารส่วนใหญ่จึงมีลักษณะทึบ มีช่องเปิดเฉพาะบางส่วนของผนัง
ส่วนคอนกรีตเสริมเหล็ก หรือสมัยก่อนเรียก เฟอร์โรคอนกรีต (Ferroconcrete) เข้ามายังประเทศไทยในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 (พ.ศ. 2411-2453) โดยช่วงแรกที่เริ่มใช้ก่อสร้างโครงสร้างด้วยวัสดุนี้ มักใช้กับเสา คาน และพื้นชั้นล่าง ส่วนพื้นชั้นบนยังคงใช้ตง และพื้นไม้อยู่ รูปทรงอาคารจึงยังไม่แตกต่างจากอาคารที่ใช้ระบบผนังรับน้ำหนักมากนัก ต่อมาช่างมีความชำนาญจึงได้เปลี่ยนรูปแบบใช้สอยให้หลากหลายยิ่งขึ้น เช่น ใช้เป็นหลังคายอดโดม ผนังโค้ง หรือกันสาด ฯ ทำให้โครงสร้างในสมัยรัชกาลที่ 5 มีรูปทรงที่ซับซ้อนขึ้น
การประกอบวิชาชีพ

การประกอบอาชีพในสถาปัตยกรรมในช่วงรัชกาลที่ 4-5 มีข้อจำกัด เพราะอาคารก่อสร้างส่วนใหญ่เป็นอาคารสาธารณะ มีประโยชน์ใช้สอยซับซ้อนมากขึ้น อีกทั้งสังคมยังต้องการผู้มีความรู้เฉพาะทางด้านเทคนิคที่เป็นสากลมากขึ้น ในช่วงระยะเวลานั้นเริ่มมีการแยกหน้าที่รับผิดชอบระหว่างสถาปนิกและวิศวกร และเริ่มมีผู้ประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมเป็นให้เห็นชัดเจนมากขึ้น
ในสมัยรัชกาลที่ 6 ประเทศไทยขยายการติดต่อการค้ากับประเทศตะวันตกมากขึ้น ช่างไทยในสมัยนั้นร่วมงานหรือปฏิบัติงานภายใต้การดำเนินงานชาวตะวันตก จึงได้เรียนรู้ความชำนาญทางการออกแบบก่อสร้างแบบสากลจากช่างชาวตะวันตก  วิชาชีพสถาปัตยกรรมในช่วงนั้นค่อนข้างเป็นที่รู้จัก เริ่มมีการบัญญัติคำว่า สถาปัตยกรรม ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานคำแปลจากคำว่า  Architecture ส่วนคำศัพท์ว่า Architect แปลเป็นคำว่า สถาปก ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็นคำว่า สถาปนิก
สถาปนิกในประเทศไทยสมัยนั้นมักปฏิบัติงานกับนายช่างตะวันตกชาวอิตาลี เยอรมันและฝรั่งเศส ซึ่งนอกเหนือจากปฏิบัติหน้าที่ให้ราชการแล้วยังประกอบวิชาชีพอิสระ รับออกแบบอาคารให้ผู้ว่าจ้างเอกชนอีกด้วย ช่างไทยที่มีชื่อเสียงอาทิ หม่อมเจ้าอิทธิเทพสรรค์ กฤดากร แต่อย่างไรก็ตามในการประกอบวิชาชีพ ผู้มีความรู้ความชำนาญและประสบการณ์ในการออกแบบอาคาร สามารถประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมได้อย่างเสรี
การประกอบวิชาชีพ > วิชาชีพสถาปัตยกรรมสมัยใหม่

ในช่วงหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองใน พ.ศ. 2475 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลกอันเนื่องมาจากสงครามโลกครั้งที่ 1 รวมถึงในประเทศไทยด้วยที่ประสบปัญหาทางเศรษฐกิจในการก่อสร้าง สถาปนิกต่างชาติเดินทางกลับประเทศ ทำให้การก่อสร้างลดน้อยลงไป ผนวกกับนักเรียนไทยจำนวนมากที่ได้เดินทางไปศึกษาต่อทางด้านวิชาสถาปัตยกรรม ณ ประเทศอังกฤษและฝรั่งเศสด้วยทุนรัฐบาลไทยและทุนส่วนตัว ได้กลับมารับราชการในหน่วยงานที่เกี่ยวกับงานการออกแบบแทนที่สถาปนิกชาวตะวันตก เมื่อการประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมเริ่มมีแบบแผนและขอบเขตงานที่ชัดเจนขึ้น และถือได้ว่าการประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมแผนใหม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกับการจัดตั้งสถาบันการศึกษาสถาปัตยกรรมที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2476 โดยอาจารย์นารถ โพธิประสาท และการก่อตั้งสมาคมสถาปนิกสยามฯ ในปี พ.ศ. 2477 โดยกลุ่มนักเรียนไทยที่จบการศึกษาสถาปัตยกรรม อาทิ พระสาโรชรัตนนิมมานก์ หม่อมเจ้าอิทธิเทพสรรค์ กฤดากร หม่อมเจ้าโวฒยากร วรวรรณและอาจารย์นารถ โพธิประสาท เป็นต้น
ใน พ.ศ. 2479 เริ่มมีพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร เพื่อควบคุมการก่อสร้างอาคารต่าง ๆ ให้ได้ผลทางด้านความมั่นคง แข็งแรง อนามัย การสุขาภิบาล การป้องกันอัคคีภัย และการผังเมือง ถือเป็นกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับผู้ประกอบวิชาชีพออกแบบและการก่อสร้างฉบับแรกในประเทศไทย นอกจากนั้นยังมีประกาศ เทศบัญญัติเทศบาลนครกรุงเทพฯ เรื่องควบคุมการก่อสร้าง พ.ศ. 2483 ถือเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญของวิชาชีพสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่มีต่อประชาชนสืบเนื่องจนถึงปัจจุบัน
การประกอบวิชาชีพ > วิชาชีพสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ > พ.ศ. 2475-2500

ในช่วงระยะเวลานี้ สถาปนิกส่วนใหญ่มักประกอบวิชาชีพในหน่วยงานราชการสำคัญ เช่นการออกแบบก่อสร้าง กรมโยธาธิการ กรมศิลปากร กรมรถไฟ กรมอู่ทหารเรือ และกรมยุทธโยธาทหารบก รูปแบบการทำงานของสถาปนิกจะทำงานครบวงจร ทั้งการศึกษาข้อมูลโครงการ ออกแบบ เขียนแบบก่อสร้าง รวมถึงควบคุมการก่อสร้างจนแล้วเสร็จ นอกจากนี้สถาปนิกจากกรมโยธาธิการอาจต้องช่วยเหลืองานออกแบบให้กับหน่วยงานอื่นที่ไม่มีสถาปนิกเป็นของตนเอง
ส่วนการปฏิบัติวิชาชีพในรูปแบบสำนักงาน ยังไม่ปรากฏชัดเจน เป็นเพียงการรับงานส่วนตัวของสถาปนิกในหน่วยงานราชการเหล่านี้ ในส่วนของกฎหมายหรือข้อระเบียนควบคุมที่เกี่ยวข้องนั้น มีเพียงระเบียบและมาตรฐานการประกอบวิชาชีพจากสมาคมสถาปนิกสยามฯ เท่านั้น และไม่มีเกณฑ์มาตรฐานค่าบริการวิชาชีพที่แน่นอน