stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศบาห์เรนในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
บันทึกพระนามแห่งแรเมสเซียม

อนุสรณ์วิหารแห่งแรเมซีสที่ 2 หรือที่เรียกโดยทั่วไปว่า แรเมสเซียม ซึ่งที่นี้ปรากฏรายพระนามของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณเพียงไม่กี่พระนาม โดยส่วนที่ปรากฏพระนามดังกล่าวได้ตีพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกโดยฌอง-ฟร็องซัวส์ ช็องโปลลียงในปี ค.ศ. 1845 และโดยคาร์ล ริชาร์ด เลปซีอุสในอีกสี่ปีต่อมา
บริเวณภาพสลักส่วนบนของประตูของวิหารชั้นที่สองด้านทิศตะวันตกแสดงภาพขบวนแห่บูชาบรรพกษัตริย์ของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 ในเทศกาลแห่งเทพมิน ประกอบด้วยภาพสลักจำนวน 19 ภาพที่มีพระนามของฟาโรห์จำนวน 14 พระองค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มีการละพระนามของฟาโรห์ฮัตเชปสุตและเหล่าฟาโรห์แห่งอาร์มานา
ภาพร่างของบันทึกพระนามแห่งแรเมสเซียมของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2
รายพระนาม

ภาพสลักดังกล่าวได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนหนึ่งมีภาพสลักของบรรพกษัตริย์จำนวน 14 พระองค์ในขบวนทางด้านซ้าย  ส่วนที่สองเป็นขบวนที่ปรากฏบรรพกษัตริย์อีกจำนวน 6 พระองค์ แต่หลงเหลือเพียงพระนามของฟาโรห์จำนวน 5 พระองค์เท่านั้น
| ทางด้านซ้าย | ทางด้านซ้าย | ทางด้านซ้าย | ทางด้านขวา | ทางด้านขวา | ทางด้านขวา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | ฟาโรห์ | พระนามที่ปรากฏ (พระนามครองราชย์) | ลำดับ | ฟาโรห์ | พระนามที่ปรากฏ (พระนามครองราชย์) |
| 1 | ทุตโมสที่ 1 | อาเคเปอร์คาเร | 15 | ฮอร์เอมเฮบ | ดเจเซอร์เคเปรูเร-เซเทปเอนเร |
| 2 | อเมนโฮเทปที่ 1 | ดเจเซอร์คาเร | 16 | อเมนโฮเทปที่ 3 | เนบมาอัตเร |
| 3 | อาโมสที่ 1 | เนบเพติเร | 17 | ทุตโมสที่ 4 | เนบเคเปรูเร |
| 4 | เมนทูโฮเทปที่ 2 | เนบเฮเพตเร | 18 | อเมนโฮเทปที่ 2 | อาเคเปรูเร |
| 5 | เมเนส | เมนิ | 19 | ทุตโมสที่ 3 | เมนเคเปอร์เร |
| 6 | แรเมซีสที่ 2 | ยูเซอร์มาอัตเร-เซเทปเอนเร |  |  |  |
| 7 | เซติที่ 1 | เมนมาอัตเร |  |  |  |
| 8 | แรเมซีสที่ 1 | เมนเพติเร |  |  |  |
| 9 | ฮอร์เอมเฮบ | ดเจเซอร์เคเปรูเร-เซเทปเอนเร |  |  |  |
| 10 | อเมนโฮเทปที่ 3 | เนบมาอัตเร |  |  |  |
| 11 | ทุตโมสที่ 4 | เนบเคเปรูเร |  |  |  |
| 12 | อเมนโฮเทปที่ 2 | อาเคเปรูเร |  |  |  |
| 13 | ทุตโมสที่ 3 | เมนเคเปอร์เร |  |  |  |
| 14 | ทุตโมสที่ 2 | อาเคเปอร์เอนเร |  |  |  |
ในปัจจุบัน ภาพสลักดังกล่าวยังปรากฏอยู่บริเวณส่วนบนของประตูของวิหารชั้นที่สองด้านทิศตะวันตก ซึ่งมีลักษณะโครงสร้างภาพสลักที่คล้ายกันกับบันทึกพระนามแห่งเมดิเนต ฮาบูที่ถูกสร้างขึ้นมาในภายหลัง ซึ่งปรากฏพระนามของฟาโรห์เพียงจำนวน 9 พระองค์เท่านั้น
บรรณานุกรม

Jean François Champollion:  Monuments de l'Égypte et de la Nubie, II, plates 149bis-150 (Paris: 1845)
Carl Richard Lepsius:  Denkmaeler aus Aegypten und Aethiopien, III, plate 163, (Berlin: 1849)
The Epigraphic Survey: Medinet Habu: Volume IV, OIP 51, Plate 213 (Chicago: 1940)
Kenneth A. Kitchen: Ramesside Inscriptions, Vol V, pp. 205:9-11; 209:9-10 (Oxford: 1983)
บาดแผลแห่งอดีตกาล

| --- | --- |
บาดแผลแห่งอดีตกาล
プロジェクトスカード プレイタの傷 (Purojekuto Sukādo Pureita no Kizu)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Project Scard: Scar on the Praeter
มังงะ
PROJECT SCARD ~Jūtachi no Seigi~
เขียนโดย: ยุอิ คุโรเอะ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
นิตยสาร: Shōnen Magazine Edge
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 17 กันยายน พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ชิงโงะ สุซูกิ
เขียนบทโดย: ทามาโซ ยานางิ
ดนตรีโดย: Conish GOON TRAX
สตูดิโอ: GoHands
ถือสิทธิ์โดย: Funimation SA/SEA Muse Communication
เครือข่าย: JNN (MBS, TBS, BS-TBS)
ฉาย:  9 มกราคม พ.ศ. 2564  –  3 เมษายน พ.ศ. 2564
ตอน: 13
บาดแผลแห่งอดีตกาล (ญี่ปุ่น: プロジェクトスカード プレイタの傷; โรมาจิ: Purojekuto Sukādo Pureita no Kizu) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินอลของญี่ปุ่น สร้างโดยสตูดิโอ GoHands อิงจากโปรเจกต์ Project Scard media โดย Frontier Works ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 9 มกราคม ถึง 3 เมษายน พ.ศ. 2564 ทางผังรายการ Animeism
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
บาดแผลแห่งอดีตกาล (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กโกแฮนส์ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Princess Lover! (2009)  Cheburashka Arere? (2009)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น (2010)  K (2012)  สามนางฟ้าผ่าโลกนิวเคลียร์ (2013)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น* (2014)  K: Return of Kings (2015)  แฮนด์ เชคเกอร์ (2017)  W'z (2019)  บาดแผลแห่งอดีตกาล (2021)  สาวลืมแว่นแสนวุ่นละมุนรัก (2023)  เรื่องน่ากลุ้มของเจ้าเหมียวผู้สามารถ (2023)  Momentary Lily (2025)  The Exiled Heavy Knight Knows How to Game the System (TBA) 
ภาพยนตร์:  มาร์ด๊อก สแครมเบิ้ล The First Compression (2010)  มาร์ด๊อก สแครมเบิ้ล The Second Combustion (2011)  มาร์ด๊อก สแครมเบิ้ล The Third Exhaust (2012)  K: Missing Kings (2014)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น เดอะ มูฟวี่ (2017)  K: Seven Stories (2018)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น เดอะ มูฟวี่ 2 (2021) 
โอวีเอ/โอเอ็นเอ:  วุ่นรักประธานจอมจิ้น (2011–2013)  See Me After Class (2012)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น* (2014–2020)  แฮนด์ เชคเกอร์ Go ago Go (2017)  W'z: Hand Shakers with W'z (2019) 
 หมวดหมู่
ประเทศลัตเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศลัตเวีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

| เหรียญ | นักกีฬา | ชนิดกีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Māris Štrombergs | จักรยาน | Men's BMX | 000000000010-08-01-0000สิงหาคม 10 |
| 3 ! ทองแดง | Pļaviņš, MārtiņšMārtiņš Pļaviņš Jānis Šmēdiņš | วอลเลย์บอล | Men's beach volleyball | 000000000009-08-01-0000สิงหาคม 9 |
บิฮอง

| บิฮอง |
| --- | --- |
麋芳

เสนาธิการเขตผู้บัญชาการหนาน (南郡太守) (ภายใต้อำนาจของเล่าปี่)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 208 (208) – ค.ศ. 219 (219)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ เหลียนหยุนกั่ง, มณฑลเจียงซู
เสียชีวิต: ค.ศ. 223
ญาติ: บิต๊ก (พี่ชาย) บิฮูหยิน (น้องสาว) เล่าปี่ (พี่/น้องเขย)
อาชีพ: ผู้บัญชาการ, นักการเมือง
ชื่อสุภาพ: Zifang (子方)

บิฮอง (จีน: 麋芳; พินอิน: Mí Fāng; เวด-ไจลส์: Mi Fang) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก  เป็นเสนาธิการแห่งจ๊กก๊ก เป็นน้องชายของบิต๊ก ได้ติดตามรับราชการกับเล่าปี่พร้อมกับบิต๊กผู้เป็นพี่ชาย แต่ในเวลาต่อมา เมื่อกวนอูทำสงครามกับง่อก๊ก บิฮองและเปาสูหยินทำการผิดพลาดในการดูแลค่ายทหารจึงถูกกวนอูคาดโทษไว้ ทั้งคู่กลัวตายจึงหนีไปสวามิภักดิ์กับซุนกวน จนเป็นเหตุส่วนหนึ่งที่ทำให้กวนอูพ่ายแพ้และถูกประหารในเวลาต่อมา (และทำให้บิต๊กตรอมใจตายกับการสวามิภักดิ์ซุนกวนของบิฮอง) และเมื่อพระเจ้าเล่าปี่ยกทัพใหญ่ไปตีง่อก๊กเพื่อแก้แค้นให้กวนอู บิฮองและเปาสูหยินพยายามจะกลับมาสวามิภักดิ์ต่อก๊กเล่าปี่อีกครั้งด้วยการฆ่าแม่ทัพม้าต๋งของง่อก๊ก แต่เล่าปี่ไม่ยอมรับและสั่งให้กวนหิน ลูกชายกวนอู จับไปฆ่าทิ้งทั้งคู่เพื่อแก้แค้นให้กวนอู
ส่วนประวัติในจดหมายเหตุสามก๊กของตันซิ่ว ภายหลังที่บิฮองไปอยู่กับง่อก๊ก ซุนกวนได้ให้เกียรติและไว้ใจบิฮองอย่างสูง แต่ก็มักจะถูกขุนนางบางส่วนอย่างยีหวน เหยียดหยามจากการหักหลังกวนอูไปอยู่กับซุนกวน ส่วนการตายก็ไม่ได้มีการบันทึกไว้ว่าบิฮองเสียชีวิตด้วยเหตุใด
ประเทศบาห์เรนในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012

| ประเทศบาห์เรน ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BRN
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติบาห์เรน
ณ ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร 29 สิงหาคม ค.ศ. 2012 (2012-08-29) – 9 กันยายน ค.ศ. 2012 (2012-09-09)
นักกีฬา: 2 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: 
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศบาห์เรน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 14 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคมถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2555  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติบาห์เรนเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 2 คนใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 1 | 2 |

| รวม | 1 | 1 | 2 |
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ระยะ | ชิงชนะเลิศ> คะแนน | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อาเหม็ด เมไซมา | Shot Put F37-38 | 13.52 | — | 9 |
| อาเหม็ด เมไซมา | Discus Throw F37-38 | 40.21 | 859 | 11 |
ดูเพิ่ม

ประเทศบาห์เรนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศบาห์เรนในพาราลิมปิก
ประเทศบาห์เรนในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาบาห์เรนที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
| ด ค ก ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย
บรอนซีโน

“วีนัส, คิวปิด, ฟอลลี, เวลา” ค.ศ. 1545, พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ, ลอนดอน, อังกฤษ
“การชื่นชมของเด็กเลี้ยงแกะ”
ภาพของอันเดรีย ดอเรียนายทหารรับจ้างและนายพลเรือจากเจนัวแต่งตัวเป็นเทพเนพจูน
แอกโนโล ดี โคสิโม หรือ บรอนซิโน (ภาษาอังกฤษ: Agnolo di Cosimo หรือที่รู้จักกันในนาม Bronzino) (17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1503 - 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1572) เป็นจิตรกรสมัยแมนเนอริสม์คนสำคัญของฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 บรอนซิโนมีความเชี่ยวชาญในการเขียนภาพสีน้ำมัน และจิตรกรรมฝาผนัง
ที่มาของชื่อ “บรอนซิโน” ไม่เป็นที่ทราบแน่นอนแต่อาจจะเป็นเพราะบรอนซิโนมีผิวคล้ำแบบบร็อนซ์ สันนิษฐานกันว่าสาเหตุของสีผิวที่คล้ำมาจากโรค  Addison's disease ซึ่งเป็นผลที่ทำให้สีผิวหนังคล้ำกว่าปกติ
ภาพเหมือน

บรอนซิโนได้รับการอุปถัมภ์โดยตระกูลเมดิชิเมื่อ ค.ศ. 1539 และเป็นศิลปินคนหนึ่งที่ได้รับเลือกให้จัดการตกแต่งสำหรับงานแต่งงานของโคสิโม เดอ เมดิชิ กับเอเลโอโนรา ดิ โทเลโดผู้เป็นลูกสาวของไวซรอยแห่งเนเปิลส์ ไม่นานหลังจากนั้นบรอนซิโนก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นจิตรกรประจำสำนักของดุ๊ค ภาพเหมือนของบรอนซิโนแสดงให้เห็นความสง่า ความมีไสตล์ และความมีความมั่นใจในตนเองของผู้เป็นแบบ ลักษณะการวาดภาพเหมือนแบบนี้ มามีอิทธิพลต่อการวาดภาพเหมือนของราชสำนักต่าง ๆ ในยุโรป  นอกจากนั้นบรอนซิโนยังวาดภาพเหมือนแบบจินตนาการนิยม (idealized portrait) ของกวี ดันเต และ เพทราค
บรอนซิโนมีบทบาทสำคัญในสถาบันการออกแบบของฟลอเรนซ์ (Florentine Accademia del Disegno) รวมทั้งเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1563 ลูกศิษย์คนโปรดของบรอนซิโนคืออเลสซานโดร อัลลอริ (Alessandro Allori) ผู้เป็นพ่อของจิตรกร คริสโตฟาโน อัลลอริ (Cristofano Allori) บรอนซิโนอาศัยอยู่กับครอบครัวของอัลลอริจนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1572
ภาพเหมือนชุดที่สำคัญที่สุดที่เป็นที่รู้จักกันเป็นภาพของโคสิโม เดอ เมดิชิและเลโอโนราและข้าราชสำนักเช่นบาร์โทโลมิโอ แพนชิอาทิชิ (Bartolomeo  Panciatichi) และภรรยา ลูเครเซีย (Lucrezia) ภาพอันเดรีย ดอเรีย (Andrea Doria) นายทหารรับจ้างและนายพลเรือจากเจนัวแต่งตัวเป็นเทพเทพเนพจูนเป็นภาพเขียนที่ผิดจากภาพเหมือนอื่น ๆ ที่บรอนซิโนเขียนแต่ก็เป็นที่นิยมกัน
นอกจากจะเขียนภาพแล้วบรอนซิโนยังเป็นกวี บรอนซิโนเขียนภาพหลายภาพของผู้มีความสำคัญทางวรรณกรรมเช่นลอรา บัตติเฟอริ (Laura Battiferri) ภรรยาของบาร์โทโลมิโอ อัมมานาติ (Bartolommeo Ammanati) ที่พาลัซโซเวชืโอที่ฟลอเรนซ์
ภาพเหมือน > ภาพทางศาสนา

ระหว่างปี ค.ศ. 1540-1541 บรอนซิโนเริ่มวาดจิตรกรรมฝาผนังตกแต่งชาเปลเลโอโนรา ดิ โทเลโดที่วังเวชิโอ เป็นการตกแต่งอย่างหรูหราสง่างามแบบคลาสสิกแต่ในขณะเดียวกันก็มีลักษณะของบรอนซิโนเอง ภาพเขียนนี้เป็นตัวอย่างที่ดีของภาพเขียนสำหรับราชสำนักฟลอเรนซ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีสไตล์และไม่มีความเป็นส่วนตัวไม่ยั่วอารมณ์ ภาพ “ทางทะเลแดง” (Passage of the Red Sea) เป็นตัวอย่างที่ดีในการแสดงลักษณะของงานของบรอนซิโน
ระหว่างที่ไปอยู่ที่โรมระหว่างปี ค.ศ. 1546 ถึง ปี ค.ศ. 1548 บรอนซิโนก็วาดภาพหลายภาพเช่น “การคืนชีพของพระแม่แมรี” (Resurrection of the Virgin Mary) (ค.ศ. 1552) ซึ่งเป็นภาพที่สร้างความขัดแย้งทางศีลธรรมในเวลานั้น ซึ่งเป็นยุคของการปฏิรูปศาสนาของนิกายโรมันคาทอลิก
อีกภาพหนึ่ง “การพลีชีพของนักบุญลอเรนซ์” (The Martyrdom of St. Lawrence) ซึ่งการวางท่าของตัวแบบจะเห็นได้ว่ามาจากราฟาเอล และไมเคิล แอนเจโลผู้ซึ่งบรอนซิโนบูชา เมื่อบรอนซิโนพยายามใส่อารมณ์ในรูปแต่ก็ไม่สำเร็จเท่าใดนักเพราะความเป็นแมนเนอริสม์ของบรอนซิโนไม่สามารถทำให้อารมณ์ที่ออกมาน่าเชื่อ
ความเชี่ยวชาญในการวาดภาพเปลือยของบรอนซิโนเห็นอย่างชัดเจนในภาพ “วีนัส, คิวปิด, ฟอลลี, เวลา” (Venus, Cupid, Folly, and Time) เป็นภาพที่โคสิโมจ้างให้เขียนเพื่อถวายพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส เป็นภาพที่มีความยั่วยวนทางกามอารมณ์ที่แฝงไว้ในสัญลักษณ์แฝงคติ งานชิ้นสำคัญอีกชิ้นหนึ่งคือจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลที่ฟลอเรนซ์ และงานพรมทอแขวนผนัง เรื่อง “เรื่องของโจเซฟ” (พันธสัญญาเดิม) สำหรับวังเวชิโอ
สมุดภาพ

ภาพเหมือนของ
บิอา เดอ เมดิชิ
ภาพเหมือนของ
จุยลิอาโน ดิ เปียโตร
เดอ เมดิชิ
“ชะลอร่างจากกางเขน” 
ปัจจุบันอยู่ที่เบซาซองในประเทศฝรั่งเศส
“ครอบครัวพระเยซูกับ
นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์
และ นักบุญแอนน์”
ภาพเหมือนของลูเครเซีย
แพนชิอาทิชิ
ชาวอิสราเอลเดินข้าม
ทะเลแดง
ภาพเหมือนของชายหนุ่ม
กับหนังสือ
“โคสิโม เดอ เมดิชิใส่เกราะ”
จิตรกรรมฝาผนังบนเพดาน
ชาเปลเลโอโนรา ดิ โทเลโด
ที่วังเวชิโอ
จิตรกรรมฝาผนังบนเพดาน
ชาเปลเลโอโนรา ดิ โทเลโด
(รายละเอียด)
จิตรกรรมฝาผนังบนเพดาน
ชาเปลเลโอโนรา ดิ โทเลโด
(รายละเอียด)
นักบุญแม็ทไธอัส
“ครอบครัวพระเยซูกับ
นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์”
ภาพเหมือนของลอรา บัตติเฟอริ
ภาพเหมือนของ
เลโอโนรา ดิ โทเลโด
และลูกชายจิโอวานิ
นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์
ดูเพิ่ม

ลัทธิแมนเนอริสม์
ศิลปะเรอเนซองส์
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
กีฬาฟุตบอลในเอเชียนเกมส์ 2018 – ทีมชาย

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  อินโดนีเซีย
วันที่: 10 สิงหาคม – 1 กันยายน พ.ศ. 2561
ทีม: 25
สถานที่: 4 (ใน 4 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  เกาหลีใต้ (สมัยที่ 5th)
รองชนะเลิศ:  ญี่ปุ่น
อันดับที่ 3:  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
อันดับที่ 4:  เวียดนาม
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 56
จำนวนประตู: 165 (2.95 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  ฮวัง อึย-โจ (KOR) (9 ประตู)
← 2014 2022 →  ปรับปรุงสถิติทั้งหมด ณ วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2561
ฟุตบอลชายในเอเชียนเกมส์ 2018 จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม ถึง 1 กันยายน พ.ศ. 2561 เป็นครั้งที่ 17 ของฟุตบอลทีมชาย ซึ่งครั้งนี้ประกอบไปด้วย 25 ทีมจากทั่วทวีปเอเชีย โดยเกาหลีใต้เป็นแชมป์เก่าจากเอเชียนเกมส์ 2014
ตารางการแข่งขัน

โปรแกรมการแข่งขันของประเภททีมชายได้ถูกเปิดตัวเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| G | รอบแบ่งกลุ่ม | ⅛ | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | ¼ | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | ½ | รอบรองชนะเลิศ | B | นัดชิงเหรียญทองแดง | F | นัดชิงเหรียญทอง |
| อ>  14 | พ>  15 | พฤ>  16 | ศ>  17 | ส>  18 | อา>  19 | จ>  20 | อ>  21 | พ>  22 | พฤ>  23 | ศ>  24 | ส>  25 | อา>  26 | จ>  27 | อ>  28 | พ>  29 | พฤ>  30 | ศ>  31 | ส>  1 | ส>  1 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| G | G | G | G |  |  | G | G |  | ⅛ | ⅛ |  | ¼ | ¼ |  | ½ |  |  | B | F |
สนามแข่งขัน

ทัวร์นาเมนต์นี้จัดขึ้นในสี่สนามแข่งขันในสี่เมือง โดยสนามกีฬาปากันซารี ในเมืองจีบีนง รับหน้าที่เป็นสนามสำหรับเกมนัดชิงชนะเลิศในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2561
การจับสลาก

พิธีการจับฉลากสำหรับทัวร์นาเมนต์จัดขึ้นในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 โดยมี 24 ทีมเข้าร่วมในตอนแรก ซึ่งรายชื่อถูกแบ่งออกเป็นสี่โถโดยพิจารณาจากผลงานในเอเชียนเกมส์ครั้งก่อนในปี พ.ศ. 2557 เจ้าภาพอินโดนีเซียถูกกำหนดให้อยู่ในตำแหน่ง เอ1 โดยอัตโนมัติ
อย่างไรก็ตาม ผลการจับฉลากครั้งแรกถูกระงับเพราะตกหล่นรายชื่อของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และปาเลสไตน์ ดังนั้นผลการจับฉลากต้องได้รับการยืนยันอีกครั้ง โดยในวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 มีพิธีการอีกครั้งในกรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ในเวลา 15.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น (UTC+07:00) ซึ่งปาเลสไตน์ถูกเพิ่มในกลุ่มเอ และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ถูกเพิ่มเข้าในกลุ่มอี
อิรักซึ่งเดิมอยู่ในกลุ่มซี ภายหลังได้ถอนตัวออกจากการแข่งขัน เพื่อปรับสมดุลของกลุ่มให้ทุกกลุ่มมีอย่างน้อยสี่ทีม การจับฉลากอีกครั้งจัดขึ้นในวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2561 เพื่อตัดสินว่าปาเลสไตน์หรือสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ทีมใดจะได้ย้ายไปกลุ่มซีเพื่อแทนที่อิรัก ซึ่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ถูกจับสลากมาอยู่กลุ่มซี
| โถ 1 | โถ 2 | โถ 3 | โถ 4 | โถ 5 (การจับสลากเพิ่มเติม) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  อินโดนีเซีย (กำหนดให้เป็น เอ1)  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  อิรัก  ไทย  ญี่ปุ่น |  ซาอุดีอาระเบีย  อุซเบกิสถาน  ฮ่องกง  เวียดนาม  จีน  คีร์กีซสถาน |  มาเลเซีย  บังกลาเทศ  อิหร่าน  ปากีสถาน  ลาว  ติมอร์-เลสเต |  เนปาล  กาตาร์  บาห์เรน  ซีเรีย  จีนไทเป  พม่า |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  ปาเลสไตน์ |
รอบแบ่งกลุ่ม

สองทีมที่ดีที่สุดของแต่ละกลุ่มได้ผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้าย
เวลาทั้งหมดคือเวลาท้องถิ่น, WIB (UTC+7)
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม เอ

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อินโดนีเซีย (H) | 4 | 3 | 0 | 1 | 11 | 3 | +8 | 9 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  ปาเลสไตน์ | 4 | 2 | 2 | 0 | 5 | 3 | +2 | 8 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 3 |  ฮ่องกง | 4 | 2 | 1 | 1 | 9 | 5 | +4 | 7 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 4 |  ลาว | 4 | 1 | 0 | 3 | 4 | 8 | −4 | 3 |  |
| 5 |  จีนไทเป | 4 | 0 | 1 | 3 | 0 | 10 | −10 | 1 |  |
แหล่งที่มา: Asian Games 2018
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไขรอบแบ่งกลุ่ม
 เจ้าภาพ.
10 สิงหาคม พ.ศ. 2561
ด
| ลาว  | 1–3 |  ฮ่องกง |
| --- | --- | --- |
| พิทัก  62' | รายงาน | Cheng Chin Lung  20' Tan Chun Lok  40' Lounlasy  86' (เข้าประตูตัวเอง) |
ผู้ชม: 112 คน
ผู้ตัดสิน: Timur Faizullin (คีรกีซสถาน)
10 สิงหาคม พ.ศ. 2561
ด
| ปาเลสไตน์  | 0–0 |  จีนไทเป |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ชม: 51 คน
ผู้ตัดสิน: Kim Dae-yong (เกาหลีใต้)
12 สิงหาคม พ.ศ. 2561
ด
| ปาเลสไตน์  | 2–1 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
| Qumbor  83' Bahdari  90+5' | รายงาน | พุดทะไซ  14' |
ผู้ชม: 77 คน
ผู้ตัดสิน: Bijan Heidari (อิหร่าน)
12 สิงหาคม พ.ศ. 2561
ด
| จีนไทเป  | 0–4 |  อินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | Lilipaly  67', 76' Gonçalves  71' Hargianto  90+3' |
ผู้ชม: 24,398 คน
ผู้ตัดสิน: Ammar Mahfoodh (บาห์เรน)
15 สิงหาคม พ.ศ. 2561
ด
| ฮ่องกง  | 4–0 |  จีนไทเป |
| --- | --- | --- |
| Tan Chun Lok  5', 37' Tarrés  9', 41' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 31 คน
ผู้ตัดสิน: Suhaizi Shukri (มาเลเซีย)
14 สิงหาคม พ.ศ. 2561
ด
| อินโดนีเซีย  | 1–2 |  ปาเลสไตน์ |
| --- | --- | --- |
| Irfan  23' | รายงาน | Dabbagh  16' Darwish  51' |
ผู้ชม: 21,225 คน
ผู้ตัดสิน: Nivon Robesh Gamini (ศรีลังกา)
17 สิงหาคม พ.ศ. 2561
ด
| ฮ่องกง  | 1–1 |  ปาเลสไตน์ |
| --- | --- | --- |
| Lam Ka Wai  57' | รายงาน | Yousef  17' |
ผู้ตัดสิน: Takuto Okabe (ญี่ปุ่น)
17 สิงหาคม พ.ศ. 2561
ด
| ลาว  | 0–3 |  อินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | Gonçalves  14', 47' Fajrin  75' |
ผู้ตัดสิน: Zaid Thamer Mohammed (อิรัก)
20 สิงหาคม พ.ศ. 2561
ด
| อินโดนีเซีย  | 3–1 |  ฮ่องกง |
| --- | --- | --- |
| Irfan  46' Lilipaly  85' Hanif  90+4' | รายงาน | Lau Hok Ming  39' |
ผู้ตัดสิน: Aziz Asimov (อุซเบกิสถาน)
20 สิงหาคม พ.ศ. 2561
ด
| จีนไทเป  | 0–2 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | จันสะหมอน  5' ทินี  74' (ลูกโทษ) |
ผู้ตัดสิน: Ali Shaban (คูเวต)