stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นักสืบสมองกล

| นักสืบสมองกล |
| --- | --- |
โปสเตอร์ใบปิดภาพนตร์
กำกับ: เดวิด เคลล็อกก์
บทภาพยนตร์:   เคอร์รี เอห์ริน  แซค เพนน์ 
เนื้อเรื่อง:   เคอร์รี เอห์ริน  ดาน่า โอลเซน 
สร้างจาก: Inspector Gadget โดย แอนดี เฮย์วาร์ด ยีน คาร์โลฟิน บรูโน เบียนคิ
อำนวยการสร้าง:   โรเจอร์ เบอร์นบาม  แอนดี เฮย์วาร์ด  จอร์แดน เคอร์เนอร์  แอรอน เมเยอร์สัน 
นักแสดงนำ:   แมททิว บรอเดริก  รูเพิร์ต เอเวอเร็ตต์  โจลี ฟิชเชอร์  มิเชล แทคเทิลเบิร์ค  ไมค์ แฮเกอร์ตี้  แอนดี้ ดิ๊ก  เชอรี โอเตรี่  แดบนีย์ โคลแมน 
กำกับภาพ: อดัม กรีนเบิร์ก
ตัดต่อ:   อลัน โคดี  ธอม โนเบิล 
ดนตรีประกอบ: จอห์น เด็บนีย์
บริษัทผู้สร้าง:   Walt Disney Pictures  Caravan Pictures  DiC Entertainment  Avnet–Kerner Productions  Roger Birnbaum Productions 
ผู้จัดจำหน่าย: Buena Vista Pictures
วันฉาย:   23 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 (1999-07-23) 
ความยาว: 78 นาที (theatrical cut) 110 นาที (original cut)
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $90 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
ทำเงิน: $134.4 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
นักสืบสมองกล (อังกฤษ: Inspector Gadget) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นสัญชาติอังกฤษ ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1999 นำแสดงโดย แมททิว บรอเดริก, รูเพิร์ต เอเวอเร็ตต์, โจลี ฟิชเชอร์, มิเชล แทคเทิลเบิร์ค, ไมค์ แฮเกอร์ตี้, แอนดี้ ดิ๊ก, เชอรี โอเตรี่, แดบนีย์ โคลแมน ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ นักสืบสมองกล 2
เนื้อเรื่องย่อ

จอห์น บราวน์ เป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยซึ่งทำงานผิดพลาด จากการได้รับบาดเจ็บสาหัสในการวางแผนการระเบิดโดยมีเจตนาร้าย เขาถูกนำตัวไปที่ห้องทดลองซึ่งเบรนด้าซึ่งเป็นศัลยแพทย์ด้านศัลยศาสตร์ชั้นนำได้เข้ามาแทนที่แขนขาของเขาด้วยเครื่องมืออันล้ำสมัย ชื่อ “Inspector Gadget” จากนั้น จอห์นพร้อมด้วยเพ็นนี่ หลานสาวของเขาได้ใช้พลังใหม่เพื่อค้นหาว่าใครอยู่เบื้องหลังการระเบิดครั้งนี้
นักแสดงนำ

แมททิว บรอเดริก รับบท โจนาธาน "จอห์น" บราวน์
รูเพิร์ต เอเวอเร็ตต์ รับบท แซนฟอร์ต สกอเล็ค/ ดร. คลอว์
โจลี ฟิชเชอร์ รับบท ดร. แบรนดอน แบรดฟอร์ด/ โรโบเบรนด้า
มิเชล แทคเทิลเบิร์ค  รับบท เพ็นนี่ บราวน์
ไมค์ แฮเกอร์ตี้ รับบท ซิกก์ส
แอนดี้ ดิ๊ก รับบท กราเมอร์
เชอรี โอเตรี่ รับบท เมเยอร์ วิลสัน
แดบนีย์ โคลแมน รับบท แฟรงค์ ควิมบีย์ที่ 3
การนำกลับมาสร้างใหม่

ในเดือนพฤษภาคมปี 2015 มีการประกาศว่าภาพยนตร์เรื่องใหม่ ที่รีบูตจากภาพยนตร์เรื่องนี้กำลังดำเนินงานสร้าง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
นักสืบสมองกล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
นักสืบสมองกล ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
นักสืบสมองกล ที่ออลมูวี
นักสืบสมองกล ที่รอตเทนโทเมโทส์
นักสืบสมองกล ที่เมทาคริติก
นักสืบสมองกล ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
นากแม่น้ำ

| นากแม่น้ำ |
| --- | --- |

นากแม่น้ำอเมริกาเหนือ (L. canadensis)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Mustelidae
วงศ์ย่อย:: Lutrinae
สกุล:: Lontra Gray, 1843

ชนิดต้นแบบ
Lutra canadensis  (= Lutra canadensis Schreber, 1777) Gray, 1843
ชนิด
 L. canadensis  L. felina  L. longicaudis  L. provocax
นากแม่น้ำ (อังกฤษ: River otter) เป็นนากสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Lontra (/ลอน-ตร้า/)
เป็นนากสกุลที่พบได้ในทวีปอเมริกา หรือซีกโลกใหม่ เดิมทีเคยถูกรวมให้เป็นสกุลเดียวกันกับสกุล Lutra หรือ นากใหญ่ แต่ปัจจุบันถูกจำแนกออกมาต่างหาก
การจำแนก

นากแม่น้ำอเมริกาเหนือ (Lontra canadensis)
นากทะเลอเมริกาใต้, นากแมว (Lontra felina)
นากแม่น้ำหางยาว, นากนีโอทรอปิคอล (Lontra longicaudis)
นากแม่น้ำใต้, นากแม่น้ำใหญ่, หมาป่าแม่น้ำ (Lontra provocax)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lontra ที่วิกิสปีชีส์
นัมเบอร์วันส์ (อัลบั้มมารายห์ แครี)

นัมเบอร์วันส์ (อังกฤษ: Number 1's) เป็นอัลบั้มที่ 8 ของศิลปินหญิงชาวอเมริกัน มารายห์ แครี ออกวางขายในยุโรปเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998 โดยโคลัมเบีย เรคคอร์ดส เป็นอัลบั้มรวมเพลงอัลบั้มแรกของเธอที่มีเพลงอันดับ 1 ในบิลบอร์ดทั้งหมดของเธอ 13 เพลง ทางด้านอันดับอัลบั้มเปิดตัวใน 5 อันดับแรกบนชาร์ท 
ในอัลบั้มมีเพลงใหม่อย่าง "Sweetheart" ที่เธอร่วมงานกับ เจอร์เมน ดูปริ และเพลง "When You Believe" ที่ร้องกับวิทนีย์ ฮูสตันในเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง เดอะ พรินซ์ ออฟ อียิปต์ (The Prince Of Egypt) และเพลง "I Still Believe" เพลงที่เธอนำมาทำใหม่ของเบรนด้า เค. สตารร์
จุดประสงค์ของการทำอัลบั้มนี้คือ การที่มารายห์ต้องการขอบคุณแฟนเพลงทุกคน ด้วยการรวมเพลงอันดับหนึ่งในอัลบั้มก่อน ๆ มาใส่ แล้วขับร้องเพลงใหม่เพิ่มเข้าไป ซึ่งมารายห์ได้ชี้แจงในปกซีดีไว้แล้ว
ชื่อเพลงในอัลบั้ม

"Sweetheart" featuring Jermaine Dupri (Rainy Davis, Peter Kessler) – 4:25
"When You Believe" with Whitney Houston (Stephen Schwartz, Babyface) – 4:36
"Whenever You Call" with Brian McKnight (Mariah Carey, Walter Afanasieff) – 4:23
"My All" (Carey, Afanasieff) – 3:52
"Honey" (Carey, Sean Combs, Q-Tip, Stevie J, Stephen Hague, Bobby Robinson, Ronald Larkins, Larry Price, Malcolm McLaren) – 5:00
"Always Be My Baby" (Carey, Jermaine Dupri, Manuel Seal) – 4:20
"One Sweet Day" with Boyz II Men (Carey, Michael McCary, Nathan Morris, Wanya Morris, Shawn Stockman, Afanasieff) – 4:42
"Fantasy" (Bad Boy remix) featuring Ol' Dirty Bastard (Carey, Chris Frantz, Tina Weymouth, Dave Hall, Adrian Belew, Steven Stanley) – 4:54
"Hero" (Carey, Afanasieff) – 4:20
"Dreamlover" (Carey, Hall) – 3:54
"I'll Be There" featuring Trey Lorenz (Berry Gordy, Jr., Bob West, Hal Davis, Willie Hutch) – 4:25
"Emotions" (Carey, David Cole, Robert Clivillés) – 4:10
"I Don't Wanna Cry" (Carey, Narada Michael Walden) – 4:49
"Someday" (Carey, Ben Margulies) – 4:07
"Love Takes Time" (Carey, Margulies) – 3:49
"Vision of Love" (Carey, Margulies) – 3:31
"I Still Believe" (Antonia Armato, Giuseppe Cantarelli) – 3:56
ชื่อเพลงในอัลบั้ม > เพลงแถมนอกอเมริกา

18. "Without You" (Peter Ham, Tom Evans) – 3:35
19. "Do You Know Where You're Going To? (Theme from Mahogany)" (Michael Masser, Gerald Goffin) – 3:47
20. "All I Want for Christmas Is You" (Carey, Afanasieff) – 4:01
อันดับและยอดขายอัลบั้ม

| ประเทศ | ชาร์ท | อันดับสูงสุด | ยอดขายระดับ | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ทั่วโลก |  |  |  | 15,000,000 |
| อเมริกา | RIAA | 4 | 5xPlatinum | 4,560,0001 เก็บถาวร 2007-12-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เก็บถาวร 2015-09-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| ญี่ปุ่น | RIAJ | 1(2 week) | 18xPlatinum | 3,600,000 |
| ยุโรป | IFPI |  | 2xPlatinum | 2,000,000 |
| ฝรั่งเศส | IFOP | 2 | 2xPlatinum | 700,000 |
| เกาหลีใต้ | RIAK |  | 4xPlatinum | 400,000 |
| แคนาดา | CRIA | 6 | 3xPlatinum | 300,000 |
| อิตาลี | FIMI | 5 | 3xPlatinum | 300,000 |
| สหราชอาณาจักร | BPI | 10 | Platinum | 300,000 |
| เยอรมนี | IFPI Germany | 10 | Gold | 250,000 |
| มาเลเซีย | IFPI Malaysia |  | 10xPlatinum | 250,000 |
| บราซิล | ABPD |  | Gold | 100,000 |
| เม็กซิโก | Amprofon |  | Gold | 100,000 |
| สเปน | EIM | 7 | Platinum | 100,000 |
| เนเธอร์แลนด์ | NVPI | 13 | Platinum | 80,000 |
| สวีเดน | IFPI Sweden | 8 | Platinum | 80,000 |
| ออสเตรเลีย | ARIA | 6 | Platinum | 70,000 |
| สิงคโปร์ | RIAS |  | 4xPlatinum | 60,000 |
| เบลเยี่ยม | IFPI Belgium |  | Platinum | 50,000 |
| นอร์เวย์ | IFPI Norway | 6 | Gold | 30,000 |
| สวิตเซอร์แลนด์ | Hit Parade | 3 | Gold | 25,000 |
| ออสเตรีย | IFPI Austria | 6 | Gold | 15,000 |
| นิวซีแลนด์ | RIANZ | 13 | Platinum | 15,000 |

1 ยอดรวมถึง Soundscan และ BMG record club sales
นากาจิมะ คิ-27

| คิ-27 |
| --- | --- |

หน้าที่: เครื่องบินขับไล่
ประเทศผู้ผลิต:  ญี่ปุ่น
ผู้ผลิต: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี
ผู้ออกแบบ: Yasushi Koyama
เที่ยวบินแรก: 15 ตุลาคม 1936
เริ่มใช้: 1937
ปลดระวาง: 1945 (ญี่ปุ่น)
ผู้ใช้หลัก:  กองทัพอากาศทหารบกจักรวรรดิญี่ปุ่น  กองทัพอากาศประเทศแมนจู  กองทัพอากาศไทย
จำนวนที่ถูกผลิต: 3,368
นากาจิมะ คิ-27 (อังกฤษ: Nakajima Ki-27) ชื่อเล่น เนท เป็นเครื่องบินขับไล่ของญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง ผลิตโดยนากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี ใช้โดยกองทัพอากาศทหารบกจักรวรรดิญี่ปุ่น, กองทัพอากาศประเทศแมนจู และกองทัพอากาศไทย
ประจำการ > สงครามโลกครั้งที่สอง

กองทัพอากาศทหารบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
กองทัพอากาศประเทศแมนจู
กองทัพอากาศไทย เคยประจำการ 12 ลำ
ประจำการ > หลังสงคราม

กองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน
กองทัพอากาศสาธารณรัฐจีน
คุณลักษณะ (คิ-27บี)

ผู้สร้าง: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี (ประเทศญี่ปุ่น)
ประเภท: เครื่องบินขับไล่
เครื่องยนต์: 1 × Nakajima Ha-1 Kotobuki Otsu
กางปีก: 11.31 เมตร
ยาว: 7.53 เมตร
สูง: 3.25 เมตร
พื้นที่ปีก: 18.56 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 1,110 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 470 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 3,500 เมตร
รัศมีทำการรบ: 627 กิโลเมตร
พิสัยบินไกลสุด: 1,710 กิโลเมตร
อาวุธ: ปืนกล Ho-103 ขนาด 12.7 มม. 1 กระบอก / ปืนกล Type 89 ขนาด 7.7 มม. 1 กระบอก
คิ-27
มิติของนากาจิมะ คิ-27
นากาจิมะ จี8เอ็น

| จี8เอ็น |
| --- | --- |

หน้าที่: เครื่องบินทิ้งระเบิดหนัก
ประเทศผู้ผลิต:  ญี่ปุ่น
ผู้ผลิต: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี
เที่ยวบินแรก: 23 ตุลาคม 1944
เริ่มใช้: ต้นปี 1945
ปลดระวาง: สิงหาคม 1945
ผู้ใช้หลัก:  กองการบินทหารเรือมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น
การผลิต: 4
นากาจิมะ จี8เอ็น (อังกฤษ: Nakajima G8N) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดสี่เครื่องยนต์พิสัยไกลของญี่ปุ่นในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ผลิตโดยนากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี ใช้โดยกองการบินทหารเรือมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น
ประจำการ

กองการบินทหารเรือมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น
คุณลักษณะ (จี8เอ็น1)

ผู้สร้าง: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี (ประเทศญี่ปุ่น)
ประเภท: เครื่องบินทิ้งระเบิด
เครื่องยนต์: 4 × Nakajima NK9K-L Homare 24
กางปีก: 32.54 เมตร
ยาว: 22.935 เมตร
สูง: 7.2 เมตร
พื้นที่ปีก: 112 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 17,400 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 32,150 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 593 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 8,000 เมตร
รัศมีทำการรบ: 3,945 กิโลเมตร
พิสัยบินไกลสุด: 7,464 กิโลเมตร
อาวุธ : ปืนใหญ่อากาศป้องกัน Type 99 ขนาด 20 มม. 6 กระบอก / ปืนกลป้องกัน Type 2 ขนาด 13 มม. 4 กระบอก
ระเบิดขนาด 2,000 กก. 2 ลูก
ดูเพิ่ม

โบอิง บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส

จี8เอ็น ที่ถูกยึด
นากาจิมะ บี5เอ็น

| บี5เอ็น |
| --- | --- |

หน้าที่: เครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโดบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
ประเทศผู้ผลิต:  ญี่ปุ่น
ผู้ผลิต: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี
เที่ยวบินแรก: 1937
ปลดระวาง: 1945
ผู้ใช้หลัก:  กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
จำนวนที่ถูกผลิต: 1,149
นากาจิมะ บี5เอ็น (อังกฤษ: Nakajima B5N) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโดบนเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง โดยมีส่วนในการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์
ประจำการ

กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
คุณลักษณะ (นากาจิมะ บี5เอ็น2)

ผู้สร้าง: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี (ประเทศญี่ปุ่น)
ประเภท: เครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโด
เครื่องยนต์: 1 × Nakajima Sakae 11
กางปีก: 15.518 เมตร
ยาว: 10.3 เมตร
พื้นที่ปีก: 37.7 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 2,279 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 4,100 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 378 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 3,600 เมตร
อัตราไต่: 6.5 เมตร/ วินาที
รัศมีทำการรบ: 978 กิโลเมตร
พิสัยบินไกลสุด: 1,991 กิโลเมตร
อาวุธ : ปืนกลหน้า Type 97 ขนาด 7.7 มม. 2 กระบอก / ปืนกลหลัง Type 92 ขนาด 7.7 มม. 1 กระบอก
ตอร์ปิโด type 91 ขนาด 800 กก. 1 ลูก
แหล่งข้อมูลอื่น

Nakajima B5N, Joao Paulo Julião Matsuura
Pictorial of B5N in multiplayer air-combat simulation of Battle of Coral Sea.
| ด ค กชื่อเรียกขานอากาศยานญี่ปุ่นตั้งโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง |
| --- | --- |
อากาศยานเข้าประจำการในญี่ปุ่น:  อับดุล  อัล  แอนน์  บับส์  บากะ  เบล  เบ็ตตี  บ็อบ  บัซซาร์ด  ซีดาร์  เชอร์รี่  คลาร่า  คลอด  ไซเพรส  เดฟ  ดิ๊ก  ดิน่าห์  ดอท  เอ็ดน่า  เอมิลี่  อีวา  อีฟ  ฟรานเซส  แฟรงค์  แกนเดอร์  จอร์จ  เกลน  กูส  เกรซ  เกว็น  แฮมป์  แฮงก์  ฮาบ  เฮเลน  ฮิกโกรี่  ไอด้า (คิ-36)  ไอด้า (คิ-55)  เออร์วิ่ง  แจ็ก  เจ๊ค  เจน  จีน  เจอร์รี่  จิล  จิม  จูดี้  เคท  เคท 61  ลอร่า  ลิลลี่  ลิซ  ลอร์น่า  โลอีซ  ลูอีซ  ลุค  มาเบล  แมรี่  เมวิส  ไมร์  เนท  เนล  นิค  นอม  โอ๊ก  ออสการ์  แพท  แพทซี่  พอล  เพคกี้  เพอร์รี่  พีต  ไพน์  เร็กซ์  ริต้า  ร็อบ  รูฟ  รูธ  แซลลี่  แซลลี่ III  แซม  แซนดี้  สลิม  โซเนีย  สปรูซ  สเตลล่า  สตีฟ  ซูซี่  แทบบี้  เทสส์  ธาเลีย  เทลม่า  เทเรซ่า  โตร่า  ทีน่า  ทิลลี่  โทบี้  โทโจ  โทนี่  ทอปซี่  วาล  วิลโลว์  ซีก  ซีก 32 
อากาศยานต่างประเทศ คิดว่าจะเข้าประจำการในญี่ปุ่น:  เบส (ไฮง์เคิล เฮ 111)  ดอค (เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 110)  เฟร็ด (ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190)  ไอรีน (ยุงเคิร์ส ยู 87)  แจนิส (ยุงเคิร์ส ยู 88)  ไมค์ (เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109)  มิลลี (วัลที วี-11)  ทริกซี่ (ยุงเคิร์ส ยู 52)  ทรูดี้ (ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 200) 
บี5เอ็น แบบ 97
บี5เอ็น บนเรือบรรทุกเครื่องบินซุยกากุ
นากางิงแคปซูลทาวเวอร์

| นากางิงแคปซูลทาวเวอร์ |
| --- | --- |

th
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: ถูกรื้อถอน
ประเภท: อยู่อาศัย, ออฟฟิศ
สถาปัตยกรรม: เมทาบอลิซึม
ที่ตั้ง: 8 โชเม-16-10 กินซะ, ชูโอ-คุ, โทเคียว-โตะ 104-0061, ญี่ปุ่น
พิกัด: 35°39′56.20″N 139°45′48.20″E﻿ / ﻿35.6656111°N 139.7633889°E﻿ / 35.6656111; 139.7633889
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1970
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1972
รื้อถอน: ค.ศ. 2022
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 13
พื้นที่แต่ละชั้น: 3,091.23 m2 (33,273.7 sq ft)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: คิโช คูโรกาวะ
นากางิงแคปซูลทาวเวอร์ (ญี่ปุ่น: 中銀カプセルタワービル; โรมาจิ: Nakagin Kapuseru Tawā Biru, อังกฤษ: Nakagin Capsule Tower) เป็นอาคารมิกซ์ยูสที่อยู่อาศัยกับสำนักงาน ออกแบบโดยคิโช คูโรกาวะ ตั้งอยู่ในย่านชิมบาชิ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ใช้เวลาก่อสร้างเพียง 30 วัน ในปี 1972 และเป็นหนึ่งในอาคารไม่กี่แห่งของสถาปัตยกรรมแบบเมตาบอลิซึมญี่ปุ่น ขบวนการทางสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของการฟื้นฟูวัฒนธรรมใหม่ในญี่ปุ่นยุคหลังสงครามโลก ที่ยังหลงเหลือมาถึงปัจจุบัน (อีกแห่งที่มีชื่อเสียงคือ ศูนย์การประชุมนานาชาติเกียวโต) อาคารนี้เป็นตัวอย่างแรกของสิ่งก่อสร้างแบบแคปซูล (capsule architecture) ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้ถาวร ปัจจุบันอาคารยังคงอยู่แต่ขาดการทำนุบำรุงอย่างมาก ข้อมูลจากตุลาคม 2012 พบว่าราว 30 ห้องจาก 140 ห้องแคปซูลยังคงใช้งานเป็นห้องอยู่อาศัย นอกนั้นเป็นสำนักงานหรือที่เก็บของ บางส่วนถูกทิ้งร้างและเริ่มเสื่อมสลายไปตามกาลเวลา ข้อมูลจากสิงหาคม 2017 แคปซูลในอาคารยังสามารถจองเพื่อพักได้ แค่มีคิวรอคอยที่ยาวนาน
ในวันที่ 12 เมษายน 2022 มีการประกาศแผนการรื้อถอนอาคารอย่างเป็นทางการ โดยหน่วยประกอบ (component units) ของอาคารจะถูกนำมาใช้งานในรูปแบบอื่นแทน (repurposed)  โครงการเรี่ยไรเงินและความยายามขึ้นทะเบียนอาคารเป็นอาคารภายใต้การพิทักษ์ที่มีมาที่งหมดไม่ประสบผลสำเร็จ
งานก่อสร้างและออกแบบ

อาคารประกอบด้วยอาคารคอนกรีตย่อยสองอาคาร มีความสูง 11 และ 13 ชั้น ตามลำดับ ประกอบด้วยห้องแคปซูลจำนวน 140 ห้อง แต่ละห้องมีขนาด 2.5 x 4 x 1.3 เมตร, มีหน้าต่างที่ฝั่งด้านหนึ่ง แคปซูลแต่ละห้องสามารถต่อกันเป็นห้องที่ใหญ่ขึ้นได้ ถึงแม้ว่าแคปซูลจะสร้างขึ้นเพื่อผลิตในระดับอุตสาหกรรม แต่จนถึงปัจจุบันยังไม่มีห้องใดที่ถูกแทนที่หรือเปลี่ยนใหม่เลย กลุ่มประชากรเป้าหมายที่จะเป็นลูกค้าคือมนุษย์เงินเดือน (ซาลารีมัง) ชาวโตเกียว
แผนการทุบทำลายหรือรีโนเวท

ในการจะทุบทำลายอาคารได้นั้น 80% ของเจ้าของแคปซูลในอาคารต้องยินยอมการทุบทำลาย ซึ่งผ่านการยินยอมครั้งแรกในวันที่ 15 เมษายน 2007 โดยอ้างเหตุผลความมอซอ, สกปรก, เบียดเสียด และความกังวลต่อแร่ใยหิน และเสนอให้ก่อสร้างอาคารใหม่ที่มีขนาดใหญ่กว่าแทนที่ คูโรกาวะ เสนอโดยใช้ข้อดีของงานออกแบบอาคารที่มีความจืดหยุ่นโดยการ "ถอดปลั๊ก" (unplugging) กล่องแคปซูลออกและใส่เข้าใหม่แทน แผนนี้ได้รับการสนับสนุนโดยสมาคมสถาปนิกหลายแห่ง รวมถึงสถาบันสถาปนิกญี่ปุ่น อย่างไรก็ตามผู้อยู่อาศัยของอาคารกังวลเรื่องความปลอดภัยของความต้านทานแผ่นดินไหว และเป็นการใช้งานพื้นที่อย่างไม่คุ้มค่าในย่านมูลค่าสูงอย่างกินซะของโตเกียว คูโรกาวะเสียชีวิตในปี 2007 ประกอบกับขาดผู้มาพัฒนาอาคารต่อเนื่องจากการถดถอยของเศรษฐกิจปลายทศวรรษ 2000
นิคอไล อูรูสซ็อฟ นักวิจารณ์สถาปัตยกรรมของ เดอะนิวยอร์กไทมส์ คัดค้านการทำลายอาคารและระบุว่าอาคารนี้เป็น "สถาปัตยกรรมอันงดงาม; เช่นเดียวกับอาคารอันยิ่งใหญ่อื่น ๆ นี่เป้นการตกตะกอน (crystallization) ของอุดมคติทางวัฒนธรรมที่ห่างไกลออกไป การดำรงอยู่[ของอาคารนี้]ยังเป็นเครื่องเตือนถึงทางที่ไม่ถูกเลือกเดิน (paths not taken) ของความเป็นไปได้ของโลกที่ถูกก่อร่างขึ้นด้วยกลุ่มของค่านิยมอีกชุดหนึ่ง"
ดูเพิ่ม

โรงแรมแคปซูล
แหล่งข้อมูลอื่น

Kisho Kurokawa portfolio entry
Photos of Nakagin Capsule Tower
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  กาตาลุญญา  เยอรมนี  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  Structurae 
อื่น ๆ:  IdRef 
แบบจำลองห้องพักแคปซูลในอาคาร
นากาจิมะ คิ-84

| คิ-84 |
| --- | --- |

หน้าที่: เครื่องบินขับไล่
ประเทศผู้ผลิต:  ญี่ปุ่น
ผู้ผลิต: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี
เที่ยวบินแรก: มีนาคม 1943
เริ่มใช้: พฤศจิกายน 1944
ปลดระวาง: สิงหาคม 1945 (ญี่ปุ่น)
ผู้ใช้หลัก:  กองการบินทหารบกมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น
จำนวนที่ถูกผลิต: 3,514
รุ่น: นากาจิมะ คิ-116
นากาจิมะ คิ-84 ฮายาเตะ (อังกฤษ: Nakajima Ki-84 Hayate) ชื่อเล่น แฟรงค์ เป็นเครื่องบินขับไล่ที่นั่งเดี่ยวใช้โดยกองการบินทหารบกมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น ผลิตโดยนากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี ซึ่งเป็นเครื่องบินขับไล่ที่เร็วที่สุดของญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
ประจำการ > ในสงคราม

กองการบินทหารบกมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น
ประจำการ > หลังสงคราม

กองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน
กองทัพอากาศจีนคณะชาติ
กองทัพอากาศอินโดนีเซีย
คุณลักษณะ (คิ-84-ไอเอ)

ผู้สร้าง: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี (ประเทศญี่ปุ่น)
ประเภท: เครื่องบินขับไล่
เครื่องยนต์: 1 × Nakajima Ha-45-23 Homare
กางปีก: 11.238 เมตร
ยาว: 9.92 เมตร
สูง: 3.385 เมตร
พื้นที่ปีก: 21 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 2,660 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 4,170 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 686 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราไต่: 21.84 เมตร/ วินาที
รัศมีทำการรบ: 2,168 กิโลเมตร
อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ Ho-5 ขนาด 20 มม. 2 กระบอก / ปืนกล Ho-103 ขนาด 12.7 มม. 2 กระบอก
แหล่งข้อมูลอื่น

"Song of Hayate fighter squadron" เก็บถาวร 2012-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Nippon News, No. 254. in the official website of NHK.
| ด ค กชื่อเรียกขานอากาศยานญี่ปุ่นตั้งโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง |
| --- | --- |
อากาศยานเข้าประจำการในญี่ปุ่น:  อับดุล  อัล  แอนน์  บับส์  บากะ  เบล  เบ็ตตี  บ็อบ  บัซซาร์ด  ซีดาร์  เชอร์รี่  คลาร่า  คลอด  ไซเพรส  เดฟ  ดิ๊ก  ดิน่าห์  ดอท  เอ็ดน่า  เอมิลี่  อีวา  อีฟ  ฟรานเซส  แฟรงค์  แกนเดอร์  จอร์จ  เกลน  กูส  เกรซ  เกว็น  แฮมป์  แฮงก์  ฮาบ  เฮเลน  ฮิกโกรี่  ไอด้า (คิ-36)  ไอด้า (คิ-55)  เออร์วิ่ง  แจ็ก  เจ๊ค  เจน  จีน  เจอร์รี่  จิล  จิม  จูดี้  เคท  เคท 61  ลอร่า  ลิลลี่  ลิซ  ลอร์น่า  โลอีซ  ลูอีซ  ลุค  มาเบล  แมรี่  เมวิส  ไมร์  เนท  เนล  นิค  นอม  โอ๊ก  ออสการ์  แพท  แพทซี่  พอล  เพคกี้  เพอร์รี่  พีต  ไพน์  เร็กซ์  ริต้า  ร็อบ  รูฟ  รูธ  แซลลี่  แซลลี่ III  แซม  แซนดี้  สลิม  โซเนีย  สปรูซ  สเตลล่า  สตีฟ  ซูซี่  แทบบี้  เทสส์  ธาเลีย  เทลม่า  เทเรซ่า  โตร่า  ทีน่า  ทิลลี่  โทบี้  โทโจ  โทนี่  ทอปซี่  วาล  วิลโลว์  ซีก  ซีก 32 
อากาศยานต่างประเทศ คิดว่าจะเข้าประจำการในญี่ปุ่น:  เบส (ไฮง์เคิล เฮ 111)  ดอค (เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 110)  เฟร็ด (ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190)  ไอรีน (ยุงเคิร์ส ยู 87)  แจนิส (ยุงเคิร์ส ยู 88)  ไมค์ (เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109)  มิลลี (วัลที วี-11)  ทริกซี่ (ยุงเคิร์ส ยู 52)  ทรูดี้ (ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 200) 
คิ-84 ฮายาเตะ
นากาจิมะ บี6เอ็น

| บี6เอ็น |
| --- | --- |

หน้าที่: เครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโด
ประเทศผู้ผลิต:  ญี่ปุ่น
ผู้ผลิต: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี
เที่ยวบินแรก: 14 มีนาคม 1941
เริ่มใช้: สิงหาคม 1943
ปลดระวาง: 1945
ผู้ใช้หลัก:  กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
จำนวนที่ถูกผลิต: 1,268
นากาจิมะ บี6เอ็น (อังกฤษ: Nakajima B6N) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโดบนเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง โดยมาแทนที่นากาจิมะ บี5เอ็น
ประจำการ

กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
คุณลักษณะ (นากาจิมะ บี6เอ็น2)

ผู้สร้าง: นากาจิมะแอร์คราฟท์คอมปะนี (ประเทศญี่ปุ่น)
ประเภท: เครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโด
เครื่องยนต์: 1 × Mitsubishi MK4T Kasei 25
กางปีก: 14.894 เมตร
ยาว: 10.865 เมตร
สูง: 3.8 เมตร
พื้นที่ปีก: 37.2 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 3,010 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 5,650 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 482 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 4,900 เมตร
รัศมีทำการรบ: 1,746 กิโลเมตร
พิสัยบินไกลสุด: 3,045 กิโลเมตร
อาวุธ : ปืนกลป้องกัน Type 92 ขนาด 7.7 มม. 2 กระบอก
ตอร์ปิโด type 91 ขนาด 800 กก. 1 ลูก
ดูเพิ่ม

นากาจิมะ บี5เอ็น
แหล่งข้อมูลอื่น

Asahi museum prints
| ด ค กชื่อเรียกขานอากาศยานญี่ปุ่นตั้งโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง |
| --- | --- |
อากาศยานเข้าประจำการในญี่ปุ่น:  อับดุล  อัล  แอนน์  บับส์  บากะ  เบล  เบ็ตตี  บ็อบ  บัซซาร์ด  ซีดาร์  เชอร์รี่  คลาร่า  คลอด  ไซเพรส  เดฟ  ดิ๊ก  ดิน่าห์  ดอท  เอ็ดน่า  เอมิลี่  อีวา  อีฟ  ฟรานเซส  แฟรงค์  แกนเดอร์  จอร์จ  เกลน  กูส  เกรซ  เกว็น  แฮมป์  แฮงก์  ฮาบ  เฮเลน  ฮิกโกรี่  ไอด้า (คิ-36)  ไอด้า (คิ-55)  เออร์วิ่ง  แจ็ก  เจ๊ค  เจน  จีน  เจอร์รี่  จิล  จิม  จูดี้  เคท  เคท 61  ลอร่า  ลิลลี่  ลิซ  ลอร์น่า  โลอีซ  ลูอีซ  ลุค  มาเบล  แมรี่  เมวิส  ไมร์  เนท  เนล  นิค  นอม  โอ๊ก  ออสการ์  แพท  แพทซี่  พอล  เพคกี้  เพอร์รี่  พีต  ไพน์  เร็กซ์  ริต้า  ร็อบ  รูฟ  รูธ  แซลลี่  แซลลี่ III  แซม  แซนดี้  สลิม  โซเนีย  สปรูซ  สเตลล่า  สตีฟ  ซูซี่  แทบบี้  เทสส์  ธาเลีย  เทลม่า  เทเรซ่า  โตร่า  ทีน่า  ทิลลี่  โทบี้  โทโจ  โทนี่  ทอปซี่  วาล  วิลโลว์  ซีก  ซีก 32 
อากาศยานต่างประเทศ คิดว่าจะเข้าประจำการในญี่ปุ่น:  เบส (ไฮง์เคิล เฮ 111)  ดอค (เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 110)  เฟร็ด (ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190)  ไอรีน (ยุงเคิร์ส ยู 87)  แจนิส (ยุงเคิร์ส ยู 88)  ไมค์ (เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109)  มิลลี (วัลที วี-11)  ทริกซี่ (ยุงเคิร์ส ยู 52)  ทรูดี้ (ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 200) 
บี6เอ็น2
บี6เอ็น1
นัททินออนยู

นัททินออนยู (อังกฤษ: Nothin' on You) เป็นซิงเกิลเปิดตัวของนักแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน บี.โอ.บี ร่วมกับบรูโน มาส์ เพลงนี้รวมอยู่ในสตูดิโออัลบัมเปิดตัวของบี.โอ.บี การเรียบเรียงเป็นทางการของเพลงนี้ ซึ่งเป็นลักษณะของ Big Boi ซึ่งเปิดตัวใน 21 มีนาคม ค.ศ. 2010 เพลงนี้ติดชาร์ตอันดับที่ 1 ในประเทศเนเธอร์แลนด์, สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา เพลงนี้เสนอชื่อเข้าชิง 3 รางวัลแกรมมี รวมถึงสาขาบันทึกเสียงแห่งปี
มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอกำกับการแสดงโดย อีธาน ลาเดอร์ และได้รับการถ่ายทำในเมืองของลอสแอนเจลิส คุณลักษณะวิดีโอมีหลายภาพตัดปะของผู้หญิงบันทึกเทปมากกว่ากัน นอกเหนือไปจากฉากที่ BoB เล่นกีตาร์และร้องเพลงในขณะที่บรูโน มาส์, แขกพิเศษในซิงเกิลให้เล่นกลอง ฟิลิป อเรนซ์ ยังเล่นเปียโน
รายการเพลง

CD single
"Nothin' on You" (Album Version)
"Haterz Everywhere" (Album Version) (featuring Wes F.I.F)
Digital download - EP
"Nothin' on You" (Album Version)
"Nothin' on You" (TC Swift Radio Edit)
"Nothin' on You" (TC Swift Remix)
"Nothin' on You" (Instrumental Version)
"Nothin' on You" (A Capella version)
Digital download - Remixes
"Nothin' on You" (Album Version)
"Nothin' on You" (Short Radio Edit)
"Nothin' on You" (The Son of Chico Dusty Remix) (featuring Big Boi)
"Nothin' on You" (Warren G Remix) (featuring Warren G)
"Nothin' on You" (Villains Remix) (featuring Bei Maejor)
"Nothin' on You" (featuring Jay Park)
ประวัติการจำหน่าย

| ประเทศ | วันที่ | รูปแบบ | ค่าย |
| --- | --- | --- | --- |
| สหรัฐอเมริกา | 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 | ดิจิทัลดาวน์โหลด, ซีดีซิงเกิล | Grand Hustle, Rebel Rock, Atlantic |
| สหราชอาณาจักร | 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 | ดิจิทัลดาวน์โหลด, ซีดีซิงเกิล | Grand Hustle, Rebel Rock, Atlantic |
แหล่งข้อมูลอื่น

B.o.B Rules Hot 100, Doubles Up In Top 10 by Billboard
"Nothin' on You" ที่ยูทูบ
| ด ค กบี> โอ.บี |
| --- | --- |
 ผลงาน  ผลงานผลิต 
สตูดิโออัลบั้ม:  B.o.B Presents: The Adventures of Bobby Ray (2010)  Strange Clouds (2012)  Underground Luxury (2013) 
มิกซ์เทปส์:  G.D.O.D. (Get Dough Or Die) (with Hustle Gang) (2013) 
ซิงเกิล:  "Nothin' on You"  "Don't Let Me Fall"  "Airplanes"  "Bet I"  "Magic"  "I'll Be in the Sky"  "Strange Clouds"  "Play the Guitar"  "So Good"  "So Hard to Breathe"  "Both of Us"  "Out of My Mind"  "We Still in This Bitch"  "Memories Back Then"  "HeadBand"  "Ready"  "All I Want"  "John Doe" 
ซิงเกิลโดดเด่น:  "Don't Go There"  "So High"  "Price Tag"  "The One That Got Away"  "Am I a Psycho?"  "Brokenhearted"  "Up Down (Do This All Day)"  "Paranoid" 
ซิงเกิลโปรโมท:  "Blow (Remix)"  "Good Life (Remix)"  "Body Party (Remix)" 
เพลงอื่นๆ:  "Generation Lost"  "I'm On 2.0"  "Double or Nothing" 
ส่วนที่เกี่ยวข้อง:  All City Chess Club  A.K.O.O Clothing  Grand Hustle Records  Jim Jonsin  T.I. 
| ด ค กบรูโน มาส์ |
| --- | --- |
 ผลงานเพลง  ผลงานวิดีทัศน์  รางวัลและการเสนอชื่อ  เพลงที่แต่ง 
สตูดิโออัลบั้ม:  ดูว็อปแอนด์ฮูลิแกนส์  อันออร์โธดอกซ์จูกบอกซ์  ทเวนตีฟอร์แครัตแมจิก 
อีพี:  อิตส์เบตเทอร์อิฟยูโดนต์อันเดอร์สแตนด์ 
ซิงเกิล:  "จัสต์เดอะเวย์ยูอาร์"  "เกรเนด"  "เดอะเลซีซอง"  "แมร์รียู"  "เคานต์ออนมี"  "อิตวิลล์เรน"  "ล็อกต์เอาต์ออฟเฮเวน"  "เว็นไอวอสยัวร์แมน"  "เทรเชอร์"  "กอริลลา"  "ยังเกิลส์"  "ทเวนตีฟอร์แครัตแมจิก" 
ซิงเกิลร้องรับเชิญ:  "นัททินออนยู"  "บิลเลียนแนร์"  "ไลเทอส์"  "ยังไวลด์แอนด์ฟรี"  "มีร์เรอร์"  "บับเบิลบัตต์"  "อัปทาวน์ฟังก์" 
ซิงเกิลวิทยุ:  "ลิเกอร์สโตร์บลูส์"  "ทอล์กกิงทูเดอะมูน"  "รันอะเวย์เบบี"  "มูนไชน์" 
เพลงอื่น ๆ:  นาตาลี 
ทัวร์คอนเสิร์ต:  เดอะดูว็อปแอนด์ฮูลิแกนส์ทัวร์  เดอะมูนไชน์จังเกิลทัวร์  ทเวนตีฟอร์แครัตแมจิกเวิลด์ทัวร์ 
ผลงานภาพยนตร์:  ริโอ เจ้านกฟ้าจอมมึน 2 
ส่วนที่เกี่ยวข้อง:  เดอะสมีซิงตันส์  การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 48  การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 50