stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เคนยาแอร์เวย์
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์

ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 เคนยาแอร์เวย์ประสบอุบัติเหตุร้ายแรงถึงสองครั้งและอุบัติเหตุสูญเสียอากาศยานอีกสองครั้ง
10 กรกฎาคม 1988: เที่ยวบิน 650 เครื่องบิน ฟอกเกอร์ เอฟ27 เฟรนด์ชิป ทะเบียน 5Y-BBS เข้าใกล้รันเวย์เร็วเกินไปและลงจอดที่สนามบิน Kisumu จากไนโรบีด้วย ไถลลงรันเวย์เป็นระยะทาง 600 ม. (2,000 ฟุต)
11 กรกฎาคม 1989: เครื่องบินโบอิง 707-320B ทะเบียน 5Y-BBK แล่นบนรันเวย์ที่สนามบินนานาชาติโบล์ หลังจากเบรกล้มเหลว จากนั้นจึงเดินทางต่อไป แต่เพราะล้อลงจอดไม่สามารถพับเก็บได้ ลูกเรือจึงต้องเดินทางกลับ
30 มกราคม 2000: เที่ยวบิน 431 เป็นบริการตามกำหนดเวลาของอาบีจาน–ลากอส–ไนโรบี ซึ่งใช้แอร์บัส A310-304 ทะเบียน 5Y-BEN ในการให้บริการ ซึ่งตกลงสู่มหาสมุทรแอตแลนติกประมาณหนึ่งนาทีหลังจากขึ้นจากท่าอากาศยานนานาชาติเฟลิกซ์-ฮูฟูเอต์ของอาบีจาน มีผู้เสียชีวิต 169 ราย
5 พฤษภาคม 2007: เที่ยวบิน 507 ซึ่งปฎิบัติการณ์โดยโบอิง 737-800 ทะเบียน 5Y-KYA ชนเข้ากับป่าชายเลนทันทีหลังจากเครื่องขึ้นบินไปยังไนโรบี ประมาณ 5.5 กิโลเมตร (3.42 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของท่าอากาศยานนานาชาติดูอาลา  มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 114 คน (ผู้โดยสาร 105 คนและลูกเรือ 9 คน) เสียชีวิต
จุดหมายปลายทางของเคนยาแอร์เวย์
โบอิง 737-800 ของเคนยาแอร์เวย์
โบอิง 787-8 ของเคนยาแอร์เวย์
เอ็มบราเออร์ อี190 ของเคนยาแอร์เวย์
เจเควียรี

| --- | --- |

ผู้ออกแบบ: John Resig
นักพัฒนา: jQuery Team
วันที่เปิดตัว: 26 สิงหาคม 2006; 18 ปีก่อน (2006-08-26)

รุ่นเสถียร: (10 เมษายน 2019; 5 ปีก่อน (2019-04-10))    / 3.4.0
 
ที่เก็บข้อมูล:  github.com/jquery/jquery  
ภาษาที่เขียน: จาวาสคริปต์
แพลตฟอร์ม: See Browser support
ประเภท: เฟรมเวิร์ก สำหรับ โปรแกรมประยุกต์สำหรับเว็บ
สัญญาอนุญาต: MIT
เว็บไซต์: jquery.com
เจเควียรี (jQuery) คือไลบรารีของโค้ดจาวาสคริปต์ ที่ใช้เป็นส่วนหนึ่งในการสร้างเว็บไซต์ช่วยในการเรียกใช้งานจาวาสคริปต์ให้ง่ายขึ้น เปิดตัวครั้งแรกในงานบาร์แคมป์นิวยอร์ก โดย จอห์น เรซิก (John Resig) เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2549 ตัวโค้ดของเจเควียรีมีลิขสิทธิ์และสัญญาอนุญาตแบบโอเพนซอร์ซ โดยใช้สัญญาอนุญาตของ GFDL และ MIT License
ทางไมโครซอฟท์และโนเกียได้มีการประกาศตัวว่าจะมีการนำเจเควียรี มาใช้ในส่วนของแพลตฟอร์ม โดยเฉพาะ วิชวลสตูดิโอ และเฟรมเวิร์ก เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ และเอเอสพีดอตเน็ต เอ็มวีซี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ jQuery อย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์สอนการใช้งาน jQuery ภาษาไทย เก็บถาวร 2013-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตัวอย่างโปรแกรม jQuery
| ด ค กโปรแกรมประยุกต์บนเว็บ |
| --- | --- |
 เปรียบเทียบ 
ซีพลัสพลัส:  CppCMS  Wt 
CLI:  เอเอสพีดอตเน็ต Core  เอแจ็กซ์  Dynamic Data  MVC  Razor  Web Forms  DNN  BFC  MonoRail  OpenRasta  Umbraco 
ColdFusion:  CFWheels  ColdBox Platform  ColdSpring  Fusebox  Mach-II  Model-Glue 
Common Lisp:  Caveman2  CL-HTTP  UnCommon Web  Weblocks 
D:  Vibe.d 
Haskell:  Happstack  Yesod  Snap 
Java:  AppFuse  Flexive  Grails  GWT  ICEfaces  ItsNat  JavaServer Faces  JHipster  Jspx  JWt  OpenXava  Play  Reasonable Server Faces  Remote Application Platform  RIFE  Seam  Spring  Stripes  Struts  Tapestry  Vaadin  Vert.x  WebWork  Wicket  WaveMaker  ZK 
จาวาสคริปต์:  Ample SDK  Angular/AngularJS  Backbone.js  Chaplin.js  Closure  Dojo Toolkit  Ember.js  Ext JS  เจเควียรี  Meteor  MooTools  โหนดเจเอส  Prototype  React  Rico  script.aculo.us  Sencha Touch  SproutCore  Wakanda 
เพิร์ล:  Catalyst  Dancer  Mason  Maypole  Mojolicious  WebGUI 
พีเอชพี:  เค้กพีเอชพี  โค้ดอิกไนเทอร์  Fat-Free  FuelPHP  Gyroscope  Horde  Kohana  Laravel  Lithium  Midgard  MODX  Nette  Phalcon  PRADO  Qcodo  Silex  SilverStripe  Symfony  TYPO3  Xaraya  XOOPS  Yii  Zend Framework 
ไพทอน:  BlueBream  CherryPy  Django  Flask  Grok  Nevow  Pyjs  Pylons  Pyramid  Quixote  TACTIC  Tornado  เทอร์โบเกียร์  web2py  Webware  Zope 2 
Ruby:  Camping  Merb  Padrino  รูบีออนเรลส์  Sinatra 
Scala:  Lift  Play  Scalatra 
สมอลล์ทอล์ก:  AIDA/Web  Seaside 
ภาษาอื่น ๆ:  Application Express (พีแอล/เอสคิวแอล)  Grails (Groovy)  Kepler (Lua)  OpenACS (Tcl)  SproutCore (JavaScript-Ruby)  Yaws (Erlang)
เมษายน พ.ศ. 2540

เมษายน พ.ศ. 2540 เป็นเดือนที่ 4 ของปี พ.ศ. 2540
วันที่

1 เมษายน - โปเกมอนอนิเมะซีซันแรกเริ่มออกอากาศเป็นตอนแรกในญี่ปุ่น
22 เมษายน – คอมมานโดเข้าจู่โจมช่วยเหลือตัวประกันในที่พักของทูตญี่ปุ่น ณ เมืองลิมา ประเทศเปรู
วันเกิด

1 เมษายน - เอซา บัตเตอร์ฟีลด์ นักแสดงชาวอังกฤษ
6 เมษายน - รมิดา ธีรพัฒน์ นักแสดงหญิงชาวไทย
9 เมษายน - กานต์ธีรา วัชรทัศนกุล (เนย) สมาชิกวง BNK48
18 เมษายน - ปณิตา ธนโชติธรากร นักร้องชาวไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เมษายน พ.ศ. 2540
อุทยานแห่งชาติภูผาเหล็ก

อุทยานแห่งชาติภูผาเหล็ก ตั้งอยู่ที่บ้านท่าวัด ตำบลปทุมวาปี อำเภอส่องดาว จังหวัดสกลนคร มีเนื้อที่ประมาณ 252,898 ไร่ หรือประมาณ 404 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่อำเภอส่องดาว อำเภอวาริชภูมิ อำเภอนิคมน้ำอูน อำเภอกุดบาก อำเภอภูพาน จังหวัดสกลนคร อำเภอวังสามหมอ จังหวัดอุดรธานี และอำเภอสมเด็จ อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์ ในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าดงพันนา ป่าดงพระเจ้า ป่าภูวง ป่ากุดไห ป่านาใน ป่าโนนอุดม ป่าบะยาว ป่าหัวนาคำ ป่าหนองหญ้าไชย และป่าแก้งกะอาม
ในปี 2538 กรมป่าไม้ได้มีคำสั่งให้เจ้าหน้าที่ออกมาสำรวจข้อมูลเบื้องต้นในพื้นที่ ซึ่งต่อมาได้มีคำสั่งกรมป่าไม้ที่ 1162/2539 ลงวันที่ 14 มิถุนายน 2539 เรื่องให้ข้าราชการไปปฏิบัติราชการได้ให้นายพนม พงษ์สุวรรณ นักวิชาการป่าไม้ 7 ว. ส่วนอุทยานแห่งชาติ ไปดำเนินการสำรวจหาข้อมูลเพิ่มเติมและจัดตั้งพื้นที่ป่าอนุรักษ์บางส่วนของพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงพันนา ป่าดงพระเจ้า ท้องที่อำเภอส่องดาว ป่าภูวง ท้องที่อำเภอวาริชภูมิ อำเภอนิคมน้ำอูน อำเภอกุดบาก ป่าแก่งแคน ท้องที่อำเภอกุดบาก ป่าหนองหญ้าไซ ท้องที่อำเภอวังสามหมอ จังหวัดอุดธานี ผนวกป่าสงวนแห่งชาติ ป่าภูพาน ท้องที่อำเภอคำม่วง อำเภอสมเด็จ ป่าแก้งกะอาม ท้องที่อำเภอสมเด็จ จังหวัดกาฬสินธุ์ ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ ตามพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 นั้น
นายพนม พงษ์สุวรรณ ไปสำรวจหาข้อมูลและประวัติดั้งเดิมในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ ดังกล่าวข้างต้นพร้อมกับหาข้อมูลเพิ่มเติมจากส่วนราชการที่เกี่ยวข้อง ศูนย์คอมพิวเตอร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น พบว่า พื้นที่แห่งนี้เป็นพื้นที่ป่ารักน้ำ เป็นแห่งแรกของประเทศไทย อันเป็นโครงการพระราชดำริของสมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรม ราชินีนาถ เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2525 ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2537 นายผ่อง เล่งอี้ อธิบดีกรมป่าไม้ ได้มาตรวจราชการและเห็นความสำคัญของพื้นที่ดังกล่าว จึงมีบัญชาให้สำรวจเป็นอุทยานแห่งชาติ โดยใช้ชื่อว่า อุทยานแห่งชาติภูผาเหล็ก-ภูผาหัก ต่อมาในปีพ.ศ. 2539 ได้อนุมัติให้ตัดคำว่า ภูผาหัก ออกใช้ชื่อว่า “อุทยานแห่งชาติภูผาเหล็ก” เป็นต้นมา
จากการสำรวจพื้นที่ป่าอนุรักษ์เพื่อจัดตั้งเป็นเขตอุทยานแห่งชาติภูผาเหล็ก รวมพื้นที่ได้ ประมาณ 404 ตารางกิโลเมตร หรือ 252,898 ไร่ มีรายละเอียดดังนี้
จังหวัดสกลนคร ได้ดำเนินการสำรวจพื้นที่ป่าอนุรักษ์บางส่วนของป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดงพันนา ป่าดงพระเจ้า ท้องที่ตำบลท่าศิลา ตำบลปทุมวาปี ตำบลส่องดาว อำเภอส่องดาว พื้นที่ 37,250 ไร่ หรือ 59.6 ตารางกิโลเมตร ผนวกป่าสงวนแห่งชาติป่าภูวง ท้องที่ตำบลคำบ่อ ตำบลวาริชภูมิ ตำบลค้อเขียว อำเภอวาริภูมิ พื้นที่ 67,600 ไร่ หรือ 108.16 ตารางกิโลเมตร ผนวกป่าสงวนแห่งชาติ ป่ากุดไห ป่านาไน ป่าโนนอุดม ท้องที่ตำบลนิคมน้ำอูน ตำบลสุวรรณคาม อำเภอนิคมน้ำอูน และตำบลกุดไห อำเภอกุดบาก พื้นที่ 22,575 ไร่ หรือ 36.12 ตารางกิโลเมตร ผนวก ป่าสงวนแห่งชาติป่าแก่งแคน ท้องที่ตำบลกุดบาก อำเภอกุดบากตำบลโคกภู อำเภอภูพาน พื้นที่ 32,325 ไร่ หรือ 51.72 ตารางกิโลเมตร พื้นที่รวมทั้งสิ้น 159,750 ไร่ หรือประมาณ 255.6 ตารางกิโลเมตร
จังหวัดอุดรธานี ได้ดำเนินการสำรวจพื้นที่ป่าอนุรักษ์บางส่วนของป่าสงวนแห่งชาติ ป่าบะยาว ป่าหัวนาคำ ป่านายูง ป่าหนองกุงทับม้า ป่าหนองหญ้าไซ ท้องที่ตำบลผาสุข อำเภอวังสามหมอ จังหวัดอุดรธานี พื้นที่รวม 10,315 ไร่ หรือ 16.5 ตารางกิโลเมตร
จังหวัดกาฬสินธุ์ ได้ดำเนินการสำรวจพื้นที่ป่าอนุรักษ์บางส่วนของป่าสงวนแห่งชาติ ป่าภูพาน ท้องที่ตำบลนาทัน ตำบลดิบจี่ อำเภอคำม่วง พื้นที่ 86,185 ไร่ หรือ 137.9 ตารางกิโลเมตร ผนวกป่าสงวนแห่งชาติป่าแก้งกะอาม ท้องที่ตำบลนาบอน ตำบลแซงบาดาล อำเภอสมเด็จ พื้นที่ 5,625 ไร่ หรือ 9 ตารางกิโลเมตร พื้นที่รวมทั้งสิ้น 91,810 ไร่ หรือ 146.9 ตารางกิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศ

อุทยานแห่งชาติภูผาเหล็กตั้งอยู่บริเวณเส้นรุ้ง 17° 15' – 16° 49' เหนือ และเส้นแวง 103° 15' – 103° 50' ตะวันออก เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาภูพานที่ทอดยาวในแนวทิศตะวันออก-ตะวันตก มีความยาวประมาณ 54 กิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 200-600 เมตร ภูเขาที่สูงที่สุดในพื้นที่คือ ภูอ่างสอ ที่ระดับความสูง 695 เมตร พื้นที่ป่าในเขตอุทยานแห่งชาติภูผาเหล็กเป็นแหล่งกำเนิดลำห้วยน้อยใหญ่ที่ สำคัญ ได้แก่ แม่น้ำสงคราม ลำน้ำยาม ลำน้ำอูม ลักษณะดินโดยทั่วไปเป็นดินร่วนปนทรายตามป่าดิบแล้งและป่าเบญจพรรณและดิน ลูกรังตามป่าเต็งรัง หินที่พบในพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นหินทราย
ลักษณะภูมิอากาศ

อุทยานแห่งชาติภูผาเหล็กมีภูมิอากาศแบบมรสุม
ฤดูร้อน เริ่มต้นตั้งแต่ระหว่างเดือนมีนาคม - พฤษภาคม อากาศร้อนมาก อุณหภูมิประมาณ 40°Cมักมีไฟป่าเกิดขึ้นทั่วพื้นที่
ฤดูฝน เริ่มต้นตั้งแต่ระหว่างเดือนมิถุนายน - ตุลาคม ประมาณน้ำฝนตลอดปีประมาณ 1,000-1,300 มิลลิเมตร
ฤดูหนาว เริ่มต้นตั้งแต่ระหว่างเดือนพฤศจิกายน - กุมภาพันธ์ อากาศหนาวเย็น อุณหภูมิประมาณ 15-20°C
พืชพรรณและสัตว์ป่า

อุทยานแห่งชาติภูผาเหล็กเป็นป่าที่มีสภาพอุดมสมบูรณ์ ประกอบด้วย
ป่าเต็งรัง พบบนพื้นที่ราบเชิงเขาและบนที่ลาดชันจนถึงระดับความสูงประมาณ 500 เมตรจากระดับน้ำทะเล พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ เต็ง รัง เหียง พลวง ประดู่ป่า ตะแบกเลือด รกฟ้า มะค่าแต้ ติ้ว ยอป่า ฯลฯ พืชพื้นล่างประกอบด้วยหญ้าเพ็กแทรกด้วยไม้พุ่ม และพืชล้มลุก
ป่าเบญจพรรณ ครอบคลุมพื้นที่มากที่สุดในอุทยานแห่งชาติ พบตั้งแต่บนพื้นที่ราบเชิงเขาและที่ลาดชันตามไหล่เขาจนถึงระดับความสูง 600 เมตรจากระดับน้ำทะเล พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ ชิงชัน แดง ประดู่ กระบก มะกอก งิ้วป่า มะค่าโมง กระโดน โมกมัน มะขามป้อม ฯลฯ พืชพื้นล่างประกอบด้วยไผ่รวก ไผไร่ ไผ่ซางหม่น หนามคณฑา สังกรณี ผักหวานป่า เป็นต้น
ป่าดิบแล้ง พบตามฝั่งลำธารของหุบเขาที่มีความชุ่มชื้น พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ ยางแดง หว้า มะม่วงป่า พญาสัตบรรณ ตาเสือ มะไฟ ก้านเหลือง ฯลฯ พืชพื้นล่างเป็นพวกหวาย ปาล์ม และสมุนไพรต่างๆ ตามบริเวณลานหินทางขึ้นภูผาเหล็กความสูงประมาณ 400-550 เมตรจากระดับน้ำทะเล จะมีสภาพเป็นป่าโปร่ง ไม้ยืนต้นที่ขึ้นจะแคระแกร็น ส่วนใหญ่มีใบหนา ที่พบทั่วไปได้แก่ สารภีดอย ทะโล้ สะเม็ก ก่อ ไม้พุ่มเช่น ส้มแปะ เม้าแดง ตามลานหินมีพืชพวกจำพวกไลเคน ฟองหิน เอื้องคำหิน ม้าวิ่ง เขากวาง ดาวเรืองภู ต่างหูขาว เนียมดอกธูป หญ้าหัวเสือ หางเสือลาย แววมยุรา หญ้าข้าวก่ำ กระดุมเงิน สาหร่ายข้าวเหนียว และดุสิตา
สัตว์ป่าที่พบ เห็น ได้แก่ เก้ง ลิงกัง กระต่ายป่า กระแต หนูหริ่ง ตุ่น เม่น พังพอน อีเห็น เหยี่ยวรุ้ง นกเขาเปล้า นกกระปูด นกตะขาบทุ่ง นกโพระดก นกขมิ้น นกปรอดก้นแดง นกแซงแซวสีเทา นกจาบดินอกลาย ตุ๊กแก จิ้งจกป่าสีจาง เต่าเหลือง งูทางมะพร้าว งูเห่า งูจงอาง งูเขียวหางไหม้ อึ่งอี๊ดหนังลาย อึ่งอี๊ดเทาจุดดำ เขียดท้ายทอยดำ เขียดหนอง คางคก กบหมื่น และปาดนิ้วแยกลาย เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

http://park.dnp.go.th/visitor/nationparkshow.php?PTA_CODE=9134
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย
เรือหลวงแวนการ์ด (S28)

เรือหลวงแวนการ์ด (S28) (HMS Vanguard (S28)) เป็น เรือดำน้ำติดหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์ของอังกฤษ ติดหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์แบบพร้อมยิงทันที 16 ลูก มีความยาว 492 ฟุต ระวางขับน้ำ 16,000 ตัน และความเร็ว 25 นอต ถูกปล่อยสู่ท้องทะเลในปี พ.ศ. 2535 มีลูกเรือ 145 คน
เฉินเจิน หน้ากากฮีโร่

| เฉินเจิน หน้ากากฮีโร่ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์แบบภาษาจีน
กำกับ: แอนดริว เลา
เขียนบท: ชุง ชิชิง กอร์ดอน ชาง
อำนวยการสร้าง: แอนดริว เลา   กอร์ดอน ชาง
นักแสดงนำ: เจิ้น จื่อตัน หวง ชิวเซิน ซูฉี หยู เหวินเล่อ (นักแสดงรับเชิญ)
ผู้บรรยาย: แอนดริว เลา
ตัดต่อ: Go Go film productions.co.ltd
ผู้จัดจำหน่าย:  Media Asia Entertainment Group   มงคลภาพยนตร์
วันฉาย:  1 กันยายน ค.ศ. 2010 (ปฐมทัศน์)  21 กันยายน ค.ศ. 2010   23 กันยายน ค.ศ. 2010
ความยาว: 113 นาที
ประเทศ:  ฮ่องกง
ภาษา: กวางตุ้ง
ทุนสร้าง: 60 ล้านเหรียญฮ่องกง
ก่อนหน้านี้: Fist of Legend  (ค.ศ. 1994)
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
เฉินเจิน หน้ากากฮีโร่ ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์กังฟูสัญชาติฮ่องกงเรื่อง Legend of the Fist: The Return of Chen Zhen (จีนตัวเต็ม: 精武風雲－陳真; จีนตัวย่อ: 精武风云－陈真) นำแสดงโดย เจิ้น จื่อตัน, ซูฉี, หวง ชิวเซิน  ร่วมด้วย หยู เหวินเล่อ กำกับโดย แอนดริว เลา ออกฉายเมื่อกลางปี ค.ศ. 2010
เรื่องย่อ

ประเทศจีนในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 รัฐบาลจีนได้ส่งชายชาวจีนเกณฑ์ไปเป็นแรงงานในสมรภูมิต่าง ๆ ในยุโรป รวมถึง เฉินเจิน (เจิ้น จื่อตัน)  เฉินเจินสามารถเอาชีวิตรอดกลับมาสู่ประเทศจีนได้ แต่ทว่าต้องสูญเสียเพื่อนร่วมชาติที่มีอุดมการณ์ไป  หลังสงครามจบ ชาติมหาอำนาจที่เข้าร่วมในสงคราม เช่น สหรัฐอเมริกาและอังกฤษ กลับไม่ใยดีจีน และไม่สนใจที่เมืองชิงเต่าถูกกองทัพญี่ปุ่นยึด
ในกลางทศวรรษ 20 เฉินเจินได้กลับมาสู่เซี่ยงไฮ้ ในยุคที่จักรวรรดิญี่ปุ่นกำลังแผ่แสนยานุภาพ และกำลังสู่สงครามจีน-ญี่ปุ่น ในคราบนักธุรกิจหนุ่มเจ้าสำราญ ที่เซี่ยงไฮ้มีไนต์คลับที่เป็นแหล่งรวมของบุคคลชั้นสูงในเวลานั้น ชื่อ คาซาบลังกา มีนักร้องหญิงชื่อ กีกี้ (ซูฉี) เป็นดาวที่ดึงดูดแขกเข้ามายังที่แห่งนี้ คาซาบลังกาบริหารโดย หลิว  ยั่วเทียน (หวง ชิวเซิน) นักธุรกิจใหญ่ที่มีเส้นสายในเซี่ยงไฮ้ โดยไม่มีใครรู้ว่าแท้ที่จริงแล้วเฉินเจิน คือ ลูกศิษย์ของ ฮั่ว หยวนเจี๋ย(หลี่ เหลียงเจี๋ย) ปรมาจารย์หมัดหมี่จงชื่อดัง ที่ล่วงลับไปก่อนหน้านี้ด้วยการสู้กับพวกญี่ปุ่นเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีชาวจีนและประเทศชาติ เฉินเจินแฝงตัวเข้ามาในไนต์คลับแห่งนี้เพื่อสืบหาเบาะแสพวกญี่ปุ่น โดยเข้าร่วมกับขบวนการกู้ชาติจีน ซึ่งประกอบด้วย ตำรวจ, นักศึกษา และแรงงาน
เฉินเจินได้ปลอมตัวเป็นหน้ากากฮีโร่เพื่อจัดการทหารญี่ปุ่น และคุ้มครองชาวจีนผู้รักชาติหลายคนที่ตกเป็นเป้าสังหารของญี่ปุ่น โดยที่กีกี้ นักร้องสาวประจำคาซาบลังกานั้นเป็นสายลับของฝ่ายญี่ปุ่น ท้ายสุดเมื่อความจริงปรากฏ เฉินเจินได้เปิดเผยตัวและบุกเข้าสู่ โดโจ สำนักฝึกศิลปะป้องกันตัวของฝ่ายญี่ปุ่นเพื่อดวลเดี่ยวกันตัวต่อตัวต่อแม่ทัพฝ่ายญี่ปุ่น
เบื้องหลังและคำวิจารณ์

Legend of the Fist: The Return of Chen Zhen ถือเป็นภาพยนตร์ใหญ่ที่เป็นผลงานรีเมคของภาพยนตร์ชุดในอดีต Fist of Fury ที่นำแสดงโดย บรูซ ลี และถือเป็นภาคต่อจาก Fist of Legend ในปี ค.ศ. 1994 ที่นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย และเป็นภาพยนตร์ที่เป็นชุดต่อจากซีรีส์ในชื่อเดียวกันกับภาพยนตร์ของบรูซ ลี ในปี ค.ศ. 1995 ซึ่งก็นำแสดงโดย เจิ้น จื่อตัน ที่ดัดแปลงมาจากเรื่องราวการต่อสู้ของ หลิว เจินเซิง ซึ่งเป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์จีนและเป็นลูกศิษย์ที่มีอยู่จริงของ ฮั่ว หยวนเจี๋ย
กับภาพยนตร์เรื่องนี้ ออกฉายในช่วงที่เจิ้น จื่อตัน นักแสดงนำกำลังมีผลงานต่อเนื่องกันหลายเรื่อง และเกือบทุกเรื่องประสบความสำเร็จแทบทั้งนั้น ได้รับการกำกับการแสดงโดย แอนดรูว์ เลา ที่เคยสร้างชื่อมาแล้วจาก Infernal Affiars ในปี ค.ศ. 2002
ภาพยนตร์ใช้เงินสร้างสูงถึง 60 ล้านดอลลาร์ฮ่องกง และเป็น เจิ้น จื่อตัน เองที่เป็นผู้กำกับฉากแอ็คชั่น  ออกฉายในฮ่องกงและประเทศไทยพร้อมกัน คือ ในวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2010 เมื่อเข้าฉายแล้ว ได้รับเสียงวิจารณ์ว่า ฉากแอ๊คชั่นทำได้ตื่นเต้น สนุก และเร้าใจ โดยเฉพาะฉากสมรภูมิในฝรั่งเศสใน 10 นาทีแรกของเรื่อง แต่ทว่าในตอนท้ายที่เป็นไคลแมกซ์กลับสั้นอยู่บ้าง ตัวละครอื่น ๆ เช่น กีกี้ ที่แสดงโดย ซูฉี เหมือนเป็นตัวประกอบให้กับเฉินเจินที่เป็นพระเอกมากกว่า แต่สำหรับฉากประกอบที่เป็นนครเซี่ยงไฮ้ในยุคทศวรรษที่ 20 โดยเฉพาะไนต์คลับ คาซาบลังกา ผู้ชมชาวจีนวิจารณ์ว่าทำได้สวยงามและเซ็กซี่
โดยฉายในรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 1 กันยายน ปีเดียวกัน ในเทศกาลภาพยนตร์เวนิส ครั้งที่ 67 ซึ่งตรงกับวาระครบรอบอายุ 70 ปีของ บรูซ ลี ซึ่งเป็นเจ้าของบทบาทนี้เป็นคนแรกอีกด้วย
สำหรับในเว็บไซต์IMDbได้ให้ดาวภาพยนตร์เรื่องนี้ไปทั้งหมด 6.1 จากทั้งหมด 10 ดาว
ขณะที่ ณัฐพงษ์ โอฆะพนม คอลัมนิสต์ของคมชัดลึก วิจารณ์ไว้ว่า ช่วงฉากแอ๊คชั่น 10 นาทีแรกที่ได้รับคำชมนั้น แม้จะดูเกินจริง แต่ทว่าภาพยนตร์ก็ยังทำออกมาได้น่าสนุกจนลืมความไม่สมจริงนั้นไปได้ แต่เมื่อเข้าสู่กลางเรื่องแล้ว ภาพยนตร์กลับทำแฟลชแบ๊คย้อนกลับไปที่เนื้อหาภาคที่แล้ว (Fist of Legend) ซึ่งอาจทำให้ผู้ชมงง โดยเฉพาะกับผู้ชมที่เป็นคนรุ่นใหม่ซึ่งอาจจะรู้จักแค่ชื่อ บรูซ ลี แต่ไม่คุ้นกับภาพยนตร์ชุดนี้ ทำให้ความต่อเนื่องของเรื่องสะดุด และกลายเป็นจุดอ่อนของภาพยนตร์เรื่องนี้
ดูเพิ่ม

หลิว เจินเซิง
ฮั่ว หยวนเจี๋ย
บรูซ ลี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์
ตัวอย่างภาพยนตร์
เส้นเมริเดียนที่ 106 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 106 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 105 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 74 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก

| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 90°0′N 106°0′W﻿ / ﻿90.000°N 106.000°W﻿ / 90.000; -106.000﻿ (Arctic Ocean) | มหาสมุทรอาร์กติก |  |
| 78°10′N 106°0′W﻿ / ﻿78.167°N 106.000°W﻿ / 78.167; -106.000﻿ (Maclean Strait) | ช่องแคบเมคลีน |  |
| 77°45′N 106°0′W﻿ / ﻿77.750°N 106.000°W﻿ / 77.750; -106.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 77°41′N 106°0′W﻿ / ﻿77.683°N 106.000°W﻿ / 77.683; -106.000﻿ (Byam Martin Channel) | ช่องแคบไบแอมมาร์ติน |  |
| 76°1′N 106°0′W﻿ / ﻿76.017°N 106.000°W﻿ / 76.017; -106.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 75°3′N 106°0′W﻿ / ﻿75.050°N 106.000°W﻿ / 75.050; -106.000﻿ (Parry Channel) | ช่องแคบแพร์รี |  |
| 73°44′N 106°0′W﻿ / ﻿73.733°N 106.000°W﻿ / 73.733; -106.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 69°6′N 106°0′W﻿ / ﻿69.100°N 106.000°W﻿ / 69.100; -106.000﻿ (Dease Strait) | ช่องแคบดีเอส |  |
| 68°54′N 106°0′W﻿ / ﻿68.900°N 106.000°W﻿ / 68.900; -106.000﻿ (Canada) |  แคนาดา | นูนาวุต  นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ — จากพิกัด 64°34′N 106°0′W﻿ / ﻿64.567°N 106.000°W﻿ / 64.567; -106.000﻿ (Northwest Territories) รัฐซัสแคตเชวัน — จากพิกัด 60°0′N 106°0′W﻿ / ﻿60.000°N 106.000°W﻿ / 60.000; -106.000﻿ (Saskatchewan) |
| 49°0′N 106°0′W﻿ / ﻿49.000°N 106.000°W﻿ / 49.000; -106.000﻿ (United States) |  สหรัฐ | รัฐมอนแทนา รัฐไวโอมิง — จากพิกัด 45°0′N 106°0′W﻿ / ﻿45.000°N 106.000°W﻿ / 45.000; -106.000﻿ (Wyoming) รัฐโคโลราโด — จากพิกัด 41°0′N 106°0′W﻿ / ﻿41.000°N 106.000°W﻿ / 41.000; -106.000﻿ (Colorado) รัฐนิวเม็กซิโก — จากพิกัด 37°0′N 106°0′W﻿ / ﻿37.000°N 106.000°W﻿ / 37.000; -106.000﻿ (New Mexico) รัฐเท็กซัส — จากพิกัด 32°0′N 106°0′W﻿ / ﻿32.000°N 106.000°W﻿ / 32.000; -106.000﻿ (Texas) |
| 31°23′N 106°0′W﻿ / ﻿31.383°N 106.000°W﻿ / 31.383; -106.000﻿ (Mexico) |  เม็กซิโก | รัฐชีวาวา รัฐดูรังโก  — จากพิกัด 26°49′N 106°0′W﻿ / ﻿26.817°N 106.000°W﻿ / 26.817; -106.000﻿ (Durango) |
| 22°48′N 106°0′W﻿ / ﻿22.800°N 106.000°W﻿ / 22.800; -106.000﻿ (Pacific Ocean) | มหาสมุทรแปซิฟิก |  |
| 60°0′S 106°0′W﻿ / ﻿60.000°S 106.000°W﻿ / -60.000; -106.000﻿ (Southern Ocean) | มหาสมุทรใต้ |  |
| 75°15′S 106°0′W﻿ / ﻿75.250°S 106.000°W﻿ / -75.250; -106.000﻿ (Antarctica) | แอนตาร์กติกา | ดินแดนไม่ถูกอ้างสิทธิ์ |
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 105 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 107 องศาตะวันตก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
แจสลีน กอนซาเลซ

| แจสลีน กอนซาเลซ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1986-05-29) 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1986 (38 ปี) แจสลีน กอนซาเลซ
อาชีพ: นางแบบ
แจสลีน กอนซาเลซ คือ นางแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน และเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ ในฤดูกาลที่ 8 ของรายการอเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล
อาซามิ คนโนะ

| อาซามิ คนโนะ紺野あさ美 |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: อาซามิ คนโนะ (紺野あさ美)
เกิด:  (1987-05-07) พฤษภาคม 7, 1987 (37 ปี) เขตโทโยฮิระ ซัปโปโระ ฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ:  พิธีกรโทรทัศน์  นักร้อง  นักแสดง  นักเต้น 

อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  เจป็อป 
ช่วงปี: ค.ศ. 2001-2011
ค่ายเพลง:  เซติมะ 
 
อาซามิ คนโนะ (ญี่ปุ่น: 紺野 あさ美; โรมาจิ: Konno Asami; เกิดวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1987) เป็นพิธีกรโทรทัศน์และอดีตนักร้องกับนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 5 ของมอร์นิงมูซูเมะ
ประวัติการทำงาน

อาซามิ คนโนะ เข้าร่วมมอร์นิงมูซูเมะใน ค.ศ. 2001 จากการคัดเลือกในโครงการ "เลิฟออดิชัน 21" (LOVEオーディション 21) ถึงแม้ว่ากรรมการผู้ตัดสินจะกล่าวถึงเธอว่า "เธอเป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดา" ก็ตาม
คนโนะปรากฏตัวอย่างเป็นทางการในซิงเกิลที่ 13 "มิสเตอร์มูนไลท์ (ไอโนะ บิกแบนด์)" ที่วางจำหน่ายในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2001. และร่วมร้องเพลงในอัลบั้มชุดที่ 4โฟร์ธอิกิมัชโชอิ! ที่วางจำหน่ายในวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2002
ในเดือนพฤษภาคมของปีเดียวกัน คนโนะได้รับการคัดเลือกให้รับบทนำในละครเวทีประจำปีของมอร์นิงมูซูเมะเรื่อง "มอร์นิงทาวน์" อย่างไม่คาดหวังมาก่อน ต่อมาในช่วงฤดูร้อนของปี เธอก็ได้ร่วมกับเฮลโล! โปรเจกต์ ชัฟเฟิลยูนิตส์ (Hello! Project Shuffle Units) โดยเธอเป็นหนึ่งในสมาชิกของ "โอโดรุ 11" ซึ่งในวงชัฟเฟิลยูนิตดังกล่าวนี้ เธอเป็นสมาชิกรุ่นที่ 5 เพียงคนเดียวของมอร์นิงมูซูเมะที่เข้ามาเป็นสมาชิก ส่วนเพื่อนคนอื่น ๆ ในรุ่นเดียวกันต่างเข้าไปร่วมกับวงชัฟเฟิลยูนิตที่ชื่อ "แฮปปี 7" กันทั้งหมด
ต่อมาในเดือนกันยายน สมาชิกรุ่นที่ 5 ทุกคนได้ถูกนำไปร่วมกับวงซับยูนิตต่าง ๆ ของมอร์นิงมูซูเมะ ซึ่งคนโนะกับริซะ นีงากิ ได้เข้าไปร่วมกับ "ทัมโปโปะ" ในฐานะสมาชิกรุ่นที่ 3 ทั้งเธอและนีงากิได้สร้างผลงานเพลงกับทัมโปโปะเพียงแค่เพลงเดียวเท่านั้น นั่นคือเพลง "บีแฮปปี โคอิโนะยาจิโรเบะ" ก่อนที่ทัมโปโปะจะยุติการทำงานไป
ใน ค.ศ. 2003 คนโนะถูกนำไปร่วมกับวงแยก "มอร์นิงมูซูเมะ ซากูระกูมิ" และอยู่ในวงนั้นจนสำเร็จการศึกษา
ในเดือนกรกฎาคมของปีเดียวกัน คนโนะ ร่วมกับมิกิ ฟูจิโมโตะ ได้รับเลือกให้เข้าไปร่วมกับ คันทรีมูซูเมะ ภายในชื่อ "คันทรีมูซูเมะนิคนโนะโทะฟูจิโมโตะ" และมีซิงเกิลเพลงถึงสามซิงเกิล และยังเป็นแขกรับเชิญในละคร โคจิระฮงอิเกงามิโชะ 2
มีการประกาศข่าวว่าคนโนะได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยเคโอะในวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2006 หลังจากที่เธอได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 แล้วเธอยอมรับข้ออ้างนี้เป็นการส่วนตัวในเว็บไซต์เฮลโล! โปรเจกต์ในวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2006
วันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2011 คนโนะและอดีตสมาชิกรุ่นที่ 5 มาโกโตะ โองาวะได้ปรากฏตัวเป็นแขกรับเชิญพิเศษในคอนเสิร์ต "มอร์นิงมูซูเมะ คอนเสิร์ตทัวร์ 2011 อากิ ไอบีลีฟ ~ทากาฮาชิ ไอ ซตสึเงียวคิเน็นสเปเชียล~" ก่อนวันสำเร็จการศึกษาของไอ ทากาฮาชิ เพียง 1 วัน
กลุ่มนักร้องที่สังกัด

กลุ่มนักร้องของเฮลโล! โปรเจกต์
มอร์นิงมุซุเมะ (พ.ศ. 2544 – 2549)
คันทรีมุซุเมะ นิ คนโนะ โทะ ฟูจิโมโตะ (พ.ศ. 2546 – 2548)
กลุ่มนักร้องย่อยของมอร์นิงมุซุเมะ
ทัมโปโปะ (พ.ศ. 2545 – 2549)
มอร์นิงมุซุเมะ ซากูระกูมิ (พ.ศ. 2546 – 2547)
เฮลโล! โปรเจกต์ อากางูมิ (พ.ศ. 2548)
กลุ่มนักร้องผสมของเฮลโล! โปรเจกต์
โอโดรุ 11 (พ.ศ. 2545)
11วอเตอร์ (พ.ศ. 2546)
เอช.พี. ออลสตาร์ส (พ.ศ. 2547)