stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไอว็อนต์ยูทูนีดมี

"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (อังกฤษ: I Want You to Need Me) คือซิงเกิลที่ 4 และซิงเกิลสุดท้ายของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2543
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" เป็นผลงานการประพันธ์ของ Diane Warren ผู้ประพันธ์เพลง "บีคอสยูเลิฟด์มี" และเพลงคลับรีมิกซ์สร้างสรรค์โดย Thunderpuss
มิวสิกวิดีโอที่ 2 ของเพลง "ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" อำนวยการสร้างโดย Liz Friedlander และเผยแพร่เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 ซึ่งได้บรรจุในดีวีดี รวมมิวสิกวิดีโอ ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซองแอนด์วิดีโอ  มิวสิกวิดีโอแรกอำนวยการสร้างโดย Paul Hunter เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 แต่ไม่เคยเผยแพร่
เพลงนี้ขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ในแคนาดา 1 สัปดาห์ และอันดับที่ 7 ในชาร์ตซิงเกิลเพลงแดนซ์ของสหรัฐอเมริกา และได้รับความนิยมในชาร์ตเพลงร่วมสมัย ได้อันดับที่ 12 "ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" เป็น 1 ใน 40 อันดับแรกในชาร์ตของสวีเดน, อาร์เจนตินา และสวิตเซอร์แลนด์ ในแผ่นซิงเกิลที่สหรัฐอเมริกาวางจำหน่ายพร้อมกับ "แดตส์เดอะเวย์อิตอิส" และตามผลการรายงานของ Nielsen SoundScan ซิงเกิลนี้มียอดขายกว่า 58,000 แผ่นในสหรัฐอเมริกา[ต้องการอ้างอิง]
รูปแบบและรายชื่อเพลง

ซิงเกิลซีดี 2 เพลง - (ยุโรป)
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (ฉบับในอัลบั้ม) – 4:34
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (Thunderpuss radio mix) – 4:32
ซิงเกิลซีดี 4 เพลง - (ยุโรป)
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (ฉบับในอัลบั้ม) – 4:34
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (Thunderpuss radio mix) – 4:32
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (Thunderpuss tribapella) – 7:41
"แดตส์เดอะเวย์อิตอิส" (Metro club remix) – 5:28
ซิงเกิลซีดี 3 เพลง - (ญี่ปุ่น)
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (ฉบับในอัลบั้ม) – 4:34
"เด็นยูลุกแอตมี" – 4:09
"มายฮาร์ตวิลโกออน" (สด) – 5:23
ซิงเกิลซีดี 6 เพลง - (ญี่ปุ่น)
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (Thunderpuss radio mix) – 4:32
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (Thunderpuss club mix) – 8:10
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (Thunderpuss tribapella) – 7:41
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (Thunderdub) – 6:43
"แดตส์เดอะเวย์อิตอิส" (Metro mix edit) – 3:12
"แดตส์เดอะเวย์อิตอิส" (Metro club remix) – 5:28
ซิงเกิลซีดี 4 เพลง - (สหรัฐอเมริกา)
"แดตส์เดอะเวย์อิตอิส" (ฉบับในอัลบั้ม) – 4:01
"แดตส์เดอะเวย์อิตอิส" (Metro club remix) – 5:28
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (Thunderpuss radio mix) – 4:32
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (Thunderpuss club mix) – 8:10
ฉบับอย่างเป็นทางการ

"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (Thunderpuss radio mix) – 4:32
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (Thunderpuss club mix) – 8:10
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (Thunderpuss tribapella) – 7:41
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (Thunderdub) – 6:43
"ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" (album version) – 4:34
ไอพอดทัช

|  |
| --- | --- |
ไอพอดทัช หน้าจอสัมผัสรุ่นที่ 6
ผู้พัฒนา: แอปเปิล
วันที่วางจำหน่าย: 8 กันยายน ค.ศ. 2010 (2010-09-08)
ยกเลิก: แม่แบบ:Discontinued
หน่วยขาย: มากกว่า 85 ล้านเครื่อง
ระบบปฏิบัติการ: ไอโอเอส 11.3.1 (1.1 โดยแรกเริ่ม)
พลังงาน: 3.7 V rechargeable Lithium-ion battery, 3.44 Wh, 930 mAh;  Audio: 40 hours, Video: 7 hours
หน่วยประมวลผลกลาง: ARM Cortex-A8 Apple A4 1 GHz (underclocked to 800 MHz)
ความจุ: 8,16,32,64 and 128 GB Flash memory
หน่วยความจำ: 256,512 MB DRAM
การแสดงผล: 3.5 in (89 mm), 3:2 aspect ratio, 24-bit color depth, aluminosilicate glass-covered LED-backlit LCD, 960×640 px at 326 ppi
การรับเข้า:  Multi-touch touchscreen display  ambient light sensors  volume buttons  microphone  voice control  3-axis accelerometer  3-axis gyroscope 
การเชื่อมต่อ:  Wi-Fi 802.11b/g/n (802.11n 2.4 GHz only) USB 2.0/Dock connector  Bluetooth 2.1  
ขนาด: 4.4 in (110 mm) × 2.3 in (58 mm) × 0.28 in (7.1 mm) (H×W×D)
นำ้หนัก: 101 g (3.6 oz)
บทความที่เกี่ยวข้อง: iPhone, iPad (List of iOS devices)
เว็บไซต์: 
ไอพอดทัช (อังกฤษ: iPod touch) เป็นเครื่องเล่นดนตรีแบบพกพาในสายการผลิตไอพอด ผลิตโดยบริษัทแอปเปิล โดยประกาศในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2550 และจะวางจำหน่ายในช่วงสิ้นเดือนกันยายน  ไอพอดทัชเป็นไอพอดที่ได้รับการคัดลอกในส่วนของโครงสร้างให้คล้ายกับไอโฟนโดยตัดคุณสมบัติการโทรและการเล่นอินเทอร์เน็ตผ่านเครือข่ายเซลูลาร์แต่ไอพอดทัชสามารถใช้งานอินเทอร์เน็ตผ่านทางระบบไวไฟ (802.11b/g) ด้วยเว็บเบราว์เซอร์ซาฟารี นอกจากนี้ไอพอดทัชยังสามารถดาวน์โหลดเพลงได้จากไอทูนส์และจากการซิ้งส์จากเคือคอมพิวเตอร์โดยใช้โปรแกรมไอทูนส์
ไอพอดทัชมีสี่รุ่นความจุคือรุ่น 8,16,32,64 และ 128 จิกะไบต์ (128 จิกะไบต์ มีเฉพาะ iPod touch รุ่นที่ 6)
และเลิกผลิตไอพอดทัชทั้งหมดในเดือน พฤษภาคม ปี ค.ศ. 2022
คุณสมบัติเฉพาะ

คุณสมบัติของไอพอดทัชที่ปรากฏในเว็บไซต์แอปเปิล
ขนาดจอ: 3.5 นิ้ว (8.9 ซม.) รุ่นที่ 1-4,และ 4 นิ้ว (10 ซม.) เฉพาะไอพอดทัชรุ่นที่ห้า กับ รุ่นที่หก
ความละเอียดจอ: 480×320 พิกเซล ที่ 163ppi เฉพาะรุ่นที่หนึ่งถึงสาม และ 960×640 พิกเซล ที่ 326 ppi รุ่นที่สี่ และ 1136x640 พิกเซล ที่ 326 ppi รุ่นที่ห้า
รับคำสั่ง: การสัมผัส (ทุกรุ่น) และทางเสียง (Voice Control) (รุ่นที่ 3 และใหม่กว่า) ambient light sensors ยกเว้นรุ่นที่ห้า
ระบบปฏิบัติการ: iOS
ความจุ : 8 GB 16 GB 32 GB 64 GB และ 128 GB แฟลชเมโมรี // ในเว็บเล็บแฟลชเมโมรีเป็นการค้นหาความหมายของคำว่าแฟลชเมโมรีได้เพิ่มเติม
วายฟาย: 802.11b/g // ในเว็บเล็บwi-fiเป็นการค้นหาความหมายของคำว่าwi-fiได้เพิ่มเติม
แบตเตอรี : ใช้งานได้ 5-8 ชั่วโมงสำหรับดูวิดีโอ หรือ 22-40 ชั่วโมงสำหรับฟังเพลง
ขนาด: 4.3×2.4×0.31 นิ้ว (110×61.8×8 มม.)
น้ำหนัก: 120,115,101,88 กรัม (ตามรุ่น)
เสียงตอบสนองความถี่: 20Hz ถึง 20,000Hz
รองรับฟอร์แมตเสียง: AAC (16 ถึง 320 Kbps), AAC ที่ได้รับการป้องกันลิขสิทธิ์ (ซื้อจาก iTunes Store), MP3 (16 ถึง 320 Kbps), MP3 VBR, Audible (ฟอร์แมต 2, 3 และ 4) Apple Loseless, AIFF และ WAV
ฟอร์แมตวิดีโอที่รองรับ

วิดีโอ H.264, สูงสุดถึง 1.5 Mbps, 640 x 480 พิกเซล, 30 เฟรมต่อวินาที., H.264 เบสไลน์โพรไฟล์ในเวอร์ชันความซับซ้อนต่ำ พร้อมเสียง AAC-LC สูงสุด 160 Kbps, 48 KHz, เสียงสเตอริโอในไฟล์ฟอร์แมต .m4v, .mp4, และ .mov
วิดีโอ H.264 สูงสุด 768 Kbps, 320 x 240 พิกเซล, 30 เฟรมต่อวินาที., เบสไลน์โพรไฟล์สูงสุดถึงระดับ 1.3 พร้อมเสียง AAC-LC สูงสุด 160 Kbps, 48 kHz, เสียงสเตอริโอในไฟล์ฟอร์แมต .m4v, .mp4, และ .mov
วิดีโอ MPEG-4, สูงสุด 2.5 Mbps, 640 x 480 พิกเซล, 30 เฟรมต่อวินาที., ซิมเปิลโปรไฟล์พร้อมเสียง AAC-LC สูงสุด 160 Kbps, 48 kHz, เสียงสเตอริโอในไฟล์ฟอร์แมต .m4v, .mp4, และ .mov
อุปกรณ์ภายในกล่อง

iPod touch
หูฟัง (ไม่มีไมโครโฟนในรุ่นที่ 1,2,4) (แบบมีรีโมทเฉพาะรุ่นที่สาม) (แบบ Earpods เฉพาะรุ่นที่ห้า)
สายเคเบิลยูเอสบี 2.0 (รุ่นที่ 1-4 ), สาย lightning connector (เฉพาะรุ่นที่ 5 และรุ่นที่ 6)
คู่มือเริ่มใช้งาน
สติกเกอร์แอปเปิล
เอกสารการเคลมประกัน
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยดนตรี
ไอพอด
ไอพอดนาโน
ไอพอดมินิ
ไอโฟน
ไอแพด
ร้านดนตรีไอทูนส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
ข้อมูลทางเทคนิค (ทุกรุ่น) (อังกฤษ)
ไอเบตยูติงอะเบาว์มี

Error ซิงเกิลโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์ ร้องรับเชิญโดยคริส สเตเปิลตัน
"ไอเบตยูติงอะเบาว์มี" (อังกฤษ: I Bet You Think About Me) เป็นเพลงของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ ร้องรับเชิญโดยคริส สเตเปิลตัน สวิฟต์ประพันธ์เพลงนี้ร่วมกับลอรี แมคเคนนาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 และผลิตร่วมกับแอรอน เดสเนอร์ ในอัลบั้มบันทึกใหม่ชุดที่สอง เรด (เทย์เลอร์เวอร์ชัน) เผยแพร่ผ่านวิทยุคันทรีในสหรัฐโดยรีพับลิกเรเคิดส์ และเอ็มซีเอแนชวิลล์ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 และเป็นซิงเกิลจากอัลบั้ม
"ไอเบตยูติงอะเบาว์มี" เป็นเพลงบัลลาดแนวคันทรีและโฟล์กป็อปที่นำโดยฮาร์โมนิกา มีเนื้อเพลงพูดเหน็บแนมแบบขำ ๆ (tongue-in-cheek) ที่บรรยายถึงไลฟ์สไตล์ "มีรสนิยมสูง" (high tone) ของอดีตคู่รัก นักวิจารณ์ยกย่องเพลงในด้านการผลิต บทประพันธ์เพลงของสวิฟต์และสโนเบิล เพลงสามารถขึ้นสูงสุดที่อันดับ 22 ในบิลบอร์ดโกลบอล 200 และเข้าสู่ชาร์ตในออสเตรเลีย แคนาดา และสหรัฐ
มิวสิกวิดีโอประกอบของเพลงเปิดตัวบนยูทูบ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายนด้วย นำแสดงโดยสวิฟต์และไมลส์ เทลเลอร์ วิดีโอนี้เขียนบทโดยสวิฟต์และนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เบลก ไลฟ์ลี กำกับโดยไลฟ์ลี ซึ่งเป็นการกำกับครั้งแรกของเธอ และร่วมอำนวยการสร้างโดยออสติน สวิฟต์ มิวสิกวิดีโอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงวิดีโอแห่งปีในเวลาต่อมาในงานอะคาเดมีออฟคันทรีมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 57 และรางวัลสมาคมดนตรีคันทรีประจำปี ครั้งที่ 56 ซึ่งถือเป็นการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอุตสาหกรรมเพลงครั้งแรกของไลฟ์ลี เพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเพลงคันทรียอดเยี่ยมในงานประกาศผลรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 65 (2023)
ประวัติการจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | ค่าย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สหรัฐ | 15 พฤศจิกายน 2021 | วิทยุคันทรี | รีพับลิก เอ็มซีเอแนชวิลล์ |  |
ไอเอิร์น(III)

Chemical compound
ไอเอิร์น(III) คลอไรด์ (อังกฤษ: Iron(III) chloride) เรียกอีกอย่างว่า เฟอร์ริคคลอไรด์ (อังกฤษ: ferric chloride) เป็นขนาดโภคภัณฑ์ในอุตสาหกรรมสารประกอบเคมีที่มีสูตร FeCl3 สีของผลึกไอเอิร์น(III) คลอไรด์ขึ้นอยู่กับมุมมอง โดยเกิดแสงสะท้อนผลึกจะปรากฏเป็นสีเขียวเข้ม แต่ด้วยแสงที่ส่งพวกเขาจะปรากฏเป็นสีม่วงแดง ปราศจากไอเอิร์น(III) คลอไรด์ที่เป็นเดไลควีสเกนต์ กลายเป็นไฮเดรท ไฮโดรเจนคลอไรด์ ละอองในอากาศชื้น มันไม่ค่อยเป็นที่สังเกตในรูปแบบตามธรรมชาติ
ไอเอ็มไอ กาลิล

| --- | --- |
 ไอเอ็มไอ กาลิล ขนาด 5.56 ม.ม.
กาลิว
ชนิด: ปืนเล็กยาวจู่โจม
สัญชาติ:  อิสราเอล
สมัย: 
การใช้งาน: อาวุธประจำกาย
เป้าหมาย: บุคคล
เริ่มใช้: พ.ศ. 2515
ช่วงผลิต: พ.ศ. 2515-ปัจจุบัน
ช่วงการใช้งาน: พ.ศ. 2515-ปัจจุบัน
ผู้ใช้งาน: {{{user}}}
สงคราม: สงครามเลบานอน สงครามในโซมาเลีย (พ.ศ. 2535-2536) สงครามชายแดนทางใต้ของอัฟกานิสถาน สงครามอิรัก ความรุนแรงในโคลัมเบีย
ขนาดลำกล้อง: 
ระยะครบรอบเกลียว: 
ความยาวลำกล้อง: 332 ม.ม. (5.56 ม.ม.เอสเออาร์ ) 460 ม.ม. (5.56 ม.ม. เออาร์, เออาร์เอ็ม) 400 ม.ม. (7.62 ม.ม. เอสเออาร์ ) 535 ม.ม. (7.62 ม.ม. เออาร์, เออาร์เอ็ม) 508 ม.ม. (ซุ่มยิง)
กระสุน: 5.56 × 45 ม.ม., 7.62 × 51 ม.ม.
ซองกระสุน: แบบกล่องมี 35,50 นัด
ระบบปฏิบัติการ: ถอยหลังของส่วนเคลื่อนที่,ลูกเลื่อนปิด
อัตราการยิง: 650 - 750 นัดต่อนาที
ความเร็วปากลำกล้อง: 900 เมตรต่อวินาที (5.56 ม.ม.เอสเออาร์ ) 950 เมตรต่อวินาที (5.56 ม.ม.เออาร์, เออาร์เอ็ม) 800 เมตรต่อวินาที (7.62 ม.ม.เอสเออาร์ ) 850 เมตรต่อวินาที (7.62 ม.ม.เออาร์, เออาร์เอ็ม) 815 เมตรต่อวินาที (ซุ่มยิง)
ระยะยิงหวังผล: {{{Effective_range}}}
ระยะยิงไกลสุด: {{{Maximum_range}}}
น้ำหนัก: 3.75 กิโลกรัม (5.56 ม.ม.เอสเออาร์ ) 3.95 ก.ก. (5.56 ม.ม.เออาร์) 4.35 ก.ก. (5.56 ม.ม.เออาร์เอ็ม) 3.85 ก.ก. (7.62 ม.ม.เอสเออาร์ ) 3.95 ก.ก. (7.62 ม.ม.เออาร์) 4.45 ก.ก. (7.62 ม.ม.เออาร์เอ็ม) 6.40 ก.ก. (ซุ่มยิง)
ความยาว: 840 ม.ม.ยืดพานท้าย / 614 ม.ม.พับพานท้าย (5.56 ม.ม.เอสเออาร์ ) 979 ม.ม.ยืดพานท้าย/ 742 ม.ม.พับพานท้าย (5.56 ม.ม.เออาร์, เออาร์เอ็ม) 915 ม.ม.ยืดพานท้าย / 675 ม.ม.พับพานท้าย (7.62 ม.ม.เอสเออาร์ ) 1050 ม.ม.ยืดพานท้าย / 810 ม.ม.พับพานท้าย (7.62 ม.ม.เออาร์, เออาร์เอ็ม) 1112 ม.ม.ยืดพานท้าย / 845 ม.ม.พับพานท้าย (ปืนซุมยิง)
แบบอื่น: กาลิว เอสเออาร์ , กาลิว เอ็มเออาร์ , กาลิว เออาร์, กาลิว เออาร์เอ็ม, กาลิว ซุ่มยิง
กาลิล (อังกฤษ: Galil, เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /gæˈliːˌl/) เป็นตระกูลอาวุธปืนขนาดเล็กของอิสราเอลที่ถูกออกแบบโดยยิสราเอล กาลิลิและยาอาคอฟ ไลออร์ในปลายทศวรรษที่ 1960 และผลิตโดยอุตสาหกรรมกองกำลังป้องกันอิสราเอลของรามัท ฮาชารอน ระบบอาวุธประกอบด้วยกระบอกขนาด 5.56 ม.ม.สำหรับกระสุนขนาด 5.56x45 ม.ม.แบบนาโต้พร้อมกระสุนแบบเอ็ม193 หรือเอสเอส109 และมีแบบสำหรับกระสุนไรเฟิลขนาด 7.62x51 ม.ม.แบบนาโต้
การออกแบบของกาลิลนั้นมีเพื่อใช้ในสภาพที่แห้งแล้งและมีพื้นฐานมาจากอาร์เค 62 ของฟินแลนด์ ซึ่งตัวมันเองนั้นก็ดัดแปลงมาจากปืนเล็กยาวจู่โจมเอเค 47 ของสหภาพโซเวียต มันถูกเลือกให้เป็นผู้ชนะในการแข่งขันสำหรับอาวุธที่จะเข้าประจำการในกองกำลังป้องกันอิสราเอล (คู่แข่งได้แก่ เอ็ม 16 สโตนเนอร์ 63 เอเค-47 และเอชเค33) และเคยได้รับการเข้าประจำการในปีพ.ศ. 2515 เพื่อแทนที่เอฟเอ็น เอฟเอแอล
กาลิลมีรูปแบบพื้นฐานทั้งหมดสี่แบบ คือ ปืนไรเฟิลขนาดปกติหรือเออาร์ (AR, Assault Rifle) ปืนคาร์บินหรือเอสเออาร์ (SAR, Short Assault Rifle) ปืนขนาดกะทัดรัดหรือเอ็มเออาร์  (MAR, Micro Assault Rifle) และปืนกลเบาหรือเออาร์เอ็ม (ARM, Assault Rifle and Machine gun)
ไอวูดไดโฟร์ยู

1984 ซิงเกิลโดยพรินซ์และเดอะรีโวลูชัน
ไอวูดไดโฟร์ยู (อังกฤษ: I Would Die 4 U) เป็นเพลงของพรินซ์ และเดอะรีโวลูชั่น จากอัลบั้มในปี ค.ศ. 1984 เพอร์เพิลเรน และอยู่ในอัลบั้มซาวน์แทร็คในภาพยนตร์ชื่อเรื่อง เพอร์เพิลเรน ในปี ค.ศ. 1984 เพลงนี้ได้ขึ้นอันดับที่ 8 ในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในประเทศสหรัฐอเมริกา
ตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2016 เพลงนี้ขายได้ 561,772 ก็อปปี้ในสหรัฐอเมริกา
รายการเพลง > 7": Paisley Park / 7-29121 (US)

"I Would Die 4 U" (single version) – 2:57
"Another Lonely Christmas" – 4:51
รายการเพลง > 12": Paisley Park / 9 20291-0 (US)

"I Would Die 4 U" (extended version) – 10:15
"Another Lonely Christmas" (extended version) – 6:47
รายการเพลง > 12": Warner Bros. / W9121T (UK)

"I Would Die 4 U" (single version) – 2:57
"Another Lonely Christmas" – 4:51
"Free" – 5:00
ไอเฮตยู (เพลงพรินซ์)

1995 ซิงเกิลโดยพรินซ์
ไอเฮตยู (อังกฤษ: I Hate U) เป็นเพลงของพรินซ์จากอัลบั้มดิโกลด์เอกซพีเรียนซ์ โดยซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลหลักของอัลบั้ม วางจำหน่ายในวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1995
ไอวันนาโก

ไอวันนาโก (อังกฤษ: I Wanna Go) คือซิงเกิลที่ 3 ของ บริตนีย์ สเปียส์ ในสัปดาห์แรกเพลงนี้อยู่ในอันดับที่ 73 ใน บิลบอร์ดฮอต 100 แต่ติดอันดับ 1 ใน เกาหลีใต้ ซึ่งเพลงนี้ได้ เชลล์แบ็ก, แมกซ์ มาร์ติน เป็นโปรดิวเซอร์ให้ และยังได้ ซาวาน โคเทชา มาร่วมแต่งเพลงนี้อีกด้วย และเพลงนี้ได้ คริส มาร์ พิเลียโร มากำกับมิวสิกวิดีโอเพลงนี้
รายชื่อเพลง

| --- | --- |
 French CD single "I Wanna Go" (Main Version) — 3:30  "I Wanna Go" (DJ Frank E & Alex Dreamz Radio Remix) — 3:18 German CD single "I Wanna Go" (Main Version) — 3:30  "I Wanna Go" (Gareth Emery Remix) — 5:26 ดิจิทัลดาวน์โหลด "I Wanna Go" — 3:30 ดิจิทัลดาวน์โหลด (Desi Hits! Remix) "I Wanna Go" (Desi Hits! Remix) — 4:37 ดิจิทัลดาวน์โหลด (EP) "I Wanna Go" — 3:30  "I Wanna Go" (Gareth Emery Remix) — 5:25  "I Wanna Go" (Moguai Remix) — 7:11  "I Wanna Go" (Video) — 4:33:  ดิจิทัลดาวน์โหลด (UK Remixes) "I Wanna Go" (Gareth Emery Remix) — 5:25  "I Wanna Go" (Vada Remix) — 7:39  "I Wanna Go" (Moguai Remix) — 7:11  "I Wanna Go" (Pete Phantom Remix) — 3:18 ดิจิทัลดาวน์โหลด (Remixes) "I Wanna Go" — 3:30  "I Wanna Go" (Captain Cuts Club Mix) — 4:43  "I Wanna Go" (Alex Dreamz Radio Edit) — 4:07  "I Wanna Go" (OLIVER Extended Remix) — 4:57  "I Wanna Go" (Deluka BS Radio Remix) — 3:15  "I Wanna Go" (Wallpaper Extended Remix) — 4:03  "I Wanna Go" (Smash Mode Radio Remix) — 3:49  "I Wanna Go" (Disco Fries Radio Remix) — 3:34  "I Wanna Go" (Jump Smokers Radio Remix) — 4:51  "I Wanna Go" (Desi Hits! Remix) — 4:36
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | Gold | 35,000^ |
| Sweden (GLF) | Platinum | 40,000‡ |
| United States (RIAA) | 2x Platinum | 2,000,000^ |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
แหล่งข้อมูลอื่น

Britney Spears — Jive Records
ไอรอนแมน 2

| ไอรอนแมน 2 |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: จอน แฟฟโรว์
บทภาพยนตร์: จัสติน เธอโรซ์
สร้างจาก: ไอรอนแมน โดย สแตน ลี  แลร์รี ลีเบอร์  ดอน เฮ็ก  แจ็ก เคอร์บี
อำนวยการสร้าง: เควิน ไฟกี
นักแสดงนำ:   รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์  ดอน ชีเดิล  มิกกีย์ รูร์ก  กวินเน็ธ พัลโทรว์  สการ์เลตต์ โจแฮนส์สัน  แซม ร็อกเวลล์  ซามูเอล แอล. แจ็กสัน 
กำกับภาพ: แมทธิว ไลเบทีค
ตัดต่อ: แดน เลแบนทัล  ริชาร์ด เพียร์สัน
ดนตรีประกอบ: จอห์น เดบนีย์
บริษัทผู้สร้าง: มาร์เวลสตูดิโอส์ แฟร์วิว เอ็นเตอร์เทนเมนท์  
ผู้จัดจำหน่าย: พาราเมาต์พิกเจอส์
วันฉาย: 26 เมษายน พ.ศ. 2553 (รอบปฐมทัศน์ที่ลอสแอนเจลิส  ) 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 (สหรัฐอเมริกา)
ความยาว: 125 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 623.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ไอรอนแมน 2 (อังกฤษ: Iron Man 2) เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรอเมริกัน ในปี 2553 ที่สร้างจากตัวละครการ์ตูนของมาร์เวลเรื่อง ไอรอนแมน  สร้างโดย มาร์เวล สตูดิโอส์ และ พาราเมาต์พิกเจอส์ เป็นภาคต่อของภาพยนตร์ที่ออกฉายปี พ.ศ. 2551 ไอรอนแมน, กำกับโดย จอน แฟฟโรว์ นำแสดงโดย โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ ในบทโทนี สตาร์ก เศรษฐีพันล้าน และยังเป็นทีรู้จักในนามไอรอนแมน ภาพยนตร์ออกฉายที่ฝรั่งเศสเมื่อวันที 28 เมษายน และออกฉายในสหรัฐอเมริกาวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 และมีภาคต่อ ไอรอนแมน 3 ออกฉายปี พ.ศ. 2556
เนื้อเรื่อง

โทนี่ สตารค์ มหาเศรษฐีหรือซูเปอร์ฮีโร่นามไอรอนแมน หลังจากที่ได้ประกาศตนว่าเป็นไอรอนแมนแล้ว ทั้งโลกต่างรู้จักเขา เขาได้สร้างงาน STARK EXPO 2010 เพื่อสานต่องานของพ่อเขาให้เสร็จ ทางรัฐบาลสหรัฐต้องการชุดเกราะในเพื่อใช้เป็นอาวุธแต่เขากลับปฏิเสธ แต่โทนี่ยังมีปัญหาที่หนักกว่านั้นเขาพบว่าตนเองกำลังจะตาย เนื่องจากเตาปฏิกรณ์อาร์คในอกเขาทำปฏิกิริยากับธาตุพลาเดียมซึ่งเป็นแกนกลางถ่ายเทพลังงานจากเตาปฏิกรณ์อาร์คในรูปพลาสมาไอออนกำลังฆ่าเขา และทำให้เขามีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน
ผลจากการใส่ชุดเกราะจะเร่งปฏิกิริยาของเตาปฏิกรณ์ ทำให้ธาตุพลาเดียมซึมเข้าสู้กระแสเลือดของเขา เขารู้ว่าตนเองจะอยู่ได้ไม่นาน จึงแต่งตั้งเป็บเปอร์เป็น CEO ของ Stark Industries พร้อมกับการแทรกซึมของของสปายสาวนาตาชา โรมานอฟ และผบ.นิค ฟิวรี่ จากหน่วย S.H.I.E.L.D.หลังจากนั้นไม่นานก็มีการปรากฏตัวของไอแวน แวนโก้ นักฟิสิกส์ชาวรัสเซียที่มีความแค้นกับตระกูลสตาร์ค ที่ประดิษฐ์อาวุธสุดยอดจากเตาปฏิกรณ์อาร์ค ในรูปของแส้ที่ถ่ายเทพลังงานผ่านช่องประจุพลาสมาอานุภาพทำลายล้างสูงมาก ทั้งที่โทนี่ประกาศว่าวิทยาการนี้ทั้งเตาปฏิกรณ์อาร์คจิ๋ว และชุดเกราะไอรอนแมน ต้องใช้เวลา 10-20 ปีจึงจะทำได้ ซึ่งมีแต่เขาเท่านั้นที่ทำได้ จนเกิดเรื่องราวมี่โมนาโก ไอแวนได้เผชิญหน้ากับโทนี่ และต่อสู้กัน โทนี่สวมชุดเกราะพกพา MK V เข้าต่อสู้ ผลคือไอแวนแพ้ และถูกจับขัง
ผลจากการจากต่อสู้กันทำให้ประชาชนทั้งหลาย รัฐบาล และสื่อ ไม่แน่ใจว่าไอรอนแมนจะปกป้องเราได้ และปัญหาพาลาเดียมในกระแสเลือดก็เข้าขั้นตาย โทนี่จึงจัดงานวันเกิดของตนเอง เพื่อฉลองก่อนตาย แต่เขาได้จัดงานจบบ้าบิ่นเกินไป จนเพื่อนสนิทของเขาเจมส์ โรดส์ทนไม่ไหว สวมชุดต้นแบบ MK II มาจัดการเขา และเขาก็นำชุดไปกองทัพเพื่อมอบแก่รัฐบาลตามร้องขอ ในช่วงที่ปัญหาต่างๆของโทนี่ ทั้งเรื่อง บริษัท ไอรอนแมน และการตายของเขาที่เป็นความลับรุมเร้า จนผบ.นิค ฟิวรี่แห่งหน่วยชิลล์ เข้ามาแก้ปัญหาให้เขาพร้อมทั้งบอกว่าเตาปฏิกรณ์ในอกเขาทำงานไม่สมบูรณ์ ฟิวรี่พยายามให้เขาคันพบธาตุใหม่ที่สามารถทดแทนพาลาเดียมได้ ส่วนอีกด้านหนึ่งไอเวน เวนโกถูกป้ายว่าตายแล้ว แต่แท้จริงได้รับการหนุนหลังจากจัสติน แฮมเมอร์ แฮมเมอร์ให้เขามาเป็นเครื่องมือในการจัดการโทนี่ โดยการสร้างชุดเกราะให้เขาแต่แท้จริงไอฉวนประดิษฐ์เพื่อฆ่าโทนี่เท่านั้น
อีกด้านหนึ่งโทนี่ก็ค้นพบธาตุใหม่แทนพาลาเดียม มันจึงเป็นหนทางที่ทำให้เขารอดตาย จากแผนที่งาน EXPO ที่พ่อเขาฮาวเวิร์ด สตาร์ค  พร้อมกับสร้างชุดเกราะใหม่ MK VI ตอนนี้ทางกองทัพได้ติดอาวุธให้กับ MK II กลายเป็นชุดเกราะวอร์แมชชีนอันทรงพลัง แฮมเมอร์ได้จัดงานงานเปิดตัวชุดเกราะทั้งหมดที่ไอแวนสร้าง รวมถึงวอร์แมชชีนด้วย แต่ก็เกิดโกลาหลขึ้นในงาน เมื่อไอแวนควบคุมระบบทั้งหมดของหุ่นรบ และชุดวอร์แมชชีน ออกไล่ล่าไอรอนแมนที่มาถึงพอดี นาตาชา โรมานอฟ สปายสาวของหน่วยชิลด์ ได้ตามจับไอแวน และปลดล็อกระบบให้กับชุดวอร์แมชชีน โทนี่และโรดี้กลับมาคืนดีกันอีกครั้ง จากนั้นทั้งสองได้ร่วมกันต่อสู้ และกำราบไอแวนลงได้สำเร็จ
หลังจบเรื่องทั้งหมด ฟิวรี่มาพูดคยกับสตาร์คเรื่องโครงการอเวนเจอร์ และขอให้สตาร์คเป็นที่ปรึกษาให้โครงการ ในตอนจบโทนี่และโรดี้ได้รับเหรียญกล้าหาญเนื่องจากการกระทำอันหาญกล้าของพวกเขาที่สามารถจัดการไอแวนลงได้
นักแสดง

โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ รับบทเป็น โทนี่ สตาร์ก/ไอรอนแมน
กวินเน็ธ พัลโทรว์ รับบทเป็น เป็ปเปอร์ พ็อตส์
ดอน ชีเดล รับบทเป็น เจมส์ โรดส์/วอร์แมชชีน
สการ์เลตต์ โยแฮนสัน รับบทเป็น นาตาชา โรมานอฟ/แบล็กวิโดว์
จอน แฟฟโรว์ รับบทเป็น แฮปปี้ โฮแกน
แซม ร็อคเวล รับบทเป็น จัสติน แฮมเมอร์
มิกกีย์ รูร์ก รับบทเป็น ไอแวน แวนโก้/วิปแลช
พอล เบตตานีย์ รับบทเป็น จาร์วิส
คลาร์ก เกรกก์ รับบทเป็น ฟิล โคลสัน
ซามูเอล แอล. แจ็กสัน รับบทเป็น นิค ฟิวรี่
การสร้าง

จอนแฟฟโรว์บอกว่ามันเป็นความตั้งใจเดิมของเขาในการสร้างภาพยนตร์ไตรภาคสำหรับไอรอนแมน, กับให้โอบาไดห์ สเตน(เจฟฟ์ บริดเจ็ดส์) เป็น ไอรอนมองเกอร์ ในภาคต่อ. หลังจากการประชุมระหว่าง แฟฟโรว์ และนักเขียนหนังสือการ์ตูนต่างๆ, สเตน กลายเป็นจอมวายร้ายหลักใน ไอรอนแมน ภาคแรก, ในระหว่างการพัฒนา แฟฟโรว์ บอกว่าในภาคที่ 2 นี้จะเกี่ยวกับการติดสุราของสตาร์ค และเชน แบล็ค ได้ให้คำแนะนำในบางส่วนของสคริปต์.
แหล้งข้อมูลอื่น

Iron Man 2 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Iron Man 2 ที่สยามโซน
Iron Man 2 ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
ไอวิช

Error ซิงเกิลโดยมอร์นิงมูซูเมะ
ไอวิช (ญี่ปุ่น: アイ ウィッシュ, อังกฤษ: I Wish) เป็นเพลงซิงเกิลลำดับที่ 10 ของมอร์นิงมูซูเมะ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2543 ซึ่งเพลงนี้ใช้ประกอบโฆษณาญี่ปุ่นสำหรับการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย
เพลงไอวิชในเวอร์ชันของมอร์นิงมูซูเมะ'22 ได้ถูกใช้เป็นเพลงปิดในละครโทรทัศน์ทางทีวีโตเกียวเรื่อง "มาโยนากะนิเฮลโล!" ต่อมาเพลงในเวอร์ชันมอร์นิงมูซูเมะ'22 ได้ทำมิวสิกวีดีโอใหม่และวางจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2565 รวมถึงภายในซิงเกิลที่ 71 "จูจูจู โบกูระโนะมิราอิ/ไดจินเซ เนเวอร์บีนเบ็ทเตอร์!" ก็ได้เพิ่มเพลงไอวิชในเวอร์ชันมอร์นิงมูซูเมะ'22 ในรูปแบบลิมิเต็ด SP เท่านั้น ซึ่งจะวางจำหน่ายวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2565
รายชื่อเพลง

ไอวิช
อาโคงาเระ มายบอย(あこがれMy Boy)
ไอวิช (Instrumental)
สมาชิก > เวอร์ชันต้นฉบับ

รุ่นที่ 1
ยูโกะ นากาซาวะ
คาโอริ อีดะ
นัตสึมิ อาเบะ
รุ่นที่ 2
เค ยาซูดะ
มาริ ยางูจิ
รุ่นที่ 3
มากิ โกโต
รุ่นที่ 4
ริกะ อิชิกาวะ
ฮิโตมิ โยชิซาวะ
โนโซมิ สึจิ
ไอ คาโงะ
สมาชิก > เวอร์ชันมอร์นิงมูซูเมะ'22

รุ่นที่ 9
มิซูกิ ฟูกูมูระ
เอรินะ อิกูตะ
รุ่นที่ 10
อายูมิ อิชิดะ
รุ่นที่ 11
ซากูระ โอดะ
รุ่นที่ 12
มิกิ โนนากะ
มาเรีย มากิโนะ
อากาเนะ ฮากะ
รุ่นที่ 13
คาเอเดะ คากะ
เรนะ โยโกยามะ
รุ่นที่ 14
ชิซากิ โมริโตะ
รุ่นที่ 15
ริโอ คิตางาวะ
โฮมาเระ โอกามูระ
เมอิ ยามาซากิ
ดูเพิ่ม

รายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ
ไออ้อน ไจแอนท์ หุ่นเหล็กเพื่อนยักษ์ต่างโลก

| ไออ้อน ไจแอนท์ หุ่นเหล็กเพื่อนยักษ์ต่างโลก |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: แบรด เบิร์ด
เขียนบท: Ted Hughes แบรด เบิร์ด (เรื่อง)  Tim McCanlies (บทภาพยนตร์)
อำนวยการสร้าง: พีต ทาวน์เซนด์ Des McAnuff Allison Abbate John Walker
นักแสดงนำ: Eli Marienthal เจนนิเฟอร์ อนิสตัน Harry Connick Jr. วิน ดีเซล Christopher McDonald John Mahoney
กำกับภาพ: Steven Wilzbach
ตัดต่อ: Darren T. Holmes
ดนตรีประกอบ: Michael Kamen
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์บราเธอร์ส
วันฉาย: 6 สิงหาคม พ.ศ. 2542
ความยาว: 86 นาที
ประเทศ:  สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 70 ล้านเหรียญ
ทำเงิน: 23.16 ล้านเหรียญ (ในสหรัฐอเมริกา)
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
หุ่นเหล็กเพื่อนยักษ์ต่างโลก (อังกฤษ: The Iron Giant) เคยออกฉายในปี พ.ศ. 2542 จำหน่ายโดย วอร์เนอร์บราเธอร์ส เพลงประกอบโดย Michael Kamen กำกับภาพยนตร์โดย แบรด เบิร์ด
เนื้อเรื่องย่อ

ในเดือน ตุลาคม ค.ศ. 1957 หุ่นเหล็กได้ตกลกมาสู่โลกมนุษย์ ครั้งนั้นมี เด็กชายที่ชื่อว่า โฮการ์ธ เขาได้มาพบกับหุ่นเหล็กขนาดยักษ์แถวโรงไฟฟ้า มันชอบแต่กินเศษเหล็ก แล้วเขาไปโดนไฟฟ้าช๊อต โฮการ์ธ ได้ตัดใจที่จะไปช่วยเหลือหุ่นยนตร์ยักษ์ โฮการ์ธไม่อยู่บ้าน แม่ของเขาจึงตกใจมาก และออกมารับโฮการ์ธกลับบ้าน
โฮการ์ธได้เล่าเรื่องหุ่นเหล็กยักษ์ให้ฟัง แต่แม่ของโฮการ์ธนั้นไม่สนใจคำพูดของโฮการ์ธเลย ต่อมาโฮการ์ธได้เอาเศษเหล็กชิ้นหนึ่งมา พร้อมกับกล้องถ่ายของเขา โฮการ์ธได้เห็นก็ตกใจมาก จนวิ่งหนี และไปพลัดชนกับต้นไม้  เมื่อถึงเวลากลับบ้าน โฮการ์ธ ห้ามไม่ให้ตามเขากลับที่บ้าน เพราะจะทำให้ชาวเมืองตกใจกันไปใหญ่ แต่หุ่นยักษ์ไม่ยอมฟัง เลยตามเขาไป และหุ่นยักษ์ตัวนี้ได้มาพบกับทางรถไฟเข้า  นึกว่าเป็นของกิน โฮการ์ธจึงห้ามมิให้หุ่นยักษ์มากินทางรถไฟ รถไฟคันนี้ได้ไปชนตัวของหุ่นยักษ์กระจัดกระจาย ลงสู่พื้นดิน โฮการ์ธได้ตัดสินใจเอาหุ่นเหล็กยักษ์กลับบ้านทันที  หุ่นเหล็กได้ซ่อมแซมตัวเองจนไม่สมบูรณ์ คือมือ โฮการ์ธได้เปิดประตูพบ เค้นท์ แมนส์ลี่ ซึ่งเป็นศัตรูของ หุ่นเหล็กยักษ์ และ โฮการ์ธ
แล้วซึ่งหุ่นยักษ์ที่จะไปหาเศษเหล็กตามเมืองต่างๆของ ร็อกเวลส์ โฮการ์ธเป็นคนคอยสังเกตดู หุ่นยักษ์ได้ดีใจเห็นเศษเหล็กที่เยอะในลานเศษเหล็กของ ดีน แม็คค็อปปิ้น แล้วก็หุ่นยักษ์ได้พลาดไปกัดรถเปิดแตรเข้า หาทางที่จะปิดแตรแต่ไม่สำเร็จ และโยนทิ้งจนระเบิด ดีนตกใจได้ยินเสียงจนออกมาข้างนอก ดีนได้พบหุ่นยักษที่กินเศษเหล็กของเขา โฮการ์ธได้อธิบายว่าเขาไม่ทำร้าย มีนิสัยกับเด็กเล็ก โฮการ์ธได้ขอร้องดีนว่าให้หุ่นยักษ์ตัวนี้อยู่ในเศษเหล็กนี้ ดีนได้พูดว่า ให้อยู่ได้คืนเดียวเท่านั้น
โฮการ์ธและหุ่นยักษ์พบกวาง หุ่นยักษ์ได้แตะเต้ากวางตัวนี้ กวางได้ดมกลิ่น และกวางได้หนีไป ทั้งคู่ได้ยินเสียงปืนจากนายพราน 2 คน หุ่นยักษ์ได้เห็นกวางตายจนน่าสงสาร โฮการ์ธได้สอนว่ามันตายแล้วมันได้ฆ่าด้วยปืนนั้น และตาของหุ่นยักษ์เริ่มมีระบบป้องกันตัวจากอาวุธอันตราย โฮการ์ธได้มองเห็นความผิดปกติของตาของหุ่น และตาก็หายเป็นเหมือนเดิม ในตอนกลางคืน โฮการ์ธได้สอนเรื่องความตายเรื่องต่างๆให้หุ่นเหล็กยักษ์ฟัง
ในลานที่เก้บเศษเหล็กของดีน แม็คค็อปปิ้น โฮการ์ธได้เล่นกับหุ่นยักษ์โดยการปราบหุ่นยักษ์ที่เล่นบทว่าเป็นอะโตโม่ หุ่นยักษ์ไม่ชอบเป็นอะโตโม่ลย เขาอยากจะเป็นซูเปอร์แมนมากกว่า มันได้เห็นปืนทำให้ตาเกิดอาการเปลี่ยนแปลงการทำลายล้าง ดีนปกป้องโฮการ์ธที่ไม่รู้ว่ามันเป็นหุ่นทำลายล้าง มันเสียใจมากมันเลยวิ่งหนีไป โฮการ์ธได้ตามหุ่นยักษ์ตัวนั้น ดีนได้ตรวจสอบที่ปืนของเล่นว่ามันมีระบบป้องกันตัว ดีนได้ใช้จักรยานยนต์มารับให้โฮการ์ธนั่ง
เด็กทั้ง 2 คน เห็นหุ่นยักษ์กำลังเศร้าโศกด้วยใบหน้าเศร้าสร้อย ทำให้เด็ก 2 คน ตกลงไปจากตึกที่สูง หุ่นยักษ์ได้ช่วยเหลือเด็กไว้ทันด้วยมือของมัน
ประชาชนในร็อกเวลล์ต่างได้ยินดียิ่งที่เห็นหุ่นยักษ์ได้ช่วยเหลือเด็ก 2 คนไว้ได้อย่างปลอดภัย เค้นท์ แมนส์ลี่ได้มันเข้าพร้อมกับกองทัพทหารด้วยรถถังเพื่อที่จะจัดการกับหุ่นยักษ์ คราวนี้ได้เปลี่ยนเป็นหุ่นทำลายล้าง บ้านเมืองระส่ำระสายไปทั่ว
เค้นท์ แมนส์ลี่ ดูหน้าของหุ่นยักษ์ เขาคิดว่า หุ่นยักษ์ตัวนี้จะทำร้ายเขา เขาทนไม่ได้เลยสั่งให้ยิงจรวดทำลายล้างโลก
หุ่นยักษ์ได้สละชีวิตของตัวเองเพื่อช่วยเหลือ ชาวเมืองร็อกเวล ที่บ้านของโฮการ์ธ เขาได้รู้สึกเป็นห่วงหุ่นตัวนั้น และทันใดนั้นก็มีแสงปรากฏออกมาจากหน้าต่างคือเศษเหล็กของหุ่นยักษ์ที่กำลังจะไปซ่อม โฮการ์ธได้เปิดหน้าต่างออก ร่างของหุ่นยักษ์ตกในน้ำแข็ง ในไอซ์แลนด์ และหัวของหุ่นตัวนี้ก็เชิดขึ้นพร้อมใบหน้าอันยิ้มแย้ม
ผู้พากย์เสียงตัวละคร

Eli Marienthal เป็น   โฮการ์ธ
Harry Connick Jr. เป็น  ดีน แม็คค็อปปิ้น
เป็นเจ้าของศิลปินลานเก็บขยะ
Vin Diesel  เป็น  หุ่นเหล็กยักษ์
Jennifer Aniston เป็น แม่ของโฮการ์ธ
Cloris Leachman  เป็น  Mrs. Lynley Tensedge