stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซีโวฟลูเรน

| --- | --- |


ข้อมูลทางคลินิก
ชื่อทางการค้า: Sojourn, Ultane, Sevorane, ฯลฯ
AHFS/Drugs.com: ข้อมูลยาสำหรับผู้บริโภค
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  AU: B2   
ช่องทางการรับยา: หายใจเข้า
รหัส ATC: N01AB08 (WHO) QN01AB08 (WHO)
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  AU: S4 (ต้องใช้ใบสั่งยา)   UK: POM (Prescription only)   EU: Rx-only  
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
การเปลี่ยนแปลงยา: ตับ ผ่านทาง CYP2E1
สารซึ่งได้หลังการเปลี่ยนแปลงยา: Hexafluoroisopropanol
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: 15–23 ชั่วโมง
การขับออก: Kidney
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC 1,1,1,3,3,3-Hexafluoro-2-(fluoromethoxy)propane 
เลขทะเบียน CAS: 28523-86-6 Y
PubChem CID: 5206
IUPHAR/BPS: 7296
DrugBank: DB01236 Y
ChemSpider: 5017 Y
UNII: 38LVP0K73A
KEGG: D00547 Y
ChEBI: CHEBI:9130 Y
ChEMBL: CHEMBL1200694 N
ECHA InfoCard: 100.171.146 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C4H3F7O
มวลต่อโมล: 200.056 g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
จุดเดือด: 58.5 องศาเซลเซียส (137.3 องศาฟาเรนไฮต์)
 SMILES FC(F)(F)C(OCF)C(F)(F)F 
 InChI InChI=1S/C4H3F7O/c5-1-12-2(3(6,7)8)4(9,10)11/h2H,1H2 Y Key:DFEYYRMXOJXZRJ-UHFFFAOYSA-N Y 
  7Y (what is this?)  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ซีโวฟลูเรน (อักษรโรมัน: Sevoflurane) หรือชื่อการค้า เช่น ซีโวเรน (Sevorane) เป็นไอโซโพรพิลอีเธอร์ ชนิดฟลูออรีเนตที่ปริมาณสูง มีคุณสมบัติไม่ติดไฟและมีกลิ่นหอมหวาน ใช้เป็นยาระงับความรู้สึกชนิดสูดดมเพื่อใช้ชักนำและคงระดับของการระงับความรู้สึกทั่ว มีระยะเวลาเริ่มออกฤทธิ์เร็วที่สุดเป็นที่สอง เป็นรองเพียงเดสฟลูเรน ซีโวฟลูเรนเป็นหนึ่งในยาระงับความรู้สึกชนิดสารระเหยที่นิยมใช้มากที่สุดในทางการแพทย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในการระงับความรู้สึกสำหรับกรณีผู้ป่วยนอก  มีใช้ในทุกชืวงอายุ และมีใช้ในสัตวแพทย์เช่นกัน ซีโวฟลูเรนและเดสฟลูเรนเข้ามาแทนที่ไอโซฟลูเรน และ ฮาโลเธน ในหัตถการวิสัญญียุคใหม่ ส่วนใหญ่ให้แก่ผู้ป่วยผ่านการผสมกับไนตรัสออกไซด์และออกซิเจน
ซีโวฟลูเรนมีฤทธิ์ขยายหลอดเลือด ซึ่งกระตุ้นให้เกิดการลดความดันเลือดและปริมาณเลือดออกจากหัวใจ (cardiac output) โดยสัมพันธ์กับขนาดยา (dose dependent) และมีฤทธิ์ขยายหลอดลม กระนั้น ในผู้ป่วยรายที่มีพยาธิสภาพที่ปอดอยู่เดิม อาจไปกระตุ้นให้เกิดการไอและการหดตัวของลาริงซ์ ซีโวฟลูเรนออกฤทธิ์ลดการตอบสนองการหายใจต่อภาวะออกซิเจนต่ำและภาวะคาร์บอนไดออกไซด์สูง และต้านการบีบตัวของหลอดเลือดปอดในภาวะออกซิเจนต่ำ นอกจากนี้ ฤทธิ์การขยายหลอดเลือดยังส่งผลให้ไปเพิ่มความดันในช่องสมอง (intracranial pressure) และปริมาณเบือดเลี้ยงสมอง (cerebral blood flow) แต่ลดอัตราเมทาบอลิสม์ของสมอง (cerebral metabolic rate)
ซีโวฟลูเรนมีรายงานความปลอดภัยที่ดีเยี่ยม แต่ยังคงอยู่ภายใต้การตรวจสอบถึงภาะวพิษต่อระบบประสาท และอาจส่งผลเพิ่มความเร็วในการเสื่อมในโรคอัลไซเมอร์์ ซีโวฟลูเรนเป็นสารที่นิยมสำหรับการชักนำผ่านหน้ากากก๊าส (mask induction) เนื่องมาจากมีฤทธิ์ระคายเคืองต่อเยื่อบุมิวคัสน้อยกว่า ซีโวฟลูเรนยังนิยมใช้ในการชักนำ (induction) กับคงระดับ (maintenance) ของยาระงับความรู้สึกเด็กเพื่อทำหัตถการทางศัลยกรรม ในระหว่างการตื่นจากยา มีรายงานว่าซีโรฟลูเรนมีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะไม่ให้ความร่วมมือ (agitation) และ ดีลิเรียม ในเด็กวัยก่อนประถมที่เข้ารับการผ่าตัดเล็ก ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าจะสามารถป้องกันได้หรือไม่
แหล่งข้อมูลอื่น

Patel SS, Goa KL (April 1996). "Sevoflurane. A review of its pharmacodynamic and pharmacokinetic properties and its clinical use in general anaesthesia". Drugs. 51 (4): 658–700. doi:10.2165/00003495-199651040-00009. PMID 8706599. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-10-08. สืบค้นเมื่อ 2010-05-29.
Haria M, Bryson HM, Goa KL, Patel SS (August 1996). "Erratum". Drugs. 52 (2): 253. doi:10.1007/bf03257493.
Wallin RF, Regan BM, Napoli MD, Stern IJ (Nov–Dec 1975). "Sevoflurane: a new inhalational anesthetic agent". Anesthesia and Analgesia. 54 (6): 758–766. doi:10.1213/00000539-197511000-00021. PMID 1239214. S2CID 26832938.
"Propofol and Sevoflurane Anesthesia".
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย พ.ศ. 2567

| ปฏิทิน |
| --- | --- |
19 ก.ย.: นายก อบจ.สุโขทัย ลาออกจากตำแหน่ง
30 ก.ย. - 4 ต.ค.: วันรับสมัครรับเลือกตั้งนายก อบจ.สุโขทัย
3 พ.ย.: วันเลือกตั้งนายก อบจ.สุโขทัย 
การเลือกตั้งนายกองค์บริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย พ.ศ. 2567 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2567 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567
สืบเนื่องจากที่ นายมนู พุกประเสริฐ ได้ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2567
ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด > หมายเลข 1: มนู พุกประเสริฐ

อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย สังกัด พรรคเพื่อไทย
ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด > หมายเลข 2: โด่ง แสวงลาภ

ทนายความ, นายกสมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนเมืองเชลียง อดีตผู้สมัคร สส.สุโขทัย เขต 3 พรรคประชาธิปัตย์ ในปี พ.ศ. 2562 และอดีตสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ (ลาออกปี 2563)
ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด > หมายเลข 3: วศินภัทร์ กิตตินันท์พาณิช

อดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนตำบลวังน้ำขาว และอดีตผู้สมัคร สส.สุโขทัย เขต 2 พรรคก้าวไกล ปัจจุบันเป็นสมาชิกพรรคประชาชน ลงสมัครในนามกลุ่มก้าวเปลี่ยนสุโขทัย
ผลการเลือกตั้ง

| ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย พ> ศ. 2567.พรรค | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย พ> ศ. 2567.พรรค | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย พ> ศ. 2567.ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย พ> ศ. 2567.คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย พ> ศ. 2567.% | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย พ> ศ. 2567.± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เพื่อไทย   | มนู พุกประเสริฐ (1)* | 142,523 | 66.28 | +5.93 |
|  | อิสระ | โด่ง แสวงลาภ (2) | 40,267 | 18.73 | – |
|  | กลุ่มก้าวเปลี่ยนสุโขทัย | วศินภัทร์ กิตตินันท์พาณิช (3) | 32,232 | 14.99 | – |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 215,022 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 215,022 | 89.27 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 16,373 | 6.80 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 9,482 | 3.94 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 240,877 | 50.92 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 473,091 | 100.00 | — |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค ก(พ> ศ. 2563 ←) การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2567 (→ พ.ศ. 2568) |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  พะเยา  อุตรดิตถ์  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  ขอนแก่น  ชัยภูมิ  ยโสธร  เลย  สุรินทร์  อุดรธานี  อุบลราชธานี  |  |
| ภาคกลาง |  กำแพงเพชร  ชัยนาท  นครสวรรค์  ปทุมธานี  พระนครศรีอยุธยา  พิษณุโลก  เพชรบูรณ์  สุโขทัย  อ่างทอง  อุทัยธานี  |  |
| ภาคตะวันออก | ไม่มีจังหวัดใดมีการเลือกตั้ง |  |
| ภาคตะวันตก |  ตาก  เพชรบุรี  ราชบุรี  |  |
| ภาคใต้ |  ชุมพร  นครศรีธรรมราช  ระนอง  |  |
 องค์การบริหารส่วนจังหวัด นายก อบจ.  สภา อบจ.
ดาวหัวใจสิงห์

| --- | --- |
           ตำแหน่งของดาวหัวใจสิงห์ (ที่วงกลมไว้)
Observation data  ต้นยุคอ้างอิง J2000      วิษุวัต J2000
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวสิงห์
ดาวหัวใจสิงห์เอ
ไรต์แอสเซนชัน: 10h 08m 22.311s
เดคลิเนชัน: +11° 58′ 01.95″
โชติมาตรปรากฏ (V): 1.40
ดาวหัวใจสิงห์บีซี
ไรต์แอสเซนชัน: 10h 08m 12.8/14s
เดคลิเนชัน: +11° 59′ 48″
โชติมาตรปรากฏ (V): 8.13/13.50
คุณสมบัติ
ชนิดสเปกตรัม: B8 IVn
ดัชนีสี U-B: –0.36
ดัชนีสี B-V: –0.11
ชนิดดาวแปรแสง: ต้องสงสัย
มาตรดาราศาสตร์
ความเร็วแนวเล็ง (Rv): 4.39±0.09 km/s
การเคลื่อนที่เฉพาะ (μ):  RA: −248.73±0.35 mas/yr   Dec.: 5.59±0.21 mas/yr 
พารัลแลกซ์ (π): 41.13 ± 0.35 mas
ระยะทาง: 79.3 ± 0.7 ly  (24.3 ± 0.2 pc)
ความส่องสว่างสัมบูรณ์ (MV): –0.57
วงโคจร
ดาวหลัก: α Leo Aa (HD 87901 A)
ดาวสมาชิก: α Leo Ab (HD 87901 B)
คาบการโคจร (P): 40.102±0.002 d
ค่ากึ่งแกนเอก (a): 6.00±0.17 R☉ projected
ความเยื้องศูนย์กลาง (e): 0 (คาดการณ์)
Semi-Amplitude (K1) (primary): 7.58±0.12 km/s
รายละเอียด
α Leo A
มวล: 3.8 M☉
รัศมี: 4.35±0.1 R☉
แรงโน้มถ่วงที่พื้นผิว (log g): 3.54±0.09
กำลังส่องสว่าง: 316.2±16.7 L☉
อุณหภูมิ: 11,668±195 K
การหมุนตัว: 15.9 ชั่วโมง
ความเร็วในการหมุนตัว (v sin i): 318±8 km/s


α Leo B
มวล: 0.8 M☉
รัศมี: 0.83 R☉
แรงโน้มถ่วงที่พื้นผิว (log g): 4.4
กำลังส่องสว่าง: 0.50 L☉
อุณหภูมิ: 4,885 K
α Leo C
มวล: 0.3 M☉
รัศมี: 0.37 R☉
อุณหภูมิ: 3,242 K
ชื่ออื่น
 α Leonis, 32 Leonis, GJ 9316, HR 3982, ADS 7654, WDS J10084+1158 
α Leo A: BD+12°2149, FK5 380, HD 87901, HIP 49669, SAO 98967, LTT 12716
α Leo B/C: BD+12°2147, HD 87884, SAO 98966, LTT 12714
ฐานข้อมูลอ้างอิงอื่น
SIMBAD: Regulus
: BC
ดาวหัวใจสิงห์ (อังกฤษ: Regulus ชื่ออื่น: α Leo / α Leonis / Alpha Leonis) เป็นวัตถุท้องฟ้าที่สว่างที่สุดในกลุ่มดาวสิงห์และเป็นหนึ่งในดาวที่สว่างที่สุดในท้องฟ้า ดาวหัวใจสิงห์เป็นระบบดาวที่ประกอบด้วยดาวสี่ดวงแบ่งเป็นสองคู่ ดาวหัวใจสิงห์เอเป็นระบบดาวคู่สเปกโทรสโคปี ประกอบด้วยดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลักสีน้ำเงิน-ขาว และคู่ของมันที่ไม่เคยถูกสังเกตโดยตรง แต่คาดว่าเป็นดาวแคระขาว ดาวหัวใจสิงห์อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ประมาณ 79 ปีแสง
ตั้งอยู่ห่างจาก HD 87884 176″ ดาวหัวใจสิงห์กับดาวฤกษ์ที่หรี่กว่าอีกห้าดวง (ซีตาสิงห์, มิวสิงห์, แกมมาสิงห์, เอปไซลอนสิงห์ และอีตาสิงห์) มีชื่อเรียกรวมกันว่า "เคียว" พวกมันเป็นดาวเรียงเด่นที่ประกอบกันเป็นหัวของกลุ่มดาวสิงห์
ระบบการตั้งชื่อ

α Leonis (ละติน: Alpha Leonis) เป็นชื่อแบบไบเออร์ ชื่อดั้งเดิม Rēgulus เป็นภาษาละตินแปลว่า "เจ้าชาย" หรือ "กษัตริย์องค์น้อย" ในปี ค.ศ. 2016 สหพันธ์ดาราศาสตร์สากลได้จัดตั้งคณะทำงานว่าด้วยชื่อดาว (WGSN) เพื่อจัดทำรายชื่อดาวฤกษ์ที่เป็นมาตรฐาน ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 ดาวหัวใจสิงห์มีชื่อรวมอยู่ในรายชื่อสองชุดแรกที่ได้รับการอนุมัติโดย WGSN ซึ่งตอนนี้ได้รับการบรรจุอยู่ในรายชื่อดวงดาวของสหพันธ์ดาราศาสตร์สากลเรียบร้อยแล้ว
การสังเกต

ระบบดาวหัวใจสิงห์โดยรวมถือเป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดอันดับที่ 21 บนท้องฟ้าโดยมีความส่องสว่างปรากฏที่ +1.35 แสงส่วนใหญ่มาจากดาวหัวใจสิงห์เอ หากมองแยกกันแล้วดาวหัวใจสิงห์บีจะมีแมกนิจูด +8.1 และดาวหัวใจสิงห์ซีที่หรี่ที่สุดมีแมกนิจูด +13.5 คู่บีซีอยู่ห่างจากดาวหัวใจสิงห์เอ 177 พิลิปดาทำให้สามารถมองเห็นได้แม้จะมองจากกล้องโทรทรรศน์สมัครเล่นก็ตาม
ดาวหัวใจสิงห์อยู่ห่างจากเส้นสุริยวิถี 0.465 องศา ใกล้ที่สุดในหมู่ดาวฤกษ์สว่าง บ่อยครั้งที่ดาวหัวใจสิงห์จะถูกดวงจันทร์บัง โดยมักจะเกิดขึ้นทุก 9.3 ปีเนื่องจากการหมุนควงของดวงจันทร์ ครั้งล่าสุดเกิดขึ้นประมาณ ค.ศ. 2017 โดยมีการบังทุกเดือนตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2016 ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 2017 โดยแต่ละครั้งจะเห็นได้แค่จากบางพื้นที่บนโลก  การบังโดยดาวพุธและดาวศุกร์นั้นเกิดขึ้นได้แต่ยาก การบังโดยดาวเคราะห์น้อยก็เช่นเดียวกัน ดาวฤกษ์อีกเจ็ดดวงที่มีชื่อระบบไบเออร์ อยู่ห่างจากเส้นสุริยวิถีน้อยกว่า 0.9° (นับจากระนาบเฉลี่ยของวงโคจรโลกและเส้นทางเฉลี่ยปรากฏของดวงอาทิตย์) ดาวดวงที่สว่างที่สุดรองลงมาคือ δ (เดลต้า) เจมิโนรัม ซึ่งมีแมกนิจูด +3.53 เนื่องจากดาวหัวใจสิงห์อยู่ใกล้กับระนาบวงโคจรเฉลี่ยของเทหวัตถุขนาดใหญ่ในระบบสุริยะ และมีแสงสว่างที่ส่องมาถึงโลกมากกว่าดาวฤกษ์อื่น ๆ ระบบนี้จึงมีประโยชน์ในการใช้ทางกล้องโทรทรรศน์ขั้นสูง อย่างเช่น การศึกษาและระบุวัตถุที่ถูกบังและทอดเงาลงบนกล้องโทรทรรศน์ รวมถึงดาวเคราะห์น้อยทั้งที่รู้จักและไม่รู้จักในระบบสุริยะ เช่น โทรจัน
ดาวหัวใจสิงห์ถูกดาวเคราะห์บังล่าสุดเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 โดยดาวศุกร์ ครั้งต่อไปจะเกิดขึ้นในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2044 โดยดาวศุกร์อีกเช่นกัน ในช่วงเวลาไม่กี่สหัสวรรษต่อจากนี้จะไม่มีดาวเคราะห์ดวงอื่นบังดาวหัวใจสิงห์เลยเนื่องมาจากโหนดของวงโคจรของพวกมัน การบังดาวหัวใจสิงห์โดยดาวเคราะห์น้อย 166 โรโดป ได้รับการบันทึกไว้ที่อิตาลีเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2005 ทั้งนี้การโค้งงอของแสงที่วัดได้ให้ผลสอดคล้องกับทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป ดาวหัวใจสิงห์ถูกดาวเคราะห์น้อย 163 เอริโกเน บังในเช้าตรู่ของวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2014 ศูนย์กลางของเส้นทางเงาตัดผ่านนิวยอร์กและออนแทรีโอตะวันออกแต่ไม่มีใครมองเห็นมันเนื่องจากมีเมฆปกคลุมพอดี องค์การคาดการณ์เวลาการบังวัตถุท้องฟ้านานาชาติ (International Occultation Timing Association) ไม่มีบันทึกการสังเกตการณ์ของการบังครั้งนี้เลย
ผู้สังเกตการณ์ในซีกโลกเหนือสามารถมองเห็นดาวหัวใจสิงห์ได้ชัดที่สุดในตอนเย็นช่วงปลายฤดูหนาวและฤดูใบไม้ผลิ แต่ดาวหัวใจสิงห์ก็ปรากฏในช่วงกลางคืนตลอดทั้งปี ยกเว้นประมาณหนึ่งเดือนก่อนหรือหลังวันที่ 22 ถึง 24 สิงหาคม (ขึ้นอยู่กับความสามารถในการส่องสว่างสู้ดวงอาทิตย์ ซึ่งจะดีที่สุดในยามพลบค่ำ) ซึ่งเป็นช่วงที่ดวงอาทิตย์อยู่ใกล้เกินไป มันสามารถมองเห็นได้ตลอดทั้งคืนในช่วงปลายกุมภาพันธ์ ดาวหัวใจสิงห์โคจรผ่าน LASCO C3 ของกล้องโทรทรรศน์อวกาศโซโฮทุกเดือนสิงหาคม
สำหรับผู้สังเกตการณ์บนโลก การปรากฏก่อนพระอาทิตย์ขึ้น (heliacal rising) ของดาวหัวใจสิงห์จะเกิดขึ้นในช่วงปลายสัปดาห์แรกถึงสัปดาห์ที่สองของเดือนกันยายน ทุก ๆ 8 ปี ในช่วงเวลาใกล้เคียงกันดาวศุกร์จะโคจรเข้าใกล้ดาวหัวใจสิงห์เป็นอย่างมาก ดังเช่นเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2022 (ปรากฏการณ์ดาวล้อมเดือนของดาวศุกร์กับดวงอาทิตย์จะเกิดเร็วขึ้นสองวันทุก ๆ รอบ 8 ปี ดังนั้นเมื่อผ่านไประยะหนึ่ง ดาวศุกร์จะต้องโคจรผ่านดาวหัวใจสิงห์ก่อนหน้าการปรากฏก่อนพระอาทิตย์ขึ้นของดาวหัวใจสิงห์อย่างแน่นอน)[ต้องการอ้างอิง]
ระบบดาวฤกษ์

ดาวหัวใจสิงห์ประกอบด้วยระบบดาวหลายระบบ มีดาวฤกษ์รวมอย่างน้อยสี่ดวง โดยดาวหัวใจสิงห์เอเป็นดาวที่เด่นที่สุด คู่ของมันที่อาจมีความเกี่ยวข้องกันทางกายภาพอยู่ห่างไป 177 ฟิลิปดา ดาวหัวใจสิงห์ดีมีแมกนิจูด 12 อยู่ไปห่าง 212 ฟิลิปดา แต่เป็นวัตถุพื้นหลังที่ไม่เกี่ยวข้องกัน
ระบบดาวคู่ดาวหัวใจสิงห์เอประกอบด้วยดาวยักษ์เล็กสีน้ำเงินขาวประเภทสเปกตรัม B8 และดาวฤกษ์มวลอย่างน้อย 0.3 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ซึ่งคาดว่าเป็นดาวแคระขาว ดาวทั้งสองใช้เวลาโคจรรอบจุดศูนย์กลางมวลร่วมประมาณ 40 วัน เมื่อพิจารณาจากรูปร่างที่บิดเบี้ยวไปอย่างมากของดาวยักษ์เล็ก การเคลื่อนที่ตามวงโคจรสัมพัทธ์ของมันอาจต่างไปจากวงโคจรเคปเลอร์ เป็นเหตุมาจากการรบกวนวงโคจร (Perturbation) เป็นเวลานาน ซึ่งส่งผลกระทบต่อคาบการโคจรของมัน กล่าวอีกนัยหนึ่งคือกฎข้อที่สามของเคปเลอร์ที่ใช้กับระบบมวลจุดสองมวลจะไม่ใช้ได้กับระบบดาวหัวใจสิงห์อีกต่อไป แต่เดิมนักดาราศาตร์เชื่อว่าดาวหัวใจสิงห์เอมีอายุเพียง 50 ถึง 100 ล้านปี จากการเปรียบเทียบอุณหภูมิ ความส่องสว่าง และมวลของมัน แต่การมีอยู่ดาวแคระขาวในระบบเป็นหลักฐานว่าดาวหัวใจสิงห์เอต้องมีอายุอย่างน้อย 1 พันล้านปี เพื่อที่จะรองรับการก่อตัวของดาวแคระขาวดังกล่าว การการถ่ายโอนมวลไปยังคู่ที่เล็กกว่าในดาวหัวใจสิงห์เออาจเป็นสาเหตุของความคลาดเคลื่อนนี้
ดาวหลักของดาวหัวใจสิงห์เอมีมวลประมาณ 3.8 เท่าของดวงอาทิตย์ มันหมุนรอบตัวเร็วมากโดยมีคาบเพียง 15.9 ชั่วโมงเท่านั้น (สำหรับการเปรียบเทียบ ดวงอาทิตย์ใช้เวลาหมุนรอบตัวเอง 25 วัน) ทำให้มันมีรูปร่างเป็นทรงคล้ายทรงกลมแบบแบนขั้ว ส่งผลให้เกิดสิ่งที่เรียกว่าการหรี่ลงเนื่องจากแรงโน้มถ่วง นั่นคือโฟโตสเฟียร์บริเวณขั้วจะร้อนกว่าและสว่างกว่าบริเวณเส้นศูนย์สูตรถึงห้าเท่าต่อพื้นที่ผิวหนึ่งหน่วย พื้นที่ผิวบริเวณเส้นศูนย์สูตรหมุนด้วยความเร็วประมาณ 320 กิโลเมตรต่อวินาทีหรือ 96.5% ของอัตราเร็วเชิงมุมวิกฤตของการแตกเป็นเสี่ยง และด้วยเหตุนี้เองมันจึงเปล่งแสงโพลาไรซ์ออกมา
ระบบดาวหัวใจสิงห์บีซีอยู่ห่างจากดาวหัวใจสิงห์เอ 5,000 หน่วยดาราศาสตร์ เอและคู่บีซีมีการเคลื่อนที่เฉพาะร่วมกันและคาดว่าการโคจรรอบกันและกัน โดยแต่ละรอบใช้เวลาหลายล้านปี คู่ดาวหัวใจสิงห์บีซีมีหมายเลขสารบัญแฟ้มเฮนรี เดรเปอร์ HD 87884 โดยบีมีประเภทสเปกตรัม K2V ในขณะที่ซีมีประเภทสเปกตรัม M4V คู่บีซีมีคาบการโคจรรอบกันและกันประมาณ 600 ปี โดยอยู่ห่างกัน 2.5 ฟิลิปดาในค.ศ. 1942
ที่มาของชื่อและวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้อง

Rēgulus เป็นคำภาษาละตินแปลว่า "เจ้าชาย" หรือ "กษัตริย์องค์น้อย" คำภาษากรีกที่เทียบเท่าคือ Basiliskos หรือในรูปละติน Basiliscus ชื่อดาวหัวใจสิงห์ปรากฏขึ้นครั้งแรกในต้นศตวรรษที่ 16 มันมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า คัลบ์ อัล-อาซาด จากภาษาอาหรับ قلب الاسد แปลว่า "หัวใจของสิงโต" (กรีก: Kardia Leontos, ละติน: Cor Leōnis, อาหรับ: Kabelaced[ต้องการอ้างอิง]) ชื่อภาษาจีน 軒轅十四 แปลว่าดวงดาวที่สิบสี่แห่งซวนหยวน (จักรพรรดิเหลือง) ในดาราศาสตร์อินเดียดาวหัวใจสิงห์คือมาฆะนักษัตร (ผู้อุดมสมบูรณ์)
ชาวบาบิโลนเรียกดาวหัวใจสิงห์ว่า ชาร์รู (กษัตริย์) นับเป็นกลุ่มดาวจักรราศีที่ 15 ในอินเดียดาวนี้มีชื่อเรียกว่า มฆา (the Mighty, ผู้เกรียงไกร) ในซอกเดีย Magh (the Great, ผู้ยิ่งใหญ่) ในเปอร์เซีย Miyan (ศูนย์กลาง) และ Venant หนึ่งในสี่ของดาวราชาทั้งสี่ (Royal stars) นอกจากนี้มันยังเป็นหนึ่งใน 15 ดาวเบเฮเนียน (Behenian stars) ของโหราศาสตร์ยุคกลางซึ่งสอดคล้องกับหินแกรนิต มักเวิร์ท และสัญลักษณ์คับบาลาห์
MUL.APIN ซึ่งเป็นเอกสารทางดาราศาสตร์ของชาวบาบิโลน ได้บันทึกดาวหัวใจสิงห์ไว้ภายใต้ชื่อ Lugal ซึ่งแปลว่ากษัตริย์ และให้คำอธิบายเพิ่มเติมไว้ว่า "ดาวแห่งอกสิงโต"
แหล่งข้อมูลอื่น

Portrait of a Star on the Edge
Egg-Shaped Regulus is Spinning Fast
APOD Pictures
Regulus Occulted
Regulus & Leo 1 Dwarf Galaxy
Bright Star Regulus near the Leo I Dwarf Galaxy
Regulus, Mars & Coma Star Cluster
"Regulus 3". SolStation. สืบค้นเมื่อ December 1, 2005.
พิกัด:  10h 08m 22.3s, +11° 58′ 02″
ภาพดาวหัวใจสิงห์จากกล้อง Celestron CGEM DX 1100 @ F6.3, Canon T3i, Televue 4X Powermate, ISO 800, เวลารับแสง 30 วินาที
ดาวหัวใจสิงห์เมื่อมองผ่านกล้องโทรทัศน์หักเหแสงขนาด 110 มม. ในเวลากลางวัน
ดาวหัวใจสิงห์เป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในกลุ่มดาวสิงห์ (ปลายขวา ด้านล่างคือดาวพฤหัสสว่างในปี ค.ศ. 2004)
ปลาฉลามหัวค้อนยาว

| ปลาฉลามหัวค้อนยาว |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Chondrichthyes
ชั้นย่อย:: Elasmobranchii
อันดับใหญ่:: Selachimorpha
อันดับ:: Carcharhiniformes
วงศ์:: Sphyrnidae
สกุล:: Eusphyra T. N. Gill, 1862
สปีชีส์:: E.  blochii
ชื่อทวินาม
Eusphyra blochii (G. Cuvier, 1816)


Range of the winghead shark
ชื่อพ้อง
 Zygaena blochii G. Cuvier, 1816  Zygaena laticeps Cantor, 1837  Zygaena latycephala van Hasselt, 1823
ปลาฉลามหัวค้อนยาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Eusphyra blochii) คือสปีชีส์ในกลุ่มปลาฉลามหัวค้อนและเป็นส่วนหนึ่งในวงศ์ปลาฉลามหัวค้อน มีความยาวของลำตัวได้ถึง 1.9 เมตร มีสีน้ำตาลหรือสีดำ มีรูปร่างเพรียวบางและมีครีบหลังในรูปเคียวด้ามยาว ชื่อของฉลามชนิดนี้มาจากลักษณะส่วนหัวรูปค้อนที่มีขนาดใหญ่มากเรียกว่า cephalofoil ซึ่งมีความกว้างได้มากถึงครึ่งหนึ่งของความยาวลำตัว การใช้งานจากโครงสร้างลำตัวเช่นนี้ไม่ปรากฏชัดเจนแต่อาจเกี่ยวกับระบบประสาทสัมผัสของฉลาม ช่องว่างระหว่างตาทั้งสองข้างช่วยให้ฉลามมองด้วยระบบการเห็นภาพจากสองตาได้ดีเยี่ยม ส่วนรูจมูกที่ยาวมากนั้นอาจช่วยให้ฉลามตรวจจับและติดตามกลิ่นในน้ำได้ดียิ่งขึ้น ส่วนหัว cephalofoil ยังมีพื้นสัมผัสที่มีขนาดใหญ่สำหรับรูเปิดที่มีชื่อว่าampullae of Lorenziniและเส้นข้างลำตัวซึ่งส่งผลดีต่อความสามารถในการตรวจจับกระแสไฟฟ้าและการตรวจจับพลังงาน
ปลาฉลามหัวค้อนยาวอาศัยอยู่บริเวณชายฝั่งน้ำตื้นของทะเลอินโด-แปซิฟิกตะวันตก โดยออกหาอาหารกลุ่มปลากระดูกแข็ง สัตว์พวกกุ้งกั้งปูและสัตว์น้ำที่ไม่มีกระดูกสันหลัง ฉลามหัวค้อนยาวออกลูกเป็นตัวโดยตัวอ่อนจะได้รับอาหารผ่านทางสายที่เชื่อมรก ตัวเมียจะตกลูกคราวละ 6-25 ตัว ขึ้นอยู่กับพื้นที่อาศัย ช่วงเวลาตกลูกมักเกิดในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงมิถุนายนหลังจากระยะเวลาตั้งครรภ์นาน 8-11 เดือน ฉลามที่มีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์นี้ มักจะถูกล่าเพื่อเป็นอาหาร สำหรับเนื้อปลา ครีบ น้ำมันตับปลาและปลาป่น สหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติได้ประเมินสถานะเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์เนื่องจากจำนวนของฉลามที่ลดลงเนื่องมาจากการถูกล่าหาประโยชน์ที่มากเกินไป
อนุกรมวิธาน

ในปี พ.ศ. 2328 มาร์คัส เอลีเยเซอร์ บลอค นักธรรมชาติวิทยาชาวเยอรมัน อธิบายถึงฉลามชื่อว่า Squalus zygaena (ชื่อเหมือนของ Sphyrna zygaena ปลาฉลามหัวค้อนดำ) จอร์จส์ คูวิเยร์ นักสัตววิทยาชาวฝรั่งเศส ได้เขียนข้ออ้างอิงถึงเรื่องราวของ S. zygaena ในข้อเขียนปี พ.ศ. 2360 Le Règne animal distribué d'après son organisation, pour servir de base à l'histoire naturelle des animaux et d'introduction à l'anatomie comparée ว่าตัวอย่างสิ่งมีชีวิตที่บลอค อธิบายถึง (ให้ชื่อว่า "z. nob. Blochii") ไม่ใช่ปลาฉลามหัวค้อนดำ หากแต่เป็นสิ่งมีชีวิตในกลุ่มที่แตกต่างออกไป ถึงแม้ว่า คูวิเยร์ ไม่ได้ระบุการตั้งชื่อแบบทวินาม อะคิล วาล็องเซียน เพื่อนร่วมงานของเขาอธิบายในปี พ.ศ. 2365 ถึงสิ่งมีชีวิตในกลุ่มสปีชิส์เดียวกัน เรียกว่า Zygaena Blochii nobis โดยอ้างชื่อให้แก่คูวิเยร์
ในปี พ.ศ. 2405 ธีโอดอร์ กิลล์ จัดให้ปลาฉลามหัวค้อนยาวอยู่ในกลุ่มสกุล Eusphyra ซึ่งมาจากภาษากรีกคำว่า eu (ดี) และ sphyra (ค้อน) อย่างไรก็ดี ภายหลังผู้เขียนไม่ยอมรับชื่อ Eusphyra และเห็นควรจัดกลุ่มไว้กับฉลามหัวค้อนยาวในกลุ่มสกุล Sphyrna ในปี พ.ศ. 2491 ชื่อสกุล Eusphyra ถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งโดย เฮนรี บิเกโลว์ และ วิลเลียม ชเรอเดอร์ จนกลายมาสู่ชื่อที่ใช้กันแพร่หลายจากงานวิจัยหลักอนุกรมวิธานเพิ่มเติมโดย ลีโอนาร์ด คอมพาโน ในปี 1979 (พ.ศ. 2522) และ ปี พ.ศ. 2531 อย่างไรก็ตาม แหล่งอ้างอิงส่วนหนึ่งยังเรียกสิ่งมีชีวิตกลุ่มนี้ในสกุล Sphyrna blochii ชื่อสามัญอื่น ๆ ที่ใช้สำหรับปลาฉลามหัวค้อนยาว ได้แก่ ปลาฉลามหัวลูกศร ปลาฉลามหัวค้อนลูกศร และปลาฉลามหัวค้อนเล็ก
ความสัมพันธ์ทางวิวัฒนาการ

แนวคิดดั้งเดิมเกี่ยวกับวิวัฒนาการของปลาฉลามหัวค้อนนั้นเริ่มจากสปีชิส์ปลาฉลามรูปหัว cephalofoil ขนาดเล็กซึ่งวิวัฒน์มาจากต้นสกุลปลาฉลามกลุ่มเรควีเอ็ม และต่อมาได้พัฒนาขึ้นเป็นสปีชิส์ที่ฉลามรูปหัว cephalofoil ขนาดใหญ่ขึ้น การตีความหมายเช่นนี้จึงทำให้ปลาฉลามหัวค้อนยาวเป็นปลาฉลามหัวค้อนที่มีวิวัฒนาการสูงสุดจากปลาฉลามหัวค้อนด้วยโครงสร้างรูปหัว cephalofoil ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด อย่างไรก็ตาม การวิจัยความสัมพันธ์ทางวิวัฒนาการเชิงโมเลกุลบนพื้นฐานของ ไอโซไซม์ ไมโทคอนเดรีย และ นิวเคลียร์-ดีเอ็นเอ ได้ค้นพบรูปแบบที่ตรงกันข้ามว่าปลาฉลามหัวค้อนยาวนับเป็นกลุ่มตั้งต้นของวงศ์ฉลามหัวค้อน การค้นพบนี้สนับสนุนแนวคิดที่ขัดแย้งกับความคิดทั่วไปที่ว่าปลาฉลามหัวค้อนตัวแรกที่วิวัฒน์ขึ้นเป็นปลาฉลามรูปหัว cephalofoil ขนาดใหญ่ นอกจากนี้ ยังสนับสนุนการแบ่งสกุล Eusphyra จาก Sphyrna ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีวิวัฒนาการจากสิ่งมีชีวิตต้นตระกูลอย่างเป็นระเบียบ (กลุ่มสกุลลูกหลานจากต้นตระกูลเดียวกัน) วงศ์สกุลของปลาฉลามหัวค้อนคาดว่ามีวิวัฒนาการมาจากกลุ่มปลาฉลามหัวค้อนเมื่อประมาณ 15-20 ล้านปีที่แล้วในช่วงสมัยไมโอซีน
รูปร่างลักษณะ

ฉลามหัวค้อนยาวมีลักษณะตรงกับชื่อ คือมีรูปหัว cephalofoil ที่ประกอบด้วยกระดูกคู่ยาวแคบที่ลู่ไปทางท้าย ความกว้างของส่วนหัว cephalofoil  ประมาณร้อยละ 40-50 ของความยาวลำตัว ส่วนหน้าของ cephalofoil มีรอยเว้าเล็กน้อยช่วงกลาง และมีส่วนนูนขึ้นแต่ละข้างในตอนหน้าของจมูก ส่วนจมูกแต่ละข้างมีความกว้างมากกว่าสองเท่าของส่วนปาก และยาวไปเกือบครอบคลุมส่วนกระดูกหัวทั้งหมด ดวงตาที่กลมยื่นออกไปข้างหน้าในตำแหน่งมุมนอกของส่วนหัว cephalofoil ซึงประกอบด้วยหนังตาชั้นที่สามเพื่อการปกป้อง ส่วนปากที่ค่อนข้างเล็ก และโค้งประกอบด้วยแถวฟันด้านบน 15-16 แถว และฟันล่าง 14 แถวในแต่ละข้าง และอาจมีแถวเดี่ยวของฟันซี่เล็กๆ ทั้งด้านบน และด้านล่างของแนวประสานคาง (กึ่งกลางขากรรไกร) ฟันเป็นซี่เล็กและมีขอบเรียบ ด้วยปลายแหลมทรงสามเหลี่ยม มีช่องเหงือกห้าคู่ โดยคู่ที่ห้าอยู่เหนือจุดครีบอก
ส่วนลำตัวเพรียว และเรียวบาง ด้วยครีบหลังแรกที่สูง แคบ และโค้งงอ (รูปทรงเคียว) อยู่บนฐานของครีบอกที่ค่อนข้างเล็ก ครีบหลังที่สองมีขนาดเล็กกว่ามาก และอยู่บนส่วนท้ายของฐานครีบทวาร ส่วนครีบทวารมีขนาดครึ่งหนึ่งของครีบหลังที่สอง โดยมีร่องตามยาวบนส่วนคอดหางบนส่วนหลังจุดเริ่มต้นของครีบหาง ส่วนครีบหางบนจะยาวกว่าครีบหางล่าง และมีร่องบริเวณขอบใกล้ปลายหาง ผิวหนังปกคลุมด้วยสารเคลือบผิวหนังที่ทับซ้อนกัน แต่ละชั้นประกอบด้วยสันตามแนวนอนสามแนวไปถึงฟันริม ลำตัวมีสีน้ำตาลเทาไปจนถึงเทา และขาวนวล และไม่มีรอยครีบ สามารถเติบโตได้ยาวถึง 1.9 เมตร (6.2 ฟุต)
การกระจายตัวและถิ่นที่อยู่

ปลาฉลามหัวค้อนยาวถูกพบบริเวณเขตร้อนของฝั่งทะเลอินโด-แปซิฟิกตะวันตก จากอ่าวเปอร์เซียตะวันออกไปทางเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปจนถึงนิวกีนี และตอนเหนือขอรัฐควีนส์แลนด์ ขอบเขตอาจขยายไปไกลทางเหนือถึงไต้หวัน และทางใต้ไกลถึงหมู่เกาะมอนเตเบลโล ทางตะวันตกของออสเตรเลีย ปลาฉลามชนิดนี้มักอาศัยอยู่ในน้ำตื้นใกล้ชายฝั่งและเคยพบเห็นบริเวณปากแม่น้ำ
ชีววิทยา และ นิเวศวิทยา

สมมุติฐานมากมายได้ถูกเสนอขึ้นเพื่ออธิบายถึงขนาดหัว cephalofoil  ที่ใหญ่มาก ตำแหน่งของดวงตาที่อยู่ปลายหัวทั้งสองข้างทำให้มองภาพจากสองตาได้ 48 องศา มากที่สุดในกลุ่มฉลามหัวค้อน และมากกว่าสี่เท่าของฉลามกลุ่มเรควีเอ็ม ปลาฉลามชนิดนี้จึงมีการรับรู้เกี่ยวกับระยะทางหรือความลึกที่ดีเยี่ยมซึ่งอาจช่วยในการล่าเหยื่อ นอกจากนี้ยังมีร่องจมูกในสัดส่วนที่ยาวที่สุดในกลุ่มฉลามหัวค้อน ร่องจมูกที่ยาวกว่ามีตัวตรวจจับเซ็นเซอร์เคมีจำนวนมากกว่า และสามารถทดสอบน้ำได้มากกว่าในแต่ละครั้งจึงช่วยเพิ่มโอกาสในการตรวจพบโมเลกุลกลิ่นได้ ปลาฉลามหัวค้อนยาวขนาด 1 เมตร (3.3 ฟุต) ตามหลักการจะสามารถทดสอบน้ำได้มากกว่า 2,300 ลูกบาศก์ซม (140 ลูกบาศก์นิ้ว) ต่อวินาที ประโยชน์อีกอย่างของรูปหัว cephalofil ที่เกี่ยวกับการรับกลิ่นคือช่องระหว่างร่องจมูกซ้ายและขวาช่วยเพิ่มความสามารถของปลาฉลามในการแยกแยะร่องรอยของกลิ่น นอกจากนี้ รูปหัว cephalofoil ยังเพิ่มความสามารถของปลาฉลามในการตรวจจับสนามไฟฟ้า และการเคลื่อนไหว ด้วยพื้นที่มากขึ้นสำหรับรูตรวจรับกระแสไฟฟ้า ampullae of Lorenzini และ เส้นข้างลำตัว  ส่วนกระดูกด้านข้างมีขนาดใหญ่เกินกว่าจะใช้ในการเคลื่อนตัวเช่นเดียวกับปลาฉลามหัวค้อนชนิดอื่น ๆ
ปลาฉลามหัวค้อนยาวมันออกล่าในระดับใกล้พื้นทะเล เป็นอาหารจำพวกปลากระดูกแข็ง สัตว์น้ำที่มีเปลือกแข็ง และสัตว์น้ำที่ไม่มีกระดูกสันหลัง ปรสิตของสัตว์กลุ่มนี้ ได้แก่ พยาธิตัวตืด Callitetrarhynchus blochii, Heteronybelinia heteromorphi, Otobothrium carcharidis, O. mugilis, Phoreiobothrium puriensis และ Phyllobothrium blochii พยาธิตัวกลม Hysterothylacium ganeshi, Pseudanisakis sp., Raphidascaroides blochii, และ Terranova sp., โคพีพอด Caligus furcisetifer, และสัตว์เซลล์เดียว Eimeria zygaenae