stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ราชวงศ์ที่สิบสี่แห่งอียิปต์
ศูนย์กลางอำนาจการปกครอง

มาเนโธได้ระบุว่า ราชวงศ์ที่สิบสี่มีฟาโรห์ปกครองจำนวนมากถึง 76 พระองค์ ซึ่งมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองโซอิสมากกว่าที่จะเป็นเมืองอวาริส แต่อย่างไรก็ตาม คิม รีฮอล์ต  นักไอยคุปต์วิทยาตั้งข้อสังเกตว่า ในบันทึกพระนามแห่งตูรินได้กล่าวถึงฟาโรห์เพียงจำนวนประมาณ 56 พระองค์เท่านั้น และไม่มีพื้นที่เพียงพอที่จะบันทึกฟาโรห์ได้มากกว่า 70 พระองค์ และรีฮอล์ตยังชี้ให้เห็นถึง การขุดค้นที่เมืองอวาริส ซึ่งเผยให้เห็นการมีอยู่ของพระราชวังขนาดใหญ่ที่มีอายุเก่าแก่ถึงสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่สอง และลานแห่งหนึ่งมีรูปสลักของฟาโรหฺหรือเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่มีขนาดใหญ่กว่าสองเท่า และมีลักษณะที่ไม่ใช่แบบพื้นเมืองอียิปต์ ด้วยเหตุผลเหล่านี้ รีฮอล์ต และนักไอยคุปต์วิทยาส่วนใหญ่มีความเห็นร่วมกันว่า เมืองอวาริสเป็นศูนย์กลางทางอำนาจของราชวงศ์ที่สิบสี่แทนที่จะเป็นเมืองโซอิส
พระราชอาณาจักรและความสัมพันธ์กับต่างแดน

ไม่ทราบขอบเขตพระราชอาณาจักรที่ชัดเจนของราชวงศ์ที่สิบสี่ เนื่องจากความขาดหลักฐานอย่างอนุสรณ์สถานโดยทั่วไป ในการศึกษาสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่สอง คิม รีฮอล์ตได้สรุปว่าดินแดนที่ควบคุมโดยตรงโดยราชวงศ์ที่ราชวงศ์ที่สิบสี่อย่างกว้างจะกินอาณาเขตทั้งในบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ โดยมีพรมแดนตั้งอยู่ใกล้กับเมืองอธริบิสในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำฝั่งตะวันตก และเมืองบูบาสทิสในทางทิศตะวันออก
ตราประทับที่เกี่ยวข้องราชวงศ์ที่สิบสี่นั้นถูกค้นพบในบริเวณอียิปต์กลางและอียิปต์บน ซึ่งเป็นอาณาเขตของราชวงศ์ที่สิบสามทั้งหมด และไกลออกไปทางตอนใต้ถึงเมืองดุนกูลา ไกลจากแก่งน้ำตกที่สามของแม่น้ำไนล์ ในทางเหนือ มีการพบตราประทับในทางตอนใต้ของลิแวนต์ โดยส่วนใหญ่อยู่ตามชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน กระทั่งไกลออกไปทางเหนือถึงเทล คาบรี (ทางตอนเหนือของอิสราเอลในปัจจุบันใกล้ชายแดนเลบานอน) ซึ่งบ่งชี้ถึงการมีอยู่ของการค้าสำคัญที่ดำเนินการระหว่างราชวงศ์ที่สิบสาม นครรัฐคานาอัน และนิวเบีย โดยรีฮอล์ตได้เสนอความเห็นที่ว่า ฟาโรห์เชชิ ซึ่งเขาเห็นว่าพระองค์เป็นผู้ปกครองจากราชวงศ์ที่สิบสี่ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงชาวนิวเบียพระนามว่า ตาติ เพื่อกระชับความสัมพันธ์กับราชอาณาจักรคุช
บรรณานุกรม

K.S.B. Ryholt (1998). The Political Situation in Egypt During the Second Intermediate Period, C1800-1550 BC. Museum Tusculanum Press. ISBN 8772894210.
K.A. Kitchen (1993). Ramesside Inscriptions. Blackwell Publishing. ISBN 0631184279.
ราบิแย กาดีร์

| ราบิแย กาดีร์ |
| --- | --- |

เกิด:  (1948-07-15) 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1948 (76 ปี) เมืองอัลไต เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ประเทศจีน
สัญชาติ: จีน
อาชีพ: นักธุรกิจ, นักกิจกรรมทางการเมือง
มีชื่อเสียงจาก: ประธานองค์กรสภาอุยกูร์โลก
ราบิแย กาดีร์ (อุยกูร์: رابىيه قادىر, Rabiyä Qadir, อ่านออกเสียง [ˈrabɪjæ ˈqadɪr]; จีนตัวย่อ: 热比娅·卡德尔; จีนตัวเต็ม: 熱比婭·卡德爾; พินอิน: Rèbǐyǎ Kǎdé'ěr) (เกิด 21 มกราคม ค.ศ. 1947) เป็นนักธุรกิจหญิงชาวมุสลิมอุยกูร์ และเป็นผู้นำการประท้วงทางการเมือง ในเขตตะวันตกเฉียงเหนือของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ของประเทศจีน เธอได้รับเลือกเป็นประธานองค์กรชาวอุยกูร์ลี้ภัย (World Uyghur Congress) ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549
ราบิแย กาดีร์ เกิดในครอบครัวยากจนในเมืองอัลไต เธอเริ่มทำธุรกิจร้านซักรีดในปี พ.ศ. 2519 และขยายกิจการเป็นธุรกิจค้าปลีก และห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ และขยายไปสู่กิจการค้าตามแนวชายแดนจีน รัสเซีย และคาซักสถาน ภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต  นอกจากนั้นเธอยังได้ก่อตั้งมูลนิธิชื่อ 1,000 Families Mothers Project เป็นองค์กรที่สนับสนุนให้หญิงชาวอุยกูร์ริเริ่มทำธุรกิจของตัวเอง
กอดีร์ถูกทางการจีนจับกุมตัวในปี พ.ศ. 2542 ด้วยข้อหาวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลกลาง และให้การสนับสนุนขบวนการแบ่งแยกดินแดนของชนกลุ่มน้อยอุยกูร์ เธอได้รับการปล่อยตัวเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2548 ก่อนหน้าการเดินทางไปเยือนภูมิภาคเอเชียตะวันออกของนางคอนโดลีซซา ไรซ์ อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐอเมริกา   และเดินทางไปสมทบกับครอบครัวในสหรัฐอเมริกา
ราบิแย กาดีร์ ถูกทางการจีนกล่าวหาว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ปะทะระหว่างชาวอุยกูร์และชาวฮั่นในเมืองอุรุมชี เมืองหลวงของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2552  แต่เธอได้ปฏิเสธข้อกล่าวหานี้
แหล่งข้อมูลอื่น

Interview with Rebiya Kadeer in Washington DC เก็บถาวร 2008-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
World Uyghur Congress เก็บถาวร 2009-07-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วัคซีนไข้เหลือง

วัคซีนโรคไข้เหลือง เป็นวัคซีนสำหรับป้องกันไข้เหลือง ไข้เหลืองเกิดจากการติดเชื้อไวรัสที่พบในทวีปแอฟริกาและอเมริกาใต้ ประมาณ 99% ของผู้ที่ได้รับวัคซีนจะสามารถสร้างภูมิคุ้มกันได้ภายในหนึ่งเดือนและดูเหมือนว่าภูมิค้มกันนี้จะมีผลไปตลอดชีวิต วัคซีนนี้สามารถใช้เพื่อควบคุมการระบาดของโรคได้ วิธีการให้วัคซีนคือการฉีดเข้ากล้ามเนื้อหรือการฉีดเข้าใต้ผิวหนัง
องค์การอนามัยโลก (WHO) แนะนำให้มีการให้วัคซีนตามกำหนดการให้วัคซีนในทุกประเทศที่พบโรคนี้ได้ทั่วไป โดยทั่วไปคือเมื่อทารกอายุระหว่างเก้าถึงสิบสองเดือน ผู้ที่เดินทางไปยังพื้นที่ที่มีการแพร่ระบาดของโรคก็ควรจะเข้ารับการฉีดวัคซีนเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันเช่นกัน ซึ่งโดยมากไม่จำเป็นต้องให้วัคซีนเพิ่มอีกหลังจากการได้รับวัคซีนครั้งแรก
โดยทั่วไปวัคซีนป้องกันโรคไข้เหลืองเป็นวัคซีนที่ปลอดภัย ซึ่งรวมถึงสำหรับผู้ที่ติดเชื้อ HIV แต่ไม่มีอาการของโรค ผลข้างเคียงเล็กน้อยอาจได้แก่ ปวดศีรษะ ปวดกล้ามเนื้อ ปวดบริเวณที่ฉีดวัคซีน มีไข้ และเกิดผื่นผิวหนัง การแพ้ขั้นรุนแรงจากการฉีดวัคซีนพบได้เพียงแปดรายจากหนึ่งล้านรายเท่านั้น อาการทางประสาทขั้นรุนแรงนั้นเกิดขึ้นในสี่รายจากหนึ่งล้านราย และอาการอวัยวะล้มเหลวเกิดขึ้นในสามรายจากหนึ่งล้านราย และมีแนวโน้มว่ามีความปลอดภัยสำหรับผู้ที่อยู่ในระหว่างการตั้งครรภ์ และดังนั้นจึงแนะนำให้ใช้ในกลุ่มผู้ที่อาจติดเชื้อ แต่ไม่ควรให้วัคซีนแก่ผู้ที่มีการกดการทำงานของภูมิคุ้มกัน
วัคซีนโรคไข้เหลืองมีการใช้ครั้งแรกเมื่อปี 2526 วัคซีนนี้อยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก โดยเป็นยารักษาโรคที่มีความสำคัญมากที่สุดซึ่งจำเป็นต่อระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน นับตั้งแต่ปี 2557 ราคาขายส่งของวัคซีนนี้อยู่ที่ระหว่าง 4.30 ถึง 21.30 เหรียญสหรัฐฯ ราคาในสหรัฐอเมริกาคือตั้งแต่ 50 ถึง 100 เหรียญสหรัฐฯ วัคซีนนี้ผลิตจากเชื้อไวรัสของโรคไข้เหลืองซึ่งถูกทำให้อ่อนฤทธิ์ลง
วงศ์สันตะวา

| วงศ์สันตะวา |
| --- | --- |

ตับเต่านา (Hydrocharis morsus-ranae)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Alismatales
วงศ์:: Hydrocharitaceae

Genera
 ดูเนื้อหา
วงศ์สันตะวา หรือ Hydrocharitaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่ประกอบด้วยสปีชีส์ของพืชน้ำ ซึ่งเรียกรวม ๆ ว่า Tape-grasses มีเส้นใบแบบร่างแห ดอกสมบูรณ์เพศหรือแยกเพศ กลีบเลี้ยงสีเขียว กลีบดอกสีขาว เกสรตัวผู้วงในมักเป็นหมัน ตัวอย่างพืชที่รู้จักกันดี เช่น Canadian Waterweed Frog's Bit สันตะวาใบข้าว สันตะวาใบพาย สาหร่ายหางกระรอก ตับเต่านา
วงศ์นี้แบ่งเป็น 4 วงศ์ย่อย- Hydrocharitoideae (Hydrocharis, Limnobium), Stratiotoideae (Stratiotes), Anacharidoideae (Apalanthe, Appertiella, Blyxa, Egeria, Elodea, Lagarosiphon และ Ottelia) และ Hydrilloideae (Enhalus, Halophila, Hydrilla, Maidenia, Najas, Nechamandra, Thalassia, Vallisneria).
| --- | --- |
สาหร่ายหางกระรอกใน ไฮเดอราบัด:  
สันตะวาใบพายใน ไฮเดอราบัด:
สกุล

Apalanthe
Appertiella
Blyxa
Egeria
Elodea
Enhalus
Halophila
Hydrilla
Hydrocharis
Lagarosiphon
Limnobium
Maidenia
Najas
Nechamandra
Ottelia
Stratiotes
Thalassia
Vallisneria
ราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์

ราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์ เป็นราชวงศ์ที่ไม่ค่อยทราบข้อมูลจากหลักฐานและเป็นช่วงเวลาที่มีการขึ้นครองราชย์อย่างรวดเร็ว เนื่องจากรัชสมัยฟาโรห์แต่ละพระองค์นั้นค่อยข้างสั้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 22 ก่อนคริสตกาล ซึ่งอาจมีที่ศูนย์กลางอำนาจอยู่ในบริเวณเมมฟิส ราชวงศ์ที่แปดมีอิทธิพลขึ้นในช่วงเวลาที่เรียกว่าจุดสิ้นสุดของสมัยราชอาณาจักรเก่าหรือจุดเริ่มต้นของสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง โดยพระราชอำนาจของฟาโรห์กำลังเสื่อมลง ในขณะที่ผู้ว่าการท้องถิ่นหรือผู้ปกครองท้องถิ่นกลับมีความสำคัญมากขึ้นเรื่อย ๆ จนทำให้รัฐอียิปต์ก็กลายเป็นรัฐระบบศักดินาอย่างสมบูรณ์ ถึงแม้ว่าจะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างฟาโรห์แห่งเมมฟิสและผู้ปกครองท้องถิ่นที่มีอำนาจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในคอปโตส แต่ในที่สุดแล้วราชวงศ์ที่แปดถูกโค่นล้มอำนาจ โดยผู้ปกครองท้องถิ่นเฮราคลีโอโพลิสและผู้สถาปนาราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์ขึ้น ราชวงศ์ที่แปดในบางครั้งถูกรวมกับราชวงศ์ที่เจ็ดที่ขึ้นปกครองก่อนหน้านี้ เนื่องจากไม่มีหลักฐานทางโบราณคดีเกี่ยวกับราชวงศ์ที่เจ็ดแห่งอียิปต์ ซึ่งอาจจะเป็นราชวงศ์ที่ถูกสมมติขึ้นมา
นักไอยคุปต์วิทยาพิจารณาว่า ราชวงศ์ที่แปดขึ้นมาปกครองอียิปต์เป็นระยะเวลาประมาณ 20–45 ปี และมีการเสนอช่วงเวลาหลายช่วงต่างกัน เช่น ระหว่าง 2190–2165 ปีก่อนคริสตกาล, ระหว่าง 2181–2160 ปีก่อนคริสตกาล, ระหว่าง 2191–2145 ปีก่อนคริสตกาล, และระหว่าง 2150– 2118 ปีก่อนคริสตกาล
หลักฐาน > ทางประวัติศาตร์ > หลักฐานจากสมัยราชอาณาจักรใหม่

หลักฐานทางประวัติศาสตร์สองชิ้นที่สามารถสืบอายุไปได้ถึงสมัยราชอาณาจักรใหม่ที่ปรากฏพระนามชองฟาโรห์จากราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์ หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดในสองชิ้นและหลักฐานทางประวัติศาสตร์หลักในราชวงศ์ที่แปด คือ บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส ซึ่งบันทึกขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์เซติที่ 1 โดยปรากฏพระนามในรายการที่ 40 ถึง 56 ของบันทึกพระนามฯ ซึ่งบันทึกไว้ระหว่างช่วงเวลาระหว่างจุดสิ้นสุดราชวงศ์ที่หกของสมัยราชอาณาจักรเก่าและจุดเริ่มต้นราชวงศ์ที่สิบเอ็ดของสมัยราชอาณาจักรกลาง นอกจากนี้ พระนามฟาโรห์เหล่านี้แตกต่างจากที่ทราบกันในราชวงศ์ที่เก้าและราชวงศ์ที่สิบ ซึ่งไม่มีพระนามใดปรากฏอยู่ในบันทึกพระนามแห่งอไบดอส ด้วยเหตุนี้ พระนามในรายการที่ 40 ถึง 56 ของรบันทึกจึงถูกกำหนดให้อยู่ในราชวงศ์ที่เจ็ดและแปด
หลักฐานจากสมัยราชอาณาจักรใหม่ชิ้นอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์ที่แปด คือ บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน ซึ่งบันทึกขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์รามเสสที่ 2 ได้คัดลอกมาจากหลักฐานก่อนหน้านี้ ซึ่งตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ตได้แสดงให้เห็น บันทึกดังกล่าวมีร่องรอยความเสียหายที่มากและอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ นอกจากนี้ บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินยังได้รับความเสียหายอย่างหนัก จนไม่สามารถอ่านได้โดยง่าย ปรากฏพระนามทั้งหมดสามพระนามอยู่บนเศษบันทึกปาปิรุส ซึ่งอาจจะระบุถึงฟาโรห์จากราชวงศ์ที่แปด พระนามเหล่านั้นเป็นของฟาโรห์เนทเจอร์คาเร ซิพทาห์ อีกพระนามหนึ่งที่ไม่สามารถอ่านได้ และพระนามสุดท้ายเป็นของฟาโรห์กาคาเร ไอบิ พระนามฟาโรห์ในรายการที่ห้าสิบสามบนบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส ดูเหมือนว่าจะมีช่องว่างสำหรับพระนามอีกสอง หรือสาม พระนามก่อนถึงจุดสิ้นสุดของราชวงศ์ตามที่บันทึกไว้ในบันทึกพระนามฯ ซึ่งชี้ให้เห็นว่าส่วนที่เสียหายไปของบันทึกพระนามแห่งตูรินอาจจะบันทึกพระนามฟาโรห์ ซึ่งปรากฏในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอสในรายการที่ห้าสิบเอ็ดถึงห้าสิบห้า เนื่องจากบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินได้เว้นพระนามของฟาโรห์เก้าพระองค์แรก โดย ดับเบิลยู. ซี. เฮย์ส คิดเห็นว่า มันสมเหตุสมผลที่ชาวอียิปต์อาจแบ่งราชวงศ์ที่เจ็ดและแปดออกจากกัน ณ จุดนี้
หลักฐาน > ทางประวัติศาตร์ > หลักฐานจากสมัยราชวงศ์ทอเลมี

นักบวชชาวอียิปต์นามว่า มาเนโท ได้บันทึกประวัติศาสตร์ของอียิปต์ในช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาลที่เรียกว่า แอจิปเทียกา (Aegyptiaca)  แต่งานเขียนของเขากลับสูญหายไป และมีเพียงงานเขียนที่เขียนขึ้นในภายหลังของนักเขียนสามคนเท่านั้นที่ได้อ้างอิงมาจากงานเขียนของมาเนโท และน่าเสียดายที่หลักฐานทั้งสามชิ้นนี้กลับนำมาศึกษานั้นได้ยากมาก ตัวอย่างเช่น มักจะเขียนขัดแย้งกันเอง เช่นเดียวกับกรณีของนักประวัติศาสตร์โบราณสองคนนามว่า เซกตัส จูเลียส แอฟริกานัส และยูเซเบียสแห่งซีซาเรีย ซึ่งเป็นที่อ้างอิงงานเขียนแอจิปเทียกาที่บันทึกเกี่ยวกับราชวงศ์ที่เจ็ดและแปด โดยแอฟริกานัสได้บันทึกว่าราชวงศ์ที่เจ็ดประกอบด้วยฟาโรห์ 70 พระองค์ที่ขึ้นมาปกครองในช่วงระยะเวลา 70 วัน ณ เมมฟิส และราชวงศ์ที่แปดประกอบด้วยฟาโรห์จำนวน 27 พระองค์ที่รวมเวลาการครองราชย์เป็นเวลา 146 ปี อย่างไรก็ตามยูเซเบียสได้บันทึกว่าในช่วงราชวงศ์ที่เจ็ดมีฟาโรห์ห้าพระองค์ที่ขึ้นมาปกครองในช่วงระยะเวลามากกว่า 75 วัน และราชวงศ์ที่แปดประกอบด้วยฟาโรห์ห้าพระองค์ที่รวมเวลาปกครองเป็นเวลา 100 ปี ส่วนที่ว่าฟาโรห์ 70 พระองค์ที่ปกครองในช่วงระยะเวลาเจ็ดสิบวัน ถูกพิจารณาว่าเป็นฉบับที่ถูกต้องที่เกี่ยวกับราชวงศ์ที่เจ็ดของมาเนโท แต่ไม่น่าจะใช่บันทึกที่เป็นข้อเท็จจริงของประวัติศาสตร์ แต่ส่วนนี้ถูกตีความว่า ฟาโรห์ในสมัยนี้ปกครองในระยะเวลาที่สั้นอย่างยิ่ง และการใช้จำนวนฟาโรห์ 70 พระองค์นั้นอาจจะเป็นการเล่นสำนวนในข้อเท็จจริงที่ว่านี่คือราชวงศ์ที่เจ็ดของมาเนโท เนื่องจากมาเนโทไม่ได้ให้หลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่แท้จริงในช่วงเวลานี้ และไม่ปรากฏหลักฐานทางโบราณคดีที่เกี่ยวข้องราชวงศ์ที่เจ็ด นักไอยคุปต์วิทยาหลายคนจึงโต้เถียงว่าราชวงศ์ที่เจ็ดเป็นราชวงศ์ที่สมมติขึ้นมา ซึ่งเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ที่แปด และในปัจจุบันเห็นพ้องต้องกันอย่างกว้างขวางว่า การคาดการณ์ของมาเนโทที่เกี่ยวข้องระยะเวลานั้นเป็นการคาดการณ์ที่เกินความเป็นจริงที่ไปสูงอย่างมาก
หลักฐาน > ทางประวัติศาตร์ > หลักฐานชั้นต้นร่วมสมัย

หลักฐานทางโบราณคดีที่สำคัญของฟาโรห์จากราชวงศ์ที่แปด คือ บันทึกพระราชโองการที่ค้นพบในคอปโตส ซึ่งระบุพระนามของฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ หลักฐานเบื้องต้นเพิ่มเติมของฟาโรห์ในช่วงต้นราชวงศ์มาจากสุสานในซัคคารา โดยเฉพาะพีระมิดแห่งกาคาเร ไอบิในซัคคารา นอกจากนั้น ยังมีจารึกของราชวงศ์ที่พบในวาดิ ฮัมมามัตและอียิปต์บน รวมถึงจารึกที่ไม่ใช่ของราชวงศ์จากอียิปต์บนด้วยเช่นกัน
การสิ้นสุดสมัยราชอาณาจักรเก่าและการตกสู่ความโกลาหล

ตามแบบแผน ราชวงศ์ที่แปดได้ถูกจัดให้เป็นราชวงศ์แรกของสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง เนื่องจากลักษณะรัชสมัยที่ค่อนข้างสั้นของฟาโรห์ตลอดจนหลักฐานชั้นต้นร่วมสมัยที่กระจัดกระจาย ซึ่งบ่งบอกถึงความเสื่อมโทรมของราชอาณาจักรจนไปนำสู่ความโกลาหล การพิจารณาหลักฐานทางโบราณคดีใหม่เมื่อเร็ว ๆ นี้ได้แสดงให้เห็น ความต่อเนื่องอย่างมากระหว่างราชวงศ์ที่หกและราชวงศ์ที่แปด ดังนั้น ฮราช์ต ปาปาเซียน นักไอยคุปต์วิทยาได้เสนอความเห็นว่า ควรมองว่าราชวงศ์ที่แปดเป็นช่วงสุดท้ายของสมัยราชอาณาจักรเก่าแทนที่จะเป็นราชวงศ์ที่หกแห่งอียิปต์
เนื่องจากมีฟาโรห์ในราชวงศ์ที่แปดทั้งห้าพระองค์ใช้พระนามครองราชย์บัลลังก์ “เนเฟอร์คาเร” ของฟาโรห์เปปิที่ 2 เนเฟอร์คาเร ชี้ให้เห็นว่าฟาโรห์เหล่านั้นอาจจะเป็นสืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์ที่หกแห่งอียิปต์ ซึ่งกำลังพยายามยึดอำนาจบางอย่าง พระราชโองการบางส่วนของฟาโรห์สี่พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่แปดได้ถูกบันทึกไว้ในบันทึกพระราชโองการที่ส่งไปยังเชไมย์ ซึ่งเป็นราชมนตรีในช่วงเวลาดังกล่าว ถึงแม้ว่าจะมีเพียงฟาโรห์กาคาเร ไอบีเท่านั้นที่เกี่ยวข้องกับสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ได้ แต่ใด ๆ ก็ตาม พีระมิดของพระองค์ถูกพบที่ซักคาราใกล้กับพีระมิดแห่งเปปิที่ 2 และมีบันทึกพีระมิดจารึกอยู่บนผนังเช่นเดียวกันกับพีระมิดในสมัยก่อนหน้า
ไม่ว่าจะปรากฏฟาโรห์กี่พระองค์จริง ๆ ก็ตาม จะเห็นแน่ชัดได้ว่าในช่วงเวลาดังกล่าว อำนาจส่วนกลางของราชอาณาจักรกำลังล่มสลาย ฟาโรห์หลายพระองค์ในราชวงศ์ตั้งอยู่ในเมมฟิสดูเหมือนจะพึ่งพิงอำนาจของบรรดาผู้ปกครองท้องถิ่นในคอปโตส ซึ่งพระองค์ได้พระทานตำแหน่งและเกียรติยศให้ แต่ในที่สุดแล้ว ราชวงศ์ที่แปดก็ถูกโค่นล้มอำนาจ โดยผู้ปกครองที่มีอำนาจที่อยู่ในเฮราคลีโอโพลิส แมกนา
รายพระนามผู้ปกครอง

เนื่องจากยังขาดหลักฐานที่เกี่ยวข้องราชวงศ์ที่เจ็ดแห่งอียิปต์ ฟาโรห์ทั้งหมดที่บันทึกในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส ซึ่งบันทึกต่อจากพระนามฟาโรห์เมอร์เอนเร เนมติเอมซาฟที่ 2 และบันทึกก่อนหน้าพระนามฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 ซึ่งเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์ ลำดับฟาโรห์ตามเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท:
| พระนาม | คำอธิบาย |
| --- | --- |
เนทเจอร์คาเร ซิพทาห์: บางครั้งจัดเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายจากราชวงศ์ที่หก และอาจเป็นพระองค์เดียวกันกับพระราชินีนิโตคริส
เมนคาเร: อาจจะปรากฏบนจารึกจากหลุมฝังพระศพของพระราชินีนิท
เนเฟอร์คาเรที่ 2: 
เนเฟอร์คาเร เนบิ: วางแผนหรือโปรดให้เริ่มพีระมิดแห่งเนเฟอร์คาเร เนบิ ซึ่งอาจอยู่ที่ซัคคารา
ดเจดคาเร เซไม: 
เนเฟอร์คาเร เคนดู: 
เมอร์เอนฮอร์: 
เนเฟอร์คามิน: 
ไนคาเร: อาจจะปรากฏบนตราประทับทรงกระบอก
เนเฟอร์คาเร เทเรรู: 
เนเฟอร์คาฮอร์: ปรากฏบนตราประทับทรงกระบอก
เนเฟอร์คาเร เปปิเซเนบ: บันทึกพระนามแห่งตูรินระบุว่าครองราชย์เป็นระยะเวลาอย่างน้อยที่สุดเพียงหนึ่งปี
เนเฟอร์คามิน อานู: 
กาคาเร ไอบิ: บันทึกพระนามแห่งตูรินระบุว่าครองราชย์เป็นระยะเวลา 2 ปี 1 เดือน กับอีก 1 วัน และพบพีระมิดของพระองค์ที่ซัคคารา
เนเฟอร์เคาเร: บันทึกพระนามแห่งตูรินระบุว่าครองราชย์เป็นระยะเวลา 4 ปี กับอีก 2 เดือน และปรากฏในบันทึกพระราชโองการเกี่ยวกับวิหารแห่งเทพมิน
ควิวิเฮปุ เนเฟอร์เคาฮอร์: บันทึกพระนามแห่งตูรินระบุว่าครองราชย์เป็นระยะเวลา 2 ปี 1 เดือน กับอีก 1 วัน ปรากฏในบันทึกพระราชโองการเกี่ยวกับวิหารแห่งเทพมินจำนวนแปดฉบับ และจารึกในหลุมฝังศพของราชมนตรีเซไมย์
เนเฟอร์อิร์คาเร: บันทึกพระนามแห่งตูรินระบุว่าครองราชย์เป็นระยะเวลาหนึ่งปีครึ่ง อาจจะเป็นพระองค์กับกับฟาโรห์ที่ใช้พระนามฮอรัสว่า เดเมดจ์อิบทาวี และ วัดจ์คาเร อย่างใดอย่างหนึ่งหรือทั้งสองอย่าง ถ้าเป็นเช่นนั้น พระองค์ก็จะปรากฏอยู่ในบันทึกพระราชโองการเกี่ยวกับวิหารแห่งเทพมินด้วยเช่นกัน
ฮราช์ต ปาปาเซียน นักไอยคุปต์วิทยา เชื่อว่าการตีความใหม่ดังกล่าวนั้นให้น้ำหนักกับงานเขียนของมาเนโทมากเกินไป ตามคำกล่าวที่ว่าราชวงศ์ที่เจ็ดนั้นเป็นเรื่องสมมติขึ้นโดยพื้นฐานแล้วและเป็นอุปมาของความโกลาหล ปาปาเซียนได้เสนอความคิดว่า ฟาโรห์พระองค์แรกสุดของราชวงศ์น่าจะเป็นผู้ขึ้นมาปกครองโดยทันทีจากฟาโรห์เปปิที่ 2 และควรจะมาจากราชวงศ์ที่หกแห่งอียิปต์ ในขณะที่ผู้ที่ขึ้นมาปกครองต่อจากนั้นจะเป็นราชวงศ์ที่เจ็ดที่มีรัชสมัยที่สั้น จากนั้นราชวงศ์ที่แปดจะเริ่มต้นด้วยฟาโรห์กาคาเร ไอบิที่มีหลักฐานรับรองอย่างดี:
นอกจากนี้ การระบุตัวตน ตำแหน่งตามลำดับเวลา และระยะเวลาแห่งการครองราชย์ของผู้ปกครองต่อไปนี้มีความคลุมเครืออย่างมากคือ วัดจ์คาเร, คูอิเกอร์, คูอิ และไอย์ทเจนู
พระนามฟาโรห์จากราชวงศ์ที่แปดบนบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส โดยเริ่มจากฟาโรห์เนทเจอร์คาเร ซิพทาห์ ถึงฟาโรห์เนเฟอร์คามิน
พระนามฟาโรห์จากราชวงศ์ที่แปดบนบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส จากฟาโรห์ไนคาเร จนถึงฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเร
สองชิ้นส่วนของบันทึกพระราชโองการแห่งคอปโตส ซึ่งได้ระบุเวลาสิ้นสุดราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์ในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์เนเฟอร์เคาฮอร์
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาละครดีเด่น

| รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาละครดีเด่น |
| --- | --- |
ผู้ชนะล่าสุด บุพเพสันนิวาส (2561)
รางวัลสำหรับ: ละครดีเด่นแห่งปี
ประเทศ:  ไทย
จัดโดย: ชมรมส่งเสริมโทรทัศน์
รางวัลแรก: 17 มกราคม พ.ศ. 2530 (37 ปี)
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาละครดีเด่น เป็นหนึ่งในรางวัลโทรทัศน์ทองคำที่มีการมอบมาตั้งแต่งานประกาศผลรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 1 ซึ่งรางวัลนี้ถือเป็นอีกหนึ่งรางวัลใหญ่ที่ได้รับการจับตามองอย่างมาก เพราะละครเรื่องใดได้รับรางวัลนี้ ถือว่าได้รับเกียรติสูงสุด ดังนั้นรางวัลนี้จึงเป็นสีสันของงาน
ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง > ทศวรรษ 2520

| ปี | ละคร | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
| 2529  (ครั้งที่ 1)  | เทวดาตกสวรรค์ | ช่อง 9 |
ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง > ทศวรรษ 2530

| ปี | ละคร | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
2530  (ครั้งที่ 2) : 
2531  (ครั้งที่ 3) : 
2532  (ครั้งที่ 4) : 
2533  (ครั้งที่ 5) : 
| 2534  (ครั้งที่ 6)  | สี่แผ่นดิน | ช่อง 3 |
2535  (ครั้งที่ 7) : 
2536  (ครั้งที่ 8) : 
| 2537  (ครั้งที่ 9)  | โสมส่องแสง | ช่อง 3 |
| 2538  (ครั้งที่ 10)  | อยากหยุดตะวันไว้ที่ปลายฟ้า | ช่อง 5 |
| 2538  (ครั้งที่ 10)  | ร่มฉัตร | ช่อง 3 |
| 2538  (ครั้งที่ 10)  | สายโลหิต | ช่อง 7 |
2539  (ครั้งที่ 11) :
ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง > ทศวรรษ 2540

| ปี | ละคร | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
| 2540  (ครั้งที่ 12)  | ดวงไฟในพายุ | ช่อง 5 |
2541  (ครั้งที่ 13) : 
| 2542  (ครั้งที่ 14)  | มือปืน | ช่อง 3 |
| 2543  (ครั้งที่ 15)  | หงส์เหนือมังกร | ช่อง 5 |
| 2544  (ครั้งที่ 16)  | สะใภ้ไร้ศักดินา | ช่อง 3 |
| 2545  (ครั้งที่ 17)  | นิราศสองภพ | ช่อง 3 |
| 2545  (ครั้งที่ 17)  | บ่วงบรรจถรณ์ | ช่อง 7 |
| 2546  (ครั้งที่ 18)  | ดงดอกเหมย | ช่อง 3 |
| 2546  (ครั้งที่ 18)  | 12 ราศี | ช่อง 3 |
| 2547  (ครั้งที่ 19)  | เรือนไม้สีเบจ | ช่อง 3 |
| 2547  (ครั้งที่ 19)  | แม่อายสะอื้น | ช่อง 7 |
| 2548  (ครั้งที่ 20)  | กุหลาบสีดำ | ช่อง 3 |
| 2549  (ครั้งที่ 21)  | สุดรักสุดดวงใจ | ช่อง 3 |
ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง > ทศวรรษ 2550

| ปี | ละคร | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
| 2550  (ครั้งที่ 22)  | เมื่อดอกรักบาน | ช่อง 3 |
| 2550  (ครั้งที่ 22)  | กาษานาคา | ช่อง 7 |
| 2550  (ครั้งที่ 22)  | รังนกบนปลายไม้ | ช่อง 3 |
| 2550  (ครั้งที่ 22)  | เพลงรักริมฝั่งโขง | ช่อง 7 |
| 2550  (ครั้งที่ 22)  | แหวนดอกไม้ | ช่อง 3 |
| 2551  (ครั้งที่ 23)  | โบตั๋นกลีบสุดท้าย | ช่อง 3 |
| 2551  (ครั้งที่ 23)  | นางทาส | ช่อง 7 |
| 2551  (ครั้งที่ 23)  | นิมิตรมาร | ช่อง 3 |
| 2551  (ครั้งที่ 23)  | เรไรลูกสาวป่า | ช่อง 7 |
| 2551  (ครั้งที่ 23)  | สวรรค์เบี่ยง | ช่อง 3 |
| 2552  (ครั้งที่ 24)  | หยกลายเมฆ | ช่อง 3 |
| 2552  (ครั้งที่ 24)  | ชิงชัง | ช่อง 5 |
| 2552  (ครั้งที่ 24)  | ดงผู้ดี | ช่อง 3 |
| 2552  (ครั้งที่ 24)  | ผู้ใหญ่ลีกับนางมา | ช่อง 3 |
| 2552  (ครั้งที่ 24)  | สูตรเสน่หา | ช่อง 3 |
| 2553  (ครั้งที่ 25)  | วนิดา | ช่อง 3 |
| 2553  (ครั้งที่ 25)  | 365 วันแห่งรัก | ช่อง 3 |
| 2553  (ครั้งที่ 25)  | พระจันทร์ลายพยัคฆ์ | ช่อง 7 |
| 2553  (ครั้งที่ 25)  | ไฟอมตะ | โมเดิร์นไนน์ทีวี |
| 2553  (ครั้งที่ 25)  | มาลัยสามชาย | ช่อง 5 |
| 2554  (ครั้งที่ 26)  | รอยไหม | ช่อง 3 |
| 2554  (ครั้งที่ 26)  | คู่เดือด | ช่อง 3 |
| 2554  (ครั้งที่ 26)  | ดอกส้มสีทอง | ช่อง 3 |
| 2554  (ครั้งที่ 26)  | ทาสรัก | ช่อง 3 |
| 2554  (ครั้งที่ 26)  | เรือนแพ | ช่อง 5 |
| 2555  (ครั้งที่ 27)  | ขุนศึก | ช่อง 3 |
| 2555  (ครั้งที่ 27)  | ขุนเดช | ช่อง 7 |
| 2555  (ครั้งที่ 27)  | ธรณีนี่นี้ใครครอง | ช่อง 3 |
| 2555  (ครั้งที่ 27)  | รากบุญ | ช่อง 3 |
| 2555  (ครั้งที่ 27)  | แรงเงา | ช่อง 3 |
| 2556  (ครั้งที่ 28)  | ทองเนื้อเก้า | ช่อง 3 |
| 2556  (ครั้งที่ 28)  | คุณชายปวรรุจ | ช่อง 3 |
| 2556  (ครั้งที่ 28)  | ฟ้ากระจ่างดาว | ช่อง 3 |
| 2556  (ครั้งที่ 28)  | ภาพอาถรรพณ์ | ช่อง 5 |
| 2556  (ครั้งที่ 28)  | สามี | ช่อง 3 |
| 2557  (ครั้งที่ 29)  | ลูกทาส | ช่อง 3 |
| 2557  (ครั้งที่ 29)  | ในสวนขวัญ | ช่อง 3 |
| 2557  (ครั้งที่ 29)  | เนตรนาคราช | ช่อง 7 |
| 2557  (ครั้งที่ 29)  | รอยฝันตะวันเดือด | ช่อง 3 |
| 2557  (ครั้งที่ 29)  | สามีตีตรา | ช่อง 3 |
| 2558  (ครั้งที่ 30)  | สุดแค้นแสนรัก | ช่อง 3 |
| 2558  (ครั้งที่ 30)  | ข้าบดินทร์ | ช่อง 3 |
| 2558  (ครั้งที่ 30)  | บัลลังก์เมฆ | ช่องวัน |
| 2558  (ครั้งที่ 30)  | บางระจัน | ช่อง 3 |
| 2558  (ครั้งที่ 30)  | เลื่อมสลับลาย | ช่อง 7 |
| 2559  (ครั้งที่ 31)  | นาคี | ช่อง 3 |
| 2559  (ครั้งที่ 31)  | ขมิ้นกับปูน | ช่อง 7 |
| 2559  (ครั้งที่ 31)  | พันท้ายนรสิงห์ | ช่องเวิร์คพอยท์ |
| 2559  (ครั้งที่ 31)  | พิษสวาท | ช่องวัน |
| 2559  (ครั้งที่ 31)  | ลูกผู้ชายเลือดเดือด | ช่อง 3 เอสดี |
ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง > ทศวรรษ 2560

| ปี | ละคร | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
| 2560  (ครั้งที่ 32)  | รากนครา | ช่อง 3 |
| 2560  (ครั้งที่ 32)  | เพลิงบุญ | ช่อง 3 |
| 2560  (ครั้งที่ 32)  | The Single Mom คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวหัวใจฟรุ้งฟริ้ง | ช่อง 3 |
| 2560  (ครั้งที่ 32)  | เพลิงพระนาง | ช่อง 7 |
| 2560  (ครั้งที่ 32)  | ราชินีหมอลำ | ช่องวัน |
| 2561  (ครั้งที่ 33)  | บุพเพสันนิวาส | ช่อง 3 |
| 2561  (ครั้งที่ 33)  | ลิขิตรัก The Crown Princess | ช่อง 3 |
| 2561  (ครั้งที่ 33)  | หนึ่งด้าวฟ้าเดียว | ช่อง 3 |
| 2561  (ครั้งที่ 33)  | ริมฝั่งน้ำ | ช่อง 3 |
| 2561  (ครั้งที่ 33)  | เลือดข้นคนจาง | ช่องวัน |

| ด ค ก รางวัลโทรทัศน์ทองคำ  |
| --- | --- |
รางวัลประเภทละครโทรทัศน์:  ละคร  ผู้กำกับ  นักแสดงนำชาย  นักแสดงนำหญิง  นักแสดงสมทบชาย  นักแสดงสมทบหญิง  บทละครโทรทัศน์  เพลงละคร  ออกแบบงานสร้าง 
ปี:  2529  2530  2531  2532  2533  2534  2535  2536  2537  2538  2539  2540  2541  2542  2543  2544  2545  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2560  2561  2562  2563 
| ด ค กรางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาละครดีเด่น |
| --- | --- |
2529:  เทวดาตกสวรรค์ (2529) 
2530–2539:  (2530)  (2531)  (2532)  (2533)  สี่แผ่นดิน (2534)  (2535)  (2536)  โสมส่องแสง (2537)  (2538)  (2539) 
2540–2549:  ดวงไฟในพายุ (2540)  (2541)  มือปืน (2542)  หงส์เหนือมังกร (2543)  สะใภ้ไร้ศักดินา (2544)  นิราศสองภพ (2545)  ดงดอกเหมย (2546)  เรือนไม้สีเบจ (2547)  กุหลาบสีดำ (2548)  สุดรักสุดดวงใจ (2549) 
2550–2559:  เมื่อดอกรักบาน (2550)  โบตั๋นกลีบสุดท้าย (2551)  หยกลายเมฆ (2552)  วนิดา (2553)  รอยไหม (2554)  ขุนศึก (2555)  ทองเนื้อเก้า (2556)  ลูกทาส (2557)  สุดแค้นแสนรัก (2558)  นาคี (2559) 
2560–2569:  รากนครา (2560)  บุพเพสันนิวาส (2561) 
2570–2579:  (2570)  (2571)
วรุฒ เมฆมุสิก

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  วรุฒ เมฆมุสิก
วันเกิด:   (1992-02-21) 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 (32 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดพัทลุง ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.80 m (5 ft 11 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  แบงค็อก ยูไนเต็ด
หมายเลข:  34
สโมสรเยาวชน
2552:  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2553–2554 |  บุรีรัมย์ เอฟซี |  0 |  (0) |
| 2554–2555 |  พัทลุง |  28 |  (0) |
| 2555–2556 |  แอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล |  19 |  (0) |
| 2557– |  แบงค็อก ยูไนเต็ด |  72 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
วรุฒ เมฆมุสิก (ชื่อเล่น เจ; 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 —) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย ปัจจุบันเล่นตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับแบงค็อก ยูไนเต็ดในไทยลีก
เกียรติประวัติ

ไทยลีกดิวิชัน 1
ชนะเลิศ (1) : 2556
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at Goal
ข้อมูลของ วรุฒ เมฆมุสิก ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด  |
| --- | --- |
 1 ปฏิวัติ  2 พีระพัฒน์  3 อีเวร์ตง  4  มานูเอล  5 พุทธินันท์  6 นิติพงษ์  7 อานนท์  8 วิศรุต  10 ญระดิ  11 รุ่งรัฐ  16 อัล-กัสซานี  18 ฐิติพันธ์  19 ชญาวัต  20 กัณตภณ  24 วันชัย  26 สุพรรณ  27 วีระเทพ  28 ทศวรรษ  30 ซิฟโควิช  34 วรุฒ  39 ปกเกล้า  51 กฤษฎา  77 อาดิช  93 มาห์มูด   96 บุญทวี    หัวหน้าผู้ฝึกสอน: ธชตวัน
วงศ์สมอ

| วงศ์สมอ |
| --- | --- |

Combretum constrictum inflorescence

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Myrtales
วงศ์:: Combretaceae R.Br.

สกุลต้นแบบ
Combretum Loefl.
สกุล
 18 สกุล, ดูรายชื่อในบทความ
ชื่อพ้อง
 Bucidaceae Spreng.  Myrobalanaceae Martinov  Strephonemataceae  Venkat. & Prak.Rao  Terminaliaceae  J.St.-Hil.
วงศ์สมอ (Combretaceae) เป็นวงศ์ของพืชดอกในอันดับ Myrtales มีสมาชิกประมาณ 600 สปีชีส์ รวมถึง Combretum imberbe พืชในวงศ์นี้ 3 สกุลคือ  Conocarpus, Laguncularia และ Lumnitzera เจริญในป่าชายเลน  พืชในวงศ์นี้แพร่กระจายในเขตร้อนและกึ่งร้อน บางชนิดเป็นไม้ก่อสร้างที่มีคุณภาพดี เช่น  Terminalia ivorensis