stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กิเหลง
ดูเพิ่ม

ตัวละครในสามก๊ก
อ้วนสุด
ลิโป้
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
กิ้งก่าบิน

สำหรับ Draco ที่หมายถึงกลุ่มดาว ดูที่: กลุ่มดาวมังกร
| กิ้งก่าบิน |
| --- | --- |

ภาพวาดการร่อนของกิ้งก่าบินสีฟ้า (D. volans)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Sauria
วงศ์:: Agamidae
วงศ์ย่อย:: Agaminae
สกุล:: Draco Linnaeus, 1758

ชนิด
 31 ชนิด
กิ้งก่าบิน (อังกฤษ: Flying dragon, Flying lizard) หรือ กะปอมปีก ในภาษาอีสานและลาว เป็นสกุลของกิ้งก่าในวงศ์ Agaminae ในวงศ์ใหญ่ Agamidae ใช้ชื่อสกุลว่า Draco
กิ้งก่าบินจัดได้ว่าเป็นสัตว์เลื้อยคลานที่มีประสิทธิภาพในการร่อนมากที่สุด ด้วยมีแผ่นหนังขนาดใหญ่อยู่ทางด้านข้างลำตัวและได้รับการค้ำจุนด้วยกระดูกซี่โครง 5-7 ซี่ โดยมีกล้ามเนื้ออิลิโอคอสทาลิสทำหน้าที่ดึงกระดูกซี่โครง 2 ซี่แรกไปทางด้านหน้า แต่กระดูกซี่โครงชิ้นอื่นได้เชื่อมต่อกับกระดูกซี่โครงสองซี่แรกด้วยเส้นเอ็น สามารถทำให้แผ่นหนังทั้งหมดกางออกได้ เมื่อเริ่มร่อน ตัวของกิ้งก่าในระยะแรกจะทำมุม 80° ช่วงนี้กิ้งก่าจะยกหางขึ้น ต่อมาจึงลดหางลงและแผ่กางแผ่นหนังด้านข้างลำตัวและทำมุมที่ลงสู่พื้นเหลือ 15° เมื่อลงสู่พื้นหรือเกาะบนต้นไม้ จะยกหางขึ้นอีกครั้งและหมุนตัว
กิ้งก่าบินที่ทิ้งตัวจากต้นไม้สูง 10 เมตร สามารถร่อนได้เป็นระยะทางไกลกว่า 60 เมตร และลงเกาะบนต้นไม้หรือพื้นที่ที่อยู่ต่ำลงได้จากเดิมได้ 2 เมตร
กิ้งก่าบินจัดได้ว่าเป็นกิ้งก่าขนาดเล็ก มีความยาวลำตัวส่วนมากไม่เกิน 20 เซนติเมตร แต่หางจะมีความยาวมากกว่าลำตัว พบกระจายพันธุ์ในป่าของเอเชียใต้ และเอเชียอาคเนย์ เช่น ภาคอีสานในประเทศไทย และพบได้ชุกชุมในป่าดิบของแหลมมลายู มีทั้งหมด 31 ชนิด พบได้ในประเทศไทยหลายชนิด อาทิ กิ้งก่าบินปีกส้ม (D. maculatus), กิ้งก่าบินคอแดง (D. blanfordii), กิ้งก่าบินสีฟ้า (D. volans)
โดยคำว่า Draco นั้น มาจากคำว่า "มังกร" ในภาษาละติน ผู้ที่อนุกรมวิธาน คือ คาโรลัส ลินเนียส
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Draco ที่วิกิสปีชีส์
กิ้งก่าลูกปัด

| กิ้งก่าลูกปัด |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
วงศ์ใหญ่:: Varanoidea
วงศ์:: Helodermatidae
สกุล:: Heloderma
สปีชีส์:: H.  horridum
ชื่อทวินาม
Heloderma horridum (Wiegmann, 1829)

ชื่อพ้อง
 Trachyderma horridum Wiegmann, 1829
กิ้งก่าลูกปัด หรือ กิ้งก่าลูกปัดเม็กซิกัน (อังกฤษ: Beaded lizard, Mexican beaded lizard; ชื่อวิทยาศาสตร์: Heloderma horridum) เป็นสัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่ง จำพวกกิ้งก่า จัดเป็นกิ้งก่าที่มีพิษร้ายแรงมากชนิดหนึ่ง
กิ้งก่าลูกปัด มีลักษณะคล้ายกับกิล่ามอนสเตอร์ (H. suspectum) ซึ่งเป็นกิ้งก่าในวงศ์และสกุลเดียวกัน กิ้งก่าลูกปัดและกิล่ามอนสเตอร์ต่างกับสัตว์เลื้อยคลานมีพิษอย่างอื่น เช่น งู ที่มีต่อมพิษที่บริเวณขากรรไกรบนเพื่อที่จะฉีดพิษออกมาใส่ศัตรูหรือเหยื่อด้วยการกัด แต่กิ้งก่าลูกปัดมีต่อมพิษอยู่ที่ด้านล่างของขากรรไกรล่างและไม่สามารถฉีดพิษออกมาได้ จึงต้องฉีดพิษด้วยการเคี้ยวเหยื่อแทน ซึ่งพิษนั้นไม่ร้ายแรงพอที่จะฆ่ามนุษย์ได้ แต่ก็ทำให้เจ็บปวดได้มาก
ส่วนหัว
ผิวหนัง
มีความยาวและใหญ่กว่ากิล่ามอนสเตอร์ มีขนาดโดยเฉลี่ยเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 57–91 เซนติเมตร (22–36 นิ้ว) น้ำหนักเต็มที่ 4,000 กรัม (8.8 ปอนด์) ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย ไม่มีความแตกต่างกันระหว่างเพศ พบกระจายพันธุ์ในทะเลทรายแห้งแล้งของเม็กซิโก เช่น ทะเลทรายโซโนรัน จนถึงกัวเตมาลา ออกหากินในเวลากลางวันทั้งบนพื้นดินและในโพรงดินโดยใช้การรับภาพและฟังเสียงด้วยการเสาะหาเหยื่อ มีนิสัยหากินตามลำพัง ด้วยการกินไข่นกและสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กเท่านั้น ซึ่งต่างจากกิล่ามอนสเตอร์ ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ ปีนป่ายโขดหินหรือต้นไม้ได้เก่ง
เดิมถูกแบ่งออกเป็น 4 ชนิดย่อย แต่ปัจจุบันได้ถูกแบ่งออกเป็นชนิดต่างหากเมื่อปี ค.ศ. 2013 ได้แก่ H. alvarezi, H. charlesbogerti, H. exasperatum, และ H. horridum
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Heloderma horridum ที่วิกิสปีชีส์
กิ้งก่าบาซิลิสก์

สำหรับสัตว์ประหลาดในเทพปกรณัมกรีก ดูที่ บาซิลิสก์
สำหรับจักรพรรดิโรมัน ดูที่ บาซิลิสคัส
| กิ้งก่าบาซิลิสก์ |
| --- | --- |

กิ้งก่าบาซิลิสก์ธรรมดา (Basiliscus basiliscus) ที่คอสตาริกา

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไฟลัมย่อย:: Vertebrata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Iguania
วงศ์:: Corytophaninae
สกุล:: Basiliscus Laurenti, 1768

ชนิด
 Basiliscus basiliscus  Basiliscus galeritus  Basiliscus plumifrons  Basiliscus vittatus
กิ้งก่าบาซิลิสก์ หรือ กิ้งก่าพระเยซู (อังกฤษ: Basilisk lizard, Jesus lizard) เป็นสัตว์เลื้อยคลานประเภทกิ้งก่าสกุลหนึ่ง อยู่ในสกุล Basiliscus จัดให้อยู่ในวงศ์ Corytophanidae
กิ้งก่าบาซิลิสก์ โดยรวมจะมีเกล็ดสีเขียว, ขาว และดำ มีครีบบนหลังขนาดใหญ่เหมือนปลา สำหรับตัวผู้จะมีหงอนขนาดใหญ่แลดูเด่นด้วย มีความยาวเฉลี่ยประมาณ 70-75 มิลลิเมตร (2.8–3.0 นิ้ว) และมีน้ำหนักประมาณ 80 กรัม (3.2 ออนซ์) และยาวได้เต็มที่ถึง 80 เซนติเมตร กิ้งก่าบาซิลิสก์ จะอาศัยและหากินบนพื้นดินใกล้ริมน้ำ จะขึ้นต้นไม้เพื่อหลบเลี่ยงศัตรู และมีความสามารถพิเศษคือ มีความว่องไวมากจนสามารถวิ่งได้บนผิวน้ำ โดยใช้ขาคู่หลัง โดยจังหวะเปลี่ยนก้าวของกิ้งก่าบาซิลิสก์ใช้เวลาเพียงแค่ 0.052 วินาที ซึ่งการเคลื่อนที่อันรวดเร็วนี้ อุ้งเท้าของกิ้งก่าบาซิลิสก์จะสร้างฟองอากาศลงไปในน้ำด้วย จากการวิเคราะห์จากภาพถ่ายสรุปได้ว่ามีพลังงาน 3 อย่างที่ช่วยพยุงตัวไม่ให้กิ้งก่าบาซิลลิสก์จมน้ำ คือ แรงบาซิลิสก์ ซึ่งเกิดจากเท้ากระทุ้งผิวน้ำทำให้เกิดแรงพยุงตัว แรงต้านทานและแรงลอยตัวจากอากาศที่ช่วยพยุงตัวไว้ไม่ให้จม โดยจะจุ่มเท้าอีกข้างก่อนที่แรงจะหมด คิดคำนวณแล้ว พบว่ากิ้งก่าบาซิลิสก์สามารถเคลื่อนที่บนผิวน้ำได้ถึง 5 ก้าว ภายในเวลาเพียง 0.25 วินาที อันเป็นความเร็วที่แม้แต่กล้องความเร็วสูงก็ไม่อาจจับภาพได้ทัน หากเปรียบเป็นมนุษย์ ที่มีน้ำหนัก 80 กิโลกรัมต้องไปวิ่งบนผิวน้ำด้วยความเร็ว 106 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
นอกจากนี้แล้ว กิ้งก่าบาซิลิสก์ยังสามารถดำน้ำและซ่อนตัวในน้ำได้ด้วยชั่วระยะเวลาหนึ่งเพื่อหลบหลีกศัตรู
จากความสามารถพิเศษอันนี้ กอรปกับลักษณะของร่างกายที่ดูโดดเด่น ทำให้ได้ชื่อสามัญว่า "กิ้งก่าบาซิลิสก์" เหมือนกับ บาซิลิสก์ สัตว์ประหลาดคล้ายมังกรผสมไก่ตามเทพปกรณัมกรีก และ "กิ้งก่าพระเยซู" ที่เหมือนพระเยซูที่แสดงปาฏิหารย์เดินบนผิวน้ำได้ตามพระคัมภีร์ไบเบิล ในบทแมทธิวที่ 14:22-34
กิ้งก่าบาซิลิสก์ กระจายพันธุ์ตามป่าร้อนชื้นของภูมิภาคอเมริกากลาง เป็นกิ้งก่าที่ไม่ดูแลไข่และตัวอ่อน ซึ่งกิ้งก่าบาซิลิสก์วัยอ่อนก็สามารถวิ่งบนผิวน้ำได้แล้ว จำแนกออกได้เป็น 4 ชนิด (บางข้อมูลให้มี 2 ชนิด) ได้แก่
ภาพกิ้งก่าบาซิลิสก์วิ่งบนผิวน้ำ
กิ้งก่าบาซิลิสก์ธรรมดา (Basiliscus basiliscus) (Linnaeus, 1758)
กิ้งก่าบาซิลิสก์หัวแดง (Basiliscus galeritus) A.M.C. Duméril & A. Duméril, 1851
กิ้งก่าบาซิลิสก์ขนนก (Basiliscus plumifrons) Cope, 1876
กิ้งก่าบาซิลิสก์สีน้ำตาล (Basiliscus vittatus) Wiegmann, 1828
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Basiliscus ที่วิกิสปีชีส์
กิจการของอัครทูต
โครงร่าง

ยุคแรกของคริสตจักร 1:1 - 2:47
พระวรสารในเยรูซาเล็ม 3:1 - 7:60
การเผยแพร่ข่าวประเสริฐไปยังสะมาเรีย ยัฟฟา ซีซารียา และอันติโอก 8:1 - 12:25
การเดินทางประกาศพระวรสารของนักบุญเปาโล 13:1 - 21:16
นักบุญเปาโลถูกจับและเดินทางไปกรุงโรม 21:17 - 28:31
ดูเพิ่ม

พันธสัญญาใหม่
พระวรสารนักบุญลูกา
นักบุญเปาโล
นักบุญลูกา
| ด ค กกิจการของอัครทูต |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล  (พันธสัญญาใหม่):  กิจการ 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28 
เหตุการณ์:  พระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์  เพนเทคอสต์  การกลับใจของเปาโล  นิมิตของเปโตร  การปลดปล่อยเปโตร  การประชุมในกรุงเยรูซาเล็ม  การเทศนาที่อาเรโอปากัส  การเผาตำราที่เอเฟซัส 
บุคคล:  กัลลิโอ  กามาลิเอล  ขันทีชาวเอธิโอป  คลาวดิอัสลีเซียส  โครเนลิอัส  เจ็ดสังฆานุกร  ซีโมนเปโตร  ซีโมนผู้วิเศษ  ดรูสิลลา  ดามาริส  ดิโอนิสิอัส  เดเมตริอัส  โดรคัส  โตรฟีมัส  ทิตัส  ทิโมธี  ทีคิกัส  เทอร์ทูลลัส  เธโอฟีลัส  ธุดาส  นิคาโนร์  นิโคเลาส์  บลัสทัส  บารนาบัส  เบอร์นิส  ปริสสิลลา  ปอรสิอัสเฟสทัส  ปารเมนัส  ปูบลิอัส  เปาโล  โปรโครัส  พระเยซู  ฟีลิป  เฟลิกส์  มนาสัน  มัทธีอัส  มานาเอน  มารีย์มารดาของยอห์นมาระโก  ยอห์นมาระโก ลูกพี่ลูกน้องของบารนาบัส  ยากอบผู้ชอบธรรม  ยาโสน  ยุทิกัส  ยูดาสชาวกาลิลี  ยูดาสบารซับบาส  โยเซฟบารซับบาส  โรดา  ลิเดีย  ลูกา  ลูสิอัส  สเทเฟน  สัปฟีรา  สิเมโอนนิเกอร์  สิลาส  เส-วา  เสอร์จีอัส เปาลุส  โสปาเทอร์  โสสเธเนส  อปอลโล  อากาบัส  อาควิลลา  อานาเนียชาวดามัสกัส  อานาเนียชาวยูเดีย  อานาเนียมหาปุโรหิต  อาริสทารคัส  เอลีมาส  ไอเนอัส  เฮโรดอากริปปา  เฮโรดอากริปปาที่ 2 
วลี:  คริสเตียน  ธรรมศาลาของทาสอิสระ 
เกี่ยวข้อง:  ยุคอัครทูต  กิจการของอัครทูต (ประเภท)  ลูกา–กิจการ ผู้เขียน  ลูกาผู้นิพนธ์พระวรสาร  ความน่าเชื่อถือทางประวัติศาสตร์  พระวิญญาณบริสุทธิ์ในกิจการของอัครทูต  Textual variants  หลักการของกามาลิเอล 
สำเนาต้นฉบับ:  พาไพรัส 8  29  33  38  45  48  50  53  56  57  74  91  112  127  ฉบับลอด  Codex Mutinensis  อันเชียล 095  096  097  0120  0140  0165  0175  0189  0236  0244  0294  0304  Gršković's fragment  Mihanović's fragment 
ในวัฒนธรรมประชานิยม:  A.D. (1985 miniseries)  The Visual Bible: Acts (1994 film) 
| ด ค กสิบสองอัครทูตของพระเยซู |
| --- | --- |
อัครทูต:  ซีโมนเปโตร  ซีโมนพรรคชาตินิยม  โธมัส  บารโธโลมิว นาธานาเอล  ฟีลิป  มัทธิว  ยอห์น สาวกที่พระเยซูทรงรัก  ผู้นิพนธ์พระวรสาร  ปัทมอส  ยากอบบุตรอัลเฟอัส น้อย  ยากอบบุตรเศเบดี  ยูดาสธัดเดอัส  ยูดาสอิสคาริโอท  อันดรูว์ 
อัครทูตในภายหลัง:  บารนาบัส  เปาโล การกลับใจ  มัทธีอัส  ยากอบผู้ชอบธรรม  สาวกเจ็ดสิบคน 
เกี่ยวข้อง:  การแต่งตั้งให้อัครสาวกสิบสองคน การทรงเรียกสาวก  การทรงเรียกมัทธิว  คำสอนเรื่องพันธกิจ  การข่มเหงที่จะมาถึง  เครือญาติศักดิ์สิทธิ์  อาหารค่ำมื้อสุดท้าย คำสอนอำลา  พระมหาบัญชา ยุคอัครทูต  สำนักอัครทูต  กิจการของอัครทูต เพนเทคอสต์  พระวิญญาณบริสุทธิ์  การแพร่ไป  จดหมายของเปาโล  เรลิกและสถานที่ฝังศพ  การสืบตำแหน่งอัครทูต  หลักข้อเชื่อของอัครทูต
กิฟต์ (แก้ความกำกวม)

คำสำคัญ "กิฟต์" "กิฟท์" หรือ "gift" สามารถหมายถึง
ทั่วไป

ของขวัญ
คอมพิวเตอร์

กิฟต์ (สกุลไฟล์) - ชื่อสกุลไฟล์สกุลหนึ่ง เขียนด้วยอักษรโรมันว่า "GIFT"
กิฟต์ (กนู) - เครื่องมือหาภาพของกนู
อื่นๆ

ให้ (อังกฤษ: gift) - ชื่อสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่งเรียกว่า "ผู้ให้" โอนทรัพย์สินของตนให้โดยเสน่หาแก่บุคคลอีกคนหนึ่งเรียกว่า "ผู้รับ" และผู้รับยอมรับเอาทรัพย์สินนั้น
Gamete intrafallopian transfer วิธีแก้ไขภาวะการมีบุตรยาก
กีฬาคาราเต้ในโอลิมปิกฤดูร้อน

| กีฬาคาราเต้ในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
สัญลักษณ์กีฬาคาราเต้
รายการ: 12 (ชาย: 6; หญิง: 6)
การแข่งขัน
 1896  1900  1904  1908  1912  1920   1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1996  2000 2004  2008  2012  2016  2020  2024 
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬาคาราเต้ในโอลิมปิก (อังกฤษ: Karate) เป็นศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของชาวญี่ปุ่น ได้เริ่มต้นมีการจัดแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
กิโล

กิโล- (อังกฤษ: kilo-) เป็นคำอุปสรรคในระบบเอสไอ แสดงถึงค่าพัน (103 หรือ 1,000) มีสัญลักษณ์คือ k-
คำที่ใช้กันบ่อย

1 กิโลเมตร = 1,000 เมตร เช่น ความสูงของภูเขาเอเวอร์เรสประมาณ 8.8 กิโลเมตร (8,800 เมตร)
1 กิโลลิตร = 1,000 ลิตร เช่น คน10คน ต้องดื่มน้ำวันละ 1.8 กิโลลิตร (1,800 ลิตร) ถ้าไม่มีการดูดน้ำกลับที่ไต
1 กิโลอาร์ = 1,000 อาร์ (หน่วยพื้นที่) เช่น พื้นที่ของประเทศโมนาโกมีขนาด 1.95 กิโลอาร์ (1,950 อาร์)
ดูเพิ่ม

กิโลกรัม (kilogramme), ชื่อมาตราชั่งน้ำหนัก เท่ากับหนึ่งพันกรัม, อักษรย่อว่า กก.
กิโลไซเกิล (kilocycle), หน่วยวัดความถี่ของกระแสไฟฟ้าสลับหรือคลื่นวิทยุ มีค่า เท่ากับหนึ่งพันไซเกิลต่อวินาที, ปัจจุบันใช้ว่า กิโลเฮิรตซ์
กิโลเมตร (kilometre), ชื่อมาตราวัด เท่ากับหนึ่งพันเมตร, อักษรย่อว่า กม.
กิโลลิตร (kilolitre), ชื่อมาตราตวง เท่ากับหนึ่งพันลิตร หรือหนึ่งลูกบาศก์เมตร, อักษรย่อว่า กล.
กิโลเฮิรตซ์ (kilohertz), หน่วยวัดความถี่ของกระแสไฟฟ้าสลับหรือคลื่นวิทยุ, ใช้สัญลักษณ์ kHz, หนึ่งกิโลเฮิรตซ์ มีค่าเท่ากับ หนึ่งพันเฮิรตซ์ หรือเท่ากับหนึ่งพันไซเกิลต่อวินาที
ภาษาปาก มักหมายถึง "กิโลกรัม" กับ "กิโลเมตร"
เครื่องชั่ง, เช่น ในถ้อยคำว่า "เอาไปชั่งกิโลขาย" หรือ "กิโลนี้ไม่เที่ยง"
กีตาร์คลาสสิก

| --- | --- |
ด้านหน้าและข้างของกีตาร์คลาสสิกสมัยใหม่
เครื่องสาย
Hornbostel–Sachs classification: 321.322–5 (Composite chordophone sounded by the bare fingers or fingernails)
คิดค้นเมื่อ: กีตาร์คลาสสิกสมัยใหม่ ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในประเทศสเปน
ช่วงเสียง
 
เครื่องดนตรีที่เกี่ยวข้อง
 Guitar family (กีตาร์อะคูสติกแบบสายเหล็ก, กีตาร์โปร่งไฟฟ้า, กีตาร์ฟลาเมนโก, กีตาร์เบส)  ลูต (มีความเกี่ยวข้องแบบห่าง ๆ)  กีตาร์บาโรค  ดูคล้ายกับกีตาร์ฟลาเมนโก 
นักดนตรี
 Category:Classical guitarists 
กีตาร์คลาสสิกสมัยใหม่ (สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19) สร้างโดย มานูเอล เดอ โซโต อี โซลาเรส, เล่นโดย นักกีตาร์ชาวสเปน ราฟาเอล เซอราเล็ต (สังเกตลูกบิดจะตั้งฉากและอยู่ด้านหลังของหัว)
กีตาร์คลาสสิก (อังกฤษ: classical guitar บางครั้งเรียก classic guitar, nylon-string guitar หรีอ Spanish guitar) เป็นเครื่องดนตรีประเภทที่ดีดด้วยนิ้วมือ อาจมีพัฒนาการมาก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 15 จากเครื่องดนตรีที่เรียกว่า วิเวลา (vihuela) ซึ่งนิยมเล่นกันอย่างแพร่หลายในประเทศสเปน, ลูต และกีตาร์บาโรค ข้อแตกต่างของกีตาร์คลาสสิกกับกีตาร์ชนิดอื่น คือ ขนาดของคอกีตาร์ หรือฟิงเกอร์บอร์ด (fingerboard) ที่มีขนาดที่กว้างกว่ากีตาร์ชนิดอื่น และสายที่ทำด้วยไนล่อน หรือที่เรียกกันว่าสายเอ็น เพราะแต่เดิมใช้สายที่ทำมาจากเอ็นของสัตว์ กีตาร์อีกประเภทหนึ่งที่มีรูปร่างใกล้เคียงกับกีตาร์คลาสสิก คือ กีตาร์ฟลาเมงโก (flamenco guitar)
กีตาร์คลาสสิกนั้นให้เสียงในโทนพริ้วไหว สำหรับผู้ที่มีความชำนาญในการเล่นแล้ว กีตาร์คลาสสิกจะสามารถบันดาลเสียงทุกเสียงที่จะประกอบกันให้เป็นเพลงที่ไพเราะจับใจได้อย่างสมบูรณ์ไม่ว่าจะเป็นท่วงทำนอง (melody), คอร์ด (chord), และเบสส์ (bass) ในการเล่นกีตาร์คลาสสิกนั้นผู้เล่นต้องใช้ความรู้ ความสามารถ และเทคนิคมากมายซึ่งในการฝึกหัดนั้นต้องใช้ทั้งเวลา และความพยายามอย่างสูง มันจึงกลายเป็นดาบสองคมไปเลยในบางครั้ง คือ แทนที่จะช่วยให้ท่านได้พบกับความซาบซึ้ง และแตกฉานทางดนตรี มันกลับทำให้ท่านท้อแท้หรือมีอคติกับดนตรี (คลาสสิก) ไปเลยก็ได้ กีตาร์คลาสสิกจึงจัดได้ว่ามีความสมบูรณ์ในตัวมันเองจนมีผู้กล่าวว่าการเล่นกีตาร์คลาสสิกนั้นไม่ต่างอะไรไปกับการเล่นของวงออร์เคสต้าร์ขนาดย่อม ๆ เลยทีเดียว
นักกีตาร์คลาสสิกที่มีชื่อเสียง
ฟรันซิสโก ตาร์เรกา
อันเดรส เซโกเบีย
ส่วนประกอบ

ส่วนประกอบที่สำคัญมีดังนี้
ส่วนหัว (head หรือ headstock) เป็นไม้มีรูเจาะเป็นช่องยาว 2 ช่องในช่องยาวนี้จะมีแกนสำหรับใส่สายกีตาร์ ส่วนใหญ่เป็นพลาสติก หรือวัสดุจำพวกกระดูกและงาช้าง(ซึ่งจะมีราคาแพง) หรือแม้แต่แกนเหล็ก มีปลายยื่นออกมาด้านหลังเป็นลูกบิด 6 อัน ลูกบิดจะตั้งฉากกับพื้นเมื่อวางกีตาร์คว่ำหน้าลงในแนวนอน
ส่วนคอ (neck) กีตาร์คลาสสิกนั้นจะมีคอที่ใหญ่กว่ากีตาร์อื่น ๆ ไม้ส่วนคอจะตรงและมีขนาดเท่ากันตั้งแต่สวนบนสุดถึงล่างสุดของคอ จำนวนเฟรต ถ้านับจากจุดต่อลำตัวจะมี 12 เฟรต บริเวณฟิงเกอร์บอร์ต (fingerborad) จะมีจุดบอกตำแหน่งเฟรตบริเวณสันคอกีตาร์แทนที่จะอยู่บนฟิงเกอร์บอร์ตเหมือนกีตาร์ทั่วไป
ลำตัว (body) เป็นส่วนที่ยึดติดกับคอกีตาร์ ตั้งแต่เฟรตที่ 12 เข้ามาในกล่องเสียง (sound box) มีลักษณะเรียบด้านหน้า มีรูกลมเป็นโพรงเสียงอยู่ต่อจากด้านล่างสุดของคอส่วนล่างของโพรงเสียงจะมีบริดจ์ (bridge) ที่ยึดสายกีตาร์ไว้กับลำตัวด้านหน้า
ข้อสังเกต กีตาร์คลาสสิกโดยมากจะใช้สายไนลอน สายเบส (4,5,6) จะเป็นสายที่พันด้วยเส้นโลหะเล็ก ๆ เช่น ทองแดง บรอนส์ ฯลฯ
กิ้งก่าจระเข้

ระวังสับสนกับ จิ้งเหลนจระเข้
| กิ้งก่าจระเข้ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
วงศ์:: Shinisauridae
สกุล:: Shinisaurus Ahl, 1930
สปีชีส์:: S.  crocodilurus
ชื่อทวินาม
Shinisaurus crocodilurus Ahl, 1930

กิ้งก่าจระเข้ (อังกฤษ: Chinese crocodile lizard; จีน: 中国鳄蜥; พินอิน: zhōngguó è xī) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Shinisaurus crocodilurus จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ Shinisauridae และสกุล Shinisaurus (บางข้อมูลจัดให้อยู่ในวงศ์ Xenosauridae ที่พบในเม็กซิโกและกัวเตมาลา)
ลักษณะ

เป็นกิ้งก่าที่มีรูปร่างลักษณะรวมถึงเกล็ดคล้ายคลึงกับจระเข้ มีเกล็ดเป็นตุ่มนูนไปจนถึงหาง ตัวผู้ตามบริเวณข้างลำตัวและใต้ท้องจะมีสีแดงปรากฏขึ้นมากกว่าตัวเมีย ในขณะที่ตัวเมียจะมีสีขึ้นประปราย มีความยาวเต็มที่จรดปลายหาง 40–46 เซนติเมตร
จะพบได้เฉพาะในป่าดิบที่มีอุณหภูมิต่ำ ตั้งแต่ −2 องศาเซลเซียส จนถึง 35 องศาเซลเซียส ในช่วงฤดูร้อน เฉพาะเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง, หูหนาน, กุ้ยโจว ในประเทศจีน และทางตอนเหนือของเวียดนามเท่านั้น โดยอาศัยในแหล่งน้ำในป่า โดยปรกติจะอยู่นิ่ง ๆ ในน้ำ แต่ก็สามารถปีนขึ้นมาอาบแดดได้บนต้นไม้ที่มีความสูงประมาณ 1 เมตร กินอาหารจำพวก ปลา, ลูกอ๊อด, หนอน และตัวอ่อนของแมลงปอ รวมถึงสัตว์บก เช่น หนูขนาดเล็กได้ ออกหากินในเวลากลางวัน
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย:
Shinisaurus crocodilurus crocodilurus Ahl, 1930 (จีนตอนใต้)
Shinisaurus crocodilurus vietnamensis Schingen et al., 2016 (เวียดนามเหนือ)
เป็นสัตว์ที่ถือเป็นสัตว์เฉพาะถิ่น สามารถที่จะผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี แต่โดยทั่วไปแล้วมักจะเป็นช่วงฤดูหนาวจนถึงต้นฤดูฝนของอีกปี โดยตัวผู้หลายตัวจะต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงตัวเมีย ตั้งท้องนานถึง 8–12 เดือน ออกลูกเป็นตัวครั้งละ 5–20 ตัว
ในปี พ.ศ. 2560 กิ้งก่าจรเข้ถูกย้ายไปยังบัญชีหมายเลข 1 (Appendix I) ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ (CITES) จากความเสี่ยงของการสูญพันธุ์ที่เพิ่มขึ้นจากการคุกคามอย่างต่อเนื่องของการรุกล้ำถิ่นที่อยู่และการค้า
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Shinisaurus crocodilurus ที่วิกิสปีชีส์
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q302215  Wikispecies: Shinisaurus crocodilurus  ADW: Shinisaurus  ARKive: shinisaurus-crocodilurus  Fossilworks: 373758  GBIF: 2448242  iNaturalist: 39531  IRMNG: 10363634  ITIS: 1146505  IUCN: 57287221  NCBI: 52224  Species+: 3605  uBio: 5792848
กีฬาข้าราชการพลเรือนอาเซียน

| --- | --- |
ก่อตั้ง: ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2558  กัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย
จัดขึ้นทุก: 1 ปี
วัตถุประสงค์: กีฬาสำหรับข้าราชการพลเรือนภูมิภาคอาเซียน
กีฬาข้าราชการพลเรือนอาเซียน (อังกฤษ: ASEAN Civil servant Games); เป็นมหกรรมกีฬาของข้าราชการพลเรือนระหว่างประเทศในอาเซียน ซึ่งมีการจัดขึ้นในทุกหนึ่งปี
รายชื่อการแข่งขัน

| ครั้งที่ | วันที่ | ค> ศ. | เจ้าภาพ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 12 กรกฎาคม - 22 กรกฎาคม | 2015 |  กัวลาลัมเปอร์ |
| 2 |  | 2017 |  มะนิลา |
| ด ค กกีฬาข้าราชการพลเรือนอาเซียน |
| --- | --- |
 กัวลาลัมเปอร์ 2015  มะนิลา 2017
การแสดงลามกอนาจาร

บทความนี้เกี่ยวกับการแสดงลามกอนาจาร ซึ่งเป็นการแสดงส่วนของร่างกายที่ผิดไปจากมาตรฐานของสังคม สำหรับการกระทำอนาจารอื่น ๆ ที่ไม่จำกัดเพียงแค่การแสดงส่วนของร่างกาย ดูที่ การกระทำอนาจารต่อหน้าธารกำนัล
การแสดงลามกอนาจาร
(อังกฤษ: Indecent exposure)
เป็นการแสดงส่วนหนึ่งหรือส่วนต่าง ๆ ของร่างกายของบุคคล ต่อหน้าชุมนุมชนหรือในที่ที่สาธารณชนสามารถมองเห็นได้ ในสถานการณ์ที่เป็นพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม ผิดไปจากมาตรฐานทางศีลธรรมหรือมาตรฐานอื่น ๆ เช่นความสงบเรียบร้อยของประชาชน
ทัศนคติของสังคมและชุมชนเกี่ยวกับการแสดงส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย และกฎหมายที่ควบคุมการแสดงลามกอนาจาร แตกต่างกันอย่างสำคัญในประเทศต่าง ๆ
ซึ่งห้ามตั้งแต่การแสดงบริเวณอวัยวะเพศ ก้น และหน้าอกหญิง
แต่ว่าไม่ใช่ทุกประเทศที่มีกฎหมายเช่นนี้[ต้องการอ้างอิง]
โดยประเทศไทยถือเป็นความผิดอาญาขั้นลหุโทษปรับไม่เกิน 500 บาท
การกระทำเช่นนี้บางครั้งก็เรียกว่า การกระทำอนาจารต่อหน้าธารกำนัล (อังกฤษ: public indecency)
มาตรฐานความสุภาพเรียบร้อยขึ้นอยู่กับชุมชน ซึ่งบางครั้งจะกำหนดในกฎหมาย แต่อาจจะมีมูลฐานทางศาสนา ศีลธรรม หรือแม้แต่เพื่อให้ "เหมาะต่อความสงบเรียบร้อยของประชาชน"
การแสดงลามกอนาจารบางครั้งหมายถึง การแสดงอนาจาร (exhibitionism) หรือ การเปลือยกายในที่สาธารณะ (public nudity) แต่ไม่ได้หมายความจะต้องแสดงกิจกรรมทางเพศ
แต่ถ้ามีกิจกรรมทางเพศ แม้ว่าจะไม่เปลือยกาย ก็อาจจะพิจารณาได้ว่าเป็น "การกระทำอนาจารต่อหน้าธารกำนัล" และอาจจะผิดกฎหมายที่ร้ายแรงกว่า
ในบางประเทศ การแสดงส่วนของร่างกายที่ผิดไปจากมาตรฐานชุมชนเกี่ยวกับความสุภาพเรียบร้อย (modesty) อาจจะจัดว่าเป็นการกระทำอนาจารต่อหน้าธารกำนัล[ต้องการอ้างอิง]
มาตรฐานทางกฎหมายและชุมชนว่า เปลื้องผ้าแค่ไหนเป็นการแสดงลามกอนาจารต่างกันมากมาย และยังขึ้นอยู่กับสถานการณ์ที่เกิดการแสดง
และมาตรฐานเช่นนี้ก็ยังเปลี่ยนไปตามกาลเวลาอีกด้วย ทำให้นิยามของคำว่าการแสดงลามกอนาจารเป็นเรื่องยุ่งยาก[ต้องการอ้างอิง]
สาระสำคัญ

การแสดงลามกอนาจารขึ้นอยู่กับมาตรฐานของความสุภาพเรียบร้อยในชุมชน
ซึ่งต่าง ๆ กันไปเริ่มตั้งแต่มาตรฐานที่เข้มงวดเช่นในประเทศอัฟกานิสถานและซาอุดีอาระเบีย ซึ่งบังคับให้ปกปิดกายเกือบทั้งหมด
จนไปถึงสังคมชนเผ่า เช่น คนปิราแฮน (Pirahã) หรือคนเมอร์สี (Mursi) ซึ่งการเปลือยทั้งหมดเป็นเรื่องปกติ[ต้องการอ้างอิง]
แม้ในชุมชนเดียวกัน อะไรเป็นอนาจารก็จะขึ้นอยู่กับสถานการณ์ด้วย
ยกตัวอย่างเช่น เป็นเรื่องปกติที่จะเห็นคนเปลือยในหาดเปลือยกาย
แต่ว่า แม้แต่ในหาดเปลือยกาย ก็เป็นเรื่องที่ไม่ปกติที่จะเห็นกิจกรรมทางเพศแบบโจ่งแจ้ง[ต้องการอ้างอิง]
มาตรฐานความสุภาพเรียบร้อยต่าง ๆ กันตามกาลเวลา
ยกตัวอย่างเช่น ในโลกตะวันตกสมัยวิกตอเรีย การแสดงขาและแขนเป็นบางส่วนของหญิง ถือเป็นเรื่องอนาจาร
แม้แต่ผมก็ยังบังคับให้ปิดในงานพิธีต่าง ๆ โดยใช้หมวก
จนถึงบางส่วนของคริสต์ทศวรรษ 1950 ทั้งชายและหญิงที่อาบหรือว่ายน้ำในที่สาธารณะ จะต้องใส่ชุดว่ายน้ำที่ปิดสูงจนเหนือเอว
หญิงที่เปิดสะดือถือว่าเป็นอนาจารจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1970 และแม้แต่บางส่วนของ 1980
แต่ค่านิยมทางศีลธรรมก็ได้เปลี่ยนไปอย่างมากในช่วงทศวรรษ 1990 และ 2000 และดังนั้น เกณฑ์ของการแสดงอนาจารก็เปลี่ยนไปด้วย
การแสดงสะดือไม่เป็นไรในช่วงทศวรรษ 1990 ในที่ต่าง ๆ เช่นชายหาด และในทศวรรษ 2000 การแสดงก้นก็ไม่เป็นไรถ้าใส่กางเกงว่ายน้ำแบบ thong
แต่ในปัจจุบัน เป็นเรื่องค่อนข้างสามัญที่จะเห็นหญิงเปลือยท่อนบนในชายหาดสาธารณะทั่วยุโรปและอเมริกาใต้ และแม้แต่บางที่ในสหรัฐอเมริกา[ต้องการอ้างอิง]
กางเกงในแบบ thong
ปรากฏการณ์ที่รู้จักกันว่า flashing เป็นการที่หญิงแสดงหัวนมโดยเปิดเสื้อหรือยกทรงขึ้น ซึ่งอาจจะเป็นเรื่องที่ไม่ได้ตั้งใจ แต่ว่าก็ยังเป็นการแสดงอนาจารในสาธารณชนและผิดกฎหมายหลายรัฐในสหรัฐอเมริกา
แรงจูงใจในการแสดงอนาจารบางครั้งอาจจะเป็นเพราะว่ามันเป็นเรื่องแปลก เพื่อเรียกร้องความสนใจ ปลุกอารมณ์ทางเพศ หรือในกรณีที่เป็นการประท้วง เป็นการแสดงความดูถูกต่อพวกตรงข้าม
ผลที่ได้รวมทั้งผลลบ อาจจะขยายผลเพราะมีการเผยแพร่ภาพหรือวิดีโอของเหตุการณ์ที่ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ซึ่งบางครั้งรวมการเปิดยื่นก้นให้ดูด้วย[ต้องการอ้างอิง]
ส่วนการให้ลูกดูดนมแม่ในที่สาธารณะไม่เป็นการแสดงอนาจารตามกฎหมายของสหรัฐอเมริกา แคนาดา ออสเตรเลีย หรือสกอตแลนด์
ในสหรัฐอเมริกา ทั้งรัฐบาลกลางและรัฐบาลรัฐโดยมากได้ออกกฎหมายโดยเฉพาะ เพื่อป้องกันมารดาจากการก่อกวนโดยผู้อื่นเมื่อเลี้ยงลูกด้วยนม
ซึ่งมีตั้งแต่ยกเว้นการให้ลูกดูดนมจากกฎหมายแสดงอนาจาร จนถึงการป้องกันสิทธิอย่างสมบูรณ์แบบเพื่อให้ลูกดูดนม[ต้องการอ้างอิง]
กฎหมายในเขตต่าง ๆ > ไทย

การเปลือยกายต่อหน้าธารกำนัลจัดเป็นการละเมิดกฎหมายอาญาขั้นลหุโทษ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 388 ซึ่งเป็นการกระทำที่น่าอับอายหรือลามก เช่น เปลือยกาย เปิดอวัยวะเพศ หรือทำสิ่งที่น่าอับอายต่อหน้าธารกำนัลอย่างอื่น ๆ ปรับไม่เกิน 500 บาท ไม่มีโทษจำคุก
แต่การเผยแพร่สิ่งลามกทางสื่อหรือคอมพิวเตอร์จะทำให้ต้องโทษหนักกว่าอื่น ๆ เพิ่มขึ้นได้