stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พลาโซมัยซิน

| --- | --- |

ชื่อ
IUPAC name (2S) -4-Amino-N-[(1R,2S,3S,4R,5S) -5-amino-4-[[ (2S,3R) -3-amino-6-[(2-hydroxyethylamino) methyl]-3,4-dihydro-2H-pyran-2-yl]oxy]-2-[(2R,3R,4R,5R) -3,5-dihydroxy-5-methyl-4- (methylamino) oxan-2-yl]oxy-3-hydroxycyclohexyl]-2-hydroxybutanamide
ชื่ออื่น 6'- (hydroxylethyl) -1- (HABA) -sisomicin
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 1154757-24-0
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEMBL: ChEMBL1650559
เคมสไปเดอร์: 26390008
KEGG: D10151
ผับเคม CID: 42613186
UNII: LYO9XZ250J
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID001031303 
 InChI InChI=1S/C25H48N6O10/c1-25 (37) 11-38-24 (18 (35) 21 (25) 29-2) 41-20-15 (31-22 (36) 16 (33) 5-6-26) 9-14 (28) 19 (17 (20) 34) 40-23-13 (27) 4-3-12 (39-23) 10-30-7-8-32/h3,13-21,23-24,29-30,32-35,37H,4-11,26-28H2,1-2H3, (H,31,36)/t13-,14+,15-,16+,17+,18-,19-,20+,21-,23-,24-,25+/m1/s1Key: IYDYFVUFSPQPPV-PEXOCOHZSA-N 
 SMILES CN[C@@H]1[C@@H](O) [C@@H](O[C@@H]2[C@@H](O) [C@H](O[C@H]3OC (=CC[C@H]3N) CNCCO) [C@@H](N) C[C@H]2NC (=O) [C@@H](O) CCN) OC[C@]1 (C) O 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C25H48N6O 
มวลโมเลกุล: 592.683 g/mol   
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
พลาโซมัยซิน (INN: อังกฤษ: Plazomicin, ชื่อรหัส: ACHN-490) เป็นยาปฏิชีวนะรุ่นใหม่ในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ถูกจัดอยู่ในกลุ่มนีโอไกลโคไซด์  (neoglycoside) เป็นยาที่พัฒนามาจากซิโซมัยซิน โดยการเติมกรดไฮดรอกซี-อะมิโนบูทิริก (hydroxy-aminobutyric acid; HABA) เข้าไปแทนที่ในตำแหน่งที่ 1 และเติมหมู่ไฮดรอกซีเอทิล (hydroxyethyl) ในตำแหน่งที่ 6'
การทดลองนอกร่างกายมนุษย์ (in vitro) พบว่าพลาโซมัยซินมีกลไกการออกฤทธิ์ที่เสริมฤทธิ์ของแดพโตมัยซินหรือเซฟโตบิโพรลในการต้านเชื้อแบคทีเรีย สแตปฟิโลคอคคัส ออเรียสที่ดื้อต่อยาเมทิซิลลิน (Methicillin-resistant Staphylococcus aureus; MRSA) และสแตปฟิโลคอคคัส ออเรียสที้ดื้อต่อแวนโคมัยซิน (VRSA) และต้านเชื้อ Pseudomonas aeruginosa เมื่อใช้ร่วมกับเซฟีพิม, โดริพีแนม, อีมิพีแนม หรือ ปิปเปอราซิลลิน/ทาโซแบคแตม นอกจากนี้ ในการทดลองนอกร่างกายมนุษย์ (in vitro) อีกการทดลองหนึ่งก็พบว่าพลาโซมัยมีฤทธิ์ต้าน Acinetobacter baumannii ที่ดื้อต่อยากลุ่มคาร์บาพีแนมได้เป็นอย่างดี
ในปี ค.ศ. 2012 องค์การอาหารและยาของสหรัฐอเมริกา (U.S. Food and Drug Administration) ได้ยินยอมให้มีการพัฒนาและร่างกฏเกณฑ์เกี่ยวกับพลาโซมัยซินขึ้นอย่างเร่งด่วนเป็นกรณีพิเศษ (fast track) ทั้งนี้เพื่อตอบสนองต่อสถานการณ์การดื้อยาปฏิชีวนะของเชื้อแบคทีเรียที่มีแนวโน้มรุนแรงมากยิ่งขึ้น
พลาโซมัยซินถูกพัฒนาขึ้นโดยสถาบัน Achaogen เพื่อรักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียที่รุนแรง เนื่องมาจากการดื้อต่อยาปฏิชีวนะชนิดอื่นๆของเชื้อสาเหตุเหล่านั้น ยกตัวอย่างเช่น วงศ์เอนเทอร์โรแบคทีเรียซีอีที่ดื้อต่อยาปฏิชีวนะหลายชนิด (Multidrug-resistant Enterobacteriaceae; MRE) ซึ่งรวมไปถึง วงศ์เอนเทอร์โรแบคทีเรียซีอีที่ดื้อต่อยากลุ่มคาร์บาพีแนม (Carbapenem-resistant Enterobacteriaceae; CRE) โดย ณ ข้อมูลเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2016 ยานี้กำลังอยู่ในการศึกษาทางคลินิกในขั้นตอนที่ 3 (Phase III)
พลาสมาควาร์ก–กลูออน

พลาสมาควาร์ก-กลูออน (อังกฤษ: quark-gluon plasma; QGP) หรือ ซุปควาร์ก คือสถานะของควอนตัมโครโมไดนามิกส์ ซึ่งมีอยู่ที่ระดับอุณหภูมิและความหนาแน่นสูงยิ่งยวด สภาวะนี้ประกอบด้วยควาร์กและกลูออนที่ (เกือบเป็น) อิสระ อันเป็นอนุภาคมูลฐานสำคัญที่ประกอบกันขึ้นเป็นสสาร การทดลองโดยเครื่องซูเปอร์โปรตอนซิงโครตรอน (SPS) ที่เซิร์น เป็นความพยายามแรกในการสร้างพลาสมาควาร์ก-กลูออน ขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1980-1990 ผลที่ได้ทำให้เซิร์นประกาศหลักฐานทางอ้อมที่ยืนยัน "สถานะใหม่ของสสาร" ในปี ค.ศ. 2000 มีการทดลองที่ห้องทดลองแห่งชาติบรู๊คฮาเวนด้วยเครื่อง Relativistic Heavy Ion Collider (RHIC) ซึ่งยังคงพยายามดำเนินการอยู่ในปัจจุบัน รวมถึงการทดลองครั้งใหม่อีก 3 ครั้งด้วยเครื่องเร่งอนุภาคขนาดใหญ่ (LHC) และ Large Ion Collider Experiment (ALICE) ของเซิร์น ATLAS experiment (ATLAS) และ Compact Muon Solenoid (CMS) ก็ยังคงศึกษาคุณสมบัติของพลาสมาควาร์ก-กลูออนนี้อยู่
ดูเพิ่ม

ฮาดรอน (ได้แก่ เมซอน และ แบริออน)
ดาวนิวตรอน
พลาสมา (ฟิสิกส์)
ควอนตัมอิเล็กโตรไดนามิกส์
ควอนตัมโครโมไดนามิกส์
ควอนตัมไฮโดรไดนามิกส์
แหล่งข้อมูลอื่น

The Relativistic Heavy Ion Collider at Brookhaven National Laboratory
The Alice Experiment เก็บถาวร 2011-06-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at CERN
The Indian Lattice Gauge Theory Initiative
Quark matter reviews: 2004 theory, 2004 experiment
Lattice reviews: 2003, 2005
BBC article mentioning Brookhaven results
Physics News Update article on the quark-gluon liquid, with links to preprints เก็บถาวร 2005-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Read for free : "Hadrons and Quark-Gluon Plasma" by Jean Letessier and Johann Rafelski   Cambridge University Pres (2002) ISBN 0-521-38536-9 , Cambridge, UK;
พลเรือโท

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ยศทหารที่พบทั่วไป
| ทหารบก | ทหารเรือ | ทหารอากาศ |
นายทหารชั้นสัญญาบัตร
| พลเอก | พลเรือเอก | พลอากาศเอก |
| พลโท | พลเรือโท | พลอากาศโท |
| พลตรี | พลเรือตรี | พลอากาศตรี |
| พันเอก | นาวาเอก | นาวาอากาศเอก |
| พันโท | นาวาโท | นาวาอากาศโท |
| พันตรี | นาวาตรี | นาวาอากาศตรี |
| ร้อยเอก | เรือเอก | เรืออากาศเอก |
| ร้อยโท | เรือโท | เรืออากาศโท |
| ร้อยตรี | เรือตรี | เรืออากาศตรี |
นายทหารชั้นประทวน
| จ่าสิบเอก | พันจ่าเอก | พันจ่าอากาศเอก |
| จ่าสิบโท | พันจ่าโท | พันจ่าอากาศโท |
| จ่าสิบตรี | พันจ่าตรี | พันจ่าอากาศตรี |
พลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์ 
| สิบเอก | จ่าเอก | จ่าอากาศเอก |
| สิบโท | จ่าโท | จ่าอากาศโท |
| สิบตรี | จ่าตรี | จ่าอากาศตรี |
| พลทหาร | พลทหารเรือ | พลทหารอากาศ |
พลเรือโท (อังกฤษ: vice admiral) เป็นยศทหารระดับสูงของกองทัพเรือธงของยศ เทียบเท่ากับพลโทและพลอากาศโท พลเรือโทโดยทั่วไปจะอาวุโสกว่าพลเรือตรีและอนุพลเรือเอก ในหลาย ๆ กองทัพเรือ
พลังงาน
ดูเพิ่ม

พลังงานกล
พลังงานเคมี
พลังงานคลื่น
พลังงานความร้อน
พลังงานทดแทน
พลังงานนิวเคลียร์
พลังงานน้ำ
พลังงานลม
พลังงานแสงอาทิตย์
พลังงานไฟฟ้า
พลังงานแม่เหล็ก
พลังงานที่เกิดจากการแผ่รังสี
Elastic energy
พลังงานเสียง
พลังงานโน้มถ่วง
พลังงานมวล e=mc^2
พลังงานอุณหภูมิเป็นพลังงานขององค์ประกอบโมเลกุลของสสาร ซึ่งอาจประกอบด้วยทั้งพลังงานจลน์และพลังงานศักย์
พลังงานแบบพัลส์

พลังงานแบบพัลส์ (อังกฤษ: Pulsed Power) เป็นศาสตร์และเทคโนโลยีที่เกี่ยวกับการสะสมพลังงานในช่วงเวลาหนึ่งและปล่อยออกมาทันที เพื่อเพิ่มพลังงานที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้น ซึ่งสามารถนำไปใช้ในงานต่าง ๆ เช่น การแปรรูปอาหาร การบำบัดน้ำ การใช้งานทางการแพทย์ และอาวุธ
ภาพรวม

พลังงานมักถูกเก็บไว้ใน สนามไฟฟ้าสถิต (เช่น ตัวเก็บประจุ), สนามแม่เหล็ก (เช่น ขดลวดเหนี่ยวนำ), เป็นพลังงานกล (เช่น ล้อแรงเฉื่อย ที่เชื่อมต่อกับ เครื่องกำเนิดไฟฟ้า), หรือเป็นพลังงานเคมี (เช่น แบตเตอรี่ ที่สามารถจ่ายกระแสสูง หรือ วัตถุระเบิด) เมื่อปล่อยพลังงานทั้งหมดออกมาภายในช่วงเวลาสั้น (เรียกว่าการบีบอัดพลังงาน) จะสามารถส่งพลังงานสูงสุดไปยังโหลดได้
สถิติพลังงานสูงสุด

มีการบันทึกว่ามีพลังงานที่ถูกปล่อยออกมาสูงถึง 100 เมกะจูล พลังงานสูงสุดเป็น "ไม่กี่ร้อยเทรา-วัตต์" โดยมีแรงดันระหว่าง 10 กิโลโวลต์ถึง 50 เมกะโวลต์ และกระแสไฟระหว่าง 1 กิโลแอมป์ถึง 10 เมกะแอมป์ ณ ปี 2006
การใช้งาน

ปืนรางไฟฟ้า เป็นหนึ่งในตัวอย่างการใช้งานพลังงานพัลส์ ซึ่งอยู่ในขั้นตอนการวิจัยเนื่องจากมีความซับซ้อนสูง
ผู้ผลิต

ABB Pulsed Power ผู้ผลิตผลิตภัณฑ์เซมิคอนดักเตอร์ทดแทน thyratron
เลาปาซัด

| เลาปาซัด |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: 18 รัฟเฟิลส์คี
พิกัด: 1°16′50″N 103°51′01″E﻿ / ﻿1.280629°N 103.850396°E﻿ / 1.280629; 103.850396
สร้างเมื่อ: 1 มีนาคม 1894; 130 ปีก่อน (1894-03-01)
ผู้ดูแล: คณะกรรมการมรดกสิงคโปร์
เว็บไซต์: https://laupasat.sg/
ตำแหน่งที่ตั้งเลาปาซัดในสิงคโปร์

 อนุสรณ์สถานแห่งชาติสิงคโปร์
ขึ้นเมื่อ: 28 มิถุนายน 1973; 51 ปีก่อน (1973-06-28)
เลขอ้างอิง: 4
 
 
เลาปาซัด  (จีน: 老巴刹; พินอิน: Lǎo Bāshā; เป่อ่วยยี: lāu pa sat; แปลตรงตัว: "ตลาดเก่า"; Lau Pa Sat) หรือ ตลาดเตอลกอาเยร์ (มลายู: Pasar Telok Ayer; จีน: 直落亚逸巴刹; Telok Ayer Market) เป็นอาคารเก่าแก่ในดาวน์ทาวน์คอร์ เขตกลาง ประเทศสิงคโปร์ อาคารสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1824 เป็นสะพานปลาริมน้ำในนิคมสิงคโปร์ยุคแรก ก่อนจะมีการสร้างใหม่ในปี 1838 ต่อมาได้ถูกรื้อย้ายมาประกอบสร้างใหม่ ณ จุดปัจจุบันในปี 1894 ปัจจุบันใช้งานเป็นสวนอาหาร
ตลาดนี้เป็นตัวอย่างของสถาปัตยกรรมวิกตอเรียที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และหนึ่งในโครงสร้างแรก ๆ ในเอเชียที่สร้างด้วยโลหะหล่อแบบพรีฟาบริเคต (pre-fabricated cast iron)
ศัพทมูล

ชื่อมลายู เตอลก อาเยร์(มลายู: Telok Ayer) ตั้งตามชื่ออ่าวเตอลกอาเยร์ ก่อนการถมที่ดินในอ่าวดังกล่าวขึ้นมา คำนี้มีความหมายว่า "น้ำอ่าว"
เลาปาซัด (จีน: 老巴刹; พินอิน: Lǎo Bāshā; เป่อ่วยยี: lāu pa sat) แปลว่า "ตลาดเก่า" ในภาษาจีนฮกเกี้ยนที่ใช้ในสิงคโปร์ "'เลา'" แปลว่า เก่า และ "'ปาซัด'" มาจากคำเปอร์เซีย ปสาน ชื่อนี้นอกจากจะเป็นเพราะนี่เป็นตลาดที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในสิงคโปร์ แต่ยังด้วยเพราะต่อมามีการสร้างตลาดเอลเลนบะระ (Ellenborough Market) ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อตลาดใหม่ (Pasar Baru หรือ Sin Pa Sat) ส่วนเตอลกอาเยร์จึงได้ชื่อตลาดเก่า หรือเลาปาซัด  นอกจากนี้ยังมีเรียกว่าตลาดเหล็กหรือ ปาซาร์ เบอซี (pasar besi) ด้วยโครงสร้างที่ทำมาจากเหล็ก
พลัง (สตาร์ วอร์ส)

ดาร์ธ เวเดอร์ และโอบีวัน เคโนบี ต่างพยายามที่จะเอาชนะอีกฝ่ายด้วยพลัง
พลังคือสิ่งที่มอบพลังอำนาจให้กับเหล่าเจได มันเป็นสนามพลังที่ถูกสร้างโดยสิ่งมีชีวิตทั้งมวล มันอยู่รอบตัวเรา และแทรกซึมเข้าไปในตัวเรา รวมทั้งเชื่อมโยงกาแลกซีทั้งกาแลกซีเข้าไว้ด้วยกัน
ในจักรวาลสตาร์ วอร์ส นั้น "พลัง" หมายถึงสิ่งเหนือธรรมชาติที่มีอยู่ทุกหนทุกแห่งซึ่งถูกใช้โดยลัทธิเจไดและซิธ ด้วยเหตุว่ามีเพียงสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว มิดิคลอเรียน เท่านั้น ที่สามารถสื่อสารกับ "พลัง" ได้ การที่บุคคลจะมี "พลัง" สถิตแข็งกล้านั้นย่อมขึ้นอยู่กับจำนวนของมิดิคลอเรียนที่อยู่ในร่างของบุคคลนั้น
อาจารย์เจได โอบีวัน เคโนบี อธิบายว่า "พลัง" คือ "สนามพลังที่ถูกสร้างโดยสิ่งมีชีวิตทั้งมวล" บางสังคมหรือกลุ่มองค์กรเชื่อว่า "พลัง" เป็นสิ่งที่มีความคิดสติปัญญาราวกับเป็นพระเจ้าอย่างหนึ่ง ในขณะที่กลุ่มคนอื่นเชื่อว่า "พลัง" เป็นสิ่งที่มีอยู่เป็นธรรมดา และสามารถนำมาใช้เป็นเครื่องมือในการกระทำการต่างๆ ได้ตามปรารถนา
นอกจากเจไดและซิธที่นำ "พลัง" มาใช้ได้แล้ว ยังมีกลุ่มบุคคลและแนวคิดอีกมากที่สามารถใช้ประโยชน์จาก "พลัง" ได้ในรูปแบบต่างๆ กันออกไป
ด้านสว่าง

ด้านสว่างของพลัง (อังกฤษ: ภาษาอังกฤษ: light side of the Force) ยังรู้จักโดยทั่วไปว่า อาชล่า (Ashla) หรือเรียกง่ายๆ ว่า พลัง เป็นด้านหนึ่งของพลังที่อยู่บนความซื่อสัตย์ ความเห็นใจ ความเมตตา เสียสละ และความรู้สึกด้านบวกอื่นๆ ส่วนใหญ่แล้ว เจไดจะสื่อถึงด้านนี้ของพลัง
มันง่ายมากที่จะรู้ถึงแสงสว่าง เจไดต้องรู้สึกถึงความแตกต่างระหว่างทั้งสองด้านของพลัง ในตัวเขาเอง และจักรวาล
ผู้ยึดเหนี่ยวและผู้สอนด้านสว่างส่วนใหญ่นั้นคือนิกายเจได ผู้ซึ่งต่อสู้เพื่อรักษาความสงบและความยุติธรรมของกาแลกซี่ เจไดยังระวังในอันตรายของด้านมืดของพลัง ดังที่มันเป็นตัวแทนของความเสื่อมและความเพิกเฉยต่อระเบียบของจักรวาล ด้านมืดถูกมองว่าเป็นความรู้ของซิธ ผู้ซึ่งเจไดพยายามจะทำลายเพื่อรักษาสมดุลของพลัง
พลังมีบทบาทอย่างมากในการใช้กระบี่แสงของเจได ทำให้พวกเขามีความสามารถที่จะทำนายสิ่งที่จะขึ้นในอนาคต ความระวังตน และความเร็วที่น่าตะลึง ซึ่งป้องกันให้พวกเขาปลอดภัยจากอุบัติเหตุซึ่งเกิดจากตัวพวกเขาเองขณะทำการต่อสู้และทำให้พวกเขามีความสามารถอื่นๆ อย่างการใช้กระบี่แสงสะท้อนการยิงจากบลาสเตอร์ เจไดจะใช้พลังเพื่อช่วยพวกเขาในการสร้างกระบี่แสง ทั้งการประกอบและให้พลังงาน
ด้วยประสบการณ์ ดูเหมือนว่าด้วยการใช้ด้านสว่าง เจไดจะทำได้แทบทุกอย่าง สิ่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่กับเจไดเท่านั้น แต่เป็นใครก็ตามที่ใช้พลังได้ เจไดใช้พลังของพวกเขาเพื่อให้ได้ความรู้มากขึ้น ต่างกับศัตรูแต่โบราณของพวกเขา พวกซิธ ในทางตรงกันข้าม ซิธจะใช้พลังของพวกเขาเพื่อพยายามครอบครองกาแลกซี่ เจไดจะใช้พลังของพวกเขาเพื่อป้องกันตัวและนำทาง ถึงแม้ว่าความแตกต่างนี้จะไม่ได้เห็นชัดนักก็ตาม นั่นทำให้ผู้คนมากมายไม่เชื่อใจในนิกายเจไดในการเป็นผู้นำของสาธารณรัฐเก่า
ด้านสว่างของพลังอยู่ในแนวเดียวกับความสุข ความสนุก รัก และความดี ซึ่งบางคนเชื่อในการใช้ด้านสว่างและเข้าใจในจริยธรรมในการใช้ของมัน มันถูกมองโดยทั่วไปว่าเป็นความคิดของความดี ความมีน้ำใจ การเยียวยา และสติปัญญา ตรงกันข้ามกับความชั่วร้าย ความรุนแรง และความหุนหัน เพื่อที่จะผสานเข้ากับด้านสว่างของพลัง ผู้ฝึกจะต้องนั่งสมาธิบ่อยครั้งเพื่อขจัดอารมณ์ของพวกเขา โดยเฉพาะอารมณ์ความรู้สึกด้านลบอย่างความเกรียวกราด ความโกรธ และความเกลียดชัง เพราะเหล่านี้จะนำเจไดเข้าสู่ด้านมืด
น่าประหลาด และถึงแม้ว่าจะมีข้อแตกต่างที่เห็นได้ชัด ด้านสว่างนั้นเกิดจากปัญญาที่มีเจตจำนงและแห่นความดีที่ชัดเจน ตามที่การตีความแบบระวังตนเอง ด้านสว่างส่งอิทธิพลทำให้เจไดบางคนคิดว่าตัวของพวกเขาเป็น"เครื่องมือ"ของพลัง แม้ว่าสิ่งนี้ทำให้เกิดข้อบกพร่องหากมองในแง่ของชะตากรรมแต่ละบุคคล เจไดในฐานะของผู้นำของด้านสว่าง พวกเขายืนกรานว่ามันเป็นเหมือน"จิตใจที่เป็นอิสระอย่างสมบูรณ์"มากกว่า สิ่งที่เจไดอธิบายนี้คือพลัง (อย่างน้อยก็ด้านสว่าง) ไม่ได้เป็นการบังคับใคร ชะตากรรมอาจถูกยอมรับหรือปฏิเสธ และทุกคนสามารธเลือกทางเลือกได้อย่างอิสระ
เพราะว่าอาชล่ายังเป็นชื่อของพลังเอง ก่อนที่มันจะหมายถึงเพียงด้านสว่างเท่านั้น มันจึงอาจเป็นไปได้ว่าด้านสว่างนั้นยังหมายถึงธรรมชาโดย"ปกติ"ของพลัง มุมมองนี้เห็นด้วยโดยผู้ที่เลื่อมใสในคำสอนแบบโพเทนเชี่ยม มันถูกตีความหมายอย่างผิดๆ ว่าด้านสว่างนั้นไม่ใช่ความดี ด้านมืดก็ไม่ใช่ความชั่วร้ายเช่นกัน
ผู้มีสัมผัสแห่งพลัง

ผู้มีสัมผัสแห่งพลัง (อังกฤษ: force-sensitive) หรือผู้ใช้พลัง (อังกฤษ: force-user) คือบุคคลที่มีความสามารถที่จะสัมผัสและใช้พลังได้ พวกเขาจะมีความสามารถพิเศษ สามารถมองเห็นสิ่งต่างๆ ได้ก่อนที่มันจะเกิดขึ้น สามารถตอบสนองได้รวดเร็ว หากได้รับการฝึก พวกเขาจะสามารถสัมผัสและควบคุมพลังนี้และใช้เป็นพลังพิเศษได้
กลุ่มคนหลายๆ กลุ่มได้ฝึกฝนผู้มีสัมผัสแห่งพลังให้สามารถใช้พลังได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยอาจมีปรัชญาที่แตกต่างกัน เช่น นิกายเจไดใช้พลังเพื่อปกป้องกาแลกซี ซิธใช้พลังเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน กลุ่มอื่นๆ เช่น เหล่าผู้ครองพลัง (force wielder) ดังเช่นที่ปรากฎแก่อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ เมื่อครั้งเดินทางไปยังมอร์ทิส เหล่านักบวชแห่งพลัง (force priestesses) ที่ปรากฎแก่โยดา กลุ่มนายแห่งดาโกยา (Dagoyan masters) ที่จาร์ จาร์ บิงคส์พบเมื่อครั้งไปเยือนบาร์ดอตตา และเหล่าสตรีพี่น้องแห่งดาโธมีร์ เป็นต้น
ด้านมืดแห่งพลัง

ด้านมืดของพลัง, ถูกเรียกว่าโบกันโดยเจไดโบราณ, เป็นเครื่องมือหลักของซิธลอร์ด, และเป็นด้านที่มีพลังทำลายมากกว่าในด้านอื่นของพลัง ต่างกับด้านสว่างของพลัง, ผู้ใช้ด้านมืดมีพลังจากอารมณ์, ทั้งด้านบวกและลบ; พลังมาจากความแข็งแกร่งและรุนแรง ในขณะที่ด้านสว่างนั้นเกี่ยวข้องกับการสร้างและชีวิต, ด้านมืดนั้นเกี่ยวข้องกับความตายและการทำลาย ผู้ใช้พลังที่ซึ่งเดินบนทางของด้านมืดจะถูกเรียกว่าผู้อยู่ด้านมืด
ใช่, ความแข็งแกร่งของเจไดมาจากพลัง แต่จงระวังด้านมืดเอาไว้ โกรธ, กลัว, เกรี้ยวกราด ด้านมืดของพลังคือพวกมัน ง่ายกว่าที่จะเข้าร่วมขณะเจ้าต่อสู้ เมื่อใดที่เจ้าจมดิ่งสู่ด้านมืด, มันจะครอบงำชะตากรรมของเจ้าตลอดไป กลืนกินเจ้า, มันจะทำ…เหมือนอย่างที่มันทำกับศิษย์ของโอบีวัน
แหล่งข้อมูลอื่น

The Force ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki
พล็อยดี

เซลล์ดิพลอยด์มีโครโมโซม 2 ชุด ซึ่งเป็นโฮโมโลกัสกัน
พล็อยดี (อังกฤษ: ploidy) หมายถึงจำนวนชุดของโครโมโซมในเซลล์
เซลล์สืบพันธุ์ของมนุษย์มีโครโมโซมชุดสมบูรณ์หนึ่งชุด อยู่ในเซลล์อสุจิและเซลล์ไข่ ซึ่งได้รับโครโมโซมแต่ละชุดมาจากพ่อหรือแม่ จึงมีจำนวนโครโมโซมเป็น แฮพลอยด์ (haploid: n) เซลล์สืบพันธุ์นี้จะมาผสมกันได้เป็นเซลล์โซมาติกซึ่งมีจำนวนชุดโครโมโซมมากขึ้นเป็นสองเท่า เรียกว่า ดิพลอยด์ (diploid: 2n)
พวกนักเลง

พวกนักเลง, พวกโจร หรือทับศัพท์ว่า แก๊ง (อังกฤษ: gang) เป็นกลุ่มปัจเจกบุคคลที่คบกัน เพื่อนสนิทหรือครอบครัวที่มีผู้นำที่ระบุตัวได้และมีการจัดระเบียบภายใน มีการพิจารณาหรืออ้างการควบคุมเหนือพื้นที่ในชุมชน และดำเนินพฤติกรรมรุนแรงหรือมิชอบด้วยกฎหมายไม่ว่าปัจเจกหรือเป็นกลุ่ม สมาชิกพวกนักเลงอาชญากรบางคน "โจน" หรือจำต้องพิสูจน์ความภักดีของตนโดยการกระทำอย่างโจรกรรมหรือความรุนแรง สมาชิกของพวกนักเลงอาจเรียก นักเลงหรือคนร้าย (gangster หรือ thug)
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ

| พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์อังกฤษ
ครองราชย์: 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1307 – 20 มกราคม ค.ศ. 1327
รัชสมัย: 20 ปี
ราชาภิเษก: 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1308
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ
รัชกาลถัดไป: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ

พระราชสมภพ: 25 เมษายน ค.ศ. 1284 ปราสาทคาร์นาร์ฟอน เกว็นเน็ด เวลส์
สวรรคต: 21 กันยายน ค.ศ. 1327  (43 ปี) ปราสาทบาร์คลีย์ กลอสเตอร์เชอร์ อังกฤษ
พระอัครมเหสี: อิซาเบลลาแห่งฝรั่งเศส
พระราชบุตร: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
ราชวงศ์: แพลนทาเจเน็ท
พระราชบิดา: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระราชมารดา: เลโอนอร์แห่งกัสติยา
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Edward II of England; 25 เมษายน ค.ศ. 1284 – 21 กันยายน ค.ศ. 1327) พระนามเดิมคือ เอ็ดเวิร์ดแห่งคายร์นาร์ฟอน (อังกฤษ: Edward of Caernarfon) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์แพลนทาเจเน็ทของราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1284 ที่ปราสาทคาร์นาร์ฟอน เกว็นเน็ด เวลส์ เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 และ สมเด็จพระราชินีเลโอนอร์แห่งอังกฤษ ทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระราชินีอิซาเบลลาแห่งอังกฤษ และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1307 จนจนกระทั่งถูกปลดจากราชบัลลังก์เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1327 และเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1327 ที่ปราสาทบาร์คลีย์ กลอสเตอร์เชอร์ อังกฤษ การที่พระองค์ทรงละเลยขุนนางผู้มีอำนาจไปเข้ากับผู้ที่ทรงโปรดปรานทำให้เกิดความขัดแย้งทางการเมืองและในที่สุดก็ทรงถูกปลดจากการครองราชย์และปลงพระชนม์ในที่สุด  พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเป็นที่รู้จักกันในฐานะที่เป็นฆาตกรและข้อกล่าวหาที่เป็นผู้ที่รักเพศเดียวกัน
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 เป็นพระมหากษัตริย์องค์แรกที่ก่อตั้งวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดและมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ทรงก่อตั้งวิทยาลัยคิงส์ฮอล (King's Hall) เมื่อปี ค.ศ. 1317 และวิทยาลัยโอเรียล (Oriel College) ของมหาวิทยาลัยอ็อกฟอร์ดในปี ค.ศ. 1326 วิทยาลัยทั้งสองเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3พระราชโอรส ผู้ทรงพระราชทานเอกสารประกาศการก่อตั้ง (charter) ให้แก่วิทยาลัยโอเรียลอีกครั้งในปี ค.ศ. 1327 และวิทยาลัยคิงส์ฮอลอีกครั้งใน ปี ค.ศ. 1337
เจ้าชายแห่งเวลส์

พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 เป็นพระราชโอรสองค์ที่สี่ในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 และ สมเด็จพระราชินีเลโอนอร์แห่งอังกฤษพระมเหสีองค์แรก เสด็จพระราชสมภพที่ปราสาทคาร์นาร์ฟอน เกว็นเน็ด เวลส์ และเป็นเจ้าชายอังกฤษองค์แรกที่ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ซึ่งได้รับการอนุมัติเป็นทางการโดยรัฐสภาลิงคอล์นเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1301
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 กลายมาเป็นรัชทายาทเมื่อพระชนมายุเพื่งได้ไม่กี่เดือนหลังจากที่อังฟองโซ เอิร์ลแห่งเชสเตอร์ พระเชษฐาสิ้นพระชนม์ พระราชบิดาทรงเป็นนักรบที่กล้าหาญทรงฝึกเอ็ดเวิร์ดในยุทธิวิธีการสงครามและการปกครองด้วยพระองค์เองตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ สิ่งที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ทรงทำในสมัยนั้นถือกันว่าเป็นงานที่ต่ำต้อยกว่าที่ควรของพระองค์
กล่าวกันว่าสาเหตุที่ทรงมีพฤติกรรมที่ไม่เป็นที่ยอมรับของสังคมเพราะความกดดันจาการเลี้ยงดูของพระราชบิดา  พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ทรงร่วมเดินทางไปในการรณรงค์กับชาวสกอต แต่แม้ว่าจะทรงเข้าร่วมการสงคราม ก็มิได้ทำให้เปลื่ยนพระนิสัยที่ทรงเป็นผู้ชอบการใช้ชีวิตอย่างหรูหราฟุ้งเฟ้อซึ่งทรงดำเนินเช่นนั้นจนตลอดพระชนมายุ[ต้องการอ้างอิง] พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ทรงขับเพียร์ส เกฟสตัน (Piers Gaveston) ขุนนางจากแกสโคนีในฝรั่งเศสผู้มีความใกล้ชิดสนิทสนมกับเอ็ดเวิร์ดจากราชสำนักเมื่อเอ็ดเวิร์ดพยายามมอบตำแหน่งที่เป็นตำแหน่งสำหรับเจ้านายเท่านั้นให้กับเพียร์ส
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 เสด็จสวรรคตระหว่างการเดินทางไปรณรงค์ในสงครามกับชาวสกอตอีกครั้งหนึ่งเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1307 ก่อนที่จะสวรรคตมีพระราชโองการให้เอ็ดเวิร์ดให้ต้มร่างของพระองค์ให้เหลือแต่กระดูกและนำเดินทัพต่อจนกว่าชาวสกอตจะพ่ายแพ้ เอ็ดเวิร์ดมิได้ทรงทำตามพระราชโองการแต่นำพระราชบิดากลับไปฝังที่เวสท์มินสเตอร์แอบบี โดยมีคำจารึกว่า “นี่คือร่างของเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ผู้ปราบชาวสกอต” (Here lies Edward I, the Hammer of the Scots) (Hudson & Clark 1978:46) หลังจากนั้นเอ็ดเวิร์ดก็เรียกเพียร์ส เกฟสตันกลับมายังราชสำนัก และทรงถอยทัพกลับจากการรณรงค์สกอตแลนด์ในปีเดียวกัน
สงครามกับขุนนาง

เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 เสด็จไปโบลอยน์เซอร์แมร์ในฝรั่งเศสเพื่อเสกสมรสกับอิสซาเบลลา ทรงทิ้งให้เพียร์ส เกฟสตันพระสหายและที่ปรึกษาเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ นอกจากนั้นก็ทรงแต่งตั้งให้เป็นเอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์และมอบมาร์กาเร็ตแห่งกลอสเตอร์พระนัดดาให้เป็นภรรยา
กลุ่มขุนนางไม่พอใจกับการกระทำของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดและไม่ชอบเกฟสตัน จึงพยายามหาทางขับเกฟสตันออกจากราชสำนักโดยร่วมกันออกกฎบัตร ค.ศ. 1311 (Ordinances of 1311) ที่จำกัดอำนาจของพระมหากษัตริย์ แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ทรงเรียกตัวเกฟสตันกลับ แต่ในปี ค.ศ. 1312 เกฟสตันก็ถูกสังหารโดยเอิร์ลแห่งแลงคาสเตอร์และพรรคพวกโดยกล่าวอ้างว่าเกฟสตันนำพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดไปในทางที่ผิด เกฟสตันถูกไล่ตามและสังหารที่หมู่บ้านลีค วูตันซึ่งในปัจจุบันยังมีอนุสรณ์ชื่อ เกฟสตันครอสตั้งอยู่
หลังจากเกฟสตันถูกสังหารพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ทรงพยายามทำลายผู้เป็นศัตรูต่อพระองค์ ระหว่างนั้นกลุ่มขุนนางที่เป็นปฏิปักษ์ต่อพระองค์ก็อ่อนตัวลง พอถึงกลางเดือนกรกฎาคม อายเมอร์ เดอ วาเล็นซ์ เอิร์ลแห่งเพ็มโบรคที่ 2 ก็ถวายคำแนะนำให้ประกาศสงครามกับขุนนาง  ขุนนางผู้ที่ไม่อยากเสี่ยงชีวิตอีกต่อไปจึงยอมทำการเจรจากับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดในปี ค.ศ. 1312 ในเดือนตุลาคม  เอิร์ลแห่งแลงคาสเตอร์, วอริค, อารันเดล และ แฮระฟอร์ด  ก็ขอพระราชทานอภัยโทษจากพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด
“สมัยปกครอง” ของเดสเพนเซอร์

หลังจากเพียร์ส เกฟสตันถูกสังหารพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ทรงหันมาโปรดปรานฮิวห์ เดสเพนเซอร์  (ผู้ลูก) (Hugh Despenser the Younger) พระนัดดาผู้เป็นน้องเขยของเพียร์ส เกฟสตัน แต่ก็เช่นเดียวกับกรณีของเกฟสตัน ขุนนางไม่พึงพอใจที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดไปทรงบำรุงบำเรอเดสเพนเซอร์ทั้งพ่อและลูก โดยเฉพาะกับเดสเพนเซอร์ผู้เป็นลูกมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1318 เดสเพนเซอร์มีความทะเยอทะยานที่เอาตำแหน่งเอิร์ลแห่งกลอสเตอร์และที่ดินของตำแหน่งที่ตามมา
ในปี ค.ศ. 1320 สถานะการณ์ในอังกฤษคลอนแคลนจนน่าเป็นอันตรายแต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ไม่ทรงสนพระทัยกับการปกครองประเทศและทรงละเลยกฎหมายของแผ่นดิน แต่ทรงหันมาเอาใจใส่กับเดสเพนเซอร์แทนที่ เมื่อลอร์ด เดอ โบรสแห่งเกาเออร์ (Lord de Braose of Gower) ขายตำแหน่งแก่ลูกเขย เดสเพนเซอร์ก็เรียกร้องให้พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดยกเกาเออร์ให้ตนเองแทนที่ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงยึดเกาเออร์จากผู้ซึ้อโดยผิดกฎหมายเอามาให้เดสเพนเซอร์ การกระทำครั้งนี้ทำความโกรธเคืองให้แก่กลุ่มขุนนางมากขี้น ในปี ค.ศ. 1321 เอิร์ลแห่งแฮระฟอร์ด เอิร์ลแห่งแลงคาสเตอร์ และขุนนางคนอื่นๆ ยกอาวุธขึ้นต่อสู้ครอบครัวเดสเพนเซอร์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงถูกบังคับให้หนุนหลังกลุ่มขุนนาง ในวันที่ 14 สิงหาคมทรงประกาศที่เวสท์มินสเตอร์ฮอลเนรเทศพ่อลูกเดสเพนเซอร์จากราชสำนัก
แต่ชัยชนะของขุนนางก็เป็นสิ่งที่ทำลายตนเองด้วย หลังจากที่สองพ่อลูกถูกเนรเทศจากราชสำนัก ขุนนางหลายคนก็แก่งแย่งกันประจบสอพลอพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเพื่อจะเอาตำแหน่งที่ว่างอยู่ เพราะความโลภขุนนางบางคนจึงเต็มใจที่จะถวายความช่วยเหลือพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดในการแก้แค้นกลุ่มขุนนางที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงต้องการทำร้าย ซี่งถ้าถวายความช่วยเหลือสำเร็จก็จะหมายถึงตำแหน่งและความมั่งมี ความขัดแย้งต่อมาก็ทำให้ขุนนางบางคนถูกฆาตกรรม  เช่นเอิร์ลแห่งแลงคาสเตอร์ถูกตัดหัวต่อหน้าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเอง
เมื่อขุนนางผู้เป็นปฏิปักษ์ต่อพระองค์ถูกกำจัดออกไปหมด อำนาจทั้งหลายในอังกฤษก็ตกมาเป็นของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดและพ่อลูกเดสเพนเซอร์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงออกพระราชบัญญัติที่รัฐสภายอร์คยกเลิกกฎบัตรต่างๆ ที่ออกมาก่อนหน้านั้นที่จำกัดอำนาจพระมหากษัตริย์ ตามพระราชบัญญัติฉบับใหม่ที่ทรงออกพระมหากษัตริย์ไม่ต้องอยู่ภายใต้อำนาจของรัฐสภาอังกฤษอีกต่อไป   ขุนนางและสภาสามัญชนยอมรับพระราชบัญญัติฉบับใหม่อย่างไม่มีข้อโต้แย้ง อำนาจของรัฐสภาในช่วงเวลานั้นจึงจำกัดลงไปเป็นเพียงเป็นสภาที่ปรึกษาต่อพระมหากษัตริย์เท่านั้น
“สมัยปกครอง” ของเดสเพนเซอร์ > พระราชินีอิสซาเบลลาออกจากอังกฤษ

ความขัดแย้งระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสเกิดขึ้นเมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดไม่ยอมประกาศแสดงความจงรักภักดี (pay homage) ต่อกษัตริย์ฝรั่งเศสสำหรับดินแดนในแกสโคนี หลังจากความพยายามที่จะยึดแกสโคนีมาเป็นของอังกฤษหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดจึงทรงส่งพระราชินีอิสซาเบลลาไปเจรจาสงบศึกแทน
พระราชินีอิสซาเบลลาทรงดีพระทัยที่ได้กลับฝรั่งเศส เสด็จถึงฝรั่งเศสในเดือนมีนาคม ค.ศ.  1325 นอกจากจะเสด็จไปเยี่ยมพระประยูรญาติแล้วในดินแดนที่ประสูติแล้วก็ทรงได้โอกาสหนีจากเดสเพนเซอร์และจากพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเองผู้ที่ทรงเกลียดอย่างจับใจ
เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ.  1325 พระราชินีอิสซาเบลลาทรงตกลงในสนธิสัญญาสงบศึกซึ่งฝรั่งเศสได้เปรียบกว่าอังกฤษซึ่งระบุว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดต้องมาแสดงความจงรักภักดีต่อพระเจ้าชาร์ลส์ในฝรั่งเศสด้วยพระองค์เอง แต่แทนที่จะทรงทำเช่นนั้นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงส่งพระราชโอรสไปแทน การกระทำนี้เป็นผลที่นำมาสู่ความหายนะของทั้งพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดและเดสเพนเซอร์ เมื่อพระราชโอรสมาถึงฝรั่งเศสพระราชินีอิสซาเบลลาก็ทรงประกาศว่าจะไม่เสด็จกลับอังกฤษนอกจากว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดจะปลดเดสเพนเซอร์ออกจากราชสำนัก