stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาวอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์ 1986
ผลการแข่งขัน > ทีมชาย > รอบคัดเลือก > กลุ่ม A

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เกาหลีใต้ | 10 | 5 | 0 | 15 | 0 | MAX | 225 | 59 | 3.814  |
| 2 |  อินเดีย | 9 | 4 | 1 | 12 | 4 | 3.000 | 217 | 130 | 1.669  |
| 3 |  ซาอุดีอาระเบีย | 8 | 3 | 2 | 10 | 8 | 1.250 | 202 | 180 | 1.122  |
| 4 |  บาห์เรน | 7 | 2 | 3 | 8 | 10 | 0.800 | 169 | 213 | 0.793  |
| 5 |  อินโดนีเซีย | 6 | 1 | 4 | 4 | 12 | 0.333 | 128 | 201 | 0.637  |
| 6 |  ฮ่องกง | 5 | 0 | 5 | 0 | 15 | 0.000 | 67 | 225 | 0.298 |
| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 ก.ย. | อินเดีย  | 3–0 |  ฮ่องกง | 15–6 | 15–4 | 15–5 |   |   | 45–15  |
| 21 ก.ย. | เกาหลีใต้  | 3–0 |  บาห์เรน | 15–2 | 15–3 | 15–2 |   |   | 45–7  |
| 21 ก.ย. | ซาอุดีอาระเบีย  | 3–0 |  อินโดนีเซีย | 15–6 | 15–5 | 15–2 |   |   | 45–13  |
| 22 ก.ย. | ฮ่องกง  | 0–3 |  อินโดนีเซีย | 3–15 | 4–15 | 8–15 |   |   | 15–45  |
| 22 ก.ย. | อินเดีย  | 3–0 |  บาห์เรน | 15–2 | 15–4 | 15–8 |   |   | 45–14  |
| 22 ก.ย. | เกาหลีใต้  | 3–0 |  ซาอุดีอาระเบีย | 15–5 | 15–2 | 15–1 |   |   | 45–8  |
| 23 ก.ย. | ซาอุดีอาระเบีย  | 1–3 |  อินเดีย | 8–15 | 6–15 | 15–12 | 7–15 |   | 36–57  |
| 23 ก.ย. | เกาหลีใต้  | 3–0 |  อินโดนีเซีย | 15–3 | 15–1 | 15–5 |   |   | 45–9  |
| 23 ก.ย. | บาห์เรน  | 3–0 |  ฮ่องกง | 15–5 | 15–3 | 15–6 |   |   | 45–14  |
| 24 ก.ย. | เกาหลีใต้  | 3–0 |  ฮ่องกง | 15–6 | 15–4 | 15–0 |   |   | 45–10  |
| 24 ก.ย. | บาห์เรน  | 2–3 |  ซาอุดีอาระเบีย | 15–13 | 11–15 | 15–10 | 9–15 | 2–15 | 52–68  |
| 24 ก.ย. | อินเดีย  | 3–0 |  อินโดนีเซีย | 15–10 | 15–5 | 15–5 |   |   | 45–20  |
| 25 ก.ย. | อินโดนีเซีย  | 1–3 |  บาห์เรน | 4–15 | 15–6 | 11–15 | 11–15 |   | 41–51  |
| 25 ก.ย. | ฮ่องกง  | 0–3 |  ซาอุดีอาระเบีย | 3–15 | 8–15 | 2–15 |   |   | 13–45  |
| 25 ก.ย. | เกาหลีใต้  | 3–0 |  อินเดีย | 15–9 | 15–11 | 15–5 |   |   | 45–25 |
ผลการแข่งขัน > ทีมชาย > รอบคัดเลือก > กลุ่ม B

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 10 | 5 | 0 | 15 | 1 | 15.000 | 234 | 76 | 3.079  |
| 2 |  ญี่ปุ่น | 9 | 4 | 1 | 13 | 6 | 2.167 | 234 | 150 | 1.560  |
| 3 |  คูเวต | 8 | 3 | 2 | 10 | 7 | 1.429 | 198 | 196 | 1.010  |
| 4 |  ปากีสถาน | 7 | 2 | 3 | 8 | 9 | 0.889 | 183 | 195 | 0.938  |
| 5 |  ไทย | 6 | 1 | 4 | 4 | 12 | 0.333 | 153 | 205 | 0.746  |
| 6 |  เนปาล | 5 | 0 | 5 | 0 | 15 | 0.000 | 45 | 225 | 0.200 |
| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 ก.ย. | ญี่ปุ่น  | 3–1 |  ปากีสถาน | 4–15 | 15–2 | 15–1 | 15–4 |   | 49–22  |
| 21 ก.ย. | จีน  | 3–0 |  เนปาล | 15–2 | 15–1 | 15–1 |   |   | 45–4  |
| 21 ก.ย. | คูเวต  | 3–0 |  ไทย | 15–12 | 15–13 | 15–2 |   |   | 45–27  |
| 22 ก.ย. | ปากีสถาน  | 3–0 |  ไทย | 15–12 | 18–16 | 15–6 |   |   | 48–34  |
| 22 ก.ย. | เนปาล  | 0–3 |  คูเวต | 6–15 | 2–15 | 7–15 |   |   | 15–45  |
| 22 ก.ย. | ญี่ปุ่น  | 1–3 |  จีน | 2–15 | 15–9 | 5–15 | 9–15 |   | 31–54  |
| 23 ก.ย. | คูเวต  | 1–3 |  ญี่ปุ่น | 12–15 | 15–12 | 7–15 | 5–15 |   | 39–57  |
| 23 ก.ย. | จีน  | 3–0 |  ปากีสถาน | 15–9 | 15–2 | 15–5 |   |   | 45–16  |
| 23 ก.ย. | ไทย  | 3–0 |  เนปาล | 15–9 | 15–2 | 15–4 |   |   | 45–15  |
| 24 ก.ย. | จีน  | 3–0 |  คูเวต | 15–1 | 15–0 | 15–8 |   |   | 45–9  |
| 24 ก.ย. | ปากีสถาน  | 3–0 |  เนปาล | 15–4 | 15–0 | 15–3 |   |   | 45–7  |
| 24 ก.ย. | ญี่ปุ่น  | 3–1 |  ไทย | 15–6 | 7–15 | 15–8 | 15–2 |   | 52–31  |
| 25 ก.ย. | เนปาล  | 0–3 |  ญี่ปุ่น | 1–15 | 1–15 | 2–15 |   |   | 4–45  |
| 25 ก.ย. | ไทย  | 0–3 |  จีน | 8–15 | 5–15 | 3–15 |   |   | 16–45  |
| 25 ก.ย. | คูเวต  | 3–1 |  ปากีสถาน | 16–14 | 15–12 | 14–16 | 15–10 |   | 60–52 |
ผลการแข่งขัน > ทีมชาย > รอบสุดท้าย > รอบจัดอันดับที่ 9–12

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ไทย | 6 | 3 | 0 | 9 | 1 | 9.000 | 142 | 66 | 2.152  |
| 2 |  อินโดนีเซีย | 5 | 2 | 1 | 7 | 3 | 2.333 | 133 | 86 | 1.547  |
| 3 |  ฮ่องกง | 4 | 1 | 2 | 3 | 6 | 0.500 | 79 | 105 | 0.752  |
| 4 |  เนปาล | 3 | 0 | 3 | 0 | 9 | 0.000 | 38 | 135 | 0.281 |
| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 ก.ย. | อินโดนีเซีย  | 3–0 |  เนปาล | 15–3 | 15–6 | 15–5 |   |   | 45–14  |
| 27 ก.ย. | ไทย  | 3–0 |  ฮ่องกง | 15–4 | 15–1 | 15–9 |   |   | 45–14  |
| 30 ก.ย. | ฮ่องกง  | 3–0 |  เนปาล | 15–8 | 15–6 | 15–1 |   |   | 45–15  |
| 30 ก.ย. | อินโดนีเซีย  | 1–3 |  ไทย | 11–15 | 15–7 | 7–15 | 10–15 |   | 43–52  |
| 2 ต.ค. | ไทย  | 3–0 |  เนปาล | 15–1 | 15–5 | 15–3 |   |   | 45–9  |
| 2 ต.ค. | ฮ่องกง  | 0–3 |  อินโดนีเซีย | 9–15 | 8–15 | 3–15 |   |   | 20–45 |
ผลการแข่งขัน > ทีมชาย > รอบสุดท้าย > รอบจัดอันดับที่ 5–8

| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 ก.ย. | บาห์เรน  | 1–3 |  ปากีสถาน | 13–15 | 15–7 | 9–15 | 6–15 |   | 43–52  |
| 28 ก.ย. | ซาอุดีอาระเบีย  | 3–1 |  คูเวต | 15–7 | 15–4 | 6–15 | 15–12 |   | 51–38  |
| 1 ต.ค. | ปากีสถาน  | 1–3 |  ซาอุดีอาระเบีย | 7–15 | 16–18 | 15–4 | 13–15 |   | 51–52  |
| 1 ต.ค. | บาห์เรน  | 2–3 |  คูเวต | 15–9 | 10–15 | 15–5 | 11–15 | 7–15 | 58–59  |
| 3 ต.ค. | ซาอุดีอาระเบีย  | 1–3 |  บาห์เรน | 11–15 | 9–15 | 15–8 | 14–16 |   | 49–54  |
| 3 ต.ค. | คูเวต  | – |  ปากีสถาน |   |   |   |   |   |   |
ผลการแข่งขัน > ทีมชาย > รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 6 | 3 | 0 | 9 | 1 | 9.000 | 145 | 67 | 2.164  |
| 2 |  เกาหลีใต้ | 5 | 2 | 1 | 7 | 3 | 2.333 | 121 | 110 | 1.100  |
| 3 |  อินเดีย | 4 | 1 | 2 | 3 | 6 | 0.500 | 82 | 115 | 0.713  |
| 4 |  ญี่ปุ่น | 3 | 0 | 3 | 0 | 9 | 0.000 | 79 | 135 | 0.585 |
| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ต.ค. | เกาหลีใต้  | 1–3 |  จีน | 15–10 | 10–15 | 1–15 | 5–15 |   | 31–55  |
| 1 ต.ค. | อินเดีย  | 3–0 |  ญี่ปุ่น | 15–8 | 15–11 | 15–6 |   |   | 45–25  |
| 2 ต.ค. | จีน  | 3–0 |  ญี่ปุ่น | 15–12 | 15–3 | 15–5 |   |   | 45–20  |
| 2 ต.ค. | เกาหลีใต้  | 3–0 |  อินเดีย | 15–2 | 15–8 | 15–11 |   |   | 45–21  |
| 4 ต.ค. | อินเดีย  | 0–3 |  จีน | 3–15 | 5–15 | 8–15 |   |   | 16–45  |
| 4 ต.ค. | ญี่ปุ่น  | 0–3 |  เกาหลีใต้ | 11–15 | 10–15 | 13–15 |   |   | 34–45 |
ผลการแข่งขัน > ทีมหญิง

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 8 | 4 | 0 | 12 | 0 | MAX | 180 | 54 | 3.333  |
| 2 |  ญี่ปุ่น | 7 | 3 | 1 | 9 | 3 | 3.000 | 162 | 78 | 2.077  |
| 3 |  เกาหลีใต้ | 6 | 2 | 2 | 6 | 6 | 1.000 | 131 | 103 | 1.272  |
| 4 |  ไทย | 5 | 1 | 3 | 3 | 11 | 0.273 | 85 | 189 | 0.450  |
| 5 |  อินโดนีเซีย | 4 | 0 | 4 | 2 | 12 | 0.167 | 68 | 202 | 0.337 |
| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 ก.ย. | ไทย  | 3–2 |  อินโดนีเซีย | 15–17 | 15–5 | 7–15 | 15–5 | 15–12 | 67–54  |
| 27 ก.ย. | เกาหลีใต้  | 0–3 |  ญี่ปุ่น | 6–15 | 7–15 | 12–15 |   |   | 25–45  |
| 28 ก.ย. | เกาหลีใต้  | 3–0 |  ไทย | 15–2 | 15–3 | 15–0 |   |   | 45–5  |
| 28 ก.ย. | จีน  | 3–0 |  ญี่ปุ่น | 15–13 | 15–9 | 15–5 |   |   | 45–27  |
| 30 ก.ย. | ไทย  | 0–3 |  จีน | 1–15 | 5–15 | 1–15 |   |   | 7–45  |
| 30 ก.ย. | เกาหลีใต้  | 3–0 |  อินโดนีเซีย | 15–0 | 15–3 | 15–5 |   |   | 45–8  |
| 1 ต.ค. | จีน  | 3–0 |  อินโดนีเซีย | 15–1 | 15–3 | 15–0 |   |   | 45–4  |
| 1 ต.ค. | ญี่ปุ่น  | 3–0 |  ไทย | 15–3 | 15–3 | 15–0 |   |   | 45–6  |
| 3 ต.ค. | อินโดนีเซีย  | 0–3 |  ญี่ปุ่น | 0–15 | 1–15 | 1–15 |   |   | 2–45  |
| 3 ต.ค. | เกาหลีใต้  | 0–3 |  จีน | 7–15 | 2–15 | 7–15 |   |   | 16–45 |
ซัมซุง อี3210

ซัมซุง อี3210 (หรือซัมซุงฮีโร่)  เป็นโทรศัพท์มือถือที่ออกแบบมาสำหรับคนที่มีงบประมาณน้อย นอกจากนี้ยังมีโปรแกรม J2ME แบตเตอรี่สามารถใช้งานได้ถึง 23 วัน หากอยู่ในโหมดสแตนด์บาย (3G: 14 วัน) หรือ 8 ชั่วโมงเวลาพูดคุย (3G: 3 ชั่วโมง) SAR 0.715 W / kg
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ[ลิงก์เสีย]
จันทรุปราคา มกราคม พ.ศ. 2563

| จันทรุปราคาเงามัว 10 มกราคม พ> ศ. 2563 |
| --- | --- |
ความสว่างของดวงจันทร์จะสลัวลง ขณะเคลื่อนผ่านทางใต้ของเงามัวของโลก
ประเภทของอุปราคา
ประเภท: เงามัว
แกมมา: 1.0726
ความส่องสว่างเงามัว: 0.8956
ความส่องสว่างเงามืด: −0.1160
ระยะเวลา (ชั่วโมง:นาที:วินาที)
เงามัว: 04:04:34
 
เวลา (UTC) 
(P1) เริ่มจันทรุปราคาเงามัว: 17:07:45
บดบังมากที่สุด: 19:09:59
(P4) สิ้นสุดจันทรุปราคาเงามัว: 21:12:19
 
แหล่งอ้างอิง
แซรอส: 144 (16 จาก 71)
บัญชี # (LE5000): 9694
จันทรุปราคาเงามัว จะเกิดขึ้นในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2563 โดยเป็นจันทรุปราคาเงามัวครั้งแรกจากสี่ครั้งของจันทรุปราคาใน พ.ศ. 2563
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > อุปราคาในปี พ.ศ. 2563

จันทรุปราคาเงามัว 10 มกราคม พ.ศ. 2563
จันทรุปราคาเงามัว 5 มิถุนายน พ.ศ. 2563
สุริยุปราคาวงแหวน 21 มิถุนายน พ.ศ. 2563
จันทรุปราคาเงามัว 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
จันทรุปราคาเงามัว 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
สุริยุปราคาเต็มดวง 14 ธันวาคม พ.ศ. 2563
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > ชุดปีจันทรคติ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โหนดลง | โหนดลง | โหนดลง |   | โหนดขึ้น | โหนดขึ้น | โหนดขึ้น |
| ซารอส | วันที่มองเห็น | ประเภท |   | ซารอส | วันที่มองเห็น | ประเภท |
| 109 | 18 ส.ค. 2559  | เงามัว  |   | 114  | 11 ก.พ. 2560  | เงามัว  |
| 119  | 07 ส.ค. 2560  | บางส่วน  |   | 124  | 31 ม.ค. 2561  | เต็มดวง  |
| 129  | 27 ก.ค. 2561  | เต็มดวง  |   | 134  | 21 ม.ค. 2562  | เต็มดวง  |
| 139  | 16 ก.ค. 2562  | บางส่วน  |   | 144 | 10 ม.ค. 2563  | เงามัว  |
| 149 | 05 ก.ค. 2563  | เงามัว  |   |  |  |  |
|  |  |  |   |  |  |  |
| ชุดก่อนหน้า | 16 ก.ย. 2559 | 16 ก.ย. 2559 |   | ชุดก่อนหน้า | 23 มี.ค. 2559 | 23 มี.ค. 2559 |
|  |  |  |   |  |  |  |
| ชุดถัดไป | 05 มิ.ย. 2563 | 05 มิ.ย. 2563 |   | ชุดถัดไป | 30 พ.ย. 2563 | 30 พ.ย. 2563 |
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > แซรอส 144

อุปราคาครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของแซรอสดวงจันทร์ที่ 144
ฐานันดรศักดิ์จีน

ชนชั้นฐานันดรจีน ประกอบด้วย กษัตริย์และขุนนางของจักรวรรดิจีน ซึ่งเป็นส่วนสำคัญขององค์การทางการเมืองและสังคมตามประเพณีจีน
แม้ว่าแนวคิดเรื่องฐานันดรศักดิ์แบบสืบตระกูลจะปรากฏมาแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์เป็นอย่างน้อย แต่ระบบฐานันดรศักดิ์ที่แน่นอนนั้นมีขึ้นครั้งแรกในช่วงราชวงศ์โจว หลายพันปีให้หลัง ระบบดังกล่าวเปลี่ยนแปลงรูปแบบค่อนข้างน้อย แต่เนื้อหาสาระมีพัฒนาการอย่างต่อเนื่อง รูปแบบฐานันดรศักดิ์ชุดท้ายสุดมีอยู่ในสมัยราชวงศ์ชิง จนถูกล้มเลิกไปเมื่อเกิดการปฏิวัติซินไฮ่ของกลุ่มนิยมสาธารณรัฐเมื่อ ค.ศ. 1911 แต่รัฐบาลสาธารณรัฐจีนที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ยังให้ฐานันดรศักดิ์บางอย่างคงอยู่ต่อไป ภายหลัง พฤติการณ์ทางเศรษฐกิจและการเมืองแบบใหม่ทำให้ชนชั้นฐานันดรเสื่อมถอยลง ปัจจุบัน ฐานันดรศักดิ์หมดบทบาทลงแทบสิ้นเชิง แต่บุคคลบางกลุ่มยังคงถือหรืออ้างสิทธิในฐานันดรศักดิ์อยู่ แม้ไม่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วกันก็ตาม
ในระบบฐานันดรศักดิ์จีน การมอบ เลื่อน หรือถอดฐานันดรศักดิ์เกิดขึ้นได้ทั้งในเวลาที่มีชีวิตอยู่และหลังเสียชีวิตแล้ว เช่น กวาน อฺวี่ (關羽) เมื่อมีชีวิตอยู่ มีศักดิ์ว่า "ฮั่นโช่วถิงโหว" (漢壽亭侯) เมื่อสิ้นชีพแล้ว ได้เป็น "จงฮุ่ยกง" (忠惠公) ในราชวงศ์ซ่ง ต่อมาได้เลื่อนขึ้นเป็นเจ้ามีศักดิ์ว่า "เสี่ยนหลิงอี้หย่งอู่อันอิงจี้หวัง" (顯靈義勇武安英濟王) ในราชวงศ์ยฺเหวียน และได้เป็นเจ้ามีศักดิ์ว่า "ซานเจี่ยฝูหมัวต้าเฉินเวย์-ยฺเหวี่ยนเจิ้นเทียนจุน-กวานเชิ่งตี้-จฺวิน" (三界伏魔大神威遠震天尊關聖帝君) ในราชวงศ์หมิง
ราชวงศ์ > กษัตริย์

กษัตริย์อยู่ ณ จุดสูงสุดของชนชั้นฐานันดร ฐานันดรศักดิ์ของกษัตริย์นั้นเปลี่ยนแปลงเรื่อยมา ดังนี้
ยุคแรกสุด อันเป็นช่วงที่ประวัติศาสตร์เจือปนไปด้วยตำนาน กษัตริย์จีนเรียกว่า "หฺวัง" (皇) หรือ "ตี้" (帝) กษัตริย์ที่เรียกขานด้วยคำดังกล่าวเป็นที่รู้จักกันในนาม "สามราชาห้าจักรพรรดิ" (三皇五帝)
กษัตริย์ในสมัยต่อมา คือ ราชวงศ์เซี่ยและราชวงศ์ชาง เรียกตนเองว่า "ตี้"
กษัตริย์ช่วงราชวงศ์โจวเรียกตนว่า "หวัง" (王) หรือ "กั๋วหวัง" (國王)
จนกระทั่งฉินฉื่อหฺวังตี้  (秦始皇帝) แห่งราชวงศ์ฉิน คิดค้นคำว่า "หฺวังตี้" (皇帝) ขึ้นใช้เรียกตนเองเมื่อ 221 ปีก่อนคริสตกาล โดยนำตำแหน่งเดิม คือ "หฺวัง" ที่แปลว่า มิ่งมงคล กับ "ตี้" ที่แปลว่า เจ้า หรือเทพเจ้า มารวมกัน คำนี้มักแปลกันว่า "จักรพรรดิ" (emperor) และนับแต่นั้น กษัตริย์จีนก็เรียกว่า "หฺวังตี้" มาจนราชวงศ์สุดท้าย คือ ราชวงศ์ชิง ล่มสลายลงใน ค.ศ. 1911
ฐานันดรศักดิ์ของกษัตริย์มักส่งผ่านจากบิดาสู่บุตร ซึ่งมักเป็นบุตรคนหัวปีที่เกิดจากภรรยาหลวง หรือมิฉะนั้น ก็เป็นบุตรคนหัวปีของภรรยาที่มีศักดิ์รองลงมา แต่กฎดังกล่าวไม่ตายตัว โดยเฉพาะเมื่อเกิดปัญหาการสืบราชบัลลังก์ซึ่งนำไปสู่สงครามกลางเมือง
ราชวงศ์ > คู่ครองของกษัตริย์

หนังสือ โจวหลี่ (周禮) ซึ่งเขียนขึ้นอย่างสองร้อยปีก่อนคริสตกาล ระบุว่า คู่ครองของกษัตริย์มีฐานันดรศักดิ์จากสูงไปต่ำดังนี้
หฺวังโฮ่ว (皇后) มี 1 ตำแหน่ง
ฟูเหริน (夫人) มี 3 ตำแหน่ง
ผิน (嬪) มี 9 ตำแหน่ง
ชื่อฟู่ (世婦) มี 27 ตำแหน่ง
ยฺวี่ชี (御妻) มี 81 ตำแหน่ง
ซาตา

| --- | --- |
ซาตาที่กำลังย่างบนเตา
แหล่งกำเนิด: มาเลเซีย
ภูมิภาค: รัฐตรังกานู
ส่วนผสมหลัก: มะพร้าว, ปลาซาร์ดีน
 ตำราอาหาร: ซาตา
ซาตา (sata; ภาษาจีน: 沙爹) เป็นอาหารพื้นเมืองของรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย เป็นเนื้อปลารสเผ็ด ห่อด้วยใบตองแล้วย่างให้สุก มีลักษณะคล้ายโอตัก-โอตัก เครื่องปรุงหลักประกอบด้วยมะพร้าว ปลาซาร์ดีน ขิง หัวหอม และพริก เป็นอาหารคนละชนิดกับสะเต๊ะ
ฐานานุกรมปิศาจ

ฐานานุกรมปิศาจ (Pseudomonarchia Daemonum) มีเนื้อหาเกี่ยวกับปิศาจ โดยได้บรรยายลักษณะและระดับชั้นของปิศาจแต่ละตนเอาไว้ภายใน ปรากฎอยู่ในภาคผนวกของหนังสือ De praestigiis daemonum ของ โยฮันน์ วายเออร์ (Johann Weyer) และตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1577 หนังสือเล่มนี้เขียนขึ้นมาก่อนกุญแจย่อยของโซโลมอน และมีความแตกต่างกัน นั่นคือมีจำนวนปิศาจจำนวน 69 ตน (กุญแจย่อยของโซโลมอนมีปิศาจจำนวน 72 ตน) และสปิริตหลายตนมีภาพลักษณ์ที่ดีกว่า ปิศาจที่ไม่มีในหนังสือเล่มนี้ ได้แก่ วาสซาโก, ซีเร, ดันทาเลียน และ อันโดรมาเลียส ส่วนปิศาจที่ไม่มีในกุญแจย่อยของโซโลมอนคือ พรูฟลาส
รายชื่อปิศาจทั้ง 69 ตน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  1. บาเอล  2. อากาเรส  3. บาร์บัส  4. พรูฟลาส  5. อามอน  6. บาร์บาทอส  7. บูเออร์  8. กูเซียน  9. บอทิส  10. บาธิม  11. พูรซอน  12. เอลิกอส  13. โลเรย์  14. วาเลฟอร์  15. โมแรกซ์  16. อิเพส  17. นาเบเรียส  18. กลาเซีย ลาโบลัส  19. เซพาร์  20. ไบเลธ  21. ซิทริ  22. ไปมอน  23. เบเลียล |  24. บูเน  25. ฟอร์เนียส  26. โรเนเว  27. เบริธ  28. แอสทารอธ  29. ฟอราส  30. ฟูรฟูร  31. มาร์โชซิอัส  32. มาลฟาส  33. เวพาร์  34. แซบนอค  35. แอสโมเดียส  36. กาป  37. แชกซ์  38. ปูเคล  39. ฟูรแคส  40. มูรมูร  41. ไคม์  42. ราอุม  43. ฮัลฟาส  44. ฟอคาลอร์  45. วิเน  46. บิฟรอนส์ |  47. ซามิกินา  48. ซากาล  49. โอริอัส  50. วาลัค  51. โกโมรี  52. เดคาราเบีย  53. แอมดูเซียส  54. แอนดราส  55. แอนเดรียฟัส  56. โอเซ  57. ไอม์  58. โอโรบัส  59. วาพูลา  60. ซิเมริเอส  61. อามี  62. ฟลาอูรอส  63. บาลัม  64. อาโลเซอร์  65. ซาเลออส  66. วูแอล  67. ฮาเกนทิ  68. เฟเนกซ์  69. สโทราส |
แหล่งข้อมูลอื่น

Pseudomonarchia Daemonum
ขิง

| ขิง |
| --- | --- |

ภาพวาดใน ค.ศ. 1896 จาก Köhler's Medicinal Plants

ช่อดอก

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
เคลด:: Commelinids Commelinids
อันดับ:: ขิง Zingiberales
วงศ์:: วงศ์ขิง Zingiberaceae
สกุล:: สกุลขิง Zingiber Roscoe
สปีชีส์:: Zingiber officinale
ชื่อทวินาม
Zingiber officinale Roscoe

ขิง ชื่อวิทยาศาสตร์  Zingiber Officinale Roscoe  เป็นพืชล้มลุก มีเหง้าใต้ดิน เปลือกนอกสีน้ำตาลแกมเหลือง เนื้อในสีนวลมีกลิ่นหอมเฉพาะ แทงหน่อหรือลำต้นเทียมขึ้นเป็นกอประกอบด้วยกาบหรือโคนใบหุ้มซ้อนกัน ใบ เป็นชนิดใบเดี่ยว ออกเรียงสลับกันเป็นสองแถว ใบรูปหอกเกลี้ยง ๆ กว้าง 1.5-2 ซม. ยาว 12-20 ซม. หลังใบห่อจีบเป็นรูปรางน้ำปลายใบสอบเรียวแหลม โคนใบสอบแคบและจะเป็นกาบหุ้มลำต้นเทียม ตรงช่วงระหว่างกาบกับตัวใบจะหักโค้งเป็นข้อศอก ดอกสีขาว ออกรวมกันเป็นช่อรูปเห็ดหรือกระบองโบราณ แทงขึ้นมาจากเหง้า ชูก้านสูงขึ้นมา 15-25 ซม. ทุก ๆ ดอกที่กาบสีเขียวปนแดงรูปโค้ง ๆ ห่อรองรับ กาบจะปิดแน่นเมื่อดอกยังอ่อน และจะขยายอ้าให้ เห็นดอกในภายหลัง กลีบดอกและกลีบรองกลีบดอก มีอย่างละ 3 กลีบ อุ้มน้ำ และหลุดร่วงไว โคนกลีบดอกม้วนห่อ ส่วนปลายกลีบผายกว้างออกเกสรตัวผู้มี 6 อัน ผล กลม แข็ง โต วัดผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 ซม.
ขิงขยายพันธุ์โดยใช้เหง้า ปลูกในดินร่วนซุยผสมปุ๋ยหมัก หรือดินเหนียวปนทราย โดยยกดินเป็นร่องห่างกัน 30 ซม. ปลูกห่างกัน 20 ซม. ลึก 5-10 ซม. ขิงชอบขึ้นในที่ชื้นมีการระบายน้ำดี ถ้าน้ำขังอาจโดนโรคเชื้อรา และการขยายพันธุ์โดยการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ ซึ่งอาจเป็นการลงทุนสูงแต่คุ้มค่าและจะได้พันธุ์ที่ปลอดเชื้อ เพราะส่วนใหญ่โรคที่พบมักติดมากับท่อนพันธุ์ขิง
ขิงมีอยู่หลายชื่อ ตามแต่ละถิ่น ได้แก่ ขิงแกลง, ขิงแดง (จันทบุรี), ขิงเผือก (เชียงใหม่), สะเอ (แม่ฮ่องสอน), ขิงบ้าน, ขิงแครง, ขิงป่า, ขิงเขา, ขิงดอกเดียว (ภาคกลาง), เกีย (จีนแต้จิ๋ว)
ขิง แบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ
1. ขิงเล็กหรือขิงเผ็ด ลักษณะมีข้อถี่ แง่งขิงไม่ค่อยใหญ่ ต้นขึ้นเบียดกันชิดมาก เนื้อมีเสี้ยนมาก รสชาติค่อนข้างเผ็ด มักใช้เป็นสมุนไพรในการประกอบยารักษาโรค ตุ่มตาที่แง่งจะมีลักษณะแหลม ปลายใบแหลม การแตกขยายของแง่งดี
2. ขิงหยวกหรือขิงใหญ่ เนื้อละเอียด ไม่มีเสี้ยน รสเผ็ดน้อย ตุ่มตามีลักษณะกลมมมน ปลายใบมนกว่าขิงเล็ก ขนาดของแง่งใหญ่สีขาวอมเหลืองจางกว่า ต้นสูงกว่าขิงเล็กเป็นพันธุ์ที่ใช้ปลูกกินกันทั่วไป
สรรพคุณ

เหง้า : รสหวานเผ็ดร้อน ขับลม แก้ท้องอืด จุกเสียด แน่นเฟ้อ คลื่นไส้อาเจียน แก้หอบไอ ขับเสมหะ แก้บิด เจริญอากาศธาตุ สารสำคัญในน้ำมันหอมระเหย จะออกฤทธิ์กระตุ้นการบีบตัวของกระเพาะอาหารและลำไส้ ใช้เหง้าแก่ทุบหรือบดเป็นผง ชงน้ำดื่ม แก้อาการคลื่นไส้อาเจียน แก้จุกเสียด แน่นเฟ้อ เหง้าสด ตำคั้นเอาน้ำผสมกับน้ำมะนาว เติมเกลือเล็กน้อย จิบแก้ไอ ขับเสมหะ
ต้น : รสเผ็ดร้อน ขับลมให้ผายเรอ แก้จุกเสียด แก้ท้องร่วง
ใบ : รสเผ็ดร้อน บำรุงกำเดา แก้ฟกช้ำ แก้นิ่ว แก้ขัดปัสสาวะ แก้โรคตา ฆ่าพยาธิ
ดอก : รสเผ็ดร้อน แก้โรคประสาทซึ่งทำให้ใจขุ่นมัว ช่วยย่อยอาหาร แก้ขัดปัสสาวะ
ราก : รสหวานเผ็ดร้อนขม แก้แน่น เจริญอาหาร แก้ลม แก้เสมหะ แก้บิด
ผล : รสหวานเผ็ด บำรุงน้ำนม แก้ไข้ แก้คอแห้ง เจ็บคอ แก้ตาฟาง เป็นยาอายุวัฒนะ
แก่น : ฝนทำยาแก้คัน
ขิงยังมีสารอาหารที่มีคุณค่าต่อร่างกาย คือ โปรตีน ไขมัน คาร์โบไฮเดรต แคลเซียม วิตามินเอ และอีกมากมาย ขิงมีฤทธิ์อุ่น ช่วยขับเหงื่อ ไล่ความเย็น ขับลม แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อ ช่วยให้เจริญอาหาร และทำให้ร่างกายอบอุ่น ในทางยานิยมใช้ขิงแก่ เพราะขิงยิ่งแก่จะยิ่งเผ็ดร้อนและมีใยอาหารมาก นำเหง้าสดย่างไฟให้สุก ตำผสมกับน้ำปูนใสคั้นเอาแต่น้ำดื่ม หรือนำเหง้าสดหมกไฟรับประทานเมื่อมีอาการเบื่ออาหาร
สรรพคุณของเหง้าขิงสด แก้ท้องอืด จุกเสียดท้อง ช่วยย่อยอาหาร เป็นยาเจริญอาหารบำรุงธาตุลมพรรดึก (ลมที่ทำให้ท้องผูกมากๆ) แก้โรคพยาธิในลำไส้ แก้คลื่นไส้อาเจียน แก้ไข้ แก้เบาไม่ปกติ แก้นิ่ว ทำให้ผิวหนังสดชื่น แก้นอนไม่หลับ เป็นยาอายุวัฒนะ แก้จุกแน่นน้าท้อง ขับเสมหะ แก้โรคในทรวงอก แก้ปากคอเป็นแผล แก้ปากเปื่อย แก้ลมอัมพฤกษ์ (ลมที่ทำให้ร่างกายเป็นอัมพาตชั่วครู่ชั่วคราว) แก้โรคหัวใจ บำรุงน้ำนม
วิธีการใช้เหง้าขิงสด ใช้วิธีการต้ม ชงน้ำร้อนหรือคั้นเอาน้ำกิน (ใช้ขิงขนาดเท่าหัวแม่มือ) กินวันละ 4 ครั้ง หลังอาหารและก่อนนอน ยกเว้นสรรพคุณขับเสมหะใช้วิธีจิบน้ำคั้นผสมน้ำผึ้ง จิบบ่อยๆ สรรพคุณแก้ปากคอเป็นแผลปากเปื่อยใช้ขิงอมสดๆ
สรรพคุณของเหง้าแห้ง มีสรรพคุณเหมือนเหง้าขิงสดตั้งแต่แก้ท้องอืดจนถึงแก้ปากเปื่อย สรรพคุณที่ต่างออกไปคือแก้ลมป่วงทุกชนิด แก้ท้องร่วงอย่างรุนแรง แก้บิด แก้อุจาระมีสีเหลืองเนื่องจากน้ำดีตกลำไส้ แก้ไอลึกมาจากยอดอก แก้สะอึก
วิธีการใช้เหง้าแห้ง ใช้วิธีการต้ม ชงน้ำร้อน เช่นเดียวกับเหง้าขิงสดหรือบดเป็นลูกกลอนกินวันละ 2-3 เม็ด วันละ 4 ครั้งหลังอาหารและก่อนนอนยกเว้นแก้ไอ ขับเสมหะใช้ละลายน้ำผึ้งจิบกิน
สรรพคุณดอกขิง ใช้ต้มกินแก้ตาเปียกตาแฉะ แก้เบาไม่ปกติ แก้นิ่ว แก้โรคอันบังเกิดแก่ใจ แก้จิตมัวหมอง ทำให้จิตใจสดชื่น
สรรพคุณต้นขิง ใช้ต้มขับถ่ายลมในท้องในลำไส้ ทำให้ท้องสบาย แก้ลมวิงเวียน
สรรพคุณใบขิง ใช้ต้มแก้โรคกำเดา
สรรพคุณรากขิง ใช้ต้มกินทำให้ลำคอโล่งโปร่งบำรุงเสียงทำให้เสียงเพราะ แก้ลมแน่นในอก แก้โรคพยาธิ เป็นยาเจริญอาหาร แก้พรรดึก แก้ไข้
ข้อควรรระวังในการใช้
1. คนที่ไตไม่ดีไม่ควรกินขิง
2. คนที่ผิวหนังมักเป็นตุ่มคันหรือแผลพุพอง ไม่ควรกินของมากเกินไป
3. คนที่ร้อนในง่ายไม่ควรกินน้ำขิงมาก เพราะขิงเป็นยาร้อน กินแล้วทำให้เกิดอาการร้อนในขึ้นมาได้ ควรกินพอเหมาะพอดีกับร่างกายของตนเอง
การใช้เป็นอาหาร

ขิงนำมาทำอาหารได้หลากหลาย ขิงอ่อนใช้เป็นผักจิ้ม ใช้ทำผัดขิง ใสในยำเช่นยำหอยแครง ใส่ในแกงฮังเล น้ำพริก กุ้งจ่อม ซอยใส่ในต้มส้มปลา เมี่ยงคำ ไก่สามอย่าง ใช้ทำขิงดอง ใส่ในบัวลอยไข่หวานเพื่อดับกลิ่นคาวไข่ ทำเป็นอาหารหวาน เช่น น้ำขิง เต้าฮวย ขิงแช่อิ่ม ขนมปังขิง และยังทำเป็นขิงผงสำเร็จรูป สำหรับชงดื่ม
การใช้เป็นอาหาร > คุณค่าทางโภชนาการ

เมื่อบริโภคขิง 100 กรัม คุณค่าทางโภชนาการที่ได้รับคือ พลังงาน 25 กิโลแคลอรี โปรตีน 0.4 กรัม คาร์โบไฮเดรต 4.4 กรัม ไขมัน 0.6 กรัม เส้นใยอาหาร 0.8 กรัม
ธาตุเหล็ก 1.2 มิลลิกรัม แคลเซียม 18 มิลลิกรัม ฟอสฟอรัส 22 มิลลิกรัม บีตา-แคโรทีน 10 ไมโครกรัม วิตามินซี 1 มิลลิกรัม ไทอามีน 0.02 มิลลิกรัม 
ไนอาซิน 1 มิลลิกรัม ไรโบฟลาวิน 0.02 มิลลิกรัม
การใช้เป็นอาหาร > สารเคมีและสารอาหารที่สำคัญ

ในเหง้าขิงมี น้ำมันหอมระเหยอยู่ประมาณ 1-3 % ขึ้นอยู่กับวิธีปลูกและช่วงการเก็บรักษา ในน้ำมันประกอบด้วยสารเคมี ที่สำคัญคือ ซิงจิเบอรีน (Zingiberene) , ซิงจิเบอรอล (Zingiberol) , ไบซาโบลีน (bisabolene) และแคมฟีน (camphene) มีน้ำมัน (oleo - resin) ในปริมาณสูง เป็นส่วนที่ทำให้ขิงมีกลิ่นฉุน และมีรสเผ็ด ส่วนประกอบสำคัญ ในน้ำมันซัน ได้แก่ จิงเจอรอล (gingerol) , โชกาออล (shogaol) , ซิงเจอโรน (zingerine) มีคุณสมบัติเป็นยากัดบูด กันหืน ใช้ใส่ในน้ำมันหรือไขมัน เพื่อป้องกันการบูดหืน สารที่ทำให้ขิงมีคุณสมบัติเป็นยากันบูด กันหืนได้คือ สารจำพวกฟีนอลิก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Zingiber officinale
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Zingiber officinale ที่วิกิสปีชีส์
Zingiber officinale List of Chemicals (Dr. Duke's)
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q35625  Wikispecies: Zingiber officinale  APDB: 20242  BOLD: 439845  EoL: 987032  EPPO: ZINOF  FNA: 200028468  FoC: 200028468  GBIF: 2757280  GRIN: 42254  iNaturalist: 122971  IPNI: 798372-1  IRMNG: 10208099  ITIS: 42402  IUCN: 88308170  NCBI: 94328  NZOR: 65f70ee3-99d1-4e41-92e9-e890bf910b2e  PfaF: officinale Zingiber officinale  Plantarium: 99172  Plant List: kew-273361  PLANTS: ZIOF  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:798372-1  Tropicos: 34500018  WCSP: 273361 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
เหง้าขิง
ชิน เซ-คย็อง

| ชิน เซ-คย็อง |
| --- | --- |

เกิด:  (1990-07-29) 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 (34 ปี) เขตยังช็อน กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยจุงอัง
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง นางแบบ
ปีปฏิบัติงาน: 1998-ปัจจุบัน
ตัวแทน: EDAM

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 신세경
ฮันจา: 申世景 申世炅
อาร์อาร์: Sin Se-gyeong 
เอ็มอาร์: Sin Sekyŏng 
 
ชิน เซ-คย็อง (เกาหลี: 신세경; เกิด 29 กรกฎาคม 1990) เป็นนักแสดง นักร้อง และนางแบบสาวชาวเกาหลีใต้ เธอเริ่มต้นจากการเป็นนักแสดงเด็กและประสบความสำเร็จในปี ค.ศ. 2009 ด้วยซิทคอม High Kick Through the Roof  ต่อมาเธอได้แสดงในภาพยนตร์ Hindsight (2011), ยุทธการโฉบเหนือฟ้า (2012) และ Tazza: The Hidden Card (2014) รวมถึงละครโทรทัศน์ จอมกษัตริย์ตำนานอักษร (2011), สืบรักจากกลิ่น (2015) , 6 มังกรกำเนิดโชซอน (2015-2016), ดวงใจฮาแบ็ค (2017), Black Knight: The Man Who Guards Me (2017-2018), กูแฮรยอง นารีจารึกโลก (2019) และ Run On (2020)
ในปี ค.ศ. 2011 ฟอร์บส์จัดให้เธอเป็นหนึ่งใน 40 คนดังที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเกาหลี เธออยู่ในอันดับที่ 26 และอันดับที่ 14 ในปี ค.ศ. 2012
ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา

ชินเกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 1990 ที่ เขตยังช็อน กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เธอเรียนที่โรงเรียนมัธยมชินมกก่อนเข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยจุงอัง ซึ่งเธอเรียนเอกศิลปะการแสดง
อาชีพ > 1998-2009: จุดเริ่มต้นการเป็นนักแสดงเด็ก

ชินเปิดตัวในวงการบันเทิงเมื่ออายุได้แปดขวบในปี ค.ศ. 1998 เมื่อเธอได้อยู่บนหน้าปกและโปสเตอร์สำหรับอัลบั้มเดี่ยวของ Seo Taiji คืออัลบั้ม Take Five ในฐานะนักแสดงเด็ก ชิน เซ-คย็อง เป็นที่รู้จักในหมู่ชาวเกาหลีแล้วเพราะการปรากฏตัวของเธอในรายการเด็กยอดนิยม Ppo Ppo Ppo ซึ่งมีสมาชิกและหัวหน้าวงบิกแบงอย่างจี-ดรากอนร่วมแสดงด้วย โดยเธอใช้เวลาในวัยเด็กของเธอในฐานะพิธีกรรายการเด็ก
หลังจากที่เธอได้เป็นส่วนเล็ก ๆ ในภาพยนตร์เรื่องจับยัยตัวจุ้นมาแต่งงาน โดยรับบทเป็น ฮเย-ว็อน เพื่อนของ โบ-อึน นางเอกของเรื่อง ต่อมาเธอก็ได้แสดงนำในภาพยนตร์สยองขวัญเหนือธรรมชาติเรื่อง Cinderella, ภาพยนตร์รวมเรื่องสั้นเรื่อง Acoustic และ Five Senses of Eros รวมถึงได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากบทเจ้าหญิงช็อนมย็องตอนวัยรุ่นในละครเรื่องซอนต็อก มหาราชินีสามแผ่นดิน