stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คุจิกิ ลูเคีย
ประวัติ

คุจิกิเป็นยมทูตหัวหน้าหน่วยที่13  แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์ อายุ140กว่าปี เป็นภรรยาของอาบาราอิ เร็นจิ รองหัวหน้าหน่วยที่ 6 แต่เดิมเป็นเด็กสาวที่เติบโตจากเมืองลูคอนเขตที่ 78 ใช้ชีวิตเร่ร่อนไปวันๆ  ต่อมาได้มาเจอกับ อาบาราอิ เร็นจิโดยบังเอิญ และได้เป็นเพื่อนสนิทกัน โดยที่ทั้งสองคนอาศัยอยู่ในบ้านพักที่เด็กเร่ร่อนมักจะใช้เป็นที่พักพิง ตอนเด็กๆนั้นเป็นเด็กผู้หญิงที่มาดเหมือนผู้ชาย ต่อยตีเก่ง พลังวิญญาณสูง พูดจาห้าวๆด้วยเช่นกัน แต่กระนั้น กิริยาท่าทางของเธอก็แฝงความเป็นผู้ดีอยู่มาก
เมื่อเพื่อนของพวกเขาเสียชีวิตไปถึงสามคน  ลูเคียและ อาบาราอิ เร็นจิจึงตัดสินใจเข้าเรียนที่สถาบันชินโอเพื่อสอบเข้าหน่วยพิทักษ์ แต่ยังไม่ทันเรียนจบก็ได้รับการติดต่อให้เข้าเป็นคนของตระกูลคุจิกิ ตระกูลขุนนางชั้นสูงที่มีคุจิกิ เบียคุยะ  หัวหน้าหน่วย 6 เป็นเจ้าบ้าน โดยเธอเองก็ได้รับการบรรจุเข้า 13 หน่วยพิทักษ หน่วยที่ 13 ในทันที ในช่วงที่เธอเข้าในหน่วยพิทักษ์ เธอได้รับการชี้แนะจาก "ชิบะ ไคเอ็น"รองหัวหน้าหน่วย 13 อยู่บ่อย แต่เมื่อไคเอ็นถูกฮอลโลว์เข้าสิง ทำให้เธอต้องฆ่าไคเอ็นคนที่เธอหลงรักด้วยมือของตัวเอง ซึ่งเป็นผลให้เธอรู้สึกผิดต่อคนตระกูลชิบะอยู่ตลอดมา ปัจจุบันเป็นหัวหน้าหน่วยที่ 13
บทบาท > ภาคแรก

ลูเคียถูกส่งมาที่โลกในคำสั่งลาดตระเวณเป็นเวลา 1 เดือน เธอได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้กับฮอลโลว์เพื่อช่วยอิจิโกะ และถ่ายทอดพลังยมทูตให้ ทำให้เธอต้องอาศัยกายหยาบของอุราฮาร่า คิสึเกะเพื่อฟื้นฟูพลังและอาศัยอยู่กับอิจิโกะจนกว่าจะฟื้นพลังยมทูตมาได้ แต่นั่นถือว่าเป็นการผิดกฎอย่างร้ายแรง ทำให้เมื่อพ้นช่วง 1 เดือนที่เธออยู่ในโลกมนุษย์แล้วทางโซลโซไซตี้จึงเริ่มสงสัย ในช่วงหลังของภาคแรก ลูเคียจึงถูกพากลับไปโดยคุจิกิ เบียคุยะหัวหน้าหน่วยที่ 6 ซึ่งเป็นพี่ชายบุญธรรม และอาบาราอิ เร็นจิรองหัวหน้าหน่วยที่ 6 ซึ่งเป็นเพื่อนสนิท ซึ่งอิจิโกะได้เข้าขัดขวางแต่ก็ไม่อาจจะช่วยอะไรได้  ลูเคียจึงถูกพากลับไปโซลไซตี้เพื่อรับ โทษประหารชีวิตทำให้คุโรซากิกับเพื่อนต้องบุกเข้าโซลไซตี้เพื่อช่วยเหลือลูเคีย
บทบาท > ภาคโซลโซไซตี้

ลูเคียต้องรับโทษประหารจากการกระทำของตน โดยใช้"โซเคียคุ" (เครื่องมือสองชิ้นที่ใช้ในการประหาร ประกอบด้วยง้าวที่มีพลังเทียบเท่ากับดาบฟันวิญญาณ 1,000,000 เล่มและแท่นประหารที่ทนต่อดาบฟันวิญญาณได้ในปริมาณที่เท่ากัน) ซึ่งเธอต้องอยู่ในหอสำนึกตนจนกว่าจะถึงวันประหาร ซึ่งในขณะนั้นเธอได้นึกโทษตัวเองอยู่ตลอดถึงการกระทำที่ทำให้หลายๆคนต้องมารับเคราะห์ ในช่วงนั้นทั้งอิจิโกะและคนอื่นๆต่างก็พยายามที่จะเข้ามาช่วยเธอ รวมทั้งความเห็นของบรรดาหัวหน้าหน่วยต่างๆที่เริ่มแตกแยกกันในเรื่องของการประหารลูเคีย โดยที่พวกอิจิโกะได้รับความสนับสนุนจากตระกูลชิบะและตระกูลชิโฮอินทำให้การช่วยเหลือลูเคียค่อยๆสะดวกขึ้น และเมื่อถึงวันประหารที่ "เนินโซเคียคุ" อิจิโกะได้เข้ามาช่วยเธอไว้ได้ รวมทั้งการช่วยเหลือจากอุคิทาเกะ จูชิโร่หัวหน้าหน่วย 13 ซึ่งเป็นหัวหน้าของเธอเอง และเคียวราคุ ชุนซุยหัวหน้าหน่วย 8 รวมทั้งเร็นจิ ทำให้เธอรอดจากการประหารมาได้ในที่สุด
หากแต่ความจริงแล้วการประหารครั้งนี้มีเบื้องหลังที่น่าตกใจมาก โดยทุกอย่างเป็นฝีมือของอดีตหัวหน้าหน่วย 5 "ไอเซ็น โซสึเกะ" โดยมีจุดมุ่งหมายที่จะใช้โซเคียคุ  ในการดึงเอาอุปกรณ์ลับที่อดีตหัวหน้าหน่วย 12 อุราฮาร่า คิสึเกะ ได้ซ่อนไว้ในร่างของลูเคีย นั่นคือ "โฮเงียคุ" เพื่อแผนการของตนเอง โดยลูเคียได้ถูก "โทเซ็น คานาเมะ" หัวหน้าหน่วย 9 ที่เข้าพวกกับไอเซ็นพาตัวกลับไปที่เนินโซเคียคุ และโดนไอเซ็นดึงเอาโฮเงียวคุออกมาในที่สุดและก็เกือบจะต้องสิ้นชีวิตด้วยน้ำมือของ "อิจิมารุ งิน" แต่เธอก็ได้รับการช่วยเหลือจากเบียคุยะที่เข้ามาขวางทางดาบของอิชิมารุ จากนั้นเมื่อได้รับรู้ความจริงจากปากเบียคุยะ ก็ตัดสินใจอยู่ดูแลพี่ชายบุญธรรมและพักฟื้นพลังวิญญาณของเธอที่โซลโซไซตี้
หลังจากจบศึกที่โซลโซไซตี้ ลูเคียได้รับการอภัยโทษ เพราะคำสั่งที่ให้ประหารเธอในตอนแรกเป็นคำสั่งปลอมที่ไอเซ็นทำขึ้น (โดย 46 วังกลาง ที่ทำหน้าที่ออกคำสั่งถูกไอเซ็นฆ่าไปหมดแล้วก่อนหน้านี้หลายวัน) พร้อมกับได้กลับเป็นยมทูตอีกครั้ง เธอได้รวบรวมความกล้าเข้าไปขอโทษกับพี่น้องตระกูลชิบะได้สำเร็จ
บทบาท > ภาคเบาท์

ลูเคียได้กลับมาที่โลกเพื่อศึกต่อต้านเหล่าเบาท์ ที่กำลังวางแผนบุกโซลโซไซตี้ ซึ่งเธอได้โดนเบาท์ที่ชื่อ "มาบาชิ" ทำร้ายและควบคุมร่างกายเธอไว้ แต่ก็รอดมาได้เพราะโอริฮิเมะกับคุโรโดะ  และรองหัวหน้าฮิซางิช่วยไว้ จนเมื่อกลับไปที่โซลโซไซตี้ เธอก็ได้สู้กับเบาท์ที่ชื่อโยชิ จนเกือบจะเอาชีวิตไม่รอดแต่เบียคุยะมาช่วยไว้ทัน  แล้วได้พักฟื้นในบ้านตระกูลคุจิกิ
บทบาท > ภาคอารันคาร์

ลูเคียได้รับคำสั่งจากโซลโซไซตี้ให้เข้าร่วมต่อสู้กับอิจิโกะอีกครั้งในศึกครั้งใหม่กับอาร์รันคาร์พร้อมกับยมทูตอีก 5 คนที่ถูกส่งมาพร้อมๆกัน โดยเธอได้แกล้งทำเป็นคนบ้านแตกกับพ่อของอิจิโกะเพื่อขอการอนุญาตให้สามารถเข้าอาศัยในบ้านของอิจิโกะได้ และตอนที่กริมจอว์ แจ๊คเกอร์แจ๊คกับอารันคาร์อีก 5 ตนได้ปรากฏตัวในโลกมนุษย์ เธอก็ได้กำจัดอารันคาร์ "ดีรอย" ลงด้วยมือของตน  แต่ก็ถูกทำร้ายจากกริมจอว์ จนได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ก็ได้รับการรักษาจากโอริฮิเมะ
และต่อมาเธอก็ได้เข้าต่อกรกับกริมจอว์ ที่กำลังทำร้ายคุโรซากิ อิจิโกะอยู่ จนเกือบจะถูกจัดการ แต่ก็ได้รับการช่วยเหลือจากฮิราโกะที่เป็น "ไวเซิร์ด" จนรอดมาได้ และได้รับคำสั่งจากยามาโมโตะ เก็นริวไซ ชิเงคุนิให้กลับไปยังโซลโซไซเอตี้พร้อมกับยมทูตคนอื่นๆ
บทบาท > ภาคฮูเอโก้มุนโด้

ลูเคียได้ปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกับเร็นจิในโลกของเหล่าฮอลโลว์ ทั้งสองได้รับความช่วยเหลือจากเบียคุยะจนสามารถเดินทางมาที่นี่ได้(เพราะเบียคุยะบอกว่าเมื่อพากลับมาก็ไม่ได้รับคำสั่งว่าให้จัดการยังไงต่อ จึงมอบผ้าคลุมให้ และยอมปล่อยให้มาฮูเอโก้มุนโด้แบบอาศัยช่องว่างของคำสั่ง) และเข้าร่วมกับอิจิโกะในการต่อสู้ด้วย โดยในระหว่างที่พวกเธอบุกเข้ามาใน "ลาส นอร์เช่" ปราสาทของไอเซ็นและเหล่าอารันคาร์ เธอได้เผชิญหน้ากับอารันคาร์ระดับเอสปาด้าลำดับที่ 9 นาม "อาโรนีโร่ อัลลูเอรี่" ซึ่งได้เปิดเผยหน้าภายใต้หน้ากากของตน ก็คือ"ชิบะ ไคเอ็น"
และหลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวจากไคเอ็นเรียบร้อยแล้ว ไคเอ็นก็ได้โจมตีเธอโดยอ้างเรื่องการแก้แค้นจากที่ตนถูกลูเคียฆ่าซึ่งลูเคียเองก็ยอมรับ แต่ไคเอ็นกลับบอกว่าให้ชดใช้ด้วยการฆ่าพวกพ้องคนอื่นๆ นั่นทำให้ลูเคียบันดาลโทสะและเข้าต่อสู้กับไคเอ็นทันที แต่ด้วยฝีมือที่ต่างชั้นกันมาก ทำให้ลูเคียอยู่ในสภาวะตกที่นั่งลำบาก และในเวลานี้ก็กำลังเผชิญหน้ากับไคเอ็นที่ทำการปลดปล่อยดาบเรียบร้อยแล้ว แต่เมื่อการต่อสู้เริ่มไปได้พักใหญ่ ลูเคียได้ใช้วิธีล็อกร่างของไคเอ็นไว้ และทำลายผนังเพื่อให้ร่างของเขาสัมผัสแสง จนในที่สุดร่างที่แท้จริงของไคเอ็น หรืออาร์โรนีโร่ก็ปรากฏขึ้น และได้รู้ว่าเป็นฮอลโลว์ที่มีความสามารถในการกลืนกินฮอลโลว์ตนอื่นเพื่อเพิ่มพลังให้กับตนและหนึ่งในนั้นก็คือฮอลโลว์ที่รวมร่างกับไคเอ็นนั่นเอง
โดยลูเคียได้เผชิญหน้ากับอาโรนีโร่ที่ปลดปล่อยดาบของตนเอง ซึ่งเธอได้เสียท่าถูกเออร์โรนีโร่เสียบด้วยเนจิบานะจนได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ด้วยแรงฮึดที่เกิดจากการนึกถึงอดีตของตนกับไคเอ็น ลูเคียได้ใช้กระบวนท่าที่สามของดาบฟันวิญญาณ "ดาบสีขาว" เล่นงานอาโรนีโร่ได้สำเร็จ และได้หมดสติไปจนเกือบจะถูกสังหารโดยโซมารีเอสปาด้าลำดับที่ 7 แต่ก็ได้รับการช่วยเหลือจากเบียคุยะก่อนจะได้รับการรักษาจากอิซาเนะจนฟื้นคืนสติ
บทบาท > ภาคดวงจิตแห่งศาสตรา

เพราะยมทูตทุกตนสูญเสียดาบฟันวิญญาณของตนเองไปเพราะถูกดาบฟันวิญญาณชื่อ มุรามาสะ บังคับ ทำให้ลูเคียเป็นหนึ่งในยมทูตที่สูญเสีย โซเดะโนะชิรายุกิไป จึงต้องออกตามหาเพื่อนำกลับมาเป็นอย่างเดิม โซเดะโนะชิรายุกิได้ทำร้ายลูเคียหลายต่อหลายครั้งและครั้งสุดท้าย ลูเคียได้ตัดสินใจปลดปล่อยให้โซเดะโนะชิรายุกิเป็นอิสระจากเธอ จึงลงมือพันธนาการด้วยวิถีพันธนาการที่ 61 คุกแสงหกชั้นเพื่อให้ตัวเธอและโซเดะโนะชิรายุกิติดกันไว้ จากนั้นจึงระบายความในใจ ก่อนใช้วิถีทำลายที่ 73 เพลิงสีฟ้าถล่มดอกบัวคู่ ระเบิดทั้งตัวเองไปพร้อมๆ กับโซเดะโนะชิรายุกิ ดาบฟันวิญญาณคู่ใจ แต่ลูเคียก็ยังคงไม่ตายและโซเดะโนะชิรายุกิก็ยังคงตกอยู่ในการควบคุมของมุรามาสะเช่นเดิม จนกระทั่งเหตุการณ์ไม่คาดถึงคือ คุจิกิ เบียคุยะ กลับไปยืนหยัดอยู่ฝ่ายของมุรามาสะ ซึ่งได้ลงมือฆ่าโซเดะโนะชิรายุกิ ดาบฟันวิญญาณของลูเคีย นับเป็นดาบฟันวิญญาณแรกที่ถูกทำลายโดยมือของผู้อื่นที่ไม่ใช่เจ้าของ ตอนหลังได้มาช่วยเหลือลูเคียโดยโซเดะโนะชิรายูกิได้บอกว่าได้รับการช่วยเหลือจากหัวหน้าคุโรซึจิ มายูริไว้
บทบาท > ภาคไอเซ็นบุกโลกมนุษย์

ในขณะที่ทาง 13 หน่วยพิทักษ์ส่วนหนึ่งที่อยู่ฝั่งโลกมนุษย์ได้ต่อสู้กับเอสปาด้าที่ไอเซ็นนำมา ได้สู้กันอย่างดุเดือด ทั้งคู่ของซุยฟง ฮิตสึกายะ ชุนซุย และอุคิทาเกะ ที่พอสู้ไหวก็ได้ทำการรบต่อ อีกฝั่งหนึ่งที่ไปฮูเอโกมุนโดเพื่อที่จะช่วยเหลือ อิโนะอุเอะ โอริฮิเมะอีกเหมือนกัน คุจิกิ ลูเคีย   อาบาไร เร็นจิ   ซาโดะ ยาสึโทระ  อิชิดะ อุริว ก็ได้ทำการสู้กับหน่วยรบพิเศษของฝั่งอารันคาร์ เพื่อที่จะให้ คุโรซากิ อิจิโกะ ได้บุกไปช่วย อิโนะอุเอะได้ ทางฝั่งลูเคียได้พบกับหัวหน้าหน่วยรบที่มีพลังที่เพิ่มลูกน้องได้ไม่จำกัด ก็ได้ต่อสู้กัน แต่ดูเหมือนจะเริ่มอ่อนล้าลงไปทุกที ในที่สุดลูเคียจึงได้ใช้ท่าไม้ตายของตน จนสามารถกำจัดหัวหน้าหน่วยรบพิเศษได้สำเร็จ แต่ว่า เอสปาด้าอันดับ 0 ยามี่ ริยัลโก ที่คาดว่าจะถูก อิชิดะ อุริว เล่นงานไปแล้วกับโผล่ตัวมา พร้อมกับพลังที่น่าสะพรึงกลัวที่ถูกเก็บไว้ภายใต้ความโกรธเกรี้ยว
บทบาท > ภาคตัวแทนยมทูตที่หายไป

ลูเคียได้ปรากฏตัวพร้อมกับเหล่ายมทูตระดับหัวหน้าหน่วย โดยการมาครั้งนี้มาเพื่อนำดาบที่สร้างจากพลังของเหล่าหัวหน้าหน่วยทั้ง13มามอบแก่อิจิโกะเพื่อดึงพลังยมทูตของอิจิโกะให้กลับคืนมา แต่แท้จริงมาเพื่อสังเกตการณ์และเป็นพยานในการตัดสินใจของอิจิโกะด้วย เนื่องจากเป็นกฎเก่าแก่ของโซลโซไซตี้ที่ว่า ถ้ามีตัวแทนยมทูตอีกคนปรากฏตัวแล้ว งินโจ คูโกะ จะต้องชวนเป็นพวกแน่นอน จึงจะต้องใช้เป็นเหยื่อล่องินโจให้ออกมาและทำการสังหารทั้งคู่  แต่แทนที่จะเป็นเช่นนั้นกลับมอบพลังคืนให้อิจิโกะและฟังคำตอบของอิจิโกะแทนการสังหาร
ซึ่งงินโจได้เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับความจริงของตราตัวแทนให้ฟัง ว่าตราตัวแทนนั้นจะถูกมอบให้ตัวแทนยมทูตไม่ว่าตัวแทนคนนั้นจะทำประโยชน์แก่โซลโซไซตี้หรือไม่ ตราตัวแทนนั้นมีหน้าที่ในการควบคุม ปลดปล่อยพลังและสอดส่องพฤติการณ์ของตัวแทนยมทูตคนนั้น ซึ่งเป็นเหมือนหมากให้โซลโซไซตี้ใช้โดยที่ไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย และคนที่เสนอกฎนี้ก็คือหัวหน้าหน่วยที่รักสงบที่สุด อุคิทาเกะ จูชิโร่นั่นเอง
แต่เมื่ออิจิโกะรับรู้ความจริงแล้ว กลับตัดสินใจที่จะเชื่อมั่นในสิบสามหน่วยพิทักษ์และหันคมดาบเข้าใส่กินโจ เพราะอิจิโกะรู้ว่าตราตัวแทนนั้นไม่มีประโยชน์ในการแสดงตัวว่าเป็นตัวแทนยมทูตกับยมทูตคนอื่นมาตั้งแต่ต้นแล้ว และคิดสงสัยตั้งแต่ตอนนั้น แต่ก็มั่นใจว่าอุคิทาเกะเลือกตัวเองทั้งยังเลือกวิธีที่ทำให้อิจิโกะเกิดความเคลือบแคลงในตราตัวแทนนี้อยู่แล้ว ทั้งที่มีวิธีมากมายที่จะหลอกใช้อิจิโกะได้โดยที่เจ้าตัวไม่มีวันรู้ จึงทำให้อิจิโกะได้เป็นตัวแทนยมทูตต่อไป
บทบาท > ภาค สงครามล้างเลือด 1000 ปี

คุจิกิ ลูเคียได้เข้าสู้ในฐานะรองหัวหน้าหน่วย แต่ถูกลอบทำร้ายบาดเจ็บสาหัสจึงถูกนำไปรักษาตัวในมิติวังราชันย์ ขณะนั้นอยู่ในระหว่างการพักฟื้น หลังจากนั้นจึงได้รับการฝึกจากหน่วยศูนย์พร้อมกับเร็นจิและ คุจิกิ เบียคุยะ จนสามารถใช้บังไคเข้าสู้กับควินซี่ได้
ชคันนาถมนเทียร (ปุรี)

| ศรีชคันนาถมนเทียรแห่งปุรี |
| --- | --- |
ศรีชคันนาถมนเทียรแห่งปุรียามค่ำคืน
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: อำเภอปุรี
เทพ: พระชคันนาถ
เทศกาล: รถยาตร จันทันยาตร สนานยาตร นพกเลบะรา
หน่วยงานกำกับดูแล: สำนักงานศรีชคันนาถมนเทียร ปุรี, รัฐโอฑิศา, คณะกรรมการบริหารศรีชคันนาถมนเทียร ปุรี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ปุรี
รัฐ: รัฐโอฑิศา
ประเทศ: อินเดีย
ที่ตั้งในรัฐโอริศา
พิกัดภูมิศาสตร์: 19°48′17″N 85°49′6″E﻿ / ﻿19.80472°N 85.81833°E﻿ / 19.80472; 85.81833
สถาปัตยกรรม
ประเภท: สถาปัตยกรรมกลิงคะ
ผู้สร้าง: อินทราทยุมนา
ลักษณะจำเพาะ
วัด: 31
ระดับความสูง: 1 m (3 ft)
เว็บไซต์
http://jagannath.nic.in/
ศรีชคันนาถมนเทียรแห่งปุรีเป็นมนเทียรสำคัญแห่งหนึ่งในศาสนาฮินดู สร้างขึ้นเพื่อบูชาพระชคันนาถ ปางหนึ่งของพระวิษณุ มนเทียรตั้งอยู่ในเมืองปุรี รัฐโอฑิศา บนชายฝั่งตะวันออกของอินเดีย มนเทียรหลังปัจจุบันสร้างขึ้นตั้งแต่ศตวรรษที่ 10 เป็นต้นมา ริเริ่มโดยพระเจ้าอนันตาวรมัน โกทคงคา เทวะ ปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิคงคาตะวันออก
มนเทียรนี้เป็นที่รู้จักสำหรับรถยาตรา คือเทศกาลลากรถประจำปี ที่ซึ่งเทพองค์ประธานของมนเทียรจะนำอัญเชิญประดิษฐานบนรถและลากไปตามท้องถนนในเมือง พระนามของพระชคันนาถ (Jagannath) จึงเป็นที่มาของคำในภาษาอังกฤษคำว่า จักเกอร์น็อต (Juggernaut; สิ่งที่มีขนาดใหญ่และพลกำลังมหาศาล) เทวรูปองค์ประธานของพระชคันนาถนั้นสร้างด้วยไม้และมีการสร้างทดแทนของเดิมทุก ๆ 12-19 ปีให้เหมือนกับของเดิมทุกประการ ต่างจากเทวรูปองค์ประธานในหลาย ๆ มนเทียรอื่น ๆ ชคันนาถมนเทียรเป็นหนึ่งในสี่มนเทียรจารธามที่ศักดิ์สิทธ์สูง
มนเทียรนี้เป็นที่เคารพบูชามากในศาสนาฮินดูโดยเฉพาะนิกายไวษณพ สันตะองค์สำคัญของฮินดูหลายองค์ เช่น รามานันทะ และ รามานุชา ล้วนมีความเกี่ยวข้องกับมนเทียรนี้อย่างใกล้ชิด องค์รามานุชาได้ตั้งอมรมาถ (Emar Mutt) ใกล้กับมนเทียร และอาทิศังการจารย์ได้ก่อตั้งโควารธนมาถ (Govardhana Mutt) หนึ่งในสี่ศังกราจารย์ ชรันนาถมนเทียรยังมีความสำคัญมากเป็นพิเศษสำหรับสาวกของลัทธิคาวทิยไวษณพ ที่ซึ่งผู้ก่อตั้งนิกาย ไจตานยะ มหาปรภุ มีความผูกพันกับองค์ชคันนาถแห่งปุรีมาก
ชคมนเทียร

| ชคมนเทียร |
| --- | --- |
ชคมนเทียรฝั่งทางเข้า หันหน้าเข้าสู่วังชคนิวาส
th
ข้อมูลทั่วไป
สถาปัตยกรรม: ราชปุต
เมือง: อุทัยปุระ
ประเทศ: อินเดีย
พิกัด: 24°34′02″N 73°40′41″E﻿ / ﻿24.5672°N 73.6781°E﻿ / 24.5672; 73.6781
เริ่มสร้าง: 1551
ลูกค้า: มหาราณา ชคัต สิงห์ ที่หนึ่ง
เจ้าของ: อรวินท์ สิงห์ เมวาร์
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้าง: หินทราย, หินอ่อน
ชคมนเทียร (Jag Mandir) เป็นวังสร้างขึ้นบนเกาะในทะเลสาบปิโจละ ในเมืองอุทัยปุระ รัฐราชสถาน เริ่มสร้างในปี 1551 โดยมหาราณา อมร สิงห์ ตามด้วย กรัญ สิงห์ (1620–1628) และเสร็จสิ้นใน ชคัต สิงห์ ที่หนึ่ง (1628–1652) ชื่อ "ชคัตมนเทียร" ตั้งตามมหาราณาชคัต สิงห์ที่หนึ่ง ก่อนชื่อจะกร่อนเหลือเพียง "ชคมนเทียร" ในอดีตที่นี่เคยเป็นวังฤดูร้อนของวงศ์มหาราชาแม่งเมวาร์ และเคยถูกใช้เป็นที่พักพิงชั่วคราวของผู้ลี้ภัยถึงสองครั้ง
ชเว กยู-ฮา

| ชเว กยู-ฮา |
| --- | --- |
최규하


ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ คนที่ 4
ดำรงตำแหน่ง 26 ตุลาคม พ.ศ. 2522 – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2523
ก่อนหน้า: พัก จองฮี
ถัดไป: ชอน ดูฮวาน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2462 ว็อนจู, จังหวัดคังวอน, เกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 22 ตุลาคม พ.ศ. 2549 (87 ปี) โซล,  เกาหลีใต้
ศาสนา: ลัทธิขงจื่อใหม่
พรรคการเมือง: เสรีนิยม
คู่สมรส: ฮง กี
ลายมือชื่อ: 

| --- | --- |
ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 최규하
ฮันจา: 崔圭夏
อาร์อาร์: Choe Gyu-ha 
เอ็มอาร์: Ch'oe Kyuha 
นามปากกา
ฮันกึล: 현석
ฮันจา: 玄石
อาร์อาร์: Hyeonseok 
เอ็มอาร์: Hyŏnsŏk 
ชเว กยู-ฮา (อักษรโรมัน: Choi Kyu-hah; 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2462 — 22 ตุลาคม พ.ศ. 2549) เป็นประธานาธิบดีของสาธารณรัฐเกาหลีระหว่างปี พ.ศ. 2522 - พ.ศ. 2523 ชเวเกิดที่ ว็อนจู จังหวัดคังวอน เขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศระหว่างปี พ.ศ. 2510 ถึง พ.ศ. 2514 และเป็นนายกรัฐมนตรีระหว่างปี พ.ศ. 2518 ถึง พ.ศ. 2522
ภายหลังจากการสังหารประธานาธิบดีพัก จองฮี ในปี พ.ศ. 2522 ชเวได้เข้ามามีอำนาจ เพราะว่าสถานการณ์ความไม่สงบที่เป็นผลมาตั้งแต่สมัยประธานาธิบดีพักครองอำนาจ โดยชเวสัญญาว่าจะจัดให้มีการเลือกตั้งตามวิถีทางประชาธิปไตย เช่นเดียวกับรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ที่เข้ามาแทนที่รัฐธรรมนูญฉบับเผด็จการอย่างรัฐธรรมนูญยูซิน ชเวชนะการเลือกตั้งในเดือธันวาคมในปีเดียวกันนั้นและขึ้นเป็นประธานาธิบดีคนที่สี่ของสาธารณรัฐเกาหลี
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2522 พลเอกชอน ดูฮวาน และพันธมิตรผู้ใกล้ชิดพร้อมด้วยกำลังทหารเข้าทำการรัฐประหารยึดอำนาจรัฐบาลของชเว พวกเขารีบเข้าถอดถอนผู้บัญชาการทหารบกและเข้าควบคุมรัฐบาลอย่างแท้จริงในต้นปี 2523
ในเดือนเมษายน 2523 ด้วยความกดดันที่เพิ่มขึ้นจากทั้งชอนและนักการเมืองคนอื่น ๆ ชเวได้แต่งตั้งชอนเป็นผู้บัญชาการหน่วยข่าวกรองกลาง ในเดือนพฤษภาคมชอนได้ประกาศกฎอัยการศึกและทำการล้มเลิกสิ่งที่เป็นของรัฐบาลพลเรือนทั้งหมด กลายเป็นผู้มีอำนาจโดยพฤตินัยของประเทศ ต่อมามีนักศึกษาได้ทำการประท้วงทั่วทั้งโซลและกวางจู การประท้วงที่กวางจูยังคงดำเนินต่อไปเป็นผลให้เกิดการฆาตกรรมหมู่ที่กวางจู ซึ่งประชาชนประมาณ 937 คนเสียชีวิตภายในห้าวันหลังจากการใช้กำลังทหารของชอนเข้าปราบปราม
ชเวลาออกจากตำแหน่งหลังจากนั้นไม่นาน ชอนขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2523 ชเวใช้ชีวิตเงียบ ๆไม่ให้เป็นที่สนใจของประชาชน และชเวได้ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ร่างของเขาได้ถูกฝังไว้ที่สุสานแห่งชาติแทจ็อน เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2549
ข้อมูลเพิ่มเติม

President Choi Kyu-ha เก็บถาวร 2006-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประธานาธิบดีเกาหลีใต้ |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  อี ซึง-มัน  โฮ จ็อง  ยุน โบ-ซ็อน  พัก ช็อง-ฮี  ชเว กยู-ฮา  ช็อน ดู-ฮวัน  โน แท-อู  คิม ย็อง-ซัม  คิม แด-จุง  โน มู-ฮย็อน  โค กุน  อี มย็อง-บัก  พัก กึน-ฮเย  ฮวัง กโย-อัน  มุน แจ-อิน  ยุน ซ็อก-ย็อล  |  อี ซึง-มัน  โฮ จ็อง  ยุน โบ-ซ็อน  พัก ช็อง-ฮี  ชเว กยู-ฮา  ช็อน ดู-ฮวัน  โน แท-อู  คิม ย็อง-ซัม  คิม แด-จุง  โน มู-ฮย็อน  โค กุน  อี มย็อง-บัก  พัก กึน-ฮเย  ฮวัง กโย-อัน  มุน แจ-อิน  ยุน ซ็อก-ย็อล  |  |
ตัวเอียง หมายถึงผู้รักษาการในตำแหน่งประธานาธิบดี
| ด ค กนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐเกาหลี |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  Lee Beom-seok  Shin Sung-mo  ชัง มย็อน  Heo Jeong  Yi Yun-yong  Chang Taek-sang  แพ็ก ดู-จิน  แพ็ก ดู-จิน  Pyon Yong-tae  Paek Han-song  post abolished, 1954–1960  Ho Chong  ชัง มย็อน  Jang Do-young  Song Yo-chan  พัก ช็อง-ฮี  Kim Hyun-chul  Choi Tu-son  Chung Il-kwon  Paik Too-chin  Kim Jong-pil  ชเว กยู-ฮา  ชเว กยู-ฮา  Shin Hyun-hwak  Pak Choong-hoon  Nam Duck-woo  Nam Duck-woo  Yoo Chang-soon  Yoo Chang-soon  Kim Sang-hyup  Kim Sang-hyup  Chin Iee-chong  Chin Iee-chong  Shin Byung-hyun  Lho Shin-yong  Lho Shin-yong  Lee Han-key  Kim Chung-yul  Kim Chung-yul  Lee Hyun-jae  Lee Hyun-jae  Kang Young-hoon  Kang Young-hoon  Ro Jai-bong  Ro Jai-bong  Chung Won-shik  Chung Won-shik  Hyun Soong-jong  Hwang In-sung  Lee Hoi-chang  Lee Yung-dug  Lee Hong-koo  Lee Soo-sung  Goh Kun  Kim Jong-pil  Kim Jong-pil  Park Tae-joon  Lee Han-dong  Lee Han-dong  Chang Sang  Chang Dae-whan  Kim Suk-soo  Kim Suk-soo  Goh Kun  Lee Hae-chan  Han Myeong-sook  Han Duck-soo  Han Seung-soo  Chung Un-chan  Yoon Jeung-hyun  Kim Hwang-sik  ช็อง ฮง-ว็อน  Lee Wan-koo  Choi Kyoung-hwan  ฮวัง กโย-อัน  ยู อิล-โฮ  อี นัก-ย็อน  ช็อง เซ-กยุน  ฮง นัม-กี  คิม บู-คยุม  |  Lee Beom-seok  Shin Sung-mo  ชัง มย็อน  Heo Jeong  Yi Yun-yong  Chang Taek-sang  แพ็ก ดู-จิน  แพ็ก ดู-จิน  Pyon Yong-tae  Paek Han-song  post abolished, 1954–1960  Ho Chong  ชัง มย็อน  Jang Do-young  Song Yo-chan  พัก ช็อง-ฮี  Kim Hyun-chul  Choi Tu-son  Chung Il-kwon  Paik Too-chin  Kim Jong-pil  ชเว กยู-ฮา  ชเว กยู-ฮา  Shin Hyun-hwak  Pak Choong-hoon  Nam Duck-woo  Nam Duck-woo  Yoo Chang-soon  Yoo Chang-soon  Kim Sang-hyup  Kim Sang-hyup  Chin Iee-chong  Chin Iee-chong  Shin Byung-hyun  Lho Shin-yong  Lho Shin-yong  Lee Han-key  Kim Chung-yul  Kim Chung-yul  Lee Hyun-jae  Lee Hyun-jae  Kang Young-hoon  Kang Young-hoon  Ro Jai-bong  Ro Jai-bong  Chung Won-shik  Chung Won-shik  Hyun Soong-jong  Hwang In-sung  Lee Hoi-chang  Lee Yung-dug  Lee Hong-koo  Lee Soo-sung  Goh Kun  Kim Jong-pil  Kim Jong-pil  Park Tae-joon  Lee Han-dong  Lee Han-dong  Chang Sang  Chang Dae-whan  Kim Suk-soo  Kim Suk-soo  Goh Kun  Lee Hae-chan  Han Myeong-sook  Han Duck-soo  Han Seung-soo  Chung Un-chan  Yoon Jeung-hyun  Kim Hwang-sik  ช็อง ฮง-ว็อน  Lee Wan-koo  Choi Kyoung-hwan  ฮวัง กโย-อัน  ยู อิล-โฮ  อี นัก-ย็อน  ช็อง เซ-กยุน  ฮง นัม-กี  คิม บู-คยุม  |  |
ตัวเอียง หมายถึงผู้รักษาการในตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
ซาลิม อิบน์ อับดิลลาฮ์

ซาลิม อิบน์ อับดิลลาฮ์ (ชื่อเต็ม ซาลิม อิบน์ อับดิลลาฮ์ อิบน์ อุมัร อิบน์ อัลค็อฏฏอบ อัลอะดะวี) เป็นผู้รายงานหะดีษที่รู้จักกันดี และหลายอย่างเกี่ยวข้องโดยตรงจากบิดาของท่านคือ อับดุลลอฮ์ อิบน์ อุมัร ป้าของท่านคือ ฮัฟเศาะฮ์ บินต์ อุมัร ภรรยาคนหนึ่งของนะบีมุฮัมมัด
| ซาลิม อิบน์ อับดิลลาฮ์ |
| --- | --- |
سالم بن عبد الله
ส่วนบุคคล
เกิด: อัลมะดีนะฮ์, ฮิญาซ
มรณภาพ: c. 728 อัลมะดีนะฮ์, รัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ (ซาอุดีอาระเบีย ปัจจุบัน)
ที่ฝังศพ: อัลมะดีนะฮ์
ศาสนา: อิสลาม
บุพการี: อับดุลลอฮ์ อิบน์ อุมัร (บิดา)
ชาติพันธุ์: อาหรับ
ยุค: ยุคทองของอิสลาม
รู้จักจาก: ตาบิอีน และหนึ่งในนักรายงานกะดีษที่โด่งดัง
ญาติ:   ฮัฟเศาะฮ์ บินต์ อุมัร (ป้า)  อุมัร (ปู่)
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาฝรั่งเศส) Biography of Imam Salim Ibn 'Abdi Llah Ibn 'Umar by Imam Ibn Khallikan
จุดหมายปลายทางของเพลย์ (สายการบิน)

แอร์บัส เอ321นีโอของเพลย์
หน้านี้คือรายชื่อจุดหมายปลายทางของเที่ยวบินต่าง ๆ ของสายการบินเพลย์
ยุโรป

ออสเตรีย
ซัลทซ์บวร์ค (ท่าอากาศยานซัลทซ์บวร์ค) เส้นทางตามฤดูกาล
เบลเยียม
บรัสเซลส์ (ท่าอากาศยานบรัสเซลส์) เส้นทางตามฤดูกาล
เช็กเกีย
ปราก (ท่าอากาศยานปราก-วาตสลัฟ ฮาเวล) เส้นทางตามฤดูกาล
เดนมาร์ก
โคเปนเฮเกน (ท่าอากาศยานโคเปนเฮเกน)
ฝรั่งเศส
ปารีส (ท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกล)
เยอรมนี
เบอร์ลิน (ท่าอากาศยานเบอร์ลินบรันเดินบวร์ค)
กรีซ
เอเธนส์ (ท่าอากาศยานนานาชาติเอเธนส์) เส้นทางในอนาคต, เส้นทางตามฤดูกาล
ไอซ์แลนด์
เรคยาวิก (ท่าอากาศยานนานาชาติเคลฟลาวิค) ฐานการบิน
ไอร์แลนด์
ดับลิน (ท่าอากาศยานดับลิน)
อิตาลี
โบโลญญา (ท่าอากาศยานโบโลญญา) เส้นทางตามฤดูกาล
โปแลนด์
วอร์ซอ (ท่าอากาศยานวอร์ซอ ชอ แป็ง)  เส้นทางตามฤดูกาล
โปรตุเกส
ลิสบอน (ท่าอากาศยานลิสบอน)
โปร์ตู (ท่าอากาศยานโปร์ตู) เส้นทางในอนาคต, เส้นทางตามฤดูกาล
สเปน
อาลิกันเต (ท่าอากาศยานอาลิกันเต-เอลเช)
บาร์เซโลนา (ท่าอากาศยานบาร์เซโลนา)
ลัสปัลมัส (ท่าอากาศยานกรันกานาเรีย) เส้นทางตามฤดูกาล
มาดริด (ท่าอากาศยานมาดริด-บาราฆัส)
มาลากา (ท่าอากาศยานมาลากา) เส้นทางตามฤดูกาล
ปัลมา (มาจอร์กา) (ท่าอากาศยานปัลมา เดอ มาจอร์กา) เส้นทางตามฤดูกาล
ซานตากรุซเดเตเนริเฟ (ท่าอากาศยานเตเนริเฟ-เซาธ์)
สวีเดน
กอเทนเบิร์ก (ท่าอากาศยานกอเทนเบิร์ก แลนด์เวทเตอร์) เส้นทางตามฤดูกาล
สวิตเซอร์แลนด์
เจนีวา (ท่าอากาศยานนานาชาติเจนีวา) เส้นทางในอนาคต, เส้นทางตามฤดูกาล
สหราชอาณาจักร
ลิเวอร์พูล (ท่าอากาศยานลิเวอร์พูล จอห์น เลนนอน)
ลอนดอน (ท่าอากาศยานลอนดอนสแตนสเต็ด)
อเมริกาเหนือ

แคนาดา
แฮมิลตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์นซีแฮมิลตัน) เส้นทางในอนาคต
สหรัฐอเมริกา
บอลทิมอร์ (ท่าอากาศยานนานาชาติบอลทิมอร์/วอชิงตัน)
บอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน)
นิวเบิร์ก (ท่าอากาศยานนานาชาติสจ๊วต)
วอชิงตัน ดี.ซี. (ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตันดัลเลส)
จุดหมายปลายทางที่เลิกบินแล้ว > จุดหมายปลายทางที่เลิกบินในยุโรป

เนเธอร์แลนด์
อัมสเตอร์ดัม (ท่าอากาศยานอัมสเตอร์ดัมสคิปโฮล)
นอร์เวย์
สตาวังเงอร์ (ท่าอากาศยานสตาวังเงอร์)
ทร็อนไฮม์ (ท่าอากาศยานทร็อนไฮม์)
ชาร์ป (แก้ความกำกวม)

ชาร์ป อาจหมายถึง
ชาร์ป โน้ตดนตรีแสดงถึงระดับเสียงที่สูงขึ้น ครึ่งเสียงจากปกติซึ่งใช้เสียงเต็ม
ชาร์ป คอร์ปอเรชั่น บริษัทเครื่องใช้ไฟฟ้า
บริษัท ชาร์ป เทพนคร จำกัด บริษัทชาร์ปประเทศไทย
ชาร์ป (วงดนตรีเกาหลีใต้) สังกัดเวิลด์มิวสิกเอนเตอร์เทนเมนต์
ชาร์ล ดี. นิวตัน

ชาร์ล เดมอน นิวตัน (เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1861 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1930) เป็นนักกฎหมายและนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา เป็นบุตรของแดเนียล นิวตัน และ พอลลี เอ. บรุนเดจ นิวตัน และเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1887 ชาร์ล เดมอน นิวตัน สมรสกับ เนลลี เอี. ดูร์ฟี ชาร์ล นิวตัน เป็นวุฒิสภารัฐนิวยอร์ก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1915 จนถึงปี ค.ศ. 1918 และภายหลังที่เลิกเล่นการเมือง ชาร์ล นิวตันก็เป็นอัยการสูงสุด ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 จนถึงปี ค.ศ. 1922
ซู เลวิส

ซู เลวิส (เกิดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1954) เป็นนักกีฬาว่ายน้ำ เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
คอเนอร์ มักล็อกลิน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 มักล็อกลินกับนอร์เทิร์นไอร์แลนด์ ใน ค.ศ. 2019
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  คอเนอร์ เกราร์ด มักล็อกลิน
วันเกิด:   (1991-07-26) 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  เบลฟาสต์ ไอร์แลนด์เหนือ
ส่วนสูง:  1.83 m (6 ft 0 in)
ตำแหน่ง:  แบ็กขวา
สโมสรเยาวชน
0000–2007:  ลินฟีลด์
2007–2009:  เปรสตันนอร์ธเอ็นด์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2012 |  เปรสตันนอร์ธเอ็นด์ |  24 |  (0) |
| 2012 |  → ชรูว์สบรีทาวน์ (ยืม) |  4 |  (0) |
| 2012–2017 |  ฟลีตวุดทาวน์ |  172 |  (7) |
| 2017–2019 |  มิลล์วอลล์ |  32 |  (1) |
| 2019–2021 |  ซันเดอร์แลนด์ |  40 |  (0) |
| 2021–2022 |  ฟลีตวุดทาวน์ |  9 |  (0) |
ทีมชาติ‡
|  |  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี |  9 |  (0) |
|  |  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี |  9 |  (0) |
|  |  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี |  14 |  (1) |
| 2010–2012 |  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี |  7 |  (0) |
| 2011–2021 |  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ |  43 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 10:04, 1 พฤษภาคม 2021 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 20:10, 28 มีนาคม 2021 (UTC)
คอเนอร์ เกราร์ด มักล็อกลิน (เกิดวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1991) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไอร์แลนด์เหนือผู้เล่นในตำแหน่งแบ็กขวา
สโมสรอาชีพ > เปรสตันนอร์ธเอ็นด์

มักล็อกลินเกิดที่เบลฟาสต์ และได้เริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพกับเปรสตันนอร์ธเอ็นด์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 โดยเขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 ในนัดที่พ่ายแพ้ต่อฮัลล์ซิตี 0–2 ต่อมาในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน 2010 มักล็อกลินตัดสินใจต่อสัญญากับสโมสรจนถึง ค.ศ. 2013 ต่อมาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2011 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับชรูว์สบรีทาวน์
เขาปรากฏในรายชื่อผู้เล่นที่จะย้ายออกจากสโมสรในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2012
สโมสรอาชีพ > ฟลีตวุดทาวน์

มักล็อกลินย้ายไปฟลีตวุดทาวน์ในวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 และได้ต่อสัญญาสามปีกับสโมสรในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 เขาสามารถทำประตูแรกในอาชีพของเขาได้
สโมสรอาชีพ > มิลล์วอลล์

มักล็อกลินเซ็นสัญญากับมิลล์วอลล์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 และทำประตูแรกในนามสโมสรในนัดที่เสมอกับควีนส์พาร์กเรนเจอส์ 2–2 เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2017
สโมสรอาชีพ > ซันเดอร์แลนด์

มักล็อกลินย้ายไปซันเดอร์แลนด์แบบไม่มีค่าตัวในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2019
ทีมชาติ

มักล็อกลินเคยเล่นให้กับทีมชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์ชุดเยาวชน ต่อมาเขาถูกเรียกติดทีมชาติชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 และได้ลงเล่นครั้งแรกในนัดที่แพ้อิตาลี 0–3 เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2011
มักล็อกลินได้ลงเล่นให้กับทีมชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์ในนัดแรกของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 นัดที่พบกับโปแลนด์
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2011 | 1 | 0 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2014 | 6 | 0 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2015 | 7 | 0 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2016 | 9 | 1 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2017 | 8 | 0 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2018 | 3 | 0 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2019 | 2 | 0 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 36 | 1 |