คูนาร์ดไลน์
ประวัติ > การแข่งขันใหม่: ค.ศ. 1850–1879

ใน ค.ศ. 1850 สายการเดินเรือคอลลินส์ (Collins Line) ของสหรัฐและอินแมน (Inman Line) ของอังกฤษได้เริ่มให้บริการเรือจักรไอน้ำในแอตแลนติก รัฐบาลสหรัฐให้เงินอุดหนุนรายปีจำนวนมากแก่คอลลินส์เพื่อใช้ในการดำเนินการเรือล้อพายไม้สี่ลำที่มีประสิทธิภาพเหนือกว่าเรือล้อพายที่ดีที่สุดของคูนาร์ด โดยรัฐบาลได้แสดงให้เห็นจากการเดินทางสามครั้งที่ได้รับบลูริบบันด์ระหว่าง ค.ศ. 1850 ถึง 1854 ขณะเดียวกัน อินแมนแสดงให้เห็นว่าเรือจักรไอน้ำขับเคลื่อนด้วยใบจักรเกลียวที่มีตัวเรือเป็นเหล็กและมีความเร็วปานกลางสามารถสร้างกำไรได้โดยไม่ต้องมีการอุดหนุน นอกจากนี้ อินแมนยังกลายเป็นบริษัทเรือจักรไอน้ำแห่งแรกที่รับส่งผู้โดยสารชั้นประหยัด ผู้มาใหม่ทั้งสองรายประสบภัยพิบัติครั้งใหญ่ใน ค.ศ. 1854 ในปีถัดมา คูนาร์ดกดดันคอลลินส์โดยสร้างเรือล้อพายเหล็กลำแรกชื่อว่าเปอร์เซีย (Persia) แรงกดดันดังกล่าวอาจเป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่ครั้งที่สองที่คอลลินส์ไลน์ประสบ นั่นคือการสูญเสียเรือแปซิฟิก (Pacific) แปซิฟิกออกเดินทางจากลิเวอร์พูลเพียงไม่กี่วันก่อนที่เปอร์เซียจะออกเดินทางครั้งแรก และไม่มีใครพบเห็นเรือลำนี้อีกเลย เชื่อกันอย่างกว้างขวางในเวลานั้นว่ากัปตันได้ผลักดันเรือของเขาจนถึงขีดสุดเพื่อที่จะอยู่ข้างหน้าเรือคูนาร์ดลำใหม่ และอาจชนกับภูเขาน้ำแข็งในฤดูหนาวที่รุนแรงเป็นพิเศษในแอตแลนติกเหนือ ไม่กี่เดือนต่อมา เปอร์เซียสร้างความเสียหายอีกครั้งให้กับคอลลินส์ไลน์ โดยสามารถยึดบลูริบบันด์คืนมาจากการเดินทางจากลิเวอร์พูลไปยังนิวยอร์กเป็นเวลา 9 วัน 16 ชั่วโมง ด้วยความเร็วเฉลี่ย 13.11 นอต (24.28 กิโลเมตรต่อชั่วโมง)
ในช่วงสงครามไครเมีย คูนาร์ดจัดหาเรือจำนวน 11 ลำเพื่อใช้ในสงคราม เส้นทางแอตแลนติกเหนือของอังกฤษทั้งหมดถูกระงับจนถึง ค.ศ. 1856 ยกเว้นบริการลิเวอร์พูล–ฮาลิแฟกซ์–บอสตันของคูนาร์ด แม้โชคชะตาของคอลลินส์จะดีขึ้นเพราะขาดการแข่งขันในช่วงสงคราม แต่โชคชะตาของบริษัทก็ล่มสลายลงใน ค.ศ. 1858 หลังรัฐสภาสหรัฐลดเงินอุดหนุนสำหรับการส่งไปรษณีย์ข้ามแอตแลนติก คูนาร์ดก้าวขึ้นเป็นผู้นำด้านการขนส่งผู้โดยสารชั้นหรูหราและใน ค.ศ. 1862 ได้นำเรือสโกเชีย (Scotia) เรือจักรไอน้ำล้อพายลำสุดท้ายที่ได้รับบลูริบบันด์เข้าประจำการ อินแมนขนส่งผู้โดยสารได้มากขึ้นเนื่องจากประสบความสำเร็จในการค้าผู้อพยพ เพื่อแข่งขันกัน ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1863 คูนาร์ดเริ่มให้บริการเส้นทางลิเวอร์พูล–นิวยอร์กโดยใช้เรือจักรไอน้ำใบจักรเกลียวตัวเรือทำด้วยเหล็กที่รองรับผู้โดยสารชั้นประหยัด โดยเริ่มจากไชนา (China) สายการเดินเรือยังแทนที่เรือล้อพายไม้สามลำสุดท้ายในบริการไปรษณีย์ของนิวยอร์กด้วยเรือจักรไอน้ำใบจักรเกลียวเหล็กที่บรรทุกเฉพาะผู้โดยสารชั้นหรูหราเท่านั้น
เมื่อคูนาร์ดเสียชีวิตใน ค.ศ. 1865 ชาลส์ แมกไอเวอร์ ผู้มีแนวคิดอนุรักษ์นิยมพอ ๆ กันก็ได้เข้ารับตำแหน่งแทนคูนาร์ด บริษัทยังคงลังเลต่อการเปลี่ยนแปลงและถูกแซงหน้าโดยคู่แข่งที่รับเอาเทคโนโลยีใหม่มาใช้ได้เร็วกว่า ใน ค.ศ. 1866 อินแมนเริ่มสร้างเรือเดินทะเลด่วนขับเคลื่อนด้วยใบจักรเกลียวที่เข้าคู่กับเรือชั้นนำของคูนาร์ดซึ่งก็คือสโกเชีย คูนาร์ดตอบสนองด้วยเรือจักรไน้ำใบจักรเกลียวความเร็วสูงลำแรก คือ รัสเซีย (Russia) ซึ่งตามมาด้วยเรือรุ่นใหญ่กว่าอีกสองลำ ใน ค.ศ. 1871 ทั้งสองบริษัทต้องเผชิญหน้ากับคู่แข่งรายใหม่เมื่อสายการเดินเรือไวต์สตาร์ (White Star Line) ได้นำเรือโอเชียนิก (Oceanic) และเรือพี่น้องอีกห้าลำเข้าประจำการ เรือไวต์สตาร์รุ่นใหม่ที่ทำลายสถิตินี้มีความประหยัดเป็นพิเศษเนื่องจากใช้เครื่องยนต์ผสม ไวต์สตาร์ยังกำหนดมาตรฐานใหม่ในเรื่องความสะดวกสบายด้วยการวางห้องรับอาหารไว้ตรงกลางลำเรือและเพิ่มขนาดห้องโดยสารเป็นสองเท่า อินแมนสร้างกองเรือด่วนขึ้นใหม่ให้ได้มาตรฐานใหม่ แต่คูนาร์ดยังคงตามหลังคู่แข่งทั้งสองราย ตลอดคริสต์ทศวรรษ 1870 เวลาในการเดินทางของคูนาร์ดยาวนานกว่าทั้งไวต์สตาร์หรืออินแมน
ใน ค.ศ. 1867 ความรับผิดชอบเกี่ยวกับสัญญาไปรษณีย์ถูกโอนกลับไปที่สำนักไปรษณีย์อีกครั้งและเปิดให้มีการเสนอราคา คูนาร์ด อินแมน และนอร์ทด็อยท์เชอร์ล็อยท์ (Norddeutscher Lloyd) ของเยอรมันได้รับสัญญาบริการไปรษณีย์นิวยอร์กรายสัปดาห์หนึ่งในสามรายการ เส้นทางสองสัปดาห์สู่แฮลิแฟกซ์ที่เคยจัดขึ้นโดยคูนาร์ดตกเป็นของอินแมน คูนาร์ดยังคงได้รับเงินอุดหนุน 80,000 ปอนด์ (เท่ากับ 7,536,133 ปอนด์ใน ค.ศ. 2023) ขณะที่ NDL และอินแมนได้รับค่าไปรษณีย์ทางทะเล สองปีต่อมา มีการเสนอราคาบริการใหม่อีกครั้งและคูนาร์ดได้รับสัญญาเจ็ดปีสำหรับบริการไปรษณีย์นิวยอร์กสัปดาห์ละสองครั้งที่ราคา 70,000 ปอนด์ต่อปี อินแมนได้รับสัญญาเจ็ดปีสำหรับบริการรายสัปดาห์ที่สามของนิวยอร์กในราคา 35,000 ปอนด์ต่อปี
วิกฤติการณ์การเงิน ค.ศ. 1873 ทำให้เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำทางทะเลกินเวลานาน 5 ปี เป็นผลให้สถานะการเงินของคู่แข่งในแอตแลนติกทุกรายตึงเครียด ใน ค.ศ. 1876 สัญญาการส่งไปรษณีย์สิ้นสุดลง และสำนักไปรษณีย์ก็ยุติการอุดหนุนทั้งของคูนาร์ดและอินแมน สัญญาฉบับใหม่มีการชำระเงินตามน้ำหนัก โดยมีอัตราสูงกว่าที่สำนักไปรษณีย์สหรัฐจ่ายอย่างมาก การส่งไปรษณีย์รายสัปดาห์ไปยังนิวยอร์กของคูนาร์ดลดลงเหลือหนึ่งครั้งและไวต์สตาร์ได้รับสัญญาการส่งไปรษณีย์รายสัปดาห์เป็นครั้งที่สาม ทุกวันอังคาร พฤหัสบดี และเสาร์ เรือเดินทะเลจากบริษัทใดบริษัทหนึ่งจากสามแห่งจะออกเดินทางจากลิเวอร์พูลมุ่งหน้าสู่นิวยอร์ก