stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แผน

แผนโดยปกติจะเป็นแผนภาพที่แสดงขั้นตอนพร้อมกับรายละเอียดต่าง ๆ ของกำหนดการและทรัพยากรที่ต้องใช้ในการบรรลุวัตถุประสงค์ของการทำงานอย่างใดอย่างหนึ่ง. ดูกลยุทธ์เพิ่มเติม. โดยปรกติเป็นที่รู้กันว่า แผนคือโครงร่างของทุกขั้นตอนที่ตั้งใจจะทำเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์.
ดูเพิ่ม

การวางแผน
รายชื่อโรงไฟฟ้าในประเทศไทย

รายชื่อในหน้านี้ทั้งหมดเป็นรายชื่อโรงไฟฟ้าในไทย
ทรัพยากรสิ้นเปลือง

โรงไฟฟ้าที่ใช้ทรัพยากรสิ้นเปลืองในไทย
 ถ่านหิน
 แก๊สธรรมชาติ
 น้ำมันดีเซล
 น้ำมันเตา
 พลังความร้อนร่วมน้ำมันเตาและแก๊สธรรมชาติ
ทรัพยากรสิ้นเปลือง > ถ่านหิน

| โรงไฟฟ้า | กำลังการผลิต (เมกะวัตต์) | ประเภทเชื้อเพลง | ที่ตั้ง | พิกัด | สถานะ | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โรงไฟฟ้าแม่เมาะ | เครื่องที่ 4-7: 4×140 เครื่องที่ 8-13: 6×270 รวม: 2,180 | ลิกไนต์ | อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง | 18°17′44″N 99°45′0″E﻿ / ﻿18.29556°N 99.75000°E﻿ / 18.29556; 99.75000﻿ (โรงไฟฟ้าแม่เมาะ) | ดำเนินการ 2521–ปัจจุบัน | เครื่องที่ 1-3 ปลดประจำการเมื่อปี 2546 |  |
| โรงไฟฟ้ากระบี่ | - | บิทูมินัส | อำเภอเหนือคลอง จังหวัดกระบี่ | 7°59′29″N 99°2′49″E﻿ / ﻿7.99139°N 99.04694°E﻿ / 7.99139; 99.04694﻿ (โรงไฟฟ้ากระบี่) | อยู่ระหว่างการพิจารณา | กำลังการผลิตเมื่อเปิดเดินเครื่องตามกำหนดปี 2562 ที่ 870 MW |  |
| โรงไฟฟ้าบีแอลซีพี | 1,346.50 | บิทูมินัส | อำเภอเมือง จังหวัดระยอง | 12°38′39″N 101°9′37″E﻿ / ﻿12.64417°N 101.16028°E﻿ / 12.64417; 101.16028﻿ (โรงไฟฟ้าบีแอลซีพี) | ดำเนินการ 2549–ปัจจุบัน | BLCP Power |  |
| โรงไฟฟ้าเก็คโค่-วัน | 700 | ซับบิทูมินัส | อำเภอเมือง จังหวัดระยอง | N12.677866, E101.135588 | ดำเนินการ 2555-ปัจจุบัน | E์NGIE glow |  |
ทรัพยากรสิ้นเปลือง > น้ำมันดีเซล

| โรงไฟฟ้า | กำลังการผลิต (เมกะวัตต์) | ที่ตั้ง | พิกัด | สถานะ | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โรงไฟฟ้าดีเซลแม่ฮ่องสอน | 5.4 | อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน | 19°11′1″N 97°59′5″E﻿ / ﻿19.18361°N 97.98472°E﻿ / 19.18361; 97.98472﻿ (โรงไฟฟ้าดีเซลแม่ฮ่องสอน) | ดำเนินการ |  |  |
ทรัพยากรสิ้นเปลือง > น้ำมันเตา

| โรงไฟฟ้า | กำลังการผลิต (เมกะวัตต์) | ประเภทเชื้อเพลง | ที่ตั้ง | พิกัด | สถานะ | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โรงไฟฟ้าบางปะกงเครื่องที่ 1-2 | - | น้ำมันเตา | อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา | 13°29′57″N 101°01′31″E﻿ / ﻿13.49917°N 101.02528°E﻿ / 13.49917; 101.02528﻿ (โรงไฟฟ้าบางปะกง) | เตรียมพร้อม | กำลังการผลิตปี 2562 ที่ 1,300 MW |  |
| โรงไฟฟ้าบางปะกงเครื่องที่ 3-4 | 1,152 | น้ำมันเตา/แก๊สธรรมชาติ | อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา | 13°29′57″N 101°01′31″E﻿ / ﻿13.49917°N 101.02528°E﻿ / 13.49917; 101.02528﻿ (โรงไฟฟ้าบางปะกง) | ดำเนินการ 2531–ปัจจุบัน |  |  |
| โรงไฟฟ้ากระบี่ | 315 | น้ำมันเตา/น้ำมันปาล์มดิบ | อำเภอเหนือคลอง จังหวัดกระบี่ | 7°59′29″N 99°2′49″E﻿ / ﻿7.99139°N 99.04694°E﻿ / 7.99139; 99.04694﻿ (โรงไฟฟ้ากระบี่) | ดำเนินการ 2547–ปัจจุบัน |  |  |
| โรงไฟฟ้าพระนครใต้เครื่องที่ 1-5 | - | น้ำมันเตา | อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรปราการ | 13°37′6″N 100°33′36″E﻿ / ﻿13.61833°N 100.56000°E﻿ / 13.61833; 100.56000﻿ (โรงไฟฟ้าพระนครใต้) | เตรียมพร้อม | กำลังการผลิตปี 2562 ที่ 1,300 MW |  |
ทรัพยากรหมุนเวียน

โรงไฟฟ้าที่ใช้ทรัพยากรหมุนเวียนในไทย
 พลังงานน้ำ
 พลังความร้อนใต้พิภพ
 พลังสุริยะ
 พลังลม
ทรัพยากรหมุนเวียน > ความร้อนใต้พิภพ

| โรงไฟฟ้า | กำลังการผลิต (เมกะวัตต์) | ที่ตั้ง | พิกัด | สถานะ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โรงไฟฟ้าพลังความร้อนใต้พิภพฝาง | 0.3 | อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ | 19°57′52″N 99°9′19″E﻿ / ﻿19.96444°N 99.15528°E﻿ / 19.96444; 99.15528﻿ (โรงไฟฟ้าความร้อนใต้พิภพฝาง) | ดำเนินการ |  |
ทรัพยากรหมุนเวียน > พลังสุริยะ

| โรงไฟฟ้า | กำลังการผลิต (เมกะวัตต์) | ที่ตั้ง | พิกัด | ผู้ประกอบการ | สถานะ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทุ่งเซลล์สุริยะลำปาง | 90 | อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง | 18°23′37″N 99°25′37″E﻿ / ﻿18.39361°N 99.42694°E﻿ / 18.39361; 99.42694﻿ (โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์จังหวัดลำปาง) | พลังงานบริสุทธิ์ | ดำเนินการ 2558–ปัจจุบัน |  |
| ทุ่งเซลล์สุริยะพิษณุโลก | 90 | อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก | 17°4′12″N 100°6′58″E﻿ / ﻿17.07000°N 100.11611°E﻿ / 17.07000; 100.11611﻿ (โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์จังหวัดพิษณุโลก) | พลังงานบริสุทธิ์ | ดำเนินการ 2559–ปัจจุบัน |  |
| ทุ่งเซลล์สุริยะนครสวรรค์ | 90 | อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ | 15°22′3″N 100°18′6″E﻿ / ﻿15.36750°N 100.30167°E﻿ / 15.36750; 100.30167﻿ (โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์จังหวัดนครสวรรค์) | พลังงานบริสุทธิ์ | ดำเนินการ 2556–ปัจจุบัน |  |
| โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ลพบุรีโซล่าร์ | 73.16 | อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี | 15°3′6″N 100°53′32″E﻿ / ﻿15.05167°N 100.89222°E﻿ / 15.05167; 100.89222 | NED | ดำเนินการ |  |
| ทุ่งเซลล์สุริยะลพบุรี | 8 | อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี |  | พลังงานบริสุทธิ์ | ดำเนินการ 2555–ปัจจุบัน |  |
| ทุ่งเซลล์สุริยะขอนแก่น (ขอนแก่น 1-5, 7-10) | 58.3 | จังหวัดขอนแก่น |  | SPC | ดำเนินการ 2555–ปัจจุบัน |  |
| ทุ่งเซลล์สุริยะโคราช (โคราช 1-9) | 60.4 | จังหวัดนครราชสีมา |  | SPC | ดำเนินการ 2553–ปัจจุบัน |  |
| โรงไฟฟ้าโซลาร์โกไทรใหญ่ 1,2 ไทยเพชร 1-3 | 47.50 | จังหวัดนครปฐม |  | EGCO | ดำเนินการ 2556–ปัจจุบัน |  |
| โรงไฟฟ้าโซลาร์โกไทรเขียว | 9.50 | จังหวัดสุพรรณบุรี |  | EGCO | ดำเนินการ 2556–ปัจจุบัน |  |
| ทุ่งเซลล์สุริยะนครปฐม | 46.5 | จังหวัดนครปฐม |  | เสนาโซลาร์ | ดำเนินการ 2559–ปัจจุบัน |  |
| ทุ่งเซลล์สุริยะสระบุรี | 46.5 | จังหวัดสระบุรี |  | เสนาโซลาร์ | ดำเนินการ 2559–ปัจจุบัน |  |
| ทุ่งเซลล์สุริยะบุรีรัมย์ (บุรีรัมย์ 1-3) | 22.38 | จังหวัดบุรีรัมย์ |  | SPC | ดำเนินการ 2556–ปัจจุบัน |  |
| ทุ่งเซลล์สุริยะสุรินทร์ (สุรินทร์ 1-3) | 22.38 | จังหวัดสุรินทร์ |  | SPC | ดำเนินการ 2557–ปัจจุบัน |  |
| ทุ่งเซลล์สุริยะนครพนม (นครพนม 1-3) | 21 | จังหวัดนครพนม |  | SPC | ดำเนินการ 2554–ปัจจุบัน |  |
| ทุ่งเซลล์สุริยะสกลนคร (สกลนคร 1-2) | 13.5 | จังหวัดสกลนคร |  | SPC | ดำเนินการ 2554–ปัจจุบัน |  |
| ทุ่งเซลล์สุริยะหนองคาย 1 | 7.4 | จังหวัดหนองคาย |  | SPC | ดำเนินการ 2557–ปัจจุบัน |  |
| ทุ่งเซลล์สุริยะอุดรธานี 1 | 7.4 | จังหวัดอุดรธานี |  | SPC | ดำเนินการ 2557–ปัจจุบัน |  |
| ทุ่งเซลล์สุริยะเลย (เลย 1-2) | 13.5 | อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย |  | SPC | ดำเนินการ 2554–ปัจจุบัน |  |
| โรงไฟฟ้าดงคอน | 6.50 | อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท | 14°55′45″N 100°8′33″E﻿ / ﻿14.92917°N 100.14250°E﻿ / 14.92917; 100.14250 | G-Power Source | ดำเนินการ 2555–ปัจจุบัน |  |
| โรงไฟฟ้าตาขีด | 6.50 | อำเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์ | 16°1′35″N 99°53′18″E﻿ / ﻿16.02639°N 99.88833°E﻿ / 16.02639; 99.88833 | G-Power Source | ดำเนินการ 2555–ปัจจุบัน |  |
| โรงไฟฟ้าตาสัง | 6.50 | อำเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์ | 16°1′6″N 99°59′14″E﻿ / ﻿16.01833°N 99.98722°E﻿ / 16.01833; 99.98722 | G-Power Source | ดำเนินการ 2555–ปัจจุบัน |  |
| โรงไฟฟ้าบึงสามพัน | 6.50 | อำเภอบึงสามพัน จังหวัดเพชรบูรณ์ |  | G-Power Source | ดำเนินการ 2556–ปัจจุบัน |  |
ทรัพยากรหมุนเวียน > พลังงานลม

| ทุ่งกังหันลม | กำลังการผลิต (เมกะวัตต์) | กังหัน (ต้น) | ที่ตั้ง | พิกัด | ผู้ประกอบการ | สถานะ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทุ่งกังหันลมห้วยบง | 207 | 90 | อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา | 15°11′37″N 101°27′9″E﻿ / ﻿15.19361°N 101.45250°E﻿ / 15.19361; 101.45250 |  | ดำเนินการ |  |
| ทุ่งกังหันลมแหลมฉบัง | 840 | 84 | อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี | 13°4′14″N 100°53′59″E﻿ / ﻿13.07056°N 100.89972°E﻿ / 13.07056; 100.89972 | การท่าเรือแห่งประเทศไทย | ดำเนินการ |  |
| ทุ่งกังหันลมชัยภูมิ | 80 | 32 | อำเภอซับใหญ่ จังหวัดชัยภูมิ | 15°33′17″N 101°34′12″E﻿ / ﻿15.55472°N 101.57000°E﻿ / 15.55472; 101.57000 | ชัยภูมิ วินด์ฟาร์ม | ดำเนินการ 2559–ปัจจุบัน |  |
| ทุ่งกังหันลมเขาค้อ | 60 | 24 | อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ | 16°43′53″N 100°59′22″E﻿ / ﻿16.73139°N 100.98944°E﻿ / 16.73139; 100.98944 | DEMCO | ดำเนินการ |  |
| ทุ่งกังหันลมนครศรีธรรมราช | 20 | 8 | อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช | 8°19′47″N 100°12′32″E﻿ / ﻿8.32972°N 100.20889°E﻿ / 8.32972; 100.20889 | กรมพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน กระทรวงพลังงานและสิ่งแวดล้อม | ดำเนินการ |  |
| แหลมพรหมเทพ | 20 | 8 | อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต | 7°46′13″N 98°18′59″E﻿ / ﻿7.77028°N 98.31639°E﻿ / 7.77028; 98.31639 | กฝผ. | ดำเนินการ |  |
| เขื่อนลำตะคอง | 2.5 | 2 | อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา | 14°47′53″N 101°33′27″E﻿ / ﻿14.79806°N 101.55750°E﻿ / 14.79806; 101.55750 | กฝผ. | ดำเนินการ |  |
| เทพพนาวินด์ฟาร์ม | 6.90 | 3 | อำเภอเทพสถิตย์ จังหวัดชัยภูมิ | 15°23′34″N 101°25′57″E﻿ / ﻿15.39278°N 101.43250°E﻿ / 15.39278; 101.43250 | เทพพนา วินด์ฟาร์ม | ดำเนินการ 2556–ปัจจุบัน |  |
ไป๋ฮว่าจื้อ

ไป๋ฮว่าจื้อ (จีนตัวย่อ: 白话字; จีนตัวเต็ม: 白話字; พินอิน: bái huà zì; เป่อ่วยยี: pe̍h-ōe-jī) เป็นชื่อเรียกระบบถอดเสียงด้วยอักษรละตินของภาษาจีนถิ่นต่าง ๆ อาจหมายถึง
เป่อ่วยยี - สำหรับภาษาฮกเกี้ยน
เตี่ยจิวแปะอ่วยหยี่ - สำหรับภาษาแต้จิ๋ว
พักฟ้าซื้อ - สำหรับภาษาฮากกา
เกี่ยวข้อง

ผิงฮว่าจื้อ (จีนตัวย่อ: 平话字; จีนตัวเต็ม: 平話字; พินอิน: píng huà zì; เป่อ่วยยี: pêng-ōe-lī)
ปั่งงั่วเจ๋ย์ - สำหรับภาษาฮกจิว
โอเพนเอกซ์พีเอส

| --- | --- |
นามสกุลไฟล์:  .oxps,. xps
ประเภทสื่ออินเทอร์เน็ต:  application/oxps, application/vnd.ms-xpsdocument
ผู้พัฒนา: Microsoft, Ecma International
เปิดตัวครั้งแรก: ตุลาคม 2006; 18 ปีที่แล้ว (2006-10)
รุ่นล่าสุด: First Edition 16 มิถุนายน 2009; 15 ปีก่อน (2009-06-16) 
รูปแบบ: Page description language, document file format
บรรจุโดย: Open Packaging Conventions
แยกสำหรับ: ZIP, XML, XAML
มาตรฐาน: ECMA-388
เว็บไซต์: www.ecma-international.org/publications/standards/Ecma-388.htm
โอเพนเอกซ์พีเอส (OpenXPS: Open XML Paper Specification) เป็นรูปแบบไฟล์เอกสาร XML ที่ออกแบบมาเพื่อบันทึกและอ่านเอกสาร โดยก่อนหน้านี้รู้จักกันในชื่อ เอกซ์พีเอส (XPS: XML Paper Specification) รูปแบบนี้ถูกพัฒนาเป็นคู่แข่งกับ PDF เนื่องจากเอกซ์พีเอสเป็นรูปแบบที่คงที่ ไม่สามารถแก้ไขได้เหมือน PDF ซึ่งช่วยให้เอกสารมีความสม่ำเสมอในการแสดงผล
เอกซ์พีเอสถูกนำเสนอครั้งแรกพร้อมกับระบบปฏิบัติการ Windows Vista และ .NET Framework 3.0 สำหรับผู้ที่ไม่มีส่วนประกอบเหล่านี้ สามารถดาวน์โหลด XPS Viewer เพื่อตรวจสอบและเปิดไฟล์เอกซ์พีเอสได้
โอเพนเอกซ์พีเอสยังถือเป็นส่วนหนึ่งของมาตรฐานการพัฒนาซอฟต์แวร์ที่รองรับการสร้างและการจัดการเอกสารในแอปพลิเคชันที่ต่างกัน ซึ่งช่วยให้สามารถใช้งานได้ในหลายแพลตฟอร์ม
ดูเพิ่ม

PDF
XAML
วินโดวส์วิสตา
สแกนเนอร์ 3 มิติ

VIUscan 3D laser scanner
สแกนเนอร์ 3 มิติ (3D scanner) เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บภาพหรือรายละเอียดจากวัตถุ โดยทำการสแกน หรือ เก็บข้อมูล และจากนั้นจะถูกส่งจากเครื่องสแกนเนอร์เข้าไปสู่คอมพิวเตอร์ในลักษณะจุดใน พิกัด 3 มิติ ที่เรียกว่า พอยต์คลาวด์ เพื่อนำไปคำนวณผลต่อไป โดยเป็นอุปกรณ์ที่นิยมใช้งานในการถ่ายทำภาพยนตร์ และวิดีโอเกม
สแกนเนอร์เลเซอร์ 3 มิติ ทำงานโดยเครื่องจะยิงเลเซอร์ออกจากเครื่อง และรอเลเซอร์สะท้อนจากวัตถุกลับเข้าไปสแกนเนอร์ และทำการวัดระยะเวลาในการเดินทางของเลเซอร์ เพื่อคำนวณหาระยะทางของตำแหน่งกล้องเทียบกับวัตถุ จากสมการของความเร็ว ในลักษณะของไลดาร์ (LIDAR, Laser Detection and Ranging)
สแกนเนอร์เลเซอร์ 3 มิติ มีลักษณะขึ้นอยู่กับลักษณะการใช้งาน ตั้งแต่ การทำรังวัด สแกนเนอร์จะมีขนาดใหญ่ และสามาระวัดระยะทางได้ไกล หรือการวัดวัตถุสำหรับทำโมลของเครื่องจักร ซึ่งจะใช้สแกนเนอร์ระยะใกล้ที่ความละเอียดสูง
ข้อจำกัดของระบบ สแกนเนอร์ 3 มิติ

ระบบของ สแกนเนอร์ 3 มิติ ยังมีข้อจำกัดดังนี้ (1) ข้อมูลเมฆจุดที่เก็บเข้ามาต้องมีการเรียงข้อมูลเป็นลำดับที่ถูกต้อง (2) ต้องวางวัตถุให้อยู่ตรงกลางของกล้อง (3) ยังไม่สามารถสแกนวัตถุที่มีขนาดเล็กมากจนเกินไปเนื่องจากจะมีข้อมูลไม่เพียงพอต่อการคำนวณ (4) ไม่สามารถสแกนวัตถุที่มีลักษณะที่เป็นโปร่งใสได้เนื่องจากกล้องคิเนคไม่สามารถจับข้อมูลความลึกในที่ส่วนนั้นได้
การทำสำรวจโดยใช้สแกนเนอร์พกพา 3 มิติ

ในการทำสำรวจ สแกนเนอร์ 3 มิติ ถูกนำมาใช้เพื่อวัดระยะทางของพื้นที่โดยรอบ โดยใช้แทนกล้องสำรวจ ค่าที่ได้จะแสดงถึงระยะทางจากจุดที่วัด เปรียบเทียบกับตำแหน่งกล้อง และสามารถนำมาหาความสูง มุมองศา และความกว้างของวัตถุของที่ดินที่สำรวจได้
อุปกรณ์คิเนค (Kinect)

อุปกรณ์คิเนค คือกล้องที่ใช้ทำการสแกนเนอร์ 3 มิติ มีลักษณะเป็นแท่งที่วางตัวกล้องในแนวนอน ซึ่งมีฐานวางประกอบขนาดเล็ก ตัวแกนของฐานมีมอเตอร์ในตัว ซึ่งทำหน้าที่ในการขยับมุมกล้อง ในส่วนรับข้อมูลประกอบไปด้วยกล้อง RGB  มีความละเอียดอยู่ที่ 640x480 พิกเซล กล้องคิเนคนั้นสามารถจับภาพเคลื่อนไหวได้ 30 เฟรม/วินาที นอกจากนี้กล้องคิเนคยังประกอบด้วยตัวเซนเซอร์ตรวจจับความลึก และ ไมโครโฟนจำนวนสี่แถว ในการเชื่อมต่อกับอุปกรณ์คอมพิวเตอร์สามารถใช้พอร์ต USB 2.0
แหล่งข้อมูลอื่น

สแกนเนอร์ 3 มิติจากบริษัทไลก้า เก็บถาวร 2006-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
[ลิงก์เสีย]
บูชา (ศาสนาฮินดู)

การบูชาในเรือน ในภาพคือ "สรัสวดีบูชา" (การบูชาพระสรัสวดี)
บูชา หรือ ปูชา (สันสกฤต: pūjā; เทวนาครี: पूजा) คือพิธีกรรมสวดภาวนาของศาสนาฮินดู เพื่อถวายการบูชาแด่เทพฮินดู, รับขวัญและให้การต้อนรับแขกผู้มาเยือน หรือ เพื่อเฉลิมฉลองในเชิงศาสนาเกี่ยวกับเหตุการณ์ในชีวิต บูชา เป็นภาษาสันสกฤต แปลว่า "ให้เกียรติ" หรือ "แสดงความเคารพ" บูชาเป็นพิธีกรรมจำเป็นในฮินดู ประกอบด้วยการถวายบุปผชาติ (ดอกไม้) น้ำสะอาดและอาหาร ต่อผู้ที่จะรับการบูชา ทั้งองค์เทพ บุคคล หรือวิญญาณผู้ล่วงลับ การมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับองค์เทพ หรือกับคุรุ เรียกว่า ทรรศน แปลว่า การมองเห็น (seeing)
บูชา สามารถพบได้ในพระพุทธศาสนา (ดูเพิ่มที่: บูชาในพระพุทธศาสนา) และในศาสนาเชน (ดูเพิ่มที่: ทราวยบูชา; Dravya Puja)
บูชาสามารถประกอบได้หลากหลายโอกาส และสถานที่ ตั้งแต่ที่เรือนของผู้ประกอบพิธีกรรมไปจนถึงในโบสถ์พราหมณ์ และในเทศกาลต่าง ๆ บูชายังใช้จัดเพื่อฉลองเหตุการณ์สำคัญของชีวิต เช่น การคลอดบุตร, พิธีมงคลสมรส และการขึ้นบ้านใหม่หรือเปลี่ยนอาชีพ ส่วนบูชาที่จัดเพื่อบูชาเทพเช่น ทุรคาบูชา ลักษมีบูชา เป็นต้น บูชาไม่ใช่พิธี "บังคับ" ในศาสนา สำหรับศาสนิกชนบางกลุ่มอาจเป็นพิธีประจำ, นาน ๆ ครั้ง, ประจำปี หรือไม่เคยประกอบเลยก็มี เช่นเดียวกับในโบสถ์พราหมณ์ที่บางแห่งมีการจัดเป็นประจำจนไปถึงแทบจะไม่เคยจัดเลย
บูชาแบ่งออกเป็นสองประเภท คือ นิคมบูชา (Nigama Puja) เป็นบูชาที่ไม่ต้องใช้เทวรูปหรือรูปเคารพของเทพเจ้า เช่น ในการบูชาพระอัคนี เทพแห่งไฟ จะใช้การจุดไฟแทนการใช้ภาพขององค์เทพ ตรงข้ามกับใน อาคมบูชา (Āgama Puja) ซึ่งต้องมีรูปเคารพ การบูชานั้นสามารถประกอบด้วยตัวศาสนิกชนเองผ่านการสวดบทสวดและเพลงสวด อาจมีการจุดตะเกียง (diya) และธูป ประกอบไปด้วย ในขณะที่บางโอกาสอาจมีนักบวช (บูชารี) มาช่วยสวดในกรณีที่เป็นบทและพิธีกรรมที่ซับซ้อน เครื่องเสวยเช่นอาหาร ผลไม้ และขนมหวาน สำหรับพิธีที่ประกอบในโบสถ์พราหมณ์หรือมีบูชารีประกอบพิธีกรรม หลังเสร็จการบูชาแล้วจะกลายเป็น "ประสาท" (Prasada)ซึ่งจะถูกนำมาแจกจ่ายระหว่างผู้ที่มาร่วมการบูชา
ทั้งนิคมบูชาและอาคมบูชานั้นพบโดยทั่วไปในอินเดีย ในขณะที่ศาสนาฮินดูแบบบาหลี ที่อินโดนีเซีย พบแบบอาคมบูชาเป็นหลัก ทั้งในเรือนและในวัด (ปูรา) การบูชานี้จะเรียกว่า "ฮียัง" (Hyang) หรือ "เซ็มบาฮียัง" (Sembahyang)
องค์ประกอบ

การประกอบพิธีบูชานั้นแตกต่าง กันไปตามท้องที่และลัทธิ นักภารตวิทยา Jan Gonda สรุปขั้นตอน 16 ขั้นสำหรับพิธีบูชาเต็มรูปแบบ ที่พบในบูชาต่าง ๆ เรียกว่า โศทษะอุปัชรา (shodasha upachara) ได้แก่
อวาหนะ (Avahana) - อัญเชิญองค์เทพมาจุติ
อาสนะ (Asana) - อัญเชิญองค์เทพจุติบนที่นั่ง (อาสนะ) ที่จัดไว้
ปาทยะ (Padya) - การชำระล้างพระบาท (เท้า) ขององค์เทพ ในกรณีที่มีเทวรูปจะใช้การรดน้ำสะอาดลงบนเท้าหรือฐานของเทวรูป
ใช้น้ำชำระล้างองค์เทพ ในกรณีที่มีเทวรูป มีทั้งการใช้ผ้าชุบย้ำเช็ด รดน้ำ พรมน้ำ เป็นต้น
อารคยะ (Arghya) - ถวายน้ำดื่มแด่องค์เทพ หรือบ้างว่าเป็นน้ำล้างพระโอษฐ์ (ปาก)
สนานะ (Snana) หรือ อภิเษก (abhisekha) - ถวายน้ำเพื่อการสรงน้ำ
วัสตระ (Vastra) - การถวายผ้า เครื่องแต่งกาย หรือเครื่องประดับ ในกรณีที่มีเทวรูปอาจนำผ้ามาพันหรือนำเครื่องประดับมาตกแต่งเทวรูป
อุปวีตะ (Upaveeda) หรือ มงคลสูตร (Mangalsutra) - การพันสายสิญจน์
อนุเลปนา (Anulepana) หรือ คันธา (gandha) - การประพรมหรือละเลงน้ำหอม เครื่องหอม หรือไม้หอม เช่น ผงSandalwoodบด หรือ kumkum
ปุษปาญชลี (Pushpanjali) หรือ บุษบา (Pushpa) - การถวายดอกไม้ หรือพวงมาลัยคล้องพระศอ (คอ) ของเทวรูป
ธูป (Dhupa) - การจุดธูป
ทีป (Dipa) หรือ อารตี (Aarti) - การนำตะเกียงจุดเพลิงหรือประทีปมาปัดแกว่งโดยรอบองค์เทวรูป
ไนเวทยะ (Naivedya) - การถวายภัตตาหาร ผลไม้ ของหวาน (เรียกรวมว่า "โภคะ" - Bhoga)
นมัสการ (Namaskara) หรือ ปรนัม (pranama) - การกราบราบลงไปกับพื้นเพื่อถวายความเคารพ
ปริกรรม (Parikrama) หรือ ปรทักษินา (Pradakshina) - การ Circumambulation รอบองค์เทพ
หยิบใบไม้ขึ้นมา
ในบางครั้งมีการเพิ่มขั้นตอนอื่น ๆ ด้วย เช่น
ธยานะ (Dhyana) - คือการนั่งสมาธิ เป็นการจุติองค์เทพในจิตใจของผู้ประกอบการบูชา
Acamanıya - น้ำสำหรับซดเบา ๆ
Aabaran - การประดับตกแต่งเทวรูป
ฉัตร (Chatra) - การถวายร่ม (ฉัตร)
ฉมารา (Chamara) - การถวายการพัดหรือ fly-whisk ที่เรียกว่า "ฉมารา"
Visarjana หรือ Udvasana คือการเคลื่อนย้ายองค์เทพจากจุดหนึ่งไปอีกจุด
นอกเหนือจากพิธีกรรม 16 ขั้นนี้แล้ว ยังพบพิธีกรรมรูปแบบอื่น ๆ อีก เช่น
ปัญจอุปชรา (Pancha upachara) คือมีห้าขั้น
ฉตุศาสตีอุปชรา (Chatushasti upachara) คือมีหกสิบสี่ขั้น
อย่างไรก็ตาม องค์ประกอบ ขั้นตอน โครงสร้างของการบูชา แตกต่างกันไปตามความเชื่อ ภูมิภาค วัดที่จัด หรือแม้แต่บุคคล
วัดลาดน้ำเค็ม

| วัดลาดน้ำเค็ม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดลาดน้ำเค็ม, วัดคลองต้นหมัน
ที่ตั้ง: ตำบลบางซ่อน อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อนครพิงค์
เจ้าอาวาส: พระครูสังฆรักษ์ชาญวิทย์ อคฺคจิตฺโต
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดลาดน้ำเค็ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางปะกง ในตำบลบางซ่อน อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา การเดินทางมายังวัดจากถนนสายบางปะกง-ฉะเชิงเทรา (314) เลี้ยวขวาแยกบ้านโพธิ์ ตรงไปข้ามสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง ผ่านหน้าวัดสนามจันทร์ เมื่อถึงโรงเรียนวิทยาราฎร์รังสรรค์ แล้วเลี้ยวขวาเข้าซอยไปทางสถานีตำรวจภูธรบ้านโพธิ์ ตรงตามเส้นทางไปประมาณ 5.5 กิโลเมตร
วัดลาดน้ำเค็ม เดิมมีชื่อว่า วัดคลองต้นหมัน อยู่ใกล้กับวัดบ้านโพธิ์ ถิ่นบ้านเรียกว่า "บ้านต้นหมัน" น่าจะมีป่าต้นหมันอยู่แต่เดิม ต้นหมันเป็นไม้เนื้อแข็งสำหรับใช้ต่อเรือ ในสมัยอยุธยาต้นหมันถือเป็นไม้มงคลประเภทหนึ่ง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2492
วัดมี โครงการลานบุญ ลานปัญญาประจำศาสนสถานวัดลาดน้ำเค็ม จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2553 โดยมีการใช้บริเวณพื้นที่ของวัด ให้เป็นสถานที่ เป็นลานวัฒนธรรม ในการจัดกิจกรรมทางด้านศาสนา ศิลปะวัฒนธรรม ประเพณี การละเล่น การถ่ายทอดภูมิปัญญา วิถีชีวิต ของท้องถิ่น กิจกรรมการส่งเสริมอาชีพของคนในชุมชน
พระมเหสีจิตรวดี

| พระมเหสีจิตรวดี |
| --- | --- |
พระมเหสีขวา
พระสวามี: สมเด็จพระไชยราชาธิราช
พระบุตร: พระเฑียร พระไชย
ราชวงศ์: สุพรรณภูมิ (เสกสมรส)
คำให้การชาวกรุงเก่า ระบุว่า พระมเหสีจิตรวดี เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระไชยราชาธิราช ดังความว่า "พระปรเมศวรพระองค์มีพระมเหสีสององค์ พระมเหสีขวามีพระนามว่า จิตรวดี พระมเหสีซ้ายมีพระนามว่า ศรีสุดาจันทร์ พระมเหสีขวามีพระราชโอรสสองพระองค์ พระราชโอรสองค์ใหญ่ทรงพระนามว่าพระเฑียร พระราชโอรสองค์น้อยทรงพระนามว่าพระไชย พระองค์ทรงพระกรุณาแก่พระมเหสีสองพระองค์นี้ยิ่งนัก แต่พระองค์โปรดศรีสุดาจันทร์พระมเหสีฝ่ายซ้ายยิ่งกว่าพระมเหสีฝ่ายขวา มีรับสั่งให้พระมเหสีฝ่ายซ้ายศรีสุดาจันทร์เฝ้าอยู่ข้างพระที่มิได้ขาด ราชการในฝ่ายหน้าฝ่ายในต่าง ๆ ถ้าศรีสุดาจันทร์มเหสีซ้ายเพ็ดทูลคัดง้างอย่างไรแล้ว ก็ทรงเชื่อฟังทั้งสิ้น"
ข้อความนี้ขัดกับหลักฐานส่วนใหญ่ที่ระบุว่า สมเด็จพระไชยราชาธิราชมีแต่สนมเอกคือท้าวศรีสุดาจันทร์ และท้าวศรีสุดาจันทร์มีพระโอรสด้วยสมเด็จพระไชยราชาธิราชสองพระองค์ คือ สมเด็จพระยอดฟ้ากับพระศรีศิลป์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพสันนิษฐานว่า "สมเด็จพระไชยราชาธิราชจะมีพระมเหสีหรือไม่ไม่ปรากฏ แต่ถ้ามีก็ไม่มีพระราชโอรสกับพระมเหสี และบางทีพระมเหสีจะทิวงคตเสียก่อนสมเด็จพระไชยราชาธิราช จึงปรากฏแต่ว่า มีลูกเธอเกิดด้วยท้าวศรีสุดาจันทร์ พระสนมเอกอันมีบรรดาศักดิ์เป็นแม่ยั่วเมืองตามกฎมนเทียรบาล"
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

มีนักแสดงผู้รับบท พระมเหสีจิตรวดี ได้แก่
สินจัย เปล่งพานิช ในภาพยนตร์เรื่อง สุริโยไท (2544)
ปานวาด เหมมณี ในละครเรื่อง แม่หยัว (2567)
เจิ้ง เหอ

| เจิ้ง เหอ |
| --- | --- |
อนุเสาวรีย์ของเจิ้งเหอที่พิพิธภัณฑ์สตัดธุยส์ในมะละกา, ประเทศมาเลเซีย
เกิด: ค.ศ.1371 ชายฝั่งทะเลสาบเตียนฉือ, ราชวงศ์หยวน (ปัจจุบันคือตำบลคุนหยาง, คุนหมิง, มณฑลยูนนาน, ประเทศจีน)
เสียชีวิต: 1433 (อายุ 61–62) หรือ  1435 (อายุ 63–64)
ชื่ออื่น: ม่า เหอ  ซันเปา
อาชีพ: พลเรือเอก, เจ้าหน้าที่การทูต, นักสำรวจ และขันทีพระราชวัง
ยุคสมัย: ราชวงศ์หมิง
เจิ้งเหอ (จีน: 郑和; พินอิน: Zhèng Hé ; แต้จิ๋ว: แต้ฮั้ว) เป็นผู้บัญชาการทหารเรือจีนในยุคราชวงศ์หมิง (明 ; Ming)
มีบันทึกว่าเจิ้งเหอเริ่มเดินทางรอบโลกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1421 และเคยติดต่อกับอาณาจักรอยุธยาด้วย มีผู้เสนอทฤษฎีว่า เจิ้งเหอน่าจะค้นพบทวีปอเมริกาก่อนคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส โดยไม่มีหลักฐานใดๆมายืนยันได้ชัดเจนเลยว่าเจิ้งเหอเคยเดินทางผ่านแอฟริกาใต้ หรือ อเมริกา
ประวัติ

เดิมทีนั้นเจิ้งเหอมีชื่อว่า "ซานเป่า" แซ่หม่า เกิดที่มณฑลยูนนาน ซึ่งเป็นเขตแดนของมองโกลทางตอนใต้ของประเทศจีน เมื่อปี ค.ศ. 1371 มีชื่อมุสลิมเป็นภาษาอาหรับว่า มูฮัมมัด อับดุลญับบารฺ เกิดในตระกูลขุนนางมุสลิม เซมูร์ และเป็นลูกหลานชนชั้นที่หกของ ซัยยิด อัจญาล ชัมสุดดีน อุมัร ผู้ปกครองมณฑลยูนนานผู้ลือนาม จากบุคอรอ ในอุซเบกิสถาน แซ่หม่า มาจาก มาสูฮฺ (มาสีหฺ) บุตรคนที่ 5 ของ ซัยยิด อัจญาล ชัมสุดดีน อุมัร บิดาของเจิ้งเหอมีนามว่า มีร ตะกีน และปู่มีนามว่า กะรอมุดดีน ได้ไปทำพิธีฮัจญ์ในมักกะหฺ จึงได้พบเห็นผู้คนจากทุกสารทิศ และต้องเล่าเรื่องนี้ให้แก่เจิ้งเหออย่างแน่นอน
แต่ก่อนแซ่หม่าเรียกว่าหม่าเหอ เจิ้งเหอมีพี่น้อง 5 คน เป็นชาย 1 คน หญิง 4 คน เมื่อหม่าเหออายุได้ 12 ปี ตรงกับช่วงที่กองทัพของจักรพรรดิหงหวู่หรือจูหยวนจาง ปฐมราชวงศ์หมิงนำกำลังทัพเข้ามาขับไล่พวกมองโกลที่มาตั้งราชวงศ์หยวนออกจากประเทศจีน ทำการยึดครองยูนนานเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรหมิงได้สำเร็จ ในเวลานั้นหม่าเหอได้ถูกจับตอนเป็นขันทีมีหน้าที่รับใช้เจ้าชายจูตี้ จนได้รับความไว้วางใจอย่างสูง ช่วงสงครามแย่งชิงบัลลังก์ระหว่างเอี้ยนหวังจูตี้กับหมิงฮุ่ยตี้ กษัตริย์ที่สืบราชบัลลังก์ต่อจากหมิงไท่จู่ เจิ้งเหอมีส่วนสำคัญช่วยให้จูตี้ได้รับชัยชนะขึ้นสู่บัลลังก์เป็นจักรพรรดิหมิงเฉิงจู่  มีชื่อรัชกาลว่า "หย่งเล่อ" และได้รับการสนับสนุนเป็นหัวหน้าขันที ต่อมาได้รับพระราชทานแซ่เจิ้ง จึงเรียกขานว่า "เจิ้งเหอ" แต่ชื่อที่รู้จักกันดีก็คือ "ซันเป่ากง" หรือ "ซำปอกง" (三寶公/三宝公).
การเดินทางสำรวจ

การเดินเรือสำรวจทางทะเลในระยะเวลา 28 ปี กองเรือของเจิ้งเหอออกสำรวจทางทะเลรวม 7 ครั้ง เดินทางมากกว่า 50,000 กิโลเมตร ท่องต่างแดนมากกว่า 37 ประเทศ เริ่มต้นเป็นครั้งแรกในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1405 (พ.ศ. 1948) ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระรามราชาธิราชแห่งราชวงศ์อู่ทองปกครองกรุงศรีอยุธยา เจิ้งเหอทำหน้าที่ผู้บังคับกองเรือสำเภาขนาดใหญ่ เรียกว่า "เป่าฉวน" แปลว่า "เรือมหาสมบัติ" ต่อขึ้นที่เมืองนานกิง อดีตเมืองหลวงอันเก่าแก่ของจีนเป็นอีกสถานที่หนึ่งซึ่งเป็นที่ตั้งของ "อู่ต่อเรือ" ใช้ในการเดินเรือของเจิ้งเหอ เรือมหาสมบัติของเจิ้งเหอยาว 400 ฟุต ขนาดใหญ่กว่าเรือ ซานตา มาเรีย ของโคลัมบัสที่ยาวเพียง 85 ฟุต ถึง 5 เท่า
การเดินทะเลในครั้งแรกมีเรือขนาดใหญ่ตามไปด้วย 60 ลำ ขนาดเล็ก 255 ลำ มีลูกเรือทั้งหมด 27,870 คน แล่นเลียบชายฝั่งฟุเกี้ยน ผ่านไปยังอาณาจักรจามปา ชวา มะละกา สมุทรา (เซมูเดรา) และแลมบรีทางตอนเหนือของเกาะสุมาตรา จากนั้นเดินทางต่อไปยังเกาะลังกา กาลิกัต ขากลับได้นำคณะทูตจากเมืองเหล่านี้มาเข้าเฝ้าฯ จักรพรรดิหย่งเล่อ
ในการเดินเรือแต่ละครั้ง ขากลับจะนำเครื่องบรรณาการจากเมืองต่าง ๆ มาถวายจักรพรรดิหย่งเล่อ โดยเฉพาะสัตว์จากหลาย ๆ เมืองที่ผ่าน อย่างเช่นขากลับจากการเดินเรือทางทะเลในครั้งที่ 5 เจิ้งเหอได้นำสิงโต เสือดาว นกกระจอกเทศ ม้าลาย และยีราฟ (โดยบอกว่าเป็น กิเลน)  กลับไปถวายแด่จักรพรรดิหย่งเล่อ ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบมาก และกลายเป็นของแปลกและน่าตื่นเต้นสำหรับชาวจีนที่พบเห็นเป็นครั้งแรก
ต้นปีถัดมาเจิ้งเหอก็เริ่มออกเดินทางในครั้งที่ 2 เวลานั้นอายุ 36 ปี ครั้งที่ 3 อายุ 38 ปี ครั้งที่ 4 อายุ 42 ปี ครั้งที่ 5 อายุ 46 ปี ครั้งที่ 6 อายุ 50 ปี ครั้งที่ 7 อายุ 60 ปี โดยครั้งสุดท้ายมีจำนวนลูกเรือ 27,550 คน ไปไกลถึงทวีปแอฟริกา
เจิ้งเหอได้เข้าเยี่ยมสุสานศาสนทูตมุฮัมมัดในมะดีนะหฺและประกอบพิธีฮัจญ์ในมักกะหฺ นอกจากนั้นเจิ้งเหอได้ผ่านเข้าไปในเปอร์เซีย อ่าวเปอร์เซีย อารเบีย ทะเลแดง และอียิปต์
ภายหลังการเดินเรือทางทะเลในครั้งที่ 7 สิ้นสุดลง จากนั้นจีนก็หยุดดำเนินการสำรวจทางทะเล ส่วนเจิ้งเหอเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1432 ที่อินเดีย  แต่มีการสร้างหลุมฝังศพจำลองของเขาอยู่บนภูเขาในเมืองนานกิง ไม่มีศพอยู่ในนั้น มีเพียงเส้นผมและเสื้อผ้าที่เคยใช้เท่านั้น ก่อสร้างตามแบบประเพณีมุสลิม เรียกว่า เจิ้งเหอมู่ หรือ สุสานเจิ้งเหอ ซึ่งได้รับการบูรณะใหม่ในปี ค.ศ. 1985 บนสุสานมีคำว่า อัลลอหุ อักบัร แปลว่า อัลลอหฺใหญ่ยิ่ง
เจิ้งเหอและประเทศไทย

ในประเทศไทย เจิ้งเหอเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เจ้าพ่อซำปอกง" (ซานเป่ากง). วัดซำปอกง หรือชื่อทางการ วัดพนัญเชิงวรวิหาร ตั้งอยู่ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สาเหตุที่ชาวจีนมาเซ่นไหว้วิญญาณซำปอกงที่วัดกัลยาณมิตรเป็นเพราะความเข้าใจผิด กล่าวคือ ชาวจีนผู้นับถือพุทธศาสนากลุ่มหนึ่งได้นมัสการหลวงพ่อโตที่วัดกัลยาณมิตร แล้วเกิดความเลื่อมใส จึงได้เขียนหนังสือจีนไว้ที่หน้าวิหารว่า 'ซำปอฮุดกง' ซึ่งแปลว่าพระเจ้า 3 พระองค์ คือ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ แต่ชาวจีนกลุ่มที่นับถือซำปอกง อ่านเห็นเป็น 'ซำปอกง' จึงคิดว่าเป็นสถานที่เซ่นไหว้วิญญาณของซำปอกง และได้มาเซ่นไหว้ซำปอกงเรื่อยมา อีกทั้งยังพบหลักจำนวนมากที่เจิ้งเหอนับถือศาสนามาถือพุทธ คือการพบหลักฐานว่าเจิ้งเหอถวายพระสูตร 9 วัดและมีฉายาทางธรรมว่า "สุนันทะ"
ทว่าการที่เจิ้งเหอทำฮัจญ์และมีสุสานแบบมุสลิมแสดงว่าเจิ้งเหอเป็นมุสลิมจนถึงแก่กรรม แม้ว่าเจิ้งเหอจะไม่มีลูก เพราะถูกตอนเป็นขันทีตั้งแต่เด็ก หากแต่หม่าเหวินหมิงพี่ชายได้ยกลูกชายหญิงให้กับเจิ้งเหอ ทายาทของเจิ้งเหอบางส่วนอาศัยอยู่ในประเทศไทย ใช้นามสกุล วงศ์ลือเกียรติ อันเป็นนามสกุลที่เจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าเชียงใหม่ ได้ประทานให้ เจิ้งชงหลิ่ง ผู้ซึ่งได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ "ขุนชวงเลียงฦๅเกียรติ" จากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖ เจิ้งชงหลิ่งอพยพเข้าเมืองไทยในปี 2448 คนในตระกูลวงศ์ลือเกียรติเป็นมุสลิม