stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เวสต์เจ็ต
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 เวสต์เจ็ตได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
อาเอโรเมฆิโก
แอร์ฟรานซ์
แอร์ทรานแซท
อะโซร์สแอร์ไลน์
คาเธ่ย์แปซิฟิก
ไชนาแอร์ไลน์
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์
เดลตาแอร์ไลน์
เอมิเรตส์
ไห่หนานแอร์ไลน์
ฮ่องกงแอร์ไลน์
เจแปนแอร์ไลน์
เคแอลเอ็ม
โคเรียนแอร์
ลาตัม บราซิล
ลาตัม เปรู
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
ควอนตัส
เวอร์จิน แอตแลนติก
เซียะเหมินแอร์
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงระหว่างสายการบิน

ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 เวสต์เจ็ตได้มีข้อตกลงการบินกับสายการบินดังต่อไปนี้:
แอร์ลิงกัส
แอร์ไชนา
แอร์นิวซีแลนด์
แอร์ตาฮีตี นูอี
อะแลสกาแอร์ไลน์
อเมริกันแอร์ไลน์
บริติชแอร์เวย์
แคเนเดียนนอร์ท
เซนทรัลเมาท์เทนแอร์
ค็อนดอร์
เอ็ลอัล
สายการบินเอทิฮัด
อีวีเอแอร์
ฟิจิแอร์เวย์
ฟินน์แอร์
ไอซ์แลนด์แอร์
อิตาแอร์เวย์
ลอตโปลิชแอร์ไลน์
แปซิฟิกโคสตอลแอร์ไลน์
ปากีสถานอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์
พีเอแอลแอร์ไลน์
กาตาร์แอร์เวย์
รัวยาแลร์มาร็อก
ตัปปูร์ตูกัล
ตูนิสแอร์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
เวอร์จินออสเตรเลีย
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ฝูงบินของเวสต์เจ็ต
โบอิง 737-700 ของเวสต์เจ็ต
โบอิง 737-800 ของเวสต์เจ็ต
โบอิง 737 แมกซ์ 8 ของเวสต์เจ็ต
โบอิง 787-9 ของเวสต์เจ็ต
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 เวสต์เจ็ตมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> J | ผู้โดยสาร> W | ผู้โดยสาร> Y | ผู้โดยสาร> รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โบอิง 737-700 | 39 | — | — | 12 | 122 | 134 |  |
| โบอิง 737-800 | 36 | — | — | 12 | 162 | 174 |  |
| โบอิง 737-800 | 10 | — | — | — | 189 | 189 | เครื่องบินของสวูปในอดีต |
| โบอิง 737 แมกซ์ 7 | — | 32 | รอประกาศ | รอประกาศ | รอประกาศ | รอประกาศ |  |
| โบอิง 737 แมกซ์ 8 | 26 | 21 | — | 12 | 162 | 174 |  |
| โบอิง 737 แมกซ์ 8 | 6 | — | — | — | 189 | 189 | เครื่องบินของสวูปในอดีต |
| โบอิง 737 แมกซ์ 10 | — | 54 | — | 12 | 200 | 212 | คำสั่งซื้อพร้อม 22 ตัวเลือก |
| โบอิง 787-9 | 7 | — | 16 | 28 | 276 | 320 |  |
ฝูงบินของเวสต์เจ็ตคาร์โก
| โบอิง 737-800CF | 3 | — | สินค้า | สินค้า | สินค้า | สินค้า |  |
| ทั้งหมด | 128 | 107 |  |  |  |  |  |
เวสต์เจ็ตมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 11.1ปี
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

เวสต์เจ็ตเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
| เครื่องบิน | จำนวน | เริ่มประจำการ | ปลดประจำการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โบอิง 737-200 | 25 | 1996 | 2006 |  |
| โบอิง 737-600 | 13 | 2006 | 2021 |  |
| โบอิง 757-200 | 1 | 2011 | 2011 | เช่าจากนอร์ทอเมริกันแอร์ไลน์ |
| โบอิง 757-200 | 7 | 2011 | 2015 | เช่าจากทอมมัสคุกแอร์ไลน์ |
| โบอิง 767-300อีอาร์ | 4 | 2015 | 2020 |  |
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ

5 มิถุนายน ค.ศ. 2015: เที่ยวบินที่ 588 โบอิง 737-300 ได้ไถลออกนอกทางวิ่งขณะลงจอดในสภาพอากาศฝนตกหนักที่ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีอัล ปิแอร์ อิลเลียต ทรูโด เครื่องบินไม่ได้รับความเสียหาย
5 มกราคม ค.ศ. 2018: เที่ยวบินที่ 2425 โบอิง 737-800 ได้ถูกชนเข้ากับโบอิง 737-800 อีกลำของซันวิงส์แอร์ไลน์ ขณะจอดที่หลุมจอดภายในท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโตเพียร์สัน หลังจากการเดินทางมาจากกังกุน การชนดังกล่าวได้ทำให้เกิดเพลิงไหม้บริเวณด้านท้ายโบอิง 737 ของซันวิงส์ ผู้โดยสารทุกคนบนเครื่องบินของเวสต์เจ็ตได้อพยพออกมาอย่างปลอดภัย ไม่มีผู้เสียชีวิต
5 มกราคม ค.ศ. 2020: เที่ยวบินที่  248 โบอิง 737-800 ได้ไถลออกนอกทางวิ่งขณะลงจอดในสภาพอากาศหิมะตกหนักที่ท่าอากาศยานนานาชาติแฮลิแฟกซ์สแตนฟิลด์ เครื่องบินไม่ได้รับความเสียหาย
แซ้บ 340 ของแปซิฟิกโคสตัลแอร์ไลน์ ดำเนินงานให้กับเวสต์เจ็ตลิงค์
ไวมานู

| ไวมานู ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: พาลีโอซีน, 60–58Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Sphenisciformes
สกุล:: Waimanu Slack et al., 2006

ชนิด
 W. manneringi Slack et al., 2006 (ชนิดต้นแบบ)  W. tuatahi
ไวมานู (อังกฤษ: Waimanu)เป็นสกุลของเพนกวินในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ถือเป็นบรรพบุรุษของเพนกวินในปัจจุบัน ใช้ชื่อสกุลว่า Waimanu ไวมานูมีชีวิตอยู่ในสมัยพาลีโอซีนเมื่อกว่า 60 ล้านปีก่อน ไวมานูมีชีวิตอยู่หลังเหตุการณ์การสูญพันธุ์ในยุคครีเทเชียส-เทอร์เชียรี และถือได้ว่าเป็นต้นแบบให้แก่นกขากรรไกรแบบใหม่
ไวมานู เป็นนกที่มีปีกขนาดเล็ก ไม่สามารถใช้บินได้ แต่กลับใช้ได้ดีเมื่อแหวกว่ายอยู่ในน้ำ จึงทำให้กลายเป็นนกน้ำ และหากินในน้ำเป็นหลัก ไวมานูมีรูปร่างที่เพรียวยาว มีจะงอยปากเรียวยาว ซึ่งไม่เหมือนกับเพนกวินในปัจจุบันเลย
ฟอสซิลของไวมานูถูกค้นพบครั้งแรกในชั้นหินที่แม่น้ำไวปารา ที่แคนเทอเบอรี่ ในนิวซีแลนด์ เมื่อปี ค.ศ. 1980 ชื่อ "ไวมานู" มาจากภาษามาวรี อันเป็นภาษาของชาวมาวรี ชนพื้นเมืองของนิวซีแลนด์ มีความหมายว่า "นกน้ำ" ปัจจบันถูกแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ Waimanu manneringi ในยุคพาลีโอซีนตอนกลาง (60 ล้านปีก่อน) และ W. tuatahi ในยุคตอนปลายพาลีโอซีน (58 ล้านปีก่อน)
แหล่งข้อมูลิ่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Waimanu ที่วิกิสปีชีส์
ไวรัสทางเดินหายใจตะวันออกกลาง

| ไวรัสทางเดินหายใจตะวันออกกลาง |
| --- | --- |

อนุภาค MERS-CoV มองจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนย้อมลบ วิริออนมีปุ่มยื่นคล้ายกระบองอันเป็นลักษณะเฉพาะออกจากเยื่อของไวรัส

การจำแนกชนิดไวรัส
Group:: Group IV ((+)ssRNA)
อันดับ:: Nidovirales
วงศ์:: Coronaviridae
สกุล:: Coronavirus

โคโรนาไวรัสสายพันธุ์กลุ่มอาการของโรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง (อังกฤษ: Middle East respiratory syndrome coronavirus, MERS-CoV) หรือ ไวรัสทางเดินหายใจตะวันออกกลาง เป็นไวรัสอาร์เอ็นเอเซนส์บวก สายเดี่ยวสปีชีส์ใหม่ของสกุล Betacoronavirus เป็นสาเหตุของโรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง หรือ โรคเมอร์ส
มีรายงานครั้งแรกในปี 2555 หลังการลำดับจีโนมของไวรัสที่แยกจากตัวอย่างเสมหะของผู้ป่วยที่เจ็บป่วยในการระบาดของไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ในปี 2555 ทีแรกเรียกไวรัสดังกล่าวว่า โคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่ 2012 หรือเพียง โคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่
ในเดือนมิถุนายน 2557 มีรายงานผู้ป่วย MERS-CoV ใน 22 ประเทศ ได้แก่ ซาอุดีอาระเบีย มาเลเซีย จอร์แดน กาตาร์ อียิปต์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ คูเวต ตุรกี โอมาน แอลจีเรีย บังกลาเทศ อินโดนีเซีย (ยังไม่มีการยืนยัน) ออสเตรีย สหราชอาณาจักร เกาหลีใต้ และสหรัฐ ผู้ป่วยแทบทุกคนมีความเชื่อมโยงอย่างใดอย่างหนึ่งกับซาอุดีอาระเบีย ในบทความเดียวกันมีรายงานว่า ความผิดพลาดของทางการซาอุดีอาระเบียในการสนองต่อ MERS-CoV เป็นปัจจัยเกื้อหนุนให้เกิดการระบาดของไวรัสนี้
การระบาดครั้งล่าสุดเกิดในประเทศเกาหลีใต้ โดยรายงานเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2558 ระบุว่ามีรายงานผู้ป่วยที่ยืนยันแล้ว 126 คน เสียชีวิต 13 คน สถานที่กว่า 2,300 แห่ง อยู่ภายใต้การเฝ้าระวัง ถือเป็นการระบาดของเชื้อนี้ครั้งใหญ่ที่สุด หากไม่นับการระบาดภายในซาอุดิอาระเบีย
ไวรัสเริม

| Herpes simplex virus |
| --- | --- |

TEM micrograph of a herpes simplex virus.

การจำแนกชนิดไวรัส
Group:: Group I (dsDNA)
วงศ์:: Herpesviridae
วงศ์ย่อย:: Alphaherpesvirinae
สกุล:: Simplexvirus

Species
 Herpes simplex virus 1 (HWJ-1)  Herpes simplex virus 2 (HWJ-2)
เฮอร์ปีส์ซิมเพล็กซ์ไวรัส (อังกฤษ: herpes simplex virus, HSV) ชนิดที่ 1 และ 2 (HSV-1 และ HSV-2) หรือฮิวแมนเฮอร์ปีส์ไวรัสชนิดที่ 1 และ 2 (อังกฤษ: human herpes virus, HHV) เป็นไวรัสชนิดหนึ่งในแฟมิลี Herpesviridae ซึ่งทำให้เกิดการติดเชื้อในมนุษย์ ทั้ง HSV-1 และ HSV-2 เป็นเชื้อที่ติดต่อได้และพบได้ทั่วไป สามารถติดต่อได้เมื่อมีการเพิ่มจำนวนในผู้ติดเชื้อทำให้มีการผลิตตัวไวรัสออกมา
อาการของการติดเชื้อ HSV คือทำให้มีตุ่มน้ำใสบนผิวหนังหรือเยื่อเมือกในปาก ริมฝีปาก และอวัยวะเพศ
แวมไพร์วีกเอนด์

| แวมไพร์วีกเอนด์ |
| --- | --- |
แสดงในชิคาโก ปี 2009
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: นครนิวยอร์ก, นิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: อินดี้ร็อก, อินดี้ป็อป, เวิลด์บีต
ช่วงปี: 2006-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: XL Recordings

สมาชิก: Ezra Koenig Chris Tomson Chris Baio
อดีตสมาชิก: Rostam Batmanglij

เว็บไซต์: www.vampireweekend.com
Vampire Weekend 2013
แวมไพร์วีกเอนด์ (อังกฤษ: Vampire Weekend) เป็นวงอินดี้ป็อปอเมริกัน จากนิวยอร์ก ก่อตั้งวงในปี 2006 เซ็นสัญญากับค่าย เอ็กซ์แอลเรคคอร์ดดิงส์ ทางได้ออกอัลบั้มแรกที่ชื่อว่า Vampire Weekend ในปี 2008 โดยมีซิงเกิลได้แก่ "Mansard Roof", "A-Punk", "Oxford Comma", และ "Cape Cod Kwassa Kwassa" ในปี 2010 มีผลงานอัลบั้มอันดับ 1 ชาร์ตบิลบอร์ด 200 กับชุด Contra
ประวัติ > ยุคก่อตั้งและอัลบั้มแรก(2006-2008)

Ezra Koenig, Chris Baio, Rostam Batmanglij, และ Chris Tomson ได้ร่วมกันก่อตั้งวงดนตรีวงนี้ในปี 2006 เมื่อพวกเขาสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ชื่อวง vampire weekend ได้มาจากนักร้องของวงซึ่งเป็นชื่อของหนังเรื่องหนึ่งของผู้กำกับมือสมัครเล่นที่มีชื่อเดียวกันนี้ นักร้องและมือกลองของวงเคยร่วมงานด้วยกันครั้งแรกจากการเป็นสมาชิกของวง "L'Homme Run"โดยมีลักษณะเป็นวงแร้พชวนหัว พวกเขาเซ็นสัญญากับค่ายเพลงที่ชื่อว่า XL Recordings โดยทางวงให้สัมภาษณ์ว่า " ก่อนที่จะมีค่ายเพลงใดมาติดต่อพวกเรา ๆ คิดว่าค่าย XL คือค่ายเพลงที่เราต้องการจะอยู่ด้วย พวกเขารสนิยมดีและดูแลศิลปินของพวกเขาเป็นอย่างดี" ผู้จัดการของพวกเขาคือ Ian Montone ซึ่งเป็นผู้จัดการวงให้กับวง The White Stripes ด้วยเช่นกัน
พวกเขาเริ่มเป็นที่สนใจผ่านบล็อกต่าง ๆ ทางวงได้รับอิทธิพลทางดนตรีจากทั้ง เพลงป้อบของแอฟริกาและดนตรีคลาสสิกตะวันตก
ในปี 2007 เพลง "Cape Cod Kwassa Kwassa" ของพวกเขาติดอันดับที่ 67 ในการจัดอันดับเพลงที่ดีที่สุดแห่งปีของนิตยสาร Rolling Stone's ในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกันนี้พวกเขาได้ออกทัวร์ที่เนเธอร์แลนด์ร่วมกับวง The Shins พวกเขาถูกจัดอันดับเป็นวงหน้าใหม่ที่ดีที่สุดแห่งปีโดยนิตยสาร Spin ในฉบับเดือนมีนาคมปี 2008 และเป็นวงแรกที่ได้ขึ้นปกตั้งแต่ก่อนจะมีอัลบั้มแรกอีกด้วย
อัลบั้มแรกของวง Vampire Weekend ออกจำหน่ายในวันที่ 29 เดือนมกราคม ปี 2008 ซึ่งประสบความสำเร็จทั้งจากอเมริกาและอังกฤษ สูงสุดที่อันดับที่ 15 ใน UK Albums Chart และอันดับที่17 จากชาร์ต บิลบอร์ด200 มีสี่ซิงเกิลจากอัลบั้มนี้ได้แก่ "A-Punk" ที่ขึ้นอันดับ 25 ในชาร์ต Billboard Modern Rock และอันดับที่ 55 ใน 
UK Singles Chart "Oxford Comma" สูงสุดที่อันดับ 38 ในอังกฤษ  "A-Punk" ติดอันดับที่ 4 เพลงที่ดีที่สุดในปี 2008 โดยนิตยสาร โรลลิ่ง สโตน  "A-Punk" ได้ถูกรวมเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์และละครทีวีของอังกฤษรวมถึงวิดีโอเกมส์อีกด้วย
ประวัติ > อัลบั้ม Contra (2009–2011)

อัลบั้มที่สองของวงที่ชื่อ Contra ออกวางจำหน่ายในวันที่ 11 เดือนมกราคม ปี 2010 ในอังกฤษและตามด้วยฝั่งอเมริกาในวันต่อมา ในวันที่ 5 ตุลาคม ปี 2009 เพลง "Horchata" ได้ปล่อยให้ดาวน์โหลดฟังฟรีผ่านเว็บไซต์ของวง ซิงเกิลแรกของอัลบั้มนี้มีชื่อว่า "Cousins" ซึ่งจำหน่ายในวันที่ 17 พฤศจิกายนปี 2009 อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกของวงที่ขึ้นอันดับหนึ่งในบิลบอร์ดชาร์ต
ในวันที่ 9 มกราคม ปี 2010 วงได้แสดงสดเวอร์ชันอคูสติกในรายการ MTV Unplugged ในเดือนต่อมาวงได้ทัวร์ในยุโรปและสหราชอาณาจักรร่วมด้วยวงคู่หูอิเลกโทรจากแคนนาดาที่ชื่อ Fan Death ในฐานะวงสนับสนุน มิวสิกวิดีโอซิงเกิลถัดไปคือ "Giving Up the Gun" ซึ่งออกมาในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ปี 2010
ซิงเกิลที่สามคือเพลง "Holiday" ที่ออกมาในวันที่ 7 มิถุนายนปี 2010 ส่วนเพลงใหม่ของพวกเขาที่ชื่อ "Jonathan Low" ได้ถูกนำไปประกอบภาพยนตร์เรื่อง The Twilight Saga: Eclipse ซึ่งออกมาในวันที่ 8 มิถุนายน
ตลอดปี 2010 วงได้ร่วมแสดงในเทศกาลดนตรีหลาย ๆ เทศกาล อาทิเช่น Glastonbury Festival, T in the Park 2010, Oxegen Festival, Latitude Festival และ Festival Internacional de Benicàssim เป็นต้น
ประวัติ > อัลบั้ม Modern Vampires of the City (2011 – 2014)

ในปี 2013 วงออกอัลบั้มที่สาม Modern Vampires of the City นักร้องนำ Ezra Koenig กล่าวว่าอัลบั้มนี้มีความ "มืดมนและเป็นดนตรีสดมากขึ้น โดยจะมีเสียงเปียโน กีตาร์อะคูสติกและออร์แกน" อัลบั้มนี้ขึ้นถึงอันดับที่ 1 ของชาร์ตบิลบอร์ด 200 เป็นอัลบั้มที่ 2 ของวงที่ขึ้นถึงอันดับที่ 1 หลังอัลบั้ม Contra ในปี 2010
แหล่งข้อมูลอื่น

Vampire Weekend website เก็บถาวร 2013-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Vampire Weekend's MySpace page
Stereokill: 'Great Debate' article, March 2009
วิศวกรรมโครงสร้าง

วิศวกรรมโครงสร้างเกี่ยวข้องกับการสร้างระบบที่ซับซ้อนเช่นสถานีอวกาศนานาชาติ, ที่นี่จะเห็นจากกระสวยอวกาศแอตแลนติสที่แยกตัวออกไป
วิศวกรโครงสร้างกำลังสืบสวนยานอวกาศที่มุ่งสู่ดาวอังคารของนาซา, Phoenix Mars Lander
หอไอเฟลเป็นความสำเร็จทางประวัติศาสตร์ของวิศวกรรมโครงสร้าง
วิศวกรรมโครงสร้าง (อังกฤษ: Structural engineering) เป็นสาขาหนึ่งของ วิศวกรรม ที่เกี่ยวข้องกับการวิเคราะห์และการออกแบบโครงสร้างที่รองรับหรือต้านหน่วยแรงที่เกิดขึ้นในวัสดุ, อาคาร, เครื่องจักรกล, ยานพาหนะ, อากาศยาน, และแม้แต่ยานอวกาศ.
วิศวกรโครงสร้างเป็นธรรมดามากที่สุดที่จะมีส่วนร่วมกับการออกแบบอาคารและสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ที่ไม่ใช่อาคาร แต่พวกเขายังสามารถมีส่วนร่วมกับการออกแบบเครื่องจักร, อุปกรณ์ทางการแพทย์, ยานพาหนะหรือรายการใด ๆ ที่ความสมบูรณ์ของโครงสร้างมีผลกระทบต่อการทำงานหรือความปลอดภัยของรายการนั้น ๆ. วิศวกรโครงสร้างจะต้องให้แน่ใจว่าการออกแบบของพวกเขาตอบสนองกับกฏเกณฑ์การออกแบบที่กำหนดให้, ตั้งบนพื้นฐานของความปลอดภัย (เช่นโครงสร้างจะต้องไม่ยุบโดยไม่มีการเตือนตามกำหนด) หรือมีความสามารถการให้บริการและประสิทธิภาพการทำงาน (เช่นการแกว่งไปแกว่งมาของอาคารจะต้องไม่ทำให้เกิดความรู้สึกไม่สบายกับผู้อยู่อาศัย).
ทฤษฎีวิศวกรรมโครงสร้างจะยึดตามกฎทางกายภาพที่ถูกประยุกต์ใช้และความรู้เชิงประจักษ์ของประสิทธิภาพการทำงานของโครงสร้างของวัสดุและรูปทรงเรขาคณิตที่แตกต่างกัน. การออกแบบทางวิศวกรรมโครงสร้างใช้ประโยชน์จากองค์ประกอบโครงสร้างที่เรียบง่ายหลายอย่างเพื่อสร้างระบบโครงสร้างที่ซับซ้อน. วิศวกรโครงสร้างรับผิดชอบในการใช้เงินทุน, องค์ประกอบโครงสร้างและวัสดุด้วยความคิดที่สร้างสรรค์และมีประสิทธิภาพเพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายเหล่านี้.
แต่ในประเทศไทย เมื่อกล่าวถึงวิศวกรรมโครงสร้าง มักจะเข้าใจว่าเป็นวิศวกรรมที่เกี่ยวข้องกับการวิเคราะห์, คำนวณ, การออกแบบอาคารและสิ่งก่อสร้างเท่านั้น. โดยวิศวกรรมโครงสร้างที่วิเคราะห์และออกแบบในด้านเครื่องกลหรือสิ่งอื่น ๆ มักจะถูกเรียกแยกไปตามวิศวกรรมสาขานั้น ๆ เช่น วิศวกรรมยานยนต์, วิศวกรรมอากาศยาน เป็นต้น.
การวิเคราะห์โครงสร้าง

การวิเคราะห์ใด ๆ ในงานวิศวกรรมโครงสร้าง จะแบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ
การวิเคราะห์แรงภายนอกที่กระทำกับ ชิ้นส่วน อาคารนั้น ๆ ที่ทำให้เกิด แรงดึง แรงอัด แรงเฉือน แรงบิด และโมเมนต์ดัด
การวิเคราะห์แรงภายในที่เกิดขึ้นภายในวัสดุ ที่ถูกกระทำจากแรงภายนอก ที่ทำให้เกิดความเค้น (Stress) และความเครียด (Strain) รวมไปถึงการเสียรูป และการแอ่นตัว (Deflection) ของชิ้นส่วน
การวิเคราะห์การเคลื่อนตัวของชิ้นส่วน เช่นการเสียรูป และการแอ่นตัว (Deflection) ของชิ้นส่วน
ขั้นตอนในการวิเคราะห์โครงสร้าง

สร้างแบบจำลอง
คำนวณแรงที่กระทำภายนอก
เลือกวัสดุและหน้าตัดโดยประมาณ
วิเคราะห์แรงที่เกิดขึ้น
เลือกวัสดุและขนาดให้สามารถรับแรงที่เกิดขึ้น
วิเคราะห์ซ้ำอีกครั้ง
ตรวจสอบผลลัพธ์ที่ได้ พร้อมกับค่าหน่วยแรงที่ยอมรับได้ และค่าการเสียรูปหรือการเคลื่อนตัว
หลักพื้นฐานในการวิเคราะห์โครงสร้าง

สมการหลักในการวิเคราะห์โครงสร้าง คือ สมการความสมดุล (Statically Equilibrium)
ผลรวมแรงในแนวราบ = 0
ผลรวมแรงในแนวดิ่ง = 0
ผลรวมโมเมนต์ดัด = 0
เสถียรภาพของโครงสร้าง (Structural Stability)
ดีเทอร์มิเนซี่สถิตของโครงสร้าง (Statically Determinacy)
โครงสร้างประเภทดีเทอร์มิเนททางสถิต (Determinate) หมายถึงโครงสร้างที่สามารถวิเคราะห์ได้ด้วยสมการสมดุลสถิตของโครงสร้าง
โครงสร้างอินดีเทอร์มิเนท (Indeterminate) คือโครงสร้างที่ไม่สามารถวิเคราะห์ได้ด้วยสมการสมดุลตามลำพัง
ทฤษฎีในการวิเคราะห์กำลังของวัสดุ

ทฤษฎีหน่วยแรงใช้งาน (Working Stress) จะพิจารณาจากความเค้นคราก (Yield Stress) คือขีดกำหนดสูงสุดของความยืดหยุ่นของวัสดุ
ทฤษฎีกำลังประลัย (Ultimate Strength) จะพิจารณาจากกำลังประลัย (Ultimate Strength) คือขีดความสามารถสูงสุดของวัสดุ
วิศวกรโครงสร้าง (มืออาชีพ)

บทความหลัก: วิศวกรโครงสร้าง
วิศวกรโครงสร้างรับผิดชอบในการออกแบบทางวิศวกรรมและการวิเคราะห์โครงสร้าง. วิศวกรโครงสร้างระดับเริ่มต้นอาจจะออกแบบองค์ประกอบโครงสร้างของแต่ละส่วนของโครงสร้างใหญ่เช่นคาน, เสา, และพื้นของอาคาร. วิศวกรที่มีประสบการณ์มากกว่าอาจจะรับผิดชอบในการออกแบบโครงสร้างและความสมบูรณ์ของระบบทั้งหมดเช่นอาคารทั้งอาคาร.
วิศวกรโครงสร้างมักจะเชี่ยวชาญในสาขาเฉพาะอย่างเช่นวิศวกรรมสะพาน, วิศวกรรมอาคาร, อาคารท่อส่ง, โครงสร้างอุตสาหกรรม, หรือโครงสร้างเครื่องจักรกลพิเศษเช่นรถยนต์, เรือหรืออากาศยาน.
วิศวกรรมโครงสร้างมีมาตั้งแต่มนุษย์เริ่มที่จะสร้างโครงสร้างของพวกเขาเอง. มันกลายเป็นอาชีพที่ชัดเจนและเป็นทางการมากขึ้นกับวิวัฒนาการของวิชาชีพสถาปัตยกรรมที่แตกต่างจากวิชาชีพวิศวกรรมในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรมปลายศตวรรษที่ 19. จนกระทั่งจุดนั้นสถาปนิกและวิศวกรโครงสร้างมักจะเป็นหนึ่งเดียวกัน - นักสร้างต้นแบบ. ด้วยการพัฒนาความรู้เป็นพิเศษของหลายทฤษฎีโครงสร้างที่โผล่ออกมาในช่วงที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 เท่านั้นที่ทำให้วิศวกรโครงสร้างมืออาชีพปรากฏแก่สายตา.
บทบาทของวิศวกรโครงสร้างวันนี้เกี่ยวข้องกับความเข้าใจอย่างมีนัยสำคัญของการโหลดทั้งแบบคงที่และแบบไดนามิก, และโครงสร้างที่จะต่อต้านพวกมัน, ความซับซ้อนของโครงสร้างที่ทันสมัยมักจะต้องมีความคิดสร้างสรรค์อย่างมากจากวิศวกรเพื่อให้มั่นใจว่าโครงสร้างจะสามารถรองรับและต่อต้านโหลดทั้งหลายที่พวกโครงสร้างจะต้องทำหน้าที่. วิศวกรโครงสร้างมักจะมีระดับปริญญาตรีหลักสูตรสี่หรือห้าปี, ตามด้วยอย่างน้อยสามปีของการปฏิบัติที่เป็นมืออาชีพก่อนที่จะได้รับการพิจารณาว่ามีคุณสมบัติครบถ้วน. วิศวกรโครงสร้างได้รับอนุญาตหรือได้รับการรับรองจากสังคมการเรียนรู้และหน่วยงานกำกับดูแลที่แตกต่างกันทั่วโลก (เช่นสถาบันวิศวกรโครงสร้างในสหราชอาณาจักร). ขึ้นอยู่กับหลักสูตรปริญญาที่พวกเขาได้ศึกษามาและ/ หรือเขตอำนาจที่พวกเขากำลังมองหาใบอนุญาต, พวกเขาอาจจะได้รับการรับรอง (หรือได้รับอนุญาต) เป็นแค่วิศวกรโครงสร้าง, หรือวิศวกรโยธา, หรือเป็นทั้งวิศวกรโยธาและโครงสร้าง. อีกองค์กรระหว่างประเทศหนึ่งคือ IABSE (Internation Association for Bridge and Structural Engineering) . จุดประสงค์ของสมาคมนี้คือเพื่อแลกเปลี่ยนความรู้และเพื่อก้าวไปสู่​​การปฏิบัติของวิศวกรรมโครงสร้างทั่วโลกในการให้บริการของวิชาชีพและสังคม.
ประวัติความเป็นมาของวิศวกรรมโครงสร้าง

บทความหลัก: ประวัติศาสตร์ของวิศวกรรมโครงสร้าง
วิศวกรรมโครงสร้างย้อนกลับไป 2700 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อปิรามิดขั้นบันไดสำหรับฟาโรห์ Djoser ถูกสร้างขึ้นโดย Imhotep, วิศวกรคนแรกในประวัติศาสตร์ที่รู้จักชื่อ. ปิรามิดเป็นโครงสร้างสำคัญที่พบมากที่สุดที่สร้างขึ้นโดยอารยธรรมโบราณเพราะรูปแบบโครงสร้างของปิรามิดมีเสถียรภาพโดยเนื้อแท้และเกือบไม่สามารถปรับขนาดให้แน่นอนได้ (ซึ่งตรงข้ามกับรูปแบบส่วนใหญ่ของโครงสร้างอื่น ๆ, ซึ่งไม่สามารถจะเพิ่มขนาดขึ้นเป็นสัดส่วนโดยตรงกับโหลดที่เพิ่มขึ้น) .
อย่างไรก็ตาม มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะสังเกตว่าเสถียรภาพทางโครงสร้างของปิรามิดเบื้องต้นไม่ได้เป็นผลมาจากรูปร่างของมัน. ความสมบูรณ์ของปิรามิดจะเป็นเหมือนเดิมตราบใดที่หินแต่ละก้อนมีความสามารถที่จะรองรับน้ำหนักของหินที่อยู่เหนือมัน. บล็อกหินปูนถูกนำมาจากเหมืองใกล้สถานที่ก่อสร้าง. เนื่องจากแรงอัดของหินปูนอยู่ที่ประมาณ 30-250 MPa (MPa = Pa*10^6), บล็อกจะไม่พังลงมาภายใต้แรงอัด. ดังนั้นความแข็งแรงของโครงสร้างของพีระมิดเกิดจากคุณสมบัติของหินที่ก่อกันขึ้นมามากกว่ารูปทรงเรขาคณิตของพีระมิด.
ตลอดประวัติศาสตร์ยุคโบราณและยุคกลาง การออกแบบทางสถาปัตยกรรมและการก่อสร้างส่วนใหญ่ได้รับการดำเนินการโดยช่างฝีมือ, เช่นช่างก่ออิฐก่อหินและช่างไม้, ที่เติบโตขึ้นมาในบทบาทของผู้สร้างต้นแบบ. ทฤษฎีของโครงสร้างก็ยังไม่เกิดและความเข้าใจว่าโครงสร้างสามารถตั้งขึ้นได้อย่างไรถูกจำกัดอย่างมาก, และเกือบทั้งหมดขึ้นอยู่กับหลักฐานเชิงประจักษ์ของ'สิ่งที่เคยทำงานได้มาก่อน'. ความรู้ถูกเก็บรักษาไว้โดยสมาคมวิชาชีพและไม่ค่อยอัปเดตตามความก้าวหน้า. โครงสร้างทั้งหลายถูกทำซ้ำ ๆ กันแต่เพิ่มขึ้นในขนาดที่ใหญ่ขึ้น.
ไม่มีบันทึกว่าการคำนวณครั้งแรกของความแข็งแรงของโครงสร้างหรือพฤติกรรมของวัสดุโครงสร้าง, แต่อาชีพของวิศวกรโครงสร้างเป็นรูปเป็นร่างจริง ๆ ในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรมและการประดิษฐ์ขึ้นใหม่ของคอนกรีต (ดูประวัติของคอนกรีต). วิทยาศาสตร์กายภาพที่อยูใต้วิศวกรรมโครงสร้างเริ่มที่จะได้รับการเข้าใจในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา (อังกฤษ: Renaissance) และมีการพัฒนามาตั้งแต่นั้นมาให้เป็นแอปพลิเคชันที่ทำโดยคอมพิวเตอร์ที่ถูกใช้เป็นหัวหอกในปี 1970s.
Timeline

1452-1519 เลโอนาร์โดดาวินชีได้มีส่วนช่วยเป็นอย่างมาก
1638: กาลิเลโอกาลิเลอีตีพิมพ์หนังสือ "สองวิทยาศาสตร์ใหม่" ที่เขาได้ตรวจสอบความล้มเหลวของโครงสร้างง่าย ๆ
1660: 'กฎของฮุค' โดยโรเบิร์ต ฮุค
1687: Isaac Newton ตีพิมพ์ "Philosophiae Naturalis Principia Mathematica" ที่ประกอบด้วย'กฎการเคลื่อนไหวของนิวตัน'
1750: สมการเกี่ยวกับคานของ Euler-Bernoulli
1700-1782: แดเนียล Bernoulli แนะนำหลักการของงานเสมือน
1707-1783: Leonhard Euler พัฒนาทฤษฎีของการโก่งงอของคอลัมน์
1826: Claude-Louis Navier ตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับพฤติกรรมการยืดหยุ่นของโครงสร้าง
1873: Carlo Alberto Castigliano นำเสนอวิทยานิพนธ์ของเขา "Intorno ai Sistemi elastici" ซึ่งประกอบด้วยทฤษฎีบทของเขาสำหรับการเคลื่อนย้ายแบบคอมพิวเตอร์เป็นอนุพันธ์ย่อยของพลังงานความเครียด. ทฤษฎีบทนี้รวมถึงวิธีการของ "งานน้อยที่สุด" เป็นกรณีพิเศษ
1874: อ็อตโต Mohr รวบรวมความคิดของโครงสร้างแบบไม่ได้กำหนดที่คงที่
1922: Stephen Timoshenko แก้ไขสมการเกี่ยวกับคานของ Euler-Bernoulli
1936: งานตีพิมพ์ของ Hardy Cross เรื่องวิธีการกระจายโมเม้นท์, นวัตกรรมที่สำคัญอันหนึ่งในการออกแบบเฟรมต่อเนื่อง
1941: Alexander Hrennikoff แก้ไขปัญหาการแยกส่วนของปัญหาความยืดหยุ่นของเครื่องบินโดยใช้กรอบงานแบบตาข่าย
1942: Richard Courant แบ่งโดเมนออกเป็นภูมิภาคย่อยที่แน่นอน
1956: เอกสารของ J. Turner, R. W. Clough, H. C. Martin, และ L. J. Topp เรื่อง "ความแข็งและการโก่งของโครงสร้างที่ซับซ้อน" แนะนำชื่อ "วิธีการองค์ประกอบที่แน่นอน" และเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นครั้งแรกของการรักษาที่ครอบคลุมของวิธีการที่มันเป็นเป็นที่รู้จักกันในวันนี้
ความล้มเหลวของโครงสร้าง

บทความหลัก: ความล้มเหลวของโครงสร้างและรายชื่อของความล้มเหลวและพังทลายลงมาของโครงสร้าง
ประวัติศาสตร์ของวิศวกรรมโครงสร้างประกอบด้วยการพังทลายลงมาและความล้มเหลวจำนวนมาก. บางครั้งเรื่องเหล่านี้เกิดจากความประมาทที่เห็นได้ชัด, เช่นในกรณีของการล่มสลายในโรงเรียน Petionville, ที่ท่านสาธุคุณ Fortin Augustin กล่าวว่า "เขาสร้างอาคารทั้งหมดด้วยตัวเขาเอง, เขาพูดว่าเขาไม่ต้องการวิศวกรสักคนเพราะเขามีความรู้ที่ดีในการก่อสร้าง" หลังจากการล่มสลายบางส่วนของโรงเรียนขนาดสามชั้นที่ส่งเพื่อนบ้านวิ่งหนีอลหม่าน. สุดท้ายการล่มสลายเสียชีวิต 94 คน, ส่วนใหญ่เป็นเด็ก.
ในกรณีอื่น ๆ ความล้มเหลวของโครงสร้างจำเป็นต้องมีการศึกษาอย่างรอบคอบ, และผลของการสอบถามข้อมูลเหล่านี้ส่งผลในการปฏิบัติที่ดีขึ้นและมีความเข้าใจมากขึ้นของวิทยาศาสตร์ของวิศวกรรมโครงสร้าง. บางการศึกษาดังกล่าวเป็นผลมาจากการตรวจสอบทางนิติวิทยาศาสตร์ในที่ซึ่งวิศวกรคนเดิมดูเหมือนว่าจะได้ทำทุกอย่างให้สอดคล้องกับสภาพของแนวทางการปฏิบัติอย่างมืออาชีพและแนวทางก็เป็นที่ยอมรับกันแต่ความล้มเหลวก็ยังคงเกิดขึ้น. กรณีที่มีชื่อเสียงหนึ่งของความรู้และการปฏิบัติด้านโครงสร้างที่ก้าวหน้าในลักษณะนี้สามารถพบได้ในชุดของความล้มเหลวที่เกี่ยวข้องกับ'คานกล่อง' (อังกฤษ: box girders) ซึ่งทรุดตัวลงในประเทศออสเตรเลียในช่วงปี 1970s.
ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน > โครงสร้างอาคาร

ดูเพิ่มเติม: วิศวกรรมอาคาร
วิศวกรรมโครงสร้างอาคารรวมถึงวิศวกรรมโครงสร้างทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบอาคาร, มันเป็นสาขาหนึ่งของวิศวกรรมโครงสร้างที่ใกล้เคียงกับงานสถาปัตยกรรม.
วิศวกรรมโครงสร้างอาคารเบื้องต้นจะขับเคลื่อนโดยการจัดการความคิดสร้างสรรค์ของวัสดุและรูปแบบและความคิดทางคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์พื้นฐานที่จะบรรลุวัตถุประสงค์ปลายสุดที่ตอบสนองความต้องการตามหน้าที่ของมันและมีความปลอดภัยด้านโครงสร้างเมื่อต้องแบกโหลดทั้งหมดที่มันอาจถูกคาดหวังที่จะได้สัมผัส. สิ่งนี้ค่อนข้างจะแตกต่างจากการออกแบบทางสถาปัตยกรรมซึ่งถูกผลักดันโดยการจัดการที่สร้างสรรค์ของวัสดุและรูปแบบ, มวล, พื้นที่, ปริมาณ, เนื้อหาและแสงสว่างเพื่อให้บรรลุจุดสิ้นสุดซึ่งเป็นความงาม, หน้าที่การทำงานและมักจะเป็นศิลปะ.
สถาปนิกมักจะเป็นนักออกแบบอาคารผู้นำ, ที่มีวิศวกรโครงสร้างที่ได้รับการว่าจ้างให้เป็นที่ปรึกษาย่อย. ปริมาณที่แต่ละสาขาจะนำ​​การออกแบบได้จริงขึ้นอยู่อย่างมากกับชนิดของโครงสร้าง. หลายโครงสร้างมีโครงสร้างที่ง่ายและถูกนำโดยสถาปัตยกรรม, เช่นอาคารสำนักงานและบ้านที่อยู่อาศัยหลายชั้น, ในขณะที่โครงสร้างอื่น ๆ, เช่นโครงสร้างความตึง (อังกฤษ: tensile structure), Thin-shell structure และ gridshell ที่ขึ้นอยู่อย่างมากกับรูปแบบของพวกมันเพื่อความแข็งแรงของพวกมันเอง, และวิศวกรอาจจะมีอิทธิพลที่มีนัยสำคัญมากขึ้นต่อรูปแบบ, ด้วยเหตุนี้ความงามจึงมีมากกว่าสถาปัต.
การออกแบบโครงสร้างอาคารต้องให้แน่ใจว่าอาคารจะสามารถตั้งตรงได้อย่างปลอดภัย, สามารถทำงานได้โดยไม่มีการโก่งตัวหรือการเคลื่อนไหวมากเกินไปซึ่งอาจก่อให้เกิดความเมื่อยล้าขององค์ประกอบโครงสร้าง, การแตกร้าวหรือความล้มเหลวของอุปกรณ์, ส่วนติดตั้งหรือผนังกั้นห้อง, หรือไม่สบายสำหรับผู้อยู่อาศัย. มันจะต้องรับผิดชอบสำหรับการเคลื่อนไหวและแรงเนื่องจากอุณหภูมิ, การคืบ, การแตกและโหลดที่ทับอยู่ข้างบน. นอกจากนี้ยังต้องให้แน่ใจว่าการออกแบบสามารถสร้างได้จริงภายในความคลาดเคลื่อนที่ยอมรับได้ของการผลิตวัสดุ. มันจะต้องยอมให้สถาปัตยกรรมในการทำงาน, และบริการของอาคารเพื่อให้เหมาะพอดีกับภายในอาคารและการทำงานตามหน้าที่ (เครื่องปรับอากาศ, การระบายอากาศ, สารสกัดจากควัน, ไฟฟ้า, แสงสว่างและอื่น ๆ). การออกแบบโครงสร้างของอาคารที่ทันสมัย​​สามารถที่ซับซ้อนอย่างสุดขั้ว, และมักจะต้องการทีมงานขนาดใหญ่เพื่อให้เสร็จสมบูรณ์.
ความพิเศษของวิศวกรรมโครงสร้างอาคารรวมถึง:
วิศวกรรมแผ่นดินไหว
วิศวกรรม ส่วนหน้าของอาคาร
วิศวกรรมไฟ
วิศวกรรมหลังคา
วิศวกรรมอาคารสูง
วิศวกรรมลม
ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน > โครงสร้างทางวิศวกรรมแผ่นดินไหว

บทความหลัก: โครงสร้างทางวิศวกรรมแผ่นดินไหว
โครงสร้างทางวิศวกรรมแผ่นดินไหวคือพวกผู้ที่ถูกทำด้านวิศวกรรมเพื่อให้ทนต่อแผ่นดินไหว
วัตถุประสงค์หลักของวิศวกรรมแผ่นดินไหวคือเพื่อเข้าใจปฏิสัมพันธ์ของโครงสร้างกับการสั่นของพื้นดิน, คาดการณ์ผลที่ตามมาของการเกิดแผ่นดินไหวที่เป็นไปได้, และออกแบบและสร้างโครงสร้างที่จะคงทนในระหว่างการเกิดแผ่นดินไหว.
โครงสร้างที่ทนต่อแผ่นดินไหวไม่จำเป็นต้องมีความแข็งแรงมากอย่างเช่นพีระมิด El Castillo Chichen Itza ที่แสดงไว้ด้านบน. ในความเป็นจริง, หลายโครงสร้างที่ได้รับการพิจารณาว่าแข็งแกร่งอาจจะแข็งทื่อ, ซึ่งจะส่งผลให้ประสิทธิภาพการคงอยู่เมื่อเกิดการสั่นไหวที่ไม่ดี.
หนึ่งในเครื่องมือที่สำคัญของวิศวกรรมแผ่นดินไหวคือการแยกฐาน, ซึ่งจะช่วยให้ฐานของโครงสร้างที่จะเตลื่อนไหวได้อย่างอิสระจากพื้นดิน