stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลโลก 2022
สถิติ > ผู้ทำประตู

มีการทำประตู 172 ประตู จากการแข่งขัน 64 นัด เฉลี่ย 2.69 ประตูต่อนัด
การทำประตู 8 ครั้ง
กีลียาน อึมบาเป
การทำประตู 7 ครั้ง
ลิโอเนล เมสซิ
การทำประตู 4 ครั้ง
ฆูเลียน อัลบาเรซ
ออลีวีเย ฌีรู
การทำประตู 3 ครั้ง
รีชาร์ลีซง
เอเนร์ บาเลนเซีย
มาร์คัส แรชฟอร์ด
บูกาโย ซากา
โกดี คักโป
กงซาลู รามุช
อัลบาโร โมราตา
การทำประตู 2 ครั้ง
เนย์มาร์
แว็งซ็อง อาบูบาการ์
อันเดรย์ กรามาริช
แฮร์รี เคน
นิคคลัส ฟึลครูค
ไค ฮาเวิทซ์
โมแฮมเมด คูดุส
เมฮ์ดี ทอเรมี
ริตสึ โดอัง
ยูซุฟ อันนุศ็อยรี
เวาต์ เวคอสต์
รอแบร์ต แลวันดอฟสกี
บรูนู ฟือร์นังดึช
ราฟาแอล ลีเยา
ซาลิม อัดเดาซะรี
อาเล็กซานดาร์ มิตรอวิช
โช กยู-ซ็อง
เฟร์รัน ตอร์เรส
เบรล เอ็มโบโล
ยอร์ยัน เด อาร์รัสกาเอตา
การทำประตู 1 ครั้ง
อังเฆล ดิ มาริอา
เอนโซ เฟร์นันเดซ
อาเลกซิส มัก อาลิสเตร์
นาเวล โมลินา
มิตเชลล์ ดูก
เครก กู๊ดวิน
แมทิว เล็กกี
มีชี บัตชัวยี
กาเซมีรู
ลูกัส ปาเกตา
วีนีซียุส ฌูนีโยร์
ฌ็อง-ชาร์ล กัสเตเลโต
เอริก มักซิม ชูโป-โมติง
อัลฟอนโซ เดวีส์
เกย์เชร์ ฟูเลร์
เยลต์ซิน เตเฮดา
ฮวน ปาโบล บาร์กัส
ย็อชกอ กวาร์ดิออล
มาร์กอ ลิวายา
ลอวรอ มาเยร์
มิสลัฟ ออร์ชิช
อิวัน เปริชิช
บรูนอ เปตกอวิช
แอนเตรแอส เครสเตินเซิน
มอยเซส ไกเซโด
จูด เบลลิงแฮม
ฟิล โฟเดน
แจ็ก กรีลิช
จอร์แดน เฮนเดอร์สัน
ราฮีม สเตอร์ลิง
เตโอ แอร์น็องแดซ
ร็องดาล กอโล มัวนี
อาดรีแย็ง ราบีโย
โอเรเลียง ชัวเมนี
แซร์ช กนาบรี
อิลไค กึนโดอัน
อานเดร อายูว์
ออสมาน บูคารี
โมแฮมเมด ซาลีซู
รูซเบ เชชมี
รอมีน เรซอยยอน
ทากูมะ อาซาโนะ
ไดเซ็ง มาเอดะ
อาโอะ ทานากะ
ลุยส์ ชาเบซ
เฆนริ มาร์ติน
ซะกะรียา อะบูคลาล
อัชร็อฟ ดารี
รอแม็ง ซาอิส
ฮะกีม ซิยาช
เดลีย์ บลินด์
แม็มฟิส เดอไป
แด็นเซิล ดึมฟรีส
แฟร็งกี เดอ โยง
เดวี กลาสเซิน
ปียอตร์ แชลิญสกี
ฌูเวา แฟลิกส์
ราฟาแอล กึไรรู
รีการ์ดู ออร์ตา
เปปี
คริสเตียโน โรนัลโด
มุฮัมมัด มูนตารี
ศอเลียะห์ อัชชะฮ์รี
บูลาย ดียา
ฟามารา ดีเยดียู
บามบา เดียง
กาลีดู กูลีบาลี
อิสมาอีลา ซาร์
เซร์เกย์ มิลีงกอวิช-ซาวิช
สตราคิญา ปาฟลอวิช
ดูชัน วลาคอวิช
ฮวัง ฮี-ชัน
คิม ย็อง-กว็อน
แพ็ก ซึง-โฮ
มาร์โก อาเซนซิโอ
กาบิ
ดานิ โอลโม
การ์โลส โซเลร์
มานูเอ็ล อาคันจี
เรโม ฟร็อยเลอร์
แจร์ดัน ชาชีรี
วะฮ์บี ค็อซรี
คริสเตียน พะลิซิก
ทิโมที เวอาห์
ฮาจี ไรต์
แกเร็ท เบล
การทำเข้าประตูตัวเอง 1 ครั้ง
เอนโซ เฟร์นันเดซ (ในนัดที่พบกับ ออสเตรเลีย)
นายิฟ อะกัรด์ (ในนัดที่พบกับ แคนาดา)
แหล่งที่มา : ฟีฟ่า
ดูเพิ่ม

เจ้าภาพฟุตบอลโลก
ฟุตบอลโลกหญิง 2023
ปราสาทบันทายสำเหร่

ปราสาทบันทายสำเหร่
ปราสาทบันทายสำเหร่ (เขมร: ប្រាសាទបន្ទាយសំរែ บอนตีย์สำแร) ปราสาทนี้ได้รับการบูรณะโดยช่างชาวฝรั่งเศสด้วยวิธี Anastylose ซึ่งเป็นวิธีซ่อมแซมโดยคงสภาพเดิมของปราสาทไว้ให้มากที่สุด  จะไม่มีการต่อเติมหรือเพิ่มลวดลายขึ้นมาใหม่  โดยมีขั้นตอนดังนี้ ช่างจะทำแผนผังส่วนประกอบต่าง ๆ ของปราสาทไว้ทั้งหมด จากนั้นก็ค่อยๆ รื้อชิ้นส่วนต่าง ๆ ลงมา โดยจะทำเครื่องหมายและถ่ายภาพชิ้นส่วนทุกชิ้น  จากนั้นก็ทำการปรับพื้นฐานล่างของปราสาทให้มั่นคงแข็งแรง แล้วสุดท้ายจึงประกอบชิ้นส่วนทั้งหมดกลับเข้าไปเหมือนเดิม การบูรณะปราสาทด้วยวิธีนี้ช่างฮอลันดาเป็นผู้คิดค้นขึ้นและใช้ครั้งแรกที่ประเทศอินโดนีเซีย  สำหรับในประเทศไทยเคยใช้กับการบูรณะปราสาทหินพิมายและปราสาทหินเขาพนมรุ้ง
ปราสาทบันทายสำเหร่ตั้งอยู่นอกเมืองพระนครไปทางตะวันออก  นักวิชาการสันนิษฐานว่าสร้างในสมัยพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 หรืออาจจะเป็นสมัยพระเจ้ายโศวรมันที่ 2 เป็นเทวสถานฮินดู ศิลปะแบบนครวัด ภาพสลักส่วนใหญ่แสดงเรื่องราวเกี่ยวกับเรื่องรามเกียรติ์ มีการแกะลายที่ชัดเจน ลึกและหนักแน่น
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ปราสาทบันทายสำเหร่
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°26′32″N 103°57′32″E﻿ / ﻿13.442155°N 103.958978°E﻿ / 13.442155; 103.958978
พรรคปฏิรูปประชาชน

พรรคปฏิรูปประชาชน (ตัวย่อ: PRP) (ฟิลิปปินส์: Partido ng Repormang Pantao) ก่อตั้งครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1991 เป็นพรรคการเมืองแนวคิดฝ่ายกลาง-ซ้าย มีอุดมการณ์ทางการเมืองแบบปฏิรูปนิยม
ผลการดำเนินงานการเลือกตั้ง > ประธานาธิบดี

| การเลือกตั้ง | ผู้สมัคร | เสียง | ร้อยละ | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1992 | มีเรียม ดีเฟนซอร์ ซันติเอโก  | 4,468,173 | 19.72% | แพ้ |
| 1998 | มีเรียม ดีเฟนซอร์ ซันติเอโก  | 797,206 | 2.96% | แพ้ |
| 2004 | สนับสนุน กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย (ชนะ) |  |  |  |
| 2010 | สนับสนุน แมนนี วิลลาร์ (แพ้) |  |  |  |
| 2016 | มีเรียม ดีเฟนซอร์ ซันติเอโก  | 1,455,532 | 3.42% | แพ้ |
ผลการดำเนินงานการเลือกตั้ง > วุฒิสภา

| การเลือกตั้ง | จำนวน | ร้อยละ | ที่นั่ง | ที่นั่ง (ภายหลัง) | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1992 | 6,141,565 | 2.2% | 0 / 24 | 0 / 24 | แพ้ |
| 1995 | 19,619,923 | 10.9% | 2 / 12 | 2 / 24 | แพ้ |
| 1998 |  |  |  | 2 / 24 | แพ้ |
| 2001 | 9.622,742 | 4.0% | 0 / 13 | 0 / 24 | แพ้ |
| 2004 | 12,187,401 | 4.8% | 1 / 12 | 1 / 24 | แพ้ |
| 2007 |  |  |  | 1 / 24 | Nacionalista Party-led สัมพันธมิตร |
| 2010 | 17,344,742 | 5.8% | 1 / 12 | 1 / 24 | PMP-led สัมพันธมิตร |
ผลการดำเนินงานการเลือกตั้ง > สภาผู้แทนราษฎร

| การเลือกตั้ง | จำนวน | ร้อยละ | ที่นั่ง | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1995 | 171,454 | 0.9% | 0 / 204 | แพ้ |
แหล่งข้อมูลอื่น

www.miriam.com.ph เก็บถาวร 2008-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์พรรคปฎิรูปประชาชน
ปรอฮก

ปรอฮก (เขมร: ប្រហុក, ปรหุก) ภาษาเขมรถิ่นไทยเรียก ปร็อละ หรือ ประเฮาะ ในประเทศไทยจะเรียกว่า ปลาร้าเหนียว หรือ ปลาร้าเขมร คือ เนื้อปลาหมัก (โดยเฉพาะปลาช่อน) ใช้เป็นวัตถุดิบหรือเครื่องปรุงรสในอาหารกัมพูชา มีต้นกำเนิดมาจากการถนอมอาหารในช่วงที่ปลาขาดตลาด ด้วยรสชาติที่เค็มและมีกลิ่นรสแรง ปรอฮกจึงถูกใช้เป็นส่วนประกอบเพื่อเสริมรสอาหารต่าง ๆ เช่น น้ำแกง หรือน้ำซอส ชาวเขมรมีคำพูดว่า "ไม่ใส่ปรอฮก ไม่ใส่เกลือ" แปลว่าอาหารชนิดนั้นมีรสชาติแย่หรือจืดชืด อันแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของปรอฮกในสำรับอาหารกัมพูชา แต่ด้วยกลิ่นและรสชาติที่แรง ปรอฮกจึงมีสมญาว่า ชีสกัมพูชา บ้างก็ว่ามีกลิ่นฉุนแรงกว่าปลาร้าของไทย มีลักษณะแห้งและค่อนข้างแข็ง สามารถเก็บไว้ได้นานกว่า ต่างกับปลาร้าที่มีลักษณะเหลวและต้องเก็บไว้ในไห ปรอฮกเป็นกับข้าวที่ใช้รับประทานเคียงกับข้าวสวย แนมด้วยผักสดต่าง ๆ เป็นต้นว่า ถั่วฝักยาว แตงกวา ถั่วพลู และมะเขือต่าง ๆ หรือเป็นวัตถุดิบหลักในการประกอบอาหาร เช่น ปรอฮกคะติฮ์ (เขมร: ប្រហុកខ្ទិះ, ปรหุกขะทิ) หรือน้ำพริกปลาร้ากะทิเขมร บรรจบ พันธุเมธา กล่าวถึงปรอฮกไว้ว่า "...อาหารเขมรแท้ ๆ นั้นใส่ปลาร้าแทบทุกอย่าง แม้แต่ต้มยำ หรือตึกเกรือง ที่เป็นน้ำจิ้มของเขา ก็หาใช่กะปิไม่ กลับใส่ปลาร้าหรือปลาย่างแทน เพราะฉะนั้นคนกินปลาร้าไม่เป็นจึงต้องระวัง..."
ปรอฮกมีกรรมวิธีถนอมอาหารเช่นเดียวกับปลาเจ่าของประเทศไทย คือจะต้องนำปลาไปทำความสะอาด คัดขนาด ก่อนนำปลาไปหมักเกลือไว้สักระยะหนึ่ง ต่อมานำปลาที่หมักมาผึ่งแดด ก่อนนำไปหมักต่อ แต่รสชาติของปรอฮกจะออกรสคล้ายปลาส้ม ปัจจุบันชาวเขมรลัดขั้นตอนการทำ เพราะไม่นำปลาที่หมักเกลือขึ้นมาตากแดด จนมีลักษณะใกล้เคียงกับปลาร้าของไทย ปรอฮกได้รับความนิยมสืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน จนต้องมีการนำเข้าปลาจากประเทศไทยเพื่อไปแปรรูปเป็นปรอฮกต่อไป ขณะที่ปรอฮกของสกุลอภัยวงศ์ ซึ่งสืบสันดานมาจากสกุลขุนนางเขมรในเมืองพระตะบอง ทำมาจากปลาช่อนตัวใหญ่ แล่เอาแต่เนื้อ ไปหมักกับเกลือและข้าวคั่ว ก่อนนำมาประกอบอาหาร จะต้องห่อใส่ใบตอง และปิ้งด้วยไฟอ่อน ๆ จนสุก จึงจะหอมน่ารับประทาน ไม่มีกลิ่นคาว
ส่วนชาวไทยเชื้อสายเขมรในแถบอีสานใต้ มีกรรมวิธีต่างออกไป คือจะนำเนื้อปลา (โดยเฉพาะปลาไหลและปลาช่อน) ไปใส่ในหลุมดิน แล้วเอาเปลือกไม้ของต้นหมากติ้วไปรองไว้ก้นหลุม นำเกลือและรำอ่อนใส่ตามลงไป ตำให้ส่วนผสมเข้ากันแล้วปั้นเป็นก้อน จากนั้นนำไปตากในตาข่ายให้แห้งแล้วใส่กระชุ ก็จะได้ปลาร้าเหนียว แต่ปลาร้าเหนียวสิ้นความนิยมไปจากอีสานใต้ หลังเกิดข้อพิพาทเขาพระวิหารระหว่างประเทศไทยกับกัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2505 ชาวเขมรจากฝั่งกัมพูชาเกรงกลัวว่าทหารไทยจะจับกุมจึงเลิกขายไป
ความหลากหลาย

ปรอฮกมีหลายรูปแบบ ดังนี้
ปรอฮกเจียน (ប្រហុកចៀន, ปรหุกเจียน) คือปรอฮกไปเจี้ยนหรือผัดกับเนื้อสัตว์ (หมูหรือวัว) และพริกไทย รับประทานเป็นเครื่องจิ้มเคียงกับข้าวและผักสด
ปรอฮกก็อบ (ប្រហុកកប់, ปรหุกกบ) หรือ ปรอฮกอัง (ប្រហុកអាំង, ปรหุกอำง) คือปรอฮกห่อใบตองแล้วไปอังไฟหรือปิ้งให้สุกในเตาไฟ
ปรอฮกเชา (ប្រហុកឆៅ, ปรหุกเฉา) คือปรอฮกดิบนำไปทำนำพริก ตำกับตะไคร้ พริกสด มะเขือ และปรุงรสด้วยน้ำมะนาว รับประทานเคียงกับเนื้อสัตว์ย่าง หรือใช้จิ้มผักสด
ปราสาทตาเมือนโต๊ด

ปราสาทตาเมือนโต๊ด
ปราสาทตาเมือนโต๊ด (​เขมร: ប្រាសាទតាមាន់តូច ตาม็วนโตจ - ตาไก่เล็ก) ตั้งอยู่ในช่องเขาตาเมือน (หรือช่องเขาตาเมียง) เทือกเขาพนมดงรัก ในเขตบ้านหนองคันนาสามัคคี หมู่ 8 ตำบลตาเมียง อำเภอพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์ เป็นปราสาทหลังหนึ่งในอุทยานประวัติศาสตร์กลุ่มปราสาทตาเมือน ซึ่งประกอบด้วยปราสาทหินสามหลัง  เรียงลำดับจากขนาดใหญ่ไปขนาดเล็ก คือ ปราสาทตาเมือนธม ปราสาทตาเมือนโต๊ด และปราสาทตาเมือน
ปราสาทตาเมือนโต๊ดอยู่ห่างจากปราสาทตาเมือนธมไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 750 เมตร และอยู่ห่างจากปราสาทตาเมือนไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 390 เมตร ก่อด้วยศิลาแลง มีกำแพงล้อมรอบและมีสระน้ำขนาดเล็กอยู่ทางทิศเหนือหนึ่งสระ เชื่อกันว่าปราสาทแห่งนี้เป็นอโรคยศาลหรือสถานรักษาพยาบาลของชุมชนหรือตามรายทางที่เป็นเส้นทางคมนาคม ซึ่งนิยมสร้างในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ปราสาทตาเมือนโต๊ด
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°21′01″N 103°15′54″E﻿ / ﻿14.3503066°N 103.2651007°E﻿ / 14.3503066; 103.2651007
| ด ค กอุทยานประวัติศาสตร์ในประเทศไทย |
| --- | --- |
 พระนครศรีอยุธยา  สุโขทัย  พนมรุ้ง  พระนครคีรี  ศรีสัชนาลัย  พิมาย  เมืองสิงห์  กำแพงเพชร  ภูพระบาท  ศรีเทพ  สด๊กก๊อกธม 
ระดับประเทศ : อุทยานแห่งชาติ ·  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ·  เขตห้ามล่าสัตว์ป่า  ระดับโลก : แหล่งมรดกโลกในไทย ·  ความทรงจำแห่งโลกของไทย ·  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย ·  พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย ·  พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย ·  อุทยานธรณีโลกในไทย
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  เมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร สุโขทัย  ศรีสัชนาลัย  กำแพงเพชร  นครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา  แหล่งโบราณคดีบ้านเชียง  เมืองโบราณศรีเทพและโบราณสถานสมัยทวารวดีที่เกี่ยวข้อง  ภูพระบาท ประจักษ์พยานแห่งวัฒนธรรมสีมาสมัยทวารวดี ภูพระบาท  วัดพระพุทธบาทบัวบาน  |  |
| ทางธรรมชาติ |  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่-ห้วยขาแข้ง ทุ่งใหญ่นเรศวร  ห้วยขาแข้ง  กลุ่มป่าดงพญาเย็น-เขาใหญ่ เขาใหญ่  ทับลาน  ปางสีดา  ตาพระยา  ดงใหญ่  กลุ่มป่าแก่งกระจาน แก่งกระจาน  กุยบุรี  ไทยประจัน  แม่น้ำภาชี  |  |
| กำลังพิจารณา |  วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร นครศรีธรรมราช  อนุสรณ์สถานแหล่งต่าง ๆ และภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเชียงใหม่ นครหลวงล้านนา  พระธาตุพนม และสิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์และภูมิทัศน์ที่เกี่ยวข้อง  กลุ่มเทวสถานปราสาทพนมรุ้ง ปราสาทเมืองต่ำ และปราสาทปลายบัด  แหล่งอนุรักษ์ทะเลอันดามัน หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะระนอง  แหลมสน  หมู่เกาะสุรินทร์  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  สิรินาถ  ป่าชายเลนระนอง  สงขลาและชุมชนที่เกี่ยวเนื่องริมทะเลสาบสงขลา เมืองโบราณพังยาง พะโคะ และสีหยัง  เมืองโบราณสทิงพระ  เมืองป้อมค่ายซิงกอร่า ณ เขาแดงและแหลมสน  เมืองเก่าสงขลา ณ บ่อยาง  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก  ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ อุทยานแห่งชาติ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย
ปราสาทบาปวน

| ปราสาทบาปวน |
| --- | --- |
ប្រាសាទបាពួន
ลานทางเดินหลักสู่ปราสาทบาปวน เมื่อปี พ.ศ. 2562

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: ปราสาทหิน ศาสนสถาน
สถาปัตยกรรม: เขมรโบราณ
เมือง: นครธม เมืองพระนคร เสียมราฐ
ประเทศ:  ประเทศกัมพูชา
เริ่มสร้าง: ราวกลางศตวรรษที่ 11 - ปลายศตวรรษที่ 11
ผู้สร้าง: พระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้าง: หินทราย
ปราสาทบาปวน (อังกฤษ: Baphuon, เขมร: ប្រាសាទបាពួន) เป็นปราสาทขอมแห่งหนึ่งใน เมืองพระนคร สร้างขึ้นในยุคพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2 (พ.ศ. 1550 - 1600) ตั้งอยู่ในเมืองยโสธรปุระ ทางด้านทิศใต้ของปราสาทนครวัดประมาณ 30 กิโลเมตร
ปราสาทบาปวนมีลักษณะเป็นรูปทรงพีระมิด มีฐานเป็นชั้น ๆ ส่วนบนสุด เป็นปราสาทประธานหันหน้าไปทางทิศตะวันออก  ลักษณะของตัวปราสาทประธานมียอดเรียวแหลม คล้ายกับปราสาทพนมรุ้ง มีระเบียงคตถึงสามชั้นที่เชื่อมต่อกันได้ตลอด โคปุระขนาดใหญ่สุด อยู่ทางด้านทิศตะวันออก เครื่องบนของโคปุระ ทำด้วยเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ซึ่งผุผังไปตามกาลเวลา โดยมีร่องรอยของการเจาะคานไว้บนหน้าบัวของโคปุระ  ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นที่ประดิษฐานของศิวลึงค์ทองคำ สัญลักษณ์แทนพระศิวะ แต่ได้สูญหายไปนานแล้ว ปราสาทบาปวนจัดได้ว่าเป็นต้นแบบของศิลปะแบบบาปวนโดยแท้จริง และเป็นศิลปะร่วมแบบเขมรของปราสาทในประเทศไทยหลายแห่งด้วยกัน ซึ่งลักษณะเด่นของศิลปะสมัยนี้ ได้แก่ ภาพสลักเล่าเรื่องทำเป็นช่องเล็ก ๆ ต่อเนื่องกันลงมาในแนวดิ่ง แต่ในสมัยที่พุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองเข้ามาแทนที่ในศาสนาพราหมณ์ ปราสาทบาปวนถูกรื้อลงไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เพื่อนำไปสร้างพระพุทธรูปปางไสยาสน์ขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหลังปราสาท ร่องรอยต่าง ๆ ถูกโกลนเพื่อให้เข้ากับลักษณะของพระพุทธรูปปางไสยาสน์  ทางรัฐบาลฝรั่งเศสจึงได้ทำการรื้อและสำรวจทำหมายเลขกันใหม่ จนกระทั่งมาถึงยุคเขมรแดง เอกสารแผนผังการจัดทำการบูรณะปราสาทบาปวนถูกเผาทำลายจนราบเรียบ
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2538 ปราสาทบาปวนได้ถูกบูรณะอีกครั้งโดยความช่วยเหลือจากรัฐบาลฝรั่งเศส จนแล้วเสร็จและมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 และได้เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมได้ โดยได้รับการกล่าวขานว่าเป็นปราสาทที่สวยที่สุดในกลุ่มปราสาทนครวัด
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ปราสาทบาปวน
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°26′37″N 103°51′21″E﻿ / ﻿13.443611°N 103.855833°E﻿ / 13.443611; 103.855833
นักองค์สงวน

สำหรับพระมหากษัตริย์กัมพูชา ดูที่ สมเด็จพระศรีไชยเชษฐ (นักองค์สงวน)
องค์สงวน (เขมร: អង្គស្ងួន) เป็นเจ้าชายในราชวงศ์กัมพูชา
พระประวัติ

พงศาวดารเมืองพระตะบอง ของเจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ (เยีย) ระบุว่า องค์สงวนเป็นพระโอรสพระองค์หนึ่งของสมเด็จพระนารายณ์รามาธิบดีศรีสุริโยพรรณ (องค์เอง) พระมหากษัตริย์กัมพูชา มีพระเชษฐา คือ องค์จันทร์ (ภายหลังขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระอุไทยราชาธิราชรามาธิบดี) และมีพระอนุชา คือ องค์อิ่ม กับองค์ด้วง โดยองค์สงวนนั้นร่วมพระมารดากับองค์จันทร์ ส่วนองค์อิ่มกับองค์ด้วงร่วมพระมารดาอีกพระองค์หนึ่งด้วยกัน
พงศาวดารเมืองพระตะบอง พรรณนาเหตุการณ์ในสมัยองค์เอง พระบิดาขององค์สงวน ว่า ใน พ.ศ. 2325 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก (รัชกาลที่ 1) แห่งกรุงเทพฯ ทรงอาศัยช่วงที่กรุงกัมพูชามีความวุ่นวายภายใน ส่งพระยายมราช (แบน) ออกไปปราบปราม ได้กรุงกัมพูชามาเป็นเมืองขึ้น และพระยายมราช (แบน) ส่งองค์เอง ซึ่งยังทรงพระเยาว์อยู่ เข้ามาที่กรุงเทพฯ แล้วรัชกาลที่ 1 ทรงตั้งเจ้าพระยายมราช (แบน) เป็นเจ้าฟ้าทะละหะ ผู้รักษากรุงกัมพูชา โดยตั้งมั่นอยู่ที่เมืองอุดงมีชัย ต่อมาใน พ.ศ. 2337 รัชกาลที่ 1 โปรดให้องค์เองกลับไปครองกัมพูชาเป็นพระมหากษัตริย์พระนามว่า สมเด็จพระนารายณ์รามาธิบดีฯ แล้วรัชกาลที่ 1 ทรงแบ่งกรุงกัมพูชาออกเป็น 2 ส่วน ส่วนหนึ่งได้แก่เมืองพระตะบอง มีเมืองเสียมเรียบเป็นเมืองขึ้น ยกให้เจ้าฟ้าทะละหะ (แบน) ปกครองโดยขึ้นตรงต่อกรุงเทพฯ และเปลี่ยนบรรดาศักดิ์เจ้าฟ้าทะละหะเป็นเจ้าพระยาอภัยภูเบศร อีกส่วนหนึ่งได้แก่ดินแดนที่เหลือของกรุงกัมพูชา ให้องค์เองปกครอง องค์เอง เมื่อได้ครองกรุงกัมพูชาแล้ว ก็มีพระโอรสพระองค์ต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงองค์สงวนนี้
พงศาวดารเมืองพระตะบอง ระบุต่อว่า องค์เองครองกรุงกัมพูชาได้ 3 ปี ก็พิราลัย รัชกาลที่ 1 จึงโปรดให้องค์จันทร์ พระเชษฐาขององค์สงวน เวลานั้นพระชนม์ได้ 16 ปี ออกไปครองราชย์ต่อเป็นสมเด็จพระอุไทยราชาฯ และรัชกาลที่ 1 ทรงตั้งองค์สงวนเป็นอุปโยราชแห่งกรุงกัมพูชา และทรงตั้งองค์อิ่ม พระอนุชาขององค์สงวน เป็นอุปราชแห่งกรุงกัมพูชา
แต่เอกสารกัมพูชาระบุไว้ต่างออกไปว่า องค์สงวนได้เป็นอุปโยราชในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (รัชกาลที่ 2) แห่งกรุงเทพฯ โดยกล่าวว่า ใน พ.ศ. 2352 รัชกาลที่ 1 สวรรคต องค์จันทร์ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระอุไทยราชาฯ แล้ว ส่งพระอนุชา คือ องค์สงวน กับองค์อิ่ม เข้ามายังกรุงเทพฯ เพื่อถวายบังคมพระบรมศพ และถวายบังคมรัชกาลที่ 2 พระเจ้าแผ่นดินพระองค์ใหม่ รัชกาลที่ 2 จึงทรงตั้งองค์สงวนเป็นอุปโยราชแห่งกัมพูชา เรียกว่า พระชัยเชษฐามหาอุปโยราช และตั้งองค์อิ่มเป็นอุปราชแห่งกัมพูชา เรียกว่า พระศรีชัยเชษฐามหาอุปราช โดยมิได้ปรึกษาองค์จันทร์เลย ทำให้องค์จันทร์เกิดระหองระแหงกับองค์สงวนและองค์อิ่ม
พงศาวดารเมืองพระตะบอง กล่าวถึงความผิดใจระหว่างองค์จันทร์และพระอนุชาเช่นกัน แต่ระบุเพียงว่า องค์จันทร์ เมื่อได้ครองราชย์แล้ว เกิดบาดหมางขึ้นกับองค์สงวน และองค์จันทร์ให้ประหารพระยาจักรี (แบน) ขุนนางผู้หนึ่งซึ่งฝักใฝ่องค์สงวน องค์สงวนจึงพาองค์อิ่ม และองค์ด้วง ผู้เป็นพระอนุชา พร้อมด้วยขุนนางกัมพูชาอีกจำนวนหนึ่ง หนีเข้ามายังกรุงเทพฯ ส่วนองค์จันทร์ไปขอกองทัพเวียดนามมาช่วยคุ้มกัน องค์สงวนประทับอยู่ในกรุงเทพฯ จนพิราลัย
บรรณานุกรม

ไกรฤกษ์ นานา (2564-10-19). "ฝรั่งเศสท้าทายสิทธิเหนือเขมรของสยาม เพราะผลประโยชน์ทับซ้อน". ศิลปวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: มติชน. สืบค้นเมื่อ 2565-06-13. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)CS1 maint: ref duplicates default (ลิงก์)
คทาธรธรณินทร์ (เยีย), เจ้าพระยา (2475). "พงศาวดารเมืองพระตะบอง". ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 16  (2 ed.). พระนคร: โรงพิมพ์พระจันทร์.{{cite book}}:  CS1 maint: ref duplicates default (ลิงก์)
ศานติ ภักดีคำ, บ.ก. (2549). "ตำราทำเนียบบันดาศักดิ์กรุงกัมพูชา". ประชุมพงศาวดาร ฉบับกาญจนาภิเษก. Vol. 12. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร, สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์. ISBN 974-9528-47-6.{{cite book}}:  CS1 maint: ref duplicates default (ลิงก์)
ศานติ ภักดีคำ (2565-03-03). "ร่องรอย "พระมหามงกุฎ" และของที่ราชวงศ์ไทยพระราชทานกษัตริย์กัมพูชา สมัยรัตนโกสินทร์". ศิลปวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: มติชน. สืบค้นเมื่อ 2565-06-13. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)CS1 maint: ref duplicates default (ลิงก์)
แบมบูแอร์เวย์

แบมบูแอร์เวย์ (อังกฤษ: Bamboo Airways; เวียดนาม: CTCP Hàng không Tre Việt) เป็นสายการบินเวียดนาม สายการบินเริ่มให้บริการเที่ยวบินในปี พ.ศ. 2562 จากกรุงฮานอย เมืองหลวงของเวียดนาม โดยจะเริ่มจากการให้บริการเที่ยวบินในประเทศ ก่อนจะขยายการให้บริการไปยังประเทศอื่นในแถบเอเชียตะวันออก โดยมีเครื่องบินเช่าจากผู้ให้เช่ารายอื่นก่อนที่จะส่งมอบเครื่องบินที่ได้มีการบันทึกความเข้าใจกับแอร์บัส มุ่งเน้นการบินไปยังตลาดต่างประเทศไปยังสถานที่พักผ่อนหย่อนใจของชาวเวียดนามรวมทั้งเส้นทางในประเทศอีกหลายเส้นทาง
ประวัติ > การก่อตั้งและสร้างฝูงบิน

แบมบูแอร์เวย์ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 เอฟแอลซี กรุ๊ปของเวียดนามได้ลงนามในบันทึกความเข้าใจกับแอร์บัสสำหรับเครื่องบิน A321neo จำนวน 24 ลำสำหรับการดำเนินการในอนาคต ข้อตกลงดังกล่าวได้ลงนามในปารีสโดยจิ่ญ วัน เกวี๊ยต ประธานเอฟแอลซี กรุ๊ป และ Eric Schulz ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการพาณิชย์แอร์บัส ในระหว่างการเยือนฝรั่งเศสอย่างเป็นทางการของนายเหงียน ฟู้ จ่ง เลขาธิการคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม ทั้งนี้ โบอิงได้ลงนามในข้อตกลงกับเอฟแอลซี กรุ๊ป ซึ่งเป็นเจ้าของสายการบินแบมบู แอร์เวย์ โดยภายใต้ข้อตกลงดังกล่วนั้น โบอิ้งจะเริ่มส่งมอบโบอิง 787 ดรีมไลเนอร์ ให้กับแบมบูแอร์เวย์ในช่วงเดือนเมษายน ค.ศ. 2020 จนถึง ค.ศ. 2021 หลังจากแบมบูแอร์เวย์เสร็จสิ้นการชำระเงินมัดจำตามข้อกำหนดในช่วงกลางเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2019 สายการบินแบมบูแอร์เวย์สบรรลุข้อตกลงในการซื้อเครื่องบินแอร์บัส เอ321นีโอ อีก 26 ลำ โดยมีมูลค่ารวมสูงถึง 6.3 พันล้านดอลลาร์ เพื่อรองรับแผนพัฒนาฝูงบินและเปิดเส้นทางระหว่างประเทศใหม่ ข้อตกลงดังกล่าวจะทำให้จำนวนเครื่องบินแอร์บัส เอ321นีโอ ที่สั่งซื้อโดยแบมบูแอร์เวย์มีมากถึง 50 ลำ รวมถึง 24 ลำในบันทึกความเข้าใจที่ลงนามในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018
แบมบูแอร์เวย์มีเป้าหมายที่จะจ้างพนักงานมากถึง 600 คนเมื่อเริ่มดำเนินการในเดือนเมษายน ค.ศ. 2018 และยังมีเป้าหมายในการดำเนินงานในฐานะสายการบินระดับห้าดาวอีกด้วย ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 เอฟแอลซี กรุ๊ปประกาศว่าจะเป็น เพิ่มทุนกฎบัตรเป็น 56.52 ล้านดอลลาร์
การจัดตั้งสายการบินได้รับการอนุมัติจากนายกรัฐมนตรีเวียดนามในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 ใบอนุญาตเดินอากาศของสายการบินได้รับการอนุมัติเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม และต่อมาแบมบูแอร์เวย์ได้ผ่านห้าขั้นตอนสำหรับการรับรองที่กำหนดโดยสำนักงานการบินพลเรือนของเวียดนาม หลังจากตรวจสอบโครงสร้างทางการเงินและแผนธุรกิจของสายการบินแล้ว กระทรวงคมนาคมได้ออกใบอนุญาตการบินในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 สายการบินเปิดตัวด้วยแอร์บัส เอ319-100 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2018 ในเดือนเดียวกัน สายการบินแบมบูแอร์เวย์รับมอบเครื่องบิน เอ321นีโอ ลำแรก โดยเช่าจาก GECAS สายการบินเริ่มดำเนินการโดยใช้เครื่องบินที่ได้มาจากการเช่าจากผู้ให้เช่าบุคคลที่สาม ก่อนที่จะรับมอบเครื่องบินจากแอร์บัส เริ่มปฏิบัติการเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2019 ด้วยเครื่องบินแอร์บัส เอ320 ที่เช่าระหว่างโฮจิมินห์ซิตี้กับฮานอย
ประวัติ > การจัดระเบียบองค์กร

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2022 จิ่ญ วัน เกวี๊ยต ผู้ก่อตั้งและประธานสายการบินแบมบูแอร์เวย์ซึ่งเป็นกลุ่มบริษัทแม่เอฟแอลซีกรุ๊ป และผู้บริหารคนอื่น ๆ ของเอฟแอลซี ถูกจับกุมในข้อหายักย้ายถ่ายเทตลาด การฉ้อโกง และการจัดสรรทรัพย์สิน ด้วยความกังวลว่าวิกฤตจะส่งผลเสียต่อการดำเนินงานของผู้ขนส่งและทำลายสิทธิและความปลอดภัยของลูกค้า สำนักงานการบินพลเรือนเวียดนามได้ประกาศว่าจะติดตามและกำกับดูแลสายการบินแบมบูอย่างใกล้ชิดในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ขณะที่สายการบินแบมบูประกาศว่า มีการหยุดชะงักเล็กน้อยและธุรกิจยังคงดำเนินไปอย่าง "ราบรื่น"
ตามด้วยการสืบสวนของทางการที่พุ่งเป้าไปที่บริษัทแม่เอฟแอลซีกรุ๊ป แบมบูแอร์เวย์ระบุว่าสายการบินต้องการ "นักลงทุนเชิงกลยุทธ์" เข้ามาบริหาร สื่อท้องถิ่นได้ยืนยันเจ้าของรายใหม่ซึ่งยังไม่ระบุตัวตน และเริ่มซื้อกิจการของแบมบูแอร์เวย์แล้ว โดยการเปลี่ยนคณะกรรมการบริหารขององค์กรซึ่งรายงานแผนการปรับโครงสร้างที่ถูกต้องสำหรับสายการบิน ตลอดจนการตัดการเชื่อมต่อระหว่างการดำเนินงานของแบมบูแอร์เวย์ และอดีตเจ้าของเอฟแอลซี กรุ๊ป
กิจการองค์กร > กรรมสิทธิ์บริษัท

เอฟแอลซี กรุ๊ป ซึ่งเป็นบริษัทที่เชี่ยวชาญด้านการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ การเงิน และเหมืองแร่ เป็นบริษัทแม่ของแบมบูแอร์เวย์ มีรายงานว่าเอฟแอลซี กรุ๊ปโอนย้ายแบบบูแอร์เวย์ให้กับ "นักลงทุนเชิงกลยุทธ์" รายอื่น และยุติอิทธิพลในสายการบิน
กิจการองค์กร > สำนักงานใหญ่

แบมบูแอร์เวย์มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เขตเกิ่วเซ็ย กรุงฮานอย
จุดหมายปลายทาง

ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2022 แบมบูแอร์เวย์มีให้บริการเที่ยวบินไปยัง 29 จุดหมายปลายทาง ดังนี้:
| ประเทศ | เมือง | ท่าอากาศยาน | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ออสเตรเลีย | เมลเบิร์น | ท่าอากาศยานเมลเบิร์น |  |  |
| ออสเตรเลีย | ซิดนีย์ | ท่าอากาศยานนานาชาติคิงส์ฟอร์ดสมิธ |  |  |
| เยอรมนี | แฟรงก์เฟิร์ต | ท่าอากาศยานแฟรงก์เฟิร์ต |  |  |
| มาเก๊า | มาเก๊า | ท่าอากาศยานนานาชาติมาเก๊า | ยกเลิกแล้ว |  |
| ญี่ปุ่น | ฟูกูชิมะ | ท่าอากาศยานฟูกูชิมะ | ยกเลิกแล้ว |  |
| ญี่ปุ่น | โอมิทามะ | ท่าอากาศยานอิบารากิ | Charter |  |
| ญี่ปุ่น | โตเกียว | ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ |  |  |
| สิงคโปร์ | สิงคโปร์ | ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ |  |  |
| เกาหลีใต้ | โซล | ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน |  |  |
| ไต้หวัน | เกาสุยง | ท่าอากาศยานนานาชาติเกาสุยง |  |  |
| ไต้หวัน | ไถหนาน | ท่าอากาศยานไถหนาน | Charter |  |
| ไต้หวัน | ไทเป | ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน |  |  |
| ประเทศไทย | กรุงเทพมหานคร | ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ |  |  |
| สหราชอาณาจักร | ลอนดอน | ท่าอากาศยานลอนดอนแกตวิก |  |  |
| สหราชอาณาจักร | ลอนดอน | ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ | ยกเลิกแล้ว |  |
| สหรัฐ | ลอสแอนเจลิส | ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส | ยกเลิกแล้ว |  |
| สหรัฐ | ซานฟรานซิสโกก | ท่าอากาศยานนานาชาติซานฟรานซิสโก | ยกเลิกแล้ว |  |
| เวียดนาม | บวนมาถ็วต | ท่าอากาศยานบวนมาถ็วต |  |  |
| เวียดนาม | เกิ่นเทอ | ท่าอากาศยานนานาชาติเกิ่นเทอ |  |  |
| เวียดนาม | จูลาย | ท่าอากาศยานนานาชาติจูลาย |  |  |
| เวียดนาม | โกนด๋าว | ท่าอากาศยานก๋ออ๊ง |  |  |
| เวียดนาม | ด่าหลัต | ท่าอากาศยานนานาชาติเลียนเคือง |  |  |
| เวียดนาม | ดานัง | ท่าอากาศยานนานาชาติดานัง |  |  |
| เวียดนาม | ด่งเฮ้ย | ท่าอากาศยานด่งเฮ้ย |  |  |
| เวียดนาม | หะล็อง | ท่าอากาศยานนานาชาติเวินโด่น |  |  |
| เวียดนาม | ฮานอย | ท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย | ฐานการบิน |  |
| เวียดนาม | ไฮฟอง | ท่าอากาศยานนานาชาติก๊าตบี |  |  |
| เวียดนาม | นครโฮจิมินห์ | ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต | ฐานการบิน |  |
| เวียดนาม | เว้ | ท่าอากาศยานนานาชาติฟู้บ่าย |  |  |
| เวียดนาม | ญาจาง | ท่าอากาศยานนานาชาติกามซัญ |  |  |
| เวียดนาม | ฟู้โกว๊ก | ท่าอากาศยานนานาชาติฟู้โกว๊ก |  |  |
| เวียดนาม | เปล็ยกู | ท่าอากาศยานเปล็ยกู |  |  |
| เวียดนาม | กวีเญิน | ท่าอากาศยานฝู่ก๊าต | ฐานการบิน |  |
| เวียดนาม | สักซ้า | ท่าอากาศยานสักซ้า |  |  |
| เวียดนาม | เซินลา | ท่าอากาศยานหน่าสาน |  |  |
| เวียดนาม | ตวีฮหว่า | ท่าอากาศยานดงต๊าก |  |  |
| เวียดนาม | วิญ | ท่าอากาศยานวิญ |  |  |
ฝูงบิน

ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2022 แบมบูแอร์เวย์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> C | ผู้โดยสาร> W | ผู้โดยสาร> Y | ผู้โดยสาร> รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ319-100 | 1 | — | 8 | — | 120 | 128 |  |
| แอร์บัส เอ320-200 | 6 | — | 16 | — | 120 | 136 |  |
| แอร์บัส เอ320-200 | 6 | — | 8 | — | 162 | 170 |  |
| แอร์บัส เอ320นีโอ | 6 | — | 8 | — | 162 | 170 |  |
| แอร์บัส เอ320นีโอ | 6 | — | — | — | 180 | 180 |  |
| แอร์บัส เอ321-200 | 3 | — | 8 | — | 184 | 192 |  |
| แอร์บัส เอ321นีโอ | 6 | — | 16 | — | 182 | 198 | ลงนามในบันทึกความเข้าใจสำหรับเครื่องบิน 24 ลำ, ยังไม่มีคำสั่งซื้อ |
| แอร์บัส เอ321นีโอ | 6 | — | 8 | — | 196 | 198 | ลงนามในบันทึกความเข้าใจสำหรับเครื่องบิน 24 ลำ, ยังไม่มีคำสั่งซื้อ |
| แอร์บัส เอ321นีโอ | 6 | — | 8 | — | 215 | 223 | มีการจัดเรียงที่นั่งแบบแอร์บัสเคบินเฟลกซ์ |
| โบอิง 787-9 | 3 | 1 | 26 | 21 | 247 | 294 | ลงนามในบันทึกความเข้าใจสำหรับเครื่องบิน 20 ลำ |
| โบอิง 787-9 | 3 | 1 | 30 | 36 | 226 | 292 | ลงนามในบันทึกความเข้าใจสำหรับเครื่องบิน 20 ลำ |
| เอ็มบราเออร์ อี-190 | 5 | — | 6 | — | 92 | 98 |  |
| รวม | 30 | 1 |  |  |  |  |  |
แอร์บัส เอ321นีโอ
โบอิง 787-9