stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทะเลแลบราดอร์

| ทะเลแลบราดอร์ |
| --- | --- |
ทะเลแลบราดอร์นอกจากฝั่ง Paamiut กรีนแลนด์

พิกัด: 61°N 56°W﻿ / ﻿61°N 56°W﻿ / 61; -56﻿ (Labrador Sea)
ชนิด: ทะเล
ประเทศในลุ่มน้ำ: แคนาดาและกรีนแลนด์

ช่วงยาวที่สุด: ราว 1,000 km (621 mi)
ช่วงกว้างที่สุด: ราว 900 km (559 mi)
พื้นที่พื้นน้ำ: 841,000 km2 (324,700 sq mi)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 1,898 m (6,227 ft)
ความลึกสูงสุด: 4,316 m (14,160 ft)

อ้างอิง: 
ทะเลแลบราดอร์  (อังกฤษ: Labrador Sea; ฝรั่งเศส: mer du Labrador; เดนมาร์ก: Labradorhavet) เป็นทะเลหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ตั้งอยู่ระหว่าง คาบสมุทรแลบราดอร์และกรีนแลนด์ ทะเลมีไหล่ทวีปอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ ตะวันตกเฉียงเหนือ และตะวันออกเฉียงเหนือ เชื่อมต่อกับอ่าวแบฟฟินทางเหนือผ่านช่องแคบเดวิส เป็นทะเลชายขอบทวีปของมหาสมุทรแอตแลนติก
ทะเลเกิดจากการแยกตัวของแผ่นเปลือกโลกอเมริกาเหนือและแผ่นเปลือกโลกกรีนแลนด์ เมื่อประมาณ 60 ล้านปีก่อนและหยุดลงเมื่อประมาณ 40 ล้านปีก่อน ประกอบด้วยระบบช่องกระแสน้ำขุ่นขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก คือ ช่องน้ำกลางมหาสมุทรแอตแลนติกตะวันตกเฉียงเหนือ (NAMOC) ซึ่งทอดยาวหลายพันกิโลเมตรตามแนวก้นทะเลสู่มหาสมุทรแอตแลนติก
เลขา อภัยวงศ์

| คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ ท> ม., ท.จ. |
| --- | --- |


คู่สมรสนายกรัฐมนตรีไทย
ดำรงตำแหน่ง 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487 – 31 สิงหาคม พ.ศ. 2488
ก่อนหน้า: ละเอียด พิบูลสงคราม
ถัดไป: อำภาศรี บุณยเกตุ
ดำรงตำแหน่ง 31 มกราคม – 24 มีนาคม พ.ศ. 2489
ก่อนหน้า: อุศนา ปราโมช ณ อยุธยา
ถัดไป: พูนศุข พนมยงค์
ดำรงตำแหน่ง 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 – 8 เมษายน พ.ศ. 2491
ก่อนหน้า: ระเบียบ ธำรงนาวาสวัสดิ์ บรรจง ธำรงนาวาสวัสดิ์
ถัดไป: ละเอียด พิบูลสงคราม
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2514 – 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
สมาชิกวุฒิสภา
ดำรงตำแหน่ง 21 มิถุนายน พ.ศ. 2492 – 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: เจน เล็ก คุณะดิลก 10 ธันวาคม พ.ศ. 2449
เสียชีวิต: พ.ศ. 2526 ~(ประมาณ 76-77 ปี)
เชื้อชาติ: ไทย
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์
คู่สมรส: ควง อภัยวงศ์
บุตร: ดิลก อภัยวงศ์ คทา อภัยวงศ์ คลอ อภัยวงศ์
บุพการี: มหาอำมาตย์โท พระยาอรรถการประสิทธิ์ (วิลเลียม แอลเฟรด ติลเลกี) (บิดา) คุณหญิงพัว อรรถการประสิทธิ์ (มารดา)
อาชีพ: สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) สมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.)

คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ (นามเดิม: เจน เล็ก คุณะดิลก; 10 ธันวาคม พ.ศ. 2449 - พ.ศ. 2526)  เป็นนักการเมือง และนักธุรกิจชาวไทย เป็นภริยาของควง อภัยวงศ์ นายกรัฐมนตรีไทย
ประวัติ

คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ มีชื่อเดิมและนามสกุลเดิมว่า เจน เล็ก คุณะดิลก เป็นบุตรีของมหาอำมาตย์โท พระยาอรรถการประสิทธิ์ (วิลเลียม แอลเฟรด ติลเลกี) นักกฎหมายชาวศรีลังกา ต้นสกุล คุณะดิลก และมีปู่ชื่อ เอ็ม. คุณะดิลก เป็นชนชั้นสูงชั้นราชะของซีลอน (ปัจจุบันคือ ศรีลังกา) มีพี่ชายร่วมอุทรคนหนึ่งซึ่งเป็นสมาชิกเสรีไทย คือ แดง คุณะดิลก
การศึกษา

คุณหญิงเลขาสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนราชินี แล้วจึงไปเรียนต่อที่ประเทศฝรั่งเศส พร้อมกับนายแดง พี่ชาย ซึ่งที่นี่ทั้งนายแดง และคุณหญิงเลขาได้พบกับเพื่อนนักเรียนไทยที่ไปเรียนในวาระเดียวกันหลายคน ซึ่งต่อมาหลายคนได้กลายเป็นสมาชิกคณะราษฎร รวมทั้ง ควง อภัยวงศ์ด้วย ซึ่งทั้งคู่ได้ทำความรู้จักและสนิทสนมกัน
การทำงาน

เมื่อสำเร็จการศึกษา ทั้งคู่กลับมาและได้สมรสกัน พร้อมกับได้เปลี่ยนชื่อเป็น เลขา อภัยวงศ์ ตามนโยบายรัฐนิยมของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในสมัยนั้นที่กำหนดให้ชื่อของผู้ชายให้ตั้งเข้มแข็ง ชื่อของผู้หญิงให้อ่อนหวาน เธอและควง มีบุตร-ธิดาด้วยกันสามคน ได้แก่ ดิลก, คทา และคลอ อภัยวงศ์
คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ เป็นนักธุรกิจ ประกอบธุรกิจหลายอย่าง รวมทั้งบริษัทสุวรรณภูมิ จำกัด ที่ขายอาวุธให้แก่เวียดมินห์ พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามและพรรคก๊กมินตั๋ง รวมถึงฝรั่งเศสอินโดจีน การค้าในนามบริษัทสุวรรณภูมิ ได้ส่งผลกำไรด้วยดี บริษัทฯ ดังกล่าวตั้งขึ้นสมัยญี่ปุ่นยึดครองประเทศไทยในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และสืบต่อมาหลังสงครามสงบ สถานที่ตั้งอยู่บริเวณตึกสามแยก ใกล้วงเวียนโอเดียนในปัจจุบัน ซึ่งอาวุธส่วนหนึ่งของขบวนการเสรีไทยในการปฏิบัติการ ก็มาจากอาวุธเหล่านี้ด้วย
หลังการอสัญกรรมของนายควง อภัยวงศ์

ภายหลังการถึงแก่อสัญกรรมของควง อภัยวงศ์ สามีและหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งพรรคมา ในปี พ.ศ. 2511 คุณหญิงเลขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในจังหวัดพระนคร แทนที่นายควง ผู้เป็นสามี ซึ่งผลปรากฏว่าได้รับเลือกตั้งไป ทั้ง ๆ ที่เป็นเพียงคนหน้าใหม่ในวงการการเมือง และต่อมาเมื่อมีการเลือกหัวหน้าพรรคคนใหม่ คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ ได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกพรรคจำนวนหนึ่ง ให้เป็นรองหัวหน้าพรรค เพื่อแข่งขันกับหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ซึ่งยุติบทบาททางการเมืองไปนานแล้วตั้งแต่การรัฐประหาร พ.ศ. 2494 แต่กลุ่มผู้สนับสนุน หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช มีมากกว่า เนื่องจากเห็นว่า หม่อมราชวงศ์เสนีย์ เป็นถึงอดีตนายกรัฐมนตรีผู้เจรจาถอนทหารอังกฤษออกจากประเทศไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งมีส่วนอย่างมากมิให้ไทยต้องกลายสภาพเป็นประเทศแพ้สงคราม  เป็นผู้นำเสรีไทยในสหรัฐอเมริกา และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์มาพร้อมกับนายควง อภัยวงศ์ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช จึงได้เป็นหัวหน้าพรรคสืบต่อไป
และหลังจากนี้คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ ก็ยังได้รับเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.)
บทบาททางสังคม

ในทางสังคม คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ เป็นผู้ที่มีบทบาทอย่างมากในแวดวงสังคม เป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสมาคมนักเรียนเก่าราชินีในพระบรมราชินูปถัมภ์  ขึ้นในปี พ.ศ. 2483 และรับตำแหน่งนายกสมาคม 2 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2485 และ พ.ศ. 2494 และเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสภาสตรีแห่งชาติและโรงเรียนสตรีแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2495 ร่วมกับท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม ภริยาจอมพล ป. พิบูลสงคราม และท่านผู้หญิงอุศนา ปราโมช ภริยาหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2501 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายใน)
แหล่งข้อมูลอื่น

หนังสือ กำเนิดพรรคประชาธิปัตย์ ๖ เมษายน พ.ศ. ๒๔๘๙ ๖๑ ปี ประชาธิปัตย์ ยังอยู่ยั้งยืนยง โดย จรี เปรมศรีรัตน์ 2550
| ก่อนหน้า |  | เลขา อภัยวงศ์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ละเอียด พิบูลสงคราม |  | คู่สมรสนายกรัฐมนตรีไทย (สมัยที่ 1)   (1 สิงหาคม พ.ศ. 2487 - 31 สิงหาคม พ.ศ. 2488) |  | อำภาศรี บุณยเกตุ |
| อุศนา ปราโมช ณ อยุธยา |  | คู่สมรสนายกรัฐมนตรีไทย (สมัยที่ 2)   (31 มกราคม พ.ศ. 2489 - 24 สิงหาคม พ.ศ. 2489) |  | พูนศุข พนมยงค์ |
| แฉล้ม สุมาวงศ์ ระเบียบ สุมาวงศ์ บรรจง สุมาวงศ์ |  | คู่สมรสนายกรัฐมนตรีไทย (สมัยที่ 3 และ 4)   (10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 - 8 เมษายน พ.ศ. 2491) |  | ละเอียด พิบูลสงคราม |
กำฮูหยิน

กำฮูหยิน (เสียชีวิต ป. ปี ค.ศ. 210) มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า กานฟูเหยิน (จีน: 甘夫人; พินอิน: Gān Fūrén; เวด-ไจลส์: Kan Fu-jen) เป็นภรรยานอกสมรสของเล่าปี่ จักรพรรดิและผู้สถาปนาจ๊กก๊กในยุคสามก๊กและพระราชมารดาของจักรพรรดิเล่าเสี้ยน นางได้รับพระราชสมัญญานามภายหลังมรกรรมว่า หวงซือฮูหยิน  ซึ่งหมายความว่า "ฮูหยินที่พระจักรพรรดิทรงรำลึกถึง" โดยเล่าปี่  จากนั้นภายหลังจากที่พระองค์ทรงสวรรคต นางได้รับพระราชสมัญญานามว่า เจาเหลียฮองเฮา โดยพระราชโอรสของพระนางเพื่อให้ตรงกับพระราชสมัญญาหลังมรณกรรมของพระราชบิดา ในคุ่ยโจวฝู่จื้อ (夔州府志) ที่รวบรวมใน ค.ศ. 1513 ชื่อของนางคือ กาน เหมย์ (甘梅) แม้ว่าผู้รวบรวมจะถือว่าชื่อนั้นเป็นชื่อสมมติก็ตาม
ชีวประวัติ

กำฮูหยินเกิดในตระกูลสามัญชนในเมืองไพก๊ก (沛 เพ่ย์ ปัจจุบันอยู่ในอำเภอเพ่ย์ ในมณฑลเจียงซู) แม้ว่าหมอดูจะทำนายอนาคตสดใสที่รอนางอยู่ เมื่อกำฮูหยินได้เข้าสู่วัยผู้ใหญ่ รูปร่างหน้าตาของนางก็ดูโดดเด่น และเมื่อถึงเวลาที่นางมีอายุสิบแปดปี นางก็เติบโตเป็นสาวงามที่งดงามและชวนน่าหลงใหล เธอมีร่างกายที่ผิวพรรณงามและนุ่มลื่น เมื่อเล่าปี่ได้มาเยือนที่ซูโจว เขาได้พำนักที่เมืองเสียวพ่าย (小沛 เสี่ยวเพ่ย์ ปัจจุบันอยู่ในอำเภอเพ่ย์ ในมณฑลเจียงซู) เล่าปี่ได้พบกับกำฮูหยินและรับนางเป็นภรรยานอกสมรส เมื่อใดก็ตามที่เล่าปี่เรียกนางเข้ามาภายในม่านผ้าไหม นางจะมองไปที่ใครก็ตามที่จ้องมองเธอจะนอกหน้าต่างราวกับนางเปรียบเสมือยหิมะที่โปรยปรายอยู่ใต้ดวงจันทร์
เล่าปี่มีรูปปั้นหยกสูงประมาณสามฟุตที่เก็บเอาไว้ในตำหนักของกำฮูหยิน เขามีชื่อเสียงโด่งดังว่าใช้เวลาทั้งวันไปกับการวางแผนกลยุทธ์ทางทหาร กลับไปที่ตำหนักในเวลาตอนกลางคืน ว่ากันว่าร่างกายของกำฮูหยินนั้นขาวผ่องและมันเงารววกับรูปปั้นหยก และเป็นการยากที่จะแยกแยะความแตกต่างออกจากกัน เมื่อตระหนักว่าอนุภรรยาคนอื่น ๆ ของเล่าปี่ต่างอิจฉานางและรูปปั้นหยกอย่างมาก กำฮูหยินจึงเตือนสติเล่าปี่อย่างสุขุมที่ทะนุถนอมสิ่งเล็กสิ่งน้อยที่มีเสน่ห์ โดยบอกเขาว่า ความหลงใหลย่อมก่อให้เกิดข้อกังขา เขาได้ฟังคำเตือนของนางและกำจัดรูปปั้นหยกนั้นทิ้งไป
เนื่องจากเล่าปี่สูญเสียภรรยาไปหลายคนในช่วงเวลานี้ กำฮูหยินจึงมีหน้าที่ดูแลการงานในครอบครัว หลายครั้ง นางถูกศัตรูของเล่าปี่จับตัวไปแต่นางหนีรอดออกมาได้จากประสบการณ์โดบไม่เป็นอันตราย และนางประสบความสำเร็จในการทำให้ครอบครัวของเขาอยู่ด้วยกันผ่านพ้นวิกฤตดังกล่าว เนื่องจากบทบาทนำของเธอในครัวเรือน การตีความผิดที่พบบ่อยคือนางเป็นภรรยาคนแรกของเล่าปี่ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะชื่นชอบและเชื่อใจนาง แต่เล่าปี่ไม่เคยสมรสกับนางในฐานะภรรยาอย่างเป็นทางการ อาจจะเป็นเพราะว่าเขาต้องการภรรยาที่เป็นทางการซึ่งจะทำให้เขาได้เปรียบทางการเมือง ภรรยาที่รู้จักกันสามคนของเล่าปี่ล้วนมาจากกลุ่มที่มีอำนาจในภูมิภาคที่เขาอยู่: บิฮูหยินในซูโจว ซุนฮูหยินในง่อก๊ก และจักรพรรดินีมู่ในอี้โจว
นางติดตามเล่าปี่ไปที่มณฑลเกงจิ๋ว(จิงโจว)ในเวลาต่อมา ที่ซึ่งนางได้ให้กำเนิดเล่าเสี้ยน ในช่วงศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว เล่าปี่ถูกบีบบังคับให้ละทิ้งนางและเล่าเสี้ยน แต่นางและบุตรชายได้รับการช่วยเหลือจากจูล่งทำให้รอดชีวิตมาได้ ภายหลังกำฮูหยินถึงแก่กรรม ศพของนางได้ถูกฝังไว้ที่เมืองลำกุ๋น (南郡 หนานจวิ้น ปัจจุบันอยู่ในเมืองจิงโจว มณฑลหูเป่ย์) การตายของนางอาจเป็นสิ่งที่กระตุ้นให้เล่าปี่และซุนฮูหยินได้แต่งงานกัน เนื่องจากเล่าปี่ไม่มีใครดูแลบ้านเรือนหรือบุตรชายของเขาอีกต่อไป
พระราชสมัญญาหลังมรณกรรม

ใน ค.ศ. 221 ภายหลังเล่าปี่สถาปนาจ๊กก๊กและกลายเป็นจักรพรรดิองค์แรก พระองค์ได้มอบพระสมัญญาภายหลังมรณกรรมแก่กำฮูหยินว่า หวงซือฮูหยิน  ซึ่งหมายความว่า "ฮูหยินที่พระจักรพรรดิทรงรำลึกถึง" ศพของกำฮูหยินถูกขุดขึ้นจากเมืองลำกุ๋นเพื่อฝังใหม่ในดินแดนจ๊กก๊ก (ครอบคลุมมณฑลเสฉวนและฉงชิ่งในปัจจุบัน) แต่เล่าปี่สวรรคตก่อนที่จะสร้างเสร็จสมบูรณ์
ต่อมา ภายหลังจากเล่าเสี้ยนได้ขึ้นครองราชย์ต่อจากเล่าปี่ ผู้เป็นพระราชบิดาในฐานะจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊ก จูกัดเหลียง อัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊กได้เขียนอนุสรณ์รำลึกถึงเล่าเสี้ยน โดยแนะนำให้กำฮูหยินได้รับพระเกียรติและฝังพร้อมกับเล่าปี่ เล่าเสี้ยนได้จำยอมและมอบพระสมัญญาภายหลังมรณกรรมแก่พระราชมารดาในฐานะ "เจาเหลียฮองเฮา" เพื่อให้ตรงกับกับพระสมัญญาภายหลังมรณกรรมของพระราชบิดาว่า "เจาเลี่ยหฺวางตี้"
ในวรรณกรรมสามก๊ก

กำฮูหยินปรากฏตัวครั้งแรกในบทที่ 15 ของวรรณกรรมสามก๊กร่วมกับบิฮูหยิน ภรรยาอีกคนของเล่าปี่ ทั้งสองคนได้รับการปฏิบัติเป็นอย่างดีจากลิโป้ซึ่งพยายามรักษาความเป็นพันธมิตรกับสามี พวกเขายังถูกใช้เป็นข้อแลกเปลี่ยนเพื่อให้แน่ใจได้แล้วว่า กวนอูจะภักดีต่อโจโฉ กำฮูหยินได้เร่งเร้าน้องชายสามีของนางหนีไปเมื่อได้ยินข่าวว่าเล่าปี่อยู่ที่ไหน เธอยังให้คำแนะนำมากมายแก่เขาในระหว่างการเดินทาง แม้แต่กระทั่งได้ช่วยเกลี้ยกล่อมเตียวหุยที่กำลังเข้าใจผิดว่า ความผูกผันระหว่างพี่รอง(กวนอู)กับโจโฉคือการทรยศหักหลัง
ภายหลังจากที่ได้พบกับสามีอีกครั้ง กำฮูหยินก็ได้ให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่งนามว่า เล่าเสี้ยน ในคืนวันที่ประสูติได้มีนกกระเรียนขาวตัวหนึ่งร่อนลงบนยาเมน(ที่อยู่อาศัยของขุนนางจีน) ร้องเพลงประมาณ 40 โน้ต (จำนวนปีที่พระราชโอรสของพระองค์จะขึ้นครองราชย์) และบินไปยังตะวันตก (สถานที่ที่พระองค์จะขึ้นครองราชย์) ระหว่างการคลอดก็ได้มีกลิ่นหอมที่ไม่เป็นที่รู้จักอบอวลไปทั่วห้อง  ครั้งหนึ่งกำฮูหยินได้ฝันว่า นางได้กลืนดวงดาวจระเข้และตั้งครรภ์ ด้วยเหตุนี้พระโอรสจึงมีพระนามว่า "อาเต๊า"  เธอเป็นหนึ่งในคนที่จูล่งช่วยชีวิต เมื่อเกิดศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว การตายของนางในบทที่ 54 เป็นแรงบันดาลใจให้จิวยี่วางกับดักล่อเล่าปี่ให้มาที่ง่อก๊กโดยจัดการแต่งงานระหว่างเขาและซุนฮูหยิน
ดูเพิ่ม

พงศาวลีจ๊กก๊ก
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
เล่ายอย

รัชทายาทแห่งจ๊กก๊ก (ค.ศ. 224-264)
เล่ายอย  (ค.ศ. 224-264) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว เสฺวียน (จีน: 劉璿; พินอิน: Liú Xuán) ชื่อรอง เหวินเหิง (จีน: 文衡; พินอิน: Wénhéng) เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์โตของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก พระมารดาคือพระสนมหวางกุ้ยเหริน (王貴人) อดีตนางกำนัลของเตียวซีหรือจิ้งไอฮองเฮา พระมเหสีองค์แรกของพระเจ้าเล่าเสี้ยน ภายหลังหวางกุ้ยเหรินได้มาเป็นหนึ่งในพระสนมของเล่าเสี้ยน เล่ายอยได้ขึ้นเป็นรัชทายาท ในปี ค.ศ. 238 หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กให้กับวุยก๊กที่เป็นรัฐอริ เล่ายอยและพระอนุชาที่ยังรอดชีวิตได้กลับไปนครหลวงเซงโต๋ ในปี ค.ศ. 264 เล่ายอยถูกปลงพระชนม์ในเซงโต๋โดยทหารกบฏระหว่างการก่อกบฏของจงโฮย
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
พงศาวลีจ๊กก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (1977) [คริสต์ทศวรรษ 280 หรือคริสต์ทศวรรษ 290].  เผย์ ซงจือ (บ.ก.). 三國志 [สามก๊กจี่]. Taibei: Dingwen Printing.
| ด ค กบุคคลสำคัญในจ๊กก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  เล่าปี่  เล่าเสี้ยน 
จักรพรรดินี:  งอซี  เตียวซี  จักรพรรดินีจาง 
เจ้าชายและเชื้อพระวงศ์:  เล่าขำ  เล่ายอย  เล่าลี  เล่าเอ๋ง  เล่าเอียว 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  จูกัดเหลียง  เจียวอ้วน  ตั๋งอุ๋น  บิฮุย  เกียงอุย 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กวนหิน  กุยฮิวจี๋  ขับเจ้ง  เคาจู  เคาเจ้ง  จินปิด  จูเก่อ เฉียว  เจาจิ๋ว  เฉิน จือ  ตังควด  ตั๋งโห  ตันจิ๋น  ตันซิ่ว  เตาเขง  เตียวติด  เตียวเปา  โตบี  เบงกอง  บิสี  ม้าเชียว  ม้าเลี้ยง  ลิคี  ลิจวน  ลิหงี  ลิฮก  เล่าป๋า  เลี้ยงเขียน  เลี้ยงซี  เลี่ยว ลี่  ไลบิน  หยาง ซี่  หลี เหมี่ยว  อองเมา  อองเลี้ยน  อองฮู  อินเบก  อินเชียง  อีเจี้ย  เอี่ยงลอง  เอียวหู  เอียวหงี  เอียวฮอง  ฮวนเกี๋ยน  ฮุยโฮ 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กง ลู่  กัว ซิว  กัวหยง  กุอั๋น  โกเสียง  งอปั้น  งออี้  เงียมอู  จองอี้  เจียวปิน  เฉิน เต้า  จูกัดเจี๋ยม  จูกัดสง  เจียวสี  ตันเซ็ก  เตงจี๋  เตียวจูล่ง  เตียวหงี  เตียวหุย  เตียวอี้  เตียวเอ๊ก  เทียกี  ปองสิบ  ปอเฉียม  เปาเตียว  ม้าเจ๊ก  ม้าเฉียว  ม้าตง  ม้าต้าย  ลิเงียม  ลิหิม  ลิอ๋อง  ลิอิ๋น  เล่าตำ  เลียวฮัว  อองเป๋ง  อองหำ  อุยก๋วน  อุยเอี๋ยน  เอาเจ้  ฮั่ว อี้  เฮียงทง  แฮหัวป๋า 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  บิฮูหยิน  ยฺเหวียน ฝู  อุ๋ยซี  แฮหัวฮูหยิน 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  เบ้งเฮ็ก  สะโมโข
ฉลองภพ สุสังกร์กาญจน์

| ฉลองภพ สุสังกร์กาญจน์ป> ช., จ.ภ. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ดำรงตำแหน่ง 8 มีนาคม พ.ศ. 2550 – 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
นายกรัฐมนตรี: สุรยุทธ์ จุลานนท์
ก่อนหน้า: หม่อมราชวงศ์ปรีดิยาธร เทวกุล
ถัดไป: สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 10 เมษายน พ.ศ. 2493
เสียชีวิต: 23 สิงหาคม พ.ศ. 2567 (74 ปี)
ลายมือชื่อ: 

ฉลองภพ สุสังกร์กาญจน์ (10 เมษายน พ.ศ. 2493 – 23 สิงหาคม พ.ศ. 2567) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาล พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์
การทำงาน

ฉลองภพ สุสังกร์กาญจน์ เริ่มทำงานที่สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ในฐานะผู้นำโครงการวิจัย  ต่อมาในปี พ.ศ. 2520–2522 ได้ทำงานเป็นอาจารย์สอนวิชาเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ สหรัฐ จากนั้นในปี พ.ศ. 2522 เป็นนักเศรษฐศาสตร์ประจำธนาคารโลก กรุงวอชิงตัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2528 ได้กลับมาทำงานที่สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (ทีดีอาร์ไอ) จนได้รับตำแหน่งเป็นประธานสถาบันทีดีอาร์ไอ เมื่อปี พ.ศ. 2539
ในทางการเมืองเคยได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการนโยบายเพื่อเสถียรภาพและความมั่นคงทางเศรษฐกิจ ในรัฐบาลของนายบรรหาร ศิลปอาชา เป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีด้านเศรษฐกิจและการต่างประเทศ (ชวลิต ยงใจยุทธ) และเป็นกรรมการคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สภาพัฒน์ฯ) ต่อจากนั้นในปี พ.ศ. 2550 จึงได้เข้ามารับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013

| มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013 |
| --- | --- |
ญาดา เทพนม – ผู้ชนะการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013
วันที่: 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2556
พิธีกร: สัญญา คุณากร
ศิลปินรับเชิญ: ศรัณยู วินัยพานิช  วิกเตอร์
สถานที่จัด: ห้องบางกอกคอนเวนชันเซ็นเตอร์ ชั้น 22   โรงแรมเซ็นทารา แกรนด์ และบางกอก คอนเวนชัน เซ็นเตอร์ แอท เซ็นทรัลเวิลด์
ถ่ายทอดทาง: ช่อง 7
เข้าร่วมประกวด: 37
ผ่านเข้ารอบ: 17
ผู้ชนะเลิศ: ญาดา เทพนม    ประจวบคีรีขันธ์
ขวัญใจช่างภาพ: ชนุชตรา สุขสันต์    กรุงเทพมหานคร
2014 →
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013 (อังกฤษ: Miss Grand Thailand 2013) เป็นการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ครั้งที่ 1 มีการทำกิจกรรมการเก็บตัวการประกวดที่จังหวัดปัตตานี และมีการประกวดรอบตัดสินในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 โดยดำเนินงานถ่ายทอดสดโดย  ช่อง 7
โดย ญาดา เทพนม จากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013 และเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 ที่ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี
ผลการประกวด > ลำดับ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ตำแหน่ง | ผู้เข้าประกวด | การประกวดระดับนานาชาติ |
| มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013 |  ประจวบคีรีขันธ์ – ญาดา เทพนม | 20 คนสุดท้าย - มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 |
| มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013 |  ประจวบคีรีขันธ์ – ญาดา เทพนม | ชนะเลิศ - มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์ 2015 |
| รองอันดับ 1 |  กรุงเทพมหานคร – กณิการ์ ภูศรี |  |
| รองอันดับ 2 |  นครศรีธรรมราช – ธัญพร ศรีเสน | 20 คนสุดท้าย - มิสซูปราเนชันแนล 2013 |
| รองอันดับ 3 |  พิษณุโลก – กีรติกา สว่างแจ้ง | 20 คนสุดท้าย - มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2013 |
| รองอันดับ 4 |  ภูเก็ต – โสภาพรรณ วิรุฬหมาศ | ยกเลิกจัดการประกวด - มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล 2013 |
| 17 คนสุดท้าย |  สุพรรณบุรี – ปริชญภัสร์ ขอนทอง  กาญจนบุรี – นริศรา ชูกุล  นครพนม – ลลิตภัทร จันทโชติ  นครสวรรค์ – พรพรรณ ฤกษ์อัตการ  ขอนแก่น – พนัชกร ชื่นชม  กรุงเทพมหานคร – เมษรติมา บุญสันต์  กรุงเทพมหานคร – ภัคจิรา ฉัตรินิกูล  กรุงเทพมหานคร – ชนุชตรา สุขสันต์  ปทุมธานี – นาตาชา วรจรรยากุล  ขอนแก่น – นัภสวรรณ โชติการ  อุบลราชธานี – กุสุมา ธรรมนิตย์นิยม  อุดรธานี – ภัณฑิรา เชิดในเมือง |  |
รางวัลตำแหน่งพิเศษ

| --- | --- |
ผู้ดำรงตำแหน่ง: ผู้เข้าประกวด
มิสแกรนด์ไรส์ซิ่งสตาร์:  ประจวบคีรีขันธ์ – ญาดา เทพนม
มิสป๊อปปูล่าโหวต:  กรุงเทพมหานคร – คลอร่า สิทธิเจริญยศ
มิสบิวตี้เพอร์เฟค:  อุดรธานี – ภัณฑิรา เชิดในเมือง
เบสท์เมคอัพ:  ขอนแก่น – นภัสวรรณ โชติการ
มิสบีอิ้งบอดี้ไลน์:  นครสวรรค์ – พรพรรณ ฤกษ์อัตการ
นางงามผิวสวย:  นครศรีธรรมราช – ธัญพร ศรีเสน
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน:  กรุงเทพมหานคร – ชนุชตรา สุขสันต์
ขวัญใจชาวปัตตานี:  กรุงเทพมหานคร – กณิการ์ ภูศรี
ผู้เข้าประกวด

ผู้เข้าประกวด 37 คนสุดท้าย ได้รับการยืนยันแล้ว:
| หมายเลข | ผู้เข้าประกวด | ชื่อเล่น | อายุ | ส่วนสูง | จังหวัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ปริชญภัสร์ ขอนทอง | ปังปอนด์ | 21 | 171 |  สุพรรณบุรี |
| 2 | นริศรา ชูกุล | นุช | 19 | 171 |  กาญจนบุรี |
| 3 | บุญญาณี สังข์ภิรมย์ | โบว์ | 19 | 173 |  นครปฐม |
| 4 | ณัฐณิชา จิตร์มุ่ง | ชูก้าร์ | 24 | 166 |  กรุงเทพมหานคร |
| 5 | ณฏิกา ทองสัมฤทธิ์ | จูน | 24 | 173 |  กรุงเทพมหานคร |
| 6 | ลลิตภัทร จันทโชติ | อุ๋มอิ๋ม | 23 | 168 |  นครพนม |
| 7 | ชนิกานต์ ประชานุกูล | น้ำ | 24 | 179 |  ราชบุรี |
| 8 | ธัญพร ศรีเสน | กุ้ง | 25 | 172 |  นครศรีธรรมราช |
| 9 | กุลธิดา พรพิชยานุรักษ์ | เรย์ | 18 | 169 |  กรุงเทพมหานคร |
| 10 | พรพรรณ ฤกษ์อัตการ | หงส์หยก | 24 | 168 |  นครสวรรค์ |
| 11 | พนัชกร ชื่นชม | ใบเตย | 20 | 172 |  ขอนแก่น |
| 12 | กีรติกา สว่างแจ้ง | สายเอี๊ยม | 18 | 172 |  พิษณุโลก |
| 13 | เกศโมฬี โรจนประดิษฐ | ฝ้าย | 23 | 172 |  กรุงเทพมหานคร |
| 14 | คลอร่า สิทธิเจริญยศ | เรน | 20 | 165 |  กรุงเทพมหานคร |
| 15 | ศศิธร เครือฝัก | โบว์ | 17 | 165 |  นครสวรรค์ |
| 16 | เมษรติมา บุญสันต์ | เดมี่ | 18 | 168 |  กรุงเทพมหานคร |
| 17 | กมลรัตน์ กล้าประจัญ | แอนนี่ | 25 | 166 |  กรุงเทพมหานคร |
| 18 | สุรางคณา กาฬพันธ์ | นินิว | 25 | 171 |  กรุงเทพมหานคร |
| 19 | นิชนิภา ดำเนินกิจมั่น | บิ๊ว | 18 | 173 |  กรุงเทพมหานคร |
| 20 | ภัคจิรา ฉัตรินิกูล | เบลล์ | 18 | 175 |  กรุงเทพมหานคร |
| 21 | ชนุชตรา สุขสันต์ | นาย | 21 | 168 |  กรุงเทพมหานคร |
| 22 | โสภาพรรณ วิรุฬหมาศ | เชอร์รี่ | 24 | 167 |  ภูเก็ต |
| 23 | นาตาชา วรจรรยากุล | เพนนี | 23 | 170 |  ปทุมธานี |
| 24 | กณิการ์ ภูศรี | เจมส์ | 23 | 169 |  กรุงเทพมหานคร |
| 25 | นัภสวรรณ โชติการ | สมายด์ | 21 | 169 |  ขอนแก่น |
| 26 | หทัยกาญจน์ เมืองมูล | อิม | 23 | 169 |  สุพรรณบุรี |
| 27 | สุนิดา วาจาสิทธิ์ | แป้ง | 22 | 167 |  อุดรธานี |
| 28 | มินตรา คิดประเสริฐ | ใบมินต์ | 20 | 172 |  กรุงเทพมหานคร |
| 29 | ภคมน เจริญวโรดม | โบว์ | 23 | 165 |  กรุงเทพมหานคร |
| 30 | กุสุมา ธรรมนิตย์นิยม | กวาง | 24 | 169 |  อุบลราชธานี |
| 31 | อังสุมาลิน รัตนบัติ | อิ๋งอิ๋ง | 23 | 169 |  นครสวรรค์ |
| 32 | วาวจุฑา แสงนภา | ลูกตาล | 19 | 165 |  กรุงเทพมหานคร |
| 33 | ภัณฑิรา เชิดในเมือง | โปสเตอร์ | 20 | 172 |  อุดรธานี |
| 34 | ญาดา เทพนม | อ๋อ | 21 | 169 |  ประจวบคีรีขันธ์ |
| 35 | ณิฌา พันธุ์พืช | เบสท์ | 18 | 165 |  กรุงเทพมหานคร |
| 36 | จริยา เครือฝัก | บี | 23 | 166 |  นครสวรรค์ |
| 37 | ศศิ สินทวี | ศศิ | 18 | 172 |  สงขลา |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กมิสแกรนด์ไทยแลนด์ |
| --- | --- |
 2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019 
 2020  2021  2022  2023  2024 
 ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศ  รางวัลพิเศษ  จังหวัด 
| ด ค กจังหวัดที่เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ |
| --- | --- |
เมืองหลวง:  กรุงเทพมหานคร 
ภาคเหนือ:  เชียงราย  เชียงใหม่  น่าน  พะเยา  แพร่  แม่ฮ่องสอน  ลำปาง  ลำพูน  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  กาฬสินธุ์  ขอนแก่น  ชัยภูมิ  นครพนม  นครราชสีมา  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  มหาสารคาม  มุกดาหาร  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  ศรีสะเกษ  สกลนคร  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อำนาจเจริญ  อุดรธานี  อุบลราชธานี 
ภาคกลาง:  กำแพงเพชร  ชัยนาท  นครนายก  นครปฐม  นครสวรรค์  นนทบุรี  ปทุมธานี  พระนครศรีอยุธยา  พิจิตร  พิษณุโลก  เพชรบูรณ์  ลพบุรี  สมุทรปราการ  สมุทรสงคราม  สมุทรสาคร  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุโขทัย  สุพรรณบุรี  อ่างทอง  อุทัยธานี 
ภาคตะวันออก:  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ตราด  ปราจีนบุรี  ระยอง  สระแก้ว 
ภาคตะวันตก:  กาญจนบุรี  ตาก  ประจวบคีรีขันธ์  เพชรบุรี  ราชบุรี 
ภาคใต้:  กระบี่  ชุมพร  ตรัง  นครศรีธรรมราช  นราธิวาส  ปัตตานี  พังงา  พัทลุง  ภูเก็ต  ยะลา  ระนอง  สงขลา  สตูล  สุราษฎร์ธานี 
| ด ค กเวทีการประกวดนางงามและประกวดชายงามในประเทศไทย |
| --- | --- |
การประกวดผู้หญิง:  นางสาวไทย  มิสทีนไทยแลนด์  มิสไทยแลนด์เวิลด์  มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์  มิสแกรนด์ไทยแลนด์  มิสอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์  มิสซูปราเนชันแนลไทยแลนด์  มิสเอิร์ธไทยแลนด์  มิสสตาร์ไทยแลนด์  มิสทัวริซึมเวิลด์ไทยแลนด์  นางสาวถิ่นไทยงาม  มิสทัวริซึมควีนไทยแลนด์  มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนลไทยแลนด์  มิสเฮอริเทจไทยแลนด์  มิสโมเดลไทยแลนด์  มิสออเนชันส์ไทยแลนด์  มิสซิสไทยแลนด์  มิสซิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์  มิสซิสไทยแลนด์เวิลด์  มิสซิสโนเบิลควีนไทยแลนด์  มิสซีสเอลิแกนท์ไทยแลนด์  เฟซออฟบิวตีไทยแลนด์  เวิลด์มิสยูนิเวอร์ซิตี้ไทยแลนด์  มิสโกลบอลบิวตีควีนไทยแลนด์  มิสทัวริซึมไทยแลนด์  มิสไทยแลนด์ไชนีสคอสมอส  มิสบิ้วตี้ควีนไทยแลนด์  มิสบีชอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์  มิสสคูบาไทยแลนด์  มิสไทยแลนด์อาเซียน  มิสยูลีก  มิสออด๊าซ 
การประกวดผู้ชาย:  มิสเตอร์เวิลด์ไทยแลนด์  แมนฮันต์ไทยแลนด์  มิสเตอร์โกลบอลไทยแลนด์  มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์  มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์  มิสเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์  มิสเตอร์สตาร์ไทยแลนด์  มิสเตอร์ทัวริซึมเวิลด์ไทยแลนด์  แมนออฟเดอะเอิร์ธไทยแลนด์  มิสเตอร์โมเดลไทยแลนด์  มิสเตอร์โกลบอลทีนไทยแลนด์  มิสเตอร์ยูนิเวิร์สไทยแลนด์  มิสเตอร์แกรนด์ยูนิเวิร์สไทยแลนด์  มิสเตอร์แลนด์สเคปส์ไทยแลนด์  มิสเตอร์เวิร์คคิงเมนไทยแลนด์  มิสเตอร์ยูไนเต็ดไทยแลนด์  ไทยแลนด์แมนออฟเดอะเยียร์  แมนอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์  มิสเตอร์อีโคอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์  มิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์ไทยแลนด์  มิสเตอร์ไทยแลนด์  สุภาพบุรุษไทยแลนด์  พีดีเอ็นไทยแลนด์แมนออฟเดอะเยียร์ 
การประกวดแอลจีบีที:  มิสทิฟฟานี่ยูนิเวิร์ส  มิสเตอร์เกย์เวิลด์ไทยแลนด์  มิสทรานส์สตาร์ไทยแลนด์  มิสทรานส์ไทยแลนด์  มิสควีนออฟยูนิเวิร์สบิวตี้ไทยแลนด์ 
การประกวดโมเดล:  ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์/สมาร์ทบอย  อีลีทโมเดลลุคไทยแลนด์  ซุปเปอร์โมเดลไทยแลนด์  แอสนี่แมนแอนด์วูแมนไทยแลนด์ 
การประกวดอื่นๆ:  ปรินส์แอนด์ปรินส์เซสไทยแลนด์  มิสมิสเตอร์มิสควีนมิสซิสเดฟไทยแลนด์  เบสท์โมเดลไทยแลนด์  มิสเตอร์แอนด์มิสเอเชียไทยแลนด์
เตียวเปา

ขุนพลผู้รับใช้เล่าปี่ในคริสต์ศตวรรษที่ 3
| เตียวเปา (จาง เปา) 張苞 |
| --- | --- |
ภาพวาดเตียวเปาในสมัยราชวงศ์ชิง
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
บุตร: เตียวจุ๋น
บิดามารดา: เตียวหุย (บิดา)
ญาติ: เตียวเซีย (น้องชาย) เตียวซี (พี่/น้องสาว) จักรพรรดินีจาง (พี่/น้องสาว)
เตียวเปา (ราว คริสต์ศตวรรษที่ 3) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จาง เปา (จีน: 張苞; พินอิน: Zhāng Bāo) เป็นบุตรชายคนโตของเตียวหุย ขุนพลผู้รับใช้ขุนศึกเล่าปี่ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติของเตียวเปามีน้อยมาก เนื่องจากชีวประวัติของเตียวหุยในบันทึกประวัติศาสตร์สามก๊กจี่ระบุเพียงแค่ว่าเตียวเปาเป็นบุตรคนโตของเตียวหุยและเสียชีวิตก่อนเวลาอันควร
เตียวเปามีบุตรชายชื่อเตียวจุ๋น (張遵 จาง จุน) ผู้ดำรงตำแหน่งราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู) ในราชสำนักจ๊กก๊ก และถูกสังหารในยุทธการที่กิมก๊ก (綿竹 เหมียนจู๋) เมื่อปี ค.ศ. 263 ในช่วงการพิชิตจ๊กก๊กโดยวุยก๊ก เตียวเปายังมีน้องชายชื่อเตียวเซีย (張紹 จาง เช่า) ผู้สืบทอดบรรดาศักดิ์ของบิดาและดำรงตำแหน่งรองราชเลขาธิการ (尚書僕射 ช่างชูผูเช่อ) ในราชสำนักจ๊กก๊ก หลังจ๊กก๊กล่มสลายใน ค.ศ. 263 เตียวเซียพร้อมกับอดีตขุนนางจ๊กก๊กอีกหลายคนที่ยอมจำนนได้รับการแต่งตั้งให้มีบรรดาศักดิ์โหว (侯) โดยราชสำนักวุยก๊ก
ในวรรณกรรม สามก๊ก

เตียวเปาเป็นนักรบที่มีฝีมือไม่แพ้พ่อ ออกศึกกับพระเจ้าเล่าปี่ครั้งแรกที่ศึกอิเหลง (ออกศึกพร้อมกับกวนหิน) เพื่อแก้แค้นซุนกวนให้กวนอูและเตียวหุยที่ถูกฆ่าตาย เตียวเปาแสดงฝีมือให้เป็นที่ประจักษ์หลายครั้ง แต่ศึกครั้งนี้ พระเจ้าเล่าปี่ต้องพ่ายให้กับสติปัญญาของลกซุน จนต้องถอยทัพไปที่เป๊กเสีย และตรอมพระทัยสวรรคต
หลังพระเจ้าเล่าปี่สวรรคต เตียวเปาก็คอยช่วยเหลือขงเบ้งในศึกต่าง ๆ หลายครั้ง โดยมักจะได้รับคำสั่งให้ทำงานพร้อมกับกวนหิน ต่อมา เตียวเปาป่วยหนัก ในขณะที่ขงเบ้งไปตีวุยกก๊ก ในระหว่างที่กำลังได้ชัยสุมาอี้ ขงเบ้งกลับได้รับข่าวร้ายว่าเตียวเปาเสียชีวิตแล้ว ขงเบ้งเสียใจมากจนล้มป่วยต้องถอยทัพกลับไป
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
เล่าเอียว

อ๋องแห่งฮันเต๋ง
เล่าเอียว มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว เหยา (จีน: 劉瑤; พินอิน: Liú Yáo) เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์รองของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก เล่าเอียวเป็นพระอนุชาของเล่ายอยรัชทายาทแห่งจ๊กก๊ก