stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงปราจิณกิติบดี
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าประวิตรวัฒโนดม (27 พฤษภาคม พ.ศ. 2418 - 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2445)
พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นปราจิณกิติบดี (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2445 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
พระเจ้าพี่ยาเธอ กรมหมื่นปราจิณกิติบดี (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454)
พระเจ้าพี่ยาเธอ กรมหลวงปราจิณกิติบดี (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 - 9 ธันวาคม พ.ศ. 2462)
ภายหลังสิ้นพระชนม์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงปราจิณกิติบดี (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2440 –  เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ (ม.จ.ก.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2454 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ (น.ร.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2443 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้าวิเศษ (ป.จ.ว.)
พ.ศ. 2454 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนวราภรณ์ (ร.ว.) (ฝ่ายหน้า)‎ (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2453 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2446 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2462 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วัลลภาภรณ์ (ว.ภ.)
พ.ศ. 2454 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วชิรมาลา (ว.ม.ล.)
พ.ศ. 2453 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 1 (ว.ป.ร.1)
พ.ศ. 2441 –  เหรียญราชินี (ส.ผ.)
เบลลา ฮาดีด

| เบลลา ฮาดีด |
| --- | --- |
ฮาดีดในปี ค.ศ. 2018
เกิด: อิซาเบลลา ไคเรียห์ ฮาดีด  (1996-10-09) 9 ตุลาคม ค.ศ. 1996 (28 ปี) ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
อาชีพ: นางแบบ
บิดามารดา: โมฮาเหม็ด ฮาดีด โยลันดา ฮาดีด
ญาติ: จีจี ฮาดีด (พี่สาว) อันวาร์ ฮาดีด (น้องชาย)
นักเดินแบบ
ส่วนสูง: 5 ft 9 in (1.75 m)
สีผม: น้ำตาล บลอนด์ (ธรรมชาติ)
สีตา: น้ำเงิน-เขียว
ผู้จัดการ: IMG Models 
 
อิซาเบลลา ไคร์ ฮาดีด (อังกฤษ: Isabella Khair Hadid; เกิด 9 ตุลาคม ค.ศ. 1996) เป็นนางแบบชาวอเมริกันเชื้อสายปาเลสไตน์ ค่ายไอเอ็มจีโมเดลส์ ในปี ค.ศ. 2014 และในปี ค.ศ. 2016 เธอได้รับเลือกให้เป็น "นางแบบแห่งปี" โดยเว็บไซต์ Model.com และเป็นน้องสาวของ จีจี ฮาดีด นางแบบสาวชื่อดัง
รางวัลที่ได้รับ และรางวัลที่ถูกเสนอชื่อให้เข้าชิง

| ปี | ชนิด | รางวัล | ผล |
| --- | --- | --- | --- |
| 2015 | Models.com Industry Awards | Break Out Star: Women (Reader's Choice) | ชนะ |
| 2016 | Second Annual Fashion Los Angeles Awards | Model of the Year | ชนะ |
| 2016 | GQ Men of the Year Awards | Model of the Year | ชนะ |
| 2016 | British Fashion Awards | International Model of the Year | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2016 | Models.com Industry Awards | Model of the Year: Women (Industry's Choice) | ชนะ |
| 2016 | Models.com Industry Awards | Model of the Year: Women (Reader's Choice) | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2016 | Models.com Industry Awards | Social Media Star of the Year: Women (Reader's Choice) | เสนอชื่อเข้าชิง |
ผลงาน > โทรทัศน์

| การมาปรากฏตัว | รายการ | บท |
| --- | --- | --- |
| 1 | Keeping Up With the Kardashians | ตัวเอง |
| 3 | Real Housewives of Beverly Hills | ตัวเอง |
ผลงาน > ภาพยนตร์สั้น

| ปี | ชื่อเรื่อง | ผลิตโดย | บท |
| --- | --- | --- | --- |
| 2015 | Bella Hadid's Guide to LA | i-D | ตัวเอง |
| 2016 | Private | Tyler Ford | ไม่มีชื่อ/ตัวเอง |
| 2017 | Going Home with Bella Hadid | W Magazine | ตัวเอง |
ผลงาน > ดิออร์บิวตี้กับเบลลา ฮาดีด

| ปี | ชื่อ | ลักษณะ |
| --- | --- | --- |
| 2016 | "The Backstage" | Behind the scenes of Dior Cruise F/W16 fashion show, with Peter Phillips. |
| 2016 | "The Date" | Rouge Dior social media advertisement. |
| 2016 | "The Party" | Hadid shows her guide for a night out. |
| 2017 | "The Elevator" | Diorskin Forever Perfect Cushion social media advertisement. |
| 2017 | "The Makeup Talk" | Dior S/S17 Colour Gradient collection tutorial, with Peter Phillips. |
| 2017 | "The Call Time" | Backstage Pros social media advertisement. |
| 2017 | "The Diner" | Dior Addict Lacquer lipstick social media advertisement. |
| 2017 | "The Tattoo" | Dior Addict Lip Tattoo social media advertisement. |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | ศิลปิน | เพลง |
| --- | --- | --- |
| 2014 | Jesse Jo Stark | Down Your Drain |
| 2014 | Jesse Jo Stark | Baby Love |
| 2015 | เดอะวีกเอนด์ | In the Night |
| 2015 | Belly ft. เดอะวีกเอนด์ | Might Not (featured) |
แหล่งข้อมูลอื่น

เบลลา ฮาดีด at the Fashion Model Directory
เบลลา ฮาดีด ที่อินสตาแกรม
เบลลา ฮาดีด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Bella Hadid at Models.com
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  ลัตเวีย
เนี่ย หรงเจิน

ผู้นำทหารชาวจีน
เนี่ย หรงเจินใน ค.ศ. 1940
เนี่ย หรงเจิน (จีน: 聂荣臻; พินอิน: Niè Róngzhēn; เวด-ไจลส์: Nieh Jung-chen; 29 ธันวาคม ค.ศ. 1899 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1992) เป็นหนึ่งในสิบจอมพลของสาธารณรัฐประชาชนจีน เขาเสียชีวิตในฐานะจอมพลคนสุดท้ายของกองทัพปลดปล่อยประชาชน
ประวัติ

เนี่ยเกิดในอำเภอเจียงจินในเสฉวน (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลนครฉงชิ่ง) เป็นลูกชายของเศรษฐีผู้มีการศึกษาดีและมีวัฒนธรรมสากล เนี่ยสมัครเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแรงงาน (Université du Travail) ในชาร์เลอรัว ประเทศเบลเยียม โดยได้รับทุนจากพรรคสังคมนิยม และสามารถเรียนวิทยาศาสตร์ในชาร์เลอรัวได้
ประวัติ > ความโน้มเอียงทางการเมือง

โจว เอินไหลพักค้างคืนหนึ่งคืนในชาร์เลอรัวและได้พบกับเนี่ย เนี่ยตกลงที่จะเข้าร่วมกลุ่มนักศึกษาชาวจีนในฝรั่งเศสในโครงการเรียนไปทำงานไป โดยเขาได้ศึกษาทางด้านวิศวกรรมและกลายมาเป็นลูกศิษย์ของโจว เอินไหล เขาเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีนใน ค.ศ  1923 เนี่ยสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยการทหารกองทัพแดงโซเวียตและโรงเรียนการทหารหวงผู่ ในช่วงเริ่มต้นอาชีพของเขา เขาเริ่มต้นเป็นเจ้าหน้าที่การเมืองในฝ่ายการเมืองของหวงผู่ โดยที่โจวดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการ และในกองทัพแดงจีน
ประวัติ > สงครามโลกครั้งที่สอง

ในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง เขาได้รับมอบหมายให้เป็นรองผู้บัญชาการกองพลที่ 115 แห่งกองทัพลู่ที่แปดเป็นครั้งแรก โดยมีหลิน เปียวเป็นผู้บัญชาการ และในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 เขาได้รับมอบหมายให้บังคับบัญชาภาคสนามใกล้กับฐานที่มั่นของเหยียน ซีชานในชานซี ภารกิจนี้เป็นหนึ่งในภารกิจแรก ๆ ของกองทัพลู่ที่แปดในการสร้างฐานกองโจร  ทหารจำนวน 2,000 นายจากกองพลที่ 115 ภายใต้การนำของเนี่ยได้เคลื่อนพลมายังเขาอู่ไถเพื่อก่อตั้งพื้นที่ที่ต่อมาจะเรียกว่าเขตชายแดนชานซี-ฉาฮา-เหอเป่ย์
ประวัติ > สงครามกลางเมือง

ในสงครามกลางเมืองจีน เขาบัญชาการกองทัพภาคเหนือของจีน และร่วมกับรองของเขา นายพลสฺวี เซี่ยงเฉียน กองกำลังของเขาได้ปราบกองกำลังของฟู่ ​​จั้วอี้ในเทียนจินใกล้ปักกิ่งในการทัพผิงจิน โดยมีหลิน เปียวและหลัว หรงหวนร่วมด้วย ในช่วงสงครามเกาหลี เนี่ยมีส่วนร่วมในการตัดสินใจการบังคับบัญชาระดับสูง การวางแผนปฏิบัติการทหาร และแบ่งความรับผิดชอบในการระดมพลสงคราม เนี่ยได้รับการเลื่อนยศเป็นจอมพลใน ค.ศ. 1955 และต่อมาได้ดำเนินโครงการอาวุธนิวเคลียร์ของจีน
เขาก่อตั้งโรงเรียนปาอีใน ค.ศ. 1947
ประวัติ > โครงการนิวเคลียร์ของจีน

ภายในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1969 "โครงการอาวุธนิวเคลียร์ของจีนทั้งหมดอยู่ภายใต้การควบคุมของเนี่ย หัวหน้ากระทรวงการผลิตจักรกลที่ 7"
ประวัติ > การปฏิวัติทางวัฒนธรรม

เขามีบทบาทซับซ้อนในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม เขาถูกฝ่ายตรงข้ามกล่าวหาว่าแบ่งฝักแบ่งฝ่ายและมีส่วนร่วมในกลยุทธ์ทางการเมืองเพื่อรักษาบทบาทของตนในฐานะผู้อำนวยการคณะกรรมการเทคโนโลยีกลาโหมของจีน ต่อมาเขาทำหน้าที่เป็นรองประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลางซึ่งควบคุมกองทัพของประเทศ และยังเป็นรองประธานสภาประชาชนแห่งชาติอีกด้วย เขาเกษียณใน ค.ศ. 1987 และเสียชีวิตในปักกิ่ง
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

ใน ค.ศ. 1930 เนี่ยมีลูกสาวกับจาง รุ่ยหฺวา (张瑞华) ชื่อเนี่ย ลี่ ลี่และจางถูกจับโดยก๊กมินตั๋ง ใน ค.ศ. 1934 และกลับมารวมตัวกับเนี่ยอีกครั้งใน ค.ศ. 1945 เนี่ย ลี่เป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับยศพลโทในกองทัพฯ
ดูเพิ่ม

รายชื่อเจ้าหน้าที่กองทัพปลดปล่อยประชาชน
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์มิตรภาพฝรั่งเศส–จีน
มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2015
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: ไคโร
ที่ตั้ง:  อียิปต์
ภาษาทางการ : อังกฤษ
บุคลากรหลัก: Dra. Amaal Rezk
เว็บไซต์: เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล (อังกฤษ: Miss ECO International) เป็นการประกวดความงามที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีโดยการเชิญตัวแทนจากประเทศต่างๆ ซึ่งจัดทำขึ้นในปี 2015 เพื่อดูแลโลกและส่งเสริมการท่องเที่ยวด้านสิ่งแวดล้อม ในแต่ละประเทศและ อียิปต์ประเทศเจ้าภาพการแข่งขัน 
มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล เป็นการประกวดความงามที่เริ่มขึ้นในปี 2015 ภายใต้ชื่อ Eco Queens โดยมีอดีตผู้สมัครมิสเอิร์ธ เข้าร่วมซึ่งผู้ชนะคือ มิสเอิร์ธสโลวีเนีย, Patricia Peklar ในปี 2016 เธอเปลี่ยนชื่อเป็น มิสอีโคยูนิเวิร์ส เพื่อให้มีชื่อเสียงมากขึ้นและยังมีผู้สมัครมากกว่า 30 คนที่เข้าแข่งขันเพื่อชิงตำแหน่งและมงกุฎเป็นเวลาหลายสัปดาห์ ในฐานะของปี 2017 การประกวดได้เปลี่ยนชื่อการประกวดเป็น มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล
ประวัติ

มิสอีโค่ คือการประกวดนางงามระดับนานาชาติที่ก่อตั้งโดย บริษัท ผลิตสื่อ "ECO QUEENS" เป้าหมายคือการสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม
มิสอีโค่ จัดขึ้นเพื่อเป็นงานแห่งเกียรติยศระดับนานาชาติซึ่งรวบรวมตัวแทนของประเทศและวัฒนธรรมจากทั่วโลก ผู้ได้รับมอบหมายมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ทราบถึงทรัพยากรสิ่งแวดล้อมที่มีอยู่ในประเทศของตนวัฒนธรรมและพันธะสัญญาระหว่างประเทศ
วัตถุประสงค์หลักของการประกวดคือการเลือกผู้ได้รับมอบหมายที่ดีที่สุดซึ่งเป็นภาพลักษณ์ของการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์จากทั่วโลกและเพื่อส่งเสริมหลักการของข้อตกลงในการกอบกู้โลกไม่เพียง แต่เพื่อสิ่งแวดล้อมเท่านั้น แต่ยังรวมถึงวัฒนธรรมผ่านการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างกัน ผู้สมัครผ่านการประกวดจะเลือกผู้ได้รับมอบหมายที่ดีที่สุดที่สามารถเป็นส่วนหนึ่งของแคมเปญการตลาดการท่องเที่ยวการท่องเที่ยวพิเศษด้านสิ่งแวดล้อมในระดับนานาชาติและนำเสนอต่อสาธารณชนถึงวิธีการใช้ทรัพยากรสิ่งแวดล้อมอย่างปลอดภัย
ผู้ดำรงตำแหน่ง

| ปี | ประเทศ | ผู้ดำรงตำแหน่ง | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 |  ยูเครน | แองเจลีน่า อูซาโนว่า - Angelina Usanova |  ไคโร, อียิปต์ | 42 |
| 2023 |  เวียดนาม | เหงียน ทันห์ ฮา - Nguyen Thanh Ha |  ไคโร, อียิปต์ | 40 |
| 2022 |  ฟิลิปปินส์ | แคธลีน ปาตัน - Kathleen Paton |  ไคโร, อียิปต์ | 40 |
| 2021 |  แอฟริกาใต้ | กิซเซเล่ อุยส์ - Gizzelle Uys |  ชาร์มเอลชีค, อียิปต์ | 39 |
2020: งดจัดการประกวด เนื่องจากสถานการณ์ไวรัสโควิด-19
| 2019 |  เปรู | ซูเฮย์น ชิปริยา - Suheyn Cipriani (ถูกถอดตำแหน่ง) |  ไคโร, อียิปต์ | 54 |
| 2019 |  มาเลเซีย | เอมี่ นูร์ทินี่ - Amy Nurtinie (ดำรงตำแหน่งแทน) |  ไคโร, อียิปต์ | 54 |
| 2018 |  ฟิลิปปินส์ | ซินเทีย แม็กปาทอก โธมัลลา - Cynthia Magpatoc Thomalla |  ไคโร, อียิปต์ | 52 |
| 2017 |  แคนาดา | แอมเบอร์ เบอร์นาชิ - Amber Bernachi |  ชาร์มเอลชีค, อียิปต์ | 58 |
มิสอีโคยูนิเวิร์ส
| 2016 |  คอสตาริกา | นาตาเลีย การ์บาฆาล ซานเชซ - Natalia Carvajal Sánchez |  กีซา, อียิปต์ | 54 |
มิสอีโคควีน
| 2015 |  สโลวีเนีย | แพทริเซีย เพคลาร์ - Patricia Peklar |  อะเล็กซานเดรีย, อียิปต์ | 9 |
ผู้ดำรงตำแหน่ง > เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ

| ประเทศ | จำนวน | ปีที่ชนะ |
| --- | --- | --- |
|  ฟิลิปปินส์ | 2 | 2018, 2022 |
|  ยูเครน | 1 | 2024 |
|  เวียดนาม | 1 | 2023 |
|  แอฟริกาใต้ | 1 | 2021 |
|  มาเลเซีย | 1 | 2019* |
|  เปรู | 1 | 2019* |
|  แคนาดา | 1 | 2017 |
|  คอสตาริกา | 1 | 2016 |
|  สโลวีเนีย | 1 | 2015 |
รองชนะเลิศ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ปี | รองอันดับ 1 | รองอันดับ 2 | รองอันดับ 3 | รองอันดับ 4 |
| 2024 |  ฟิลิปปินส์ |  แคนาดา |  บราซิล |  อินโดนีเซีย |
| 2023 | นีน่า โอดุม  ไนจีเรีย | อาเหม็ด อับบาส มูหมัด  มอริเชียส | ปัฏนา สุขะวาตี  กัมพูชา | เจเนซิส เกร์เรโร คาเบรรา  เอกวาดอร์ |
| 2022 | โคลอี้ รีเวกส์  เบลเยียม | เจสซี่ เปรัลตา  สหรัฐ | ลูเซีย โมราเลส  สเปน | ประสนา ศรี  มาเลเซีย |
| 2021 | เคลลี่ เดย์  ฟิลิปปินส์ | อเล็กซานเดรีย เคลลี่  สหรัฐ | สเตฟฟาเนีย อเลฮานดรา โรดริเกซ บีวาส  เวเนซุเอลา | คริสเทล รุยซ์ ฟรีแมน  คอสตาริกา |
2020: งดจัดการประกวด เนื่องจากสถานการณ์ไวรัสโควิด-19
| 2019 | มอรีน มงตาญ (ปฏิเสธดำรงตำแหน่งแทน)  ฟิลิปปินส์ | จอร์แดน เอลิซาเบธ (ปฏิเสธดำรงตำแหน่งแทน)  สหรัฐ | ไดอาน่า โวเลียโคว่า (ปฏิเสธดำรงตำแหน่งแทน)  ยูเครน | เอมี่ นูร์ทินี่ (ขึ้นมาดำรงตำแหน่งมิสอีโคอินเตอร์เนชันแนลแทน)  มาเลเซีย |
| 2018 | Astira Intan Vernadeina  อินโดนีเซีย | Kelin Rivera  เปรู | Nguyen Thu Dung (ถูกปลดออกจากตำแหน่ง)  เวียดนามGlennys Medina Segura (ขึ้นมารับตำแหน่งแทน)  คอสตาริกา | Daiane Savi (ขึ้นมารับตำแหน่งแทน)  บราซิล |
| 2017 | Anzhelika Rublevska Tahir  ปากีสถาน | Fenne Christine Verrecas  เบลเยียม | Nguyễn Thị Thành  เวียดนาม | Anastasiya Leonidovna Kaptsiuh  เบลารุส |
| 2016 | Maria Laís Werner Berté  บราซิล | Serena Yuan Jiayi  จีน | Anastasia Yakovleva  บัชคอร์โตสถาน | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |
| 2015 | Talisa Wolters  เนเธอร์แลนด์ | Nadine Roberts  ออสเตรเลีย | Catalina Cáceres  ชิลี | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |
ราชินีทวีปมิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล

| ปี | มิสอีโค แอฟริกา | มิสอีโค อเมริกา> มิสอีโค ลาตินอเมริกา | มิสอีโค อเมริกา | มิสอีโค อเมริกา> มิสอีโค อเมริกาเหนือ | มิสอีโค อเมริกา> มิสอีโค อเมริกาใต้ | มิสอีโค เอเชีย | มิสอีโค โอเชียเนีย | มิสอีโค แคริบเบียนและหมู่เกาะ | มิสอีโค ยุโรป |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | Rewan Alaa  อียิปต์ | Stephany Pim  บราซิล | Anh Do  สหรัฐ | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | Kristina Eremeeva  บัชคอร์โตสถาน | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | Diana Santos  โปรตุเกส |
| 2018 | Izelle Van  แอฟริกาใต้ | Lina Daniela Daza Contreras  โคลอมเบีย | Jessica Jewel VanGaalen  สหรัฐ | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | Natascha Pedersen  ไทย | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | Lina Carter  บัลแกเรีย |
| 2019 | Farah Shabaan  อียิปต์ | Taina Laydner Fiore  บราซิล | Ciara Rosendo  ปวยร์โตรีโก | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | Jo Ju-hyeon  เกาหลีใต้ | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | Carolyn Collinda  อารูบา | Raimonda Gecaite  เดนมาร์ก |
| 2021 | Clara Elodie Dindoyal  มอริเชียส | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | Jasmine Paguio  แคนาดา | Hanna Unzueta  โบลิเวีย | Anushma Rayamajhi  เนปาล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | Anissa Malagouen  เรอูว์นียง | Vanessa Lapanita  เยอรมนี |
| 2022 | Ascah Achieng  เคนยา | Nara Bardales  ปารากวัย | Farrah McGraw   แคนาดา | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | Tran Phuong  เวียดนาม | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | Cristina Carvalho  โปรตุเกส |
| 2023 | Nagham Tarek  อียิปต์ | Andrea Torres Pérez  เม็กซิโก | Andrea Torres Pérez  เม็กซิโก | Andrea Torres Pérez  เม็กซิโก | Andrea Torres Pérez  เม็กซิโก | Evgenia Parmyonova  รัสเซีย | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | Yanina Spica  เบลารุส |
| 2024 | Reem Elneweshy  อียิปต์ | Fabiola Martínez  ปารากวัย | Fabiola Martínez  ปารากวัย | Fabiola Martínez  ปารากวัย | Fabiola Martínez  ปารากวัย | Dunya Adil  อิรัก | Riley Aston-Kampioti   ออสเตรเลีย | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | Karla López Villar   สเปน |
ตัวแทนประเทศไทย

| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  2025 | นัทกาญจน์ กุลชยวณัฐ | ชลบุรี |  |  |
|  2024 | กชกร กอนตระกูล | หนองบัวลำภู | เข้ารอบ 21 คนสุดท้าย |  มิสอีโคท็อปโมเดล  5 คนสุดท้าย – แคทวอล์คยอดเยี่ยม  9 คนสุดท้าย – ชุดรีสอร์ทยอดเยี่ยม  12 คนสุดท้าย – ความสามารถพิเศษยอดเยี่ยม  20 คนสุดท้าย – ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม |
2023: ไม่มีตัวแทนประเทศไทยเข้าประกวด
2022: ไม่มีตัวแทนประเทศไทยเข้าประกวด
|  2021 | จุฑามาศ เมฆเสรี | เชียงราย | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย |  มิสอีโคท็อปโมเดล  อันดับ 2 - ชุดรีสอร์ทยอดเยี่ยม  อันดับ 3 - ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม |
2020: งดจัดการประกวด เนื่องจากสถานการณ์ไวรัสโควิด-19
|  2019 | อาทิติยา เบ็ญจะปัก | ศรีสะเกษ | เข้ารอบ 21 คนสุดท้าย |  10 คนสุดท้าย – ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  10 คนสุดท้าย – ชุดรีสอร์ทยอดเยี่ยม |
|  2018 | นาตาชา พีเดอเซน | กรุงเทพมหานคร | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  มิสอีโคเอเชีย  10 คนสุดท้าย – ชุดรีสอร์ทยอดเยี่ยม |
|  2017 | ชนิตา จันทเนตร | อุบลราชธานี | เข้ารอบ 21 คนสุดท้าย |  นางงามยิ้มสวย  อันดับ 2 – มิสอีโคเดรส |
|  2016 | พิศาลยา จารุเกียรติกุล | กรุงเทพมหานคร | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  10 คนสุดท้าย – มิสอีโคเดรส |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
| ด ค กการประกวดความงามนานาชาติ |
| --- | --- |
การประกวดผู้หญิง:  มิสเวิลด์  มิสยูนิเวิร์ส  มิสอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอิร์ธ  มิสซูปราเนชันแนล  มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล  มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอเชีย  เวิลด์มิสยูนิเวอร์ซิตี้  มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล  มิสโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสออลเนชันส์  มิสทัวริซึมเวิลด์ (สหราชอาณาจักร)  มิสโกลบอลบิวตีควีน  ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสโกลบ  เดอะมิสโกลบ  มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์  ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  เฟซออฟบิวตีอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคทีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเวิลด์ (จีน)  มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล  มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนล  มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์  มิสไชนิสเวิลด์  มิสแอมบาสซเดอร์  มิสทัวร์ลิซึมควีนเอเชีย  มิสซิสเนชั่นแนลยูนิเวิร์ส  มิสและมิสซิสซัมเมอร์โกลบอลยูนิเวิร์ส 
การประกวดผู้ชาย:  แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิลด์  มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์โกลบอล  มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล  แมนยูนิเวิร์สโมเดล  มิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์  มิสเตอร์โกลบอลทีน  มิสเตอร์เนชันแนลยูนิเวิร์ส  มิสเตอร์ยูไนเต็ดเวิลด์  อัลติจูดเวิลด์ซูเปอร์โมเดล  มิสเฟรนด์ชิพอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิร์คคิงเมนอินเตอร์เนชันแนล 
การประกวดแอลจีบีที+:  มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 
การประกวดอื่นๆ:  มิสแอนด์มิสเตอร์เดฟเวิลด์แอนด์ยุโรปแอนด์เอเชีย
ประเทศเวียดนามในซีเกมส์ 2011

| ประเทศเวียดนาม ในซีเกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: VIE
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งเวียดนาม
นักกีฬา: 608 คน  ใน 36 ชนิดกีฬา
เจ้าหน้าที่: 260
เหรียญ อันดับ 3:  ทอง 96 เงิน 92 ทองแดง 100 รวม 288 
การเข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ (ภาพรวม)
1989 1991 1993 1995 1997 1999 2001 2003 2005 2007 2009 2011 2013 2015 2017 2019 2021 2023
ประเทศเวียดนาม ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2011 ณ เมืองปาเล็มบัง จังหวัดสุมาตราใต้ และจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ในระหว่างวันที่ 11-22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011)
ตารางสรุปเหรียญ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| ยิมนาสติก | 12 | 5 | 4 | 21 |
| กรีฑา | 9 | 9 | 14 | 32 |
| ยิงปืน | 7 | 3 | 3 | 13 |
| โววีนัม | 5 | 7 | 2 | 14 |
| คาราเต้ | 3 | 8 | 3 | 14 |
| เทควันโด | 3 | 5 | 6 | 14 |
| มวยปล้ำ | 8 | 4 | 1 | 13 |
| ฟันดาบ | 5 | 4 | 3 | 12 |
| เรือแคนนู | 2 | 0 | 5 | 7 |
| เรือพาย | 3 | 4 | 2 | 9 |
| ว่ายน้ำ | 2 | 2 | 2 | 6 |
| จักรยาน | 1 | 0 | 1 | 2 |
| หมากรุก | 6 | 2 | 2 | 10 |
| ปันจักสีลัต | 6 | 7 | 5 | 18 |
| เปตอง | 0 | 4 | 2 | 6 |
| ปืนกำแพง | 0 | 1 | 0 | 1 |
| เซปักตะกร้อ | 0 | 1 | 1 | 2 |
| บิลเลียด | 2 | 1 | 5 | 8 |
| เทเบิลเทนนิส | 0 | 0 | 4 | 4 |
| เทนนิส | 0 | 0 | 3 | 3 |
| รวม | 96 | 92 | 100 | 288 |
| ด ค กประเทศเวียดนามในซีเกมส์ |
| --- | --- |
กีฬาซีเกมส์:  1989  1991  1993  1995  1997  1999  2001  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2019  2021  2023  2025
ประเทศเวียดนามในซีเกมส์ 2013

| ประเทศเวียดนาม ในซีเกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: VIE
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งเวียดนาม
นักกีฬา: 511 คน  ใน 33 ชนิดกีฬา
เหรียญ อันดับ 3:  ทอง 74 เงิน 85 ทองแดง 86 รวม 245 
การเข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ (ภาพรวม)
1989 1991 1993 1995 1997 1999 2001 2003 2005 2007 2009 2011 2013 2015 2017 2019 2021 2023
ประเทศเวียดนาม ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2013 ณ เนปยีดอ ย่างกุ้ง และมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า ในระหว่างวันที่ 11-22 ธันวาคม พ.ศ. 2556 (ค.ศ. 2013)
ตารางสรุปเหรียญ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| กรีฑา | 10 | 11 | 12 | 33 |
| มวยปล้ำ | 10 | 0 | 2 | 12 |
| ยิงปืน | 7 | 1 | 2 | 10 |
| โววีนัม | 6 | 10 | 2 | 18 |
| ว่ายน้ำ | 5 | 5 | 2 | 12 |
| เทควันโด | 5 | 4 | 3 | 12 |
| วูซู | 5 | 3 | 4 | 12 |
| ยูโด | 3 | 7 | 3 | 13 |
| ปันจักสีลัต | 3 | 5 | 1 | 9 |
| เค็นโป | 3 | 4 | 3 | 10 |
| คาราเต้ | 3 | 3 | 7 | 13 |
| หมากรุก | 2 | 6 | 1 | 9 |
| มวย | 2 | 4 | 4 | 10 |
| มวยสากลสมัครเล่น | 2 | 1 | 5 | 8 |
| ยิงธนู | 2 | 1 | 0 | 3 |
| ยกน้ำหนัก | 1 | 5 | 3 | 9 |
| เรือพาย | 1 | 3 | 2 | 6 |
| บิลเลียดและสนุกเกอร์ | 1 | 1 | 6 | 8 |
| จักรยาน | 1 | 1 | 3 | 5 |
| เพาะกาย | 1 | 1 | 1 | 3 |
| เปตอง | 0 | 2 | 8 | 10 |
| เรือแคนู | 0 | 2 | 5 | 7 |
| ฟุตซอล | 0 | 2 | 0 | 2 |
| เทเบิลเทนนิส | 0 | 1 | 3 | 4 |
| วอลเลย์บอล | 0 | 1 | 1 | 2 |
| ฟุตบอล | 0 | 1 | 0 | 1 |
| แบดมินตัน | 0 | 0 | 2 | 2 |
| เซปักตะกร้อ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 74 | 85 | 86 | 245 |
เกาะรักอลเวง

| เกาะรักอลเวง |
| --- | --- |

ประเภท: โรแมนติกคอมเมดี้, ย้อนยุค
เค้าโครงจาก: Tamra, the Island โดย ช็อง ฮเย-นา
เขียนโดย: ช็อง ฮเย-นา
กำกับโดย: ยุน ซัง-โฮ
แสดงนำ: ซอ วู   อิม จู-ฮวัน   ปิแอร์ เดอพอร์ต
ประเทศแหล่งกำเนิด:  เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 20 ตอน
การผลิต
บริษัทผู้ผลิต: กรุ๊ปเอต   ฮูนัส เอนเตอร์เทนเมนต์
ออกอากาศ
เครือข่าย: เอ็มบีซี
ออกอากาศ: 8  สิงหาคม – 27 กันยายน ค.ศ. 2009
เกาะรักอลเวง (ฮันกึล:탐나는 도다, ทัมนานึน โทดา
) เป็นละครโทรทัศน์ย้อนยุคแนวคอมเมดี้ สร้างมาจากมันฮวาเรื่องหนึ่งเขียนโดย จอง ฮเยนา เป็นเรื่องราวของเกาะเชจูในยุคศตวรรษที่ 17 ออกอากาศทางช่องเอ็มบีซี กำกับโดยยุน ซังโฮ สำหรับในเมืองไทยออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี – ศุกร์ เวลา 08.30 น. ตั้งแต่วันพฤหัสบดีที่ 11 ตุลาคม 2555 ถึงวันศุกร์ที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ทางช่อง 7 สี นอกจากนี้ยังออกฉายในประเทศมาเลเซีย สิงคโปร์ และไต้หวัน อีกด้วย
เนื้อเรื่องย่อ

วิลเลียม เจ สเปนเซอร์ ชายหนุ่มชาวอังกฤษ ผู้มีควาหลงใหลในวัตถุโบราณและศิลปะตะวันออก ได้หลบหนีการแต่งงานออกเดินทางไปยังนางาซากิพร้อมกับเรือสินค้า เพื่อตามหาสมบัติตามคำบอกเล่าของยาน คาวามูระ เพื่อนชาวญี่ปุ่น อีกฟากหนึ่งของโลก พัคคยู ขุนนางจากโชซอน ถูกทางการเนรเทศมายังเกาะทัมรา (เกาะเชจูในปัจจุบัน) โดยเขาต้องอาศัยอยู่ร่วมบ้านเดียวกับจาง บอจิน สาวชาวเกาะลูกหัวหน้านักดำน้ำ แต่ด้วยความเย่อหยิ่ง ถือตัว โอหัง และวางมาดคุณชายตลอดเวลา เขาจึงอยู่กับเธอด้วยความไม่ลงรอยกันเท่าไรนัก
ในขณะที่วิลเลียมเดินทางมาใกล้จะถึงจุดหมายปลายทางปรากฏว่าเกิดพายุใหญ่พัดเรือแตก เขาถูกคลื่นซัดมาถึงเกาะทัมรา และบอจินมาพบเข้า เธอช่วยซ่อนเขาจากสายตาผู้คนบนเกาะและคอยหาอาหารมาให้เขาแม้จะสื่อสารกันไม่รู้เรื่อง เขาได้พบกับยานซึ่งถูกพัดมาติดเกาะเหมือนกัน ยานรู้ว่าชาวต่างชาติที่มาถึงเกาะนี้จะถูกจับตัวส่งทางการเพื่อประหาร พวกเขาจึงวางแผนหลบหนีไป ส่วนพัคคยู ก็ต้องพบกับเรื่องราวที่เต็มไปด้วยเงื่อนงำบนเกาะแห่งนี้ รวมถึงการหายไปหลายต่อหลายครั้งของเครื่องบรรณาการบนเกาะทัมรา  พัคคยูรู้ว่าวิลเลียมแอบอยู่บนเกาะ เขาจึงพยายามจะจับตัววิลเลียมไปส่งทางการ พร้อมกันนั้นเองเขาก็เริ่มพบเบาะแสมากมายที่เป็นสาเหตุความวุ่นวายต่างๆบนเกาะ นานวันเข้า ความผูกพันของทั้งสามคนจึงเริ่มก่อตัว
วิลเลียมและยานพยามหลบหนีออกจากเกาะทัมราหลายครั้ง และถูกคนของซอริน หญิงสาวผู้มีอิทธิพลทางการค้าออกตามล่าจนทั้งคู่ได้รับบาดเจ็บ โชคดีที่บอจินมาพบและช่วยเหลือไว้ทัน แต่ในที่สุดทั้งคู่ก็ถูกจับตัวส่งไปฮันยาง ส่วนพัคคยูจับกุมคนร้ายที่ขโมยเครื่องบรรณาการและแสดงตัวว่า แท้จริงแล้วเขาคือชายจากตระกูลสูงศักดิ์ เป็นสายลับหลวงของราชสำนักปลอมตัวมา เขาเดินทางกลับฮันยางไปในที่สุด
ที่ฮันยาง ซอรินร่วมกับฮงกูรักวางแผนเกลี้ยกล่อมให้องค์ชายเปิดประเทศทำการค้ากับต่างชาติ และให้เปิดท่าเรือที่เกาะทัมรา ซอรินซื้อตัววิลเลียมเพื่อหวังผลประโยชน์จากเขา เรื่องราวเต็มไปด้วยการเล่ห์กลและแผนการซับซ้อน ก่อนที่กษัตริย์จะสั่งประหารชีวิตทั้งพัคคยูและวิลเลียม แต่สุดท้ายเมื่อความจริงเปิดเผยทั้งคู่จึงได้รับการปล่อยตัว และบอจินได้ค้นพบหัวใจตัวเองในที่สุด
นักแสดง

อิม จูฮวาน แสดงเป็น พัคคยู
ซอ วู แสดงเป็น จาง บอจิน
ฮวาง ชันบิน หรือ ปิแอร์ ดิปอร์ต แสดงเป็น วิลเลียม เจ สเปนเชอร์
อี ซอนโฮ แสดงเป็น ยาน คาวามูระ
อี ซึงมิน แสดงเป็น ซอริน
เร ดัง

| เร ดัง |
| --- | --- |
เกิด: มายูมิ ยามาซากิ  (1971-08-04) 4 สิงหาคม ค.ศ. 1971 (53 ปี) จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1992–ปัจจุบัน
ส่วนสูง: 1.62 m (5 ft 4 in)
คู่สมรส: มิซึฮิโระ โออิคาวะ (สมรส 2011; หย่า 2018)
เร ดังเกิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1971 เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006
ผลงานการแสดง > ละคร

| ปี | ชื่อเรื่องภาษาญี่ปุ่น | ชื่อเรื่องภาษาอังกฤษ | บทบาท | เครือข่าย | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2007 | 陽炎の辻 | Kagerō no Tsuji Inemuri Iwane Edo Zōshi |  | เอ็นเอชเค |  |
| 2008 | あの戦争は何だったのか | Ano Senso wa Nan Datta no ka |  | ทีบีเอส |  |
| 2009 | そうか、もう君はいないのか | Soka, Mo Kimi wa Inai no ka | Inoue Noriko | ทีบีเอส | ทีวีมูฟวี |
| 2010 | 八日目の蝉 | Rebirth | Kiwako Nonomiya | เอ็นเอชเค | บทนำ |
| 2011 | 美しい隣人 | Utsukushii Rinjin | Yano Eriko | ฟูจิทีวี |  |
| 2011 | 犬の消えた日 | Inu no Kieta Hi |  | เอ็นทีวี |  |
| 2011 | 造花の蜜 | Zouka no Mitsu | Ran | วาอุวาอุ | บทนำ |
| 2012 | 平清盛 | ซามูไรคิโยโมริ | ฟูจิวาระ โนะ ทามาโกะ | เอ็นเอชเค | ละครไทกะ |
| 2012 | プラチナタウン | Platinum Town | Nakazato Erika | วาอุวาอุ |  |
| 2014 | 福家警部補の挨拶 | Fukuie Keibuho no Aisatsu | Assistant Inspector Fukui | ฟูจิทีวี | บทนำ |
| 2014 | ルーズヴェルト・ゲーム | Roosevelt Game | Nakamoto Arisa | ทีบีเอส |  |
| 2014 | ヒガンバナ | Higanbana [ja] | Minegishi Yukino | เอ็นทีวี |  |
| 2016 | 沈まぬ太陽 | Shizumanu Taiyō | Miki Mitsui | วาอุวาอุ |  |
| 2020 | 麒麟がくる | Kirin ga Kuru | Dota Gozen | เอ็นเอชเค | ละครไทกะ |