stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การไม่ปิดกั้นของสวิตซ์แบบทอดข้ามต่ำสุด

สวิตช์แบบครอสส์บาร์ขนาด 16x16 ที่สร้างจาก สวิตช์แบบครอสส์บาร์ขนาด 4x4 จำนวน 12 อัน
การไม่ปิดกั้นของสวิตซ์แบบทอดข้ามต่ำสุด (อังกฤษ: Nonblocking minimal spanning switch) เป็นการเชื่อมต่อ การรับอินพุต N ค่า ไปยัง เอาต์พุต N ค่า โดยมีการจัดในรูปแบบต่างๆ เช่น การใช้สวิตซ์ของการเปลี่ยนชุมสายโทรศัพท์ ซึ่งจะเป็นการเชื่อมต่อที่สามารถทำได้หากไม่มีข้อผิดพลาดและมีองค์ประกอบรวมถึงค่าใช้จ่ายที่น้อยที่สุด
ในอดีตเรื่องของสวิตซ์โทรศัพท์เป็นการเชื่อมต่อระหว่างผู้ใช้ที่มีขนาดใหญ่และมีการใช้รีเลย์และสโทรว์เจอร์สวิตซ์เป็นจำนวนมากทำให้มีราคาสูง ซึ่งคุณสมบัติพื้นฐานของสโทรว์เจอร์สวิตซ์คือการรับค่าอินพุตแล้วแสดงค่าเอาต์พุตเพียงตัวเดียว ซึ่งมีความพยายามที่จะใช้คุณสมบัตินี้ในการลดจำนวนของสวิตซ์ที่ใช้ในการเชื่อมต่อ
ความเป็นมาของการเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง > สวิตช์แบบครอสส์บาร์

สวิตช์แบบครอสส์บาร์มีความสามารถในการเชื่อมต่ออินพุต N ค่า ไปยัง เอาต์พุต N ค่า ผลที่ได้จะเป็นการจัดกลุ่มแบบหนึ่งต่อหนึ่ง โดยจะเชื่อมต่อผู้โทรศัพท์ไปยังผู้รับซึ่งปลายสายว่างอยู่ ทำให้การให้บริการโทรศัพท์เป็นไปได้อย่างสมบูรณ์
อย่างไรก็ตามสวิตช์แบบครอสส์บาร์ใช้เสียค่าใช้จ่ายเป็นเท่าตัวจากการใช้สวิตซ์แบบSPST ซึ่งสำหรับค่า N ขนาดใหญ่ถือว่าเป็นค่าใช้จ่ายที่สูงเกินไป นอกจากนี้สวิตช์แบบครอสส์บาร์ยังมีปัญหาด้านกายภาพด้วย ไม่เพียงแต่การใช้เนื้อที่มาก แต่แถบโลหะของสวิตซ์นั้นเมื่อผ่านไปจะมีการโค้งและไม่น่าไว้ใจในคุณภาพ วิศวกรพบว่าแถบของวิตช์แบบครอสส์บาร์ในแต่ละชิ้นนั้นจะมีการเชื่อมต่อแบบเดียว การเชื่อมต่ออื่นๆในอีกสองแถบจะไม่ได้ถูกใช้ นับว่าเป็นโครงสร้างที่สิ้นเปลือง
มีการคิดหาทางที่จะสร้างสวิตช์แบบครอสส์บาร์ด้วยขนาดที่เล็กลง มีการเลียนแบบสวิตช์แบบครอสส์บาร์โดยการจัดเรียงสวิตช์แบบครอสส์บาร์ที่เล็กกว่า ซึ่งการเปลี่ยนโครงสร้างจากการใช้ชิ้นส่วนที่ได้มาตรฐานจะทำให้ได้โครงสร้างที่มีประสิทธิภาพ ซึ่งเรียกว่าเครือข่ายคลอส
ความเป็นมาของการเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง > สวิตซ์เชื่อมต่อสมบูรณ์ 3 ชั้น

เป็นการแบ่งสวิตช์แบบครอสส์บาร์ออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ ชั้นอินพุต ชั้นกลาง และ ชั้นเอาต์พุต สวิตซ์จะมีขนาดเล็กลง ง่ายต่อการสร้าง และมีราคาไม่แพง
ในระบบโทรศัพท์จะเป็นการเชื่อมต่อแบบหนึ่งต่อหนึ่ง ซึ่งหมายถึงการที่จำนวนอินพุตจะเท่ากับจำนวนเอาต์พุตในแต่ละสวิตซ์ย่อยๆ หากต้องการสร้างแบบ16 ด้วยสวิตช์แบบครอสส์บาร์ 16 ตัว ในการออกแบบจะมี 4 สวิตซ์ย่อยในการรับอินพุต 16 ตัว ในส่วนของเอาต์พุต ก็จะมี4สวิตซ์ย่อย สำหรับ 16 ผลลัพธ์ เป็นการออกแบบที่ใช้สายไฟน้อย ทำให้ประหยัดค่าใช้จ่าย ซึ่งจำนวนน้อยที่สุดซึ่งใช้เชื่อมโยงสวิตซ์ย่อย 2 ตัว ก็คือใช้สายไฟเพียง 1 เส้น ดังนั้นสวิตซ์ย่อยของอินพุตแต่ละตัวจะมีเส้นเชื่อมเพียงเส้นเดียวไปยังสวิตซ์ย่อยกลาง และ สวิตซ์ย่อยกลางแต่ละตัวจะมีเส้นเชื่อมเพียงเส้นเดียวที่ถูกเชื่อมกับสวิตซ์ย่อยของเอาต์พุต
แต่มีคำถามต่อว่า จำนวนของสวิตซ์ย่อยกลางที่จำเป็นคือเท่าใด และจำนวนเส้นเชื่อมที่จะโยงไปยังสวิตซ์ชั้นกลางเป็นเท่าใด ตั้งแต่โทรศัพท์มีการติดต่อกันได้ระหว่างผู้โทรและผู้รับสาย จะมีความสมมาตร จึงใช้หลักการเดียวกันนี้ในการเชื่อมโยงในชั้นของเอาต์พุต และชั้นกลาง ซึ่งจะเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส ที่จำนวนอินพุตเท่ากับเอาต์พุต
จำนวนของสวิตซ์ย่อยในชั้นกลางจะขึ้นอยู่กับขั้นตอนวิธีในการจัดการการเชื่อมต่อ ขั้นตอนวิธีพื้นฐานในการจัดการสวิตซ์แบบสามชั้นคือการค้นหา สวิตซ์ย่อยชั้นกลางที่มีเส้นเชื่อมที่ไม่ได้จำเป็นในการใช้งานของอินพุตและเอาต์พุต เมื่อมีการเชื่อมต่อในสวิตซ์ย่อยชั้นกลางจะมีผลต่อการเชื่อมต่อของสวิตซ์อินพุตและเอาต์พุตด้วย
ในทางทฤษฎีแล้ว ตัวอย่างที่ประกอบด้วยสี่สวิตซ์กลางมีความจำเป็น แต่ละส่วนจะมีเพียงการเชื่อมต่อเดียวกับสวิตซ์อินพุตและเอาต์พุต ซึ่งจะเรียกว่าสวิตซ์แบบทอดข้ามต่ำสุด
ในการคิดนั้นจะแสดงให้เห็นว่าเป็นเรื่องง่ายที่จะหาสวิตซ์ที่น้อยสุดในเงื่อนไขไม่มีสวิตซ์กลางที่เชื่อมต่อทั้งสวิตซ์อินพุตและสวิตซ์เอาต์พุต ในความเป็นจริงถ้ามีคนโทรต่อหนึ่งสวิตซ์และแสดงผลลัพธ์ต่อหนึ่งสวิตซ์ หลังจากมีการโทรสิบหกครั้งของการสลับสายนี้ จะมีการบล็อกสิบห้าสายที่เข้ามาเพิ่มเติมที่มีการเชื่อมต่อคล้ายกัน
ด้วยเหตุนี้ในสวิตซ์ที่มีการเชื่อมต่อแบบไม่ปิดกั้นแบบ 16x16 สวิตซ์ จะเป็นสี่สวิตซ์อินพุตย่อย และสี่สวิตซ์เอาต์พุต ซึ่งจะส่งไปยังสวิตซ์กลาง 7 ตัว จึงมีคนเรียกว่าสวิตซ์ 2n-1 ซึ่ง n เป็นจำนวนสวิตซ์ย่อยของอินพุต
ตัวอย่างเช่นการตั้งใจปรับขนาดให้เล็กลงอาจไม่ได้เป็นการประหยัดสวิตซ์ สวิตช์แบบครอสส์บาร์แบบ16x16จะมี256การเชื่อมต่อ ในขณะที่แบบทอดข้ามต่ำสุดจะมี 4x4x4x3 = 192 การเชื่อมต่อ ซึ่งการการสลับสายโทรศัพท์จริงๆจะมีแสนอินพุตและสิบล้านเอาต์พุตของสวิตซ์การเชื่อมต่อ
ความเป็นมาของการเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง > การจัดการสวิตซ์แบบทอดข้ามต่ำสุด

ในการค้นพบนี้เป็นหนทางในการจัดการการเชื่อมต่อในสวิตซ์ชั้นกลาง นับเป็นเส้นเชื่อมที่ใช้แลกเปลี่ยน เพื่อให้การเชื่อมต่อใหม่สำเร็จ
ในขั้นแรกของขั้นตอนวิธีไม่ปิดกั้นของสวิตซ์แบบทอดข้ามต่ำสุดเป็นการออกแบบในแบบตรงๆ คือ หาสวิตซ์ย่อยในชั้นกลางที่มีความจำเป็นต่อการรับส่งสัญญาณ ถ้าในสวิตซ์ย่อยชั้นกลางนี้เจอการเชื่อมต่อที่จำเป็นสำหรับสวิตซ์ย่อยอินพุตและสวิตซ์ย่อยเอาต์พุตก็จะจัดสรรและใช่เป็นเส้นทางในการเชื่อมต่อ
อย่างไรก็ตาม จำนวนของสวิตซ์ย่อยกลางในสวิตซ์แบบทอดข้ามต่ำสุดมีขนาดเล็กกว่าใน 2n-1 สวิตซ์ บางครั้งการค้นหาก็อาจล้มเหลว ถ้าสวิตซ์ย่อยที่จำเป็นกับคู่การเชื่อมต่อนั้นหาไม่พบ คู่การเชื่อมต่อของสวิตซ์ย่อยจะต้องหาพบ ในหนึ่งสวิตซ์ย่อยจะมีการเชื่อมต่อที่จำเป็นของสวิตซ์อินพุต และส่วนอื่นๆก็ต้องเชื่อมต่อกับสวิตซ์ย่อยเอาต์พุตที่จำเป็นได้ สวิตซ์ย่อยเหล่านี้จำเป็นต้องมี เนื่องจาก อินพุตของสวิตซ์แบบทอดข้ามต่ำสุด จะมีเส้นเชื่อมระหว่างสวิตซ์ย่อยอินพุตกับสวิตซ์ย่อยกลาง เนื่องจากเป็นสวืตซ์ที่ใช้ในระบบโทรศัพท์ ซึ่งผู้โทรและผู้รับมีการติดต่อสื่อสารกัน และยังมีความสมมาตร นอกจากนี้ยังมีเส้นเชื่อมที่ว่างจากสวิตซ์ย่อยชั้นกลางตัวหนึ่งไปยังสวิตซ์ย่อยเอาต์พุตที่จำเป็น
ตอนนี้แนวคิดของขั้นตอนวิธีมีการจัดการในการเชื่อมต่อของสวิตซ์ย่อยกลาง2ตัว ซซึ่งจะเรียกว่า Aและ B มีแนวคิดที่ให้การเชื่อมต่อที่มีอยู่เดิมนั้นผ่าน A และ B เพื่อป้องกันการเกิดสายหลุด และนำมารวมกัน ซึ่ง A และ B จะนำส่วนที่จำเป็นของสวิตซ์ย่อยอินพุตและเอาต์พุต
ขั้นแรก แต่ละการเชื่อมต่อจะมีเพียงอินพุตตัวเดียวหรือเอาต์พุตตัวเดียว ซึ่งสืบเนื่องจากการรวมAและB ในวิธีคิดแบบดินสอและกระดาษ ซึ่งจะมีการย้ายการเชื่อมต่อที่คิดไว้
เริ่มจากรับอินพตหรือเอาต์พุตซึ่งเป็นหนึ่งเส้นทางของการเชื่อมต่อไปยังเอาต์พุตแล้วต่อไปยังการเชื่อมต่ออื่นๆที่อินพุต เอาต์พุตและอื่นๆ จนสิ้นสุดด้วยไม่มีการเชื่อมต่ออื่นๆ
ในแต่ละครั้งที่มีหนึ่งเส้นทางจากอินพุตไปยังเอาต์พุต การเชื่อมต่อจะถูกจัดสรรให้สวิตซ์ย่อย A เมื่อเส้นทางไปยังทิศอื่นๆ การเชื่อมต่อจะถูกจัดสรรให้กับ B
หลังจากที่ทุกการเชื่อมต่อนั้นขึ้นกับอินพุตตัวเดียวหรือเอาต์พุตตัวเดียวไม่มีแล้ว จะกลายเป็นกราฟวงกลมหรือเกิดวงวนขึ้นในการเชื่อมต่อ และเมื่อเส้นทางสมบูรณ์ การกำหนดการเชื่อมต่อไปยังสวิตซ์ย่อยๆ และการลบแต่ละการเชื่อมต่อของรายการการเชื่อมต่อ
มีการจัดเก็บข้อมูลที่น้อยลงหากไม่ใช่กราฟที่มีวงวนและจะมีการตรวจสอบและลบก่อน ในทางหนึ่งที่จะไม่ต้องตรวจสอบอินพุตหรือเอาต์พุตมากเกินหว่า2ครั้ง และไม่จะเป็นที่จะเก็บรายการของอินพุตและเอาต์พุตที่ได้รับการตรวจสอบ
มันไม่ตำเป็นว่า A หรือ B ที่จะได้รับทอศทางของเส้นทางเพราะ A และ B มีจำนวนเการเชื่อมต่อท่ากัน คือหนึ่งเส้นเชื่อมของทุกอินพุตและเอาต์พุตของสวิตซ์ย่อย
หลังจากที่การเชื่อมต่อได้ถูกจัดสรรแล้วในอาเรย์ที่อยู่ในซอฟต์แวร์ อิเล็กทรอนิกส์ของสวิตซ์จะสามารถปรับโครงสร้าง และปรับเปลี่ยนการเชื่อมต่อ สวิตซ์ที่ได้รับการออกแบบเพื่อให้ข้อมูลใหม่ถูกเขียนในระบบอิเล็กทรอนิกส์และจะมีผลต่อสัญญาณ ผลที่ได้จากการเชื่อมต่อที่มีการเคลื่อนย้ายแบบฉับพลัน จะมีการชะงักเล็กน้อยในการสื่อสาร ในสวิตซ์แบบเก่าจะมีการได้ยินเสียงเวลามีการสับเปลี่ยน
ขั้นตอนวิธีนี้เป็นรูปแบบหนึ่งของการเรียงลำดับทอพอโลจิคัล(อังกฤษ: Topological sorting) และเป็นส่วนหนึ่งของขั้นตอนวิธีควบคุมของสวิตซ์แบบทอดข้ามต่ำสุด
การนำสวิตซ์มาใช้งาน

ในตอนที่ขั้นตอนวิธีถูกค้นพบ วิศวกรระบบของเบลล์และผู้จัดการเริ่มสนใจมัน หลังจากนั้นหลายปีเบลล์เริ่มออกแบบสวิตซ์ ในขณะที่คอมพิวเตอร์ใช้หลอดสุญญากาศและไม่น่าเชื่อถือพอในการควบคุมระบบโทรศัพท์( ในระบบสวืตซ์โทรศัพท์จะต้องมีความปลอดภัยและออกแบบสำหรับความผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้น ซึ่งเกิดหนึ่งครั้งต่อสามสิบปี) ซึ่งรีเลย์ในคอมพิวเตอร์นั้นช้าเกินไปที่จะทำตามขั้นตอนวิธี แต่ระบบทั้งหมดจะออกแบบเพื่อให้คอมพิวเตอร์มีความน่าเชื่อถือเพียงพอ จึงมีการดัดแปลงไปใช้กับการสับสวิตซ์
ในที่สุดขั้นตอนการล็อคของคอมพิวเตอร์ก็ถูกพัฒนาโดยใช้ทรานซิสเตอร์ ระบบนี้คอมพิวเตอร์สองเครื่องจะทำงานแต่ละขั้นตอน และตรวจสอบขั้นตอนอื่นๆ เมื่อไม่เห็นด้วย จึงทำการวิเคราะห์และเครื่องคอมพิวเตอร์จะทำงานได้ถูกต้องจะใช้เวลาในการดำเดินการเกี่ยวกับสวิตซ์ และส่วนอื่นๆจะไม่ร้องขอการซ่อมแซม
ไม่ใช่เรื่องยากที่จะสร้างสวิตซ์ที่ให้ไม่ผิดพลาด เมื่อสวิตซ์ย่อยมีความผิดพลาด ผู้โทรก็จะทำการเรียกซ้ำ ดังนั้นการเชื่อมต่อใหม่นั้นซอฟต์แวร์ก็จะพยายามทำให้การเชื่อมต่อที่เป็นอิสระในแต่ละสวิตซ์ย่อย มากกว่าการที่ใช้ซ้ำโดยคนเดียว การเชื่อมต่อใหม่นี้จะทำงานได้ดีเพราะมีการใช้วงจรที่ต่างๆกัน การเชื่อมต่อกันน้อยลงผ่านสวิตซ์ย่อย เส้นทางที่ทดสอบสัญญาณก็จะมากขึ้นผ่านสวิตซ์ย่อย ไปยังอุปกรณ์ที่ใช้วัดค่าและจะอ่านค่านั้น ซึ่งจะต้องไม่ไปขัดกับการใช้งานของการใช้งานที่ทำงานอยู่ หากการทดสอบล้มเหลว ซอฟต์แวร์ที่แยกออกมาจากแผงวงจรจะอ่านค่าความผิดพลาดจากสวิตซ์ภายนอก จากนั้นจะทำเครื่องหมายให้กับวงจรที่ว่างอยู่ในวงจรที่ผิดพลาด ในการเรียกสายแล้วเจอวงจรที่ผิดพลาดก็จะจบ เพราะวงจรจะมีเครื่องหมายว่าไม่ว่าง ในเวลาต่อมาเมื่อไม่มีการเรียกสายผ่านวงจรที่มีความผิดพลาด คอมพิวเตอร์ก็จะมีไฟบนวงจรว่าต้องการไปแทนที่ และช่างเทคนิคก็จะสามารถแทนที่แผงวงจรได้ การทดสอบต่อไปนี้ประสบความสำเร็จในการเชื่อมต่อไปยังสวิตซ์ย่อยที่มีการซ่อมแซม และทำเคื่องหมายว่าไม่ได้ทำงานอยู่ และจะกลับสู่การทำงานอย่างเต็มที่
การวิเคราะห์เกี่ยวกับสวิตซ์ของเบลล์นี้ จะแสดงโดยให้ไฟสีเขียวแสดงวงจรที่ดี และสีแดงจะเป็นวงจรที่ผิดพลาด วงจรที่พิมพ์ออกมาในการออกแบบนั้นจะให้ลบออกและแทนทีโดยไม่ต้องปิดสวิตซ์ทั้งหมด
ที่สุดแล้วเบลล์ก็ใช้สวิตซ์ 1ESS ( เป็นวงจรสวิตซ์ระบบ1) ตอนแรกที่มีการติดตั้งที่มีเส้นทางยาวในเมืองใหญ่ ที่มีการใช้งานโทรศัพท์หนัก ในวันแม่ครั้งแรกของเมืองที่ได้ไปติดตั้ง มีการบันทึกถึงความจุของเครือข่ายทั้งหมด รวมทั้งการโทรที่สมบูรณ์และผลรวมของการโทรต่อวินาทีต่อสวิตซ์ ซึ่งมีผลต่อการบันทึกรายได้ของแต่ละสายโทรศัพท์
สวิตซ์สมัยใหม่

ในการทำงานจริงของสวิตซ์จะสามารถสร้างจากสวิตซ์ย่อยที่มีจำนวนชั้นเป็นเลขคี่ แนวคิดของครอสส์บาร์สวิตซ์ที่มีสามชั้น และแต่ละส่วนก็แยกเป็นครอสส์บาร์สวิตซ์ แม้ว่าสวิตซ์ย่อยแต่ละอันจะมีความสามารถจำกัดแต่ก็มีการทำงานร่วมกัน จากการสังเคราะห์ผลของ NxN ครอสส์บาร์สวิตซ์
ในสวิตซ์ของโทรศัพท์สมัยใหม่นั้น จะมีการประยุกต์ใช้สองวิธีที่มีมัลติแพล็คเซอร์ที่แตกต่างกัน ในแต่ละชั้นก็จะลดค่าใช้จ่ายของสวิตซ์ได้
แบ่งพื้นที่ของมัลติแพล็คเซอร์ เป็นบางอย่างเช่นครอสส์บาร์สวิตซ์หรือการจัดเรียงของครอสส์บาร์สวิตซ์หรือบันยันสวิตซ์ ซึ่งเอาต์พุตตัวหนึ่งจะเลือกจากอินพุตใดๆ ในสวิตซ์ดิจิทัลนี้จะมีการจัดเรียงของ and gate การเชื่อมต่อจะมีการปรับในการการเชื่อมโยง ข้อดีของการออกแบบคือจำนวนของการแบ่งพื้นที่ของการเชื่อมต่อจะถูกหารด้วยจำนวนของช่องเวลาในการแบ่งเวลาของระบบ ซึ่งจะช่วยลดขนาดและค่าใช้จ่ายในการสับเปลี่ยนเส้นทาง นอกจากนี้ยังเพิ่มความน่าเชื่อถือ เนื่องจากการเชื่อมต่อทางกายภาพที่จะล้มเหลวมีน้อย
การแบ่งเวลาสวิตซ์ แต่ละตัวจะมีหน่วยความจำที่สามารถอ่านได้ในลำดับที่คงที่และเขียนโดยการโปรแกรมได้ ประเภทของสวิตซ์นี้ มีการสัปเปลี่ยนช่องเวลาในสัญญาณมัลติแพล็ก ซึ่งจะไปแบ่งช่องว่างของมัลติแพล็กเซอร์ ในชั้นที่ติดกัน ข้อดีของการออกแบบคือมีเพียงหนึ่งอินพุตและเอาต์พุต เนื่องจากมีการเชื่อมต่อที่ล้มเหลวน้อย จึงมีความน่าเชื่อถือมากกว่าสวิตซ์แบบแบ่งพื้นที่ และมีสวิตซ์ที่ต้องการในชั้นนอกของสวิตซ์โทรศัพท์สมัยใหม่
ทรัพยากรที่ขาดแคลนของสวิตซ์โทรศัพท์นั้นคือการเชื่อมต่อระหว่างชั้นของสวิตซ์ย่อย การเชื่อมต่อเหล่านี้จะเป็นได้ทั้งช่องเวลาหรือเส้นเชื่อมขึ้นอยู่กับชนิดของมัลติแพล็ค ตรรกะในการควบคุมจะมีการจัดสรรการเชื่อมต่อ และวิธีการพิ้นฐานนี้เป็นขั้นตอนวิธีที่กล่าวไปแล้ว สวิตซ์ย่อยจะจัดสรรอย่างมีเหตุผลเพื่อให้สังเคราะห์สวิตซ์ย่อยที่มีขนาดใหญ่ แต่ละสวิตซ์ย่อยและการสังเคราะห์สวิตซ์ย่อยจะถูกควบคุมในขั้นตอนวิธีข้างต้น
หากเรียกซ้ำจนถึงขีดจำกัด การทำงานจะถูกทำลายไปยังจำนวนน้อยสุดขององค์ประกอบที่เป็นไปได้ ผลของการเกิดนี้เรียกว่าครอสโอเวอร์สวิตซ์หรือบันยันสวิตซ์ซึ่งจะขึ้นอยู่กับโครงสร้าง
ดูเพิ่ม

Time Slot Interchange
Clos Network
Crossbar switch
Banyan switch
Fat tree
Omega network
กาเบรียล ลูนา

| กาเบรียล ลูนา |
| --- | --- |
ลูนาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2019
เกิด: ออสติน เท็กซัส, สหรัฐ
อาชีพ:  นักแสดง  ผู้อำนวยการผลิต 
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2005–ปัจจุบัน
คู่สมรส: สมารันด้า ซิซู (สมรส 2011)
กาเบรียล ลูนา (อังกฤษ: Gabriel Luna) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงจากบทบาท ร็อบบี้ เรเยส/โกสต์ไรเดอร์ ในซีรีส์แอ็คชั่นซูเปอร์ฮีโร่ของเอบีซีเรื่อง ชี.ล.ด์. ทีมมหากาฬอเวนเจอร์ส, โทนี บราโว ในซีรีส์ดราม่าของเอลเรย์เน็ตเวิร์กเรื่อง มาทาดอร์, พาโค คอนทรีราส ในซีรีส์ดราม่าอาชญากรรมของเอบีซีเรื่อง วิกเคดซิตี้, Rev-9 ในภาพยนตร์ชุดเทอร์มิเนเตอร์ เรื่องฅนเหล็กวิกฤตชะตาโลก (2019) และ ทอมมี ในซีรีส์ดราม่าหลังวันสิ้นโลกของเอชบีโอเรื่อง  เดอะเลทออฟอัส เขายังแสดงในภาพยนตร์เรื่อง เบอร์นี (2011), บอลส์เอ้าท์ (2014), ฟรีเฮลด์ (2015), เกรวี (2015) และ ทรานสเปคอส (2559)
ชีวิตส่วนตัว

ลูนาแต่งงานกับสมารันด้า ซิซู นักแสดงหญิงชาวโรมาเนียเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 พวกเขาอาศัยอยู่ใน ลอสแอนเจลิส
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี ค> ศ. | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2005 | ฟอลทูเกรซ | คริสโตเฟอร์ รอสโทรโปวิช | บทบาทเปิดตัว |
| 2010 | แดนซ์วิธเดอะวัน | เนท ฮิทชินส์ |  |
| 2011 | เบอร์นี | เควิน |  |
| 2012 | สปริงเอ็ดดี้ | เอ็ดดี้ |  |
| 2014 | บอลเอ้าท์ | วินนี่ |  |
| 2015 | ฟรีเฮลด์ | นักสืบเคซาด้า |  |
| 2015 | เกรวี่ | เฮกเตอร์ |  |
| 2016 | ทรานส์เปคอส | แลนซ์ ฟลอเรส |  |
| 2019 | ฮาลา | มิสเตอร์. ลอว์เรนซ์ |  |
| 2019 | เทอร์มิเนเตอร์: ดาร์คเฟท | เรฟ-9 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

กาเบรียล ลูนา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
กาเบรียล ลูนา ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  เช็กเกีย
กาแล็กโทส

Chemical compound
กาแล็กโทส (อังกฤษ: Galactose) เรียกอีกอย่างว่า น้ำตาลสมอง (brain sugar) เป็นน้ำตาลชนิดหนึ่งที่พบในผลิตภัณฑ์นม (dairy product) ในน้ำตาลบีต (sugar beet) กัม (gum) และ น้ำเมือกจากต้นไม้ (mucilage) ถูกสังเคราะห์ในร่างกายและเกิดเป็นไกลโคไลปิดและไกลโคโปรตีน ในเนื้อเยื้อหลายชนิด ถูกจัดเป็นสารให้ความหวาน (sweetener) เพราะมีพลังงานอาหาร (food energy) กาแล็กโทสหวานน้อยกว่ากลูโคส ไม่ละลายน้ำมากนัก  เมื่อนำ Galactose + Glucose ก็จะได้น้ำตาล Lactose ซึ่งพบในน้ำนมเหมือนกัน
กาแล็กแทน (Galactan) เป็นพอลิเมอร์ของกาแล็กโทสพบใน เฮมิเซลลูโลส (hemicellulose) และสามารถเปลี่ยนเป็นกาแล็กโทสได้โดยการไฮโดรไลซิส (hydrolysis)
กาแล็กโทสเป็นโมโนแซ็กคาไรด์ (monosaccharide) ซึ่งเชื่อมต่อกับโมเลกุลของกลูโคส จะได้น้ำตาลไดแซ็กคาไรด์ (disaccharide) ที่ชื่อว่า แล็กโทส การไฮโดรไลซิสแล็กโทสจะได้กลูโคสและกาแล็กโทส ซึ่งจะถูก เร่งปฏิกิริยา โดยเอนไซม์บีตา-กาแล็กโทซิเดส แล็กเทสในร่างกายมนุษย์ กลูโคสจะถูกเปลี่ยนเป็นกาแล็กโทส เพื่อที่จะทำให้ต่อมน้ำนม (mammary gland) หลั่งแล็กโทสออกมาได้
ปฏิกิริยาไฮโดรไลซิส

การ ไฮโดรไลซิส แล็กโทส และมี ?-กาแล็กโทซิเดสทำให้ได้กาแลกโทสและกลูโคส เอนไซม์นี้เกิดมาจากแลค โอเพอรอน (Lac operon) ใน เอสเชอริเชีย โคไล (อี. โคไล)
การเผาผลาญผิดปกติ

การเผาผลาญผิดปกติ (metabolic disorders) มีความผิดปกติที่สำคัญเกี่ยวกับ กาแล็กโทส อยู่ 3 ประการคือ
ความบกพร่องในกาแล็กโทไคเนส (Galactokinase) เป็นสาเหตุของ โรคต้อกระจก (cataract) ถ้าควบคุมอาหารไม่ให้มีกาแล็กโทส โรคต้อกระจกจะทุเลาลง
การขาดเอนไซม์ยูพีดีกาแล็กโทส-4-อีพิเมอเรส (UDPgalactose-4-epimerase) พบน้อยมาก (มีรายแค่ 2 รายเท่านั้น) ทำให้เกิดโรคหูหนวก (nerve deafness)
การขาดเอนไซม์กาแล็กโทส-1-ฟอสเฟตยูริดิลทรานเฟอเรส (Galactose-1-phosphate uridyl transferase) รักษาได้โดยการรับประทานอาหารที่ไม่มีกาแล็กโทส
แหล่งข้อมูลอื่น

มีการศึกษา 2 เรื่องที่พบว่ามีความสัมพันธ์กันระหว่างกาแล็กโทสในน้ำนมและมะเร็งรังไข่
ncbi.nlm.nih.gov 2510499
ncbi.nlm.nih.gov 2567871
กิบิไบต์

กิบิไบต์ (อังกฤษ: Kibibyte) มีสัญลักษณ์ว่า KiB 1 กิบิไบต์มีค่า  2^10 ไบต์เท่ากับ 1024 ไบต์ (กิบิ แปลว่า 1000) หน่วยนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยองค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน ได้รับการยอมรับสำหรับการใช้งานโดยทุกองค์กรมาตรฐานที่สำคัญและเป็นส่วนหนึ่งของระบบปริมาณระหว่างประเทศ
กิบิไบต์ มีความเกี่ยวข้องกับ กิโลไบต์ เนื่องจากมีค่าใกล้เคียงกัน
กำเนิดวีนัส (ทิเชียน)

สำหรับภาพเขียนอื่น ดูที่ กำเนิดวีนัส
| กำเนิดวีนัส |
| --- | --- |

ศิลปิน: ทิเชียน
ปี: ราวปี ค.ศ. 1520
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: หอศิลป์แห่งชาติแห่งสกอตแลนด์, เอดินบะระห์
กำเนิดวีนัส (อังกฤษ: Venus Anadyomene) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดย ทิเชียน เมื่อราวปี ค.ศ. 1520 ปัจจุบันอยู่แสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติแห่งสกอตแลนด์ในเมืองเอดินบะระห์ “Venus Anadyomene” มาจากภาษากรีกที่หมายความตามตัวอักษรว่าวีนัสเกิดจากทะเล ภาพเขียนภาพนี้ของทิเชียนเป็นภาพตำนานวีนัสซึ่งใช้สัญลักษณ์หอยเล็กๆ (ทางมุมซ้ายของภาพตามตำนานที่กล่าวว่าวีนัสถือกำเนิดจากหอย) และผุดขึ้นจากทะเลในขณะที่บิดมวยผมซึ่งอาจจะหลังจากการกำเนิดหรือหลังจากที่เดินขึ้นมาจากทะเล หอยที่ใช้ในภาพมีขนาดย่อมกว่าภาพเดียวกันที่เขียนโดยจิตรกรผู้อื่นเช่น "กำเนิดวีนัส" โดย ซานโดร บอตติเชลลี ทิเชียนอาจจะใช้หอยเพื่อเป็นสัญลักษณ์ให้ทราบว่าเป็นเทพีวีนัสเท่านั้นก็ได้
ร่างที่อวบสมบูรณ์และการชายตาของวีนัสของภาพนี้มีอิทธิพลมาจากประติมากรรมเฮเลนนิสติคที่เรียกว่า "วีนัสคุกเข่าเข้ามาหาตัวเรา," (Crouching Venus) และ ประติมากรรมกรีก "วีนัสแห่งคนิดัส" (Aphrodite of Cnidus) และการบิดมวยผมเป็นการเลียนแบบงานเขียนชื่อเดียวกันของอเพลลีส (Apelles) ที่สูญหายไปซึ่งในภาพนั้นวีนัสสระผม ซึ่งบรรยายใน "ธรรมชาติวิทยา" โดยพลินิ ทิเชียนจงใจอ้างถึงบทเขียนนี้เพื่อแสดงว่ามีความสามารถพอที่จะแข่งกับงานฝีมือของโบราณได้
กล่าวกันว่าทิเชียนเขียนภาพนี้เพราะความเบื่อ ฉะนั้นหอยจึงมีขนาดเล็กกว่าที่ควรและรายละเอียดอื่นๆ นอกไปจากตัวแบบวีนัสก็ดูเหมือนจะไม่ได้ตั้งใจเขียนเท่าใดนัก การเขียนภาพวีนัสทุกภาพของทิเชียนจะเน้นความอวบสมบูรณ์ของวีนัสและจะอยู่กลางภาพโดยไม่มีรายละเอียดอื่นมาดึงความสนใจไปจากวีนัส หรือบางทีก็จะใช้แบ็คกราวนด์ที่สีไม่จัดเพื่อให้วีนัสเป็นสิ่งที่เด่นที่สุดในภาพ
สภาพของภาพเขียนอยู่ในสภาพดี ครั้งหนึ่งสมเด็จพระราชินีนาถคริสติน่าแห่งสวีเดนเป็นเจ้าของภาพ ต่อมาตกไปเป็นสมบัติของจอห์น เอเกอร์ตัน ดยุคแห่งซัทเธอร์แลนด์ที่ 6 (John Egerton, 6th Duke of Sutherland) ผู้มอบให้พิพิธภัณฑ์แห่งชาติสกอตแลนด์ขอยืมในปี ค.ศ. 1945 เมื่อจอห์น เอเกอร์ตันเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2000 ทางพิพิธภัณฑ์แห่งชาติสกอตแลนด์ก็ซื้อภาพเขียนจากจาก ฟรานซิส เอเกอร์ตัน ดยุคแห่งซัทเธอร์แลนด์ที่ 7 (Francis Egerton, 7th Duke of Sutherland) ลูกชายของจอห์น เอเกอร์ตัน ในราคา £11 ล้านปอนด์สเตอรลิงก์ในปี ค.ศ. 2003 ด้วยเหตุผลที่ว่าเป็นความประสงค์ของครอบครัวที่ต้องการให้ภาพเขียนตั้งแสดงอยู่เช่นเดิมที่พิพิธภัณฑ์ตลอดไป การซื้อภาพเขียนได้รับการสมทบทุนบางส่วนจาก "กองทุนเพื่อสะสมศิลปะแห่งชาติ" (National Arts Collection Fund) (ร่วมกับบางส่วนจากสถาบันวูลฟสัน (Wolfson Foundation)) อีก £7.6 ล้านปอนด์สเตอรลิงก์มาจาก "กองทุนลอตเตอรีเฮอริเทจ" (Heritage Lottery Fund) และ £2.5 ล้านปอนด์สเตอรลิงก์มาจาก รัฐสภาแห่งสกอตแลนด์ (Scottish Executive) ราคาตลาดของภาพเขียนตกประมาณ £20 ล้านปอนด์สเตอรลิงก์ หลังจากการขายภาพแล้วดยุคฟรานซิส เอเกอร์ตันก็กล่าวว่า “อันที่จริงแล้วก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม, นอกไปจากว่าภาพเขียนกลายมาเป็นของชาติ”
แหล่งข้อมูลอื่น

พิพิธภัณฑ์แห่งชาติสกอตแลนด์ เก็บถาวร 2007-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เคิรสตี สกอตต์ “แกลเลอรีเอดินเบอเรอซื้อภาพสตรีเซ็กสซีโดยทีเชียน” การ์เดียน 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003
ดูเพิ่ม

ทิเชียน
รายชื่อภาพเขียนโดยทิเชียน
ศิลปะเรอเนซองส์
ภาพเขียนสีน้ำมัน
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
กำเนิดชีวิตจากสิ่งไร้ชีวิต

กำเนิดชีวิตจากสิ่งไร้ชีวิต (อังกฤษ: Abiogenesis) เป็นสมมติฐานเกี่ยวกับกระบวนการทางธรรมชาติเกี่ยวกับการกำเนิดของสิ่งมีชีวิตจากสิ่งไม่มีชีวิตบนโลก เช่น ปลาเกิดจากดินโคลนในแม่น้ำลำคลอง โดยสมมติฐานนี้ตั้งแต่สมัยอริสโตเติล ซึ่งฟรานเซสโก เรดิ และหลุยส์ ปาสเตอร์ ได้พิสูจน์ว่าสิ่งมีชีวิตไม่สามารถเกิดจากสิ่งไม่มีชีวิต สมมติฐานจึงไม่เป็นที่ยอมรับ
ประวัติ

สมมติฐานกำเนิดชีวิตจากสิ่งไร้ชีวิตมีจุดเริ่มต้นจากสมมติฐานของนักปราชญ์หลายคน ได้แก่ ธาเลส, เซโนเฟน, อนาซากอรัส และอริสโตเติล ได้อธิบายไว้ว่าในทำนองเดียวกันว่า "ชีวิตเกิดจากสารอนินทรีย์" โดยเฉพาะอริสโตเติลที่ได้สั่งสอนและตีพิมพ์ในหนังสือ "On the Original of  Animals" แต่สมมติฐานกลับถูกทิ้งไว้นาน จนในปี ค.ศ. 1955 บลูม ให้สมมติฐานกำเนิดชีวิตจากสิ่งไร้ชีวิตว่า "ชีวิตเริ่มแรกอาจเกิดขึ้นเองได้ แต่ปรากฏการณ์เช่นนี้จะเกิดขึ้นช่วงระยะสั้นมากเมื่อประมาณไม่น้อยกว่า 3 พันล้านปีมาแล้ว เนื่องจากในช่วงนั้นมีสภาวะที่อำนวยให้เกิดชีวิตจากสิ่งไม่มีชีวิตได้ เมือชีวิตเริ่มแรกเกิดขึ้นแล้วสภาพที่เหมาะสมที่จะอำนวยให้เกิดชีวิตนั้นเปลี่ยนไปไม่มีอีกต่อไป ชีวิตต่อ ๆ มาจึงเกิดมาจากวิวัฒนาการสืบทอดต่อกันมา ซึ่งไปสอดคล้องกับในปัจจุบันเป็นผลผลิตของชีวิตในอดีตโดยผ่านการคัดเลือกโดยธรรมชาติ"
ประวัติ > การทดลอง

ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 เริ่มมีการทดลองสมมติฐานนี้โดย ในปี ค.ศ. 1953 สแตนลีย์ มิลเลอร์ ได้ทำการทดลองเพื่อพิสูจน์แนวคิดของเอ ไอ โอพารินซึ่งมีข้อเสนอว่า "สิ่งมีชีวิตไม่สามารถเกิดได้ขึ้นเองในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงขั้นตอนเดียว แต่ต้องใช้เวลานานมากโดยกระบวนการวิวัฒนาการทางเคมีอย่างช้า ๆ เป็นการสังเคราะห์สารอินทรีย์จากโมเลกุลง่าย ๆ เป็นโมเลกุลที่ซับซ้อน" โดยมิลเลอร์นำขวดแก้วสองใบ ใบหนึ่งใส่น้ำเล็กน้อยเปรียบเสมือนมหาสมุทรในยุคดึกดำบรรพ์ อีกใบผสมแก๊สมีเทน แอมโมเนีย ไฮโดรเจนซัลไฟด์ จำลองบรรยากาศโลกยุคดึกดำบรรพ์ นำสายยางเชื่อมต่อทั้งสองขวด แล้วใช้ไฟฟ้าเร่งปฏิกิริยา สิ่งที่ได้คือสารอินทรีย์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1957 ซิดนีย์ ดับเบิลยู ฟอกซ์ ทำการทดลองโดยเอากรดอมิโน (สารอินทรีย์) มาทำปฏิกิริยาเคมีรวมกัน ปรากฏว่า ได้สารตัวใหม่มีสภาพคล้ายโปรตีนในสัตว์ และในปี ค.ศ. 1961 เมลวิน คาลวิน ทำการทดลองคล้ายการทดลองของสแตนลีย์ มิลเลอร์ แต่ใช้รังสีแกมมาผ่านเข้าไปแทนกระแสไฟฟ้า ผลที่ได้เกิดสารประกอบทางเคมีหลายชนิดที่พบในสิ่งมีชีวิตปัจจุบันนอกจากนั้นยังได้สารประกอบที่ทำหน้าที่สะสมพลังงานในสิ่งมีชีวิตอีกด้วย คาลวินจึงสรุปความเห็นว่า "สารอินทรีย์และสิ่งมีชีวิต อาจเกิดจากสารอนินทรีย์ได้ ถ้ามีพลังงานและสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสม"
ภาพอธิบาลและจำลองการทดลองของสแตนลีย์ มิลเลอร์
กำแพงป้องกัน

ส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองจีน
กำแพงป้องกัน (อังกฤษ: Defensive wall) คือระบบป้อมปราการที่ใช้ในการป้องกันเมืองหรือชุมชนจากผู้รุกราน ตั้งแต่สมัยโบราณมาจนถึงสมัยปัจจุบันการสร้างกำแพงป้องกันมักจะสร้างล้อมรอบบริเวณชุมชนที่อยู่อาศัย โดยทั่วไปแล้วก็จะเรียกว่า กำแพงเมือง แต่ก็มีกำแพงที่ไม่ล้อมเมืองแต่จะยืดยาวเลยออกไปจากตัวเมืองเป็นอันมากที่ก็ยังถือว่าเป็นกำแพงป้องกัน เช่นกำแพงเมืองจีน, กำแพงเฮเดรียน หรือ กำแพงแห่งแอตแลนติก กำแพงเหล่านี้ใช้ในการป้องกันภูมิภาคหรือบ่งเขตแดนของอาณาจักร นอกจากวัตถุประสงค์โดยตรงในใช้ในการป้องกันจากข้าศึกศัตรูแล้วกำแพงป้องกันยังเป็นสัญลักษณ์ของฐานะและความเป็นอิสระของหมู่ชน หรือ เมือง หรือ ภูมิภาค ภายในกำแพงที่ล้อมเอาไว้
กำแพงป้องกันที่ยังคงเหลืออยู่มักจะเป็นกำแพงที่สร้างด้วยหิน และก็มีกำแพงที่สร้างด้วยอิฐ และ ไม้ที่ยังคงมีเหลืออยู่ให้เห็น การสร้างกำแพงก็ขึ้นอยู่กับภูมิลักษณ์ (topography) ของที่ตั้งและองค์ประกอบของพื้นที่ เช่นบริเวณริมฝั่งทะเล หรือ แม่น้ำ ซึ่งอาจจะเป็นองค์ประกอบที่ใช้เป็นส่วนหนึ่งของระบบป้องกันที่ผสานไปกับหรือเสริมกำแพงป้องกันได้อย่ามีประสิทธิภาพ
กำแพงอาจจะเข้าออกได้โดยการใช้ประตูเมืองที่มักจะเสริมด้วยหอ ในยุคกลางสิทธิของผู้ตั้งถิ่นฐานในการสร้างกำแพงป้องกันเป็นอภิสิทธิ์ที่มักจะต้องได้รับจากประมุขของราชอาณาจักรที่เรียกว่า “สิทธิในการสร้างกำแพงป้องกัน” (Right of crenellation) การสร้างกำแพงป้องกันวิวัฒนาการมาเป็นกำแพงอันใหญ่โต และมาพัฒนากันอย่างจริงจังในสมัยสงครามครูเสด และต่อมาในยุคของความรุ่งเรืองของนครรัฐในยุโรป
ดูเพิ่ม

ระบบป้อมปราการ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กำแพงป้องกัน
แม่แบบ:โครงสิ่งก่อสร้าง