stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จัสตา กราตา โฮโนเรีย
ประวัติ

โฮโนเรียเป็นพระราชธิดาองค์เดียวของจักรพรรดิคอนสแตนติอัสที่ 3 และ กาลลา พลาซิเดีย  โฮโนเรียมีพระเชษฐาร่วมพระมารดาคนหนึ่งจากการแต่งงานครั้งแรกของพลาซิเดียกับ Ataulf ผู้เป็นวิซิกอธ  ทีโอโดเซียสพระเชษฐาร่วมพระมารดาประสูติที่บาร์เซโลนาในปี ค.ศ. 414 แต่มาสิ้นพระชนม์ในปีต่อมาซึ่งเท่ากับเป็นการสิ้นสุดของสายโรมัน-วิซิกอธ แต่โฮโนเรียมีพระเชษฐาจักรพรรดิวาเล็นติเนียนที่ 3 ร่วมพระราชบิดามารดาผู้ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 419 นักประวัติศาสตร์พอลเดอะดีคอนกล่าวถึงโฮโนเรียก่อนในบรรดาพระราชโอรสธิดาที่ทำให้สันนิษฐานได้ว่าพระองค์ทรงเป็นลูกคนโตที่สุด
กาลลา พลาซิเดียเป็นพระราชธิดาของจักรพรรดิธีโอโดเซียสที่ 1 กับพระมเหสีองค์ที่สอง พระเชษฐาองค์โตของพลาซิเดียสิ้นพระชนม์ตั้งแต่อยังทรงพระเยาว์ พระราชมารดาเสด็จสวรรคตเมื่อทรงให้กำเนิดทารกในปี ค.ศ. 394 กาลลา พลาซิเดียเป็นลูกพี่ลูกน้องทางพระราชบิดากับจักรพรรดิโฮโนริอัส
โฮโนเรียได้ชื่อว่าเป็นผู้มีความทะเยอทะยานและมีพฤติกรรมสำส่อนทางเพศ และใช้ความเป็นสตรีในการสร้างความก้าวหน้าให้แก่ตนเอง โฮโนเรียทรงถือว่าพระเชษฐาของพระองค์เป็นผู้ที่อ่อนแอและเกียจคร้าน โฮโนเรียจึงล่อลวงเสนาบดียูเจเนียสด้วยมนตร์เสน่ห์และสมรู้ร่วมคิดกันในการวางแผนปลงพระชนม์พระเชษฐาเพื่อชิงราชบัลลังก์ แต่มาถูกเปิดเผยเสียก่อน ยูเจเนียสถูกประหารชีวิต ขณะที่โฮโนเรียถูกส่งไปเข้าไปอยู่ในคอนแวนต์ที่คอนสแตนติโนเปิลตามที่กาลลา พลาซิเดียร้องขอชีวิต
โฮโนเรียพยายามหลบหนีหลายครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ พระเชษฐาจึงทรงจับโฮโนเรียให้สมรสกับสมาชิกวุฒิสภาโรมัน โฮโนเรียพยายามหาทางเลี่ยงโดยหันไปให้อัตติลาช่วยโดยการส่งสาส์นถึงพระองค์พร้อมกับแหวนหมั้นในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 450  โฮโนเรียอาจจะมิได้ตั้งใจที่เสนอการแต่งงาน แต่อัตติลาตีความหมายของการสื่อสารดังว่าและยอมตกลง โดยขอดินแดนครึ่งหนึ่งของจักรวรรดิโรมันตะวันตกเป็นสินสอดทองหมั้น เมื่อจักรพรรดิวาเล็นติเนียนทราบแผน แทนที่จะทรงสั่งให้ฆ่าโฮโนเรีย พระองค์ก็ทรงสั่งเนรเทศตามคำร้องของของพระราชมารดากาลลา พลาซิเดีย และแล้วก็ทรงส่งพระราชสาส์นไปถึงอัตติลาปฏิเสธความถูกต้องของการขอแต่งงานของโฮโนเรียอย่างแข็งขัน แต่อัตติลาผู้ทรงตั้งใจมานานแล้วที่จะรุกรานโรมก็ทรงส่งราชทูตไปยังราเวนนาเพื่อไปประกาศความบริสุทธิ์ของโฮโนเรีย และยืนยันว่าการขอแต่งงานของโฮโนเรียเป็นสิ่งที่ถูกต้อง และพระองค์จะทรงเดินทางมารับโฮโนเรียผู้ที่ทรงถือว่าเป็นของพระองค์อย่างถูกต้อง ในปี ค.ศ. 451 อัตติลาจึงใช้ข้ออ้างนี้เดินทางเข้ามารุกรานโรมในฐานะ “สามีผู้ถูกทรยศ” แต่โรมรอดตัวมาได้วยความช่วยเหลือของวิซิกอธ  อัตติลาจึงไม่ได้ช่วยโฮโนเรีย และในที่สุดโฮโนเรียก็ถูกส่งตัวกลับโรม แต่จักรพรรดิวาเล็นติเนียนทรงพยายามเลี่ยงข้อครหาโดยมิได้ทรงสั่งให้ประหารชีวิต แต่ก็ไม่ทรงต้องการที่จะเนรเทศโฮโนเรียอีก ในที่สุดโฮโนเรียก็ต้องสมรสกับสมาชิกวุฒิสภาเฟลเวียส บัสซัส เฮอร์คิวลานัสผู้ที่พยายามหลีกเลี่ยงมาตั้งแต่แรก
ดูเพิ่ม

อัตติลา
แหล่งข้อมูลอื่น

Justa Grata Honoria by J. B. Bury
Scheming princess behind Empire's fall - Article from CNN by Mark S. Longo.
จัสติน แกสตัน

| จัสติน แกสตัน |
| --- | --- |
แกสตันในย่านเฟรนซ์ควอร์เตอร์ เมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนาในปี ค.ศ. 2010
เกิด: จัสติน ไมเคิล แกสตัน  (1988-08-12) สิงหาคม 12, 1988 (36 ปี) ไพน์วิลล์, รัฐลุยเซียนา, สหรัฐอเมริกา
อาชีพ: นักแสดง นายแบบ นักร้อง
ปีปฏิบัติงาน: 2008–ปัจจุบัน
คู่สมรส: เมลิสซา ออร์ดเวย์ (สมรส 2012)
บุตร: 2
จัสติน ไมเคิล แกสตัน (อังกฤษ: Justin Michael Gaston;เกิด 12 สิงหาคม ค.ศ. 1988) นักแต่งเพลง นักร้อง นายแบบ และนักแสดงชาวอเมริกัน เคยเป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการแนชวิลล์สตาร์ ฤดูกาลที่ 6
ผลงาน

| ปี | เรื่อง | บท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2011 | Deadly Sibling Rivalry | Police Officer |  |
| 2011 | Escapee | Kyle |  |
| 2012 | Game Change | Levi Johnston |  |
| 2014 | Ice Scream | Mark |  |
| 2014 | The Concerto | Shane |  |
| 2014 | Hollywood Miles | Chad |  |
| 2015 | The Unauthorized Full House Story | John Stamos |  |
| 2016 | Until We Meet Again | Shane |  |
| ปี | เรื่อง | บท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2008 | Nashville Star | Himself | Three episodes; Sixth season contestant |
| 2009 | Glee | Football Player | One episode; "Pilot" |
| 2010 | If I Can Dream | Himself | 18 episodes |
| 2012 | Single Ladies | Gavin | One episode |
| 2013 | The Client List | J. D. Whitman | One episode |
| 2014 | Days of Our Lives | Ben Rogers | 22 episodes |
แหล่งข้อมูลอื่น

จัสติน แกสตัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
จากเหมาถึงโมซาร์ท

| จากเหมาถึงโมซาร์ท |
| --- | --- |
ภาพปกดีวีดีวางจำหน่าย ค.ศ. 2001 เป็นภาพของสเติร์น กับ ฉู่ เหว่ยหลิง
กำกับ: เมอร์เรย์ เลิร์นเนอร์
นักแสดงนำ: ไอแซก สเติร์น เดวิด กอลับ หลี เต๋อลุ่น
กำกับภาพ: เดวิด บริดเจส นิค โนว์แลนด์
ตัดต่อ: ทอม ฮาเนอเคอ
วันฉาย: 31 ธันวาคม ค.ศ. 1979
ความยาว: 114 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: ภาษาอังกฤษ ภาษาจีนกลาง
ข้อมูลจาก IMDb
จากเหมาถึงโมซาร์ท (อังกฤษ: From Mao to Mozart: Isaac Stern in China)  เป็นภาพยนตร์สารคดีโดยเมอร์เรย์ เลิร์นเนอร์ ผู้กำกับชาวอเมริกัน เกี่ยวกับการเผยแพร่วัฒนธรรมตะวันตกเข้าไปในประเทศจีนในช่วงปลายทศวรรษ 1970 หลังสิ้นสุดการปฏิวัติวัฒนธรรม เป็นการติดตามถ่ายทำการเดินทางของไอแซก สเติร์น นักไวโอลินระดับโลก และครูสอนดนตรีที่ได้รับเชิญให้เดินทางท่องเที่ยวไปตามสถานที่ต่างๆ ในประเทศจีน เพื่อ "แลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม" ช่วงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1979 เป็นเวลาสามสัปดาห์   และโดยที่ไม่ได้ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก สเติร์นได้จัดแสดงคอนเสิร์ต บรรยายชั้นเรียนดนตรีคลาสสิก และจัดเวิร์กช็อปให้กับเยาวชนจีนจากเมืองต่างๆ ตามรายทาง
ชื่อภาพยนตร์ "จากเหมาถึงโมซาร์ท" มาจากฉากการพูดคุยกันระหว่างสเติร์น กับหลี เต๋อลุ่น ผู้อำนวยเพลงวงเซ็นทรัลฟิลฮาร์โมนิกออร์เคสตรา เมื่อพบกันครั้งแรก หลีได้วิเคราะห์ดนตรีของโมซาร์ทให้สเติร์นฟัง โดยวิธีการเปรียบเทียบแบบมาร์กซิสต์ของเหมา เจ๋อตง  หลีได้เปิดเผยในบทสัมภาษณ์พิเศษที่รวมอยู่ในดีวีดีฉบับปี 2001 ว่า จริงๆ แล้วเขาไม่ได้คิดอย่างนั้น แต่เนื่องจากบรรยากาศทางการเมืองของจีนในปี 1979 ขณะถ่ายทำภาพยนตร์ ซึ่งปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน ทำให้เขาต้องพูดถึงทุกเรื่องไปในเชิงสนับสนุนลัทธิเหมา
ภาพยนตร์ได้ถ่ายทำการแสดงของไอแซก สเติร์น ร่วมกับหลี เต๋อลุ่น และการฝึกซ้อม สาธิตการเล่นดนตรีของนักดนตรีระดับเยาวชนหลายคน ในเวลาต่อมาสเติร์นได้สนับสนุนให้เด็กหลายคนได้รับการศึกษาในต่างประเทศ และกลายเป็นนักดนตรีคลาสสิกในระดับนานาชาติ เช่น หวัง เจี้ยน (Jian Wang) เด็กชายนักเชลโลวัย 11 ปี  ฉู่ เหว่ยหลิง (Vera Tsu) เด็กหญิงนักไวโอลินวัย 11 ปี  และชุน ผาน (Pan Chun) เด็กชายนักเปียโนวัย 8 ปี
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม ประจำปี 1980  และเข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 1981
หลังการเสียชีวิตของสเติร์นในปี 2001 ได้มีการผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้จำหน่ายในรูปแบบดีวีดี โดยเพิ่มเติมภาพการแสดงดนตรีร่วมกันอีกครั้งของสเติร์นกับหลี เต๋อลุ่น ในยี่สิบปีหลังเหตุการณ์ในภาพยนตร์ พร้อมกับบทสัมภาษณ์สามนักดนตรีเยาวชน ที่มีชื่อเสียงในระดับโลกไปแล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

From Mao to Mozart ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
From Mao to Mozart full version viewable on YouTube.
จังหวัดปกครองตนเองชนชาติคาซัค อีหลี

| จังหวัดอีหลี 伊犁州 ىله وبلىسى ئىلى ئوبلاستى‎ |
| --- | --- |
จังหวัดปกครองตนเองระดับกิ่งมณฑล
จังหวัดปกครองตนเองชนชาติคาซัค อีหลี 伊犁哈萨克自治州 ىله قازاق اۆتونومىيالى وبلىسى ئىلى قازاق ئاپتونوم ئوبلاستى‎
อีหนิง เมืองหลวงของจังหวัดอีหลี
จังหวัดปกครองตนเองอีหลี (สีแดง) ในซินเจียง (สีส้ม)
พิกัด: 43°55′N 81°19′E﻿ / ﻿43.92°N 81.32°E﻿ / 43.92; 81.32
ประเทศ:  จีน
เขตปกครองตนเอง: ซินเจียง
เมืองหลวง: อีหนิง (กุลจา)
การปกครอง
 • ประเภท: จังหวัดปกครองตนเองระดับกิ่งมณฑล
 • องค์กร: สภาประชาชนแห่งจังหวัดปกครองตนเองชนชาติคาซัคอีหลี
 • เลขาธิการพรรค: ชิว ชู่หฺวา (邱树华)
 • ประธานสภาประชาชน: Abdussalam Sadiq
 • ผู้ว่าการ: Qadan Käbenuly
 • ประธานสภาที่ปรึกษาการเมือง: Serikzhan Orynbai
พื้นที่
 • พื้นดิน: 56,381.52 ตร.กม. (21,769.03 ตร.ไมล์)
 • รวมอัลไตและถ่าเฉิง: 268,778.71 ตร.กม. (103,776.04 ตร.ไมล์)
ประชากร (2018)
 • ทั้งจังหวัด: 4,582,500 คน
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัส ISO 3166: CN-XJ-40
จีดีพี (2019): 222.645 พันล้านเหรินหมินปี้ 32.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (รวมอัลไตและถ่าเฉิง)
 - ต่อหัว: 47,390 เหรินหมินปี้ 6,858 ดอลลาร์สหรัฐ (รวมอัลไตและถ่าเฉิง)
จังหวัดปกครองตนเองชนชาติคาซัคอีหลี (จีน: 伊犁哈萨克自治州; อังกฤษ: Ili Kazakh Autonomous Prefecture หรือ Yili) เป็นจังหวัดปกครองตนเองของชนชาติคาซัคในตอนเหนือของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ของประเทศจีน เป็นหนึ่งในห้าจังหวัดปกครองตนเองในซินเจียง โดยมีอีหนิงเป็นเมืองหลวง มีชายแดนติดกับประเทศมองโกเลีย, ประเทศรัสเซีย และ ประเทศคาซัคสถาน ในด้านเหนือด้วยเส้นเขตแดนยาว 2,019 กิโลเมตร ซึ่งจังหวัดปกครองตนเองอีหลีเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญและช่องทางติดต่อกับต่างประเทศทางทิศตะวันตก มีช่องผ่านแดนสำคัญ 9 ด่านได้แก่ โคร์กาช, บาห์คตี และ เจมีไน
จังหวัดปกครองตนเองอีหลีครอบคลุมพื้นที่ 268,591 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 16.18 ของซินเจียง ณ ปี 2018 จังหวัดอีหลีมีประชากรที่ลงทะเบียน (户籍人口) ที่ 4,582,500 คน เป็นชาติพันธุ์ที่ไม่ใช่ฮั่น 2,745,500 คน (หรือประมาณร้อยละ 59.91 ของประชากรที่ลงทะเบียน) มีเขตปกครอง 3 ส่วนคือ เขตปกครองโดยตรงจังหวัดปกครองตนเองอีหลี (直辖区域) มีพื้นที่ 56,622 ตารางกิโลเมตร (ร้อยละ 21.08 ของเขตปกครองทั้งหมดซึ่งรวมถึง 2 จังหวัดที่อยู่ภายใต้การปกครองคือ จังหวัดอัลไต และจังหวัดถ่าเฉิง) มีประชากร 2,930,600 คน (ร้อยละ 63.95 ของประชากรที่ลงทะเบียน).
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของนครอีหนิง (ข้อมูลเฉลี่ย พ> ศ. 2514-2543 ข้อมูลสูงสุด พ.ศ. 2494-2553 ).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอีหนิง (ข้อมูลเฉลี่ย พ> ศ. 2514-2543 ข้อมูลสูงสุด พ.ศ. 2494-2553 ).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอีหนิง (ข้อมูลเฉลี่ย พ> ศ. 2514-2543 ข้อมูลสูงสุด พ.ศ. 2494-2553 ).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอีหนิง (ข้อมูลเฉลี่ย พ> ศ. 2514-2543 ข้อมูลสูงสุด พ.ศ. 2494-2553 ).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอีหนิง (ข้อมูลเฉลี่ย พ> ศ. 2514-2543 ข้อมูลสูงสุด พ.ศ. 2494-2553 ).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอีหนิง (ข้อมูลเฉลี่ย พ> ศ. 2514-2543 ข้อมูลสูงสุด พ.ศ. 2494-2553 ).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอีหนิง (ข้อมูลเฉลี่ย พ> ศ. 2514-2543 ข้อมูลสูงสุด พ.ศ. 2494-2553 ).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอีหนิง (ข้อมูลเฉลี่ย พ> ศ. 2514-2543 ข้อมูลสูงสุด พ.ศ. 2494-2553 ).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอีหนิง (ข้อมูลเฉลี่ย พ> ศ. 2514-2543 ข้อมูลสูงสุด พ.ศ. 2494-2553 ).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอีหนิง (ข้อมูลเฉลี่ย พ> ศ. 2514-2543 ข้อมูลสูงสุด พ.ศ. 2494-2553 ).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอีหนิง (ข้อมูลเฉลี่ย พ> ศ. 2514-2543 ข้อมูลสูงสุด พ.ศ. 2494-2553 ).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอีหนิง (ข้อมูลเฉลี่ย พ> ศ. 2514-2543 ข้อมูลสูงสุด พ.ศ. 2494-2553 ).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอีหนิง (ข้อมูลเฉลี่ย พ> ศ. 2514-2543 ข้อมูลสูงสุด พ.ศ. 2494-2553 ).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครอีหนิง (ข้อมูลเฉลี่ย พ> ศ. 2514-2543 ข้อมูลสูงสุด พ.ศ. 2494-2553 ).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 11.8 (53.2) | 19.6 (67.3) | 27.6 (81.7) | 33.5 (92.3) | 36.0 (96.8) | 36.5 (97.7) | 39.2 (102.6) | 38.3 (100.9) | 37.3 (99.1) | 31.1 (88) | 22.6 (72.7) | 14.5 (58.1) | 39.2 (102.6) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | -2.1 (28.2) | 0.2 (32.4) | 9.0 (48.2) | 20.4 (68.7) | 24.8 (76.6) | 28.5 (83.3) | 31.0 (87.8) | 30.4 (86.7) | 25.8 (78.4) | 18.0 (64.4) | 8.7 (47.7) | 1.3 (34.3) | 16.33 (61.4) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -8.8 (16.2) | -6.2 (20.8) | 2.8 (37) | 12.7 (54.9) | 17.2 (63) | 20.9 (69.6) | 23.1 (73.6) | 22.0 (71.6) | 17.1 (62.8) | 9.5 (49.1) | 2.1 (35.8) | -4.6 (23.7) | 8.98 (48.17) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -15.0 (5) | -12.2 (10) | -2.5 (27.5) | 5.8 (42.4) | 10.2 (50.4) | 14.0 (57.2) | 15.8 (60.4) | 14.1 (57.4) | 9.3 (48.7) | 2.9 (37.2) | -2.8 (27) | -9.5 (14.9) | 2.51 (36.52) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -40.4 (-40.7) | -34.7 (-30.5) | -23.8 (-10.8) | -8.6 (16.5) | -2.3 (27.9) | 3.4 (38.1) | 6.9 (44.4) | 2.8 (37) | -2.8 (27) | -11.7 (10.9) | -37.2 (-35) | -37.2 (-35) | −40.4 (−40.7) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 17.9 (0.705) | 19.1 (0.752) | 20.2 (0.795) | 28.0 (1.102) | 27.2 (1.071) | 28.5 (1.122) | 20.2 (0.795) | 14.2 (0.559) | 14.6 (0.575) | 26.1 (1.028) | 27.8 (1.094) | 25.0 (0.984) | 268.8 (10.583) |
| ความชื้นร้อยละ | 78 | 78 | 70 | 55 | 58 | 59 | 56 | 54 | 57 | 66 | 74 | 78 | 65.3 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 8.1 | 7.6 | 8.1 | 7.6 | 8.6 | 9.1 | 8.1 | 6.2 | 4.4 | 6.7 | 7.4 | 8.3 | 90.2 |
แหล่งที่มา 1: China Meteorological Data Service Center
แหล่งที่มา 2: Weather China (precipitation days 1971-2000)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official site เก็บถาวร 2004-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาจีน)
Official site เก็บถาวร 2018-10-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาคาซัค)
Subdivision info (in Simplified Chinese)
A TALE OF TWO CITIES: NEW MUSEUMS FOR YINING AND URUMQI  "CHINA HERITAGE NEWSLETTER", China Heritage Project, The Australian National University. ISSN 1833-8461. No. 3, September 2005. (Talks about Ili Kazak Autonomous Prefecture Museum in Yining).
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ออสเตรเลีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef 
ทิวทัศน์ในที่ราบหุบเขาอีหลี
จัสท์วอทอิสอิทแดทเมคส์ทูเดส์โฮมส์โซดิเฟรินท์, โซอะพีลลิง?

| Just what is it that makes today's homes so different, so appealing? |
| --- | --- |

ศิลปิน: ริเชิร์ด ฮามิลทัน
ปี: 1956
ประเภท: ภาพปะติด
มิติ: 26 cm × 24.8 cm (10.25 in × 9.75 in)
สถานที่: Kunsthalle Tübingen ทือบิงเงิน
จัสท์วอทอิสอิทแดทเมคส์ทูเดส์โฮมส์โซดิเฟรินท์, โซอะพีลลิง? (อังกฤษ: Just what is it that makes today's homes so different, so appealing?) เป็นภาพปะติดโดยศิลปินชาวอังกฤษริเชิร์ด ฮามิลทัน ภาพปะติดนี้มีขนาด 10.25 นิ้ว (260 มิลลิเมตร) × 9.75 นิ้ว (248 มิลลิเมตร) ปัจจุบันเป็นหนึ่งในงานสะสมของพิพิธภัณฑ์ Kunsthalle Tübingen ในเมืองทือบิงเงิน ประเทศเยอรมนี งานชิ้นนี้เป็นงานชิ้นแรกของศิลปะประชานิยมที่ได้รับสถานะเป็นสัญลักษณ์ (iconic)
ประวัติศาสตร์

Just what is it that makes today's homes so different, so appealing? สร้างสรรค์ขึ้นในปี 1956 เพื่อเป็นแค็ตตาล็อกสำหรับงานจัดแสดง ดิสอิสทูมอร์โรว ในลอนดอน ประเทศอังกฤษ ที่ซึ่งผลิตซ้ำในรูปขาวดำ และปรากฏในโปสเตอร์ของงานจัดแสดง ฮามิลทันและจอห์น แม็กเฮล กับ จอห์น โวล์กเคอร์ ยังร่วมกันสร้างวรรค์ผลงานในห้องที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในนิทรรศการ
ที่มา

ข้อมูลจากบทความในปี 2007 โดยนักประวัติศาสตร์ศิลป์ จอห์น-พอล สตอเนิร์ด (John-Paul Stonard) ภาพปะติดนี้ประกอบด้วยภาพที่นำมาจากนิตยสารอเมริกันเป็นหลัก ภาพพื้นหลังหลักคือภาพห้องนั่งเล่นที่เป็นภาพโฆษณาใน เลดีส์โฮมเจอร์นอล ให้กับอาร์มสตรอง ฟลอส์ (Armstrong Floors) ชื่อของงานปะติดนี้ยังนำมาจากคำกอปปีของโฆษณาชิ้นนี้ที่ว่า "Just what is it that makes today's homes so different, so appealing? Open planning of course—and a bold use of color." นักเพาะกล้ามที่ปรากฏคือเออร์วิน "ซาโบ" โคซเซวสกี ผู้ชนะเลิศการประกวดมิสเตอร์แอลเอ (Mr. L.A.) ในปี 1954 และนำมาจากนิตยสาร Tomorrow's Man ฉบับเดือนกันยายน 1954 ศิลปิน โจ แบร์ ผู้ซึ่งในวัยเยาวชนเคยโพสท่าสำหรับการถ่ายภาพลงในนิตยสารวาบหวิว อ้างว่าเธอคือผู้หญิงบนโซฟา อย่างไรก็ตาม นิตยสารที่มาของภาพนี้ยังไม่ได้รับการระบุ บันไดนำมาจากภาพถ่ายผลิตภัณฑ์ชุดใหม่ของ ฮูเวอร์ โมเดล "คอนสเตลเลชัน" และนำมาจากนิตยสารฉบับเดียวกันกับอาร์มสตรองฟลอส์ คือ Ladies Home Journal เดือนมิถุนายน 1955 ภาพปกของศิลปิน แจ็ค เคอร์บีให้กับ "Young Romance" นำมาจากโฆษณาให้กับนิตยสารที่มีในฉบับร่วม Young Love (ฉบับที่ 15, ปี 1950). โทรทัศน์นั้นเป็นรุ่นสโตรมบวร์ก-คาร์ลสัน นำมาจากโฆษณาฉบับปี 1955 ฮามิลทันเองกล่าวว่าพรมนั้นนำมาจากภาพถ่ายแสดงฝูงชนบนชายหาดวิทลีย์เบย์ ภาพของโลกได้มาจากนิตยสาร Life Magazine (กันยายน 1955) ชายยุควิกตอเรียในภาพยังไม่ได้รับการระบุว่าเป็นใคร ส่วนวารสารบนเก้าอี้เป็นฉบับหนึ่งของ The Journal of Commerce ซึ่งก่อตั้งโดยผู้ริเริ่มก่อตั้งเดอะเทเลกราฟ แซมวล เอฟ. บี. มอร์ส เครื่องอัดเทปเป็นรุ่น Boosey & Hawkes "Reporter" ผลิตในประเทศอังกฤษ แต่ยังไม่สามารถระบุที่มาภาพได้ และวิวที่ปรากฏนอกหน้าต่างนั้นเป็นภาพถ่ายที่มีการผลิตซ้ำอย่างแพร่หลายของด้านนอกของโรงภาพยนตร์แห่งหนึ่งในปี 1927 และยังไม่พบที่มาของภาพ
จาระบี

จาระบี (อังกฤษ: grease) เป็นสารหล่อลื่นลักษณะกึ่งของแข็ง
ทำจากน้ำมันปิโตรเลียมหรือน้ำมันพืชผ่านปฏิกิริยากับด่างในลักษณะเดียวกับสบู่
มีจุดเด่นที่จะเหนียวข้นเมื่ออยู่ในสภาพปกติ แต่จะไหลสะดวกเหมือนน้ำมันหล่อลื่นเมื่ออยู่ในสภาวะที่มีการเสียดสี,
จึงนิยมใช้หล่อลื่นเครื่องจักรที่ไม่สามารถหยอดน้ำมันได้บ่อย หรือใช้ในจุดที่ลักษณะกลไกไม่เอื้อต่อการขังน้ำมันหล่อลื่น
จักรพรรดิโลทาร์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

| จักรพรรดิโลทาร์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- |

ครองราชย์: โรมันอันศักดิ์สิทธิ์: ค.ศ. 1133 - ค.ศ. 1137 เยอรมนี: ค.ศ. 1125 - ค.ศ. 1137 อิตาลี: ค.ศ. 1128 - ค.ศ. 1137 อาร์ล: ค.ศ. 1125 - ค.ศ. 1137 แซกโซนี: ค.ศ. 1106 - ค.ศ. 1137
รัชกาลก่อนหน้า: จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รัชกาลถัดไป: จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ประสูติ: ค.ศ. 1075 โรม ในประเทศอิตาลี
สวรรคต: 4 ธันวาคม ค.ศ. 1137 โรม ในประเทศอิตาลี
จักรพรรดิโลทาร์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ราชวงศ์: ซุพลินบวร์ค
พระราชบิดา: เก็พฮาร์ทแห่งซุพลินบวร์ค
จักรพรรดิโลทาร์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือ จักรพรรดิโลทาร์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (อังกฤษ: Lothair III, Holy Roman Emperor; ค.ศ. 1075 – 4 ธันวาคม ค.ศ. 1137) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งตระกูลซุพลินบวร์ค ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1133 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1137 พระองค์เป็นพระราชโอรสของเก็พฮาร์ทแห่งซุพลินบวร์ค
ดยุคแห่งซัคเซิน

โลทาร์เป็นบุตรชายของเก็พฮาร์ท เคานต์แห่งซุพลินบวร์ค ประสูติไม่กี่วันก่อนหน้าที่พระบิดาจะถูกสังหารในสมรภูมิเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1075 พระองค์สืบทอดดินแดนอันกว้างใหญ่ไพศาลบริเวณเฮ็ล์มชเต็ทในซัคเซิน และในปี ค.ศ. 1088 ทรงมีส่วนร่วมในการก่อจลาจลต่อจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
การแต่งงานในปี ค.ศ. 1088 กับริชเช็นท์ซา ทายาทของทั้งตระกูลนอร์ทไฮม์และตระกูลเบราน์ชไวค์ ทำให้โลทาร์กลายเป็นขุนนางผู้ทรงอำนาจในซัคเซินและเป็นเจ้าชายที่ร่ำรวยที่สุดในเยอรมนีเหนือ
ด้วยการสนับสนุนจากกษัตริย์เยอรมัน พระเจ้าไฮน์ริชที่ 5 ให้ต่อกรกับพระบิดาของพระองค์ จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 ในปี ค.ศ. 1104 ทำให้โลทาร์ได้รับการแต่งตั้งจากพระเจ้าไฮน์ริชที่ 5 ให้เป็นดยุคแห่งซัคเซินเมื่อดยุคมักนุส ดยุคคนสุดท้ายของตระกูลบิลุง เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1106
กษัตริย์แห่งเยอรมนี

แนวคิดที่จะตั้งตนเป็นอิสระของโลทาร์ไม่นานก็ทำให้พระองค์ขัดแย้งกับกษัตริย์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1112 ถึงปี ค.ศ. 1115 พระองค์มีส่วนร่วมในการก่อกบฏต่อพระเจ้าไฮน์ริชเป็นช่วงๆ และกองกำลังของพระองค์ปราบกษัตริย์ได้ที่สมรภูมิเว็ลเฟิสฮ็อลทซ์ในปี ค.ศ. 1115
ในปี ค.ศ. 1125 พระเจ้าไฮน์ริชที่ 5 สิ้นพระชนม์ โลทาร์ได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์เยอรมันและได้รับการสวมมงกุฎที่อาเคิน สงครามกลางเมืองระหว่างผู้สนับสนุนโลทาร์กับทายาทของตระกูลโฮเอินชเตาเฟิน สองพระอนุชา ค็อนราทและฟรีดริช ดยุคแห่งสเวเบีย อุบัติขึ้น ในปี ค.ศ. 1127 ค็อนราทได้รับเลือกจากสมัครพรรคพวกให้เป็นกษัตริย์ การแตกพ่ายของฐานที่มั่นของชาวโฮเอินชเตาเฟิน เนือร์นแบร์ค และชไปเออร์ ในอีกสองปีต่อมาทำให้การต่อต้านอันทรงประสิทธิภาพจบสิ้นลง แม้ชาวโฮเอินชเตาเฟินจะดิ้นรนต่อสู้อยู่อีกหลายปี ขณะที่ค็อนราทก็ครองตำแหน่งจอมปลอมของพระองค์ต่อไป
จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

ในปี ค.ศ. 1130 สองผู้ท้าชิงตำแหน่งประสันตะปาปาที่เป็นอริกันร้องขอการสนับสนุนจากโลทาร์ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1131 โลทาร์ต้อนรับพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 2 ที่ลีแยฌและร่วมเดินทางไปด้วยกัน พระองค์เดินทัพเข้าสู่อิตาลีในปี ค.ศ. 1132–1133 แม้พื้นที่ส่วนหนึ่งของโรมจะอยู่ในกำมือของอานาเคลตุส โลทาร์ได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1133 จากนั้นพระองค์ได้รับที่ดินศักดินาจากพระสันตะปาปาเป็นทรัพย์สินที่ดินอันกว้างใหญ่ไพศาลของมาทิลดาแห่งตอสคานา
ในปี ค.ศ. 1134 หลังกลับไปเยอรมนี โลทาร์กลับไปทำศึกกับชาวโฮเอินชเตาเฟินอีกครั้ง ไม่นานฟรีดริชแห่งโฮเอินชเตาเฟินก็ยอมจำนน สันติภาพถูกประกาศที่เทศกาลถือศีลอดในบัมแบร์ค (เดือนมีนาคม ค.ศ. 1135) ทำให้สเวเบียกลับมาเป็นของฟรีดริชอีกครั้ง ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1135 ค็อนราทสงบศึกกับโลทาร์ภายใต้เงื่อนไขด้านการผ่อนปรนแบบเดียวกัน
โลทาร์ยังส่งเสริมการขยายอำนาจของชาวเยอรมันและเผยแผ่ศาสนาคริสต์เข้าไปในอาณาบริเวณทางตะวันออกของเอ็ลเบอ ในปี ค.ศ. 1135 พระเจ้าอีริคที่ 2 แห่งเดนมาร์กประกาศตนเป็นข้าราชบริพารของจักรพรรดิโลทาร์ และเจ้าชายโปแลนด์ เจ้าชายโบเลสสวาฟที่ 3 สัญญาว่าจะจ่ายบรรณาการและได้รับโปเมอราเนียและรุยเงินเป็นที่ดินศักดินาของเยอรมนี
การสิ้นพระชนม์

ข้อตกลงกับจักรพรรดิไบเซนไทน์จอห์นคอมเนนุสส่งผลให้โลทาร์ลงมือออกเดินทางไปสู้รบในอิตาลีเป็นครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1136–1137 ทรงผลักดันกองกำลังของรอเจอร์ที่ 2 แห่งซิซิลีออกไปจากพื้นที่ทางใต้ของคาบสมุทรอิตาลี
พระองค์สิ้นพระชนม์ระหว่างเดินทางกลับเยอรมนีขณะกำลังข้ามเทือกเขาแอลป์เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1137 ศพของพระองค์ถูกต้มเพื่อยับยั้งการเน่าสลาย กระดูกถูกพาไปที่โบสถ์อารามของนักบุญปีเตอร์และนักบุญพอลในเคอนิงสลัตทาร์ที่ทรงบริจาคเงินให้ในฐานะโบสถ์ที่จะใช้ฝังพระศพและที่ทรงวางศิลาฤกษ์ในปี ค.ศ. 1135
ทายาท

ราชวงศ์ซุพลินบวร์คนั้นอยู่ได้ไม่นาน โลทาร์กับพระมเหสี ริชเช็นท์ซาแห่งนอร์ทไฮม์ มีพระโอรสธิดาที่มีชีวิตรอดเพียงคนเดียวคือพระธิดาที่มีชื่อว่าแกร์ทรูเดอ ประสูติเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1115 เพื่อให้ตระกูลเวล์ฟสนับสนุนเลือกพระองค์เป็นกษัตริย์ โลทาร์จับแกร์ทรูดแต่งงานกับไฮน์ริชที่ 10 ดยุคแห่งบาวาเรีย เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1127 ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคนคือไฮน์ริชสิงห์
หลังการสิ้นพระชนม์ของโลทาร์ในปี ค.ศ. 1137 ค็อนราทจากตระกูลโฮเอินชเตาเฟินได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์ในชื่อค็อนราทที่ 3 แห่งเยอรมนี เมื่อไฮน์ริชผู้หยิ่งทะนง พระชามาดาและทายาทของโลทาร์และเจ้าชายผู้ทรงอำนาจที่สุดในเยอรมนีซึ่งถูกมองข้ามจากการเลือกตั้งไม่ยอมรับกษัตริย์คนใหม่ พระเจ้าค็อนราทที่ 3 จึงริบอาณาเขตทั้งหมดของเขา
พระอิสริยยศ

จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1133–1137)
พระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนี (ค.ศ. 1125–1137)
พระมหากษัตริย์แห่งอิตาลี (ค.ศ. 1128–1137)
พระมหากษัตริย์แห่งอาร์ล (ค.ศ. 1125–1137)
ดยุกแห่งซัคเซิน (ค.ศ. 1133–1137)
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิเยอรมัน
| ด ค กพระเจ้าแผ่นดินเยอรมัน |
| --- | --- | --- |
| อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก ในจักรวรรดิการอแล็งเฌียง (843–911) |  ลูทวิชที่ 2  คาร์โลมัน  ลูทวิชที่ 3  คาร์ลที่ 3  อาร์นุลฟ  ลูทวิชที่ 4  |  |
| อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก (911–962) |  คอนราดที่ 1  ไฮน์ริชที่ 1  ออทโทที่ 1  |  |
| ราชอาณาจักรเยอรมนี ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (843–1806) |  ออทโทที่ 1  ออทโทที่ 2  ออทโทที่ 3  ไฮน์ริชที่ 2  คอนราดที่ 2  ไฮน์ริชที่ 3  ไฮน์ริชที่ 4  ไฮน์ริชที่ 5  โลทาร์ที่ 3  คอนราดที่ 3  ฟรีดริชที่ 1  ไฮน์ริชที่ 6  ฟิลิป  ออทโทที่ 4  ฟรีดริชที่ 2  คอนราดที่ 4  รูดอล์ฟที่ 1  อดอล์ฟ  อัลเบร็คท์ที่ 1  ไฮน์ริชที่ 7  ลูทวิชที่ 4  คาร์ลที่ 4  เวนสเลาส  รูเปิร์ต  ซีกิสมุนด์  อัลเบร็คท์ที่ 2  ฟรีดริชที่ 3  มักซีมีเลียนที่ 1  คาร์ลที่ 5  แฟร์ดีนันด์ที่ 1  มักซีมีเลียนที่ 2  รูดอล์ฟที่ 2  มัททีอัส  แฟร์ดีนันด์ที่ 2  แฟร์ดีนันด์ที่ 3  เลโอโปลด์ที่ 1  โยเซฟที่ 1  คาร์ลที่ 6  คาร์ลที่ 7  ฟรันซ์ที่ 1  โยเซฟที่ 2  เลโอโปลด์ที่ 2  ฟรันทซ์ที่ 2  |  |
| สมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ (1806–1813) |  นโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมัน (1815–1848) |  ฟรันทซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย  แฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย  |  |
| จักรวรรดิเยอรมัน (1848/1849) |  อาร์ชดยุกโยฮันน์แห่งออสเตรีย (สำเร็จราชการ)  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมัน (1850–1866) |  ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย-ฮังการี  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ (1867–1871) |  วิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย  |  |
| จักรวรรดิเยอรมัน (1871–1918) |  วิลเฮ็ล์มที่ 1  ฟรีดริชที่ 3  วิลเฮ็ล์มที่ 2  |  |
| อ้างสิทธิ |  วิลเฮ็ล์มที่ 2  วิลเฮ็ล์มที่ 3  ลุยส์ แฟร์ดีนันด์  เกออร์ค ฟรีดริช  |  |
| ด ค กจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- | --- |
| จักรวรรดิการอแล็งเฌียง | คาร์ลที่ 1 มหาราช · ลูทวิชที่ 1 · โลทาร์ที่ 1 · ลูทวิชที่ 2 · คาร์ลที่ 2 · คาร์ลที่ 3 · กวีโด · แลมเบิร์ต · อาร์นัฟ · ลูทวิชที่ 3 · เบอร์เรนการ์ | ตราประจำพระองค์ของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ | ออทโทมหาราช · ออทโทที่ 2 · ออทโทที่ 3 · ไฮน์ริชที่ 2 · คอนราดที่ 2 · ไฮน์ริชที่ 3  · ไฮน์ริชที่ 4 · ไฮน์ริชที่ 5 · โลทาร์ที่ 3 · ฟรีดริชที่ 1 · ไฮน์ริชที่ 6 · ออทโทที่ 4 · ฟรีดริชที่ 2 · ไฮน์ริชที่ 7 · ลูทวิชที่ 4 · คาร์ลที่ 4 · ซิกิสมุนด์ · ฟรีดริชที่ 3 · มักซีมีเลียนที่ 1 · คาร์ลที่ 5 · แฟร์ดีนันด์ที่ 1 · มักซีมีเลียนที่ 2 · รูดอล์ฟที่ 2 · มัททีอัส · แฟร์ดีนันด์ที่ 2 · แฟร์ดีนันด์ที่ 3 · เลโอโปลด์ที่ 1 · โยเซฟที่ 1 · คาร์ลที่ 6 · คาร์ลที่ 7 · ฟรันซ์ที่ 1 · โยเซฟที่ 2 · เลโอโปลด์ที่ 2 · ฟรันทซ์ที่ 2 | ตราประจำพระองค์ของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
ภาพวาดของโลทาร์ใน โกแด็กส์แอแบร์ฮาร์ดี อารามฟุลดา ปี ค.ศ. 1150/60
สถานที่ฝังศพของจักรพรรดิโลทาร์ที่ 2 ไคซาร์โดม ในเคอนิชส์ลุทเทอร์ ก่อตั้งโดยจักรพรรดิในปี ค.ศ. 1135