stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เสรีนิยมใหม่

เสรีนิยมใหม่ (อังกฤษ: neoliberalism) หมายถึง การกำเนิดใหม่ของความคิดที่สัมพันธ์กับเสรีนิยมทางเศรษฐกิจปล่อยให้ทำไปสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เสรีนิยมใหม่ประกอบด้วยนโยบายเปิดเสรีทางเศรษฐกิจอย่างกว้างขวาง เช่น การโอนกิจการของรัฐเป็นของเอกชน การรัดเข็มขัดทางการเงิน (fiscal austerity) การลดข้อบังคับ (deregulation) การค้าเสรี และการลดรายจ่ายภาครัฐเพื่อเพิ่มบทบาทของภาคเอกชนในเศรษฐกิจ
คำนี้มีใช้มาตั้งแต่ ค.ศ. 1938 แต่กลายมามีความหมายอย่างในปัจจุบันในคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980 โดยนักวิชาการสังคมศาสตร์หลายสาขา และนักวิจารณ์ ผู้สนับสนุนนโยบายตลาดเสรีเลี่ยงใช้คำว่า "เสรีนิยมใหม่"
นิยามและการใช้คำเปลี่ยนแปลงตามเวลา เดิมทีเป็นปรัชญาเศรษฐกิจซึ่งกำเนิดขึ้นในบรรดานักวิชาการเสรีนิยมยุโรปในคริสต์ทศวรรษ 1930 เป็นความพยายามหา "ทางที่สาม" หรือ "ทางสายกลาง" ระหว่างปรัชญาเสรีนิยมคลาสสิกและการวางแผนสังคมนิยมที่ขัดกัน แรงผลักดันสำหรับความคิดนี้มาจากความปรารถนาเลี่ยงซ้ำรอยความล้มเหลวทางเศรษฐกิจในต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 ซึ่งนักเสรีนิยมใหม่ส่วนใหญ่โทษนโยบายเศรษฐกิจเสรีนิยมคลาสสิก ในอีกหลายทศวรรษให้หลัง การใช้คำ เสรีนิยมใหม่ มักหมายถึงทฤษฎีซึ่งเปลี่ยนแปลงจากลัทธิปล่อยให้ทำไปมากกว่าของเสรีนิยมคลาสสิก และสนับสนุนเศรษฐกิจแบบตลาดภายใต้การชี้นำและกฎรัฐที่เข้มแข็ง เป็นแบบจำลองซึ่งต่อมาเรียก เศรษฐกิจแบบตลาดสังคม (social market economy)
ในคริสต์ทศวรษ 1960 การใช้คำว่า "เสรีนิยมใหม่" เสื่อมลงอย่างหนัก เมื่อมีการนำคำนี้กลับมาใช้อีกในคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยเชื่อมโยงกับการปฏิรูปเศรษฐกิจของออกุสโต ปิโนเชต์ (Augusto Pinoche) ในประเทศชิลี การใช้คำนี้ได้เปลี่ยนไป ไม่เพียงแต่คำนี้มีการเชื่อมโยงทางลบซึ่งนักวิจารณ์การปฏิรูปตลาดใช้เป็นหลักแล้ว แต่ยังเปลี่ยนความหมายจากเสรีนิยมแบบสายกลางมาเป็นชุดความคิดหัวรุนแรงและทุนนิยมปล่อยให้ทำไปมากขึ้นด้วย ปัจจุบันนักวิชาการมักใช้คำนี้กับทฤษฎีของนักเศรษฐศาสตร์ ฟรีดริช ฮาเยคและมิลตัน ฟรีดแมน และเจมส์ เอ็ม. บูชาแนน ร่วมกับนักการเมืองและผู้วางแผนนโยบายอย่างมาร์กาเร็ต แทตเชอร์, โรนัลด์ เรแกน และแอลัน กรีนสแพน เมื่อความหมายใหม่ของเสรีนิยมใหม่มีการใช้ทั่วไปในบรรดานักวิชาการที่พูดภาษาสเปนแล้ว ก็ได้แพร่สู่การศึกษาเศรษฐกิจการเมืองภาษาอังกฤษด้วย ผลกระทบของวิกฤตการณ์ทั่วโลก ค.ศ. 2008–2009 ยังนำให้มีการศึกษาใหม่ซึ่งวิจารณ์เสรีนิยมใหม่และแสวงทางเลือกการพัฒนา
เสรีนิยม

ระวังสับสนกับ อิสรนิยม
เสรีนิยม (อังกฤษ: liberalism) เป็นปรัชญาการเมืองหรือมุมมองทางโลกซึ่งตั้งอยู่บนความคิดเสรีภาพและความเสมอภาค นักเสรีนิยมยอมรับมุมมองหลากหลายขึ้นอยู่กับความเข้าใจหลักการเหล่านั้น แต่โดยทั่วไปสนับสนุนความคิดอย่างเสรีภาพในการพูด เสรีภาพสื่อ เสรีภาพทางศาสนา ตลาดเสรี สิทธิพลเมือง รัฐบาลฆราวาส ความเสมอภาคทางเพศ และ การร่วมมือระหว่างประเทศ
ทีแรก เสรีนิยมเป็นขบวนการทางการเมืองต่างหากระหว่างยุคเรืองปัญญา เมื่อได้รับความนิยมในหมู่นักปรัชญาและนักเศรษฐศาสตร์ในโลกตะวันตก เสรีนิยมปฏิเสธความคิดซึ่งสามัญในเวลานั้น เช่น เอกสิทธิ์แบบสืบเชื้อสาย ศาสนาประจำชาติ สมบูรณาญาสิทธิราชและเทวสิทธิ์ของกษัตริย์ มักยกย่องจอห์น ล็อก นักปรัชญาสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 ว่าเป็นผู้ก่อตั้งเสรีนิยมเป็นประเพณีปรัชญาต่างหาก ล็อกแย้งว่ามนุษย์มีสิทธิธรรมชาติในชีวิต เสรีภาพและทรัพย์สิน และตามสัญญาประชาคม(social contract) รัฐบาลต้องไม่ละเมิดสิทธิเหล่านี้ นักเสรีนิยมคัดค้านอนุรักษ์นิยมประเพณีและมุ่งเปลี่ยนสมบูรณาญาสิทธิ์ในการปกครองเป็นประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนและหลักนิติธรรม
นักปฏิวัติผู้โด่งดังในการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ การปฏิวัติอเมริกา และการปฏิวัติฝรั่งเศสใช้ปรัชญาเสรีนิยมเพื่ออ้างความชอบธรรมการโค่นสิ่งที่มองว่าเป็นการปกครองทรราชด้วยอาวุธ เสรีนิยมเริ่มลามอย่างรวดเร็วโดยเฉพาะหลังการปฏิวัติฝรั่งเศส ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการตั้งรัฐบาลเสรีนิยมในประเทศต่าง ๆ ทั้งในทวีปยุโรป อเมริกาใต้และอเมริกาเหนือ ในช่วงนี้คู่แข่งอุดมการณ์หลัก คือ อนุรักษ์นิยม แต่ภายหลังเสรีนิยมรอดการท้าทายทางอุดมการณ์สำคัญจากคู่แข่งใหม่อย่างฟาสซิสต์และลัทธิคอมมิวนิสต์ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 20 ความคิดเสรีนิยมยิ่งลามอีกเมื่อประชาธิปไตยเสรีนิยมเป็นฝ่ายชนะสงครามโลกทั้งสองครั้ง ในทวีปยุโรปและอเมริกา การสถาปนาเสรีนิยมสังคม (social liberalism) หรือ เสรีนิยมฝ่ายซ้าย เป็นองค์ประกอบสำคัญของการขยายรัฐสวัสดิการ ปัจจุบัน พรรคการเมืองเสรีนิยมสังคมยังครองอำนาจและอิทธิพลทั่วโลก
ส่วนพรรคการเมืองเสรีนิยมฝ่ายขวาเริ่มหมดอำนาจไปตั้งแต่ศตวรรษที่20 เป็นกลุ่มสนับสนุนสิทธิ์ในการเลือก สิทธิ์ในทรัพย์สิน สิทธิ์ในการมีชีวิต ต่อต้านรัฐสวัสดิการ ต่อต้านการแซงแทรกทางเศรษฐกิจจากรัฐ ต่อต้านอภิสิทธิ์ชน สนับสนุนตลาดเสรี การค้าเสรี ซึ่งเป็นขั่วตรงข้ามเสรีนิยมสังคม มีชื่อเรียกว่า เสรีนิยมคลาสสิก แต่งจากกันระหว่างเสรีนิยมฝ่ายซ้าย คือการให้ปักเจกมีสิทธิ์ในทรัพย์สินตนเองมากกว่า รัฐ หรือ ส่วนร่วม ต่างจากเสรีนิยมฝ่ายซ้ายที่ ทรัพย์สินต้องอยู่ภายใต้รัฐ หรือ ส่วนร่วม ผ่านการทำรัฐสวัสดิการ และ การแบ่งปันอย่างเท่าเทียม ทั้งสองฝ่ายมีจุดร่วมเดี่ยวกันเพียงแค่เสรีภาพทางสังคม
สโมสรฟุตบอลเวสต์บรอมมิชอัลเบียน

สำหรับ WBA ความหมายอื่น ดูที่: สมาคมมวยโลก
สโมสรฟุตบอลเวสต์บรอมมิชอัลเบียน (อังกฤษ: West Bromwich Albion Football Club; ตัวย่อ: WBA) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่ที่เมืองเวสต์บรอมมิช ในภาคเวสต์มิดแลนด์ ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับอีเอฟแอลแชมเปียนชิป​ ลีกลำดับสองของประเทศอังกฤษ
เวสต์บรอมมิชอัลเบียนเป็นหนึ่งในสโมสรฟุตบอลที่เป็นสมาชิกยุคก่อตั้งอิงกลิชฟุตบอลลีก ในปี ค.ศ. 1888 สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1878 โดยคนงานจากโรงงานจอร์จซอลเทอส์สปริงเวิกส์ในเวสต์บรอมมิช และใช้สนามเดอะฮอว์ทอนส์เป็นสนามเหย้ามาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1900 เคยได้แชมป์ลีกสูงสุดของประเทศ 1 สมัยในฤดูกาล 1919–20 และได้รองแชมป์ลีกสูงสุด 2 สมัย รวมถึงเคยคว้าแชมป์เอฟเอคัพ ได้ 5 สมัย และฟุตบอลลีก คัพ อีก 1 สมัย ซึ่งการคว้าแชมป์รายการสำคัญครั้งสุดท้ายของสโมสรคือการคว้าแชมป์เอฟเอคัพ ฤดูกาล 1967–68 ด้วยการเอาชนะสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตันได้ในรอบชิงชนะเลิศ
ตราสัญลักษณ์ของสโมสรเป็นรูปนกซองทรัช (song thrush) หรือทรอเซิล (throstle) ซึ่งเป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกเดินดง กำลังเกาะอยู่บนกิ่งของต้นฮอว์ทอนส์ที่มีผลสีแดง และมีสโมสรคู่แข่งสำคัญในภาคเวสต์มิดแลนด์คือ แอสตันวิลลาและวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ โดยการแข่งขันระหว่างเวสต์บรอมมิชอัลเบียนกับวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์มักจะถูกเรียกขานว่าแบล็กคันทรีดาร์บี (Black Country Derby)
ประวัติ > ยุคก่อตั้ง (ค.ศ. 1878–1902)

สโมสรก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1878 ในชื่อ เวสต์บรอมมิชสโตรลเลอส์ จากกลุ่มพนักงานของโรงงานจอร์จซอลเทอส์สปริงเวิกส์ ซึ่งเป็นโรงงานผลิตเครื่องชั่ง ตวง วัด ในครัวเรือน ผู้เล่นของทีมส่วนใหญ่เป็นพนักงานภายในโรงงาน และบางส่วนเป็นนักคริกเก็ต ที่กำลังหากีฬาสำหรับเล่นในช่วงฤดูหนาว
เวสต์บรอมมิชสโตรลเลอส์ลงแข่งขันเป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1878 โดยเป็นการแข่งกับทีมฟุตบอลของกลุ่มพนักงานโรงงานฮัดสัน ซึ่งเป็นโรงงานผลิตสบู่ จากนั้นในปี ค.ศ. 1880 สโมสรได้เปลี่ยนชื่อเป็น เวสต์บรอมมิชอัลเบียน ทำให้เป็นสโมสรฟุตบอลสโมสรแรกในสหราชอาณาจักรที่มีคำต่อท้ายชื่อว่า อัลเบียน
ในช่วง 2 ปีแรกนับแต่ก่อตั้งทีมขึ้น สโมสรยังเล่นฟุตบอลอยู่ตามสวนสาธารณะในแถบเวสต์บรอมมิช, สเมดิก และเวนส์เบอรี และออกเดินทางไปยังสเตาร์บริดจ์เป็นครั้งคราวเพื่อลงแข่งขันกับทีมอื่น จนกระทั่งในฤดูกาล 1881–82 สโมสรได้สมัครเข้าร่วมเป็นสมาชิกของสมาคมฟุตบอลเมืองเบอร์มิงแฮม ทำให้ได้สิทธิลงแข่งขันในรายการเบอร์มิงแฮม ซีเนียร์ คัพ และผ่านเข้าไปจนถึงรอบ 8 ทีมสุดท้าย จากผลงานดังกล่าวทำให้สโมสรเริ่มได้รับความสนใจจากสื่อต่าง ๆ ของเมืองเบอร์มิงแฮม และหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นเริ่มรายงานการแข่งขันของพวกเขามากขึ้น
ในปี ค.ศ. 1882 สโมสรได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของ สมาคมฟุตบอลแห่งเทศมณฑลสแตฟฟอร์ดเชียร์ และคว้าแชมป์สแตฟฟอร์ดเชียร์ คัพ ได้สำเร็จ ด้วยการเอาชนะสโต๊ก ซิตี้ได้ในนัดชิงชนะเลิศ 3–2 โดยนับเป็นแชมป์รายการแรกของสโมสร และถือเป็นการคว้าแชมป์รายการสำคัญระดับประเทศในช่วงเวลาดังกล่าว เพราะในขณะนั้นแต่ละเทศมณฑลจะจัดการแข่งขันฟุตบอลถ้วยเป็นของตนเอง และผู้ที่คว้าแชมป์ได้จะได้รับการต้อนรับจากทั่วทุกเมืองที่อยู่ในเทศมณฑลนั้น ๆ
ในฤดูกาล 1883–84 สโมสรได้เข้าร่วมการแข่งขันเอฟเอคัพเป็นครั้งแรก แม้จะตกรอบแรก แต่ก็ได้เลื่อนฐานะขึ้นเป็นสโมสรฟุตบอลระดับอาชีพในปี ค.ศ. 1885 ต่อมาในปี ค.ศ. 1886 สโมสรเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศในเอฟเอคัพได้สำเร็จ แต่กลับพ่ายแพ้ให้กับแบล็กเบิร์นโรเวอส์ ในนัดชิงชนะเลิศ ทำให้ได้เพียงแค่ตำแหน่งรองแชมป์
ในปี ค.ศ. 1887 สโมสรเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพ ได้อีกครั้ง แต่ก็พ่ายแพ้ในรอบชิงชนะเลิศอีกเป็นครั้งที่ 2 โดยแพ้ให้กับแอสตันวิลลา และได้รองแชมป์ไปอีกครั้งหนึ่ง จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1888 สโมสรเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพ  ได้เป็นสมัยที่ 3 ติดต่อกันและประสบความสำเร็จในที่สุด ด้วยการเอาชนะเพรสตันนอร์ทเอนด์ไป 2–1 คว้าแชมป์เอฟเอคัพไปครองได้เป็นสมัยแรกในประวัติศาสตร์สโมสร
โดยในปี ค.ศ. 1888 นอกจากสโมสรจะได้แชมป์เอฟเอคัพแล้ว ยังได้เป็น 1 ใน 12 สโมสรที่เป็นผู้ร่วมก่อตั้งอิงกลิชฟุตบอลลีกขึ้น และได้ลงแข่งขันในลีกสูงสุดที่จัดขึ้นเป็นฤดูกาลแรกของประเทศอังกฤษ ต่อมาสโมสรได้แชมป์เอฟเอคัพ เป็นสมัยที่ 2 ในปี ค.ศ. 1892 ก่อนจะตกชั้นจากลีกสูงสุดเป็นครั้งแรกในฤดูกาล 1900–1901
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่น > ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
เกียรติประวัติ

แชมป์: 1919–20
รองแชมป์: 1924–25, 1953–54
แชมป์: 1901–02, 1910–11, 2007–08
รองแชมป์: 1930–31, 1948–49, 2001–02, 2003–04, 2009–10
แชมป์: 1888, 1892, 1931, 1954, 1968
รองแชมป์: 1886, 1887, 1895, 1912, 1935
แชมป์: 1966
รองแชมป์: 1967, 1970
แชมป์: 1920, 1954
รองแชมป์: 1931, 1968
แหล่งข้อมูลอื่น

สโมสรฟุตบอลเวสต์บรอมมิชอัลเบียน ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเวสต์บรอมมิชอัลเบียน  |
| --- | --- |
 1 จอห์นสตัน  2 Furlong  3 กิบส์  4 ร็อบสัน-คานู  5 Bartley  6 Ajayi  7 Krovinović  8 ลิเวอร์มอร์(c)  9 Zohore  10 Phillips  12 Pereira  13 Grosicki  14 Townsend  15 ออสติน  16 Harper  18 แบร์รี  19 Sawyers  20 Leko  21 Edwards  22 Peltier  23 Bond  25 อัลฮับซี  26 Hegazi  27 O'Shea  29 Diangana  31 Tulloch  32 Fitzwater  36 Ferguson  47 Robinson  ผู้จัดการ: อัลลาร์ไดซ์ 
| ด ค กอีเอฟแอลแชมเปียนชิป |
| --- | --- | --- |
| สโมสรในฤดูกาล 2024–25 |  แบล็กเบิร์นโรเวอส์  บริสตอลซิตี  เบิร์นลีย์  คาร์ดิฟฟ์ซิตี  คอเวนทรีซิตี  ดาร์บีเคาน์ตี  ฮัลล์ซิตี  ลีดส์ยูไนเต็ด  ลูตันทาวน์  มิดเดิลส์เบรอ  มิลล์วอลล์  นอริชซิตี  ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด  พลิมัทอาร์ไกล์  พอร์ตสมัท  เปรสตันนอร์ธเอ็นด์  ควีนส์พาร์กเรนเจอส์  เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด  เชฟฟีลด์เวนส์เดย์  สโตกซิตี  ซันเดอร์แลนด์  สวอนซีซิตี  วอตฟอร์ด  เวสต์บรอมมิชอัลเบียน  |  |
| ที่เคยอยู่ในแชมเปียนชิป |  แอสตันวิลลา  บาร์นสลีย์  เบอร์มิงแฮมซิตี  แบล็กพูล  โบลตันวอนเดอเรอส์  บอร์นมัท  เบรนต์ฟอร์ด  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน  เบอร์ตันอัลเบียน  ชาร์ลตันแอธเลติก  โคลเชสเตอร์ยูไนเต็ด  ครูว์อเล็กซานดรา  คริสตัลพาเลซ  ดอนคาสเตอร์โรเวอส์  ฟูลัม  จิลลิงงัม  ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์  อิปสวิชทาวน์  เลสเตอร์ซิตี  มิลตันคีนส์ดอนส์  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด  นอตทิงแฮมฟอเรสต์  ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด  เรดิง  รอเทอรัมยูไนเต็ด  สคันธอร์ปยูไนเต็ด  เซาแทมป์ตัน  เซาท์เอนด์ยูไนเต็ด  เวสต์แฮมยูไนเต็ด  วีแกนแอทเลติก  วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์  วิคัมบ์วอนเดอเรอส์  เยโอวิลทาวน์  |  |
| ผู้สนับสนุน |  โคคา-โคล่า (2004–10)  เอนพาวเวอร์ (2010–13)  สกายเบต (2013–ปัจจุบัน)  |  |
| ฤดูกาล |  2004–05  2005–06  2006–07  2007–08  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24  2024–25  |  |
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเวสต์บรอมมิชอัลเบียน ชุดที่ลงแข่งขันรายการสแตฟฟอร์ดเชียร์คัพในปี ค.ศ. 1883 นับเป็นรูปถ่ายนักฟุตบอลรูปแรกสุดในประวัติศาสตร์สโมสร
ผู้เล่นของสโมสรในปี ค.ศ. 1888 ชุดที่คว้าแชมป์เอฟเอคัพและร่วมก่อตั้งฟุตบอลลีก
ผู้เล่นของสโมสรเวสต์บรอมมิช ชุดที่ได้แชมป์ลีกสูงสุดครั้งแรกและครั้งเดียวของสโมสร ในปี ค.ศ. 1920
ส่วนสารภาพบาป

คูหาขนาดเล็กและมิดชิดซึ่งใช้ในการสารภาพบาป
ส่วนสารภาพบาปที่อาสนวิหารตูลูซ
ส่วนสารภาพภาพในโบสถ์ลูเทอร์ (เฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์)
ส่วนสารภาพบาป (อังกฤษ: confessional) เป็นกล่อง ตู้ คูหา หรือที่นั่งที่บาทหลวงในโบสถ์คาทอลิกบางแห่งใช้นั่งเพื่อฟังการสารภาพบาปของผู้สำนึกผิด เป็นบริเวณที่มักใช้สำหรับทำพิธีศักดิ์สิทธิ์ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกและคริสตจักรลูเทอแรน แต่โครงสร้างที่คล้ายกันนี้ยังใช้ในคริสตจักรแองกลิคันของนิกายแองโกล-คาทอลิก ในคริสตจักรคาทอลิก การสารภาพบาปจะต้องได้ยินเฉพาะในส่วนสารภาพบาปหรือในโบสถ์ประจำเท่านั้น เว้นแต่จะมีเหตุผลอันควร
ส่วนสารภาพบาปโดยทั่วไปเป็นโครงสร้างไม้ โดยมีช่องหรือห้องตรงกลางที่เข้าผ่านประตูหรือผ้าม่านซึ่งมีบาทหลวงนั่งอยู่ด้านใน แต่ละด้านมีโครงไม้ที่ขัดกันเป็นช่องตาข่ายสำหรับให้ผู้สำนึกผิดได้พูดผ่านเข้าไปให้ได้ยินข้างในได้ และมียกพื้นสำหรับนั่งคุกเข่า ด้วยลักษณะของส่วนสารภาพบาปเช่นนี้ บาทหลวงจึงซ่อนอยู่ภายใน ส่วนผู้สำนักผิดเห็นได้ในที่สาธารณะ บางครั้งส่วนสารภาพบาปเป็นส่วนหนึ่งของรูปแบบทางสถาปัตยกรรมของโบสถ์  ตัวอย่างของส่วนสารภาพบาปที่มีการตกแต่งอย่างวิจิตรงดงามจำนวนมากมีอายุตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 16 และศตวรรษที่ 17 พบได้ในโบสถ์ต่าง ๆ ในทวีปยุโรป ตัวอย่างที่โดดเด่นเป็นส่วนสารภาพบาปแบบสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในโบสถ์นักบุญมีคาเอล [fr] ที่เมืองเลอเฟิน แต่โดยทั่วไปแล้วส่วนสารภาพบาปเป็นเครื่องเรือนซึ่งสามารถเคลื่อนย้ายได้
ในแนวปฏิบัติสมัยใหม่ของคริสตจักรคาทอลิก คริสตจักรลูเทอแรน และคริสตจักรแองกลิคัน นอกเหนือจากการได้รับการให้อภัยบาปในส่วนสารภาพบาปแล้ว โบสถ์หลายแห่งยังเสนอการสารภาพบาปและการให้อภัยบาปเป็นการส่วนตัวที่ราวแท่นบูชาหรือในห้องปรองดอง เช่นเดียวกับในระหว่างพิธีกรรมสำนึกผิดของชุมชน
คลังภาพ

ส่วนสารภาพบาปในพื้นที่เปิดในงานศิลปะ Cornelis van Alkemade: Behandeling van 't kamp regt, 1740
ส่วนสารภาพบาปที่อาสนวิหารพาร์มา
ส่วนสารภาพบาปในโบสถ์กางเขนศักดิ์สิทธิ์ของคริสตจักรโรมันคาทอลิกขณะมีการสารภาพบาป เมืองวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์
ส่วนสารภาพบาปในโบสถ์วิซิเทชันนิสต์ของคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีไฟเป็นสัญญาณว่าบาทหลวงกำลังรออยู่ภายใน  เมืองวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ส่วนสารภาพบาป
เสรีภาพในการสมาคม

เสรีภาพในการสมาคม (อังกฤษ: freedom of association) ครอบคลุมทั้งสิทธิของปัจเจกบุคคลในการเข้าร่วมหรือออกจากกลุ่มโดยสมัครใจ สิทธิของกลุ่มในการดำเนินการกระทำร่วม (collective action) เพื่อผลักดันผลประโยชน์ของสมาชิก และสิทธิของสมาคมในการยอมรับหรือปฏิเสธการรับสมาชิกโดยอาศัยเกณฑ์หนึ่ง ๆ เสรีภาพในการสมาคมเป็นทั้งสิทธิของปัจเจกบุคคลและสิทธิร่วมกัน ซึ่งระบบกฎหมายสมัยใหม่และประชาธิปไตยทุกระบบรับประกัน ได้แก่ รัฐบัญญัติสิทธิของสหรัฐ, อนุสัญญายุโรปว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อ 11, กฏบัตรสิทธิและเสรีภาพแคนาดา, และกฎหมายระหว่างประเทศ รวมทั้งปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อ 20 และ 23 และกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง ข้อ 22 โดยปฏิญญาว่าด้วยหลักการพื้นฐานและสิทธิในการทำงานขององค์การแรงงานระหว่างประเทศก็รับรองสิทธิเหล่านี้ด้วย
เสรีภาพในการสมาคมแสดงออกในรูปสิทธิในการเข้าร่วมสหภาพแรงงาน มีเสรีภาพในการพูดหรือเข้าร่วมสมาคมโต้วาที พรรคการเมือง หรือสโมสรหรือสมาคมอื่นใด รวมทั้งนิกายและองค์การศาสนา ภราดรภาพ และสโมสรกีฬา และไม่ถูกบังคับให้เข้าร่วมสมาคมหนึ่ง ๆ เสรีภาพในการสมาคมมีความเชื่อมโยงใกล้ชิดกับเสรีภาพในการรวมตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้รัฐบัญญัติสิทธิของสหรัฐ
อย่างไรก็ดี ศาลและเจ้าพนักงานที่ได้รับมอบหมายของเขตอำนาจท้องถิ่นอาจมีข้อกำหนดสิทธิของอาชญากรที่ถูกพิพากษาลงโทษโดยเป็นเงื่อนไขข้อกำหนดตามกฎหมายก็ได้ สิทธิเสรีภาพในการสมาคมและเสรีภาพในการรวมตัวอาจมีการสละภายใต้บางพฤติการณ์ เช่น การให้การรับสารภาพว่ากระทำความผิดหรือการพิพากษาลงโทษ คำสั่งห้ามกระทำการหรือกระบวนวิธีการค้นและการยึดของผู้ถูกคุมความประพฤติ
เสรีอนุรักษนิยม

บทความนี้เกี่ยวกับอุดมการณ์ฝ่ายอนุรักษ์นิยมที่ค่อนไปทางเสรี สำหรับอุดมการณ์ฝ่ายเสรีนิยมที่ค่อนไปทางอนุรักษ์ ดูที่ เสรีนิยมอนุรักษ์
เสรีอนุรักษนิยม (อังกฤษ: liberal conservatism) เป็นอุดมการณ์การเมืองที่ผสมผสานระหว่างนโยบายอนุรักษนิยม กับทัศนคติแบบเสรีนิยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนหลักจริยธรรม และประเด็นสังคม หรือ การเมืองอนุรักษ์นิยมที่มีความเสถียรโดยอุดมการณ์เสรีนิยม หรือกล่าวโดยสรุปคือ อนุรักษ์นิยมในทางทฤษฎี และเสรีนิยมในทางปฏิบัติ
เสรีอนุรักษนิยม รวมถึงมุมมองของเสรีนิยมคลาสสิกขั้นต่ำ การแทรกแซงทางเศรษฐกิจ ตามปัจเจกชน ซึ่งนำไปสู่หลักเสรีทางตลาดและการสร้างความมั่นคง ปราศจากการแทรกแซงของรัฐบาล อย่างไรก็ตาม ปัจเจกชนไม่สามารถที่จะพึ่งพาตนเองบนความรับผิดชอบของหลักการพึ่งพาตนเองได้อย่างถี่ถ้วน เสรีอนุรักษนิยมเชื่อในเรื่องของรัฐเข้มแข็ง ซึ่งจำเป็นที่จะประกันไปสู่การรับรองทางกฎหมายและคำสั่ง และสถาบันทางสังคมที่ต้องการบำรุงความรู้สึกในหน้าที่และความรับผิดชอบของชาติ เสรีอนุรักษนิยมเป็นอุดมการณ์ทางการเมืองที่มีจุดยืนในการสนับสนุน เสรีภาพทางพลเมืองตามหลักสังคมอนุรักษ์นิยม ซึ่งอยู่เป็นสเปกตรัมของขวากลาง
สไตกิโมล็อก

| สไตกิโมล็อก ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ยุคครีเทเชียสตอนปลาย, 66Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |

แบบจำลองกะโหลก ณ the Museum für Naturkunde เมืองเบอร์ลิน

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
อันดับ:: † Ornithischia
วงศ์:: † Pachycephalosauridae
สกุล:: † Stygimoloch
สปีชีส์:: † S.  spinifer
ชื่อทวินาม
Stygimoloch spinifer Galton & Sues, 1983

สไตกิโมล็อก (อังกฤษ: Stygimoloch) เป็นสกุลหนึ่งในตระกูล pachycephalosaurid ในยุคครีเทเชียส ประมาณ 66 ล้านปีก่อน มันเป็นที่รู้จักจาก Hell Creek Formation, Ferris Formation, และ Lance Formation โดยมีชีวิตอยู่ร่วมกับที-เร็กซ์ และไทรเซอราทอปส์
รายละเอียด

สไตกิโมล็อกเป็นแพคีเซอฟาโลซอรัสขนาดใหญ่ หัวกระโหลกยาวประมาณ 46 เซนติเมตร (18 นิ้ว) ไม่เหมือนกับแพคีเซฟาโลซอร์ตัวอื่น ๆ โดมบนหัวนั้นเล็กมาก มีนอทรงกรวยบนจมูก และส่วนหลังของหัว โดยยาวประมาณ 5 เซนติเมตร (2 นิ้ว) และ 15 เซนติเมตร (6 นิ้ว) และยังมีนอเล็ก ๆ อีก 2-3 นอ
ประวัติศาสตร์ของการค้นพบ

ชนิดต้นแบบ S. spinifer ตั้งชื่อโดยนักชีววิทยาชาวอังกฤษ และเยอรมัน Peter Galton และ Hans-Dieter Sues ใน ค.ศ. 1983 สไตกิโมล็อก เป็นไดโนเสาร์ที่มีเขาที่ด้านหลังของหัวกระโหลก มีนอยาวตรงกลางมีนอเล็ก ๆ อีก 2-3 นอ Dracorex มีลักษณะคล้ายกันทว่ามีนอที่เล็กกว่า แต่ปัจจุบันทั้งDracorex และ สไตกิโมล็อกเป็นแค่แพคิเซอฟาโลซอรัสวัยเด็กวัยรุ่น
ชื่อ สไตกิโมล็อก มาจากแม่น้ำสติกซ์ที่มีตำนานว่าได้ผ่านยมโลกในตำนานกรีก ส่วน Moloch เป็นชื่อของเทพเจ้าชาวคะนาอันมีหัวหนาทีมีไว้เพื่อดึงดูดคู่
การปรากฏตัวในภาพยนตร์

ปรากฏในภาพยนตร์ จูราสสิค เวิลด์ อาณาจักรล่มสลาย ช่วยตัวเอกออกจากกรงใต้ดินและไปป่วนงานประมูลไดโนเสาร์ของตัวร้าย
แหล่งข้อมูลอื่น

TEDx talk by Jack Horner on shape-shifting dinosaur skulls and dinosaur misclassification.
ขนาดของสไตกิโมล็อก(สีม่วง) กับมนุษย์
ตัวอย่างนอ และโดม
หุ่นจำลองของ Stygimoloch spinifer
ภาพวาดของ สไตกิโมล็อก
สโมสรฟุตบอลวีแกนแอทเลติก

สโมสรฟุตบอลวีแกนแอทเลติก (อังกฤษ: Wigan Athletic F.C.) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า วีแกน (Wigan) เป็นสโมสรฟุตบอลระดับอาชีพของอังกฤษ ตั้งอยู่ที่เมืองวีแกน เทศมณฑลเกรเทอร์แมนเชสเตอร์ ลงแข่งขันในลีกวัน มีสนามเหย้าชื่อดีดับเบิลยูสเตเดียม ในเมืองวีแกน โดยแบ่งกันใช้สนามกับสโมสรรักบี้ วีแกนวอร์ริเออร์ส
วีแกน แอทเลติก เคยลงแข่งขันในระดับพรีเมียร์ลีก ในช่วงระหว่างปี ค.ศ.2005−2013 โดยได้รับการบันทึกว่าเป็นสโมสรฟุตบอลที่มีอายุน้อยที่สุดที่ได้ลงเล่นในพรีเมียร์ลีกที่ 81 ปี
โดยสโมสรเคยได้แชมป์รายการสำคัญเพียงรายการเดียว คือเอฟเอคัพ ในฤดูกาล 2012–13 ด้วยการเอาชนะสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตี ซึ่งเป็นสโมสรที่ใหญ่กว่าไปได้ 1–0 แต่ทว่าในฤดูกาลเดียวกันนั้นเองสโมสรกลับต้องตกชั้นจากพรีเมียร์ลีก โดยถือเป็นสโมสรแรกและสโมสรเดียวจนถึงปัจจุบันนี้ที่ได้แชมป์เอฟเอคัพ แต่กลับต้องตกชั้นลงไปเล่นในลีกที่ต่ำกว่า
ในการแข่งขันฟุตบอลถ้วยของยุโรป สโมสรเคยเข้าร่วมการแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2013–14
ประวัติ > ประวัติศาสตร์สโมสร

ก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1932 หลังการยุบทีมของสโมสรท้องถิ่น วีแกนโบโรเพียงหนึ่งปี ซึ่งทางวีแกนแอทเลติก ได้ทำการซื้อสนามสปริงฟีลด์ปาร์ค จากวีแกนโบโรอีกด้วย จากนั้นพวกเขาก็ได้รับเลือกให้เข้าสู่เชสเชียร์เคาน์ตีลีก
ในช่วงเริ่มต้นของสโมสรนั้น ผลงานที่โดดเด่นที่สุดคือ การที่สโมสรนั้นชนะคาร์ไลลส์ยูไนเต็ด ไป 6-1 ในเอฟเอ คัพรอบแรก ฤดูกาล 1934-35 ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดในฟุตบอลถ้วย ที่ทีมจากนอกลีก ชนะทีมจากในลีก ซึ่งเป็นสถิติจนถึงทุกวันนี้ ต่อมาในปีค.ศ. 1945 วีแกนได้ถูกเลือกเข้าไปในอีกลีกคือ เดอะแลงคาเชียร์คอมบิเนชั่น ซึ่งในปีค.ศ. 1950 สโมสรก็พลาดการเข้าสู่ฟุตบอลลีกเพราะสโมสรได้แพ้ให้กับสคันธอร์ปยูไนเต็ด ในการโหวต
ประวัติ > เข้าสู่ฟุตบอลลีก

ในยุคของ รอย  บี.มาติน  หัวเรือใหญ่คนเมืองวีแกนแท้  เมื่อปี1944  ได้เข้ามายกระดับทีมจากดีวิชั่น3ในปีดังกล่าว  โดยการหากลุ่มทุนจากสมาคมนักตกปลามอร์ซี่  และกลุ่มทุนจากประเทศกรีซ  เข้ามาเป็นสปอนเซอร์หลักในช่วงแรกๆ  ถึงตัวผู้เล่นคนสำคัญอย่าง  โคบี้  อลันแกรนดวงยิงทีมชาติเวลล์ และกองกลางอย่าง ทีโมน  ปาเก้ จากเซบีย่า ประกอบกับแผน4-3-3 ที่แตกต่างจากทีมสโมสรอังกฤษในยุคนั้น  โดยกุนซือเจมส์ กราเนอร์  ทำสถิติไร้พ่ายติดกันถึง21นัดในปี1945  จากนั้นอีกสองปีวีแกนได้เลื่อนขึ้นดิวิชั่น1 ในยุคที่ทัพหงส์แดงครองหัวตาราง  แต่ทว่าในปีแรกที่เลื่อนชั้นต้องพบกับลิเวอร์พลูเป็นนัดแรก  และเป็นวีแกนในยุคของกราเนอร์ไล่ถล่มประตูไปได้ถึง0-90  ในรังแอนฟิล  เรียกได้ว่าทำหนึ่งประตูต่อหนึ่งนาทีเลยทีเดียว
ประวัติ > วีแกนในพรีเมียร์ลีก

วีแกนได้ขึ้นสู่พรีเมียร์ลีกในฤดูกาล2005/2006 โดยวีแกนจบด้วยอันดับ10 และปาสกาล ชิมบงด้า กองหลังของทีมได้ติดทีมยอดเยี่ยมของฤดูกาลก่อนที่ฤดูกาล2006/2007 วีแกนฟอร์มตกอย่างชัดเจนก่อนที่นัดสุดท้ายวีแกนสามารถเอาชนะเชฟฟิลด์ ยูไนเต็ด 2-1 จบด้วยอันดับ17ซึ่งเหนือโซนตกชั้นไป1อันดับหลังจากนั้นพอล จีเวล ได้ลาออกจากตำแหน่งและเป็นคริส ฮัทชิ่ง เข้ามาคุมทีมแทนก่อนฮัทชิ่งจะโดนปลดออกในเวลาต่อมาวีแกนได้แต่งตั้งสตีฟ บรูซ มาเป็นผู้จัดการทีมและก่อนฤดูกาล2009/2010จะเริ่มขึ้นบรูซได้ลาออกไปคุมซันเดอร์แลนด์หลังจากนั้นวีแกนได้แต่งตั้งโรแบร์โต้ มาร์ติเนซ อดีตนักเตะวีแกนชาวสเปนขึ้นมาเป็นผู้จัดการทีมในฤดูกาล2009-2010 วีแกนสามารถเอาชนะbig 4(แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด,อาร์เซนอล,ลิเวอร์พูล,เชลซี)ได้เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ขึ้นชั้นมาเล่นพรีเมียร์ลีกโดยชนะเชลซี3-1 ในช่วงเดือนพฤศจิกายนวีแกนบุกไปแพ้ท็อตแน่มฮ็อตสเปอร์ 9-1 ซึ่งถือว่าแพ้ย่อยยับที่สุดของสโมสรในรอบ31ปีโดยเป็นการแพ้ที่ย่อยยับที่สุดนับตั้งแต่เกมส์ที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ชนะ อิปสวิสทาวน์ 9-0 ในปี1995ในฤดูกาลนี้วีแกนทำผลงานได้อย่างย่ำแย่แต่สิ่งที่น่าจดจำในปีนี้คือสามารถพลิกล็อกเอาชนะลิเวอร์พูลได้1-0จากฮูโก้ โรดาเยก้า กองหน้าทีมชาติโคลอมเบียและประตูของเมย์เนอร์ ฟิเกรัว กองหลังทีมชาติฮอนดูรัสในเกมส์พบสโต๊คซึ่งได้รับการยกย่องให้เป็นgoal of the season โดยฟิเกรัวยิงจากครึ่งสนามเข้าประตูแต่สุดท้ายก็จบด้วยการเสมอ2-2
ประวัติ > สปอนเซอในปัจจุบัน

ปัจจุบันวีแกนแอทเลติกได้รับการสนับสนุนจาก 12bet ซึ่งดำเนินงานโดย Pacific Sea Invests S.A. (“PSI”)
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
อดีตผู้เล่นที่โด่งดัง

ปีเตอร์ อเตอร์ตัน
โรเบร์โต มาร์ติเนซ (1995−2001)
เลห์ตัน เบนส์ (2002−2007)
มาร์คัส เบนท์
จิมมี่ บูลลาร์ด
รอย คาร์โรลล์
ปัสกาล แช็งบงดา (2005−2006)
ปีเตอร์ คอลล์
อายันส์ เดอ ซูส์
เกรแอม คาวานาฟ
เควิน คิลบาน
นาธาน เอลลิงตัน
จอห์น ฟีแลน
เอมีล เฮสกีย์ (2006−2009)
พอล จีเวลล์
ลี แมคคัลลอช
สตีเว่น แม็คมิลาน
วิลสัน ปาลาซิออส (2008−2009)
อันโตนิโอ บาเลนเซีย (2006−2009)
อะลี อัลฮับซี (2010−2015)
ไตตัส บรัมเบิล (2007−2010)
เจสัน โรเบิร์ต
ลี แคตเทอร์โมล
เกียรติประวัติ

อีเอฟแอลแชมเปียนชิป
รองแชมป์ : 2004–2005
อีเอฟแอลลีกวัน
แชมป์ : 2015–2016, 2017–2018
เอฟเอคัพ
แชมป์ : (2012–2013)
ลีกคัพ
รองแชมป์ : 2005–2006
แหล่งข้อมูลอื่น

สโมสรฟุตบอลวีแกนแอทเลติก ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลวีแกนแอทเลติก  |
| --- | --- |
 1 Marshall  2 Byrne  3 Robinson  4 Macleod  5 มุรซี  6 Fox  7 Pilkington  8 Evans  9 Lowe  11 Massey  12 Pearce  14 Garner  15 Sterling  17 Jacobs  18 Roberts  19 Moore  20 Williams  21 Kipré  22 Dunkley  23 Jones  25 Dobre  27 Mlakar  29 Gyollai  30 Dowell  31 Merrie  32 Jolley  33 Naismith  37 Balogun  38 Gelhardt  39 Weir  ผู้จัดการ: คุก 
| ด ค กอีเอฟแอลลีกวัน |
| --- | --- | --- |
| สโมสรในฤดูกาล 2021–22 |  แอคคริงตัน สแตนลีย์  เอเอฟซี วิมเบิลดัน  โบลตันวอนเดอเรอส์  เบอร์ตันอัลเบียน  เคมบริดจ์ยูไนเต็ด  ชาร์ลตันแอธเลติก  เชลต์นัมทาวน์  ครูว์อเล็กซานดรา  ดองคัสเตอร์โรเวอส์  ฟลีตวุดทาวน์  จิลลิงงัม  อิปสวิชทาวน์  ลินคอล์นซิตี  มิลตันคีนส์ดอนส์  มอร์คัม  ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด  พลิมัทอาร์ไกล์  พอร์ตสมัท  รอเทอรัม  เชฟฟีลด์เวนส์เดย์  ชรูส์บรีทาวน์  ซันเดอร์แลนด์  วีแกนแอทเลติก  วิคัมบ์วอนเดอเรอส์  |  |
| ที่เคยอยู่ในฟุตบอลลีกวัน |  แบล็กเบิร์นโรเวอส์  บอร์นมัท  บาร์นสลีย์  แบล็กพูล  เบรนต์ฟอร์ด  แบรดฟอร์ดซิตี  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน  บริสตอลซิตี  บิวรี  คาร์ไลล์ยูไนเต็ด  เชลท์นัมทาวน์  เชสเตอร์ฟีลด์  โคลเชสเตอร์ยูไนเต็ด  คอเวนทรี ซิตี  ครอว์ลีย์ทาวน์  ดาเกนแนมแอนด์เรดบริดจ์  เอ็กซิเตอร์ซิตี  ฮาร์ตลีพูลยูไนเต็ด  เฮริฟอร์ดยูไนเต็ด  ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์  ฮัลล์ซิตี  ลีดส์ยูไนเต็ด  เลสเตอร์ซิตี  ลีย์ตัน โอเรียนต์  มิลล์วอลล์  นอร์แทมป์ตันทาวน์  นอริชซิตี  นอตทิงแฮมฟอเรสต์  นอตส์เคาน์ตี  บริสตอลโรเวอส์  โอลดัมแอทเลติก  ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด  พอร์ตเวล  พลีมัทอาร์ไกล์  เพรสตันนอร์ทเอนด์  เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด  เซาแทมป์ตัน  สตีฟเนจ  สต็อกพอร์ต​ เคาน์ตี  สวอนซีซิตี  สวินดันทาวน์  เซาท์เอนด์ยูไนเต็ด  รอชเดล  สคันทอร์ปยูไนเต็ด  แทรนเมียร์โรเวอส์  ทอร์คีย์ยูไนเต็ด  วอลซอลล์  วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์  เร็กซ์แฮม  โยวิลทาวน์  |  |
| การแข่งขัน |  ฤดูกาล  ทีม (ทีมชนะเลิศ)  ผู้จัดการทีม (ปัจจุบัน)  สเตเดีย  ผู้ตัดสิน  |  |
| สถิติและรางวัล |  สถิติ  รางวัลฟุตบอลลีก  รองเท้าทองคำ  ถุงมือทองคำ  ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำเดือน  ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือน  แฮต-ทริกส์  ผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยมประจำเดือน  |  |
| การเงิน |  เจ้าของสโมสร  พรีเมียร์ลีก–ฟุตบอลลีกกัลฟ์  |  |
| ผู้สนับสนุน |  โคคา-โคลา (2004–10)  เอ็นพาวเวอร์ (2010–13)  สกายเบต (2013–18)  |  |
| การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง |  เอฟเอคัพ  ฟุตบอลลีกคัพ  เพลย์ออฟ  |  |
| ฤดูกาล |  2004–05  2005–06  2006–07  2007–08  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24  2024–25  |  |
| อนาคต | เลื่อนชั้นขึ้นสู่ อีเอฟแอลแชมเปียนชิป;  ตกชั้นสู่ อีเอฟแอลลีกทู |  |