stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปรารถนา สัชฌุกร
ประวัติ

ปรารถนา สัชฌุกร หรือ ปรารถนา ตันติพิพัฒน์ ชื่อเล่น กล้วย เกิดวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 เป็นพี่น้องฝาแฝดกับ ปาริฉัตร ไพรหิรัญ หรือปาริฉัตร สัชฌุกร (ก้อย) นักแสดงหญิงชาวไทยเช่นกัน ถือว่าเป็นคู่พี่น้องฝาแฝดคู่แรก ๆ ในวงการบันเทิงไทย บิดารับราชการทหารเรือ มารดาเป็นคุณครู และเป็นนักเขียน ใช้นามปากกาว่า ๒๔๕
จบการศึกษาชั้นประถมและมัธยมที่โรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์
เริ่มต้นเข้าวงการบันเทิงจากการถ่ายแบบและถ่ายโฆษณา ผลงานโฆษณาที่มีชื่อเสียงคือ โฆษณาเป๊บซี่ จากนั้นจึงเริ่มเข้าสู่วงการแสดง มีผลงานแรกคือละครเรื่อง เขี้ยวพิษ และรับงานแสดงเรื่อยมา โดยช่วงแรกมักรับบทนางเอกหรือบทดีเป็นส่วนใหญ่ ก่อนที่ภายหลังจะผันมารับบทสมทบ
แม้จะเป็นแฝดเหมือน แต่จุดสังเกตของปรารถนา และ ปาริฉัตร คือ ปรารถนาจะมีหน้าที่กลมกว่า ขณะที่ปาริฉัตรหน้าจะเรียวเล็กกว่า และมีดวงตาที่คมดุ
ด้านชีวิตส่วนตัวสมรสกับ รอน บรรจงสร้าง นักแสดงชาย เมื่อพฤษภาคม 2537 โดยไม่มีบุตรด้วยกัน ปัจจุบันผันตัวมาเป็นผู้จัดละครร่วมกับสามี
ผลงาน > ภาพยนตร์

ผู้ชายป้ายเหลือง (2530)
เขาชื่อกานต์ (2531)
เขาชื่อ สุธี สาม สี่ ชาติ (2532)
บุญชู 5 เนื้อหอม (2533)
บ้านผีปอบ 6 (2534)
บ้านผีปอบ 7 (2535)
บุญชู 6 โลกนี้ดีออก สุดสวย น่ารักน่าอยู่ ถ้าหงุ่ย (2534)
สยึ๋มกึ๋ย (2534)
อนึ่งคิดถึงพอสังเขป (2535)
บ้านผีปอบ 7 (2535)
บุญชู 7 รักเธอคนเดียวตลอดกาลใครอย่าแตะ (2536)
สมศรี โปรแกรมบี ปีนี้ 2 ขวบ (2536)
ม.6/2 ห้องครูวารี (2536)
บุญชู 8 เพื่อเธอ (2538)
ม.6/2 ห้องครูวารีเทอม 2 (2538)
ชื่อชอบชวนหาเรื่อง (2546)
ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๑ องค์ประกันหงสา (2550)
ผลงาน > มิวสิควิดีโอ

จีบจู๋จี๋ ของ รอยัลสไปรท์ส (2525)
ผลงาน > ผู้จัดละครโทรทัศน์

2540 เก็บใจไว้เพื่อรัก
2542 ภพรัก
2543 รักลอยลม
2543 ดอกฟ้าทะโมนกับโจรกระจอก
2544 สุดดวงใจ
2544 รักแท้ไม่มีหลอก
2547 เทพบุตรในฝัน
2548 ยอดคุณตูบ
2557 มายานางฟ้า นำแสดงโดย พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล, บุญยิสา จันทราชัย, อนุสรณ์ มณีเทศ
2558 สื่อริษยา นำแสดงโดย วิลลี่ แมคอินทอช, ปิยธิดา มิตรธีรโรจน์, ภาคิน คำวิลัยศักดิ์, ลัลณ์ลลิน เตจะสา เวศซ์, ชลวิทย์ มีทองคำ
2560 ชิงรัก ริษยา นำแสดงโดย ธนา สุทธิกมล, มารี เบิร์นเนอร์, อรจิรา แหลมวิไล, วรกร ศิริสรณ์, ภัณฑิลา วิน ปานสิริธนาโชติ
2560 ล่า (ละครโทรทัศน์ไทย) นำแสดงโดย ลลิตา ศศิประภา, ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง
2561  ทานตะวันจันทร์วาด นำแสดงโดย วรกร ศิริสรณ์, นพจิรา ฤกษ์ขจรนามกุล, พงศ์กฤษฏิ์ ศิริเบญจา, อาทิติยา คอฟแมน
2563 สาวน้อยร้อยล้านวิว นำแสดงโดย กฤษกร กนกธร , พรสรวง รวยรื่น , ภูศิลป์ วารินรักษ์ , ธิดาดิน หินอ่อน, ฝน ธนสุนธร  (ช่องวัน)
2564 รัก 10 ล้อ รอ 10 โมง นำแสดงโดย ยุทธนา เปื้องกลาง, อนิพรณ์ เฉลิมบูรณะวงศ์ , นฤพล ใยอิ้ม , อินทิรา โมราเลส (ช่องวัน)
2565 โนราสะออน นำแสดงโดย ยุทธนา เปื้องกลาง, อนิพรณ์ เฉลิมบูรณะวงศ์ , ภูศิลป์ วารินรักษ์ , ธิดาดิน หินอ่อน , แม็คกี้ ฤทธิศร , หนูเล็ก ทิฐินันท์ แสนหล้า (ช่องวัน)
2565 ซิ่นลายโส้ นำแสดงโดย กรณ์ ศิริสรณ์, รุ่งรัตน์ เหม็งพานิช, ภูธเนศ หงษ์มานพ, ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์, เต๋า ภูศิลป์, อินทิรา โมราเลส, โตโต้ ธนเดช (ช่องวัน)
2567 ลิเกหมอลำ (ช่องวัน)
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติและผลงานปรารถนา บรรจงสร้าง เก็บถาวร 2022-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติปรารถนา บรรจงสร้าง
มะนิลาไลต์เรล สาย 2

| มาเกเตรน |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
เจ้าของ: Light Rail Transit Authority
ที่ตั้ง: เมโทรมะนิลา
ปลายทาง: อันตีโปโล เรกโก
จำนวนสถานี: 13
เว็บไซต์: MRT-2
การดำเนินงาน
รูปแบบ: ไลต์เรล
ระบบ: มะนิลาไลต์เรล
ผู้ดำเนินงาน: Light Rail Transit Authority
ขบวนรถ: Hyundai Rotem EMU
ผู้โดยสารต่อวัน: 193,000 คน  (2012 average)  269,271  (2012 record) 
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 5 เมษายน ค.ศ. 2003
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 13.8 km (8.6 mi)
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ
ระบบจ่ายไฟ: จ่ายไฟฟ้าเหนือหัว
ความเร็ว: 80 km/h (50 mph)
มะนิลาไลต์เรล สาย 2 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่ 2 ในเมโทรมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเรียกเฉพาะว่า เมกาเตรน สีประจำเส้นทางคือสีม่วง (เก่า) และน้ำเงิน (ปัจจุบัน) มีแนวเส้นทางบนถนน Recto, Legarda, Magsaysay, Aurora และ Marcos มีจำนวน 11 สถานี ระยะทาง 13.80 กิโลเมตร เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2003 ดำเนินการโดย Light Rail Transit Authority (LRTA)  ปัจจุบันสายนี้ใช้ชื่อย่อว่า MRT-2โดยได้รับการสนับสนุนงบก่อสร้างโดยหน่วยงานช่วยเหลือเพื่อการพัฒนาแห่งญี่ปุ่น (Japan’s ODA) ได้สนับสนุนงบประมาณ 75 พันล้านเยน
แหล่งข้อมูลอื่น

Megatren เก็บถาวร 2014-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Facebook page of Philippine Railways
Twitter page of Philippine Railways
ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย

| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์
สำนักงานใหญ่ของธนาคาร
ชื่อท้องถิ่น: Export-Import Bank of Thailand
ประเภท: รัฐวิสาหกิจ
อุตสาหกรรม: ธนาคาร
ก่อตั้ง: 7 กันยายน พ.ศ. 2536; 31 ปีก่อน (2536-09-07)
สำนักงานใหญ่: 1193 ถนนพหลโยธิน แขวงพญาไท เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร 10400
พื้นที่ให้บริการ: ประเทศไทย
บุคลากรหลัก: ธีรลักษ์ แสงสนิท (ประธานกรรมการ) รักษ์ วรกิจโภคาทร (กรรมการผู้จัดการ)
รายได้สุทธิ: 1,516 ล้านบาท
สินทรัพย์: 78,341 ล้านบาท
พนักงาน: 596 คน (ธันวาคม พ.ศ. 2557)
บริษัทแม่: กระทรวงการคลัง
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของธนาคาร
ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย (ธสน.) (Export-Import Bank of Thailand หรือ EXIM Bank) เป็นหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ สังกัดกระทรวงการคลัง จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2536 เพื่อประกอบธุรกิจอันเป็นการส่งเสริม และสนับสนุนการส่งออก การนำเข้า และการลงทุนทั้งในและต่างประเทศ ถือว่าเป็นธนาคารเดียวที่ไม่รับฝากเงินจากประชาชน
การดำเนินงาน

ธสน. มีขอบเขตอำนาจในการทำธุรกิจไว้อย่างกว้างขวาง ธสน. จึงสามารถให้สินเชื่อได้ทุกรูปแบบ เช่น สินเชื่อระยะสั้นและสินเชื่อระยะยาว สินเชื่อในประเทศและสินเชื่อต่างประเทศ โดยสามารถทำธุรกิจได้ทั้งที่เป็นสกุลเงินบาทและสกุลเงินตราต่างประเทศ นอกจากนี้ยังสามารถกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงินทุกประเภททั้งในประเทศและต่างประเทศและออกตราสารการเงินระยะสั้นและระยะยาวขายแก่สถาบันการเงินและประชาชนทั่วไปทั้งในประเทศและต่างประเทศ กล่าวโดยสรุป ธสน. สามารถทำธุรกิจทุกประเภทที่ธนาคารพาณิชย์ทำได้ยกเว้นเพียงการรับฝากเงินจากประชาชนทั่วไปเท่านั้น สำหรับนักลงทุนไทยที่ไปลงทุนในต่างประเทศ สนับสนุนการลงทุนในรูปของการให้บริการทางการเงินทั้งสินเชื่อระยะสั้นและระยะยาว และเพื่อเป็นการเพิ่มความมั่นใจให้แก่นักลงทุน  ยังพร้อมที่จะร่วมลงทุนถือหุ้นในกิจการอีกด้วย  การรับประกันความเสี่ยงในการเรียกเก็บเงินจากการส่งออก
สาขา

ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย มีจำนวนสาขาทั่วประเทศไทยทั้งสิ้น 10 สาขา
สาขา > สาขา

สาขาบางนา-ตราด กม.3
สาขาพระราม 2
สาขาพระราม 4
สาขารังสิต
สาขาเสรีไทย
สาขาขอนแก่น
สาขาเชียงใหม่
สาขาหาดใหญ่
สาขาแหลมฉบัง
สาขาลำพูน
ธงไชย วิลเลจ

ธงไชย วิลเลจ เป็นอัลบัมของธงไชย แมคอินไตย์ ออกวางแผงจำหน่ายในปี พ.ศ. 2549 ในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำนวน 10 เพลง  โดยมีเพลงเด่นคือ เถียงกันทำไม, ก็ดี,น้านา เป็นต้น โดยเพลงเถียงกันทำไม และเพลง น้านา ได้เป็นเพลงแห่งปีที่โดนใจคนฟังมากที่สุด ถูกขอเข้ามากที่สุดจัดอันดับโดยคลื่น EFM ปี พ.ศ. 2549  สำหรับเพลง ก็ดี ได้อันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2549 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานีซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20
สำหรับมิวสิคเพลง "เถียงกันทำไม"  ร่วมแสดงกับ ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ และ แอน ทองประสม ขณะที่เพลง "น้านา" ร่วมแสดงกับ ศรีริต้า เจนเซ่น โดยรายชื่อเพลงในอัลบั้ม ธงไชย วิลเลจ มีดังนี้
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "ก็ดี" | มนัสวิน นันทเสน | 3:30 |
| 2. | "น้านา..." | มนัสวิน นันทเสน | 3:50 |
| 3. | "เถียงกันทำไม" | สีห์ ธาราสด | 3:28 |
| 4. | "หูชา" | เลอทีญาซาเม | 3:45 |
| 5. | "ฝนในใจ" | สีห์ ธาราสด | 4:13 |
| 6. | "ไม่เหงาไม่ใช่ฉัน" | ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์ | 4:00 |
| 7. | "โลกใบเดิม" | นิติพงษ์ ห่อนาค | 3:34 |
| 8. | "พอดี fit" | กุ๊ยอุ๋ย นที เอกวิจิตร | 3:24 |
| 9. | "หยดน้ำ" | เผ่าพันธ์ อมตะ | 3:22 |
| 10. | "เพลงเบาๆ" | กมลศักดิ์ สุนทานนท์, ปิติ ลิ้มเจริญ | 3:30 |
เขากีนาบาลู

| เขากีนาบาลู |
| --- | --- |
Gunung Kinabalu, Gayo Ngaran, Nulu Nabalu

จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 4,095 เมตร (13,435 ฟุต)
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 4,095 เมตร (13,435 ฟุต)  อันดับที่ 20
พิกัด: 06°04′30″N 116°33′31″E﻿ / ﻿6.07500°N 116.55861°E﻿ / 6.07500; 116.55861 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
เขากีนาบาลูMap showing location of Mount Kinabalu within Malaysia. 
ที่ตั้ง: Ranau West Coast Division รัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย
เทือกเขา: Crocker Range
การพิชิต
พิชิตครั้งแรก: มีนาคม 1851 Hugh Low (ที่ราบสูงใกล้ยอดเขา)  1888 John Whitehead (ยอดเขา)
เขากีนาบาลู (มลายู: Gunung Kinabalu) เป็นยอดเขาตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติกีนาบาลู รัฐซาบาฮ์ ประเทศมาเลเซีย เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดบนเกาะบอร์เนียว ด้วยความสูงกว่า 4,095 เมตร เดิมเขากีนาบาลูถือว่าเป็นยอดเขาที่สูงในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่ปัจจุบันถูกจัดเป็นอันดับสี่รองจากเขาคากาโบราซีในประเทศพม่า (5,881 เมตร), ปุนจักจายา (4,884 เมตร) และปุนจักตรีโกรา (4,750 เมตร) ในเกาะนิวกินี ประเทศอินโดนีเซีย
| ด ค กจุดที่สูงที่สุดของประเทศและดินแดนในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจีย  จอร์แดน  จีน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ญี่ปุ่น  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  โอมาน  อาเซอร์ไบจาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  อับฮาเซีย  นากอร์โน-คาราบัค  นอร์เทิร์นไซปรัส  ปาเลสไตน์  เซาท์ออสซีเชีย  ไต้หวัน 
เขตบริหารพิเศษ และเขตสังกัด:  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  เกาะคริสต์มาส  หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  มาเก๊า  ฮ่องกง
เนินเขาบูกิตตีมะฮ์

| บูกิตตีมะฮ์ |
| --- | --- |
ยอดบูกิตตีมะฮ์ จุดที่สูงที่สุดในประเทศสิงคโปร์
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 182 เมตร (597 ฟุต)
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 163.63 เมตร (537 ฟุต)
รายชื่อ: จุดที่สูงที่สุดในประเทศ
พิกัด: 1°21′16.85″N 103°46′34.95″E﻿ / ﻿1.3546806°N 103.7763750°E﻿ / 1.3546806; 103.7763750 
ชื่อ
ความหมาย: "Tin-bearing hill" (มลายู)
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
บูกิตตีมะฮ์สิงคโปร์ 
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
ประเภทภูเขา: เนินเขา
เนินเขาบูกิตตีมะฮ์ เป็นเนินเขาที่ตั้งอยู่ใกล้กับศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์ของสิงคโปร์ มีระดับความสูง 163.63 เมตร (537 ฟุต) เหนือระดับพื้นดิน (อาคารสูง 44 ชั้น) และ 182 เมตร (597 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล ทำให้เนินเขานี้เป็นจุดที่สูงที่สุดทางธรรมชาติในประเทศสิงคโปร์
เนื่องจากระดับความสูงปานกลาง สภาพอากาศที่เย็นสบายและลมแรงจึงเป็นเรื่องธรรมดาในยอดของเนินเขา สภาพอากาศที่ยอดของเนินเขาบูกิตตีมะฮ์อยู่ในระดับใกล้เคียงกับภูมิอากาศแบบอบอุ่นมากกว่าส่วนที่เหลือของสิงคโปร์ ช่วงอุณหภูมิเฉลี่ยที่เนินเขาบูกิตตีมะฮ์คือ 18–32°C (64–89°F)
อุณหภูมิเฉลี่ยรายวันเฉลี่ยต่อปีที่ยอดคือ 26.8°C (80.2°F) เดือนที่มีอากาศเย็นที่สุดคือเดือนธันวาคม ซึ่งมีค่าเฉลี่ยคือ 22.6°C (72.68°F) เดือนที่มีอากาศร้อนที่สุดคือเดือนพฤษภาคมซึ่งค่าเฉลี่ยรายวันเฉลี่ย 27.7°C (81.9°F)
เขาเมรอน

| เขาเมรอน |
| --- | --- |
Har Merón • Jábal al-Jármaq  הַר מֵירוֹן‎  • جبل الجرمق
พื้นที่ลาดทางเหนือของเขาเมรอน
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 1,208 เมตร (3,963 ฟุต)
พิกัด: 32°59′52″N 35°24′49″E﻿ / ﻿32.99778°N 35.41361°E﻿ / 32.99778; 35.41361 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
เขาเมรอนอิสราเอลแสดงแผนที่ประเทศอิสราเอลเขาเมรอนเขาเมรอน (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอิสราเอล)แสดงแผนที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอิสราเอล 
เขาเมรอน (ฮีบรู: הַר מֵירוֹן, Har Meron; อาหรับ: جبل الجرمق, Jabal al-Jarmaq; อังกฤษ: Mount Meron) เป็นภูเขาในภูมิภาคกาลิลีตอนบน ประเทศอิสราเอล เป็นพื้นที่ที่มีความสำคัญในศาสนายิว
ในปี 1965 พื้นที่ขนาด 84000 ดูนาม ของเขาเมรอนได้รับการประกาศเป็นเขตอนุรักษ์ และต่อมาในปี 2005 ได้เพิ่มพื้นที่เข้าไปอีก 1199 ดูนาม ภูเขานี้เป็นพื้นที่อนุรักษ์ที่ตั้งอยู่สูงที่สุดในประเทศอิสราเอลด้วยความสูงจากระดับน้ำทะเล 1208 เมตร และเป็นพื้นที่อนุรักษ์ที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือของประเทศ
ที่ฝังศพของแรบไบชีมอน บาร์ โยชาย (Shimon bar Yochai)
หมู่บ้านเมรอนและที่ฝังศพของแรบไบ ชีมอน บาร์ โยชาย (Shimon bar Yochai) ตั้งอยู่บนเขาเมรอน และเป็นสถานที่สำคัญทางความเชื่อของชาวยิว
มะนิลาไลต์เรล สาย 1

| เมโทรเรล |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
เจ้าของ: Light Rail Transit Authority
ปลายทาง: รูสเวลต์อะเวนู บาคลาราน
จำนวนสถานี: 25
การดำเนินงาน
รูปแบบ: ไลต์เรล
ระบบ: มะนิลาไลต์เรล
ผู้ดำเนินงาน: Light Rail Transit Authority
ขบวนรถ: BN ACEC 1st Generation LRV Hyundai Precision and Adtranz 2nd Generation LRV Kinki Sharyo and Nippon Sharyo 3rd Generation LRV
ผู้โดยสารต่อวัน: 470,000 คน (2012 average) 658,627 (2012 record)
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 1 ธันวาคม ค.ศ. 1984
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 20.7 km (12.9 mi)
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ
ระบบจ่ายไฟ: เหนือหัว
ความเร็ว: 40-60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
มะนิลาไลต์เรล สาย 1 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกในระบบมะนิลาไลต์เรล กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ เป็นทางยกระดับทั้งหมด สีประจำเส้นทางคือ สีเขียว รู้จักกันในหลายชื่อ ได้แก่ แอลอาร์ที สาย 1, แอลอาร์ที-1, สายสีเหลือง, สายสีเขียว (ตั้งแต่ ค.ศ. 2012), และเมโทรเรล
ลำดับการเปิดใช้งาน

1 ธันวาคม ค.ศ. 1984: สถานี Baclaran - สถานีเซ็นทรัลเทอร์มินัล
12 พฤษภาคม ค.ศ. 1985: สถานีเซ็นทรัลเทอร์มินัล - สถานี Monumento
22 มีนาคม ค.ศ. 2010: สถานี Monumento - สถานี Balintawak
22 ตุลาคม ค.ศ. 2010: สถานี Balintawak - สถานี Roosevelt
16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024: สถานี Redemptorist - สถานี Dr. Santos
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.lrta.gov.ph/ro_line1.htm เก็บถาวร 2011-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ

ระวังสับสนกับ สำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ
คณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ (ชื่อย่อ: คนร.) เป็นคณะกรรมการที่จัดตั้งขึ้นเพื่อให้การกำกับดูแลและติดตามผลการดำเนินงานของรัฐวิสาหกิจทั้งระบบเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ มีความเป็นเอกภาพ สามารถแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ได้ รวมถึงส่งเสริมและสนับสนุนให้ภาคเอกชนเข้าร่วมลงทุนในกิจการของรัฐ โดยคำนึงถึงประโยชน์สูงสุดของรัฐและประชาชนเป็นสำคัญ และกำหนดนโยบายและอำนาจหน้าที่ให้แก่สำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ กระทรวงการคลัง
ประวัติ > คณะกรรมการนโยบายและกำกับดูแลรัฐวิสาหกิจ

ต่อมาเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2557 คณะรักษาความสงบแห่งชาติได้ออกคำสั่งฉบับที่ 75/2557 แต่งตั้งคณะกรรมการชุดใหม่ขึ้นมาแทนคณะกรรมการกํากับนโยบายด้านรัฐวิสาหกิจ ในชื่อ คณะกรรมการนโยบายและกำกับดูแลรัฐวิสาหกิจ
ประวัติ > คณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ

ต่อมา ในระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการกำหนดนโยบายและกำกับดูแลรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. 2557 ได้กำหนดให้แต่งตั้ง คณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ ขึ้นมาแทนคณะกรรมการนโยบายและกำกับดูแลรัฐวิสาหกิจ
ตามมาตรา 5 (1) และมาตรา 6 แห่งพระราชบัญญัติการพัฒนาการกำกับดูแลและบริหารรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. 2562 ทั้งนี้ มาตรา 41 ได้ให้คณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจชุดเดิมปฏิบัติหน้าที่ไปอีก 180 วัน เพื่อดำเนินการสรรหาและแต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ มาปฏิบัติหน้าที่คณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจตามพระราชบัญญัติต่อไป
คณะกรรมการ

| ลำดับ | ชื่อ | ตำแหน่งปัจจุบัน | ตำแหน่งใน คนร>  | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เศรษฐา ทวีสิน | นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง | ประธานกรรมการ |  |
| 2 | ปานปรีย์ พหิทธานุกร | รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ | รองประธานกรรมการ |  |
| 3 | กฤษฎา จีนะวิจารณะ | รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง | กรรมการโดยตำแหน่ง |  |
| 4 | สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ | รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม | กรรมการโดยตำแหน่ง |  |
| 5 | ประเสริฐ จันทรรวงทอง | รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม | กรรมการโดยตำแหน่ง |  |
| 6 | ลวรณ แสงสนิท | ปลัดกระทรวงการคลัง | กรรมการโดยตำแหน่ง |  |
| 7 | ปกรณ์ นิลประพันธ์ | เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา | กรรมการโดยตำแหน่ง |  |
| 8 | ดนุชา พิชยนันท์ | เลขาธิการสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ | กรรมการโดยตำแหน่ง |  |
| 9 | เดชาภิวัฒน์ ณ สงขลา | ผู้อำนวยการสำนักงบประมาณ | กรรมการโดยตำแหน่ง |  |
| 10 | กานต์ ตระกูลฮุน | ไม่มี | กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ |  |
| 11 | ศุภจี สุธรรมพันธุ์ | ไม่มี | กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ |  |
| 12 | พิชิต อัคราทิตย์ | ไม่มี | กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ |  |
| 13 | ประสัณห์ เชื้อพานิช | ไม่มี | กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ |  |
| 14 | เทวินทร์ วงศ์วานิช | ไม่มี | กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ |  |
รำวงมาตรฐาน

นางรำไทย
รำวงมาตรฐาน เป็นการแสดงที่มีวิวัฒนาการมาจาก รำโทน เป็นการรำและร้องของชาวบ้าน ซึ่งจะมีผู้รำทั้งชายและหญิง รำกันเป็นคู่ ๆ รอบ ครกตำข้าวที่วางคว่ำไว้ หรือไม่ก็รำกันเป็นวงกลม โดยมีโทนเป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ ลักษณะการรำ และร้องเป็นไปตามความถนัด ไม่มีแบบแผนกำหนดไว้ คงเป็นการรำ และร้องง่าย ๆ มุ่งเน้นที่ความสนุกสนานรื่นเริงเป็นสำคัญ เช่น เพลงช่อมาลี เพลงยวนยาเหล เพลงหล่อจริงนะดารา เพลงตามองตา เพลงใกล้เข้าไปอีกนิด ฯลฯ ด้วยเหตุที่การรำชนิดนี้มีโทนเป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ จึงเรียกการแสดงชุดนี้ว่า รำโทน
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2487 ในสมัย จอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี รัฐบาลตระหนักถึงความสำคัญของการละเล่นรื่นเริงประจำชาติ และเห็นว่าคนไทยนิยมเล่นรำโทนกันอย่างแพร่หลาย ถ้าปรับปรุงการเล่นรำโทนให้เป็นระเบียบทั้งเพลงร้องลีลาท่ารำ และการแต่งกาย จะทำให้การเล่นรำโทนเป็นที่น่านิยมมากยิ่งขึ้น จึงได้มอบหมายให้กรมศิลปากรปรับปรุงรำโทนเสียใหม่ให้เป็นมาตรฐาน มีการแต่งเนื้อร้อง ทำนองเพลงและนำท่ารำจากแม่บทมากำหนดเป็นท่ารำเฉพาะแต่ละเพลงอย่างเป็นแบบแผน
เพลง

รำวงมาตรฐาน ประกอบด้วยเพลงทั้งหมด 10 เพลง กรมศิลปากรแต่งเนื้อร้องจำนวน 4 เพลง คือ เพลงงามแสงเดือน เพลงชาวไทย เพลงรำซิมารำ เพลงคืนเดือนหงาย ท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม แต่งเนื้อร้องเพิ่มอีก 6 เพลง คือ เพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ เพลงดอกไม้ของชาติ เพลงดวงจันทร์ขวัญฟ้า เพลงหญิงไทยใจงาม เพลงบูชานักรบ เพลงยอดชายใจหาญ ส่วนทำนองเพลงทั้ง 10 เพลง กรมศิลปากร และกรมประชาสัมพันธ์เป็นผู้แต่ง
จากการสัมภาษณ์นางสุวรรณี ชลานุเคราะห์ ศิลปินแห่งชาติ สาชาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์ไทย) ปีพุทธศักราช 2533 อธิบายว่า ท่ารำเพลงรำวงมาตรฐานประดิษฐ์ท่ารำโดย นางลมุล ยมะคุปต์ นางมัลลี คงประภัศร์ และนางศุภลักษณ์ ภัทรนาวิก ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญการสอนนาฏศิลป์ไทย วิทยาลัยนาฏศิลป์ ส่วนผู้คิดประดิษฐ์จังหวะเท้าของเพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ คือ นางจิตรา ทองแถม ณ อยุธยา อาจารย์ใหญ่โรงเรียนสังคีตศิลป (ปัจจุบันคือ วิทยาลัยนาฏศิลป) ปี พ.ศ. 2485-2486
เมื่อปรับปรุงแบบแผนการเล่นรำโทนให้มีมาตรฐาน และมีความเหมาะสม จึงมีการเปลี่ยนแปลงชื่อจากรำโทนเป็น “รำวงมาตรฐาน” อันมีลักษณะการแสดงที่เป็นการรำร่วมกันระหว่างหญิง-ชายเป็นคู่ ๆ เคลื่อนย้ายเวียนไปเป็นวงกลม มีเพลงร้องที่แต่งทำนองขึ้นใหม่ มีการใช้ทั้งวงปี่พาทย์บรรเลงเพลงประกอบ และบางเพลงก็ใช้วงดนตรีสากลบรรเลงเพลงประกอบ ซึ่งเพลงร้องที่แต่งขึ้นใหม่ทั้ง 10 เพลง
รายชื่อเพลงและท่ารำ

| ชื่อเพลง | ท่ารำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| งามแสงเดือน | สอดสร้อยมาลา |  |
| ชาวไทย | ชักแป้งผัดหน้า |  |
| รำมาซิมารำ | รำส่าย |  |
| คืนเดือนหงาย | สอดสร้อยมาลาแปลง |  |
| ดวงจันทร์วันเพ็ญ | แขกเต้าเข้ารัง, ผาลาเพียงไหล่ |  |
| ดอกไม้ของชาติ | รำยั่ว |  |
| หญิงไทยใจงาม | พรหมสี่หน้า, ยูงฟ้อนหาง |  |
| ดวงจันทร์ขวัญฟ้า | ช้างประสานงา, จันทร์ทรงกลดแปลง |  |
| ยอดชายใจหาญ | หญิง - ชะนีร่ายไม้ ชาย - ท่าจ่อเพลิงกาฬ |  |
| บูชานักรบ | หญิง - ท่าขัดจางนาง, ท่าล่อแก้ว ชาย - ท่าจันทร์ทรงกลดต่ำ, ท่าขอแก้ว |  |
การแต่งกาย

เครื่องแต่งกายของรำวงมาตรฐาน ประกอบด้วย 4 แบบ ดังนี้
แบบที่ 1 แบบชาวบ้าน
ชาย นุ่งผ้าโจงกระเบน สวมเสื้อคอพวงมาลัย เอวคาดผ้าห้อยชายด้านหน้า
หญิง นุ่งโจงกระเบน ห่มผ้าสไบอัดจีบ ปล่อยผม ประดับดอกไม้ที่ผมด้านซ้าย คาดเข็มขัด ใส่เครื่องประดับ
แบบที่ 2 แบบไทยพระราชนิยม
ชาย นุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อราชปะแตน ใส่ถุงเท้า รองเท้า
หญิง นุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อลูกไม้ สไบพาดบ่าผูกเป็นโบ ทิ้งชายไว้ข้างลำตัวด้านซ้าย ใส่เครื่องประดับมุก
แบบที่ 3 แบบสากลนิยม
ชาย นุ่งกางเกง สวมสูท ผูกเน็กไท
หญิง นุ่งกระโปรงป้ายข้าง ยาวกรอมเท้า ใส่เสื้อคอกลม แขนกระบอก
แบบที่ 4 แบบราตรีสโมสร
ชาย นุ่งกางเกง สวมเสื้อพระราชทาน ผ้าคาดเอวห้อยชายด้านหน้า
หญิง นุ่งกระโปรงยาวจีบหน้านาง ใส่เสื้อจับเดรป ชายผ้าห้อยจากบ่าลงไปทางด้านหลัง เปิดไหล่ขวา ศีรษะทำผมเกล้า
ดูเพิ่ม

รำวง
อำเภอตาพระยา

| อำเภอตาพระยา |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Ta Phraya
ละลุในอุทยานแห่งชาติตาพระยา
คำขวัญ: งานประติมากรรมธรรมชาติ แหล่งประวัติศาสตร์โบราณ ตำนานเจ้าพระยาบดินทรเดชา ที่มาของนักสู้ ประตูสู่อีสานใต้ จุดค้าขายชายแดนไทย-เขมร
แผนที่จังหวัดสระแก้ว เน้นอำเภอตาพระยา
พิกัด: 14°0′18″N 102°48′18″E﻿ / ﻿14.00500°N 102.80500°E﻿ / 14.00500; 102.80500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สระแก้ว
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 642.345 ตร.กม. (248.011 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 57,336 คน
 • ความหนาแน่น: 89.26 คน/ตร.กม. (231.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 27180
รหัสภูมิศาสตร์: 2703
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอตาพระยา ถนนธนะวิถี ตำบลตาพระยา อำเภอตาพระยา จังหวัดสระแก้ว 27180
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตาพระยา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสระแก้ว เดิมพื้นที่อำเภอเป็นเขตของตำบลโคกสูงทั้งหมด ต่อมาได้แยกตำบลโคกสูงออกเป็นตำบลตาพระยา พ.ศ. 2470 และตั้งเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2502 โดยแยกการปกครองออกจากอำเภออรัญประเทศ ภายหลังได้ยกฐานะเป็นอำเภอตาพระยา
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอตาพระยามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโนนดินแดงและอำเภอละหานทราย (จังหวัดบุรีรัมย์)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดบันทายมีชัย (ประเทศกัมพูชา)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโคกสูง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอวัฒนานคร
ประวัติ

ตั้งชื่อจากประวัติการพักทัพของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ขณะเดินทัพไปรบกับเขมร เดิมตาพระยาขึ้นกับอำเภออรัญประเทศ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2502 มีประชากรเพิ่มขึ้น จึงได้แยกเป็นกิ่งอำเภอ โดยมีร้อยโทมนตรี  มณีเลิศ เป็นปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอตาพระยา เป็นคนแรก (16 มีนาคม 2502 - 29 ธันวาคม 2503) ยกฐานะเป็นอำเภอตาพระยาเมื่อ พ.ศ. 2506 มีนายประเทือง เวียรศิลป์ เป็นนายอำเภอคนแรก พื้นที่นี้เป็นสมรภูมิรบระหว่างรัฐบาลกับพรรคคอมมิวนิสต์ (ชาวบ้านเรียกทหารป่า) รบกับเขมรแดงที่ทิวเขาพนมมาลัยและตลอดแนวชายแดน
วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2470 ยุบตำบลหนองแวง และแยกเอาหมู่บ้านไปรวมขึ้นกับตำบลโคกสูง และรวมหมู่บ้านบางส่วนของตำบลโคกสูงตั้งเป็นตำบลตาพระยา แยกออกจากตำบลโคกสูง
วันที่ 10 พฤศจิกายน 2502 แยกพื้นที่ตำบลตาพระยา และตำบลโคกสูง จากอำเภออรัญประเทศ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอตาพระยา และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภออรัญประเทศ
วันที่ 16 กรกฎาคม 2506 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอตาพระยา อำเภออรัญประเทศ เป็น อำเภอตาพระยา
วันที่ 7 กรกฎาคม 2507 จัดตั้งสุขาภิบาลตาพระยา ในท้องที่บางส่วนของตำบลตาพระยา
วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2511 ตั้งตำบลทัพเสด็จ แยกออกจากตำบลตาพระยา
วันที่ 26 กรกฎาคม 2520 ตั้งตำบลหนองแวง แยกออกจากตำบลโคกสูง ตั้งตำบลหนองม่วง แยกออกจากตำบลโคกสูง
วันที่ 23 ตุลาคม 2527 ตั้งตำบลทัพราช แยกออกจากตำบลตาพระยา
วันที่ 15 กันยายน 2532 ตั้งตำบลทัพไทย แยกออกจากตำบลทัพเสด็จ
วันที่ 12 กันยายน 2533 ตั้งตำบลโนนหมากมุ่น แยกออกจากตำบลโคกสูง
วันที่ 27 พฤศจิกายน 2535 ตั้งตำบลโคคลาน แยกออกจากตำบลหนองแวง
วันที่ 2 กันยายน 2536 แยกพื้นที่อำเภอสระแก้ว อำเภอคลองหาด อำเภอตาพระยา อำเภอวังน้ำเย็น อำเภอวัฒนานคร และอำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี มาตั้งเป็น จังหวัดสระแก้ว และเปลี่ยนชื่ออำเภอสระแก้ว เป็นอำเภอเมืองสระแก้ว
วันที่ 26 มิถุนายน 2539 แยกพื้นที่ตำบลโคกสูง ตำบลหนองม่วง ตำบลหนองแวง และตำบลโนนหมากมุ่น จากอำเภอตาพระยา ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอโคกสูง และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอตาพระยา
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลตาพระยา เป็นเทศบาลตำบลตาพระยา ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 8 กันยายน 2550 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอโคกสูง อำเภอตาพระยา เป็น อำเภอโคกสูง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอตาพระยาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 64 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ตาพระยา | Ta Phraya | 17 | 16,542 |
| 2. | ทัพเสด็จ | Thap Sadet | 12 | 8,994 |
| 3. | ทัพราช | Thap Rat | 17 | 15,230 |
| 4. | ทัพไทย | Thap Thai | 12 | 8,692 |
| 5. | โคคลาน | Kho Khlan | 6 | 7,933 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอตาพระยาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลตาพระยา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลตาพระยา
องค์การบริหารส่วนตำบลตาพระยา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาพระยา (นอกเขตเทศบาลตำบลตาพระยา)
องค์การบริหารส่วนตำบลทัพเสด็จ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทัพเสด็จทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทัพราช  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทัพราชทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทัพไทย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทัพไทยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโคคลาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคคลานทั้งตำบล
วอลุม วัน

วอลุม วัน (Volume 1) เป็นอัลบัมเพลงของธงไชย แมคอินไตย์ ลำดับที่ 13 โดยค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 โดยมี Exclutive Producer Supervisors คือ บุษบา ดาวเรือง, พนเทพ สุวรรณะบุณย์ อัลบัมนี้มีจำนวน 11 เพลง ซึ่งมีเพลงดังอย่างเพลง โอ้ละหนอ มาย เลิฟ รวมถึงยังได้จัดคอนเสิร์ต วอลุม วัน โอ้ละหนอ มายเลิฟ ณ อิมแพคอารีน่าเมืองทองธานี ซึ่งเป็นคอนเสิร์ตที่ได้รับการตอบรับเป็นอย่างมาก โดยเป็นคอนเสิร์ตที่จัดมากรอบที่สุดถึง 4 รอบ และบัตรขายหมดเร็วที่สุดในปีนั้น
รายชื่อเพลง

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| เพลง | คำร้อง | ทำนอง | เรียบเรียง |
| โอ้ละหนอ...My Love | Joey Boy | Joey Boy | Spydamonkee Joey Boy |
| ไม่แข่งยิ่งแพ้ | นิติพงษ์ ห่อนาค | ธนเดช ผาสุขธรรม | ธนเดช ผาสุขธรรม |
| นานแล้ว | กมลศักดิ์ สุนทานนท์ ปิติ ลิ้มเจริญ | พนเทพ สุวรรณะบุณย์ | พนเทพ สุวรรณะบุณย์ |
| อยากถามก็ตอบ | นิติพงษ์ ห่อนาค | ธนเดช ผาสุขธรรม | ธนเดช ผาสุขธรรม |
| ไม่เคยยิ้ม...ไม่เคยเต้น | นิติพงษ์ ห่อนาค | Bruno Brugnano | Bruno Brugnano |
Hey พอแล้ว: ชัชชัย ชาบำเหน็จ
| พอก็ยังไม่พอ | กมลศักดิ์ สุนทานนท์ | พนเทพ สุวรรณะบุณย์ | พนเทพ สุวรรณะบุณย์ |
| Believe | จักราวุธ แสวงผล | พิเนตร ดุลยนัย | พิเนตร ดุลยนัย |
| ยังจำได้ไหม | กมลศักดิ์ สุนทานนท์ ปิติ ลิ้มเจริญ | เพชร มาร์ | เพชร มาร์ |
| ให้ท่า | ขัน ไทเทเนียม จักราวุธ แสวงผล NARA | ขัน ไทเทเนียม | ขัน ไทเทเนียม |
| ก่อนจะเช้า | กมลศักดิ์ สุนทานนท์ | พนเทพ สุวรรณะบุณย์ | พนเทพ สุวรรณะบุณย์ |