stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อิสยาห์ 3
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895) หนังสือผู้เผยพระวจนะฉบับปีเตอส์เบิร์ก (Petersburg Codex of the Prophets; ค.ศ. 916) ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี (ศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาลหรือหลังจากนั้น) ได้แก่:
ม้วนหนังสืออิสยาห์ (1QIsaa; 356-100 ปีก่อนคริสตกาล): สมบูรณ์
4QIsab (4Q56): วรรคที่หลงเหลือ: 14–22
ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK:  {\mathfrak {G}}S; ศตวรรษที่ 4) ฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5) และฉบับมาร์ชาล (Codex Marchalianus; Q;  {\mathfrak {G}}Q; ศตวรรษที่ 6)
ดูเพิ่ม

โสโดม
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: ปฐมกาล 13, เลวีนิติ 26, เฉลยธรรมบัญญัติ 28, สดุดี 75, อิสยาห์ 2, อิสยาห์ 4, มีคาห์ 3
บรรณานุกรม

Coggins, R (2007). "22. Isaiah".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 433–486. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Motyer, J. Alec (2015). The Prophecy of Isaiah: An Introduction & Commentary. InterVarsity Press. ISBN 9780830895243.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น > ศาสนายูดาห์

Isaiah 3: Hebrew with Parallel English
แหล่งข้อมูลอื่น > ศาสนาคริสต์

Isaiah 3 English Translation with Parallel Latin Vulgate เก็บถาวร 2020-10-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อิสยาห์ 3. ยูเวอร์ชัน
อี-2 ฮ็อคอาย

อี-2 ฮ็อคอาย
อี-2 ฮ็อคอาย (อังกฤษ: E-2 Hawkeye)  อี-2 เป็นเครื่องบินที่มีจานโดมอยู่บริเวณกลางลำตัวเพื่อใช้เตือนภัยประจำเรือบรรทุกอากาศยาน เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1960 และเริ่มประจำกองทัพเรือสหรัฐฯในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1964
รายละเอียด อี-2 ฮ็อคอาย

ผู้สร้าง บริษัทกรัมแมน แอโรสเปส คอร์ปอเรชั่น (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท แจ้งเตือนภัยล่วงหน้า ประจำเรือบรรทุกอากาศยาน เจ้าหน้าที่ 5 นาย
เครื่องยนต์ เทอร์โบใบพัด อัลลิสัน ที 56-เอ-425 กำลังเครื่องละ 4,910 แรงม้า 2 เครื่อง
กางปีก24.56 เมตร
เส้นผ่าศูนย์กลางเรโดม 7.32 เมตร
ยาว 17.55 เมตร
สูง 5.59 เมตร
พื้นที่ปีก 65 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 17,240 กิโลกรัม
น้ำหนักเชื้อเพลิงสูงสุด 5,624 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 23,391 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง 602 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราเร็วเดินทาง 500 กิโลเมตร/ชั่วโมง
เพดานบินใช้งาน 9,390 เมตร
ระยะทางวิ่งขึ้น 576 เมตร
ระยะทางวิ่งขึ้น พ้น 15 เมตร 768 เมตร
พิสัยบิน 2,583 กิโลเมตร
อิแมจิน (เพลง)

| "อิแมจิน" |
| --- | --- |

เพลงโดยจอห์น เลนนอน
จากอัลบั้มImagine
ด้านบี: "It's So Hard" (US)  '"Working Class Hero" (UK)
วางจำหน่าย: 11 ตุลาคม 1971 (US)  24 ตุลาคม 1975 (UK)
บันทึกเสียง: 1971
แนวเพลง: ร็อก, บัลลาด
ความยาว: 3:02
ค่ายเพลง: Apple
ผู้ประพันธ์เพลง: จอห์น เลนนอน
โปรดิวเซอร์: จอห์น เลนนอน, โยโกะ โอโนะ, ฟิล สเปกเตอร์
"อิแมจิน" (อังกฤษ: Imagine) เป็นเพลงที่เขียนและร้องโดยนักดนตรีร็อกชาวอังกฤษ จอห์น เลนนอน เป็นเพลงเปิดตัวในอัลบั้มของเขาชุด Imagine ออกในปี 1971 หลังจากการแตกของวง เดอะบีเทิลส์
เพลง "อิแมจิน" ออกเป็นซิงเกิลในสหรัฐอเมริกา ติดอันดับ 3 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นซิงเกิลอันดับ 1 ซิงเกิลเดียวของซิงเกิลหลังที่อยู่กับวงเดอะบีตเทิลส์ในชาร์ตออสเตรเลีย ติดอันดับ 1 นาน 5 สัปดาห์ เพลงนี้ยังเป็น 1 ใน 3 เพลงของเลนนอนในฐานะศิลปินเดี่ยว ร่วมกับเพลง "Instant Karma!" และ "Give Peace a Chance" ที่อยู่ในรายชื่อ 500 เพลงที่มีอิทธิพลของร็อกแอนด์โรล ในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล นิตยสารโรลลิงสโตนยังจัดให้อยู่อันดับ 3 ของเพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล ใน 500 อันดับเพลง
ประติมากรรมใบหน้า จอห์น เลนนอนในพิธีปิดโอลิมปิก
นอกจากนี้เพลง อิแมจิน เป็นหนึ่งในเพลง ปิดพิธีโอลิมปิกฤดูร้อน 2012ซึ่งเป็นหนึ่งในไฮไลท์ของงาน ที่มีเด็กพิการออทิสติกมาร่วมร้องบรรเลง เพลงนี้รวมถึง ชาวอังกฤษและนักกีฬาโอลิมปิกในสนาม ที่อยู่ในสนามต่างช่วยกันร้องเพลงนี้จนดังกึกก้องสนามโอลิมปิก
ในเพลง

เพลงอิแมจิน ของจอห์น เลนนอน นั้นมีโครงสร้างเพลงที่ไม่ยุ่งยากซับซ้อนเป็นเพลงสั้นๆที่ได้ใจความ ไม่มีลูกเล่นอะไรมากมาย เพลงนี้ จอห์นกับภรรยา โยโกะ ได้ร่วมแสดง ใน มิวสิก วิดีโอด้วย โดยที่ตอนแรก จอห์น เลนนอนเดินเคียงคู่กับโยโก มาที่บ้านหลังหนึ่ง ต่อจากนั้นจอห์นเล่นเปียโน พร้อมกับร้องเพลง ส่วนโยโกะ ไม่ได้ร้อง แต่เป็นคนเปิดผ้าม่านในห้องมืดๆ ซึ่งหมายถึง การเปิดผ้าม่านเพื่อให้ห้องได้รับแสงสว่างในยามเช้า คอนเซปของเพลงนั้น คือ เพื่อให้โลกได้รับรู้ว่าทุกคนมีความฝัน คนเรานั้นไม่ใช่ว่าจะมีความฝันแล้วจะไม่เป็นความจริงเสมอ เปรียบเหมือนห้องมืดๆที่ซึ่ง ดูแล้วเหมือนคนไม่มีจินตนาการไม่มีความฝันเอาเสียเลย แต่เมื่อลองเปิดตาสู่โลกกว้างก็จะสามารถ ทำให้เรามีจินตนาการการได้ เพราะจินตนาการเกิดจากการสังเกตจากสิ่งรอบๆตัว ก็เปรียบเหมือนห้องที่สว่าง ไม่ยอมให้ความมืดเขาครอบงำ
ชาร์ต > ตำแหน่งสูงสุด

| Chart (1971–2012) | Peak position |
| --- | --- |
ออสเตรเลีย (ARIA): 1
ออสเตรีย (Ö3 ออสเตรีย ท็อป 40): 4
Canada (RPM): 1
France (SNEP): 9
7: 
Ireland (IRMA): 3
Italy (Musica e Dischi): 1
Italy (FIMI): 12
Japan (Japan Hot 100): 64
Netherlands (Single Top 100): 5
New Zealand (Recorded Music NZ): 23
Norway (VG-lista): 3
Spain (PROMUSICAE): 49
Sweden (Sverigetopplistan): 19
Switzerland (Schweizer Hitparade): 2
UK Singles (OCC): 1
US Billboard Hot 100: 3
US Adult Contemporary (Billboard): 7
อิสยาห์ 5

บทที่ 5 ของหนังสืออิสยาห์ในคัมภีร์ฮีบรู
| อิสยาห์ 5 |
| --- | --- |
← อิสยาห์ 4อิสยาห์ 6 →
ม้วนหนังสืออิสยาห์ ม้วนคัมภีร์ไบเบิลที่พบที่คุมรานตั้งแต่ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาลที่เก็บรักษาอย่างดีที่สุด มีทุกวรรคของบทนี้
หนังสือ: หนังสืออิสยาห์
ภาคในคัมภีร์ฮีบรู: เนวีอีม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ฮีบรู: 5
หมวดหมู่: ผู้เผยพระวจนะยุคหลัง
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 23
อิสยาห์ 5 (อังกฤษ: Isaiah 5) เป็นบทที่ 5 ของหนังสืออิสยาห์ในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสืออิสยาห์ประกอบด้วยเนื้อหาคำเผยพระวจนะซึ่งถือกันว่าเป็นผลงานของผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ และเป็นหนังสือเล่มหนึ่งในหมวดหนังสือผู้เผยพระวจนะ
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 30 วรรค
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895) หนังสือผู้เผยพระวจนะฉบับปีเตอส์เบิร์ก (Petersburg Codex of the Prophets; ค.ศ. 916) ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี (ศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาลหรือหลังจากนั้น) ได้แก่:
1QIsaa: สมบูรณ์
4QIsab (4Q56): วรรคที่หลงเหลือ: 15–28
4QIsaf (4Q60): วรรคที่หลงเหลือ: 13–14, 25
4QIsap (4Q69): วรรคที่หลงเหลือ: 28-30
ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK:  {\mathfrak {G}}S; ศตวรรษที่ 4) ฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5) และฉบับมาร์ชาล (Codex Marchalianus; Q;  {\mathfrak {G}}Q; ศตวรรษที่ 6)
ดูเพิ่ม

อุปมาเรื่องสวนองุ่นและคนเช่า
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: อพยพ 32, สดุดี 80, หนังสือเพลงซาโลมอน, เยเรมีย์ 2, โฮเซยา 10, มัทธิว 21, ลูกา 13, โรม 1, โรม 12
บรรณานุกรม

Coggins, R (2007). "22. Isaiah".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 433–586. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Motyer, J. Alec (2015). The Prophecy of Isaiah: An Introduction & Commentary. InterVarsity Press. ISBN 9780830895243.
Ulrich, Eugene, บ.ก. (2010). The Biblical Qumran Scrolls: Transcriptions and Textual Variants. Brill.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น > ศาสนายูดาห์

Isaiah 5:Original Hebrew with Parallel English
แหล่งข้อมูลอื่น > ศาสนาคริสต์

Isaiah 5 English Translation with Parallel Latin Vulgate เก็บถาวร 2020-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อิสยาห์ 5. ยูเวอร์ชัน
อีคิดนา (เทพปกรณัม)

รูปปั้นของอีคิดนาโดยปิรโร ลีโกริโอในปีค.ศ. 1555 ในสวนของเมืองลาซีโอ, อิตาลี
อีคิดนา (อังกฤษ: Echidna; กรีก: Ἔχιδνα) ในตำนานเทพปกรณัมกรีกเป็นสตรีที่งดงาม แต่ท่อนล่างเป็นงูขนาดยักษ์ เป็นภรรยาของไทฟอน และมีลูกด้วยกันหลายตัวเช่นกัน เช่น เซอร์เบอรัส สฟิงซ์ ไคเมร่า และไฮดรา นับเป็นมารดาของเหล่าอสูรกายที่มีชื่อเสียงอีกตนหนึ่งและได้มีลูกกับซุสคือไออาคอสซึ่งต่อมาเป็นกษัตริย์และผู้พิพากษาในนรกของฮาเดส อีคิดน่าถูกยักษ์ร้อยตา อาร์กัส ซึ่งเป็นผู้รับใช้ของเฮร่าสังหาร
อีคิดนายังถูกนำไปตั้งเป็นชื่อตัวกินมดประเภทหนึ่งด้วย
อี-ไทป์

| อี-ไทป์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: โบ มาร์ติน เอริก เอริกซอน
เกิด:  (1965-08-27) 27 สิงหาคม ค.ศ. 1965 (59 ปี)
ที่เกิด: อุปซอลา ประเทศสวีเดน
แนวเพลง: ยูโรแดนซ์
อาชีพ: นักดนตรี
ช่วงปี: 1991–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Stockholm Records
อี-ไทป์ (อังกฤษ: E-Type) หรือมีชื่อจริงว่า โบ มาร์ติน เอริก เอริกซอน (สวีเดน: Bo Martin Erik Eriksson) เกิดเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1965 เป็นนักดนตรีและโปรดิวเซอร์เพลงชาวสวีเดน ชื่อในวงการของเขาตั้งตามจากชื่อรถสปอร์ต จากัวร์ อี-ไทป์
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.e-type.se/ - Official Web Site (in English)
http://www.facebook.com/etypeofficial - Official Facebook page
http://twitter.com/etypeofficial - Official Twitter page
E-Type ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อี-โฟร์

อี-โฟร์ (อังกฤษ: E-Four; ย่อมาจาก Electrical 4WD System) หรือมีชื่ออื่นคือ eFour, AWD-i หรือ AWD-e ซึ่งถูกพัฒนาขึ้นโดยโตโยต้า หลักการทำงานคือล้อหน้าจะถูกให้กำลังโดยระบบไฮบริด ส่วนล้อหลังถูกให้กำลังโดยมอเตอร์ไฟฟ้าเฉพาะที่มีชุดควบคุมกำลังของตัวมันเองกับเกียร์ทดรอบและเฟืองท้าย ปริมาณของแรงบิดที่ส่งไปยังล้อหลังจะถูกปรับโดยชุดควบคุมอิเล็กทรอนิกส์ของรถตามสภาพการขับขี่โดยอัตโนมัติ นอกจากนี้อี-โฟร์ยังมีระบบเบรกที่คืนกำลังไฟฟ้าระหว่างการเบรกด้วย ในทวีปอเมริกาเหนือ โตโยต้าจะใช้คำว่า AWD-i (ย่อมาจาก All-Wheel Drive with Intelligence) แทนที่คำว่าอี-โฟร์ ระบบนี้จะไม่ส่งกำลังจากเครื่องยนต์สันดาปจากหน้ารถไปยังล้อหลัง แต่จะใช้มอเตอร์ไฟฟ้าในการส่งกำลังและแรงบิดไปยังล้อหลังเท่านั้น
รถยนต์รุ่นแรกที่ใช้ระบบอี-โฟร์คือโตโยต้า เอสติมา ไฮบริดรุ่นปี 2001 จากนั้นก็ได้ถูกใช้โดยรถโตโยต้าและเล็กซัสหลายรุ่นต่อมา เช่น โตโยต้า ราฟโฟร์รุ่นปี 2016 เล็กซัส เอ็นเอ็กซ์ 300h, เล็กซัส อาร์เอ็กซ์ 450h โตโยต้า พริอุส ออลวีลไดร์ฟ-อี (AWD-e) และโตโยต้า พริอุสรุ่นที่ห้าก็ได้มีการติดตั้งระบบนี้เป็นมาตรฐานในเครื่องยนต์ไฮบริด ในประเทศญี่ปุ่น โตโยต้า พริอุสที่ขับเคลื่อนสี่ล้อมีการจำหน่ายมาตั้งแต่ พ.ศ. 2558 แล้วโดยเพิ่มราคาจากรุ่นขับเคลื่อนสองล้อไปจำนวน 1,700 ดอลล่าร์สหรัฐ โดยอี-โฟร์ที่ใช้ในพริอุสนั้นทำให้รถมีน้ำหนักขึ้นเล็กน้อยแต่ไม่ได้ลดการประหยัดน้ำมันหรือลดพื้นที่ในห้องโดยสารเลย และในไม่กี่สัปดาห์ก่อนงานแสดงรถยนต์ลอสแองเจลิสในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 โตโยต้าออกข่าวประชาสัมพันธ์พร้อมข้อความและรูปภาพที่แสดงรถในสภาพแวดล้อมที่มีหิมะ พร้อมกับกล่าวว่าระบบอี-โฟร์จะเปิดตัวพร้อมกับรถยนต์รุ่นปี 2019 ในนำมาแสดงในงาน
รายการอ้างอิง

↑  "Toyota Global Site | Electrical 4WD System (E-Four)[HV]". Toyota Motor Corporation Global Website. สืบค้นเมื่อ 2018-11-09.
↑  Halvorson, Bengt (2019-11-09). "Toyota teases all-wheel-drive Prius for LA auto show debut". Green Car Reports (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-11-09.
↑  "Mitsubishi Enhances All-Wheel-Drive Technology". WardsAuto. 2018-06-04. สืบค้นเมื่อ 2018-11-09.
↑  "Gen 5 2019 Toyota RAV4 debuts at New York International Auto Show; 2.5L inline-4 and Toyota Hybrid System". Green Car Congress. สืบค้นเมื่อ 2018-11-09.
↑  Toyota Canada Inc. (2016-06-27), AWD-i All-Wheel Drive, สืบค้นเมื่อ 2018-11-09
↑  "Toyota all-wheel drive. E-Four". 2021-03-30. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-03-30. สืบค้นเมื่อ 2021-03-30.
↑  "What You Need to Know About Toyota's Hybrid All-Wheel Drive". Kelley Blue Book (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2020-08-12. สืบค้นเมื่อ 2021-04-30.
↑  "2021 Toyota RAV4 Prime's Mysterious All-Wheel Drive System Explained". Torque News (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-07-30.
↑  "Toyota Motor Corporation Official Global Website".
↑  "New Lexus NX 300h gets a grip with E-Four all-wheel drive". 16 September 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-11-27. สืบค้นเมื่อ 2023-08-14.
↑  "2016 Lexus RX 350 & RX 450h Preview".
↑  "The 2019 Toyota Prius AWD-e Brings Better Traction to the Brand's Signature Hybrid". 14 June 2019.
↑  "Toyota details powertrain advances in Gen4 Prius; available E-Four system for all-wheel drive (Not for US)".
↑  Golson, Daniel (2018-11-08). "The 2019 Toyota Prius Is Likely Getting All-Wheel Drive". Car and Driver (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-11-09.
อี.ที. ดิเอกซ์ตราเทอร์เรสเทรียล (วิดีโอเกม)

| อี> ที. ดิเอกซ์ตราเทอร์เรสเทรียล |
| --- | --- |
ปกบรรจุตลับเกม อี.ที. ดิเอกซ์ตราเทอร์เรสเทรียล
ผู้พัฒนา: อาตาริอิงค์
ผู้จัดจำหน่าย: อาตาริอิงค์
ออกแบบ: Howard Scott Warshaw
เครื่องเล่น: อาตาริ 2600
วางจำหน่าย: NA: ธันวาคม 1982
แนว: ผจญภัย
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว
อี.ที. ดิเอกซ์ตราเทอร์เรสเทรียล (อังกฤษ: E.T. the Extra-Terrestrial เรียกอีกอย่างว่า E.T. ) เป็นวิดีโอเกมแนวผจญภัยในปี 1982 ที่พัฒนาและเผยแพร่โดย อาตาริอิงค์ สำหรับเครื่องเล่นเกมคอนโซล อาตาริ 2600 โดยได้เค้าโครงจากภาพยนตร์ชื่อเดียวกันและได้รับการออกแบบโดย Howard Scott Warshaw วัตถุประสงค์ของเกมคือการแนะนำตัวละครตัวนี้ผ่านหน้าจอแบบลูกบาศก์ เพื่อเก็บชิ้นส่วนของโทรศัพท์นพเคราะห์ สามชิ้น ซึ่งจะส่งสัญญาณวิทยุกลับไปในอวกาศ เพื่อแจ้งให้ยานแม่กลับมารับ
Warshaw ตั้งใจพัฒนาเกมที่จะปรับให้คล้ายกับภาพยนตร์และบริษัทอาตาริ คิดว่ามันจะเป็นเกมที่ประสบความสำเร็จด้วยยอดขายที่สูงขึ้น เนื่องจากภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นที่นิยมอย่างมากในสมัยนั้น การเจรจาเพื่อรักษาสิทธิที่จะพัฒนาเกมจบลงในปลายเดือนกรกฎาคม 1982 โดยที่ Warshaw ใช้เวลาเพียงแค่ 5 สัปดาห์ในการพัฒนาเกม เพื่อให้วางจำหน่ายทันช่วงเทศกาลคริสต์มาส 1982 หลังปล่อยตัวเกมครั้งสุดท้าย เกมต้องเผชิญกับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก E.T. มักถูกอ้างถึงว่าเป็นหนึ่งในเกมวิดีโอที่เลวร้ายที่สุดตลอดกาลและเป็นหนึ่งในความล้มเหลวในเชิงพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์วิดีโอเกม อย่างไรก็ตามเรื่องนี้เป็นที่นิยมมากสำหรับเหตุผลและยังถือว่าเป็นหนึ่งในเกมที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของวิดีโอเกม โดยเกมถูกโยงว่าเป็นหนึ่งในปัจจัยต้น ๆ ที่นำมาสู่วิกฤตการณ์อุตสาหกรรมวิดีโอเกมในปี 1983 และได้รับการอ้างถึงบ่อยครั้ง และ เย้ยหยันในวัฒนธรรมสมัยนิยม ซึ่งจะถูกนำมาใช้เป็นเครื่องเตือนเกี่ยวกับอันตรายของการพัฒนาเกมที่เร็วเกินไปและการเร่งสตูดิโอที่มากเกินเหตุ
มีรายงานในปี 1983 ที่มีการเปิดเผยเป็นตำนานเมืองว่าผลที่ตามมาของการผลิตตลับเกมที่มากเกินไปและการส่งคืนตลับเกมที่ขายไม่ออกนับล้านตลับ ทำให้ตลับเกมทั้งหมดได้ถูกฝังอยู่ในหลุมฝังกลบของเมืองแอละโมกอร์โด รัฐนิวเม็กซิโก ในปี 2013 ได้มีแผนดำเนินการขุดค้นเพื่อตรวจสอบความจริงของรายงานเกี่ยวกับการฝังกลบ  กระทั่งในเดือนเมษายน 2014 ผู้ขุดค้นยืนยันว่าเรื่องการฝังตลับเกมที่แอละโมกอร์โดเป็นเรื่องจริง นอกเหนือจากเกม E.T. แล้วยังได้ขุดพบตลับเกมอื่น ๆ อีกด้วย โดยเจมส์ เฮลเลอร์ อดีตผู้จัดการของอาตาริ ผู้รับผิดชอบต่อการฝังตลับเกมได้เปิดเผยกับสำนักข่าว AP ว่ามีตลับเกมจำนวน 728,000 ตลับถูกฝังอยู่
แหล่งข้อมูลอื่น

E.T. the Extra-Terrestrial ที่ MobyGames
E.T. the Extra-Terrestrial at the Internet Archive
อี อี-คย็อง

| อี อี-คย็อง |
| --- | --- |
อีในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2022
เกิด:  (1989-01-08) 8 มกราคม ค.ศ. 1989 (35 ปี) ช็องจู, จังหวัดชุงช็องเหนือ, ประเทศเกาหลีใต้
การศึกษา: สถาบันศิลปะโซล
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง
ปีปฏิบัติงาน: 2011–ปัจจุบัน
ตัวแทน: Screening ENT

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 이이경
อาร์อาร์: I I-gyeong 
เอ็มอาร์: I Ikyŏng 
 
อี อี-คย็อง (อังกฤษ: 이이경, อักษรโรมัน: Lee Yi-kyung; 8 มกราคม พ.ศ. 2532) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ชื่อ | ปี ค> ศ. | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- |
| "Our Feeling"  (Lee Yoon Chan feat. คิม มิน-แจ, พัก ซอ-ดัม  และ อี อี-คย็อง) | 2015 | My First Time OST |
| "WAIKIKI (Actors Ver.)"  (กับ คิม ซ็อน-โฮ, ชิน ฮย็อน-ซู และ อี อี-คย็อง) | 2019 | Welcome to Waikiki 2 OST |
| "Leave work on time (칼퇴근) "   | 2020 | Non-album singles |
| "With Your Love" | 2022 | Late Night Cafe : Missing Honey OST |
แหล่งข้อมูลอื่น

อี อี-คย็อง ที่ฮันซีเนมา
อี อี-คย็อง ที่โคเรียนมูวีเดตาเบส
อี อี-คย็อง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อี อี-คย็อง ที่อินสตาแกรม
อี คัง-ว็อน

อี คัง-ว็อน (เกาหลี: 이강원; อังกฤษ: Lee Kang-won; เกิด 5 พฤษภาคม 1990) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติเกาหลีใต้ ปัจจุบันเขาเล่นตำแหน่งตัวบล็อกกลางให้แก่แอลไอจีเกรเตอร์ส
การศึกษา

มหาวิทยาลัยคยองฮี
ผลงาน

2012 วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2012 — อันดับที่ 14
2012 วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2012 — อันดับที่ 5
2013 วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2013 — อันดับที่ 15
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB profile
อีซีลีเซ็นนิง

อีซีลีเซ็นนิง (อังกฤษ: easy listening) เป็นรูปแบบในวงกว้างของเพลงยอดนิยมและรูปแบบรายการวิทยุที่เกิดขึ้นในปี 1950 โดยวิวัฒนาการออกมาจากวงดนตรีขนาดใหญ่และเกี่ยวข้องกับ MOR (middle-of-the-road, อยู่ระหว่างสองขั้วที่ต่างกัน) เพลงเป็นจำนวนมากที่เล่นบนสถานีวิทยุ มันครอบคลุมเพลงแนว เอ็กโซติกา บิวตีฟูลมิวสิก ดนตรีเบา ดนตรีเลาจ์ ดนตรีแอมเบียนต์ และ สเปซเอจป็อป ช่วงของ ดนตรีเลาจ์ ได้ครอบคลุมการบรรเลง ด้วยอิทธิพลทางดนตรีซอฟต์ร็อก และ โมเดิร์นอิเล็กทรอนิกส์ ​​(ด้วยอิทธิพลจาก ชิลล์เอาต์ นูแจ๊ส และดาวน์เทมโป) ในขณะที่ยังเหลือประเด็นใจความเกี่ยวกับ เรโทร-สเปซ-เอจ (retro-space-age) ที่เป็นองค์ประกอบทางวัฒนธรรม
อิเล็กโตรเนกาทิวิตี

อิเล็กโตรเนกาติวิตี (อังกฤษ: electronegativity,  \chi , สภาพไฟฟ้าลบ) เป็นค่าที่แสดงถึงความสามารถของอะตอมในการที่จะดึงอิเล็กตรอนเข้าหาตัวเองเมื่อเกิดพันธะเคมี (chemical bond) ทั้งนี้ มีการเสนอวิธีการแสดงอิเล็กโตรเนกาทิวิตีหลายวิธี อาทิ เพาลิง สเกล (Pauling scale) ถูกเสนอในปี ค.ศ. 1932 มูลลิเกน สเกล (Mulliken scale) ถูกเสนอในปี ค.ศ. 1934 และ ออลล์เรด-โรโชสเกล (Allred-Rochow scale)
การคำนวณความต่างของอิเล็กโทรเนกาทิวิตีของ เพาลิง ระหว่างอะตอม A และอะตอม B

เมื่อพลังงานพันธะ, Ed ของพันธะ A–B, A–A และ B–B ในหน่วย อิเล็กตรอนโวลต์, ค่า (eV)–½ แสดงเพื่อเลี่ยงการพิจารณาหน่วย เช่น ความต่างของอิเล็กโทรเนกาทิวิตีโดยเพาลิงระหว่างไฮโดรเจนและโบรมีน เท่ากับ 0.73 (พลังงานพันธะ: H–Br, 3.79 eV; H–H, 4.52 eV; Br–Br 2.00 eV)
แนวโน้มของอิเล็กโตรเนกาทิวิตี

ธาตุเคมี แต่ละตัวจะมีคุณลักษณะที่มีค่า อิเล็กโตรเนกทิวิตี ระหว่าง 0 ถึง 4 เพาลิง สเกล โดยทั่วไประดับขั้นของ อิเล็กโตรเนกาทิวิตี จะลดลงตามหมู่ของธาตุในตารางธาตุ และเพิ่มขึ้นตามคาบในตารางธาตุ ดังตารางธาตุ
ดังแสดงข้างล่างนี้
ด
ค
ก
ตารางค่าอิเล็กโตรเนกทิวิตีของธาตุ โดย เพาลิงสเกล
→ รัศมีอะตอม ลดลง → พลังงานไอออไนเซชัน เพิ่มขึ้น → อิเล็กโตรเนกทิวิตี เพิ่มขึ้น →
| หมู่ →> ↓ คาบ | 1> หมู่ →.↓ คาบ | 2> . |  | 3> . | 4> . | 5> . | 6> . | 7> . | 8> . | 9> . | 10> . | 11> . | 12> . | 13> . | 14> . | 15> . | 16> . | 17> . | 18> . |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | H 2.20 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | He   |
| 2 | Li 0.98 | Be 1.57 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | B 2.04 | C 2.55 | N 3.04 | O 3.44 | F 3.98 | Ne   |
| 3 | Na 0.93 | Mg 1.31 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Al 1.61 | Si 1.90 | P 2.19 | S 2.58 | Cl 3.16 | Ar   |
| 4 | K 0.82 | Ca 1.00 |  | Sc 1.36 | Ti 1.54 | V 1.63 | Cr 1.66 | Mn 1.55 | Fe 1.83 | Co 1.88 | Ni 1.91 | Cu 1.90 | Zn 1.65 | Ga 1.81 | Ge 2.01 | As 2.18 | Se 2.55 | Br 2.96 | Kr 3.00 |
| 5 | Rb 0.82 | Sr 0.95 |  | Y 1.22 | Zr 1.33 | Nb 1.6 | Mo 2.16 | Tc 1.9 | Ru 2.2 | Rh 2.28 | Pd 2.20 | Ag 1.93 | Cd 1.69 | In 1.78 | Sn 1.96 | Sb 2.05 | Te 2.1 | I 2.66 | Xe 2.60 |
| 6 | Cs 0.79 | Ba 0.89 |  | Lu 1.27 | Hf 1.3 | Ta 1.5 | W 2.36 | Re 1.9 | Os 2.2 | Ir 2.20 | Pt 2.28 | Au 2.54 | Hg 2.00 | Tl 1.62 | Pb 2.33 | Bi 2.02 | Po 2.0 | At 2.2 | Rn 2.2 |
| 7 | Fr >0.79 | Ra 0.9 |  | Lr 1.3 | Rf   | Db   | Sg   | Bh   | Hs   | Mt   | Ds   | Rg   | Cn   | Nh   | Fl   | Mc   | Lv   | Ts   | Og   |
 : 
|  |  |  |  |  | La 1.1 | Ce 1.12 | Pr 1.13 | Nd 1.14 | Pm 1.13 | Sm 1.17 | Eu 1.2 | Gd 1.2 | Tb 1.1 | Dy 1.22 | Ho 1.23 | Er 1.24 | Tm 1.25 | Yb 1.1 |  |
|  |  |  |  |  | Ac 1.1 | Th 1.3 | Pa 1.5 | U 1.38 | Np 1.36 | Pu 1.28 | Am 1.13 | Cm 1.28 | Bk 1.3 | Cf 1.3 | Es 1.3 | Fm 1.3 | Md 1.3 | No 1.3 |  |

ค่าอิเล็กโตรเนกาติวิตีที่แสดงเป็นค่าของธาตุในสถานะออกซิเดชันทั่วไป ดูเพิ่มเติม อิเล็กโตรเนกาทิวิตีของธาตุ (หน้าข้อมูล)
↑  ไลนัส พอลิงได้ประมาณค่าอิเล็กโทรเนกาทิวิตีของแฟรนเซียมไว้คือ 0.7 ในพอลิงสเกล เหมือนกับอิเล็กโทรเนกาทิวิตีของซีเซียม ณ ตอนนั้น จากนั้นมีการคำนวณค่าอิเล็กโทรเนกาทิวิตีของซีเซียมใหม่ได้เท่ากับ 0.79; ถึงแม้ว่าจะไม่มีข้อมูลการทดลองใด ๆ ที่จะมาเป็นค่าของแฟรนเซียม ค่าอิเล็กโตรเนกาทิวิตีของแฟรนเซียมคาดว่าน่าจะมีค่ามากกว่าซีเซียมเล็กน้อย ดู แฟรนเซียม สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติม.
↑  See Brown, Geoffrey (2012). The Inaccessible Earth: An integrated view to its structure and composition. Springer Science & Business Media. p. 88. ISBN 9789401115162.
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยเคมี
ตารางธาตุ
พันธะเคมี
พันธะโคเวเลนต์
พันธะไอออนิก
ค่าความเป็นไอออนิก
อีซีเลิฟเวอร์

| "Easy Lover"> เพลงโดยPhilip Bailey and Phil Collins.จากอัลบั้มChinese Wall |
| --- | --- |
ด้านบี: "Woman"
วางจำหน่าย: 1984 (U.S.) 1985 (UK)
บันทึกเสียง: 1984
แนวเพลง: ป็อปร็อก
ความยาว: 4:50 (single edit) 5:02 (album version)
ค่ายเพลง: Columbia/CBS
ผู้ประพันธ์เพลง: Philip Bailey, Phil Collins and Nathan East
โปรดิวเซอร์: Phil Collins
"อีซีเลิฟเวอร์" (อังกฤษ: Easy Lover) เป็นเพลงที่เขียนโดยฟิลิป ไบเลย์ ฟิล คอลลินส์ และนาธาน อีสต์ และร้องด้วยไบเลย์และคอลลินส์ เพลงนี้อยู่ในอัลบั้มเดี่ยวของไบเลย์ชุด Chinese Wall และคอลลินส์แสดงสดในโชว์ของเขา ที่ยังอยู่ในอัลบั้มในปี 1990 ชุด Serious Hits... Live! และอัลบั้มรวมเพลงของเขาในปี 1998 ชุด ...Hits
เพลงนี้ได้รับความนิยมอย่างสูงในสหราชอาณาจักร ติดอันดับ 1 ยาวนาน 4 สัปดาห์และติดอันดับ 2 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐอเมริกา "อีซีเลิฟเวอร์" ประสบความสำเร็จด้านยอดขาย ขายได้กว่าล้านชุด ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ ในการยืนยังยอดขายซิงเกิลในปี1989 ซึ่งแผ่นเสียงทองคำในยุคนั้นมีค่าเท่ากับ 1 ล้านชุด
"อีซีเลิฟเวอร์"  ยังได้รับรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอวอร์ดส ในสาขา  Best Overall Performance ในปี 1985 และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขาคู่ดูโอหรือกลุ่มยอดเยี่ยม
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้ถ่ายทำในลอนดอน มีเรื่องราวเกี่ยวกับไบเลย์เดินทางโดยเฮลิคอปเตอร์เพื่อไปพบกับคอลลินส์ในสตูดิโอรายการโทรทัศน์
อิสยาห์ 12

บทที่ 12 ของหนังสืออิสยาห์ในคัมภีร์ฮีบรู
| อิสยาห์ 12 |
| --- | --- |
← อิสยาห์ 11อิสยาห์ 13 →
ม้วนหนังสืออิสยาห์ ม้วนคัมภีร์ไบเบิลที่พบที่คุมรานตั้งแต่ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาลที่เก็บรักษาอย่างดีที่สุด มีทุกวรรคของบทนี้
หนังสือ: หนังสืออิสยาห์
ภาคในคัมภีร์ฮีบรู: เนวีอีม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ฮีบรู: 5
หมวดหมู่: ผู้เผยพระวจนะยุคหลัง
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 23
อิสยาห์ 12 (อังกฤษ: Isaiah 12) เป็นบทที่ 12 ของหนังสืออิสยาห์ในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสืออิสยาห์ประกอบด้วยเนื้อหาคำเผยพระวจนะซึ่งถือกันว่าเป็นผลงานของผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ และเป็นหนังสือเล่มหนึ่งในหมวดหนังสือผู้เผยพระวจนะ คัมภีร์ไบเบิลแคมบริดจ์สำหรบโรงเรียนและวิทยาลัย (Cambridge Bible for Schools and Colleges) บรรยายถึงบทที่ 12 ของหนังสืออิสยาห์ว่าเป็น "บทส่งท้ายที่เป็นบทกวีสั้น ๆ ถึงส่วนสำคัญส่วนแรกของหนังสือ (บทที่ 1–12)"
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 6 วรรค ประกอบด้วยเพลงสวดสรรเสริญขนาดสั้น 2 เพลง ไฮน์ริช เอวัลท์ (Heinrich Ewald) นักศาสนาศาสตร์โปรเตสแตนต์แย้งในปี ค.ศ. 1840 ว่าทั้งสองเพลงนี้มีภาษาที่มีลักษณะเฉพาะที่อิสยาห์ใช้ในที่อื่นเพียงเล็กน้อย และอาจเป็นส่วนที่เพิ่มเติมเข้ามาในหนังสือในภายหลัง ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ความเห็นของเขา "ค่อย ๆ ได้รับการยอมรับในหมู่นักวิชาการอย่างกว้างขวาง"
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895) หนังสือผู้เผยพระวจนะฉบับปีเตอส์เบิร์ก (Petersburg Codex of the Prophets; ค.ศ. 916) ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี (ศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาลหรือหลังจากนั้น) ได้แก่::
1QIsaa: สมบูรณ์
1QIsab: extant: verses 3‑4, 6
4QIsaa (4Q55): วรรคที่หลงเหลือ: 4‑6
4QIsab (4Q56): วรรคที่หลงเหลือ: 2
4QIsac (4Q57): วรรคที่หลงเหลือ: 1
4QIsal (4Q65): วรรคที่หลงเหลือ: 1‑4, 6
ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK:  {\mathfrak {G}}S; ศตวรรษที่ 4) ฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5) และฉบับมาร์ชาล (Codex Marchalianus; Q;  {\mathfrak {G}}Q; ศตวรรษที่ 6)