stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รูอ็อง

| รูอ็อง เมืองรูอ็อง Ville de Rouen |
| --- | --- |
  ภูมิทัศน์เมืองรูอ็องและมหาวิหาร
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: นอร์ม็องดี
จังหวัด: แซน-มารีตีม
เขต: รูอ็อง
สหเทศบาล: รูอ็อง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2008-2014) : วาเลรี ฟูร์แนรง
พื้นที่1: 21.38 ตร.กม. (8.25 ตร.ไมล์)
ประชากร (2006)2: 110,276 คน
 • ความหนาแน่น: 5,200 คน/ตร.กม. (13,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 76540 /76000 ; 76100
สูงจากระดับน้ำทะเล: 2–152 m (6.6–498.7 ft)  (avg. 10 m หรือ 33 ft)
เว็บไซต์: www.rouen.fr
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
รูอ็อง (ฝรั่งเศส: Rouen) ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำแซน เป็นอดีตเมืองหลวงของนอร์ม็องดีทางตอนเหนือของฝรั่งเศส ในปัจจุบันเป็นเมืองหลวงของแคว้นโอต-นอร์ม็องดี (นอร์ม็องดีบน) เดิมรูอ็องเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและมั่งคั่งที่สุดของยุคกลาง ที่เป็นที่ตั้งของสำนักงานที่รับผิดชอบในการเก็บภาษีของนอร์มองดีในยุคกลาง และเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์แองโกล-นอร์มันที่ปกครองทั้งอังกฤษและบริเวณส่วนใหญ่ของฝรั่งเศสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึง 15 รูอ็องเป็นเมืองที่โจนออฟอาร์กถูกเผาทั้งเป็นในปี ค.ศ. 1431
จังหวัดแซน-มารีตีมในแคว้นโอต-นอร์ม็องดีในประเทศฝรั่งเศส เมืองรูอ็องตั้งอยู่ทางของฝรั่งเศส
รูอ็องเป็นที่ตั้งของมหาวิหารนอเทรอดามแห่งรูอ็อง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ รูอ็อง
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
ราชวงศ์กาเปเซียง

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ตระกูลกาเปต์
| --- | --- |


พระราชอิสริยยศ: กษัตริย์ฝรั่งเศส ดยุคแห่งออร์เลออง กษัตริย์แห่งสเปน กษัตริย์แห่งนาวาร์ ดยุคแห่งเบอร์กันดี กษัตริย์แห่งเนเปิลส์ กษัตริย์แห่งซิซิลี แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก กษัตริย์แห่งโปรตุเกส
ปกครอง: ฝรั่งเศส
เชื้อชาติ: แฟรงก์
สาขา: ตระกูลเบอร์กันดี   ราชวงศ์วาลัว   ราชวงศ์บูร์บง   ราชวงศ์บูร์บง-ออร์เลออง ราชวงศ์ออร์เลออง-บรากังซา  ราชวงศ์บูร์บงแห่งซิซิลีทั้งสอง ราชวงศ์อาวิซ (นอกสมรส)   ราชวงศ์บรากังซา 
ประมุขพระองค์แรก: พระเจ้าอูก กาแป
สถาปนา: ค.ศ. 987
ด ค ก
ราชวงศ์กาเปเซียง (ฝรั่งเศส: Capétiens) หรือ ราชวงศ์คาพีเชียน (อังกฤษ: Capetians) คือ ราชวงศ์ที่ปกครองอาณาจักรฝรั่งเศสในสมัยกลาง มีพระเจ้าอูก กาแป (Hugh Capet) แห่งฝรั่งเศสเป็นต้นพระราชวงศ์ ปัจจุบันราชวงศ์กาเปเซียงที่ยังคงมีพระชนม์ชีพและถือพระราชสมบัติอยู่ คือ กษัตริย์แห่งสเปนและแกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กผ่านทางราชวงศ์บูร์บง
คำว่า "คาพีเชียน" มาจากพระนามพระเจ้าอูก กาแป ทั้งที่ "กาแป" มิได้เป็นนามสกุลแต่เป็นฉายานาม แต่กษัตริย์ฝรั่งเศสก็ทรงใช้ "กาแป" เป็นพระนามของพระราชสกุล เช่นเมื่อ พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส ทรงถูกประหารด้วยกิโยตีนใน ค.ศ. 1793 การปกครองปฏิวัติในสมัยนั้นบันทึกในมรณบัตรว่า "หลุยส์ กาแป"
บรรพบุรุษของราชวงศ์กาเปเซียง คือ ตระกูลรอแบร์ (Robertian) ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นเคานต์แห่งปารีสในอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก ปัจจุบันคือฝรั่งเศส ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 และ 10 ตระกูลรอแบร์อภิเษกกับราชวงศ์การอแล็งเฌียง (Carolingian dynasty) ราชวงศ์ที่ปกครองอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตกขณะนั้น ทำให้ตระกูลรอแบร์บางคนได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ด้วย แต่ใน ค.ศ. 987 ราชวงศ์การอแล็งเฌียงสิ้นสุดลงในอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก อูก กาแป เคานต์แห่งปารีสที่สืบเชื้อสายจากตระกูลรอแบร์นั้น ได้ขึ้นครองราชย์เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์กาเปเซียง
ราชวงศ์กาเปเซียงในสายตรงฝรั่งเศสสิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1328 ด้วยการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าชาร์ลที่ 4 ที่ทรงไร้ทายาท แต่ ราชวงศ์วาลัว (Valois dynasty) และราชวงศ์บูร์บง (Bourbon dynasty) อันเป็นสาขาย่อยของราชวงศ์กาเปเซียงยังคงปกครองฝรั่งเศสต่อไป
ประวัติศาสตร์

ชาวแกเปเตียงทุกคนสืบเชื้อสายมาจากรอแบต์ผู้แข็งแกร่ง เคานต์แห่งอ็องฌูและบลัวส์ ที่มีบุตรชายสองคนที่มักถูกเรียกว่าชาวรอแบเตียงมากกว่าแกเปเตียง ทั้งคู่ได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์ของชาวแฟรงก์ อูดส์ในปี ค.ศ. 888 และรอแบต์ที่ 1 ในปี ค.ศ. 922
ผ่านทางพระโอรสของรอแบต์ที่ 1 อูกมหาราช กอบกู้ราชวงศ์การอแล็งเฌียงกลับมาในปี ค.ศ. 936 บุตรชายของเขา อูก แกเปต์ ได้รับเลือกเป็นกษัตริย์ในปี ค.ศ. 987 อันเป็นการถอนรากถอนโคนชาวการอแล็งเฌียงไปตลอดกาล
กษัตริย์ 13 คน ตั้งแต่อูก กาแปต์จนถึงทารกน้อย จอห์นที่ 1 ที่สืบทอดต่อ ๆ กันจากพระบิดาสู่พระโอรส กับพระปิตุลาสองคนของพระเจ้าจอห์นที่ 1 พระเจ้าฟิลิปที่ 5 กับพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 6 ถูกเรียกว่าเป็นชาวแกเปเตียง "สายตรง" ที่ถูกสืบทอดต่อโดยกษัตริย์แกเปเตียงอีก 13 คนของราชวงศ์วาลัวส์ เจ็ดในสิบสามคน (ตั้งแต่พระเจ้าฟิลิปที่ 6 ถึงพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8) เป็นการสืบทอดจากพระบิดาสู่พระโอรส หลังจากนั้นก็เป็นสายตระกูลวาลัวส์-เออร์ลีย็องส์ (ที่มีตัวแทนคือพระเจ้าหลุยส์ที่ 12) กับสายตระกูลวาลัวส์-อ็องกูแลม (กษัตริย์ 5 คน ตั้งแต่พระเจ้าฟร็องซัวส์ที่ 1 ถึงพระเจ้าอ็องรีที่ 3) จนถึงปี ค.ศ. 1589 จากนั้นชาวแกเปเตียงของบูร์บงก็สืบทอดต่อ
การปกครองของพระเจ้าอูก แกเปต์ถูกจำกัดอำนาจอยู่แค่รอบ ๆ ปารีส ขณะที่ราชอาณาจักรฝรั่งเศสที่เหลืออยู่ในมือของลอร์ดท้องถิ่นผู้ทรงอำนาจ ผู้สืบทอดสายตรงของพระองค์ค่อย ๆ เพิ่มอาณาเขตให้ครอบคลุมพื้นที่ที่ได้มาจากการพิชิตบ้าง การสืบทอดต่อบ้าง การใช้ประโยชน์จากสิทธิ์ชอบธรรมในฐานะผู้ครองอำนาจเหนือกว่าในพื้นที่บ้าง
ภายใต้ชาวแกเปเตียง องค์กรบริหารปกครองพื้นฐานมากมายของระบอบกษัตริย์ฝรั่งเศส ประกอบด้วยปาร์เลอม็องต์ส์ (ศาลหลวง) อีแตต์ส์-เจเนโรซ์ (คณะผู้แทน) และไบล์ยีส์ (เจ้าพนักงานท้องถิ่นหลวง) เริ่มพัฒนาขึ้นมา
ชาวแกเปเตียงที่โดดเด่นที่สุดคือพระเจ้าฟิลิปที่ 2 (ครองราชย์ ค.ศ. 1180 – 1223) ที่แย่งพื้นที่มากมายของจักรวรรดิที่ชาวอ็องฌูแว็งสร้างขึ้นมาในฝรั่งเศสตะวันตกมาจากผู้ปกครองอ็องฌูแว็งแห่งอังกฤษได้ ชาวแกเปเตียงที่โดดเด่นอีกคนคือพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 หรือนักบุญหลุยส์ (ครองราชย์ ค.ศ. 1226 – 1270) ที่การอุทิศตนให้กับความยุติธรรมและการใช้ชีวิตเยี่ยงนักบุญของพระองค์เพิ่มความเกรียงไกรให้กับระบอบกษัตริย์
ราชวงศ์เบอร์กันดี

ใน ค.ศ. 1035 พระโอรสของพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส คือ รอแบร์ ได้ครองแคว้นเบอร์กันดีเป็นดยุคแห่งเบอร์กันดี ราชวงศ์เบอร์กันดี ครองอาณาจักรดยุคแห่งเบอร์กันดี ไปอีกหลายร้อยปี จนใน ค.ศ. 1361 พระเจ้าจอห์นที่ 2 แห่งฝรั่งเศส จึงได้รับ อาณาจักรดยุคแห่งเบอร์กันดีไปเพราะราชวงศ์ในเบอร์กันดีสิ้นสุดลง
บุตรชายของดุ๊กแห่งเบอร์กันดี คือ อองรี ต้องการแสวงหาความยิ่งใหญ่ เมื่อไม่ได้ครองแคว้นเบอร์กันดี จึงหนีไปสเปนเพื่อช่วยกษัตริย์แห่งคาสตีลขับไล่ชาวมุสลิมสเปน จนใน ค.ศ. 1093 ได้เป็นเคานต์แห่งโปรตุเกส ต่อมาใน ค.ศ. 1139 ลูกชายของอองรี คือ อาฟงซู เองรีกิช (Afonso Henriques) ได้ปราบดาภิเษกตนเองเป็น พระเจ้าอาฟองโซที่ 1 แห่งโปรตุเกส ปฐมกษัตริย์แห่งโปรตุเกส ราชวงศ์เบอร์กันดี
สาขาย่อยต่าง ๆ ของราชวงศ์กาเปเซียง

ตระกูลเบอร์กันดี (House of Burgundy)
สาขาอาฟงซีน (Afonsine House of Burgundy)
ตระกูลแวร์มองดัว (House of Vermandois) ; เคานต์แห่งแวร์มองดัว
ตระกูลดเรอ (House of Dreux) ; เคานต์แห่งดเรอ
สาขาบริตตานี; ดุ๊กแห่งบริตตานี
ตระกูลมงฟอร์ (Monfort) ; ดุ๊กแห่งบริตตานี
ตระกูลกูร์เตอเน (House of Courtenay)
ราชวงศ์กูร์เตอเน แห่งจักรวรรดิลาติน (Latin Empire)
ตระกูลอาร์ตัว (House of Artois) ; เคานต์แห่งอาร์ตัว
ตระกูลอองชู (House of Anjou) ; เคานต์แห่งอองชู
ราชวงศ์อองชู แห่งราชอาณาจักรเนเปิลส์ (Kingdom of Naples)
ตระกูลบูร์บง (House of Bourbon) ; แซญอร์แห่งบูร์บง (Seignor of Bourbon) ; ดุ๊กแห่งบูร์บง (Duke of Bourbon)
สาขาลามาร์ช (La Marche branch) ; เคานต์แห่งลามาร์ช; ดุ๊กแห่งว็องโดม (Duke of Vendôme) ; กษัตริย์แห่งนาวาร์ (King of Navarre) จนกลายเป็น ราชวงศ์บูร์บง แห่งฝรั่งเศส
ราชวงศ์วาลัว (House of Valois) ; เคานต์แห่งวาลัว
ตระกูลเอวเรอ (House of Évreux) ; เคานต์แห่งเอวเรอ; กษัตริย์แห่งนาวาร์
แหล่งข้อมูล

https://www.britannica.com/topic/Capetian-dynasty
รายนามประธานาธิบดีแคเมอรูน

ด้านล่างนี้เป็นรายนามประธานาธิบดีแคเมอรูน ตั้งแต่ประเทศได้รับเอกราชจากประเทศฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2503 จนถึงปัจจุบัน ประเทศแคเมอรูนมีประธานาธิบดีเพียง 2 คนเท่านั้น ประธานาธิบดีแคเมอรูนคนปัจจุบัน ชื่อ ปอล บียา ดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525
ประวัติ

ตำแหน่งกำหนดให้มีขึ้นเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 เมื่อแคเมอรูนกลายเป็นสาธารณรัฐโดยได้รับอิสรภาพจากฝรั่งเศส อามาโด อาหิดโจ ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี (2503) ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี  ในปี พ.ศ. 2504 ดินแดนตะวันตกเฉียงใต้ของแคเมอรูน (ภายใต้อาณัติของอังกฤษ) ได้รวมเป็นหนึ่งเดียวกับแคเมอรูนทำให้เกิดการสร้างสหพันธ์สาธารณรัฐแคเมอรูนโดยมีประธานาธิบดีคนเดียว แต่มีหัวหน้ารัฐบาลสองคน ต่อมาในปี พ.ศ. 2509 มีการจัดตั้งระบบพรรคเดียวที่ควบคุมโดยสหภาพแห่งชาติแคเมอรูน (ฝรั่งเศส: Union nationale camérounaise; UNC)
แคเมอรูนอนุมัติรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ในปี พ.ศ. 2515 ซึ่งประธานาธิบดีจะดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 5 ปี และกฎหมายในปี พ.ศ. 2522 อนุญาตให้นายกรัฐมนตรีเข้ารับตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีแทนในกรณีที่ประธานาธิบดียุติบทบาทจากการลาออก, การตาย หรือความพิการ ต่อมาในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ประธานาธิบดีอาหิดโจ ซึ่งมีปัญหาสุขภาพได้ลาออกจากตำแหน่งและนายกรัฐมนตรีปอล บียา เข้ารับหน้าที่แทน
บียาคงสถานะรัฐพรรคการเมืองเดียวโดยในปี พ.ศ. 2528 พรรค UNC เปลี่ยนชื่อเป็นขบวนการประชาธิปไตยประชาชนแคเมอรูน (ฝรั่งเศส: Rassemblement démocratique du Peuple Camerounais; RDPC) จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2533 เมื่อระบบหลายพรรคการเมืองได้รับการนำกลับมาใช้ ได้นำไปสู่การเลือกตั้งประธานาธิบดีและรัฐสภาในปี พ.ศ. 2535
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527 ระยะเวลาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีลดลงเป็นวาระละ 4 ปี ต่อมารัฐธรรมนูญได้รับการแก้ไขในปี พ.ศ. 2539 ให้อำนาจแก่ประธานาธิบดีที่สามารถแต่งตั้งและถอดถอนนายกรัฐมนตรีได้อย่างเป็นอิสระจากสมัชชาแห่งชาติ และขยายระยะเวลาดำรงตำแหน่งเป็น 7 ปี
รายชื่อ

| ลำดับที่ | ประธานาธิบดี  (เกิด–เสียชีวิต) | รูป | เริ่มวาระ | สินสุดวาระ | การเลือกตั้ง | กลุ่มการเมือง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
สาธารณรัฐแคเมอรูน
| 1 | อามาโด อาหิดโจ  (2467–2532) |  | 5 พฤษภาคม 2503 | 1 ตุลาคม 2504 | – | สหภาพแคเมอรูน |
สหพันธสาธารณรัฐแคเมอรูน
| (1) | อามาโด อาหิดโจ  (2467–2532) |  | 1 ตุลาคม 2504 | 2 มิถุนายน 2515 | 2508 2513 | สหภาพแคเมอรูน สหภาพแห่งชาติแคเมอรูน |
สหสาธารณรัฐแคเมอรูน
| (1) | อามาโด อาหิดโจ  (2467–2532) |  | 2 มิถุนายน 2515 | 6 พฤศจิกายน 2525  (ลาออก) | 2518 2523 | สหภาพแห่งชาติแคเมอรูน |
| 2 | ปอล บียา  (2475–) |  | 6 พฤศจิกายน 2525 | 4 กุมภาพันธ์ 2527 | – | สหภาพแห่งชาติแคเมอรูน |
สาธารณรัฐแคเมอรูน 
| (2) | ปอล บียา  (2475–) |  | 4 กุมภาพันธ์ 2527 | ปัจจุบัน | 2527  2531 2535 2540 2547 2554 2561 | สหภาพแห่งชาติแคเมอรูน ขบวนการประชาธิปไตยประชาชนแคเมอรูน |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website
World Statesmen – Cameroon
รายนามคู่สมรสและคู่ครองประธานาธิบดีฝรั่งเศส

| คู่สมรส ประธานาธิบดีฝรั่งเศส |
| --- | --- |

ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน บรีฌิต มาครง ตั้งแต่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
จวน: ปาแลเดอเลลีเซ
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: เอลิซ ตีแยร์
สถาปนา: 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2414
คู่สมรสและคู่ครองประธานาธิบดีฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: 'épouse du président de la République française) คือผู้ที่เป็นภรรยาประมุขแห่งรัฐ (ประธานาธิบดี) ของประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีคู่สมรสและคู่ครองประธานาธิบดีฝรั่งเศสจำนวนทั้งสิ้น 25 คน ทั้งนี้ฝรั่งเศสไม่มีตำแหน่งสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแต่อย่างใด
สุภาพสตรีคนล่าสุดคือบรีฌิต มาครง ภริยาแอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดี เข้ารับตำแหน่งในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
คู่สมรสและคู่ครองอดีตประธานาธิบดีฝรั่งเศสที่ยังมีชีวิตอยู่

ปัจจุบันคู่สมรสและคู่ครองอดีตประธานาธิบดีฝรั่งเศสที่ยังมีชีวิตอยู่มีจำนวน 6 คน ได้แก่
อาน-แอมอน ฌิสการ์ แด็สแต็ง
(ดำรงตำแหน่ง: 2517–2524)
เกิด: 10 เมษายน พ.ศ. 2476 (91 ปี)
แบร์นาแด็ต ชีรัก
(ดำรงตำแหน่ง: 2538–2550)
เกิด: 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 (91 ปี)
เซซิลียา อาตีอา
(ดำรงตำแหน่ง: 2550)
เกิด: 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 (66 ปี)
การ์ลา บรูนี ซาร์กอซี
(ดำรงตำแหน่ง: 2551–2555)
เกิด: 23 ธันวาคม พ.ศ. 2510 (56 ปี)
วาเลรี ทรีแอร์แวแลร์
(ดำรงตำแหน่ง: 2555–2557)
เกิด: 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 (59 ปี)
ฌูลี การ์แย
(ดำรงตำแหน่ง: 2557–2560)
เกิด: 3 มิถุนายน พ.ศ. 2515 (52 ปี)
รีการ์ดู การ์วัลยู

รีการ์ดู อัลแบร์ตู ซิลไวรา ดี การ์วัลยู (โปรตุเกส: Ricardo Alberto Silveira de Carvalho) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมให้กับออแล็งปิกเดอมาร์แซย์​ ในลีกเอิง
ประวัติ

รีการ์ดู การ์วัลยู เกิดวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1978 มีส่วนสูงประมาณ 181 เซนติเมตร น้ำหนัก 78 กิโลกรัม
เริ่มต้นการค้าแข้งกับทีมสโมสรแลซา ก่อนจะเป็นนักเตะดาวรุ่งในการย้ายมาอยู่กับสโมสรโปร์ตู แต่ก็ยังไม่สามารถยึดตำแหน่งตัวจริงได้ จึงย้ายไปสะสมประสบการณ์กับทีมวีตอเรียดีซีตูบัลและอัลแวร์กาในแบบยืมตัว
1997/2004 เอฟซี ปอร์โต (ยืมตัวไปเล่นที่ เลกา ปี 1997-1998, วิคตอเรีย เซตูบัล ปี 1999-2000 และ อัลเวอร์กา ปี 2000-2001)
2001/2002
ถึงแม้ยังเป็นดาวรุ่ง ก็ยังมีโอกาสได้ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ถึง 9 นัด
2002/2003
ด้วยการเข้ามาคุมทีมของโชเซ มูรีนโย และประสบการณ์ที่มากขึ้น การ์วัลยูมีโอกาสได้ลงเล่นในลีกโปรตุเกส 10 นัดทำได้ 1 ประตู และลงสนามในเกมยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 5 นัด
2003/2004
โอกาสก็มาถึงเมื่อชอร์ชี กอชตา ถูกชาร์ลตันแอทเลติกยืมตัว และเขาก็ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือ เขาโชว์ฟอร์มได้อย่างยอดเยี่ยม ด้วยความสามารถในการยืนตำแหน่งปราการหลังตัวกลาง และด้วยทักษะการเล่นบอลได้ทั้งสองเท้า การใช้ศีรษะ และในการอ่านเกมอย่างแม่นยำ ฤดูกาลนี้จึงเป็นฤดูกาลหนึ่งที่สุดยอด เพราะการ์วัลยูได้แชมป์ยูฟ่าแชมเปี้ยนลีกกับโปร์ตู ซึ่งเขาได้ลงเล่นทุกนัดในเกมยูฟ่าแชมเปี้ยนลีก และทำได้ 1 ประตู
การ์วัลยูติดทีมชาติโปรตุเกส เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 โดยโปรตุเกสเป็นเจ้าภาพ เขาได้ลงสนามแทนฟอร์นานโด คูโต ที่ทำพลาดในเกมนัดเปิดสนามพ่ายแพ้ต่อกรีซ และก็ไม่ทำให้ผิดหวังด้วยการช่วยทีมโปรตุเกส เข้าถึงรอบชิงชนะเลิศ และยังได้รับเลือกติดทีม Uefa's All-Star อีกด้วย
2004/2005
ฤดูกาลนี้การ์วัลยูได้ตกลงย้ายจากโปร์ตูมาอยู่เชลซีด้วยค่าตัว 19.85 ล้านปอนด์ จากการดึงตัวของโชเซ มูรีนโย ผู้จัดการทีมเชลซีคนใหม่ เจ้านายเก่า ที่คว้าแชมป์ลีกโปรตุเกสและแชมป์ยูฟ่ามาด้วยกัน ซึ่งก็ไม่ได้ทำให้ทีมผิดหวัง เขาพาทีมขึ้นคว้าแชมป์ลีกสูงสุดของอังกฤษและทะลุไปถึงรอบ 4 ทีมสุดท้ายของแชมเปียนลีก แต่ก็พ่ายกับลิเวอร์พูลซึ่งเป็นแชมป์ของแชมเปี้ยนลีกในเวลาต่อมาไปด้วยประตูคาใจของแฟนเชลซีทั่วโลก นอกจากนี้ยังพาทีมได้แชมป์ลีกคัพอีกด้วย โดยในฤดูกาลนี้เขาลงเล่นทั้งสิ้นในลีก 22 (3) นัด ทำได้ 1 ประตู เอฟเอคัพ 4 นัด ลีกคัพ 3 นัด และในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 10 นัด
2005/2006 เขายังโชว์ฟอร์มได้ดีอย่างสม่ำเสมอ พาเชลซีได้แชมป์พรีเมียร์ลีกอีกสมัย ด้วยการลงเล่นในลีก 22 (นัด) ทำได้ 1 ประตู
2007/2008 ในฤดูกาลนี้ ลงเล่นในลีก 21 นัด ยิงได้ 1 ประตู ในยูโร 2008 เป็นปีที่ไม่น่าจดจำเหมือน 4 ปีก่อน จากการตกรอบ 8 ทีมสุดท้ายที่แพ้ต่อเยอรมนี
2008/2009 เขาโชคร้ายที่บาดเจ็บรบกวนบ่อย
2010/2013 ได้ค้าแข้งให้กับ real madrid
2014/2017 ได้ย้ายไปค้าแข้ง อาแอ็ส มอนาโก
2017 ได้ย้ายไปค้าแข้ง เซี่ยงไฮ้ เอสไอพีจี
2019–ปัจจุบัน เป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีม ออแล็งปิกเดอมาร์แซย์​ ในลีกเอิง
เกียรติประวัติ

แชมป์ลีก โปรตุเกตุ ฤดูกาล 2003-2004
แชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2003-2004
แชมป์พรีเมียร์ลีกอังกฤษ ฤดูกาล 2004-2005, 2005-2006, 2009-2010
แชมป์เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2007
แชมป์ลีกคัพ ฤดูกาล 2005, 2007
ทีมชาติโปรตุเกส: ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
รีโย มาวูบา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 มาวูบาเล่นให้กับลีล ในนัดที่พบกับซีเอสเคเอมอสโก
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  รีโย อ็องตอนีโย ซอบา มาวูบา
วันเกิด:   (1984-03-08) 8 มีนาคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
สถานที่เกิด:  เกิดที่ทะเล (ในน่านน้ำสากล)
ส่วนสูง:  1.71 m (5 ft 7 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ลีล
หมายเลข:  24
สโมสรเยาวชน
2002–2003:  บอร์โด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2003–2007 |  บอร์โด |  127 |  (1) |
| 2007–2008 |  บิยาร์เรอัล |  5 |  (0) |
| 2008 |  → ลีล (ยืม) |  17 |  (1) |
| 2008– |  ลีล |  214 |  (2) |
ทีมชาติ‡
| 2004–2006 |  ฝรั่งเศส ชุดยู 21 |   |   |
| 2004– |  ฝรั่งเศส |  9 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 29 พฤษภาคม 2011 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 11 กันยายน 2012
รีโย อ็องตอนีโย ซอบา มาวูบา (ฝรั่งเศส: Rio Antonio Zoba Mavuba) เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1984 เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลลีลในลีกเอิง เป็นกัปตันทีมของสโมสรคนปัจจุบัน และยังเล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส โดยเล่นในตำแหน่งกองกลาง
เกียรติประวัติ

กุปเดอลาลีก: 2007
ลีกเอิง: 2011
กุปเกอฟร็องส์: 2011
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile on ESPN เก็บถาวร 2010-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ราฟีญา (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2536)

บทความนี้เกี่ยวกับนักฟุตบอลสโมสรบาร์เซโลนา สำหรับนักฟุตบอลสโมสรฟลาเม็งกู ดูที่ ราฟีญา (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2528)
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ราฟีญา ขณะเฉลิมฉลองหลังจากพาทีมชาติบราซิล รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี คว้าเหรียญทองโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ริโอเดจาเนโร
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ราฟาแอล อัลกังตารา ดู นาซีเม็งตู
วันเกิด:   (1993-02-12) 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 (31 ปี)
สถานที่เกิด:  เซาเปาลู บราซิล
ส่วนสูง:  1.74 m (5 ft 8 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
หมายเลข:  12
สโมสรเยาวชน
2006–2011:  บาร์เซโลนา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2011–2013 |  บาร์เซโลนา เบ |  84 |  (20) |
| 2011–2020 |  บาร์เซโลนา |  56 |  (8) |
| 2013–2014 |  → เซลตา (ยืม) |  32 |  (4) |
| 2018 |  → อินเตอร์มิลาน (ยืม) |  17 |  (2) |
| 2019–2020 |  → เซลตา (ยืม) |  29 |  (4) |
| 2020– |  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง |  0 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2009 |  สเปน อายุไม่เกิน 16 ปี |  2 |  (0) |
| 2009–2010 |  สเปน อายุไม่เกิน 17 ปี |  8 |  (2) |
| 2010 |  สเปน อายุไม่เกิน 19 ปี |  4 |  (1) |
| 2013 |  บราซิล อายุไม่เกิน 20 ปี |  3 |  (0) |
| 2014–2016 |  บราซิล อายุไม่เกิน 23 ปี |  6 |  (0) |
| 2015– |  บราซิล |  2 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 10:50, 4 สิงหาคม ค.ศ. 2020 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ราฟาแอล อัลกังตารา ดู นาซีเม็งตู (โปรตุเกส: Rafael Alcântara do Nascimento); เกิด 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไป ว่า ราฟีญา (Rafinha เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิล เขาลงเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวกลางให้กับปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง และทีมชาติบราซิล
เขาเริ่มอาชีพของเขากับบาร์เซโลนา เขาลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ๋ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2011 หลังจากนั้นเขาถูกยืมตัวสู่เซลตาเดบิโกในปี ค.ศ. 2013 ก่อนจะกลับสู่สโมสรเดิมอีกครั้งในปีถัดมา
ราฟีญาเป็นตัวแทนของทั้งทีมชาติสเปนและทีมชาติบราซิลในระดับเยาวชน ก่อนจะเลือกเล่นให้กับทีมชาติบราซิลชุดใหญ่ในปี ค.ศ. 2015
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ดิวิชัน | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บาร์เซโลนา เบ | 2010–11 | เซกุนดาดิบิซิออน | 9 | 1 | — | — | — | — | — | — | 9 | 1 |
| บาร์เซโลนา เบ | 2011–12 | เซกุนดาดิบิซิออน | 39 | 8 | — | — | — | — | — | — | 39 | 8 |
| บาร์เซโลนา เบ | 2012–13 | เซกุนดาดิบิซิออน | 36 | 11 | — | — | — | — | — | — | 36 | 11 |
| บาร์เซโลนา เบ | รวม | รวม | 84 | 20 | — | — | — | — | — | — | 84 | 20 |
| บาร์เซโลนา | 2011–12 | ลาลิกา | 0 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 |
| บาร์เซโลนา | 2012–13 | ลาลิกา | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| บาร์เซโลนา | 2014–15 | ลาลิกา | 24 | 1 | 6 | 1 | 6 | 0 | — | — | 36 | 2 |
| บาร์เซโลนา | 2015–16 | ลาลิกา | 6 | 1 | 1 | 0 | 2 | 0 | 2 | 1 | 11 | 2 |
| บาร์เซโลนา | 2016–17 | ลาลิกา | 18 | 6 | 4 | 1 | 6 | 0 | 0 | 0 | 28 | 7 |
| บาร์เซโลนา | 2017–18 | ลาลิกา | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| บาร์เซโลนา | 2018–19 | ลาลิกา | 5 | 0 | 0 | 0 | 2 | 1 | 1 | 0 | 8 | 1 |
| บาร์เซโลนา | 2019–20 | ลาลิกา | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 |
| บาร์เซโลนา | รวม | รวม | 56 | 8 | 13 | 2 | 18 | 1 | 3 | 1 | 90 | 12 |
| เซลตา (ยืมตัว) | 2013–14 | ลาลิกา | 32 | 4 | 1 | 0 | — | — | — | — | 33 | 4 |
| เซลตา (ยืมตัว) | รวม | รวม | 32 | 4 | 1 | 0 | — | — | — | — | 33 | 4 |
| อินเตอร์มิลาน (ยืมตัว) | 2017–18 | เซเรียอา | 17 | 2 | 0 | 0 | — | — | — | — | 17 | 2 |
| อินเตอร์มิลาน (ยืมตัว) | รวม | รวม | 17 | 2 | 0 | 0 | — | — | — | — | 17 | 2 |
| เซลตา (ยืมตัว) | 2019–20 | ลาลิกา | 4 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 4 | 0 |
| เซลตา (ยืมตัว) | รวม | รวม | 4 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 4 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 193 | 34 | 14 | 2 | 18 | 1 | 3 | 1 | 228 | 38 |
1 2 3 4 5 6 7 8  ทุกการลงเล่น ๆใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
↑  ลงเล่น 1 นัดและทำ 1 ประตูใน ยูฟ่าซูเปอร์คัพ และลงเล่น 1 นัดใน ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| # | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | ประตูที่ | ผล | รายการ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 8 กันยายน ค.ศ. 2015 | สนามกีฬายิลเลตต์ ฟอกซ์โบโร สหรัฐ |  สหรัฐ | 3–0 | 4–1 | กระชับมิตร |
แหล่งข้อมูลอื่น

FC Barcelona profile
ประวัติของ ราฟีญา ที่ BDFutbol
ราฟีญา ที่ National-Football-Teams.com
ราฟีญา (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2536) – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง  |
| --- | --- |
 1 นาบัส  2 ฮะกีมี (c)  3 กีมแปมเบ  4 อูการ์เต  5 มาร์กิญญุส  7 อึมบาเป  8 ปาเรเดส  9 อิการ์ดิ  10 เนย์มาร์  11 ดิ มาริอา  12 ราฟีญา  14 เบร์นัต  16 ปึไรรา  16 ริโก  17 ดักบา  18 ไวนัลดึม  19 อี คัง-อิน  20 กูร์ซาวา  21 เอร์เรรา  22 ดียาโล  23 ดรัคส์เลอร์  24 เคเรอร์  25 บัคเกอร์  27 แกย์  30 เมสซิ  31 ดักบา  34 Nsoki  35 Kouassi  36 อึมเบ ซอห์  38 Aouchiche  40 Innocent  50 ดอนนารุมมา  ผู้จัดการ: เอนริเก
รึนาตู ซังชึช

รึนาตู ฌูนีโยร์ ลุช ซังชึช ComM (โปรตุเกส: Renato Júnior Luz Sanches, ออกเสียง: [ʁɨˈnatu ˈsɐ̃ʃɨʃ]; เกิดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลาง ให้กับปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง สโมสรในลีกเอิง​ และทีมชาติโปรตุเกส
แหล่งข้อมูลอื่น

*โปรไฟล์ที่เว็บไซต์สโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (อังกฤษ)
ประวัติของ รึนาตู ซังชึช ที่ BDFutbol
ข้อมูลของ รึนาตู ซังชึช ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
รึนาตู ซังชึช – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
รึนาตู ซังชึช ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของล็อสก์ลีล  |
| --- | --- |
 1 Léo  2 Djaló  3 Agouzoul  4 Gabriel  5 Soumaoro (c)  6 ฟงตึ  7 Osimhen  8 Xeka  9 Rémy  10 Ikoné  11 Araújo  12 Yazıcı  14 Bamba  16 Maignan  17 Çelik  18 ซังชึช  20 T. Maia  21 Zekaj  22 Weah  23 Show  24 Soumaré  26 Pied  27 André  28 Reinildo  29 Bradarić  ผู้จัดการ: กาลตีเย 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติโปรตุเกส – ชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 (สมัยแรก) |
| --- | --- | --- |
|  1 ปาตรีซียู  2 เบ. อัลวึช  3 เปปี  4 ฟงตึ  5 กึไรรู  6 การ์วัลยู  7 เซ. โรนัลโด (c)  8 โมตีญู  9 แอแดร์  10 ฌอตา. มารียู  11 วีไยรีญา  12 ลอปึช  13 ดานีลู  14 วีลียัม  15 โกมึช  16 ซังชึช  17 นานี  18 ราฟา  19 แอลีเซว  20 กวาแรฌมา  21 แซดริก  22 อีดูวาร์ดู  23 อาดรียัน  ผู้ฝึกสอน: ซังตุช  |  1 ปาตรีซียู  2 เบ. อัลวึช  3 เปปี  4 ฟงตึ  5 กึไรรู  6 การ์วัลยู  7 เซ. โรนัลโด (c)  8 โมตีญู  9 แอแดร์  10 ฌอตา. มารียู  11 วีไยรีญา  12 ลอปึช  13 ดานีลู  14 วีลียัม  15 โกมึช  16 ซังชึช  17 นานี  18 ราฟา  19 แอลีเซว  20 กวาแรฌมา  21 แซดริก  22 อีดูวาร์ดู  23 อาดรียัน  ผู้ฝึกสอน: ซังตุช  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติโปรตุเกส – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 ปาตรีซียู  2 ซึเมดู  3 เปปี  4 ดียัช  5 กึไรรู  6 ฟงตึ  7 โรนัลโด (c)  8 โมตีญู  9 อา. ซิลวา  10 เบ. ซิลวา  11 ฟือร์นังดึช  12 ลอปึช  13 ปีไรรา  14 วีลียัม  15 ราฟา  16 ซังชึช  17 แกดึช  18 แนวึช  19 กงซัลวึช  20 ดาโล  21 ฌอตา  22 รุย ซิลวา  23 แฟลิกส์  24 ออลีไวรา  25 เม็งดึช  26 ปัลยีญา  ผู้ฝึกสอน: ซังตุช  |  1 ปาตรีซียู  2 ซึเมดู  3 เปปี  4 ดียัช  5 กึไรรู  6 ฟงตึ  7 โรนัลโด (c)  8 โมตีญู  9 อา. ซิลวา  10 เบ. ซิลวา  11 ฟือร์นังดึช  12 ลอปึช  13 ปีไรรา  14 วีลียัม  15 ราฟา  16 ซังชึช  17 แกดึช  18 แนวึช  19 กงซัลวึช  20 ดาโล  21 ฌอตา  22 รุย ซิลวา  23 แฟลิกส์  24 ออลีไวรา  25 เม็งดึช  26 ปัลยีญา  ผู้ฝึกสอน: ซังตุช  |  |
ยืมใช้สิ้นเปลือง

| --- | --- |
อักษรย่อ: คำเต็ม
ฎ.: คำพิพากษาศาลฎีกา (คลิก เก็บถาวร 2010-01-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
ป.พ.พ.: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (คลิก เก็บถาวร 2010-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
ม.: มาตรา
ว.: วรรค
การใช้อักษรย่อในนี้เพื่อมิให้บทความเยิ่นเย้อเท่านั้น แต่โดยปรกติแล้วควรเขียนด้วยคำเต็มไม่ควรย่อ เช่น "ป.พ.พ. ม.123 ว.2" ควรเขียนว่า "ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 123 วรรคสอง" มากกว่า
ยืมใช้สิ้นเปลือง (อังกฤษ: loan for consumption; ฝรั่งเศส: prêt de consommation (IPA: pʀɛ•də•kɔ̃sɔmasjɔ̃ /เปรเดอกงซอมาซียง/)) คือ สัญญายืม (อังกฤษ: loan) ซึ่งบุคคลฝ่ายหนึ่ง เรียก "ผู้ให้ยืม" (อังกฤษ: lender) โอนกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินชนิดใช้ไปสิ้นไปนั้นเป็นปริมาณมีกำหนดให้ไปแก่บุคคลอีกฝ่าย เรียก "ผู้ยืม" (อังกฤษ: borrower) และผู้ยืมตกลงว่าจะคืนทรัพย์สินเป็นประเภท ชนิด และปริมาณเช่นเดียวกันให้แทนทรัพย์สินซึ่งให้ยืมนั้น
การยืมอันมีวัตถุแห่งสัญญาเป็นเงินนั้น เรียก "กู้ยืม" (อังกฤษ: loan of money)  และจัดเป็นลักษณะหนึ่งของยืมใช้สิ้นเปลือง
ยืมใช้สิ้นเปลืองเป็นหนึ่งในสองประเภทของสัญญายืม คู่กับ "ยืมใช้คงรูป" (อังกฤษ: loan for use)
การยืมทั้งหลายเหล่านี้ นับเป็นพฤติกรรมในชีวิตประจำวันของมนุษย์ที่เรียกได้ว่าไม่มีใครไม่เคยยืมหรือถูกยืม ไม่ว่าจะเป็นของเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น ดินสอ ปากกา ยางลบ ไปจนถึงของสำคัญต่าง ๆ เช่น ทรัพย์สินเงินทอง ทั้งนี้ เหตุผลหนึ่งก็เนื่องจากสมาชิกในสังคมมิได้มีฐานะทางเศรษฐกิจที่เท่าเทียมกัน กับทั้งความจำเป็นหลาย ๆ ด้าน อาทิ ในการประกอบธุรกิจที่ต้องการทุนสูงหรือทุนหมุนเวียน และอาจรวมถึงกิเลสตัณหาอยากได้อยากมีจนเกิดสำนวนไทยว่า "กู้หนี้ยืมสิน" การยืมจึงก่อให้เกิดสิทธิและหน้าที่ระหว่างผู้ให้ยืมกับผู้ยืม ซึ่งบางทีนำไปสู่ความวิวาทบาดทะเลาะในสังคม ดังนั้น เพื่อความสงบเรียบร้อยของส่วนรวม กฎหมายจึงเข้ามาควบคุมพฤติกรรมในการยืม