stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้ารอแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้ารอแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส (27 มีนาคม ค.ศ. 972 – 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1031) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์พระองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์กาเปเตียง ตั้งแต่ ค.ศ. 996 ถึง ค.ศ. 1031
พระองค์สวมมงกุฎเป็นกษัตริย์ร่วมกับพระราชบิดาในปี ค.ศ. 987 พระองค์ช่วยพระราชบิดาของพระองค์ในด้านการทหาร (โดยเฉพาะอย่างยิ่งระหว่างการล้อมเมืองล็องสองครั้งในปี ค.ศ. 988 และ ค.ศ. 991) พระองค์ได้รับการศึกษาจาก Gerbert of Aurillac (อนาคตคือ สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 2) ที่เมืองแร็งส์ พระองค์ยังคงสานต่องานการเมืองของพระราชบิดาต่อไป หลังจากที่พระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 996 พระองค์กลายเป็นกษัตริย์เพียงองค์เดียว พระองค์สามารถรักษาความเป็นพันธมิตรกับดัชชีนอร์ม็องดีและเคาน์ตีอองฌู จึงสามารถยับยั้งความทะเยอทะยานของโอโดที่ 2 เคานต์แห่งบลัวได้
พระเจ้ารอแบร์ที่ 2 โดดเด่นจากการครองราชย์อันยาวนานของพระองค์ ตลอดระยะเวลา 35 ปีในรัชสมัยของพระองค์ พระองค์พยายามขยายอาณาเขตด้วยวิธีใด ๆ ก็ตามโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการต่อสู้เพื่อให้ได้ครอบครองดัชชีแห่งเบอร์กันดี (ซึ่งสิ้นสุดในปี ค.ศ. 1014 ด้วยชัยชนะของพระองค์) และจากนโยบายของพระองค์ทำให้พระองค์มีศัตรูมากมาย รวมทั้งพระราชโอรสทั้งสามพระองค์ด้วย
ความล้มเหลวในการสมรสของพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 (พระองค์ทรงอภิเษกสมรสสามครั้ง หย่าสองครั้ง และพยายามหย่าครั้งที่สาม แต่สมเด็จพระสันตะปาปาไม่ยอมรับการหย่าครั้งที่สาม) ตรงกันข้ามกับพระสมัญญาของพระองค์คือผู้เคร่งศาสนา  ทั้งการบริจาคจำนวนนับไม่ถ้วนให้กับศาสนสถาน การกุศลเพื่อคนยากจน และการรักษาคนที่เป็นโรคเรื้อน ก่อนสิ้นรัชสมัยของพระองค์เกิดความสัมพันธ์ที่เปราะบางซึ่งนำไปสู่การจลาจลจากพระราชินีองค์ที่สามของพระองค์คือกงส์ต็องส์แห่งอาร์ลและโอรส 2 องค์ของพระองค์เอง (อ็องรีและรอแบร์) ระหว่างปี ค.ศ. 1025 ถึง ค.ศ. 1031 เพื่อให้พระองค์สถาปนาเจ้าชายอ็องรีเป็นรัชทายาท
พระราชประวัติ

ตรงกันข้ามกับพระราชบิดาของพระองค์ ไม่ทราบวันเดือนปีและสถานที่ประสูติที่แน่นอนของพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 แม้ว่านักประวัติศาสตร์จะสนับสนุนปี 972 และเมืองออร์เลอองส์ซึ่งเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์โรแบร์เตียงตั้งแต่ศตวรรษที่ 9 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์เดียวของพระเจ้าอูก กาแปและอาเดลาอีดแห่งอากีแตน พระองค์ได้รับการตั้งพระนามตามบรรพบุรุษผู้กล้าหาญของพระองค์คือ รอแบร์ผู้แข็งแกร่ง ซึ่งเสียชีวิตจากการสู้รบกับพวกไวกิ้งในปี ค.ศ. 866 นอกจากพระองค์แล้ว ยังมีพระขนิษฐาร่วมพระราชบิดาพระราชมารดาเดียวกันอีก 2 พระองค์คือเฮดวิกและกิเซลา
มหาวิทยาลัยหนานจิง

| --- | --- |
南京大學
คติพจน์: 誠樸雄偉 勵學敦行
คติพจน์อังกฤษ: Sincerity with Aspiration, Perseverance with Integrity (ทางการ)   หรือ   Sincerity, Simplicity, Sturdiness, Greatness, Endeavor to Learn, Urge to Act (ตามตัวอักษร) 
ประเภท: มหาวิทยาลัยแห่งชาติ
สถาปนา: สถาปนาปี พ.ศ. 2445,  สถาปนาครั้งที่สอง พ.ศ. 2458,  เปลี่ยนชื่อเป็น มหาวิทยาลัยหนานจิง พ.ศ. 2492 
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: Chen Jun (陈骏)
อาจารย์: 3,000 คน
ปริญญาตรี: 12,200 คน
บัณฑิตศึกษา: (รวมโทและเอก) 9,900 คน
ที่ตั้ง: หนานจิง, มณฑลเจียงซู,  สาธารณรัฐประชาชนจีน
วิทยาเขต: เขตเมือง: วิทยาเขต Gulou ชานเมือง:วิทยาเขต Xianlin
เครือข่าย: APRU, AEARU, WUN, C9
เว็บไซต์: www.nju.edu.cn (จีน)
มหาวิทยาลัยหนานจิง (จีน: 南京大學 อักษรย่อ 南大) ตั้งอยู่ที่ เมืองหนานจิง มณฑลเจียงซู สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นมหาวิทยาลัยที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน เป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำและมีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนจีน
ตามประวัติศาสตร์ของนักวิชาการวิทยาศาสตร์ประวัติศาสตร์ของวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ในประเทศจีนมีบทบาทสำคัญใน 877 นักวิทยาศาสตร์, มหาวิทยาลัยหนานจิง, 115 บัณฑิตที่สถานที่แรก
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ทรงเป็นอาจารย์กิตติมศักดิ์แห่งมหาวิทยาลัยหนานจิงด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยหนานจิง
| ด ค กสมาคมมหาวิทยาลัยภาคพื้นแปซิฟิก |
| --- | --- |
 ออสเตรเลีย เมลเบิร์น ซิดนีย์ นิวเซาท์เวลส์ ออสเตรเลีย แคนาดา บริติชโคลัมเบีย ชิลี ชิลี จีน เจ้อเจียง ชิงหัว ปักกิ่ง ฟุ่ตัน USTC หนานจิง ฮ่องกง HKUST ฮ่องกง อินโดนีเซีย อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น เคโอ เกียวโต โตเกียว โทโฮกุ โอซากะ วาเซดะ มาเลเซีย มาลายา เม็กซิโก เม็กซิโก มอนเตร์เรย์ นิวซีแลนด์ ออกแลนด์ ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์ รัสเซีย ตะวันออกไกล สิงคโปร์ สิงคโปร์ เกาหลี เกาหลี โซล ยอนเซ โพฮัง KAIST ไต้หวัน ไต้หวัน ไทย จุฬาลงกรณ์ สหรัฐ Caltech สแตนด์ฟอร์ด แคลิฟอร์เนีย ออริกอน เซาเทิร์นแค วอชิงตัน
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านนครอาบาชิริ

พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
| --- | --- |
網走市立郷土博物館

th
ก่อตั้ง: 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1936
ที่ตั้ง: 1-1 คัตสึระ-มาจิ นครอาบาชิ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 44°01′04″N 144°16′09″E﻿ / ﻿44.017713°N 144.269104°E﻿ / 44.017713; 144.269104
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านนครอาบาชิริ (ญี่ปุ่น: 網走市立郷土博物館; โรมาจิ: Abashiri Shiritsu Kyōdo Hakubutsukan) เปิดในชื่อ คิตามิ เคียวโดะ ยากาตะ ญี่ปุ่น: 北見郷土舘; โรมาจิ: Kitami Kyōdo Yakata ในนครอาบาชิริ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1936 จึงเป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งบนเกาะฮกไกโด เมื่อพิพิธภัณฑ์เริ่มเปิดทำการ สิ่งสะสมในพิพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยวัตถุทางโบราณคดีและชาติพันธุ์วิทยาที่สะสมโดยโยชิโอะ โยเนมูระ (ญี่ปุ่น: 米村喜男; โรมาจิ: Yonemura Yoshio) ประมาณสามพันชิ้น  รวมถึงวัตถุจากเนินเปลือกหอยโมโยโระ (ญี่ปุ่น: モヨロ貝塚) (แหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ธรรมชาติ) ในปี ค.ศ. 1948 พิพิธภัณฑ์ย้ายไปยังตัวนครอาบาชิริ มีการสร้างอาคารใหม่เพิ่มเข้ามาในปี ค.ศ. 1961 เพื่อฉลองครอบรอบ 25 ปีนับจากการเปิดทำการครั้งแรก ทั้งอาคารหลักและอาคารใหม่ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกโยชิยะ ทาโนอูโอะ ลูกศิษย์ของแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ อาคารทั้งสองหลังขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ระดับชาติ
นิทรรศการในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ทางธรรมชาติและวัฒนธรรมของพื้นที่ ตั้งแต่ยุคหินญี่ปุ่นไปจนถึงยุคโจมงและยุคซากุโจมง ไปจนถึงชีวิตประจำวันในยุคโชวะ และจัดแสดงวัตถุที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมซัตสึมง, วัฒนธรรมโอค็อตสค์ และชาวไอนุ มีพิพิธภัณฑ์เนินเปลือกหอยโมโยโระเปิดทำการเป็นส่วนผนวก
ดูเพิ่ม

คัตสึรางาโอกะ ชาชิ
พิพิธภัณฑ์ฮกไกโด
พิพิธภัณฑ์เรือนจำอาบาชิริ
แหล่งข้อมูลอื่น

พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านนครอาบาชิริ เก็บถาวร 2023-11-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มอกาย

| มอกาย (เหมา เจี้ย) |
| --- | --- |
毛玠

ช่างชูผูเช่อ (尚書僕射)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 213 (213) – ค.ศ. 216 (216)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาล: โจโฉ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ปรากฎ อำเภอเฟิงชิว มณฑลเหอหนาน
เสียชีวิต: ค.ศ. 216
บุตร: เหมา จี
อาชีพ: ขุนนาง
ชื่อรอง: เซี่ยวเซียน (孝先)

มอกาย (เสียชีวิต ค.ศ. 216) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่าเหมา เจี้ย (จีน: 毛玠; พินอิน: Máo Jiè) มีชื่อรองว่า เซี่ยวเซียน (จีน: 孝先; พินอิน: Xiàoxiān) เป็นขุนนางผู้รับราชการกับขุนศึกโจโฉในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน มอกายเป็นชาวอำเภอผิงชิว (平丘) เมืองตันลิว (陈留 เฉินหลิว) ปัจจุบันอยู่ทางตะวันออกของอำเภอเฟิงฉิว มณฑลเหอหนาน มอกายเข้าร่วมกับโจโฉตามการแนะนำของหมันทอง มอกายมีทักษะสูงในด้านนโยบายภายในเกี่ยวกับการส่งเสริมความสำคัญของการเกษตร
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
ฟุตบอลโลกหญิง 2011 รอบชิงชนะเลิศ

การแข่งขัน ฟุตบอลโลกหญิง 2011 รอบชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขัน ฟุตบอล ที่จะเกิดขึ้นในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ที่ วัลท์ชตาดีอ็อน, ในเมือง แฟรงก์เฟิร์ต, ประเทศเยอรมนี, เพื่อหาผู้ชนะของ ฟุตบอลโลกหญิง 2011 เป็นการพบกันระหว่าง สหรัฐ และ ญี่ปุ่น ญี่ปุ่นชนะ 3–1 ในการยิงลูกโทษหลังจากเสมอกัน 2–2 หลังช่วงต่อเวลาพิเศษ กลายเป็นทีมเอเชียทีมแรกไม่ว่าจะฝั่งชายหรือฝั่งหญิงก็ได้ที่คว้าแชมป์โลกรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งชัยชนะของญี่ปุ่นได้มีความหมายต่อประเทศมากยิ่งขึ้น เนื่องจากญี่ปุ่นยังคงรู้สึกถึงผลกระทบของแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554 ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 15,000 คนก่อนการแข่งขัน
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ

ข้อมูลเพิ่มเติม: ฟุตบอลโลกหญิง 2011
การแข่งขัน > รายละเอียด

17 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
20:45 CEST
| ญี่ปุ่น  | 2–2 (ต่อเวลาพิเศษ) |  สหรัฐ |
| --- | --- | --- |
|  Miyama  81'  Sawa  117' | รายงาน |  Morgan  69'  Wambach  104' |
ลูกโทษ
|  Miyama   Nagasato   Sakaguchi   Kumagai  | 3–1 |   Boxx   Lloyd   Heath   Wambach |
ผู้ชม: 48,817 คน
ผู้ตัดสิน: บิเบียน่า สไตน์เฮาส์ (เยอรมนี)
| --- | --- |
             ญี่ปุ่น :              สหรัฐ
การแข่งขัน > สถิติ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| สถิติ | ญี่ปุ่น | สหรัฐ |
ประตูที่ทำได้: 2
| ยิงทั้งหมด | 14 | 27 |
| ยิงเข้ากรอบ | 6 | 5 |
| เปอร์เซ็นต์การครองบอล | 52% | 48% |
| เตะมุม | 4 | 8 |
| ทำฟาวล์ | 11 | 10 |
| ล้ำหน้า | 2 | 3 |
| ใบเหลือง | 1 | 0 |
| ใบแดง | 1 | 0 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official FIFA Women's World Cup 2011 site
| ด ค กฟุตบอลโลกหญิง 2011 |
| --- | --- |
รอบต่าง ๆ:  รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่มเอ  กลุ่มบี  กลุ่มซี  กลุ่มดี  รอบแพ้คัดออก  รอบชิงชนะเลิศ 
ข้อมูลทั่วไป:  รอบคัดเลือก  รายชื่อผู้เล่น 
| ด ค กฟุตบอลโลกหญิง |
| --- | --- |
สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า)
ทัวร์นาเมนต์: จีน 1991 • สวีเดน 1995 • สหรัฐ 1999 • สหรัฐ 2003 • จีน 2007 • เยอรมนี 2011 • แคนาดา 2015 • ฝรั่งเศส 2019 • ออสเตรเลีย–นิวซีแลนด์ 2023 • บราซิล 2027 • 2031
รอบคัดเลือก: 1991 • 1995 • 1999 • 2003 • 2007 • 2011 • 2015 • 2019 • 2023 • 2027
รอบชิงชนะเลิศ: 1991 • 1995 • 1999 • 2003 • 2007 • 2011 • 2015 • 2019 • 2023
ผู้เล่น: 1991 • 1995 • 1999 • 2003 • 2007 • 2011 • 2015 • 2019 • 2023
การคัดเลือกเจ้าภาพ: 2023 • 2027 • 2031
อื่น ๆ: เจ้าภาพ • ทีมที่ลงแข่งขัน • Player appearances • Goalscorers (hat-tricks • own goals) • Multiple winners • การบันทึก • รางวัล • Broadcasters • Mascots
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในฟุตบอลโลกหญิง 2011 |
| --- | --- |
ชนะเลิศ:   ญี่ปุ่น 
รองชนะเลิศ:   สหรัฐ 
อันดับที่สาม:   สวีเดน 
อันดับที่สี่:   ฝรั่งเศส 
รอบก่อนรองชนะเลิศ:   ออสเตรเลีย   บราซิล   อังกฤษ   เยอรมนี 
รอบแบ่งกลุ่ม:   แคนาดา   โคลอมเบีย   อิเควทอเรียลกินี   เม็กซิโก   นิวซีแลนด์   ไนจีเรีย   เกาหลีเหนือ   นอร์เวย์
มอก. 620

มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม 620-2533, มอก.620-2533, หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า TIS-620 เป็นชุดอักขระมาตรฐานอุตสาหกรรมของไทย มีชื่อเต็มว่า รหัสสำหรับอักขระไทยที่ใช้กับคอมพิวเตอร์
รหัส TIS-620 มีรายละเอียดคล้ายรหัส ISO-8859-11 มาก แตกต่างกันแค่เพียงที่ ISO-8859-11 กำหนดให้ A0 เป็น "เว้นวรรคแบบไม่ตัดคำ" (no-break space) ส่วน TIS-620 นั้นแม้จะสงวนตำแหน่ง A0 เอาไว้ แต่ก็ไม่ได้กำหนดค่าใด ๆ ให้
| TIS-620>  | TIS-620> x0 | TIS-620> x1 | TIS-620> x2 | TIS-620> x3 | TIS-620> x4 | TIS-620> x5 | TIS-620> x6 | TIS-620> x7 | TIS-620> x8 | TIS-620> x9 | TIS-620> xA | TIS-620> xB | TIS-620> xC | TIS-620> xD | TIS-620> xE | TIS-620> xF |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
0x: ไม่ได้ใช้
1x: ไม่ได้ใช้
| 2x | SP | ! | " | # | $ | % | & | ' | ( | ) | * | + | , | - | . | / |
| 3x | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | : | ; | < | = | > | ? |
| 4x | @ | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O |
| 5x | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | [ | \ | ] | ^ | _ |
| 6x | ` | a | b | c | d | e | f | g | h | i | j | k | l | m | n | o |
| 7x | p | q | r | s | t | u | v | w | x | y | z | { | | | } | ~ |  |
8x: ไม่ได้ใช้
9x: ไม่ได้ใช้
| Ax |   | ก | ข | ฃ | ค | ฅ | ฆ | ง | จ | ฉ | ช | ซ | ฌ | ญ | ฎ | ฏ |
| Bx | ฐ | ฑ | ฒ | ณ | ด | ต | ถ | ท | ธ | น | บ | ป | ผ | ฝ | พ | ฟ |
| Cx | ภ | ม | ย | ร | ฤ | ล | ฦ | ว | ศ | ษ | ส | ห | ฬ | อ | ฮ |  ฯ |
| Dx   | ะ   |  ั   | า   | ำ   |  ิ   |  ี   |  ึ   |  ื   |  ุ   |  ู   |  ฺ   |    |    |    |    | ฿ |
| Ex   | เ   | แ   | โ   | ใ   | ไ   | ๅ   | ๆ   |  ็   |  ่   |  ้   |  ๊   |  ๋   |  ์   |  ํ   |  ๎   | ๏ |
| Fx   | ๐   | ๑   | ๒   | ๓   | ๔   | ๕   | ๖   | ๗   | ๘   | ๙   | ๚   | ๛   |    |    |    |   |
ตารางด้านบน 20 คือเว้นวรรค และ TIS-620 ไม่ได้กำหนดตัวอักขระสำหรับค่ารหัส 00-1F, 7F, 80-9F, A0, DB-DE และ FC-FF
ค่ารหัส D1, D4-DA, E7-EE เป็นอักขระผสม
ดูเพิ่ม

TIS 820
แหล่งข้อมูลอื่น

Mapping of TIS-620 to ISO 10646 เก็บถาวร 2013-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ผังสำหรับแปลงรหัส TIS-620 เป็น ISO 10646 (Unicode)
มิซูซุ โทงาชิ

| มิซูซุ โทงาชิ |
| --- | --- |
富樫 美鈴
เกิด: 7 สิงหาคม จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: เค็นโปรดักชัน
มิซูซุ โทงาชิ (富樫 美鈴, 7 สิงหาคม  - ) เป็น นักพากย์ นักแสดงละครเวที และ นักร้อง ชาวญี่ปุ่น สังกัดเค็นโปรดักชัน เกิดที่เมืองคิตามิ จังหวัดฮกไกโด
ผลงานพากย์

ประธานนักเรียนสุดซ่า สภานักเรียนสุดป่วน (ชิอินะ มินัทสึ)
สามัญขยันรั่ว (มินากามิ มาอิ)
บันทึกมรณะ เกมล่าท้าอนาคต (อามาโนะ ยุกิเตรุ)
อุปตเตะ (M16A4)
พิชิตรัก พิทักษ์โลก (โทบิอิจิ โอริงามิ)
มัชฌิมนิกาย

มัชฌิมนิกาย ("หมวดคำสอนรวบรวมมีขนาดปานกลาง") เป็นชุมนุมพระสูตรลำดับสองจากห้าหมวดในพระสุตตันตปิฎก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพระไตรปิฎก (แปลว่า "ตะกร้าสามใบ") อันเป็นคัมภีร์รวบรวมพระธรรมนิกายเถรวาท คาดการณ์ว่าสังคยนาคัมภีร์ในระหว่างศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตศักราช ถึงคริสตศตวรรษที่ 2 นิกายนี้ประกอบด้วยพระสูตร 152 บท เป็นสูตรของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระสาวกของพระองค์
มัชฌิมนิกายสอดคล้องกับมัทยามะอกามา พบในพระสูตรของวิทยาลัยพระพุทธศาสนาสันสกฤตในช่วงต้นหลายแห่ง ซึ่งสามารถรวบรวมบางส่วนในทางภาษาสันสกฤต และแปลภาษาเป็นภาษาทิเบต พระสูตรแปลภาษาจีนฉบับสมบูรณ์โดยนิกายสรวาสติวาทปรากฏในหลักธรรมพระพุทธศาสนาจีน, รู้จักกันในนามว่า จ่งอาหันจิง (中阿含經) มัทยามะอกามาประกอบด้วยพระสูตร 222 สูตร, ต่างกับพระสูตร 152 สูตรของพระสูตรบาลีมัชฌิมนิกาย
มิซูซุ ยามาดะ

| มิซูซุ ยามาดะ |
| --- | --- |
山田 美鈴
เกิด: 10 มิถุนายน จังหวัดทตโตริ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2020 – ปัจจุบัน
องค์การ: ลิงก์แพลน
ส่วนสูง: 164 ซม.
มิซูซุ ยามาดะ (ญี่ปุ่น: 山田 美鈴; โรมาจิ: Yamada Misuzu, 10 มิถุนายน -) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดทตโตริ อยู่สังกัดลิงก์แพลน
ผลงานพากย์

แมงมุมแล้วไง ข้องใจเหรอคะ (ฟุรุตะ มิโอะ)
เมงามิเรียว โนะ เรียวโบะคุง (นางุโมะ โคชิ)
ศึกอลวนต่างดาวป่วนโลก (นางุโมะ โซจิ)
แผนสมรสไม่สมเลิฟ (มานามิ)
ซ่อนคมเวทเจ็ดดาบมาร (มิเชลา แม็กฟาร์เลน)
เอยู เคียวชิตสึ (อาร์เนสต์ เฟลมิง)
ยาเอสุ

| --- | --- |

ประเภท: เอกชน
อุตสาหกรรม: อิเล็กทรอนิกส์
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2502; 65 ปีที่แล้ว (2502) ใน ยาเอสุ, เขตชูโอ, โตเกียว, ญี่ปุ่น
ผู้ก่อตั้ง: ซาโกะ ฮาเซงาวะ
สำนักงานใหญ่: โตเกียว, ญี่ปุ่น
เว็บไซต์: www.yaesu.com
ยาเอสุ (อังกฤษ: Yaesu) เป็นตราสินค้าอุปกรณ์วิทยุสมัครเล่นของญี่ปุ่น ก่อตั้งโดย บริษัท ยาเอสุ มูเซ็น จำกัด (ญี่ปุ่น: 八重洲無線株式会社; โรมาจิ: Yaesu Musen Kabushiki-gaisha) ในปี พ.ศ. 2502 โดยซาโกะ ฮาเซงาวะ นักวิทยุสมัครเล่นชาวญี่ปุ่น (สัญญาณเรียกขาน: JA1MP) ในยาเอสุ เขตหนึ่งในโตเกียว
ประวัติ

ในตอนแรกยาเอสุก่อตั้งขึ้นด้วยความตั้งใจที่จะพัฒนาและผลิตเครื่องรับส่งสัญญาณวิทยุเชิงพาณิชย์และสมัครเล่นสำหรับตลาดญี่ปุ่น แต่เพียงห้าปีหลังจากการก่อตั้ง บริษัทก็ได้ลงนามในข้อตกลงการขายในต่างประเทศเพื่อส่งออกไปยังออสเตรเลียและเยอรมนี
ในยุโรป อุปกรณ์ดังกล่าวจำหน่ายภายใต้ตราสินค้า ยาเอสุ และและตราสินค้า ซอมเมอร์แคมป์ (Sommerkamp) ในปี พ.ศ. 2506 บริษัท  ซอมเมอร์แคมป์ จากสวิสเซอร์แลนด์นำเข้าอุปกรณ์ ยาเอสุ และจำหน่ายโดยใช้ตราสินค้าของตนเอง
กลุ่มอุปกรณ์ของยาเอสุถูกนำเข้าในสหรัฐครั้งแรกโดย สเปคทรอนิกส์ อิงค์ (Spectronics, Inc.) ซึ่งตั้งอยู่ในซิกแนลฮิลล์ แคลิฟอร์เนีย ในปี พ.ศ. 2508 ยาเอสุกลายเป็นส่วนสำคัญในตลาดวิทยุสมัครเล่นในสหรัฐ ด้วยการเปิดตัวและปรับปรุงกลุ่มผลิตภัณฑ์ เอฟที-101 ที่ได้รับความนิยมอย่างมากในคริสต์ทศวรรษ 1970 นอกจากนี้ การผลิตเครื่องรับส่งสัญญาณวิทยุยังได้ว่าจ้างบริษัทจากภายนอก เฮนรี่เรดิโอ (Henry Radio) ในลอสแองเจลิส
ซาโกะ ฮาเซงาวะ เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2536 หลังจากการเสียชีวิตของเขา จุน ฮาเซงาวะ เข้ามารับตำแหน่งกรรมการผู้จัดการแทน
ยาเอสุ มูเซ็น เข้าซื้อตราสินค้าอุปกรณ์วิทยุ สแตนดาร์ด (STANDARD) จาก มารันทซ์เจแปน ในปี พ.ศ. 2541 และเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น บริษัท เวอร์เท็กซ์ สแตนดาร์ด จำกัด (ญี่ปุ่น: 株式会社バーテックススタンダード; โรมาจิ: Kabushiki-gaisha Bātekkusu Sutandādo) ในปี พ.ศ. 2543 ในปี พ.ศ. 2550 โมโตโรล่าได้ประกาศความตั้งใจที่จะซื้อ เวอร์เท้กซ์ สแตนดาร์ด 80% และก่อตั้งบริษัทร่วม ร่วมทุนกับโทโคกิเคน Tokogiken (บริษัทเอกชนของญี่ปุ่นที่ควบคุมโดย จุน ฮาเซงาวะ) ซึ่งจะถือหุ้นอีก 20% ข้อตกลงนี้เสร็จสมบูรณ์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2551 และยุติลงโดยมีผลตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2555 แผนกวิทยุเคลื่อนที่ภาคพื้นดิน เวอร์เท็กซ์ สแตนดาร์ด ดำเนินงานโดยบริษัทย่อยซึ่งมีสำนักงานใหญ่ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และได้โอนธุรกิจวิทยุสมัครเล่น วิทยุทางอากาศ และวิทยุทางทะเล ไปยังบริษัทใหม่ชื่อว่า "ยาเอสุ มูเซ็น"
ดิจิโหมด "ฟิวชั่น"

ในปี พ.ศ. 2556 ยาเอสุได้เปิดตัวโหมดการทำงานดิจิทัลของตัวเองสำหรับวิทยุสมัครเล่น ชื่อว่า "ระบบฟิวชั่น System Fusion" เช่นเดียวกับโหมดดิจิตอลอื่น ๆ ฟิวชั่น ใช้แบนด์วิดท์วิทยุที่แคบกว่า ด้วยระบบฟิวชั่น ระบบได้ให้ความสำคัญกับความเข้ากันได้กับวิทยุเอฟเอ็มแบบอะนาล็อกเป็นพิเศษ สิ่งนี้มีจุดประสงค์เพื่อลดความซับซ้อนในการย้ายการทวนสัญญาณวิทยุสมัครเล่นที่มีอยู่จากเทคโนโลยีแอนะล็อกไปเป็นดิจิทัล
ในช่วงต้นทศวรรษ 2000 เทคโนโลยี minimum-shift keying (GMSK) ถือกำเนิดขึ้นในตลาดวิทยุสมัครเล่นในฐานะโหมดดิจิทัลที่มีความโดดเด่นในการใช้งาน ในปี พ.ศ. 2556 ยาเอสุได้เปิดตัว "ระบบฟิวชั่น" ซึ่งเป็นเทคโนโลยีใหม่ที่ใช้เทคโนโลยี FSK ระดับ 4 หรือ C4FM สำหรับการส่งข้อมูลเสียงดิจิทัล โปรโตคอลการสื่อสารระบบฟิวชั่นช่วยให้อุปกรณ์วิเคราะห์สัญญาณขาเข้าและระบุโดยอัตโนมัติว่ากำลังใช้ C4FM หรือโหมด FM ทั่วไป ระบบฟิวชั่นยังช่วยให้สามารถถ่ายโอนข้อมูลในอัตราเต็มด้วยความเร็วสูงถึง 9,600 บิตต่อวินาที
ยาเอสุเป็นบริษัทเดียวที่มีอุปกรณ์ที่ใช้ระบบฟิวชั่น ขณะที่ไอคอมร่วมกับสมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งญี่ปุ่นได้พัฒนาอุปกรณ์โดยใช้โปรโตคอล ดี-สตาร์ ตราสินค้าอื่น ๆ ใช้ระบบดีเอ็มอาร์รวมถึงโหมดอื่นๆ
ผลิตภัณฑ์

ยาเอสุได้ผลิตอุปกรณ์จำนวนหนึ่งที่อยู่ในรายการเครื่องรับส่งสัญญาณวิทยุของยาเอสุมาตลอดตั้งแต่ระยะเวลาที่ก่อตั้ง โดยโฟกัสยังคงอยู่ที่เครื่องรับส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่น
ในประเทศไทย นอกจากการจัดจำหน่ายเครื่องวิทยุสมัครเล่นและการสื่อสารในย่านความถี่วีเอชเอฟอื่น ๆ แล้ว ยาเอสุยังได้ผลิตวิทยุสื่อสารคลื่นความถี่ประชาชนความถี่ 245 - 247 MHz ซึ่งเป็นความถี่ประชาชนที่กำหนดใช้งานเฉพาะในประเทศไทย โดยใช้ตัวเครื่องสีแดง
แหล่งข้อมูลอื่น

Yaesu.com
Vertex Standard[ลิงก์เสีย]
Vertex website catering for Europe, the Middle East and Africa เก็บถาวร 2018-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิทยุยาเอสุ เอฟที50 UHF/VHF ที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย
ยาเอสุ เอฟที-180 อุปกรณ์สื่อสารทางเรือ/ฝั่ง เอชเอฟ เชิงพาณิชย์
เครื่องวิทยุสองเครื่องทางซ้าย ซ้ายสุดคือวิทยุตราสินค้ายาเอสุ เอฟที-258 สำหรับนักวิทยุสมัครเล่น ลำดับต่อมาคือเวอร์เท็กซ์ สแตนดาร์ด สำหรับความถี่ประชาชน (ซีบี)
มณฑลชิงไห่

| มณฑลชิงไห่ 青海省 |
| --- | --- |
มณฑล
การถอดเสียงชื่อมณฑล
 • ภาษาจีน: ชิงไห่เฉิ่ง (青海省 Qīnghǎi Shěng)
 • อักษรย่อ: QH / ชิง (青 Qīng)
ภูมิภาค Hoh Xil แหล่งมรดกโลก
แผนที่แสดงที่ตั้งของมณฑลชิงไห่
พิกัด: 35°N 96°E﻿ / ﻿35°N 96°E﻿ / 35; 96
ตั้งชื่อจาก: มาจากชื่อทะเลสาบชิงไห่ (แปลจากภาษามองโกล Köke Nayur)   青 ชิง - เขียว/น้ำเงิน   海 ไห่ - ทะเล  ทะเลสีเขียว/น้ำเงิน
เมืองหลวง  (และเมืองใหญ่สุด): ซีหนิง
จำนวนเขตการปกครอง: 8 จังหวัด, 43 อำเภอ, 429 ตำบล
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: หวาง เจี้ยนจุน (王建军)
 • ผู้ว่าการ: หลิว หนิง (刘宁)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 720,000 ตร.กม. (280,000 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 4
ความสูงจุดสูงสุด: 6,860 เมตร (22,510 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2010)
 • ทั้งหมด: 5,626,722 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 30
 • ความหนาแน่น: 7.8 คน/ตร.กม. (20 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 30
ประชากรศาสตร์
 • องค์ประกอบทางชาติพันธุ์: ฮั่น – 54% ทิเบต – 21% หุย – 16% ถู่ – 4% มองโกล – 1.8% ซาลาร์ – 1.8%
 • ภาษาและภาษาถิ่น: ภาษาจีนกลางที่ราบภาคกลาง, Amdo Tibetan, ภาษามองเกอร์, Oirat Mongolian, ภาษาซาลาร์ และ Western Yugur
รหัส ISO 3166: CN-QH
GDP  (ค.ศ. 2017): 264.28 พันล้านเหรินหมินปี้  39.14 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 30)
 • ต่อหัว: 44,348 เหรินหมินปี้  6,568 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 23)
HDI  (ค.ศ. 2018):  0.686 ปานกลาง · อันดับที่ 28
เว็บไซต์: http://www.qh.gov.cn/   (อักษรจีนตัวย่อ)
มณฑลชิงไห่ (จีน: 青海ไฟล์:Zh-Qinghai.ogg) เป็นมณฑลหนึ่งในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นมณฑลที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 และมีจำนวนประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับ 3 มีเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุด คือ ซีหนิง
มณฑลชิงไห่มีชื่อย่อ คือ ชิง (青) คำว่า "ชิงไห่" แปลว่าทะเลสีเขียว ซึ่งเป็นชื่อของทะเลสาบชิงไห่ทะเลสาบน้ำเค็มที่ใหญ่ที่สุดของจีนที่อยู่ในเขตมณฑลนี้ มีเนื้อที่ทั้งหมดรวม 721,000 ตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์

มณฑลชิงไห่มีพื้นที่ติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ และมณฑลกานซู่ ประเทศจีน
ทิศใต้ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองทิเบต และมณฑลเสฉวน ประเทศจีน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ มณฑลกานซู่ ประเทศจีน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ และเขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน
พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในส่วนของ "หลังคาโลก" (ที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต)  อยู่เหนือระดับน้ำทะเลราว 1,650-6,860 เมตร  พื้นที่เป็น เขาสูง ทะเลสาบ  ทุ่งหญ้าและทะเลทราย
เป็นสภาพอากาศแบบภาค พื้นทวีป มีฤดูหนาวยาวนาน แต่ไม่หนาวมาก ฤดูร้อนสั้นและเย็นสบาย  อุณหภูมิระหว่างท้องที่ต่าง ๆ แตกต่างกันมาก ทรัพยากร แร่ธาตุที่ค้นพบปริมาณ สะสมแล้วมี 105 ชนิด ในนั้น 50 ชนิดติดอันดับ 1 ใน 10 ของประเทศ ได้แก่ โปแตสเซียม โซเดียม แมกนีเซียม
ประชากร

ประชากร 5,390,000 (อันดับที่ 30) ความหนาแน่น 7.48/ก.ม.² จีดีพี 46.57 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่ 29) ต่อประชากร 8640 ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น
เศรษฐกิจ

การเติบโตในภาคอุตสาหกรรม  คิดเป็น 17.1% เกษตรกรรม พื้นที่เพาะปลูกลดลง 12.9%
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มณฑลชิงไห่
คู่มือการท่องเที่ยว Qinghai จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก เขตการปกครองระดับมณฑลของประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| มณฑล |  กวางตุ้ง  กานซู่  กุ้ยโจว  จี๋หลิน  เจ้อเจียง  เจียงซี  เจียงซู  ฉ่านซี  ชานซี  ชานตง  ชิงไห่  ไต้หวัน*  ฝูเจี้ยน  ยูนนาน  เสฉวน  หูเป่ย์  หูหนาน  เหลียวหนิง  เหอเป่ย์  เหอหนาน  ไหหลำ  อานฮุย  เฮย์หลงเจียง  |  |
| เขตปกครองตนเอง |  กว่างซี  ซินเจียง  ทิเบต  มองโกเลียใน  หนิงเซี่ย  |  |
| นครปกครองโดยตรง |  ฉงชิ่ง  เซี่ยงไฮ้  เทียนจิน  ปักกิ่ง  |  |
| เขตบริหารพิเศษ |  มาเก๊า  ฮ่องกง  |  |
*หมายเหตุ: ไต้หวันถูกอ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่บริหารโดยสาธารณรัฐจีน
มิซูโฮะไฟแนนเชียลกรุ๊ป

| --- | --- |
Channel to Discovery
อาคารโอเตมาจิทาวเวอร์ ที่ตั้งของสำนักงานใหญ่มิซูโฮะไฟแนนเชียลกรุ๊ป ในโตเกียว ตั้งแต่ ค.ศ. 2014
ประเภท: มหาชน
การซื้อขาย: TYO: 8411 OSE: 8411 NYSE: MFG 
ISIN: JP3885780001 
อุตสาหกรรม: ธนาคาร, บริการทางการเงิน
ก่อนหน้า: Dai-Ichi Kangyo Bank Fuji Bank Industrial Bank of Japan
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2001 (จากควบรวม)
สำนักงานใหญ่: มารูโนอูชิ, เขตชิโยดะ, โตเกียว, Japan
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: ยาซูฮิโร ซาโตะ (ประธานบริหารและกรรมการผู้จัดการ)
ผลิตภัณฑ์: เครดิตการ์ด, ธนาคารพาณิชย์, ธนาคารเพื่อรายย่อย, ธนาคารเพื่อการลงทุน, การบริหารความมั่งคั่ง, การวิเคราะห์ทางการเงิน, ทุนเอกชน
รายได้: ¥3.18 ล้านล้านเยน (2014)
สินทรัพย์: ¥189.68 ล้านล้านเยน (2014)
ส่วนของผู้ถือหุ้น: ¥2.25 ล้านล้านเยน (2014)
พนักงาน: 56,109 (2012)
บริษัทในเครือ: ธนาคารมิซูโฮะ Mizuho Corporate Bank Mizuho Trust & Banking
เว็บไซต์: www.mizuho-fg.co.jp
บริษัท มิซูโฮะไฟแนนเชียลกรุ๊ป มหาชนจำกัด (ญี่ปุ่น: 株式会社みずほフィナンシャルグループ; โรมาจิ: Kabushikigaisha Mizuho finansharugurūpu) หรือใช้ตัวย่อคือ MHFG หรือเรียกอย่างสั้นว่า มิซูโฮะ เป็นบริษัทโฮลดิ้งภาคธนาคารของญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ย่านโอเตมาจิ เขตชิโยดะ กรุงโตเกียว ถือเป็นเครือบริษัทด้านการเงินที่มีส่วนแบ่งตลาดมากเป็นอันดับสามในญี่ปุ่น รองจากมิตซูบิชิยูเอฟเจไฟแนนเชียลกรุ๊ปและซูมิโตโมมิตสึอิไฟแนนเชียล
ในปี 2015 บริษัทถูกจัดอันดับจากนิตยสาร ฟอบส์ ให้เป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 8 ของญี่ปุ่น นอกจากนี้ ด้วยมูลค่าสินทรัพย์มหาศาลรวมกว่า 189 ล้านล้านเยน ทำให้กลายเป็นบริษัทที่ถือครองสินทรัพย์มากที่สุดเป็นอันดับที่ 18 ของโลกและเป็นอันดับสองของญี่ปุ่นรองจากมิตซูบิชิยูเอฟเจไฟแนนเชียลกรุ๊ป
แหล่งข้อมูลอื่น

Mizuho Financial Group เก็บถาวร 2015-06-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mizuho Financial Group Inc. โดย Google Finance
Mizuho Watch by Inner City Press
มัจฉานุ

| มัจฉานุ |
| --- | --- |
ตัวละครใน รามเกียรติ์

ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: ลิง
เพศ: ผู้
ตำแหน่ง: กษัตริย์กรุงมลิวัน
ครอบครัว: หนุมานกับสุพรรณมัจฉา
คู่สมรส: นางรัตนามาลี
ญาติ: หนุมาน (บิดา) นางสุพรรณมัจฉา (มารดา) ไมยราพณ์ (บิดาบุญธรรม) องคต (อา)   ทศกัณฐ์ (ตา)   พาลี (ปู่)   สุครีพ (ปู่)   พระพาย (ปู่)   นางสวาหะ (ย่า) อสุรผัด (น้องชายต่างมารดา)
มิตรสหาย: ไวยวิก, พระราม
ศัตรู: หนุมาน (ตอนเจอกันครั้งแรก)
มัจฉานุ เป็นลูกของหนุมานกับนางสุพรรณมัจฉา เนื่องจากเป็นลูกของหนุมาน จึงมีร่างกายเป็นลิง แต่มีหางเป็นปลาเช่นเดียวกับนางสุพรรณมัจฉา แต่เมื่อนางสุพรรณมัจฉาได้คลอดมัจฉานุด้วยการสำรอกออกมาแล้ว  เกรงว่าทศกัณฐ์จะรู้ว่าเป็นลูกตนกับหนุมาน จึงได้นำมัจฉานุไปทิ้งไว้ที่หาดริมทะเล หลังจากนั้น ไมยราพณ์ ซึ่งเป็นเจ้าเมืองบาดาล ได้เดินทางมาพบและในภายหลังจึงได้เก็บไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม ซึ่งภายหลัง หนุมานที่ได้ติดตามไมยราพณ์ ซึ่งลักพาตัวพระรามมาไว้ที่เมืองบาดาล จึงได้พบกับมัจฉานุ ซึ่งทำหน้าที่เฝ้าด่านสระบัวอยู่ ทั้งสองจึงได้ต่อสู้กัน แต่ต่างฝ่ายต่างก็ไม่สามารถเอาชนะกันได้เสียที จึงได้ถามมัจฉานุว่าเป็นลูกใครพ่อแม่ชื่ออะไร เมื่อได้ยินคำตอบของมัจฉานุ หนุมานก็ดีใจมากเมื่อได้พบลูกของตน เมื่อเสร็จศึกกรุงลงกาครั้งที่ 2 และศึกกรุงมลิวัน จึงได้รับแต่งตั้งเป็น พญาหนุราช ครองกรุงมลิวันแทนท้าวจักรวรรดิ และได้นางรัตนามาลี ธิดาท้าวจักรวรรดิเป็นมเหสี
มิซูโตะ อควา

| มิซูโตะ อควา |
| --- | --- |
เกิด:  (1973-11-28) 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1973 (50 ปี) นาโงยะ ญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักเขียนการ์ตูน , นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
มีชื่อเสียงจาก: ร้านแห่งความฝัน, สะกิดรักหอพักหนุ่มทะเล้น, ALMIGHTY X 10 บริษัทรับจ้างปิ๊ง
เว็บไซต์: http://aquaizan.com/
อควา มิซูโตะ (ญี่ปุ่น: 水都 あくあ; โรมาจิ: Mizuto Aqua) เป็น นักเขียนการ์ตูน ในสังกัดการ์ตูนตาหวาน ในปี พ.ศ. 2540 ชื่อเรื่อง Sakura no Hanasaku Negaigoto อควาได้ตีพิมพ์หนังสือการ์ตูนเล่มเดียวจบมากกว่า 30 ชุด แต่ที่นิยมมากที่สุดก็คือเรื่อง Yume Kira Dream Shoppe (จัดพิมพ์ในสำนักพิมพ์บงกช ใช้ชื่อว่า "ร้านแห่งความฝัน"), อธิษฐานเครื่องรางมหัศจรรย์, รัตติกาลมหัศจรรย์ และ ALMIGHTY X 10 บริษัทรับจ้างปิ๊ง