stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รอยัลรัมเบิล (2001)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของรอยัลรัมเบิลปี 2001
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวและดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คของดับเบิลยูดับเบิลยูอี |
| --- | --- |
รอยัลรัมเบิล:  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018 
ในปัจจุบัน:  รอยัลรัมเบิล (1988–ปัจจุบัน)  อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010–2015, 2017–ปัจจุบัน)  เรสเซิลเมเนีย (1985–ปัจจุบัน)  แบ็กแลช (1999–2009, 2016–ปัจจุบัน)  ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2008–2015, 2023–ปัจจุบัน)  มันนีอินเดอะแบงก์ (2010–ปัจจุบัน)  ซัมเมอร์สแลม (1988–ปัจจุบัน)  เพย์แบ็ก (2013–2017, 2023–ปัจจุบัน)  ฟาสต์เลน (2015–2019, 2021, 2023–ปัจจุบัน)  คราวน์ จูเอ็ล (2018–ปัจจุบัน)  เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (1987–ปัจจุบัน) 
ในอดีต:  เดอะเรสต์ลิงคลาสสิก (1985)  ดิสทิวส์เดย์อินเท็กซัส (1991)  วันไนท์โอนลี (1997)  แคปิทอลคาร์เนจ (1998)  เมย์เฮมอินแมนเชสเตอร์ (1998)  อินยัวร์เฮ้าส์ (1995–1999)  โนเมอร์ซี (1999)  โอเวอร์ดิเอดจ์ (1998–1999)  ฟุลลี่โลดเดด (1998–2000)  อินเวชั่น (2001)  คิงออฟเดอะริง (1993–2002)  รีเบลเลียน (1999–2002)  อินเซอร์เรกซ์ชั่น (2000–2003)  แบดบลัด (1997, 2003–2004)  ดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์ (2006)  นิวเยียร์สเรโวลูชั่น (2005–2007)  วันไนท์สแตนด์ (2005–2008)  อันฟอร์กิฟเว่น (1998–2008)  ไซเบอร์ซันเดย์ (2004–2008)  อาร์มาเกดดอน (1999–2000, 2002–2008)  จัดจ์เมนท์เดย์ (1998, 2000–2009)  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2004–2009)  เบรกกิ้งพอยท์ (2009)  ไฟเทอร์โฟร์เวย์ (2010)  แบรกกิ้ง ไรท์ส (2009–2010)  แคปิเทล พูนิชเมนท์ (2011)  เวนเจินส์ (2001–2007, 2011)  โอเวอร์เดอะลิมิต (2010–2012)  โนเวย์เอาท์ (1998, 2000–2009, 2012)  เอ็นเอ๊กซ์ที แอร์ไรวัล (2014)  คิงออฟเดอะริง (1985–1989, 1991, 1993-2002, 2006, 2008, 2010, 2015, 2021)  เดอะบีสอินเดอะอีท (2015)  ไลฟ์ฟรอมเมดิสันสแควร์การ์เดน (2015)  ครุยเซอร์เวทคลาสสิก (2016)  โรดบล็อก (2016)  เกรตบอลส์ออฟไฟร์ (2017)  แบทเทิลกราวด์ (2013–2017)  โนเมอร์ซี (1999–2008, 2016–2017)  แคลชออฟแชมเปียนส์ (2016–2017)  ยูไนเต็ด คิงดอม แชมเปียนชิป ทัวร์นาเมนต์ (2017)  เมยังคลาสสิก (2017–2018)  เกรเทสต์ รอยัลรัมเบิล (2018)  อีโวลูชัน (2018)  ซูเปอร์โชว์-ดาวน์ (2018–2020)  ทีแอลซี: เทเบิลส์แลดเดอส์ & แชส์ (2009–2020)  เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ (2014–2021)  เฮลอินเอเซล (2009–2022)  เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009–2022)
วัดบ้านทุ่งเสรี

| วัดบ้านทุ่งเสรี |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดบ้านทุ่งเสรี, วัดบ้านทุ่ง, วัดทุ่งเสรี, วัดทุ่งกระแจะแม้นเขียน
ที่ตั้ง: แขวงสวนหลวง เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบ้านทุ่งเสรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสวนหลวง เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร
วัดบ้านทุ่งเสรี หรือ วัดบ้านทุ่ง หรือ วัดทุ่งเสรี ตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2529 แต่เดิมชื่อว่า วัดทุ่งกระแจะแม้นเขียน ที่ดินซึ่งอยู่ตามแนวคลองลาว มาบรรจบกับคลองกระจะฝั่งเหนือจนถึงริมคลองแสนแสบ บางตอนเป็นที่ดินพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระองค์เจ้าแม้นเขียนทรงเป็นมีน้ำพระทัยเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างลึกซึ่ง ทรงเห็นว่า ขณะนั้นมีบรรดาข้าทาสบริพารตลอดจนประชาชนชาวพุทธอยู่อาศัยใกล้ ๆ กับบริเวณที่นาของพระองค์เป็นจำนวนมากแต่บริเวณที่ใกล้เคียงแถวนั้นกลับไม่มีวัด จึงดำริสร้างวัดขึ้น ในที่ดิน อันเป็นราชทรัพย์ส่วนพระองค์ระหว่างคลองลาว บรรจบกับคลองกระจะรวมเป็นเนื้อที่ประมาณ 9 ไร่เศษ และได้ขนานนามวัดนี้ว่า "วัดบ้านทุ่งกระแจะแม้นเขียน" ซึ่งชาวบ้านทั่วไปพากันเรียกสั้นๆว่า "วัดบ้านทุ่ง"
วัดบ้านทุ่งแม้นเขียนในสมัยนั้นเป็นวัดที่มีถาวรวัตถุมั่นคงมีอุโบสถ กุฏิพระภิกษุสามเณร ศาลาการเปรียญและเจดีย์องค์ใหญ่ประดิษฐาน วัตถุมงคลหน้าอุโบสถ 1 องค์ มีสระน้ำขนาดใหญ่สำหรับใช้สอย 1 สระ มีกำแพงอิฐโดยรอบทั้ง 4 ด้านมีพระภิกษุและสามเณรอยู่ปฏิบัติศาสนกิจ เป็นจำนวนมาก มีการปกครองที่จัดแบ่งออกเป็น 2 คณะ เรียกว่า คณะบน และคณะล่าง แต่วัดบ้านทุ่งกระแจะแม้นเขียนก็มาถึงคราวเสื่อมโทรมลงไปภายหลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงประกาศเลิกทาส บรรดาพวกทาสไพร่หลวงทั้งหลาย ทั้งทาสไพร่หลวงเชื้อสายลาวตตลอดจนทาสใต้เรือนเบี้ยอื่น ๆ ต่างก็ได้รับความเป็นไท มีอิสระเสรีภาพโดยทั่วกัน จึงได้อพยพโยกย้ายกลับบ้านเดิมของตน พระภิกษุก็ได้ย้ายสำนักไปด้วย เมื่อพระองค์หาพระชนม์ไม่ แล้ววัดบ้านทุ่งแม้นเขียนก็คงจะหาผู้อุปการะเกื้อหนุนได้ยาก เพราะชาวไทยพุทธที่อยู่อาศัยใกล้กับวัดมีอยู่น้อย และคงจะต้องประสบกับความเดือดร้อนอย่างแน่นอน จึงได้ทรงอุทิศที่ดินทุ่งนาซึ่งเป็นพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์อีกจำนวน 2 แปลงประทานให้แก่วัดเพื่อเก็บผลประโยชน์ไว้ทำนุบำรุงรักษาวัดนี้ต่อไป ที่ดินที่ประทานนี้คือที่ดินจากริมคลองกระจะฝั่งเหนือตรงข้ามกับวัดยาว ไปจรดริมคลองแสนแสบ มีเนื้อที่ประมาณ 80 ไร่เศษ อนึ่ง หลักฐานจากหอสมุดแห่งชาติ ปรากฏว่าเดิม วัดนี้มีที่ดินธรณีสงฆ์ ตามโฉนดเลขที่ 1913 เนื้อที่ 51 ไร่ 1 งาน 80 วา กับโฉนดเลขที่ 1917 เนื้อที่ 33 ไร่ 2 งาน 80 วา รวมเป็นเนื้อที่ทั้งสิ้น 85 ไร่ งาน 60 วา หรือ 34,060 ตารางวา มีหลวงปู่นวม เจ้าอาวาสวัดบ้านทุ่งแม้นเขียนรูปสุดท้าย ภายหลังหลังมรณภาพของหลวงพ่อนวมแล้ว วัดบ้านทุ่งแม้นเขียนจึงว่างพระสงฆ์และได้กลายเป็นวัดร้างมาตั้งแต่บัดนั้น
จนกระทั่ง พระครูปลัดเสนอ ศิษย์เอกของหลวงพ่อคล้ายวาจาสิทธิ์ อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ได้พัฒนาสร้างขึ้นใหม่ และตั้งเป็นวัดและตั้งชื่อตามหมู่บ้านบริเวณใกล้เคียง ปูชนียวัตถุที่สำคัญภายในวัด ได้แก่ รูปเหมือนพ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์หลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด เจ้าแม่กวนอิม องค์พ่อจตุคามรามเทพ และครูบาอาจารย์อีกหลายรูป
วัดบ้านธาตุใต้

| วัดบ้านธาตุใต้ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลสองคอน อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบ้านธาตุใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านธาตุ อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี
วัดบ้านธาตุใต้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2330 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2529
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2336 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และบูรณปฏิสังขรณ์ในปี พ.ศ. 2467 อุโบสถเป็นอาคารทรงโถงก่ออิฐถือปูน มีขนาดกว้าง 8 เมตร ยาว 10 เมตร ด้านหน้าของอุโบสถมีพาไลต่อออกมา ใช้ผนังรับน้ำหนัก หน้าบันด้านหน้าและด้านหลังมีภาพปูนปั้นรูปครุฑพ่าห์รายล้อมด้วยกลุ่มต้นไม้ประดับกระจกสี ภายในอุโบสถประดิษฐาน หลวงพ่อพระขาว เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ ฐานพระอุโบสถเป็นฐานบัวลูกแก้วอกไก่ ผนังสกัดด้านหน้าเจาะเป็นช่องประตู 1 ช่อง ส่วนผนังสกัดด้านข้างเจาะเป็นช่องหน้าต่าง ด้านละ 3 ช่อง ซุ้มประตูหน้าต่างเจาะเข้าไปในผนังเป็นซุ้มโค้งประกอบเสาหลอก
วัดมี พระธาตุมงคลธรรมเจดีย์ มีพิธีวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2562
ริตเทนอินเดอะสตาส์ (เพลงไทนี เทมพาห์)

ไรท์เทนอินเดอะสตาร์ เป็นซิงเกิลที่ 3 ของนักแร็ปชาวอังกฤษ ไทนี แทมพาช และเนื้อเรื่องโดยนักร้องชาวอเมริกัน อีริค เทอร์เนอร์ ซึ่งแตกต่างจากซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จของเขาสองก่อนที่ผลิตโดย ลาบรินธ์ ติดตามแทนมีผลิตโดย Ishi ออกจำหน่ายในวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2010 โดยพาร์โลโฟน ต่อมาทางระบบดิจิทัล ร้านไอทูนส์ และออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลทางการในอัลบั้มDisc-Overy โดยเพลงนี้ติดอันดับที่ 1 ของชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร กลายเป็นอันดับ 1 ของเดี่ยวครั้งที่สองของ ไทนี แทมพาช ในสหราชอาณาจักร เพลงนี้กลายเป็นซิงเกิลเปิดตัวในอเมริกาของแทมพาช และติดอันดับ 12 ของบิลบอร์ดฮอต 100
เพลงนี้ยังใช้ในเมเจอร์ลีกเบสบอล สำหรับการโฆษณาของพวกเขาที่เกี่ยวกับเมเจอร์ลีกเบสบอลในฤดู 2011 และใช้เป็นธีมของศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27
รายการเพลง

Digital download
"Written in the Stars" (Album Version) – 3:40
Digital EP
"Written in the Stars" (Album Version) – 3:39
"Written in the Stars" (Instrumental) – 3:39
"Written in the Stars" (The Arcade Southside Remix) (feat. Taio Cruz) – 3:33
Promotional CD single
"Written in the Stars" (Radio Edit) – 3:33
"Written in the Stars" (Album Version) – 3:40
"Written in the Stars" (Instrumental) – 3:39
รอยแยกพีโทรทิมพานิค

| รอยแยกพีโทรทิมพานิค  (Petrotympanic fissure) |
| --- | --- |
กระดูกขมับ มุมมองจากด้านนอก (รอยแยกพีโทรทิมพานิคอยู่ทางซ้ายด้านล่างของภาพ)
เยื่อแก้วหูข้างขวา กระดูกค้อน และเส้นประสาทคอร์ดา ทิมพานี (chorda tympani) มุมมองจากด้านใน ด้านหลัง และด้านบน (รอยแยกกลาเซอเรียนอยู่ตรงกลางทางซ้ายของภาพ)
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: f. petrotympanica
TA98: A02.1.06.074
TA2: 717
FMA: 55463
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
รอยแยกพีโทรทิมพานิค (petrotympanic fissure) เป็นรอยแยกที่อยู่ในกระดูกขมับ (temporal bone)  ซึ่งวิ่งจากข้อต่อขากรรไกร (temporomandibular joint) ไปยังโพรงหูส่วนกลาง (tympanic cavity)
แอ่งข้อต่อขากรรไกร (mandibular fossa) เป็นแอ่งข้อต่อที่ถูกล้อมรอบทางด้านหน้าด้วยปุ่มหน้าแอ่งข้อต่อขากรรไกร (articular tubercle) และทางด้านหลังโดยส่วนทิมพานิคของกระดูกขมับ (tympanic part) ซึ่งเป็นโครงสร้างที่แยกแอ่งข้อต่อขากรรไกรออกจากปากรูหู (external acoustic meatus) แอ่งข้อต่อขากรรไกรแบ่งออกเป็น 2 ส่วนโดยรอยแยกเล็กๆ เรียกว่า รอยแยกพีโทรทิมพานิค (petrotympanic fissure)
รอยแยกนี้เปิดออกทางด้านบนและด้านหน้าของวงแหวนกระดูกซึ่งเป็นที่ยึดเกาะของเยื่อแก้วหู ซึ่งเกิดเป็นช่องยาวประมาณ 2 ซม. มันฝังอยู่ในส่วนยื่นด้านหน้าและเอ็นด้านหน้าของกระดูกค้อน (malleus) และทอดผ่านแขนงแอนทีเรียร์ทิมพานิคของหลอดเลือดแดงอินเทอร์นัลแมกซิลลารี (internal maxillary artery)
ชื่อของรอยแยกนี้

รอยแยกพีโทรทิมพานิคเรียกกันอีกชื่อหนึ่งว่า "รอยแยกกลาเซอเรียน" (Glaserian fissure) ตั้งชื่อตามโยฮันน์ กลาเซอร์
ภาพอื่นๆ

ฐานของกะโหลกศีรษะ พื้นผิวด้านบน ลูกศรทางซ้ายของภาพชี้แสดงรอยแยกพีโทรทิมพานิค  (คลิกที่รูปเพื่อขยายขนาดภาพ)
ดูเพิ่ม

เส้นประสาทคอร์ดา ทิมพานี
แหล่งข้อมูลอื่น

SUNY Figs 30:06-09
SUNY Downstate Medical Center 30:os-0108
วัดถ้ำเขาวง (จังหวัดอุทัยธานี)

| วัดถ้ำเขาวง |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลบ้านไร่ อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดถ้ำเขาวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมในตำบลบ้านไร่ อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี
ประวัติ

วัดถ้ำเขาวงตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2548 แต่เดิมชื่อ ธรรมสถานถ้ำเขาวง เริ่มต้นจากหลวงพ่อสนอง กตปุญโญ เจ้าอาวาสวัดสังฆทาน จังหวัดนนทบุรี ได้พาคณะพระภิกษุซึ่งเป็นศิษย์ยานุศิษย์เดินธุดงค์ผ่านมาพบเห็นสถานที่นี้ อันมีภูมิประเทศล้อมรอบด้วยภูเขา ด้านบนมีถ้ำหลายแห่ง ในหน้าฝนจะมีน้ำตกไหลให้ความร่มเย็นชุ่มชื่น จึงพักอยู่ 2–3 วัน แล้วก็ออกเดินทางต่อไป ต่อมาภายหลังหลวงพ่อบุญส่ง ปิยธมโมซึ่งเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อสนอง กตปุญโญ ได้พาหมู่คณะพระภิกษุเดินทางผ่านมาทางนี้อีกหลายหน จนเมื่อ พ.ศ. 2528 หลวงพ่อบุญส่ง ปิยธมโมจึงได้ขออนุญาตติหลวงพ่อสนอง กตปุญโญ เพื่อพัฒนาเป็นสถานปฏิบัติธรรม ในระยะแรกกกุฏกิเป็นเพียงถ้ำ มีกระต๊อบมุงหญ้าคา ที่ชาวบ้านมาช่วยสร้างถวาย 2–3 หลัง จนเมื่อประมาณ พ.ศ. 2530 ลวงพ่อท่านคิดว่าการจำพรรษาอยู่ด้านบนเป็นการลำบากมาก จึงคิดย้ายสำนักมาอยู่ข้างล่าง ประจวบกับมีนายทง เลขยัน หรือโยมถุง มีจิตศรัทธาถวายที่ดินให้จำนวนหนึ่ง จากนั้นจึงได้สร้างกุฏิศาลาที่พัก
ประมาณ พ.ศ. 2536–2537 ท่านเริ่มทำการปลูกสร้างศาลาทรงไทยเอนกประสงค์ขึ้นเพื่อเชิดชูสถาปัตยกรรมไทย จึงชักชวนญาติโยมหาทุนทรัพย์มาทำการก่อสร้าง แต่เมื่อเศรษฐกิจไม่ดี การพัฒนาจึงล่าช้าลงกับทั้งวัสดุสิ่งของมีราคาเพิ่มขึ้น ท่านจึงคิดที่จะนำวัตถุดิบจากธรรมชาติที่มีอยู่นำมาประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์ เช่นตอไม้รากไม้ ไม้แกนร่อนที่ถูกไฟไหม้ นำมาสร้างเป็นเสนาสนะต่าง ๆ
อาคารเสนาสนะ

เสนาสนะของวัดเป็นอาคาร 4 ชั้น มีลักษณะสถาปัตยกรรมไทย ใต้ถุนเป็นลานเอนกประสงค์รวมทั้งร้านขายของ ชั้นที่ 2 เป็นวิหาร ชั้นที่ 3 เป็นกุฏิ อุโบสถอยู่ชั้น 4 สร้างด้วยไม้สัก และไม้มะค่า รวมทั้งไม้เก่าจากเรือนไทยแถวอยุธยา อ่างทอง หลังคานำมาจากลำพูน ช่างที่เข้าตัวเรือน รวมทั้งทำส่วนตัวเหงา ป้านลม และจั่ว มาจากอยุธยา ด้านหลังอาคารทรงไทยเป็นเขาหินปูน ด้านหน้ามีบ่อน้ำ มีสวนนที่ตกแต่งด้วยหิน ไม้ดัด และไม้ประดับ ระหว่างทางเดินที่จะขึ้นไปชมถ้ำ ถ้ำมีอยู่ 7–8 ถ้ำ บางถ้ำเป็นที่นั่งวิปัสสนาสำหรับพระภิกษุ บางถ้ำเป็นถ้ำค้างคาว บางถ้ำมีหินงอกหินย้อย บนเขามีที่ราบกว้างมีต้นไม้หลายชนิด เช่น ไม้ยาง ไม้มะค่า ไม้เสลา เป็นต้น มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่บ้าง
ยิงธนูชิงแชมป์เอเชีย 2023

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
วันที่: 3–10 พฤศจิกายน
← 20212025 →
การแข่งขันกีฬายิงธนูชิงแชมป์เอเชีย 2023 เป็นการแข่งขันกีฬายิงธนูชิงชนะเลิศของทวีปเอเชียครั้งที่ 23 และจัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 3 พฤศจิกายน ถึง 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566
สรุปเหรียญรางวัล > รีเคิร์ฟ

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| บุคคลชาย | คิม วู-จิน  เกาหลีใต้ | ถังจือชุน  จีนไทเป | ลี อูซอก  เกาหลีใต้ |
| ทีมชาย |  เกาหลีใต้ คิม วู-จิน ลี วู-ซอก คิม เจด็อก |  คาซัคสถาน อิลฟัต อับดุลลิน เดาเล็ตเคลดี จางบีร์เบย์ อเล็กซานเดอร์ เยเรเมนโก |  อินโดนีเซีย อาริฟ ดวี ปังเจสตู เรียว เอกา อกาตา ซัลซาบิยา อัลวิยันโต บากัส ปราสยาดี |
| บุคคลผู้หญิง | ชอย มีซุน  เกาหลีใต้ | ลิม ชี-ฮยอน  เกาหลีใต้ | หลี่ เจียมาน  จีน |
| ทีมหญิง |  เกาหลีใต้ ชเว มิ-ซอน  อันซัน  ลิม ซี-ฮยอน |  จีน หลี่ เจียมาน อัน ชีซวน ไห่ ลีแกน |  อินเดีย อันคิตะ ภกัต ทิชา ปูเนีย ภาจัน คอร์ |
| ทีมผสม |  เกาหลีใต้ ลี วู-ซอก ลิม ซี-ฮยอน |  จีน หลี่ เจียมาน ฉีเซียงซั่ว |  ญี่ปุ่น ทาคาฮารุ ฟุรุคาวะ โทโมมิ ซูกิโมโตะ |
สรุปเหรียญรางวัล > คอมพาวด์

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| บุคคลชาย | อังเดร ตูตยุน  คาซัคสถาน | คิม จองโฮ  เกาหลีใต้ | อภิเษก เวอร์มา  อินเดีย |
| ทีมชาย |  เกาหลีใต้ ชเว ยงฮี คิม จองโฮ ยัง แจวอน |  คาซัคสถาน อัคบาราลี คาราบาเยฟ อันเดรย์ ตูตยุน  เซอร์เกย์ คริสติช |  อินเดีย อภิเษก เวอร์มา  ปริยันช์ ปราธเมช ฟูเก |
| บุคคลหญิง | ปาร์นีต คอร์  อินเดีย | โจธี สุเรคา เวนนัม  อินเดีย | ฮวง อี-จู  จีนไทเป |
| ทีมหญิง |  อินเดีย อาดิติ สวามี ชโยธี สุเรคา เวนนัม ปาร์นีต คอร์ |  จีนไทเป หวงอีจ่อ หวัง ลู่หยุน เฉิน ยี่ซวน |  เกาหลีใต้ โซ แชวอน โอ ยู-ฮยอน โช ซูอา |
| ทีมผสม |  อินเดีย  อาดิติสวามี ปริยันช์ |  ไทย กนกนพัส แก้วชมภู เลิศเรืองศิลป์ นวยุทธ |  เกาหลีใต้ ยัง แจวอน โซ แชวอน |
ตารางเหรียญรางวัล

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เกาหลีใต้ | 6 | 2 | 3 | 11 |
| 2 |  อินเดีย | 3 | 1 | 3 | 7 |
| 3 |  คาซัคสถาน | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 4 |  จีน | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 4 |  จีนไทเป | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 6 |  ญี่ปุ่น | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 6 |  อินโดนีเซีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (7 ประเทศ) | รวม (7 ประเทศ) | 10 | 9 | 10 | 29 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Bangkok 2023 Asian Archery Championship
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศบัลแกเรีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศบัลแกเรียทั้งสิ้น 10 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 7 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 3 แหล่ง
ที่ตั้ง

โบสถ์บอยานา
คนขี่ม้ามาดารา
อีวานอวอ
กาซันเลิก
แนแซเบอร์
อารามรีลา
สแวชตารี
ปีริน
สแรเบอร์นา
ป่าต้นบีช
ที่ตั้งแหล่งมรดกโลกในประเทศบัลแกเรีย
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| โบสถ์บอยานา |  | โซเฟีย 42°38′40.7″N 23°15′58.3″E﻿ / ﻿42.644639°N 23.266194°E﻿ / 42.644639; 23.266194 | วัฒนธรรม:  (ii), (iii) | 0.68; พื้นที่กันชน 13.55 | 2522/1979 |  | 42 |
| คนขี่ม้ามาดารา |  | จังหวัดชูแมน 43°16′38.6″N 27°07′08.0″E﻿ / ﻿43.277389°N 27.118889°E﻿ / 43.277389; 27.118889 | วัฒนธรรม:  (i), (iii) | 1.2; พื้นที่กันชน 501.7 | 2522/1979 |  | 43 |
| หลุมฝังศพชาวเทรซแห่งกาซันเลิก |  | จังหวัดสตาราซากอรา 42°37′32.8″N 25°23′57.0″E﻿ / ﻿42.625778°N 25.399167°E﻿ / 42.625778; 25.399167 | วัฒนธรรม:  (i), (iii), (iv) | 0.0155; พื้นที่กันชน 7.09 | 2522/1979 |  | 44 |
| โบสถ์หินสกัดแห่งอีวานอวอ |  | จังหวัดรูแซ 43°41′41.5″N 25°59′16.4″E﻿ / ﻿43.694861°N 25.987889°E﻿ / 43.694861; 25.987889 | วัฒนธรรม:  (ii), (iii) | 171.9 | 2522/1979 |  | 45 |
| อารามรีลา |  | จังหวัดกิยุสแตนดิล 42°07′59.9″N 23°20′24.7″E﻿ / ﻿42.133306°N 23.340194°E﻿ / 42.133306; 23.340194 | วัฒนธรรม: (vi) | 10.7; พื้นที่กันชน 1,289.7 | 2526/1983 |  | 216 |
| นครโบราณแนแซเบอร์ |  | จังหวัดบูร์กัส 42°39′32.8″N 27°44′09.7″E﻿ / ﻿42.659111°N 27.736028°E﻿ / 42.659111; 27.736028 | วัฒนธรรม: (iii), (iv) | 27.1; พื้นที่กันชน 1,245.6 | 2526/1983 |  | 217 |

| หลุมฝังศพชาวเทรซแห่งสแวชตารี |  | จังหวัดรัซกรัต 43°40′00.0″N 26°40′00.0″E﻿ / ﻿43.666667°N 26.666667°E﻿ / 43.666667; 26.666667 | วัฒนธรรม: (i), (iii) | 647.6 | 2528/1985 | ค้นพบใน พ.ศ. 2525 ใกล้กับหมู่บ้านสแวชตารี สุสานเทรซที่สร้างในศตวรรษที่ 3 แห่งนี้สะท้อนให้เห็นถึงหลักการโครงสร้างพื้นฐานของอาคารเทรซ | 359 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| เขตสงวนธรรมชาติสแรเบอร์นา |  | จังหวัดซีลิสตรา 44°06′52.0″N 27°04′41.0″E﻿ / ﻿44.114444°N 27.078056°E﻿ / 44.114444; 27.078056 | ธรรมชาติ:  (x) | 638; พื้นที่กันชน 673 | 2527/1983;  เพิ่มเติม 2551/2008 |  | 219 |
| อุทยานแห่งชาติปีริน |  | จังหวัดบลากอแอฟกรัต 41°44′33.8″N 23°25′49.7″E﻿ / ﻿41.742722°N 23.430472°E﻿ / 41.742722; 23.430472 | ธรรมชาติ:  (vii), (viii), (ix) | 38,350.04; พื้นที่กันชน 1,078.28 | 2527/1983;  เพิ่มเติม 2553/2010 |  | 225 |
| ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป (ร่วมกับโครเอเชีย, เช็กเกีย, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, เบลเยียม, โปแลนด์, ฝรั่งเศส, มาซิโดเนียเหนือ, ยูเครน, เยอรมนี, โรมาเนีย, สเปน, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, สวิตเซอร์แลนด์, ออสเตรีย, อิตาลี และแอลเบเนีย) |  | จังหวัดกาบรอวอ, จังหวัดปลอฟดิฟ, จังหวัดลอแวช และจังหวัดสตาราซากอรา 42°44′42.0″N 24°56′02.4″E﻿ / ﻿42.745000°N 24.934000°E﻿ / 42.745000; 24.934000 | ธรรมชาติ: (ix) | 99,947.81; พื้นที่กันชน 296,275.8 | 2550/2007; เพิ่มเติม 2554/2011, 2560/2017, 2564/2021 และ 2566/2023 | ป่าต้นบีชในประเทศบัลแกเรียได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2560 | 1133 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศบัลแกเรียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 16 แห่ง
วัดบ้านทวน

| วัดบ้านทวน |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลพนมทวน อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบ้านทวน ตั้งอยู่ที่ หมู่ 2 ตำบลพนมทวน อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย   ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่   28  ไร่  3  งาน  50  ตารางวา
ประวัติ

วัดบ้านทวน ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2325 เดิมเป็นวัดร้างมาก่อน เป็นวัดเก่ามีอายุมากกว่า 200 ปี มีเจดีย์เก่าประดิษฐานอยู่หลังอุโบสถ์เก่า วัดตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านมีแม่น้ำเก่าซึ่งตื้นเขิน จนกลายเป็นลำคลองอยู่ทางทิศตะวันตกและทิศเหนือ มีสระน้ำอยู่ภายในเขตวัดทางทิศใต้ ประชาชนใช้อุปโภคบริโภคตลอดปี ในปี พ.ศ. 2458 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 10 ได้เสด็จตรวจการคณะสงฆ์มณฑลราชบุรี ได้เสด็จตรวจคณะสงฆ์ในจังหวัดกาญจนบุรี และเสด็จมาที่วัดบ้านทวน ทรงได้ขอพระราชทานสมณศักดิ์ชั้นพระครูสัญญาบัตรให้เจ้าอธิการม่วง วัดบ้านทวน ตำแหน่งเจ้าคณะแขวง เป็นที่พระครูสิงคิคุณธาดา หลวงปู่ม่วงได้บำเพ็ญสาธารณกุศลและสร้างถาวรวัตถุไว้เป็นอันมากจนมรณภาพ วัดบ้านทวนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540
โบราณสถานภายในวัดได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานลำดับที่ 16 ของจังหวัดกาญจนบุรี มีสิ่งสำคัญดังนี้
พระอุโบสถหลังเก่า ก่ออิฐฉาบปูน มีพาไลด้านหน้าประตู อยู่ด้านทิศตะวันออกสองช่อง หน้าบันด้านทิศตะวันตกมีลวดลายปูนปั้น ประกอบด้วยเครื่องถ้วยจีนมีลายเครือเถา ช้างเอราวัณ ตรี สิงห์ยืนคาบเครือเถา ช่องพาไลทั้งสองข้างมีภาพเขียนสีประกอบปูนปั้นรูปค้างคาวและปลา หน้าปันด้านทิศตะวันตกมีลวดลายปูนปั้น รูปเครือเถา ประกอบด้วยเครื่องถ้วยจีน ด้านล่างมีรูปนกยูง 2 ตัว ประกอบกับเครื่องเถาและลายจีน ช่องพาไลทั้งสองข้างนี้ลวดลายแต่งเลื่อมมาก หลังคาสองชั้นมุงด้วยกระเบื้องหน้าวัว มีช่อฟ้าใบระกาทำด้วยไม้ฉลุ มีหน้าต่างสองด้าน ด้านละสามช่อง เหนือวงกบหน้าต่างมีลวดลายดอกไม้ ประตูด้านทิศตะวันออก เสา กรอบประตู มีลายเขียนสีดอกไม้และรูปสัตว์ เช่น นก ปลา ซุ้มทำเป็นนนาคสะดุ้ง หน้าบันเป็นรูปครุฑหยุดนาค ประตูไม้เกลี้ยงไม่มีลวดลาย
ศาลาการเปรียญ  เป็นอาคารชั้นเดียวสร้างด้วยไม้และปูน ด้านทิศเหนือมีอาสนะสงฆ์และพระพุทธรูปปูนปั้น หลังคามุงกระเบื้องหย้าวัวสามชั้น มีนาคสะดุ้งใบระกา  ช่อฟ้า หางหงส์รูปพยานาค กว้างประมาณ 16 เมตร ยาว 21.50 เมตร
มณฑป  ทรงจตุรมุข ยอดทรงเจดีย์สี่เหลี่ยม ฐานกว้าง 12 เมตร มีประตูทางเข้าทั้งสี่ด้าน มีลานประทักษิณ ก่ออิฐฉาบปูน มีลวดลายปูนปั้น ทาสี  หน้าบันทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก เป็นรูปครุฑและลายเครือเถา
เจดีย์  ตั้งอยู่หลังพระอุโบสถ ก่ออิฐฉาบปูน เป็นเจดีย์ทรงกลม องค์ระฆังรูปโอคว่ำ บัลลังก์รูปสี่เหลี่ยม ปล้องไฉนกลม ปลียอดหักพังลงมาหมดแล้ว ฐานเจดีย์กว้าง 9 เมตร
ซุ้มประตู  เหลือเฉพาะซุ้มประตูด้านทิศตะวันออกและด้านทิศใต้ ก่ออิฐฉาบปูน เสารูปสี่เหลี่ยมไม่มีลวดลาย หลังคาทรงจั่ว หน้าบันของซุ้มประตูด้านทิศใต้มีนาคสะดุ้ง ใบระกาและหน้าบันมีลวดลายบัวสี่เหล่า  ส่วนด้านทิศตะวันออกหลังคาคล้ายรูปฐานเจดีย์
สิงห์ปูนปั้น  คงเหลือแต่ส่วนหัว เป็นสิงห์ไทยตามแบบสมัยอยุธยา
วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร

| วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร, วัดใหม่
ที่ตั้ง: เลขที่ 560 ถนนสุขาภิบาล ตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร 74000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูพิเศษสรวุฒิ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร วัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 79 ตารางวา
วัดมหาชัยคล้ายนิมิตรเดิมชื่อ วัดใหม่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 โดยหม่อมคล้าย บุนนาค ชายาสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) ได้บริจาคที่ดินหมู่บ้านสนามไชยและก่อสร้างเสนาสนะ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2471 มีเจ้าอาวาสปกครองสืบมา จนในปี พ.ศ. 2480 พระมหาแคล้ว สุมุตฺโต จากวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร มาเป็นเจ้าอาวาสและปกครองวัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2489 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลพร้อมเจ้าฟ้าภูมิพลอดุลยเดช ประทับรถไฟจากสถานีคลองสาน เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมชาวสมุทรสาคร และได้เสด็จพระราชดำเนินมานมัสการพระในอุโบสถและมีพระราชปฏิสันถารกับพระมหาแคล้ว สุมุตฺโต เจ้าอาวาส
อุโบสถมีหน้าบันประดับด้วยกระเบื้องเคลือบ ลวดลายเทพนมพรรณพฤกษา บานหน้าต่าง บานประตูอุโบสถเดิมลงรักปิดทองต่อมาลวดลายจางลง จึงได้ติดต่อให้ครูฉัตร พุ่มขจร ครูศิลปศึกษาจากโรงเรียนสมุทรสาครวิทยาลัยแกะสลักเป็นรูป เป็นลวดลายปิดทองล่องชาดทั้งอุโบสถ
วัดมหาชัย

วัดมหาชัย อาจหมายถึง
วัดมหาชัย (จังหวัดขอนแก่น) จังหวัดขอนแก่น
วัดมหาชัย (จังหวัดมหาสารคาม) จังหวัดมหาสารคาม
วัดมหาชัย (จังหวัดสกลนคร) จังหวัดสกลนคร
วัดมหาชัย (จังหวัดหนองบัวลำภู) จังหวัดหนองบัวลำภู
วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร จังหวัดสมุทรสาคร
ริทอร์ต

ริทอร์ตทองแดง
ริทอร์ตแก้ว
ในห้องปฏิบัติการเคมี ริทอร์ต คือ เครื่องแก้วที่ใช้สำหรับการกลั่นหรือกลั่นแห้งของสสาร ริทอร์ตประกอบด้วยภาชนะทรงกลมที่มีคอยาวชี้ลงล่าง ของเหลวที่จะถูกกลั่นนั้นถูกใส่ในภาชนะและอุ่นให้ร้อน คอนั้นทำหน้าที่เป็นคอนเดนเซอร์ซึ่งให้ไอน้ำควบแน่นและไหลไปตามคอสู่ภาชนะด้านล่าง
ในอุตสาหกรรมเคมี ริทอร์ตคือภาชนะที่อากาศเข้าไม่ได้ โดยสสารถูกอุ่นเพื่อให้ปฏิกิริยาเคมีที่สร้างผลิตผลก๊าซซึ่งจะถูกเก็บไว้ในภาชนะเพื่อนำไปใช้ต่อไป ริทอร์ตยังถูกใช้ในระดับอุตสาหกรรม เช่น การสกัดน้ำมันหิน และการผลิตถ่านหุงต้ม กระบวนการให้ความร้อนหินน้ำมันเพื่อผลิตน้ำมันหิน ก๊าซหิน มักถูกเรียกว่าการริทอร์ต
ในอุตสาหกรรมอาหาร หม้ออบความดันส่วนใหญ่จะถูกเรียกว่าริทอร์ต หมายถึง "ริทอร์ตบรรจุกระป๋อง" สำหรับการฆ่าเชื้อโรคในอุณหภูมิสูง (116–130 องศาเซลเซียส)
การใช้ริทอร์ต
ประวัติ

หลังการประดิษฐ์ของภาชนะแก้วหรือโลหะที่ใช้ในการกลั่นหรือริทอร์ตชนิดหนึ่ง ญาบิร นักเล่นแร่แปรธาตุได้พัฒนากรรมวิธีในการกลั่นจนเป็นอย่างที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน นักเล่นแร่แปรธาตุใช้ริทอร์ตกันอย่างแพร่หลาย และรูปภาพของริทอร์ตนั้นยังพบได้ในรูปวาดของห้องปฏิบัติการของคนเหล่านี้ ก่อนการค้นพบของคอนเดนเซอร์ที่ใช้กันในปัจจุบัน ริทอร์ตนั้นถูกใช้โดยนักเคมีที่มีชื่อเสียง เช่น อ็องตวน ลาวัวซีเย, เยินส์ ยาคอบ แบร์เซลีอุส เป็นต้น
หน้าที่ในเคมีวิเคราะห์

ด้วยเทคโนโลยีที่ก้าวไกลโดยเฉพาะการคิดค้นคอนเดนเซอร์ไส้ตรง การใช้ริทอร์ตในห้องปฏิบัติการถูกมองว่าล้าสมัยตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 อย่างไรก็ตาม เทคนิคในห้องปฏิบัติการบางอย่างนั้นอาจไม่ต้องการอุปกรณ์ที่ละเอียดอ่อน และสามารถใช้ริทอร์ตเพื่อทดแทนอุปกรณ์การกลั่นที่ซับซ้อนได้
วัดบ้านทุ่ง (จังหวัดเชียงราย)

| วัดบ้านทุ่ง |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: หมู่ที่ 2  ตำบลบ้านแซว อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระเดชา​ มหาปุญโญ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบ้านทุ่ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ในตำบลบ้านแซว อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ประมาณ 4 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน ปัจจุบันมีพระเดชา​ มหาปุญโญ​ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดบ้านทุ่งตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2481 โดยมีนายลิน นครนามโลก นายวัง จันแปงเงิน และนายศิริ จันแปงเงิน เป็นผู้สร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2550
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ วิหาร และกุฎิสงฆ์ ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปพระประธานและพระพุทธรูปต่าง ๆ 1 องค์
รายนามเจ้าอาวาส

พระภิกษุก๋อง จันแปงเงิน
พระภิกษุหล้า จันแปงเงิน
พระภิกษุคำ
พระภิกษุสุข จันแปงเงิน
พระภิกษุเปี้ย อุดเตี่ยง
พระภิกษุกาล
พระภิกษุแก้ว เป็งเรือน
พระภิกษุแก้ว วงศ์โน
พระภิกษุปุ๊ด ฐานธมฺโม
พระเดชา​ มหาปุญโญ