stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มณฑลของประเทศจีน
รายชื่อเขตการปกครองระดับมณฑล > มณฑล

สาธารณรัฐประชาชนจีนประกอบด้วย 23 มณฑล (省 shěng เฉิ่ง)
| ชื่อ | จีนตัวเต็ม | จีนตัวย่อ | พินอิน | ย่อ | เมืองหลวง | พื้นที่ (ตร> กม.) | ประชากร (2551) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กวางตุ้ง | 廣東 | 广东 | Guǎngdōng | 粤 yuè | กว่างโจว | 177,900 | 95,440,000 |
| กุ้ยโจว | 貴州 | 贵州 | Guìzhōu | 黔 qián หรือ 贵 gùi | กุ้ยหยาง | 176,100 | 37,930,000 |
| กานซู่ | 甘肅 | 甘肃 | Gānsù | 甘 gān หรือ 陇 lǒng | หลานโจว | 454,000 | 26,280,000 |
| จี๋หลิน | 吉林 | 吉林 | Jílín | 吉 jí | ฉางชุน | 187,400 | 27,340,000 |
| เจียงซู | 江蘇 | 江苏 | Jiāngsū | 苏 sū | หนานจิง (นานกิง) | 102,600 | 76,770,000 |
| เจียงซี | 江西 | 江西 | Jiāngxī | 赣 gàn | หนานชาง | 166,900 | 44,000,000 |
| เจ้อเจียง | 浙江 | 浙江 | Zhèjiāng | 浙 zhè | หางโจว | 101,800 | 51,200,000 |
| ฉ่านซี | 陝西 | 陕西 | Shǎnxī | 陕 shǎn หรือ 秦 qín | ซีอาน | 205,800 | 37,620,000 |
| ชานซี | 山西 | 山西 | Shānxī | 晋 jìn | ไท่หยวน | 156,800 | 34,110,000 |
| ชานตง | 山東 | 山东 | Shāndōng | 鲁 lǔ | จี่หนาน | 156,700 | 94,170,000 |
| ชิงไห่ | 青海 | 青海 | Qīnghǎi | 青 qīng | ซีหนิง | 721,000 | 5,540,000 |
| ซื่อชวน (เสฉวน) | 四川 | 四川 | Sìchuān | 川 chuān หรือ 蜀 shǔ | เฉิงตู (เฉินตู) | 485,000 | 81,380,000 |
| ฝูเจี้ยน (ฮกเกี้ยน) | 福建 | 福建 | Fújiàn | 闽 mǐn | ฝูโจว | 121,400 | 36,040,000 |
| หยุนหนาน (ยูนนาน) | 雲南 | 云南 | Yúnnán | 滇 diān หรือ 云 yún | คุนหมิง | 394,100 | 45,430,000 |
| หูเป่ย์ | 湖北 | 湖北 | Húběi | 鄂 è | อู่ฮั่น | 185,900 | 57,110,000 |
| หูหนาน | 湖南 | 湖南 | Húnán | 湘 xiāng | ฉางชา | 211,800 | 63,800,000 |
| เหอเป่ย์ | 河北 | 河北 | Héběi | 冀 jì | ฉือเจียจวง | 187,700 | 69,890,000 |
| เหอหนาน | 河南 | 河南 | Hénán | 豫 yù | เจิ้งโจว | 167,000 | 94,290,000 |
| เหลียวหนิง | 遼寧 | 辽宁 | Liáoníng | 辽 liáo | เฉิ่นหยาง | 145,900 | 43,150,000 |
| ไห่หนาน (ไหหลำ) | 海南 | 海南 | Hǎinán | 琼 qióng | ไหโข่ว | 33,920 | 8,540,000 |
| อานฮุย | 安徽 | 安徽 | Ānhuī | 皖 wǎn | เหอเฝย์ | 139,400 | 61,350,000 |
| เฮย์หลงเจียง | 黑龍江 | 黑龙江 | Hēilóngjiāng | 黑 hēi | ฮาร์บิน | 460,000 | 38,250,000 |
| ไถวัน (ไต้หวัน) | 臺灣 หรือ 台灣 | 台湾 | Táiwān | 台 tái | ไทเป | 35,581 | 23,519,518 (2559) |
↑  ส่วนใหญ่ของมณฑลกวางตุ้งปกครองโดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่เกาะปราตัสปกครองโดยสาธารณรัฐจีน โดยอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติตงชาหฺวานเจียว
↑  ส่วนใหญ่ของมณฑลฝูเจี้ยนปกครองโดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่อำเภอจินเหมินและอำเภอเหลียนเจียงปกครองโดยสาธารณรัฐจีน โดยอยู่ภายใต้มณฑลฝูเจี้ยนของสาธารณรัฐจีน
↑  ส่วนใหญ่ของมณฑลไหหลำปกครองโดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่เกาะไท่ผิงปกครองโดยสาธารณรัฐจีน โดยเป็นส่วนหนึ่งของเขตฉีจิน นครเกาสฺยง
↑  สาธารณรัฐประชาชนจีนถือว่าไต้หวันเป็นมณฑลที่ 23 แต่ปัจจุบันไต้หวันไม่ได้อยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐจีน
รายชื่อเขตการปกครองระดับมณฑล > เขตปกครองตนเอง

เขตปกครองตนเอง (自治區/自治区 zìzhìqū จื้อจื่อชวี) เป็นเขตการปกครองระดับมณฑล ซึ่งปกครองด้วยชนกลุ่มน้อย ในปัจจุบันมีทั้งหมดอยู่ 5 เขตปกครองตนเอง
| ชื่อ | จีนตัวเต็ม | จีนตัวย่อ | พินอิน | ชนกลุ่มน้อย | ชื่อท้องถิ่น | ย่อ | เมืองหลวง | ประชากร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กว่างซีจ้วง (กวางสี) | 廣西壯族自治區 | 广西壮族自治区 | Guǎngxī Zhuàngzú Zìzhìqū | จ้วง | ภาษาจ้วง -  Gvangjsih Bouxcuengh Swcigih | 桂 กุ้ย | หนานหนิง | 48,890,000 |
| มองโกเลียใน | 內蒙古自治區 | 内蒙古自治区 | Nèiměnggǔ Zìzhìqū | มองโกล | ภาษามองโกเลีย -  ᠥᠪᠦᠷ ᠮᠣᠨᠺᠤᠯᠤᠨ ᠥᠪᠡᠷᠲᠡᠺᠡᠨ ᠵᠠᠰᠠᠬᠤ ᠣᠷᠤᠨ  / Öbür Mongghul-un Öbertegen Jasaqu Orun | 内蒙古 เน่ยเหมิงกู่ ᠥᠪᠥᠷ ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ  | ฮูฮอต (ฮูเหอเฮ่าเท่อ) | 23,840,000 |
| หนิงเซี่ยหุย | 寧夏回族自治區 | 宁夏回族自治区 | Níngxià Húizú Zìzhìqū | หุย |  (ภาษาจีน)  | 宁 หนิง | อิ๋นชวน | 5,880,000 |
| ซินเจียงอุยกูร์ | 新疆維吾爾自治區 | 新疆维吾尔自治区 | Xīnjiāng Wéiwúěr Zìzhìqū | อุยกูร์ | ภาษาอุยกูร์ -  شىنجاڭ ئۇيغۇر ئاپتونوم رايونى /  Shinjang Uyghur Aptonom Rayoni | 新 ซิน | อุรุมชี | 21,815,815 |
| ทิเบต | 西藏自治區 | 西藏自治区 | Xīzàng Zìzhìqū | ทิเบต | ภาษาทิเบต -  བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས / Bod.raṅ.skyoṅ.ljoṅs | 藏 จ้าง | ลาซา | 2,740,000 |
รายชื่อเขตการปกครองระดับมณฑล > นครปกครองโดยตรง

นครปกครองโดยตรง (直轄市/直辖市 zhíxiáshì จื๋อเสียชื่อ) ของจีนคือเมืองที่มีขนาดใหญ่ และมีการปกครองเทียบเท่ามณฑล ในปัจจุบันมีด้วยกันทั้งหมด 4 เมือง
| ชื่อ | จีนตัวเต็ม | จีนตัวย่อ | พินอิน | ย่อ | พื้นที่ (km²) | ประชากร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เป่ย์จิง (ปักกิ่ง) | 北京 | 北京 | Běijīng | 京 จิง | 16,808 | 20,693,000 (2555) |
| ฉงชิ่ง (จุงกิง) | 重慶 | 重庆 | Chóngqìng | 渝 หยู | 82,300 | 52,100,100 (2558) |
| ช่างไห่ (เซี่ยงไฮ้) | 上海 | 上海 | Shànghǎi | 沪 ฮู่ | 6,340.5 | 34,000,000 (2553) |
| เทียนจิน (เทียนสิน) | 天津 | 天津 | Tiānjīn | 津 จิน | 11,920 | 15,469,500 (2558) |
รายชื่อเขตการปกครองระดับมณฑล > เขตบริหารพิเศษ

ในปัจจุบันจีนมีเขตบริหารพิเศษอยู่ 2 แห่ง ซึ่งทั้ง 2 นี้เคยเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตกมาก่อน
| ชื่อ | จีนตัวเต็ม | จีนตัวย่อ | พินอิน | ย่อ | พื้นที่ (km²) | ประชากร | อดีตเจ้าของอาณานิคม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ฮ่องกง | 香港 | 香港 | Xiānggǎng | 港 กั่ง | 1,104 | 7,234,800 (2557) | อังกฤษ |
| มาเก๊า | 澳門 | 澳门 | Àomén | 澳 เอ่า | 28.6 | 650,900 (2559) | โปรตุเกส |
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยประเทศจีน
เขตการปกครองของประเทศจีน
เขตการปกครองของประเทศไต้หวัน
รายชื่อมณฑลของประเทศจีนเรียงตามขนาดพื้นที่
รายชื่อมณฑลของประเทศจีนเรียงตามจำนวนประชากร
รายชื่อมณฑลของประเทศจีนเรียงตามความหนาแน่นของประชากร
รายชื่อมณฑลของประเทศจีนเรียงตามผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ
มณฑลไต้หวัน (สาธารณรัฐประชาชนจีน) - มณฑลไต้หวันของสาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑลไต้หวัน - มณฑลไต้หวันของสาธารณรัฐจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

Interactive Dbresearch.com: WebMap เก็บถาวร 2016-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน — with economic indicators for all Chinese Provinces.
| ด ค ก เขตการปกครองระดับมณฑลของประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| มณฑล |  กวางตุ้ง  กานซู่  กุ้ยโจว  จี๋หลิน  เจ้อเจียง  เจียงซี  เจียงซู  ฉ่านซี  ชานซี  ชานตง  ชิงไห่  ไต้หวัน*  ฝูเจี้ยน  ยูนนาน  เสฉวน  หูเป่ย์  หูหนาน  เหลียวหนิง  เหอเป่ย์  เหอหนาน  ไหหลำ  อานฮุย  เฮย์หลงเจียง  |  |
| เขตปกครองตนเอง |  กว่างซี  ซินเจียง  ทิเบต  มองโกเลียใน  หนิงเซี่ย  |  |
| นครปกครองโดยตรง |  ฉงชิ่ง  เซี่ยงไฮ้  เทียนจิน  ปักกิ่ง  |  |
| เขตบริหารพิเศษ |  มาเก๊า  ฮ่องกง  |  |
*หมายเหตุ: ไต้หวันถูกอ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่บริหารโดยสาธารณรัฐจีน
| ด ค กประเทศไต้หวัน |
| --- | --- |
สถานที่:  ไต้หวัน  ไทเป  ไทเป 101 
การเมืองการปกครอง:  สาธารณรัฐจีน  ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ  พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า (ไต้หวัน)  พรรคอำนาจใหม่  พรรคสร้างรัฐไต้หวัน  ก๊กมินตั๋ง 
วัฒนธรรม:  ภาษาไต้หวัน  ภาษาจีนกลาง 
| ด ค กเขตการปกครองระดับแรกของประเทศในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กรีซ1  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ จังหวัด  นครพิเศษ  คาซัคสถาน1  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจีย1  จอร์แดน  จีน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ญี่ปุ่น1  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี1  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน1  รัสเซีย1  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาเซอร์ไบจาน1  อาร์มีเนีย  อินโดนีเซีย1  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์1  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไต้หวัน  นอร์เทิร์นไซปรัส  อับคาเซีย 
ดูเพิ่ม: รายชื่อเขตการปกครอง  1มีพื้นที่ส่วนหนึ่งอยู่นอกทวีปเอเชีย
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ
คลอร์เตตราไซคลีน

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
AHFS/Drugs.com: Micromedex Detailed Consumer Information
ช่องทางการรับยา: By mouth, IV, topical
รหัส ATC: A01AB21 (WHO) D06AA02 J01AA03 S01AA02 QG51AA08 (WHO) QJ51AA03 (WHO)
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: 30%
การจับกับโปรตีน: 50 to 55%
การเปลี่ยนแปลงยา: Hepatic (75%)
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: 5.6 to 9 hours
การขับออก: Renal and biliary
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC (4S,4aS,5aS,6S,12aR)-7-Chloro-4-(dimethylamino)-1,6,10,11,12a-pentahydroxy-6-methyl-3,12-dioxo-4,4a,5,5a-tetrahydrotetracene-2-carboxamide 
เลขทะเบียน CAS: 57-62-5 Y
PubChem CID: 54675777
ChemSpider: 10469370 Y
UNII: WCK1KIQ23Q
KEGG: D07689 Y
ChEMBL: CHEMBL456066 N
E number: E702 (antibiotics)
ECHA InfoCard: 100.000.310 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C22H23ClN2O8
มวลต่อโมล: 478.882 g/mol g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
จุดหลอมเหลว: 168 ถึง 169 องศาเซลเซียส (334 ถึง 336 องศาฟาเรนไฮต์)
 SMILES CN(C)[C@@H]2C(\O)=C(\C(N)=O)C(=O)[C@@]3(O)C(/O)=C4/C(=O)c1c(O)ccc(Cl)c1[C@@](C)(O)[C@H]4C[C@@H]23 
 InChI InChI=1S/C22H23ClN2O8/c1-21(32)7-6-8-15(25(2)3)17(28)13(20(24)31)19(30)22(8,33)18(29)11(7)16(27)12-10(26)5-4-9(23)14(12)21/h4-5,7-8,15,26,28-29,32-33H,6H2,1-3H3,(H2,24,31)/t7-,8-,15-,21-,22-/m0/s1 Y Key:CYDMQBQPVICBEU-XRNKAMNCSA-N Y 
  7Y (what is this?)  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
คลอร์เตตราไซคลีน (อังกฤษ: Chlortetracycline ชื่อการค้า Aureomycin, Lederle) เป็นยาปฏิชีวนะชนิดแรกในกลุ่มเตตราไซคลีน คลอร์เตตราไซคลีนถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1945 โดยเบนจามิน มิงก์ ดักการ์ (Benjamin Minge Duggar) ขณะที่เขาทำงานอยู่ที่เลเดอร์ลีแลบอทอรีส์ (Lederle Laboratories) ภายใต้การดูแลควบคุมของเยลลาปรากาดา ซุบบาโรว์ (Yellapragada Subbarow) โดยดักการ์ประสบผลสำเร็จในการคัดแยกยาปฏิชีวนะชนิดนี้จากแบคทีเรียแอคติโนมัยสีทที่เพาะเลี้ยงได้จากตัวอย่างดินที่เก็บมาจากทุ่งแซนบอร์นที่มหาวิทยาลัยมิสซูรี โดยแบคทีเรียดังกล่าวถูกตั้งชื่อในภายหลังว่า Streptomyces aureofaciens และให้ชื่อการค้าแรกของยาดังกล่าวว่า Aureomycin ทั้งนี้เนื่องมาจากสีเหลืองทองของยาและแบคทีเรียที่ค้นพบดังกล่าว ส่วนในวงการสัตวแพทย์ คลอร์เตตราไซคลีนมักถูกนำมาใช้เพื่อรักษาเยื่อตาอักเสบในแมวอยู่บ่อยครั้ง
ทั้งนี้ การได้รับการรักษาด้วยคลอร์เตตราไซคลีนร่วมกับอะซีโนคูมารอลอาจเพิ่มฤทธิ์ต้านการแข็งตัวของเลือดของยาดังกล่าวได้ ดังนั้น ผู้ที่จำเป็นต้องได้รับการรักษาด้วยยาสองชนิดนี้ร่วมกัน ควรมีการติดตามค่าพารามิเตอร์ที่เกี่ยวเนื่องกับการแข็งตัวของเลือดอย่างใกล้ชิด นอกจากนี้ อาการไม่พึงประสงค์ที่รุนแรงจากคลอร์เตตราไซคลีนอาจเพิ่มขึ้นได้เมื่อได้รับการบริหารยานี้ร่วมกับแอซิเทรทิน, อะดาพาลีน, หรืออะลิเทรทิโนอิน ส่วนการรับประทานยาหรืออาหารที่มีส่วนผสมของอะลูมิเนียมฟอสเฟตและอะลูมิเนียมไฮดรอกไซด์จะทำให้การดูดซึมคลอร์เตตราไซคลีนในทางเดินอาหารลดลงได้ ส่งผลให้ความเข้นข้นในกระแสเลือดและประสิทธิภาพการรักษาของคลอร์เตตราไซคลีนน้อยลงตามไปด้วย ยิ่งไปกว่านั้น การใช้คลอร์เตตราไซคลีนร่วมกับยาปฏิชีวนะชนิดอื่นบางชนิดอาจทำให้ประสิทธิภาพในการรักษาของยาที่ใช้ร่วมลดลง เช่น มีซิลลินัม (แอมดิโนซิลลิน), อะม็อกซีซิลลิน, และแอมพิซิลลิน เป็นต้น ในบางกรณีคลอร์เตตราไซคลีนก็อาจเพิ่มอาการไม่พึงประสงค์ที่ร้ายแรงของยาอื่นที่ใช้ร่วมได้ เช่นในกรณีที่ใช้ร่วมกับอะทาคิวเรียมเบซิเลท (atracurium besilate) อาจทำให้ฤทธิ์หย่อนกล้ามเนื้อ (neuromuscular blocking effect) ของยานี้เพิ่มขึ้นได้
สะดุดรักยัยแฟนเช่า

| --- | --- |
สะดุดรักยัยแฟนเช่า

彼女、お借りします (Kanojo, Okarishimasu)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Rent-A-Girlfriend
แนว: ฮาเร็ม สุขนาฏกรรมจินตนิยม
มังงะ
เขียนโดย: เรย์จิ มิยาจิมะ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: รักพิมพ์
นิตยสาร: โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  39เล่ม   34 เล่ม
มังงะ
สะดุดรักยัยขี้อาย
เขียนโดย: เรย์จิ มิยาจิมะ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: รักพิมพ์
นิตยสาร: Magazine Pocket
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 21 มิถุนายน พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  3 เล่ม  3 เล่ม
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: คะซุโอมิ โคงะ
เขียนบทโดย: มิตสึทากะ ฮิโรตะ
ดนตรีโดย: เค็นอิจิ มาเอะยามาดะ (เฮียดาอิน)
สตูดิโอ: ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ถือสิทธิ์โดย: มิวส์ คอมมิวนิเคชัน (ฤดูกาลที่ 1 และ 2) ครันชีโรล (ฤดูกาลที่ 3)
ฉาย:  11 กรกฎาคม พ.ศ. 2563  –  30 กันยายน พ.ศ. 2566
ตอน: 36
ละครโทรทัศน์
กำกับโดย: ไดสุเกะ ยามาโมโตะ
เขียนบทโดย: คุมิโกะ อาโซ
ดนตรีโดย: ยูกิ มุนากาตะ
เครือข่าย: ANN (ABC, TV Asahi)
ฉาย:  3 กรกฎาคม พ.ศ. 2565  –  25 กันยายน พ.ศ. 2565
ตอน: 10
สะดุดรักยัยแฟนเช่า (ญี่ปุ่น: 彼女、お借りします; โรมาจิ: Kanojo, Okarishimasu; ทับศัพท์: คาโนะโจโอะคาริชิมะสึ;อังกฤษ: Rent-A-Girlfriend) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดย เรจิ มิยาจิมะ เริ่มตีพิมพ์เป็นมังงะรายตอนครั้งแรกในเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ทางโชเน็นแม็กกาซีนของสำนักพิมพ์โคดันชะ ปัจจุบันตีพิมพ์เป็นฉบับรวมเล่มได้ 39 เล่ม ในประเทศไทยได้รับลิขสิทธิ์และตีพิมพ์โดยบริษัท รักพิมพ์ พับลิชชิ่ง จำกัด
จากความสำเร็จทางยอดขาย และกระแสความนิยมที่มีต่อมังงะเรื่องนี้ ทำให้มีการนำไปดัดแปลงสร้างเป็นอนิเมะโดยทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ปัจจุบันมีการทำเป็นอนิเมะออกมาแล้ว 3 ภาค ภาคละ 12 ตอน ภาคแรกออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคม - กันยายน พ.ศ. 2563  ภาคที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคม - กันยายน พ.ศ. 2565 ภาคที่ 3 ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคม - กันยายน พ.ศ. 2566 และภาคที่ 4 มีกำหนดออกอากาศใน เดือนกรกฎาคมปี พ.ศ. 2568 ในประเทศไทยอนิเมะเรื่องนี้ฉบับพากย์ภาษาไทยเผยแพร่ทางอ้ายฉีอี้ นอกจากนี้ยังมีการนำมาทำเป็นละครโทรทัศน์ฉบับคนแสดง ซึ่งออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 มังงะเรื่องนี้สามารถทำยอดขายทั่วโลกไปแล้วมากกว่า 13 ล้านเล่ม และมีภาคแยก (spin-off) ของตัวละคร ซากุระซาว่า ซูมิ ในชื่อ "สะดุดรักยัยขี้อาย"
เรื่องย่อ

คิโนะชิตะ คาสึยะ เป็นคนที่ถูกทิ้งโดยนานามิ มามิ แฟนของเขา หลังจากออกเดทเป็นเวลาหนึ่งเดือน จากนั้นเขาก็ตัดสินใจใช้แอพออนไลน์เพื่อเช่าแฟนที่ชื่อว่ามิซุฮาระ จิซึรุ เป็นผู้หญิงสาวสวยและน่าสนใจ อย่างไรก็ตาม เพราะเธอได้ปรากฏจะสมบูรณ์แบบเกินไป เขาให้คะแนนเธอต่ำ เมื่อจิซึรุตำหนิเขาสำหรับสิ่งนั้น เขารู้ว่าเธอใจร้ายกว่าที่เขาคาดไว้ อย่างไรก็ตาม เมื่อยายของคาสึยะได้ทรุดลงในโรงพยาบาล เขาพาเธอไปด้วยและยายของเขาก็พอใจกับความยิ่งใหญ่ของเธอ คาสึยะยังคงเช่าจิซึรุต่อไปเพื่อให้ได้ปรากฏตัวกับครอบครัวและเพื่อน ๆ ของเขา แต่สิ่งต่าง ๆ กลับซับซ้อนขึ้นเมื่อพวกเขาพบว่าพวกเขาเป็นเพื่อนบ้านของอพาร์ทเมนต์ข้าง ๆ และเข้าเรียนในวิทยาลัยเดียวกัน หลังจากนั้น ผู้หญิงคนอื่น ๆ จากธุรกิจแฟนยังเข้าร่วมในการออกเดทและแสดงความสนใจในคาสึยะ
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

นักศึกษาวิทยาลัยหนุ่มวัยอายุ 20 ปีที่อาศัยอยู่เมืองโตเกียว หลังจากเลิกรากับ นานามิ มามิ แฟนสาวของคาซึยะอย่างเจ็บปวด คาสึยะได้ตัดสินใจเช่าแฟน ในไม่ช้าคาสึยะก็พบว่าตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องเช่าต่อกับจิซึรุเพื่อตามการปรากฏตัวของครอบครัวและเพื่อน ๆ จากนั้นคาสึยะก็พัฒนาความรู้สึกรักต่อเธอ คาสึยะมีบุคลิกที่ไม่เด็ดขาดและบางครั้งคาสึยะรู้สึกเหมือนกำลังจะสูญเสียแรงจูงใจที่ซ่อนเร้น ในทางกลับกัน คาสึยะยังมีความเมตตาที่ห่วงใยผู้คนรอบข้าง
อดีตแฟนของคาสึยะ มามิเป็นหญิงสาวผมสีบลอนด์สั้น ภายนอกมามิดูเป็นมิตร แต่เก็บความรู้สึกอิจฉาและเป็นเจ้าของที่ทำให้เพื่อนของมามิตกใจในบางครั้ง มามิตกใจและสงสัยว่าคาสึยะได้พบแฟนสาวอีกคนหลังจากทิ้งเขาไปไม่นานใน 1 เดือน
หญิงสาวที่ได้รับการแนะนำว่าเป็นเพื่อนแฟนของคาซุยะ ซึ่งจริง ๆ แล้วทำงานเป็นแฟนสาวให้เช่าของบริษัทอื่นด้วย รูกะสวมที่คาดผมริบบิ้น รุกะต้องการที่จะออกเดทกับคาสึยะจริงหลังจากได้เห็นว่าเขาปฏิบัติต่อจิซึรุและเธอด้วยความกรุณาและหลงใหลเพียงใด รูกะมีภาวะสุขภาพที่มีอัตราการเต้นของหัวใจต่ำซึ่งตรวจสอบได้และคาสึยะเป็นผู้ชายคนแรกที่ยกระดับเธอ
หญิงสาวที่ทำงานเป็นแฟนเช่ากับบริษัทของจิซึรุ ซูมิอยู่ปีแรกที่วิทยาลัยและเป็นผู้มาใหม่ในวงการนี้ ซูมิมีผมสีชมพูแบบถักเปียข้างเดียว มีนิสัยขี้อายมาก จึงไม่ค่อยกล้าที่จะสนทนากับผู้อื่นมากนะ แต่ผ่านการกระตุ้นของจิซึรุ ซูมิได้ไปออกเดทกับคาสึยะเพื่อพัฒนาทักษะการเป็นแฟนสาวให้เช่า ซึ่งช่วงแรกซูมิยังคงมีนิสัยขี้อายต่อ ต่อมาซูมิได้พัฒนาความรู้สึกต่อคาสึยะมากขึ้น
รูปแบบสื่อต่าง ๆ > หนังสือการ์ตูน

การ์ตูนเรื่องนี้ภาพและเขียนโดย เรอิจิ มิยาจิมะ การ์ตูนเรื่องนี้ได้เริ่มตีพิมพ์เป็นรายตอนในนิตยสารโชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ เครือของสำนักพิมพ์โคดันชะ ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 และรวมรวมหนังสือได้ 35 เล่มในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 สำนักพิมพ์โคดันชะได้ตีพิมพ์เป็นกวีนิพนธ์ในการ์ตูนเรื่องนี้เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2563
หนังสือการ์ตูนเรื่องนี้มีอีกชุด ในชื่อเรื่องว่า คาโนะโจฮิโตมิชิริมะซึ (ญี่ปุ่น: 彼女人見知ります; โรมาจิ: Kanojo, Hitomishirimasu) ยังเขียนเรื่องและภาพโดยมิยาจิมะ ได้ตีพิมพ์ในสำนักพิมพ์โคดันชะ แม็กกาซีนพ็อกเก็ตแอพ ตั้งแต่วันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2563 หนังสือการ์ตูนเรื่องนี้ได้มุ่งเน้นไปที่ตัวละคร ซากุระซาวะ ซูมิ หรือชื่ออีกชื่อว่า สะดุดรักยัยขี้อาย
รูปแบบสื่อต่าง ๆ > อนิเมะ

หนังสือการ์ตูนเรื่องนี้ได้ถูกดัดแปลงโทรทัศน์อนิเมะ ถูกประกาศเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2562 หนังสือการ์ตูนเรื่องนี้ได้สร้างเป็นอนิเมะโดยทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และกำกับโดย คาซุโอมิ โคงะ กับมิตสึทากะ ฮิโรตะ องค์ประกอบจัดการของการ์ตูน ออกแบบตัวละครโดย คันนะ ฮิระยามะ และแต่งเพลงในเรื่องโดย เค็นอิจิ มาเอะยามาดะ (เฮียดาอิน) ในเพลงประกอบช่วงเปิดชื่อว่า เซนติเมเตอร์ (Centimeter) ศิลปินโดย วงเดอะเพ็กกี ในเพลงประกอบช่วงปิดชื่อว่า โคคุฮาคุบันจีจัมพ์ (Kokuhaku Bungee Jump) ศิลปินโดย ฮัลกา เริ่มจากตอนที่ 2-6 และตอนที่ 8-12 ในขณะที่ฮัลกาได้ร้องเพลงประกอบช่วงจบแบบที่ 2 ในชื่อเพลง เฟิร์สต์ดร็อป (First Drop) เฉพาะตอนที่ 7 อนิเมะเรื่องนี้ออกอากาศเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 อนิเมะเรื่องนี้ออกอากาศได้ 36 ตอน เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 มีการประกาศทำฤดูกาลที่สี่ โดยมีกำหนดการออกอากาศในปี พ.ศ. 2568
กุย

| กุย |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Artiodactyla
วงศ์:: Bovidae
วงศ์ย่อย:: Antilopinae
สกุล:: Saiga Gray, 1843
สปีชีส์:: S.  tatarica
ชื่อทวินาม
Saiga tatarica (Linnaeus, 1766)

ชนิดย่อย
 S. t. mongolica Bannikov, 1946 (กุยมองโกเลีย; บางครั้งใช้ชื่อว่า S. borealis)  S. t. tatarica  (Linnaeus, 1766) (กุยธรรมดา)

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ (สีเขียว; กุยธรรมดา, สีแดง; กุยมองโกเลีย)
ชื่อพ้อง
  รายชื่อ Antilope saiga Pallas, 1766  A. scythica Pallas, 1766  Capra tatarica Linnaeus, 1766  C. sayga Forster, 1768  Cemas colus Oken, 1816  Ibex imberbis Gmelin, 1760  
กุย หรือ ไซกา (อังกฤษ: Saiga antelope, Saiga; จีน: 高鼻羚羊; เกาปี่ หลิงหยาง; ชื่อวิทยาศาสตร์: Saiga tatarica) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Antilopinae ในวงศ์ใหญ่ Bovidae จัดเป็นสัตว์ที่มีความใกล้เคียงกับแอนทีโลป
จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Saiga
กุย มีความสูงประมาณ 0.6–0.8 เมตร โดยวัดจากไหล่ มีความยาวลำตัว 108–146 เซนติเมตร หางยาว 6–13 เซนติเมตร น้ำหนัก 36–63 กิโลกรัม ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียและมีเขาซึ่งยาว 20–25 เซนติเมตร กุยมีลักษณะเด่นที่สังเกตได้ง่าย คือ จมูกที่มีขนาดใหญ่และยืดหยุ่นได้ มีรูปร่างแปลกเหมือนจมูกของสมเสร็จซึ่งมีหน้าที่ในการอุ่นอากาศหายใจในฤดูหนาวและกรองฝุ่นออกในฤดูร้อน ในฤดูร้อน ขนของกุยจะบางและมีสีเหลืองเหมือนสีอบเชย มีความยาว 18–30 มิลลิเมตร ส่วนในฤดูหนาวจะเปลี่ยนสีเป็นสีขาว ความยาว 40–70 มิลลิเมตร
พบกระจายพันธุ์ในเอเชียกลาง ได้แก่ ไซบีเรียตอนใต้, มองโกเลียตะวันตก และจีนตะวันตกเฉียงเหนือ แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)
กุยเป็นสัตว์ที่ตื่นตัวตลอดเวลา กินพืชได้หลายชนิดรวมทั้งพืชที่มีพิษ ว่ายน้ำเก่ง และยังสามารถวิ่งได้ 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ในวันหนึ่งสามารถเดินทางได้ไกล 80–100 กิโลเมตร จะอพยพทุก ๆ ปีในช่วงฤดูใบไม้ผลิขึ้นเหนือเพื่อไปพื้นที่เล็มหญ้าในช่วงฤดูร้อน
ลักษณะจมูก
มีอายุขัยประมาณ 6–10 ปี ตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุ 8 เดือนและตัวผู้เมื่ออายุ 20 เดือน ฤดูผสมพันธุ์ของกุยนั้นเริ่มในเดือนพฤศจิกายน ซึ่งพวกตัวผู้นั้นจะต่อสู้กันจนตาย เพื่อครอบครองเหล่าตัวเมียที่อยู่ในกลุ่มประมาณ 5–50 ตัว หลังจากหมดฤดูผสมพันธุ์ในปลายเดือนเมษายน กุยตัวผู้ที่เหลือรอดนั้นจะมาร่วมกลุ่มกัน 10–2,000 ตัวเพื่อการอพยพในช่วงฤดูใบไม้ผลิขึ้นเหนือ ส่วนตัวเมียนั้นจะอยู่ที่เดิมและพากันไปหาที่ให้กำเนิดลูก โดยมีระยะเวลาตั้งท้องนาน 140 วัน และในฤดูใบไม้ผลิประมาณปลายเดือนมีนาคม–ต้นเดือนเมษายน จะคลอดลูกครั้งละ 1–2 ตัว ลูกที่เกิดใหม่เริ่มกินใบไม้ได้เมื่ออายุ 4 วัน และจะหย่านมเมื่ออายุได้ 3–4 เดือน
กุยในอดีตถูกล่าเอาเขา ซึ่งเชื่อว่าปรุงเป็นยาจีนได้ และมีราคาซื้อขายที่แพงมากเหมือนนอแรด
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 กุยจำนวนมากเริ่มตายจากการเจ็บป่วยด้วยโรคระบาดในสัตว์ลึกลับซึ่งสงสัยว่าเป็นการติดเชื้อพาสเจอร์เรลลา อัตราตายอยู่ที่ร้อยละ 100 เมื่อติดเชื้อ โดยมีการประมาณว่าร้อยละ 40 ของประชากรทั้งหมดของสปีชีส์ตายแล้ว พบซากกว่า 120,000 ซากในปลายเดือนพฤษภาคม โดยมีประชากรทั้งหมดที่ประเมินไว้เพียง 250,000 ตัว
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Saiga tatarica ที่วิกิสปีชีส์
แรงกอรียอลิส

แรงกอรียอลิส (อังกฤษ: coriolis force) เป็นแรงเสมือนซึ่งเกิดจากการที่โลกหมุนรอบตัวเอง แรงกอรียอลิสไม่มีอิทธิพลต่อกระแสลมที่บริเวณเส้นศูนย์สูตร แต่จะมีอิทธิพลมากขึ้นในละติจูดสูงเข้าใกล้ขั้วโลก แรงกอรียอลิสทำให้ลมในซีกโลกเหนือเบี่ยงเบนไปทางขวา และทำให้ลมในซีกโลกใต้เบี่ยงเบนไปทางซ้าย ในบริเวณซีกโลกเหนือ ไซโคลนหมุนตัวทวนเข็มนาฬิกาเข้าสู่ศูนย์กลาง ในบริเวณซีกโลกใต้ ไซโคลนหมุนตัวตามเข็มนาฬิกา สำหรับประเทศไทยอยู่เหนือเส้นศูนย์สูตรจึงทำให้ไซโคลนหมุนทวนเข็มนาฬิกา ค้นพบครั้งแรกโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสชื่อ กัสปาร์-กุสตาฟว์ เดอ กอรียอลิส
การนำไปใช้

หลักการของแรงโคริออริส ถูกนำไปใช้ในการสร้างเครื่องเหวี่ยงตะกอน คือให้น้ำเข้าหมุนตามสภาพภูมิศาสตร์ของสถานที่ จะทำให้ตะกอนถูกเหวี่ยงเข้าหาศูนย์กลางแล้วจมลง
ธารา ปิตุเตชะ

| ธารา ปิตุเตชะม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  9 ธันวาคม พ.ศ. 2566 (1 ปี 41 วัน)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง
ดำรงตำแหน่ง 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2566
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ธารา แซ่จึง 15 สิงหาคม พ.ศ. 2504 (63 ปี) อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ไทยรักไทย (2547–2550)   ประชาธิปัตย์ (2550–ปัจจุบัน)

ธารา ปิตุเตชะ (เกิด 15 สิงหาคม พ.ศ. 2504) ชื่อเล่น ทุ่น รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง 4 สมัย
ประวัติ

ธารา เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2504 ที่อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง เป็นบุตรของสาคร ปิตุเตชะ อดีตกำนันตำบลบางบุตร (27 มีนาคม พ.ศ. 2476 - 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561) กับ ทอด ปิตุเตชะ (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2476 - 12 มกราคม พ.ศ. 2568) เป็นน้องชายนายปิยะ ปิตุเตชะ อดีตนายก อบจ.ระยอง และเป็นพี่ชายนายสาธิต ปิตุเตชะ
สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ (ทรัพยากรมนุษย์) จากสถาบันราชภัฏรำไพพรรณี
การทำงาน

เขาเป็นนักการเมืองชาวระยอง เคยสมัครรับเลือกตั้งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 ในนามพรรคไทยรักไทย ซึ่งเป็นการลงสมัครคนละพรรคกับ สาธิต ปิตุเตชะ และเขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก (พรรคไทยรักไทยได้รับเลือกตั้งยกทั้งจังหวัด)
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 เขาย้ายไปลงสมัครในนามพรรคประชาธิปัตย์ พรรคเดียวกับน้องชาย และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย และได้รับเลือกตั้งอีก 2 สมัยต่อเนื่อง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาเป็นรองประธานกรรมาธิการพลังงาน ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25
การทำงาน > สภาผู้แทนราษฎร

ธารา ปิตุเตชะ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
เพนกวินมาเจลลัน

| เพนกวินมาเจลลัน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Sphenisciformes
วงศ์:: Spheniscidae
สกุล:: Spheniscus
สปีชีส์:: S.  magellanicus
ชื่อทวินาม
Spheniscus magellanicus (Forster, 1781)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ (สีแดง)
เพนกวินมาเจลลัน (อังกฤษ: Magellanic penguin; ชื่อวิทยาศาสตร์: Spheniscus magellanicus) เป็นเพนกวินที่พบในทวีปอเมริกาใต้ที่แพร่พันธุ์ในบริเวณริมฝั่งทะเลชิลี, อาร์เจนตินา และหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แถบช่องแคบมาเจลลัน อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ โดยบางกลุ่มอพยพย้ายถิ่นฐานไปยังบราซิล เพนกวินมาเจลลันเป็นเพนกวินในสกุล Spheniscus ที่มีจำนวนมากที่สุด ส่วนชนิดอื่น ๆ ในสกุลเดียวกันก็ได้แก่ เพนกวินแอฟริกา, เพนกวินฮัมโบลต์ และเพนกวินกาลาปาโกส
เพนกวินมาเจลลันเป็นเพนกวินขนาดกลางที่เมื่อโตเต็มที่สูงราวระหว่าง 61 ถึง 76 เซนติเมตร และหนักระหว่าง 2.7 ถึง 6.5 กิโลกรัม ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย แต่น้ำหนักนี้จะลดลงพอสมควรในฤดูที่ต้องเลี้ยงลูกนก เพนกวินมาเจลลัน เป็นเพนกวินที่อาศัยอยู่เป็นคู่ ซึ่งจะจับคู่กันเป็นระยะเวลานานหลายปี ตัวเมียจะหาตัวผู้พบจากเสียงร้อง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Spheniscus magellanicus ที่วิกิสปีชีส์
Video - Magellanic Penguin chicks at the San Francisco Zoo
Video - March of the Penguin chicks at the San Francisco Zoo
Magellanic penguins from the International Penguin Conservation Web Site
Penguin World: Magellanic penguin
www.pinguins.info: information about all species of penguins
Adopt a Magellanic penguin
A confused Magellanic penguin strays 5000km off course
Roscoe, R. "Magellanic Penguin". Photo Volcaniaca. สืบค้นเมื่อ 13 April 2008. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |dateformat= ถูกละเว้น (help)