stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระพุทธรูปแห่งสุลตานคัญช์

| พระพุทธรูปสุลตานคัญช์ |
| --- | --- |

ปี: ค.ศ. 500–700
สื่อ: ทองแดง
ขบวนการ: ศิลปะยุคเปลี่ยนผ่านคุปตะ–ปาละ
มิติ: 2.3 m × 1 m (91 นิ้ว × 39 นิ้ว)
สถานที่: พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์เบอร์มิงแฮม เบอร์มิงแฮม
พระพุทธรูปแห่งสุลตานคัญช์ (อังกฤษ: Sultanganj Buddha) เป็นพระพุทธรูปศิลปะยุคเปลี่ยนผ่านคุปตะ–ปาละ สร้างขึ้นจากทองแดง สร้างขึ้นราว ค.ศ. 500-700 มีขนาดสูง 2.3 เมตร, กว้าง 1 เมตร และน้ำหนักมากกว่า 500 กิโลกรัม พระพุทธูปนี้ค้นพบในเมืองสุลตานคัญช์ อำเภอภาคลปุระ รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย ในปี 1861 ระหว่างการก่อสร้างทางรถไฟสายตะวันออกของอินเดีย ปัจจุบันพระพุทธรูปนี้จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์เบอร์มิงแฮม เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ
ประติมากรรมขนาดใหญ่กว่าตัวมนุษย์นี้น่าจะเป็น "ประติมากรรมโลหะชิ้นเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่" ของศิลปะคุปตะ ประติมากรรมยุคคุปตะอื่น ๆ เช่น พระพรหมจากมีรปุระ-ขาส มีอายุเก่าแก่กว่า แต่มีขนาดเล็กกว่ากึ่งหนึ่ง ส่วนทองสัมฤทธิ์อโกตะ ประติมากรรมในศาสนาไชนะมีขนาดเล็กกว่า และน่าจะเป็นเทวรูปในศาลเจ้าในบ้านของผู้มีอันจะกินเท่านั้น ส่วนในลลิตปุระ ประเทศเนปาล ในอารามคุยตพาหี (Guita Bahī monastery) มีพระพุทธรูปทองแดงขนาดสูงประมาณ 1.8 เมตร ศิลปะอย่างเนปาล ราวศตวรรษที่ 9-10 ปัจจุบันยังคงเป็นพระพุทธรูปในวัดที่มีการประกอบพิธีกรรมบูชาอยู่ และประดิษฐานอยู่ติดผนังที่ปลายของโถงบูชา ที่ซึ่งพระพุทธรูปสุลตานคัญช์ก็น่าจะถูกประดิษฐานเช่นนั้นมาก่อนในอดีต
พระพุทธรูปองค์นี้หล่อขึ้นจากทองแดงบริสุทธิ์ หล่อด้วยวิธีหล่อสูญรูป ภายในองค์พระพุทธรูปเป็นดินเหนียวที่ผสมกับซางข้าว ที่ซึ่งต่อมาสามารถนำมาตรวจจับอายุเรดิโอคาร์บอนได้ พระพุทธรูปนี้จัดเป็นปาง "วีระ" ("Fearless Posture"; ปางกล้าหาญ) หัตถ์ขวาแสดง อภัยมุทรา หรือมุทราที่แสดงการปกป้อง หัตถ์ซ้ายวางแนบลำตัวเปิดออก แสดงการประทานพร ปลายจีวรจีบอยู่ระหว่างนิ้วโป้งกับนิ้วชี้มือ
อายุ

เดิมทีประเมินอายุของพระพุทธรูปเป็นยุคคุปตะ วินเซนต์ อาร์เธอร์ สมิธ ระบุปีที่สร้างเป็นปี 400 ในหนังสือตีพิมพ์ปี 1911 ของเขา ต่อมามีการพิจารณาว่าอายุของพระพุทธรูปอาจสร้างในราวปี 800 ส่วนผลการตรวจเรดิโอคาร์บอนระบุอายุที่ราวปี 600–650 ในขณะที่พิพิธภัณฑ์ระบุอายุไว้ที่ปี "500–700"
การค้นพบ

อี. บี. แฮริส (E. B. Harris) วิศวกรทางรถไฟ เป็นผู้ค้นพบพระพุทธรูปนี้ขณะทำการสำรวจซากปรักหักพังโบราณใกล้กับสถานีรถไฟสุลตานคัญช์ที่เขากำลังก่อสร้างอยู่ เขาได้ตีพิมพ์รายละเอียดเกี่ยวกับการค้นพบนี้โดยละเอียด ประกอบภาพถ่ายและแบบแปลนของซาก เขาบรรยายว่าพบพระบาทขวาของพระพุทธรูปที่ความลึกสิบฟุตจากพื้นผิวดิน แฮริสส่งพระพุทธรูปกลับไปยังเบอร์มิงแฮมในประเทศอังกฤษ โดยมีผู้ผลิตโลหะชาวเบอร์มิงแฮมและอดีตนายกเทศมนตรีนครเบอร์มิงแฮม ซามูเอล ธอร์นทัน (Samuel Thornton) เป็นผู้จ่ายค่าใช้จ่ายการขนส่ง และเสนอพระพุทธรูปนี้แก่สภานครเพื่อจัดแสดงในหอศิลป์ที่มีการเสนอว่าจะสร้างขึ้นไว้ในปี 1864
นับจากนั้นมา พระพุทธูปองค์นี้จัดเป็นงานแสดงชิ้นสำคัญของพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์เบอร์มิงแฮม (BMAG) ถือเป็นของบริจาคชิ้นสำคัญที่หอศิลป์ได้รับ รวมถึงเป็นสมบัติชิ้นสำคัญที่สุดของหอศิลป์ ในรายงานของแฮริสยังระบุถึงการค้นพบพระพุทธรูปขนาดเล็กกว่าอีกจำนวนหนึ่ง ในจำนวนนี้มีพระพุทธรูปหินปางประทับนั่งสององค์ องค์หนึ่งปัจจุบันเป็นของพิพิธภัณฑ์บริทิช และอีกองค์หนึ่งเป็นของพิพิธภัณฑ์ศิลปะเอเชีย ซานฟรานซิสโก นอกจากนี้ยังมีเศีบรพระพุทธูปหินจากสุลตานคัญช์จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ตในลอนดอน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Sultanganj Buddha (Birmingham)
แม่แบบ:Coord missing
อี. บี. แฮริส ถ่ายภาพกับพระพุทธรูปจากสุลตานคัญช์, ราวปี 1861/1862
พรรคพลังท้องถิ่นไท

| พรรคพลังท้องถิ่นไท  |
| --- | --- |
ผู้ก่อตั้ง: ชัชวาลล์ คงอุดม
หัวหน้า: สมยศ ลักษณะสมบูรณ์
รองหัวหน้า: นิพนธ์ ชื่นตา
เลขาธิการ: พันตรีปุญณัฐส์ นำพา
รองเลขาธิการ: เกรียงศักดิ์ โพธิ์กมลวงศ์
เหรัญญิก: ธีรศักดิ์ เกิดทรัพย์
นายทะเบียนสมาชิก: วริญดา สีพันธ์
โฆษก: วรางคณา ใครอุบล
รองโฆษก: ธนคินทร์ ศิริดุสิตวงศ์
กรรมการบริหาร: ธีรเมธ ปรีชานุกูล
ก่อตั้ง: 30 มีนาคม 2012; 12 ปีก่อน (2012-03-30)
ที่ทำการ: 363/79 ตรอกข้าวสาร ถนนเตชะวณิช แขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ
สมาชิกภาพ  (ปี 2566): 17,278 คน
เว็บไซต์
thailocalpowerparty.org
การเมืองไทย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคพลังท้องถิ่นไท (อังกฤษ: Thai Local Power Party, ชื่อย่อ:TLP, พทท.) พรรคการเมืองของไทยที่จดทะเบียนจัดตั้งตาม พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นลำดับที่ 4/2555 เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2555  โดยมีนาย ชัชวาลล์ คงอุดม หรือ ชัช เตาปูน อดีต ส.ว. กรุงเทพมหานคร และ อดีตบรรณาธิการบริหาร หนังสือพิมพ์สยามรัฐ เป็นผู้ก่อตั้งพรรคและมีนาย เศกศรรณ์ หอมรักษ์ เป็นหัวหน้าพรรคคนแรก
รายนามหัวหน้าพรรค

นาย บุญชา เดชเจริญศิริกุล (30 มีนาคม 2555 – 2 พฤศจิกายน 2561)
นาย ชัชวาลล์ คงอุดม (2 พฤศจิกายน 2561 - 21 พฤศจิกายน 2565)
ศ. ดร. โกวิทย์ พวงงาม (21 พฤศจิกายน 2565 - 8 มีนาคม 2566)
สมยศ ลักษณะสมบูรณ์ (29 เมษายน 2566 - ปัจจุบัน)
คณะกรรมการบริหารพรรค > ชุดที่ 1 (30 มีนาคม 2555 - 2 พฤศจิกายน 2561)

คณะกรรมการบริหารพรรคชุดแรกมีทั้งสิ้น 9 คนประกอบด้วย
| ลำดับ | ชื่อ | ตำแหน่ง | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | บุญชา เดชเจริญศิริกุล | หัวหน้าพรรค |  |  |
| 2 | วรรณพร เกษเดช | รองหัวหน้าพรรค |  |  |
| 3 | จีรพันธ์ พิมพ์สว่าง | เลขาธิการพรรค |  |  |
| 4 | ชุติมา เจตจันทร์ | รองเลขาธิการพรรค |  |  |
| 5 | กรรณิการ์ ช้างน้ำ | เหรัญญิกพรรค |  |  |
| 6 | ชญาดา สุขสมมารถ | นายทะเบียนสมาชิกพรรค | ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2557 |  |
| 6 | จิราภรณ์ บัวคลี่ | นายทะเบียนสมาชิกพรรค | ดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2557 |  |
| 7 | อรรถสูตร สุขไตรรัตน์ | โฆษกพรรค |  |  |
| 8 | ขวัญชัย นาคเมือง | กรรมการบริหารพรรค |  |  |
| 9 | สิริมา แดงน้อย | กรรมการบริหารพรรค |  |  |
ประวัติการทำงานในรัฐสภา

| ครั้งที่ | การเลือกตั้ง | จำนวน ส> ส. | สถานภาพพรรค | นายกรัฐมนตรี | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 2562 | 5 คน | ร่วมรัฐบาล | พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา | ได้รับเลือกตั้ง จำนวน 3 ที่นั่ง และมี ส.ส. ย้ายมาสังกัดภายหลังอีก 2 ที่นั่ง |
บทบาททางการเมือง > หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562

หลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 พรรคพลังท้องถิ่นไท ได้เข้าร่วมรัฐบาลซึ่งนำโดยพรรคพลังประชารัฐ สนับสนุนพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นนายกรัฐมนตรี ต่อมาได้มีการกล่าวถึงทางสื่อมวลชนถึงการเสนอให้มีโควต้ารัฐมนตรีสำหรับพรรคร่วมรัฐบาลขนาดเล็ก โดยหนึ่งในรายชื่อที่ถูกกล่าวถึงคือ ชัชวาลล์ คงอุดม หัวหน้าพรรคพลังท้องถิ่นไท แต่ก็ยังไม่ได้รับการแต่งตั้งแต่อย่างใด
แหล่งข้อมูลอื่น

พรรคพลังท้องถิ่นไท ที่เฟซบุ๊ก
พรรคพลังท้องถิ่นไท ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
พรรคพลังท้องถิ่นไท ที่อินสตาแกรม
| ด ค กพรรคการเมืองไทย |
| --- | --- |
พรรคในสภาผู้แทนราษฎรไทย  (สมัยล่าสุด, พ.ศ. 2566–ปัจจุบัน):  พรรคประชาชน (143)  พรรคเพื่อไทย (142)  พรรคภูมิใจไทย (71)  พรรคพลังประชารัฐ (40)  พรรครวมไทยสร้างชาติ (36)  พรรคประชาธิปัตย์ (25)  พรรคชาติไทยพัฒนา (10)  พรรคประชาชาติ (9)  พรรคไทยสร้างไทย (6)  พรรคกล้าธรรม (4)  พรรคชาติพัฒนา (3)  พรรคไทรวมพลัง (2)  พรรคประชาธิปไตยใหม่ (1)  พรรคเป็นธรรม (1)  พรรคเสรีรวมไทย (1)  พรรคไทยก้าวหน้า (1) 
พรรคที่เคยเป็นแกนนำรัฐบาล:  คณะราษฎร  พรรคสหชีพ  พรรคแนวรัฐธรรมนูญ  พรรคประชาธิปัตย์  พรรคธรรมาธิปัตย์ (พ.ศ. 2498)  พรรคเสรีมนังคศิลา  พรรคชาติสังคม  พรรคสหประชาไทย  พรรคกิจสังคม  พรรคชาติไทย  พรรคสามัคคีธรรม  พรรคความหวังใหม่  พรรคไทยรักไทย  พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)  พรรคเพื่อไทย  พรรคพลังประชารัฐ 
พรรคที่เคยมีสมาชิก ในสภาผู้แทนราษฎร:  กล้าธรรม  ก้าวหน้า (พ.ศ. 2488)  ก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)  ก้าวไกล  กิจประชาคม  กิจประชาธิปไตย (พ.ศ. 2522)  กิจสังคม  เกษตรกร (พ.ศ. 2517)  เกษตรสังคม  ขบวนการไฮด์ปาร์ค  ครูไทยเพื่อประชาชน  ความหวังใหม่  ชาติไทย  ชาติไทยพัฒนา  ชาตินิยม  ชาติประชาชน (พ.ศ. 2522)  ชาติประชาธิปไตย  ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)  ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2550)  ชาติสังคม  ถิ่นไทย  ท้องที่ไทย  ไท (พ.ศ. 2517)  ไท (พ.ศ. 2539)  ไทรวมพลัง  ไทรักธรรม  ไทสังคม  ไทยก้าวหน้า (พ.ศ. 2565)  ไทยรักไทย  ไทยสร้างไทย  ไทยศรีวิไลย์  ธรรมสังคม  ธรรมาธิปไตย  ธรรมาธิปัตย์ (พ.ศ. 2498)  นำไทย  แนวประชาธิปไตย  แนวรัฐธรรมนูญ  แนวร่วมสังคมนิยม  แนวร่วมสังคมนิยมแห่งประเทศไทย  ประชากรไทย  ประชาชน (พ.ศ. 2490)  ประชาชน (พ.ศ. 2531)  ประชาชน (พ.ศ. 2567)  ประชาชนปฏิรูป  ประชาชาติ (พ.ศ. 2561)  ประชาธรรม  ประชาธรรมไทย  ประชาธิปไตย  ประชาธิปไตยใหม่  ประชาธิปัตย์  ประชานิยม  ประชาภิวัฒน์ (พ.ศ. 2561)  ประชาราช  ประชาราษฎร์ (พ.ศ. 2501)  ประชาเสรี  เป็นธรรม  แผ่นดินไทย (พ.ศ. 2517)  พลังชล  พลังท้องถิ่นไท  พลังธรรม  พลังธรรมใหม่  พลังปวงชนไทย  พลังประชาชน (พ.ศ. 2517)  พลังประชาชน (พ.ศ. 2541)  พลังประชารัฐ  พลังสังคมประชาธิปไตย  พลังสังคมใหม่  พลังใหม่  พลเมืองไทย  พัฒนาจังหวัด  พิทักษ์ไทย  เพื่อชาติ  เพื่อชาติไทย  เพื่อไทย  เพื่อแผ่นดิน  ฟื้นฟูชาติไทย  ภูมิใจไทย  มวลชน  มหาชน  มาตุภูมิ  มัชฌิมาธิปไตย  รักประเทศไทย  รักษ์ผืนป่าประเทศไทย  รักษ์สันติ  รวมไทยสร้างชาติ  รวมแผ่นดิน  รวมพลัง  ราษฎร (พ.ศ. 2529)  แรงงาน  เศรษฐกิจใหม่  เศรษฐกร  สนับสนุนนโยบายเกรียงศักดิ์  สยามปฏิรูป  สยามใหม่  สหชีพ  สหประชาไทย  สหประชาธิปไตย  สหภูมิ  สังคมก้าวหน้า  สังคมชาตินิยม  สังคมนิยมแห่งประเทศไทย  สังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525)  สันติชน  สัมมาชีพ-ช่วยชาวนา  สามัคคีธรรม  เสรีชน  เสรีธรรม (พ.ศ. 2522)  เสรีธรรม (พ.ศ. 2535)  เสรีนิยม (พ.ศ. 2525)  เสรีประชาธิปไตย  เสรีมนังคศิลา  เสรีรวมไทย  ใหม่  อธิปัตย์  อนาคตใหม่  อิสระ (พ.ศ. 2499)  อิสระ (พ.ศ. 2512)  เอกภาพ 
  สถานีย่อย:การเมือง  การเมืองไทย
พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา

| พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์ฉบับภาษาไทย
กำกับ: Pankaj Sharma
อำนวยการสร้าง: Smita Maroo Pankaj Sharma
นักแสดงนำ: Ashar Shaikh
ดนตรีประกอบ: Shamir Tandon Sanjay Dhakan Rajendra Mehra Vibha Singh Shabbir Ahmed (lyricist)
บริษัทผู้สร้าง: Shemaroo Entertainment Astute Media Vision  
ผู้จัดจำหน่าย: บริษัท อกาลิโก เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จำกัด
วันฉาย:   26 ตุลาคม ค.ศ. 2007 (2007-10-26) 
ความยาว: 1 ชั่วโมง 46 นาที
ประเทศ: India
ภาษา: Hindi
ข้อมูลจากสยามโซน
พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา (อังกฤษ: Bal Ganesh) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันชื่อดังของ บอลลีวู้ด ในเครือของ shemaroo กำกับภาพยนตร์โดย Pankaj Sharma ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา 2 ออกฉายวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2550
เนื้อเรื่อง

ภาพยนตร์เรื่องนี้จะเล่าเรื่องของพระพิฆเนศตั้งแต่เด็กๆ และ เล่าถึงอิทธิฤทธิ์ต่างๆของพระพิฆเนศที่สร้างไว้โดยมี พญามุสิกะ หรือหนู ที่เป็นพาหนะของพระพิฆเนศนั้นเป็นผู้เล่าเรื่อง โดยภาพยนตร์ในภาคนี้เล่าเรื่องเป็นตอนๆ โดยเรียงตอนตามลำดับได้ดังนี้ ตอนกำเนิดพระพิฆเนศ ตอนพระพิฆเนศกินขนม ตอนพระพิฆเนศเสียงา ตอนกำเนิดแม่น้ำกาวรี ตอนพระพิฆเนศพิโรธพระจันทร์ ตอนเศรษฐีกูเบร์อวดความร่ำรวย ตอนปราบอสูรทาร์กาซู
นักแสดง

อัซซา เชอิคห์ พากย์เป็น พระพิฆเนศ
อตัซ โคดม พากย์เป็น พระศิวะ
นัมราตา ชอว์หนีย์ พากย์เป็น พระแม่ปารวตี
ไชย ประกาศ ซิงห์ พากย์เป็น พระพรหม, งู
จิกเนศ พากย์เป็น พระวิษณุ/ พระนารายณ์
นิสมา นันทรี พากย์เป็น พระแม่ลักษมี
ทารัน พากย์เป็น พระขันทกุมาร
ธนันชัย พากย์เป็น วรุณเทพ
ปันกาจ ชาร์มา พากย์เป็น เทวราชอินทรา
ราชนิกา กังกูลี พากย์เป็น พญาหนูมุสิกะ/ หนูผู้บรรยาย
จีเดนทรา ไจสวาล พากย์เป็น โคอุสุภราช (นันทิ)
มิเฮอร์ จักราบอร์ตีย์ พากย์เป็น ฤๅษีอากาสยาตา
นีติน มัลโหทรา พากย์เป็น ฤๅษีนารัท
ภรต สวาตันตรา พากย์เป็น ตารกาสูร
วิกัส กอสวานี พากย์เป็น ปรศุราม
ปาร์มินเดอร์ กัมมัน พากย์เป็น อสูรซัปดามัน
รางวัลที่ได้รับ

รางวัลที่ได้รับของภาพยนตร์เรื่องนี้ คือ สาขา "ภาพยนตร์แอนิเมชั่นยอดเยี่ยม"
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา ที่สยามโซน
พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พระผู้สร้าง

พระยาห์เวห์ทรงสร้างอาดัม
พระผู้สร้าง (อังกฤษ: Creator) หมายถึง พระเป็นเจ้า (ตามความเชื่อแบบเอกเทวนิยม) หรือเทวดาผู้เป็นใหญ่ (ตามความเชื่อแบบพหุเทวนิยม) ที่มีอำนาจบันดาลให้โลก (ทั้งเอกภพและจักรวาล) เกิดขึ้น
เทวนิยม > ศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์

ชาวยิวและคริสต์ศาสนิกชนเชื่อเรื่องตำนานการสร้างโลกตามหนังสือปฐมกาล บทที่ 1 ข้อที่ 1 ที่ระบุว่าพระยาห์เวห์ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกขึ้น และมีพระวจนะก่อให้เกิดสรรพสิ่งต่าง ๆ ทั้ง เวลา พืช สัตว์ มนุษย์ และอมนุษย์ เสร็จภายใน 6 วัน โดยมีลำดับดังนี้
ตรัสให้มีแสงสว่างแยกออกจากความมืด จึงเกิดวันและคืน เป็นวันที่ 1
ตรัสให้มีแผ่นฟ้า เพื่อแยกน้ำออกเป็นเบื้องบนกับเบื้องล่าง เป็นวันที่ 2
ตรัสให้น้ำเบื้องล่างรวมกัน เพื่อให้เกิดที่แห้งเรียกว่าแผ่นดิน ให้มีพืชพันธุ์ธัญญาหารเกิดขึ้น เป็นวันที่ 3
ตรัสให้บนฟ้ามีดวงสว่าง ได้แก่ ดวงอาทิตย์ครองกลางวัน ดวงจันทร์และดวงดาวครองกลางคืน เป็นวันที่ 4
ตรัสให้มีสัตว์น้ำและสัตว์ปีก เป็นวันที่ 5
ตรัสให้มีสัตว์บก แล้วทรงสร้างมนุษย์ตามพระฉายาของพระเป็นเจ้า ให้ครอบครองสัตว์ทั้งปวงที่ทรงสร้างขึ้นนั้น เป็นวันที่ 6
การทรงสร้างนี้เป็นไปอย่างเจาะจง ทุกสิ่งถูกสร้างขึ้นตามชนิดของมันเอง ไม่มีการวิวัฒนาการสายพันธุ์ไปเป็นอย่างอื่น
คริสต์ศาสนิกชนเชื่อต่างจากชาวยิวตรงที่มองว่าการสร้างโลกไม่ได้เกิดจากพระยาห์เวห์เพียงบุคคลเดียว แต่พระตรีเอกภาพอีก 2 พระบุคคล คือ พระบุตรและพระวิญญาณบริสุทธิ์ก็มีส่วนร่วมในการสร้างด้วย  เพราะทรงสร้างสรรพสิ่งด้วยพระวจนะ ซึ่งพระวรสารนักบุญยอห์นระบุว่าพระวจนะทรงรับเป็นมนุษย์คือพระเยซู
เทวนิยม > ศาสนาฮินดู

ศาสนิกชนฮินดูมีพัฒนาการความเชื่อเรื่องตำนานการสร้างโลกมายาวนานดังระบุไว้ในคัมภีร์ต่าง ๆ โดยแต่ละคัมภีร์จะให้ข้อมูลแตกต่างกันไป
คัมภีร์พระเวทระบุว่า พรหมันสร้างน้ำและใส่พีชะลงไป เกิดเป็นหิรัณยครรภ์ พระพรหมอุบัติขึ้นจากครรภ์นี้แล้วสร้างสรรพสิ่งต่อมาจนแล้วเสร็จเป็น 1 วันพระพรหม จากนั้นจึงบรรทมไป จนกระทั่งโลกแตกสลายไปด้วยไฟบรรลัยกัลป์ คงเหลือแต่พรหมฤๅษี เทวดาทั้งหลาย และธาตุทั้ง 5 คือ ดิน น้ำ ไฟ ลม และอากาศ พระพรหมก็ตื่นจากบรรทมแล้วสร้างโลกขึ้นใหม่อีกครั้งแล้วบรรทมอีก จนกระทั่งเกิดไฟบรรลัยกัลป์อีกครั้ง เป็นเช่นนี้จนครบ 100 ปีพระพรหมจะเกิดมหาประลัย คือทุกสรรพสิ่งไม่เว้นแม้แต่พระพรหมจะถูกทำลายหมดสิ้นกลับไปสู่ธาตุดั้งเดิม
ต่อมาได้เกิดความเชื่อเรื่องตรีมูรติขึ้นหลังพุทธศตวรรษที่ 8 โดยถือว่ามหาเทพมี 3 องค์ คือพระพรหม พระวิษณุ และพระศิวะ และเชื่อว่าพระพรหมคือพระผู้สร้างโลก ต่อมาได้เกิดลัทธิไวษณพขึ้น ซึ่งถือเอาพระวิษณุเป็นพระเป็นเจ้าแท้จริงเพียงพระองค์เดียว เป็นผู้สร้างพระพรหม มอบหมายให้ทำหน้าที่สร้างโลก ฝ่ายผู้นับถือพระศิวะก็ได้พัฒนาลัทธิไศวะขึ้นมาเช่นกัน โดยยกย่องพระศิวะเป็นพระเจ้า และถือว่าการที่พระศิวะทำลายล้างโลกก็เพื่อให้เกิดการสร้างสรรค์โลกขึ้นใหม่ ดังนั้นพระศิวะจึงเป็นพระผู้สร้างด้วย
อเทวนิยม > ศาสนาพุทธ

พุทธศาสนิกชนปฏิเสธความเชื่อเรื่องพระผู้สร้าง (อิสสรนิมมานวาท) และถือว่าเป็นความเชื่อนอกรีตพระพุทธศาสนา เกวัฏฏสูตรระบุว่าสัตว์ทั้งหลายแม้แต่เทวดาบนสวรรค์ก็หลงผิดว่ามีพระเจ้า เป็นผู้ประเสริฐและยิ่งใหญ่ที่สุด เป็นมหาพรหม ได้เนรมิตสร้างสิ่งต่าง ๆ และลิขิตสิ่งต่าง ๆ ให้เป็นไปตามอำนาจ แต่เมื่อภิกษุรูปหนึ่งซักถามเรื่องความดับของมหาภูตรูป 4 กับมหาพรหม มหาพรหมนั้นก็ตอบไม่ได้ และที่สุดก็ยอมรับความจริงว่าตนเองไม่ได้รู้จริง แต่พวกเทวดาเข้าใจผิดไปเองว่าตนเป็นพระเจ้า
บรรณานุกรม

พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (พิมพ์ครั้งที่ 3). องค์การค้าของคุรุสภา. 2552. {{cite book}}: |first= ไม่มี |last= (help)
พระราชบัญญัติการครองคู่แบบครอบครัว ค.ศ. 2018

| พระราชบัญญัติการครองคู่แบบครอบครัว ค> ศ. 2018 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
วันอนุมัติ: 7 กุมภาพันธ์ 2018
ผู้ลงนามรับรอง: ผู้ว่าการเบอร์มิวดา จอห์น แรนคิน
วันเริ่มใช้: 1 มิถุนายน 2018
การร่าง
ผู้เสนอ: วอล์ตัน บราวน์
พระราชบัญญัติการครองคู่แบบครอบครัว ค.ศ. 2018 (อังกฤษ: Domestic Partnership Act 2018) เป็นพระราชบัญญัติของรัฐสภาเบอร์มิวดาที่รับรองการครองคู่แบบครอบครัวสำหรับทั้งคู่รักต่างเพศ และคู่รักร่วมเพศ ทั้งนี้พระราชบัญญัติยังส่งผลให้กฎหมายการแต่งงานสำหรับคู่รักร่วมเพศผิดกฎหมาย รัฐสภาเบอร์มิวดาเป็นรัฐสภาแรกที่ทำให้กฎหมายการแต่งงานเพศเดียวกันผิดกฎหมายอีกครั้ง หลังจากที่เคยถูกกฎหมาย
ที่มา

ร่างกฎหมายการครองคู่แบบครอบครัวเริ่มขึ้นในปี 2017 หลังจากที่ศาลฎีกาเบอร์มิวดาตัดสินว่าคู่รักร่วมเพศควรมีสิทธิเช่นเดียวกับคู่รักต่างเพศในการแต่งงาน จึงทำให้การแต่งงานเพศเดียวกันเป็นไปอย่างถูกต้องภายใต้กฎหมาย หลังจากนั้นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ วอลตัน บราวน์ ได้นำร่างกฎหมายไปยืนที่สภาผู้แทนราษฎรเบอร์มิวดา เพื่อสร้างสถาบันใหม่สำหรับคู่รักเพศเดียวกันเท่านั้น ร่างกฎหมายผ่าน ด้วยคะแนน 24 ต่อ 10 และยังผ่านวุฒิสภาด้วยคะแนน 8 ต่อ 3
ร่างกฎหมายถูกส่งไปที่ผู้ว่าการเบอร์มิวดาเพื่อขอพระราชยินยอมในนามของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ซึ่งเป็นขั้นตอนปกติสำหรับร่างกฎหมายที่ผ่านการลงคะแนนเสีบงแล้ว ผู้ว่าการจอห์น แรนคินล่าชลอการยินยอมเพื่อปรึกษากับสำนักงานต่างประเทศและเครือจักรภพ สื่อต่างประเทศและนักการเมืองจำนวนมากต่างออกมาเรียกร้องและวิจารณ์อย่างหนักว่าเขาปฏิเสธที่จะขอความยินยอมจากพระราชินี การอภิปรายในสภาแห่งสหราชอาณาจักรนำโดยพรรคแรงงาน คริส ไบรอันท์ (โดยตัวเขาเองก็เป็นคนรักร่วมเพศ) และเลขานุการต่างประเทศบอริส จอห์นสันพยายามระงับกฎหมายนี้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเซอร์อลัน ดันแคน กล่าวว่ารัฐบาล "ผิดหวัง" ที่การตัดสินใจนี้ แต่จะไม่ขัดขวางการริเริ่มของรัฐด้วยการอ้างถึงการประชุมตามรัฐธรรมนูญว่ารัฐบาลจะไม่เข้าไปแทรกแซงโดยตรงกับการตัดสินใจของรัฐสภาในอาณานิคม ผู้สำเร็จราชการได้รับพระราชยินยอมเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ปี 2018
ผลกระทบ

พระราชบัญญัติความสัมพันธ์แบบคู่อาศัยในประเทศเบอร์มิวดามาแทนที่กฎหมายการแต่งงานเพศเดียวกัน พระราชบัญญัตินี้ยังอนุญาตให้คู่รักเพศตรงข้ามมีความสัมพันธ์แบบคู่อาศัย คู่รักเพศเดียวกันที่แต่งงานก่อนกฎหมายมีผลบังคับใช้จะยังคงเป็นที่ยอมรับในสถานะแต่งงาน การบังคับใช้ล่าช้าพระราชบัญญัติ เนื่องจากต้องรอใบอนุญาตแต่งงานและพิธีแต่งงานที่รอดำเนินการในเบอร์มิวดาหรือบนเรือที่มีธงเบอร์มิวดา รัฐบาลประกาศว่าพระราชบัญญัตินี้จะมีผลใช้บังคับในวันที่ 1 มิถุนายน 2018
พระราชบัญญัตินิวฟันด์แลนด์

| --- | --- |
พระราชบัญญัติ
รัฐสภาสหราชอาณาจักร
ชื่อเต็ม: พระราชบัญญัติเพื่อรับรองและให้บังคับใช้เงื่อนไขสหภาพระหว่างแคนาดากับนิวฟันด์แลนด์
อ้างอิง: 12, 13 & 14 Geo. 6 c. 22
เขตอำนาจ: แคนาดา นิวฟันด์แลนด์
วาระ
เริ่มใช้เมื่อ: 23 มีนาคม ค.ศ. 1949
สถานะ: ยังใช้บังคับ
เนื้อความของกฎหมายตามที่ตราขึ้นในครั้งแรก
เนื้อความที่ปรับปรุงตามการแก้ไขเพิ่มเติม
พระราชบัญญัตินิวฟันด์แลนด์ (อังกฤษ: Newfoundland Act) คือพระราชบัญญัติซึ่งผ่านโดยรัฐสภาสหราชอาณาจักรเพื่อรับรองและเริ่มบังคับใช้เงื่อนไขตามข้อตกลงสหภาพระหว่างแคนาดาและนิวฟันด์แลนด์ซึ่งทั้งสองเคยเป็นประเทศในเครือจักรภพที่แยกกัน โดยมีผลเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1949 โดยในฉบับแรกนั้นใช้ชื่อว่า พระราชบัญญัติอเมริกาเหนือของบริเตนใหญ่ ค.ศ. 1949 (อังกฤษ: British North America Act 1949) แต่ต่อมาในภายหลังได้เปลี่ยนชื่อพระราชบัญญัติในแคนาดาเมื่อคราวที่แคนาดาได้รับสิทธิในรัฐธรรมนูญของตนโดยสมบูรณ์จากรัฐสภาสหราชอาณาจักรเมื่อปีค.ศ. 1982
เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับการเข้าร่วมเป็นรัฐหนึ่งของแคนาดา รัฐบาลกลางแคนาดาได้รับสิทธิในการรถไฟนิวฟันด์แลนด์ สนามบินนิวฟันด์แลนด์ (สนามบินนานาชาติแกนเดอร์ในปัจจุบัน) บริการโทรคมนาคม บริการโทรเลข และบริการสาธารณะอื่นๆ ที่อยู่ภายใต้กำกับของรัฐบาล รัฐบาลกลางยังรับผิดชอบด้านการชำระหนี้ของนิวฟันด์แลนด์ทั้งหมด
พระราชบัญญัตินิวฟันด์แลนด์ฉบับอื่นๆ

ก่อนตราพระราชบัญญัติฉบับนี้ขึ้นในปีค.ศ. 1949 ได้เคยมีการตราพระราชบัญญัตินิวฟันด์แลนด์ ได้แก่
พระราชบัญญัตินิวฟันด์แลนด์ ค.ศ. 1699 เพื่อสนับสนุนส่งเสริมและจัดตั้งการค้าการประมงภายในภูมิภาค เรียกอีกชื่อว่า พระราชบัญญัติพระเจ้าวิลเลียม
พระราชบัญญัตินิวฟันด์แลนด์ ค.ศ. 1842 เพื่อจัดตั้งสภาสูงที่มาจากการแต่งตั้งและสภาล่างที่มาจากการเลือกตั้ง
พระราชบัญญัตินิวฟันด์แลนด์ ค.ศ. 1933 เพื่อยุติบทบาทของรัฐบาลด้วยการยุบรัฐสภาแห่งนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ และจัดตั้งระบบการปกครองโดยคณะกรรมาธิการนิวฟันด์แลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

Newfoundland Act text
Text of the British North America Act 1949 (c.22) as in force today (including any amendments) within the United Kingdom, from legislation.gov.uk.
British North American Act, 1949 (Newfoundland Act), audio reading of act by LibriVox (57m23s)
พระราชบัญญัติสวามิภักดิ์ ค.ศ. 1661

พระราชบัญญัติสวามิภักดิ์ ค.ศ. 1661 (อังกฤษ: Corporation Act 1661) เป็นพระราชประกาศของรัฐสภาแห่งอังกฤษ (13 Cha. II. St. 2 c. 1) ที่จัดอยู่ในกลุ่มพระราชบัญญัติทดสอบที่มีวัตถุประสงค์ในการจำกัดตำแหน่งราชการของอังกฤษไว้ให้แก่ผู้ถือนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์เท่านั้น
แม้ว่าจะกล่าวกันว่าเป็น "กฎหมายอาญา" และบรรยายโดยบัตเลอร์ใน “ประวัติศาสตร์กฎหมายที่เกี่ยวกับการต่อต้านโรมันคาทอลิกในอังกฤษ” (Historical Account of the Laws against the Roman Catholics of England) แต่อันที่จริงแล้วพระราชบัญญัติฉบับนี้มิได้มีวัตถุประสงค์โดยตรงในการต่อต้านผู้ถือนิกายโรมันคาทอลิกโดยตรงเมื่อประกาศใช้ครั้งแรก แต่เป็นพระราชบัญญัติที่มีวัตถุประสงค์ในการควบคุมอำนาจของกลุ่มเพรสไบทีเรียน พระราชบัญญัติได้รับการอนุมัติเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1661 หนึ่งปีหลังจากการฟื้นฟูพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ในขณะนั้นรัฐบาลเป็นรัฐบาลที่เต็มไปด้วยปฏิกิริยา ฝ่ายกษัตริย์นิยมผู้เป็นผู้มีอำนาจมีความต้องการที่จะฟื้นฟูอังกฤษให้กลับไปอยู่ในสภาพที่เป็นมาก่อนที่จะเปลี่ยนการปกครองไปเป็นระบบเครือจักรภพ ที่ทำให้เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนอัครมหาเสนาบดีต้องพยายามใช้ความสามารถในการรั้งความกระตือรือร้นดังกล่าวไว้บ้าง พระราชบัญญัติสวามิภักดิ์จึงเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการจำกัดอำนาจของกลุ่มเพรสไบทีเรียนผู้มีอิทธิพลในรัฐบาลในการปกครองระดับนครและท้องถิ่นทั่วราชอาณาจักร พระราชบัญญัติฉบับนี้จึงเป็นอุปกรณ์ในการกำจัดผู้มีอำนาจดังว่า
พระราชบัญญัติระบุว่าไม่มีบุคคลใดที่จะมีสิทธิที่จะได้รับการเลือกตั้งเข้ามาเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลได้ นอกไปจากว่าผู้นั้นจะยอมรับศีลตามธรรมเนียมของนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์ภายในสิบสองเดือนก่อนหน้าที่จะมีการเลือกตั้ง นอกจากนั้นผู้นั้นก็ยังจะต้องกระทำการประกาศสัตย์ปฏิญาณสวามิภักดิ์ (Oath of allegiance) และ สัตย์ปฏิญาณสวามิภักดิ์ต่อพระมหากษัตริย์ (Oath of Supremacy), สาบานความจงรักภักดีโดยไม่ต่อต้าน (Passive obedience) และสละข้อตกลงคัฟเวอแนนต์
พระราชบัญญัติที่มีเนื้อหาที่กีดกันผู้ถือโรมันคาทอลิกฉบับนี้เป็นเอกสารทางกฎหมายอาญาฉบับสำคัญที่ทำให้ผู้ถือโรมันคาทอลิกไม่มีโอกาสทำหน้าที่เป็นข้าราชการ และมีผลบังคับใช้มาตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนกระทั่งเมื่อได้มีการผ่านพระราชบัญญัติทดสอบเพื่อการยกเลิกพระราชบัญญัติสวามิภักดิ์ ค.ศ. 1828 หนึ่งปีก่อนหน้าการปลดแอกคาทอลิก
แหล่งข้อมูลอื่น

Committees for the Repeal of the Test and Corporation Acts เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: the minutes of two committees for the repeal of the Act. First published by the London Record Society, available as part of British History Online.
Text of the Act, go to (J) on the page
พรรคคอมมิวนิสต์มลายา

| พรรคคอมมิวนิสต์มลายา 马来亚共产党 Mǎláiyǎ gòngchǎndǎng Parti Komunis Malaya ڤرتي کومونيس ملايا மலாயா கம்யூனிஸ்ட் கட்சி Malāyā kamyūṉisṭ kaṭci |
| --- | --- |

ชื่อย่อ: MCP, CPM, PKM
คำขวัญ: เกาม์บูรุฮ์เซมัวเนอเกอรี เบอร์ซาตูละฮ์! (แรงงานทั่วโลก จงร่วมใจ!)
ก่อตั้ง: 30 เมษายน ค.ศ.1930
ถูกยุบ: 2 ธันวาคม ค.ศ.1989
ก่อนหน้า: พรรคคอมมิวนิสต์ทะเลใต้
หนังสือพิมพ์: มิน เซิงโป
สมาชิกภาพ  (ปี 1939): 40,000
อุดมการณ์: ลัทธิคอมมิวนิสต์ ลัทธิมากซ์-เลนิน
จุดยืน: ซ้ายสุด
สี: แดง
การเมืองมาเลเซีย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคคอมมิวนิสต์มลายา (อังกฤษ: Malayan Communist Party, Communist Party of Malaya) เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตัวขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2473 และประกาศวางอาวุธเมื่อ พ.ศ. 2532 บทบาทที่สำคัญของพรรคนี้คือ ทำให้เกิดภาวะฉุกเฉินมลายา
การก่อตั้ง

แนวคิดคอมมิวนิสต์เข้ามาสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยชาวดัตช์หัวรุนแรงและเติบโตขึ้นตามการเติบโตของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ใน พ.ศ. 2455 พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้เปิดสำนักงานขึ้นที่สิงคโปร์ ซึ่งกลายเป็นจุดกำเนิดของพรรคคอมมิวนิสต์ทะเลใต้หรือพรรคอมมิวนิสต์หนานหยาง พรรคนี้มีกิจกรรมมากในดัตช์อีสต์อินดีสและอินโดจีนฝรั่งเศส ในสิงคโปร์ การทำงานของพรรคมีศูนย์กลางที่สหภาพการค้า หลังจากการลุกฮือที่ล้มเหลวเมื่อ พ.ศ. 2468 ชาวอินโดนีเซียที่นิยมคอมมิวนิสต์ได้ลี้ภัยมายังสิงคโปร์และดำเนินกิจการทางการเมืองร่วมกัน ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2473 พรรคคอมมิวนิสต์ทะเลใต้ได้สลายตัวและตั้งพรรคคอมมิวนิสต์มลายาขึ้นแทน โดยมีพื้นที่รับผิดชอบในมลายาและสิงคโปร์ และยังมีกิจกรรมบางส่วนในไทยและดัตช์อีสต์อินดีส
การเติบโต

พรรคนี้เป็นพรรคนอกกฎหมาย ภายใต้การปกครองของอังกฤษ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2474 ผู้นำพรรคหลายคนถูกจับกุม อย่างไรก็ตาม พรรคยังมีอิทธิพลในสหภาพการค้าและจัดให้มีการนัดหยุดงานหลายครั้งเช่นที่ เหมืองถ่านหินบาตูอารัง เมื่อ พ.ศ. 2478 และยังสนับสนุนให้จัดตั้งคณะกรรมการแรงงานในที่ทำงาน ซึ่งคณะกรรมการและการนัดหยุดงานมักถูกปราบปรามโดยตำรวจ ผู้ประท้วงที่มีเชื้อชาติจีนถูกส่งกลับจีน ซึ่งมักจะถูกรัฐบาลก๊กมินตั๋งประหารชีวิตด้วยข้อหาคอมมิวนิสต์ หลังจากที่ญี่ปุ่นรุกรานจีนใน พ.ศ. 2480 ซึ่งทำให้เกิดความร่วมมือระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์จีนกับรัฐบาลก๊กมินตั๋ง สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์มลายาจึงเคลื่อนไหวได้สะดวกขึ้น
โครงสร้าง

พรรคคอมมิวนิสต์มลายานำโดยคณะกรรมกลางสูงสุด 12–15 คน โดยประมาณ 6 คนจัดเป็นคณะโปลิตบูโร ในแต่ละรัฐจะมีคณะกรรมการเป็นของตนเอง โครงสร้างที่เล็กที่สุดของพรรคเรียกเซลล์ ซึ่งอยู่ในระดับหมู่บ้านหรือที่ทำงาน
สงครามโลกครั้งที่ 2

ในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 กองทัพญี่ปุ่นได้รุกรานมลายา อังกฤษได้ยอมรับพรรคคอมมิวนิสต์มลายาเพื่อร่วมมือกันต่อต้านญี่ปุ่นและได้ปล่อยสมาชิกพรรคที่ถูกคุมขังเมื่อ 15 ธันวาคม ตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม กองทัพอังกฤษเริ่มฝึกสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ให้สู้รบแบบกองโจรเพื่อจัดตั้งเป็นกองกำลังพิเศษแห่งสิงคโปร์ โดยมีผู้เข้ารับการฝึกราว 165 คน พรรคเริ่มจัดตั้งการต่อสู้ด้วยอาวุธที่รัฐยะโฮร์ก่อนสิงคโปร์แตกเมื่อ 15 กมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 และได้ประกาศตัวเป็นกองทัพประชาชนมลายาต่อต้านญี่ปุ่น เริ่มโจมตีญี่ปุ่น ญี่ปุ่นได้ตอบโต้ด้วยการโจมตีพลเรือนชาวจีน ทำให้ชาวมลายาเชื้อสายจีนอพยพออกไปจากเมือง
หลังจากสิงคโปร์แตก ไล เตกถูกทหารญี่ปุ่นจับกุม ต่อมาใน 1 กันยายน พ.ศ. 2485 ญี่ปุ่นเข้าทำลายการประชุมลับของฝ่ายต่อต้าน และจับกุมสมาชิกพรรคไปได้มากกว่าร้อยคน ที่บาตู จาเรสทางเหนือของกัวลาลัมเปอร์ และถูกฆ่าทั้งหมด ทำให้การดำเนินการของพรรคยากขึ้นเพราะขาดผู้นำ
ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2486 กองกำลังที่ 136 ของอังกฤษได้ติดต่อกับกลุ่มกองโจรในมลายา ซึ่งกองทัพประชาชนยินดีร่วมมือกับฝ่ายสัมพันธมิตรและได้รับความช่วยเหลือทางอากาศ