stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มันเฟรท ร็อมเมิล
หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Abschied vom Schlaraffenland. Gedanken über Politik und Kultur. Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart, München 1987, ISBN 3-421-06081-9.
Manfred Rommels gesammelte Sprüche, Gefunden und herausgegeben von Ulrich Frank-Planitz, Engelhorn Verlag, Stuttgart 1988, ISBN 3-87203-050-7
Wir verwirrten Deutschen. Ullstein, Frankfurt am Main 1989, ISBN 3-548-34614-6.
Manfred Rommels gesammelte Gedichte. Engelhorn-Verlag, Stuttgart 1993
Die Grenzen des Möglichen. Ansichten und Einsichten. Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart, München 1995, ISBN 3-421-05001-5.
Trotz allem heiter. Erinnerungen. Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart, München 1998, ISBN 3-421-05151-8.
Neue Sprüche und Gedichte. Ge sammelt und herausgegeben von Ulrich Frank-Planitz, Hohenheim-Verlag, Stuttgart 2000, ISBN 978-3-89850-002-9
Manfred Rommels gesammelte Sprüche, dva, Stuttgart 2001, ISBN 978-3-421-05573-6.
Holzwege zur Wirklichkeit. Hohenheim-Verlag, Stuttgart 2001, ISBN 3-89850-026-8.
Soll und Haben. Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart, München 2001, ISBN 3-421-05579-3.
Das Land und die Welt. Hohenheim-Verlag, Stuttgart 2003, ISBN 3-89850-099-3.
Ganz neue Sprüche & Gedichte und andere Einfälle. Hohenheim-Verlag, Stuttgart 2004, ISBN 3-89850-123-X
Vom Schlaraffenland ins Jammertal?. Hohenheim-Verlag, Stuttgart 2006, ISBN 3-89850-137-X.
Gedichte und Parodien. Hohenheim-Verlag, Stuttgart 2006, ISBN 3-89850-151-5.
Manfred Rommels schwäbisches Allerlei. Eine bunte Sammlung pfiffiger Sprüche, witziger Gedichte und zumeist amüsanter Geschichten. Hohenheim-Verlag, Stuttgart 2008, ISBN 978-3-89850-170-5.
Auf der Suche nach der Zukunft. Zeitzeichen unter dem Motto: Ohne Nein kein Ja. Hohenheim-Verlag, Stuttgart 2008, ISBN 978-3-89850-173-6.
1944 – das Jahr der Entscheidung. Erwin Rommel in Frankreich(The year of decesion. Erwin Rommel in France), Hohenheim-Verlag, Stuttgart 2010, ISBN 978-3-89850-196-5.
Die amüsantesten Texte. Hohenheim-Verlag, Stuttgart 2010, ISBN 978-3-89850-203-0.
บรรณานุกรม

Puhl, Widmar: Manfred Rommel: Der Oberbürgermeister. (in German). Zürich/Wiesbaden: Orell Füssli 1990, ISBN 3-280-01997-4.
Rommel, Manfred: Trotz allem heiter. Erinnerungen. (in German). Stuttgart: Deutsche Verlagsanstalt, Stuttgart 1998, ISBN 3-421-05151-8. (His memories)
มินเดิน

| Minden |
| --- | --- |
เมือง
Old City Hall of Minden
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของMindenในอำเภอMinden-Lübbecke  
Mindenแสดงแผนที่เยอรมนีMindenแสดงแผนที่รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
พิกัด: 52°17′0″N 8°55′0″E﻿ / ﻿52.28333°N 8.91667°E﻿ / 52.28333; 8.91667
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: นอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
จังหวัด: Detmold
อำเภอ: Minden-Lübbecke
เขตการปกครอง: 19
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Michael Buhre (SPD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 101.08 ตร.กม. (39.03 ตร.ไมล์)
ความสูง: 42 เมตร (138 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 81,592 คน
 • ความหนาแน่น: 810 คน/ตร.กม. (2,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 32300-32499
รหัสโทรศัพท์: 0571
ทะเบียนพาหนะ: MI
เว็บไซต์: www.minden.de
ที่ตั้งเทศบาล Kleiner Domhof 17, 32423 Minden
มินเดิน (เยอรมัน: Minden) เป็นเมืองในประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ-ตะวันออกของรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน เมืองตั้งอยู่บนทั้ง 2 ฝั่งของแม่น้ำเวเซอร์ เมืองมีอายุมากกว่า 1,200 ปี มีอาคารศิลปะเรอเนซองส์แบบเวเซอร์อยู่หลายอาคาร นอกจากนั้นยังมีโบสถ์เก่าแก่อายุมากกว่าหนึ่งพันปี
แหล่งข้อมูลอื่น

หนังสือพิมพ์รายวัน Mindener Tageblatt ที่เฟซบุ๊ก
มาร์เซ็ล ชเม็ลท์เซอร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ชเม็ลท์เซอร์ เล่นให้กับ เยอรมนี ในปี 2011.
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มาร์เซ็ล ชเม็ลท์เซอร์
วันเกิด:   (1988-01-22) 22 มกราคม ค.ศ. 1988 (36 ปี)
สถานที่เกิด:  มัคเดอบวร์ค ประเทศเยอรมนีตะวันตก
ส่วนสูง:  1.81 m (5 ft 11 in)*
ตำแหน่ง:  แบ็กซ้าย
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
หมายเลข:  29
สโมสรเยาวชน
1997–2001:  ฟอร์ทูนา มัคเดอบวร์ค
2001–2005:  เอ็ฟเซ มัคเดอบวร์ค
2005–2007:  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007–2009 |  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ II |  37 |  (0) |
| 2008– |  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ |  120 |  (1) |
ทีมชาติ‡
| 2009–2010 |  เยอรมนี U21 |  11 |  (0) |
| 2010– |  เยอรมนี |  10 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 17:28, 8 มีนาคม 2013 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 18:28, 22 มีนาคม 2013 (UTC)
มาร์เซ็ล ชเม็ลท์เซอร์ (เยอรมัน: Marcel Schmelzer; เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาว เยอรมนี ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ใน บุนเดิสลีกาและฟุตบอลทีมชาติเยอรมนีในตำแหน่งแบ็กซ้าย
เกียรติประวัติ > สโมสร

บุนเดิสลีกา: 2
เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 1
เดเอฟแอลซูเปอร์คัพ:
เกียรติประวัติ > ระดับประเทศ

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ยู 21: 1
แหล่งข้อมูลอื่น

Borussia Dortmund profile (เยอรมัน)
Marcel Schmelzer เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
Marcel Schmelzer เก็บถาวร 2010-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at transfermarkt.de (เยอรมัน)
Marcel Schmelzer – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
มาร์เซ็ล ชเม็ลท์เซอร์ ที่ National-Football-Teams.com
สถิติของ Marcel Schmelzer ที่ Soccerbase
ESPN Soccernet profile[ลิงก์เสีย]
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์  |
| --- | --- |
 1 โคเบิล  2 โมเรย์  4 Coulibaly  5 Zagadou  7 เรย์นา  8 ดาฮูด  10 แซนโช  11 ร็อยส์ (c)  13 กึไรรู  14 Schulz  15 ฮุมเมิลส์  16 อาคันจี  18 มูกอโก  19 บรันท์  20 ซาบิทเซอร์  21 Malen  23 จัน  24 เมอนีเย  25 Unbehaun  27 Tigges  28 วิตแซล  29 ชเม็ลท์เซอร์  30 Passlack  32 Kamara  34 Pongračić  35 Hitz  36 Rothe  38 เบือร์คี  39 Wolf  42 Gürpüz  46 พาชาลิช  47 Papadopoulos  ผู้จัดการ: แตร์ซิช
มือเริน

46°33′34″N 7°53′32″E﻿ / ﻿46.55944°N 7.89222°E﻿ / 46.55944; 7.89222
หมู่บ้านมือเริน
มือเริน (เยอรมัน: Mürren, ออกเสียง: [ˈmʏʀən]) เป็นหมู่บ้านบนที่ราบสูงในรัฐแบร์นของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีระดับความสูงที่ 1,650 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลและไม่มีถนนเข้าถึง การเข้าถึงหมู่บ้านนี้มีเพียงทางรถไฟและกระเช้าลอยฟ้าเท่านั้น หมู่บ้านนี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมในฤดูร้อนและฤดูหนาว จากหมู่บ้านนี้สามารถมองเห็นยอดเขาได้สามแห่ง คือ เขาไอเกอร์, เขาเมินช์ และเขายุงเฟรา แม้หมู่บ้านมือเรินมีประชากรเพียง 750 คน แต่โรงแรมมีมากถึง 2,000 เตียง นอกจากนี้ยังมีลู่สกีความยาวรวมกว่า 52 กิโลเมตรและลิฟต์สกีจำนวน 14 ตัว
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว มือเริน จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Schilthorn.ch
Official website Mürren เก็บถาวร 2014-12-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Live Webcam at Schilthorn เก็บถาวร 2012-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มึนส์เทอร์

| มึนส์เทอร์  |
| --- | --- |
นคร
ทัศนียภาพของมึนส์เทอร์
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของมึนส์เทอร์ 
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: นอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
จังหวัด: Münster
อำเภอ: นครนอกอำเภอ
ก่อตั้ง: 793
เขตการปกครอง: 6
 • นายกเทศมนตรี: (CDU)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 302.89 ตร.กม. (116.95 ตร.ไมล์)
ความสูง: 60 เมตร (200 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 316,403 คน
 • ความหนาแน่น: 1,000 คน/ตร.กม. (2,700 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 48143–48167
รหัสโทรศัพท์: 0251  02501 (Hiltrup, Amelsbüren)  02506 (Wolbeck, Angelmodde)  02533 (Nienberge)  02534 (Roxel)  02536 (Albachten)
ทะเบียนพาหนะ: MS
เว็บไซต์: www.muenster.de
มึนส์เทอร์ (เยอรมัน: Münster) เป็นเมืองอิสระในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลินของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกของประเทศ เป็นเมืองศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและการศึกษาของภูมิภาคเว็สท์ฟาเลิน โดยมีนักเรียนนักศึกษาอยู่กว่า 55,000 คน ในค.ศ. 1648 มึนส์เทอร์เป็นสถานที่ลงนามสนธิสัญญาเว็สท์ฟาเลิน ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของสงครามสามสิบปี นอกจากนี้ มึนส์เทอร์ในปัจจุบันยังขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองหลวงจักรยานของเยอรมนี
มึนส์เทอร์เป็นเมืองเก่าแก่มีอายุกว่าพันสองร้อยปีนับแต่รัชสมัยของชาร์เลอมาญ เริ่มแรกจากเป็นโรงเรียนสอนศาสนาคริสต์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มึนส์เทอร์
คู่มือการท่องเที่ยว Münster จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ (เยอรมัน)
| ด ค กเมืองในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
1,000,000+ คน:  โคโลญ  เบอร์ลิน  มิวนิก  ฮัมบวร์ค 
500,000+ คน:  ชตุทการ์ท  ดอร์ทมุนท์  ดึสเซิลดอร์ฟ  เดรสเดิน  เนือร์นแบร์ค  เบรเมิน  ไลพ์ซิช  แฟรงก์เฟิร์ต  เอ็สเซิน  ฮันโนเฟอร์ 
200,000+ คน:  เก็ลเซินเคียร์เชิน  คีล  เค็มนิทซ์  เครเฟ็ลท์  คาลส์รูเออ  ดืสบวร์ค  บ็อน  บีเลอเฟ็ลท์  เบราน์ชไวค์  โบคุม  ไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา  มัคเดอบวร์ค  มันไฮม์  มึนส์เทอร์  เมินเชินกลัทบัค  ไมนทซ์  ร็อสท็อค  ลือเบ็ค  วีสบาเดิน  วุพเพอร์ทาล  อาเคิน  เอาคส์บวร์ค  แอร์ฟวร์ท  โอเบอร์เฮาเซิน  ฮัลเลอ (ซาเลอ) 
100,000+ คน:  เกิททิงเงิน  ค็อทบุส  คัสเซิล  โคเบล็นทซ์  ซัลทซ์กิทเทอร์  ซาร์บรึคเคิน  ซีเกิน  โซลิงเงิน  ดาร์มชตัท  เทรียร์  น็อยส์  บ็อทร็อพ  เบรเมอร์ฮาเฟิน  แบร์กิชกลัทบัค  พ็อทซ์ดัม  พาเดอร์บอร์น  ฟอทซ์ไฮม์  เฟือร์ท  มืลไฮม์  เมอส์  เยนา  ร็อยท์ลิงเงิน  เร็คลิงเฮาเซิน  เร็มไชท์  เรเกินส์บวร์ค  ลูทวิชส์ฮาเฟิน  เลเวอร์คูเซิน  ว็อลฟส์บวร์ค  เวือทซ์บวร์ค  อ็อฟเฟินบัคอัมไมน์  อ็อลเดินบวร์ค  อ็อสนาบรึค  อิงก็อลชตัท  อุล์ม  แอร์ลังเงิน  ฮัม  ฮาเกิน  ฮิลเดิสไฮม์  แฮร์เนอ  ไฮล์บร็อน  ไฮเดิลแบร์ค 
อื่น ๆ:  ชวาบัค  บัมแบร์ค 
↑   "Bevölkerung der Gemeinden Nordrhein-Westfalens am 31. Dezember 2020". Landesbetrieb Information und Technik NRW (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 21 มิถุนายน 2021.
มาร์ก็อท ฟรังค์

| มาร์ก็อท ฟรังค์ |
| --- | --- |
รูปถ่ายมาร์ก็อทที่โรงเรียนในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941
เกิด: มาร์ก็อท เบ็ทที ฟรังค์ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926(1926-02-16) แฟรงก์เฟิร์ต เยอรมนี
เสียชีวิต: ประมาณกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 (18–19 ปี) ค่ายกักกันแบร์เกิน-เบ็ลเซิน นีเดอร์ซัคเซิน นาซีเยอรมนี
สาเหตุเสียชีวิต: ไข้รากสาดใหญ่
สัญชาติ:   เยอรมัน จนกระทั่ง ค.ศ. 1941  ไร้สัญชาติ ตั้งแต่ ค.ศ. 1941 
การศึกษา:   โรงเรียนลูทวิช-ริชเทอร์ Schule  Lyceum voor Meisjes  Jewish Lyceum  Municipal Grammar School  Municipal Lyceum 
มีชื่อเสียงจาก: พี่สาวของอันเนอ ฟรังค์
บิดามารดา: อ็อทโท ฟรังค์ เอดิท ฮ็อลเล็นเดอร์
ญาติ: อันเนอ ฟรังค์ (น้องสาว) Buddy Elias (ลูกพี่ลูกน้อง)
มาร์ก็อท เบ็ทที ฟรังค์ (เยอรมัน: Margot Betti Frank; 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926 – กุมภาพันธ์หรือมีนาคม ค.ศ. 1945) เป็นลูกสาวคนโตของอ็อทโท ฟรังค์ และเอดิท ฟรังค์ และพี่สาวคนโตของอันเนอ ฟรังค์ คำสั่งเนรเทศขับไล่มาร์ก็อทจากตำรวจลับเกสตาโพ ทำให้ครอบครัวตระกูลฟรังค์ต้องเร่งรีบหลบซ่อนตัว ตามที่อนุทินของอันเนอ น้องสาวคนเล็กของเธอ บันทึกไว้ มาร์ก็อทเองก็ได้บันทึกอนุทินของเธอเช่นกัน แต่กลับไม่มีใครได้พบร่องรอยอนุทินของมาร์ก็อทเลย เธอเสียชีวิตในค่ายกักกันแบร์เกิน-เบ็ลเซิน
โรงเรียน Jeker ในอัมสเตอร์ดัม – โรงเรียนประถมศึกษาตอนต้นของมาร์ก็อท ฟรังค์
ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา

มาร์ก็อท เบ็ทที ฟรังค์ ได้รับการตั้งชื่อตามคุณป้าฝั่งคุณแม่ของเธอที่ชื่อว่า เบ็ตตินา ฮอลแลนเดอร์ (ค.ศ.1898 – ค.ศ.1914) เธอเกิดที่เมืองแฟรงก์เฟิร์ตประเทศเยอรมนี โดยพ่อแม่เชื้อสายยิวนามว่าอ็อทโทและเอดิธ ในช่วงวัยเด็กของเธอ เธออาศัยที่ชานเมืองกับพ่อแม่ของเธอ (อ็อทโท ฟรังค์และเอดิธ ฟรังค์) และน้องสาวของเธอนามว่าอันเนอ ฟรังค์  อ็อทโทและเอดิธเป็นพ่อแม่ที่ทุ่มเทและสนใจในด้านวิชาการ พวกเขามีหนังสือมากมาย รวมทั้งทั้งสองยังส่งเสริมให้ลูกๆอ่านหนังสือ ในช่วงที่อันเนอเกิด พวกเขาอาศัยอยู่ในบ้านสองชั้นที่ มาร์บัคเวค 307 ในเมืองแฟรงก์เฟิร์ต-ดอร์นบุช มาร์ก็อทและอันเนอไปเล่นในสวนกับเด็กในละแวกบ้านเกือบทุกวัน แม้ว่าพวกเขาจะมีพื้นเดิมต่างกัน บางคนเป็นคาทอลิก บางคนเป็นโปรเตสแตนต์ บางคนเชื้อสายยิว แต่พวกเขาก็สนใจในวันหยุดทางศาสนาของกันและกัน มาร์ก็อทได้รับเชิญไปงานศีลมหาสนิทของเพื่อนคนหนึ่งของเธอ และเพื่อนบ้านก็ได้รับเชิญมางานเฉลิมฉลองฮานุกกาห์ที่บ้านของฟรังค์ในบางครั้ง ในปี ค.ศ.1931 ทั้งครอบครัวได้ย้ายไปอยู่ที่ Ganghoferstrasse 24 ในพื้นที่เสรีนิยมของดอร์นบุชชื่อว่า Dichterviertel (ย่านกวี) บ้านทั้งสองยังคงมีอยู่จนถึงปุจจุบัน
ในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1932 กองกำลังพายุ(เอสอา)พรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนีของนาซีเดินขบวนบนถนนของเมืองแฟรงก์เฟิร์ตสวมใส่ปลอกแขนที่มีเครื่องหมายสวัสติกะ พวกเสื้อน้ำตาล (พวกเขาถูกเรียกเช่นนี้เพราะว่าเป็นสีของเครื่องแต่งกายที่สวมอยู่) ร้องอย่างเสียงดังว่า “เมื่อเลือดของชาวยิวพ่นออกมาจากมีด สิ่งต่างๆจะดีขึ้นอีกครั้ง” เมื่อได้ยินเช่นนี้ เอดิธและอ็อทโทต่างปรึกษากันเพราะว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะออกจากบ้านเกิดของเขาได้ทันที เนื่องจากว่าการไปอาศัยอยู่ต่างประเทศก็เป็นเรื่องใหญ่.
มาร์ก็อทศึกษาที่โรงเรียนลูทวิช-ริกเตอร์ในเมืองแฟรงก์เฟิร์ต จนกระทั่งถึงการแต่งตั้งของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ.1933 ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเยอรมนี ที่ซึ่งเพิ่มความรุนแรงของมาตรการต่อต้านชาวยิว หนึ่งในนั้นคือการขับไล่นักเรียนชาวยิวออกจากโรงเรียนนอกศาสนา เนื่อจากเหตุการณ์ความรุนแรงของลัทธิต่อต้านยิว ครอบครัวฟรังค์ได้ตัดสินใจที่จะตามชาวยิวอีก 63,000 ชีวิตออกจากเยอรมนีในปีนั้น โดนอพยพไปที่อัมสเตอร์ดัมในประเทศเนเธอร์แลนด์. เอดิธ ฟรังค์และลูกสาวทั้งสองของเธอได้เข้าไปอยู่อาศัยกับแม่ของเธอใน อาเคินในฤดูร้อนของปี ค.ศ.1933 ในขณะที่อ็อทโท ฟรังค์ได้เริ่มธุรกิจ Opekta ที่อัมสเตอร์ดัม เอดิธเดินทางไปกลับระหว่างอาเคินและอัมสเตอร์ดัมเพื่อที่จะหาที่อยู่อาศัยในเมืองอัมสเตอร์ดัม มาร์ก็อทได้ย้ายไปอัมสเตอร์ดัมในเดือนธันวาคม ของปี ค.ศ.1933 ตามด้วยอันเนอในเดือนกุมภาพันธ์ของปี ค.ศ.1934.มาร์ก็อทได้เข้าเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนปลายที่ Jekerstraat ของอัมสเตอร์ดัม ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับที่อยู่ใหม่บนจัตุรัสแมร์เวเดอ ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของอัมสเตอร์ดัม ถึงแม้ว่าตอนแรกจะมีปัญหาในด้านของภาษา มาร์ก็อทก็เป็นนักเรียนที่โดดเด่น เธอมีผลการเรียนอยู่ในระดับดีเยี่ยม
ยุคยึดครองของเยอรมัน

เป็นสิ่งที่น่าตกใจมากเมื่อเยอรมันบุกรุกเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ.1940 ถึงแม้ว่ามาตรการต่อต้านชาวยิวจะถูกใช้ แต่ในครั้งแรกๆ มาร์ก็อทและน้องสาวของเธอยังไม่ได้รับผลกระทบ แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปในปี ค.ศ.1941 พวกเขาถูกห้ามไม่ให้เข้าโรงภาพยนตร์และไม่สามารถเข้าร่วมชมรมกีฬาได้ หนึ่งในมาตรการที่รุนแรงที่สุดก็คือ มาร์ก็อทและเด็กชาวยิวคนอื่นๆไม่สามารถเข้าเรียนในโรงเรียนที่ตนเองเลือกได้ หลังจากฤดูร้อนของปี ค.ศ.1941 มาร์ก็อทและน้องสาวของเธอต้องเข้าเรียนโรงเรียนของชาวยิวที่มีแต่นักเรียนและคุณครูที่เป็นคนยิว
ที่สถานศึกษาของชาวยิว มาร์ก็อทแสดงความตั้งใจและความฉลาดของเธอ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้เธอเป็นที่น่าจดใจที่โรงเรียนเก่าของเธอ เธอเป็นที่จดจำของศิษย์เก่าในเรื่องของความมีคุณธรรม เรียบร้อย และเชื่อฟัง มาร์ก็อทมีเพื่อนจำนวนมาก เธอสนุกกับการพายเรือและเล่นเทนนิสในเวลาว่างของเธอ ในอนุทินของอันเนอ อันเนอจดจำได้ถึงช่วงเวลาที่แม่ของพวกเธอ แนะนำให้เธอเลียนแบบมาร์ก็อท  และถึงแม้ว่าอันเนอจะเขียนชื่นชมพี่สาวของเธอว่าเท่และฉลาด แต่อันเนอก็ได้อธิบายถึงความเป็นตัวของเธอเองโดยไม่ได้มีต้นแบบมาจากใคร นอกจากนั้นในอนุทินของอันเนอ มาร์ก็อทเป็นผู้ที่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับแม่มากกว่าอันเนอ และมีความถ่อมตัวและอดทน ซึ่งตรงกันข้ามกับอันเนอ ผู้ที่ตัดสินใจแน่วแน่และพูดในสิ่งที่ตัวเองคิด
ถึงแม้ว่าน้องสาวของเธอ(อันเนอ) จะเรียนภาษาฮีบรูเหมือนกันในภายหลัง แต่ว่าอันเนอเหมือนพ่อของเธอซึ่งไม่ได้สนใจในวัฒนธรรมของชาวยิวเท่ามาร์ก็อท มาร์ก็อทดำเนินรอยตามแม่ของเธอโดยการเข้าไปมีส่วนร่วมในชุมชนเรียกร้องเสรีภาพชาวยิวในเมืองอัมสเตอร์ดัม เธอลงเรียนภาษาฮีบรู เข้าโบสถ์ยิว และในปี ค.ศ.1941 เธอได้เข้าร่วมขบวนการไซออนิสต์เพื่อให้คนหนุ่มสาวชาวยิวสามารถอพยพไปดินแดนปาเลสไตน์เพื่อสร้างรัฐของชาวยิวขึ้นมา โดยอันเนอ ฟรังค์ได้อธิบายในอนุทินของเธอว่า เธออยากที่จะเป็นหมอตำแย
ในฤดูร้อนของปี ค.ศ.1942 การเนรเทศอย่างเป็นระบบของชาวยิวจากเนเธอร์แลนด์ได้เริ่มต้นขึ้น ในวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1942 มาร์ก็อทได้รับประกาศให้ไปรายงานตัวกับค่ายแรงงานในเยอรมนี ทำให้วันถัดไปเธอและครอบครัวได้หลบซ่อนตัวที่ห้องลับในบริษัทของพ่อเธอที่ Prinsengracht อยู่ใจกลางเมืองของอัมสเตอร์ดัม หลังจากนั้นมีชาวยิว 4 คนเข้ามาร่วมหลบภัยด้วย นามว่า แฮร์มัน, โอกุสต์, ปีเตอร์แวนเพลและ Fritz Pfeffer พวกเขาซ่อนตัวที่นั่นราว 2 ปี จนกระทั่งถูกพบตัวเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1944.
ชีวิตในช่วงหลบซ่อนตัว

มาร์ก็อทมีอายุได้ 16 ปีตอนที่เธอเริ่มซ่อนตัว ในตอนแรกเธอนอนเตียงเดียวกับอันเนอ แต่เมื่อ Fritz Pfeffer เข้ามาอยู่ที่ห้องลับด้วยในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ.1942 มาร์ก็อทก็ย้ายไปนอนนอนห้องเดียวกับพ่อแม่ของเธอ มาร์ก็อท ฟรังค์และครอบครัวของเธอสามารถอยู่อย่างหลบซ่อนตัวได้ เพราะว่าพนักงานในสำนักงานทั้งสี่คนในบริษัทของพ่อเธอยินดีที่จะดูแลพวกเธอถึงแม้ว่าจะทำให้ชีวิตพวกเขาต้องเสี่ยงไปด้วยก็ตาม ผู้ที่ช่วยเหลือพวกเธอคือมีป คีส, Bep Voskuijl, Johannes Kleiman และ Victor Kugler พวกเขามีกฎที่เข้มงวดเพื่อไม่ให้พนักงานในคลังสินค้า ผู้ที่มาเยือนบริษัทและเพื่อนบ้านสังเกตเห็นทั้งแปดคนที่ซ่อนตัวอยู่ในห้องลับ มาร์ก็อทและคนที่เหลือที่ซ่อนตัวต้องอยู่ในความเงียบสงัดในช่วงเวลาทำงานและไม่สามารถใช้น้ำได้เลย ในระหว่างวันมาร์ก็อทอ่านหนังสืออย่างมาก เหมือนกับอันเนอและปีเตอร์ เธอใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเรียน นอกจากนั้นมาร์ก็อทยังศึกษาหลักสูตรการศึกษาทางไปรษณีย์ในภาษาลาติน โดยศึกษาในชื่อของ Bep Voskuijl หนึ่งในผู้ช่วยเหลือ ไม่ได้ใช้ชื่อของเธอเอง
ถูกควบคุมตัวและเสียชีวิต

มาร์ก็อท ฟรังค์ถูกควบคุมตัวโดยเกสตาโพพร้อมกับทุกคนที่ซ่อนตัวอยู่ด้วยกันเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1944 และถูกกักขังไว้ที่สำนักงานใหญ่ข้ามคืน ก่อนถูกส่งไปขังในคุกที่บริเวณใกล้เคียงเป็นเวลาสามวัน หลังจากนั้นพวกเขาถูกพาไปที่ค่ายกักกันเวสเตอร์บอร์ก เนื่องจากว่าครอบครัวฟรังค์ไม่ได้ตอบกลับการแจ้งเรียกตัวของมาร์ก็อทในปี ค.ศ.1942 และถูกพบว่าซ่อนตัวอยู่ พวกเขารวมทั้ง Fritz Pfeffer และครอบครัวแวนเพล ถูกประกาศว่าเป็นอาชญากรโดยเจ้าหน้าที่ของค่ายและถูกกักกันตัวโดยมีบทลงโทษให้ทำงานหนักในโรงงานรื้อแบตเตอรี่ พวกเขาอยู่ที่นั่นจนกระทั่งโดนเลือกให้โดนเนรเทศครั้งสุดท้ายของเวสเตอร์บอร์กสู่ค่ายกักกันเอาช์วิทซ์เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1944. บลูม เอเวอร์ส-เอ็มเดนเป็นคนพื้นเมืองชาวอัมสเตอร์ดัมที่รู้จักมาร์ก็อทและอันเนอจากสถานศึกษาของชาวยิว จำได้ว่ามาร์ก็อทและเอดิทโดนเลือกให้ไปค่ายแรงงานเลอโบที่อัปเปอร์ซิลีเซีย ในขณะที่อันเนอถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วมเนื่องจากเธอเป็นหิด มาร์ก็อทและเอดิทตัดสินใจที่จะอยู่กับอันเนอ บลูมจึงไปโดยไม่รอพวกเขา ในขณะที่เอดิทยังอยู่ที่ค่ายกักกันเดิม มาร์ก็อทและอันเนอถูกส่งตัวไปที่ค่ายกักกันแบร์เกิน-เบ็ลเซิน เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ซึ่งเป็นสถานที่ที่ทั้งสองติดไข้รากสาดใหญ่ในฤดูหนาวของปี ค.ศ.1944.
มาร์ก็อท ฟรังค์ เสียชีวิตในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ.1945 ในอายุ 18 หรือ 19 ปี เนื่องจากไข้รากสาดใหญ่ หลังจากนั้นไม่กี่วัน อันเนอก็เสียชีวิตลงด้วยสาเหตุเดียวกัน  Janny Brandes-Brilleslijperและพี่สาวของเธอ Lientje ฝังมาร์ก็อทและอันเนอไว้ด้วยกันที่หนึ่งในสุสานหมู่ของค่าย ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ.1945 หลังจากที่เธอกลับมาถึงเนเธอร์แลนด์และหายจากไข้รากสาดใหญ่ Janny เขียนจดหมายถึงอ็อทโท ฟรังค์ เพิ่มบอกเขาว่าลูกสาวทั้งสองของเขาได้เสียชีวิตลงแล้ว
อ็อทโท ฟรังค์เป็นคนเดียวที่รอดชีวิดในแปดคนที่ซ่อนตัวอยู่ด้วยกัน เมื่อเขากลับมาถึงอัมสเตอร์ดัมในเดือนมิถุนายน ค.ศ.1945 เขาได้รับอนุทินของอันเนอจากมีป คีส ซึ่งเขาได้ตีพิมพ์ในปี ค.ศ.1947 เพื่อระลึกถึงลูกสาวของเขา นอกจากอันเนอ มาร์ก็อทก็ได้เขียนอนุทินของเธอตอนซ่อนตัวอยู่เช่นเดียวกัน (อันเนอได้พูดถึงอนุทินของพี่สาวในอนุทินของเธอ) แต่ไม่สามารถค้นพบอนุทินของมาร์ก็อทได้ แต่อย่างไรก็ตาม นักเขียนหลายๆท่านได้เขียนอนุทินของมาร์ก็อทขึ้นมา อย่างเช่นนวนิยายเรื่อง The Silent Sister โดย Mazal Alouf-Mizrahi จดหมายที่ถูกเขียนโดยมาร์ก็อทและอันเนอถึงเพื่อนทางจดหมายชาวอเมริกันได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ.2003. Buddy Elias (1925–2015) เป็นญาติคนแรกของมาร์ก็อทและอันเนอและเป็นญาติสนิทคนสุดท้ายที่รอดชีวิต
อ่านเพิ่ม

Anne Frank. The Diary of Anne Frank: The Revised Critical Edition, edited by David Barnouw and Gerrold Van der Stroom, translated by Arnold J. Pomerans, compiled by H. J. J. Hardy, second edition, Doubleday, 2001.
Willy Lindwer. The Last Seven Months of Anne Frank, Pan Macmillan, 1989.
Jeroen De Bruyn and Joop van Wijk. Anne Frank: The Untold Story. The hidden truth about Elli Vossen, the youngest helper of the Secret Annex, Bep Voskuijl Producties, 2018.
Rubin, Susan Goldman. Searching for Anne Frank: Letters from Amsterdam to Iowa, Abrams, 2003.
Miep Gies and Alison Leslie Gold. Anne Frank Remembered, Simon and Schuster, 1988.
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพเหมือนของมาร์ก็อทที่ได้รับการบอกกล่าวจากเพื่อนในโรงเรียนของเธอ (คำบรรยายภาพภาษาอังกฤษ)
เยี่ยมชมบ้านพักและละแวกบ้านของครอบครัวฟรังค์ในเมืองอัมสเตอร์ดัม
ข้อมูลเกี่ยวกับของมาร์ก็อท ฟรังค์ ในเว็บไซต์ของอันเนอ ฟรังค์ มูลนิธิบาเซิล
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  เนเธอร์แลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  SNAC 
ก้อนหินสะดุด(Stolperstein) สำหรับมาร์ก็อท ฟรังค์ ที่ Pastorplatz ในอาเคินประเทศเยอรมนี
ยาคท์ทีเกอร์

|  Panzerjäger Tiger Ausf>  B  |
| --- | --- |
Jagdtiger s/n 305020 จัดแสดงในศูนย์มรดกและฝึกหัดอาวุธยุทโธปกรณ์กองทัพบกสหรัฐ รัฐแมริแลนด์
ชนิด: รถถังพิฆาต
แหล่งกำเนิด:  ไรช์เยอรมัน
ประวัติการผลิต
บริษัทผู้ผลิต: Nibelungenwerk (Steyr-Daimler-Puch)
ช่วงการผลิต: 1944–1945
จำนวนที่ผลิต: 70-88
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 71.7 ตัน (158,000 ปอนด์) (Henschel suspension)
ความยาว: 10.65 เมตร (34 ฟุต 11 นิ้ว) รวมปืน
ความกว้าง: 3.6 เมตร (11 ฟุต 10 นิ้ว)
ความสูง: 2.8 เมตร (9 ฟุต 2 นิ้ว)
ลูกเรือ: หก

เกราะ: (Casemate) 250 mm (9.84 in) (Hull) 150mm (5.90 in) (Side) 80mm (3.14 in) (Rear) 80mm (3.15 in)
อาวุธหลัก: 1 × 12.8 cm PaK 44 L/55
อาวุธรอง: 1 × 7.92 mm Maschinengewehr 34
เครื่องยนต์: V-12 Maybach HL 230 P30 700 PS (690 hp, 515 kW)
กำลัง/น้ำหนัก: 9.8 PS (7.2 kW) / tonne
กันสะเทือน: torsion bar
พิสัยปฏิบัติการ: Road: 120 กิโลเมตร (75 ไมล์)  offroad: 80 กิโลเมตร (50 ไมล์)
ความเร็ว: 34 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (21 ไมล์ต่อชั่วโมง)
ยาคท์ทีเกอร์ (เยอรมัน: Jagdtiger; "เสือนักล่า") เป็นรถถังหนักพิฆาตสร้างโดยนาซีเยอรมนีในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งได้รับการดัดแปลงมาจากฐานรถถังของทีเกอร์ 2
พันท์เซอร์ 4

|  พันเซอร์คัมพฟ์วาเกิน 4  |
| --- | --- |
พันเซอร์ 4 ในลวดลายพรางทะเลทราย ประจำการอยู่ใน กองพลยานเกราะที่ 15 ของกองกำลัง แอฟริกา คอร์.
ชนิด: รถถังขนาดกลาง
แหล่งกำเนิด:  ไรช์เยอรมัน
บทบาท
ประจำการ: 1939–1967
ผู้ใช้งาน: นาซีเยอรมัน ราชอาณาจักรโรมาเนีย ตุรกี ราชอาณาจักรฮังการี ราชอาณาจักรบัลแกเรีย ฟินแลนด์ รัฐสเปน โครเอเชีย ซีเรีย
สงคราม: สงครามโลกครั้งที่สอง, สงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948, สงครามหกวัน
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: Krupp
ช่วงการออกแบบ: 1936
บริษัทผู้ผลิต: Krupp, Steyr-Daimler-Puch
มูลค่า: ~ 103,462 Reichsmarks
ช่วงการผลิต: 1936–45
จำนวนที่ผลิต: 8,800 (estimate)
ข้อมูลจำเพาะ (Pz IV Ausf H, 1943)
มวล: 25 ตัน
ความยาว: 5.92 เมตร (19.4 ฟุต)    รวมความยาวปืน 7.02 เมตร (23.0 ฟุต)
ความกว้าง: 2.88 เมตร (9 ฟุต 5 นิ้ว)
ความสูง: 2.68 เมตร (8 ฟุต 10 นิ้ว)
ลูกเรือ: 5 (ผบ. รถถัง, พลปืน, พลบรรจุกระสุน, พลขับ, พลวิทยุ)

เกราะ: 10–80 มิลลิเมตร (0.39–3.15 นิ้ว)
อาวุธหลัก: 7.5 cm (2.95 in) KwK 40 L/48 ปืนหลัก (87 นัด.)
อาวุธรอง: 2–3 × 7.92-mm Maschinengewehr 34
เครื่องยนต์: 12-cylinder Maybach HL 120 TRM V12 300 PS (296 hp, 220 kW)
กำลัง/น้ำหนัก: 12 PS/t
เครื่องถ่ายกำลัง: (Synchromesh ZF SSG 77) เดินหน้า 6 ถอยหลัง 1
กันสะเทือน: Leaf spring
ความจุเชื้อเพลิง: 470 ลิตร
พิสัยปฏิบัติการ: 200 กิโลเมตร (120 ไมล์)
ความเร็ว: 42 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (26 ไมล์ต่อชั่วโมง) บนถนน, 16 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (9.9 ไมล์ต่อชั่วโมง) บนภูมิประเทศ
พันเซอร์คัมพฟ์วาเกิน 4 (เยอรมัน: Panzerkampfwagen (อักษรย่อ Pz.Kpfw. IV)) หรือที่เรียกในอีกชื่อหนึ่งคือ พันเซอร์ 4 เป็นรถถังขนาดกลางซึ่งถูกสร้างขึ้นโดยเยอรมันในช่วงยุคปี ค.ศ. 1930 - ค.ศ. 1940 และได้ถูกใช้อย่างแพร่หลายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง 
พันเซอร์ 4 นั้น ถูกออกแบบมาเพื่อใช้ในการสนันสนุนทหารราบ ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อเข้าต่อตีกับรถถังโดยตรง ซึ่ง ณ ขณะนั้น รถถังที่ใช้ในการต่อสู้รถถังด้วยกันของเยอรมันนั้นเป็นรุ่น พันท์เซอร์ 3
แต่เมื่อเยอรมัน ต้องเจอกับสมรรถนะรถถัง ที-34 ของโซเวียตที่ดีกว่า ทำให้ต้องพัฒนา พันเซอร์ 4 เป็นรถถังที่ใช้ในการต่อสู้รถถังในที่สุด
พันเซอร์ 4 ถูกผลิตขึ้นเป็นจำนวนมาก ตัวถังของ พันเซอร์ 4 นั้น ได้ถูกนำไปพัฒนาต่อเป็นรถถังในอีกหลายๆรุ่น เช่น  รถถังจู่โจม Sturmgeschütz 4, รถถังพิฆาตยานเกราะ Jagdpanzer 4, รถถังต่อสู้อากาศยาน Wirbelwind,  ปืนใหญ่อัตราจร Brummbär เป็นต้น
จากความทนทานและความน่าเชื่อถือของ พันเซอร์ 4 เยอรมันได้ใช้รถถังนี้ในทุกๆสมรภูมิที่เยอรมันทำการร่วมรบ และเป็นรถถังที่เยอรมันทำการผลิตตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1936 ถึง ปี ค.ศ. 1943 เป็นจำนวนถึง 8000 คันด้วยกัน
การปรับปรุงพันเซอร์ 4 นั้น จะมีการดำเนินการเมื่อเจอกับรถถังของสัมพันธมิตรที่มีสมรรถนะดีกว่า โดยส่วนใหญ่จะเป็นการเพิ่มความหนาของเกราะ หรือติดตั้งอาวุธปืนต่อสู้รถถังแบบใหม่
ในช่วงท้ายๆของสงครามนั้น เยอรมันต้องการชดเชยรถถังที่สูญเสียไปในการรบให้ได้ไวที่สุด เยอรมันใช้วิธีในการลดสเปคในการผลิต เพื่อลดความซับซ้อนและเพิ่มความเร็วในการผลิต
พันเซอร์ 4 เป็นรถถังที่ถูกส่งออกจากเยอรมนี โดยมีผู้ใช้งานอย่างแพร่หลาย เยอรมันขาย พันเซอร์ 4 เป็นจำนวน 300 คัน ให้แก่ฟินแลนด์ โรมาเนีย สเปน และบัลแกเรีย 
หลังจบสงครามโลกครั้งที่ 2 สเปนและฝรั่งเศสขายพันเซอร์ 4 จำนวนหนึ่งให้แก่ซีเรีย ซึ่งถูกนำไปใช้ใน สงครามหกวัน ในปี ค.ศ. 1967