stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าหญิงมารี-แชนทัล มกุฎราชกุมารีแห่งกรีซ
พระประวัติ

เจ้าหญิงมารี-แชนทัล มกุฎราชกุมารีแห่งกรีซ ประสูติที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร มีพระนามเดิมว่า "มารี-แชนทัล แคลร์ มิลเลอร์" เป็นธิดาของโรเบิร์ต วอร์เรน มิลเลอร์ ชาวอเมริกัน กับมารีอา กลารา เบแซร์รา สตรีชาวเอกวาดอร์ พระองค์มีพี่สาวคือ ปีอา-คริสตินา อดีตภริยาของคริสโตเฟอร์ เกตตี และน้องสาวคือ อเล็กซันดรา-นาตาชา อดีตพระชายาของเจ้าชายอเล็กซันเดอร์แห่งเฟือร์สเทนแบร์ก
พระองค์เติบโตและเข้ารับการศึกษาที่ฮ่องกง เมื่อสำเร็จการศึกษาก็เข้าศึกษาต่อที่สถาบันเลอโรซีที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ขณะมีพระชันษาได้ 9 ปี ต่อมาในปี พ.ศ. 2525 พระองค์ได้ย้ายไปที่วิทยาลัยสองภาษาในปารีส และสำเร็จการศึกษาที่โรงเรียนมาสเตอร์ในนิวยอร์ก โดยพระองค์เป็นสตรีเพียงพระองค์เดียวที่สำเร็จการศึกษาจากที่นั่น
พระองค์เริ่มเข้าศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาประวัติศาสตร์ศิลปะ มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก เมื่อปี พ.ศ. 2536 แต่ก็ออกในปีต่อมา หลังจากที่เจ้าชายเปาโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ เสนอให้เธอเล่นสกีในวันหยุดที่กัสตาดในสวิตเซอร์แลนด์ช่วงวันคริสต์มาส
ประวัติการทรงงาน

พระองค์เป็นผู้ก่อตั้งและเป็นผู้อำนวยการของ "มารี-แชนทัล" (Mari-Chanthal) แบรนด์เสื้อผ้าเด็กที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2543
พระองค์เป็นผู้ดูแลทรัพย์สินของรอยัลอะคาเดมีออฟอาตส์ และเป็นคณะกรรมการของบริษัทดีเอสเอฟกรุ๊ปจำกัด ซึ่งเป็นร้านค้าปลีกที่เป็นส่วนหนึ่งของ LVMH
ธุรกิจ

พระองค์มีธุรกิจออกแบบเสื้อผ้าเด็กในแบรนด์ "มารี-แชนทัล" ในเชลซี กรุงลอนดอน โดยเสื้อผ้าเด็กดังกล่าวจะถูกขายในร้านบูติกทั้ง 4 แห่ง และขายทางระบบออนไลน์ที่มีเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ทั้งยังมีวางขายในห้างสรรพสินค้าที่มีชื่อเสียงอย่าง แฮร์รอดส์, แซกส์ไฟฟ์อะเวนิว, เปอร์ตีมาร์ชง และร้านบูติกอีกว่า 20 ประเทศทั่วโลก
อภิเษกสมรส

ในปี พ.ศ. 2538 ได้มีพิธีหมั้นระหว่างเจ้าชายปัฟโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ กับมารี-แชนทัล วันที่ 22 พฤษภาคมปีเดียวกันนั้นพระองค์ได้ละจากนิกายโรมันคาทอลิกไปนับถือนิกายกรีกออร์ทอดอกซ์โดยจัดพิธีเป็นการส่วนพระองค์ที่โบสถ์น้อยเซนต์พอลในนิวยอร์ก พระองค์ได้รับได้ไพลินคาโบชองและแหวนหมั้นรูปหัวใจจากมกุฎราชกุมาร
งานอภิเษกสมรสถูกออกแบบโดยเลดีเอลิซาเบท อันสัน และโรเบิร์ต อิซาเบล ส่วนฉลองพระองค์ของฝ่ายเจ้าสาวเป็นของวาเลนติโน  มีการจัดพระราชพิธีเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ที่มหาวิหารเซนต์โซเฟียในกรุงลอนดอน โดยมีแขกรับเชิญอาทิ พระราชวงศ์ในยุโรป และสิบสมาชิกของพรรคประชาธิปไตยใหม่ของกรีซเข้ามาร่วมเป็นเกียรติในงาน พระองค์และเจ้าชายเปาโลส มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 5 พระองค์ ได้แก่
เจ้าหญิงมาเรีย-โอลิมเปียแห่งกรีซและเดนมาร์ก (ประสูติ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 ณ นิวยอร์ก)
เจ้าชายคอนสแตนติน อเล็กซิออสแห่งกรีซและเดนมาร์ก (ประสูติ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ณ นิวยอร์ก)
เจ้าชายอาร์ชีลิส-อันเดรียสแห่งกรีซและเดนมาร์ก (ประสูติ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ณ นิวยอร์ก)
เจ้าชายโอดีสซีส-คีโมนแห่งกรีซและเดนมาร์ก (ประสูติ 17 กันยายน พ.ศ. 2547 ณ ลอนดอน)
เจ้าชายอริสทิเดส สตาวรอสแห่งกรีซและเดนมาร์ก (ประสูติ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ณ ลอสแอนเจลิส)
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

นางสาวมารี-แชนทัล มิลเลอร์ (พ.ศ. 2551–2538)
เฮอร์รอยัลไฮเนส มกุฎราชกุมารีแห่งกรีซ, เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก (พ.ศ. 2538–ปัจจุบัน)
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งกรีซ : แกรนด์ครอสแห่งนักบุญโอลกาแห่งโซเฟีย
อักษรอี๋

เอกสารที่เขียนด้วยอักษรอี๋รุ่นเก่า
อักษรอี๋ (Yi Syllabary) ต้นกำเนิดของอักษรอี๋ไม่แน่นอน แต่อาจเป็นไปได้ว่าได้รับอิทธิพลจากอักษรจีน อักษรอี๋ที่เก่าที่สุดมีอายุราว พ.ศ. 2100 ใช้ในทางศาสนาและบันทึกลับ เป็นเวลาหลายศตวรรษ ผู้เขียนส่วนใหญ่เพิ่มอักษรใหม่เข้าไปเรื่อยๆ ในระยะหนึ่งอักษรนี้มีสัญลักษณ์ถึง 8,000 ตัว รูปแบบที่จัดมาตรฐานแล้วโดยรัฐบาลเมื่อ พ.ศ. 2518 เริ่มมีการสอนในโรงเรียนเมื่อ พ.ศ. 2519 ประมาณ พ.ศ. 2500 มีการนำอักษรโรมันมาเขียนภาษาอี๋ เรียก อักษรอี๋ดำ ใช้เฉพาะในหมู่ชาวคริสต์ ชาวอี๋ส่วนใหญ่ยังใช้อักษรอี๋
ใช้เขียน

ภาษาอี๋หรือโลโล ซึ่งเป็นภาษาตระกูลทิเบต-พม่า สาขาโลโล มีผู้พูด 2 – 5.5 ล้านคน ในยูนนานและเสฉวน ประเทศจีน
แม่โขง

บทความนี้เกี่ยวกับสุรา สำหรับแม่น้ำ ดูที่ แม่น้ำโขง
สุราแม่โขงขนาด 700 มิลลิลิตร
แม่โขง เป็นสุราสียี่ห้อแรกของประเทศไทย  เป็นสุราปรุงพิเศษ 35 ดีกรี เริ่มผลิตใน พ.ศ. 2484 ที่โรงงานสุราบางยี่ขัน ปากคลองบางยี่ขัน ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ตำบลบ้านปูน อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี (แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ในปัจจุบัน)
ประวัติ > บางยี่ขัน ย่านต้มสุรา

บางยี่ขันเป็นย่านผลิตสุรามาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นกล่าวกันว่าในสมัยรัชกาลที่ 1 มีนายอากรสุราชาวจีนมาปลูกโรงต้มสุราบริเวณปากคลองบางยี่ขันริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตกมองเห็นปล่องไฟมีควันโขมงสังเกตเห็นได้ง่าย
ประวัติ > โรงงานสุราบางยี่ขัน โรงงานสุราของรัฐ

ต่อมาในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2457 รัฐบาลได้โอนโรงงานสุราบางยี่ขันซึ่งเดิมเป็นกิจการของเอกชนมาเป็นของรัฐโดยมีกรมสรรพสามิต กระทรวงการคลังเป็นผู้ปกครองดูแลเรียกประมูลเงินผลประโยชน์เข้ารัฐในรูปแบบต่าง ๆ แล้วตั้งผู้ประมูลได้ให้เป็นผู้รับอนุญาต ผลิตสุราออกจำหน่ายภายในเขตที่กำหนดให้เป็นเขตจำหน่ายสุราของโรงงาน วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวครบกำหนดหมดอายุสัญญาอนญาตให้ต้มกลั่นและจำหน่าย สุรากรมสรรพสามิตจึงได้ระงับการอนุญาตให้เอกชนต้มกลั่นและจำหน่ายสุราและเข้าดูแลควบคุมการผลิตสุราที่โรงงาน บางยี่ขันเองเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2472 มีการปรับปรุงโรงงานให้ทันสมัยและผลิตสุราชนิดใหม่คือสุราผสม 28 ดีกรี หลายยี่ห้อรวมทั้งเชี่ยงชุนที่ยังคงผลิตมาจนถึงปัจจุบัน แต่การจำหน่ายยังคงใช้วิธีการประมูลเงินผลประโยชน์ ตั้งผู้ทำการค้าส่งเป็นเขต ๆ
ต่อมากรมสรรพสามิตได้ผลิต "สุราผสม" โดยใช้เคร่องสมุนไพรตามเภสัชตำรับของยาดองเหล้าแบบโบราณสกัดโดย แช่ในสุราดีกรีสูงแล้วนำมาปรุงแต่งรสกลิ่นสีและแรงแอลกอฮอล์ เป็นสุราผสมดื่มได้ทันทีโดยไม่ต้องผสมโซดาและต่อมา ได้พัฒนาเป็น "สุราปรุงพิเศษ" ดื่มโดยผสมโซดาหรือไม่ก็ได้ในขณะนั้นมีผู้นิยมดื่มวิสกี้ผสมโซดากันอย่างแพร่หลาย วิสกี้ส่วนใหญ่ต้องนำเข้าจากต่างประเทศ สิ้นเปลืองเงินตราปีละมาก ๆ สุราปรุงพิเศษที่กรมสรรพสามิตผลิตขึ้นจึงช่วยลดการนำเข้าได้เป็นอย่างดี
ประวัติ > กำเนิด "แม่โขง" ริมฝั่งเจ้าพระยา

ต่อมาในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เกิดการเรียกร้องดินแดนฝั่งขวาของแม่น้ำโขง 4 จังหวัดคือเสียมราฐ พระตะบอง ศรีโสภณ และนครจำปาศักดิ์คืนจากประเทศฝรั่งเศสจนเกิดกรณีพิพาทและนำไปสู่สงครามอินโดจีน หลวงวิจิตรวาทการ ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมศิลปากรจึงแต่งเพลงปลุกใจชื่อว่าเพลง "ข้ามโขง" โดยใช้ ทำนองเพลง "Swanee River" ของฝรั่งมาใส่เนื้อร้องเป็นภาษาไทยเพื่อรณรงค์ให้คนไทยเกิดความเข้าใจว่าแม้จะอยู่ ห่างไกลกันคนละฝั่งแม่น้ำโขงแต่ทั้ง 4 จังหวัดก็เป็นส่วนหนึ่งของประเทศไทย เพลงข้ามโขงนี้โด่งดังมากและสร้างความรู้สึกรักชาติรักแผ่นดินอย่างรุนแรง อิทธิพลของเพลงนี้จูงใจให้กรมสรรพสามิตตั้งชื่อสุราปรุงพิเศษ 35 ดีกรีซึ่งเพิ่งจะผลิตขึ้นใหม่ในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 ว่า "แม่โขง"
ลักษณะสุรา

สุราแม่โขงมีสีเหลืองอำพันเจือทองแดง มีรสชาติแรกคือหวานปลายลิ้นกลมกล่อม เผ็ดหอมแบบขิงและผลไม้จำพวกส้ม มีกลิ่นวานิลลาเล็กน้อย และมีรสสัมผัสตอนท้ายคือเผ็ดหอมแบบขิง
ดูเพิ่ม

แสงโสม
หงษ์ทอง
กวางทอง
รีเจนซี่
เมอริเดียน
วัดพานิชธรรมิการาม

| วัดพานิชธรรมิการาม |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลหนองเต่า อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี รหัสไปรษณีย์ 15110
ประเภท: วัดราษฏร์
นิกาย: มหานิกาย
จุดสนใจ: พระอุโบสถบนหลังเต่ามีความงดงามยิ่งนัก
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพานิชธรรมิการาม เป็นวัดในตำบลหนองเต่า อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี
ประวัติ

วัดพานิชธรรมิการาม ตั้งอยู่หลังตลาดหนองเต่า ห่างจากตัวเมืองบ้านหมี่ 11 กิโลเมตร ตั้งอยู่ริมถนนสายเลียบคลองชลประทาน ทางทิศตะวันออกของสถานีรถไฟหนองเต่า ตำบลหนองเต่า อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรีเดิมชื่อ วัดเจริญธรรมพานิช สร้างเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2469
พ.ศ. 2483 วัดเจริญธรรมพานิช ได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดพานิชธรรมิการาม เพื่อให้ถูกต้องตามหลักภาษาไทย
พ.ศ. 2500 พระครูธรรมาภิมณฑ์ เจ้าอาวาสวัดพานิชธรรมิการามได้ทำพิธีวางศิลาฤกษ์พระอุโบสถ 2 ชั้นคอนกรีตเสริมเหล็ก ชั้นล่างก่อสร้างเป็นรูปเต่าโดยพระอุโบสถวางอยู่บนหลังเต่า
ปี พ.ศ. 2513 เดือนพฤศจิกายน พลเอกหลวงกัมปนาท แสนยากร องคมนตรีและประธานมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ในพระบรมราชูปภัมภ์ ได้เป็นประธานนำผ้ากฐินมาทอด และได้ทำพิธีผูกพัทธสีมา ฝังลูกนิมิตในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2514 (ตรงกับวันขึ้น 10 ค่ำ เดือน 4) จนถึงวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2514 (ตรงกับวันแรม 1 ค่ำเดือน 4) รวม 7 วัน 7 คืน
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2517 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพร้อมด้วย สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ทั้ง 4 พระองค์ ได้เสด็จมาทรงร่วมพิธีผูกพัทธสีมา ฝังลูกนิมิตของวัด อันเป็นพระมหากรุณาธิคุณล้นพ้นแก่พสกนิกรชาวบ้านตลาดหนองเต่า และได้ร่วมทำกุศลกับพระครูธรรมาภิมณฑ์
ประวัติพระอุโบสถ

มีเหตุผลการออกแบบก่อสร้างว่าหลวงปู่เลี้ยงได้ระลึกถึงพระพุทธเจ้าเมื่อครั้งเสวยชาติเป็นเต่าตนุใหญ่อยู่กลางทะเลลึก ท่านใช้เวลาสร้างพระอุโบสถหลังนี้นาน 16 ปีตั้งแต่ พ.ศ. 2501 จนถึง พ.ศ. 2517 อุโบสถหลังนี้เป็นสัญลักษณ์ของหมู่บ้านตลาดหนองเต่า เพดานด้านในโบสถ์เป็นดวงดาวสีทอง แท่นพระประธานเป็นรูปชุกชีมีบัวคว่ำบัวหงายเท้าสิงห์ กรุประดับด้วยกระจกสียกกลีบลวดลายสลับซับซ้อน ฐานกว้าง 8 ศอก สูง 8 ศอก หลังคาด้านนอกของอุโบสถหลังนี้เป็นกระเบื้องเคลือบสีทองซึ่งสามารถมองเห็นได้จากทางรถไฟสายเหนือช่วงที่ผ่านตำบลหนองเต่า
จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย

จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิรัสเซีย ตั้งแต่ 1855 ถึง 1881
| ธรรมเนียมพระยศของ จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย |
| --- | --- |
พระราชลัญจกร
ธงประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: His Imperial Majesty (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Imperial Majesty (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 (รัสเซีย: Алекса́ндр II Никола́евич, อักษรโรมัน: Aleksandr II Nikolayevich, สัทอักษรสากล: [ɐlʲɪˈksandr ftɐˈroj nʲɪkɐˈlajɪvʲɪtɕ]; 29 เมษายน ค.ศ. 1818 – 13 มีนาคม ค.ศ. 1881) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิรัสเซีย ครองราชย์ตั้งแต่วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1855 เป็นพระราชโอรสของ จักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย ทรงได้รับสมัญญานามว่า จักรพรรดินักปฏิรูป เนื่องจากการปฏิรูปหลาย ๆ อย่างซึ่งทำให้ประเทศทำให้ถูกต้องตามสมัย หลายด้านอย่างเช่น การปฏิรูปด้านการศึกษา การปฏิรูปด้านทหาร การปฏิรูปด้านการคมนาคม และการปลดปล่อยทาส พระองค์เสด็จสวรรคตเนื่องจากถูกลอบปลงพระชนม์เมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1881 นอกจากนี้พระองค์ยังดำรงพระอิสริยยศพระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์และแกรนด์ดยุคแห่งฟินแลนด์ด้วย
การปฏิรูปที่สำคัญที่สุดในสมัยที่อะเลคซันดร์ทรงพระอิสริยยศจักรพรรดิ คือการเลิกทาสชาวรัสเซียใน ค.ศ. 1861 ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในพระนาม อะเลคซันดร์ผู้ปลดปล่อย (รัสเซีย: Алекса́ндр Освободи́тель, อักษรโรมัน: Aleksandr Osvoboditel', สัทอักษรสากล: [ɐlʲɪˈksandr ɐsvəbɐˈdʲitʲɪlʲ]) ซาร์ทรงมีหน้าที่รับผิดชอบในการปฏิรูปอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงการจัดระเบียบระบบตุลาการใหม่, จัดตั้งผู้พิพากษาที่มาจากการเลือกตั้ง, ยกเลิกการลงโทษทางกาย, ส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่นผ่านระบบเซมส์ตโว, กำหนดสวัสดิการทหารแบบถ้วนหน้า, ยกเลิกอภิสิทธิ์บางส่วนของขุนนาง และส่งเสริมการศึกษาในระดับมหาวิทยาลัย หลังความพยายามในการปลงพระชนม์ใน ค.ศ. 1866 จักรพรรดิอะเลคซันดร์ก็ทรงมีท่าทีตอบโต้ที่ค่อนข้างรุนแรงขึ้น จนกระทั่งพระองค์เสด็จสวรรคต
ประวัติ

จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย ครองราชย์หลังจากรัสเซียพ่ายแพ้จากสงครามไครเมีย และจักรพรรดินีโคลัสที่ 1 ได้สวรรคตลงจากพระอาการปอดบวม เนื่องจากมีข่าวลือเกี่ยวกับการปฏิวัติ จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย จึงต้องทำการแก้ไขประเทศอย่างหนัก
การลอบปลงพระชนม์

ในวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1881 ขณะพระองค์ทรงประทับนั่งรถพระที่นั่ง ได้มีคนโยนระเบิดมา แรงระเบิดได้แต่สังหารทหารหนึ่งคนและทำให้อีกคนบาดเจ็บสาหัส จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย ได้ทรงพยายามจะช่วยทหารที่เจ็บ แต่ทรงได้ยินมือสังหารตะโกนบางอย่าง ในกลุ่มคน หลังจากนั้นมีคนได้โยนกระเป๋า ซึ่งบรรจุระเบิดมาที่พระองค์ ซึ่งได้ระเบิดใส่จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย พระวรกายขาดไปครึ่งท่อน ตำรวจสามารถจับมือสังหารทั้งสองคนได้ และยังรู้ว่ามีมือสังหารคนที่สามที่เตรียมคอยสังหารจักรพรรดิอะเลคซันดร์อยู่อีก แต่โดนจับได้ทีหลัง จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 เสด็จสวรรคตที่พระราชวังฤดูหนาวในคืนนั้นต่อหน้าพระราชวงศ์ทั้งปวง โดยพระโอรสองค์รองได้เสด็จขึ้นครองราช เป็น จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 แทน (พระโอรสองค์โตสวรรคตอย่างกะทันหัน)
ผลงานปฏิรูป > การปลดปล่อยทาสติดที่ดิน

ด้วยความที่พระองค์ต้องการสนับสนุนจากประชาชน และเพื่อจะลดการประท้วงของเหล่าทาสติดที่ดิน พระองค์จึงตัดสินใจแก้ไขปัญหาเรื่องทาสติดที่ดินเป็นอย่างแรก โดยมีการปฏิรูประบบทาสโดยให้อิสรภาพแก่ผู้เป็นทาส ให้ที่ดิน เพิ่มเงินเดือน และสามารถแต่งงานและค้าขายโดยไม่ต้องขออนุญาตเจ้าของที่ดิน
ผลงานปฏิรูป > การปฏิรูปด้านกองทัพ

เนื่องจากการพ่ายแพ้ที่น่าอับอายจากสงครามไครเมีย จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย จึงทำการแก้ไขกองทัพหลักของรัสเซีย อย่างแรก คือ ลดเวลารับใช้ทหารจาก 24 ปี มาเป็น 15 ปี และให้คนที่เรียนอยู่มหาวิทยาลัยรับใช้แค่ 5 ปี อย่างที่สองคือการสร้างโรงเรียนสอนทหารมากขึ้นเพื่อให้คนทุกชุมชั้นได้โอกาสเรียนแล้วทำให้การสู้รบเก่งขึ้น หลังจากการปฏิรูปด้านกองทัพ ทหารรัสเซียได้มีความแข็งแกร่งขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ จากชัยชนะใน สงครามรัสเซีย-ตุรกี ใน ค.ศ. 1878
ผลงานปฏิรูป > การปฏิรูปด้านการรัฐบาลท้องถิ่น

เพื่อจะให้มีความเท่าเทียมมากขึ้น จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย จึงก่อตั้ง สภาท้องถิ่น ที่ให้คนมีโอกาสเลือกตั้งขึ้นมา สภาถิ่นมีหน้าที่ดูแลคนแถวนั้น
ผลงานปฏิรูป > การปฏิรูปด้านเศรษฐกิจ

จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย ได้ก่อตั้งคลังเก็บเงิน และก่อตั้งธนาคารทั่วประเทศ นอกจากนี้ยังมีการสร้างรางรถไฟเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม ก่อนจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 ได้ครองราชย์ มีรางรถไฟทั่วประเทศน้อยกว่า 700 ไมล์ ใน ค.ศ. 1881 มีรางรถไฟทั้งหมด 18,000 ไมล์ทั่วประเทศ นอกจากนี้ยังมีการสนับสนุนการส่งออก วัตถุดิบมากขึ้นอีก 400% ภายในสามสิบปี
ผลงานปฏิรูป > การปฏิรูปด้านระบบความยุติธรรม

การปฏิรูปด้านระบบความยุติธรรมเกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1864 โดยมีการเพิมการฝึกฝนคนทำงานหน้าที่ระบบความยุติธรรม มีการแก้ไขความซื้อเสียง และโกงเงินโดยมีการเลือกโดยคณะลูกขุน และประชาชนสามารถดูการดำเนินคดีได้
ผลงานปฏิรูป > การปฏิรูปด้านการตรวจพิจารณา

สมัยจักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย การตรวจพิจารณามีกฎเข้มงวดมาก แต่จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซียได้ลดการตรวจพิจารณาลงเป็นอย่างมาก จึงทำให้คนได้มีโอกาสเขียนหนังสือมากขึ้น ภายใน 30 ปี การเขียนและพิมพ์ หนังสือเพิ่มขึ้นห้าเท่า
ผลงานปฏิรูป > การปฏิรูปด้านการศึกษา

จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซียได้สร้างกฎบังคับให้มีการเรียนระดับประถมศึกษาในหมู่บ้านทุกอัน นอกจากนั้นคนที่มีการศึกษาระดับ ปริญญาตรีเหรือสูงกว่าจะต้องเรียนทหารแค่หนึ่งปี มีการปฏิรูปในมหาวิทยาลัยด้วย อย่างแรกคือการให้โอกาสผู้หญิงเข้าเรียนเป็นกลุ่มแรกในประเทศ และสนับสนุนการให้ทุนการศึกษาเพื่อให้คนขยันเรียนมากขึ้น
โรเบิร์ต เรนาน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:   (2003-10-11) 11 ตุลาคม ค.ศ. 2003 (21 ปี)
ส่วนสูง:  1.86 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
หมายเลข:  77
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2022–23 |  โครินเธียนส์ |  10 |  (0) |
| 2023– |  เซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก |  9 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
โรเบิร์ต เรนาน อัลเวส บาร์โบซา (โปรตุเกส: Robert Renan Alves Barbosa; เกิด 11 ตุลาคม ค.ศ. 2003) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิลที่เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็คให้กับเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก
ระดับสโมสร

โรเบิร์ต เรนาน ประเดิมสนามในนามทีมชุดใหญ่เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2022 ในการเสมอกับ Portuguesa da IIha 1–1 ใน Copa do Brasil เขาเปิดตัวในเซเรียอาเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2022 ในนัดที่เปิดบ้านเสมอกับซานโตส 0–0
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2023 โรเบิร์ต เรนานเซ็นสัญญาย้ายไปเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในรัสเซียนพรีเมียร์ลีกด้วยสัญญา 5 ปี
โรงไฟฟ้าพลังความร้อนใต้พิภพฝาง

| โรงไฟฟ้าพลังความร้อนใต้พิภพฝาง |
| --- | --- |

บ่อน้ำพุร้อนฝาง อยู่ในบริเวณติดกันกับโรงไฟฟ้า
th
ประเทศ:  ไทย
ที่ตั้ง: อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่
พิกัด: 19°57′52″N 99°09′19″E﻿ / ﻿19.96444°N 99.15528°E﻿ / 19.96444; 99.15528
สถานะ: ใช้งานอยู่
เริ่มโครงการ: ธันวาคม 2532
เจ้าของ: การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
โรงไฟฟ้าความร้อนใต้พิภพ
ประเภท: ระบบสองวงจร
อุณหภูมิต่ำสุดแหล่งน้ำ: 130 °C (266 °F)
จำนวนบ่อ: 13
บ่อลึกสูงสุด: 100 เมตร (330 ฟุต)
อัตราไหลน้ำร้อน: 16.5 ลิตร/วินาที
ความสามารถในการผลิตไฟฟ้า


Units operational: 0.30 เมกะวัตต์
กำลังการผลิตติดตั้งรวม: 300 กิโลวัตต์ไฟฟ้า
โรงไฟฟ้าพลังความร้อนใต้พิภพฝาง (อังกฤษ: Fang Geothermal Power Plant) เป็นโรงไฟฟ้าพลังความร้อนใต้พิภพของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ตำบลม่อนปิ่น อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นโรงไฟฟ้าพลังความร้อนใต้พิภพเพียงแห่งแรกและแห่งเดียวของประเทศไทย
ประวัติ

โรงไฟฟ้าพลังความร้อนใต้พิภพฝาง เกิดขึ้นจากการสำรวจร่วมกันของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย กรมทรัพยากรธรณี และมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในการหาพื้นที่มีศักยภาพในการพัฒนาแหล่งพลังงานความร้อนจากใต้พิภพในพื้นที่อำเภอสันกำแพงและอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 โดยความช่วยเหลือทางวิชาการและผู้เชี่ยวชาญจากประเทศฝรั่งเศส คือองค์การฝรั่งเศสเพื่อการจัดการด้านพลังงาน (AFME) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 และกรมป่าไม้ได้ประกาศพื้นที่เป็นวนอุทยานชื่อว่า "วนอุทยานบ่อน้ำร้อนฝาง" และถูกยกระดับขึ้นเป็นอุทยานลำดับที่ 97 ของประเทศไทย ชื่อว่า อุทยานแห่งชาติแม่ฝาง เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2549 และเปลี่ยนชื่อเป็น อุทยานแห่งชาติดอยผ้าห่มปกในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2551
ผลการศึกษา

จากการสำรวจในปี พ.ศ. 2524 พบว่าหลุมเจาะระดับตื้นในแหล่งฝางนั้นมีคุณสมบัติที่จะสามารถนำมาผลิตไฟฟ้าได้ ทำให้ในปี พ.ศ. 2531 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยจึงได้จัดซื้อเครื่องกำเนิดไฟฟ้าระบบสองวงจร มีขนาดกำลังผลิต 300 กิโลวัตต์ ติดตั้งเป็นโรงไฟฟ้าสาธิตที่ใช้พลังงานความร้อนใต้พิภพเป็นที่แรก ใช้น้ำร้อนจากหลุมขุดเจาะระดับตื้นมีอุณหภูมิอยู่ที่ 130 องศาเซลเซียส อัตราปริมาณการไหลอยู่ที่ 16.5 ถึง 22 ลิตรต่อวินาที เพื่อมาถ่ายเทความร้อนให้กับสารทำงาน สามารถผลิตกระแสไฟฟ้าได้ประมาณปีละ 1.2 ล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง และป้อนเข้าสู่ระบบของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
ส่วนน้ำร้อนหลังจากผ่านกระบวนการผลิตไฟฟ้าจะมีอุณหภูมิลดลงเหลือ 77 องศาเซลเซียส สามารถใช้ในการอบแห้งหรือใช้งานสำหรับห้องเย็นในการรักษาผลิตผลทางการเกษตร และบางส่วนสามารถปล่อยลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติได้โดยไม่ต้องบำบัด
รายละเอียด

ข้อมูลจากการศึกษาและดำเนินการ โรงไฟฟ้ากำลังผลิต 300 กิโลวัตต์ไฟฟ้า เป็นรูปแบบวงจรกังหันแรงคืน (Organic Rankine Cycle Turbine) มีคุณสมบัติ ดังนี้
อัตราการไหลน้ำร้อน 16.5 ลิตร / วินาที (ร้อยละ 75 ของอัตราไหลสูงสุด)
อุณหภูมิน้ำร้อนเฉลี่ยขาเข้า 115 องศาเซลเซียส (อุณหภูมิในท่อลดลง 2 องศาเซลเซียส)
อุณหภูมิน้ำร้อนไหลออก 77 องศาเซลเซียส
อัตรการไหลของน้ำเย็น 72.2 ลิตร / วินาที
อุณหภูมิน้ำเย็นเฉลี่ยเข้า 20 องศาเซลเซียส
กำลังผลิตสูงสุด 300 กิโลวัตต์ไฟฟ้า
กำลังผลิตสุทธิ 200 กิโลวัตต์ไฟฟ้า
การวิพากษ์วิจารณ์

นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ได้กล่าวในการให้สัมภาษณ์กับนิตยสารมติชนรายสัปดาห์ว่า รัฐบาลควรจะส่งเสริมพลังงานหมุนเวียนในประเทศให้มากกว่านี้ โดยเฉพาะพลังงานความร้อนใต้พิภพ เนื่องจากยังไม่มีการพัฒนาในประเทศด้านนี้มากเท่าที่ควร จากแหล่งน้ำร้อนธรรมชาติกว่า 112 แห่งที่มีศักยภาพอยู่ในพื้นที่ทั่วประเทศยกเว้นภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งหากเปรียบเทียบกับการใช้พลังงานฟอสซิลนั้น โรงไฟฟ้าพลังความร้อนจะมีต้นทุนต่ำกว่าพลังงานฟอสซิลถึง 8 เท่า
ดูเพิ่ม

โรงไฟฟ้าพลังความร้อนใต้พิภพ
รายชื่อโรงไฟฟ้าในประเทศไทย
อี กวัน-ฮุน

| อี กวัน-ฮุน |
| --- | --- |
เกิด:  (1980-10-20) 20 ตุลาคม ค.ศ. 1980 (44 ปี) ประเทศเกาหลีใต้
อาชีพ: นักแสดง, นายแบบ
อี กวัน-ฮุน (เกาหลี: 이관훈; อังกฤษ: Lee Kwan-hun) เกิดวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1980 เป็นทั้งนายแบบและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ ซึ่งเคยเป็นทหารประจำหน่วยรบพิเศษที่มีความเชี่ยวชาญด้านวัตถุระเบิดมาเป็นระยะเวลา 5 ปี และเคยมีผลงานด้านภาพยนตร์ซีรีส์ชุด Road No.1, Tae Cho Yung และ Son Dok Queen รวมทั้งเป็นนายแบบของผลิตภัณฑ์แบรนด์เนมที่มีชื่อเสียงอย่างอาร์มานี่ และลีวายส์ ปัจจุบัน เขาได้รับเชิญให้มีส่วนร่วมในการแสดงภาพยนตร์ร่วมทุนไทย-เกาหลีใต้ เรื่อง วอนโดนเตะ!! โดยรับบทเป็น ซอคดู
ดูเพิ่ม

วอนโดนเตะ!!
แหล่งข้อมูลอื่น

이관훈 - 블로그
แถลงข่าว[ลิงก์เสีย]
โรนัลด์ รอสส์

| เซอร์โรนัลด์ รอสส์  |
| --- | --- |

เกิด: 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1857(1857-05-13) อัลมอรา, อินเดีย
เสียชีวิต: 16 กันยายน ค.ศ. 1932(1932-09-16) (75 ปี) ลอนดอน, อังกฤษ
สัญชาติ: สหราชอาณาจักร
ศิษย์เก่า: St. Fratbore Hospital
มีชื่อเสียงจาก: การค้นพบปรสิตโรคมาลาเรีย
รางวัล: รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ (ค.ศ. 1902)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: แพทยศาสตร์
 
เซอร์โรนัลด์ รอสส์ KCB (Sir Ronald Ross; 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1857 – 16 กันยายน ค.ศ. 1932) เป็นแพทย์ชาวอังกฤษ-อินเดีย ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์เมื่อปี ค.ศ. 1902 เนื่องจากการค้นพบวงจรชีวิตของปรสิตโรคมาลาเรีย พลาสโมเดียม (Plasmodium)
ประวัติ > วัยเด็ก

โรนัลด์ รอสส์ เกิดที่อัลมอรา อินเดีย เขาเป็นบุตรชายคนโตของพลเอก เซอร์แคมป์เบลล์ เคลย์ แกรนท์ รอสส์ (General Sir Campbell Claye Grant Ross) แห่งกองทัพบริติชอินเดีย และมาธิลดา ชาร์ล็อตต์ เอลเดอร์ตัน (Matilda Charlotte Elderton) ปู่ของรอสส์คือพันโทฮิวจ์ รอสส์ (Lieutenant Colonel Hugh Ross)
เมื่อรอสส์อายุได้ 8 ปี เขาถูกส่งไปศึกษาที่อังกฤษ หลังจากสำเร็จการศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียนเล็กๆ 2 แห่งในเมืองไรด์ เขาถูกส่งไปยังโรงเรียนประจำที่สปริงฮิลล์ ใกล้กับเมืองเซาท์แธมป์ตันในปี ค.ศ. 1869
รอสส์สำเร็จการศึกษาด้านแพทยศาสตร์จากโรงพยาบาลเซนต์บาร์โธโลมิวในลอนดอนเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1875 เขาผ่านการสอบไล่ใน ค.ศ. 1880 และได้เป็นสมาชิกราชวิทยาลัยศัลยแพทย์ (MRCS) และ Worshipful Society of Apothecaries (LSA) เขาได้เข้าร่วมหน่วย Indian Medical Service ซึ่งเป็นหน่วยในหน่วยแพทย์ทหารของบริติชอินเดียใน ค.ศ. 1881 โดยรับตำแหน่งแรกที่มัทราส
ประวัติ > การค้นพบ

รอสส์ศึกษาเกี่ยวกับมาลาเรียระหว่าง ค.ศ. 1881 และ 1899 เขาทำงานด้านมาลาเรียในกัลกัตตาที่โรงพยาบาล Presidency General Hospital ที่ซึ่งเขามีผู้ช่วยเป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวอินเดียชื่อ Kishori Mohan Bandyopadhyay ในปี ค.ศ. 1883 รอสส์รับตำแหน่งเป็นศัลยแพทย์กองทหารรักษาการณ์ (Acting Garrison Surgeon) ที่เบงคลูรูที่ซึ่งเขาค้นพบการควบคุมยุงโดยการป้องกันไม่ให้ยุงเข้าถึงแหล่งน้ำ
ใน ค.ศ. 1897 รอสส์ได้รับตำแหน่งที่ Ootacamund และป่วยด้วยโรคมาลาเรีย หลังจากนั้นเขาถูกย้ายไปโรงพยาบาลทหารที่ Secunderabad เขาได้ค้นพบเชื้อมาลาเรียภายในยุงก้นปล่อง เขาเรียกชื่อเชื้อในตอนแรกว่า ปีกเป็นจุดด่าง (dapple-wings)  และจากสมมติฐานของเซอร์แพทริก แมนสัน (Sir Patrick Manson) ที่ว่าสารก่อโรคมาลาเรียนั่นมีในยุงซึ่งเป็นพาหะ เขาจึงสามารถพบเชื้อมาลาเรียได้จากยุงที่กัดผู้ป่วยมาลาเรียชื่อว่า ฮุสเซน ข่าน (Hussain Khan) หลังจากนั้นเขาได้ศึกษานกที่ป่วยด้วยมาลาเรีย และสามารถสรุปวงชีวิตของเชื้อพลาสโมเดียม ปรสิตโรคมาลาเรียได้อย่างสมบูรณ์ รวมทั้งค้นพบเชื้อในต่อมน้ำลายยุง เขาได้แสดงให้เห็นว่าโรคมาลาเรียสามารถติดต่อจากนกที่ป่วยไปยังนกปกติอีกตัวโดยยุงเป็นพาหะ การค้นพบนี้ทำให้สามารถสรุปกลไกการเกิดโรคในมนุษย์ได้
ในปี ค.ศ. 1902 รอสส์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์สำหรับการศึกษาด้านมาลาเรีย ส่วนผู้ช่วยชาวอินเดียของเขา Kishori Mohan Bandyopadhyay ได้รับเหรียญทองจากกษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
ในปี ค.ศ. 1899 รอสส์ได้กลับไปยังอังกฤษและทำงานที่โรงเรียนเวชศาสตร์เขตร้อนแห่งลิเวอร์พูล (Liverpool School of Tropical Medicine) ในตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเวชศาสตร์เขตร้อน ค.ศ. 1901 รอสส์ได้รับเลือกเป็นสมาชิกราชวิทยาลัยศัลยแพทย์แห่งอังกฤษ และยังเป็นสมาชิกราชสมาคมซึ่งเขาดำรงตำแหน่งรองประธานตั้งแต่ ค.ศ. 1911 ถึง 1913 รอสส์ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Most Honourable Order of Bath จากสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ในปี ค.ศ. 1902 และได้รับบรรดาศักดิ์เป็น Knight Commander of Order of Bath ในปี ค.ศ. 1911
รอสส์ได้อุทิศตนทำงานเพื่อป้องกันโรคมาลาเรียในหลายประเทศ ไม่ว่าจะเป็นแอฟริกาตะวันตก, บริเวณคลองสุเอซ, กรีซ, มอริเชียส, ไซปรัส และบริเวณรับผลกระทบจากสงครามโลกครั้งที่ 1 เขาได้ตั้งองค์กรเพื่อป้องกันโรคมาลาเรียภายในโรงงานอุตสาหกรรมในอินเดียและศรีลังกา เขาได้อุทิศตนเพื่อศึกษาระบาดวิทยาของมาลาเรียและวิธีการสำรวจและประเมิน แต่ผลงานสำคัญของเขาคือการพัฒนาตัวแบบทางคณิตศาสตร์เพื่อใช้ศึกษาระบาดวิทยา โดยรายงานครั้งแรกที่มอริเชียสในปี ค.ศ. 1908 ซึ่งตัวแบบนี้ช่วยป้องกันโรคมาลาเรียที่มอริเชียสในปี ค.ศ. 1911 และต่อมาได้นำไปใช้ทั่วไปในรายงานซึ่งตีพิมพ์โดยราชสมาคมในปี ค.ศ. 1915 และ 1916
เนินปราสาท (อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย)

| --- | --- |
ฐานอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าของเนินปราสาท
ที่ตั้งของเนินปราสาทในจังหวัดสุโขทัยแสดงแผนที่จังหวัดสุโขทัยเนินปราสาท (อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย) (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
ที่ตั้ง: ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย
ประเภท: อาคาร
ส่วนหนึ่งของ: อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย
ความเป็นมา
สร้าง: ไม่ปรากฏ
ละทิ้ง: ไม่ปรากฏ
สมัย: สุโขทัย
หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่
ผู้ขุดค้น: กรมศิลปากร
สภาพ: ซากปรักหักพัง
ผู้บริหารจัดการ: กรมศิลปากร
การเปิดให้เข้าชม: ทุกวัน 06.00-21.00 น.
สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตยกรรม: สุโขทัย
ข้อมูลสถาปัตยกรรม: ได้รับอิทธิพลจากลังกา

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เกณฑ์: วัฒนธรรม: (i), (iii)
ขึ้นเมื่อ: 1991
เป็นส่วนหนึ่งของ: เมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร
เลขอ้างอิง: 574
 
 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: เนินปราสาท
ขึ้นเมื่อ: 8 มีนาคม พ.ศ. 2478
เป็นส่วนหนึ่งของ: อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย
เลขอ้างอิง: 0004036
 
 
เนินปราสาท เป็นโบราณสถานภายในกำแพงของอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย อยู่ทางทิศตะวันออกของวัดมหาธาตุ
ลักษณะทางกายภาพ

โบราณสถานประกอบด้วยฐานอาคารอบฐานบัวคว่ำบัวหงาย ลักษณะเป็นฐานสูงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่ ขนาด 27.5 x 51.5 เมตร มีบันไดที่ด้านหน้าและด้านหลังอย่างละหนึ่งแห่ง