stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาแบดมินตันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

คัดเลือกโดยการจัดอันดับ ตั้งแต่วันที่ 2 พฤษภาคม 2011 ถึง 29 เมษายน 2012
| กีฬาแบดมินตัน โอลิมปิกฤดูร้อน 2012  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เดี่ยว : |   | ชาย |   | หญิง |   |  |
| คู่ : |   | ชาย |   | หญิง |   | ผสม |
| ประเทศ | ชายเดี่ยว | ชายคู่ | หญิงเดี่ยว | หญิงคู่ | คู่ผสม | รวม> รายการ | รวม> นักกีฬา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ออสเตรเลีย |  | 1 | 1 | 1 |  | 3  | 5 |
|  ออสเตรีย | 1 |  | 1 |  |  | 2  | 2 |
|  เบลเยียม | 1 |  | 1 |  |  | 2  | 2 |
|  เบลารุส |  |  | 1 |  |  | 1  | 1 |
|  บัลแกเรีย |  |  | 1 |  |  | 1  | 1 |
|  แคนาดา |  |  | 1 | 1 | 1 | 3  | 4 |
|  จีน | 3 | 2 | 3 | 2 | 2 | 12  | 17 |
|  จีนไทเป | 1 | 1 | 2 | 1 | 1 | 6  | 8 |
|  เช็กเกีย | 1 |  | 1 |  |  | 2  | 2 |
|  เดนมาร์ก | 2 | 1 | 1 | 1 | 2 | 7  | 9 |
|  อียิปต์ |  |  | 1 |  |  | 1  | 1 |
|  เอสโตเนีย | 1 |  |  |  |  | 1  | 1 |
|  ฟินแลนด์ | 1 |  | 1 |  |  | 2  | 2 |
|  ฝรั่งเศส | 1 |  | 1 |  |  | 2  | 2 |
|  เยอรมนี | 1 | 1 | 1 |  | 1 | 4  | 6 |
|  สหราชอาณาจักร | 1 |  | 1 |  | 1 | 3  | 4 |
|  กัวเตมาลา | 1 |  |  |  |  | 1  | 1 |
|  ฮ่องกง | 1 |  | 1 | 1 |  | 3  | 4 |
|  ไอซ์แลนด์ |  |  | 1 |  |  | 1  | 1 |
|  อินเดีย | 1 |  | 1 | 1 | 1 | 4  | 5 |
|  อินโดนีเซีย | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 6  | 9 |
|  ไอร์แลนด์ | 1 |  | 1 |  |  | 2  | 2 |
|  อิสราเอล | 1 |  |  |  |  | 1  | 1 |
|  อิตาลี |  |  | 1 |  |  | 1  | 1 |
|  ญี่ปุ่น | 2 | 1 | 1 | 2 | 1 | 7  | 11 |
|  ลิทัวเนีย |  |  | 1 |  |  | 1  | 1 |
|  มาเลเซีย | 1 | 1 | 1 |  | 1 | 4  | 6 |
|  มัลดีฟส์ | 1 |  |  |  |  | 1  | 1 |
|  เม็กซิโก |  |  | 1 |  |  | 1  | 1 |
|  เนเธอร์แลนด์ |  |  | 1 |  |  | 1  | 1 |
|  นอร์เวย์ |  |  | 1 |  |  | 1  | 1 |
|  เปรู | 1 |  | 1 |  |  | 2  | 2 |
|  โปแลนด์ | 1 | 1 | 1 |  | 1 | 4  | 6 |
|  โปรตุเกส | 1 |  | 1 |  |  | 2  | 2 |
|  รัสเซีย | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 5  | 6 |
|  สิงคโปร์ | 1 |  | 1 | 1 |  | 3  | 4 |
|  สโลวาเกีย |  |  | 1 |  |  | 1  | 1 |
|  สโลวีเนีย |  |  | 1 |  |  | 1  | 1 |
|  แอฟริกาใต้ |  | 1 |  | 1 |  | 2  | 4 |
|  เกาหลีใต้ | 2 | 2 | 2 | 2 | 1 | 9  | 12 |
|  สเปน | 1 |  | 1 |  |  | 2  | 2 |
|  ศรีลังกา | 1 |  | 1 |  |  | 2  | 2 |
|  สวิตเซอร์แลนด์ |  |  | 1 |  |  | 1  | 1 |
|  ซูรินาม | 1 |  |  |  |  | 1  | 1 |
|  สวีเดน | 1 |  |  |  |  | 1  | 1 |
|  ไทย | 1 | 1 | 1 |  | 1 | 4  | 6 |
|  ตุรกี |  |  | 1 |  |  | 1  | 1 |
|  ยูกันดา | 1 |  |  |  |  | 1  | 1 |
|  ยูเครน | 1 |  | 1 |  |  | 2  | 2 |
|  สหรัฐ |  | 1 | 1 |  |  | 2  | 3 |
|  เวียดนาม | 1 |  |  |  |  | 1  | 1 |
| รวม 51 ประเทศ | 40 | 16 | 46 | 16 | 16 | 134 | 172 |
ตารางการแข่งขัน

| ประเภท | 28 กค>  | 29 กค>  | 30 กค>  | 31 กค>  | 1 สค>  | 2 สค>  | 3 สค>  | 4 สค>  | 5 สค>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชายเดี่ยว | รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก | รอบ 16 คนสุดท้าย | รอบก่อนรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  | รอบชิงชนะเลิศ |
| หญิงเดี่ยว | รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก | รอบ 16 คนสุดท้าย | รอบก่อนรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |  |
| ชายคู่ | รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก |  | รอบก่อนรองชนะเลิศ |  | รอบรองชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |
| หญิงคู่ | รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก | รอบก่อนรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  | รอบชิงชนะเลิศ |  |
| คู่ผสม | รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก | รอบก่อนรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |  |  |
สรุปผลการแข่งขัน > อันดับเหรียญ

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 5 | 2 | 1 | 8 |
| 2 |  เดนมาร์ก | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 3 |  ญี่ปุ่น | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 3 |  มาเลเซีย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 5 |  อินเดีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 5 |  รัสเซีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 5 |  เกาหลีใต้ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 5 | 5 | 5 | 15 |
สรุปผลการแข่งขัน > ผลการแข่งขัน

| ประเภท | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ชายเดี่ยว รายละเอียด |  จีน (CHN) หลิน ตัน (林丹) |  มาเลเซีย (MAS) หลี่ จงเหว่ย์ (Lee Chong Wei) |  จีน (CHN) เฉิน หลง (谌龙) |
| ชายคู่ รายละเอียด |  จีน (CHN) ช่าย ยฺวิน (蔡贇) ฟู่ ไห่เฟิง (傅海峰) |  เดนมาร์ก (DEN) Mathias Boe Carsten Mogensen |  เกาหลีใต้ (KOR) ช็อง แจซ็อง (정재성) ลี ยงแท (이용대) |
| หญิงเดี่ยว รายละเอียด |  จีน (CHN) หลี เสวี่ยรุ่ย (李雪芮) |  จีน (CHN) หวัง อี๋หาน (王仪涵) |  อินเดีย (IND) Saina Nehwal |
| หญิงคู่ รายละเอียด |  จีน เถียน ชิง (田卿) จ้าว ยฺหวินเหล่ย์ (赵芸蕾) |  ญี่ปุ่น มิตสึกิ ฟูจิอิ เรกะ คากิอิวะ |  รัสเซีย วาเลเรีย โซโรกินา  นินา วิสโลวา |
| คู่ผสม รายละเอียด |  จีน จาง หนาน (张楠) จ้าว ยฺหวินเหล่ย์ (赵芸蕾) |  จีน สวี เฉิน (徐晨) หม่า จิ้น (馬晉) |  เดนมาร์ก Joachim Fischer Nielsen  Christinna Pedersen |
Wembley Arena – สถานที่จัดการแข่งขันแบดมินตันในโอลิมปิกครั้งนี้
ปรอฮกคะติฮ์

| --- | --- |
ปรอฮกคะติฮ์เคียงกับผักสด
ประเภท: เครื่องจิ้ม
แหล่งกำเนิด: ประเทศกัมพูชา
ส่วนผสมหลัก: เนื้อปรอฮก, เนื้อหมูสับ, เกรืองเหลือง, กะทิ, น้ำส้มมะขาม, น้ำตาลโตนด, มะเขือพวง และใบมะกรูด
 ตำราอาหาร: ปรอฮกคะติฮ์   สื่อ: ปรอฮกคะติฮ์
ปรอฮกคะติฮ์ (เขมร: ប្រហុកខ្ទិះ, ปรหุกขะทิ; แปลว่า ปลาร้ากะทิ) หรือ น้ำพริกปลาร้ากะทิเขมร เป็นเครื่องจิ้มของประเทศกัมพูชา มีส่วนประกอบคือ เนื้อปรอฮก เนื้อหมูสับ เกรืองเหลือง กะทิ น้ำส้มมะขาม น้ำตาลโตนด มะเขือพวง และใบมะกรูด เป็นอาหารที่ใกล้เคียงกับน้ำพริกในสำรับอาหารไทยมาก และมีความใกล้เคียงกับ น้ำพริกจรั๊วะโดง ในสำรับอาหารชาวไทยเชื้อสายเขมรแถบอีสานใต้
ส่วนประกอบสำคัญของปรกฮกคะติฮ์นอกจากเนื้อปรอฮกแกะก้างและเนื้อหมูสับละเอียด คือ เกรืองเหลือง ซึ่งได้มาจาก หอมแดง กระเทียม ตะไคร้ ข่า ขมิ้น และผิวมะกรูดตำละเอียด แต่จะไม่ใส่พริกลงในเครื่องแกงอย่างการทำอาหารไทย โดยจะนำพริกแห้งไปแช่น้ำจนเปื่อยยุ่ย แล้วนำไปสับบนเขียงแยกไว้ เพราะตามธรรมเนียมการทำอาหารเขมรดั้งเดิมจะไม่นิยมพริก และอาหารเขมรดั้งเดิมจะไม่นิยมใช้กะทิ เพราะกะทิเป็นเครื่องบ่งบอกว่าเป็นอาหารหวาน มิใช่อาหารคาว อีกหนึ่งส่วนประกอบสำคัญคือ มะสัง ซึ่งเป็นผสไม้รสเปรี้ยวอมหวานไว้เพิ่มรสเปรี้ยวในอาหาร แต่ปัจจุบันหายากต้องใช้น้ำมะขามเปียกหรือน้ำมะนาวแทน บางสูตรอาจใส่แอปเปิลเขียว พีช เนคทารีน กะหล่ำปลี หรือดอกกะหล่ำแทนมะเขือพวง
วิธีการทำปรอฮกคะติฮ์ คือนำส่วนผสมที่เตรียมไว้ลงไปผัดในน้ำมันจนหอม แล้วใส่พริกแห้งแช่น้ำลงไปผัดให้เข้ากันจึงเติมน้ำกะทิลงไป เมื่อน้ำเดือดให้ใส่ปรอฮกแกะก้างและเนื้อหมูสับละเอียดลงไปผัด เคี่ยวจนเข้ากันดีแล้วเติมน้ำตาลโตนด น้ำปลา เกลือ มะสังเพื่อแต่งรส เคี่ยวจนเป็นน้ำขลุกขลิก จากนั้นใส่มะเขือพวงและใบมะกรูดซอยลงไป รอจนมะเขือพวงสุกเป็นอันเสร็จ
ชาวเขมรรับประทานปรอฮกคะติฮ์ใช้รับประทานกับข้าวเคียงกับผักสดหรือผักตามฤดูกาล เช่น แตงกวา แคร์รอต กะหล่ำปลี ถั่วฝักยาว ผักกาดแก้ว มะเขือเปราะ ถั่วพลู และผักชี สำหรับชาวต่างชาติที่ไม่คุ้นเคย ปรอฮกคะติฮ์จะมีกลิ่นฉุนแรง อาจทำให้เข้าใจว่าเนื้อหมูที่ผสมกับปรอฮกในน้ำพริกบูดเน่า โดยอาหารชนิดนี้เป็นอาหารที่ปรากฏในพิธีกรรมเซ่นไหว้ผีบรรพชน และใช้สำหรับเลี้ยงแขกในเทศกาลต่าง ๆ ตามความเชื่อของชาวเขมร
ปราก โซะคน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศและความร่วมมือระหว่างประเทศของกัมพูชา เสนอชื่อ ปรอฮกคะติฮ์ เป็นเมนูส่งเสริมการโฆษณาอาหารการทูตของประเทศกัมพูชา
ฮัน โซ-ฮี

| ฮัน โซ-ฮี |
| --- | --- |

เกิด: อี โซ-ฮี  (1993-11-18) 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993 (31 ปี) อุลซัน เกาหลีใต้
การศึกษา: โรงเรียนมัธยมศิลปะอุลซัน
อาชีพ:  นักเดินแบบ  นักแสดง 
ปีปฏิบัติงาน: 2016–ปัจจุบัน
ตัวแทน: U-ATTO Entertainment

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 한소희
ฮันจา: 韓韶禧
อาร์อาร์: Han So-hui 
เอ็มอาร์: Han Sohŭi 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 이소희
ฮันจา: 李韶禧
อาร์อาร์: I So-hui 
เอ็มอาร์: I Sohŭi 
 
ลายมือชื่อ

ฮัน โซ-ฮี (เกาหลี: 한소희, อักษรโรมัน: Han So-hee; ชื่อเดิม อี โซ-ฮี (이소희); เกิด 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993) เป็นนางแบบและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ รับบทนำในละครเรื่อง ดอกไม้ป่าเงินตรา (2017), รัก 100 วันของฉันและองค์ชาย (2018)  และรับบทนักแสดงสมทบในละครเรื่อง ลูกแก้วคืนวิญญาณ (2019) หลังจากนั้นเธอเป็นที่รู้จักมากขึ้นในบทบาท ยอ ดา-คย็อง จากเรื่อง หลังภาพแห่งความสุข (2020) บทบาทนำใน เนเวอร์เดอะเลส: รักนี้ห้ามไม่ได้ (2021) มายเนม (2021) และสัตว์สยองกยองซอง (2023–2024)
ชีวิตในวัยเด็ก

ชื่อเกิด อี โซ-ฮี (이소희) เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993 ที่อุลซัน ประเทศเกาหลีใต้ เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมหญิงอุลซาน และโรงเรียนมัธยมศิลปะอุลซาน
อาชีพ > 2017–2019: การเริ่มต้นอาชีพ

ฮัน โซ-ฮีปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอ Tell Me What To Do ของกลุ่มนักร้องชายนี ในปี ค.ศ. 2016 เป็นครั้งแรก เธอเปิดตัวด้านการแสดงจากการรับบทบาทสมทบในละคร อดีตรักพัดหวน (2017) เธอได้รับบทบาทหลักในละครช่องเอ็มบีซีทีวีเรื่อง ดอกไม้ป่าเงินตรา ในปี ค.ศ. 2017 และ รัก 100 วันของฉันและองค์ชาย ในปี ค.ศ. 2018 ต่อมาเธอแสดงในละครช่องเคบีเอส 2 เรื่อง After The Rain ต่อมาในปี ค.ศ. 2019 เธอรับบทนักแสดงสมทบในละคร ลูกแก้วคืนวิญญาณ ซึ่งร่วมแสดงกับนักแสดงนำอัน ฮโย-ซ็อบ และพัก โบ-ย็อง
อาชีพ > 2020: การยอมรับอย่างกว้างขวางผ่านละครหลังภาพแห่งความสุข

ในปี ค.ศ. 2020 ฮัน โซ-ฮีได้แสดงในละครยอดนิยมเรื่อง หลังภาพแห่งความสุข ร่วมกับนักแสดงนำคิม ฮี-แอ และพัก แฮ-จุน ซึ่งเธอรับบทนักแสดงนำเมียน้อย ตอนจบของละครมีอันดับเรตติงสูงสุดในประวัติศาสตร์เคเบิลทีวีเกาหลี ทำให้เธอได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นจากความสำเร็จของละคร
อาชีพ > 2021: บทบาทนำ

ฮัน โซ-ฮีได้รับบทในละครช่องเจทีบีซี เรื่อง เนเวอร์เดอะเลส: รักนี้ห้ามไม่ได้ ซึ่งออกอากาศเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน นอกจากนี้เธอยังได้แสดงละครเน็ตฟลิกซ์ เรื่องมายเนม
และต้นปี ค.ศ. 2022 เธอมีผลงานมินิซีรีส์ 4 ตอนจบ ซาวด์แทร็กนัมเบอร์วัน ร่วมกับ พัก ฮย็อง-ชิก ออกอากาศทางดิสนีย์+
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2023 | Heavy Snow | ซอล | ฉายที่ 24th JIFF |  |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | อดีตรักพัดหวน (Reunited Worlds) | อี ซอ-ว็อน |  |  |
| 2017 | ดอกไม้ป่าเงินตรา (Money Flower) | ยุน ซอ-ว็อน |  |  |
| 2018 | รัก 100 วันของฉันและองค์ชาย (100 Days My Prince) | คิม โซ-ฮเย |  |  |
| 2018 | อาฟเตอร์เดอะเรน (After the Rain) | ซู-จิน |  |  |
| 2019 | ลูกแก้วคืนวิญญาณ (Abyss) | ช็อง ฮี-จิน / โอ ซู-จิน |  |  |
| 2020 | หลังภาพแห่งความสุข (The World of the Married) | ยอ ดา-คย็อง | บทบาทนำ |  |
| 2021 | เนเวอร์เดอะเลส: รักนี้ห้ามไม่ได้ (Nevertheless) | ยู นา-บี | บทบาทนำ |  |
ผลงาน > ละครเว็บ

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2021 | มายเนม (My Name) | ยุน จี-อู / โอ ฮเย-จิน |  |  |
| 2022 | ซาวด์แทร็กนัมเบอร์วัน (Soundtrack #1) | อี อึน-ซู |  |  |
| 2023 | สัตว์สยองกยองซอง (Gyeongseong Creature) | ยุน แช-อ๊ก | ฤดูกาลที่ 1–2 |  |
ผลงาน > มิวสิกวีดีโอ

| ปี | เพลง | ศิลปิน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2016 | "Tell Me What To Do" | ชายนี |  |
| 2017 | "That Girl" | ช็อง ยง-ฮวา (ร้องรับเชิญ โลโก) |  |
| 2018 | "The Hardest Part" | รอย คิม |  |
| 2019 | "You&I" | เมโลแมนซ์ |  |
| 2023 | "Seven" | จ็องกุก (ร้องรับเชิญ แลตโต) |  |
รางวัลและการเสนอชื่อ

| รางวัล | ปี | สาขา | ผู้รับ/ผลงาน | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอแพนสตาร์อะวอดส์ | 2021 | นักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม | หลังภาพแห่งความสุข | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| เอแพนสตาร์อะวอดส์ | 2022 | รางวัลความเป็นเลิศสูงสุด นักแสดงหญิงในละคร OTT | มายเนม | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| เอแพนสตาร์อะวอดส์ | 2022 | รางวัลดารายอดนิยม นักแสดงหญิง | มายเนม | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| เอเชียอาร์ติสต์อะวอดส์ | 2020 | หน้าใหม่แห่งปี | หลังภาพแห่งความสุข | ชนะ |  |
| เอเชียอาร์ติสต์อะวอดส์ | 2021 | รางวัลศิลปินยอดเยี่ยม - นักแสดงหญิง | ฮัน โซ-ฮี | ชนะ |  |
| เอเชียอาร์ติสต์อะวอดส์ | 2021 | รางวัลนักแสดงนำหญิงยอดนิยม | ฮัน โซ-ฮี | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| เอเชียอาร์ติสต์อะวอดส์ | 2022 | รางวัลศิลปินยอดเยี่ยม - นักแสดงหญิง | ฮัน โซ-ฮี | ชนะ |  |
| แบคซังอาร์ตอะวอดส์ | 2020 | นักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม – โทรทัศน์ | หลังภาพแห่งความสุข | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| แบคซังอาร์ตอะวอดส์ | 2022 | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม – โทรทัศน์ | มายเนม | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| บลูดรากอนซีรีส์อะวอดส์ | 2022 | นักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม | มายเนม | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| แบรนด์ออฟเดอะเยียร์อะวอดส์ | 2020 | นักแสดงหญิงยอดเยี่ยมแห่งปี - ดาวรุ่ง | หลังภาพแห่งความสุข | ชนะ |  |
| คิโนไลตส์อะวอดส์ | 2021 | นักแสดงหญิงแห่งปี (ในประเทศ) | เนเวอร์เดอะเลส: รักนี้ห้ามไม่ได้ มายเนม | ลำดับที่ 1 |  |
| โคเรียเฟิสต์แบรนด์อะวอดส์ | 2020 | นักแสดงหญิงดาวรุ่งยอดเยี่ยม | หลังภาพแห่งความสุข | ชนะ |  |
| เอ็มบีซีดรามาอะวอดส์ | 2017 | นักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม | ดอกไม้ป่าเงินตรา | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
รางวัลและการเสนอชื่อ > รายการ

| สำนักพิมพ์ | ปี | รายการ | ตำแหน่ง | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ซีน21 | 2021 | นักแสดงหญิงที่จะเป็นผู้นำอุตสาหกรรมวิดีโอคอนเทนต์ของเกาหลีในปี 2022 | ลำดับที่ 1 |  |
| ฟอบส์ | 2021 | คนดังทรงอิทธิพลแห่งเกาหลี | ลำดับที่ 39 |  |
| ฟอบส์ | 2022 | คนดังทรงอิทธิพลแห่งเกาหลี | ลำดับที่ 28 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ฮัน โซ-ฮี ที่อินสตาแกรม
ฮัน โซ-ฮี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฮัน โซ-ฮี ที่ฮันซีเนมา
Han So-hee ที่ Naver Blog
ถนนสามเสน

แผนที่เขตดุสิต ถนนสามเสนอยู่บริเวณซ้ายบน ใกล้กับแม่น้ำเจ้าพระยา
ถนนสามเสน บริเวณใกล้กับตลาดศรีย่าน
ถนนสามเสน (อักษรโรมัน: Thanon Sam Sen) เป็นถนนสายสำคัญในพื้นที่เขตพระนครและเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

แต่เดิมพื้นที่บริเวณนี้เป็นพื้นที่ทุ่งนาและลำคลองมีชื่อเรียกว่า "ทุ่งสามเสน" ติดริมแม่เจ้าพระยา มีปรากฏตั้งแต่อาณาจักรกรุงศรีอยุธยา รัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยชาวโปรตุเกสที่ได้อพยพเข้ามาอาศัยอยู่ในกรุงศรีอยุธยา เมื่อเกิดศึกสงคราม ชาวโปรตุเกสได้รับราชการสงครามมีความดีความชอบ  สมเด็จพระนารายณ์มหาราชจึงได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานที่ดินให้เข้ามาอยู่อาศัยเมื่อราว พ.ศ. 2217 จึงได้มีการสร้างวัดคอนเซ็ปชัญ หรือวัดแม่พระปฏิสนธินิรมล ศาสนาสถานของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งในตอนแรกเป็นเพียงแค่โบสถ์ไม้ นับเป็นศาสนสถานของคาสนาคริสต์ที่เก่าแก่ที่สุดในกรุงเทพมหานคร และกลายเป็นชุมชนเรียกว่า "บ้านโปรตุเกส" หากแต่แถบทุ่งสามเสนนี้ ก็เป็นพื้นที่ ๆ มีผู้คนอาศัยอยู่ก่อนแล้ว โดยปรากฏหลักฐาน คือ วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร (วัดสมอราย) ซึ่งสันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่ก่อนอาณาจักรกรุงศรีอยุธยา และวัดเทวราชกุญชรวรวิหาร (วัดสมอแครง) รวมถึงวัดโบสถ์สามเสนที่สร้างในอาณาจักรกรุงศรีอยุธยา
ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ได้โปรดเกล้าฯ ให้ชาวเขมรที่เข้ารีตศาสนาคริสต์ที่หลบลี้ภัยสงครามมา เข้ามาอยู่อาศัยที่บ้านโปรตุเกสนี้ ทำให้หมู่บ้านโปรตุเกสเปลี่ยนชื่อเป็น "หมู่บ้านเขมร" โดยมีชาวเขมรผู้หนึ่งชื่อ นายแก้ว มีตำแหน่งเป็นจางวาง ทำหน้าที่เป็นนายหมู่บ้านด้วย ต่อมาสังฆราชปาเลกัว (ฌ็อง-บาติสต์ ปาลกัว) ได้เข้ามาเป็นอธิการวัดคอนเซ็ปชัญ ก็ได้สร้างความเจริญให้แก่วัดแห่งนี้ตราบจนถึงปัจจุบัน ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดเกล้าฯ ให้ชาวญวนที่อพยพเข้ามาในกรุงรัตนโกสินทร์อันเนื่องจากมีการปราบปราบชาวญวนที่นับถือศาสนาคริสต์ เข้ามาอาศัยอยู่ยังบริเวณวัดส้มเกลี้ยง ซึ่งเป็นวัดร้าง เหนือหมู่บ้านเขมร เรียกกันว่า "หมู่บ้านญวน" และมีการสร้างวัดนักบุญฟรังซิสเซเวียร์ และกลายมาเป็นชุมชนชาวญวนมาจนถึงปัจจุบัน
โดยชื่อ "สามเสน" นั้น ยังไม่ทราบถึงความหมายและที่มาที่ไปแน่ชัด มีตำนานเล่าว่า หลวงพ่อโต พระพุทธรูปมาจากวัดบางพลีใหญ่ใน (ปัจจุบันตั้งอยู่ในอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ) ได้ลอยน้ำลงมาจากทางเหนือ มาปรากฏอยู่แถบนี้ ผู้คนได้มาช่วยกันฉุดลากขึ้นจากน้ำ แต่ก็ไม่ขึ้น เพราะเป็นพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ หน้าตักกว้าง 3 ศอก 3 คืบ จนมีคนผู้มาช่วยกันถึงสามแสนคนก็ยังไม่สำเร็จ แต่ผลุบจมหายไป เลยเรียกตำบลนั้นว่า "สามแสน" ต่อมาก็เพี้ยนเป็น "สามเสน" ซึ่งสามเสนก็ยังปรากฏอยู่ในนิราศพระบาทของสุนทรภู่ เมื่อปลายปี พ.ศ. 2350 ด้วย
แต่จากหลักฐานแผนที่ในจดหมายเหตุหมอแกมป์เฟอร์ (เอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์) นายแพทย์ชาวเยอรมันที่ได้เดินทางเข้ามายังกรุงศรีอยุธยาตั้งแต่ พ.ศ. 2233 ได้ระบุตำแหน่งที่ชื่อว่า Ban Samsel ซึ่งชื่อดังกล่าวมีความใกล้เคียงกับคำว่า "บ้านสามเสน" อีกทั้งตำแหน่ง Ban Samsel ก็ตั้งอยู่ระหว่างป้อมที่บางกอก (ฝั่งธนบุรี) กับตลาดแก้ว ตลาดขวัญ (จังหวัดนนทบุรี)
มีการสันนิษฐานไปต่าง ๆ นานา เช่น คำว่า "เสน" เป็นภาษาบาลีหมายถึง โคตรวงศ์, เหล่า แต่เดิมบริเวณพื้นที่แถบนี้น่าจะมีชาวอินเดียที่ชื่อว่า "สาม" อาศัยอยู่ หรืออธิบายว่า โบสถ์ทอมาสเดอะเซนต์ ที่เคยอยู่แถบนี้ ซึ่งสร้างขึ้นโดย นายทอมาส นับถือกันว่าเป็นนักบุญ หรือเซนต์ จึงมีคำว่า เซนต์ ต่อท้ายนาม แต่คนทั่วไปมักเรียกว่า "ทามเสน" ต่อมาจึงกลายเป็น "สามเสน" หรือมีนักภาษาศาสตร์เสนอไว้ว่า น่ามาจะจากภาษามลายูว่า "สุไหงซัมซัม" (Su–ngai Samsam) หมายถึง "คลองชาวมุสลิม" หรืออาจจะมาจากคำว่า "สุไหงซามซิง" (Su–ngai Samsing) หมายถึง "คลองคนดุร้าย" เป็นต้น
การก่อสร้างถนน

ถนนสามเสน เริ่มก่อสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 หลังจากที่พระองค์ทรงมีพระราชดำริให้สร้างพระราชวังดุสิตขึ้นในพื้นที่ตำบลสามเสน และทรงโปรดให้สร้างถนนหลายสายผ่านบริเวณดังกล่าว ถนนสามเสนมีลักษณะที่สำคัญคือเป็นถนนที่ตัดเลียบไปตามแนวแม่น้ำเจ้าพระยาในฝั่งพระนคร จุดเริ่มต้นของถนนสามเสนเริ่มต้นต่อจากถนนจักรพงษ์ที่แยกจักรพงษ์ ซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนพระสุเมรุ ในเขตพระนคร ตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ข้ามคลองบางลำพูที่สะพานนรรัตน์สถาน ตัดกับถนนวิสุทธิกษัตริย์ที่แยกบางขุนพรหม จากนั้นตัดกับถนนกรุงเกษมที่แยกเทเวศร์ แล้วข้ามคลองผดุงกรุงเกษมที่สะพานเทเวศร์นฤมิตร เข้าสู่พื้นที่เขตดุสิต ตัดกับถนนลูกหลวง ตัดกับถนนศรีอยุธยาที่แยกสี่เสาเทเวศร์ จากนั้นตัดกับถนนราชวิถีที่แยกซังฮี้ ตัดกับถนนสุโขทัยที่แยกวชิระผ่านวังศุโขทัย ข้ามคลองสามเสนที่สะพานโสภณ เข้าสู่พื้นที่แขวงถนนนครไชยศรี ตัดกับถนนนครไชยศรีที่แยกศรีย่าน ตัดกับถนนอำนวยสงครามและถนนเขียวไข่กาที่แยกบางกระบือ และสิ้นสุดที่แยกเกียกกายที่เป็นจุดตัดกับถนนทหาร รวมระยะทางประมาณ 4.6 กิโลเมตร โดยมีถนนที่ตรงต่อเนื่องขึ้นไปทางทิศเหนือคือถนนประชาราษฎร์ สาย 1
อนึ่ง ถนนสามเสนเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองในแขวงต่าง ๆ ดังนี้
หมายเหตุ : ใช้ทิศเหนือเป็นทิศหลัก
แบ่งแขวงชนะสงคราม (ซ้าย) และแขวงตลาดยอด (ขวา) ในเขตพระนคร ตั้งแต่แยกจักรพงษ์จนถึงสะพานนรรัตน์สถาน
แบ่งแขวงวัดสามพระยา (ซ้าย) และแขวงบ้านพานถม (ขวา) ในเขตพระนคร ตั้งแต่สะพานนรรัตน์สถานจนถึงแยกบางขุนพรหม
แบ่งแขวงวัดสามพระยา (ซ้าย) และแขวงบางขุนพรหม (ขวา) ในเขตพระนคร ตั้งแต่แยกบางขุนพรหมจนถึงสะพานเทเวศร์นฤมิตร
แบ่งแขวงวชิรพยาบาล (ซ้าย) และแขวงดุสิต (ขวา) ในเขตดุสิต ตั้งแต่สะพานเทเวศร์นฤมิตรจนถึงสะพานโสภณ
สถานที่สำคัญ

สถานที่สำคัญที่บริเวณถนนสามเสนผ่าน มีดังนี้
วัดสังเวชวิศยารามวรวิหาร
สำนักงานเขตพระนคร
วัดสามพระยา
ธนาคารแห่งประเทศไทย
วังเทวะเวสม์
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร วิทยาเขตเทเวศร์
หอสมุดแห่งชาติ
ท่าวาสุกรี
วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
โรงเรียนเซนต์คาเบรียล
โรงพยาบาลวชิรพยาบาล
วังศุโขทัย
กรมชลประทาน
โรงเรียนราชินีบน
สุพรีมคอมเพล็กซ์
บุญรอดบริวเวอรี
สัปปายะสภาสถาน
กองพันทหารม้าที่ 4 รักษาพระองค์ กองพลที่ 1 รักษาพระองค์
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนสามเสน
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°47′00″N 100°30′44″E﻿ / ﻿13.783449°N 100.512118°E﻿ / 13.783449; 100.512118
กลุ่มโซรน

| กลุ่มโซรน  |
| --- | --- |
ผู้ก่อตั้ง: ยุน จุง
ก่อตั้ง: คริสต์ศตวรรษที่ 17
ถูกยุบ: ค.ศ. 1762
แยกจาก: กลุ่มซาน
ถัดไป: กลุ่มชี กลุ่มพย็อน
อุดมการณ์: พิพัฒนาการนิยม
จุดยืน: ซ้ายกลาง
กลุ่มโซรน (เกาหลี: 소론; ฮันจา: 少論; อังกฤษ: Soron Faction) กลุ่มการเมืองกลุ่มสำคัญในสมัย ราชวงศ์โชซ็อน ที่แยกออกมาจาก ฝ่ายตะวันตก โดยกลุ่มโซรนเป็นกลุ่มการเมืองที่เป็นขั้วตรงข้ามกับ กลุ่มโนรน ที่แตกออกมาจากฝ่ายตะวันตกเช่นเดียวกันเนื่องจากกลุ่มโซรนเป็นฝ่ายหัวก้าวหน้าขณะที่กลุ่มโนรนเป็นฝ่าย อนุรักษนิยม
ซึ่งกลุ่มโซรนได้ให้การสนับสนุน พระสนมฮีบิน ตระกูลชัง พระสนมเอกใน พระเจ้าซุกจง และพระโอรสของพระนางคือ เจ้าชายลียุน ต่อมาเมื่อเจ้าชายลียุนขึ้นสืบ ราชบัลลังก์นกฟีนิกซ์ เป็น พระเจ้าคย็องจง ทำให้กลุ่มโซรนได้ก้าวเข้ามามีอำนาจในราชสำนักเหนือกลุ่มโนนนแต่กลับเกิดการพลิกผันเมื่อพระเจ้าคย็องจงสวรรคตโดยไร้รัชทายาทเมื่อปี ค.ศ. 1724 เจ้าชายลีกึม ที่ วังเซเจ (พระราชอนุชารัชทายาท) พระราชอนุชาที่ประสูติแต่ พระสนมเอกซุกบิน ตระกูลชเว ที่กลุ่มโนนนให้การสนับสนุนขึ้นสืบราชบัลลังก์นกฟีนิกซ์เป็น พระเจ้าย็องโจ ทำให้กลุ่มโซรนแทบจะหมดอำนาจทางการเมือง
สถานีจูรงตะวันออก

ภาพภายนอกสถานีจูรงตะวันออก มีรถไฟฟ้าซีเมนส์ ซี 651 ขบวนหนึ่ง กำลังเข้าสู่สถานี
สถานีจูรงตะวันออก (อังกฤษ: Jurong East MRT Station (NS1/EW24)) เป็นสถานียกระดับของรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนสิงคโปร์ สายเหนือ-ใต้ (เคยเป็นสายย่อยจนถึงปี ค.ศ. 1996) และ สายตะวันออก-ตะวันตก มีชานชาลาเปลี่ยนเส้นทางสำหรับรถไฟฟ้าทั้งสองสาย
สถานีรถไฟฟ้าแห่งนี้ อยู่ทางฝั่งตะวันออกของย่านจูรง มีรถไฟฟ้าช่วยในการเชื่อมต่อระหว่างย่านที่พักอาศัยยูฮัว, สวนเทบัน, สวนธุรกิจนานาชาติ, ย่านตกตัก ไปยังส่วนอื่น ๆ ของเกาะ นับเป็นสถานีรถไฟฟ้าที่มีความหนาแน่นมากที่สุดแห่งหนึ่งในสิงคโปร์
สถานีนี้เป็นสถานีต้นทาง-ปลายทางของสายเหนือ-ใต้ ในช่วงชั่วโมงเร่งด่วน จะมีรถไฟฟ้าวิ่งเพิ่มมาจากศูนย์ซ่อมบำรุงอูลูปันดัน เพื่อมาตั้งต้นทางที่นี่ ส่วนสายตะวันออก-ตะวันตก สถานีนี้ตั้งอยู่ระหว่างสถานีสวนจีน กับสถานีเคลเมนติ และยังเป็นสถานีเริ่มแรกที่มีเสียงประกาศตามสถานี นับตั้งแต่เปิดใช้งานสายย่อย เมื่อปี ค.ศ. 1990 ทางตอนระหว่างสถานีจูรงตะวันออก กับสถานีเคลเมนติ เป็นทางตอนที่ยาวที่สุดของสายตะวันออก-ตะวันตก ใช้เวลาเดินทางในช่วงนี้ 4 นาที
สถานีจูรงตะวันออก เป็น 1 ใน 4 สถานี ที่เคยปรากฏในเกมเศรษฐีของสิงคโปร์
แผนผังของสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| L3 | ชานชาลา เอ | สายเหนือ-ใต้ มุ่งหน้า  NS28  มารีนาเซาท์เพียร์ โดยจะผ่าน  NS2  บูกิตบาตก (←) เป็นสถานีแรก |
L3: ชานชาลาเกาะกลาง ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| L3 | ชานชาลา บี/ซี | สายตะวันออก-ตะวันตก มุ่งหน้า  EW1  ปาเซอร์ริส โดยจะผ่าน  EW23  เคลเมนติ (→) เป็นสถานีแรก |
L3: ชานชาลาเกาะกลาง ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
| L3 | ชานชาลา ดี/อี | สายเหนือ-ใต้ มุ่งหน้า  NS28  มารีนาเซาท์เพียร์ โดยจะผ่าน  NS2  บูกิตบาตก (←) เป็นสถานีแรก |
L3: ชานชาลาเกาะกลาง ประตูรถจะเปิดทางสองด้าน
| L3 | ชานชาลา เอฟ | สายตะวันออก-ตะวันตก มุ่งหน้า  EW29  จูกุน โดยจะผ่าน  EW25  สวนจีน (←) เป็นสถานีแรก |
| L2 | ชั้นจำหน่ายบัตรโดยสาร | เครื่องจำหน่ายบัตรโดยสาร, ศูนย์บริการของสถานี, เจ-วอล์ก |
| L1 | ระดับถนน | สถานีขนส่งผู้โดยสารจูรงตะวันออก, ตลาดหลักทรัพย์จูรงตะวันออก, ห้างสรรพสินค้าเจิม, ห้างสรรพสินค้าเวสต์เกต |
การเชื่อมต่อกับการขนส่งรูปแบบต่าง ๆ > รถไฟฟ้า

| จุดหมายปลายทาง | ขบวนแรก | ขบวนแรก | ขบวนแรก |  | ขบวนสุดท้าย |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | วันจันทร์–เสาร์ |  | วันอาทิตย์ และวันหยุดราชการ |  | ทุกวัน |  |  |
สายเหนือ–ใต้
| NS28 มารีนาเซาท์เพียร์ | 5.16 น. |  | 5.35 น. |  | 22.53 น. |  |  |
| NS19 เตาปาโยฮ์ | – |  | – |  | 23.28 น. |  |  |
| NS16 อังโมกิว | – |  | – |  | 23.58 น. |  |  |
สายตะวันออก–ตะวันตก
| EW1 ปาเซอร์ริส | 5.40 น. |  | 6.13 น. |  | 23.45 น. |  |  |
| EW29 จูกุน | 5.14 น. |  | 5.44 น. |  | 0.25 น. |  |  |
การปรับปรุงและพัฒนา

โครงการปรับปรุงย่านจูรงตะวันออก (JEMP) ประกอบด้วย การสร้างชานชาลาใหม่ 2 แห่ง และรางรถไฟใหม่ เพื่อให้รถไฟฟ้าสายเหนือ-ใต้ สามารถเข้า-ออกสถานีได้ในเวลาเดียวกัน นอกจากนี้ ชานชาลาใหม่ยังช่วยลดหนาแน่นของผู้โดยสาร และลดเวลาที่รอรถไฟฟ้า และยังมีแผนสั่งซื้อรถไฟฟ้าขบวนใหม่ 22 ขบวน เพื่อนำมาใช้งานในสายเหนือ-ใต้ และสายตะวันออก-ตะวันตก โครงการนี้มีกำหนดเสร็จในปี ค.ศ. 2012 โดยเริ่มดำเนินงานในปี ค.ศ. 2009 และเปิดทดลองใช้งานช่วงต้นปี ค.ศ. 2011 ก่อนเปิดใช้งานจริงเมื่อ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2011
ชานชาลาเดิม ได้แก่ เอ (มุ่งหน้าทิศตะวันออก), บี (มุ่งหน้าทิศตะวันตก), ซี และ ดี (มุ่งหน้าทิศใต้) ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นชานชาลา ซี (มุ่งหน้าทิศตะวันออก สถานีปาเซอร์ริส), เอฟ (มุ่งหน้าทิศตะวันตก สถานีจูกุน), ดี และ อี (มุ่งหน้าทิศใต้ สถานีมารีนาเซาท์เพียร์) ตามลำดับ พร้อมกับมีชานชาลาใหม่ ได้แก่ ชานชาลา เอ (มุ่งหน้าทิศใต้ สถานีมารีนาเซาท์เพียร์ เฉพาะชั่วโมงเร่งด่วนเท่านั้น) และ บี (มุ่งหน้าทิศตะวันออก สถานีปาเซอร์ริส และสถานีท่าอากาศยานจางี)
ในช่วงแรก ๆ ที่ชานชาลาใหม่เปิดใช้งาน ชานชาลาใหม่จะเปิดใช้งานเฉพาะวันทำงานธรรมดา ช่วงเร่งด่วนตอนเช้า 7-9 นาฬิกา ต่อมาได้ขยายไปถึง 10 นาฬิกา และได้เพิ่มช่วงที่ให้บริการ ได้แก่ ตอนเย็น 17-20 นาฬิกา ตั้งแต่วันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2011
มีการติดตั้งรั้วกันเสียง เพื่อไม่ให้เสียงรถไฟฟ้ารบกวนผู้คนที่พักอาศัยในแถบนั้น
ทางออกของสถานี

ฝั่งตะวันออก (สร้างพร้อมกับโครงการ JEMP) — ศูนย์การค้าเจม, บิกบอกซ์
ฝั่งตะวันตก — เจคิวบ์, เวสต์เกต, สถานีขนส่งผู้โดยสารจูรงตะวันออก, อาคารไอเอ็มเอ็ม
การปรับปรุงในด้านอื่น ๆ

ทางสถานีได้ติดตั้งประตูกั้นชานชาลารถไฟฟ้า เมื่อปี ค.ศ. 2009 เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2009 เป็นสถานียกระดับแห่งที่ 3 ที่มีการติดตั้งประตูกั้นนี้ และเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 ได้เปิดใช้งานประตูกั้นชานชาลาแห่งใหม่ที่เพิ่งสร้างเสร็จ
การติดตั้งพัดลม HVLS ภายในตัวสถานี

ได้มีการติดตั้งพัดลมอัจฉริยะ (HVLS) ในสถานียกระดับทั้งหมด 36 สถานี รวมสถานีจูรงตะวันออกด้วย พัดลมนี้ได้ใช้งานจริงเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2012
อบัติการณ์ > การหลอกขู่วางระเบิด

ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 นายมัค ฮอย เมง อายุ 29 ปี ได้เข้าไปทำงานเป็นลูกจ้างที่สถานีแห่งนี้ และได้เขียนจดหมายขู่ว่ามีการวางระเบิดที่นี่ แต่ในภายหลัง กลับไม่พบเหตุการณ์ระเบิดแต่อย่างใด ในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2005 เขาถูกจับและถูกตัดสินจำคุก 2 ปีครึ่ง เนื่องจากได้ขโมยจากร้านอาหารอีกด้วย
อบัติการณ์ > การฆาตกรรม

หญิงชราวัย 62 ปี ถูกพบในฐานะผู้ได้รับบาดเจ็บ เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 เวลา 14 นาฬิกา 35 นาที ก่อนถูกส่งตัวไปรักษาที่ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติ ซึ่งต่อมาเธอได้เสียชีวิตลง ในวันถัดมา ตำรวจสามารถจับฆาตกรชายอายุ 55 ปีได้สำเร็จ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Jurong East Station Modification Project เก็บถาวร 2013-01-13 ที่ archive.today
Jurong East to Changi Airport MRT Station route