stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเสนอเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ของลอสแอนเจลิส
แหล่งข้อมูลอื่น

la24.org เก็บถาวร 2016-04-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
twitter.com/LA2024
facebook.com/la2024
| ด ค กการคัดเลือกเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |
การประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 131 (ลิมา, เปรู)
เมืองที่ได้การรับเลือก:   ปารีส (2024)   ลอสแอนเจลิส (2028) 
เมืองที่ถอนตัว:   บูดาเปสต์   โรม   ฮัมบวร์ค 
เมืองที่ไม่ผ่านการคัดเลือก:   บอสตัน   เบอร์ลิน   วอชิงตัน ดี.ซี.
การโทษผู้เสียหาย

การโทษผู้เสียหาย (อังกฤษ: victim blaming) เกิดขึ้นเมื่อผู้เสียหายของอาชญากรรมหรือการกระทำผิดใด ๆ นั้นถูกกล่าวโทษว่าเป็นต้นเหตุทั้งหมดหรือบางส่วนของภัยที่เกิดแก่ผู้นั้น วิชาเหยื่อวิทยา (victimology) มุ่งบรรเทาอคติต่อผู้เสียหาย และมโนทัศน์ว่าผู้เสียหายต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของผู้ก่อเหตุ มีอคติทั้งในอดีตและปัจจุบันต่อผู้เสียหายความรุนแรงในครอบครัวและอาชญากรรมทางเพศ เช่น มีแนวโน้มโทษผู้เสียหายถูกข่มขืนกระทำชำเรามากกว่าการปล้นทรัพย์หากผู้เสียหายและผู้ก่อเหตุรู้จักกันก่อนเกิดเหตุ
การแพร่สัญญาณเอเอ็ม

การแพร่สัญญาณเอเอ็ม (อังกฤษ: AM Broadcasting) เป็นเทคโนโลยีการกระจายเสียงวิทยุซึ่งใช้การส่งสัญญาณด้วยวิธีการกล้ำแอมพลิจูด (อังกฤษ: Amplitude Modulation; ชื่อย่อ: AM) เป็นวิธีแรกที่พัฒนาขึ้นสำหรับการส่งสัญญาณเสียงผ่านวิทยุ และยังคงใช้กันทั่วโลก โดยเฉพาะสำหรับการส่งคลื่นปานกลาง (หรือที่เรียกว่า "ย่านเอเอ็ม") แต่ยังใช้กับคลื่นวิทยุคลื่นยาวและคลื่นสั้นด้วย
การแพร่สัญญาณเอเอ็มแบบทดลองที่เร็วที่สุดเริ่มต้นในช่วงต้นทศวรรษ 1900 อย่างไรก็ตามการแพร่สัญญาณเอเอ็มอย่างแพร่หลายยังไม่เกิดขึ้นจนถึงปี ค.ศ. 1920 หลังจากการพัฒนาเครื่องรับและเครื่องส่งสัญญาณจากหลอดสุญญากาศ วิทยุเอเอ็ม ยังคงเป็นวิธีการออกอากาศที่โดดเด่นในช่วง 30 ปีต่อมาซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เรียกว่า "ยุคทองของวิทยุ" จนกระทั่งการแพร่ภาพทางโทรทัศน์แพร่หลายในปี 1950 และได้รับการจัดรายการส่วนใหญ่โดยวิทยุก่อนหน้านี้ ต่อจากนั้นผู้ฟังวิทยุเอเอ็มก็หดตัวลงอย่างมากเนื่องจากการแข่งขันจากวิทยุเอฟเอ็ม (การกล้ำความถี่), การแพร่กระจายเสียงดิจิทัล (DAB), วิทยุผ่านดาวเทียม, วิทยุความละเอียดสูง (ดิจิทัล) และวิทยุผ่านสัญญาณต่อเนื่อง
การแพร่สัญญาณเอเอ็มมีความอ่อนไหวมากกว่าสัญญาณเอฟเอ็ม หรือสัญญาณดิจิทัล ที่จะรบกวนและมักจะมีความเที่ยงตรงของเสียงที่ต่ำกว่า ดังนั้นผู้ดำเนินการแพร่สัญญาณเอเอ็ม จึงมีความเชี่ยวชาญในรูปแบบคำพูด เช่น วิทยุพูดคุย ข่าว และกีฬา โดยมีรูปแบบเพลงสำหรับเอฟเอ็ม และสถานีดิจิทัลเป็นหลัก
สัญญาณที่กล้ำแบบเอเอ็มและเอฟเอ็ม เอเอ็ม (การกล้ำแอมพลิจูด) และเอฟเอ็ม (การกล้ำความถี่) เป็นประเภทของการกล้ำสัญญาณ (การเข้ารหัส) สัญญาณไฟฟ้าจากวัสดุรายการมักมาจากสตูดิโอ ผสมกับคลื่นพาหะที่มีความถี่เฉพาะ จากนั้นจึงแพร่สัญญาณ ในกรณีของเอเอ็ม การผสมเสียง (การกล้ำสัญญาณ) ทำได้โดยการเปลี่ยน แอมพลิจูด (ความแรง) ของคลื่นพาหะตามสัดส่วนของสัญญาณดั้งเดิม ในทางตรงกันข้าม ในกรณีของเอฟเอ็ม เป็น ความถี่ ของคลื่นพาหะที่มีความหลากหลาย เครื่องรับวิทยุมีตัวถอดรหัสที่แยกเนื้อหาโปรแกรมต้นฉบับออกจากคลื่นออกอากาศ
ข้อมูลทางเทคนิค

เทคโนโลยีวิทยุเอเอ็มนั้นง่ายกว่าระบบส่งกำลังในระยะหลัง เครื่องรับเอเอ็มตรวจจับความแตกต่างของแอมพลิจูดของคลื่นวิทยุที่ความถี่หนึ่ง ๆ จากนั้นจึงขยายการเปลี่ยนแปลงของแรงดันสัญญาณเพื่อสั่งการไปยังลำโพงหรือหูฟัง อย่างไรก็ตาม ความเรียบง่ายของการส่งสัญญาณเอเอ็มยังทำให้เสี่ยงต่อการเกิด "ไฟฟ้าสถิต" (เสียงรบกวนวิทยุ, สัญญาณรบกวนความถี่วิทยุ) ที่เกิดจากกิจกรรมทางไฟฟ้า ทั้งในบรรยากาศตามธรรมชาติ เช่น ฟ้าผ่า และอุปกรณ์ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ รวมถึงหลอดฟลูออเรสเซนต์ มอเตอร์ และระบบจุดระเบิดของรถยนต์ ในใจกลางเมืองใหญ่ สัญญาณวิทยุเอเอ็มอาจถูกรบกวนอย่างรุนแรงจากโครงสร้างโลหะและอาคารสูง ด้วยเหตุนี้ วิทยุเอเอ็มจึงมีแนวโน้มที่จะใช้งานได้อย่างดีที่สุดในพื้นที่ที่วิทยุความถี่เอฟเอ็มขาดตลาด หรือในพื้นที่ที่มีประชากรน้อย หรือพื้นที่ภูเขาที่การครอบคลุมเอฟเอ็มทำได้ไม่ดี ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งเพื่อหลีกเลี่ยงการรบกวนซึ่งกันและกันระหว่างสถานีที่ทำงานในความถี่เดียวกัน โดยทั่วไปการส่งสัญญาณเอเอ็มจะต้องมีความแรงกว่าสัญญาณรบกวนประมาณ 20 เท่า เพื่อหลีกเลี่ยงการลดคุณภาพ ซึ่งตรงกันข้ามกับสัญญาณเอฟเอ็มซึ่งมี "ปรากฏการณ์ระงับ" หมายความว่าสัญญาณเอฟเอ็มที่โดดเด่นต้องการความแรงมากกว่าสัญญาณรบกวนเพียง 2 เท่า
เพื่อให้มีที่ว่างสำหรับสถานีเพิ่มขึ้นบนย่านความถี่ปานกลางในสหรัฐ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1989 คณะกรรมการกำกับกิจการสื่อสารสหรัฐ (FCC) ได้ใช้มาตรฐานเอ็นอาร์เอสซี ที่จำกัดอัตราการส่งถ่ายข้อมูลเสียงสูงสุดไว้ที่ 10.2 กิโลเฮิรตซ์ และใช้งานได้จริงที่ 20.4 กิโลเฮิรตซ์ แต่ในขณะนั้นกระจายเสียงมากที่สุดได้ที่ 15 กิโลเฮิรตซ์ ส่งผลให้มีอัตราการส่งถ่ายเสียงสูงสุด 30 กิโลเฮิรตซ์ ข้อจำกัดทั่วไปอีกประการเกี่ยวกับความเที่ยงตรงของเอเอ็มเป็นผลมาจากการออกแบบ้ครื่องรับสัญญาณ แม้ว่าจะมีความพยายามบางอย่างในการปรับปรุงสิ่งนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านมาตรฐานเอแม็กซ์ ที่ใช้ในสหรัฐ
ดูเพิ่ม

การกล้ำแอมพลิจูด
ระบบสัญญาณการกล้ำแอมพลิจูด ซึ่งเป็นระบบดิจิทัลสำหรับเพิ่มข้อมูลบิตเรตต่ำให้กับสัญญาณออกอากาศแบบเอเอ็ม
แคมดี รูปแบบวิทยุดิจิทัลไฮบริดสำหรับการแพร่ภาพเอเอ็ม
กำลังการแผ่รังสีที่มีประสิทธิภาพ (ERP) ความหมายมาตรฐานของพลังงานความถี่วิทยุ
การขยายย่านแพร่สัญญาณเอเอ็ม
ประวัติวิทยุ
เอ็มดับบลิวดีซิง งานอดิเรกในการรับสัญญาณในสถานีวิทยุเอเอ็มที่อยู่ห่างไกลจากย่านความถี่ปานกลาง
การโจมตีกองเรือกาซา

32°38′28″N 33°34′02″E﻿ / ﻿32.64113°N 33.56727°E﻿ / 32.64113; 33.56727
แผนที่แสดงเส้นทางเส้นทางของกองเรือกาซา (สีเขียว) และกองทัพเรืออิสราเอล (สีส้ม)
กองทัพอิสราเอลเตรียมโจมตีขณะอยู่บนเรือ MV Mavi Marmara
การโจมตีกองเรือกาซา (อังกฤษ: Gaza flotilla raid) หรือชื่อรหัสว่า ปฏิบัติการลมทะเล (อังกฤษ: Operation Sea Breeze) โดยกองกำลังป้องกันอิสราเอล เป็นการขึ้นเรือและการยึดเรือหกลำจาก กองเรือเสรีภาพกาซา เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 กองเรือดังกล่าว ประกอบด้วยขบวนการกาซาเสรีและมูลนิธิเพื่อสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพและความช่วยเหลือทางมนุษยธรรม (IHH) พยายามที่จะฝ่าการปิดล้อมกาซาและส่งความช่วยเหลือทางมนุษยธรรมและวัสดุก่อสร้างไปยังฉนวนกาซา เรือทั้งหกลำรวมตัวกันใกล้กับไซปรัส และออกเดินทางเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 โดยมีผู้โดยสารกว่า 663 คน จาก 37 ประเทศ คอมมานโดอิสราเอลขึ้นเรือในเขตน่านน้ำสากลของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน หลังจากกองเรือปฏิเสธข้อเสนอของอิสราเอลที่จะให้มีการตรวจสอบสินค้าที่บรรทุกมาที่ท่าแอชดอด และให้มีการจัดส่งทางบกแทน
นักเคลื่อนไหวบนเรือลำใหญ่ที่สุดของกองเรือนี้ MV Mavi Marmara ปะทะกับกองกำลังพิเศษ กองเรือ 13 ของกองทัพเรืออิสราเอล เมื่อกองกำลังเหล่านี้ได้ขึ้นสู่ดาดฟ้าของเรือ นักเคลื่อนไหวบนเรือคนหนึ่งกล่าวว่าทหารอิสราเอลยิงเตือนก่อนที่จะขึ้นเรือ คอมมานโดกล่าวว่าพวกเขาถูกโจมตีด้วยมีด หนังสติ๊ก และท่อโลหะ จากนั้นได้เปลี่ยนจากอาวุธที่ไม่รุนแรงถึงชีวิตเป็นกระสุนจริงหลังจากนักเคลื่อนไหวหลายคนยึดเอาปืนพกสั้นของพวกเขาไป ผู้โดยสารคนอื่นกล่าวว่านักเคลื่อนไหวได้มีพฤติการณ์ป้องกันตัวเอง ปลดอาวุธทหาร และโยนอาวุธเหล่านี้ลงสู่ทะเล นักเคลื่อนไหว 9 คนถูกยิงเสียชีวิตโดยคอมมานโดอิสราเอล นอกจากนี้ยังมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีกประมาณ 12 คน และถูกจับกุมอีกหลายร้อยคน คอมมานโดได้รับบาดเจ็บ 7 นาย ในจำนวนนี้ 2 นายได้รับบาดเจ็บสาหัส ทางการอิสราเอลกล่าวหา IHH ว่าส่งนักเคลื่อนไหวมาบนเรือ MV Mavi Marmara เพื่อตั้งใจยุยงให้เกิดความรุนแรง แต่ IHH ปฏิเสธข้อกล่าวหา
การโจมตีดังกล่าวก่อให้เกิดปฏิกิริยาจากหลายประเทศในทันที รวมไปถึงการประณามอย่างกว้างขวาง จากหน่วยงานของรัฐ องค์กรเหนือรัฐ และองค์การสาธารณประโยชน์ รวมทั้งการชุมนุมประท้วงและการก่อจลาจลทั่วโลก คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติประณาม "การกระทำเช่นนั้นซึ่งทำให้พลเรือนเสียชีวิต" และต้องการให้มีการสืบสวนอย่างยุติธรรมเกี่ยวกับการโจมตีดังกล่าว และเรียกร้องให้มีการปล่อยตัวพลเรือนที่อิสราเอลยังคุมขังไว้อยู่ทันทีอิสราเอลตอบสนองยินดีที่จะปล่อยตัวพลเรือนที่ถูกจับกุมราว 620 คน จาก 682 คน และส่งตัวกลับประเทศ เหตุการณ์ดังกล่าวได้บั่นทอนความสัมพันธ์ระหว่างตุรกีกับอิสราเอล
สินค้าบรรทุกถูกยึดโดยอิสราเอล และเอาขึ้นจากเรือที่ท่าแอชดอตและได้รับการตรวจสอบจากเจ้าหน้าที่ของอิสราเอล: สินค้าบรรทุกดังกล่าวได้รับอนุญาตและส่งไปยังกาซาทางพื้นดิน กลุ่มฮามาสปฏิเสธไม่ยิมยอมให้สินค้าบรรทุกเหล่านี้เข้าสู่กาซาจนกว่าอิสราเอลจะปล่อยตัวผู้ที่ถูกจับกุมจากกองเรือและตกลงที่จะอนุญาตให้ผู้จัดระเบียบกองเรือส่งสินค้ามายังกาซาได้โดยตรง รวมไปถึงวัสดุก่อสร้าง โดยปราศจากการตรวจสอบของอิสราเอล MV Rachel Corrie เรืออีกลำหนึ่งซึ่งเดิมตั้งใจที่จะเดินทางมาเป็นส่วนหนึ่งของกองเรือยังคงพยายามที่จะส่งวัสดุเข้าสู่กาซา; เรือดังกล่าวถูกยึดในน่านน้ำสากลโดยทหารอิสราเอลเช่นเดียวกัน
การแผ่รังสีซิงโครตรอน

ลำพลังงานจากดาราจักร M87 (ภาพจากกล้องฮับเบิล) แสงสีน้ำเงินของลำพลังงานแผ่ออกมาจากแกนกลางดาราจักรกัมมันต์พุ่งไปทางด้านล่างขวา เป็นผลจากการแผ่รังสีซิงโครตรอน
การแผ่รังสีซิงโครตรอน (อังกฤษ: synchrotron radiation) คือการแผ่รังสีของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่คล้ายคลึงกับการแผ่รังสีไซโคลตรอน แต่มีกำเนิดมาจากอนุภาคประจุที่เร่งขึ้นอย่างยิ่งยวด (เช่นเคลื่อนที่ด้วยความเร็วใกล้ความเร็วแสง) ผ่านสนามแม่เหล็ก สามารถสร้างขึ้นได้ในอุโมงค์ซิงโครตรอน ส่วนในธรรมชาติจะพบได้จากอิเล็กตรอนความเร็วสูงเคลื่อนที่ผ่านสนามแม่เหล็กในอวกาศ รังสีที่เกิดขึ้นอาจแผ่ครอบคลุมสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าหลายย่าน ตั้งแต่ช่วงคลื่นวิทยุไปจนถึงแสงอินฟราเรด แสงที่ตามองเห็น อัลตราไวโอเลต รังสีเอ็กซ์ และรังสีแกมมา สามารถแบ่งประเภทได้ตามลักษณะการเกิดโพลาไรเซชั่นและสเปกตรัม
กลไกการแผ่รังสี

เมื่ออิเล็กตรอนพลังงานสูงสัมพัทธ์ถูกบังคับให้เดินทางเป็นเส้นโค้งผ่านสนามแม่เหล็ก จะทำให้เกิดการแผ่รังสีซิงโครตรอนขึ้น ซึ่งคล้ายคลึงกับเสาอากาศวิทยุ แต่แตกต่างกันเนื่องจากความเร็วอันสูงยิ่งยวดจะทำให้ความถี่ที่สังเกตเปลี่ยนแปลงไปตามหลักการของดอพเพลอร์ด้วยตัวแปร  \gamma  Lorentz contraction ที่สูงยิ่งยวดจะกระแทกคลื่นความถี่นั้นอีกด้วย  \gamma  อีกตัวหนึ่ง ทำให้ยิ่งทวีความถี่ของ GeV อิเล็กตรอนให้เข้าไปสู่ย่านรังสีเอ็กซ์ ผลกระทบอีกประการหนึ่งจากสัมพัทธภาพคือ รูปแบบการแผ่รังสีจะถูกบิดเบือนไปจากรูปแบบไดโพลเนื้อเดียวที่น่าจะเกิดจากทฤษฎีอื่นที่ไม่สัมพัทธ์ กลายไปเป็นลำอนุภาครังสีที่พวยพุ่งไป เหตุนี้การแผ่รังสีซิงโครตรอนจึงเป็นแหล่งกำเนิดรังสีเอ็กซ์ที่สว่างที่สุดเท่าที่เรารู้จัก
ดูเพิ่ม

การแผ่รังสีไซโคลตรอน
Relativistic beaming
Radiation reaction
แหล่งข้อมูลอื่น

Cosmic Magnetobremsstrahlung (synchrotron Radiation), by Ginzburg, V. L., Syrovatskii, S. I., ARAA, 1965
Developments in the Theory of Synchrotron Radiation and its Reabsorption, by Ginzburg, V. L., Syrovatskii, S. I., ARAA, 1969
Lightsources.org
X-Ray Data Booklet
การโหยหาอดีต

The Saturday Evening Post กล่าวว่านิตยสารฉบับนี้ได้รับการยกย่องว่า "เป็นส่วนผสมของการโหยหาอดีตและความรัก"
การโหยหาอดีต (อังกฤษ: nostalgia) เป็นความรู้สึก คิดถึงช่วงเวลาหรือสถานที่ที่มีความเกี่ยวข้องกับอดีตในทางที่ดี  ได้รับการอธิบายว่าเป็นอาการทางการแพทย์ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของความซึมเศร้า โดยในช่วงต้นสมัยใหม่ ได้กลายมาเป็นภาพพจน์เปรียบเทียบที่สำคัญในศิลปะจินตนิยม
การโหยหาอดีตมักเกี่ยวข้องกับความคิดถึงอดีต ทั้งบุคลิกภาพ ความเป็นไปได้ และเหตุการณ์ต่าง ๆ โดยเฉพาะ "วันเก่า ๆ ที่ดี" หรือ "วัยเด็กที่อบอุ่น" มีปัจจัยโน้มเอียงที่เกิดจากอคติทางความคิด เช่น อดีตนั้นดีกว่าปัจจุบัน ทำให้ผู้คนมองอดีตในแง่บวกมากกว่าและมองอนาคตในแง่ลบมากกว่า เมื่อนำไปใช้กับความเชื่อเกี่ยวกับสังคมหรือสถาบันต่าง ๆ จะเรียกว่า คติเสื่อมถอย (declinism) ซึ่งได้รับการอธิบายว่าเป็น "กลอุบายของจิตใจ" และ "กลยุทธ์ทางอารมณ์ สิ่งที่ให้ความสบายใจเมื่อวันปัจจุบันดูหม่นหมองอย่างไม่อาจยอมรับได้"
ด้านข้อมูลทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับการโหยหาอดีตที่มักเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัว และได้ศึกษาผลกระทบของการโหยหาอดีตที่เกิดขึ้นในระหว่างการศึกษาเหล่านี้เป็นหลัก มีอารมณ์เป็นปัจจัยกระตุ้นที่ทำให้เกิดความโหยหาอดีตได้เป็นอย่างดี เนื่องจากกระบวนการประมวลผลสิ่งเร้าเหล่านี้ จะดำเนินการผ่านอะมิกดาลาเป็นอย่างแรกซึ่งเป็นฐานของอารมณ์ในสมอง ความทรงจำในอดีตมักเป็นเหตุการณ์สำคัญ บุคคลที่เราห่วงใย และสถานที่ที่เราได้ใช้เวลาอยู่ ด้านปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม เช่น ดนตรี ภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์  และวิดีโอเกม เช่นเดียวกับปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ เช่น สภาพอากาศและสิ่งแวดล้อม ยังสามารถเป็นตัวกระตุ้นความโหยหาอดีตที่รุนแรงได้อีกด้วย
การแลกเปลี่ยนเชลย

การแลกเปลี่ยนเชลย (อังกฤษ: prisoner exchange หรือ prisoner swap) เป็นข้อตกลงกับฝ่ายตรงข้ามในความขัดแย้งที่จะปล่อยเชลย: เชลยศึก, สายลับ, ตัวประกัน ฯลฯ บางครั้ง ศพก็มีส่วนเกี่ยวข้องในการแลกเปลี่ยน
อนุสัญญาเจนีวา

ภายใต้อนุสัญญาเจนีวา เชลยที่ไม่สามารถมีส่วนร่วมในสงครามเนื่องจากความเจ็บป่วยหรือทุพพลภาพมีสิทธิได้รับการส่งตัวกลับประเทศของตน นั่นคือไม่คำนึงถึงจำนวนของนักโทษที่ได้รับผลกระทบ; อำนาจกักขังไม่สามารถปฏิเสธคำขอที่จริงใจได้
ภายใต้อนุสัญญาเจนีวา (ค.ศ. 1929) ข้อบังคับนี้ครอบคลุมในข้อ 68 ถึง 74 และภาคผนวก ซึ่งหนึ่งในโครงการแลกเปลี่ยนที่ใหญ่ที่สุดได้ดำเนินการโดยกาชาดสากลในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองภายใต้ข้อกำหนดเหล่านี้ และภายใต้อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สามของปี ค.ศ. 1949 ครอบคลุมในข้อ 109 ถึง 117
สงครามโลกครั้งที่สองในยูโกสลาเวีย มีการต่อสู้ที่โหดเหี้ยมระหว่างกองกำลังติดอาวุธของไรช์ที่สาม กับพรรคพวกที่นำโดยพรรคคอมมิวนิสต์ อย่างไรก็ตามของเรื่องนี้ ทั้งสองฝ่ายได้เจรจาแลกเปลี่ยนเชลยจากจุดเริ่มต้นของสงคราม ภายใต้สถานการณ์การติดต่อครั้งแรกนี้ได้กลายเป็นข้อตกลงการแลกเปลี่ยนอย่างเป็นทางการ โดยเน้นการสร้างโซนที่เป็นกลาง และอาจเป็นเช่นเดียวกับยุโรปที่ถูกเยอรมนียึดครอง ที่มีการแลกเปลี่ยนเชลยเป็นประจำจนกระทั่งปลายเมษายน ค.ศ. 1945 ที่สามารถช่วยชีวิตไว้ได้หลายพันชีวิต
ดูเพิ่ม

การส่งผู้ร้ายข้ามแดน
การแปรสภาพ

การแปรสภาพ (อังกฤษ: metamorphism) เป็นการแปรสภาพของชั้นหิน
คำว่า “metamorphic” มาจาก “meta” แปลว่า “เปลี่ยนหรือแปร (change) ” และ “morph” แปลว่า“รูปร่าง (form) ” ดังนั้นจะสามารถแปลตรงตัวได้ว่า metamorphic rocks คือ หินที่ถูกทำให้เปลี่ยนหรือแปรสภาพไป (changed rocks) จะได้ว่าหินแปร คือ หินเดิมที่ถูกแปรสภาพภายใต้สภาวะความดัน และอุณหภูมิ รวมถึงกระบวนการอื่น ๆ ด้วย โดยองค์ประกอบดั้งเดิมของหินจะถูกหลอมผสมเข้าด้วยกันใหม่ นอกจากนี้หินทุกชนิดสามารถถูกแปรสภาพเป็นหินแปรได้ และจะปรากฏลักษณะที่บ่งบอกว่า เป็นหินแปร เช่น การตกผลึกใหม่ (Recrystallization), การเกิดแร่ใหม่ (New mineral), และ การเรียงตัวของแร่ (Texture, Structure) ฯลฯ
กระบวนการแปรสภาพ (Metamorphism) > แบ่งแบบที่ 1

ได้ 4 ประเภทคือ
Contact metamorphism เกิดจากหินหนืดหรือลาวาแทรกดันขึ้น มาสัมผัสกับหินท้องที่โดยตรง ทำให้มีการถ่ายเทพลังงานความร้อนปริมาณมาก โซนการสัมผัสอยู่ตั้งแต่ไม่กี่เมตรจนถึงกิโลเมตร ขึ้นอยู่กับความหนาของหินหนืด องค์ประกอบของหินท้องที่อาจมีการเปลี่ยนแปลงกับพื้นที่สัมผัส เรียกกระบวนการนี้ว่า Metasomatism มักเกิดกับหินคาร์บอเนตสัมผัสกับหินอัคนี silicic เรียกว่า หินสการ์น หรือ หินเทกไทต์
Regional metamorphism การแปรสภาพบริเวณไพศาล มักสัมพันธ์กับการเกิดแนวเทือกเขาขนาดใหญ่ ที่มีการเปลี่ยนแปลงความดัน-อุณหภูมิปริมาณมาก ทำให้เกิดการตกผลึกใหม่และเริ่ม เฟสใหม่
Burial metamorphism เกิดในแอ่งตะกอนที่บริเวณขอบของการชนกัน อาจได้รับความดันจำนวนมาก เริ่มตั้งแต่ High-grade diagenesis
Cataclastic metamorphism เกิดจากการแตกและเกาะเป็นเม็ดในโซนของรอยเลื่อน หรือบริเวณใกล้เคียง
กระบวนการแปรสภาพ (Metamorphism) > แบ่งแบบที่ 2

ตามลักษณะของสิ่งที่ทำให้เกิดการแปรสภาพ (metamorphism)
การแปรสภาพโดยความร้อนและความดัน (temperature and pressure) เรียกว่า การแปรสภาพแบบไพศาล (regional metamorphism)
การแปรสภาพโดยความร้อน น้ำ ร้อน หรือไอระเหิด (temperature, hydrothermal, and vapour) เรียกว่า การแปรสภาพแบบสัมผัส (contact metamorphism)
การแปรสภาพโดยแรง เรียกว่า การแปรสภาพแบบไดนามิก (dynamic metamorphism or cataclastic metamorphism)
ชุดลักษณ์ของการแปรสภาพ (Metamorphic Facies)

แบ่งเป็น 7 Facies ตามอุณหภูมิและความดันดังภาพ
Zeolite and Prehnite-Pumpellyite- Metagraywacke Facies
ระดับการแปรสภาพต่ำ เกิดจากกระบวนการ burial process
Zeolite Facies ลึกจากพื้น ดิน 1-5 กิโลเมตรขึ้น อยู่กับการเพิ่มขึน้ ของอุณหภูมิตามความลึก (Geothermal gradient) และ หินท้องที่ (Reactive Materials)
แร่ที่สำคัญได้แก่ Laumonitite, Albite, หรืออาจจะพบแร่ Wairakite และ Prehnite
Prehnite-pumpellyite-metagraywacke Facies เกิดที่ความลึก 3-13 กิโลเมตร แร่ที่พบเป็นส่วนใหญ่คือ
Prehnite, Pumpellyite และQuartz บางครัง้ Pumpellyiteพบร่วมกับ Actinoliteในขณะที่ไม่มี Prehnite
Epidote-Amphibolite Facies
แร่หลักของFacies นีได้แก่ Almandine (Garnet) แร่อื่นที่ประกอบด้วยได้แก่ Actinolite, Na-rich plagioclase and, Kyanite หรือAndalusite
Amphibolite Facies
ประกอบด้วยแร่อะลูมินัม ซิลิเกต เช่น Plagioclase (An>20), Green-brownhornblende, Diopside, Staurolite, Cordierite, Grossularite, หรือ Andradite
Granulite Facies
เกิดในสภาวะที่ที่มีความดันและอุณหภูมิสูงที่สุด เช่นบริเวณแผ่นเปลือกทวีปที่ลึกที่สุด
สัมพันธ์กับ Amphibolite Facies, Migmatites, หรือ หินอัคนีพุอื่น ๆ ประกอบด้วยแร่ Pyroxene, Biotite และ Hornblende เป็นแร่หลักที่พบใน Facies นี้
Blueschist Facies
เกิดในสภาวะที่ความดันสูงแต่อุณหภูมิต่ำ แร่ที่พบส่วนใหญ่ได้แก่ Glaucophane, Jadeite, Lawsonite และ Aragonite
Eclogite Facies
เกิดในสภาวะที่ความดันสูง มีส่วนประกอบคล้ายหินละซอล์ต แร่ Omphacite และPyropic garnet นอกจากนียั้งพบแร่อื่น ๆ
เช่น Chlorite, Muscovite, Epidote, หรือ Glaucophane
Hornfels and Sanidinite Facies
พบแร่ที่เกิดความดันต่ำ ได้แก่ Cordierite, Biotite, Garnet, Andalusite, Sillimanite หรือ Wollastonite
ลักษณะหินแปรในประเทศไทย

หินแปรในประเทศไทยนั้นพบได้ทุกภูมิภาค ยกเว้นบริเวณที่ราบสูงโคราช แต่หินแปรพวกนี้ก็ยังไม่สามารถบอกอายุที่แน่ชัดได้เนื่องจากหินถูกแปรสภาพไปแล้ว
บางแห่งที่พบซากดึกดำบรรพ์ก็ไม่สามารถนำมาบอกอายุหินได้รวมถึงการใช้กัมมันตรังสีก็ยังมีข้อจำกัดอยู่อีกมากมาย
ข้อมูลโดยส่วนใหญ่จึงมักกล่าวถึงเรื่องลักษณะของหินที่พบ แต่อย่างก็ตามหินแปรที่คนนิยมสนใจศึกษาคือ หินแปรในช่วงพรีแคมเบียน (ซึ่งเป็นพวก high grade metamorphism และ anatexites) และต่อเนื่องมาถึงหินพาลิโอโซอิคตอนล่าง (แสดงลักษณะ low grade metamorphism) เนื่องจากมีการแสดงการแปรสภาพเพียงครั้งเดียวและมีการแบ่งลำดับขั้นของการแปรสภาพ (Grade of metamorphism)
ภาพแสดงชนิดการแปรสภาพ ตามอุณหภูมิและความดัน
ภาพแสดงชุดลักษณ์ของการแปรสภาพ
ภาพแสดงชุดลักษณ์การแปรสภาพ ตามอุณหภูมิและความดัน
ตารางแสดง Prograde and Retrograde of metamorphic
การโดดเดี่ยวอย่างสง่างาม

การโดดเดี่ยวอย่างสง่างาม (อังกฤษ: Splendid isolation) เป็นนโยบายการต่างประเทศซึ่งดำเนินการโดยอังกฤษในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรีจากพรรคอนุรักษนิยม เบนจามิน ดิสราเอลี และมาร์ควิสแห่งซอลสบรี คำดังกล่าวได้ประดิษฐ์ขึ้นมาโดยนักการเมืองชาวแคนาดาเพื่อสรรเสริญการไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวในกิจการของยุโรป ปัจจุบัน นักประวัติศาสตร์ยังโต้เถียงกันว่านโยบายดังกล่าวมีขึ้นโดยเจตนาหรืออังกฤษถูกบังคับให้อยู่ในฐานะดังกล่าวโดยเหตุการณ์ปัจจุบัน
เบื้องหลัง

ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป้าหมายหลักของอังกฤษในนโยบายการต่างประเทศคือการรักษาดุลอำนาจในทวีปยุโรปและเข้าขัดขวางในสิ่งที่ทำให้ดุลอำนาจนี้สูญเสียไป เป้าหมายรองลงมาคือการป้องกันผลประโยชน์โพ้นทะเลของตนในอาณานิคมและดินแดนในปกครอง ซึ่งก็คือ การค้าเสรีซึ่งทำให้จักรวรรดิอังกฤษคงอยู่ได้ เส้นทางทางทะเลไปยังอาณานิคม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เส้นทางที่เชื่อมระหว่างอังกฤษและอินเดีย (ผ่านทางคลองสุเอซ) ถูกพิจารณาว่าสำคัญยิ่ง
นโยบายการโดดเดี่ยวอย่างสง่างามมีลักษณะของความไม่เต็มใจที่จะเข้าสู่พันธมิตรยุโรปอย่างถาวรหรือมีข้อผูกมัดกับมหาอำนาจอื่น ๆ และโดยการให้ความสำคัญเพิ่มขึ้นแก่อาณานิคมอังกฤษ รัฐในอารักขาและดินแดนโพ้นทะเล นี่จึงเกิดขึ้นไปพร้อมกับพัฒนาการของจักรวรรดิไม่เป็นทางการผ่านทางการใช้เขตอิทธิพลและรัฐบริวาร ซึ่งอยู่ในปกครอง แต่ไม่ได้ถูกปกครองโดยตรงโดยอังกฤษ
การแฮชแบบม้วน

การแฮชแบบม้วน (อังกฤษ: Rolling hash) เป็นฟังก์ชันแฮชที่ใช้แฮชข้อมูลภายในกรอบที่ค่อย ๆ เลื่อนไปเรื่อย ๆ โดยเมื่อมีการเลื่อนกรอบขึ้น จะสามารถคำนวณค่าแฮชใหม่ได้โดยนำค่าของการแฮชครั้งก่อนมาคำนวณอย่างรวดเร็ว
การแฮชแบบม้วนมีบทบาทสำคัญในขั้นตอนวิธีของราบิน-คาร์ป (ดูเพิ่มด้านล่าง) และขั้นตอนวิธีเช็คซัมชื่อ Adler-32 ซึ่งใช้ในโปรแกรมอาร์ซิงค์
การแฮชแบบม้วนในขั้นตอนวิธีของราบิน-คาร์ป

ขั้นตอนวิธีของราบิน-คาร์ปใช้ฟังก์ชันการแฮชที่ง่ายมากซึ่งประกอบไปด้วยการบวกและ การคูณเท่านั้น พิจารณาข้อมูลนำเข้าที่มีข้อมูล  n ตัวและขณะนี้มีกรอบขนาด  k อยู่ในช่วง  [p,p+k-1] จะได้ว่า
 H(p,p+k-1)=c_{p}a^{k-1}+c_{p+1}a^{k-2}+c_{p+2}a^{k-3}+...+c_{p+k-1}a^{0}
เมื่อ  a เป็นค่าคงที่ และ  c_{p},...,c_{p+k-1} เป็นข้อมูลที่อยู่ในกรอบดังกล่าว
เพื่อที่จะไม่ให้ค่า  H ใหญ่มากเกินไป จึงให้การดำเนินการทุกขั้นตอนอยู่ภายใต้มอดุโล  m การเลือกค่า  a และ  m ที่ไม่เหมาะสมอาจทำให้ฟังก์ชันแฮชมีโอกาสเกิดความผิดพลาดเชิงบวกสูง ซึ่งการเลือกที่ดีที่สุดคือค่า  a และ  m ควรจะเป็นจำนวนเฉพาะสัมพัทธ์กัน[ต้องการอ้างอิง] ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่ linear congruential generator
สมมุติว่าขณะนี้กรอบอยู่ในช่วง  [p,q] จะสามารถดำเนินการดังนี้ได้
ขยายกรอบไปทางด้านขวา การหาค่าแฮชก็คือการคำนวณหา  H(p,q+1) ซึ่งสามารถอาศัยความสัมพันธ์ว่า  H(p,q+1)=(H(p,q)a+c_{q+1}){\bmod {m}}
ลดขนาดกรอบทางด้านซ้าย การหาค่าแฮชก็คือการคำนวณหา  H(p+1,q) ซึ่งสามารถอาศัยความสัมพันธ์ว่า  H(p+1,q)=(H(p,q)-c_{p}a^{q-p}){\bmod {m}}
ขยายกรอบไปทางด้านซ้าย
ลดขนาดกรอบทางด้านขวา
การใช้ออกซิเจนสูงสุด

การใช้ออกซิเจนสูงสุด  (อังกฤษ: maximal oxygen consumption, VO2 max) หมายถึง ปริมาณก๊าซออกซิเจนสูงสุดที่ร่างกายใช้ไปในเวลา 1 นาทีในภาวะที่ร่างกายออกกำลังกายจนถึงจุดที่อัตราการใช้ออกซิเจนสูงสุด หมายความว่า
กล้ามเนื้อหัวใจทำหน้าที่บีบตัวด้วยแรงสูงสุดและอัตราการเต้นสูงสุด (maximal contraction and rate) แล้ว ไม่สามารถเพิ่มการบีบตัวและการเต้นได้อีก
อัตราการหายใจและการขยายของปอดถึงจุดสูงสุด ถุงลมทุกถุงเกิดการแลกเปลี่ยนก๊าซด้วยอัตราที่สูงสุดแล้ว (maximal gas exchange)
เม็ดเลือดแดงทุกเม็ดมีโมเลกุลของออกซิเจนมาเกาะอยู่อย่างเต็มที่ครบหมดแล้ว
เซลล์กล้ามเนื้อทุกเซลล์สามารถแลกเปลี่ยนออกซิเจนได้เต็มที่แล้ว
เมื่อใดที่ออกกำลังกายจนเกิดภาวะทั้ง 4 ประการข้างต้นหมายความว่า ทุกระบบไม่สามารถให้ออกซิเจนตอบสนองความต้องการของร่างกายได้มากกว่านี้อีกแล้ว เราจึงต้องทดสอบจนแน่ใจว่าถึงภาวะของ VO2 max จริง ๆ นักวิทยาศาสตร์การกีฬาจะใช้หลักการว่า VO2 max เกิดขึ้นเมื่อชีพจรถึงจุดสูงสุดแล้วไม่ว่าจะเพิ่มงาน (workload) ไปอีกเท่าใดก็ตาม ค่า VO2 max นี้เป็นดัชนีหลักที่ใช้ในการบอกสมรรถภาพร่างกายของแต่ละคนและเนื่องจากเป็นการสะท้อนหน้าที่สูงสุดของ 4 ระบบหลักของร่างกาย ค่า VO2 max จึงเป็นดัชนีทั้งทางแอโรบิคของร่างกาย (aerobic index) และดัชนีความทนทานของหัวใจ (cardiac endurance)
การใส่สายจากจมูกถึงกระเพาะอาหาร

| การใส่สายจากจมูกถึงกระเพาะอาหาร |
| --- | --- |
การแทรกแซง
สายกระเพาะแบบ Levin (18 Fr × 121 ซม)
ICD-9-CM: 96.07, 96.6
การใส่สายจากจมูกถึงกระเพาะอาหาร (อังกฤษ: nasogastric intubation) เป็นหัตถการทางการแพทย์ที่มีการใส่สายพลาสติก (เรียกว่าสายสำหรับใส่จากจมูกถึงกระเพาะอาหาร หรือ สาย NG) เข้าไปทางจมูก ผ่านคอหอย และลงไปถึงกระเพาะอาหาร สายเช่นเดียวกันนี้อาจใส่ทางปากได้ เรียกว่าการใส่สายจากปากถึงกระเพาะอาหาร (อังกฤษ: orogastric intubation)
สายนี้อาจใช้เพื่อระบายอาหารหรือลมในกระเพาะ ใช้ตรวจสอบสิ่งที่อยู่ในกระเพาะ ใช้ล้างเลือดที่ออกในกระเพาะ หรือใช้สำหรับให้อาหาร เป็นต้น
การให้น้ำหนักคำ

การให้น้ำหนักคำ (อังกฤษ: term weighting) หรือการกำหนดน้ำหนักคำ
เป็นวิธีการให้น้ำหนักสำหรับคำที่มีความสำคัญหรือใช้เป็นตัวแทนของเอกสารที่ควรจะปรากฏอยู่เป็นจำนวนมากในเนื้อหาของเอกสารเฉพาะฉบับนั้น และปรากฏอยู่น้อยในชุดของเอกสารที่เหลือทั้งหมด แต่ถ้าคำนั้นปรากฏเป็นจำนวนมากในทุก ๆ เอกสาร แสดงว่าคำดังกล่าวไม่สามารถเป็นตัวแทนของเอกสารใด ๆ ได้ ซึ่งคำเหล่านั้นเรียกว่าคำหยุด (อังกฤษ: stop word) เช่น a, and, the เป็นต้น ดังนั้นการให้น้ำหนักคำ ๆ หนึ่งในเอกสารฉบับหนึ่งจะพิจารณาจากความถี่ของคำ (อังกฤษ: Term Frequency) ที่ปรากฏในเอกสารนั้นและจำนวนของเอกสารทั้งหมดที่มีคำ ๆ นั้นปรากฏอยู่ วิธีการให้น้ำหนักของคำวิธีหนึ่งคือ TF IDF (อังกฤษ: Term Frequency. Inverted Document Frequency)
การโต้แย้งเรื่องอธิปไตยของทิเบต

การโต้แย้งทางการเมือง
การโต้แย้งเรื่องอธิปไตยของทิเบต (อังกฤษ: Tibetan sovereignty debate) สื่อถึงการโต้แย้งทางการเมืองสองแบบ อย่างแรกคือดินแดนทิเบตในสาธารณรัฐประชาชนจีนควรแบ่งแยกดินแดนไปเป็นรัฐเอกราชใหม่หรือไม่ ข้อโต้แย้งหลายเรื่องอยู่ในหัวข้อที่สอง ซึ่งกล่าวว่าทิเบตในปัจจุบันควรเป็นเอกราชหรืออยู่ใต้อาณัติของจีน
โดยทั่วไปถือว่าประเทศจีนและทิเบตเป็นประเทศเอกราชก่อนสมัยราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1271–1368) และทิเบตถูกปกครองโดยสาธารณรัฐประชาชนจีนมาตั้งแต่ ค.ศ. 1959
ความสัมพันธ์ของทิเบตกับจีนในช่วงเวลาแทรกแซงยังคงเป็นที่โต้แย้งเสมอ:
สาธารณรัฐประชาชนจีนถือว่าทิเบตเป็นส่วนหนึ่งของจีนมาตั้งแต่ราชวงศ์หยวนของมองโกล
สาธารณรัฐจีนถือว่า"ทิเบตอยู่ภายใต้อธิปไตยของจีน" เมื่อราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1636–1912) หยุดการปกครองของเนปาลแบบสั้น ๆ (ค.ศ. 1788-1792) จากส่วนของทิเบตในประมาณ ค.ศ. 1793
รัฐบาลพลัดถิ่นทิเบตกล่าวว่าทิเบตเคยเป็นรัฐเอกราชก่อนที่สาธารณรัฐประชาชนจีนโจมตีทิเบตใน ค.ศ. 1949/1950
นักวิชาการตะวันตกบางส่วนยืนยันว่าทิเบตกับจีนเคยถูกปกครองโดยพวกมองโกลในสมัยราชวงศ์หยวน ทิเบตเป็นเอกราชในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368–1644) และทิเบตถูกจีนปกครองหรืออย่างน้อยมากก็อยู่ใต้อาณัติของราชวงศ์ชิง
นักวิชาการตะวันตกบางส่วนยืนยันว่าทิเบตเป็นเอกราชในประมาณ ค.ศ. 1912 ถึง 1950 ถึงแม้ว่าจะมีการยอมรับระหว่างประเทศอย่างจำกัดมากก็ตาม
แหล่งข้อมูลอื่น

Central Tibetan Administration
Tibet Society
Photos of Tibet issued postage stamps from "International Junior Postage Stamp Album" printed in 1939 by Scott Publ, NY(Link is unavailable)
Sperling, Elliot, Don’t Know Much About Tibetan History, New York Times, 13 April 2008.
Choesang, Yeshe, From the legal standpoint, Tibet has not lost its Nationhood เก็บถาวร 2021-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Tibet Post International, 14 April 2016.
Sperling, Elliot (2004). The Tibet-China Conflict: History and Polemics (PDF). Policy Studies. Washington: East-West Center. ISBN 1-932728-13-9. ISSN 1547-1330. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2008-08-19. สืบค้นเมื่อ 2021-10-22.
การให้ระดับผลการเรียน

การให้ระดับผลการเรียน (อังกฤษ: Grading) เป็นกระบวนการวัดระดับความสำเร็จในรายวิชาหรือหลักสูตรอย่างมีมาตรฐาน อาจใช้เป็นระบบตัวอักษร (เช่น จาก A ถึง F) ระบบตัวเลข (เช่น 1 ถึง 4) หรือระบบร้อยละก็ได้ ในบางประเทศสามารถนำผลการเรียนที่ได้หาค่าเฉลี่ยจากผลการเรียนที่ผู้เรียนเรียนได้ในขณะนั้นหรือในภาคเรียนนั้น คำนวณออกมาเป็น ผลการเรียนเฉลี่ย หรือ GPA ซึ่งส่วนใหญ่จะพบการคำนวนผลการเรียนในระดับมัธยมศึกษา ปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษา หรือในบางครั้งอาจมีการใช้ผลการเรียนเฉลี่ยเพื่อใช้พิจารณาการรับเข้าทำงานและการศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น นอกจากนี้ยังมีคำศัพท์อีกหนึ่งคำที่เกี่ยวข้องกับการให้ระดับผลการเรียนคือ ผลการเรียนเฉลี่ยสะสม (CGPA) ซึ่งเป็นการวัดผลการเรียนของผู้เรียนตลอดหลักสูตร