stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
หลักสูตร > หลักสูตรระดับปริญญาเอก ภาคภาษาไทย

คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ได้เริ่มเปิดสอนนักศึกษาระดับปริญญาเอก สาขาวิชานิเทศศาสตร์การตลาด (Marketing Communication) เป็นแห่งแรกของประเทศ ตั้งแต่ปีการศึกษา 2559 โดยประกอบไปด้วย 2 แผนการศึกษา ดังนี้
แผน 1 เน้นการทำวิจัย
แบบ 1.1 สำหรับผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ศึกษาเฉพาะหมวดดุษฎีนิพนธ์
แผน 2 ศึกษารายวิชาและทำวิจัย
แบบ 2.1 สำหรับผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ศึกษาวิชาเพิ่มเติมและหมวดดุษฎีนิพนธ์
แบบ 2.2 สำหรับผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี (โทควบเอก) ศึกษาวิชาเพิ่มเติมและหมวดดุษฎีนิพนธ์
ศูนย์ศึกษาสื่อและการสื่อสารอาเซียน

คณะนิเทศศาสตร์ได้ก่อตั้ง ศูนย์ศึกษาและวิจัยสื่อสารมวลชนอาเซียน (AMSAR Center) ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2541 เพื่อส่งเสริมความเข้าใจและความร่วมมือด้านการศึกษาและวิจัยในสาขาสื่อสารมวลชนของกลุ่มประเทศอาเซียน ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้ขยายขอบเขตภารกิจให้ครอบคลุมทั้งด้านสื่อและการสื่อสารในภาพใหญ่ และเปลี่ยนชื่อเป็น ศูนย์ศึกษาสื่อและการสื่อสารอาเซียน หรือ ASEAN Media and Communication Studies and Research Center (AMSAR)
ทำเนียบคณบดี

| วาระการดำรงตำแหน่ง | รายชื่อ | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| มิ.ย. 2533- 2537   | อาจารย์ ดร.มานิต บุญประเสริฐ  | รักษาการคณบดีคณะนิเทศศาสตร์ |
| 2538- 2542   | อาจารย์ ราชันย์ ฮูเซ็น  | คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ |
| 2543- 2551   | รองศาสตราจารย์ ดร.ดรุณี หิรัญรักษ์  | คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ |
| 2551- 2552   | รองศาสตราจารย์ ดร.จีรเดช อู่สวัสดิ์  | รักษาการคณบดีคณะนิเทศศาสตร์ |
| 2552- 2553   | รองศาสตราจารย์ มาลี บุญศิริพันธ์  | คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ |
| 2553 – 2557  | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. รุ่งรัตน์ ชัยสำเร็จ  | คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ |
| 2557 – 2562  | อาจารย์ ดร. มานะ ตรีรยาภิวัฒน์  | คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ |
| 2562 – ปัจจุบัน  | รองศาสตราจารย์ ดร. ไพโรจน์ วิไลนุช  | คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
Facebook คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
| ด ค กรายชื่อคณะนิเทศศาสตร์ในประเทศไทย  |
| --- | --- | --- |
| สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ | นครพนม • นเรศวร • มหาสารคาม • รามคำแหง • สุโขทัยธรรมาธิราช • อุบลราชธานี |  |
| สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ | เกษตรศาสตร์ (เกษตร) • เกษตรศาสตร์ (เกษตร กำแพงแสน) • เกษตรศาสตร์ (มนุษยศาสตร์) • ขอนแก่น • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • ทักษิณ • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง • เทคโนโลยีสุรนารี • ธรรมศาสตร์ • บูรพา (ดนตรีและการแสดง) • บูรพา (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์) • พะเยา • วลัยลักษณ์ • มหิดล • แม่โจ้ (ศิลปศาสตร์) • แม่โจ้ (สารสนเทศและการสื่อสาร) • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร • สงขลานครินทร์ • สวนดุสิต |  |
| มหาวิทยาลัยราชภัฏ | เชียงราย • บ้านสมเด็จเจ้าพระยา • มหาสารคาม • สวนสุนันทา |  |
| มหาวิทยาลัย  เทคโนโลยีราชมงคล | กรุงเทพ • ธัญบุรี |  |
| สถาบันอุดมศึกษาเอกชน | กรุงเทพ • กรุงเทพธนบุรี • เกริก • เกษมบัณฑิต • เจ้าพระยา • เซนต์จอห์น • ธุรกิจบัณฑิตย์ • นอร์ทกรุงเทพ • เนชั่น • ปทุมธานี • ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ • รังสิต • รัตนบัณฑิต • วงษ์ชวลิตกุล • ศรีปทุม • สยาม • หอการค้าไทย • หัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ • หาดใหญ่ • อัสสัมชัญ • อีสเทิร์นเอเชีย |  |
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
แม่แบบ:มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
ญัง เพาลิโน

ญัง เพาลิโน นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 9 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 3) แพ้ 5
ประวัติ

เท่าที่มีบันทึกใน boxrec.com เพาลิโนขึ้นชกมวยครั้งแรกเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2497 ขนะคะแนน โกโก โอกาวา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกแพ้มิลตัน รอส และอีตาโล สกอร์ติชินี ที่ฟิลิปปินส์ใน พ.ศ. 2498 จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2498 แพ้คะแนน สมเดช ยนตรกิจ ที่ ฟิลิปปินส์ ใน พ.ศ. 2499 เพาลิโนขึ้นชกสองครั้ง แพ้คะแนน สตีฟ โทนี ที่ฟิลิปปินส์ และชนะน็อค มิลตัน รอส ยก 3 ที่ ฟิลลิปปินส์ เพาลิโนขึ้นชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2501 ชนะน็อค แซ ชุลกัง ยก 4 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ใน พ.ศ. 2502 เขาขึ้นชกชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวทที่สิงคโปร์ พบกับดาวทอง สิงหพัลลภ เมื่อ 17 พฤษภาคม ซึ่งเพาลิโนเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย้างน่ากังขา เพาลิโนมาชกป้องกันแชมป์กับดาวทองอีกครั้งที่กรุงเทพฯ เมื่อ 23 กรกฎาคม ปีเดียวกัน  ซึ่งเพาลิโนเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 5 จากนั้นก็ไม่ได้ชกมวยอีก
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2502)
ชิง, 17 พฤษภาคม 2502 ชนะคะแนน ดาวทอง สิงหพัลลภ ที่ สิงคโปร์
เสียแชมป์, 23 กรกฎาคม 2502 แพ้น็อค ดาวทอง สิงหพัลลภ ยก 5 ที่ กรุงเทพฯ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 3 ธันวาคม 2498 แพ้คะแนน สมเดช ยนตรกิจ ที่ มะนิลา
จังหวัดทตโตริ

เนินทรายทตโตริ
จังหวัดทตโตริ (ญี่ปุ่น: 鳥取県; โรมาจิ: Tottori-ken) เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภูมิภาคชูโงกุ มีเมืองหลวงอยู่ที่นครทตโตริ
ภูมิศาสตร์

จังหวัดทตโตริตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะฮนชู ทิศเหนือติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดเฮียวโงะ ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดโอกายามะและจังหวัดฮิโรชิมะ และทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดชิมาเนะ
การปกครอง

จังหวัดทตโตริประกอบด้วย 4 นคร 5 อำเภอ 14 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครอง > นคร

คูราโยชิ (ญี่ปุ่น: 倉吉市; โรมาจิ: Kurayoshi-shi)
ซาไกมินาโตะ (ญี่ปุ่น: 境港市; โรมาจิ: Sakaiminato-shi)
ทตโตริ (ญี่ปุ่น: 鳥取市; โรมาจิ: Tottori-shi)
โยนาโงะ (ญี่ปุ่น: 米子市; โรมาจิ: Yonago-shi)
การปกครอง > อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน

อำเภอไซฮากุ (ญี่ปุ่น: 西伯郡 ; โรมาจิ: Saihaku-gun )
เมืองไดเซ็ง (ญี่ปุ่น: 大山町; โรมาจิ: Daisen-chō)
เมืองนัมบุ (ญี่ปุ่น: 南部町; โรมาจิ: Nanbu-chō)
เมืองโฮกิ (ญี่ปุ่น: 伯耆町; โรมาจิ: Hōki-chō)
หมู่บ้านฮิเอซุ (ญี่ปุ่น: 日吉津村; โรมาจิ: Hiezu-son)
อำเภอโทฮากุ (ญี่ปุ่น: 東伯郡 ; โรมาจิ: Tōhaku-gun )
เมืองโคโตอูระ (ญี่ปุ่น: 琴浦町; โรมาจิ: Kotoura-chō)
เมืองมิซาซะ (ญี่ปุ่น: 三朝町; โรมาจิ: Misasa-chō)
เมืองยูริฮามะ (ญี่ปุ่น: 湯梨浜町; โรมาจิ: Yurihama-chō)
เมืองโฮกูเอ (ญี่ปุ่น: 北栄町; โรมาจิ: Hokuei-chō)
อำเภอยาซุ (ญี่ปุ่น: 八頭郡 ; โรมาจิ: Yazu-gun )
เมืองชิซุ (ญี่ปุ่น: 智頭町; โรมาจิ: Chizu-chō)
เมืองยาซุ (ญี่ปุ่น: 八頭町; โรมาจิ: Yazu-chō)
เมืองวากาซะ (ญี่ปุ่น: 若桜町; โรมาจิ: Wakasa-chō)
อำเภออิวามิ (ญี่ปุ่น: 岩美郡 ; โรมาจิ: Iwami-gun )
เมืองอิวามิ (ญี่ปุ่น: 岩美町; โรมาจิ: Iwami-chō)
อำเภอฮิโนะ (ญี่ปุ่น: 日野郡 ; โรมาจิ: Hino-gun )
เมืองโคฟุ (ญี่ปุ่น: 江府町; โรมาจิ: Kōfu-chō)
เมืองนิจินัง (ญี่ปุ่น: 日南町; โรมาจิ: Nichinan-chō)
เมืองฮิโนะ (ญี่ปุ่น: 日野町; โรมาจิ: Hino-chō)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Tottori Prefecture homepage
| ด ค ก จังหวัดทตโตริ |
| --- | --- | --- |
ทตโตริ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  ทตโตริ  |  |
| นคร |  คูราโยชิ  ซาไกมินาโตะ  โยนาโงะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอไซฮากุ ไดเซ็ง  นันบุ  ฮิเอซุ  โฮกิ  อำเภอโทฮากุ โคโตอูระ  มิซาซะ  ยูริฮามะ  โฮกูเอ  อำเภอยาซุ ชิซุ  ยาซุ  วากาซะ  อำเภออิวามิ อิวามิ  อำเภอฮิโนะ โคฟุ  นิจินัง  ฮิโนะ  |  |
ชูอิจิ นางูโมะ

| ชูอิจิ นางูโมะ |
| --- | --- |
นากุโมะ ชูอิจิ ในสมัยที่เป็นพลเรือโท
ชื่อพื้นเมือง: 南雲 忠一
เกิด: 25 มีนาคม ค.ศ.1887 โยเนซาวะ, จังหวัดยามางาตะ ญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 6 กรกฎาคม ค.ศ.1944 (อายุ 57 ปี) เกาะไซปัน, แปซิฟิกใต้ในอาณัติ
รับใช้:  ญี่ปุ่น
แผนก/สังกัด:  กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ประจำการ: ค.ศ.1908 – ค.ศ.1944
ชั้นยศ: เรือตรี (ค.ศ.1910) เรือโท (ค.ศ.1911) เรือเอก (ค.ศ.1914) นาวาตรี (ค.ศ.1920) นาวาโท (ค.ศ.1924) นาวาเอก (ค.ศ.1929) พลเรือตรี (ค.ศ.1935) พลเรือโท (ค.ศ.1939 จนถึงการเสียชีวิต) พลเรือเอก (แต่งตั้งหลังการเสียชีวิต)
หน่วย: คิโด บุไต
บังคับบัญชา: วิทยาลัยการทัพเรือแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น กองเรือที่ 3 แห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น ที่ว่าการนาวิกโยธินซาเซโบ ที่ว่าการนาวิกโยธินคุเระ กองเรือที่ 1 แห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น กองเรือพื้นที่แปซิฟิกกลาง กองบินที่ 14
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง การโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ การทิ้งระเบิดดาร์วิน การตีโฉบฉวยมหาสมุทรอินเดีย ยุทธนาวีที่มิดเวย์ ยุทธนาวีที่ตะวันออกของเกาะโซโลมอน ยุทธนาวีที่เกาะซานตากรุซ  ยุทธการที่ไซปัน †
บำเหน็จ: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย (ชั้นที่ 3)   เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย (ชั้นที่ 4)   เครื่องราชอิสริยาภรณ์เหยี่ยวทองคำ (ชั้นที่ 3)   เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ (ชั้นที่ 1)
ชูอิจิ นางูโมะ (ญี่ปุ่น: 南雲 忠一; โรมาจิ: Nagumo Chūichi; 25 มีนาคม ค.ศ. 1887 – 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1944) เป็นแม่ทัพเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการของหน่วยคิโด บุไต (กลุ่มกระบวนเรือคุ้มกัน-Carrier battle group) เขาได้ฆ่าตัวตายในช่วงยุทธการที่ไซปัน
ชีวิตช่วงต้น

เกิดที่เมืองโยเนซาวะ เป็นบุตรชายคนที่สองของนากุโมะ ชูโซ (Nagumo Shūzō, 南雲周蔵) ซึ่งเป็นเลขาธิการสำนักงานเขต เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนนายเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในปี ค.ศ.1908 และได้อันดับที่ 5 จากทั้งหมด 191 อันดับ จากนั้นก็ได้เข้าประจำการที่เรือลาดตระเวนป้องกันโซยะ ตามมาด้วยเรือลาดตระเวนหุ้มเกราะนิชชินและเรือลาดตระเวนป้องกันนิตากะ เขาได้รับยศเป็นเรือตรีและเข้าประจำการที่เรือลาดตระเวนหุ้มเกราะอาซามะในปี ค.ศ.1910
ในปี ค.ศ.1911 เขาเข้าศึกษาในวิทยาลัยการทัพเรือ ในสาขาวิชาปืนใหญ่และตอร์ปิโด และได้ยศเรือโท เขาเข้าประจำการที่เรือพิฆาตชั้นคามิกาเสะฮัตสึยูกิในปี ค.ศ.1913 เขาได้ยศร้อยเอกในปี ค.ศ.1914 และเข้าประจำการที่เรือประจัญบานคิริชิมะ ในปี ค.ศ.1915 ได้เข้าประจำการที่เรือพิฆาตสุงิ เขาได้เป็นผู้บังคับการประจำเรือพิฆาตคิซารางิในปี ค.ศ.1917 เขาจบการศึกษาจากวิทยาลัยการทัพเรือในปี ค.ศ.1918
ถือได้ว่าเขาชำนาญทางยุทธวิธีเรือพิฆาตและยุทธวิธีตอร์ปิโด เขาได้รับยศนาวาตรีและได้เป็นผู้บังคับการเรือพิฆาตโมมิในปี ค.ศ.1920 ในปี ค.ศ.1921 เขาได้เป็นเจ้าหน้าที่กองเรือพิฆาตที่หนึ่ง โดยในตอนแรกเขาเข้าประจำการที่เรือธงทัตสึตะ ก่อนจะย้ายไปประจำการที่เรือธงเท็นริว ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ.1922 เขาได้ทำงานเป็นเสนาธิการกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น โดยทำงานได้เพียง 4 วัน เขาได้รับยศนาวาโทในปี ค.ศ.1924
วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ.1925 เขาได้เดินทางเพื่อศึกษากลยุทธ์ ยุทธวิธี และยุทโธปกรณ์ทางกองทัพเรือในยุโรปและสหรัฐอเมริกา เขาเดินทางกลับถึงประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1926 จากนั้นเขาได้ประจำการที่เรือปืนซากะในเดือนมีนาคม และประจำการที่เรือปืนอุจิในเดือนตุลาคม เขาได้รับยศนาวาเอกและเข้าประจำการที่เรือลาดตระเวนนากะในปี ค.ศ.1929 เขาได้ประจำการที่เรือทากาโอะในเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ.1933 และได้ประจำการที่เรือประจัญบานยามาชิโระในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ.1934 เขาได้รับยศพลเรือตรีในปี ค.ศ.1935 เขาได้เป็นครูใหญ่ประจำโรงเรียนตอร์ปิโดกองทัพเรือในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ.1937 เขาได้รับยศพลเรือโทในปี ค.ศ.1939 และได้เป็นครูใหญ่ประจำวิทยาลัยการทัพเรือในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ.1940
สงครามโลกครั้งที่ 2

10 เมษายน ค.ศ.1941 นากุโมะได้รับการแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่ประจำกองบินที่ 1 ซึ่งการแต่งตั้งนี้ได้รับการยอมรับจากโยชิดะ เซ็นโงะและยามาโมโตะ อิโซโรกุ มีเรื่องเล่าว่า โอซาวะ จิซาบุโระก็เป็นหนึ่งในผู้สมัครชิงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ประจำหน่วยนี้ แต่เสียงส่วนใหญ่ตัดสินให้แต่งตั้งนากุโมะ นอกจากนี้ยังมีความเห็นว่า สาเหตุที่นากุโมะได้รับการแต่งตั้งเป็นเพราะว่าเขาสามารถจัดการและบริหารงานได้ดีกว่าโอซาวะ หลังจากการแต่งตั้ง เขาก็ได้ให้นาวาโทเก็นดะ มิโนรุ ซึ่งเป็นผู้ชำนาญด้านการบินนาวี ทำการซ้อมรบและฝึกฝนทหารให้มีความชำนาญ จากนั้นหน่วยของพวกเขาก็ได้เข้าร่วมในการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์
เขาเกือบจะเสียชีวิตในการรบที่มิดเวย์ เมื่อเรืออะกางิที่เขาประจำการถูกโจมตีอย่างหนักโดยเรือรบของฝ่ายสหรัฐและเรือกำลังจะจมลง เขาและคุซากะ ริวโนะสุเกะ ซึ่งเป็นนายทหารผู้ช่วย รวมทั้งคนอื่น ๆ ที่ยังรอดชีวิต สามารถหนีออกจากตัวเรือได้ แต่คุซากะได้รับบาดเจ็บจากบาดแผลที่ถูกไฟไหม้และข้อเท้าเคล็ดทั้งสองข้าง จากการพ่ายแพ้ครั้งนี้ ญี่ปุ่นได้เกิดความสูญเสียเป็นจำนวนมากและเริ่มเสียเปรียบทางกลยุทธ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก ในตอนแรก นากุโมะคิดจะฆ่าตัวตาย แต่คุซากะได้มาห้ามปรามเอาไว้ ว่ากันว่า หลังจากยุทธการ นากุโมะดูเหมือนจะสูญเสียความมั่นใจและสูญเสียประสิทธิภาพในการบัญชาการเป็นอย่างมาก
ต่อมาเขาได้รับมอบหมายให้บัญชาการมณฑลทหารเรือซาเซโบและมณฑลทหารเรือคุเระซึ่งเขาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการฝึกอบรมเท่านั้น
วันที่ 4 มีนาคม ค.ศ.1944 เขาได้รับมอบหมายให้บัญชาการกองเรือที่ 14 และกองเรือพื้นที่แปซิฟิกกลางในบริเวณหมู่เกาะมาเรียนา เมื่อการรบที่ไซปันได้เปิดฉากในวันที่ 15 มิถุนายน พบว่ากองเรือที่นำทัพโดยโอซาวะได้ถูกกองเรือที่ 5 เข้าโจมตีอย่างหนักในยุทธนาวีที่ทะเลฟิลิปปิน ซึ่งญี่ปุ่นสูญเสียเรือบรรทุกเครื่องบิน 3 ลำและเครื่องบินประมาณ 600 ลำ ทำให้กองกำลังที่ประจำการอยู่เกาะไซปัน มีเพียงตัวนากุโมะ, พลโทยาโนะ ฮิเดโอะ และ พลโทไซโตะ โยชิสึกุคอยบัญชาการ หลังจากการต่อสู้ประมาณ 20 วัน นากุโมะก็ได้ตัดสินใจใช้ปืนยิงตนเองเสียชีวิต ว่ากันว่า หลังจากที่กองทัพสหรัฐเข้ายึดเกาะไซปันได้ พลเรือเอกเรย์มอนด์ เอ. สพรัวนซ์รู้สึกพึงพอใจกับการตัดสินใจของนากุโมะ นากุโมะได้รับการแต่งตั้งย้อนหลังให้เป็นพลเรือเอกในวันที่ 8 กรกฎาคม
ในวัฒนธรรมสมัยใหม่ > ภาพยนตร์

พญาอินทรีแห่งแปซิฟิก สร้างในปี ค.ศ.1953 กำกับโดย ค่ายโตโฮ นำแสดงโดย มิอาเกะ บงทาโระ
จอมพลยามาโมโตะและกองเรือผสม สร้างในปี ค.ศ.1956 กำกับโดย ค่ายชินโตโฮ นำแสดงโดย ฟุจิตะ สุซูมุ
พายุโหมแปซิฟิก สร้างในปี ค.ศ.1960 กำกับโดย ค่ายโตโฮ นำแสดงโดย คาวาสุ เซซาบุโระ
เร็นโงะ คันไต ชิเรโจคัง ยามาโมโตะ อิโซโรกุ สร้างในปี ค.ศ.1968 กำกับโดย ค่ายโตโฮ นำแสดงโดย ฟุจิตะ สุซูมุ
โทระ โทระ โทระ สร้างในปี ค.ศ.1970 กำกับโดยทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์ ค่าย นำแสดงโดย โทโนะ เอจิโระ
เกคิโด โนะ โชวะชิ 'กุนบัตสึ' สร้างในปี ค.ศ.1970 กำกับโดย ค่ายโตโฮ นำแสดงโดย อาเบะ โทรุ
มิดเวย์ สร้างในปี ค.ศ.1976 กำกับโดย ยูนีเวอร์แซล นำแสดงโดย เจมส์ ชิเงตะ
กองทัพเรือจักรวรรดิ สร้างในปี ค.ศ.1981 กำกับโดย ค่ายโตโฮ นำแสดงโดย คาเนโกะ โนบุโอะ
ไดนิปปงเตโกกุ สร้างในปี ค.ศ.1982 กำกับโดย ค่ายโทเอ นำแสดงโดย ยามากุจิ อะกิโอะ
โอบะ ซามูไรคนสุดท้าย สร้างในปี ค.ศ.2011 กำกับโดย ค่ายโตโฮ นำแสดงโดย โอบามิ ทามิโอะ
พลเรือเอก อิโซโรกุ สร้างในปี ค.ศ.2011 กำกับโดย ค่ายโทเอ นำแสดงโดย นากาฮาระ ทาเกโอะ
มิดเวย์ สร้างในปี ค.ศ.2019 กำกับโดย ไลออนส์เกตฟิล์มส์ และ เอเลเวชัน พิกเจอร์ส นำแสดงโดย คุนิมุระ จุน
ในวัฒนธรรมสมัยใหม่ > ละครโทรทัศน์

สายรุ้งเหนือทะเล〜ยามาโมโตะ อิโซโรกุและกองทัพเรือญี่ปุ่น สร้างในปี ค.ศ.1983 กำกับโดย ทีวีโตเกียว นำแสดงโดย คาเนโกะ โนบุโอะ
ในวัฒนธรรมสมัยใหม่ > เกม

ชุดซีรีย์เตโตกุ โนะ เค็ตสึดัน (สร้างเป็น 4 ภาค ได้แก่ ปี ค.ศ.1989, ค.ศ.1993, ค.ศ.1996 และ ค.ศ.2001) สร้างโดย ค่ายโคเอะ
นากุโมะ ชูอิจิ ในสมัยที่เป็นเรือโท
จูน (แก้ความกำกวม)

จูน อาจหมายถึง
มิถุนายน เดือนที่ 6 ของปีปฏิทิน
ความหมายในภาษาไทย แปลว่า ปรับให้ดีขึ้น, ปรับตัว
จูน (ชื่อ) ที่มาของชื่อต้น และ ผู้คนที่ใช้ชื่อต้นนี้
จูน (นามสกุล) ที่มาของนามสกุล และ ผู้คนที่ใช้นามสกุลนี้
บุคคล

จูน มากาซาเอ็ต
จูน โรส เบลลามี
จูน อาร์ลอส
จูน ทาลาเป้
จูน อีราแฮม
จูน แมกซีปอก
จูน ออร์ฮาลิซา
จูน ซีโก
อิทธิพล มามีเกตุ
วรรณวิมล เจนอัศวเมธี
ตัวละครในบันเทิงคดี

จูน - ตัวละครจากเรื่องแฮมทาโร่ แก๊งจิ๋วผจญภัย
จูน - ตัวละครจากเรื่องเณรน้อยเจ้าอภินิหาร
จูน โมโตมิยะ หรือ โมโตมิยะ จุน (Motomiya Jun) - ตัวละครจากเรื่องดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02
จูน หรือ จูนิเปอร์ ลี (Juniper Lee) - ตัวละครจากเรื่องการผจญภัยของจูนิเปอร์ ลี
จูน เฉิน หรือ จูนิเปอร์ เฉิน (Juniper Chen) - ตัวละครจากเรื่องเดอะ โกสต์ แอนด์ มอลลี่ แมคกี
จูน หรือ จุลจักร รักษ์ธรรมชาติ (Chulachak Raktamachat) - ตัวละครจากเรื่องซูคีเปอร์จิ๋ว หัวใจพิทักษ์สัตว์
คาเมเลียน จูน - ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย์ย่า
ดูเพิ่ม

ออกัส (แก้ความกำกวม)
เมย์
จันทรุปราคา ตุลาคม พ.ศ. 2556

| จันทรุปราคาเงามัว 18–19 ตุลาคม พ> ศ. 2556 |
| --- | --- |
ดวงจันทร์จะสังเกตเห็นได้ว่าสลัวลงขณะที่เคลื่อนผ่านเงามัวทางตอนเหนือของโลก
ประเภทของอุปราคา
ประเภท: เงามัว
แกมมา: 1.1508
ความส่องสว่างเงามัว: 0.7649
ความส่องสว่างเงามืด: –0.2718
ระยะเวลา (ชั่วโมง:นาที:วินาที)
เงามัว: 04:03:49
 
เวลา (UTC) 
(P1) เริ่มจันทรุปราคาเงามัว: 21:48:16
บดบังมากที่สุด: 23:50:14
(P4) สิ้นสุดจันทรุปราคาเงามัว: 00:52:05
 
แหล่งอ้างอิง
แซรอส: 117 (52 จาก 72)
บัญชี # (LE5000): 9681
จันทรุปราคาเงามัวเกิดขึ้นในวันที่ 18–19 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ซึ่งเป็นอุปราคาครั้งสุดท้ายของอุปราคาสามครั้งในปี พ.ศ. 2556
การมองเห็น

อุปราคาครั้งนี้สามารถมองเห็นได้จากทวีปอเมริกา (ตอนใกล้จบปรากฏการณ์) ทวีปยุโรป ทวีปแอฟริกา และส่วนมากของทวีปเอเชีย (ตอนเริ่มต้นปรากฏการณ์สามารถมองเห็นได้จากเอเชียตะวันออก) ส่วนตะวันตกของฟิลิปปินส์ (รวมทั้งเวสเทิร์นลูซอนและปาลาวัน) สามารถมองเห็นจันทรุปราคาได้ขณะดวงจันทร์ตก
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง

จันทรุปราคาหนึ่งจากสี่ครั้งในชุดช่วงสั้น ณ จุดโหนดลงในวงโคจรของดวงจันทร์
ในชุดปีจันทรคติ จะวนซ้ำหลังจาก 12 ลูเนชัน หรือ 354 วัน (เคลื่อนกลับประมาณ 10 วันในปีต่อเนื่องกัน) เนื่องจากการเลื่อนวันที่ เงาของโลกจะอยู่ประมาณ 11 องศาทางตะวันตกในเหตุการณ์ต่อเนื่องกัน
ดูเพิ่ม

รายการจันทรุปราคา และ รายการจันทรุปราคาในพุทธศตวรรษที่ 25
แหล่งข้อมูลอื่น

18 ตุลาคม ค.ศ. 2013 : แผนภาพการทำนายอุปราคาโดย เฟรด เอสเปนาก, นาซา/ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ด
Hermit eclipse: 23 Mar 2016 – Penumbral Lunar Eclipse
Eclipse Geeks Penumbra Lunar Eclipse 18/19 October 2013 เก็บถาวร 2021-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชิน โสภณพนิช

| ชิน โสภณพนิชป> ช., ป.ม., ท.จ.ว. |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2451 จังหวัดธนบุรี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 4 มกราคม พ.ศ. 2531 (79 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
สาเหตุการเสียชีวิต: โรคหัวใจ โรคไต
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: เล่ากุ่ยเอ็ง บุญศรี โสภณพนิช
บุตร: 9 คน
อาชีพ: นักธุรกิจ นักการธนาคาร

ชิน โสภณพนิช (10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2451 – 4 มกราคม พ.ศ. 2531) นักธุรกิจ นักการเงิน-การธนาคารชาวไทยเชื้อสายจีนที่มีชื่อเสียง เป็นผู้ก่อตั้งธนาคารกรุงเทพ
ชีวิตช่วงต้น

นายชินเกิดในสมัยรัชกาลที่ 5 มีบิดาเป็นชาวจีนแต้จิ๋วอพยพ เกิดในบริเวณวัดไทร อำเภอบางขุนเทียน จังหวัดธนบุรี เมื่ออายุได้ 5 ขวบ ต้องเดินทางกลับไปประเทศจีนพร้อมบิดา ได้ศึกษาชั้นประถมที่ประเทศจีน รวมทั้งช่วยบิดาทำนาด้วย เมื่อเวลาฝนตก บิดาต้องตามตัวกลับมาจากโรงเรียนเพื่อให้ช่วยไถนา นายชินอยู่ในประเทศจีนเป็นระยะเวลานานถึง 12 ปี จนกระทั่งอายุ 17 ปี จึงเดินทางกลับมาสู่ประเทศไทย มีความรู้อ่านออก เขียนได้ดี ทั้งภาษาจีนและภาษาไทย
นักธุรกิจ

นายชิน เริ่มต้นอาชีพครั้งแรกด้วยการเป็นลูกจ้างในเรือโยงบรรทุกสินค้าทางการเกษตร ขึ้นล่องระหว่าง กรุงเทพ - อยุธยา จากนั้นจึงได้เปลี่ยนเป็นเสมียนของโรงไม้แห่งหนึ่งซึ่งเจ้าของก็คือนายเจียม ชัยเกียรติ ด้วยความที่นายชินเป็นคนเอาการเอางาน เรียนรู้ได้เร็ว ประกอบกับเป็นคนมีอัธยาศรัยดี นายเจียมจึงสอนการทำบัญชีให้แก่นายชิน รวมทั้งให้เป็นคนติดต่อลูกค้าให้ด้วย นายชินทำงานอยู่ที่นี่เป็นเวลา 3 ปี เมื่ออายุได้ 20 ปี  นายเจียมได้ขยายกิจการ โดยไปเปิดร้านใหม่ จึงยกสาขาเดิมนี้ให้แก่นายชิน โดยยกตำแหน่งผู้จัดการให้แก่นายชินแต่หลังจากนี้กิจการของนายชินประสบปัญหา และเกิดไฟไหม้ ทำให้ต้องปิดกิจการลง
หลังจากนี้ นายชินได้เดินทางกลับสู่ประเทศจีนอีกครั้ง และได้ร่วมทำกิจการการเดินเรือระหว่างซัวเถากับเซี่ยงไฮ้ กับนักธุรกิจท้องถิ่น ซึ่งก็ไม่ประสบความสำเร็จอีก ต่อมา นายชินได้กลับสู่ประเทศไทย จะได้รับการชักชวนจากนายแต้เก๋ง ฮุ้ง เจ้าของบริษัท เซียม เฮง ล้ง ซึ่งเป็นธุรกิจค้าขายวัสดุก่อสร้าง นายชินจึงตัดสินใจเข้าทำงานที่นี่ในปี พ.ศ. 2482 ซึ่งธุรกิจค้าขายวัสดุก่อสร้างนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากกล่าวกันว่าในครั้งนั้น ใครจะก่อสร้างอะไรทั้งภาครัฐและเอกชนก็ต้องมาซื้อของที่ เซียม เฮง ล้ง
จากนั้น นายชินจึงตัดสินใจเก็บรวบรวมเงินทั้งหมด เปิดร้านขายวัสดุอุปกรณ์ก่อสร้างของตัวเอง แถวโรงภาพยนตร์พัฒนาการ ถนนเจริญกรุง และประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วภายในระยะเวลาไม่นาน จึงจดทะเบียนเป็นบริษัท เอเซีย จำกัด สินค้าที่ขายส่วนใหญ่เป็นเหล็ก ด้วยอายุเพียง 29 ปี  ซึ่งสถานการในขณะนั้น รัฐบาลมีนโนบายส่งเสริมการค้าขายของคนไทย บริษัทของนายชินประสบความสำเร็จอย่างดี จึงขยายกิจการออกไปอีก 2 บริษัท เป็นบริษัทค้าขายเครื่องเขียน และขายเครื่องกระป๋อง
เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง ต้องมีการก่อสร้างซ่อมแซมสถานที่ต่าง ๆ ที่ปรักหักพัง นายชินจึงชักชวนเพื่อนพ่อค้าอีก 15 คน ร่วมหุ้นก่อตั้งบริษัท มหกิจ ขึ้นในปี พ.ศ. 2488 ด้วยทุนจดทะเบียน 1 ล้านบาท โดยที่นายชินเป็นหนึ่งในสามของผู้ถือหุ้นใหญ่  ซึ่งก็ประสบความสำเร็จอย่างมาก จากนั้นนายชินจึงได้เริ่มทำกิจการใหม่ ๆ  หลายอย่าง เช่น ค้าทองคำ ค้าข้าว และธุรกิจห้างสรรพสินค้า
ในปี พ.ศ. 2487 นายชิน ขณะที่มีอายุเพียง 34 ปี ได้รับการชักชวนจากเพื่อนฝูง 15 คน ร่วมหุ้นก่อตั้งธนาคารกรุงเทพขึ้น ในเดือนธันวาคม ธนาคารกรุงเทพสาขาแรกเป็นเพียงห้องแถวคูหาเล็ก ๆ 2 คูหา 2 ชั้น เลขที่ 235-237 ถนนราชวงศ์ ย่านสำเพ็ง โดยมีนายควง อภัยวงศ์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นเป็นประธานในพิธีเปิด ในเวลาบ่าย 2 โมง มีพนักงานในระยะแรก 23 คน มีพ่อค้าวานิชต่าง ๆ ให้ความไว้วางใจนำเงินมาฝากในวันแรกที่เปิดกิจการถึง 9 ล้านบาท ซึ่งนับว่าสูงมาก นายชินเริ่มงานที่ธนาคารกรุงเทพด้วยการเป็นคอมประโดร์ (นายหน้า) หาลูกค้า และพิจารณาการออกเงินกู้ ซึ่งการทำหน้าที่ของนายชินสามารถทำกำไรให้แก่ธนาคารอย่างมาก โดยในกลางปี พ.ศ. 2488 ยอดเงินฝากของธนาคารกรุงเทพ มีจำนวนทั้งสิ้น 10.2 ล้านบาท แต่เมื่อนายชินเข้ามาทำหน้าที่นี้ยอดเงินเพิ่มขึ้นเป็น 18.5 ล้านบาท ในปลายปี 

จากนั้น กิจการธนาคารกรุงเทพได้เจริญเติบโตเป็นลำดับ และเป็นธนาคารพาณิชย์แห่งแรกของไทยที่มีสาขาเปิดในต่างประเทศ ในปี พ.ศ. 2495 นายชินได้ขึ้นผู้จัดการธนาคารและครอบครองตำแหน่งได้นานที่สุดถึง 25 ปี ในระหว่างปี พ.ศ. 2495 - พ.ศ. 2520 และเป็นที่รู้จักอย่างมากในแวดวงธุรกิจและสังคม และได้ร่วมงานกับนักธุรกิจชั้นแนวหน้ามากมายในประเทศไทย เช่น นายบุญชู โรจนเสถียร, นายประสิทธิ์ กาญจนวัฒน์,  เป็นต้น
ชีวิตส่วนตัวและบทบาททางสังคม

ชีวิตส่วนตัว นายชินสมรส 2 ครั้ง ครั้งแรกกับนางเล่ากุ่ยเอ็ง (劉桂英) ชาวจีน มีบุตรด้วยกันทั้งหมด 2 คน  คือ
นายระบิล โสภณพนิช (Robin Chan: ตั้งอู๋เข่ง : 陳有慶 ) ปัจจุบันถือสัญชาติฮ่องกง และพำนักอยู่ที่เขตปกครองตนเองพิเศษฮ่องกง สมรสกับนางซิ่ม ซี้ฮุง (沈時芬 ) มีบุตรคือ
นายสตีเฟน ตัน (Stephen Tan: ตั้งตี่บุ๊ง: 陳智文)
นายชาญวุฒิ โสภณพนิช (Bernard Chan: ตั้งตี่ซือ: 陳智思) สมาชิกสภาบริหารงานของฮ่องกง ปัจจุบันถือสัญชาติฮ่องกง
นายชาตรี โสภณพนิช เสียชีวิต วันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2561 (ตั้งอู๋ฮั้ง: 陳有漢 ) มีบุตร-ธิดา คือ
นายชาติศิริ โสภณพนิช (ตั้งตี่ชิม: 陳智深) กรรมการผู้จัดการใหญ่ธนาคารกรุงเทพ
นางสาวิตรี รมยะรูป
นายชาลี โสภณพนิช (ตั้งตี่ก่ำ: 陳智淦) ประธานบริษัทเอเชียอินเวสเม้นต์
นางสุชาดา ลีสวัสดิ์ตระกูล
นายชินสมรสครั้งที่ 2 กับนางบุญศรี โสภณพนิช (เอี๊ยบุ่งลี้: 姚文莉)  มีบุตรด้วยกันทั้งหมด 7 คน อาทิ
นายโชติ โสภณพนิช (ตั้งย่งเกี๋ยง: 陳永建) สมรสกับ คุณหญิง กัลยา โสภณพนิช (เล้งอ้วงฮง: 龍宛虹)
นายหมวดตรีชัย โสภณพนิช (ตั้งย่งเต็ก: 陳永德)
คุณหญิงชดช้อย โสภณพนิช (ตั้งหงเล้ง: 陳鳳翎)
นายเชิดชู โสภณพานิช สมรสกับ กาญจนา โสภณพนิช
ชีวิตของนายชิน เป็นที่รับรู้และยอมรับจากสังคมทั่วไปว่า เป็นผู้สร้างฐานะตนเองจากเสื่อผืนหมอนใบ จนเป็นตำนานของนักธุรกิจในประเทศไทยเป็นที่กล่าวขานกันมาจนปัจจุบัน
ซึ่งนายชินมีแซ่ตั้ง มีชื่อเป็นภาษาจีนแต้จิ๋วว่า "ตั้งเพียกชิ้ง" (จีน: 陳弼臣) ซึ่งคนไทยเชื้อสายจีนจำนวนไม่น้อยนิยมเรียกนายชินในชื่อนี้
ในทางสังคม ได้ก่อตั้ง มูลนิธิชิน โสภณพนิช ขึ้น รวมทั้งได้อนุเคราะห์หลายองค์การ หลายกิจการในสังคมด้วย อาทิ เช่น มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น ซึ่งเจ้าของโรงเรียนเซนต์จอห์น เคยกล่าวว่า ถ้าไม่มีนายชิน ก็คงไม่มีเซนต์จอห์นในวันนี้  ในปี พ.ศ. 2523 นายชิน ได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้า ฯ  พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก  (ป.ช.)
นอกจากนี้แล้วในระหว่างสงครามมหาเอเชียบูรพา นายชินยังได้เข้าร่วมกับขบวนการเสรีไทยด้วย โดยสังกัดอยู่ในสายของ พล.ต.หลวงสังวรยุทธกิจ มีหน้าที่จัดส่งเสบียงและให้ความช่วยเหลือในด้านต่าง ๆ จนถูกทหารญี่ปุ่นจับขังคุกมาแล้ว
นายชิน โสภณพนิช เริ่มผ่องถ่ายกิจการให้แก่นายชาตรี บุตรชายคนที่ 2 ในปี พ.ศ. 2520  และถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2531 ด้วยโรคหัวใจและโรคไต ที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ และได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้า จากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม ฉัตรเบญจา  ตั้งประดับเกียรติยศ  ปี่ กลองชนะ ประโคมเวลาพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ  พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมเวลากลางคืน กำหนด 3 คืน  รวมทั้งได้รับพระราชทานพระมหากรุณาธิคุณเสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพ  เมื่อวันที่ 9  เมษายน พ.ศ. 2531
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2523 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2518 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2512 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.)
ซัมซุง บี5310

ซัมซุง จีที-บี5310 เป็นโทรศัพท์มือถือประเภทคอร์บี้ รู้จักกันในชื่อ ซัมซุง จีนีโอ สไลด์ หรือ ซัมซุง คอร์บี้ โปร ผลิตเมื่อปี ค.ศ. 2009
ลักษณะ

ซัมซุง จีที-บี5310 มีน้ำหนัก 135 กรัม เป็นโทรศัพท์ที่มีลักษณะแบบเควอร์ตี แผงหน้าปัดมีลักษณะมันเงา
คุณลักษณะ

หน้าจอโทรศัพท์มีขนาด 240 × 320 พิกเซล, (2.8 นิ้ว) ความสามารถในการบันทึกรายชื่อเบอร์โทรศัพท์ สามารถบันทึกได้มากถึง 1000 รายชื่อ รองรับการใช้ไวไฟ
คุณลักษณะ > กล้อง

กล้องหลัง: 3.15 MP, 2048 ×1536 พิกเซล, วีดีโอ
คุณลักษณะ: จีโอ-แท็กกิ้ง, การตรวจจับรอยยิ้ม, พาโรนามา
วีดีโอ:320 × 240 พิกเซล, QVGA@15fps.
กล้องหน้า: รองรับ
กล้องหน้า
ตา (แก้ความกำกวม)

ตา สามารถหมายถึงได้หลายอย่างเช่น
ตา อวัยวะหนึ่งในมนุษย์และสัตว์ ใช้ในการมองเห็น
ตาไม้
ปัญญา นิรันดร์กุล (ตา) พิธีกรชาวไทย
นอกจากนี้ ตา ในภาษาไทยยังสามารถหมายถึง
ตา บุคคลที่เป็นพ่อของแม่
ตา (turn) ตาเดิน
ตาก (แก้ความกำกวม)

จังหวัดตาก
อำเภอเมืองตาก
เทศบาลเมืองตาก
พระเจ้าตาก หมายถึง สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
การตากแห้ง การทำให้แห้งโดยการผึ่งแดด เช่น  กล้วยตาก
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 4

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 4 เป็นการมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1930 ถึงวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1931 งานจัดขึ้นที่ Sala D'Oro โรงแรม Biltmore ลอสแอลเจลลิส
รางวัล > Best Motion Picture of the Year

Cimarron (1931)
รางวัล > Best Actor

Lionel Barrymore - A Free Soul (1931)
รางวัล > Best Actress

Marie Dressler - Min and Bill (1930)
รางวัล > Best Art Direction

Max Ree - Cimarron (1931)
รางวัล > Best Cinematography

Floyd Crosby - Tabu (1931)
รางวัล > Best Director

Norman Taurog - Skippy (1931)
รางวัล > Outstanding Production

RKO Radio Pictures - Cimarron (1931)
รางวัล > Best Sound Recording

Paramount Publix Studio Sound Department