stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สกอร์ปียงเดอมูว์ลูซ

| สกอร์ปียงเดอมูว์ลูซ |
| --- | --- |

เมือง: มูว์ลูซ 
ลีก: แอ็ฟแอ็ฟอัชเฌ ดิวิชัน 1
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2007
สนามเหย้า: ปาตีนัวร์เดอลีลแบร์
กัปตัน: อูก ครูว์ช็องโด
เว็บไซต์: Scorpions de Mulhouse
ประวัติแฟรนไชส์
สมาคมเพื่อการพัฒนาฮอกกี้มูว์ลูซ
สกอร์ปียงเดอมูว์ลูซ (ฝรั่งเศส: Scorpions de Mulhouse) เป็นทีมฮอกกี้น้ำแข็งฝรั่งเศส ซึ่งตั้งอยู่ที่เมืองมูว์ลูซ ประเทศฝรั่งเศส ดำเนินการโดยสมาคมเพื่อการพัฒนาฮอกกี้มูว์ลูซ (Association pour le développement du hockey mulhousien) ปัจจุบันทีมนี้เข้าแข่งขันในศึกแอ็ฟแอ็ฟอัชเฌ ดิวิชัน 1 ซึ่งเป็นลีกระดับสองของฮอกกี้น้ำแข็งฝรั่งเศส ส่วนในช่วงฤดูกาล 2012–13 ทีมนี้เข้าแข่งขันในลีกมากนุส ซึ่งเป็นลีกระดับสูงสุดในประเทศฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สกอร์ปียงเดอมูว์ลูซ ที่เฟซบุ๊ก
สกอร์ปียงเดอมูว์ลูซ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
สติกมา

| สติกมา |
| --- | --- |

อักษรกรีก
Αα แอลฟา: Νν นิว
Ββ บีตา: Ξξ ไซ
Γγ แกมมา: Οο โอไมครอน
Δδ เดลตา: Ππ พาย
Εε เอปไซลอน: Ρρ โร
Ζζ ซีตา: Σσς ซิกมา
Ηη อีตา: Ττ เทา
Θθ ทีตา: Υυ อิปไซลอน
Ι ι ℩ ไอโอตา: Φφ ฟาย
Κκ แคปปา: Χχ ไค
Λλ แลมดา: Ψψ พไซ
Μμ  มิว: Ωω โอเมกา
ใกล้คลาสสิก
Ϝϝ เวา: ϘϙϞϟ คอปปา
Ϻϻ แซน: ͲͲϠϡ แซมไพ
Ϛϛ สติกมา: Ͱͱ ฮีตา
Ϸϸ โช: 

เครื่องหมายเสริมอักษร
สติกมา (อังกฤษ: stigma; กรีก: στίγμα, ตัวใหญ่ Ϛ, ตัวเล็ก ϛ) เป็นอักษรรวมระหว่างอักษรกรีก ซิกมากับเทา ปัจจุบันใช้แทนค่าของเลขกรีกซึ่งมีค่าเท่ากับ 6 อักษรสติกมาตัวเล็กมีรูปร่างคล้ายซิกมาตัวเล็กที่อยู่ท้ายคำ (ς) แต่ห่วงข้างบนมีขนาดใหญ่กว่าและขยายออกไปทางขวามากกว่า
สติกมา ยังเป็นอีกชื่อหนึ่งของอักษรไดแกมมาเมื่อเขียนด้วยลายมือ ซึ่งใช้แทนค่าเลขกรีกเท่ากับ 6 เหมือนกัน แต่สำหรับชื่อในปัจจุบันเป็นการเข้าใจผิด เนื่องจากในอดีตไม่เคยมีหลักฐานว่ามีการใช้อักษรรวมระหว่างซิกมากับเทาเลย (ใช้แยกกันมาโดยตลอด)
ศูนย์กีฬาในร่มมารากานังซิญญู

| --- | --- |
มารากานังซิญญู
ศูนย์กีฬาในร่มมารากานังซิญญู

ชื่อเต็ม: ศูนย์กีฬาในร่มฌิลแบร์ตู การ์โดซู
ที่ตั้ง: รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล
เจ้าของ: สำนักงานบริหารการกีฬา รัฐรีโอเดจาเนโร
ความจุ: 11,800 คน (ฟุตซอล)
สถิติผู้ชม: 35,000 คน (ฟีบาชิงแชมป์โลก 1954 การแข่งขันรอบชิงเหรียญ: USA – Brazil 62–41)
ขนาดสนาม: 40x20 ม.
พื้นผิว: 800 ตารางเมตร
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: เมษายน ค.ศ. 1954
เปิดใช้สนาม: 24 กันยายน ค.ศ. 1954
ปรับปรุง: ตุลาคม ค.ศ. 2003 – 30 มิถุนายน ค.ศ. 2004 2007
ปิด: ตุลาคม ค.ศ. 2003
เปิดใหม่: 30 มิถุนายน ค.ศ. 2004
งบประมาณในการก่อสร้าง: 97 ล้านเรอัลบราซิล  (สร้างขึ้นใหม่ ค.ศ. 2003)
สถาปนิก: กัลเวา, บัสตุส, อาเซเวดู และการ์เนย์รู; แอร์ซอกแอนด์เดอเมอรง (บูรณะ)
ผู้รับเหมาหลัก: Prolar S.A.;  Odebrecht (บูรณะ)
การใช้งาน
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติบราซิล ฟลาเมงกูบาสเกตบอล (NBB) (2008–2009)
ศูนย์กีฬาในร่มมารากานังซิญญู (โปรตุเกส: Ginásio do Maracanãzinho) บางครั้งก็เรียกว่า มารากานังซิญญู ("มารากานังน้อย") เป็นสนามกีฬาในร่มที่ทันสมัยตั้งอยู่ในย่านมารากานัง นครรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ส่วนใหญ่จะใช้สำหรับแข่งขันวอลเลย์บอล มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ศูนย์กีฬาในร่มฌิลแบร์ตู การ์โดซู (Ginásio Gilberto Cardoso) ความจุของสนามกีฬา 11,800 ที่นั่ง และเปิดในปี ค.ศ. 1954 ตั้งอยู่ติดกับสนามกีฬามารากานัง
ในปี ค.ศ. 2015 สนามแห่งเป็นสนามหนึ่งในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 โดยใช้จัดการแข่งขันวอลเลย์บอล
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website[ลิงก์เสีย] (โปรตุเกส)
Venue information เก็บถาวร 2009-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
22°54′50.08″S 43°13′45.60″W﻿ / ﻿22.9139111°S 43.2293333°W﻿ / -22.9139111; -43.2293333
วิหารแพนธีอัน

ระวังสับสนกับ วิหารพาร์เธนอน
| --- | --- |
หน้าวิหารแพนธีอัน
Pantheonแสดงภายในออกัสตาน โรม
คลิกที่แผนที่เพื่อดูแบบเต็มหน้าจอ
ที่ตั้ง: Regio IX Circus Flaminius บริเวณเซอร์คัสฟลามินิอัส
พิกัด: 41°53′55″N 12°28′36″E﻿ / ﻿41.8986°N 12.4768°E﻿ / 41.8986; 12.4768
ประเภท: เทวสถานโรมัน
ความเป็นมา
ผู้สร้าง: จักรพรรดิทราจัน, จักรพรรดิเฮเดรียน
สร้าง: 113–125 AD (อาคารปัจจุบัน)
วิหารแพนธีอัน (อังกฤษ: Pantheon, /pænˈθiː.ən/ หรือ /ˈpænθi.ən/; ละติน: Pantheum, มาจาก กรีก: Πάνθεον ที่แปลว่า “พระเจ้าทั้งหมด”) เป็นสิ่งก่อสร้างที่ตั้งอยู่ในกรุงโรม เดิมสร้างโดยมาร์คัส วิพซานิอัส อกริพพา (Marcus Vipsanius Agrippa) สำหรับเป็นเทวสถาน (Roman temple) สำหรับเทพต่างๆ ของโรมันโบราณ โรมันโบราณ ต่อมาก็ได้รับการสร้างใหม่ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 2
แต่ตัวสิ่งก่อสร้างจะอุทิศให้แก่เทพเท่าใดนั้นก็ยังคงเป็นเรื่องที่โต้แย้งกันอยู่ คำว่า “แพนธีอัน” โดยทั่วไปในปัจจุบันหมายถึงอนุสาวรีย์ที่เป็นที่เก็บศพของคนสำคัญ  แพนธีอันเป็นสิ่งก่อสร้างจากสมัยโรมันที่ยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ที่สุดสิ่งหนึ่ง และได้รับการใช้สอยตลอดมาในประวัติศาสตร์ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 ก็ใช้เป็นคริสต์ศาสนสถานของโรมันคาทอลิก ที่อุทิศให้ “พระแม่มารีและผู้พลีชีพเพื่อศาสนา”  ตัวตึกเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีโดมขนาดใหญ่ที่เก่าที่สุดในกรุงโรม  ความสูงของช่องตา (oculus) บนเพดานและเส้นผ่าศูนย์กลางของช่องวัดจากด้านในเท่ากับ 43.3 เมตรเท่ากัน
ดูเพิ่ม

สถาปัตยกรรมโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วิหารแพนธีอัน
ระเบียงภาพ

โดมแพนธีอัน
โดมแพนธีอัน
เพดานหลุม
ช่องตาบนเพดาน
| ด ค กจุดหมายตาในกรุงโรม |
| --- | --- |
คริสต์ศาสนสถานและอื่น ๆ:  สุสานใต้ดินแห่งกรุงโรม  ซันการ์โลอัลเลกวัตโตรฟอนตาเน  บาซิลิกาซานเคลเมนเต  มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร  มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง  อัครมหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน  โบสถ์เจซู  เก็ตโตโรมัน  วัดซานตาโครเชอินเจรูซาเล็มเม  วัดซานตามาเรียเดกลิอันเจลิเอเดอิมาร์ติริ  วัดซานตามาเรียอินอราโคเอลิ  วัดซานตามาเรียอินคอสเมดิน  วัดซานตามาเรียอินทราสเตเวเร  วัดซานตาพราสเซเด  วัดซานตาซาบีนา  มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์  วัดซานอิโวอัลลาซาปิเอ็นซา  โบสถ์น้อยซิสทีน 
สวน อุทยาน และธรรมชาติ:  เกาะไทเบอร์  คฤหาสน์อาดา  คฤหาสน์บอร์เกเซ  คฤหาสน์ดอเรียพามฟิลิ  คฤหาสน์เมดิชิ 
เทวสถานโบราณ  อนุสาวรีย์ และสนามกีฬา:  แท่นบูชาแห่งสันติ  ปราสาทซันตันเจโล  กีร์กุสมักซิมุส  โคลอสเซียม  เสามาร์กุส เอาเรลิอุส  ศูนย์กลางการปกครองของโรมัน  จัตุรัสลาร์โกดิทอร์เรอาร์เจนตินา  อนุสาวรีย์วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2  โอบิลิสค์ในกรุงโรม  คฤหาสน์บาร์แบรินิ  วิหารแพนธีอัน  ปิรามิดเซสติอัส  ลานประชาคมโรมัน  เทวสถานคาสเตอร์และโพลลักซ์  เทวสถานเฮอร์คิวลีสวิคเตอร์  เทวสถานจูปิเตอร์ (เนินคาปิโตลิเน)  เทวสถานแซเทิร์น  เทวสถานเวสตา  โรงละครมาร์เซลลัส  โรงละครปอมเปย์  เทวสถานพอร์ทูนัส  เสาตรายานุส  ตลาดตรายานุส  ที่บรรจุศพออกัสตัส 
สะพานส่งน้ำ จัตุรัส  น้ำพุ หอ และกำแพง:  น้ำพุเตรวี  โรงอาบน้ำการากัลลา  กำแพงออเรเลียน  กำแพงเซอร์เวียน  วังฟาร์เนเซ  จัตุรัสนาโวนา  บันไดสเปน  หอมิลิซิเอ 
ประติมากรรม:  อพอลโลเบลเวเดียร์  เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา  สัตยโอฐ  เลอาโคอันและบุตร 
เนินเจ็ดยอด:  เนินอเว็นติเน  เนินเคเลียน  เนินคาปิโตลิเน  เนินเอสควิลิเน  เนินปาลาตีนุส  เนินควิรินาล  เนินวิมินาล 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades  Structurae 
ศิลปิน:  ULAN
ศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมแห่งชาติฌอร์ฌ ปงปีดู

| ศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมแห่งชาติฌอร์ฌ ปงปีดู |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: พิพิธภัณฑ์
สถาปัตยกรรม: คตินิยมหลังนวยุค/ไฮเทค
เมือง: ปารีส
ประเทศ: ประเทศฝรั่งเศส
พิกัด: 48°51′38″N 2°21′09″E﻿ / ﻿48.860653°N 2.352411°E﻿ / 48.860653; 2.352411
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1971-1977
ผู้สร้าง: ฌอร์ฌ ปงปีดู
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: เรนโซ เปียโน   ริชาร์ด รอเจอส์  จันฟรันโค ฟรันคีนี
ศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมแห่งชาติฌอร์ฌ ปงปีดู (ฝรั่งเศส: Centre national d'art et de culture Georges-Pompidou) หรือที่นิยมเรียกว่า ศูนย์ฌอร์ฌ ปงปีดู (Centre Georges-Pompidou), ศูนย์ปงปีดู (Centre Pompidou), ศูนย์โบบูร์ (Centre Beaubourg) และ โบบูร์ (Beaubourg) เป็นกลุ่มอาคารอเนกประสงค์ในย่านโบบูร์ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส อาคารได้รับการออกแบบนวัตกรรมเชิงไฮเทค โดยเรนโซ เปียโน และริชาร์ด รอเจอส์ ซึ่งต่างเป็นสถาปนิกรางวัลพริตซ์เกอร์และหนึ่งในผู้บุกเบิกคตินิยมหลังนวยุค และรวมไปถึงจันฟรันโค ฟรันคีนี (Gianfranco Franchini) สถาปนิกชาวอิตาลี
อาคารประกอบด้วยหลายส่วน ได้แก่ ห้องสมุดสารสนเทศสาธารณะ (Bibliothèque publique d'information) ซึ่งเป็นห้องสมุดสาธารณะขนาดใหญ่, พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่แห่งชาติ (Musée National d'Art Moderne) เป็นพิพิธภัณฑ์ทางศิลปะที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป และในส่วนสุดท้ายคือ สถาบันการวิจัยและความร่วมมือทางเสียง/ดนตรี (IRCAM) ซึ่งเป็นศูนย์วิจัยด้านเสียงและด้านดนตรี พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เดิมเป็นที่รู้จักในชื่อ "โบบูร์" ด้วยสาเหตุมาจากที่ตั้งของสถานที่ ส่วนในชื่อปัจจุบันมาจากชื่อของฌอร์ฌ ปงปีดู ประธานาธิบดีฝรั่งเศสคนที่ 2 (ระหว่างปี ค.ศ. 1969-1974) ผู้ริเริ่มให้สร้างอาคารแห่งนี้ขึ้น ซึ่งได้เปิดอย่างเป็นทางการครั้งแรกในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1977 โดยมีประธานาธิบดีวาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง เป็นประธานเปิด ข้อมูลในปี ค.ศ. 2006 พิพิธภัณฑ์ได้ต้อนรับนักท่องเที่ยวนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 มาแล้วมากกว่า 180 ล้านคน และมากกว่า 5,209,678 คนในปี ค.ศ. 2013 เพียงปีเดียว
พิพิธภัณฑ์เป็นที่รู้จักในเรื่องของการออกแบบที่นำเสนอโครงสร้างภายในล้วน ๆ ทั้งโครงเหล็ก คอนกรีตเสริมเหล็ก แม้กระทั่งพวกท่อต่าง ๆ ซึ่งถือเป็นการออกแบบที่แตกต่างมากในขณะนั้น ที่โดยปกติแล้วจะปกปิดไม่ให้เห็นโครงสร้าง การออกแบบได้รับคำชื่มชมจากหลายส่วนทั้งจากสื่อมวลชนอย่างเนชั่นแนล จีโอกราฟิก, เดอะนิวยอร์กไทมส์ เป็นต้น
สำหรับประติมากรรม ฮอริซอนทัล (Horizontal) ซึ่งเป็นประติมากรรมจลดุลสูงกว่า 25 ฟุต (7.6 เมตร) สร้างสรรค์ขึ้นโดยอเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์ ซึ่งได้นำมาตั้งไว้ในปี ค.ศ. 2012 หน้าพิพิธภัณฑ์
เป็นต้น

↑  Serge Lasvignes, un nouvel énarque à la tête de Beaubourg, la-croix.com, 4 March 15
↑  Pompidou : Serge Lasvignes s'explique, Fleur Pellerin assume, lefigaro.fr, 5 March 2015
↑  Roberto Rossellini, Beaubourg, centre d'art et de culture, 1977 au cinéma
↑  "La fréquentation du Centre Pompidou (Global attendance of Pompidou Center), 2006". Mediation. Centre Pompidou. สืบค้นเมื่อ 2014-12-05.
↑  Since 2006, the calculated attendance of the centre includes only those of the Musée National d'Art Moderne and of the public library but no more those of the panorama tickets or cinemas, festivals, lectures, bookshops, workshops, restaurants, etc: 929,431 visitors in 2004 or 928,380 in 2006, which should bring the actual total attendance of the centre to more than 6 million
↑  Pogrebin, Robin (2007-03-28). "British Architect Wins 2007 Pritzker Prize". New York Times. สืบค้นเมื่อ 2011-05-03.
สตาดเดอลามอซง

| --- | --- |
แลซ เวิร์ตซ์

th
ชื่อเต็ม: สตาดเดอลามอซง
ที่ตั้ง: มงเปอลีเย, ฝรั่งเศส
พิกัด: 43°37′20″N 3°48′43″E﻿ / ﻿43.62222°N 3.81194°E﻿ / 43.62222; 3.81194
ความจุ: 32,900
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: 1972
เปิดใช้สนาม: 13 มกราคม ค.ศ. 1972
ปรับปรุง: 1997
การใช้งาน
มงเปอลีเยเอโรสปอร์เกลิบ
สตาดเดอลามอซง (ฝรั่งเศส: Stade de la Mosson) เป็นสนามกีฬาประเภทกีฬาฟุตบอล ก่อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1972 ตั้งอยู่ในเมืองมงเปอลีเย ประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันสนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลมงเปอลีเยเอโรสปอร์เกลิบ สโมสรฟุตบอลในลีกเอิง มีความจุทั้งหมด 32,900 ที่นั่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Stadium Guide Article
World Stadium Article เก็บถาวร 2012-10-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สงครามอาณานิคมโปรตุเกส

ทหารโปรตุเกสในแองโกลา
การฝึกอบรมของทหารของ FNLA ในซาอีร์
สงครามอาณานิคมโปรตุเกส (อังกฤษ: Portuguese Colonial War, โปรตุเกส: Guerra Colonial Portuguesa), ในโปรตุเกสเรียกว่า สงครามต่างแดน (อังกฤษ: Overseas War,โปรตุเกส: Guerra do Ultramar) ส่วนในอดีตอาณานิคมเรียกว่าสงครามแห่งการปลดปล่อย (อังกฤษ: War of Liberation,โปรตุเกส: Guerra de Libertação), คือการต่อสู้ระหว่างทหารของโปรตุเกสกับขบวนการชาตินิยมในอาณานิคมแอฟริกาของโปรตุเกสระหว่างปี พ.ศ. 2504ถึงปี พ.ศ. 2517 เกิดการรัฐประหารล้มล้างระบอบเอสตาโด โนโว เปลี่ยนแปลงในรัฐบาลนำความขัดแย้งถึงจุดสิ้นสุด
ในยุโรปในช่วงปี พ.ศ. 2493 ถึง พ.ศ. 2503, ระบอบการปกครองเอสตาโด โนโวของโปรตุเกสไม่ได้ยอมถอนตัวจากการเป็นอาณานิคมแอฟริกา  เป็นดินแดนเหล่านั้นได้รับการเรียกร้องเอกราชตั้งแต่ปี พ.ศ. 2494 ในช่วงปี พ.ศ. 2503 การเคลื่อนไหวเป็นอิสระต่าง ๆ กลายเป็นกองกำลังติดอาวุธ ในแองโกลา ขบวนการประชาชนเพื่อการปลดปล่อยแองโกลา,แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติแองโกลา,สหภาพแห่งชาติเพื่อความเป็นอิสระแองโกลา ในโปรตุเกสกินี พรรคแอฟริกันเป็นอิสระของประเทศกินีและเคปเวิร์ดและในโมซัมบิก แนวร่วมปลดปล่อโมซัมบิก ในตลอดความขัดแย้งได้มีการทารุณกรรมพลเรือนที่เกี่ยวข้องทุกฝ่าย
ตลอดระยะเวลาความขัดแย้ง โปรตุเกสเผชิญกับการคว่ำบาตรทางการค้าและมีมาตรการลงโทษอื่น ๆ ที่กำหนดโดยสหประชาชาติ ปี พ.ศ. 2516 และได้โจมตีระบอบการปกครองเอสตาโด โนโวว่าไม่เป็นประชาธิปไตย
การสิ้นสุดของสงครามมาพร้อมกับการทำรัฐประหารปฏิวัติคาร์เนชั่นของเดือนเมษายนปี พ.ศ. 2517 ส่งผลให้ในการอพยพของประชาชนโปรตุเกส หลายพันคนออกจากอาณานิคมเริ่มถึงบุคลากรทางทหารยุโรป, แอฟริกา และเชื้อชาติผสมจากอาณานิคมและประเทศที่เพิ่งเป็นอิสระในแอฟริกา. การอพยพครั้งนี้ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในการโยกย้ายที่เงียบสงบใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของโลก.
ซึ่งโปรตุเกสเป็นประเทศแรกที่สร้างอาณานิคมในทวีปแอฟริกาในเซวตา พ.ศ. 1958 และก็กลายเป็นประเทศสุดท้ายที่จะออกจากดินแดนในแอฟริกา
สนธิสัญญาฟงแตนโบล (ค.ศ. 1814)

นโปเลียนลงนามสนธิสัญญาฟงแตนโบล
สนธิสัญญาฟงแตนโบล (ฝรั่งเศส: Traité de Fontainebleau) ซึ่งได้รับการลงนามในวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1814 ที่กรุงปารีส และต่อมาได้รับสัตยาบันในวันที่ 14 เมษายน โดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ที่พระราชวังฟงแตนโบล เป็นข้อตกลงระหว่างนโปเลียนกับบรรดาผู้แทนของจักรวรรดิออสเตรีย จักรวรรดิรัสเซีย และราชอาณาจักรปรัสเซีย ซึ่งเป็นการยุติสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่หก
สนธิสัญญาฉบับนี้ประกอบด้วย 21 ข้อซึ่งมีสาระสำคัญดังนี้
นโปเลียนที่ 1 สละราชสมบัติฝรั่งเศสและอิตาลี
นโปเลียนที่ 1 และมารี หลุยส์ ยังคงดำรงพระยศเป็นจักรพรรดิและจักรพรรดินี
มารดา พี่น้อง หลานชายหลานสาว ของนโปเลียนที่ 1 ยังคงดำรงฐานันดรศักดิ์ไม่ว่าอยู่ที่ใด
นโปเลียนที่ 1 จะเนรเทศพระองค์ไปยังเกาะเอลบา และมีทหารตามเสด็จไม่เกิน 400 นาย
สถาปนาเกาะเอลบาเป็นราชรัฐ และให้อยู่ในการปกครองของจักรพรรดินโปเลียน
ทายาทและญาติวงศ์ของนโปเลียนที่ 1 ห้ามมีอำนาจใดในฝรั่งเศส
ปาร์มา, ปิอาเซนซา และกูอัสตาลา ให้เป็นดินแดนของจักรพรรดินีมารี หลุยส์
นโปเลียนที่ 1 ยอมให้อสังหาริมทรัพย์ทั้งปวงของพระองค์ในฝรั่งเศส ตกเป็นของหลวงฝรั่งเศส
ลดเงินบำนาญต่อปีของจักรพรรดินีโฌเซฟีนเหลือหนึ่งล้านฟรังก์
ชาวฝรั่งเศสผู้ตามเสด็จนโปเลียน หากมิประสงค์สูญเสียสัญชาติฝรั่งเศส ต้องกลับฝรั่งเศสภายในสามปี เว้นแต่ได้รับการขยายเวลาจากรัฐบาลฝรั่งเศส
สตาน วาวรีงกา

สตานิสลัส "สตาน" วาวรีงกา (ฝรั่งเศส: Stanislas Wawrinka; เกิดเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2528) เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวสวิส ปัจจุบันอยู่อันดับที่ 3 ของโลก จากการคว้าแชมป์แกรนด์สแลมแรกของปี ออสเตรเลียนโอเพน 2557 โดยเอาชนะ ราฟาเอล นาดัล ในรอบชิงชนะเลิศ  ซึ่งเป็นแชมป์แกรนด์สแลมรายการแรกในชีวิตของเขาอีกด้วย นับเป็นความสำเร็จต่อเนื่องจากการเข้าถึงรอบรองชนะเลิศแกรนด์สแลมสุดท้ายของปี ยูเอส โอเพน 2556 ก่อนจะพ่ายให้กับนอวัก จอคอวิช และในเดือนสิงหาคมปี 2551 เขาจับคู่กับโรเจอร์ เฟเดอเรอร์ และสามารถคว้าเหรียญทองในประเภทคู่ ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเกมส์ ณ กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาอังกฤษ)
แม่แบบ:ATP
แม่แบบ:ITF
แม่แบบ:Davis Cup player
ศูนย์วิทยาศาสตร์มาเก๊า

| --- | --- |
澳門科學館 澳门科学馆 Centro de Ciência de Macau
อาคารได้รับการออกแบบโดย Pei Partnership Architects ในกำกับของไอ. เอ็ม. เพ
th
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2544
ยุติ: พ.ศ. 2552
ที่ตั้ง:  มาเก๊า ถนนซุน ยัตเซ็น (Avenida Dr. Sun Yat-Sen) เขตแซ มาเก๊า ประเทศจีน
พิกัดภูมิศาสตร์: 22°11′10″N 113°33′24″E﻿ / ﻿22.18610°N 113.55677°E﻿ / 22.18610; 113.55677
ศูนย์วิทยาศาสตร์มาเก๊าและโดมท้องฟ้าจำลอง
ศูนย์วิทยาศาสตร์มาเก๊า หรือ ศูนย์วิทยาศาสตร์อ้าวเหมิน (จีนตัวย่อ: 澳门科学馆; จีนตัวเต็ม: 澳門科學館; พินอิน: Àomén kēxué guǎn; โปรตุเกส: Centro de Ciência de Macau; อังกฤษ: Macau Science Center, MSC) เป็นศูนย์วิทยาศาสตร์ในเขตแซ มาเก๊า ประเทศจีน
อาคารหลักมีรูปทรงกรวยอสมมาตรที่โดดเด่น มีทางเดินบันไดวนรอบห้องโถงขนาดใหญ่ ห้องนิทรรศการต่าง ๆ รายรอบตามทางเดิน ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยการจัดแสดงแบบมีส่วนร่วม (ปฏิสัมพันธ์) ที่มุ่งเป้าไปที่การศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ นอกจากนี้ยังมีท้องฟ้าจำลองพร้อมเครื่องฉายภาพ 3 มิติและภาพยนตร์ออมนิแมกซ์ (Omnimax) ตัวอาคารอยู่ในตำแหน่งที่โดดเด่นริมทะเลและปัจจุบันเป็นแลนด์มาร์คของมาเก๊า สามารถมองเห็นได้เมื่อลงเรือข้ามฟากจากฮ่องกง
ประวัติ

โครงการสร้างศูนย์วิทยาศาสตร์เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2544 และแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2552 อาคารได้รับการออกแบบโดย Pei Partnership Architects ในกำกับของไอ. เอ็ม. เพ และเริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2549 วิศวกรโครงสร้างคือ บริษัทเลสลี อี. โรเบิร์ตสัน (Leslie E. Robertson Associates) ศูนย์แห่งนี้เปิดในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 โดยหู จิ่นเทา ประธานาธิบดีจีนและเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์
ศูนย์เกิดไฟไหม้เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 เกิดขึ้นจากงานเชื่อมที่ชั้นบนสุดของอาคาร
ระเบียงภาพ

ตอนกลางคืน
มุมมองระยะไกล สะพานมิตรภาพ (Amizade Bridge) อยู่เบื้องหลัง
รายละเอียดของอาคารหลัก
วีวี วีราเวนโต

| วีวี วีราเวนโต |
| --- | --- |
ประเภท: การผจญภัย
สร้างโดย: อาเล อาเบรว
กำกับโดย: พริสซิลลา เคเลน
ประเทศแหล่งกำเนิด:  บราซิล
ภาษาต้นฉบับ: โปรตุเกส
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 26
การผลิต
ความยาวตอน: 11 นาที
บริษัทผู้ผลิต: มิกเซอร์ ฟิลมส์
ออกอากาศ
เครือข่าย: ดิสคัฟเวอรีคิดส์ ทีวี คัลทูร่า ทีวี รา ทิม บูม
ออกอากาศ: 2 ธันวาคม ค.ศ. 2560 – ปัจจุบัน
วีวี วีราเวนโต (โปรตุเกส: Vivi Viravento) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศบราซิล ออกอากาศทางช่องดิสคัฟเวอรีคิดส์ สร้างโดย อาเล อาเบรว ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2560
ตัวละคร

วีวี (โปรตุเกส: Vivi, ให้เสียงโดย: อลิซ เรอิส) ตัวเอกในเรื่อง เป็นเด็กหญิงช่างฝัน
โมชิเลา (โปรตุเกส: Mochilão, ให้เสียงโดย: อิตาโล ซีเกย์รา) เป็นเป้ของวีวี เมื่อเขาเข้าสู่จักรวาลวีราเวนโต, เขากลายเป็นสลอธสีเหลือง
ลานเทร์นินญา (โปรตุเกส: Lanterninha, ให้เสียงโดย: ปิแอร์ มาร์ชี) เป็นไฟฉายของวีวี เมื่อเขาเข้าสู่จักรวาลวีราเวนโต, เขากลายเป็นกระรอก
การออกอากาศ

| ช่อง | ออกอากาศ |
| --- | --- |
ดิสคัฟเวอรีคิดส์: 2 ธันวาคม ค.ศ. 2560
ทีวี คัลทูร่า: มกราคม ค.ศ. 2565
ทีวี รา ทิม บูม: 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2565
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล)
วีวี วีราเวนโต ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
วีวี วีราเวนโต ที่เดอะทีวีดีบี
วีวา วีวาอาเฟรลีมู

| คำแปล: จงเจริญ เฟรลีมู |
| --- | --- |

เนื้อร้อง: ฌุสตีนู ซีเกาลานือ ชือมานือ
รับไปใช้: พ.ศ. 2518
เลิกใช้: พ.ศ. 2545
วีวา วีวาอาเฟรลีมู (ละครสั้น)
วีวา วีวาอาเฟรลีมู (เสียง)
"วีวา วีวาอาเฟรลีมู" (โปรตุเกส: "Viva, Viva a FRELIMO") แปลว่า "จงเจริญ เฟรลีมู" เป็นเพลงชาติของโมซัมบิก ในสมัยสาธารณรัฐประชาชน ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ ภายหลังการประกาศเอกราชจากโปรตุเกส เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1975 ถึง 30 เมษายน ค.ศ. 2002
บทร้องประพันธ์โดยฌุสตีนู ซีเกาลานือ ชือมานือ ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 ในการเฉลิมฉลองการประกาศเอกราชของพรรคแนวร่วมปลดปล่อยโมซัมบิก ตั้งแต่ ค.ศ. 1975 ถึง ค.ศ. 1992 ในปี ค.ศ. 1994 ได้มีการจัดเลือกตั้งในรูปแบบรัฐพรรคการเมืองหลายพรรคและได้ยกเลิกเนื้อร้องดังกล่าว คงเหลือแต่ทำนองเพลงชาติเพียงอย่างเดียว
รัฐบาลได้มีการจัดให้ประกวดเพลงชาติฉบับใหม่เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1997 ปาเตรียอามาดา ได้รับการคัดเลือกเป็นเพลงชาติฉบับใหม่ของโมซัมบิกเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2002
เนื้อร้อง

| --- | --- |
ภาษาโปรตุเกส: คำแปล
 Viva, viva a FRELIMO, Guia do Povo Moçambicano! Povo heróico qu'arma em punho O colonialismo derubou. Todo o Povo unido Desde o Rovuma até o Maputo, Luta contra imperialismo Continua e sempre vencerá. Refrão: Viva Moçambique! Viva a Bandeira, simbolo Nacional! Viva Moçambique! Que por ti o Povo lutará. Unido ao mundo inteiro, Lutando contra a burguesia, Nossa Pátria será túmulo Do capitalismo e exploração. O Povo Moçambicano De operários e de camponeses, Engajado no trabalho A riqueza sempre brotará. Refrão:  จงเจริญ เฟรลีมู หนทางของเหล่าชาวโมซัมบิก ขอเหล่าวีรชนจงจับอาวุธขึ้นมา เพื่อโค่นล้มเจ้าลัทธิอาณานิคม เหล่าประชาชาติจงเป็นเอกภาพ จากแม่น้ำโรวูมาสู่เมืองมาปูตู เข้าประจัญหน้ากับพวกจักรวรรดินิยม รุกเข้าไปตราบจนเราปักชัย! ประสานเสียง: โมซัมบิกจงเจริญ! ธงชาติและตราแผ่นดินจงเจริญเถิด! โมซัมบิกจงเจริญ! เพื่อเธอแล้วเหล่าผองชนพร้อมสู้ตาย! จงเป็นหนึ่งเดียวร่วมกับโลกทั้งใบ เข้าฝ่าฟันทำลายชนชั้นนายทุน เพื่อให้ประเทศของนั้นเราเป็นสุสาน ของระบอบทุนนิยมและผู้กดขี่ทั้งปวง โอ้ เหล่าประชาแห่งโมซัมบิก ทั้งกรรมกรและชาวนา จงมุ่งมั่นตั้งใจในการงาน เพื่อก่อให้เกิดความเฟื่องฟู ประสานเสียง
ดูเพิ่ม

อีนูดาเฟรลีมู
ตราแผ่นดินของโมซัมบิก
แหล่งข้อมูลอื่น

People’s Republic of Mozambique: Viva, Viva a FRELIMO - Audio of the national anthem of the People’s Republic of Mozambique, with information and lyrics
Instrumental version of Viva, Viva a FRELIMO on YouTube
สถานพยาบาลมงชัวซี

สถานพยาบาลมงชัวซี (ฝรั่งเศส: Clinique de Montchoisi; กลีนิกเดอมงชัวซี) เป็นสถานพยาบาล ตั้งอยู่ในเมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในสถานพยาบาลประกอบไปด้วยร้านอาหารและโรงแรม
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ประสูติที่โรงพยาบาลแห่งนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สถานพยาบาลมงซัวซี
Clinique Shop
สถานีโทรทัศน์แห่งประเทศโตโก

| --- | --- |
ประเภท: Broadcast
ประเทศ:  โตโก
พื้นที่แพร่ภาพ: ทั่วประเทศ
ก่อตั้ง: 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1973
สำนักงานใหญ่: โลเม, ประเทศโตโก
เจ้าของ: รัฐบาลแห่งโตโก
เว็บไซต์ทางการ: http://tvt.tg
สถานีโทรทัศน์แห่งประเทศโตโก (ฝรั่งเศส: Télévision Togolaise) เป็นผู้ประกาศข่าวประจำชาติของรัฐโตโกแอฟริกาตะวันตก มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองโลเม ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2516
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
สนธิสัญญาทรัว

สนธิสัญญาทรัว (อังกฤษ: Treaty of Troyes; ฝรั่งเศส: traité de Troyes) เป็นข้อตกลงของพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษกับรัชทายาทในราชบัลลังก์ว่าจะได้สืบทอดราชบัลลังก์ฝรั่งเศสหลังการสวรรคตของพระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส โดยมีการให้สัตยาบันสนธิสัญญานี้ที่เมืองทรัวของฝรั่งเศสเมื่อ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1420 ภายหลังจากการรบของพระเจ้าเฮนรีซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมากในฝรั่งเศส และเป็นต้นเหตุให้เกิตสงครามร้อยปีที่ซึ่งในที่สุดชัยชนะเป็นของฝรั่งเศสในยุทธการที่กัสตียงเมื่อ ค.ศ. 1453 ทำให้พระมหากษัตริย์อังกฤษทั้งหลายล้วนพยายามอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส
เงื่อนไข

สนธิสัญญานี้ได้ทำให้การอภิเษกสมรสระหว่างพระราชธิดาในพระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส คือแคเธอรินแห่งวาลัว กับพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษซึ่งในขณะนั้นเป็นผู้สำเร็จราชการฝรั่งเศส และได้รับการยอมรับ (พร้อมทั้งพระราชโอรสทั้งหลายที่จะประสูติในอนาคต) ในฐานะของผู้รับสืบทอดราชบัลลังก์ฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศสจึงทรงถูกละเว้นจากการสืบสันตติวงศ์ สภาฐานันดรแห่งฝรั่งเศสได้ให้สัตยาบันสนธิสัญญานี้ในปีที่พระเจ้าเฮนรีเข้าสู่กรุงปารีส
สนามกีฬาปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง (โลซาน)

| --- | --- |

ที่ตั้ง: โลซาน, รัฐโว, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ความจุ: 12,000 ที่นั่ง
พื้นผิว: หญ้า
การใช้งาน
โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สนามกีฬาปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง (อังกฤษ: Pierre de Coubertin Stadium; ฝรั่งเศส: Stade Pierre de Coubertin) เป็นสนามกีฬากลางแจ้งของเมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งชื่อตาม ปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลคนที่ 2
ในปี ค.ศ. 2020 สนามกีฬาแห่งนี้จะเป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ที่สวิตเซอร์แลนด์เป็นเจ้าภาพ
สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส
ดูเพิ่ม

การปฏิวัติฝรั่งเศส
ประวัติศาสตร์ยุโรป
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
| ด ค กประวัติศาสตร์ยุโรป |
| --- | --- |
สมัยก่อนประวัติศาสตร์:  ยุคหินเก่าในยุโรป  ยุคหินใหม่ในยุโรป  ยุคสัมริดในยุโรป  ยุคเหล็กในยุโรป 
สมัยคลาสสิก:  กรีซยุคคลาสสิก  สาธารณรัฐโรมัน  สมัยเฮลเลนิสต์  จักรวรรดิโรมัน  ศาสนาคริสต์ยุคแรก ศาสนาคริสต์ในปลายสมัยโบราณ  วิกฤตการณ์คริสต์ศตวรรษที่ 3  การล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตก  สมัยโบราณตอนปลาย 
สมัยกลาง:  สมัยกลางตอนต้น  สมัยการย้ายถิ่น  ศาสนาคริสต์ในสมัยกลาง การเผยแพร่ศาสนาคริสต์  ราชอาณาจักรแฟรงก์  จักรวรรดิไบแซนไทน์  รัฐสันตะปาปา  จักรวรรดิบัลแกเรีย จักรวรรดิที่หนึ่ง  จักรวรรดิที่สอง  สาธารณรัฐพาณิชยนาวี เวนิส  เจนัว  ปิซา  อามาลฟี  ยุคไวกิง  จักรวรรดิรุสเคียฟ  ราชบัลลังก์อารากอน  จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์  สมัยกลางยุครุ่งโรจน์  สาธารณรัฐฟลอเรนซ์  ระบบฟิวดัล  สงครามครูเสด  การรุกรานของมองโกล  จักรวรรดิเซอร์เบีย  สมัยกลางตอนปลาย  กาฬมรณะ  สงครามร้อยปี  สหภาพคาลมาร์ 
สมัยใหม่ตอนต้น:  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  ศาสนาคริสต์ในสมัยใหม่ การปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์  ยุคแห่งการสำรวจ  สมัยบารอก  แกรนด์ดัชชีตอสคานา  สงครามสามสิบปี  ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์  จักรวรรดิออตโตมัน  จักรวรรดิโปรตุเกส  จักรวรรดิสเปน  ฝรั่งเศสสมัยใหม่ตอนต้น  เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย  รัฐเฮตมานคอสแซค  จักรวรรดิสวีเดน  สาธารณรัฐดัตช์  จักรวรรดิบริติช  ราชาธิปไตยฮาพส์บวร์ค  จักรวรรดิรัสเซีย  ยุคเรืองปัญญา 
สมัยใหม่ตอนหลัง:  ยุคแห่งการขยายตัวนอกยุโรป  การปฏิวัติอุตสาหกรรม  การปฏิวัติฝรั่งเศส  สงครามนโปเลียน  การตื่นตัวของกระแสชาตินิยม  การปฏิวัติ ค.ศ. 1848  สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  การปฏิวัติรัสเซีย  สมัยระหว่างสงคราม  สงครามโลกครั้งที่สอง  สงครามเย็น  การรวมตัวของยุโรป  การระบาดทั่วของโควิด-19 และสายพันธ์ย่อยลูกผสมเดลตาครอน (ค.ศ. 2020-22)  การรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย 
ดูเพิ่ม:  ศิลปะตะวันตก  ประวัติศาสตร์ทางพันธุกรรมของยุโรป  ประวัติศาสนาคริสต์  ประวัติศาสตร์ภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียน  ประวัติศาสตร์สหภาพยุโรป  ประวัติศาสตร์วัฒนธรรมตะวันตก  ประวัติศาสตร์ทางการเดินเรือของยุโรป  ประวัติศาสตร์ทางทหารของยุโรป  ขบวนการครูเสด 
| ด ค กสงครามครั้งใหญ่ในยุโรป |
| --- | --- |
ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 17:  สงครามกอล  สงครามครูเสด  สงครามร้อยปี  สงครามศาสนาของฝรั่งเศส 
คริสต์ศตวรรษที่ 17:  สงครามสามสิบปี†  สงครามเก้าปี 
คริสต์ศตวรรษที่ 18:  มหาสงครามเหนือ  สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน  สงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรีย  สงครามเจ็ดปี†  สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส 
คริสต์ศตวรรษที่ 19:  สงครามนโปเลียน†  สงครามไครเมีย  สงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย  สงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย 
คริสต์ศตวรรษที่ 20:  สงครามบอลข่าน  สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  สงครามกลางเมืองสเปน  สงครามโลกครั้งที่สอง† 
† หมายถึง สงครามที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในศตวรรษนั้น