stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาษามินติล

| ภาษามินติล |
| --- | --- |
Mayah, Tanɨm
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศมาเลเซีย
ภูมิภาค: อำเภอลีปิซ รัฐปะหัง
จำนวนผู้พูด: 400 คน  (2020)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  อัซลียะฮายตะวันออกภาษามินติล
รหัสภาษา
ISO 639-3: mzt
ภาษามินติล มีผู้พูดทั้งหมด 40 คน (พ.ศ. 2518) ที่บริเวณแม่น้ำตามุม รัฐปาหัง จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขาอัซลี สาขาย่อยอัซลีเหนือ จัดเป็นภาษาที่ใกล้ตาย อาจจะไม่มีผู้พูดภาษานี้เหลือแล้วในปัจจุบัน
ภาษามีรังดา

| ภาษามีรังดา |
| --- | --- |
mirandés
ป้ายชื่อถนนสองภาษาในมีรังดาดูโดรู ด้านบนเป็นภาษามีรังดา ด้านล่างเป็นภาษาโปรตุเกส
ประเทศที่มีการพูด: โปรตุเกส
ภูมิภาค: ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (เทศบาลมีรังดาดูโดรู, วีมีโยซู และมูกาโดรู)
จำนวนผู้พูด: 15,000 คน  (2543) (ใช้เป็นประจำ 10,000 คน; ใช้เมื่อกลับสู่พื้นที่ 5,000 คน; มีผู้พูดสำเนียงเซ็งดิง 2,000 คนในเขตเซ็งดิง)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อิตาลิกโรมานซ์โรมานซ์ตะวันตกโรมานซ์ไอบีเรียไอบีเรียตะวันตกอัสตูเรียส-เลออนภาษามีรังดา
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ: ภาษาทางการร่วมและสถานะคุ้มครองพิเศษในเขตเทศบาลมีรังดาดูโดรู; ภาษาแห่งอัตลักษณ์ท้องถิ่นตามกฎหมายในเทศบาล 4 เทศบาลทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของโปรตุเกส
ผู้วางระเบียบ: สถาบันภาษามีรังดา
รหัสภาษา
ISO 639-2: mwl
ISO 639-3: mwl
Linguasphere: 51-AAA-cb
แผนที่แสดงที่ตั้งของเทศบาลมีรังดาดูโดรูซึ่งเป็นที่อยู่ของผู้พูดภาษามีรังดาส่วนใหญ่
ภาษามีรังดา (มีรังดา: mirandés) เป็นภาษาหรือวิธภาษาหนึ่งของกลุ่มภาษาอัสตูเรียส-เลออน ใช้พูดกันอย่างประปรายในเขตเทศบาลมีรังดาดูโดรู, มูกาโดรู และวีมีโยซูทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศโปรตุเกส รัฐสภาโปรตุเกสรับรองภาษานี้ควบคู่ไปกับภาษาโปรตุเกสในกิจการท้องถิ่นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2541 ตามกฎหมายเลขที่ 7/99 ลงวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2542 ใน พ.ศ. 2544 ภาษามีรังดาได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจากสำนักงานภาษาที่มีผู้ใช้น้อยแห่งยุโรป (European Bureau for Lesser-Used Languages) ซึ่งมีจุดมุ่งหมายที่จะส่งเสริมการอยู่รอดของบรรดาภาษายุโรปที่มีผู้พูดน้อยที่สุด
ภาษามีรังดาสืบเชื้อสายมาจากวิธภาษาอัสตูเรียส-เลออนที่พูดกันในอดีตราชอาณาจักรเลออนทางตอนเหนือของคาบสมุทรไอบีเรีย แต่มีระบบเสียง ระบบหน่วยคำ และวากยสัมพันธ์เป็นเอกเทศ และยังมีทั้งคำโบราณและคำใหม่ที่ทำให้ภาษานี้แตกต่างจากบรรดาวิธภาษาสมัยใหม่ของภาษาอัสตูเรียส-เลออนที่พูดในประเทศสเปน เนื่องจากความแตกต่างดังกล่าวและความโดดเดี่ยวทางการเมืองจากดินแดนอื่น ๆ ที่พูดภาษาอัสตูเรียส-เลออน ภาษามีรังดาจึงมีบรรทัดฐานการสะกดที่แตกต่างจากบรรทัดฐานสำหรับภาษาอัสตูเรียส-เลออนที่ใช้ในสเปน
ทีวีพูลสตาร์ปาร์ตี้อวอร์ดส์ 2009

ทีวีพูลสตาร์ปาร์ตี้อวอร์ดส์ 2009 เป็นงานฉลองครบรอบ 20 ปี ของนิตยสารทีวีพูล ซึ่งมีการมอบรางวัลที่สะท้อนถึงภาพลักษณ์ของบุคคลในวงการบันเทิงด้านการแสดง และดนตรี เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจ ซึ่งจะจัดขึ้นในวันที่ 1 กรกฎาคม 2552  ณ  สโมสรกองทัพบก จัดโดยนิตยสารทีวีพูล
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลดาราบทพ่อ

พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลดาราบทแม่

จินตหรา สุขพัฒน์
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลดาราเด็กขวัญใจประชาชน

น้องเซนหนึ่ง ดรีมทีม
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลนักร้องขวัญใจคนบันเทิง

ธงไชย แมคอินไตย์
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลดาราขวัญใจช่างภาพ

พอลล่า เทเลอร์
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลพระเอกยอดกตัญญู

ปฏิภาณ ปฐวีกานต์
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลนางเอกยอดกตัญญู

จีรนันท์ มะโนแจ่ม
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลพระร้ายยอดฝีมือ

เคลลี่ ธนพัฒน์
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลนางร้ายยอดฝีมือ

เมย์ เฟื่องอารมย์
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลหนุ่มเจ้าเสน่ห์

ชาคริต แย้มนาม
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลสาวเจ้าเสน่ห์

พัชราภา ไชยเชื้อ
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลดารามนุษย์สัมพันธ์ดีเด่น

ณัฐวุฒิ สกิดใจ
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลเพื่อนคู่แท้

วรนุช วงษ์สวรรค์ และ ปณิตา พัฒนาหิรัญ
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลพระเอกนักสังคมสงเคราะห์

รัฐภูมิ โตคงทรัพย์
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลนางเอกนักสังคมสงเคราะห์

แอน ทองประสม
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลเซ็กซี่สตาร์

พัชราภา ไชยเชื้อ
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลตลกขวัญใจประชาชน

หม่ำ จ๊กมก
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลแต่งกายชายยอดเยี่ย

ปกรณ์ ลัม
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลแต่งกายหญิงยอดเยี่ยม

เขมนิจ จามิกรณ์
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลคู่รักหวานแห่งปี

เป้ อารักษ์ และ ก้อย รัชวิน
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้ > รางวัลขวัญใจคนคอหนัง

อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม
ภาษาไพ

| ภาษาไพ |
| --- | --- |
Phai
Thin
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศไทยและลาว
ชาติพันธุ์: ชาวไพ
จำนวนผู้พูด: 40,000  (2001)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  ขมุมัล–ไพภาษาไพ
รหัสภาษา
ISO 639-3: prt
ภาษาไพ (Phai) เป็นภาษาที่มีผู้พูดในประเทศไทยและลาว มีผู้พูดทั้งสิ้น 46,000 คน โดยอยู่ในไทยราว 31,000 คน (พ.ศ. 2536) ในตำบลทุ่งช้าง จังหวัดน่าน พูดภาษาลาวได้ด้วย ส่วนใหญ่เป็นผู้อพยพมาจากลาว ในลาวมี 15,000 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงพงสาลี แขวงไชยบุรี อยู่ในตระกูลภาษาออสโตร-เอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรเหนือ สาขาย่อยขมุ
พระโค พระแก้ว

พระโค พระแก้ว เป็นนิทานพื้นบ้านของประเทศกัมพูชา สันนิษฐานว่าน่าจะเกิดในสมัยละแวกในช่วงที่สยามเข้ารุกรานเขมรอย่างหนัก แล้วนำทรัพย์สมบัติกลับไปยังประเทศของตน ในบทความจาก วารสารการเมืองการปกครอง เขียนโดยดาวราย ลิ่มสายหั้ว และสุรชาติ บำรุงสุข ระบุว่าฝรั่งเศสได้ใช้อำนาจทางการเมืองสร้างวรรณกรรมเรื่องนี้ที่เกี่ยวกับไทยเพื่อให้ชาวกัมพูชาเกลียดชังไทยเนื่องจากฝรั่งเศสต้องการสร้างความชอบธรรมให้กับตนเองที่เข้ามาปกครองกัมพูชาในขณะนั้น
เนื้อหา

ชาวนายากไร้คู่หนึ่งอาศัยอยู่ที่เมืองละแวก ต่อมาภรรยาได้ตั้งครรภ์ แต่เนื่องจากเปรี้ยวปากอยากกินมะม่วง จึงปีนต้นมะม่วงจนตกลงมาเสียชีวิต ครรภ์นางแตกและเป็นฝาแฝด แฝดพี่เป็นวัว จึงมีชื่อว่า "พระโค" ซึ่งมีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ ส่วนแฝดผู้น้องเป็นคนมีชื่อว่า "พระแก้ว" พระโคได้เลี้ยงดูพระแก้วด้วยการเคี้ยวหญ้าแล้วเสกออกมาเป็นอาหาร และยังเสกสิ่งของต่าง ๆ ให้กับพระแก้วได้ใช้อีก
เมื่อชาวบ้านรู้เกิดความละโมบอยากได้ทรัพย์สิน ว่าทรัพย์สินออกมาจากท้องของพระโค จึงคิดจะจับพระโคฆ่าเสียเพื่อเอาทรัพย์สินในท้อง พระโคบอกพระแก้วแล้วจับหางตนไว้แล้วพาเหาะหนีกันไป
ต่อมาพระแก้วได้แต่งงานกับนางเภา เป็นธิดาของพระบาทรามาเชิงไพร กษัตริย์ผู้ครองเมืองละแวก เมื่อกิตติศัพท์ของพระโคล่วงรู้ไปถึงสยาม พระเจ้ากรุงศรีอยุธยาก็ปรารถนาจะได้พระโคพระแก้วมาไว้ในพระนครศรีอยุธยา จึงส่งทูตมาเพื่อท้าประลองชิงบ้านชิงเมือง การประลองเกิดขึ้น 3 ครั้ง สองครั้งแรกพระโคสามารถเอาชนะได้ การประลองครั้งที่สาม เป็นการชนวัว ทางสยามนำวัวพยนต์มาประลอง พระโครู้ว่าไม่สามารถเอาชนะได้ จึงวางอุบายหลบหนี บอกพระแก้วและนางเภาว่าหากตนก้มหัวลงสองหนก็ให้จับหางไว้ จะได้เหาะหนีไปพร้อมกัน จนหลบหนีไปได้ สยามจึงได้ยกทัพตามติดทัน นางเภาเสียหลักตกลงมาถึงแก่ชีวิต ส่วนพระโค และพระแก้วถูกจับได้ในที่สุด เหตุครั้งนี้จึงทำให้เสียเมืองละแวกแก่สยาม
พระโคพระแก้ว ถูกจับตัวไปยังกรุงศรีอยุธยา เป็นเหตุให้ของวิเศษต่าง ๆ ที่อยู่ในท้องพระโค ถูกนำมาไว้ที่กรุงศรีอยุธยา เป็นเหตุให้สยามเจริญรุ่งเรืองเรื่อย ๆ ส่วนเขมรก็เสื่อมอำนาจลงเรื่อย
การเผยแพร่

วัดตรอแลงแกงในกรุงละแวก มีวิหารชื่อ พระโค พระแก้ว ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพระโค พระแก้วตั้งแต่ต้นจบจบ ชาวเขมรเชื่อว่าองค์จริงนั้น ถูกนำไปไว้ที่ ณ พระนครศรีอยุธยา จึงมีการสร้างองค์จำลองขึ้นมา มีการตีพิมพ์นิทานเรื่องนี้เป็นภาษาฝรั่งเศสเมื่อ ค.ศ. 1860 ค.ศ. 1952 สํานักพิมพ์คีม คี นํามาพิมพ์เผยแพร่ ในปี ค.ศ. 2001 สํานักพิมพ์ไรยํได้นําตํานานเรื่องนี้มาเขียนภาพประกอบแล้วพิมพ์เผยแพร่เป็นหนังสือภาพประกอบตํานานเรื่อง พระโค พระแก้ว เรื่องราวนี้อยู่ในแบบเรียน ประวัติศาสตร์เขมร ภาค 2 ของ ตรึง เงีย (ตฺรึง งา)
ฟอร์เวิร์ด (บาสเกตบอล)

ฟอร์เวิร์ด (อังกฤษ forward) ในทางบาสเกตบอล อาจหมายถึงผู้เล่นตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งต่อไปนี้
สมอลฟอร์เวิร์ด
เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ด
โดยที่เราสามารถเรียกผู้เล่นที่สามารถเล่นได้ทั้งตำแหน่งสมอลฟอร์เวิร์ด และเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ด ว่า ฟอร์เวิร์ด ก็ได้
มิเชล ครันดอน

มิเชล จอห์น ครันดอน (เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1953) เป็นนักการเมืองจากประเทศออสเตรเลีย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติควีนส์แลนด์ เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2009
มยิจีนา

| มยิจีนา |
| --- | --- |
เมือง

มยิจีนาที่ตั้งเมืองมยิจีนาในประเทศพม่า
พิกัด: 25°23′0″N 97°24′0″E﻿ / ﻿25.38333°N 97.40000°E﻿ / 25.38333; 97.40000
ประเทศ:  พม่า
รัฐ:  รัฐกะชีน
จังหวัด: มยิจีนา
อำเภอ: มยิจีนา
ประชากร (2557)
 • เขตเมือง: 306,949 คน
 • กลุ่มชาติพันธุ์: กะชีน, ไทใหญ่, พม่า, พม่าเชื้อสายจีน, พม่าเชื้อสายกูรข่า
 • ศาสนา: พุทธ, คริสต์
เขตเวลา: UTC+6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
รหัสพื้นที่: 74

มยิจีนา หรือ มิตจีนา (พม่า: မြစ်ကြီးနား, เอ็มแอลซีทีเอส: mrackri:na:, ออกเสียง: [mjɪʔ.t͡ɕí.ná]; กะชีน: Myitkyina, ออกเสียง: [mjìt.kjí̠.ná]) เป็นเมืองหลักของรัฐกะชีน ประเทศพม่า ห่างจากย่างกุ้ง 1,480 กิโลเมตร (920 ไมล์) และห่างจากมัณฑะเลย์ 785 กิโลเมตร (488 ไมล์) มยิจีนาในภาษาพม่ามีความหมายว่า "ใกล้แม่น้ำใหญ่" ซึ่งก็คืออยู่ริมฝั่งแม่น้ำอิรวดี
ภาษาไบมา

| ภาษาไบมา |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: มณฑลเสฉวน ประเทศจีน
จำนวนผู้พูด: 11,000 คน   (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าภาษากลุ่มหิมาลัยภาษาไบมา
รหัสภาษา
ISO 639-3: bqh
ภาษาไบมา (Baima) เป็นภาษาที่มีผู้พูด 11,000 ในกลุ่มของชาวทิเบตในมณฑลเสฉวน ประเทศจีน นิยมใช้ในกลุ่มของผู้ใหญ่ เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา มีเสียงวรรณยุกต์และมีคำยืมจากภาษาทิเบตและภาษาจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

Ethnologue report about Baima
มาร์ก แอนโทนี บาร์ริกา

| มาร์ก แอนโทนี บาร์ริกา |
| --- | --- |
เกิด: 11 มิถุนายน พ.ศ. 2536
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.ตัวแทนของ  ฟิลิปปินส์.เอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
|  |  อินชอน 2557  | ไลท์ฟลายเวท |
ซีเกมส์
|  |  เนปยีดอว์ 2556  | ไลท์ฟลายเวท |
มาร์ก แอนโทนี บาร์ริกา (Mark Anthony Barriga) เกิดเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ที่ดาเวา เดลนอร์เต เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวฟิลิปปินส์ เขาติดทีมชาติฟิลิปปินส์เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2555 แต่ตกรอบ แพ้ บิร์ซาน ซากีปอฟ จากคาซักสถาน  16-17 และได้เหรียญทองแดงเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2557 ในรุ่นไลท์ฟลายเวท
แหล่งข้อมูลอื่น

Mark Anthony Barriga เก็บถาวร 2012-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on London 2012
Profile in AIBA INTERNATIONAL BOXING ASSOCIATION เก็บถาวร 2012-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระโขนง

พระโขนง อาจหมายถึง
การปกครอง

เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร
แขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง
แขวงพระโขนง เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
แขวงพระโขนงเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร
สถานที่

ย่านพระโขนง ย่านหนึ่งบนถนนสุขุมวิท กรุงเทพมหานคร
สถานีพระโขนง สถานีหนึ่งในระบบรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
แยกพระโขนง จุดตัดระหว่างถนนพระรามที่ 4 กับถนนสุขุมวิท และถนนสุขุมวิท 71 กับถนนสุขุมวิท
สะพานพระโขนง
ตลาดพระโขนง
คลองพระโขนง คลองเชื่อมระหว่างแม่น้ำเจ้าพระยากับคลองประเวศบุรีรมย์
โรงเรียนพระโขนงพิทยาลัย
อื่น ๆ

แม่นากพระโขนง
แม่นาคพระโขนง เดอะมิวสิคัล ละครเวที
พี่มาก..พระโขนง ภาพยนตร์
พี่เลี้ยง

| พี่เลี้ยง |
| --- | --- |
สร้างโดย: พ.ศ. 2535 ดาราวิดีโอ พ.ศ. 2559 ดีคืนดีวัน
กำกับโดย: พ.ศ. 2535 มานพ สัมมาบัติ พ.ศ. 2559 อดุลย์ บุญบุตร
นักแสดง: พ.ศ. 2535 วรุฒ วรธรรม รชนีกร พันธุ์มณี พ.ศ. 2559 ปภาวิน หงษ์ขจร แคทเธอรีน จีน่า มีดส์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: พ.ศ. 2535 พี่เลี้ยง พ.ศ. 2559 จนวันหมดแรงเคลื่อนไหว - วิน ชวนชัย มหาวงศ์
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: พ.ศ. 2535 พี่เลี้ยง พ.ศ. 2559 พยายามไม่คิด - ฮอน สันติ วจนพานิช
จำนวนตอน: พ.ศ. 2535 15 ตอน พ.ศ. 2559 31 ตอน
การผลิต
ความยาวตอน: พ.ศ. 2535 ตอนที่ 1 : 60 นาที พ.ศ. 2559 ตอนที่ 1 - 27 : 60 นาที   ตอนที่ 28 - 31 : 90 นาที
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: พ.ศ. 2535 ช่อง 7 พ.ศ. 2559 ช่อง 8 ช่อง 8 HD1 (ความละเอียดสูง)
ออกอากาศ: พ.ศ. 2535 พ.ศ. 2535 - พ.ศ. 2535 พ.ศ. 2559 7 มีนาคม พ.ศ. 2559 – 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
พี่เลี้ยง เป็นนิยายแนว โรแมนติก จากบทประพันธ์โดย ทมยันตี ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์มาแล้ว 1 ครั้งในปี พ.ศ. 2531 โดย ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น กำกับการแสดงโดย คมสัน พงษ์สุธรรม นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ, จินตหรา สุขพัฒน์, ศักราช ฤกษ์ธำรงค์, ตรีรัก รักการดี, รัชนู บุญชูดวง
ต่อมาได้ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 2 ครั้ง ครั้งแรกโดยบริษัทดาราวิดีโอ กำกับการแสดงโดย มานพ สัมมาบัติ ออกอากาศทุกคืนวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 - 22.20 น. ออกอากาศเมื่อปี พ.ศ. 2535 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
และนำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2559 ผลิตโดยบริษัท ดีคืนดีวัน จำกัด บทโทรทัศน์โดย วรรณา แต่งพสุเลิศ กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร นำแสดงโดย ปภาวิน หงษ์ขจร, แคทเธอรีน จีน่า มีดส์ ออกอากาศทุกจันทร์-พุธ เวลา 19.40 - 20.40 น. และตั้งแต่วันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ออกอากาศทุกจันทร์-อังคาร เวลา 19.40 - 21.10 น. ทางช่อง 8
รายชื่อนักแสดง

| ปี | ปี 2531 | ปี 2535 | ปี 2559 |
| --- | --- | --- | --- |
| รูปแบบ | ภาพยนตร์ | ละคร ช่อง 7 | ละคร ช่อง 8 |
| ผู้สร้าง | ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น | ดาราวิดีโอ | ดีคืนดีวัน |
| บทการแสดง |  | จิตราภา | วรรณา แต่งพสุเลิศ |
| ผู้กำกับการแสดง | คมสัน พงษ์สุธรรม | มานพ สัมมาบัติ | อดุลย์ บุญบุตร |
| สัตยา วาลย์ | สันติสุข พรหมศิริ | วรุฒ วรธรรม | ปภาวิน หงษ์ขจร |
| เรไร พจนภาค | จินตหรา สุขพัฒน์ | รชนีกร พันธุ์มณี | แคทเธอรีน จีน่า มี๊ดส์ |
| โชติวัน โชติวันรัตน์ | ศักราช ฤกษ์ธำรงค์ | ศตวรรษ ดุลยวิจิตร | อภิวิชญ์ จักษ์ตรีมงคล |
| เวณิกา | ตรีรัก รักการดี | สุภาภรณ์ คำนวณศิลป์ | ทิพย์รัตน์ อมาตยกุล |
| เวทิน |  | - | ณกรณ์ จำปาดิบ |
| มัณทลี |  | - | อรจิรา แก้วสว่าง |
| บงกช (แม่ของโชติวัน) |  | ปนัดดา โกมารทัต | กชกร นิมากรณ์ |
| สุรางค์ (แม่ของสัตยา) | จารุวรรณ ปัญโญภาส | จารุวรรณ ปัญโญภาส | ขวัญฤดี กลมกล่อม |
| ระริน (แม่ของเรไร) | รัชนู บุญชูดวง | บุศรา นฤมิตร | สุธิตา เกตานนท์ |
| ประทีป (พ่อของโชติวัน) |  | ทม วิศวชาติ | เล็ก ไอศูรย์ |
| เพื่อนของสัตยา |  | ณัฏฐพล กรรณสูต | - |
| ต้อยติ่ง |  | - | ดวงฤดี บุญบำรุง |
| ประกอบ |  | - | ธนธร กิตติศัพท์ |
| ละไม |  | - | สุชาดา พูนพัฒนสุข |
| ศร | - | รัฐศักดิ์ ทับพุ่ม  |  |
| อุษณีย์ (เจ้าของร้านกาแฟ) |  | - | ดีใจ ดีดีดี |
| มัณทนา (แม่ของมัณทลี) |  | - | ชนิดา สุภาพันธุ์ |
นักแสดงรับเชิญ
| สัตยา (ตอนเด็ก) |  | ด.ช.นรบดี ทรัพย์ธนารัตน์ | ด.ช.ยงศิลป์ วงศ์พนิตนนท์ |
| เรไร (ตอนเด็ก) |  | ด.ญ.สกุลรัตน์ ใจซื่อ | ด.ญ.วรินท์น่า ธรรมนิธิรัตน์ |
| โชติวัน (ตอนเด็ก) |  | ด.ช.ตะวัน จารุจินดา | ด.ช.อิงครัต ดำรงค์ศักดิ์กุล |
เพลงประกอบละคร

เพลง พี่เลี้ยง - ขับร้องโดย สุธีร์ แสงเสรีชน
เพลง จนวันหมดแรงเคลื่อนไหว - ขับร้องโดย ชวนชัย มหาวงศ์ (วิน)
เพลง ไม่มีเธอวันนั้น ไม่มีฉันวันนี้ - ขับร้องโดย ดีทูบี
เพลง ไม่อาจเปลี่ยนใจ - ขับร้องโดย เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์
เพลง พยายามไม่คิด - ขับร้องโดย สันติ วจนพานิช (ฮอน)
แหล่งข้อมูลอื่น

พี่เลี้ยง เรื่องย่อพี่เลี้ยง - เรื่องย่อละคร - Kapook
เรื่องย่อ พี่เลี้ยง - Manager Online - ผู้จัดการ
เรื่องย่อละคร พี่เลี้ยง HD - YouTube
: Philiang
ฟอร์เรสต์ หลี่

ฟอร์เรสต์ หลี่ (อักษรโรมัน: Forrest Li) หรือ หลี่ เสี่ยวตง (李小冬) เป็นนักธุรกิจชาวสิงคโปร์ ผู้ก่อตั้งแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซช้อปปี้ และบริษัทผลิตเกมGarena
ประวัติ

หลี่เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1977/78 ที่ประเทศจีน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านวิศวกรรมศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวทง จากนั้นศึกษาต่อในสาขาบริหารธุรกิจระดับปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
หลี่ได้ตั้งบริษัทการีนาขึ้นที่สิงคโปร์ในปี ค.ศ 2009 และตั้งบริษัทช้อปปี้ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2015 ดำเนินการค้าขายออนไลน์ในประเทศมาเลเซีย ไทย ไต้หวัน อินโดนีเซีย เวียดนาม ฟิลิปปินส์ และบราซิล กิจการทั้งสองบริษัทเติบโตจนทำให้หลี่มีทรัพย์สินสุทธิมากถึง 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2019
หลี่แต่งงานแล้วและอาศัยอยู่ในสิงคโปร์ในปัจจุบัน
ภาษามาร์วาร์

| ภาษามาร์วาร์ |
| --- | --- |
मारवाड़ी, مارواڑی, 𑅬𑅐𑅭𑅯𑅐𑅲𑅑
ออกเสียง: [mɑɾvɑɽi]
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศอินเดีย, ประเทศปากีสถาน
ภูมิภาค: มาร์วาร์
ชาติพันธุ์: มาร์วาร์
จำนวนผู้พูด: 7.8 ล้านคน นับแค่บางส่วน  (2011 census) (รวมผู้พูดที่ระบุว่าพูดฮินดี)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอินโด-อารยันตะวันตกราชสถาน–มาร์วาร์ภาษามาร์วาร์
ระบบการเขียน: อักษรเทวนาครี (ในอินเดีย) อักษรเปอร์เซีย-อาหรับ (ในปากีสถาน) อักษรมหาชนี (อดีต)
รหัสภาษา
ISO 639-2: mwr
ISO 639-3: mwr – รหัสรวม รหัสเอกเทศ: dhd – Dhundari rwr – Marwari (อินเดีย) mve – Marwari (ปากีสถาน) wry – Merwari mtr – Mewari swv – Shekhawati
สีเขียวเข้มระบุถึงบริเวณที่มีผู้พูดภาษานี้เป็นภาษาหลัก สีเขียวอ่อนระบุผู้ที่ระบุตนเองเป็นชาวมาร์วาร์
ภาษามาร์วาร์ (मारवाड़ी, مارواڑی) เป็นภาษาที่ใช้พูดในรัฐราชสถาน และรัฐใกล้เคียงเช่นรัฐคุชราต ในอินเดีย รวมทั้งในปากีสถาน ใน พ.ศ. 2540 มีผู้พูด 13.2 ล้านคน โดยมี 13 ล้านคน ในอินเดียและ 200,000 คนในปากีสถาน จัดเป็นสำเนียงตะวันตกของภาษาฮินดี เขียนด้วยอักษรเทวนาครี ซึ่งมีการเพิ่มสัญลักษณ์พิเศษที่ต่างจากอักษรเทวนาครีมาตรฐาน แม้ว่าในอดีตจะมีอักษรเป็นของตนเองคืออักษรมหาชนี ไม่มีสถานะเป็นภาษาราชการและภาษาในการศึกษา บางครั้งกำหนดให้ภาษามาร์วาร์กับภาษาราชสถานเป็นภาษาเดียวกัน
ไวยากรณ์ใกล้เคียงกับภาษาฮินดี มีคำศัพท์ใช้ร่วมกันประมาณ 50-65% การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา การออกเสียงบางเสียงต่างจากภาษาฮินดี เช่น เสียง /s/ ในภาษาฮินดีเป็นเสียง  /h/ ในภาษามาร์วาร์ ตัวอย่างเช่น  /sona/ 'ทอง' (ฮินดี) และ /hono/ 'ทอง' (มาร์วาร์) เสียงสระบางเสียงมีความแตกต่างกัน เช่นเดียวกับคำสรรพนามและคำแสดงคำถาม ในปากีสถาน ภาษามาร์วาร์มีสองสำเนียง ซึ่งมีทั้งที่ใกล้และไม่ใกล้เคียงภาษามาร์วาร์ในอินเดีย
อ่านเพิ่ม

Lakhan Gusain (2004). Marwari. Munich: Lincom Europa (LW/M 427)
แหล่งข้อมูลอื่น

ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
Hanvant's Rajasthani Dictionary
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ
มาร์ติน เอกเกน

มาร์ติน เอกเกน (11 มีนาคม ค.ศ. 1922 – 15 มิถุนายน ค.ศ. 2017) เป็นนักโบราณคดีชาวอังกฤษ โดยเธอเสียชีวิตในช่วงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2017 ด้วยวัย 95 ปี
บรรณานุกรม

"Introduction". Handbook of Archaeological Sciences. Wiley. March 2005. p. 782. ISBN 978-0-470-01476-9. {{cite book}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |editors= ถูกละเว้น แนะนำ (|editor=) (help)
พระเหลือ

| พระเหลือ |
| --- | --- |

ชื่อเต็ม: พระเสสันตปฏิมากร
ชื่อสามัญ: พระเหลือ
ประเภท: พระพุทธรูป
ศิลปะ: ปางมารวิชัย ศิลปะสุโขทัย หมวดพระพุทธชินราช
ความกว้าง: 1 ศอก เศษ
วัสดุ: สำริด
สถานที่ประดิษฐาน: พระวิหารน้อย วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร
ความสำคัญ: พระพุทธรูปสำคัญ
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมพระพุทธศาสนา
พระเสสันตปฏิมากร (พระราชทานชื่อโดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) หรือพระเหลือ ประดิษฐานอยู่ ณ วิหารน้อย บริเวณโพธิ์สามเส้า วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดพิษณุโลก สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในพุทธศักราช 1900 ตรงกับรัชสมัยพระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไทย) พระมหากษัตริย์แห่งกรุงสุโขทัย จากเศษสำริดที่เหลือหลังการสร้างพระพุทธชินราช พระพุทธชินสีห์ และพระศรีศาสดา พร้อมกับพระอัครสาวกอีก 1 คู่
ประวัติ > ประวัติการสร้าง

พระเหลือ ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างในสมัยใด คงมีแต่พงศาวดารเหนือ ซึ่งเป็นเอกสารที่เล่าถึงตำนานเมืองเหนือเรื่องต่าง ๆ สมัยกรุงศรีอยุธยา ถูกเรียบเรียงขึ้นใหม่โดยพระวิเชียรปรีชา (น้อย) ในปีพุทธศักราช 2350 ที่อ้างถึงกษัตริย์เชียงแสนพระนามพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกเป็นผู้สร้าง พร้อมกับการสร้างเมืองพิษณุโลกและพระพุทธรูปอีก 3 องค์คือพระพุทธชินราช พระพุทธชินสีห์ และพระศรีศาสดา
พุทธศักราช 2409 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีพระราชนิพนธ์เพิ่มเติมเกี่ยวกับประวัติการสร้างพระพุทธชินราช พระพุทธชินสีห์ และพระศรีศาสดา ในชื่อ "ตำนานพระพุทธชินราช พระพุทธชินศรี และพระศรีศาสดา" ในหนังสือวชิรญาณวิเศษ โดยใช้พงศาวดารเหนือในการอ้างอิงจึงทำให้มีเนื้อหาหลักคล้ายคลึงกัน แต่เพิ่มเติมการสร้างพระเหลือเข้าไป และมีการระบุศักราชในการสร้างพระพุทธรูปทั้ง 3 องค์ไว้ดังนี้ พระพุทธชินสีห์และพระศรีศาสดาหล่อในปีพุทธศักราช 1489 และพระพุทธชินราชหล่อขึ้นในปีพุทธศักราช 1500 (หย่อนอยู่ 7 วัน)
จากประวัติการสร้างพระพุทธชินราชโดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ซึ่งมีพระดำริเกี่ยวกับประวัติการสร้างพระพุทธชินราชจากหลักฐานทางพุทธศิลป์นำมาเปรียบเทียบกับพงศาวดารเหนือว่าพระพุทธชินราช ถูกสร้างขึ้นในสมัยสุโขทัย เนื่องจากพุทธศิลป์อย่างพระพุทธรูปสุโขทัยระคนกับพุทธศิลป์เชียงแสนแต่มีพัฒนาการไปกว่าพระพุทธรูปที่มีอยู่เดิม เมื่อพิจารณาช่วงเวลาการสร้างแล้วทรงคาดว่าพระพุทธรูปทั้ง 3 องค์และพระเหลือน่าจะสร้างในรัชสมัยพระมหาธรรมราชาที่ 1 ในปีพุทธศักราช 1900 มิใช่พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก โดยประทานเหตุผลว่า "พระเจ้าแผ่นดินซึ่งปรากฏพระเกียรติในเรื่องพระไตรปิฎกนั้นมีแต่พระองค์เดียวคือพระมหาธรรมราชาลิไทย...พระมหาธรรมราชานี้เองที่พงศาวดารเหนือเรียกว่า พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก" จึงคาดว่าพระเหลือน่าจะสร้างในช่วงดังกล่าวด้วยเช่นกัน
อย่างไรก็ตามความเห็นที่ได้รับการยอมรับมากที่สุด ณ ขณะนี้คือความเห็นในแนวทางที่เชื่อว่าพระเหลือนี้ถูกสร้างขึ้นในราวพุทธศักราช 1900 ในรัชสมัยของพระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไทย) หลังจากการสร้างพระพุทธชินราช พระพุทธชินสีห์ และพระศรีศาสดา ด้วยเศษสำริดหลังจากการหล่อพระพุทธรูปทั้ง 3 พร้อมด้วยอัคราสาวกอีก 1 คู่
ลักษณะทางพุทธศิลป์และการจัดหมวดหมู่ > ลักษณะทางพุทธศิลป์

พระเกศรัศมียาวเป็นเปลวเพลิง พระเกศาขดเป็นก้นหอย วงพระพักตร์ค่อนข้างกลมไม่ยาวรีเหมือนผลมะตูมเช่นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยหมวดใหญ่ พระวรกายอวบอ้วนมีสังฆายาวปลายหยักเป็นเขี้ยวตะขาบ ฝ่าพระบาทแบนราบค่อนข้างแคบเมื่อเทียบกับพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยหมวดใหญ่ ส้นพระบาทยาว มีพระอัครสาวกทั้งเบื้องซ้ายและเบื้องขวาประกอบ
ลักษณะทางพุทธศิลป์และการจัดหมวดหมู่ > การจัดหมวดหมู่

พระเหลือ ถูกจัดให้อยู่ในพระพุทธรูปหมวดพระพุทธชินราช (พระพุทธรูปสกุลช่างเมืองพิษณุโลก ซึ่งมีลักษณะต่างจากหมวดใหญ่เล็กน้อย คือพระพักตร์ที่อวบอ้วนมากกว่าและที่สำคัญคือการทำปลายนิ้วพระหัตถ์ทั้ง 4 ยาวเสมอกัน ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของพระพุทธรูปหมวดนี้) ถือเป็น 1 ใน 4 หมวดของพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย
ตำนาน > ตำนานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง

ก่อนการบูรณะวิหารที่ประดิษฐานเคยมีผู้ทดลองปิดหน้าต่างและประตูพระวิหารแล้วร้องโอ้ละเห่ จะปรากฏเงาเป็นลักษณะแต่งกายแบบเทวดาพนมมือไหว้พระเหลือ ต่อมามีการบูรณะวิหารพระเหลือก็ไม่ปรากฏเงาดังกล่าวอีก
ประเพณี

งานสมโภชพระพุทธชินราช ช่วงวันมาฆะบูชา (วันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 ของทุกปี) รวมเวลา 7 วัน 7 คืน
ดูเพิ่ม

วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร
พระโตเทยยเถระ

| พระโตเทยยเถระ> ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ชื่อเดิม: โตเทยยมาณพ
สถานที่เกิด: เมืองสาวัตถี
วิธีบวช: เอหิภิกขุอุปสัมปทา
สถานที่บรรลุธรรม: ปาสาณเจดีย์
ฐานะเดิม
ชาวเมือง: สาวัตถี
วรรณะเดิม: พราหมณ์
การศึกษา: จบไตรเพท
หมายเหตุ
อดีต 1 ใน 16 ศิษย์ของพราหมณ์พาวรี
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมพระพุทธศาสนา
พระโตเทยยเถระ เป็นศิษย์ของพราหมณ์พาวรีที่ถูกส่งมาทูลถามปัญหาทั้ง 16 ต่อพระพุทธเจ้า ณ ปาสาณเจดีย์ โดยมีอชิตมาณพเป็นหัวหน้าคณะศิษย์ทั้ง 16 ของพราหมณ์พาวรี ต่อมาทั้งหมดได้บรรลุธรรมและอุปสมบทเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการช่วยพระพุทธเจ้าเผยแพร่พระพุทธศาสนา โดยนับเนื่องในพระอสีติมหาสาวก 80 องค์สำคัญของพระพุทธศาสนา
ประวัติ

ดูได้ที่ พาวรีพราหมณ์
บั้นปลายชีวิต

ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธปรินิพพานที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงดับขันธปรินิพพาน
ดูเพิ่ม

พระอสีติมหาสาวก
พาวรีพราหมณ์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ 84000
เว็บไชต ธรรมะ เกตเวย์ เก็บถาวร 2009-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ม่อนแจ่ม

| ม่อนแจ่ม |
| --- | --- |

จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 1,350 เมตร (4,429 ฟุต)
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ตำบลแม่แรม อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ (ประเทศไทย)
ม่อนแจ่ม  ตั้งอยู่บริเวณหมู่บ้านม้งหนองหอย ในตำบลแม่แรม อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ มีลักษณะเป็นพื้นที่บนสันเขา มียอดสูงราว 1,350 เมตร บริเวณใกล้ ๆ ม่อนแจ่ม เป็นที่ตั้งของศูนย์พัฒนาโครงการหลวงหนองหอย
เดิมมีชื่อว่า กิ่วเสือ ในอดีตมีสภาพเป็นป่ารกร้าง ก่อนที่ชาวบ้านจะเข้ามาแผ้วถางเพื่อปลูกฝิ่นและทำไร่เลื่อนลอย จนกลายเป็นป่าเสื่อมโทรม เขาหัวโล้น จนเมื่อ พ.ศ. 2527 มีการจัดตั้งศูนย์พัฒนาโครงการหลวงหนองหอยขึ้น แนวพระราชดำริในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เพื่อส่งเสริมการปลูกพืชผักเมืองหนาวแทนการปลูกฝิ่น พัฒนาคุณภาพชีวิตชาวบ้าน ตลอดจนการพื้นฟูและอนุรักษ์สภาพแวดล้อม เนื่องจากบริเวณนี้เป็นเขตพื้นที่ลุ่มน้ำชั้นที่ 1 ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดต้นน้ำลำธาร
ภายหลังในช่วงปลายปี พ.ศ. 2552 มีการพัฒนาเป็นสถานที่ท่องเที่ยว พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อดอยเป็น "ม่อนแจ่ม" ให้สอดคล้องกับม่อนล่องซึ่งเป็นจุดสูงสุดของอำเภอแม่ริม (1,450 เมตร) ที่ตั้งอยู่ใกล้ ๆ กัน
ในช่วงแรกของการพัฒนาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวมีลักษณะเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร มีอาหารเพื่อสุขภาพเน้นวัตถุดิบจากโครงการหลวงไว้บริการ มีแปลงดอกไม้ให้ถ่ายรูป มีการตกแต่งภูมิทัศน์ มีจุดชมทะเลหมอก ให้นักท่องเที่ยวกางเต็นต์ ภายหลังมีนักท่องเที่ยวมาม่อนแจ่มเป็นจำนวนมาก เนื่องจากตั้งอยู่ใกล้ตัวเมืองเชียงใหม่ ทำให้ม่อนแจ่มเติบโตมีที่พัก ร้านอาหารเกิดขึ้นมากมาย ก่อให้เกิดการกระทำผิดกฎหมาย จึงนำไปสู่การจัดระเบียบม่อนแจ่มครั้งใหญ่ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2563 ซึ่งทางภาครัฐนำโดยกรมป่าไม้ ได้ให้ระยะเวลา 3 เดือนในการจัดระเบียบม่อนแจ่ม โดยมีการดำเนินคดีและรื้อถอนที่พักต่าง ๆ
ทัศนียภาพบนดอยม่อนแจ่มในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565
พิเชฏฐ์ กาลามเกษตร์

รองศาสตรจารย์พิเชฏฐ์ กาลามเกษตร์ เป็นกรรมการบรรณาธิการจัดทำนามานุกรมศาสนาสากล ราชบัณฑิตยสถาน นักศึกษาระดับปริญญาโทรุ่นแรกของสาขาวิชาศาสนาเปรียบเทียบซึ่งบุกเบิกขึ้นมา ณ มหาวิทยาลัยมหิดล โดยท่านรศ.ดร.พินิจ รัตนกุล  ต่อมา ได้เข้ามาเป็นอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านศาสนาอิสลาม   ประจำภาควิชามนุษยศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดลด้วย  ท่านรศ.พิเชฏฐ์เป็นนักวิชาการด้านศาสนาเปรียบเทียบที่มีผลงานมากที่สุดท่านหนึ่ง  และได้ผลิตผลงานวิจัยออกมาเพื่อให้เกิดความเข้าใจอันดีระหว่างศาสนาในประเทศไทยเป็นจำนวนมาก
ประวัติการศึกษา

รัฐศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับ 2) คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อ.ม. (ศาสนาเปรียบเทียบ) ภาควิชามนุษยศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล