stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สเตฟาโน รัตเซตตี
ประวัติ

เขาได้รับการเปิดตัวในเซเรียอาในวันสุดท้ายของฤดูกาล 1994–1995 ร่วมกับทีมอูเอซเซเครโมเนเซด้วยการป้องกัน 2 ประตูในรอบชิงชนะเลิศเมื่อครั้งที่พบกับทีมโรมา ส่วนในการแข่งขันฤดูกาล 1995-1996 เขาได้ปรากฏตัว 6 ครั้ง
รวมถึงยังได้ปรากฏตัวก่อน 72 ครั้ง และหลัง 164 ครั้ง ในสวิสซูเปอร์ลีกให้แก่ทีมเอฟซีลูกาโนและเอฟซีเซนต์กัลเลนตามลำดับ
เมื่อครั้งที่หวนกลับไปยังประเทศอิตาลี เขาได้เล่นในเซเรียชิ 2 ของฤดูกาล 2008/2009 โดยเป็นผู้รักษาประตูให้แก่ทีมเซปิซซีเกตโตเน และจบการเล่นระดับอาชีพในลีกขนาดเล็กเมื่อครั้งร่วมกับทีมอาชิดีซันต์'อันเจโล 1907
ส่วนในฤดูกาล 2011–2012 และ 2012–2013 เข้ารับหน้าที่ร่วมกับเอฟซีเซนต์กัลเลนเพื่อเป็นผู้ฝึกสอนการรักษาประตูต่อจากเอริค เฮอร์เซเลอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Statistiche su aic.football.it
สเตฟาโน รัตเซตตี ที่ TuttoCalciatori.net (ในภาษาอิตาลี)
Profilo e statistiche su Transfermarkt.it
อังโกนา

| อังโกนา |
| --- | --- |
เทศบาล
Città di Ancona
ภาพทางอากาศของเมืองอังโกนา
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของอังโกนา 
อังโกนาที่ตั้งของอังโกนาในประเทศอิตาลี
พิกัด: 43°37′01″N 13°31′00″E﻿ / ﻿43.61694°N 13.51667°E﻿ / 43.61694; 13.51667
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: มาร์เก
จังหวัด: Ancona (AN)
Frazioni: Aspio, Gallignano, Montacuto, Massignano, Montesicuro, Candia, Ghettarello, Paterno, Casine di Paterno, Poggio di Ancona, Sappanico, Varano
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Daniele Silvetti (FI)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 123.71 ตร.กม. (47.76 ตร.ไมล์)
ความสูง: 16 เมตร (52 ฟุต)
ประชากร (30 April 2015)
 • ทั้งหมด: 101,300 คน
 • ความหนาแน่น: 820 คน/ตร.กม. (2,100 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Anconetani, Anconitani
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 60100, 60121–60129, 60131
รหัสเขตโทรศัพท์: 071
นักบุญองค์อุปถัมภ์: Judas Cyriacus
วันสมโภชนักบุญ: 4 พฤษภาคม
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
อังโกนา (อิตาลี: Ancona) เป็นนครและเมืองท่าในแคว้นมาร์เค ตอนกลางของประเทศอิตาลี มีประชากรราว 101,997 คน ในปี ค.ศ. 2015 อังโกนายังเป็นเมืองหลักของจังหวัดอังโกนา เมืองตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงโรม 280 กม. บนชายฝั่งทะเลเอเดรียติก อังโกนาเป็นเมืองท่าที่สำคัญของทะเลเอเดรียติก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการขนส่งผู้โดยสาร และยังเป็นเมืองเศรษฐกิจและศูนย์กลางประชากรของแคว้น
วอลเลย์บอลชายซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 2022

| รายละเอียด |
| --- | --- |
เมือง: คัลยารี
วันที่: 31 ตุลาคม – 1 พฤศจิกายน 2022
ทีม: 4
สถานที่: PalaPirastu
ชนะเลิศ: ซีร์ซาเฟตี ซูซา เปรูจา  (สมัยที่ 4th)
รองชนะเลิศ: กูชีเน ลูเบ ชีวีตาโนวา
อันดับที่ 3: อีตัส เตรนตีโน
อันดับที่ 4: วัลซากรุปโมเดนา
รางวัล
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  ออแลห์ ปลอตนึตส์กึย (ซีร์ซาเฟตี ซูซา เปรูจา)
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 4
← ก่อนหน้าถัดไป →
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 2022 หรือ เดลมอนเตซูแปร์โกปปาซูแปร์เลกา 2022 ตามชื่อของผู้สนับสนุนหลัก (อิตาลี: Del Monte Supercoppa Superlega 2022) เป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 27 ของวอลเลย์บอลชายซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา จัดการแข่งขันโดย เลกาปัลลาโวโลเซเรียอา (Lega Pallavolo Serie A) ซึ่งอยู่ภายใต้ดูแลของ สหพันธ์วอลเลย์บอลอิตาลี (FIPAV) การแข่งขันจัดขึ้นในวันที่ 31 ตุลาคม ถึง 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022
ซีร์ซาเฟตี ซูซา เปรูจา คว้าแชมป์เป็นสมัยที่ 4 โดยเอาชนะ กูชีเน ลูเบ ชีวีตาโนวา ด้วยคะแนน 3–1 เซต และ ออแลห์ ปลอตนึตส์กึย ได้รับการเสนอชื่อให้เป็นผู้เล่นทรงคุณค่าในนัดชิงชนะเลิศ
รูปแบบการแข่งขัน

การแข่งขันประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศ รอบชิงอันดับที่สามและรอบชิงชนะเลิศ จะเล่นในรูปแบบแพ้คัดออกรอบเดี่ยว
ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน

ด้านล่างนี่คือ 4 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน
| ทีม | สิทธิ์การเข้าร่วม |
| --- | --- |
กูชีเน ลูเบ ชีวีตาโนวา: ชนะเลิศซูแปร์เลกา ฤดูกาล 2021–22
วัลซากรุปโมเดนา: อันดับที่ 4 ซูแปร์เลกา ฤดูกาล 2021–22
ซีร์ซาเฟตี ซูซา เปรูจา: ชนะเลิศโกปปาอีตาเลีย 2021–22
อีตัส เตรนตีโน: รองชนะเลิศโกปปาอีตาเลีย 2021–22
ผลการแข่งขัน > รอบรองชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 31 ต.ค. | 17:30 | กูชีเน ลูเบ ชีวีตาโนวา  | 3–0 |  วัลซากรุปโมเดนา  | 25–23 | 25–23 | 25–20 |   |   | 75–66 | รายงาน |
| 31 ต.ค. | 20:30 | ซีร์ซาเฟตี ซูซา เปรูจา  | 3–2 |  อีตัส เตรนตีโน  | 23–25 | 25–17 | 25–22 | 22–25 | 15–7 | 110–96 | รายงาน |
ผลการแข่งขัน > รอบชิงอันดับที่ 3

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 พ.ย. | 14:00 | อีตัส เตรนตีโน  | 3–1 |  วัลซากรุปโมเดนา  | 25–14 | 23–25 | 33–31 | 25–18 |   | 106–88 | รายงาน |
ผลการแข่งขัน > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 พ.ย. | 17:00 | กูชีเน ลูเบ ชีวีตาโนวา  | 2–3 |  ซีร์ซาเฟตี ซูซา เปรูจา  | 25–20 | 22–25 | 25–23 | 22–25 | 8–15 | 102–108 | รายงาน |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาอิตาลี)
ออราทอริโอ

ออราทอริโอ (อิตาลี: Oratorio) มีกำเนิดขึ้นโดยผู้ประพันธ์เพลงนาม Carisimi (1605-1674) ออราทอริโอเป็นบทเพลงที่ประกอบด้วยการร้องเดี่ยว หรือร้องกลุ่มของนักร้องระดับเสียงต่างๆ การร้องของวงขับร้องประสานเสียง โดยมีการบรรเลงของวงออร์เคสตราประกอบ ซึ่งบทร้องเป็นเรื่องราวขนาดยาวเกี่ยวกับศาสนาคริสต์ ลักษณะของออราทอริโอนั้นมีความคล้ายกับโอเปร่า แต่ออราทอริโอนั้นไม่มีการแต่งตัวแบบละคร ไม่มีฉากหลัง และการแสดงประกอบนั่นเอง ลักษณะเด่นของออราทอริโอที่ต่างไปจากเพลงศาสนาแบบอื่นๆ ได้แก่ การประพันธ์บทร้องที่คำนึงถึงดนตรีประกอบ มิได้มุ่งถึงบทร้องที่นำมาจากบทประพันธ์ของวัดแต่ดั้งเดิมดังเช่นเพลงโบสถ์แบบอื่นๆ นอกจากนี้ออราทอริโอยังเป็นบทเพลงที่มีความยาวมาก ซึ่งต่างไปจากเพลงคันตาตาที่เป็นบทเพลงขนาดสั้นกว่า ออราทอริโอถ้าแสดงโดยสมบูรณ์อาจยาวถึง 4-6 ชั่วโมง ในปัจจุบันการแสดงบทเพลงออราทอริโอจึงมีการตัดเพลงบางท่อนออกเพื่อลดเวลาการแสดงให้เหมาะสม
บทเพลงออราทอริโอที่สำคัญ

Christmas Oratorio - บาค
Isarael in Egypt - ฮันเดล
Messiah - ฮันเดล
The Creation - ไฮเดิน
The Seasons - ไฮเดิน
Mount of Olives - เบโธเฟน
St. Paul Elijah - เมนเดลโซห์น
The Legend of St.Elizabeth - ฟรานซ์ ลิซท์
สกอร์โปโร

สกอร์โปโร (อิตาลี: scorporo, ออกเสียง: [ˈskɔrporo]) คือ ระบบการลงคะแนนแบบสัดส่วนที่มีสมาชิกแบบผสม (MMP) หรือในบางครั้งเรียกว่า ระบบสมาชิกเพิ่มเติม (AMS) ซึ่งมีสมาชิกจำนวนหนึ่งมาจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้งเขตละคน และสมาชิกอีกส่วนหนึ่งมาจากบัญชีรายชื่อ โดยการลงคะแนนแบบนี้สามารถกล่าวได้ว่าเป็นการลงคะแนนระบบคู่ขนานแบบที่ไม่รวมส่วนคะแนนเสียงของแบบแบ่งเขตเพื่อใช้กำหนดให้มีความเป็นสัดส่วนมากขึ้น โดยในหลักการที่ไม่นำคะแนนเสียงของแบบแบ่งเขตมาคำนวนบัญชีรายชื่อนี้ทำให้สกอร์โปโรแตกต่างจากแบบคู่ขนาน และดังนั้นจึงมีลักษณะใกล้เคียงกับระบบสัดส่วนผสมมากกว่า และในเรื่องของความเป็นสัดส่วนนั้นสกอร์โปโรอยู่ตรงกลางระหว่างทั้งสองแบบ
สกอร์โปโรใช้เพียงในอิตาลีและบางส่วนในสภานิติบัญญัติฮังการี
อิตาลี

สกอร์โปโรถูกนำมาใช้การเลือกตั้งทั่วไปในอิตาลีตั้งแต่ ค.ศ. 1993 จนถึง ค.ศ. 2005 โดยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมีที่มาจากการเลือกตั้งในสองส่วน
ส่วนแรกจำนวนร้อยละ 75 มาจากการเลือกตั้งในแบบแบ่งเขตเบอร์เดียวโดยใช้ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดในการตัดสิน (FPTP)
ส่วนที่สองจำนวนร้อยละ 25 มาจากบัญชีรายชื่อซึ่งคำนวนมาจากสัดส่วนคะแนนเสียงที่พรรคได้รับ (ใช้วิธีโดนต์) โดยไม่นำคะแนนเสียงของผู้ชนะแบบเขตมาคำนวนสัดส่วนจากบัญชีรายชื่อ
ระบบมีข้อบังคับเพิ่มเติมในแต่ละสภาดังนี้
อิตาลี > วุฒิสภา

ที่นั่งแบบบัญชีรายชื่อจะถูกคำนวนจากระดับภูมิภาค
คะแนนเสียงทั้งหมดของผู้ที่ชนะการเลือกตั้งจะไม่นำมารับรวมในการจัดสรรที่นั่งแบบบัญชีรายชื่อ
ไม่มีเกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำต่อการได้ที่นั่ง
การลงคะแนนแบบแบ่งเขตเบอร์เดียวและบัญชีรายชื่อนั้นเชื่อมโยงกันเพื่อป้องกันไม่ให้ใช้บัญชีตัวแทน (decoy list)
อิตาลี > สภาผู้แทนราษฎร

ที่นั่งแบบบัญชีรายชื่อจะถูกคำนวนจากระดับชาติ
จำนวนคะแนนเสียงของผู้ชนะในแบบแบ่งเขตจะถูกนำเปลี่ยนแปลงในการนับคะแนน โดยใช้คะแนนเสียงของผู้ได้คะแนนเป็นอันดับสองในเขตนั้น + 1 คะแนน และนำมาลบออกจากคะแนนของพรรคที่ชนะการเลือกตั้งและนำคะแนนผลต่างนี้มาคำนวนที่นั่งในบัญชีรายชื่อ
เกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำที่ร้อยละ 4 สำหรับคะแนนพรรคถึงจะได้ที่นั่งในแบบบัญชีรายชื่อ
คะแนนเสียงแบบแบ่งเขตและแบบบัญชีรายชื่อไม่ได้เชื่อมโยงกัน และจึงทำให้เสี่ยงต่อการใช้บัญชีตัวแทนได้
ฮังการี

ในฮังการีมีการใช้ที่นั่งชดเชยในสภานิติบัญญัติ (ใช้หลักของการลงคะแนนระบบคู่ขนานและเพิ่มเติมด้วยระบบชดเชยที่นั่ง) โดยมีการจัดสรรให้แก่ทุกพรรคการเมืองที่มีคะแนนเกินเกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำร้อยละ 5 โดยนับจากคะแนนเสียงของผู้สมัครรายที่ตกรอบแรกในแบบแบ่งเขตเลือกตั้ง อย่างไรก็ตาม คะแนนเสียงรวมของพรรคการเมือง
แหล่งอ้างอิง

http://electionresources.org/it/senate.html
http://electionresources.org/it/chamber.html
| ด ค กระบบการลงคะแนน |
| --- | --- |
ส่วนหนึ่งของการเมือง และการเลือกตั้ง
ผู้ชนะคนเดียว:  คะแนนอนุมัติ คะแนนอนุมัติผสม  แบบผู้สมัครรอบแรกอย่างรวม  การนับแบบบอร์ดา  แบบบักลิน  ระบบการลงคะแนนแบบมีเงื่อนไข คะแนนเสียงเสริม  วิธีกงดอร์แซ วีธีของโคปแลนด์  วิธีของด็อดจ์สัน  วิธีเคเมนี-ยัง  มินิแมกซ์  วิธีของแนนสัน  ระบบจัดลำดับคู่  วิธีชุลท์เซอ  บัตรลงคะแนนหลายรอบ  ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด  แบบหลายรอบในทันที (จัดลำดับความชอบ) วิธีของคูมส์  การตัดสินแบบเสียงข้างมาก  เกณฑ์เสียงข้างมาก  แบบคะแนนเสียงที่เหนือกว่า  ระบบการลงคะแนนแบบพิกัด  แบบคะแนนรวม  แบบสตาร์  ระบบสองรอบ  การตัดสินแบบปกติ 
ระบบสัดส่วน:  แบบเปรียบเทียบผลลัพธ์คู่ด้วยการถ่ายโอนคะแนนเสียง  สัดส่วนคู่  แฮร์-คลาร์ก  วิธีค่าเฉลี่ยสูงสุด เว็บสเตอร์/แซ็งต์-ลากูว์  โดนต์  วิธีเหลือเศษสูงสุด  แบบสมาชิกผสม  บัญชีรายชื่อ  แบบถ่ายโอนคะแนนเสียงของชุลท์เซอ  แบบถ่ายโอนคะแนนเสียง 
ระบบกึ่งสัดส่วน:  ระบบคู่ขนาน  แบบเสียงเดียวโอนไม่ได้  แบบสะสม  แบบจำกัดคะแนนเสียง  แบบคะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วน  แบบคะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วนมีลำดับ  แบบคะแนนอนุมัติตามความชอบ  ระบบสมาชิกเพิ่มเติม  แบบเสียงเดียวผสม  คะแนนเสียงเผื่อเลือกเพิ่ม  แบบสมาชิกคู่  เขตกันดาร-เขตเมือง 
เกณฑ์:  เกณฑ์กงดอร์แซ  เกณฑ์ผู้แพ้แบบกงดอร์แซ  เกณฑ์ความคงที่  เกณฑ์ความเป็นอิสระของตัวโคลน  ความเป็นอิสระของตัวเลือกที่ไม่เกี่ยวข้องกัน  ความเป็นอิสระของตัวเลือกของสมิธ  เกณฑ์ผู้ที่ถูกจัดลำดับหลังจะกระทบกับผู้ที่ได้ลำดับแรก  เกณฑ์เสียงข้างมาก  เกณฑ์ผู้แพ้เสียงข้างมาก  Monotonicity criterion  เกณฑ์เสียงข้างมากร่วมกัน  หลักประสิทธิภาพแบบพาเรโต  เกณฑ์การเข้าร่วม  เกณฑ์คะแนนเสียงที่เหนือกว่า  เกณฑ์การแก้คะแนนเสมอ  เกณฑ์สมมาตรกลับด้าน  เกณฑ์ของสมิธ 
โควตา:  โควตาดรูป  โควตาฮาเกินบัค-บิชช็อฟ  โควตาแฮร์  โควตาอิมเปรีอาลี 
อื่นๆ:  บัตรลงคะแนน  เกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำ  คะแนนเสียงตามความชอบลำดับแรก  บัตรเสีย  การจับสลาก 
เปรียบเทียบ:  การเปรียบเทียบระบบลงคะแนน  ระบบการลงคะแนนในแต่ละประเทศ 
สถานีย่อย — โครงการ
สาธารณรัฐเวนิส

สาธารณรัฐอันสงบสุขเป็นที่สุดแห่งเวนิส หรือ สาธารณรัฐเวนิส (อังกฤษ: Republic of Venice หรือ Venetian Republic, อิตาลี: Serenissima Repubblica di Venezia) เป็นรัฐที่เริ่มขึ้นในเมืองเวนิสที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี สาธารณรัฐเวนิสรุ่งเรืองอยู่กว่าหนึ่งพันปีตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1797 และมักจะได้การขนานนามว่า “La Serenissima” ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชื่อของรัฐว่า “สาธารณรัฐอันสงบสุขเป็นที่สุด” (Most Serene Republic)
ประวัติ

เมืองเวนิสเดิมเป็นชุมชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณลากูนที่รวมตัวเข้าด้วยกันเพื่อต่อต้านอันตรายจากชนลอมบาร์ด, ชนฮั่น และกลุ่มชนอื่นที่เริ่มเข้ามารุกรานหลังจากอำนาจของจักรวรรดิโรมันตะวันตกเริ่มลดถอยลงในบริเวณทางตอนเหนือของอิตาลี ในเวลาระหว่างต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ชุมชนในบริเวณลากูนก็เลือกตั้งผู้นำคนแรกออร์โซ อิพาโต (Orso Ipato) ที่ได้รับการอนุมัติจากไบแซนเทียมและได้รับตำแหน่ง “Hypatos” ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ใช้ในจักรวรรดิไบแซนไทน์ที่เทียบเท่ากับ “กงสุล” และ “Dux”  ที่ต่อมาแผลงมาเป็น “โดเจ”  ออร์โซ อิพาโตเป็นบุคคลแรกที่ได้รับการบันทึกในประวัติศาสตร์ว่าเป็นดยุกแห่งเวนิส (Doge of Venice) คนแรก แต่ในหลักฐานจากคริสต์ศตวรรษที่ 11 กล่าวว่าชาวเวนิสประกาศให้เพาโล ลูชิโอ อนาเฟสโต (Paolo Lucio Anafesto) เป็นดยุกในปี ค.ศ. 697 แต่หลักฐานนี้ก็เป็นเพียงบันทึกของจอห์นผู้เป็นดีคอนของเวนิส แต่จะอย่างไรก็ตามดยุกแห่งเวนิสก็มีอำนาจอยู่ที่เอราเคลีย
อันเจโล อันกวิลเลตตี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:  25 เมษายน พ.ศ. 2486
สถานที่เกิด:  San Donato Milanese, อิตาลี
วันเสียชีวิต:  9 มกราคม พ.ศ. 2558 (71 ปี)
สถานที่เสียชีวิต:  มิลาน, ประเทศอิตาลี
ส่วนสูง:  1.75 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1961–1964 |  Solbiatese |  90 |  (0) |
| 1964–1966 |  Atalanta |  48 |  (0) |
| 1966–1977 |  มิลาน |  278 |  (0) |
| 1977–1979 |  Monza |  41 |  (0) |
ทีมชาติ
| 1969 |   อิตาลี |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
อันเจโล อันกวิลเลตตี (อิตาลี: Angelo Anquilletti 25 เมษายน พ.ศ. 2486 - 9 มกราคม พ.ศ. 2558) เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลีที่เล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับ Solbiatese,  Atalanta,  เอซีมิลาน และ Monza
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติอิตาลี

บทความนี้เกี่ยวกับบริษัทแพร่ภาพแห่งอิตาลี สำหรับอย่างอื่น ดูที่ ไร (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |

สำนักงานใหญ่ของไรในโรม
อุตสาหกรรม: สื่อมวลชน
ก่อตั้ง: 1924; 100 ปีที่แล้ว (1924) 1944; 80 ปีที่แล้ว (1944) 1954; 70 ปีที่แล้ว (1954)
ผู้ก่อตั้ง: รัฐบาลอิตาลี 
สำนักงานใหญ่: โรม ประเทศอิตาลี
บริการ: โทรทัศน์ วิทยุ เว็บท่า
รายได้: 2,360,000,000 ยูโร (พ.ศ. 2563) 
พนักงาน: 12,751 (พ.ศ. 2564) 
บริษัทในเครือ: Rai Way Rai Pubblicità S.p.A. Rai Com S.p.A. Rai Cinema S.p.A. 01 Distribution S.r.l.
เว็บไซต์: Rai.it   RaiPlay
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติอิตาลี หรือ ไร (อิตาลี: RAI Radiotelevisione Italiana) เป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งเดียวของประเทศอิตาลี ในปี ค.ศ. 2000 ชื่อที่รู้จักของ RAI คือ ราดิโอออดิซิโอนิอิตาเลียนี (Radio Audizioni Italiane)
ช่องโทรทัศน์

| สัญลักษณ์ | ชื่อ | ช่อง | ประเภท | เริ่มออกอากาศ | ความหมาย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ไรอูโน | 1 | ช่องโทรทัศน์ดาวเทียม | 3 มกราคม ค.ศ. 1954 | ทั่วไป-ครอบครัว |
|  | ไรดูเอ | 2 | ช่องโทรทัศน์ดาวเทียม | 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1961 | generalist, catering towards urban audiences |
|  | ไรเตร | 3 | ช่องโทรทัศน์ดาวเทียม | 15 ธันวาคม ค.ศ. 1979 | generalist and regional programming |
|  | ไรควอตโร | 21 | Free-to-air Satellite | 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 | TV series, movies and shows |
|  | ไรชินคิว | 23 | Free-to-air Satellite | 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 | culture, music, documentaries |
|  | ไรกัลป์ | 42 | Free-to-air Satellite | 1 มิถุนายน ค.ศ. 2007 | เด็ก/วัยรุ่น |
|  | ไรมูฟวี่ | 24 | Free-to-air Satellite | 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 | ภาพยนตร์ |
|  | ไรนิวส์24 | 48 | Free-to-air Satellite | 26 เมษายน ค.ศ. 1999 | ข่าวทั้งหมด |
|  | ไรพรีเมียม | 25 | Free-to-air Satellite | 31 มิถุนายน ค.ศ. 2003 | fiction |
|  | ไรคูโอลา | 146 | Free-to-air Satellite | 19 ตุลาคม ค.ศ. 2009 | การศึกษา |
|  | ไรสตอเรีย | 54 | Free-to-air | 2 กุมพาพันธ์ ค.ศ. 2009 | ประวัติศาสตร์ |
|  | ไรโยโย | 43 | Free-to-air | 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 | เด็ก |
|  | ไรอูโนเอชดี | 501 | Free-to-air | 25 ตุลาคม ค.ศ. 2013 | ช่อง HD ของไรอูโน |
|  | ไรดูเอเอชดี | 502 | Free-to-air | 25 October 2013 | HD version of Rai 2 |
|  | ไรเตรเอชดี | 503 | Free-to-air | 25 October 2013 | HD version of Rai 3 |
|  | ไรควอตโรเอชดี | 521 | Free-to-air | 22 January 2016 | HD version of Rai 4 |
|  | ไรชินคิวเอชดี | 113 | Free-to-view | 19 September 2016 | HD version of Rai 5 |
|  | Rai Movie HD | 114 | Free-to-view | 26 May 2016 | HD version of Rai Movie |
|  | Rai Premium HD | 525 | Free-to-air | 26 May 2016 | HD version of Rai Premium |
|  | Rai Sport + HD | 58, 146 | Free-to-air | 14 September 2015 | กีฬา |
|  | Rai 4K | 210 | Free-to-view | 17 June 2016 | Ultra Definition channe |
|  | Rai Italia |  | International | 1 January 1992 | reaching out to Italian expatriates |
|  | Rai World Premium |  | International |  | Italian culture |
|  | Rai Ladinia |  | Regional |  | Ladin language channel in Trentino-Alto Adige/Südtirol |
|  | Rai Südtirol |  | Regional |  | German language channel in Trentino-Alto Adige/Südtirol |
|  | Rai 3 BIS FJK | 103 | Regional | 1995 | Slovene language channel in Friuli-Venezia Giulia/Furlanija Julijska Krajina |
โลโก

โลโกนี้เริ่มใช้ในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1954 (1954-01-03) - 2 ตุลาคม ค.ศ. 1983 (1983-10-02)
3 ตุลาคม ค.ศ. 1983 (1983-10-03) - 25 กันยายน ค.ศ. 1988 (1988-09-25)
26 กันยายน ค.ศ. 1988 (1988-09-26) - 30 กันยายน ค.ศ. 2000 (2000-09-30)
1 ตุลาคม ค.ศ. 2000 (2000-10-01) - 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 (2010-05-17)
18 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 (2010-05-18) - ค.ศ. 2016
ดูเพิ่ม

โทรทัศน์ในอิตาลี
สัญญาอนุญาตโทรทัศน์ในอิตาลี
พริซอิตาเลีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติอิตาลี
Rai.it
RaiPlay
Live Radio
Rai Expo official multilanguage site, a library of about 1000 videos exploring and explaining "Expo di Milano 2015" theme เก็บถาวร 2019-08-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
41°55′4″N 12°27′59″E﻿ / ﻿41.91778°N 12.46639°E﻿ / 41.91778; 12.46639
สมัชชาสหพันธ์ (สวิตเซอร์แลนด์)

| สมัชชาสหพันธ์    Bundesversammlung  (เยอรมัน)  Assemblée fédérale  (ฝรั่งเศส)  Assemblea federale  (อิตาลี)  Assamblea federala  (รูมันช์)  |
| --- | --- |
ชุดที่ 51

ประเภท
ประเภท: ระบบสองสภา 
องค์ประกอบ: สภาแห่งรัฐ   สภาแห่งชาติ
ประวัติ
ก่อตั้ง: 1848
ผู้บริหาร
ประธานสภาแห่งรัฐ: อาเล็คส์ คูเพร็ชท์, SVP/UDC  ตั้งแต่ 30 พฤศจิกายน 2020 
ประธานสภาแห่งชาติ: อันเดรอัส เอบี, SVP/UDC  ตั้งแต่ 30 พฤศจิกายน 2020 
สมาชิก: 246 คน สภาแห่งรัฐ 46 คน  สภาแห่งชาติ 200 คน
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้งสภาแห่งรัฐ: ระบบแบ่งเขตหลายเบอร์และระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ
ระบบการเลือกตั้งสภาแห่งชาติ: ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อเปิด
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งรัฐครั้งล่าสุด: 24 พฤศจิกายน2019
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติครั้งล่าสุด: 20 ตุลาคม2019
ที่ประชุม

อาคารรัฐสภา แบร์น  สวิตเซอร์แลนด์
เว็บไซต์
www.parliament.ch
สมัชชาสหพันธ์ (เยอรมัน: Bundesversammlung; ฝรั่งเศส: Assemblée fédérale; อิตาลี: Assemblea federale) คือสภานิติบัญญัติแห่งสมาพันธรัฐสวิส มีที่ประชุมที่ทำเนียบสหพันธ์ กรุงแบร์น
สมัชชาสหพันธ์มีลักษณะเป็นสภาคู่ประกอบด้วยสภาแห่งรัฐและสภาแห่งชาติ ทั้งสองสภามีอำนาจเท่าเทียมกัน สมาชิกของทั้งสองสภาเป็นผู้แทนของแต่ละรัฐ แต่จำนวนที่นั่งในสภาแห่งชาตินั้นจะถูกจัดสรรตามสัดส่วนประชากร แต่ละรัฐมีผู้แทนสองคนในสภาแห่งรัฐ ยกเว้นในกรณีของกิ่งรัฐ (half-canton) ซึ่งจะมีเพียงผู้แทนคนเดียว สมาชิกของทั้งสองสภานั้นมาจากการเลือกตั้งพร้อมกันทุก ๆ สี่ปี การเลือกตั้งทั่วไปครั้งล่าสุดคือเมื่อ  2019
สมัชชาสหพันธ์มีอำนาจนิติบัญญัติสำหรับรัฐบาลกลางควบคู่ไปกับสิทธิของประชาชนโดยชอบตามรัฐธรรมนูญในการออกกฎหมาย โดยในการผ่านร่างกฎหมายนั้นจะต้องได้รับการลงมติเห็นชอบจากทั้งสองสภา ซึ่งทั้งสองสภาสามารถประชุมร่วมกันได้ในบางกรณี เช่น การเลือกตั้งคณะมนตรีแห่งสมาพันธ์ (ซึ่งเป็นหัวหน้ารัฐบาล และประมุขแห่งรัฐ) นายกรัฐมนตรี ผู้พิพากษาศาลสมาพันธ์ หรือแม่ทัพ (เฉพาะในยามสงครามเท่านั้น)
องค์ประกอบ

สมัชชาสหพันธ์ประกอบด้วยสองสภา ได้แก่
สภาแห่งชาติ (Nationalrat) มีสมาชิกจำนวน 200 คน
สภาแห่งรัฐ (Ständerat) มีสมาชิกจำนวน 46 คน
จำนวนที่นั่งในสภาแห่งชาติจัดสรรให้ตามแต่ละรัฐตามสัดส่วนของจำนวนประชากร ในขณะที่สภาแห่งรัฐมีสมาชิกรัฐละสองคน (ยกเว้น​รัฐที่ในอดีตเคยมีฐานะเป็น "กิ่งรัฐ" มาก่อนซึ่งจะมีแค่รัฐละหนึ่งคน)
องค์ประกอบ > การประชุมสมัชชา

ในโอกาสที่มีการประชุมสมัชชาของทั้งสองสภา (เยอรมัน: Vereinigte Bundesversammlung, ฝรั่งเศส: Assemblée fédérale, Chambres réunies, อิตาลี: Assemblea federale plenaria, รูมันช์: Assamblea federala plenara, อังกฤษ: United Federal Assembly) มีวัตถุประสงค์หลักดังนี้
เพื่อเลือกตั้งสมาชิกสำหรับคณะมนตรีแห่งสมาพันธ์ นายกรัฐมนตรี ผู้พิพากษา หรือแม่ทัพ (เฉพาะในยามสงครามเท่านั้น)
ตัดสินชี้ขาดในกรณีของความขัดแย้งระหว่างองค์กรในระดับสมาพันธ์
ให้อภัยโทษ หรือ
เพื่อรับฟังคำประกาศพิเศษ
ในการประชุมร่วมรัฐสภานั้นมีประธานสภาแห่งชาติทำหน้าที่ประธานในที่ประชุม
นอกจากนี้ยังมีหน้าที่รับรองการแต่งตั้งกรรมาธิการสมาพันธ์เพื่อการปกป้องข้อมูลข่าวสาร (แต่งตั้งโดยคณะมนตรีแห่งสมาพันธ์)
บรรณานุกรม

Federal Chancellor Corina Casanova, บ.ก. (28 เมษายน 2015), The Swiss Confederation – A Brief Guide 2015, Berne, Switzerland: Swiss Federal Chancellery FCh of the Swiss Confederation, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 21 มกราคม 2016, สืบค้นเมื่อ 4 มกราคม 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
Federal Assembly in  German, French and Italian in the online Historical Dictionary of Switzerland.
| ด ค กสภานิติบัญญัติแห่งชาติระบบสองสภา |
| --- | --- |
สหพันธรัฐ:  แคนาดา  ซูดาน  เซาท์ซูดาน  โซมาเลีย  เนปาล  ไนจีเรีย  บราซิล  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  เบลเยียม  ปากีสถาน  มาเลเซีย  เม็กซิโก  เยอรมนี  รัสเซีย  สวิตเซอร์แลนด์  สหรัฐ  ออสเตรเลีย  ออสเตรีย  อาร์เจนตินา  อินเดีย  อียิปต์  เอธิโอเปีย 
รัฐเดี่ยว:  กัมพูชา  กาบอง  เกรนาดา  โกตดิวัวร์  คาซัคสถาน  เคนยา  แคเมอรูน  โคลอมเบีย  จอร์แดน  จาเมกา  ชิลี  เช็กเกีย  ซิมบับเว  เซนต์ลูเชีย  ญี่ปุ่น  ตรินิแดดและโตเบโก  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  นามิเบีย  เนเธอร์แลนด์  บาร์เบโดส  บาห์เรน  บาฮามาส  บุรุนดี  เบลารุส  เบลีซ  โบลิเวีย  ปารากวัย  ปาเลา  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มาดากัสการ์  โมร็อกโก  รวันดา  โรมาเนีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สเปน  สโลวีเนีย  สหราชอาณาจักร  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐโดมินิกัน  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อัฟกานิสถาน  อิเควทอเรียลกินี  อิตาลี  อินโดนีเซีย  อุซเบกิสถาน  อุรุกวัย  เอสวาตีนี  แอนติกาและบาร์บูดา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย  โอมาน  ไอร์แลนด์  เฮติ 
ดินแดนในภาวะพึ่งพิง:  เบอร์มิวดา  ปวยร์โตรีโก  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  อเมริกันซามัว  ไอล์ออฟแมน 
รัฐที่ไม่ได้รับการรับรองอย่างสมบูรณ์:  โซมาลีแลนด์ 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย (ค.ศ. 1920–1939) (ค.ศ. 1969–1992)  เซอร์เบีย (ค.ศ. 1901–1903)  เท็กซัส (ค.ศ. 1836–1845)  ยูโกสลาเวีย (ค.ศ. 1931–1939, ค.ศ. 1945–1963, ค.ศ. 1974–1992)  เวเนซุเอลา (ค.ศ. 1811–1999)  สมาพันธรัฐอเมริกา (ค.ศ. 1862–1865)  สหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวีย (ค.ศ. 1992–2003)  สหภาพโซเวียต (ค.ศ. 1938–1991)  เอสโตเนีย (ค.ศ. 1938–1940) 
ดูเพิ่มเติม:  ระบบสภาเดียว  ระบบสามสภา  ระบบสี่สภา  สภานิติบัญญัติแบ่งตามประเทศ 
 สภานิติบัญญัติระบบสภาเดียว  สภาล่างแห่งชาติ  สภาสูงแห่งชาติ
ราชอาณาจักรนาโปลี

ราชอาณาจักรนาโปลี (อิตาลี: Regno di Napoli; ละติน: Regnum Neapolitanum; นาโปลี: Regno 'e Napule) หรือ ราชอาณาจักรเนเปิลส์ (อังกฤษ: Kingdom of Naples) เป็นอาณาจักรทางตอนใต้ของคาบสมุทรอิตาลี บางครั้งถูกจำสับสนกับ “ราชอาณาจักรซิซิลี” ซึ่งเป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งหลังจากการแยกตัวของซิซิลีจากราชอาณาจักรซิซิลีเดิมที่เป็นผลมาจากกบฏซิซิเลียนเวสเปิร์ส (Sicilian Vespers) ของปี ค.ศ. 1282 ระหว่างการเป็นราชอาณาจักร ราชอาณาจักรนาโปลีปกครองสลับกันปกครองโดยกษัตริย์ฝรั่งเศสหรือกษัตริย์สเปน ขึ้นอยู่กว่าผู้ใดจะมีอำนาจมากกว่า
ประวัติศาสตร์ > ราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟิน

ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 12 ชาวนอร์มันได้ครอบครองรัฐในอิตาลีตอนใต้และซิซิลีที่ในอดีตเคยเป็นของชาวไบเซนไทน์, ชาวลอมบาร์ด และชาวมุสลิม ปี ค.ศ. 1130 โรเจอร์ที่ 2 ผู้รวบรวมดินแดนทั้งหมดของชาวนอร์มันเข้าด้วยกันตั้งตนเป็นกษัตริย์แห่งซิซิลีและปุลยา การมีตัวตนของรัฐนอร์มันดังกล่าวนี้ในช่วงแรกถูกคัดค้านจากสมเด็จพระสันตะปาปาและจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่อ้างตนเป็นกษัตริย์ปกครองพื้นที่ทางตอนใต้ ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ราชอาณาจักรถูกส่งต่อให้จักรพรรดิในราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟิน (ที่โด่งดังที่สุดคือจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 กษัตริย์แห่งซิซิลีตั้งแต่ ค.ศ. 1198 ถึง ค.ศ. 1250) ภายใต้ผู้ปกครองกลุ่มแรกนี้ราชอาณาจักรเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด ในทางการเมืองราชอาณาจักรเป็นรัฐที่รวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางมากที่สุดในยุโรป ในทางเศรษฐกิจราชอาณาจักรเป็นศูนย์กลางสำคัญทางการค้าและผู้ผลิตธัญพืช และในทางวัฒนธรรมราชอาณาจักรซึบซับเอาศาสตร์ของชาวกรีกและชาวอาหรับเข้ามาในยุโรปตะวันตก
ประวัติศาสตร์ > ราชวงศ์อ็องฌู

หลังสิ้นเชื้อสายตามกฎหมายของราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟิน ชาร์ลส์แห่งอ็องฌู พระอนุชาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศสได้รับสิทธิ์ในการควบคุมราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1266 ตามคำเชื้อเชิญของสมเด็จพระสันตะปาปาที่กลัวว่าพื้นที่ทางใต้จะตกเป็นของกษัตริย์ที่เป็นปรปักษ์กับพระองค์ ชาร์ลส์ได้ย้ายเมืองหลวงจากปาแลร์โมบนเกาะซิซิลีมาอยู่ที่นาโปลีซึ่งตั้งอยู่บนแผ่นดินใหญ่ เป็นการแสดงให้เห็นถึงแนวคิดทางการเมืองของพระองค์ที่เอนเอียงไปทางอิตาลีตอนเหนือที่ทรงเป็นผู้นำของฝ่ายเกลฟ์ (ผู้นิยมสมเด็จพระสันตะปาปา) แต่การปกครองที่รุนแรงและการเรียกเก็บภาษีอย่างขูดเลือดขูดเนื้อก่อให้เกิดการปฏิวัติที่มีชื่อว่า "เวสปรี ซีซีลีอานี" ในปี ค.ศ. 1282 ส่งผลให้เกาะซิซิลีแยกตัวออกจากแผ่นดินใหญ่ไปอยู่ในการครอบครองของราชตระกูลอารากอนของชาวสเปน เหตุการณ์นี้ส่งผลอย่างมากต่อทั้งนาโปลีและซิซิลี ความขัดแย้งระหว่างชาวอ็องฌูกับชาวอารากอนดำเนินต่อไปเป็นเวลากว่าหนึ่งศตวรรษ ซึ่งผู้ชนะตัวจริงคือกลุ่มบารอนที่แผ่ขยายอำนาจที่ได้มาจากกษัตริย์ ภาวะอนาธิปไตยที่เกิดขึ้นทำให้ระบอบศักดินาของราชอาณาจักรทั้งสองแข็งแกร่งขึ้น
ประวัติศาสตร์ > ราชวงศ์อารากอน

นาโปลีเจริญรุ่งเรืองในช่วงสั้น ๆ ในรัชสมัยของพระเจ้ารอแบต์แห่งนาโปลี (ค.ศ. 1309–43) แต่ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 ไปจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ประวัติศาสตร์ของราชอาณาจักรมีเพียงเรื่องราวความขัดแย้งภายในราชวงศ์อ็องฌู สุดท้ายในปี ค.ศ. 1422 ราชอาณาจักรนาโปลีก็ตกเป็นของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 5 แห่งอารากอน ผู้ปกครองซิซิลีที่ในปี ค.ศ. 1443 ได้ตั้งตนเป็น "กษัตริย์แห่งนาโปลีและซิซิลี"