stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศศลักษณ์ พันธุ์หาญ

| ศศลักษณ์ พันธุ์หาญ (เมย์) |
| --- | --- |
เกิด: 3 สิงหาคม พ.ศ. 2517 (50 ปี) ศศลักษณ์ พันธุ์หาญ
อาชีพ: นักแสดง, นายแบบ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2534 - 2542
ThaiFilmDb
ศศลักษณ์ พันธุ์หาญ (ชื่อเล่น: เมย์) เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2517 เป็นนักแสดง และนายแบบชายชาวไทย เป็นบุตรชายคนเล็กของครอบครัว จำนวน 5 คน (ชาย 3 หญิง 2) สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา โรงเรียนถนอมพิศวิทยา จากนั้นศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-5 โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) หลังจากนั้นได้สอบเทียบเพื่อเข้าศึกษาระดับอุดมศึกษา โดยหลังผ่านการสอบเทียบในช่วงชั้นมัธยมปีที่ 5 เขาเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา และสำเร็จการศึกษา คณะศิลปศาสตร์ สาขาการจัดการการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยศรีปทุม
ประวัติ

เข้าสู่วงการโดยฐานะนักแสดง นายแบบวัยรุ่น เริ่มเข้าวงการด้วยวัยเพียง 17 ปี มีผลงานชิ้นแรกในวงกรบันเทิงจากการเป็นนายแบบ ในโฆษณาของผลิตภัณฑ์สินค้าขนมกูลิโกะ แอลฟี่ จากการชักชวนของโมเดลลิ่ง จากนั้นได้รับการแนะนำ และสนับสนุนจากคุณ พจน์ อานนท์ ในการเข้าทดสอบบทและได้รับคัดเลือกจากบริษัทภาพยนตร์ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น ให้เป็นหนึ่งในนักแสดงหลัก ในภาพยนตร์เรื่อง อนึ่งคิดถึงพอสังเขป ในปี พ.ศ. 2535 ซึ่งจากความความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องนี้ ก็ทำให้ชื่อของศศลักษณ์ กลายเป็นที่รู้จักในกลุ่มผู้ชมที่เป็นเหล่าวัยรุ่นในช่วงเวลา
หลังจากนั้นก็ได้มีผลงานละครโทรทัศน์เรื่องแรกคือ "สี่แยกนี้อายุน้อย" ออกอากาศทางช่อง 3 หลังจากนั้นก็มีผลงานต่าง ๆ มากมายในวงการบันเทิง ทิ้งถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่น ถ่ายโฆษณา และแสดงมิวสิควีดีโอ ภายหลังในปี พ.ศ. 2542 ได้เงียบหายไปจากวงการบันเทิง
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละคร สี่แยกนี้อายุน้อย ทางช่อง 3 (พ.ศ. 2535)
ละคร ด้วยสองมือแม่นี้ที่สร้างโลก ทางช่อง 3 (พ.ศ. 2536)
ละคร ขบวนการสู้ผีไม่มีถอย ทางช่อง 3 (พ.ศ. 2537)
ละคร สิบหนึ่งเพื่อนกัน ทางช่อง 3 (พ.ศ. 2537)
ละคร หวานมันส์วันอลวน ทางช่อง 3 (พ.ศ. 2537)
ละคร วัยรุ่นวุ่นอยู่แล้ว ทางช่อง 7 (พ.ศ. 2537)
ละคร ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน ทางช่อง 7 (พ.ศ. 2538)
ละคร สี่บวกหนึ่งถึงจะเท่ห์ ทางช่อง 3 (พ.ศ. 2538)
ละคร 3 หนุ่ม 3 มุม ทางช่อง 7 (พ.ศ. 2539), (รับเชิญ)
ละคร แกงค์โย่โซโล่รัก (แต่ขอกั๊กใจ) ทางช่อง 3 (พ.ศ. 2539)
ผลงาน > ภาพยนตร์

ภาพยนตร์ อนึ่งคิดถึงพอสังเขป (พ.ศ. 2535)
ภาพยนตร์ 2 จ๊าบ 1 จี๊ด สองกลิ้งยังซิ่งไม่เท่าเธอ : รักตอบซะทีได้มั้ย (พ.ศ. 2539)
ผลงาน > ละครเวที

ละครเวทีเรื่อง กระชากฝันวันสยอง (ร่วมกับ แจ๊ป เพ็ญเพ็ชร, เคริก โรล์ลิ่ง, มด ปณต วิไลพล ฯลฯ), (พ.ศ. 2537)
ผลงาน > มิวสิควีดีโอ

เพลง บอดี้การ์ด ของ เต๋า สมชาย เข็มกลัด
เพลง เศษใจ ของ เต๋า สมชาย เข็มกลัด
เพลง คนเก่ง ของ เต๋า สมชาย เข็มกลัด
เพลง เก็บไว้ที่เดิม ของ แหม่ม พัชริดา วัฒนา
ภูตสาว โดคุโระจัง โหดทะลุมิติ

| --- | --- |
ภูตสาว โดคุโระจัง โหดทะลุมิติ
撲殺天使ドクロちゃん (Bokusatsu Tenshi Dokuro-chan)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Bludgeoning Angel Dokuro-Chan
แนว: ตลก
มังงะ
เขียนโดย: มาซากิ โอคายุ
วาดภาพโดย: โทริชิโมะ
สำนักพิมพ์:  Dengeki Bunko   Kadokawa Media   Daiwon C.I.
กลุ่มเป้าหมาย: Male
อนิเมะ
ภูตสาว โดคุโระจัง โหดทะลุมิติ
กำกับโดย: สึโทมุ มิซึชิมะ
สตูดิโอ: Hal Film Maker
มังงะ
เขียนโดย: มิทสึนะ ซาคุเซะ (เรื่อง)   มิทสึนะ โออุเซะ (ภาพ)
สำนักพิมพ์:  MediaWorks   Kadokawa Media
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็น
มังงะ
Bokusatsu Tenshi Dokuro-chan Ripiru
เขียนโดย: มิทสึนะ ซาคุเซะ (เรื่อง)   คาสึมุ คิริโนะ (ภาพ)
สำนักพิมพ์:  MediaWorks
กลุ่มเป้าหมาย: Seinen
เกม
Game ni Natta yo! Dokuro-chan: Kenkō Shindan Daisakusen
ผู้พัฒนา: Idea Factory
ผู้จัดจำหน่าย: IF Mate
แนว: วิชวลโนเวล
แพลตฟอร์ม: เพลย์สเตชัน 2
วางจำหน่ายเมื่อ: 10 พฤศจิกายน 2005
อนิเมะ
ภูตสาว โดคุโระจัง โหดทะลุมิติ 2
กำกับโดย: สึโทมุ มิซึชิมะ
สตูดิโอ: Hal Film Maker
ภูตสาว โดคุโระจัง โหดทะลุมิติ (ญี่ปุ่น: 撲殺天使ドクロちゃん; โรมาจิ: Bokusatsu Tenshi Dokuro-chan; ทับศัพท์: Bludgeoning Angel Dokuro-Chan) เป็นไลต์โนเวล แต่งโดย มาซากิ โอคายุ และวาดภาพประกอบโดย โทชิโมะ เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มกับนางฟ้าที่มาจากโลกอนาคต โดยไลต์โนเวล ได้ตีพิมพ์ครั้งแรกลงในนิตยสาร Dengeki hp ของสำนักพิมพ์ MediaWorks ต่อมามีเวอร์ชัน มังงะ วาดโดย มิทสึนะ โออุเซะ ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Dengeki Comic Gao! และสุดท้ายก็กลายมาเป็นอนิเมะ โดยออกอากาศในญี่ปุ่นระหว่างเดือนมีนาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2548 และซีซันที่สองออกอากาศระหว่างเดือน สิงหาคม ถึง พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และในปลายปี พ.ศ. 2548 ได้วางจำหน่ายเวอร์ชันเกมในชื่อ Game ni Natta yo! Dokuro-chan: Kenkō Shindan Daisakusen สำหรับเครื่อง เพลย์สเตชัน 2
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซค์หลักอย่างเป็นทางการของอนิเมะ ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  (archived กรกฎาคม 30, 2008). (ญี่ปุ่น)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 224

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 224 |
| --- | --- |
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 224 ในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 225.356 กิโลเมตร (140.030 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตก:  ถ.มิตรภาพ ใน อ.เมือง จ.นครราชสีมา
 :    ทล.205 ใน  อ.เมือง จ.นครราชสีมา   ทล.226 ใน  อ.เมือง จ.นครราชสีมา   ทล.290 ใน  อ.เมือง จ.นครราชสีมา   ทล.24 ใน  อ.โชคชัย จ.นครราชสีมา   ทล.348 ใน อ.ปะคำ จ.บุรีรัมย์ 
ปลายทางทิศตะวันออก:  ทล.214 ใน อ.กาบเชิง จ.สุรินทร์
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 224 สายนครราชสีมา–หินโคน เป็นเส้นทางที่เชื่อมต่อการจราจรระหว่างจังหวัดนครราชสีมา กับอำเภอที่อยู่ติดกับพรมแดนประเทศกัมพูชาของจังหวัดบุรีรัมย์ และจังหวัดสุรินทร์ รวมระยะทางทั้งหมด 225.356 กิโลเมตร และเป็นเส้นทางที่เชื่อมต่อระหว่างเทศบาลนครนครราชสีมาไปยังประเทศกัมพูชาได้
เส้นทางเริ่มต้นทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มีเส้นทางแยกมาจากถนนมิตรภาพ ที่ทางแยกนครราชสีมา ในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา อำเภอเมืองนครราชสีมา ไปทางทิศตะวันออก จากนั้นจึงตัดกับถนนสุรนารายณ์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205) จากนั้นโค้งลงทิศใต้ไปยังอำเภอโชคชัย แล้วตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 (ช่วงถนนเดชอุดม) เรียกถนนในช่วงนี้ว่า ถนนราชสีมา–โชคชัย จากเส้นทางผ่านอำเภอครบุรี และอำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา จากนั้นเส้นทางจะขนานไปกับพรมแดนไปทางทิศตะวันออก เข้าเขตจังหวัดบุรีรัมย์ ผ่านอำเภอปะคำ อำเภอละหานทราย อำเภอบ้านกรวด แล้วเข้าสู่จังหวัดสุรินทร์ ผ่านอำเภอพนมดงรัก และไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 214 ที่ทางแยกหินโคน ตำบลโคกตะเคียน อำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์ ซึ่งหากเลี้ยวไปทางขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 214 ก็จะสามารถออกสู่ประเทศกัมพูชาได้ เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงนครราชสีมาที่ 2 และ 3, แขวงทางหลวงบุรีรัมย์, แขวงทางหลวงสุรินทร์
รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นครราชสีมา | 0+000 | แยกนครราชสีมา | เชื่อมต่อจาก:   ถนนมิตรภาพ ไป สระบุรี, กรุงเทพฯ | เชื่อมต่อจาก:   ถนนมิตรภาพ ไป สระบุรี, กรุงเทพฯ |  |
| นครราชสีมา | 0+000 | แยกนครราชสีมา |   ถนนมิตรภาพ ไป ขอนแก่น  | ไม่มี |  |
| นครราชสีมา | 0+925 | แยกอนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี | ถนนเทศบาล ไป โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา                 | ถนนเทศบาล ไป อนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี |  |
| นครราชสีมา | 1+950 | แยกประตูน้ำ |  ถนนสุรนารายณ์ ไป ชัยภูมิ, ขอนแก่น  | ไม่มี |  |
| นครราชสีมา | 3+750 | สะพาน ข้ามทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ | สะพาน ข้ามทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ | สะพาน ข้ามทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ | สะพาน ข้ามทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ |
| นครราชสีมา | 5+200 | แยกหัวทะเล |  ทล.226 ไป อ.เฉลิมพระเกียรติ, บุรีรัมย์  | ไม่มี |  |
| นครราชสีมา | 5+500 | − |  ทล.2426 ไปบรรจบ  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226  | ไม่มี |  |
| นครราชสีมา | 8+750 | − |  ทางหลวงชนบท นม.1111 ไปบรรจบ  ถนนมิตรภาพ  | ไม่มี |  |
| นครราชสีมา | 13+750 | − |  ถนนวงแหวนรอบเมืองนครราชสีมา ไป อ.เฉลิมพระเกียรติ  |  ถนนวงแหวนรอบเมืองนครราชสีมา ไป อ.ปักธงชัย, สระบุรี |  |
| นครราชสีมา | 17+100 | − | นม.3024 ทางหลวงชนบท นม.3024 ไป อ.จักราช  | ทางหลวงท้องถิ่น ไป องค์การบริหารส่วนตำบลด่านเกวียน |  |
| นครราชสีมา | 23+980 | − |  ทล.2310 ไป อ.ปักธงชัย  | ไม่มี |  |
| นครราชสีมา | 32+025 | แยกโชคชัย |  ถนนสีคิ้ว–เดชอุดม ไป อ.หนองกี่, บุรีรัมย์  |  ถนนสีคิ้ว–เดชอุดม ไป อ.สีคิ้ว, สระบุรี |  |
| นครราชสีมา | 35+125 | − |  ทล.2421 ไป บ้านกระโทก                 |  ทล.2421 ไป อ.ปักธงชัย, อ.วังน้ำเขียว |  |
| นครราชสีมา | 65+750 | − |  ทล.2365 ไป บ้านดอนแขวน                 |  ทล.2365 ไป เขื่อนลำแชะ |  |
| นครราชสีมา | 90+500 | − |  ทล.2166 เข้าตัว อ.เสิงสาง, ไป อ.หนองกี่  |  ทล.2356 ไป หาดชมตะวัน |  |
| บุรีรัมย์ | 111+600 | − | บร.3052 ทางหลวงชนบท บร.3052 ไป อ.โนนสุวรรณ  | ไม่มี |  |
| บุรีรัมย์ | 117+000 | − | ไม่มี  |  ทล.224 ไป อ.ละหานทราย, อ.ตาพระยา |  |
| บุรีรัมย์ | 117+000 | − | ตรงไป:  ทล.2446 ไป อ.ปะคำ | ตรงไป:  ทล.2446 ไป อ.ปะคำ |  |
| บุรีรัมย์ | 122+975 | − |   ทล.348 ไป อ.ปะคำ, บุรีรัมย์  |   ทล.348 ไป อ.ตาพระยา, สระแก้ว |  |
| บุรีรัมย์ | 139+975 | − | ไม่มี  |  ทล.2120 ไป อ.โนนดินแดง, สระแก้ว |  |
| บุรีรัมย์ | 170+490 | แยกนิคมบ้านกรวด |  ทล.2445 ไป อ.บ้านกรวด, บุรีรัมย์  |  ทล.224 ไป อ.กาบเชิง, อ.พนมดงรัก |  |
| บุรีรัมย์ | 187+750 | − | บร.3056 ทางหลวงชนบท บร.3056 ไป อ.บ้านกรวด  |  ทล.224 ไป อ.พนมดงรัก, สุรินทร์ |  |
| บุรีรัมย์ | 187+750 | − | ตรงไป: ทางหลวงท้องถิ่น ไป บ้านโคกกระชาย | ตรงไป: ทางหลวงท้องถิ่น ไป บ้านโคกกระชาย |  |
| บุรีรัมย์ | 193+000 | − |  ทล.2375 ไปบรรจบ  ถนนสีคิ้ว–เดชอุดม  | ไม่มี |  |
| บุรีรัมย์ | 206+200 | − |  ทล.2397 ไป อ.ปราสาท  | ทางหลวงท้องถิ่น ไป บ้านช้างหมอบ |  |
| บุรีรัมย์ | 225+356 | แยกหินโคน |  ทล.214 ไป อ.ปราสาท, สุรินทร์  |  ทล.214 ไป อ.กาบเชิง, จุดผ่านแดนถาวรช่องจอม |  |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
V

สำหรับอัลบั้มเพลงของมารูนไฟฟ์ ดูที่ ไฟฟ์ (อัลบั้มมารูนไฟฟ์)
V (ตัวใหญ่:V ตัวเล็ก:v) เป็นอักษรละติน ตัวที่ 22
ชื่อเรียก

ในภาษาอังกฤษ เรียกว่า "วี" (vee) (/viː/)
ในภาษาเยอรมันและภาษาโปแลนด์ เรียกว่า "เฟา" (vau)
ในภาษาฝรั่งเศส เรียกว่า "เว" (vé)
ในภาษาสเปน เรียกว่า "อูเบ" (uve)
ในภาษาอิตาลี เรียกว่า "วู" หรือ "วี"
ในภาษาญี่ปุ่น เรียกว่า "วี" (ヴィー) และมักจะถูกเรียกว่า "บุอิ" หรือ "บุย" (ブイ)
ในภาษาไทย นิยมเรียกว่า "วี"
ในภาษาเวียดนามและภาษาแอลเบเนีย เรียกว่า "เว" หรือ "เวอ"
เสียงอ่าน

ในภาษาอังกฤษและภาษาอิตาลี - v ออกเสียงคล้าย ว (van = แวน, vasto = วัสโต) แต่ถ้าเป็นตัวสะกดจะออกเสียงคล้าย ฟ (love = เลิฟ, provvidenza = ปรอฟวีเดนซา)
ในภาษาเยอรมัน - ออกเสียงคล้าย ฟ (von = ฟอน)
ในภาษาสเปน - ออกเสียงคล้าย บ (vaca = บากา)
ในโรมะจิในภาษาญี่ปุ่น - ไม่มีการใช้อักษร v โดยจะใช้อักษร b แทน
ความหมาย

ในการเขียนเลขโรมัน V มีค่าเท่ากับ 5
V เป็นสัญลักษณ์แทน ดาวศุกร์ (Venus)
V เป็นสัญลักษณ์ของธาตุวาเนเดียม
สัญลักษณ์มือรูป V โดยชูนิ้วชี้และนิ้วกลางขึ้น สัญลักษณ์แทน "ชัยชนะ" หรือจำนวน 2
ในทางไฟฟ้า V สัญลักษณ์แทน โวลต์
ชันแนลวี (Channel V) เป็นช่องรายการเพลง
ในทางฟิสิกส์ v ใช้แทน ความเร็ว หรือ อัตราเร็ว
V เป็นชื่อหุ่นยนต์หนึ่งในการ์ตูนเรื่อง กันดั้ม (วีกันดั้ม)
ในรายการทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชียของไทย V ใช้เป็นอักษรนำหน้ารหัสประจำตัวของนักล่าฝัน อาจมีความหมายว่า Vote เช่น V10 อาจหมายถึง Vote 10 หรือ Vote Number 10
V คือ verb และ version
อื่นๆ

V เป็นอักษรหนึ่งที่ไม่ค่อยมีการใช้งานในภาษาอังกฤษ เช่นเดียวกับ J, K, W และ Y
วัดถ้ำเขาเต่า

| วัดถ้ำเขาเต่า |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดถ้ำเขาเต่า, วัดเขาเต่า
ที่ตั้ง: ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: พระพุทธศากยชินมหาราช
เจ้าอาวาส: พระครูบุญญาภิราม
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดถ้ำเขาเต่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
วัดถ้ำเขาเต่าตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
วัดตั้งอยู่บริเวณเขาเต่าและติดทะเล ทางเข้าด้านหน้าจะจำลองเป็นถ้ำด้วยปูนปั้น ถัดไปประดิษฐานพระโพธิสัตว์กวนอิม หรือ เจ้าแม่กวนอิม มีหลวงพ่อองค์ใหญ่ พระพุทธศากยชินมหาราช ประดิษฐานอยู่บนยอดสูงสุดของวัดถ้ำเขาเต่า หันหน้าออกไปทางทะเล เป็นพระพุทธรูปศิลปะสุโขทัยมีขนาดหน้าตักกว้าง 9.99 เมตร
อุโบสถ์หลังแรกสร้างเป็นถ้ำหิน มีพระสังกัจจายน์องค์ใหญ่ ตั้งอยู่ด้านหน้าและในถ้ำยังมีพระพุทธรูปปางต่าง ๆ อุโบสถ์ที่สองตั้งอยู่บนเนินเขา สร้างด้วยสีสันสดใสและสะดุดตา
ยุน จี-ซ็อง

| ยุน จี-ซ็อง |
| --- | --- |

เกิด:  (1991-03-08) 8 มีนาคม ค.ศ. 1991 (33 ปี) ว็อนจู จังหวัดคังว็อน เกาหลีใต้
สัญชาติ: เกาหลี
การศึกษา:  National High School Of Traditional Arts, Seoul, South Korea  มหาวิทยาลัยมย็องจี  มหาวิทยาลัยทงกุก 
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2017–ปัจจุบัน
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป
เครื่องดนตรี: ร้องนำ เปียโน
ค่ายเพลง: แอลเอ็ม เอ็มเอ็มโอ วายเอ็มซี สวิง


ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 윤지성
ฮันจา: 尹智聖
อาร์อาร์: Yun Jiseong 
เอ็มอาร์: Yun Chisŏng 
 
 นักดนตรี
เว็บไซต์: yoonjisung.lm-ent.com
ลายมือชื่อ

ยุน จี-ซ็อง (อังกฤษ: Yoon Ji-sung; เกาหลี: 윤지성; เกิด 8 มีนาคม พ.ศ. 2534) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงจากการแข่งขันได้อันดับที่แปดจากรายการเรียลลิตี้ พรอดิวซ์ 101 ซีซั่น 2 และเป็นอดีตหัวหน้าวง วอนนาวัน ของเกาหลีใต้ หลังจากวอนนาวันยุบวง ยุนก็ได้เปิดตัวในฐานะศิลปินเดี่ยวด้วยอีพีแรกชื่อว่า Aside เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กวอนนาวัน |
| --- | --- |
 ยุน จี-ซ็อง  ฮา ซ็อง-อุน  ฮวัง มิน-ฮย็อน  อง ซ็อง-อู  คิม แจ-ฮวัน  คัง แดเนียล  พัก จี-ฮุน  พัก อู-จิน  แพ จิน-ย็อง  อี แด-ฮวี  ไล่ กวานหลิน 
สตูดิโออัลบั้ม:  1¹¹=1 (Power of Destiny) 
อีพี:  1×1=1 (To Be One)  1-1=0 (Nothing Without You)  0+1=1 (I Promise You)  1÷x=1 (Undivided) 
เพลง:  "นายานา (พิกมี)"  "เนเวอร์"  "Energetic"  "Burn It Up"  "Beautiful"  "I Promise You (I.P.U.)"  "Boomerang"  "Light" 
คอนเสิร์ต:  One: The World 
เกี่ยวข้อง:  พรอดิวซ์ 101 (ฤดูกาล 2)  YMC Entertainment  สโตนมิวสิกเอนเตอร์เทนเมนต์  นิวอิสต์  Hotshot 
 ผลงานเพลง  รางวัลและการเสนอชื่อ
ความขัดแย้งที่ซันริซูกะ

ความขัดแย้งที่ซันริซูกะ (ญี่ปุ่น: 三里塚闘争) เป็นความขัดแย้งระหว่างรัฐบาลญี่ปุ่นกับชุมชนเกษตรกรซันริซูกะในขณะนั้น (ปัจจุบันอยู่ในนครนาริตะ) ซึ่งรวมถึงเกษตรกร ผู้อยู่อาศัย และผู้ที่คัดค้านการก่อสร้างท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ (ขณะนั้นชื่อท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียวใหม่) โดยเกิดจากเหตุที่รัฐบาลตัดสินใจก่อสร้างท่าอากาศยานในซันริซูกะโดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้อยู่อาศัยในเมืองนั้น
ในอดีต เคยเกิดเหตุการณ์ประท้วงครั้งหนึ่งโดยกลุ่มผู้คัดค้านซึ่งมีผู้ประท้วงสูงสุดถึง 17,500 คน โดยมีตำรวจต่อต้านการจลาจลเข้ามาในหลายโอกาส และเคยเกิดเหตุการณ์ลอบทำลายท่าอากาศยานมาแล้ว 10 ครั้งตั้งแต่เปิดใช้งานท่าอากาศยานมากว่า 50 ปี
จุดชนวนความขัดแย้ง > ความต้องการด้านการบินและการวางแผนการก่อสร้างท่าอากาศยานแห่งใหม่

ตั้งแต่ พ.ศ. 2503 ประเทศญี่ปุ่นมีความต้องการด้านการบินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเนื่องจากการเติบโตของเศรษฐกิจของประเทศที่รวดเร็ว จึงมีความกังวลว่าท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียวอาจบรรจุคนได้ถึงขีดจำกัดใน พ.ศ. 2513 แต่ในขณะนั้น การขยายท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียวก็ไม่ใช่ทางเลือกที่ดี เนื่องจากมีปัญหาด้านทรัพยากรเป็นอย่างมาก คณะรัฐมนตรีนำโดย ฮายาโตะ อิเกดะ ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ได้ลงมติอนมุติให้มีการก่อสร้างท่าอากาศยานแห่งใหม่อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505
เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2506 กระทรวงคมนาคมของญี่ปุ่นได้วางแผนการก่อสร้างท่าอากาศยานแห่งใหม่ภายใต้ชื่อ "ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียวใหม่" โดยได้มีการวางแผนว่าจะใช้พื้นที่ประมาณ 23 ตารางกิโลเมตร ซึ่งในบริเวณดังกล่าวรวมถึงเขตเมืองโทมิซาโตะ ยาจิมาตะ และเมืองอื่น ๆ อีกหลายเมืองในจังหวัดชิบะและจังหวัดอิบารากิ เมื่อเดือนธันวาคมปีเดียวกัน คณะกรรมการด้านการบินได้รายงานถึงกระทรวงคมนาคมว่าแนะนำให้เลือกเขตเมืองโทมิซาโตะเป็นเขตก่อสร้าง โดยไม่ได้อ้างอิงว่าจะได้ที่ดินบริเวณนั้นมาใช้ในการก่อสร้างได้อย่างไร
เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 คณะรัฐมนตรีนำโดย เอซากุ ซาโต นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นได้แถลงเกี่ยวกับวางแผนการก่อสร้างในเขตเมืองโทมิซาโตะอย่างไม่เป็นทางการและอย่างไม่คาดคิด โดยพื้นที่ที่จะใช้ในการก่อสร้างที่วางแผนไว้กินเนื้อที่ประมาณครึ่งหนึ่งของเมืองโทมิซาโตะ และอาจนำมาสู่การสูญหายของเมืองหลายเมืองได้ ประกอบกับในขณะนั้น การใช้อากาศยานยังไม่ค่อยเป็นที่นิยมในหมู่ประชาชนทั่วไปมากนัก ทำให้ประชาชนที่อาศัยอยู่ในบริเวณนั้นกังวลว่าการก่อสร้างท่าอากาศยานจะเป็นการรบกวนสิ่งแวดล้อมในบริเวณดังกล่าว ไม่ว่าจะเป็นมลภาวะทางเสียง หรือปัญหาอื่น ๆ ก็ตาม โดยก่อนหน้านั้นมีการรวมตัวกันของกลุ่มผู้คัดค้านการก่อสร้างท่าอากาศยาน ซึ่งมีกลุ่มเกษตรกรและพรรคที่คัดค้านการก่อสร้างในครั้งนี้ด้วย (ซึ่งได้แก่พรรคคอมมิวนิสต์ญี่ปุ่นและพรรคประชาธิปไตยสังคมญี่ปุ่น) และยังรวมไปถึงเจ้าหน้าที่ในบริเวณดังกล่าวที่ไม่ทราบข่าวสารเกี่ยวกับการก่อสร้างด้วย จนทำให้คณะรัฐมนตรีต้องชะลอการตัดสินใจการก่อสร้างนี้ไปก่อน
จุดชนวนความขัดแย้ง > การกำหนดสถานที่ก่อสร้างใหม่

จนถึง พ.ศ. 2509 กระแสการคัดค้านก็ไม่มีท่าทีที่จะเบาลง จนรัฐบาลกังวลว่าการก่อสร้างอาจจะนำไปสู่การหยุดชะงัก คณะรัฐมนตรีในขณะนั้นจึงต่อรองกับโทกุจิ วาคาซะ ผู้ช่วยรัฐมนตรี ทาเกโตะ โทโมโน นายกเทศมนตรีจังหวัดชิบะ และโชจิโร คาวาชิมะ ผู้ช่วยประธานพรรคเสรีประชาธิปไตยในขณะนั้นอย่างลับ ๆ โดยได้ตัดสินใจกำหนดสถานที่ก่อสร้างใหม่ไปยังไร่โกเรียว ซึ่งอยู่ห่างจากแห่งเดิม 4 กิโลเมตรไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นที่ดินของรัฐ เพื่อไม่ให้เกิดการเวนคืนที่ดินส่วนบุคคล และยังมีการคาดการณ์ว่าจะชดใช้ชุมชนเกษตรกรรมซันริซูกะซึ่งเป็นบริเวณที่เต็มไปด้วยความยากจนเมื่อมีเงินมากพอที่จะสามารถชดใช้ได้ จนรัฐบาลได้ตัดสินใจเลือกบริเวณซันริซูกะเป็นสถานที่ก่อสร้างเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2509 โดยมีกำหนดเสร็จสิ้นในปลาย พ.ศ. 2516
การรวมตัวกันของกลุ่มผู้คัดค้านการก่อสร้างท่าอากาศยาน

สัญลักษณ์ของสันนิบาตกลุ่มผู้คัดค้านการก่อสร้างท่าอากาศยานนาริตะซันริซูกะ-ชิบายามะ (บน) ธงที่ใช้ในการเดินขบวนของกลุ่มผู้ประท้วง (ล่าง)
เนื่องจากมีประชาชนที่อยู่อาศัยในบริเวณดังกล่าวคัดค้านการก่อสร้างเป็นส่วนมาก จึงมีการรวมตัวกันของกลุ่มผู้คัดค้านการก่อสร้างท่าอากาศยานซึ่งอาศัยอยู่ในซันริซูกะและชิบายามะเมื่อ พ.ศ. 2509
รัฐบาลได้พยายามหลีกเลี่ยงการเวนคืนที่ดินของกลุ่มผู้อยู่อาศัยที่มีเหตุผลด้านสังคมและการเงิน แต่รัฐบาลก็ใช้วิธีต่าง ๆ ในการเวนคืนที่ดินของผู้อยู่อาศัยหลายคน ทำให้ประชาชนที่อยู่อาศัยในบริเวณดังกล่าวยังคงไม่พอใจและคัดค้านการก่อสร้าง โดยกลุ่มผู้คัดค้านได้มีการซื้อที่ดินที่อยู่ภายในสถานที่ก่อสร้างตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2509 ทำให้ในเดือนเดียวกัน นายกเทศมนตรีในขณะนั้นกล่าวว่าจะดำเนินการกับกลุ่มผู้คัดค้านที่มีการซื้อที่ดินภายในสถานที่ก่อสร้างทั้งหมด กลุ่มผู้คัดค้านจึงตอบโต้ด้วยการเดินขบวน การนั่งประท้วง และการร้องทุกข์ แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ
เมื่อเช้าวันที่ 10 ตุลาคม ตำรวจต่อต้านการจลาจลประมาณ 1,500 คนได้เข้ามาภายในบริเวณสถานที่ก่อสร้างเพื่อติดตั้งเสาสังเกตการณ์ โดยกลุ่มผู้คัดค้านได้เข้ามาขัดขวางด้วยการนั่งประท้วง แต่ถูกตำรวจต่อต้านการจลาจลปราบปรามอย่างรุนแรงภายใต้ข้อหาละเมิดกฎการจราจร จึงสามารถติดตั้งเสาสังเกตการณ์ได้สำเร็จ
การเพิ่มขึ้นของความขัดแย้ง

เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2512 มีการจัดพิธีปิดไร่โกเรียว และมีการประท้วงของผู้คัดค้าน และกลุ่มผู้ที่ประท้วงที่เป็นเยาวชนได้บุกทำลายห้องประชุม ทำให้แกนนำประท้วงกลายเป็นผู้ต้องหาไปทั่วประเทศ โดยสามารถจับกุมอิซซากุ โทมุระ และแกนนำคนอื่น ๆ อีก 13 คนได้สำเร็จเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2512 ภายใต้ข้อหาการบุกยึดถนนและการกีดขวางรถเกลี่ยดินที่เข้ามาทำงานก่อสร้าง
บริษัทที่ดูแลท่าอากาศยานได้อาศัยอำนาจรัฐในการเวนคืนพื้นที่ของผู้อยู่อาศัยที่เหลือเพื่อใช้ในการก่อสร้างโดยตลอด เมื่อ พ.ศ. 2513 ทางบริษัทได้มีการสำรวจที่ดินบริเวณที่ยังไม่ได้ถูกซื้อ โดยระหว่างการสำรวจ มีกลุ่มผู้คัดค้านนำสิ่งปฏิกูลเน่า สารคลอโรพิกริน และก้อนหินขว้างปาเข้าไปในสถานที่ที่มีการสำรวจ และต่อสู้กับกลุ่มคนในบริษัทโดยใช้ค้อนเคียวและไม้ไผ่ และกลุ่มผู้คัดค้านยังสร้างป้อมปราการในบริเวณดังกล่าว รวมถึงบริเวณใต้ดินด้วย แต่ได้ถูกนำออกไปในภายหลัง
เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2514 ฟูมิโอะ ซันโนมิยะ สมาชิกกลุ่มผู้คัดค้านคนหนึ่งที่เป็นเยาวชนได้ฆ่าตัวตาย โดยทิ้งจดหมายซึ่งกล่าวว่าเขาเกลียดผู้ที่นำท่าอากาศยานมาสู่ที่แห่งนี้มาก และเขาหมดแรงที่จะต่อสู้แล้ว โดยในปีนั้น ความขัดแย้งเริ่มรุนแรงขึ้น
จนส่งผลให้มีตำรวจต่อต้านการจลาจลเสียชีวิต 3 คนโดยได้รับบาดเจ็บสาหัส
เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2515 ทางท่าอากาศยานมีการทดสอบการบิน กลุ่มผู้คัดค้านจึงได้สร้างหอคอยสูง 60.6 เมตร (200 ฟุต) ภายในบริเวณเขตประชิดของรันเวย์ A เพื่อขัดขวางการทดสอบการบิน และยังคัดค้านการก่อสร้างท่อส่งน้ำมันแบบไอพ่นจากท่าเรือชิบะ ส่งผลให้การเปิดใช้งานต้องชะลอไป
การเปิดใช้งานท่าอากาศยาน

เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2520 คณะรัฐมนตรีในขณะนั้นได้ประกาศจะเปิดใช้งานท่าอากาศยานภายในปีดังกล่าว เมื่อวันที่ 17 เมษายน มีกลุ่มผู้คัดค้านออกมาชุนนุมประท้วงประมาณ 17,500 คนในสวนสาธารณะซันริซูกะ ส่งผลให้ความขัดแย้งรุนแรงขึ้นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา โดยเกิดการปะทะกันระหว่างกลุ่มผู้คัดค้านและเจ้าหน้าที่ตำรวจหลายครั้ง แต่การก่อสร้างก็ยังดำเนินต่อไป จนการเปิดใช้งานท่าอากาศยานในส่วนรันเวย์แรกต้องเลื่อนไปเป็นวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2521 แต่ก่อนที่จะเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 26 มีนาคม กลุ่มผู้คัดค้านได้เข้าบุกยึดบริเวณหอบังคับการบินของท่าอากาศยาน รวมทั้งได้ทำลายอุปกรณ์สิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ภายในท่าอากาศยาน ส่งผลให้เกิดความเสียหายอย่างมากจนต้องเลื่อนการเปิดใช้งานท่าอากาศยานไปอีก พร้อมกันนั้นได้มีการใช้มาตรการเพิ่มการรักษาความปลอดภัยภายในท่าอากาศยานอย่างเข้มงวด จนในที่สุดสามารถเปิดใช้งานได้อย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม แต่ในขณะนั้นก็ยังมีกลุ่มผู้คัดค้านตั้งรกรากอาศัยอยู่ภายในบริเวณท่าอากาศยานเป็นจำนวนมาก
หลังจากการเปิดใช้งานท่าอากาศยาน ก็ยังมีกระแสคัดค้านเป็นอย่างมาก จึงส่งผลให้มีการต่อรองกันระหว่างรัฐบาลกับกลุ่มผู้คัดค้านในเบื้องหลังอยู่หลายครั้ง แต่การต่อรองก็ไม่สำเร็จ เนื่องจากมีข่าวรั่วไหลไปยังสื่อมวลชน ส่งผลให้เกิดการปราบปรามกลุ่มผู้คัดค้านการก่อสร้างอย่างรุนแรง โดยเกิดเหตุโจมตีท่าอากาศยานแบบกองโจรถึง 511 ครั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2521 จนถึง พ.ศ. 2560
กลุ่มผู้คัดค้านและท่าอากาศยานนาริตะในปัจจุบัน

แม้ว่าท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียวจะแปรเปลี่ยนเป็นสนามบินระหว่างประเทศแล้ว แต่สนามบินนาริตะก็ยังเป็นสนามบินนานาชาติอันดับหนึ่งในญี่ปุ่น
เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 (ค.ศ. 2023) มีคำพิพากษาให้รื้อถอนหอคอยและโครงสร้างอื่น ๆ ที่สร้างโดยกลุ่มผู้ต่อต้านสนามบินบริเวณโดยรอบไร่นาใกล้กับรันเวย์แท็กซี่  ระหว่างปฏิบัติการรื้อถอนได้เกิดการปะทะกันระหว่างตำรวจปราบจลาจลประมาณร้อยนายและผู้ประท้วงประมาณ 50 คน ฝ่ายต่อต้านได้มีการขัดขวางการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่หลายรูปแบบ เช่น การปีนขึ้นไปบนยอดหอคอย  มีผู้ถูกจับกุมสามคนในข้อหาขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ราชการของตำรวจ  ถือเป็นความขัดแย้งที่ดำเนินมาตั้งแต่ยุคโชวะจนถึงปัจจุบัน
ดูเพิ่ม

ความขัดแย้งที่ซูนางาวะ
อำนาจเวนคืนอสังหาริมทรัพย์
หอคอยที่สร้างในสถานที่ก่อสร้างโดยสมาชิกกลุ่มผู้คัดค้าน
สโลแกนของผู้ต่อต้านสนามบินนาริตะความว่า "เราจะไม่ยอมให้พื้นที่เพาะปลูกของเราถูกยึด"
บล็อก (บาสเกตบอล)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ บล็อก (แก้ความกำกวม)
ออสการ์ ทอเรสต์ (เสื้อขาว) กำลังบล็อกลูกผู้เล่นฝ่ายตรงข้าม (ภาพจากลีกของอิตาลี)
บล็อก (อังกฤษ: block ย่อมาจาก blocked shot) ในกีฬาบาสเกตบอล ใช้เรียกเมื่อผู้เล่นฝ่ายตั้งรับสามารถปัดลูกบาสเกตบอลที่ถูกชู้ตไม่ให้เข้าในห่วง และฝ่ายรับต้องไม่ถูกมือผู้เล่นอีกฝ่ายมิฉะนั้นจะถือเป็นฟาล์ว การจะนับเป็นบล็อกได้ จะต้องปัดลูกขณะที่ลูกกำลังเคลื่อนที่ขึ้นข้างบ้น แต่ถ้าปัดเมื่อลูกกำลังตกลงมาจะถือว่าเป็น โกลเทนด์ (goaltend) และถือเป็นคะแนนของผู้ชู้ต ถ้าไปปัดลูกหลังจากลูกกระทบแป้นแล้วก็ถือเป็นโกลเทนด์เช่นเดียวกัน
เนื่องจากข้อได้เปรียบเรื่องความสูง ผู้เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์ และ ฟอร์เวิร์ด มักจะทำบล็อกได้มากสุด บล็อกถือเป็นการเล่นที่น่าตื่นเต้นอย่างหนึ่ง ผู้เล่นที่บล็อกเก่ง ๆ จะทำให้ผู้เล่นอีกฝ่ายชู้ตลูกใกล้แป้นยาก ลูกที่บล็อกได้ยังเพิ่มโอกาสการทำคะแนนด้วยการเล่น ฟาสต์เบรก (fastbreak คือรีบนำลูกวิ่งไปยัดห่วงฝ่ายตรงข้าม)
คนที่บล็อกลูกได้ดี ต้องมีประสาทและจังหวะที่ดี ตัวสูงหรือกระโดดได้สูง ผู้เล่นที่บล็อกเก่งอาจไม่ต้องบล็อกทุกลูก แต่ก็ทำให้อีกฝ่ายปรับท่าชู้ตทำให้โอกาสชู้ตพลาดง่ายขึ้น ผู้เล่นในเอ็นบีเอที่บล็อกเก่ง ๆ เช่น บิล รัสเซล วิลท์ แชมเบอร์เลน ฮาคีม โอลาจูวอน ดีคิมบี มูตอมโบ
สถิติเกี่ยวกับบล็อกในลีกเอ็นบีเอ

เอ็นบีเอเริ่มจดบันทึกสถิติเกี่ยวกับบล็อกในฤดูกาล 1973-74
สถิติเกี่ยวกับบล็อกในลีกเอ็นบีเอ > สถิติสูงสุดตลอดอาชีพการเล่น

ฮาคีม โอลาจูวอน (Hakeem Olajuwon) - 3830 บล็อก (18 ฤดูกาล)
คารีม อับดุล-จับบาร์ (Kareem Abdul-Jabbar) - 3189 บล็อก (20 ฤดูกาล)
ดีคิมบี มูตอมโบ (Dikembe Mutombo) - 3099 บล็อก (14 ฤดูกาล ปัจจุบันยังเล่นอยู่)
สถิติเกี่ยวกับบล็อกในลีกเอ็นบีเอ > สถิติสูงสุดในฤดูกาลเดียว

มาร์ก อีตัน (Mark Eaton) - 456 บล็อก (ฤดูกาล 1984-85 กับทีมยูทาห์ แจ๊ส)
มานูต โบล (Manute Bol) - 397 บล็อก (ฤดูกาล 1985-86 กับทีมวอชิงตัน บูลเล็ตส์)
เอลมอร์ สมิต (Elmore Smith) - 393 บล็อก (ฤดูกาล 1973-74 กับทีมลอสแอนเจลิส เลเกอรส์)
แหล่งข้อมูลอื่น

databaseBasketball.com รวมสถิติ ดราฟ รางวัล และประวัติศาสตร์ ของเอ็นบีเอ
อี จง-ว็อน

| อี จง-ว็อน |
| --- | --- |

เกิด:  (1994-12-31) 31 ธันวาคม ค.ศ. 1994 (29 ปี) ประเทศเกาหลีใต้
อาชีพ: นักแสดง, นายแบบ
ปีปฏิบัติงาน: 2018–ปัจจุบัน
ตัวแทน: เอโคโกลบอลกรุ้ป

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 이종원
อาร์อาร์: I Jong-won 
เอ็มอาร์: Ri Chong-wŏn 
 
อี จง-ว็อน เกาหลี: 이종원, อักษรโรมัน: Lee Jong-won; เกิด 31 ธันวาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงจากบทบาทในละครเช่น เรื่อง มายอันแฟมิเลียร์แฟมิลี, เอ็กซ์เอ็กซ์, และ เดอะสปายฮูเลิฟมี
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 | รีเกรต |  | ภาพยนตร์อิสระ |  |
| 2019 | เอาเออร์เบสบอล | คิม คย็อง-ชิก |  |  |
| 2019 | แฟมิลีอาฟแฟร์ | ซู-วัน |  |  |
| 2020 | มายดรีม | โน จุนซู |  |  |
ผลงานการแสดง > รายการโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| 2018 | Go, Back Diary | โด แจ-ฮยอน   |  |  |
อารยะ ชุมดวง

| อารยะ ชุมดวงม> ป.ช., ม.ว.ม..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 21 ตุลาคม พ.ศ. 2498 (69 ปี) จังหวัดสุโขทัย
พรรคการเมือง: พลังประชารัฐ (2566—ปัจจุบัน)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: ปวงชนชาวไทย (2525—2529) มวลชน (2529—2541) ชาติพัฒนา (2541—2547) มัชฌิมาธิปไตย (2550—2551) ชาติไทยพัฒนา (2551—2561) เพื่อไทย (2561—2566) ประชาธิปัตย์ (2566)
คู่สมรส: วาสนา ชุมดวง

อารยะ ชุมดวง อดีตเลขาธิการพรรคมวลชน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย ได้รับการเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคปวงชนชาวไทย