stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยูอิ มิซูโนะ
ชีวิตส่วนตัว

ขณะอยู่ชั้นประถมปีที่ 3 ยูอิเป็นแฟนของคาเรนเกิลส์ กลุ่มไอดอลที่ซูซูกะ นากาโมโตะ เคยอยู่ก่อนหน้า และมีความฝันที่จะเป็นสมาชิกในนั้น แต่วงก็ถูกยุบไป โดยยูอิก็ได้เข้าชมคอนเสิร์ตอำลาและได้พบสมาชิกทั้งสามคน ต่อมาในคอนเสิร์ต Legend "D" ของเบบี้เมทัลปี ค.ศ. 2012 เบบี้เมทัลได้แสดงโคเวอร์เพลงของคาเรนเกิลส์ "โอเวอร์เดอะฟิวเจอร์" ยูอิกล่าวว่าช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่ความฝันของเธอกลายเป็นจริง
ยูอิชอบรับประทานมะเขือเทศ และชอบรับประทานทั้งลูก เธอกล่าวว่าเธออยากจะรับประทานมะเขือเทศแม้ว่าโลกกำลังจะสิ้นสุด ยูอิได้เขียนในสมุดไดอารีของซากูระกากูอินว่าเธอชอบดูดาว เธอชอบมองดูดาวบนฟ้าระหว่างทางกลับจากโรงเรียนถึงบ้าน และยังเขียนในไดอารีอีกว่าเธอชอบอ่านหนังสือเกี่ยวกับกลุ่มดาวอีกด้วย ยูอิมีพี่ชาย 1 คน และน้องชาย 1 คน
ส่วนเกี่ยวข้อง

ซากูระกากูอิน (ค.ศ. 2010–2015)
ทวิงเกิลสตาส์ (Twinklestars; หน่วยย่อยของซากูระกากูอิน)
มินิ-ปาตี (Mini-Pati; หน่วยย่อยของซากูระกากูอิน)
เบบี้เมทัล (ค.ศ. 2010–2018)
แบล็กเบบี้เมทัล (หน่วยย่อยของเบบี้เมทัล)
แหล่งข้อมูลอื่น

หน้าโปรไฟล์อย่างเป็นทางการในเว็บไซต์อะมิวส์
ยูอิ มิซูโนะในปี ค.ศ. 2015
ยุทธการที่เชฺว่เปย์

ความขัดแย้งระหว่างวุยก๊กและง่อก๊ก (ค.ศ. 241)
| ด ค กสงครามสามก๊ก |
| --- | --- |
 ← ปลายราชวงศ์ฮั่น  อิเหลง  การบุกง่อก๊ก  การบุกลงใต้  ซินเสีย  การบุกขึ้นเหนือ  เซ็กเต๋ง  จูงอก๊ก  หับป๋า (ค.ศ. 231)  หับป๋า (ค.ศ. 233)  หับป๋า (ค.ศ. 234)  เลียวตั๋ง  อ้วนเสีย (ค.ศ. 241)  เชฺว่เปย์  ซิงชื่อ  โคกูรยอ  สุสานโกเบงเหลง  การบุกของเกียงอุย  (เต๊กโตเสีย)   ฉิวฉุน  ตังหิน  หับป๋า (ค.ศ. 253)  โจมอ  เกาจิ๋ว  การล่มสลายของจ๊กก๊ก  จงโฮย  เองอั๋น  ทูฟ่า ชู่จีเหนิง  ซีหลิง  การล่มสลายของง่อก๊ก 
ยุทธการที่เชฺว่เปย์ (จีน: 芍陂之役) เป็นการรุกทางการทหารในปี ค.ศ. 241 โดยรัฐง่อก๊กต่อรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน การทัพริเริ่มโดยซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊กเมื่อ 2 ปีหลังจากการสวรรคตของโจยอยจักรพรรดิลำดับที่สองของวุยก๊ก การทัพสิ้นสุดลงด้วยความล้มเหลวในภาพรวม แม้ว่าการรบส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นที่เชฺว่เปย์ตามชื่อ แต่การทัพนี้เป็นการโจมตีสองแนวครอบคลุมพื้นที่กว้างในมณฑลอานฮุยและมณฑลหูเป่ย์
โหมโรง

ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 241 ซุนกวนเตรียมการเปิดศึกต่อรัฐวุยก๊ก อิน จ๋า (殷札) เจ้าเมืองง่อกุ๋น (吳郡 อู๋จฺวิ้น) แนะนำซุนกวนให้โจมตีวุยก๊กโดยประสานกับจ๊กก๊กที่เป็นรัฐพันธมิตรของง่อก๊ก ตามแผนที่อิน จ๋าเสนอ ทัพของจ๊กก๊กจะโจมตีวุยก๊กจากทางด้านตะวันตกของเตียงฮัน ส่วนทัพง่อก๊กจะโจมตีวุยก๊กสามทิศทาง ได้แก่ จูกัดกิ๋นและจูเหียนโจมตีซงหยง (襄陽 เซียงหยาง) ลกซุนโจมตีฉิวฉุน (壽春 โซ่วชุน; ปัจจุบันคืออำเภอโซ่ว มณฑลอานฮุย) ซุนกวนโจมตีแถบแม่น้ำห้วย (淮河 หฺวายเหอ) และเข้ามณฑลชีจิ๋ว อิน จ๋าอธิบายว่าการทัพที่ประสานงานกันเช่นนี้จะบั่นทอนการป้องกันของวุยก๊กลงเพราะวุยก๊กจะไม่สามารถป้องกันการโจมตีจากสองแนวรบได้ อย่างไรก็ตาม ซุนกวนไม่ได้ปฏิบัติตามแผนของอิน จ๋า
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
ฝาน เสฺวียนหลิง (648). พงศาวดารราชวงศ์จิ้น (จิ้นชู).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
มาสค์ไรเดอร์ฮิบิกิ

มาสค์ไรเดอร์ฮิบิกิ (ญี่ปุ่น: 仮面ライダー響鬼（ヒビキ）; โรมาจิ: Kamen Raidā Hibiki) เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ลำดับที่ 15 ออกอากาศเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2005 ถึงวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 2006 ออกอากาศทั้งหมด 48 ตอน และตอนพิเศษทางภาพยนตร์อีก 1 ตอนคือ มาสค์ไรเดอร์ฮิบิกิกับสงคราม 7 ไรเดอร์อสูร (劇場版　仮面ライダー響鬼と７人の戦鬼)
ในประเทศไทย มาสค์ไรเดอร์ฮิบิกิ ได้ลิขสิทธิ์จัดจำหน่ายรูปแบบวีซีดีและดีวีดีของบริษัทดรีมเอ็กซ์เพรส จำกัด (เดกซ์) และเคยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี ทุกวันอาทิตย์เวลา 8.00-8.30 น. ในปี 2551 ได้ย้ายมาออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี ทุกวันอาทิตย์ เวลา 10.05-10.25 น. ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2551 จนถึงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ได้ย้ายเวลาการออกอากาศมาเป็น วันอาทิตย์ เวลา 07.30 น.
ตัวละคร > กลุ่ม TAKESHI

หัวหน้ากลุ่มทาเคชิคนปัจจุบัน มีหน้าที่ส่งภารกิจให้เหล่าไรเดอร์อสูรและสืบค้นข้อมูลของมาคาโม่ อายุ 54 ปี
มาสไรเดอร์ฮิบิกิร่างต่างๆ

ฮิบิกิฟอร์ม
• ส่วนสูง 222 ซม.
• น้ำหนัก 156 กก.
• พลังหมัด 20 ตัน
• พลังเตะ 40 ตัน
• กระโดด 75 เมตร
• ความเร็ว(100)3.0 วินาที
คุเรไนฟอร์ม
• ส่วนสูง 222 ซม.
• น้ำหนัก 156 กก.
• พลังหมัด 30 ตัน
• พลังเตะ 50 ตัน
• กระโดด 90 เมตร
• ความเร็ว(100)2.0 วินาที
อาร์มฟอร์ม
• ส่วนสูง 233 ซม.
• น้ำหนัก 168 กก.
• พลังหมัด 40 ตัน
• พลังเตะ 80 ตัน
• กระโดด 100 เมตร
• ความเร็ว(100)1.0 วินาที
อาวุธอุปกรณ์และพาหะนะของเหล่าไรเดอร์อสูร > ดิสค์แอนิมอล

ดิสค์แอนิมอลคือสัตว์ในรูปแบบแผ่นดิสค์โดยทำหน้าที่สอดแนมของเหล่ามาคาโม่
มาคาโม่ > มาคาโม่ประเภทต่าง ๆ > มาคาโม่ประเภทฤดูร้อน

มาคาโม่ที่จะออกมาเฉพาะหน้าร้อนถูกสร้างโดยชายชุดสีขาวตัวมาคาโม่จะมีร่างกายเล็กกว่ามาคาโม่ปกติคือมีขนาดร่างกายเท่ามนุษย์แต่มันสามารถแตกตัวออกเพื่อเพิ่มจำนวนได้อีกด้วยทำให้ยากต่อการกำจัดได้หมด
พระยาฤทธิอัคเนย์ (สละ เอมะศิริ)

| พระยาฤทธิอัคเนย์   (สละ เอมะศิริ) |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ
ดำรงตำแหน่ง 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2480
นายกรัฐมนตรี: พระยาพหลพลพยุหเสนา
ก่อนหน้า: พระสารสาสน์ประพันธ์
ถัดไป: พระยาพหลพลพยุหเสนา
ดำรงตำแหน่ง 21 ธันวาคม พ.ศ. 2480 – 16 ธันวาคม พ.ศ. 2481
นายกรัฐมนตรี: พระยาพหลพลพยุหเสนา
ก่อนหน้า: พระยาพหลพลพยุหเสนา
ถัดไป: พระเวชยันต์รังสฤษฎ์
รัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 – 20 มิถุนายน พ.ศ. 2476
นายกรัฐมนตรี: พระยามโนปกรณนิติธาดา
กรรมการราษฎร
ดำรงตำแหน่ง 28 มิถุนายน – 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475
ประธาน: พระยามโนปกรณนิติธาดา
สมาชิกวุฒิสภา
ดำรงตำแหน่ง 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 – 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 14 มกราคม พ.ศ. 2432 เมืองพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 23 ธันวาคม พ.ศ. 2509 (77 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
บุตร: 7 คน
บุพการี: พระยามนูสารศาสตรบัญชา (ศิริ  เอมะศิริ) (บิดา) คุณหญิงเหลือบ มนูสารศาสตรบัญชา (มารดา)

พันเอก พระยาฤทธิอัคเนย์ สมาชิกคณะราษฎร 1 ใน "4 ทหารเสือ" คือ ทหารบกชั้นผู้ใหญ่ เป็นระดับผู้บังคับบัญชาและคุมกำลังพล
ประวัติ

พระยาฤทธิอัคเนย์ มีชื่อเดิมว่า สละ เอมะศิริ เกิดเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2432 เป็นบุตรชายของพระยามนูสารศาสตรบัญชา (ศิริ เอมะศิริ) และคุณหญิง เหลือบ เอมะศิริ เป็นนายทหารปืนใหญ่ ในช่วงการเปลี่ยนแปลงการปกครอง มีตำแหน่งเป็น ผู้บังคับการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ (ป. 1 รอ.) และถือเป็นผู้เดียวที่มีกองกำลังพลในบังคับบัญชา  ในเช้าตรู่ของวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ที่เป็นวันเปลี่ยนแปลงการปกครองนั้น พระยาฤทธิอัคเนย์ได้แสร้งทำเป็นเดินตรวจความเรียบร้อยของพาหนะต่าง ๆ ในสังกัดของตนเอง และเป็นผู้ออกคำสั่งให้ทหารปืนใหญ่ในบังคับบัญชาตนเองรวมพลกับทหารม้าจากกรมทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์ (ม. 1 รอ.) เมื่อเดินทางมาถึง เพื่อต้อนขึ้นรถบรรทุกไปยังลานพระบรมรูปทรงม้าเพื่อลวงเอากำลังมาเปลี่ยนแปลงการปกครอง ตามแผนของพระยาทรงสุรเดช จึงทำให้แผนการปฏิวัติสำเร็จลุล่วงด้วยดี
การทำงาน

ก่อนหน้านั้น ในการประชุมวางแผน พระยาทรงสุรเดช ซึ่งเป็นเสนาธิการผู้วางแผนการปฏิวัติทั้งหมด ได้เสนอให้ใช้กำลังบุกจู่โจมพระที่นั่งอัมพรสถานในยามวิกาล อันเป็นที่ประทับของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 7) เพื่อทำการควบคุมพระองค์ พระยาฤทธิ์อัคเนย์เห็นด้วยกับแผนการนี้ แต่ที่ประชุมส่วนใหญ่ นำโดย พระประศาสน์พิทยายุทธ ไม่เห็นด้วย เพราะเห็นว่าค่อนข้างเสี่ยงว่าจะมีการปะทะกันด้วยความรุนแรง แผนการนี้จึงตกไป และตัวของพระยาฤทธิ์อัคเนย์เกือบจะถอนตัวไป เนื่องจากเห็นว่าคงกระทำการไม่สำเร็จ
หลังจากนั้นแล้ว พระยาฤทธิอัคเนย์ ได้ถูกแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการราษฎร ซึ่งถือได้ว่าเป็นคณะรัฐมนตรีคณะแรกของประเทศไทย โดยมี พระยามโนปกรณ์นิติธาดา เป็นนายกรัฐมนตรี
ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2476 ได้เกิดเหตุการณ์พระยามโนปกรณ์นิติธาดาสั่งปิดรัฐสภา และงดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา พระยาทรงสุรเดช 1 ใน 4 ทหารเสือที่มีบทบาทสูงสุดในการปฏิวัติ มีความขัดแย้งกับคณะราษฎรฝ่ายทหารคนอื่น ๆ จึงชักชวนให้พระยาฤทธิอัคเนย์ และพระประศาสน์พิทยายุทธ ลาออกจากตำแหน่ง ซึ่งความขัดแย้งนี้ ต่อมาได้เป็นปฐมเหตุของการรัฐประหารในวันที่ 20 มิถุนายน ปีเดียวกัน
ในรัฐบาลที่มี พระยาพหลพลพยุหเสนา เป็นนายกรัฐมนตรี พระยาฤทธิอัคเนย์ ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ ถึง 2 สมัยพร้อมกันนี้ยังได้รับแต่งตั้งเป็น ข้าหลวงใหญ่เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2477
ต่อมาเมื่อ จอมพล ป.พิบูลสงคราม ขึ้นสู่ตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2482 เกิดกรณีกบฏพระยาทรงสุรเดช ได้มีการกำจัดนักการเมืองและทหารฝ่ายที่อยู่ตรงข้าม จอมพล ป. พระยาฤทธิอัคเนย์ ได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นกรรมการในคณะศาลพิเศษที่ถูกตั้งขึ้นมาพิจารณาในกรณีนี้ และได้ถูกแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมราชทัณฑ์ด้วย แต่ต่อมา ก็ต้องลี้ภัยการเมืองไปพำนักอยู่ยังเมืองปีนัง ประเทศมาเลเซีย ด้วย ร้อยเอก ชลอ เอมะศิริ หลานชายของตนเองเป็นผู้ถูกจับกุมด้วย ตัวของพระยาฤทธิอัคเนย์มีรางวัลนำจับจากทางรัฐบาลเป็นจำนวนเงิน 10,000 บาท ซึ่งพระยาฤทธิอัคเนย์ก็ได้หลบภัยการเมืองจนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2
เมื่อ นายควง อภัยวงศ์ ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีต่อจากจอมพล ป. หลังสงคราม นายควงได้ออกพระราชบัญญัตินิรโทษกรรมนักโทษการเมือง เมื่อปี พ.ศ. 2489  พระยาฤทธิอัคเนย์จึงได้เดินทางกลับสู่ประเทศไทย และยังได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) แทนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ที่ถูกยกเลิกไปอีกด้วย ในสมัยรัฐบาลที่มี พลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี
ยศ บรรดาศักดิ์ และตำแหน่ง

28 เมษายน พ.ศ. 2458 - ร้อยเอก
– รักษาราชการแทนผู้บังคับการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 6
ตุลาคม พ.ศ. 2462 - ผู้บังคับการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 5
10 มีนาคม พ.ศ. 2464 - ผู้บังคับการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 10
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2480 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2465 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.)
พ.ศ. 2467 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
ถึงแก่อสัญกรรม

ในบั้นปลายชีวิตได้ปลีกตัวไปปฏิบัติธรรม ศึกษาพุทธศาสนา ที่วัดบางปิ้ง จังหวัดสมุทรปราการ โดยไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวทางโลกและการเมืองใด ๆ อีก จนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคมะเร็งปอด  เมื่อวันที่  23 ธันวาคม พ.ศ. 2509  เวลา 02.55 น. ณ  โรงพยาบาลศิริราช สิริอายุได้ 77 ปี
ด้านชีวิตครอบครัว พระยาฤทธิอัคเนย์สมรสกับคุณหญิง อิน  ฤทธิอัคเนย์  เมื่อ พ.ศ. 2455 มีบุตรธิดารวมทั้งสิ้น 7 คน
พิธีพระราชทานเพลิงศพพระยาฤทธิอัคเนย์ มีขึ้น ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2510
ยุทธการที่เซ็กเต๋ง

ยุทธการระหว่างวุยก๊กและง่อก๊ก (ค.ศ. 228)
| ด ค กสงครามสามก๊ก |
| --- | --- |
 ← ปลายราชวงศ์ฮั่น  อิเหลง  การบุกง่อก๊ก  การบุกลงใต้  ซินเสีย  การบุกขึ้นเหนือ  เซ็กเต๋ง  จูงอก๊ก  หับป๋า (ค.ศ. 231)  หับป๋า (ค.ศ. 233)  หับป๋า (ค.ศ. 234)  เลียวตั๋ง  อ้วนเสีย (ค.ศ. 241)  เชฺว่เปย์  ซิงชื่อ  โคกูรยอ  สุสานโกเบงเหลง  การบุกของเกียงอุย  (เต๊กโตเสีย)   ฉิวฉุน  ตังหิน  หับป๋า (ค.ศ. 253)  โจมอ  เกาจิ๋ว  การล่มสลายของจ๊กก๊ก  จงโฮย  เองอั๋น  ทูฟ่า ชู่จีเหนิง  ซีหลิง  การล่มสลายของง่อก๊ก 
ยุทธการที่เซ็กเต๋ง (จีน: 石亭之戰; พินอิน: Shítíng  Zhī Zhàn) การปะทะกันระหว่างรัฐง่อก๊กและวุยก๊กใน ค.ศ. 228 ในยุคสามก๊กของจีน ยุทธการจบลงด้วยชัยชนะของง่อก๊ก
ยุทธการ

ซุนกวนผู้เป็นเงาอ๋อง (อ๋องแห่งง่อก๊ก) มีรับสั่งให้จิวหองลวงโจฮิวขุนพลวุยก๊กโดยแสร้งทำเป็นแปรพักตร์เข้าด้วยวุยก๊ก โจฮิวถูกลวงให้นำกองกำลังไปยังอำเภออ้วนเสีย (皖 หว่าน; ปัจจุบันคืออำเภอเฉียนชาน มณฑลอานฮุย) จากนั้นซุนกวนจึงตั้งให้ขุนพลลกซุนเป็นแม่ทัพใหญ่ มอบหมายให้เป็นผู้บัญชาการในการโจมตีโจฮิว ระหว่างทางไปอ้วนเสียโจฮิวถูกซุ่มโจมตีจากทัพง่อก๊ก โจฮิวตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบในยุทธการจึงสั่งให้ล่าถอยไปยังเซ็กเต๋ง คืนนั้นทหารวุยก๊กเริ่มตื่นตระหนก หลายคนทิ้งอาวุธและชุดเกราะหนีไป
หลังจากพ่ายแพ้ โจฮิวเขียนฎีกาถึงโจยอยจักรพรรดิวุยก๊กเพื่อทูลสำนึกในความผิดพลาดและทูลขอการลงทัณฑ์ หลังโจฮิวรู้ว่าตนถูกจิวหองหลอก โจฮิวก็รู้สึกละอายใจที่จะกลับไป พิจารณาว่าฝ่ายตนยังมีกำลังทหารและเสบียงมากกว่า จึงตัดสินเข้ารบกับกองกำลังของลกซุน ลกซุนนำทัพหลวงด้วยตนเองและมอบหมายให้จูหวนและจวนจ๋องคุมปีกซ้ายและปีกขวา ทัพทั้งสามรุกคืบไปในเวลาเดียวกันและเอาชนะทัพโจฮิวได้อย่างเด็ดขาด จากนั้นกองกำลังของง่อก๊กก็ไล่ตามตีกองกำลังของวุยก๊กที่แตกหนีจนกระทั่งมาถึงเหียบเส็บ (夾石 เจียฉือ) สังหารทหารข้าศึกได้ 10,000 นาย ริบได้สิ่งของจากการศึกมากกว่า 10,000 ชิ้น นอกจากนั้นอาวุธยุทโธปรกรณ์ทั้งหมดของทหารวุยก๊กก็ถูกชิงไป ลกซุนรวบรวมทหารกลับมายังบู๊เฉียง (武昌 อู่ชาง; ปัจจุบันคือนครเอ้อโจว มณฑลหูเป่ย์) ซุนกวนมีรับสั่งกับข้าราชบริพารให้นำพระกลด (ร่ม) ของตนไปกางให้กับลกซุุนขณะเข้าและออกประตูพระราชวัง
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
ภาษาเรอหวั่ง

| ภาษาเรอหวั่ง |
| --- | --- |
Rvwàng
ประเทศที่มีการพูด: พม่า อินเดีย จีน ไทย
จำนวนผู้พูด: 122,600 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  กลุ่มภาษาทิเบต-พม่ากลุ่มภาษานุงภาษาเรอหวั่ง
ระบบการเขียน: อักษรละติน
รหัสภาษา
ISO 639-3: raw
ภาษาเรอหวั่ง (Rawang language) หรือภาษากนุง-เรอหวั่งมีผู้พูดทั้งหมด 122,600 คน ชนเผ่าเรอหวั่งเป็นชนกลุ่มน้อย จึงไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก.  ในปัจจุบันอาศัยอยู่กระจัดกระจายในแต่ละประเทศ ซึ่งบรรพบุรุษมาจากทางตะวันออกกลางและอพยพลงมาเรื่อยๆ พบมากที่สุดในพม่า 62,100 คน (พ.ศ. 2543) ในรัฐคะฉิ่น ทางเหนือของมยิตจีนา และชาวเรอหวั่งส่วนมากในพม่าจะอาศัยอยู่ที่ เมืองพูตาโอ ทางเหนือสุดของพม่า ที่ทีภูเขาหิมะที่เป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจและเป็นสัญลักษณ์ของชาวเรอหวั่ง พบในอินเดีย 60,500 คน (พ.ศ. 2543) ในรัฐอรุณาจัลประเทศใกล้กับชายแดนพม่า และชายแดนจีนด้านที่ติดกับทิเบต พบในประเทศจีน มณฑลยุนนาน เมืองกงชาง 5,000 พบในประเทศไทยในภาคเหนือ จ.เชียงใหม่ และ กรุงเทพมหานคร ประมาณ1,000 คน ซึ่งในประเทศไทยกลุ่มเรอหวั่งยังไม่เป็นที่รู้จักเนื่องจากมีน้อยมาก และยังอยู่กระจัดกระจายในต่างประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย ฝรั่งเศส นอเวย์ สวีเดน แคนาดา เดนมาร์ค นิวซีแลนด์ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขานุง ผู้พูดภาษานี้ในพม่าพูดภาษาพม่า ภาษาลีซูหรือภาษาจิ่งเผาะได้ด้วย เขียนด้วยอักษรละติน มีหนังสือพิมพ์ตีพิมพ์ด้วยภาษานี้ เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา
ภาษาเรอหวั่งแบ่งออกเป็น 4 สำเนียง ได้แก่ มัดหว่าง, หลุ่งมี, ดั่งสั่ล, ดะหรู่
ระบบเสียง > พยัญชนะ

|  |  | ริมฝีปากทั้งสอง | ปุ่มเหงือก | เพดานแข็ง | เพดานอ่อน | เส้นเสียง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เสียงกัก | ไม่ก้อง พ่นลม | /pʰ/ ⟨p⟩¹ | /tʰ/ ⟨t⟩¹ |  | /kʰ/ ⟨k⟩¹ | /ʔ/ ⟨q⟩² |
| เสียงกัก | ไม่ก้อง ไม่พ่นลม | /p/ ⟨b⟩ | /t/ ⟨d⟩ |  | /k/~[ɡ] ⟨g⟩ |  |
| เสียงนาสิก | เสียงนาสิก | /m/ ⟨m⟩ | /n/ ⟨n⟩ | /ɲ/ ⟨ny⟩ | /ŋ/ ⟨ng⟩ |  |
| เสียงเสียดแทรก | ไม่ก้อง | /f/ ⟨f⟩⁴ | /s/ ⟨s⟩ | /ɕ/~[ʃ] ⟨sh⟩ |  | /h/ ⟨h⟩ |
| เสียงเสียดแทรก | ก้อง |  | /z/ ⟨z⟩ |  |  |  |
| เสียงผสมเสียดแทรก | ไม่ก้อง พ่นลม |  |  | /t͡ɕʰ/~[t͡ʃʰ] ⟨ch⟩⁵ |  |  |
| เสียงผสมเสียดแทรก | ไม่ก้อง ไม่พ่นลม |  |  | /t͡ɕ/~[t͡ʃ] ⟨j⟩ |  |  |
| เสียงเปิด | เสียงเปิด | /w/ ⟨w⟩³ | /ɹ/~[ɻ] ⟨r⟩³ | /j/ ⟨y⟩³ |  |  |
| เสียงเปิดข้างลิ้น | เสียงเปิดข้างลิ้น |  | /l/ ⟨l⟩ |  |  |  |
⟨-p⟩, ⟨-t⟩, ⟨-k⟩ เมื่อเป็นพยัญชนะสะกดจะกลายเป็นเสียง /p̚/, /t̚/, /k̚/
⟨-q⟩ ใช้เป็นพยัญชนะสะกดเท่านั้น ส่วนพยัญชนะต้นไม่ปรากฏรูป
⟨-w-⟩, ⟨-r-⟩, ⟨-y-⟩ ใช้เป็นพยัญชนะควบได้
⟨f⟩ ใช้เฉพาะในคำยืม
⟨ch⟩ บางครั้งก็เขียนเป็น ⟨c⟩
ระบบเสียง > สระ

|  | ลิ้นส่วนหน้า> ปากเหยียด | ลิ้นส่วนกลาง> ปากเหยียด | ลิ้นส่วนหลัง> ปากเหยียด | ลิ้นส่วนหลัง> ปากห่อ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลิ้นยกสูง | /i/ ⟨i⟩ |  | /ɯ/ ⟨ø⟩ | /u/ ⟨u⟩ |
| ลิ้นกึ่งสูง |  | /ə/ ⟨v⟩ |  |  |
| ลิ้นกึ่งต่ำ | /ɛ/ ⟨e⟩ | /ə/ ⟨v⟩ |  | /ɔ/ ⟨o⟩ |
| ลิ้นลดต่ำ |  |  | /ɑ/ ⟨a⟩ |  |
สามารถใช้เครื่องหมายทวิภาค ⟨:⟩ เพื่อต่อเสียงสระให้ยาว ซึ่งพบได้ทั้งสระเดี่ยวและสระประสม โดยมากใช้เพื่อการผันคำศัพท์
สระที่เขียนติดกันจะเชื่อมเสียงรวมกันโดยไม่มี /ʔ/
ระบบเสียง > วรรณยุกต์

มีวรรณยุกต์ 4 เสียง คือ สูง กลาง ต่ำ และเบา แสดงได้ด้วยเครื่องหมายกำกับบนสระ ⟨á⟩ ⟨ā⟩ ⟨à⟩ ⟨a⟩ ระดับเสียงอธิบายได้เป็น /55/, /33/, /31/ และ /ไม่มี/ ตามลำดับ
เสียงเบาจะปรากฏในพยางค์เปิด (คือไม่มีพยัญชนะสะกด) เสียงจริงอาจจะสูงกลางต่ำก็ได้ตามคำแวดล้อม และการเขียนในปัจจุบัน เสียงกลางไม่ต้องเติมเครื่องหมายขีดบนตลอดเวลา เพื่อความสะดวก
พยางค์ที่สะกดด้วยเสียงกัก ⟨-p⟩ ⟨-t⟩ ⟨-k⟩ ⟨-q⟩ จะเป็นเสียงสูงเสมอโดยที่ไม่ต้องเติมเครื่องหมาย
มิคัล จูริช

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 จูริช ขณะลงเล่นให้กับ Orenburg ในปี ค.ศ. 2017
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มิคัล จูริช
วันเกิด:   (1988-06-01) 1 มิถุนายน ค.ศ. 1988 (36 ปี)
สถานที่เกิด:  Uherské Hradiště, เชโกสโลวะเกีย  (เช็กเกีย ในปัจจุบัน)
ส่วนสูง:  1.83 m (6 ft 0 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า / ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อานอร์โทซิส ฟามากุสตา   (ยืมตัวจาก Orenburg)
หมายเลข:  18
สโมสรเยาวชน
:  Petrochema Dubová
2002–2005:  Banská Bystrica
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2005–2010 |  Banská Bystrica |  114 |  (18) |
| 2010–2017 |  วิกตอเรีย เปิลเซน |  137 |  (34) |
| 2014–2015 |  → Mladá Boleslav (ยืมตัว) |  27 |  (4) |
| 2017– |  Orenburg |  27 |  (4) |
| 2018– |  → อานอร์โทซิส ฟามากุสตา (ยืมตัว) |  8 |  (7) |
ทีมชาติ‡
| 2006–2007 |  สโลวาเกีย รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี |  18 |  (7) |
| 2008–2010 |  สโลวาเกีย รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี |  9 |  (4) |
| 2012– |  สโลวาเกีย |  37 |  (5) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 22:55, 17 มีนาคม ค.ศ. 2018 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2018
มิคัล จูริช (เกิดวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลกองหน้าชาวสโลวาเกีย ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลอานอร์โทซิสฟามากุสตา (ยืมตัวจาก Orenburg) และทีมชาติสโลวาเกีย
สโมสรอาชีพ

จูริชเข้าร่วมสโมสร Banská Bystrica เมื่อเขาอายุ 14 ปี โดยใช้เวลาลงเล่นในชุดเยาวชนสามปี ต่อมาเขาลงเล่นนัดแรกในสโลวักซูเปอร์ลีกา ในนัดที่แพ้ Ružomberok 2–0 เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 เมื่อผ่านไปห้าฤดูกาล เขาทำได้ 18 ประตูจาก 114 นัดที่ลงเล่น
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับวิกตอเรีย เปิลเซน ในเช็กเฟิสต์ลีก เป็นเวลาหนึ่งปี และได้รับข้อเสมอให้ซื้อขาด เขาลงเล่นนัดแรกให้กับเปิลเซนซึ่งบุกชนะ České Budějovice 3–0 เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2010 และเขาก็พาเปิลเซนคว้าแชมป์เช็กเฟิสต์ลีก ซึ่งเป็นแชมป์ลีกสมัยแรกของเขา เขาทำสองประตูให้กับเปิลเซนในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล  2011–12 โดยแบ่งเป็นหนึ่งลูกในรอบเพลย์ออฟที่ชนะโคเปนเฮเกน 2–1 และอีกลูกในรอบแบ่งกลุ่ม นัดที่เสมอมิลาน 2–2
วันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2017 เขาเซ็นสัญญากับ FC Orenburg สโมสรในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก และในวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2018 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับ อานอร์โทซิส ฟามากุสตา จากประเทศไซปรัส เป็นเวลาครึ่งฤดูกาล
ทีมชาติ

จูริชลงเล่นครั้งแรกให้กับทีมชาติสโลวาเกียในนัดกระชับมิตรที่บุกชนะเดนมาร์ก 3–1 เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2012
เขายิงประตูแรกในนัดที่ชนะสวิตเซอร์แลนด์ 3–2 เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 โดยเขาทำได้สองประตูในนัดนั้น สี่วันถัดมา เขาทำประตูอีกครั้งในนัดที่ชนะไอซ์แลนด์ 3–1
จูริชทำประตูที่สี่ของเขา ในนัดกระชับมิตรที่แพ้เยอรมนี 3–1 ที่เอาก์สบูร์ก ซึ่งเป็นการลงเล่นในนามทีมชาตินัดที่ 25 ของเขา
ทีมชาติ > ประตูในนามทีมชาติ

| # | วันที่ | สนาม | นัดที่ลงเล่น | คู่แข่ง | สกอร์ | ผล | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 | Štadión Antona Malatinského, เตอร์นาวา, สโลวาเกีย | 21 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 1–0 | 3–2 | กระชับมิตร |
| 2 | 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 | Štadión Antona Malatinského, เตอร์นาวา, สโลวาเกีย | 21 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 2–0 | 3–2 | กระชับมิตร |
| 3 | 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 | Štadión pod Dubňom, Žilina, สโลวาเกีย | 22 |  ไอซ์แลนด์ | 3–1 | 3–1 | กระชับมิตร |
| 4 | 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 | เอาก์สบวร์ค อารีนา, เอาก์สบูร์ก, เยอรมนี | 25 |  เยอรมนี | 2–1 | 3–1 | กระชับมิตร |
| 5 | 22 มีนาคม ค.ศ. 2016 | ราชมังคลากีฬาสถาน, กรุงเทพมหานคร, ไทย | 37 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 2–0 | 2–1 | คิงส์คัพ 2018 |
เกียรติประวัติ > เปิลเซน

เช็กเฟิสต์ลีก (3): 2010–11, 2012–13, 2015–16
เช็กซูเปอร์คัพ (2): 2011, 2015
แหล่งข้อมูลอื่น

Viktoria Plzeň profile (เช็ก)
แม่แบบ:Fotbal DNES
ข้อมูลของ มิคัล จูริช ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติสโลวาเกีย – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 ดูเบรากา  2 เปการีก  3 วาวรอ  4 วัลเย็นต์  5 ชัตกา  6 เกรกุช  7 ไวส์  8 ดูดา  9 บอเฌญีก  10 ซุสลอว์  11 เบแน็ช  12 กุตเซียก  13 ฮรอชอว์สกี  14 ชกริเญียร์  15 ฮูบอชัน  16 ฮันสกอ  17 ฮัมชีก (c)  18 ฮารัสลีน  19 กุตสกา  20 มัก  21 จูริช  22 ลอบ็อตกา  23 รอดาค  24 ก็อสเซ็ลญีก  25 ฮรอมาดา  26 ชรันตส์  ผู้ฝึกสอน: ตาร์กอวิช  |  1 ดูเบรากา  2 เปการีก  3 วาวรอ  4 วัลเย็นต์  5 ชัตกา  6 เกรกุช  7 ไวส์  8 ดูดา  9 บอเฌญีก  10 ซุสลอว์  11 เบแน็ช  12 กุตเซียก  13 ฮรอชอว์สกี  14 ชกริเญียร์  15 ฮูบอชัน  16 ฮันสกอ  17 ฮัมชีก (c)  18 ฮารัสลีน  19 กุตสกา  20 มัก  21 จูริช  22 ลอบ็อตกา  23 รอดาค  24 ก็อสเซ็ลญีก  25 ฮรอมาดา  26 ชรันตส์  ผู้ฝึกสอน: ตาร์กอวิช  |  |
รายชื่อประเทศในทวีปแอฟริกาตามพื้นที่
ดูเพิ่ม

รายชื่อประเทศในทวีปเอเชียเรียงตามพื้นที่
รายชื่อประเทศในทวีปยุโรปตามขนาดพื้นที่
รายชื่อประเทศในโอเชียเนียเรียงตามพื้นที่
รายชื่อประเทศในทวีปอเมริกาใต้เรียงตามพื้นที่
รายชื่อประเทศในทวีปอเมริกาเหนือเรียงตามพื้นที่
ฟาโรห์วาคาเร เคติ

วาคาเร เคติ เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่เก้าหรือสิบในสมัยช่วงระหว่างกลางที่ 1
การระบุตัวตน

การมีอยู่ของฟาโรห์วาคาเร เคติ นั้นยังคงโต้เถียงกัน ในขณะที่นักวิชาการบางคนเชื่อว่า พระองค์เป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่เก้า คนอื่น ๆ อีกหลายคนจัดให้พระองค์อยู่ในราชวงศ์ที่สิบแห่งอียิปต์
การระบุตัวตน > ข้อสันนิษฐานหากพระองค์อยู่ในราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์

หากฟาโรห์วาคาเร เคติเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์ พระองค์อาจจะเป็นฟาโรห์อัคธอส์ ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์นี้ตามบันทึกของมาเนโท ที่ได้กล่าวว่า:
[ฟาโรห์] พระองค์แรกของราชวงศ์นี้คือ อัคธอส์ ซึ่งประพฤติตนโหดร้ายยิ่งกว่าผู้ปกครองก่อนหน้าพระองค์ ผู้ก่อความวิบัติแก่ชาวอียิปต์ทั้งหลาย แต่ภายหลังพระองค์ถูกรุมเร้าด้วยความวิกลจริตและโดนจระเข้ปลงพระชนม์
หากสมมติฐานนี้ถูกต้อง ฟาโรห์วาคาเร เคติ อาจจะเป็นผู้ปกครองท้องถิ่นเขตเฮราคลีโอโพลิส ซึ่งได้ใช้ประโยชน์จากความอ่อนแอของผู้ปกครองแห่งราชวงศ์ที่แปดที่ปกครอง ณ เมืองเมมฟิส เพื่อยึดบัลลังก์ของอียิปต์ตอนกลางและตอนล่างเมื่อประมาณ 2150 ปีก่อนคริสตกาล สมมติฐานนี้ได้รับการสนับสนุนโดยจารึกร่วมสมัยที่อ้างถึงแคว้นเฮราคลีโอโพลิสที่อยู่ทางเหนือในฐานะราชวงศ์ของเคติ แม้ว่าจะพิสูจน์ได้เพียงว่าผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่เก้าจะมีพระนามว่า เคติ แต่ไม่จำเป็นว่าจะเป็นฟาโรห์วาคาเร เคติ
การระบุตัวตน > ข้อสันนิษฐานหากพระองค์อยู่ในราชวงศ์ที่สิบแห่งอียิปต์

นักวิชาการหลายคน เชื่อว่า ฟาโรห์วาคาเร เคติ เป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบแห่งอียิปต์แทน โดยให้พระองค์เป็นพระองค์เดียวกับ เคติ ซึ่งเป็นผู้ถูกสันนิษฐานว่าเป็นทรงนิพนธ์หนังสือการสอนที่มีชื่อเสียงของฟาโรห์เมริคาเร ทำให้พระองค์จะต้องขึ้นครองราชย์อยู่ระหว่างรัชสมัยของฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 8 และฟาโรห์เมริคาเร และฟาโรห์วาคาเร เคติ จะเป็นฟาโรห์แห่งเฮราคลีโอโพลิสพระองค์สุดท้ายที่ใช้พระนาม เคติ และผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์พระนามว่า อัคธอส์ ผู้เหี้ยมโหด จะกลายเป็นฟาโรห์เมริอิบเร เคติ และราชวงศ์แห่งเคติ ( House of Khety) จะอ้างถึงฟาโรห์เมริอิบเรแทนด้วย
เป็นที่ทราบกันว่า ฟาโรห์วาคาเร เคติได้เข้าเป็นพันธมิตรกับบรรดาผู้ปกครองท้องถิ่นอียิปต์ล่างที่สามารถขับไล่ "ชาวเอเชียเร่ร่อน" ที่เดินเตร่เร่ร่อนบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์มาหลายชั่วอายุคน ผู้ปกครองท้องถิ่นเหล่านั้น แม้จะรับรู้ถึงอำนาจของพระองค์ แต่ก็ยังปกครองโดยพฤตินัยอย่างอิสระไม่มากก็น้อย ซึ่งขับไล่ "ชาวเอเชีย" และอนุญาตให้มีการจัดตั้งการตั้งถิ่นฐานและสร้างแนวป้องกันใหม่บนพรมแดนตะวันออกเฉียงเหนือเช่นเดียวกับการค้าขายกับชายฝั่งเลวานไทน์ อย่างไรก็ตามพระองค์ยังเตือนฟาโรห์เมริคาเรว่า อย่าละเลยการปกป้องพรมแดนเหล่านี้ เนื่องจาก "ชาวเอเชีย" ยังคงถูกมองว่าเป็นอันตราย
ในทางตอนใต้ พระองค์และผู้ปกครองท้องถิ่นแห่งอัสยุตผู้ซื่อสัตย์นามว่า เทฟิบิ ได้ยึดไทนิส ซึ่งก่อนหน้านี้ถูกฟาโรห์แห่งธีบส์ นำโดยฟาโรห์อินโยเตฟที่ 2; อย่างไรก็ตาม กองทหารจากเฮราคลีโอโพลิสได้บุกรุกหลุมฝังศพอันศักดิ์สิทธิ์แห่งไทนิส ซึ่งเป็นความผิดร้ายแรงที่พระองค์ทราบด้วยพระองค์เอง การกระทำในครั้งนี้ส่งผลให้เกิดปฏิกิริยาทันทีฝ่ายธีบส์ ซึ่งต่อมาได้เข้ายึดไทนิสคืนได้ในที่สุด หลังจากเหตุการณ์นั้น ฟาโรห์วาคาเร เคติ ตัดสินพระทัยที่จะละทิ้งพระราโชบายที่รุนแรงนี้และเริ่มขั้นตอนของการอยู่ร่วมกันอย่างสันติกับเขตปกครองทางใต้ ซึ่งคงอยู่จนกระทั่งช่วงหนึ่งของรัชสมัยของฟาโรห์เมริคาเร ซึ่งผู้ที่ขึ้นปกครองต่อจากพระองค์ ผู้ที่ครองราชย์ยาวนานถึงห้าทศวรรษ
หลักฐานรับรอง

ไม่มีหลักฐานชั้นต้นร่วมสมัยที่มีพระนามของพระองค์ คาร์ทูธของฟาโรห์วาคาเรได้ปรากฏบนโลงศพไม้จากสมัยช่วงราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ ซึ่งจารึกด้วยข้อความโลงศพและเดิมสร้างขึ้นสำหรับข้าราชบริพารนามว่า เนฟริ ถูกค้นพบใน เดียร์ เอล-เบอร์ชา (Dier el-Bersha) และปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ในกรุงไคโร (ซีจี 28088) บนนั้นพระนามของพระองค์ถูกแทนที่ด้วยนามของเนฟริเพียงที่เดียว แต่ไม่ทราบว่าข้อความเดิมถูกจารึกไว้สำหรับฟาโรห์หรือไม่หรือเพียงแค่คัดลอกมาจากที่อื่นก่อนหน้านี้ พระนามของฟาโรห์วาคาเร เคติ อาจจะบันทึกรวมอยู่ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินด้วย
อ่านเพิ่ม

Allen, James P. (1976). "The Funerary Texts of King Wahkare Akhtoy on a Middle Kingdom Coffin".  ใน Johnson, J. H.; Wente, E. F. (บ.ก.). Studies in Honor of George R. Hughes, January 12, 1977. Studies in Ancient Oriental Civilization (SAOC). Vol. 39. Chicago: The Oriental Institute. ISBN 0-918986-01-X.