stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ป้ายทะเบียนรถ
ป้ายทะเบียนรถในแต่ละประเทศ > ไต้หวัน

บทความนี้เกี่ยวกับไต้หวัน สำหรับสาธารณรัฐประชาชนจีน โปรดดูป้ายทะเบียนรถของจีน ในไต้หวันรถยนต์ทุกคันต้องจดทะเบียนและแสดงป้ายทะเบียนรถป้ายทะเบียนออกและจัดการโดยกระทรวงคมนาคมและการสื่อสาร (MoTC)หมายเลขทะเบียนรถในไต้หวันประกอบด้วยตัวอักษรละติน (A ถึง Z) ตัวเลขอาหรับ (0 ถึง 9) และเส้นประ (–) และบางประเภทพิเศษยังมีอักขระจีนด้วยไต้หวัน
ป้ายทะเบียนมาตรฐานตามกฎหมายของไต้หวัน
รหัสประเทศ อาร์ซี ซีรีย์ปัจจุบัน ขนาด 320 มม. × 150 มม. 12.6 นิ้ว × 5.9 นิ้ว
สี (ด้านหน้า) สีดำบนสีขาว สี (ด้านหลัง) สีดำบนสีขาว วีทีอี เรียนรู้เพิ่มเติม บทความนี้มีปัญหาหลายประการโปรดช่วยปรับปรุงหรือพูดคุยเกี่ยวกับปัญหาเหล่านี้ในหน้าพูดคุย
ตัวอย่างแผ่นที่มีจำหน่ายปี 1992
ตัวอย่างแผ่นที่มีจำหน่าย ปี 2557 ประเภทของป้ายทะเบียน ยานพาหนะขนาดเบา รถบรรทุกหนัก รถจักรยานยนต์ แผ่นป้ายใช้งานพิเศษ ห้ามใช้ตัวอักษรผสมกันบนป้ายทะเบียน อ้างอิง ลิงค์ภายนอก
ป้ายทะเบียนรถในแต่ละประเทศ > ประเทศญี่ปุ่น

ในประเทศญี่ปุ่นรัฐบาลกลางจะออกป้ายทะเบียนรถยนต์ให้กับยานยนต์ผ่านสำนักงานที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การขนส่ง และการท่องเที่ยวทั่วประเทศ อย่างไรก็ตามเทศบาล ในพื้นที่ จะเป็นผู้จดทะเบียนรถยนต์บางรุ่นที่มีความจุกระบอกสูบเล็ก ไม่ใช่รัฐบาลกลาง
ตัวเลขบนบรรทัดบนสุดคือรหัสประเภทรถซึ่งเริ่มต้นด้วยเลข 0 ถึง 9 เพื่อระบุประเภทรถโดยเฉพาะ ซึ่งแสดงด้วยความยาว ความกว้าง และความสูงของรถรวมถึงความจุกระบอกสูบ โดยทั่วไปแล้ว รถยนต์นั่งส่วนบุคคลที่มีความจุกระบอกสูบเท่ากับหรือน้อยกว่า 2,000  ซีซีจะได้รับป้ายทะเบียนแบบ 5 ซีรีส์ ในขณะที่รถยนต์นั่งส่วนบุคคลที่มีความจุกระบอกสูบมากกว่า 2,000 ซีซี (120 ลูกบาศก์นิ้ว) ขึ้นไปจะได้รับป้ายทะเบียนแบบ 3 ซีรีส์
ป้ายทะเบียนรถญี่ปุ่นทั่วไป
ป้ายทะเบียนทูตต่างประเทศมี 外
ป้ายทะเบียนทูตต่างประเทศมีกรอบ 外
รถยนต์ราชการของราชวงศ์ได้รับการยกเว้นจากข้อกำหนดให้ติดป้ายทะเบียนดังกล่าว รถยนต์ราชการของกองกำลังป้องกันตนเองและนักการทูตต่างประเทศต้องติดป้ายทะเบียนอื่น ๆ
ภาพกลางคืนของ แผ่น จิโกชิกิ (แปลว่า "ตัวอักษรเรืองแสง" ซึ่งหมายถึงตัวอักษรเรืองแสง) ที่อาจออกในโอซากะ
แผ่นป้ายทะเบียนจะติดตั้งไว้ทั้งด้านหน้าและด้านหลังของรถ โดยแผ่นป้ายทะเบียนด้านหลังจะยึดกับตัวรถอย่างถาวรด้วยซีลประจำจังหวัดที่ปิดสลักยึดแผ่นป้ายทะเบียนตัวใดตัวหนึ่งไว้อย่างมิดชิด แผ่นป้ายทะเบียนจะถูกถอดออกเฉพาะเมื่อรถถูกขายเป็นมือสองให้กับบุคคลจากจังหวัดอื่น หมดอายุการใช้งาน และถูกขายเป็นเศษเหล็กหรือส่งออก รถใหม่จะไม่ถูกส่งมอบให้กับผู้ซื้อจนกว่าจะติดแผ่นป้ายทะเบียนที่ตัวแทนจำหน่าย
ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 1970 เป็นต้นมา เจ้าของรถได้เสนอแผ่นป้ายทะเบียน "จิโคชิกิ" (字光式) สำหรับรถยนต์ส่วนบุคคลตามคำขอของเจ้าของ โดยตัวอักษรสีเขียวบนแผ่นป้ายทะเบียนประเภทนี้จะถูกแทนที่ด้วยพลาสติกสีเขียวขึ้นรูปที่สามารถเรืองแสงได้จากด้านหลังแผ่นป้าย ตั้งแต่วันที่ 19 พฤษภาคม 1998 เป็นต้นไป หากยังไม่มีการใช้หมายเลขดังกล่าว ก็สามารถขอหมายเลขเฉพาะได้เช่นกัน ตั้งแต่ปี 2010 เป็นต้นมา แผ่นป้ายทะเบียนเหล่านี้จะมีสีน้ำเงินเหมือนกับแผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์ที่เริ่มใช้ตั้งแต่ปี 1973
รหัสจดทะเบียนรถยนต์ระหว่างประเทศของประเทศญี่ปุ่นคือ J
ป้ายทะเบียนรถในแต่ละประเทศ > ประเทศลาว

ป้ายทะเบียนรถยนต์ในประเทศลาว
ป้ายทะเบียนสีเหลืองอักษรดำ คือ ป้ายทะเบียนรถยนต์นั่งส่วนบุคคล ที่จดทะเบียนในนามบุคคล
ป้ายทะเบียนสีเหลืองอักษรเทา คือ เป็นรถชาวต่างชาติที่มีใบพำนักถาวร
ป้ายทะเบียนสีขาวอักษรฟ้า คือ ป้ายรถที่จดทะเบียนในนามบริษัท หรือไฟแนนซ์ ที่ยังผ่อนชำระไม่หมด
ป้ายทะเบียนสีขาวอักษรดำ คือ เป็นรถชาวต่างชาติที่ไม่มีใบพำนักถาวร
ป้ายทะเบียนสีขาวอักษรฟ้า ไม่มีแขวงระบุ มีขีดคั่น คือ เป็นรถคนลาวยังไม่เสียภาษี
ป้ายทะเบียนสีขาวอักษรฟ้า สท-และตัวเลข คือ เป็นรถของสถานทูตซึ่งได้รับสิทธิคุ้มครอง (Immunity) ตามสนธิสัญญากรุงเวียนนา
ป้ายทะเบียนสีน้ำเงินอักษรขาว คือ ป้ายรถเจ้าหน้าที่พลเรือน
ป้ายทะเบียนสีแดงอักษรขาว คือ ป้ายรถยนต์ของกระทรวงป้องกันความสงบ(ตำรวจ) และกระทรวงป้องกันประเทศ(ทหาร)
ป้ายทะเบียนรถในแต่ละประเทศ > ประเทศเวียดนาม

ป้ายทะเบียนรถของเวียดนามโดยทั่วไปจะมีรูปแบบ DDL-DDD.DD สำหรับยานพาหนะ ป้ายทะเบียนมาตรฐานมีตัวอักษรสีดำบนพื้นหลังสีขาว ป้ายด้านหน้ามีขนาด 47 × 11 ซม. ป้ายด้านหลังมีขนาด 27 × 20 ซม.[ต้องการอ้างอิง] ในปี 2020 และ 2021 ป้ายทั้งสองมีขนาด 6 x 12 ซม. แผนปัจจุบันสำหรับยานพาหนะพลเรือนละเว้นตัวอักษร I, J, O, Q และ W โดยตัวอักษร R สงวนไว้สำหรับรถพ่วง และมีตัวอักษรเวียดนาม Đ รวมอยู่ ด้วย
ป้ายทะเบียนรถในแต่ละประเทศ > ประเทศพม่า

ป้ายทะเบียนรถยนต์ของเมียนมาร์ (พม่า) เริ่มใช้ในปี 1999 และอยู่ภายใต้การดูแลของกรมการขนส่งทางถนนป้ายทะเบียนรูปแบบล่าสุดเริ่มใช้เมื่อเดือนกรกฎาคม 2021 ป้ายทะเบียนปัจจุบันประกอบด้วยรหัสภูมิภาคสามตัวอักษรและตัวเลขที่แสดงถึงตำบล (เช่น YGN-38 สำหรับเขตย่างกุ้ง ตำบลดากอง) เหนือหมายเลขซีเรียลตัวอักษรผสมตัวเลขหกตัว และรุ่นของรถที่จดทะเบียนอยู่ใต้หมายเลขซีเรียล
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเกี่ยวกับป้ายทะเบียนไทย
ป้ายทะเบียนตามมาตรฐานปี พ.ศ. 2535
ป้ายทะเบียนรถของฮ่องกง
ป้ายทะเบียนสำหรับรถยนต์ส่วนบุคคลของมาเก๊า
ป้ายทะเบียนรถไต้หวัน
ป้ายทะเบียนรถยนต์ในประเทศไทย
อำเภอบ้านโพธิ์

| อำเภอบ้านโพธิ์ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Ban Pho
สถานีรถไฟดอนสีนนท์ในเส้นทางรถไฟสายตะวันออก เป็นสถานีรถไฟแห่งเดียวในเขตอำเภอบ้านโพธิ์ ในพื้นที่หมู่ 3 บ้านโรงหลวง ตำบลหนองตีนนก
คำขวัญ: แดนแห่งคูคลอง สองฝั่งบางปะกง ดงกุ้ง ปลา ไก่ ไข่ ขนมไทยเผยแพร่ แห่หลวงพ่อโสธรทางน้ำ
แผนที่จังหวัดฉะเชิงเทรา เน้นอำเภอบ้านโพธิ์
พิกัด: 13°35′59″N 101°4′43″E﻿ / ﻿13.59972°N 101.07861°E﻿ / 13.59972; 101.07861
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ฉะเชิงเทรา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 217.593 ตร.กม. (84.013 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 53,714 คน
 • ความหนาแน่น: 246.86 คน/ตร.กม. (639.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 24140
รหัสภูมิศาสตร์: 2405
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอบ้านโพธิ์ หมู่ที่ 1 ตำบลบ้านโพธิ์ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา 24140
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บ้านโพธิ์ เป็นอำเภอในจังหวัดฉะเชิงเทรา เป็น 1 ใน 3 อำเภอของจังหวัดฉะเชิงเทราที่มีทางรถไฟสายตะวันออกตัดผ่าน โดยมีสถานีในพื้นที่อำเภอคือ สถานีรถไฟดอนสีนนท์
วัดดอนทราย สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2413 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อุโบสถและพระปรางค์สร้างมาพร้อมการสร้างวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2413 วิหารหลวงพ่อพระครูธรรมภาณีวรคุณ (หลวงพ่อช้วน อดีตเจ้าอาวาสวัดดอนทราย) สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานอดีตเจ้าอาวาส
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอบ้านโพธิ์มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ทิศเหนือ  ติดต่อกับอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับอำเภอบางคล้าและอำเภอแปลงยาว
ทิศใต้  ติดต่อกับ อำเภอพนัสนิคม อำเภอพานทอง (จังหวัดชลบุรี) และอำเภอบางปะกง
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับอำเภอบางปะกง และอำเภอบางบ่อ (จังหวัดสมุทรปราการ)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอบ้านโพธิ์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 17 ตำบล 73 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | บ้านโพธิ์ |  | (Ban Pho) |  | 04 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 10. | หนองบัว |  | (Nong Bua) |  | 04 หมู่บ้าน |
| 2. | เกาะไร่ |  | (Ko Rai) |  | 05 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 11. | บางซ่อน |  | (Bang Son) |  | 03 หมู่บ้าน |
| 3. | คลองขุด |  | (Khlong Khut) |  | 04 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 12. | บางกรูด |  | (Bang Krut) |  | 03 หมู่บ้าน |
| 4. | คลองบ้านโพธิ์ |  | (Khlong Ban Pho) |  | 04 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 13. | แหลมประดู่ |  | (Laem Pradu) |  | 06 หมู่บ้าน |
| 5. | คลองประเวศ |  | (Khlong Prawet) |  | 03 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 14. | ลาดขวาง |  | (Lat Khwang) |  | 04 หมู่บ้าน |
| 6. | ดอนทราย |  | (Don Sai) |  | 04 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 15. | สนามจันทร์ |  | (Sanam Chan) |  | 06 หมู่บ้าน |
| 7. | เทพราช |  | (Theppharat) |  | 06 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 16. | แสนภูดาษ |  | (Saen Phu Dat) |  | 03 หมู่บ้าน |
| 8. | ท่าพลับ |  | (Tha Phlap) |  | 04 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 17. | สิบเอ็ดศอก |  | (Sip Et Sok) |  | 05 หมู่บ้าน |
| 9. | หนองตีนนก |  | (Nong Tin Nok) |  | 05 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอบ้านโพธิ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 16 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลเทพราช ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเกาะไร่และบางส่วนของตำบลเทพราช
เทศบาลตำบลบ้านโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านโพธิ์ทั้งตำบล
เทศบาลตำบลลาดขวาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลาดขวางทั้งตำบล
เทศบาลตำบลแสนภูดาษ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแสนภูดาษทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะไร่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะไร่ (นอกเขตเทศบาลตำบลเทพราช)
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองขุด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองขุดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองบ้านโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองบ้านโพธิ์และตำบลบางซ่อนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองประเวศ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองประเวศทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนทรายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเทพราช ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเทพราช (นอกเขตเทศบาลตำบลเทพราช)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองตีนนก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองตีนนกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าพลับและตำบลหนองบัวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางกรูด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางกรูดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมประดู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมประดู่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสนามจันทร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสนามจันทร์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสิบเอ็ดศอก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสิบเอ็ดศอกทั้งตำบล
สะพานพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลบ้านโพธิ์และตำบลสนามจันทร์ อำเภอบ้านโพธิ์
หน้าที่ว่าการอำเภอบ้านโพธิ์
อาหารเวียดนาม

บั๊ญแส่วหรือขนมเบื้องญวนในประเทศเวียดนาม
อาหารเวียดนามเป็นอาหารประจำชาติของชาวเวียดนาม ซึ่งเป็นอาหารที่มีลักษณะโดดเด่นเป็นของตัวเอง ชาวเวียดนามกินข้าวเป็นอาหารหลักเช่นเดียวกับชาติอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และใช้เครื่องปรุงรสที่เป็นของหมักดองเช่นเดียวกัน เนื่องจากเวียดนามเคยถูกจีนและฝรั่งเศสปกครองจึงมีอิทธิพลของทั้งสองชาติปรากฏอยู่บ้าง นอกจากนั้น เนื่องจากสภาพภูมิศาสตร์ที่ทอดยาวตามแนวชายฝั่ง ทำให้อาหารเวียดนามแต่ละภูมิภาคมีความแตกต่างกัน อาหารเวียดนามที่คนไทยรู้จักดีและเป็นเอกลักษณ์คือแหนมเนืองและขนมเบื้องญวน
อาหารหลัก

ชาวเวียดนามกินข้าวเจ้าเป็นอาหารหลัก แต่ก็รับประทานข้าวเหนียวด้วย อาหารที่ปรุงด้วยแป้ง และมีไส้ รวมถึงขนมปังฝรั่งเศส ชาวเวียดนามเรียกว่า "บั๊ญ" (bánh) อาหารที่ปรุงด้วยข้าวเหนียวที่เป็นที่นิยมในเวียดนามได้แก่
บั๊ญจึง (bánh chưng) ข้าวต้มไส้ถั่ว ห่อด้วยใบตองเป็นรูปสี่เหลี่ยม
บั๊ญเส่ย (bánh giầy) ข้าวต้มไส้ถั่ว ห่อด้วยใบตองเป็นรูปทรงกลม เสิร์ฟคู่กับหมูยอ
บั๊ญกาย (bánh gai) ขนมทำจากแป้งข้าวเหนียว นวดกับใบป่านจนดำ ไส้ทำจากถั่ว
ชาวเวียดนามมีอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากก๋วยเตี๋ยวของจีน เรียกว่า "เฝอ" (phở) ซึ่งได้ปรับปรุงจนมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง ขนมจีนในภาษาเวียดนามเรียก "บู๊น" (bún) ซึ่งมีรูปแบบการปรุงที่หลากหลาย เช่น
บู๊นถิตเนื้อง (bún thịt nướng) ขนมจีนหมูย่าง
บู๊นบ่อ (bún bò) ขนมจีนหน้าเนื้อ
บู๊นบ่อเฮว้ (bún bò Huế) เป็นขนมจีนน้ำใส่เนื้อวัวหรือเนื้อหมู เป็นอาหารที่มีชื่อเสียงของเมืองเว้
เอกลักษณ์

อาหารเวียดนามเป็นอาหารที่กินผักสดหลากหลายชนิดในแทบทุกเมนู และมีน้ำจิ้มที่หลากหลาย เครื่องปรุงรสส่วนใหญ่เป็นแบบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มากกว่าจีน เช่น เครื่องปรุงรสเปรี้ยวใช้มะขาม มะนาว ไม่นิยมน้ำส้มสายชู เครื่องปรุงรสเค็ม ส่วนใหญ่เป็น น้ำปลา น้ำกะปิ รองลงไปเป็นกะปิ ปลาร้า กุ้งจ่อม ใช้ซีอิ๊วแบบจีนน้อยมาก
อาหารแต่ละภูมิภาค

อาหารเวียดนามภาคเหนือ มีอิทธิพลของอาหารจีนปรากฏชัดกว่าภูมิภาคอื่น มีแกงจืดแบบจีน และการผัดแบบจีนแพร่หลายมากกว่าภาคอื่น ๆ
อาหารเวียดนามภาคกลาง ศูนย์กลางอยู่ที่เว้ มีอิทธิพลของอาหารในวังปรากฏชัดเจนมาก และมีรสเผ็ดมากกว่าอาหารภาคอื่น
อาหารเวียดนามภาคใต้ มีอิทธิพลของอาหารอินเดียและอาหารกัมพูชาปรากฏมากกว่า ใช้ผัก ผลไม้ และเนื้อสัตว์ที่หลากหลายกว่า
ความสัมพันธ์กับปรัชญาเวียดนาม

อาหารเวียดนามมักมี อู๋ซิง (wuxing) (ปรัชญาจีน) ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่ามีความสมดุลในแต่ละคุณลักษณะเหล่านี้
อาหารเวียดนามหลายชนิดประกอบด้วยประสาทรับรสพื้นฐาน 5 ประการ (ngũ vị): เผ็ด (โลหะ) เปรี้ยว (ไม้) ขม (ไฟ) เค็ม (น้ำ) และหวาน (ดิน) ซึ่งสอดคล้องกับห้า อวัยวะ (ngũ tạng): ถุงน้ำดี, ลำไส้เล็ก, ลำไส้ใหญ่, กระเพาะอาหาร และ กระเพาะปัสสาวะ
อาหารเวียดนามประกอบด้วยสารอาหาร 5 ประเภท (ngũ chất): แป้ง น้ำหรือของเหลว แร่ธาตุ โปรตีน และไขมัน
พ่อครัวชาวเวียดนามมักจะพยายามให้มีอาหารประกอบไปด้วยห้าสี (ngũ sắc): ขาว (โลหะ) เขียว (ไม้) เหลือง (ดิน) แดง (ไฟ) และดำ (น้ำ) ในจาน
อาหารในเวียดนามจะดึงดูดนักชิมด้วยประสาทสัมผัสทั้งห้า (năm giác quan): การจัดอาหารดึงดูดสายตา, เสียงมาจากวัตถุดิบที่คมชัด สัมผัสได้ถึงเครื่องเทศทั้งห้า ส่วนผสมที่มีกลิ่นหอมมาจากสมุนไพรเป็นหลัก จมูกและอาหารบางอย่างโดยเฉพาะอย่างยิ่งอาหารนิ้วสามารถรับรู้ได้โดยการสัมผัส.
ความสัมพันธ์กับปรัชญาเวียดนาม > ความประสานกันทั้งห้าองค์ประกอบ

อาหารเวียดนามได้รับอิทธิพลจากหลักการแบบเอเชียของ ห้าธาตุ และ มหาภูต
| การประสาน | องค์ประกอบ> ไม้ | องค์ประกอบ> ไฟ | องค์ประกอบ> ดิน | องค์ประกอบ> โลหะ | องค์ประกอบ> น้ำ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เครื่องเทศ (ngũ vị)' | เปรี้ยว | ขม | หวาน | เผ็ด | เค็ม |
| อวัยวะ (ngũ tạng) | ถุงน้ำดี | ลำไส้เล็ก | กระเพาะอาหาร | ลำไส้ใหญ่ | กระเพาะปัสสาวะ |
| สี (ngũ sắc) | สีเขียว | สีแดง | สีเหลือง | สีขาว | สีดำ |
| เซ้นส์ (ngũ giác) | ภาพ | ลิ้มรส | สัมผัส | กลิ่น | เสียง |
| สารอาหาร (ngũ chất)' | คาร์โบไฮเดรต | ไขมัน | โปรตีน | แร่ธาตุ | น้ำ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Culinary Matters in Vietnam เก็บถาวร 2010-04-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Vietnamese recipes collection (เวียดนาม)
Vietnamese Food เก็บถาวร 2018-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Vietnamese Food and Travel Information (อังกฤษ)
| ด ค กอาหารของแต่ละประเทศในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
กัมพูชา  ·  เกาหลี  ·  คาซัคสถาน  ·  คีร์กีซสถาน  ·  จีน (ฮ่องกง  ·  มาเก๊า  ·  ไต้หวัน  ·  ทิเบต)  ·  ญี่ปุ่น  ·  ติมอร์-เลสเต  ·  เติร์กเมนิสถาน  ·  ทาจิกิสถาน  ·  ไทย  ·  เนปาล  ·  บรูไน  ·  บังกลาเทศ  ·  ปากีสถาน  ·  พม่า  ·  ฟิลิปปินส์  ·  ภูฏาน  ·  มองโกเลีย  ·  มัลดีฟส์  ·  มาเลเซีย  ·  ลาว (ม้ง)  ·  เวียดนาม  ·  ศรีลังกา  ·  สิงคโปร์  ·  อัฟกานิสถาน  ·  อินเดีย  ·  อินโดนีเซีย  ·  อุซเบกิสถาน  ·  กาตาร์  ·  คูเวต  ·  จอร์เจีย  ·  จอร์แดน  ·  ซาอุดีอาระเบีย  ·  ซีเรีย  ·  ไซปรัส  ·  ตุรกี  ·  บาห์เรน  ·  เยเมน  ·  เลบานอน  ·  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  ·  อาเซอร์ไบจาน  ·  อาร์เมเนีย  ·  อิรัก (เคอร์ดิสถาน)  ·  อิสราเอล  ·  อิหร่าน  ·  โอมาน  ·  ปาเลสไตน์
↑  "Gastronomic Tourism". Vietnam Online. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-11-06. สืบค้นเมื่อ 2 December 2011.
↑  "Philosophy of Vietnamese Cuisine". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 November 2013. สืบค้นเมื่อ 17 November 2013.
บั๊ญจึง
บู๊นบ่อเฮว้
เฝอไก่
วัตถุดิบในการทำไส้ของแนมซ้านก่อนผสมให้เข้ากัน แสดงถึงหลักการห้าประการของอาหารเวียดนาม
ใบหน้า

| ใบหน้า |
| --- | --- |
ภาพใบหน้าของคน (โมนาลิซา)
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: facia/facies
MeSH: D005145
TA98: A01.1.00.006
TA2: 112
FMA: 24728
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ใบหน้า เป็นส่วนสำคัญของศีรษะในสัตว์ ในกรณีใบหน้ามนุษย์ ประกอบด้วย ผม หน้าผาก คิ้ว ขนตา จมูก หู แก้ม ปาก ริมฝีปาก ร่องริมฝีปาก ขมับ ฟัน ผิวหนัง และคาง
อาแลกส์ แตลิส

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 แตลิสขณะเล่นให้กับโปร์ตูใน ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อาแลกส์ นีโกเลา แตลิส
วันเกิด:   (1992-12-15) 15 ธันวาคม ค.ศ. 1992 (32 ปี)
สถานที่เกิด:  กาชีอัสดูซุล บราซิล
ส่วนสูง:  1.81 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  แบ็กซ้าย
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  Botafogo
หมายเลข:  13
สโมสรเยาวชน
2007–2011:  ฌูเว็งตูจี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2011–2012 |  ฌูเว็งตูจี |  13 |  (2) |
| 2013–2014 |  เกรมียู |  36 |  (1) |
| 2014–2016 |  กาลาทาซาไร |  39 |  (2) |
| 2015–2016 |  → อินเตอร์มิลาน (ยืม) |  21 |  (0) |
| 2016–2020 |  โปร์ตู |  129 |  (21) |
| 2020–2023 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  30 |  (0) |
| 2022–2023 |  → เซบิยา (ยืม) |  27 |  (0) |
| 2023–2024 |  อันนัศร์ |  29 |  (2) |
| 2024– |  Botafogo |  7 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2019– |  บราซิล |  12 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2023 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2023
อาแลกส์ นีโกเลา แตลิส (โปรตุเกส: Alex Nicolao Telles; เกิดวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้แก่Botafogo และทีมชาติบราซิล
สโมสรอาชีพ > แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

วันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2020 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดบรรลุข้อตกลงในการเซ็นสัญญาอาแลกส์ แตลิส ด้วยค่าตัวประมาณ 15.4 ล้านปอนด์จากโปร์ตู การย้ายตัวเสร็จสมบูรณ์และแตลิสประกาศว่าเขาเป็นผู้เล่นของยูไนเต็ดในวันนั้น
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วยแห่งชาติ> ลงเล่น | ถ้วยแห่งชาติ> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ทวีป> ลงเล่น | ทวีป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น | ทั้งหมด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ฌูเว็งตูจี | 2011 | แซรียีเด | 4 | 1 | 0 | 0 | — | — | — | — | 12 | 0 | 16 | 1 |
| ฌูเว็งตูจี | 2012 | แซรียีเด | 9 | 1 | 2 | 0 | — | — | — | — | 14 | 0 | 25 | 1 |
| ฌูเว็งตูจี | รวม | รวม | 13 | 2 | 2 | 0 | — | — | — | — | 26 | 0 | 41 | 2 |
| เกรมียู | 2013 | แซรียีอา | 36 | 1 | 6 | 0 | — | — | 3 | 0 | 6 | 0 | 51 | 1 |
| กาลาทาซาไร | 2013–14 | ซือเปร์ลีก | 15 | 1 | 4 | 0 | — | — | 2 | 0 | — | — | 21 | 1 |
| กาลาทาซาไร | 2014–15 | ซือเปร์ลีก | 22 | 1 | 8 | 0 | — | — | 5 | 0 | 1 | 0 | 36 | 1 |
| กาลาทาซาไร | 2015–16 | ซือเปร์ลีก | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 | 1 | 0 | 3 | 0 |
| กาลาทาซาไร | รวม | รวม | 39 | 2 | 12 | 0 | — | — | 7 | 0 | 2 | 0 | 60 | 2 |
| อินเตอร์มิลาน (ยืม) | 2015–16 | เซเรียอา | 21 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | — | — | 22 | 0 |
| โปร์ตู | 2016–17 | ปรีไมราลีกา | 32 | 1 | 2 | 0 | 2 | 0 | 9 | 0 | — | — | 45 | 1 |
| โปร์ตู | 2017–18 | ปรีไมราลีกา | 30 | 3 | 5 | 0 | 3 | 0 | 7 | 1 | — | — | 45 | 4 |
| โปร์ตู | 2018–19 | ปรีไมราลีกา | 33 | 4 | 5 | 1 | 4 | 0 | 10 | 1 | 1 | 0 | 53 | 6 |
| โปร์ตู | 2019–20 | ปรีไมราลีกา | 31 | 11 | 5 | 1 | 3 | 1 | 10 | 0 | — | — | 49 | 13 |
| โปร์ตู | 2020–21 | ปรีไมราลีกา | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 3 | 2 |
| โปร์ตู | รวม | รวม | 129 | 21 | 17 | 2 | 12 | 1 | 36 | 2 | 1 | 0 | 195 | 26 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2020–21 | พรีเมียร์ลีก | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 238 | 26 | 38 | 2 | 12 | 1 | 46 | 2 | 35 | 0 | 369 | 31 |
↑  ลงเล่นในกอปาดูบราซิล, เตอร์กิชคัพ, โกปปาอีตาเลีย และตาซาดึปูร์ตูกัล
↑  ลงเล่นในตาซาดาลีกา
1 2  ลงเล่นในกังเปโอนาตูกาอูชูและกอปา แอฟีเฌแอฟี
↑  ลงเล่นในโกปาลิเบร์ตาโดเรส
↑  ลงเล่นในกังเปโอนาตูกาอูชู
1 2 3 4 5  ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
1 2  ลงเล่นในเตอร์กิชซูเปอร์คัพ
↑  ลงเล่นในซูแปร์ตาซากังดีดูดึออลีไวรา
↑  ลงเล่นสองนัดในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกและแปดนัดในยูฟ่ายูโรปาลีก
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| บราซิล> ปี | บราซิล> ลงเล่น | บราซิล> ประตู |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 1 | 0 |
| 2020 | 3 | 0 |
| รวม | 4 | 0 |
เกียรติประวัติ > สโมสร

ฌูเว็งตูจี
กอปา แอฟีเฌแอฟี: 2011, 2012
กาลาทาซาไร
ซือเปร์ลีก: 2014–15
เตอร์กิชคัพ: 2013–14, 2014–15
เตอร์กิชซูเปอร์คัพ: 2015
โปร์ตู
ปรีไมราลีกา: 2017–18, 2019–20
ตาซาดึปูร์ตูกัล: 2019–20
ซูแปร์ตาซากังดีดูดึออลีไวรา: 2018
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ยูฟ่ายูโรปาลีก รองชนะเลิศ: 2020–21
เซบิยา
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2022–23
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

ทีมยอดเยี่ยมแห่งปี บราซีเลย์รูแซรียีอา – แบ็กซ้ายยอดเยี่ยม: 2013
บอลาจีปราตา – แบ็กซ้ายยอดเยี่ยม: 2013
ทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของปรีไมราลีกา: 2016, 2017
กองหลังยอดเยี่ยมประจำเดือนของปรีไมราลีกา: สิงหาคม 2017, มกราคม 2018, กุมภาพันธ์ 2018, เมษายน 2018, สิงหาคม 2019, ธันวาคม 2019, กุมภาพันธ์ 2020
ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนของปรีไมราลีกา: กุมภาพันธ์ 2020
ทีมยอดเยี่ยมของปรีไมราลีกา: 2017–18, 2018–19, 2019–20
ประตูยอดเยี่ยมประจำเดือนของปรีไมราลีกา: ตุลาคม/พฤศจิกายน 2019
ผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสรฟุตบอลโปร์ตู – รางวัลดราเกาดึโอรู: 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ อาแลกส์ แตลิส ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
อาแลกส์ แตลิส – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
อาแลกส์ แตลิส ที่ National-Football-Teams.com
Grêmio profile
Alex Telles featured in Brazil: the Talent Factory 2013
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติบราซิล – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 อาลีซง  2 ดานีลู  3 ชียากู ซิลวา (กัปตัน)  4 มาร์กิญญุส  5 กาเซมีรู  6 อาแลกส์ ซังดรู  7 ปาเกตา  8 แฟรจี  9 รีชาร์ลีซง  10 เนย์มาร์  11 ราฟีญา  12 แวเวร์ตง  13 ดานี อัลวิส  14 มีลีเตา  15 ฟาบิญญู  16 แตลิส  17 บรูนู กีมาไรส์  18 กาบรีแยล เฌซุส  19 อังโตนี  20 วีนีซียุส ฌูนีโยร์  21 โรดรีกู  22 รีเบย์รู  23 แอแดร์ซง  24 แบรเมร์  25 เปดรู  26 กาบรีแยล มาร์ชีแนลี  ผู้ฝึกสอน: ชีชี  |  1 อาลีซง  2 ดานีลู  3 ชียากู ซิลวา (กัปตัน)  4 มาร์กิญญุส  5 กาเซมีรู  6 อาแลกส์ ซังดรู  7 ปาเกตา  8 แฟรจี  9 รีชาร์ลีซง  10 เนย์มาร์  11 ราฟีญา  12 แวเวร์ตง  13 ดานี อัลวิส  14 มีลีเตา  15 ฟาบิญญู  16 แตลิส  17 บรูนู กีมาไรส์  18 กาบรีแยล เฌซุส  19 อังโตนี  20 วีนีซียุส ฌูนีโยร์  21 โรดรีกู  22 รีเบย์รู  23 แอแดร์ซง  24 แบรเมร์  25 เปดรู  26 กาบรีแยล มาร์ชีแนลี  ผู้ฝึกสอน: ชีชี  |  |
| ด ค กผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสรฟุตบอลโปร์ตู (รางวัลดราเกาดึโอรู) |
| --- | --- |
 2003: การ์วัลยู  2004: Maniche  2005: กวาแรฌมา  2006: Lucho  2007: โบซิงกวา  2008: Fucile  2009: ไมแรลึช  2010: ฮุลกี  2011: ฮุลกี  2012: Maicon  2013: โมตีญู  2014: ดานีลู 1  2015: Herrera  2016: ดานีลู 2  2017: Brahimi  2018: แตลิส  2019: Marega
แทงก์สุดแกร่ง แห่งวงกต -ตัวแทงก์สุดโหด ค่าทนทาน 9999 แบบแรร์ ถูกเตะออกจากตี้-

ซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น
| --- | --- |
แทงก์สุดแกร่ง แห่งวงกต -ตัวแทงก์สุดโหด ค่าทนทาน 9999 แบบแรร์ ถูกเตะออกจากตี้-
最強タンクの迷宮攻略 (Saikyō Tank no Meikyū Kōryaku)
ชื่อภาษาอังกฤษ: The Strongest Tank's Labyrinth Raids
แนว: จินตนิมิต
นวนิยายชุด
เขียนโดย: รีวตะ คิจิมะ
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
วางจำหน่ายตั้งแต่: 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 – 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: รีวตะ คิจิมะ
วาดภาพโดย: ซันโดะ
สำนักพิมพ์: ชูฟูโนโตโมะ
ในเครือ: ฮีโรบุงโกะ
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 30 เมษายน พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 6
มังงะ
เขียนโดย: รีวตะ คิจิมะ
วาดภาพโดย: มาโกโตะ คิซารางิ
สำนักพิมพ์: สแควร์เอนิกซ์
นิตยสาร: มังงะอัพ!
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 10
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: มิตสึตากะ โนชิตานิ
เขียนบทโดย: ฮิโตมิ อามามิยะ
ดนตรีโดย: มาโอะ ยามาโมโตะ
สตูดิโอ: สตูดิโอโพลอน
ถือสิทธิ์โดย: เมเดียลิงก์
เครือข่าย: ANN (ABC, TV Asahi)
เครือข่ายภาษาไทย: อนิ-วัน ไทยแลนด์, อนิ-วัน เอเชีย, ปีลีปีลี
ฉาย:  7 มกราคม พ.ศ. 2567  –  24 มีนาคม พ.ศ. 2567
ตอน: 12
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
แทงก์สุดแกร่ง แห่งวงกต -ตัวแทงก์สุดโหด ค่าทนทาน 9999 แบบแรร์ ถูกเตะออกจากตี้- (ญี่ปุ่น: 最強タンクの迷宮攻略〜体力9999のレアスキル持ちタンク、勇者パーティーを追放される〜; โรมาจิ: Saikyō Tank no Meikyū Kōryaku  〜 Tairyoku 9999 no Reasukiru-mochi Tanku, Yūsha Pātī o Tsuihōsareru 〜 เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยรีวตะ คิจิมะ และวาดภาพประกอบโดยซันโดะ เดิมเผยแพร่ในฐานะนวนิยายเว็บทางเว็บไซต์นิยายสร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ถึงกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ภายหลังสำนักพิมพ์ชูฟูโนโตโมะได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลในเครือฮีโรบุงโกะตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2562 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยมาโกโตะ คิซารางิเริ่มเผยแพร่ทางแอปพลิเคชันมังงะอัพ!ของสแควร์เอนิกซ์ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2562 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอโพลอน ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2567
แหล่งข้อมูลอื่น

นวนิยายเว็บ ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของมังงะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของมังงะ ที่มังงะอัพ! (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
อนิเมะ แทงก์สุดแกร่ง แห่งวงกต -ตัวแทงก์สุดโหด ค่าทนทาน 9999 แบบแรร์ ถูกเตะออกจากตี้- ที่อนิ-วัน ไทยแลนด์
อนิเมะ แทงก์สุดแกร่ง แห่งวงกต -ตัวแทงก์สุดโหด ค่าทนทาน 9999 แบบแรร์ ถูกเตะออกจากตี้- ที่ปีลีปีลี
แทงก์สุดแกร่ง แห่งวงกต -ตัวแทงก์สุดโหด ค่าทนทาน 9999 แบบแรร์ ถูกเตะออกจากตี้- (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ปลากดขาว

| ปลากดขาว |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Bagridae
สกุล:: Hemibagrus
สปีชีส์:: H.  nemurus 
ชื่อทวินาม
Hemibagrus nemurus (Valenciennes, 1840)

ชื่อพ้อง
 Bagrus nemurus Valenciennes 1840  Macrones nemurus (Valenciennes, 1840)   Mystus nemurus (Valenciennes, 1840) 
ปลากดขาว หรือ ปลากดชงโลง หรือ ปลากดนา เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemibagrus nemurus อยู่ในวงศ์ปลากด (Bagridae)
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลากดเหลือง (H. filamentus) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ปลากดขาวหลังจะไม่โค้ง ขอบก้านครีบแข็งของครีบหลังเรียบ ครีบหลังยาวไม่ถึงจุดเริ่มต้นของครีบไขมัน ครีบไขมันมีสีเข้มกว่าลำตัวและมีขอบครีบสีขาว มีก้านครีบเดี่ยวของครีบหลัง 2 ก้าน และก้านครีบแขนง 7 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบเดี่ยว 1–2 ก้าน มีก้านครีบแขนง 7–8 ก้าน
พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำนิ่งและแม่น้ำสายใหญ่ทั่วประเทศไทย กเว้น มีขนาดโตเต็มที่ 72–80 เซนติเมตร
ปลากดขาวเป็นปลากดที่พบได้มากกว่าปลากดเหลืองที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน ซึ่งในบางครั้งยังอาจเรียกชื่อซ้ำกันได้ว่า "ปลากดเหลือง" แต่เมื่อนำมาเลี้ยงเปรียบเทียบกันแล้ว ปรากฏว่าปลากดขาวมีอัตราการเจริญเติบโตที่ช้ากว่า นิยมนำมาบริโภคเหมือนกันและเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย ซึ่งจะได้รับความนิยมอย่างมากในชนิดที่เป็นปลาเผือก
ดูเพิ่ม

ปลากดเหลือง
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลจาก Fishabase.org
การเพาะพันธุ์ปลากดเหลือง