stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47
การคัดเลือกเจ้าภาพ

ในการประชุมคณะกรรมการการกีฬาแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 5/2557 เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 การกีฬาแห่งประเทศไทย ได้มีมติให้จังหวัดศรีสะเกษ เป็นเจ้าภาพกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 นอกจากนี้ยังมีมติให้ จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นเจ้าภาพกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 32, จังหวัดชุมพร และจังหวัดระนอง เป็นเจ้าภาพกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 33 และจังหวัดน่าน เป็นเจ้าภาพกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 34
| มติการประชุมคณะกรรมการ กกท>  ครั้งที่ 5/2557 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จังหวัด | เจ้าภาพ |  |  |  |  |
|  เชียงราย |  กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46 |  |  |  |  |
|  สุพรรณบุรี |  กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 32 |  |  |  |  |
|  ชุมพร  ระนอง |  กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 33 |  |  |  |  |
|  น่าน |  กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 34 |  |  |  |  |
|  ศรีสะเกษ |  กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 |  |  |  |  |
การแข่งขัน > ชนิดกีฬาที่แข่งขัน

ในครั้งนี้กีฬาที่แข่งขันทั้งหมด 56 ชนิดกีฬา ประกอบไปด้วย กีฬาสากล จำนวน 51 กีฬา และกีฬาสาธิต จำนวน 5 ชนิดกีฬา
กรีฑา
กอล์ฟ
กาบัดดี้
กีฬาทางอากาศ
คาราเต้โด
คริกเกต
จักรยาน
ซอฟต์เทนนิส
เซปักตะกร้อ
เทควันโด
เทนนิส
เทเบิลเทนนิส
เนตบอล
บริดจ์
บาสเกตบอล
แบดมินตัน
ปันจักสีลัต
เปตอง
ฟุตบอล
ฟุตซอล
มวยปล้ำ
มวยไทยสมัครเล่น
มวยสากลสมัครเล่น
ยกน้ำหนัก
ยิงปืน
ยิงปืนรณยุทธ
ยูโด
ยิวยิตสู
รักบี้ฟุตบอล
เรือพาย
ลีลาศ
วอลเลย์บอล
ในร่ม
ชายหาด
ว่ายน้ำ
วูซู
วู้ดบอล
บิลเลียด
สนุกเกอร์
หมากล้อม
แฮนด์บอล
ปัญจกีฬาสมัยใหม่
ปีนหน้าผา
ลอนโบวล์ส
โรลเลอร์สกี
ชักเย่อ
เอ็กซ์ตรีม
เพาะกาย
เจ็ตสกี
ฟันดาบ
ยิมนาสติก
ซอฟต์บอล
อีสปอร์ต
กีฬาสาธิต
เกตบอล
ซูโม่
เทคบอล
จานร่อน
กระดานยืนพาย
สรุปเหรียญการแข่งขัน

*  เจ้าภาพ
| ลำดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  กรุงเทพมหานคร | 147 | 103 | 123 | 373 |
| 2 |  ชลบุรี | 55 | 40 | 46 | 141 |
| 3 |  ศรีสะเกษ* | 53 | 32 | 58 | 143 |
| 4 |  สมุทรสาคร | 40 | 22 | 20 | 82 |
| 5 |  อุดรธานี | 36 | 19 | 18 | 73 |
| 6 |  นครศรีธรรมราช | 28 | 19 | 22 | 69 |
| 7 |  เชียงใหม่ | 26 | 22 | 49 | 97 |
| 8 |  สุพรรณบุรี | 24 | 36 | 41 | 101 |
| 9 |  นครราชสีมา | 24 | 24 | 39 | 87 |
| 10 |  จันทบุรี | 19 | 15 | 17 | 51 |
| 11–77 | จังหวัดที่เหลือ | 318 | 438 | 641 | 1397 |
| รวม (77 จังหวัด) | รวม (77 จังหวัด) | 770 | 770 | 1074 | 2614 |
แหล่งที่มา: สรุปเหรียญรางวัลตามสังกัด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ก่อนหน้า |  | กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46 จังหวัดเชียงราย |  | การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ  (5-25 มีนาคม พ.ศ. 2565) |  | กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 48 จังหวัดกาญจนบุรี |
| ด ค กชนิดกีฬาที่แข่งขันในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 (ศรีสะเกษ) |
| --- | --- |
 กรีฑา  กอล์ฟ  กาบัดดี้  กีฬาทางอากาศ  คาราเต้โด  จักรยาน  ชักเย่อ  ซอฟต์เทนนิส  ซอฟต์บอล  เซปักตะกร้อ  ตะกร้อลอดห่วง  เทควันโด  เทควันโด-พุ่มเซ่  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  บริดจ์  เนตบอล  บาสเกตบอล  บิลเลียด  แบดมินตัน  ปันจักสีลัต  เปตอง  เพาะกาย  ฟันดาบ  ฟุตซอล  ฟุตบอล  เจ็ตสกี  มวยไทยสมัครเล่น  มวยปล้ำ  มวยสากลสมัครเล่น  ยกน้ำหนัก  ยิงปืน  ยิงปืนรณยุทธ  ยิมนาสติก  ยูโด  ยิวยิตสู  รักบี้ฟุตบอล  เรือพาย  ลีลาศ  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด  ว่ายน้ำ  วู้ดบอล  สนุกเกอร์  หมากล้อม  เอ็กซ์ตรีม  ฮอกกี้  แฮนด์บอล 
| ด ค ก กีฬาแห่งชาติ |
| --- | --- | --- |
 การกีฬาแห่งประเทศไทย  จังหวัดเจ้าภาพ  กีฬา  เหรียญรางวัล 
| กีฬาเขตแห่งประเทศไทย |   2510 พระนคร   2511 เชียงใหม่   2512 สงขลา   2513 นครราชสีมา   2514 นครสวรรค์   2515 ราชบุรี   2516 นครศรีธรรมราช   2517 ชลบุรี   2518 ลพบุรี   2519 อุดรธานี   2520 กรุงเทพมหานคร   2521 อุบลราชธานี   2522 ลำปาง   2523 ปัตตานี   2524 อุดรธานี   2525 ภูเก็ต   2526 พิษณุโลก  |  |
| กีฬาแห่งชาติ |   2527 เชียงราย   2528 จันทบุรี   2530 ร้อยเอ็ด   2531 ลพบุรี   2532 สงขลา   2533 เชียงใหม่   2534 พระนครศรีอยุธยา   2535 ขอนแก่น   2536 สุราษฎร์ธานี   2537 สุพรรณบุรี   2538 นครสวรรค์   2539 ตรัง   2540 ศรีสะเกษ   2541 ระยอง   2543 กรุงเทพมหานคร   2545 เชียงใหม่   2547 ราชบุรี   2549 สุพรรณบุรี   2550 นครศรีธรรมราช   2551 พิษณุโลก   2552 ตรัง   2553 ชลบุรี   2554 ขอนแก่น   2555 เชียงใหม่   2556 สุพรรณบุรี   2557 นครราชสีมา   2558 นครสวรรค์   2560 สงขลา   2561 เชียงราย   2565 ศรีสะเกษ   2566 กาญจนบุรี   2567 จันทบุรี   2569 อุดรธานี  |  |
 กีฬาคนพิการแห่งชาติ  กีฬานักเรียนนักศึกษาแห่งประเทศไทย  กีฬาเยาวชนแห่งชาติ  กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย  กีฬามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแห่งประเทศไทย  กีฬาอาวุโสแห่งชาติ
สุขภาพจิต

สุขภาพจิตเป็นระดับความเป็นอยู่ดีทางจิตใจ หรือการปลอดโรคทางจิต เป็น "สถานะทางจิตของบุคคลที่ทำหน้าที่ได้ในระดับการปรับตัวได้ทางอารมณ์และพฤติกรรมที่น่าพอใจ" จากทัศนะจิตวิทยาเชิงบวกหรือสัมพฤตินิยม (holism) สุขภาพจิตอาจรวมความสามารถของบุคคลในการมีความสุขกับชีวิต และสร้างสมดุลระหว่างกิจกรรมชีวิตและความพยายามบรรลุความยืดหยุ่นทางจิตวิทยา องค์การอนามัยโลกระบุว่า สุขภาพจิตรวม "ความเป็นอยู่ดีอัตวิสัย การก่อผลตนเองที่รับรู้ อัตตาณัติ ความสามารถ การพึ่งระหว่างรุ่นและความตระหนักในศักยภาพตนในด้านปัญญาและอารมณ์ เป็นต้น" องค์การอนามัยโลกยังกล่าวอีกว่า ความเป็นอยู่ดีของปัจเจกบุคคลรวมอยู่ในการตระหนักถึงความสามารถของตน การจัดการกับความเครียดปกติของชีวิต การทำงานและการเข้ามีส่วนร่วมอย่างสร้างสรรค์ต่อชุมชนของพวกเขา ความแตกต่างทางวัฒนธรรม การประเมินอัตวิสัย และทฤษฎีของมืออาชีพที่ขัดกันล้วนมีผลต่อการนิยาม "สุขภาพจิต" ทั้งสิ้น
จักรพรรดิบาบูร์

| จักรพรรดิบาบูร์ |
| --- | --- |

รัชสมัย: 30 เมษายน ค.ศ. 1526 - 26 ธันวาคม ค.ศ. 1530
ราชาภิเษก: 30 เมษายน ค.ศ. 1526, เมืองอัครา
รัชกาลถัดไป: สมเด็จพระจักรพรรดิหุมายุน
ประสูติ: 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1483  เมืองอันดิจาน, อุซเบกิสถาน
สวรรคต: 26 ธันวาคม ค.ศ. 1530 เมืองอัครา
พระอัครมเหสี: อัยชา ซุลตาน เบกุม เซย์นับ ซุลตาน เบกุม มาฮาม เบกุม ดิลดาร์ เบกุม กุลนาร์ อคาชา กุลรุกข์ เบกุม มูบาริกา ยูเซฟซาย
พระราชบุตร: หุมายุน คัมราน มีร์ซา ฮินดัล มีร์ซา ฟาห์-อุน-นิสซา กุลบาดัน เบกุม กุลเชห์รา เบกุม อัลตุน บิชีค
ซาฮีร์-อุด-ดิน มูฮัมมัด บาบูร์
ราชวงศ์: ตีมูร์
พระบรมราชชนก: อุมาร์ ชีค มีร์ซาที่ 2, อามีร์แห่งฟาร์คานา
พระบรมราชชนนี: คุตลุกห์ นิการ์ คานุม
ซาฮีร์-อุด-ดิน มูฮัมมัด บาบูร์ หรือนิยมเรียกพระนามว่า จักรพรรดิบาบูร์ (เปอร์เซีย: نصیر الدین محمد همایون, อังกฤษ: Zahir-ud-din Muhammad Babur, พระบรมราชสมภพ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1483 - เสด็จสวรรคต 26 ธันวาคม ค.ศ. 1530) ทรงเป็นนักรบจากเอเชียกลางซึ่งมีชัยชนะและสถาปนาราชวงศ์โมกุลขึ้นบริเวณอนุทวีปอินเดีย และสถาปนาเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิบาบูร์ แห่งจักรวรรดิโมกุล ทรงเป็นทายาทโดยตรงจากตีมูร์ผ่านทางพระราชบิดา และยังมีเชื้อสายของเจงกีส ข่านผ่านทางพระราชมารดา พระองค์เป็นผู้ที่นำอิทธิพลและวัฒนธรรมเปอร์เซียเข้าไปเผยแพร่ในอาณาจักรของพระองค์ ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของการขยายอาณาจักรของโมกุลในเวลาต่อมา
เลขอะตอม

เลขอะตอม (atomic number) หมายถึงจำนวนโปรตอนในนิวเคลียสของธาตุนั้นๆ หรือหมายถึงจำนวนอิเล็กตรอนที่วิ่งวนรอบนิวเคลียสของอะตอมที่เป็นกลาง เช่น ไฮโดรเจน (H) มีเลขอะตอมเท่ากับ 1
เลขอะตอม เดิมใช้หมายถึงลำดับของธาตุในตารางธาตุ เมื่อ ดมิทรี อีวาโนวิช เมนเดลีเยฟ (Dmitry Ivanovich Mendeleev) ทำการจัดกลุ่มของธาตุตามคุณสมบัติร่วมทางเคมีนั้น เขาได้สังเกตเห็นว่าเมื่อเรียงตามเลขมวลนั้น จะเกิดความไม่ลงรอยกันของคุณสมบัติ เช่น ไอโอดีน (Iodine) และเทลลูเรียม (Tellurium) นั้น เมื่อเรียกตามเลขมวล จะดูเหมือนอยู่ผิดตำแหน่งกัน ซึ่งเมื่อสลับที่กันจะดูเหมาะสมกว่า ดังนั้นเมื่อเรียงธาตุในตารางธาตุตามเลขอะตอม ตารางจะเรียงตามคุณสมบัติทางเคมีของธาตุ เลขอะตอมนี้ถึงแม้โดยประมาณ แล้วจะแปรผันตรงกับมวลของอะตอม แต่ในรายละเอียดแล้วเลขอะตอมนี้จะสะท้อนถึงคุณสมบัติของธาตุ
เฮนรี โมสลีย์ (Henry Moseley) ได้ค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างการกระเจิงของ สเปกตรัมของรังสีเอ็กซ์ (x-ray) ของธาตุ และตำแหน่งที่ถูกต้องบนตารางธาตุ ในปี ค.ศ. 1913 ซึ่งต่อมาได้ถูกอธิบายด้วยเลขอะตอม ซึ่งอธิบายถึงปริมาณประจุในนิวเคลียส หรือ จำนวนโปรตอนนั่นเอง ซึ่งจำนวนของโปรตอนนี้เป็นตัวกำหนดคุณสมบัติทางเคมีของธาตุ
สมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี (ชวน ณาต โชตญาโณ)

| สมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี  (ชวน ณาต โชตญาโณ)  |
| --- | --- |

สมเด็จพระสังฆราช ในคณะมหานิกาย
สถาปนา: พ.ศ. 2492
ก่อนหน้า: สมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี (ปรัก ฮิน สุธมฺมตฺเถโร)
ถัดไป: สมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี (ฮวต ตาต วชิรปญฺโญ)
สถิต: วัดอุนาโลม
นิกาย: มหานิกาย

ประสูติ: 11 มีนาคม พ.ศ. 2426
สิ้นพระชนม์: 25 กันยายน พ.ศ. 2512 (86 ปี)
สมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี (ชวน ณาต โชตญาโณ) (เขมร: សម្ដេច​ព្រះ​មហា​សុមេធាធិបតី ជួន ណាត ជោតញ្ញាណោ; อังกฤษ: Chuon Nath; ค.ศ. 1883–1969) เป็นสมเด็จพระสังฆราชกัมพูชาในคณะสงฆ์มหานิกาย อดีตเจ้าอาวาสวัดอุณาโลม กรุงพนมเปญ เป็นนักปราชญ์ที่บทบาทในการนิพนธ์หนังสือและองค์ความรู้ทางพระพุทธศาสนาจำนวนมาก เช่น พจนานุกรมเขมร แต่งเพลงชาติกัมพูชา มีบทบาทด้านการจัดการศึกษาพระพุทธศาสนา บาลี โดยเฉพาะตัวท่านเองมีความรู้หลายภาษา เช่น บาลี สันสกฤต อังกฤษ ฝรั่งเศส ไทย เป็นต้น เป็นพระผู้มีบทบาทในการก่อตั้งสถาบันพุทธศาสนบัณฑิตย์ (Institut Bouddhique) ซึ่งก่อตั้งโดยฝรั่งเศสและมีเป้าหมายเพื่อการปกป้องอิทธิพลสยามที่มาพร้อมกับธรรมยุติกนิกายในประเทศกัมพูชา
ประวัติ

สมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี (ชวน ณาต โชตญาโณ) ประสูติเมื่อวันขึ้น 11 ค่ำ เดือนผัคคุณะ (เดือน 4) ปีวอก พ.ศ. 2427 ตรงกับวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1883 ตามปฏิทินสากล ณ หมู่บ้านกอมเรียง ตำบลระกาเกาะ อำเภอคงพิสี จังหวัดกำปงสปือ สมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดีประสูติในตระกูลเกษตรกร พระชนนีชื่อว่า นางชวน ยก พระชนกชื่อว่า ชวน พรหม เมื่อมีพระชันษา 12 ปี พระบิดาได้นำไปฝากฝังเรียนวิชาอักษรเขมรในสำนักเรียนของท่านพระอาจารย์แก มน พระกรรมวาจาจารย์เบื้องขวา ณ วัดโพธิพฤกษ์ (เรียกกันทั่วไปว่า วัดโพธิ์ลอย) ตำบลระลังแกน อำเภอกันดาลสตึง จังหวัดกันดาล ต่อมาเมื่อมีพระชันษา 14 ปี  จึงได้ผนวชเป็นสามเณร ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือนวิสาขะ (เดือน 6) ปีจอ พ.ศ. 2441 (ค.ศ. 1897) อยู่ศึกษาในวัดโพธิพฤกษ์ เป็นเวลา 2 ปี จนสำเร็จการศึกษา จึงได้กราบลาพระครูจากสำนักเรียนวัดโพธิพฤกษ์ไปศึกษาพระปริยัติธรรม ณ วัดอุณาโลม ที่กรุงพนมเปญ ในสำนักเรียนท่านพระพุทธครู (เทพ โส) ในกุฎิปกครองชั้นต้น เมื่อปี พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1899)
เมื่อพระชันษา 21 ปี จึงผนวชเป็นพระ ณ วัดโพธิพฤกษ์ ซึ่งเป็นวัดที่เคยเรียนพระสูตรในช่วงแรก โดยมีพระพุทธโฆษาจารย์ (มา เกต สุวณฺณปฺปญฺโญ) (ព្រះពុទ្ធឃោសាចារ្យ ម៉ា កេត សុវណ្ណប្បញ្ញោ) เป็นพระอุปัชฌาย์ มีพระแก มน มิสฺสนาโค (កែ ម៉ន មិស្សនាគោ) เป็นพระกรรมวาจารย์เบื้องขวา มีพระเอิม เคิม ติกฺขปฺปญฺโญ (អ៊ឹម ខឹម តិក្ខប្បញ្ញោ) เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ผนวชเมื่อวันขึ้น 14 ค่ำ เดือนเชฏฐะ (เดือน 7) ปีมะโรง พ.ศ. 2448 (ค.ศ. 1904) ได้รับฉายาเป็นภาษาบาลีว่า "โชตญาโณ" (ជោតញ្ញាណោ)  เมื่อผนวชแล้ว จึงเสด็จกลับมาประทับยังวัดอุณาโลม มาศึกษาคันถธุระต่อ ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดอุณาโลม กรุงพนมเปญ ในปี พ.ศ. 2488 (ค.ศ. 1944) และได้รับพระราชทานพระสมณศักดิ์ตามลำดับชั้นเรื่อยมา จนถึงปี พ.ศ. 2494 (ค.ศ. 1950) จึงได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์จากพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดมสุรามฤตให้เป็น "สมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี สังฆนายกแห่งคณะมหานิกาย" อันเป็นตำแหน่งประมุขสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย
สมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี (ชวน ณาต โชตญาโณ) มีพระอาการประชวรในวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1969 สมเด็จพระนโรดม สีหนุ สมเด็จพระประมุขรัฐในขณะนั้น ได้มีพระราชบัญชาให้ทางรัฐบาลจัดหาแพทย์กัมพูชาและแพทย์ฝรั่งเศสที่เชี่ยวชาญมาช่วยกันถวายการรักษาพระองค์  แต่ก็สิ้นพระชนม์อย่างสงบเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1969 ตรงกับวันพฤหัสบดี ขึ้น 14 ค่ำ เดือนภัทรบท (เดือน 10) ปีระกา จ.ศ. 1330 พ.ศ. 2512 ด้วยพระโรคชรา สิริพระชันษา 86 ปี 65 พรรษา
ประวัติ > สมณศักดิ์

พ.ศ. 2454/ค.ศ. 1910 พระปลัดศากยบุตร ฐานานุกรมของพระศากยวงศ์ (นุต) วัดอุณาโลม
พ.ศ. 2456/ค.ศ. 1912 พระครูสังฆสัตถา ฐานานุกรมในสมเด็จพระมหาสังฆราช (เนิล เตียง สุวณฺณเกสโร) วัดอุณาโลม
พ.ศ. 2475/ค.ศ. 1931 พระศาสนโสภณ พระราชาคณะชั้นสามัญ (រាជាគណៈ​កិត្តិយស; ราชาคณะกิตติยศ)
พ.ศ. 2484/ค.ศ. 1940 พระพุทธโฆสาจารย์ พระราชาคณะชั้นโท (រាជាគណៈ​ថ្នាក់​ទី ​២; ราชาคณะชั้นที่ 2)
พ.ศ. 2488/ค.ศ. 1944 พระโพธิวงศ์ พระราชาคณะชั้นเอก (រាជា​គណៈ​ថ្នាក់​ទី​ ១; ราชาคณะชั้นที่ 1)
พ.ศ. 2492/ค.ศ. 1948 พระมหาสุเมธาธิบดี  (ព្រះមហាសុមេធាធិបតី) สังฆนายกคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย
พ.ศ. 2494/ค.ศ. 1950 สมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี (សម្ដេច​ព្រះ​មហា​សុមេធាធិបតី) สังฆนายกคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย
พระกรณียกิจ

สมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี ชวน ณาต โชตญาโณ มีพระปรีชาสามารถ ในการฟัง สนทนา อ่าน เขียนภาษาต่าง ๆ ได้เข้าใจอย่างแตกฉานถึง 7 ภาษา อันได้แก่ ภาษาลาว ภาษาไทย ภาษาเวียดนาม ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาบาลี และภาษาสันสกฤต จนได้รับการยอมรับให้เป็นพระอาจารย์สอนภาษาต่าง ๆ ในสถาบันการศึกษาของประเทศ รวมถึงการเดินทางไปเป็นพระอาจารย์สอนในต่างประเทศด้วย
นอกจากนี้ยังมีผลงานนิพนธ์ที่เป็นผลงานการแปลจากภาษาบาลีเป็นภาษาเขมรมากมาย ซึ่งเป็นคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาที่สำคัญ ๆ รวมไปถึงบทสวดมนต์ต่าง ๆ สำหรับพระภิกษุสงฆ์ และพุทธศาสนิกชนชาวกัมพูชา เช่น กัจจายะนูปถัมภก (ไวยากรณ์บาลี), สามเณรวินัย, ปาติโมกข์สังวรสังเขป, คิหิปฏิบัติ เป็นต้น และที่สำคัญคือการเรียบเรียงพจนานุกรมภาษาเขมร เป็นพจนนุกรมที่พระองค์รวมกับคณะกรรมการจัดทำขึ้นโดยรวบรวมคำศัพท์ภาษาเขมรเอาไว้พร้อมอธิบายความหมาย โดยพจนานุกรมภาษาเขมรจัดพิมพ์เป็นสองภาค ซึ่งเป็นหนังสือที่ได้รับการจัดพิมพ์มาหลายครั้งแล้วจนได้รับความนิยมกว้างขวาง และในปัจจุบันได้รับการยอมรับให้จัดทำเป็นโปรแกรมพจนานุกรมภาษาเขมรสำหรับการใช้งานในคอมพิวเตอร์และใช้งานในระบบอินเทอร์เน็ต รวมทั้งแต่งเพลงชาติกัมพูชาไว้ด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

แชนด์เลอร์, เดวิด. (2546). ประวัติศาสตร์กัมพูชา. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำรามนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์. เก็บถาวร 2016-03-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วุฒิชัย นาคเขียว. (2560). กัมพุชสุริยา: การผลิตและการเผยแพร่งานเขียนประวัติศาสตร์ในกัมพูชาสมัยอาณานิคม ค.ศ. 1926-1953. วิทยานิพนธ์ อ.ม. (ประวัติศาสตร์). กรุงเทพฯ: ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2560. ออนไลน์.
พระระพิน ด้วงลอย. (2545). การศึกษาสถานภาพพระสงฆ์ภายใต้ระบบเขมรแดง ระหว่าง 1975-1979. สารนิพนธ์ ศศ.ม. (ประวัติศาสตร์เอเซีย). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ. ออนไลน์.
พระปลัดระพิน พุทฺธิสาโร, พิเชฐ ทั่งโต และธัชวรรธน์ หนูแก้ว. (2559, ก.ค.-ธ.ค.). ธรรมยุติกนิกายในกัมพูชา: ความสัมพันธ์ทางการเมืองและศาสนาของไทยและกัมพูชา. วารสารพุทธอาเซียน. 1(2): 23-41.
หุ่นสมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี (ชวน ณาต โชตญาโณ)
อนุสาวรีย์สมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี ชวน ณาต โชตญาโณ หน้าสถาบันพุทธศาสนบัณฑิต (Buddhist Institute) กรุงพนมเปญ
มิซูโนะคอร์เปอเรชัน

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: TYO: 8022
ISIN: JP3905200006 
อุตสาหกรรม: สิ่งทอ
ก่อตั้ง: 1 เมษายน ค.ศ. 1906 
ผู้ก่อตั้ง: ริฮาชิ & ริโซะ มิซูโนะ
สำนักงานใหญ่: โอซากะ, ประเทศญี่ปุ่น
บุคลากรหลัก: มาซาโตะ มิซูโนะ (ผู้บริหาร) 
ผลิตภัณฑ์: เสื้อผ้า, อุปกรณ์กีฬา, รองเท้า, รองเท้ากีฬา
รายได้: JPY 148,703,000,000 (2010)
รายได้สุทธิ: JPY 1,406,000,000 (2010)
พนักงาน: 5,368 (2013)
เว็บไซต์: mizuno.com
อาคารสำนักงานใหญ่
มิซูโนะคอร์เปอเรชัน (อังกฤษ: Mizuno Corporation; ญี่ปุ่น: ミズノ株式会社; โรมาจิ: 'Mizuno Kabushiki-gaisha') หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ มิซูโนะ (Mizuno) ตราสินค้าผลิตภัณฑ์เครื่องกีฬาและอุปกรณ์กีฬาสัญชาติญี่ปุ่น มิซูโนะในปัจจุบันได้มีผลิตภัณฑ์กีฬาครอบคลุมในหลายชนิดกีฬา เช่น ฟุตบอล, กอล์ฟ, วอลเลย์บอล, เทนนิส, มวยสากล, ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน, มวยปล้ำ, กรีฑา, รักบี้, ยูโด, เทเบิลเทนนิส, แบดมินตัน, เบสบอล, สกี, จักรยาน, ว่ายน้ำ
มิซูโนะ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1906 ที่เมืองโอซากะ โดยพี่น้องตระกูลมิซูโนะ โดย ริฮาชิ มิซูโนะ และน้องชาย ริโซะ โดยเปิดเป็นร้ายขายของเบ็ดเตล็ดแบบตะวันตก จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1913 ได้เริ่มต้นผลิตถุงมือเบสบอล   ต่อมาในปี ค.ศ. 1933 ได้ผลิตไม้กอล์ฟ และในปี ค.ศ. 1941 ชื่อบริษัทได้เปลี่ยนไปเป็น มิซูโนะ จำกัด แต่ยังคงมีฐานผลิตอยู่ที่เดิม โรงงานของมิซูโนะในสหรัฐอเมริกาแห่งแรกตั้งขึ้นในลอสแอนเจลิสในปี ค.ศ. 1961 ซึ่งในช่วงนี้มิซูโนะได้บุกเบิกกิจการสู่สหรัฐอเมริกา โดยเป็นผู้สนับสนุนนักกีฬาประเภทลู่และลานหลายคน เช่น คาร์ล ลูวิส
ในปัจจุบัน มิซูโนะได้มีโรงงานผลิตอยู่ในหลายประเทศ เช่น เยอรมนี, ฝรั่งเศส, สาธารณรัฐประชาชนจีน, สกอตแลนด์ และฮ่องกง
สำหรับในแวดวงกอล์ฟระดับโลก มิซูโนะเริ่มผลิตผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับกอล์ฟในปี ค.ศ. 1991 โดยมีเป้าหมายส่วนใหญ่เป็นกลุ่มผู้ชื่นชอบการเล่นกีฬา โดยเฉพาะกีฬากอล์ฟทั้งชายหญิงอายุ 30 ปีขึ้นไป และเป็นผู้ผลิตเหล็กให้กับ ไทเกอร์ วูดส์ นักกอล์ฟระดับโลกในการแข่งขันมาสเตอส์ทัวร์นาเมนต์ ในปี ค.ศ. 1996-97
ในประเทศไทย มิซูโนะมีร้านสำหรับจำหน่ายสินค้าโดยเฉพาะที่อาคารธนิยะพลาซ่า สีลม, อาร์ซีเอ และที่ชั้น 2 ห้างสรรพสินค้าเมกาบางนา
สปอนเซอร์ว่าจ้าง > สโมสรฟุตบอล

เพื่อนตำรวจ
การท่าเรือ
ราชบุรีมิตรผล
สปอนเซอร์ว่าจ้าง > นักฟุตบอล

ริวัลโด
มะยะ โยะชิดะ
ชินจิ โอะกะซะกิ
เคซุเกะ ฮนดะ
ชนาธิป สรงกระสินธ์
สปอนเซอร์ว่าจ้าง > มวย

โจอิจิโร ทัตสึโยชิ
ยูริ อาร์บาชาค็อฟ
ริการ์โด โลเปซ
ฆวน มานูเอล มาร์เกซ
ไดซูเกะ ไนโต
โยตะ ซาโตะ
คาซูโตะ อิโอกะ
อากิระ ยาเองาชิ
นาโอยะ อิโนอูเอะ
โนนิโต โดแนร์
สปอนเซอร์ว่าจ้าง > วอลเลย์บอล

ทีมชาติเม็กซิโก (ช.) / ทีมชาติเม็กซิโก (ญ.)
ทีมชาติญี่ปุ่น (ญ.)
ทีมชาติแคนาดา (ช.) / ทีมชาติแคนาดา (ญ.)
ทีมชาติอียิปต์ (ช.) / ทีมชาติอียิปต์ (ญ.)
ทีมชาติอิรัก (ช.)
ทีมชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน (ช.) / ทีมชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน (ญ.)
ทีมชาติเอสโตเนีย (ช.) / ทีมชาติเอสโตเนีย (ญ.)
ทีมชาติฟินแลนด์ (ช.) / ทีมชาติฟินแลนด์ (ญ.)
สโมสร
ปัจจุบัน
สุพรีม ชลบุรี อีเทค
ฮิซะมิสึสปริงส์
อดีต
นครราชสีมา เดอะมอลล์
ราชบุรี
สปอนเซอร์ว่าจ้าง > ศิลปิน

อีเอ็กซ์ไอดี
แหล่งข้อมูลอื่น

เฟซบุกในประเทศไทย
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
อนุสรณ์ ธรรมใจ

| อนุสรณ์ ธรรมใจ |
| --- | --- |
อนุสรณ์ในปี 2556
เกิด: 2 มีนาคม พ.ศ. 2509 (58 ปี) จังหวัดแพร่ ประเทศไทย
อาชีพ: นักวิชาการ นักบริหาร
ตำแหน่ง: นักวิชาการ นักบริหาร นายธนาคาร นักกิจกรรมประชาธิปไตยและนักกิจกรรมทางสังคม
บิดามารดา: วิลาวัลย์ ประเสริฐศักดิ์ ธรรมใจ (มารดา)
รองศาสตราจารย์ อนุสรณ์ ธรรมใจ กรรมการนโยบาย องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย ประธานกรรมการบริหารสถาบันปรีดี พนมยงค์ กรรมการหลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูง หลักสูตรการบริหารเศรษฐกิจสาธารณะสำหรับผู้บริหารระดับสูง และ หลักสูตรการบริหารภาครัฐและกฎหมายมหาชน สถาบันพระปกเกล้า อนุกรรมการกลั่นกรองกฎหมายและการพัฒนาสิทธิประโยชน์ สำนักงานประกันสังคม อดีตกรรมการธนาคารแห่งประเทศไทย อดีตผู้บริหารสถาบันการเงิน อดีตกรรมการนโยบายและกำกับการบริหารหนี้สาธารณะ กระทรวงการคลัง อดีตรองอธิการบดี ฝ่ายวิจัยและบริการวิชาการ มหาวิทยาลัยรังสิตกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิด้านการบริการในคณะกรรมการสภาการศึกษา  คณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ประวัติ

อนุสรณ์ ธรรมใจ หรือ ดร.อนุสรณ์ ธรรมใจ เกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2509 เกิดและเติบโตในวัยเด็กที่ตำบลในเวียง อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ซึ่งอยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทย เรียนหนังสือที่โรงเรียนอนุบาลแพร่และศึกษาต่อในระดับชั้น ป. 1- ป. 4 ที่โรงเรียนเจริญศิลป์ จ. แพร่ “อนุสรณ์ ธรรมใจ” เกิดในครอบครัวชั้นชนกลาง บิดาและมารดาเป็นนักธุรกิจประกอบกิจการค้าขายและทำกิจการรับเหมาก่อสร้าง มีพี่น้องร่วมสายโลหิต 3 ท่าน เขาได้ซึมทราบความทุกข์ยากของคนในชนบท ความด้อยพัฒนาในต่างจังหวัด บิดาได้ถึงแก่กรรมด้วยโรคความดันโลหิตสูง เส้นเลือดแตกในสมองตั้งแต่เขาอายุเพียง 7 ขวบ เขารับรู้ถึงความไม่พร้อมของระบบบริการทางการแพทย์ในต่างจังหวัดเป็นอย่างดี และตั้งใจว่าจะมีส่วนในการผลักดันให้บริการสาธารณสุขในประเทศไทยดีขึ้นเมื่อมีโอกาสในวันข้างหน้า ในขณะที่เป็นผู้อำนวยการสำนักงานพัฒนานโยบายสาธารณะ สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ปี พ.ศ. 2548-2549 เขาพยายามพัฒนาและผลักดันนโยบายสาธารณะหลายเรื่องรวมทั้งการปฏิรูประบบบริการสาธารณสุขในไทยด้วย และโครงการปฏิรูปประเทศไทยก็ได้มีการรณรงค์ในช่วงดังกล่าว ในระหว่างการอภิปรายภายใต้โครงการปฏิรูปประเทศไทย ณ ห้องประชุมมูลนิธิ 14 ตุลาคม ราวเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549  เขาได้ร้องไห้ด้วยความหดหู่ต่อสภาพความขัดแย้งรุนแรงทางการเมืองในประเทศ ปัญหาวิกฤติทุจริตคอร์รัปชันและการไม่ยึดถือต่อหลักการประชาธิปไตย ด้วยการรัฐประหาร หรือแทรกแซงด้วยอำนาจนอกระบบ
การศึกษา

เมื่อจบการศึกษาขั้นต้นที่จังหวัดแพร่แล้ว ได้เดินทางมาศึกษาต่อที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา เขาได้รางวัลศิษย์เก่าดีเด่นในรอบ 60 ปีของโรงรียนแห่งนี้ด้วยและต่อมาได้สอบเข้าโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา พญาไท ศึกษาเล่าเรียนจนกระทั่งจบ ม. 6 โดยในระหว่างเรียนได้ทำกิจกรรมหลายประเภท เป็นประธานชมรมบำเพ็ญประโยชน์  เป็นรองประธานชมรมวาทศิลป์ ในระหว่างที่เป็นประธานชมรมบำเพ็ญประโยชน์ ได้ระดมทุนจัดสร้างสนามเด็กเล่นให้กับเด็กพิการและเด็กกำพร้าที่ บ้านปากเกร็ด หลังจากนั้นได้สอบเข้ามหาวิทยาลัยโดยเลือกคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นอันดับแรกและสอบเข้าได้เป็นอันดับที่หนึ่งสำหรับสายศิลป์-คณิต จบปริญญาตรีรัฐศาสตร์ (เกียรตินิยม) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโท MBA สหรัฐอเมริกา ปริญญาโททางด้านเศรษฐศาสตร์ จาก Fordham University และปริญญาเอกทางด้านเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ การเงินและการพัฒนา จาก Fordham University, New York สหรัฐอเมริกา ศึกษานิติศาสตร์ (ภาคบัณฑิต) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สองปี ผ่านงานในระดับบริหารมาหลายองค์กรทั้งในประเทศและต่างประเทศไล่เรียงตั้งแต่ เครือเจริญโภคภัณฑ์, C.P. (USA) Inc. ธนาคาร ซิตี้แบงก์ประเทศไทย ธนาคาร ไทยธนาคาร (ปัจจุบัน คือ ธนาคาร ซีไอเอ็มบี ไทย) ต่อมาจึงก่อตั้งและดำรงตำแหน่ง กรรมการผู้จัดการบริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุน บีที จำกัด (ปัจจุบัน คือ CIMB-Principal Asset Management co.) อดีตกรรมการบริษัท Family Know How (บริษัทในเครือตลาดหลักทรัพย์) นอกจากนี้ยังมีบทบาทในกิจกรรมสาธารณะ เช่น อดีตกรรมการอดีตกรรมการและเลขานุการ คณะกรรมการพัฒนานโยบายสาธารณะ และ อดีตผู้อำนวยการสำนักงานพัฒนานโยบายสาธารณะ สำนักนายกรัฐมนตรี อดีตประธานโครงการปฏิรูปประเทศไทย อดีตกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ศูนย์พัฒนาพลังแผ่นดินเชิงคุณธรรม (ศูนย์คุณธรรม) สำนักนายกรัฐมนตรี อดีตกรรมการองค์กรนิรโทษกรรมสากล (ประเทศไทย) อดีตกรรมการและประธานกรรมการควบคุมภายในบริษัทไปรษณีย์ไทยจำกัด อดีตประธานกรรมการบริหารความเสี่ยงและกรรมการ ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร อดีตกรรมการ มูลนิธิ นิคม จันทรวิทุร เป็นต้น
การทำงาน

ก่อน “ดร. นุ” ผันตัวเองมาทำงานภาคเอกชนและแวดวงการเงินการธนาคารทั้งในประเทศและต่างประเทศมากกว่า 25 ปี เคยทำงานสื่อมวลชนช่วงจบการศึกษาใหม่ๆ และ ทำกิจกรรมเคลื่อนไหวทางสังคม เป็นอดีตผู้นำนักศึกษา นายกสโมสรนิสิตจุฬาฯปี 31 และกรรมการ สหพันธ์นิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย และผู้ประสานงานสหพันธ์นักศึกษาไทยในสหรัฐฯ ปี 34-36 มีบทบาทในการผลักดันให้นายกรัฐมนตรีมาจากการเลือกตั้ง การถ่ายทอดการประชุมรัฐสภาฯ การเปิดเผยทรัพย์สินของนักการเมือง กฎหมายประกันสังคม และการเคลื่อนไหวเพื่อสิ่งแวดล้อมและประชาชนผู้ด้อยโอกาส และร่วมพลักดัน รัฐธรรมนูญปี ๔๐ (ฉบับประชาชน) เป็นต้น ช่วงที่เกิดวิกฤตการณ์เศรษฐกิจปี 40 “อนุสรณ์ ธรรมใจ” ได้ร่วมกับ ศ. นิคม จันทรวิทุร นักวิชาการด้านแรงงานท่านอื่นๆ และผู้นำแรงงาน ผลักดันให้มีการใช้ระบบประกันการว่างงานให้เกิดขึ้นในประเทศไทย  ในปี พ.ศ. 2547 เขาได้แสดงปาฐกถาปรีดี พนมยงค์และได้นำเสนอแนวทางการปฏิรูปเศรษฐกิจและการเมืองในหลายเรื่องด้วยกัน ในปี พ.ศ. 2551 ได้ตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา กรุงเทพมหานคร ทั้งที่รู้ว่าโอกาสในการชนะเลือกตั้งไม่มาก เนื่องจากรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ปี 50 ให้มีสมาชิกวุฒิสภากรุงเทพฯ ได้เพียงท่านเดียว  (รัฐธรรมนูญฉบับปี 2540 ให้มีสมาชิกวุฒิสภาได้ถึง 18 ท่าน) เพื่อประกาศจุดยืนประชาธิปไตย เรียกร้องให้ สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้ง และต้องการไปผลักดันให้เกิดขบวนการปฏิรูปประเทศไทยครั้งใหญ่ และนำเสนอตัวเองในฐานะที่เป็นกลางทางการเมืองแต่ไม่สามารถฝ่ากระแสความขัดแย้งทางการเมืองแบบสุดขั้วได้ และขณะนั้นกระแสและอิทธิพลของคณะรัฐประหาร คมช ยังคงอยู่ เขาจึงไม่ได้รับเลือกตั้ง แต่ก็ได้คะแนนเสียงจากประชาชนไม่น้อย มากกว่าสองแสนคะแนน จุดยืนทางการเมืองของเขาจึงยึดหลักการประชาธิปไตยอย่างเข้มแข็งและต้องการให้ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองมาจากการเลือกตั้ง ต้องการให้มีระบบเศรษฐกิจแบบเสรีที่มีความเป็นธรรม โดยบทบาทและแนวคิดจึงมีความชัดเจนว่าไม่เห็นด้วยกับแนวทางอนุรักษนิยมและเผด็จการ จึงจัดอยู่ในกลุ่มบุคคลที่มีแนวคิดแบบเสรีนิยมที่ยอมรับข้อดีระบบสังคมนิยมด้วย เขายังเลื่อมใสในแนวทางรัฐสวัสดิการที่มีลักษณะเป็น Productive Welfare System อีกด้วย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์มงกุฎไทย (บ.ม.)
พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 5 เบญจมดิเรกคุณาภรณ์ (บ.ภ.)
เจ้าฟ้าหญิงมกุฎราชกุมารีมณีไลย

| เจ้าฟ้าหญิงมณีไลย |
| --- | --- |
มกุฎราชกุมารีแห่งลาว

ประสูติ: 29 ธันวาคม พ.ศ. 2484 (82 ปี)  เมืองหลวงพระบาง ประเทศลาว
พระราชสวามี: สมเด็จเจ้าฟ้าชายวงศ์สว่าง องค์มกุฎราชกุมาร
พระบุตร: เจ้าชายสุลิวง เจ้าชายทันยะวง เจ้าชายสิลานะวง เจ้าชายอนุลาดวง เจ้าหญิงมะนีโสมพัน เจ้าหญิงสะหวีนาลี เจ้าชายมะนีลามา
ราชวงศ์: ราชวงศ์ล้านช้างร่มขาว
พระชนก: องค์เสด็จเจ้าฟ้าชายคำพรรณปัญญา
พระชนนี: หม่อมชาวเมืองปากลาย
เจ้าฟ้าหญิงมณีไลย มกุฎราชกุมารีแห่งลาว (ลาว: ເຈົ້າຟ້າຍິງມະນີໄລ ມຸງກຸຕຣາຊກຸມາຣີ) หรือ เจ้ามะนีไล สว่าง (ประสูติ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2484 —) หรือที่ชาวหลวงพระบางรู้จักในชื่อ "เจ้าป้า" พระวรชายาในสมเด็จเจ้าฟ้าชายวงศ์สว่าง องค์มกุฎราชกุมาร พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนา พระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรลาว
พระประวัติ

เจ้าหญิงมณีไลย ประสูติเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ณ เมืองหลวงพระบาง ประเทศลาว มีพระนามเดิมว่า มณีไลย ปัญญา เป็นพระธิดาในองค์เสด็จเจ้าฟ้าชายคำพรรณปัญญา  กับหม่อมชาวเมืองปากลายไม่ปรากฏนาม โดยพระชนกของพระองค์เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวงศ์ กับหม่อมคำหล้า เจ้าหญิงมณีไลยทรงสำเร็จการศึกษาขั้นต้นจากโรงเรียนประถมหลวงพระบาง และโรงเรียนลิเซปาวี ในนครหลวงพระบาง และได้ศึกษาต่อยังประเทศอังกฤษ