สมัยการบูรณะ
ผู้ดำรงตำแหน่งชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา

พรรครีพับลิกันเข้าควบคุมตำแหน่งผู้ว่าการรัฐทางใต้และสภานิติบัญญัติของรัฐทั้งหมด ยกเว้นเวอร์จิเนีย แนวร่วมพรรครีพับลิกันเลือกชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันจำนวนมากให้มาดำรงตำแหน่งระดับท้องถิ่น ระดับรัฐและระดับประเทศ แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ครอบงำสำนักงานการเลือกตั้งใดๆ แต่ชายผิวดำในฐานะตัวแทนที่ลงคะแนนเสียงในสภานิติบัญญัติของรัฐและรัฐบาลกลางถือเป็นการเปลี่ยนแปลงทางสังคมครั้งใหญ่ ในต้นค.ศ. 1867 ไม่มีชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาในภาคใต้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง แต่ภายในสามปีถึงสี่ปี "ประมาณ 15 เปอร์เซ็นต์ของผู้ดำรงตำแหน่งในภาคใต้เป็นคนผิวดำ ซึ่งเป็นสัดส่วนที่มากกว่าในปีค.ศ. 1990" สำนักงานเหล่านั้นส่วนใหญ่อยู่ในระดับท้องถิ่น ในปีค.ศ. 1860 คนผิวดำถือเป็นประชากรส่วนใหญ่ในรัฐมิสซิสซิปปี้และเซาท์แคโรไลนา, มี 47% ในหลุยเซียน่า, 45% ในแอละแบมา และ 44% ในจอร์เจียและฟลอริดา ดังนั้นอิทธิพลทางการเมืองของพวกเขาจึงยังน้อยกว่าเปอร์เซ็นต์ของประชากรทั้งหมดมาก
เจ้าหน้าที่คนผิวดำประมาณ 137 คนอาศัยอยู่นอกภาคใต้ก่อนเกิดสงครามกลางเมือง บางคนที่หนีจากการเป็นทาสไปทางเหนือและได้รับการศึกษาได้กลับมาช่วยพัฒนาภาคใต้ในยุคหลังสงคราม คนอื่นๆ เป็นคนผิวสีที่เป็นอิสระก่อนสงครามซึ่งได้รับการศึกษาและตำแหน่งผู้นำในที่อื่นๆ ชายชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาคนอื่นๆ ที่ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำในชุมชนของตนอยู่แล้ว รวมทั้งพวกนักเทศน์ทางศาสนาอีกจำนวนหนึ่งด้วย เช่นเดียวกับที่เกิดขึ้นในชุมชนคนผิวขาว ไม่ใช่ว่าผู้ที่เป็นผู้นำทุกคนจะขึ้นอยู่กับความมั่งคั่งและการรู้หนังสือ
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| รัฐ | คนผิวขาว | คนผิวดำ | ร้อยละของคนผิวขาว | ประชากรผิวขาว ทั่วทั้งรัฐ (ร้อยละในค.ศ. 1870) |
| เวอร์จิเนีย | 80 | 25 | 76 | 58 |
| นอร์ทแคโรไลนา | 107 | 13 | 89 | 63 |
| เซาท์แคโรไลนา | 48 | 76 | 39 | 41 |
| จอร์เจีย | 133 | 33 | 80 | 54 |
| ฟลอริดา | 28 | 18 | 61 | 51 |
| แอละแบมา | 92 | 16 | 85 | 52 |
| มิสซิสซิปปี | 68 | 17 | 80 | 46 |
| ลุยเซียนา | 25 | 44 | 36 | 50 |
| เท็กซัส | 81 | 9 | 90 | 69 |
มีชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาเพียงไม่กี่คนที่ได้รับเลือกตั้งหรือแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับชาติ าวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาโหวตให้ผู้สมัครทั้งคนผิวขาวและคนผิวดำ บทบัญญัติรัฐธรรมนูญข้อที่ 15 รับประกันว่าไม่สามารถจำกัดการลงคะแนนเสียงบนพื้นฐานของเชื้อชาติ สีผิว หรือสภาพความเป็นทาสก่อนหน้านี้ได้ ตั้งแต่ค.ศ. 1868 เป็นต้นมา การเลือกตั้งและการหาเสียงเต็มไปด้วยความรุนแรง ขณะที่ฝ่ายก่อความไม่สงบผิวขาวและกองกำลังกึ่งทหารพยายามโจมตีการลงคะแนนเสียงของคนผิวดำ และการโกงเลือกตั้งก็แพร่หลายอย่างกว้างขวาง ชาวใต้ผิวขาวจำนวนมากที่เคยสนับสนุนการมีทาสรู้สึกโกรธรัฐบาลที่มีชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันอยู่ในสำนักงาน ชาวใต้ผิวขาวที่โกรธแค้นกระพือข่าวลือว่า นโยบายการบูรณะกำลังแอบส่งเสริมคนอเมริกันผิวดำให้สามารถควบคุมคนผิวขาวได้อย่างเต็มที่ การเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาในทางใต้หลายครั้งมีการถูกคัดค้าน แม้แต่รัฐที่มีประชากรอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาเป็นส่วนใหญ่ก็มักจะเลือกตัวแทนชาวอเมริกันเชื้อสานแอฟริกาเพียงหนึ่งหรือสองคนเข้าสู่รัฐสภา ข้อยกเว้นรวมถึงเซาท์แคโรไลนา ที่ในช่วงท้ายของสมัยการบูรณะ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสี่ในห้าคนเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| รัฐ | สมาชิกสภานิติบัญญัติของรัฐ | วุฒิสมาชิกสหรัฐ | สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ |
| แอละแบมา | 69 | 0 | 4 |
| อาร์คันซอ | 8 | 0 | 0 |
| ฟลอริดา | 30 | 0 | 1 |
| จอร์เจีย | 41 | 0 | 1 |
| ลุยเซียนา | 87 | 0 | 1* |
| มิสซิสซิปปี | 112 | 2 | 1 |
| นอร์ทแคโรไลนา | 30 | 0 | 1 |
| เซาท์แคโรไลนา | 190 | 0 | 6 |
| เทนเนสซี | 1 | 0 | 0 |
| เท็กซัส | 19 | 0 | 0 |
| เวอร์จิเนีย | 46 | 0 | 0 |
| รวม | 633 | 2 | 15 |