stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาธารณรัฐโซเวียตยูเครน
ประวัติศาสตร์

ประวัติศาสตร์ของสาธารณรัฐยูเครนในฐานะสาธารณรัฐโซเวียตยูเครนและรัฐบาลเริ่มตั้งแต่วันที่ 24-25 ธันวาคม 1917 เมื่อในคาร์กิวมีการประชุมสภาสภายูเครนทั้งหมดครั้งแรก (ราดาส โซเวียต) ซึ่งประกาศยูเครนเป็นสาธารณรัฐประชาชนยูเครน สาธารณรัฐประชาชนยูเครนของโซเวียต – สาธารณรัฐโซเวียตยูเครน สภาคองเกรสได้ตัดสินใจที่จะเป็นพันธมิตรใกล้ชิดกับสาธารณรัฐรัสเซีย และได้รับเลือกจากคณะกรรมการบริหารกลาง (ยูเครน: ЦВК)
ได้รับการปฏิรูปเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 1918 ที่สภาโซเวียตแห่งยูเครนทั้งหมดครั้งที่สองในเมืองเยคาเตอริโนสลาฟ หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์โดยสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย เมื่อวันที่ 3 มีนาคม รัฐบาลและประชาชนของโซเวียตซึ่งสนับสนุนพันธมิตรอย่างใกล้ชิดกับสาธารณรัฐโซเวียตรัสเซีย หลังจากชัยชนะของรัฐบาลโซเวียตในยูเครน สาธารณรัฐประชาชนยูเครนได้รับการเปลี่ยนโฉมอย่างเป็นทางการในสาธารณรัฐโซเวียตยูเครน และสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสหภาพโซเวียต
กองกำลังทหารของรัฐบาลโซเวียตแห่งสาธารณรัฐยูเครนในเวลานั้นเรียกว่ากองทัพคอสแซคแดง ซึ่งต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพแดงของสหภาพโซเวียต
สาธารณรัฐนี้รวมตัวจากสาธารณรัฐประชาชนยูเครนแห่งโซเวียต สาธารณรัฐโซเวียตดอแนตสก์–กรือวึยรีห์ และสาธารณรัฐโซเวียตออแดซาเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซียโซเวียต อย่างไรก็ตามไม่นานก็ถูกยึดครองโดยกองกำลังของฝ่ายมหาอำนาจกลางและสาธารณรัฐประชาชนยูเครน
วันที่ 18 เมษายน 1918 ที่เมืองตากันร็อก การประชุมครั้งต่อไปของคณะกรรมการบริหารกลางของโซเวียตประกาศว่ารัฐบาลของโซเวียตยูเครน คณะกรรมการบริหารกลางของยูเครน และสำนักเลขาธิการประชาชนได้รวมกันเป็น "สำนักยูเครน" เพื่อชี้นำผู้ก่อความไม่สงบ ต่อสู้กับการยึดครองของเยอรมัน
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย

สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย (จอร์เจีย: საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა; รัสเซีย: Грузинская Советская Социалистическая Республика) เป็นหนึ่งใน 15 สาธารณรัฐองค์ประกอบ ของสหภาพโซเวียต ตั้งแต่สถาปนาเมื่อปี 1922 จนถึงการล่มสลายในปี 1991 ดินแดนของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจียมีความใกล้เคียงกับดินแดนของจอร์เจียในปัจจุบัน เดิมที่ดินแดนจอร์เจียเคยดำรงอยู่เป็นรัฐเอกราชในเทือกเขาคอเคซัสก่อนที่จะถูกผนวกโดยจักรวรรดิรัสเซียในปี 1801 จอร์เจียเป็นเอกราชอีกครั้งในชื่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยจอร์เจียในปี 1918 หลังการประกาศเอกราชจอร์เจียถูกผนวกอีกครั้งโดยรัสเซียซึ่งได้เข้ายึดครองในปี 1921 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจียถูกก่อตั้งขึ้นในภายหลังแม้ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัสตั้งแต่ปี 1922 ถึงปี 1936 แต่ก็อยู่ในฐานะสาธารณรัฐสหภาพภายใต้สหภาพโซเวียต ตั้งแต่วันที่ 18 พฤศจิกายน 1989 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจียได้ประกาศอธิปไตยเหนือกฎหมายโซเวียต สาธารณรัฐได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น สาธารณรัฐจอร์เจีย ในวันที่ 14 พฤศจิกายน 1990 และต่อมาได้กลายเป็นเอกราชก่อนการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในวันที่ 9 เมษายน 1991 นับตั้งแต่นั้เป็นต้นมา อดีตสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตได้กลายเป็นรัฐอธิปไตยโดยสมบูรณ์
ในทางภูมิศาสตร์ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจียมีพรมแดนติดกับตุรกีไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และทะเลดำในทางตะวันตก ในสหภาพโซเวียตมีพรมแดนติดกับสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ไปทางทิศเหนือ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนีย ไปทางทิศใต้ และสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน ไปทางตะวันออกเฉียงใต้
แหล่งข้อมูลอื่น

Georgia, land of the Golden Fleece, reveals its riches a propaganda pamphlet about the GSSR from the 1960s.
Avalishvili, Levan: "The “Great Terror” of 1937–1938 in Georgia: Between the Two Reports of Lavrentiy Beria" in the Caucasus Analytical Digest No. 22
Anchabadze, George: "Mass Terror in the USSR: The Story of One Family" in the Caucasus Analytical Digest No. 22
Georgian museum of Soviet Occupation, Tbilisi.
| ด ค กสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต  |
| --- | --- | --- |
 สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต 
| หลัก |   สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก  |  |
| หลังสงครามโลกครั้งที่สอง |   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย1   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย1   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนีย1  |  |
| สาธารณรัฐอายุสั้น |   สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช  |  |
| ไม่ใช่สาธารณรัฐในสหภาพ |   สาธารณรัฐประชาชนโซเวียตโคเรซม์   สาธารณรัฐประชาชนโซเวียตบูคารา   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียพรีดเนสโตรวี   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย (สหพันธ์รัฐทรานส์คอเคซัส)  |  |
1การยึดครองรัฐบอลติก  ในปี 1940 เป็นการอยู่ภายใต้การยึดครองที่ผิดกฎหมายตลอดระยะเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 - 1991 ในบางประเทศอย่าง สหรัฐอเมริกา , สหราชอาณาจักร  และ ประชาคมยุโรป  ยังถือว่ารัฐบอลติกทั้งสามมีเอกราชจนกระทั่งวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1991 สหภาพโซเวียตจึงได้ยอมรับเอกราชของรัฐบอลติกทั้งสามในที่สุด
สายคอลเซวายา

สายคอลเซวายา (รัสเซีย: Кольцева́я ли́ния, สายวงกลม, สัทอักษรสากล: [kəlʲt͡sɨˈvajə ˈlʲinʲijə]), (สาย 5) เป็นเส้นทางของรถไฟใต้ดินมอสโก กรุงมอสโก ก่อสร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950-1954 แนวเส้นทางเป็นเส้นทางวงกลม จึงมีผู้โดยสารมาก และเชื่อมต่อกับเส้นทางอื่น ๆ ได้มากขึ้นด้วย สถานีส่วนใหญ่บนเส้นทางมักมีสถาปัตยกรรมสวยงาม เช่น สถานี Komsomolskaya, Novoslobodskaya และ Kievskaya
แหล่งข้อมูลอื่น

Photos of the Koltcevaya line เก็บถาวร 2017-06-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Virtual photogallery Metro (RU)
| ด ค ก รถไฟใต้ดินมอสโก |
| --- | --- | --- |
|   โซคอลนีเชสกายา   ซามอสคโวเรตสกายา   อาร์บัตสโค-โปครอฟสกายา   ฟีลิออฟสกายา   คอลเซวายา ("วงกลม")   คาลุชสโค-ริชสกายา   ตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา   คาลีนินสกายา   เซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา   ลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา   คาคอฟสกายา   บูตอฟสกายา  |   โซคอลนีเชสกายา   ซามอสคโวเรตสกายา   อาร์บัตสโค-โปครอฟสกายา   ฟีลิออฟสกายา   คอลเซวายา ("วงกลม")   คาลุชสโค-ริชสกายา   ตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา   คาลีนินสกายา   เซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา   ลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา   คาคอฟสกายา   บูตอฟสกายา  |  |
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินมอสโก
สเวตลานา อัลลีลูเยวา

| สเวตลานา อัลลีลูเยวา |
| --- | --- |
Svetlana Alliluyeva in 1970
เกิด: สเวตลานา อีโอซีฟอฟนา อัลลีลูเยวา 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926(1926-02-28) มอสโก สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย สหภาพโซเวียต
เสียชีวิต: 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011(2011-11-22) (85 ปี) ริชแลนด์เซ็นเตอร์ รัฐวิสคอนซิน สหรัฐ
สัญชาติ: โซเวียต (1926–1967, 1984–1991) อเมริกัน (แปลงสัญชาติ 1978–1984) บริติช (1992–2011)
ชื่ออื่น: ลานา ปีเตอส์
อาชีพ: ผู้เขียนและอาจารย์
คู่สมรส: Grigory Morozov (1944–1947)  Yuri Zhdanov (1949–1952)  Ivan Svanidze (1962–1963)  William Wesley Peters (1970–1973)
บุตร: Iosif (1945–2008) Yekaterina/Katya (1950– ) Olga/Chrese Evans (1971– )
บิดามารดา: โจเซฟ สตาลิน นาเดชดา อัลลีลูเยวา
ลายมือชื่อ

สเวตลานา อีโอซีฟอฟนา อีลลีลูเยวา  (จอร์เจีย: სვეტლანა იოსებინა ალილუევა; รัสเซีย: Светла́на Ио́сифовна Аллилу́ева; 28 กุมภาพันธ์ 1926 – 22 พฤศจิกายน 2011) ชื่อเมื่อเกิด สเวตลานา อีโอซีฟอฟนา สตาลีนา (จอร์เจีย: სვეტლანა იოსებინა სტალინა; รัสเซีย: Светла́на Ио́сифовна Сталина) ต่อมาชื่อ ลานา ปีเตอส์ เป็นบุตรคนสุดท้องและธิดาคนเดียวของนายกรัฐมนตรีโซเวียต โจเซฟ สตาลิน และนาเดชดา อัลลีลูเยวา ภรรยาคนที่สองของสตาลิน ในปี 1967 เธอแปรพักตร์และเป็นพลเมืองโดยการแปลงสัญชาติของสหรัฐ ในปี 1984 เธอกลับสหภาพโซเวียตและได้รับสถานะพลเมืองโซเวียตคืน ต่อมาเธอกลับไปสหรัฐและใช้เวลาในประเทศฝรั่งเศส ก่อนลงหลักปักฐานในสหราชอาณาจักรและเป็นพลเมืองบริติชในปี 1992
สาธารณรัฐมอร์โดเวีย

| สาธารณรัฐมอร์โดเวีย |
| --- | --- |
สาธารณรัฐ
Республика Мордовия
การถอดเสียงอื่น
 • มอคชา: Мордовия Республикась
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: State Anthem of the Republic of Mordovia

พิกัด: 54°26′N 44°27′E﻿ / ﻿54.433°N 44.450°E﻿ / 54.433; 44.450
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: วอลกา
เขตเศรษฐกิจ: วอลกา-วยัตกา
สถาปนา: 20 ธันวาคม ค.ศ. 1934
เมืองหลวง: ซารันสค์
การปกครอง
 • องค์กร: รัฐสภา
 • หัวหน้า: Artyom Zdunov (รักษาการ)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 26,200 ตร.กม. (10,100 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 68
ประชากร
 • ประมาณ (2018): 805,056 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 60
 • เขตเมือง: 60.4% คน
 • นอกเมือง: 39.6% คน
เขตเวลา: UTC+3 (เวลามอสโก )
รหัส ISO 3166: RU-MO
ทะเบียนรถ: 13, 113
รหัส OKTMO: 89000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย; มอร์ดวิน (มอคชาและเอิร์สยา)
เว็บไซต์: http://www.e-mordovia.ru/
มอร์โดเวีย (อังกฤษ: Mordovia; รัสเซีย: Мордо́вия) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐมอร์โดเวีย  (อังกฤษ: Republic of Mordovia; รัสเซีย: Респу́блика Мордо́вия; มอคชา/เอิร์สยา: Мордовия Республикась, Mordoviya Respublikas) เป็นหนึ่งในเขตการปกครองรูปแบบสาธารณรัฐของประเทศรัสเซีย มีเมืองหลวงชื่อ ซารันสค์ จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 834,755 คน ชาวรัสเซีย (ร้อยละ 53.4) และชาวมอร์ดวิน (ร้อยละ 40.0) ถือเป็นกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of the Republic of Mordovia (ในภาษารัสเซีย)
International Relations Office of Mordovian State University (ในภาษาอังกฤษ รัสเซีย และฝรั่งเศส)
Official website of Mordovian State University (ในภาษารัสเซีย)
Official website of the National Library of the Republic of Mordovia (ในภาษารัสเซีย)
Official website of the State Puppet Theater of the Republic of Mordovia (ในภาษารัสเซีย)
Encyclopaedia about the Republic of Mordovia (ในภาษารัสเซีย)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
วาเลรี เลกาซอฟ

| วาเลรี เลกาซอฟ |
| --- | --- |

เกิด: วาเลรี อะเลคเซเยวิช เลกาซอฟ 1 กันยายน พ.ศ. 2479 ตูลา, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย สหภาพโซเวียต
เสียชีวิต: 27 เมษายน พ.ศ. 2531 มอสโก, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย, สหภาพโซเวียต
สาเหตุเสียชีวิต: ฆ่าตัวตาย ด้วยการ แขวนคอ
ศิษย์เก่า: เคมีฟิสิกส์ที่สถาบันเคมีและเทคโนโลยี เมนเดลีฟ มอสโก
มีชื่อเสียงจาก: หัวหน้าคณะกรรมาธิการสอบสวนภัยพิบัติเชอร์โนบิล
รางวัล: วีรชนแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ฟิสิกส์นิวเคลียร์
สถาบันที่ทำงาน: สถาบันพลังงานปรมาณู ครูชาตอฟ
 
วาเลรี อะเลคเซเยวิช เลกาซอฟ (รัสเซีย: Валерий Алексеевич Легасов; 1 กันยายน พ.ศ. 2479 - 27 เมษายน พ.ศ. 2531) เป็น นักเคมีอนินทรีย์ของสหภาพโซเวียตที่มีชื่อเสียงและเป็นสมาชิกของ สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งสหภาพโซเวียต โดยเป็นที่รู้จักมากที่สุดในฐานะหัวหน้าคณะกรรมาธิการสอบสวน ภัยพิบัติเชอร์โนบิล
ประวัติ

เลกาซอฟเกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2479 เมืองตูลา ในสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย โดยเข้าสู่ครอบครัวแรงงานโยธา    เข้าโรงเรียนมัธยมใน เคิร์สต์  ปี พ.ศ. 2492 – 2497 ที่โรงเรียนหมายเลข 56 ในมอสโกและจบการศึกษาพร้อมรางวัลเหรียญทอง  โดยโรงเรียนได้ตั้งแสดงชื่อของเลกาซอฟพร้อมกับสร้างรูปปั้นทองแดง ณ บริเวณทางเข้า ชีวิตสมรสได้แต่งงานกับ มาการิต้า มิกฮาลอฟนา มีลูกสาวคนหนึ่งชื่อ อิงกาเลกาซอฟ
ในปี พ.ศ. 2504 สำเร็จการศึกษาจากคณะวิศวกรรม เคมีฟิสิกส์ที่สถาบันเคมีและเทคโนโลยี เมนเดลีฟ มอสโก
เขาทำงานในฐานะเลขานุการคณะกรรมการ คอมโซมอล (กลุ่มคอมมิวนิสต์เลนินนิสต์) ของสถาบันเทคโนโลยีเคมีแห่งมอสโก
ในปีพ. ศ. 2505 ได้เข้าร่วมระดับบัณฑิตศึกษาในภาควิชาฟิสิกส์โมเลกุลของ สถาบันพลังงานปรมาณู ครูชาตอฟ  เริ่มต้นด้วย ในฐานะนักวิจัยและชั้นปีสุดท้ายในฐานะหัวหน้าห้องปฏิบัติการ ในปี พ.ศ. 2510 เขาปกป้องวิทยานิพนธ์ของเขาที่สถาบันครูซาตอฟ ภายใต้ที่อาจารย์ที่ปรึกษาอย่าง ไอแซก กิโกอิน ในการสังเคราะห์สารประกอบของ แก๊สมีสกุล และการศึกษาคุณสมบัติของพวกมัน  เขาได้รับปริญญาของ คานดิเดต (ปริญญาด็อกเตอร์ขั้นแรก) ในปี พ.ศ. 2510 และ ปริญญาเอกวิชาเคมี ในปี พ.ศ. 2515
ในปี พ.ศ. 2519 เขาได้รับการเสนอให้เป็นสมาชิกของ สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งสหภาพโซเวียต
ปี พ.ศ. 2521 - 2526 เป็นอาจารย์ที่ สถาบันฟิสิกส์และเทคโนโลยีของมอสโก
ในปี 1981 เขาได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกเต็มตัวของ สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งสหภาพโซเวียตในภาควิชาเคมีเชิงฟิสิกส์และเทคโนโลยีวัสดุอนินทรีย์
จากปี พ.ศ. 2526 จนกระทั่งเขาเสียชีวิต เขาทำงานเป็นหัวหน้าภาควิชากัมมันตภาพรังสีและเทคโนโลยีเคมีที่คณะเคมีที่มหาวิทยาลัยแห่งรัฐมอสโกในปี พ.ศ. 2526 เขากลายเป็นรองผู้อำนวยการคนแรกสำหรับการทำงานทางวิทยาศาสตร์ของสถาบันพลังงานปรมาณู ครูซาตอฟ
เลกาซอฟศึกษาวิธีการสังเคราะห์และคุณสมบัติของสารประกอบใหม่ที่มีองค์ประกอบในสถานะออกซิเดชันสูง ในเทคโนโลยีนิวเคลียร์และพลาสมา และในเทคโนโลยีประหยัดพลังงานและพลังงานไฮโดรเจน โรงเรียนวิทยาศาสตร์ภายใต้การนำของเขา มีการตั้งสาขาใหม่ในหมวดเคมีอนินทรีย์ - เคมีของแก๊สมีสกุลขึ้น
แม้กระทั่งก่อนเกิดเหตุภัยพิบัติเชอร์โนบิล เลกาซอฟเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นผู้ที่มีความต้องการหาวิธีรักษาความปลอดภัยรูปแบบใหม่เพื่อป้องกันภัยพิบัติครั้งใหญ่
ภัยพิบัติเชอร์โนบิล

เมื่อหายนะเชอร์โนบิลได้เกิดเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2529 เลกาซอฟในขณะนั้นเป็นรองผู้อำนวยการคนแรกของสถาบันพลังงานปรมาณูคิชคอตอฟ  เขากลายเป็นสมาชิกคนสำคัญของคณะกรรมาธิการของรัฐบาลที่จัดตั้งขึ้นเพื่อสอบสวนสาเหตุของภัยพิบัติเพื่อวางแผนการบรรเทาผลกระทบ เขามีส่วนตัดสินใจสำคัญในการหลีกเลี่ยงความเสี่ยงที่จะเกิดอุบัติเหตุซ้ำรอยอีกและแจ้งให้รัฐบาลทราบถึงสถานการณ์ในพื้นที่ภัยพิบัติ เขาสื่อสารอย่างตรงประเด็นกับเหล่าเพื่อนนักวิทยาศาสตร์และสื่อมวลชนเกี่ยวกับความเสี่ยงด้านความปลอดภัยของโรงงานไฟฟ้าที่ระเบิด และยืนยันในการอพยพของประชากรทั้งหมดของเมือง Pripyat อยู่ใกล้เคียงในทันที ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2529 เขาได้นำเสนอรายงานของคณะผู้แทนสหภาพโซเวียตในการประชุมพิเศษของ International Atomic Energy Agency (IAEA) ใน กรุงเวียนนา รายงานของเขาแสดงถึงการวิเคราะห์ปัญหาของการระเบิดและความซื่อสัตย์พูดความจริงผลที่ตามมาของโศกนาฏกรรมครั้งนี้  เลกาซอฟได้อัดเทปเสียง 5 เทป ที่เขาแสดงมุมมองต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเชอร์โนบิล เทปลำดับที่ 5 ถูกอัดพร้อมกับ เอเลส อดาโมวิช ในรูปแบบการสัมภาษณ์
การเสียชีวิต

วันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2531,  หนึ่งวันหลังจากวันครบรอบ 2 ปีของ อุบัติเหตุโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชอร์โนบิล และหนึ่งวันก่อนที่เขาจะประกาศผลการสอบสวนสาเหตุการระเบิด เลกาซอฟได้ฆ่าตัวตายด้วยการ แขวนคอ (บางแหล่งข่าวว่ากระทำในอพาร์ตเมนต์ หรือบันได  อีกส่วนนึงบอกว่าที่ห้องทำงาน ) ปืนพกส่วนตัวยังคงอยู่ในลิ้นชัก แต่เลกาซอฟเลือกที่จะแขวนคอตัวเอง เขาถูกฝังที่สุสานโนโวเดวิชีในมอสโก
นี่ไม่ใช่ความพยายามฆ่าตัวตายครั้งแรกของเลกาซอฟ  เดวิด อาร์ มาร์เพิลส์ ได้คาดว่าภัยพิบัติเชอร์โนบิลเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อจิตใจของเลกาซอฟจนนำไปสู่การฆ่าตัวตาย ก่อนที่เขาจะฆ่าตัวตาย เลกาซอฟเขียนเอกสารที่เปิดเผยข้อเท็จจริงเกี่ยวกับภัยพิบัติที่ยังไม่เปิดเผยก่อนหน้านี้ อ้างอิงจากการวิเคราะห์การบันทึกสำหรับภาพยนตร์โทรทัศน์ของ บีบีซี เชอร์โนปิลแห่งนิวเคลียร์หายนะ  เลกาซอฟอ้างว่ามีแรงกดดันทางการเมืองให้ปกปิดรายงานบางส่วนของรายงานที่จะส่งให้ IAEA ซึ่งเป็นความลับที่ปกปิดกับแม้แต่ผู้ประกอบการโรงไฟฟ้า จากทั้งอุบัติเหตุครั้งก่อนหน้าและปัญหาเกี่ยวกับการออกแบบเครื่องปฏิกรณ์  แถลงการณ์ของนักวิทยาศาสตร์ปรมาณู ยังระบุด้วยว่า เลกาซอฟกลายเป็นคนที่ไม่สนใจภาพลักษณ์ของรัฐบาล แต่พร้อมจะเผชิญหน้ากับปัญหาของโรงไฟฟ้าหรือข้อบกพร่องในการออกแบบเท่านั้น
ภายหลัง

เลกาซอฟได้ทำการการฆ่าตัวตาย ทำให้เกิดการตื่นตัวของในอุตสาหกรรมนิวเคลียร์ของสหภาพโซเวียต โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหาเกี่ยวกับการออกแบบ แท่งควบคุม ใน เครื่องปฏิกรณ์แบบ RBMK ตัวอื่น ๆ ที่ใช้แบบเดียวกับเชอร์โนบิล ให้ได้รับการยอมรับและแก้ไขอย่างรวดเร็ว
เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2539 บอริส เยลต์ซิน ประธานาธิบดีรัสเซียในขณะนั้น ได้ลงนามยกย่องให้เลกาซอฟเป็น ฮีโร่แห่งสหพันธรัฐรัสเซีย สำหรับ "ความกล้าหาญและวีรบุรุษ" จากการสืบสวนหายนะที่เกิดขึ้น
ในสื่อบันเทิง

เลกาซอฟ เป็นตัวละครใน Sky / HBO มินิซีรีส์ Chernobyl (2019)  แสดงโดย จาเรด ฮาร์ริส และในภาพยนตร์สารคดี BBC รอดชีวิตจากภัยพิบัติ (2006) นำแสดงโดย เอด เอดมันด์สัน
ดูสิ่งนี้ด้วย

ผลกระทบจากภัยพิบัติเชอร์โนบิล
ผู้ชำระบัญชี (เชอร์โนบิล)
รายชื่อบทความที่เกี่ยวข้องกับเชอร์โนบิล
อุบัติเหตุและอุบัติเหตุจากนิวเคลียร์และรังสี
สายซามอสคโวเรตสกายา

สายซามอสคโวเรตสกายา (รัสเซีย: Замоскворе́цкая ли́ния, สัทอักษรสากล: [zəməskvəˈrʲet͡skɐjə ˈlʲinʲijə]), ชื่อเดิม Gorkovsko-Zamoskvoretskaya (Го́рьковско-Замоскворе́цкая) (สาย 2) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินมอสโกสายที่ 2 เปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1938 มีจำนวน 21 สถานี ระยะทาง 39.8 กิโลเมตร (24.7 ไมล์) ในแนวเหนือ-ใต้ การเดินทางตลอดเส้นทาง ใช้เวลา 55 นาที คิดเป็นความเร็วเฉลี่ย 42 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (26 ไมล์ต่อชั่วโมง) ส่วนใหญ่ของเส้นทางเป็นทางใต้ดิน และลอดใต้แม่น้ำมอสสกาวา
การเชื่อมต่อการเดินทางกับเส้นทางอื่น

| # | เส้นทาง | เชื่อมต่อที่สถานี |
| --- | --- | --- |
|  | สายโซคอลนีเชสกายา | Teatralnaya |
|  | สายอาร์บัตสโค-โปครอฟสกายา | Teatralnaya |
|  | สายคอลเซวายา | Belorusskaya และ Paveletskaya |
|  | สายคาลุชสโค-ริชสกายา | Novokuznetskaya |
|  | สายตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา | Tverskaya |
|  | สายคาลีนินสกายา | Novokuznetskaya |
|  | สายเซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา | Tverskaya |
|  | สายลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา | Zyablikovo |
|  | สายคาคอฟสกายา | Kashirskaya |
สายฟีลิออฟสกายา

สายฟีลิออฟสกายา (รัสเซีย: Филёвская ли́ния, สัทอักษรสากล: [fiˈlʲɵfskɐjə ˈlʲinʲijə]) หรือ สาย 4 เป็นเส้นทางของรถไฟใต้ดินมอสโก ในกรุงมอสโก เปิดให้บริการเป็นลำดับที่ 6 มีจำนวนสถานี 13 สถานี ระยะทาง 14.7 กิโลเมตร ส่วนใหญ่เป็นทางระดับดินและใต้ดิน
การเชื่อมต่อ

| # | เส้นทาง | สถานีที่เชื่อมต่อ |
| --- | --- | --- |
| 1 | สายโซคอลนีเชสกายา | Alexandrovsky Sad |
| 3 | สายอาร์บัตสโค-โปครอฟสกายา | Kiyevskaya, Alexandrovsky Sad, Kuntsevskaya |
| 5 | สายคอลเซวายา | Kiyevskaya |
| 8 | สายคาลีนินสกายา | Vystavochnaya |
| ด ค ก รถไฟใต้ดินมอสโก |
| --- | --- | --- |
|   โซคอลนีเชสกายา   ซามอสคโวเรตสกายา   อาร์บัตสโค-โปครอฟสกายา   ฟีลิออฟสกายา   คอลเซวายา ("วงกลม")   คาลุชสโค-ริชสกายา   ตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา   คาลีนินสกายา   เซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา   ลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา   คาคอฟสกายา   บูตอฟสกายา  |   โซคอลนีเชสกายา   ซามอสคโวเรตสกายา   อาร์บัตสโค-โปครอฟสกายา   ฟีลิออฟสกายา   คอลเซวายา ("วงกลม")   คาลุชสโค-ริชสกายา   ตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา   คาลีนินสกายา   เซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา   ลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา   คาคอฟสกายา   บูตอฟสกายา  |  |
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินมอสโก
สุสานทหารนิรนาม (มอสโก)

อนุสรณ์ทหารนิรนาม
สุสานทหารนิรนาม (รัสเซีย: Могила Неизвестного Солдата) เป็นอนุสรณ์สงคราม ด้วยสร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติให้กับทหารโซเวียตที่เสียชีวิตใน สงครามโลกครั้งที่สอง สุสานทหารนิรนามนี้ตั้งอยู่ที่กำแพงเครมลิน ในสวนอเล็กซานเดอร์ กรุงมอสโก อนุสรณ์เปิดให้สาธารณะชนเข้าชมในวันที่ 8 พฤษภาคม 1967
อนุสรณ์ประกอบไปด้วย แท่นหินพอร์ไฟรีสีแดง โดยในแท่นมีประติมากรรมทองแดง โดยในประติมากรรมประกอบด้วย ใบlaurel หมวกทหารและธงชัย ในส่วนหน้าของอนุสรณ์ มีดาวห้าแฉกในจัตุรัสที่ทำจาก labradorite ด้วยในดาวห้าแฉกมีคบเพลิงนิรันดร์กาลอยู่ตรงกลาง ในคบเพลิงมีข้อความสลักไว้ว่า "นามผู้กล้าวายชนม์หารู้ วีรกรรมสู้คงประจักษ์" ("Имя твоё неизвестно, подвиг твой бессмертен") ไฟสำหรับคบเพลิงนี้ได้มาจาก Field of Mars ที่เลนินกราด ทางซ้ายของสุสานมีข้อความตรงกำแพงว่า "1941 - แด่ผู้ที่สละชีพเพื่อมาตุภูมิ - 1945" ("1941 Павшим за Родину 1945")
ส่วนทางขวาของสุสานมีแท่นหิน porphyry สีดำแดง ซึ่งจารึกชื่อเมืองที่ได้รับลำดับเกียรติวีรนครคือ เลนินกราด, เคียฟ, สตาลินกราด, โอเดสซา, เซวัสโตปอล, มินสค์, เคียร์ช, โนโวรอสซีสค์, ตูลา, แบรสต์, มูร์มันสค์ และ สโมเลนสค์ แท่นหินจารึกชื่อ “สตาลินกราด” ถูกสลักว่า “วอลโกกราด” จนถึงเดือนกันยายน 2004 ด้านขวาของอนุสรณ์เหล่านี้คือเสาโอเบลิสค์ และหินแกรนิตสีแดงที่สลักชื่อเมือง 40 เมืองที่ได้รับลำดับเกียรติเมืองแห่งเกียรติยศทางทหาร ซึ่งแบ่งออกเป็นสี่กลุ่ม อนุสรณ์นี้เปิดใช้เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2010
ในปี 1997, ทหารเกียรติยศจากกรมทหารเครมลิน (ส่วนใหญ่มาจากสุสานเลนิน) ได้กลับมารักษาการสุสานทหารนิรนาม ตามกฎหมายสหพันธ์ในวันที่ 8 ธันวาคม 1997 ได้บัญญัติว่า "On Immortalizing the Soviet People’s Victory in the Great Patriotic War of 1941-1945" โดยทหารเกียรติยศจะผลัดเปลี่ยนเวรทุกชั่วโมง
สมุดภาพ

ดมีตรี เมดเวเดฟ ณ คบเพลิงนิรันดร์
นายพล Peter Pace, ประธานเสนาธิการทหารร่วมสหรัฐ วางพวงหรีด ณ สุสานทหารนิรนาม
กองทหารเกียรติยศรัสเซียในแถววางพวงมาลา
การผลัดเปลี่ยนกองทหารเกียรติยศ
สเตปัน มาคารอฟ

| สเตปัน โอซีโปวิช มาคารอฟ |
| --- | --- |
พลเรือโทสเตปัน มาคารอฟ
เกิด: 8 มกราคม ค.ศ. 1849(1849-01-08) นีโคเลียฟ, จักรวรรดิรัสเซีย (ปัจจุบันในยูเครน)
เสียชีวิต: 13 เมษายน ค.ศ. 1904(1904-04-13) (55 ปี) นอกชายฝั่งพอร์ตอาเธอร์ ต้าชิง
รับใช้:  รัสเซีย
แผนก/สังกัด:  กองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซีย
ประจำการ: 1863–1904
ชั้นยศ: พลเรือโท
บังคับบัญชา: กองเรือแปซิฟิก
การยุทธ์: สงครามรัสเซีย-ตุรกี (ค.ศ. 1877–1878) สงครามรัสเซีย–ญี่ปุ่น
บำเหน็จ: เครื่องอิสริยากรณ์เซนต์จอร์จ
พลเรือโท สเตปัน โอซีโปวิช มาคารอฟ (รัสเซีย: Степа́н О́сипович Мака́ров) เป็นนักการทหารเรือและของกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซียและเป็นนักสมุทรศาสตร์ เขาเสียชีวิตขณะบังคับการเรือเปโตรปาวลอฟสค์ออกจากท่าเรือพอร์ตอาเธอร์ แต่เรือถูกทุ่นระเบิดของญี่ปุ่นบริเวณปากอ่าวและอัปปางลงในช่วงสงครามรัสเซีย–ญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Stepan Osipovich Makarov
Admiral Makarov, in Russian
Biography at peoples.ru, in Russian
สเปซด็อก น้องหมาตะลุยจักรวาล

| สเปซด็อก น้องหมาตะลุยจักรวาล |
| --- | --- |

กำกับ: Inna Evlannikova and Svyatoslav Ushakov
เขียนบท: Alexander Talal
เนื้อเรื่อง: John Chua
อำนวยการสร้าง: Sergei Zernov
นักแสดงนำ: Elena Yakovleva Anna Bolshova Evgeniy Mironov Sergey Garmash Aleksandr Bashirov Vladimir Dovzhik Roman Kavashnin
กำกับภาพ: No Cinematographer
ตัดต่อ: Kirill Agafonov Igor Chypin Svetlana Putko
ดนตรีประกอบ: Ivan Uryupin
บริษัทผู้สร้าง: เซนตร์นาอุชฟิล์ม 
ผู้จัดจำหน่าย: Karoprokat (รัสเซีย)
วันฉาย:   18 มีนาคม ค.ศ. 2010 (2010-03-18) (รัสเซีย)  2010 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 4 (4-02-2010) (สหราชอาณาจักร) 
ความยาว: 85 นาที
ประเทศ: รัสเซีย
ภาษา: รัสเซีย อังกฤษ
ทุนสร้าง: € 4,000,000 
ทำเงิน: $8,314,408 (ทั่วโลก)
สเปซด็อก น้องหมาตะลุยจักรวาล (รัสเซีย: Белка и Стрелка. Звёздные собаки) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นของรัสเซียมีเนี้อหาเกี่ยวกับไลก้าสุนัขจากโครงการอวกาศโซเวียตที่ได้ไปอวกาศเป็นตัวแรกในโลก ภาพยนตร์ออกฉายในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2010
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สเปซด็อก น้องหมาตะลุยจักรวาล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สเปซด็อก น้องหมาตะลุยจักรวาล ที่รอตเทนโทเมโทส์
หมู่เกาะคอมมานเดอร์

แผนที่แสดงตำแหน่งของเกาะคอมมานเดอร์ เกาะใหญ่สุดทางตะวันตกคือเกาะเบริง เกาะเล็กกว่าคือเกาะเมดนี
หมู่เกาะคอมมานเดอร์ (อังกฤษ: Commander Islands) หรือ หมู่เกาะคอมันดอร์สกี หรือ คอมันดอร์สกีเยอออสโตรวา (รัสเซีย: Командо́рские острова́, Komandorskiye ostrova) เป็นหมู่เกาะในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกของคาบสมุทรคัมชัตคา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลเบริง เป็นส่วนหนึ่งของคาบารอฟสค์ไคร ประกอบด้วยเกาะเบริง (ยาว 95 กิโลเมตร  กว้าง 15 กิโลเมตร), เกาะเมดนี (ยาว 55 กิโลเมตร กว้าง 5 กิโลเมตร) และอีก 15 เกาะเล็ก
หมู่เกาะนิวไซบีเรีย

หมู่เกาะนิวไซบีเรีย
สถานที่ตั้งของหมู่เกาะนิวไซบีเรีย
หมู่เกาะนิวไซบีเรีย หรือ โนโวซีบีร์สกีเยออสโตรวา  (รัสเซีย: Новосиби́рские острова, Novosibirskiye Ostrova) เป็นกลุ่มเกาะในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของชายฝั่งอีสต์ไซบีเรียน ระหว่างทะเลแลปทิฟกับทะเลอีสต์ไซบีเรีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของสาธารณรัฐซาคา มีเกาะที่ใหญ่ที่สุดคือเกาะโคเตลนี หมู่เกาะนี้พบเป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 18 มีสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ตั้งอยู่อย่างถาวรตั้งแต่ ค.ศ. 1927 เป็นต้นมา
หมู่เกาะซอโลเวตสกี

| Cultural and Historic Ensemble of the Solovetsky Islands * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ประเทศ:  รัสเซีย
ภูมิภาค **: Europe and North America
ประเภท: วัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: iv
อ้างอิง: 632
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1992 (คณะกรรมการสมัยที่ 16th)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
หมู่เกาะซอโลเวตสกี (รัสเซีย: Солове́цкие острова́; อังกฤษ: Solovetsky Islands) เป็นหมู่เกาะในประเทศรัสเซีย ในอ่าวโอเนกา ทางตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลขาว ในอาร์คันเกลสค์โอบลาสต์ เดินทางเข้าถึงหมู่เกาะโดยสนามบินซอโลเวตสกี แต่เดิมเป็นสถานที่เนรเทศ นับตั้งแต่ทศวรรษ 1970 เป็นแหล่งอนุรักษ์ทางประวัติศาสตร์และธรรมชาติ
สายบูตอฟสกายา

สายบูตอฟสกายา (รัสเซีย: Бу́товская ли́ния, สัทอักษรสากล: [ˈbutofskɐjə ˈlʲinʲijə]) เป็นเส้นทางหนึ่งของรถไฟใต้ดินมอสโก มีระยะทาง 5.6 กิโลเมตร (3.5 ไมล์) เปิดให้บริการวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2003 เป็นเส้นทางที่เปิดให้บริการล่าสุด นอกจากนี้ ยังเป็นเส้นทางเดียวในระบบที่ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่ม "ไลท์เมโทร"
ดูเพิ่ม

ระบบขนส่งทางรางขนาดกลาง
แหล่งข้อมูลอื่น

Butovskaya Line เก็บถาวร 2009-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Moscow Metro official site
| ด ค ก รถไฟใต้ดินมอสโก |
| --- | --- | --- |
|   โซคอลนีเชสกายา   ซามอสคโวเรตสกายา   อาร์บัตสโค-โปครอฟสกายา   ฟีลิออฟสกายา   คอลเซวายา ("วงกลม")   คาลุชสโค-ริชสกายา   ตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา   คาลีนินสกายา   เซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา   ลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา   คาคอฟสกายา   บูตอฟสกายา  |   โซคอลนีเชสกายา   ซามอสคโวเรตสกายา   อาร์บัตสโค-โปครอฟสกายา   ฟีลิออฟสกายา   คอลเซวายา ("วงกลม")   คาลุชสโค-ริชสกายา   ตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา   คาลีนินสกายา   เซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา   ลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา   คาคอฟสกายา   บูตอฟสกายา  |  |
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินมอสโก
สโมสรฟุตบอลดีนาโมมอสโก

สโมสรฟุตบอลดีนาโมมอสโก (รัสเซีย: Динамо Москва; อังกฤษ: Dynamo Moscow, Dinamo Moscow, Dinamo Moskva) เป็นสโมสรฟุตบอลรัสเซียจากกรุงมอสโก เล่นอยู่ในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก สวมชุดสีน้ำเงินและขาว เป็นสโมสรฟุตบอลที่เก่าแก่ที่สุดในรัสเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กรัสเซียนพรีเมียร์ลีก |
| --- | --- |
 ก่อนหน้านี้: โซเวียตท็อปลีก 
ทีมชนะเลิศ:  สปาร์ตัคมอสโก (10)  ซีเอสเคเอ มอสโก (6)  เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (5)  โลโคโมติฟมอสโก (3)  รูบินคาซาน (2)  Spartak Vladikavkaz (1) 
ทีมในฤดูกาล 2019–20:  Akhmat Grozny  อาร์เซนัลตูลา  ซีเอสเคเอ มอสโก  ดีนาโมมอสโก  ครัสโนดาร์  Krylia Sovetov Samara  โลโคโมติฟมอสโก  Orenburg  Rostov  รูบินคาซาน  Sochi  สปาร์ตัคมอสโก  Tambov  Ufa  Ural Yekaterinburg  เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก