stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พิพิธภัณฑ์เมืองนครราชสีมา
พื้นที่จัดแสดง > ห้องต้นกำเนิดอารยธรรม

เป็นส่วนนำเสนอเนื้อหาในการค้นพบมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่มีการศึกษาค้นคว้าอย่างต่อเนื่องในแถบลุ่มแม่น้ำมูลตอนต้น โดยเฉพาะในเขตจังหวัดนครราชสีมาซึ่งมีประวัติศาสตร์อายุสมัยไม่ต่ำกว่า 4,500 ปี หลายแหล่ง สามารถฉายภาพอดีตให้เห็นว่าบรรพบุรุษในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ มีการดำรงชีวิตอย่างไรบ้าง รวมถึงให้ข้อมูลเบื้องต้นเพื่อตอบคำถามว่า “ทำไมโบราณคดีจึงศึกษาวิจัย ณ ลุ่มแม่น้ำมูลตอนต้น เป็นจำนวนมาก”
พื้นที่จัดแสดง > ห้องสมัยทวารวดี

นำเสนอเนื้อหาถึงชุมชนโบราณสมัยประวัติศาสตร์แรกเริ่มได้เข้ามาตั้งหลักแหล่งอยู่ ณ เมืองเสมา ราวพุทธศตวรรษที่ 12 โดยได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมอินเดีย คือนำศาสนาพุทธและพราหมณ์เข้ามาปรับใช้ในชีวิตประจำวัน แต่คงขนบธรรมเนียมบางอย่างไว้ เช่น การฝังศพนอนหงาย เหยียดยาว รวมทั้งอุทิศสิ่งของต่างๆ ให้กับศพซึ่งเป็นความเชื่อดั้งเดิมตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ แทนที่จะปลงศพด้วยการเผาตามแบบศาสนาพุทธ
พื้นที่จัดแสดง > ห้องสมัยลพบุรี

นำเสนอเนื้อหาถึงวัฒนธรรมขอมที่ได้แผ่อิทธิพลมายังภาคอีสาน ส่งผลต่อความความเปลี่ยนแปลงอย่างมากในช่วงสมัยลพบุรี ประมาณพุทธศตวรรษที่ 16-19 โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านศิลปกรรมและวัฒนธรรมทางความเชื่อ ซึ่งสะท้อนอยู่ในโบราณสถานที่ได้รับแบบอย่างจากวัฒนธรรมขอมที่สำคัญ ได้แก่ แบบแผนการสร้างเมืองเป็นรูปสี่เหลี่ยม การสร้างอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ ที่เรียกว่าบาราย ศาสนสถานขนาดใหญ่ในรูปแบบปราสาทหิน  เครื่องปั้นดินเผาแบบขอม เป็นต้น
พื้นที่จัดแสดง > ห้องสมัยอยุธยา

นำเสนอเนื้อหาในส่วนของการก่อตั้ง "เมืองนครราชสีมา" ซึ่งเริ่มต้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี มีฐานะเป็นเมืองชั้นโท มีบทบาทสำคัญในการเป็นฉนวนป้องกันการรุกรานของขแมร์ (เขมร) ลาว ญวน และเป็นหัวเมืองใหญ่ควบคุมเขมรป่าดงที่ขึ้นต่อกรุงศรีอยุธยา ทำให้ได้มีการสร้างป้อมปราการให้มั่นคงแบบฝรั่ง และส่งเจ้านายผู้ใกล้ชิดมาปกครองเมือง โดยได้นำรูปแบบการออกแบบผังเมืองและสถาปัตยกรรมที่มีลักษณะตามแบบกรุงศรีอยุธยา ซึ่งยังคงหลงเหลือปรากฏให้เห็นจนถึงปัจจุบัน
พื้นที่จัดแสดง > ห้องสมัยรัตนโกสินทร์

นำเสนอเนื้อหาของเมืองนครราชสีมาในสมัยรัตนโกสินทร์ ซึ่งต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก โปรดเกล้าฯ ให้เมืองนครราชสีมามีฐานะเป็นเมืองเอก ส่วนการดำรงชีวิตของชาวโคราชในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้นถือว่าไม่ต่างจากในสมัยอยุธยามากนัก เนื่องจากการเดินทางไปเมืองหลวงยังไม่สะดวกเท่าที่ควร ในด้านทำเลที่ตั้งนครราชสีมายังเป็นเมืองที่คอยสกัดกั้นการรุกรานจากข้าศึกในด้านภาคอีสานจนเกิดวีรกรรมทุ่งสัมฤทธิ์ของคุณหญิงโมซึ่งได้รับการสถาปนาเป็นท้าวสุรนารีในภายหลัง
พื้นที่จัดแสดง > ห้องมหานครแห่งอีสาน

นำเสนอเนื้อหาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเป็นระยะที่มหาอำนาจตะวันตกกำลังดำเนินนโยบายแผ่ขยายอำนาจทางการเมืองเข้ามาทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จึงทำให้มีการปฏิรูปการปกครองจัดหัวเมืองเป็นมณฑลเทศาภิบาล และยังใช้เมืองนครราชสีมาเป็นแหล่งยุทธศาสตร์ทางทหาร ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นตัวอย่างของการยอมรับอำนาจของรัฐบาลกลางได้อย่างผสมกลมกลืนกันในทางสังคมและทางวัฒนธรรมของชาวกรุงเทพฯและชาวอีสานอีกด้วย
และในส่วนนี้ยังนำเสนอเนื้อหาในการจัดสร้างสนามกีฬาเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 333 ปีเมืองนครราชสีมา ในปี 2547 และได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาซีเกมส์และอาเซียนพาราเกมส์ ในปี 2550-2551นับเป็นก้าวสำคัญที่ทำให้เมืองนครราชสีมาพัฒนาไปสู่การเป็นมหานครแห่งการกีฬา
พื้นที่จัดแสดง > ห้องของดีเมืองโคราช

ได้นำเสนอเนื้อหาในส่วนของดีโคราชที่มีอย่างมากมาย โดยเฉพาะในคำขวัญเก่าของจังหวัด คือ “โคราชลือเลื่อง เมืองก่อนเก่า นกเขาคารม อ้อยคันร่ม ส้มขี้ม้า ผ้าหางกระรอก” และได้คัดเลือกบางส่วนมาจัดแสดงเพื่อนำเสนอให้เยาวชนคนรุ่นใหม่ได้รู้จักว่าโคราชมีของดีอีกมากมายที่ได้รับการกล่าวขวัญในอดีต ทั้งมวยโคราช ผ้าหางกระรอก รถสามล้อถีบ รำโทนโคราช และเพลงโคราช และนอกจากนี้ยังได้รองรับการจัดนิทรรศการหมุนเวียนอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของพิพิธภัณฑ์เมืองนครราชสีมา
ห้องต้นกำเนิดอารยธรรม
ห้องสมัยทวารวดี
ห้องสมัยลพบุรี
ห้องสมัยอยุธยา
ห้องสมัยรัตนโกสินทร์
พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

| --- | --- |
Museum of Natural History, Chulalongkorn University
บริเวณภายในพิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ก่อตั้ง: พ.ศ. 2497
ที่ตั้ง: ตึกชีววิทยา 1 ชั้น 2 ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เว็บไซต์: museum.stkc.go.th/cu/index.php
พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (อังกฤษ: Museum of Natural History, Chulalongkorn University) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงตัวอย่างสิ่งมีชีวิต และทรัพยากรธรรมชาติ อาทิเช่น  โครงกระดูกของสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ , ตัวอย่างเปลือกหอยต่างๆ ของไทย , ซากดึกดำบรรพ์ที่พบในประเทศไทย , ชีววิทยาของผึ้ง ตัวอย่างปลาในวรรณคดี , ตัวอย่างตะพาบม่านลาย ซึ่งพบในประเทศไทยแห่งเดียวในโลก, นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร และ ปูเจ้าฟ้า โดยพิพิธภัณฑ์แห่งนี้อยู่ภายใต้การดูแลของภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การจัดแสดงภายในพิพิธภัณฑสถาน จะแสดงความหลากหลายของสิ่งมีชีวิตในมุมมองต่าง ๆ ทั้งเชิงวิชาการ การอนุรักษ์ ความสัมพันธ์ และการประยุกต์
ประวัติ

เมื่อปี พ.ศ. 2415 ได้มีการก่อตั้ง "พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยา" แห่งแรกของประเทศไทย โดยพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งดำเนินงานโดย นายเฮนรี่ อลาสบาเตอร์ แต่ด้วยการดูแลรักษาที่ยาก และยังไม่มีผู้ที่สนใจค้นคว้า วิจัย ประกอบกับ ในช่วงเวลานั้น ทรัพยากรธรรมชาติมีความอุดมสมบูรณ์มาก จึงทำให้พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยาแห่งแรกนั้นเสื่อมสลายลง
ต่อมา ได้มีการจัดตั้งพิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยาขึ้น ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2497 โดย สมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ แต่ได้ยกเลิกไป และในปี พ.ศ. 2530 ได้มีการจัดตั้งพิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยาขึ้นมาอีกครั้ง ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในวโรกาสที่ทรงเจริญพระชนมายุครบ 5 รอบ และฉลองครบรอบ 70 ปีของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินประกอบพิธีเปิด ในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530
อนึ่ง ตัวอย่างบางสิ่งที่หลงเหลืออยู่และยังคงเก็บรักษาไว้ จากพิพิธภัณฑ์แห่งเดิมนั้น ได้รับการบูรณะและนำมาจัดเก็บ ณ พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ด้วย
ห้องนิทรรศการ

พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยา จุฬาฯ ได้แบ่งส่วนการจัดแสดง ดังนี้
ห้องนิทรรศการ > ห้องนิทรรศการหลัก

ห้องนิทรรศการหลัก (The main hall) ตั้งอยู่ ณ ห้อง 203 ตึกชีววิทยา 1 คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาฯ โดย
ชั้นล่าง เป็นที่จัดแสดงตัวอย่างสัตว์ชนิดต่าง ๆ หินและแร่ที่สำคัญ รวมทั้ง ตัวอย่างทางมานุษยวิทยา
ชั้นลอย เป็นที่รวบรวมตัวอย่างอ้างอิง ได้แก่ ปลา สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก สัตว์เลื้อยคลาน นก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
ห้องนิทรรศการ > พิพิธภัณฑ์เต่าและตะพาบ

พิพิธภัณฑ์เต่าและตะพาบ (The turtle museum) ตั้งอยู่ ณ  ห้อง 231 ตึกชีววิทยา 1 คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาฯ เป็นพิพิธภัณฑ์เต่าและตะพาบที่สมบูรณ์ที่สุดในประเทศไทย และภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยจัดแสดงตัวอย่างเต่าบก เต่าทะเล เต่าน้ำจืด และ ตะพาบทุกชนิดที่พบในประเทศไทย รวมทั้ง ยังจัดแสดงตัวอย่างเต่าจากทั่วโลกอีกด้วย ซึ่งตัวอย่างส่วนใหญ่จะอยู่ในรูปของตัวอย่างแห้ง และโครงกระดูก
ห้องนิทรรศการ > พิพิธภัณฑ์แมลง

พิพิธภัณฑ์แมลง (The insect museum) ตั้งอยู่ ณ  ห้อง 228 ตึกชีววิทยา 1 คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาฯ โดยจัดแสดงตัวอย่างแมลง และไร มากกว่า 5,000 ตัวอย่าง และตัวอย่างอ้างอิงมากกว่า 30,000 นอกจากนี้ ยังมีการจัดแสดงตัวอย่างแมลงหายาก แมลงที่เป็นอาหาร แมลงอนุรักษ์ ผึ้งและไรปรสิต อีกด้วย
ห้องนิทรรศการ > พิพิธภัณฑ์หอยทากของไทย

พิพิธภัณฑ์หอยทากของไทย (snail museum of Thailand) ตั้งอยู่ ณ  ห้อง 222 ตึกชีววิทยา 1 คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาฯ  เปิดให้เข้าชมครั้งแรก เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2546 เนื่องในโอกาสการจัดงานครบรอบ 80 ปี ชีววิทยาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยเป็นพิพิธภัณฑ์หอยทากบกแห่งแรกและแห่งเดียวในประเทศไทย ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงนิทรรศการหอยทากที่พบในประเทศไทย ที่คนไทยส่วนใหญ่ไม่รู้จัก การจัดแสดงเน้นแสดงเปลือกหอยสองวงศ์ ได้แก่ หอยวงศ์หอยทากจิ๋วปากแตร , วงศ์หอยต้นไม้ (หอยทากสวยงาม,หอยนก)
ที่ตั้ง

ตึกชีววิทยา 1 ชั้น 2 ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เวลาเปิด

พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยา เปิดให้เข้าชม ระหว่างเวลา 10.00 น. ถึง 15.30 น. ทุกวัน เว้นวันหยุดราชการ
การเดินทาง

การเดินทางมายังพิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยา จุฬาฯ สามารถเดินทางมาได้หลายเส้นทาง ได้แก่
รถโดยสารประจำทาง สาย 16 21 25 29 34 36 40 50 93 113 163 159 502 529 ปอ.29 ปอ.1 ปอ.2 ปอพ.3 และ ปอพ.5
รถไฟฟ้าบีทีเอส โดยลงที่ สถานีสยาม
รถไฟฟ้าใต้ดิน โดยลงที่ สถานีสามย่าน
ดูเพิ่ม

พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยา ๕๐ พรรษา สยามบรมราชกุมารี ณ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่
จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 ทรงเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และแกรนด์ดยุกแห่งทัสกานี แต่ทว่าตลอดรัชสมัยของพระองค์ ผู้ที่กุมอำนาจการปกครองที่แท้จริงกลับเป็นพระมเหสีของพระองค์ คือจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1  ทรงเป็นองค์ปฐมวงศ์ของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค-ลอแรน ทรงเป็นดยุกแห่งลอแรนในปี 1728 จนกระทั่งราชวงศ์ลอแลนถูกควบคุมโดยฝรั่งเศสภายใต้เงื่อนไขจากผลของสงครามสืบราชบัลลังก์โปแลนด์ ทำให้ดยุกฟรันทซ์และพระราชวงศ์ลอแรนจึงไปปกครองทัสกานีแทนตามสนธิสัญญาสันติภาพและสงครามจึงสิ้นสุดลง ภายหลังพระองค์ขึ้นปกครองจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ราชวงศ์ของพระองค์ก็ได้กลับไปครองลอแรนอีกครั้ง โดยให้เจ้าชายชาร์ล อเล็กซานเดอร์ พระอนุชาของพระองค์ไปปกครอง นอกจากนี้พระองค์ยังทรงเป็นพระสัสสุระในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสอีกด้วย
พระราชบุตร

| ลำดับ | พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย | 5 ภุมภาพันธ์ 1737 | 6 มิถุนายน 1740 | ไม่มีทายาท |
| 2 | อาร์ชดัชเชสมาเรีย อันนา แห่งออสเตรีย | 6 ตุลาคม 1738 | 19 พฤศจิกายน 1789 | ไม่มีทายาท |
| 3 | อาร์ชดัชเชสมาเรีย คาโรลีนา แห่งออสเตรีย | 12 มกราคม 1740 | 25 มกราคม  1741 | ไม่มีทายาท |
| 4 | จักรพรรดิโยเซฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ | 13 มีนาคม 1741 | 20 ภุมภาพันธ์ 1790 | สมรสกับ 1) อินฟันตาอีซาเบลแห่งสเปน (1741–1763)   สมรสกับ 2) เจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟา แห่งบาวาเรีย (1739–1767) มีทายาท |
| 5 | อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสตีนา แห่งออสเตรีย | 13 พฤษภาคม 1742 | 24 มิถุนายน 1798 | สมรสกับ เจ้าชายอัลแบร์ตแห่งซัคเซิน ดยุกแห่งเทเชิน |
| 6 | อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอลีซาเบท แห่งออสเตรีย | 13 สิงหาคม 1743 | 22 กันยายน 1808 |  |
| 7 | อาร์ชดยุกคาร์ล โยเซฟ แห่งออสเตรีย | 1 ภุมภาพันธ์ 1745 | 18 มกราคม 1761 | สิ้นพระชนม์จากไข้ทรพิษ ไม่มีทายาท |
| 8 | อาร์ชดัชเชสมาเรีย อมาเลีย แห่งออสเตรีย | 26 ภุมภาพันธ์ 1746 | 9 มิถุนายน 1804 | สมรสกับ แฟร์ดีนันด์ ดยุกแห่งปาร์มา มีทายาท |
| 9 | จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ | 5 พฤษภาคม 1747 | 1 มีนาคม 1792 | สมรสกับอันฟันตา มาเรีย ลุยซา แห่งสเปน มีทายาท |
| 10 | อาร์ชดัชเชสมาเรีย คาโรลีนา แห่งออสเตรีย | 17 กันยายน 1748 | 17 กันยายน 1748 | ทรงพระชนม์อยู่ไม่กี่ชั่วโมง |
| 11 | อาร์ชดัชเชสมาเรีย โจอันนา แห่งออสเตรีย | 4 ภุมภาพันธ์ 1750 | 23 ธันวาคม 1762 | สิ้นพระชนม์จากไข้ทรพิษ ไม่มีทายาท |
| 12 | อาร์ชดัชเชสมาเรียโจเซฟา แห่งออสเตรีย | 19 มีนาคม 1751 | 15 ตุลาคม 1767 | สิ้นพระชนม์จากไข้ทรพิษ ไม่มีทายาท |
| 13 | อาร์ชดัชเชสมาเรีย คาโรลีนา แห่งออสเตรีย | 13 สิงหาคม 1752 | 7 กันยายน 1814 | สมรสกับพระเจ้าแฟร์ดีนันด์แห่งเนเปิลส์และซิซิลี |
| 14 | อาร์ชดยุกแฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย | 1 มิถุนายน 1754 | 24 ธันวาคม 1806 | สมรสกับมาเรีย เบียทริก เดเอสเต มีทายาท |
| 15 | อาร์ชดัชเชสมารี อันโตเนีย แห่งออสเตรีย | 2 พฤศจิกายน 1755 | 16 ตุลาคม 1793 | อภิเษกสมรสกับ พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส (1754–1793) และกลายเป็นพระนางมารี อ็องตัวแน็ต แห่งฝรั่งเศส |
| 16 | อาร์ชดยุกมักซีมีเลียน ฟรันทซ์ แห่งออสเตรีย (1756–1801) | 8 ธันวาคม 1756 | 27 กรกฎาคม 1801 | เป็น อัครมุขนายกผู้คัดเลือกแห่งโคโลญ |
ฐานันดรและพระอิสริยยศ

8 ธันวาคม 1708 – 4 มิถุนายน 1723 เจ้าชายฟรันทซ์ สเตเฟิน แห่งลอแรน
4 มิถุนายน 1723 – 27 มีนาคม 1729 เจ้าผู้สืบวงศ์แห่งลอแรน
27 มีนาคม 1729 – 12 กรกฎาคม 1737 ดยุกแห่งลอแรน
12 กรกฎาคม 1737 – 20 มกราคม 1745 แกรนด์ดยุกแห่งทัสกานี
20 มกราคม 1745 – 18 สิงหาคม 1765 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
| ด ค กพระเจ้าแผ่นดินเยอรมัน |
| --- | --- | --- |
| อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก ในจักรวรรดิการอแล็งเฌียง (843–911) |  ลูทวิชที่ 2  คาร์โลมัน  ลูทวิชที่ 3  คาร์ลที่ 3  อาร์นุลฟ  ลูทวิชที่ 4  |  |
| อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก (911–962) |  คอนราดที่ 1  ไฮน์ริชที่ 1  ออทโทที่ 1  |  |
| ราชอาณาจักรเยอรมนี ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (843–1806) |  ออทโทที่ 1  ออทโทที่ 2  ออทโทที่ 3  ไฮน์ริชที่ 2  คอนราดที่ 2  ไฮน์ริชที่ 3  ไฮน์ริชที่ 4  ไฮน์ริชที่ 5  โลทาร์ที่ 3  คอนราดที่ 3  ฟรีดริชที่ 1  ไฮน์ริชที่ 6  ฟิลิป  ออทโทที่ 4  ฟรีดริชที่ 2  คอนราดที่ 4  รูดอล์ฟที่ 1  อดอล์ฟ  อัลเบร็คท์ที่ 1  ไฮน์ริชที่ 7  ลูทวิชที่ 4  คาร์ลที่ 4  เวนสเลาส  รูเปิร์ต  ซีกิสมุนด์  อัลเบร็คท์ที่ 2  ฟรีดริชที่ 3  มักซีมีเลียนที่ 1  คาร์ลที่ 5  แฟร์ดีนันด์ที่ 1  มักซีมีเลียนที่ 2  รูดอล์ฟที่ 2  มัททีอัส  แฟร์ดีนันด์ที่ 2  แฟร์ดีนันด์ที่ 3  เลโอโปลด์ที่ 1  โยเซฟที่ 1  คาร์ลที่ 6  คาร์ลที่ 7  ฟรันซ์ที่ 1  โยเซฟที่ 2  เลโอโปลด์ที่ 2  ฟรันทซ์ที่ 2  |  |
| สมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ (1806–1813) |  นโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมัน (1815–1848) |  ฟรันทซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย  แฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย  |  |
| จักรวรรดิเยอรมัน (1848/1849) |  อาร์ชดยุกโยฮันน์แห่งออสเตรีย (สำเร็จราชการ)  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมัน (1850–1866) |  ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย-ฮังการี  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ (1867–1871) |  วิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย  |  |
| จักรวรรดิเยอรมัน (1871–1918) |  วิลเฮ็ล์มที่ 1  ฟรีดริชที่ 3  วิลเฮ็ล์มที่ 2  |  |
| อ้างสิทธิ |  วิลเฮ็ล์มที่ 2  วิลเฮ็ล์มที่ 3  ลุยส์ แฟร์ดีนันด์  เกออร์ค ฟรีดริช  |  |
| ด ค กจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- | --- |
| จักรวรรดิการอแล็งเฌียง | คาร์ลที่ 1 มหาราช · ลูทวิชที่ 1 · โลทาร์ที่ 1 · ลูทวิชที่ 2 · คาร์ลที่ 2 · คาร์ลที่ 3 · กวีโด · แลมเบิร์ต · อาร์นัฟ · ลูทวิชที่ 3 · เบอร์เรนการ์ | ตราประจำพระองค์ของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ | ออทโทมหาราช · ออทโทที่ 2 · ออทโทที่ 3 · ไฮน์ริชที่ 2 · คอนราดที่ 2 · ไฮน์ริชที่ 3  · ไฮน์ริชที่ 4 · ไฮน์ริชที่ 5 · โลทาร์ที่ 3 · ฟรีดริชที่ 1 · ไฮน์ริชที่ 6 · ออทโทที่ 4 · ฟรีดริชที่ 2 · ไฮน์ริชที่ 7 · ลูทวิชที่ 4 · คาร์ลที่ 4 · ซิกิสมุนด์ · ฟรีดริชที่ 3 · มักซีมีเลียนที่ 1 · คาร์ลที่ 5 · แฟร์ดีนันด์ที่ 1 · มักซีมีเลียนที่ 2 · รูดอล์ฟที่ 2 · มัททีอัส · แฟร์ดีนันด์ที่ 2 · แฟร์ดีนันด์ที่ 3 · เลโอโปลด์ที่ 1 · โยเซฟที่ 1 · คาร์ลที่ 6 · คาร์ลที่ 7 · ฟรันซ์ที่ 1 · โยเซฟที่ 2 · เลโอโปลด์ที่ 2 · ฟรันทซ์ที่ 2 | ตราประจำพระองค์ของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
พิพิธภัณฑ์บ้านอะเลคซันดร์ พุชกิน

| --- | --- |
Casa-muzeu „Aleksandr Pușkin”
พิพิธภัณฑ์ใน พ.ศ. 2563
th
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2491
ที่ตั้ง: 19 ถนนอันตอน ปันน์ ภาคเชนตรู (sectorul Centru, str. Anton Pann, 19), คีชีเนา สาธารณรัฐมอลโดวา
พิกัดภูมิศาสตร์: 47°01′54″N 28°50′12″E﻿ / ﻿47.03167°N 28.83667°E﻿ / 47.03167; 28.83667
ประเภท: พิพิธภัณฑ์วรรณกรรม
ผลงาน: ของใช้ส่วนตัว ของตกแต่งย้อนยุค ภาพถ่าย และภาพวาด
ผู้อำนวยการ: ลุดมีลา นาสตาเซ (Ludmila Năstase)
พิพิธภัณฑ์บ้าน "อะเลคซันดร์ พุชกิน" (โรมาเนีย: Casa-muzeu „Aleksandr Pușkin”, อักษรซีริลลิก: Каса-мȣзєȣ „алєkсандр пȣшkйн”) เป็นพิพิธภัณฑ์และอนุสรณ์สถานทางสถาปัตยกรรมที่มีคุณค่าระดับชาติของประเทศมอลโดวา ซึ่งจดทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเทศบาลคีชีเนา
อาคารหลังนี้เป็นบ้านที่กวีชื่อดังชาวรัสเซียอเล็กซานเดอร์ พุชกิน พักอาศัยอยู่เป็นเวลาสองเดือน (ระหว่างวันที่ 21 กันยายน ถึงกลางเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2363) หลังจากมาถึงเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการเบสซาเรเบีย ซึ่งในขณะนั้นบ้านหลังนี้เป็นของนายพลอีวาน นีคีติช อินซอฟ (Иван Никитич Инзов) โดยก่อนหน้านั้นเป็นบ้านของอีวาน นิโคลาเยวิช นาอูมอฟ (Иван Николаевич Наумов) พ่อค้าชาวรัสเซียซึ่งซื้อบ้านมาจากปู่ของนิโกลาเอ โดนีซี (Nicolae Donici) นักดาราศาสตร์ที่มีชื่อเสียงชาวคีชีเนา อาคารได้รับสถานะเป็นพิพิธภัณฑ์เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 การจัดแสดงเน้นชีวิตและผลงานของพุชกินในช่วงเวลาสามปี (ช่วงระหว่าง พ.ศ. 2363–2366) ในเบสซาเรเบีย ซึ่งเขาถูกเนรเทศมาที่นี่โดยรัฐบาลของพระเจ้าซาร์
ประวัติ

กฤษฎีกาการสร้างพิพิธภัณฑ์บ้านอะเลคซันดร์ พุชกินในคีชีเนาได้รับความเห็นชอบโดยรัฐบาลสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 และพิพิธภัณฑ์เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 โดยบอริส อเล็กเซเยวิช ตรูเบตสคอย (Борис Алексеевич Трубецкой) นักประวัติศาสตร์วรรณกรรมและนักวิชาการพุชกิน เป็นผู้อำนวยการคนแรก
ใน พ.ศ. 2528 อาคารที่สร้างติดกันตั้งแต่ช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถูกส่งมอบให้กับพิพิธภัณฑ์ จากดำเนินการบูรณะในปี 2530 มีการสร้างพิพิธภัณฑ์ซึ่งประกอบด้วยอาคาร 4 หลังขึ้นที่นี่ โดยรวมบ้านแห่งความทรงจำพุชกิน และสวนสาธารณะซึ่งมีอนุสาวรีย์พุชกินที่สร้างโดยประติมากร มีฮาอิล คอนสตันติโนวิช อะนีคูชิน (Михаи́л Константи́нович Анику́шин) รวมถึงอาคารจัดแสดงนิทรรศการวรรณกรรม และหอประชุมพุชกินซึ่งมีคลังจัดเก็บสิ่งจัดแสดงและห้องสมุด ในระหว่างการบูรณะได้มีการสร้างรูปลักษณ์ภายนอกและการตกแต่งภายในของบ้านพักเดิมของนาอูมอฟขึ้นมาใหม่ ในปีเดียวกันนั้นมีการเปิดนิทรรศการ "พุชกินและยุคของเขา" โดยกองทุนของพิพิธภัณฑ์
ในปี 2542 เพื่อฉลองครบรอบ 200 ปีวันคล้ายวันเกิดของพุชกิน พิพิธภัณฑ์ได้จัดนิทรรศการเต็มรูปแบบเป็นครั้งแรก (โดยจัดแสดงวัสดุต้นฉบับ) ในชื่อ "Твоей молвой наполнен сей предел…" ซึ่งอุทิศให้กับการพำนักในมอลโดวาเป็นเวลาสามปีของพุชกิน มีฐานมาจาก "งานแกะสลัก ภาพวาด วัสดุตกแต่งและศิลปะประยุกต์ รวมถึงชีวิตประจำวันในสมัยของพุชกิน มีการนำเสนอผลงานบทกวีตลอดช่วงชีวิตของเขา และสำเนาลายเซ็นของพุชกิน โดยพิพิธภัณฑ์ยังได้จัดแสดงนิทรรศการหมุนเวียนของสิ่งสะสมจากคลังเก็บด้วย"
พิพิธภัณฑ์สาขา

เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2507 สาขาของพิพิธภัณฑ์ได้เปิดขึ้นในหมู่บ้านดอลนา (Долна) เขตสตราเชนสกี (Страшенский) ซึ่งตั้งอยู่ในที่ดินเดิมของโบยาร์ชาวมอลโดวา ซามฟีรา ราลลี (Замфира Ралли) นิทรรศการประกอบด้วยส่วนประวัติศาสตร์ในประเทศ วรรณกรรมอิงประวัติศาสตร์ และเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับครอบครัวราลลี รวมทั้งบอกเล่าเกี่ยวกับการมาเยือนหมู่บ้านดอลนาของพุชกินในฤดูร้อนปี 2364 และเกี่ยวกับการสร้างบทกวี "Цыганы (ยิปซี)" ในอาณาเขตของที่ดินมีการตั้งอนุสาวรีย์ของพุชกินที่สร้างโดยประติมากร โอเลก คอนสตันติโนวิช โคมอฟ (Оле́г Константи́нович Ко́мов) ทุกปีในวันคล้ายวันเกิดของพุชกินซึ่งเป็นวันหยุดของรัฐ จะมีการจัดงานเฉลิมฉลองบทกวีของพุชกินขึ้นที่นี่
ระเบียงภาพ

ป้ายอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ
ทางเข้าพิพิธภัณฑ์
รั้วสร้างด้วยหินที่ได้รับการอนุรักษ์
ภายในพิพิธภัณฑ์
ดูเพิ่ม > สิ่งพิมพ์

Халиппа, Иван Николаевич (1899).  Пушкин в Бессарабии. Заметки, воспоминания, документы из эпохи пребывания А. С. Пушкина в Бесарабии [Pushkin in Bessarabia. Notes, memories, documents from the era of A. S. Pushkin’s stay in Bessarabia]. Бессарабец. Кишинёв.
Халиппа И. Н. (1900).  Город Кишинёв времён жизни в нём Пушкина [The city of Chișinău during the life of Pushkin]. Труды Бессарабской Губернской Ученой комиссии. Кишинёв. 1.
ดูเพิ่ม > วีดิทัศน์

Сергея Ткача, บ.ก. (16 ธันวาคม 2018). Пушкин в Молдавии. Последняя дуэль [Pushkin in Moldova. The Last Duel]. Междуречье – terriтория доверия (ภาษารัสเซีย). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 มกราคม 2020. สืบค้นเมื่อ 1 พฤศจิกายน 2023. – ภาพยนตร์เกี่ยวกับการเนรเทศอะเลคซันดร์ พุชกินมายังเบสซาเรเบีย
Сергея Ткача, บ.ก. (15 ธันวาคม 2018). …И будет мило мне его воспоминанье [...And his memory will be sweet to me]. Междуречье – terriтория доверия (ภาษารัสเซีย). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 มกราคม 2020. สืบค้นเมื่อ 1 พฤศจิกายน 2023. –  สารคดีเกี่ยวกับการสร้างพิพิธภัณฑ์บ้านของอะเลคซันดร์ พุชกิน ในคีชีเนา และแนะนำนักวิชาการพุชกินชาวมอลโดวา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พิพิธภัณฑ์บ้านอะเลคซันดร์ พุชกิน
ชวินทร์วุฒิ ก้องธรนินทร์

| ชวินทร์วุฒิ ก้องธรนินทร์ |
| --- | --- |
เกิด: 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 (33 ปี) ศรันทร์ธร ก้องธรนินทร์ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ส่วนสูง: 180
อาชีพ: นักแสดง นายแบบ
ปีที่แสดง: (2560-ปัจจุบัน)
ผลงานเด่น: ชาลี จาก มนตร์กาลบันดาลรัก (2562)   เมฆ จาก เด็กเสเพล (2563)   ชัย จาก วงเวียนหัวใจ (2564)
สังกัด: ช่อง 7 เอชดี (2560–2564)
ชวินทร์วุฒิ ก้องธรนินทร์ หรือ ศรันทร์ธร ก้องธรนินทร์ (ชื่อเล่น : วิน) เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทยเกิดที่กรุงเทพมหานครเขาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากเวทีการประกวดหนุ่มคลีโอและได้รับรางวัลตำแหน่ง The Most Charming & Unforgettable Bachelor และการประกวดสุดยอดหนุ่ม cleo 2017 (CLEO Thailand Bachelor 2017) ในปี 2560 ได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดี และวินได้หมดสัญญากับทางช่อง​ 7 แล้วและเป็นนักแสดงอิสระ
ประวัติ

ชวินทร์วุฒิ ก้องธรนินทร์ หรือชื่อเดิม  ศรันทร์ธร ก้องธรนินทร์ ตามลำดับ (ชื่อเล่น : วิน) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย เกิดเมื่อที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 เกิดที่กรุงเทพมหานครเขาสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีที่คณะนิเทศศาสตร์ สาขา ภาพยนตร์มหาวิทยาลัยกรุงเทพและ ภายหลังเขาสำเร็จการศึกษาปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยบอร์นมัท สหราชอาณาจักรเขาเป็นญาติสนิทกับเจี๊ยบ หรือ หมอเจี๊ยบ พญ. ลลนา ก้องธรนินทร์ เป็นนักแสดงนางแบบและพิธีกรชาวไทยเขาเป็นบุตรชายคนเดียวและมีบิดาและมารดาเป็นคนเชื้อสายไทยและสัญชาติไทยและปัจจุบันครอบครัวของเขาเปิดบริษัททำธุรกิจโรงเหล็กและงานวัสดุก่อสร้างอีกมากมาย
ประวัติ > การทำงาน

เขาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากเวทีการประกวดหนุ่มคลีโอและได้รับรางวัลตำแหน่ง The Most Charming & Unforgettable Bachelor และการประกวดสุดยอดหนุ่ม cleo 2017 (CLEO Thailand Bachelor 2017) ในปี 2560 ต่อมานั้นเขาได้มีโอกาสร่วมถ่ายแบบและนิตยสารอีกมากมายเขาได้ด้ลงนามสัญญาเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 7 เอชดีและมีผลงานละครเรื่องแรก รักปรุงรส ในฐานะนักแสดงรับเชิญ ในปี 2561 และในปี 2562 เขาแสดงรับเชิญละครเรื่อง ปิศาจหรรษา ต่อมาเขานำแสดงละครเรื่อง มนตร์กาลบันดาลรัก เป็นนักแสดงละครหลังข่าวภาคค่ำเต็มตัวเรื่องแรกและเขารับงานละครเรื่อยมา
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2561 | ฟ้า​มี​ตา​ ตอน​ คนขี้แพ้ | โอ่ง |
| 2561 | รักปรุงรส | วิน (รับเชิญ) |
| 2562 | ปีศาจหรรษา | ปราชญ์ ปราโมกข์ (รับเชิญ) |
| 2562 | มนตร์กาลบันดาลรัก | ชาลี |
| 2563 | เด็กเสเพล | เมฆ |
| 2564 | วงเวียนหัวใจ | ชัย |
| 2564 | ฟ้าหินดินทราย | อัคนี (หิน) |
|  | Let's Kick This Love ปากดี ขอเตะสักทีนะที่รัก | วิวัฒน์ |
ละครสั้น

(2561) ฟ้ามีตา ตอน คนขี้แพ้
แหล่งข้อมูลอื่น

ชวินทร์วุฒิ ก้องธรนินทร์ ที่อินสตาแกรม
win_family/ ชวินทร์วุฒิ ก้องธรนินทร์ ที่อินสตาแกรม
มีดที่สิบสาม

| --- | --- |
มีดที่ 13
  มีดที่ 13
ชื่อ: มีดที่ 13
ชื่ออังกฤษ: Knife 13Th
แนว: แอ็คชั่น
 
หนังสือการ์ตูน 
ผู้แต่ง: บุญเชิด แช่มประเสริฐ (Ice Hornet)
ผู้วาดภาพประกอบ: นพ วิฑูรย์ทอง (Whitecrow)
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
จำนวนเล่ม: มีดที่ 13 ภาคแรก 7 เล่ม  ภาค The Legend 15 เล่ม  ภาค Nostalgia 28 เล่ม  ภาค Extinction 18 เล่ม (สำนักพิมพ์ยกเลิก) ภาค Extinction Kill 13 เล่มจบ(*จัดจำหน่ายผ่านระบบพรีออเดอร์โดยทีมงานผู้วาดเอง*)
บทความนี้อยู่ในประเภทการ์ตูนไทย
มีดที่ 13 เป็นการ์ตูนไทยที่สร้างสรรค์โดยทีมงาน Big Boss Band เคยตีพิมพ์ในนิตยสาร BOOM สร้างสรรค์โดยนพ วิฑูรย์ทอง (Whitecrow) และ บุญเชิด แช่มประเสริฐ (Ice Hornet) โดยเขียนต่อเนื่องมาตั้งแต่ พ.ศ. 2537และเป็นหนึ่งในการ์ตูนไทยที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง ปัจจุบันมี 4 ภาค ซึ่งได้แก่ มีดที่ 13, The Legend, Nostalgia,และมีดที่ 13 Extinction รวมถึง ยังมีฉบับนิยายในชื่อภาค Reborn เป็นการนำภาคแรกมาเล่าและตีความใหม่ซึ่งเนื้อหาจะมีความเข้มข้นและละเอียดกว่าในฉบับการ์ตูน นอกจากนี้ ยังมี มีดที่ 13 เล่ม Another Story ซึ่งเป็นการรวมตอนพิเศษอีกด้วย ซึ่งจะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ ตัวละครแต่ละคนในมีดที่ 13 มีตอนด้วยกัน 8 และตอนที่ 5 เป็นตอนพิเศษที่มี สุทธิชาติ ศราภัยวานิช หรือ SS แห่ง มอนสเตอร์คลับ เจ้าของผลงาน Joe The Sea-Cret Agentเป็นผู้วาดรับเชิญ
มีดที่ 13 เป็นการ์ตูนไทยที่วาดต่อเนื่องมากว่า 30 ปี รวมถึงเป็นเรื่องยาวมีผู้ติดตามเป็นจำนวนมากเรื่องหนึ่งทว่าในปี 2557 นิตยสารบูมได้ปิดตัวลงอย่างกะทันหัน ทำให้ทางทีมงานผู้วาดตัดสินใจที่จะจัดพิมพ์รวมเล่มจำหน่ายแก่นักอ่านด้วยตัวเองในระบบพรีออเดอร์นอกจากนี้ยังมีการผลิตโมเดลและสินค้าที่ระลึกออกมาจำหน่ายอีกต่างหากด้วยโดยการ์ตูนชุดนี้ยังคงจัดพิมพ์มาจนปัจจุบันในแบบรายสะดวกให้สั่งซื้อโดยตรงในชื่อชุดว่า Extinction Kill
ล่าสุด Extinction Kill ได้จบลงใน ฉบับที่ 13 ที่วางจำหน่ายผ่านระบบพรีออเดอร์ทางหน้าเพจของมีดที่13 ในเดือน กรกฎาคม 2567 โดยจะขายในเดือน เมษายน 2568
เนื้อเรื่อง > ภาคแรก

เป็นภาคที่จะกล่าวถึงประวัติของมาร์คัสในวัยเด็ก ตั้งแต่พ่อแม่ น้องสาว (มาทิลด้า) ถูกสังหารโดยนักสู้หัวกะโหลก ทั้ง 12 คน ตัวมาร์คัสที่ถูกก็อด ฝังดาบหักกระดูกไว้ในหัวใจ (เทพดาบหัก 1 ในนักสู้หัวกะโหลก) และสาเหตุที่มาร์คัสต้องกลายมาเป็นนักสู้หัวกะโหลกคนที่ 13 โดยผู้ดำเนินเนื้อเรื่องจะเป็นจัสติน ซึ่งเนื้อเรื่องจะเต็มไปด้วยความแค้น ความชิงชัง และ ความรัก