stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พรพิพัฒน์ พัฒนเศรษฐานนท์
ผลงาน > ละครและภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องทางโทรทัศน์

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท | ช่อง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2559 | Lovey Dovey แผนร้ายนายเจ้าเล่ห์ | แชง | ช่องวัน |
| 2559 | U-Prince Series ตอน ธีสิส | หล่อเทพ | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2560 | Med In Love รักเธอคุณหมอฝึกหัด | ต่อพงษ์ | ช่องวัน |
| 2560 | Love Songs Love Series ตอน เรือเล็กควรออกจากฝั่ง | เครป | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2560 | My Dear Loser รักไม่เอาถ่าน | คอปเปอร์ | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2560 | เลิฟบุกส์เลิฟซีรีส์ ตอน Secret & Summer เผลอใจให้รักเธอ | พ้อยท์ | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2561 | Happy Birthday วันเกิดของนาย วันตายของฉัน | ที (วัยรุ่น) | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2561 | Friend Zone เอา ให้ ชัด | ศตวรรษ พงศ์วิเศษชัยชาญ (สตั๊ด) | ช่องวัน,ไลน์ทีวี |
| 2562 | ดอกคูณเสียงแคน | คำรณ | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2562 | 3 Will Be Free สามเราต้องรอด | นัส | ช่องวัน,ไลน์ทีวี |
| 2562 | เฮฮาเมียนาวี | พลทหาร | ช่อง 3 เอชดี |
| 2563 | Angel Beside Me เทวดาท่าจะรัก | เทวดา | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2563 | เสือ ชะนี เก้ง 2020 | แก๊ป (รับเชิญ) | ช่องวัน |
| 2563 | Friend Zone 2: Dangerous Area | ศตวรรษ พงศ์วิเศษชัยชาญ (สตั๊ด) | ช่องวัน,ไลน์ทีวี |
| 2565 | เสน่หาสตอรี่ Season 4: ถนนสายเสน่หา | พัฒน์ | AIS Play |
| 2565 | Check Out คืนนั้นกับนายดาวเหนือ | ท็อป | อมรินทร์ทีวี |
| 2565 | อากงจ๋าป๊าไม่รู้ | จิ๋ | ช่อง 3 เอชดี |
| 2565 | 609 Bedtime Story | วี | WeTV |
| 2566 | วงศาคณาญาติ | แป๊ด | อมรินทร์ทีวี |
แหล่งข้อมูลอื่น

พรพิพัฒน์ พัฒนเศรษฐานนท์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
พรพิพัฒน์ พัฒนเศรษฐานนท์ ที่อินสตาแกรม
พระตำหนักอากาซากะ

| พระตำหนักอากาซากะ   (ทำเนียบรับรองแขกของรัฐบาล) |
| --- | --- |
พระตำหนักอากาซากะ
ที่ตั้ง: เขตมินาโตะ กรุงโตเกียว
พื้นที่: 15,000 m2 (ในอาคาร) 117,000 m2  (พื้นที่รวม)
ผู้ก่อตั้ง: จักรพรรดิเมจิ
สร้างเมื่อ: พ.ศ. 2442- 2452
สร้างเพื่อ: มกุฎราชกุมารญี่ปุ่น

 สมบัติประจำชาติญี่ปุ่น
ขึ้นเมื่อ: 2552
 
 
ตำแหน่งที่ตั้งพระตำหนักอากาซากะ   (ทำเนียบรับรองแขกของรัฐบาล)ในประเทศญี่ปุ่น
พระตำหนักอากาซากะ หรือ พระที่นั่งเนินแดง (ญี่ปุ่น: 赤坂離宮; โรมาจิ: Akasaka rikyu; ทับศัพท์: อากาซาการิกีว) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ทำเนียบรับรอง (ญี่ปุ่น: 迎賓館; โรมาจิ: Geihinkan; ทับศัพท์: เกฮิงกัง) เป็นอดีตพระตำหนักในเขตพระราชฐานอากาซากะในเขตมินาโตะ กรุงโตเกียว ปัจจุบันเป็นสถานที่รับรองการมาเยือนอย่างเป็นทางการของอาคันตุกะระดับสูงของรัฐบาลญี่ปุ่น และยังถือเป็นหนึ่งในอาคารที่ใหญ่ที่สุดที่ก่อสร้างขึ้นในยุคเมจิ
น้ำพุและสวนหลังพระตำหนัก
แรกเริ่มถูกสร้างขึ้นโดยรับสั่งของจักรพรรดิเมจิเพื่อเป็นที่ประทับของมกุฎราชกุมารในปี พ.ศ. 2442 ก่อสร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบนีโอบารอกตามแบบอย่างตะวันตก ในตอนแรกนั้น มันถูกเรียกว่า พระราชวังโทงู (วังมกุฎราชกุมาร) โดยมกุฎราชกุมารฮิโรฮิโตะ ซึ่งทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในขณะนั้น ได้เริ่มพำนักที่พระตำหนักแห่งนี้ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2466 จนถึงกันยายน พ.ศ. 2471 สองเดือนก่อนบรมราชาภิเษก ซึ่งในช่วงที่ทรงพำนักอยู่ที่พระราชวังแห่งนี้ พระองค์ทรงอภิเษกสมรสและมีพระราชธิดาสองพระองค์
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง อาคารพระตำหนักก็ถูกถอดออกจากรายชื่อเขตพระราชฐาน และใช้เป็นที่ทำการของหน่วยงานรัฐบาลหลายหน่วย เช่น หอสมุดสภานิติบัญญัติแห่งชาติ สำนักงานกฤษฎีกา เป็นต้น เมื่อเศรษฐกิจของประเทศเริ่มฟื้นตัวจากสงครามโลก รัฐบาลก็มีแนวคิดที่จะจัดตั้งทำเนียบรับรองของรัฐบาล ในขณะนั้น รัฐบาลได้เลือกอดีตที่ประทับของเจ้าชายยาซูฮิโกะ เจ้าอาซากะ (ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะเทเอ็ง) เป็นทำเนียบรับรอง แต่เนื่องจากตระหนักได้มีขนาดที่คับแคบเกินจุดประสงค์ จึงมีความคิดที่จะบูรณะพระตำหนักอากาซากะขึ้นเป็นทำเนียบรับรองแห่งใหม่ อาคันตุกะคนแรกที่ได้พำนักในทำเนียบรับรองแห่งนี้คือ ประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ดแห่งสหรัฐอเมริกา
พระตำหนักแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นสมบัติประจำชาติญี่ปุ่น ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Akasaka Palace
Cabinet Office's official site (with photo gallery)
| ด ค กพระราชวังและพระราชฐานในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
| วังที่ประทับ |  พระราชวังหลวงโตเกียว  พระราชวังโทงู  พระตำหนักอากาซากะ  พระราชวังอาโอยามะ  พระราชฐานฮิงาชิ  พระราชฐานซัมบันโจ  พระราชฐานทากานาวะ  พระราชวังหลวงเกียวโต  พระราชวังโอมิยะ  พระราชวังหลวงเซ็นโต  พระตำหนักคัตสึระ  พระตำหนักชูงากูอิน  พระตำหนักนาซุ  พระตำหนักฮายามะ  พระตำหนักซูซากิ  |  |
| วังในอดีต |  พระตำหนักอากาซากะ  พระราชวังหลวงเฮอัง  พระราชวังฟูกูฮาระ  พระราชวังฟูจิวาระ  พระราชวังเฮโจ  พระราชวังนางาโอกะ  พระราชวังนางาระโทโยซากิ  พระราชวังนานิวะ  พระราชวังคูดาระ  พระราชวังคูนิ  พระราชวังโอตสึ  หมู่พระราชวังอาซูกะ  พระราชวังหลวงซากะ  พระราชวังชิงารากิ  พระราชวังทากัตสึ  พระราชวังเทเอ็ง  |  |
ฟุจิวะระ โนะ นะรุโกะ

ฟุจิวะระ โนะ นะรุโกะ (ญี่ปุ่น: 藤原成子 ? – 5 เมษายน 1720) พระสนมใน จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ จักรพรรดิองค์ที่ 77 และเป็นพระมารดาของ เจ้าชายโมะชิฮิโตะ พระราชโอรสองค์ที่ 3 ในจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะซึ่งมีส่วนสำคัญในการก่อให้เกิด สงครามเก็มเป ที่ทำให้ ตระกูลไทระ ตระกูลที่ทรงอำนาจและอิทธิพลในขณะนั้นต้องล่มสลาย
ฟุจิวะระ โนะ มิสึโกะ

ฟุจิวะระ โนะ มิสึโกะ (ญี่ปุ่น: 園光子; 2145 – 6 มีนาคม 2199) พระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระชายาใน จักรพรรดิโกะ-มิซุโน จักรพรรดิองค์ที่ 108 และเป็นพระราชมารดาหรือโคไตโงใน จักรพรรดิโกะ-โคเมียว จักรพรรดิองค์ที่ 110
ฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะ

ภาพวาดของฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะ
ฟูจิวาระ โนะ ฟุฮิโตะ (ญี่ปุ่น: 藤原 不比等 ; 1202 – 9 กันยายน 1263) ขุนนางผู้ทรงอำนาจในช่วงปลาย ยุคอาซูกะ ถึงต้น ยุคนาระ เป็นผู้นำ ตระกูลฟูจิวาระ ตระกูลที่ทรงอำนาจและอิทธิพลในยุคนั้น
ฟุฮิโตะเกิดเมื่อ พ.ศ. 1202 เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของ ฟูจิวาระ โนะ คามาตาริ ผู้ก่อตั้งตระกูลฟุจิวะระ (บางทฤษฎีว่าเป็นพระโอรสของ จักรพรรดิเท็นจิ)
ฟุฮิโตะมีบุตรชายทั้งสิ้น 4 คนซึ่งทั้งสี่คนได้ก่อตั้งตระกูลที่เป็นสาขาย่อยของฟุจิวะระโดยเฉพาะตระกูลฮกเกะเป็นตระกูลที่มีอำนาจมากที่สุดใน 4 ตระกูล
ฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 1263
ฟุจิวะระ โนะ ฟุซะซะกิ

|   ฟุจิวะระ โนะ ฟุซะซะกิ |
| --- | --- |

ยุค: ปลาย ยุคอาซูกะ - ต้น ยุคนาระ
เกิด: ค.ศ. 681
ถึงแก่กรรม: 21 พฤษภาคม ค.ศ. 737
ตำแหน่ง: ขุนนางหลักขั้น 3, ไดโจไดจิง, ซันงี, ขุนนางหลักขั้น 1 (พระราชทานภายหลัง)
จักรพรรดิ: จักรพรรดิมมมุ→จักรพรรดินีเก็มเม→จักรพรรดินีเก็นโช→จักรพรรดิโชมุ
ตระกูล: ฮกเกะ (ฟุจิวะระ)
บิดามารดา: ฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะ
พี่น้อง: มูชิมาโระ, ฟุซะซะกิ, มิยะโกะ, อูมาไก, มาโระ, จักรพรรดินีโคเมียว
บุตร: นางาเตะ, มางาเตะ, คิโยกาวะ
ฟุจิวะระ โนะ ฟุซะซะกิ (藤原房前; 1224 – 21 พฤษภาคม 1280) ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในช่วงปลาย ยุคอาซูกะ ถึง ยุคนาระ โดยเป็นผู้ก่อตั้ง ฮกเกะ (ฟุจิวะระ) สาขาย่อยของ ตระกูลฟูจิวาระ รวมถึงเป็นบรรพบุรุษของเหล่า เซ็ชโชและคัมปากุ หรือผู้สำเร็จราชการที่เรืองอำนาจในราชสำนักในเวลาต่อมา
พระเจ้าศิศุนาค

| พระเจ้าศิศุนาค> ผู้ก่อตั้ง ราชวงศ์ศิศุนาค |
| --- | --- |
ครองราชย์: ป. 413 –  395 ปีก่อนคริสตกาล
ก่อนหน้า: พระเจ้านาคทาสกะ (แห่ง ราชวงศ์หรยังกะ)
ถัดไป: พระเจ้ากลาโศก (Kakavarna)

พระราชบุตร: พระเจ้ากลาโศก
ราชวงศ์: ราชวงศ์ศิศุนาค
พระเจ้าศิศุนาค (ไอเอเอสที: Śiśunāga; ประมาณ 413 – 395 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นผู้ก่อตั้ง ราชวงศ์ศิศุนาค แห่ง แคว้นมคธ ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศอินเดียในปัจจุบัน แต่เดิมเขาเป็นแค่อำมาตย์ในราชสำนักของ ราชวงศ์หรยังกะ เขาขึ้นเสวยราชย์บนบัลลังก์โดยผู้ที่ต่อต้านการปกครองของราชวงศ์หรยังกะ เมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้ากลาโศก พระราชบุตรทรงเสวยราชย์สืบต่อ
แหล่งข้อมูลอื่น

Jain, Kailash Chand (1972), Malwa Through the Ages (First ed.), Motilal Banarsidass, ISBN 978-81-208-0805-8
Mahajan, V.D. (2007) [1960], Ancient India, New Delhi: S. Chand, ISBN 81-219-0887-6
Raychaudhuri, H.C. (1972), Political History of Ancient India, Calcutta: University of Calcutta
Singh, Upinder (2016), A History of Ancient and Early Medieval India: From the Stone Age to the 12th Century, Pearson Education, ISBN 978-93-325-6996-6
Thapar, Romila (1990) [1966], A History of India, vol. 1, Penguin Books, ISBN 978-0-14-194976-5
ฟุจิวะระ โนะ อะกิมิซุ

ฟุจิวะระ โนะ อะกิมิซุ (藤原顕光) (ค.ศ. 944- ค.ศ. 1021) เป็นสมาชิกของตระกูลฟุจิวะระ และเป็นขุนนางของญี่ปุ่นในยุคเฮอัง  โดยดำรงตำแหน่ง เสนาบดีฝ่ายซ้าย บิดาของเขาคือ ฟุจิวะระ โนะ คะเนะมิชิ
อะกิมิซุ เป็นที่รู้จักในฐานะบิดา ของเจ้าหญิงอินชิ พระชายาใน เจ้าชายอะซุกิระ (敦明親王) ภายหลังขึ้นเป็น จักรพรรดิโคะอิชิโระ
ฟุจิวะระ โนะ อะกิซุเอะ

ฟุจิวะระ โนะ อาคิซูเอะ (ญี่ปุ่น: 藤原顕季) (ค.ศ. 1055 – 27 กันยายน ค.ศ. 1123) เป็นสมาชิกของตระกูลฟุจิวะระ และเป็นขุนนางในยุคเฮอัง เขาเป็นบุตรชายของ ฟุจิวะระ โนะ ทาคาชิ เคอิ (藤原隆経)
อาคิซูเอะเป็นคนสนิทใน สมเด็จพระจักรพรรดิชิรากาวะ เพราะมารดาของเขาเป็นพระพี่เลี้ยงในพระจักรพรรดิ เขามีบุตรชายหนึ่งคนชื่อ ฟุจิวะระ โนะ อาคิสุเนะ
ในสมัยของอาคิสุอิ อำนาจของตระกูลฟุจิวะระเริ่มอ่อนแอ อันเนื่องจากเกิดปัญหาในทางการเมือง
ฟุจิวะระ โนะ มิชิโนะริ

| ฟุจิวะระ โนะ มิชิโนะริ |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1106 เคียวโตะ
ถึงแก่กรรม: 23 มกราคม ค.ศ. 1160
บุตร-ธิดา: ฟุจิวะระ โนะ ชิเงะโนะริ
ฟุจิวะระ โนะ มิชิโนะริ (ญี่ปุ่น: 藤原通憲; โรมาจิ: Fujiwara no Michinori, 1106 – 23 มกราคม 1160) รู้จักกันในชื่อ ชินเซ นักปราชญ์ ลัทธิขงจื๊อ และ พระภิกษุ ในช่วงปลาย ยุคเฮอัง เขาเป็นหัวหน้าคณะที่ปรึกษาของ จักรพรรดินิโจ และเป็นหนึ่งในพันธมิตรของ ไทระ โนะ คิโยะโมะริ
มิชิโนะริหรือพระภิกษุชินเซถูกสังหารโดย ฟุจิวะระ โนะ โนะบุโยะริ และ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ ในเหตุการณ์ การล้อมพระตำหนักซังโจ เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1160
พุดตาน (แก้ความกำกวม)

พุดตาน อาจหมายถึง
พุดตาน พืชชนิดหนึ่งประเภทไม้ดอกไม้ประดับ
เพลงดอกพุดตาน ชื่อเพลงไทยของวงสุนทราภรณ์
ปลาอีโต้มอญ

| ปลาอีโต้มอญ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: Carangiformes Carangiformes
วงศ์:: Coryphaenidae Coryphaenidae
สกุล:: Coryphaena Coryphaena (Linnaeus, 1758)
สปีชีส์:: Coryphaena hippurus
ชื่อทวินาม
Coryphaena hippurus (Linnaeus, 1758)

ชื่อพ้อง
 Scomber pelagicus (Linnaeus, 1758)  Coryphaena fasciolata (Pallas, 1770)  Coryphaena chrysurus (Lacépède, 1801)  Coryphaena imperialis (Rafinesque, 1810)  Lepimphis hippuroides (Rafinesque, 1810)  Coryphaena immaculata Agassiz, 1831  Lampugus siculus Valenciennes, 1833  Coryphaena scomberoides Valenciennes, 1833  Coryphaena margravii Valenciennes, 1833  Coryphaena suerii Valenciennes, 1833  Coryphaena dorado Valenciennes, 1833  Coryphaena dolfyn Valenciennes, 1833  Coryphaena virgata Valenciennes, 1833  Coryphaena argyrurus Valenciennes, 1833  Coryphaena vlamingii Valenciennes, 1833  Coryphaena nortoniana R. T. Lowe, 1839  Coryphaena japonica Temminck & Schlegel, 1845
ปลาอีโต้มอญ เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Percifoemes) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Coryphaena hippurus จัดอยู่ในวงศ์ปลาอีโต้ (Coryphaenidae) ซึ่งมีอยู่ด้วยกันเพียง 2 ชนิดเท่านั้น
ปลาอีโต้มอญเป็นปลาที่เป็นที่นิยมอย่างยิ่งในการตกปลาเป็นเกมกีฬา เช่นเดียวกับปลากระโทง (Istiophoridae) หรือปลาทูน่า (Scombridae) เนื่องจากเป็นปลาที่สู้เบ็ดและมีความสวยงามเมื่อเวลาตก  และนิยมจับเพื่อการประมงเชิงพาณิชย์ด้วย  ซึ่งประเทศในแถบแคริบเบียนเป็นกลุ่มผู้บริโภคผลิตภัณฑ์จากปลาอีโต้มอญกลุ่มใหญ่ของโลก ส่วนหลาย ๆ ประเทศที่พัฒนาแล้วในยุโรปมีปริมาณการบริโภคเพิ่มมากขึ้นทุกปี และญี่ปุ่นก็เป็นประเทศที่บริโภคปลาชนิดนี้เป็นปริมาณมากเช่นกัน
ชื่อเรียก

ปลาอีโต้มอญยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก ในภาษาไทย เช่น "หน้ามอม", "อีโต้", "มงเจ้าเลือด", "โต้มอญ" หรือ "สีเสียดอินเดีย" เป็นต้น 
ส่วนชื่อ mahi-mahi ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาฮาวายที่หมายถึง 'แข็งแรงมาก' ในภาษาเปอร์เซีย mahi (ماهی) หมายถึง 'ปลา' โดยบังเอิญ แต่คำว่า mahi-mahi เป็นภาษาฮาวาย ในพื้นที่แปซิฟิกและชายฝั่งแอฟริกาใต้ที่พูดภาษาอังกฤษ ปลาชนิดนี้มักเรียกจากชื่อในภาษาสเปนว่า dorado
ลินเนียสตั้งชื่อสกุลจากศัพท์ภาษากรีกว่า κορυφή, koryphe หมายถึง 'บน' หรือ 'ยอด' ใน ค.ศ. 1758 ชื่อพ้องของปลาชนิดนี้ได้แก่ Coryphaena argyrurus, Coryphaena chrysurus และ Coryphaena dolfyn
รายละเอียด

ปลาอีโต้มอญมีลำตัวยาวเรียว แต่เมื่อเจริญเติบโตขึ้นลำตัวจะกว้างขึ้นและแบนข้างเล็กน้อย หัวงุ้มลง ทำให้มีรูปร่างคล้ายมีดโต้ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก มีเกล็ดเล็กละเอียด ปากกว้างและเฉียงขึ้น ฟันเล็กละเอียด ครีบหลังยาวเริ่มตั้งแต่บริเวณโหนกหัวไปจนถึงโคนหาง ครีบหางใหญ่เว้าลึกรูปส้อม ตัวผู้มีโหนกหัวนูนออกไปข้างหน้าเป็นแนวตั้งฉากกับปากคล้ายกับโลมา อันเป็นที่มาของชื่อเรียกในภาษาอังกฤษ ส่วนตัวเมียจะมีโหนกหัวลาดลง ปลาขนาดโตเต็มวัยลำตัวมีสีน้ำเงินปนเขียว ข้างตัวมีจุดดำเล็ก ๆ กระจายอยู่ทั่วลำตัว
ปลาอีโต้มอญมีความยาวตั้งแต่ 40–100 เซนติเมตร ขนาดใหญ่สุดมีความยาวถึง 150 เซนติเมตร เป็นปลาที่อยู่รวมตัวกันเป็นฝูงขนาดไม่ใหญ่ อาศัยอยู่ในบริเวณน้ำลึก และมักขึ้นมาหากินและหาอาหารบริเวณผิวน้ำ มักพบอยู่บริเวณข้างเกาะแก่ง ตามต้นไม้หรือกิ่งไม้หรือซากอวนที่ลอยมาตามน้ำ  กระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน เป็นปลาที่ปราดเปรียวว่องไว ว่ายน้ำได้เร็วมาก กินปลาขนาดเล็กและสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร
แหล่งข้อมูลอื่น

Froese, Rainer and Pauly, Daniel, eds. (2004). "Coryphaena hippurus" in FishBase. October 2004 version.
Dolphinfish Monterey Bay Aquarium
Oceana's Sustainable Seafood Guide
Dolphinfish Florida Museum
Dolphinfishes from iNaturalist
Atlantic Mahi Mahi NOAA FishWatch. Retrieved 11 November 2012.
Pacific Mahi Mahi NOAA FishWatch. Retrieved 11 November 2012.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q14443  Wikispecies: Coryphaena hippurus  ADW: Coryphaena_hippurus  BioLib: 127027  BOLD: 13788  FishBase: 6  GBIF: 2381939  iNaturalist: 98531  IRMNG: 10799436  ITIS: 168791  IUCN: 154712  NCBI: 34814  NZOR: c12fa467-6167-4372-a5f6-e98dbff0ea5a  Plazi: FBF69C5A-513C-5B88-935B-327A70F82144  uBio: 124813  WoRMS: 126846
พ.ศ. 2229

| --- | --- |
ศตวรรษ::  16  17  18
ปี::  2226  2227  2228  2229  2230  2231  2232
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2229
ปฏิทินกริกอเรียน: 1686 MDCLXXXVI
Ab urbe condita: 2439
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1135 ԹՎ ՌՃԼԵ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6436
ปฏิทินบาไฮ: −158 – −157
ปฏิทินเบงกอล: 1093
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2636
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 1 Ja. 2 – 2 Ja. 2
พุทธศักราช: 2230
ปฏิทินพม่า: 1048
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7194–7195
ปฏิทินจีน: 乙丑年 (ฉลูธาตุไม้) 4382 หรือ 4322     — ถึง — 丙寅年 (ขาลธาตุไฟ) 4383 หรือ 4323
ปฏิทินคอปติก: 1402–1403
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2852
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1678–1679
ปฏิทินฮีบรู: 5446–5447
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1742–1743
 - ศกสมวัต: 1608–1609
 - กลียุค: 4787–4788
ปฏิทินโฮโลซีน: 11686
ปฏิทินอิกโบ: 686–687
ปฏิทินอิหร่าน: 1064–1065
ปฏิทินอิสลาม: 1097–1098
ปฏิทินญี่ปุ่น: Jōkyō 3 (貞享３年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 10 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4019
ปฏิทินหมินกั๋ว: 226 ก่อน ROC 民前226年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2229 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1686 - มีนาคม ค.ศ. 1687
มหาศักราช 1608
เหตุการณ์

1 มีนาคม - มองซิเออร์ เดอ ลาลูแบร์ได้ออกเดินทางจากท่าเรือเมือง เบรสต์ เพื่อมากรุงศรีอยุธยา
พ.ศ. 2225

| --- | --- |
ศตวรรษ::  16  17  18
ปี::  2222  2223  2224  2225  2226  2227  2228
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2225
ปฏิทินกริกอเรียน: 1682 MDCLXXXII
Ab urbe condita: 2435
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1131 ԹՎ ՌՃԼԱ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6432
ปฏิทินบาไฮ: −162 – −161
ปฏิทินเบงกอล: 1089
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2632
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 33 Cha. 2 – 34 Cha. 2
พุทธศักราช: 2226
ปฏิทินพม่า: 1044
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7190–7191
ปฏิทินจีน: 辛酉年 (ระกาธาตุโลหะ) 4378 หรือ 4318     — ถึง — 壬戌年 (จอธาตุน้ำ) 4379 หรือ 4319
ปฏิทินคอปติก: 1398–1399
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2848
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1674–1675
ปฏิทินฮีบรู: 5442–5443
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1738–1739
 - ศกสมวัต: 1604–1605
 - กลียุค: 4783–4784
ปฏิทินโฮโลซีน: 11682
ปฏิทินอิกโบ: 682–683
ปฏิทินอิหร่าน: 1060–1061
ปฏิทินอิสลาม: 1092–1094
ปฏิทินญี่ปุ่น: Tenna 2 (天和２年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 10 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4015
ปฏิทินหมินกั๋ว: 230 ก่อน ROC 民前230年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2225 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1682 - มีนาคม ค.ศ. 1683
มหาศักราช 1604
เหตุการณ์

7 พฤษภาคม - จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ขึ้นครองราชย์
พระเจ้าสร้างโลก (ราฟาเอล)

ดูบทความหลักที่ พระธรรมปฐมกาล
| พระเจ้าสร้างโลก |
| --- | --- |

ศิลปิน: ราฟาเอล
ปี: ค.ศ. 1516
ประเภท: งานโมเสก
สถานที่: วิหารชิจิ, วัดซานตามาเรียเดลโปโปโล, โรม
พระเจ้าสร้างโลก (ภาษาอังกฤษ: Creation of the World) เป็นงานโมเสกบนโดมภายในชาเปลชิจิในวัดซานตามาเรียเดลโปโปโลในกรุงโรมในประเทศอิตาลีที่ออกแบบโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี
ราฟาเอลออกแบบชาเปลให้แก่เพื่อนและผู้อุปถัมภ์ที่เป็นนายธนาคารชื่ออากอสติโน ชิจิ (Agostino Chigi) สำหรับเป็นชาเปลส่วนตัวและที่บรรจุศพของตระกูลชิจิ การตกแต่งโมเสกบนโดมออกจะเป็นของล้าสมัยสำหรับคริสต์ศตวรรษที่ 16 งานร่างของราฟาเอลนำไปสร้างโดยช่างลุยจิ ดิ พาเซชาวเวนิสในปี ค.ศ. 1516
งานโมเสกตั้งอยู่ระหว่างงานปูนแต่งทองบนเพดานโดมที่มีด้วยกันทั้งหมดเจ็ดชิ้นที่เป็นภาพของโลกโดยมีฉากหลังเป็นสีน้ำเงิน แต่ละโลกถูกเทวดามีปีกถือไว้  แผงแปดแผงเป็นสัญลักษณ์ของดาวประดับฟ้าที่ก็ถือโดยเทวดาด้วย
ตรงกลางโดมเป็นภาพของพระเจ้าทรงสร้างโลก รูปกลางล้อมรอบไปด้วยเปมเทพชวนขัน งานชิ้นนี้คล้ายกับงานจิตรกรรมฝาผนังของไมเคิล แอนเจโลบนเพดานชาเปลซิสติน พระเจ้าสร้างโลกของไมเคิล แอนเจโลเขียนเพียงห้าปีก่อนหน้านั้นและคงจะต้องมีอิทธิพลต่อราฟาเอล งานชิ้นนี้เป็นงานโมเสกชิ้นเดียวที่ราฟาเอลทำและถือกันว่าเป็นงานโมเสกชิ้นเอกของสมัยเรอเนซองส์
ดูเพิ่ม

ราฟาเอล
งานโมเสก
| ด ค กรายชื่อภาพเขียนโดยราฟาเอล |
| --- | --- |
 รายชื่อภาพเขียนโดยราฟาเอล  ห้องราฟาเอล 
สมัยต้น:  การคืนพระชนม์  ฉากประดับแท่นบูชาบารอนชี  ครอบครัวพระเยซูกับแมรีคลุมผม  นักบุญเซบาสเตียน  ฉากประดับแท่นบูชาออดดี  แม่พระซอลลี  การตรึงกางเขนมอนด์  ชาริทีสทั้งสาม  นักบุญมีคาเอล  ภาพเหมือนของชายหนุ่ม  แม่พระคอนเนสตาบีเล  แม่พระและพระกุมาร  การสมรสของพระนางพรหมจารี  นิมิตของอัศวิน  นักบุญจอร์จ  แม่พระและพระกุมารบนบัลลังก์กับเหล่านักบุญ  ภาพเหมือนของปีเอโตร เปรูจีโน 
สมัยฟลอเรนซ์:  ภาพเหมือนของเอลิซาเบตตา กอนซากา  ภาพเหมือนของปีเอโตร เบมโบ  ภาพเหมือนตนเอง  พระแม่มารีแห่งแกรนด์ดยุค  พระแม่มารีอันซิเดอิ  ชายหนุ่มกับแอปเปิล  พระเยซูประทานพร  พระแม่มารีเทอร์รานูโอวา  พระแม่มารีคาร์เดลลิโน  พระแม่มารีพราโต  พระแม่มารีเอสเตอร์เฮซิ  นักบุญจอร์จและมังกร  สตรีมีครรภ์  ภาพเหมือนของอันเจโล โดนิ  ภาพเหมือนของมาดดาเลนา โดนิ  พระแม่มารีสีชมพู  สตรีสาวกับยูนิคอร์น  พระแม่มารีกับนักบุญโจเซฟปราศจากหนวด  นักบุญแคทเธอรินแห่งอเล็กซานเดรีย  ครอบครัวพระเยซูคานิเจียนิ  พระแม่มารีและพระบุตรในสวน  ชะลอร่างจากกางเขน  ภาพเหมือนของของสตรีสาว (ลา มูตา)  พระแม่มารีเท็มปิ  พระแม่มารีโคลอนนา  พระแม่มารีโบโกตา 
สมัยโรม:  ภาพเหมือนของคาร์ดินัลอเลสซานโดร ฟาร์เนเซ  ปุจฉาวิสัชนาเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์  สำนักแห่งเอเธนส์  พระแม่มารีลอเรโต  ภาพเหมือนของคาร์ดินัล  พระแม่มารีอัลโดบรันดินิ  พระแม่มารีกับพลอยสีฟ้า  พระแม่มารีอัลบา  ภูเขาพาร์แนสซัส  คุณธรรมสามอย่าง   ภาพเหมือนของสันตะปาปาจูเลียสที่ 2  ประกาศกอิไซยาห์  การขับเฮลิโอโดรัสจากวัด  ภาพเหมือนของสันตะปาปาจูเลียสที่ 2  พระแม่มารีโฟลิโย  ชัยชนะของกาลาเทีย  พระแม่มารีซิสติน  พระแม่มารีเซจจิโอลา  พระแม่มารีอิมพานนาตา  พระแม่มารีเท็นดา  เพลิงไหม้ในเมือง  การพบปะระหว่างพระสันตะปาปาเลโอกับอัตติลา  การปลดปล่อยนักบุญปีเตอร์  ภาพเหมือนของบินโด อัลโตวิติ  ประกาศกี  ความปีติสานติ์ของนักบุญซิซิเลีย  ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน  หญิงสาวคลุมผม  ภาพเหมือนของโทมมัสโซ อินกิรามิ  พาลัซโซบรันโคนิโอแห่งลากวีลา ใน Borgo  ภาพเหมือนของอันเดรอา นาวาเจโร และอากอสติโน เบอัซซาโน  ภาพเหมือนของคาร์ดินัลบิบบีเอนา  ภาพเหมือนซ้อน  วัดซานเอลิจิโอ เดกลิ โอเรฟิชิ  พระเจ้าสร้างโลก  พระเยซูแปรรูป  ภาพเหมือนของพระสันตะปาปาเลโอที่ 10  พระเยซูล้ม  ครอบครัวศักดิ์สิทธิ์ของฟรานซิสที่ 1  วิสัยทัศน์ของเอเซเคียล  นักบุญไมเคิลฆ่าซาตาน  พระแม่มารีกับดอกกุหลาบ  ภาพเหมือนตนเองกับเพื่อน  ภาพเหมือนของหญิงสาว (ลา ฟอร์นารินา)  การประกาศของพระแม่มารี 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
ประเทศไอซ์แลนด์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศไอซ์แลนด์ ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: ISL
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกไอซ์แลนด์
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 2 คน (ชาย 1 คน / หญิง 1 คน) ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศไอซ์แลนด์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศไอซ์แลนด์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |

| รวม | 1 | 1 | 2 |
ว่ายน้

| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศไอซ์แลนด์ในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติไอซ์แลนด์ในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาไอซ์แลนด์ที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
ภัยพิบัติโภปาล

| --- | --- |
โรงงานยาฆ่าแมลงโภปาลของบริษัทยูเนียนคาร์ไบด์ ในปี 1985 ซึ่งเป็นปีถัดจากภัยพิบัติ

วันที่: 2 ธันวาคม ค.ศ. 1984 (1984-12-02) – 3 ธันวาคม ค.ศ. 1984 (1984-12-03)
เวลา: (UTC+05:30)
ที่ตั้ง: โภปาล, รัฐมัธยประเทศ, อินเดีย
พิกัด: 23°16′51″N 77°24′38″E﻿ / ﻿23.28083°N 77.41056°E﻿ / 23.28083; 77.41056
ชื่ออื่น: โศกนาฏกรรมก๊าซโภปาล
ประเภท: อุบัติเหตุจากสารเคมี
สาเหตุ: การรั่วไหลของก๊าซเมทิลไอโซไซยาไนด์ จากถังเก็บ E610 ในโรงงานบริษัทยูเนียนคาร์ไบด์ สาเหตุมีการโต้แย้งระหว่างความประมาทเลินเล่อขององค์กรหรือการก่อวินาศกรรมของพนักงาน
เสียชีวิต: อ้างว่าอย่างน้อย 3,787 หรือมากกว่า 16,000 ศพ
บาดเจ็บไม่ถึงตาย: อย่างน้อย 558,125 ราย
อนุสรณ์สถานของผู้เสียชีวิตในโศกนาฏกรรม ข้อความที่ฝาผนังเป็นภาษาฮินดี เขียนว่า "แขวนคอนายแอนเดอร์สัน"
พิบัติภัยโภปาล เกิดขึ้นเนื่องจากอุบัติเหตุที่โรงงานผลิตยาฆ่าแมลงของบริษัทยูเนียนคาร์ไบด์ ซึ่งตั้งอยู่ที่เมืองโภปาล เมืองหลวงของรัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย เมื่อกลางดึกของวันที่ 3 ธันวาคม 1984 ทำให้ก๊าซเมทิลไอโซไซยาไนด์ และสารพิษอื่น ๆ รั่วไหลออกจากโรงงาน และส่งผลกระทบถึงประชาชนมากกว่า 500,000 คน
หน่วยงานท้องถิ่นของรัฐมัธยประเทศว่า มีผู้เสียชีวิตทันที 2,259 คน ต่อมาจึงสรุปยอดผู้เสียชีวิตว่า มี 3,787 คน ในขณะที่หน่วยงานอื่นของรัฐบาลอินเดียว่า มีผู้เสียชีวิตประมาณ 15,000 คน  โดย 8,000 คนเสียชีวิตในสัปดาห์แรกหลังเกิดเหตุ
เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 หลังเกิดเหตุการณ์เป็นเวลา 24 ปี ศาลอินเดียได้ตัดสินว่า อดีตพนักงานของยูเนียนคาร์ไบด์ 7 คน รวมทั้งนายวอร์เรน แอนเดอร์สัน อดีตประธานบริษัท มีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย และลงโทษจำคุกคนละ 2 ปี พร้อมปรับเงินอีกคนละประมาณ 2,000 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเป็นบทลงโทษขั้นสูงสุดตามกฎหมายอินเดีย ส่วนอดีตพนักงานอีก 8 คนที่ถูกกล่าวหาด้วย ได้ถึงแก่ความตายลงก่อนมีคำพิพากษาดังกล่าว