stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คดีระหว่างพนักงานอัยการ กับพิมล กาฬสีห์ และนภาพันธ์ กาฬสีห์
ศาลฎีกา > ประเด็นที่ 2 ผู้เสียหายถูกจำเลยที่ 1 ข่มขืนกระทำชำเรา ใช่หรือไม่

สำหรับประเด็นที่ว่า จำเลยที่ 1 เป็นผู้กระทำชำเราผู้เสียหายจริงตามที่ผู้เสียหายกล่าวหาหรือไม่นั้น ฝ่ายจำเลยทั้งสองอ้างว่า
คืนเกิดเหตุ ราว 20:00 นาฬิกา จำเลยที่ 2 ให้ผู้เสียหายตักน้ำขึ้นมา เพื่อให้จำเลยที่ 1 ใช้ล้างพู่กันเขียนการ์ตูน และให้ผู้เสียหายทำความสะอาดโต๊ะทำงานจำเลยที่ 1 เท่านั้น เผอิญจำเลยที่ 1 มีอาการจุก จำเลยที่ 2 จึงกดท้องให้อยู่บนเตียง แล้ววานให้ผู้เสียหายช่วยกดด้วยเท่านั้น จากนั้น จำเลยทั้งคู่ได้นั่งสอบถามประวัติของผู้เสียหายจน 21:00 นาฬิกา แล้วให้ลงไปข้างล่างได้
ขณะนั้น ผู้เสียหายขอเบิกเงินล่วงหน้าหนึ่งเดือน จำเลยที่ 2 ไม่ให้ เพราะเกรงจะหนีก่อนครบเดือน ผู้เสียหายไม่พอใจ จึงเดินลงไป เข้าห้องปิดประตู แล้วไม่ขึ้นมาอีก จนสว่าง 06:00 นาฬิกา ก็มีเจ้าพนักงานตำรวจมาถึงบ้านแล้วแจ้งว่า "สารวัตรให้เชิญไปโรงพัก โดยผู้เสียหายไปแจ้งว่า ถูกจำเลยข่มขืนชำเรา"
คดีนี้ จำเลยเข้าใจว่า ถูกผู้เสียหายกลั่นแกล้ง เพื่อต้องการเงิน หรือให้จำเลยเสียชื่อเสียง แต่ใครจะเป็นผู้หนุนหลัง จำเลยไม่ทราบ
เมื่อพิเคราะห์พยานหลักฐานทั้งสองฝ่ายโดยตลอดแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่า
ถ้ารูปคดีเป็นดั่งจำเลยต่อสู้ ในระหว่างดำเนินคดี ผู้เสียหายก็น่าจะหาทางเรียกร้องเอาเงินจากจำเลยบ้างเป็นแน่ แต่นี่ผู้เสียหายเพิ่งเข้ามาอยู่บ้านจำเลยยังไม่ทันข้ามคืนก็เหตุ แล้วไปร้องทุกข์ต่อเจ้าพนักงานตำรวจในเช้ามืดของวันถัดมา ถ้าผู้เสียหายแต่งเรื่องขึ้น ภายในระยะเวลาอันสั้นเพียงนี้ ที่ไหนจะได้รายละเอียดมากมายเช่นนั้น
อนึ่ง ที่จำเลยสืบว่า ผู้เสียหายคงโกรธจำเลยที่ 2 ที่ไม่ยอมจ่ายค่าจ้างล่วงหน้าให้ จึงแกล้งใส่ความนั้น ถ้าเป็นจริง ทำไมผู้เสียหายไม่กล่าวหาแต่เพียงจำเลยที่ 2 คนเดียว และเพียงสาเหตุที่จำเลยที่ 2 ไม่ยอมจ่ายค่าจ้างล่วงหน้าเท่านั้น ไม่น่าเชื่อว่าผู้เสียหายจะกล่าวหาจำเลยทั้งสองเป็นข้อหาอุกฉกรรจ์ขนาดนี้
ศาลฎีกาจึงเชื่อว่า ผู้เสียหายถูกจำเลยที่ 1 ข่มขืนกระทำชำเราโดยพฤติการณ์ตามคำฟ้องของโจทก์จริง
ศาลฎีกา > ประเด็นที่ 3 ผู้เสียหายได้สมัครใจยินยอมให้จำเลยที่ 1 กระทำชำเรา ใช่หรือไม่

สำหรับประเด็นที่ว่า ผู้เสียหายได้สมัครใจยินยอมให้จำเลยที่ 1 กระทำชำเราใช่หรือไม่นั้น ศาลฎีกาได้พิเคราะห์ข้อเท็จจริงแล้ว เห็นว่า พฤติการณ์อันเริ่มต้นแต่จำเลยที่ 2 เรียกผู้เสียหายขึ้นไปนวดจำเลยที่ 1 แล้วให้จับอวัยวะสืบพันธุ์จำเลยที่ 1 รูดขึ้น ๆ ลง ๆ ช่วยกันเปลื้องผ้าผู้เสียหาย แล้วจำเลยที่ 2 ช่วยจับตัวและกดขาผู้เสียหาย เพื่อให้จำเลยที่ 1 กระทำชำเราผู้เสียหายจนบรรลุความเสียวสุดยอดทางเพศนั้น เป็นการที่ผู้เสียหายตกอยู่ในภาวะอันมิอาจต่อต้านหรือขัดขืนได้เลย ที่ไหนจะเรียกได้ว่าผู้เสียหายสมัครใจ
ศาลฎีกาจึงเห็นว่า การกระทำของจำเลยทั้งคู่เป็นความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา ตาม ป.อ. มาตรา 276 และกระทำอนาจาร ตาม ป.อ. มาตรา 278
ศาลฎีกา > ประเด็นที่ 4 หญิงจะเป็นตัวการร่วมในการข่มขืนกระทำชำเรา ได้หรือไม่

สำหรับข้อต่อสู้ของจำเลยที่ 2 ซึ่งว่า ตนเป็นหญิง ทีไหนจะเป็นตัวการร่วมข่มขืนกระทำชำเราหญิงด้วยกันได้นั้น องค์คณะผู้พิพากษาได้นำประเด็นนี้ขึ้นสู่ที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา ในการประชุมครั้งที่ 8/2510 โดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกามีมติว่า
"...ความผิดในเรื่องข่มขืนกระทำชำเรา เป็นความผิดที่ร่วมกันกระทำผิดได้ โดยผู้ร่วมกระทำผิดมิต้องเป็นผู้ลงมือกระทำชำเราด้วยทุกคน เพียงแต่คนใดคนหนึ่งกระทำชำเรา ผู้ที่ร่วมกระทำผิดทุกคนก็มีความผิดฐานเป็นตัวการ ตาม ป.อ. มาตรา 83 แล้ว และตาม ป.อ. มาตรา 276 ก็หาได้บัญญัติให้ลงโทษแต่เฉพาะชายเท่านั้น ในบทกฎหมายมาตรานี้ บัญญัติแต่เพียงว่า “ผู้ใดกระทำผิด ฯลฯ” เท่านั้น ฉะนั้น แม้จำเลยที่ 2 จะเป็นหญิง เมื่อได้สมคบกับจำเลยที่ 1 ร่วมกันกระทำผิด ศาลก็ลงโทษจำเลย ฐานเป็นตัวการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 ได้"
ศาลฎีกา > พิพากษา

ในวันที่ 22 มีนาคม 2510 องค์คณะผู้พิพากษาลงความเห็นว่า
"ที่ศาลอุทธรณ์หยิบยกปัญหาต่าง ๆ ขึ้นวินิจฉัยโดยยืดยาว สรุปแล้วไม่เชื่อคำของผู้เสียหายนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น"
และมีคำพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา ตาม ป.อ. มาตรา 276 และกระทำอนาจาร ตาม ป.อ. มาตรา 278 อันเป็นกรณีกระทำความผิดกรรมเดียวแต่ผิดต่อกฎหมายหลายบท ตาม ป.อ. มาตรา 90 จึงให้ลงโทษตามบทหนักที่สุด คือ ป.อ. มาตรา 276 โดยจำเลยที่ 1 นั้น ให้จำคุก มีกำหนดสามปี และเอาบวกโทษที่รอไว้ในคดีอาญาเลขแดงที่ 2388/2505 ของศาลแขวงธนบุรี มาบวกกับโทษในคดีนี้ รวมเป็นโทษจำคุก มีกำหนดสามปี หนึ่งเดือน ส่วนจำเลยที่ 2 นั้น ให้จำคุก มีกำหนดสองปี
เชิงอรรถ

↑  โครงการขุมทรัพย์จากหอสมุดแห่งชาติและหอจดหมายเหตุแห่งชาติ, ม.ป.ป. : ออนไลน์.
↑  ประวัติการ์ตูนไทย, ม.ป.ป. : ออนไลน์.
↑  บุญร่วม เทียมจันทร์, 2529 : 300-306.
ดูเพิ่ม

วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๒๕๐/๒๕๑๐
รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดร้อยเอ็ด

สำหรับอำเภอเกษตรวิสัยและอำเภอปทุมรัตต์ ดูที่ รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดร้อยเอ็ด (อำเภอเกษตรวิสัยและปทุมรัตต์)
โบราณสถานที่มีรายชื่อในหน้านี้ตั้งอยู่ในพื้นที่สีเขียวบนแผนที่
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อโบราณสถานในจังหวัดร้อยเอ็ด (ยกเว้นอำเภอเกษตรวิสัยและอำเภอปทุมรัตต์) รวบรวมโดยกรมศิลปากร
เขตพระโขนง

| เขตพระโขนง |
| --- | --- |
เขต
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khet Phra Khanong
โรงกลั่นน้ำมันบางจาก ขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยา มุมมองจากวัดบางน้ำผึ้งนอก
คำขวัญ: พระโขนงเมืองพระ ธรรมะเจดีย์ สามัคคีพัฒนา ประชาสุขใจ
แผนที่กรุงเทพมหานคร เน้นเขตพระโขนง
พิกัด: 13°42′8″N 100°36′6″E﻿ / ﻿13.70222°N 100.60167°E﻿ / 13.70222; 100.60167
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 13.986 ตร.กม. (5.400 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 85,696 คน
 • ความหนาแน่น: 6,127.27 คน/ตร.กม. (15,869.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10260
รหัสภูมิศาสตร์: 1009
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 1792 ซอยสุขุมวิท 54 (รัตนพราหมณ์) ถนนสุขุมวิท แขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร 10260
เว็บไซต์: www.bangkok.go.th/phrakhanong
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
พระโขนง เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต

เขตพระโขนงตั้งอยู่ทางใต้ของฝั่งพระนคร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตคลองเตย เขตวัฒนา และเขตสวนหลวง มีแนวเส้นตรงจากจุดกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาไปบรรจบซอยสุขุมวิท 52 (ศิริพร), ซอยสุขุมวิท 52, ซอยสุขุมวิท 81 (ศิริพจน์), คลองบางนางจีน, คลองขวางบน, คลองสวนอ้อย, ลำราง, คลองบ้านหลาย, ซอยวชิรธรรมสาธิต 57 แยก 41 (พัฒนพล), ซอยวชิรธรรมสาธิต 57 (สามพี่น้อง) และซอยวชิรธรรมสาธิต 57 แยก 36 (ยาจิตร์) เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตสวนหลวงและเขตประเวศ มีคลองเคล็ดเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตบางนา มีถนนอุดมสุข ซอยอุดมสุข 29 (พุทธวิถี 1), ซอยวชิรธรรมสาธิต 32 (จุฬา 4), ซอยสุขุมวิท 101/1 (วชิรธรรมสาธิต) และคลองบางอ้อเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพระประแดง (จังหวัดสมุทรปราการ) มีแนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นแบ่งเขต
ประวัติ

เขตพระโขนงเดิมมีฐานะเป็น อำเภอพระโขนง เป็นเขตการปกครองของเมืองนครเขื่อนขันธ์ ปรากฏชื่อเท่าที่สืบค้นได้ตั้งแต่ พ.ศ. 2445 (เมืองนครเขื่อนขันธ์เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองพระประแดงใน พ.ศ. 2457 และเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นจังหวัดพระประแดงใน พ.ศ. 2459) ในสมัยแรกตั้งที่ว่าการอำเภออยู่ที่สามแยกวัดมหาบุศย์ (บริเวณที่คลองตันบรรจบคลองพระโขนง) แบ่งท้องที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล ได้แก่ ตำบลคลองเตย ตำบลคลองตัน ตำบลพระโขนง ตำบลสวนหลวง ตำบลศีรษะป่า (หัวป่า) ตำบลคลองประเวศ ตำบลทุ่งดอกไม้ ตำบลหนองบอน ตำบลบางจาก ตำบลบางนา ตำบลสำโรง และตำบลบางแก้ว จากนั้นจึงย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้งที่วัดสะพาน ริมทางรถไฟสายปากน้ำ เมื่อ พ.ศ. 2459
จนกระทั่งใน พ.ศ. 2470 ทางราชการได้โอนอำเภอพระโขนงมาขึ้นกับจังหวัดพระนครเพื่อความสะดวกในการปกครอง ก่อนที่จังหวัดพระประแดงจะถูกยุบและแยกพื้นที่ไปรวมกับจังหวัดธนบุรีและจังหวัดสมุทรปราการ 5 ปี และเนื่องจากท้องที่อำเภอพระโขนงเริ่มมีสภาพเป็นชุมชน ย่านการค้า อุตสาหกรรม และที่พักอาศัยหนาแน่น ใน พ.ศ. 2479 ทางราชการจึงได้ตั้งเทศบาลนครกรุงเทพโดยโอนพื้นที่บางส่วนของตำบลคลองเตยเข้าไปในท้องที่ และได้ขยายเขตเทศบาลออกไปครอบคลุมตำบลอื่น ๆ เกือบทั้งหมดในอำเภอภายใน พ.ศ. 2507 ในช่วงนี้ที่ว่าการอำเภอพระโขนงได้ย้ายจากวัดสะพานมาตั้งอยู่ริมถนนสุขุมวิท (ที่ตั้งสำนักงานเขตปัจจุบัน) แล้วตั้งแต่ปี พ.ศ. 2495
ใน พ.ศ. 2514 จังหวัดพระนครถูกรวมเข้ากับจังหวัดธนบุรี เปลี่ยนฐานะเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และใน พ.ศ. 2515 จึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นกรุงเทพมหานคร ซึ่งได้ยกเลิกการปกครองท้องถิ่นแบบเทศบาลและสุขาภิบาล รวมทั้งเปลี่ยนการเรียกหน่วยการปกครองใหม่จากอำเภอและตำบลเป็นเขตและแขวงด้วย อำเภอพระโขนงจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตพระโขนง แบ่งออกเป็น 9 แขวงตามจำนวนตำบลที่มีอยู่เดิมก่อนการปรับปรุงรูปแบบการบริหารเมืองหลวง
ภายหลังเขตพระโขนงมีความเจริญและมีประชากรหนาแน่นขึ้น ใน พ.ศ. 2532 กรุงเทพมหานครได้จัดตั้งสำนักงานเขตสาขาของเขตพระโขนงขึ้น 3 แห่งขึ้นดูแลท้องที่ต่าง ๆ เพื่อให้การปกครองและการอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ และในปีเดียวกัน กระทรวงมหาดไทยก็ได้ยกฐานะท้องที่ของสำนักงานเขตพระโขนง สาขา 1 และสำนักงานเขตพระโขนง สาขา 2 เป็นเขตคลองเตยและเขตประเวศตามลำดับ (ส่วนท้องที่ของสำนักงานเขตพระโขนง สาขา 3 โอนไปเป็นของเขตประเวศจนกระทั่งใน พ.ศ. 2537 จึงแยกออกไปเป็นเขตสวนหลวง)
เมื่อ พ.ศ. 2541 มีการเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตพระโขนงอีกครั้ง โดยแขวงบางนาและบางส่วนของแขวงบางจากได้รับการยกฐานะเป็นเขตบางนา ท้องที่เขตพระโขนงจึงเหลือแขวงบางจากอยู่เพียงแขวงเดียวจนกระทั่ง พ.ศ. 2560 จึงมีการแบ่งแขวงการปกครองในเขตพระโขนงออกเป็นสองแขวง
การแบ่งเขตการปกครอง

วันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 กรุงเทพมหานครได้ประกาศจัดตั้งแขวงพระโขนงใต้แยกจากพื้นที่แขวงบางจากโดยใช้ถนนสุขุมวิทเป็นเส้นแบ่งเขตและให้มีผลบังคับใช้ในวันเดียวกัน ส่งผลให้เขตพระโขนงในปัจจุบันแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 แขวง ได้แก่
| หมาย เลข | อักษรไทย | อักษรโรมัน | พื้นที่ (ตร> กม.) | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2566) | ความหนาแน่นประชากร (ธันวาคม 2566) | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 5. | บางจาก | Bang Chak | 8.815 | 64,629 | 7,331.71 |  |
| 10. | พระโขนงใต้ | Phra Khanong Tai | 5.171 | 21,067 | 4,074.07 |  |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 13.986 | 85,696 | 6,127.27 |  |
หมายเลขที่หายไปปัจจุบันคือแขวงในเขตคลองเตย เขตบางนา เขตสวนหลวง และเขตประเวศ
ประชากร

| สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตพระโขนง> ปี (พ.ศ.) | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตพระโขนง> ประชากร | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตพระโขนง> การเพิ่มและการลด |
| --- | --- | --- |
| 2535 | 197,907 | ไม่ทราบ |
| 2536 | 201,541 | +3,634 |
| 2537 | 201,376 | -165 |
| 2538 | 200,447 | +71 |
| 2539 | 200,384 | -63 |
| 2540 | 200,693 | +309 |
| 2541 | 101,757 | แบ่งเขต |
| 2542 | 100,071 | -1,686 |
| 2543 | 100,481 | +410 |
| 2544 | 100,497 | +16 |
| 2545 | 100,878 | +381 |
| 2546 | 101,370 | +492 |
| 2547 | 98,923 | -2,447 |
| 2548 | 98,564 | -359 |
| 2549 | 98,096 | -468 |
| 2550 | 98,496 | +400 |
| 2551 | 97,794 | -702 |
| 2552 | 96,880 | -914 |
| 2553 | 95,661 | -1,219 |
| 2554 | 94,482 | -1,179 |
| 2555 | 93,461 | -1,021 |
| 2556 | 92,774 | -687 |
| 2557 | 92,448 | -326 |
| 2558 | 92,197 | -251 |
| 2559 | 91,305 | -892 |
| 2560 | 90,534 | -771 |
| 2561 | 89,237 | -1,297 |
| 2562 | 88,998 | -239 |
| 2563 | 87,856 | -1,142 |
| 2564 | 87,018 | -838 |
| 2565 | 86,290 | -728 |
| 2566 | 85,696 | -594 |
การคมนาคม

ทางสายหลักในพื้นที่เขตพระโขนง ได้แก่
ถนนสุขุมวิท
ถนนทางรถไฟสายเก่าปากน้ำ
ทางพิเศษเฉลิมมหานคร ทางต่างระดับอาจณรงค์ถึงคลองบางอ้อ
ทางพิเศษสาย S1  ทางต่างระดับอาจณรงค์ถึงคลองบางอ้อ
ส่วนทางสายรองและทางลัด ได้แก่
| --- | --- |
 ซอยสุขุมวิท 54 (รัตนพราหมณ์)  ซอยสุขุมวิท 62 (สามภพนฤมิตร)  ซอยสุขุมวิท 62/1 (อู่รถเมล์ขาว)  ซอยสุขุมวิท 64 (พงษ์เวชอนุสรณ์)  ซอยสุขุมวิท 93 (พึ่งมี) และซอยพึ่งมี 50 (นิรันดร์วิลล่า)  ซอยสุขุมวิท 101 (ปุณณวิถี):  ซอยสุขุมวิท 101/1 (วชิรธรรมสาธิต) และซอยวชิรธรรมสาธิต 70 (สุภาพงษ์)  ซอยพึ่งมี 29 (วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม)  ซอยปุณณวิถี 28 (สาธิตพัฒนา) และซอยวชิรธรรมสาธิต 23 (จุฬา 2)  ซอยปุณณวิถี 30 / ซอยวชิรธรรมสาธิต 25 (จุฬา 3)  ซอยวชิรธรรมสาธิต 57 (สามพี่น้อง)  ซอยอุดมสุข 51 (ประวิทย์และเพื่อน)  
ระบบขนส่งมวลชน
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท (สถานีบางจากและสถานีปุณณวิถี)
สถานที่สำคัญ

วัดธรรมมงคลเถาบุญญนนทวิหาร
วัดวชิรธรรมสาธิตวรวิหาร (วัดทุ่ง)
สวนนกโรงกลั่นบางจาก
โครงการอนุรักษ์ขนมไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สำนักงานเขตพระโขนง
เว็บไซต์กรุงเทพมหานคร: แหล่งท่องเที่ยวในเขตพระโขนง เก็บถาวร 2005-09-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ เขตพระโขนง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°42′06″N 100°36′07″E﻿ / ﻿13.70176°N 100.60186°E﻿ / 13.70176; 100.60186
| ด ค กเขตในกรุงเทพมหานคร |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งธนบุรี |  คลองสาน  จอมทอง  ตลิ่งชัน  ทวีวัฒนา  ทุ่งครุ  ธนบุรี  บางกอกน้อย  บางกอกใหญ่  บางขุนเทียน  บางแค  บางบอน  บางพลัด  ภาษีเจริญ  ราษฎร์บูรณะ  หนองแขม  |  |
| ฝั่งพระนคร |  คลองเตย  คลองสามวา  คันนายาว  จตุจักร  ดอนเมือง  ดินแดง  ดุสิต  บางกะปิ  บางเขน  บางคอแหลม  บางซื่อ  บางนา  บางรัก  บึงกุ่ม  ปทุมวัน  ประเวศ  ป้อมปราบศัตรูพ่าย  พญาไท  พระโขนง  พระนคร  มีนบุรี  ยานนาวา  ราชเทวี  ลาดกระบัง  ลาดพร้าว  วังทองหลาง  วัฒนา  สวนหลวง  สะพานสูง  สัมพันธวงศ์  สาทร  สายไหม  หนองจอก  หลักสี่  ห้วยขวาง  |  |
เติ้งเมิ่งนฺหวี่

| เติ้งเมิ่งนฺหวี่   Deng Mengnü |
| --- | --- |
สวรรคต: 165
พระสวามี: จักรพรรดิฮั่นหฺวัน
ราชวงศ์: ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
พระบิดา: เติ้งเซียง
จักรพรรดินีเติ้งเมิ่งนฺหวี่ (จีน: 鄧猛女) (สิ้นพระชนม์ 165) บางทีรู้จักในพระนาม เหลียงเมิ่งนฺหวี่ (จีน: 梁猛女) หรือบางครั้งในพระนาม ปั๋วเหลียงนฺหวี่ (จีน: 薄猛女) เป็นจักรพรรดินีในสมัยราชวงศ์ฮั่น และเป็นจักรพรรดินีองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิฮั่นหฺวัน
ยุ่งนักรักซะเลย

| ยุ่งนักรักซะเลย |
| --- | --- |

ประเภท: โรแมนติก-คอมเมดี
สร้างโดย: บริษัท ชาโดว์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์: วาทินี บทโทรทัศน์: มารยาท ไทยนิวัฒน์วิไล
กำกับโดย: วาทินี
แสดงนำ: พัสสน ศรินทุ คาเรน คล่องตรวจโรค ศตวรรษ เศรษฐกร สายธาร นิยมการณ์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: แค่วันนี้ - นภัสสร บุรณศิริ
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: กระดุ๊ก กระดิ๊ก - นภัสสร บุรณศิริ
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: 13 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: บริษัท ซันไซ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ความยาวตอน: 45 นาที / ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: พ.ศ. 2541 – พ.ศ. 2541
ยุ่งนักรักซะเลย เป็นละครโทรทัศน์แนวโรแมนติก-คอมเมดี บทประพันธ์ของ วาทินี บทโทรทัศน์โดย มารยาท ไทยนิวัฒน์วิไล กำกับการแสดงโดย วาทินี ผลิตโดย บริษัท ชาโดว์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ออกอากาศทุกวันเสาร์–อาทิตย์ เวลา 11.00 – 11.45 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย พัสสน ศรินทุ, ศตวรรษ เศรษฐกร, สายธาร นิยมการณ์ และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ พ.ศ. 2541–พ.ศ. 2541
รายชื่อนักแสดงและการสร้าง

| ปี | พ> ศ. 2541 |
| --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่อง 3
ผู้สร้าง: บริษัท ชาโดว์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด
วันเวลาออกอากาศ: วันเสาร์ - วันอาทิตย์ เวลา 11.00 – 11.45 น.
ผู้สร้าง: บริษัท ชาโดว์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด
ผู้กำกับการแสดง: วาทินี โอฬาร์กร
บทโทรทัศน์: มารยาท ไทยนิวัฒน์วิไล
ผู้ขับร้องเพลงนำ: นภัสสร บุรณศิริ
วันเวลาออกอากาศ: วันเสาร์ -วันอาทิตย์ เวลา 11.00 – 11.45 น.
โจ้: พัสสน ศรินทุ
พิชนันท์ (ยุ่ง): คาเรน คล่องตรวจโรค
กิ้ง: ศตวรรษ เศรษฐกร
หวาน: สายธาร นิยมการณ์
มาร์ค: แทนคุณ จิตต์อิสระ
เคน: สนธยา อัศวทวีโชค
เชย: พรวิภา ปฐมาภินันท์
ปอ: นนนี่ พยุงรัตน์
นพ: ธัญญ์ ธนากร
หลิว: วรัตค์ คล่องแคล่ว
แอ้ม: กุลวิทย์ บุญสุภาพร
นุ่น: สโรเพชร นฤชัยกุศล
พ่อ: เป็ด เชิญยิ้ม
กุ๊กไก่ รปภ.: ตูมตาม เชิญยิ้ม
สุรเชษฐ์: เท่ง เถิดเทิง
ตุ้ย (เพื่อนของจ๋อม): พัชริยา นาคบุญชัย
สมปอง: มานิตา ชิยาริชถ์
จ๋อม: เบญญาภรณ์ พงษ์รัตนะ
แพร: วันทนียา อาจหาญ
จา (เพื่อนของจ๋อม): วรวรรณ แก้วเกตุ
จ๋อม: เช สิริ
โบ้: ณัฏพล ภาโนทิต
เพื่อนของจ๋อม: แกรนเนท แวน สุยะวารี
บั๊ก: 
เซ่อ: 
นักแสดงรับเชิญ
ต่อกร (จ๋อ/โจ้) (วัยเด็ก): 
พิชนันท์ (ยุ่ง) (วัยเด็ก): ด.ญ.เอเชีย ปทุมแก้ว
ลูกค้าในโรงแรม: เอก อินทรีย์
เพลงประกอบละคร

เพลง แค่วันนี้ (เพลงเปิด) - ขับร้องโดย นภัสสร บุรณศิริ
เพลง กระดุ๊ก กระดิ๊ก (เพลงปิด) - ขับร้องโดย นภัสสร บุรณศิริ
เพลง  SHA-LA-LA-LA (เพลงในละคร) - ขับร้องโดย คาเรน คล่องตรวจโรค
แหล่งข้อมูลอื่น

ใครจำละครที่บริษัทเครือของ RS บ้างครับ : topicstock.pantip.com
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ไทยทีวีสีช่อง 3: ละครเช้าวันเสาร์–อาทิตย์ 10> 15 - 11.30 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | ยุ่งนักรักซะเลย | ถัดไป |
| บ้านไร่เรือนรัก | ยุ่งนักรักซะเลย | เมียแต่ง |
ผ้าไหมไทย

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ไหมไทย
ตรานกยูงสีทองพระราชทาน
ผ้าไหมไทย เป็นผ้าไหมซึ่งมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวแตกต่างจากผ้าไหมทั่วไป กล่าวคือ มีแสงแวววาวเป็นมันเลื่อม เนื้อผ้าฟูไม่เรียบ อ่อนนุ่ม มีน้ำหนัก บางชนิดเป็นปุ่มปมอันเนื่องมาจากระดับคุณภาพซึ่งเกิดในกระบวนการผลิตแต่ก็ทำให้ได้รับความนิยมของคนบางกลุ่มเพราะดูแล้วมีโดยเฉพาะผ้าไหมของเมืองขอนแก่นมีความแปลกตาและะสวยมีเอกลักษณะ
ประวัติผ้าไหมไทย

ในปัจจุบันมีการนำเข้าวัตถุดิบเส้นไหม และเส้นใยสังเคราะห์จากต่างประเทศ ทั้งมีการนำเข้าถูกกฎหมายและลักลอบนำเข้าแบบผิดกฎหมาย ทำให้วัตถุเส้นไหมจึงมีทั้งคุณภาพได้มาตรฐานและคุณภาพต่ำกว่ามาตรฐานทำให้ผ้าไหมไทยมีคุณภาพต่ำลง กระนั้นผู้ผลิตก็ยังคงใช้ตราสัญลักษณ์ว่า "ผ้าไหมไทย" หรือ "Thai Silk" เพื่อการค้า ยังผลให้ผู้ซื้อทั้งของประเทศไทยและตลาดต่างประเทศไม่มั่นใจในคุณภาพของผ้าไหมไทย จากปัญหาดังกล่าวสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ จึงทรงมีกระแสพระราชดำรัสให้หน่วยงานที่รับผิดชอบไปดำเนินการวิเคราะห์หาสาเหตุและแนวทางการแก้ไข
ปี พ.ศ. 2545 หน่วยงานซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับผ้าไหมไทย เช่น กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (หน่วยงานเดิมของกรมหม่อนไหม) คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ และมูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ร่วมกันจัดสัมมนาหาแนวทางแก้ไขจนได้ข้อสรุปเป็นมาตรการคุ้มครองไหมไทยและออกข้อบังคับในการผลิตผ้าไหมไทยโดยออกตราสัญลักษณ์รับรองคุณภาพผ้าไหมไทยไว้เป็นระดับต่าง ๆ และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญลักษณ์นกยูงไทย ให้เป็นเครื่องหมายรับรองคุณภาพสำหรับผลิตภัณฑ์ผ้าไหมไทยไว้ 4 ชนิด
นกยูงสีทอง (Royal Thai Silk) เป็นผ้าไหมชึ่งผลิตจากวัตถุดิบ เส้นไหม กระบวนการผลิตแบบภูมิปัญญาพื้นบ้านดั้งเดิมของไทยอย่างแท้จริงและใช้เส้นไหมพันธุ์ไทยพื้นบ้านเป็นทั้งเส้นพุ่งและเส้นยืน เส้นไหมจะต้องสาวเส้นด้วยมือผ่านพวงสาวลงภาชนะ การทอด้วยกี่ทอมือแบบพื้นบ้านชนิดพุ่งกระสวยด้วยมือ ย้อมด้วยสีธรรมชาติ หรือสีเคมีที่ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม และต้องผลิตในประเทศไทย
นกยูงสีเงิน (Classic Thai Silk) เป็นผ้าไหมซึ่งผลิตขึ้นแบบภูมิปัญญาพื้นบ้านผสมผสานกับการประยุกต์ใช้เครื่องมือและกระบวนการผลิตในบางขั้นตอน ใช้เส้นไหมพันธุ์ไทยพื้นบ้านหรือที่ได้รับการปรับปรุงจากพันธุ์ไทยเป็นเส้นพุ่งหรือเส้นยืน เส้นไหมต้องผ่านการสาวด้วยมือ หรืออุปกรณ์ที่ใช้มอเตอร์ขับเคลื่อนขนาดไม่เกิน 5 แรงม้า การทอต้องทอด้วยกี่ทอมือชนิดพุ่งกระสวยด้วยมือหรือกี่กระตุก และต้องทำการผลิตในประเทศไทย
นกยูงสีน้ำเงิน (Thai Silk) เป็นผ้าไหมซึ่งผลิตด้วยภูมิปัญญาของไทยโดยการประยุกต์เทคโนโลยีการผลิตให้เข้ากับสมัยนิยมและทางธุรกิจธุรกิจ ใช้เส้นไหมแท้เป็นเส้นพุ่งและเส้นยืน ย้อมสีด้วยสีธรรมชาติ หรือสีเคมีที่ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม ทอด้วยกี่แบบใดก็ได้ และต้องผลิตในประเทศไทย
นกยูงสีเขียว (Thai Silk Blend) เป็นผ้าไหมซึ่งผ่านกระบวนการผลิตและเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่ผสมผสานกับภูมิปัญญาไทย เช่น ลวดลาย สีสัน ใช้เส้นใยไหมแท้กับเส้นใยอื่นที่มาจากวัสดุธรรมชาติ หรือเส้นใยสังเคราะห์ต่าง ๆ ตามวัตถุประสงค์ของการใช้งาน หรือตามความต้องการของผู้บริโภค เส้นไหมแท้เป็นองค์ประกอบหลัก มีเส้นใยอื่นเป็นส่วนประกอบรอง สัดส่วนการใช้เส้นใยชนิดอื่นประกอบต้องระบุให้ชัดเจน ทอด้วยกี่ชนิดใดก็ได้ ย้อมสีด้วยสีธรรมชาติ หรือสีเคมีที่ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม และต้องผลิตในประเทศไทย
ระดับคุณภาพ

ในปัจจุบันมีการนำเข้าวัตถุดิบเส้นไหม และเส้นใยสังเคราะห์จากต่างประเทศ ทั้งมีการนำเข้าถูกกฎหมายและลักลอบนำเข้าแบบผิดกฎหมาย ทำให้วัตถุเส้นไหมจึงมีทั้งคุณภาพได้มาตรฐานและคุณภาพต่ำกว่ามาตรฐานทำให้ผ้าไหมไทยมีคุณภาพต่ำลง กระนั้นผู้ผลิตก็ยังคงใช้ตราสัญลักษณ์ว่า "ผ้าไหมไทย" หรือ "Thai Silk" เพื่อการค้า ยังผลให้ผู้ซื้อทั้งของประเทศไทยและตลาดต่างประเทศไม่มั่นใจในคุณภาพของผ้าไหมไทย จากปัญหาดังกล่าวสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ จึงทรงมีกระแสพระราชดำรัสให้หน่วยงานที่รับผิดชอบไปดำเนินการวิเคราะห์หาสาเหตุและแนวทางการแก้ไข
ปี พ.ศ. 2545 หน่วยงานซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับผ้าไหมไทย เช่น กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (หน่วยงานเดิมของกรมหม่อนไหม) คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ และมูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ร่วมกันจัดสัมมนาหาแนวทางแก้ไขจนได้ข้อสรุปเป็นมาตรการคุ้มครองไหมไทยและออกข้อบังคับในการผลิตผ้าไหมไทยโดยออกตราสัญลักษณ์รับรองคุณภาพผ้าไหมไทยไว้เป็นระดับต่าง ๆ และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญลักษณ์นกยูงไทย ให้เป็นเครื่องหมายรับรองคุณภาพสำหรับผลิตภัณฑ์ผ้าไหมไทยไว้ 4 ชนิด
นกยูงสีทอง (Royal Thai Silk) เป็นผ้าไหมชึ่งผลิตจากวัตถุดิบ เส้นไหม กระบวนการผลิตแบบภูมิปัญญาพื้นบ้านดั้งเดิมของไทยอย่างแท้จริงและใช้เส้นไหมพันธุ์ไทยพื้นบ้านเป็นทั้งเส้นพุ่งและเส้นยืน เส้นไหมจะต้องสาวเส้นด้วยมือผ่านพวงสาวลงภาชนะ การทอด้วยกี่ทอมือแบบพื้นบ้านชนิดพุ่งกระสวยด้วยมือ ย้อมด้วยสีธรรมชาติ หรือสีเคมีที่ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม และต้องผลิตในประเทศไทย
นกยูงสีเงิน (Classic Thai Silk) เป็นผ้าไหมซึ่งผลิตขึ้นแบบภูมิปัญญาพื้นบ้านผสมผสานกับการประยุกต์ใช้เครื่องมือและกระบวนการผลิตในบางขั้นตอน ใช้เส้นไหมพันธุ์ไทยพื้นบ้านหรือที่ได้รับการปรับปรุงจากพันธุ์ไทยเป็นเส้นพุ่งหรือเส้นยืน เส้นไหมต้องผ่านการสาวด้วยมือ หรืออุปกรณ์ที่ใช้มอเตอร์ขับเคลื่อนขนาดไม่เกิน 5 แรงม้า การทอต้องทอด้วยกี่ทอมือชนิดพุ่งกระสวยด้วยมือหรือกี่กระตุก และต้องทำการผลิตในประเทศไทย
นกยูงสีน้ำเงิน (Thai Silk) เป็นผ้าไหมซึ่งผลิตด้วยภูมิปัญญาของไทยโดยการประยุกต์เทคโนโลยีการผลิตให้เข้ากับสมัยนิยมและทางธุรกิจธุรกิจ ใช้เส้นไหมแท้เป็นเส้นพุ่งและเส้นยืน ย้อมสีด้วยสีธรรมชาติ หรือสีเคมีที่ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม ทอด้วยกี่แบบใดก็ได้ และต้องผลิตในประเทศไทย
นกยูงสีเขียว (Thai Silk Blend) เป็นผ้าไหมซึ่งผ่านกระบวนการผลิตและเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่ผสมผสานกับภูมิปัญญาไทย เช่น ลวดลาย สีสัน ใช้เส้นใยไหมแท้กับเส้นใยอื่นที่มาจากวัสดุธรรมชาติ หรือเส้นใยสังเคราะห์ต่าง ๆ ตามวัตถุประสงค์ของการใช้งาน หรือตามความต้องการของผู้บริโภค เส้นไหมแท้เป็นองค์ประกอบหลัก มีเส้นใยอื่นเป็นส่วนประกอบรอง สัดส่วนการใช้เส้นใยชนิดอื่นประกอบต้องระบุให้ชัดเจน ทอด้วยกี่ชนิดใดก็ได้ ย้อมสีด้วยสีธรรมชาติ หรือสีเคมีที่ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม และต้องผลิตในประเทศไทย
การส่งออก

มูลค่าการส่งผ้าไหมไทยไปต่างประเทศในปี พ.ศ. 2553 มูลค่าการส่งออกผ้าไหมของไทยมีประมาณ 683 ล้านบาท ตลาดหลัก คือ สหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นตลาดผ้าไหมใหญ่ที่สุดในโลกและเป็นตลาดใหญ่ที่สุดของผ้าไหมไทย
ผ้าไหมไทยในแต่ละภูมิภาค > ภาคเหนือ

ผ้าจกแม่แจ่ม
ผ้าจกเมืองลอง
ผ้ายกมุกลับแล
ผ้าไหมยกดอกลำพูน
ซิ่นเมืองน่าน
ผ้าไหมไทยในแต่ละภูมิภาค > ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ผ้าโฮล
ผ้าหางกระรอก
ผ้าอัมปรม
ผ้าละเบิก
ซิ่นทิว
ผ้าไหมลายสาเกต
ผ้ากาบบัว
ผ้าไหมมัดหมี่ชนบท
ผ้าไหมลายลูกแก้วย้อมมะเกลือ
ผ้ามัดหมี่ตีนแดง
ผ้าไหมมัดหมี่ลายแก้วมุกดา
ผ้าไหมลายหมี่คั่นขอนารี
ผ้าแพรวา
ผ้าไหมมัดหมี่ลายสร้อยดอกหมาก
ผ้าสะมอ
ผ้าอันลูนซีม
ผ้าขิด
ผ้าไหมโคราช
ผ้าไหมไทยในแต่ละภูมิภาค > ภาคกลาง

ผ้ายกมุกไทยวน จังหวัดสระบุรี
ผ้าจกไทยวน จังหวัดราชบุรี
ผ้าไหมไทยในแต่ละภูมิภาค > ภาคใต้

ผ้าจวนตานี
ผ้าพุมเรียง
ผ้ายกเมืองนคร
ผ้าทอนาหมื่นศรี
ดูเพิ่ม

จิม ทอมป์สัน
แหล่งข้อมูลอื่น

กรมหม่อนไหม เก็บถาวร 2012-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การทอผ้าไหมไทย เก็บถาวร 2009-06-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แกลลอรี่ทอผ้าไหมไทย
ผ้าไหมไทย
วัดอินทราวาส (จังหวัดอ่างทอง)

บทความนี้เกี่ยวกับวัดในจังหวัดอ่างทอง สำหรับวัดในจังหวัดเชียงใหม่ ดูที่ วัดต้นเกว๋น
| วัดอินทราวาส |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลสาวร้องไห้ อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดอินทราวาส ตั้งอยู่เลขที่ 43 หมู่ที่ 7 บ้านไผ่เกาะ ตำบลสาวร้องไห้ อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 33 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 4986
อาณาเขต

ทิศเหนือ     จดถนนลาดยาง ของ ร.พ.ช.
ทิศใต้      จดที่ราชพัสดุ และที่ดินของประชาชน
ทิศตะวันออก   จดถนน ค.ส.ล. ของ เทศบาลตำบลสาวร้องไห้
ทิศตะวันตก   จดคลองระบายน้ำของชลประทาน
ลักษณะพื้นที่ตั้งวัด ภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่ม สภาพแวดล้อมโดยรอบเป็นหมู่บ้าน เป็นทุ่งนา มีถนนตัดผ่านหมู่บ้านและวัด เป็นเส้นทางคมนาคมที่สะดวก
เสนาสนะ

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย
อุโบสถ      กว้าง 8 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
ศาลาการเปรียญ  กว้าง 12 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2489 เป็นอาคารไม้ทรงไทยสองชั้น
หอสวดมนต์    กว้าง 8.80 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
กุฎิสงฆ์      จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
นอกจากนี้มี เมรุ 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง โรงครัว 2 หลัง และมณฑป 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก เป็นศาลา 3 มุข ทรงไทย
ปูชนียวัตถุ

มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสะดุ้งมาร ขนาดหน้าตักกว้าง 77 นิ้ว สูง 106 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515
พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปรางสะดุ้งมาร ขนาดหน้าตักกว้าง 65 นิ้ว สูง 45 นิ้ว
ประวัติ

วัดอินทราวาส ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 โดยมีนายแก้ว นางผ่อง ทองนิล และนายอินทร์ เสือน้อย เห็นว่าในท้องถิ่นนี้ ยังไม่มีวัดทำบุญ บำเพ็ญกุศล ที่มีอยู่ก็ห่างไกล ไม่สะดวกแก่การเดินทาง จึงได้ปรึกษากันที่จะสร้างวัดขึ้นในท้องถิ่นนี้ จึงตกลงและซื้อที่ดินได้ จำนวน 11 ไร่ เป็นที่จัดตั้งวัด ต่อมามีผู้มีจิตศรัทธาถวายบ้านทรงไทย จำนวน 4 หลัง มาปลูกเป็นกุฎิ เป็นที่พักอาศัยของพระสงฆ์  และได้บอกบุญไปยังชาวบ้านในท้องถิ่นนั้น เพื่อนำเงินมาสร้างหอสวดมนต์ เป็นที่ทำวัตรสวดมนต์ของพระสงฆ์ต่อไป ซึ่งการสร้างเสนาสนะของวัดแห่งนี้ ได้มีประชาชนมีจิตศัทธาร่วมกันทำบุญ อีกทั้งร่วมกันพัฒนาต่อเติม จนมีเสนาสนะเป็นที่มั่นคงถาวร และวัดมีความเจริญรุ่งเรืองตามลำดับ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร