stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาษาฮีบรูสะมาริตัน
การเขียน > การออกเสียง

พยัญชนะ
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชื่อ | A'laf | Bit | Ga'man | Da'lat | Iy | Baa | Zen | It | Ṭit | Yut | Kaaf | La'bat | Mim | Nun | Sin'gaat | In | Fi | Tsaa'diy | Quf | Rish | Shan | Taaf |
| อักษรสะมาริตัน | ࠀ‎ | ࠁ‎ | ࠂ‎ | ࠃ‎ | ࠄ‎ | ࠅ‎ | ࠆ‎ | ࠇ‎ | ࠈ‎ | ࠉ‎ | ࠊ‎ | ࠋ‎ | ࠌ‎ | ࠍ‎ | ࠎ‎ | ࠏ‎ | ࠐ‎ | ࠑ‎ | ࠒ‎ | ࠓ‎ | ࠔ‎ | ࠕ‎ |
| อักษรฮีบรูแบบเหลี่ยม (Ktav Ashuri) | א | ב | ג | ד | ה | ו | ז | ח | ט | י | כ | ל | מ | נ | ס | ע | פ | צ | ק | ר | ש | ת |
| ออกเสียง | [ʔ] | [b] | [ɡ] | [d] | [ʔ] | [b], [w] | [z] | [ʔ], [ʕ] | [tˤ] | [j] | [k] | [l] | [m] | [n] | [s] | [ʔ], [ʕ] | [f], [b] | [sˤ] | [q], [ʔ] | [r] | [ʃ] | [t] |
สระ
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นิกกุดกับ ࠌ‎/מ |  |  |  |  |  | , ,  |
| เทียบเสียง | /a/, /ɒ/ | /e/ | /e/, /i/ | /o/, /u/ | (พยัญชนะซ้ำ) | /ʕa/ |
ไวยากรณ์ > นาม

เมื่อเติมปัจจัย ê และ ô ในพยางค์สุดท้ายอาจจะกลายเป็น î และ û เช่น bôr (Judean bohr) "pit" > búrôt "pits"
ไวยากรณ์ > คำนำหน้านาม

คนำหน้านามชี้เฉพาะเป็น  a- หรือ e-
ไวยากรณ์ > จำนวน

ปัจจัยพหูพจน์เป็น –êm ปัจจัยทวิพจน์บางครั้งเป็น –ayem แต่โดยทั่วไปจะเหมือนพหูพจน์
ไวยากรณ์ > บุพบท

"ในหรือใช้ออกเสียงเป็น:
b- ก่อนสระ: b-érbi = "with a sword"; b-íštu "กับภรรยาของเขา".
ba- ก่อน bilabial consonant: bá-bêt (Judean Hebrew: ba-ba′yith) "ในบ้าน”
ev- ก่อนพยัญชนะอื่น: ev-lila "ในกลางคืน", ev-dévar "กับสิ่งของ".
ba-/be- ก่อนคำนำหน้านามชี้เฉพาะ: barrášet (Judean Hebrew: Bere’•shith′) "ในตอนเริ่มต้น"; béyyôm "ในวัน".
"คล้าย", ออกเสียงเป็น:
ka เมื่อไม่มีคำนำหน้า: ka-demútu "in his likeness"
ke เมื่อมีคำนำหน้า: ké-yyôm "like the day".
"ถึง" ออกเสียงเป็น:
l- ก่อนสระ: l-ávi "to my father", l-évad "to the slave"
el-, al- ก่อนพยัญชนะ: al-béni "to the children (of)"
le- ก่อน l: le-léket "to go"
l- ก่อนคำนำหน้านาม: lammúad "at the appointed time"; la-şé'on "to the flock"
"และ" ออกเสียงเป็น:
w- ก่อนพยัญชนะ: wal-Šárra "and to Sarah"
u- ก่อนสระ: u-yeššeg "and he caught up"
บรรณานุกรม

J. Rosenberg, Lehrbuch der samaritanischen Sprache und Literatur, A. Hartleben's Verlag: Wien, Pest, Leipzig.
Ben-Ḥayyim, Ze'ev (2000). A Grammar of Samaritan Hebrew. Jerusalem: The Hebrew University Magnes Press. ISBN 1-57506-047-7.
Flôrenṭîn, Moše (2005). Late Samaritan Hebrew: A Linguistic Analysis Of Its Different Types. BRILL. ISBN 9789004138414.
แหล่งข้อมูลอื่น

"Samaritan Language and Literature" . Collier's New Encyclopedia. 1921.
"Samaritan Language and Literature" . สารานุกรมคาทอลิก. 1913.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
รายละเอียดโทราห์สะมาริตันนาบุลในภาษาฮีบรูสะมาริตัน
ภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น

เขตภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (Af)
ภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (อังกฤษ: Tropical rainforest climate) หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าภูมิอากาศแบบเส้นศูนย์สูตร เป็นภูมิอากาศแบบร้อนชื้นมักพบบริเวณแถบเส้นศูนย์สูตร ประเทศที่มีภูมิอากาศแบบนี้มักจะมีป่าดิบชื้น ในระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน เขตภูมิอากาศนี้แทนด้วยอักษร Af
ลักษณะ

ป่าดิบชื้นในเขตร้อนมีภูมิอากาศแบบร้อนชื้น ซึ่งไม่มีฤดูแล้ง ทุก ๆ เดือนมีปริมาณหยาดน้ำฟ้าอย่างต่ำ 60 มิลลิเมตร ป่าดิบชื้นไม่มีฤดูร้อนหรือฤดูหนาว โดยปกติจะมีอุณหภูมิสูงตลอดทั้งปี รวมถึงมีฝนตกหนักตลอดทั้งปีด้วย ในบริเวณแถบเส้นศูนย์สูตร อุณหภูมิเฉลี่ยในแต่ละวันอาจแทบไม่แตกต่างกัน โดยความแตกต่างระหว่างอุณหภูมิช่วงกลางวันและช่วงกลางคืนอาจมีความแตกต่างมากกว่าการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิในแต่ละวัน
ตัวอย่างเมืองที่มีภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น

| --- | --- |
 ทวีปแอฟริกา  แอนทาลาฮา, ประเทศมาดากัสการ์   ฮาร์เปอร์, ประเทศไลบีเรีย   กัมปาลา, ประเทศยูกันดา   โมโรนี, ประเทศคอโมโรส   วิกทอเรีย, ประเทศเซเชลส์ ทวีปอเมริกาเหนือ  บลูฟิลด์, ประเทศนิการากัว   ชานกีโนลา, ประเทศปานามา   ฟอร์ตลอเดอร์เดล, สหรัฐอเมริกา   อิเกวย, สาธารณรัฐโดมินิกัน   ลา เซยบา, ประเทศฮอนดูรัส   ลิมอน, ประเทศคอสตาริกา   พอร์ต แอนโทนิโอ, ประเทศจาเมกา   เปอร์โต บาร์ริโอส, ประเทศกัวเตมาลา   ปุนตา กอร์ดา, เบลีซ ทวีปอเมริกาใต้  เบเล็ง, ประเทศบราซิล   จอร์จทาวน์, ประเทศกายอานา   อิกิโตส, ประเทศเปรู   เมเดยิน, ประเทศโคลอมเบีย   ปารามาริโบ, ประเทศซูรินาม   ซัลวาดอร์, ประเทศบราซิล   แซ็ง โลร็อง ดู มาโรนี, เฟรนช์เกียนา:  ทวีปเอเชีย  บันดุง, ประเทศอินโดนีเซีย   บันดาร์เซอรีเบอกาวัน, ประเทศบรูไน   ดาเวา, ประเทศฟิลิปปินส์   ปีนัง, ประเทศมาเลเซีย   โจโฮร์บะฮ์รู, ประเทศมาเลเซีย   โกตากีนาบาลู, ประเทศมาเลเซีย   กัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย   กูจิง, ประเทศมาเลเซีย   เมดัน, ประเทศอินโดนีเซีย   นครศรีธรรมราช, ประเทศไทย   ปาดัง, ประเทศอินโดนีเซีย   ปาเล็มบัง, ประเทศอินโดนีเซีย   สิงคโปร์   สุไหงโก-ลก, ประเทศไทย   โคลอมโบ, ประเทศศรีลังกา   ลาเอ, ประเทศปาปัวนิวกินี เขตโอเชียเนีย  อาปีอา, ประเทศซามัว   โฮนีอารา, หมู่เกาะโซโลมอน   อินนิสเฟล, ประเทศออสเตรเลีย   มาจูโร, หมู่เกาะมาร์แชลล์   นูกูอาโลฟา, ประเทศตองงา   ปาลีกีร์, ประเทศไมโครนีเชีย   พอร์ตวิลา, ประเทศวานูวาตู   ซูวา, ประเทศฟีจี
ข้อมูลเพิ่มเติม

การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน
ภูเก็ต (ภาพยนตร์)

สำหรับความหมายอื่นของ "ภูเก็ต" ดูที่ ภูเก็ต (แก้ความกำกวม)
| ภูเก็ต |
| --- | --- |
จิน และ พงษ์
กำกับ: อาทิตย์ อัสสรัตน์
เขียนบท: อาทิตย์ อัสสรัตน์
อำนวยการสร้าง: พิมพกา โตวิระ เมย์ เมฆสวรรค์ เถกิง สมทรัพย์
นักแสดงนำ: สรพงษ์ ชาตรี อิม ซูจ็อง
ผู้จัดจำหน่าย: เอ็กซ์ตร้า เวอร์จิน
วันฉาย:  30 กันยายน พ.ศ. 2553
ความยาว: 30 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: อังกฤษ ไทย เกาหลี
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ภูเก็ต (อังกฤษ: Phuket) เป็นภาพยนตร์สั้นจากการกำกับและเขียนบทโดย อาทิตย์ อัสสรัตน์ นำแสดงโดย สรพงษ์ ชาตรี, อิม ซู-จ็อง
เนื้อเรื่อง

จิน (อิม ซูจอง) เป็นดาราสาวชื่อดังของเกาหลี เธอเบื่อหน่ายกับชื่อเสียงและมายาภาพในวงการบันเทิง จึงเดินทางมาพักผ่อนยังจังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย ที่นั่น เธอได้พบกับ พงษ์ (สรพงษ์ ชาตรี) คนขับรถลีมูซีนของโรงแรม วัยกลางคน ซึ่งได้พาเธอไปรู้จักกับภูเก็ตในแง่มุมที่ต่างออกไป พร้อมกับมิตรภาพอันงดงามของคนต่างเพศ ต่างวัย และต่างวัฒนธรรม ของทั้งคู่ก็บังเกิดและพัฒนาขึ้น
เบื้องหลังและการออกฉาย

ภูเก็ต เป็นภาพยนตร์สั้นจากการกำกับและเขียนบทของอาทิตย์ อัสสรัตน์ ซึ่งประสบความสำเร็จก่อนหน้านั้นจาก Wonderful Town ภาพยนตร์อิสระ ในปี พ.ศ. 2551 โดยได้ผลิตขึ้นมาจากโครงการ Director’s screen project ซึ่งเป็นโครงการที่นำเอาภาพยนตร์สั้นหรือภาพยนตร์อิสระจากหลายผู้กำกับได้ฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วไปเหมือนเช่นภาพยนตร์ในเชิงพาณิชย์ทั่วไป
อาทิตย์ อัสสรัตน์ ผู้กำกับได้เปิดเผยว่า เหตุที่เลือกสรพงษ์ ชาตรี มารับบทแสดงนำในเรื่องนี้คู่กับนักแสดงสาวชาวเกาหลี เพราะ สรพงษ์ถือเป็นไอค่อนของวงการภาพยนตร์ไทยในยุคที่ได้รับความนิยม เช่น ทศวรรษที่ 70 ซึ่งในเรื่องนี้ได้รับบทเป็นคนสามัญธรรมดา ๆ  อีกครั้ง เหมือนเช่นบทบาทที่สร้างชื่อเสียงขึ้นมา อย่าง ชาวนา หรือคนขับรถแท็กซี่ ขณะที่ อิม ซูจอง นักแสดงสาวชาวเกาหลี ในตอนแรกยังมิได้กำหนดว่า นางเอกจะต้องเป็นคนชาติใด แต่ที่เลือกเป็นเกาหลี เพราะกระแสของวัฒนธรรมร่วมสมัยเกาหลีกำลังได้รับความนิยมในไทย
ภาพยนตร์ได้ออกฉายที่โรงภาพยนตร์ เอส เอฟ เวิลด์ ซีเนม่า ชั้น 7 ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ โดยฉายในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2553 เป็นวันแรก โดยหลังภาพยนตร์จบ ตัวผู้กำกับจะร่วมพูดคุยและตอบคำถามจากผู้ชมด้วยตนเอง และแพร่ภาพออกอากาศทางช่องบลูสกาย ซึ่งเป็นโทรทัศน์ดาวเทียม ในคืนวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 เวลา 20.30 น. ซึ่งตรงกับวันวาเลนไทน์ของปีนั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ภูเก็ต ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ภูเก็ต (2010) ที่สยามโซน
มูลนิธิเอดส์ฮ่องกง

| --- | --- |

ประเภท: องค์กรที่ไม่ใช่รัฐบาล
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1991 เขตบริหารพิเศษฮ่องกง
สำนักงานใหญ่: เซาจีวันจ๊อกกี้คลับคลีนิค ชั้น 5 ถนนไช่วัน 8 เขตบริหารพิเศษฮ่องกง
พนักงาน: พนักงาน 13 คน, อาสาสมัครกว่า 300 คน
เว็บไซต์: www.aids.org.hk
มูลนิธิเอดส์ฮ่องกง (จีนตัวเต็ม: 香港愛滋病基金會; อังกฤษ: Hong Kong Aids Foundation) เป็นองค์กรการกุศลที่ไม่ใช่ภาครัฐที่ก่อตั้งขึ้นโดยกลุ่มอาสาสมัครใน ค.ศ. 1991 โดยมีประธานคนปัจจุบันคือ ดร.เหลียง จื้อหง (梁智鴻) เมื่อได้มีการก่อตั้งมูลนิธิขึ้น ความเข้าใจของสาธารณชนที่มีต่อโรคเอดส์มีอยู่อย่างจำกัด และมีความเข้าใจผิดเกี่ยวกับโรคเอดส์ (เช่น เข้าใจว่าโรคเอดส์เป็นโรคติดต่อที่แพร่กระจายโดยการสัมผัส) ซึ่งเป็นความเข้าใจโดยทั่วไป และได้นำสู่การช่วยเหลือในวงกว้างสำหรับผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอดส์ เมื่อเร็ว ๆ นี้ ทางมูลนิธิมีพนักงานเต็มเวลา 13 ราย แต่ต้องอาศัยอาสาสมัครกว่า 300 ราย เพื่อรองรับการให้บริการ เช่น การรับสายด่วน, การตรวจเลือดและการให้คำปรึกษา และโครงการสนับสนุนที่พักอาศัยสำหรับผู้ป่วยโรคเอดส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website of Hong Kong Aids Foundation
ภาษาอเวสตะ

| ภาษาอเวสตะ |
| --- | --- |
𐬎𐬞𐬀𐬯𐬙𐬀𐬎𐬎𐬀𐬐𐬀𐬉𐬥𐬀
ภูมิภาค: เกรตเตอร์อิหร่าน
ยุค: ยุคสัมฤทธิ์ตอนปลาย, ยุคเหล็ก
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอิหร่านภาษาอเวสตะ
ระบบการเขียน:   ชุดตัวอักษรอเวสตะ  อักษรคุชราต (ใช้โดยชาวอินเดียที่นับถือศาสนาโซโรอัสเตอร์) 
รหัสภาษา
ISO 639-1: ae
ISO 639-2: ave
ISO 639-3: ave
Linguasphere: 58-ABA-a
Yasna 28.1, Ahunavaiti Gatha (Bodleian MS J2)
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาอเวสตะ (อังกฤษ: Avestan language) เป็นภาษาที่เก่าแก่ที่สุดของชาวอิหร่านโบราณ  มีอายุไล่เลี่ยกับ ภาษาพระเวท หรือ ภาษาไวทิกะ ซึ่งเป็นภาษาบันทึกคัมภีร์พระเวทของฝ่ายอินเดีย  ภาษาอเวสตะเป็นภาษาที่บันทึกความเชื่อทางศาสนาของคนอิหร่านโบราณที่เก่าแก่ที่สุดของชาตินี้ ใช้ในบทสวดมนต์ของศาสนาโซโรอัสเตอร์
ภาษาอเวสตะจัดอยู่ในตระกูลภาษาอินเดีย-ยุโรป สาขาย่อยอินเดีย-อิหร่าน (อินโด-อิเรเนียน)เป็นภาษากลุ่มอิหร่านที่เก่าสุดเท่าที่มีหลักฐาน เช่นเดียวกับภาษาเปอร์เซียโบราณ เขียนด้วยอักษรอเวสตะ ภาษานี้แบ่งได้เป็นสองกลุ่มคือ
ภาษาอเวสตะเก่า หรือ อเวสตะคาถิก เป็นภาษาโบราณที่มีไวยากรณ์ใกล้เคียงกับภาษาพระเวท มีการผันคำนามมาก คาดว่าใช้อยู่ในช่วง 457 ปีก่อนพุทธศักราช
ภาษาอเวสตะใหม่ มีสองระบบคือระบบดั้งเดิมและระบบประดิษฐ์ โดยระบบแรกพัฒนามาจากภาษาอเวสตะเก่า และน่าจะใช้เป็นภาษาพูดจนถึง 257 ปีก่อนพุทธศักราช ส่วนระบบประดิษฐ์เป็นระบบที่ไม่ใช้เป็นภาษาพูด แต่ใช้ในการเขียนหนังสือของนักบวช
ไวยากรณ์ > คำนาม

| การก | ปัจจัย "ปกติ"> เอกพจน์ | ปัจจัย "ปกติ"> ทวิพจน์ | ปัจจัย "ปกติ"> พหูพจน์ | อะ การันต์ : (ปุล> , นปุ.).เอกพจน์ | อะ การันต์ : (ปุล> , นปุ.).ทวิพจน์ | อะ การันต์ : (ปุล> , นปุ.).พหูพจน์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กรรตุการก | -s | -ā | -ō (-as), -ā | -ō (yasn-ō) | -a (vīr-a) | -a (-yasna) |
| อาลปนการก | - | -ā | -ō (-as), -ā | -a (ahur-a) | -a (vīr-a) | -a (yasn-a), -ånghō |
| กรรมการก | -em | -ā | -ō (-as, -ns), -ā | -em (ahur-em) | -a (vīr-a) | -ą (haom-ą) |
| กรณการก | -ā | -byā | -bīš | -a (ahur-a) | -aēibya (vīr-aēibya) | -āiš (yasn-āiš) |
| สัมปทานการก | -ē | -byā | -byō (-byas) | -āi (ahur-āi) | -aēibya (vīr-aēibya) | -aēibyō (yasn-aēibyō) |
| อปทานการก | -at | -byā | -byō | -āt (yasn-āt) | -aēibya (vīr-aēibya) | -aēibyō (yasn-aēibyō) |
| สัมพันธการก | -ō (-as) | -å | -ąm | -ahe (ahur-ahe) | -ayå (vīr-ayå) | -anąm (yasn-anąm) |
| อธิกรณการก | -i | -ō, -yō | -su, -hu, -šva | -e (yesn-e) | -ayō (zast-ayō) | -aēšu (vīr-aēšu), -aēšva |
ไวยากรณ์ > คำกริยา

| บุรุษ | เอก>  | ทวิ>  | พหุ>  |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | -mi | -vahi | -mahi |
| 2. | -hi | -tha | -tha |
| 3. | -ti | -tō, -thō | -ngti |
อเวสตะกับสันสกฤต

ภาษาอเวสตะมีความคล้ายกับภาษาสันสกฤตพระเวทอย่างมาก ดังตัวอย่างข้อความนี้:
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ภาษาอเวสตะ | tәm amanvantәm yazatәm | sūrәm dāmōhu sәvištәm | miθrәm yazāi zaoθrābyō |
| ภาษาพระเวท | tám ámanvantam yajatám | śū́ram dhā́masu śáviṣṭham | mitrám yajāi hótrābhyaḥ |
| ภาษาอินโด-อิเรเนียนดั้งเดิม | *tám ámanvantam yaǰatám | *ćū́ram dhā́masu ćávištham | *mitrám yǎǰāi jháutrābhyas |
ดูเพิ่ม

ภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม
ภาษาอินโด-อิเรเนียนดั้งเดิม
ภาษาพระเวท
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
ภูเขาโทรเกโฮเทน

| โทรเกโฮเทน |
| --- | --- |
ทิวทัศน์ของภูเขา
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 258 เมตร (846 ฟุต)
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 258 เมตร (846 ฟุต)
พิกัด: 65°23′54″N 12°05′23″E﻿ / ﻿65.39833°N 12.08972°E﻿ / 65.39833; 12.08972 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Location_map บรรทัดที่ 522: "เทศมณฑลนอร์ลันด์" is not a valid name for a location map definition 
ที่ตั้ง: เบรนเนอี เทศมณฑลนอร์ลันด์ ประเทศนอร์เวย์
แผนที่ภูมิประเทศ: 1725 I Brønnøysund
ภูเขาโทรเกโฮเทน (อังกฤษ: Torghatten) เป็นภูเขาหินแกรนิตบนเกาะทอร์เก็ตในเบรนเนอี เทศมณฑลนอร์ลันด์ ประเทศนอร์เวย์ ภูเขานี้มีลักษณะเด่นคือรูหรืออุโมงค์ธรรมชาติบริเวณกลางเขาและสามารถเดินเข้าไปอุโมงค์ตามเส้นทางที่จัดเตรียมไวให้ได้
เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 เครืองบินไวเดอร์เรอ เที่ยวบิน 710จากนัมซุสไปเบรนเน่ยซืนดชนเขากับภูเขาลูกนี้จันทำให้ผู้โดยสารและลูกเรือ 36 คนเสียชีวิต
อุโมงค์

ในตำนานได้กล่าวว่าอุโมงค์นี้เกิดจากโทรล เฮซทมานเนน (Hestmannen) ตอนที่กำลังไล่ตามสาวงานนามว่า เลคคาเมอยา (Lekamøya) แต่แล้วโทรลก็ตะหนักได้ว่าตัวเองไม่มีทางได้ครอบครองสาวงามจึงยิงธนูเพื่อจะฆ่านางแต่ราชาโทรลเมืองเซมนะ โยนหมวกของเขาขว้างทางของธนูเพื่อช่วยหญิงสาว จากนั้นหมวกกลายเป็นภูเขาที่มีรูอยู่ตรงกลาง นอกจากนี้ฟิลีเช วินชีได้รวมตำนานโทรเกโฮเทนกับตำนวนโฮเมอริคของโฟลิฟิมัส
อุโมงค์นี้ยาว 160 เมตร กว้าง 20 เมตร สูง 35 เมตร เกิดในช่วงยุคน้ำแข็ง น้ำและน้ำแข็งได้เซาะหินที่ไม่แน่นและเซาะง่ายในขณะที่หินด้านบนของภูเขานั้นสามารถทดต่อการกัดเซาะได้
รูปภาพ

อุโมงค์กลางภูเขาโทรเกโฮเทน
เส้นทางขึ้นไปสู่อุโมงค์
ทิวทัศน์จากทิศใต้
ภูเขาโทรเกโฮเทนช่วงเดือนกุมภาพันธ์
ดูเพิ่ม

Brønnøy municipality website about Torghatten เก็บถาวร 2012-04-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (นอร์เวย์)
การระบาดทั่วของโควิด-19 เรียงตามประเทศและดินแดน

บทความหลัก: การระบาดทั่วของโควิด-19
แผนที่การระบาดของโคโรนาไวรัส พ.ศ. 2562–2563 (ณ วันที่ 22 พฤศจิกายน):
  ประเทศที่ยืนยันผู้ติดเชื้อตั้งแต่ 1,000,000 คนขึ้นไป
  ประเทศที่ยืนยันผู้ติดเชื้อตั้งแต่ 100,000– 999,999 คน
  ประเทศที่ยืนยันผู้ติดเชื้อตั้งแต่ 10,000–99,999 คน
  ประเทศที่ยืนยันผู้ติดเชื้อตั้งแต่ 1,000–9,999 คน
  ประเทศที่ยืนยันผู้ติดเชื้อตั้งแต่ 100–999 คน
  ประเทศที่ยืนยันผู้ติดเชื้อตั้งแต่ 1–99 คน
  ไม่มีผู้ติดเชื้อยืนยันหรือไม่มีข้อมูล
บทความนี้แสดงประเทศและดินแดนที่ได้รับผลกระทบและมีการตอบสนองต่อโคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) อันเนื่องมาจากการระบาดทั่วของโคโรนาไวรัส พ.ศ. 2562–2563 ซึ่งปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกในอู่ฮั่น ประเทศจีน ทั้งนี้อาจไม่รวมถึงการตอบสนองและมาตรการสำคัญ
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว

ในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2564 ประเทศไมโครนีเซีย พบผู้ติดเชื้อ 1 รายนับเป็นประเทศล่าสุดที่พบผู้ติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2)
ในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามบินเซนต์เฮเลนา พบผู้ติดเชื้อ 1 รายส่งผลให้เซนต์เฮเลนาเป็นดินแดนล่าสุดที่พบผู้ติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2)โดยผู้ป่วยเดินทางด้วยเที่ยวบิน สายการบินเช่าเหมาลำ เดินทางจากท่าอากาศยานลอนดอนสแตนสเต็ด
ในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 สัดส่วนผู้เสียชีวิตทั่วโลกเป็นดังนี้ ทวีปยุโรป 29.98% ทวีปอเมริกาเหนือ 24.19% ทวีปเอเชีย 22.16% ทวีปอเมริกาใต้ 19.50% ทวีปแอฟริกา 3.69% ทวีปออสเตรเลีย 0.47% เสียชีวิตรวม 7,010,681 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > ยุโรป

บทความหลัก: การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปยุโรป
ผู้ป่วยรายแรก ๆ ของทวีปยุโรปมีรายงานจากในประเทศฝรั่งเศสและในประเทศเยอรมนี​รวมถึงประเทศอื่น ๆ โดยเป็นผู้ป่วยเพียงจำนวนหนึ่งเท่านั้น จนวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ได้เกิดการแพร่ระบาดครั้งใหญ่ขึ้นในประเทศอิตาลี ซึ่งผู้ติดเชื้อส่วนใหญ่อยู่ในบริเวณตอนเหนือของมิลาน จากนั้นมีผู้ติดเชื้อเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเนื่องจากการแพร่กระจายของโรคไปทั่วทั้งทวีปยุโรป โดยหลังจากที่ประเทศมอนเตเนโกรได้รายงานการพบผู้ติดเชื้อเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ทำให้มีผู้ป่วยอยู่ในทุกประเทศเอกราชของทวีปยุโรป​
ต่อเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2563 ได้มีรายงานการพบผู้ติดเชื้อในไอล์ออฟแมนซึ่งเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร และพบการติดเชื้อในดินแดน​ที่ยังมีปัญหาข้อพิพาทเรื่องอำนาจอธิปไตยของตนเองอย่าง​ทรานส์นีสเตรีย​นอกจากนี้ยังพบการติดเชื้อในดินแดนปกครองตนเองอย่างหมู่เกาะโอลันด์​ทำให้การติดเชื้อพบในทุกประเทศเอกราชและของทวีปยุโรป ปัจจุบันองค์การอนามัยโลก​ได้ประกาศให้ทวีปยุโรปเป็นศูนย์กลางแห่งใหม่ของไวรัสหลังจากสถานการณ์ดีขึ้นในประเทศจีน ณ วันที่ 2 ธันวาคม 2563 วาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง อดีตประธานาธิบดีสาธารณรัฐฝรั่งเศส ถึงแก่อสัญกรรมจากการติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่
ณ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 พบผู้ติดเชื้อแต่ไม่พบผู้เสียชีวิตที่ สฟาลบาร์​  และ  นครรัฐวาติกัน พื้นที่ที่มีผู้เสียชีวิตน้อยที่สุดได้แก่ หมู่เกาะแฟโร เสียชีวิต 28 ราย และ หมู่เกาะโอลันด์​ เสียชีวิต 9 ราย พื้นที่ที่ไม่พบผู้ติดเชื้อได้แก่ ยานไมเอน ​ไม่พบผู้ติดเชื้อ
ณ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 เมื่อเรียงตามจำนวนผู้เสียชีวิตสูงสุดในแต่ละประเทศ​ 29 อันดับแรกของโลก พบว่า​ 13 ประเทศอยู่ในทวีปยุโรปคิดเป็น​อัตราร้อยละ 44.82 % โดยจำนวนประเทศ​ 29 อันดับแรกของโลกมีผู้เสียชีวิตมากกว่า​ 37,868 รายของแต่ละประเทศ​ และเมื่อเรียงตามจำนวนผู้ติดเชื้อมากที่สุด 12 อันดับแรกของโลก พบว่าอยู่ในทวีปยุโรป 6 ประเทศ หรือคิดเป็นอัตราร้อยละ 50.00 % ศูนย์​กลางการแพร่ระบาดของทวีปยุโรป​อยู่ที่ สหราชอาณาจักร ประเทศฝรั่งเศส ประเทศอิตาลี ประเทศเยอรมนี ประเทศรัสเซีย ประเทศสเปน
ณ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 ผู้เสียชีวิตในทวีปยุโรปจำนวนสูงสุด 13 อันดับแรก​ (นับเฉพาะทวีปยุโรป) ​ได้แก่ ​ประเทศรัสเซีย​ 402,756 ราย สหราชอาณาจักร 232,112 ราย​ ประเทศอิตาลี 196,487 ราย​ ประเทศเยอรมนี ​183,027 ราย ประเทศฝรั่งเศส 167,642 ราย ประเทศสเปน 121,760 ราย ประเทศโปแลนด์ 120,598 ราย ประเทศยูเครน 112,418 ราย ประเทศโรมาเนีย​ 68,929 ราย ประเทศฮังการี 49,048 ราย ประเทศเช็กเกีย 43,517 ราย ประเทศบัลแกเรีย 38,748 ราย ประเทศกรีซ 37,869 ราย  ทั้ง 13 ประเทศยังจัดว่าเป็นประเทศที่มีผู้เสียชีวิต ติด 29 อันดับแรกของโลก (มากกว่า 37,868 รายขึ้นไป)
ณ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 เวลามาตรฐานกรีนิช 01.00 น. ผู้ติดเชื้อในทวีปยุโรป 253,406,198 ราย และเสียชีวิตรวม​ 2,101,824 ราย จำนวนผู้เสียชีวิตในทวีปยุโรปวันและเวลาดังกล่าว คิดเป็น 29.98 % ของจำนวนผู้เสียชีวิตทั่วโลก
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > ยุโรป > ดินแดนอาณานิคม​

วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 บีบีซีรายงานว่าที่ เกิร์นซีย์​ มีผู้​เสียชีวิต ​23 ราย
ณ วันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2566 หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน​ (หมู่เกาะในทวีปอเมริกาเหนือ) มีผู้เสียชีวิต 64 ราย ส่วน หมู่เกาะเคย์แมน​ มีผู้เสียชีวิต 37 ราย ไอล์ออฟแมน​ มีผู้​เสียชีวิต​ 116 ราย หมู่เกาะแชนเนล​ มีผู้เสียชีวิต 228 ราย เรอูนียง​ มีผู้​เสียชีวิต ​921 ราย หมู่เกาะเติกส์และเคคอส มีผู้เสียชีวิต 39 ราย แซ็งปีแยร์และมีเกอลง ​ผู้เสียชีวิต 2 ราย แองกวิลลา มีผู้เสียชีวิต 12 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > รัสเซีย

ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 ประเทศรัสเซียมีจำนวนผู้ติดเชื้อ 24,124,215 ราย เป็นอันดับ 10 ของโลก และเสียชีวิต 402,756 ราย เป็นอันดับที่ 4 ของโลก
รัสเซียเป็นประเทศที่พบผู้เสียชีวิตใกล้ขั้วโลกเหนือมากที่สุดโดยมีผู้เสียชีวิตที่เขตปกครองตนเองชูคอตคา 4 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > ทวีปอเมริกาเหนือ

ณ วันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2565 สหรัฐอเมริกา​  ประเทศเม็กซิโก และ ประเทศแคนาดา​ เป็นศูนย์กลาง​การแพร่ระบาดของทวีปอเมริกาเหนือ
ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 ทวีปอเมริกาเหนือมีจำนวน​ 4 ประเทศที่มีผู้เสียชีวิต​ในแต่ละประเทศมากกว่า 20000 ราย​ ได้แก่ สหรัฐอเมริกา​ ประเทศเม็กซิโก ประเทศแคนาดา​ ประเทศกัวเตมาลา จำนวนผู้เสียชีวิตทั้งทวีปอเมริกาเหนือคิดเป็น 24.18 % ของจำนวนผู้เสียชีวิตทั่วโลก
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > ทวีปอเมริกาเหนือ > ดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศส

พบผู้ป่วยทั้งหมดจำนวน 4 คน โดยมีการยืนยันผู้ป่วยครั้งแรกจำนวน 2 คนเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2563 ในเกาะเซนต์มาร์ติน ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศส โดยตัวผู้ป่วยได้เดินทางมาจากฝรั่งเศสผ่านดินแดนซินต์มาร์เตินของเนเธอร์แลนด์ และแซ็ง-บาร์เตเลมี ซึ่งบุตรชายของผู้ป่วยได้เกิดการติดเชื้อขึ้น ทั้งคู่เดินทางกลับไปยังเกาะเซนต์มาร์ตินและถูกตรวจพบที่ท่าอากาศยาน และได้ถูกส่งตัวต่อไปกักโรคที่โรงพยาบาลบนเกาะ ขณะที่ในกัวเดอลุป มีรายงานผู้ป่วยจำนวนหนึ่งคน
ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 เกาะเซนต์มาร์ติน มีผู้เสียชีวิต 63 ราย กัวเดอลุป มีผู้เสียชีวิต 1,021 ราย แซ็ง-บาร์เตเลมี มีผู้เสียชีวิต 6 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > ทวีปอเมริกาเหนือ > คอสตาริกา

ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567  ประเทศคอสตาริกา มีผู้เสียชีวิต 9,428 ราย และมีผู้ติดเชื้อ 1,238,883 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > ทวีปอเมริกาเหนือ > กัวเตมาลา

ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 ประเทศกัวเตมาลา มีผู้เสียชีวิต 20,286 ราย และมีผู้ติดเชื้อ 1,291,293 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > ทวีปอเมริกาเหนือ > เม็กซิโก

บทความหลัก: การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศเม็กซิโก
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ประเทศเม็กซิโกมีการยืนยันผู้ป่วยครั้งแรกจำนวน 3 คน เป็นชายอายุ 35 ปี และ 59 ปีในเม็กซิโกซิตี และชายอายุ 41 ปีในรัฐซีนาโลอา ซึ่งทั้งสามมีผลการทดสอบเป็นบวกและได้ถูกกักโรคไว้ที่โรงพยาบาลและโรงแรม ตามลำดับ สองคนแรก ทั้งคู่ได้เดินทางไปยังเมืองเบอร์กาโม ประเทศอิตาลี และพำนักอยู่เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ในช่วงกลางเดือนกุมภาพันธ์ วันที่ 29 กุมภาพันธ์ มีการพบผู้ป่วยรายที่สี่ เป็นหญิงอายุ 20 ปี ซึ่งได้มีการเดินทางไปยังประเทศอิตาลีมา วันที่ 1 มีนาคม มีการพบผู้ป่วยรายที่ 5 เป็นนักศึกษาในรัฐเชียปัส ซึ่งเพิ่งได้เดินทางกลับมาจากประเทศอิตาลี
ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 ประเทศเม็กซิโก มีผู้เสียชีวิต 334,958 ราย และ มีจำนวนผู้ติดเชื้อ 7,702,809 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > ทวีปอเมริกาเหนือ > แคนาดา

บทความหลัก: การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศแคนาดา
ณ วันที่ 4 มีนาคม มีรายงานผู้ป่วยโคโรนาไวรัสในประเทศแคนาดา 33 คน โดยแบ่งเป็นพบในบริติชโคลัมเบีย 8 คน รัฐออนแทรีโอ 24 คน และรัฐเกแบ็ก 1 คน ผู้ป่วยทุกคนมีประวัติการเดินทางไปยังประเทศที่มีผู้ป่วยจำนวนมาก และรักษาหายแล้วจำนวน 8 คน (แบ่งเป็นบริติชโคลัมเบีย 5 คน และรัฐออนแทรีโอ 3 คน)
ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 แคนาดามีผู้เสียชีวิต 59,034 ราย พบผู้ติดเชื้อ 4,946,090 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > ทวีปอเมริกาเหนือ > สหรัฐ

บทความหลัก: การระบาดทั่วของโควิด-19 ในสหรัฐ
วันที่ 21 มกราคม 2563 สหรัฐรายงานพบผู้ป่วยรายแรก เป็นชายอายุ 35 ปีที่อาศัยอยู่ในเทศมณฑลสโนโฮมิช รัฐวอชิงตัน ซึ่งเพิ่งเดินทางกลับมาจากอู่ฮั่นที่ท่าอากาศยานนานาชาติซีแอตเทิล–ทาโคมา ในวันที่ 15 มกราคม
วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 มีการพบผู้ป่วย 66 คน และมีผู้หายป่วยจำนวน 7 คน วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ศูนย์ควบคุมโรคสหรัฐรายงานพบผู้ป่วยใน รัฐแคลิฟอร์เนียซึ่งอาจเป็นกรณีแรกของการติดต่อกันภายในประเทศ วันที่ 29 กุมภาพันธ์ ทางการรัฐวอชิงตันแถลงยืนยันว่าพบผู้เสียชีวิตรายแรกจากโรคโคโรนาไวรัสในสหรัฐ
วันที่ 2 มีนาคม 2563 เทศมณฑลคิง รัฐวอชิงตัน ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินและมีรายงานพบผู้ป่วยยืนยัน 14 คน และยังมีรายงานผู้เสียชีวิตเพิ่มเติมอีก 5 คน ศูนย์อนามัยออรีกอนยังได้รายงานว่าพบผู้อาจติดเชื้อใหม่จำนวนสามรายในรัฐด้วย ซึ่งเป็นชายในเทศมณฑลอูมาทิลลา ซึ่งเข้ารับการรักษาตัวในวัลลาวัลลา รัฐวอชิงตัน
ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 มีผู้เสียชีวิต 1,219,487 ราย และมีจำนวนผู้​ติดเชื้อ 111,820,082 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > ทวีปอเมริกาเหนือ > สาธารณรัฐโดมินิกัน

วันที่ 1 มีนาคม มีรายงานพบผู้ป่วยติดเชื้อไวรัสรายแรกในประเทศโดมินิกัน และภูมิภาคแคริบเบียน เป็นชายอายุ 62 ปีจากประเทศอิตาลี ซึ่งเดินทางเข้าประเทศในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ และเกิดอาการป่วยในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ผู้ป่วยผู้นี้ถูกส่งตัวไปยังโรงพยาบาลทหารรามอนลารา
ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 มีผู้เสียชีวิต 4,384 ราย มีผู้ติดเชื้อ 675,890 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > ทวีปอเมริกาเหนือ > ประเทศตรินิแดดและโตเบโก

ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 มี ประเทศตรินิแดดและโตเบโก มีผู้เสียชีวิต 4,390 ราย มีผู้ติดเชื้อ 191,496 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > ทวีปอเมริกาเหนือ > ฮอนดูรัส

ณ​ วันที่​ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 ประเทศฮอนดูรัส​ มีผู้เสียชีวิต ​11,165 ราย มีผู้ติดเชื้อ 474,590 ราย
มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว > อาร์กติก

วันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ศูนย์กลาง​การแพร่ระบาดในพื้นที่วงกลมอาร์กติก ได้แก่แคว้นมูร์มันสค์ (Murmansk Oblast) ​มีผู้เสียชีวิตแล้ว 728 ราย เทศบาลทรุมเซอ และ ​เทศมณฑลฟินมาร์ก ประเทศนอร์เวย์​ ไม่มีรายงานผู้เสียชีวิต
รัฐอะแลสกา เฉพาะพื้นที่ใน วงกลมอาร์กติก ได้แก่ เขตนอร์ทสโลป (North Slope Borough)​​ เสียชีวิต 17 ราย และ เขตนอร์ทเวสต์ อาร์กติก​ (Northwest Arctic Borough)​ เสียชีวิต 20 ราย รวมเสียชีวิต 765 ราย
ดินแดนในอาร์กติก​ที่อยู่ในวงกลมอาร์กติก มีรายงานว่าพบผู้ป่วยที่โรงงานแก๊สธรรมชาติเหลว ในหมู่บ้านเบโลคาเมนกา (Belokamenka) ในเมือง มูร์มันสค์ ในประเทศรัสเซีย ราว 200 ราย