stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การก่อการกำเริบ 8888
รัฐประหารและสลอร์ก

| --- | --- |
วันที่: 18 กันยายน พ.ศ. 2531
ที่ตั้ง: ร่างกุ้ง พม่า (ปัจจุบันคือย่างกุ้ง พม่า)
ประเภท: รัฐประหารโดยกองทัพ
สาเหตุ: การก่อการกำเริบ 8888
เหตุจูงใจ: การเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครอง
จัดโดย: พลเอก ซอมอง
ผู้เข้าร่วม: กองทัพพม่า
ผล: การก่อตั้งคณะผู้ยึดอำนาจการปกครอง สภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ (สลอร์ก) การระงับรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2517  ล้มล้างอำนาจรัฐทั้งมวลที่ก่อร่างขึ้นตามรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2517 
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | ถ้าทหารยิง มันไม่ใช่การยิงขึ้นฟ้า แต่จะยิงไปข้างหน้าเพื่อฆ่า | ” |
|   | —  เน วิน |  |
ในวันที่ 18 กันยายน ทหารได้กลับมาปกครองประเทศอีกครั้ง นายพลซอหม่องได้ยกเลิกรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2517 และจัดตั้งสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐหรือสลอร์ก หลังจากที่ได้ประกาศกฏอัยการศึก ได้เกิดการประท้วงที่รุนแรงขึ้น  นักศึกษา พระสงฆ์และนักเรียนราวพันคนถูกสังหาร และมีประชาชนอีก 500 คนถูกฆ่าในการประท้วงนอกสถานทูตสหรัฐอเมริกา นักศึกษาบางส่วนได้หลบหนีเข้ามาในประเทศไทย
สิ้นเดือนกันยายน ประมาณว่ามีผู้เสียชีวิตราว 3,000 คน และผู้บาดเจ็บไม่ทราบจำนวน เฉพาะในย่างกุ้งมีผู้เสียชีวิตประมาณพันคน ในวันที่ 21 กันยายน รัฐบาลได้เข้ามาปกครองประเทศและขบวนการต่อต้านได้สลายตัวไปในเดือนตุลาคม เมื่อสิ้นปี พ.ศ. 2531 เชื่อว่าผู้เสียชีวิตร่วมหมื่นคนและสูญหายอีกจำนวนมาก
หลังจากนั้น

หลายคนในพม่าเชื่อว่าระบอบนี้จะล่มสลายเพราะสหประชาชาติและประเทศเพื่อนบ้านตัดความช่วยเหลือ ชาติตะวันตกและญี่ปุ่นตัดความช่วยเหลือทันที อินเดียได้ปิดชายแดนและจัดตั้งค่ายผู้อพยพตามแนวชายแดนพม่า ใน พ.ศ. 2532 สมาชิกพรรคสันนิบาตแห่งชาติประชาธิปไตยได้ออกไปอยู่ในพื้นที่ของชนกลุ่มน้อยตามแนวชายแดนที่มีกลุ่มต่อต้านรัฐบาลเช่นกองทัพปลดปล่อยแห่งชาติกะเหรี่ยง ต่อมาหลายคนเข้าร่วมฝึกเป็นทหาร
สื่อในพม่าระหว่างนั้นถูกควบคุมและรายงานข่าวที่เป็นมิตรกับรัฐบาล ระหว่าง พ.ศ. 2531 – 2543 รัฐบาลพม่าได้สร้างพิพิธภัณฑ์ 20 แห่ง ให้รายละเอียดเกี่ยวกับบทบาทของทหารในประวัติศาสตร์พม่า
ความสำคัญ

ในปัจจุบันเหตุการณ์นี้เป็นที่จดจำในพม่า นักศึกษาพม่าที่อยู่ในไทยได้จัดงานรำลึกทุกวันที่ 8 สิงหาคม ในการฉลองครบรอบ 20 ปีของเหตุการณ์นี้ในพม่า มีผู้ถูกจับกุม 48 คน มีผู้เขียนบทกวีเพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์นี้ ภาพยนตร์ใน พ.ศ. 2538 เรื่อง Beyond Rangoon ใช้ข้อมูลจากเหตุการณ์นี้ ผู้ประท้วงบางคนมีบทบาทอีกในการประท้วงต่อต้านรัฐบาลพม่าใน พ.ศ. 2550 กลุ่มนักศึกษา 88 มีส่วนในการจัดการประท้วงและถูกจับกุมคุมขังหลายคน
แหล่งข้อมูลอื่น

Protests mark Burma anniversary ข่าวบีบีซี
Burma's 1988 Protests ข่าวบีบีซี
'Voices of '88' เก็บถาวร 2008-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดยโซรอส
รายชื่อบางส่วนของเหยื่อในการก่อการกำเริบ 8888 เก็บถาวร 2008-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ธงของ พรรคโครงการสังคมนิยมพม่า
ธงของ สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยที่กลายเป็นสัญลักษณ์การต่อสู้บนท้องถนนของพม่า
การรำลึกเหตุการณ์การก่อการกำเริบ 8888 มีอย่างต่อเนื่องทั่วโลก
การฉีดเข้าชั้นใต้ผิวหนัง

ความลึกของการฉีดยาเข้าชั้นใต้ผิวหนัง
การฉีดเข้าชั้นใต้ผิวหนัง (อังกฤษ: subcutaneous injection, SC) คือการฉีดสารเข้าไปในเนื้อเยื่อใต้หนังซึ่งอยู่ลึกลงไปจากชั้นหนังแท้ สามารถใช้เป็นช่องทางการให้ยาและสารต่างๆ ได้หลายชนิด เช่น อินซูลิน มอร์ฟีน เป็นต้น เนื้อเยื่อในชั้นนี้มีหลอดเลือดมาเลี้ยงไม่มาก ยาที่ให้ทางนี้จึงจะค่อยๆ ถูกดูดซึมอย่างช้าๆ โดยช้ากว่าการฉีดเข้ากล้ามเนื้อ แต่ก็เร็วกว่าการฉีดเข้าชั้นผิวหนัง
การจับลิ่มของเลือด

The classical blood coagulation pathway
การแข็งตัวของเลือด (อังกฤษ: coagulation) คือกระบวนการซึ่งทำให้เลือดกลายเป็นลิ่มเลือด เป็นกลไกสำคัญของการห้ามเลือด ทำให้เกล็ดเลือดจับกับไฟบรินกลายเป็นลิ่มเลือด อุดรอยรั่วของหลอดเลือด ทำให้เลือดไม่ไหลออกจากหลอดเลือด หากมีความผิดปกติเกิดขึ้นกับกระบวนการนี้อาจทำให้เลือดไม่แข็งตัวอย่างที่ควรจะเป็น เกิดเลือดออกง่าย หรือเลือดแข็งตัวง่ายกว่าที่ควรจะเป็น เกิดลิ่มเลือดในหลอดเลือด
กระบวนการการแข็งตัวของเลือดเป็นกระบวนการที่มีการคงอยู่ในระบบพันธุกรรมสูงมาก สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทุกชนิดมีกลไกการแข็งตัวของเลือดที่ได้รับการพัฒนาสูง กระบวนการนี้ประกอบขึ้นจากสองส่วนคือส่วนของเซลล์ (เกล็ดเลือด) และส่วนของโปรตีน (ปัจจัยการแข็งตัวของเลือด) ระบบการแข็งตัวของเลือดในมนุษย์ได้รับการศึกษาวิจัยอย่างมาก จึงเป็นที่เข้าใจมากที่สุด
กลไกการแข็งตัวของเลือดเริ่มต้นขึ้นแทบจะทันทีที่เกิดการบาดเจ็บต่อหลอดเลือด เกิดการเว้าแหว่งของผนังหลอดเลือด เมื่อเลือดได้สัมผัสกับโปรตีนที่อยู่นอกหลอดเลือด เช่น tissue factor ก็จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของเกล็ดเลือดและไฟบริโนเจนซึ่งเป็นปัจจัยการแข็งตัวของเลือดตัวหนึ่ง เกล็ดเลือดจะมาจับที่จุดบาดเจ็บทันที เป็นกระบวนการห้ามเลือดขั้นปฐมภูมิ จากนั้นกระบวนการห้ามเลือดขั้นทุติยภูมิก็จะเริ่มขึ้นพร้อมๆ กัน โปรตีนต่างๆ ในเลือดที่รวมเรียกว่าปัจจัยการแข็งตัวของเลือดจะมีการกระตุ้นปฏิกิริยาอย่างเป็นลำดับและซับซ้อน จนสุดท้ายแล้วทำให้เกิดเส้นใยไฟบรินขึ้น ซึ่งจะเสริมความแข็งแรงของก้อนเกล็ดเลือดที่จับกันอยู่
ประวัติศาสตร์ > การเรียกชื่อ

ที่ประชุมประจำปีของผู้เชี่ยวชาญเรื่องการแข็งตัวของเลือดได้ตกลงยอมรับการใช้ตัวเลขโรมันเป็นการตั้งชื่อสารในการแข็งตัวของเลือดตั้งแต่ ค.ศ. 1955 จากนั้นปี 1962 จึงยอมรับให้ใช้ตัวเลขในการตั้งชื่อสารปัจจัยแฟกเตอร์ 1-12 ที่ประชุมนี้ต่อมาได้กลายเป็นที่ประชุมนานาชาติว่าด้วยการเกิดลิ่มเลือดและการห้ามเลือด (International Committee on Thrombosis and Hemostasis, ICTH) จากนั้นการกำหนดชื่อด้วยตัวเลขถูกยกเลิกไปหลังจากมีการกำหนดชื่อแฟกเตอร์ 13 และเริ่มมีการตั้งชื่อโปรตีนที่เกี่ยวข้องกับการแข็งตัวของเลือดในรูปแบบอื่น เช่น Fletcher Factor, Fitzgerald Factor, prekallikrein, hight-molecular-weight kininogen เป็นต้น
แฟกเตอร์ 3 และแฟกเตอร์ 4 ไม่มีอยู่ เนื่องจากไม่เคยมีใครพบ thromboplastin แต่กลายเป็นว่าขั้นตอนนี้ประกอบด้วยแฟกเตอร์อื่นๆ อีก 10 ตัว ส่วน accelerin ต่อมาก็พบว่าเป็นแฟกเตอร์ 5 รูปแอกทีฟ
การจำลองสมองทั้งหมด

การจำลองสมองทั้งหมด (อังกฤษ: Whole brain emulation) เป็นแนวคิดของกระบวนการคัดลอกส่วนที่เป็นเนื้อหาของจิตใจจากสมองบางส่วนแล้วนำไปเก็บไว้บนอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ อุปกรณ์นี้สามารถจำลองการประมวลผลของสมองได้ เช่น ตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อมในแบบเดียวกับที่สมองต้นแบบทำ (โดยภาพรวมแล้ว สามารถทำงานได้ตรงตามจุดประสงค์เดียวกับที่สมองจริงทำได้)
แนวคิดนี้จัดได้ว่าเป็นแนวคิดสุดขั้ว นักวิทยาศาสตร์บางคนมองว่าเป็นเทคโนโลยีการต่ออายุของคน เป้าหมายอีกอย่างของแนวคิดนี้คือการจัดเก็บจิตใจของคนไว้ในรูปแบบไฟล์ซึ่งจะมีประโยชน์ต่อการอยู่รอดของมนุษยชาติในยามเกิดภัยพิบัติทั่วโลกหรือต้องเดินทางข้ามดวงดาว นักอนาคตศาสตร์หลายคนเชื่อว่าแนวคิดนี้จะเป็นจุดที่สาขาวิชาประสาทวิทยาคำนวณและประสาทสารสนเทศมาพบกัน สามารถนำไปใช้ในงานวิจัยทางการแพทย์ได้ นอกจากนี้ นักวิจัยสายปัญญาประดิษฐ์หลายคนก็เชื่อว่าแนวคิดนี้นำไปสู่ปัญญาประดิษฐ์ทั่วไปที่หมายถึงระบบคอมพิวเตอร์ที่มีความฉลาดเทียบเท่ากับมนุษย์ไม่เฉพาะเรื่องใดเรื่องหนึ่ง และอาจนำไปสู่ภาวะเอกฐานทางเทคโนโลยี อันหมายถึงพัฒนาการของอารยธรรมที่เทคโนโลยีสามารถทำงานได้ระดับเดียวหรือเหนือกว่ามนุษย์
ภาพรวม

สมองของมนุษย์ประกอบไปด้วยเซลล์ประสาท 86,000 ล้านเซลล์ แต่ละเซลล์เชื่อมต่อกับเซลล์อื่นด้วยแอกซอนและเดนไดรต์ สัญญาณที่จุดเชื่อมต่อที่เรียกว่าไซแนปส์นี้จะถูกส่งไปยังอีกเซลล์ด้วยการปล่อยและจับสารเคมีที่เรียกว่าสารสื่อประสาท นักวิทยาศาสตร์ด้านประสาทวิทยาส่วนใหญ่เชื่อกันว่า จิตใจของมนุษย์อุบัติขึ้นด้วยการประมวลผลของเครือข่ายประสาทเหล่านี้
นักวิทยาศาสตร์ชี้ว่า งานต่างๆที่เกิดจากจิตใจ เช่น การเรียนรู้ ความจำ และจิตรู้สำนึก ล้วนแล้วแต่เป็นกระบวนการทางเคมีไฟฟ้าของสมองและมีกฎบางอย่างที่ควบคุมอยู่ แนวคิดเรื่องของการคัดลอกจิตใจไปยังคอมพิวเตอร์นั้นเป็นการมองจิตใจว่าเป็นเครื่องจักรอย่างหนึ่ง ตรงข้ามกับแนวคิดทางชีวิตนิยมที่ให้ความสำคัญเรื่องของชีวิตและจิตรู้สำนึก
นักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์และนักประสาทวิทยาชื่อดังหลายคน ไม่ว่าจะเป็นดักลาส ฮอฟสตาดเตอร์ เจฟฟ์ ฮอว์กินส์ มาร์วิน มินสกี ได้ทำนายว่า คอมพิวเตอร์ที่โปรแกรมมาพิเศษจะฉลาดจนสามารถคิดหรือแม้แต่มีจิตรู้สำนึกได้แบบเดียวกับคน และเครื่องจักรควรจะมีความฉลาดระดับนั้นจึงจะสามารถคัดลอกจิตใจของคนไปสู่เครื่องได้
การค้นหาแบบบีม

การค้นแบบบีม (อังกฤษ: Beam Search) เป็นขั้นตอนวิธีในการค้นหาโดยใช้หลักการศึกษาสำนึก โดยแทนที่จะขยายทุกปมในกราฟ การค้นแบบบีมจะเลือกขยายเฉพาะปมจำนวนหนึ่งที่มีโอกาสนำไปสู่คำตอบมากที่สุด
ความแตกต่างระหว่างการค้นแบบบีมกับการค้นตามแนวกว้างคือ ถึงแม้ว่าการค้นตามแนวกว้าง รับรองว่าการค้นจะเจอเส้นวิธีที่สั้นที่สุด (shortest path) จากจุดเริ่มต้นไปยังจุดเป้าหมาย แต่การเลือกใช้การค้นตามแนวกว้างกับปริภูมิการค้น (search space) ที่ใหญ่นั้นไม่สะดวก เพราะว่า หน่วยความจำที่ใช้มีอัตราการเติบโดแบบอัตราก้าวหน้า (exponential growth) ดังนั้นการค้นแบบแนวกว้างมักจะใช้หน่วยความจำจนหมดก่อนที่จะเจอคำตอบ ด้วยเหตุผลนี้การค้นแบบบีมจึงถูกสร้างขึ้นมาเพื่อพยายามหาคำตอบที่ดีที่สุดที่ได้จากการค้นตามแนวกว้างโดยไม่ใช้หน่วยความจำมากเกินไป
การค้นแบบบีมใช้การค้นตามแนวกว้างในการสร้างต้นไม้ค้นหา ในแต่ละสถานะของการค้น มันจะสร้างปมลูกของปมปัจจุบัน ซึ่งแทนที่จะเก็บทุกปมลูกที่พบ มันจะเรียงลำดับปมลูกจากน้อยไปมากตามจากค่าศึกษาสำนึก (heuristic cost) และเลือกเก็บเฉพาะปมลูกไว้จำนวนหนึ่งตามค่าที่กำหนดไว้ก่อนหน้า ที่เรียกว่าความกว้างของบีม (beam width) ยิ่งค่าความกว้างของบีมมากเท่าไหร่ ปมลูกหรือสถานะ (partial solution state) ก็จะถูกตัดทิ้งน้อยลงเท่านั้น หากค่าความกว้างของบีมมีไม่จำกัด การค้นมีลักษณะเหมือนกับการค้นตามแนวกว้าง กล่าวคือความกว้างของบีมเป็นตัวกำหนดขอบเขตของหน่วยความจำที่ใช้ในการค้นหานั่นเอง
อย่างไรก็ตามสถานะเป้าหมาย (goal state) อาจถูกตัดทิ้งไปขณะที่ทำการค้นเพราะค่าความกว้างของบีมน้อยเกินไป โดยการค้นแบบบีมแลกความสมบูรณ์ (การรับรองว่าขั้นตอนวิธีจะพบคำตอบ ถ้าสามารถหาคำตอบได้) และคำตอบที่ดีที่สุด (การรับรองว่าขั้นตอนวิธีจะเจอคำตอบที่ดีที่สุด) กับความสามารถในการประหยัดหน่วยความจำ
ชื่อ

คำว่า "การค้นแบบบีม" ถูกตั้งโดย ราจ เรดดี้ แห่งมหาวิทยาลัยคาร์เนกี้เมลอนในปี 1976 เนื่องจากคำว่า บีม (beam) ในภาษาอังกฤษแปลว่าคานซึ่งคือโครงสร้างตามแนวกว้างที่ใช้ในการรับน้ำหนัก จึงใช้แทนคำว่าช่วงกว้าง โดยแตกต่างจากการค้นตามแนวกว้าง ตรงที่การค้นตามแนวกว้างจะขยายปมลูกในแต่ละสถานะการค้นทุกปม แต่การค้นแบบบีมจะขยายปมลูกเพียงบางส่วนเท่านั้น
การใช้งาน

การใช้งาน
การค้นแบบบีมถูกใช้ระบบขนาดใหญ่ที่ต้องการความสามารถในการจัดการ โดยมีหน่วยความจำหลักไม่พอที่จะเก็บต้นไม้ค้นหาทั้งต้น เช่น การใช้การค้นหาแบบบีมในระบบการแปลด้วยเครื่อง เพื่อที่จะเลือกแปลให้ดีที่สุด ขณะที่ประมวลผลแต่ละส่วน ก็จะมีคำแปลหลายๆแบบเกิดขึ้นมา คำแปลที่ดีที่สุดจะถูกเก็บไปใช้และทิ้งส่วนที่เหลือไป หลังจากนั้นตัวแปลจะทำการวิเคราะห์ประโยคที่เหลือโดยคิดคะแนนตามข้อกำหนด และเลือกคำแปลที่ดีที่สุดไว้
รหัสเทียม

ขั้นตอนวิธี การค้นแบบบีม
ข้อมูลรับเข้า:
	กราฟ G,
	โหนด s คือ โหนดที่ต้องการเริ่มต้นการค้น,
	โหนด g คือ โหนดเป้าหลายที่ต้องการค้น,
	ค่าความกว้างของบีม 'w'
สร้างแถวคอย Q โดยเริ่มต้นให้แถวคอยว่าง
สร้างรายการ Visited สำหรับบอกว่าปมไหนเคยเจอแล้ว โดยเริ่มค้นให้รายการ Visited ว่าง
เพิ่มปมเริ่มต้น s เข้าที่ Q
จนกว่า Q จะว่าง หรือ เจอ g
	ให้ u เป็น ปมหน้าสุดในแถวคอย
 	เอาปม u ออกจากแถวคอย
	ถ้า v เป็นปมที่ไม่อยู่ในรายการ Visited
		สำหรับทุกปม v ที่เชื่อมกับ u ให้เลือกเพิ่มปม v ที่มีค่าศึกษาสำนึกดีที่สุดจำนวน w ปมต่อที่แถวคอย Q
	เพิ่ม u เข้าในรายการ Visited
ถ้า เจอปม g
	การค้นหาสำเร็จ
ถ้า ไม่เจอปม g
	ค้นหาไม่สำเร็จ
รหัสเทียม > ตัวอย่างการทำงาน > แบบที่ 1

ให้หาปม H โดยเริ่มจาก A และกำหนดให้ค่าความกว้างของบีม = 2
| รอบที่ | ปมหน้าสุดของแถวคอย(u) | ปมที่มีเส้นเชื่อมต่อกับ u เรียงตามค่าศึกษาสำนึก | ปมที่ในแถวคอย Q หลังจากเพิ่มปมลูกใหม่เข้าไปแล้ว | ปมในรายการ Visited | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 0 | - | - | {A} | {} | - |
| 1 | A | C,D,B | {C,D} | {A} | ปม B ถูกตัดออกเนื่องจากค่าความกว้างของบีม = 2 จึงเลือกเก็บได้ 2 ปมคือปม C,D |
| 2 | C | G | {D,G} | {A,C} | - |
| 3 | D | H | {G,H} | {A,C,D} | - |
| 4 | G | I | {G,H,I} | {A,C,D,G} | - |
| 5 | H | เจอปมเป้าหมายจบการทำงาน | เจอปมเป้าหมายจบการทำงาน | เจอปมเป้าหมายจบการทำงาน | - |
คำตอบ คือ เจอปม H
รหัสเทียม > ตัวอย่างการทำงาน > แบบที่ 2

ให้หาปม H โดยเริ่มจาก A และกำหนดให้ค่าความกว้างของบีม = 1
| รอบที่ | ปมหน้าสุดของแถวคอย(u) | ปมที่มีเส้นเชื่อมต่อกับ u เรียงตามค่าศึกษาสำนึก | ปมที่ในแถวคอย Q หลังจากเพิ่มปมลูกใหม่เข้าไปแล้ว | ปมในรายการ Visited | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 0 | - | - | {A} | {} | - |
| 1 | A | C,D,B | {C} | {A} | ปม D,B ถูกตัดออกเพราะค่าความกว้างของบีม = 1 ซึ่งเลือกเก็บได้ปมเดียวซึ่งก็คือ C |
| 2 | C | G | {G} | {A,C} | - |
| 3 | G | I | {} | {A,C,G} | - |
| 4 | ไม่มีปมเหลือใน Q จบการทำงาน | ไม่มีปมเหลือใน Q จบการทำงาน | ไม่มีปมเหลือใน Q จบการทำงาน | ไม่มีปมเหลือใน Q จบการทำงาน | - |
คำตอบ คือ ไม่เจอปมเป้าหมาย H ดังนั้นจะเห็นว่าการค้นแบบบีมไม่มีความสมบูรณ์ของขั้นตอนวิธีถึงแม้ว่าจะมีปมเป้าหมาย (H) ในปริภูมิการค้นหา เนื่องจากค่าความกว้างของบีมที่น้อยเกินไปทำให้ปม D ซึ่งเป็นวิถีย่อยเดียวที่นำไปสู่ปมเป้าหมาย (H) ถูกตัดออกไป
วิเคราะห์การทำงาน > ความสมบูรณ์ของขั้นตอนวิธี (Completeness)

ซึ่งเราสามารถเพิ่มโอกาสให้เจอปมเป้าหมายได้โดยการ ขยายความกว้างของบีมหรือปรับฟังก์ชันศึกษาสำนึกให้แม่นยำมากขึ้น
ซึ่งทั่วไปที่นิยมทำกันคือเวลาค้นจะไม่จำหนดความกว้างของบีมตายตัวแต่กำหนดเป็นช่วงแทน โดยจะกำหนดค่าเริ่มค้นให้ เมื่อการค้นครั้งแรกไม่สำเร็จก็จะขยายความกว้างให้มากขึ้น
ศึกษาเพิ่มเติม

โครงสร้างข้อมูล (ฉบับวาจาจาวา) โดยสมชาย ประสิทธิ์จูตระกูล
การออกแบบอัลกอริทึม (Algorithm Design) โดยสมชาย ประสิทธิ์จูตระกูล
การจัดเขต

ผังการจัดเขตสำหรับวางแผนพื้นที่ทั่วไปของกรุงสกอเปีย ประเทศมาซิโดเนียเหนือ ความแตกต่างของพื้นที่เขตเมืองแสดงด้วยสีที่ต่างกัน
การจัดเขต (อังกฤษ: zoning) เป็นกระบวนการแบ่งที่ดินในเขตเทศบาลออกเป็นเขต (เช่น พื้นที่พักอาศัย อุตสาหกรรม) ซึ่งการใช้ที่ดินบางประเภทจะถูกห้ามหรือต้องได้รับอนุญาต นอกจากนี้อาจมีการควบคุมขนาด ความจุ และตำแหน่งของอาคารในเขต ประเภทของการจัดเขตจะต้องระบุในการขออนุญาตทางผังเมืองสำหรับการพัฒนาตามที่กำหนด การจัดเขตอาจระบุความหลากหลายของการใช้ที่ดินทั้งหมดและเงื่อนไขที่มี การจัดเขตอาจมีการระบุถึงขนาดและความสูงของพื้นที่เช่นเดียวกับรูปแบบและขนาดของอาคาร แนวทางเหล่านี้จัดทำขึ้นเพื่อเป็นแนวทางในการเติบโตและพัฒนาเมือง
พื้นที่ของที่ดินจะถูกแบ่งโดยหน่วยงานที่เกี่ยวข้องออกเป็นเขตซึ่งกำหนดข้ออนุญาตสำหรับการใช้ที่ดินแต่ละประเภท ดังนั้นการจัดเขตจึงเป็นเทคนิคในการวางแผนการใช้ที่ดินเพื่อเป็นเครื่องมือในการวางผังเมืองของหน่วยงานท้องถิ่นในประเทศพัฒนาแล้วส่วนใหญ่ คำนี้มีที่มาจากการปฏิบัติในการออกแบบแผนที่เขตเพื่อกำหนดการใช้ รูปแบบ การออกแบบ และความสอดคล้องกับการพัฒนา ในทางกฎหมายแผนการจัดเขตจะถูกตราในกฎหมายเทศบัญญัติผ่านขั้นตอนที่เกี่ยวข้อง ในบางประเทศ เช่น แคนาดา (รัฐออนแทรีโอ) หรือเยอรมนี แผนการจัดเขตจะต้องสอดคล้องกับแผนระดับบน (ภูมิภาค รัฐ หรือจังหวัด) และคำแถลงนโยบาย
การจัดเขตมีหลากหลายประเภท บางประเภทมุ่งเน้นถึงการควบคุมรูปแบบอาคารและความสัมพันธ์ของอาคารกับถนนด้วยการใช้แบบผสมผสานที่เรียกว่าฟอร์มเบสด์โคด (form-based code) สำหรับกรณีอื่นเช่นการแบ่งการใช้ที่ดินที่เรียกว่ายูสเบสด์ (use-based) หรือการรวมเข้าด้วยกัน
วิธีการวางผังเมืองที่คล้ายกันได้กำหนดการใช้งานของพื้นที่หลายรูปแบบเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะในหลายนครตั้งแต่สมัยโบราณ
ดูเพิ่ม

การผังเมือง
ถนน
Bassett, E.M. The master plan, with a discussion of the theory of community land planning legislation. New York: Russell Sage foundation, 1938.
Bassett, E. M. Zoning. New York: Russell Sage Foundation, 1940
Hirt, Sonia. Zoned in the USA: The Origins and Implications of American Land-Use Regulation (Cornell University Press, 2014) 245 pp. online review
Stephani, Carl J. and Marilyn C. ZONING 101, originally published in 1993 by the National League of Cities, now available in a Third Edition, 2012.
แหล่งข้อมูลอื่น

ZoningPoint – ฐานข้อมูลสำหรับสืบค้นแผนที่จัดเขตและรหัสเขตสำหรับทุกรัฐและเทศบาลในสหรัฐ
Crenex – Zoning Maps – ลิงก์แผนที่จัดเขตและกรรมาธิการวางแผนของ 50 เมืองที่มีประชากรมากที่สุดในสหรัฐ
New York City Department of City Planning – Zoning History
Schindler's Land Use Page (Michigan State University Extension Land Use Team)
Land Policy Institute at Michigan State University
Zoning: A Reply To The Critics
การชักจูงทางจิตวิทยา

การชักจูงทางจิตวิทยา หรือ การครอบงำทางจิตวิทยา (อังกฤษ: psychological manipulation) เป็นวิธีที่ใช้ความสัมพันธ์เชิงอิทธิพล หรืออำนาจเพื่อนำไปสู่การครอบงำทางพฤติกรรม หรือทางความคิดต่อบุคคลใดๆ ในลักษณะที่ขัดต่อความสมัครใจ หรือโดยไม่ได้รับความยินยอมจากบุคคลนั้น เพื่อประโยชน์ของฝ่ายผู้ครอบงำ วิธีที่ผู้ครอบงำ (manipulator) ใช้บิดเบือน หรือชักจูงการรับรู้สภาวะความจริง อาจเป็นการใช้ผลรายงานที่ฉ้อฉล การชี้ชวน การโน้มน้าว หรือการล่อลวงอย่างอื่นๆ รวมไปถึงทำให้ยอมศิโรราบไม่ว่าจะโดยการบังคับข่มเหง (abuse) หรือโดยสมัครใจ
การครอบงำทางจิตวิทยาเป็นการใช้อิทธิพลทางสังคมรูปแบบหนึ่ง ซึ่งอาจเกิดขึ้นเพราะความหวังดีก็ได้ เช่น การที่แพทย์ หรือสมาชิกในครอบครัว พยายามโน้มน้าว หรือหว่านล้อมชักจูงบุคคลให้เปลี่ยนพฤติกรรม หรือแก้ไขลักษณะนิสัยที่ไม่ดีของตน
| ด ค กการชักจูงทางจิตวิทยา |
| --- | --- |
การชักจูงทางบวก:  โกหกคำโต  การล้างสมอง  การติดสินบน  การเตรียมเด็กเพื่อทารุณกรรมทางเพศ  การเยินยอ  การทุ่มเทความรักอย่างหนัก  การแต่งงานหวังมรดก  การล่อลวง 
การชักจูงทางลบ:  การข่มเหงรังแก  การสังหารภาพลักษณ์  การคุกคาม  การขู่ขวัญ  เกมปั่นหัว  การกลั่นแกล้งในที่ทำงาน  การใส่ร้ายป้ายสี  การถูกปฏิเสธจากสังคม 
การชักจูงรูปแบบอื่น:  การล่อให้สารภาพ  การหลอกปั่นหัว  ตำรวจดี/ตำรวจเลว  การปลูกฝังความเชื่อ  อิทธิพลเพื่อการรับจ้าง  การสอบปากคำ  Spin (propaganda) 
หัวข้อที่เกี่ยวข้อง:  Crowd manipulation  Confidence trick  Internet manipulation  การควบคุมตลาด  การควบคุมสื่อ  Nudge theory  Shill  Undue influence
การชำระบัญชี

ในกฎหมายและธุรกิจสหราชอาณาจักร สาธารณรัฐไอร์แลนด์และสหรัฐ การชำระบัญชี (อังกฤษ: liquidation) เป็นกระบวนการอันนำมาซึ่งจุดสิ้นสุดของบริษัท มีการแบ่งสินทรัพย์และทรัพย์สินใหม่ "การชำระบัญชี" บ้างเรียก การเลิกกิจการ (winding-up) หรือการเลิกบริษัทจำกัด (dissolution) แม้คำว่า "การเลิกบริษัทจำกัด" ทางเทคนิคหมายถึงการชำระบัญชีขั้นสุดท้าย กระบวนการชำระบัญชียังเกิดเมื่อกรมศุลกากร ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานหรือหน่วยงานในประเทศหนึ่ง ๆ ซึ่งมีหน้าที่เก็บและรักษาอากรศุลกากร ตัดสินการคำนวณหรือชี้ชัดสุดท้ายซึ่งอากรหรือการคืนอากรที่ได้เมื่อเข้าประเทศ โดยการชำระบัญชีอาจเป็นโดยบังคับหรือโดยสมัครใจก็ได้
นอกจากนี้ คำว่า "การชำระบัญชี" บางครั้งใช้เมื่อบริษัทต้องการลบสินทรัพย์บางส่วนของบริษัทเอง ตัวอย่างเช่น ใช้เมื่อบริษัทขายปลีกต้องการปิดร้านค้า บริษัทที่จะปิดจะขายแก่บริษัทซึ่งมีความชำนาญพิเศษเรื่องการชำระบัญชีร้านค้า แทนที่จะพยายามปิดการขายเอง
การฉีดเข้ากล้ามเนื้อ

| การฉีดเข้ากล้ามเนื้อ (Intramuscular injection) |
| --- | --- |
การแทรกแซง
บุคลากรทางการแพทย์กำลังเตรียมฉีดวัคซีนให้เด็กด้วยวิธีฉีดเข้ากล้ามเนื้อ
ICD-10-PCS: 3E023
ICD-9-CM: 99.1
MeSH: D007273
การฉีดเข้ากล้ามเนื้อ (อังกฤษ: intramuscular, IM) เป็นวิธีบริหารยาด้วยการฉีดวิธีหนึ่ง ใช้ให้ยาหรือสารอื่นเข้าสู่ร่างกายโดยไม่ผ่านการกิน มีข้อแตกต่างจากวิธีอื่นคือคือยาจะถูกดูดซึมเข้าสู่ระบบไหลเวียนได้เร็วกว่าการฉีดเข้าชั้นใต้ผิวหนังหรือการฉีดเข้าชั้นผิวหนังเนื่องจากกล้ามเนื้อมีหลอดเลือดจำนวนมาก และไม่ได้รับผลจากกระบวนการสร้างและสลายด่านหน้าเหมือนที่เกิดกับการกิน
ตำแหน่งที่นิยมฉีดคือที่กล้ามเนื้อหัวไหล่ (เดลตอยด์) และกล้ามเนื้อก้น (กลูเตียล) ในทารกนิยมฉีดที่กล้ามเนื้อหน้าขาส่วนด้านข้าง (vastus lateralis) ก่อนฉีดจะต้องทำความสะอาดผิวหนังบริวเณที่จะฉีด และแนะนำให้ลงเข็มอย่างรวดเร็วคล้ายการปาลูกดอกเพื่อลดความเจ็บปวด ปริมาณของยาที่เหมาะกับการฉีดมักอยู่ที่ไม่เกิน 2-5 มิลลิลิตร ขึ้นกับตำแหน่งที่ฉีด ตำแหน่งที่จะเลือกฉีดควรจะปราศจากอาการแสดงของการติดเชื้อหรือภาวะกล้ามเนื้อฝ่อลีบ และอาจไม่ควรเลือกบริหารยาด้วยวิธีฉีดเข้ากล้ามเนื้อในผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหรือผู้ที่มีปัญหาในการแข็งตัวของเลือด
หลังฉีดผู้ป่วยมักมีอาการเจ็บปวด บวมแดง หรืออักเสบบริเวณที่ฉีดได้บ้าง อาการเหล่านี้มักเป็นไม่รุนแรงและคงอยู่เพียง 2-3 วัน ภาวะแทรกซ้อนที่พบน้อย เช่น การเกิดการบาดเจ็บต่อเส้นประสาทหรือหลอดเลือดบริเวณที่ฉีด ทำให้มีอาการปวดรุนแรงหรืออ่อนแรงตามมาได้ นอกจากนี้แล้วหากไม่ได้ปฏิบัติตามขั้นตอนที่ถูกต้องอาจทำให้เกิดการติดเชื้อเฉพาะที่ เกิดเป็นฝีหนอง และเนื้อตายเน่าได้ ในอดีตเคยมีการแนะนำให้ผู้ฉีดดึงกระบอกฉีดยาหลังปักเข็มเพื่อตรวจให้แน่ใจว่าไม่ได้ปักเข็มเข้าไปในหลอดเลือด ปัจจุบันคำแนะนำอย่างเป็นทางการของบางประเทศไม่แนะนำให้ทำขั้นตอนนี้แล้ว
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย
ฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี

| --- | --- |

ผู้จัด: CONMEBOL
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1985
ภูมิภาค: อเมริกาใต้
จำนวนทีม: 10 ทีม
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน:  บราซิล (ครั้งที่ 13)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด:  บราซิล (13 ครั้ง)
 ฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2023
การแข่งขันฟุตบอลฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี (อังกฤษ: South American U-17 Championship; สเปน: Campeonato Sudamericano Sub-17; โปรตุเกส: Campeonato Sul-Americano Sub-17) เป็นการแข่งขันฟุตบอลที่จัดขึ้นทุกสองปีสำหรับทีมชาติรุ่นอายุต่ำกว่า 17 ปีในอเมริกาใต้ การแข่งขันนี้ถือกำเนิดขึ้นในปี ค.ศ. 1985 โดยไม่ต้องการจัดการแข่งขันสำหรับฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี (ปัจจุบันคือ ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี) สำหรับสามครั้งแรก (ค.ศ. 1985, 1986, และ 1988) การแข่งขันจะจำกัดไว้สำหรับทีมอายุต่ำกว่า 16 ปี การแข่งขันหลังจากนั้นได้ปรับขีดจำกัดอายุเพิ่มขึ้นหนึ่งปี The tournament is held every two years. นับตั้งแต่การแข่งขันครั้งแรก บราซิลเป็นทีมสำคัญของการแข่งขันนี้ โดยคว้าชัยชนะเป็นประวัติการณ์ถึง 13 ครั้ง
ผลการแข่งขัน

| ครั้งที่ | ปี ค> ศ. | เจ้าภาพ | 1 !ชนะเลิศ | คะแนน | 2 ! รองชนะเลิศ | 3 ! อันดับ 3 | คะแนน | อันดับ 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1985 |  อาร์เจนตินา |  อาร์เจนตินา | –   |  บราซิล |  เอกวาดอร์ | –   |  ชิลี |
| 2 | 1986 |  เปรู |  โบลิเวีย | –   |  บราซิล |  เอกวาดอร์ | –   |  อาร์เจนตินา |
| 3 | 1988 |  เอกวาดอร์ |  บราซิล | –   |  อาร์เจนตินา |  โคลอมเบีย | –   |  ปารากวัย |
| 4 | 1991 |  ปารากวัย |  บราซิล | –   |  อุรุกวัย |  อาร์เจนตินา | –   |  ชิลี |
| 5 | 1993 |  โคลอมเบีย |  โคลอมเบีย | –   |  ชิลี |  อาร์เจนตินา | –   |  บราซิล |
| 6 | 1995 |  เปรู |  บราซิล | –   |  อาร์เจนตินา |  อุรุกวัย | –   |  ชิลี |
| 7 | 1997 |  ปารากวัย |  บราซิล | –   |  อาร์เจนตินา |  ชิลี | –   |  ปารากวัย |
| 8 | 1999 |  อุรุกวัย |  บราซิล | 5–0 |  ปารากวัย |  อุรุกวัย | 4–2 |  อาร์เจนตินา |
| 9 | 2001 |  เปรู |  บราซิล | –   |  อาร์เจนตินา |  ปารากวัย | –   |  เวเนซุเอลา |
| 10 | 2003 |  โบลิเวีย |  อาร์เจนตินา | –   |  บราซิล |  โคลอมเบีย | –   |  อุรุกวัย |
| 11 | 2005 |  เวเนซุเอลา |  บราซิล | –   |  อุรุกวัย |  เอกวาดอร์ | –   |  โคลอมเบีย |
| 12 | 2007 |  เอกวาดอร์ |  บราซิล | –   |  โคลอมเบีย |  อาร์เจนตินา | –   |  เปรู |
| 13 | 2009 |  ชิลี |  บราซิล | 2–2  (ดวลลูกโทษ 6–5) |  อาร์เจนตินา |  อุรุกวัย | –   |  โคลอมเบีย |
| 14 | 2011 |  เอกวาดอร์ |  บราซิล | –   |  อุรุกวัย |  อาร์เจนตินา | –   |  เอกวาดอร์ |
| 15 | 2013 |  อาร์เจนตินา |  อาร์เจนตินา | –   |  เวเนซุเอลา |  บราซิล | –   |  อุรุกวัย |
| 16 | 2015 |  ปารากวัย |  บราซิล | –   |  อาร์เจนตินา |  เอกวาดอร์ | –   |  ปารากวัย |
| 17 | 2017 |  ชิลี |  บราซิล | –   |  ชิลี |  ปารากวัย | –   |  โคลอมเบีย |
| 18 | 2019 |  เปรู |  อาร์เจนตินา | –   |  ชิลี |  ปารากวัย | –   |  เอกวาดอร์ |
| 19 | 2023 |  เอกวาดอร์ |  บราซิล |  –   |  เอกวาดอร์ |  อาร์เจนตินา | –   |  เวเนซุเอลา |