stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พรรคเสรีประชาธิปไตย (ญี่ปุ่น)

| พรรคเสรีประชาธิปไตย 自由民主党 Jiyū-Minshutō  |
| --- | --- |

ประธานพรรค: ชิเงรุ อิชิบะ
รองประธานพรรค: โยชิฮิเดะ ซูงะ
เลขาธิการพรรค: ฮิโรชิ โมริยามะ
ประธานวุฒิสภา: มาซาคาซุ เซกิงุจี
ก่อตั้ง: 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1955 (1955-11-15)
ที่ทำการ: 11-23, Nagata-cho 1-chome, ชิโยะดะ, โตเกียว 100-8910, Japan
หนังสือพิมพ์: จิยู มินชู
สมาชิกภาพ  (ปี 2019): 1,086,298   (ณ วันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2019)
อุดมการณ์: อนุรักษนิยม ชาตินิยมญี่ปุ่น   ประชานิยมฝ่ายขวา
จุดยืน: ขวา
กลุ่มระดับสากล: ไม่มี
สี:   สีเขียว และ   สีแดง
วุฒิสมาชิก: 113 / 245 
สภาชิกสภาผู้แทนราษฎร: 285 / 465 
สมาชิกสภาจังหวัดทั่วประเทศ: 1,301 / 2,668 
สภาชิกสภาเทศบาลทั่วประเทศ: 2,180 / 29,762 
เว็บไซต์
jimin.jp
สัญลักษณ์การเลือกตั้ง

การเมืองญี่ปุ่น   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
ตราประจำพรรค
ธงประจำพรรค
สำนักงานพรรค ณ กรุงโตเกียว
ชินโซ อาเบะ อดีตประธานพรรคเสรีประชาธิปไตยช่วยหาเสียงเลือกตั้ง หน้าศาลากลางจังหวัดฟุกุโอกะ เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2019
พรรคเสรีประชาธิปไตย (Liberal Democratic Party; ญี่ปุ่น: 自由民主党; โรมาจิ: Jiyū-Minshutō) มักนิยมย่อว่า พรรคแอลดีพี (LDP) หรือ พรรคจิมินโต (ญี่ปุ่น: 自民党; โรมาจิ: Jimintō) เป็นพรรคการเมืองหลักฝ่ายอนุรักษนิยมของญี่ปุ่น เป็นหนึ่งในพรรคที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดพรรคหนึ่งของโลก โดยพรรคเสรีประชาธิปไตยครองเสียงข้างมากในรัฐสภาญี่ปุ่นมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2498 ยกเว้นช่วงเวลาสั้น ๆ ตั้งแต่ปี 2536 ถึง 2537 และช่วงปี 2552 ถึง 2555 พรรคเสรีประชาธิปไตยกลับมาครองเสียงข้างมากในรัฐสภาภายหลังการเลือกตั้งทั่วไปในญี่ปุ่น พ.ศ. 2557 และครองเสียงข้างมากทั้งในวุฒิสภาและในสภาผู้แทนราษฎร
ประวัติของพรรค

พรรคเสรีประชาธิปไตยของญี่ปุ่นถือกำเนิดขึ้นเมื่อพ.ศ. 2498 จากการรวมตัวของสองพรรคได้แก่ พรรคเสรีนิยม (Liberal Party; ญี่ปุ่น: 自由党; โรมาจิ: Jiyutō) ซึ่งนำโดยนายชิเงรุ โยชิดะ (ญี่ปุ่น: 吉田茂; โรมาจิ: Yoshida Shigeru) และพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น (Japan Democratic Party; ญี่ปุ่น: 日本民主党; โรมาจิ: Nihon Minshutō) ของนายอิจิโร ฮาโตยามะ (ญี่ปุ่น: 鳩山一郎; โรมาจิ: Hatoyama Ichirō) ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง อันเป็นการรวมตัวกันของพรรคอนุรักษนิยมฝ่ายขวาขนาดใหญ่ทั้งสองพรรค เพื่อเป็นการต่อต้านพรรคฝ่ายซ้ายอื่น ๆ ในญี่ปุ่นขณะนั้นเช่น พรรคสังคมนิยมญี่ปุ่น (Japan Socialist Party; ญี่ปุ่น: 日本社会党; โรมาจิ: Nihon Shakaitō) หรือ พรรคคอมมิวนิสต์ญี่ปุ่น (Japan Communist Party; ญี่ปุ่น: 日本共産党; โรมาจิ: Nihon Kyōsantō) ในสมัยต่อมาหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทมส์ ของสหรัฐอเมริกาได้เปิดเผยว่า ในช่วงสงครามเย็น สำนักข่าวกรองกลางหรือ CIA ของสหรัฐอเมริกาได้ใช้เงินจำนวนหลายล้านดอลลาร์ในการทำให้พรรคเสรีนิยมประชาธิปไตยชนะการเลือกตั้ง เพื่อเป็นการป้องกันมิให้ลัทธิคอมมิวนิสต์รุ่งเรืองขึ้นในญี่ปุ่น
ตลอดช่วงเวลาเกือบหกสิบปีในการบริหารประเทศของพรรคเสรีประชาธิปไตย พรรคเสรีประชาธิปไตยได้นำพาญี่ปุ่นผ่านความรุ่งเรืองและวิกฤตการต่าง ๆ ในช่วงสงครามเย็นเศรษฐกิจญี่ปุ่นเติบโตอย่างรวดเร็ว เรียกว่า ปาฏิหาริย์ทางเศรษฐกิจ (Economic Miracle) โดยมีความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นระหว่างฝ่ายนักการเมืองในรัฐบาลและฝ่ายบริษัทขนาดใหญ่ ความสอดคล้องระหว่างนโยบายของรัฐกับความต้องการของเอกชน และการแทรกแซงของรัฐเป็นปัจจัยที่สำคัญ นอกจากนี้พรรคเสรีประชาธิปไตยนโยบายส่งเสริมช่วยเหลือสวัสดิการแก่คนยากจน ทำให้พรรคเสรีประชาธิปไตยได้รับการสนับสนุนจากทุกส่วนของสังคมญี่ปุ่น
อย่างไรก็ตาม เศรษฐกิจญี่ปุ่นเผชิญปัญหาหยุดนิ่งและตกต่ำในช่วงทศวรรษที่ 1990 อันเนื่องมาจากการกีดกันทางการค้าจากสหรัฐอเมริกา และการแข็งตัวของค่าเงินเย็นเมื่อเทียบกับเงินดอลลาร์ ทำให้ญี่ปุ่นเข้าสู่ช่วงเวลา "สิบปีแห่งความสูญเปล่า" (Lost Decade) ความนิยมในพรรคเสรีประชาธิปไตยลดลงอย่างมาก ทำให้พรรคญี่ปุ่นใหม่ (Japan New Party; ญี่ปุ่น: 日本新党; โรมาจิ: Nihon Shintō) ซึ่งแยกตัวออกมาจากพรรคเสรีประชาธิปไตยสามารถเอาชนะพรรคเสรีประชาธิปไตยในการเลือกตั้งปี 2536 ได้ เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์หลังสงครามโลกครั้งที่สองที่พรรคเสรีประชาธิปไตยสูญเสียเสียงข้างมากในรัฐสภาให้แก่พรรคอื่นและกลายเป็นพรรคฝ่ายค้าน อย่างไรก็ตามเหตุการณ์เป็นอยู่ในช่วงเวลาเพียงแค่ 11 เดือนเท่านั้น การเลือกตั้งในปี 2537 พรรคเสรีประชาธิปไตยสามารถกอบกู้เสียงข้างมากกลับมาเป็นรัฐบาลได้อีกครั้ง
สมัยของนายกรัฐมนตรีจุนอิจิโร โคอิซูมิ (ญี่ปุ่น: 小泉 純一郎; โรมาจิ: Koizumi Jun'ichirō) ตั้งแต่ปี 2544 ถึง 2549 สร้างปรากฏการณ์ใหม่ให้แก่ญี่ปุ่นและพรรคเสรีประชาธิปไตย โดยการเปลี่ยนนโยบายเศรษฐกิจของพรรคจากที่เน้นการแทรกแซงของรัฐบาลมาเป็นการเน้นการค้าเสรีและกลไกตลาด อันเป็นผลทำให้ญี่ปุ่นสามารถฟื้นตัวจากความตกต่ำทางเศรษฐกิจได้ และนายกรัฐมนตรีโคะอิซุมิยังมีนโยบายชาตินิยมโดยมีความพยายามที่จะฟื้นฟูอำนาจทางการทหารของญี่ปุ่นขึ้นมาใหม่ และการเดินทางไปยังศาลเจ้ายะซุกุนิซึ่งได้รับการประท้วงจากประเทศต่าง ๆ ในเอเชีย อย่างไรก็ตามด้วยนโยบายทางเศรษฐกิจของนายโคะอิซุมิทำให้พรรคเสรีประชาธิปไตยได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางอีกครั้ง
อุดมการณ์ของพรรค

พรรคเสรีประชาธิปไตยของญี่ปุ่นมิได้มีหลักปรัชญาทางการเมืองหรืออุดมการณ์ที่ชัดเจน อันเนื่องมากจากระยะเวลาอันยาวนานในการบริหารประเทศทำให้พรรคเสรีประชาธิปไตยมีความหลากหลายทางด้านนโยบาย อย่างไรก็ตามตลอดระยะเวลาเกือบหกสิบปีที่ผ่านมาทำให้อาจสรุปได้ว่า นับตั้งแต่สมัยของนายกรัฐมนตรีจุงอิชิโร โคะอิซุมิเป็นต้นมา พรรคเสรีประชาธิปไตยมีนโยบายเน้นการค้าเสรีเป็นหลัก ส่งเสริมกลไลตลาดโดยมีการแทรกแซงของรัฐบาลให้น้อยที่สุด และมีนโยบายสานสัมพันธ์อันดีกับสหรัฐอเมริกา รวมทั้งพึ่งพิงสหรัฐอเมริกาในด้านการทหารและการต่างประเทศ และมีนโยบายชาตินิยมขวาจัด เน้นเชิดชูสถานะทางจิตวิญญาณของสมเด็จพระจักรพรรดิ กับการฟื้นฟูสถานะและขีดความสามารถในทางการทหาร ซึ่งแสดงออกโดยการเยือนศาลเจ้ายะซุกุนิของนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นเป็นประจำทุกปี และการเสนอแก้ไขรัฐธรรมนูญ มาตรา 9 (ซึ่งจำกัดบทบาททางการทหารของกองกำลังป้องกันตนเอง) จนเป็นสาเหตุของความไม่พอใจแก่ประเทศต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออก
สถานการณ์ของพรรคในปัจจุบัน

หลังจากที่ได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจนครบสองวาระในพ.ศ. 2549 นายกรัฐมนตรีจุงอิชิโร โคะอิซุมิ ตัดสินใจที่จะยุติบทบาททางการเมืองและส่งนายชินโซ อาเบะ (ญี่ปุ่น: 安倍晋三; โรมาจิ: Abe Shinzō) เข้าชิงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในการเลือกตั้งเดือนกันยายนปี 2549 นายชินโซ อะเบะ ได้รับการเลือกตั้งด้วยความนิยมในพรรคเสรีประชาธิปไตยอันเนื่องมาจากความสำเร็จของอดีตนายกรัฐมนตรีโคะอิซุมิ แต่ทว่าหลังจากที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีได้เพียงหนึ่งปี นายชินโซ อะเบะ ก็ต้องลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีและหัวหน้าพรรค อันเนื่องมาจากประเด็นการคอรัปชั่นที่นำไปสู่การอัตวินิบาตกรรมของรัฐมนตรีกระทรวงเกษตร และการเลือกตั้งวุฒิสมาชิกปี 2550 พรรคเสรีประชาธิปไตยสูญเสียเสียงข้างมากในวุฒิสภาให้แก่พรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น (Japan Democratic Party)
ในเดือนกันยายน 2550 นายยาซูโอะ ฟูกูดะ (ญี่ปุ่น: 福田康夫; โรมาจิ: Fukuda Yasuo) เข้าดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทนนายอะเบะ แต่นายกรัฐมนตรีฟุกุดะต้องประสบกับปัญหาความขัดแย้งระหว่างสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งมีพรรคเสรีประชาธิปไตยเป็นเสียงส่วนใหญ่ และวุฒิสภาซึ่งมีพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่นเป็นเสียงส่วนใหญ่ อีกหนึ่งปีต่อมาเดือนกันยายน 2551 นายฟุกุดะจึงลาออกจากตำแหน่งไปอีกคนหนึ่ง นายทาโร อาโซ (ญี่ปุ่น: 麻生太郎; โรมาจิ: Asō Tarō) เข้าดำรงตำแหน่งแทน ก็ประสบกับปัญหาเดียวกัน จนกระทั่งนายกรัฐมนตรีอะโซตัดสินใจยุบสภาในเดือนกันยายนพ.ศ. 2552
การเลือกตั้งทั่วไปปี 2552 ปรากฏว่าพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่นที่เป็นพรรคคู่แข่งได้รับเสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎร ทำให้เป็นครั้งที่สองในประวัติศาสตร์ที่พรรคเสรีประชาธิปไตยต้องกลายเป็นพรรคฝ่ายค้าน และเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่พรรคเสรีประชาธิปไตยมีเสียงในสภาน้อยกว่าพรรคคู่แข่งฝั่งตรงข้ามพรรคเดียว โดยพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่นได้เสียงในสภา 308 ที่นั่ง และพรรคเสรีประชาธิปไตยได้ 119 ที่นั่ง หลังจากที่สูญเสียอำนาจให้แก่พรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่นเป็นเวลาสามปี การเลือกตั้งทั่วไปปี 2555 พรรคเสรีประชาธิปไตยกลับมาได้รับความนิยมคะแนนเสียงข้างมากอีกครั้ง โดยมีนายชินโซ อะเบะ ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีครั้งที่สอง
พรรคเสรีประชาธิปไตยยังคงชนะการเลือกตั้งในปี 2557 หลังจากมีการยุบสภาในปลายปีเดียวกัน พรรคยังคงเอาชนะได้อย่างท่วมท้นจากครั้งที่แล้ว โดยการเลือกตั้งครั้งนี้มีผู้ใช้สิทธิ์น้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ และในปี 2560 หลังจากยุบสภา พรรคเสรีประชาธิปไตยนำโดยนายอะเบะยังคงเอาชนะได้อีกครั้ง หลังจากพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่นถูกยุบไป ก่อนที่ในปี 2563 อะเบะจะตัดสินใจลาออกด้วยปัญหาสุขภาพ และพรรคเลือกโยชิฮิเดะ ซูงะ ขึ้นมาเป็นนายกรัฐมนตรีคนใหม่ โดยผ่านเหตุการณ์สำคัญคือโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่เลื่อนมาหนึ่งปีด้วยวิกฤติโควิด-19 แพร่ระบาดในญี่ปุ่น
ซูงะอยู่ถึงเดือนตุลาคม 2564 หลังจากนั้นเขาจึงประกาศลาออกจากตำแหน่ง พรรคจึงเปิดทางให้ฟูมิโอะ คิชิดะ ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นคนที่สามในเทอมการเลือกตั้งครั้งเดียว ไม่นานหลังจากนั้นมีการเลือกตั้งอีกครั้งตามวาระ ก่อนที่เขาและพรรคเสรีประชาธิปไตยจะเอาชนะการเลือกตั้งได้อีกครั้ง
ไอเมียว

| ไอเมียวあいみょん |
| --- | --- |
เกิด:  (1995-03-06) 6 มีนาคม ค.ศ. 1995 (30 ปี) จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น
แนวเพลง: เจป็อป, ร็อก
อาชีพ: นักร้อง, นักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี: ร้องนำ, กีตาร์
ช่วงปี: ค.ศ. 2014 – ปัจจุบัน

เว็บไซต์: あいみょん OFFICIAL SITE
ไอเมียว (ญี่ปุ่น: あいみょん; โรมาจิ: Aimyon, 6 มีนาคม 1995 –) เป็น นักร้องนักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น ไม่เปิดเผยชื่อจริง เกิดที่เมืองนิชิโนมิยะ จังหวัดเฮียวโงะ กรุ๊ปเลือด O สังกัดเอนซ์เอนเทอร์เทนเมนต์ ค่ายเพลงในเครือคือ unBORDE ภายใต้วอร์เนอร์มิวสิกเจแปน
14 อีกครั้ง (ภาพยนตร์)

| 14 อีกครั้ง |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: นฤบดี เวชกรรม
เขียนบท: นฤบดี เวชกรรม ปรัชญ์ เนียมศรี วิภาดา แหวนเพชร โรมรัน โจงจาบ
อำนวยการสร้าง: สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสิรฐ
นักแสดงนำ: ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์ ณัฏฐ์ กิจจริต กิรณา พิพิธยากร ภาริตา ริเริ่มกุล อินทนนท์ แสงศิริไพศาล สุริยาวิชญ์ ถนอมชัยสนิท ธีรเวช สุภาวงษ์ นพรุธ ตันธนวิกรัย
กำกับภาพ: พีรวัฒน์ สังข์กลาง
ตัดต่อ: โรมรัน โจงจาบ อนันต์ ทองเชื้อ
ดนตรีประกอบ: บานาน่า ซาวน์ สตูดิโอ
เพลงประกอบ: แค่บอกว่ารักเธอ – ปราโมทย์ วิเลปะนะ
บริษัทผู้สร้าง: เดอะ พิพัล ทรี  
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล
วันฉาย: 12 ตุลาคม 2566 (2566-10-12)
ความยาว: 114 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
14 อีกครั้ง (อังกฤษ: I Love You Two Thousand) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติก-คอเมดี้ กำกับโดย นฤบดี เวชกรรม นำแสดงโดย ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์, ณัฎฐ์ กิจจริต, กิรณา พิพิธยากร, ภาริตา ริเริ่มกุล, อินทนนท์ แสงศิริไพศาล, สุริยาวิชญ์ ถนอมชัยสนิท, ธีรเวช สุภาวงษ์ และนพรุธ ตันธนวิกรัย เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2566
เรื่องย่อ

เรื่องราวของ กิ๊บ (ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์) อดีตนักเรียนดีเด่นระดับประเทศ ที่ตัดสินใจกลับบ้านต่างจังหวัดเพื่อมาพักใจ แต่ดันต้องมาเจออดีตเพื่อนเคยซี้คนที่กิ๊บเคยหนีหน้ามาตลอดอย่าง ต้อ(ณัฎฐ์ กิจจริต) ที่จนวันนี้ต้อก็ยังไม่เคยรู้สาเหตุเลยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ระหว่างเขาและกิ๊บขณะเดียวกัน กัน น้องชายตัวแสบวัย 14 ของกิ๊บ ก็มีเหตุให้ว้าวุ่นใจไม่แพ้พี่ เมื่อเจอ ผิง (กิรณา พิพิธยากร) นักเรียนหญิงคนใหม่ของโรงเรียน จะหันหน้าไปปรึกษากับเพื่อนในแก๊งหัวหมา ม่อน,วัด, ต่าย และ ซาร่า ก็ดูจะเละไม่เป็นท่า แต่ความซ่าของวัยรุ่นแก๊งนี้ กลับมาช่วยสะกิดหัวใจของ กิ๊บ และ ต้อ ให้ได้ย้อนความหลังช่วงวัย 14 ให้กลับมาอีกครั้ง
นักแสดง

ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์ รับบท กิ๊บ
ณัฏฐ์ กิจจริต รับบท ต้อ
กิรณา พิพิธยากร รับบท ผิง
ภาริตา ริเริ่มกุล รับบท ซาร่า
อินทนนท์ แสงศิริไพศาล รับบท กัน
สุริยาวิชญ์ ถนอมชัยสนิท รับบท โดเรม่อน
ธีรเวช สุภาวงษ์ รับบท ต่าย
นพรุธ ตันธนวิกรัย รับบท วัด
สุปราณี เจริญผล รับบท แม่กิ๊บ
เพลงประกอบ

เพลง "แค่บอกว่ารักเธอ" โดย ปราโมทย์ วิเลปะนะ
เพลง “ไกลออกไป” โดย Day Tripper
เพลง “แค่หนึ่งนาที” โดย D2B
แหล่งข้อมูลอื่น

14 อีกครั้ง I Love You Two Thousand (2566) ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์และละครไทย
จอมเวทผู้มองเห็นทุกสิ่ง คุนอน

ซีรีส์ไลต์โนเวลของญี่ปุ่น
| --- | --- |
จอมเวทผู้มองเห็นทุกสิ่ง คุนอน
魔術師クノンは見えている (Majutsu-shi Kunon wa Mieteiru)
แนว: จินตนิมิตระดับสูง เสี้ยวชีวิต
นวนิยายชุด
เขียนโดย: อุมิคาเสะ มินามิโนะ
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 4 สิงหาคม 2564 (2021-08-04) – ปัจจุบัน
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: อุมิคาเสะ มินามิโนะ
วาดภาพโดย: Laruha
สำนักพิมพ์: ฟูจิมิ โชโบ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
ในเครือ: คาโดคาวะ บุ๊คส์
กลุ่มเป้าหมาย: ผู้ชาย
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 10 มีนาคม 2565 (2022-03-10) – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 7
มังงะ
เขียนโดย: อุมิคาเสะ มินามิโนะ
วาดภาพโดย: La-na
สำนักพิมพ์: เมเดียแฟคทอรี่
ในเครือ: เอ็มเอฟ คอมิกส์ อะไลฟ์
นิตยสาร: คอมิกส์ อะไลฟ์ รายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 17 เมษายน 2565 (2022-04-17) – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 5
อนิเมะโทรทัศน์
จอมเวทผู้มองเห็นทุกสิ่ง คุนอน (ญี่ปุ่น: 魔術師クノンは見えている, โรมาจิ: Majutsu-shi Kunon wa Mieteiru) เป็นซีรีส์ไลท์โนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดยอุมิคาเสะ มินามิโนะ และวาดภาพประกอบโดย Laruha ได้เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 ต่อมาได้มีการตีพิมพ์โดยฟูจิมิ โชโบและได้เริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์คาโดคาวะ บุ๊คส์ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพโดย La-na เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนวเซเน็งคอมิกส์ อะไลฟ์ รายเดือนของเมเดีย แฟคทอรี่ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 มีการประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์แล้ว
สื่อ > ไลต์โนเวล

จอมเวทผู้มองเห็นทุกสิ่ง คุนอนเขียนโดยอุมิคาเสะ มินามิโนะ ได้เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดยฟูจิมิ โชโบ และได้เริ่มตีพิมพ์เป็นไลต์โนเวลพร้อมภาพประกอบที่วาดโดย Laruha ภายใต้สำนักพิมพ์คาโดคาวะ บุ๊คส์เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2565 ได้มีการวางจำหน่ายไปแล้วจำนวน 7 เล่ม ณ วันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2568 สำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในฉบับภาษาไทยเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566
| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  10 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-04-074405-6 | 16 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-599-670-9 |
| 2 |  8 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-04-074583-1 | 15 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-599-218-3 |
| 3 |  9 ธันวาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-04-074792-7 | 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 | 978-616-599-318-0 |
| 4 |  10 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-04-074966-2 | 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 | 978-616-599-670-9 |
| 5 |  10 มกราคม พ.ศ. 2567 | 978-4-04-075287-7 | — | — |
| 6 |  9 สิงหาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-04-075460-4 | — | — |
| 7 |  10 มีนาคม พ.ศ. 2568 | 978-4-04-075852-7 | — | — |
สื่อ > มังงะ

การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพโดย La-na เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารมังงะแนวเซเน็งคอมิกส์ อะไลฟ์ รายเดือนของเมเดีย แฟคทอรี่เมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2565 ตอนต่างๆ ของมังงะได้ถูกรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)จำนวน 5 เล่ม ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567
| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 | 978-4-04-681878-2 |
| 2 |  23 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-04-682543-8 |
| 3 |  22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 | 978-4-04-683062-3 |
| 4 |  23 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-04-683560-4 |
| 5 |  22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 | 978-4-04-684126-1 |
สื่อ > อนิเมะ

มีการประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2568
ผลตอบรับ

ซีรีส์เรื่องนี้ติดอันดับที่ 7 ในประเภททังโกบงในงาน Next Light Novel Awards ประจำปี 2023ยข
ดูเพิ่ม

ที่พักและอาหารสำหรับภูตพราย ณ ดินแดนคาคุริโยะ ไลต์โนเวลอีกเรื่องหนึ่งที่วาดภาพประกอบโดย Laruha
เคียวรัน เรโจ เนีย ริซุตน: เบียวจาคุ เรโจ นิ เทนเซชิตะ คามิ-โกโรชิ โนะ บูจิน โนะ คาเรนารุ มูโซ โรคุ ไลต์โนเวลอีกเรื่องหนึ่งที่เขียนโดยอุมิคาเสะ มินามิโนะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บโนเวล ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของไลต์โนเวล (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของไลต์โนเวลที่ Phoenix Next (ในภาษาไทย)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ KadoComi (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ Nico Nico Seiga (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
จอมเวทผู้มองเห็นทุกสิ่ง คุนอน (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ขุนแผน

| ขุนแผน |
| --- | --- |
ตัวละครใน ขุนช้างขุนแผน
รูปปั้นขุนแผนที่วัดแค
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
ชื่อเต็ม: พลายแก้ว, ขุนแผนแสนสะท้าน  พระสุรินทฦๅชัย (ปลัดเมืองกาญจนบุรี)   พระยากาญจนบุรี
เพศ: ชาย
ตำแหน่ง: เจ้าเมืองกาญจนบุรี
อาชีพ: ทหาร, ขุนนาง
อาวุธ: ดาบฟ้าฟื้น
คู่สมรส: วันทอง สายทอง ลาวทอง บัวคลี่ แก้วกิริยา
บุตร: กุมารทอง จมื่นไวยวรนารถ (พลายงาม) พลายณรงค์ หลวงฤทธิ์นายเวร (พลายชุมพล)
ญาติ: ขุนไกรพลพ่าย (พ่อ) ทองประศรี (แม่) พลายเพชร (หลานชาย) พลายบัว (หลานชาย) พลายยง (หลานชาย)
ศาสนา: ศาสนาพุทธ ศาสนาผี
บ้านเกิด: สุพรรณบุรี
สัญชาติ: กรุงศรีอยุธยา
อนุสาวรีย์ที่วัดป่าเลไลยก์วรวิหาร
ภาพขุนแผน พิมพิลาไลย ที่วัดเขาพระศรีสรรเพชญาราม
พระยากาญจนบุรี หรือบรรดาศักดิ์เดิม ขุนแผนแสนสะท้าน คนทั่วไปมักรู้จักในนาม ขุนแผน เป็นตัวเอกของวรรณคดีไทยเรื่อง ขุนช้างขุนแผน
ประวัติ

ขุนแผนเป็นลูกของขุนไกรพลพ่ายและทองประศรี เกิดที่เมืองสุพรรณบุรี ขุนไกรพลพ่ายเป็นทหารในสมเด็จพระพันวษา พระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา รับราชการอยู่ที่เมืองสุพรรณบุรี ขุนไกรพลพ่ายทำความผิดจึงถูกสมเด็จพระพันวษาสั่งประหารชีวิต ทองประศรีกลัวความผิดจึงพาขุนแผนหนีไปอยู่บ้านญาติฝ่ายขุนไกรพลพ่ายที่เมืองกาญจนบุรี
พลายแก้วบวชเป็นเณรที่วัดส้มใหญ่จนสำเร็จวิชาเมื่ออายุ 15 ปี จากนั้นย้ายกลับมายังวัดป่าเลไลยก์วรวิหารโดยเป็นศิษย์ของสมภารมี แล้วไปเรียนต่อที่วัดแคโดยเป็นศิษย์ของสมภารคง และได้พบกับขุนช้างและพิมพิลาไลยซึ่งเป็นเพื่อนบ้านกันมาในสมัยเด็กอีกครั้ง พลายแก้วชอบพอกับพิมพิลาไลย สุดท้ายได้สึกจากเณรและได้พิมพิลาไลยรวมถึงสายทอง (พี่เลี้ยงของพิมพิลาไลย) เป็นภรรยาในคืนเดียวกัน
พลายแก้วแต่งงานกับพิมพิลาไลยได้ไม่นานก็ได้รับการแต่งตั้งจากสมเด็จพระพันวษาไปตีเมืองเชียงทองและเชียงอินทร์ พลายแก้วได้ลาวทอง ลูกสาวนายแคว้นบ้านจอมทองมาเป็นภรรยาคนที่สาม หลังจากรบชนะกลับมา สมเด็จพระพันวษาได้ปูนบำเหน็จให้เป็น ขุนแผนแสนสะท้าน ต่อมาได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น พระกาญจนบุรี และ พระยากาญจนบุรี เจ้าเมืองผู้ครองกาญจนบุรี
ภรรยาและบุตร

ขุนแผนมีภรรยาทั้งหมด 5 คน เรียงตามลำดับดังนี้
พิมพิลาไลยหรือวันทอง (ลูกสาวของศรีประจันกับพันศรโยธา) มีบุตรด้วยกันหนึ่งคนคือพลายงาม
สายทอง พี่เลี้ยงของพิมพิลาไลย
ลาวทอง (ลูกสาวของศรีเงินยวงกับแสนคำแมนนายบ้านแห่งจอมทอง) มีบุตรด้วยกันหนึ่งคนคือพลายณรงค์
บัวคลี่ (ลูกสาวของหมื่นหาญกับสีจันทร์) มีลูกกับขุนแผนหนึ่งคน แต่ขุนแผนได้ผ่าท้องออกมาก่อนเกิด และปลุกเสกเป็นกุมารทอง
แก้วกิริยา (ลูกสาวของพระยาสุโขทัยกับเพ็ญจันทร์) มีบุตรด้วยกันหนึ่งคนคือพลายชุมพล
คาถาและของวิเศษ

ขุนแผนได้เรียนรู้คาถาวิชาต่าง ๆ ในสมัยที่บวชเป็นเณร ตัวอย่างคาถาที่มีได้แก่คาถามหาละลวย วิชาคงกระพันชาตรี วิชามหาเสน่ห์ วิชาสะเดาะกลอน การเสกกุมารทอง การควบคุมผีพรายหรือโหงพราย
นอกจากนี้ขุนแผนยังมีของวิเศษ 3 อย่างสำคัญ ดังนี้
ดาบที่สร้างจากเหล็กไหล 3 ชนิดในถ้ำวิเศษ สีเหล็กเป็นสีปีกแมลงทับ คมกริบ สามารถฟันศัตรูให้ขาดเป็นสองท่อนได้ในไม่กี่เพลงดาบ สามารถใช้พลังจากสายฟ้าได้ด้วยพลังของเหล็กไหล และมีพลังในการปัดเป่า ขจัดสิ่งอัปมงคล อาคมฝ่ายดำ ภูตผีสัมภเวสีฝ่ายชั่วร้าย
ลูกของพลายแก้วกับบัวคลี่ที่ตายตั้งแต่ตอนที่พลายแก้วผ่าศพออกมาทำพิธี เป็นผู้ช่วยคนสำคัญและลูกคนแรก จะปรากฎตัวเมื่อขุนแผนมอบภารกิจให้หรือในยามที่พลายงามตกอยู่ในเหตุคับขัน
วิญญาณทหารเก่าของขุนแผนที่ตายในสงคราม มีบทบาทเป็นผู้ช่วยเช่นเดียวกันกับกุมารทอง
ส่วนหนึ่งบทเสภาจากวรรณคดีขุนช้าง-ขุนแผนที่แต่งขึ้น ซึ่งกล่าวถึงการเรียนวิชาอาคมของขุนแผน เป็นบทเสภาที่ไพเราะแสดงถึงพรสวรรค์และความชำนาญในการใช้คาถาอาคมของขุนแผน
ด้านการเรียนวิชาอาคมนั้นก็ตกทอดมาถึงพลายงาม ลูกของของขุนแผนกับวันทองด้วย ครั้งเมื่อเดินทางหนีออกจากบ้านของขุนช้างจากสุพรรณบุรีเพื่อไปอยู่กับย่าคือทองประศรีที่กาญจนบุรี โดยเรียนผ่านตำราหนังสือต่าง ๆ ที่เป็นของขุนแผนที่เก็บไว้ในตู้ที่บ้านของทองประศรี ในการเรียนนั้นพลายงามมีทองประศรีคอยสอนให้ ดังปรากฏในกลอนบทที่ว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อันเรื่องราวกล่าวความพลายงามน้อย |        | อยเรียบร้อยเรียนรู้ครูทองประศรี |
| ทั้งขอมไทยได้สิ้นก็ยินดี  |  | เรียนคัมภีร์พุทธเพทพระเวทมนตร์ |
| ปัถมังตั้งตัวนะปัดตลอด |  | แล้วถอนถอดถูกต้องเป็นล่องหน  |
| หัวใจกริดอิทธิเจเสน่ห์กล |  | แล้วเล่ามนต์เสกขมิ้นกินน้ำมัน |
| เข้าในห้องลองวิชาประสาเด็ก  |  | แทงจนเหล็กแหลมลู่ยู่ขยั้น  |
| มหาทะมื่นยืนยงคงกระพัน  |  | ทั้งเลขยันต์ลากเหมือนไม่เคลื่อนคลาย  |
| แล้วทำตัวหัวใจอิติปิโส  |  | สะเดาะโซ่ตรวนได้ดังใจหมาย |
| สะกดคนมนต์จังงังกำบังกาย  |  | เมฆฉายสูรย์จันทร์ขยันดี |
| ทั้งเรียนธรรมกรรมฐานนิพพานสูตร |  | ร้องเรียกภูตพรายปราบกำราบผี |
| ผูกพยนต์หุ่นหญ้าเข้าราวี  |  | ทองประศรีสอนหลานชำนาญมา |
อาจารย์

สมภารบุญ วัดส้มใหญ่ กาญจนบุรี
สมภารมี วัดป่าเลไลยก์ สุพรรณบุรี
สมภารคง วัดแค ต.รั้วใหญ่ อ.เมือง จ.สุพรรณบุรี
ผู้รับบทเป็นขุนแผนในสื่ออื่น

| ผู้รับบทเป็นขุนแผน | เรื่อง | ปี | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| ศิริ ผิวสังข์ | ภาพยนตร์ ขุนช้างขุนแผน | พ.ศ. 2477 |  |
| ศิริ ผิวสังข์ | ภาพยนตร์ ขุนช้างขุนแผน ตอน ขุนช้างถวายฎีกา | พ.ศ. 2478 |  |
| ศิริ ผิวสังข์ | ภาพยนตร์ ขุนช้างขุนแผน ภาค 4 ตอน ขุนช้างกินเลี้ยง-สร้อยฟ้าทำเสน่ห์ | พ.ศ. 2481 | ศิริ ผิวสังข์ รับบทเป็นขุนแผนและจมื่นไวยฯ  |
| ศิริ ผิวสังข์ | ภาพยนตร์ ขุนช้างขุนแผน ตอน จับเสน่ห์เถรขวาด | พ.ศ. 2492 |  |
| สมควร กระจ่างศาสตร์ | ภาพยนตร์ พิมพิลาไลย | พ.ศ. 2498 |  |
| ส. อาสนจินดา | ภาพยนตร์ สร้อยฟ้าศรีมาลาลุยไฟ | พ.ศ. 2499 |  |
| แมน ธีระพล  | ภาพยนตร์ ยอดชายชาตรี | พ.ศ. 2503 |  |
| ทนงศักดิ์ ภักดีเทวา | ภาพยนตร์ ขุนช้างขุนแผน ตอน พิมพิลาไลเข้าหอ | พ.ศ. 2504 |  |
| มิตร ชัยบัญชา | ภาพยนตร์ พิมพิลาไล | พ.ศ. 2509 |  |
| สมชาย ศรีภูมิ | ละครโทรทัศน์ ขุนแผนผจญภัย | ประมาณปี พ.ศ. 2513-2514 |  |
| ไพโรจน์ ใจสิงห์  | ละครโทรทัศน์ พิมพิลาไลย | พ.ศ. 2522-2523 |  |
| สมบัติ เมทะนี | ภาพยนตร์ ขุนช้างขุนแผน ตอน ปราบจระเข้เถนขวาด | พ.ศ. 2525 |  |
| นิรุตติ์ ศิริจรรยา  | ละครโทรทัศน์ พิมพิลาไลย | พ.ศ. 2528 |  |
| อติเทพ ชดช้อย | ละครโทรทัศน์ ขุนช้าง ขุนแผน | พ.ศ. 2542 |  |
| วัชระ ตังคะประเสริฐ  | ภาพยนตร์ ขุนแผน | พ.ศ. 2545 |  |
| วีรคณิศร์ กานต์วัฒนกุล | ละครเวที วันทอง เดอะมิวสิคัล | พ.ศ. 2558 |  |
| ณ ภพ ประสบลาภ | ละครโทรทัศน์ ขุนแผนแสนสะท้าน | พ.ศ. 2560 | เป็นละครที่ดำเนินเรื่องหลังจากที่ขุนแผนได้รับปูนบำเหน็จเป็นขุนแผนแสนสะท้านและได้เข้ามาเป็นเจ้าเมืองด่านกาญจนบุรี  |
| มาริโอ้ เมาเร่อ | ภาพยนตร์ ขุนแผน ฟ้าฟื้น | พ.ศ. 2562 |  |
| ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ | ละครโทรทัศน์ วันทอง | พ.ศ. 2564 |  |
| ปริญ สุภารัตน์ | ภาพยนตร์ วันทอง | พ.ศ. 2569 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ขรรค์ชัย-สุจิตต์ ทอดน่องท่องเที่ยว : เล่าเรื่อง "ขุนช้างขุนแผน" ในแบบที่คุณไม่เคยฟัง!
ขุนแผน “พระเอกในอุดมคติ” หรือ “ผู้ร้ายที่แฝงตัวในคราบพระเอก” บทความโดย นิพัทธ์ แย้มเดช
| ด ค กตัวละครหลักจากขุนช้างขุนแผน |
| --- | --- |
ตัวละครหลัก• ขุนแผน• ขุนช้าง• นางพิมพิลาไลย (หรือนางวันทอง)
ตัวละครอื่น• พลายงาม• พลายชุมพล• กุมารทอง(ขุนช้างขุนแผน)• ขุนไกร• สีหมอก• จมื่นศรีเสาวรักษ์•พันศรโยธา• ขรัวตาจู• ขุนรามอินทรา• ขุนเพชรอินทรา• โหงพราย•นายจันศร• เณรจิ๋ว• เถรขวาด• สมเด็จพระพันวษา• ท้าวกรุงกาฬ•หมื่นหาญ• ขุนศรีวิชัย• แสนตรีเพชรกล้า• ศรพระยา• พันศร•ราทยา• นางเม้ย• นางลาวทอง•นางศรีมาลา• พลายเพชร• นางสร้อยฟ้า•พระเจ้าเชียงอินทร์• พลายยง• นางเทพทอง •นางบัวคลี่ • นางสายทอง•นางแก้วกิริยา• นางศรีประจัน• นางทองประศรี•นางไหม
ธนัช ลิ้มปัญญากุล

ระวังสับสนกับ ธัชชัย ลิ้มปัญญากุล ที่เกิด พ.ศ. 2548
ธนัช ลิ้มปัญญากุล (ชื่อเล่น: ภีม; 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 – ) เป็นนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งเยาวชนชายทีมชาติไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งกองหน้า นอกจากนี้ เขายังเป็นนายแบบ และเทรนนีในค่ายซันเรย์ มิวสิค รวมถึงเป็นน้องชายของธัชชัย ลิ้มปัญญากุล ที่เป็นสมาชิกวงบัส
ประวัติ

ธนัช ลิ้มปัญญากุล เป็นนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งเยาวชนชายทีมชาติไทยชุดแชมป์รายการฮอกกี้น้ำแข็งเยาวชนชิงแชมป์โลก 2025 ดิวิชัน 3 กลุ่มบี ที่ประเทศไทย โดยได้รับสิทธิเลื่อนชั้นสู่การแข่งดิวิชัน 3 กลุ่มเอ ในฤดูกาลหน้า
เกียรติประวัติ

แชมป์ ฮอกกี้น้ำแข็งเยาวชนชิงแชมป์โลก 2025 ดิวิชัน 3 กลุ่มบี
รองแชมป์ ฮอกกี้น้ำแข็งชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี 2025 ดิวิชัน 3 กลุ่มบี
ผลงานการแสดง > มิวสิกวิดีโอ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| ปี | เพลง | นักร้อง | อ้างอิง |
| 2567 | คาถาหาเธอ (Horogals) | Sugar 'N Spice (SNS) |  |
ปราสาทตาเมือนธม

| ปราสาทตาเมือนธม |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เทพ: พระศิวะ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ชายแดนไทย-กัมพูชา
ประเทศ: ไทย
ที่ตั้งในจังหวัดสุรินทร์แสดงแผนที่จังหวัดสุรินทร์ปราสาทตาเมือนธม (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัดภูมิศาสตร์: 14°20′57″N 103°15′59″E﻿ / ﻿14.34917°N 103.26639°E﻿ / 14.34917; 103.26639
สถาปัตยกรรม
ประเภท: [[สถาปัตยกรรมอินเดีย(ขอม)
ผู้สร้าง: พระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2
เสร็จสมบูรณ์: คริสต์ศตวรรษที่ 11
ปราสาทตาเมือนธม  ตั้งอยู่ในช่องเขาตาเมือน (หรือช่องเขาตาเมียง) เทือกเขาพนมดงรัก ในเขตบ้านหนองคันนาสามัคคี หมู่ 8 ตำบลตาเมียง  อำเภอพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์ เป็นปราสาทขนาดใหญ่ที่สุดในอุทยานประวัติศาสตร์กลุ่มปราสาทตาเมือน ซึ่งประกอบด้วยปราสาทหินสามหลังเรียงลำดับจากขนาดใหญ่ไปขนาดเล็ก คือ ปราสาทตาเมือนธม ปราสาทตาเมือนโต๊ด และปราสาทตาเมือน
ปราสาทตาเมือนธม เป็นปราสาทขนาดใหญ่ที่สุดในกลุ่ม (ธม เป็นภาษาเขมร แปลว่า ใหญ่) ตัวปราสาทอยู่บนเนินเขาสร้างคร่อมโขดหินธรรมชาติที่ศักดิ์สิทธิ์ในรูปของสยัมภูศิวลึงค์ และเป็นที่สำหรับประกอบพิธีกรรม
ตัวปราสาทตาเมือนธม หันหน้าไปทางทิศใต้ ผิดแผกจากแห่งอื่นซึ่งมักจะหันหน้าไปทางทิศตะวันออก รับกับเส้นทางที่มาจากเขมรต่ำผ่านมาทางช่องทางตาเมือนนี้
ปราสาทตาเมือนธมประกอบด้วยปราสาทประธาน มีอาคารอื่น คือปรางค์ก่อด้วยหินทรายสองหลัง อยู่ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และตะวันตกเฉียงเหนือของปราสาทประธาน มีบรรณาลัยศิลาแลงสองหลัง และนอกระเบียงคดทางทิศเหนือ มีสระน้ำขนาดเล็กสองสระ