stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไทยเรดนิวส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2009-12-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์อย่างไม่เป็นทางการ เก็บถาวร 2012-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์คอลัมภ์ "หมาน้อยประชาธิปไตย" เขียนโดย เจเจ สาทร ตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์วิวาทะไทยเรดนิวส์ ฉบับเดือน ตุลาคม 2552 - พฤษภาคม 2553
คลังวีดิทัศน์ไทยเรดนิวส์
สัมภาษณ์ สมยศ พฤกษาเกษมสุข : บรรณาธิการ Red News หนังสือพิมพ์โดยคนเสื้อแดง เพื่อคนเสื้อแดง จากเว็บไซต์หนังสือพิมพ์ประชาไทออนไลน์
Thai Red News ฉบับปฐมฤกษ์ สัมภาษณ์พิเศษ จักรภพ เพ็ญแข: อีกสองเดือนค่อยกลัวเรา จากเว็บล็อกข่าวไทยอีนิวส์
| ด ค ก หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย |
| --- | --- |
รายวัน:  สยามรัฐ  ไทยรัฐ  เดลินิวส์  แนวหน้า  ข่าวสด  เอเอสทีวีผู้จัดการ  มติชน  ไทยโพสต์  พิมพ์ไทย 
ธุรกิจ:  ประชาชาติธุรกิจ  ฐานเศรษฐกิจ  กรุงเทพธุรกิจ  ข่าวหุ้นธุรกิจ  ทันหุ้น  สยามธุรกิจ  ดอกเบี้ยธุรกิจ  ยวดยาน 
กีฬา:  สตาร์ซอคเก้อร์รายวัน  สยามกีฬารายวัน  สปอร์ตพูล  สปอร์ตแมน  ฟุตบอลพูลฉบับตลาดลูกหนัง  มวยสยาม มวยเด็ด 
ท้องถิ่น:  พุทธสาสนา  ไทยนิวส์  เชียงใหม่นิวส์  โฟกัสภาคใต้  สมิหลาไทมส์  เสียงใต้  ทางไท  ปราการนิวส์  นิวส์ทูเดย์  ชลบุรีนิวส์  บรรพตนิวส์ 
ภาษาอังกฤษ:  บางกอกโพสต์  เดอะเนชั่น 
ภาษาจีน:  ตงฮั้วยิดเป้า  ซิงเสียนเยอะเป้า  จีนสากล  เกียฮั้วตงง้วน (ศิรินคร)  ซิงจงเอี๋ยน  เอเชียนิวส์ไทม์ 
ภาษาญี่ปุ่น:  บางกอกชูโฮ 
ออนไลน์:  สยามรัฐ  ไทยรัฐ  เดลินิวส์  แนวหน้า  ข่าวสด  มติชน  ประชาไท  ประชาธรรม  บ้านเมือง  โลกวันนี้  ผู้จัดการออนไลน์  คมชัดลึก  ประชาชาติธุรกิจออนไลน์ 
ในอดีต:  บางกอกรีคอเดอ  ไทย  กรุงเทพเดลิเมล์  ดรุโณวาท  ข่าวราชการ (ค็อต)  จีนโนสยามวารศัพท์  สยามออบเซิร์ฟเวอร์  ประชาชาติรายวัน  ดาวสยาม  เจ้าพระยา  สยามโพสต์  สื่อธุรกิจ  วัฏจักรรายวัน  คู่แข่ง  โลกกีฬา  คิกออฟ  เสรีรายวัน  ผู้จัดการรายวัน  กรุงเทพธุรกิจ บิซวีค  ประชาทรรศน์  เดลีเอ็กซ์เพรส  ไทยเรดนิวส์  มหาประชาชนสุดสัปดาห์  ผู้จัดการรายสัปดาห์  โลกวันนี้  บ้านเมือง  นิว)108  ฮอตสกอร์  โพสต์ทูเดย์  เอ็มทูเอฟ  แร็บบิดทูเดย์  คมชัดลึก  อะเดย์บุลเลตติน  บีแอลที  สยามบันเทิง  มายาแชนแนล  สยามดารา  ดาราเดลี  ซูเปอร์บันเทิง  ตลาดวิเคราะห์ 
องค์กร:  สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์  สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย  สมาคมหนังสือพิมพ์ส่วนภูมิภาคแห่งประเทศไทย  สภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ 
 หนังสือพิมพ์  บรอดชีต  แท็บลอยด์  ฐานันดรที่สี่  วันนักข่าว  หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย
ไทยเวิลด์ฮอกกี้ลีก

| --- | --- |
กีฬา: ฮอกกี้น้ำแข็ง
ก่อตั้ง: 2003
จำนวนทีม: 4
ประเทศ:  ไทย
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: BNH Hospital Blades
เว็บไซต์: jogsports.com
ไทยเวิลด์ฮอกกี้ลีก (Thai World Hockey League หรือ TWHL) เป็นการแข่งขันฮอกกี้น้ำแข็งลีกอาชีพสูงสุดในประเทศไทย ก่อตั้งในปีพ.ศ. 2546
ทีม 2011-12

BNH Hospital Blades
D' Pelican Inn Flyers
Pattaya Oilers
Penalty Spot Slammers
แชมป์ไทยเวิลด์ฮอกกี้ลีก

2015: Sport Corner Snipers
2012: Din Daeng Jets
2011: BNH Hospital Blades
2010/11: Pattaya Oilers
2009/10: Roadhouse Smokers
2008/09: Wall Street Warriors
2007/08: Curve Intrior Specialist Coyotes
2006/07: Curve Contracting Coyotes
2005/06: Jamcomb Sports Leafs
2004/05: Curve Contracting Coyotes
Spring 2004: Office Bar Bruins
Autumn 2003: Klong Toey Whalers
แหล่งข้อมูลอื่น

List of Thai champions เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กลีกกีฬาในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| อาชีพ | ฟุตบอล (ชาย · หญิง) · ฟุตซอล (ชาย · หญิง) · วอลเลย์บอล (ชาย · หญิง) บาสเกตบอล (ชาย · หญิง) · ฮอกกี้ · ฮอกกี้น้ำแข็ง · คริกเกต · โปโลน้ำ · ซอฟต์บอล · เบสบอล · ตะกร้อ · ฟุตบอลชายหาด |  |
| เยาวชน | ฟุตบอล · วอลเลย์บอล · เบสบอล |  |
| มหาวิทยาลัย | ฟุตบอล (ชาย · หญิง) · ฟุตซอล · วอลเลย์บอล · บาสเกตบอล · ฮอกกี้น้ำแข็ง |  |
| อีสปอร์ต | ฟุตบอล |  |
| อื่น ๆ | แบดมินตัน · มวยไทย |  |
ไวรัสโคโรนามนุษย์ NL63

| Human coronavirus NL63 |
| --- | --- |

การใช้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องผ่านของ HCoV-NL63

การจำแนกชนิดไวรัส 
ไม่ได้จัดลำดับ:: ไวรัส Virus
Realm:: Riboviria Riboviria
อาณาจักร:: Orthornavirae Orthornavirae
ไฟลัม:: Pisuviricota Pisuviricota
ชั้น:: Pisoniviricetes Pisoniviricetes
อันดับ:: Nidovirales Nidovirales
วงศ์:: Coronaviridae Coronaviridae
สกุล:: Alphacoronavirus Alphacoronavirus
สกุลย่อย:: Setracovirus Setracovirus
สปีชีส์:: Human coronavirus NL63

ไวรัสโคโรนามนุษย์ NL63 (Human coronavirus NL63, HCoV-NL63) เป็นสายพันธุ์ของไวรัสโคโรนาในสกุลย่อย Setracovirus ในสกุล Alphacoronavirus พบเมื่อปลายปี ค.ศ. 2004 ในเด็กอายุ 7 เดือนที่เป็นโรคหลอดลมฝอยอักเสบในประเทศเนเธอร์แลนด์ การติดเชื้อไวรัสได้รับการยืนยันทั่วโลกและมีความสัมพันธ์กับอาการและโรคที่พบบ่อยหลายอย่างโรค ตัวอย่างโรคที่เกี่ยวข้อง เช่น การติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจส่วนบนเล็กน้อยถึงปานกลาง การติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนล่างอย่างรุนแรง กล่องเสียงอักเสบอุดกั้น และหลอดลมฝอยอักเสบ
ไวรัสนี้พบในเด็กเล็ก ผู้สูงอายุ และผู้ป่วยที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่องที่มีอาการทางเดินหายใจเฉียบพลัน นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์ตามฤดูกาลในเขตอบอุ่น การศึกษาที่ดำเนินการในอัมสเตอร์ดัมประมาณว่ามี HCoV-NL63 อยู่ประมาณ 4.7% ของโรคทางเดินหายใจทั่วไป ไวรัสมีต้นกำเนิดมาจากชะมดและค้างคาวที่ติดเชื้อ มีการประมาณว่าแยกจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์อื่น (HCoV-229E) เมื่อประมาณ 1,000 ปีที่แล้ว ซึ่งน่าที่จะแพร่กระจายในมนุษย์มานานหลายศตวรรษ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Human coronavirus NL63 ที่วิกิสปีชีส์
| ด ค กไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ที่ก่อโรคในมนุษย์ |
| --- | --- |
อัลฟาโคโรนาไวรัส:  Human coronavirus 229E  ไวรัสโคโรนามนุษย์ NL63 
เบตาโคโรนาไวรัส:  Human coronavirus HKU1  Human coronavirus OC43  สายพันธุ์กลุ่มอาการของโรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง (MERS-related)  สายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง (SARS-related) 1  2 
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q8351095  Wikispecies: Human coronavirus NL63  EoL: 8615514  GBIF: 10427723  IRMNG: 11459994  NCBI: 277944
โยเซ็ฟ ฟ็อน เฟราน์โฮเฟอร์

โยเซ็ฟ ฟ็อน เฟราน์โฮเฟอร์
โยเซ็ฟ ฟ็อน เฟราน์โฮเฟอร์ (Joseph von Fraunhofer, 6 มีนาคม 1787 – 7 มิถุนายน 1826) เป็นนักประดิษฐ์และ นักฟิสิกส์ ชาวเยอรมัน เป็นที่รู้จักจากชื่อเส้นเฟราน์โฮเฟอร์ ในสเปกตรัมของแสงอาทิตย์และ การเลี้ยวเบนเฟราน์โฮเฟอร์ ในสาขาทัศนศาสตร์ นอกจากนี้แล้ว สมาคมเฟราน์โฮเฟอร์ ของเยอรมนีเพื่อการวิจัยประยุกต์และการถ่ายทอดเทคโนโลยีก็ได้รับการตั้งชื่อตามชื่อของเขา
ชีวประวัติ

เฟราน์โฮเฟอร์เกิดในเมืองชเตราบิง รัฐไบเอิร์น เป็นลูกคนที่ 11 ของช่างทำแก้ว เขากลายเป็นเป็นเด็กกำพร้าในปี 1797 หลังจากมารดาเสียชีวิต  และบิดาของเขาเสียชีวิตใน ปี 1798 จากนั้นเขาจึงไปเป็นเด็กฝึกงานของ เพ.อา. ไวช์เซิลแบร์เกอร์ (P. A. Weichselberger) ช่างทำกระจกในมึนเชิน
เขาได้ความรู้มากมายจากการศึกษาด้วยตนเองและอิทธิพลของนักดาราศาสตร์ อู. ชีค (U. Schiegg) และเข้าเรียนที่สถาบันคณิตศาสตร์และเครื่องจักรใน ปี 1806 ในราวปี 1813 เขาได้สร้างปริซึมสำหรับสเปกโทรสโกปี และ ในปี 1814 เขาค้นพบเส้นมืดประมาณ 700 เส้นในสเปกตรัมของดวงอาทิตย์ซึ่งวิลเลียม ไฮด์ วอลลัสตันได้เคยค้นพบ ภายหลังเส้นสเป็กตรัมนี้จึงได้รับการตั้งชื่อว่า เส้นเฟราน์โฮเฟอร์
ใน ปี 1817 เขาตัดสินใจวัดดรรชนีหักเหของแก้วโดยพิจารณาจากเส้นมืดของสเปกตรัมแสงอาทิตย์ ซึ่งถือเป็นความสำเร็จครั้งสำคัญในเทคโนโลยีทัศนศาสตร์
เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 1817 เขาได้รับการเสนอชื่อเป็นสมาชิกของสถาบันวิทยาศาสตร์ไบเอิร์น และใน 1821 เขาได้รับการเสนอชื่อเป็นสมาชิกพิเศษ ซึ่งเขาได้พบกับบุคคลที่มีชื่อเสียงมากมาย รวมทั้ง คาร์ล ฟรีดริช เกาส์
ในปี 1819 เขาได้สร้างเลนส์ใกล้วัตถุที่มีรูรับแสงขนาด 24.4 ซม. ความยาวโฟกัส 432 ซม. F17.7 สำหรับกล้องโทรทรรศน์หักเหแสงให้กับหอดูดาวตาร์ตู ในเมืองตาร์ตู ประเทศเอสโตเนีย และในปีเดียวกันนั้น เขายังได้ชุบกระจกด้วยทองและสร้างโครงตาข่ายที่มีเส้นขนาน 300 เส้นต่อมิลลิเมตรเพื่อศึกษาการเลี้ยวเบนของคลื่นแสง ซึ่งสนับสนุนทฤษฎีคลื่นของแสงซึ่งยังไม่ได้รับการพิสูจน์ในเวลานั้น
ใน ปี 1822 เขาได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยแอร์ลังเงิน
ใน 1824 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นขุนนางและได้รับอนุญาตให้ใช้นามสกุล "ฟ็อน" และได้เป็นพลเมืองกิตติมศักดิ์ของมึนเชิน
ปลายฤดูร้อนปี 1825 เขาตรวจพบว่าติดเชื้อวัณโรคปอด แต่ก็ยังคงพยายามผลิตแก้วคราวน์ต่อไป จนเขาได้เสียชีวิตลงใน ปี 1826 ขณะอายุ 39 ปี ศพของเขาถูกฝังอยู่ที่อัลเทอร์ ซืทฟรีทฮ็อฟ ในมึนเชิน
ไท่หวางไท่โฮ่ว

สมเด็จพระอัยยิกาเจ้า หรือ ไท่หวางไท่โฮ่ว (จีน: 太王太后; พินอิน: Tài wáng tàihòu) ในภาษาอังกฤษ เรียกว่า "Queen Grandmother" เป็นพระอิสริยยศอย่างเป็นทางการ สำหรับพระอัยยิกาใน "หวาง หรือ อ๋อง (王)" คือ พระมหากษัตริย์แห่งรัฐ โดยทั่วไปถือว่ามีสถานะรองจาก ไท่หวงไท่โฮ่ว (太皇太后) ที่เป็นอิมพีเรียล สำหรับพระอิสริยยศที่คล้ายคลึงกับไท่หวางไท่โฮ่ว เช่น ต้าหวางต้าเฟย หรือ แทวังแดบี ตามสำเนียงเกาหลี ​(大王大妃) และ ต้าหวางต้าโฮ่ว (大王大后)
​
ไอแพด มินิ

| --- | --- |

Black iPad Mini
ผู้พัฒนา: Apple Inc.
ผู้ผลิต: Foxconn
ตระกูล: iPad
ชนิด: Tablet computer
วางจำหน่าย: November 2, 2012
ระบบปฏิบัติการ: iOS 6.0.1
พลังงาน: Built-in rechargeable Li-Po battery 16.3 W·h (59 kJ), 10hr life
ชิพ: Apple A5
ความจุ: 16, 32, or 64 GB flash memory
การแสดงผล: 7.9-inch (diagonal) LED-backlit Multi-Touch display with IPS technology  1024 × 768 px at 163 PPI 4:3 aspect ratio
การรับเข้า: Multi-touch screen, headset controls, proximity and ambient light sensors, 3-axis accelerometer, gyroscope, digital compass
กล้อง: Front-facing and rear-facing
การเชื่อมต่อ:  All models Wi-Fi 802.11 a/b/g/n @ 2.4 GHz and 5 GHz Bluetooth 4.0   GSM LTE 700 / 2,100 (Band 4) MHz UMTS / HSPA+ / DC-HSDPA 850 / 900 / 1,900 / 2,100 MHz GSM / EDGE 850 / 900 / 1,800 / 1,900 MHz   CDMA LTE 750 / 850 / 1,800 / 1,900 / 2,100 (Band 1) MHz CDMA / EV-DO Rev. A & B 800 / 1,900 / 2,100 MHz UMTS / HSPA+ / DC-HSDPA 850 / 900 / 1,900 / 2,100 MHz GSM / EDGE 850 / 900 / 1,800 / 1,900 MHz 
บริการออนไลน์: App Store
มิติ: แม่แบบ:Convert/3
น้ำหนัก: Wi-Fi: 308 g (0.68 lb) Wi-Fi + Cellular: 312 g (0.69 lb)
รุ่นต่อไป: iPad mini 2
เว็บไซต์: www.apple.com/ipad-mini/
ไอแพด มินิ (อังกฤษ: iPad mini) เป็นอุปกรณ์ประเภทแท็บเล็ต รุ่นที่ 5 ของบริษัท แอปเปิล เปิดตัวเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ณ สำนักงานแอปเปิ้ล ซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา ในรุ่นนี้ มีการเปลี่ยนแปลหลายอย่างไปจาก นิวไอแพด กล้องหลังความละเอียด 5 ล้านพิกเซลและบันทึกวิดีโอระดับ 1080p ส่วนกล้องหน้ามีความละเอียด 1.3 ล้านพิกเซล มีระบบปรับความสว่างและโฟกัสอัตโนมัติ และยังรองรับเทคโนโลยีการเชื่อมต่อ 4G LTE วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการในวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012
ไอเนนิ

ไอเนนิ (หรือ ไออิน, อินนิ) เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณที่อาศัยอยู่ในช่วงราชวงศ์สิบสาม (เมื่อประมาณ 1,700 ปีก่อนคริสตกาล)
พระองค์เป็นที่รู้จักเฉพาะจากสคารับทั้งหมด 21 ตัว และตัวประทับตราจากเคอร์มา
บรรณานุกรม

Wolfram Grajetzki: Ancient Egyptian Queens, London 2005, p. 40 ISBN 0-9547218-9-6
Kim Ryholt: The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period c.1800-1550 B.C. by Museum Tuscalanum Press, p. 38 (discussion of dating) ISBN 87-7289-421-0
โคบัง

โคบังมูซาชิ-โคซูงิ อากิมาเอะในจังหวัดคานางาวะ
โคบังนิชิงาวาบาชิในจังหวัดโอกายามะ
โคบัง (ญี่ปุ่น: 交番; โรมาจิ: Kōban) หรือ ป้อมตำรวจชุมชนเมือง เป็นสถานีตำรวจขนาดเล็กของประเทศญี่ปุ่น หรืออาจหมายถึงหน่วยงานขนาดเล็กที่สุดของกองบังคับการตำรวจจังหวัดยุคปัจจุบัน มีตำรวจประจำการในโคบังทั่วประเทศกว่า 6,000 แห่ง คอยให้บริการในฐานะ "ศูนย์กลางความปลอดภัยของชุมชน" เช่น ปฏิบัติหน้าที่ตรวจตราชุมชนเมือง รวบรวมข้อมูลของคนในชุมชน คอยให้คำแนะนำเรื่องอาชญากรรม แต่โดยมากจะเป็นงานช่วยเหลือเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น การหาของหาย การถามทาง หรือค่ารถประจำทางไม่พอ และมีการทำกิจกรรมร่วมกับเยาวชนเมื่อว่างเว้นจากเวรยาม เช่น สอนกีฬา วาดรูป หรือจัดเลี้ยงน้ำชา
ตำรวจโคบังมีช่องการการสื่อสารกับคนในชุมชนด้วยวิธีต่าง ๆ เช่น การจัดทำจดหมายข่าว การแจ้งข่าวสั้น การจัดทำแผ่นพับ การจัดทำสื่อประชาสัมพันธ์ เครือข่ายโทรสาร หรือการประชุม เป็นอาทิ
ช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1900 มีการติดตั้งชื่อโคบังเป็นอักษรละตินว่า KOBAN ให้สังเกตโดยง่าย นอกจากนี้ยังมีป้อมตำรวจอีกรูปแบบหนึ่งเรียกว่า จูไซโชะ (駐在所) บ้างแปลว่า ป้อมตำรวจชุมชนท้องถิ่น หรือป้อมที่พักตำรวจ ต่างจากโคบังตรงที่ตั้งอยู่นอกเมือง โดยเฉพาะตามหมู่บ้านหรือเมืองเล็ก ๆ
มีป้อมตำรวจลักษณะเดียวกับโคบังที่ประเทศจีนกับสิงคโปร์ องค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่นมอบเงินสนับสนุนการสร้างโคบังตามชุมชนในหลายประเทศ เช่น ประเทศอินโดนีเซีย บราซิล และฮอนดูรัส
ลักษณะ

โคบังเป็นอาคารขนาดน้อย โดยมากมีเพียงชั้นเดียวหรือสองชั้น แต่ละชั้นจะมีเพียงสองห้อง (มีการใช้งานค่อนข้างหลากหลาย) มีเจ้าหน้าที่ตำรวจประจำการตั้งแต่ 1 ถึง 10 นาย (หรืออาจมากกว่านั้น) ขึ้นกับฝ่ายกิจการตำรวจชุมชน (地域課) และตั้งอยู่ในแขวงของสถานีตำรวจ (警察署) ตำรวจในโคบังจะมีผลัดเปลี่ยนเวรไม่ต้องอาศัยในโคบัง ขณะที่จูไซโชจะมีตำรวจประจำเพียงหนึ่งนาย และต้องอาศัยประจำในนั้น
ภายในโคบังจะมีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกแก่ประชาชน เช่น ตู้โทรศัพท์ วิทยุ และแผนที่ ส่วนห้องพักผ่อนของเจ้าหน้าที่ มีโทรทัศน์ ตู้เย็น และครัวขนาดเล็ก นอกจากนั้นมีห้องสอบสวน ห้องเก็บของ และห้องน้ำ
การปฏิบัติงานของตำรวจโคบังสามารถตอบสนองต่อเหตุฉุกเฉินได้ฉับไวและใกล้ชิดชุมชนมากกว่า โดยเฉพาะพื้นที่ที่ไกลจากสถานีตำรวจ มีการแต่งมังงะชวนหัวเรื่อง คุณตำรวจป้อมยาม (こちら葛飾区亀有公園前派出所) แต่งโดยโอซามุ อากิโมโตะ เนื้อหาหยิบยกวิถีชีวิตและการปฏิบัติงานของตัวละครเอกที่เป็นตำรวจโคบังและผูกเนื้อหาล้อเลียนเหตุการณ์สำคัญในญี่ปุ่น
ระเบียงภาพ

โคบังมันเซบาชิ สร้างในยุคเมจิ ปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์สิ่งก่อสร้างกลางแจ้งเอโดะ-โตเกียว
โคบังแห่งหนึ่งในเกียวโต
โคบังคิตะ-อูราวะเอกิฮิงาชิงูจิในจังหวัดไซตามะ
โคบังชินชู-นางาโนะ-เอกิมาเอะในจังหวัดนางาโนะ
โคบังชิง-มัตสึโดะในจังหวัดชิบะ
โคบังภายในท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ
ดูเพิ่ม

ป้อมตำรวจ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โคบัง
ไอเทต

| ไอเทต |
| --- | --- |
ไอเทตกับบุตรชายบนภาพสลักในมาสตาบาของนางในเมืองไมดุม (ณ สถาบันตะวันออก, ชิคาโก)
คู่สมรส: เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง
บุตร: ดเจฟาเซน, ไอเซซู, เฮมิอูนู, ไอซู, เทตา, เคนติเมเรส, ปาเกติ, ไอติเซน, อินคาเอฟ, เซิฟคา, เวเฮมคา, เซปเซสคา, คาเคนต์, อังค์เฮอเซเรเทฟ, อังค์เฮอเฟเนดเจฟ, บูเนบ, เซปเซสเนบ, เนบเคเนต
ไอเทต หรือเรียกอีกชื่อว่า อาเทต เป็นสตรีในราชสำนักของอียิปต์โบราณ เป็นพระชายาในเจ้าชายเนเฟอร์มาอัตที่ 1 ผู้เป็นพระราชโอรสพระองค์โตของฟาโรห์สเนเฟรู ซึ่งเป็นที่รู้จักในตำแหน่งของขุนนางระดับสูงและหัวหน้านักบวชแห่งเทพีบาสเทต นางเป็นมารดาของเจ้าหญิงสามพระองค์และเจ้าชายอีกหลายพระองค์ และหนึ่งในบุตรชายนามว่า เฮมิอูนู เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งขุนนางจากพระบิดา โดยศพของนางและเจ้าชายเนเฟอร์มาอัตที่ 1 ถูกฝังอยู่ที่มาสตาบาหมายเลขที่ 16 ในเมืองไมดุม
ด้านครอบครัว

บุตรทั้งหมดสิบห้าพระองค์ถูกบันทึกอยู่ในมาสตาบาในเมืองไมดุม โดยที่เจ้าหญิงดเจฟาเซน เจ้าหญิงไอเซซู และเจ้าชายเฮมิอูนู, เจ้าชายไอซู, เจ้าชายเทตา และเจ้าชายเคนติเมเรส ถูกพบในภาพสลักที่เจริญชันษาแล้ว ในขณะที่เจ้าหญิงปาเกติและเจ้าชายไอติเซน, อินคาเอฟ, เซิฟคา, เวเฮมคา, เซปเซสคา, คาเคนต์, อังค์เฮอเซเรเทฟ, อังค์เฮอเฟเนดเจฟ, บูเนบ, เซปเซสเนบ และเนบเคเนต ถูกพบในภาพสลักอยู่ในวัยเยาว์ โดยเจ้าชายเฮมิอูนู ผู้ที่ถูกสันนิษฐานว่าเป็นขุนนางที่วางแผนสร้างมหาพีระมิดแห่งคูฟูและมักจะถูกอ้างถึงว่าเป็นนักสถาปนิกอีกด้วย
โอ่งมังกร

รูปปั้นโอ่งมังกรในเทศบาลเมืองราชบุรี
โอ่งมังกร มีลักษณะเป็นลวดลายมังกรจากตำรารอบโอ่งมีทั้งแบบที่วาดด้วยสีหรือปั้นขึ้นรูปนูนต่ำออกจากผิวโอ่ง ขนาดความสูงส่วนใหญ่ประมาณ 0.5 เมตรถึง 1.5 เมตร เดิมทีเป็นสินค้าที่ต้องนำเข้าจากทางประเทศจีนแต่ภายหลังได้มีการทดลองทำขึ้นภายในประเทศเพื่อให้สามารถรองรับความต้องการใช้โอ่งมังกรภายในประเทศและแก้ปัญหาการนำเข้าสินค้าจากจีนที่เป็นไปด้วยความลำบากในช่วงสมัยหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โอ่งมังกรที่ผลิตในไทยช่วงเริ่มแรกนั้นดำเนินการผลิตโดยพ่อค้าชาวจีนคือนายฮง แซ่เตี่ยและนายจือเหม็ง แซ่อึ้งซึ่งรวมหุ้นกันเป็นเงินจำนวน 3,000 บาทตั้งโรงงานผลิตขนาดเล็กในปี พ.ศ. 2476 ที่จังหวัดราชบุรีเนื่องจากพบว่าดินที่จังหวัดราชบุรีที่มีสีแดงสามารถใช้ปั้นโอ่งได้ โรงงานแห่งนี้ตั้งอยู่ที่บริเวณหน้าสนามบินตรงข้ามโรงเรียนอนุบาลราชบุรี เดิมทีนั้นผลิตอ่าง ไห และกระปุก แต่ต่อมาโอ่งมีความต้องการมากขึ้นจึงได้เพิ่มกำลังการผลิต
โอ่งมังกรแต่เดิมไม่มีการสร้างลวดลายจึงเรียกว่าโอ่งเลี่ยนแต่มีการเพิ่มลายเข้ามาในภายหลังและลายที่มักจะได้รับความนิยมก็คือลายมังกรจึงเรียกว่าโอ่งมังกร และเนื่องจากถือว่ามังกรเป็นสัตว์มงคลตามคติความเชื่อของคนเชื้อสายจีน     มังกรที่จะนำมาใช้เป็นลวดลายของโอ่งมังกรก็แบ่งออกเป็นหลายประเภทเช่นมังกรที่มี 3 เล็บหรือ 4 เล็บจะขายกับผู้ซื้อทั่วไปแต่มังกร 5 เล็บจะเป็นของชนชั้นสูง จากการที่จังหวัดราชบุรีเป็นจุดเริ่มต้นของการผลิตโอ่งมังกรในประเทศไทยทำให้มีชื่อเสียงในการผลิตโอ่งมังกร และมีการกล่าวถึงในคำขวัญของจังหวัด
"คนสวยโพธาราม คนงามบ้านโป่ง เมืองโอ่งมังกร วัดขนอนหนังใหญ่ ตื่นใจถ้ำงาม ตลาดน้ำดำเนิน เพลินค้างคาวร้อยล้าน ย่านยี่สกปลาดี"
ขั้นตอนการผลิต

นำดินเหนียวที่มีคุณสมบัติที่สามารถปั้นเป็นโอ่งได้มาหมักในบ่อหมักแล้วแช่น้ำไว้ประมาณ 1 สัปดาห์ เพื่อให้น้ำซึมเข้าไปในเนื้อดินทำให้เนื้อดินอ่อนตัวและเป็นการล้างดินด้วย
ตักดินขึ้นมากองแล้วตัดให้มีขนาดพอเหมาะกับขนาดชิ้นงานปั้น
ขึ้นรูปส่วนฐานโอ่ง ท้องโอ่ง และปากโอ่งโดยเมื่อปั้นเสร็จแต่ละส่วนต้องรอให้ส่วนนั้นแห้งก่อนจึงจะปั้นส่วนอื่นต่อไป
เมื่อปั้นเสร็จแล้วจึงนำมาทุบให้ได้รูป
เมื่อได้รูปแล้วก็จะนำไปขึ้นลายแยกเป็นลายของส่วนต่างๆ
นำไปเคลือบยังช่วยสมานรอยและรูระหว่างเนื้อดินเมื่อนำโอ่งไปใส่น้ำน้ำก็จะไม่ซึมออกมานอกโอ่ง
เผาโอ่งทิ้งไว้ 2 วันโดยไม่ต้องเติมเชื้อไฟ จากนั้นนำออกมารอให้แห้ง 10 ถึง 15 ชั่วโมง
ไท่เฮ่า

ไท่เฮ่า (จีน: 太昊) หรือ ต้าเฮ้า (จีน: 大皞) ตามตำนานเขาเป็นบรรพบุรุษร่วมกันของชนเผ่าทั้งหมดในลุ่มแม่น้ำเหลืองสมัยโบราณ ไท่เฮ่ามีมังกรเป็นพาหนะ บางเอกสารเช่น อี้จิง (易經) เฉียนฟูลุ่น (潛夫論) ได้บันทึกว่า ไท่เฮ่า เป็นหนึ่งในห้าจักรพรรรดิของยุคสามราชาห้าจักรพรรดิ
โยเซ็ฟ ออฟเฟินบัค

โยเซ็ฟ ออฟเฟินบัค (28 ธันวาคม ค.ศ. 1904 – 15 ตุลาคม ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงละครชายชาวเยอรมัน ซึ่งแสดงภาพยนตร์มากถึง 100 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1942 ถึง ค.ศ. 1969
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

| ปี | เรื่อง |
| --- | --- |
1971: The Captain
1965: 4 Schlüssel
1963: Homesick for St. Pauli
1961: Via Mala
1961: The Liar
1961: Freddy and the Millionaire
1961: The Forger of London
1961: The Dead Eyes of London
1960: The Ambassador
1959: Der Schinderhannes
1958: Thirteen Old Donkeys
1958: The Girl from the Marsh Croft
1958: Man in the River
1957: Love from Paris
1957: Tired Theodore
1957: Queen Louise
1957: At the Green Cockatoo by Night
1956: The Captain from Köpenick
1956: The Trapp Family
1955: Des Teufels General
1955: Ingrid – Die Geschichte eines Fotomodells
1954: Canaris
1953: The Flower of Hawaii
1952: Unter den tausend Laternen
1951: You Have to be Beautiful
1950: Chased by the Devil
1947: The Millionaire
1944: I Need You
1943: The Endless Road
แหล่งข้อมูลอื่น

C. Bernd Sucher (1999), "Offenbach, Joseph", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German) 19, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 482–483 ; (full text online)
โยเซ็ฟ ออฟเฟินบัค ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โอ้เธอ

| "โอ้เธอ" |
| --- | --- |

เพลงโดยสงกรานต์
วางจำหน่าย: 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2560
แนวเพลง: ป็อปร็อก ,ออเทอร์เนทีฟร็อก
ความยาว: 4:44
ค่ายเพลง: มีเรคคอร์ดส (มิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์)
ผู้ประพันธ์เพลง: ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม)
โปรดิวเซอร์: นที แสนทวี วิสารท กุลศิริ

มิวสิกวิดีโอ
"โอ้เธอ" ที่ยูทูบ
 
โอ้เธอ เป็นซิงเกิลของ สงกรานต์-รังสรรค์ ปัญญาเรือน เจ้าของตำแหน่งแชมป์ The Voice Thailand Season 2 สังกัดค่ายเพลงมีเรคคอร์ดส ในเครือมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประพันธ์คำร้อง-แต่งทำนองโดย ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม และเรียบเรียงโดย นที แสนทวี ,วิสารท กุลศิริ เพลงนี้ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ในไอทูนส์
เนื้อหาเพลงพูดถึงเป็นเรื่องราวของคนรักคนหนึ่งที่แทบจะไม่มีเวลาในการมีลมหายใจแล้ว แต่เขากลับเลือกใช้ช่วงเวลาอันน้อยนิดเพื่อดูแลคนที่ตัวเองรัก
เนื้อหาของมิวสิกวีดิโอนี้ กำกับโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค แสดงโดย กันต์ กันตถาวร ,ไอยวริญร์ ชื่นชอบ และจุตินันท์ ภิรมย์ภักดี โดยเล่าถึง คู่รักคู่หนึ่งที่รักกันมาก แต่ด้วยเหตุผลอะไรไม่ทราบ ฝ่ายชายอยู่ดีๆก็เดินออกมาจากชีวิตฝ่ายหญิงโดยไม่ได้บอกอะไร และยังคงเป็นคำถามที่ยังค้างคาใจฝ่ายหญิง....จนกระทั่งวันหนึ่งฝ่ายชายได้ติดต่อมาเพื่อขอเจอเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่เขาจะจากโลกนี้ไป ฝ่ายหญิงตอบตกลงทันทีเพราะต้องการคำตอบที่ยังคงติดอยู่ในใจ เพียง 2 วันกับเวลาที่เหลืออยู่ของกันต์ เค้าเลือกที่จะดูแลคนที่เค้ารักเป็นครั้งสุดท้ายคำถามได้ถูกตอบด้วยแพทย์ที่ดูแลกันต์ในฐานะผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย ที่กันต์เลือกที่จะตัดสินใจเดินออกมาจากคนรัก เพราะอยากให้เธอมีความสุข ได้เจอคนที่สามารถดูแลเธอได้ตลอดไป ส่วนเค้าที่กำลังจะตายคงทำได้แค่ส่งเธอให้เริ่มต้นชีวิตใหม่ หลังจากที่คำถามถูกปลดล็อก เค้าทั้งคู่จึงเลือกที่จะใช้ชีวิตร่วมกันอีกครั้งกับเวลาที่นับถอยหลังทุกนาที
การตอบรับ

| ชาร์ต (พ> ศ. 2560) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
JOOX Top 100 Chart: 10
JOOX Top Top 50 Thai Songs Chart: 10
FAT CHART ,FAT 93 HD: 3
Cat Radio Chart: 6
23308 นิยมเสถียร

23308 นิยมเสถียร เป็นดาวเคราะห์น้อยดวงหนึ่งในแถบดาวเคราะห์น้อย ระบบสุริยะจักรวาล มีคาบการโคจร 1502.5338982 วัน (4.11 ปี)  ค้นพบเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2544
23308 นิยมเสถียร ตั้งชื่อจากนามสกุลของนายกรวิชญ์ นิยมเสถียร นักเรียนโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาในขณะนั้น ที่เป็นหนึ่งในสามสมาชิกกลุ่มตัวแทนประเทศไทย ไปประกวดโครงงานของนักวิทยาศาสตร์รุ่นเยาว์ งาน Intel International Science and Engineering Fair หรือ ISEF ที่สหรัฐอเมริกา เรื่องรูปแบบการหุบของใบไมยราบ ซึ่งได้อันดับ 1 ของโลก เมื่อปี พ.ศ. 2550
โอ้! พระเจ้าจอร์จ มันยอดมาก!!

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น
| --- | --- |
โอ้! พระเจ้าจอร์จ มันยอดมาก!!
かってに改蔵 (Katteni Kaizō)
แนว: สุขนาฏกรรม
มังงะ
เขียนโดย: โคจิ คูเมตะ
สำนักพิมพ์: โชงากูกัง
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: บุรพัฒน์
ในเครือ: โชเน็งซันเดย์คอมิกส์
นิตยสาร: โชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 – 4 สิงหาคม พ.ศ. 2547
จำนวนเล่ม: 26
โอวีเอ
กำกับโดย: อากิยูกิ ชิมโบะ (หัวหน้า) นาโอยูกิ ทัตสึวะ
อำนวยการโดย: จุนโนซูเกะ มิยาโมโตะ (King Records)
เขียนบทโดย: คัตสึฮิโกะ ทากายามะ ชาฟต์
ดนตรีโดย: รูกะ คาวาดะ
สตูดิโอ: ชาฟต์
ฉาย:  23 พฤษภาคม พ.ศ. 2554  –  26 ตุลาคม พ.ศ. 2554
ความยาว: 23 นาทีต่อตอน
ตอน: 6
โอ้! พระเจ้าจอร์จ มันยอดมาก!! (ญี่ปุ่น: かってに改蔵; โรมาจิ: Katteni Kaizō) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโคจิ คูเมตะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2541 ถึงสิงหาคม พ.ศ. 2547 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 26 เล่ม ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์บุรพัฒน์ ซีรีส์ออริจินอลวิดีโอแอนิเมชัน (โอวีเอ) ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอชาฟต์ จำหน่ายตั้งเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม พ.ศ. 2554
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
โอ้! พระเจ้าจอร์จ มันยอดมาก!! (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กผลงานของโคจิ คูเมตะ |
| --- | --- |
 ยูเกะ!! นังโงกุ ไอซ์ฮอกกี้-บุ (พ.ศ. 2534- 2539)  โอ้! พระเจ้าจอร์จ มันยอดมาก!! (พ.ศ. 2541–2547)  ซาโยนาระ คุณครูผู้สิ้นหวัง (พ.ศ. 2548–2555)  โจชิรากุ (พ.ศ. 2552–2556)  ความลับสุดยอดของคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว (พ.ศ. 2558–2563)  ชิบูยะเนียร์แฟมิลี (พ.ศ.2564–ปัจจุบัน)
โอไวน์ โวน วิลเลียมส์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 วิลเลียมส์กับเวลส์ใน ค.ศ. 2016
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โอไวน์ โวน วิลเลียมส์
วันเกิด:   (1987-03-17) 17 มีนาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  เพนีโกรส เวลส์
ส่วนสูง:  6 ft 4 in (1.93 m)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ดันเฟิร์มไลน์แอธเลติก (ยืมตัวจากฮามิลตันอะคาเดมิคัล)
หมายเลข:  50
สโมสรเยาวชน
2003–2006:  ครูว์อาเล็กซานดรา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2006–2008 |  ครูว์อาเล็กซานดรา |  0 |  (0) |
| 2008–2011 |  สต็อกพอร์ตเคาน์ตี |  82 |  (0) |
| 2010–2011 |  → บิวรี (ยืม) |  6 |  (0) |
| 2011 |  รอชเดล |  22 |  (0) |
| 2011–2015 |  แทรนเมียร์โรเวอส์ |  161 |  (0) |
| 2015–2019 |  อินเวอร์เนสคาโลโดเนียนทิสเติล |  71 |  (0) |
| 2018 |  → อินดีอีเลเวน (ยืม) |  34 |  (0) |
| 2019– |  ฮามิลตันอะคาเดมิคัล |  15 |  (0) |
| 2020– |  → ดันเฟิร์มไลน์แอธเลติก (ยืม) |  5 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2003 |  เวลส์ อายุไม่เกิน 17 ปี |  1 |  (0) |
| 2004–2006 |  เวลส์ อายุไม่เกิน 19 ปี |  4 |  (0) |
| 2007–2008 |  เวลส์ อายุไม่เกิน 21 ปี |  11 |  (0) |
| 2015– |  เวลส์ |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 15:20, 8 มีนาคม 2020 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 13 พฤศจิกายน 2015
โอไวน์ โวน วิลเลียมส์ (เกิดวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลชาวเวลส์ผู้เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับดันเฟิร์มไลน์แอธเลติก โดยยืมตัวจากฮามิลตันอะคาเดมิคัล
วิลเลียมส์ได้ลงเล่น 271 นัดในอิงกลิชฟุตบอลลีก ซึ่งรวมถึง 161 นัดที่เล่นให้กับแทรนเมียร์โรเวอส์ และนัดที่เล่นให้กับสโมสรอื่น ๆ ได้แก่ ครูว์อาเล็กซานดรา, สต็อกพอร์ตเคาน์ตี, บิวรี และรอชเดล เขาเคยเล่นให้กับสโมสรในสกอตแลนด์อย่างอินเวอร์เนสคาโลโดเนียนทิสเติล, ฮามิลตันอะคาเดมิคัล และดันเฟิร์มไลน์แอธเลติก และได้เล่นในสหรัฐกับสโมสรอินดีอีเลเวน
วิลเลียมส์ถูกเรียกติดทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2009 และได้ลงเล่นทีมชาติครั้งแรกใน ค.ศ. 2015 เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติชุดที่เข้าไปถึงรอบรองชนะเลิศในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ โอไวน์ โวน วิลเลียมส์ ที่ Soccerbase
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเวลส์ – รอบรองชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 เฮนเนสซีย์  2 กันเทอร์  3 เทย์เลอร์  4 เดวิส  5 เชสเตอร์  6 อ. วิลเลียมส์ (c)  7 แอลเลน  8 คิง  9 ร็อบสัน-คานู  10 แรมซีย์  11 เบล  12 โวน วิลเลียมส์  13 จอร์จ วิลเลียมส์  14 เอดเวิดส์  15 ริชาดส์  16 เลดลีย์  17 คอตเทอริลล์  18 โวกส์  19 คอลลินส์  20 จอน วิลเลียมส์  21 วอร์ด  22 วอน  23 เชิร์ช  ผู้ฝึกสอน: โคลแมน  |  1 เฮนเนสซีย์  2 กันเทอร์  3 เทย์เลอร์  4 เดวิส  5 เชสเตอร์  6 อ. วิลเลียมส์ (c)  7 แอลเลน  8 คิง  9 ร็อบสัน-คานู  10 แรมซีย์  11 เบล  12 โวน วิลเลียมส์  13 จอร์จ วิลเลียมส์  14 เอดเวิดส์  15 ริชาดส์  16 เลดลีย์  17 คอตเทอริลล์  18 โวกส์  19 คอลลินส์  20 จอน วิลเลียมส์  21 วอร์ด  22 วอน  23 เชิร์ช  ผู้ฝึกสอน: โคลแมน  |  |