stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟาโรห์เมนทูโฮเตปที่ 1
ด้านครอบครัว

ภรรยาของเมนทูโฮเทป อาจจะเป็นเนเฟรูที่ 1และรูปสลักจากวิหารแห่งเฮกาอิบ อาจจะถูกใช้สื่อความ เพื่อแสดงว่าเขาเป็นบิดาของอินเตฟที่ 1 และ 2 บันทึกพระนามแห่งคาร์นักมีบุคคลที่ไม่ใช่เชื้อพระวงศ์หนึ่งคน (ไม่มีคาร์ทูธ) ชื่อว่า อินเตฟ ในตำแหน่งที่ 13 และนี่อาจหมายถึงอินเตฟ ผู้อาวุโส บุตรชายของไอคู ผู้ปกครองท้องถิ่นธีบส์ที่ภักดีต่อฟาโรห์แห่งเฮราคลีโอโพลิสในสมัยช่วงระหว่างกลางที่ 1 อย่างไรก็ตาม พระนามฟาโรห์ในชิ้นส่วนที่เหลืออยู่ของบันทึกดังกล่าวนั้นไม่ได้เรียงตามลำดับเวลา ดังนั้นจึงไม่แน่นอนเลย
ด้านการปกครอง

ในฐานะผู้ปกครองท้องถิ่นธีบส์ เมนทูโฮเทปอาจแผ่ขยายอำนาจไปทางใต้จนถึงแก่งน้ำตกแรกในแม่น้ำไนล์ เขาอาจจะเจริญความสัมพันธ์อันดีกับผู้ปกครองท้องถิ่นแห่งคอปตอส ซึ่งส่งผลให้อินเตฟที่ 1 ทำสงครามกับฟาโรห์แห่งเฮราคลีโอโพลิสจากราชวงศ์ที่สิบที่ปกครองเหนือบริเวณอียิปต์ล่างและมีความสัมพันธ์อันดีกับผู้ปกครองที่มีอำนาจในอียิปต์กลางโดยเฉพาะอังค์ติฟิ
บันทึกพระนามแห่งคาร์นัก แสดงให้เห็นพระนามบางส่วน "เมน..." ในคาร์ทูธ (หมายเลยที่ 12)
ยกสยาม ๑๐ ข้อ

| --- | --- |
 ยกสยาม ๑๐ ข้อ
ยกสยาม ๑๐ ข้อ
ออกอากาศ: 3 มิถุนายน 2553 - 28 กุมภาพันธ์ 2554
สถานีโทรทัศน์: โมเดิร์นไนน์ทีวี
ผู้ดำเนินรายการ: ปัญญา นิรันดร์กุล
ผลิตโดย: บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน)
ยกสยาม ๑๐ ข้อ เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์ภาคต่อของ ยกสยาม ที่เน้นส่งเสริมให้คนในแต่ละจังหวัดรักบ้านเกิด ส่งเสริมให้เกิดการใช้ความรู้ความสามารถ ที่เกี่ยวกับประเพณีวัฒนธรรมท้องถิ่น ในแต่ละจังหวัด ถ่ายทอดผ่านเกมได้อย่างสนุกสนาน ออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 18.00 - 18.30 น.ทาง โมเดิร์นไนน์ ทีวี
กติกายกสยาม ๑๐ ข้อ

ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 2 ท่าน ต้องเลือกของรางวัลที่ซ่อนอยู่ด้านหลังแผ่นป้ายของรางวัล 1 ป้าย จาก 3 ป้าย โดยของรางวัลได้แก่ บ้าน 1 หลัง,รถ 1 คัน และ เงินสด 1,000,000 บาท ซึ่งผู้เข้าแข่งขันจะขึ้นเล่นครั้งละคนและแต่ละคนจะมีสิทธิเปลี่ยนตัวเล่นได้คนละ 1 ครั้ง โดยผู้เข้าแข่งขันจะมีเวลา 60 วินาที ในการวิเคราะห์คำถามซึ่งมี 2 ตัวเลือกให้อีกคนหนึ่งรับทราบ ซึ่งผู้เข้าแข่งขันอีก 1 คนที่อยู่ในห้องเก็บเสียงจะมีหน้าที่รับฟังอย่างเดียว ไม่สามารถโต้ตอบให้อีกคนหนึ่งได้ในช่วงเวลานั้น หลังจากวิเคราะห์เสร็จ อีกคนหนึ่งที่อยู่ในห้องเก็บเสียงจะมีเวลา 10 วินาทีในการช่วยตัดสินใจ และทั้งสองคนห้ามโต้ตอบกัน ซึ่งผู้เข้าแข่งขันบนเวทีจะมีสิทธิ์ทั้งการตอบหรือขอเปลี่ยนตัว ถ้าหากตอบถูกเล่นข้อต่อไป  แต่หากตอบผิดจะตกรอบทันที และหากตอบถูกครบ 10 ข้อ แจ๊คพอตแตกรับรางวัลที่เลือกมาได้ทันที
ของรางวัลมีดังต่อไปนี้
บ้านภัสสรมอบบ้าน 1 หลัง จำนวน 3 ห้องนอน 3 ห้องน้ำ มูลค่า 3,150,000 บาท
โตโยต้ามอบรถยนต์โตโยต้า วีออส จำนวน 1 คัน มูลค่า 714,000 บาท
ทรูมูฟ มอบเงินสด 1,000,000 บาท
เหตุการณ์ชนะเลิศ

มีผู้เข้าแข่งขันบางคู่ที่สามารถตอบคำถามถูกทั้ง 10 ข้อติดต่อกัน จึงได้รับรางวัลสูงสุดตามที่ได้เลือกไว้ก่อนที่จะเล่นเกม ซึ่งผู้ที่สามารถชนะรางวัลสูงสุดของรายการยกสยาม ๑๐ ข้อแตก มีดังนี้
รางวัลสูงสุด - เงินสด 1,000,000 บาท จาก ทรูมูฟ
ศุภักษร ไชยมงคล และ ชาลิสา บุญครองทรัพย์ ตอบคำถามข้อที่ 10 ถูกเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2553
นภัทร อินทร์ใจเอื้อ และ วาโย อัศวรุ่งเรือง จากเวทีการประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 6 ตอบคำถามข้อที่ 10 ถูกเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2553
รางวัลสูงสุด - รถยนต์โตโยต้า วีออส จำนวน 1 คัน มูลค่า 714,000 บาท
กรรชัย กำเนิดพลอย และ เมย์ เฟื่องอารมย์ ตอบคำถามข้อที่ 10 ถูกเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2553
เหตุการณ์สำคัญ

เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ได้เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดขึ้น คือคู่ของ มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล และ เปียโน (วง The Sis) ได้ตอบคำถามข้อแรกผิด ซึ่งถามว่า "คำว่า "ตาดีได้ ตาร้ายเสีย" มีที่มาจากอะไร" ถือเป็นคู่แรกของรายการยกสยาม ๑๐ ข้อ ที่ตอบผิดตั้งแต่ข้อแรก ซึ่งที่ผ่านมายังไม่มีคู่ใดตอบผิดตั้งแต่ข้อแรกเลย
รางวัลที่ได้รับ

รางวัลชมเชยประเภทสาขาเกมโชว์แห่งเอเชีย (Highly Comment Runner Up) จาก เวที เอเชี่ยน เทเลวิชั่น อะวอร์ด ครั้งที่ 15 ประจำปี 2010 ณ ประเทศสิงคโปร์
รูด็อล์ฟ มิงค็อฟสกี

รูด็อล์ฟ มิงค็อฟสกี (ชื่อเมื่อเกิด รูด็อล์ฟ เลโอ แบร์นฮาร์ท มิงค็อฟสกี; 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1895 – 4 มกราคม ค.ศ. 1976) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน-อเมริกัน
รูด็อล์ฟได้ศึกษามหานวดารา และร่วมกับวัลเทอร์ บาเดอ ได้แบ่งมหานวดาราออกเป็นสองประเภท (I และ II) ขึ้นอยู่กับคุณลักษณะของสเปกตรัม
เขาได้รับเหรียญบรูซในปี ค.ศ. 1961 แอ่งบนดวงจันทร์ มิงค็อฟสกี ได้ตั้งชื่อตามเขาและลุง
แหล่งข้อมูลอื่น

Short Biography เก็บถาวร 2019-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มูลนิธิกระจกเงา

| --- | --- |

ประเภท: องค์การนอกภาครัฐ
อุตสาหกรรม: การพัฒนาชุมชน
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2534, ประเทศไทย
สำนักงานใหญ่: ตำบลแม่ยาว จังหวัดเชียงราย ประเทศไทย
เว็บไซต์: themirrorfoundation.org
มูลนิธิกระจกเงา เป็นองค์การนอกภาครัฐ ซึ่งอยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทยในตำบลแม่ยาวของจังหวัดเชียงราย โดยจุดมุ่งหมายขององค์กรคือการช่วยชาวเขารอบๆ พื้นที่ ที่มีปัญหาอย่างเช่น ด้านสัญชาติ, ยาเสพติด, การกัดกร่อนทางวัฒนธรรม รวมถึงการค้ามนุษย์ของเด็กและสตรีผ่านทางหลายโครงการ มูลนิธินี้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2534 และดำเนินการมากว่า 15 ปีในการส่งเสริมสิทธิของชาวเขากับเว็บไซต์ บ้านนอก.คอม โดยได้มีการรับอาสาสมัครในท้องถิ่นและเงินบริจาคเพื่อออกเดินทางไปช่วยเหลือที่หมู่บ้านของชาวเขา
องค์การกับเว็บไซต์นี้ เป็นหนึ่งในส่วนที่ได้รับความสนใจมากที่สุดในประเทศไทย ตามหนังสือ Empowering Marginal Communities with Information Networking ในปี พ.ศ. 2549 โดยมีการกล่าวถึงตัวอย่างของการใช้อินเทอร์เน็ตที่มีศักยภาพสำหรับการ "ส่งเสริมบุคคลชาวพื้นเมืองให้สามารถเข้าถึงเวทีทางการเมือง และสร้างความตระหนักเกี่ยวกับบุคคลชาวพื้นเมืองซึ่งเป็นปัญหาในระดับชาติ" พ.ศ. 2544 หนังสือ Towards Financial Self-reliance: A Handbook on Resource Mobilization for Civil Society Organizations in the South ได้นำเสนอองค์กรนี้เป็นกรณีศึกษาในการระดมทรัพยากรสำหรับการพัฒนาชุมชนผ่านทางอินเทอร์เน็ต
โครงการ

โครงการที่ดำเนินการของมูลนิธิประกอบด้วย การช่วยเป็นสื่อกลางในการยื่นเรื่องขอสัญชาติไทยระหว่างชาวเขากับรัฐบาล โดยพยายามค้นหาและรวบรวมบุคคลสูญหาย ซึ่งหลายคนตกเป็นเหยื่อของการค้ามนุษย์จากใครบางคนที่พวกเขารัก และการสร้างความตระหนักถึงการค้ามนุษย์ดังกล่าว โครงการต่อต้านการค้าเด็กและสตรีจึงทำการช่วยให้ความรู้แก่ประชาชนถึงปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการค้ามนุษย์นี้ รวมทั้งให้ประชาชนได้ตระหนักถึงการให้เงินขอทานอาจเป็นการเติมเชื้อเพลิงทางอาชญากรรม เนื่องด้วยเด็กขอทานจำนวนมากถูกใช้เป็นเครื่องมือสำหรับผู้แสวงประโยชน์จากเด็กเพื่อประโยชน์ของตนเอง มูลนิธิได้ทำงานในโครงการด้านไอซีที ด้วยการสอนทักษะคอมพิวเตอร์ให้แก่ชาวเขาท้องถิ่นทั่วภูมิภาคเชียงราย รวมถึงประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากคลื่นสึนามิในปี พ.ศ. 2547 อีกด้วย และทางมูลนิธิยังทำโครงการพิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมและวิถีชีวิต ที่บ้านจะแลและพิพิธภัณฑ์ชนเผ่า ผ่านทางเว็บไซต์ www.hilltribe.org ซึ่งทำหน้าที่เป็นเสมือนเรือในการรักษาวัฒนธรรมของชาวเขาสู่อนาคตต่อไป
เว็บไซต์ ของมูลนิธินอกเหนือจากนี้ยังได้ให้บริการข้อมูลเกี่ยวกับมูลนิธิ และประเด็นการค้นหาที่อยู่ รวมถึงเป็นช่องทางสำหรับชาวเขารอบพื้นที่ในการจำหน่ายงานศิลปะและงานฝีมือของพวกเขาในรูปแบบออนไลน์
โครงการ ที่ผ่านมาของมูลนิธิได้รวมถึงศูนย์อาสาสมัครสึนามิ (TVC) ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2548 โดยความร่วมมือจากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ ที่เทศบาลเมืองพังงา สำหรับการช่วยเหลือฟื้นฟูและบรรเทาทุกข์ให้กับประชาชนตลอดจนพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากสึนามิในช่วงปลาย พ.ศ. 2547
แหล่งข้อมูลอื่น

The Mirror Foundation official website
ลัทธิช็อนโด

| --- | --- |
ลัทธิช็อนโด
ธงของลัทธิช็อนโด
ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 천도교
ฮันจา: 天道教
อาร์อาร์: Cheondogyo 
เอ็มอาร์: Ch'ŏndogyo 
ลัทธิช็อนโด (ภาษาเกาหลี: ฮันกึล: 천도교; ฮันจา: 天道敎; อังกฤษ: Cheondoism) หรือ ศาสนาแห่งวิถีสวรรค์ ศาสนานี้แสดงออกอย่างเปิดเผยว่า "รักชาติ" และก่อตั้งมาเพื่อต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวง และการรุกรานของต่างชาติ ศาสนาวิถีแห่งสวรรค์ก่อตั้งเมื่อคริสต์ศักราช 1860 ในช่วงแรกเรียกว่า "ทงฮัก"  ซึ่งมีความหมายว่า "การเรียนรู้แบบตะวันออก" แตกต่างกับศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกเป็นตัวแทนในเวลานั้น ขบวนการนี้เติบโตจนถึงขึ้นมาเป็นการปฏิวัติชาวนาในคริสต์ศักราช 1890 และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "ช็อนโด" ผู้นำศาสนานี้มีบทบาทสำคัญในขบวนการต่อต้านญี่ปุ่นสมัยอาณานิคม
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  เกาหลี
มิกะ อาริซากะ

มิกะ อาริซากะ (ญี่ปุ่น: 有坂美; โรมาจิ: Arisaka Mika) เป็นนักร้องแนวกอสเปล ที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2517 ที่เมืองคามากูระ จังหวัดคานางาวะ มีผลงานเพลงออกมาแล้วมากมาย โดยส่วนใหญ่จะเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์อนิเมะ
ประวัติ

มิกะ อาริซากะ สำเร็จการศึกษาทางด้านดนตรี เมื่อปี ค.ศ. 1998 จาก Berklee College Of Music ที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา จากนั้นเมื่อกลับมาญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1999 เธอก็เซ็นสัญญาเข้าสังกัด วิคเตอร์ เอนเตอร์เทนเมนต์ และได้ออกซิงเกิลแรก "dis-" ซึ่งเป็นเพลง Opening ของอนิเมะเรื่อง มุเก็น โนะ รีไวอัส (Infinite Ryvius) ต่อมาในปี ค.ศ. 2003 เธอก็ได้ก่อตั้งวง Mika Arisaka & The Revelations ออกแสดงตามไลฟ์เฮ้าส์หลายๆ แห่ง และจากนั้นก็เข้าร่วมเป็นสมาชิกในวง Reggae Disco Rockers (ชื่อย่อ R.D.R.) ปัจจุบันผลงานเดี่ยวล่าสุดของเธอคือ ซิงเกิล "Life Goes On" ซึ่งเป็นเพลง Ending ที่ 2 ของอนิเมะเรื่อง กันดั้มซี้ดเดสทินี  ที่สามารถไต่ขึ้นไปได้ถึงอันดับ 3 ในชาร์ตออริคอน (รายวัน) ของประเทศญี่ปุ่น
ผลงาน > ซิงเกิล

dis- / Yume wo Sugitemo (dis- / 夢を過ぎても)
dis- (ENGLISH Version)
Getsumei Fuuei (月迷風影)
Life Goes On
ผลงาน > อัลบั้ม

Over The Dream ออกวางจำหน่ายเมื่อ 21 เมษายน ค.ศ. 2000
แหล่งข้อมูลอื่น

Mika Arisaka@Victor Entertainment
Mika Arisaka & The Revelations เก็บถาวร 2005-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มาลีเริงระบำ

| มาลีเริงระบำ |
| --- | --- |

ประเภท: ละครโทรทัศน์
สร้างโดย: ฮูแอนด์ฮู
เขียนโดย: บทประพันธ์ / บทโทรทัศน์ :   นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
กำกับโดย: สำรวย รักชาติ
แสดงนำ: ยุกต์ ส่งไพศาล ธัญชนก กู๊ด วรวุฒิ นิยมทรัพย์ ชนิดาภา พงศ์ศิลป์พิพัฒน์ เมธัส ตรีรัตนวารีสิน
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ดาวอีกดวงบนฟ้า - เทพิน เลี่ยมอยู่
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: คนสุดท้าย - ยุกต์ ส่งไพศาล ปลายทางแห่งฝัน - จารุวัฒน์ เชี่ยวอร่าม
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: 15 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: วรายุฑ มิลินทจินดา
ความยาวตอน: 150 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 2 ตุลาคม พ.ศ. 2557 – 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557
มาลีเริงระบำ เป็นบทประพันธ์-บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์ ออกอากาศทุกวันพุธ–วันพฤหัสบดี เวลา 20:15–22:45 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2557 เริ่มตอนแรกวันพฤหัสบดีที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2557–พฤหัสบดีที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 นำแสดงโดย ยุกต์ ส่งไพศาล, ธัญชนก กู๊ด กำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
นักแสดง

| นักแสดง | ตัวละคร |
| --- | --- |
ธัญชนก กู๊ด: หนูมาลี
ยุกต์ ส่งไพศาล: ทองทา
วรวุฒิ นิยมทรัพย์: เรืองยศ / โรส
ธัญญาเรศ เองตระกูล: รำเพย / โยทะกา
เปรมณัช สุวรรณานนท์: ร.ต.ต.อธิ
ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล: การะเกด
ชนิดาภา พงศ์ศิลป์พิพัฒน์: เบลล่า (เบล)
เมธัส ตรีรัตนวารีสิน: ซีโร่
พิมพ์พัชร วัชรเสวี: นีน่า
เล็ก ไอศูรย์: เมืองแมน
เธียยะเกศ ไอยสุรางฆ์: ชงโค
วรายุฑ มิลินทจินดา: แคที่
ชลนที ณรงค์ชัย: บอย
นรินทร ณ บางช้าง: แซนดี้
กลศ อัทธเสรี: บรม
ปิ๋ม ซีโฟร์: ซูซี่
รัดเกล้า แจ่มอุลิตรัตน์: ยาหยี
สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์: ปู่เชื้อ
น้ำเงิน บุญหนัก: ย่าหงส์
ถนอม สามโทน: บุญมา
สุนารี ราชสีมา: สมศรี
ประกาศิต โบสุวรรณ: วานิช
อรสา พรหมประทาน: คุณหญิงบุณฑริก
ศักดิ์ทิพย์ ปันยารชุน: ภูมิ
แดเนียล  ธำรงค์สุต: ทิมมี่
นรภัทร สกุลซ้ง: โกมินทร์
พรพรรณ ฤกษ์อัตการ: น้อยหน่า
นักแสดงรับเชิญ
นฤมล พงศ์สุภาพ: ช้องนาง
ธีรศักดิ์ พันธุจริยา: อลิซ
ปริศนา กล่ำพินิจ: ครูสวย
กิติพันธุ์ นุตยกุล: พิธีกรในรายการ ปากรั่ว
สายฝน ชีช้าง: พิธีกรในรายการ ปากรั่ว
ศัลย์ อิทธิสุขนันท์: พิธีกรในรายการ The Superstar สี่แยกนักฝัน ซีซั่น 2 รอบชิงชนะเลิศ
รินลณี ศรีเพ็ญ: พิธีกรในรายการ The Superstar สี่แยกนักฝัน ซีซั่น 2 รอบชิงชนะเลิศ
เพลงประกอบละคร

เพลง ดาวอีกดวงบนฟ้า (เพลงเปิด) ขับร้องโดย เทพิน เลี่ยมอยู่
เพลง คนสุดท้าย (เพลงปิด) ขับร้องโดย ยุกต์ ส่งไพศาล
เพลง โลกแห่งความฝัน ขับร้องโดย ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล
เพลง ปลายทางแห่งฝัน (เพลงปิดเฉพาะตอนจบ) ขับร้องโดย จารุวัฒน์ เชี่ยวอร่าม
เพลง ทำไมต้องเธอ ขับร้องโดย ยุกต์ ส่งไพศาล และ ธัญชนก กู๊ด
เพลง คิดถึงเหลือเกิน ขับร้องโดย ยุกต์ ส่งไพศาล และ ธัญชนก กู๊ด
เพลง วิมานดิน ขับร้องโดย ธัญชนก กู๊ด
เพลง ฉันทำผิดเอง ขับร้องโดย สุธาสินี พุทธินันทน์
เพลง ขอบคุณที่รักกัน ขับร้องโดย เมธัส ตรีรัตนวารีสิน
เพลง เธอสวย ขับร้องโดย เมธัส ตรีรัตนวารีสิน
เพลง คืนนี้อยากได้กี่ครั้ง ขับร้องโดย เมธัส ตรีรัตนวารีสิน
เพลง ภูมิแพ้กรุงเทพ ขับร้องโดย เมธัส ตรีรัตนวารีสิน และ ธัญชนก กู๊ด
เพลง แด่เธอที่รัก ขับร้องโดย เคลียร์
รางวัล > รางวัลเพชรละคร ครั้งที่ 1 ประจำปี 2557

เพชรนักแสดงสมทบชาย (1 ใน 5 รายชื่อเข้าชิง)
วรวุฒิ นิยมทรัพย์
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อละคร มาลีเริงระบำ : NewsPlus เก็บถาวร 2014-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เรื่องย่อละคร มาลีเริงระบำ : กระปุก
เรื่องย่อละคร มาลีเริงระบำ : Manager Online[ลิงก์เสีย]
เรื่องย่อละคร มาลีเริงระบำ   : Gossipstar เก็บถาวร 2014-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน MThai
มาลีเริงระบำ ที่สยามโซน
เรื่องย่อละคร บทละคร มาลีเริงระบำ : บทละครโทรทัศน์ Dara.truelife[ลิงก์เสีย]
| ไทยทีวีสีช่อง 3: ละครวันพุธ - พฤหัสบดี 20:15 - 22:45 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | มาลีเริงระบำ | ถัดไป |
| รอยฝันตะวันเดือด | มาลีเริงระบำ | ภพรัก |
ยุทธการที่รเจฟ ฤดูร้อน ค.ศ. 1942

| ด ค กแนวรบด้านตะวันออก |
| --- | --- |
 ค.ศ. 1941 บาร์บารอสซา แบรสต์  เบียวิสตอค–มินสค์  ระไซนี  โบรดี  เบสซาเรเบีย  ภัยพิบัติทาลลินน์  เลนินกราด  สโมเลนสค์ครั้งที่ 1  ฮาร์คอฟครั้งที่ 1  อูมัญ  โอเดสซา  เคียฟครั้งที่ 1  เซวัสโตปอล  รอสตอฟ  มอสโก  เคียร์ช  ฟินแลนด์ ค.ศ. 1942 ลูย์บัน  รเจฟ  โทโรเปตส์และฮอล์ม  เดเมียนสค์  ฮอล์มพ็อกเกต  เวลีคีเยลูคี  รเจฟ ฤดูร้อน 1942  ฮาร์คอฟครั้งที่ 2  สีน้ำเงิน  คอเคซัส  สตาลินกราด ยูเรนัส  มาร์ส  พายุฤดูหนาว  ลิตเติลแซเทิร์น ค.ศ. 1943 ไทดัลเวฟ  ฮาร์คอฟครั้งที่ 3  คูสค์  ฮาร์คอฟครั้งที่ 4  สโมเลนสค์ครั้งที่ 2  นีเปอร์ตอนล่าง  เคียฟครั้งที่ 2 ค.ศ. 1944 นีเปอร์และคาร์เพเทียน  เลนินกราดและนอฟโกรอด  คอร์ซุน-เชฟเชนคอฟสกี  นาร์วา  หย่อมฮูเบอ  ไครเมีย  ยาช–คีชีเนฟ  คาเรเลีย  บากราติออน  ลวอฟและซานโดเมียร์ซ  ดอพเพลคอพฟ์  ยาช–คีชีเนฟครั้งที่ 2  บอลติก  ริกา  ทาลลินน์  มูนซุนด์  เมเมล  แดแบร็ตแซ็น  ช่องดูกลา  เบลเกรด  เพ็ตซาโมและคิร์เคเนส  เคอร์ลันด์  ฮังการี บูดาเปสต์ ค.ศ. 1945 วิสตูลาและโอเดอร์  พอซนาน  ปรัสเซียตะวันออก  เคอนิชส์แบร์ค  ไฮลีเกนไบล์  ซัมลันด์  พอเมอเรเนียตะวันออก  คอลเบิร์ก  โซลสติส  ไซลีเชีย  เบรสเลา  ทะเลสาบบอลอโตน  เวียนนา  ที่ราบสูงซีโลว์  ฮัลเบอ  เบอร์ลิน  เชโกสโลวาเกีย การสงครามทางเรือ: ทะเลบอลติก  ทะเลดำ  มหาสมุทรอาร์กติก 
ยุทธการที่รเจฟในฤดูร้อน ค.ศ. 1942 เป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์ของการรบที่กินเป็นเวลา 15 เดือนในส่วนกลางบนแนวรบด้านตะวันออก เป็นที่รู้จักกันในประวัติศาสตร์โซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สองคือปฏิบัติการรุกทางยุทธศาสตร์รเจฟ-Sychevka ครั้งที่ 1 ซึ่งได้กำหนดไว้ตั้งแต่วันที่ 30 กรกฎาคม ถึง 23 สิงหาคม ค.ศ. 1942 อย่างไรก็ตาม  มีรายงานว่าการสู้รบที่ยังคงต่อเนื่องไม่ได้ลดน้อยลงในเดือนกันยายนและไม่ได้ยุติลงจนถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 1942 กองทัพแดงต้องประสบความสูญเสียจำนวนมากในระหว่างการสู้รบ ทำให้การสู้รบครั้งนี้ได้กลายเป็นเรื่องที่อื้อฉาวจนถูกเรียกขานกันว่า "เครื่องบดเนื้อรเจฟ"
รเจฟอยู่ห่างประมาณ 140 ไมล์(230 กิโลเมตร) ทางด้านตะวันตกของมอสโกและถูกยึดโดยกองทัพเวร์มัคท์ของเยอรมันในปฏิบัติการไต้ฝุ่นในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ปี ค.ศ. 1941 ซึ่งจะนำพาพวกเขาไปสู่ประตูมอสโก เมื่อการรุกตอบโต้ของโซเวียตได้ขับไล่ให้พวกเขาล่าถอย รเจฟได้กลายเป็นฐานทัพที่สำคัญของการป้องกันของเยอรมัน โดยปลายปี ค.ศ. 1942 เมืองได้ตั้งอยู่ที่สุดยอดของจุดยื่นเด่นออกมาจากแนวหน้า ได้ชี้ไปในการทิศทางทั่วไปของกรุงมอสโก ในเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม ค.ศ. 1942 สตาลินมอบหมายให้แก่ทั้งสองผู้บัญชาการคือ นายพล เกออร์กี จูคอฟ (ซึ่งบัญชาการแนวรบตะวันตก) และนายพล อีวาน โคเนฟ (ซึ่งบัญชาการแนวรบคาลินิน) เพื่อดำเนินการรุกเพื่อยึดรเจฟกลับคืนและเข้าตีปะทะกับกองทัพกลุ่มกลางที่จะผลักดันพวกเขาออกไปจากมอสโก การโจมตีได้ลดลงเมื่อหนึ่งในฝ่ายตรงข้ามหลักของพวกเขาของการต่อสู้ฤดูหนาว นายพล วัลเทอร์ โมเดิลแห่งกองทัพที่ 9 ซึ่งได้ยึดครองส่วนใหญ่ของจุดยื่นเด่น รเจฟ
ความสูญเสียที่มากและชัยชนะที่น้อยที่เกิดขึ้นในสองเดือนที่ฝ่าฝันได้ทิ้งเหลือไว้ซึ่งความประทับใจต่อทหารโซเวียตที่ได้เข้ามามีส่วนร่วม ในเดือนตุลาคม ดุลยภาพเชิงยุทธศาสตร์ในส่วนกลางของแนวรบด้านตะวันออกยังคงอยู่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงใดๆ อย่างไรก็ตาม, กองทัพเยอรมันต้องประสบความสูญเสียอย่างมาก และในขณะที่การป้องกันนั้นได้ประสบความสำเร็จในทางด้านยุทธวิธี เป็นความสำเร็จเพียงเล็กน้อยมากกว่ายืนหยัดสถาพที่เป็นอยู่ และแม้ว่าการรุกครั้งนี้จะล้มเหลว จูคอฟก็ได้รับโอกาสอื่นที่จะบดขยี้จุดยื่นเด่น รเจฟภายหลังจากนั้นไม่นาน
รายพระนามเจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์

| เอมีร์แห่งรัฐกาตาร์ |
| --- | --- |
امیر دولة قطر
ตราแผ่นดิน
อยู่ในราชสมบัติ

ตะมีม บิน ฮะมัด อาล ษานี ตั้งแต่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2013
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: His Highness
ทายาทโดยสันนิษฐาน: อับดุลเลาะห์ บิน ฮามัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อาล ษานี
กษัตริย์องค์แรก: มุฮัมมัด บิน อาล ษานี
สถาปนาเมื่อ: ค.ศ. 1847
เจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์ หรือ เอมีร์แห่งรัฐกาตาร์ เป็นตำแหน่งสำหรับประมุขแห่งรัฐกาตาร์ โดยจะมาจากราชวงศ์อาล ษานี ราชวงศ์และรัฐกาตาร์ได้รับการสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1850 โดยมุฮัมมัด บิน อาล ษานี ราชวงศ์อาล ษานีสืบเชี้อสายมาจากบะนูตะมีม หนึ่งของชนเผ่าที่ใหญ่ที่สุดในคาบสมุทรอาหรับ
รายพระนามเจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์ (1847–ปัจจุบัน)

| พระนาม | รัชกาล> ครองราชย์ | รัชกาล> สิ้นสุด | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| เชคมุฮัมมัด บิน อาล ษานี | 1847 | 1878 | สวรรคต |
| เชคญะซิม บิน มุฮัมมัด อาล ษานี | 1878 | 17 กรกฎาคม 1913 | สวรรคต |
| เชคอับดุลลอฮ์ บิน ญะซิม อาล ษานี | 17 กรกฎาคม 1913 | 20 สิงหาคม 1949 | สละราชสมบัติ; สิ้นพระชนม์เมื่อ 25 เมษายน 1957 |
| เชคอะลี บิน อับดุลลอฮ์ อาล ษานี | 20 สิงหาคม 1949 | 24 ตุลาคม 1960 | สละราชสมบัติ; สิ้นพระชนม์เมื่อ 31 สิงหาคม 1974 |
| เชคอะห์มัด บิน อะลี อาล ษานี | 24 ตุลาคม 1960 | 22 กุมภาพันธ์ 1972 | ถูกปลดโดยพระญาติของพระองค์; สิ้นพระชนม์เมื่อ 25 พฤศจิกายน 1977 |
| เชคเคาะลีฟะฮ์ บิน ฮะมัด อาล ษานี | 22 กุมภาพันธ์ 1972 | 27 มิถุนายน 1995 | ถูกปลดโดยพระโอรสของพระองค์;  สิ้นพระชนม์เมื่อ 23 ตุลาคม 2016 |
| เชคฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อาล ษานี | 27 มิถุนายน 1995 | 26 มิถุนายน 2013 | สละพระราชบัลลังก์ให้พระโอรสองค์ที่ 4; ยังทรงพระชนม์อยู่ |
| เชคตะมีม บิน ฮะมัด อาล ษานี | 26 มิถุนายน 2013 | ปัจจุบัน | ยังอยู่ในราชสมบัติอยู่ |
สันตติวงศ์

ผู้สืบทอดฐานะเจ้าผู้ครองรัฐของกาตาร์จะได้รับการกำหนดโดยการคัดเลือกภายในราชวงศ์อาล ษานี
| ด ค กเจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์ |
| --- | --- | --- |
| มุฮัมมัด บิน อาล ษานี • ญะซิม บิน มุฮัมมัด อาล ษานี • อับดุลลอฮ์ บิน ญะซิม อาล ษานี • อะลี บิน อับดุลลอฮ์ อาล ษานี • อะห์มัด บิน อะลี อาล ษานี • เคาะลีฟะฮ์ บิน ฮะมัด อาล ษานี • ฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อาล ษานี • ตะมีม บิน ฮะมัด อาล ษานี | มุฮัมมัด บิน อาล ษานี • ญะซิม บิน มุฮัมมัด อาล ษานี • อับดุลลอฮ์ บิน ญะซิม อาล ษานี • อะลี บิน อับดุลลอฮ์ อาล ษานี • อะห์มัด บิน อะลี อาล ษานี • เคาะลีฟะฮ์ บิน ฮะมัด อาล ษานี • ฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อาล ษานี • ตะมีม บิน ฮะมัด อาล ษานี |  |
| ด ค กรายพระนามพระมหากษัตริย์แบ่งตามประเทศ |
| --- | --- |
ทวีปแอฟริกา:  โมร็อกโก  เลโซโท  เอสวาตินี (*) 
ทวีปเอเชีย:  กัมพูชา  กาตาร์ (*)  คูเวต (⁂)  จอร์แดน (⁂)  ซาอุดีอาระเบีย (*)  ญี่ปุ่น  ไทย  บรูไน (*)  บาห์เรน (*)  ภูฏาน  มาเลเซีย (!)  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (*)  โอมาน (*) 
ทวีปยุโรป:  เดนมาร์ก  นครรัฐวาติกัน (*!)  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  เบลเยียม  โมนาโก  ลักเซมเบิร์ก  ลีชเทินชไตน์  สเปน  สวีเดน  สหราชอาณาจักร (* สกอตแลนด์ อังกฤษ)  อันดอร์รา (!) 
ทวีปอเมริกา:  แคนาดา 
เขตโอเชียเนีย:  ตองงา 
อดีตราชอาณาจักร:  กรีซ  เกาหลี  คอโมโรส  เคนยา  โครเอเชีย  จอร์เจีย  จีน  ซามัว  เซอร์เบีย  ตุรกี  ตูนิเซีย  เนปาล  บราซิล  บอสเนีย  บัลแกเรีย  บุรุนดี  เบนิน  จักรวรรดิไบแซนไทน์  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  พม่า  ฟีจี  ฟินแลนด์  มองโกเลีย  มอนเตเนโกร  มัลดีฟส์  มาดากัสการ์  มาลาวี  เม็กซิโก  ยูกันดา  ยูโกสลาเวีย  ยูเครน  เยเมน  เยอรมนี  รวันดา  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลาว  ลิทัวเนีย  ลิเบีย  เวียดนาม  ศรีลังกา  ออสเตรีย  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อินเดีย  อิรัก  อาเซอร์ไบจาน  อิหร่าน  อิสราเอล  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  เอธิโอเปีย  แอฟริกากลาง  แอฟริกาใต้  แอลเบเนีย  ไอร์แลนด์  ฮังการี  เฮติ 
* สมบูรณาญาสิทธิราชย์, ⁂ ราชาธิปไตยกึ่งภายใต้รัฐธรรมนูญ, ! ราชาธิปไตยที่มีการเลือกตั้ง
ยุทธการที่วอร์ซอ (ค.ศ. 1920)

ยุทธการที่วอร์ซอ (Polish: Bitwa Warszawska, Russian: Варшавская битва, transcription: Varshavskaya bitva, Ukrainian: Варшавська битва, transcription: Varshavsʹka bytva), ยังเป็นที่รู้จักกันคือ ปาฏิหาริย์ที่แม่น้ำวิสตูลา (Polish: Cud nad Wisłą), เป็นชุดการสู้รบที่ส่งผลทำให้โปแลนด์ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดในปี ค.ศ. 1920 ในช่วงสงครามโปแลนด์–โซเวียต
โปแลนด์ซึ่งใกล้จะปราชัยโดยสิ้นเชิง แต่กลับสามารถขับไล่และเอาชนะกองทัพแดงไปได้ สิ่งนี้ทำให้วลาดีมีร์ เลนิน ผู้นำบอลเชวิคได้เรียกว่า "เป็นความพ่ายแพ้อย่างใหญ่หลวง" สำหรับกองทัพของเขา
ภายหลังโปแลนด์เข้ารุกเคียฟ กองทัพโซเวียตได้เปิดฉากโจมตีตอบโต้กลับซึ่งประสบความสำเร็จในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1920 ได้บีบบังคับให้กองทัพโปแลนด์ต้องล่าถอยไปยังทางตะวันตกด้วยความระส่ำระสาย กองทัพโปแลนด์ซึ่งดูเหมือนว่าใกล้จะแตกสลายและผู้สังเกตการณ์ได้คาดการณ์ถึงชัยชนะอย่างเด็ดขาดของโซเวียต
ยุทธการที่วอร์ซอซึ่งเป็นการสู้รบตั้งแต่วันที่ 12-25 สิงหาคม ค.ศ. 1920 ในขณะที่กองทัพแดงซึ่งอยู่ภายใต้บังคับบัญชาการโดยมีคาอิล ตูคาเชฟสกี ได้เคลื่อนทัพเข้าใกล้สู่กรุงวอร์ซอ เมืองหลวงของโปแลนด์และป้อมปราการมอลลินที่อยู่ใกล้เคียง เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม กองทัพโปแลนด์ซึ่งอยู่ภายใต้บังคับบัญชาการโดยยูแซฟ ปิวซุดสกี ได้โจมตีตอบโต้กลับจากทางใต้ เข้าขัดขวางการรุกของข้าศึก ทำให้กองทัพรัสเซียต้องล่าถอยอย่างไม่เป็นระเบียบซึ่งไปทางตะวันออกและแนวหลังแม่น้ำเนมาน การสูญเสียโดยประมาณของรัสเซียนั้นมีผู้เสียชีวิต 10,000 นาย สูญหาย 500 นาย บาดเจ็บ 30,000 นาย และถูกจับเป็นเชลย 66,000 นาย เทียบเท่ากับการสูญเสียโดยประมาณของโปแลนด์ซึ่งมีผู้เสียชีวิต 4,500 นาย สูญหาย 10,000 นาย และบาดเจ็บ 22,000 นาย
ความพ่ายแพ่อย่างย่อยยับของกองทัพแดง ทำให้วลาดีมีร์ เลนิน ผู้นำของบอลเชวิคได้เรียกว่า "เป็นความพ่ายแพ้อย่างใหญ่หลวง" สำหรับกองทัพของเขา ในเดือนต่อมา ชัยชนะที่ตามมาอีกหลายครั้งของฝ่ายโปแลนด์ทำให้ประเทศโปแลนด์ได้รับเอกราชและนำไปสู่การลงนามสนธิสัญญาสันติภาพกับโซเวียตรัสเซียและโซเวียตยูเครนในปีนั้นถัดมา ซึ่งเป็นการรับรองถึงชายแดนทางตะวันออกของรัฐโปแลนด์จนถึงปี ค.ศ. 1939
นักการเมืองและนักการทูตที่ชื่อว่า Edgar Vincent ได้ถือว่าเหตุการณ์นี้เป็นหนึ่งในการสู้รบที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสร์ในรายการเพิ่มเติมของการสู้รบที่เด็ดขาดที่สุด เนื่องจากชัยชนะของโปแลนด์เหนือโซเวียตได้หยุดยั้งการแพร่ขยายลัทธิคอมมิวนิสต์ไปทางตะวันตกสู่ยุโรป ชัยชนะของโซเวียตซึ่งจะนำไปสู่การจัดตั้งโปแลนด์ที่สนับสนุนคอมมิวนิสต์โซเวียต ซึ่งจะเข้าสู่ชายแดนตะวันออกของเยอรมนีโดยตรงซึ่งที่แห่งนั้นเต็มไปด้วยนักปฏิวัติจำนวนมากในช่วงเวลานั้น
ดูเพิ่ม

สงครามกลางเมืองรัสเซีย
สนธิสัญญาสันติภาพริกา
รายชื่อผู้ชนะชาร์ตเดอะโชว์ (ค.ศ. 2022)

เอพิงก์ (ในภาพ) ชนะด้วยเพลง "Dilemma" และมีคะแนนสูงสุดในปี 2022 ด้วยคะแนน 9,700 ในการออกอากาศวันที่ 22 กุมภาพันธ์
ชาร์ตเดอะโชว์ เป็นรายการชาร์ตเพลงทางโทรทัศน์ของเอสบีเอสเอ็ม ซึ่งมอบรางวัลให้กับซิงเกิลที่มีประสิทธิภาพดีที่สุดประจำสัปดาห์ในเกาหลีใต้
ในปี 2022 มี 24 ซิงเกิลที่ได้อันดับที่หนึ่งในชาร์ต และ 22 ศิลปินได้รับถ้วยรางวัลอันดับหนึ่ง "Dilemma" โดยเอพิงก์ มีคะแนนสูงสุดที่ 9,700 คะแนน ในการออกอากาศเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์
รายชื่อผู้ชนะชาร์ตอินกีกาโย (ค.ศ. 2015)

อีเอกซ์ไอดีได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างมากด้วยเพลง "Up & Down" และได้รับรางวัล อินกีกาโย เป็นครั้งแรก
ชาร์ต อินกีกาโย เป็นรายการเพลงและชาร์ตเพลงของเกาหลีใต้ที่ให้รางวัลแก่ผู้ที่มีผลงานดีที่สุดของสัปดาห์นั้น จนเมื่อวันที่ 1 ชาร์ตคำนวณโดยการรวมจาก ยอดขายดิจิทัล (60%) คะแนน SNS (35%) จากการดูผ่านยูทูบ ผู้ชมโหวตคะแนนล่วงหน้า (10%) และยอดขายอัลบั้ม (5%) ศิลปินที่ได้อันดับที่ 1 ของสัปดาห์จะได้รับคะแนนเพิ่มเติมจากการโหวตสด และวันที่ 8 อินกีกาโย ได้เปลี่ยนแปลงวิธีคำนวณ โดยลดยอดขายดิจิทัล (5%) และเพิ่มยอดขายอัลบั้ม (5%)
ในปี 2015 มี 34 ซิงเกิลที่ติดอันดับที่ 1 ในชาร์ตและเพลง 23 เพลง ได้รับถ้วยรางวัลสำหรับความสำเร็จนี้ และมี 5 เพลงที่ได้รับถ้วยรางวัล Triple Crown ได้แก่ "Call Me Baby" โดยเอ็กโซ "Loser" โดยบิกแบง "Lion Heart" โดยเกิลส์เจเนอเรชัน "I" โดยคิม แท-ย็อน และ "Daddy" โดยไซ อีเอกซ์ไอดีได้รับรางวัล อินกีกาโย ด้วยเพลง "Up & Down" และได้รับความนิยมอย่างมาก แมดคลาวน์ ได้รับชัยชนะเป็นครั้งแรกในรายการด้วยเพลง "Fire" ผู้ชนะ อินกีกาโย ครั้งแรกในฐานะศิลปินเดี่ยว ได้แก่ คิม จง-ฮย็อน ด้วยเพลง "Déjà-Boo" ช็อง ยง-ฮวา ด้วยเพลง "One Fine Day" นาออล ด้วยเพลง "You from the Same Time" คิม แท-ย็อน ด้วยเพลง "I" และจีโค่ ด้วยเพลง "Boys and Girls" และเมื่อวันที่ 23 ที่ออกอากาศเพลง "Let's Not Fall in Love" โดยบิกแบง ได้คะแนนเต็ม 11,000 คะแนน
ลัทธิตีโต

ยอซีป บรอซ ตีโต
ลัทธิตีโต ได้ถูกอธิบายว่าเป็นนโยบายและแผนปฏิบัติในภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับยอซีป บรอซ ตีโต ในช่วงสงครามเย็น มีความโดดเด่นคือ การเป็นปรปักษ์กับสหภาพโซเวียต
มันมักจะแสดงถึงหลักคำสอนยูโกสลาเวียของตีโตในการเมืองระหว่างประเทศช่วงสงครามเย็น มันปรากฏขึ้นด้วยการเข้าปลดปล่อยประเทศยูโกสลาเวียให้เป็นอิสระของพลพรรคชาวยูโกสลาเวีย หรือไม่ได้รับความช่วยเหลือจากกองทัพแดง ส่งผลทำให้ยูโกสลาเวียเป็นประเทศยูโรปตะวันออกเพียงประเทศเดียวที่ยังคงเป็น "สังคมนิยม, แต่มีอิสระ" ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เช่นเดียวกับการต่อต้านการกดดันของสหภาพโซเวียตเพื่อให้เป็นสมาชิกของกติกาสัญญาวอร์ซอ
ปัจจุบัน ลัทธิตีโต ยังถูกใช้เพื่อเอ่ยอ้างถึงการรำลึกถึงยูโก(Yugo-nostalgia) ความปราถนาเพื่อการสถาปนาใหม่หรือฟื้นฟูลัทธิยูโกสลาเวีย หรือ ยูโกสลาเวียโดยประชาชนของรัฐสืบทอดของยูโกสลาเวีย
ลายมือชื่อ

ลายมือชื่อองจอห์นแฮนค็อกเป็นที่โดดเด่นที่สุดของคำประกาศอิสรภาพสหรัฐ ในสหรัฐอเมริกา "จอห์นแฮนค็อก" มีความหมายเหมือนกันกับ "ลายมือชื่อ"
ลายมือชื่อ หรือ ลายเซ็น (signature) คือ การเขียนชื่อ ชื่อเล่น นามแฝง หรือสัญลักษณ์ใดๆ โดยตัวผู้เขียนเอง เพื่อแสดงถึงตัวตนผู้เขียนนั้น โดยการอ้างอิงลายมือชื่อนิยมใช้ในการทำนิติกรรม ธุรกรรมทางกฎหมาย เช่น การทำสัญญา การฝากถอนเงิน หรือ ในการบันเทิงที่ ศิลปิน ดารา จะลงชื่อไว้บนผลงานภาพวาด หรือ อัลบั้มเพลง เพื่อให้มีการยืนยันที่มาของผลงาน