stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ญุมาดัษษานี

| --- | --- |
 ปฏิทินฮิจเราะห์  
 มุฮัรร็อม  เศาะฟัร  เราะบีอุลเอาวัล  เราะบีอุษษานี  ญุมาดัลอูลา  ญุมาดัษษานี  เราะญับ  ชะอ์บาน  เราะมะฎอน  เชาวาล  ษุลเกาะอ์ดะฮ์  ษุลฮิจญ์ญะฮ์: 
ญุมาดัษษานี (อาหรับ: جُمَادَىٰ ٱلثَّانِي) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ญุมาดัลอาคิเราะฮ์ (جُمَادَىٰ ٱلْآخِرَة) หรือ ญุมาดัลอาคิร (جُمَادَىٰ ٱلْآخِر) เป็นเดือนที่ 6 ของปฏิทินฮิจเราะห์หรือปฏิทินอิสลาม
วันสำคัญในเดือนญุมาดัษษานี

วันที่ 3 ปีที่ 5 หลังสาส์นอิสลาม วันเกิดท่านหญิงฟาฏิมะฮ์
วันที่ 13 ปี ฮ.ศ. 64 ท่านหญิงฟาฏิมะฮ์ บินต์ ฮุซาม หรือที่รู้จักกันในนามอุมมุลบะนีน ภรรยาอิหม่ามอะลีเสียชีวิต
ฏ็อนฏอ

| ฏ็อนฏอ |
| --- | --- |
เมือง

สมญา: นครอัลบะดาวี
ฏ็อนฏอสถานที่ตั้งในอียิปต์
พิกัด: 30°47′N 31°0′E﻿ / ﻿30.783°N 31.000°E﻿ / 30.783; 31.000
ประเทศ:  อียิปต์
เขตผู้ว่าการ: อัลฆ็อรบียะฮ์
ความสูง: 12 เมตร (39 ฟุต)
ประชากร (2012)
 • ทั้งหมด: 445,560 คน
เขตเวลา: UTC+2 (EST)
รหัสพื้นที่: (+20) 40
ฏ็อนฏอ (อาหรับ: طنطا) เป็นนครในประเทศอียิปต์ที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ของประเทศ มีประชากรประมาณ 429,000 คน (ค.ศ. 2008) เมืองตั้งอยู่ห่างจากกรุงไคโรไปทางทิศเหนือ 94 กิโลเมตร (58 ไมล์) และห่างจากเมืองอะเล็กซานเดรียไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 130 กิโลเมตร (81 ไมล์) เป็นเมืองหลักของเขตผู้ว่าการอัลฆ็อรบียะฮ์ เป็นศูนย์กลางการปั่นฝ้าย และมีถนนสายหลักที่มุ่งหน้าสู่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์
ญิน

วิญญาณเหนือธรรมชาติในความเชื่อของชาวอาหรับ
ภาพอิมามอะลีพิชิตญิน ปัจจุบันอยู่ที่พระราชวังโกเลสถาน
ญิน หรือ ดีญิน (อาหรับ: جني jinnī, อังกฤษ: genie, dijinn; แปลว่า ผี หรือ ปีศาจ) เป็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติชนิดหนึ่ง ตามความเชื่อของชาวอาหรับ มีระบุอยู่ในอัลกุรอาน มีความเกี่ยวข้องกับ อีฟรีต ซึ่งเป็นญินที่มีความชั่วร้ายและมีพลังอำนาจมาก
โดยทั่วไปแล้ว ลักษณะของญิน หรือ ดีญิน จะคล้ายคลึงกับผีหรือปีศาจตามความเชื่อของศาสนาหรือลัทธิอื่น หากแต่ญินกำเนิดมาจากไฟไร้ควันที่อัลลอฮ์ทรงสร้างขึ้น และกำเนิดก่อนมนุษย์คนแรกคืออาดัมเป็นเวลานานมาก ญินเกิดมาเพื่อสร้างความดี (อิบาดะฮ์) ถวายแด่อัลลอฮฺ ญินอาศัยอยู่บนโลกมนุษย์ แต่อยู่อีกมิติหนึ่ง  มีสังคมเหมือนกับมนุษย์ มีการดำเนินชีวิต มีเกิด มีตาย มีปัญญา มีศรัทธา มีปฏิเสธ มีความสามารถเหนือมนุษย์ สามารถทำในสิ่งที่หลากหลายมากกว่า อายุยืนยาวมากกว่ามาก สามารถบินได้ ปรากฏกายได้ จำแลงกายทั้งในรูปมนุษย์และสัตว์ ญินสามารถมองเห็นมนุษย์ได้ แต่มนุษย์จะมองไม่เห็นญิน เว้นแต่ญินจะปรากฏร่างให้เห็นเอง โดยรากศัพท์ของคำว่าญิน หมายถึง "ปกปิดซ่อนเร้น"  ญินสามารถหลอกล่อหรือหลอกลวงมนุษย์ให้หลงผิดไปได้ด้วย หากผู้ใดที่พยายามติดต่อหรือสื่อสารกับญินจะสุ่มเสี่ยงมากต่อการผิดต่อหลักศาสนาหรือกลายเป็นผู้นอกรีต เนื่องจากเป็นการเข้าไปสู่ไสยศาสตร์
แต่ญิน มิใช่ผี ตามคติของศาสนาอิสลาม ผู้ที่ตายไปแล้วจะถูกนำไปพักรออยู่ในโลกแห่งบัรซัค ไม่สามารถออกมาอาละวาดหลอกหลอนผู้คนอย่างความเชื่อโดยทั่วไป เพียงแต่มีชัยฏอน หรือ อิบลีส ซึ่งก็เป็นญินตนหนึ่งที่ผิดต่ออัลลอฮ์ ปัจจุบันความเชื่อเรื่องญินยังคงมีอยู่ในหมู่ชาวชนบทหรือชาวเบดูอิน ผู้ที่อ้างว่าได้เคยพบเจอกับญิน อ้างว่าญินมีสภาพไม่มีตัวตน มองไม่เห็น แต่สามารถสัมผัสหรือรู้สึกได้ในบางสถานที่ เช่น ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อตน แต่เมื่อหันไปมองแล้วกลับไม่พบตัว เป็นต้น โดยสถานที่ ๆ เชื่อว่ามีญินอาศัยอยู่ เช่น เพตรา ในจอร์แดน หรือหมู่บ้านชาวประมงร้างแห่งหนึ่งใกล้กับรัฐเราะซุลคัยมะฮ์ ของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ก็เชื่อว่าเป็นที่สิงสถิตย์ของญิน
ในเชิงวัฒนธรรม ญิน เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อของ "จินนี่" ในนิทานพันหนึ่งราตรี ยักษ์หรืออสูรในตะเกียงวิเศษของอาละดินหรืออาลีบาบา ก็คือ ญิน
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef  İslâm Ansiklopedisi
ดัยรุซซูร

| ดัยรุซซูร دير الزور |
| --- | --- |

ดัยรุซซูรที่ตั้งเมืองดัยรุซซูรในประเทศซีเรีย
พิกัด: 35°20′N 40°9′E﻿ / ﻿35.333°N 40.150°E﻿ / 35.333; 40.150
ประเทศ:  ซีเรีย
เขตผู้ว่าการ: ดัยรุซซูร
เขตผู้ว่าการ: ดัยรุซซูร
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Mohamed Ibrahim Samra
ความสูง: 210 เมตร (690 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน ค.ศ. 2004)
 • ตัวเมือง: 211,857 คน
 • รวมปริมณฑล: 239,196 คน
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
รหัสพื้นที่: 051
รหัสภูมิศาสตร์: C5086
ภูมิอากาศ: BWh
ดัยรุซซูร (อาหรับ: دير الزور, Dayr az-Zūr; ซีรีแอก: ܕܝܪܐ ܙܥܘܪܬܐ, Dayrāʾ Zəʿōrtāʾ) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออกของประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ห่างจากดามัสกัส เมืองหลวงของซีเรียเป็นระยะ 450 กิโลเมตร มีประชากร 211,857 คนจากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2004
คูเวตซิตี

| คูเวตซิตี مدينة الكويت มะดีนะฮ์อัลกุวัยต์ |
| --- | --- |
เมือง
ภาพถ่ายทางอากาศของคูเวตซิตี
   ธง
คูเวตซิตีที่ตั้งของคูเวตซิตีในประเทศคูเวต
พิกัด: 29°22′11″N 47°58′42″E﻿ / ﻿29.36972°N 47.97833°E﻿ / 29.36972; 47.97833
ประเทศ:  คูเวต
ผู้ว่าราชการ: Al Asimah
พื้นที่
 • รวมปริมณฑล: 200 ตร.กม. (80 ตร.ไมล์)
ประชากร (2005 (ประมาณ), 2008 (เขตเมือง)
 • เมือง: 151,060 คน
 • รวมปริมณฑล: 2,380,000 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 12,000 คน/ตร.กม. (31,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+3 (EAT)
คูเวตซิตี (อังกฤษ: Kuwait City) หรือ มะดีนะฮ์อัลกุวัยต์ (อาหรับ: مدينة الكويت) เป็นเมืองหลวงของคูเวต ตั้งอยู่ในเขตอัลอาสิมะห์ มีประชากร 32,403 คน (จากการสำรวจเมื่อพ.ศ. 2548) เป็นที่รู้จักภายในประเทศในชื่อ อัล เดียรา (Al-Diera - ألديره) แปลว่า เมือง เป็นที่ตั้งของรัฐสภาของคูเวต (มัจลิสัล อุมมา) สำนักงานส่วนใหญ่ของรัฐบาล และหอคูเวต (Kuwait Towers) มีพิกัดทางภูมิศาสตร์ 29°22'11" เหนือ 47°58'42" ตะวันออก (29.369722, 47.978333)  เก็บถาวร 2012-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ความต้องการทางการค้าและการขนส่งของคูเวตซิตีสนองด้วยท่าอากาศยานนานาชาติคูเวต ท่าชูไวค์ (Shuwaik Port) และท่าอาห์มาดิ บนชายฝั่งอ่าวเปอร์เซีย
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของคูเวตซิตี> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของคูเวตซิตี> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูเวตซิตี> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูเวตซิตี> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูเวตซิตี> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูเวตซิตี> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูเวตซิตี> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูเวตซิตี> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูเวตซิตี> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูเวตซิตี> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูเวตซิตี> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูเวตซิตี> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูเวตซิตี> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคูเวตซิตี> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 19.5 (67.1) | 21.8 (71.2) | 26.9 (80.4) | 33.9 (93) | 40.9 (105.6) | 45.5 (113.9) | 46.7 (116.1) | 46.9 (116.4) | 43.7 (110.7) | 36.6 (97.9) | 27.8 (82) | 21.9 (71.4) | 34.34 (93.82) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 14.0 (57.2) | 15.9 (60.6) | 20.45 (68.81) | 26.7 (80.1) | 33.15 (91.67) | 37.2 (99) | 38.7 (101.7) | 38.2 (100.8) | 34.95 (94.91) | 29.05 (84.29) | 21.15 (70.07) | 15.9 (60.6) | 27.11 (80.8) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 8.5 (47.3) | 10.0 (50) | 14.0 (57.2) | 19.5 (67.1) | 25.4 (77.7) | 28.9 (84) | 30.7 (87.3) | 29.5 (85.1) | 26.2 (79.2) | 21.5 (70.7) | 14.5 (58.1) | 9.9 (49.8) | 19.88 (67.79) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 30.2 (1.189) | 10.5 (0.413) | 18.2 (0.717) | 11.5 (0.453) | 0.4 (0.016) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 1.4 (0.055) | 18.5 (0.728) | 25.5 (1.004) | 116.2 (4.575) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 5 | 3 | 3 | 3 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 3 | 3 | 22 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 198.4 | 223.2 | 217.0 | 228.0 | 272.8 | 303.0 | 306.9 | 300.7 | 285.0 | 251.1 | 216.0 | 192.2 | 2,994.3 |
แหล่งที่มา 1: World Meteorological Organization
แหล่งที่มา 2: Hong Kong Observatory.
การแบ่งเขตการปกครอง

| --- | --- |
 อับดุลลาห์ อัล-เซเลม عبدالله السالم  อัล อัดาลุส الاندلس  เบห์น بيان  บีไนด์ อัล-เควร์ بنيد القار  อัล ไดยา الدعية  อัล แดสมา الدسمه  เฟย์ฮา الفيحاء  ฟาร์วาเนียยา الفروانية  อัล อาห์มาดิ الأحمدي  ฮาวาลิ حولي  จาบริยา الجابرية  ไคฟาน كيفان  ไคท์อัน خيطان  มาบาลา المهبولة  อัล แมนซูเรียร์ المنصورية  มิสแชรพ مشرف  เนาซา النزهه  อัล ควาดิสซายยา القادسية  ควอร์โตบา ดิสทริก قرطبة  รูไมดิยา الرميثية  ซัลมิยา السالمية:  อะบู ฮาลิฟา أبو حليفة  แมนแกฟ المنقف  ซาบาห์อัลซาเลม صباح السالم  ซัลวา سلوى  อัลเชมัลยา الشامية  ชาร์คว์ شرق  ชูเวร์คพอร์ต الميناء شويخ  เซอร์รา السره  ยาเมาค์ اليرموك  อัลลิไดยา الخالديه  อัลจาเรอะห์ الجهره  อะดิลิยา العديلية  แอสเชิจ عشيرج  เซไบยา الصبيه
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจของคูเวตนั้น เติบโตอย่างรวดเร็ว ทำให้มีการทำสัญญาเปิดโรงแรมเป็นจำนวนหลายแห่ง
โรงแรมสำคัญ ได้แก่
โรงแรมมิสโซนิคูเวต – เปิดบริการ
โรงแรมโกลเด้นทิวลิป – เปิดบริการ
ฮิลตันโอลิมปิกคูเวต – เปิดบริการ
ไอบิสชาร์คว์ – เปิดบริการ
จูเมราห์เมสซิลาห์บีชคูเวต – เปิดบริการ
อินเตอร์คันติเนนทัลคูเวตดาวน์ทาวน์ – เปิดบริการ
อินเตอร์คันติเนนทัลคูเวตแอทเดอะไวท์ – เปิดบริการต้นปี ค.ศ. 2013
เดอะสแควร์แคพพิทัลทาวเวอร์ – เปิดบริการ
โนโวเทลมินาอัลดุลลาห์รีสอร์ท – เปิดบริการ
โฟร์ซีซันโฮเท็ล – เปิดบริการภายใน 2 - 3 ปี
ห้องสรรพสินค้าที่สำคัญได้แก่ ดิแอฟเวนู, มารนาเวิลด์, เดอะทรีฮันเดรตซิกตี้มอลล์
การคมนาคม

ใน ค.ศ. 2008 มีการสร้างทางรถไฟเชื่อมต่อจากซาอุดีอาระเบียมายังคูเวต ส่วนทางรถไฟฟ้าใต้ดินนั้น อยู่ในขั้นตอนออกแบบ และจะเปิดให้บริการ 2 เส้นทางใน ค.ศ. 2016
ท่าอากาศยานนานาชาติคูเวต เป็นท่าอากาศยานหลักของคูเวตซิตี
เมืองพี่น้อง

ตูนิส, ตูนิเซีย
เบรุต, เลบานอน
เบเวอร์ลีฮิลส์, สหรัฐอเมริกา
กาน, ฝรั่งเศส
ดูไบ, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
กาเซียนเท็ป, ตุรกี
โมนาโก, โมนาโก
มาร์เบยา, สเปน
ลอนดอน, อังกฤษ
ปารีส, ฝรั่งเศส
ห้องแสดงภาพ

คูเวตซิตี
ถนนในคูเวตซิตี
พิพิธภัณฑ์เรือ อัลฮาเชมิอิล
พิพิธภัณฑ์เรือ อัลฮาเชมิอิล
สวนน้ำ (Aqua Park)
ศูนย์การค้า ดิแอฟเวนู
สวนน้ำ (Aqua Park)
คูเวตทาวเวอร์
คูเวตซิตี
ด่านสินค้าคูเวต
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ คูเวต
แสงพระอาทิตย์ตกที่ชาร์คว์ ซิคว์
ป้ายจราจรในคูเวตซิตี
อะดิลิยา
สิ่งก่อสร้างในคูเวตซิตี
ท่าอากาศยานนานาชาติคูเวต
ครักเดเชอวาลีเย

|  ครักเดเชอวาลีเย |
| --- | --- |
ครักเดเชอวาลีเย
พิกัด: 34°45′25″N 36°17′40″E﻿ / ﻿34.75694°N 36.29444°E﻿ / 34.75694; 36.29444
พื้นที่:  ซีเรีย
ประวัติศาสตร์
สร้าง: ค.ศ. 1031
มรดกโลก (ค.ศ. 2006)
ครักเดเชอวาลีเย (ฝรั่งเศส: Krak des Chevaliers, Crac des Chevaliers) หรือ ก็อลอะฮ์อัลฮิศน์ (อาหรับ: قلعة الحصن) เป็นปราสาทครูเสดที่ตั้งอยู่ในประเทศซีเรีย ครักเดเชอวาลีเยเป็นปราสาทที่มีความสำคัญในการเป็นปราสาททางการทหารจากยุคกลางที่อยู่ในสภาพที่ดีที่สุดในโลก คำว่า "Krak" ในชื่อมาจากภาษาซีรีแอก "karak" ที่แปลว่าป้อมปราการ ปราสาทอยู่ห่างจากเมืองฮอมส์ไปทางตะวันตกราว 65 ใกล้กับพรมแดนเลบานอน
ที่มาของความหมาย

ครักเดเชอวาลีเยรู้จักกันในภาษาอาหรับสมัยใหม่ว่า "ก็อลอะฮ์อัลฮิศน์" ซึ่งแผลงมาจากชื่อป้อมที่มีอยู่เดิมบนสถานที่เดียวกันว่า "ฮิศน์อัลอักรอด" (حصن الأکراد) หรือ "ฐานที่มั่นของชาวเคิร์ด" ชนแฟรงก์เรียกปราสาทว่า "Le Crat" และต่อมาสับสนกับคำว่า "Krak" และ "karak" (ป้อมปราการ) กลายมาเป็นคำว่า "Le Crac"
ที่ตั้ง

ปราสาทตั้งอยู่ทางตะวันออกของตริโปลี (Tripoli) เลบานอน ในช่องเขาฮอมส์ บนเนินสูง 650 เมตรบนเส้นทางสายเดียวระหว่างแอนติออก ไปยังเบรุต และทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ครักเดเชอวาลีเยเป็นหนึ่งในแนวปราสาทตามพรมแดนของอาณาจักรครูเสด (Crusader states) ปราสาทควบคุมเส้นทางไปสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและจากปราสาทนี้ ฮอสพิทัลเลอร์สามารถแผ่อำนาจไปได้บ้างในบริเวณทะเลสาบฮอมส์ (Lake Homs) ทางตะวันออกเพื่อควบคุมอุตสาหกรรมการประมงและเฝ้าดูกองทัพฝ่ายมุสลิมที่รวมตัวกันในซีเรีย
ประวัติ > ประวัติโบราณ

ตะวันออกกลางมักจะเป็นจุดพบปะระหว่างวัฒนธรรมจากหลายบริเวณโดยเฉพาะบาบิโลเนีย, อียิปต์, ฮิตไทต์, ฮีบรู, โรมัน, เปอร์เซีย, ไบแซนไทน์, อาหรับ, เคิร์ด, ออตโตมัน, เซลจุค และแฟรงก์ เพราะความแตกต่างของวัฒนธรรมต่าง ๆ ทำให้สถาปัตยกรรมของการก่อสร้างปราสาทมีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์กว่าการก่อสร้างปราสาทใด ๆ
ความขัดแย้งต่างลงเอยด้วยการต่อสู้ระหว่างชาติต่าง ๆ ในบริเวณที่ก่อตั้งปราสาทรวมทั้งยุทธการสำคัญ--ยุทธการกาเดช (Battle of Kadesh) โรมัน ต่อมาจักรวรรดิไบแซนไทน์หลังจากศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตก (East-West Schism) สร้างป้อมปราการแบบกรีกเพื่อต่อต้านการรุกรานทางทหารของเปอร์เซียที่นำไปสู่การออกแบบสถาปัตยกรรมที่ใช้โดยกองทัพอาหรับหลังจากที่ได้รับชัยชนะต่อบริเวณนั้นในระหว่าง ค.ศ. 634 ถึง ค.ศ. 639
ประวัติ > ชัยชนะของอิสลาม

ภายใต้การนำของราชวงศ์อุมัยยะฮ์ (Umayyad) ช่างก่อสร้างใช้ประโยชน์จากโครงสร้างทางสถาปัตยกรรมของไบแซนไทน์ของค่ายทหารและสะพานส่งน้ำ (aqueduct) ของแม่น้ำออรอนตีส (Orontes River) ในการก่อสร้างวังอันงดงามที่ประกอบด้วยสวนกลางทะเลทราย การก่อสร้างดำเนิต่อมาจนถึงสมัยการปกครองของอับบาซียะฮ์ (Abbasid) ในปี ค.ศ. 750 แต่ก็เสื่อมโทรมลงเมื่อตกไปอยู่ภายใต้การดูแลของทหาร กองกำลังตุรกีมิได้ใช้ประโยชน์กับป้อมเท่าใดนัก
ประวัติ > สงครามครูเสด

ป้อมปราการเดิมสร้างในปี ค.ศ. 1031 สำหรับเอมีร์แห่งอะเลปโป (Aleppo)
ระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1099 ป้อมก็ถูกยึดโดยแรมงที่ 4 เคานต์แห่งตูลูซ (Raymond IV of Toulouse) แต่ก็ถูกละทิ้งเมื่อกองทัพครูเสดเดินทางต่อไปยังเยรูซาเลม แต่ปราสาทก็มาถูกยึดอีกครั้งโดยแท็งคริด เจ้าชายแห่งแกลิลี (Tancred, Prince of Galilee) ในปี ค.ศ. 1110 ในปี ค.ศ. 1142 แรมงที่ 2 แห่งตริโปลี (Raymond II of Tripoli) ก็ยกปราสาทให้ลัทธิเซนต์จอห์น
ครักเดเชอวาลีเยจึงกลายเป็นศูนย์กลางของลัทธิเซนต์จอห์นระหว่างสงครามครูเสด ระหว่างปี ค.ศ. 1150 ถึงปี ค.ศ. 1250 ปราสาทก็ได้รับการต่อเติมและขยายเพิ่มเติมจนสามารถเป็นที่ประจำการสำหรับทหารได้จำนวน 2,000 คน กำแพงด้านในมีความหนาถึง 100 ฟุตทีฐานทางด้านไต้ โดยมีหอยามเจ็ดหอที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 30 ฟุต
อัศวินแห่งลัทธิเซนต์จอห์นขยายปราสาทจนกลายเป็นปราสาทครูเสดที่ใหญ่ที่สุดในดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์ โดยการเพิ่มกำแพงด้านนอกที่หนาสามเมตรและมีหอยามเจ็ดหอที่แต่ละหอมีความหนาระหว่างแปดถึงสิบเมตรเพื่อให้เป็นปราสาทซ้อน ปราสาทอาจจะเป็นที่พำนักของอัศวินแห่งลัทธิเซนต์จอห์นราว 50-60 คนพร้อมกับทหารราบอีกราวสองพันคน ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ปราสาทมีคูที่มีสะพานชัก (drawbridge) ไปยังประตูปราสาท (Postern)
ระหว่างประตูในและประตูนอกเป็นลานที่นำไปสู่สิ่งก่อสร้างภายในปราสาทที่สร้างใหม่โดยอัศวินแห่งลัทธิเซนต์จอห์นเป็นแบบกอทิก สิ่งก่อสร้างเหล่านี้รวมทั้งห้องประชุม, ชาเปล, โรงเก็บเสบียงที่ยาว 120 เมตร และโรงม้าที่ทำด้วยหินที่เป็นที่เลี้ยงม้าได้ราวหนึ่งพันตัว ที่เก็บเสบียงอื่น ๆ ขุดเข้าไปในโพรงหินด้านล่างของปราสาท เชื่อกันว่าอัศวินแห่งลัทธิเซนต์จอห์นที่อยู่ในปราสาทนี้สามารถทนการถูกล้อมได้ถึงห้าปี
ในปี ค.ศ. 1163 นูร อัดดีน (Nur ad-Din) ล้อมเพื่อพยายามจะยึดปราสาทแต่ไม่สำเร็จ ซึ่งทำให้อัศวินแห่งลัทธิเซนต์จอห์นกลายเป็นกองกำลังอิสระที่สำคัญในบริเวณพรมแดนกับตริโปลี ภาในปี ค.ศ. 1170 การขยายต่อเติมปราสาทก็เสร็จลง ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ก็เกิดแผ่นดินไหวหลายครั้งที่สร้างความเสียหายให้แก่ปราสาทที่ทำให้ต้องมีการบูรณปฏิสังขรณ์ใหม่
เศาะลาฮุดดีนล้อมปราสาทในปี ค.ศ. 1188 เพื่อพยายามจะยึดปราสาทแต่ไม่สำเร็จ ระหว่างการล้อมเศาะลาฮุดดีนจับตัวผู้ดูแลปราสาท (castellan) ได้และถูกนำตัวไปที่หน้าประตูปราสาท และถูกบังคับให้บอกให้ผู้อยู่ข้างในเปิดประตู ผู้ดูแลปราสาทก็ตะโกนเป็นภาษาอาหรับให้ยอมแพ้และเปิดประตู แต่ประโยคต่อมาเป็นภาษาฝรั่งเศสในรักษาปราสาทไว้จนลมหายใจสุดท้าย
ในปี ค.ศ. 1217 ระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 5 พระเจ้าแอนดรูว์ที่ 2 แห่งฮังการีก็ทรงเสริมสร้างกำแพงรอบนอกและพระราชทานทุนทรัพย์ในการจ้างกองทหารผู้ดูแลปราสาท
ในปี ค.ศ. 1271 ปราสาทถูกยึดโดยไบบาร์ส สุลต่านมัมลุกเมื่อวันที่ 8 เมษายน โดยการใช้เครื่องยิงหิน (catapult) ขนาดใหญ่ที่ต่อมานำไปใช้ในการโจมตีเอเคอร์ในปี ค.ศ. 1291 ไบบาร์สสร้างเสริมปราสาทและใช้เป็นฐานในการต่อต้านตริโปลี และเปลี่ยนโบสถ์น้อยเป็นสุเหร่า
เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษเสด็จไปในสงครามครูเสดครั้งที่ 9 ในปี ค.ศ. 1272 พระองค์ก็ทรงนำลักษณะสถาปัตยกรรมการก่อสร้างมาใช้ในการก่อสร้างปราสาทในราชอาณาจักรอังกฤษและเวลส์ ครักเดเชอวาลีเยได้รับการบรรยายว่าเป็น "อาจจะเป็นปราสาทที่ได้รับการรักษาไว้อย่างดีที่สุดที่เป็นที่น่าชื่นชมที่สุดในโลก" โดยที. อี. ลอว์เรนซ์ (T. E. Lawrence) ปราสาทแห่งนี้ได้รับเลือกให้เป็นมรดกโลกพร้อมกับปราสาทเศาะลาฮุดดีน (Citadel of Salah Ed-Din) ในปี ค.ศ. 2006 ปราสาทนี้เป็นของรัฐบาลประเทศซีเรีย และเป็นปราสาทเพียงไม่กี่แห่งที่ศิลปะครูเสดในรูปของจิตรกรรมฝาผนังได้รับการอนุรักษ์ไว้
ดูเพิ่ม

ปราสาท
สงครามครูเสด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ครักเดเชอวาลีเย
A Medieval Castle in the Middle East, The Wall Street Journal, January 31, 2009
ระเบียงภาพ

ผังปราสาท ค.ศ. 1170- ค.ศ. 1190
ผังปราสาท (ค.ศ. 1871)
ช่องว่างระหว่างกำแพงนอกและกำแพงใน
ช่องว่างระหว่างกำแพงนอกและกำแพงใน
ช่องว่างระหว่างกำแพงนอกและกำแพงใน
ปราสาทบนแสดงให้เห็นถึงความหนาของกำแพง
ภายในปราสาท
คำจารึกบนผนัง
ภาพเขียนของครักเดเชอวาลีเย
ระเบียงคดแบบกอทิกภายในปราสาท
ดับกะฮ์

| ดับกะฮ์ การเต้นรำดั้งเดิมในปาเลสไตน์ * |
| --- | --- |
  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมโดยยูเนสโก
หญิงชาวปาเลสไตน์กำลังเต้นดับกะฮ์
ประเทศ:  รัฐปาเลสไตน์
ภูมิภาค **: รัฐอาหรับ
สาขา: ธรรมเนียมและการแสดงออกทางมุขปาฐะ, ศิลปะการแสดง, แนวปฏิบัติทางสังคม พิธีกรรม และงานเทศกาล, งานช่างฝีมือดั้งเดิม
อ้างอิง: 01998
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2566 (คณะกรรมการสมัยที่ 18)
รายการ: ตัวแทนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมและการสงวนรักษาที่ดี ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ดับกะฮ์ (อาหรับ: دبكة) คือการเต้นรำพื้นเมืองอย่างหนึ่งของภูมิภาคลิแวนต์ ผู้แสดงเป็นชาวเลบานอน ชาวจอร์แดน ชาวซีเรีย ชาวปาเลสไตน์ และชาวอิรัก ดับกะฮ์ผสมผสานการเต้นเป็นวงกลมเข้ากับการเต้นเป็นแถวหน้ากระดาน และเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายในงานแต่งงานและงานรื่นเริงอื่น ๆ แถวเต้นจะเรียงจากขวาไปซ้าย และผู้นำเต้นของดับกะฮ์จะเป็นผู้นำแถวโดยหันหน้าเข้าหาผู้ชมสลับกับหันหน้าเข้าหาผู้เต้นคนอื่น ๆ
รากศัพท์ของคำ ดับกะฮ์ ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด อย่างไรก็ตาม คำนี้มาจากคำภาษาอาหรับถิ่นลิแวนต์ที่แปลว่า "การกระทืบเท้า" ตามตำนานพื้นบ้านเรื่องหนึ่ง การเต้นรำชนิดนี้เกิดขึ้นจากชาวฟินิเชียในภูมิภาคลิแวนต์ บ้านในภูมิภาคนี้สร้างขึ้นจากหิน ส่วนหลังคาทำจากไม้ ฟาง และดินเหนียว ดินที่จะใช้ทำหลังคาต้องมีความแน่นเป็นเนื้อเดียว จึงต้องมีการย่ำดินด้วยแรงที่สม่ำเสมอเพื่อให้เนื้อดินอัดแน่นเท่ากัน การร่วมแรงร่วมใจเช่นนี้เรียกว่า ตะอาวูน ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า อาวะนะฮ์ แปลว่า "ความช่วยเหลือ" สิ่งนี้พัฒนาขึ้นเป็นเพลง อะลาดะละอูนา (على دلعونا) ซึ่งแปลอย่างคร่าว ๆ ได้ว่า "ไปช่วยกันเถอะ" ดับกะฮ์ประกอบกับเพลงที่มีจังหวะทำให้การลงแรงเป็นไปอย่างสนุกสนานและทำให้ผู้ลงแรงรู้สึกกระฉับกระเฉง
ดาร์-เอส-ซาลาม

| ดาร์-เอส-ซาลาม Dar es Salaam |
| --- | --- |
เมือง
ทัศนียภาพของ ดาร์-เอส-ซาลาม
ดาร์-เอส-ซาลามที่ตั้งของเมืองดาร์-เอส-ซาลาม
พิกัด: 6°48′S 39°17′E﻿ / ﻿6.800°S 39.283°E﻿ / -6.800; 39.283
ประเทศ: ประเทศแทนซาเนีย
เขต:  รายการ อีลาลา คีนอนโดนี เทเมเค 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ดร. ดีดัส มัสซาบูรี
พื้นที่ภูมิภาค/จังหวัด
 • ทั้งหมด: 1,393 ตร.กม. (538 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 0 ตร.กม. (0 ตร.ไมล์)
ประชากร (2012)
 • ทั้งหมด: 4,364,541 คน
 • ความหนาแน่น: 3,100 คน/ตร.กม. (8,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: GMT +3
ดาร์-เอส-ซาลาม (อังกฤษ: Dar es Salaam; อาหรับ: دار السلام Dār as-Salām ) เดิมมีชื่อว่า อึมซีซีมา (อังกฤษ: Mzizima) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศแทนซาเนีย มีประชากรราว 4,364,541 คน ตั้งอยู่ริมฝั่งมหาสมุทรอินเดีย เมืองนี้เคยเป็นอดีตเมืองหลวงของประเทศแทนซาเนียก่อนที่จะย้ายไปที่โดโดมา
ดาฮิร์ ริยาเล คาฮิน

| ดาฮิร์ ริยาเล คาฮิน |
| --- | --- |

ประธานาธิบดีโซมาลีแลนด์
ดำรงตำแหน่ง 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 – 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
ก่อนหน้า: โมฮัมเหม็ด ฮาจี อิบราฮิม อิกอัล
ถัดไป: อาห์เมด โมฮัมเหม็ด โมฮามุด
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 12 มีนาคม พ.ศ. 2495
ศาสนา: อิสลาม
พรรคการเมือง: พรรคสหประชาชนเพื่อประชาธิปไตย

ดาฮิร์ ริยาเล คาฮิน (โซมาลี: Dahir Rayale Kahin, อาหรับ: ضاهر ريالي كاهن) เป็นนักการเมืองชาวโซมาเลีย ผู้เคยได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีโซมาลีแลนด์ สาธารณรัฐที่ได้รับการยอมรับในระดับสากลว่าเป็นเขตปกครองตนเองของประเทศโซมาเลียตั้งแต่ พ.ศ. 2545 - พ.ศ. 2553 นอกจากนี้เขายังเป็นเจ้าหน้าที่อาวุโสในกองกำลังรักษาความมั่นคงแห่งชาติและรองประธานาธิบดีโซมาลีแลนด์ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 ถึง พ.ศ. 2545
ซะบีบะฮ์วัลมะลิก

| --- | --- |
ปกต้นฉบับ
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: زبيبة والملك
ผู้แปล: โรเบิร์ต ลอว์เรนซ์
ผู้วาดภาพประกอบ: โจนาธอน เอิร์ล บาวเซอร์
ศิลปินปก: โจนาธอน เอิร์ล บาวเซอร์
ประเทศ: ประเทศอิรักสมัยบะอัษ
ภาษา: ภาษาอาหรับอิรัก
ประเภท: อุปมานิทัศน์
ฉากท้องเรื่อง: ติกรีต คริสต์ศตวรรษที่ 7–8
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 2000
พิมพ์ในภาษาอังกฤษ: ค.ศ. 2004
ชนิดสื่อ: พิมพ์: หนังสือปกอ่อน
ISBN: 1-58939-585-9
เลขทศนิยมดิวอี: 892.737
ซะบีบะฮ์วัลมะลิก (อาหรับ: زبيبة والملك) เป็นนวนิยายรักซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในประเทศอิรักเมื่อ ค.ศ. 2000 โดยผู้แต่งนิรนาม ซึ่งสันนิษฐานกันว่าเป็นซัดดัม ฮุสเซน
การจำหน่าย

ซะบีบะฮ์วัลมะลิก เป็นหนังสือขายดีที่สุดในประเทศอิรักในราคา 1,500 ดินาร์ (ประมาณ 0.50 ดอลลาร์สหรัฐ) มีการประเมินว่าหนังสือนี้ขายได้มากกว่าหนึ่งล้านเล่ม
ผู้เขียน

สำนักข่าวกรองกลางสหรัฐเชื่อว่าหนังสือนี้เขียนโดยนักเขียนเงาที่ได้รับอิทธิพลโดยตรงจากซัดดัม
ผู้เขียน > การดัดแปลง

มีการผลิตรายการโทรทัศน์ 20 ตอน และละครเพลงที่ได้แรงบันดาลใจมาจากหนังสือนี้
ก่อนที่จะออกฉาย มีคำร่ำลือว่าภาพยนตร์ จอมเผด็จการ ของซาชา บารอน โคเฮน ได้แรงบันดาลใจจากนิยายนี้
ดูเพิ่ม

นวนิยายของซัดดัม ฮุสเซน
แหล่งข้อมูลอื่น

Zabibah and the King cover art
ชีกาบาลา

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  มะห์มูด อับดุรรอซิก ฮะซัน ฟัฎลุลลอฮ์
วันเกิด:   (1986-03-05) 5 มีนาคม ค.ศ. 1986 (38 ปี)
สถานที่เกิด:  อัสวาน อียิปต์
ส่วนสูง:  1.83 m (6 ft 0 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก / ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อัรรออิด (ยืมตัวจากซะมาลิก)
หมายเลข:  14
สโมสรเยาวชน
1996–2002:  ซะมาลิก
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2002–2005 |  ซะมาลิก |  23 |  (2) |
| 2005–2006 |  ปาโอก |  23 |  (5) |
| 2006–2013 |  ซะมาลิก |  230 |  (53) |
| 2012–2013 |  → Al Wasl (ยืมตัว) |  13 |  (7) |
| 2013–2015 |  สปอร์ติงลิสบอน |  1 |  (0) |
| 2015– |  ซะมาลิก |  70 |  (12) |
| 2015–2016 |  → Ismaily (ยืมตัว) |  8 |  (2) |
| 2017– |  → อัรรออิด (ยืมตัว) |  20 |  (8) |
ทีมชาติ
| 2005– |  อียิปต์ |  28 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มะห์มูด อับดุรรอซิก ฮะซัน ฟัฎลุลลอฮ์ (อาหรับ: محمود عبد الرازق حسن فضل الله; เกิด 5 มีนาคม ค.ศ. 1986) หรือ ชีกาบาลา (شيكابالا) เป็นนักฟุตบอลชาวอียิปต์ ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลอัรรออิดในซาอุดีโปรเฟสชันนัลลีก โดยเป็นการปล่อยยืมตัวจากซะมาลิก ซึ่งเป็นสโมสรที่เขาเล่นมาตั้งแต่ชุดเยาวชน ส่วนใหญ่เขาเล่นตำแหน่งปีกขวา แต่ก็สามารถเล่นตำแหน่งกองกลางตัวรุกหรือปีกซ้ายได้
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขามีชื่อติดทีมชาติอียิปต์ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย
ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | นัดที่ | คู่แข่ง | ประตู | ผล | การแข่งขัน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 12 มิถุนายน 2007 | Sabah Al Salem Stadium, คูเวตซิตี, คูเวต | 2 |  คูเวต | 1–1 | 1–1 | กระชับมิตร |  |

| 2 | 12 พฤศจิกายน 2017 | Baba Yara Stadium, Kumasi, กานา | 26 |  กานา | 1–0 | 1–1 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |  |
เกียรติประวัติ > สโมสร

พรีเมียร์ลีกอียิปต์: 2002–03, 2003–04
อียิปต์คัพ: 2002, 2008, 2013, 2016, 2018
อียิปเตียนซูเปอร์คัพ: 2016
ซีเอเอฟแชมเปียนส์ลีก: 2002
ซีเอเอฟซูเปอร์คัพ: 2003
อาหรับแชมเปียนส์คัพ: 2003
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

แอฟริกาคัพออฟเนชันส์: 2010
เวิลด์มิลิทรีคัพ: 2007
เกียรติประวัติ > ส่วนตัว

ดาวซัลโวพรีเมียร์ลีกอียิปต์: 2010–11 (ร่วมกับ Ahmed Abd El-Zaher)
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีกาบาลา ที่ National-Football-Teams.com
Egyptian Players Abroad: Mahmoud Fadlalla Shikaala – FC PAOK (Greece), SoccerEgypt.com
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอียิปต์ – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 อัลฮะเฎาะรี (c)  2 ญับร์  3 อัลมุฮัมมะดี  4 ญาบิร  5 มุรซี  6 ฮิญาซี  7 ฟัตฮี  8 ฮามิด  9 มัวะห์ซิน  10 เศาะลาห์  11 กะฮ์เราะบา  12 อัชร็อฟ  13 อับดุชชาฟี  14 ศุบฮี  15 ฮัมดี  16 อิกรอมี  17 อันนินนี  18 ชีกาบาลา  19 อันซะอีด  20 ซะมีร  21 เทรเซแก  22 วัรดะฮ์  23 อันชินาวี  ผู้ฝึกสอน: กูเปร์  |  1 อัลฮะเฎาะรี (c)  2 ญับร์  3 อัลมุฮัมมะดี  4 ญาบิร  5 มุรซี  6 ฮิญาซี  7 ฟัตฮี  8 ฮามิด  9 มัวะห์ซิน  10 เศาะลาห์  11 กะฮ์เราะบา  12 อัชร็อฟ  13 อับดุชชาฟี  14 ศุบฮี  15 ฮัมดี  16 อิกรอมี  17 อันนินนี  18 ชีกาบาลา  19 อันซะอีด  20 ซะมีร  21 เทรเซแก  22 วัรดะฮ์  23 อันชินาวี  ผู้ฝึกสอน: กูเปร์  |  |
ดาร์ฟูร์

| ดาร์ฟูร์ |
| --- | --- |

เมืองหลัก: อัลฟาชิร รัฐชะมาลดารฟูร
ภาษาราชการ: อาหรับ, ฟูร์
เดมะนิม: ดาร์ฟูร์
ผู้นำ

• รัฐบาลท้องถิ่น : มินนี มินาวี
 
พื้นที่
• รวม: 493,180 ตารางกิโลเมตร (190,420 ตารางไมล์)
ประชากร
• 2017 ประมาณ: 9,241,369
• ความหนาแน่น: 18.7 ต่อตารางกิโลเมตร (48.4 ต่อตารางไมล์)
สกุลเงิน: ปอนด์ซูดาน
เขตเวลา: UTC+2:00 (เวลาแอฟริกากลาง)
เว็บไซต์ เว็บไซต์ทางการ
ดาร์ฟูร์ (อังกฤษ: Darfur, /dɑːrˈfʊər/) หรือ ดารฟูร (อาหรับ: دار فور, อักษรโรมัน: Dār Fūr, แปลตรงตัว 'แผ่นดินของชาวฟูร์') เป็นภูมิภาคทางตะวันตกของประเทศซูดาน ชื่อ ดาร์ฟูร์ มาจากคำในภาษาอาหรับว่า ดาร (دار) แปลว่า "บ้าน [ของ]" กับ ฟูร (فور) หมายถึงชาวฟูร์ ภูมิภาคนี้ในอดีตมีชื่อว่า ดารดาญู (อาหรับ: دار داجو, อักษรโรมัน: Dār Dājū) ในสมัยที่เป็นดินแดนภายใต้การปกครองของชาวดาจูซึ่งอพยพมาจากเมโรวีเมื่อประมาณ ค.ศ. 350 และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น ดารตุนญุร (อาหรับ: دار تنجر, อักษรโรมัน: Dār Tunjur) เมื่อชาวตุนจูร์ขึ้นมาปกครองพื้นที่แทน ดาร์ฟูร์เคยเป็นรัฐสุลต่านเอกราชอยู่นานหลายร้อยปี จนกระทั่งถูกกองกำลังอังกฤษ-อียิปต์รวมเข้ากับซูดานใน ค.ศ. 1916
ในแง่เขตการปกครอง ดาร์ฟูร์แบ่งออกเป็น 5 รัฐ ได้แก่ รัฐวะซัฏดารฟูร (ดาร์ฟูร์กลาง), รัฐชัรก์ดารฟูร (ดาร์ฟูร์ตะวันออก), รัฐชะมาลดารฟูร (ดาร์ฟูร์เหนือ), รัฐญะนูบดารฟูร (ดาร์ฟูร์ใต้) และรัฐฆ็อรบ์ดารฟูร (ดาร์ฟูร์ตะวันตก)
นับตั้งแต่สงครามในดาร์ฟูร์ระหว่างรัฐบาลซูดานกับชนพื้นเมืองดั้งเดิม ภูมิภาคนี้อยู่ในภาวะฉุกเฉินทางมนุษยธรรมมาอย่างต่อเนื่องและตกอยู่ในสถานการณ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์นับตั้งแต่ ค.ศ. 2003 ปัจจัยส่วนหนึ่งที่ส่งผลให้ดาร์ฟูร์อยู่ในสภาพนี้ได้แก่ความขัดแย้งทางศาสนาและชาติพันธุ์ กับความขัดแย้งระหว่างชาวไร่ชาวนากับคนเลี้ยงสัตว์