stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สล้าง บุนนาค
การทำงาน > ตำแหน่งราชการตำรวจ

รับราชการในกรมตำรวจ พล.ต.อ. สล้าง ตำแหน่งที่สำคัญได้แก่
ผู้บังคับการตำรวจภูธร 12
ผู้บัญชาการตำรวจภูธร ภาค 1
ผู้ช่วยอธิบดีตำรวจ
รองอธิบดีกรมตำรวจ
ฝ่ายป้องกันและปราบปรามอาชญากรรมพิเศษ
ระหว่างที่รับราชการอยู่นั้น พล.ต.อ. สล้าง ได้รับฉายาว่า "เสือใต้" จากผู้ใต้บังคับบัญชา จากการเป็นนายตำรวจมือปราบ คู่กับ พล.ต.ท. ชลอ เกิดเทศ ซึ่งได้รับฉายาว่า "สิงห์เหนือ"
การทำงาน > คดีวิสามัญฆาตกรรม โจ ด่านช้าง และพวกอีก 5 คน

26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่ง คือ นายศุภฤกษ์ เรือนใจมั่น หรือ โจ ด่านช้าง หัวหน้าแก๊ง นายสุบิน เรือนใจมั่น น้องชายของโจ ด่านช้าง นายประสิทธิ์ โพธิ์หอม นายยิ้ว ปริวัตรสกุลแก้ว นายหยัด และนายปราโมทย์ (ไม่ทราบนามสกุล) นำอาวุธสงครามครบมือ หวังฆ่านายอุบล หรือ เล็ก บุญช่วย อายุ 31 ปี หลังถูกหักหลังในธุรกิจค้ายาบ้าที่ทำร่วมกัน แต่ตำรวจ สภ.อ.สองพี่น้องสามารถสกัดทัน คนร้ายหลบที่ใต้ถุนสูงและมีน้ำท่วมรอบบ้านเลขที่ 107/1 หมู่ 5 ตำบลบางใหญ่ อำเภอบางปลาม้า และมีตัวประกันอยู่ในบ้านถึง 3 คน คือ นายประสงค์ ครุฑใจกล้า อายุ 45 ปี เจ้าของบ้าน ที่ป่วยเป็นอัมพาต นางบรรยงค์ ข้อทน อายุ 40 ปี ภรรยา และ ด.ญ.ประสาน ครุฑใจกล้า อายุ 11 ขวบ ลูกสาว จึงมีการปะทะกันอย่างต่อเนื่องกับคนร้าย
พล.ต.อ. สล้าง นั่งเฮลิคอปเตอร์เดินทางไปสั่งการด้วยตัวเอง และเรียกประชุมนายตำรวจที่เกี่ยวข้องเพื่อหาทางคลี่คลาย มีคำคำสั่งให้ใช้การเจรจาเกลี้ยกล่อม และให้ตำรวจแฝงกายล้อมตัวบ้านในระยะใกล้ที่สุด เพื่อรอจังหวะลงมือ พร้อมส่ง พ.ต.อ. อัศวิน ขวัญเมือง ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้บังคับการกองปราบปราม ถอดเครื่องแบบเดินถือโทรโข่งลุยน้ำเข้าไปเจรจา คนร้ายทั้ง 6 คน ยอมปล่อยตัวประกันและขอมอบตัว ต่อมาคนร้ายทั้ง 6 ถูกใส่กุญแจมือ และถูกตำรวจพาเดินลุยน้ำมาจนถึงฝั่ง เหตุการณ์ที่ดูทีท่าว่าจะคลี่คลายไปด้วยดีกลับตาลปัตรไปอย่างไม่น่าเชื่อ คำให้การของฝ่ายตำรวจบอกว่า คนร้ายได้ขอให้ตำรวจนำตัวกลับเข้าในบ้านอีกรอบ เพื่อค้นหาอาวุธของกลาง ตำรวจจึงพากลับไปตามที่ร้องขอ หลังเข้าไปในบ้านประมาณ 20 นาที เกิดมีเสียงปืนรัวขึ้น สิ้นเสียงปืนคนร้ายทั้ง 6 คนถูกวิสามัญฆาตกรรม จนเป็นตำนาน "อื้อฉาว" ไปทั่วโลกของ ...ตำรวจมือปราบวิสามัญ...!!!
บทบาทที่สำคัญในเหตุการณ์ 6 ตุลา

ขณะนั้น พล.ต.อ. สล้าง บุนนาค เป็นรองผู้กำกับการ 2 รับคำสั่งจาก พล.ต.ต. สุวิทย์ โสตถิทัต ผู้บังคับการกองปราบปราม ของคืนวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ให้นำกำลังตำรวจปราบจลาจล 200 นายไปรักษาความสงบที่บริเวณท้องสนามหลวง และหน้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ใน ครั้งนั้นมีการเรียกกำลังของตำรวจตระเวนชายแดนประมาณ 50 - 60 นาย ซึ่งมีอาวุธปืนขนาดใหญ่, ปืนครก, อาวุธปืนที่ติดกล้องเล็ง และตำรวจแผนกอาวุธพิเศษ หรือหน่วย "สวาท" ทั้งแผนกอีก 45 นาย ในเช้าวันนั้นเฉพาะกำลังส่วนที่ติดอาวุธหนัก และร้ายแรงที่สุดของกรมตำรวจ 3 หน่วยนี้ที่ถูกใช้ในการโจมตีมีถึง 300 คน นอกจากนี้ยังมีกำลังจากสถานีตำรวจนครบาล และหน่วยงานอื่น ๆ อีกประมาณ 50 - 100 นาย หน่วยงานเข้าร่วมด้วย
ต่อมาเวลาประมาณ 8.00 น. ของวันเดียวกัน ก็ได้รับคำสั่งจากพล.ต.อ. ศรีสุข มหินทรเทพ อธิบดีกรมตำรวจ ให้เข้าไปทำการตรวจค้นจับกุม และให้ใช้อาวุธปืนได้ตามสมควร แต่อย่างไรก็ตามที่ได้รับคำสั่งให้ใช้อาวุธได้ จากอธิบดีตำรวจนั้น ได้รับคำสั่งโดยมีนายตำรวจ มาบอกด้วยวาจา และมีการมาบอกกันหลายคน จนเกิดการใช้อาวุธหนักโจมตีเข้าไปในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จึงมีนักศึกษา และประชาชน เสียชีวิตจากเหตุการณ์ครั้งนั้นเป็นจำนวนมาก
บทบาท พล.ต.อ. สล้าง บุนนาค ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 มีมากมาย แน่นอนว่าบทบาทของเขาในวันนั้นยังไม่หมดเท่านี้ ก่อนจะหมดวัน "ได้รับคำสั่ง" ให้ไปปฏิบัติการที่สำคัญอีกอย่างหนึ่ง และทำให้มีชื่อเสียงที่ไม่อาจลบล้างได้จนทุกวันนี้
ในบ่ายวันดียวกัน หลังจากที่กลุ่มฝ่ายขวาเสร็จสิ้น "การฆ่าฟันนักศึกษาที่ธรรมศาสตร์" สถานีวิทยุยานเกราะ ก็ได้สั่งการต่อให้กลุ่มลูกเสือชาวบ้านเดินทางไปที่สนามบินดอนเมือง เพื่อทำร้าย ดร.ป๋วย อึ๊งภากรณ์ ขณะนั้นดำรงตำแหน่งอธิการบดี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แต่เจ้าหน้าที่สนามบินไม่ให้เข้าไป อย่างไรก็ตาม พล.ต.อ. สล้าง ได้เดินทางไปที่ดอนเมืองตามคำสั่งของสถานีวิทยุยานเกราะ โดยที่ไม่ได้รับคำสั่งจากกรมตำรวจ และ พล.ต.อ.สล้าง ได้เข้าไปด่าว่า ดร.ป๋วย ขณะที่พูดโทรศัพท์อยู่ และตบหู จนโทรศัพท์ออกจากมือของ ดร.ป๋วย หลายปีภายหลัง พล.ต.อ. สล้าง ได้พยายามแก้ตัวว่า ได้รับวิทยุสั่งการโดยตรงจาก พล.ต.ต. สงวน คล่องใจ ผู้บังคับการกองปราบฯ ให้รีบเดินทางไปที่สนามบินดอนเมือง เพื่อป้องกันช่วยเหลือ ดร.ป๋วย อึ๊งภากรณ์ ให้รอดพ้นจากการทำร้ายจากกลุ่มประชาชน กลุ่มนวพล และกระทิงแดงให้ได้ จึงได้รีบเดินทางไปปฏิบัติหน้าที่ตามคำสั่ง
ช่วงเกษียณอายุราชการ

หลังเกษียณอายุราชการ พล.ต.อ. สล้าง ได้ตั้ง "มูลนิธิ พล.ต.อ. สล้าง บุนนาค" ในปี 2541 มอบหมายให้เภสัชกรและนายแพทย์ในมูลนิธิฯ ผลิตยา วี 1 (V1 Immunitor) อ้างว่าเป็นยาต้านโรคเอดส์ได้ โดยเฉพาะในปี 2544 เขาแจกยา วี 1 ฟรีออกไปอย่างกว้างขวาง มีผู้ป่วยไปรอรับยาตัวนี้วันละนับหมื่นคนท่ามกลางข้อกังขาของวงการแพทย์และสังคมว่าเป็นการโฆษณาเกินจริง กระทั่งต้องสั่งให้หยุดโฆษณา และแก้เกี้ยวว่าเป็นเพียงยาบำรุงกำลัง อย่างไรก็ตามช่วงหลังเขาพยายามเสนอผลงานและแสดงความคิดเห็นสาธารณะ แต่สังคมไม่ได้ให้ความสนใจเขามากนัก และได้ออกมาแสดงบทบาททางการเมืองอยู่เป็นระยะ แต่ยังไม่ชัดเจน
การเสียชีวิต

วันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 สล้าง บุนนาค ถึงแก่อนิจกรรมด้วยการกระโดดฆ่าตัวตายจากชั้น 7 ของศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซา แจ้งวัฒนะ ตำบลบางตลาด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ในวัย 82 ปี โดยมีจดหมายลาตายที่เขียนไว้ว่า
ร้านกาแฟชั้นบน เพื่อนๆ ลูกหลานที่รัก
พ่ออยู่ได้ไม่เกิน 2 ปี ขอจากไปอย่างเกิดประโยชน์ ขอให้ทุกคนที่ทราบเรื่องช่วยกันคัดค้านรางคู่ขนาด 1.000 ม. รถไฟฟ้ายกระดับ ผลักดันให้สร้างถนน Auto Bahn ช่วยกันทำหนังสือแจกกันให้มากๆ พ่อนับ 1-1,000 แล้ว วิธีการนี้จะเป็นประโยชน์ ขอให้คนที่รักทุกคนด้วย
พล.ต.อ.สล้าง บุนนาค อย่าตำหนิ ขอให้ภูมิใจ ถ้าไม่ทำอย่างนี้จะไม่มีใครรู้เรื่อง
งานพิธี พ่อขอแต่งชุดสากล รูป เครื่องแบบปกติสีกากี เอาทั้งปกหนังสือ ขอร้องให้พิมพ์เอกสารนี้แจกจ่าย เพื่อประชาชนได้รับทราบและเรียกร้องสิทธิของตนเอง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2536 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2514 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2505 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2507 –  เหรียญราชรุจิเงิน รัชกาลที่ 9 (ร.จ.ง.9)
พ.ศ. 2500 –  เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
พ.ศ. 2529 –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
เดอะบิ๊กเบนด์

| เดอะบิ๊กเบนด์ |
| --- | --- |
th
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เสนอ
ระดับ: ที่อยู่อาศัย
ที่ตั้ง: Billionaires' Row, นิวยอร์กซิตี้, นิวยอร์ก
พิกัด: 40°45′55″N 73°58′42″W﻿ / ﻿40.765194°N 73.978444°W﻿ / 40.765194; -73.978444
ความสูง: > 2,000 ฟุต (610 เมตร)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: ไอออนนิส โออิโคโนมู
บริษัทออกแบบ: โออิโอสตูดิโอ
เป็นที่รู้จักจาก: ข้อเสนอสำหรับอาคารที่ยาวที่สุดในโลก
เดอะบิ๊กเบนด์ (อังกฤษ: The Big Bend) เป็นอาคารสูงสุดที่ถูกเสนอสร้างใน Billionaires' Row ที่มิดทาวน์ แมนฮัตตัน อาคารสูงนี้ได้รับการออกแบบโดยสตูดิโอสถาปัตยกรรม โออิโอสตูดิโอ ในนิวยอร์กในปี ค.ศ. 2017 และจะเป็นอาคารที่สูงที่สุดในซีกโลกตะวันตกที่ 2,000 ฟุต (610 เมตร) หากสร้างเสร็จ การตอบรับต่อการเสนอสร้างอาคารนี้มีทั้งบวกและลบ
สถาปัตยกรรม

เดอะบิ๊กเบนด์ถูกออกแบบโดย ไอออนนิส โออิโคโนมู จากสตูดิโอสถาปัตยกรรม โออิโอสตูดิโอ การเสนออาคารนี้เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากรูปทรงโค้งที่โดดเด่นซึ่งจะทำให้อาคารนี้เป็นอาคารที่ยาวที่สุดในโลก แต่ไม่ใช่อาคารที่สูงที่สุดหากสร้างเสร็จ อาคารนี้จะมีความยาว 4,000 ฟุต (1,200 เมตร) จากฐานหนึ่งไปยังยอดของอาคารและไปยังฐานอีกฝั่ง ข้อเสนอนี้เป็นอาคารที่สูงมากและเรียวมาก โดยมีความสูงเหนือพื้นดินมากกว่า 1,969 ฟุต (600 เมตร) สิ่งนี้จะทำให้อาคารเป็นตึกระฟ้าและเป็นอาคารที่สูงที่สุดในนิวยอร์กซิตี้ แซงหน้า One World Trade Center ด้วยความสูง 200 ฟุต (61 เมตร)
โครงสร้างของอาคารมีความคล้ายคลึงกับอาคารใกล้เคียงอย่าง 432 Park Avenue ที่มีกริดของหน้าต่างขนาดใหญ่ แต่จะมีพื้นชั้นที่เล็กกว่า
โจสิด

โจสิด มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉา จื๋อ (จีน: 曹植; ค.ศ. 192 – 27 ธันวาคม ค.ศ. 232) ชื่อรอง จื่อเจี้ยน (จีน: 子建) รู้จักกันหลังเสียชีวิตว่า เฉินซีหวัง (陈思王) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก  เป็นบุตรชายคนที่ 3 ของโจโฉและนางเปียนซี ชื่อรอง จื่อเจี้ยน เป็นบุตรคนรองมาจากโจเจียง เป็นบุคคลที่ได้ชื่อว่าเฉลียวฉลาดมาก อายุเพียง 10 ขวบ สามารถท่องจำโคลงกลอนได้ถึง 1 แสนบท จนกล่าวกันว่า ถ้าปัญญาของคนทั่วไปมี 1 ส่วน แต่ของโจสิดมีถึง 10 ส่วน
โจสิด เป็นบุตรชายที่โจโฉรักมากเพราะความปราดเปรื่องทางสติปัญญา และมักแต่งโคลงสดุดีโจโฉเสมอ ๆ แต่ติดอยู่ว่า โจสิดยังมีแต่ผลงานทางด้านโคลงกลอน ไม่เคยแสดงบทบาทอย่างอื่น ซ้ำยังเป็นคนมีอารมณ์กวีตลอดเวลา คือ ติดเหล้าและเที่ยวเสเพล ชอบที่จะคบหากับเอียวสิ้ว ที่ปรึกษาของโจโฉ ที่โจโฉไม่ค่อยไว้วางใจ
เมื่อถึงครั้งที่โจโฉคิดจะแต่งตั้งรัชทายาท โจโฉคิดไม่ตกว่าจะเลือกใครระหว่าง โจผี กับ โจสิด  แต่มีแนวโน้มว่าจะเลือกโจสิดมากกว่า โจผีร้อนใจจึงรุดไปปรึกษากาเซี่ยง และด้วยอุบายของกาเซี่ยง ตำแหน่งนี้จึงตกเป็นของโจผีในที่สุด ท้ายสุดเมื่อ โจผีขึ้นครองราชย์ ทรงคิดที่จะกำจัดโจสิด พระอนุชาแท้ ๆ เพราะถือว่าเป็นศัตรูคนหนึ่งของพระองค์ จึงบีบบังคับให้โจสิดเดินได้ 7 ก้าว และแต่งกลอนที่ร้องขอชีวิตมาให้ได้ ไม่เช่นนั้นจะสั่งประหารชีวิต โจสิดคิดกลอนได้สด ๆ มีเนื้อหาว่า ต้นถั่วเผาต้นถั่ว ในกระทะถั่วร้องไห้ กำเนิดจากรากเดียวกัน เหตุไฉนคิดทำลาย มีเนื้อหาถึง พี่น้องกำเนิดจากจุดเดียวกัน เหตุไฉนจึงคิดฆ่าล้างกัน พระเจ้าโจผีจึงสำนึกได้และไม่สั่งประหารชีวิต  แต่เนรเทศโจสิดออกไปนอกเมืองแทน และไม่นาน โจสิดก็ถึงแก่ความตายด้วยความตรอมใจ ในปี พ.ศ. 775
บางเรื่องเล่า กล่าวว่า เหตุที่พระเจ้าโจผีต้องประหารโจสิด ก็ด้วย โจสิดมีจิตพิศวาทต่อพระนางเอียนสี มเหสีเอกของพระองค์ ด้วยการลักลอบแต่งกลอนที่มีเนื้อหารักใคร่ถึงนาง
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บทกวีเจ็ดก้าว
อ่านเพิ่ม

ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อ).
de Crespigny, Rafe (2007). A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.
ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซันกั๋วเหยียนอี้).
Luo, Guanzhong (2007). Three Kingdoms: A Historical Novel: Volume IV. แปลโดย Roberts, Moss. Beijing: Foreign Languages Press. ISBN 978-7-119-00590-4.
เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อจู้).
Ruthven, K.K. (1969). A Guide to Ezra Pound's Personae (1926). University of California Press.
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
เหตุข่มขืนกระทำชำเราหมู่และฆาตกรรมที่เดลี พ.ศ. 2555

| --- | --- |
การประท้วงที่ประตูอินเดีย กรุงนิวเดลี
วันที่: 16 ธันวาคม 2555
เวลา: 9:54 pm ไอเอสที (ยูทีซี+05:30)
ที่ตั้ง: เดลี อินเดีย
ผล: • ราม สิงห์ ตายระหว่างพิจารณา   • จำเลยที่เป็นผู้ใหญ่ถูกประหารชีวิต   • จำเลยที่เป็นผู้เยาว์ถูกกักขังไว้ที่สถานพินิจสามปี
เสียชีวิต: หญิง 1 คน
บาดเจ็บไม่ถึงตาย: ชาย 1 คน
ต้องหา: • ราม สิงห์ (Ram Singh)   • มุเกศ สิงห์ (Mukesh Singh)   • วินัย ศรมา (Vinay Sharma)   • พาวัน คุปตะ (Pawan Gupta)   • อักษัย ฐากูร (Akshay Thakur)   • ผู้เยาว์หนึ่งคนซึ่งไม่เปิดเผยชื่อ
ข้อหา: ข่มขืนกระทำชำเรา ลักพา ฆ่าคน ปล้นทรัพย์ ทำร้ายร่างกาย ทำลายพยานหลักฐาน
พิพากษาลงโทษ: จำเลยมีความผิดตามฟ้อง
เหตุข่มขืนกระทำชำเราหมู่และฆาตกรรมที่เดลี พ.ศ. 2555 เป็นคดีซึ่งเกิด ณ วันที่ 16 ธันวาคม 2555 ในหมู่บ้านมุนิรกา (Munirka) ของเมืองเดลีใต้ เมื่อหญิงซึ่งอายุยี่สิบสามปีและเป็นผู้ฝึกหัดวิชากายภาพบำบัดถูกทำร้ายร่างกายแล้วรุมโทรมบนรถประจำทางที่เธอโดยสารมากับเพื่อนชาย ผู้ลงมือเป็นชายหกคนซึ่งโดยสารมาพร้อมกัน รวมถึงคนขับรถนั้นด้วย หญิงดังกล่าวบาดเจ็บสาหัสจนถึงแก่ความตายในวันที่ 19 ธันวาคม 2555 ขณะรับการรักษาฉุกเฉินในประเทศสิงคโปร์ เหตุการณ์นี้ได้รับการรายงานทั่วประเทศและทั่วโลก ทั้งเป็นที่ประณามของสตรีหลายกลุ่มทั้งในและนอกประเทศ ภายหลังประชาชนทั่วประเทศได้ประท้วงรัฐบาลอินเดียที่ไม่รักษาความปลอดภัยให้แก่สตรีอย่างเพียงพอ และผู้ประท้วงนับพันได้ปะทะอาวุธกับเจ้าพนักงานด้วย
ผู้ต้องหาหกคนถูกจับกุมและฟ้องฐานกระทำทารุณทางเพศและฆ่าคน ผู้ต้องหาหนึ่งคนตายเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2556 ระหว่างถูกขังไว้ ณ เรือนจำติหาร (Tihar Jail) ผู้ต้องหนึ่งคนเป็นผู้เยาว์ ถูกชำระต่างหากที่ศาลเยาวชน โดยศาลพิพากษาเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2556 ว่า มีความผิด ให้กักขังไว้ที่สถานพินิจสามปี ผู้ต้องหาอีกสี่คนถูกเบิกตัวขึ้นศาลแผนกรวบรัด (fast-track court) โจทก์นำสืบพยานหลักฐานฝ่ายตนเสร็จเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2556 และศาลพิพากษาเมื่อวันที่ 10 กันยายน 2556 ว่า มีความผิด ให้ประหารชีวิตด้วยการแขวนคอในวันที่ 13 กันยายน 2556
เหตุการณ์

ผู้เสียหายประกอบด้วย หญิงคนหนึ่งอายุยี่สิบสามปี กับเพื่อนชายของเธอหนึ่งคน คืนวันที่ 16 ธันวาคม 2555 ทั้งคู่ไปชมภาพยนตร์เรื่อง ชีวิตอัศจรรย์ของพาย (Life of Pi) ที่ย่านสาเกต (Saket) เมืองเดลีใต้ เสร็จแล้ว ขึ้นรถประจำทางที่หมู่บ้านมุนิรกาเพื่อกลับบ้านที่กิ่งเมืองทวารกา (Dwarka) ขณะนั้น เวลา 21:30 นาฬิกา บนรถมีชายหกคนรวมคนขับ หนึ่งในนั้นซึ่งเป็นผู้เยาว์เรียกให้ผู้เสียหายทั้งสองขึ้นรถโดยระบุว่าจะผ่านทวารกา ทั้งสองจึงขึ้นรถ แต่ชายผู้เสียหายเกิดแคลงใจเพราะรถไม่ได้ไปตามเส้นทางปรกติ ทั้งยังไม่เปิดรับผู้โดยสารอื่นด้วย จึงเรียกให้จอด คนขับไม่จอด และชายคนอื่น ๆ เข้าเย้าแหย่หญิงผู้เสียหายว่า เหตุใดจึงมาอยู่กันลำพังในเวลามืดค่ำดังนี้
ชายผู้เสียหายจะเข้าช่วยเหลือ จึงถูกจับทำร้ายร่างกาย และถูกแท่งโลหะตีสิ้นสติไป จากนั้น ชายทั้งหลายที่อยู่บนรถลากหญิงผู้เสียหายไปท้ายรถ เอาแท่งโลหะตีเธอ ก่อนรุมข่มขืนกระทำชำเราเธอขณะที่รถวิ่งอยู่ อินเตอร์เนชัลนัลบิซีเนสไทมส์ (International Business Times) ว่า โฆษกตำรวจระบุว่า ผู้ต้องหาที่เป็นผู้เยาว์นั้นลงมือหนักที่สุด และ "กระทำทางเพศแก่ผู้เสียหายสองรอบ ทั้งยังเอามือเปล่าล้วงเข้าไปลากเครื่องในผู้เสียหายออกมา" เจ้าพนักงานตำรวจยังรายงานว่า หญิงผู้เสียหายพยายามต่อสู้โดยกัดผู้ต้องหาถึงสามคน จึงมีรอยฟันปรากฏบนลำตัวเขาเหล่านั้น หลังโทรมหญิงเสร็จ ผู้ต้องหาช่วยกันโยนผู้เสียหายทั้งสองลงจากรถที่กำลังแล่นอยู่ แล้วน่าเชื่อว่า คนขับขับรถมาจะทับหญิงนั้นด้วย แต่เพื่อนชายรวบรวมกำลังลากเธอหนีได้ทัน ครั้นแล้ว ผู้ต้องหาคนหนึ่งจึงล้างรถเพื่อทำลายพยานหลักฐาน
ราว 23:00 นาฬิกา ชาวบ้านผ่านมาพบผู้เสียหายทั้งสองอยู่ริมถนน เนื้อตัวมีเสื้อผ้าห่อหุ้มบางส่วน จึงโทรศัพท์เรียกตำรวจเดลี เจ้าพนักงานพาผู้เสียหายทั้งสองไปยังโรงพยาบาลซัฟดาร์จัง (Safdarjang Hospital) วันรุ่งขึ้น เจ้าพนักงานจึงอายัดรถคันที่ใช้ก่อเหตุไว้ได้
หญิงผู้เสียหายได้รับการรักษาฉุกเฉินและใช้เครื่องช่วยหายใจ เวลาที่ชาวบ้านพบเธอนั้น เธอมีบาดแผลทั่วกาย และร้อยละห้าของลำไส้โผล่พ้นจากมาช่องท้อง รายงานการตรวจวินิจฉัยทางแพทย์ระบุว่า เธอถูกกระทำจนช่องท้อง ลำไส้ และอวัยวะสืบพันธุ์ บาดเจ็บสาหัส แพทย์เห็นว่า ร่องรอยความเสียหายบ่งบอกว่า มีการใช้วัตถุแข็งทื่อ (สงสัยว่าเป็นแท่งโลหะข้างต้น) ทิ่มแทงเข้าไปในอวัยวะสืบพันธุ์ของเธอ แพทย์กล่าวด้วยว่า "แท่งนั้นสอดเข้าไปในร่างกายเธอแล้วดึงออกมาอย่างแรงถึงขนาดที่ทำให้ลำไส้เธอติดออกมาด้วย นี้คงเป็นสิ่งเดียวที่อธิบายว่า ทำไมลำไส้เธอถึงเสียหายเพียงนั้น" ภายหลัง เจ้าพนักงานตำรวจแถลงว่า แท่งโลหะดังกล่าวเป็นแม่แรง (jack) รูปตัวแอล (L) ซึ่งเป็นสนิมด้วย
การจับกุม

เจ้าพนักงานตำรวจอาศัยภาพบันทึกจากกล้องวงจรปิดของตำรวจทางหลวงซึ่งปรากฏรูปพรรณสัณฐานของรถชัดเจน เมื่อตรวจสอบแล้วพบว่า รถคันดังกล่าวรับจ้างโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง จึงสืบค้นไปจนพบคนขับ คือ ราม สิงห์ นอกจากนี้ เจ้าพนักงานยังอาศัยภาพร่างจากปากคำของชายผู้เสียหาย ประกอบกับสัญญาณของโทรศัพท์มือถือผู้เสียหายที่ผู้ต้องสงสัยลักไป ค้นหาไปจนเจอผู้ต้องสงสัย โดยติดตามและจับกุมผู้ต้องสงสัยทั้งหมดได้ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง
ผู้ต้องสงสัยทั้งหก ประกอบด้วย คนที่หนึ่ง ราม สิงห์ และคนที่สอง มุเกศ สิงห์ น้องชายของราม สิงห์ ทั้งคู่อาศัยอยู่ที่ชุมชนแออัดชื่อ ค่ายรวีทาส (Ravidas camp) เมืองเดลีใต้ และไปถูกจับที่รัฐราชสถาน คนที่สาม วินัย ศรมา เป็นผู้ช่วยครูยิมนาสติก และคนที่สี่ พาวัน คุปตะ ขายผลไม้ ถูกจับด้วยกันที่เมืองเดลี คนที่ห้าเป็นผู้เยาว์อายุสิบเจ็ดปี อาศัยอยู่ที่เมืองบดายุง (Budaun) รัฐอุตตรประเทศ และจับได้ที่สถานีขนส่งอนันทวิหาร (Anand Vihar) เมืองเดลี ทั้งปรากฏด้วยว่า เพิ่งรู้จักผู้ต้องสงสัยคนอื่น ๆ ในวันเกิดเหตุนั้นเอง ส่วนคนสุดท้าย อักษัย ฐากูร เดินทางมาหางานทำที่เมืองเดลี ถูกจับได้ที่เมืองเอารันฆาบัด (Aurangabad)
คนทั้งหกให้การว่า พวกเขามาดื่มกินกันในตอนเช้า เสร็จแล้วจึงชวนกันเอารถที่ราม สิงห์ ได้รับใบอนุญาตให้ขนส่งคนนั้น ออกขับเล่นเพื่อ "หาอะไรทำสนุก ๆ" ถึงแม้ว่า ตามใบอนุญาตแล้ว ราม สิงห์ ไม่สามารถนำรถออกรับผู้โดยสารในวันหยุดตามปรกติ ทั้งไม่สามารถใช้รับผู้โดยสารในเมืองเดลีได้โดยสิ้นเชิงเพราะหน้าต่างรถมืดไปก็ตาม เบื้องต้น มุเกศ สิงห์ ขับรถ ผู้โดยสารคนแรกที่พวกเขารับนั้นเป็นช่างไม้ พวกเขาคิดค่าโดยสารสิบรูปีอินเดีย แล้วชิงทรัพย์มูลค่าแปดพันรูปีอินเดีย ก่อนทิ้งช่างไม้คนดังกล่าวไว้ที่เมืองเดลีใต้
พาวัน คุปตะ รับผิดในชั้นจับกุม และกล่าวว่า ตนควรถูกประหารแล้ว ทั้งหกคนถูกขังไว้ที่เรือนจำติหาร แต่มุเกศ สิงห์ ถูกเพื่อนร่วมคุกประชาทัณฑ์ ต่อมาจึงถูกขังเดี่ยว
ตุลาการศาลแขวงเบิกตัวราม สิงห์ เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2555 ราม สิงห์ ไม่ยินยอมให้ผู้เสียหายชี้ตัว ครั้นราว 05:45 นาฬิกาของวันที่ 11 มีนาคม 2556 เขาถูกพบเป็นศพโดยแขวนคอกับช่องลมในห้องขังที่เรือนจำติหาร เจ้าพนักงานกล่าวว่า ไม่แน่ชัดว่าเขาฆ่าตัวตายหรือถูกฆ่าตาย แต่ทนายฝ่ายจำเลยและครอบครัวของเขาเชื่อว่า เขาถูกฆ่า
การพิจารณา > จำเลยผู้เยาว์

ในคำฟ้องจำนวนสามสิบสามหน้า ตำรวจเดลีพรรณนาว่า ผู้ต้องหาที่เป็นผู้เยาว์นั้นพฤติกรรมอำมหิตมากที่สุด คณะกรรมการการยุติธรรมเยาวชน (Juvenile Justice Board) ระบุว่า ในวันก่อเหตุ ผู้เยาว์คนนี้อายุสิบเจ็ดปี หกเดือน คำนวณตามสูติบัตรและเอกสารโรงเรียน แต่คณะกรรมการไม่อนุญาตให้เจ้าพนักงานตรวจการสร้างกระดูกของผู้เยาว์เพื่อชี้วัดว่าอายุเป็นไปตามเอกสารจริงหรือไม่
วันที่ 28 มกราคม 2556 คณะกรรมการข้างต้นวินิจฉัยว่า ผู้ต้องหาคนนี้เป็นผู้เยาว์ และยกคำร้องของสุพรหมัณยัม สวามี (Subramanian Swamy) หัวหน้าพรรคชนตา (Janata Party) ที่ขอให้ดำเนินคดีผู้ต้องหาคนดังกล่าวเสมือนเป็นผู้ใหญ่ ผู้ต้องหาจึงถูกชำระต่างหากที่ศาลเยาวชน
เดิมศาลนัดอ่านคำพิพากษาสำหรับจำเลยผู้เยาว์ในวันที่ 25 กรกฎาคม 2556 แต่ได้เลื่อนมาเป็นวันที่ 5 สิงหาคม 2556 และเลื่อนอีกหนเป็นวันที่ 19 สิงหาคม 2556 ครั้นวันที่ 31 สิงหาคม 2556 จึงมีการอ่านคำพิพากษาว่า จำเลยผู้เยาว์นี้มีความฐานข่มขืนกระทำชำเราและฆ่าคนตามรัฐบัญญัติการยุติธรรมเยาวชน (Juvenile Justice Act) และให้ลงโทษกักขังไว้ที่สถานพินิจเป็นเวลาสามปี อันเป็นโทษสูงสุดที่พึงลงได้ตามกฎหมาย แต่ให้หักระยะเวลากักขังนั้นออกจากระยะเวลาแปดเดือนที่จำเลยถูกขังไว้ระหว่างพิจารณาด้วย
การพิจารณา > จำเลยผู้ใหญ่

วันที่ 3 มกราคม 2553 ห้าวันหลังจากผู้เสียหายตาย เจ้าพนักงานตำรวจได้ยื่นฟ้องผู้ต้องหาห้าคนซึ่งเป็นผู้ใหญ่ด้วยความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา ลักพา ฆ่าคน ทำลายพยานหลักฐาน และพยายามฆ่า (ชายผู้เสียหาย) ดายัน กฤษณัน (Dayan Krishnan) นักกฎหมายอาวุโส ได้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานอัยการเจ้าของสำนวน
หลังจากที่ราม สิงห์ ตายในเรือนจำแล้ว จำเลยสี่คน คือ มุเกศ สิงห์, วินัย ศรมา, พาวัน คุปตะ และอักษัย ฐากูร ขึ้นศาลและให้การปฏิเสธ วันที่ 10 มกราคม 2556 มโนหาร ลัล ศรมา (Manohar Lal Sharma) ทนายฝ่ายจำเลย ให้สัมภาษณ์แก่สื่อมวลชนว่า ผู้เสียหายทำตัวเอง เพราะควรรู้ว่า เมื่อไม่ใช่คู่สมรสกัน ก็ไม่พึงมาเดินเตร่บนถนนในยามวิกาล และไม่พึงใช้ยวดยานขนส่งสาธารณะด้วย เขากล่าวว่า "จนเดี๋ยวนี้ผมก็ยังไม่เคยเหตุการณ์หรือกรณีตัวอย่างที่กุลสตรีถูกชำเราสักครั้งเลย ถ้าทำตัวดีต่อให้อยู่ในนรกยมบาลก็จะปฏิบัติด้วยอย่างมีสัมมาคารวะ" เขาย้ำว่า ชายผู้เสียหายต้องรับผิดชอบเหตุการณ์ครั้งนี้เองทั้งหมด เพราะชายผู้เสียหาย "ไม่ดูแลปกป้องผู้หญิงให้ดี"
ศาลแผนกรวบรัดเบิกตัวจำเลยทั้งสี่มาพิจารณา และโจทก์นำสืบพยานหลักฐานหลายประการ รวมทั้งถ้อยคำของพยาน ถ้อยคำของผู้เสียหาย ลายนิ้วมือ การตรวจสอบทางพันธุกรรม และการจำลองทางทันตวิทยา แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2556 ครั้นวันที่ 10 กรกฎาคม 2553 ศาลพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา ความผิดฐานฆ่าคน ความผิดอันขัดต่อธรรมชาติ (unnatural offence) และความผิดฐานทำลายพยานหลักฐาน ให้ลงโทษประหารชีวิตทั้งหมด ในวันอ่านคำพิพากษานั้น ประชาชนเดินขบวนมาชุมนุมรายรอบศาลและเรียกร้องให้ประหารชีวิตจำเลยอยู่ไม่ขาด แม้บิดาของจำเลยคนหนึ่งก็ขอให้ประหารชีวิตจำเลยทั้งสี่คนเสีย โดยกล่าวว่า "เราจะปิดคดีนี้ให้สมบูรณ์ได้ก็ต่อเมื่อขจัดผู้ต้องหาพวกนี้ทุกคนไปเสียจากพื้นโลก" เมื่อศาลอ่านคำพิพากษาเสร็จ บรรดาผู้คนที่ประชุมกันอยู่นอกห้องพิจารณาก็พากันโห่ร้องปรบมือ ขณะที่ครอบครัวผู้เสียหายซึ่งเข้าฟังการอ่านคำพิพากษานั้นกล่าวว่า พอใจกับผลคดี ส่วนมารดาของหญิงผู้เสียหายให้สัมภาษณ์ว่า "เรารอคอยมาจนแทบหมดลมหายใจ ตอนนี้เราสบายใจแล้ว ดิฉันขอขอบคุณประชาชนในประเทศของดิฉันรวมถึงสื่อมวลชนด้วย"
ทนายฝ่ายจำเลยกล่าวว่า จำเลยสามคนประสงค์อุทธรณ์คำพิพากษา ตุลาการโยเกศ ขันนะ (Yogesh Khanna) ยกอุทธรณ์ และกล่าวว่า คดีนี้ "สะเทือนความรู้สึกคนอินเดียทุกคน...สำหรับความผิดเช่นนี้ ศาลจะเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ไม่ได้" จำเลยทั้งสี่ถูกพิพากษาประหารชีวิตด้วยการแขวนคอในวันที่ 13 กันยายน 2556ยกคำร้องการพิจารณาอักษัยในดือนพฤศจิกายน พ.ศ.2562และในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 ผู้พิพากษา 5 คนของศาลฎีกาได้ปฏิเสธคำร้องของวินัยและมูเกศและเมื่อวันที่ 7 มกราคม 2020 ได้มีการออกกำหนดการประหารชีวิตผู้ก่อเหตุโดยศาลกรุงนิวเดลีโดยมีกำหนดประหารชีวิตในวันที่ 22 มกราคม 2563 เวลา 07.00 น. ตามเวลา IST ในเรือนจำติหารเเละประธานนาธิปดีปฎิเสธคำร้องขอลดโทษของทั้งสี่เมื่อวันที่17 มกราคม 2563เเต่การประหารชีวิตก็ถูกเลื่อนออกไปเเละทั่งสี่ถูกประหารชีวิตด้วยเเขวนคอเมื่อวันที่20 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2563เมื่อเวลา 05.30น.ตามเวลา IST ทีเรือนจำติหารโดยเป็นการประหารชีวิตครั้งเเรกตั้งเเต่ปี2558ตั้งเเต่อินเดียเเขวนคอยาคุบ เมมอนที่เรือนจำกลางนาคปุระในวันที่30 กรกฎาคม 2558ในความผิดฐานสนับสนุนเงินทุนในการระเบิดต่อเนื่อง13จุดทั่วนครมุมไบเมื่อวันที่12 มีนาคม 2536ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต257 คนเเละบาดเจ็บ1,400คน
การประท้วง > หลังเกิดเหตุการณ์

ในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2555 เกิดเหตุประท้วงในบริเวณประตูอินเดียและภูเขาเรซีน่า ซึ่งเป็นที่ตั้งของรัฐสภาอินเดียและราษฏรปติภวัน ที่พำนักของประธานาธิบดีอินเดีย ในการประท้วงมีผู้ประท้วงหลายพันคนได้ปะทะและต่อสู้กับตำรวจอินเดีย รวมถึงหน่วยพิเศษ RAF ผู้ประท้วงบางส่วนถูกทำร้ายร่างกายโดยใช้กระบอง ถูกยิงด้วยปืนฉีดน้ำและกระสุนแก๊สน้ำตา และถูกจับกุม
การประท้วงที่คล้ายคลึงกันนี้ยังเกิดในทุกพื้นที่ของประเทศ มีผู้หญิงกว่า 600 คน จากหลากหลายองค์กร มาเข้าร่วมการประท้วงในเบงคลูรู ผู้ประท้วงหลายพันคนเดินประท้วงในโกลกาตา การประท้วงยังเกิดขึ้นในแพลตฟอร์มต่าง ๆ อาทิ Facebook และ WhatsApp โดยเปลี่ยนรูปโปรไฟล์ให้มีสัญลักษณ์จุดสีดำ ประชาชนหลายหมื่นลงนามในคำร้องทางอิเล็กทรอนิกส์เพื่อประท้วงในเหตุการณ์ดังกล่าว
การประท้วง > หลังการเสียชีวิต

หลังการเสียชีวิตในวันที่ 29 ธันวาคม 2555 การประท้วงได้เกิดขึ้นทั่วทั้งประเทศอินเดีย รวมทั้งโกลกาตา เจนไน เบงกาลูรู ไฮเดอราบาด โกชิ ติรุวนันตปุรัม มุมไบ ภุพเนศวร และวิศาขาปัฏฏนัม ผู้ร่วมไว้อาลัยหลายคนถือเทียนและสวมชุดสีดำ บ้างก็เอาผ้าดำปิดปากไว้
ในวันถัดมา กลุ่มผู้ประท้วงจำนวนมากได้เข้ามาประท้วงในบริเวณ ชันตรมันตระ กรุงนิวเดลี มีการประทะกันเล็กน้อยระหว่างผู้ประท้วงกับตำรวจ ตำรวจได้กันผู้ประท้วงบางส่วนออกจากบริเวณ มีกลุ่มหนึ่งของผู้ประท้วงได้ทำการอดอาหารประท้วงเป็นระยะเวลา 1 วัน ถนนที่เชื่อมไปยังประตูอินเดียทุกสาย ถูกปิดโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ และ พื้นที่ที่กลุ่มผู้ประท้วงประท้วงอยู่ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาถูกกันไม่ให้ออกจากบริเวณ กลุ่มผู้ประท้วงบางกลุ่มมีการวาดกราฟฟิตีและสโลแกนในกระดาษและแจกจ่ายไปทั่วถนน เพื่อประณามเหตุการณ์ดังกล่าวและเรียกร้องกฎหมายที่เข้มงวดและมีการตัดสินที่รวดเร็วยิ่งขึ้น ทางพรรคภารตียชนตาได้เรียกร้องให้มีการประชุมรัฐสภาเป็นการพิเศษเพื่อหารือเกี่ยวกับคดีนี้และนำกฎหมายที่เข้มงวดขึ้นเกี่ยวกับอาชญากรรมต่อสตรีมาใช้
ดูเพิ่ม

เหตุฆาตกรรม และโทรมหญิงที่แหลมสมิหลา พ.ศ. 2515
เหตุฆาตกรรมสุภาพรรณ รัตนทายะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การประท้วงเนื่องจากการโทรมหญิงในเดลี พ.ศ. 2555
ตำรวจใช้ปืนฉีดน้ำและแก๊สน้ำตาเพื่อสลายการชุมนุม
คนในเบงคลูรูประท้วงหน้าศาลากลางเบงคลูรู ในวันที่ 30 ธันวาคม 2555
หัทยา วงษ์กระจ่าง

| หัทยา วงศ์กระจ่าง |
| --- | --- |
เกิด: 10 กันยายน พ.ศ. 2504 (63 ปี)
คู่สมรส: ศรัณยู วงศ์กระจ่าง (2537–2563)
อาชีพ: ผู้บริหารสถานีวิทยุ,นักจัดรายการวิทยุ พิธีกร
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2532 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: นางฟ้าสีรุ้ง (2533) กาเหว่าที่บางเพลง (2537) โปรเจกต์ เอส เดอะซีรีส์ (2560)
ThaiFilmDb
หัทยา วงศ์กระจ่าง มีชื่อจริงว่า หัทยา เกษสังข์ เป็นนักจัดรายการวิทยุ ดารานักแสดงและนักธุรกิจชาวไทย
ประวัติ

หัทยา เป็นลูกสาวคนเดียวของบุปผา แหลมหลวง จบการศึกษาชั้นมัธยมจาก Saint Felix Schools และ Stover School  ปริญญาตรี ด้านกราฟิกดีไซน์ จาก London College of Printing ประเทศอังกฤษ จากนั้นได้ทำงานในบริษัทโฆษณา อ่านสปอตโฆษณาโทรทัศน์-วิทยุ เป็นพิธีกร เล่นละคร และเริ่มจัดรายการวิทยุตั้งแต่ พ.ศ. 2532
มีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง กาเหว่าที่บางเพลง เมื่อ พ.ศ. 2537, ละครโทรทัศน์เรื่อง ดอกฟ้าและโดมผู้จองหอง, โปรเจกต์ เอส เดอะซีรีส์ ตอน Side by Side พี่น้องลูกขนไก่ รับบทเป็น ตั้ม (2560), สวัสดีคุณผู้ฟัง ช่อง 7 และเคยเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์หลายรายการ และเคยเล่นมิวสิกวิดีโอ ของ ธงไชย แมคอินไตย์ ในเพลง บูมเมอแรง ผู้อำนวยการบริษัท คลิกเรดิโอ , Click Televsion และ VR1 Radio และเป็น กรรมการผู้จัดการ บริษัท อินดิเพนเด้นท์ คอมมูนิเคชั่น เนตเวิร์ค จำกัด ผู้บริหารสถานีวิทยุเก็ท 102.5, 103.5 เอฟ.เอ็ม.วัน และเลิฟ เรดิโอ 104.5 จัดรายการวิทยุ คลื่น Get 102.5 เป็นผู้บริหารคลื่น 98 EDS Everyday Station
ชีวิตส่วนตัว

ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับศรัณยู วงศ์กระจ่าง นักเเสดงเเละพิธีกรชาย เมื่อปี 2537 มีธิดาฝาแฝด ชื่อ ศุภรา ชื่อเล่น หนุน และศิตลา ชื่อเล่น หนัง  ความเชื่อส่วนตัวนับถือศาสนาคริสต์ นิกายโปรเตสเเตนท์ โดยการชักชวนของ อัญชลี จงคดีกิจ
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

พ.ศ. 2532 ดอกฟ้าและโดมผู้จองหอง (/ช่อง 3) รับบทเป็น
พ.ศ. 2533 นางฟ้าสีรุ้ง (/ช่อง 7) รับบทเป็น
พ.ศ. 2533 ตะกายดาว ตอน ดาวดีเจ (/ช่อง 9) รับบทเป็น
พ.ศ. 2543 สวัสดีคุณผู้ฟัง (/ช่อง 7) รับบทเป็น ดารกา เข็มทอง
พ.ศ. 2565 ซุปตาร์2550 (ซิติเซ่นเคน/ช่อง 3) รับบทเป็น ระพี