stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาษายักโนบี
ข้อความ

| --- | --- |
อักษรละติน: Fálɣar-at Yáɣnob asosī́ láfz-šint ī-x gumū́n, néki áxtit toǰīkī́-pi wó(v)ošt, mox yaɣnobī́-pi. 'Mʏ́štif' wó(v)omišt, áxtit 'Muždív' wó(v)ošt.
อักษรซีริลลิก: Фалғарат Яғноб асосӣ лафзшинт ӣх гумун, неки ахтит тоҷикипӣ ԝоошт, мох яғнобипӣ. 'Мӯштиф' ԝоомишт, ахтит 'Муждив' ԝоошт.
สัทอักษรสากล: [ˈfalʁɑratʰ ˈjɑʁnɔˑb asɔˑˈsiː ˈlafzʃʲɪntʰ ˈiːχ ɡʊˈmoːn ˈneːcʰe ˈɑχtʰɪtʰ tʰɔˑdʒʲiˑˈcʰiːpʰe ˈβ̞oːˀɔˑʃʲtʰ moːʁ jɑʁnɔˑˈbiːpʰe ˈmyːʃʲtʰɪf ˈβ̞oːˀɔˑmɪʃʲtʰ ˈɑχtʰɪtʰ mʊʒʲˈdɪv ˈβ̞oːˀɔˑʃʲtʰ]
แปลภาษาอังกฤษ: In Falghar and in Yaghnob, it is certainly one basic language, but they speak Tajik and we speak Yaghnobi. We say 'Müštif', they say 'Muždiv'.
แหล่งข้อมูลอื่น

ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
http://www.eki.ee/books/redbook/yaghnabis.shtml
https://web.archive.org/web/20060622003001/http://iles.umn.edu/faculty/bashiri/Tajling%20folder/yaghnob.html
Yaghnobi blog & online Yaghnobi-Tajik-English lexicon
กลุ่มเด็กที่พูดภาษายักโนบีจากทาจิกิสถาน
ยูรี โอเซรอฟ

| ยูรี โอเซรอฟ |
| --- | --- |
ภาพจากซ้ายไปขวา: โอเซรอฟ, Oleg Uryumtsev, เฟดอร์ บอนดาร์ชุค และ Tigran Keosayan ในปี 1987, ช่วงถ่ายทำภาพยนตร์ สตาลินกราด .
เกิด: 26 มกราคม ค.ศ. 1921(1921-01-26) มอสโก, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
เสียชีวิต: 16 ตุลาคม ค.ศ. 2001(2001-10-16) (80 ปี) มอสโก, สหพันธรัฐรัสเซีย
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์ Screenwriter
ปีปฏิบัติงาน: 1950-1995
ยูรี นีโคลาเยวิช โอเซรอฟ (รัสเซีย: Ю́рий Никола́евич О́зеров) เป็น ผู้กำกับภาพยนตร์ และ นักเขียนบทชาวรัสเซีย เขากำกับภาพยนตร์มากถึง 20 เรื่อง ในช่วงปี 1950 ถึงปี 1995
ผลงานภาพยนตร์

อเล็กซานเดอร์ พุชกิน (1950)
Arena of the Bold (1953)
ออสโวบอจเดนี (1970-1971)
Visions of Eight (1973)
ซอลดาตืยสโวโบดืย (1977)
โอสปอร์ตตืยมีร์ (1981)
บีตวาซามัสวู (1985)
สตาลินกราด (1989)
Tragedy of the Century (1993)
Angels of Death (1993)
The Great Commander Georgy Zhukov (1995)
แหล่งข้อมูลอื่น

A biography of Ozerov.
Yuri Ozerov ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กภาพยนตร์ที่กำกับโดยยูรี โอเซรอฟ |
| --- | --- |
 Arena of the Bold (1953)  Son (1955)  Kochubey (1957)  High Road (1959)  ออสโวบอจเดนี (1970-1971)  Visions of Eight (1973)  ซอลดาตืยสโวโบดืย  โอสปอร์ตตืยมีร์ (1981)  บีตวาซามอสค์วู (1985)  สตาลินกราด (1990)  Angels of Death (1993)
มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-21

| มิค-21 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เครื่องบินขับไล่
ชาติกำเนิด:  สหภาพโซเวียต
บริษัทผู้ผลิต: สำนักงานออกแบบมิโคยัน-กูเรวิชค์
ผู้ออกแบบ:  อาร์เทม มิโคยัน 
สถานะ: อยู่ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: กองทัพอากาศโซเวียต กองทัพอากาศอินเดีย กองทัพอากาศโรมาเนีย กองทัพอากาศประชาชนเวียดนาม
จำนวนที่ผลิต: 11,496 ลำ (10,645 ลำผลิตในสหภาพโซเวียต อีก 194 ลำผลิตในเชโกสโลวะเกียและ 675 ลำผลิตในอินเดีย)
ประวัติ
สร้างเมื่อ: พ.ศ. 2502 (มิก-21เอฟ) ถึงพ.ศ. 2528 (มิก-21บิส)
เริ่มใช้งาน: พ.ศ. 2502 (มิก-21เอฟ)
เที่ยวบินแรก: 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498
ปลดประจำการ: พ.ศ. 2533 (รัสเซีย)
สายการผลิต: เฉิงตู เจ-7
มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-21 (อังกฤษ: Mikoyan-Gurevich MiG-21 Fishbed, รัสเซีย: Микоян и Гуревич МиГ-21) (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟิชเบด) เป็นเครื่องบินขับไล่พลังไอพ่นเร็วเหนือเสียงที่ออกแบบและสร้างขึ้นโดยมิโคยัน-กูเรวิชค์ของสหภาพโซเวียต มันมีชื่อเล่นว่า"บาลาไลก้า" (balalaika) ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีของรัสเซีย หรือ ołówek (แปลว่าดินสอ) โดยนักบินโปแลนด์ รุ่นแรกๆ ถูกจัดว่าเป็นเครื่องบินเครื่องยนต์ไอพ่นรุ่นที่สอง ในขณะที่รุ่นต่อมาถูกจัดว่าเป็นรุ่นที่สาม มีประมาณ 60 ประเทศ ในกว่า 4 ทวีปที่ใช้ Mig-21 และมันยังคงประจำการอยู่ในหลายประเทศมากว่าครึ่งศตวรรษตั้งแต่ที่มันบินครั้งแรก Mig-21 ได้ทำสถิติไว้มากมายในประวัติศาสตร์การบินยุคใหม่ รวมทั้งมันยังเป็นเครื่องบินไอพ่นที่ผลิตออกมามากที่สุดในประวัติศาสตร์การบิน เป็นเครื่องบินรบที่มีมากที่สุดตั้งแต่สงครามเวียดนาม และเป็นการผลิตที่ยาวนานที่สุดของเครื่องบินรบ ( 1959 - 1985 )
การพัฒนา

มิก-21 เป็นเครื่องบินขับไล่พลังไอพ่นของโซเวียตที่พัฒนาต่อๆ กันมา มันเริ่มจากมิก-15 มิก-17 และมิก-19 มีการออกแบบเพื่อความเร็ว 2 มัคมากมายเกิดขึ้นโดยใช้พื้นฐานจากการมีช่องรับลมที่ส่วนปลายจมูกของเครื่องบินและปีกที่ลู่ไปข้างหลัง อย่าง ซุคฮอย ซู-7 หรือที่มีหางทรงสามเหลี่ยม ซึ่งมิก-21 เป็นแบบที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด
การพัฒนาที่กลายมาเป็นมิก-21 เริ่มขึ้นในต้นทศตวรรษที่ 2493 เมื่อสำนักงานออกแบบมิโคยันทำการทดสอบกับต้นแบบของยี-1 สำเร็จในปีพ.ศ. 2497 โครงการนี้เป็นการทำงานอีกครั้งที่รวดเร็วมากเมื่อมันเป็นการตัดสินว่าเครื่องยนต์จะเป็นแบบใด
ประเทศผู้ใช้งาน > ปัจจุบัน

แองโกลา
อาเซอร์ไบจาน
บัลแกเรีย
โครเอเชีย
คิวบา
อียิปต์
กินี
อินเดีย
ลิเบีย
มาลี
โมซัมบิก
นามิเบีย
เกาหลีเหนือ
โรมาเนีย
เซอร์เบีย
ซูดาน
ซีเรีย
ยูกันดา
เวียดนาม
เยเมน
แซมเบีย
ประเทศผู้ใช้งาน > อดีต

อัฟกานิสถาน
แอลจีเรีย
บังกลาเทศ
เบลารุส
บูร์กินาฟาโซ
กัมพูชา
ชาด
จีน
สาธารณรัฐคองโก
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
เชโกสโลวาเกีย
เช็กเกีย
เยอรมนีตะวันออก
เอริเทรีย
เอธิโอเปีย
ฟินแลนด์
เยอรมนี
จอร์เจีย
กินี-บิสเซา
ฮังการี
อินโดนีเซีย
อิหร่าน
อิรัก
คีร์กีซสถาน
ลาว
มองโกเลีย
มาดากัสการ์
ไนจีเรีย
โปแลนด์
รัสเซีย
สโลวาเกีย
โซมาเลีย
สหภาพโซเวียต
แทนซาเนีย
เติร์กเมนิสถาน
ยูเครน
ยูโกสลาเวีย
ซาอีร์
รายละเอียด มิโกยัน มิก-21

ผู้สร้าง:(โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต) ปัจจุบันคือสำนักงานมิโคยัน-กูเรวิชค์
ประเภท:เจ๊ตขับไล่เอนกประสงค์ ที่นั่งเดียว
เครื่องยนต์:เทอร์โบเจ๊ต ตูมันสกาย อาร์-25 ให้แรงขับ 7,500 กิโลกรัม เมื่อสันดาบท้าย 1 เครื่อง
กางปีก:7.15 เมตร
ยาว:15.76 เมตร
สูง:4.5 เมตร
พื้นที่ปีก:23 ตารางเมตร
น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ:9,070 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง:2.1 มัค(2,175กม./ชม.) ที่ระยะสูง 11,000 เมตร และ 1.06 มัค ที่ระดับน้ำทะเล
รัศมีทำการรบ: 560 กิโลเมตร เมื่อปฏิบัติการภารกิจสกัดกั้น
อาวุธ :ปืนใหญ่อากาศลำกล้องคู่ แบบ จีเอสเอช-23 ขนาด 23 มม. 1 กระบอก พร้อมกระสุน 200 นัด
ภารกิจสกัดกั้น
อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ เค-13 อะทอลล์(Atoll)  นำวิถีด้วยรังสีอินฟาเร็ด 2 นัด ที่ใต้ปีกด้านใน
อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ แอ็ดวานซ์ อะทอลล์(Advanced Atoll)  นำวิถีด้วยเรดาร์ 2 นัด ที่ใต้ปีกด้านนอก
ภารกิจโจมตี
อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้นดินแบบ เอส-24 จำนวน 4 นัด
กระเประจรวด ยูวี-16-57 บรรจุจรวดขนาด 57 มม. 16 นัด กระเประจรวด ยูวี-16-57 จำนวน 4 กระเประ
ลูกระเบิดขนาด 500 กิโลกรัม และ 250 กิโลกรัม อย่างละ 2 ลูก

ประเทศผู้ใช้งานมิก-21 แสดงในสีน้ำเงิน (อดีตผู้ใช้งานแสดงในสีแดง)
รอสตอฟอะเรนา

| --- | --- |
สนามฟุตบอลยูฟ่า 
th
ที่ตั้ง: Ulitsa Levoberezhnaya 2B รอสตอฟ-นา-โดนู รัสเซีย
พิกัด: 47°12′34″N 39°44′16″E﻿ / ﻿47.20944°N 39.73778°E﻿ / 47.20944; 39.73778
ความจุ: 45,000 ที่นั่ง (อย่างเป็นทางการ) 43,472 ที่นั่ง (ฟุตบอลโลก 2018)
ขนาดสนาม: 105 x 68 ตารางเมตร
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: ค.ศ. 2014
ก่อสร้าง: ค.ศ. 2014–2018
งบประมาณในการก่อสร้าง: 19.84 พันล้านรูเบิล (ค.ศ. 2013)   270 ล้านยูโร
สถาปนิก: ปอปูลัส
การใช้งาน
สโมสรฟุตบอลรอสตอฟ (2018–ปัจจุบัน) ฟุตบอลทีมชาติรัสเซีย (บางนัด)
รอสตอฟอะเรนา (รัสเซีย: Росто́в Аре́на) เป็นสนามฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่รอสตอฟ-นา-โดนู ประเทศรัสเซีย และเป็นหนึ่งในสนามที่ใช้จัดแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 สนามแห่งนี้ถูกใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลรอสตอฟในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก แทนที่สนามเหย้าแห่งเดิมอย่างโอลิมป์-2 รอสตอฟอะเรนามีความจุ 45,000 ที่นั่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Site of stadium Rostov Arena เก็บถาวร 2020-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Design renderings at StadiumDB.com Rostov Design renderings at StadiumDB
| ด ค กสนามกีฬาฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- |
 สนามกีฬาคาลีนินกราด (คาลีนินกราด)  สนามกีฬาเครสตอฟสกี (เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก)  สนามกีฬาลุจนีกี (มอสโก)  ออตครืยตีเย-อะเรนา (มอสโก)  คาซันอะเรนา (คาซัน)  สนามกีฬานิจนีนอฟโกรอด (นิจนีนอฟโกรอด)  ซามาราอะเรนา (ซามารา)  วอลโกกราดอะเรนา (วอลโกกราด)  มอร์โดวียาอะเรนา (ซารันสค์)  รอสตอฟอะเรนา (รอสตอฟ-นา-โดนู)  สนามกีฬาโอลิมปิกฟิชต์ (โซชี)  สนามกีฬากลาง (เยคาเตรินบุร์ก)
สิบคนโฉด

สิบคนโฉด (十大惡人) เป็นฉายากลุ่มคนโฉดในนิยายกำลังภายในเรื่อง เซียวฮื้อยี้ เป็นกลุ่มคนโฉดที่ถูกตั้งฉายาให้จากทางยุทธภพ เนื่องจากมีความโฉดชั่ว เลวทรามเป็นที่หนึ่ง มีด้วยกัน 10 คน แต่ละคนก็จะมีลักษณะและวรยุทธที่แตกต่างกันดังนี้
ข้อมูลทั้งหมดนี้ อ้างอิงจากหนังสือการ์ตูน ไม่ได้มาจากนิยายแต่อย่างใด
โต่วสั่ว (杜殺) มีลักษณะน่าเกรงขามดุจสิงโต เป็นพี่ใหญ่ของสิบคนโฉดและมีวรยุทธ์สูงที่สุดในกลุ่ม อาศัยอยู่ในหุบเขาคนโฉด วรยุทธที่ใช้ ฝ่ามือโลหิต คลื่นซัตหัตถ์โลหิต ตะขอโลหิต
ตู้เกียวเกียว (屠嬌嬌) ฉายา ไม่ใช่ชายไม่ใช่หญิง(不男不女) มีความสามารถในการปลอมตัว ใช้วิชากระบี่หญิงงาม และพลังดรรชนี อาวุธลับ ปิ่นจันทรา วรยุทธ์รองลงมาจาก โต่วสั่ว
อิมเก้าฮิว (陰九幽) วิชาตัวเบารวดเร็วคล่องแคล่ว แต่งกายเหมือนผี วรยุทธที่ใช้คือ กรงเล็บล่าวิญญาณ
ลี้ตั่วฉุ่ย (李大嘴) ฉายาไม่กินหัวคน(不吃人頭) ชอบกินเนื้อมนุษย์ วรยุทธที่ใช้ มีดแล่กระดูก ฝ่ามืออีโต้
เซียวมีมี (蕭咪咪) ฉายาล่อให้ตายใจ(迷死人不賠命) เป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์ยั่วยวนและเจ้าเล่ห์ เคยจับกังเง็กนึ้งไว้เพื่อรับใช้ตน และเพราะมีสามีที่เป็นยอดฝีมือมากมาย จึงทำให้นางมีวรยุทธ์ล้ำลึก
แป๊ะไคซิม (白開心) ฉายาให้ทุกข์แก่ท่านให้โทษแก่ตน ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านและสร้างความเดือดร้อนให้ผู้คน แม้จะเป็นเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับตนก็ตาม
ฮึ้งอวงซำกวง (軒轅三光) ฉายาเซียนพนัน(惡賭鬼) รูปร่างสูงใหญ่ ชอบการพนันเป็นชีวิตจิตใจ มีความเป็นลูกผู้ชายสูงและไม่ชอบการเอารัดเอาเปรียบ
ฮาฮายี้ (哈哈兒) ซ่อนมีดในรอยยิ้ม วรยุทธ์ที่ใช้ คลื่นล้างสมอง กระบวนท่าขำขัน
ทิเจี่ยง (鐵戰) ราชสีห์คลั่ง(狂獅) บิดาของทิซิมลั้ง ไม่ถือว่าเก่งกาจแต่ถ้าเกิดบ้าคลั่งขึ้นมาก็อาจจะเอาชนะได้ยากแม้แต่โต่วสั่ว วรยุทธ์ร้อยแปดหมัดคลุ้มคลั่ง
พี่น้องอาวเอี๊ยง (歐陽丁、歐陽當兄弟) ฉายายอมตายไม่ยอมเสียเปรียบกับถึงตายก็ต้องได้เปรียบ(寧死不吃虧、拚命佔便宜) มีกันทั้งหมดสองคนและมีบทบาทในการชักนำให้เซียวฮื้อยี้ได้พบกับเว่ยอู๋หยา จอมยุทธ์อันดับ 3 ของยุทธภพ วรยุทธ์ฝ่ามืออัสนี อาวุธลับ เม็ดอัสนี
รถรางวลาดีวอสตอค

รถรางวลาดีวอสตอค (รัสเซีย: Владивостокский трамвай) เป็นระบบขนส่งมวลชนรูปแบบรถรางในเมืองวลาดีวอสตอค ประเทศรัสเซีย ปัจจุบันมีความยาว 5.5 กิโลเมตร (3.4 ไมล์) ในเส้นทางหมายเลข 6 (ซาฮาลินสกายา–มินนืยโกโรดอค)
ประวัติ

รถรางวลาดีวอสตอคเปิดเดินรถครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2455 พ.ศ. 2534 เส้นทางมีความยาวทั้งหมด 18.4 กิโลเมตร (11.4 ไมล์) เดิมมีทั้งหมด 10 สาย แต่ปัจจุบันเหลือเพียงสาย 6 (ซาฮาลินสกายา–มินนืยโกโรดอค) ระยะทาง 5.5 กิโลเมตร (3.4 ไมล์) ส่วนเส้นทางสายอื่น ๆ ยุติการเดินรถไปแล้วตั้งแต่ พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา เนื่องจากสภาวะเศรษฐกิจถดถอยหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ รถรางวลาดีวอสตอค
รัฐธรรมนูญแห่งสหภาพโซเวียต พ.ศ. 2520
แหล่งข้อมูลอื่น

Full Text and All Subsequent Laws Amending the 1977 Constitution of the USSR
Constitution (Fundamental Law) of the Union of Soviet Socialist Republics, PDF of the English text of the 1977 Constitution
English text of the 1977 Constitution of the USSR
On the Draft Constitution (Fundamental Law) of the Union of Soviet Socialist Republics and the Results of the Nationwide Discussion of the Draft by Leonid Brezhnev
The Soviet Constitution: A Dictionary, 1986 Soviet text in English.
The New Constitution of the USSR, 1987 Soviet text in English.
รถถังโจเซฟ สตาลิน

|  รถถังโจเซฟ สตาลิน  |
| --- | --- |
IS-2 model 1943 (fore) and IS-3 at the Great Patriotic War Museum, Minsk, Belarus
ชนิด: รถถังหนัก
แหล่งกำเนิด: สหภาพโซเวียต
บทบาท
ผู้ใช้งาน: สหภาพโซเวียต   จีน   คิวบา   เชโกสโลวาเกีย   เกาหลีเหนือ   อียิปต์   สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์
สงคราม:  สงครามโลกครั้งที่สอง การปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1956 สงครามหกวัน การบุกครองเชโกสโลวาเกียของฝ่ายกติกาสัญญาวอร์ซอ War in Donbass 
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: Zh. Kotin, N. Dukhov
ช่วงการออกแบบ:   1943 (IS-2)  1944 (IS-3)  1944–45 (IS-4) 
บริษัทผู้ผลิต: Kirov Factory, UZTM
ช่วงการผลิต:   1943–44 (IS-1)  1943–45 (IS-2)  1945–47 (IS-3)  1945–46 (IS-4) 
จำนวนที่ผลิต:   130 (IS-1)  3,854 (IS-2)  2,311 (IS-3)  250 (IS-4) 
ข้อมูลจำเพาะ (IS-2 Model 1944)
มวล: 46 ตัน (51 short ton; 45 long ton)
ความยาว: 9.90 m (32 ft 6 in)
ความกว้าง: 3.09 m (10 ft 2 in)
ความสูง: 2.73 m (8 ft 11 in)
ลูกเรือ: 4

เกราะ: IS-2 Model 1944: Hull front: 100 mm at 60° angle Lower glacis: 100 mm at 30° angle Turret front: 100 mm (rounded) Mantlet: 155 mm (rounded) Hull side: 90-130 mm at 9-25° Turret side: 90 mm at 20° angle.
อาวุธหลัก: D25-T 122 mm gun (28 rounds)
อาวุธรอง: 3 × DT (2,079 rounds)
เครื่องยนต์: 12-cyl. diesel model V-2 600 hp (450 kW)
กำลัง/น้ำหนัก: 13 hp/tonne
กันสะเทือน: torsion bar
ความจุเชื้อเพลิง: 820 l (180 imp gal; 220 US gal)
พิสัยปฏิบัติการ: 240 km (150 mi)
ความเร็ว: 37 km/h (23 mph)
รถถังโจเซฟ สตาลินหรือรถถังอิโอซิฟ สตาลิน (รัสเซีย: Ио́сиф Ста́лин,อังกฤษ: Iosif Stalin) หรือรถถัง IS เป็นรถถังหนักที่พัฒนาต่อเนื่องจาก รถถังคลีเมนต์ โวโรชีลอฟ โดยสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
รถถัง IS ได้รับการออกแบบด้วยเกราะหนาเพื่อตอบโต้ปืน 88 มิลลิเมตรของเยอรมันและมีปืนใหญ่ที่สามารถเอาชนะรถถังทีเกอร์และรถถังพันเทอร์ได้ การพัฒนากระสุนระเบิดแรงสูงที่เป็นประโยชน์ในการทำลายสนามเพลาะและบังเกอร์ IS-2 ถูกนำไปใช้ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2487 และถูกใช้เป็นหัวหอกโดยกองทัพแดงในขั้นตอนสุดท้ายของยุทธการที่เบอร์ลิน
การออกแบบและการผลิต > โมเดล

KV-85
IS-1
IS-100
IS-122 (IS-2 Model 1943)
IS-2 model 1944
IS-2M
IS-3
IS-3M
IS-4
IS-6
IS-7
IS-10
แหล่งข้อมูลอื่น

Battlefield.ru: JS-1 and JS-2 Development history, Combat employment, Comparison to German tanks เก็บถาวร 2011-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Stripping the JS-2 -top view, Stripping the JS-2 -bottom view, JS-3 History เก็บถาวร 2013-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Soviet Heavy Tanks Specification เก็บถาวร 2011-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Last Heavy Tanks of the USSR เก็บถาวร 2013-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (JS-4 through JS-10, or T-10)
OnWar: IS-1 เก็บถาวร 2013-11-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, IS-2 เก็บถาวร 2005-11-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, IS-3 เก็บถาวร 2014-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
IS-2M Photobook (PDF)
M.Baryatinsky. History of IS-2 tanks (Russian)
Picture of IS-2 bearing Polish markings. เก็บถาวร 2016-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://the.shadock.free.fr/Surviving_IS2.pdf. Retrieved 22/3/2008. Provides the location as well as photographs of surviving IS-2 tanks.
IS-7 model 1948 เก็บถาวร 2016-08-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
IS tanks, in museums and monuments.
IS-3 "test drive" (video)
AWACS Tank Guide: IS-7 - Beginner's Guides & Tutorials
ยุทธการที่รเจฟ

| ด ค กแนวรบด้านตะวันออก |
| --- | --- |
 ค.ศ. 1941 บาร์บารอสซา แบรสต์  เบียวิสตอค–มินสค์  ระไซนี  โบรดี  เบสซาเรเบีย  ภัยพิบัติทาลลินน์  เลนินกราด  สโมเลนสค์ครั้งที่ 1  ฮาร์คอฟครั้งที่ 1  อูมัญ  โอเดสซา  เคียฟครั้งที่ 1  เซวัสโตปอล  รอสตอฟ  มอสโก  เคียร์ช  ฟินแลนด์ ค.ศ. 1942 ลูย์บัน  รเจฟ  โทโรเปตส์และฮอล์ม  เดเมียนสค์  ฮอล์มพ็อกเกต  เวลีคีเยลูคี  รเจฟ ฤดูร้อน 1942  ฮาร์คอฟครั้งที่ 2  สีน้ำเงิน  คอเคซัส  สตาลินกราด ยูเรนัส  มาร์ส  พายุฤดูหนาว  ลิตเติลแซเทิร์น ค.ศ. 1943 ไทดัลเวฟ  ฮาร์คอฟครั้งที่ 3  คูสค์  ฮาร์คอฟครั้งที่ 4  สโมเลนสค์ครั้งที่ 2  นีเปอร์ตอนล่าง  เคียฟครั้งที่ 2 ค.ศ. 1944 นีเปอร์และคาร์เพเทียน  เลนินกราดและนอฟโกรอด  คอร์ซุน-เชฟเชนคอฟสกี  นาร์วา  หย่อมฮูเบอ  ไครเมีย  ยาช–คีชีเนฟ  คาเรเลีย  บากราติออน  ลวอฟและซานโดเมียร์ซ  ดอพเพลคอพฟ์  ยาช–คีชีเนฟครั้งที่ 2  บอลติก  ริกา  ทาลลินน์  มูนซุนด์  เมเมล  แดแบร็ตแซ็น  ช่องดูกลา  เบลเกรด  เพ็ตซาโมและคิร์เคเนส  เคอร์ลันด์  ฮังการี บูดาเปสต์ ค.ศ. 1945 วิสตูลาและโอเดอร์  พอซนาน  ปรัสเซียตะวันออก  เคอนิชส์แบร์ค  ไฮลีเกนไบล์  ซัมลันด์  พอเมอเรเนียตะวันออก  คอลเบิร์ก  โซลสติส  ไซลีเชีย  เบรสเลา  ทะเลสาบบอลอโตน  เวียนนา  ที่ราบสูงซีโลว์  ฮัลเบอ  เบอร์ลิน  เชโกสโลวาเกีย การสงครามทางเรือ: ทะเลบอลติก  ทะเลดำ  มหาสมุทรอาร์กติก 
ยุทธการที่รเจฟ(รัสเซีย: Ржевская битва) เป็นหนึ่งในปฏิบัติการโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1942 และ 31 มีนาคม ค.ศ. 1943 เนื่องจากประสบกับความสูญเสียที่น่ากลัวโดยกองทัพแดง การทัพครั้งนี้ได้กลายเป็นที่รู้จักกันโดยทหารผ่านศึกและนักประวัติศาสตร์ที่เรียกขานว่า "เครื่องบดเนื้อรเจฟ" ("Ржевская мясорубка")
ปฏิบัติการครั้งนี้เกิดขึ้นในพื้นที่ทั่วไปของรเจฟ Sychyovka (ต่อมา เรียกว่า Sychevka) ในภูมิภาค Sychyovsky , และ Vyazma เพื่อปะทะกับกองกำลังเยอรมัน
ราซกรอมเนเมซคีฮ์วอยสคปอดมอสควอย

| ราซกรอมเนเมซคีฮ์วอยสคปอดมอสควอย |
| --- | --- |

กำกับ: Leonid Varlamov Ilya Kopalin
อำนวยการสร้าง: สตูดิโอภาพยนตร์ข่าวกลาง
กำกับภาพ: Ivan Belyakov และอื่น ๆ
ดนตรีประกอบ: V. Smirnov
วันฉาย: 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 (1942-02-23)
ความยาว: 55 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
ราซกรอมเนเมซคีฮ์วอยสคปอดมอสควอย (รัสเซีย: Разгром немецких войск под Москвой) เป็นภาพยนตร์สารคดีสงครามเกี่ยวกับยุทธการที่มอสโกจากสหภาพโซเวียต ภาพยนตร์ถ่ายทำในช่วงเดือนตุลาคม 1941 ถึง มกราคม 1942 กำกับโดย  Leonid Varlamov และ Ilya Kopalin
ในสหภาพโซเวียต ภาพยนตร์ได้รับรางวัลสตาลิน ในอเมริกา ภาพยนตร์เป็นหนึ่งในสี่ผู้ได้รับรางวัลภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยมในงานรางวัลออสการ์ครั้งที่ 15 นอกจากนี้ยังได้รับรางวัล National Board of Review สำหรับภาพยนตร์สารคดีที่ดีที่สุดในปี 1942 และ New York Film Critics Circle Awards สำหรับภาพยนตร์สงครามที่ดีที่สุด
แหล่งข้อมูลอื่น

ราซกรอมเนเมซคีฮ์วอยสคปอดมอสควอย ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Moscow Strikes Back มีให้โหลดฟรีที่ อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์ [อื่นๆ]
(รัสเซีย) This film เก็บถาวร 2018-08-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on the site of the Iskatel War Archeology Group
รถไฟใต้ดินเยคาเตรินบุร์ก

รถไฟใต้ดินเยคาเตรินบุร์ก (รัสเซีย: Екатеринбу́ргский Метрополите́н) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองเยคาเตรินบุร์ก ประเทศรัสเซีย เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1991 มีระยะทาง 12.7 กิโลเมตร (7.9 ไมล์) จำนวน 9 สถานี
รายชื่อสถานี

ปรอสเปกต์คอสโมนัฟตอฟ (Prospekt Kosmonavtov)
อูรัลมัช (Uralmash)
มาชีนอสโตรอีเตเลย์ (Mashinostroiteley)
อูรัลสกายา (Uralskaya)
ดีนาโม (Dinamo)
จัตุรัสปี 1905 (Ploshchad 1905 Goda)
เกโอโลกีเชสกายา (Geologicheskaya)
ชคาลอฟสกายา (Chkalovskaya)
โบตานีเชสกายา (Botanicheskaya)
สถานีปรอสเปกต์คอสโมนัฟตอฟ
สถานีอูรัลมัช
สถานีมาชีนอสโตรอีเตเลย์
สถานีอูรัลสกายา
สถานีดีนาโม
สถานีจัตุรัสปี 1905
สถานีเกโอโลกีเชสกายา
สถานีชคาลอฟสกายา
สถานีโบตานีเชสกายา
แหล่งข้อมูลอื่น

Urbanrail
(รัสเซีย) Popular site
(รัสเซีย) Metroworld
(เยอรมัน) (รัสเซีย) Metrosoyuza
(ฝรั่งเศส) List, maps and stations of Yekaterinburg metro เก็บถาวร 2011-10-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(รัสเซีย) metro-ektb.ru
รัฐวิสาหกิจรอสคอสมอส

| --- | --- |
Государственная Корпорация "Роскосмос"

 สำนักงานใหญ่ในมอสโก
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 25 กุมภาพันธ์ 1992; 32 ปีก่อน (1992-02-25) (โครงการอวกาศโซเวียต)
หน่วยงานก่อนหน้า: โครงการอวกาศโซเวียต (1955–1991)
หน่วยงานสืบทอด:  รัสเซีย
เขตอำนาจ: รัฐบาลรัสเซีย
สำนักงานใหญ่: มอสโก รัสเซีย 55°47′2″N 37°37′50″E﻿ / ﻿55.78389°N 37.63056°E﻿ / 55.78389; 37.63056
บุคลากร: 170,500 (2020)
งบประมาณต่อปี:  154 พันล้านรูเบิล (2021)  (1.92 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: Yury Borisov, อธิบดี
หน่วยงานแม่: หน่วยงานอวกาศ
ลูกสังกัดหน่วยงาน: ท่าอวกาศยานบัยโกเงอร์ ท่าอวกาศยานวอสทอชนี Plesetsk Cosmodrome
เว็บไซต์: www.roscosmos.ru
องค์การอวกาศสหพันธรัฐรัสเซีย (รัสเซีย: Федеральное космическое агентство России Federal'noye kosmicheskoye agentstvo Rossii; อังกฤษ: Russian Federal Space Agency) หรือชื่อเรียกโดยทั่วไปว่า รอสคอสมอส (รัสเซีย: Роскосмос Roskosmos; อังกฤษ: Roscosmos) ตัวย่อว่า  FKA (ФКА) และ RKA (РКА) เป็นองค์การของรัฐบาลที่รับผิดชอบกิจการด้านโครงการวิทยาศาสตร์และอวกาศของรัสเซีย รวมถึงการวิจัยด้านอวกาศยานโดยทั่วไป เดิมมีชื่อว่า Russian Aviation and Space Agency (รัสเซีย: Российское авиационно-космическое агентство Rossiyskoe aviatsionno-kosmicheskoe agentsvo, รู้จักโดยทั่วไปว่า "Rosaviakosmos")
สำนักงานใหญ่ของรอสคอสมอสตั้งอยู่ในมอสโคว์ ศูนย์ควบคุมภารกิจการบินในอวกาศหลักตั้งอยู่ที่เมืองใกล้เคียงคือ โคโรเลฟ ศูนย์ฝึกอบรมนักบินอวกาศ (Cosmonauts Training Centre หรือ GCTC) อยู่ที่เมืองสตาร์ ฐานปล่อยใช้ท่าอวกาศยานบัยโกเงอร์ซึ่งอยู่ในคาซัคสถาน (การส่งยานทั้งแบบมีมนุษย์และไม่มีมนุษย์ควบคุมส่วนมากจะปล่อยจากที่นี่) และ Plesetsk Cosmodrome ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของรัสเซียใช้สำหรับภารกิจที่ไม่มีมนุษย์ควบคุม โดยมากในการระบุตำแหน่งที่ตั้งทางทหาร
แหล่งข้อมูลอื่น

(รัสเซีย) RKA home page in Russian เก็บถาวร 2011-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
RKA home page in English เก็บถาวร 2013-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(รัสเซีย) 2006–2015 RKA Fundamental Space Research Program เก็บถาวร 2007-12-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Russian Space Program
↑  "«Роскосмосу» разрешили не возвращать в бюджет часть доходов". 2 October 2020. สืบค้นเมื่อ 22 February 2022.
รัฐธรรมนูญแห่งสหภาพโซเวียต

ไปรษณียากรของสหภาพโซเวียต เนื่องในวาระการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ในปี 1977
รัฐธรรมนูญแห่งสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (รัสเซีย: Конституция Союза Советских Социалистических Республик) เป็นกฎหมายลำดับศักดิ์สูงสุดของสหภาพโซเวียต โดยที่สหภาพโซเวียตมีรัฐธรรมนูญแล้วทั้งสิ้น 3 ฉบับ ซึ่งปรับแก้จากรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1918 ของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ซึ่งเป็นรัฐบรรพบุรุษของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต
ลำดับของรัฐธรรมนูญแห่งสหภาพโซเวียต

ทั้งสามรัฐธรรมนูญมีดังนี้:
รัฐธรรมนูญแห่งสหภาพโซเวียต ค.ศ. 1924 – ประกาศใช้วันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1924 ("รัฐธรรมนูญเลนิน")
รัฐธรรมนูญแห่งสหภาพโซเวียต ค.ศ. 1936 – ประกาศใช้วันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1936 ("รัฐธรรมนูญสตาลิน")
รัฐธรรมนูญแห่งสหภาพโซเวียต ค.ศ. 1977 – ประกาศใช้วันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1977 ("รัฐธรรมนูญเบรจเนฟ")
รัฐธรรมนูญนี้มีบทบัญญัติมากที่สุด บทบัญญัติเหล่านี้ได้ประกาศความเป็นผู้นำของชนชั้นแรงงาน และในช่วงที่สองคือบทบาทการเป็นผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตในรัฐบาลและสังคม รัฐธรรมนูญทั้งหมดได้ยึดถือรูปแบบของทรัพย์สินทางสังคม แต่ละรัฐธรรมนูญเรียกร้องให้มีระบบโซเวียตเป็นสภาที่จะใช้อำนาจบริหารรัฐ
โดยทั่วไปแล้ว รัฐธรรมนูญแห่งสหภาพโซเวียตมีลักษณะคล้ายคลึงกับรัฐธรรมนูญหลายแห่งที่ได้รับการยอมรับในโลกตะวันตก แต่ความแตกต่างระหว่างรัฐโซเวียตและโลกตะวันตกของรัฐธรรมนูญทำให้ความคล้ายคลึงกันลดลง รัฐธรรมนูญแห่งสหภาพโซเวียตประกาศสิทธิทางการเมืองบางอย่าง ตัวอย่างเช่น เสรีภาพในการพูด เสรีภาพในการชุมนุม และเสรีภาพในการนับถือศาสนา นอกจากนี้ยังระบุถึงสิทธิทางเศรษฐกิจและสังคมรวมถึงหน้าที่ของประชาชนทุกคน สภานิติบัญญัติจะได้รับการเลือกตั้งในการเลือกตั้งเป็นระยะ
ในช่วงนโยบายเปเรสตรอยคาของปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 รัฐธรรมนูญได้ช่วยให้กรอบของการปกครองแบบประชาธิปไตยขยายออกไป
ดูเพิ่ม

ประชาธิปไตยแบบโซเวียต
ลา บายาแดร์

การแสดงที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในปี 1900
Ekaterina Vazem รับบท นิกิยา ในปี 1877
ลา บายาแดร์ (ฝรั่งเศส: La Bayadère, รัสเซีย: Баядерка - Bayaderka แปลว่า นางระบำ) เป็นบัลเลต์ความยาว 3 องก์ ที่ออกแบบท่าเต้นและแต่งบทโดยมาริอุส เปติปา ชาวฝรั่งเศส ประกอบดนตรีของลุดวิจ มินคุส คีตกวีชาวออสเตรีย  เปิดแสดงครั้งแรกที่โรงอุปรากร Bolshoi Kamenny Theatre กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1877 โดยคณะอิมพีเรียลบัลเล่ต์  เป็นบัลเลต์ที่มีกลิ่นอายของวัฒนธรรมอินเดีย โดยมีเครื่องประกอบฉากและเครื่องแต่งกายอย่างอลังการ  โดยเฉพาะฉากหนึ่งที่มีชื่อว่า "อาณาจักรแห่งเงามืด" (The Kingdom of the Shades) ที่บางครั้งอาจถูกตัดออกมาจัดแสดงเฉพาะฉากนี้ฉากเดียว
เนื้อเรื่องเกิดขึ้นในราชสำนักอินเดีย นักรบหนุ่มชื่อ โซลอร์ มีความรักอยู่กับนางรำประจำวิหารพราหมณ์ (ภาษาฝรั่งเศสเรียกว่า La Bayadère) ชื่อ นิกิยา ผู้ซึ่งมีความงดงามเป็นที่ต้องตาพระครูพราหมิน หัวหน้านักบวช ในขณะเดียวกันมหาราชาดักมานตา ก็ชื่นชมความกล้าหาญของโซลอร์ และหมายมั่นจะให้โซลอร์อภิเษกกับเจ้าหญิงกัมซัตติ พระราชธิดา
โซลอร์เคยสาบานกับนิกิยาว่าจะรักกันตลอดไป แต่เขากลับผิดคำสาบานและไปอภิเษกกับเจ้าหญิง  นิกิยาถูกวางตัวเป็นนางระบำในพิธีอภิเษก  เมื่อนิกิยาทราบว่าเป็นเจ้าหญิงขณะที่จะเข้าพิธีอภิเษกกับโซลอร์ เธอจึงบรรดาลโทสะจนเกือบจะทำร้ายเจ้าหญิง
ในงานพิธิอภิเษก นิกิยาเต้นระบำด้วยความปวดร้าวที่ถูกโซลอร์หักหลัง แต่เมื่อได้รับกระเช้าดอกไม้ที่มหาราชากับเจ้าหญิงจัดส่งมาให้ เธอเข้าใจผิดว่าเป็นดอกไม้ที่โซลอร์ส่งมา ด้วยความตื้นตันใจเธอให้อภัยโซลอร์ในที่สุด นิกิยาถูกงูพิษที่ซ่อนมาในกระเช้าฉกกัดที่คอและมีอาการสาหัสจนถึงชีวิต พราหมินเสนอจะมอบยาถอนพิษให้ แลกกับความรักจากนิกิยา แต่นิกิยาปฏิเสธและยืนยันที่จะยอมตายด้วยรักที่มั่นคง
ด้วยความสำนึกผิด โซลอร์รู้สึกเศร้าโศกและสูบฝิ่นจนเกิดอาการประสาทหลอน เห็นภาพนิมิตของนิกิยาสถิตย์อยู่ใน "อาณาจักรแห่งเงามืด" บนยอดเขาหิมาลัย เขาสวดมนต์อ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้า และถูกลงโทษโดยถูกฟ้าผ่าที่หน้าวิหาร ตายตามนิกิยาไป
รัฐรัสเซีย (ค.ศ. 1918–1920)

บทความนี้เกี่ยวกับรัฐที่ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 1918-1920 สำหรับประเทศที่มีอยู่ในปัจจุบัน ดูที่ ประเทศรัสเซีย สำหรับเขตการปกครองของประเทศรัสเซีย ดูที่ เขตการปกครองของประเทศรัสเซีย
รัฐรัสเซีย (รัสเซีย: Российское Государство, Rossiyskoye Gosudarstvo หรือ Государство Российское, Gosudarstvo Rossiyskoye) เป็นรัฐที่ประกาศก่อตั้งตามกรรมสารการประชุมที่อูฟา เมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1918 (ตามรัฐธรรมนูญของรัฐบาลชั่วคราวแห่งรัสเซียทั้งปวง) "เกี่ยวกับการก่อตั้งของอำนาจสูงสุดแห่งรัสเซียทั้งปวง" ในนามของ "การฟื้นฟูรัฐให้เป็นหนึ่งเดียว และความเป็นอิสรภาพของรัสเซีย" ที่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์การปฏิวัติภายในประเทศ เมื่อ ค.ศ. 1917 เมื่อมีการสถาปนาอำนาจโซเวียต และการลงนามในสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ กับ เยอรมนี
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์รัสเซีย
สงครามกลางเมืองรัสเซีย
อะเลคซันดร์ คอลชัค
แหล่งข้อมูลอื่น

Российское Государство с 1918 г. по 1920 г.
Государственные образования на территории России, 1917—1922[ลิงก์เสีย]
Десять мифов о Колчаке. Часть вторая