stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายพระนามพระมหากษัตริย์ที่ทรงมีความผิดปกติทางจิต
จักรพรรดิโรมัน

| พระนามและเสวยราชย์ | พระนามและเสวยราชย์ | พระราชสมภพ | สวรรคต | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิคาลิกูลา  (Caligula)  ค.ศ. 37 - ค.ศ. 41 |  | 31 สิงหาคม ค.ศ. 12 | 22 มกราคม ค.ศ. 41 พระชนมายุ 28 พรรษา | นักประวัติศาสตร์ โจซีฟัสบันทึกอาการผิดปกติทางจิตของพระองค์ว่า พระราชอำนาจทำให้พระองค์เย่อหยิ่งและทรงคิดว่าพระองค์เองคือพระเจ้า |
| จักรพรรดิจัสตินที่ 2  (Justin II)  ค.ศ. 565 - ค.ศ. 578 |  | ราวค.ศ. 520 | 5 ตุลาคม ค.ศ. 578 พระชนมายุราว 58 พรรษา | นักประวัติศาสตร์ จอห์นแห่งอีฟีซุสบันทึกอาการผิดปกติทางจิตของพระองค์ว่า ทรงถูกดึงไปตามพระราชวังด้วยราชบัลลังก์ที่ติดล้อและทรงเข้ากัดผู้ร่วมประชุมขณะที่ทรงเสด็จผ่าน ทรงสั่งให้เล่นดนตรีอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งพระราชวังเพื่อปลอบพระทัยที่บ้าคลั่งของพระองค์  |
คอลีฟะห์อิสลาม

| พระนามและเสวยราชย์ | พระนามและเสวยราชย์ | พระราชสมภพ | สวรรคต | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| คอลีฟะห์แห่งราชวงศ์ฟาติมียะห์, อัล-ฮะกิม บิ-อะมีร์ อัลละห์  (Al-Hakim bi-Amr Allah)  13 ตุลาคม ค.ศ. 996 - 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1021 |  | ค.ศ. 985 | ค.ศ. 1021 พระชนมายุ 36 พรรษา | ทรงเป็นที่รู้จักในยุโรปในฐานะ คอลีฟะห์ผู้วิปลาส (the Mad Caliph) ตามคำบรรยายของฮันท์ จานิน นักประวัติศาสตร์ ได้กล่าวว่าทรงมีความโหดร้ายและบุคลิกที่แปลกจากปกติ โดยศัตรูของพระองค์มักจะเรียกพระองค์ว่า คอลีฟะห์ผู้วิปลาส ซึ่งถือว่าเป็นอคติที่มีต่อพระองค์ในมุมมองของนักประวัติศาสตร์บางคนและวรรณกรรมตะวันตกบางชิ้น โดยในทางหนึ่งทรงเป็นที่ยกย่องจากการที่ทรงทำให้ไคโรเป็นศูนย์กลางอารยธรรม |
| คอลีฟะห์แห่งจักรวรรดิออตโตมัน, สุลต่านอิบราฮิม  (Sultan Ibrahim)  9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1640 - 18 สิงหาคม ค.ศ. 1648 |  | 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1615 | 18 สิงหาคม ค.ศ. 1648 พระชนมายุ 33 พรรษา | ทรงเป็นที่รู้จักในฐานะ อิบราฮิมผู้วิปลาส (Deli Ibrahim หรือ Mad Ibrahim) โดยนักประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 20 จากพระอาการทางจิตของพระองค์ มีพระอาการทางจิตที่แปรปรวนและทรงเป็นหนึ่งในสุลต่านที่มีความโหดเหี้ยม ในรัชกาลทรงใช้เวลาในการสร้าง "ฮาเร็มแห่งความบริสุทธิ์" เพื่อตอบสนองความต้องการทางเพศของพระองค์ แต่เมื่อทรงรู้ว่าหนึ่งในนางฮาเร็มทรยศพระองค์ จึงทรงจับนางในฮาเร็ม 280 คนโยนลงทะเลสาบและปล่อยให้จมน้ำตาย ครั้งหนึ่งทรงพิโรธของหึงหวงของพระมเหสีจึงทรงโยนพระราชโอรสลงในสระน้ำ แต่มีคนรับใช้ช่วยได้ทัน พระราชโอรสจึงรอดชีวิตและต่อมาทรงครองราชย์เป็น สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 4 หลังจากที่พระราชบิดาถูกยึดพระราชอำนาจและถูกปลงพระชนม์ตามพระราชเสาวนีย์ของโคเซม สุลต่านพระอัยยิกา(พระราชมารดาในสุลต่านอิบราฮิม) การกระทำของพระราชบิดาทำให้ทรงมีรอยแผลเป็นบนหน้าผากตลอดพระชนม์ชีพ |
| คอลีฟะห์แห่งจักรวรรดิออตโตมัน, สุลต่านมูรัดที่ 5  (Sultan Murad V)  30 พฤษภาคม ค.ศ. 1876 - 31 สิงหาคม ค.ศ. 1876 |  | 21 กันยายน ค.ศ. 1840 | 29 สิงหาคม ค.ศ. 1904 พระชนมายุ 63 พรรษา | ทรงเป็นสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมันเพียง 93 วัน ก็ทรงถูกปลดออกจากราชบัลลังก์ซึ่งทรงถูกสงสัยว่ามีความผิดปกติทางจิต อย่างไรก็ตามฝ่ายตรงข้ามของพระองค์ได้ใช้โอกาสนี้ในการหยุดการดำเนินการปฏิรูปประชาธิปไตยของพระองค์ เป็นผลให้พระองค์ไม่สามารถพระราชทานรัฐธรรมนูญตามที่ฝ่ายสนับสนุนพระองค์ต้องการได้ |
วังบูรพาภิรมย์

สำหรับแขวงอันเป็นที่ตั้งของวังดังกล่าว ดูที่ แขวงวังบูรพาภิรมย์
สำหรับย่านซึ่งได้ชื่อมาจากวังดังกล่าว ดูที่ วังบูรพา
| วังบูรพาภิรมย์ |
| --- | --- |
วังบูรพาภิรมย์
th
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: ถูกรื้อถอน
ประเภท: วัง
สถาปัตยกรรม: โคโลเนียล
ที่ตั้ง: แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร
เมือง:  กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ไทย
พิกัด:  13°44′46″N 100°30′00″E﻿ / ﻿13.74611°N 100.50000°E﻿ / 13.74611; 100.50000
เริ่มสร้าง: 19 มีนาคม พ.ศ. 2418
พิธีเปิด: พ.ศ. 2424
รื้อถอน: พ.ศ. 2495
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: โจอาคีโน กรัสซี
วังบูรพาภิรมย์ เป็นวังที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นพระราชทาน สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช พระเจ้าลูกยาเธอพระองค์สุดท้องในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี เมื่อ พ.ศ. 2418
พื้นที่บริเวณนี้เป็นวังเก่ามาแต่ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เจ้านายที่เคยประทับที่นี่ล้วนเป็นพระบรมวงศ์ชั้นผู้ใหญ่ที่ได้รับมอบหมายให้มารักษาพระนครด้านทิศตะวันออก ได้แก่ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นนรินทรพิทักษ์, พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนเรนทรบริรักษ์,  พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์ และพระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนรินทรเทพ  เมื่อมีการสร้างวังใหม่ในรัชกาลที่ 5 จึงได้รับพระราชทานนามซึ่งหมายถึง  "วังที่อยู่ทางทิศตะวันออก" คือ วังบูรพาภิรมย์ หรือ วังบูรพา
วังบูรพาภิรมย์ได้รับการออกแบบโดยนายโจอาคีโน กรัสซี (Gioachino Grassi) สถาปนิกชาวอิตาลี-ออสเตรีย เป็นสถาปัตยกรรมผสมผสานแนวอาณานิคม สร้างเป็นพระตำหนักใหญ่สูง 2 ชั้น ประกอบด้วยอาคาร 3 หลัง เนื้อที่กว้างขวางตั้งแต่ริมถนนตรงป้อมมหาไชยจนถึงสะพานเหล็ก ใช้เวลาสร้าง 6 ปี ตั้งแต่เริ่มวางศิลาฤกษ์เมื่อวันแรม 4 ค่ำ เดือน 4 ปีกุนสัปตศก จุลศักราช 1237 ตรงกับวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ 2418
เมื่อสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เสด็จมาประทับ ณ วังนี้แล้ว โปรดให้จัดงานเลี้ยงสังสรรค์อยู่เสมอ  พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็เสด็จพระราชดำเนินมางานเต้นรำที่นี่อยู่เสมอ นอกจากนี้ วังนี้ยังเคยใช้เป็นที่รับรองรพินทรนาถ ฐากูร ปราชญ์ชาวอินเดีย เมื่อครั้งมาบรรยายในประเทศไทย
หลังจากสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เสด็จทิวงคตในปี พ.ศ. 2471 วังนี้ก็ซบเซาลง ทายาทของท่านให้เช่าเป็นที่ตั้งโรงเรียนสตรีภานุทัต ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และหลังสงครามสงบลง ก็ใช้เป็นอาคารเรียนของโรงเรียนพณิชยการพระนคร
เมื่อ พ.ศ. 2495  ทายาทราชสกุลภาณุพันธุ์ได้ขายวังบูรพาให้เอกชน คือนายโอสถ โกศิน ในราคา 12 ล้าน 2 หมื่นบาท  มีการรื้อวังออก เพื่อสร้างเป็นศูนย์การค้าและโรงภาพยนตร์สามแห่ง คือโรงภาพยนตร์คิงส์ โรงภาพยนตร์ควีนส์ และโรงภาพยนตร์แกรนด์ ทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2497 เมื่อรวมกับตลาดมิ่งเมือง (ปัจจุบันคือศูนย์การค้าดิโอลด์สยามพลาซ่า) และโรงภาพยนตร์อีกแห่งหนึ่งคือ ศาลาเฉลิมกรุง ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ครบ 150 ปี ในปี พ.ศ. 2475 จึงนับว่าย่านนี้เป็นย่านการค้าที่ใหญ่ที่สุดในสมัยนั้น
ในช่วง พ.ศ. 2499–2500 ย่านนี้ได้กลายเป็นแหล่งชุมนุมของวัยรุ่นหนุ่มสาวทันสมัย เรียกว่าเป็น โก๋หลังวัง ซึ่งหมายถึงวังบูรพานั่นเอง ทุกวันนี้ศูนย์การค้าและโรงภาพยนตร์เหล่านั้นล้วนเลิกกิจการไปหมดแล้ว แต่ย่านดังกล่าวก็ยังคงเป็นที่รู้จักกันในชื่อ วังบูรพา
สิงโตวังบูรพา

ด้านหน้าวังบูรพาภิรมย์ มีรูปปั้นสิงโตสีน้ำตาลแดงขนาดใหญ่อยู่คู่หนึ่ง เมื่อมีการรื้อวัง ได้มีการย้ายสิงโตคู่นี้ไปอยู่ที่วังพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านรเศรษฐสุริยลักษณ์ เมื่อพระองค์เจ้านรเศรษฐ์สิ้นพระชนม์ ก็ได้ย้ายสิงโตไปตั้งอยู่หน้าพระที่นั่งศิวโมกขพิมาน ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปัจจุบันย้ายไปอยู่หน้าตึกกองบัญชาการกองทัพบก ถนนราชดำเนินนอก
วัดพรหมรังษี

วัดพรหมรังษี อาจหมายถึง
วัดพรหมรังษี (ลพบุรี) จังหวัดลพบุรี
วัดพรหมรังษี (เขตดอนเมือง) แขวงสีกัน กรุงเทพมหานคร
วัดพรหมรังษี (เขตบางขุนเทียน) แขวงแสมดำ กรุงเทพมหานคร
วัดพรหมรังษี (ประจวบคีรีขันธ์) อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
รายชื่อเมคาอนิเมะ

รายชื่อเมคาอนิเมะ เป็นรายชื่อของเมคาอนิเมะ รายชื่อนี้จัดการโดยแฟรนไชส์
Appleseed

Appleseed (1988)
Appleseed (2004)
Appleseed Ex Machina (2007)
Appleseed XIII (2011–12)
Appleseed Alpha (2014)
Aquarion

Genesis of Aquarion (2005)
Genesis of Aquarion (OVA) (2007)
Aquarion Evol (2012)
Aquarion Love (2015)
Aquarion Logos (2015)
Gunparade March

Gunparade March: The New March (2003)
Gunparade Orchestra (2005-2006)
Maze the Megaburst Space

Maze the Megaburst Space (1996)
Maze the Megaburst Space (tv series) (1997)
Maze Bakunetsu Jikuu: Tenpen Kyoui no Giant (1998)
Mashin Hero Wataru

Mashin Hero Wataru (1988-1989)
Wataru Majinzan (1989)
Mashin Hero Wataru 2 (1990-1991)
Mashin Hero Wataru: Warinaki Toki no Monogatari (1993-1994)
Cho Mashin Hero Wataru (1997-1998)
Symphogear

Symphogear (2012)
Senki Zesshō Symphogear G (2013)
Senki Zesshō Symphogear GX (2015)
Symphogear AXZ (2017)
Symphogear XV (2019)
Blue Gender

Blue Gender (1999-2000)
Blue Gender: The Warrior (2002)
โมบิลสูท กันดั้ม

บทความหลัก: โมบิลสูท กันดั้ม
Mobile Suit Gundam (1979–80)
Mobile Suit Zeta Gundam (1985–86)
Mobile Suit Gundam ZZ (1986–87)
Mobile Suit Gundam: Char's Counterattack (1988)
Mobile Suit Gundam 0080 (1989)
Mobile Suit Gundam F91 (1991)
Mobile Suit Gundam 0083 (1991–92)
Mobile Suit Victory Gundam (1993–94)
Mobile Fighter G Gundam (1994–95)
Mobile Suit Gundam Wing (1995–96)
Mobile Suit Gundam: The 08th MS Team (1996–99)
After War Gundam X (1996)
Gundam Wing:Endless Waltz (1997)
Gundam Wing:Endless Waltz Special Edition (1998)
Turn A Gundam (1999–2000)
Mobile Suit Gundam SEED (2002–03)
SD Gundam Force (2004)
Mobile Suit Gundam SEED Destiny (2004–05)
Mobile Suit Gundam 00 (2007–09)
Mobile Suit Gundam 00 Special Edition (2009–10)
Mobile Suit Gundam Unicorn (2010–14)
Model Suit Gunpla Builders Beginning G (2010)
Mobile Suit Gundam AGE (2011–12)
Gundam Build Fighters (2013–14)
Gundam Reconguista in G (2014-15)
Gundam Build Fighters Try (2014–15)
Mobile Suit Gundam: The Origin (2015-16)
Mobile Suit Gundam: Iron-Blooded Orphans (2015-16)
Mobile Suit Gundam Thunderbolt (2015-16)
Mobile Suit Gundam: Twilight AXIS (2017)
Mobile Suit Gundam Narrative (2018)
Mobile Suit Gundam: Hathaway's Flash (2020)
Brave series

Brave Exkaiser (1990–91)
The Brave Fighter of Sun Fighbird (1991–92)
The Brave Fighter of Legend Da-Garn (1992–93)
The Brave Express Might Gaine (1993–94)
Brave Police J-Decker (1994–95)
The Brave of Gold Goldran (1995–96)
Brave Command Dagwon (1996–97)
The King of Braves GaoGaiGar (1997–98)
The King of Braves GaoGaiGar FINAL (2000–2003)
อีวานเกเลียน มหาสงครามวันพิพากษา

อีวานเกเลียน มหาสงครามวันพิพากษา (1995–96)
Neon Genesis Evangelion: Death & Rebirth (1997)
The End of Evangelion (1997)
Evangelion: 1.0 You Are (Not) Alone (2007)
Evangelion: 2.0 You Can (Not) Advance (2009)
Evangelion: 3.0 You Can (Not) Redo (2012)
วัดพรหม

| วัดพรหม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลหนองแดง อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพรหม  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองแดง อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน มีเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 70 ตารางวา
วัดพรหมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1707 โดยการนำของครูบาค่อม มีผู้อุปถัมภ์คือ พญาพรหม บัณฑิต ร่วมกับคณะศรัทธาบ้านพรหม เริ่มแรกได้สร้างวิหารหลังเล็กกลางทุ่งนา พร้อมกุฎิเป็นที่พำนักสงฆ์ ต่อมาไม่นานถูกไฟป่าเผาไหม้ จึงได้ย้ายมาสร้างในที่ดินใกล้หมู่บ้าน ในสมัยพระครูบาวังโส มีการบูรณะปฏิสังขรณ์วัด โดยความอุปถัมภ์ของแสนขันธะ และขยายพื้นที่โดยการซื้อที่ดินในการจัดสร้างศาลาการเปรียญ มีศาสนสถานต่าง ๆ ภายในวัดเป็นจำนวนมาก เมื่อครูบาวังโสมรณภาพ ก็มีครูบาหลวงลาวจากนครเวียงจันทร์ ได้มาก่อสร้างเสนาสนะต่าง ๆ มีพญาอินต๊ะบุญเรือง ร่วมกับชาวบ้านเป็นผู้อุปถัมภ์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 23 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 กุฏิสงฆ์ จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาการเปรียญ กว้าง 11 เมตร ยาว 21 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549 หอระฆัง 1 หลัง หอกลอง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง เรือนเก็บพัสดุ 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 40 นิ้ว สูง 55 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 1707 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 30 นิ้ว สูง 45 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549
วัดพรหมนิวาส

| วัดพรหมนิวาส |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบางนาค อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูวิสิฐพรหมคุณ (สมชาย โชติวโร)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพรหมนิวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางนาค อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส มีพื้นที่วัด 7 ไร่ 1 งาน 94 เศษ ส่วน 10 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูวิสิฐพรหมคุณ (สมชาย โชติวโร) เป็นเจ้าอาวาส
วัดพรหมนิวาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 โดยหลวงพ่อสมุทจนทาโภ ดำเนินการระยะแรก หมื่นวิบูลย์ กำนันตำบล โคกเคียน เป็นผู้รวบรวมเงินซื้อที่ดินเพื่อสร้างวัด ในการขออนุญาตต่อทางราชการนั้น ได้มอบหมายให้นายพัฒน์ ชูชื่น ดำเนินการได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2517 ในนาม "วัดพรหมนิวาส" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 22 เมตร ยาว 35 เมตร
วัดพรหมนิวาสอยู่ล้อมรอบด้วยชุมชนมุสลิม มีไทยพุทธตรงข้ามวัด 5 ครอบครัว ในเหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย คนร้ายได้ลอบวางระเบิดพระสงฆ์รวมถึงบุกวัดแล้วจุดไฟเผาศพ และยังฆ่าเด็กวัด แล้วเผากุฏิ ทำให้วัดเริ่มร้าง จนเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันได้รับคำสั่งจากเจ้าคณะปกครอง ให้มารักษาการและฟื้นฟูเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548
วัดพรหมนิวาสวรวิหาร

| วัดพรหมนิวาสวรวิหาร |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดพรหมนิวาสวรวิหาร, วัดพรหมนิวาส, วัดขุนยวน, วัดขุนญวน
ที่ตั้ง: ตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระวชิราภิวัฒน์ (สมเกียรติ สปฺปญฺโญ)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพรหมนิวาสวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระครูประดิษฐ์กิจจารักษ์ (สมเกียรติ สปฺปญฺโญ)
วัดพรหมนิวาสวรวิหารตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2270 เดิมชื่อ วัดขุนยวน บ้างเขียนว่า วัดขุนญวน ตามการบอกเล่าสืบต่อกันมา ผู้สร้างวัดมียศเป็นขุน ได้เป็นแม่ทัพไปรบข้าศึกที่เมืองโยนก (นครเชียงใหม่) และมีชัยชนะกลับมา จึงได้สร้างวัดขึ้นเป็นอนุสรณ์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2275 ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงปฏิสังขรณ์วัดพรหมนิวาสนี้เมื่อครั้งทรงผนวชอยู่ ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดพรหมนิวาส เมื่อ พ.ศ. 2483 ในสมัยพระครูกุศลธรรมธาดา (สุดใจ เขมสีโร) เป็นเจ้าอาวาส ซึ่งหมายถึง "ที่สถิตของพรหม" วัดได้ยกสถานะเป็นพระอารามหลวงเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2483
ใบเสมามีความเก่าแก่ น่าจะสร้างในสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ คล้ายกับที่วัดสิงห์ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร ลายประดับใบเสมา สลักลวดลายประดับอย่างงามวิจิตร บริเวณฐานใบเสมา ประดับลายหน้ากระดาน ประจำยามลูกฟัก ส่วนท้องเสมาแกะสลักลายกรอบสามเหลี่ยมภายในประดับลายพุ่มข้าวบิณฑ์ เอวเสมาประดับตัวเหงาทำเป็นรูปพญานาคหลายเศียร
วัดพรหมรังษี (จังหวัดลพบุรี)

| วัดพรหมรังษี |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลดีลัง อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพรหมรังษี เป็นวัดตั้งอยู่ที่ซอย 11 และ ซอย 12 ถนนสาย 21 ตัดกับถนนสาย 3017 ตำบลดีลัง อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี เจ้าอาวาสรูปปัจุบันคือพระพิพัฒนาภรณ์
เหตุที่วัดนี้มีชื่อว่าวัดพรหมรังษี สืบเนื่องมาจากในอดีตสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ได้เดินธุดงค์และได้หยุดพักปักกลด ณ ที่แห่งนี้  ต่อมาผู้ที่มีศรัทธาในพุทธศาสนาจึงได้ร่วมใจกันสร้างวัดและศาสนสถานต่างๆ อย่างมากมายและใหญ่โต นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ปฏิบัติซึ่งเป็นที่นิยมทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติถวายนามนี้เป็นอนุสรณ์ วัดนี้มีพระอุโบสถทรงจตุรมุข พระเจดีย์ทรงระฆังคล้ายพระบรมธาตุที่วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร และสิ่งก่อสร้างอื่นที่มีความสวยงาม รอบๆ บริเวณมีความร่มรื่นด้วยต้นไม้ใหญ่น้อยและสะอาด
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังษี) ได้เข้าฝันนายสุรพงษ์ - นางอุบล ตรีรัตน์ ให้ไปเรียนพระธรรมปัญญาจารย์ (ทิม อุฑาฒิโม) วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร ให้ช่วยกันสร้างวัด ตอนแรกท่านไม่เชื่อจนเกิดอัศจรรย์ในนิมิต หลังจากนั้นได้รวมรวมผู้มีจิตศรัทธา โดยมีพลโท สมาน วีระไวทยะ เป็นหัวเรือใหญ่ จนวัดสำเร็จอย่างที่เห็น
สงครามออสเตรีย-ตุรกี

สงครามออสเตรีย-ตุรกี อาจจะหมายถึง
สงครามออสเตรีย-ตุรกี (ค.ศ. 1593-1606) - (Austro-Turkish War (1593–1606)
สงครามออสเตรีย-ตุรกี (ค.ศ. 1663-1664) - (Austro-Turkish War (1663–1664)
สงครามออสเตรีย-ตุรกี (ค.ศ. 1683-1699) - (Austro-Turkish War (1683–1699)
สงครามออสเตรีย-ตุรกี (ค.ศ. 1716-1718) - (Austro-Turkish War (1716–1718)
สงครามออสเตรีย-ตุรกี (ค.ศ. 1737-1739) - (Austro-Turkish War (1737–1739)
สงครามออสเตรีย-ตุรกี (ค.ศ. 1788-1791) - (Austro-Turkish War (1788–1791)
การทัพออสเตรีย-ฮังการีในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในปี ค.ศ. 1878 - (Austro-Hungarian campaign in Bosnia and Herzegovina in 1878)
ดูเพิ่ม

สงครามออตโตมันในยุโรป
สงครามอิตาลี-ออสเตรีย
สงครามรัสเซีย-ตุรกี
รำลึก ธีระพงษ์

รำลึก ธีระพงษ์ หรือ ต๋อ ปากน้ำ เป็นนักหมากรุกไทยชาวไทย ผู้มีชื่อเสียงจากจังหวัดสมุทรปราการ จากการที่เขาได้ครองตำแหน่งแชมป์หมากรุกไทยของประเทศ ส่งผลให้วลาดีมีร์ ครัมนิค ผู้เป็นแชมป์โลกหมากรุกสากลจากประเทศรัสเซีย หมายที่จะทำศึกหมากรุกไทยและหมากรุกสากลกับเขาในเวลาต่อมา
ประวัติ

รำลึก ธีระพงษ์ ได้เข้าร่วมการแข่งขันมหกรรมหมากรุกไทย ประจำปี 2549 ที่จัดขึ้นโดยตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย โดยเขาได้เป็นแชมป์ในระดับบุคคลทั่วไป (โอเพน) ด้วยการเอาชนะผู้เข้าแข่งขันกว่า 350 คน
เกียรติประวัติ

พ.ศ. 2549 :  แชมป์ ระดับบุคคลทั่วไป (โอเพน) มหกรรมหมากรุกไทย ประจำปี 2549
พ.ศ. 2558 :  รองชนะเลิศอันดับ 1 การแข่งขันหมากรุกประเพณี ครั้งที่ 4 ที่วัดไผ่แหลมธรรมาราม อำเภอสามโก้ จังหวัดอ่างทอง
ผลงานหนังสือ

พ.ศ. 2539 : เคล็ดลับม้าซ้าย - จัดพิมพ์โดยสยามสปอร์ตซินดิเคท
พ.ศ. 2540 : สูตรหมากรุกไทย 1 - จัดพิมพ์โดยสยามสปอร์ตซินดิเคท
พ.ศ. 2540 : สูตรหมากรุกไทย 2 - จัดพิมพ์โดยสยามสปอร์ตซินดิเคท
พ.ศ. 2548 : เรียนลัดหมากรุกไทย - จัดพิมพ์โดยตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

รำลึก ธีระพงษ์ ที่เฟซบุ๊ก
สกุลเงาะ

| สกุลเงาะ |
| --- | --- |

Nephelium lappaceum

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Sapindales
วงศ์:: Sapindaceae
วงศ์ย่อย:: Sapindoideae
สกุล:: Nephelium L.

Species
 See text
สกุลเงาะ หรือ Nephelium เป็นสกุลที่ประกอบด้วย 25 สปีชีส์ในวงศ์ Sapindaceae เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นไม้ไม่ผลัดใบ มีผลที่รับประทานได้ โดยเงาะเป็นชนิดที่เป็นที่รู้จักดีที่สุด พืชในสกุลนี้มีความใกล้เคียงกับสกุล Litchi และ Dimocarpus
| --- | --- |
 Nephelium aculeatum  Nephelium chryseum  Nephelium compressum  Nephelium costatum  Nephelium cuspidatum  Nephelium daedaleum  Nephelium hamulatum  Nephelium havilandii  Nephelium hypoleucum - คอแลนหรือหมากแงว  Nephelium juglandifolium  Nephelium lappaceum - เงาะ  Nephelium laurinum:  Nephelium macrophyllum  Nephelium maingayi  Nephelium meduseum  Nephelium malaiense  Nephelium melanomiscum  Nephelium melliferum  Nephelium mutabile - ปูลาซัน  Nephelium papillatum  Nephelium reticulatum  Nephelium subfalcatum  Nephelium topengii  Nephelium uncinatum  Nephelium xerospermoides - เงาะไม่มีขน
แหล่งข้อมูลอื่น

Sorting Nephelium names
e-Floras search results for Nephelium
วังบูรพา

ย่านวังบูรพาในปัจจุบัน (แยกเฉลิมกรุง)
วังบูรพา เป็นชื่อย่าน ย่านหนึ่งในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร  ครอบคลุมพื้นที่บริเวณถนนเจริญกรุง, ถนนมหาไชย, ถนนพาหุรัด, ถนนตรีเพชร และถนนบูรพา ซึ่งย่านวังบูรพานั้นเคยเป็นสถานที่ตั้งของวังบูรพาภิรมย์ พระที่ตำหนักที่ประทับของสมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช องค์ผู้ทรงเป็นต้นราชสกุลภาณุพันธุ์  เคยเป็นศูนย์การค้าที่คึกคักได้รับความนิยมอย่างมาก และแหล่งชุมนุมกันของวัยรุ่น คนหนุ่มสาว ในยุคสมัยก่อนกึ่งพุทธกาล (ก่อน พ.ศ. 2500) รวมถึงในเวลาหลังจากนั้นไม่นาน
ประวัติ > ก่อตั้งและยุครุ่งเรือง

สภาพการเป็นศูนย์การค้าของวังบูรพาเริ่มต้นขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2497 หลังจากที่นายโอสถ โกศิน ได้ตกลงซื้อที่ของวังบูรพาภิรมย์ต่อจากทายาทของเจ้าของวังในปี พ.ศ. 2494 ด้วยราคา 13 ล้านบาท เนื่องจากไม่มีผู้อยู่อาศัยอยู่เป็นเวลานาน และได้ทุบทำลาย เพื่อเปิดทางสร้างเป็นศูนย์การค้าขึ้นมาแทนที่ และได้รับความนิยมหลังจากนั้นไม่นาน
ในยุครุ่งเรือง วังบูรพามีโรงภาพยนตร์ถึง 3 แห่ง ได้แก่ คิงส์, ควีนส์ และแกรนด์ ซึ่งฉายภาพยนตร์ที่ไม่ซ้ำกัน จึงไม่แย่งผู้ชมกัน โดยคิงส์ จะฉายภาพยนตร์จีน, ภาพยนตร์ฮ่องกงของชอว์บราเดอร์สสตูดิโอ และภาพยนตร์ฮอลลีวูดของเมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์, ควีนส์ จะขึ้นชื่อในเรื่องของการฉายภาพยนตร์อินเดีย และภาพยนตร์ฮอลลีวูดของโคลัมเบียพิคเจอร์ส ขณะที่แกรนด์จะเน้นไปที่ภาพยนตร์ไทย และภาพยนตร์ฮอลลีวูดของยูไนเต็ดอาร์ทติสทส์และยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ ซึ่งนั่นยังไม่นับศาลาเฉลิมกรุง อีกหนึ่งโรงภาพยนตร์ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในอาณาบริเวณเดียวกันอีกด้วย อีกทั้งยังมีร้านอาหาร, ร้านกาแฟ, ร้านถ่ายรูป, ห้างสรรพสินค้าต่าง ๆ มากมาย เช่น ร้านขายยาบอมใบ, ห้างรัตนมาลา, ห้างย่งเตียงสโตร์, ห้างลิลลี่, ห้างเวียงฟ้า, ร้านกาแฟหรดี รวมถึงห้างเซ็นทรัล สาขาวังบูรพา ซึ่งเป็นกิจการสาขาแรกของกลุ่มเซ็นทรัล และพื้นที่รอบ ๆ วังบูรพายังเป็นที่ตั้งของตลาดมิ่งเมือง และตลาดบำเพ็ญบุญ ที่เป็นแหล่งรวมของร้านตัดเสื้อ โดยเฉพาะร้านตัดเสื้อผู้หญิง ซึ่งนับว่าอยู่ในทำเลที่ไม่ไกลไปจากย่านพาหุรัด ซึ่งเป็นแหล่งค้าขายผ้าแหล่งใหญ่ โดยกล่าวกันว่าร้านตัดเสื้อที่นี่ ลูกค้าสามารถสั่งตัดแล้วรออีกราว 1–2 ชั่วโมง ก็ได้รับของแล้ว นับว่ารวดเร็วมาก  อีกทั้งวังบูรพายังเป็นท่ารถโดยสารระหว่างจังหวัด คล้ายกับสถานีขนส่งหมอชิตในปัจจุบัน และยังเป็นทางผ่านของรถราง พาหนะที่ได้รับความนิยมในสมัยนั้นด้วย
นอกจากนี้แล้ว กลุ่มวัยรุ่นคนหนุ่มสาวที่รวมตัวกันอยู่ที่วังบูรพา ได้รับการขนานนามว่า "โก๋หลังวัง" อันหมายถึง วัยรุ่นที่แต่งตัวตามสมัยนิยมในเวลานั้น หากเป็นวัยรุ่นชายจะแต่งตัวโดยสวมเสื้อรัดรูปลายดอก แขนทรงกระบอก และหวีผมให้เป็นทรงสูงและม้วนที่ด้านบน และไว้จอน เรียกกันว่า "ออร์เลน" ซึ่งเพี้ยนมาจากคำว่า "ออลอน" อันเป็นชื่อของเส้นใยสังเคราะห์ที่ใช้ตัดเสื้อในเวลานั้น และออกเสียงในภาษาไทยคล้ายกับคำว่าจิ้งเหลน ถ้าหากเป็นวัยรุ่นหญิงจะสวมกระโปรงบาน แต่งหน้าอ่อน ๆ มีผ้าคาดผม และที่เข็ดขัดจะเหน็บผ้าเช็ดหน้าเอาไว้  ในส่วนของพฤติกรรมจะชื่นชอบในการฟังเพลงสากลตะวันตก เช่น ร็อกแอนด์โรล, คลั่งไคล้ดารานักร้องต่างประเทศ เช่น เอลวิส เพรสลีย์, คลิฟฟ์ ริชาร์ด และเจมส์ ดีน เป็นต้น เนื่องจากที่ชุมนุมของวัยรุ่นกลุ่มนี้ คือ พื้นที่บริเวณด้านหลังของสถานที่ตั้งวังบูรพาภิรมย์
ประวัติ > ยุคถดถอยและความเปลี่ยนแปลง

วังบูรพา เริ่มถดถอยความนิยมลงไปราว พ.ศ. 2508 หลังการเกิดขึ้นของย่านการค้าสยามและราชประสงค์ที่ได้รับความนิยมขึ้นมาแทน ตลาดมิ่งเมืองที่เคยคึกคัก ก็ได้มีมติรัฐบาลตั้งแต่ พ.ศ. 2501 ให้รื้อถอน และได้รื้อถอนเสร็จสิ้นสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2521 ขณะที่โรงภาพยนตร์ต่าง ๆ ก็ทยอยปิดตัวลง โดยแห่งสุดท้ายที่ปิดกิจการคือ ควีนส์ ซึ่งปิดตัวลงเมื่อปี พ.ศ. 2533 หลังจากแบกรับภาวะขาดทุนไม่ไหว โดยภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายที่ฉาย คือ ฉลุย โครงการ 2
ต่อมา สถานที่เดิมที่เคยเป็นที่ตั้งของวังบูรพาภิรมย์ ได้เปลี่ยนมาเป็นห้างเมอร์รี่คิงส์ สาขาวังบูรพา อยู่ระยะหนึ่ง หลังจากห้างเมอร์รี่คิงส์ปิดตัวลง ได้เปลี่ยนมาเป็นเมก้า พลาซ่า สะพานเหล็ก เช่นในปัจจุบัน  และที่ตั้งเดิมของตลาดมิ่งเมือง ก็ได้กลายมาเป็นดิโอลด์สยามพลาซ่า ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 เพื่อเป็นการรื้อฟื้นความรุ่งเรืองของย่านวังบูรพาในอดีต
ประวัติ > ยุคปัจจุบัน

ปัจจุบัน หลายร้านค้าในย่านวังบูรพา เช่น ร้านอาหาร หรือร้านถ่ายรูป ที่เปิดดำเนินกิจการมาตั้งแต่ยุครุ่งเรือง ก็ยังคงเปิดกิจการและยังคงรูปแบบเดิมอยู่  แม้นว่ายุคสมัยและเทคโนโลยีหลายอย่างจะเปลี่ยนไปแล้วก็ตาม และสิ่งที่ขึ้นชื่ออย่างมากและเป็นที่รู้จักกันดีของย่านวังบูรพามาอย่างยาวนาน คือ การเป็นศูนย์รวมของร้านขายปืน ที่มีอยู่ด้วยกันหลายร้าน และยังเป็นที่ตั้งของร้านหนังสือและโรงพิมพ์ชั้นนำหลายร้านอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วังบูรพา
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′45″N 100°30′05″E﻿ / ﻿13.745833°N 100.501389°E﻿ / 13.745833; 100.501389
ย่านวังบูรพาด้านถนนจักรเพชร ตัดกับถนนมหาไชยและถนนเยาวราช (แยกบูรพา)
สกุลฮาโลไซลอน

| สกุลฮาโลไซลอน |
| --- | --- |

Haloxylon ammodendron

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Core eudicots
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Amaranthaceae
วงศ์ย่อย:: Salsoloideae
สกุล:: Haloxylon Bunge ex E.Fenzl

สปีชีส์
 Haloxylon ammodendron  Haloxylon persicum
สกุลฮาโลไซลอน หรือ Haloxylon เป็นสกุลของไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้นขนาดเล็ก อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae พืชในสกุลนี้มีชื่อสามัญว่า saxaul มาจากภาษารัสเซียว่า  саксаул (saksaul) ซึ่งมาจากภาษาคาซัค сексеуiл (seksewil) อีกต่อหนึ่ง
การจัดจำแนก

สกุลนี้อยู่ในวงศ์ย่อย Salsoloideae ในวงศ์ Amaranthaceae มีสมาชิกเพียง 2 สปีชีส์:
Haloxylon ammodendron (C.A.Mey.) Bunge ex Fenzl. (Synonym: Haloxylon aphyllum) – ฮาโลไซลอนดำ
Haloxylon persicum Bunge ex Boiss. – ฮาโลไซลอนขาว
การศึกษาทางไฟโลเจนีติกแสดงให้เห็นว่าหลายสปีชีส์ที่เคยอยู่ในสกุลนี้ก่อนหน้านี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับสกุลนี้ ปัจจุบันย้ายไปอยู่สกุล Hammada, ยกเว้น Haloxylon stocksii (syn. Haloxylon recurvum) ย้ายไปยัง Salsola stocksii.
รีซัลเมโมเรียลสเตเดียม

| --- | --- |
อัฒจันทร์หลัก
th
ที่ตั้ง: มะนิลา, ประเทศฟิลิปปินส์
พิกัด: 14°33′48.25″N 120°59′31.20″E﻿ / ﻿14.5634028°N 120.9920000°E﻿ / 14.5634028; 120.9920000
เจ้าของ: รัฐบาลมะนิลา
ผู้ดำเนินการ: Philippine Sports Commission
ความจุ: 12,873 ที่นั่ง
ขนาดสนาม: 105 x 68 m   (114.8 x 74.4 yd)
พื้นผิว: หญ้าเทียม
เปิดใช้สนาม: ค.ศ. 1934
การใช้งาน
ฟุตบอลทีมชาติฟิลิปปินส์   สโมสรฟุตบอลเมรัลโคมะนิลา (ค.ศ. 2017)   University Athletic Association of the Philippines   National Collegiate Athletic Association (Philippines)
รีซัลเมโมเรียลแทร็กแอนด์ฟุตบอลสเตเดียม หรือ รีซัลเมโมเรียลสเตเดียม (อังกฤษ: Rizal Memorial Stadium) เป็นสนามกีฬาแห่งชาติของประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นสนามหลักของเอเชียนเกมส์ 1954 และกีฬาซีเกมส์ในครั้งที่ฟิลิปปินส์เป็นเจ้าภาพ สนามได้รับการปรับปรุงในปี ค.ศ. 2011 หลังจากที่พบว่ามีสภาพทรุดโทรมและแย่มาก สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าอย่างเป็นทางการของฟุตบอลทีมชาติฟิลิปปินส์และสโมสรฟุตบอลเมรัลโคมะนิลา
ภาพมุมกว้างของรีซัลเมโมเรียลสเตเดียม
เหตุการณ์สำคัญ > กีฬา

ซีเกมส์ 2019 (เฉพาะฟุตบอล)
แหล่งข้อมูลอื่น

Rizal Memorial Stadium photo เก็บถาวร 2012-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at WorldStadiums.com