stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สุเหร่าลูบุกเบาก์

| สุเหร่าลูบุกเบาก์ |
| --- | --- |
สุเหร่าเมื่อปี ค.ศ. 2013
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาอิสลาม
หน่วยงานกำกับดูแล: วากัฟ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: นาการีลูบุกเบาก์ ตำบลบาตีปุฮ์บารูวะฮ์ อำเภอตานะฮ์ดาตาร์ จังหวัดสุมาตราตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย
สถาปัตยกรรม
ประเภท: สุเหร่า
รูปแบบ: สถาปัตยกรรมมีนังกาเบา
ลงเสาเข็ม: ค.ศ. 1896
เสร็จสมบูรณ์: ค.ศ. 1901
ลักษณะจำเพาะ
ความยาว: 13 เมตร
ความกว้าง: 13 เมตร
หอคอย: 1
สุเหร่าลูบุกเบาก์ (อินโดนีเซีย: Surau Lubuk Bauk) เป็นสุเหร่าหรือสถานที่รวมตัวทางศาสนาอิสลามแบบอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ในนาการีลูบุกเบาก์ ตำบลบาตีปุฮ์บารูวะฮ์ อำเภอตานะฮ์ดาตาร์ จังหวัดสุมาตราตะวันตก สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1896 และสร้างเสร็จสิ้นในปี ค.ศ. 1901
สุเหร่านี้สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบมีนังกาเบาซึ่งมียอดหลังคาโค้งเว้าและปลายแหลมอันเป็นเอกลักษณ์ อาคารของสุเหร่านั้นสร้างด้วยไม้ และถึงแม้พื้นที่ที่สุเหร่าตั้งจะเกิดแผ่นดินไหวและลมแรงแต่สุเหร่ายังคงไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ
สุเหร่านี้ในปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานอนุรักษ์ภายใต้การดูแลของสำนักงานอนุรักษ์มรดกโบราณบาตูซังการ์ (Batusangkar Ancient Heritage Conservation Agency; BPPP) และในปัจจุบันเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวหลักของชุมชนในอำเภอตานะฮ์ดาตาร์
สถาบันปาสเตอร์แห่งกัมพูชา

สถาบันปาสเตอร์แห่งกัมพูชา (เขมร: វិទ្យាស្ថាន​ប៉ាស្ទ័រ​កម្ពុជា, ฝรั่งเศส: Institut Pasteur du Cambodge, IPC) เป็นศูนย์วิจัยทางการแพทย์และสถาบันสาธารณสุขในกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายศูนย์สุขภาพระหว่างประเทศของสถาบันปาสเตอร์และเป็นหน่วยงานอิสระทำงานร่วมกับกระทรวงสาธารณสุข ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2496 และเปิดดำเนินการอีกครั้งในปี พ.ศ. 2535 หลังจากข้อตกลงสันติภาพปารีส (ค.ศ. 1991)
ปี พ.ศ. 2541 เป็นต้นมา IPC เป็นหน่วยงานเดียวในกัมพูชาที่ดำเนินการฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าสำหรับผู้มีความเสี่ยงจากการสัมผัสโรค (Post Exposure Prophylaxis) สถาบันมีการดำเนินงานศูนย์ป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าในกรุงพนมเปญ จังหวัดพระตะบอง และกำปงจาม
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2563 IPC ได้เป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการระดับชาติที่เกี่ยวข้องกับการจัดการสาธารณสุขในเหตุการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศกัมพูชา รวมถึงดำเนินการวิจัยเกี่ยวกับการก่อโรคของไวรัส SARS-CoV-2 นักวิจัยที่ IPC พบจากการวิจัยหาลำดับสารพันธุกรรมว่าไวรัสจากค้างคาวมงกุฎในกัมพูชา มีความคล้ายคลึงกับ SARS-CoV-2 ถึง 97% ซึ่งให้ข้อมูลเกี่ยวกับต้นกำเนิดที่เป็นไปได้ของโรคโควิด-19 IPC ยังดำเนินการวิจัยเกี่ยวกับโรครับจากสัตว์ในอนาคตอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
วิมานเอกราช

| --- | --- |
វិមានឯករាជ្យ
th
พิกัด: 11°33′23″N 104°55′41″E﻿ / ﻿11.5564°N 104.9281°E﻿ / 11.5564; 104.9281
ที่ตั้ง:  พนมเปญ, กัมพูชา
ผู้ออกแบบ: วัณณ์ โมลีวัณณ์
ประเภท: อนุเสาวรีย์เอกราช
ความสูง: 37 เมตร (121 ฟุต)
เริ่มก่อสร้าง: ค.ศ. 1958
การเปิด: ค.ศ. 1962
อุทิศแด่: การประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส
วิมานเอกราช (เขมร: វិមានឯករាជ្យ วิมานเอกราชฺย) เป็นอนุสาวรีย์ที่สำคัญแห่งหนึ่งในพนมเปญ ประเทศกัมพูชา สร้างใน ค.ศ. 1958 เพื่อรำลึกถึงการประกาศเอกราชจากประเทศฝรั่งเศสเมื่อ ค.ศ. 1953 ตั้งอยู่บนแยกถนนนโรดม–ถนนสีหนุ อนุสาวรีย์สูง 37 เมตร มีลักษณะคล้ายสถูปทรงดอกบัว ซึ่งพบได้ที่ปราสาทบันทายศรี ผู้ออกแบบ คือ สถาปนิกชาวกัมพูชาชื่อ วัณณ์ โมลีวัณณ์ (វណ្ណ ម៉ូលីវណ្ណ)
ประวัติ

หลังกัมพูชาได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสเมื่อ ค.ศ. 1953 มีการตั้งพระราชอาณาจักรกัมพูชาขึ้นใหม่ โดยมีเจ้าชายสีหนุ ผู้นำพรรคสังคมราษฎรนิยม ทรงปกครองประเทศ เจ้าชายสีหนุมีพระดำริจะสร้างสิ่งที่ระลึกและเฉลิมฉลองการได้รับเอกราช โดยเป็นสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานรูปแบบเขมรโบราณกับสมัยใหม่ วัณณ์ โมลีวัณณ์ จึงได้รับหน้าที่ออกแบบเป็นวิมานเอกราชแห่งนี้ โดยสร้างเป็นสถูปรูปทรงคล้ายดอกบัว ซึ่งรับแนวคิดมาจากสถูปที่ปราสาทบันทายศรี
ช่วงเฉลิมฉลองระดับชาติ วิมานเอกราชจะเป็นศูนย์กลางของกิจกรรม และสมาชิกราชวงศ์หรือข้าราชการชั้นสูงจะมาจุดเพลิงพิธีบนฐานภายในวิมาน ทั้งมีการวางดอกไม้สักการะตามบันไดวิมาน นอกจากนี้ ในแต่ละปี มักมีชาวต่างชาติและชาวท้องถิ่นมาเยือนวิมานเอกราช ด้านหลังวิมานยังมีรูปจำลองพระบรมรัตนโกศที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 2013
สมุดภาพ

นายกรัฐมนตรีรัสเซีย ดมีตรี เมดเวเดฟ วางพวงหรีดที่อนุสรณ์แห่งนี้
รองประธานาธิบดีอินเดีย โมฮัมหมัด ฮามิด อันสารี วางพวงหรีดที่อนุสรณ์
ดูเพิ่ม

สุสานโฮจิมินห์
Memorial to the Fallen Heroes (Nay Pyi Taw)
สม รังสี
รายการอ้างอิง

↑  Niem, Chheng (10 June 2019). "PM, Sar Kheng prepare French Rainsy case". The Phnom Penh Post. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-12-03. สืบค้นเมื่อ 11 August 2019.
↑  "Sam Rainsy's passeport". facebook.com. 6 November 2019. สืบค้นเมื่อ 6 November 2019.
↑  วัชรินทร์ ยงศิริ.การเมืองกัมพูชา: มีประชาธิปไตยจริงหรือ  ใน กัมพูชา วันวารที่ผันเปลี่ยน. ศรีบูรณ์คอมพิวเตอร์กราฟิก. 2545 หน้า 73-81
↑  วัชรินทร์ ยงศิริ.ข้อคิดจากกัมพูชาที่ไปเห็นมา ปี 2000 (2)  ใน กัมพูชา วันวารที่ผันเปลี่ยน. ศรีบูรณ์คอมพิวเตอร์กราฟิก. 2545 หน้า 214-221
แหล่งข้อมูลอื่น

Sam Rainsy Party homepage
BBC profile of Rainsy
หมู่เกาะการีมุนจาวา

| หมู่เกาะการีมุนจาวา |
| --- | --- |
เรือจับปลาบริเวณท่าเรือหลัก
สมญา: The Paradise of Java, Caribbean van Java
หมู่เกาะการีมุนจาวา
พิกัด: 5°49′09″S 110°27′32″E﻿ / ﻿5.81917°S 110.459°E﻿ / -5.81917; 110.459
ประเทศ: อินโดนีเซีย
จังหวัด: ชวากลาง
อำเภอ: เจอปารา
ตำบล: การีมุนจาวา
หมู่บ้าน: 5
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 71.2 ตร.กม. (27.5 ตร.ไมล์)
ประชากร (2008)
 • ทั้งหมด: 8,990 คน
 • ความหนาแน่น: 130 คน/ตร.กม. (330 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7 (WIB)
เว็บไซต์: www.karimunjawa.go.id
หมู่เกาะการีมุนจาวา (อินโดนีเซีย: Kepulauan Karimunjawa) เป็นหมู่เกาะในประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ในทะเลชวา ห่างจากเมืองเจอปาราไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือราว 80 กิโลเมตร ประกอบด้วยเกาะเล็ก ๆ 27 เกาะ เกาะสำคัญได้แก่เกาะการีมุน หมู่เกาะต่าง ๆ มีประชากร 6,632 คน (ข้อมูล ค.ศ. 1997) ที่อาศัยอยู่ใน 7 เกาะ
กรันเมตาลิก

| Máscara Dorada |
| --- | --- |

เกิด:  (1988-11-03) 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 (36 ปี) Guadalajara, Jalisco, Mexico
บุตร: 2
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Gran Metalik Máscara Dorada Metalik Plata (II)
ส่วนสูง: 1.76 m (5 ft 9 1⁄2 in)
น้ำหนัก: 79 kg (174 lb)
มาจาก: Guadalajara, Jalisco, Mexico Mexico
ฝึกหัดโดย: Gran Cochisse El Satánico
เปิดตัว: July 14, 2005
มัสการาโดราดา (Máscara Dorada; เกิด 3 พฤศจิกายน 1988) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวเม็กซิกันที่มีชื่อเสียงในการปล้ำกับสมาคมชื่อดังที่เม็กซิโก CMLL และได้ปล้ำกับสมาคมชื่อดังที่ญี่ปุ่น NJPW และยังได้เซ็นสัญญาปล้ำกับWWEภายใต้ชื่อ กรันเมตาลิก (Gran Metalik)
ผลงานแชมป์และรางวัล

Consejo Mundial de Lucha Libre
CMLL World Super Lightweight Championship (1 time)
CMLL World Trios Championship (2 times) – with La Sombra and La Máscara (1) and Místico and Valiente (1)
CMLL World Welterweight Championship (4 times)
Mexican National Trios Championship (1 time) – with Metro and Stuka Jr.
NWA World Historic Welterweight Championship (1 time)
Occidente Welterweight Championship (1 time)
CMLL Torneo Nacional de Parejas Increibles (2010, 2011) – with Atlantis
Torneo Corona – with La Sombra
CMLL Trio of the Year (2010) – with La Sombra and La Máscara
New Japan Pro-Wrestling
Fantastica Mania Tag Tournament (2015) – with Atlantis
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 130 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2018
WWE
WWE 24/7 Championship (1 time)
ผลงานแชมป์และรางวัล > การเดิมพัน

| ผู้ชนะ | ผู้แพ้ | สถานที่ | งาน | วันที่ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เมตาลิก (หน้ากาก) | เคเก (ผม) | กัวดาลาฮารา | ไลฟ์อีเวนต์ | 000000002008-05-18-000018 พฤษภาคม 2008 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Gran Metalik ที่ WWE.com
Gran Metalik ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Máscara Dorada ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
หมู่เกาะซุนดาน้อย

| ภูมิศาสตร์ |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: ทะเลโฟลเร็ซและทะเลติมอร์, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
พิกัด: 9°00′S 120°00′E﻿ / ﻿9.000°S 120.000°E﻿ / -9.000; 120.000
กลุ่มเกาะ: หมู่เกาะซุนดา
การปกครอง
 อินโดนีเซีย
ภาพถ่ายดาวเทียมของหมู่เกาะซุนดาน้อย
เกาะบันตาในหมู่เกาะซุนดาน้อย
หมู่เกาะซุนดาน้อย (อินโดนีเซีย: Kepulauan Sunda Kecil) หรือ หมู่เกาะนูซาเติงการา (Kepulauan Nusa Tenggara; "หมู่เกาะตะวันออกเฉียงใต้") เป็นหมู่เกาะที่อยู่ทางใต้ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และอยู่ทางเหนือของออสเตรเลีย เมื่อรวมกับหมู่เกาะซุนดาใหญ่ทางตะวันตกจะเรียกหมู่เกาะซุนดา อยู่ตามแนวเส้นภูเขาไฟ
สามัคคี (ฆุม)

| สามัคคี សាមគ្គី |
| --- | --- |
ฆุม
สามัคคีที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัด: 13°49′24″N 107°07′39″E﻿ / ﻿13.8234°N 107.1275°E﻿ / 13.8234; 107.1275
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: รัตนคีรี
อำเภอ: โอจุม
หมู่บ้าน: 4
ประชากร (1998)
 • ทั้งหมด: 1,424 คน
เขตเวลา: UTC+07
รหัสภูมิศาสตร์: 160606
สามัคคี (เขมร: ឃុំសាមគ្គី) เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอโอจุมทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 4 หมู่บ้านและมีประชากร 1,424 คนใน ค.ศ. 1998 ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 5 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา ประชาคมองค์กรพัฒนาเอกชนเกี่ยวกับกัมพูชารายงานใน ค.ศ. 2006 ว่าการถ่ายโอนที่ดินเป็นปัญหาที่มีความรุนแรงระดับสูงในสามัคคี
หมู่บ้าน

| หมู่บ้าน | อักษรเขมร | ประชากร (1998) | จำนวน ครัวเรือน (1998) | อัตราเพศ (ชาย/หญิง) (1998) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กาแมน | កាមែន | 552 | 89 | 0.91 |  |
| บราก | ប្រាក់ | 354 | 74 | 1 |  |
| ญา (Bha Nhuk) | ញ៉ុ | 348 | 58 | 1.12 |  |
| พีง | ពីង | 170 | 28 | 0.93 |  |
วอลเลย์บอลชายทีมชาติอินโดนีเซีย

วอลเลย์บอลชายทีมชาติอินโดนีเซีย (อินโดนีเซีย: Tim voli nasional Indonesia pria) เป็นทีมชาติของประเทศอินโดนีเซีย และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ
รางวัล > ชิงแชมป์เอเชีย

1975 – อันดับที่ 6
1979 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
1983 – อันดับที่ 9
1987 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
1989 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
1991 – อันดับที่ 6
1993 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
1995 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
1997 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
1999 – อันดับที่ 8
2001 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
2003 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
2005 – อันดับที่ 11
2007 – อันดับที่ 7
2009 – อันดับที่ 6
2011 – อันดับที่ 11
2013 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
2015 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
2017 – อันดับที่ 4
2019 – อันดับที่ 12
2021 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
รางวัล > เอเชียนเกมส์

1958 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
1962 – อันดับที่ 4
1966 – อันดับที่ 5
1970 – อันดับที่ 6
1974 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
1978 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
1982 – อันดับที่ 6
1986 – อันดับที่ 10
1990 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
1994 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
1998 – อันดับที่ 6
2002 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
2006 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
2010 – อันดับที่ 13
2014 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
2018 – อันดับที่ 6
รางวัล > เอวีซีคัพ

2008 – อันดับที่ 8
2010 – ถอนตัว
2012 – ไม่ผ่านการคัดเลือก
2014 – ไม่ผ่านการคัดเลือก
2016 – ไม่ผ่านการคัดเลือก
2018 – ถอนตัว
รางวัล > ซีเกมส์

1977 — อันดับที่ 4
1979 —  เหรียญเงิน
1981 —  เหรียญทอง
1983 —  เหรียญเงิน
1985 —  เหรียญเงิน
1987 —  เหรียญทอง
1989 —  เหรียญทอง
1991 —  เหรียญทอง
1993 —  เหรียญทอง
1995 —  เหรียญทองแดง
1997 —  เหรียญทอง
2001 — อันดับที่ 4
2003 —  เหรียญทอง
2005 —  เหรียญเงิน
2007 —  เหรียญทอง
2009 —  เหรียญทอง
2011 —  เหรียญเงิน
2013 —  เหรียญเงิน
2015 —  เหรียญทองแดง
2017 —  เหรียญเงิน
2019 —  เหรียญทอง
2022 —  เหรียญทอง
2023 —  เหรียญทอง
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB Profiles
| ด ค กวอลเลย์บอลทีมชาติในทวีปเอเชีย (เอวีซี) |
| --- | --- |
สมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย
เอเชียตะวันตก:  บาห์เรน  อิรัก  จอร์แดน  คูเวต  เลบานอน  โอมาน  ปาเลสไตน์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เยเมน 
เอเชียกลาง:  อัฟกานิสถาน  บังกลาเทศ  ภูฏาน  อินเดีย  อิหร่าน  คาซัคสถาน  คีร์กีสถาน  มัลดีฟส์  เนปาล  ปากีสถาน  ศรีลังกา  ทาจิกิสถาน  เติร์กเมนิสถาน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียตะวันออก:  จีน  จีนไทเป  ฮ่องกง  ญี่ปุ่น  มาเก๊า  มองโกเลีย  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้ 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  บรูไน  กัมพูชา  อินโดนีเซีย  ลาว  มาเลเซีย  พม่า  ฟิลิปปินส์  สิงคโปร์  ไทย  ติมอร์-เลสเต  เวียดนาม 
โอเชียเนีย:  อเมริกันซามัว  ออสเตรเลีย  หมู่เกาะคุก  ไมโครนีเซีย  ฟีจี  เฟรนช์โปลินีเซีย  กวม  คิริบาส  หมู่เกาะมาร์แชลล์  นาอูรู  นิวซีแลนด์  นีอูเอ  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  ปาเลา  ปาปัวนิวกินี  ซามัว  หมู่เกาะโซโลมอน  ตองงา  ตูวาลู  วานูอาตู
รายชื่อผู้ให้บริการแอร์บัส เอ220

ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 มีผู้ให้บริการเครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ220 ทั้งหมด 354 ลำใน 20 สายการบิน และที่ไม่ทราบอีกหนึ่งราย โดยเป็น -100 จำนวน 64 ลำและ -300 จำนวน 290 ลำ
| --- | --- |
*: ให้บริการ
*: ให้บริการในอดีต
: คำสั่งซื้อ
| สายการบิน | ประเทศ | รูปภาพ | เอ220-100 | เอ220-300 | รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอโรสทราล |  เรอูว์นียง |  |  | 3 | 3 |  |
| แอร์บอลติก |  ลัตเวีย |  |  | 48 | 48 | ลูกค้าเปิดตัวและผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของรุ่นของรุ่น |
| แอร์แคนาดา |  แคนาดา |  |  | 33 | 33 |  |
| แอร์ฟรานซ์ |  ฝรั่งเศส |  |  | 37 | 37 |  |
| แอร์มานาส |  คีร์กีซสถาน |  |  | 1 | 1 |  |
| แอร์เซเนกัล |  เซเนกัล |  |  | 1 | 1 |  |
| แอร์ไซไน |  อียิปต์ |  |  | 2 | 2 |  |
| แอร์แทนซาเนีย |  แทนซาเนีย |  |  | 4 | 4 |  |
| บัลแกเรียแอร์ |  บัลแกเรีย |  | 2 | 4 | 4 |  |
| บรีซแอร์เวย์ |  สหรัฐ |  |  | 29 | 29 |  |
| โครเอเชียแอร์ไลน์ |  โครเอเชีย |  | 2 | 1 | 1 |  |
| ไซปรัสแอร์เวย์ |  ไซปรัส |  |  | 2 | 2 |  |
| เดลตาแอร์ไลน์ |  สหรัฐ |  | 45 | 26 | 71 | ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของรุ่น -100 |
| อียิปต์แอร์ |  อียิปต์ |  |  | 12 | 12 |  |
| อีโบมแอร์ |  ไนจีเรีย |  |  | 2 | 2 |  |
| อิราคีแอร์เวย์ |  อิรัก |  |  | 5 | 2 |  |
| อิตาแอร์เวย์ |  อิตาลี |  | 7 | 9 | 16 |  |
| เจ็ตบลูแอร์เวย์ |  สหรัฐ |  |  | 34 | 34 |  |
| โคเรียนแอร์ |  เกาหลีใต้ |  |  | 10 | 34 |  |
| ควอนตัสลิงก์ |  ออสเตรเลีย |  |  | 4 | 4 |  |
| สมาร์ตวิงส์ |  เช็กเกีย |  |  | 4 |  | ดำเนินการในชื่อเช็กแอร์ไลน์ |
| สวิสอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์ |  สวิตเซอร์แลนด์ |  | 9 | 21 | 30 | ลูกค้าเปิดตัวของรุ่น |
| ตาอักแองโกลาแอร์ไลน์ |  แองโกลา |  |  | 1 | 1 |  |
| เครื่องบินรัฐบาลและเครื่องบินส่วนตัว | N/A |  | 3 |  | 3 |  |
| ไม่เปิดเผย | ไม่เปิดเผย |  |  | 6 | 6 |  |
สิน ศรีสมุทร

| สิน ศรีสมุทร |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
เกิด: 23 สิงหาคม พ.ศ. 2475 จังหวัดสตึงแตรง กัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศส
เสียชีวิต: ประมาณ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2518 (42 ปี) กัมพูชาประชาธิปไตย
แนวเพลง: ร็อก, แจ๊ส, เพลงพื้นบ้าน, ไซเคเดลิกร็อก, การาจร็อก, รำวง
อาชีพ: นักร้อง, นักประพันธ์เพลง, หัวหน้าวง, ผู้อำนวยสร้างเพลง, ผู้อำนวยสร้างภาพยนตร์
เครื่องดนตรี: แมนโดลิน, ปี่, ขลุ่ย
ช่วงปี: พ.ศ. 2500-2518
สิน ศรีสมุทร หรือ ซีน ซีซามุต (เขมร: ស៊ីន ស៊ីសាមុត, สุีน สุีสามุต; 23 สิงหาคม พ.ศ. 2475 — 18 มิถุนายน พ.ศ. 2519)[ต้องการอ้างอิง] เป็นนักดนตรีชาวเขมรที่โด่งดังในช่วงยุคทศวรรษ 1950 จนถึง 1970 และได้รับการขนานนามว่าเป็น "ราชาเพลงเขมร" เขากับรส สิริสุทธา, แปน รอน, เมา สาเรต เป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกดนตรีร็อกแบบกัมพูชาขึ้น โดยการผสานกันระหว่างดนตรีเขมรพื้นบ้าน ผสมผสานกับริทึมแอนด์บลูส์ และร็อกแอนด์โรล สินเสียชีวิตในช่วงการปกครองของเขมรแดง
ประวัติ

สิน ศรีสมุทรเกิดที่จังหวัดสตึงแตรง เป็นบุตรของซีน เลียง (ស៊ីន លាង) บิดา กับเซ็บ บุนเล็ย (ប៊ុនលឿ) มารดา ซึ่งทั้งสองเป็นชาวลาว หลักฐานส่วนใหญ่ให้ข้อมูลว่าเขาเกิดใน พ.ศ. 2478 บางแห่งก็ว่าเกิดใน พ.ศ. 2475 หรือ 2476 บิดาของเขารับราชการเป็นทหารในยุคอาณานิคม และดำรงตำแหน่งเป็นผู้คุมเรือนจำในพระตะบอง ต่อมาบิดาเสียชีวิต มารดาก็สมรสใหม่
เขาเรียนรู้ดนตรีเครื่องสายเมื่ออายุได้ 6-7 ขวบ และแสดงทักษะการร้องได้ดีเป็นที่ประจักษ์ ด้วยเหตุนี้เขาจึงปรากฏตัวในการแสดงดนตรีของโรงเรียนอยู่เสมอ ครั้นจบการศึกษาระดับประถมศึกษาเมื่ออายุได้ 16 ปี สินจึงย้ายไปเรียนแพทย์ที่พนมเปญเพื่อตบตาพ่อแม่ เพราะแท้จริงแล้วเขาต้องการสานฝันการเป็นนักดนตรี ช่วงเวลานี้เขาเริ่มแต่งเพลงของตัวเอง สินสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนแพทย์เมื่อ พ.ศ. 2496 ซึ่งตรงกับช่วงเวลาที่กัมพูชาเป็นเอกราชจากฝรั่งเศส เบื้องต้นสินเข้าทำงานเป็นบุรุษพยาบาลในโรงพยาบาลพนมเปญ แต่ไม่นานจากนั้นเขาถูกจ้างให้เป็นนักร้องประจำสถานีวิทยุแห่งชาติกัมพูชา และช่วงเวลานี้เขาสมรสกับลูกพี่ลูกน้องของตัวเองชื่อ แก้ว ทองอยู่ (Keo Thorng Gnu) อันเป็นการสมรสแบบคลุมถุงชน ทั้งสองมีบุตรด้วยกันสี่คน
ระหว่างที่เขาทำงานอยู่ในสถานีวิทยุแห่งชาติกัมพูชา พระนางสีสุวัตถิ์ กุสุมะ พระราชชนนีของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ทรงรับสินไว้ในพระอุปถัมภ์ และเชิญสินเข้าร่วมวงเพลงพระราชทรัพย์ ซึ่งเป็นวงดนตรีในพระราชสำนักส่วนพระองค์สำหรับจัดแสดงในงานเลี้ยงรับรองประมุขแห่งรัฐและงานอื่น ๆ ของรัฐบาล นอกจากนี้เพลงที่เขาแต่งและร้องเองได้รับความนิยมยิ่ง กลางคริสต์ทศวรรษที่ 1950 เพลง "วียูลงซเนฮา" (វីយូឡុងស្នេហា) ที่แต่งโดยสิน ศรีสมุทร เรียบเรียงโดยฮัส ซาลัน (Hass Salan) นักไวโอลิน ทำให้สินกลายเป็นดาวจรัสแสงดวงหนึ่งของวงการเพลงกัมพูชา
หอประชุมจตุมุข

| หอปรุมจตุมุข |
| --- | --- |
សាលសន្និសីទចតុមុខ
ฝั่งตะวันออกของหอประชุมจตุมุข

ข้อมูลทั่วไป
สถาปัตยกรรม: เขมรใหม่
ที่ตั้ง: สิโสวาทกี พนมเปญ
แล้วเสร็จ: 1961
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: วัณณ์ โมลีวัณณ์
หอประชุมจตุมุข (เขมร: សាលសន្និសីទចតុមុខ, Sal Sânnĭsit Châtŏmŭkh; สาลสันนิสีทจตุมุข) เป็นโรงละครในพนมเปญ ประเทศกัมพูชา มีลักษณะเป็นโถงรูปพัดและถือเป็นหนึ่งในผลงานออกแบบที่เลื่องชื่อที่สุดของสถาปนิก วัณณ์ โมลีวัณณ์ นับตั้งแต่การก่อสร้างในปี 1961 หอประชุมนี้ได้รับการเรียกขานให้เป็นหนึ่งใน "จุดหมายตาและสิ่งปลูกสร้างของรัฐเอกราชใหม่รัฐนี้"
หอประชุมเปิดใช้งานครั้งแรกในปี 1961 ภายใต้ชื่อ La salle de conférence Chaktomuk และใช้งานสำหรับการพบปะทางรัฐและทางศาสนาจนกระทั่งปี 1975 ในปี 1961 มีการจัดการประชุมของสมาคมพุทธศาสนิกชนโลกที่มีผู้แทนจากมากกว่ายี่สิบประเทศที่นี่ ถือเป็นการประชุมนานาชาติแรกที่จัดที่จตุมุข หอประชุมจตุมุขและโรงละครสุรมริตในทศวรรษ 1980 เรื่อยมา ได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของการฟื้นฟูวัฒนธรรมหลังกัมพูชาผ่านพ้นระยะเวลาสี่ปีของเขมรแดง
หอประชุมมีขนาด 850 ที่นั่ง และออกแบบให้เป็นพื้นที่เปิดที่สามารถใช้งานได้หลายแบบ นอกจากนี้ยังมีการออกแบบให้มีการระบายอากาศจากพื้นลอยขึ้นไปหาหลังเวที ซึ่งช่วยระบบไหลเวียนอากาศของอาคาร วัณณ์ออกแบบหอประชุมนี้ให้เป็นการตีความใหม่ (reinterpretation) ของหลังคาพระราชวังหลวงกัมพูชาซึ่งตั้งอยู่ใกล้กัน
อจินไตย (เทพเจ้า)

สำหรับแนวคิด  ในพระพุทธศาสนา ดูที่ อจินไตย
| อจินไตย, ตุงกัล  ซังฮฺยังวีดี |
| --- | --- |
ส่วนหนึ่งของ ศาสนาฮินดู (แบบบาหลี)
ปัทมาสน์ ที่ประทับของอจินไตย ลักษณะเป็นอาสนะที่ว่างเปล่า สัญลักษณ์ของอจินไตย
ส่วนเกี่ยวข้อง: เทพเจ้าสูงสุด
สัญลักษณ์: พระอาสนะที่ว่างเปล่า (ปัทมาสน์)
เทพที่เทียบเท่าในความเชื่ออื่น
เทียบเท่าในศาสนาฮินดู: ปรมาตมัน
อจินไตย (Acintya, Atintya; สันสกฤต: "ซึ่งไม่สามารถคิดจินตนาการออกมาได้", "ท่านผู้ไม่มีใครนึกภาพออก") หรือชาวบาหลีเรียกกันว่า ตุงกัล (Tunggal; บาหลี: "สามัคคี") ทรงเป็นเทพเจ้าสูงสุดตามศาสนาฮินดูแบบบาหลี และศาสนาฮินดูในอินโดนีเซีย (อินโดนีเซีย: Agama Hindu Dharma) เปรียบเปรยได้กับแนวคิดของ ปรมาตมันและทรงเป็นเทพเจ้าสูงสุดในโรงละครหนังตะลุงแบบพื้นบ้านอินโดนีเซียที่เรียกว่า วายัง ชาวบาหลีสมัยใหม่เรียกพระองค์ว่าซังฮฺยังวีดีวาซา (Sanghyang Widi Wasa; เทพเจ้าทุกพระองค์ในองค์เดียว) ซึ่งเป็นแนวคิดที่เสนอโดยดัง ฮยัง ดวีเจนดรา (Dang Hyang Dwijendra)
สากลวิทยาลัยวิทยาศาสตร์สุขาภิบาล

| --- | --- |
សាកលវិទ្យាល័យវិទ្យាសាស្ត្រសុខាភិបាល

ประเภท: มหาวิทยาลัยแห่งชาติ
สถาปนา: ค.ศ. 1960
ผู้ศึกษา: 3000+
ที่ตั้ง: พนมเปญ,  กัมพูชา
เครือข่าย: กระทรวงสุขาภิบาล(กระทรวงสาธารณสุขกัมพูชา)
เว็บไซต์: 
สากลวิทยาลัยวิทยาศาสตร์สุขาภิบาล  (เขมร: សាកលវិទ្យាល័យវិទ្យាសាស្ត្រសុខាភិបាល สากลวิทฺยาลัยวิทฺยาสาสฺตฺรสุขาภิบาล) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเพียง 1 ใน 2 แห่งของกัมพูชา ที่เปิดสอนทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ และ แพทย์ศาสตร์ (อีกแห่งคือ มหาวิทยาลัยนานาชาติ (กัมพูชา))
ประวัติ

สากลวิทยาลัยวิทยาศาสตร์สุขาภิบาลก่อตั้งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2489 และพัฒนามาเป็นโรงเรียนแพทย์หลวงในปี พ.ศ. 2496 ต่อมาได้มีการย้ายแผนกแพทยศาสตร์ และ เภสัชศาสตร์ไปเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยพนมเปญ(มหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญในปัจจุบัน) จนกระทั่งกัมพูชาเผชิญกับความไม่แน่นอนทางการเมือง เมื่อกัมพูชากลายเป็นประเทศคอมมิวนิสต์กัมพูชาประชาธิปไตย ในช่วงปี พ.ศ. 2518-2521 รัฐบาลเขมรแดงมองว่าการเรียนต่อในระดับอุดมศึกษาขัดแย้งต่ออุดมการณ์ของรัฐบาลเขมรแดง ทำให้มีการสังหารบุคลากรที่มีการศึกษาไปเป็นจำนวนมาก รวมไปถึงแผนกแพทย์ศาสตร์และเภสัชศาสตร์ได้รับความเสียหายและถูกทิ้งร้าง 
ต่อมาเมื่อเขมรแดงพ้นจากอำนาจ แผนกแพทย์ศาสตร์ได้เปิดการเรียนการสอนอีกครั้ง แต่ก็ต้องเผชิญกับปัญหาการขาดแคลนบุคลากรทางการแพทย์เป็นอย่างมาก จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2537 จึงเริ่มมีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ  และในปี พ.ศ. 2540 ได้รับการยกฐานะเป็นสากลวิทยาลัยวิทยาศาสตร์สุขาภิบาล สังกัดกระทรวงสุขาภิบาล(กระทรวงสาธารณสุขกัมพูชา)
คณะที่เปิดสอน

คณะแพทยศาสตร์
คณะเภสัชศาสตร์
คณะทันตแพทย์ศาสตร์
โรงเรียนเทคนิคการแพทย์
โรงพยาบาล Calmette
โรงพยาบาลมิตรภาพเขมร-โซเวียต
สโมสรฟุตบอลล้านช้าง ยูไนเต็ด

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 2005; 19 ปีที่แล้ว (2005)  ( ในชื่อ ลาว ล้านช้าง ) 2014; 10 ปีที่แล้ว (2014) ( ล้านช้าง อินทรา ) 2015; 9 ปีที่แล้ว (2015)  ( ล้านช้าง ยูไนเต็ด )
สนาม: ล้านช้าง สเตเดียม เวียงจันทร์, ประเทศลาว
ความจุ: 4,000
ประธาน: พันทะจิด อินทิลาด 
หัวหน้าผู้ฝึกสอน:  Kaz Patafta
ลีก: ลาวพรีเมียร์ลีก
2016: แชมป์, ลาวพรีเมียร์ลีก
สโมสรฟุตบอลล้านช้าง ยูไนเต็ด (ลาว: ສະໂມສອນລ້ານຊ້າງ ຢູໄນເຕັດ; อังกฤษ: Lane Xang United) เป็นสโมสรฟุตบอลที่ตั้งอยู่ ณ ประเทศลาว โดยได้เข้าแข่งขันในลาวลีก ซึ่งเป็นลีกระดับสูงสุดในประเทศลาว และเคยได้แชมป์ในปี 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

Weltfussballarchiv เก็บถาวร 2012-10-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อวม เชียง ซุน

| อวม เชียง ซุน |
| --- | --- |

นายกรัฐมนตรีกัมพูชา คนที่ 11
ดำรงตำแหน่ง 5 มกราคม พ.ศ. 2499 – 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต
ก่อนหน้า: พระนโรดม สีหนุ
ถัดไป: พระนโรดม สีหนุ
ดำรงตำแหน่ง 3 มีนาคม พ.ศ. 2494 – 12 ตุลาคม พ.ศ. 2494
กษัตริย์: พระนโรดม สีหนุ
ก่อนหน้า: สมเด็จสีสุวัตถิ์ มุนีพงศ์
ถัดไป: ฮุย กานทวล
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 มิถุนายน พ.ศ. 2443 จังหวัดกำปงจาม, กัมพูชา
เสียชีวิต: พ.ศ. 2506 (63 ปี)
พรรคการเมือง: พรรคสังคม
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: พรรคประชาธิปไตยแห่งชาติ (ก่อน 2498)

อวม เชียง ซุน (เขมร: អ៊ុំ ឈាងស៊ុន; 1 มิถุนายน พ.ศ. 2443 – พ.ศ. 2506) เป็นนายกรัฐมนตรีกัมพูชา ตั้งแต่ 3 มีนาคม ถึง 12 ตุลาคม พ.ศ. 2494 และดำรงตำแหน่งอีกครั้งตั้งแต่ 5 มกราคม ถึง 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
สีไส ลือเดดมูนสอน

| สีไส ลือเดดมูนสอน |
| --- | --- |

หัวหน้าคณะกรรมการกลาง LPRP ฝ่ายคณะกรรมการองค์กร
สมัยที่ 11
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021
เลขาธิการทั่วไป: ทองลุน สีสุลิด
ก่อนหน้า: จันสี โพสีคำ
รองประธานสภาแห่งชาติลาวชั้น 4
สมัยที่ 8
ดำรงตำแหน่ง 20 เมษายน ค.ศ. 2016 – 22 มีนาคม ค.ศ. 2021ดำรงตำแหน่งร่วมกับ แสงนวน ไซยะลาด, Somphanh Phengkhammy และBounpone Bouttanavong
ประธานทั่วไป: ปานี ยาท่อตู้
ก่อนหน้า: ก่อตั้งตำแหน่ง
ถัดไป: Khambay Damlath
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1959-03-08) 8 มีนาคม ค.ศ. 1959 (65 ปี) Ban Naphai แขวงสาละวัน ราชอาณาจักรลาว
เชื้อชาติ: ลาว
พรรคการเมือง: พรรคประชาชนปฏิวัติลาว
อาชีพ: นักการเมือง

สีไส ลือเดดมูนสอน (ลาว: ສີໄສ ລືເດດມູນສອນ; เกิดวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1959) เป็นนักการเมืองชาวลาวและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาว (LPRP) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งหัวหน้าคณะกรรมการกลาง LPRP ฝ่ายคณะกรรมการองค์กร และสมาชิกคณะกรรมการกลางที่ 11, โปลิตบูโรที่ 11 และเลขาธิการที่ 11
เธอเป็นสมาชิกคณะกรรมการกลางตั้งแต่สมัยที่ 8 ใน ค.ศ. 2006 นอกจากนี้ เธอยังเป็นประธานสหภาพแม่หญิงลาวใน ค.ศ. 2004 ถึง 2020
บรรณานุกรม

บทความ:
Faming, Manynooch (2018). "Big (wo)man politics: gender equality in Laos?". Asian Anthropology. Chinese University of Hong Kong. 17 (2): 116–34.{{cite journal}}:  CS1 maint: ref duplicates default (ลิงก์)
หนังสือ:
Stuart-Fox, Martin (2008). Historical Dictionary of Laos. Scarecrow Press. ISBN 978-0-81086-411-5.{{cite book}}:  CS1 maint: ref duplicates default (ลิงก์)
Vithanyasaat, Sathaaban; Haeng, Sangkhom (2010). ປວັດສາດພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ [History of Lao People’s Revolutionary Party: Brief Summary]. Vientiane, Laos: Lao Academy of Social Sciences.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
อับดุลละฮ์ ซุงการ์

อับดุลละฮ์ ซุงการ์ (อินโดนีเซีย: Abdullah Sungkar; ค.ศ. 1937 – พฤศจิกายน ค.ศ. 1999) เป็นทั้งผู้ก่อตั้งและผู้นำญะมาอะห์ อิสลามียะห์ ซึ่งเป็นองค์กรแบ่งแยกดินแดนและผู้ก่อการร้ายอิสลาม เขามีเชื้อสายอาหรับฮัฎเราะเมาต์
หินบูรณ์

เมืองหินบูรณ์ (ลาว: ເມືອງຫິນບູນ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของแขวงคำม่วน ประเทศลาว เดิมเรียกชื่อว่าเมืองฟองวินห์
| ด ค ก เมืองของประเทศลาว |
| --- | --- |
นครหลวงเวียงจันทน์:  เวียงจันทน์ จันทบุรี  ศรีโคตรบอง  ไชยเชษฐา  ศรีสัตตนาค  หาดทรายฟอง  นาทรายทอง  ชัยธานี  สังข์ทอง  ปากงึม 
แขวงพงสาลี:  พงสาลี  ใหม่  ขวา  สัมพันธ์  บุนเหนือ  ยอดอู  บุนใต้ 
แขวงหลวงน้ำทา:  หลวงน้ำทา  สิงห์  ลอง  เวียงภูคา  นาแล 
แขวงอุดมไซ:  ไซ  หลา  นาหม้อ  งา  แบ่ง  ฮุน  ปากแบ่ง 
แขวงบ่อแก้ว:  ห้วยทราย  ต้นผึ้ง  เมิง  ผาอุดม  ปากทา 
แขวงหลวงพระบาง:  หลวงพระบาง  เชียงเงิน  นาน  ปากอู  น้ำบาก  งอย  ปากแซง  โพนชัย  จอมเพชร  เวียงคำ  ภูคูน  โพนทอง 
แขวงหัวพัน:  ซำเหนือ  เชียงค้อ  เวียงทอง  เวียงชัย  หัวเมือง  ซำใต้  สบเบา  แอด 
แขวงไชยบุรี:  ไชยบุรี  คอบ  หงษา  เงิน  เชียงฮ่อน  เพียง  ปากลาย  แก่นท้าว  บ่อแตน  ทุ่งมีชัย 
แขวงเชียงขวาง:  แปก  คำ  หนองแฮด  คูณ  หมอกใหม่  ภูกูด  ผาชัย 
แขวงเวียงจันทน์:  โพนโฮง  ธุรคม  แก้วอุดม  กาสี  วังเวียง  เฟือง  ชนะคาม  แมด  หินเหิบ  เวียงคำ  ฮ่ม  ไชยสมบูรณ์ 
แขวงบอลิคำไซ:  ปากซัน  ท่าพระบาท  ปากกระดิง  บริคัณฑ์  คำเกิด  เวียงทอง  ไชจำพอน 
แขวงคำม่วน:  ท่าแขก  มหาไชย  หนองบก  หินบูรณ์  ยมราช  บูรพา  นากาย  เซบั้งไฟ  ไชยบัวทอง  คูนคำ 
แขวงสุวรรณเขต:  ไกสอน พมวิหาน  อุทุมพร  อาดสะพังทอง  พีน  เซโปน  นอง  ท่าปางทอง  สองคอน  จำพอน  คันธบุรี  ไชยบุรี  วีละบูลี  อาดสะพอน  ไชยภูทอง  พลาญไชย 
แขวงสาละวัน:  สาละวัน  ตะโอ้ย  ตุ้มลาน  ละครเพ็ง  วาปี  คงเซโดน  เล่างาม  สะม้วย 
แขวงเซกอง:  ละมาม  กะลึม  ดักจึง  ท่าแตง 
แขวงจำปาศักดิ์:  ปากเซ  ชนะสมบูรณ์  บาเจียงเจริญสุข  ปากช่อง  ปทุมพร  โพนทอง  จำปาศักดิ์  สุขุมา  มูลปาโมกข์  โขง 
แขวงอัตตะปือ:  ไชยเชษฐา  สามัคคีชัย  สนามชัย  สานไชย  ภูวง 
แขวงไชยสมบูรณ์:  อะนุวง  ล้องแจ้ง  ล้องซาน  ฮ่ม  ท่าโทม