stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าคนุตที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
พระชนม์ชีพ > การล้มเลิกความพยายามในอังกฤษ

แต่ความทะเยอทะยานของกษัตริย์คนุตที่ 4 ไม่ทรงมีเพียงแค่เรื่องภายในประเทศ ด้วยทรงเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าคนุตมหาราช ผู้ปกครองอังกฤษ เดนมาร์กและนอร์เวย์ จนถึงปีค.ศ. 1035 กษัตริย์คนุตทรงปรารถนาในราชบัลลังก์อังกฤษ โดยทรงมองว่าพระองค์มีสิทธิอันชอบธรรม ส่วนกษัตริย์วิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษนั้นเป็นเพียงผู้ช่วงชิงราชบัลลังก์ พระองค์ทรงระดมกองเรือเพื่อ เลดัง ณ ลิมฟยอร์ด แต่กองเรือไม่เคยได้ออกเดินทาง เนื่องจากกษัตริย์คนุตที่ 4 ทรงจดจ่ออยู่กับการยึดครองชเลสวิช โดยมองภัยคุกคามจากจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งทรงมองเดนมาร์กและแฟลนเดอส์ด้วยท่าทีที่ไม่เป็นมิตร กษัตริย์คนุตทรงหวาดหวั่นต่อการรุกรานของจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 ซึ่งศัตรูของจักรพรรดิคือ รูดอล์ฟแห่งเรนเฟลเดินกำลังลี้ภัยอยู่ในเดนมาร์ก
นักรบในกองเรือส่วนใหญ่เป็นชาวนาที่ต้องการเดินทางกลับบ้านในฤดูเก็บเกี่ยว เบื่อการรอคอยนี้และได้เลือกเจ้าชายโอลาฟ (ต่อมาคือ พระเจ้าโอลาฟที่ 1 แห่งเดนมาร์ก) พระอนุชาของกษัตริย์ให้เป็นผู้นำของพวกเขาและเป็นปากเป็นเสียงให้ในการปรึกษากับกษัตริย์คนุต สิ่งนี้ทำให้กษัตริย์เกิดความระแวง จึงทรงมีพระราชโองการให้จับกุมเจ้าชายโอลาฟ และทรงไปคุมขังในแฟลนเดอส์ ในที่สุดเลดังก็ยุบแยกย้ายกันไป ด้วยชาวนาต้องการที่จะเก็บเกี่ยวผลผลิต แต่กษัตริย์คนุตก็ทรงต้องการที่จะระดมพลอีกครั้งภายในหนึ่งปี
พระชนม์ชีพ > สวรรคต

ก่อนที่จะมีการระดมพลกองเรือ ชาวนาผู้ไม่พอใจได้ก่อกบฏในเวนซิสเซล อันเป็นสถานที่ที่กษัตริย์คนุตทรงประทับอยู่ในต้นปีค.ศ. 1086 กษัตริย์คนุตทรงหลบหนีไปยังชเลสวิชและสุดท้ายไปอยู่ที่โอเดนเซ ในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1086 กษัตริย์คนุตและราชองครักษ์ได้ขอลี้ภัยในโบสถ์นักบุญอัลบันในโอเดนเซ ซึ่งเป็นเขตอภัยทาน แต่ฝ่ายกบฏได้บุกเข้าโบสถ์และปลงพระชนม์กษัตริย์คนุต พร้อมพระอนุชาคือ เจ้าชายเบเนดิกต์ และเหล่าราชองครักษ์ 17 นาย ต่อหน้าแท่นบูชา ตามบันทึกของอาลินอธแห่งแคนเทอร์เบอรี ได้บรรยายว่า กษัตริย์คนุตสวรรคตจากการถูกหอกแทงเข้าที่สีข้าง ผู้สืบบัลลังก์คือ เจ้าชายโอลาฟ ที่ครองราชย์เป็น พระเจ้าโอลาฟที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
การประกาศเป็นนักบุญ

| นักบุญคนุตผู้ศักดิ์สิทธิ์> มรณสักขี |
| --- | --- |
เกิด: ราว ค.ศ. 1042
เสียชีวิต: 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1086 โบสถ์นักบุญอัลบัน, โอเดนเซ
นิกาย: โรมันคาทอลิก
เป็นนักบุญ: 19 เมษายน ค.ศ. 1101  โดย สมเด็จพระสันตะปาปาปาสคาลที่ 2
วันฉลอง: 10 กรกฎาคม
สัญลักษณ์: คนสวมมงกุฏและเสื้อคลุมอย่างกษัตริย์
องค์อุปถัมภ์: ประเทศเดนมาร์ก
ก่อนการมรณสักขี พระองค์เป็นผู้สนับสนุนคริสตจักร กษัตริย์คนุตทรงถูกยกยอเป็นนักบุญอย่างรวดเร็ว ในรัชกาลของกษัตริย์โอลาฟที่ 1 เดนมาร์กประสบปัญหาการเพาะปลูกล้มเหลว จึงถูกมองว่าเป็นการลงโทษของพระเจ้าสำหรับการมรณสักขีการล่วงเกินทำลายสิ่งศักดิ์สิทธิ์อย่างกษัตริย์คนุตที่ 4 มีการรายงานปาฏิหาริย์ปรากฎขึ้นเหนือหลุมพระศพของพระองค์ และกระบวนการประกาศเป็นนักบุญริเริ่มในสมัยกษัตริย์โอลาฟที่ 1
ในวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1101 ด้วยการเกลี้ยกล่อมของราชทูตจากพระเจ้าอีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระสันตะปาปาปาสคาลที่ 2 จึงทรงยืนยันการเกิดขึ้นของ "ลัทธิคนุต" และกษัตริย์คนุตที่ 4 ทรงได้รับการประกาศให้เป็นนักบุญ พระองค์เป็นชาวเดนมาร์กคนแรกที่ได้เป็นนักบุญ วันที่ 10 กรกฎาคม เป็นวันเฉลิมฉลองพระองค์ตามคติคาทอลิก ในสวีเดนและฟินแลนด์มีประวัติถึงวันนักบุญคนุตบางส่วน แต่แท้จริงแล้วเป็นการระลึกถึงมรณสักขีของ เจ้าชายคนุต ลาวาร์ด พระนัดดาของพระองค์มากกว่า
ในปีค.ศ. 1300 พระบรมศพของพระองค์และเจ้าชายเบเนดิกต์ พระอนุชา ได้รับการฝังใหม่ที่มหาวิหารนักบุญคนุตในโอเดนเซ ซึ่งถูกสร้างเพื่อเป็นเกียรติแก่พระองค์ และพระบรรมศพของพระองค์ยังคงอยู่ที่นั่น
พระราชมรดก

รัชกาลของกษัตริย์คนุตได้ถูกตีความแตกต่างกันไปตามกาลเวลา จากกษัตริย์หัวรุนแรงที่กดขี่ข่มเหงประชาชน มาเป็นกษัตริย์ผู้เข้มงวดแต่ยุติธรรม ซึ่งอุทิศพระองค์แก่คริสตจักรโรมันคาทอลิกอย่างทุ่มเท ทรงต่อสู้เพื่อความยุติธรรมโดยไม่คำนึงถึงตัวพระองค์เอง พระองค์ไม่ทรงเคยเป็นนักบุญซึ่งเป็นที่นิยมในเดนมาร์ก แต่ความเป็นนักบุญของเขาทำให้สถาบันกษัตริย์เดนมาร์กได้รับรัศมีของเทวสิทธิราชย์ สาเหตุของการกบฏที่ได้สังหารกษัตริย์คนุตที่ 4 นั้นไม่ปรากฏแน่ชัด แต่ก็สันนิษฐานว่าอาจเป็นเพราะค่าปรับที่ทรงเรียกเก็บจากชาวนาที่ไม่ได้มาเข้าร่วม "เลดัง" ในปีค.ศ. 1085 ตามที่ระบุไว้ในพงศาวดารรอสกิลด์ หรืออาจเป็นเพราะผลที่รุนแรงที่เกิดมาจากนโยบายทศางค์ของพระองค์
เอกสารการบริจาคให้มหาวิหารลุนด์ของพระองค์ เป็นเอกสารที่เก่าแก่ที่สุดในเดนมาร์ก ซึ่งให้ข้อมูลเชิงลึกอย่างกว้างๆ เกี่ยวกับสังคมหลังยุคไวกิงของเดนมาร์ก การบริจาคอาจเป็นจุดประสงค์ในการจัดตั้งสังฆมณฑลลุนด์ของเดนมาร์ก ตามพระราชประสงค์ของกษัตริย์สเวนที่ 2 ซึ่งมาสำเร็จในปีค.ศ. 1104 เมื่อพระราชโอรสของกษัตริย์คนุตคือ เจ้าชายคาร์ล ได้เป็นเคานท์แห่งแฟลนเดอส์ระหว่างปีค.ศ. 1119 ถึงค.ศ. 1127 พระองค์ได้รับพระสมัญญานามว่า ชาร์ล คนดี เคานท์คาร์ล หรือ ชาร์ล ก็ทรงพบจุดจบเหมือนพระราชบิดาคือ ทรงถูกปลงพระชนม์โดยกบฏ (ในบรูช ค.ศ. 1127) ต่อมาทรงได้รับการประกาศเป็นบุญราศี ตามบันทึกของนีลส์ ลุนด์ ผู้สอนประวัติศาสตร์ยุคกลางของมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน ระบุว่า การที่กษัตริย์คนุตละทิ้งการบุกอังกฤษ "ถือเป็นจุดจบของยุคสมัยไวกิง"
ในปีค.ศ. 2008 มีการถ่ายภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์พระบรมศพของกษัตริย์คนุต ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพระองค์เป็นคนถนัดมือขวา และมีพระวรกายผอมเพรียว นอกจากนี้มีการระบุสาเหตุการสวรรคตว่ามีการแทงจากกระดูกใต้กระเบนเหน็บไปยังส่วนท้อง ซึ่งลบล้างบันทึกของอาลินอธแห่งแคนเทอร์เบอรี พระองค์ไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ ที่มีการต่อสู้กับศัตรูหลายคน ซึ่งเป็นการสนับสนุนหลักฐานที่ว่าพระองค์ทรงยอมรับความตายโดยที่ไม่ทรงต่อสู้ใดๆ เลย
ในสเปน วันเฉลิมฉลองนักบุญคนุต กลายเป็น "วันหยุด" เล่นๆ สนุกๆ ไม่จริงจัง สำหรับขบวนการเคลื่อนไหวเพื่อให้มารีฮวนนาถูกกฎหมาย ตามภาษาสเปนชื่อพระองค์คือ คานูโต ซึ่งบังเอิญตรงกับคำเรียก บุหรี่จากกัญชา
เชิงอรรถ

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Stefan Pajung, Knud den Hellige ca. 1042–1086, danmarkshistorien.dk, Aarhus University, 22 January 2010
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15  Bricka, Carl Frederik, Dansk Biografisk Lexikon, vol. IX [Jyde – Køtschau], 1895, pp.260–263.
1 2 3  Knud 4. den Hellige at Gyldendals Åbne Encyklopædi
↑  Bricka, Carl Frederik, Dansk Biografisk Lexikon, vol. VII [I. Hansen – Holmsted], 1893, p.74.
↑  Line, Philip (2007). Kingship and State Formation in Sweden: 1130–1290. Brill. pp. 499–500.
1 2 3 4  Knud den Helliges gavebrev 1085 เก็บถาวร 23 กรกฎาคม 2012 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, danmarkshistorien.dk, Aarhus University, 6 June 2010
1 2  CT-scanning af Knud den Hellige afslører nyt om kongemord เก็บถาวร 2008-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Ingeniøren, 8 March 2008
↑  Farmer, David Hugh (1997). The Oxford dictionary of saints (4. ed.). Oxford [u.a.]: Oxford Univ. Press. pp. 87. ISBN 9780192800589.
↑  Axelsson, M: Tjugo dagar efter jul, published 13 January 2007 (in Swedish)
↑  The Scandinavian Remedy: The murder at Haraldsted (3 January 2009) เก็บถาวร 16 มีนาคม 2012 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, retrieved 8 January 2012.
↑  "En honor a San Canuto". El País (ภาษาสเปน). 20 January 2003.
การปลงพระชนม์คนุตผู้ศักดิ์สิทธิ์ วาดโดย คริสเตียน อัลเบร็คช์ ฟ็อน เบ็นซอน ในปีค.ศ. 1843
ภุพเนศวร

| ภุพเนศวร เอกามรเกษตร จักรเกษตร |
| --- | --- |
นคร
บนลงล่างและซ้ายไปขวา: ถ้ำอุทัยคีรีและขันธาคีรี, ลิงคราชมนเทียร, ตัวเมืองภุพเนศวร, สวนสัตว์นันทานกานันท์ และ ธาวลีศานติสถูป
สมญา: Sports Capital of India   Temple City of India
ภุพเนศวรภุพเนศวร รัฐโอฑิศาแสดงแผนที่ประเทศอินเดียภุพเนศวรภุพเนศวร (รัฐโอริศา)แสดงแผนที่รัฐโอริศา
พิกัด: 20°16′N 85°50′E﻿ / ﻿20.27°N 85.84°E﻿ / 20.27; 85.84
ประเทศ: อินเดีย
รัฐ: รัฐโอฑิศา
เขต: Khordha
ตั้งชื่อจาก: Lord Shiva's name: Bhubaneswar
การปกครอง
 • ประเภท: Municipal Corporation
 • องค์กร: Bhubaneswar Municipal Corporation (BMC)
 • Mayor: Anant Narayana Jena (BJD)
 • Municipal Commissioner: Dr. Krishan Kumar, IAS
 • Commissioner of Police: Satyajit Mohanty, IPS
พื้นที่
 • นคร: 422 ตร.กม. (163 ตร.ไมล์)
ความสูง: 58 เมตร (190 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • นคร: 837,321 คน
 • อันดับ: 60
 • ความหนาแน่น: 2,131.37 คน/ตร.กม. (5,520.2 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 881,988 คน
เดมะนิม: Bhubaneswaria
ภาษา
 • ทางการ: โอเดีย, อังกฤษ
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 751xxx
Telephone code: 0674
ทะเบียนพาหนะ: OD-02 (Acharya Vihar)   OD-33 (Patia)
UN/LOCODE: IN BBI
เว็บไซต์: www.bhubaneswar.me
ภุพเนศวร (โอเดีย: ଭୁବନେଶ୍ୱର, ออกเสียง: [ˈbʱubɔneswɔɾɔ, -ɕwɔɾ] ( ฟังเสียง)) หรือ ภุวเนศวร (ฮินดี: भुवनेश्वर) เป็นเมืองหลวงของรัฐโอฑิศา ประเทศอินเดีย เป็นเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐโอฑิศาและเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและมีความสำคัญทางวัฒนธรรมในอินเดียตะวันออก
เมืองยุคใหม่ของภุพเนศวรได้มีการก่อสร้างอย่างเป็นกิจลักษณะในปี ค.ศ. 1948 แต่ประวัติศาสตร์ในพื้นที่นี้สามารถสืบย้อนไปได้ถึงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล เมืองได้รับอิทธิพลจากฮินดู พุทธ และศาสนาเชน ที่สามารถเห็นได้จากโบสถ์กลิงคะ และมีโบสถ์จำนวนมากในศตวรรษที่ 6 ถึง 13 ที่เป็นโบสถ์ฮินดูในรูปแบบสถาปัตยกรรมกลิงคะ เมืองภุพเนศวรมักได้รับการกล่าวถึงว่าเป็น "นครแห่งโบสถ์ของอินเดีย"
ภุพเนศวรเป็นเมืองหลวงแทนเมืองคุตตักเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 1949 สองปีหลังจากที่อินเดียได้รับอิสรภาพจากอังกฤษ เมืองสมัยใหม่ออกแบบโดยสถาปนิกชาวเยอรมันอ็อทโท เคอนิกส์แบร์เกอร์ ในปี 1946 ที่ยังออกแบบเมืองชัมเศทปุระและจัณฑีครห์ด้วย ภุพเนศวรถือเป็นหนึ่งในเมืองสมัยใหม่ที่ได้รับการวางผังเมืองแรกสุดของอินเดีย ภุพเนศวร
กับคุตตักมักได้รับการกล่าวว่าเป็น "เมืองแฝดของรัฐโอฑิศา" เขตมหานครที่เกิดจากสองเมืองมีประชากร 1.7 ล้านคนจากข้อมูลปี 2011 ภุพเนศวรได้รับการแบ่งเป็นเมืองชั้น 2 ยังเป็นเมืองเทคโนโลยีข้อมูลเกิดใหม่และเป็นศูนย์กลางทางการศึกษา ภุพเนศวรเป็นหนึ่งในเมืองที่พัฒนาเร็วที่สุดของประเทศ
พิพิธภัณฑ์ยูโกสลาเวีย

| --- | --- |
Музеј Југославије
พิพิธภัณฑ์ 25 พฤษภา ในพิพิธภัณฑ์ยูโกสลาเวีย
th
ก่อตั้ง: 25 พฤษภาคม 1962; 62 ปีก่อน (1962-05-25)
ที่ตั้ง: 19 ถนนกอสพอดาร์ เยฟเรโมวา (Gospodar Jevremova) เบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 44°47′12″N 20°27′06″E﻿ / ﻿44.78667°N 20.45167°E﻿ / 44.78667; 20.45167
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์
จำนวนผู้เยี่ยมชม: 120,000 (2017)
พิพิธภัณฑ์ยูโกสลาเวีย (เซอร์เบีย: Музеј Југославије, อักษรโรมัน: Muzej Jugoslavije) เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์สาธารณะในเบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย ซึ่งบอกเล่าประวัติศาสตร์ของยูโกสลาเวียยุคราชอาณาจักรไปจนถึงยุคสังคมนิยม และชีวิตของยอซีป บรอซ ตีโต ที่ไว้ศพของตีโตในปัจจุบันอยู่ในอาคารบ้านดอกไม้ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์
ด้วยยอดเข้าชม 120,000 ต่อปี ทำให้พิพิธภัณฑ์มียอดเข้าชมสูงสุดในประเทศเซอร์เบีย
ประวัติศาสตร์ > ศูนย์ "ยอซีป บรอซ ตีโต" อนุสรณ์

ทั้งสามอาคารของพิพิธภัณฑ์ ในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์ "ยอซีป บรอซ ตีโต" อนุสรณ์ มาก่อน
พิพิธภัณฑ์ 25 พฤษภา เปิดเมื่อปี 1962 สร้างโดยนครเบลเกรดเพื่อเป็นของขวัญวันเกิดแก่ยอซีป บรอซ ตีโต ประธานาธิบดีแห่งยูโกสลาเวียเนื่องในโอกาสวันเกิดปีที่ 70 ปี พิพิธภัณฑ์นี้ใช้จัดแสดงของขวัญต่าง ๆ ที่ตีโตได้รับจนถึงปี 1962 ในปี 1982 ได้มีการก่อตั้งศูนย์ "ยอซีป บรอซ ตีโต" อนุสรณ์ ("Josip Broz Tito" Memorial Centre) ขึ้น และพิพิธภัณฑ์ 25 พฤษภา กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์ ศูนย์ดังกล่าวประกอบด้วยหลายอาคารและสถาบันต่าง ๆ ที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในเบลเกรด และบางส่วนนอกเบลเกรด เช่นที่กุมรอเวซ บ้านเกิดของตีโต อาคารของศูนย์ยังรวมถึงบ้านดอกไม้ซึ่งเป็นที่ฝังร่างของตีโต อาคารส่วนใหญ่ของศูนย์ตั้งอยู่ในบริเวณเดดีเนีย ในปี 1984 มีการเปิดตัวส่วนต่อเติมอาคารของสะสมอนุสรณ์ (the Memorial Collection Building) ซึ่งจัดแสดงของส่วนตัวและรางวัลรวมถึงเหรียญเกียรติยศของตีโต
นอกจากวัตถุจัดแสดงอันเนื่องจากประวัติศาสตร์ของยูโกสลาเวียและตีโตแล้ว พิพิธภัณฑ์ยังจัดแสดงงานศิลปะจากศิลปินเลื่องชื่อระดับโลก เช่น ยัน กรีเกียร์, คลอด ยอเซฟ แวร์เนท์, เฟอร์ดีนันท์ เฌออร์ก วอลด์มืลเลอร์, ภาพพิมพ์ต้นฉบับของ Los Caprichos โดย ฟรังซิสโก โกยา, เกอร์เบรนด์ ฟาน เดิน เอ็กเฮาต์ เป็นต้น
ประวัติศาสตร์ > พิพิธภัณฑ์การปฏิวัติประชาชนยูโกสลาฟ

พิพิธภัณฑ์การปฏิวัติประชาชนยูโกสลาฟ (Museum of the Revolution of Yugoslav Peoples) สถาปนาในปี 1959 โดยคณะกรรมการกลางสภาคอมมิวนิสต์แห่งยูโกสลาเวีย อาคารเริ่มก่อสร้างในปี 1978 ที่นิวเบลเกรด ตั้งอยู่ระหว่างวังเซอร์เบีย และหออูชเซ ตั้งเป้าแล้วเสร็จในปี 1981 ตรงกับการเฉลิมฉลอง 40 ปีของการปฏิวัติ กระนั้นอาคารสร้างไม่แล้วเสร็จและถูกทิ้งร้าง กลายมาเป็นที่อยู่อาศัยของคนไร้บ้าน
ประวัติศาสตร์ > พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ยูโกสลาเวีย

พิพิธภัณฑ์สถาปนาในปี 1996 โดยรัฐบาลสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวีย เพื่อทดแทนสองสถาบันเก่า คือ ศูนย์ "ยอซีป บรอซ ตีโต" ระลึก และ พิพิธภัณฑ์การปฏิวัติประชนชนยูโกสลาฟ ของสะสมจากทั้งสองหน่วยงานถูกขนย้ายมาเป็นของพิพิธภัณฑ์ใหม่นี้
พิพิธภัณฑ์เปลี่ยนชื่อในปี 2016 เป็น พิพิธภัณฑ์ยูโกสลาเวีย โดยประกอบด้วยสามอาคาร พื้นที่รวม 5253 ตารางเมตร ตั้งอยู่ในสวนขนาด 3.2 เฮกตาร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 2  โปแลนด์
มณฑล (แบบจำลองทางรัฐศาสตร์)

เขตอำนาจมณฑลที่สำคัญในประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ก่อนยุคอาณานิคม: พุกาม, อยุธยา, จามปา, เขมร, ศรีวิชัย และมัชปาหิต
มณฑล (สันสกฤต: मण्डल (Maṇḍala)) มีความหมายตามรากศัพท์ว่า "วงกลม" นักรัฐศาสตร์เลือกใช้คำว่ามณฑลเพื่ออธิบายลักษณะของอำนาจทางรัฐศาสตร์ในประวัติศาสตร์โบราณบนพื้นที่อุษาคเนย์ในยุคสมัยที่อำนาจท้องถิ่นมีความสำคัญหลักในการปกครอง ซึ่งมีจุดศูนย์กลางของอำนาจอยู่ที่เมืองหรือเกอดาตวน และแผ่กระจายสู่บริเวณโดยรอบ ทั้งนี้เพื่อให้ต่างออกไปจากกรอบคิดของคนในยุคปัจจุบันซึ่งให้ความสำคัญกับความเป็นเอกภาพของรัฐอย่างเช่นการปกครองแบบราชอาณาจักรรวมศูนย์ หรือรัฐสมัยใหม่ที่เกิดขึ้นหลังจากเทคโนโลยีแผนที่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 แนวคิดเรื่องมณฑลได้รับความสนใจจากวอลเตอร์ (1982) ซึ่งได้ให้คำจำกัดความไว้ว่า
The map of earlier Southeast Asia which evolved from the prehistoric networks of small settlements and reveals itself in historical records was a patchwork of often overlapping mandalas.
แนวคิดนี้ถูกริเริ่มขึ้นมาเพื่อทำความเข้าใจกับรูปแบบการสร้างรัฐอำนาจบนดินแดนอุษาคเนย์ ตัวอย่างเช่น รูปแบบของสหพันธราชอาณาจักรอันมีอำนาจหลัก ณ ศูนย์กลางการปกครอง แนวคิดนี้พัฒนาขึ้นจากแนวคิดด้านการปกครองของอินเดียเพื่อเลี่ยงการใช้คำว่ารัฐในความหมายของรัฐสมัยใหม่ซึ่งมีพื้นฐานจากขนบการปกครองของจีนหรือยุโรปซึ่งมองว่าแผ่นดินเป็นจุดกำหนดรัฐและมีอาณาบริเวณที่กำหนดแน่นอนตายตัวโดยที่ทุกเขตการปกครองขึ้นตรงต่อส่วนกลาง ต่างจากแนวคิดของมณฑลที่มองว่าอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนนั้นถูกกำหนดโดยศูนย์กลางหลักเป็นสำคัญ ขอบเขตของอธิปไตยอาจครอบคลุมอาณาเขตของเมืองประเทศราชอื่นในลักษณะของการแผ่อำนาจ แต่จะไม่เข้าไปควบคุมดูแลกิจการภายในของเมืองประเทศราชนั้น
ระบบอำนาจแบบมณฑลอาจเทียบได้กับระบบเจ้าขุนมูลนายของยุโรปในลักษณะของความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านครกับเมืองประเทศราช อย่างไรก็ดี หัวเมืองประเทศราชภายใต้ระบบอำนาจแบบมณฑลมีความเป็นเอกเทศมากกว่าในระบบเจ้าขุนมูลนาย ความสัมพันธ์เป็นไปในลักษณะส่วนตัวมากกว่าทางการ หัวเมืองที่เป็นประเทศราชหนึ่ง ๆ อาจอยู่ใต้อำนาจของหลายขั้วอำนาจใหญ่ในเวลาเดียวกันได้
เชิงอรรถ

↑  O.W. Wolters, 1999, p. 27
มหาเคารี

Hindu goddess and manifestation of Durga
| มหาเคารี |
| --- | --- |
เทวีแห่งความงามและสตรี
พระแม่มหาเคารี
ชื่อในอักษรเทวนาครี: महागौरी
ส่วนเกี่ยวข้อง: อวตารของพระปารวตี/ อาทิปราศักติ
ที่ประทับ: ไกลาศคีรี
มนตร์: श्वेते वृषे समारुढा श्वेताम्बरधरा शुचिः। महागौरी शुभं दघान्महादेवप्रमोददा॥
อาวุธ: ตรีศุล, ทมารุ (กลองแทมบูรีน), อภัยมุทรา, วรทมุทรา
พาหนะ: กระทิง
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: พระศิวะ
บุตร - ธิดา: พระขันธกุมาร, พระคเณศ, พระชโยติ, พระอโศกสุนทรี
พี่น้อง: พระแม่คงคา และ พระวิษณุ
พระแม่มหาเคารี (สันสกฤต: महागौरी, ไอเอเอสที: Mahāgaurī) เป็นอวตารปางที่ 8 ของพระแม่ทุรคา หนึ่งใน 9 ปางของ นวทุรคา บูชากันในวันที่ 8 ของนวราตรี  ตามเทวตำนานฮินดูระบุว่าทรงมีอำนาจที่ช่วยให้ผู้ที่เคาระศรัทธาในพระองค์สมประสงค์ และได้รับการบรรเทาจากทุกข์ต่าง ๆ ในชีวิต เทวลักษณะคือทรงมีสี่กร โดยทรงประทับกรในลักษณะต่าง ๆ คือ กรหนึ่งในท่าสยบความหวาดกลัว, กรหนึ่งทรงตรีศูล, กรหนึ่งทรงทมารู และอีกกรหนึ่งในมุทราให้พร
มหาวิทยาลัยชาลส์

มหาวิทยาลัยชาลส์ (อังกฤษ: Charles University) หรือ มหาวิทยาลัยคาร์ล (เช็ก: Univerzita Karlova, UK; ละติน: Universitas Carolina; เยอรมัน: Karls-Universität) หรือชื่อในอดีต มหาวิทยาลัยปราก (ละติน: Universitas Pragensis) เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่และเก่าแก่ที่สุดของประเทศเช็กเกีย และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงเปิดสอนอยู่ของยุโรป ในปัจจุบัน มหาวิทยาลัยประกอบด้วย 17 คณะ ตั้งอยู่ในปราก, ฮราเด็ตส์กราลอแว และ เปิลเซ็ญ มหาวิทยาลัยชาลส์เป็นหนึ่งในสามมหาวิทยาลัยอันดับต้นของยุโรปตะวันออกและกลาง และได้รับการจัดอันดับอยู่ระหว่างอันดับที่ 200–300 ของโลก
พิพิธภัณฑ์ไวกิงโลโฟตร์

พิพิธภัณฑ์ไวกิงโลโฟตร์
พิพิธภัณฑ์ไวกิงโลโฟตร์ (นอร์เวย์: Lofotr Vikingmuseum) เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ที่อยู่บนพื้นฐานของการฟื้นฟูและการขุดค้นทางโบราณคดีของหมู่บ้านเผ่าไวกิงในหมู่เกาะนอร์เวย์เหนือของลูฟฟูเทน ประเทศนอร์เวย์ ซึ่งตั้งอยู่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ ของบอร์ก ใกล้กับหมู่บ้านเบอสตัดของเกาะเวสต์วอกอย
ประวัติ

ค.ศ. 1983 นักโบราณคดีได้ค้นพบโรงเรือนหัวหน้าเผ่าที่บอร์ก (På Borg på Vestvågøya i Lofoten) ซึ่งเป็นอาคารขนาดใหญ่ในยุคไวกิงโดยเชื่อว่ามีการจัดสร้างขึ้นประมาณปี ค.ศ. 500 โครงการวิจัยร่วมของสแกนดิเนเวียได้ดำเนินการที่บอร์กตั้งแต่ ค.ศ. 1986 ถึง ค.ศ. 1989 ได้มีการขุดพบพบอาคารในช่วงยุคไวกิงที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยพบในประเทศนอร์เวย์ โครงสร้างพื้นฐานของโรงเรือนหัวหน้าเผ่าที่บอร์กวัดความยาวได้ 83 เมตร (272 ฟุต) และสูง 9 เมตร (30 ฟุต) ที่แห่งนี้คาดว่าได้ถูกทิ้งร้างไปในช่วงประมาณปี ค.ศ. 950
การดำเนินการปัจจุบัน

หลังจากการขุดค้นสิ้นสุดลง ซากของสิ่งที่เคยเป็นโรงเรือนหลังเก่ายังคงมองเห็นได้ โรงเรือนยาวหลังนี้ได้รับการปรับปรุงใหม่เล็กน้อยทางตอนเหนือของพื้นที่ขุดค้น ในปี ค.ศ. 1995 พิพิธภัณฑ์ไวกิงโลโฟตร์ได้เปิดทำการ พิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยการสร้างใหม่เต็มรูปแบบของโรงเรือนหัวหน้าเผ่าที่มีความยาว 83 เมตร (272 ฟุต), โรงตีเหล็กของช่างตีเหล็ก, เรือสองลำ (แบบจำลองของเรือโกกสตัด หนึ่งในขนาดเต็มรูปแบบ) และห้องนอนของพวกเขา รวมถึงแบบจำลองต่าง ๆ ที่ให้ผู้เข้าชมได้ดื่มด่ำในวิถีชีวิตของชาวไวกิงยุคนั้น อาคารหลักได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชาวนอร์เวย์ผู้มีนามว่ากิเซล ยักเฮล
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 ได้มีแผนขยายตัวของพิพิธภัณฑ์ไวกิงโลโฟตร์ โดยการสร้างอัฒจันทร์ขนาดใหญ่ลงไปในพื้นดินระหว่างอาคารรับเลี้ยงรับรองและโรงเรือนหัวหน้าเผ่า แผนนี้ได้ถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากมีการค้นพบทางโบราณคดีของสถานที่ทำอาหาร 2,000 ปีและหลุมโพรง
ปัจจุบัน พื้นที่ดังกล่าวได้รับการขุดขึ้นและสร้างอาคารขึ้นใหม่บนที่ดินจัดสรร ส่วนนี้ของพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยห้องแสดงนิทรรศการถาวร 2 แห่งและโรงภาพยนตร์ ห้องโถงจัดแสดงผ่านวิดีโอและสิ่งประดิษฐ์ที่มีเอกลักษณ์ จากการค้นพบและการขุดค้นของบอร์ก โบราณวัตถุทางโบราณคดีบางส่วนมีลักษณะโดดเด่น บริเวณกลางแจ้งของพิพิธภัณฑ์ที่กว้างขวางจะเชื่อมโยงกับเส้นทางเดินกรวด อันเป็นการเชิญชวนให้ผู้เยี่ยมชมสำรวจประวัติศาสตร์ที่มีขนาดใหญ่กว่าห้องแสดงนิทรรศการเพียงอย่างเดียว เพื่อดูโรงเรือนหัวหน้าเผ่าที่สร้างขึ้นใหม่บนเนินเขา, ไปขึ้นเรือไวกิง, เพื่อดูวิวโดยรอบ และพยายามที่จะให้เข้าใจในคุณค่าของภูมิทัศน์ ตลอดจนสิ่งที่นำเสนอในยุคไวกิง ซึ่งเป็นการเพิ่มประสบการณ์
พิพิธภัณฑ์เปิดให้บริการทุกวันตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคมถึงวันที่ 15 กันยายน ส่วนกองอำนวยการพิพิธภัณฑ์ไวกิงโลโฟตร์ ตั้งอยู่ในอาคารเก่าแก่ของโบสถ์บอร์เก
นอกจากนี้ โรงเรือนขนาดยาวยังเป็นจุดหยุดพักที่สี่ของการแข่งขันรายการดิอะเมซิงเรซ 23
พิพิธภัณฑ์ไวกิงโลโฟตร์ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงพิพิธภัณฑ์แห่งปี ค.ศ. 2011 (ประเทศนอร์เวย์) และรางวัลพิพิธภัณฑ์ยุโรปแห่งปี ค.ศ. 2013
ดูเพิ่ม

ฮาลูกาลันด์
แหล่งข้อมูลอื่น

Lofotr Vikingmuseum
68°14′24″N 13°45′11″E﻿ / ﻿68.2400°N 13.7531°E﻿ / 68.2400; 13.7531
โรงเรือนขนาดยาวซึ่งบูรณะใหม่ ที่พิพิธภัณฑ์ไวกิงโลโฟตร์
มังกรสลาฟ

เซนต์จอร์จกับมังกรในตราประจำกรุงมอสโก
ในประมวลเรื่องปรัมปราสลาฟ คำว่า zmey (บัลแกเรียและรัสเซีย: змей, มาซิโดเนีย: змеj) บางที่อาจเรียก zmiy (โปแลนด์: żmij, ยูเครน: змій) และ zmaj (เซอร์เบียและบอสเนีย: змај, สโลวีเนีย โครเอเชีย: zmaj) เป็นคำที่ใช้เรียกมังกร และในคำสลาฟคำนี้อาจจะหมายถึงสัตว์ในตระกูล "งู"
ในประเทศโรมาเนีย คำว่ามังกรสลาฟ ได้มีการเรียกแบบลั้นว่า zmeu และในเรื่องปรัมปราของเบลารุสและโปแลนด์ รวมถึงเรื่องราวปรัมปราอื่น ๆ ของชาวสลาฟ มังกรจะถูกเรียกว่า  smok (смок), tsmok (цмок)
มหาชนบท

มหาชนบท (สันสกฤต: महाजनपद) ประกอบด้วย 16 อาณาจักรหรือแคว้นในอินเดียโบราณ ในสมัยพุทธกาล หรือระหว่าง 600 ถึง 400 ปีก่อนคริสตกาล โดยมีสองแห่งที่มีความเป็นไปได้ว่าเป็นสาธารณรัฐ (ganatantras) และที่อื่นปกครองโดยระบบกษัตริย์ ในอังคุตตรนิกายได้กล่าวถึง 16 อาณาจักรและแคว้นนี้อยู่บ่อยครั้ง ที่มีความเจริญรุ่งเรืองขยายไปถึงแคว้นคันธาระทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ไปถึงแคว้นอังคะทางทิศตะวันออกของอนุทวีปอินเดีย และรวมถึงบางส่วนแถบเทือกเขาวินธยะ ก่อนยุครุ่งเรืองของศาสนาพุทธในประเทศอินเดีย
ในช่วง 600 ถึง 500 ปีก่อนคริสตกาล ถือเป็นจุดเปลี่ยนของประว้ติศาสตร์อินเดียช่วงแรก กล่าวคือ มีการเกิดนครใหญ่ ๆ แห่งแรก ๆ ของอินเดีย หลังจากการล่มสลายของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ รวมถึงความเจริญรุ่งเรืองของขบวนการสมณะ (รวมถึงศาสนาพุทธและศาสนาเชน) ที่เข้ามาแข่งขันกับความเชื่อดั้งเดิมของยุคพระเวท
ภาพรวม

แคว้นหรืออาณาจักรใหญ่ ๆ รวม 16 แคว้น ปรากฏชื่อตามบาลีอุโบสถสูตร แห่งติกนิบาต อังคุตตรนิกาย พระสุตตันตปิฎก ดังนี้
อังคะ
มคธ
กาสี
โกศล
วัชชี
มัลละ
เจตี
วังสะ
กุรุ
ปัญจาละ
มัจฉะ
สุรเสนะ
อัสสกะ
อวันตี
คันธาระ
กัมโพชะ
ฟุตบอลในนอร์เทิร์นไซปรัส

ฟุตบอล ถือเป็นกีฬาประจำชาติของนอร์เทิร์นไซปรัส อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลตุรกีไซปรัส (ตุรกี: Kıbrıs Türk Futbol Federasyonu, KTFF) ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1955 สมาคมทำหน้าที่ดูแลฟุตบอลทีมชาติ, ฟุตบอลลีก, ฟุตบอลคัพ และซูเปอร์คัพ เนื่องจากการกีดกันทางกีฬาต่อนอร์เทิร์นไซปรัส ทำให้ทีมฟุตบอลจากนอร์เทิร์นไซปรัสไม่สามารถเข้าร่วมแข่งขันระดับนานาชาติได้
สมาคมฟุตบอลตุรกีไซปรัส

สมาคมฟุตบอลตุรกีไซปรัส (ตุรกี: Kıbrıs Türk Futbol Federasyonu, KTFF) เป็นสหพันธ์ฟุตบอลของนอร์เทิร์นไซปรัส ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1955 ในช่วงที่ไซปรัสตกเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิบริติช ปัจจุบัน สมาคมไม่ได้เป็นสมาชิกของทั้งฟีฟ่าหรือยูฟ่า
ฟุตบอลหญิง

ฟุตบอลหญิงในนอร์เทิร์นไซปรัสยังคงได้รับการพัฒนาน้อย ฟุตบอลลีกหญิงแห่งแรกของประเทศอย่างเคทีเอฟเอฟ วีเมนส์ลีก ก่อตั้งขึ้นในฤดูกาล 2007-08 มีทีมเข้าร่วมแข่งขัน 7 ทีม ต่อมาได้เพิ่มจำนวนเป็น 9 ทีม อย่างไรก็ตาม เนื่องจากลีกหญิงได้รับความสนใจน้อย สมาคมจึงสั่งยกเลิกการแข่งขันลีกนี้ ปัจจุบันมีเพียงสโมสร Akdeniz Nurçelik ซึ่งเป็นทีมฟุตบอลหญิงของสโมสรกีฬา Akdeniz เท่านั้น ที่ยังคงแข่งขันอยู่ โดยในฤดูกาล 2014–15 ทีมได้ลงแข่งขันในลีกฟุตบอลหญิงระดับสามของตุรกี
ฟ้ามิอาจกั้นรัก

ฟ้ามิอาจกั้นรัก (อังกฤษ: Kabhi Khushi Kabhie Gham; ฮินดี: कभी ख़ुशी कभी ग़म) เป็นภาพยนตร์ชื่อดังของบอลลีวู้ด เมื่อปี พ.ศ. 2544 นำแสดงโดยศาห์รุข ข่าน คาโจล ฤติก โรศัน กรีนา กปูร อมิตาภ พัจจัน ชยา พัจจัน รานี มูเคอจี และจอห์นนี่ เรเวอร์
เรื่องย่อ

ราหุลขัดใจพ่อไม่ยอมแต่งงานกับผู้หญิงที่พ่อเลือกให้ แต่กลับไปแต่งกับผู้หญิงธรรมดาซึ่งทำให้พ่อโกรธมาก จึงตัดขาดความเป็นพ่อลูก กาลเวลาผ่านไป เมื่อโรฮานโตขึ้นรับรู้ความจริงจึงอยากให้พี่ชายและพี่สะใภ้กลับมาสู่ครอบครัวเขาจึงพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้พ่อและพี่ต่างลดทิฐิเข้าหากัน
นักแสดง

อมิตาภ พัจจัน แสดงเป็น ยาช ไรชาน นักธุรกิจเศรษฐี ผู้ซึ่งบงการชีวิตของทุกคนในครอบครัว
ชยา พัจจัน แสดงเป็น นานดินี ไรชาน ภรรยาของยาช เธอเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับลูกของเธอเสมอ แต่กลับหางเหิ่นกับยาชผู้เป็นสามี
ศาห์รุข ข่าน แสดงเป็น ราหุล ไรชาน ลูกเลี้ยงของยาชและนานดินี ราหุลทราบดีว่าตัวเองนั้นเป็นลูกเลี้ยงจึงทำตามความฝันของพ่อแม่ตลอด จนวันหนึ่งที่เขาตกหลุมรักอัญชลี จึงทำให้เกิดการแตกหักของพ่อลูก
คาโจล แสดงเป็น อัญชลี ชามาน ไรชาน คนรักของราหุลซึ่งตอนหลังเป็นภรรยา เป็นผู้หญิงสดใสร่าเริงอาศัยอยู่ในสลัมชาลี ชาว ครอบครัวของเธอจนทำให้ยาชไม่รับเธอเป็นลูกสะใภ้
ฤติก โรศัน แสดงเป็น โรฮาน ไรชาน ลูกชายแท้ๆของยาชกับนานดินี เขาอยากให้พี่ชายของเขากลับมาบ้าน กลับมาสู่ครอบครัว เขาจึงออกตามหาพี่ชาย
กรีนา กปูร แสดงเป็น พูจา ชามาน น้องสาวของอัญชลี เป็นหญิงสาวสวย ฟุ่งเฟ้อหรูหรา ผู้ช่วยโรฮานในการวางแผนนำตัวราหุลมาคืนดีกับยาช
รานี มูเคอจี แสดงเป็น ไนน่า กาปรู เป็นสาวสังคม ฐานะดี หลงรักและอยากแต่งงานกับราหุล ผู้ซึ่งยาชวางตัวให้เธอเป็นลูกสะใภ้
มะม่วงหัวแมงวัน

| มะม่วงหัวแมงวัน |
| --- | --- |

เมล็ดมะม่วงหัวแมงวันที่เรียกจาโรลีในอินเดีย

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Sapindales
วงศ์:: Anacardiaceae
สกุล:: Buchanania
สปีชีส์:: Buchanania lanzan
ชื่อทวินาม
B. lanzan Spreng.

มะม่วงหัวแมงวัน หรือรักหมู (ชื่อวิทยาศาสตร์:  Buchanania lanzan;ฮินดี: चारोली, อักษรโรมัน: चारोली; ฮินดี: चिरौन्जी, อักษรโรมัน: चिरौन्जी; มราฐี: चारोळी, อักษรโรมัน: चारोळी)  เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Anacardiaceae กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลแดง เมื่อแก่จะเกลี้ยง ใบเดี่ยว ก้านใบยาว ดอกช่อ ออกตามปลายกิ่ง สีขาวหรือสีเหลืองอ่อน เกสรตัวผู้มี 10 อัน ผลเดี่ยว ขนาดเล็ก ค่อนข้างกลม เมื่ออ่อนเป็นสีเขียว แก่แล้วเป็นสีดำ เนื้อไม้ใช้ก่อสร้าง ทำเครื่องใช้ต่างๆ ผลรับประทานได้ทั้งอ่อนและสุก แต่ยางของผลอาจทำให้ระคายเคืองในลำคอได้ ในอินเดียนำเมล็ดไปคั่ว ทำเป็นขนมกะเหรี่ยงเรียกสะโก่เร เปลือกต้นใช้ย้อมผ้าได้สีน้ำตาลอ่อนหรือชมพู
ภฤคุ

| ภฤคุ |
| --- | --- |
ภาพเขียนฤาษีภฤคุ
ส่วนเกี่ยวข้อง: สัปตฤษี
ที่ประทับ: รุทรปรยาค
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: ขยาติ, กาวยามาตา และ ปุโลมา
บุตร - ธิดา:  ธตา, วิธตา, ภารคาวี (จากขยาติ),  ศุกราจารย์ (จากกาวยามาตา)  จยวณะ (จากปุโลมา) 
บิดา-มารดา: พระพรหม (บิดา)
ฤาษีภฤคุ หรือ ภฤคุ (สันสกฤต: Bhṛgu) เป็นฤาษีในศาสนาฮินดู หนึ่งในเจ็ดสัปตฤษีผู้ยิ่งใหญ่ และหนึ่งในคณะประชาบดี (ผู้ช่วยสร้างเอกภพ) สร้างขึ้นมาโดยพระพรหม  ภฤคุเป็นผู้ประพันธ์ ภฤคุสังหิตา งานเขียนดาราศาสตร์ฮินดู (ชโยติษ) ถือกันว่าภฤคุเป็น มนัสบุตร ("ผู้เกิดจากความคิด") ของพระพรหม รูปคำเวษณ์ของชื่อภฤคุ ภารควะ เป็นคำที่ใช้เรียกลูกศิษย์ของภฤคุ ในมนูสมฺริติระบุว่าภฤคุเป็นผู้อาศัยร่วมชาติเดียวกับพระมณู ปฐมาจารย์ของมนุษยชาติในคติฮินดู ภฤคุตั้งอาศรมอยู่ริมแม่น้ำสาขาหนึ่งของแม่น้ำทฤษัทวตี ใกล้กับเขาโทศี ในรัฐพรหมวรรต ที่ซึ่งปัจจุบันคือแถบพรมแดนรัฐหรยาณากับรัฐราชสถาน ในประเทศอินเดีย ภฤคุมีภรรยาสามนาง โดยมีหนึ่งในผู้สืบเชื้อสายคือ ชมทัคนิ บิดาของฤษีปรศุราม หนึ่งในอวตารของพระวิษณุ
ตำนาน

ในภควัทคีตา พระกฤษณะเคยกล่าวว่าในบรรดาฤษีทั้งปวง ฤาษีภฤคุเป็นตัวแทนของความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า