stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะซิมส์ 2 ชุดไอเท็มเสริม
ชุดไอเท็มเสริม > ชุดไอเท็มเสริม เก๋ เท่ เซอร์

เดอะซิมส์ 2 ชุดไอเท็มเสริม เก๋ เท่ เซอร์ จำหน่ายเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 สำหรับสหรัฐอเมริกา และวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 สำหรับออสเตรเลีย โดยเป็นชุดไอเท็มเสริมตัวที่หกของเกมเดอะซิมส์ 2 สำหรับชุดไอเท็มเสริมตัวนี้จะเป็นชุดไอเท็มเสริมสำหรับวัยรุ่นโดยเฉพาะ และมีเพลงแนวเมทัลซึ่งร้องโดย Plain White T's, Flyleaf, และอื่นๆอีกมากมาย มีสิ่งของทั้งหมด 67 ชิ้น
ชุดไอเท็มเสริม > ชุดไอเท็มเสริม ดีไซน์ห้องครัว แต่งตัวห้องน้ำ

เดอะซิมส์ 2 ชุดไอเท็มเสริม ดีไซน์ห้องครัว แต่งตัวห้องน้ำ เป็นชุดไอเท็มเสริมตัวที่เจ็ดของเกม เดอะซิมส์ 2  ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2551 สำหรับทวีปอเมริกาเหนือ และวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2551 สำหรับทวีปยุโรป  สำหรับชุดไอเท็มเสริมนี้มีสิ่งของที่เกี่ยวกับห้องครัวและห้องน้ำแบบใหม่ ซึ่งรวมไปถึงของใช้ในครัวเรือน อ่างล้างหน้า เคาน์เตอร์ ฝักบัว และโถส้วมเป็นต้น นอกจากนี้ยังมีบ้านแบบโรแมนติกและบ้านที่เน้นการออกแบบ และมีเพลงใหม่ในสถานีละตินและสถานีซัลซา  มีสิ่งของทั้งหมด 103 ชิ้น
ชุดไอเท็มเสริม > ชุดไอเท็มเสริม บ้านนี้มี IKEA

เดอะซิมส์ 2 ชุดไอเท็มเสริม บ้านนี้มี IKEA เป็นชุดไอเท็มเสริมตัวที่แปดของเกม เดอะซิมส์ 2 ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2551 สำหรับทวีปอเมริกาเหนือ , วันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2551 สำหรับออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ และวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2551 สำหรับทวีปยุโรป  สำหรับชุดไอเท็มเสริมตัวนี้จะมีเฟอร์นิเจอร์และของตกแต่งจาก IKEA ซึ่งเป็นเฟอร์นิเจอร์เป็นสวีเดน จะเน้นไปที่ห้องนั่งเล่น, ห้องนอน และห้องทำงาน และเป็นชุดไอเท็มเสริมตัวที่สองที่นำสินค้าจากบริษัทที่มีในความเป็นจริงมาลงในเกม ตอนแรกเป็นของ H&M (ของสวีเดน) ในชื่อ เดอะซิมส์ 2 H&M ชุดไอเท็มเสริม แฟชั่นนิสต้า เป็นชุดไอเท็มเสริมที่ขายดีที่สุดติดต่อกันถึงสองสัปดาห์ในประเทศสวีเดน มีสิ่งของทั้งหมด 76 ชิ้น
ชุดไอเท็มเสริม > ชุดไอเท็มเสริม แมนชั่นเคียงสวน

'เดอะซิมส์ 2 ชุดไอเท็มเสริม แมนชั่นเคียงสวน' เป็นชุดไอเท็มเสริมตัวที่ 9 และเป็นชุดสุดท้ายของชุดไอเท็มเสริมของเกม เดอะซิมส์ 2  ชื่อแผ่นจะเขียนว่า EP9 และเป็นเกมชุดสุดท้ายที่เกมนี้สามารถเล่นได้บน วินโดวส์ 98 และ วินโดวส์ 2000  ได้วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ส่วนทวีปยุโรปและออสเตรเลีย วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 สำหรับชุดไอเท็มเสริมนี้จะเป็นพวกของตกแต่งสวนนอกบ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ดอกไม้ ป่า และเห็ดยักษ์ นอกจากนี้ยังมีหลังคาแบบใหม่ และมีสิ่งของที่อยู่ตามแบบต่างๆอยู่ 3 รูปแบบคือ : Moroccan, Art Deco, และ Second Empire
โดยยังมีบ้านที่มีมาให้ 3 หลัง,พื้นที่ส่วนกลาง 1 แห่ง,ทรงผมแบบใหม่ และเพลงใหม่ในสถานีป๊อบ และเพิ่มโหมดปรับมุมของหลังคา รวมถึงสูตรโกงที่ใช้สำหรับสร้างบ้าน มีสิ่งของอยู่ทั้งหมด 60 ชิ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเกม เดอะซิมส์ 2 เก็บถาวร 2005-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอเบลล์ 1835 ไออาร์1916

| Abell 1835 IR1916 |
| --- | --- |
กลุ่มดาราจักร Abell 1835 ที่ Abell 1835 IR1916 ถูกค้นพบ
ข้อมูลสังเกตการณ์ (ต้นยุคอ้างอิง J2000)
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวหญิงสาว
ไรต์แอสเซนชัน: 14h 01m 00.0s
เดคลิเนชัน: +02° 52′ 44″
การเคลื่อนไปทางแดง: 10.0
ระยะทาง: 13.2 พันล้านปีแสง (4.04 Gpc)
ลักษณะเฉพาะ
มวล: 1.0×109 M☉
ชื่ออื่น
PSR2004 1916

เอเบลล์ 1835 เอเบลล์1916 อาจจะเป็นดาราจักรที่ห่างไกลที่สุดเท่าที่เคยพบมา แม้ว่าการคาดการนั้นยังไม่ได้รับการยืนยัน ดาราจักรนี้คาดว่าอยู่ด้านหลังกลุ่มดาราจักร เอเบลล์1835 ในกลุ่มดาวหญิงสาว
การวิเคราะห์ของ J-band observations ระบุว่าเอเบลล์ 1835 ไออาร์1916 มีค่าเรดชิฟต์ที่ z ~ 10.0 ซึ่งหมายความว่ามันปรากฏแก่พวกเราเหมือนเมื่อประมาณ 13.2 พันล้านปีก่อน เพียง 470 ล้านปีหลังจากบิ๊กแบง และใกล้กับ การก่อตัวดาวฤกษ์ครั้งแรกในจักรวาล
ดูเพิ่ม

เอเบลล์ 370
ไอโอเค-1
ไฟร์เบิร์ด

ไฟร์เบิร์ด สามารถหมายถึง
The Firebird หรือ L'Oiseau de feu บัลเลต์ประกอบดนตรีของอิกอร์ สตราวินสกี
วิหคไฟ (เทพปกรณัม)
นกฟีนิกซ์
ไฟร์เบิร์ด (ระบบฐานข้อมูล) ระบบจัดการฐานข้อมูลโอเพนซอร์ซ
มอซิลลา ไฟร์เบิร์ด ชื่อเดิมก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ ในปี ค.ศ. 2004
ไฟร์เบิร์ด (อะนิเมะ)
พอนทิแอค ไฟร์เบิร์ด รถสปอร์ตผลิตโดยเจเนรัลมอเตอร์
โฆษณาชวนเชื่อในประเทศญี่ปุ่น

Propaganda methods in Japan
ภาพโปสเตอร์แมนจูกัวส่งเสริมความสามัคคีระหว่างญี่ปุ่น จีน และแมนจู คำบรรยายภาพกล่าวว่า: "ด้วยความช่วยเหลือจากญี่ปุ่น จีน และแมนจูกัว โลกก็จะสงบสุขได้" ธงที่แสดงคือ ซ้ายไปขวา: ธงของแมนจูกัว; ธงชาติญี่ปุ่น และ ธงห้าเชื้อชาติใต้หนึ่งสหภาพ ซึ่งเป็นธงชาติจีนในขณะนั้น
การโฆษณาชวนเชื่อของประเทศญี่ปุ่นมีจุดเริ่มต้นมาจากก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อญี่ปุ่นสามารถเอาชนะจักรวรรดิรัสเซียในช่วงสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1905 และได้ทำการผนวกเกาหลีในปี ค.ศ. 1910 ทำให้ญี่ปุ่นกลายเป็นประเทศอภิมหาอำนาจในทวีปเอเชีย รัฐบาลญี่ปุ่นเริ่มปลูกฝังความชาตินิยมให้กับชาวญี่ปุ่นโดยเฉพาะลัทธิบูชิโด  ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 มีชาวญี่ปุ่นหรือทหารญี่ปุ่นที่ถูกปลูกฝังในเรื่องชาตินิยมสุดโต่งซึ่งมีความเชื่อว่า"ญี่ปุ่นจะไม่ยอมแพ้ต่อจักรวรรดินิยมหรือฝ่ายสัมพันธมิตร แม้จะต้องถวายชีวิตจนตัวตาย" ซึ่งสิ่งเหล่านี้ทำให้ในหลายสมรภูมิรบในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ญี่ปุ่นมักจะออกรบแบบถวายชีวิตหรือสู้จนตัวตายหรือที่เราเรียกว่า บันไซชาร์จ คือกลยุทธ์นึงที่ใช้การรบแบบคลื่นมนุษย์เป็นหลัก โฆษณาชวนเชื่อญี่ปุ่นยังถูกใช้อย่างมากในช่วงปลายสงครามหลักๆที่เห็นได้ชัดคือ ยุทธการไซปัน และ ยุทธการที่โอกินาวะ ที่มีประชาชนหรือชาวบ้านญี่ปุ่นกระทำการฆ่าตัวตายเพราะเชื่อว่าฝ่ายสหรัฐจะทำมิดีมิร้ายต่อตนเอง.
ไซมอน ฟรานซิส (นักฟุตบอล)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ฟรานซิส ขณะเล่นให้กับบอร์นมัทในปี 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ไซมอน ชาลส์ ฟรานซิส
วันเกิด:   (1985-02-16) 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985 (39 ปี)
สถานที่เกิด:  นอตทิงแฮม อังกฤษ
ส่วนสูง:  6 ft 0 in (1.83 m)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
สโมสรเยาวชน
:  นอตทิงแฮมฟอเรสต์
:  นอตส์เคาน์ตี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2002–2003 |  แบรดฟอร์ดซิตี |  55 |  (1) |
| 2003–2006 |  เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด |  12 |  (0) |
| 2005 |  → Grimsby Town (ยืมตัว) |  5 |  (0) |
| 2005–2006 |  → แทรนเมียร์โรเวอส์ (ยืมตัว) |  17 |  (1) |
| 2006–2010 |  Southend United |  157 |  (4) |
| 2010–2012 |  ชาร์ลตันแอธเลติก |  34 |  (0) |
| 2011–2012 |  → บอร์นมัท (ยืมตัว) |  5 |  (0) |
| 2012–2020 |  บอร์นมัท |  287 |  (3) |
ทีมชาติ
| 2003 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 18 ปี |  3 |  (0) |
| 2005 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 20 ปี |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 18:13, 20 มีนาคม 2019 (UTC)
ไซมอน ชาลส์ ฟรานซิส (เกิดวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1985) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เคยเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับบอร์นมัทในพรีเมียร์ลีก สโมสรก่อนหน้าของเขา ได้แก่ แบรดฟอร์ดซิตี เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด เซาเทนยูไนเต็ด  ชาร์ลตันแอธเลติก รวมไปถึงการปล่อยยืมตัวให้กับ กริมส์บีทาวน์ และ แทรนเมียร์โรเวอส์ นอกจากนี้ เขายังเคยเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษชุดเยาวชน
เกียรติประวัติ

บอร์นมัท
ฟุตบอลลีกวัน รองชนะเลิศ: 2012–13
ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป: 2014–15
รางวัลส่วนตัว
PFA Team of the Year: ลีกวัน 2012–13, แชมเปียนชิป 2014–15
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ ไซมอน ฟรานซิส (นักฟุตบอล) ที่ Soccerbase
Profile at 11v11
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลบอร์นมัท  |
| --- | --- |
 1 บอรุค  2 ฟรานซิส  3 S. Cook  4 กอสลิง  5 อาเก  6 Surman  7 King  8 Lerma  9 Solanke  10 ไอบ์  11 Daniels  12 Ramsdale  13 ค. วิลสัน  14 Groeneveld  15 A. Smith  16 ล. คุก  17 Stacey  19 Stanislas  20 Brooks  21 Rico  22 H. Wilson  24 Fraser  25 Simpson  26 Kelly  28 Taylor  29 Billing  33 Mepham  42 Travers  44 Surridge  53 Kilkenny  ผู้จัดการ:  พาร์กเกอร์
เรนโบว์ (วงดนตรีเกาหลี)

| เรนโบว์ |
| --- | --- |
เรนโบว์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2015 จากซ้ายไปขวา: ซึงอา, จีซุก, ยุนฮเย, แจคย็อง, อูริ, ฮย็อนย็อง และโนอึล
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: โซล เกาหลีใต้
แนวเพลง: เคป็อป
ช่วงปี: 2009–2016
ค่ายเพลง: ดีเอสพีมีเดีย  ยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุป (ญี่ปุ่น)

อดีตสมาชิก: อูริ ซึงอา แจคย็อง จีซุก โนอึล ยุนฮเย  ฮย็อนย็อง 
เรนโบว์ (เกาหลี: 레인보우) เป็นกลุ่มนักร้องหญิงของประเทศเกาหลีใต้ สังกัดค่ายดีเอสพีมีเดีย ประกอบไปด้วยสมาชิกจำนวน 7 คนคือ อูริ, ซึงอา, แจคย็อง, จีซุก, โนอึล, ยุนฮเย และฮย็อนย็อง ในวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2016 กลุ่มได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการว่าจะยุบวงในวันที่ 13 พฤศจิกายน หลังจากสมาชิกทุกคนไม่ต่อสัญญากับค่ายเพลง
ประวัติ > 2009 เปิดตัวกับเพลง Gossip Girl

ประมาณเดือนมกราคม ปี 2552 มีข่าวลือว่าทาง DSP จะเปิดตัว เกิร์ลกรุ๊ปชุดใหม่ ทางDSP ได้ออกมายืนยันแล้วประกอบด้วยสมาชิก 7คน ประกอบด้วยสมาชิกบางคนได้รับฝึกอบรมกับ DSP เป็นเวลา 4 ปี ในช่วยปลายปีทาง DSP ได้ปล่อยทีเซอร์ในรูปแบบของภาพ Rainbow culminated ซึ่งในการเปิดตัวของมิวสิควีดีโอ Gossip Girl เมื่อ 6 ธันวาคม 2552
เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2009 เรนโบว์ได้เปิดตัวอย่างเปิดทางการ DSP ได้ออกแถลงการอธิบายว่า สมาชิกเรนโบว์ ถูกเลือนให้ปรากฏตัวไป เพื่อให้ได้ฝึกฝนอย่างดีขึ้น
ประวัติ > การเปิดตัว

เรนโบว์ได้เปิดตัวครั้งแรก ในรายการ Show! Music Core. ทางช่องMBC  บทเพลง Gossip Girl
ประวัติ > 2010

ในช่วงต้นเดือนสิงหาคม 2010 ทางต้นสังกัดของเรนโบว์ได้ปล่อยมาเป็นภาพ singlular picture เป็นทีเซอร์สำหรับกลุ่ม การแต่งตัวสมาชิกสวมชุดสีขาวเรียบมีสีอายแชเดโดว์ตรงกับสีประจำตัวของของแต่ละคน ในภาพทีเซอร์ที่สองที่ปล่อยออกมาหลายวัน สมาชิกมีการสวมใส่ชุดที่แตกต่างกัน วันที่ 11 สิงหาคม 2010 วิดีโอเพลงถูกปล่อยออกมา สองวันต่อมาเรนโบว์ได้ขึ้นแสดงโชว์ ทางช่อง KBS ในรายการ  Music Bank และขึ้นแสดงอีกเวทีหนึ่ง ทางช่อง SBS ในรายการ Inkigayo วันที่ 17 ตุลาคม ทางต้นสังกัดของเรนโบว์ได้ปล่อยภาพถ่ายที่มีแนวความคิดของพวกเธอเอง ภาพถ่ายเหล่านี้ได้รับความคาดหมายว่าเพลงใหม่ ในวันที่ 19 ตุลาคม 2010 ภาพถ่ายแนวคิดของพวกเธอเอง พวกเธอได้ออกมีการแสดงสด ทางช่อง เอ็มเน็ต ในรายการ M! Countdown และเรนโบว์เองก็เปลี่ยนภาพลักษณ์ของจากใส่มาเป็นแซ๊กซี่
ประวัติ > 2011

ในเดือนเมษายน 2011 เรนโบว์ปล่อยเพลงออกมา ชื่อเพลง  EP, "To Me" ซึ่งเป็นอีพีของเพลง วันที่ 20 มิถุนายน 2011 ทางดีเอสพีได้ปล่อยทีเซอร์เวลา 43 วินาที สำหรับการเปิดตัวเพลงต่อไป Sweet Dream" และได้ถูกอัปโหลดไปยังเว็บไซต์ยูทูบของทางต้นสังกัด และเรนโบว์เองก็ได้เปิดซิงเกิลภาษาญี่ปุ่น Mach หรืออักษรญี่ปุ่น ญี่ปุ่น: マッハ
ประวัติ > 2012

3 มกราคม 2012 DSP ประกาศว่าเพลง trio ในวันเดียวกันทางต้นสังกัดของเรนโบว์ได้เผยทีเซอร์ขนเว็บของทาง DSP กลุ่มได้ปล่อยเพลง  " Hoi Hoi วันที่ 12 มกราคม 2012 และพวกเธอได้ขึ้นแสดงในรายการเพลง Show! Music Core เรนโบว์เองก็ได้ปล่อยเพลงภาษาญี่ปุ่นเมื่อ วันที่ 14 มีนาคม 2012 ชื่อเพลง "Gonna Gonna Go!"หรืออักษรญี่ปุ่น ญี่ปุ่น: ガナガナGO!ทีเซอร์ของมิวสิควิดีโอ วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2012 พร้อมปล่อยอัลบั้มแรกของพวกเธอ , Over the Rainbow ที่ปล่อยมาวันที่ 28 มีนาคม 2012 ทาง DSP ได้ออกมาประกาศว่า วูริ จะมีส่วนร่วมในรายการวารตี้โชว์ เช่น Invincible Youth และการแสดงซิทคม  KBS sitcom I Need A Fairy. แจคยองก็มีส่วนร่วมในการแสดง Monster ซึ่งออกอากาศทางช่อง เจทีบีซี
ประวัติ > 2013

วันที่5 กุมภาพันธ์ 2013 โดยทางกลุ่มบอกว่าจะปล่อยสูติโออัลบั้มแรก  Rainbow Syndrome ในเดือนกุมภาพันธ์ เรนโบว์ยังมีแนวคิดสดใสจากเพลง  'Tell Me Tell Me โดยทีเซอร์คัมแบ๊กวันที่ 27 พฤษภาคม ออกมายูทูบ และในเดือนกรกฎาคมเรนโบว์ได้คัมแบ็กเพลง Sunshine"
อดีตสมาชิก

| ชื่อในการแสดง> ไทย | ชื่อในการแสดง> อังกฦษ | ชื่อในการแสดง> เกาหลี | ชื่อจริง> ไทย | ชื่อจริง> อังกฦษ | ชื่อจริง> เกาหลี | วันเกิด | ตำแหน่งในวง | งานด้านอื่น | สังกัดปัจจุบัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อูริ | Woo-ri | 우리 | โก อู-ริ | Koh Woo-ri | 고우리 | 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 (36 ปี) | นักร้องสนับสนุน นักเต้นนำ แร็ปเปอร์หลัก | - | - |
| ซึงอา | Seungah | 승아 | โอ เซ-มี | Oh Se-mi | 오세미 | 13 กันยายน พ.ศ. 2531 (36 ปี) | นักร้องนำ นักเต้นนำ แร็ปเปอร์ | นักแสดง | GNG Production |
| แจคย็อง | Jae-kyung | 재경 | คิม แจ-คย็อง | Kim Jae-kyung | 김재경 | 24 ธันวาคม พ.ศ. 2531 (35 ปี) | (หัวหน้าวง) นักร้องนำ นักเต้นหลัก ภาพลักษณ์ของวง | นักแสดง | Namoo actors |
| โนอึล | No Eul | 노을 | โน-อึล | No Eul | 노을 | 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 (35 ปี) | นักร้องเสริม แร็ปเปอร์นำ | นักแสดง | Apeak |
| ยุนฮเย | Yoonhye | 윤혜 | ช็อง ยุน-ฮเย | Jung Yoon-hye | 정윤혜 | 14 เมษายน พ.ศ. 2533 (34 ปี) | นักร้องเสริม นักเต้นหลัก | นักแสดง | Seaborn Eent |
| จีซุก | Jisook | 지숙 | คิม จี-ซุก | Kim Ji-sook | 김지숙 | 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 (34 ปี) | นักร้องเสียงหลัก | นักร้อง | Dmost Ent. |
| ฮย็อนย็อง | Hyunyoung | 현영 | โจ ฮย็อน-ย็อง | Cho Hyun-young | 조현영 | 11 สิงหาคม พ.ศ. 2534 (33 ปี) | นักร้องเสียงหลัก  น้องเล็ก | นักร้อง | Dream C&C |
รายชื่อผลงานเพลง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  สูติโออัลบั้มภาษาเกาหลี Studio Albums Rainbow Syndrome (2013) อีพีอัลบั้ม Gossip Girl (2009)  So Girls (2011) |  อัลบั้มภาษาญี่ปุ่น Over the Rainbow (2012) |  ซับยูนิตย่อยอัลบั้ม Rainbow Pixie Hoi Hoi (2012) Rainbow Blaxx RB BLAXX (2014)   |
ผลงาน > เพลงในสถานะกลุ่ม

| ปี | ชื่อละคร / สถานีโทรทัศน์ | ชื่อเพลง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2554 | MBC Sparkling | Sad But Romantic" |  |
| 2554 | SBS Zoobles | "I Love Zoobles" |  |
| 2554 | SBS Zoobles! | "The Adventures of Zoobles" |  |
| 2554 | SBS City Hunter | "I'm With You" |  |
| 2555 | TV Tokyo Zoobles! | "Candy Girls" |  |
| 2555 | TV Tokyo Rainbow Rose | "Sweet" |  |
ผลงาน > ซิงเกิลประกอบเพลงละคร

| ปี | ชื่อละคร / สถานีโทรทัศน์ | ชื่อเพลง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2554 | MBC Hooray for Love | "Galpangjilpang | ร่วมกับ กยูริ  ฮย็อนยอง |
| 2555 | tvN I Love Italy | We Shall Love" |  |
| 2557 | Can We Love OST | "My Hero" | จีซุก |
ซับยูนิตย่อย

Rainbow Pixie (2012; ซึงอา, ยุนฮเย, ฮย็อนยอง)
Rainbow Blaxx (2014; แจคยอง, อูริ, ซึงอา, ฮย็อนยอง)
รางวัล

| ปี | รางวัล |
| --- | --- |
2553:  Cyworld Digital Music Awards: Rookie of the Month (September)("A")
2554:  12th Korean Video Daejun's Award: Most Photogenic of the Year
2555:  26th Golden Disk Awards: Hallyu Icon Award  7th Asia Model Award : New Star Award
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเกาหลี)
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ศิลปิน :  มิวสิกเบรนซ์
ไก่ผัดเม็ดมะม่วงหิมพานต์

ไก่ผัดเม็ดมะม่วงหิมพานต์
ไก่ผัดมะม่วงหิมพานต์ เป็นอาหารรสจัด ที่ปรุงด้วยการนำเนื้อไก่สดไปผัดกับพริกและมะม่วงหิมพานต์ ซึ่งจะต่างจากสูตรของเสฉวนที่จะทอดเนื้อไก่ก่อนนำไปผัด
โซโจจิ

โซโจจิ เป็นวัดพุทธตั้งอยู่ในย่านชิบาอูระ เขตมินาโตะ โตเกียว เป็นวัดศูนย์กลางของสายจินไซ พระประธานคือ พระพุทธรูปอมิตาภะ ผู้ก่อตั้งวัด คือ ยูโยะ โชโซ


เทศกาลบง
ในสมัยเอโดะ โซโจจิถือว่าเป็นวัดประจำตระกูลโทกูงาวะ เมื่อแรกเริ่ม โทกูงาวะ อิเอยาซุ ได้ย้ายวัดไปที่ฮิบิยะ ต่อมาในปี 1590 มีการขยายอาณาเขตของปราสาทเอโดะจึงได้ย้ายวัดมา ณ ที่ตั้งปัจจุบัน
หลังจากตระกูลโทกูงาวะเริ่มเสื่อมอำนาจลง บริเวณลานวัดได้กลายเป็นสวนสาธารณะ ในสงครามโลกครั้งที่สอง บริเวณวัดถูกทำลายอย่างหนัก แต่ได้มีการบูรณะขึ้นอีกครั้ง
สุสานโชกุนโทกูงาวะ

หลังจากโทกูงาวะ อิเอยาซุเริ่มปกครองภูมิภาคคันโต ก็ได้ถือว่าโซโจจิเป็นวัดประจำตระกูลโทกูงาวะ และริเริ่มก่อสร้างอาคารใหญ่ต่าง ๆ ในวัด หลังจากนั้น โซโจจิก็เป็นที่รู้จักในฐานะศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ภายในวัดเป็นที่ตั้งของสุสานประจำตระกูลโทกูงาวะ ซึ่งศพของโชกุนโทกูงาวะ 6 รุ่น รวมทั้งภริยาและบุตรถูกฝังที่นี่ โดยหลุมฝังศพของโทกูงาวะ ฮิเดตาดะ, โทกูงาวะ อิเอโนบุ และโทกูงาวะ อิเอยาซุ ได้รับการยกย่องให้เป็นสมบัติประจำชาติ
โคล่า

| โคล่า |
| --- | --- |

โคลา ฝักและเมล็ด

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Malvales
วงศ์:: Malvaceae
วงศ์ย่อย:: Sterculioideae
สกุล:: Cola Schott & Endl.

สปีชีส์
 ดูในบทความ
โคล่า (Cola) เป็นพืชไม่ผลัดใบสกุลหนึ่ง มีด้วยกันประมาณ 125 สปีชีส์ เป็นพืชพื้นเมืองในเขตป่าดงดิบของทวีปแอฟริกา จำแนกอยู่ในวงศ์ Malvaceae วงศ์ย่อย Sterculioideae (หรืออาจแยกเป็นวงศ์ Sterculiaceae ต่างหาก ก็มี) ถือว่ามีความสัมพันธ์กับพืชสกุล Theobroma (โกโก้) ในทวีปอเมริกาใต้ ต้นโคล่านั้นมีความสูงเต็มที่ 20 เมตร มีใบมันวาว คล้ายรูปไข่ ยาวเต็มที่ 30 เซนติเมตร
Cola acuminata - Abata Cola
Cola anomala
Cola gigantea
Cola heterophylla
Cola nitida - Goro
Cola pachycarpa
Cola vera
Cola verticillata
ประโยชน์

เมล็ดโคล่ามีรสขมเล็กน้อย มีปริมาณคาเฟอีนอยู่พอสมควร และนิยมนำมาเคี้ยวในหลายวัฒนธรรมแถบแอฟริกาตะวันตก และมักนำไปใช้ในพิธีกรรม หรือเอาไว้รับแขก (ทำนองเดียวกับหมากในวัฒนธรรมไทย)
โคล่านั้นเดิมมีการใช้เพื่อผลิตเครื่องดื่มโคล่า แต่ปัจจุบันนี้การผลิตน้ำดื่มโคล่าในเชิงอุตสาหกรรมนิยมใช้สารแต่งกลิ่นและรสเทียม ยกเว้น Red Cola ของ A.G. Barr plc, Harboe Original Taste Cola, Blue Sky Organic Cola และ "Cricket Cola" อย่างหลังนี้ผลิตจากเมล็ดโคล่าและชาเขียว
ภายนอกทวีปแอฟริกานั้น มีการปลูกโคล่าบางสปีชีส์เพื่อใช้เมล็ด เช่น ในอินโดนีเซีย บราซิล จาไมก้า และท้องถิ่นอื่นๆ ในเขตร้อนชื้น
เอเบราร์โด โมราเลส

| เอเบราร์โด โมราเลส |
| --- | --- |
เกิด: 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2519
เอเบราร์โด โมราเลส (Everardo Morales) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 ที่เมือง ซีฮัวทาเนโฮ สถิติการชก 45 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 20) เสมอ 2 แพ้ 13
ประวัติ

โมราเลสเริ่มชกมวยสากลอาชีพตั้งแต่ พ.ศ. 2538 เคยเดินทางมาชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBU กับสุวัจชัย นครหลวงโปรโมชั่นในไทย เมื่อ พ.ศ. 2540 ผลปรากฏว่าเสมอกันไปอย่างดุเดือด หลังจากนั้นโมราเลสได้ครองแชมป์เม็กซิโกรุ่นฟลายเวตเมื่อ พ.ศ. 2544 และได้ครองแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBO เมื่อ พ.ศ. 2546 มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBO กับโอมาร์ นาบาเอซ และรุ่นฟลายเวท WBC กับพงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ แต่ไม่สำเร็จทั้งสองครั้ง
เกียรติประวัติ

แชมป์ WBC FECARBOX รุ่นฟลายเวท
ชิง 12 กุมภาพันธ์ 2543 ชนะน็อค ราอูล ฮัวเรซ ยก 2 ที่ เม็กซิโก
แชมป์เม็กซิโกรุ่นฟลายเวท (2544, 2548)
แชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBO
ชิง 11 มกราคม 2546 ชนะน็อค เฟรดดี้ บลันดอน ยก 7 ที่ นิคารากัว
แชมป์ WBC Continental Americas รุ่นฟลายเวท
ชิง 5 มิถุนายน 2547 ชนะคะแนน ฮวน เซนเตโน ที่ เม็กซิโก
เสียแชมป์ 26 พฤษภาคม 2548 แพ้คะแนนโดยเทคนิค วาเลริโอ ซานเชซ ที่ เม็กซิโก
แชมป์ WBC Continental Americas รุ่นฟลายเวท
ชิง 24 มีนาคม 2549 ชนะคะแนน ลัวโร โลเปซ ที่ เม็กซิโก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 25 พฤศจิกายน 2549 ชนะน็อค ราฟาเอล ชาเวซ ยก 8 ที่ เม็กซิโก
เสียแชมป์ 12 พฤษภาคม 2550 แพ้น็อค ฟรานซิสโก มาร์เควซ ที่ เม็กซิโก
แชมป์ NABF รุ่นฟลายเวท
ชิง 15 ธันวาคม 2550 ชนะคะแนน ฟรานซิสโก มาร์เควซ ที่ เม็กซิโก
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBU เมื่อ 7 เมษายน 2540 เสมอกับ สุวัจชัย นครหลวงโปรโมชั่น ที่ นนทบุรี
ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBO เมื่อ 10 ตุลาคม 2540 แพ้คะแนน คาร์ลอส กาเบรียล ซาราซาร์ ที่ อาร์เจนตินา
ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นฟลายเวทเมื่อ 16 พฤษภาคม 2541 แพ้คะแนน อิสิโดร การ์เซีย ที่ สหรัฐ
ชิงแชมป์ NABF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 25 กรกฎาคม 2541 เสมอกับ ออสการ์ อาร์ชิเนก้า ที่ เม็กซิโก
ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 20 พฤศจิกายน 2541 แพ้น็อค เซอร์จิโอ เปเรซ ที่ เม็กซิโก
ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBO เมื่อ 7 มิถุนายน 2546 แพ้น็อค โอมาร์ อันเดรซ นาร์วาเอซ ยก 5 ที่ อาร์เจนตินา
ชิงแชมป์ WBO Latino รุ่นฟลายเวทเมื่อ 19 กันยายน 2546 แพ้คะแนน โฮเซ่ โลเปซ ที่ สหรัฐ
ชิงแชมป์ NABF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 26 พฤศจิกายน 2548 แพ้คะแนน ฮวน อัลเบอร์โต โรซาส ที่ เม็กซิโก
ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 30 มิถุนายน 2549 แพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 4 ที่ กทม.
โอฮะระโนะ โนะ นิชิ โนะ มิเนะโนะเอะ

โอฮะระโนะ โนะ นิชิ โนะ มิเนะโนะเอะ (ญี่ปุ่น: 大原野西嶺上陵; โรมาจิ: Ōharano no Nishi no Minenoe no Misasagi) พระราชสุสานหลวงที่ตั้งอยู่ในย่าน นิชิเคียว ใน เมืองเคียวโตะ เป็นที่ฝังพระบรมศพของ จักรพรรดิจุนนะ จักรพรรดิองค์ที่ 54
โออิโนมิกาโดะ โนบูโกะ

โออิโนมิกาโดะ โนบูโกะ (ญี่ปุ่น: 大炊御門信子; โรมาจิ: Ōinomikado Nobuko ; 1954 – 8 มิถุนายน 2031) หรือ ฟูจิวาระ โนะ โนบูโกะ หรือ คารากูมง-อิง (ญี่ปุ่น: 嘉楽門院) นางกำนัลและพระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นนางกำนัลและพระสนมใน จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 102 และเป็นพระราชมารดาใน เจ้าหญิงคังชิน และ จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 103
ออแล็งปิกลียอแนในฤดูกาล 2018–19

การแข่งขันในฤดูกาล 2018-19 สโมสรฟุตบอลออแล็งปิกลียอแน ซึ่งเป็นฤดูกาลที่ 69 ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2493 จะเข้าแข่งขันในลีกเอิง 1, กุปเดอฟร็องส์, กุปเดอลาลีก และ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ข้อมูลผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

ณ วันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2018

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ข้อมูลผู้เล่น > ยืมตัวออก

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
นัดก่อนเปิดฤดูกาล และ นัดกระชับมิตร > นัดกระชับมิตร

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2561  | ซิยง  | 2–2 |  ลียง | ซาวีส, สวิตเซอร์แลนด์ |
| 19:00 CEST |  | รายงาน |  |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2561  | ลียง  | 4–0 |  ฟูลัม | Bourgoin-Jallieu, ฝรั่งเศส |
| 22:00 CEST |  | รายงาน |  |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2561  | ฮัดเดอส์ฟีลด์ ทาวน์  | 3–1 |  ลียง | ฮัดเดอส์ฟีลด์, อังกฤษ |
| 20:45 CEST |  | รายงาน |  |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2561  | ลียง  | 2–1 |  โวล์ฟสบวร์ก | Bourg-en-Bresse, ฝรั่งเศส |
| 19:00 CEST |  | รายงาน |  |  |
นัดก่อนเปิดฤดูกาล และ นัดกระชับมิตร > อินเตอร์เนชันแนลแชมเปียนส์คัพ

บทความหลัก: อินเตอร์เนชันแนลแชมเปียนส์คัพ ฤดูกาล 2018
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ไอซีซี / เอวแซบีอู คัพ | ไบฟีกา  | 2–3 |  ลียง | ฟารู-ลูเล |
| 21:05 WEST  03:05 (เวลาไทย) | ปิซซี  59' มาร์เซลู  64' (เข้าประตูตัวเอง) | รายงาน | มาร์เซลู  40' ตราโอเร  45' เตร์ริเอร์  83' | สนามกีฬา: อิฃตาจีอู อัลการ์วี ผู้ชมในสนาม: 17,510 คน ผู้ตัดสิน: เฮลเดอร์ มัลไฮโร (โปรตุเกส) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ไอซีซี | อินเตอร์ มิลาน  | 1–0 |  ลียง | เลชเช |
| 20:00 CEST  01:00 (เวลาไทย) | มาร์ตีเนซ  52' | รายงาน |  | สนามกีฬา: สตาดีโอ เวีย เดล มาเร ผู้ชมในสนาม: 24,698 คน ผู้ตัดสิน: มาร์โก ดิ เบโญ (อิตาลี) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ไอซีซี | เชลซี  | 0–0  (5–4 ลูกโทษ) |  ลียง | ลอนดอน |
| 20:05 BST 02:05 เวลาไทย |  | รายงาน |  | สนามกีฬา: สแตมฟอร์ด บริดจ์ ผู้ชมในสนาม: 18,457 คน ผู้ตัดสิน: พอล ไทเออร์นีย์ (อังกฤษ) |
|  | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ |  |
|  | ฌอร์ฌีญู  บาร์กลีย์  อาลอนโซ  อัซปิลิกูเอตา  อาซาร์  |  |  แฟร์รี  มาร์เซลู  กูอิริ  เตเต  ชีคห์ |  |
การแข่งขัน > ลีกเอิง 1

บทความหลัก: ลีกเอิง ฤดูกาล 2018–19
การแข่งขัน > ลีกเอิง 1 > ตารางคะแนนในลีก

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบหรือการตกชั้น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ปารี แซ็ง-แฌร์แม็ง (C) | 38 | 29 | 4 | 5 | 105 | 35 | +70 | 91 | ผ่านเข้าสู่ แชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม |
| 2 | ลีล | 38 | 22 | 9 | 7 | 68 | 33 | +35 | 75 | ผ่านเข้าสู่ แชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม |
| 3 | ลียง | 38 | 21 | 9 | 8 | 70 | 47 | +23 | 72 | ผ่านเข้าสู่ แชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม |
| 4 | แซ็งเตเตียน | 38 | 19 | 9 | 10 | 59 | 41 | +18 | 66 | ผ่านเข้าสู่ ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม |
| 5 | มาร์แซย์ | 38 | 18 | 7 | 13 | 60 | 52 | +8 | 61 |  |
แหล่งที่มา: ลีก เอิง และ ซอคเกอร์เวย์
กฎการจัดอันดับ: 1) คะแนน; 2) ผลต่างประตู; 3) จำนวนประตูที่ยิงได้; 4) ผลต่างประตูในการพบกัน; 5) อันดับแฟร์เพลย์.
 ชนะเลิศ.
หมายเหตุ:
↑  แรน ผ่านเข้าสู่ ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม จากการชนะเลิศ กุปเดอฟร็องส์ ฤดูกาล 2018–19.
การแข่งขัน > ลีกเอิง 1 > ผลงานโดยรวม

| ผลงานโดยรวม> แข่ง | ผลงานโดยรวม> ชนะ | ผลงานโดยรวม> เสมอ | ผลงานโดยรวม> แพ้ | ผลงานโดยรวม> ได้ | ผลงานโดยรวม> เสีย | ผลงานโดยรวม> ต่าง | ผลงานโดยรวม> คะแนน | เหย้า> ชนะ | เหย้า> เสมอ | เหย้า> แพ้ | เหย้า> ได้ | เหย้า> เสีย | เหย้า> ต่าง | เยือน> ชนะ | เยือน> เสมอ | เยือน> แพ้ | เยือน> ได้ | เยือน> เสีย | เยือน> ต่าง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 23 | 12 | 7 | 4 | 38 | 26 |  +12 | 43 | 7 | 3 | 2 | 19 | 9 |  +10 | 5 | 4 | 2 | 19 | 17 |  +2 |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด: 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019

อ้างอิง: Competitive matches
การแข่งขัน > ลีกเอิง 1 > ผลงานในแต่ละนัด

| นัดที่ | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สนาม | H | A | H | H | A | H | A | H | A | H | A | H | A | H | A | H | A | H | A | H | A | A | H | A | H | A | H | A | H | A | H | A | H | A | H | A | H | A |
| ผล | W | L | W | L | D | W | W | D | L | W | W | D | W | W | D | L | P | W | D | D | W | W | W |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
| อันดับที่ | 5 | 10 | 4 | 8 | 7 | 6 | 2 | 5 | 6 | 5 | 4 | 4 | 4 | 2 | 3 | 4 | 4 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
Last updated: 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019.
อ้างอิง: Ligue1

สนาม: A = เยือน; H = เหย้า ผล: D = เสมอ; L = แพ้; W = ชนะ; P = เลื่อนการแข่งขัน