stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รัตติกร ขุนโสม
แหล่งข้อมูลอื่น

รัตติกร ขุนโสม ที่อินสตาแกรม
รัตติกร ขุนโสม ที่เฟซบุ๊ก
| ก่อนหน้า> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | รัตติกร ขุนโสม> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ถัดไป> รางวัลและความสำเร็จ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  โมนิกา คาสตาโน |  | รองอันดับ 4 มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  (2015) |  |  มิเชล เลออน |
| ปรภัสสร วรสิรินดา |  |  มิสแกรนด์ไทยแลนด์  (2015) |  |  สุภาพร มะลิซ้อน |
| ด ค กผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ |
| --- | --- |
คริสต์ทศวรรษ 2010:  ญาดา เทพนม (2013)  ปรภัสสร วรสิรินดา (2014)  รัตติกร ขุนโสม (2015)  สุภาพร มะลิซ้อน (2016)  ปาเมลา ปาสิเนตตี (2017)  น้ำอ้อย ชนะพาล (2018)  อารยะ ศุภฤกษ์ (2019) 
คริสต์ทศวรรษ 2020:  พัชรพร จันทรประดิษฐ์ (2020)  อินดี จอห์นสัน (2021)  อิงฟ้า วราหะ (2022)  ทวีพร พริ้งจำรัส (2023)  มาลิน ชระอนันต์ (2024) 
 # ถูกถอดถอนออกจากตำแหน่ง  ‡ ดำรงตำแหน่งแทน 
| ด ค กตัวแทนผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2015 |
| --- | --- |
  แคลร์ เอลิซาเบธ พาร์กเกอร์   อาเนอา การ์ซิอา   รัตติกร ขุนโสม 
 ตัวแทนผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
ภานุมา ยุคล

| ท่านหญิง ภานุมา ยุคล |
| --- | --- |
เกิด: หม่อมเจ้าหญิง ยุคล 20 มิถุนายน พ.ศ. 2524 (43 ปี)
อาชีพ: นักธุรกิจ
คู่สมรส: เมธ พิพิธโภคา
บุตร: แป้ม พิพิธโภคา เปรม พิพิธโภคา
บิดามารดา: พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล หม่อมไฉไล ยุคล ณ อยุธยา
ท่านหญิงภานุมา ยุคล (เดิม: หม่อมเจ้าหญิง ยุคล; ประสูติ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2524) มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงหญิง เป็นพระธิดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล ประสูติแต่หม่อมไฉไล ยุคล ณ อยุธยา ท่านเป็นน้าของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ที่อายุมากกว่าท่านหญิงภานุมา ยุคล หลายปีแต่ท่านก็มีศักดิ์เป็นน้าเนื่องจากท่านผู้หญิงพันธุ์สวลี กิติยากร เป็นพี่สาวต่างมารดาของท่าน
พระประวัติ

ภานุมา ยุคล มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า หม่อมเจ้าหญิง ยุคล ต่อมาทรงเปลี่ยนพระนามใหม่เป็น หม่อมเจ้าภานุมา ยุคล เป็นพระธิดาองค์เล็กในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล ประสูติแต่หม่อมไฉไล ยุคล ณ อยุธยา (สกุลเดิม ถาวร) เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2524 มีเจ้าพี่ร่วมหม่อมมารดาหนึ่งองค์ คือ พันโท หม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล และมีเจ้าพี่ต่างมารดาสี่องค์ ได้แก่
ท่านผู้หญิงพันธุ์สวลี กิติยากร (พระมารดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ)
หม่อมเจ้าฐิติพันธุ์ ยุคล
คุณหญิงรังษีนภดล ยุคล
เรืออากาศโท หม่อมเจ้าภูริพันธ์ ยุคล
ปัจจุบันภานุมาทรงช่วยงานหม่อมมารดาซึ่งเป็นเจ้าของกิจการธุรกิจร้านจิวเวลรี่ ที่สยามพารากอนและเพนนินซูลาพลาซา และกิจการบ้านพักตากอากาศ “คุ้มป่าธรรมชาติ หม่อมไฉไล” จังหวัดกาญจนบุรี “คุ้มแม่น้ำหม่อมไฉไล” จังหวัดนครปฐม "คุ้มพัทยาหม่อมไฉไล" พัทยาใต้
หม่อมเจ้าภานุมาทรงสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 (สอบเทียบ) จากโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้เสด็จไปทรงศึกษาต่อที่วิทยาลัยมาร์ติน ประเทศออสเตรเลีย หลังจากทรงสำเร็จการศึกษาได้เสด็จกลับมาประทับยังประเทศไทย และเริ่มต้นทำธุรกิจเกี่ยวกับเกสต์เฮาส์ ย่านถนนข้าวสาร นำออกแบบเกสต์เฮาส์เองตามที่ศึกษามา
พระประวัติ > ชีวิตส่วนองค์

หม่อมเจ้าภานุมา ยุคล ได้กราบถวายบังคมลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์เพื่อสมรสกับเมธ พิพิธโภคา (บุตรของสันติกับอุษา พิพิธโภคา) ในการนี้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ เสด็จเป็นองค์ประธานในพิธีมงคลสมรส เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ณ โรงแรมเรือโบราณ คุ้มหม่อมไฉไล แม่น้ำท่าจีน อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม
ภานุมามีโอรส-ธิดาสองคน ได้แก่
ญาใจ พิพิธโภคา
เปรม พิพิธโภคา
แหล่งข้อมูลอื่น

www.momchailai.com
กล้องโทรทรรศน์ซูบารุ

| --- | --- |

ที่ตั้ง: ภูเขาไฟเมานาเคอา, เกาะฮาวาย
พิกัด: 19°49′32″N 155°28′34″E﻿ / ﻿19.82556°N 155.47611°E﻿ / 19.82556; 155.47611
องค์กร: หอดูดาวแห่งชาติญี่ปุ่น
ความสูง: 4,139 เมตร (13,579 ฟุต)
ความยาวคลื่น: แสงที่มองเห็นได้ / อินฟราเรด
สร้างเมื่อ: เสร็จในปี 1998
แสงแรก: ปี 1999
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 8.2 เมตร
เส้นผ่านศูนย์กลางทุติยภูมิ: 1330/1400/1265 มม.
ความละเอียดเชิงมุม: 0.23″
ความยาวโฟกัส: 16.4 ม. (โฟกัสปฐมภูมิ)
ฐานตั้งกล้อง: ระบบขอบฟ้า
เว็บไซต์: www.subarutelescope.org/j_index.html
ที่ตั้งของกล้องโทรทรรศน์ซูบารุ
กล้องโทรทรรศน์ซูบารุ (ญี่ปุ่น: すばる望遠鏡; โรมาจิ: Subaru bōenkyō) เป็นกล้องโทรทรรศน์เชิงแสงและอินฟราเรดขนาดใหญ่ของหอดูดาวแห่งชาติญี่ปุ่น ตั้งอยู่บนยอดภูเขาไฟเมานาเคอา (ความสูง 4,205 เมตร) บนเกาะฮาวาย
ภาพรวม

กล้องโทรทรรศน์ซูบารุสร้างเสร็จในปี 1998 และเริ่มสังเกตการทดสอบแสงแรกในเดือนมกราคมปี 1999 มูลค่าการก่อสร้างทั้งหมด 4 หมื่นล้านเยน มิตซูบิชิ อิเล็กทริค รับหน้าที่ออกแบบและสร้างระบบเป็นส่วนใหญ่ ชื่อเดิมของโครงการที่หอดูดาวแห่งชาติญี่ปุ่นได้เตรียมไว้ในช่วงแรกของการก่อสร้างคือ "กล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่แห่งชาติญี่ปุ่น" (日本国設大型望遠鏡, Japan National Large Telescope, JNLT) การก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นในปี 1991 จากนั้นจึงได้มีการเปิดให้คนทั่วไปได้มาร่วมตั้งชื่อเล่นให้กับกล้องโทรทรรศน์ใหม่นี้ แล้วสุดท้ายชื่อที่ได้รับเลือกก็คือ "ซูบารุ"
ตัวกล้องเป็นกล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสงที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางกระจกเงาปฐมภูมิ 8.2 ม. และเส้นผ่านศูนย์กลางยังผล (เส้นผ่านศูนย์กลางของส่วนที่ใช้จริง) ก็เท่ากับ 8.2 ม. ซึ่งถือเป็นกล้องโทรทรรศน์ขนาดที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่สร้างด้วยกระจกเงาแผ่นเดียว จนถึงปี 2005 ที่กล้อง LBT ซึ่งมีขนาด 8.4 ม. เริ่มเปิดใช้งาน ตัวกระจกเงาปฐมภูมิผลิตขึ้นในสหรัฐอเมริกาโดยใช้เวลานานกว่า 7 ปี
กล้องโทรทรรศน์ซูบารุใช้เทคโนโลยีขั้นสูงมากมาย คุณสมบัติหลักประการหนึ่งคือกระจกเงาปฐมภูมิได้รับการรองรับจากด้านหลังโดยตัวกระตุ้นให้ทำงานที่ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ 261 ตัว ซึ่งจะแก้ไขการบิดเบี้ยวของกระจกเงาปฐมภูมิที่เกิดขึ้นเมื่อเอียงกล้องโทรทรรศน์ได้อย่างแม่นยำโดยคงรูปร่างในอุดมคติไว้เสมอ (แอกทิฟออปติก) นอกจากนี้ ด้วยการสร้างรูปทรงของอาคารหอดูดาวให้เป็นโดมทรงกระบอก จึงมีความเหมาะสมกว่าโดมครึ่งทรงกลมทั่วไปในแง่ของการป้องกันความปั่นป่วนที่เกิดจากการแผ่รังสีความร้อนจากภายใน
นอกเหนือจากการตั้งค่าทางกายภาพของเครื่องมือแล้ว การสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์จะดำเนินการในรูปแบบของผู้สังเกตการณ์ที่ศูนย์ที่ตั้งอยู่ในฮิโล เมืองที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะฮาวาย ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 30 กิโลเมตร
รูปแบบ

รูปแบบ: กล้องโทรทรรศน์แบบริตชี–เครเตียง / กล้องโทรทรรศน์แบบแนสมิธ
สถานที่ติดตั้งกล้องโทรทรรศน์
ละติจูด 19 องศา 49 ลิปดา 43 พิลิปดา เหนือ
ลองจิจูด 155 องศา 28 ลิปดา 50 พิลิปดา ตะวันตก
สูงจากระดับน้ำทะเล 4,139 ม.
ฐานตั้งกล้อง
ระบบขอบฟ้า
ตัวกล้องโทรทรรศน์
ความสูง: 22.2 ม.
ความกว้างสูงสุด: 27.2 ม.
น้ำหนัก: 555 ตัน
กระจกเงาสะท้อนแสงปฐมภูมิ
เส้นผ่านศูนย์กลางที่ใช้งาน: 8.2 ม.
ความหนา: 20 ซม.
น้ำหนัก: 22.8 ตัน
วัสดุ: ULE (แก้วขยายต่ำพิเศษ)
ความคลาดเคลื่อนในการขัดผิวโดยเฉลี่ย: 14 นาโนเมตร
ความยาวโฟกัส : 15 ม.
โฟกัส สามารถใช้งานได้ 4 แบบ
โฟกัสปฐมภูมิ: f/2.0 (รวมเลนส์แก้ไขความคลาด) ความยาวโฟกัส 16,400 มม.
โฟกัสกัสแกร็ง: f/12.2 ความยาวโฟกัส 100,000 มม.
โฟกัสแนสมิธ (มี 2 ข้าง ด้านซ้ายและขวาของตัวกล้องโทรทรรศน์): f/12.6 ความยาวโฟกัส 103,320 มม.
โดม
อาคารห่อหุ้มทรงกระบอกเชื่อมต่อกล้องโทรทรรศน์
ความสูง: 43 ม.
เส้นผ่านศูนย์กลางพื้นฐาน: 40 ม.
น้ำหนัก: 2,000 ตัน
หุ้มด้วยแผงอะลูมิเนียมทั้งหมด
เทคโนโลยีการสังเกตการณ์

เพื่อรักษาความเที่ยงตรงของตัวสะท้อนซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 8.2 ม. แต่หนาเพียง 20 ซม. จึงติดตั้งตัวรองรับแบบแอกทิฟ อุปกรณ์สนับสนุนนี้ช่วยให้แน่ใจว่าความแม่นยำของกระจกเงาจะถูกรักษาให้คงอยู่ในหลัก 100 นาโนเมตร ( 10^{-7}m) เสมอ ด้วยการรองรับกระจกเงาปฐมภูมิจากด้านหลังด้วยตัวกระตุ้นให้ทำงาน ที่ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ 261 ตัว การเสียรูปของกระจกเงาปฐมภูมิเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงการจัดวางกล้องโทรทรรศน์จะถูกปรับแก้อย่างละเอียดโดยอัตโนมัติทุก ๆ 0.1 วินาที
มีการติดตั้งอะแดปทิฟออปติกที่จุดโฟกัสกัสแกร็งตั้งแต่เดือนธันวาคม 2000 เพื่อแก้ไขการกระเพื่อมของภาพดาวตามเวลาจริงซึ่งเกิดจากความผันผวนที่เร็วขึ้น เนื่องมาจากสาเหตุ เช่น ความปั่นป่วนในชั้นบรรยากาศโลก เป็นผลให้ได้ภาพดาวในย่านใกล้อินฟราเรดที่เข้าใกล้ขีดจำกัดการเลี้ยวเบน นอกจากนี้ ยังพัฒนาระบบอะแดปทิฟออปติกได้แม่นยำยิ่งขึ้นโดยใช้ดาวเทียม (ดาวนำแสงเลเซอร์) ที่โฟกัสแนสมิธอินฟราเรด และประสบความสำเร็จในการสังเกตครั้งแรกในเดือนตุลาคม 2006
ด้วยเทคโนโลยีเหล่านี้ ทำให้สามารถรับภาพความละเอียดสูงของเทห์ฟากฟ้าและปรับปรุงประสิทธิภาพการสังเกตดาราจักรและเนบิวลาที่อยู่ห่างไกลซึ่งริบหรี่ได้ดีขึ้นอย่างมาก
ผลงานโดยกล้องโทรทรรศน์ซูบารุ

กล้องโทรทรรศน์ซูบารุถูกสร้างขึ้นและใช้งานโดยหอดูดาวแห่งชาติของญี่ปุ่นเป็นหลัก แต่เนื่องจากเป็นหอดูดาวแบบเปิดระหว่างประเทศ นักดาราศาสตร์จากทั่วโลกจึงสามารถส่งข้อเสนอขอทำการสังเกตการณ์ได้ และเฉพาะข้อเสนอการสังเกตการณ์ที่ผ่านการคัดกรองเท่านั้นที่จะถูกนำไปปฏิบัติงานจริง มีการเปิดรับข้อเสนอการสังเกตการณ์ปีละสองครั้ง
ผลงานโดยกล้องโทรทรรศน์ซูบารุ > ผลงานโดยกล้องโทรทรรศน์ซูบารุตัวเดียว

การค้นพบเนบิวลารูปเส้นใย แหล่งกำเนิดโครงสร้างขนาดใหญ่ในเอกภพ นอกจากนี้ยังค้นพบเนบิวลาที่เป็นแหล่งกำเนิดกระจุกดาราจักร และมีมวลมากกว่า 10 เท่าของ ทางช้างเผือก
จับภาพมหานวดาราที่อยู่ไกลที่สุดในเอกภพในช่วงคลื่นอินฟราเรด
จับภาพวงแหวนดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะ
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2005 จับภาพกระจุกดาราจักรที่ไกลที่สุดเท่าที่เคยสังเกตมาในทิศทางของกลุ่มดาววาฬที่อยู่ห่างออกไป 12.8 พันล้านปีแสง
การวิเคราะห์แสงวาบรังสีแกมมา ในเดือนพฤษภาคม 2006 ยืนยันว่า การรีไอออไนซ์ของเอกภพมีอายุย้อนไปถึง 900 ล้านปีหลังจากบิกแบง
ในเดือนสิงหาคม 2006 มีการค้นพบเควซาร์ที่อยู่ห่างออกไป 12,700 ล้านปีแสงในทิศทางของกลุ่มดาวปู ซึ่งเป็นเควซาร์ที่อยู่ไกลที่สุดที่ชาวญี่ปุ่นค้นพบ
ในเดือนกันยายน 2006 ค้นพบ ดาราจักรที่อยู่ห่างออกไป 12.88 พันล้านปีแสงในทิศทางของกลุ่มดาวผมเบเรนิซ ซึ่งเป็นดาราจักรที่อยู่ไกลที่สุดในประวัติศาสตร์การสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์
พฤศจิกายน 2014 สำรวจเอกภพที่ไกลที่สุดด้วยความไวที่ไม่เคยมีมาก่อน และค้นพบดาราจักร 7 แห่งในเอกภพห่างไกลหลังบิกแบงเพียง 700 ล้านปี (13.1 พันล้านปีแสง)
ผลงานโดยกล้องโทรทรรศน์ซูบารุ > ผลงานโดยความร่วมมือระหว่างประเทศ

ร่วมมือกับยานสำรวจดีปอิมแพกต์ของนาซาเพื่อจับภาพแสงในช่วงเวลาที่ดาวหางตกกระทบ
การสังเกตการณ์นี้ยังทำกับกระจุกกล้องโทรทรรศน์ทั้งหมดบนยอดภูเขาไฟเมานาเคอา
การสังเกตการณ์ยังทำที่หอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรปด้วย
สังเกตกระแสไอพ่นของดวงจันทร์ไททันของดาวเสาร์ได้ด้วยความร่วมมือกับยานกัสซีนีของนาซาและองค์การอวกาศยุโรป (ESA)
ร่วมมือกับนาซาค้นหาเป้าหมายการสำรวจแถบไคเปอร์ของดาวพลูโต ยานนิวฮอไรซันส์
ร่วมมือกับ ESA ทำการสำรวจภาพถ่ายในห้วงอวกาศที่เรียกว่า Subaru/XMM-Newton Deep Survey (SXDS)
เข้าร่วมโครงการ COSMOS ร่วมกับ กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล, กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์, VLA, VLT, XMM-Newton, GALEX, กล้องโทรทรรศน์อวกาศจันทรา, UKIRT, NOAO, CFHT ฯลฯ เพื่อสังเกตโครงสร้างขนาดใหญ่ในเอกภพ ในทุกช่วงความยาวคลื่นของรังสีเอกซ์ รังสีอัลตราไวโอเลต รังสีอินฟราเรด และคลื่นวิทยุ
ผลงานโดยกล้องโทรทรรศน์ซูบารุ > การเผยแพร่ภาพที่ถ่ายและสารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์

ในปี 2004 คณะวิจัยจากหอดูดาวแห่งชาติญี่ปุ่น, มหาวิทยาลัยโตเกียว, องค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น, มหาวิทยาลัยเดอรัมและมหาวิทยาลัยเลสเตอร์ของสหราชอาณาจักร ได้ทำการเผยแพร่สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์ Subaru/XMM-Newton Deep Survey (SXDS)
เหตุการณ์

เกิดไฟไหม้ระหว่างการก่อสร้างอาคารโดมซึ่งเป็นที่ตั้งของกล้องโทรทรรศน์ อุบัติเหตุดังกล่าวคร่าชีวิตคนงานไป 4 คน
ในเดือนกรกฎาคม 2011 มีการรั่วไหลของสารหล่อเย็นจากจุดโฟกัสปฐมภูมิของกล้องโทรทรรศน์ซูบารุ ของเหลวกระเซ็นไปทั่วบริเวณกว้าง รวมทั้งกระจกเงาปฐมภูมิ และอุปกรณ์ก็โดนน้ำด้วย ทำให้ไม่สามารถใช้งานการสังเกตได้ หลังจากนั้น การตรวจสอบสาเหตุและงานบูรณะก็ดำเนินต่อไป และภายในเดือนกันยายน 2011 การสังเกตที่โฟกัสแนสมิธ โฟกัสกัสแกร็ง และโฟกัสปฐมภูมิอินฟราเรดก็กลับมาทำงานต่อ ต้องใช้เวลาพอสมควรในการกู้คืนโฟกัสแสงที่มองเห็นได้ซึ่งเสียหายไป แต่ก็สามารถกลับมาทำการสังเกตการณ์แบบเปิดได้ใหม่ในวันที่ 15 กรกฎาคม 2012
โดมทรงกระบอกที่ห่อหุ้มกล้องโทรทรรศน์ซูบารุ
บางกอกโพสต์

| --- | --- |
อังกฤษ: The newspaper you can trust (แปลว่า หนังสือพิมพ์ที่คุณสามารถวางใจได้)


ประเภท: หนังสือพิมพ์รายวัน หนังสือพิมพ์ผู้นำ (Elite Newspaper)
รูปแบบ: บรอดชีต
เจ้าของ: บริษัท บางกอกโพสต์ จำกัด (มหาชน)
ผู้ก่อตั้ง: อเล็กซานเดอร์ แม็คโดนัลด์ และประสิทธิ์ ลุลิตานนท์
หัวหน้าบรรณาธิการ: พิชาย ชื่นสุขสวัสดิ์
บรรณาธิการ: ศูนย์รัฐ บุณยมณี
คอลัมนิสต์: สุทธิเกียรติ จิราธิวัฒน์ วาสนา นาน่วม ชาติศิริ โสภณพนิช จรูญ อินทจาร วุฒิศักดิ์ ลาภเจริญทรัพย์
ก่อตั้งเมื่อ: 1 สิงหาคม พ.ศ. 2489 (78 ปี)
ภาษา: อังกฤษ
สำนักงานใหญ่: อาคารบางกอกโพสต์ เลขที่ 136 ถนน ณ ระนอง แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
หนังสือพิมพ์ในเครือ: โพสต์ทูเดย์ เอ็มทูเอฟ
เว็บไซต์: www.bangkokpost.com
บางกอกโพสต์ (อังกฤษ: Bangkok Post) เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษ ที่ตีพิมพ์จำหน่ายในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ของโพสต์ทูเดย์ และ เอ็มทูเอฟ
บางกอกโพสต์ ตีพิมพ์และออกจำหน่ายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดย บริษัท โพสต์พับลิชชิ่ง จำกัด ซึ่งบุคคลที่มีบทบาทสำคัญ และถือว่าเป็นผู้ให้กำเนิดหนังสือพิมพ์ฉบับนี้คือ นาวาตรีอเล็กซานเดอร์ วิลเลี่ยม แมคโดนัล นายทหารชาวอเมริกัน ที่เดินทางเข้ามาในประเทศไทย ในระหว่างสงครามมหาเอเชียบูรพา เพื่อปฏิบัติการร่วมกับขบวนการเสรีไทย ทั้งนี้ ก่อนที่จะรับราชการทหารนั้น นาวาตรีแมคโดนัล มีอาชีพเป็นนักหนังสือพิมพ์มาก่อน
จากนั้น จึงขายกิจการแก่นักลงทุนชาวเยอรมัน ต่อมา ลอร์ดทอมสัน ซึ่งเป็นเจ้าของกิจการหนังสือพิมพ์ลอนดอนไทม์ และหัวอื่นๆ อีกกว่า 150 ฉบับทั่วโลก ได้เข้าซื้อหุ้นของบริษัทฯ เกือบทั้งหมด พร้อมเข้าบริหาร จนกระทั่งเดือนธันวาคม พ.ศ. 2527 คณะผู้บริหารมีมติให้นำบริษัทฯ เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
ประวัติ > ก่อตั้ง (2489-2506)

จากความสนใจพื้นฐานด้านสื่อสารมวลชน นายทหารอเมริกัน พลตรี อเล็กซานเดอร์ แม็คโดนัลด์ ได้ชักชวนนายประสิทธิ์  ลุลิตานนท์  ร่วมกันก่อตั้งหนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษฉบับแรกของประเทศไทยในชื่อ   "Bangkok Post"  โดยถือกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2489 และมีพลตรี อเล็กซานเดอร์ แม็คโดนัลด์ เป็นบรรณาธิการบริหารคนแรก หลัง สงครามโลกครั้งที่สอง นายไคเบล นักลงทุนชาวเยอรมัน ได้ซื้อทุนจากพลตรี อเล็กซานเตอร์และแต่งตั้งนายเฮนรี่ แฟรเดอริค เป็นบรรณาธิการคนที่สอง ในปี 2506 ลอร์ด ธอมป์สัน เจ้าพ่อธุรกิจหนังสือพิมพ์เครือข่ายฟลีท ได้เข้ามาเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท มีการติดตั้งแท่นพิมพ์ และอุปกรณ์การพิมพ์ พร้อมกับนำเทคนิคการพิมพ์สมัยใหม่มาใช้เป็นครั้งแรกในประเทศไทย
ประวัติ > จดทะเบียน , ขายหุ้น (พ.ศ. 2527-2541)

บริษัท โพสต์ พับลิชชิง จำกัด (มหาชน) ได้จดทะเบียนเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2527
บริษัทได้เข้าลงทุนในธุรกิจเกี่ยวเนื่องกับหนังสือพิมพ์ และสิ่งพิมพ์ต่างๆ  ได้แก่  บริษัท สยามโพสต์ จำกัด จำหน่ายหนังสือพิมพ์ภาษาไทยรายวันในชื่อ "สยามโพสต์"  บริษัท ฮาเชท  ฟิลิปปาคิ โพสต์ จำกัด (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท โพสต์ อินเตอร์เนชั่นแนล มีเดีย จำกัด) ผลิตและจำหน่ายนิตยสารรายเดือน ELLE และ ELLE Decoration บริษัท ฮาเชท ฟิลิปปาคิโพสต์ – เอซีพี จำกัด (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท โพสต์-เอซีพี จำกัด) ผลิตและจำหน่ายนิตยสารรายเดือน Cleo  และบริษัท บางกอกโพสต์ แอนด์ มาร์ติน คลินซ์ แอนด์ แอสโซซิเอทส์ เป็นนายหน้าขายโฆษณาให้กับต่างประเทศ  ในปี 2539 บริษัท ตรีทศ ทรี-เจเนอเรชั่น จำกัด ได้เข้าดำเนินกิจการของบริษัท สยามโพสต์ จำกัด แทน  และได้ปิดกิจการลงในต้นปี 2541 ในปีเดียวกันนี้บริษัทได้ปิดแผนกแม็กกาซีน และขายหุ้นในบริษัทร่วมทุน "บจก. บางกอกโพสต์ แอนด์ มาร์ติน คลินซ์ แอนด์ แอสโซซิเอทส์" รวมทั้งปิดกิจการของบริษัทย่อย "อัลลายด์ นิวสเพเพอร์" ด้วย
ประวัติ > ขยายธุรกิจ (2542-2545)

ในกลางปี 2542 โครงการติดตั้งระบบการจัดหน้าหนังสือพิมพ์ด้วยคอมพิวเตอร์ เพื่อเชื่อมโยงการทำงานในส่วนของหน้าข่าวและหน้าโฆษณา และได้มีการปรับโครงสร้างการทำงานของกองบรรณาธิการบางกอกโพสต์ใหม่  ช่วงปลายปี 2542  บริษัทได้ยุติการผลิตนิตยสาร Tatler  และได้เลิกกิจการบริษัท เวิลด์ เพรส จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อย
เดือนพฤศจิกายนของปี 2543 บริษัทได้ร่วมลงทุนในบริษัท เว็บ แอดไวซอรี่ จำกัด เพื่อสร้างเว็บไซต์ด้านการเงินแห่งแรกในเมืองไทย แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จึงเลิกกิจการในปลายปี 2544
ในระหว่างปี 2544 บริษัทมีความพยายามที่จะเข้าสู่ตลาดโฆษณาสมัครงาน จึงได้เริ่มผลิตและจำหน่ายนิตยสารชีวิตงานขึ้นมา  แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ จึงต้องทำให้หยุดการผลิตในเดือนมกราคม 2545
นอกจากนั้นในรอบปี 2544 บริษัทยังได้เพิ่มส่วนต่างๆ ในหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ขึ้นมา อันจะเป็นประโยชน์และเพื่อสนองความต้องการแก่ผู้อ่านในกลุ่มต่างๆ โดยในส่วนของ Your Money  จะนำเสนอข่าวทางด้านการเงิน การธนาคาร ข้อมูลและข้อแนะนำต่างๆ เพื่อประโยชน์ในการบริหารการเงินและธุรกิจในชีวิตประจำวัน  Learning Post จะเป็นส่วนที่นำเสนอบทความต่างๆ ที่ครอบคลุมหัวข้อข่าวที่สำคัญๆ ด้านการศึกษาในมุมมองของนักเรียน อาจารย์ นอกจากนี้ยังมีบทเรียนภาษาไทยที่จะเป็นประโยชน์ต่อผู้อ่านชาวต่างประเทศอีกด้วย
ในช่วงปลายปี 2545 บริษัทได้เตรียมการขยายธุรกิจเพิ่ม คือ ผลิตและจำหน่ายหนังสือพิมพ์ธุรกิจรายวันฉบับภาษาไทยฉบับใหม่  โดยในไตรมาสสุดท้าย บริษัทได้รับพนักงานใหม่สำหรับกองบรรณาธิการโพสต์ทูเดย์ และในเดือนพฤศจิกายน 2545 ได้มีการแนะนำหนังสือพิมพ์ใหม่ให้กับตัวแทนผู้ซื้อโฆษณาได้รับทราบ
ประวัติ > ฟื้นฟูกิจการ

ตั้งแต่วันที่ 8 มีนาคม 2564 บริษัทเข้าข่ายให้ต้องปรับปรุงฐานะการเงินเนื่องจากมีส่วนของผู้ถือหุ้นน้อยกว่าศูนย์
ดูเพิ่ม

เหตุการณ์ 6 ตุลา การนำเสนอภาพของบางกอกโพสต์ ที่เป็นหนึ่งในชนวนเหตุในเหตุการณ์ 6 ตุลา
เอ็มทูเอฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
| ด ค ก หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย |
| --- | --- |
รายวัน:  สยามรัฐ  ไทยรัฐ  เดลินิวส์  แนวหน้า  ผู้จัดการรายวัน  ข่าวสด  มติชน  ไทยโพสต์  พิมพ์ไทย 
ธุรกิจ:  ประชาชาติธุรกิจ  ฐานเศรษฐกิจ  กรุงเทพธุรกิจ  ผู้จัดการรายวัน  ข่าวหุ้นธุรกิจ  ทันหุ้น  สยามธุรกิจ  ดอกเบี้ยธุรกิจ  ยวดยาน 
กีฬา:  สตาร์ซอคเก้อร์รายวัน  สยามกีฬารายวัน  สปอร์ตพูล  สปอร์ตแมน  ฟุตบอลพูลฉบับตลาดลูกหนัง  มวยสยาม มวยเด็ด 
ท้องถิ่น:  พุทธสาสนา  ไทยนิวส์  เชียงใหม่นิวส์  โฟกัสภาคใต้  สมิหลาไทมส์  เสียงใต้  ทางไท  ปราการนิวส์  นิวส์ทูเดย์  ชลบุรีนิวส์  บรรพตนิวส์ 
ภาษาอังกฤษ:  บางกอกโพสต์  เดอะเนชั่น 
ภาษาจีน:  ตงฮั้วยิดเป้า  ซิงเสียนเยอะเป้า  จีนสากล  เกียฮั้วตงง้วน (ศิรินคร)  ซิงจงเอี๋ยน  เอเชียนิวส์ไทม์ 
ภาษาญี่ปุ่น:  บางกอกชูโฮ 
ออนไลน์:  สยามรัฐ  ไทยรัฐ  เดลินิวส์  แนวหน้า  ข่าวสด  มติชน  ประชาไท  ประชาธรรม  บ้านเมือง  โลกวันนี้  ผู้จัดการออนไลน์  คมชัดลึก  ประชาชาติธุรกิจออนไลน์ 
ในอดีต:  บางกอกรีคอเดอ  ไทย  กรุงเทพเดลิเมล์  ดรุโณวาท  ข่าวราชการ (ค็อต)  จีนโนสยามวารศัพท์  สยามออบเซิร์ฟเวอร์  ประชาชาติรายวัน  ดาวสยาม  เจ้าพระยา  สยามโพสต์  สื่อธุรกิจ  วัฏจักรรายวัน  คู่แข่ง  โลกกีฬา  คิกออฟ  เสรีรายวัน  กรุงเทพธุรกิจ บิซวีค  ประชาทรรศน์  เดลีเอ็กซ์เพรส  ไทยเรดนิวส์  มหาประชาชนสุดสัปดาห์  ผู้จัดการรายสัปดาห์  โลกวันนี้  บ้านเมือง  นิว)108  ฮอตสกอร์  โพสต์ทูเดย์  เอ็มทูเอฟ  แร็บบิดทูเดย์  คมชัดลึก  อะเดย์บุลเลตติน  บีแอลที  สยามบันเทิง  มายาแชนแนล  สยามดารา  ดาราเดลี  ซูเปอร์บันเทิง  ตลาดวิเคราะห์ 
องค์กร:  สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์  สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย  สมาคมหนังสือพิมพ์ส่วนภูมิภาคแห่งประเทศไทย  สภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ 
 หนังสือพิมพ์  บรอดชีต  แท็บลอยด์  ฐานันดรที่สี่  วันนักข่าว  หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย 
แม่แบบ:บางกอกโพสต์
เมโทรมะนิลา

| มหานครมะนิลา Kalakhang Maynila |
| --- | --- |
เขตมหานคร และภูมิภาค
ย่านธุรกิจในมหานครมะนิลา
มหานครมะนิลาที่ตั้งของเมโทรมะนิลาในประเทศฟิลิปปินส์
พิกัด: 14°35′N 121°00′E﻿ / ﻿14.583°N 121.000°E﻿ / 14.583; 121.000
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
ก่อตั้งเมื่อ: พฤศจิกายน 7, 1975
การแบ่งเขตการปกครอง:  17 มะนิลา คาลูกัน ลาส ปีนาส มาคาติ มาลาบน มันดาลูยัง มาริกินา มันตินลูปา นาโวทาส ปารานาคุย ปาไซ ปาซิก เกซอนซิตี ซานจวน ทากวิก เวเนซุเอลา ปาเทโรส 
การปกครอง
 • Chairman of MMDA: ฟรานซิส โทเลนติโน (ตั้งแต่ปี 2010)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 638.55 ตร.กม. (246.55 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 11,855,975 คน
 • ความหนาแน่น: 18,567 คน/ตร.กม. (48,090 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Manileño
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
เว็บไซต์: www.mmda.gov.ph
มหานครมะนิลา (ฟิลิปปินส์: Kalakhang Maynila, Kamaynilaan, Pambansang Punong Rehiyon; อังกฤษ: National Capital Region (NCR), Metro Manila) เป็นเขตปริมณฑลของเมืองมะนิลา ประกอบด้วยเมืองหลายเมืองที่อยู่ติดกัน และรวมกลุ่มกันเป็นมหานคร (อังกฤษ: Metropolitan Area)
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของเมโทรมะนิลา> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเมโทรมะนิลา> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมโทรมะนิลา> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมโทรมะนิลา> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมโทรมะนิลา> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมโทรมะนิลา> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมโทรมะนิลา> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมโทรมะนิลา> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมโทรมะนิลา> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมโทรมะนิลา> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมโทรมะนิลา> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมโทรมะนิลา> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมโทรมะนิลา> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมโทรมะนิลา> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 35 (95) | 35 (95) | 36 (97) | 37 (99) | 38 (100) | 38 (100) | 38 (100) | 36 (97) | 35 (95) | 35 (95) | 35 (95) | 34 (93) | 38 (100) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 30 (86) | 30 (86) | 31 (88) | 33 (91) | 34 (93) | 34 (93) | 33 (91) | 31 (88) | 31 (88) | 31 (88) | 31 (88) | 31 (88) | 31 (88) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 21 (70) | 21 (70) | 21 (70) | 22 (72) | 23 (73) | 24 (75) | 24 (75) | 24 (75) | 24 (75) | 24 (75) | 23 (73) | 22 (72) | 23 (73) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 14 (57) | 14 (57) | 16 (61) | 16 (61) | 17 (63) | 20 (68) | 22 (72) | 21 (70) | 21 (70) | 21 (70) | 19 (66) | 17 (63) | 14 (57) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 23 (0.91) | 23 (0.91) | 13 (0.51) | 18 (0.71) | 33 (1.3) | 130 (5.12) | 254 (10) | 432 (17.01) | 422 (16.61) | 356 (14.02) | 193 (7.6) | 145 (5.71) | 2,042 (80.39) |
แหล่งที่มา: BBC
ภาพพาโนรามาเมโทรมะนิลามุมสูง
ดูเพิ่ม

มะนิลา
มัสอูดียะฮ์

| มัสอูดียะฮ์ مسعودية |
| --- | --- |
มัสอูดียะฮ์ที่ตั้งในประเทศซีเรีย
พิกัด: 34°51′35″N 37°18′18″E﻿ / ﻿34.85972°N 37.30500°E﻿ / 34.85972; 37.30500
ประเทศ:  ซีเรีย
เขตผู้ว่าการ: ฮอมส์
อำเภอ: อัลมุค็อรร็อม
ตำบล: ญุบบุลญัรรอห์
ประชากร (2004)
 • ทั้งหมด: 1,755 คน
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): +3
มัสอูดียะฮ์ (อาหรับ: مسعودية) เป็นหมู่บ้านในประเทศซีเรียตอนกลาง ตั้งอยู่ในทางตะวันออกเฉียงเหนือของฮอมส์ในเขตผู้ว่าการฮอมส์ พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่ตำบลญุบบุลญัรรอห์ทางใต้และบัรรีชัรกีทางตะวันตกเฉียงเหนือ รายงานจากสำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) มัสอูดียะฮ์มีประชากร 1,755 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถืออะละวี
ดุนยา อะบูฏอลิบ

ดุนยา อะลี เอ็ม. อะบูฏอลิบ (อาหรับ: دنيا علي أبو طالب; เกิดวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1997) เป็นผู้เข้าแข่งขันเทควันโดชาวซาอุดีอาระเบีย เธอเป็นสตรีชาวซาอุดีอาระเบียคนแรกที่เข้ารอบโอลิมปิกด้วยความสามารถของเธอเอง
อาชีพ

พ่อของเธอทำให้เธอรู้จักกับเทควันโด ศิลปะการต่อสู้เกาหลี ตอนอายุ 8 ขวบ ซึ่งในเวลานั้นผู้หญิงไม่ได้รับอนุญาตให้ออกกำลังการในโรงเรียน กีฬานี้เป็นสิ่งที่หายากในประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยเฉพาะสำหรับผู้หญิง เธอฝึกในสโมสรส่วนตัวกับพี่/น้องชายจนกระทั่งอายุ 13 ปี ซึ่งเธอถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วม เนื่องจากเพศของเธอ กระนั้น ดุนยายังคงฝึกซ้อมที่บ้านกับโค้ชของพี่/น้องชายเธอ จนกระทั่งเธอเข้าร่วมสหพันธ์เทควันโดซาอุดีอาระเบียอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2015
ดุนยาเข้าแข่งขันในซาอุดีเกมส์ และเป็นหนึ่งในนักกีฬา 4 คนที่เป็นตัวแทนซาอุดีอาระเบียในเทควันโดชิงแชมป์โลก 2022 ที่กัวดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก เธอเป็นนักกีฬาหญิงคนเดียวในทีม โดนเข้าแข่งขันประเภท 49 กก. ภายใต้การฝึกสอนของคูร์บัน โบกดา (Kurban Bogda) จากรัสเซีย เธอชนะที่สามในการแข่งขันประเภทฟลายเวทที่เม็กซิโก และยังรักษาตำแหน่งอันดับ 3 ในการแข่งขันที่เอเชียเกมส์ 2022
ใน ค.ศ. 2024 หลังผ่านการแข่งขันคัดเลือกเอเชีย ดุนยาเป็นสตรีชาวซาอุดีอาระเบียคนแรกในประวัติศาสตร์ที่เข้ารอบโอลิมปิกด้วยความสามารถขงเธอเอง ก่อนหน้านั้น นักกีฬาหญิงจากซาอุดีอาระเบียทั้งหมดถูกนำมารวมไว้เป็นส่วนหนึ่งของการจัดสรรโควตาระดับชาติแล้ว เจ้าชายอับดุลอะซีซ บิน ตุรกี อัลฟัยศ็อล รัฐมนตรีกระทรวงกีฬาซาอุดิอาระเบีย ทรงแสดงความยินดี
เธอเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ประเภทเทควันโดหญิง 49 กก. เธอเอาชนะนักกรีฑาชาวอิสราเอล Avishag Semberg ในการแข่งขันรอบแรก
สุลักษณ์ ศิวรักษ์

| สุลักษณ์ ศิวรักษ์ |
| --- | --- |
ส. ศิวรักษ์ ในการบรรยายที่พิพิธภัณฑ์ชาวบางกอก พ.ศ. 2552
เกิด: 27 มีนาคม พ.ศ. 2476 (91 ปี)  จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
ชื่ออื่น: ส. ศิวรักษ์
ศิษย์เก่า: สำนักกฎหมายมิดเดิลเทมเปิล มหาวิทยาลัยแห่งเวลส์ โรงเรียนอัสสัมชัญ
อาชีพ: นักวิชาการ, นักเขียน, นักปรัชญา
ความเกี่ยวข้อง ทางการเมืองอื่น ๆ: พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
คู่สมรส: นิลฉวี ศิวรักษ์ (เสียชีวิต)
บุตร: 3 คน (ฉิม มิ่งมานัส และ ขวัญข้าว ศิวรักษ์)
บิดามารดา: เฉลิม ศิวรักษ์ (บิดา) สุพรรณ ศิวรักษ์ (มารดา)
สุลักษณ์ ศิวรักษ์ (เกิด 27 มีนาคม พ.ศ. 2476) นามปากกา ส. ศิวรักษ์ เป็นนักเขียน นักวิชาการ และนักเคลื่อนไหวทางสังคมชาวไทย ได้รับรางวัล รางวัลอัลเทอเนทีฟโนเบล (Alternative Nobel, Right Livelihood Award) หรือ "รางวัลโนเบลทางเลือก" ในปี พ.ศ. 2538 และยังได้รับรางวัลศรีบูรพาจากสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทยในปีเดียวกันอีกด้วย เขามีผลงานการเขียนมากมายครอบคลุมหลายด้าน เช่น พุทธศาสนา สังคม การเมือง รูปแบบการปกครอง เป็นต้น โดยมีหนังสืออัตชีวประวัติของตนเองชื่อว่า ช่วงแห่งชีวิต
สุลักษณ์ เป็นนักวิชาการคนสำคัญคนหนึ่งและอาจกล่าวได้ว่าเป็นนักวิชาการรุ่นแรก ๆ ที่ออกมาพูดถึงเรื่องสถาบันพระมหากษัตริย์ในที่สาธารณะ ซึ่งเป็นเหตุให้เขาโดนคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพหลายครั้ง แต่ก็พ้นผิดจากคุกได้ทุกครั้ง ครั้งหนึ่งเขาเคยยื่นถวายฎีกาต่อพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้พระราชทานอภัยโทษ เขายังกล่าวแสดงความชื่นชมสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและกล่าวว่าหากไม่ได้รับพระบารมีปกเกล้าเขาคงต้องจำคุกอย่างแน่นอน