stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดหนองโพธิ์ (จังหวัดสระบุรี)
ปูชนียวัตถุ

พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 59 นิ้ว สูง 89 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519, องค์รองลงมาขนาดหน้าตัก กว้าง 49 นิ้ว สูง 69 นิ้ว
พระประธานประจำศาลาการเปรียญ พระพุทธรูปลักษณแบบพระพุทธชินราช ขนาดหน้าตักกว้าง 61 นิ้ว สูง 92 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532
พระพุทธรูปในศาลาการเปรียญ 12องค์ขนาดหน้าตักกว้าง 34 นิ้ว สูง 56 นิ้ว
ปูชนียวัตถุ อื่น ๆ พระพระพุทธรูปในวิหาร 12 องค์ มีพระพุทธโสธรจำลองเป็นประธาน ขนาดหน้าตักกว้าง 32 นิ้ว สูง62 นิ้ว, พระพุทธรูปปางห้ามสมุทรทรงเครื่อง 2 องค์ สูง 62 นิ้ว พร้อมด้วยพระอัครสาวก พระสาลีบุตร, พระโมคคัลลานะ
ลำดับเจ้าอาวาส

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ลำดับเจ้าอาวาสวัดหนองโพธิ์ ต.หนองสรวง อ.วิหารแดง จ.สระบุรี 
| ลำดับที่ | รายนาม/สมณศักดิ์ | ตำแหน่ง | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |  |
| 1 | พระกัณหา | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2449 | พ.ศ. 2456 |  |  |
| 2 | พระชิน | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2457 | พ.ศ. 2459 |  |  |
| 3 | พระน้อย | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2460 | พ.ศ. 2464 |  |  |
| 4 | พระบุญ | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2465 | พ.ศ. 2472 |  |  |
| 5 | พระเหลือ | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2473 | พ.ศ. 2479 |  |  |
| 6 | พระบุญตา | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2480 | พ.ศ. 2481 |  |  |
| 7 | พระสุข | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2482 | พ.ศ. 2484 |  |  |
| 8 | พระชิด | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2485 | พ.ศ. 2494 |  |  |
| 9 | พระสมหวัง เขมจาโร | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2495 | พ.ศ. 2497 |  |  |
| 10 | พระครูสรนันทโศภิต | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2498 | พ.ศ. 2528 |  |  |
| 11 | พระครูสิริโพธิธรรมรักษ์ | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2529 | พ.ศ. 2565 |  |  |
| 12 | พระครูสมุห์ประเสริฐ  ธีรปญฺโญ | เจ้าอาวาส | 1ก.ค./2565 | - | ปัจจุบัน |  |
ประวัติเจ้าอาวาส (ปัจจุบัน) > สมณศักดิ์

ตำแหน่งฐานานุกรมที่  พระครูสมุห์  ชั้นฐานานุกรม  พระราชาคณะชั้นเทพ ภายใต้ฐานานุกรมของ พระเทพวุฒาจารย์
ดำรงตำแหน่งที่ พระครูสมุห์ประเสริฐ  ฉายา ธีรปญฺโญ เมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2548 อายุ 49 พรรษา 29
วิทยฐานะ นธ. เอก, ปธ. -, วุฒิทางโลก ม.6
ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง 1.เจ้าอาวาสวัดหนองโพธิ์ ตำบลหนองสรวง อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี
ประวัติเจ้าอาวาส (ปัจจุบัน) > สถานะเดิม

ชื่อ ประเสริฐ นามสกุล ศรีจันทร์ เกิดวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2518  ตรงกับปีเถาะ
บิดาชื่อ นายบุญ  ศรีจันทร์ มารดาชื่อ นางคำ  ศรีจันทร์ ที่บ้านเลขที่ – หมู่ที่ -- ตำบลคลองภู อำเภอหนองใหญ่ จังหวัดชลบุรี
ประวัติเจ้าอาวาส (ปัจจุบัน) > บรรพชา/อุปสมบท

เมื่อวันที่ 21 เดือน มิถุนายน พ.ศ. 2538 ณ พัทธสีมาวัดหนองโพธิ์ ตำบลหนองสรวง  อำเภอวิหารแดง  จังหวัดสระบุรี
พระอุปัชฌาย์จารย์ พระครูพิพัฒน์สรการ (ธิตสีโล) วัดคลองไทร ตำบลคลองเรือ อำเภอวิหารอดง จังหวัดสระบุรี
พระกรรมวาจาจารย์ พระครูสิริโพธิธรรมรักษ์ (สิริสาโร) วัดหนองโพธิ์ ตำบลหนองสรวง อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี
พระอนุสาวนาจารย์ พระสมุห์จันทรา (ญาณกาโร) วัดหนองฟ้าเลื่อน ตำบลคลองเรือ อำเภอวิหารแดง จังงหวัดสระบุรี
ประวัติเจ้าอาวาส (ปัจจุบัน) > วิทยฐานะ

พ.ศ. 2537 สำเร็จการศึกษาชั้นม. 6 โรงเรียนเขาซก ตำบลหนองปรือ อำเภอหนองใหญ่ จังหวัดชลบุรี
ปีการศึกษา 2534 แผนกธรรม สอบไล่ได้ ระดับชั้นนักธรรม ชั้นตรี สังกัดเรียน  คณะสงฆ์จังหวัดสระบุรี
ปีการศึกษา 2537 แผนกธรรม สอบไล่ได้ ระดับชั้นนักธรรม ชั้นโท สังกัดเรียน  คณะสงฆ์จังหวัดสระบุรี
ปีการศึกษา 2543 แผนกธรรม สอบไล่ได้ ระดับชั้นนักธรรม ชั้นเอก สังกัดเรียน  คณะสงฆ์จังหวัดสระบุรี
ปีการศึกษา 2554 สำเร็จการศึกษา หลักสูตรประกาศนียบัตรการบริหารกิจการคณะสงฆ์ (ป.บส.)
ประวัติเจ้าอาวาส (ปัจจุบัน) > งานปกครอง

พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการเจ้าคณะตำบลเจริญธรรม อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี
พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองเจ้าอาวาสวัดหนองโพธิ์ ตำบลเจริญธรรม อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี
พ.ศ. 2560 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นครูสอนพระปริยัติธรรมประจำสำนักศาสนศึกษา อำเภอวิหารแดง
พ.ศ. 2565 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดหนองโพธิ์ ตำบลเจริญธรรม อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี
บุคลากรภายในวัด

พ.ศ. 2549 มีพระภิกษุจำพรรษา 20 รูป สามเณร 4 รูป ศิษย์วัด 3 คน อารามิกชน – คน
พ.ศ. 2550 มีพระภิกษุจำพรรษา 22 รูป สามเณร 5 รูป ศิษย์วัด 5 คน อารามิกชน – คน
พ.ศ. 2551 มีพระภิกษุจำพรรษา 23 รูป สามเณร 6 รูป ศิษย์วัด 3 คน อารามิกชน – คน
พ.ศ. 2552 มีพระภิกษุจำพรรษา 24 รูป สามเณร 5 รูป ศิษย์วัด 4 คน อารามิกชน – คน
พ.ศ. 2553 มีพระภิกษุจำพรรษา 23 รูป สามเณร 4 รูป ศิษย์วัด 3 คน อารามิกชน – คน
พ.ศ. 2554 มีพระภิกษุจำพรรษา 27 รูป สามเณร 3 รูป ศิษย์วัด 4 คน อารามิกชน – คน
พ.ศ. 2564 มีพระภิกษุจำพรรษา 16 รูป สามเณร 2 รูป ศิษย์วัด 2 คน อารามิกชน – คน
พ.ศ. 2565 มีพระภิกษุจำพรรษา 15 รูป สามเณร 1 รูป ศิษย์วัด 3 คน อารามิกชน – คน
พ.ศ. 2566 มีพระภิกษุจำพรรษา 13 รูป สามเณร 2 รูป ศิษย์วัด 2 คน อารามิกชน – คน
พ.ศ. 2567 มีพระภิกษุจำพรรษา 12 รูป สามเณร 1 รูป ศิษย์วัด 2 คน อารามิกชน – คน
มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

ระวังสับสนกับ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
| --- | --- |
พระปรางค์วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร สีทอง   สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย
ชื่อย่อ: มกธ. / BTU / Bkkthon
คติพจน์: สร้างปัญญา พัฒนาคน ฝึกฝนคุณธรรม
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาเอกชน
สถาปนา: 28 มกราคม พ.ศ. 2545 (23 ปี)
นายกสภาฯ: พลเอกเชษฐา ฐานะจาโร
อธิการบดี: ศาสตราจารย์ ดร.บังอร เบ็ญจาธิกุล
ที่ตั้ง: 16/10 ถนนเลียบคลองทวีวัฒนา แขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร 10170
สี:   แดง   ทอง
เว็บไซต์: www.bkkthon.ac.th
มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี (อังกฤษ: Bangkokthonburi University) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร เปิดสอนทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก จัดตั้งขึ้นเป็นสถาบันอุดมศึกษาประเภทวิทยาลัย เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2545  โดย ศาสตราจารย์ ดร.บังอร เบ็ญจาธิกุล เป็นอธิการบดี และมีชาญชัย ชัยรุ่งเรือง เป็นประธานมหาวิทยาลัย ต่อมาได้รับความเห็นชอบจากสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษายกฐานะให้เป็น มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2552
มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ได้รับรางวัลเหรียญทองสูงสุดจากการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยต่อเนื่องตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 ถึงปี พ.ศ. 2566
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย > เครื่องหมายของมหาวิทยาลัย

เป็นรูปพระปรางค์วัดอรุณซึ่งมีสีทองประดิษฐานอยู่กึ่งกลางสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่มีสีเขียวเหนือสายน้ำสีฟ้า โดยรวมอยู่ภายในวงรีสีเงินซึ่งล้อมด้วยวงรีใหญ่สีแดงขอบทอง  และภายในพื้นที่วงรีสีแดงนั้นมีชื่อมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรีเป็นภาษาไทยสีทองอยู่ด้านบน  ซึ่งมีหนังสือและปากกาและอักษรย่อคั่นกลางระหว่างชื่อภาษาอังกฤษสีทองที่อยู่ด้านล่าง
พระปรางค์วัดอรุณสีทอง หมายถึง คุณธรรมอันล้ำเลิศสูงส่ง ซึ่งครูอาจารย์จะต้องอบรมสั่งสอนให้สถิตอยู่ในจิตใจนักศึกษา และรวมไปถึงความสุข สงบ อันเป็นบ่อเกิดแห่งปัญญา
สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาสีเขียว หมายถึง การเชื่อมโยงกันระหว่าง กรุงเทพมหานครเมืองหลวงของประเทศและกรุงธนบุรีเมืองหลวงในอดีต เป็นเสมือนสัญลักษณ์ของการเชื่อมโยงภูมิความรู้จากอดีตถึงปัจจุบัน จากภูมิปัญญาชาวบ้านถึงเทคโนโลยี เพื่อรับใช้สังคมปัจจุบันและอนาคต โดยเชื่อมผ่านแม่น้ำเจ้าพระยาซึ่งเป็นเส้นเลือดใหญ่ของชาวกรุงเทพมหานคร
สายน้ำสีฟ้า หมายถึง ความรู้ที่ต้องแสวงหาอย่างไม่หยุดนิ่ง
หนังสือและปากกา หมายถึง ความรู้คู่ปัญญา
BTU หมายถึง ตัวอักษรย่อมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรีภาษาอังกฤษ
████ สีแดง สีทอง

██ สีแดง หมายถึง ความรัก ความสามัคคี เสียสละ มานะอดทน ฟันฝ่าอุปสรรค สู่ความสำเร็จ

██ สีทอง หมายถึง ความเจริญรุ่งเรือง ความมั่งคั่งร่ำรวย และความมั่นคงในอาชีพการงานทั้งปัจจุบันและอนาคต
คณะที่เปิดสอน

มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี เปิดทำการสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ใน 17 คณะ ได้แก่
| --- | --- |
 คณะนิติศาสตร์  คณะรัฐศาสตร์  คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  คณะนิเทศศาสตร์  คณะศิลปศาสตร์  คณะพยาบาลศาสตร์  คณะศิลปกรรมศาสตร์  คณะศึกษาศาสตร์:  คณะบัญชี  คณะเทคโนโลยีและนวัตกรรม  คณะสาธารณสุขศาสตร์  คณะดุริยางคศาสตร์  คณะบริหารธุรกิจ  คณะวิศวกรรมศาสตร์  คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา  คณะทันตแพทยศาสตร์  คณะแพทยศาสตร์
คณะที่เปิดสอน > โครงการจัดตั้งคณะใหม่

โครงการจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์
หลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต
โครงการจัดตั้งคณะเทคนิคการแพทย์
หลักสูตรระดับบัณฑิต

| --- | --- |
 คณะนิติศาสตร์ สาขานิติศาสตร์  คณะรัฐศาสตร์ สาขารัฐประศาสนศาสตร์  สาขาการเมืองการปกครอง  สาขาการบริหารงานยุติธรรม  คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ  สาขาเทคโนโลยีมัลติมีเดียและแอนิเมชั่น  สาขาวิชาเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม  คณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิชาการโฆษณาและการประชาสัมพันธ์  สาขาวิชาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์  สาขาภาพยนตร์และศิลปะการแสดง  คณะศิลปศาสตร์ สาขาวิชาการท่องเที่ยว  สาขาวิชาภาษาอังกฤษ  สาขาวิชาอิสลามศึกษาเพื่อการพัฒนา  สาขาวิชาการโรงแรม  คณะพยาบาลศาสตร์ สาขาพยาบาลศาสตร์  คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาวิชาออกแบบทัศนศิลป์-การออกแบบผลิตภัณฑ์  คณะศึกษาศาสตร์  สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย  สาขาวิชาเทคโนโลยีและนวัตกรรมการศึกษา:  คณะบัญชี สาขาการบัญชี  คณะเทคโนโลยีและนวัตกรรม สาขาการเทคโนโลยีการเกษตร  สาขาเทคโนโลยีอุตสาหกรรม  คณะสาธารณสุขศาสตร์ สาขาสาธารณสุขศาสตร์  คณะดุริยางคศาสตร์ สาขาสหวิทยาการดนตรี  คณะบริหารธุรกิจ การจัดการการกีฬา  การจัดการ  การจัดการอุตสาหกรรม  คอมพิวเตอร์ธุรกิจ  การตลาด  สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์  สาขาธุรกิจอสังหาริมทรัพย์  สาขาธุรกิจระหว่างประเทศ  คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาไฟฟ้ากำลัง  สาขาเครื่องกล  สาขาวิศวกรรมโยธา  สาขาวิศวกรรมสำรวจ  คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา สาขาวิทยาศาสตร์การกีฬา  คณะทันตแพทยศาสตร์  คณะแพทยศาสตร์
หลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษา

| --- | --- |
 หลักสูตรปริญญาโท คณะนิติศาสตร์ นิติศาสตรมหาบัณฑิต (LL.M)  คณะรัฐศาสตร์ รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (MPA)  คณะศิลปศาสตร์ อิสลามศึกษาเพื่อการพัฒนามหาบัณฑิต  คณะเทคโนโลยีและนวัตกรรม วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเทคโนยีอุตสาหกรรม  คณะศึกษาศาสตร์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา  ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน  คณะดุริยางคศาสตร์ ดุริยางศาสตรมหาบัณฑิต สาขาดุริยางคศาสตร์  คณะบริหารธุรกิจ บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (MBA):  หลักสูตรปริญญาเอก คณะรัฐศาสตร์ หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต  คณะเทคโนโลยีและนวัตกรรม หลักสูตรวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีอุตสาหกรรม  คณะศึกษาศาสตร์ หลักสูตรศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา  คณะดุริยางคศาสตร์ หลักสูตรดุริยางศาสตรดุษฎีบัณฑิต  คณะบริหารธุรกิจ หลักสูตรบริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°45′59″N 100°20′47″E﻿ / ﻿13.766522°N 100.346503°E﻿ / 13.766522; 100.346503
| ด ค กมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี |
| --- | --- | --- |
| สัญลักษณ์ | พระปรางค์วัดอรุณ |  |
| คณะ | นิติศาสตร์ • รัฐศาสตร์ • วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี • นิเทศศาสตร์ • ศิลปศาสตร์ • พยาบาลศาสตร์ • ศิลปกรรมศาสตร์ • ศึกษาศาสตร์ • บัญชี • เทคโนโลยีและนวัตกรรม • สาธารณสุขศาสตร์ • ดุริยางคศาสตร์ • บริหารธุรกิจ • วิศวกรรมศาสตร์ • วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา • ทันตแพทยศาสตร์ • แพทยศาสตร์ |  |
| โรงเรียน | โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี |  |
| โครงการจัดตั้ง | โครงการจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์ • โครงการจัดตั้งคณะเทคนิคการแพทย์ |  |
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
ศาสนาในประเทศเกาหลีเหนือ

| ศาสนาในเกาหลีเหนือ (พ> ศ. 2556) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ศาสนา | ศาสนา |  | ร้อยละ | ร้อยละ |
| ไม่มีศาสนา | ไม่มีศาสนา |    | 64.3% | 64.3% |
| ชินโด | ชินโด |    | 16% | 16% |
| ช็อนโด | ช็อนโด |    | 13.5% | 13.5% |
| พุทธ | พุทธ |    | 4.5% | 4.5% |
| คริสต์ | คริสต์ |    | 1.7% | 1.7% |
ศาสนาในประเทศเกาหลีเหนือ ไม่มีการสำรวจสำมะโนครัวประชากรอย่างเป็นทางการและประเทศนี้เป็นประเทศไม่มีศาสนา ข้อมูลที่มีมาจากการประมาณการจากสถิติช่วงปลาย ค.ศ. 1990 และ ค.ศ. 2000 ประชากรส่วนใหญ่ไม่มีศาสนา ส่วนประชากรที่นับถือศาสนา โดยมากนับถือศาสนาพื้นเมืองเกาหลีคือลัทธิชินโดและลัทธิช็อนโด มีประชากรจำนวนน้อยที่นับถือศาสนาพุทธและศาสนาคริสต์ ทั้งนี้ลัทธิช็อนโดถือเป็นศาสนาที่มีอิทธิพลยิ่ง มีพรรคการเมืองเป็นของตนเองคือพรรคดรุณมิตรสวรรคมรรค ทั้งยังได้รับการยกย่องจากรัฐบาลว่าเป็น "ศาสนาประจำชาติ" เกาหลี เพราะได้รับความนิยม และเป็นขบวนการต่อต้านลัทธิจักรวรรดินิยม
ประวัติ > ก่อน พ.ศ. 2488

เดิมชาวเกาหลีนับถือศาสนาพื้นเมืองคือลัทธิมูหรือชินโด ต่อมารัฐโคกูรยอรับศาสนาพุทธจากรัฐฉินเมื่อ พ.ศ. 915 และพัฒนาจนมีรูปแบบเป็นของตนเอง ในช่วงเวลานั้นคาบสมุทรเกาหลีแบ่งออกเป็นสามอาณาจักร คือ โคกูรยอทางเหนือ แพ็กเจทางตะวันตกเฉียงใต้ และชิลลาทางตะวันออกเฉียงใต้ ศาสนาพุทธแพร่หลายไปยังรัฐชิลลาในคริสต์ศตวรรษที่ 5 และเพียงระยะเวลาไม่นาน ศาสนาพุทธได้รับการยอมรับนับถือเป็นศาสนาประจำชาติใน พ.ศ. 1095 ศาสนาพุทธเป็นที่นิยมมากในชิลลาและแพร่หลายไปยังรัฐแพ็กเจ (รัฐทั้งสองตั้งอยู่ในเขตประเทศเกาหลีใต้ในปัจจุบัน) ขณะที่รัฐโคกูรยอ (ตั้งอยู่ในเขตประเทศเกาหลีเหนือในปัจจุบัน) ยังนิยมนับถือศาสนาพื้นเมืองอยู่อย่างเหนียวแน่น กระทั่ง พ.ศ. 1461 มีการรวบรวมรัฐทั้งสามก่อตั้งเป็นรัฐโครยอ ศาสนาพุทธก็ยิ่งโดดเด่นและพระสงฆ์เริ่มมีอำนาจทางการเมือง
เมื่อถึงยุคราชวงศ์โชซ็อนเรืองอำนาจช่วงปลายศตวรรษที่ 14 พวกเขานับถือลัทธิขงจื๊อใหม่อย่างเคร่งครัด จึงมีการลดอำนาจและปราบปรามทั้งศาสนาพุทธ และลัทธิชินโด อารามในพุทธศาสนาหลายแห่งถูกทำลาย จากที่เคยมีอยู่หลายร้อยแห่ง หลงเหลืออารามเพียงสามสิบหกแห่ง ศาสนาพุทธถูกกำจัดออกจากตัวเมืองอย่างเบ็ดเสร็จ ภิกษุและภิกษุณีล้วนถูกกีดกันและผลักดันไปยังพื้นที่ภูเขาอันห่างไกล นโยบายกีดกันนี้กินเวลาจนถึงศตวรรษที่ 19 จากสภาวการณ์ดังกล่าว ศาสนาคริสต์มีการเผยแผ่อย่างรวดเร็วในคริสต์ศตวรรษที่ 18 มิชชันนารีได้รับการสนับสนุนจากปัญญาชนเกาหลีด้วยแนวคิด ซอฮัก และ ซิลฮัก จนกระทั่งปลายศตวรรษต่อมา ศาสนาคริสต์จึงได้รับการสนับสนุนจากกษัตริย์และกลุ่มชนชั้นปัญญาชน ที่ต้องการพัฒนาเกาหลีในช่วงที่รัฐโชซ็อนกำลังล่มสลาย ปลายศตวรรษที่ 19 โชซ็อนมีสถานะทางการเมืองและวัฒนธรรมย่ำแย่ กลุ่มปัญญาชนจึงมองหาวิธีแก้ปัญหาเพื่อกอบกู้วิกฤติชาติ ในช่วงเวลานี้พวกเขาได้ติดต่อมิชชันนารีตะวันตกให้ช่วยเสนอวิธีแก้ปัญหาให้ชาวเกาหลี เดิมเกาหลีมีชุมชนชาวคริสต์มาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 และ พ.ศ. 2423 รัฐบาลอนุญาตให้มิชชันนารีจำนวนมากเผยแผ่ศาสนาในประเทศอย่างเสรี มิชชันนารีเหล่านี้ก่อตั้งโรงเรียน โรงพยาบาล และโรงพิมพ์ เหล่าพระราชวงศ์เองก็ให้การสนับสนุนศาสนาคริสต์เสียด้วย
ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ดินแดนแถบตะวันตกเฉียงเหนือของคาบสมุทรเกาหลี โดยเฉพาะที่เมืองเปียงยาง กลายเป็นแหล่งอาศัยของคริสต์ศาสนิกชนขนาดใหญ่ เปียงยางจึงมีสมญาว่า "เยรูซาเลมแห่งบูรพาทิศ" ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชาวเกาหลีส่วนใหญ่นับถือลัทธิชินโด บูชาผีบรรพบุรุษ และประกอบพิธีกรรมของลัทธิขงจื๊อ ขณะที่ศาสนาพุทธใกล้สูญหายเต็มที แม้จะมีประวัติศาสตร์เหนือคาบสมุทรเกาหลีมายาวนาน พระสงฆ์เหลือจำนวนน้อย เพราะถูกรัฐบาลโชซ็อนซึ่งนับถือลัทธิขงจื๊อใหม่ปราบปรามมายาวนานถึง 500 ปี และไม่ได้ทำนุบำรุงศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิม
ในยุคเกาหลีตกเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น มีการเชื่อมโยงระหว่างศาสนาคริสต์กับลัทธิชาตินิยมเกาหลีอย่างเหนียวแน่น หลังรัฐบาลญี่ปุ่นพยายามกลืนลัทธิชินโดรวมเข้ากับชินโตรัฐ รวมทั้งการผนวกศาสนาพุทธแบบเกาหลีเข้ากับศาสนาพุทธแบบญี่ปุ่น ซึ่งคริสต์ศาสนิกชนปฏิเสธที่จะเข้าร่วมพิธีกรรมทางศาสนาของชินโต ในเวลาเดียวกันก็เกิดขบวนการศาสนาจำนวนมากตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา ซึ่งเกิดจากความพยายามที่จะปฏิรูปศาสนาพื้นเมืองเกาหลี โดยเฉพาะลัทธิช็อนโด ส่วนศาสนาคริสต์เฟื่องฟูมากทางตอนเหนือของคาบสมุทร เช่นเดียวกับลัทธิช็อนโด ที่เกิดขึ้นเพื่อต่อต้านอิทธิพลของศาสนาคริสต์
ประวัติ > พ.ศ. 2488—ปัจจุบัน

หลังการแบ่งคาบสมุทรเกาหลีออกเป็นสองประเทศ รัฐทางเหนือปกครองด้วยระบอบคอมมิวนิสต์ ส่วนรัฐทางใต้ต่อต้านระบอบคอมมิวนิสต์ คริสต์ศาสนิกชนเกาหลีกว่าครึ่งจากเกาหลีเหนืออพยพลงเกาหลีใต้ ประมาณการผู้อพยพลงใต้นี้อาจมากกว่าหนึ่งล้านคน ส่วนผู้ที่นับถือลัทธิช็อนโดยังกระจุกตัวอยู่ในเกาหลีเหนือหลังการแยกดินแดน ช่วงแรกของการแยกประเทศมีศาสนิกชนช็อนโดราว 1.5 ล้านคน หรือคิดเป็นร้อยละ 16 ของประชากรในประเทศเกาหลีเหนือ พวกเขาก่อตั้งพรรคการเมืองชื่อ "ดรุณมิตรสวรรคมรรค" (Young Friends of the Heavenly Way) เมื่อ พ.ศ. 2537 คณะกรรมการกลางของลัทธิช็อนโดในเกาหลีเหนือได้จัดพิธีกรรมอย่างยิ่งใหญ่ที่สุสานของทันกุน (ผู้สร้างชาติเกาหลีในตำนาน) ใกล้เปียงยาง ส่วนชาวแชกาซึง ซึ่งเป็นชาติพันธุ์หนึ่งที่นับถือศาสนาพุทธสายอรัญวาสี มีอัตลักษณ์พิเศษคือนักบวชสามารถมีภรรยาและบุตรสืบตระกูลได้ ถูกรัฐบาลเกาหลีเหนือสั่งปิดอารามเพราะมองว่ามีแนวคิดขัดกับหลักสังคมนิยม ปัจจุบันชาวแชกาซึงถูกกลืนเข้ากับชาวเกาหลีทั่วไปจนสิ้นอัตลักษณ์เดิม
จากการประมาณการประชากรเกาหลีเหนือ ใน พ.ศ. 2548 มีชาวเกาหลีนับถือลัทธิชินโดราว 3,846,000 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 16, ลัทธิช็อนโดราว 3,245,000 หรือคิดเป็นร้อยละ 13.5, ศาสนาพุทธราว 1,082,000 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 4.5 และศาสนาคริสต์ราว 406,000 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 1.7
ใน พ.ศ. 2550 มีศาสนสถานของลัทธิช็อนโดประมาณ 800 แห่งทั่วประเทศ และมีโบสถ์กลางอยู่ที่เปียงยาง วัดพุทธ 60 แห่ง (ถูกรักษาไว้ในฐานะมรดกทางวัฒนธรรมมากกว่าใช้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา) โบสถ์คริสต์ 5 แห่ง (แบ่งเป็นโบสถ์โปรเตสแตนต์ 3 แห่ง, โรมันคาทอลิกและรัสเซียออร์ทอดอกซ์อย่างละแห่ง) โดยโบสถ์คริสต์ทั้งหมดตั้งอยู่ในเปียงยาง ต่อมาใน พ.ศ. 2556 มีการก่อสร้างมัสยิดอัรเราะฮ์มานของนิกายชีอะฮ์ในเปียงยาง เมื่อ พ.ศ. 2556
ศาสนาหลัก > ลัทธิช็อนโด

ลัทธิช็อนโด (천도교, 天道教 แปลว่า "วิถีแห่งสวรรค์") เป็นลัทธิที่มีพื้นฐานมาจากลัทธิขงจื๊อกับลัทธิชินอันเป็นศาสนาพื้นเมืองเดิมของเกาหลีด้วยแนวคิดแบบ ทงฮัก (동학, 東學 แปลว่า "การเรียนรู้อย่างตะวันออก") เพื่อให้ต่างจาก ซอฮัก ของคาทอลิก ก่อตั้งโดยชเว เจ-อู (최제우, 崔濟愚) ชนชั้นสูง เมื่อ พ.ศ. 2403 เพื่อต่อต้านศาสนาของพวกต่างด้าว ซึ่งหมายรวมไปถึงศาสนาพุทธและคริสต์ โดยชเว เจ-อูอ้างว่าตนหายจากอาการเจ็บป่วยก็ด้วยอำนาจของ ซังเจ หรือ ฮานึลลิม เทพเจ้าสวรรค์ตามความเชื่อลัทธิพื้นบ้านเกาหลี จนลัทธินี้มีอิทธิพลแพร่หลายไปทั่ว แต่กระนั้นช็อนโดยังดัดแปลงองค์ประกอบทางประเพณีของลัทธิเต๋าและพุทธมาปรับใช้เป็นของตนด้วย สุดท้ายชเวถูกรัฐบาลโชซ็อนประหารชีวิตใน พ.ศ. 2407
ครั้น พ.ศ. 2437 ขบวนการของลัทธินี้เติบโตขึ้นและเกิดการปฏิวัติชาวนาและมีบทบาทสำคัญในการต่อต้านจักรวรรดิญี่ปุ่น หลังการแบ่งประเทศเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ใน พ.ศ. 2488 ศาสนิกชนของช็อนโดส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเกาหลีเหนือ ในประเทศเกาหลีใต้ประวัติของขบวนการทงฮักและลัทธิช็อนโดไม่ใคร่เป็นที่ปรากฏนัก ผิดกับเกาหลีเหนือที่มองการก่อกบฏทงฮักในทัศนคติเชิงบวก ลัทธิช็อนโดได้รับความพึงใจจากรัฐบาลเกาหลีเหนือ มีพรรคการเมืองของตนชื่อดรุณมิตรสวรรคมรรค โดยลัทธิช็อนโดได้รับการยกย่องว่าเป็น "ศาสนาประจำชาติเกาหลี"
ศาสนาหลัก > ลัทธิมูหรือชิน

ลัทธิมู (เกาหลี: 무교 แปลว่า "ลัทธิเชมัน") หรือ ลัทธิชิน (신교 แปลว่า "ลัทธิเทพเจ้า") บ้างเรียก ชินโด (신도 แปลว่า "วิถีแห่งเทพ") เป็นศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของชาวเกาหลี ทั้งสองชื่อนี้แม้จะสื่อถึงลัทธิเชมันแบบเกาหลี แต่อี ช็อง-ย็อง อธิบายว่า "ชินโด" เป็นประเพณีของคนทรง และ "มู" เป็นรูปแบบหนึ่งของ "ชินโด" และลัทธิพื้นบ้านนี้ไม่เคยได้รับการยอมรับว่าเป็นศาสนาประจำชาติอย่างลัทธิวูของจีน และลัทธิชินโตของญี่ปุ่น
ความเชื่อหลักคือต้องนับถือ ฮานึลลิม หรือ ฮวันอิน ว่าเป็น "ผู้สร้างทุกสรรพสิ่ง" และ "ของเทพเจ้าทั้งหมดในธรรมชาติ" มีตำนานมาว่าเหล่ามูดังคือสืบสันดานลงมาจากราชาสวรรค์ พระโอรสของพระชนนี [แห่งราชาสวรรค์] การสืบทอดการเป็นคนทรงจะส่งผ่านทางสายผู้หญิง ส่วนตำนานอื่น ๆ มักเชื่อมโยงความเชื่อดั้งเดิมเข้ากับเรื่องทันกุน พระโอรสของราชาสวรรค์ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งชาติเกาหลี นอกจากนี้ยังเชื่อว่ามีจิตวิญญาณสิงสถิตอยู่ในสิ่งที่เคลื่อนไหวได้และเคลื่อนไหวไม่ได้ แต่หลังการเข้ามาของศาสนาที่มีความซับซ้อนกว่า เช่น ลัทธิเต๋า ลัทธิขงจื๊อ และศาสนาพุทธ ศาสนาพื้นบ้านนี้ก็ไม่ได้จางหายไปไหน หากแต่ผสมกลมกลืนไปกับศาสนานั้น ๆ เกิดเป็นองค์ประกอบความเชื่อที่หลากหลาย
ชาวเกาหลีเรียกคนทรงเพศหญิงว่า "มู"  (무, 巫) หรือ "มูดัง" (무당, 巫堂) หากเป็นคนทรงเพศชายจะเรียกว่า "พักซู" หรือจะเรียกชื่ออื่นก็ได้ เช่น "ดันก็อล" (당골) โดยคนทรงในภาษาเกาหลีหรือเรียกว่า "มู" นั้น ตรงกับคำจีนว่า "วู" (จีน: 巫; พินอิน: wū) ใช้เรียกคนทรงได้ไม่จำแนกเพศ โดยมูดังทำหน้าที่เป็นตัวกลางระหว่างวิญญาณ, เทพเจ้า และมนุษย์ ผ่านพิธีกรรมที่เรียกว่า "กุต" (เกาหลี: 굿) เพื่อแก้ไขปัญหาหรือพัฒนาคุณภาพชีวิตของมนุษย์
ยุคปลายราชวงศ์โชซ็อน มิชชันนารีโปรเตสแตนต์มีอิทธิพลสูงมาก และเริ่มทำลายล้างศาสนาพื้นบ้านด้วยการรณรงค์ผ่านสื่อต่าง ๆ เนื้อหาบ่งถึงความพยายามในการถอนรากถอนโคนความเชื่อพื้นเมืองให้สิ้น แต่ความเชื่อในลัทธิพื้นเมืองนี้ยังคงแทรกยาดำและอยู่รอดมาจนถึงปัจจุบัน แต่ปัจจุบันไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับลัทธิชินโดร่วมสมัยในเกาหลีเหนือเลย คนทรงจากเกาหลีเหนือหลายคนลี้ภัยไปยังเกาหลีใต้ โดยคนทรงของเกาหลีเหนือมีธรรมเนียมปฏิบัติคล้ายคลึงกับคนทรงทางภาคเหนือและภาคกลางของเกาหลีใต้
ศาสนากลุ่มน้อย > ศาสนาอิสลาม

สำนักวิจัยพิว รายงานว่าใน พ.ศ. 2553 ประเทศเกาหลีเหนือมีอิสลามิกชนอาศัยอยู่ 3,000 คน เพิ่มจากเดิมคือ พ.ศ. 2533 มีอิสลามิกชนเพียง 1,000 คน มีมัสยิดเพียงแห่งเดียวในประเทศคือมัสยิดอัรเราะฮ์มาน ตั้งอยู่ภายในสถานทูตอิหร่านในกรุงเปียงยาง สำหรับรองรับเจ้าหน้าที่สถานทูต และอาจรองรับชาวต่างชาติอื่น ๆ ที่นับถือศาสนาอิสลามด้วย
พระสงฆ์ที่วัดยูจมซา ราว พ.ศ. 2447
คริสตจักรโปรเตสแตนต์ในโซแรเมื่อ พ.ศ. 2438
หญิงเกาหลียืนหน้าหอควานุม วัดโพฮย็อนซา เมื่อ พ.ศ. 2561
ศาลเจ้าแห่งหนึ่งริมแม่น้ำยาลู่ เมื่อ พ.ศ. 2459
เจดีย์วัดโพฮย็อนซา เมื่อ พ.ศ. 2561
พระสงฆ์ที่วัดควาบ็อบซา เมื่อ พ.ศ. 2556
อาสนวิหารชังชุง
โบสถ์พระตรีเอกภาพให้ชีวิต
ศาสนิกชนภายในโบสถ์ชิลก็อล
เวสทิดเลิฟ

| "เวสทิดเลิฟ"> ซิงเกิลโดยเจเจ |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 6 มีนาคม ค.ศ. 2025
ความยาว: 2:45
ค่ายเพลง: แมนิเฟสเตอร์
ผู้ประพันธ์เพลง: โยฮันเนิส พีตช์ เตออดอรา ชปีรีช โตมัส ธูร์เนอร์
โปรดิวเซอร์: เปเล ลอเรียโน โตมัส ธูร์เนอร์

มิวสิกวิดีโอ
"เวสทิดเลิฟ" ที่ยูทูบ
เพลงที่เข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025
ประเทศ: ออสเตรีย
ศิลปิน: เจเจ
ภาษา: อังกฤษ
ผู้ประพันธ์ดนตรี: โยฮันเนิส พีตช์ เตออดอรา ชปีรีช โตมัส ธูร์เนอร์
ผู้ประพันธ์เนื้อเพลง: โยฮันเนิส พีตช์ เตออดอรา ชปีรีช โตมัส ธูร์เนอร์
ลำดับเพลง
◄ "วีวิวเรฟ" (2024)
 
"เวสทิดเลิฟ" (อังกฤษ: Wasted Love) เป็นเพลงโดยเจเจ นักร้องชาวออสเตรีบ ซึ่งเขาประพันธ์ร่วมกับเตออดอรา ชปีรีชและโตมัส ธูร์เนอร์ เพลงนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2025 และจะเป็นตัวแทนของออสเตรียในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 > การคัดเลือกภายใน

เอิสเตร์ไรชิสเชร์รุนด์ฟุนค์ (โอแอร์เอ็ฟ) สถานีโทรทัศน์ที่เข้าร่วม ได้ประกาศการเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2024 โดยจะทำการคัดเลือกตัวแทนประเทศภายในองค์กรเอง ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2024 สื่อออสเตรียรายงานว่ามีได้มีการคัดเลือกเพลงแปดผลงานจากศิลปินเจ็ดรายภายหลังการออดิชันที่สตูดิโอของโอแอร์เอ็ฟ โดยในรายชื่อนี้มีโดโด มูห์เรอร์ ซึ่งเคยเป็นตัวแทนออสเตรียในการประกวดปี 2015 พร้อมกับวงเดอะเมกเมกส์ นอกจากนี้ยังมีโยฮันเนิส พีตช์, เคย์ลา คริสติน, โนอาห์, และฟิลิป พิลเลอร์ เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2025 โอแอร์เอฟได้ประกาศให้ "เวสทิดเลิฟ" โดยพีตช์ เป็นตัวแทนของออสเตรียในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ผ่านรายการวิทยุ เออไดร-เวคเคร์ ซึ่งออกอากาศทางเออไดร "เวสทิดเลิฟ" ผ่านการคัดเลือกจากคณะกรรมการระดับท้องถิ่นและระดับนานาชาติจำนวน 30 คน ตัวแทนจากกลุ่มแฟนคลับยูโรวิชันนานาชาติโอเฌอาเออประมาณ 30 คนจาก 5 ประเทศ และทีมงานการประกวดเพลงยูโรวิชันของโอแอร์เอ็ฟ เพลงนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2025
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 > ในยูโรวิชัน

การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 จะจัดขึ้นที่ซังคท์ยาค็อพซ์ฮัลเลอในบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และจะประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบในวันที่ 13 และ 16 พฤษภาคมตามลำดับ และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ในระหว่างการจับฉลากการจัดสรรที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2025 ออสเตรียได้รับการจับฉลากให้เข้าแข่งขันในรอบรองชนะเลิศที่สอง โดยทำการแสดงในช่วงครึ่งแรกของการแสดง
พรรคกิจสังคม

| พรรคกิจสังคม  |
| --- | --- |

ผู้ก่อตั้ง: หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
หัวหน้า: ทองพูล ดีไพร
รองหัวหน้า: กนกวรรณ เกียรติสยมภู
เลขาธิการ: สยมภู เกียรติสยมภู
รองเลขาธิการ: อุดร ดีไพร
เหรัญญิก: กัญญ์วรา พรมจักร์
นายทะเบียนสมาชิก: อรรถพร สวนสมภาค
โฆษก: แววดาว ดีไพร
กรรมการบริหาร: วงษ์เดือน สวนสมภาค สำเภา ศรีสมบัติ
นายกรัฐมนตรี: หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช (2518–2519)
ประธานที่ปรึกษา: สุวิทย์ คุณกิตติ
นโยบาย: แก้ไขปัญหาและพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน เพื่อประโยชน์ของประชาชนชาวไทยทุกกลุ่ม   จะดำเนินนโยบายกองทุนหมู่บ้าน ส่งเสริมด้านเกษตรกรรมโดยใช้ชลประทานระบบท่อ   ด้านเศรษฐกิจจะส่งเสริมให้เอกชนเป็นผู้นำ   และพรรคจะพัฒนาเมืองหลวงโดยการกระจายความเจริญออกสู่เมืองบริวาร
ก่อตั้ง: 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 (50 ปี 131 วัน)
ถูกยุบ: 19 ตุลาคม พ.ศ. 2561 (6 ปี 147 วัน) (43 ปี 349 วัน)
ที่ทำการ: อาคารไอทาวเวอร์ 2 ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
การเมืองไทย    รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคกิจสังคม (อังกฤษ: Social Action Party) ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 โดย หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช โดยให้ชื่อว่า "กิจสังคม" โดยแปลตรงตัวจากภาษาอังกฤษ โดยนำชื่อพรรคมาจากพรรคการเมืองนี้ในประเทศอังกฤษ พรรคมีสมาชิกที่ได้แจ้งต่อนายทะเบียนพรรคการเมืองไว้ จำนวน 27,413 คน และมีสาขาพรรคจำนวน 4 สาขา และพรรคกิจสังคมจดทะเบียนอย่างเป็นทางการอีกครั้งเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2525 หลังจากที่มีพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2524 ยกเลิกคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 6 ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พุทธศักราช 2517
รายชื่อนายกรัฐมนตรี

ศาสตราจารย์ พลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
(วาระ: 2518–2519)