stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พ.ศ. 2539
วันเกิด > กรกฎาคม

1 กรกฎาคม - ทิพนารี วีรวัฒโนดม (น้ำตาล) นักแสดงชาวไทย
4 กรกฎาคม - อิษยา ฮอสุวรรณ (อุ้ม) นักแสดงชาวไทย
10 กรกฎาคม - มุน กายอง นักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้
18 กรกฎาคม - คริษฐา สังสะโอภาส (ชิงชิง) นักแสดงชาวไทย
21 กรกฎาคม - กัญญาวีร์ สองเมือง (ต้าเหนิง) นักแสดงและนางแบบชาวไทย
26 กรกฎาคม - มุกดา นรินทร์รักษ์ นักแสดงชาวไทย
วันเกิด > สิงหาคม

15 สิงหาคม - กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม (เจเจ) นักแสดงชาวไทย
21 สิงหาคม - เจนนี่ ฟิโลเมน่า นักแสดงชาวไทย
31 สิงหาคม
วชิรวิชญ์ ไพศาลกุลวงศ์ (ออกัส) นักแสดงและนายแบบชาวไทย
ปภังกร ฤกษ์เฉลิมพจน์ (บีม) นักแสดงและนายแบบชาวไทย (ถึงแก่กรรม 23 มีนาคม พ.ศ. 2565)
วันเกิด > กันยายน

3 กันยายน - กฤษณ์สิรี สุขสวัสดิ์ (คริสซี่) นักแสดงชาวไทย
5 กันยายน - ณัฐธิชา นามวงษ์ (เก๋ไก๋ สไลเดอร์) นักแสดง นักร้อง และยูทูบเบอร์ชาวไทย
16 กันยายน - ณัชภรณ์ อุ่นสวัสดิ์ นักแสดงชาวไทย
17 กันยายน - ชเว ย็อง-แจ ศิลปินชาวเกาหลีใต้
28 กันยายน - ทมิตา อนุศิลป์ นักแสดงและนางงามชาวไทย
วันเกิด > ตุลาคม

1 ตุลาคม - มทิรา ตันติประสุต (แยม) นักแสดงชาวไทย
5 ตุลาคม - ชาคริต บุญสิงห์ นักแสดงและนายแบบชาวไทย
9 ตุลาคม - วรนิษฐ์ ถาวรวงศ์ (มุก) นักร้อง นักแสดงชาวไทย
15 ตุลาคม - เกรซ ฟาน เดียน นักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายดัตช์
18 ตุลาคม - พัชญา เพียรเสมอ นักแสดงชาวไทย
19 ตุลาคม
อู๋ ซีเจ๋อ นักแสดงชาวจีน
ยศวรรธน์ ทะวาปี (ยูโร) นักแสดงชาวไทย
21 ตุลาคม - คเลอร์ เฮห์ นักฟุตบอลชาวไทย
วันเกิด > พฤศจิกายน

2 พฤศจิกายน - แอนโทเนีย โพซิ้ว นางแบบและนางงามชาวไทยเชื้อสายเดนมาร์ก
6 พฤศจิกายน - เกษรา วัฒนสังข์ นักแสดงและนางแบบชาวไทย
10 พฤศจิกายน - รณิดา เตชสิทธิ์ (พรีม) นักแสดงชาวไทย
11 พฤศจิกายน
จันลูกา เกาดีโน นักฟุตบอลชาวเยอรมันเชื้อสายอิตาลี
มิลิน ดอกเทียน นักร้องชาวไทย
15 พฤศจิกายน - ปฐมภพ พูลกลั่น นักร้องชาวไทย
19 พฤศจิกายน
ธิติ มหาโยธารักษ์ (แบงค์) นักแสดงชาวไทย
มีนตรา อินทิรา นักร้องลูกทุ่งชาวไทย
26 พฤศจิกายน - เนติเจน เนติรัตนไพบูลย์ ยูทูบเบอร์ชาวไทย
วันเกิด > ธันวาคม

8 ธันวาคม - จักริน ภูริพัฒน์ นักแสดงชาวไทย
11 ธันวาคม - กันต์ธีร์ ปิติธัญ นักร้องชาวไทย
18 ธันวาคม
รามณรงค์ เสวกวิหารี นักกีฬาเทควันโดชายทีมชาติไทย
อิสราภา ธวัชภักดี นักร้องชาวไทย
20 ธันวาคม - แดนอรุณ รามณรงค์ นักแสดงและนักดนตรีชาวไทย
29 ธันวาคม - ดีแลน มินเน็ตต์ นักแสดงและนักดนตรีชาวอเมริกัน
วันถึงแก่กรรม

ข้อมูลเพิ่มเติม: หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2539
14 มกราคม - ธรรมนูญ ทัศโน นักดนตรีชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2510)
15 มกราคม - หลวงพ่อเกษม เขมโก พระสงฆ์ชาวไทย (เกิด 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455)
1 กุมภาพันธ์ - ชนะ ศรีอุบล นักแสดงชาวไทย (เกิด 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2475)
21 กุมภาพันธ์ - กำพล วัชรพล นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย (เกิด 27 ธันวาคม พ.ศ. 2462)
11 เมษายน - แสงชัย สุนทรวัฒน์ อดีตผู้อำนวยการองค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (เกิด 12 มิถุนายน พ.ศ. 2486)
2 มิถุนายน - ไชยศิริ เรืองกาญจนเศรษฐ์ นักการเมืองชาวไทย (เกิด 14 มกราคม พ.ศ. 2474)
5 มิถุนายน - หม่อมเจ้าสมรศรีโสภา เทวกุล (ประสูติ 19 เมษายน พ.ศ. 2444)
15 มิถุนายน - เอลลา ฟิทซ์เจอรัลด์ นักร้องเพลงแจ๊สชาวอเมริกัน (เกิด 25 เมษายน พ.ศ. 2460)
29 มิถุนายน - จีรุตม์ ณ นคร นักแสดง นักร้อง นายแบบ ชาวไทย(เกิด 8 กันยายน พ.ศ. 2513)
10 กันยายน - ละติฟา อัลซัยยัต นักเขียนชาวอียิปต์ (เกิด 8 สิงหาคม พ.ศ. 2466)
13 กันยายน - ทูแพ็ก ชาเคอร์ แร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน (เกิด 16 มิถุนายน พ.ศ. 2514)
20 กันยายน - พอล แอร์ดิช นักคณิตศาสตร์ชาวฮังการี (เกิด 26 มีนาคม พ.ศ. 2456)
23 กันยายน - ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น (เกิด 1 ธันวาคม พ.ศ. 2476)
27 ตุลาคม - เรวัต พุทธินันทน์ นักร้อง นักดนตรี โปรดิวเซอร์ (เกิด 5 กันยายน พ.ศ. 2491)
3 พฤศจิกายน - ฌ็อง-เบแดล บอกาซา จักรพรรดิ (เกิด 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2464)
28 พฤศจิกายน - หม่อมเจ้ายาใจ จิตรพงศ์ (ประสูติ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2453)
20 ธันวาคม - คาร์ล เซแกน นักดาราศาสตร์และนักเขียนชาวอเมริกัน (เกิด 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2477)
รางวัล > รางวัลโนเบล

สาขาเคมี – Robert Curl, Sir Harold Kroto, Richard Smalley
สาขาวรรณกรรม – วิสวาวา ซิมบอร์สกา
สาขาสันติภาพ – การ์ลอส ฟิลิปเป ซิเมเนส เบโล, โคเซ รามอส ออร์ตา
สาขาฟิสิกส์ – David Morris Lee, Douglas D. Osheroff, Robert Coleman Richardson
สาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ – ปีเตอร์ โดเฮอร์ที, โรล์ฟ เอ็ม. ซิงเคอร์นาเกล
สาขาเศรษฐศาสตร์ – James A. Mirrlees, William Vickrey
ฐานทัพเรือเรียม

| ฐานทัพเรือเรียม  |
| --- | --- |
ส่วนหนึ่งของกองทัพเรือกัมพูชา
จังหวัดพระสีหนุ 
ประตูทางเข้าฐานทัพเรือเรียม
พิกัด: 10°30′26″N 103°36′43″E﻿ / ﻿10.50722°N 103.61194°E﻿ / 10.50722; 103.61194
ประเภท: ฐานทัพเรือ
ข้อมูล
เจ้าของ:  กองทัพเรือกัมพูชา
ผู้ดำเนินการ:  กองทัพเรือกัมพูชา  กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน (พฤตินัย)
ประวัติศาสตร์
สร้าง: 8 มิถุนายน พ.ศ. 2565 (บูรณะและขยาย)
สร้างโดย: บริษัท ไชน่า เมทัลลูร์จิคัล กรุ๊ป จำกัด (บูรณะและขยาย)
ฐานทัพเรือเรียม (อังกฤษ: Ream Naval Base; เขมร: មូលដ្ឋានទ័ពជើងទឹករាម) เป็นฐานทัพที่ดำเนินการโดยกองทัพเรือกัมพูชาบนชายฝั่งอ่าวไทยในจังหวัดพระสีหนุ ประเทศกัมพูชา ฐานทัพมีพื้นที่ครอบคลุมประมาณ 190 เอเคอร์ ตั้งอยู่บนคาบสมุทรทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองหลวงของจังหวัด คือ กรุงพระสีหนุ
ประวัติ

เนื่องจากการเน้นการสู้รบภาคพื้นดินในช่วงสงครามกลางเมืองกัมพูชา กองทัพเรือของรัฐบาลจึงถูกละเลย ในช่วงการรัฐประหารที่ทำให้ ลอน นอล ขึ้นเป็นผู้นำรัฐบาลในปี พ.ศ. 2513 ฐานทัพเรือเรียมอยู่ในสภาพที่ทรุดโทรมมาก มีท่าเทียบเรือหนึ่งท่าที่อยู่ในสภาพชำรุด ไม่มีระบบสนับสนุนด้านการส่งกำลังบำรุงที่มีประสิทธิภาพ  ในปี พ.ศ. 2517 รัฐบาลของ ลอน นอล ร่วมกับกองทัพเรือแห่งชาติเขมร (Khmer National Navy: MNK) และกองทัพเรืออังกฤษได้ปรับปรุงฐานทัพแห่งนี้ขนานใหญ่ โดยดำเนินการหลายอย่าง ได้แก่ จัดหาเรือเร็วตรวจการณ์ (PCF) (Swift Boats) พร้อมติดตั้งเรดาร์ที่สร้างขึ้นใหม่ 20 ลำ ประจำการเรือเร็วตรวจการณ์ลำน้ำ (PBR) จำนวน 4 ลำที่บริเวณท่าเรือกำปงโสม (พระสีหนุ) ยกเครื่องเรือขนาดหนักทั้งหมดในคลัง จัดหาอู่ซ่อมเรือลอยน้ำใหม่ของฐานทัพ ปรับปรุงอุปกรณ์ซ่อมฐานทัพเรียม รวมถึงติดตั้งระบบสนับสนุนการส่งกำลังบำรุงที่มีประสิทธิภาพ และการสร้างท่าเทียบเรือและฐานทัพใหม่ให้เสร็จสมบูรณ์ ฐานทัพที่ปรับปรุงใหม่นี้ทำให้กองทัพเรือกัมพูชาสามารถทำหน้าที่ลาดตระเวนและเฝ้าระวังแนวชายฝั่งกัมพูชาได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งก่อนหน้านี้กองทัพเรือเวียดนามใต้ (VNN) ได้เข้ามาใช้ฐานทัพดังกล่าวที่ถูกทิ้งร้างเอาไว้ แผนการสร้างโรงไฟฟ้าและจัดหาเรือลาดตระเวนที่มีขนาดใหญ่ขึ้นและมีอาวุธที่ดีขึ้นยังไม่เสร็จสมบูรณ์ เนื่องจากสาธารณรัฐเขมรพ่ายแพ้ต่อเขมรแดงในปี พ.ศ. 2518
นับตั้งแต่การขับไล่เขมรแดงออกไปในปี พ.ศ. 2522 และการสถาปนาระบอบกษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญ ในที่สุด รัฐบาลได้ร่วมมือกับพันธมิตรในการสร้างฐานทัพเรือที่ได้รับการปรับปรุงให้ทันสมัย ​​ปัจจุบันอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเรือเอกอุก เซย์ฮา รองผู้บัญชาการกองทัพเรือกัมพูชา
ในปี พ.ศ. 2553 ฐานทัพแห่งนี้เป็นสถานที่ฝึกซ้อมรบร่วมกันทางเรือร่วมกันระหว่างกัมพูชาและสหรัฐภายใต้โครงการความร่วมมือและการฝึกความพร้อมรบทางเรือ (CARAT) อย่างไรก็ตาม ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 อาคารที่ได้รับทุนจากสหรัฐ หนึ่งในสองหลังในฐานทัพเรือถูกทำลาย เนื่องจากฐานทัพแห่งนี้กำลังถูกปรับเปลี่ยนโดยรัฐวิสาหกิจของจีนให้เป็นศูนย์กลางปฏิบัติการหลักของกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน (People's Liberation Army Navy: PLAN)
ในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2565 กัมพูชาได้ทำพิธีวางศิลาฤกษ์เพื่อบูรณะและต่อขยายฐานทัพเรือเรียม โดยมีนายเตีย บัญ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของกัมพูชาและเอกอัครราชทูตจีนทำพิธีร่วมกัน
ฐานทัพเรือจีน > ความกังวล

หลายประเทศแสดงความกังวลต่อท่าทีจีนในการเข้ามาพัฒนาฐานทัพเรือแห่งนี้ โดยเอช.ไอ. ซัตตัน บล็อกเกอร์ทางการทหารได้ให้ความเห็นว่าการปรับปรุงนี้เกินกว่าศักยภาพของกองทัพเรือกัมพูชาซึ่งมีเรือรบในประจำการความยาวสูงสุดไม่เกิน 50 เมตร จึงไม่ต้องสงสัยว่าฐานทัพเรือแห่งนี้ปรับปรุงเพื่อรองรับกองทัพเรือจีน
ขณะที่ ศาตราจารย์ ดร.ดุลยภาค ปรีชารัชช อาจารย์ประจำสถาบันอาเซียนศึกษาของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มีความเห็นอย่างชัดเจนว่าไทยจะต้องวิตกต่อสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นนี้ เนื่องจากการเพิ่มศักยภาพของกองทัพเรือกัมพูชานี้ส่งผลโดยตรงต่อพื้นที่ทับซ้อนทางทะเลของไทยและกัมพูชา ที่มีการสำรวจพบว่ามีพลังงานธรรมชาติอยู่ใต้ผืนน้ำ รวมถึงการที่จีนเข้ามามีอิทธิพลในกัมพูชาส่งผลให้สหรัฐอาจจะดำเนินการทางยุทธศาสตร์ต่อไทยมากขึ้นเพื่อถ่วงดุลจีน
ดิพโพลแมตได้รายงานว่ารัฐบาลไทยมีความกังวลโดยมองว่าการปรับปรุงฐานทัพเรือเรียมนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการลงทุนของจีนที่เกิดขึ้นตามแนวชายฝั่งของกัมพูชา ซึ่งกรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศของไทยได้ระบุบนเว็บไซต์ว่าโครงการดาราสาคร (Dara Sakor) เป็นส่วนหนึ่งของโครงการหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทางของจีนโดยตั้งอยู่ในจังหวัดเกาะกงที่ติดอยู่กับจังหวัดตราดของไทย
สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติของไทยเคยออกรายงานวิชาการเพื่อวิเคราะห์สถานการณ์ของฐานทัพเรือเรียมในชื่อว่า ฐานทัพเรือเรียม กับความกังวลใจด้านความมั่นคงของสหรัฐฯ ซึ่งสหรัฐกังวลเนื่องจากพื้นที่ดังกล่าวเป็นพื้นที่ความมั่นคงอีกแห่งของภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก ซึ่งเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2565 สหรัฐได้เรียกร้องให้รัฐบาลกัมพูชาแสดงความชัดเจนเกี่ยวกับโครงการฐานทัพเรือเรียมหลังจากมีการเปิดเผยจาก พลเอก เตีย บัญ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมว่าโครงการดังกล่าวอยู่ภายใต้กรอบความร่วมมือที่ได้รับการสนับสนุนจากจีน
นอกจากนี้ ฐานทัพเรือเรียมยังตั้งอยู่ห่างจากประเทศเวียดนามเพียง 30 กิโลเมตร ซึ่งใกล้เคียงกับฐานทัพเรือของเวียดนาม โดยประเทศทั้งสองเป็นคู่ขัดแย้งกันในปัญหาข้อพิพาทเขตแดนในทะเลจีนใต้
ดูเพิ่ม

กองทัพเรือกัมพูชา
กรณีมายาเกวซ
อุทยานแห่งชาติเรียม
พลเรือตรี ทอม คาร์นีย์ และเจ้าหน้าที่กองทัพเรือกัมพูชา ณ ฐานทัพเรือเรียม ระหว่างการฝึก CARAT 2012
พื้นที่ภายในฐานทัพเรือเรียม มองไปด้านหลังจะเห็นท่าเรือและเรือรบจอดอยู่
ตะพาบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

| ตะพาบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
CITES Appendix II (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน 
อันดับ:: เต่า 
อันดับย่อย:: เต่า Cryptodira
วงศ์:: วงศ์ตะพาบ 
สกุล:: Amyda  (Gray, 1861)
สปีชีส์:: Amyda ornata
ชื่อทวินาม
Amyda ornata (Gray, 1861)

ชื่อพ้อง
 Aspilus ornatus   Amyda cartilaginea ornata
ตะพาบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อีสาน: ปลาฝา; อังกฤษ: Southeast Asian softshell turtle; ชื่อวิทยาศาสตร์: Amyda ornata) เป็นตะพาบชนิดหนึ่งในวงศ์ Trionychidae
อนุกรมวิธาน

เดิมเชื่อว่าเป็นชนิดย่อยของตะพาบสวน (A. cartilaginea) ซึ่งในปัจจุบันเชื่อกันว่าอยู่เฉพาะในคาบสมุทรมลายูและกลุ่มเกาะมลายู เท่านั้น โดยจากการศึกษาการวิวัฒนาการในปี ค.ศ. 2014 พบว่าทั้งสองสายพันธุ์เป็นสายพันธุ์ที่แตกต่างกัน ฐานข้อมูลสัตว์เลื้อยคลานและกลุ่มงานอนุกรมวิธานเต่า (Turtle Taxonomy Working Group) ถือว่าทั้งสองชนิดเป็นสายพันธุ์ที่แตกต่างกัน
มีสองชนิดย่อย:
A. o. ornata (Gray, 1861) – พบในประเทศไทย (ทางภาคอีสานของไทย) ลาว เวียดนาม และกัมพูชา
A. o. phayrei (Theobald, 1868) – พบในประเทศอินเดีย บังกลาเทศ เมียนมาร์ และไทย (ทางภาคใต้ของไทย)
นอกจากนี้ยังพบชนิดย่อยที่ยังไม่ได้ระบุในประเทศบังกลาเทศ แม้ว่ากลุ่มงานอนุกรมวิธานเต่า จะจัดให้อยู่ในชนิดของ A. o. phayrei ก็ตาม
การกระจายพันธุ์

สายพันธุ์นี้พบได้ทั่วไปในแถบอินโดจีน และตั้งแต่ประเทศอินเดียตะวันตกเฉียงเหนือไปทางใต้ จนถึงประเทศพม่าตอนใต้ และไปทางตะวันออกจนถึงประเทศเวียดนาม
คำอธิบาย

เมื่อเปรียบเทียบกับ A. cartilaginea แล้ว A. ornata จะมีรูปร่างของหัวลูกศร และมีสีฐานอ่อนกว่าและจุดสีเหลืองที่กระจายตัวมากกว่า ซึ่งโดยปกติจะอยู่แค่ที่บริเวณแก้ม ไม่มีลักษณะของวงแหวนแต่อาจมีจุดสีดำอยู่บนกระดองหลัง ปุ่มใต้คอจะพัฒนาไม่แข็งแรง และมักมีเส้นสีดำมาบรรจบกันสามเส้น (หรือสองเส้น) บนหัว นอกจากสายพันธุ์ย่อย Amyda ornata (ไม่มีชื่อ) จากบังกลาเทศ และ Amyda ornata phayrei แล้วสัณฐานวิทยาของ Amyda ornata ornata ก็ตรงกับตะพาบที่ศึกษาโดย Kuchling และคณะ ในปี ค.ศ. 2004 นอกจากนี้ สกุลย่อย Amyda ornata (ไม่ระบุชื่อ) จะมีสีซีดสม่ำเสมอและมีปุ่มขนาดใหญ่ที่บริเวณคอและกระดองหลัง
สถานะการอนุรักษ์

ในปัจจุบัน บัญชีแดงไอยูซีเอ็นได้จัดกลุ่ม A. ornata เข้ากับ A. cartilaginea และพบว่าตะพาบเหล่านี้อยู่ในสิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์ เนื่องจากถูกนำไปบริโภคโดยมนุษย์มากเกินไป การประเมินของ A. ornata ในฐานะสายพันธุ์ที่แตกต่างยังพบว่ามันมีคุณสมบัติสำหรับสถานะใกล้สูญพันธุ์อีกด้วย
เชิงอรรถและรายการอ้างอิง

↑  "Appendices | CITES". Cites.org. สืบค้นเมื่อ 2022-01-14.
1 2 3 4 5  Rhodin, Anders G.J. (2021-11-15). Turtles of the World: Annotated Checklist and Atlas of Taxonomy, Synonymy, Distribution, and Conservation Status (9th Ed.). Chelonian Research Monographs. Vol. 8. Chelonian Research Foundation and Turtle Conservancy. doi:10.3854/crm.8.checklist.atlas.v9.2021. ISBN 978-0-9910368-3-7.
1 2 3  Peter., Fritz, Uwe. Gemel, Richard. Kehlmaier, Christian. Vamberger, Melita. Praschag. Phylogeography of the Asian softshell turtle Amyda cartilaginea (Boddaert, 1770) : evidence for a species complex. OCLC 1005262127.
↑  Kuchling, Gerald; Ko, W. Ko; Lwin, T.; Min, S. A.; Myo, K. Myo; Khaing (ii), T. T.; Mar, W. W.; Khaing (i), T. T. (2004). "The softshell turtles and their exploitation at the upper Chindwin River, Myanmar: range extensions for Amyda cartilaginea, Chitra vandijki, and Nilssonia formosa". Salamandra: Zeitschrift für Herpetologie and Terrarienkunde (ภาษาอังกฤษ). 40 (3/4): 281–296. ISSN 0036-3375.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q22943989  BioLib: 1257149  GBIF: 9321256  iNaturalist: 560414  NCBI: 1541068
รายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้ (คริสต์ทศวรรษ 1990)

รายชื่อต่อไปนี้เป็นรายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้ที่เปิดตัวในคริสต์ทศวรรษ 1990
1992

ซอแทจีแอนด์บอยส์
1993

ดิวซ์
1994

คูล
ดีเจดีโอซี
รูรา
ทูทู
1995

อาร์.อีเอฟ
เทอร์โบ
1996

กูฟี
เอช.โอ.ที
อัปทาวน์
1997

เบบีวี.โอ.เอ็กซ์.
ดีวา
อีฟ
จีนูชอน
เอ็นอาร์จี
เชคส์กีส์
เอส.อี.เอส.
1998

วันไทม์
โฟร์เมน
ฟิงเคิล
โคโยเต
ชาร์ป
ชินฮวา
1999

แอสวัน
ชาครา
คลีโอ
คลิก-บี
ฟลายทูเดอะสกาย
จี.โอ.ดี
ที.ที.มา
ดูเพิ่ม

รายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้ (คริสต์ทศวรรษ 2000)
รายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้ (คริสต์ทศวรรษ 2010)
มารี หลุยส์ ดัชเชสแห่งปาร์มา

| ธรรมเนียมพระยศของ มารี หลุยส์ ดัชเชสแห่งปาร์มา |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ธงประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Imperial Majesty (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Imperial Majesty (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
อาร์ชดัชเชสมารีอา ลูโดวีคาแห่งออสเตรีย (เยอรมัน: Erzherzogin Maria Ludovica von Österreich) ทรงเป็นเจ้าหญิงออสเตรียในราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ก่อนที่จะทรงอภิเษกสมรสกับจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส เพื่อกระชับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของจักรวรรดิฝรั่งเศส และจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระนางเป็นมเหสีองค์ที่สองของนโปเลียน จึงทรงได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศสในพระนาม มารี หลุยส์ (ฝรั่งเศส: Marie Louise)
ในปี 1817 หลังจากนโปเลียนสิ้นอำนาจอย่างถาวรและถูกเนรเทศไปเกาะเซนต์เฮเลนา พระนางยังคงได้รับคำนำหน้าเป็นสมเด็จจักรพรรดินี นอกจากนี้ เนื่องจากพระนางเป็นเชื้อพระวงศ์ออสเตรียฝ่ายผู้ชนะ ทำให้ทรงได้รับพระยศเป็นดัชเชสผู้ครองปาร์มา ปิอาเซนซา และกูแอสตัลลา สามนครรัฐในคาบสมุทรอิตาลี
พระราชประวัติ

อาร์ชดัชเชสมาเรีย ลูโดวีคาประสูติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2334 ณ กรุงเวียนนา ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (พระราชโอรสในจักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) และพระมเหสีองค์ที่ 2 มาเรีย เทเรซา แห่งนาโปลีและซิซิลี เมื่อทรงพระเยาว์ พระองค์ทรงได้รับการศึกษาด้านภาษาจากครูผู้สอนชาวเยอรมัน ตามพระบัญชาของพระราชชนกและพระราชชนนี ดังนั้น พระองค์จึงทรงสามารถตรัสและทรงอักษรเป็นภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี ภาษาละติน และภาษาสเปน เป็นต้น
สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส

เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2353 อาร์ชดัชเชสมาเรีย ลูเซีย ซึ่งขณะนั้นมีพระชันษา 18 ชันษา ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส โดยพระองค์ทรงเป็นตัวแทนของการสร้างสัมพันธไมตรีระหว่างจักรวรรดิออสเตรีย และจักรวรรดิฝรั่งเศส พระราชพิธีอภิเษกสมรสถูกจัดขึ้น ณ มหาวิหารพระราชวังลูฟว์ กรุงปารีส โดยจักรพรรดินโปเลียนทรงให้เหตุผลในการอภิเษกสมรสกับอาร์ชดัชเชสแห่งราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ซึ่งเป็นราชวงศ์ที่เก่าแก่ที่สุดราชวงศ์หนึ่ง เพื่อในการเพิ่มศักยภาพและความยิ่งใหญ่ทัดเทียมราชวงศ์ต่าง ๆ ในยุโรป โดยก่อนหน้านี้ นโปเลียนเคยทรงทูลขออภิเษกสมรสกับแกรนด์ดัชเชสแอนนา พาฟลอฟนา ซึ่งเป็นพระขนิษฐาในจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย โดยพระองค์ทรงปฏิเสธที่จะอภิเษกสมรสกับนโปเลียน
หลังจากทั้ง 2 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสแล้ว อาร์ชดัชเชสมารีอา ลูโดวีคา ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีมารี หลุยส์แห่งฝรั่งเศส (The Empress Marie Louise of the French) และเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2354 พระองค์ทรงให้ประสูติกาลพระราชโอรส 1 พระองค์ จักรพรรดินโปเลียนทรงพระราชทานพระนามพระราชโอรสองค์เดียวของพระองค์ว่า นโปเลียน ฟรองซัวส์ โจเซฟ ชาร์ลส์ โบนาปาร์ต
สมเด็จพระจักรพรรดินีมารี หลุยส์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตั้งแต่เดือนเมษายน ถึง เดือนธันวาคม พ.ศ. 2355 ขณะที่พระราชสวามีของพระองค์ทรงนำกองทัพไปรบกับจักรวรรดิรัสเซีย และทรงดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อีกครั้งเมื่อพระราชสวามีทรงนำกองทัพไปรบกับปรัสเซีย รวมทั้งกลุ่มในประเทศเยอรมัน เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2356 ถึง เดือนมกราคม พ.ศ. 2357 หลังจากสงครามเสร็จสิ้นแล้ว ผลปรากฏว่าฝรั่งเศสพ่ายแพ้สงครามทั้งหมด นโปเลียนจึงทรงสละราชสมบัติเมื่อวันที่6 เมษายน พ.ศ. 2357 และทรงอพยพไปที่เกาะเอลบา ประเทศอิตาลี ส่วนสมเด็จพระจักรพรรดินีมารี หลุยส์ก็เสด็จกลับประเทศออสเตรีย แล้วก็ไม่ทรงเห็นพระราชสวามีของพระองค์อีกเลย
ดัชเชสแห่งปาร์มา

หลังจากที่นโปเลียนสละราชสมบัติเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2357 แล้ว สมเด็จพระจักรพรรดินีมารี หลุยส์และพระราชโอรสองค์เดียวก็ทรงอพยพจากกรุงปารีสไปยังเมืองบลอยส์ จากนั้นก็อพยพต่อไปยังกรุงเวียนนา ในการประชุมสนธิสัญญาฟอนเท็นเนอโบลว์ เมื่อวันที่11 เมษายน พ.ศ. 2357 ได้ลงมติเป็นเอกฉันท์ว่า อนุญาตให้พระองค์ใช้พระราชอิสริยยศสมเด็จพระจักรพรรดินีได้ และยังให้พระองค์เป็นองค์พระประมุขแห่งแคว้นปาร์มา ปิอาเซนซ่า และกูแอสตาลล่า และให้พระราชโอรสของพระองค์เป็นองค์รัชทายาทอีกด้วย อย่างไรก็ตาม เมื่อปี พ.ศ. 2358 การประชุมใหญ่แห่งเวียนนา ได้นำพระราชอิสริยยศของดัชเชสแห่งปาร์มา มาเป็นหัวข้อในการประชุม ในการประชุมมีมติเป็นเอกฉันท์ว่า หลังจากที่พระองค์ทรงสิ้นพระชนม์แล้ว จะทำการคัดเลือกพระบรมวงศานุวงศ์ที่เหมาะสมแก่การสืบราชบัลลังก์ต่อ โดยเมื่อปีพ.ศ. 2360 มีการทำสนธิสัญญาว่า จะยกแคว้นทั้งหมดให้กับพระบรมวงศานุวงศ์แห่งราชวงศ์บูร์บง อย่างในปี พ.ศ. 2387 แคว้นกูแอสตาลล่าได้ถูกผนวกเข้ากับแคว้นโมเดน่า
อภิเษกสมรสครั้งใหม่

เมื่อปี พ.ศ. 2364 ซึ่งหลังจากที่นโปเลียนสิ้นพระชนม์ 4 เดือน สมเด็จพระจักรพรรดินีมารี หลุยส์ก็ทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งกับ เคานต์อดัม อัลเบิร์ตแห่งไนปเปร์ก โดยทั้ง 2 มีพระโอรส 1 พระองค์ และพระธิดา 2 พระองค์ ซึ่งพระโอรสและพระธิดา 2 พระองค์แรกได้ประสูติก่อนที่ทั้ง 2 พระองค์จะทรงอภิเษกสมรสกัน
เคานเตสอัลเบอร์ไทน์แห่งมอนเตนูโว (พ.ศ. 2330 – พ.ศ. 2410) สมรสกับเคานต์ลุยกิ ซานวิเทลแห่งฟอนทาเนลลาโต
เคานต์วิลเฮล์ม อัลเบรชท์แห่งมอนเตนูโว (พ.ศ. 2362 – พ.ศ. 2438) ภายหลังได้รับเลื่อนพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งมอยเตนูโว (The Prince of Montenuovo) สมรสกับเคานเตสจูเลียนา บัธเธียนาแห่งเนเมทูยาร์
เคานเตสมาธิลด์แห่งมอนเตนูโว (พ.ศ. 2365 – พ.ศ. 2443) ไม่ทรงอภิเษกสมรส
และเมื่อปี พ.ศ. 2377 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งกับ มาร์ควิสมาร์ค มารีแห่งบอมแบลล์ โดยทั้ง 2 ทรงไม่มีพระบุตรด้วยกัน
สิ้นพระชนม์

มารี หลุยส์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2390 ณ แคว้นปาร์มา สิริพระชนมพรรษาได้ 56 พรรษา พระศพของพระองค์ถูกย้ายจากปาร์มามายังเวียนนา เพื่อทำการฝังพระศพไว้ที่วิหารฮาพส์บวร์ค ซึ่งเป็นที่ฝังพระศพพระบรมวงศานุวงศ์ออสเตรียมาช้านาน
พระราชอิสริยยศ

12 ธันวาคม พ.ศ. 2334 - 13 เมษายน พ.ศ. 2350: อาร์ชดัชเชสมารีอา ลูโดวีคาแห่งออสเตรีย (Her Royal Highness Archduchess Maria Ludovica of Austria)
13 เมษายน พ.ศ. 2350 - 11 มีนาคม พ.ศ. 2353: อาร์ชดัชเชสมารีอา ลูโดวีคาแห่งออสเตรีย พระราชกุมารีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย (Her Imperial Highness The Archduchess of Austria, the Princess Royal of Hungary and Bohemia)
11 มีนาคม พ.ศ. 2353 - 6 เมษายน พ.ศ. 2357: สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส (Her Imperial Majesty The Empress of the French)
6 เมษายน พ.ศ. 2357 - 17 ธันวาคม พ.ศ. 2390: อาร์ชดัชเชสมามารีอา ลูโดวีคา, ดัชเชสแห่งปาร์มา ปิอาเซนซ่า และกูแอสตาลล่า (Her Royal Highness Archduchess Maria Lucia, Duchess of Parma, Piacenza, and Guastalla)
นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงได้รับพระยศเป็น เคานเตสแห่งไนป์เปิร์ก (Countess of Neipperg) และ เคานเตสแห่งบอมแบลลส์ (Countess of Bombelles) จากการอภิเษกสมรสทั้ง 2 ครั้งด้วย
ราชตระกูล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| อาร์ชดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย | พระชนก: จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย) | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| อาร์ชดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย | พระชนก: จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย) | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา |
| อาร์ชดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย | พระชนก: จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย) | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงมาเรีย ลุยซา แห่งสเปน | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: พระเจ้าการ์โลสที่ 3 แห่งสเปน |
| อาร์ชดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย | พระชนก: จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย) | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงมาเรีย ลุยซา แห่งสเปน | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าหญิงมาเรีย อมาเลียแห่งแซ็กโซนี |
| อาร์ชดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย | พระชนนี: เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งทู ซิชิลีส์ | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งทู ซิชิลีส์ | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: พระเจ้าการ์โลสที่ 3 แห่งสเปน |
| อาร์ชดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย | พระชนนี: เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งทู ซิชิลีส์ | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งทู ซิชิลีส์ | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: เจ้าหญิงมาเรีย อมาเลียแห่งแซ็กโซนี |
| อาร์ชดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย | พระชนนี: เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งทู ซิชิลีส์ | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: อาร์ชดัชเชสมารี แคโรไลน์แห่งออสเตรีย | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| อาร์ชดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย | พระชนนี: เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งทู ซิชิลีส์ | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: อาร์ชดัชเชสมารี แคโรไลน์แห่งออสเตรีย | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี: จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา |
แหล่งข้อมูลอื่น

The Empress Maire Louise
The Story of the Empress Marie Louise
| ก่อนหน้า |  | มารี หลุยส์ ดัชเชสแห่งปาร์มา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน |  | สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส Empress of the French   (ค.ศ. 1810 - 1815) |  | เจ้าหญิงมารี-เทเรส ชาร์ลอตแห่งฝรั่งเศส |
| ไม่มี |  | ดัชเชสแห่งปาร์มา ปิอาเซนซ่า และกูแอสตาลล่า  Duchess of Parma, Piacenza, and Guastalla   (ค.ศ. 1814 - 1847) |  | ดยุคชาร์ลส์ที่ 2 แห่งปาร์มา |
| ด ค กพระบรมวงศ์แห่งจักรวรรดิฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
| จักรพรรดิและสายปฐมวงศ์ |  นโปเลียน จักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส  โฌเซฟีน จักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส  มารี หลุยส์ จักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส  นโปเลียน กษัตริย์แห่งโรม  |  |
| เจ้าชายฝรั่งเศส |  โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต  หลุยส์ โบนาปาร์ต  ฌออากีม มูว์รา  เออแฌน เดอ โบอาร์แน  เอลีซา โบนาปาร์ต  เฌโรม โบนาปาร์ต  โฌแซ็ฟ แฟช  ลูว์เซียง โบนาปาร์ต  |  |
หลายพระองค์มีพระราชอิสริยยศในรัฐบริวารของฝรั่งเศส
| ด ค กราชินีและจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 อาเดลาอีดแห่งอากีแตน  โรซาลาแห่งอิตาลี  แบร์ตแห่งบูร์กอญ  กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล  มาทิลดาแห่งฟรีเซีย  อันนาแห่งเคียฟ  แบร์ตาแห่งฮอลแลนด์  แบร์ตาร์ด เดอ มงฟอร์  อาเดลาอีดแห่งโมเรียน  อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน  กอนส์ตันซาแห่งกัสติยา  อาแดลแห่งช็องปาญ  อีซาแบลแห่งแอโน  อิงเงอปอร์แห่งเดนมาร์ก  อัคเนิสแห่งเมอราเนีย  บลังกาแห่งกัสติยา  มาร์กาเร็ตแห่งโพรว็องซ์  อิซาเบลแห่งอารากอน  มารียาแห่งบราบันต์  โยอานาที่ 1 แห่งนาวาร์  มาร์เกอริตแห่งบูร์กอญ  เกลเมนเซียแห่งฮังการี  ฌานที่ 2 แห่งบูร์กอญ  บล็องช์แห่งบูร์กอญ  มารีแห่งลักเซมเบิร์ก  ฌาน เดเวรอ  ฌานแห่งบูร์กอญ  ซูริอาแห่งนาวาร์  ฌานแห่งโอแวร์ญ  ฌานแห่งบูร์บง  เอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย-อิงก็อลชตัท  มารีแห่งอ็องฌู  ชาร์ล็อตแห่งซาวอย  อานแห่งเบรอตาญ  ฌานแห่งฝรั่งเศส  แมรี ทิวดอร์  โกลดแห่งฝรั่งเศส  เอเลโอโนเรอแห่งออสเตรีย  กาเตรีนา เด เมดีชี  แมรี สจวต  เอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย  หลุยส์แห่งลอแรน-โวเดมง  มาร์เกอริตแห่งวาลัว  มารีอา เด เมดีชี  อันนาแห่งออสเตรีย  มาริอา เตเรซาแห่งสเปน  มารี เลชชินสกา  มารีอา อันโทนีอาแห่งออสเตรีย  มารีอา จูเซปปีนาแห่งซาวอย*  โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน  มารีอา ลูโดวีคาแห่งออสเตรีย  มารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส*  มารีอา อะเมเลียแห่งนาโปลีและซิซิลี  เออเฌนี เดอ มอนตีโค 
*เป็นที่ถกเถียง
| ด ค กสมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี |
| --- | --- |
 โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน (1805–1810)  มารี หลุยส์แห่งออสเตรีย (1810–1814)  มาร์เกอริตาแห่งซาวอย (1878–1900)  เอเลนาแห่งมอนเตเนโกร (1900–1946)  มารี-โจเซแห่งเบลเยียม (1946) 
พระสาทิสลักษณ์ของพระนางมารีหลุยส์ราว ค.ศ. 1812
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 17

รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 17 ประจำปี พ.ศ. 2551 จัดโดยชมรมวิจารณ์บันเทิง
รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล

รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล  ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา