stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ป้อมป้องปัจจามิตร

| --- | --- |
ทางเข้าป้อมป้องปัจจามิตรส่วนที่เหลืออยู่ในปัจจุบัน
ที่ตั้ง: แขวงคลองสาน เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ประเภท: ป้อมดาว
ส่วนหนึ่งของ: ระบบป้อมปราการชั้นนอกของกรุงเทพมหานคร
ความเป็นมา
ผู้สร้าง: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
วัสดุ: อิฐ
สร้าง: สมัยรัชกาลที่ 4
ละทิ้ง: พ.ศ. 2492
สมัย: รัตนโกสินทร์
หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่
สภาพ: ซากเหลือจากการรื้อถอน
ผู้บริหารจัดการ: กรมศิลปากร
สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตยกรรม: ตะวันตก

 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: ป้อมป้องปัจจามิตร
ขึ้นเมื่อ: 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตกรุงเทพมหานคร
เลขอ้างอิง: 0000150
 
 
กำแพงป้อมป้องปัจจามิตร ด้านฝั่งตรงข้ามอาคารสถานีตำรวจนครบาลสมเด็จเจ้าพระยาและสถานีตำรวจนครบาลปากคลองสาน
ป้อมป้องปัจจามิตร เป็นป้อมสำคัญที่ใช้ป้องกันข้าศึกตามริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาด้านตะวันตกริมปากคลองสาน ตรงข้ามกับป้อมปิดปัจจนึกบริเวณปากคลองผดุงกรุงเกษม  ปัจจุบันอยู่บริเวณบ้านพักข้าราชการกรมเจ้าท่า ใกล้กับสำนักงานเขตคลองสาน
ป้อมป้องปัจจามิตรสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ควบคู่กับการขุดคลองผดุงกรุงเกษมต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ใช้ป้อมดังกล่าวเป็นสถานที่ตั้งเสาธงสัญญาณแจ้งข่าวเรือสินค้าเข้าของบริษัทใด ออกพระนคร ที่บริเวณปากคลองสาน ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการย้ายเสาธงเหล็กจากป้อมเผด็จดัสกรภายในพระบรมมหาราชวัง มาตั้งที่ป้อมแห่งนี้ คือที่ตั้งในปัจจุบัน บริเวณสำนักงานเขตคลองสาน เมื่อกรมเจ้าท่าเลิกใช้เสาธงสัญญาณนี้แล้วได้แจ้งความจำนงต่อกรมศิลปากรว่าจะรื้อออก แต่กรมศิลปากรเห็นว่าควรอนุรักษ์ไว้เป็นหลักสำคัญทางประวัติศาสตร์
ในปี พ.ศ. 2492 ป้อมป้องปัจจามิตรมีสภาพทรุดโทรมมาก เทศบาลนครธนบุรีในสมัยนั้นจึงดำริจะรื้อป้อมทิ้งเพื่อปรับสถานที่ และจะนำเศษอิฐเศษปูนไปถมถนนต่าง ๆ กรมศิลปากรจึงประกาศขึ้นทะเบียนป้อมป้องปัจจามิตรเป็นโบราณสถานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2492
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ป้อมป้องปัจจามิตร
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°43′51″N 100°30′34″E﻿ / ﻿13.7309°N 100.5095°E﻿ / 13.7309; 100.5095
ป้อมผีเสื้อสมุทร

| ป้อมผีเสื้อสมุทร |
| --- | --- |
ส่วนหนึ่งของป้อมพระจุลจอมเกล้า
ตำบลปากคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ในประเทศไทย
บริเวณทางเข้าสู่ป้อมผีเสื้อสมุทร
ประเภท: ป้อมปราการ
ข้อมูล
ควบคุมโดย: กองทัพเรือไทย
เปิดสู่ สาธารณะ: ใช่
สภาพ: ปิดใช้งาน
ประวัติศาสตร์
สร้าง: พ.ศ. 2362
สร้างสำหรับ: เป็นป้อมยุทธนาวี
สร้างโดย: พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
การใช้งาน: พิพิธภัณฑ์
วัสดุ: คอนกรีตเสริมเหล็ก
การต่อสู้/สงคราม: วิกฤติการณ์ ร.ศ. 112


 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: ป้อมผีเสื้อสมุทร
ขึ้นเมื่อ: 23 มิถุนายน พ.ศ. 2566
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตจังหวัดสมุทรปราการ
เลขอ้างอิง: 0006006
 
 
 
ป้อมผีเสื้อสมุทร ตั้งอยู่บนเกาะแม่น้ำในแม่น้ำเจ้าพระยา ด้านใต้พระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2362 ซึ่งอยู่ในระหว่างทางเดินเรือ 2 ทาง  แต่การสร้างป้อมในครั้งนั้นไม่แล้วเสร็จ ต่อมาในปี พ.ศ. 2365 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ ทรงดำเนินการแก้ไขป้อมผีเสื้อสมุทรให้ดียิ่งขึ้น จนกระทั่งในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้กรมพระราชวังบวรสถานมงคลเสด็จไปทรงแก้ไขอีกครั้งหนึ่ง
ตัวป้อมมีลักษณะเหมือนผีเสื้อ ใช้ด้านหางผีเสื้อเป็นทางเข้า  ต่อมาทางเดินเรือด้านตะวันตกตื้นเขินจนเรือใหญ่ไม่สามารถแล่นผ่านได้ ที่ตั้งป้อมจึงดูชิดติดกับฝั่งธนบุรี
ในสมัยสร้างป้อมขึ้นครั้งแรก อาวุธประจำป้อมใช้ปืนบรรจุลูกดินทางปากกระบอก และได้เริ่มใช้ปืนใหญ่บรรจุลูกทางท้ายแทน เมื่อปี พ.ศ. 2435 เป็นปืนชนิดหลุม (ปืนเสือหมอบ) ขนาด 6 นิ้ว รวม 3 กระบอก โดยสั่งซื้อจากบริษัท วิกเกอร์ อาร์มสตรอง ประเทศอังกฤษ และนายพลเรือโท พระยาวิจิตรนาวี (วิลเลียม บุณยะกลิน) เป็นนายช่างกลทำการติดตั้งปืนนี้ ต่อจากการติดตั้งปืนใหญ่ชนิดเดียวกันกับที่ป้อมพระจุลจอมเกล้า
ป้อมผีเสื้อสมุทรแห่งนี้เคยทำการยิงต่อสู้กับหมู่เรือรบฝรั่งเศส 2 ลำ ที่ล่วงล้ำเข้ามาในแม่น้ำเจ้าพระยา เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2436 ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่สำคัญเหตุการณ์หนึ่งในประวัติศาสตร์ไทย
บริเวณทางเดินหลักภายในป้อมผีเสื้อสมุทร
ปืนใหญ่เสือหมอบ
ปืนใหญ่เสือหมอบ
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ป้อมผีเสื้อสมุทร
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°35′42″N 100°35′15″E﻿ / ﻿13.5950191°N 100.5874193°E﻿ / 13.5950191; 100.5874193
ประเทศทาจิกิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศทาจิกิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

| เหรียญ | นักกีฬา | ชนิดกีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 ! ทองแดง | Mavzuna Chorieva | มวยสากลสมัครเล่น | Women's lightweight | 8 สิงหาคม |
พ.ศ. 224

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -3  -2  -1
ปี::  221  222  223  224  225  226  227
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 224
ปฏิทินกริกอเรียน: 320 BC
Ab urbe condita: 434
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4431
ปฏิทินบาไฮ: −2163 – −2162
ปฏิทินเบงกอล: −912
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 631
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 225
ปฏิทินพม่า: −957
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5189–5190
ปฏิทินจีน: 庚子年 (ชวดธาตุโลหะ) 2377 หรือ 2317     — ถึง — 辛丑年 (ฉลูธาตุโลหะ) 2378 หรือ 2318
ปฏิทินคอปติก: −603 – −602
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 847
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −327 – −326
ปฏิทินฮีบรู: 3441–3442
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −263 – −262
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2782–2783
ปฏิทินโฮโลซีน: 9681
ปฏิทินอิกโบ: −1319 – −1318
ปฏิทินอิหร่าน: 941 BP – 940 BP
ปฏิทินอิสลาม: 970 BH – 969 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 2014
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2231 ก่อน ROC 民前2231年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 224 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 320
พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งกัสติยาและเลออน

| พระเจ้าซันโชที่ 2 |
| --- | --- |
พระเจ้าซันโชที่ 2 ในเอกสารเขียนมือภาษากัสติยา พงศาวดารกษัตริย์โดยย่อ (ค.ศ. 1312–1325) ปัจจุบันอยู่ที่หอสมุดแห่งชาติสเปน
พระมหากษัตริย์แห่งกัสติยา
ครองราชย์: 1065–1072
ก่อนหน้า: พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1
ถัดไป: พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6
พระมหากษัตริย์แห่งเลออน
ครองราชย์: 1072
ราชาภิเษก: 12 มกราคม 1072 (เลออน)
ก่อนหน้า: พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6
ถัดไป: พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6
พระมหากษัตริย์แห่งกาลิเซีย
ครองราชย์: 1071–1072
ก่อนหน้า: พระเจ้าการ์ซิอาที่ 2
ถัดไป: พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6

พระราชสมภพ: ค.ศ. 1036/1038 ซาโมรา
สวรรคต: 6 ตุลาคม ค.ศ. 1072 (33–36 พรรษา) ซาโมรา
ฝังพระศพ: ซานซัลบาดอร์เดออญญา
คู่อภิเษก: สมเด็จพระราชินีอัลเบร์ตา
ราชวงศ์: ฆิเมเนซ
พระราชบิดา: พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1 แห่งกัสติยา
พระราชมารดา: ซันซาแห่งเลออน
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
พระเจ้าซันโชที่ 2 หรือ ซันโชผู้แข็งแกร่ง (ค.ศ. 1036/1038 – 7 ตุลาคม ค.ศ. 1072) ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรกัสติยาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1065 จนถึงปี ค.ศ. 1072 เป็นพระราชโอรสพระองค์โตของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1
พระองค์ได้รับส่วนแบ่งเป็นราชอาณาจักรกัสติยาตามพินัยกรรมของพระราชบิดา ในขณะที่เลออนและกาลิเซียตกเป็นของพระอนุชาทั้งสอง ทรงปฏิเสธที่จะยอมรับการแบ่งส่วนเช่นนี้และปลดพระเจ้าการ์ซิอาที่ 2ออกจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1071 โดยใช้กำลังทหาร พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6ซึ่งถูกปราบที่โกลเปเฆราที่ตั้งอยู่บนแม่น้ำการ์ริออนในเดือนมกราคม ค.ศ. 1072 ลี้ภัยไปอยู่กับกษัตริย์มัวร์แห่งโตเลโด ทว่าความเกรียงไกรของพระเจ้าซันโชอยู่ได้ไม่นาน เมื่อพระองค์ถูกสังหารขณะกำลังปิดล้อมเมืองป้อมปราการซาโมราที่ก่อกบฏซึ่งอยู่ในการครอบครองของอูร์รากา พระเชษฐภคินีที่ครองเมืองในนามของพระเจ้าอัลฟอนโซ
ต้นพระชนม์ชีพ

พระเจ้าซันโชที่ 2 พระราชสมภพที่ซาโมรา ซันโชเป็นพระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าเฟร์นันโดมหาราชกับซันซาแห่งเลออน พระองค์อภิเษกสมรสกับอัลเบร์ตาที่ไม่มีข้อมูลอย่างอื่นนอกจากชื่อ
หลังพระเจ้าเฟร์นันโดเอาชนะและสังหารพระเชษฐาของพระมเหสีในสมรภูมิ พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเลออนและกัสติยาและเรียกตนเองว่า จักรพรรดิแห่งสเปนทั้งหมด
หลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าเฟร์นันโดในปี ค.ศ. 1065 ราชอาณาจักรถูกแบ่งให้กับพระโอรสทั้งสาม ซันโชได้สืบทอดเป็นกษัตริย์แห่งกัสติยาต่อจากพระบิดา ขณะที่พระอนุชา พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 กลายเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเลออน และพระเจ้าการ์ซิอา พระอนุชาคนเล็กกลายเป็นพระมหากษัตริย์ของราชอาณาจักรกาลิเซียที่ได้รับการสถาปนาขึ้นมาใหม่ (แยกตัวออกมาจากเลออน) สามพี่น้องถูกรายล้อมด้วยอิทธิพลของกลุ่มอาณาจักรไตฟา
พระเจ้าเฟร์นันโดยังยกการครอบครองบางส่วนให้พระธิดาทั้งสอง อูร์รากาได้ควบคุมนครซาโมรา ส่วนเอลบิราได้ควบคุมนครโตโร ทั้งคู่เป็นดินแดนแทรกที่อยู่ในราชอาณาจักรเลออนของพระเจ้าอัลฟอนโซ
พระมหากษัตริย์แห่งเลออนและกัสติยา

ในปี ค.ศ. 1068 พระเจ้าซันโชปราบลูกพี่ลูกน้องสองคน คือ พระเจ้าซันโชที่ 4และพระเจ้าซันโชที่ 5ในสงครามซันโชทั้งสาม ซึ่งขยายราชอาณาจักรกัสติยาของพระองค์ด้วยการพิชิตดินแดนลาบูเรบา, อัลตาริโอฆา และอาลาบาที่พระราชบิดาเคยมอบให้การ์ซิอา พระราชบิดของพระเจ้าซันโชที่ 4 เพื่อแลกกับการสนับสนุนในการปราบพระเจ้าเบร์มูโดที่ 3
ในปี ค.ศ. 1068 พระเจ้าอัลฟอนโซบุกไตฟาบาดาโฆซ รัฐบริวารของราชอาณาจักรกาลิเซียของพระเจ้าการ์ซิอาผู้เป็นพระอนุชา พระเจ้าซันโชกังวลว่าพระเจ้าอัลฟอนโซคิดจะพิชิตดินแดนของพี่น้องจึงปราบพระเจ้าอัลฟอนโซในยุทธการที่ยันตาดา
พระเจ้าซันโชอยากได้ราชอาณาจักรของพระอนุชาคนเล็ก ทรงจับมือกับพระเจ้าอัลฟอนโซในปี ค.ศ. 1071 เดินทัพข้ามเลออนไปพิชิตดินแดนทางเหนือของพระเจ้าการ์ซิอา ในเวลาเดียวกันพระเจ้าอัลฟอนโซก็พิชิตพื้นที่ทางใต้ของกาลิเซีย พระเจ้าการ์ซิอาลี้ภัยไปอยู่ในไตฟาเซบิยา ขณะที่พระเชษฐาทั้งสองแบ่งราชอาณาจักรกาลิเซียกัน
ไม่นานพระเจ้าซันโชก็หันไปจัดการพระเจ้าอัลฟอนโซ ในปี ค.ศ. 1072 ด้วยความช่วยเหลือของเอลซิด พระองค์ปราบพระเจ้าอัลฟอนโซในยุทธการที่โกลเปเฆรา ทำให้พระเจ้าอัลฟอนโซต้องลี้ภัยไปอยู่ที่ไตฟาโตเลโด พระเจ้าซันโชได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์แห่งเลออนเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1072 ครองราชบัลลังก์ทั้งสามที่พระเจ้าเฟร์นันโดแบ่งให้พระโอรสทั้งสามเมื่อหกปีก่อน
การสวรรคต

โตโร นครของเอลบิรา พระขนิษฐาของพระเจ้าซันโช แตกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1072 แต่การคุ้มกันนครซาโมราของอูร์รากา พระเชษฐภคินีที่ทำได้ดีกว่าหยุดกลางคันเมื่อเบยิโด อาโดลโฟ ขุนนางซาโมรา แสร้งทำเป็นหนีทหารเข้ามาในค่ายทหารของพระเจ้าซันโช โดยขอพูดคุยเป็นการส่วนตัวกับพระเจ้าซันโชเพื่อบอกจุดอ่อนในการป้องกันตนเองของซาโมรา เมื่ออยู่ต่อหน้าพระเจ้าซันโช เบยิโดลอบสังหารพระองค์โดยใช้ดาบของตนแทงเข้าไปที่หลังของพระองค์ เบยิโดถูกเอลซิดไล่ตามไปจนถึงซาโมราแต่ก็หนีเข้าเมืองไปได้ ราชอาณาจักรของซันโชถูกสืบทอดต่อโดยพระเจ้าอัลฟอนโซ พระอนุชาที่ก่อนหน้านี้ถูกปลดออกจากตำแหน่ง การ์ซิอาที่ถูกล่อหลอกให้กลับจากการลี้ภัยถูกพระเจ้าอัลฟอนโซสั่งจำคุกตลอดชีวิต ทำให้พระเจ้าอัลฟอนโซได้ควบคุมอาณาเขตที่กลับมารวมกันอีกครั้งของพระราชบิดาโดยไร้คู่แข่ง ต่อมาทรงยึดตำแหน่งของพระราชบิดาเป็นจักรพรรดิแห่งสเปนทั้งหมด
พระเจ้าซันโชถูกฝังในอารามพระผู้ช่วยให้รอดแห่งออญญา
สถานการณ์ทางการเมืองในคาบสมุทรไอบีเรียตอนเหนือในช่วงปี[ลิงก์เสีย] ค.ศ. 1065:  ดินแดนของพระเจ้าการ์ซิอาที่ 2 (กาลิเซีย)  บาดาโฆซ ถวายบรรณาการแด่พระเจ้าการ์ซิอา  เซบิยา ถวายบรรณาการแด่พระเจ้าการ์ซิอา  ดินแดนของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 (เลออน)  โตเลโด ถวายบรรณาการแด่พระเจ้าอัลฟอนโซ  ดินแดนของพระเจ้าซันโชที่ 2 (กัสติยา)  ซาราโกซา ถวายบรรณาการแด่พระเจ้าซันโช
มะเดื่อหว้า

| มะเดื่อหว้า |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Rosales
วงศ์:: Moraceae
สกุล:: Ficus
สปีชีส์:: F.  auriculata
ชื่อทวินาม
Ficus auriculata 

ชื่อพ้อง
 
มะเดื่อหว้า ชื่อวิทยาศาสตร์:  Ficus auriculata ภาษากะเหรี่ยงเรียก เตอะกี เป็นไม้ยืนต้น เปลือกต้นสีน้ำตาลเทา ใบเดี่ยว เนื้อใบเหนียวหนาคล้ายแผ่นหนัง ผิวใบเกลี้ยงทั้งสองด้าน ดอกช่อแบบดอกมะเดื่อ ออกเป็นกระจุกตามลำต้นหรือกิ่งขนาดใหญ่ สีเขียว เมื่อสุกสีแดงหรือสีส้มอมแดง ผิวเกลี้ยงหรือมีขนสั้น ดอกไม่สมบูรณ์เพศ แยกเพศแยกต้น ชาวกะเหรี่ยงนำผลดิบไปลวก ผลสุกกินสดกับน้ำพริก
มะเดื่อหอม

| มะเดื่อหอม |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Rosales
วงศ์:: Moraceae
สกุล:: Ficus
สปีชีส์:: F.  hirta
ชื่อทวินาม
Ficus hirta 

ชื่อพ้อง
 
มะเดื่อหอมหรือมะเดื่อขน ชื่อวิทยาศาสตร์:  Ficus hirta ภาษากะเหรี่ยงเรียก ซาโปล่แปล่ะ หรือซาหวีโซ หรือโป่แประสะ เป็นไม้พุ่ม กิ่งอ่อนและยอดอ่อนมีขนยาวปกคลุมหนาแน่น ผิวใบมีขนยาวปกคลุมหนาแน่น ดอกแยกเพศแยกต้น ช่อดอกแบบดอกมะเดื่อ มีขนยาวปกคลุม สุกเป็นสีส้มหรือสีน้ำตาล ผลสุก รับประทานได้ รสหวาน
ภีษมะ
อุปนิสัยของท้าวภีษมะ

ภีษมะเป็นบุคคลที่ชาวฮินดูให้ความเคารพนับถือมาก ด้วยความที่เป็นผู้เสียสละความสุขส่วนตัวทั้งชีวิตเพื่อบิดา ลูกหลาน และประชาชน เป็นที่น่าสะเทือนใจว่าบุคคลอย่างภีษมะต้องเผชิญกับชีวิตที่เต็มไปด้วยความเหงา ความหงุดหงิดใจ และ ความเศร้าจากการสูญเสีย แม้แต่ความตายของภีษมะยังต้องตายอย่างเจ็บปวดทรมาน ภีษมะไม่เคยสนใจว่าจะต้องสู้ร่วมกับฝ่ายไหน เพราะว่าทั้งสองฝ่ายต่างก็เป็นลูกหลานที่ภีษมะรักเท่าเทียมกัน เพราะฉะนั้น การสงครามครั้งนี้จึงเป็นเพียงหน้าที่ของภีษมะ ที่ต้องร่วมรบในฐานะที่เป็นวรรณะกษัตริย์ และความจงรักภักดีต่อราชวงศ์กุรุ ภีษมะเลือกที่จะตายต่อเมื่อฝ่ายปาณฑพผู้มีธรรมะชนะสงคราม หากทุรโยธน์ได้ขึ้นครองราชย์ ภีษมะเลือกที่จะอยู่ต่อไปเพื่อแก้ไขความผิดพลาดที่ทุรโยธน์จะก่อขึ้น เนื่องจากความที่เป็นผู้อาวุโสของราชสำนัก เหล่ากษัตริย์เรียกภีษมะว่า ปิตามะห์ (Pitamaha) แปลว่า ปู่ภีษมะ
ความดีและความยิ่งใหญ่ของภีษมะทำให้นักประวัติศาสตร์บางคนถึงกับออกความเห็นว่าบุคคลที่ชื่อภีษมะไม่มีอยู่จริงในประวัติศาสตร์ เพราะมนุษย์โลกยังมีความเห็นแก่ตัวเกินกว่าที่จะเสียสละได้อย่างภีษมะ
| ด ค กมหาภารตะ ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- | --- | --- |
| บรรพทั้ง 18 |  อาทิบรรพ  สภาบรรพ  วนบรรพ  วิราฏบรรพ  อุทโยคบรรพ  ภีษมบรรพ  โทรณบรรพ  กรรณบรรพ  ศัลยบรรพ  เสาปติกบรรพ  สตรีบรรพ  ศานติบรรพ  อนุศาสนบรรพ  อัศวเมธิกบรรพ  อาศรมวาสิกบรรพ  เมาสลบรรพ  มหาปรัสถานิกบรรพ  สวรรคโรหณบรรพ  หริวงศ์  |  |
| แคว้นกุรุ |  ท้าวศานตนุ  พระแม่คงคา  ท้าวภีษมะ  สัตยวดี  จิตรางคทะ  วิจิตรวีรยะ  เจ้าหญิงอัมพิกา  เจ้าหญิงอัมพาลิกา  เจ้าหญิงอัมพา  ท้าววิทูร  ท้าวธฤตราษฎร์  พระนางคานธารี  ศกุนิ  เจ้าหญิงสุภัทรา  ท้าวปาณฑุ  พระนางกุนตี  พระนางมาทรี  ยุธิษฐิระ  ภีมะ  อรชุน  นกุล  สหเทพ  ทุรโยธน์  ทุหศาสัน  ยุยุตสุ  นางทุหศาลา  พระนางเทราปที  นางหิฑิมพี  ฆโฎตกัจ  Ahilawati  นางอุตตรา  นางนาคอุลูปี  นางจิตรางคทา  |  |
| ตัวละครอื่น ๆ |  กรรณะ  โทรณาจารย์  วยาส  อภิมันยุ  พระกฤษณะ  สาตยกี  ธฤษฏะทยุมัน  สัญชัยสารถี  อิราวัต  พภรุวาหนะ  ปรีกษีต  ท้าววิราฎ  กิจกะ  กฤปาจารย์  อัศวัตถามา  เอกลัพย์  กฤตวรมา  ชราสันธ์  มายาสูร  ฤๅษีทุรวาส  ชนะเมนชัย  ชัยทรัถ  พระพลราม  ท้าวทรุปัท  หิฑิมพะ  ท้าวศัลยะ  อธิราธาสารถี  ศิขัณทิน  ปรศุราม  |  |
| ข้อมูลอื่น ๆ |  ปาณฑพ  เการพ  หัสตินาปุระ  อินทรปรัสถ์  อาณาจักรในอินเดียโบราณ  สงครามทุ่งกุรุเกษตร  ภควัทคีตา  อัสตระ  |  |
  หมวดหมู่
พ.ศ. 2244

| --- | --- |
ศตวรรษ::  17  18  19
ปี::  2241  2242  2243  2244  2245  2246  2247
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2244
ปฏิทินกริกอเรียน: 1701 MDCCI
Ab urbe condita: 2454
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1150 ԹՎ ՌՃԾ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6451
ปฏิทินบาไฮ: −143 – −142
ปฏิทินเบงกอล: 1108
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2651
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 13 Will. 3 – 14 Will. 3
พุทธศักราช: 2245
ปฏิทินพม่า: 1063
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7209–7210
ปฏิทินจีน: 庚辰年 (มะโรงธาตุโลหะ) 4397 หรือ 4337     — ถึง — 辛巳年 (มะเส็งธาตุโลหะ) 4398 หรือ 4338
ปฏิทินคอปติก: 1417–1418
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2867
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1693–1694
ปฏิทินฮีบรู: 5461–5462
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1757–1758
 - ศกสมวัต: 1623–1624
 - กลียุค: 4802–4803
ปฏิทินโฮโลซีน: 11701
ปฏิทินอิกโบ: 701–702
ปฏิทินอิหร่าน: 1079–1080
ปฏิทินอิสลาม: 1112–1113
ปฏิทินญี่ปุ่น: Genroku 14 (元禄１４年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 11 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4034
ปฏิทินหมินกั๋ว: 211 ก่อน ROC 民前211年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2244 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1701 - มีนาคม ค.ศ. 1702
มหาศักราช 1623
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: สมเด็จพระเพทราชา (11 กรกฎาคม พ.ศ. 2231 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2246)
มะเดื่อฟาโรห์

| มะเดื่อฟาโรห์ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Rosales
วงศ์:: Moraceae
สกุล:: Ficus
สกุลย่อย:: Sycomorus
สปีชีส์:: F.  sycomorus
ชื่อทวินาม
Ficus sycomorus L.

ขอบเขต
 
มะเดื่อฟาโรห์ หรือ มะเดื่อไซคามอร์  (ชื่อวิทยาศาสตร์: Ficus sycamorus) เป็นพืชในวงศ์ Moraceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ผลรับประทานได้ ชาวอียิปต์นิยมนำไปหมักทำสุรา ผลเป็นอาหารสัตว์หลายชนิด ยางใช้รักษาหูด เนื้อไม้เบา ไม่ผุพังเมื่อแช่น้ำ นิยมใช้ทำกังหันวิดน้ำ กรุขอบบ่อบาดาล ใช้สร้างสุสาน เฟอร์นิเจอร์ ประตู และใช้ทำขื่อในโบสถ์วิหารและสุเหร่า ผลมีความหวานใช้ปรุงรสหวานในอาหารได้
พ.ศ. 2240

| --- | --- |
ศตวรรษ::  16  17  18
ปี::  2237  2238  2239  2240  2241  2242  2243
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2240
ปฏิทินกริกอเรียน: 1697 MDCXCVII
Ab urbe condita: 2450
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1146 ԹՎ ՌՃԽԶ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6447
ปฏิทินบาไฮ: −147 – −146
ปฏิทินเบงกอล: 1104
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2647
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 9 Will. 3 – 10 Will. 3
พุทธศักราช: 2241
ปฏิทินพม่า: 1059
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7205–7206
ปฏิทินจีน: 丙子年 (ชวดธาตุไฟ) 4393 หรือ 4333     — ถึง — 丁丑年 (ฉลูธาตุไฟ) 4394 หรือ 4334
ปฏิทินคอปติก: 1413–1414
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2863
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1689–1690
ปฏิทินฮีบรู: 5457–5458
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1753–1754
 - ศกสมวัต: 1619–1620
 - กลียุค: 4798–4799
ปฏิทินโฮโลซีน: 11697
ปฏิทินอิกโบ: 697–698
ปฏิทินอิหร่าน: 1075–1076
ปฏิทินอิสลาม: 1108–1109
ปฏิทินญี่ปุ่น: Genroku 10 (元禄１０年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 10 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4030
ปฏิทินหมินกั๋ว: 215 ก่อน ROC 民前215年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2240 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1697 - มีนาคม ค.ศ. 1698
มหาศักราช 1619
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: สมเด็จพระเพทราชา (11 กรกฎาคม พ.ศ. 2231 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2246)
มะเดื่อในคัมภีร์ไบเบิล

ผลมะเดื่อสุกตามลำต้น ผืนป่านิวกีนี
มะเดื่อในพระคัมภีร์ เป็นเรื่องราวอย่างลึกซึ้ง ที่กล่าวถึงคำอุปมาสำคัญในพระคัมภีร์ไบเบิล มะเดื่อที่ถูกสาป เป็นข้อสังเกตที่นักศึกษาพระคัมภีร์ทุกแห่งให้ความสำคัญ 
ในหนังสือฉบับปฐมกาล (3:7) แสดงข้อความถึงใบมะเดื่อซึ่งเป็นใบไม้ที่มนุษย์คู่แรกในพระคัมภีร์ใช้เป็นเครื่องปกปิดร่างกายหลังจากฟื้นความจำ, หนังสือสุภาษิต (27:18) แสดงข้อความถึงบทเรียนจากต้นมะเดื่อและการระแวดระวัง สาส์นจากพระคัมภีร์จากหนังสือฉบับสำคัญที่มีชื่อ ตั้งแต่ภาคพันธสัญญาเดิมเป็นต้นมา ได้กล่าวถึงต้นมะเดื่ออย่างมีนัยยะสำคัญ เช่น การกล่าวถึง การไม่ยอมเป็นพระราชาของต้นมะเดื่อ ในหนังสือผู้วินิจฉัย ในหนังสือภาคพันธสัญญาใหม่ ได้กล่าวถึงพระเยซู ว่าพระองค์ "ทรงสาปต้นมะเดื่อและทรงให้เรียนคำเปรียบเรื่องต้นมะเดื่อ"
ซึ่งมาจากหลักฐานทางการบันทึกที่บรรยายถึงเหตุการณ์ระหว่างทางที่พระองค์เสด็จจากกรุงเยรูซาเล็มไปยังเบธานีในหนังสือภาคพันธสัญญาใหม่ (มัทธิว บทที่ 21, 24) ที่กล่าวถึงเรื่องราวอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารย์และคำสอนของพระเยซู
| ด ค กอาดัมกับเอวา |
| --- | --- |
ต้นกำเนิด:  เรื่องเล่าการสร้างในปฐมกาลในหนังสือปฐมกาล  อาดัม  เอวา 
บุตร:  คาอินและอาเบล คาอิน  อาเบล  Aclima Luluwa  เสท  Awan  Azura  Jumella 
เทววิทยาที่เกี่ยวข้อง:  การตกในบาป  บาปกำเนิด  สวนเอเดน  ต้นไม้แห่งการรู้ถึงความดีและความชั่ว  งูในคัมภีร์ไบเบิล  ผลไม้ต้องห้าม แอปเปิล  ใบมะเดื่อ  มะเดื่อในคัมภีร์ไบเบิล  เอลของอาดัม  ภาษาอาดัม  ลิลิธ 
วัฒนธรรมอื่น ๆ:  อาดัมในทัศนะของศาสนาอิสลาม
ปลาคาร์ดินัล
การดูแลตู้ปลา

แหล่งกำเนิดของเจ้าคาร์ดินัลถูกเรียกว่าแม่น้ำแบล็ควอเตอร์ที่ซึ่งคุณสมบัติทางเคมีมีลักษณะเฉพาะทั้งการเป็นกรดและด่าง มีแร่ธาตุต่ำ มีกรดhumic แต่มันก็เป็นสายพันธุ์ที่ปรับตัวให้เข้ากับสภาพในที่เลี้ยงได้ค่อนข้างมากแม้ว่าความอ่อน ความเป็นกรดของน้ำ
คุณสมบัติทางเคมีจะคลาดเคลื่อนจากแหล่งกำเนิดของมันอย่างมากซึ่งก็ขึ้นอยู่กับการเพาะพันธุ์และความสมบูรณ์ จุดอุณหภูมิที่ปลาต้องการประมาณ21-28 องศาเซลเซียส และตู้ปลาก็ควรที่จะมีเครื่องกรองน้ำที่ดีเพื่อที่จะแยกของเสียออกโดยเฉพาะอย่างยิ่งเครื่องกรองสารอินทรีย์ที่ได้รับการยอมรับซึ่งควบคุมไนไตร ไนเตรทได้ก็จะให้ผลที่ดีกว่า และถ้าผู้เลี้ยงตั้งใจที่จะเพาะพันธุ์ก็ควรที่จะทำให้คุณสมบัติของน้ำในตู้เหมือนกับที่อยู่ตามธรรมชาติของมัน ซึ่งเครื่องกรองที่กรองผ่านหินพีทก็จะทำให้บรรลุวัตถุประสงค์ที่ต้องการ
เนื่องจากเป็นปลาที่รวมกลุ่มกันอยู่ในที่ตื้น จึงควรเลี้ยงมันไว้อย่างน้อยหกตัวขึ้นไปในตู้ อย่างไรก็ตามในธรรมชาติมันมักจะรวมกลุ่มกับปลานีออนญาติสนิทของมันดังนั้นก็สามารถเลี้ยงรวมสองชนิดนี้รวมกันได้ ตู้ที่มีน้ำวนจะกระตุ้นพฤติกรรมฝูงของมันและจะดีกว่าถ้าเลี้ยงเป็นฝูงใหญ่(ด้วยการจัดการพื้นที่และกระแสน้ำอย่างมีประสิทธิภาพ)เพราะเวลามันว่ายกันเป็นฝูง ๆ คุณจะรู้สึกได้ถึงความน่าประทับใจและสวยงามอย่างประหลาด
ปลาหลายชนิดได้รับอาหารสำเร็จรูปแต่ถ้าคุณจะเพาะปลาพันธุ์นี้ก็ควรให้อาหารสดบ้างอย่างเช่นไรน้ำ
ของตบแต่งตู้ก็เป็นสิ่งที่จะต้องให้ความใส่ใจ ต้นไม้น้ำจะทำหน้าที่ได้ราวกับเป็นเครื่องกรองสารอินทรีย์บวกกับการจัดการไนเตรตในตู้ การจัดสิ่งแวดล้อมให้คล้ายคลึงอย่างน้อยส่วนหนึ่งของที่อยู่ตามธรรมชาติของมันก็ทำได้ง่าย ๆ เช่นปลูกต้น Cabombaมักจะเป็นต้นไม้ที่ถูกเลือกหรือต้นอื่นอย่างเช่นต้น Amazon Swordplants และต้น Vallisneriaก็เป็นตัวเลือกที่ดีพอ ๆ กันในการจัดที่อยู่ให้เจ้าคาร์ดินัล ต้นไม้ลอยน้ำจะให้ร่มซึ่งเป็นสิ่งที่ปลาชนิดนี้ชอบซึ่งมันเกี่ยวกับการผสมพันธุ์กันด้วยซึ่งปัจจุบันเป็นสิ่งที่ถูกปกปิดอยู่ ระบบนิเวศน์ที่สนับสนุนการเพาะพันธุ์ควรมีbogwoodจำนวนหนึ่ง ต้นไม้น้ำพอสมควร พื้นตู้จัดให้เป็นสีดำและแสงอ่อน ๆ ผ่านพวกไม้ลอยน้ำ กับพวกปลาขวานบินสักห้าตัวขึ้นไป คาร์ดินัลสิบห้าตัวขึ้นไปปลาออตโตและปลาแพะ(สองตัวต่อน้ำสิบแกลลอน)
ปลาคาร์ดินัลมีสีและลักษณะทางกายภาพแตกต่างกันเล็กน้อย แบบสีทองและเหลืองอมเงินอยู่ในแม่น้ำริโอเนโกรซึ่งสีน้ำเงินในริ้วทางยาวจะจางกว่า รูปแบบปกติจาก แม่น้ำริโอเนโกรสีน้ำเงินจะขยายไปจนถึงครีบหลังในขณะที่รูปแบบของแม่น้ำโอริโนโคเส้นสีน้ำเงินจะกินที่ไปจนถึงด้านหลังของครีบหลัง บางทีปลาจากแม่น้ำโอริโนโคอาจจะเป็นชนิดย่อยของปลาชนิดนี้
การเพาะพันธุ์

ในธรรมชาติปลาคาร์ดินัลจะว่ายทวนน้ำเป็นฝูงจำนวนมากไปที่ผสมพันธุ์ซึ่งบดบังด้วยป่าฝน ซึ่งจะถูกคลุมเป็นร่มเงาอย่างหนาแน่นจากต้นไม้ ดังนั้นจึงไม่มีแสงอาทิตย์มาถึงพวกมัน ที่นี่ปลาจะวางไข่เป็นกลุ่มใหญ่ ในตู้การจับคู่หนึ่งต่อหนึ่งก็พอสำหรับการผสมแต่การเพาะพันธุ์ไม่ได้ต้องการเพียงแค่น้ำซึ่งค่าต่าง ๆ ของน้ำตรงกับที่กล่าวมาด้านบน ตู้สำหรับการเพาะพันธุ์ยังต้องการร่มเงาอย่างมากเพื่อจำลองสภาพแสงน้อยของที่วางไข่ของมัน เมื่อปลาพร้อมที่จะวางไข่ตัวตัวผู้ซึ่งตัวจะเล็กกว่าประมาณครึ่งหนึ่งก็จะไล่ตามตัวเมียเข้าไปในดงไม้น้ำ ส่วนตัวเมียซึ่งตัวใหญ่กว่าและมีไข่พร้อมที่จะผสมพันธุ์ก็ยอมให้ตัวผู้ว่ายอยู่ข้าง ๆ และทั้งตัวผู้และตัวเมียก็จะผสมพันธุ์กัน
นอกจากความต้องการอย่างเข้มงวดในเรื่องของค่าน้ำแล้ว อีกหนึ่งในปัญหาหลักที่ทำให้การเพาะพันธุ์ประสบผลสำเร็จน้อยลงคือตัวของไข่เอง ไข่ของปลาคาร์ดินัลไวต่อแสงมากและจะไม่ฟักถ้าสัมผัสกับแสง เพราะฉะนั้นหลังจากวางไข่ควรย้ายปลาออกจากตู้แล้วคลุมตู้ไว้เพื่อให้ไข่ได้พัฒนาในสภาพแวดล้อมที่ต้องการ
การเพาะพันธุ์ > การอนุบาล

ถ้าไข่สมบูรณ์และถูกเก็บไว้ในที่มืด อุณหภูมิประมาณ 28 องศาเซลเซียส ก็จะฟักภายในเวลาประมาณสามวัน ลูกปลาจะว่ายน้ำได้แต่ยังคงแพ้แสงอย่างน้อยเจ็ดวันหลังการฟัก หลังจากนั้นก็ค่อย ๆ เปิดที่คลุมเพื่อให้ปลาได้ชินกับแสง
แหล่งข้อมูลอื่น

Video of  Cardinal Tetras feeding
More info about Cardinal Tetra เก็บถาวร 2012-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, petinfospot.com website
Cardinal tetra, Paracheirodon axelrodi เก็บถาวร 2008-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Practical Fishkeeping magazine
Life in the shallows - the Rio Negro เก็บถาวร 2005-11-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Practical Fishkeeping magazine
River to retailer - the Cardinal tetra fishery in Brazil เก็บถาวร 2004-09-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Practical Fishkeeping magazine
Breeder produces gold Cardinal tetras เก็บถาวร 2009-06-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Practical Fishkeeping magazine news
มะเมื่อย

GNETOPSIDA
พืชกลุ่มนี้เป็นที่รู้จักกันน้อย มีลักษณะประจำกลุ่มคือ ใบเกิดตรงข้ามหรือรอบข้อ เมล็ดมีใบประดับรองรับและที่ปลายเมล็ดมีเปลือกชั้นในของเมล็ดยืดตัวยาวเป็นหลอดหรือเส้นเล็ก ๆ มีเพียง 3 วงศ์ ๆ ละ 1 สกุล ได้แก่ พวกมะเมื่อย (Gnetum spp.) พวกมั่วอึ๊ง (Ephedra spp.) และ Welwitschia bainesii (Hook.f.) Carr. สกุลหลังพบแห่งเดียวในทะเลทรายของอัฟริกาตอนใต้
วงศ์นีเทซีอี (Gnetaceae)
พืชวงศ์ มะเมื่อย พบเฉพาะในป่าดิบเขตร้อน ทั้งหมดมีจำนวน 30 ชนิด เกือบทุกชนิดเป็นไม้เลื้อย ในประเทศไทยมี 8 ชนิด เรียกทั่ว ๆ ไปว่า มะเมื่อย หรือเครือมะเมื่อย มะเมื่อยทุกชนิดมีใบเป็นใบเดี่ยวแผ่เป็นแผ่นกว้าง ผิวด้านบนใบมัน ใบออกตรงข้ามกัน บริเวณข้อของกิ่งพองออก เมล็ดเมื่อแก่จัดมีสีส้มอมแสด ใบอ่อนและเมล็ดเมื่อทำให้สุกใช้เป็นอาหารที่นิยมกันมากในประเทศอินโดนีเซีย
มะเมื่อยพบขึ้นที่ระดับความสูงประมาณ 500 เมตร เหนือระดับนํ้าทะเลขึ้นไป เป็นไม้เลื้อยขนาดค่อนข้างใหญ่ เมล็ดสุกในราวเดือนมิถุนายน
พ.ศ. 2247

| --- | --- |
ศตวรรษ::  17  18  19
ปี::  2244  2245  2246  2247  2248  2249  2250
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2247
ปฏิทินกริกอเรียน: 1704 MDCCIV
Ab urbe condita: 2457
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1153 ԹՎ ՌՃԾԳ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6454
ปฏิทินบาไฮ: −140 – −139
ปฏิทินเบงกอล: 1111
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2654
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 2 Ann. 1 – 3 Ann. 1
พุทธศักราช: 2248
ปฏิทินพม่า: 1066
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7212–7213
ปฏิทินจีน: 癸未年 (มะแมธาตุน้ำ) 4400 หรือ 4340     — ถึง — 甲申年 (วอกธาตุไม้) 4401 หรือ 4341
ปฏิทินคอปติก: 1420–1421
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2870
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1696–1697
ปฏิทินฮีบรู: 5464–5465
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1760–1761
 - ศกสมวัต: 1626–1627
 - กลียุค: 4805–4806
ปฏิทินโฮโลซีน: 11704
ปฏิทินอิกโบ: 704–705
ปฏิทินอิหร่าน: 1082–1083
ปฏิทินอิสลาม: 1115–1116
ปฏิทินญี่ปุ่น: Genroku 17 / Hōei 1 (宝永元年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 11 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4037
ปฏิทินหมินกั๋ว: 208 ก่อน ROC 民前208年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2247 ใกล้เคียงกับ
ค.ศ. 1704
มหาศักราช 1626
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 (6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2246 - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2251)