stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาษาซิเบ
อ่านเพิ่ม

Jang, Taeho (2008). Xíbóyǔ yǔfǎ yánjiū 锡伯语语法研究 [Sibe Grammar] (ภาษาจีน). Kunming: Yunnan minzu chubanshe. ISBN 978-7-5367-4000-6.
Kodner, Jacob Aaron, and Meng Ronglu (2021). Mini Buleku: A Recorded Sibe Dictionary. UC Irivine.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
Li, Shulan 李淑兰; Zhong, Qian 仲谦; Wang, Qingfeng 王庆丰 (1984). Xíbóyǔ kǒuyǔ yánjiū 锡伯语口语研究 [Research Into Xibo Oral Language] (ภาษาจีน). Beijing: Minzu chubanshe.
Kida, Akiyoshi (2000), A Typological and Comparative Study of Altaic Languages with Emphasis on Xibo Language: The Part of Xibo Grammar (ภาษาอังกฤษ)
Jin, Ning (1994). Phonological Correspondences Between Literary Manchu and Spoken Sibe (ภาษาอังกฤษ). University of Washington.
Tong, Zhongming 佟中明 (2005). "Éguó zhùmíng xuézhě B·B·lā dé luò fū yòng Xíbóyǔ fùshù jìlù de mínjiān gùshì" 俄国著名学者B·B·拉德洛夫用锡伯语复述记录的民间故事 [The Folktales Retold and Recorded in Xibo Language by the Famous Russian Scholar B.B. Radloff]. Mínzú wénxué yánjiū / Studies of Ethnic Literature (ภาษาจีน). 2005 (3): 60–63. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 30, 2007.
Zikmundová, Veronika (2013). Spoken Sibe: Morphology of the Inflected Parts of Speech (ภาษาอังกฤษ). Prague: Karolinum Press. ISBN 9788024621036.
แหล่งข้อมูลอื่น

ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
Abkai — Unicode Manchu/Sibe/Daur Fonts and Keyboards
SibeCulture.com: Sibe-English-Chinese phrases
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
สงครามนโปเลียน
หนังสืออ่านเพิ่ม > หนังสือเกี่ยวกับเรื่องทั่วไปและหนังสืออ้างอิง

Bruun, Geoffrey. Europe and the French Imperium, 1799–1814 (1938) online, political and diplomatic context
Bruce, Robert B. et al. Fighting Techniques of the Napoleonic Age 1792–1815: Equipment, Combat Skills, and Tactics (2008) excerpt and text search
Gates, David. The Napoleonic Wars 1803–1815 (NY: Random House, 2011)
Gulick, E.V. “The final coalition and the Congress of Vienna, 1813–15,” in C.W. Crawley, ed. The New Cambridge Modern History: IX. War and Peace in an age of upheaval 1793–1830 (Cambridge University Press, 1965) pp. 629–668; online.
Markham, Felix. “The Napoleonic Adventure” in C.W. Crawley, ed. The New Cambridge Modern History: IX. War and Peace in an age of upheaval 1793–1830 (Cambridge University Press, 1965) pp. 307–336; online.
Pope, Stephen (1999). The Cassel Dictionary of the Napoleonic Wars. Cassel. ISBN 0-304-35229-2.
Ross, Steven T. European Diplomatic History, 1789–1815: France Against Europe (1969)
Ross, Steven T. The A to Z of the Wars of the French Revolution (Rowman & Littlefield, 2010); 1st edition was Historical dictionary of the wars of the French Revolution (Scarecrow Press, 1998)
Rothenberg, Gunther E. (1988). "The Origins, Causes, and Extension of the Wars of the French Revolution and Napoleon". Journal of Interdisciplinary History. 18 (4): 771–793. doi:10.2307/204824. JSTOR 204824.
Rothenberg, E. Gunther. The Art of Warfare in the Age of Napoleon (1977)
Schneid, Frederick C. (2011). The French Revolutionary and Napoleonic Wars. Mainz: Institute of European History.
Schneid, Frederick C. Napoleon's Conquest of Europe: The War of the Third Coalition (2005) excerpt and text search
Schneid, Frederick C. Napoleonic Wars: The Essential Bibliography (2012) excerpt and text search 121 pp. online review in H-FRANCE
Smith, Digby George. The Greenhill Napoleonic Wars Data Book: Actions and Losses in Personnel, Colours, Standards, and Artillery (1998)
Stirk, Peter. "The concept of military occupation in the era of the French Revolutionary and Napoleonic Wars." Comparative Legal History 3#1 (2015): 60–84.
หนังสืออ่านเพิ่ม > หนังสือเกี่ยวกับนโปเลียนและฝรั่งเศส

Chandler, David G., ed. Napoleon's Marshals (1987) short scholarly biographies
Dwyer, Philip. Napoleon: The Path to Power (2008) excerpt vol 1
Elting, John R. Swords Around a Throne: Napoleon's Grand Armee (1988).
Forrest, Alan I. Napoleon's Men: The Soldiers of the Empire Revolution and Empire (2002).
Forrest, Alan. Conscripts and Deserters: The Army and French Society during Revolution and the Empire (1989) excerpt and text search
Gallaher, John G. Napoleon's Enfant Terrible: General Dominique Vandamme (2008). excerpt
Griffith, Paddy. The Art of War of Revolutionary France, 1789–1802 (1998) excerpt and text search
Haythornthwaite, Philip J. Napoleon's Military Machine (1995) excerpt and text search
Hazen, Charles Downer. The French Revolution and Napoleon (1917) online free เก็บถาวร 2018-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Nester, William R. Napoleon and the Art of Diplomacy: How War and Hubris Determined the Rise and Fall of the French Empire (2011). excerpt
Parker, Harold T. "Why Did Napoleon Invade Russia? A Study in Motivation and the Interrelations of Personality and Social Structure," Journal of Military History (1990) 54#2 pp. 131–46 in JSTOR.
Riley, Jonathon P. Napoleon as a General (Hambledon Press, 2007)
Mikaberidze, Alexander. The Napoleonic Wars: A Global History  (Oxford University Press) February 2020
Wilkin Bernard and Wilkin René: Fighting for Napoleon: French Soldiers’ Letters 1799–1815 Pen and Sword Military (2016)
Wilkin Bernard and Wilkin René: Fighting the British: French Eyewitness Accounts from the Napoleonic Wars Pen and Sword Military (2018)
หนังสืออ่านเพิ่ม > หนังสือเกี่ยวกับบทบาทของออสเตรีย, ปรัสเซีย และรัสเซีย

Haythornthwaite, Philip J. The Russian Army of the Napoleonic Wars (1987) vol 1: Infantry 1799–1814; vol 2: Cavalry, 1799–1814
Lieven, D. C. "Russia and the Defeat of Napoleon (1812–14)," Kritika: Explorations in Russian and Eurasian History (2006) 7#2 pp. 283–308.
Rothenberg, Gunther E.  Napoleon's Great Adversaries: The Archduke Charles and the Austrian Army 1792–1814 (1982)
Schneid, Frederick C. ed. European Armies of the French Revolution, 1789–1802 (2015) Nine essays by leading scholars.
หนังสืออ่านเพิ่ม > หนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์นิพนธ์และความทรงจำ

Esdaile, Charles. "The Napoleonic Period: Some Thoughts on Recent Historiography," European History Quarterly, (1993) 23: 415–32 online[ลิงก์เสีย]
Forrest, Alan et al. eds. War Memories: The Revolutionary and Napoleonic Wars in Modern European Culture (2013)
Hyatt, Albert M.J. "The Origins of Napoleonic Warfare: A Survey of Interpretations." Military Affairs (1966) 30#4 pp. 177–185.
Linch, Kevin. "War Memories: The Revolutionary and Napoleonic Wars in Modern European Culture." Social History 40#2 (2015): 253–254.
Martin, Jean-Clément. "War Memories. The Revolutionary and Napoleonic Wars in Modern European Culture." Annales Historiques De La Revolution Francaise. (2015) No. 381.
Messenger, Charles, บ.ก. (2001). Reader's Guide to Military History. Routledge. pp. 391–427. ISBN 9781135959708. evaluation of the major books on Napoleon and his wars published by 2001.
Mikaberidze, Alexander. "Recent Trends in the Russian Historiography of the Napoleonic Wars," Journal of Military History (2010) 74#1 pp. 189–194.
หนังสืออ่านเพิ่ม > แหล่งข้อมูลปฐมภูมิ

Dwyer, Philip G. "Public remembering, private reminiscing: French military memoirs and the revolutionary and Napoleonic wars," French Historical Studies (2010) 33#2 pp. 231–258 online
Kennedy, Catriona. Narratives of the Revolutionary and Napoleonic Wars: Military and Civilian Experience in Britain and Ireland (Palgrave Macmillan, 2013)
Leighton, James. Witnessing the Revolutionary and Napoleonic Wars in German Central Europe (2013), diaries, letters and accounts by civilians Online review
เขตอัครบิดรสากล

| เขตอัครบิดรสากล |
| --- | --- |
ตราประจำตำแหน่งอัครบิดรสากล
กลุ่ม: อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
ความโน้มเอียง: กรีกออร์ทอดอกซ์
คัมภีร์: เซปตัวจินต์, พันธสัญญาใหม่
เทววิทยา: อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
แผนการปกครอง: อิปิสโคปัล
ประมุข: อัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล
บิชอป: 125 (ในตำแหน่ง 73, เกียรตินาม 52)
แพริช: 525 (ในสหรัฐ)
นักพรต: ~1,800 (เขาแอทอส)
อาราม: 20 (สหรัฐ) 20 (เขาแอทอส), 8 (ออสเตรเลีย), 6 (เมเตโอรา)
ภาษา: ภาษากรีก, ภาษาอังกฤษ, ภาษายูเครน, ภาษาฝรั่งเศส, ภาษาเกาหลี, ภาษาตุรกี
ศูนย์กลาง: อาสนวิหารนักบุญจอร์จ (อิสตันบูล) 41°01′45″N 28°57′06″E﻿ / ﻿41.02917°N 28.95167°E﻿ / 41.02917; 28.95167
อาณาเขต: อิสตันบูล ส่วนใหญ่ของตุรกี เขาแอทอส ครีต ประเทศกรีซตอนเหนือ โดเดคะนีส ประเทศเกาหลี
ผู้ก่อตั้ง: นักบุญอันดรูว์
เอกราช: ค.ศ. 330 จากเขตมุขนายกมหานครเฮราเคลีย
แยกออก: หลายครั้ง§ Present-day autocephalous churches previously under the Ecumenical Patriarchate คริสตจักรอัครทูตอาร์มีเนีย
สมาชิก: ~5,000 in Turkey, ~3,800,000 in Greece, ~1,500,000 in diaspora, =5,305,000 in total .
เว็บไซต์ทางการ: ec-patr.org
เขตอัครบิดรสากล (กรีก: Οικουμενικό Πατριαρχείο; อังกฤษ: Ecumenical Patriarchate) เป็นเขตปกครองของอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลและเป็นศูนย์กลางคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ทั่วโลก
เขตอัครบิดรสากลมีหน้าที่อภิบาลและเผยแผ่ความเชื่อดั้งเดิมของคริสตจักรโดยไม่จำกัดชาติและภูมิภาค เชื้อชาติและภาษา คริสตชนออร์ทอดอกซ์ที่ไม่ได้สังกัดคริสตจักรย่อมถือว่าอยู่ในสังกัดเขตอัครบิดรสากล
ประวัติ

คริสตชนออร์ทอดอกซ์เชื่อว่านักบุญอันดรูว์เป็นผู้ก่อตั้งคริสตจักรขึ้นในเมืองนี้ ต่อมาจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชสถาปนาบริเวณนี้ขึ้นเป็นนครคอนสแตนติโนเปิล ให้เป็นราชธานีแห่งใหม่ของจักรวรรดิโรมันแทนกรุงโรม ทำให้บิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลเป็นตำแหน่งที่มีความสำคัญมากขึ้นและยกสถานะเป็นอาร์ชบิชอป ในปี ค.ศ. 381 สภาสังคายนาคอนสแตนติโนเปิลครั้งที่หนึ่งกำหนดให้บิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลมีศักดิ์รองจากบิชอปแห่งโรม ต่อมาในปี ค.ศ. 451 สภาสังคายนาแคลซีดันจึงกำหนดให้บิชอปแห่งโรมและบิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลมีศักดิ์เสมอกัน จนกระทั่งราวปี ค.ศ. 587-8 จักรพรรดิเมาริกิอุสจึงพระราชทานสมัญญา "อัครบิดรสากล" แก่อาร์ชบิชอปยอห์นที่ 4 แห่งคอนสแตนติโนเปิลเป็นองค์แรก
มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล

| --- | --- |
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1993
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: กัวลาลัมเปอร์
ที่ตั้ง:  มาเลเซีย
ภาษาทางการ : อังกฤษ, จีน
บุคลากรหลัก: ดาตุก โออิ แดนนี
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล (อังกฤษ: Miss Tourism Queen of the Year International) เป็นการจัดประกวดความงามเวที 1 ของโลกดำเนินการโดย D’ Touch International s Sdn Bhd Foundation มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลจัดประกวดครั้งแรกที่ประเทศมาเลเซีย
ปัจจุบันผู้ที่ดำรงตำแหน่งมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลคือ ณัฎฐา อินต๊ะซาว จากไทย
ประวัติ

การประกวดเวทีมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลนั้นได้เริ่มจัดการประกวดตั้งแต่ปี 2536 โดย ดาตุก โออิ แดนนี จัดขึ้นเพื่อเฟ้นหาสาวงามไปเป็นทูตประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวให้กับประเทศมาเลเซียและประเทศของผู้ที่ได้ตำแหน่งในปีนั้น การประกวดเวทีมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลนั้นส่วนมากจะจัดขึ้นที่ประเทศมาเลเซีย และที่ประเทศจีน
การประกวดมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลไม่ได้มีการจัดประกวดในปี 2542, 2544-46, 2551-52, 2556-57 ,2561-ปัจจุบัน
รูปแบบการจัดประกวด

การจัดประกวดทีมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลนั้น จะมีการจัดประกวดคล้ายกับเวทีการประกวดนางงามทั่วไปคือ จะมีการเก็บคะแนนระหว่างการทำกิจกรรมการจัดประกวด และมีการประกาศตำแหน่งต่างๆในการแข่งรอบสุดท้าย และในปี 2558 ได้กำหนดให้ผู้ชนะและรองอันดับต่าง ๆ โดยบางปีจะมีการแยกจัดการประกวด ซึ่งมีตำแหน่งต่างๆ
มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันเนล > รายชื่อผู้ชนะเรียงตามปี

| ปี | ตัวแทนประเทศ | มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันเนล | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1993 |  นอร์เวย์ | ริตา อ็อมวิก |  กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย | 20 |
| 1994 |  ออสเตรเลีย | จอร์จีนา เดนาฮี |  กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย | 24 |
| 1995 |  ฟินแลนด์ | โจฮันนา โรสเต็น |  กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย | 22 |
| 1996 |  ฟิลิปปินส์ | เชอริลล์ ซานตาริน |  กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย | 24 |
| 1997 |  เม็กซิโก | กาสตานี บาสเกซ |  กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย | 24 |
| 1999 |  ฟิลิปปินส์ | ราเชล อี | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2000 |  กัวเตมาลา | อีฟลิน โลเปซ |  เพทาลิง จายา, มาเลเซีย | 19 |
| 2001 |  สาธารณรัฐเช็ก | ซูซานา สเตพานอฟสกา | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2002 |  จีน | หยิน จือ - | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2003 |  กรีซ | วิคตอเรีย การีดา | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2004 |  อาร์มีเนีย | อานัช กรีกอเรียน |  ฉางชา, จีน | 31 |
| 2005 |  ไต้หวัน | เฉิน เจีย-ฮุย |  อู่ฮั่น, จีน | 41 |
| 2006 |  ไทย | อัมภิกา ชวนปรีชา |  เพทาลิง จายา, มาเลเซีย | 37 |
| 2008 |  บราซิล | ซีเบล เมลโล ฟรานก์แซก | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2009 |  เวเนซุเอลา | เจสสิกา เพติท | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2010 |  เกาหลีใต้ | ฮา ฮยอน-จอง |  เฉวียนโจว, จีน | 75 |
| 2011 |  อินเดีย | อูร์วาชิ ราเตลา |  ยิงตัน, จีน | 53 |
| 2012 |  ลิทัวเนีย | แอสตา จากูเมต |  หนานจิง, จีน | 49 |
| 2013 |  ไทย | สุนิดพร ศรีสุวรรณ | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2014 |  ไทย | วรางคนาง วุฒฑยากร | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2015 |  ฟิลิปปินส์ | เลเรน บาติสตา |  กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย | 57 |
| 2016 |  ชิลี | โซเฟีย ซาเวรา |  เซี่ยงไฮ้, จีน | 55 |
| 2017 |  รัสเซีย | แคทยา ยากิโมวา |  เซี่ยงไฮ้, จีน | 65 |
| 2019 |  อินโดนีเซีย | กาเบรียลลา แพทริเซีย | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2020 |  ไทย | พัดชาพลอย เรือนดาหลวง | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2021 |  ฟินแลนด์ | ไลลี่ แอนนี่ โซเฟีย คอร์เพล่า | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2022 |  เวเนซุเอลา | ลอร่า ซาบาเลต้า | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2023 |  สหราชอาณาจักร | เอมิลี่ คอสซี่ | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2024 |  ไทย | ณัฏฐา อินต๊ะชาว | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
เป็นตำแหน่งรองอันดับ 1 เวทีมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล ในปี 1999, 2001-03, 2008-09, 2013-14, 2019-ปัจจุบัน
มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันเนล > รายชื่อผู้ชนะเรียงตามปี > เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ประเทศ/ดินแดน | จำนวน | ปีที่ชนะ |
|  ไทย | 5 | 2006, 2013, 2014, 2020,2024 |
|  ฟิลิปปินส์ | 3 | 1996, 1999, 2015 |
|  เวเนซุเอลา | 2 | 2009, 2022 |
|  ฟินแลนด์ | 2 | 1995, 2021 |
|  สหราชอาณาจักร | 1 | 2023 |
|  อินโดนีเซีย | 1 | 2019 |
|  รัสเซีย | 1 | 2017 |
|  ชิลี | 1 | 2016 |
|  ลิทัวเนีย | 1 | 2012 |
|  อินเดีย | 1 | 2011 |
|  เกาหลีใต้ | 1 | 2010 |
|  บราซิล | 1 | 2008 |
|  ไต้หวัน | 1 | 2005 |
|  อาร์มีเนีย | 1 | 2004 |
|  กรีซ | 1 | 2003 |
|  จีน | 1 | 2002 |
|  สาธารณรัฐเช็ก | 1 | 2001 |
|  กัวเตมาลา | 1 | 2000 |
|  เม็กซิโก | 1 | 1997 |
|  ออสเตรเลีย | 1 | 1994 |
|  นอร์เวย์ | 1 | 1993 |
มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันเนล > รายชื่อผู้ชนะเรียงตามปี > รองชนะเลิศ

สัญลักษณ์สี
| --- | --- |
   มิสทัวริซึมเมโทรโพลิแทนอินเตอร์เนชันแนล    มิสทัวริซึมคอสโมโพลิแทนอินเตอร์เนชันแนล:    มิสทัวริซึมโกลบอลอินเตอร์เนชันแนล    ดรีมเกิร์ลสออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล
| ปี | รองอันดับ 1 | รองอันดับ 2 | รองอันดับ 3 | รองอันดับ 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | โอริอานา เนโวรา   อาร์เจนตินา | เบลวี นาอา เตเด โอโฟรี   กานา | ซูซานนา เลตซาลู   เอสโตเนีย | แกนตุลกา โซดเกเรล   มองโกเลีย |
| 2016 | หวัง เหมิง  จีน | แอนเดรีย ลิเลียนา โพเพสคู  โรมาเนีย | คริสตี เทย์เลอร์  ออสเตรเลีย | ดามานพรีท คาร์ บราร์  อินเดีย |
| 2015 | เชลลา กีราโบ  ยูกันดา | ไอร์มินา เพรสกาลาวีเซียท  ลิทัวเนีย | ทันจา แอสต์ทอร์สเอตตีร์  ไอซ์แลนด์ | จันด์นิ ชาร์มา  อินเดีย |
| 2012 | คิม ยอง-จู  เกาหลีใต้ | หลิว หยาน จวิน  จีน | ซาราห์ พีเดอร์เซน  เดนมาร์ก | นูเรีย จาซินโต คาร์โดโซ   โปรตุเกส |
| 2011 | อีวานนา กอร์สชาร์  ยูเครน | อแมนดา วาเรคกา  โปแลนด์ | ยูจีนี ลี เฉิน  มาเลเซีย | พยอง ฮี-กง  เกาหลีใต้ |
| 2010 | รีเก คาโรไลน์  อินโดนีเซีย | เทเรซา ฟาจ์กโซวา  สาธารณรัฐเช็ก | มิเชล ลี ตัน  จีน | วาสิลินา เวลิชโก  เบลารุส |
| 2006 | ฮวง เฉิง-เฉียห์  ไต้หวัน | เทเรซา สชมีด  แคนาดา | จานา โดเลเซโลวา  สาธารณรัฐเช็ก | ซานาร์ สมากูโลวา  คาซัคสถาน |
| 2005 | อัลมากูล ซัจนาเยวา   คาซัคสถาน | อดีตา ฮอร์โตวา   สาธารณรัฐเช็ก | คารีนา บัตต์เนอร์  ปารากวัย | รูตา บาร์ทเกวีเซียท  ลิทัวเนีย |
| 2004 | โคลลีน เปเรย์รา  สิงคโปร์ | อานา จีราซิมอฟสกา  มาซิโดเนียเหนือ | เยกาเตรีนา ฟิลิโมโนวา  รัสเซีย | ลีอิส ลาสส์  เอสโตเนีย |
| 2000 | คริสติน เด เจซุส  ฟิลิปปินส์ | เจนนี มาเรีย ดาห์ลแมน  ฟินแลนด์ | กนิฏฐกัณฑ์ แสงประจักษ์สกุล  ไทย | ซีโมน ลิมา เฟรเร  บราซิล |
| 1997 | ซิลจี สกาจ ไซเวอร์ทเซน   นอร์เวย์ | เพรซิโอซา เรเยส  ฟิลิปปินส์ | แอนนา ฟีเซก  โปแลนด์ | วาเลรี ฮันเตอร์   สกอตแลนด์ |
| 1996 | คิมเบอร์ลี แทน  มาเลเซีย | กาโรลีนา แลปโป   โปแลนด์ | คาร์ลา บีเตตา  กัวเตมาลา | ซารี นีมิเนน  ฟินแลนด์ |
| 1995 | เพรวิทา ธียาการาจาห์  มาเลเซีย | คิมเบอร์ลี ลอว์เรนซ์  สหรัฐอเมริกา | โมนิกา เฟอร์เรรา  บราซิล | มารีตา นาเกล  เยอรมนี |
| 1994 | เบียทริซ วอร์นิคู   โรมาเนีย | เทเรซี โดโบรวอลนา  สาธารณรัฐเช็ก | ซูซานา กัลเบซ  เม็กซิโก | จาเน็ต ชิว ไอ เกีย  สิงคโปร์ |
| 1993 | อี อึน-จุน  เกาหลีใต้ | มารีอา เตเรซา พาบูลาร์   ฟิลิปปินส์ | บาร์บารา ชี หยา บูน    สิงคโปร์ | เมริซ อากาลิน   ตุรกี |
ตัวแทนประเทศไทย

| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | นาราริน พิมพิสาร | สระแก้ว | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม |
| 2016 | กัญจน์รัตน์ ตันติฤทธิพร | แม่ฮ่องสอน | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
| 2015 | ชลธิชา อิ่มจรรยา | ชลบุรี | ไม่ผ่านเข้ารอบ | โซเชียลมีเดียยอดเยี่ยม |
| 2012 | พรภัสสร อัตถปัญญาพล | เชียงใหม่ | เข้ารอบ5คนสุดท้าย | นางงามมิตรภาพ |
| 2011 | ณัฐมน กฤษณคุปต์ | กรุงเทพมหานคร | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย | นางงามหุ่นสวย |
| 2010 | วิลาสินี กัลยาเลิศ | กรุงเทพมหานคร | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  |
| 2006 | เอมภิกา  ชวนปรีชา | ปทุมธานี | มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล 2006 | นางงามบุคลิคภาพดี   มิสโสโกเทรนด์เซตเตอร์ |
| 2000 | กนิฏฐกัณฑ์ แสงประจักษ์สกุล | กรุงเทพมหานคร | รองอันดับ 1 | ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม |
| 1993 | กิติยา ธีรวัฒน์วาที |  ? | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กการประกวดความงามนานาชาติ |
| --- | --- |
การประกวดผู้หญิง:  มิสเวิลด์  มิสยูนิเวิร์ส  มิสอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอิร์ธ  มิสซูปราเนชันแนล  มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล  มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอเชีย  เวิลด์มิสยูนิเวอร์ซิตี้  มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล  มิสโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสออลเนชันส์  มิสทัวริซึมเวิลด์ (สหราชอาณาจักร)  มิสโกลบอลบิวตีควีน  ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสโกลบ  เดอะมิสโกลบ  มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์  ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  เฟซออฟบิวตีอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคทีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเวิลด์ (จีน)  มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล  มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนล  มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์  มิสไชนิสเวิลด์  มิสแอมบาสซเดอร์  มิสทัวร์ลิซึมควีนเอเชีย  มิสซิสเนชั่นแนลยูนิเวิร์ส  มิสและมิสซิสซัมเมอร์โกลบอลยูนิเวิร์ส 
การประกวดผู้ชาย:  แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิลด์  มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์โกลบอล  มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล  แมนยูนิเวิร์สโมเดล  มิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์  มิสเตอร์โกลบอลทีน  มิสเตอร์เนชันแนลยูนิเวิร์ส  มิสเตอร์ยูไนเต็ดเวิลด์  อัลติจูดเวิลด์ซูเปอร์โมเดล  มิสเฟรนด์ชิพอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิร์คคิงเมนอินเตอร์เนชันแนล 
การประกวดแอลจีบีที+:  มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 
การประกวดอื่นๆ:  มิสแอนด์มิสเตอร์เดฟเวิลด์แอนด์ยุโรปแอนด์เอเชีย
สถาปัตยกรรมทิวดอร์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สถาปัตยกรรมฟื้นฟูทิวดอร์
ด้านนอกของชาเปลคิงส์คอลเลจ
สถาปัตยกรรมทิวดอร์ หรือ แบบทิวดอร์ (อังกฤษ: Tudor style architecture) เป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่เป็นขั้นตอนสุดของสถาปัตยกรรมของยุคกลางที่เกิดขึ้นใน “สมัยทิวดอร์” ระหว่าง ค.ศ. 1485 จนถึง ค.ศ. 1603 และเลยไปกว่านั้นสำหรับผู้สร้างที่ยังคงเป็นอนุรักษนิยม
สถาปัตยกรรมทิวดอร์สืบต่อมาจากสถาปัตยกรรมกอธิคอังกฤษและตามมาด้วยสถาปัตยกรรมเอลิซาเบธ ในการก่อสร้างที่อยู่อาศัยของผู้มีอันจะกิน แต่ลักษณะการก่อสร้างแบบทิวดอร์ก็มิได้สูญหายไปจนหมดสิ้นและยังคงเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่ยังคงเป็นที่นิยมกันในอังกฤษ ส่วนต่อเติมของวิทยาลัยต่างๆ ของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ก็ยังคงสร้างแบบทิวดอร์ที่คาบเกี่ยวกับลักษณะเริ่มต้นของสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค
ลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมทิวดอร์ก็ได้แก่โค้งทิวดอร์ซึ่งเป็นโค้งแป้น, หน้าต่างมุขโอเรียล (oriel window) ที่เป็นมุขยื่นออกมาจากสิ่งก่อสร้างกรุด้วยหน้าต่างกระจก, บัวที่แผ่กว้างออกไป และ ใบไม้ดอกไม้ตกแต่งที่ดูเป็นธรรมชาติมากขึ้น แต่กระนั้น “แบบทิวดอร์” ก็ยังเป็นงานที่ยังมีลักษณะค่อนข้างแข็งอยู่
ตัวอย่างงานสถาปัตยกรรมทิวดอร์ในสกอตแลนด์ก็ได้แก่วิทยาลัยคิงส์, อเบอร์ดีน
สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน

คริสต์ศาสนสถานที่สร้างในสมัยนี้ก็ได้แก่:
ชาเปลสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 ภายในแอบบีเวสต์มินสเตอร์ (ค.ศ. 1503)
ชาเปลคิงส์คอลเลจ, เคมบริดจ์
ชาเปลเซนต์จอร์จ, พระราชวังวินด์เซอร์
วิทยาลัยต่างๆ ของออกซฟอร์ด
สถาปัตยกรรมที่อยู่อาศัย

ในช่วงเวลานี้ก็เริ่มมีการสร้างปล่องไฟซ้อน (chimney stack) และ เตาอิฐแบบปิดที่ทำให้ลดความนิยมลงในการสร้างห้องโถงเอก (Great hall) ที่เป็นการสร้างห้องโถงใหญ่โดยมีเตาอิฐเป็นศูนย์กลางของกิจการต่างๆ ของห้อง ที่นิยมทำกันในสถาปัตยกรรมของยุคกลาง มาถึงยุคนี้เตาผิงสามารถติดตั้งบนชั้นบนของสิ่งก่อสร้างได้ และการสร้างชั้นสองของสิ่งก่อสร้างตลอดความยาวของตัวสิ่งก่อสร้างก็เป็นสิ่งที่ทำกันได้ ปล่องไฟของสมัยทิวดอร์มีขนาดใหญ่และหรูหราที่เป็นการสร้างเพื่อแสดงความมีหน้ามีตาของเจ้าของว่าเป็นผู้ใช้เทคโนโลยีใหม่ และ การสร้างสิ่งก่อสร้างใหม่ที่มีชั้นสองยาวตลอดตัวสิ่งก่อสร้าง.
จุดประสงค์ของการสร้างสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่หันเหจากการสร้างเพื่อเป็นการป้องกันจากการรุกรานของข้าศึกศัตรูของสถาปัตยกรรมยุคก่อนหน้านั้นที่เป็นคฤหาสน์ล้อมด้วยคูมาเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างขึ้นเพื่อความสวยงาม ตัวอย่างเช่นการวางผังบ้านที่เป็นรูปตัว “H” หรือ “E” ที่เพิ่มความนิยมขึ้น นอกจากนั้นการสร้างสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ก็ยังนิยมการมีการสร้าง “ปริศนา” ที่ออกแบบให้แสดงถึงความมีปฏิภาณของเจ้าของและสร้างความสนุกให้แก่ผู้มาเยือนด้วย “ปริศนา” ก็อาจจะเป็นสัญลักษณ์ตรีเอกานุภาพของโรมันคาทอลิกที่อาจจะอยู่บนด้านสามด้านของสามเหลี่ยม หรือผังรูปตัว “Y” หรือในการแฝงไว้กับลวดลายตกแต่ง
ส่วนที่อยู่อาศัยและสิ่งก่อสร้างสำหรับชนชั้นธรรมดาก็มักจะเป็นบ้านโครงไม้ (Timber framing) ที่กรุด้วยปูนดิน (Wattle and daub) แต่บางครั้งก็จะใช้อิฐการยุบอารามทำให้ที่ดินที่ยึดมาจากคริสต์ศาสนสถานกลายเป็นที่ดินที่ว่างเปล่า ซึ่งทำให้เกิดการสร้างสิ่งก่อสร้างขนาดเล็กขึ้นกันอย่างแพร่หลาย โดยการใช้หินจากอารามต่างๆ ที่ถูกทำลายไป.
สถาปัตยกรรมที่อยู่อาศัย > ตัวอย่างของสิ่งก่อสร้างที่เป็นที่อยู่อาศัย

Eltham Palace, Kent
Tudor Barn Eltham, Greenwich
Oxburgh Hall, Norfolk
Owlpen Manor, Gloucestershire
King's College, Aberdeen
Layer Marney Tower, Essex
East Barsham Manor, Norfolk
Fords Hospital, Coventry.
Compton Wynyates
พระราชวังแฮมพ์ตันคอร์ท
คฤหาสน์มองตาคิวท์ (ปลายสมัยทิวดอร์)
Wollaton Hall, Nottinghamshire (ปลายสมัยทิวดอร์)
Old Market Hall, Shrewsbury
Hunsdon House, Hertfordshire
Sutton House, London Borough of Hackney
ลักษณะของสถาปัตยกรรมทิวดอร์

ลักษณะของสถาปัตยกรรมทิวดอร์ที่เด่นมีอยู่หกอย่าง -
สิ่งก่อสร้างที่เห็นเป็นโครงไม้ตกแต่ง (บ้านโครงไม้ครึ่งต้น (Half-timbering))
หลังคาแหลมสูง
จัวกากะบาดที่เด่น
ประตูและหน้าต่างที่สูงและแคบ
บานแผ่นกระจกเล็ก
ปล่องไฟขนาดใหญ่ที่ส่วนที่อยู่นอกอาคารมักจะมียอดตกแต่งอย่างงดงาม
สถาปัตยกรรมทิวดอร์สมัยใหม่

ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็ได้มีการผสานลักษณะปลายกอธิคเข้ากับสถาปัตยกรรมเอลิซาเบธในการสร้างโรงแรมและสถานีรถไฟในแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูที่เรียกกันว่า จาโคบีธัน (Jacobethan) และ ทิวดอร์บีธัน (Tudor Revival architecture หรือ Tudorbethan)
สำหรับที่อยู่อาศัยที่สร้างแบบทิวดอร์ในปัจจุบันก็มักจะเรียกกันว่า “ทิวดอร์” หรือ “เชิงทิวดอร์” (Mock Tudor) ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับสถาปัตยกรรม “ทิวดอร์บีธัน”
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถาปัตยกรรมทิวดอร์
| ด ค กประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม |
| --- | --- |
 สถาปัตยกรรมตะวันตก/ศิลปะตะวันตก  สถาปัตยกรรมตะวันออก/ศิลปะตะวันออก 
 ประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม  ลำดับเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม  ประวัติศาสตร์การก่อสร้าง 
 ยุคหินใหม่  อียิปต์โบราณ  อาร์มีเนีย  คอปติก  จีน  ญี่ปุ่น  ทราวิฑ  มายา  ซูเมอร์  คลาสสิก  เมโสอเมริกา  กรีกโบราณ  โรมัน  อินคา  ซาสซานิยะห์  ไบแซนไทน์  อิสลาม  เนวารี  พุทธศาสนา  โซมาลี  ก่อนโรมาเนสก์  เปอร์เซีย  โรมาเนสก์ นอร์มัน  โรมัน-กอทิก  กอทิก  โหยสละ  วิชัยนคร  จาลุกยะตะวันตก  เรอแนซ็องส์ ปัลลาดีโอ  ออตโตมัน  บารอก  ฟื้นฟูคลาสสิก  ฟื้นฟูเรอแนซ็องส์  ฟื้นฟูกอทิก  เหตุผลนิยม  สมัยใหม่  เบาเฮาส์  บรูทัลลิสต์  หลังสมัยใหม่ 
 หัวข้อที่เกี่ยวข้อง สถาปัตยกรรมแบบอิตาลี ศาสนสถาน ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง สิ่งตกแต่ง 
รายละเอียดของหลังคาและปล่องไฟของพระราชวังแฮมพ์ตันคอร์ท