stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าหญิงเนมิกา สุลต่าน

| เจ้าหญิงเนมิกา สุลต่าน |
| --- | --- |
เจ้าหญิงแห่งออสโตมัน
ประสูติ: 9 มีนาคม พ.ศ. 2431 จักรวรรดิออตโตมัน
สิ้นพระชนม์: 6 กันยายน พ.ศ. 2512 (81 ปี) อิสตันบูล ประเทศตุรกี
พระสวามี: อาลี คานัน เบ
พระบุตร: ฟัตมา เฟทิเย ฮานิมัสสุลต่าน สุลต่านซาดี อิบราฮิม เบ สุลต่านซาดี คาซิม เบ เออร์ไมต์ ซาเตีย ฮานิมัสสุลต่าน
ราชวงศ์: ราชวงศ์ออสมัน
พระบิดา: เจ้าชายเมเหม็ด เซลิม
พระมารดา: อิราเยีย ฮานิม
เจ้าหญิงเนมิกา สุลต่าน (อังกฤษ: Her Imperial Highness Nemika Sultan) ประสูติเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2431 เป็นพระธิดาใน เจ้าชายเมเหม็ด เซลิม และ อิราเยีย ฮานิม เป็นพระราชนัดดาใน สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 เป็นพระเชษฐภคินีต่างพระชนนีใน เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม เป็นพระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ) ใน 2 พระประมุขแห่งราชวงศ์ออตโตมันคือ เจ้าชายดุนดาร์ อาลี ออสมัน และ เจ้าชายฮารุน ออสมัน โดยพระมารดาของพระองค์ เป็นพระภคินีใน นาซิเคดา กาดิน พระชายาพระองค์แรกใน สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 6 ทรงมีพระเชษฐาร่วมพระอุทร คือ เจ้าชายเมห์เหม็ต แต่สิ้นพระชนม์ในวัยทารก ต่อมา เมื่อพระชันษาได้ราว 16 ปี พระมารดาของพระองค์ก็ถึงแก่กรรม
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ อาลี คานัน เบ เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2454 ในพระราชวังยิลดิซ ทั้งคู่ได้รับพระราชวังโกเตรป เป็นที่ประทับ พระองค์ทรงให้กำเนิดพระธิดาคนแรกนามว่า ฟัตมา เฟทิเย ฮานิมัสสุลต่าน เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455 สามปีต่อมาเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2458 ได้ให้กำเนิดพระโอรสคือ สุลต่านซาดี อิบราฮิม เบ ถัดจากนั้นอีกสี่ปีต่อมา ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2463 ได้ให้กำเนิดพระโอรสอีกคนหนึ่ง นามว่า สุลต่านซาดี คาซิม เบ ในพระราชวังโกเตรป พระสวามีของพระองค์เป็นวิศวกรเหมืองแร่คนแรกของตุรกีที่ไปศึกษาต่อต่างประเทศ ภายหลังการหลับหนีและการพลัดถิ่นของราชวงศ์ออตโตมัน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2467 ครอบครัวของพระองค์ได้ตั้งรกรากอยู่ใน ปารีส ประเทศฝรั่งเศส และได้ให้กำเนิดพระธิดาคนเล็ก คือ เออร์ไมต์ ซาเตีย ฮานิมัสสุลต่าน เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2470 ต่อมาครอบครัวพระองค์ได้ย้ายไป ณ เลบานอน ซึ่งที่นั่น พระสวามีของพระองค์ดำรงตำแหน่งทางการเมือง โดยเป็นนายกเทศมนตรีของเมืองตริโปลี (เลบานอน) ต่อมาในปี 2505 พระสวามีของพระองค์ได้ถึงแ่กรรม
ในปี 2495 พระองค์ได้ย้ายกลับไปประเทศตุรกี อีกครั้ง เนื่องจากตอนนั้น สภาวะความตึงเครียดของรัฐบาลและประชาชนลดน้อยลง และได้สิ้นพระชนม์ ณ อิสตันบูล ประเทศตุรกี เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2512 สิริพระชันษาได้ 81 ปี
เจ้าหญิงอีมาน บินต์ อัลฮุซัยน์

| เจ้าหญิงอีมาน บินต์ อัลฮุซัยน์> เจ้าหญิงแห่งฮัชไมต์จอร์แดน |
| --- | --- |
ประสูติ: 24 เมษายน พ.ศ. 2526 (41 ปี) อัมมาน ประเทศจอร์แดน
พระสวามี: ซาร์ต มิเซล มิซา
พระบุตร: 1 คน
ราชวงศ์: ราชวงศ์อัชไมต์
พระราชบิดา: สมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน
พระราชมารดา: สมเด็จพระราชินีนูร์แห่งจอร์แดน
เจ้าหญิงอิมาน บินต์ อัลฮุซัยน์ (อังกฤษ: Princess Iman bint Hussein) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 5 และพระราชบุตรพระองค์ที่ 10 ในจำนวนพระบุตรทั้ง 11 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน ประสูติแต่ สมเด็จพระราชินีนูร์แห่งจอร์แดน เป็นพระราชขนิษฐาร่วมพระราชบิดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 ทรงเสกสมรสกับ ซาร์ต มิเซล มิซา มีพระบุตร 1 คน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

จอร์แดน: Knight Grand Cordon of the Supreme Order of the Renaissance, Special Class
จอร์แดน: Knight Grand Cordon of the Order of Military Merit
จอร์แดน: Recipient of the Al-Hussein Medal of Excellence, 2nd Class
1 2 3  Royal Ark, Jordanian genealogy details
↑  Princess Iman Wearing the Grand Cordon sash
1 2  tumblr.com, Princess Iman wearing her Jordanian decorations
เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียม (พ.ศ. 2401-2467)

เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียม (อังกฤษ: Princess Louise of Belgium)
พระประวัติ

เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2401 ณ บรัสเซลส์ เบลเยียม เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม และ สมเด็จพระราชินีมารี เฮนรีทเทอแห่งเบลเยียม
เสกสมรส

เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียม ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายฟิลิปแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2418 ขณะเจ้าหญิงมีพระชันษาเพียง 17 ปี โดยรับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงฟิลิปแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา มีพระบุตร 2 พระองค์คือ
เจ้าชายเลออปอล คลิเมนต์แห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา
เจ้าหญิงโดโรเทียแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
การสมรสของทั้ง 2 ไม่เป็นที่น่าพอใจของพระราชบิดาในเจ้าหญิง เนื่องจากพระสวามีทรงมีความใกล้ชิดกับ ปรัสเซีย แต่การสมรสครั้งนี้เกิดขึ้นได้เพราะความเข้าพระราชหฤทัยของพระราชมารดา ชีวิตของทั้ง 2 ไม่ได้เรียบหรูและไม่มีความสุขนัก พระสวามีกล่าวว่า เจ้าหญิงหลุยส์ทรงควบคุมพระจริยวัตรและทรงใช้เงินจากราชวงศ์ของพระสวามีเป็นจำนวนมาก และหย่าขาดกันในที่สุด
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งเบลเยียม |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากพระราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม
รุ่นที่ 1:  จักรพรรดินีชาร์ลอตแห่งเม็กซิโก 
รุ่นที่ 2:  เจ้าหญิงหลุยส์แห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา  เจ้าหญิงสเตฟานี มกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย  เจ้าหญิงคลิเมนไทน์ เจ้าหญิงนโปเลียน  เจ้าหญิงโฌเซฟีน มารี  เจ้าหญิงอ็องเรียต ดัชเชสแห่งเวนมอนต์  เจ้าหญิงโฌเซฟีน การอลีนแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น 
รุ่นที่ 3:  พระราชินีมารี-โจเซแห่งอิตาลี 
รุ่นที่ 4:  แกรนด์ดัชเชสโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก  เจ้าหญิงมารี-คริสติน นางจอร์จเกอร์  เจ้าหญิงมารี-แอ็สเมราลดา เลดีมอนคาดา 
รุ่นที่ 5:  เจ้าหญิงอัสตริด อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต  เจ้าหญิงแดลฟีน 
รุ่นที่ 6:  เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต ดัชเชสแห่งบราบันต์  เจ้าหญิงเอเลออนอร์  เจ้าหญิงมาเรีย ลอรา อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต*  เจ้าหญิงลุยซา มาเรีย อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต  เจ้าหญิงเลติเชีย มาเรีย อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต  เจ้าหญิงหลุยส์  เจ้าหญิงโฌเซฟีน 
*สถาปนาเป็นเจ้าหญิงเเห่งเบลเยียมเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1991
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาจากการเสกสมรส |
| --- | --- |
รุ่นที่ 1:  ดัชเชสมาเรียแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค  Princess Maria Antonia Koháry de Csábrág*  เจ้าหญิงหลุยส์-มารีแห่งออร์เลอ็อง 
รุ่นที่ 2:  เจ้าหญิงเล็กซานดรีนแห่งบาเดิน  สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร  สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส  เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งออร์เลอ็อง  อาร์ชดัชเชสมารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย**  เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน** 
รุ่นที่ 3:  เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก***  แกรนด์ดัชเชสมาเรีย อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย***  เจ้าหญิงลูอิสมาร์กาเร็ตแห่งปรัสเซีย***  เจ้าหญิงเฮเลนาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์***  เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียม  เจ้าหญิงลีโอปอลดินาแห่งบราซิล  ดัชเชสเอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย** 
รุ่นที่ 4:  เจ้าหญิงมาเรียแห่งเท็ค***  เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์***  เจ้าหญิงวิกตอเรียแอดิเลดแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์-กลึคส์บวร์ค***  อาร์ชดัชเชสคาโรไลน์มารีแห่งออสเตรีย  เจ้าหญิงมาทิลด์แห่งบาวาเรีย 
รุ่นที่ 5:  เคาน์เตสวิกตอเรีย-ลูอีสแห่งโซล์มส์-เลาบัค 
รุ่นที่ 6:  คาริน ดาเบลชไตน์ 
รุ่นที่ 7:  เคลลี รอนเด์สต์เวดต์^ 
 *เจ้าหญิงแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์จนถึง ค.ศ. 1826  **ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งเบลเยียมจากการเสกสมรสด้วย  ***ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรจากการเสกสมรสด้วย  ^ไม่มีฐานันดรศักดิ์โดยกำเนิด
เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน-ลูอีสแห่งเดนมาร์ก

เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน-ลูอีสแห่งเดนมาร์ก (อังกฤษ: Princess Alexandrine-Louise of Denmark) ประสูติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1914 ทรงเป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3 ในเจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงเฮ็ลเลนา อาเดิลไฮท์แห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และพระภาติยะใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก และ สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
ในช่วงก่อนเสกสมรส พระองค์เป็นที่ได้รับการคาดการณ์ว่าจะได้เป็นพระวรชายาใน สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 แห่งสหราชอาณาจักร และว่าที่สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรในภายภาคหน้า แต่แล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
วันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1936 พระองค์ ทรงหมั้นกับ เคานต์ลูอิดโปล์ดแห่งแคสเทล-แคสเทล โอรสคนโตใน เคานต์ออตโต ฟริดริช กับ เจ้าหญิงอมาลีแห่งโลเวนเทน-เวสเทม-ฟรูเดนเบิร์ก ซึ่งการหมั้นครั้งนี้ พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก พระปิตุลา (ลุง) ทรงเห็นชอบ ทั้งคู่ได้พบกันครั้งแรกในกรุง เบอร์ลิน ในช่วงการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 โดยทั้ง 2 ทรงใช้เวลาร่วมกันเป็นส่วนใหญ่ ก่อนที่เธอจะเสด็จไปเบอร์ลิน และทรงเสกสมรสกัน ในขณะะนั้นพระสวามีได้ศึกษากฎหมายใน มิวนิก
พระองค์และเคานต์ลูอิดโปล์ด เสกสมรสกันในวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1937 ที่คริสเตียนบอร์ก พระราชวังโคเปนเฮเกน เดนมาร์ก พระองค์รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เคาน์เตสลูอิดโปล์ดแห่งแคสเทล-แคสเทล มีพระบุตรดังนี้
เคาน์เตสอมาลี
เคาน์เตสไธรา
เคานต์ออตโต
ในขณะที่ภาพงานเสกสมรสนั้น ถูกเก็บรักษาไว้โดยสถาบันภาพยนตร์แห่งเดนมาร์ก
หลังจากใช้ชีวิตคู่กันเพียง 4 ปี พระสวามีถูกฆ่าตายในสงครามโลกครั้งที่สอง ใน บันกายาใกล้ โซเฟีย บัลแกเรีย ซึ่งไม่เป็นที่แน่ชัดว่าพระสวามีถูกลอบฆ่าเมื่อวันที่เท่าไร แต่มีการสรุปว่า ระหว่างวันที่ 6-8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1941 ต่อมา พระองค์ก็สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1962 ณ  โคเปนเฮเกน สิริพระชันษา 47 ปี
เจ้าหญิงอันนาแห่งบาวาเรีย

เจ้าหญิงอันนาแห่งบาวาเรีย (อังกฤษ: Her Royal Highness Princess Anna of Bavaria) ประสูติเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2521 ณ มิวนิก ประเทศเยอรมนี ทรงเป็นพระธิดาใน เจ้าชายลุดวิจ เฟอร์ดินานด์แห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ค กับ เคาน์เตสอิวอนน์ พระอิสริยยศเดิมคือ (เจ้าหญิงอันนาแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ค) พระองค์ทรงมีพระเชษฐาและพระขนิษฐา 3 พระองค์ พระองค์ทรงการศึกษาในประวัติศาสตร์และการเมืองจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และการเขียนโปรแกรมสร้างสรรค์ในมหาวิทยาลัยอีสต์แองเกลีย ต่อมาเมื่อทรงเรียนจบ พระองค์ทรงงานในฐานะนักข่าว อีกทั้งยีงทรงเป็นนักเขียนชีวะประวัติของบุคคลสำคัญของประเทศ
เสกสมรส

เจ้าหญิงอันนาแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ค ทรงเสกสมรสกับ ท่านพระองค์ชายเอมานูเอล ซึ่งทั้ง 2 พระองค์เป็นเจ้าชายและเจ้าหญิงของราชวงศ์เยอรมันเหมือนกัน โดยเสกสมรสเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2548 เจ้าหญิงแอนน์ รับพระราชทานพระอิสริยยศcละฐานันดรคือ เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงอันนาแห่งบาวาเรีย พระชายา โดยงานเสกสมรสนั้น มีแขกร่วมงานเพียง 300 คน ทั้ง 2 มีพระบุตรดังนี้
เจ้าชายเลโอปอลด์
เจ้าหญิงเอวา
เจ้าชายกาเบรียล
เหรียญ

Recipient of the 70th Birthday Badge Medal of King Carl XVI Gustaf (Kingdom of Sweden, 30 April 2016).
เจ้าหญิงเฟือง มิญ

เจ้าหญิงเฟือง มิญ แห่งเวียดนาม (อังกฤษ: H.H. Princess Phương Minh) ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2492 เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม กับเจ้าหญิงบู่ย หม่ง เดี่ยป (Bùi Mộng Điệp) พระองค์มีพระอนุชาร่วมพระมารดาคือ เจ้าชายบ๋าว เอิน ปัจจุบันเจ้าหญิงเฟือง มิญ ได้เสกสมรสกับจอนส์-เจิ่น ซี เหียป (Johns Trần Sy Hiệp) ใน พ.ศ. 2512
เจ้าหญิงอันโทเนีย ดัชเชสแห่งเวลลิงตัน

เจ้าหญิงอันโทเนีย ดัชเชสแห่งเวลลิงตัน (อังกฤษ: Her Royal Highness Princess Antonia, Duchess of Wellington)
พระประวัติ

เจ้าหญิงอันโทเนีย ดัชเชสแห่งเวลลิงตัน (เดิม: เจ้าหญิงอันโทเนียแห่งปรัสเซีย) ประสูติเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2498 ณ สหราชอาณาจักร เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องในเจ้าชายฟรีดริชแห่งปรัสเซียและเลดีเบียร์กิด กินเนสส์ เป็นพระนัดดาในเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย และเป็นพระราชปนัดดาในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี โดยพระองค์มีพระเชษฐาฝาแฝดคือเจ้าชายรูเพิร์ต โดยงานหลักของพระองค์คือการเป็นประธานมูลนิธิกินเนสส์ ทรานซ์ ซึ่งทรงทำต่อจากพระมารดา
เสกสมรส

พระองค์ทรงเสกสมรสกับชาลส์ เวลสลีย์ ดยุกที่ 9 แห่งเวลลิงตัน เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 โดยเธอได้รับพระราชทานพระอิสริยยศตามพระสวามีดังนี้
ดัชเชสแห่งเวลลิงตัน
ดัชเชสแห่งครูแดด โรเดียร์โก
เจ้าหญิงแห่งวอเทอร์ลู
ดัชเชสแห่งวิกตอเรีย
ทั้งสองมีพระบุตรดังนี้
อาร์เธอร์ เวลเลสลี เอิร์ลแห่งมอนิงตัน
เลดีมอนเนอ์ มอนตากู
เลดีแมรี เวลสลีย์
เลดีชาร์ลอตต์ เวลสลีย์
ลอร์ดเฟรเดอริก เวลสลีย์
เจ้าหญิงอันโทเนียทรงมีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ เนื่องจากทรงสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าหญิงอัลติเนียแห่งมอนเตเนโกร

เจ้าหญิงอัลติเนียแห่งมอนเตเนโกร (อังกฤษ: Her Royal Highness Princess Altinaï of Montenegro) ประสูติเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 2520 ณ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายนิโคลัส มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร กับ เจ้าหญิงฟรานซีน มกุฎราชกุมารีแห่งมอนเตเนโกร พระบิดาของพระองค์เป็นผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์มอนเตเนโกรในปัจจุบัน ทรงมีพระอนุชา 1 พระองค์คือ เจ้าชายบอริส เจ้าชายรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร เมื่อแรกประสูติ พระองค์และพระอนุชามีฐานันดรที่ ไอเนส จนกระทั่งพระบิดากลายเป็นผู้อ้างสิทธิ์ราชบัลลังก์แทน เจ้าชายไมเคิล เจ้าชายแห่งมอนเตเนโกร พระอัยกา (ปู่) ในพระองค์ พระองค์และพระอนุขาจึงได่เลื่อนฐานันดรที่ รอยัลไฮเนส เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2529 ด้านการศึกษา เจ้าหญิงอัลติเนียแห่งมอนเตเนโกร ทรงสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยในปารีส สาขาการเขียนและผู้กำกับภาพยนตร์ ปัจจุบันพระองค์ก็ทรงงานเกี่ยวกับด้านนี้
เสกสมรส

เจ้าหญิงอัลติเนียแห่งมอนเตเนโกร ทรงเสกสมรสกับ อัลตอน มาโตรนอฟ เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2552 มีพระโอรสร่วมกัน 1 คน คือ
นิโคไล มาโตรนอฟ
พระอิสริยยศ

27 ตุลาคม 2520 - 23 มีนาคม 2529 = เจ้าหญิงอัลติเนียแห่งมอนเตเนโกร (Her Highness Princess Altinaï of Montenegro)
24 มีนาคม 2529 - ปัจจุบัน = เจ้าหญิงอัลติเนียแห่งมอนเตเนโกร (Her Royal Highness Princess Altinaï of Montenegro)
เจ้าหญิงเฟือง เลียน

เจ้าหญิงเฟือง เลียน แห่งเวียดนาม (อังกฤษ: Her Imperial Highness Princess Phương Liên of Vietnam)  ประสูติเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938 เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม และสมเด็จพระจักรพรรดินีนาม เฟือง แห่งเวียดนาม พระมเหสีองค์แรก
ในปี ค.ศ. 1962 เจ้าหญิงเฟือง เลียนได้สมรสกับนายธนาคารชื่อแบร์นาร์ มอริส ซูแล็ง (Bernard Maurice Soulain) ในเมืองคอบิกยัก (Chabrignac) ประเทศฝรั่งเศส มีพระธิดา 2 คน ได้แก่ วาเลรี ซูแล็ง (Valérie Soulain, เกิด 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1963) และการอลีน ซูแล็ง (Caroline Soulain, 20 มีนาคม ค.ศ. 1966)
เจ้าหญิงเม็ดทราย

| เจ้าหญิงเม็ดทราย |
| --- | --- |
ประเภท: Romantic comedy Drama
สร้างโดย: จีเอ็มเอ็มทีวี
เค้าโครงจาก: เจ้าหญิงเม็ดทราย โดย อัญชรีย์
กำกับโดย: ผิน เกรียงไกรสกุล
แสดงนำ: พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ วรเวช ดานุวงศ์ จุฑาวุฒิ ภัทรกำพล
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 15
การผลิต
ความยาวตอน: 45 นาที
บริษัทผู้ผลิต: GMMTV On & On Infinity
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่องจีเอ็มเอ็ม 25 ไลน์ทีวี
ออกอากาศ: 24 สิงหาคม 2562 – 6 ตุลาคม 2562
เจ้าหญิงเม็ดทราย (อังกฤษ: The Sand Princess) เป็นละครโทรทัศน์ไทยปี 2562 นำแสดงโดยพิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์, วรเวช ดานุวงศ์ และจุฑาวุฒิ ภัทรกำพล
ผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวีร่วมกับ On & On Infinity ละครเรื่องนี้เป็น 1 ใน 13 ละครโทรทัศน์ประจำปี 2562 ที่จีเอ็มเอ็มทีวีเปิดตัวในงาน Wonder Th13teen เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 ออกอากาศตอนแรกทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 และไลน์ทีวี เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2562 ออกอากาศวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 21:25 น. (เวลามาตรฐานไทย) และ 23:00 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตามลำดับ ละครเรื่องนี้จบลงเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2562
เจ้าหญิงม็อด เคาน์เตสแห่งโซเทร็ค

ม็อด คาร์เนกี เคาน์เตสแห่งเซาเธสค์ (อังกฤษ: Maud Carnegie, Countess of Southesk)
พระประวัติ

ม็อด คาร์เนกี เคาน์เตสแห่งเซาเธสค์ มีพระนามเดิมว่า เลดีม็อด อเล็กซานดรา วิกตอเรีย จอร์จีนา เบอร์ธา ดัฟฟ์ ประสูติเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1893 เป็นพระธิดาพระองค์เล็กในเจ้าหญิงลูอีส พระราชกุมารี กับ อเล็กซานเดอร์ ดัฟฟ์ ดยุกที่ 1 แห่งไฟฟ์ ทรงเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และ เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
ในปี ค.ศ. 1905 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร ทรงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เลดีอเล็กซานดรา ดัฟฟ์ และเลดีม็อด ดัฟฟ์ มีพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรเกรตบริเตนและไอร์แลนด์ และมีฐานันดรที่ ไฮเนส
เสกสมรส

เจ้าหญิงม็อดทรงเสกสมรสกับ ชาร์ลส์ คาร์เนกี ลอร์ดคาร์เนกี เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 พระองค์ทรงสมัครใจและได้ทรงกราบถวายบังคมลาออกจากฐานันดรศักดิ์เจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรเกรตบริเตนและไอร์แลนด์ และพระอิสริยยศชั้นไฮเนส แล้วทรงเปลี่ยนมาใช้พระอิสริยยศ เลดีม็อด คาร์เนกี โดยหลังจากเสกสมรสแล้ว พระองค์เสด็จตามพระสวามีไปประทับ ณ คฤหาสน์เอลซิกเฮาส์ ประเทศสกอตแลนด์ โดยได้ให้กำเนิดพระโอรสคนเดียวคือ เจมส์ คาร์เนกี ดยุกที่ 3 แห่งไฟฟ์
ในปี 1941 ชาร์ลส์ ลอร์ดคาร์เนกี ได้สืบทอดตำแหน่ง เอิร์ลแห่งเซาเธสค์ และลอร์ดคาร์เนกี ภายหลังการถึงแก่กรรมของบิดา จึงทำให้เลดีม็อด คาร์เนกีดำรงตำแหน่งเป็น เคาน์เตสแห่งเซาเธสค์ และเลดีคาร์เนกี ตามบรรดาศักดิ์ของสามี
บั้นปลายพระชนม์ชีพ

เจ้าหญิงม็อดยังคงปรากฏพระองค์ในฐานะพระราชวงศ์ในวโรกาสสำคัญ พระองค์จะปรากฏพระองค์ ณ พระราชวังเซนต์เจมส์ และเมื่อปี ค.ศ. 1943 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร เสด็จพระราชดำเนินเยือนแอฟริกา พระองค์ก็ทำหน้าที่เป็นองค์ที่ปรึกษาราชการแผ่นดิน พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งขณะนั้นทรงอยู่ลำดับที่ 13 ในการสืบราชบัลลังก์
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสแห่งไฟฟ์ ผู้เป็นพระภคินีได้ทรงประกาศให้พระโอรสของพระองค์สืบทอดพระอิสริยยศว่า
หากข้าพเจ้าหมดลมหายใจ ข้าพเจ้ามีความประสงค์ตั้งนานแล้วที่จะขอให้ เจมส์ คาร์เนกี ลอร์ดคาร์เนกี หลานชายสุดที่รักของข้าพเจ้าสืบทอดอิสริยยศเป็นดยุกที่ 3 แห่งไฟฟ์ต่อจากข้าพเจ้า
เจ้าหญิงม็อด สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1945 ด้วยพระอาการหลอดพระวาโยอักเสบเฉียบเพลัน สิริพระชันษา 52 ปี
เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งบาวาเรีย

เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งบาวาเรีย (อังกฤษ: Princess Isabella of Bavaria) ประสูติเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2406 ณ มิวนิก บาวาเรีย เป็นพระธิดาใน เจ้าชายอดัลเบิร์ตแห่งบาวาเรีย กับ อินฟันตาอมาเลียแห่งสเปน พระองค์เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าลุดวิจที่ 1 แห่งบาวาเรีย ผ่านทางสายพระบิดา และทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าการ์โลสที่ 4 แห่งสเปน ผ่านทางสายพระมารดา
เสกสมรส

ในปี 2426 พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายโทมัส ดยุกแห่งเจนัว มีพระบุตรดังนี้
เจ้าชายแฟร์ดีนันโด ดยุกแห่งเจนัว (2427-2506)
เจ้าชายฟิลิแบร์โต ดยุกแห่งเจนัว
เจ้าหญิงมาเรีย โบนาแห่งซาวอย-เจนัว
เจ้าชายอดัลแบร์โต ดยุกแห่งแบร์กาโม
เจ้าหญิงมาเรีย แอดิเลดแห่งซาวอย-เจนัว
เจ้าชายยูจีโน ดยุกแห่งเจนัว
งานเสกสมรสของทั้ง 2 เป็นที่ขึ้ยชื่อว่าเรียบง่ายและมีรสนิยมในเวลาเดียวกัน ซึ่งพระเจ้าลุดวิจที่ 2 แห่งบาวาเรีย พระราชทานพระราชทรัพย์และทรงเป็นองค์ประธานสำคัญในงานี้
พระองค์ทรงงานในเรื่องของการกุศลในประเทศ และเป็นองค์ประธานในองค์กรของสตรีหลายๆอย่างในประเทศ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

ออสเตรีย-ฮังการี : Dame of the Order of the Starry Cross
สเปน : 612th Dame of the Order of Queen Maria Luisa -
เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์

เจ้าหญิงมารี หลุยส์ หรือพระนามเต็ม ฟรันซิสกา โยเซฟา หลุยส์ ออกัสตา มารี คริสตินา เฮเลนา (พระอิสริยยศแบบเดิม เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ (อังกฤษ: Princess Marie Louise of Schleswig-Holstein ; 12 สิงหาคม ค.ศ. 1872 - 8 ธันวาคม ค.ศ. 1956) ทรงเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์อังกฤษ โดยเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
ชีวิตในวัยเยาว์

เจ้าหญิงมารี หลุยส์ประสูติ ณ ตำหนักคัมเบอร์แลนด์ ในราชอุทยานวินด์เซอร์ พระชนกของพระองค์คือ เจ้าชายคริสเตียนแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ พระโอรสองค์ที่สามในดยุคคริสเตียน ออกุสต์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ และเคานท์เตสหลุยส์แห่งเดนส์คโยลด์-ซัมซอเอ ส่วนพระชนนีคือ เจ้าหญิงเฮเลนา พระราชธิดาพระองค์ที่สามและห้าในสมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรีย และ เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา พระชนกและพระชนนีของเจ้าหญิงประทับอยู่ในประเทศอังกฤษ พระองค์ทรงเป็นสมาชิกองค์หนึ่งของพระราชวงศ์อังกฤษ ตามพระราชหัตถเลขาในปี ค.ศ. 1866 มีผลให้เจ้าหญิงทรงดำรงพระอิสริยยศ พระองค์หญิงมารี หลุยส์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ (Her Highness Princess Marie Louise of Schleswig-Holstein) พระองค์ทรงเข้ารับศีลจุ่มเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1872 โดยมีพ่อและแม่ทูนหัวคือ สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งออสเตรีย และ สมเด็จพระราชินีแห่งฮาโนเวอร์
อภิเษกสมรส

เจ้าหญิงอภิเษกสมรสวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1891 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ กับ เจ้าชายอาริเบิร์ตแห่งอันฮัลต์ (18 มิถุนายน ค.ศ. 1866 - 24 ธันวาคม ค.ศ. 1933) เจ้าชายอาริเบิร์ตเป็นพระโอรสพระองค์ที่สามในเจ้าชายเลโอโพลด์ ดยุคแห่งอันฮัลต์ กับ เจ้าหญิงอ็องตัวเน็ตแห่งแซ็กซ์-อัลเต็นบูร์ก จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี ซึ่งเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของเจ้าหญิง ทรงเป็นสื่อสำคัญในการจัดการอภิเษกสมรส
อย่างไรก็ตาม การอภิเษกสมรสครั้งนี้ไม่มีความสุขและไม่มีพระโอรสและธิดา (อีกหลายปีจากข้อเท็จจริงดังกล่าว เป็นที่สงสัยว่าเจ้าชายอาริเบิร์ตทรงชอบเพศเดียวกันและทรงถูกเจ้าหญิงมารี หลุยส์และพระชนกจับได้ว่าอยู่กับมหาดเล็กนายหนึ่งบนแท่นบรรทม) ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1900 พระสัสสุระของเจ้าหญิงก็ทรงใช้ราชสิทธิ์ในฐานะที่ทรงเป็นดยุกครองนครแห่งอันฮัลต์ในการล้มเลิกการอภิเษกสมรส เจ้าหญิงมารี หลุยส์ซึ่งทรงอยู่ระหว่างการเสด็จเยือนประเทศแคนาดาอย่างเป็นทางการก็รีบเสด็จกลับประเทศอังกฤษทันที ตามบันทึกความทรงจำของพระองค์ เจ้าหญิงทรงถือว่าการปฏิญาณในพิธีอภิเษกสมรสเป็นการผูกมัดบุคคลสองคนเข้าด้วยกัน จึงมิทรงคิดถึงการอภิเษกสมรสครั้งใหม่ อย่างไรก็ตาม บันทึกของพระองค์ยังชี้ให้เห็นถึงความเดือดดาลในประสบการณ์การอภิเษกสมรสและความเกลียดชังอดีตพระสวามี ถึงกระนั้นยังมีเพื่อนสนิทชายในเชิงชู้สาวอยู่เป็นเวลาหลายปีเช่นกัน
พระกรณียกิจ

หลังจากการล้มเลิกการอภิเษกสมรสแล้ว เจ้าหญิงมารี หลุยส์ทรงอุทิสพระองค์ให้กับองค์กรการกุศลและการเป็นอุปถัมภกในงานศิลปะต่างๆ พระองค์ทรงผลักดันให้สร้างบ้านตุ๊กตาของพระราชินีแมรีขึ้นเพื่อเป็นการจัดแสดงผลงานของช่างฝีมือชาวอังกฤษ พระองค์ทรงก่อตั้งสมาคมสตรีในเมืองเบอร์มอนด์เซย์เพื่อใช้เป็นสถานพยาบาลช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 นอกจากนี้ยังทรงมีส่วนร่วมในงานของสถานพยาบาลเจ้าหญิงคริสเตียนที่เมืองวินด์เซอร์อีกด้วย
สงครามโลกครั้งที่ 1

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1917 เมื่อสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงเปลี่ยนชื่อพระราชวงศ์อังกฤษจากราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาเป็นราชวงศ์วินด์เซอร์ ในนามของพระญาติและพระกนิษฐภรรดาซึ่งทรงมีสัญชาติอังกฤษ พระองค์ได้ทรงถอดถอนพระอิสริยยศ ฐานันดรศักดิ์ และราชสกุลเยอรมันต่างๆ ออกทั้งหมด เจ้าหญิงมารี หลุยส์และเจ้าหญิงเฮเลนา วิกตอเรีย พระภคินีที่ไม่ได้อภิเษกสมรสของพระองค์ ซึ่งไม่เคยใช้พระอิสริยยศหรือราชสกุลอื่น ทรงเป็นที่รู้จักเพียงแค่ว่า "พระองค์หญิงมารี หลุยส์" และ "พระองค์หญิงเฮเลนา วิกตอเรีย" ซึ่งทำให้มีลักษณะเด่นที่แปลกไปจากการเป็นเจ้าหญิง เพราะมิได้เป็นสมาชิกในราชวงศ์ใดเลย วิธีการนี้แตกต่างไปจากของพระญาติองค์อื่นในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ซึ่งได้ทรงสละฐานันดรศักดิ์ทั้งหมด ไม่เพียงแต่ราชทินนามเยอรมัน แต่ยังได้พระยศของผู้ดีชาวอังกฤษมาด้วย ดังเช่นนั้นเจ้าหญิงมารี หลุยส์และพระภคินีควรจะต้องทรงเป็น "เลดี้ มารี หลุยส์ ราชสกุลใหม่" และ "เลดี้ เฮเลนา วิกตอเรีย ราชสกุลใหม่" แม้ว่าพระอิสริยยศของทั้งสองพระองค์จะตกทอดมาจากราชทินนามของพระชนกและชนนีเป็นแบบอังกฤษ ดังที่สมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรียทรงแต่งตั้งให้ แต่ก็มิได้ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์อย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม สภาพที่ยังไม่ได้อภิเษกสมรสทำให้สภาวการณ์ของทั้งสองพระองค์เป็นที่น่าอึดอัด จึงเป็นการง่ายกว่าที่ให้ทรงคงสถานภาพเจ้าหญิงไว้ขณะที่หลบเลี่ยงข้อสงสัยเกี่ยวกับการเป็นสมาชิกในราชวงศ์หนึ่งไปด้วย
ปลายพระชนม์ชีพ

เจ้าหญิงมารี หลุยส์ทรงร่วมพระราชพิธีบรมราชาภิเษกที่มหาวิหารเวสต์มินส์เตอร์สี่ครั้งคือ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ในปี ค.ศ. 1902 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร และ มาเรียแห่งเท็ค ในปี ค.ศ. 1911 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร และ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ในปี ค.ศ. 1937 และสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ในปี ค.ศ. 1953 ในปี ค.ศ. 1956 พระองค์ทรงพิมพ์ "บันทึกความทรงจำในหกรัชกาล" (My Memories of Six Reigns) จากนั้นอีกไม่กี่เดือน พระองค์ได้สิ้นพระชนม์ ณ ที่ประทับในกรุงลอนดอน เลขที่ 10 ฟิตซ์มอริสเพลซ จัตุรัสเบิร์คเลย์ และพระศพฝังอยู่ที่สุสานหลวงฟร็อกมอร์ พระราชอุทยานวินด์เซอร์ สิริรวมพระชันษา 84 ปี
พระอิสริยยศและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ > พระอิสริยยศ

1872-1891: พระองค์หญิงมารี หลุยส์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ (Her Highness Princess Marie Louise of Schleswig-Holstein)
1891-1900: พระองค์หญิงอาริเบิร์ตแห่งอันฮัลต์ (Her Highness Princess Aribert of Anhalt)
1900-1917: พระองค์หญิงมารี หลุยส์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ (Her Highness Princess Marie Louise of Schleswig-Holstein)
1917-1956: พระองค์หญิงมารี หลุยส์ (Her Highness Princess Marie Louise)
พระอิสริยยศและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งจักรวรรดิอังกฤษชั้นที่ 1 (Dame Grand Cross of the Order of the British Empire)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ราชวิกตอเรีย ชั้นที่ 1 (Dame Grand Cross of the Royal Victorian Order)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ต ชั้นที่ 1 (Lady of the Order of Victoria and Albert)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์มหามงกุฎแห่งอินเดีย ชั้นที่ 1 (Lady of the Order of the Crown of India)
เจ้าหญิงเวรอนิก เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร

เจ้าหญิงเวรอนิก เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร (อังกฤษ: Her Royal Highness Princess Véronique Hereditary Princess of Montenegro) (พระนามเดิม:เวรอนิก ไฮลอต กานาส ดา ซิลวา) ประสูติเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2519 เป็นบุตรีใน อันโตนิโอ มานูเอล มาร์ตินส์ กานาส ดา ซิลวา และ แอนน์-ฟรังซัว โดมินิก ไฮลอต เป็นช่างภาพและสถาปนิกชาวโปรตุเกส โดยพระบิดานั้น สืบเชื้อสายมาจากชนชั้นสูงของโปรตุเกส ซึ่งพระบิดาของพระองค์มีอาชีพเป็นวิศวกรและทหารเรือ ทรงมีพระพี่น้อง 2 ท่าน คือ อเล็กซานเดอร์-ไมเคิล ไฮลอต กานาส ดา ซิลวา และ ลอร่า-มาเรีย ไฮลอต กานาส ดา ซิลวา
ทรงจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยม António Arroio ซึ่งเป็นโรงเรียนด้านศิลปะใน ลิสบอน และต่อมาทรงเข้าเรียนที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบที่ Universidade เดออาวีโร อย่างไรก็ตามทรงพักการเรียน โดยทรงย้ายไปอยู่กับพระบิดาพระมารดา ณ ปารีส ที่ และทรงจบการศึกษามหาวิทยาลัที่มีชื่อเสียงในฝรั่งเศส
ด้านชีวิตสส่วนพระองค์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายบอริส เจ้าชายรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร พระโอรสใน เจ้าชายนิโคลัส มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2550 โดยเธอรับพระราชทานพระอิสริยยศ เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร พระชายา มีพระธิดา 2 พระองค์คือ
เจ้าหญิงเมลินา
เจ้าหญิงอันโตเนีย