stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รถไฟฮังกีว
ประวัติ > การก่อตั้ง

ในปี ค.ศ. 1907 บริษัทรถรางไฟฟ้ามิโนอะริมะ (箕面有馬電気軌道株式会社) ผู้บุกเบิกรถไฟฮันกีวได้ก่อตั้งขึ้นโดยอิชิโซ โคะบะยะชิ และในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1910 รถรางมิโนอะริมะได้เปิดให้บริการรถรางจากอุเมะดะไปทะกะระสึกะ (สายทะกะระสึกะ) และจากอิชิบะชิไปมิโน (สายมิโน)
ประวัติ > ขยายเส้นทางสู่โคเบะ

เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 รถรางมิโนอะริมะเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทรถไฟฮันชิงกีวโค (阪神急行電鉄株式会社) หรือเรียกสั้นๆว่า "ฮันคิว" (阪急)
จากนั้น วันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1920 รถไฟสายโคเบะจากจูโซไปยังโคเบะ (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นสถานีคะมิสึสึอิ) ก็เปิดให้บริการพร้อมกับสายอิตะมิจากสึกะงุจิไปยังอิตะมิ และเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1936 ทางรถไฟสายโคเบะได้ขยายเส้นทางจากนิชินะดะ (ปัจจุบันคือสถานีโอจิโกเอ็ง) ไปยังสถานีแห่งใหม่ในโคเบะ (ปัจจุบันคือสถานีซันโนะมิยะ) ส่วนรถไฟสายโคเบะเดิมที่เชื่อมจากนิชินะดะไปยังคะมิสึสึอิก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นสายคะมิสึสึอิ จนกระทั่งมีการยกเลิกการให้บริการสายนี้ไปเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1940
ในปี 1936 บริษัทฮันกีวได้จัดตั้งทีมเบสบอสอาชีพขึ้นและในปี 1937 ก็ได้ก่อสร้างสนามนิชิโนะมิยะเสร็จเรียบร้อยเพื่อเป็นสนามเหย้าของทีม ตั้งอยู่ใกล้กับสถานีนิชิโนะมิยะ-คิตะงุจิ ทีมเบสบอลในครั้งนั้นมีชื่อว่า ฮันกีวเบรฟส์ และเล่นไปจนถึงปี 1988 ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นทีมโอริกซ์บัฟฟาโล่ส์ในปัจจุบัน
ประวัติ > การควบรวมและแยกกิจการกับรถไฟฟ้าเคฮัน

เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1943 รัฐบาลมีคำสั่งให้รถไฟฮันชิงกีวโคกับรถไฟฟ้าเคฮันควบรวมกิจการเข้าด้วยกันและเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทรถไฟเคฮันชิงกีวโค (京阪神急行電鉄株式会社) หรือเรียกสั้นๆว่า "เคฮันชิง" (京阪神) การผนวกรวมในครั้งนั้นทำให้รถไฟเคฮันสายหลัก สายอุจิ สายชินเคฮัง(ปัจจุบันคือสายเคียวโตะ) สายเซ็นริยะมะ (ปัจจุบันคือสายเซ็นริ) สายจูโซ (ส่วนหนึ่งของสายเคียวโตะ) สายอะระชิยะมะ สายเคชิน และสายอิชิยะมะซะกะโมะโตะ ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรถไฟเคฮันชิง และมีสายคะตะโนะเพิ่มเข้ามาอีกในปี 1945
แต่เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1949 รถไฟเคฮันสายหลัก สายคะตะโนะ สายอุจิ สายเคชิน และสายอิชิยะมะซะกะโมะโตะ ได้แยกตัวออกไปตั้งเป็นบริษัทรถไฟฟ้าเคฮันจำกัด แม้ว่าบริษัทรถไฟฟ้าเคฮันบริษัทใหม่จะเกิดจากการรวมตัวกันอีกครั้ง แต่ก็ถือว่าเล็กกว่าขนาดของปี 1943 ก่อนควบรวมกิจการ เนื่องจากรถไฟสายชินเคฮันและสาขาไม่ได้ถูกรวมเข้ามากับรถไฟฟ้าเคฮันด้วย ปัจจุบันนี้ โครงข่ายรถไฟฮันกีวจึงหลงเหลืออยู่สามเส้นทางหลักๆจากกระบวนการครั้งนี้ และได้มีการเปลี่ยนชื่อย่อของรถไฟเคฮันชิงกีวโคจาก"เคฮันชิง"ไปเป็น"ฮันกีว"
ประวัติ > การพัฒนาหลังสงคราม

เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1968 รถไฟสายโคเบะได้ให้บริการเพิ่มเติมต่อไปเป็นรถไฟด่วนโคเบะ รถไฟสายโตไซ และรถไฟฟ้าซันโย
เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1969 รถไฟสายเคียวโตะและสายเซ็นริเริ่มให้บริการเพิ่มต่อต่อไปเป็นรถไฟฟ้าใต้ดินนครโอซะกะสายซะไกสึจิ จากนั้นในปี 1970 รถไฟสายเซ็นริก็เป็นหนึ่งในเส้นทางที่จะเข้าชมงานมหกรรมโลก '70 ที่จัดขึ้นที่บริเวณย่านเซ็นริ
เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1973 บริษัทรถไฟเคฮันชิงกีวโคได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทฮันกีว (阪急電鉄株式会社 Hankyū Dentetsu Kabushiki Gaisha)
เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2005 บริษัทฮันกีวเดิมได้เปลี่ยนสถานะเป็นบริษัทโฮลดิ้งและได้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทฮันกีวโฮลดิ้ง (阪急ホールディングス株式会社 Hankyū Hōrudhingusu Kabushiki Gaisha) กิจการรถไฟจึงกลายเป็นของบริษัทลูกที่ชื่อ บริษัทฮันกีว
เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2006 บริษัทฮันกีวโฮลดิ้งได้ทุ่มซื้อกิจการของบริษัทรถไฟฟ้าฮันชิงทั้งหมด และบริษัทโฮลดิ้งจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทฮันกีวฮันชิงโฮลดิ้งจำกัด โดยการซื้อหุ้นในรถไฟฮันชิงโดยบริษัทฮันกีวเสร็จสมบูรณ์เมื่อ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2006
เส้นทางรถไฟ

รถไฟฮันกีวให้บริการรถไฟสามเส้นทางหลัก เชื่อมต่อโอซะกะกับโคเบะ ทะกะระสึกะ และเคียวโตะ พร้อมกับมีสาขาหลายสาย
สายหลักโคเบะ (神戸本線) (ประเภท-1: อุเมะดะ - ซันโนะมิยะ)
สายหลักทะกะระสึกะ (宝塚本線) (ประเภท-1: อุเมะดะ - ทะกะระสึกะ)
สายหลักเคียวโตะ (京都本線) (ประเภท-1: อุเมะดะ - คะวะระมะชิ)
รถไฟฟ้าโนะเซะ (ประเภท-1: คะวะนิชิ-โนะเซะงุจิ - เมียวเกงงุจิ/นิซเซะชูโอ) ป้อนผู้โดยสายให้กับรถไฟสายทะกะระสึกะ แม้จะเป็นบริษัทไฟที่ไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของรถไฟฮันกีว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์รถไฟฮันกีว เก็บถาวร 2013-09-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
เว็บไซต์บริษัทฮันกีวฮันชิงโฮลดิ้ง (อังกฤษ)
แผนที่รถไฟฮันกีว เก็บถาวร 2006-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)(อังกฤษ)(จีน)(เกาหลี)
แผนที่เส้นทางรถไฟฮันกีว
ยุทธการที่อันดง

| ด ค กสงครามเกาหลี |
| --- | --- |
 การรุกของเกาหลีเหนือ Pokpoong  Chuncheon  Gorangpo  Kaesong-Munsan  Korea Strait  Ongjin  Uijeongbu  Suwon Airfield  การทัพทางอากาศ  อันดง  Chumonchin Chan  Osan  Pyongtaek  Chonan  Chochiwon  แทจ็อน  Sangju  Yongdong  Hwanggan  Hadong  Notch  วงรอบปูซาน การตีโต้ตอบของกองบัญชาการสหประชาชาติ แฮจู  อินชอน  กรุงโซลครั้งที่ 2  เนิน 282  12 ตุลาคม 1950  แกซอง  วอนซาน  Heungham  ยงจู  ยองฮุง  คุมชอน  เปียงยาง  Huicheon  โชซาน การเข้าแทรกแซงของจีน อนจง  อุนซาน  Pakchon  Ch'ongch'on River  Wawon  Chosin Reservoir  Task Force Faith  กรุงโซลครั้งที่ 3  1st and 2nd Wonju  Thunderbolt  Twin Tunnels  Roundup  Hoengsong  Chipyong-ni  3rd Wonju  Killer  Ripper  Courageous  Tomahawk  Rugged and Dauntless  กรุงโซลครั้งที่ 5 แม่น้ำอิมจิน  สะพานยุลตง  Gapyong  Soyang River ช่วงคุมเชิง Bloody Ridge  แม่น้ำฮัน  Heartbreak Ridge  มาร์ยางซาน  Sunchon  Hill Eerie  เขื่อนซุยโฮ  Old Baldy  Hudson Harbor  ม้าขาว  เนินสามเหลี่ยม  Jackson Heights  The Hook  เนินพอร์คช็อป  Outpost Harry  กุมซง  แม่น้ำซามิชอน ช่วงหลังการหยุดยิง ความขัดแย้งเขตปลอดทหาร  การตีโฉบฉวยทำเนียบน้ำเงิน  กรณีอีซี-121  Major Henderson incident  Axe murder incident  เหตุระเบิดที่ย่างกุ้ง  KAL Flight 858  Gangneung  Yosu  1st Yeonpyeong  Amami-Ōshima  2nd Yeonpyeong  Daecheong  ROKS Cheonan  3rd Yeonpyeong  วิกฤตการณ์เกาหลีเหนือ 
ยุทธการที่อันดง เป็นยุทธการของกองกำลังประเทศเกาหลีเหนือกับประเทศเกาหลีใต้เมื่อปลายเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2493 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของยุทธการในสงครามเกาหลี
เมื่อกองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 ได้นำกองกำลังบุกยึดเมืองทั้งหมดในปริมณฑลปูซาน แต่กองกำลังเกาหลีใต้ที่ 8 และ กองกำลังเมืองหลวงเกาหลีใต้ได้ปกป้องเมืองทั้งหมดในปริมณฑลปูซาน มีการรบอยู่ระหว่างสองกำลัง ได้แก่ กองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 และ กองกำลังเกาหลีใต้ที่ 8 แต่กองกำลังที่ได้รับความเสียหายที่สุดคือ กองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 โดยกองกำลังถูกโจมตีทางอากาศทำให้ทหารในกองกำลังเสียชีวิต 600 คน,  รถถังถูกทำลาย 11 คัน จาก 30 คัน, ผู้บัญชาการกองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 ถูกสังหาร ในเวลาต่อมากองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 ถูกโจมตีอย่างมากจึงทำให้ขอยอมจำนน
แหล่งข้อมูลอื่น

Alexander, Bevin (2003). Korea: The First War we Lost. Hippocrene Books. ISBN 978-0-7818-1019-7.
ยุน โบ-ซ็อน

| ยุน โบ-ซ็อน |
| --- | --- |
윤보선


ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ คนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง 13 สิงหาคม พ.ศ. 2503 – 24 มีนาคม พ.ศ. 2505
ก่อนหน้า: อี ซึงมัน
ถัดไป: พัก จองฮี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 26 สิงหาคม พ.ศ. 2440 อาซัน, จังหวัดชุงชองใต้, จักรวรรดิเกาหลี
เสียชีวิต: 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 (92 ปี) โซล, เกาหลีใต้
ศาสนา: ศาสนาคริสต์-เพรสไบทีเรียน
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ สหประชาธิปไตย
คู่สมรส: สตรีจากสกุลมิน (2458-2480) กง ด็อกกวี (2491-2533)
ลายมือชื่อ: 

| --- | --- |
ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 윤보선
ฮันจา: 尹潽善
อาร์อาร์: Yun Boseon 
เอ็มอาร์: Yun Posŏn 
นามปากกา
ฮันกึล: 해위
ฮันจา: 海葦
อาร์อาร์: Haewi 
เอ็มอาร์: Haewi 
ยุน โบ-ซ็อน (อักษรโรมัน: Yun Bo-seon; 26 สิงหาคม พ.ศ. 2440 - 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2533) เป็นนักเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชของเกาหลีและนักการเมืองและเป็นประธานาธิบดีเกาหลีใต้ ระหว่างปี พ.ศ. 2503 - พ.ศ. 2505 ยุนสำเร็จการศึกษาสาขาศิลปศาสตร์มหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยเอดินบะระ ประเทศอังกฤษ และกลับสู่มาตุภูมิในปี พ.ศ. 2475 ภายหลังเหตุการณ์ กวางบกจอล (วันที่เกาหลีเป็นเอกราชจากญี่ปุ่น) ยุนได้รับแต่ตั้งเป็นเลขาธิการแห่งเกาหลีใต้,นายกเทศมนตรีโซล,รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ระหว่างปี 2492-2493 สมาชิกสภาสูงสุดของพรรคประชาธิปัตย์ในปี พ.ศ. 2502 และในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2503 ก็ได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเกาหลีใต้
ประวัติ

ยุน โบ-ซ็อน เกิดที่ดันโป,เมืองอันซาน,จังหวัดชุงชองใต้ ในปี พ.ศ. 2440 เขาเป็นบุตรของ ยุน จิโซ (윤치소, 2414–2487) และท่านผู้หญิง อี บอมซุก (이범숙, 2419–2512) ยุนสำเร็จการศึกษาสาขาศิลปศาสตร์มหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยเอดินบะระ ประเทศอังกฤษในปี พ.ศ. 2473 และกลับสู่มาตุภูมิในปี 2475 และต่อจากนั้นยุนก็เข้าสู่วงการการเมืองในปี 2488 ภายหลังจากที่เกาหลีเป็นเอกราช โดยมีอี ซึงมัน เป็นผู้ให้คำปรึกษา ซึ่งสำเร็จการศึกษาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน เป็นคนแรกในประเทศเกาหลี ซึ่งยุนสามารถเรียนรู้เรื่องจริยศาสตร์และศีลธรรมจากอีได้ และในปี 2490 ยุนก็ได้ดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการแห่งเกาหลีใต้
ในปี พ.ศ. 2491 ยุนได้รับแต่งตั้งจากอี ซึงมันให้เป็นนายกเทศมนตรีโซล ในปีถัดมา เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์และอุตสาหกรรม และในไม่ช้าเขาก็เริ่มมีความคิดเห็นที่ไม่ตรงกันกับนโยบายของอี ซึงมันที่เป็นเผด็จการ และถัดมาเขาก็ได้เป็นนายกสภากาชาดเกาหลีใต้ ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเข้าไปในสภาแห่งชาติในปี พ.ศ. 2497 ในปีถัดมาเขาก็ได้ก่อตั้งพรรคฝ่ายค้านคือพรรคประชาธิปัตย์ และในปี พ.ศ. 2502 ก็ได้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาสูงสุดของพรรคประชาธิปัตย์
ภายหลังจากรัฐบาลของ อี ซึงมันต้องออกจากตำแหน่งไปเนื่องจากการประท้วงใหญ่ของนักศึกษา ยุนถูกได้รับเลือกตั้งเข้ามาเป็นประธานาธิบดีในวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2503 แต่ก็เป็นประธานาธิบดีแต่ในนามเท่านั้น เพราะเกาหลีใต้ได้เปลี่ยนเป็นระบบรัฐสภาซึ่งมีนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารเพื่อป้องกันการรวบอำนาจของประธานาธิบดี ภายหลัง พัก จองฮี รัฐประหารในปี 2504 เขายังดำรงตำแหน่งที่ชอบด้วยกฎหมายอยู่ระยะเวลาหนึ่งก่อนที่จะลาออกไปในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2505 เขาต่อต้านระบอบเผด็จการของพัก และลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีอีก 2 ครั้งคือในปี พ.ศ. 2506 และ พ.ศ. 2510 และพ่ายแพ้ทั้งสองครั้ง ภายหลังจากที่ได้รับโทษหลายครั้งเนื่องจากดำเนินกิจกรรมต่อต้านรัฐบาล ในปี พ.ศ. 2523 ยุนก็วางมือทางการเมืองและมุ่งมั่นเกี่ยวกับกิจกรรมทางวัฒนธรรมจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเนื่องจากอาการเบาหวานและโรคความดันโลหิตสูง ในปี พ.ศ. 2533
หนังสือ

《Autobiography, Road of thorns the national salvation (구국의 가시밭길) 》 (1967)
《Select the days of lonely (외로운 선택의 나날들) 》 (1991)
รางวัล

Sharon Big-Merit (무궁화 대훈장)
In-Cheon Cultural Award
แหล่งข้อมูลอื่น

Yun Bo-Seon-Naver เก็บถาวร 2020-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Cheongwadae profile เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Yun's Family Site เก็บถาวร 2011-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประธานาธิบดีเกาหลีใต้ |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  อี ซึง-มัน  โฮ จ็อง  ยุน โบ-ซ็อน  พัก ช็อง-ฮี  ชเว กยู-ฮา  ช็อน ดู-ฮวัน  โน แท-อู  คิม ย็อง-ซัม  คิม แด-จุง  โน มู-ฮย็อน  โค กุน  อี มย็อง-บัก  พัก กึน-ฮเย  ฮวัง กโย-อัน  มุน แจ-อิน  ยุน ซ็อก-ย็อล  |  อี ซึง-มัน  โฮ จ็อง  ยุน โบ-ซ็อน  พัก ช็อง-ฮี  ชเว กยู-ฮา  ช็อน ดู-ฮวัน  โน แท-อู  คิม ย็อง-ซัม  คิม แด-จุง  โน มู-ฮย็อน  โค กุน  อี มย็อง-บัก  พัก กึน-ฮเย  ฮวัง กโย-อัน  มุน แจ-อิน  ยุน ซ็อก-ย็อล  |  |
ตัวเอียง หมายถึงผู้รักษาการในตำแหน่งประธานาธิบดี
มันถูกอยู่แล้ว

| "มันถูกอยู่แล้ว" |
| --- | --- |

เพลงโดยสิงโต นำโชค
จากอัลบั้มJust have fun with it
วางจำหน่าย: 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2559
แนวเพลง: ป๊อป
ความยาว: 4:02
ค่ายเพลง: วอทเดอะดัก
ผู้ประพันธ์เพลง: สิงโต นำโชค สถาปัตย์ ธีรนิตยภาพ (ตั้ม โมโนโทน)
โปรดิวเซอร์: Kijjaz (กิจจาศักดิ์ ตริยานนท์)

มิวสิกวิดีโอ
"มันถูกอยู่แล้ว" ที่ยูทูบ
 
"มันถูกอยู่แล้ว" เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559 ของนักร้องสิงโต นำโชค สังกัดค่ายวอทเดอะดัก ประพันธ์เนื้อร้องโดย สิงโต นำโชค ,สถาปัตย์ ธีรนิตยภาพ (ตั้ม โมโนโทน) ทำนองโดย สิงโต นำโชค และเรียบเรียงโดย Kijjaz (กิจจาศักดิ์ ตริยานนท์) , สิงโต นำโชค  ออกจำหน่ายในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
เนื้อหาของเพลงพูดถึงมุมมองของคนโสด ที่บางครั้งอาจเคยเกิดคำถามขึ้นในใจว่า ทำไมเราถึงไม่มีใคร? ทำไมเราต้องอยู่คนเดียว? จนเกิดการตัดพ้อ น้อยใจกับชีวิต ซึ่งความเป็นจริงก็ไม่ต้องไปคิดแบบนั้นก็ได้ เพราะทุกสิ่งที่เกิดขึ้นมันถูกของมันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว สิงโต จึงอยากให้เพลงนี้ ช่วยบรรเทาและเยียวยาจิตใจของเหล่าคนโสด ให้ผ่านพ้นช่วงเวลาเหล่านั้นไปให้ได้
มิวสิควิดีโอ

มิวสิควิดีโอเพลงนี้เป็นเรื่องราวตร­งตามเนื้อเพลง โดยได้ผู้กำกับมากความสามารถ “เอส - คมกฤษ ตรีวิมล” มาถ่ายทอดความรู้สึกของคนเหงา ผ่าน “เต๋อ” หนุ่มโสดไร้คู่ ที่เฝ้าคอยถามตัวเองในใจอยู่บ่อยครั้งว่า ทำไมเราถึงไม่มีใคร? ทำไมเราต้องอยู่คนเดียว? จนเกิดการตัดพ้อ น้อยใจในโชคชะตาจนกระทั่งได้พบกับ “มินนี่” สาวน้อยน่ารัก ซึ่ง “เต๋อ” ได้พยายามปล่อยมุขตลกต่าง ๆ นานา เพื่อให้เธอมีความสุข แต่ความจริงแล้วก็เพื่อกลบเกลื่อนความเศร้­าในใจของตัวเอง เพราะไม่ว่าจะทำอย่างไรเธอก็มีแฟนแล้ว
การตอบรับ

เพลง "มันถูกอยู่แล้ว" ติดอันดับสูงสุด 8 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 8
รักหมดใจยัยกะล่อน

รักหมดใจ ยัยกะล่อน หรือที่รู้จักกันในชื่อ My Girl (마이걸) เป็นละครโทรทัศน์ยอดนิยมของประเทศเกาหลีใต้ สร้างจากละครโทรทัศน์เรื่อง My Girl ในฟิลิปปินส์ เคยติด 10 อันดับยอดนิยมเป็นเวลานานอีกด้วย
นักแสดง

อี ดง อุก รับบท โซลกองชาน
อี ดาเฮ รับบท จูยูริน
ลี จุน กิ รับบท โชจองวู
ปาร์ค ซี ยอน รับบท คิมแซยูน
เกี่ยวกับซีรีส์

เพลงประกอบภาพยนตร์คือ Never Say Goodbye โดย Mario & Nesty
ยุทธการที่อัลอะละมัยน์ครั้งที่สอง

ยุทธการที่อัลอะละมัยน์ครั้งที่สอง (23 ตุลาคม–11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942) เป็นยุทธการในสงครามโลกครั้งที่สองใกล้กับที่หยุดรถไฟอัลอะละมัยน์ (El Alamein) ในอียิปต์ เมื่อฝ่ายสัมพันธมิตรคว้าชัย ยุทธการนี้เป็นจุดเปลี่ยนในการทัพทะเลทรายตะวันตก ยุทธการที่อัลอะละมัยน์ครั้งที่หนึ่งป้องกันฝ่ายอักษะมิให้รุกคืบเข้าไปในอียิปต์มากขึ้น
ชัยของบริเตนพลิกกระแสในการทัพแอฟริกาเหนือและยุติภัยคุกคามของฝ่ายอักษะต่ออียิปต์ คลองสุเอซและทุ่งน้ำมันตะวันออกกลางและเปอร์เซียทางแอฟริกาเหนือ ยุทธการที่อัลอะละมัยน์ครั้งที่สองช่วยฟื้นขวัญกำลังใจของฝ่ายสัมพันธมิตร เป็นความสำเร็จสำคัญของฝ่ายสัมพันธมิตรครั้งแรกนับแต่ปฏิบัติการครูเซเดอร์ในปลายปี 1941 ยุทธการดังกล่าวสอดคล้องกับการบุกครองแอฟริกาเหนือของฝรั่งเศสของฝ่ายสัมพันธมิตรในปฏิบัติการคบเพลิงซึ่งเริ่มในวันที่ 8 พฤศจิกายน ตลอดจนยุทธการที่สตาลินกราดและการทัพกัวดัลคะแนล
พี่สาวลุ้นรัก

| พี่สาวลุ้นรัก |
| --- | --- |

เป็นที่รู้จักกันในชื่อ: 姉恋 (อาเนะโคย)
姉ちゃんの恋人
ประเภท: ละครตอนต่อเนื่อง โรแมนติก คอมเมดี้
บทโดย: โยชิกาซุ โอกาดะ
แสดงนำ: คาซูมิ อาริมูระ เค็นโต ฮายาชิ นาโอฮิโตะ ฟูจิกิ ไคโต ทากาฮาชิ วาตารุ ฮิวกะ เรียวกะ มินามิเดะ
บรรยายโดย: ไคโตะ ทากาฮาชิ
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: อากิฮิโระ มานาเบะ
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: Mr.Children - Brand new planet
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาญี่ปุ่น
จำนวนฤดูกาล: 1 ฤดูกาล
จำนวนตอน: 9 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ฮิโรโกะ โอกามิตสึ ชิราอิชิ ยูนะ ทากาอากิ ฮิราบุ
ความยาวตอน: 54 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์ฟูจิ
ออกอากาศ: 27 ตุลาคม 2020 – 22 ธันวาคม 2020
พี่สาวลุ้นรัก (ญี่ปุ่น: 姉ちゃんの恋人; โรมาจิ: Anechan no Koibito; ทับศัพท์: อาเนะจัง โนะ โคยบิโตะ; คนรักของพี่สาว; อังกฤษ: Our Sister's Soulmate) เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ฟูจิ ตั้งแต่วันที่ 27 ตุลาคม จนถึง 22 ธันวาคม 2020 นำแสดงโดยคาซูมิ อาริมูระ
เรื่องย่อ

พนักงานสาวแห่งหนึ่งในห้างสรรพสินค้า โมโมโกะ อาดาจิ ต้องการที่เปลี่ยนโฉมห้างฯ ให้ดูสดใสขึ้นเพื่อตอบรับวันคริสต์มาสที่ใกล้เข้ามาถึง เธอจึงได้พบกับพนักงานขนของหนุ่ม มานาโตะ โยชิโอกะ มาช่วยเธอตกแต่งห้างสรรพสินค้า ทั้งสองต่างชอบกันและกัน แต่มานาโตะกลับมีความลับที่เขายังไม่ได้บอกกับเธอ
นักแสดง > นักแสดงหลัก

โมโมโกะ อาดาจิ แสดงโดย คาซูมิ อาริมูระ
มานาโตะ โยชิโอกะ แสดงโดย เค็นโต ฮายาชิ
นักแสดง > ครอบครัวอาดาจิ

คาซูกิ อาดาจิ แสดงโดย ไคโต ทากาฮาชิ
ยูกิ อาดาจิ แสดงโดย วาตารุ ฮิวกะ เป็นนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายและน้องชายคนกลางของโมโมโกะ
โทโมกิ อาดาจิ แสดงโดย เรียวกะ มินามิเดะ เป็นนักเรียนประถมศึกษาและน้องชายคนเล็กของโมโมโกะ เขาอยู่สโมสรฟุตบอล โมโมโกะเคยร่วมชมการแข่งขันด้วย
นักแสดง > ห้างสรรพสินค้า T's Craft & Home

ฮินาโกะ อิจิฮาระ แสดงโดย เอโกะ โคอิเกะ
ซาโตชิ ทากาดะ แสดงโดย นาโอฮิโตะ ฟูจิกิ
ซาโอริ คิชิโมโตะ แสดงโดย มาฮิรุ คอนโนะ
ฟูกูโยะ ฮาราดะ แสดงโดย อัตสึโกะ อานามิ
อูซูอิ แสดงโดย มาซาโนริ ซูมิ
โชโกะ ทาเกอูจิ แสดงโดย ยูโตะ นาซุ
ชินโนซูเกะ ยามาเบะ แสดงโดย อิกูมิ อิซากะ
อูตากาวะ แสดงโดย ซูอิ นิชิกาวะ
นักแสดง > ครอบครัวคาวากามิ

คิกูโอะ คาวากามิ แสดงโดย เค็น มิตสึอิชิ
นักแสดง > ครอบครัวโยชิโอกะ

ทากาโกะ โยชิโอกะ แสดงโดย เอมิ วากูอิ
นักแสดง > อื่น ๆ

มิยูกิ ฮามาโนะ แสดงโดย นาโอะ
ตารางการออกอากาศ

จากตารางด้านล่าง สีน้ำเงิน แสดงเรตติงต่ำสุด และ สีแดง แสดงเรตติงสูงสุด
| ตอน | วันที่ออกอากาศ | ผู้กำกับ | เรตติง (ภูมิภาคคันโต) | เรตติง (ภูมิภาคคันไซ) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ตอนที่ 1 | 27 ตุลาคม | โยชิชิเกะ มิยาเกะ | 9.2% | 10.7% |
| ตอนที่ 2 | 11 พฤศจิกายน | โยชิชิเกะ มิยาเกะ | 6.2% | 9.5% |
| ตอนที่ 3 | 10 พฤศจิกายน | โยชิชิเกะ มิยาเกะ | 7.3% | 8.8% |
| ตอนที่ 4 | 17 พฤศจิกายน | ทาดากิ โฮไร | 7.0% | 9.1% |
| ตอนที่ 5 | 24 พฤศจิกายน | ทาดากิ โฮไร | 7.4% | 9.5% |
| ตอนที่ 6 | 1 ธันวาคม | โยชิชิเกะ มิยาเกะ | 7.3% | 9.6% |
| ตอนที่ 7 | 8 ธันวาคม | เคอิตะ โมโตฮาชิ | 7.7% | 9.8% |
| ตอนที่ 8 | 15 ธันวาคม | เคอิตะ โมโตฮาชิ | 7.7% | 9.9% |
| ตอนที่ 9 | 22 ธันวาคม | โยชิชิเกะ มิยาเกะ | 8.3% | 11.6% |
| เฉลี่ย | เฉลี่ย | เฉลี่ย | 7.6% | 9.8% |
รายชื่อโรงไฟฟ้าในประเทศลาว

รายชื่อในหน้านี้ทั้งหมดเป็นรายชื่อโรงไฟฟ้าในลาว
โรงไฟฟ้า

| โรงไฟฟ้า | วิสัย (MW) | หน่วย | ปีที่เสร็จ |
| --- | --- | --- | --- |
| หงสา | 1878 | 3 x 626 MW | 2558 |
เขื่อน

| โรงไฟฟ้าพลังน้ำ | พิสัย (MW) | ปีที่เสร็จ | แม่น้ำ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เขื่อนไชยบุรี | 1,260 | กำลังก่อสร้าง | แม่น้ำโขง |  |
| เขื่อนน้ำเทิน 2 | 1,075 | 2553 | แม่น้ำเทิน |  |
| เขื่อนน้ำงึม 2 | 615 | 2554 | แม่น้ำงึม |  |
| เขื่อนเทิน-หินบุน | 550 | 2556 | แม่น้ำเทิน |  |
| เขื่อนน้ำเงียบ 1 | 290 | กำลังก่อสร้าง | แม่น้ำเงียบ |  |
| เขื่อนน้ำเงียบ 2 | 180 | กำลังก่อสร้าง | แม่น้ำเงียบ |  |
| เขื่อนน้ำงึม 1 | 155 | 2514 | แม่น้ำงึม |  |
| เขื่อนห้วยโห | 152.1 | 2542 | แม่น้ำห้วยโฮ |  |
| เขื่อนน้ำงึม 5 | 120 | 2555 |  |  |
| เขื่อนน้ำลิก | 100 | 2553 | แม่น้ำลิก |  |
| เขื่อนน้ำลึก | 60 | 2543 | แม่น้ำลึก |  |
| เขื่อนน้ำโหน | 3 | 2554 |  |  |
ฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา – กลุ่มเอฟ

การแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา – กลุ่มเอฟ เป็นกลุ่มรอบคัดเลือกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา สำหรับฟุตบอลโลก 2026 กลุ่มประกอบด้วย ไอวอรีโคสต์, กาบอง, เคนยา, แกมเบีย, บุรุนดี และ เซเชลส์
ผู้ชนะกลุ่มจะได้ผ่านเข้ารอบฟุตบอลโลกโดยตรง ในขณะที่ทีมอันดับสองจะมีโอกาสได้เล่นในรอบเพลย์ออฟระหว่างสมาพันธ์
ตารางแข่งขัน

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  โกตดิวัวร์ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | ผ่านการคัดเลือก ฟุตบอลโลก 2026 |  | — | มิ.ย. 24 | ต.ค. 25 | มี.ค. 25 | ก.ย. 25 | พ.ย. 23 |
| 2 |  กาบอง | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | มีโอกาสได้เล่นรอบเพลย์ออฟ |  | ก.ย. 25 | — | พ.ย. 23 | มิ.ย. 24 | ต.ค. 25 | มี.ค. 25 |
| 3 |  เคนยา | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |  |  | มิ.ย. 24 | มี.ค. 25 | — | ก.ย. 25 | มิ.ย. 24 | ก.ย. 25 |
| 4 |  แกมเบีย | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |  |  | พ.ย. 23 | ต.ค. 25 | มี.ค. 25 | — | ก.ย. 25 | มิ.ย. 24 |
| 5 |  บุรุนดี | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |  |  | มี.ค. 25 | พ.ย. 23 | ต.ค. 25 | พ.ย. 23 | — | มี.ค. 25 |
| 6 |  เซเชลส์ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |  |  | ต.ค. 25 | ก.ย. 25 | พ.ย. 23 | ต.ค. 25 | มิ.ย. 24 | — |
นัดแรกจะแข่งขันในวันที่ พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 แหล่งที่มา: CAF
นัดแข่งขัน

| กาบอง  | v |  เคนยา |
| --- | --- | --- |

| โกตดิวัวร์  | v |  เซเชลส์ |
| --- | --- | --- |

| บุรุนดี  | v |  แกมเบีย |
| --- | --- | --- |

| เซเชลส์  | v |  เคนยา |
| --- | --- | --- |

| แกมเบีย  | v |  โกตดิวัวร์ |
| --- | --- | --- |

| บุรุนดี  | v |  กาบอง |
| --- | --- | --- |

| แกมเบีย  | v |  เซเชลส์ |
| --- | --- | --- |

| เคนยา  | v |  บุรุนดี |
| --- | --- | --- |

| โกตดิวัวร์  | v |  กาบอง |
| --- | --- | --- |

| กาบอง  | v |  แกมเบีย |
| --- | --- | --- |

| เคนยา  | v |  โกตดิวัวร์ |
| --- | --- | --- |

| เซเชลส์  | v |  บุรุนดี |
| --- | --- | --- |

| กาบอง  | v |  เซเชลส์ |
| --- | --- | --- |

| แกมเบีย  | v |  เคนยา |
| --- | --- | --- |

| บุรุนดี  | v |  โกตดิวัวร์ |
| --- | --- | --- |

| เคนยา  | v |  กาบอง |
| --- | --- | --- |

| โกตดิวัวร์  | v |  แกมเบีย |
| --- | --- | --- |

| บุรุนดี  | v |  เซเชลส์ |
| --- | --- | --- |

| เคนยา  | v |  แกมเบีย |
| --- | --- | --- |

| เซเชลส์  | v |  กาบอง |
| --- | --- | --- |

| โกตดิวัวร์  | v |  บุรุนดี |
| --- | --- | --- |

| กาบอง  | v |  โกตดิวัวร์ |
| --- | --- | --- |

| เคนยา  | v |  เซเชลส์ |
| --- | --- | --- |

| แกมเบีย  | v |  บุรุนดี |
| --- | --- | --- |

| เซเชลส์  | v |  โกตดิวัวร์ |
| --- | --- | --- |

| แกมเบีย  | v |  กาบอง |
| --- | --- | --- |

| บุรุนดี  | v |  เคนยา |
| --- | --- | --- |

| กาบอง  | v |  บุรุนดี |
| --- | --- | --- |

| เซเชลส์  | v |  แกมเบีย |
| --- | --- | --- |

| โกตดิวัวร์  | v |  เคนยา |
| --- | --- | --- |
รถไฟฟ้าล้อยางในเปียงยาง

| รถไฟฟ้าล้อยางในเปียงยาง Pyongyang trolleybus system |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดให้บริการ
ที่ตั้ง: เปียงยาง เกาหลีเหนือ
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟฟ้าล้อยาง
เส้นทาง: 10
ศูนย์ซ่อมบำรุง: 3
ขบวนรถ: 300 คันขึ้นไป
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 30 เมษายน ค.ศ. 1962
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 57 กิโลเมตร
รถไฟฟ้าล้อยางในเปียงยาง เป็นระบบขนส่งมวลชนสาธารณะรูปแบบหนึ่งของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ เป็นรูปแบบขนส่งธารณะ และกำลังวางแผนขยายไปรอบนอกชานเมือง เปิดให้บริการเมื่อ 30 เมษายน ค.ศ. 1962 ความยาวประมาณ 57 กิโลเมตร ทั้งหมด 10 เส้นทาง
ระเบียงภาพ

รถไฟฟ้าล้อยางที่สถานีรถไฟเปียงยาง
รถไฟฟ้าล้อยาง ค.ศ. 2008
รถไฟฟ้าล้อยาง รุ่น PTWC
ดูเพิ่ม

รถรางเปียงยาง
การคมนาคมในประเทศเกาหลีเหนือ
แหล่งข้อมูลอื่น

Trolleybus city : Pyongyang on www.trolleymotion.com เก็บถาวร 2011-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รักหรรษาคาราโอเกะ

| รักหรรษาคาราโอเกะ |
| --- | --- |
ภาพโปรโมทละคร
สร้างโดย: บริษัท โพลีพลัสเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
เขียนโดย: พชรวลี (บทประพันธ์)
กำกับโดย: บุญชู พิทักษ์เลิศกุล
แสดงนำ: พิษณุ นิ่มสกุล นาเดีย นิมิตรวานิช 
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: เพลงนี้ให้เธอ  ร้องโดย พิษณุ นิ่มสกุล & นาเดีย นิมิตรวานิช
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: อยากบอกเธอเหลือเกิน   ร้องโดย พิษณุ นิ่มสกุล
จำนวนตอน: 62 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: อรพรรณ พานทอง
ออกอากาศ
เครือข่าย: itv
ออกอากาศ: 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 – 3 กันยายน พ.ศ. 2549
“รักหรรษา..คาราโอเกะ”   เป็นเรื่องราวความรักกุ๊กกิ๊กชิงไหวชิงพริบระหว่าง หรรษา (บอย พิษณุ) หนุ่มปากมอมที่ฝันอยากมีร้านคาราโอเกะเป็นของตัวเอง กับ โป๊ยเซียน (นาเดีย นิมิตรวานิช) สาวข้างบ้านจอมแก่นไม่ยอมใคร 
ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ โดย บริษัท โพลีพลัสเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด เมื่อปี พ.ศ. 2549 กำกับการแสดงโดย บุญชู พิทักษ์เลิศกุล   ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549   ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ 17.00-18.00น.
รายนามนักแสดง

| บทบาท | นักแสดง |
| --- | --- |
หรรษา: พิษณุ นิ่มสกุล
โป๊ยเซียน: นาเดีย นิมิตรวานิช
อาม่า: สินีนาฏ โพธิเวส
เตี่ย: สุเทพ ประยูรพิทักษ์
รำเพย: วิยะดา อุมารินทร์
โป๊ยก่าย: อภิชาญ เฉลิมชัยนุวงศ์
พาเพลิน: บัณฑิตา ศรีนวลนัด
ดุกฟู: สุขพัฒน์ โล่ห์วัชรินทร์
อ้วนกลม: ธีรดา ธีรเกียรติ
นิ้งหน่อง: จรินทร์พร จุนเกียรติ
ไมค์: ธนพล นิ่มทัยสุข
\เปรี้ยวใจ: วาทินี เข็มเพชร
รายชื่อเพลงประกอบละคร

เพลง เพลงนี้ให้เธอ (ศิลปิน พิษณุ นิ่มสกุล & นาเดีย นิมิตรวานิช)
เพลง อยากบอกเธอเหลือเกิน  (ศิลปิน พิษณุ นิ่มสกุล)
แหล่งข้อมูลอื่น

รักหรรษาคาราโอเกะ ละครโพลีพลัส ปี2549
รวมข่าวจากละคร รักหรรษาคาราโอเกะ
ฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก โซนโอเชียเนีย

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
วันที่: กันยายน ค.ศ. 2024 – มีนาคม ค.ศ. 2025
ทีม: 11 (จาก 1 สมาพันธ์)
← 2022 2030 → 
การแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก โซนโอเชียเนีย คาดการณ์ว่าจะจัดขึ้นตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ.2024 ถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2025 การแข่งขันปี ค.ศ. 2026 ถือเป็นครั้งที่ 16 ของรอบคัดเลือกโซนโอเชียเนีย และนับเป็นครั้งแรกที่สมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนีย มีโควต้ารอบคัดเลือกโดยตรงในฟุตบอลโลก
ผู้เข้าร่วม

สมาชิกโอเอฟซีทั้ง 11 ทีมที่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า คาดการณ์ว่าจะผ่านเข้าสู่การคัดเลือก
หมายเหตุ: ตัวเลขในวงเล็บหมายถึง อันดับโลกฟีฟ่า ณ วันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2023
รอบที่ 1

รอบแรกจะจัดขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 2024 ทีมที่มีอันดับต่ำสุดสี่ทีมจะแข่งขันกันในรอบแพ้คัดออก และผู้ชนะจะได้ผ่านเข้ารอบเพื่อเข้าร่วมทีมที่มีอันดับสูงสุดอีก 7 ทีมในรอบที่สอง
รอบที่ 1 > การจับคู่

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | นัดวันที่ 1 | นัดวันที่ 1 |  |  | นัดวันที่ 2 | นัดวันที่ 2 |
 
|   |  กันยายน 2024  |  กันยายน 2024  |  |  |  |  |
|   |  กันยายน 2024  |  กันยายน 2024  |  |  |  |  |
|   |  ทีม 1   |  |  |  |  |  |
|   |  ทีม 1   |  |  |  |  กันยายน 2024  |  กันยายน 2024  |
|   |  ทีม 2   |  |  |  |  กันยายน 2024  |  กันยายน 2024  |
|   |  ทีม 2   |  |  |  |  นัดชนะเลิศ 1   |  |
|   |  กันยายน 2024  |  กันยายน 2024  |  |  |  นัดชนะเลิศ 1   |  |
|   |  กันยายน 2024  |  กันยายน 2024  |  |  |  นัดชนะเลิศ 2   |  |
|   |  ทีม 3   |  |  |  |  นัดชนะเลิศ 2   |  |
|   |  ทีม 3   |  |  |  |  |  |
|   |  ทีม 4   |  |  |  |  |  |
|   |  ทีม 4   |  |  |  |  |  |
รอบที่ 1 > นัดวันที่ 1

|  | v |  |
| --- | --- | --- |

|  | v |  |
| --- | --- | --- |