ยูเนียนแปซิฟิก บิกบอย
ประวัติ > การดำเนินการ

บิกบอยมีตะแกรงขนาดใหญ่เพื่อเผาถ่านหินบิทูมินัสคุณภาพต่ำ ซึ่งเป็นถ่านหินที่ขุดได้จากเหมืองของยูเนียนแปซิฟิกในรัฐไวโอมิง ถ่านหินถูกส่งจากตู้ไปยังเรือนไฟโดยเครื่องเติมถ่านอัตโนมัติ MB ของบริษัทสแตนดาร์ดสโตเกอร์ ที่สามารถจ่ายได้มากกว่า 12 1⁄2 ชอร์ตตัน (25,000 ปอนด์) ต่อชั่วโมง น้ำถูกส่งเข้าหม้อไอน้ำโดยหัวฉีดรีสตาร์ตอัตโนมัติ Nathan 4000C สามารถจ่ายน้ำได้ 12,500 แกลลอนต่อชั่วโมง อยู่ทางด้านขวา และหัวฉีดไอน้ำขับเคลื่อนด้วยไอเสีย Elesco T.P. 502 สามารถจ่ายน้ำได้ 14,050 แกลลอนต่อชั่วโมง อยู่ทางด้านซ้าย
เมื่อบิกบอยถูกส่งมอบให้แก่ยูเนียนแปซิฟิกในปี ค.ศ. 1941 รถจักรเหล่านี้ก็ถูกจัดให้อยู่ในเส้นทางย่อยที่ 1 ของหมวดยูทาห์ ระหว่างออกเดินและกรีนริเวอร์ ซึ่งเป็นเส้นทางที่มีความชันร้อยละ 1.14 ซึ่งเป็นความชันที่รถจักรเหล่านี้ถูกออกแบบมาเพื่อรับมือโดยเฉพาะ ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 ถึงเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน บิกบอยสามคันถูกจัดให้ประจำการในบริษัทลอสแอนเจลิสแอนด์ซอลต์เลกไลน์ และวิ่งระหว่างออกเดินและมิลฟอร์ด รัฐยูทาห์ ในปี ค.ศ. 1944 เมื่อมีการนำชาเลนเจอร์มาใช้งานเพิ่มเติมพร้อมกับบิกบอยชุดที่สอง พื้นที่ให้บริการของบิกบอยจึงขยายออกไปทางตะวันออกจากกรีนริเวอร์ไปยังไชแอนน์ โดยครอบคลุมเส้นทางย่อยที่ 5, 6 และ 7 ของหมวดไอโอมิง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1948 เป็นต้นมา เมื่อรถจักรชาลเลนเจอร์เข้ามาทำหน้าที่ส่วนใหญ่ในเส้นทางระหว่างออกเดินและกรีนริเวอร์ บิกบอยจึงถูกนำมาใช้งานเพียงบางครั้งในหมวดยูทาห์ ขณะเดียวกัน พื้นที่การให้บริการของบิกบอยก็ขยายออกไปครอบคลุมเส้นทางทางใต้จากไชแอนน์ไปยังเดนเวอร์ ระหว่างปี ค.ศ. 1950 ถึง 1957 รถจักรเหล่านี้ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ลากขบวนรถทางทิศตะวันออกจากไชแอนน์ไปยังนอร์ทแพลตต์บนเส้นทางย่อยที่ 3 ของหมวดเนแบรสกาเป็นครั้งคราว ในช่วงปีสุดท้ายของการใช้รถจักรไอน้ำของยูเนียนแปซิฟิก รถจักรเหล่านี้จะถูกใช้งานเฉพาะในฤดูใบไม้ร่วงที่การขนส่งสินค้าหนาแน่นเท่านั้น โดยบิกบอยถูกนำมาใช้เฉพาะบนเส้นทางระหว่างไชแอนน์และแลรามี
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1943 ยูเนียนแปซิฟิกได้ยืมรถไดนาโมมิเตอร์จากบริษัทเอทีแอนด์เอสเอฟเพื่อทดสอบประสิทธิภาพของบิกบอย มีการทดสอบวิ่งหลายครั้งบนเส้นทางย่อยเอวานสตัน จากออกเดอนไปยังเอวานสตัน (ระยะทาง 76 ไมล์) และพบว่าจักรบิกบอยสามารถเผาถ่านหินได้ 11 ตัน และใช้น้ำ 12,000 แกลลอนต่อชั่วโมง เมื่อทำงานเต็มกำลัง โดยให้กำลัง 6,290 แรงม้าที่ความเร็ว 41.4 ไมล์ต่อชั่วโมง ด้วยการออกแบบมาเพื่อลากขบวนรถที่มีน้ำหนัก 3,600 ตันขึ้นทางชันที่มีความชันร้อยละ 1.14 บนเส้นทางย่อยนี้ การทดสอบแสดงให้เห็นว่าบิกบอยสามารถลากขบวนรถหนัก 4,200 ตันได้โดยวิ่งด้วยความเร็วเฉลี่ย 18–20 ไมล์ต่อชั่วโมง ระหว่างจุดทั้งสองของเส้นทางย่อยนี้
รถจักรเหล่านี้ได้รับความชื่นชมอย่างมากจากพนักงาน เนื่องจากพบว่ามีความมั่นคงในการเคลื่อนที่และใช้งานง่ายกว่าหัวรถจักรชนิดอื่น มีความสามารถสูง และกำลังการบรรทุกที่ระบุไว้ได้เพิ่มขึ้นหลายเท่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมา (โปรดดูหัวข้อกำลังบรรทุก)
การเพิ่มขึ้นของราคาถ่านหินและค่าแรงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ร่วมกับการปรากฏตัวของพลังดีเซลไฟฟ้าที่มีประสิทธิภาพสูงและต้นทุนต่ำ ทำให้สิ้นสุดยุคของรถจักรไอน้ำ พวกมันเป็นหนึ่งในรถจักรไอน้ำชุดสุดท้ายที่ถูกปลดระวางจากบริการของยูเนียนแปซิฟิก รถสินค้าขบวนสุดท้ายที่บิกบอยลากได้สิ้นสุดลงในช่วงเช้าของวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 ส่วนใหญ่ถูกเก็บรักษาไว้ในสภาพพร้อมใช้จนถึงปี ค.ศ. 1961 (4 คันยังคงอยู่ในสภาพพร้อมใช้ที่กรีนริเวอร์ รัฐไวโอมิง จนถึงปี ค.ศ. 1962) หน้าที่ของพวกมันถูกแทนที่ด้วยรถจักรดีเซลและรถจักรกังหันแก๊สไฟฟ้า
ในปี ค.ศ. 2019 ยูเนียนแปซิฟิกได้ดำเนินการบูรณะรถจักรหมายเลข 4014 เสร็จสิ้นและนำกลับมาให้บริการนำเที่ยว รถจักรได้รับการส่งไปทัวร์เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 150 ปีการสร้างทางรถไฟข้ามทวีปสายแรก