stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นัมเบอส์
เนื้อเรื่อง

การดำเนินเรื่องผ่านชีวิตของสองพี่น้องตระกูลเอพส์ พี่ชายชื่อ ดอน (Don Eppes แสดงโดย Rob Morrow) เป็นเจ้าหน้าที่พิเศษเอฟบีไอ (FBI Special Agent) ร่วมมือกับเจ้าหน้าที่พิเศษคนอื่นๆ สืบสวนคลี่คลายคดีอาชญากรรม (ที่ไม่ธรรมดา) ใน Los Angeles โดยอาศัยความช่วยเหลือทางด้านคณิตศาสตร์ จากชาลีน้องชายอัจฉริยะของเขา (Charlie Eppes รับบทโดย David Krumholtz) ผู้เรียนจบเป็นโปรเฟซเซอร์ รับหน้าที่ให้คำปรึกษากับนาซาและเอฟบีไอ ตั้งแต่อายุยังน้อย และบางครั้งชาลีก็ได้คำแนะนำดีๆจาก อมิตา รามานุจัน (Amita Ramanujan รับบทโดย Navi Rawat) แฟนสาวนักคณิตศาสตร์ (ผู้เคยเป็นลูกศิษย์) ตลอดจนลารรี่ (Larry Fleinhardt แสดงโดย Peter MacNicol) เพื่อนนักฟิสิกส์และจักรวาลวิทยา ผู้อายุมากกว่า และเคยเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของชาลี
นอกจากนี้เรื่องราวยังสะท้อนถึงความสัมพันธ์ ระหว่างพี่น้องตระกูลเอพส์ กับบิดา อลัน เอพส์ (Alan Eppes รับบทโดย Judd Hirsch) ผู้เพิ่งเกษียณจากการเป็นนักวางผังเมืองแอลเอ ชีวิตการทำงานของดอน เจ้าหน้าที่พิเศษเอฟบีไอผู้คอยรับความช่วยเหลือจากน้องชาย ชีวิตอาจารย์ในมหาวิทยาลัยของชาลี ที่เรียนจบตั้งแต่อายุน้อย และต้องรับทั้งงานสอน งานให้คำปรึกษาจนแทบไม่มีเวลาสำหรับเข้าสังคม
นาคีชีวัน

| สาธารณรัฐปกครองตนเองนาคีชีวัน  |
| --- | --- |
สาธารณรัฐปกครองตนเองนาคีชีวัน ภายในอาเซอร์ไบจาน
เมืองหลวง: นาคีชีวิน
ภาษาราชการ: ภาษาอาเซอร์ไบจาน
เดมะนิม: นาคีชีวานี
การปกครอง: สาธารณรัฐระบบรัฐสภา

• ประธานรัฐสภา : Vasif Talibov
• นายกรัฐมนตรี : Alovsat Bakhshiyev
 
สภานิติบัญญัติ: Supreme Assembly
Autonomy

• Establishment of the Nakhchivan ASSR :  9 กุมภาพันธ์ 1924
• Nakhchivan Autonomous Republic : 17 พฤศจิกายน 1990
 
พื้นที่
• รวม: 5,502 ตารางกิโลเมตร (2,124 ตารางไมล์)
• แหล่งน้ำ (%): negligible
ประชากร
• สำมะโนประชากร 2020: 459600
• ความหนาแน่น: 84 ต่อตารางกิโลเมตร (217.6 ต่อตารางไมล์)
เอชดีไอ (2014):  0.772 สูง
สกุลเงิน: มานัตอาเซอร์ไบจาน (AZN)
เขตเวลา: UTC+4 (AZT)
รหัสโทรศัพท์: +994 36
รหัส ISO 3166: AZ
สาธารณรัฐปกครองตนเองนาคีชีวัน (อังกฤษ: Nakhchivan Autonomous Republic) เป็นเขตปกครองตนเอง เป็นดินแดนส่วนแยกของประเทศอาเซอร์ไบจาน มีพื้นที่ครอบคลุม 5,500 ตร.กม. ติดกับประเทศอาร์มีเนีย (221 กม.) ทางทิศตะวันออกและเหนือ ติดกับประเทศอิหร่าน (179 กม.) ทางทิศใต้และตะวันตก ติดกับประเทศตุรกี  (15 กม.) ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
นักล่านาซี

2020 television series
| นักล่านาซี |
| --- | --- |
ประเภท:   ระทึกขวัญ  แบล็คคอมเมดี  อิงประวัติศาสตร์ 
สร้างโดย: เดวิด วีล
แสดงนำ:   อัล ปาชิโน  โลแกน เลอร์แมน  ดีแลน เบเกอร์  เจอร์ริกา ฮินตัน  เลนา โอลิน  โซล รูบิเนค  คาโรล คีน  จอช แรดเนอร์  เกรก ออสติน  ทิฟฟานี บูน  หลุยส์ โอซาวะ  เคท มัลวานี 
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: เทรเวอร์ กูเรกคิส
ผู้ประพันธ์เพลง: Cristobal Tapia de Veer
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 2
จำนวนตอน: 18 (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   Tom Lesinski  David Ellender  Jenna Santoianni  Win Rosenfeld  Nelson McCormick  Alfonso Gomez-Rejon  David Weil  Nikki Toscano  Jordan Peele  David J. Rosen 
ผู้อำนวยการสร้าง:   Jerry Kupfer  Kris Baucom  Glenn Kessler  Mark Bianculli 
ผู้กำกับภาพ:   William Rexer  Tim Norman  Frederick Elmes 
ผู้ลำดับภาพ:   Matt Barber  Amy E. Duddleston  John Petaja  Andrew Groves 
ความยาวตอน: 57–90 นาที
บริษัทผู้ผลิต:   Monkeypaw Productions  Sonar Entertainment  Big Indie  Black Mass Productions  Governor's Court  Amazon Studios 
ออกอากาศ
เครือข่าย: อเมซอน ไพรม์
ออกอากาศ: 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 (2020-02-21) – ปัจจุบัน
นักล่านาซี (อังกฤษ: Hunters) เป็นละครชุดแนวดรามาระทึกขวัญของสหรัฐ เผยแพร่ผ่านระบบสตรีมมิงทางแอมะซอนไพรม์วิดีโอ นำแสดงโดย อัล ปาชิโน, โลแกน เลอร์แมน, เลนา โอลิน โดยเริ่มออกเผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2020  ปัจจุบันออกเผยแพร่ทั้งสิ้น 2 ฤดูกาล
ละครชุดเรื่องนี้ เป็นเรื่องราวของนักล่านาซี ที่มีหน้าที่ติดตามสมาชิกของพรรคนาซี​และชุทซ์ชตัฟเฟิล​ที่ยังเหลือรอดและแฝงตัวอยู่ในนครนิวยอร์ก​ในปี 1977
เนื้อเรื่อง

เนื้อเรื่องสร้างจากกลุ่มนักล่านาซี ซึ่งเป็นกลุ่มบุคคลที่มีอยู่จริงในหน้าประวัติศาสตร์ ซึ่งคอยตามล่าอดีตสมาชิกของพรรคนาซี​ที่ยังเหลือรอดจากการกวาดล้างและหลบหนีการดำเนินคดีในฐานะอาชญากรสงคราม​ โดยพวกนาซีที่ยังเหลือรอดได้เข้ามาแฝงตัวอยู่ในนครนิวยอร์ก​ และวางแผนจะสร้างไรช์​ที่สี่ในสหรัฐ โดยเนื้อเรื่องบางส่วนดัดแปลงมาจากปฏิบัติการหลังสงครามโลกครั้งที่สอง​ ที่ชื่อว่า ปฏิบัติการคลิปหนีบกระดาษ ซึ่งสหรัฐได้พาเหล่านักวิทยาศาสตร์ วิศวกร และช่างเทคนิคจากพรรคนาซี เข้ามาในประเทศ โดยมอบสัญชาติอเมริกันและทำเอกสารปลอมพื่อตบตาไม่ให้ประธานาธิบดีสหรัฐ, นักการเมือง หรือสาธารณชนชาวอเมริการับรู้​ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเทคโนโลยีที่ทันสมัยของนาซีมาใช้ประโยชน์
รายชื่อตอน

| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศ | ชื่อตอน | กำกับการแสดง |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 21 กุมภาพันธ์ 2020 | ในท้องวาฬ | อัลฟอนโซ่ โกเมส-รอฆอน |
| 2 | 21 กุมภาพันธ์ 2020 | เพลงสวดของผู้ล่วงลับ | เวย์น ยิป |
| 3 | 21 กุมภาพันธ์ 2020 | ภาพของยายยังอยู่ในความทรงจำ | เวย์น ยิป |
| 4 | 21 กุมภาพันธ์ 2020 | หัวขโมยผู้ศรัทธา | เนลสัน แม็คคอร์มิค |
| 5 | 21 กุมภาพันธ์ 2020 | นกทุกตัวมีสีดำในยามค่ำคืน | เดนนี กอร์ดอน |
| 6 | 21 กุมภาพันธ์ 2020 | (รูธ 1:16)​ | มิลลิเซนต์ เชลตัน |
| 7 | 21 กุมภาพันธ์ 2020 | ชาลอม ไอ้เวร | เนลสัน แม็คคอร์มิค |
| 8 | 21 กุมภาพันธ์ 2020 | คำถามของยิว | ไมเคิล อัพเพนดาห์ล |
| 9 | 21 กุมภาพันธ์ 2020 | งานเลี้ยงนาซีแห่งปี 77 | เนลสัน แม็คคอร์มิค |
| 10 | 21 กุมภาพันธ์ 2020 | เหล่านี้และเหล่านั้น | ไมเคิล อัพเพนดาห์ล |
นัยสำคัญทางสถิติ

ในสถิติศาสตร์ ผลศึกษาที่มีนัยสำคัญทางสถิติ (อังกฤษ: statistical significance) หมายความว่าผลศึกษานั้นมีโอกาสน้อยที่จะเกิดจากความบังเอิญ
การที่ผลการศึกษาหนึ่ง ๆ มีนัยสำคัญทางสถิตินั้น เป็นคนละประเด็นกับว่าผลที่ออกมานั้นมีนัยสำคัญในความเข้าใจทั่วไปหรือไม่ ตัวอย่างเช่น ผลการศึกษาครั้งหนึ่งที่ศึกษากับกลุ่มตัวอย่างขนาดใหญ่นับหมื่นคนอาจทำให้กล่าวได้อย่างมั่นใจว่าคนในจังหวัดหนึ่งมีคะแนนไอคิวสูงกว่าคนอีกจังหวัดหนึ่งอยู่ 0.05 แต้ม ผลการศึกษานี้อาจมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่ความแตกต่างนั้นมีน้อยมากจนไม่มีนัยสำคัญในความเข้าใจทั่วไป นักวิจัยหลายท่านยืนยันว่าการทดสอบหานัยสำคัญนั้นจะต้องมีการประเมินทางสถิติของขนาดผลลัพธ์ (effect-size statistics) ด้วยเสมอ ซึ่งจะเป็นการประมาณขนาดของความสำคัญของความแตกต่างที่สังเกตได้ ซึ่งเป็นความหมายที่ใช้ทั่วไปของความสำคัญหรือนัยสำคัญ
ขนาดของหลักฐานที่จำเป็นต้องมีเพื่อให้ยอมรับได้ว่าเหตุการณ์นั้น ๆ ไม่น่าจะเกิดขึ้นจากความบังเอิญเรียกว่าระดับความสำคัญหรือค่า critical p-value โดยในการทดสอบสมมติฐานทางสถิติแบบ Fisherian ดั้งเดิม (traditional Fisherian statistical hypothesis testing) กำหนดว่า p-value คือความน่าจะเป็นที่คำนวณได้จากเงื่อนไขเริ่มต้นของสมมติฐานแห่งความไม่แตกต่าง ซึ่งได้จากการสังเกต หากค่า p-value ที่คำนวณได้มีค่าน้อยอาจหมายความว่าสมมติฐานแห่งความไม่แตกต่างนั้นเป็นเท็จหรือได้มีเหตุการณ์ที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้เกิดขึ้นแล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

Earliest Uses: The entry on Significance has some historical information.
Raymond Hubbard, M.J. Bayarri, P Values are not Error Probabilities เก็บถาวร 2013-09-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. A working paper that explains the difference between Fisher's evidential p-value and the Neyman-Pearson Type I error rate  \alpha .
The Concept of Statistical Significance Testing เก็บถาวร 2010-10-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Article by Bruce Thompon of the ERIC Clearinghouse on Assessment and Evaluation, Washington, D.C.
นักสู้เทวดา

| นักสู้เทวดา |
| --- | --- |
แนว: แฟนตาซี-แอ็คชั่น-โรแมนติก-ดราม่า-คอมเมดี้
สร้างโดย: บริษัท สเต็ป พาวเวอร์ ทรี จำกัด
บทประพันธ์: พนา ภาณุมาศ
บทละครโทรทัศน์: นักเขียนเรืองแสง
กำกับโดย: กษาปส์ สัมมาบัตท์
แสดงนำ: ปรมะ อิ่มอโนทัย กัญญ์ณรัณ วงศ์ขจรไกล
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ไม่ใช่เทวดา - ปีเตอร์ ทรงไทย
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: อย่าหวังสูง - ปรมะ อิ่มอโนทัย
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
จำนวนตอน: 24 ตอน
การผลิต
ควบคุมงานสร้าง: พัชนี จารุจินดา
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 – 23 สิงหาคม พ.ศ. 2561
ละครเรื่องก่อนหน้า: บุพเพสันนิวาส
นักสู้เทวดา (อังกฤษ: Angel Warrior) เป็นละครโทรทัศน์แนว แฟนตาซี-แอ็คชั่น-โรแมนติก-ดราม่า-คอมเมดี้ ของค่าย STEP POWER 3 จำกัด โดยผู้จัด อุ๊ พัชนี จารุจินดา ดัดแปลงจากนวนิยาย นักเลงเทวดา บทประพันธ์โดย พนา ภาณุมาศ บทโทรทัศน์โดย นักเขียนเรืองแสง กำกับการแสดงโดย กษาปส์ สัมมาบัตท์ นำแสดงโดย ปรมะ อิ่มอโนทัย, กัญญ์ณรัณ วงศ์ขจรไกล ออกอากาศทุกวันจันทร์ - พฤหัสบดี เวลา 19.05 - 20.05 น. และวันศุกร์ เวลา 18.45 - 19.45 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เริ่มตอนแรกวันจันทร์ที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 – วันพฤหัสบดีที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ต่อจากละครเรื่องบุพเพสันนิวาส
ซึ่งละครเรื่องนี้ได้เคยถูกไปนำสร้างเป็นภาพยนตร์มาแล้วครั้งหนึ่งในชื่อ นักเลงเทวดา สร้างโดยบริษัท เมทะนีฟิล์ม เมื่อ พ.ศ. 2518 จากการกำกับและนำแสดงของ สมบัติ เมทะนี ที่แสดงคู่กับ อรัญญา นามวงศ์
นักแสดง

| ปี | พ> ศ. 2561 |
| --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่อง 3
บทบาท: นักแสดงหลัก
พันตำรวจเอกเทวฤทธิ์ เทพราช (เท): ปรมะ อิ่มอโนทัย
หทยา เทพารักษ์ (ญา): กัญญ์ณรัณ วงศ์ขจรไกล
สารวัตรชูเดช จิตติสุวรรณ: ปวิช เวียงนนท์
วันทนีย์ (วรรณ): ณิชาวรินทร์ อรุณรุ่งไพศาล
บทบาท: นักแสดงสมทบ
ณรงค์ฤทธิ์ (รงค์): นภัสรัญชน์ มิตรธีรโรจน์
สุเทพ เทพารักษ์: พศิน เรืองวุฒิ
พอล (ป๋อง): ณัชพล รัตนมงคล
พันตำรวจโทยิ่งยศ มโนสุจริต: ดิลก ทองวัฒนา
พล: อภินันท์ ประเสริฐวัฒนกุล
กำนันวัฒนา: อธิวัฒน์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
เสี่ยเพ้ง: นึกคิด บุญทอง
ปราจีน / บิ๊กบอส: ชลิต เฟื่องอารมย์
ป้ากำไล: ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา
ทุเรียน ทองคำ (จ่าทุเรียน): บรมวุฒิ หิรัญยัษฐิติ
โกสุม: พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์
ตง: ณฐกร ไตรกิศยเวช
ข้าวเหนียว: ภัณฑิลา ฟูกลิ่น
ปิง: กิตติธัช ประดับ
สุรชัย: กรกฏ ธนภัทร
บทบาท: นักแสดงรับเชิญ
เศรษฐีต่างชาติที่นายเทปลอมตัว: ณัฐวิญญ์ วัฒนกิติพัฒน์
คุณแม่ของเทวฤทธิ์: อลิษา ขจรไชยกุล
คุณแม่ของหทยากับสุเทพ: ณุศรา ประวันณา
วิฑูรย์: ทนงศักดิ์ ศุภการ
คุณแม่ของโกสุม: พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา
หุ่นเชิดของบิ๊กบอส: กลศ อัทธเสรี
สาวประเภทสองในห้องพักแห่งนึงที่บ่อนคาสิโน: เดย์ ฟรีแมน
: นวธันย์ ธวัชวงศ์เดชากุล
เจ็กเบญ (เจ้าของร้านขายกาแฟโบราณ: พิเชษฐ ศรีราชา
พิทักษ์ (คุณพ่อของเทวฤทธิ์): ณรงค์ จารุจินดา
หทยา (วัยเด็ก): กานต์พิชชา ชุนหะศรี
เทวฤทธิ์ (วัยเด็ก): ธนพัชญ์ จันทศร
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อละคร นักสู้เทวดา : MThai
นักสู้เทวดา ที่สยามโซน
เรื่องย่อละคร นักสู้เทวดา : manager.co.th
เรื่องย่อละคร นักสู้เทวดา : dram.tlcthai.com เก็บถาวร 2019-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เรื่องย่อละคร นักสู้เทวดา : kapook.com
นาคเล่นน้ำ

ระวังสับสนกับ รางน้ำ (water spout)
นาคเล่นน้ำใกล้กับรัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 10 กันยายน 2512
นาคเล่นน้ำ หรือ พวยน้ำ (อังกฤษ: waterspout) คือ น้ำที่พุ่งเป็นลำขึ้นไปในอากาศเนื่องจากลมงวง (tornado)  มักเกิดขึ้นในเขตร้อน แต่ก็มีรายงานว่าเกิดขึ้น ณ ท้องที่ที่มีอากาศปานกลางบริเวณเส้นรุ้งระดับสูง เช่น ยุโรปและทะเลสาบทั้งห้าเช่นกัน
นาคเล่นน้ำนั้นมีวงจรชีวิตอยู่ห้าชั้น คือ เกิดจุดดำมืดบนผิวน้ำ จุดดำนั้นกลายเป็นวงก้นหอย วงก้นหอยนั้นกลายเป็นวงแหวนพ่นน้ำ วงแหวนนั้นกลายเป็นลำกรวยเห็นได้แจ้งชัด และกรวยนั้นเลือนหายไปในที่สุด
นครปกครองโดยตรงของประเทศจีน

| นครปกครองโดยตรง 直辖市 Zhíxiáshì |
| --- | --- |

หมวดหมู่: เขตการปกครองระดับที่หนึ่ง รัฐเดี่ยว
ที่ตั้ง: สาธารณรัฐประชาชนจีน
จำนวน: 4 แห่ง (ตามภาพด้านบน: #1 ปักกิ่ง; #2 เทียนจิน; #3 ฉงชิ่ง; #4 เซี่ยงไฮ้)
ประชากร: 12,938,224 คน (เทียนจิน) 28,846,170 คน (ฉงชิ่ง) 21.7 ล้านคน (ค.ศ. 2016) (ปักกิ่ง) 24.15 ล้านคน (ค.ศ. 2016) (เซี่ยงไฮ้)
พื้นที่: 6,341 km2 (2,448.1 sq mi) (เซี่ยงไฮ้) – 82,400 km2 (31,816 sq mi) (ฉงชิ่ง)
หน่วยการปกครอง: เขต, อำเภอ, อำเภอปกครองตนเอง
นครปกครองโดยตรง (จีนตัวย่อ: 直辖市; จีนตัวเต็ม: 直轄市; พินอิน: zhíxiáshì) หรือหากแปลตามภาษาอังกฤษจะเรียกว่า เทศบาลนคร (อังกฤษ: municipality) เป็นระดับสูงสุดของการจำแนกประเภทของนครที่ใช้ในสาธารณรัฐประชาชนจีน นครเหล่านี้มีระดับเทียบเท่ากับมณฑล และเป็นเขตการปกครองประเภทหนึ่งในบรรดาเขตการปกครองระดับที่หนึ่งของประเทศจีน ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารโดยตรงของรัฐบาลกลาง
นครปกครองโดยตรงของจีนเป็น "นคร" (จีน: 市; พินอิน: shì) ที่มีอำนาจ "ระดับมณฑล" (จีน: 省级; พินอิน: shěngjí) ภายใต้เขตอำนาจเดียวกัน กล่าวคือ นครปกครองโดยตรงของจีนเป็นทั้งนครและมณฑลพร้อมกันในตัวมันเอง
นครปกครองโดยตรงของจีนมักไม่ใช่ "นคร" ตามความหมายของมันตามปกติ (กล่าวคือ ไม่ได้เป็นเมืองที่มีพื้นที่ต่อเนื่องขนาดใหญ่) แต่เป็นการประกอบเขตการปกครองหลายแห่งเข้าด้วยกัน ได้แก่ พื้นที่เมืองที่เป็นใจกลาง (ซึ่งคือเมืองในความเป็นจริง มักมีชื่อเดียวกันกับชื่อของนครปกครองโดยตรงนั้น ๆ) และพื้นที่ชนบทขนาดใหญ่กว่าที่ล้อมรอบใจกลางเมือง ซึ่งประกอบไปด้วยเมืองขนาดเล็ก (เขตและแขวง) และหมู่บ้านหลายแห่ง นครปกครองโดยตรงของจีนที่ใหญ่ที่สุด มีพื้นที่ห่างกันกว่า 100 กิโลเมตร (62 ไมล์) เพื่อที่จะแยกความแตกต่างของ "นครปกครองโดยตรง" ออกจากพื้นที่เมืองจริง ๆ จะใช้คำว่า "พื้นที่เมือง" (จีน: 市区)
ประวัติ

นครปกครองโดยตรงเริ่มแรกมี 11 แห่ง ได้แก่ หนานจิง เซี่ยงไฮ้ ปักกิ่ง เทียนจิน ชิงเต่า ฉงชิ่ง ซีอาน กว่างโจว ฮั่นโข่ว (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของอู่ฮั่น) เฉิ่นหยาง และฮาร์บิน ในสมัยที่รัฐบาลสาธารณรัฐจีนปกครองประเทศจีน นครปกครองโดยตรงเหล่านี้จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1927 ซึ่งจัดตั้งขึ้นไม่นานนับจากที่เมืองเหล่านี้ถูกจัดตั้งให้เป็น "นคร" ในช่วงทศวรรษ 1920 นอกจากนี้ ต้าเหลียนก็เป็นนครปกครองโดยตรงอีกแห่งหนึ่งเช่นกัน แต่เป็นเพียงในนาม เพราะอยู่ภายใต้การควบคุมของญี่ปุ่น นครปกครองโดยตรงดังกล่าวข้างต้นในตอนแรกเรียกว่า นครพิเศษ (特别市; 特別市; tèbiéshì) แต่ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น นครภายใต้สภาบริหาร (院辖市; 院轄市; yuànxiáshì) และเปลี่ยนเป็น นครปกครองโดยตรง (直辖市; 直轄市; zhíxiáshì) ดังเช่นปัจจุบัน
หลังจากก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี ค.ศ. 1949 มีการยกฐานะอานชาน เปิ่นซี และฝู่ชุ่น ให้เป็นนครปกครองโดยตรง ในขณะที่ชิงเต่า ต้าเหลียน และฮาร์บิน ถูกลดฐานะให้เป็นนครระดับจังหวัด และฮั่นโข่วถูกรวมเข้ากับอู่ฮั่น ทำให้ยังคงมีนครปกครองโดยตรง 12 แห่งดังเดิม จนกระทั่งยกฐานะต้าเหลียนกลับขึ้นมาในปี ค.ศ. 1950 ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1952 ได้ลดฐานะหนานจิงให้เป็นนครระดับจังหวัด ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1953 ได้ยกฐานะฮาร์บินกลับมาเป็นนครปกครองโดยตรงอีกครั้ง พร้อมกันกับฉางชุน
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1954 นครปกครองโดยตรง 11 แห่งจากทั้งหมด 14 แห่ง ถูกลดฐานะเป็นนครระดับกิ่งมณฑล หลายแห่งก็ได้กลายเป็นเมืองหลวงของมณฑลที่นครนั้นตั้งอยู่ มีเพียงปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ และเทียนจินเท่านั้น ที่ยังคงเป็นนครปกครองโดยตรง จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1997 ได้ยกฐานะฉงชิ่งให้กลับมาเป็นนครปกครองโดยตรงอีกครั้งด้วยพื้นที่ขนาดใหญ่ขึ้น นอกจากนี้ เทียนจินยังเคยถูกลดฐานะเป็นนครระดับกิ่งมณฑลเป็นการชั่วคราวระหว่างปี ค.ศ. 1958–1967
ลำดับชั้น

นครปกครองโดยตรงเป็นนครในลำดับชั้นสูงสุดในสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยที่ลำดับชั้นของนครในสาธารณรัฐประชาชนจีนมีดังนี้
นครปกครองโดยตรง (直辖市; 直轄市; zhíxiáshì)
นครระดับจังหวัด (地级市; 地級市; dìjíshì) รวมถึงนครระดับกิ่งมณฑล
นครระดับอำเภอ (县级市; 縣級市; xiànjíshì) รวมถึงนครระดับกิ่งจังหวัด
การบริหาร

ตำแหน่งสูงสุดในนครปกครองโดยตรง คือ นายกเทศมนตรี นายกเทศมนตรีนั้นยังเป็นผู้แทนในสภาประชาชนแห่งชาติจีน (สภานิติบัญญัติ) และรองเลขาธิการคณะกรรมการนครปกครองโดยตรงพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีนอีกด้วย อย่างไรก็ตาม อำนาจการบริหารสูงสุดในนครปกครองโดยตรงนั้นเป็นของเลขาธิการคณะกรรมการนครปกครองโดยตรงพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน
นครปกครองโดยตรงในปัจจุบัน

รายชื่อนครปกครองโดยตรงของสาธารณรัฐประชาชนจีนในปัจจุบัน
| ISO | ชื่อ | อักษรจีนตัวย่อ | พินอิน | ตัวย่อ | ประชากร (คน) | พื้นที่ (ตร> กม.) | จำนวนเขตการปกครองย่อย | เขตที่ตั้งที่ทำการ | มณฑลเดิม (วันที่แยกออกมา) | จังหวัดเดิม | อำเภอเดิม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| CN-11 | ปักกิ่ง | 北京市 | Běijīng Shì | 京 jīng | 19,612,368 | 16,801 | 16 เขต | เขตตงเฉิง เขตตงโจว | เหอเป่ย์ (ต.ค. 1949) | ชุ่นเทียน | ต้าซิง |
| CN-12 | เทียนจิน | 天津市 | Tiānjīn Shì | 津 jīn | 12,938,224 | 11,760 | 16 เขต | เขตเหอผิง | เหอเป่ย์ (ม.ค. 1967) | เทียนจิน | เทียนจิน |
| CN-31 | เซี่ยงไฮ้ | 上海市 | Shànghǎi Shì | 沪 hù | 23,019,148 | 6,340 | 16 เขต | เขตหฺวางผู่ | เจียงซู (มี.ค. 1927) | ซงเจียง | เซี่ยงไฮ้ |
| CN-50 | ฉงชิ่ง | 重庆市 | Chóngqìng Shì | 渝 yú | 28,846,170 (ใจกลางเมือง 16,240,026) | 82,300 (ใจกลางเมือง 6,268) | 26 เขต, 8 อำเภอ, 4 อำเภอปกครองตนเอง  (ใจกลางเมือง: 19 เขต) | เขตยฺหวีจง | เสฉวน (พ.ค. 1997) | ฉงชิ่ง | ปา |
นครปกครองโดยตรงในอดีต

รายชื่อนครปกครองโดยตรงของสาธารณรัฐจีนและสาธารณรัฐประชาชนจีนในอดีต
| ชื่อ | อักษรจีนตัวย่อ | พินอิน | ตัวย่อ | เขตที่ตั้งที่ทำการ | ช่วงเวลา | มณฑลเดิม | จังหวัดเดิม | อำเภอเดิม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จิงตู | 京都市 | Jīngdū Shì | 京 jīng | เขตตงเฉิง | 1921–1927 | จื๋อลี่ (มณฑลปัจจุบัน: เหอเป่ย์) | ชุ่นเทียน | ต้าซิง |
| จินกู | 津沽市 | Jīngū Shì | 津 jīn | เขตเหอผิง | 1921–1927 | จื๋อลี่ (มณฑลปัจจุบัน: เหอเป่ย์) | เทียนจิน | เทียนจิน |
| ซงฮู่ | 淞沪市 | Sōnghù Shì | 沪 hù | เขตหฺวางผู่ | 1921–1927 | เจียงซู | ซงเจียง | เซี่ยงไฮ้ |
| ชิงเต่า | 青岛市 | Qīngdǎo Shì | 青 qīng | เขตชื่อหนาน | 1921–1927, 1929–1949 | ชานตง | เจียวโจว | เจียว |
| ฮาร์บิน | 哈尔滨市 | Hārbīn Shì | 哈 hā | เขตหนานกั่ง | 1921–1927, 1947–1949, 1953–1954 | ซงเจียง (มณฑลปัจจุบัน: เฮย์หลงเจียง) | ปินโจว | ปิน |
| ฮั่นโข่ว | 汉口市 | Hànkǒu Shì | 汉 hàn | เขตเจียงอ้าน | 1921–1927, 1929–1931, 1947–1949 | หูเป่ย์ | ฮั่นหยาง | ฮั่นหยาง |
| อู๋ซี | 无锡市 | Wúxī Shì | 锡 xī | เขตปินหู | 1921–1927 | เจียงซู | ฉางโจว | อู๋ซี |
| หางโจว | 杭州市 | Hángzhōu Shì | 杭 háng | เขตก่งชู่ | 1921–1927 | เจ้อเจียง | หางโจว | อู๋หาง |
| หนิงปัว | 宁波市 | Níngbō Shì | 甬 yǒng | เขตหยินโจว | 1921–1927 | เจ้อเจียง | หนิงปัว | หยิน |
| อานชิ่ง | 安庆市 | Ānqìng Shì | 安 ān | เขตต้ากฺวัน | 1921–1927 | อานฮุย | อานชิ่ง | ไหฺวหนิง |
| หนานชาง | 南昌市 | Nánchāng Shì | 洪 hóng | เขตตงหู | 1921–1927 | เจียงซี | หนานชาง | หนานชาง |
| อู่ชาง | 武昌市 | Wǔchāng Shì | 武 wǔ | เขตอู่ชาง | 1921–1927 | หูเป่ย์ | อู่ชาง | เจียงเซี่ย |
| กว่างโจว | 广州市 | Guǎngzhōu Shì | 穗 suì | เขตเยฺว่ซิ่ว | 1921–1927, 1930, 1947–1954 | กวางตุ้ง | กว่างโจว | พันยฺหวี หนานไห่ |
| อู๋โจว | 梧州市 | Wúzhōu Shì | 梧 wú | เขตฉางโจว | 1921–1927 | กว่างซี | อู๋โจว | ชางอู๋ |
| หนานจิง | 南京市 | Nánjīng Shì | 宁 níng | เขตสฺวันอู่ | 1927–1952 | เจียงซู | เจียงหนิง | เจียงหนิง |
| ซีอาน | 西安市 | Xī'ān Shì | 鎬 hào | เขตเว่ย์ยาง | 1927–1954 | ฉ่านซี | ซีอาน | ฉางอาน |
| อู่ฮั่น | 武汉市 | Wǔhàn Shì | 汉 hàn | เขตเจียงอ้าน | 1927–1929, 1949 | หูเป่ย์ | ฮั่นหยาง อู่ชาง | ฮั่นหยาง เจียงเซี่ย |
| จิงตู | 北平市 | Jīngdū Shì | 平 píng | เขตตงเฉิง | 1928–1949 | จื๋อลี่ (มณฑลปัจจุบัน: เหอเป่ย์) | ชุ่นเทียน | ต้าซิง |
| ต้าเหลียน | 大连市 | Dàlián Shì | 连 lián | เขตซีกั่ง | 1947–1949 | อานตง/เหลียวตง (มณฑลปัจจุบัน: เหลียวหนิง) | จินโจว | หนิงไห่ |
| เฉิ่นหยาง | 沈阳市 | Shěnyáng Shì | 沈 shěn | เขตเฉิ่นเหอ | 1947–1954 | เหลียวซี (มณฑลปัจจุบัน: เหลียวหนิง) | เฟิ่งเทียน | เฟิ่งเทียน |
| อานชาน | 鞍山市 | Ānshān Shì | 鞍 ān | เขตเถี่ยตง | 1949–1954 | อานตง/เหลียวตง (มณฑลปัจจุบัน: เหลียวหนิง) | เหลียวหยาง | ไห่เฉิง เหลียวหยาง |
| เปิ่นซี | 本溪市 | Běnxī Shì | 本 běn | เขตผิงชาน | 1949–1954 | อานตง/เหลียวตง (มณฑลปัจจุบัน: เหลียวหนิง) | เฟิ่งเทียน | เปิ่นซี |
| ฝู่ชุ่น | 抚顺市 | Fǔshùn Shì | 抚 fǔ | เขตซินฝู่ | 1949–1954 | อานตง/เหลียวตง (มณฑลปัจจุบัน: เหลียวหนิง) | เฟิ่งเทียน | ฝู่ชุ่น |
| ลฺหวี่ต้า | 旅大市 | Lǚdà Shì | 旅 lǚ | เขตซีกั่ง | 1950–1954 | ลฺหวี่ต้า (มณฑลปัจจุบัน: เหลียวหนิง) | จินโจว | หนิงไห่ |
| ฉางชุน | 长春市 | Chángchūn Shì | 春 chūn | เขตหนานกฺวัน | 1953–1954 | จี๋หลิน | ฉางชุน | ฉางชุน |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นครปกครองโดยตรงของประเทศจีน
| ด ค ก เขตการปกครองระดับมณฑลของประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| มณฑล |  กวางตุ้ง  กานซู่  กุ้ยโจว  จี๋หลิน  เจ้อเจียง  เจียงซี  เจียงซู  ฉ่านซี  ชานซี  ชานตง  ชิงไห่  ไต้หวัน*  ฝูเจี้ยน  ยูนนาน  เสฉวน  หูเป่ย์  หูหนาน  เหลียวหนิง  เหอเป่ย์  เหอหนาน  ไหหลำ  อานฮุย  เฮย์หลงเจียง  |  |
| เขตปกครองตนเอง |  กว่างซี  ซินเจียง  ทิเบต  มองโกเลียใน  หนิงเซี่ย  |  |
| นครปกครองโดยตรง |  ฉงชิ่ง  เซี่ยงไฮ้  เทียนจิน  ปักกิ่ง  |  |
| เขตบริหารพิเศษ |  มาเก๊า  ฮ่องกง  |  |
*หมายเหตุ: ไต้หวันถูกอ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่บริหารโดยสาธารณรัฐจีน
นักรบเดนตาย

| นักรบเดนตาย |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์แบบดั้งเดิม
กำกับ: เท็ด ฮอตเชฟฟ์
บทภาพยนตร์:   มิเชล โกโคลล์  วิลลเลี่ยม เฮ็กเทียม  ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน 
สร้างจาก: แรมโบ้ โดย เดวิด มอร์เรล
อำนวยการสร้าง:   บัสส์ เฟลชานส์  มาริโอ คัสซาร์  แอนดริว เจ. วัจนา 
นักแสดงนำ:   ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน  ริชาร์ด เกร็นน่า  ไบรอัน เดเนฮี 
กำกับภาพ: แอนดริว ลาสโล่
ตัดต่อ: โจน อี. ชาปแมน
ดนตรีประกอบ: เจอร์รี่ โกลด์สมิธ
บริษัทผู้สร้าง: อะนาเบซิส อินเวสเมนท์ส เอ็น.วี. 
ผู้จัดจำหน่าย: โอไรออน พิกเจอร์ส โอเรียลเตล(OA) ยูไนเต็ด โฮม เอนเตอร์เทนเมนต์(ไทย)
วันฉาย:   22 ตุลาคม ค.ศ. 1982 (1982-10-22) 
ความยาว: นาที 
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $15 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
ทำเงิน: 125.2 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แรมโบ้ (แก้ความกำกวม)
นักรบเดนตาย (อังกฤษ: First blood) เป็นภาพยนตร์ภาคแรกของซีรีส์แรมโบ้ ออกฉายในปี พ.ศ. 2525  กำกับโดยเท็ด ฮอตเชฟฟ์ มีภาค 2 ต่อจากนี้คือ นักรบเดนตาย 2 นำแสดงโดย ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน, ริชาร์ด เกร็นน่า, ไบรอัน เดนเนฮี
เนื้อเรื่องย่อ

เมื่อ นายตำรวจทีสเซิล (ไบรอัน เดนเนฮี) พยายามจับกุมหนุ่มนักโบกรถคนหนึ่ง เขาไม่รู้เลยว่ากำลังเผชิญศึกหนัก เพราะชายพเนจรผู้นี้คือจอห์น แรมโบ้ (ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน) อดีตทหารผ่านศึกเวียดนามเจ้าของเหรียญเชิดชูเกียรติ ผู้เชิ่ยวชาญยุทธวิธีการรบแบบซุ่มโจมตี และเมื่อทีสเซิลออกตามล่าแรมโบ้ที่แหกคุกหนีไปได้ ถึงเวลาแล้วที่แรมโบ้ต้องป้องกันตัว และเอาคืนอย่างสาสม นี่คือภาพยนตร์แอ็คชั่นต้นตำรับ แรมโบ้ ที่สร้างชื่อเสียงกระฉ่อนโลกให้กับ สตอลโลน จนกลายเป็นวีรบุรุษแห่งตำนานอีกคนในโลกภาพยนตร์
นักแสดงนำ

ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน รับบท จอห์น แรมโบ้
ไบรอัน เดนเนฮี รับบท นายตำรวจทิสเซิล
ริชาร์ด เครนนา รับบท พันเอก ซามูเอล อาร์ "แซม" เทราท์แมน
แหล่งข้อมูลอื่น

นักรบเดนตาย ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
นักรบเดนตาย ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
นักรบเดนตาย ที่รอตเทนโทเมโทส์
นักรบเดนตาย ที่เมทาคริติก
นอร์วีเจียนแอร์ชัทเทิล

นอร์วีเจียนแอร์ชัทเทิล (อังกฤษ: Norwegian Air Shuttle) เป็นสายการบินราคาประหยัดสัญชาตินอร์เวย์ โดยเป็นสายการบินต้นทุนต่ำที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สี่ในยุโรป รองจากวิซซ์แอร์, อีซี่ย์เจ็ต, และไรอันแอร์  ในปี 2012 นอร์วิเจียนมีผู้โดยสาร 17.2 ล้านคน
ประวัติ

นอร์วีเจียนแอร์ชัทเทิลก่อตั้งขึ้นในวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1993 โดยได้เข้าควบคุมบริการสายการบินระดับภูมิภาคของบิซซี่บีสำหรับบราเธนส์ oviN;ug0upoได้แข่งขันกับเอเอเอส บราเธนส์ในเที่ยวบินภายในประเทศนอร์เวย์ ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2003 นอร์วีเจียนได้เปลี่ยนรูปแบบการดำเนินงานเป็นบริษัทต้นทุนต่ำ และการให้บริการเที่ยวบินต้นทุนต่ำด้วยเครื่องบินโบอิง 737 เป็นหลัก
ปัจจุบันนอร์วีเจียนเป็นสายการบินต้นทุนต่ำที่มีเส้นทางนอร์เวย์ ยุโรป และต่างประเทศ นอร์เวย์มีพนักงานประมาณ 3,000 คนและเครื่องบินโบอิง 737-800 จำนวน 91 ลำที่มีที่นั่ง 186/189 ที่นั่ง พวกเขายังมีเครื่องบินโบอิง 787-8 จำนวน 291 ลำอีกด้วย นอร์เวย์มีเครื่องบินทั้งหมด 91 ลำในประเภทโบอิง 737-800, 18 ลำในประเภทโบอิง 737 แมกซ์ 8, นอกเหนือจากเครื่องบินแปดลำในประเภทโบอิ้ง 787-8 และ 29 โบอิง 787-9 นอร์เวย์ยังมีคำสั่งซื้อแอร์บัส เอ321 แอลอาร์ ใหม่จากแอร์บัส บริษัทมีส่วนแบ่งการตลาดประมาณ 50 เปอร์เซ็นต์ในเส้นทางบินในนอร์เวย์ นอร์วีเจียนให้บริการเที่ยวบินสู่ 23 จุดหมายปลายทาง
กิจการองค์กร > สำนักงานใหญ่

อาคารสำนักงานใหญ่ Diamanten ของนอร์วิเจียนแอร์ชัทเทิลตั้งอยู่ ฟอร์เนบู, เบรุม ใกล้กับออสโล ซึ่งเคยเป็นของบราเธนส์มาก่อน
กิจการองค์กร > กรรมสิทธิ์บริษัท

หุ้นของบริษัทแม่ นอร์วีเจียนแอร์ชัทเทิล เอเอสเอ ได้รับการจดทะเบียนใน Oslo Børs (Oslo Stock Exchange) ด้วยสัญลักษณ์ย่อ NAS และรวมอยู่ในดัชนีมาตรฐาน OBX ซึ่งประกอบด้วยหุ้นที่มีสภาพคล่องมากที่สุด 25 หุ้นใน Børs ก่อนการเพิ่มทุนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2020 ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดคือ HBK Holding AS (4.64% ของจำนวนหุ้น ณ วันที่ 3 เมษายน 2020) ซึ่งเจ้าของส่วนใหญ่คือ Bjørn Kjos ผู้ก่อตั้งบริษัท หลังจากปล่อยหุ้นใหม่ให้กับเจ้าหนี้รายเดิม เจ้าของรายใหญ่ที่สุดคือ AerCap (15.9% ของทุน) และ BOC Aviation (12.7%)
กิจการองค์กร > การบริหาร

นอร์วีเจียนแอร์ชัทเทิลมีซีอีโอคือ Geir Karlsen,และมี Marty St. George ในฐานะ COO และคณะกรรมการบริหารมี Niels Smedegaard เป็นประธาน Bjørn Kjos ผู้ก่อตั้งบริษัทและก่อนหน้านี้เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด ก้าวลงจากตำแหน่ง CEO เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2019 แต่ยังคงทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาต่อไป
จุดหมายปลายทาง

นอร์วีเจียนแอร์ชัทเทิลให้บริการไปยังจุดหมายปลายทางทั่วยุโรปและแอฟริกาเหนือสำหรับทั้งตลาดธุรกิจและนักท่องเที่ยว เมื่อรวมกับบริษัทในเครือที่ให้บริการเที่ยวบินระยะใกล้เพิ่มเติม สายการบินจะบินไปยังจุดหมายปลายทาง 23 แห่ง ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2022
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2022 นอร์วีเจียนแอร์ชัทเทิลมีเครื่องบินประจำการในฝูงบิน ดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โบอิง 737-800 | 68 | — | 186 |  |
| โบอิง 737-800 | 68 | — | 189 |  |
| โบอิง 737 แมกซ์ 8 | 2 | 57 | 189 |  |
| รวม | 37 | 59 |  |  |
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

นอร์วีเจียนแอร์ชัทเทิลเคยให้บริการเครื่องบินในอดีต:
| เครื่องบิน | รวม | เริ่มประจำการ | ปลดประจำการ | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โบอิง 737-300 | 28 | 2002 | 2015 |  |  |
| โบอิง 737-500 | 1 | 2002 | 2003 |  |  |
| โบอิง 787-8 | 8 | 2013 | 2021 |  |  |
| โบอิง 787-9 | 29 | 2016 | 2021 |  |  |
| ฟอกเกอร์ 50 | 6 | 1993 | 2004 |  |  |
| แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-82 | 5 | 2007 | 2009 | โอนย้ายมาจากฟลายนอร์ดิก |  |
| แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-83 | 3 | 2008 | 2009 | โอนย้ายมาจากฟลายนอร์ดิก |  |
สำนักงานใหญ่ของนอร์วีเจียนแอร์ชัทเทิลในออสโล
โบอิง 737-800