stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หมึกกระดอง
ลักษณะ

หมึกกระดอง นั้นมีรูปร่างคล้ายกับหมึกกล้วย แต่มีรูปร่างที่กลมป้อมกว่า อันเป็นสิ่งที่แตกต่างออกไปอย่างเห็นได้ชัดเจน  ภายในโครงร่างภายในเป็นแผ่นหินปูนรูปกระสวยสอดอยู่กลางหลังเรียกว่า ลิ้นทะเล แผ่นหินปูนนี้มีช่องว่าง ภายในมีของเหลวและแก๊สบรรจุอยู่ ช่วยในการลอยตัวได้เป็นอย่างดี มีหนวดทั้งสิ้น 10 หนวดเหมือนกับหมึกกล้วย มีหนวดยาว 2 เส้นใช้สำหรับจับเหยื่อเช่นเดียวกับหมึกกล้วย แต่ปลายหนวดไม่ได้แผ่แบนออกกว้าง  และสามารถหดเข้าไปในกระเปาะได้
โดยมากแล้ว หมึกกระดอง จะเป็นหมึกที่อาศัยอยู่เป็นคู่หรือตามลำพังตัวเดียว ไม่ได้อยู่รวมเป็นฝูงใหญ่เหมือนหมึกกล้วย และจะอาศัยอยู่ตามโพรงหินใต้น้ำใกล้กับพื้นน้ำ ว่ายน้ำด้วยการลอยตัวแล้วใช้แผ่นบางใสเหมือนครีบข้างลำตัวพลิ้วไปมา ผิดกับหมึกจำพวกอื่น ซึ่งครีบนี้จะไม่เชื่อมต่อกับตอนท้ายของลำตัว  และมักเป็นหมึกที่ไม่เกรงกลัวมนุษย์ จึงเป็นที่ชื่นชอบของนักประดาน้ำและนักถ่ายภาพใต้น้ำ รวมถึงบางครั้งจะนอนหรือฝังตัวอยู่ใต้ทรายหรือกรวดตามหน้าดินด้วย
หมึกกระดอง สามารถเปลี่ยนสีได้อย่างรวดเร็วเช่นเดียวกับหมึกจำพวกอื่น แต่การเปลี่ยนสีของหมึกกระดองจะต่างไปจากหมึกกล้วย คือ มักจะปรับสีสันบนลำตัวให้มีสีสันและลวดลายกลมกลืนเป็นสีน้ำตาลเข้ากับสิ่งแวดล้อมรอบข้างที่อาศัยอยู่ ในขณะเดียวกันสีสันบนลำตัวก็สามารถจะปรับเปลี่ยนไปตามอารมณ์ความรู้สึก เช่น ตอนที่กำลังเกี้ยวพาราสีกัน ก็จะปรับเปลี่ยนสีสันบนลำตัวไปตามอารมณ์ด้วย
หมึกกระดองโดยทั่วไปจะมีขนาดประมาณ 15-25 เซนติเมตร (5.9-9.8 นิ้ว) โดยชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ หมึกกระดองยักษ์ออสเตรเลีย มีความยาวลำตัวได้ถึง 50 เซนติเมตร (20 นิ้ว) และมีน้ำหนักมากกว่า 10.5 กิโลกรัม (23 นิ้ว)
วงจรชีวิต

วงจรชีวิตของหมึกกระดองนั้นไม่ยืนยาวเช่นเดียวกับหมึกประเภทอื่น โดยหมึกตัวเมียจะมีอายุราว 240 วัน หลังจากเติบโตเต็มที่ ผสมพันธุ์ และวางไข่ จากนั้นหมึกตัวเมียก็จะตายลง ในขณะที่หมึกตัวผู้จะมีอายุยาวนานกว่า  การเกี้ยวพาราสีของหมึกกระดองนั้นจะเริ่มขึ้นจากหมึกตัวผู้และตัวเมียว่ายจับคู่คลอเคลียกัน โดยหมึกตัวเมียจะมองหาทำเลที่เหมาะกับการวางไข่ ซึ่งอาจจะเป็นโพรงหรือซอกหลืบปะการัง หรืออาจเป็นตามแผ่นกัลปังหาที่เรียงรายทับซ้อนกัน คล้ายเป็นที่กำบังอย่างดี หมึกตัวผู้และหมึกตัวเมียจะว่ายคลอเคลียเคียงคู่กันไปมาช้า ๆ คล้ายกับการเต้นลีลาศ สีสันและลวดลายบนลำตัวจะปรับเปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็วราวกับแสงนีออน เป็นการบ่งบอกอารมณ์ของทั้งคู่ เมื่อถึงการผสมพันธุ์ทั้งคู่จะว่ายน้ำหันหน้ามาแนบชิดกัน แล้วใช้หนวดโอบกอดสอดประสาน หมึกกระดองตัวผู้จะใช้หนวดยาวคู่พิเศษล้วงเอาถุงสเปิร์มในลำตัวสอดเข้าไปเก็บไว้ในลำตัวของหมึกกระดองตัวเมียเพื่อผสมกับไข่ ทั้งคู่จะจับคู่กันราว 1 สัปดาห์ หลังจากนั้นหมึกตัวเมียจะเริ่มวางไข่ โดยใช้หนวดนำไข่ที่ได้รับการผสมแล้วจากภายในออกมา ค่อย ๆ บรรจงยื่นไปวางติดไว้ในโพรงที่เตรียมไว้ทีละฟอง จำนวนไข่ที่วางครั้งหนึ่งอาจมีมากมายนับพันฟอง ซึ่งต้องใช้ความพยายามอย่างทุ่มเทเป็นเวลายาวนานหลายวัน ในขณะที่หมึกตัวผู้ก็จะว่ายคลอเคลียไม่จากไปไหน เพื่อคอยป้องกันภัยให้ และป้องกันไม่ให้หมึกตัวผู้อื่น ๆ ที่ยังหาคู่ไม่ได้ มาก่อกวน
ขณะที่หมึกกระดองตัวเมียหลังจากวางไข่แล้ว จะวนเวียนเฝ้าไข่อยู่แถวนั้น จนร่างกายอ่อนเพลียเรี่ยวแรงลดน้อยถอยลงไปทีละน้อย ๆ น้ำหนักตัวจะค่อย ๆ ลดลงเรื่อย ๆ และตายลงไปในที่สุด โดยที่ไข่ของหมึกกระดองเมื่อฟักออกมา ลูกหมึกวัยอ่อนจะมีรูปร่างเหมือนกับหมึกกระดองวัยโตแต่มีขนาดเล็กกว่า และใช้ชีวิตเป็นแพลงก์ตอน โดยไม่ได้รับการเลี้ยงดูจากพ่อแม่เช่นเดียวกับหมึกประเภทอื่น
การประมง

หมึกกระดอง เป็นหมึกประเภทหนึ่งที่นิยมรับประทาน จึงมีคุณค่าทางประมง สำหรับชาวประมงชาวไทยจะทำการจับหมึกหรือที่เรียกว่า "ไดหมึก" โดยจะเปิดไฟล่อหมึกจนคิดว่าหมึกมีพอแล้ว จึงเริ่มด้วยการกางอวน แหยักษ์ หรือมุ้ง  ซึ่งจะกางไว้ด้านหนึ่งของเรือ ชาวประมงจะปิดไฟด้านที่ไม่ได้กางอวน เหลือไฟไว้เพียงด้านที่กางอวน ทั้งปลาและหมึกจะมารวมกันด้านนี้ ทิ้งไว้สัก 3-5 นาที ชาวประมงจะเร่งไดให้ไฟแรงขึ้น ก่อนจะหรี่ไฟลงจนเกือบดับ แล้วปล่อยอวน แหยักษ์ หรือมุ้งลงมาครอบ การไดหมึกจะทำได้ผลตอนช่วงเดือนมืด ปรกติจะอยู่ระหว่างแรม 4 ค่ำถึงขึ้น 8 ค่ำ เดือนหนึ่งทำได้ 22-24 วัน
การจับหมึกกระดองอีกวิธีหนึ่งที่ทำกันมาก คือการใช้ลอบหมึก ลอบหมึกจะถูกนำไปวางไว้บริเวณกองหินใต้น้ำ ซากเรือจม หรือตามเกาะ  กะระดับน้ำลึกสัก 10-30 เมตร ชาวประมงจะทำการกู้ลอบทุกวัน ๆ ละ 1-2 ครั้ง
การอนุกรมวิธาน

ปัจจุบันมีการอนุกรมวิธานหมึกกระดองไว้แล้วมากกว่า 120 ชนิด
ชั้น CEPHALOPODA
ชั้นย่อย Nautiloidea: หอยงวงช้าง
ชั้นย่อย Coleoidea: หมึกกล้วย, หมึกสาย, หมึกกระดอง
อันดับใหญ่ Octopodiformes
อันดับใหญ่ Decapodiformes
อันดับ †Boletzkyida
อันดับ Spirulida: หมึกกล้วยเขาแกะ
อันดับ Sepiida : หมึกกระดอง
อันดับย่อย †Vasseuriina
วงศ์ †Vasseuriidae
วงศ์ †Belosepiellidae
อันดับย่อย Sepiina
วงศ์ †Belosaepiidae
วงศ์ Sepiadariidae
วงศ์ Sepiidae
อันดับ Sepiolida: หมึกบ็อบเทล
อันดับ Teuthida: หมึกกล้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

หมึกกระดองขนาดใหญ่กับนักประดาน้ำ
ภาพเคลื่อนไหวของหมึกกระดองในธรรมชาติ
อาดามันเทียม

อาดามันเทียม (อังกฤษ: Adamantium) มาจากคำว่า Adamant หรือ Adamantine ซึ่งมาจากภาษากรีก αδαμαςกับ หรือ αδαμάντινος ตามลำดับ โดยแปลว่าแกร่งเหมือนเพชร
การใช้

ในการ์ตูนและภาพยนตร์ เรื่อง X-Men โดยโลหะอาคามันเทียม หรือ อาดามันเทียม นั้น นำมาหล่อหุ้มกระดูกของวูลฟ์เวอรีนไว้
และส่วนของโลหะดังกล่าวที่เห็นชัดที่สุดได้แก่ เล็บโลหะของวูลฟ์เวอรีนโดยโลหะอาคามันเทียมเมื่อขึ้นรูปแข็งตัวแล้วจะไม่สามารถหลอมหรือทำลายได้อีกเลย (อย่างน้อยก็ยังหาทางทำลายโดยอาวุธทางกายภาพไม่ได้)
และอาดามันเทียมได้นำมาใช้สร้างอัลตรอน-7ที่สร้างโดยแฮงก์ พิมและอีกหลายๆรุ่นในเวลาต่อมา ซึ่งเหล่าอเวนเจอร์สได้รวมตัวก็ยังยากที่จะเอาชนะ
ในวิดีโอเกมส์ ไฟนอลแฟนตาซี V อาดามันไทน์ ปรากฏในเกม ซึ่งเป็นโลหะที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

http://pantip.com/topic/33583443 คลายข้อสงสัยระหว่าง แร่ไวเบรเนี่ยม โล่ของกัปตัน กับ อะดาแมนเที่ยม เหล็กในตัวของวูฟเวอรีนอันไหนแข็งกว่ากัน
สเวียโตสลัฟ ริชเตอร์

สเวียโตสลัฟ ริชเตอร์ ในปี 1966
สเวียโตสลัฟ เตียโอฟิลโลวิช ริชเตอร์ (รัสเซีย: Святосла́в Теофи́лович Ри́хтер, อักษรโรมัน: Sviatosláv Teofílovich Ríkhter, สัทอักษรสากล: [svʲjətɐsˈlaf tʲɪɐˈfʲiləvʲɪtɕ ˈrʲixtər]; 20 มีนาคม [ตามปฎิทินเก่า: 7 มีนาคม] 1915 – 1 สิงหาคม 1997) เป็นนักเปียโนโซเวียตชาวรัสเซียเชื้อสายเยอรมันโดยกำเนิด เขายังเป็นหนึ่งในนักเปียโนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เขาเป็นที่รู้จักสำหรับ "ความลึกของการตีความเทคนิคที่อัจฉริยะของเขาและเพลงอันกว้างใหญ่ของเขา"
แหล่งข้อมูลอื่น

สเวียโตสลัฟ ริชเตอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สเวียโตสลัฟ ริชเตอร์ ที่ไฟน์อะเกรฟ
Website dedicated to Sviatoslav Richter, includes an extensive discography
RECORDED RICHTER, complete discography that includes currently unavailable recordings and private recordings
Brief obituary of Nina Dorliak
Paul Geffen, 1999: Vita of Sviatoslav Richter
Pete Taylor, 2010: Concert list program with Google Earth maps
Sviatoslav Richter's memorial website (in Russian)
หักเหลี่ยมพระกาฬ

| หักเหลี่ยมพระกาฬ |
| --- | --- |
ประเภท: แอ็คชั่น, ดราม่า
สร้างโดย: บริษัท ชาโดว์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์ : ระกา กิติกุล  บทโทรทัศน์ : ชาคริต พานิชกุล
กำกับโดย: ชาคริต พานิชกุล
แสดงนำ: ศรราม เทพพิทักษ์ รินลณี ศรีเพ็ญ
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: 25 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: บุณฑณิก บูลศิษย์
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: พ.ศ. 2546 – พ.ศ. 2546
หักเหลี่ยมพระกาฬ เป็นละครโทรทัศน์แนวแอ็คชั่น-ดราม่า เค้าโครงเรื่อง สิปปกร เป็นบทประพันธ์ของ บทโทรทัศน์โดย กำกับการแสดงโดย ชาคริต พานิชกุล ผลิตโดย บริษัท ชาโดว์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด ออกอากาศทุกวันเสาร์–อาทิตย์ เวลา 17.00 น. – 18.00 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย ศรราม เทพพิทักษ์, รินลณี ศรีเพ็ญ และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ พ.ศ. 2546–พ.ศ. 2546
เรื่องย่อ

คมฆ์ เข้าคุกด้วยข้อหาทำร้ายร่างกายผู้อื่น เมื่อเข้าไปอยู่ในคุก คมฆ์ได้รู้จักกับ เดช ซึ่งคมฆ์ได้ช่วยเดชไว้จากพวกเจ้าพ่อในคุกที่ชอบหาเรื่องเดชเป็นประจำ เดชซาบซึ้งและพอใจในฝีมือของคมฆ์มาก เดชเลยชวนคมฆ์มาเป็นลูกน้องด้วยกัน ให้กับ โตมร เจ้าพ่อใหญ่ที่มีธุรกิจผิดกฎหมายทุกประเภท ซึ่งเป็นพ่อของ มีนา คุณหนูสุดเอาแต่ใจ แต่การทำงานของคมฆ์ให้กับโตมร มีเงื่อนงำความแค้นที่รอการชำระความ แต่กลับมีความรักมาเป็นอุปสรรค คมฆ์จะต้องทำอย่างไรกับเรื่องนี้ ความแค้น ความรัก จะแยกออกจากกันได้ไหม
รายชื่อนักแสดงและการสร้าง

| ปี | พ> ศ. 2546 |
| --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่อง 3
ผู้สร้าง: บริษัท ชาโดว์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ผู้กำกับการแสดง: ชาคริต พานิชกุล
บทโทรทัศน์: เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์
วันเวลาออกอากาศ: วันเสาร์ - วันอาทิตย์ เวลา 17.00 น. – 18.00 น.
ผู้กองคมฆ์ สุริยะ (อดีตนักโทษฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา): ศรราม เทพพิทักษ์
มีนา ดำรงเดชฤทธิกุล (สาวเจ้าอารมณ์เอาแต่ใจตัวเอง): รินลณี ศรีเพ็ญ
โตมร ดำรงเดชฤทธิกุล (พ่อของมีนา): จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์
ธิดา ดำรงเดชฤทธิกุล (จิ้งจอกพันหน้า): ศิรประภา สุขดำรงค์
เดช (ลูกน้องมือกลางของโตมร): เรืองฤทธิ์ วิสมล
กิตติ (ลูกน้องมือซ้ายของโตมร): เสือ ทอรัส
ปิยะ (ลูกน้องมือขวาของโตมร): สุรเดช ทับทิมใส (โจอี้ บาซู)
ภาวัฒน์ (คู่หมั้นของมีนา): ภูมิพงศ์ หิรัญพฤกษ์
ดอน (ลูกน้องเก่าของโตมอน): ทิฐิ มิเกรซี่
หมีฟู (ราชายาเสพติดตามตะเข็บชายแดน): เอก อัครเมธา
(ลูกน้องของหมีฟู): กฤษณะ ยมะสมิต
คนรับใช้บ้านคุณโตมร: วัฒนะ สรรพกิจ
นักแสดงรับเชิญ
ปรเมศ: โอลิเวอร์ บีเวอร์
ญาดา (ภรรยาของปรเมศ): นักแสดงประกอบ (รับเชิญ)
ลูกชายของของปรเมศ: นักแสดงประกอบ (รับเชิญ)
แพน (เพื่อนของมีนา): นักแสดงประกอบ (รับเชิญ)
อิ๊บ (เพื่อนของมีนา): นักแสดงประกอบ (รับเชิญ)
ต้อยติ่ง (ผู้จัดการส่วนตัวของธิดา): นักแสดงประกอบ (รับเชิญ)
พ่อของธิดา: สิทธิโชค อักษรนันทน์
แม่ของธิดา: วิยะดา อุมารินทร์
ลูกน้องของไอ้ดอน: เอก ณัฐวุฒิ
ลูกน้องเมียนฟู: เอก ธณากร
จ่าแม็กซ์ (ราชายาเสพติด): เจิดพันธ์ ดิษฐ์สระ
พ.ต.อ. นาค สุริยะ (ท่านผู้กำกับตำรวจกองปราบปราม): สมภพ เบญจาธิกุล
พ่อเลี้ยงสันต์ (ราชายาเสพติด): ฤทธิ์ ลือชา
คุณหญิง (ภรรยาพ่อเลี้ยงสันต์): นักแสดงประกอบ (รับเชิญ)
เมียนฟู (ลูกน้องพ่อเลี้ยงสันต์): อ๊อด ห้วยขวาง
พลเอก ปรีดี มั่นศรีจันทร์ (พ่อของภาวัฒน์): นักแสดงประกอบ (รับเชิญ)
คุณหญิง (แม่ของภาวัฒน์): นักแสดงประกอบ (รับเชิญ)
พ่อของเดช: นักแสดงประกอบ (รับเชิญ)
แม่ของเดช: นักแสดงประกอบ (รับเชิญ)
พ่อของคมฆ์: นักแสดงประกอบ (รับเชิญ)
แม่ของคมฆ์: นักแสดงประกอบ (รับเชิญ)
เฮียซั้ง: นักแสดงประกอบ (รับเชิญ)
เพลงประกอบละคร

เพลง แสงและเงา – ขับร้องโดย ธรรพ์ณธร ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา / นฤมล จิวังกูร
เพลง ยอมจำนนฟ้าดิน - ขับร้องโดย สโรชา เย็นใส  (โบวี่)
ลำดับรายการโทรทัศน์

| สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3: ละครวันเสาร์ - วันอาทิตย์ เวลา 17> 00 - 18.30 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | หักเหลี่ยมพระกาฬ | ถัดไป |
| อลวนคนไร่ส้ม | หักเหลี่ยมพระกาฬ | หนึ่งฤทัย |
หนังสือลามก

นิตยสารเพลย์บอย หนังสือลามกประเภทหนึ่ง
หนังสือลามก หรือ หนังสือโป๊ เป็นหนังสือที่สื่อออกทางด้านกามารมณ์หรือ เพศ ทั้งภาพและเนื้อหา ซึ่งส่วนใหญ่มีการแสดงภาพเปลือยกาย ภาพการร่วมเพศ เนื้อหาที่อ่านแล้วกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ เป็นต้น ถึงแม้ว่าจะนิยมเรียกว่าเป็นหนังสือ แต่หนังสือโป๊ส่วนใหญ่จะอยู่ในรูปแบบของนิตยสาร หรือหนังสือภาพ ในบางสื่อมีการเรียก นิตยสารผู้ชาย
ในประเทศไทย

หนังสือลามก เล่มแรกนั้นน่าจะได้แก่ พระตำหรับโยนี พิมพ์ขึ้นใน ร.ศ. 126 เพียง 200 ฉบับ และมีไว้สำหรับชนชั้นสูงในเวลานั้น เนื้อหาอ้างว่านำมาจากตำราของผู้ที่ได้เคยไปอินเดียและได้ศึกษาว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะของร่างกายกับโชคชะตา การกล่าวถึงอวัยวะเพศหญิงและชาย เพื่อจำแนกลักษณะที่จะนำไปสู่ชะตากรรมที่แตกต่างกัน
ในประเทศไทย > หนังสือปกขาว

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หนังสือลามกพบทั่วไปในท้องสนามหลวง โดยขึ้นหน้าปกเป็นรูปผู้หญิงฝรั่งพิมพ์สีเดียว เรียกกันติดปากว่า หนังสือปกขาว
หนังสือลามกที่พิมพ์จำหน่ายในประเทศไทยช่วงยุค 90 ที่รู้จักกันดี เช่น นวลนาง, เพ็ญพักตร์, ไทยเพลย์บอย, เปิดบริสุทธิ์ และมีหนังสือลามกสำหรับเกย์ เช่น นีออน
ดูเพิ่ม

ภาพยนตร์ลามก
อาสวกิเลส

อาสวกิเลส (อ่านว่า อาสะวะ-) แปลว่า กิเลสที่หมักดองอยู่ในจิต
อาสวกิเลส คือ กิเลสที่หมักหมม นอนเนื่องทับถมอยู่ในจิต ชุบย้อมจิตให้เศร้าหมอง ให้ขุ่นมัว ให้ชุ่มอยู่เสมอ เรียกย่อว่า อาสวะ ก็ได้ มี ๔ อย่าง คือ
กาม ได้แก่ ความติดใจรักใคร่อยู่ในกามคุณ
ภพ ได้แก่ ความติดอยู่ในภพ ความอยากเป็นโน่นเป็นนี่
ทิฏฐิ ได้แก่ ความเห็นผิด ความหัวดื้อหัวรั้น
อวิชชา ได้แก่ ความไม่รู้จริง ความลุ่มหลงมัวเมา
ดูเพิ่ม

อุปกิเลส
สายเคฮิง–โทโฮกุ

สายเคฮิง-โทโฮกุ (ญี่ปุ่น: 京浜東北線; โรมาจิ: Keihin-tōhoku-sen) เป็นเส้นทางรถไฟในประเทศญี่ปุ่น ระหว่างนครไซตามะ คาวางูจิ โตเกียว คาวาซากิ และโยโกฮามะ เป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายเส้นทางรถไฟบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก รวมระยะทาง 59.1 กิโลเมตร
ปกติแล้วเส้นทางสายนี้จะใช้เส้นทางเดียวกับสายสายหลักโทโฮกุและสายหลักโทไกโด แต่ระหว่างสถานีรถไฟอากาบาเนะถึงสถานีรถไฟอูเอโนะจะแยกเส้นทางวิ่งกันกับสายหลักโทโฮกุ
ปลายสายทางด้านทิศใต้ขบวนรถไฟจะให้บริการโดยวิ่งผ่านเข้าสู่เส้นทางของสายเนงิชิ ที่เชื่อมระหว่างสถานีรถไฟโยโกฮามะกับสถานีรถไฟโอฟูนะ เป็นผลให้เส้นทางรถไฟทั้งหมดตั้งแต่โอมิยะจนถึงโอฟูนะมักเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าสาย "เคฮิง-โทโฮกุ-เนงิชิ" (京浜東北線・根岸線) โดยในแผนที่ระบบการเดินรถไฟมักใช้สีฟ้าอ่อนร่วมกัน
ความเป็นมา

เปิดให้บริการวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1914 ระหว่างสถานีรถไฟชินางาวะ กรุงโตเกียว กับสถานีรถไฟทาคาชิมาโจ นครโยโกฮามะ แรกเริ่มมีชื่อว่ารถไฟฟ้าสายโทไกโด (東海道電車線) ต่อมาวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1915 จึงเปลี่ยนชื่อเป็นสายเคฮิง (京浜線) และขยายเส้นทางไปทางทิศใต้ถึงสถานีรถไฟซากูระงิโจ
ส่วนทิศเหนือขยายเส้นทางผ่านเส้นทางสายหลักโทโฮกุถึงสถานีรถไฟอากาบาเนะ ใน ค.ศ. 1928 และสถานีรถไฟโอมิยะ ใน ค.ศ. 1932
ชื่อเส้นทางมาจากตัวอักษรหลังของคำว่าโตเกียว (東京) โยโกฮามะ (横浜) และเส้นทางรถไฟที่มีชื่อว่าสายหลักโทโฮกุ (東北本線)
รูปแบบการเดินรถ

ในชั่วโมงเร่งด่วนจะมีระยะห่างระหว่างขบวน 2-3 นาที และทุก 5 นาทีในช่วงกลางวันในเวลาที่เหลือ โดยปกติแล้วขบวนรถไฟทุกขบวนกำหนดเป็นรถไฟท้องถิ่น (Local) (各駅停車, Kakueki-Teisha) หยุดทุกสถานีในเส้นทาง อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลา (10:30-15:30) ของทุกวันขบวนรถจะเปลี่ยนเป็นรถเร็ว (Rapid) (快速, kaisoku) โดยจะหยุดในบางสถานีในช่วงที่เส้นทางอยู่ในเขตโตเกียว ที่เส้นทางวิ่งคู่ขนานและทับซ้อนกับสายยามาโนเตะ
แหล่งข้อมูลอื่น

Stations of the Keihin-Tōhoku Line (JR East) (ในภาษาญี่ปุ่น)
japan-guide.com: JR Keihin-Tōhoku Line
รถไฟทดสอบเส้นทางสายเคฮิงที่สถานียูรากูโจ ในปี ค.ศ. 1914
ชั่วโมงเร่งด่วนระหว่างสายยามาโนเตะกับสายเคฮิง-โทโฮกุ ที่สถานีอูเอโนะ
หลุทวิหาร

ส่วนหลงเหลือของฮาลุดวิหาร
ฮาลุดวิหาร (อักษรโรมัน: Halud Vihara) เป็นบริเวณที่อยู่ห่างไป 14.5 กิโลเมตร (9.0 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงใต้จากแหล่งมรดกโลกโสมปุระมหาวิหาร (Somapura Mahavihara) ในปาหาฑปูร์ (Pahapur) ในอำเภอนาวคาวน์ของประเทศบังกลาเทศ ลักษณะเฉพาะของบริเวณนี้คือ "เนินขนาดใหญ่ที่กว้าง 100 ฟุตกับสูง 25 ฟุต" แต่ยังมีเนินอื่นและส่วนโครงสร้างอิฐที่ยังหลงเหลืออยู่ ประติมากรรมบางส่วนถูกนำออกไปจากบริเวณ เพราะเกิดจากชาวบ้านนำอิฐมาใช้ใหม่ บริเวณนี้ตั้งอยู่ในหมู่บ้านฮาลุดวิหาร ซึ่งรู้จักกันในชื่อท้องถิ่นว่า ทวีปคัญช์ (Dvipganj) การขุดค้นแสดงให้เห็นถึงบริเวณของศาสนาพุทธในสมัยกลางตอนต้น ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับสมปุระมหาวิหารกับสีตาโกฏวิหาร ในนาวับคัญช์ อำเภอทินัชปุระ
สถานะมรดกโลก

หลุทวิหารได้รับการขึ้นทะเบียนโดยยูเนสโกในรายชื่อเบื้องต้นเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 ในหมวดหมู่วัฒนธรรม
ดูเพิ่ม

รายชื่อแหล่งโบราณคดีในประเทศบังกลาเทศ
อนุรักษ์ ตั้งปณิธานนท์

| อนุรักษ์ ตั้งปณิธานนท์ป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |
อนุรักษ์ ใน พ.ศ. 2566
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 มิถุนายน พ.ศ. 2500 (67 ปี)
พรรคการเมือง: เพื่อไทย

อนุรักษ์ ตั้งปณิธานนท์  เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีต​สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร เขต 1 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นประธานสโมสรทีมฟุตบอลมุกดาหาร เอฟซี
ประวัติ

อนุรักษ์ ตั้งปณิธานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2500 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต (น.บ.) และระดับปริญญาโท นิติศาสตรมหาบัณฑิต (น.ม.) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต (รป.ด.) สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี อีกทั้งเคยได้รับปริญญาศิลปศาสตร์มหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (ศศ.ม.) สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
อนุรักษ์ สมรสกับสุวรรณี ตั้งปณิธานนท์ นายกเทศมนตรีเมืองมุกดาหาร มีบุตร 3 คน สสงในนั้นได้แก่ นายนนทภูมิ ตั้งปณิธานนท์ ประจำสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลนาย เศรษฐา ทวีสิน นายเพชรภูมิ ตั้งปณิธานนท์ ผู้จัดการทีมมุกดาหาร ไชยืนยง เอฟซี
และธิดา 1 คน ได้แก่ นางสาวพลอยพชร ตั้งปณิธานนท์ เลขานุการสภาเทศบาลเมืองมุกดาหาร
งานการเมือง

อนุรักษ์ เคยเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองมุกดาหาร และนายกเทศมนตรีเมืองมุกดาหาร 3 สมัย กลุ่มเรารักมุกดาหาร 
ต่อมา พ.ศ. 2550 ลาออกมาลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรก สังกัดพรรคมัชฌิมาธิปไตย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้คะแนนมาเป็นอันดับที่ 4 ของจังหวัด (มี ส.ส. ได้ 2 คน) พ.ศ. 2554 ลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก โดยเอาชนะนางวรศุลี สุวรรณปริสุทธิ์ อดีต ส.ส. 3 สมัยจากพรรคภูมิใจไทย
ในปี 2566 เขาถูกศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พิพากษาจำคุำ 6 ปี จากกรณีเรียกรับเงินจำนวน 5 ล้านบาท จากอธิบดีกรมทรัพยากรน้ำบาดาลแลกกับการผ่านงบประมาณ ในขณะที่เขาเป็นอนุกรรมาธิการแผนงานบูรณาการ 2 สภาผู้แทนราษฎร
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

อนุรักษ์ ตั้งปณิธานนท์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคเพื่อไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

นายอนุรักษ์ ตั้งปณิธานนท์ เก็บถาวร 2012-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์รัฐสภาไทย
บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนายอนุรักษ์ ตั้งปณิธานนท์[ลิงก์เสีย], สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
ข้อมูลนักการเมืองไทย (นายอนุรักษ์ ตั้งปณิธานนท์), ศูนย์ข้อมูลนักการเมือง
สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ

| --- | --- |
สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ

ツバサ-RESERVoir CHRoNiCLE-
ชื่อภาษาอังกฤษ: Tsubasa: Reservoir Chronicle
แนว: ผจญภัย, แฟนตาซี, โรแมนติก, ไซไฟ
มังงะ
เขียนโดย: CLAMP
สำนักพิมพ์:  โคดันฉะ    วิบูลย์กิจ
อนิเมะ
กำกับโดย: โคอิจิ มาชิโมะ
สตูดิโอ: Bee Train
อนิเมะ
กำกับโดย: ชุนสุเกะ ทาดะ
สตูดิโอ: Production I.G.
สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ (ญี่ปุ่น: ツバサ-RESERVoir CHRoNiCLE-; โรมาจิ: Tsubasa -Rezaboa Kuronikuru-) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของกลุ่มนักวาดการ์ตูน แคลมป์ ซึ่งลงในหนังสือการ์ตูนโชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ ฉบับรวมเล่มมีจำนวน 28 เล่มจบ จำนวนตอนหลัก 233 ตอน ต่อมาได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ และออกอากาศเมื่อ 9 เมษายน ถึง 15 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 ได้มีการฉายซ้ำ และฉายภาคต่อชุดที่ 2 ในเดือน เมษายน พ.ศ. 2549 และยังมีฉบับภาพยนตร์ ชื่อ The Princess of the Birdcage Land (劇場版ツバサ・クロニクル 鳥カゴの国の姫君) ออกฉายเมื่อ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งมีความเกี่ยวโยงกับเรื่อง XXXโฮลิค
ในประเทศไทย สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
ส่วนฉบับแอนิเมชันทั้งภาค1และ2 ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี-ดีวีดีลิขสิทธิ์โดย TIGA
เรื่องย่อ

เชารัน นักสำรวจโบราณสถานและยังเป็นเพื่อนกับเจ้าหญิงซากุระแห่งอาณาจักรโคลว ได้ทำการสำรวจโบราณสถานของอาณาจักรโคลว ทำให้ประตูมิติเปิดออก เชารันช่วยซากุระไว้ แต่กลับทำให้ความทรงจำของซากุระทั้งหมดกระจัดกระจายออกไปยังมิติต่างๆ ยูกิโตะ นักบวชแห่งอาณาจักรโคลวจึงส่งเชารันและซากุระไปหา ยูโกะ แม่มดแห่งมิติเพื่อบอกวิธีการรวบรวมปีกขนนกความทรงจำของซากุระกลับมาให้ได้ทั้งหมดเพื่อรักษาชีวิตของซากุระไว้ โดยยูโกะเสนอสิ่งแลกเปลี่ยนในการเดินทางข้ามมิติ และวิธีการนำความทรงจำของซากุระกลับมานั้นต้องเอากลับมาด้วยกำลังของตนเองเท่านั้น แต่สิ่งแลกเปลี่ยนที่เชารันต้องจ่ายคือความผูกพันของทั้งคู่ ดังนั้น ต่อให้ความทรงจำของซากุระจะกลับมาทั้งหมด แต่ความผูกพันระหว่างซากุระและเชารันจะไม่หลงเหลืออยู่เลย
เฟย หวัง รี้ด : จอมเวทย์ผู้มีพลังมหาศาล มีพลังเช่นเดียวกับโคลว รี้ด ต้องการใช้พลังขององค์หญิงซากุระเพื่อให้ตนบรรลุความปรารถนาบางอย่างที่ไม่อาจเป็นจริงได้ ตัวตนที่แท้จริงของเฟย หวัง รี้ด ยังคงเป็นปริศนา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของฉบับภาพยนตร์
เว็บไซต์ผู้ติดตามผลงาน เก็บถาวร 2009-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กผลงานของ แคลมป์ (CLAMP) |
| --- | --- |
ANGELIC LAYER Wish  ซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์  ชมรมนักสืบแคลมป์  ชอบ คำนี้ให้ด้วยดวงใจบริสุทธิ์  ดิจิทัล เลดี้  โตเกียวบาบิโลน   เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ  X พลังล้างโลก  CLOVER  Lawful Drug  สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ  XXXโฮลิค  ฤคเวท ศึกเทวยุทธ์  Sweet Valerian  โคบาโตะ  Miyuki-chan in Wonderland  Gakuen Tokkei DUKLYON  Shirahimeshō
อภัยมณี ซาก้า: รุ่งอรุณแห่งโจรสลัด

อภัยมณี ซาก้า: รุ่งอรุณแห่งโจรสลัด เป็นการ์ตูนไทย แนวผจญภัยผสมแฟนตาซี ภาคต่อของอภัยมณี ซาก้า โครงเรื่องหลักมาจากเรื่องพระอภัยมณีของสุนทรภู่ และแต่งเติมจินตนาการของผู้เขียนเพิ่มเติมเข้าไป เช่น ตัวมอนสเตอร์ ปีศาจ ตีพิมพ์เป็นตอนลงในนิตยสารบูม ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยเป็นของสำนักพิมพ์เนชั่นเอ็ดดูเทนเมนท์
ตัวละคร

บทความหลัก: ตัวละครในอภัยมณี ซาก้า
ดูเพิ่ม

อภัยมณี ซาก้า
แหล่งข้อมูลอื่น

Facebook Apaimanee Saga
อำเภอโองาจิ

ที่ตั้งของอำเภอโอกาจิในจังหวัดอากิตะ (สีเหลือง)
อำเภอโองาจิ (ญี่ปุ่น: 雄勝郡; โรมาจิ: Ogachi-gun) เป็นอำเภอในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น ในปัจจุบันมีประชากรประมาณ 18,698 คน มีพื้นที่ 434.32 ตารางกิโลเมตร อำเภอนี้ประกอบด้วยเมืองอูโงะและหมู่บ้านฮิงาชินารูเซะ
เมืองและหมู่บ้าน

ฮิงาชินารูเซะ
อูโงะ
| ด ค ก จังหวัดอากิตะ |
| --- | --- | --- |
อากิตะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  อากิตะ  |  |
| นคร |  คาตางามิ  คาซูโนะ  คิตะอากิตะ  เซ็มโบกุ  ไดเซ็ง  นิกาโฮะ  โนชิโระ  ยูซาวะ  ยูริฮนโจ  โยโกเตะ  โองะ  โอดาเตะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคาซูโนะ โคซากะ  อำเภอคิตะอากิตะ คามิโกอานิ  อำเภอเซ็มโบกุ มิซาโตะ  อำเภอมินามิอากิตะ โกโจเมะ  อิกาวะ  โองาตะ  ฮาจิโรงาตะ  อำเภอยามาโมโตะ ฟูจิซาโตะ  มิตาเนะ  ฮัปโป  อำเภอโองาจิ อูโงะ  ฮิงาชินารูเซะ  |  |
ห้องเรียน

ห้องเรียนในมหาวิทยาลัย
ห้องเรียน เป็นห้องสำหรับกิจกรรมการเรียน การสอน มีในสถาบันการศึกษาทุกประเภท ทั้งโรงเรียนรัฐบาล โรงเรียนเอกชน หน่วยงาน องค์กรทางศาสนาและผู้ช่วยเหลือทางด้านมนุษยธรรม ห้องเรียนเป็นสถานที่ปลอดต่อการรบกวนจากสิ่งต่าง ๆ ในขณะการเรียน การสอน
ห้องเรียนส่วนใหญ่จะมีกระดานขนาดใหญ่สำหรับผู้สอนหรือนักเรียนใช้เขียนร่วมกัน รูปแบบดั้งเดิมคือกระดานดำ แต่ปัจจุบันได้ลดน้อยลงไป แทนที่โดยฟลิปชาร์ต ไวต์บอร์ด ห้องเรียนอาจมีโทรทัศน์ แผนที่ ปากกา หนังสือ โปรเจกเตอร์
หอคอยเฉลิมพระเกียรติ เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์

หอคอยเฉลิมพระเกียรติ เป็นหอคอยสำหรับชมทิวทัศน์ของเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ ตั้งอยู่ที่ ตำบลหนองบัว อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี
ประวัติ

หอคอยเฉลิมพระเกียรติแห่งนี้ จัดสร้างขึ้นโดยใช้งบประมาณเหลือจ่าย จากงบยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัด 5,000 ล้านบาท ปีงบประมาณ 2548 ในวงเงิน 9,607,830 บาท สมัยที่ นายวิชัย ศรีขวัญ เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี (พ.ศ. 2547-2549) เบิกจ่ายงบประมาณจัดการบูรณาการของรองผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรีในวงเงิน 5,400,000 บาท และงบยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัด ปี 2552 ในวงเงิน 5,700,000 บาท สมัย นายจารุพงศ์ พลเดช เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี (พ.ศ. 2550-2552) รวมเป็นเงินในการก่อสร้างจำนวน 20,707,830 บาท ออกแบบและควบคุมการก่อสร้างโดย กรมโยธาธิการและผังเมือง ดำเนินการก่อสร้างโดย หจก. ใบแก้วก่อสร้าง
วัตถุประสงค์ในการสร้าง

จัดสร้างขึ้นโดยดำริของ นายจารุพงศ์ พลเดช ผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อเทิดพระเกียรติ บูรพมหากษัตริยาธิราชเจ้า ที่ทรงพระคุณอันประเสริฐ แก่จังหวัดลพบุรี มาตั้งแต่ครั้งโบราณกาล อาทิ สมัยพระนางจามเทวี สมัย สมเด็จพระนารายณ์มหาราช และสมัย ราชวงศ์จักรี อีกทั้งเพื่อเป็นแหล่งท่องเที่ยวแห่งใหม่ของจังหวัดลพบุรีอีกด้วย
ลักษณะของหอคอย

ลักษณะของคอหอย มีลักษณะเป็นอาคารทรงสูง มีเนื้อที่ประมาณ 1 งาน ลักษณะเป็นทรงหกเหลี่ยม มีพื้นที่ด้านล่างขั้นที่หนึ่ง จำนวน 220 ตารางเมตร บริเวณอาคารปิดด้วยกระจก สีเขียว ด้านบนมีพื้นที่ 96 ตารางเมตร ปิดด้วยกระจก ทำการเปิดใช้อาคารหอคอยในวันที่เก้า เดือนเก้า ปีสองพันเก้า สามารถดูทิวทัศน์ภายนอกได้ตลอดสามร้อยหกสิบองศา อยู่บนฐานยกพื้นด้านซ้ายมือจากประตูทางเข้า จะมีพระบรมสาธิตลักษณ์ของพระนางเจ้าจามเทวี สมเด็จพระนารายณ์มหาราช พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบรมรูปของราชจักรีวงศ์ทั้งเก้าพระองค์ประดิษฐานอยู่ ในพื้นที่ด้านในประมาณ 40 ตารางเมตร เป็นพื้นที่ใช้ในการแสดงสินค้าซึ่งเป็นผลผลิตของเกษตรกรชาวจังหวัดลพบุรีและด้านอุตสาหกรรม รวมไปถึงการจัดแสดงสินค้า OTOP โครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ และของที่ระลึกของจังหวัดลพบุรีแสดงโชว์อยู่ ซึ่งคหอคอยแห่งนี้แบ่งออกเป็น 7 ชั้นด้วยกันซึ่งในแต่ละชั้นประกอบด้วยดังนี้
ชั้นที่ 1 มีพื้นที่ 220 ตารางเมตร จัดทำเป็นนิทรรศการเกี่ยวกับการเฉลิมพระเกียรติบูรพมหากษตริยาธิราชเจ้า
ชั้นที่ 2 เป็นชั้นลอยที่มีมุมพักผ่อนสำหรับนักท่องเที่ยว เพื่อชมทิวทัศน์ของเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์และเป็นร้านอาหารด้วย
ชั้นที่ 3 มีภาพจิตรกรรมฝาผนังติดภาพยุคพระนางจามเทวีที่มีความสวยงาม
ชั้นที่ 4 เป็นชั้นที่ขึ้นไปบนชั้นหอคอยที่มีภาพจิตรกรรม บอกเล่าเรื่องราวสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทั้งพระราชกรณียกิจของพระองค์ที่สำคัญและเหตุการณ์ที่สำคัญในยุคนั้น
ชั้นที่ 5-6 เป็นชั้นที่มีภาพจิตรกรรม ที่บอกเล่าเรื่องราวสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 4 ของไทย
ชั้นที่ 7 เป็นภาพจิตรกรรมที่บอกเล่าถึงภาพกิจกรรมสมัยปัจจุบันในรัชกาลที่ 9 จนถึงปัจจุบัน
ดูเพิ่ม

เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์
จังหวัดลพบุรี
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ หอคอยเฉลิมพระเกียรติ เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°51′54″N 101°03′52″E﻿ / ﻿14.864986°N 101.064363°E﻿ / 14.864986; 101.064363