stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยาโรสลัฟล์
การเดินทางคมนาคม > ระบบขนส่งมวลชนในเมือง

ภายในเมืองค่อนข้างจะมีระบบขนส่งมวลชนที่หลากหลาย ทั้งรถเมล์โดยสาร โทรย์เลย์บัส รถราง มินิบัส/รถตู้ และแท็กซี่
ในจำนวนนี้ ตัวเลือกที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือรถเมล์โดยสารธรรมดา กับ  มินิบัส/รถตู้ ส่วนระบบเดินรถรางไฟฟ้าของยาโรสลัฟล์เป็นหนึ่งในระบบรถรางที่เก่าแก่ที่สุดในรัสเซีย แต่ในช่วงปีหลังๆได้มีการยกเลิกเส้นทางรถรางบางสายแล้วให้บริการรถเมล์โดยสารทับเส้นทางนั้นแทน เช่น ในเขตเมืองเก่าซึ่งได้มีการยกเลิกเส้นทางรถรางที่ผ่านบริเวณนั้นและเคลื่อนย้ายระบบรถรางออกโดยสิ้นเชิงหลังจากได้รับเลือกเป็นมรดกโลก
กีฬา

ยาโรสลัฟล์นั้นเป็นที่รู้จักในรัสเซียด้วยเป็นถิ่นกำเนิดของทีมฮอกกี้ Hockey Club Lokomotiv (รัสเซีย: ХК Локомотив) หรือที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายภายนอกรัสเซียในชื่อ โลโกโมทีฟ ยาโรสลัฟล์ (อังกฤษ: Lokomotiv Yaroslavl) ซึ่งเล่นอยู่ในลีกฮอกกี้สูงสุดของทวีปยุโรปคือ ลีกKHL (Kontinental Hockey League) โดยเคยได้แชมป์ลีกฮอกกี้ของรัสเซียในฤดูกาล 1996-1997, 2001-2002 และ 2002-2003 ทว่าช่วงเริ่มต้นฤดูกาล 2011-2012 ในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011) ทีมได้ประสบกับหายนะอย่างใหญ่หลวง เมื่อเครื่องบินเช่าเหมาลำที่กำลังจะพาทีมไปแข่งนัดเปิดฤดูกาลที่เมืองมินสค์ ประเทศเบลารุส ได้ประสบเหตุตกใกล้กับแม่น้ำวอลกาไม่ห่างจากสนามบินทูโนชน่าขณะพยายามจะทำการขึ้นบิน เป็นเหตุให้ผู้เล่นและสตาฟฟ์โค้ชที่อยู่บนเครื่องเสียชีวิตทั้งหมด 37 คน โดยมีบุคลากรของทีมเพียงสองคนเท่านั้นที่รอดชีวิตคือ Maxim Zyuzyakin ซึ่งเป็นผู้เล่นที่ไม่ได้เดินทางไปมินสค์ด้วยเนื่องจากต้องการให้พักตัวไว้สำหรับการแข่งขันเกมต่อไป และ Jorma Valtonen ซึ่งเป็นโค้ชผู้รักษาประตูที่ไม่ได้มีกำหนดเดินทางไปพร้อมกับทีม
บทความหลัก: เหตุเครื่องบินโลโคโมทิฟ_ยาโรสลาฟตก_พ.ศ._2554
เหตุการณ์นั้นทำให้ชาวเมืองตกอยู่ในภาวะโศกเศร้าเสียใจอย่างมาก ทางลีก KHL ได้ประกาศให้วันที่ 7 กันยายนของทุกปีนับแต่เกิดเหตุการณ์เป็นวันที่ระลึกไว้อาลัยและงดไม่ให้มีโปรแกรมการแข่งขันในวันที่ 7 เพื่อเป็นอนุสรณ์ สำหรับทางทีมเอง หลังจากเกิดเหตุการณ์ก็ได้ระงับการเข้าร่วมแข่งขันในลีก KHL ของฤดูกาลนั้นไปถึงแม้ทางลีกจะอนุญาตการดราฟท์ฉุกเฉิน (disaster draft) ให้แก่ทีมเพื่อให้มีโอกาสได้เข้าร่วมแข่งขันในฤดูกาลนั้นต่อไป ทว่าทางทีมได้ตกลงใจที่จะขอดรอปลงไปเล่นในลีกที่ต่ำกว่าโดยใช้ผู้เล่นจากทีมเยาวชนของสโมสรเป็นหลักเพื่อค่อยๆสร้างทีมขึ้นมาใหม่ และในฤดูกาล 2012-2013 โลโกโมทีฟก็ได้กลับขึ้นมาเล่นในลีก KHL อีกครั้ง
ปี พ.ศ. 2556 (ค.ศ. 2013) ในวาระครบรอบสองปี ที่สนามเหย้าของโลโกโมทีฟคือ อารีนา-2000 (ARENA-2000) ได้มีการเปิดอนุสาวรีย์รำลึกถึงบุคลากรของทีมทั้ง 37 คนที่จบชีวิตไปในเหตุครั้งนั้น  และเหตุการณ์นี้ยังถูกนำไปสร้างเป็นตอนหนึ่งของสารคดี Air Crash Investigation ของช่อง National Geographic อีกด้วยภายใต้ชื่อตอนว่า Lokomotiv Hockey Team Disaster
กีฬา > ทีมกีฬาอื่นๆของเมือง

ทีมฟุตบอลประจำเมืองคือ ชินนิก ยาโรสลัฟล์ (อังกฤษ: Shinnik Yaroslavl รัสเซีย: Шинник) สนามเหย้าคือ ชินนิก สเตเดียม
ทีมวอลเลย์บอลชาย ยาโรสลาวิช (อังกฤษ: Yaroslavich รัสเซีย: Ярославич) สนามเหย้าคือ สนามกีฬาในร่ม "Atlant"
รายชื่อเมืองพี่น้องของยาโรสลัฟล์

เบอร์ลิงตัน, รัฐเวอร์มอนท์ - สหรัฐอเมริกา
กูอิงบรา - โปรตุเกส
ดานัง - เวียดนาม
เอ็กซิเตอร์ - สหราชอาณาจักร
ฮาเนา - เยอรมนี
คัสเซิล - เยอรมนี
ยูแวสกูแล - ฟินแลนด์
ปาแลร์โม - อิตาลี
ปัวตีเย - ฝรั่งเศส
ข้อมูลเพิ่มเติม

http://www.yaroslavl-online.com/history.html
http://www.themoscowtimes.com/beyond_moscow/yaroslavl.html เก็บถาวร 2013-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://city-yaroslavl.ru/en/chpages/Default.aspx เก็บถาวร 2015-08-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://yarreg.ru/ - เว็บข่าวสารทั่วไปของเมืองยาโรสลัฟล์และเมืองอื่นๆในยาโรสลาฟโอบลาสต์ (ภาษารัสเซีย)
http://russiatrek.org/yaroslavl-city
แม่น้ำโคตาโรสึล์ในหน้าหนาวที่จับตัวเป็นน้ำแข็งจนสามารถลงไปเดินได้
ซุ้มจุดชมวิวบนเนินเหนือแหลมสเตรลก้า
โบสถ์สร้างด้วยศิลา (ขวา) ซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในยาโรสลัฟล์
อนุสาวรีย์มินินและโพซาร์สกี้ที่หน้าจัตุรัสแดงในมอสโก ซึ่งก่อนจะเข้าไปกอบกู้มอสโกก็ได้มาปักหลักรวบรวมกำลังเพิ่มที่ยาโรสลัฟล์
Church of the Saviour in the town 1 ในโบสถ์ที่สร้างในยุคเฟื่องฟูของศาสนสถาน
อาคารโรงงานสิ่งทอ Krasny Perekop ริมแม่น้ำโคตาโรสึล์
Demidov Lyceum สถาบันการศึกษาขั้นสูงแห่งแรกของเมือง
จวนผู้ว่าของจังหวัดยาโรสลัฟล์ในอดีต
แปลนผังเมืองในปีค.ศ. 1799
ความเสียหายจากการโจมตีของฝ่ายแดงเพื่อยึดเมืองคืนจากฝ่ายขาว
แผนที่แสดงความเสียหายจากการปราบกบฏฝ่ายขาว ส่วนสีดำคือส่วนที่ถูกเพลิงไหม้เสียหายหมดสิ้น
สุสานทหารนิรนามซึ่งเสียชีวิตในโรงพยาบาลทหารในเมืองยาโรสลัฟล์ช่วงสงคราม
ภาพถ่ายจากปี ค.ศ. 1960 ขณะกำลังก่อสร้างสะพานตุลาคมข้ามแม่น้ำวอลกา
วาเลนตีนา เตเรชโควานักบินอวกาศหญิงคนแรกที่ได้เดินทางออกไปนอกโลก
แสตมป์พิเศษที่ระลึกอายุเมืองครบหนึ่งพันปีของยาโรสลัฟล์
งานสัมนา Yaroslavl Global Policy Forum ในปี ค.ศ. 2010
แสตมป์รูปสะพาน Jubilee Bridge ซึ่งสร้างรับวาระครบหนึ่งพันปีของเมือง
ภาพการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกฤดูหนาวในเมืองยาโรสลัฟล์
ตราเมืองดั้งเดิมของยาโรสลัฟล์ที่ได้รับมาในปี ค.ศ. 1778
ตราเมืองที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
Yaroslavl Tyre Factory โรงงานผลิตยางรถยนต์สังเคราะห์ในเมืองยาโรสลัฟล์
สถานีรถไฟหลักของเมือง Yaroslavl Glavny
ท่าเทียบเรือนักท่องเที่ยวริมแม่น้ำวอลกา
โทรล์เลย์บัสในเมืองยาโรสลัฟล์
ทีมฮอกกี้ประจำเมือง โลโกโมทีฟ ยาโรสลัฟล์
หินจารึกรายชื่อเมืองพี่น้องของยาโรสลัฟล์และระยะทาง
รถไฟฟ้ารางเบามาเก๊า

รถไฟฟ้ารางเบามาเก๊า (จีน: 澳門輕軌系統; ยฺหวิดเพ็ง: ou3 mun4 hing1 gwai2 hai6 tung2, โปรตุเกส: Metro Ligeiro de Macau (MLM)) หรือ อังกฤษ: Macau Light Rapid Transit (MLRT) เป็นระบบขนส่งมวลชนทางรางในเขตเมืองของเขตบริหารพิเศษมาเก๊าแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน และเป็นขนส่งมวลชนทางรางสายแรกของมาเก๊า ให้บริการบริเวณคาบสมุทรมาเก๊า, ไตปาและโกไต บริการด่านตรวจคนเข้าเมืองที่สำคัญ เช่น ประตูพรมแดน (อังกฤษ: Border Gate; จีน: 關閘; โปรตุเกส: Portas do Cerco), ท่าเรือเฟอร์รี่ Outer Harbour (จีน: 外港碼頭; โปรตุเกส: Terminal Marítimo do Porto Exterior), สะพานดอกบัว (จีน: 蓮花大橋; โปรตุเกส: Ponte Flor de Lótus) และท่าอากาศยานนานาชาติมาเก๊า (จีน: 澳門國際機場; โปรตุเกส: Aeroporto Internacional de Macau) ส่วนแรกเริ่มก่อสร้างในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 และเปิดดำเนินการเดินรถในส่วนแรกเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2562 รถไฟฟ้ารางเบามาเก๊าดำเนินการโดย บริษัท เอ็มทีอาร์ (มาเก๊า) บริษัทย่อยของบริษัทเอ็มทีอาร์ ฮ่องกง (จีน: 香港鐵路有限公司)
ระบบรถไฟฟ้ารางเบามาเก๊าปัจจุบันแล้วเสร็จในสาย ไตปา ระหว่างสถานีโอเชียน (จีน: 海洋; โปรตุเกส: Oceano) และสถานีท่าเรือเฟอร์รี่ไตปา (จีน: 氹仔碼頭; โปรตุเกส: Terminal Marítimo da Taipa) ระยะทาง 9.3 กิโลเมตร โดยมี 11 สถานี การก่อสร้างอู่จอดซ่อมบำรุงและสายทางเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 โดยเริ่มก่อสร้างในเกาะไตปา อย่างไรก็ตามความล่าช้าอย่างมากในการก่อสร้างอู่จอดซ่อมบำรุง การเปิดเดินรถสายไตปาอย่างเป็นทางการจึงมีขึ้นเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2562 มูลค่าการก่อสร้างของโครงการเพิ่มขึ้นจากประมาณการในปี พ.ศ. 2552 ที่ 7.5 พันล้านปาตากามาเก๊า เป็น 11 พันล้านปาตากาในประมาณการในปี พ.ศ. 2554 และเพิ่มเป็น 14.273 พันล้านปาตากาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2555 และสิ้นปี พ.ศ. 2560 เพิ่มอีกเป็น 15.4 พันล้านปาตากา แต่ในสิ้นปี พ.ศ. 2562 สามารถลดค่าใช้จ่ายจากการเปิดดำเนินงานของสายไตปา ทำให้ค่าใช้จ่ายทั้งโครงการคงเหลือ 10.1-10.2 พันล้านปาตากามาเก๊า
ประวัติ

ในการแถลงนโยบายปีงบประมาณ พ.ศ. 2544 ต่อสาธารณะ โดยผู้บริหารสูงสุดเขตบริหารพิเศษมาเก๊า เอ็ดมุนด์ โฮ (จีน: 何厚鏵; ยฺหวิดเพ็ง: ho4 hau5 waa4, โปรตุเกส: Edmund Ho Hau-wah) ระบุว่ารัฐบาลจะนำเสนอระบบขนส่งมวลชนใหม่เพื่อแก้ไขปัญหาการขนส่งในเมือง ต่อมาในปีพ.ศ. 2545 รัฐบาลได้มอบหมายให้ บริษัท ฮ่องกงเมโทรคอร์ปอเรชั่น (เอ็มทีอาร์) ทำการวิจัยเกี่ยวกับระบบขนส่งทางรถไฟของมาเก๊า ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 บริษัท เอ็มทีอาร์ของฮ่องกงได้ส่งมอบรายงานคำปรึกษาครั้งแรก แนะนำให้ใช้ระบบรถไฟฟ้ารางเบาแบบทางยกระดับ แต่มีการพิจารณาประสิทธิผลด้านต้นทุนของแนวทางนี่ และยังได้รับการวิพากษ์วิจารณ์เนื่องจากไม่ได้มุ่งเน้นที่ประชาชนผู้อยู่อาศัย ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 บริษัท เอ็มทีอาร์ของฮ่องกงเสร็จสิ้นรายงานการให้คำปรึกษาครั้งที่สอง ซึ่งเสนอให้ใช้ระบบรถไฟฟ้าใต้ดินและกำหนดแผนการเลือกเส้นทางเบื้องต้น อย่างไรก็ตามรายงานการศึกษามีข้อสงสัยถึงปัญหาต่าง ๆ เช่นค่าใช้จ่ายที่สูง
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 รัฐบาลเขตบริหารพิเศษมาเก๊าได้เผยแพร่โครงการ "การวิจัยเชิงลึกเกี่ยวกับระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน" ซึ่งมีการตั้งข้อสังเกตถึงปัญหาเช่น สายทางผ่านพื้นที่อาศัยหนาแน่นมากเกินไป และไม่สามารถอนุรักษ์เมืองเก่าได้ ในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 รัฐบาลเขตบริหารพิเศษมาเก๊าได้ออก "แผนเพิ่มประสิทธิภาพสำหรับระบบขนส่งมวลชนขนาดใหญ่" ซึ่งระบุว่ารัฐบาลมาเก๊ามีแผนที่จะเริ่มก่อสร้างรถไฟฟ้ารางเบาในปี พ.ศ. 2551 และทำการแก้ไขแผนเชิงลึกมากขึ้น
วันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เหล่าซีหยิ่ว (จีน: 劉仕堯; ยฺหวิดเพ็ง: lau4 si6 jiu4) ผู้อำนวยการสำนักการขนส่งและโยธาธิการประกาศอย่างเป็นทางการถึงการก่อสร้างระบบรถไฟฟ้าระยะแรก ระบบใช้การปรับแผนให้มีประสิทธิภาพโดยจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มเติม รัฐบาลเชิญที่ปรึกษาระหว่างประเทศเพื่อร่างการเสนอราคา ณ สิ้นปี พ.ศ. 2550 และเปิดประมูลในปี พ.ศ. 2551 ซึ่งแต่เดิมกำหนดให้เริ่มอย่างเป็นทางการในช่วงครึ่งหลังของปี พ.ศ. 2551 อย่างไรก็ตามเนื่องจากการยื่นอุทธรณ์จาก บริษัทที่เข้าร่วมประมูล ทางสำนักงานโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่ง ภายใต้สำนักการขนส่งได้ใช้เวลาศึกษา 4 เดือน เวลาในการประมูลโครงการจึงเลื่อนเป็น พ.ศ. 2552, 2553 และ 2554 ต่อมาเนื่องจากสายทางรถไฟฟ้ามีการเปลี่ยนแปลงอีกหลายครั้ง และต้องใช้เวลาในการดำเนินการกระบวนการอุทธรณ์สำหรับการเสนอราคา โครงการจึงเลื่อนออกไปจนกระทั่งวันที่ 21กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ก่อนที่จะมีการเริ่มก่อสร้างอย่างเป็นทางการ ในขณะเดียวกันรัฐบาลก็สัญญาว่าจะวางแผนระยะที่สองของโครงการหลังจากการก่อสร้างระยะแรก และเสนอแผนความเป็นไปได้โดยรับฟังความเห็นสาธารณะ
เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2562 สำนักงานโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งซึ่งก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ได้ถูกยกเลิกและแทนที่อย่างเป็นทางการโดย "บริษัทรถไฟฟ้ารางเบามาเก๊า จำกัด " ซึ่งเป็นบริษัทที่บริหารโดยเงินทุนสาธารณะทั้งหมด เพื่อร่วมบริหารจัดการในการเปิดสายทาง ไตปา โดยรัฐบาลมาเก๊าและ บริษัทรถไฟฟ้ารางเบามาเก๊า ได้ลงนามในสัญญาสิบปี "รับรองสัญญาอนุญาตในการจัดการระบบรถไฟฟ้ารางเบา การดำเนินงานและการบำรุงรักษา" นอกจากนี้ บริษัท เอ็มทีอาร์ (มาเก๊า) มีหน้าที่รับผิดชอบในการปฏิบัติการณ์และบำรุงรักษา รถไฟฟ้ารางเบาในสายทางไตปา
ประวัติ > เหตุผลในการก่อสร้าง

รัฐบาลมาเก๊าคาดว่าจะมีนักท่องเที่ยวเกิน 20 ล้านคนต่อปี นอกจากนี้โรงแรมและคาสิโนมีการก่อสร้างแล้วเสร็จในปีที่ผ่านมาเพิ่มขึ้น เชื่อได้ว่ารถบัส, รถแท็กซี่และเครือข่ายการขนส่งที่เกี่ยวข้องของมาเก๊าไม่สามารถรับมือกับการเติบโตดังกล่าวได้ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องสร้างระบบขนส่งมวลชนใหม่เพื่อบรรเทาปัญหาการจราจรติดขัด และปรับปรุงปัญหามลภาวะต่อสิ่งแวดล้อม
การเปิดบริการ

บริการรถไฟฟ้ารางเบาเปิดเดินรถในเวลา 6:30 นาฬิกาถึง 23:35 นาฬิกาในวันจันทร์ถึงศุกร์ และถึง 00:19 นาฬิกา (ของวันใหม่) ในวันเสาร์-อาทิตย์และวันหยุด เนื่องจากการจัดซื้อประตูเข้าสู่ระบบกับบริษัทมิตซูบิชิ จึงไม่สามารถใช้งานร่วมกับเงินอิเล็กทรอนิกส์อื่น ๆ ได้เมื่อผู้โดยสารเข้าระบบ โดยจะสามารถใช้บัตรมาเก๊าพาสหรือเงินสดเพื่อซื้อตั๋วและใช้ตั๋วนั้นเพื่อเข้าและออกประตู ในขณะนี้ไม่สามารถสแกนบาร์โค้ดด้วยโทรศัพท์มือถือโดยตรง หรือเข้าหรือออกจากระบบด้วยบัตรมาเก๊าพาสได้ ปัญหาความเข้ากันได้จะต้องได้รับการศึกษาโดย บริษัทรถไฟฟ้ารางเบามาเก๊า ต่อไป (ไม่คิดต่าโดยสารตลอดเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2562 ในช่วงเปิดให้บริการครั้งแรก)
ลำดับการพัฒนา

วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2556 เหล่า หย่ง (จีน: 劉榕; ยฺหวิดเพ็ง: lau4 jung4) ผู้อำนวยการสำนักผังเมืองภายใต้สำนักการโยธามาเก๊ากล่าวว่า เพื่อเชื่อมต่อกับการเปิดสถานีรถไฟ กงเป่ย สายกว่างโจว-จูไห่ ของสาธารณรัฐประชาชนจีน เจ้าหน้าที่กำลังศึกษาการขยายสายทางระยะแรก จากสถานี ประตูพรมแดน (Border Gate; จีน: 關閘, โปรตุเกส: Portas do Cerco) ไปยังสถานี เช็ง เจา (จีน: 青洲, โปรตุเกส: Ilha Verde) เพื่อเป็นเส้นทางที่สองจากคาบสมุทรมาเก๊า สู่จูไห่
เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2556 แจง ยุก (จีน: 鄭煜; ยฺหวิดเพ็ง: zeng6 juk1) สมาชิกคณะกรรมการที่ปรึกษาทางการขนส่ง แนะนำว่านอกเหนือจากการเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกในส่วนของรถไฟฟ้ารางเบาสถานีท่าเรือเฟอร์รี่ไตปา ไปยังสวนโอเชี่ยนแล้ว ก็เสนอให้ศึกษาส่วนขยายของสายทางไปย่านที่พักอาศัยเคหะ แสะผ่ายวาน (จีน: 石排灣; ยฺหวิดเพ็ง: sek6 paai4 waan1, โปรตุเกส: Seac Pai Van) และบริเวณเกาะโกโลอานีโดยเร็วที่สุด เพื่อนำประสิทธิภาพสูงสุดของรถไฟฟ้ารางเบาส่วน ไตปา ให้ตอบสนองความต้องการการเดินทางของผู้อยู่อาศัยในเคหะ แสะผ่ายวาน
วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2557 ในการแลกเปลี่ยนความเห็นสาธารณะในการศึกษาความเป็นไปได้ของสาย แสะผ่ายวาน นอกเหนือจากความกังวลของผู้อยู่อาศัยเกี่ยวกับการจะขยายสายวงแหวนแล้ว ผู้อยู่อาศัยยังหวังที่จะขยายสายทางไปยังหาด ฮักซา (จีน: 黑沙海灘, โปรตุเกส: Praia de Hac Sá) เพื่อความสะดวกของผู้พักอาศัย หลั่มโส่ยฮ่อย (จีน: 林瑞海; ยฺหวิดเพ็ง: lam4 seoi6 hoi2) ที่ปรึกษาด้านเทคนิคของสำนักงานขนส่งและก่อสร้างกล่าวว่า เขาจะวิเคราะห์ความคิดเห็นอย่างครอบคลุมและพิจารณาถึงความจำเป็นในการขยายไปยัง โกโลอานี และ ฮักซา เมื่อเดินทางไปพร้อมกับผู้โดยสารในสถานการณ์จริง
วันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2561 สำนักงานขนส่งและก่อสร้างได้เสนอแนวเส้นทาง ใหม่ของรถไฟฟ้ารางเบา (สายตะวันออก) จาก ประตูพรมแดน (Border gate; จีน: 關閘, โปรตุเกส: Portas do Cerco) สู่ท่าเรือเฟอร์รี่ไตปา (จีน: 氹仔客運碼頭, โปรตุเกส: Terminal Marítimo de Passageiros da Taipa) ผ่านเขตเมืองใหม่ A (จีน: 澳門新城區A區, โปรตุเกส: Novos Aterros Urbanos da Zona A) และจะเริ่มศึกษาโครงการในระยะเวลาอันสั้น ขณะที่สายคาบสมุทรมาเก๊ายังไม่มีกำหนดเริ่มการก่อสร้าง
วันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ผู้สมัครชิงตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดเขตบริหารพิเศษมาเก๊า ฮอยัตเส่ง (จีน: 賀一誠; ยฺหวิดเพ็ง: ho6 jat1 sing4, โปรตุเกส: Ho Iat Seng) ให้สัญญาในงานแถลงข่าวของผู้สมัครฯ ว่าโครงการรถไฟฟ้ารางเบาสาย บาร์รา (จีน: 媽閣線, โปรตุเกส: Estação do Barra) จะเสร็จสมบูรณ์ภายในระยะเวลาในตำแหน่งห้าปีอย่างแน่นอน เขาบอกว่าเมื่อเสร็จสิ้นการก่อสร้างสถานี บาร์รา คาดว่าสถานีรถไฟฟ้ารางเบาทั้งหมดจะใช้งบประมาณ 15.5 พันล้านปาตากา ซึ่งสถานี บาร์รา ใช้งบประมาณก่อสร้าง 4.5 พันล้านปาตากามาเก๊า ค่าอุปกรณ์ 3.6 พันล้านปาตากา, สถานีซ่อมบำรุง 2.6 พันล้านปาตากา และส่วนที่เหลืออีก 4.8 พันล้านปาตากา ค่าใช้จ่ายโดยประมาณต่อกิโลเมตรของรถไฟประมาณ 500 ล้านปาตากา กล่าวอีกนัยหนึ่งการก่อสร้างสายตะวันออกไม่ต้องใช้อุปกรณ์จำนวนมาก และแม้ว่าจะขยายสายทางก็ไม่เสียค่าใช้จ่ายมาก นอกจากนี้เขายังกล่าวว่ารัฐบาลปัจจุบันได้ทำการศึกษาแนวสายทางในด้านตะวันออกเท่านั้น ดังนั้นจึงจะศึกษาแผนการของรัฐบาลปัจจุบันและจะไม่ตัดแผนการอื่น ๆ
แผนสายทาง

| กำหนดเวลาเปิดดำเนินการ | สายทาง | จุดเริ่มต้น-สิ้นสุด | จุดเริ่มต้น-สิ้นสุด | ความยาว (กม> ) | จำนวนของสถานี | สถานะปัจจุบัน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ธันวาคม พ.ศ. 2562 |  Taipa  | สถานีโอเชียน | สถานีท่าเรือ เฟอร์รี่ไตปา | 9.3 | 11 | เปิดดำเนินการ |  |
| พ.ศ. 2566/2567 | สายไตปา (ส่วนไตปา-บาร์รา) | สถานีบาร์รา | สถานีโอเชี่ยน |  | 1 | ระหว่างการก่อสร้าง |  |
| ระหว่างการพิจารณา | สายคาบสมุทรมาเก๊า (ส่วนเหนือและใต้) | สถานี ประตูพรมแดน (Border Gate) | สถานีบาร์รา | 11.7 | 10 | วางแผน |  |
| ระหว่างการพิจารณา | สายคาบสมุทรมาเก๊า (ส่วน Inner Harbour) | สถานี ประตูพรมแดน (Border Gate) | สถานีบาร์รา | 4.5 | 6/7 | วางแผน |  |
| ระหว่างการพิจารณา | สายแสะผ่ายวาน (石排灣; Seac Pai Van) | สถานี สะพานดอกบัว | แสะผ่ายวาน | 1.6 | 3 | วางแผนและ เริ่มก่อสร้างเบื้องต้น |  |
| ระหว่างการพิจารณา | ส่วนต่อขยายสายวางข่ำ (橫琴島; Ilha de Montanha) | สถานี สะพานดอกบัว | สถานีด่านวางข่ำ | 3.3 | 3 | ศึกษารายละเอียด ความเป็นไปได้ |  |
| ระหว่างการพิจารณา | สายพิเศษด่านเกาะเทียมสะพานฮ่องกง–จูไห่–มาเก๊า | ด่านเกาะเทียมสะพานฮ่องกง–จูไห่–มาเก๊า | ท่าเรือ Outer Harbour |  | 3 | วางแผน |  |
| ระหว่างการพิจารณา | สายมาเก๊าตะวันออก | สถานีท่าเรือ เฟอร์รี่ไตปา | สถานี ประตูพรมแดน (Border Gate) | 7.8 | >6 | ศึกษารายละเอียด และออกแบบ |  |
| ระหว่างการพิจารณา | สายไตปาเหนือ |  |  |  | >2 | ข้อเสนอ |  |
ขบวนรถ

| Ocean Cruiser |
| --- | --- |

ผู้ผลิต: มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์
ผลิตที่: มิฮาระ, จังหวัดฮิโรชิมะ, ญี่ปุ่น
ตระกูล: Crystal Mover (Urbanismo-22)
สายการผลิต: พ.ศ. 2555-2559
เข้าประจำการ: พ.ศ. 2562
จำนวนที่ผลิต: 55 ขบวน (110 ตู้โดยสาร)
ความจุผู้โดยสาร: 102 คน (19 ที่นั่ง) / ตู้โดยสาร
ผู้ให้บริการ: บริษัทรถไฟฟ้ารางเบามาเก๊า (MLRT)
คุณลักษณะ
วัสดุตัวถัง: อะลูมิเนียม-อัลลอย
ความยาว: 11.2 เมตร (36 ฟุต 8 15/16 นิ้ว)
ความกว้าง: 2.795 เมตร (9 ฟุต 2 3/64 นิ้ว)
ความสูง: 3.795 เมตร (12 ฟุต 5 13/32 นิ้ว)
จำนวนประตู: 4 ประตู (2 ประตูต่อข้าง) ต่อตู้โดยสาร
ความเร็วสูงสุด: 80 km/h (50 mph) (ออกแบบ)
น้ำหนัก: 23,860 กก. (บรรทุกสูงสุด)
ความเร่ง: 1.0 เมตร/วินาที2 (3.3 ฟุต/วินาที2)
ความหน่วง: 1.0 เมตร/วินาที2 (3.3 ฟุต/วินาที2) (ปรกติ) 1.3 เมตร/วินาที2 (4.3 ฟุต/วินาที2) (ฉุกเฉิน)
มาตรฐานทางกว้าง: รางนำทาง: ด้านข้าง – ล้อยาง
รถไฟฟ้ารางเบามาเก๊าใช้ ขบวนรถมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ Crystal Mover รุ่น Urbanismo-22 ซึ่งเป็นระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติ (APM) โดยใช้ล้อยางที่วิ่งบนรางคอนกรีต มิตซูบิชิจะจัดหารถไฟสองตู้โดยสารจำนวน 55 คันซึ่งเป็นแบบอัตโนมัติ (ไร้คนขับ) สามารถขยายความจุผู้โดยสารได้สูงสุดถึง 476 คนต่อขบวน (4 ตู้โดยสาร) โดยขบวนรถมีชื่อว่า Ocean Cruiser
อัตราค่าโดยสาร

จนถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2562 รถไฟฟ้ารางเบามาเก๊าให้บริการฟรี ตามประกาศของผู้บริหารสูงสุดเขตบริหารพิเศษมาเก๊าหมายเลข 186/2019  ณ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2563 ค่าใช้จ่ายสำหรับโดยสารรถไฟฟ้ารางเบามาเก๊าเป็นดังนี้:
| จำนวนสถานี | เหรียญเดินทางเที่ยวเดียว | เหรียญเดินทางเที่ยวเดียว (ลดหย่อน), บัตรเติมเงิน | บัตรเติมเงินสำหรับ นักเรียน | เด็กสูงน้อยกว่า 1 เมตร, บัตรผู้สูงอายุ, บัตรผู้ทุพพลภาพ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 สถานีหรือน้อยกว่า | MOP $6.00 | MOP $3.00 | MOP $1.50 | ฟรี |
| 6 สถานีหรือน้อยกว่า | MOP $8.00 | MOP $4.00 | MOP $2.00 | ฟรี |
| 10 สถานีหรือน้อยกว่า | MOP $10.00 | MOP $5.00 | MOP $2.50 | ฟรี |
ดูเพิ่ม

รายชื่อระบบขนส่งมวลชนเร็ว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ – รถไฟฟ้ารางเบามาเก๊า (ภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ผู้ดำเนินการ เก็บถาวร 2019-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – เอ็มทีอาร์ (มาเก๊า)
รถไฟฟ้ารางเบามาเก๊า สายไตปา
ปัจจุบันเปิดบริการระหว่างสถานีโอเชียน และสถานีท่าเรือเฟอร์รี่ไตปา
สโมสรฟุตบอลหญิงแมนเชสเตอร์ซิตี

สโมสรฟุตบอลหญิงแมนเชสเตอร์ซิตี้ (อังกฤษ: Manchester City Women's Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลหญิงจากแมนเชสเตอร์ เขตปริมณฑลเกรเตอร์แมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในวีเมนส์ซูเปอร์ลีก ซึ่งเป็นลีกระดับที่ 1 ของฟุตบอลหญิงประเทศอังกฤษ
ประวัติ > การแข่งในช่วงต้น

ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1988 สโมสรฟุตบอลหญิงแมนเชสเตอร์ซิตีได้ก่อตั้งขึ้น (อังกฤษ: Manchester City Ladies Football Club) ผลงานของนีล เมเธอร์ เจ้าหน้าที่ชุมชนแมนเชสเตอร์ ซิตี้ ซึ่งจะกลายเป็นผู้จัดการทีมคนแรกของทีม รวมถึงคนอื่นๆ อีกหลายคนที่เกี่ยวข้องกับโครงการชุมชนของสโมสร แมทช์แรกของทีมแมนเชสเตอร์ซิตีหญิงเป็นกระชับมิตรคู่กับ โอลดัม ในสนาม สนามเทียมของบาวน์ดารีพาร์ก ซึ่งซิตี้ชนะด้วย 4–1
ประวัติ > วีเมนส์ซูเปอร์ลีก

ปิรามิดฟุตบอลหญิงอังกฤษสั่นสะเทือนอีกครั้งในปี 2010 เมื่อวีเมนส์ซูเปอร์ลีกถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นการแข่งขันระดับสูงสุดครั้งใหม่เพื่อนั่งเหนือจุดสูงสุดของพรีเมียร์ลีกหญิง ทางFA ประกาศว่าการเข้าร่วมจะขึ้นอยู่กับการสมัครมากกว่าการเลื่อนตำแหน่ง และสมาชิกทุกคนของ WPL National Division บวกกับผู้ที่เข้าเส้นชัยสูงสุดสองอันดับแรกในสองลีกระดับภูมิภาคจะมีสิทธิ์ แมนเชสเตอร์ซิตีหญิง คงพลาดโอกาสนี้ 
แต่จะคว้าโอกาสต่อไปในการเข้าร่วม WSL ในอีกสามฤดูกาลต่อมาเมื่อขยายไปสู่ระบบลีก 2 ชั้นแบบ 18 ทีม - เมื่อถึงเวลานั้นสโมสรคว้าแชมป์นอร์เทิร์นดิวิชั่น
หลังจากเริ่มต้นฤดูกาล 2022–23 อย่างยากลำบากรวมถึงการพ่ายแพ้ครั้งแรกให้กับแอสตันวิลลาในนัดแรกของลีก แมนเชสเตอร์ซิตี้กลับมายืนหยัดอีกครั้งและได้รับชัยชนะมากพอที่จะจบอันดับสี่ในลีกปี 2022 โดยไม่สามารถเอาชนะ "บิ๊กโฟร์" อื่น ๆ ได้ (บิ๊กทรีและคู่แข่งที่ปรับปรุงใหม่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด) ทีมต่างๆ ยังคงแข็งแกร่งและรักษาตำแหน่งไว้ท่ามกลางผู้ท้าชิงตำแหน่ง โดยมีรายงานว่าผู้เล่นใหม่ที่เซ็นสัญญาเข้ามานั้นเข้าขากันได้อย่างรวดเร็วอย่างน่าประหลาดใจแม้จะฟอร์มกลับมาได้ก็ตามหลังจากแมนเชสเตอร์ซิตี้เอาชนะเลสเตอร์ซิตี้ด้วยระยะห่างที่กว้างตามปกติในเดือนตุลาคม 2022
รายชื่อผู้เล่น

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
รายชื่อผู้เล่น > ยืมตัว

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
รายชื่อผู้เล่น > อดีตผู้เล่น

เทสซา วูลล์ลาร์ท
เอลล่า ทูน
เอสมี มอร์แกน
จอร์เจีย สแตนเวย์
อิซซี่ คริสเตียนเซน
จิลล์ สกอตต์
เคย์รา วอลช์
ลูซี บรอนซ์
สเตฟ โฮตัน
แคโรลีน เวียร์
เจนนิเฟอร์ บีทที่
ฟิลิปปา อังเกลดาล
จานีน เบคกี้
เดย์นา กัสเตยานอส
นาเดีย นาดิม
เฮย์ลีย์ ราโซ่
อี กึมมิน
เกียรติประวัติ > ลีก

วีเมนส์ซูเปอร์ลีก
แชมป์ชนะเลิศ: 2016
รองชนะเลิศ: 2015, 2017, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21, 2023–24
เกียรติประวัติ > ถ้วยในประเทศ

วีเมนส์เอฟเอคัพ
แชมป์ชนะเลิศ: 2016–17, 2018–19, 2019–20
รองชนะเลิศ: 2021–22
| ด ค กสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี |
| --- | --- |
 ผู้เล่น  ผู้จัดการทีม  ทีมสำรองและทีมเยาวชน  ฤดูกาล  บันทึกและสถิติ  เกียรติประวัติ  ระดับทวีป  ฤดูกาลปัจจุบัน 
ประวัติ:  1880–1928  1928–1965  1965–2001  2001–ปัจจุบัน 
ภาพรวม:  ฐานะการเงินและการเป็นเจ้าของ 
บุคคล:  ผู้เล่น ลงเล่นมากกว่า 100 นัด  25–99 นัด  1–24 นัด  ผู้จัดการทีม  ผู้สนับสนุน 
สนาม:  สนามยุคแรก (1880–1887)  ไฮด์โรด (1887–1923)  เมนโรด (1923–2003)  เอทิฮัตสเตเดียม (2003–ปัจจุบัน) 
สนามทีมสำรอง:  อะคาเดมีสเตเดียม 
สนามซ้อม:  สนามซ้อมแคร์ริงตัน (2001–2014)  เอทิฮัตแคมปัส (2014–ปัจจุบัน) 
ทีม:  ทีมแรก  Elite Development Squad  ทีมเยาวชน  หญิง  Women's Development Squad 
ทีมพันธมิตรในเครือซีเอฟจี:  สโมสรฟุตบอลฌิโรนา  Lommel S.K.  สโมสรฟุตบอลเมลเบิร์นซิตี  Montevideo City Torque  สโมสรฟุตบอลมุมไบซิตี  สโมสรฟุตบอลนิวยอร์กซิตี  Sichuan Jiuniu F.C.  Troyes AC  โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส 
ทีมเยาวชนพันธมิตร:  Sun Jihai Youth Training Football Base 
สื่อ:  สื่อ  แอลออร์นอทติง  บลูมูนไรซิง  ฟุตบอลแมเนีย  There's Only One Jimmy Grimble  เดอะคีปเปอร์ 
คู่ปรับ:  บันทึกในลีกแบ่งตามคู่แข่ง  คู่ปรับของสโมสร  แมนเชสเตอร์ดาร์บี  การแข่งขันกับสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล 
สถานศึกษา:  Connell Sixth Form College 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  English football bribery scandal  Revie Plan  The Kippax  The Poznań  "บลูมูน"  "โรลวิทอิต"  นัดการแข่งขันที่สำคัญ  สโมสรฟุตบอลเมนโรด  สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี (เซียร์ราลีโอน) 
  หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี   หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี 
รูปภาพของทีมชุดใหญ่ของซิตีหญิงก่อนแข่งกับแซงค์ ปอลเทินในยูดับเบิลยูซีแอล วันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2017
เอสมี มอร์แกน
หยาง หยาง

หยาง หยาง (จีนตัวย่อ: 杨洋; จีนตัวเต็ม: 楊洋; พินอิน: Yáng Yáng, เกิด 9 กันยายน ค.ศ. 1991) เป็น​นักแสดง นักร้อง นักเต้น และนายแบบ​ชาวจีน มีผลงานเปิดตัวในฐานะนักแสดงกับละครโทรทัศน์เรื่อง ความฝันในคฤหาสน์แดง (2010) ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ได้รับการยอมรับจากบทบาทของเขาในละครโทรทัศน์เรื่อง บันทึกจอมโจรแห่งสุสาน (2015), สาวน้อยสลาตัน (2015), ยิ้มนี้โลกละลาย (2016), สามชาติสามภพ ป่าท้อสิบหลี่ (2017), ศึกจอมยุทธสะท้านพิภพ (2018), เทพยุทธ์เซียนกลอรี่ (2019), ดุจดวงดาวเกียรติยศ (2021), เกียรติยศหน่วยรบพิเศษ (2022), เทียบท้าปฐพี (2022), กู้ภัยรัก นักดับเพลิง (2023) และภาพยนตร์เรื่อง จั่วเอ่อร์ (2015), ฉันเป็นของคุณ (2016), แวนการ์ด หน่วยพิทักษ์ฟัดข้ามโลก (2020)
เขาถูกจัดอันดับให้อยู่ในอันดับที่ 5 ในรายชื่อ ฟอบส์ China Celebrity 100 ประจำปี 2017 อันดับที่ 27 ในปี 2019 และอันดับที่ 44 ในปี 2020 เขาเป็นผู้ถือคบเพลิงโอลิมปิกคนแรกของจีนในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่เมืองริโอ ประเทศกรีซ เมื่อวันที่ 22 เมษายน 2016 นอกจากนี้ เขายังเป็นศิลปินคนแรกที่ได้รับการนำเสนอบนแสตมป์ของ China Post postage stamp ในเดือนมกราคม 2016
ประวัติ > การศึกษา

หยางหยางจบการศึกษาจากวิทยาลัยศิลปะของกองทัพจีน (People’s Liberation Army Arts College)
เข้าเรียนการแสดง ปี 2010 Central Academy of Drama
ประวัติ > 2006–2014 จุดเริ่มต้นและการมีชื่อเสียง

ในเดือนธันวาคม 2006 หยางหยางได้รับบทบนำในเรื่อง ความฝันในหอแดง (The Dream of Red Mansions) กำกับการแสดงโดย Lee Shaohong   โดยออกอากาศในวันที่ 6 กรกฎาคม 2010 มีประมาณ 50 ตอน และลงทุนประมาณ  RMB118 million (US$17.55 million) โดยถือว่าเป็นซีรีส์ที่ลงทุนแพงที่สุด  นอกจากนี้หยางหยางยังได้รับรางวัล นักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจาก BQ Celebrity Score Awards
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2011 หยางหยางได้มีส่วนร่วมแสดงซีรีส์ Melody of Youth และร้องเพลงประกอบละคร  ในเดือนมิถุนายน ของปีเดียวกันได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง   Communist Party of China โดยเนื้อหาสื่อถึงความรักชาติ และเรื่องราวของพรรคคอมมิวนิสต์จีน  นอนจากนี้ยังเป็นการเปิดตัวบนหนังจอฟิล์มของหยางหยางอีกด้วย ในเดือนสิงหาคมของปีเดียวกันหยางหยางได้เข้าร่วมแสดงซีรีส์เรื่อง The Angel of E-age.
ในเดือนมีนาคม 2012 หยางหยางได้แสดงภาพยนตร์โรแมนติกเรื่อง  Joyful Reunion จากนั้นยังได้แสดงละครเวทีเรื่อง ความฝันในหอแดง (The Dream of Red Mansions)  ณ ศูนย์การแข่งขันกีฬาทางน้ำแห่งชาติ  ในเดือนกันยายนของปีเดียวกันนั้น ได้แสดงซีรีส์เรื่อง The War Doesn't Believe in Tears และในเดือนตุลาคมยังได้แสดงซีรีส์เรื่อง  Refresh 3+7.
ในเดือนกรกฎาคม ปี 2013 ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง  Ultimate Conquest  ในเดือนเดียวกันยังได้แสดงซีรีส์เรื่อง ตำนานเทพธิดาแห่งแม่น้ำลก (Legend of Goddess Luo) โดยรับบทเป็น โจ สิดและยังเป็นนักแสดงนำอีกด้วย โดยออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์เจียงซู ในเดือน พฤศจิกายนปี 2013 เขาได้แสดงซีรีส์เรื่อง Cocoon Town Romance  โดยดัดแปลงมาจากนวนิยายชื่อเดียวกัน  Tarot Goddess Sleuths  โดยเรื่องแสดงร่วมกับ วิกตอเรีย ซ่ง
วันที่ 29 เมษายน 2014 หยางหยางหมดสัญญากับต้นสังกัดเดิม โดยเป็นเวลา 7 ปี  ในเดือนกรกฎาคมหยางได้แสดงภาพยนตร์ซีรีส์เรื่อง  Tiny Times  โดยรับบทเป็นนีล  จากนั้นได้เข้าร่วมแสดงละครชุด  Lanterns