stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิรายา ภัทรโชคชัย

| วิรายา ภัทรโชคชัย |
| --- | --- |
วิรายาในปี พ.ศ. 2560
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 24 มีนาคม พ.ศ. 2535 (32 ปี) วโรชา ภัทรโชคชัย จังหวัดราชบุรี ประเทศไทย
ส่วนสูง: 1.74 เมตร (5 ฟุต 8 1⁄2 นิ้ว)
อาชีพ: นักแสดง นางแบบ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: สมรหมาย - รักร้าย (2560)    เพลิน - วังนางโหง (2560)    สายรุ้ง - ถิ่นผู้ดี (2561)    อลิซ - เเรงเทียน (2562)    เเพท - ล่าท้าชน (2563)    ดวงดาว - สั่งใจให้หยุดรักเธอ (2564)   เเพรอาภรณ์ - VIP รักซ่อนชู้ (2566)
สังกัด: กันตนา
วิรายา ภัทรโชคชัย ชื่อเล่น จีน่า (เกิด 24 มีนาคม พ.ศ. 2535) เป็นนักแสดง นางแบบชาวไทย โดยวิรายาได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศจากรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 2 และได้รับตำแหน่งชนะเลิศ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 4
ประวัติ

วิรายา มีชื่อเดิมว่า วโรชา ภัทรโชคชัย เกิดวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2535 ที่ จังหวัดราชบุรี จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจาก โรงเรียนดรุณาราชบุรี ระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์ ระดับปริญญาตรีจาก คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ในปี 2559 ได้เข้าประกวดในรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 2 โดยได้ผ่านเข้ารอบ 15 คน เป็นลูกทีมของเมนเทอร์ลูกเกด เมทินี กิ่งโพยม และได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ  ได้เซ็นสัญญากับ กันตนา
ในปี 2561 ได้เข้าประกวดในรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 4 โดยได้ผ่านเข้ารอบ 18 คน เป็นลูกทีมของเมนเทอร์ลูกเกด เมทินี กิ่งโพยม และ เมนเทอร์คริส หอวัง ซึ่งวิรายาได้รับตำแหน่งชนะเลิศและได้เป็นเดอะเฟซไทยแลนด์ คนที่ 4 ของประเทศไทย
ผลงาน > ละคร

| พ> ศ. | เรื่อง | รับบท | เครือข่าย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2558 | ปาฏิหาริย์รักข้ามขอบฟ้า | ซูมิน | ช่อง 3 เอชดี |
| 2560 | รักร้าย | สมรหมาย | ช่อง 3 เอชดี |
| 2560 | วังนางโหง | เพลิน | ช่อง 7 เอชดี |
| 2561 | เงินปากผี | รส (รับเชิญ) | ช่อง 3 เอชดี |
| 2561 | ถิ่นผู้ดี | สายรุ้ง | ช่อง 7 เอชดี |
| 2562 | เจ้าหญิงเม็ดทราย  | แอ๊พ | GMM 25 |
| 2562 | แรงเทียน | อลิซ | GMM 25 |
| 2563 | เพลิงภริยา | พิมพ์สุดา | ช่อง 8 |
| 2563 | ล่าท้าชน | แพท | ช่อง 7 เอชดี |
| 2564 | คู่แค้นแสนรัก | โมนา  (รับเชิญ) | ช่อง 7 เอชดี |
| 2564 | สั่งใจให้หยุดรักเธอ | ดวงดาว | GMM 25 |
| 2565 | จังหวะหัวใจนายสะอาด | ทาท่า   | PPTV |
| 2566 | เพลงรักรอยแค้น | เพลินพิศ (รับเชิญ) | ช่อง 8 |
| 2566 | VIP รักซ่อนชู้  | แพรอาภรณ์ | ช่องวัน |
ผลงาน > ซีรีส์

| ปี | เรื่อง | ตอน | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2563 | The Graduates บัณฑิตเจ็บใหม่  |  | โค้ชพี่จิ๊บ |  |
| 2565 | Mafia The Series: Guns & Freaks (มาเฟียเดอะซีรีส์ ปืนกลและคนเพี้ยน) |  | แอนนา |  |
ผลงาน > ซิทคอม

| ปี | เรื่อง | ตอน | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2565 | เป็นต่อ | สนุ๊ก   แสตมป์ | สนุ๊ก |  |
| 2566 | เป็นต่อ | อีกแล้ว | สนุ๊ก |  |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | เพลง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 2558 | เพียงหนึ่งครั้ง | The Yers |
| 2559 | ที่จริงเราไม่ได้รักกัน | MILD |
รางวัลที่ได้รับ

| ปี พ> ศ. | รายการประกวด | รางวัลที่ได้รับ |
| --- | --- | --- |
| 2554 | Thai Supermodel Contest 2011 | ผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย และได้รับตำแหน่ง Body Perfect by สก๊อต รังนกแท้ รอเยล พรีเมี่ยม ไซลิทอล |
| 2559 | เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 2 | รองชนะเลิศ |
| 2559 | Lemonade Awards | Fashion Nista |
| 2561 | เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 4 ออลสตาร์ | ชนะเลิศ |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิรายา ภัทรโชคชัย ที่อินสตาแกรม
วิรายา ภัทรโชคชัย ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
วิรายา ภัทรโชคชัย ที่เฟซบุ๊ก
| ก่อนหน้า |  | วิรายา ภัทรโชคชัย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ณัฐธยาน์ บุญชมไพศาล |  | เดอะเฟซไทยแลนด์  (คนที่ 4) |  | กุลชญา ตันศิริ |
| ด ค กเดอะเฟซไทยแลนด์ |
| --- | --- |
ซีซัน:  1  2  3  4  5 
มาสเตอร์ เมนเทอร์:  อารยา อินทรา (5)  พลพัฒน์ อัศวะประภา (5)  อจิรภา ไมซิงเกอร์ (5) 
เมนเทอร์:  เมทินี กิ่งโพยม (1–4)  เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ (1,4)  รฐา โพธิ์งาม (1)  น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ (2–4)  คริส หอวัง (2–4)  มาช่า วัฒนพานิช (3)  ซอนย่า คูลลิ่ง (4)  ศรีริต้า เจนเซ่น (4)  โทนี่ รากแก่น (5)  มารีญา พูลเลิศลาภ (5)  วิรายา ภัทรโชคชัย (5)  อนุสิทธิ แสงนิ่มนวล (5) 
พิธีกร:  อัษฎา พานิชกุล (1)  ชานนท์ อักขระชาตะ (2–4)  อองตวน ปินโต (5) 
ผู้ชนะ:  อจิรภา ไมซิงเกอร์ (1)  กันติชา ชุมมะ (2)  ณัฐธยาน์ บุญชมไพศาล (3)  วิรายา ภัทรโชคชัย (4)  กุลชญา ตันศิริ (5) 
ผู้เข้าแข่งขันอื่น:  แอนโทเนีย โพซิ้ว  คารีสา สปริงเก็ตต์  ชญดา วิสุทธิปราณี  อารยะ ศุภฤกษ์  วรรณปิยะ ออมสินนพกุล  กิระนา จัสมิน ชูว์เทอร์  มาเรีย เฮิร์ชเลอร์  เทีย ทวีพาณิชย์พันธุ์  นัตยา ทองเสน  อาเธอร์ อภิชาติ กานโยซ์  ณิชาต์ เลิศพิทักษ์สินชัย [en] 
หน้าที่เกี่ยวข้อง:  เดอะเฟซ  เดอะเฟซไทยแลนด์  เดอะเฟซเมนไทยแลนด์
มฤตยูเทวี

| มฤตยูเทวี |
| --- | --- |
ชายาพระยม เทพนารีแห่งความตาย พลังงานมืด สสารมืด และกลางคืน
ส่วนหนึ่งของ เทพีผู้รักษาอัฐโลกบาล
จิตรกรรมเจ้าแม่มฤตยูเทวีถวายงานวาลวีชนีแด่เจ้าแม่ทุรคา (ซ้าย) และเจ้าแม่กาลีหกกร (ขวา) จากคัมภีร์เทวีมาหาตมยะ ศิลปะแบบประเพณีเนปาล พุทธศตวรรษที่ยี่สิบสี่ จัดแสดง ณ พิพิธภัณฑ์ศิลปะน็อตตันไซมอน รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
ชื่ออื่น: มารเทวี ยมศักติ โยคินี 
ส่วนเกี่ยวข้อง: ศักติพระยม พระเทวี เทพีอัฐโลกบาล เทพมารดร นิกายศักติ อาทิปราศักติ
ที่ประทับ: ยมโลกและเทวสภา
มนตร์: เทวีมฤตยูมนตร์
พาหนะ: กระบือ 
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: พระยม
บุตร - ธิดา: ยุธิษฐิระ (บุตรบุญธรรม ในมหาภารตะ) 
เทพที่เทียบเท่าในความเชื่ออื่น
เทียบเท่าในกรีก: นิกซ์
เทียบเท่าในโรมัน: นิกซ์
มารเทพี หรือ มฤตยูเทวี เป็นคำในภาษาสันสกฤตอันหมายถึง "ความตาย" หรือคำนามไวพจน์อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องความหมายเดียวกัน ในศาสนาฮินดูหมายถึง พระเทพีแห่งความตายและนามของนางยังได้รับการสักการะบูชาเซ่นสรวง แม้ว่าจะมิเป็นที่นิยมและปรากฏน้อยมาก แต่ในท้องถิ่นบาง นิกายมีการนมัสการเซ่นสรวงแด่นางก็มีอยู่ในประเทศอินเดีย นอกจากนี้นางยังปรากฏในเทพปกรณัมลัตเวียซึ่งสหายสนิทของนาง คือ มาร
นางเป็นเทพีที่สำคัญที่ได้รับการเคารพบูชาโดยกลุ่มชาติพันธุ์ทั่วเอเชียใต้รวมถึงชาวคาลาช และชาววันซ์ โดยชาวนูริสถาน แสดงให้เห็นถึงความโดดเด่นของนางในศาสนาพระเวทโบราณ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจ้าแม่มฤตยู
เพชร โพธาราม

| เพชร โพธาราม |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2498 จดหมาย แหยมศิริ
คู่สมรส: วาสนา แหยมศิริ
อาชีพ: นักร้อง
เพชร โพธาราม หรือชื่อจริงว่า จดหมาย (ปัจจุบันใช้ชื่อว่า จด) แหยมศิริ เจ้าของเพลงดัง "ต.ช.ด.ขอร้อง" เป็นชาวตำบลคลองข่อย อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี
ชีวิตส่วนตัว

แต่งงานกับนางวาสนา แหยมศิริ มีลูกชาย 2 คน และลูกสาว ซึ่ง 1 ในนั้นก็คือ น.ส.สาวิตรี แหยมศิริ หรือการ์ตูน ที่ถูกสังหารโดย​นายสุรชัย ทองแท้ เมื่อปี พ.ศ. 2554
ผลงานเพลงดัง

ต.ช.ด.ขอร้อง
สุโขทัยระทม
รักคนชื่อน้อย
อุบัติเหตุ

เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 เนื่องจากวงดนตรีของ พุ่มพวง ดวงจันทร์ ไปทำการแสดงในงานฝังลูกนิมิต ที่วัดบางขุนไกร อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี  ในขณะที่วงของ สลักจิต ดวงจันทร์ น้องสาว ไปทำการแสดงที่วัดปรักเขว้า อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี  นักร้องจากวงพุ่มพวง 3 คน คือ เพชร โพธาราม เสกศักดิ์  ภู่กันทอง และ มนต์รัก ขวัญโพธิ์ไทย ไปร้องให้กับวง สลักจิตร ก่อนในช่วงหัวค่ำ เมื่อร้องเสร็จประมาณ 3 ทุ่ม ทั้ง 3 ก็รีบเดินทางไปร้องให้กับวงของพุ่มพวง ที่จังหวัดเพชรบุรี โดย มนต์รัก เป็นผู้ขับ เสกศักดิ์ นั่งเบาะหน้าซ้ายมือของคนขับ  เพชร  โพธาราม กับลูกเมียนั่งเบาะหลัง มนต์รักขับรถด้วยความเร็วสูงเพื่อหวังไปให้ทันงานประมาณ 4 ทุ่มกว่า ก็เข้าสู่ตัวเมืองเพชรบุรี ก่อนถึงทางแยกเข้าวัดเขาตะเครา ก่อนเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ทำให้ตัวเขา และเสกศักดิ์ ภู่กันทอง เสียชีวิตคาที่ทันที ส่วน เพชร โพธาราม และลูกเมียปลอดภัย
วันที่ 2 กุมภาพันธ์ ญาติ และเพื่อน ๆ ในวงการ นำศพของนักร้องทั้ง 2 มาตั้งบำเพ็ญกุศล ที่วัดอัมพวา กรุงเทพมหานคร เป็นวันเดียวกับที่วัดยางสุทธาราม ย่านพรานนก ทำการฌาปนกิจศพ สังข์ทอง สีใส ซึ่งเสียชีวิตมาก่อนหน้านี้ไม่ถึง 10 วัน ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เช่นกัน
หลังจากรอดจากอุบัติเหตุเพชรมีอาการหูตึง ส่วนภรรยาล้มป่วยเป็นอัมพฤกษ์
บันดาอาเจะฮ์

| บันดาอาเจะฮ์ |
| --- | --- |
นคร
นครบันดาอาเจะฮ์ Kota Banda Aceh
การถอดเสียงอักษรอื่น
 • จาวอเวอ: كوتا بند اچيه
มัสยิดใหญ่แห่งบัยตุรเราะฮ์มานอนุสรณ์ Seulawah 001อนุสรณ์สถานสึนามิมหาสมุทรอินเดีย ค.ศ. 2004Gunongan Historical ParkKerkhof Peucut
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: Kota Serambi Mekkah  (ระเบียงมักกะฮ์)
คำขวัญ: Saboeh Pakat Tabangun Banda
th
ที่ตั้งในจังหวัดอาเจะฮ์
บันดาอาเจะฮ์ที่ตั้งในเกาะสุมาตราและประเทศอินโดนีเซียแสดงแผนที่เกาะสุมาตราบันดาอาเจะฮ์บันดาอาเจะฮ์ (ประเทศอินโดนีเซีย)แสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด:  5°33′0″N 95°19′3″E﻿ / ﻿5.55000°N 95.31750°E﻿ / 5.55000; 95.31750
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: สุมาตรา
จังหวัด:  จังหวัดอาเจะฮ์
สถาปนา: 22 เมษายน 1205; 819 ปีก่อน (1205-04-22)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อามีนุลละฮ์ อุซมัน
 • รองนายกเทศมนตรี: ไซนัล อารีฟีน
พื้นที่
 • นคร: 61.36 ตร.กม. (23.69 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,935.36 ตร.กม. (1,133.35 ตร.ไมล์)
ความสูง: 0–10 เมตร (0–32.9 ฟุต)
ประชากร (ประมาณกลาง ค.ศ. 2022)
 • นคร: 257,635 คน
 • ความหนาแน่น: 4,200 คน/ตร.กม. (11,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 513,698 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 180 คน/ตร.กม. (450 คน/ตร.ไมล์)
ประชากร
 • กลุ่มชาติพันธุ์: อาเจะฮ์
 • ศาสนา: อิสลาม 97.09%  พุทธ 1.13%  คริสต์ 0.70%  คาทอลิก 0.19%  ฮินดู 0.02% อื่น ๆ 0.85% 
 • ภาษา: อินโดนีเซีย (ทางการ) อาเจะฮ์ (ภูมิภาค)
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดนีเซียตะวันตก)
รหัสไปรษณีย์: 23000
รหัสพื้นที่: (+62) 651
ป้ายทะเบียนยานพาหนะ: BL XXX AX  BL XXX JX
เอชดีไอ (2022):  0.863 (สูงมาก) 
เว็บไซต์: bandaacehkota.go.id
บันดาอาเจะฮ์ (อินโดนีเซีย: Banda Aceh; อาเจะฮ์: Banda Acèh / بند اچيه) เป็นเมืองหลักและเมืองใหญ่สุดของจังหวัดอาเจะฮ์ ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางปลายทิศตะวันตกเฉียงเหนือบนเกาะสุมาตรา บริเวณปากแม่น้ำอาเจะฮ์ มีขนาดพื้นที่ 61.36 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 223,446 คนจากสำมะโน ค.ศ. 2010 จากนั้นจึงเพิ่มขึ้นเป็น 252,899 คนในสำมะโน ค.ศ. 2020 จำนวนประมาณการอย่างเป็นทางการในช่วงกลาง ค.ศ. 2022 อยู่ที่ 257,635 คน
ในอดีตมีชื่อว่าเมือง กูตาราจา ซึ่งมีความหมายว่า "เมืองพระราชา" ต่อมาเมื่อมีการสถาปนารัฐสุลต่านอาเจะฮ์โดยชาวจามปา จึงเปลี่ยนชื่อเมืองเป็น บันดาอาเจะฮ์ดารุซซาลัม หรือเรียกโดยย่อว่า บันดาอาเจะฮ์ และต่อมาจึงเป็นเมืองหลักของจังหวัดอาเจะฮ์ในปี ค.ศ. 1956
บันดาอาเจะฮ์เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิใน ค.ศ. 2004 บันดาร์อาเจะฮ์เป็นเมืองใหญ่ที่อยู่ใกล้จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวที่อยู่ห่างจากชายฝั่ง 249 กิโลเมตร (155 ไมล์) มากที่สุด ตัวเมืองประสบกับแผ่นดินไหวที่สร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงและสึนามิที่ซัดขึ้นมาหลังจากนั้นไม่นานสร้างความเสียหายมากขึ้นอีก ทำให้มีผู้เสียชีวิตในเมืองประมาณ 60,000 คนและบาดเจ็บจำนวนมาก
ผลที่ตามมาหลังจากสึนามิทำให้ความขัดแย้งส่วนใหญ่ในเมืองและจังหวัดยุติลง และความช่วยเหลือทั้งภายในและระหว่างประเทศส่งผลให้มีการปรับปรุงและบูรณะเมืองครั้งใหญ่ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาอาเจะฮ์> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาอาเจะฮ์> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาอาเจะฮ์> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาอาเจะฮ์> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาอาเจะฮ์> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาอาเจะฮ์> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาอาเจะฮ์> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาอาเจะฮ์> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาอาเจะฮ์> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาอาเจะฮ์> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาอาเจะฮ์> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาอาเจะฮ์> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาอาเจะฮ์> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาอาเจะฮ์> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 34.6 (94.3) | 37.0 (98.6) | 35.8 (96.4) | 36.0 (96.8) | 36.6 (97.9) | 37.0 (98.6) | 39.8 (103.6) | 39.0 (102.2) | 38.0 (100.4) | 36.0 (96.8) | 35.4 (95.7) | 36.1 (97) | 39.8 (103.6) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 27.8 (82) | 28.8 (83.8) | 31.0 (87.8) | 32.0 (89.6) | 30.0 (86) | 30.3 (86.5) | 30.1 (86.2) | 30.9 (87.6) | 30.1 (86.2) | 30.5 (86.9) | 28.9 (84) | 27.9 (82.2) | 29.86 (85.75) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 25.9 (78.6) | 26.5 (79.7) | 27.3 (81.1) | 28.3 (82.9) | 27.6 (81.7) | 27.9 (82.2) | 27.5 (81.5) | 28.2 (82.8) | 27.4 (81.3) | 28.0 (82.4) | 26.8 (80.2) | 26.2 (79.2) | 27.3 (81.14) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 24.1 (75.4) | 24.2 (75.6) | 23.7 (74.7) | 24.6 (76.3) | 25.2 (77.4) | 25.6 (78.1) | 24.9 (76.8) | 25.6 (78.1) | 24.7 (76.5) | 25.5 (77.9) | 24.7 (76.5) | 24.5 (76.1) | 24.78 (76.6) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 18.0 (64.4) | 15.0 (59) | 15.6 (60.1) | 15.5 (59.9) | 13.0 (55.4) | 8.0 (46.4) | 16.5 (61.7) | 11.6 (52.9) | 17.8 (64) | 14.0 (57.2) | 11.4 (52.5) | 15.6 (60.1) | 8.0 (46.4) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 155 (6.1) | 103 (4.06) | 109 (4.29) | 121 (4.76) | 152 (5.98) | 90 (3.54) | 97 (3.82) | 107 (4.21) | 161 (6.34) | 194 (7.64) | 209 (8.23) | 236 (9.29) | 1,734 (68.27) |
แหล่งที่มา:
บรรณานุกรม

Dallal, Tamalyn. 40 Days & 1001 Nights: One Woman's Dance Through Life in the Islamic World..., 2007. ISBN 0-9795155-0-5 (book). The first part of the journey through the Islamic world goes through Banda Aceh and describes the everyday life of the people in this part of Indonesia.
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Banda Aceh จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ
การท่องเที่ยวบันดาร์อาเจะฮ์ เก็บถาวร 2023-06-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Aceh.net Visit Aceh: Eco and Islamic Tourism, Cultural Information, Investment and highlights of directory
Video: Banda Aceh
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
เศาะลาฮุดดีน

ภาพวาดซาลาดิน จากคริสต์ศตวรรษที่ 15
เศาะลาฮุดดีน อัลอัยยูบี หรือที่ชาวตะวันตกเรียกว่า ซาลาดิน มีชื่อภาษาอาหรับเต็มว่า เศาะลาฮุดดีน ยูซุฟ อิบน์ อัยยูบ บางครั้งก็ถูกเรียกว่า อัลมาลิก อัลนาศิร เศาะลาฮุดดีน ยูซุฟ เกิดเมื่อ ค.ศ.1137 ในตำบลติกรีต (ปัจจุบันอยู่ในอิรัก) และเสียชีวิตในวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1193 ที่เมืองดามัสกัส เป็นหนึ่งในบรรดาผู้ปกครองมุสลิมผู้มีชื่อเสียงที่สุดและเป็นสุลต่านมุสลิมผู้ปกครองอียิปต์ ซีเรีย เยเมนและปาเลสไตน์และเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์อัยยูบีย์ ในสงครามต่อต้านการรุกรานของนักรบครูเสด เศาะลาฮุดดีนประสบความสำเร็จในขั้นสุดท้ายด้วยการยึดเมืองเยรูซาเลมกลับคืนมาได้ในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1187 ซึ่งทำให้การยึดครองของพวกแฟรงก์เป็นเวลา 88 ปีต้องสิ้นสุดลง
เศาะลาฮุดดีนเกิดในครอบครัวชาวเคิร์ด ในคืนที่เขาเกิด นัจญ์มุดดีน อัยยูบ พ่อของเขาได้รวมคนในครอบครัวเดินทางไปยังเมืองอะเลปโปเพื่อไปรับใช้อิมาดุดดีน ซางกี ผู้ปกครองชาวเติร์กที่มีอำนาจในซีเรียตอนเหนือ เขาเติบโตในเมืองบะอัลบักและดามัสกัส แต่ในตอนเริ่มแรกนั้นเศาะลาฮุดดีนให้ความสนใจในเรื่องของศาสนามากกว่าการฝึกฝนทางทหาร เขาเริ่มต้นอาชีพอย่างเป็นทางการเมื่อได้เข้าไปเป็นเจ้าหน้าที่ของอะซัดดุดดีน ชิรกูห์ ลุงของเขาซึ่งเป็นผู้บัญชาการทหารคนสำคัญของเจ้าชายนูรุดดีนลูกชายและทายาทผู้สืบอำนาจต่อจากซางกี เศาะลาฮุดดีนได้ประสบการณ์ในการรบระหว่างการเดินทางออกศึกสามครั้งยังอียิปต์ภายใต้การนำของชิรกูห์เพื่อป้องกันการรุกรานของพวกครูเสด
เขาจึงมีนโยบายส่งเสริมให้มีการเติบโตและแพร่ขยายสถาบันต่าง ๆ ของมุสลิม เขาให้การอุปการะนักวิชาการและนักเผยแผ่คำสอนอิสลาม ก่อตั้งวิทยาลัยและมัสญิดสำหรับคนเหล่านั้นและแนะนำให้บรรดานักวิชาการเขียนงานวิชาการออกมาโดยเฉพาะเรื่องการญิฮาด ฟื้นฟูขวัญกำลังใจและสร้างความเชื่อมั่นให้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผู้คน
เศาะลาฮุดดีนประสบผลสำเร็จในการเปลี่ยนดุลอำนาจทางทหารให้เขาเป็นฝ่ายได้เปรียบ โดยการที่เขาสามารถรวบรวมและจัดระเบียบกองกำลังที่ไร้ระเบียบวินัยมากกว่าการที่จะใช้เทคนิคใหม่ ๆ ทางทหาร ในที่สุด เมื่อกำลังทหารของเขาพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับกองทัพครูเสด ในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1187 เศาะลาฮุดดีนก็สามารถทำลายกองทัพของพวกครูเสดได้ที่ฮัตตีนใกล้กับทะเลสาบไทเบเรียในปาเลสไตน์ตอนเหนือ
สงครามครั้งนั้นสร้างความเสียหายให้แก่พวกครูเสดอย่างหนัก จนกองทัพมุสลิมสามารถเข้ายึดราชอาณาจักรเยรูซาเลมได้เกือบทั้งหมด เมืองอัคเร, โตรอน, เบรุต, ไซดอน, นาซาเรท, ซีซาเรีย, นะบลุส, จาฟฟา และอัสคาลอนได้ตกเป็นของมุสลิมภายในสามเดือน
วันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1187 เศาะลาฮุดดีนสร้างความเสียหายอย่างหนักให้แก่พวกครูเสด เมื่อเมืองเยรูซาเลมซึ่งเป็นเมืองสำคัญต่อทั้งมุสลิมและคริสเตียนได้ยอมจำนนต่อกองทัพของเขา หลังจากที่ตกอยู่ในมือของพวกแฟรงก์มาเป็นเวลา 88 ปี ชาวเมืองเยรูซาเลมได้รับการปฏิบัติจากกองทัพของเศาะลาฮุดดีนอย่างดีและมีอารยธรรม ผิดกับเมื่อตอนที่พวกแฟรงก์เข้ามายึดครองซึ่งทำให้ชาวเมืองต้องถูกสังหารหมู่อย่างเหี้ยมโหดทารุณนับหมื่น ๆ คน
หลังจากที่กรำศึกมาเป็นเวลานาน ในที่สุด เศาะลาฮุดดีนก็มาถึงจุดสุดท้ายของชีวิต ในขณะที่ญาติพี่น้องของเขากำลังแย่งส่วนต่าง ๆ ของอาณาจักรกันอยู่นั้น เพื่อนของเขาก็พบว่า ผู้ปกครองที่เป็นนักรบอัจฉริยะและมีคุณธรรมในโลกมุสลิมผู้นี้ไม่ได้ทิ้งเงินทองไว้มากมายพอที่จะทำหลุมฝังศพให้สมศักดิ์ศรีได้ หลังจากนั้น ครอบครัวของเศาะลาฮุดดีนก็ยังปกครองอียิปต์และแผ่นดินใกล้เคียงต่อไปอีกไม่นานและในที่สุดก็ถูกพวกมัมลูกเข้ามายึดอำนาจต่อใน ค.ศ. 1250
ยุคโคฟุง

ยุคโคฟุง (ญี่ปุ่น: 古墳時代; โรมาจิ: Kofun-jidai) อยู่ในช่วง ค.ศ. 250 - ค.ศ. 538 เมื่อประมาณกลางศตวรรษที่ 4 ชนเผ่าอิสระกลุ่มต่าง ๆ ได้ถูกรวบรวมโดยชนเผ่ายามาโตะ (ญี่ปุ่น: 大和民族; โรมาจิ: Yamato-Minzoku) ขณะเดียวกันสุสานที่มีลักษณะพิเศษเป็นรูปกุญแจก็ถูกสร้างขึ้นทั่วไป ความรู้ และวิทยาการต่าง ๆ จากจีนได้หลั่งไหลเข้ามาเป็นจำนวนมากในสมัยนี้ ในศตวรรษที่ 4 ชนเผ่ายามาโตะได้ขึ้นไปคาบสมุทรเกาหลีและรับเอาวัฒนธรรมการผลิตเครื่องใช้ของภาคพื้นทวีปมา ต่อมาในสมัยศตวรรษที่ 5 ชาวเกาหลีได้นำวิทยาการต่าง ๆ เข้ามา เช่น การผลิตเครื่องโลหะ เครื่องปั้นดินเผา การทอผ้า การถลุงเหล็ก และวิศวกรรมโยธา รวมทั้งมีการเริ่มใช้อักษรคันจิซึ่งเป็นตัวอักษรของจีนด้วย และเมื่อเข้าสู่ศตวรรษที่ 6 ลัทธิขงจื๊อกับศาสนาพุทธก็ได้แพร่หลายเข้ามาในญี่ปุ่นเช่นกัน
ในศตวรรษที่ 7 เจ้าชายโชโตกุ (ญี่ปุ่น: 聖徳太子; โรมาจิ: Shōtoku-taishi) จัดวางระบบการปกครองโดยรวมอำนาจไว้ที่จักรพรรดิตามแบบราชวงศ์สุยกับราชวงศ์ถังของจีนได้สำเร็จเมื่อครั้งปฏิรูปการปกครองไทกะ (ญี่ปุ่น: 大化の改新; โรมาจิ: Taika-no-kaishin) และมีการส่งทูตไปเจริญสัมพันธไมตรีจนถึงปลายศตวรรษที่ 9 ถึงสิบกว่าครั้ง
พิพิธภัณฑ์ส้วมสากลสุลัภ

| --- | --- |
ส้วมนั่งยองสองอันที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ส้วมสุลัภ

ก่อตั้ง: 1992
ที่ตั้ง: นิวเดลี ประเทศอินเดีย
เว็บไซต์: sulabhtoiletmuseum.org
พิพิธภัณฑ์ส้วมสากลสุลัภ (อังกฤษ: Sulabh International Museum of Toilets) เป็นพิพิธภัณฑ์ในนิวเดลี บริหารงานโดยสุลัภอินเทอร์เนชันนอล จัดแสดงประวัติศาสตร์ของสุขอนามัยและส้วมของโลก นิตยสาร ไทม์ ระบุให้พิพิธภัณฑ์นี้เป็นหนึ่งในสิบพิพิธภัณฑ์ที่แปลกที่สุดของโลก พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งขึ้นในปี 1992 โดย ดร. พินเทศวร ปาฐัก นักกิจกรรมเพื่อสังคม ผู้ก่อตั้งขบวนการปฏิรูปสังคมและสุขอนามันสุลัภ และผู้รับรางวัลสต็อกโฮล์มวอเทอร์ไพรซ์ประจำปี 2009 เป้าหมายในการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ขึ้นของเขาคือเพื่อเน้นย้ำปัญหาในเรื่องสุขอนามัยของประเทศ ผ่านการพิจารณาความพยายามในการพัฒนาและสร้างสุขอนามัยจากทั่วโลกมาตั้งแต่สมัยก่อนคริสต์กาล
ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงเนื้อหาและสิ่งของจากกว่า 50 ประเทศ ของจัดแสดงรวมถึงโบราณวัตถุต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสุขอนามัย มีอายุตั้งแต่ 3000 ปีก่อนคริสต์กาล มาจนถึงศตวรรษที่ 20 ของจัดแสดง เช่น ห้องส้วมนอกบ้าน, โถส้วมแบบโถ, ฝารองส้วมยุควิกตอเรียที่ประดับตกแต่งอย่างวิจิตร, สายฉีดก้น นอกจากนี้ยังมีบทกวีที่บรรยายเกี่ยวกับส้วมแบบต่าง ๆ และการใช้งาน
สิ่งน่าสนใจที่จัดแสดงของพิพิธภัณฑ์ เช่น แบบจำลองตู้เตี้ย (commode) ในรูปของหีบสมบัติจากยุคกลางของอังกฤษ, แบบจำลองส้วมของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ที่มีรายงานว่าเคยถูกใช้จริงในราชสำนัก, ส้วมในรูปของตู้หนังสือ, เทคโนโลยีของรัสเซียกับนาซาในการแปลงปัสสาวะเป็นน้ำสะอาด, การ์ตูนและมุกตลกเกี่ยวกับส้วม โถส้วมทองคำและเงินของจักรพรรดิโรมัน, ระบบการถ่ายเทของเสียของอารยธรรมฮารัปปา และพัฒนาการของส้วมที่พบในแหล่งโบราณคดีโลถัล เป็นต้น
อ่านเพิ่ม

Tibballs, Geoff (October 2016). The World's 100 Weirdest Museums: From the Moist Towelette Museum in Michigan to the Museum of Broken Relationships in Zagreb (E boo).
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
28°35′48″N 77°04′51″E﻿ / ﻿28.5966°N 77.0808°E﻿ / 28.5966; 77.0808
หน้าเหลือง

เรื่องสั้นโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ที่มีเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นตัวละครสำคัญ
| --- | --- |
แกรนด์ มันโรอุ้มลูซี ขณะที่เอฟฟีมองดู ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตในนิตยสารสแตรนด์ปี ค.ศ. 1893
ผู้ประพันธ์: อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Adventure of the Yellow Face
ผู้แปล: อ. สายสุวรรณ
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดจดหมายเหตุ
ประเภท: เรื่องสั้นนวนิยายนักสืบ
วันที่พิมพ์: กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893
เรื่องก่อนหน้า: ตามพิฆาต 
เรื่องถัดไป: อุบายสับตัว 
ข้อความ: หน้าเหลือง ที่ วิกิซอร์ซ
"หน้าเหลือง" (อังกฤษ: The Adventure of the Yellow Face) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 3 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ
"หน้าเหลือง" เป็นหนึ่งในผลงานของดอยล์ที่มีเนื้อเรื่องซาบซึ้ง มีจุดเด่นตรงการหักมุมที่การอนุมานของโฮมส์ผิดไป ดังที่หมอวัตสันกล่าวไว้ว่า:
...หากเป็นเพราะตอนที่เขาคว้าน้ำเหลวนั้นมักจะหาผู้ดำเนินต่อไปให้เสร็จมิได้ เลยทำให้เรื่องค้างเติ่งปราศจากการลงเอยอยู่นั่นเอง อย่างไรก็ตาม เผอิญเรื่องที่ปรากฏความจริงขึ้นทั้ง ๆ ทีเขาผิดก็มีอยู่บ้าง
ประวัติการตีพิมพ์

"หน้าเหลือง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1893 ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตและ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
อ้างอิงและบรรณานุกรม

1 2  Smith (2014), p. 76.
↑  Cawthorne (2011), p. 77.
↑  "Harper's Weekly. v.37 Jan.-June 1893". HathiTrust Digital Library. สืบค้นเมื่อ 11 November 2020.
↑  Cawthorne (2011), p. 75.
Cawthorne, Nigel (2011). A Brief History of Sherlock Holmes. Running Press. ISBN 978-0762444083.
Dickerson, Ian (2019). Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio. BearManor Media. ISBN 978-1629335087.
Smith, Daniel (2014) [2009]. The Sherlock Holmes Companion: An Elementary Guide (Updated ed.). Aurum Press. ISBN 978-1-78131-404-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อความเต็มของ หน้าเหลือง ที่วิกิซอร์ซ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หน้าเหลือง
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดจดหมายเหตุ รวมถึงเรื่อง หน้าเหลือง ที่ Standard Ebooks
| ด ค กเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- |
 "ม้าตัวเก็งหาย"  "ตามพิฆาต"  "หน้าเหลือง"  "อุบายสับตัว"  "เรือบรรทุกนักโทษ"  "ปริศนาลายแทง"  "จดหมายนัดพบ"  "ชายหลังค่อม"  "จองเวร"  "ล่ามภาษากรีก"  "สัญญานาวี"  "ปัจฉิมปัญหา" 
 แรงพยาบาท  จัตวาลักษณ์   การผจญภัย  จดหมายเหตุ  หมาผลาญตระกูล  คืนชีพ  หุบเขาแห่งภัย  ลาโรง  บันทึกคดี
บัววิกตอเรีย

| บัววิกตอเรีย |
| --- | --- |

บัววิกตอเรีย

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: พืช (Plantae)
หมวด:: พืชดอก (Magnoliophyta)
ชั้น:: พืชใบเลี้ยงคู่ (Magnoliopsida)
อันดับ:: Nymphaeales
วงศ์:: วงศ์บัวสาย (Nymphaeaceae)
สกุล:: บัววิกตอเรีย Victoria Lindley  Victoria Regia 3. 16 Oct 1837

สายพันธุ์
 Victoria amazonica (Poepp.) Sowerby   Victoria cruziana A. D. Orb   Victoria mattogrossensis
ผู้หญิงยืนอยู่บนใบของ Victoria cruziana ในสระดอกลิลลี่หน้าลินเนียนเฮาส์ (Linnaean House) ของสวนพฤกษศาสตร์มิสซูรี แผ่นไม้และผ้าขนหนูถูกวางเป็นเบาะรองเพื่อป้องกันความเสียหายต่อใบบัว
บัววิกตอเรีย หรือ บัวกระด้ง (อังกฤษ: Victoria waterlily) เป็นบัวในสกุล Victoria จัดเป็นบัวที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีลำต้นใต้ดินเป็นหัวใหญ่ ใบเป็นใบเดี่ยวขนาดใหญ่ประมาณ 6 ฟุต ลอยบนผิวน้ำ ใบอ่อนมีสีแดงคล้ำเมื่อแก่จะเปลี่ยนเป็นสีเขียวเข้ม ขอบใบยกขึ้นตั้งตรง มีหนามแหลมตามก้านใบและผิวใบด้านล่าง ก้านดอกและกลีบเลี้ยงด้านนอกมีหนามแหลม ดอกเป็นดอกเดี่ยวขนาดใหญ่ ดอกแรกบานจะมีสีขาว จากนั้นจะเปลี่ยนเป็นสีขาวอมชมพู และเป็นสีแดงเรื่อในที่สุด บานเวลาใกล้ค่ำ หรือกลางคืน มีกลิ่นหอม และจะหุบในตอนสายของวันรุ่งขึ้น ชื่อสกุลตั้งตามพระนามของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย แห่งสหราชอาณาจักร