stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เพื่อนคนแรกของผมคือสาวสวยอันดับสองของห้อง
สื่อ > ไลต์โนเวล

ไลต์โนเวลเรื่องนี้เขียนโดยทาคาตะ เพื่อนคนแรกของผมคือสาวสวยอันดับสองของห้อง เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์นวนิยาย คากูโยมุ เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ต่อมาเริ่มตีพิมพ์พร้อมภาพประกอบโดยทอม โอซาเบะ และอาซุริ ฮิวงะ ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวล คาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะ ของคาโดกาวะโชเต็ง เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2564 โดยวางจำหน่ายไปทั้งหมดห้าเล่ม ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2566
ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ โดยประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2566
| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  24 ธันวาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-04-112034-7 | 12 กันยายน พ.ศ. 2566 | 978-616-599-262-6 |
| 2 |  29 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-04-112035-4 | 18 ธันวาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-599-343-2 |
| 3 |  28 ธันวาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-04-113287-6 | 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 | 978-616-599-603-7 |
| 4 |  1 มิถุนายน พ.ศ. 2566 | 978-4-04-113731-4 | 20 มกราคม พ.ศ. 2568 | 978-616-599-947-2 |
| 5 |  1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 | 978-4-04-113732-1 | — | — |
| 6 |  1 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-04-114918-8 | — | — |
| 7 |  1 ตุลาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-04-115434-2 | — | — |
สื่อ > มังงะ

มังงะดัดแปลงวาดภาพประกอบโดย Rin Ono เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์ Comic Alive+ ของ Media Factory เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 และเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2566 ได้มีการรวบรวมไว้เป็นเล่มทังโกบง ถึงเล่มที่ 3
มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ โดยประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2567
| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  1 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-04-112034-7 | 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 | 978-616-599-610-5 |
| 2 |  26 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-04-811220-8 | 18 ธันวาคม พ.ศ. 2567 | 978-616-599-902-1 |
| 3 |  27 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-04-811245-1 | มีนาคม พ.ศ. 2568 | — |
| 4 |  28 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-04-811289-5 | — | — |
สื่อ > อนิเมะ

ได้รับการประกาศสร้างอนิเมะโทรทัศน์ในระหว่างการสตรีมสด "Sneaker Bunko 35th Anniversary Festa!" ของคาโดกาวะ ในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2566
การตอบรับ

ในหนังสือคู่มือไลต์โนเวลประจำปีของทาการาจิมาชะ ฉบับปี พ.ศ. 2567 โคโนะ ไลต์โนเวล งะ ซูโงอิ! ซีรีส์โนเวลนี้อยู่ในอันดับที่ 21 ในหมวดบุงโกบง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บนวนิยาย ที่ คากูโยมุ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการไลต์โนเวล ที่ คาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการมังงะ ที่ ComicWalker (ในภาษาญี่ปุ่น)
เพื่อนคนแรกของผมคือสาวสวยอันดับสองของห้อง (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
โบแนเรอ

12°11′N 68°15′W﻿ / ﻿12.183°N 68.250°W﻿ / 12.183; -68.250
| โบแนเรอ |
| --- | --- |
ทบวงการเมืองของเนเธอร์แลนด์
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: เตราดีโซโลอีซัวเวบีเอนโต
ที่ตั้งของเกาะโบแนเรอในภูมิภาคแคริบเบียน
พิกัด:  12°9′N 68°16′W﻿ / ﻿12.150°N 68.267°W﻿ / 12.150; -68.267
ประเทศ: เนเธอร์แลนด์
ผนวกเข้ากับเนเธอร์แลนด์: 10 ตุลาคม 2010 (การยุบเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส)
เมืองหลัก (และเมืองใหญ่สุด): กราเลินไดก์
การปกครอง
 • รองผู้ว่าราชการ: ลิเดีย เอเมอเรนเซีย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 294 ตร.กม. (114 ตร.ไมล์)
ประชากร (2013)
 • ทั้งหมด: 17,408 คน
 • ความหนาแน่น: 59 คน/ตร.กม. (150 คน/ตร.ไมล์)
ภาษา
 • ภาษาราชการ: ภาษาดัตช์
 • ภาษาที่ได้รับ การยอมรับในท้องถิ่น: ภาษาปาเปียเมนตู
เขตเวลา: UTC−4 (เวลามาตรฐานแอตแลนติก)
รหัสโทรศัพท์: +599-7
รหัส ISO 3166: BQ-BO, NL-BQ1
สกุลเงิน: ดอลลาร์สหรัฐ (USD)
โดเมนบนสุด: .nl .bq (ยังไม่ได้เปิดใช้งาน)
โบแนเรอ (ดัตช์: Bonaire, ออกเสียง: [boːˈnɛːr(ə)])  หรือ บูเนย์รู (ปาเปียเมนตู: Boneiru, ออกเสียง: [buˈneiru]) เป็นเทศบาลรูปแบบพิเศษของประเทศเนเธอร์แลนด์ เมื่อรวมเกาะนี้กับเกาะอารูบาและกือราเซา เรียกว่าหมู่เกาะเอบีซีแห่งหมู่เกาะลีเวิร์ดแอนทิลลีส
โบแนเรอเคยเป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส จนกระทั่งเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสถูกยุบเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 จึงแยกออกมาเป็นเทศบาลพิเศษของประเทศเนเธอร์แลนด์
วิทยาลัยดุสิตธานี

| --- | --- |

ชื่อย่อ: วดธ. / DTC
คติพจน์: สุขสำเร็จด้วยปัญญา
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาเอกชน
สถาปนา: 1 มิถุนายน พ.ศ. 2536 (31 ปี)
นายกสภาฯ: คุณหญิงกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา
อธิการบดี: ดร.อรรถเวทย์ พฤกษ์สถาพร
ผู้ศึกษา: 3,296 คน (2566)
ที่ตั้ง: วิทยาลัยดุสิตธานี กรุงเทพฯ  เลขที่ 902 หมู่ 6 ถนนศรีนครินทร์ แขวงหนองบอน เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร 10260  วิทยาลัยดุสิตธานี ศูนย์การศึกษาเมืองพัทยา  เลขที่ 382/2 หมู่ 6 ถนนสุขุมวิท เมืองพัทยา ตำบลนาเกลือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี 20150
ต้นไม้: ต้นมะฮอกกานี
สี:   มะรูน    ขาว
เว็บไซต์: www.dtc.ac.th
วิทยาลัยดุสิตธานี เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน เริ่มแรกนั้นได้รับการก่อตั้งในชื่อ "โรงเรียนการโรงแรมดุสิตธานี" เมื่อปี พ.ศ. 2536 โดย ท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุย ผู้ก่อตั้งและอดีตประธานกรรมการบริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) และอดีตสมาชิกวุฒิสภา ได้เปิดสอนหลักสูตรการพัฒนาธุรกิจโรงแรมและการประกอบอาหาร ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 นั้นโรงเรียนการโรงแรมดุสิตธานีได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยให้มีฐานะเป็นวิทยาลัยเปิดสอนระดับปริญญาตรี
ปัจจุบันเปิดการเรียนการสอนระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และหลักสูตรอบรมระยะสั้น ใน 1 วิทยาเขตและ 1 ศูนย์การศึกษา คือวิทยาเขตกรุงเทพมหานคร และศูนย์การศึกษาเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี โดยมีคุณหญิงกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา เป็นนายกสภาวิทยาลัย
ประวัติ

เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ได้มีการจัดตั้ง "โรงเรียนการโรงแรมดุสิตธานี" จากปณิธานของท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุย ผู้ก่อตั้งและอดีตประธานกรรมการ บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) และอดีตสมาชิกวุฒิสภา โดยผลสืบเนื่องมาจาก
ขาดแคลนผู้ปฏิบัติงานระดับเจ้าหน้าที่ทั่วไปซี่งจะต้องเป็นผู้มีประสบการณ์และได้ศึกษามาจึงจะเข้าใจและสามารถปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพและถูกต้อง
สถาบันที่ผลิตบุคลากรมีไม่เพียงพอและที่มีอยู่บางสถาบันจัดสอนเพียงทฤษฎีแต่การปฏิบัติงานในธุรกิจโรงแรมต้องเรียนรู้ทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ
ขาดแคลนหลักสูตรที่สมบูรณ์แบบทางวิชาชีพด้านธุรกิจโรงแรมให้มีการสอนสอดคล้องกับความสามารถของผู้เรียน และความต้องการของโรงแรม
ขาดผู้นำในการพัฒนาด้านวิชาการของธุรกิจโรงแรมซึ่งจะต้องพัฒนาทางด้านทฤษฎีและภาคปฏิบัติไปพร้อมกัน
จากสภาพการณ์โดยสรุปข้างต้นโรงเรียนการโรงแรมดุสิตธานีจึงได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อผลิตบุคลากรที่มีความรู้ความเข้าใจในวิชาชีพเฉพาะเพื่อเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาธุรกิจโรงแรมให้รุดหน้าทัดเทียมนานาประเทศซึ่งจะมีผลดีต่อประเทศชาติโดยรวมซึ่งในระยะแรกได้เปิดสอนหลักสูตรเต็มเวลา ใช้เวลาในการศึกษาเล่าเรียนหลักสูตร 2 ปี
หลักสูตรประกาศนียบัตรด้านการปฏิบัติการโรงแรม (Diploma in Hotel Operations)
หลักสูตรประกาศนียบัตรด้านศิลปะการประกอบอาหาร (Professional Chef Diploma)
นับตั้งแต่เริ่มเปิดดำเนินการสอนเป็นต้นมาโรงเรียนการโรงแรมดุสิตธานีได้มุ่งเน้นความเป็นเลิศทางวิชาการและการจัดการเรียนการสอนอย่างมีคุณภาพทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติในด้านอุตสาหกรรมบริการและการท่องเที่ยว และเป็นสถาบันอุดมศึกษาที่ก่อตั้งโดยบริษัทเอกชน (Corporate University) แห่งแรกในประเทศไทยที่ได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยให้มีฐานะเป็นวิทยาลัยเปิดสอนระดับปริญญาตรีโดยเริ่มในปีการศึกษา 2539
ต่อมาในปี 2554 จึงได้มีการขยายศูนย์การศึกษา ไปยังวิทยาลัยดุสิตธานี ศูนย์การศึกษาเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี
หลักสูตร

ปัจจุบันวิทยาลัยดุสิตธานี มี 1 วิทยาเขต และ 1 ศูนย์การศึกษา คือวิทยาเขตกรุงเทพมหานคร และศูนย์การศึกษาเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี มีหลักสูตรระดับปริญญาที่เปิดดำเนินการรวม 9 หลักสูตร ซึ่งมุ่งเน้นเฉพาะเกี่ยวกับธุรกิจบริการ การโรงแรม ศิลปะการประกอบอาหาร การท่องเที่ยว โดยแบ่งเป็นในระดับปริญญาตรีจำนวน 7 หลักสูตร และระดับปริญญาโท 2 หลักสูตร
หลักสูตรระดับปริญญาตรี (ภาคปกติ) จำนวน 3 สาขา วิชา ได้แก่
หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการโรงแรม
หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการครัวและศิลปะการประกอบอาหาร
หลักสูตรการจัดการบัณฑิตสาขาวิชานวัตกรรมการบริการในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
หลักสูตรระดับปริญญาตรี (เทียบโอนประสบการณ์) จำนวน 2 สาขาวิชา ได้แก่
หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิตสาขาวิชาการจัดการโรงแรม
หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิตสาขาวิชาการจัดการครัวและศิลปะการประกอบอาหาร
หลักสูตรระดับปริญญาตรี (หลักสูตรนานาชาติ) จำนวน 2 สาขาวิชา ได้แก่
Bachelor of Business Administration in Hotel & Resort Management (ได้รับการรับรองหลักสูตรจากโรงเรียนการโรงแรมโลซาน: École hôtelière de Lausanne)
Bachelor of Business Administration in Professional Culinary Arts (หลักสูตรโครงการความร่วมมือระหว่างสถาบัน Le Cordon Bleu และวิทยาลัยดุสิตธานี)
หลักสูตรระดับปริญญาโท 3 กลุ่มวิชา คือ
หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต กลุ่มวิชาการจัดการธุรกิจการบริการ
หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต กลุ่มวิชาผู้ประกอบการเชิงนวัตกรรม  (สนับสนุนโดย สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ)
หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต กลุ่มวิชาการจัดการธุรกิจอาหาร
เครื่องหมายของวิทยาลัย > ความหมายของเครื่องหมาย

รูปปราสาทดุสิต หมายถึง สถาบันการศึกษาแห่งนี้เป็นองค์กรหนึ่ง ในเครือของบริษัทดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) มีความประสงค์ที่จะให้ผู้ที่มาศึกษา ได้มีความรู้ประสบการณ์ และสติปัญญา เพื่อที่จะได้ประสบความสำเร็จในการดำรงชีวิตอย่างมีความสุข
สุขสำเร็จด้วยปัญญา (Success Through Wisdom) หมายถึง การใช้สติปัญญาทำให้ประสบความสำเร็จในการดำรงชีวิต ที่ก่อให้เกิดความสุขอย่างแท้จริง
ความหมายโดยรวม คือ วิทยาลัยดุสิตธานีเป็นแหล่งประสิทธิ์ประสาทวิทยาการ และประสบการณ์ พัฒนาสติปัญญา และความมุ่งมั่นในการศึกษาหาความรู้ เพื่อทำประโยชน์ให้แก่สังคม ด้วยความซื่อสัตย์สุจริตอันส่งผลให้ประสบความสำเร็จในการดำรงชีวิต อย่างมีความสุขที่แท้จริง
เครื่องหมายของวิทยาลัย > ปณิธาน

วิทยาลัยดุสิตธานี มีความมุ่งมั่นในการผลิตบัณฑิตทุกคน ให้มีความรู้ความสามารถ และเป็นผู้นำในอุตสาหกรรมบริการเพื่อคุณประโยชน์ต่อการพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมของชาติ พร้อมทั้งส่งเสริมการวิจัยค้นคว้า และการศึกษา เพื่อความรอบรู้ในการศึกษาอย่างมีคุณภาพ และประสิทธิภาพที่เป็นมาตรฐานสากล
เครื่องหมายของวิทยาลัย > สีประจำวิทยาลัย

สีประจำวิทยาลัยดุสิตธานี คือ สีแดงอมน้ำตาล และ สีขาว
สีแดงอมน้ำตาล หมายถึง ความมุ่งมั่นในการศึกษาเพื่อทำประโยชน์ให้แก่สังคม
สีขาว หมายถึง ความสะอาด ซื่อสัตย์ สุจริต
เครื่องหมายของวิทยาลัย > ต้นไม้ประจำวิทยาลัย

ต้นมะฮอกกานี
บทเพลงประจำสถาบัน

เพลงมาร์ชดุสิตธานี คำร้อง/ทำนอง จงรัก จันทร์คณา
เพลงดุสิตธานุสรณ์
อธิการบดี

| ลำดับ | รายนาม | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | นางวีรา พาสพัฒนพาณิชย์ | 1 มิถุนายน พ.ศ. 2536 - 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 |  |
| 2 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สาโรจน์ พรประภา | 1 สิงหาคม พ.ศ. 2559 - 15 ตุลาคม พ.ศ. 2561 |  |
| – | ดร.อรรถเวทย์ พฤกษ์สถาพร | 16 ตุลาคม พ.ศ. 2561 - 30 กันยายน พ.ศ. 2563 | ผู้ปฏิบัติ หน้าที่แทนอธิการบดี |
| 3 | นางสาวฟราวเกอะ เกอร์บันส์ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2563 - 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 |  |
| 4 | ดร.อรรถเวทย์ พฤกษ์สถาพร | 1 มีนาคม พ.ศ. 2567 - ปัจจุบัน |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซด์ทางการของวิทยาลัยดุสิตธานี
โรงแรมในเครือดุสิตธานี
คราม (อัลบั้ม)

คราม เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ของวงร็อค บอดี้สแลม และเป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ที่ออกกับค่ายจีนี่เรคอร์ดส ใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อัลบั้มนี้มี พูนศักดิ์ จตุระบุล (อ๊อฟ บิ๊กแอส) เป็นโปรดิวเซอร์
อัลบั้ม "คราม" มีเพลงฮิตทุกเพลงในอัลบั้มได้แก่ "คราม" "เงา" "โทน" "ปล่อย" "คิดฮอด" "ทางกลับบ้าน" "Sticker" "เปราะบาง" "ความรัก" และ "แสงสุดท้าย" และอัลบั้มชุดนี้ของบอดี้แสลมเริ่มมีกลิ่นอายความเป็นดนตรีเพื่อชีวิตเข้ามาในบทเพลงบางเพลงในอัลบั้มชุดนี้ด้วย
ประวัติของอัลบั้ม

คำว่า "คราม" เดิมทีเคยคิดที่จะเอามาตั้งเป็นชื่ออัลบั้มชุดที่ 4 ก่อนจะใช้ชื่อว่า เซฟมายไลฟ์ แต่ด้วยที่ยังไม่พร้อมที่จะสื่อสารออกมาเป็นเรื่องราวได้จึงต้องยุติไปก่อน จนมาถึงอัลบั้มชุดที่ 5 ก็พร้อมที่จะถ่ายทอดออกมา โดย ตูน มองว่าสีครามเป็นสีจริงของโลก เป็นสีจริงของชีวิต บางครั้งมองแล้วก็มีความสุข บางทีมองแล้วก็รู้สึกน่ากลัว ก็เลยนำมาเปรียบเทียบกับใจมนุษย์ที่ยากเกินจะหยั่งถึง คาดเดาไม่ได้ เหมือนอย่างในเพลงเปิดตัวที่มีชื่อเดียวกับอัลบั้ม
เนื้อหาของเพลงในอัลบั้ม

ในส่วนของการเรียบเรียงดนตรีรวมถึงการร้องในเพลง "คราม" เป็นไปในลักษณะที่แสดงความเคลื่อนไหวจากอารมณ์นิ่งที่สุดไปจนถึงแรงที่สุด เพื่อที่จะได้อธิบายภาพของทะเลให้ได้มากที่สุด
เพลง "ความรัก" พูดถึงมุมมองความรักที่ไม่ว่ายังไงก็สวยงามเสมอแม้ความรักครั้งนั้นจะจบลงไปแล้วก็ตาม
เพลง "คิดฮอด" เขียนเนื้อร้องและทำนองเกิดมาจากความคิดของตูน ที่ว่าอยากทำอะไรที่แปลกใหม่ให้แตกต่างจากอัลบั้มชุดก่อน ๆ เลยนำดนตรีลูกทุ่งหมอลำมาผสมผสานกับดนตรีร็อก เพื่อต้องการนำเสนอความเป็นไทย โดยเพลงนี้ได้แขกรับเชิญพิเศษมาร่วมร้องอย่าง ศิริพร อำไพพงษ์ ซึ่งเป็นศิลปินลูกทุ่งหมอลำคนแรกที่ตูนนึกถึง
เพลง "ปล่อย" เป็นเพลงที่ในระหว่างซ้อมร้องอยู่นั้น ทำให้ตูนเห็นภาพความหลังของตัวเอง แล้วฟังเพลงห่างไกลเหลือเกิน ที่ร้องโดย ป๊อด ธนชัย อุชชิน สมาชิกวงโมเดิร์นด็อก เหมือนมีป๊อดเข้ามาปลอบใจ ก็เลยเป็นสาเหตุที่เลือกป๊อดมาร่วมร้องในเพลงนี้ โดยเนื้อเพลงบ่งบอกถึงการปลอบใจคนที่ผิดหวังในความรัก การร้องไห้ไม่ใช่สิ่งที่ผิด แต่เหมือนเป็นการเยียวยาตัวเองให้เข้มแข็งขึ้น
ส่วนเพลง "Sticker" เป็นเพลงจังหวะสนุกที่พูดถึงการให้กำลังใจตัวเองด้วยวิธีการใช้สติกเกอร์ โดยตูนได้แนวคิดเพลงนี้มากจากสติกเกอร์ที่อยู่ท้ายรถ เลยนำมาเปรียบเทียบกับโลกที่ดูวุ่นวาย หรือว่าต้องเอาสติกเกอร์แปะโลกนี้ไว้เพื่อให้โลกดูสดใสน่าอยู่มากขึ้น
เพลง "เงา" ซึ่งเป็นเพลงลำดับสุดท้ายของอัลบั้มพูดถึงในมุมมองของการขอบคุณคนที่เรารักสำหรับทุก ๆ อย่างเปรียบได้กับเงาที่คอยอยู่เคียงข้างเราเสมอ
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "คราม" | ขจรเดช พรมรักษา อาทิวราห์ คงมาลัย | อาทิวราห์ คงมาลัย พูนศักดิ์ จตุระมูล | 4:55 |
| 2. | "ความรัก" | ขจรเดช พรมรักษา อาทิวราห์ คงมาลัย โป โปษยะนุกูล | อาทิวราห์ คงมาลัย พูนศักดิ์ จตุระมูล | 4:53 |
| 3. | "Sticker" | เหนือวงศ์ อาทิวราห์ คงมาลัย | พูนศักดิ์ จตุระมูล อาทิวราห์ คงมาลัย | 4:05 |
| 4. | "คิดฮอด (ร่วมกับ ศิริพร อำไพพงษ์)" | อาทิวราห์ คงมาลัย วสุ ห้าวหาญ | อาทิวราห์ คงมาลัย | 5:11 |
| 5. | "ทางกลับบ้าน" | ขจรเดช พรมรักษา | อาทิวราห์ คงมาลัย พูนศักดิ์ จตุระมูล | 4:20 |
| 6. | "แสงสุดท้าย" | โป โปษยะนุกูล ขจรเดช พรมรักษา | อาทิวราห์ คงมาลัย | 4:43 |
| 7. | "ปล่อย (ร่วมกับ ธนชัย อุชชิน)" | โป โปษยะนุกูล | อาทิวราห์ คงมาลัย พูนศักดิ์ จตุระมูล | 4:33 |
| 8. | "เปราะบาง" | ขจรเดช พรมรักษา โป โปษยะนุกูล | อาทิวราห์ คงมาลัย | 5:58 |
| 9. | "โทน" | โป โปษยะนุกูล | อาทิวราห์ คงมาลัย พูนศักดิ์ จตุระมูล | 3:59 |
| 10. | "เงา" | อาทิวราห์ คงมาลัย สุรชัย พรพิมานแมน ขจรเดช พรมรักษา | อาทิวราห์ คงมาลัย พูนศักดิ์ จตุระมูล | 4:02 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Bodyslam Access all area" |   |
| 2. | "Live Performance" |   |
| 3. | "Music Videos" |   |
| 4. | "Special Footage" |   |
ดูเพิ่ม

บีลีฟ
เซฟมายไลฟ์
ดัม-มะ-ชา-ติ
โรบิน ฟัน แปร์ซี

โรบิน ฟัน แปร์ซี (ดัตช์: Robin van Persie, ออกเสียง: [ˈrɔbɪɱ vɑm ˈpɛrsi] ไฟล์:Nl-Robin van Persie.ogg; เกิดวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1983) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ที่เคยเล่นในตำแหน่งกองหน้า ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่มีฝีเท้าดีที่สุดในยุคของเขา ฟัน แปร์ซีมีจุดเด่นในด้านทักษะการทำประตู การครอบครองลูกบอล การขยับหาพื้นที่ และสายตาอันเฉียบคม เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ปัจจุบันเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ไฟเยอโนร์ดในเอเรอดีวีซี ลีกสูงสุดของประเทศเนเธอร์แลนด์
ฟัน แปร์ซี เริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลในตำแหน่งปีก สโมสรแรกของเขาคือไฟเยอโนร์ดในฤดูกาล 2001–02 ซึ่งเขาคว้าถ้วยรางวัลใบแรกหลังจากเอาชนะโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ในนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพด้วยผลประตู 3–2 และยังได้รับรางวัลผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลของลีกดัตซ์ ภายหลังจากระยะเวลาห้าปีในเนเธอร์แลนด์ เขามีปัญหากับผู้จัดการทีมในขณะนั้นอย่างแบร์ต ฟัน มาร์ไวก์ เป็นเหตุให้เขาย้ายไปร่วมสโมสรดังในพรีเมียร์ลีกอย่างอาร์เซนอลใน ค.ศ. 2004 ในฐานะผู้ที่ได้รับการคาดหมายว่าจะสืบทอดตำนานรุ่นพี่อย่างแด็นนิส แบร์คกัมป์ ในช่วงเวลาไม่นาน ฟัน แปร์ซี ได้รับบทบาทเป็นกองหน้าตัวหลักของทีม ภายใต้การปลุกปั้นของผู้จัดการทีมชื่อดังอย่างอาร์แซน แวงแกร์ เขาทำสถิติยิง 35 ประตูในฤดูกาลเดียวได้ใน ค.ศ. 2011 และได้รับแต่งตั้งเป็นกัปตันทีมในฤดูกาล 2011–12 ก่อนจะย้ายไปร่วมสโมสรคู่แข่งอย่างแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 และคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกร่วมกับทีมได้ในฤดูกาลแรกรวมทั้งรางวัลรองเท้าทองคำพรีเมียร์ลีก หรือผู้ทำประตูสูงสุดประจำฤดูกาลสองสมัยติดต่อกัน ภายหลังประสบปัญหาอาการบาดเจ็บ ฟัน แปร์ซี ย้ายร่วมทีมเฟแนร์บาห์แชสปอร์คูลือบือใน ค.ศ. 2015 แต่ไม่ได้ลงสนามมากนักเนื่องจากการบาดเจ็บอย่างต่อเนื่อง เขายุติสัญญากับสโมสรในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 และย้ายกลับเยอโนร์ดแบบไม่มีค่าตัวซึ่งเขามีส่วนช่วยให้ทีมคว้าแชมป์เคเอ็นวีบี คัพ โดยถือเป็นถ้วยรางวัลแรกของเขานับตั้งแต่แชมป์เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 2013
ในการแข่งขันระดับทีมชาติ ฟัน แปร์ซี เคยลงสนามให้ทีมทั้งในรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี, 19 ปี และ 21 ปี ก่อนจะลงสนามในฐานะทีมชาติชุดใหญ่ใน ค.ศ. 2005 ในเกมกระชับมิตรกับโรมาเนีย หนึ่งเดือนต่อมา เขาทำประตูแรกได้ในนัดที่เอาชนะฟินแลนด์ 4–0 ฟัน แปร์ซีลงสนามให้ทีมชาติมากกว่า 100 นัด และทำได้ 50 ประตู ได้รับแต่งตั้งเป็นกัปตันทีมในช่วงระหว่าง ค.ศ. 2013–15 เขามีส่วนสำคัญในการแข่งขันรายการใหญ่ของเนเธอร์แลนด์ ทั้งในฟุตบอลโลก 2006, 2010 และ 2014 รวมทั้งฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 และ 2012
ชีวิตวัยเด็ก

โรบิน ฟัน แปร์ซี เติบโตในย่านกราลิงเงินแห่งโรตเตอร์ดัมตะวันออก มารดาคือ โคเซ รัส เป็นจิตรกร ส่วนบิดาคือ บ็อบ เป็นประติมากร แปร์ซียังมีน้องสาวอีก 2 คนคือ ลีลี (Lily) และกีกี (Kiki) บิดาและมารดาสนับสนุนให้แปร์ซีเป็นศิลปินเช่นเดียวกับพวกเขา แต่สุดท้ายแปร์ซีกลับเลือกที่จะเล่นฟุตบอลแทน
เส้นทางอาชีพ > ไฟเยอโนร์ด

ฟัน แปร์ซี เริ่มเล่นฟุตบอลกับทีมเยาวชนของเอส.เบ.เฟ. เอกแซ็ลซียอร์ เมื่อปี ค.ศ. 2001 แต่ก็ต้องย้ายออกไปเนื่องจากมีเรื่องไม่ลงรอยกันกับสตาฟโค้ช จนได้มาเซ็นสัญญากับไฟเยอโนร์ด และสามารถก้าวขึ้นมาติดทีมชุดใหญ่ได้เนื่องจากนักเตะรุ่นพี่ในทีมหลายคนได้รับบาดเจ็บ และได้ลงประเดิมสนามให้กับสโมสรด้วยวัยเพียงแค่ 17 ปี และในฤดูกาลแรกนี้ เขาได้ลงสนามเป็นตัวจริงถึง 15 ครั้ง จนได้รับรางวัลนักฟุตบอลดัตช์ดาวรุ่งยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล 2001-02 หลังจากจบฤดูกาลอีกด้วย
จากนั้น ฟัน แปร์ซีก็เซ็นสัญญาอาชีพกับไฟเยอโนร์ดเป็นระยะเวลา 3 ปีครึ่งตั้งแต่ต้นฤดูกาลใหม่ และยังเป็นผู้ยิงได้ 5 ประตูในเกมที่เอาชนะ AGOVV มา 6-1 ในอัมสเทลคัพเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003. แต่เนื่องจากความบาดหมางกับแบร์ต ฟัน มาร์ไวก์ ผู้จัดการทีมทำให้แปร์ซีต้องหล่นไปเล่นในทีมสำรองแทน จนฟัน มาร์ไวก์ได้บอกกับสื่อว่า "พฤติกรรมของเขานี้ทำให้เขาคงจะอยู่กับทีมไม่ได้อีกแล้ว ฉะนั้นเขาจะต้องเล่นในทีมสำรองไปตลอด" และในเกมที่ไฟเยอโนร์ดทีมสำรองพบกับอายักซ์ทีมสำรองนั้น เขาเป็นหนึ่งในนักเตะไฟเยอโนร์ดหลายคนที่โดนแฟนบอลอันธพาลวิ่งเข้าสู่สนามเพื่อลงมาทำร้ายร่างกายอีกด้วย
ความบาดหมางระหว่างฟัน แปร์ซี กับฟัน มาร์ไวก์ ยังคงมีอยู่ต่อไป เนื่องจากฟัน มาร์ไวก์ สั่งเขากลับบ้านในวันก่อนเกมที่จะพบกับเรอัลมาดริดในยูฟ่าซูเปอร์คัพเมื่อปี ค.ศ. 2003 โดยมีรายงานว่าผู้ฝึกสอนคนนี้ไม่พอใจกิริยาของฟัน แปร์ซี ที่มีต่อเขาเมื่อได้รับคำสั่งให้อบอุ่นร่างกายเพื่อเตรียมลงแข่งเกมลีกเมื่อไม่นานมานี้ จากนั้น ฟัน แปร์ซีก็สามารถแทรกขึ้นมาเล่นทีมชุดใหญ่ได้เป็นครั้งแรก ลงสนามไปทั้งหมด 28 ครั้ง ยิงได้ 8 ประตู และยังพาทีมได้รองแชมป์บอลถ้วยของเนเธอร์แลนด์อีกด้วย
หลังจากจบฤดูกาลนั้น ไฟเยอโนร์ดก็ไม่สามารถต่อสัญญากับฟัน แปร์ซีได้ในช่วงปิดฤดูกาล จนกระทั่งความเป็นอริต่อกันของฟัน มาร์ไวก์ กับฟัน แปร์ซี ทำให้เขาต้องนั่งเป็นตัวสำรองเสียเป็นส่วนใหญ่ในฤดูกาล 2003-04 นี้ ได้ลงเล่นเพียงแค่ 28 เกม แต่ก็ยังยิงได้น้อยกว่าฤดูกาลที่แล้ว 2 ประตู เมื่อจบฤดูกาล ไฟเยอโนร์ดจึงประกาศขายนักเตะคนนี้ออกไปทันทีเนื่องจากทนไม่ไหวกับระเบียบวินัยอันย่ำแย่ของนักเตะคนนี้แล้ว และก็กลายเป็นอาร์เซนอลที่เริ่มเปิดเจรจาซื้อตัวนักเตะรายนี้ในช่วงตลาดซื้อขายเดือนมกราคมเปิดทำการ โดยในช่วงนั้นอาร์เซนอลกำลังมองหาตัวแทนของแด็นนิส แบร์คกัมป์ อยู่พอดีด้วย แต่ทั้งสองฝ่ายกลับไม่สามารถเจรจากันได้อย่างราบรื่นจนไม่ได้ข้อสรุปในที่สุด อย่างไรก็ตาม 5 เดือนต่อมาการซื้อขายนักเตะรายนี้ก็ประสบผลสำเร็จ โดยอาร์เซนอลคว้าตัวดาวยิงรายนี้ไปด้วยราคา 2.75 ล้านปอนด์ ซึ่งน้อยกว่าที่ไฟเยอโนร์ดตั้งไว้คือ 5 ล้านปอนด์ถึงเกือบครึ่ง
เส้นทางอาชีพ > อาร์เซนอล > 2004–05

เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 ฟัน แปร์ซีได้เซ็นสัญญาฉบับแรกกับอาร์เซนอล มีระยะเวลาของสัญญา 4 ปี อาร์แซน แวงแกร์ ผู้จัดการทีมตั้งใจว่าจะโยกแปร์ซีจากตำแหน่งปีกซ้ายมาเล่นศูนย์หน้า ซึ่งฟัน แปร์ซีก็ทำหน้าที่นี้เคียงข้างตีแยรี อ็องรี ได้เป็นอย่างดี แวงแกร์อธิบายการตัดสินใจครั้งนี้ว่า"เขาสามารถเล่นเป็นปีกซ้ายได้ และยังเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวหลังหรือกองหน้าตัวเป้าได้เนื่องจากเป็นนักเตะที่มีความคิดสร้างสรรค์สูง" อย่างไรก็ตาม โอกาสที่เขาจะได้เล่นศูนย์หน้าก็ถูกจำกัดลงเนื่องจากอาร์เซนอลได้เซ็นสัญญากับโคเซ อันโตนีโอ เรเยส กองหน้าทีมชาติสเปนมาร่วมทีมเมื่อเดือนมกราคม ซึ่งเขาต้องแย่งตำแหน่งตัวจริงกับเรเยสตลอดเวลา ฟัน แปร์ซีได้ประเดิมสนามครั้งแรกด้วยการถูกส่งลงมาจากม้านั่งสำรองในเกมคอมมิวนิตีชิลด์ที่ชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 3-1 และคว้าแชมป์รายการนี้ไปครองเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2004 หลังจากนั้น ฟัน แปร์ซีก็นั่งบนม้านั่งสำรองเสียส่วนใหญ่ในฤดูกาล 2004-2005 และในวันที่ 27 ตุลาคมปีเดียวกันนี้ เขาก็ยิงประตูแรกในสีเสื้อของอาร์เซนอล โดยการยิงเบิกร่องในเกมลีกคัพที่พบกับแมนเชสเตอร์ซิตี และสามารถเอาชนะไปได้ 2-1
เส้นทางอาชีพ > อาร์เซนอล > 2005-06

เมื่อเริ่มต้นพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2005-2006 รูปแบบการเล่นของฟัน แปร์ซี ก็เริ่มดีขึ้น ทำให้เขาได้รับรางวัลนักฟุตบอลดีเด่นประจำเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ด้วยการยิงประตูไปถึง 8 ประตู ใน 8 เกม และเขาก็ได้ตอบแทนให้สโมสรด้วยการเซ็นสัญญาเป็นเวลา 5 ปี ไปจนถึงวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2011 และต่อมาสองวันจากการเซ็นสัญญาของฟัน แปร์ซี เขาได้รับอาการบาดเจ็บอีกครั้งในนัดแข่งเอฟเอคัพกับสโมสรฟุตบอลคาร์ดิฟฟ์ซิตี
เส้นทางอาชีพ > อาร์เซนอล > 2006-07

เมื่อพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2006-2007 เปิดตัวขึ้น ฟัน แปร์ซี ได้โชว์ฟอร์มอย่างดี โดยได้ซัดลูกวอลเลย์กลางอากาศในนัดที่เจอกับชาร์ลตันแอทเลติก ที่แวงแกร์เรียกว่า "ประตูของชีวิต" ภายหลัง บีบีซีสปอร์ตได้บันทึกลงเป็นประตูยอดเยี่ยมประจำเดือนกันยายน และต่อมา ฟัน แปร์ซีได้รับรางวัลนักกีฬายอดเยี่ยมประจำปีแห่งเมืองโรตเตอร์ดัม
เส้นทางอาชีพ > แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด > 2012-2013

โรบิน ฟัน แปร์ซี เป็นดาวซัลโวของพรีเมียร์ลีกในฤดูกาลที่ผ่านมา จึงได้ย้ายไปร่วมกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และได้แชมป์พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรก
เส้นทางอาชีพ > แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด > 2014-2015

ในฤดูกาลนี้ ฟัน แปร์ซี มีอาการบาดเจ็บรบกวนตลอดประกอบกับอายุมากที่ขึ้น ทำให้ประสิทธิภาพการเล่นถดถอยลง และเมื่อสิ้นสุดฤดูกาลจึงได้ย้ายไปเฟแนร์บาห์เช เช่นเดียวกับ นานี เพื่อนร่วมสโมสรที่ได้ย้ายไปก่อนหน้านั้น
เส้นทางอาชีพ > เฟแนร์บาห์เช

โรบิน ฟัน แปร์ซี ได้ย้ายมาเฟแนร์บาห์เชด้วยค่าตัวประมาณ 4.7 ล้านปอนด์ (ประมาณ 235 ล้านบาท) และสัญญาเป็นระยะเวลา 3 ปี
นักฟุตบอลยอดเยี่ยม

ในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011–12 ฟัน แปร์ซีสามารถเล่นได้อย่างโดดเด่นในฐานะกัปตันทีมและศูนย์หน้า สามารถยิงประตูได้มากที่สุดในลีก คือ 30 ประตู จนเป็นดาวซัลโว ทำให้ได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอและรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษไปครอง
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ดิวิชัน | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | เนชันเนลคัพ> ลงเล่น | เนชันเนลคัพ> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ไฟเยอโนร์ด | 2001–02 | เอเรอดีวีซี | 10 | 0 | 0 | 0 | — | — | 7 | 0 | — | — | 17 | 0 |
| ไฟเยอโนร์ด | 2002–03 | เอเรอดีวีซี | 23 | 8 | 3 | 7 | — | — | 2 | 0 | — | — | 28 | 15 |
| ไฟเยอโนร์ด | 2003–04 | เอเรอดีวีซี | 28 | 6 | 2 | 0 | — | — | 3 | 0 | — | — | 33 | 6 |
| ไฟเยอโนร์ด | รวม | รวม | 61 | 14 | 5 | 7 | — | — | 12 | 0 | — | — | 78 | 21 |
| อาร์เซนอล | 2004–05 | พรีเมียร์ลีก | 26 | 5 | 5 | 3 | 3 | 1 | 6 | 1 | 1 | 0 | 41 | 10 |
| อาร์เซนอล | 2005–06 | พรีเมียร์ลีก | 24 | 5 | 2 | 0 | 4 | 4 | 7 | 2 | 1 | 0 | 38 | 11 |
| อาร์เซนอล | 2006–07 | พรีเมียร์ลีก | 22 | 11 | 1 | 0 | 0 | 0 | 8 | 2 | — | — | 31 | 13 |
| อาร์เซนอล | 2007–08 | พรีเมียร์ลีก | 15 | 7 | 0 | 0 | 1 | 0 | 7 | 2 | — | — | 23 | 9 |
| อาร์เซนอล | 2008–09 | พรีเมียร์ลีก | 28 | 11 | 6 | 4 | 0 | 0 | 10 | 5 | — | — | 44 | 20 |
| อาร์เซนอล | 2009–10 | พรีเมียร์ลีก | 16 | 9 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 1 | — | — | 20 | 10 |
| อาร์เซนอล | 2010–11 | พรีเมียร์ลีก | 25 | 18 | 2 | 1 | 3 | 1 | 3 | 2 | — | — | 33 | 22 |
| อาร์เซนอล | 2011–12 | พรีเมียร์ลีก | 38 | 30 | 2 | 2 | 0 | 0 | 8 | 5 | — | — | 48 | 37 |
| อาร์เซนอล | รวม | รวม | 194 | 96 | 18 | 10 | 11 | 6 | 53 | 20 | 2 | 0 | 278 | 132 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2012–13 | พรีเมียร์ลีก | 38 | 26 | 4 | 1 | 0 | 0 | 6 | 3 | — | — | 48 | 30 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2013–14 | พรีเมียร์ลีก | 21 | 12 | 0 | 0 | 0 | 0 | 6 | 4 | 1 | 2 | 28 | 18 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2014–15 | พรีเมียร์ลีก | 27 | 10 | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 29 | 10 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | รวม | รวม | 86 | 48 | 6 | 1 | 0 | 0 | 12 | 7 | 1 | 2 | 105 | 58 |
| เฟแนร์บาห์แช | 2015–16 | ซือเปร์ลีก | 31 | 16 | 5 | 5 | — | — | 12 | 1 | — | — | 48 | 22 |
| เฟแนร์บาห์แช | 2016–17 | ซือเปร์ลีก | 24 | 9 | 4 | 4 | — | — | 7 | 1 | — | — | 35 | 14 |
| เฟแนร์บาห์แช | 2017–18 | ซือเปร์ลีก | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | 2 | 0 | — | — | 4 | 0 |
| เฟแนร์บาห์แช | รวม | รวม | 57 | 25 | 9 | 9 | 0 | 0 | 21 | 2 | — | — | 87 | 36 |
| ไฟเยอโนร์ด | 2017–18 | เอเรอดีวีซี | 12 | 5 | 2 | 2 | — | — | — | — | — | — | 14 | 7 |
| ไฟเยอโนร์ด | 2018–19 | เอเรอดีวีซี | 25 | 16 | 4 | 2 | — | — | 1 | 0 | 1 | 0 | 31 | 18 |
| ไฟเยอโนร์ด | รวม | รวม | 37 | 21 | 6 | 4 | — | — | 1 | 0 | 1 | 0 | 45 | 25 |
| รวมอาชีพ | รวมอาชีพ | รวมอาชีพ | 435 | 204 | 44 | 31 | 11 | 6 | 99 | 29 | 4 | 2 | 593 | 272 |
↑  ลงแข่งทั้งยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกและยูฟ่ายูโรปาลีก
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  ลงแข่งในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
↑  ลงแข่งในยูฟ่ายูโรปาลีก
1 2 3  ลงแข่งในเอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์
↑  ลงแข่งครั้งเดียวในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ลงแข่งสิบเอ็ดครั้งในและได้ประตูเดียวในยูฟ่ายูโรปาลีก
1 2 3  ลงแข่งในยูฟ่ายูโรปาลีก
↑  ลงแข่งในJohan Cruyff Shield