เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ (จิตร ณ สงขลา)
การทำงาน

พ.ศ. 2454
นายจิตรสำเร็จการศึกษาจากอังกฤษแล้วได้เข้ารับราชการในกระทรวงยุติธรรม ซึ่งมีหม่อมเจ้าจรูญศักดิ์ กฤษดากร เป็นเสนาบดี ได้รับการแต่งตั้งเป็น ผู้พิพากษาศาลแพ่ง
3 เดือนต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็น ผู้พิพากษาศาลพระราชอาญา ต่อมาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงจินดาภิรมย์ และได้ย้ายมาดำรงตำแหน่ง ผู้พิพากษาศาลต่างประเทศ
พ.ศ. 2455
ได้รับแต่งตั้งให้เป็น ว่าที่อธิบดีกองหมาย กองล้มละลายและหอทะเบียนหุ้นส่วนบริษัท และเป็นเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในกระทรวงยุติธรรม
เป็นอาจารย์สอนกฎหมาย และเป็นกรรมการสอบไล่ที่โรงเรียนกฎหมาย กระทรวงยุติธรรม ถึง พ.ศ. 2465
พ.ศ. 2456 ได้รับแต่งตั้งเป็น อธิบดีผู้พิพากษาศาลแพ่ง เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2456 และได้รับบรรดาศักดิ์เป็น พระจินดาภิรมย์ราชสภาบดี
พ.ศ. 2457 ดำรงตำแหน่ง มหาอำมาตย์ตรี กรรมการและบรรณารักษ์เนติบัณฑิตยสภา
พ.ศ. 2459 ได้รับเลื่อนบรรดาศักดิ์ขึ้นเป็น พระยาจินดาภิรมย์ราชสภาบดี
พ.ศ. 2460 เป็นผู้พิพากษาศาลทรัพย์เชลย และเป็นเลขาธิการเนติบัณฑิตยสภา
พ.ศ. 2461
ได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นองคมนตรี ในรัชกาล พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
เป็นกรรมการผู้ชี้ขาดราคาที่ดินเพื่อก่อสร้าง สนามบินดอนเมือง
พ.ศ. 2462 ดำรงตำแหน่ง อาจารย์สอนกฎหมายที่ดินที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ กรรมการที่ปรึกษาของสภากาชาดไทย
พ.ศ. 2464
ได้รับแต่งตั้งเป็น ตุลาการแห่งศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ ของ สันติบาตชาติ ณ กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์
เป็นประธานผู้ชี้ขาดในการจัดซื้อที่ดินเพื่อสร้างสะพานพระราม 6 ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา
เป็นกรรมการสภากรรมการรถไฟ
พ.ศ. 2465
เป็นกรรมการศาลฎีกา (พ.ศ. 2465 - 2468)
เป็นผู้แทนสภากาชาดสยาม ในการประชุม สภากาชาดนานาประเทศ ครั้งที่ 1 ในบูรพาทิศ  (1st Conference of Oriental Red Cross Society)
พ.ศ. 2466 เป็น กรรมการกรมร่างกฎหมาย
พ.ศ. 2467
เป็น นายกกรรมการเนติบัณฑิตยสภา กรรมการสภานิติศึกษา กรรมการโรงเรียนมหาดเล็กหลวง
ดำรงตำแหน่ง อุปนายกกรรมการกรมร่างกฎหมาย และอุปนายกสภานิติศึกษา กรรมการจัดการโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
พ.ศ. 2470 เป็น อธิบดีศาลฎีกา กรรมการองคมนตรี อุปนายกสภากรรมการองคมนตรี และประธานอนุกรรมการพิจารณาร่างข้อบังคับสภากรรมการองคมนตรี
พ.ศ. 2471 ดำรงตำแหน่งเป็นนายกกรรมการกรมร่างกฎหมาย นายกสภานิติศึกษา สภานายกพิเศษแห่งเนติบัณฑิตยสภาโดยตำแหน่งเสนาบดี และรั้งตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงยุติธรรม ระหว่างเป็นอธิบดีศาลฎีกา และเสนาบดีกระทรวงยุติธรรม
พ.ศ. 2474 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนบรรดาศักดิ์ขึ้นเป็น "เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ" ดำรงศักดินา 10000
พ.ศ. 2476 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ภายหลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง (พ.ศ. 2476 - 2477)
พ.ศ. 2477
ได้รับแต่งตั้งให้เป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภท 2 และได้รับเลือกเป็น ประธานสภาผู้แทนราษฎร (พ.ศ. 2477 – 2479)
เป็นหัวหน้าคณะผู้แทนรัฐบาลไปเข้าเฝ้า พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ กรุงลอนดอน เพื่ออัญเชิญเสด็จกลับคืนมาครองราชย์
เป็นหัวหน้าคณะผู้แทนรัฐบาลไปเข้าเฝ้า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ณ เมืองโลซาน เพื่ออัญเชิญให้เสด็จขึ้นครองราชย์ เป็นรัชกาลที่ 8
ได้รับแต่งตั้งให้เป็น ศาสตราจารย์วิสามัญ แห่ง มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง
พ.ศ. 2480 เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ครั้งแรก
พ.ศ. 2481 เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
พ.ศ. 2487
เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ครั้งที่ 2
เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
พ.ศ. 2489 เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ครั้งที่ 3
พ.ศ. 2490 เป็น สมาชิกวุฒิสภา และประธานวุฒิสภา (พ.ศ. 2490 – 2494)
พ.ศ. 2491 เป็น สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ และได้รับเลือกเป็น ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ (พ.ศ. 2491 – 2492) ได้จัดทำ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492 ซึ่งต่อมาถูกล้มเลิกโดย จอมพล ป. พิบูลสงคราม ที่ทำรัฐประหารและนำฉบับ พ.ศ. 2475 กลับมาใช้เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2495
พ.ศ. 2492 เป็น ประธานรัฐสภาโดยตำแหน่ง และเป็นประธานตุลาการรัฐธรรมนูญ โดยตำแหน่ง (พ.ศ. 2492 – 2494)
พ.ศ. 2493 ได้มีการจัดพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2493 ได้ร่วมกล่าวคำถวายพระพรชัยมงคลเป็นภาษามคธ และในพิธีเบื้องปลาย เสด็จออกมหาสมาคม เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท และในฐานะประธานรัฐสภาได้กราบถวายพระพรชัยมงคลในนามประชาชนชาวไทย
พ.ศ. 2495 ได้รับโปรดเกล้าฯ เป็น องคมนตรี (8 เมษายน 2495 - 25 กันยายน พ.ศ. 2519)
พ.ศ. 2506 ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่ง ประธานองคมนตรี (27 พฤษภาคม 2506-8 มิถุนายน 2506 , 9 กรกฎาคม 2506-14 กรกฎาคม 2506)