stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เร

| กลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เร  (Guillain-Barré syndrome)  |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Guillain–Barré–Strohl syndrome, Landry's paralysis, postinfectious polyneuritis

การออกเสียง: UK: /ˈɡiːjæ̃ ˈbæreɪ/ US: /ɡiˈjæn bəˈreɪ/ ภาษาฝรั่งเศส: [ɡilɛ̃ baʁe] 
สาขาวิชา: ประสาทวิทยา
อาการ: กล้ามเนื้ออ่อนแรงเริ่มจากเท้าและมือ, มักจะมีอาการจากส่วนล่างขึ้นไปด้านบน
ภาวะแทรกซ้อน: หายใจลำบาก, มีปัญหาเกี่ยวกับหัวใจและความดันโลหิต
การตั้งต้น: เร็ว (ชั่วโมงถึงสัปดาห์)
สาเหตุ: ไม่ทราบ
วิธีวินิจฉัย: ขึ้นกับอาการ, ตรวจการชักนำกระแสประสาท, การเจาะเอว
การรักษา: การดูแลแบบประคับประคอง, อิมมูโนโกลบูลินทางหลอดเลือดดำ, การแยกส่วนของน้ำเลือด
พยากรณ์โรค: ใช้เวลาสัปดาห์ถึงปีสำหรับการฟื้นฟู
ความชุก: 2 ต่อ 100,000 ประชากรต่อปี
การเสียชีวิต: 7.5% ของผู้ที่มีอาการ
กลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เร หรือ กลุ่มอาการกีแยง-บาร์เร (อังกฤษ: Guillain–Barré syndrome) เป็นโรคแพ้ภูมิตัวเอง (autoimmune disorder) อย่างหนึ่งซึ่งเกิดกับระบบประสาทส่วนปลาย ส่วนใหญ่ถูกกระตุ้นโดยการอักเสบติดเชื้อเฉียบพลัน กลุ่มอาการนี้ตั้งชื่อตามแพทย์ชาวฝรั่งเศสชื่อ Guillain, Barré และ Strohl ซึ่งได้อธิบายกลุ่มอาการนี้ไว้ในปี ค.ศ. 1961 บางครั้งเรียกว่าอาการชาแบบแลนดรี (Landry's paralysis) ตามแพทย์ชาวฝรั่งเศสที่ได้อธิบายโรคคล้ายกันนี้ไว้ในปี ค.ศ. 1859 โรคนี้ถูกจัดอยู่ในกลุ่มพยาธิสภาพของเส้นประสาทส่วนปลาย (peripheral neuropathy) กลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เรถูกแบ่งออกเป็นหลายประเภท แต่ส่วนใหญ่เมื่อกล่าวถึงกลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เรจะหมายถึงประเภทที่พบบ่อยที่สุด คือประเภทที่มีพยาธิภาพของเส้นประสาทหลายเส้นแบบทำลายไมอิลินโดยการอักเสบเฉียบพลัน หรือเอไอดีพี (acute inflammatory demyelinating polyneuropathy, AIDP) กลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เรเป็นโรคที่พบน้อยโดยมีอุบัติการณ์อยู่ที่ 1–2 ต่อ 100,000 ประชากร ส่วนใหญ่อาการมักรุนแรงและปรากฏเป็นอาการอ่อนแรงแบบเป็นจากปลายมาหาต้น (ascending paralysis) โดยมีอาการอ่อนแรงของขา ค่อย ๆ ลามมายังแขนและใบหน้าพร้อมกับการหายไปของรีเฟลกซ์เอ็นลึก (deep tendon reflex) หากได้รับการรักษาอย่างทันท่วงทีด้วยการเปลี่ยนน้ำเลือด (plasmapheresis) หรือการให้อิมมูโนกลอบูลินทางหลอดเลือดดำ (intravenous immunoglobulin) ร่วมกับการรักษาประคับประคอง (supportive treatment) แล้วผู้ป่วยส่วนใหญ่สามารถกลับมาใช้ชีวิตได้ตามปกติ อย่างไรก็ดีหากมีภาวะแทรกซ้อนทางปอดรุนแรงหรือมีความผิดปกติของระบบประสาทอัตโนมัติแล้วอาจเสียชีวิตได้ กลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เรเป็นหนึ่งในสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของการเป็นอัมพาตที่ไม่ได้เกิดจากการบาดเจ็บ
สาเหตุ

กลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เรทุกรูปแบบเกิดจากการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันเพื่อต่อต้านแอนติเจนจากภายนอก (เช่น เชื้อโรค) แต่ภูมิคุ้มกันที่สร้างกลับไปทำลายเนื้อเยื่อประสาทของผู้ป่วยแทน ปรากฏการณ์นี้เรียกว่า "molecular mimicry" เป้าหมายที่ถูกระบบภูมิคุ้มกันทำลายเชื่อว่าเป็นสารประกอบที่พบได้เป็นปริมาณมากในเนื้อเยื่อประสาทส่วนปลายของมนุษย์ชื่อว่า แกงกลิโอไซด์ (ganglioside) เชื้อโรคที่ชักนำให้เกิดภาวะผิดปกติทางภูมิคุ้มกันดังกล่าวที่พบบ่อยที่สุดคือเชื้อแบคทีเรีย Campylobacter jejuni  รองลงมาคือเชื้อไซโตเมกาโลไวรัส (cytomegalovirus; CMV)  อย่างไรก็ตามมีจำนวนผู้ป่วยร้อยละ 60 ที่ไม่พบว่าเกิดจากการติดเชื้อใดนำมาก่อน ผู้ป่วยบางรายอาจเกิดการกระตุ้นจากการติดเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ หรือจากปฏิกิริยาทางภูมิคุ้มกันต่อเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ พบว่ามีอุบัติการณ์ของกลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เรเพิ่มขึ้นหลังจากการให้วัคซีนไข้หวัดใหญ่ ในช่วงระหว่างการเกิดโรคไข้หวัดหมูระบาดทั่วในปี ค.ศ. 1976–1977 แต่จากการศึกษาทางระบาดวิทยาในภายหลังพบว่าการให้วัคซีนไข้หวัดใหญ่มีอัตราเสียงที่จะชักนำให้การเกิดกลุ่มอาการนี้เพิ่มขึ้นน้อยมาก (คือเพิ่มขึ้นน้อยกว่า 1 รายในการให้วัคซีน 1 ล้านคน) หรือแทบไม่มีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นเลย
ผลจากการที่ระบบภูมิคุ้มกันเข้ามาทำลายเนื้อเยื่อประสาทส่วนปลาย ทำให้เยื่อไมอีลินซึ่งเป็นปลอกไขมันหุ้มรอบเส้นประสาทเสียหาย และทำให้การส่งกระแสประสาทถูกหยุดชะงัก และทำให้กล้ามเนื้อเป็นอัมพาต และอาจพบร่วมกับความรู้สึกสัมผัสและประสาทอัตโนมัติถูกรบกวน
ในรายที่เป็นไม่มาก แอกซอนของเส้นประสาท (ส่วนนำประสาทขาออกของเซลล์ประสาท) จะยังทำงานได้และกลับสู่สภาพปกติได้อย่างรวดเร็วถ้าเยื่อไมอีลินถูกซ่อมแซมได้เป็นปกติ ในรายที่มีอาการมากแอกซอนอาจเสียหาย และการฟื้นสภาพต้องขึ้นกับการซ่อมแซมของเยื่อไมอีลิน ประมาณร้อยละ 80 ของผู้ป่วยจะสูญเสียเยื่อไมอีลินไป อีกร้อยละ 20 จะสูญเสียแอกซอน
กลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เรแตกต่างจากกลุ่มอาการอื่น ๆ เช่นโรคมัลติเพิล สเกลอโรซิส (multiple sclerosis; MS) หรือ อะไมโอโทรฟิก แลเทอรัล สเกลอโรซิส (Amyotrophic lateral sclerosis; ALS) ตรงที่กลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เรเป็นโรคที่เกิดกับระบบประสาทส่วนปลาย และโดยทั่วไปแล้วจะไม่ทำความเสียหายต่อสมองหรือไขสันหลัง
ระบาดวิทยา

อุบัติการณ์ของกลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เรทั่วโลก ประมาณ 0.6–4 ต่อประชากร 100,000 คนต่อปี ผู้ชายเป็นมากกว่าผู้หญิง 1.5 เท่า อุบัติการณ์เพิ่มขึ้นตามอายุ ในผู้อายุต่ำกว่า 30 ปีพบประมาณ 1 รายต่อประชากร 100,000 คน และผู้อายุสูงกว่า 75 ปีพบประมาณ 4 รายต่อประชากร 100,000 คน อุบัติการณ์ในระหว่างตั้งครรภ์ประมาณ 1.7 รายต่อประชากร 100,000 คน มีรายงานผู้ป่วยกลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เรแต่กำเนิดและในระยะแรกเกิด
แหล่งข้อมูลอื่น

Mayo Clinic (2009). MayoClinic.com, Guillain-Barré
GBS/CIDP Foundation International
Guillain–Barré Syndrome Support Group (UK and Ireland)
ข้อมูล เก็บถาวร 2008-08-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนจากสมาคม GBS แหล่งนิวเซาท์เวลส์ (AU)
NINDS Miller Fisher Syndrome Information Page เก็บถาวร 2010-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: G61.0 ICD-9-CM: 357.0 OMIM: 139393 MeSH: D020275 DiseasesDB: 5465
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000684 eMedicine: emerg/222 neuro/7 pmr/48 neuro/598 Patient UK: กลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เร Scholia: Q205214
แกรี (แร็ปเปอร์)

| แกรี่ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: คัง ฮี-ก็อน (강희건, 姜熙建)
เกิด: 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 (46 ปี) โซล เกาหลีใต้
ที่เกิด:  ประเทศเกาหลีใต้
แนวเพลง: ฮิปฮอป
อาชีพ: นักร้อง แร็ปเปอร์
ช่วงปี: พ.ศ. 2539 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Jungle เอนเตอร์เทนเมนท์
คู่สมรส: คิมเซอึน (2560)
| --- | --- |
ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 강희건
ฮันจา: 姜熙建
อาร์อาร์: Gang Hui-geon 
เอ็มอาร์: Kang Hŭi-kŏn 
แกรี่ (เกาหลี: 개리; เกิดวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521) เป็นแร็ปเปอร์,เอ็นเตอร์เทนเนอร์ชาวเกาหลีใต้ และเขายังเป็นนักร้องสมาชิกวงฮิปฮอปดูโอ วงลีซัง และเขาเคยป็นสมาชิกในรายการวาไรตีเกมโชว์ของเกาหลีใต้ รันนิงแมน ร่วมกับ ยู แจ-ซ็อก, จี ซ็อก-จิน, คิม จง-กุก, ฮาฮา/ฮา ดง-ฮุน, ซง จี-ฮโย และอี กวัง-ซู
ประวัติ > ชีวิตช่วงแรก

แกรีเกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 ครอบครัวของแกรีประกอบไปด้วยพ่อ, แม่และพี่ชายของเขา ย้อนไปในสมัยที่แกรียังเป็นนักเรียน แกรีมีความสนใจในการเต้นมากกว่าดนตรีและมีความฝันที่อยากจะเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในเกาหลี เนื่องจากชื่อเล่นของเขาในสมัยมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีชื่อว่า "แก" (개) ซึ่งในภาษาเกาหลีแปลว่า "หมา" ทำให้เขาใช้ชื่อในการแสดงว่า "แกรี" (อังกฤษ:Gary, เกาหลี: 개리) ระหว่างช่วงมัธยมศึกษาตอนปลายแกรีได้เป็นนักเต้นประกอบ และชนะการแข่งขันในการเต้น แกรียังได้เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยยงอินแต่ก็ถูกไล่ออกในเวลาต่อมา ในตอนอายุ 20 ปี แกรีได้เริ่มต้นอาชีพนักมวยเป็นเวลา 10 ปีและได้เป็นนักมวยสากลสมัครเล่น ทั้งเขายังได้รับสายดำดั้ง 8 จากกีฬาศิลปะการต่อสู้ด้วย
ประวัติ > ช่วงเริ่มต้นของอาชีพ (2539 ~ 2544)

ในปี 2539 แกรีเข้าร่วมกลุ่มดนตรี "สเมิร์ฟ" (Smurfs) สเมิร์ฟได้ปล่อยอัลบั้มแรกของพวกเขา อัลบั้ม "Smurph" ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2539 ในปี 2540 แกรีเข้าร่วมกลุ่มดนตรี "เอ็กซ์-ทีน" (X-Teen) และได้ออกสองอัลบั้มในปี 2541 และปี 2543 และนี่ทำให้เขาพบกับ กิล ซึ่งเป็นสมาชิกกลุ่มดนตรี เอ็กซ์-ทีน เช่นเดียวกัน ในขณะนั้นอาจกล่าวได้ว่าทั้งแกรีและกิล "พวกเขาไม่ได้ดูดีและดนตรีของเขาก็ไม่ได้เยี่ยมตรงไหน" จากนั้นแกรีและกิลลงเอยด้วยการเข้าร่วมกลุ่ม "ฮันนี่ แฟมิลี่" (Honey Family) และได้ออกอัลบั้มในปี 2542 และ 2543 หลังจากนี้แกรีคิดว่าตัวเขาเอง "เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในเกาหลี" แกรี, กิลและดิกจิตี้ได้สร้างวงดนตรีทรีโอ ซึ่งมีชื่อว่า "รีซัม ทรีโอ" (Leessam Trio) และได้ปล่อยอัลบั้มในปี 2543 ที่มีชื่อว่า "2000 Korea" ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าวง รีซัม ทรีโอ เป็นวงดนตรีบรรพบุรุษของ รีซัง
ประวัติ > ลีซัง (2545-ปัจจุบัน) > 2545-2547: อัลบั้มที่ 1 ถึง 3

เมื่อดิกจิตี้ได้ออกจากวงลีซัม ทรีโอไป กิลและแกรีได้ก่อตั้งวง ลีซัง (ซัง มีความหมายว่า "สอง") ในปี 2545 วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ลีซังได้ออกอัลบั้มแรกของพวกเขาคืออัลบั้ม "Leessang of Honey Family" นักร้องหญิง จองอิน มีส่วนร่วมในอัลบั้มแรกของลีซังและกล่าวได้ว่าเสียงของเธอและดนตรีของลีซังกลมกลืนกันได้อย่างดี เพลง "Rush" ได้รับรางวัลดนตรีฮิป-ฮอป จาก Mnet KM Music Video Festival อัลบั้มที่สองของลีซังคือ "재,계발 (Re-development)" ได้ปล่อยออกมาในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 จองอินก็ยังคงมีส่วนร่วมในอัลบั้มนี้เช่นเดียวกัน แกรีได้แต่งเนื้อเพลงและประพันธ์เพลง  "Leessang Blues" เพลงนี้ได้รับการวิจารณ์อย่างชมเชยว่า การผสมกับระหว่างเนื้อเพลงของแกรีกับเสียงแนวจังหวะหนัก ช้าและเศร้าของกิลและช่วงเสียงของจองอินทำให้เพลงมีความกลมกลืนกันอย่างสมบูรณ์ วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2547 พวกเขาได้ปล่อยอัลบั้มที่ "ยอดเยี่ยม" คือ "Leessang Special" กิลได้ประพันธ์เพลงในขณะที่แกรีมีหน้าที่ในการเขียนเนื้อเพลง อย่างไรก็ตาม แกรีก็ได้เคยทดลองทำมาแล้วกับอัลบั้มเดี่ยวครั้งแรกของดิกจิตี้ เช่นเพลง  "Saturday Afternoon" และ "Area of Battle" ซึ่งได้ปล่อยออกมาในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2546
ในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2548 แกรรี่ได้มีส่วนร่วมในเพลงของ บีเอ็มเค คือเพลง "Rainbow" วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ลีซังได้ปล่อยอัลบั้มที่สาม "Library of Soul" ซึ่งมียอดขายกว่า 30,000 แผ่น เป็นอีกครั้งหนึ่งที่แกรีได้เขียนเนื้อเพลงส่วนกิลมีหน้าที่ประพันธ์ดนตรี ในอัลบั้มนี้มีทั้งหมด 13 เพลง และ 12 เพลงในอัลบั้มติดอันดับเพลงยอดนิยมของ "Max mp3" ลีซังได้บอกว่าเพลง "I'm not really laughing" สร้างจากประสบการณ์ชีวิตจริงของกิล ไม่นานหลังจากที่มีการบอกออกไป เพลงนี้ได้เข้าชิงอันดับ 1 ใน เอสบีเอส อินกิกาโย และได้รับอันดับ 1 บทเว็บไซต์ Cyworld, Nate, และ MelOn แกรีได้มีส่วนร่วมในเพลง "It's Alright" ของวง Dynamic Duo ซึ่งได้ปล่อยออกมาในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งเพลงนี้ติดอันดับเพลงในหลายชาร์ต นอกจากนี้ แกรียังได้เขียนเนื้อเพลงด้วยตัวเองเมื่อเขาได้มีส่วนร่วมในเพลง "Fire Flower" ของ จัง ฮเยจิน ซึ่งได้ปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2549
ประวัติ > ลีซัง (2545-ปัจจุบัน) > 2550-2553: อัลบั้มที่ 4 ถึง 6

ในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ลีซังได้ปล่อยอัลบั้ม "Black Sun" ซึ่งเป็นอัลบั้มที่สี่ของพวกเขา ซึ่งแต่เดิมอัลบั้มนี้มีความตั้งใจว่าจะปล่อยออกมาในเดือนเมษายนแต่อย่างไรก็ตามเพื่อเพิ่มความสมบูรณ์ของอัลบั้มจึงทำให้อัลบั้มได้ปล่อยออกมาในเดือนพฤษภาคม แกรีได้บอกว่าทุกเพลงในอัลบั้มนี้มีเค้าโครงมาจากเรื่องจริงในชีวิต เพลง  "Ballerino" เกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ในอดีตของเขา 5 ปีกับแฟนเก่า นอกจากนี้เพลง "Leessang Blues", "I'm not really laughing" และ "Ballerino" ต่างมีเค้าโครงเรื่องที่สอดคล้องกัน "Leessang Blues" เป็นเพลงที่เกี่ยวกับความตื่นเต้นของเขาในการพบใครสักคนในชีวิต และเพลง  "I'm not really laughing" เกี่ยวกับความเศร้าโศกเสียใจภายหลังจากที่แกรีเลิกกันกับแฟนเก่าของเขา ท้ายสุด  "Ballerino" เกี่ยวกับความเสียใจเกี่ยวกับความทรงจำที่ยังเหลืออยู่ภายหลังจากการเลิกกัน ลีซังได้รับรางวัลเพลงยอดเยี่ยมประจำเดือนมิถุนายนจาก Cyworld Digital Music Awards  ลีซังได้ปรากฏตัวเป็นดารารับเชิญในภาพยนตร์เรื่อง "Dachimawa Lee" ซึ่งได้ออกฉายวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2551
สำหรับอัลบั้มที่ห้าของพวกเขา  "Baek jeolhyeon" ลีซังได้ทำงานในอัลบั้มนี้นานถึง 2 ปี อัลบั้มนี้ได้ปล่อยออกมาในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2552 และเหมือนกันกับทุกอัลบั้มก่อนหน้านี้แกรีมีหน้าที่เขียนเนื้อเพลงและกิลมีหน้าที่ประพันธ์เพลง ในเพลง "Champion" ได้อุทิศแด่ ชเว โยซัม ซึ่งได้เสียชีวิตขณะชกมวยบนเวทีในปี 2551 ซึ่ง ชเว โยซัมเป็นเพื่อนสนิทของกิลตั้งแต่ชกมวยสากลสมัครเล่น แกรียังได้เป็นผู้กำกับในมิวสิกวิดีโอของเพลง Champion ด้วย ในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ลีซังได้ปล่อยอัลบั้มที่หกคือ "Hexagonal" จองอินได้มีส่วนร่วมด้วยในเพลง  "Man who cannot break up, Woman who cannot leave" ซึ่งนำไปสู่กับถกเถียงอย่างมากว่าเพลงนี้ลอกความคิดมาจากที่อื่น อย่างไรก็ตาม ลีซังได้แถลงข่าวอย่างเป็นทางการว่าได้นำบางส่วนของเสียงและเพลงจากที่อื่น มาใช้ใหม่ในเพลงนี้ และเพลงนี้ยังติดชาร์ตอันดับ 1 ในหลายชาร์ตและได้รับเลือกเป็น "เพลงยอดเยี่ยมประจำเดือน" ของ Cyworld นอกจากนี้เพลงยังขึ้นอันดับ 1 เป็นเวลาสามสัปดาห์ติดต่อกันในรายการ เคบีเอส มิวสิคแบงก์ เดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 เพลง "Lets meet now" ได้แต่งขึ้นร่วมกับวง  "Jang Gi-Hwa and Faces" เพลงนี้ได้ถูกนำมาทำใหม่และใช้เป็นเพลงในโฆษณา Fish & Grill ในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2552 แกรีได้มีส่วนน่วมในเพลง "Keep the change" ของวง Dynamic Duo และเพลงนี้ยังได้รับรางวัล 2010 Korea Music Award ในสาขาเพลงแร็บและฮิปฮอปยอดเยี่ยม
ประวัติ > ลีซัง (2545-ปัจจุบัน) > 2553 - ปัจจุบัน: อัลบั้มที่ 7 ถึงปัจจุบัน

ภายหลังจากการปล่อยอัลบั้มที่หก แกรีได้เป็นส่วนหนึ่งของรายการวาไรตี้รายการใหม่ "รันนิงแมน" ซึ่งได้ออกฉายตอนแรกในวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 แกรีได้เป็นพิธีกรหลักตั้งแต่วันแรกที่ออกอากาศ แม้รายการนี้จะเป็นรายการโทรทัศน์รายการแรกของแกรี แต่เขาก็ยังได้รับรางวัล SBS Variety New Star Award ในปี 2553 แกรีได้มีส่วนร่วมในเพลง "Swing" ของ อี ฮโยริ ซึ่งได้ปล่อยออกมาในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2553 โดยเพลงได้ขึ้นอันดับ 1 ในหลายชาร์ต นอกจากนั้นแกรียังได้มีส่วนร่วมในเพลงของ คิม จงกุก (พิธีกรร่วมในรายการรันนิงแมน) ในเพลง "Come back to me again" แม้ว่าลีซังจะได้บอกว่าอัลบั้มที่เจ็ดของพวกเขาจะได้ปล่อยออกมาในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2554 แต่จริงๆแล้วอัลบั้ม AsuRa BalBalTa ได้ออกสู่สาธารณชนในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ภายหลังจากที่ปล่อยอัลบั้มได้ไม่นาน เพลง "You're The Answer To A Guy Like Me" ของพวกเขาได้ขึ้นอันดับ 1 ในหลายชาร์ต ลีซังยังสามารถพาเพลงของเขาในอัลบั้มทะยานขึ้นสู่ 10 อันดับแรกในชาร์ตเพลง อย่างไรก็ตามลีซังไม่สามารถที่จะแสดงดนตรีบนเวทีเพราะทาง เคบีเอส ได้แบนเพลงของพวกเขาเนื่องจากเนื้อเพลงส่อไปในทางลบมากเกินไป ในปี 2554 ลีซังได้ประกาศทัวร์ทั่วประเทศในชื่อ  "Leessang Theatre" และได้รับกระแสตอบรับในทางบวก
อี กวางซูได้แสดงร่วมกับแกรีและคิม จงกุก ซึ่งทั้งแกรีและคิม จงกุกได้มาเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์เรื่อง  "Wonderful Radio" ซึ่งได้ออกฉายในวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2555 ทั้งคิม จงกุกและอี กวางซูต่างก็เป็นพิธีกรร่วมกันในรายการรันนิงแมน นอกจากนั้น แกรีและยัง ฮีอึนได้ร่วมบรรยายในโฆษณา "For Everyone" ของ โคคาโคลา แกรีได้มีส่วนร่วมในเพลง "Voice" ของ มีรโย(เพื่อนร่วมวงฮันนี่ แฟมิลี),  Party Rockและเบ็ก จียอง ซึ่งได้ปล่อยออกมาในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ไม่นานนักหลังจากเพลง "Voice" ได้ปล่อยออกมาเพลงได้ขึ้นสู่อันดับ 1 ของ MelOn, Mnet, Bugs, Soribada, และอื่นๆ ถึงแม้ว่าแกรีจะยุ่งอยู่กับการถ่ายรายการโทรทัศน์ แต่เขาก็ยังไม่หยุดที่จะทำเพลงร่วมกับกิล ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555 ลีซังได้ปล่อยข้อมูลเกี่ยวกับอัลบั้มที่แปดของเขาออกมาคือ "Unplugged" เช่นเดียวกับชื่อของอัลบั้มลีซังต้องการที่จะสร้างอัลบั้มในคอนเสป ถอดปลั๊ก ก่อนที่อัลบั้มจะปล่อย ลีซังได้ปล่อยออกมาสองเพลงคือ "Hard to be Humble" และ "Learn from you" อัลบั้มได้ปล่อยออกวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ระหว่างช่วงเวลานั้นกิลและแกรีได้เข้าร่วมกับหลากหลายวงดนตรีแสดงคอนเสริต ในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 กิลและแกรีได้มีส่วนร่วมกับเพลงของ ไซ ในเพลง "Seventy Seven 101" ไซ, คิม จินพโยและลีซังได้ร่วมทำงานด้วยกันทั้งหมดในเพลงนี้ ในวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2555 แกรีได้รับการรักษาจากโรคหมอนรองกระดูกสันหลังในโรงพยาบาลที่โซล ทำให้เขาไม่ได้ปรากฏตัวในรายการรันนิงแมน ลีซังได้จัดทัวร์คอนเสริตระหว่างวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2555 ถึงวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 และในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2555 แกรีได้เป็นนายแบบสำหรับงาน Seoul Fashion Week  ต่อมาแกรี, คิม จงกุก, อี กวางซูและอี ฮโยริ ได้เป็นแบบร่วมกันสำหรับโฆษณา Galaxy R
ผลงานเพลง

《Mr.Gae》, 1th mini album [Solo]
《Leessang Unplugged》, 8th album
《AsuRa BalBalTa》, 7th album
《HEXAGONAL》, 6th album
《Baek-ah-jeul-hyun (伯牙絶絃, 백아절현)》, 5th
《Black Sun》, 4th
《Library Of Soul》, 3rd
《Leessang Special》, Jungin
《Jae, Gyeh-bal (재,계발)》, 2nd
《Lessang Of Honey Family》, 1st
ผลงานทางการแสดง > วาไรตี้โชว์

| ปี | รายการ | บทบาท | สถานีโทรทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2553-59 | รันนิงแมน (런닝맨)  | อดีตสมาชิก | เอสบีเอส |
| 2553 | สตรองฮาร์ท | รับเชิญ (อีพี 99) | เอสบีเอส |
ผลงานทางการแสดง > ละคร

| ปี | เรื่อง | บทบาท | สถานีโทรทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2555 | Emergency Couple | คนขับรถแท็กซี่ (รับเชิญ) | ทีวีเอ็น |
| 2558 | The Girl Who Sees Smells | สมาชิกรายการรันนิงแมน (รับเชิญ) | เอสบีเอส |
ผลงานทางการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2551 | ดาชินมาวัน ลี | รับเชิญ |
| 2555 | วันเดอร์ฟูล เรดิโอ | ผู้โดยสารนั่งรถแท็กซี่ (รับเชิญ) |
รางวัล

| ปี | ประเภท | รางวัล | ผล |
| --- | --- | --- | --- |
| 2553 | Variety New Star Award | SBS Entertainment Award | ชนะ |
| 2555 | Excellence award | SBS Entertainment Award | ชนะ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Artist Homepage เก็บถาวร 2012-10-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เกาหลี)
แกรี ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ฟีฟ่าอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ

| --- | --- |
ผู้จัด: สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ
ก่อตั้ง: 14 มีนาคม 2023; 21 เดือนก่อน (2023-03-14)
ภูมิภาค: ระหว่างประเทศ
จำนวนทีม: 6
การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง: ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก
ฟีฟ่าอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ (อังกฤษ: FIFA Intercontinental Cup) คือการแข่งขันฟุตบอลชายระหว่างประเทศประจำปีที่มีแผนดำเนินการรองรับไว้ จัดโดยสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (FIFA) ซึ่งเป็นองค์กรกำกับดูแลกีฬาระดับโลก การแข่งขันครั้งแรกมีกำหนดจัดขึ้นในปี 2024 การแข่งขันจะมีตัวแทนของสโมสรจากทั้ง 6 สมาพันธ์ของฟีฟ่า และจะแข่งขันแบบแพ้คัดออก โดยทีมจากยุโรปจะได้สิทธิ์บายและเข้าไปรอในรอบชิงชนะเลิศ
ภูมิหลัง

เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2022 สภาฟีฟ่าได้อนุมัติการขยายการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก จาก 7 ทีม เป็น 32 ทีมในปี 2025 การแข่งขันในปี 2023 จะเป็นการแข่งขันครั้งสุดท้ายภายใต้รูปแบบเดิม อย่างไรก็ตาม สมาพันธ์ต่าง ๆ ได้แสดงต่อฟีฟ่าถึงความจำเป็นที่แชมป์ของการแข่งขันระดับสโมสรชั้นนำของพวกเขายังคงแข่งขันกันเองทุกปีเพื่อ "กระตุ้นความสามารถในการแข่งขัน"  ดังนั้นในวันที่ 14 มีนาคม 2023 สภาฟีฟ่าได้อนุมัติแนวคิดเชิงกลยุทธ์สำหรับการแข่งขันระดับสโมสรประจำปีที่เริ่มต้นในปี 2024 โดยจะนำผู้ชนะของการแข่งขันระดับสโมสรชั้นนำของ 6 สมาพันธ์ฟีฟ่า ได้แก่เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก, ซีเอเอฟแชมเปียนส์ลีก, คอนคาเคฟแชมเปียนส์คัพ, โกปาลิเบร์ตาโดเรส, โอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก และ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก มาแข่งขันกัน
การแข่งขันจะประกอบไปด้วยการแข่งขันรอบเพลย์ออฟข้ามทวีประหว่างสโมสรจากทุกสมาพันธ์ ยกเว้นยูฟ่า ซึ่งสโมสรจะได้รับสิทธิ์บายเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ รอบชิงชนะเลิศระหว่างผู้ชนะเพลย์ออฟและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกจะจัดขึ้นที่สนามกลาง โดยสโมสรที่ชนะจะได้ครองตำแหน่งแชมป์ของการแข่งขัน
การแข่งขันครั้งแรกมีกำหนดจะจัดขึ้นในเดือนธันวาคม 2024
การแข่งขัน

| Ed>  | ปี ค> ศ. | เจ้าภาพ | ชนะเลิศ | คะแนน | รองชนะเลิศ | Num>  teams | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2024 | TBA |  |  |  | 6 |  |
โรดอลโฟ กราซีอานี
ประวัติ

จอมพลโรดอลโฟ กราซีอานี เกิดที่เมืองฟิเลตติโน จังหวัดฟรอซีโนเน แคว้นลาซิโอ เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1882 เขาได้เข้ารับราชการทหารเมื่อปี ค.ศ. 1903 ต่อมาได้เข้าร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่ 1 และได้เป็นนายทหารชั้นนายพันที่มีอายุน้อยที่สุดของกองทัพราชอาณาจักรอิตาลีในขณะนั้น
ประวัติ > ชีวิตในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2

เมื่อสิ้นสุดสงครามแล้ว กราซีอานีถูกรัฐบาลใหม่จำคุกเป็นระยะเวลาอันสั้นที่ซาน วิตตอเร ก่อนถูกส่งตัวให้อยู่ภายใต้การควบคุมของฝ่ายสัมพันธมิตร  หลังจากนั้นจึงถูกส่งตัวไปอยู่ในเขตคุ้มครองของอังกฤษและสหรัฐเมริกาในทวีปแอฟริกา  จนกระทั่งในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ตระหนักว่ากราซีอานีอาจถูกลอบฆ่าหรือถูกรุมสังหาร จึงได้ทำการส่งตัวเขากลับมาจำคุกอยู่ที่เกาะโปรซิดา ในแคว้นนาโปลี ประเทศอิตาลี
ในปี ค.ศ. 1950 ศาลทหารได้ตัดสินโทษให้จำคุกกราซิอานีเป็นเวลา 19 ปี ในฐานความผิดที่ให้ความร่วมมือกับฝ่ายนาซีเยอรมนี แต่หลังจากถูกจำคุกได้เพียงไม่กี่เดือนก็ได้รับการปล่อยตัวให้เป็นอิสระ  เขามิเคยถูกฟ้องร้องในข้อหาอาชญากรสงครามจากการที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการสังหารหมู่ในประเทศเอธิโอเปียสมัยที่เขาดำรงตำแหน่งอุปราชปกครองที่นั้น ทั้งนี้เป็นเพราะฝ่ายสัมพันธมิตรได้ตัดสินใจที่จะไม่ฟ้องร้องเขา ซึ่งต่างจากที่ทำกับอาชญากรสงครามฝ่ายเยอรมนีและญี่ปุ่น
กราซีอานีเสียชีวิตที่กรุงโรมเมื่อปี ค.ศ. 1955 รวมอายุได้ 72 ปี
ประวัติการรับราชการทหาร

? - 1918—เข้าร่วมในสงครามโลกครั้งที่ 1
1921-1934—ประจำการที่อิตาเลียนลิเบีย
1926-1930—รองผู้ว่าการอาณานิคมซีเรไนกาของอิตาลี (Italian Cyrenaica - อาณานิคมของอิตาลีในทางตอนเหนือของทวีปแอฟริกา)
1930-1934—ผู้ว่าการอาณานิคมไซเรไนกาของอิตาลี
1935-1936—ผู้ว่าการอาณานิคมโซมาลีแลนด์ของอิตาลี
1936-1937—ผู้ว่าการอาณานิคมและอุปราชแห่งเอธิโอเปีย, ได้รับการเลื่อนยศเป็นจอมพลแห่งอิตาลี
1940-1941 — ผู้บัญชาการอาณานิคมแอฟริกาเหนือของอิตาลี และผู้ว่าการอาณานิคมลิเบีย
1943-1945— รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของรัฐบาลสาธารณรัฐสังคมนิยมอิตาลี
บรรดาบุคคลสำคัญของนาซีเยอรมนีและพรรคฟาสซิสต์อิตาลีที่ร่วมในงานศพของอาร์ตูโร บอคคินี (Arturo Bocchini) อธิบดีกรมตำรวจในรัฐบาลฟาสซิสต์อิตาลี (จากซ้าย) คาร์ล โวลฟฟ์, ไรน์ฮาร์ท ไฮดริช, จาน กาเลอาซโซ ชิอาโน, ไฮน์ริช ฮิมเลอร์, เอมีลีโอ เด โบโน, โรดอลโฟ กราซีอานี, ฮานส์ จอร์จ ฟอน มัคเคนเซน
เหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคเพอร์เมียน–ไทรแอสซิก

ขอบเขตยุคเพอร์เมียน-ไทรแอสซิกที่หาด Frazer ในรัฐนิวเซาท์เวลส์ โดยมีเหตุการณ์สูญพันธุ์ยุคเพอร์เมียน-ไทรแอสซิกอยู่เหนือชั้นถ่านหิน
เหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคเพอร์เมียน-ไทรแอสซิก (Permian–Triassic extinction event) หรือในชื่อ การสูญพันธุ์ P–Tr  (P–Tr extinction), การสูญพันธุ์ P–T (P–T extinction), การสูญพันธ์ช่วงจบยุคเพอร์เมียน (End-Permian Extinction) หรือที่เรียกทั่วไปว่า การตายครั้งใหญ่ (Great Dying) เป็นจุดแบ่งระหว่างยุคเพอร์เมียนและไทรแอสซิก รวมถึงมหายุคพาลีโอโซอิกและนีโอโพรเทอโรโซอิก เมื่อ 251.9 ล้านปีก่อน เป็นการสูญพันธุ์ครั้งที่ใหญ่ที่สุดที่โลกเคยพบเห็น ด้วยสิ่งมีชีวิตน้ำมากกว่า 81% และสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบกอีกมากกว่า 70% สูญพันธุ์ นอกจากนั้นยังเป็นการสูญพันธุ์ครั้งที่ใหญ่ที่สุดของแมลงอีกด้วย โดยประมาณ 57% ของวงศ์ทางชีววิทยาทั้งหมดและ 83% ของสกุลทั้งหมดสูญพันธุ์
มีหลักฐานว่ามีระยะการสูญพันธุ์หนึ่งถึงสามระยะ สาเหตุที่เป็นไปได้ของการแต่ละระยะ ได้แก่ เกิดการชนโดยอุกกาบาตขนาดใหญ่อย่างน้อยหนึ่งครั้ง เกิดการระเบิดของภูเขาไฟขนาดใหญ่ (เช่นไซบีเรียนแทรป) และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดจากการปล่อยแก๊สมีเทนใต้น้ำครั้งใหญ่ จุลินทรีย์ที่สร้างแก๊สมีเทน หรือการเผาไหม้ของเชื้อเพลิงฟอสซิล
ความเร็วในการฟื้นตัวจากการสูญพันธุ์ยังมีการถกเถียงกันอยู่ นักวิทยาศาสตร์บางคนคาดว่าต้องใช้เวลา 10 ล้านปี (จนถึงไทรแอสซิกกลาง) เนื่องจากความรุนแรงของเหตุการณ์ครั้งนี้และเนื่องจากสภาพที่เลวร้ายกลับมาเป็นระยะ ๆ ไปอีก 5 ล้านปี อย่างไรก็ตามการศึกษาในแบร์เลคเคาน์ตี้ใกล้กับปารีส, ไอดาโฮ แสดงให้เห็นว่าระบบนิเวศทางทะเลในไทรแอสสิกต้นฟื้นตัวอย่างรวดเร็วโดยใช้เวลาประมาณ 2 ล้านปีในการฟื้นตัว แสดงให้เห็นว่าผลกระทบของการสูญพันธุ์อาจได้รับความรุนแรงน้อยกว่าในบางพื้นที่
รูปแบบการสูญพันธุ์

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| การสูญพันธ์ของสัตว์ทะเล | การสูญพันธ์ของสกุล | คำอธิบาย |  |  |
Arthropoda
| Eurypterids | 100% | อาจสูญพันธุ์ไปไม่นานก่อนถึงขอบเขต P – Tr |  |  |
| Ostracods | 59% |   |  |  |
| Trilobites | 100% | ลดลงตั้งแต่ยุคดีโวเนียน; มีเพียง 2 สกุลเท่านั้นที่มีชีวิตอยู่ก่อนการสูญพันธุ์ |  |  |
Brachiopoda
| Brachiopods | 96% | Orthids และ productids สูญพันธ์ไป |  |  |
Bryozoa
| Bryozoans | 79% | Fenestrates, trepostomes, และ cryptostomes สูญพันธ์ไป |  |  |
Chordata
| Acanthodians | 100% | ลดลงตั้งแต่ยุคดีโวเนียน; มีเพียง 1 สกุลเท่านั้นที่มีชีวิตอยู่ก่อนการสูญพันธุ์ |  |  |
Cnidaria
| Anthozoans | 96% | ปะการัง Tabulate และ rugose สูญพันธ์ |  |  |
Echinodermata
| Blastoids | 100% | อาจสูญพันธุ์ไปไม่นานก่อนถึงขอบเขต P – Tr |  |  |
| Crinoids | 98% | Inadunates และ camerates สูญพันธ์ |  |  |
Mollusca
| Ammonites | 97% | Goniatites สูญพันธ์ |  |  |
| Bivalves | 59% |   |  |  |
| Gastropods | 98% |   |  |  |
| Retaria | Retaria | Retaria |  |  |
| Foraminiferans | 97% | Fusulinids สูญพันธ์, แต่เกือบสูญพันธุ์อยู่แล้วก่อนภัยพิบัติ |  |  |
| Radiolarians | 99% |  |  |  |