stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาศึกชิงบัลลังก์ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)
การแพร่ภาพ

เกมออฟโธรนส์ ออกฉายครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ HBO เมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2554 และในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ทางสถานีโทรทัศน์ Sky Atlantic เมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2554 จากนั้นจึงทยอยออกฉายในประเทศอื่นๆ ช่วงฤดูร้อน พ.ศ. 2554 ส่วนฤดูกาลที่สองมีกำหนดออกฉายในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ HBO ในวันที่ 1 เมษายน 2555
สถานีโทรทัศน์ที่ฉายได้แก่
Arab League - OSN Series
Argentina – HBO
Australia – showcase
Austria – TNT Serie
Bangladesh – HBO
Belgium – beTV, Prime
Bolivia - HBO
Bosnia and Herzegovina – HBO
Brazil – HBO
Bulgaria – HBO
Canada – HBO Canada, Super Écran
Chile – HBO
Colombia – HBO
Croatia – HBO
Cyprus – NovaCinema 1, NovaCinemaHD
Czech Republic – HBO
Denmark – Canal+
Dominican Republic – HBO
Estonia – Fox Life
Finland – Canal+ & YLE (2012)
France – Orange Cinéma Séries
Germany – TNT Serie
Greece – NovaCinema 1, NovaCinemaHD
Hungary – HBO
China - HBO
Hong Kong – HBO
Iceland – Stöð 2
India – HBO
Republic of Ireland – Sky Atlantic
Israel – Yes Oh
Italy – Sky Cinema 1
Latvia - Fox Life, LTV (2012)
Lithuania - Fox Life + BTV (2012)
Macedonia – HBO
Malaysia - HBO Asia
Mexico - HBO
Moldova – HBO
Montenegro – HBO
Netherlands – Ziggo or HBO Netherlands
New Zealand - SoHo
Norway – NRK
Pakistan – HBO
Philippines – HBO
Poland – HBO
Portugal – Syfy
Romania – HBO
Russia – Fox Life
Serbia – HBO
Singapore – HBO Asia
Slovakia – HBO
Slovenia – HBO
South Africa – M-Net
Spain – Canal+
Sweden – Canal+
Switzerland – SF zwei, TSR1
Taiwan – HBO
Thailand - HBO Asia
Turkey – CNBC-e
United Kingdom – Sky Atlantic
Uruguay – HBO
Venezuela – HBO
Vietnam – HBO Asia
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ – (สหรัฐ)
เว็บไซต์ทางการ – (สหราชอาณาจักร)
Game of Thrones ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Game of Thrones Viewers Guide
Making of Game of Thrones เก็บถาวร 2016-06-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รัฐยารากุย

| รัฐยารากุย Estado Yaracuy |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: เพลงชาติรัฐยารากุย
ที่ตั้งในประเทศเวเนซุเอลา
ประเทศ:  เวเนซุเอลา
ก่อตั้ง: 1909
เมืองหลวง: ซานเฟลีเป
การปกครอง
 • ผู้ว่าการรัฐ: Julio Leon (2008–ปัจจุบัน)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 7,100 ตร.กม. (2,700 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 19
 : 0.77% ของเวเนซุเอลา
ประชากร (2007)
 • ทั้งหมด: 597,700 คน
 • อันดับ: 18
 : 2.16% ของเวเนซุเอลา
เขตเวลา: UTC-4:30
รหัส ISO 3166: VE-U
พืชสัญลักษณ์: Chaguaramo (Roystonea oleracea)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ยารากุย (สเปน: Yaracuy) เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา ติดกับรัฐฟัลกอนทางทิศเหนือ, ติดกับรัฐลาราทางตะวันตก, ติดกับรัฐโปร์ตูเกซาและรัฐโกเฮเดสทางทิศใต้ และติดกับรัฐโกเฮเดสและรัฐการาโบโบทางตะวันออก
ภูมิประเทศ เต็มไปด้วยภูเขา เทือกเขาแอนดีสมาจบลงที่รัฐยารากุย และแนวชายหาดก็เริ่มที่รัฐนี้ ภูเขาแบ่งเป็น 2 ส่วนคือ เซียร์ราเดอาโรอา (Sierra de Aroa) ทางเหนือ และเซียร์ราเดนีร์กวา (Sierra de Nirgua) มีพื้นที่เกษตรกรรมที่ได้รับน้ำจากแม่น้ำยารากุย เมืองต่าง ๆ มักตั้งอยู่ในหุบเขานี้ รวมถึงเมืองหลวงของรัฐด้วยที่ชื่อ ซานเฟลีเปเศรษฐกิจของรัฐยารากุย โดยมากคือด้านเกษตรกรรม (อ้อย, ข้าวโพด, ทำปศุสัตว์)
รัฐมีนัชเจไรช์

| รัฐมีนัชเจไรช์ |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตรา
คำขวัญ: Libertas Quae Sera Tamen (Latin) "Freedom albeit Late"

ประเทศ:  บราซิล
เมืองหลวง: เบลูโอรีซองชี
เมืองใหญ่ที่สุด: เบลูโอรีซองชี
การปกครอง
 • ผู้ว่าการรัฐ: Aécio Neves da Cunha PSDB
 • รองผู้ว่าการรัฐ: Antônio Augusto Junho Anastasia
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 586,528.29 ตร.กม. (226,459.84 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 4th
ประชากร (2005)
 • ทั้งหมด: 19,256,395 คน
 • ประมาณ (2006): 19,479,356 คน
 • ความหนาแน่น: 33.2 คน/ตร.กม. (86 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 14th
เดมะนิม: Mineiro
GDP (2006)
 • รวม: R$ 214,814,000,000 (อันดับที่ 3rd)
 • ต่อหัว: R$ 11,028 (อันดับที่ 10th)
เขตเวลา: UTC-3 (BRT)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-2
รหัส ISO 3166: BR-MG
HDI (2005): 0.800 (สูง)  (อันดับที่ 9th)
เว็บไซต์: mg.gov.br
มีนัชเจไรช์ (โปรตุเกส: Minas Gerais) เป็น 1 ใน 26 รัฐของบราซิล เป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 2 และร่ำรวยที่สุดเป็นอันดับ 2 มีพื้นที่มากที่สุดเป็นอันดับ 4 เมืองหลวงของรัฐคือเมืองเบลูโอรีซองชี ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของรัฐ รัฐเป็นผู้ผลิตหลักทางด้านกาแฟและนม ของประเทศ ยังมีมรดกสถาปัตยกรรมและศิลปะอาณานิคมในเมืองประวัติศาสตร์อย่างเช่น Ouro Preto, Diamantina, Tiradentes และ Serro
ทางทิศใต้ของรัฐเป็นจุดท่องเที่ยว สปาน้ำแร่ อย่างในเมือง Caxambu, São Lourenço, São Thomé das Letras, Monte Verde และมีอุทยานแห่งชาติ Caparaó, Canastra, Ibitipoca และ Aiuruoca ภูมิประเทศของรัฐประกอบด้วยภูเขา หุบเขาและมีพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์อย่างกว้างขวาง ส่วนในเมือง Serra do Cipó, Sete Lagoas, Cordisburgo และ Lagoa Santa มีสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญอย่างถ้ำและน้ำตก มีถ้ำที่มีชื่อเสียงอยู่ในรัฐนี้มากมาย
รัฐมาตูโกรซูดูซูว

| รัฐมาตูโกรซูดูซูว |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
สถานที่ตั้งในบราซิล
Country:  บราซิล
เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุด: กังปูกรังจี
การปกครอง
 • Governor: André Puccinelli
 • Vice Governor: Murilo Zauith
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 357,124.962 ตร.กม. (137,886.719 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 6th
ประชากร (2005 census)
 • ทั้งหมด: 2,267,094 คน
 • ประมาณ (2006): 2,297,981 คน
 • อันดับ: 21st
 • ความหนาแน่น: 6.3 คน/ตร.กม. (16 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 20th
เดมะนิม: Sul-mato-grossense or Mato-grossense-do-sul
GDP
 • Year: 2010 estimate
 • Total: R$ 38.484,74 (17th)
 • Per capita: R$ 10,599 (11th)
HDI
 • Year: 2005
 • Category: 0.830 – high (8th)
เขตเวลา: UTC-4 (BRT-1)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-3 (BRST-1)
Postal Code: 79000-000 to 79990-000
รหัส ISO 3166: BR-MS
เว็บไซต์: ms.gov.br
มาตูโกรซูดูซูว (โปรตุเกส: Mato Grosso do Sul) เป็น 1 ในรัฐของประเทศบราซิล อยู่ติดกับรัฐอื่น (จากเหนือตามเข็มนาฬิกา) ดังนี้ ติดกับรัฐมาตูโกรซู รัฐโกยาช รัฐมีนัชเจไรช์ รัฐเซาเปาลู และรัฐปารานา และมีชายแดนติดกับประเทศปารากวัยและประเทศโบลิเวียทางทิศตะวันตก เศรษฐกิจของรัฐส่วนใหญ่คือการทำเกษตรและการเลี้ยงวัว รัฐมีเส้นทรอปิกออฟแคปริคอร์นตัดผ่านทางตอนใต้ สภาพภูมิอากาศโดยทั่วไปอบอุ่นและชื้น และยังมีแขนงของแม่น้ำปารานาพาดผ่านหลายสาย
รัฐมีชื่อเสียงเรื่องความสวยงามของธรรมชาติและเป็นจุดท่องเที่ยวของทั้งนักท่องเที่ยวทั้งในและนอกประเทศ เมืองหลวงของรัฐคือกังปูกรังจี
รัฐรีโอเดจาเนโร

ระวังสับสนกับ รีโอเดจาเนโร
| รัฐรีโอเดจาเนโร |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตรา
คำขวัญ: Recte Rem Publicam Gerere (Latin)  "Conduct the affairs of the public with righteousness"
เพลง: November 15th

ประเทศ:  บราซิล
เมืองหลวง: รีโอเดจาเนโร
เมืองใหญ่ที่สุด: รีโอเดจาเนโร
การปกครอง
 • ผู้ว่าการรัฐ: Sérgio Cabral Filho
 • รองผู้ว่าการรัฐ: Luís Fernando de Sousa
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 43,696.1 ตร.กม. (16,871.2 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 24th
ประชากร (2005)
 • ทั้งหมด: 15,397,366 คน
 • ประมาณ (2006): 15,561,720 คน
 • ความหนาแน่น: 356.1 คน/ตร.กม. (922 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 2nd
เดมะนิม: Fluminense
GDP (2006)
 • รวม: R$ 275,363,000,000 (อันดับที่ 2nd)
 • ต่อหัว: R$ 17,695 (อันดับที่ 3rd)
เขตเวลา: UTC-3 (BRT)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-2
รหัส ISO 3166: BR-RJ
HDI (2005): 0.832 (สูง)  (อันดับที่ 3rd)
เว็บไซต์: governo.rj.gov.br
รัฐรีโอเดจาเนโร หรือ รัฐฮิวจีจาเนย์รู (โปรตุเกส: Rio de Janeiro) เป็น 1 ใน 26 รัฐของประเทศบราซิล ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ติดกับรัฐมีนัชเจไรช์ทางทิศเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือ, ติดกับรัฐเอชปีรีตูซังตูทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และติดกับรัฐเซาเปาลูทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออกและใต้ รัฐรีโอเดจาเนโรมีพื้นที่ 43,653 ตร.กม. เมืองหลวงของรัฐคือเมืองรีโอเดจาเนโร
รัฐลารา

| รัฐลารา Estado Lara |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: เพลงชาติรัฐลารา
ที่ตั้งในประเทศเวเนซุเอลา
ประเทศ:  เวเนซุเอลา
ก่อตั้ง: 1901
เมืองหลวง: บาร์กีซีเมโต
การปกครอง
 • ผู้ว่าการรัฐ: Henri Falcón (2008–2012)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 19,800 ตร.กม. (7,600 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 11
 : 2.15% ของเวเนซุเอลา
ประชากร (2007)
 • ทั้งหมด: 1,795,100 คน
 • อันดับ: 5
 : 6,75% ของเวเนซุเอลา
เขตเวลา: UTC-4:30
รหัส ISO 3166: VE-K
พืชสัญลักษณ์: เชอร์รีสเปน (Malpighia glabra)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ลารา (สเปน: Lara) เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐคือบาร์กีซีเมโต รัฐมีพื้นที่ครอบคลุม 19,800 ตร.กม. และจากข้อมูลปี 2007 มีประชากรราว 1,795,100 คน
เบนิโชงะ

เบนิโชงะหั่นฝอยที่มีเตรียมไว้ให้ในร้านอาหารกีวดง
เบนิโชงะหั่นบาง ๆ
เบนิโชงะ (ญี่ปุ่น: 紅生姜; โรมาจิ: beni shōga) เป็นสึเกโมโนะประเภทหนึ่งที่ทำจาก เหง้าของขิงนำมาดองในน้ำส้มสายชูบ๊วย
ที่มา

วิธีการดองในน้ำส้มสายชูถูกใช้เพื่อทำให้ขิงคงความสดได้นาน แต่ในภูมิภาคคันโตส่วนใหญ่จะใช้ซอสเปรี้ยวหวานทำเป็นการิ ส่วนในภูมิภาคคันไซนั้นส่วนใหญ่จะน้ำส้มสายชูทำเป็นเบนิโชงะ
วิธีการทำ

เริ่มจากดึงส่วนน้ำออกจากรากขิงโดยการดองด้วยเกลือหรือตากแดดให้แห้ง แล้วนำไปดองในน้ำส้มสายชูบ๊วย (น้ำที่เหลือหลังจากการดองอุเมโบชิ) เป็นเวลาหลายวัน เพื่อป้องกันเชื้อรา โดยพื้นฐานแล้วจะทำด้วยขิงแห้งซึ่งมีความชื้นเพียงเล็กน้อย เมื่อทำขิงใหม่ ๆ จะมีน้ำมาก ดังนั้นอาจขาดน้ำหลังจากฝานบาง ๆ
จากนั้นเมื่อใช้น้ำส้มสายชูบ๊วยแดงใส่ชิโซะ ก็จะเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม ในกรณีที่ใช้น้ำส้มสายชูบ๊วยแดงหลังจากเอาชิโซะแดงออกแล้ว อาจสีอ่อนลงเล็กน้อย แม้แต่กรณีที่ใช้น้ำส้มสายชูบ๊วยขาวที่ไม่ใช้ชิโซะ แต่เนื่องจากขิงใหม่ก็มีสารสีแอนโทไซยานิน ใกล้กับลำต้น จึงทำปฏิกิริยากับกรดของน้ำส้มสายชูบ๊วยและก็จะเกิดเป็นสีแดงอ่อน ๆ นอกจากนี้เบนิโชงะสีแดงเข้มยังผลิตโดยใช้สีผสมอาหารที่มีสีแดงเพื่อให้มีสีแดงโดดเด่น
ในกรณีของการผลิตเชิงอุตสาหกรรม มีหลายวิธีในการดองขิงซึ่งหั่นเป็นเส้นบาง ๆ ไว้ล่วงหน้าใน เครื่องปรุงรสที่มีน้ำส้มสายชูบ๊วยซึ่งแต่งสีด้วยสีผสมอาหาร
รถไฟใต้ดินเบลูโอรีซองชี

รถไฟใต้ดินเบลูโอรีซองชี (โปรตุเกส: Metrô de Belo Horizonte) เป็นระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูงที่ให้บริการในเมืองเบลูโอรีซองชี ประเทศบราซิล มีเส้นทางเพียง 1 สาย ระยะทาง 28.1 กิโลเมตร (17.5 ไมล์) จำนวน 19 สถานี จำนวนผู้โดยสารต่อปีคือ 57.42 ล้านคน หรือประมาณ 157,300 คนต่อวัน ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟในเมืองแห่งบราซิล (Companhia Brasileira de Trens Urbanos, CBTU)
โครงสร้างทางราง

ใช้ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัว ไฟฟ้า 3000V DC ความเร็วสูงสุด 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ขนาดความกว้างรางคือ 1.600 เมตร
เส้นทาง

| เส้นทาง | สถานีปลายทาง | เปิดทำการ | ระยะทาง (กิโลเมตร) | สถานี | เวลาต่อเที่ยว (นาที) | เวลาที่ให้บริการ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 1 | เอลโดราดู ↔ วีลาริญญู | 1 สิงหาคม ค.ศ. 1986 | 28.1 | 19 | --- | ทุกวัน เวลา 05:45-23:00 น. |
เส้นทาง > เส้นทางในอนาคต

| เส้นทาง | สถานีปลายทาง | เปิดทำการ | ระยะทาง (กิโลเมตร) | สถานี | เวลาต่อเที่ยว (นาที) | สถานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 | บาร์เรย์รู ↔ ซังตาเตเรซา | --- | 21.0 | 11 | --- | กำลังก่อสร้าง |
| 3 | ปังปุลยา ↔ ซาวาซี | --- | 12.5 | 11 | --- | โครงการ |
ดูเพิ่ม

รายชื่อระบบขนส่งมวลชนเร็ว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Belo Horizonte Metro
| ด ค ก ระบบขนส่งมวลชนในประเทศบราซิล |
| --- | --- |
รถไฟชานเมือง ในเขตมหานครและปริมณฑล:  รีโอเดจาเนโร  เซาเปาลู 
ระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง:  เบลูโอรีซองชี  บราซิเลีย  โฟร์ตาเลซา  โปร์ตูอาแลกรี  เรซีฟี  รีโอเดจาเนโร  ซัลวาดอร์  เซาเปาลู  เตเรซีนา 
รถไฟฟ้ารางเบา:  มาเซโอ (กำลังก่อสร้าง) 
รถประจำทางไฟฟ้า:  ซังตูส  เซาเปาลู
หม่อมหลวงอัศนี ปราโมช

| พลเรือเอก หม่อมหลวงอัศนี ปราโมชป> จ. ม.ป.ช. ม.ว.ม. จ.ภ. ภ.ป.ร. ๒ |
| --- | --- |
หม่อมหลวงอัศนี ในช่วงพุทธทศวรรษ 2500

องคมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 3 มีนาคม พ.ศ. 2527 – 6 ธันวาคม พ.ศ. 2559 (32 ปี 278 วัน)
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ประธาน: สัญญา ธรรมศักดิ์ เปรม ติณสูลานนท์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2477 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 2 เมษายน พ.ศ. 2560 (82 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
สัญชาติ: ไทย
ศาสนา: พุทธเถรวาท
คู่สมรส: วราพร ชลวิจารณ์
บุตร: 5 คน
บุพการี: หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช (บิดา) อุศนา ปราโมช ณ อยุธยา (มารดา)
ญาติ: หม่อมหลวงเสรี ปราโมช (พี่ชาย)
การศึกษา: โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด สำนักอบรมศึกษากฎหมายเกรส์ อินน์
อาชีพ:  ทหาร  นักดนตรี 
ชื่อเล่น: ตุ้ย
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: กองทัพเรือไทย
ยศ:  ร้อยเอก  พลเรือเอก
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ดนตรีคลาสสิก
เครื่องดนตรี: ไวโอลิน
ศิลปินแห่งชาติ: สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีสากล) พ.ศ. 2537

สมาชิก: วงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ
 นักดนตรี

พลเรือเอก หม่อมหลวงอัศนี ปราโมช (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2477 - 2 เมษายน พ.ศ. 2560) อดีตองคมนตรี และอดีตผู้จัดการทรัพย์สินส่วนพระองค์
พลเรือเอก หม่อมหลวงอัศนี มีชื่อเล่นว่า "ตุ้ย" เป็นบุตรของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช อดีตนายกรัฐมนตรี และท่านผู้หญิงอุศนา ปราโมช ณ อยุธยา สมรสกับท่านผู้หญิงวราพร ปราโมช ณ อยุธยา (สกุลเดิม ชลวิจารณ์)  มีบุตรทั้งหมด 5 คน
ม.ล.อัศนี ปราโมช มีผลงานทางดนตรีมากมาย เป็นนักไวโอลิน นักวิโอล่า ผู้ประพันธ์เพลง และผู้อำนวยเพลง  เป็นผู้บุกเบิกก่อตั้งวงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ ทำให้ได้รับการยกย่องเป็น ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีสากล) เมื่อปี พ.ศ. 2537
การศึกษา

ในวัยเด็ก ท่านได้รับการศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ก่อนที่จะเดินทางไปศึกษาต่อทางด้านกฎหมายที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ จนสำเร็จปริญญาตรี จากนั้นก็ได้เข้าศึกษาในหลักสูตรเนติบัณฑิตที่สำนักอบรมศึกษากฎหมายเกรส์ อินน์ จนสำเร็จเป็นเนติบัณฑิตอังกฤษ
การทำงาน

หม่อมหลวงอัศนีเข้ารับราชการทหารที่กรมพระธรรมนูญ กระทรวงกลาโหม จนได้รับยศเป็นร้อยเอก จากนั้นก็ได้รับพระมหากรุณาธิคุณ โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เข้าทำงานที่สำนักงานจัดการทรัพย์สินส่วนพระองค์ และได้ดำรงตำแหน่งผู้จัดการทรัพย์สินส่วนพระองค์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 มาจนถึงบั้นปลายของชีวิต
ในปี พ.ศ. 2527 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้หม่อมหลวงอัศนีดำรงตำแหน่งองคมนตรี
ด้านการทหาร ท่านได้รับพระราชทานยศเป็น
พลเรือตรีในตำแหน่งนายทหารพิเศษ ประจำกรมนักเรียนนายเรือรักษาพระองค์ โรงเรียนนายเรือ เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2535
พลเรือเอกในตำแหน่งนายทหารพิเศษ ประจำกองบังคับการ กรมทหารราบที่ ๓ รักษาพระองค์ กองพลนาวิกโยธิน หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน 16 ธันวาคม พ.ศ. 2550
ผลงานทางดนตรี

หม่อมหลวงอัศนีได้รับอิทธิพลในด้านดนตรีและศิลปะมาจากหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ตั้งแต่วัยเด็ก ท่านเริ่มเล่นดนตรีด้วยการฝึกไวโอลิน และได้รวมตัวกันเล่นดนตรีวงควอเตทภายในครอบครัวบ่อยครั้ง  เมื่อเดินทางไปศึกษาที่ประเทศอังกฤษ ท่านได้ใช้เวลาว่างศึกษาเรียนรู้ดนตรีด้วยตนเอง ทั้งยังได้เข้าร่วมกิจกรรมทางดนตรีกับทางมหาวิทยาลัยเป็นประจำ
เมื่อเดินทางกลับจากศึกษาต่อในปี พ.ศ. 2501 ท่านได้ร่วมกับ ศาตราจารย์กำธร สนิทวงศ์ ณ อยุธยา และชาวต่างชาติอีก 2 คน ตั้งวงสตริงควอเตทขึ้น ต่อมาวงสตริงควอเตทได้พัฒนาไปเป็นวงโปรมิวสิกา ซึ่งเป็นวงดนตรีที่ใหญ่ขึ้นกว่าเดิม และก็ได้รับความสนับสนุนจากสถาบันเกอเธ่ (สถาบันวัฒนธรรมเยอรมัน) ให้ใช้สถานที่ฝึกซ้อม ทั้งยังได้ส่งนายฮันส์ กุนเธอร์ มอมเมอร์ มาช่วยควบคุมวง
วงดนตรีโปรมิวสิกานี้ นับเป็นวงดนตรีที่บุกเบิกวงการดนตรีคลาสสิกของประเทศไทย ซึ่งท่านเป็นผู้ริเริ่มและรับหน้าที่เป็นทั้งหัวหน้าวง ผู้จัดการวง ผู้แสดงเดี่ยว และผู้อำนวยเพลง จนกระทั่งเกิดการรวมตัวครั้งใหม่เป็นวงดนตรีที่ใหญ่ขึ้น มีชื่อว่า วงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ หรือ บางกอก ซิมโฟนี ออเคสตร้า (B.S.O.)
นอกจากการเป็นนักดนตรี และผู้อำนวยเพลงแล้ว หม่อมหลวงอัศนียังมีผลงานประพันธ์และเรียบเรียงเสียงประสาน อาทิ
เรียบเรียงเสียงประสานเพลงพระราชนิพนธ์หลายเพลง อาทิ ความฝันอันสูงสุด แผ่นดินของเรา เราสู้ เกิดเป็นไทยตายเพื่อไทย ยามเย็น ลมหนาว อาทิตย์อับแสง ฯลฯ
ปี 2521 ประพันธ์และเรียบเรียงเสียงประสานเพลงบัลเล่ต์ ปางปฐม
ปี 2527 ประพันธ์และเรียบเรียงเสียงประสานเพลงทัศนะ (View) ซึ่งวงดุริยางค์เยาวชนอาเซียนได้นำไปแสดงที่ประเทศสิงคโปร์เมื่อปี ๒๕๒๘
ปี 2529 ประพันธ์และเรียบเรียงเสียงประสานเพลงศรีปราชญ์ (Tone Poem) เพื่อให้วงดุริยางค์เยาวชนอาเซียนแสดงที่กรุงเทพมหานคร ในโอกาสที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ
ปี 2531 ประพันธ์และเรียบเรียงเสียงประสานเพลง สำหรับวันฉัตรมงคล เพื่อให้วงดุริยางค์ ราชนาวีแสดงในงานดนตรีกาชาดคอนเสิร์ต
ปี 2533 ประพันธ์และเรียบเรียงเสียงประสานเพลงประกอบบัลเล่ต์ชื่อ จันทกิรีเพื่อการแสดงที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
ปี 2535 ประพันธ์และเรียบเรียงเสียงประสานเพลงประกอบบัลเล่ต์ชื่อ ศรีปราชญ์ ขึ้นใหม่เพื่อการแสดงที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
ประพันธ์และเรียบเรียงเสียงประสานเพลงพนาไพร เพื่อให้วงดุริยางค์ราชนาวีแสดงในงานดนตรีกาชาดคอนเสิร์ต ที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
เรียบเสียงประสานเพลงปลุกใจและเพลงรักชาติในช่วงที่ประเทศชาติประสบกับภัยคุกคามของผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์หลายเพลง อาทิ แด่ทหารหาญในสมรภูมิ จากยอดดอย วีรกรรมรำลึก ตื่นเถิดไทย อยุธยารำลึก ฯลฯ
พลเรือเอก หม่อมหลวงอัศนี ปราโมช ได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีสากล) เมื่อ พ.ศ. 2537
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2529 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2506 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2527 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 2 (ภ.ป.ร.2)
แหล่งข้อมูลอื่น

สกุลไทยเก็บถาวร 2005-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
library.uru.ac.th เก็บถาวร 2005-01-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานยศทหารเป็นกรณีพิเศษและแต่งตั้งนายทหารพิเศษ
| ด ค กคณะองคมนตรีไทย |
| --- | --- |
คณะองคมนตรี ชุดปัจจุบัน:  สุรยุทธ์ จุลานนท์  เกษม วัฒนชัย  พลากร สุวรรณรัฐ  อรรถนิติ ดิษฐอำนาจ  ศุภชัย ภู่งาม  ชลิต พุกผาสุข  ไพบูลย์ คุ้มฉายา  ดาว์พงษ์ รัตนสุวรรณ  จรัลธาดา กรรณสูต  กัมปนาท รุดดิษฐ์  พงษ์เทพ หนูเทพ  จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา  อำพน กิตติอำพน  เฉลิมชัย สิทธิสาท  จอม รุ่งสว่าง  นุรักษ์ มาประณีต  เกษม จันทร์แก้ว  บัณฑิตย์ มลายอริศูนย์  ประยุทธ์ จันทร์โอชา 
ประธานองคมนตรี:  พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร  สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร  พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอดิศรอุดมศักดิ์  เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ  หม่อมหลวงเดช สนิทวงศ์  สัญญา ธรรมศักดิ์  เปรม ติณสูลานนท์  สุรยุทธ์ จุลานนท์ 
ดูเพิ่ม:  รายพระนามและชื่ออภิรัฐมนตรีและองคมนตรีไทย
รถรางเปียงยาง

| รถรางเปียงยาง |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: กรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ
ประเภท: รถราง
จำนวนสาย: 4
การให้บริการ
เริ่มดำเนินงาน: ค.ศ. 1991
ผู้ดำเนินงาน: สำนักงานคณะกรรมการกำกับการขนส่งและการสื่อสาร
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 53.5 กิโลเมตร (33 ไมล์)
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) 1
รถรางเปียงยาง - รุ่น ทาทรา T6B5
รถรางเปียงยาง (อังกฤษ: Pyongyang Tram) เป็นระบบขนส่งรถรางในเปียงยาง, ประเทศเกาหลีเหนือ
ประวัติ

ในช่วงก่อนสงครามเกาหลี มีระบบรถรางอยู่ 3 แห่งในประเทศเกาหลี ได้แก่ โซล, ปูซาน และ เปียงยาง อย่างไรก็ตาม ระบบรถรางในเปียงยางได้หยุดชะงักลงชั่วคราวในช่วงหลังสงครามเกาหลี ค.ศ. 1950 - ค.ศ. 1953 ส่วนรถรางในโซลและปูซานนั้นแม้จะรอดพ้นจากสงครามแต่ก็หยุดชะงักลงเช่นกัน เพราะเมื่อมอเตอร์เครื่องยนต์กลายเป็นเรื่องที่ล้าสมัยมากขึ้นในเกาหลีใต้ ในปี ค.ศ. 1960 ทำให้ไม่มีรถรางหลงเหลือในประเทศเกาหลีใต้เลย
ในปัจจุบันรถรางนั้นหาดูได้ยากมา มีเพียงเปียงยาง กับชองจินเท่านั้นในคาบสมุทรเกาหลีที่ยังมีระบบรถรางเหลืออยู่ (ชองจิน ก่อตั้งระบบรถรางขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1999) สำหรับรถรางเปียงยางนั้น มีไว้สำหรับขนส่งมวลชนของคนเกาหลีเหนือเท่านั้น ไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาตินั่ง
เส้นทาง

ในปัจจุบัน มีอยู่ 3 เส้นทางที่เปิดใช้งาน ได้แก่
เส้นทางที่ 1: เปียงยาง-ยอค (평양역; 平壤驛) - มังยองแด (만경대; 萬景臺)
เส้นทางที่ 2: โทซอง (토성; 土城) - รังรัง (락랑; 樂浪) - มุนซู (문수; 紋繍)
เส้นทางที่ 3: โซเปียงยาง (서평양; 西平壤) - รังรัง (락랑; 樂浪)
ใน ค.ศ. 2006 มีการกำหนดค่าโดยสารรถรางอยู่ที่ 5 วอน นอกจากนี้ ยังมีบัตรคูปองอีกด้วย (시내 차표; 市内車票; sinae ch'ap'yo)
เส้นทางสายคัมซูซาน

เส้นทางที่ 4 มีชื่อว่า สายคัมซูซาน ซึ่งจัดไว้สำหรับนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะ สถานที่สำคัญในเส้นทางนี้คือ พระราชวังอนุสรณ์คิม อิลซุง เส้นทางนี้ต่างจากเส้นทางอื่น และไม่เชื่อมต่อกับเส้นทางอื่นๆ ด้วย เส้นทางนี้ไม่คิดค่าโดยสาร ขนาดความกว้างของราง เป็น 1,000 มิลลิเมตร ต่างจากเส้นทางอื่นที่กว้าง 1,435 มิลลิเมตร ตัวรถรางในเส้นทางที่ 4 นี้ ถูกทำขึ้นในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ดูเพิ่ม

รถไฟฟ้าใต้ดินเปียงยาง
การรถไฟเกาหลีเหนือ
การคมนาคมในประเทศเกาหลีเหนือ
บรรณานุกรม

Hayato Kokubu, Shōgun-sama no Tetsudō: Kitachōsen Tetsudō Jijō (将軍様の鉄道 北朝鮮鉄道事情; "Railway of the Dear Leader: The Railway Situation in North Korea"), 2007. (ISBN 4103037318)
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.pyongyang-metro.com/ เก็บถาวร 2019-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.stadtverkehr-plauen.de/andere-betriebe/2011/2011.05.10-17/seite.htm เก็บถาวร 2012-04-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน www.stadtverkehr-plauen.de
ศุขปรีดา พนมยงค์

| ศุขปรีดา พนมยงค์ |
| --- | --- |
ศุขปรีดา ในช่วงพุทธทศวรรษ 2500
เกิด: 5 กันยายน พ.ศ. 2478 บ้านพูนศุข อำเภอบางรัก จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553 (75 ปี) โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ประเทศไทย
นามปากกา: อัคนี คคนัมพร
อาชีพ:  นักวิชาการ  นักประวัติศาสตร์  นักเขียน  นักเคลื่อนไหว  นักการธนาคาร  นักธุรกิจ 
ภาษา: ไทย
สัญชาติ: ไทย
การศึกษา: วชิราวุธวิทยาลัย โรงเรียนเซนต์คาเบรียล โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
จบจาก: มหาวิทยาลัยซุน ยัตเซ็น
บ้านเกิด: กรุงเทพมหานคร
ช่วงเวลา: พ.ศ. 2549–2553
แนว:  ประวัติศาสตร์  การเมือง 
ผลงานที่สำคัญ: โฮจิมินห์ เทพเจ้าผู้ยังมีลมหายใจ (2549)
คู่สมรส: จีรวรรณ วรดิลก (สมรส 2509)
บุตร: รุธิร์ ปารีส์ชาต
ญาติ: ปาล พนมยงค์ (พี่ชาย) ดุษฎี พนมยงค์ (น้องสาว)
ศุขปรีดา พนมยงค์ (5 กันยายน พ.ศ. 2478 - 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553) เป็นนักวิชาการด้านประวัติศาสตร์การเมือง และนักเขียนอิสระ มีผลงานเขียน อาทิ ชีวประวัติผู้นำการต่อสู้กู้เอกราชเวียดนาม "โฮจิมินห์ เทพเจ้าผู้ยังมีลมหายใจ" และ "เรียนรู้ประวัติศาสตร์ลาวผ่านชีวิตเจ้าสุพานุวง" เป็นผู้หนึ่งที่มีความสนิทสนมคุ้นเคยกับบุคคลสำคัญและมีสัมพันธ์อันดียิ่งกับประเทศเพื่อนบ้านในแถบลุ่มแม่น้ำโขง จากการที่ได้เคยติดตามบิดาไปยังประเทศเหล่านั้น ศุขปรีดาใช้ชีวิตการทำงานอยู่ต่างประเทศหลายสิบปี ก่อนจะกลับมาเป็นที่ปรึกษาให้กับบริษัท ผลิตไฟฟ้า จำกัด (มหาชน) จนกระทั่งถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553
ประวัติ

นายศุขปรีดา พนมยงค์ เป็นบุตรชายคนที่ 4 ของ ศาสตราจารย์ ดร.ปรีดี พนมยงค์ รัฐบุรุษอาวุโส อดีตนายกรัฐมนตรีของไทย กับ ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์ (สกุลเดิม: ณ ป้อมเพชร์) เกิดที่บ้านพูนศุข "ป้อมเพชรนิคม" ถนนสีลม เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2478 มีพี่น้องร่วมบิดา-มารดา รวม 6 คน คือ
นางสาวลลิตา พนมยงค์
นายปาล พนมยงค์
นางสาวสุดา พนมยงค์
นายศุขปรีดา พนมยงค์
นางดุษฎี พนมยงค์ บุญทัศนกุล
นางวาณี สายประดิษฐ์
ประวัติ > การศึกษา

เริ่มเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย จากนั้นย้ายมาเรียนที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล และจับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย หลังจากนั้นได้ติดตามบุพการีไปพำนักที่ประเทศจีน เมื่ออายุ 20 ปีเศษ ได้ศึกษาจนสำเร็จปริญญาตรี คณะอักษรศาสตร์ภาควิชาภาษาอังกฤษ จาก มหาวิทยาลัยซุนยัดเซ็น นครกวางโจว มณฑลกวางตุ้ง นายศุขปรีดาเป็นผู้ที่ชอบศึกษาด้านภาษาต่างประเทศ ไม่ว่าจะศึกษาหรือทำงานการในประเทศใด ก็สามารถพูดอ่านเขียนภาษาของประเทศนั้นๆได้ เช่น อังกฤษ ฝรั่งเศส และจีนกลาง เมื่อทำงานในประเทศลาวและเวียดนาม ก็พอจะพูดภาษาลาวและเวียดนามได้
ประวัติ > ครอบครัว

นายศุขปรีดา พนมยงค์ ได้สมรสกับ น.ส. จีรวรรณ วรดิลก ซึ่งเป็นน้องสาวของนายสุวัฒน์ วรดิลก และ นายทวีป วรดิลก เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส มีบุตรธิดาสองคนคือ
ศาสตราจารย์ ดร.รุธิร์ พนมยงค์ สมรสกับ พัชรินทร์ พรหมมะ
ปารีส์ชาต พนมยงค์ สมรสกับ Steven Allen Umscheid
ประวัติ > การทำงาน

พ.ศ. 2511 แผนกต่างประเทศบริษัท Massy Ferguson
พ.ศ. 2513 ศึกษาดูงานที่ธนาคาร Société Générale (โดยความอนุเคราะห์ของคุณบุญชู โรจนเสถียร)
พ.ศ. 2514 แผนก Bill Department ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) สาขานครลอนดอน
พ.ศ. 2518 ธนาคารกรุงเทพ สำนักงานใหญ่
พ.ศ. 2519 ธนาคารกรุงเทพ สาขาฮ่องกง ต่อมาย้ายไปเป็นรองผู้จัดการ ATB Finance Ltd.
พ.ศ. 2530 ผู้ช่วยผู้อำนวยการบริษัท Pennvasia Ltd. ต่อมาเป็นบริษัท Guangdong Float Glass Co.ที่เขตเศรษฐกิจพิเศษ Shekou
พ.ศ. 2533 ผู้จัดการฝ่ายการพาณิชย์บริษัท ทางยกระดับดอนเมือง จำกัด (มหาชน)
พ.ศ. 2539 ทำงานที่นครเวียงจันทน์ สปป.ลาว บริษัท เหมืองแร่ หงสา ริกไนท์ จำกัด
พ.ศ. 2539 ประธานกรรมการตรวจสอบและกรรมการอิสระ บริษัท ซี.พี.แอล กรุ๊ป จนถึงแก่กรรม
พ.ศ. 2544 ที่ปรึกษาอาวุโสเจริญสินกรุ๊ป จนถึงแก่กรรม
พ.ศ. 2545 ที่ปรึกษาอาวุโสบริษัท ผลิตไฟฟ้า จำกัด (มหาชน) ดำเนินโครงการผลิตไฟฟ้าในลาว กัมพูชา และเวียดนาม จนถึงแก่กรรม
ตลอดเวลาที่ทำงานประจำ นายศุขปรีดาได้เขียนบทความต่างๆ มาลงหนังสือพิมพ์ในเมืองไทยโดยใช้นามปากกาบ้าง ใช้ชื่อจริงบ้าง โดยเฉพาะเรื่องราวทางเศรษฐกิจ การเมือง ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมของประเทศเพื่อนบ้าน ที่อยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำโขง