stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกาะไหง
ภูมิประเทศ

เกาะไหงตั้งอยู่ทางใต้ของจังหวัดกระบี่ ในอำเภอเกาะลันตา ในเชิงภูมิศาสตร์ใกล้กับชายฝั่งจังหวัดตรังมากกว่าจังหวัดกระบี่ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหมบนแผ่นดินใหญ่ฝั่งตรงข้ามจากตรัง เกาะไหงมีความยาว 4 กิโลเมตร พื้นที่ขนาดประมาณ 3.635 ตารางกิโลเมตร มีรูปทรงสามเหลี่ยมด้านใต้กว้างกว่า และด้านเหนือเป็นปลายแหลมแบบลิ่ม
ด้านทิศตะวันออกของเกาะประกอบด้วยหาดทรายยาว มีปะการังด้านหน้าหาด และเป็นแหล่งดูปะการังน้ำตื้นที่สมบูรณ์แห่งหนึ่ง ทิศใต้ลักษณะเป็นอ่าว  ด้านตะวันตกตอนเหนือมีลักษณะเป็นเขาสูงชัน ยอดเขาที่สูงที่สุดสูง 198 เมตรจากระดับน้ำทะเล โดยทั่วไปเป็นป่าดิบชื้น และป่าชายหาด
กลุ่มเกาะไหง ประกอบด้วย เกาะไหงและเกาะม้า
ภูมิอากาศ

มีภูมิอากาศแบบกึ่งเขตร้อน ฤดูฝน (มรสุม) เริ่มประมาณต้นเดือนพฤษภาคมและสิ้นสุดในปลายเดือนตุลาคมในต้นเดือนพฤศจิกายนของทุกปี โดยปกติช่วงนี้ทะเลมีคลื่นสูงการเล่นน้ำนอกฝั่งอาจมีอันตรายได้ มักจะมีฝนตกหนักและมีเมฆมากเป็นเวลาติดต่อกันหลายวัน และช่วงตั้งแต่ต้นเดือนพฤศจิกายนถึงปลายเดือนเมษายนเป็นฤดูแล้งแดดจัดเป็นส่วนใหญ่และทะเลสงบ
อุณหภูมิในฤดูมรสุมคือ 25 ถึง 30 องศาเซลเซียสในตอนกลางวันและ 22 ถึง 24 องศาเซลเซียสในตอนกลางคืน ในฤดูกาลท่องเที่ยวหลัก (ฤดูแล้ง) อุณหภูมิในตอนกลางวันจะอยู่ที่ 25 ถึง 34 องศา อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 28 องศา
เขตการปกครอง

เกาะไหงอยู่ในเขตการปกครองตำบลเกาะลันตาใหญ่ อำเภอเกาะลันตา ของจังหวัดกระบี่ และเป็นที่ตั้งหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติที่ ลต.2 (เกาะไหง) บนแหลมกวนอิม (ทางตะวันเฉียงใต้ของเกาะ)
ข้อมูลประชากร

ไม่มีผู้อยู่อาศัยถาวรบนเกาะ ผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่เป็นพนักงานของรีสอร์ทตากอากาศ ซึ่งดำเนินการสิ่งอำนวยความสะดวกในโรงแรมในช่วงนอกฤดูท่องเที่ยวของภาคใต้
การขนส่ง

ท่าเรือแผ่นดินใหญ่ที่ใกล้ที่สุดคือ ท่าเรือปากเมง จังหวัดตรัง ห่างจากเกาะไหงไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 15 กิโลเมตร ในอำเภอสิเกา จังหวัดตรัง การข้ามจากท่าเรือปากเมงใช้เวลา 30 ถึง 45 นาที ขึ้นอยู่กับประเภทของเรือ
นอกจากนี้ยังมีมีเรือท่องเที่ยวหรือเรือหางยาวเช่าเหมาลำจากเกาะอื่น ๆ ในพื้นที่ เช่น เกาะลันตาใหญ่และเกาะมุก เรือสปีดโบ๊ทเส้นทางเกาะหลีเป๊ะ-เกาะลันตา-เกาะพีพี-เกาะภูเก็ต
เกาะไหงเป็นเกาะขนาดเล็กไม่มีทางรถยนต์บนเกาะ
แหล่งท่องเที่ยว

เกาะไหงเป็นเกาะสำหรับการเล่นน้ำและดำน้ำเป็นหลัก ชายหาดยาวประมาณ 2 กิโลเมตร ทางทิศตะวันออกของเกาะ นอกจากนี้ยังมีอ่าวเล็ก ๆ สองแห่งทางตอนใต้ของเกาะ ชายฝั่งตะวันตกไม่เหมาะสำหรับการเล่นน้ำเนื่องจากเป็นหน้าผา
ฤดูการท่องเที่ยว ปิดฤดูการท่องเที่ยว  ตั้งแต่วันที่ 16 พฤษภาคม – 15 พฤศจิกายน ของทุกปี
เกาะใกล้กัน

เกาะเชือก ในเขตอุทยานแห่งชาติเกาะลันตา
เกาะแหวนในเขตจังหวัดตรัง และเป็นเขตสัมปทานเก็บรังนก
เกาะมุกและเกาะกระดาน ในเขตอุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม
ดูเพิ่ม

รายชื่อเกาะในจังหวัดกระบี่
อุทยานแห่งชาติเกาะลันตา
เชฟโรเลต ซิลเวอราโด

| เชฟโรเลต ซิลเวอราโด จีเอ็มซี เซียร์รา |
| --- | --- |
เชฟโรเลต ซิลเวอราโด 2500HD ไฮคันทรี รุ่นปี 2565
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: เจเนรัลมอเตอร์
เรียกอีกชื่อ: เชฟโรเลต เชเยนน์ (เม็กซิโก) อินเตอร์เนชั่นแนล ซีวี
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2541–ปัจจุบัน
แหล่งผลิต: สหรัฐ: ฟลินต์ รัฐมิชิแกน พอนเทียก รัฐมิชิแกน โรอาโนก รัฐอินดีแอนา สปริงฟิลด์ รัฐโอไฮโอ (มีเดียมดิวตี) แคนาดา: ออชาวา รัฐออนแทรีโอ เม็กซิโก: ซิเลา รัฐกัวนาฮัวโต
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถกระบะขนาดใหญ่ รถกระบะบรรทุกหนัก รถกระบะบรรทุกปานกลาง แค็บแชสซีส์
รูปแบบตัวถัง: รถกระบะ 2 ประตู (2542–ปัจจุบัน)  รถกระบะ 3 ประตู (เฉพาะรุ่นปี 2542–43 สำหรับรุ่น 1500 และ 2500) รถกระบะ 4 ประตู (2543–57) รถกระบะ 4 ประตู (ตั้งแต่ปี 2544 สำหรับรุ่น HD; 2547 สำหรับรุ่น 1500)
โครงสร้าง: เครื่องยนต์วางหน้า ขับเคลื่อนล้อหลัง เครื่องยนต์วางหน้า ขับเคลื่อนสี่ล้อ
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: เชฟโรเลต/จีเอ็มซี ซี/เค อินเตอร์เนชั่นแนล ดี-ซีรีส์/อินเตอร์เนชั่นแนล เทอร์ราสตาร์
เชฟโรเลต ซิลเวอราโด (อังกฤษ: Chevrolet Silverado) เป็นรถกระบะที่ผลิตโดยเจเนรัลมอเตอร์ ภายใต้แบรนด์เชฟโรเลต เปิดตัวครั้งแรกปี พ.ศ. 2542 เพื่อมาแทนที่รถกระบะรุ่น เชฟโรเลต ซี/เค ที่ผลิตมาอยาางยาวนาน ชื่อซิลเวอราโดนำมาจากรุ่นย่อยระดับท็อปสุดของรถกระบะรุ่นก่อน มีให้เลือกทั้งแบบขนาดใหญ่ แชสซีแค็บ และขนาดกลาง ปัจจุบันอยู่ในรุ่นที่ 4 ซึ่งเปิดตัวในปี พ.ศ. 2562
เชฟโรเลต ซิลเวอราโด มีความคล้ายคลึงทางโครงสร้างเครื่องยนต์กับจีเอ็มซี เซียร์รา (GMC Sierra) ซึ่งเป็นรถกระบะที่ออกแบบมาให้ใกล้เคียงกัน โดย GMC ยกเลิกการใช้ชื่อรุ่น C/K ไปก่อนหน้าที่เชฟโรเลตจะยุติการใช้ชื่อรุ่นนี้หนึ่งรุ่น สำหรับประเทศเม็กซิโก รถรุ่นท็อปของเชฟโรเลต ซิลเวอราโด จะใช้ชื่อว่า เชฟโรเลต เชเยนน์ (Chevrolet Cheyenne) (อย่าสับสนกับรถต้นแบบเชฟโรเลต เชเยนน์ ที่เปิดตัวในปี 2546) เชฟโรเลต ซิลเวอราโด เป็นคู่แข่งสำคัญในตลาดรถกระบะขนาดใหญ่ของสหรัฐอเมริกา โดยต้องชิงชัยกับ ฟอร์ด เอฟ-ซีรีส์ (Ford F-Series), แรม ปิกอัพ (Ram Pickup), โตโยต้า ทุนดรา (Toyota Tundra) และนิสสัน ไททัน (Nissan Titan) ด้วยยอดขายรวมกว่า 12 ล้านคัน นับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในปี 2541 (เป็นรุ่นปี 2542) ส่งผลให้ซิลเวอราโดกลายเป็นหนึ่งในรถกระบะที่ขายดีที่สุดในสหรัฐ
ดูเพิ่ม

เชฟโรเลต แอวาแลนช์
รถกระบะเจเนรัลมอเตอร์ ซี/เค
เชฟโรเลต เอส-10/เชฟโรเลต โคโลราโด
รายชื่อรถกระบะเชฟโรเลต
รายชื่อรถไฮบริด
รายชื่อรถกระบะ
โอลิมปิกฤดูร้อน 1964

| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์โอลิมปิกฤดูร้อน 1964
เมืองเจ้าภาพ: โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ประเทศเข้าร่วม: 93
นักกีฬาเข้าร่วม: 5,151 (4,473 ชาย, 678 หญิง)
ชนิด: 163 จาก 19 กีฬา (25 สาขา)
พิธีเปิด: 10 ตุลาคม ค.ศ. 1964
พิธีปิด: 24 ตุลาคม ค.ศ. 1964
ประธานพิธีเปิด: จักรพรรดิ โชวะ
ผู้จุดคบเพลิง: โยชิโนริ ซาไก
สนามกีฬา: สนามกีฬาแห่งชาติ
ฤดูร้อน← โรม 1960เม็กซิโกซิตี 1968 →  ฤดูหนาว← อินส์บรุค 1964เกรอนอบล์ 1968 →  พาราลิมปิกฤดูร้อน 1964
โอลิมปิกฤดูร้อน 1964 หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 18 เป็นงานแข่งขันกีฬาหลายประเภทระหว่างประเทศจัดขึ้นในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 10 ถึง 18 ตุลาคม พ.ศ. 2507 โตเกียวได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1940 แต่เกียรตินี้ถูกส่งมอบแก่เฮลซิงกิเพราะการรุกรานจีนของญี่ปุ่น ก่อนจะถูกยกเลิกไปในที่สุดเพราะสงครามโลกครั้งที่สอง โอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้เป็นโอลิมปิกครั้งแรกที่จัดในทวีปเอเชีย และเป็นครั้งแรกที่ประเทศแอฟริกาใต้ถูกห้ามเข้าร่วมแข่งขันเพราะระบบการถือผิวในกีฬา อย่างไรก็ดี แอฟริกาใต้ได้รับอนุญาตให้เข้าแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 1964 ซึ่งจัดในกรุงโตเกียวเช่นกัน และนับเป็นครั้งแรกที่แอฟริกาใต้เข้าแข่งขันพาราลิมปิก โตเกียวได้รับเลือกเป็นเมืองเจ้าภาพระหว่างสมัยประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากลที่ 55 ในเยอรมนีตะวันตก เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2502
การแข่งขันครั้งนี้ยังเป็นครั้งแรกที่มีการแพร่ภาพระหว่างประเทศโดยไม่ต้องส่งเทปทางเครื่องบินดังเช่นกรณีของโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 สี่ปีก่อนหน้า
การคัดเลือกเมืองเจ้าภาพ

โตเกียวได้รับสิทธิ์ให้เป็นเมืองเจ้าภาพเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 1959 ในการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 55 ที่มิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก โดยผลการตัดสินโตเกียวสามารถเอาชนะดีทรอยต์, เวียนนา และบรัสเซลส์
| การลงคะแนนเลือกเมืองเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เมือง | ประเทศ | รอบที่ 1 |  |  |  |  |
| โตเกียว |  ญี่ปุ่น | 34 |  |  |  |  |
| ดีทรอยต์ |  สหรัฐ | 10 |  |  |  |  |
| เวียนนา |  ออสเตรีย | 9 |  |  |  |  |
| บรัสเซลส์ |  เบลเยียม | 5 |  |  |  |  |
ชนิดกีฬา

19 ชิดกีฬา 25 สาขา, และ 163 รายการ
กีฬาทางน้ำ
กระโดดน้ำ (4)
ว่ายน้ำ (18)
โปโลน้ำ (1)
กรีฑา (36)
บาสเกตบอล (1)
มวยสากลสมัครเล่น (10)
เรือแคนู (7)
จักรยาน
Road (2)
Track (5)
ขี่ม้า
Dressage (2)
Eventing (2)
Jumping (2)
ฟันดาบ (8)
ฮอกกี้ (1)
ฟุตบอล (1)
ยิมนาสติก (14)
ยูโด (4)
ปัญจกีฬาสมัยใหม่ (2)
เรือพาย (7)
เรือใบ (5)
ยิงปืน (6)
วอลเลย์บอล (2)
ยกน้ำหนัก (7)
มวยปล้ำ
Freestyle (8)
Greco-Roman (8)
Note: In the Japan Olympic Committee report, sailing is listed as "yachting".
เบสบอล
บูโด
สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่ม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 36 | 26 | 28 | 90 |
| 2 |  สหภาพโซเวียต | 30 | 31 | 35 | 96 |
| 3 |  ญี่ปุ่น* | 16 | 5 | 8 | 29 |
| 4 |  เยอรมนี | 10 | 22 | 18 | 50 |
| 5 |  อิตาลี | 10 | 10 | 7 | 27 |
| 6 |  ฮังการี | 10 | 7 | 5 | 22 |
| 7 |  โปแลนด์ | 7 | 6 | 10 | 23 |
| 8 |  ออสเตรเลีย | 6 | 2 | 10 | 18 |
| 9 |  เชโกสโลวาเกีย | 5 | 6 | 3 | 14 |
| 10 |  สหราชอาณาจักร | 4 | 12 | 2 | 18 |
| รวม (10 ประเทศ) | รวม (10 ประเทศ) | 134 | 127 | 126 | 387 |
โรส เลสลี

| โรส เลสลี |
| --- | --- |
เลสลี ในปี 2013
เกิด: Rose Eleanor Arbuthnot-Leslie  (1987-02-09) 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 (37 ปี) อเบอร์ดีน, สกอตแลยด์
ศิษย์เก่า: London Academy of Music and Dramatic Art (BA)
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2005–ปัจจุบัน
ตัวแทน: Hamilton Hodell
ส่วนสูง: 5 ft 6 in (1.68 m)
คู่สมรส: Kit Harington (แต่ง 2018)
โรส เอเลนอร์ อาร์บัธนอท-เลสสี (อังกฤษ: Rose Eleanor Arbuthnot-Leslie ; เกิด 9 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1987),  หรือรู้จักกันในชื่อ โรส เลสลี เป็นนักแสดงชาวสก็อต ได้รับรางวัล BAFTA ในสก๊อตแลนด์ สาขาการแสดงยอดเยี่ยม จากบทบาทของเธอใน New Town แล้วเธอก็โด่งดังในบทบาทของ Gwen Dawson ในซีรีส์ประวัติศาสตร์ Downton Abbey ของ ITV และบทของ Ygritte (อีกริต) ในซีรีส์แฟนตาซี Game of Thrones (มหาศึกชิงบัลลังก์) ของ HBO  ปัจจุบันเธอแสดงบทของ Maia Rindell ในซีรีส์แนวกฎหมายและการเมือง The Good Fight
ชีวิตช่วงแรก

โรส เลสสี เกิดในครอบครัวขุนนาง ในอเบอร์ดีน สกอตแลนด์ เธอเติบโตที่ปราสาท Lickleyhead ในอเบอร์ดีนไชร์ (Aberdeenshire, ในภาษาเดิม) ซึ่งเป็นของบรรพบุรุษของเธอตั้งแต่ศตวรรษที่ 15.  พ่อของเธอ Sebastian Arbuthnot-Leslie เป็นหัวหน้าอเบอร์ดีนไชร์แห่งตระกูลเลสลี แม่ของเธอ Candida Mary Sibyl "Candy" Leslie (สกุลเดิม Weld) มาจากตระกูล Fraser ซึ่งมีบรรพบุรุษเป็น Simon Fraser, 13 Lord Lovat สืบทอดเชื้อสายจาก พระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ. นอกจากนี้แม่ของเธอยังมีความเกี่ยวดองทางปู่ของปู่ของปู่ เป็น Frederick Weld นายกรัฐมนตรีคนที่ 6 ของนิวซีแลนด์ เลสลีมีพี่น้อง 4 คน ปัจจุบันครอบครัวของเธอพักอาศัยอยู่ที่ปราสาท Warthill แห่งศตวรรษที่ 12 ในหมู่บ้าน Old Rayne ชองสก็อตแลนด์  บรรพบุรุษทางพอของเธอเป็น Don Guillermo de Landa y Escandon เจ้าเมืองเม็กซิโกซิตี  เลสลียังเป็นลูกพี่ลูกน้องกับนักประวัติศาสตร์ที่สำคัญตนหนึ่งของอังกฤษ William Dalrymple นอกจากนี้ บรรพบุรุษของเธอยังมีนักปรัชญา French Huguenot Ambrose Lisle March Phillipps De Lisle, นักการเมือง Charles March-Phillipps ในสภาสูงของอังกฤษ และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร James Grimston, 3rd Earl of Verulam
เธอได้รับการศึกษาที่โรงเรียน Rayne North ในอเบอร์ดีน และโรงเรียนเอกชน Millfield ในตำบล Street ซัมเมอร์เซต  ก่อนที่จะใช้เวลาสามปีที่ LAMDA (London Academy of Music and Dramatic Art).
อาชีพ

เลสลีศึกษาที่ LAMDA และทำงานรายการ BBC Radio ทำหน้าที่บรรยาย The British Slave Trade: Abolition, Parliament and People. เธอได้รับใบรับรอง BASSC สำหรับความสามารถการต่อสู้ในละครเวที (stage combat)  เธอสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีสาขาศิลปศาสตร์เกียรตินิยม ในปี 2008
ตอนอายุ 21 ภาพยนตร์เปิดตัวเรื่องแรกของเธอ คือ New Town (2009) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัล BAFTA ในสก๊อตแลนด์ - นักแสดงใหม่ยอดเยี่ยม
ในกันยายนและตุลาคม ปี 2010 เธอรับบทแสดงนำในละคร Bedlam ของ Nell Leyshon Bedlam ที่จัดขึ้นที่โรงละครโกลบ ลอนดอน  จากเรื่องของ Bethlem Royal Hospital ซึ่งเป็นตัวแทนของความลี้ลับที่เลวร้ายที่สุดในโรงพยาบาลในยุคปฏิรูปการบำบัดคนวิกลจริต เลสลีสวมบท May สาวสวยชาวชนบทที่บ้าคลั่งจากความรักที่เลือนหายไป  Charles Spencer แห่ง เดอะเดลีเทลิกราฟ  ยกย่องผลงานของเธอว่า "เลสลีแสดงความเจ็บปวดได้อย่างแท้จริง"  บทบาทบเบรกทรูของเธอเป็น Gwen Dawson หญิงรับใช้ในซีรีสื Downton Abbey (2010–11) ของ ITV   ในปี 2011 เลสลียังปรากฏตัวในละครซีรีส์อังกฤษ Case Histories
เลสลี ในปี 2013 -  Comic-Con
ในปี 2012 เลสลีรับบทของภาพยนตร์ดัง ซีรีส์ Game of Thrones ของ HBO   การเล่นบทของ Ygritte ในซีซีน  2 -4 ได้เสียงตอบรับอย่างท่วมท้น นักวิจารณ์ Rowan Kaiser ของ The A.V. Club กล่าวว่า "Ygritte [เลสลี] ทั้งอันตรายทั้งเจ้าชู้ ทำให้สนุกกับการดู"  David Crow แห่ง Den of Geek กล่าวว่า "ตัวละครที่มีความซับซ้อน [... ] โรส เลสลี จะกลืนกินหน้าจอ"  ในปี 2013 Todd VanDerWerff นิตยสาร Vox.com เขียนรีวิว ตอน "The Climb" ว่า "(ในหนังสือ) Ygritte เป็นตัวละครที่จะถึงจุดสิ้นสุด ... (แต่) บนจอ เลสลี, เธอกลายเป็นอะไรที่มากล้นเหลือ"  Christopher Orr แห่งนิตยสาร The Atlantic สรุปบทบาทของเธอในตอน "The Watchers of the Wall" ที่เผยแพร่ในปี 2014 ว่า "โรส เลสลีเป็นหนึ่งในนักแสดงที่เต็มที่กับการแสดง สามารถยกระดับตัวละครเหนือกว่าสิ่งที่[เล่าเรื่อง]อยู่ในหนังสือ"
ในปี 2012 ขณะที่แสดง Game of Thrones เลสลีก็ยังปรากฏตัวในภาพยนตร์ดรามา Now Is Good กับดาโกตา แฟนนิง  และในตอนหนึ่งของซีรีส์นักสืบ Vera ของ ITV, ละครสยองขวัญ Utopia ทาง Channel 4 ในสหราชอาณาจักร และภาพยนตร์คอมเมดี้ Blandings ของบีบีซีวัน
ในช่วงเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน ปี 2014 เธอได้รับเงินรางวัลสูงสุด จากมินิซีรีส์  The Great Fire. จากนั้นเธอได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์สยองขวัญ Honeymoon กับ แฮร์รีย์ ทรีดาเวย์   เธอรับบทนักสืบ Emma Lane ในซีรีส์ Luther กับ Idris Elba ซึ่งมีผลการตอบรับจากผู้ชมอย่างดี  และได้ร่วมแสดงกับวิน ดีเซล และเอไลจาห์ วูด ในภาพยนตร์แอ็คชันผจญภัย / แฟนตาซี The Last Witch Hunter (2015)   ปี 2016 เธอเล่นบทบาทของ Athena ในภาพยนตร์ดรามาอเมริกัน Sticky Notes กับ Ray Liotta
ในปี 2016 เลสลีได้รับในละครซีรีส์  The Good Fight แนวกฎหมายและการเมือง ของ CBS และภาพยนตร์ภาคต่อเรื่อง The Good Wife (2017) สวมบท Maia Rindell เป็นทนายความใหม่ที่เพิ่งเรียนรู้การทำงานในศาล ครอบครัวของตัวละครมีส่วนร่วมในการหลอกลวงทางการเงิน ทำลายชื่อเสียงของเธอ
ในปี 2017 เลสลีได้ให้เสียงกับตัวเอกหญิง "En" ในวิดีโอเกม Echo ซึ่งเป็นเกมที่พัฒนาโดยบริษัท Ultra Ultra ในโคเปนเฮเกน
ชีวิตส่วนตัว

เลสลีมีความชำนาญในภาษาฝรั่งเศส เคยอยู่ในฝรั่งเศส 3 ปี ในขณะที่ทำงานการแสดง เธอพักที่เมือง Battersea ลอนดอน ก่อนย้ายไปอยู่ที่ North London บ่อยครั้งที่เธอคิดถึงบ้านเกิด เธอกล่าวว่า "อเบอร์ดีน ... ในใจกลางเมืองชนบท ทั้งหมดเป็นต้นไม้และธรรมชาติ,... ฉันรู้สึกสงบมากในสกอตแลนด์".
ในปี 2012 เลสลีเริ่มออกเดตกับนักแสดง คิต แฮริงตัน ที่แสดงร่วมกันใน Game of Thrones . แล้วประกาศการหมั้น ผ่านทางนิตยสาร The Times ในเดือนกันยายน ปี 2017  มีแผนแต่งงานในวันที่ 23 มิถุนายน 2018
เลสลีเป็นนักวิ่ง และชอบปีนหน้าผา ทำอาหาร, เล่นสกี ยิงธนู และเทนนิส.
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | เผยแพร่ | หมายเหตุ | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012 | Now Is Good | Fiona | Ol Parker |  |  |
| 2014 | Honeymoon | Bea | Leigh Janiak |  |  |
| 2015 | The Last Witch Hunter | Chloe | Breck Eisner |  |  |
| 2016 | The Last Dance | Athena | Amanda Sharp | ชื่อเรื่อง Sticky Notes ใน US |  |
| 2016 | Morgan | Dr. Amy Menser |  | Luke Scott |  |
ผลงานการแสดง > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | เผยแพร่ | หมายเหตุ | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2008 | Banged Up Abroad | Kim | Channel 5 | ตอน: "Lima" |  |
| 2009 | New Town | Rhian | BBC | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |  |
| 2010, 2015 | Downton Abbey | Gwen Dawson | ITV | 8 ตอน |  |
| 2011 | Case Histories | Laura Wyre | BBC | 2 ตอน |  |
| 2012 | Vera | Lena Holgate | ITV | ตอน: "The Ghost Position" |  |
| 2012–2014 | Game of Thrones | Ygritte | HBO | 17 ตอน |  |
| 2014 | Blandings | Niagra Donaldson | BBC One | ตอน: "Custody of the Pumpkin" |  |
| 2014 | Utopia | Young Milner | Channel 4 | ตอน #2.1 |  |
| 2014 | The Great Fire}} | Sarah Farriner | ITV | 4 ตอน |  |
| 2015 | Luther | DS Emma Lane | BBC One | 2 ตอน |  |
| 2016 | Revolting Rhymes | Red Riding Hood | BBC One | 2 ตอน, อะนิเมะขัน |  |
| 2017– ปัจจุบัน | The Good Fight | Maia Rindell | CBS All Access | Main role |  |
ผลงานการแสดง > ละครเวที

| ปี | เรื่อง | สถานที่ | ผู้กำกับ | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2005– 2016 | Mixed Up North | Touring Wilton's Music Hall Octagon Theatre | Max Stafford-Clark |  |
| 2005– 2016 | Romeo and Juliet | Love and Madness Company | John Link |  |
| 2005– 2016 | Can-Can | LAMDA | Anne Durham |  |
| 2005– 2016 | Pericles | LAMDA | Rodney Cottier |  |
| 2005– 2016 | The Learned Ladies | LAMDA | Jenny Lipman |  |
| 2005– 2016 | The Caucasian Chalk Circle | Touring Out of Joint Theatre Company MacOwan Theatre | John Baxter |  |
| 2005– 2016 | Breaking Barriers in Burnley | Out of Joint Theatre Company | Robin Soans & Clark |  |
| 2005– 2016 | Uncle Vanya | LAMDA | Colin Cook |  |
| 2005– 2016 | Antigone | LAMDA | Mark Bell |  |
| 2005– 2016 | The Children's Monologues | Royal Court Theatre | Danny Boyle |  |
| 2005– 2016 | Bedlam | Globe Theatre | Nell Leyshon |  |
รางวัล

| ปี | สถาบัน | สาขา | งาน | ผล | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 | British Academy Scotland New Talent Awards | Best Acting Performance | New Town | ชนะ |  |
| 2013 | Screen Actors Guild Award | Outstanding Performance by an Ensemble in a Drama Series  (ร่วมกับคณะผู้แสดง) | Game of Thrones | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
มุฮัมมัด บิน รอชิด อาล มักตูม

รองประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และผู้ปกครองดูไบ
มุฮัมมัด บิน รอชิด อาล มักตูม (อาหรับ: محمد بن راشد آل مكتوم ประสูติวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1949) เป็นรองประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ กระทรวงกลาโหม และผู้ปกครองรัฐดูไบ พระองค์ครองราชย์ใน ค.ศ. 2006 หลังรอชิด บิน ซะอีด อาล มักตูม พระเชษฐาเสด็จสวรรคต
พระองค์เป็นเศรษฐีพันล้าน เป็นผู้ดูแลการเติบโตเป็นเมืองระดับโลกของดูไบ เช่นเดียวกันกับการดำเนินกิจการบริษัทที่รัฐเป็นเจ้าของหลายแห่ง เช่น เอมิเรตส์แอร์ไลน์, ดีพีเวิลด์ และกลุ่มญุมัยเราะฮ์ และยังควบคุมโครงการหลายแห่งในดูไบอย่างการสร้างสวนเทคโนโลยี, เขตเศรษฐกิจเสรี, เมืองอินเทอร์เน็ตดูไบ, เมืองสื่อดูไบ,, หมู่เกาะปาล์ม และโรงแรมบุรญุลอะร็อบ พระองค์ยังมีส่วนในการสร้างบุรจญ์เคาะลีฟะฮ์ อาคารที่สูงที่สุดในโลก
อาล มักตูม เป็นผู้ปกครองดูไบตามระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ มีความเป็นอัตตาธิปไตย เพราะไม่มีระบบการเลือกตั้งและห้ามมีความขัดแย้งภายใน อาล มักตูมยังเป็นนายกรัฐมนตรีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ซึ่งนักวิชาการถือว่าเป็นระบอบอำนาจนิยม
ในวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2020 ศาลอังกฤษกล่าวว่า จากการชั่งน้ำหนักพยาน พระองค์ทรงลักพาตัวพระราชธิดาสองพระองค์ และข่มขู่อดีตพระมเหสี เจ้าหญิงฮายา มีข่าวว่า ชัมซะฮ์กับละฏีฟะฮ์ พระราชธิดาทั้งสองถูกบังคับให้ยา (medicated) ขณะถูกคุมตัวในดูไบตามคำสั่งของอาล มักตูมตั้งแต่ ค.ศ. 2000 กับ 2018 ตามลำดับ
ชีวิตช่วงต้น

ชีคมุฮัมมัดมีพระมเหสี 6 พระองค์และพระราชโอรสธิดา 30 พระองค์ และเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 จากพระราชโอรสทั้งสี่ของรอชิด บิน ซะอีด อาล มักตูม สมาชิกราชวงศ์อาล มักตูมของดูไบและลูกหลานของราชวงศ์อัลฟะลาซี ซึ่งมีชีคมุฮัมมัดเป็นหัวหน้าเผ่า พระราชมารดาของพระองค์คือ ชีคเคาะฮ์ละฏีฟะฮ์ บินต์ ฮัมดาน อันนะฮ์ยาน พระราชธิดาของฮัมดาน บิน ซะยีด บิน เคาะลีฟะฮ์ อันนะฮ์ยาน อดีตผู้ปกครองอาบูดาบี
อ่านเพิ่ม

Maktoum, Mohammed (2012). My Vision: Challenges in the Race for Excellence. UAE: Motivate. ISBN 978-1-86063-344-7. Vision for governance.
Maktoum, Mohammed (2012). Spirit of the Union. UAE: Motivate. ISBN 978-1-86063-330-0. Talks about UAE independence & union.
Maktoum, Mohammed (2013). Flashes of Thought. UAE: Motivate. ISBN 978-1-86063-356-0. A number of insights into policy, attitude & approach to leadership.
Dubai The Maktoum Story by John M. Smith; in English; a book which criticizes the governance of Sheikh Mohammed
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Mohammed bin Rashid Al Maktoum
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ มุฮัมมัด บิน รอชิด อาล มักตูม
Official website of the UAE Government
The Official Website of the Prime Minister of the United Arab Emirates
His Highness Sheikh Mohammed bin Rashid Al Maktoum เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Vision 2021 เก็บถาวร 2017-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ก่อนหน้า |  | มุฮัมมัด บิน รอชิด อาล มักตูม |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| มักตูม บิน รอชิด อัลมักตูม |  | เจ้าผู้ครองนครดูไบ  (ค.ศ. 2006 - ปัจจุบัน) |  | ยังดำรงตำแหน่ง |
| มักตูม บิน รอชิด อัลมักตูม |  | นายกรัฐมนตรีแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  (ค.ศ. 2006 - ปัจจุบัน) |  | ยังดำรงตำแหน่ง |
| ด ค กสภาสูงสุดของสหพันธรัฐแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |
| --- | --- | --- |
| ประธานาธิบดี |  เชคเคาะลีฟะฮ์ (อาบูดาบี)  | Emblem of the United Arab Emirates |
| รองประธานาธิบดี |  เชคมุฮัมมัด (ดูไบ)  | Emblem of the United Arab Emirates |
| สมาชิก |  เชคฮุมัยด์ (อัจมาน)  เชคฮะมัด (ฟูไจราห์)  เชคซะอูด (ราสอัลไคมาห์)  เชคซุลฏอน (ชาร์จาห์)  เชคซะอูด (อุมม์อัลไกไวน์)  | Emblem of the United Arab Emirates |
| ด ค กประมุขแห่งรัฐในโอเปก |
| --- | --- | --- |
|   ตับบูน   ลูเรนโซ   โอเบียง   ออลีกี   เปเซสเคียน   เราะชีด   มิชอัล   อัลมันฟี   ตีนูบู   ซาซู-อึนแกโซ   ซัลมาน   มุฮัมมัด   มาดูโร  |   ตับบูน   ลูเรนโซ   โอเบียง   ออลีกี   เปเซสเคียน   เราะชีด   มิชอัล   อัลมันฟี   ตีนูบู   ซาซู-อึนแกโซ   ซัลมาน   มุฮัมมัด   มาดูโร  |  |
แม่แบบ:ผู้ปกครองดูไบ
แม่แบบ:ผู้นำประเทศอาหรับ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie
เชนเจส (อัลบั้มจัสติน บีเบอร์)

เชนเจส (อังกฤษ: Changes) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 5 ของนักร้องชาวแคนาดา จัสติน บีเบอร์ เผยแพร่ผ่านเดฟแจมเรเคิดดิงส์และอาร์บีเอ็มจี เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 มีนักร้องรับเชิญคือควาโว, โพสต์ มาโลน, คลีเวอร์, ลิล ดิกกี, แทรวิส สก็อตต์, เคห์ลานี และซัมเมอร์ วอล์กเกอร์ การผลิตดำเนินการโดยพูแบร์ในทุกแทร็ก รวมถึงซาชา ซิโรตา, ไทนี, จอช กุดวิน, ดิออดิเบิลส์, คิด คัลเจอร์, ฮาร์ฟ, ปิแอร์, เลกซิตี, บอย-วันดา, ไวนิล, ซีวีอาร์อี, จาฮาน สวีต, ฟิลิป โบเดอโร, ทอม สตราห์ล, เดอะแมสเซ็นเจอรส์, ซันออฟโซนิก และโจชัว วิลเลียมส์ วางจำหน่ายในวันวาเลนไทน์ และเป็นอัลบั้มต่อจากอัลบั้มก่อนหน้าของบีเบอร์ เพอร์เพิส (2015) เชนเจสมีแนวเพลงป็อป อาร์แอนด์บี อิเล็กโทร-อาร์แอนด์บี และแทร็ป
เชนเจสได้สนับสนุนซิงเกิลห้าเพลง โดยขึ้นอันดับแรกของบิลบอร์ดฮอต 100 สองเพลง ได้แก่ "Yummy" และ "Intentions" ส่วนเพลง "Get Me" ซึ่งมีเคห์ลานีร่วมร้องเป็นซิงเกิลประชาสัมพันธ์ เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2020 สำหรับการประชาสัมพันธ์เพิ่มเติมของอัลบั้มมีสารคดีโทรทัศน์ จัสติน บีเบอร์: ซีซันส์ จำนวน 10 ตอน ออกฉายในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2020 รายการนี้ได้รับการอธิบายว่าเป็นการดูเชิงลึกเกี่ยวกับกระบวนการสร้างผลงานเพลงของเขา เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 บีเบอร์ได้ทำการแสดงในแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ ครั้งแรกในรอบเจ็ดปี
อัลบั้มนี้เปิดตัวบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ของสหรัฐฯ โดยขายได้ 231,000 ยูนิตเทียบเท่าอัลบั้มภายในสัปดาห์แรก ซึ่งน้อยกว่ายอดขายในสัปดาห์แรกของ เพอร์เพิส อย่างมาก(2015) ซึ่งขยับไป 649,000 ยูนิต บีเบอร์เปิดตัวชุดวิดีโอการเต้นสำหรับแต่ละเพลงในอัลบั้มชื่อ "เชนเจส: เดอะมูฟเมนต์" ทัวร์อัลบั้มเชนเจสในปี ค.ศ. 2021 ถูกยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ต่อมาบีเบอร์ได้ทำจัสตีซเวิลด์ทัวร์เพื่อประชาสัมพันธ์อัลบั้ม เชนเจส และอัลบั้มชุดต่อมา จัสตีซ (2021) อัลบั้มนี้ได้รับการวิจารณ์ที่หลากหลายจากนักวิจารณ์เพลง หลายคนชื่นชอบการขับเสียงร้องของบีเบอร์และองค์ประกอบการผลิตบางอย่าง แต่วิจารณ์การแต่งเพลงของอัลบั้มและการไม่มีความแตกต่างระหว่างเพลง ในงานประกาศผลรางวัลแกรมมี ครั้งที่ 63 เชนเจสได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม ในขณะที่ "Yummy" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลขับร้องเพลงป็อปเดี่ยวยอดเยี่ยม ได้รับการรับรองระดับแพลตินัมโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA)