ฟุลเฮนซิโอ บาติสตา

| ฟุลเฮนซิโอ บาติสตา |
| --- | --- |
ภาพถ่ายทางการใน ค.ศ. 1940

ประธานาธิบดีคิวบา
ดำรงตำแหน่ง 10 มีนาคม ค.ศ. 1952 – 1 มกราคม ค.ศ. 1959
นายกรัฐมนตรี:  ดูรายชื่อ ตนเอง อันเดรส โดมิงโก ฮอร์เฮ การ์ซิอา มอนเตส อันเดรส ริเบโร อาเกวโร เอมิลิโอ นุญเญซ โปร์ตูโอนโด กอนซาโล เกวย์ 
รองประธานาธิบดี: ราฟาเอส กัวส์ อินกลัน
ก่อนหน้า: การ์โลส ปริโอ โซการ์รัส
ถัดไป: อันเซลโม อายิเอโกร
ดำรงตำแหน่ง 10 ตุลาคม ค.ศ. 1940 – 10 ตุลาคม ค.ศ. 1944
นายกรัฐมนตรี: การ์โลส ซาลาดริกัส ซายัส ราโมน ซัยดิน อันเซลโม อายิเอโกร
รองประธานาธิบดี: กุสตาโบ เกร์โบ รูบิโอ
ก่อนหน้า: เฟเดริโก ลาเรโด บรู
ถัดไป: ราโมน เกรา
นายกรัฐมนตรีคิวบา
ดำรงตำแหน่ง 10 มีนาคม ค.ศ. 1952 – 4 เมษายน ค.ศ. 1952
ประธานาธิบดี: ตนเอง
ก่อนหน้า: โอสการ์ กันส์
ถัดไป: ว่าง (1952‍–‍1955) ฮอร์เฮ การ์ซิอา มอนเตส (1955‍–‍1957)
สมาชิกวุฒิสภาคิวบา
ดำรงตำแหน่ง 2 มิถุนายน ค.ศ. 1948 – 10 มีนาคม ค.ศ. 1952
เขตเลือกตั้ง: ลัสบียัส
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: รูเบน ซัลดิบาร์ 16 มกราคม ค.ศ. 1901(1901-01-16) บาเนส ประเทศคิวบา
เสียชีวิต: 6 สิงหาคม ค.ศ. 1973(1973-08-06) (72 ปี) มาร์เบยา จังหวัดมาลากา ประเทศสเปน
ที่ไว้ศพ: สุสานนักบุญอิซิโดโร
พรรคการเมือง: เซเอ็มเด (1939–1944) เสรีนิยม (1948–1949) เปอาอู (1949–1952) เปอาเป (1952–1959)
คู่สมรส: เอลิซา โกดิเนซ โกเมซ (สมรส 1926; หย่า 1945) มาร์ตา เฟร์นันเดซ มิรันดา (สมรส 1945)
บุตร: 9 
ชื่ออื่น: ฟุลเฮนซิโอ บาติสตา อี ซัลดิบาร์ (ชื่อเต็มตั้งแต่ ค.ศ. 1939)
 
ชื่อเล่น: El Hombre, El Indio, Mulato Lindo, Cuqui
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้: สาธารณรัฐคิวบา
สังกัด: กองทัพคิวบา
ประจำการ: 1921–1959
ยศ: พลตรี
ผ่านศึก: การปฏิวัติคิวบา

ฟุลเฮนซิโอ บาติสตา อี ซัลดิบาร์ (สเปน: Fulgencio Batista y Zaldívar, ชื่อเกิด รูเบน ซัลดิบาร์ (Rubén Zaldívar); 16 มกราคม ค.ศ. 1901 – 6 สิงหาคม ค.ศ. 1973) เป็นประธานาธิบดีคิวบาอิงสหรัฐอเมริกา ผู้เผด็จการและผู้นำทางทหารผู้ดำรงตำแหน่งผู้นำคิวบาตั้งแต่ ค.ศ. 1940 ถึง 1944 และตั้งแต่ ค.ศ. 1952 ถึง 1959 ก่อนถูกโค่นล้มจากผลของการปฏิวัติคิวบา
เดิมบาติสตาขึ้นสู่อำนาจหลัง "การลุกฮือของเหล่าจ่าทหาร" ใน ค.ศ. 1933 ซึ่งโค่นล้มรัฐบาลเฉพาะกาลของการ์โลส มานูเอล เด เซสเปเดส อี เกซาดา จากนั้น บาติสตาแต่งตั้งตนเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดด้วยยศพันเอก และควบคุมตำแหน่งประธานาธิบดีที่มีสมาชิกห้าคนได้อย่างเป็นผล เขารักษาการควบคุมนี้ผ่านประธานาธิบดีหุ่นเรื่อยมากระทั่ง ค.ศ. 1940 เมื่อตัวเขาเองได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีคิวบาบนเวทีประชานิยม จากนั้น ประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งคิวบา ค.ศ. 1940 ซึ่งดูก้าวหน้าในขณะนั้น และดำรงตำแหน่งกระทั่ง ค.ศ. 1944 หลังหมดวาระ เขาได้ไปอาศัยในสหรัฐฮเมริกา โดยกลับมาคิวบาเพื่อลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1952 เมื่อแน่ใจว่าตนจะแพ้การเลือกตั้ง เขาจึงนำการรัฐประหารก่อนการเลือกตั้ง
หลังครองอำนาจอีกครั้ง ในตอนนี้บาติสตาระงับรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1940 และเพิกถอนเสรีภาพทางการเมืองส่วนใหญ่ รวมทั้งสิทธิในนัดหยุดงานประท้วง และได้รับการสนับสนุนทางการเงิน การทหาร และด้านโลจิสติกส์จากรัฐบาลสหรัฐ เขาเข้าไปคบค้าสมาคมกับเจ้าของที่ดินที่มั่งคั่งที่สุดผู้เป็นเจ้าของไร่น้ำตาลขนาดใหญ่ที่สุด และเฝ้ามองเศรษฐกิจที่ซบเซาและเห็นช่องว่างระหว่างชาวคิวบารวยกับจนที่ขยายกว้างขึ้น ท้ายที่สุดก็รุนแรงจนถึงขั้นอุตสาหกรรมน้ำตาลส่วนใหญ่อยู่ในมือของสหรัฐ และชายต่างชาติถือครองที่ดินทำกินถึงร้อยละ 70 รัฐบาลที่ฉ้อราษฎร์บังหลวงและกดขี่เพิ่มขึ้นของบาติสตานั้นเริ่มหาแสวงหาประโยชน์จากผลประโยชน์เชิงพาณิชย์ของคิวบา โดยการเจรจาความสัมพันธ์ผลประโยชน์สูงกับมาเฟียอเมริกา ผู้ควบคุมธุรกิจยาเสพติด การพนันและโสเภณีในกรุงฮาวานา และบรรษัทข้ามชาติอเมริกาขนาดใหญ่ที่ได้ลงทุนด้วยปริมาณเงินมหาศาลในคิวบา ในการปราบปรามความไม่พอใจที่เพิ่มขึ้นในหมู่ประชาชน ซึ่งแสดงออกผ่านการจลาจลนักศึกษาและการเดินขบวนต่อต้านบาติสตาตามลำดับ บาติสตาจัดการเซ็นเซอร์สื่อ ขณะที่ใช้ประโยชน์จากตำรวจลับต่อต้านคอมมิวนิสต์และอาวุธที่สหรัฐอเมริกาจัดหาให้เพื่อดำเนินความรุนแรง การทรมานและการประหารชีวิตสาธารณะเป็นวงกว้าง ซึ่งเป็นผลให้ชาวคิวบาเสียชีวิตมากถึง 20,000 คน
เมื่อกระตุ้นให้เกิดการต่อต้านด้วยยุทธวิธีเหล่านี้ (ธันวาคม ค.ศ. 1956 – ธันวาคม ค.ศ. 1958) ขบวนการ 26 กรกฎาคมของฟิเดล กัสโตร และส่วนกบฏชาตินิยมอื่นนำการลุกฮือแบบกองโจรทั้งในเมืองและชนบทต่อรัฐบาลบาติสตาเป็นเวลาสองปี ซึ่งจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของเขาโดยกบฏภายใต้การบัญชาการของเช เกบารา ณ ยุทธการที่เมืองซานตากลาราในวันขึ้นปีใหม่ของ ค.ศ. 1959 บาติสตาบินหลบหนีออกจากเกาะทันทีพร้อมกับทรัพย์สินส่วนตัวที่เขาสะสมไว้ไปยังสาธารณรัฐโดมินิกัน ที่ซึ่งผู้มีอิทธิพลและอดีตพันธมิตรทางทหาร ราฟาเอล ตรูฮิโย ถือครองอำนาจอยู่ ท้ายที่สุด บาติสตาลี้ภัยทางการเมืองไปยังโปรตุเกส ที่ซึ่งเขาอยู่อาศัยกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1973