stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กรีฑาชิงแชมป์โลก
สรุปการแข่งขัน

| ครั้งที่ | ปี | เมืองเจ้าภาพ | ประเทศ | วันที่ | สถานที่ | รายการ | ชาติเข้าร่วม | นักกีฬา | เจ้าเหรียญทอง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1983 | เฮลซิงกิ |  ฟินแลนด์ | 7–14 สิงหาคม | สนามกีฬาโอลิมปิก | 41 | 153 | 1,333 |  เยอรมนีตะวันออก |
| 2 | 1987 | โรม |  อิตาลี | 28 สิงหาคม – 6 กันยายน | สตาดีโอโอลิมปีโก | 43 | 156 | 1,419 |  เยอรมนีตะวันออก |
| 3 | 1991 | โตเกียว |  ญี่ปุ่น | 23 สิงหาคม – 1 กันยายน | สนามกีฬาโอลิมปิกแห่งชาติ | 43 | 162 | 1,491 |  สหรัฐ |
| 4 | 1993 | ชตุทท์การ์ท |  เยอรมนี | 13–22 สิงหาคม | ก็อตต์ลีฟเดมเลอสตาดีโยน | 44 | 187 | 1,630 |  สหรัฐ |
| 5 | 1995 | กอเทนเบิร์ก |  สวีเดน | 5–13 สิงหาคม | อุลเลวี | 44 | 190 | 1,755 |  สหรัฐ |
| 6 | 1997 | เอเธนส์ |  กรีซ | 1–10 สิงหาคม | สนามกีฬาโอลิมปิก | 44 | 197 | 1,785 |  สหรัฐ |
| 7 | 1999 | เซบิยา |  สเปน | 20–29 สิงหาคม | สนามกีฬากาตูจา | 46 | 200 | 1,750 |  สหรัฐ |
| 8 | 2001 | เอดมันตัน |  แคนาดา | 3–12 สิงหาคม | สนามกีฬาเครือจักรภพ | 46 | 189 | 1,677 |  รัสเซีย |
| 9 | 2003 | แซ็ง-เดอนี |  ฝรั่งเศส | 23–31 สิงหาคม | สตาดเดอฟร็องส์ | 46 | 198 | 1,679 |  สหรัฐ |
| 10 | 2005 | เฮลซิงกิ |  ฟินแลนด์ | 6–14 สิงหาคม | สนามกีฬาโอลิมปิก | 47 | 191 | 1,688 |  สหรัฐ |
| 11 | 2007 | โอซากะ |  ญี่ปุ่น | 24 สิงหาคม – 2 กันยายน | สนามกีฬานางาอิ | 47 | 197 | 1,800 |  สหรัฐ |
| 12 | 2009 | เบอร์ลิน |  เยอรมนี | 15–23 สิงหาคม | โอลึมเพียชตาดิโยน | 47 | 200 | 1,895 |  สหรัฐ |
| 13 | 2011 | แทกู |  เกาหลีใต้ | 27 สิงหาคม – 4 กันยายน | แทกูสเตเดียม | 47 | 199 | 1,742 |  สหรัฐ |
| 14 | 2013 | มอสโก |  รัสเซีย | 10–18 สิงหาคม | สนามกีฬาลุจนีกี | 47 | 203 | 1,784 |  สหรัฐ |
| 15 | 2015 | ปักกิ่ง |  จีน | 22–30 สิงหาคม | สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง | 47 | 205 | 1,771 |  เคนยา |
| 16 | 2017 | ลอนดอน |  สหราชอาณาจักร | 5–13 สิงหาคม | สนามกีฬาโอลิมปิก | 48 | 199 | 2,036 |  สหรัฐ |
| 17 | 2019 | โดฮา |  กาตาร์ | 28 กันยายน – 6 ตุลาคม | สนามกีฬานานาชาติเคาะลีฟะฮ์ | 49 | 206 | 1,775 |  สหรัฐ |
| 18 | 2022 | ยูจีน |  สหรัฐ | 15–24 กรกฎาคม | เฮย์เวิร์ดฟิลด์ | 49 | 180 | 1,705 |  สหรัฐ |
| 19 | 2023 | บูดาเปสต์ |  ฮังการี | 19–27 สิงหาคม | ศูนย์กีฬากรีฑาแห่งชาติ | 49 | 202 | 2,187 |  สหรัฐ |
| 20 | 2025 | โตเกียว |  ญี่ปุ่น | 13–21 กันยายน | กรีฑาสถานแห่งชาติญี่ปุ่น |  |  |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Results of past World Championships
Official Site of the 2011 IAAF World Championships in Athletics - Daegu
Track and Field Results Almanac
Top medalists from World Athletics Championships เก็บถาวร 2014-09-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กลยุทธ์สาวงาม

| --- | --- |
ภาพแสดงกลุ่ม "กลยุทธ์ยามพ่าย"
ผู้วางกลศึก: อ้องอุ้น
ผู้ต้องกลศึก: ตั๋งโต๊ะ, ลิโป้
ผู้ร่วมกลศึก: เตียวเสียน
ประเภท: กลยุทธ์ยามพ่าย
หลักการ: กำจัดศัตรูที่เข้มแข็ง โดยโจมตีที่จุดอ่อน
สาเหตุ: ตั๋งโต๊ะใช้อำนาจอย่างไม่ชอบธรรม เหล่าขุนนางจึงคิดแค้นอยากจะกำจัดตั๋งโต๊ะ
สถานที่: เมืองเตียงฮัน
ผลลัพธ์: ลิโป้แตกคอกับตั๋งโต๊ะ และสังหารตั๋งโต๊ะในที่สุด
กลศึกก่อนหน้า: กลยุทธ์สลับแขกเป็นเจ้าบ้าน
กลศึกถัดไป: กลยุทธ์ปิดเมือง
ด ค ก
กลยุทธ์สาวงาม หรือ เหม่ยเหรินจี้ (อังกฤษ: The beauty trap; จีนตัวย่อ: 美人计; จีนตัวเต็ม: 美人計; พินอิน: Měi rén jì) เป็นกลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการกำจัดศัตรูที่มีกำลังเข้มแข็ง ในการทำศึกสงครามจำต้องหาหนทางกำจัดแม่ทัพเสียก่อน หากปล่อยไว้จะเป็นภัยในภายหน้า ต่อแม่ทัพที่มีความเฉลียวฉลาด สติปัญญาเป็นเลิศ ชำนาญตำราพิชัยสงคราม รอบรู้ภูมิประเทศและจุดยุทธศาสตร์ เก่งกาจในเชิงยุทธ์ จักต้องโจมตีจุดอ่อนทางใจให้มีอุปสรรค ส่วนแม่ทัพที่หย่อนย่อท้อแท้ กำลังทหารไพร่พลที่กำลังถดถอย ก็จักอ่อนแอแลเสื่อมโทรมพ่ายแพ้ไปเอง ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์สาวงามไปใช้ได้แก่อ้องอุ้นที่วางกลอุบายทำลายความสัมพันธ์ของตั๋งโต๊ะและลิโป้บุตรบุญธรรมด้วยการยกเตียวเสี้ยนให้เป็นภรรยา ทำให้ทั้งสองฝ่ายผิดใจกันจนเป็นเหตุให้ลิโป้ฆ่าตั๋งโต๊ะ
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ตำราพิชัยสงคราม
ตำราพิชัยสงครามซุนวู
กลยุทธ์แสร้งทำบอแต่ไม่บ้า

กลยุทธ์แสร้งทำบอแต่ไม่บ้า หรือ เจี่ยชือปู้เตียน (อังกฤษ: Feign madness but keep your balance; จีนตัวย่อ: 假痴不癫; จีนตัวเต็ม: 假痴不癲; พินอิน: Jiǎ chī bù diān) เป็นกลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการแสร้งยอมทำเป็นโง่ มิเคลื่อนไหวอย่าอวดทำเป็นสู่รู้ทำบุ่มบ่าม การอวดรู้ย่อมกลายเป็นผลเสียแก่ตนเองได้ในภายหน้า คัมภีร์อี้จิงกล่าวว่า "ดุจดั่งอสนีบาตหยุดฟาดฟัน" โดยคำว่า "หยุด" หมายความถึง "อสนีบาตฤดูหนาวแฝงกายอยู่ใต้พื้นพสุธา จักแผดร้องก้องนภาคราฤดูใบไม้ผลิ" ซึ่งมีความหมายว่า ผู้ที่มีสติปัญญามิพึงแสดงตัว แต่พึงเตรียมการทั้งปวงอย่างลับ ๆ มิให้ผู้ใดล่วงรู้ ประหนึ่งคมดาบที่แอบซ่อนอยู่ภายในฝัก มิปรากฏให้ผู้ใดได้เห็น ครั้นเมื่อถึงเวลาอันสมควรก็จักคำรนคำรามเสมือนสายฟ้า ที่จะกระหน่ำพสุธาให้แตกสลายไป ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์แสร้งทำบอแต่ไม่บ้าไปใช้ได้แก่เล่าปี่ที่แสร้งทำเป็นหวาดกลัวเสียงฟ้าร้องจนตะเกียบหลุดจากมือ เพื่อให้โจโฉตายใจและไม่คิดระแวงเล่าปี่ที่อ่านคิดการใหญ่ในภายหน้า
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ตำราพิชัยสงคราม
ตำราพิชัยสงครามซุนวู
กลอเรีย สจวร์ต

| กลอเรีย สจวร์ต |
| --- | --- |
สจวร์ตใน ค.ศ. 1937
เกิด: กลอเรีย สจวร์ต 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1910(1910-07-04) แซนตามอนิกา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
เสียชีวิต: 26 กันยายน ค.ศ. 2010(2010-09-26) (100 ปี) ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
ชื่ออื่น:   กลอเรีย ฟินช์  กลอเรีย ฟรานเซส สจวร์ต 
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์
อาชีพ: นักแสดง ศิลปิน
ปีปฏิบัติงาน: 1927–2004
พรรคการเมือง: เดโมแครต
คู่สมรส: แบลร์ กอร์ดอน นีเวลล์ (สมรส 1930; หย่า 1934) อาเทอร์ ชีกแมน (สมรส 1934; 1978)
บุตร: ซิลเวีย วอห์น ทอมป์สัน
ญาติ: แฟรงก์ ฟินช์ (พี่ชาย)
กลอเรีย สจวร์ต (อังกฤษ: Gloria Stuart; เกิด 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1910) เป็นนักแสดงและศิลปินชาวอเมริกัน เธอมีผลงานการแสดงในฮอลลีวูดเป็นระยะเวลามากกว่า 70 ปี สจวร์ตมีผลงานทั้งละครเวที ละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์ เป็นที่รู้จักจากบทบาทคนรักของคล็อด เรนส์ ในภาพยนตร์เรื่อง มนุษย์ล่องหน และบท โรส เดวิตต์ บูเคเตอร์ ในวัย 100 ปี จากภาพยนตร์ของเจมส์ แคเมอรอนเรื่อง ไททานิค (1997) ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม เป็นครั้งแรกและทำให้เธอเป็นนักแสดงที่อายุมากที่สุดที่เข้าชิงในสาขาการแสดง (ไม่รวมสาขารางวัลเกียรติยศ) จากบทบาทนี้เธอยังได้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ ต่อมาใน วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2553 เธอได้ถึงแก่กรรมลง
กลิตช์

กลิตช์ (อังกฤษ: glitch) คือความผิดพร่องอายุสั้นของระบบระบบหนึ่ง มักใช้อธิบายความผิดพร่องชั่วคราวที่แก้ไขตนเองได้ ดังนั้นจึงทำให้แก้ไขปัญหาดังกล่าวลำบาก คำนี้พบทั่วไปในอุตสาหกรรมการคอมพิวเตอร์และอิเล็กทรอนิกส์ และการดัดวงจรรวม  รวมถึงในหมู่ผู้เล่นวิดีโอเกม แต่สามารถใช้คำนี้กับระบบทุกระบบ ทั้งองค์การของมนุษย์และระบบในธรรมชาติ
กลยุทธ์โยนกระเบื้องล่อหยก

กลยุทธ์โยนกระเบื้องล่อหยก หรือ เพาจวนอิ่วอวี้ (อังกฤษ: Tossing out a brick to get a jade gem; จีนตัวย่อ: 抛砖引玉; จีนตัวเต็ม: 拋磚引玉; พินอิน: Pāo zhuān yǐn yù) เป็นกลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการใช้สิ่งใดที่มีความคล้ายคลึงกันในการหลอกล่อศัตรู ให้ศัตรูเกิดความสับสนและต้องกลอุบายแตกพ่ายไป การใช้กลยุทธ์โยนกระเบื้องล่อหยกนี้ เป็นกลยุทธ์ที่กำหนดขึ้นตามสภาพรูปธรรมของศัตรู ในยามทำศึกสงครามเมื่อได้รบพุ่งกับศัตรู แม่ทัพหรือขุนศึกฝ่ายตรงข้ามมีแต่ความโง่เง่า มิรู้จักการพลิกแพลงกลยุทธ์ในเชิงรบ จักหลอกล่อด้วยผลประโยชน์ อำนาจวาสนา ถ้าศัตรูหลงในลาภยศต่าง ๆ มิรู้ผลร้าย ขาดการไตร่ตรองใคร่ครวญในกลอุบาย ก็สามารถลอบซุ่มทหารโจมตีเอาชนะมาเป็นของตนได้โดยง่าย ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์โยนกระเบื้องล่อหยกไปใช้ได้แก่ขงเบ้งที่พึงพอใจฝีมือเกียงอุยจึงอยากได้ตัวไว้ จึงยอมเสียแฮหัวหลิมซึ่งมีตำแหน่งเป็นถึงบุตรเขยของโจโฉเพียงเพื่อให้ได้มาซึ่งนายทหารที่มีสติปัญญาเป็นเลิศ
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ตำราพิชัยสงคราม
ตำราพิชัยสงครามซุนวู
กลยุทธ์จูงแพะติดมือ

| --- | --- |

ผู้วางกลศึก: จูกัดเหลียง
ผู้ต้องกลศึก: โจโฉ
ประเภท: กลยุทธ์เผชิญศึก
หลักการ: ใช้ความประมาทของศัตรูให้เป็นประโยชน์
สถานที่: ผาแดง, แม่น้ำแยงซี
ผลลัพธ์: จูกัดเหลียงลวงลูกเกาฑัณฑ์สิบหมื่นจากโจโฉ
ด ค ก
กลยุทธ์จูงแพะติดมือ หรือ ซุ่นโส่วเชียนหยาง (อังกฤษ: Take the opportunity to pilfer a goat; จีนตัวย่อ: 顺手牵羊; จีนตัวเต็ม: 順手牽羊; พินอิน: Shùn shǒu qiān yáng) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการใช้ความประมาทเลินเล่อของศัตรูเพียงเล็กน้อยให้เป็นประโยชน์ เมื่อพบเห็นโอกาสให้รีบฉกฉวยมาเป็นของตน แม้จะเป็นเพียงชัยชนะที่เล็กน้อยก็ตาม
ในยามศึกสงครามแม้โอกาสเพียงน้อยนิดที่สามารถเป็นประโยชน์แก่กองทัพจำต้องช่วงชิงมาเป็นของตนให้ได้ ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์จูงแพะติดมือไปใช้ได้แก่จูกัดเหลียงที่หลอกเอาลูกเกาฑัณฑ์จำนวนสิบหมื่นจากโจโฉ ตามคำสั่งของจิวยี่ที่สั่งให้จูกัดเหลียงทำลูกเกาฑัณฑ์จำนวนสิบหมื่นให้เสร็จภายในระยะเวลาสิบวัน เพื่อหาทางกำจัดจูกัดเหลียงด้วยความอิจฉาริษยาที่มีความฉลาดหลักแหลม รู้เท่าทันแผนการของตนเองตลอดเวลา
ตัวอย่างกลยุทธ์

เมื่อคราวศึกเซ็กเพ็กระหว่างโจโฉ เล่าปี่และซุนกวน โจโฉนำทัพเรือนับหมื่นเตรียมบุกกังตั๋ง จูกัดเหลียงรับอาสาเป็นทูตไปเจราจาเกลี้ยกล่อมซุนกวนให้ร่วมทำศึกต่อสู้กับโจโฉ ซุนกวนจึงแต่งตั้งจิวยี่เป็นแม่ทัพใหญ่ในการทำศึก จิวยี่เห็นจูกัดเหลียงที่มีความฉลาดหลักแหลม สติปัญญาเป็นเลิศกว่าตนก็คิดริษยาหวังกำจัดเสียให้สิ้นซาก เกรงปล่อยจูกัดเหลียงไว้จะเป็นภัยในอนาคต จึงวางกลอุบายออกคำสั่งให้จูกัดเหลียงเป็นนายกอง เกณฑ์กำลังทหารสั่งการให้ช่างทำลูกเกาฑัณฑ์หรือธนูไฟจำนวนสิบหมื่นให้เสร็จสิ้นภายในระยะเวลาสิบวัน เพื่อหาเหตุผลที่จะฆ่าทิ้งหากจูกัดเหลียงปฏิบัติตามสั่งไม่ได้
จูกัดเหลียงเมื่อรับคำสั่งให้คุมช่างทำลูกเกาฑัณฑ์สิบหมื่น ก็รู้เท่าทันความคิดของจิวยี่ที่คิดจะกำจัดตน จึงแสร้งเย้ยว่า "ท่านจะเอาลูกเกาฑัณฑ์สิบหมื่นในสิบวันนั้นช้านัก ข้าพเจ้าจะทำลูกเกาทัณฑ์ให้เสร็จภายในสามวัน" จิวยี่จึงคาดโทษจูกัดเหลียงไว้ด้วยการประหารชีวิตถ้าหากนำลูกเกาฑัณฑ์สิบหมื่นมาไม่ได้ภายในสามวันตามสัญญา โดยที่จิวยี่คาดการณ์ไว้ล่วงหน้าว่าจูกัดเหลียงจะต้องเสียหัวไม่พ้นตายเป็นแน่แท้หากปฏิบัติไม่ได้ตามวาจาที่ให้ไว้ จูกัดเหลียงเมื่อลั่นวาจาแก่จิวยี่แล้วก็วางตนตามปกติ ไม่ได้คุมช่างเตรียมทำลูกเกาฑัณฑ์สิบหมื่นแต่อย่างใด จนโลซกที่ปรึกษาซุนกวนเดือนเนื้อร้อนใจแทนจูกัดเหลียงในการทำลูกเกาฑัณฑ์สิบหมื่นในสามวัน
เช้าวันที่สองตามสัญญาเกิดหมอกลงหนักหนาทึบไปทั่วบริเวณ จูกัดเหลียงสั่งการให้โลซกนำเรือจำนวนยี่สิบลำ เอาผ้าดำคลุมฟางจำนวนมากมัดผูกติดไว้ทั้งสองข้างของแคมเรือ และให้เอาพวนใหญ่ผูกตรึงเรือทุกลำไว้ด้วยกัน แล้วแจวเรือทุกลำไปยังค่ายทหารของโจโฉพร้อมชักชวนโลซกให้นั่งกินดื่มสุราภายในเรืออย่างสำราญใจ เมื่อเรือทุกลำแจวไปถึงค่ายทหารโจโฉ จูกัดเหลียงก็สั่งการให้ทหารตีกลองร้องป่าวทำเสียงอึกทึกครึกโครมให้สนั่นหวั่นไหว ทหารโจโฉเมื่อได้ยินเสียงดังอื้ออึงด้านนอกค่ายประดุจศัตรูจำนวนมากยกกำลังมาหมายจะบุกโจมตีค่าย แต่หมอกลงจัดทำให้โจโฉไม่กล้านำกำลังทหารออกไปเกรงจะเป็นกลอุบายของศัตรู
โจโฉจึงสั่งการให้ทหารภายในค่ายระดมยิงลูกเกาฑัณฑ์จำนวนมากไปยังเรือดำที่มองไม่เห็น จูกัดเหลียงก็สั่งการให้ชักหุ่นฟางขึ้นรับลูกเกาฑัณฑ์ดั่งห่าฝนของทหารโจโฉที่ระดมยิงมาทุกทิศทุกทาง เมื่อได้ลูกเกาฑัณฑ์เต็มฝั่งด้านซ้ายแล้วก็ให้วกเรือกลับเพื่อรับลูกเกาฑัณฑ์ทางด้านขวาจนได้ลูกเกาฑัณฑ์เต็มเรือทั้งยี่สิบลำ ครั้นจูกัดเหลียงเห็นลูกเกาฑัณฑ์ติดที่หุ่นฟางมากพอกว่าจำนวนที่จิวยี่ต้องการ ก็ให้ทหารหยุดส่งเสียงตีกลองร้องป่าวและให้หันหัวเรือหลบหนี ก่อนจากไปจูกัดเหลียงได้ตะโกนเยาะเย้ยโจโฉให้เจ็บใจว่า "ขอบใจมหาอุปราชให้ลูกเกาฑัณฑ์แก่เราเป็นอันมาก แลลูกเกาฑัณฑ์นี้ก็จะกลับมารบสนองคุณท่าน"
เมื่อกลับถึงกังตั๋ง จูกัดเหลียงสั่งการให้ทหารนำลูกเกาฑัณฑ์จากหุ่นฟางมานับพบว่าได้จำนวนมากกว่าสิบหมื่น และให้ทหารนำไปมอบให้แก่จิวยี่ตามสัญญา เมื่อจิวยี่ได้รับลูกเกาฑัณฑ์มากกว่าสิบหมื่นของจูกัดเหลียงถึงกับตะลึงในสติปัญญาอันหลักแหลมของจูกัดเหลียงที่ตนเองวางกลอุบายหมายกำจัด แต่กลับไม่สามารถกำจัดได้ตามที่คิด กลยุทธ์จูงแพะติดมือหรือซุ่นโส่วเชียนหยางของจูกัดเหลียง ก็ประสบความสำเร็จในการลวงเอาลูกเกาฑัณฑ์จำนวนมากจากโจโฉ มามอบให้แก่จิวยี่ตามสัญญาภายในสามวันโดยไม่ต้องออกแรงและไม่ต้องโทษประหารชีวิตได้อย่างงดงาม
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ตำราพิชัยสงคราม
ตำราพิชัยสงครามซุนวู
แหล่งข้อมูลอื่น

36 กลยุทธ์ :: จูงแพะติดมือ เก็บถาวร 2008-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กลยุทธ์แสร้งปล่อยเพื่อจับ

กลยุทธ์แสร้งปล่อยเพื่อจับ หรือ อวี้ฉินกู้จ้ง (อังกฤษ: In order to capture, one must let loose; จีนตัวย่อ: 欲擒故纵; จีนตัวเต็ม: 欲擒故縱; พินอิน: Yù qín gū zòng) เป็นกลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการใช้สติปัญญาในการวางแผน การจับเชลยศึกสงครามได้นั้นถ้าหากบีบคั้นจนเกินไปจนไม่สามารถรีดเอาความต่าง ๆ ได้ เปรียบประหนึ่ง "สุนัขที่จนตรอก ย่อมต่อสู้จนสุดชีวิต" การปล่อยศัตรูให้เป็นฝ่ายหลบหนีก็จักเป็นการทำลายขวัญและกำลังใจ ความเหิมเกริมของศัตรูได้ การปล่อยศัตรูหลบหนีจะต้องนำกำลังไล่ติดตามอย่าลดละ เพื่อเป็นการบั่นทอนกำลังทหารของศัตรูให้อ่อนแรง กะปลกกะเปลี้ย ครั้นเมื่อหมดสิ้นเรี่ยวแรง มิได้มีใจคิดต่อสู้ด้วยก็จะยอมจำนนสวามิภักดิ์ เมื่อนั้นจึงจับเอาเป็นเชลยได้โดยง่าย ซึ่งเป็นการทำศึกสงครามที่ไม่เสียเลือดเนื้อและกำลังทหาร อีกทั้งยังเป็นเหตุให้ศัตรูแตกพ่ายยับเยินไปเอง ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์แสร้งปล่อยเพื่อจับไปใช้ได้แก่ขงเบ้งที่ทำศึกสงครามกับเบ้งเฮ็ก เมื่อจับได้เป็นเชลยก็ปล่อยตัวเสียเพื่อให้เบ้งเฮ็กไปรวบรวมผู้คนมาต่อสู้อีกครั้ง จนกระทั่งยอมแพ้และสวามิภักดิ์ต่อขงเบ้ง
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ตำราพิชัยสงคราม
ตำราพิชัยสงครามซุนวู
กลยุทธ์ซ่อนดาบในรอยยิ้ม

| --- | --- |

ผู้วางกลศึก: ชีฮุหยิน
ผู้ต้องกลศึก: อิหลำ, ไต้อ้วน
ประเภท: กลยุทธ์เผชิญศึก
หลักการ: หลอกให้ศัตรูหลงเชื่อรอคอยโอกาสโจมตี
สถานที่: เมืองตันเอี๋ยง
ผลลัพธ์: ชีฮูหยินลอบฆ่าอิหลำที่คิดข่มเหงรังแก
ด ค ก
กลยุทธ์ซ่อนดาบในรอยยิ้ม หรือ เสี้ยวหลี่ฉางเตา (อังกฤษ: Hide a knife behind a smile; จีนตัวย่อ: 笑里藏刀; จีนตัวเต็ม: 笑裏藏刀; พินอิน: Xiào lǐ cáng dāo) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการหลอกให้ศัตรูหลงเชื่อถึงความสงบ ไม่ให้ล่วงรู้ถึงความเคลื่อนไหวใด ๆ ของกองทัพ ทำให้ฝ่ายศัตรูเกิดความสงสัยและเกิดความสงบไม่เคลื่อนไหวในกองทัพเช่นกัน ทำให้เกิดความคิดที่มึนชาขึ้นและฉวยโอกาสเตรียมการเป็นความลับ
การเฝ้าคอยระวังมิให้ฝ่ายศัตรูล่วงรู้ความลับหรือรู้ตัว รอคอยโอกาสเพื่อจะจู่โจมโดยฉับพลันอันจะทำให้สถานการณ์เกิดการเปลี่ยนแปลง เป็นการแสร้งทำเป็นมิตรแต่แท้จริงจ้องหาโอกาสจะกำจัดศัตรูอยู่ตลอดเวลา ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ซ่อนดาบในรอยยิ้มไปใช้ได้แก่ชีฮูหยินภรรยาของซุนเซียง น้องสะใภ้ของซุนกวนที่วางแผนลอบฆ่าอิหลำที่คิดข่มเหงตนเองเป็นภรรยาด้วยรอยยิ้มประดุจยินดีจะมีสามีใหม่
ตัวอย่างกลยุทธ์

เมื่อซุนเซียงน้องชายของซุนกวน เจ้าเมืองกังตั๋งไปกินตำแหน่งเจ้าเมืองตันเอี๋ยง ได้สั่งทำโทษโบยอิหลำและไต้อ้วนทหารในกองทัพของตนในฐานกระทำความผิด ทำให้คนทั้งสองผูกใจเจ็บเคียดแค้นซุนเซียง จึงคบคิดกับเปียนหองทหารคนสนิทของซุนเซียงวางแผนลอบฆ่าซุนเซียง อิหลำเห็นนางชีฮูหยินภรรยาของชุนเชียงรูปร่างหน้าตาสวยงามก็นึกรัก และคิดจะข่มเหงเอามาเป็นภรรยาของตนเอง นางชีฮูหยินซึ่งโกรธแค้นอิหลำที่ฆ่าสามีตนจึงวางแผนซ้อนกลหวังฆ่าอิหลำ โดยแสร้งยินยอมพร้อมใจเป็นภรรยาแต่ขอเซ่นไว้ซุนเซียงผู้เป็นสามีที่ล่วงลับก่อน เมื่ออิหลำยินยอมนางซีฮูหยินก็เรียกชุนโก๋และเปาเอ๋งนายทหารคนสนิทของซุนเซียงมาร่วมวางแผนซ้อนกลด้วย
รุ่งเช้านางชีฮูหยินเตรียมการตามแผนที่วางไว้ ตั้งโต๊ะเซ่นไหว้สามีตามประเพณีจนเสร็จก็อาบน้ำแต่งตัวพร้อมทำกิริยาด้วยมารยาหญิง ประดุจมีความยินดีปรีดาที่จะได้อิหลำเป็นสามีใหม่ อิหลำต้องกลอุบายของนางชีฮูหยิน เข้าใจว่านางชีฮูหยินทำใจเรื่องการสูญเสียสามีและมีใจให้แก่ตนเองก็ไม่ได้คิดระแวง เมื่อถึงเวลาค่ำนางชีฮูหยินก็ตั้งโต๊ะเลี้ยงฉลองพร้อมกับมอมสุราอิหลำจนเมามายไม่ได้สติ ซุนโก๋และเปาเอ๋งที่แอบซ่อนอยู่ภายในห้องก็ลอบฆ่าอิหลำตาย หลังจากนั้นนางชีฮูหยินก็ลวงไต้อ้วนด้วยมารยาหญิงเพื่อหวังฆ่าให้ตายเช่นกัน ไต้อ้วนเห็นนางชีฮูหยินก็นึกรักจึงยอมตามนางไปกินโต๊ะที่บ้าน นางชีฮูหยินก็มอมสุราไต้อวนจนเมามายและให้ซุนโก๋และเปาเอ๋งฆ่าตายเช่นเดียวกับอิหลำ กลยุทธ์ซ่อนดาบในรอยยิ้มหรือเสี้ยวหลี่ฉางเตาของนางชีฮูหยิน ก็ประสบความสำเร็จในการหลอกอิหลำและไต้อ้วนมาฆ่า โดยไม่ต้องตกเป็นภรรยาของอิหลำด้วยมารยาหญิงได้อย่างงดงาม
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ตำราพิชัยสงคราม
ตำราพิชัยสงครามซุนวู
แหล่งข้อมูลอื่น

36 กลยุทธ์ :: ซ่อนดาบในรอยยิ้ม เก็บถาวร 2008-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กลยุทธ์ดูไฟชายฝั่ง

| --- | --- |

ผู้วางกลศึก: กุยแก
ผู้ต้องกลศึก: อ้วนซง, อ้วนถำ, อ้วนฮี, โกกัน
ประเภท: กลยุทธ์เผชิญศึก
หลักการ: ใช้ประโยชน์จากการแตกแยกของศัตรู
สถานที่: กิจิ๋ว
ผลลัพธ์: อ้วนซงและอ้วนถำเสียกิจิ๋วให้โจโฉ
ด ค ก
กลยุทธ์ดูไฟชายฝั่ง หรือ เก๋ออั้นกวนหว่อ (อังกฤษ: Watch the fires burning across the river; จีนตัวย่อ: 隔岸观火; จีนตัวเต็ม: 隔岸觀火; พินอิน: Gé àn guān huǒ) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการใช้โอกาสที่ศัตรูเกิดการแตกแยก วุ่นวายและปั่นป่วนอย่างหนักภายในกองทัพ พึงรอจังหวะให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างสงบ จับตาดูความเคลื่อนไหวของศัตรูทุกฝีก้าว ถ้าศัตรูเกิดความระแวงและใช้กำลังเข้าห้ำหั่นกันเอง เกิดการเข่นฆ่าแย่งชิงความเป็นใหญ่ แนวโน้มความพินาศและวอดวายก็จะเกิดขึ้นภายในกองทัพ ในช่วงระยะเวลานี้มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องปฏิบัติตนให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของฝ่ายศัตรู เตรียมความพร้อมในกองทัพไว้ล่วงหน้า ช่วงชิงชัยชนะมาเป็นของตนโดยใช้การเปลี่ยนแปลงโดยฉับพลันของศัตรูให้เป็นประโยชน์
มรรควิถีในการปิดล้อมโจมตีศัตรู เมื่อบุกเข้าล้อมทั้งสี่ด้านจงเปิดช่องทางไว้มุมหนึ่งไว้สำหรับเป็นทางหนีเอาชีวิตรอด เพื่อทำให้ศัตรูเกรงกลัวไม่กล้าต่อสู้ อาศัยจังหวะบุกเข้าโจมตียึดเอาเมืองแลทำลายกองทัพศัตรูได้โดยง่าย ตำราพิชัยสงครามซุนวูกล่าวไว้ว่า "เมื่อล้อมกองทัพศัตรูไว้ ต้องเปิดช่องไว้บ้าง" ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ดูไฟชายฝั่งไปใช้ได้แก่กุยแกที่ให้คำแนะนำแก่โจโฉนำกำลังทหารไปตีกิจิ๋วในขณะที่อ้วนซงขึ้นครองกิจิ๋วแทนอ้วนเสี้ยว
ตัวอย่างกลยุทธ์

เมื่อคราวที่อ้วนเสี้ยวถึงแก่ความตาย อ้วนซงผู้เป็นน้องได้ขึ้นครองกิจิ๋วแทน ทำให้อ้วนถำบุตรชายคนโตของอ้วนเสี้ยวไม่พอใจและคิดแย่งชิงอำนาจจากอ้วนซง อ้วนถำ อ้วนฮีและโกกันที่ต่างไม่พอใจอ้วนซงที่ได้ครองกิจิ๋วต่อจากอ้วนเสี้ยว ต่างคิดจะแย่งชิงอำนาจมาเป็นของตน เกิดความวุ่นวายปั่นปวนในกิจิ๋ว โจโฉทราบข่าวการผลัดเปลี่ยนเจ้าเมืองกิจิ๋วจึงนำกำลังทหารมาเพื่อปราบและยึดกิจิ๋วเป็นของตน อ้วนถำ อ้วนซ้ง อ้วนฮีและโกกันที่แย่งชิงอำนาจซึ่งกันและกันเห็นภัยจวนตัวจึงหันหน้าเข้าหากันและช่วยกันจัดทัพเตรียมรับมือโจโฉ
โจโฉนำกำลังทหารเตรียมบุกเข้ายึดกิจิ๋ว โดยแบ่งกองกำลังทหารออกเป็นสี่ค่ายและบุกเข้ายึดกิจิ๋วพร้อมกัน ทำให้อ้วนถำ อ้วนซ้ง อ้วนฮีและโกกันสู้ไม่ได้ ถูกตีแตกถอยร่นเข้าเมืองไป โจโฉเห็นทัพของอ้วนถำแตกพ่ายก็คิดตามติดจะตีซ้ำให้สิ้นซาก แต่กุยแกที่ปรึกษาของโจโฉห้ามปรามและแย้งว่า "หากยกตามไปตี บุตรอ้วนเสี้ยวทั้งสามจะสมัครสามัคคีกัน ควรที่จะกลับเมืองรอดูให้บุตรทั้งสามแก่งแย่งชิงเมืองกันเอง จึงจะรบได้โดยง่าย" ซึ่งเมื่อโจโฉคิดตามคำแนะนำของกุยแกก็เห็นด้วย จึงนำทัพกลับวุยก๊ก
ภายหลังเหตุการณ์ในกิจิ๋วเป็นดั่งที่กุยแกคาดการณ์ไว้ อ้วนถำและอ้วนซงเกิดการแย่งชิงอำนาจและทำสงครามกันเอง อ้วนถำสู้อ้วนซงไม่ได้ก็หลบหนีไปสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ โจโฉเห็นทีจะตีได้กิจิ๋วจึงนำกำลังทหารยกทัพขึ้นเหนือไปล้อมค่ายของอ้วนซงและตีค่ายแตก ยึดได้กิจิ๋วมาเป็นของตนได้โดยง่าย อ้วนถำที่แปรพักตร์ไปอยู่กับโจโฉถูกโจหองแทงตกม้าตายในสนามรบ โจโฉเห็นอ้วนซง อ้วนฮีที่ถูกตีแตกกระจายและหลบหนีไปก็คิดตามไปตีซ้ำ แต่กุยแกในขณะนั้นเกิดป่วยหนักและได้แต่งหนังสือเสนอไม่ให้โจโฉยกทัพตามไป อ้วนซงและอ้วนฮีจึงหลบหนีไปอยู่กับกองซุนของ
กองซุนของนั้นมีความระแวงอ้วนซงและอ้วนฮีอยู่ก่อนแล้ว เมื่อเห็นคนทั้งสองมาขอสวามิภักดิ์ก็เกรงว่าโจโฉจะยกทัพตามมา แต่เมื่อเห็นว่าทัพโจโฉไม่ได้ตามมาก็สั่งประหารอ้วนซงและอ้วนฮีพร้อมกับส่งมอบศีรษะคนทั้งสองไปให้แก่โจโฉเพื่อหวังความดีความชอบ โจโฉจึงนำกำลังทหารเข้าปราบหัวเมืองทางฝ่ายตะวันออกได้อย่างราบคาบ กลยุทธ์ดูไฟชายฝั่งหรือเก๋ออั้นกวนหว่อของกุยแก ก็ประสบความสำเร็จในการให้โจโฉฉวยจังหวะที่อ้วนถำ อ้วนซง อ้วยฮีและโกกันเกิดการแตกแยกกันเองเพราะอำนาจ บุกเข้ายึดกิจิ๋วมาเป็นของตนได้อย่างงดงาม
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ตำราพิชัยสงคราม
ตำราพิชัยสงครามซุนวู
แหล่งข้อมูลอื่น

36 กลยุทธ์ :: ดูไฟชายฝั่ง เก็บถาวร 2008-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กลยุทธ์ไส้ศึก

กลยุทธ์ไส้ศึก หรือ ฝ่านเจี้ยนจี้ (อังกฤษ: Let the enemy's own spy sow discord in the enemy camp; จีนตัวย่อ: 反间计; จีนตัวเต็ม: 反間計; พินอิน: Fǎn jiàn jì) เป็นกลยุทธ์ที่มีความหมายถึงเมื่อศัตรูแสร้งวางกลอุบายหลอกล่อให้เกิดการแตกแยกภายในกองทัพ ขาดความไว้ใจ พึงซ้อนกลอุบายสร้างแผนลวงให้ศัตรูเกิดความแตกแยกร้าวฉาน ให้ศัตรูเกิดความระแวงสงสัยซึ่งกันและกัน ใช้ประโยชน์จากความระแวงแล้วฉกฉวยโอกาสบุกเข้าโจมตีแย่งชัยชนะมาเป็นของตน คัมภีร์อี้จิงกล่าวว่า "มีผู้แฝงอยู่ภายใน ไม่เสียหายแก่เรา" โดยคำว่า "ช่วย" หมายความถึงเมื่อมีการช่วยเหลือจากภายในของศัตรู ย่อมเป็นประโยชน์ในการทำศึก จึงเป็นการสร้างขวัญและกำลังใจในการบุกเข้าโจมตีศัตรูให้ย่อยยับสิ้นซาก ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ไส้ศึกไปใช้ได้แก่จิวยี่ที่แสร้งรับชัวต๋งและชัวโฮนายทหารไส้ศึกของโจโฉไว้ในคราวศึกเซ็กเพ็ก และวางกลอุบายซ้อนแผนเผากองทัพเรือของโจโฉจนวอดวาย
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ตำราพิชัยสงคราม
ตำราพิชัยสงครามซุนวู
กลอเรีย รูเบน

| กลอเรีย รูเบน |
| --- | --- |
กลอเรีย รูเบนเมื่อ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007
เกิด: กลอเรีย อีลิซาเบท รูเบน 09 มิถุนายน พ.ศ. 2507 (60 ปี) โทรอนโต รัฐออนแทรีโอ แคนาดา
อาชีพ: นักแสดง, นักร้อง, โปรดิวเซอร์
ปีปฏิบัติงาน: 2528–ปัจจุบัน
คู่สมรส: เวย์น ไอซัก  (สมรส 2542; หย่า 2546)
กลอเรีย อีลิซาเบท รูเบน (อังกฤษ: Gloria Elizabeth Reuben; เกิด 9 มิถุนายน พ.ศ. 2507) เป็นนักแสดง โปรดิวเซอร์ และนักร้องชาวแคนาดา เธอมีชื่อเสียงจากการรับบท จีนี บูเลต ในละครทางการแพทย์เรื่อง อีอาร์ (2538–2542, 2551) ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมีสองครั้งและรับบทเป็น อีลิซาเบท เค็กลีย์ ในภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลออสการ์ปี พ.ศ. 2555 เรื่อง ลินคอล์น
กลยุทธ์ตีหญ้าให้งูตื่น

| --- | --- |

ผู้วางกลศึก: จูกัดเหลียง
ผู้ต้องกลศึก: โจโฉ
ประเภท: กลยุทธ์เข้าตี
หลักการ: สงสัยพึงแจ้ง สังเกตจึงเคลื่อน
สถานที่: ฮันต๋ง
ผลลัพธ์: โจโฉถูกเล่าปี่ตีกระหนาบจนแตกพ่าย
ด ค ก
กลยุทธ์ตีหญ้าให้งูตื่น หรือ ต๋าเฉ่าจิงเสอ (อังกฤษ: Startle the snake by hitting the grass around it; จีนตัวย่อ: 打草惊蛇; จีนตัวเต็ม: 打草驚蛇; พินอิน: Dá cǎo jīng shé) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการที่มีสิ่งใดพึงสงสัย ควรจักส่งคนไปทำการสอดแนมให้รู้ชัดแจ้งเพื่อเป็นการกุมสภาพของศัตรูเอาไว้ เมื่อได้ข่าวคราวของฝ่ายศัตรูแล้วจึงนำกำลังทหารบุกเข้าโจมตี เรียกว่า "สงสัยพึงแจ้ง สังเกตจึงเคลื่อน"
คัมภีร์อี้จิงกล่าวไว้ว่า "ใช้มรรควิธีเดิมกลับไปมา 7 วัน เมื่อละเอียดแล้วจึงเข้าใจสิ่งนั้นได้ หากศัตรูสงบนิ่งก็พึงสร้างสถานการณ์ให้ศัตรูเคลื่อนไหวเพื่อให้เกิดช่องโหว่ จากนั้นจึงหาโอกาสเอาชัย" ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ตีหญ้าให้งูตื่นไปใช้ได้แก่จูกัดเหลียงที่ต้องการดูชั้นเชิงกองกำลังทหารของโจโฉเมื่อคราวเล่าปี่ยกทัพไปตีฮันต๋ง
ตัวอย่างกลยุทธ์

เมื่อคราวที่เล่าปี่นำกำลังทหารยกทัพไปตีฮันต๋ง โจโฉได้นำกำลังทหารออกไปตีฮันซุยคืนและตั้งค่ายทหารคนละฟากฝั่งแม่น้ำดูเชิงซึ่งกันและกัน จูกัดเหลียงซึ่งเป็นที่ปรึกษาของเล่าปี่ต้องการจะดูชั้นเชิงทางการรบของทหารโจโฉ จึงให้จูล่งนำกำลังทหารห้าร้อยนาย เอากลองและแตรขึ้นไปตั้งทัพที่บริเวณเชิงเขาเหนือน้ำ ครั้นถึงเวลาค่ำคืนและได้ยินเสียงประทัดดังขึ้นเมื่อใด ก็ให้เร่งเป่าแตรตีกลองส่งเสียงให้ดังสนั่นหวั่นไหว แต่ห้ามนำกำลังทหารออกทำศึกด้วยโดยเด็ดขาด ถึงยามเย็นจูกัดเหลียงก็ขึ้นไปอยู่บนเขาสูง ลอบดูความเคลื่อนไหวและชั้นเชิงในการรบของทหารโจโฉ
รุ่งเช้าโจโฉนำกำลังทหารมาท้ารบกับเล่าปี่ แต่เล่าปี่สั่งการให้ทหารภายในกองทัพให้สงบนิ่งไม่ให้แสดงกิริยาใด ๆ รวมทั้งออกไปทำศึกสงครามด้วย ทหารโจโฉเมื่อเห็นเล่าปี่นิ่งเฉยก็แปลกใจจึงตั้งทัพเผชิญหน้ากับเล่าปี่คนละฝั่งแม่น้ำพอถึงยามเย็นก็นำกำลังทหารกลับค่าย จูกัดเหลียงที่ลอบดูชั้นเชิงทหารโจโฉก็คิดลองดีในด้านสติปัญญาในการทำศึก เมื่อถึงเวลาเที่ยงคืนจูกัดเหลียงก็จุดประทัดขึ้นเป็นสัญญาณ จูล่งที่นำกำลังทหารไปซุ่มรอคอยบริเวณเชิงเขาเหนือน้ำได้ยินเสียงประทัด ก็ให้ทหารช่วยกันตีกลองและเป่าแตรขึ้นพร้อมกันส่งเสียงอื้ออึงไปทั่วประดุจกองทัพของศัตรูบุกเข้าโจมตี
ทหารโจโฉพากันตกใจนึกว่าเล่าปี่นำกำลังทหารเข้าจู่โจมจึงเตรียมพร้อมรับศึก แต่เมื่อไม่เห็นกองกำลังทหารเล่าปี่ก็ประหลาดใจ ตกดึกจูล่งก็ทำเสียงอื้ออึงขึ้นอีกทหารโจโฉก็เตรียมพร้อมรบเช่นเดิม จูล่งและทหารทำเสียงดังอื้ออึงรบกวนติด ๆ กันสามวันสามคืน ทำให้กำลังทหารโจโฉไม่ได้หลับนอนคอยเตรียมพร้อมรบอยู่ตลอดเวลา โจโฉนึกครั่นคร้ามในกองกำลังทหารเล่าปี่จึงสั่งให้ถอยทัพจากบริเวณฝั่งแม่น้ำไปไกลถึงสามร้อยเส้น ไปตั้งทัพในทุ่งกว้างเพื่อหลีกเลี่ยงกำลังทหารเล่าปี่ที่ส่งเสียงก่อกวน
จูกัดเหลียงที่ดูชั้นเชิงในการรบของทหารโจโฉก็เห็นได้ทีในการทำศึก จึงให้เล่าปี่ข้ามแม่น้ำไปตั้งค่ายและนำกำลังทหารตีกระหนาบกองกำลังทหารโจโฉจนแตกพ่าย ถอยร่นจากริมฝั่งแม่น้ำซึ่งเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญในการทำศึกไปตั้งทัพในบริเวณทุ่งกว้างแทน ทำให้จูกัดเหลียงวางกลอุบายในการทำศึกสงครามกับโจโฉได้โดยสะดวก กลยุทธ์ตีหญ้าให้งูตื่นหรือต๋าเฉ่าจิงเสอของจูกัดเหลียง ก็ประสบความสำเร็จในการฉวยโอกาสสังเกตกองกำลังทหารและหาช่องโหว่ในการโจมตีทัพของโจโฉจนแตกพ่ายได้อย่างงดงาม
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ตำราพิชัยสงคราม
ตำราพิชัยสงครามซุนวู
แหล่งข้อมูลอื่น

36 กลยุทธ์ :: ตีหญ้าให้งูตื่น เก็บถาวร 2008-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กลยุทธ์ตีชิงตามไฟ

| --- | --- |
ผู้วางกลศึก: ตั๋งโต๊ะ
ผู้ต้องกลศึก: พระเจ้าหองจูเหียบ
ผู้ร่วมกลศึก: ลิโป้, ลิยู
ประเภท: กลยุทธ์ชนะศึก
หลักการ: ฉวยโอกาสซ้ำเติมศัตรูยามเสียเปรียบ
สาเหตุ: ตั๋งโต๊ะซึ่งมีจิตใจหยาบช้าและเต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน มองเห็นโอกาสที่จะฉกฉวยแย่งชิงเอาราชสมบัติมาเป็นของตน
สถานที่: วังหลวง
ผลลัพธ์: ตั๋งโต๊ะเข้ายึดอำนาจมาเป็นของตน
กลศึกก่อนหน้า: กลยุทธ์รอซ้ำยามเปลี้ย
กลศึกถัดไป: กลยุทธ์ส่งเสียงบูรพาฝ่าตีประจิม
ด ค ก
กลยุทธ์ตีชิงตามไฟ หรือ เชิ่นหว่อต่าเจี๋ย (อังกฤษ: Loot a burning house; จีน: 趁火打劫; พินอิน: Chèn huǒ dǎ jié) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการที่ศัตรูยังอยู่ในสถานการณ์ที่อ่อนแอและย่ำแย่ ควรรีบฉกฉวยโอกาสนำทัพเข้าโจมตีเพื่อให้ได้มาซึ่งชัยชนะ หรือมอบหมายให้แม่ทัพหรือทหารที่มีความเข้มแข็งนำทัพเข้าโจมตี ซึ่งเป็นการฉกฉวยเอาผลประโยชน์จากเหตุการณ์หรือสถานการณ์ที่ทวีความรุนแรงและยุ่งเหยิง นำความดีความชอบมาเป็นของตน ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ตีชิงตามไฟไปใช้ได้แก่ตั๋งโต๊ะที่ฉกฉวยโอกาสยึดเอาเมืองหลวงและราชสำนักของพระเจ้าหองจูเปียนมาเป็นของตน และแต่งตั้งตนเองเป็นมหาอุปราชและเป็นบิดาบุญธรรมของพระเจ้าเหี้ยนเต้