stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลบาโงยซิแน
เขตการปกครอง

ตำบลบาโงยซิแน แบ่งเขตการปกครองเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
| หมู่ที่ | ชื่อหมู่บ้าน | จำนวนครัวเรือน | ประชากร |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | บ้านบาโงยซิแน | 238 | 1,433 |
| 2 | บ้านบูเก๊ะ | 249 | 1,222 |
| 3 | บ้านลีมาปูโร๊ะ | 217 | 1,280 |
| 4 | บ้านโปโฮ (กำปงโฮ) | 136 | 765 |
| 5 | บ้านซีเยาะ | 220 | 1,214 |
| 6 | บ้านลูรง | 179 | 1,124 |
| รวม | รวม | 1,239 | 7,038 |
ธงชาติชาด

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ   
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 6 พฤศจิกายน 1959; 64 ปีก่อน (1959-11-06)
ลักษณะ: ธงไตรรงค์ที่มีลักษณะประกอบด้วยแถบสีน้ำเงิน สีเหลือง และสีแดง เรียงจากด้านคันธงไปยังด้านปลายธง
 
ธงชาติสาธารณรัฐชาด มีลักษณะเป็นธงสามสีสามแถบอย่างธงชาติฝรั่งเศส กล่าวคือ แต่ละแถบแบ่งตามแนวตั้งและมีความกว้างเท่ากัน ประกอบด้วยแถบสีน้ำเงิน สีเหลือง และสีแดง เรียงจากด้านคันธงไปยังด้านปลายธง ลักษณะโดยรวมของธงนี้พ้องกับธงชาติโรมาเนียเกือบทุกประการ ธงนี้เริ่มใช้มาตั้งแต่เมื่อชาดเป็นสาธารณรัฐปกครองตนเองและได้รับเอกราชในปี พ.ศ. 2503 และแม้ว่าประเทศจะต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงภายในอีกหลายครั้ง แต่แบบธงชาติชาดก็ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงเลยมาจนถึงทุกวันนี้
เหตุที่ประเทศใช้ธงสามแถบอย่างนี้ ก็เนื่องจากได้รับอิทธิพลการออกแบบธงจากฝรั่งเศส ซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคมของชาดมาก่อน ส่วนแถบสีในธงนี้จัดเป็นสีพันธมิตรแอฟริกา
ความหมายของสีธงชาติชาดมีดังนี้
สีน้ำเงิน หมายถึงท้องฟ้า ความหวัง และสายน้ำ
สีเหลือง หมายถึงดวงอาทิตย์และทะเลทราย
สีแดง หมายถึงความก้าวหน้า เอกภาพ ความเสียสละ และเลือดที่หลั่งเพื่อเอกราชของชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติชาด ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
'Identical flag' causes flap in Romania (BBC News)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย
ตุลาคม พ.ศ. 2559

ตุลาคม พ.ศ. 2559 เป็นเดือนที่ 10 ของปี พ.ศ. 2559 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน

| ด ค กเหตุการณ์เดือนอื่น |
| --- | --- |
พ.ศ. 2567:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2566:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2565:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2564:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2563:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2562:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2561:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2560:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2559:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2558:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2557:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2556:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2555:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2554:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2553:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2552:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2551:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2550:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2549:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2548:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2547:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2546:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม
ธงชาติจิบูตี

| --- | --- |


Drapeau National   علم الوطني ("ธงชาติ")
การใช้: ธงชาติ   
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 27 มิถุนายน 1977; 47 ปีก่อน (1977-06-27)
ลักษณะ: ธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งครึ่งเป็นแถบสีฟ้าและสีเขียวตามแนวนอน ที่ด้านคันธงแบ่งเป็นช่องสามเหลี่ยมพื้นสีขาว ภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีแดง 1 ดวงอยู่ตรงกลาง
 
ธงชาติจิบูตี เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 4 ส่วน ยาว 7 ส่วน  ภายในแบ่งครึ่งเป็นแถบสีฟ้าและสีเขียวตามแนวนอน ที่ด้านคันธงแบ่งเป็นช่องสามเหลี่ยมพื้นสีขาว ภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีแดง 1 ดวงอยู่ตรงกลาง ธงนี้มีที่มาจากธงของสันนิบาตประชาชนแอฟริกาเพื่อเอกราช (Ligue Populaire Africaine pour l'Independance - LPAI) ซึ่งเป็นขบวนการเรียกร้องเอกราชของจิบูตี และได้รับรองเป็นธงชาติเมื่อปี พ.ศ. 2520 โดยชักขึ้นครั้งแรกในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 อันเป็นวันประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส
ในธงนี้ สีฟ้าหมายถึงทะเล ท้องฟ้า และชาวอิซซา (Issa) สีเขียวหมายถึงโลกและชาวอาฟาร์ (Afar) ซึ่งนับถือศาสนาอิสลาม สีขาวหมายถึงสันติภาพ ทั้งสามสีข้างต้นคือสีประจำขบวนการสันนิบาตประชาชนแอฟริกาเพื่อเอกราช ดาวสีแดงหมายถึงเอกภาพแห่งชาวโซมาลี ซึ่งอาศัยในดินแดนต่างๆ 5 แห่ง ได้แก่ บริติชโซมาลีแลนด์ (ต่อมาคือประเทศโซมาเลีย) อิตาเลียนโซมาลีแลนด์ (ปัจจุบันคือส่วนหนึ่งของโซมาเลีย) เฟรนซ์โซมาลีแลนด์ (ที่ตั้งของประเทศจิบูตีในปัจจุบัน) โอกาเดน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเอธิโอเปีย) และภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเคนยา
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติจิบูตี ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย
บึงสีไฟ

| บึงสีไฟ |
| --- | --- |
รูปปั้นพญาชาลวัน
บึงสีไฟแสดงแผนที่จังหวัดพิจิตรบึงสีไฟแสดงแผนที่ประเทศไทย
ที่ตั้ง: ภาคกลางตอนบน
พิกัด: 16°25′29.154″N 100°19′56.892″E﻿ / ﻿16.42476500°N 100.33247000°E﻿ / 16.42476500; 100.33247000
ชนิด: ทะเลสาบรูปแอก
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: แม่น้ำน่าน
ประเทศในลุ่มน้ำ: ประเทศไทย

พื้นที่พื้นน้ำ: 8.624 ตารางกิโลเมตร (5,390 ไร่)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 1.5–2 m (4–6 ft)
ความลึกสูงสุด: 2 m (6 ft)

เมือง: ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร
บึงสีไฟ เป็นแหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่ของประเทศไทย ตั้งอยู่ในจังหวัดพิจิตร โดยเป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่เป็น อันดับห้าของประเทศ รองจาก บึงบอระเพ็ด ทะเลสาบหนองหาน บึงละหานและ กว๊านพะเยา ตามลำดับ โดยบึงสีไฟมีเนื้อที่ 5,390 ไร่ ซึ่งลดลงมาภายหลังจากการสร้างเขื่อนสิริกิติ์ ที่เดิมบึงสีไฟมีเนื้อที่มากกว่า 10,000 ไร่ บึงสีไฟเป็นแหล่งเพาะพันธุ์สัตว์น้ำจืด แหล่งอาศัยของนกหลายชนิด และยังเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจที่สำคัญของจังหวัดพิจิตรด้วย บึงสีไฟเป็นทะเลสาบรูปแอก ซึ่งเกิดจากแม่น้ำน่าน
บึงสีไฟถือได้ว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งแรกของจังหวัดพิจิตร ซึ่งตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมือง อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพิจิตรไปทางทิศตะวันตกเพียง 1 กิโลเมตร บึงแห่งนี้มีอาณาเขตติดต่อกับ 4 ตำบลในอำเภอเมืองพิจิตร ได้แก่ ตำบลท่าหลวง ตำบลโรงช้าง ตำบลคลองคะเชนทร์ และตำบลเมืองเก่า บึงมีความลึกเฉลี่ยประมาณ 1.5–2 เมตร ซึ่งถือว่าไม่ลึกมากนัก
ภายในบริเวณบึงสีไฟ

มีจุดที่น่าสนใจหลายแห่ง ดังนี้
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ พิจิตร สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เนื่องในวโรกาสพระชนมายุครบ 80 พรรษา เมื่อ พ.ศ. 2527 มีเนื้อที่ 170 ไร่ เป็นสวนพักผ่อนริมบึงสีไฟ มีสะพานทอดลงน้ำสู่ศาลาใหญ่ที่จัดไว้เป็นที่พักผ่อน นักท่องเที่ยวนิยมมาให้อาหารปลาและชมอาทิตย์อัสดง
รูปปั้นพญาชาลวัน ตามตำนานเรื่องไกรทอง ที่เล่าว่ามีจระเข้ใหญ่ชื่อพญาชาลวัน เคยอาละวาดกินผู้คน และในที่สุดถูกไกรทองปราบลง รูปปั้นดังกล่าวตั้งอยู่ที่ด้านหน้าของบึงสีไฟ จัดสร้างเป็นอาคารขนาดย่อม มีความยาวถึง 38 เมตร กว้าง 6 เมตร สูง 5 เมตร ภายในตัวจระเข้นี้ทำเป็นห้องประชุมขนาด 25-30 ที่นั่ง และยังเป็นรูปปั้นจระเข้ที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย
สถานแสดงพันธุ์ปลาเฉลิมพระเกียรติ หรือที่นิยมเรียกกันว่า ศาลาเก้าเหลี่ยม เป็นอาคารรูปดาวเก้าแฉก ยื่นลงไปในบึงสีไฟ ภายในประกอบด้วยตู้แสดงพันธุ์ปลามากกว่า 20 ชนิด และมีการสับเปลี่ยนชนิดของปลาเป็นประจำ นอกจากนั้นตรงส่วนกลางของอาคารยังทำเป็นช่องเปิด สำหรับชมปลาในบึงสีไฟ ซึ่งมีพันธุ์ปลาชนิดต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก  สถานแสดงพันธุ์ปลาเฉลิมพระเกียรติ อยู่ในความดูแลของ ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืดพิจิตร
ศาลากลางน้ำ คือศาลาที่ตั้งอยู่บนบึงสีไฟ มีทั้งหมด 4 ศาลา นักท่องเที่ยวนิยมมาให้อาหารสัตว์น้ำบนศาลาแห่งนี้ โดยเฉพาะศาลาใหญ่ และยังใช้เป็นคูหาเลือกตั้งของจังหวัดพิจิตรอีกด้วย
บ่อจระเข้ ในบริเวณเขตบึงสีไฟยังมีบ่อจระเข้ตั้งอยู่ด้วย โดยมีบ่อจระเข้ถึง 2 บ่อ คือ บ่อเก่า และบ่อใหม่ ซึ่งปัจจุบันบ่อจระเข้เก่าซึ่งมีขนาดเล็กได้ถูกยกเลิกการใช้งานไปแล้ว เพราะมีการสร้างบ่อจระเข้ใหม่ขึ้นมาแทนที่มีขนาดใหญ่มากขึ้นในบริเวณเขตบึงสีไฟเช่นเดียวกัน
ภาพวาดพญาชาละวัน และภาพวาดน้ำตก เป็นงานศิลปะบนพื้นดิน เพื่อให้ถ่ายภาพให้เหมือนภาพสถานที่จริงแบบสามมิติ
สนามจักรยานสราญจิตมงคลสุข รอบบึงสีไฟ มีความยาวทั้งสิ้น 10.28 กิโลเมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

บึงสีไฟ เก็บถาวร 2010-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์จังหวัดพิจิตร
บึงสีไฟจากเว็บกาญจนาภิเษก เก็บถาวร 2009-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตุลาคม พ.ศ. 2566

ตุลาคม พุทธศักราช 2566 เป็นเดือนที่ 10 ของปี พ.ศ. 2566 วันแรกของเดือนเป็นวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอังคาร
สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน

| ด ค กเหตุการณ์เดือนอื่น |
| --- | --- |
พ.ศ. 2567:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2566:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2565:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2564:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2563:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2562:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2561:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2560:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2559:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2558:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2557:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2556:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2555:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2554:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2553:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2552:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2551:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2550:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2549:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2548:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2547:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2546:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม
นุสรา สุขหน้าไม้

| นุสรา สุขหน้าไม้ |
| --- | --- |
เกิด: 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 นุสรา สุขหน้าไม้
เสียชีวิต: 27 ตุลาคม พ.ศ. 2561 (32 ปี) เลสเตอร์ ประเทศอังกฤษ
บิดา: วีรโรจน์ สุขหน้า​ไม้
มารดา: สำเริง สุขหน้าไม้
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2549 - 2556
สังกัด: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 (2549–2554)
นุสรา สุขหน้าไม้ ชื่อเล่น จุ๋ม (6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 -  27 ตุลาคม พ.ศ. 2561) เป็นคนตำบลคลองสี่ อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี อดีตนักแสดงสังกัด สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เป็นรองมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สปี พ.ศ. 2548
ประวัติ

จุ๋ม นุสรา สุขหน้าไม้ เป็นบุตรีคนเดียวของนายวีรโรจน์ กับ นางสำเริง สุขหน้าไม้
นุสราเสียชีวิตจากเหตุเฮลิคอปเตอร์สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตีตก พ.ศ. 2561
การศึกษา

ประถมศึกษา โรงเรียนทิพพากรวิทยาการ
มัธยมศึกษา โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย รังสิต
ปริญญาตรี  คณะนิเทศศาสตร์ เอกสาขาประชาสัมพันธ์ โทสาขาการโรงแรม มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2549 | ปิ่นมุก | บุษบา |
| 2550 | ชุมแพ | ดวงพร |
| 2551 |  ทอง 9 | มายด์ |
| 2552 | เมียหลวง | นงคราญ (รับเชิญ) |
| 2554 |  หอบรักมาห่มป่า | แสงเพชร (รับเชิญ) |
| 2556 |  อาญารัก  | บุหลัน (รับเชิญ) |
รางวัลที่ได้รับ

รองชนะเลิศอันดับ 1 มิสทีนไทยแลนด์ปี พ.ศ. 2545
รองชนะเลิศอันดับ 2 มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สปี พ.ศ. 2548
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชนปี พ.ศ. 2548
ผาหินช้าง

ผาหินช้างที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ
ผาหินช้าง เป็นหน้าผาหินบะซอลต์รูปช้างที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ตั้งอยู่บนเกาะไฮเม่ในหมู่เกาะแวสต์มานาเอย์ยาร์ ผานี้เป๋นผาหินบะซอลต์ที่เกิดจากการปะทุของภูเขาไฟเอลเฟล
หน้าผานี้มีชื่อเสียงจากลักษณะที่คล้ายกับหัวของช้างที่มีงวงจมอยู่ในน้ำ
ผิน คิ้วคชา

ผิน คิ้วคชา หรือ ผิน คิ้วไพศาล (เกิด 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 - )  นักธุรกิจชาวไทย เจ้าของภูเก็ตแฟนตาซี และซาฟารีเวิลด์  นอกจากนี้ยังเป็นนักธุรกิจการเงิน เป็นเจ้าของบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ แอ๊ดคินซัน  และบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ เฟิสท์ทรัสต์ ที่ถูกกระทรวงการคลังสั่งปิดกิจการเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2527
นายผินเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน จบชั้นมัธยมปลายภาษาจีน จากโรงเรียนสหคุณวิทยา จากนั้นจบสาขาการบัญชีและกฎหมาย จากโรงเรียนกรุงเทพการบัญชีวิทยาลัย และปริญญาตรี คณะศิลปศาสตร์ รัฐศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง และในปี พ.ศ. 2554 ได้รับพระราชทานปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ครั้นทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯสยามมกุฏราชกุมาร สาขาวิชาศิลปะการจัดการแสดง คณะมนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต
นายผินมีภรรยาสองคน คือ สุเนตร คิ้วคชา และ อาภา เตชะรัตนไชย มีบุตร 9 คน คือ โสภิดา เชิดชัย กิตติกร คิ้วคชา (ดูแลกิจการภูเก็ตแฟนตาซี) อัมพรศรี คิ้วคชา ธนะ คิ้วคชา (ดูแลกิจการบางกอกฟาร์ม) สมหวัง คิ้วคชา อำนาจ คิ้วคชา  ฤทธิ์ คิ้วคชา (ดูแลกิจการไอศครีมสฟรี) เดช คิ้วคชา ดวง คิ้วคชา
ตำบลน้ำโสม

| ตำบลน้ำโสม |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Nam Som
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: อุดรธานี
อำเภอ: น้ำโสม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 162 ตร.กม. (63 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 4,485  คน
 • ความหนาแน่น: 27.68 คน/ตร.กม. (71.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 41210
รหัสภูมิศาสตร์: 411802
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลน้ำโสม เป็นตำบลหนึ่งในเจ็ดตำบลของอำเภอน้ำโสม จังหวัดอุดรธานี เดิมครอบคลุมทุกตำบลของอำเภอน้ำโสมและอำเภอนายูง ขึ้นกับอำเภอบ้านผือ
ประวัติ

วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2496 ตั้งตำบลนายูง แยกออกจากตำบลน้ำโสม
วันที่ 4 ตุลาคม 2509 ตั้งตำบลหนองแวง แยกออกจากตำบลน้ำโสม
วันที่ 12 พฤษภาคม 2512 แยกพื้นที่ตำบลน้ำโสม ตำบลหนองแวง และตำบลนายูง อำเภอบ้านผือ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอน้ำโสม และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอบ้านผือ
วันที่ 6 ตุลาคม 2513 ตั้งตำบลนางัว แยกออกจากตำบลหนองแวง และตำบลน้ำโสม
วันที่ 16 มกราคม 2516 จัดตั้งสุขาภิบาลนางัว ในท้องที่บางส่วนของตำบลนางัว
วันที่ 28 มีนาคม 2517 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอน้ำโสม อำเภอบ้านผือ เป็น อำเภอน้ำโสม
วันที่ 28 กันยายน 2525 จัดตั้งสุขาภิบาลน้ำโสม ในท้องที่บางส่วนของตำบลน้ำโสม และตำบลนางัว
วันที่ 10 ตุลาคม 2529 ตั้งตำบลบ้านก้อง แยกออกจากตำบลน้ำโสม และตำบลนาแค
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลนางัว และสุขาภิบาลน้ำโสม เป็นเทศบาลตำบลนางัว และเทศบาลตำบลน้ำโสม ตามลำดับ ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 17 ตุลาคม 2562 แยกพื้นที่บ้านนาเมืองไทย หมู่ที่ 7 ตำบลน้ำโสม ตั้งเป็นหมู่ที่ 18 บ้านเทพภูเงิน
อาณาเขต(ตำบล)

ทิศเหนือ  ติดต่อกับตำบลบ้านก้อง (อำเภอนายูง)
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ ตำบลศรีสำราญ ตำบลบ้านหยวก (อำเภอน้ำโสม)
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับ ตำบลห้วยบ่อซืน   (อำเภอปากชม)
ทิศใต้  ติดต่อกับ ตำบลบุญทัน  (อำเภอสุวรรณคูหา) ตำบลนาดอกคำ (อำเภอนาด้วง)
การปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลน้ำโสมแบ่งการปกครองออกเป็น 18 หมู่บ้านได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านน้ำโสม
หมู่ที่ 2 บ้านม่วง
หมู่ที่ 3 บ้านน้ำปด
หมู่ที่ 4 บ้านโพน
หมู่ที่ 5 บ้านเทพประทาน
หมู่ที่ 6 บ้านโนนสวรรค์
หมู่ที่ 7 บ้านนาเมืองไทยเหนือ
หมู่ที่ 8 บ้านโคกน้อย
หมู่ที่ 9 บ้านโนนสมบูรณ์
หมู่ที่ 10 บ้านนาเมืองไทย
หมู่ที่ 11 บ้านกุดนาคำ
หมู่ที่ 12 บ้านแสงทองพัฒนา
หมู่ที่ 13 บ้านโนนสมบูรณ์
หมู่ที่ 14 บ้านโนนบก
หมู่ที่ 15 บ้านโนนภูทอง
หมู่ที่ 16 บ้านราชดำริ
หมู่ที่ 17 บ้านนาเมืองไทย
หมู่ที่ 18 บ้านเทพภูเงิน
การปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลน้ำโสม ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลน้ำโสม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลน้ำโสม และบางส่วนของตำบลศรีสำราญ
องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำโสม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำโสม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลน้ำโสม)
สถานศึกษา

โรงเรียนเทศบาลตำบลน้ำโสม
ปวิณ สุวรรณชีพ

| ปวิณ สุวรรณชีพ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: ปวิณ สุวรรณชีพ
รู้จักในชื่อ: โป้ง โมเดิร์นด็อก
เกิด: 1 มกราคม พ.ศ. 2515 (52 ปี)
ที่เกิด: นครหลวงกรุงเทพธนบุรี , ประเทศไทย
อาชีพ: นักดนตรี
เครื่องดนตรี: กลอง
ช่วงปี: พ.ศ. 2537 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เบเกอรี่มิวสิค

สมาชิก: โมเดิร์นด็อก(2537 - 2547)  โมเดิร์นด็อก จำกัด (2548  - ปัจจุบัน)
ปวีณ สุวรรณชีพ  หรือรู้จักกันในนาม โป้ง โมเดิร์นด็อก  เป็นนักดนตรีชาวไทยและเป็นมือกลองวง โมเดิร์นด็อก ภายหลังปวิณได้มาร่วมกับรายการจักรยาน Life Cycle
ประวัติ

ปวิณเกิดที่กรุงเทพมหานครในปี 2515 ศึกษาที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียลตั้งแต่ชั้นประถมปีที่ 1 จนจบมัธยมศึกษาปีที่ 6 แล้วศึกษาต่อหลักสูตรภูมิสถาปัตยกรรมบัณฑิต (ภส.บ.)  ที่ภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปัจจุบันเป็นมือกลองวงโมเดิร์นด็อก
ผลงาน

เสริมสุขภาพ (พ.ศ. 2537)
คาเฟ่ (พ.ศ. 2540)
Love Me Love My Life  (พ.ศ. 2544)
แดดส่อง (พ.ศ. 2547)
ทิงนองทอย (พ.ศ. 2551)
โครงการอื่นๆเพื่อสังคม

โป้ง โมเดิร์นด็อก ปั่นจักรยานในโปรเจกต์  “สุดแผ่นดิน”  จาก Life Cycling “ปันเพื่อน้องปั่น” เส้นทางเชียงราย-สตูล รวม 2,354 กม. มีผู้สนใจเดินทางมาร่วมต้อนรับตลอดเส้นทาง พร้อมร่วมปั่นจักยาน โดยนำเงินที่ได้บริจาคช่วยและซื้อจักรยานให้แก่น้องๆ ใช้ในการเดินทางไปโรงเรียน เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2559
ตำบลน้ำใส

| ตำบลน้ำใส |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Nam Sai
ตำบลน้ำใส
พิกัด: 15°53′31″N 103°37′35″E﻿ / ﻿15.891834°N 103.62648°E﻿ / 15.891834; 103.62648
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ร้อยเอ็ด
อำเภอ: จตุรพักตรพิมาน
ประชากร (2554)
 • ทั้งหมด: 5,177 คน
รหัสไปรษณีย์ : 45180
รหัสภูมิศาสตร์: 450405
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำใส |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
คำขวัญ: พัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน   สืบสารประเพณีตั้งเดิม   ส่งเสริมกลุ่มอาชีพเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ดี
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ร้อยเอ็ด
อำเภอ: จตุรพักตรพิมาน
การปกครอง
 • นายก: วิเศษ กรมขันธ์
ประชากร (2554)[ต้องการอ้างอิง]
 • ทั้งหมด: 5,177 คน
รหัส อปท.: 06450413
โทรศัพท์: 043-652074
เว็บไซต์: www.namsai.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลน้ำใส เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอจตุรพักตรพิมาน
ภูมิศาสตร์

ตำบลน้ำใสตั้งอยู่ทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอจตุรพักตรพิมาน ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 13 กิโลเมตร เป็นตำบลที่มีการคมนาคมสะดวกพอสมควร มีถนนติดต่อกับตำบลอื่นทุกตำบล โดยถนนสายหลักเป็นถนนลาดยาง สามารถขนส่งสินค้าเข้าตัวเมืองได้อย่างสะดวก
ทิศเหนือ ติดกับตำบลสะอาดสมบูรณ์ อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด
ทิศตะวันออก ติดกับตำบลแคนใหญ่ อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด
ทิศใต้ ติดกับตำบลดงแดง อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด
ทิศตะวันตก ติดกับตำบลโคกล่าม อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด
ลักษณะภูมิประเทศ ส่วนใหญ่เป็นที่ราบโล่ง ดินเป็นดินร่วนปนทราย ซึ่งเหมาะกับการทำเกษตรกรรม โดยมีแหล่งน้ำที่สำคัญ คือ ห้วยกุดน้ำใส หนองขุมดิน หนองทุ่ม หนองแก และหนองนกเขียน
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

อากาศโดยส่วนใหญ่ของตำบลน้ำใสร้อนและแห้งแล้ง เนื่องจากมีแหล่งป่าไม้จำนวนน้อย
อุณหภูมิในฤดูแล้ง สูงสุดประมาณ 40 องศาเซลเซียส ต่ำสุดประมาณ 25 องศาเซลเซียส
อุณหภูมิในฤดูฝน สูงสุดประมาณ 38 องศาเซลเซียส ต่ำสุดประมาณ 23 องศาเซลเซียส
อุณหภูมิในฤดูหนาว สูงสุดประมาณ 35 องศาเซลเซียส ต่ำสุดประมาณ 15 องศาเซลเซียส
หมู่บ้าน

ตำบลน้ำใสแบ่งออกเป็น 10 หมู่ 7 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่บ้านน้ำใส
หมู่บ้านเทียมแข้
หมู่บ้านหางกุด
หมู่บ้านดอนแหน
หมู่บ้านสว่างอารมณ์
หมู่บ้านยางเครือ
หมู่บ้านขุมดิน
บ้านน้ำใส 2 หมู่
หมู่ที่ 1
หมู่ที่ 6
บ้านเทียมแข้ 2 หมู่
หมู่ที่ 2
หมู่ที่ 10
บ้านหางกุด 1 หมู่
หมู่ที่ 5
บ้านดอนแหน 1 หมู่
หมู่ที่ 8
บ้านสว่างอารมณ์ 1 หมู่
หมู่ที่ 7
บ้านยางเครือ 1 หมู่
หมู่ที่ 3
บ้านขุมดิน 2 หมู่
หมู่ที่ 4
หมู่ที่ 9
แหล่งท่องเที่ยว

อตีดวัดร้าง คือ วัดป่าบ้านน้ำใส จะมีหลวงปู่น้ำใสที่ชาวตำบลน้ำใสและหมู่บ้านใกล้เคียงให้ความนับถือเป็นอย่างมาก
ประเพณีแข่งเรือพายลำห้วยกุดน้ำใส
การแข่งขันกีฬาตำบล
บุญสรงกู่
บุญบั้งไฟ
ทุ่งนา
ประวัติ

ตำบลน้ำใสอำเภอจตุรพักตรพิมานจังหวัดร้อยเอ็ด เดิมมีพ่อขุนศรีกับพวกรวม 12 ครอบครัว มีกลุ่มคนแตกศึกมาพักที่นี้ครั้งสมัยพระวอ พระตา หยุดพักที่ข้างลำห้วยเพราะเห็นว่าน้ำในห้วยใสสะอาดอีกทั้งมีปลามากมาย น้ำในห้วยสามารถนำมากดื่มได้ ห้วยกุดน้ำใสเป็นแหล่งอาหารที่อุดมสมบูรณ์จึงตั้งบ้านเรือนที่บริเวณนั้นต่อมาเผ่าต่าง ๆ ก็อพยพตามมาอยู่ที่แห่งนี้ เช่น ชนเผ่าข่า ขอม จีน เขมร และลาว ทำนาเป็นอาชีพหลัก ปลูกผักบ้าง จึงก่อตั้งหมู่บ้านใน พ.ศ. 1828 ตั้งชื่อหมู่บ้านว่า บ้านกุดน้ำใส มีพ่อขุนศรีเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน หลังตั้งหมู่บ้านเสร็จ ชาวบ้านคิดว่ายังขาดที่พึ่งทางจิตใจจึงก่อตั้งวัดขึ้นชื่อ
วัดป่าน้ำใส มีพระครูลูกแก้วประจำวัดต่อมาพระครูลูกแก้วมรณภาพวัดก็กลายเป็นวัดร้างพ.ศ. 2501ได้ยกฐานะเป็นวัดอีกครั้งและในปีพ.ศ. 2504 มีพระง่อง จนตสีโล เป็นเจ้าอาวาส จึงเรียกชื่อวัดเป็น วัดบ้านน้ำใส ตั้งแต่นั้นมาคนเพิ่มมากขึ้นหมู่บ้านจึงแยกออกเป็น 2 หมู่ ก่อนนี้บ้านน้ำใสเป็นส่วนหนึ่งของตำบลดงแดง ต่อมาแยกออกเป็นตำบลน้ำใส