stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปัญหาสิ่งแวดล้อมในประเทศจีน

มลพิษทางอากาศที่เกิดจากโรงงานอุตสาหกรรม
ประเทศจีนมีปัญหาสิ่งแวดล้อมอยู่หลายด้าน ซึ่งส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมทางชีวกายภาพอย่างรุนแรงเช่นเดียวกับสุขภาพของมนุษย์ การทำให้เป็นอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วตลอดจนการกำกับดูแลด้านสิ่งแวดล้อมที่หละหลวมได้ส่งผลให้เกิดปัญหา โดยโธมัส วี ฮาร์วูด ที่สาม ได้กล่าวว่า มี 16 เมืองที่มีมลพิษเป็นอย่างมาก จากที่มีอยู่ทั้งหมด 20 เมืองในประเทศจีน รัฐบาลจีนรับทราบถึงปัญหาที่เกิดขึ้นและทำการตอบสนองต่าง ๆ ส่งผลให้มีการปรับปรุงในบางส่วน แต่การตอบสนองดังกล่าวได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าทำได้ไม่เพียงพอ ส่วนปี ค.ศ. 2012 ได้มีการเคลื่อนไหวของประชาชนเพิ่มขึ้นในเรื่องการตัดสินใจของรัฐบาล ที่ได้รับการมองว่าเป็นการสร้างความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อม และเจ้าหน้าที่พรรคคอมมิวนิสต์ที่เกษียณแล้วได้เผยว่ามีผู้ทำการประท้วงด้านสิ่งแวดล้อมมากกว่า 50,000 รายในประเทศจีนเมื่อช่วงปี ค.ศ. 2012
นโยบายด้านสิ่งแวดล้อม

ศูนย์กลางเพื่อความก้าวหน้าของอเมริกา ได้อธิบายถึงนโยบายด้านสิ่งแวดล้อมของจีนว่า เป็นแบบเดียวกับของสหรัฐอเมริกาในช่วงก่อนปี ค.ศ. 1970 กล่าวคือ กฎระเบียบของรัฐบาลกลางมีความเข้มงวดและเป็นธรรม แต่การตรวจสอบที่เกิดขึ้นจริงและการบังคับใช้ส่วนใหญ่ จะดำเนินการโดยรัฐบาลท้องถิ่นที่มีความสนใจต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจ นอกจากนี้ เนื่องจากการดำเนินการที่เข้มงวดที่ไม่ใช่ระบบประชาธิปไตยของจีน ส่งผลให้การทำงานด้านสิ่งแวดล้อมของกลุ่มที่ไม่ใช่ภาครัฐ เช่น นักกฎหมาย, นักข่าว และองค์กรที่ไม่ใช่ภาครัฐ ต่างได้รับการขัดขวางอย่างหนัก
ดูเพิ่ม

เขื่อนซานเสียต้าป้า
หนังสืออ่านเพิ่ม

Elizabeth Economy. The River Runs Black. Cornell University Press, 2005.
Judith Shapiro. . China's Environmental Challenges. Polity Books, 2012.
Judith Shapiro. Mao's War Against Nature. Cambridge University Press, 2001.
Shunsuke Managi and Shinji Kaneko. Chinese Economic Development and the Environment (Edward Elgar Publishing; 2010) 352 pages; Analyzes the driving forces behind trends in China's CO2 emissions.
World Health Organization and the United Nations Development Programme, "Environment and People’s Health in China", 2001
World Health Organization and the United Nations Environment Programme, "Indoor air pollution database for China", Human Exposure Assessment Series, 1995.
Rachel E. Stern. Environmental Litigation in China: A Study in Political Ambivalence (Cambridge University Press, 2013)
Joanna Lewis. Green Innovation in China: China's Wind Power Industry and the Global Transition to a Low-Carbon Economy (Columbia University Press 2015)
Anna Lora-Wainwright. Fighting for Breath: Living Morally and Dying of Cancer in a Chinese Village (University of Hawaii Press, 2013)
แหล่งข้อมูลอื่น

Real-time air quality index map
chinadialogue the bilingual source of high-quality news, analysis and discussion on all environmental issues, with a special focus on China.
Ministry of Environmental Protection of the People's Republic of China เก็บถาวร 2007-04-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Chinese Research Academy of Environmental Sciences
China Environmental Protection Foundation
China Environmental Protection Union เก็บถาวร 2012-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (the "All-China Environmental Federation")
The Global Environmental Institute (GEI) is a Chinese non-profit, non-governmental organization that was established in Beijing, China in 2004
The Beijing Energy Network เก็บถาวร 2019-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (BEN or 北京能源网络) is a grassroots organization based in Beijing
Greenpeace China เก็บถาวร 2011-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Up to date information on China's Environment
China's Environmental Crisis เก็บถาวร 2007-12-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - News collections on China's environment
Cleaner Greener China เก็บถาวร 2011-11-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Website on China's environmental issues, policies, NGOs, and products
2005 Interview with Pan Yue, China' deputy environment minister เก็บถาวร 2019-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน OpenDemocracy.net
Chinese environmental activist on climate change
China Green News เก็บถาวร 2012-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Beijing-based NGO providing summaries and translations of domestic environmental news.
China’s Environmental Movement เก็บถาวร 2013-01-13 ที่ archive.today
Air Pollution in China เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน A flash animation assessing air degree of pollution in China
A Short History of China's Fragile Environment
Green Group Warns China of Glacier Retreat Threat
An Assessment of the Economic Losses Resulting from Various Forms of Environmental Degradation in China เก็บถาวร 2012-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Coming of Age: China’s Environmental Awareness Gains Momentum - Greenpeace China เก็บถาวร 2010-10-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Can China Catch a Cool Breeze? by Christian Parenti, The Nation, April 15, 2009
The Green Reason เก็บถาวร 2012-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - greening the Olympics
"The Environmental Challenge to China's Future", Dr. Elizabeth Economy (2010)
Warriors of Qiugang, Dir. Ruby Yang (2010)
ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิก

ประเทศออสเตรเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศออสเตรเลีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ AUS
นับตั้งแต่ประเทศออสเตรเลียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาออสเตรเลียได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 512 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 152 เหรียญทอง 168 เหรียญเงิน และ 192 เหรียญทองแดง
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  เอเธนส์ 1896 | 1 | 2 | 0 | 0 | 2 | 8 |
|  ปารีส 1900 | 3 | 2 | 0 | 3 | 5 | 9 |
|  เซนต์หลุยส์ 1904 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ลอนดอน 1908 | as part of  ออสตราเลเชีย (ANZ) |  |  |  |  |  |
|  สต็อกโฮล์ม 1912 | as part of  ออสตราเลเชีย (ANZ) |  |  |  |  |  |
|  แอนต์เวิร์ป 1920 | 13 | 0 | 2 | 1 | 3 | 16 |
|  ปารีส 1924 | 37 | 3 | 1 | 2 | 6 | 11 |
|  อัมสเตอร์ดัม 1928 | 18 | 1 | 2 | 1 | 4 | 19 |
|  ลอสแอนเจลิส 1932 | 12 | 3 | 1 | 1 | 5 | 10 |
|  เบอร์ลิน 1936 | 33 | 0 | 0 | 1 | 1 | 30 |
|  ลอนดอน 1948 | 77 | 2 | 6 | 5 | 13 | 14 |
|  เฮลซิงกิ 1952 | 85 | 6 | 2 | 3 | 11 | 9 |
|  เมลเบิร์น 1956 | 314 | 13 | 8 | 14 | 35 | 3 |
|  โรม 1960 | 188 | 8 | 8 | 6 | 22 | 5 |
|  โตเกียว 1964 | 234 | 6 | 2 | 10 | 18 | 8 |
|  เม็กซิโกซิตี 1968 | 175 | 5 | 7 | 5 | 17 | 9 |
|  มิวนิก 1972 | 173 | 8 | 7 | 2 | 17 | 6 |
|  มอนทรีอัล 1976 | 184 | 0 | 1 | 4 | 5 | 32 |
|  มอสโก 1980 | 123 | 2 | 2 | 5 | 9 | 15 |
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 240 | 4 | 8 | 12 | 24 | 14 |
|  โซล 1988 | 270 | 3 | 6 | 5 | 14 | 15 |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 290 | 7 | 9 | 11 | 27 | 10 |
|  แอตแลนตา 1996 | 424 | 9 | 9 | 23 | 41 | 7 |
|  ซิดนีย์ 2000 | 630 | 16 | 25 | 17 | 58 | 4 |
|  เอเธนส์ 2004 | 482 | 17 | 16 | 17 | 50 | 4 |
|  ปักกิ่ง 2008 | 433 | 14 | 15 | 17 | 46 | 6 |
|  ลอนดอน 2012 | 410 | 8 | 15 | 12 | 35 | 8 |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 422 | 8 | 11 | 10 | 29 | 10 |
 โตเกียว 2020: เหตุการณ์ในอนาคต
 ปารีส 2024: เหตุการณ์ในอนาคต
 ลอสแอนเจลิส 2028: เหตุการณ์ในอนาคต
| รวม | รวม | 147 | 163 | 187 | 497 | 11 |
ดูเพิ่ม

ประเทศออสเตรเลียในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติออสเตรเลียในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาออสเตรเลียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
ปัสโต (แก้ความกำกวม)

ปัสโต เป็นเมืองหลักของจังหวัดนาริญโญในประเทศโคลอมเบีย
ปัสโต  อาจหมายถึง
หน่วยปกครอง

ปัสโต (เทศบาลไอโบนิโต ปวยร์โตรีโก)
ปัสโต (เทศบาลโกอาโม ปวยร์โตรีโก)
ปัสโต (เทศบาลกัวยานิยา ปวยร์โตรีโก)
ปัสโต (เทศบาลโมโรบิส ปวยร์โตรีโก)
ความหมายอื่น

ชาวปัสโต [es] กลุ่มเชื้อชาติในโคลอมเบียและเอกวาดอร์
ภาษาปัสโต เป็นภาษาสูญแล้วที่เกี่ยวข้องกับชาวปัสโต
ปัสโต (อัลบั้ม) อัลบั้มของวงร็อกสัญชาติอาร์เจนตินา
พ่อแม่

พ่อแม่ หมายถึงพ่อและแม่ ซึ่งเป็นผู้ให้กำเนิดและเลี้ยงดูลูก บทบาทของพ่อแม่จะแตกต่างกันไปตามแต่ละสภาพสังคม
ธงชาติมองโกเลีย

| --- | --- |


ธงซอยอนโบสีทอง
การใช้: ธงชาติ
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 26 ธันวาคม พ.ศ. 2454 (ในยุคของจักรวรรดิมองโกเลีย)  12 มกราคม พ.ศ. 2535 (แก้ไบแบบธง)
ลักษณะ: ริ้วธงขนาดเท่ากันเป็น 3 ริ้วตามแนวตั้ง พื้นนอกสีแดง ตรงกลางธงเป็นสีน้ำเงิน ที่ด้านคันธงนั้นมีเครื่องหมายซอยอนโบ (Soyonbo) สีเหลือง .
 
ธงชาติมองโกเลีย แบบปัจจุบันเริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในแบ่งริ้วธงขนาดเท่ากันเป็น 3 ริ้วตามแนวตั้ง พื้นนอกสีแดง ตรงกลางธงเป็นสีน้ำเงิน ที่ด้านคันธงนั้นมีเครื่องหมายซอยอนโบ (Soyonbo) สีเหลือง
สัญลักษณ์ต่างๆ ในธง สามารถอธิบายได้ดังนี้
สีแดง หมายถึง ความเจริญก้าวหน้าของชาติ
สีน้ำเงิน หมายถึง ประชาชนชาวมองโกลและความภักดีต่อชาติ
เครื่องหมายซอยอนโบ หมายถึง ลัทธิชาตินิยม และ พระพุทธศาสนา ภายในเครื่องหมายดังกล่าวยังประกอบด้วยสัญลักษณ์ย่อยอื่นๆ อีก ได้แก่
รูปพระอาทิตย์ (วงกลม) และพระจันทร์เสี้ยว หมายถึง ความมีชีวิตนิรันดร์
เครื่องหมายหยินหยาง หมายถึง ความสมดุลของชีวิตและธรรมชาติ
ความหมายโดยรวมของตราซอยอนโบ จึงหมายถึงเอกราช อธิปไตย และจิตวิญญาณชาวมองโกเลีย
พัฒนาการ > รัฐมองโกเลีย

ธงรัฐมองโกเลีย (พ.ศ. 2454-2462, 2463-2464)
ธงรัฐมองโกเลีย (พ.ศ. 2454-2464)
พัฒนาการ > สาธารณรัฐประชาชนมองโกเลีย

ในสมัยที่มองโกเลียปกครองด้วยระบอบคอมมิวนิสต์ (พ.ศ. 2492-พ.ศ. 2535) ได้มีการใช้ธงชาติซึ่งมีลักษณะที่เหมือนกันเกือบทุกประการกับธงชาติมองโกเลียปัจจุบัน ผิดกันแต่ว่าที่ยอดเครื่องหมายซอยอนโบนั้นมีรูปดาวสีเหลือง 5 แฉกอยู่ด้วย (ซึ่งในธงชาติปัจจุบันไม่มีรูปดาว) ทั้งความหมายของสีในธงยังมีนิยามที่แตกต่างกันออกไป กล่าวคือ สีแดงมีนัยความหมายถึงชัยชนะของลัทธิคอมมิวนิสต์ และ ดาวในเครื่องหมายซอยอนโบก็มีนัยความหมายถึงลัทธิคอมมิวนิสต์ด้วยเช่นกัน
ธงชาติ ระหว่างการปฏิวัติมองโกเลีย  (พ.ศ. 2464 - 2467)
ธงชาติผืนที่ 1 (พ.ศ. 2467 - 2473)
ธงชาติผืนที่ 1 ไม่เป็นทางการ (พ.ศ. 2467-2473)
ธงชาติ ผืนที่ 2 (พ.ศ. 2473-2483)
ธงชาติ ผืนที่ 3 (พ.ศ. 2483-2488)
ธงชาติ ผืนที่ 4 (พ.ศ. 2493-พ.ศ. 2535)
แบบสีธง

แบบสีมาตรฐานของธงชาติมองโกเลียประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อ กรกฎาคม พ.ศ. 2554
| Scheme | สีน้ำเงิน | สีแดง | สีเหลือง |
| --- | --- | --- | --- |
| RAL | 5015 | 2002 | 1021 |
| Pantone | 300 C | Red 032 C | Medium Yellow C |
| CMYK | 100-60-0-0 | 10-100-90-0 | 0-15-100-0 |
| RGB | 0-102-179 | 218-32-50 | 255-212-0 |
ดูเพิ่ม

ตราแผ่นดินของมองโกเลีย
เพลงชาติมองโกเลีย
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติมองโกเลีย ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ประวัติธงชาติมองโกเลีย
| ด ค กธงชาติของประเทศและธงของดินแดนในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจียย  จอร์แดน  จีน  ญี่ปุ่น  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซียย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาเซอร์ไบจานย  อาร์มีเนีย  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
ดินแดน:  ฮ่องกง  ชัมมูและกัศมีร์  เคอร์ดิสถาน  มาเก๊า  นากอร์โน-คาราบัคย  ไต้หวัน  สาธารณรัฐตุรกีแห่งไซปรัสเหนือ  อับฮาเซีย  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรกีฬา:  ซีเกมส์  อาเซียนพาราเกมส์  สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย  สหพันธ์กีฬาเฟสปิก 
(ย) อาจจัดให้อยู่ในทวีปยุโรป
ธงชาติมอนเตเนโกร

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ  
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 13 กรกฎาคม 2004; 20 ปีก่อน (2004-07-13)
ลักษณะ: ธงสีแดงล้อมรอบด้วยเส้นขอบสีทอง มีตราแผ่นดินมอนเตเนโกร
 


การใช้: ธงชาติ, แบนเนอร์
 
ธงชาติมอนเตเนโกร (มอนเตเนโกร: Застава Црне Горе)  เป็นธงสีแดงขอบทอง และมีตราแผ่นดินของมอนเตเนโกรอยู่ตรงกลาง ธงนี้ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 เมื่อสาธารณรัฐมอนเตเนโกร ในขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพเซอร์เบียและมอนเตเนโกรและได้กำหนดคุณสมบัติเฉพาะที่แม่นยำไว้เป็นมาตรฐานเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2547 และได้รับมอบอำนาจโดยมาตรา 4 ของรัฐธรรมนูญแห่งมอนเตเนโกรที่รับรองในปี 2550
คำอธิบาย

ธงชาติมอนเตเนโกรเป็นธงสีแดง ตราแผ่นดินอยู่ตรงกลาง ธงสีแดงและขอบสี่เหลี่ยมสีทอง อัตราส่วนของธงคือ 1:2 ตราแผ่นดินใช้ความสูง  2 ⁄ 3 ของความสูงของธง จุดกึ่งกลางของตราแผ่นดินตรงกับจุดกึ่งกลางของธง ความกว้างของเส้นขอบคือ1 ⁄ 20 ของสัดส่วนของธง มีการใช้ธงมอนเตเนโกรสองรุ่น แนวนอน ส่วนใหญ่ใช้กลางแจ้ง และแนวตั้ง ส่วนใหญ่ใช้ภายในบ้าน
การใช้ธงในสถานที่ต่างๆ

รัฐสภามอนเตเนโกร
อาคารที่เป็นสถานที่ราชการของประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐมอนเตเนโกร ,นายกรัฐมนตรี,  ประธานศาลสูง, ประธานศาลรัฐธรรมนูญ, อัยการสูงสุด และผู้ตรวจการแผ่นดินสิทธิมนุษยชน
ที่พักของประธานาธิบดีมอนเตเนโกร
ธงยังถูกชักขึ้นก็ต่อเมื่อ:
วันชาติมอนเตเนโกรและวันหยุดราชการอื่น ๆ ของมอนเตเนโกรในอาคารที่หน่วยงานของรัฐและหน่วยงานอื่น ๆ ของรัฐบาล
ทูตของมอนเตเนโกรในต่างประเทศ
เครื่องบิน เรือ และเรืออื่นๆ ตามข้อบังคับพิเศษ
สถานที่ลงคะแนนเสียงระหว่างการเลือกตั้งและการลงประชามติ
วันไว้อาลัยและต้องลดธงมอนเตเนโกรลงครึ่งเสา
ธงอาจถูกชักขึ้นในระหว่างการประชุมระหว่างประเทศ การเมือง วิทยาศาสตร์ วัฒนธรรม ศิลปะ กีฬา และการแสดงอื่น ๆ ที่มอนเตเนโกรเป็นตัวแทน ตามกฎหมายของมอนเตเนโกรดังกล่าว
ตามประเพณีระหว่างประเทศ เมื่อธงถูกชักขึ้นพร้อมกับธงของรัฐอื่น ๆ หรือองค์กรระหว่างประเทศหนึ่งแห่งหรือมากกว่าบนผืนดินของมอนเตเนโกร ธงนั้นก็จะเข้ามาแทนที่เกียรติยศ สถานที่เกียรติยศ ถือเป็นศูนย์กลาง; ตำแหน่งตรงกลางระหว่างผืนธงและด้านซ้ายเมื่อมองจากด้านหน้าของผืนธง ของรัฐอื่นหรือองค์กรระหว่างประเทศ
ธงถูกชักขึ้น ต่ำลง และถือด้วยเกียรติตามปกติ (เช่น การยืนขึ้น การทำความเคารพ เป็นต้น) ธงนั้นไม่สามารถชักให้แตะพื้นได้ และไม่ควรใช้เป็นผ้าปูโต๊ะ ผ้าม่าน หรือสิ่งอื่นที่คล้ายคลึงกัน
ปัญหาสิ่งแวดล้อมในประเทศอินเดีย

ภาพจากดาวเทียม ที่ได้รับการถ่ายในปี ค.ศ. 2004 ซึ่งแสดงให้เห็นหมอกควันหนาและควันตามลุ่มน้ำแม่น้ำคงคาในภาคเหนือของอินเดีย โดยเชื่อว่าแหล่งที่มาของละอองลอยเหล่านี้จะเป็นควันจากการเผาชีวมวลในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย และมลพิษทางอากาศจากเมืองใหญ่ในภาคเหนือของอินเดีย นอกจากนี้ ฝุ่นจากทะเลทรายในปากีสถานและตะวันออกกลางยังอาจนำไปสู่การผสมผสานของกลุ่มละอองลอยดังกล่าว
ขยะที่เพิ่มมลพิษทางน้ำในประเทศอินเดีย, ภาพปี ค.ศ. 2005
มีปัญหาสิ่งแวดล้อมในประเทศอินเดียหลายด้าน ทั้งมลพิษทางอากาศ, มลพิษทางน้ำ, ขยะ และมลพิษของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ ต่างเป็นปัญหาที่ท้าทายทั้งหมดของประเทศอินเดีย สถานการณ์เลวร้ายเหล่านี้เคยเกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1947 ไปจนถึง 1995 ต่อมา ได้มีการเก็บรวบรวมข้อมูลและการศึกษาการประเมินสภาพแวดล้อมของผู้เชี่ยวชาญแห่งธนาคารโลกระหว่างปี ค.ศ. 1995 จนถึง 2010 โดยมีการเผยว่า อินเดียเป็นหนึ่งในประเทศที่มีการพัฒนาในการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมและการปรับปรุงคุณภาพสิ่งแวดล้อมได้เร็วที่สุดในโลก ประเทศอินเดียยังมีเวลาที่ยาวนานในการเข้าถึงคุณภาพของสิ่งแวดล้อมเช่นเดียวกับความสุขของผู้คนในเศรษฐกิจที่ได้พัฒนาแล้ว และมลพิษที่เหลืออยู่ยังคงเป็นสิ่งท้าทายสำคัญของประเทศอินเดีย
ทั้งนี้ ปัญหาสิ่งแวดล้อมเป็นหนึ่งในสาเหตุหลักของการเกิดโรค, ปัญหาสุขภาพ และผลกระทบต่อการดำรงชีวิตในระยะยาวสำหรับประเทศอินเดีย
ประวัติ

ในคัมภีร์ธรรมศาสตร์ยัชนวัลย์ของอินเดีย ได้มีข้อเสนอแนะที่ได้รับการเขียนขึ้นก่อนศตวรรษที่ 5 ถึงการห้ามตัดต้นไม้และการลงโทษที่กำหนดไว้สำหรับการกระทำดังกล่าว ส่วนอรรถศาสตราของโกติลยา ซึ่งเขียนในสมัยโมริยะ ได้มีการย้ำถึงความจำเป็นในการบริหารงานป่าไม้ รวมถึงเมื่อครั้งที่พระเจ้าอโศกเสด็จทางไกล ได้มีการสร้างเสาอโศกที่แสดงให้เห็นถึงพระวิสัยทัศน์ของพระองค์ เกี่ยวกับการรักษาสิ่งแวดล้อมและความหลากหลายทางชีวภาพ
ดูเพิ่ม

environment : basics and background เก็บถาวร 2015-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หนังสืออ่านเพิ่ม

Compendium of Environment Statistics India 2013, Annual Report and Data, Ministry of Statistics and Programme Implementation, Central Statistical Organisation, Government of India, New Delhi.
Compendium of Environment Statistics India 2011, Annual Report and Data, Ministry of Statistics and Programme Implementation, Central Statistical Organisation, Government of India, New Delhi.
India, Diagnostic Assessment of Select Environmental Challenges The World Bank, 2013
2010–2011 Annual Report of India's Ministry of Environment & Forests – Policies and Priorities เก็บถาวร 2017-01-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, 2011
Unite for Children – UNICEF's Soap Stories and Toilet Tales Report เก็บถาวร 2013-08-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, 2010
India: Total Sanitation Campaign; a UNICEF Case Study เก็บถาวร 2012-06-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, 2010
National Environment Policy of India, 2006
Inheriting the World: The Atlas of Children’s Health and the Environment, 2004
The Asian Brown Cloud: Climate and Other Environmental Impacts, 2002 เก็บถาวร 2012-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น

India: Green Growth - Overcoming Environment Challenges to Promote Development The World Bank, 2014
Stubble Burning in Northern India - Air Pollution NASA Satellite Images, 2014
Ten Facts about Sanitation: A World Health Organisation Slideshow, 2010
Health and environmental sanitation in India: Issues for prioritizing control strategies Indian Journal Occupational Environ Med. 2011
พระบรมราชโองการบนเสาอโศก เป็นหนึ่งในความพยายามที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศอินเดีย ที่มุ่งเน้นถึงการเคารพและรักษาสภาพแวดล้อม, ป่าไม้ และสัตว์ป่า
พุ่มเทียน

พุ่มเทียน
พุ่มเทียน
พุ่มเทียน
พุ่มเทียน คือเครื่องสักการะอย่างหนึ่งในเทศกาลเข้าพรรษา สำหรับถวายเป็นพุทธบูชา หรือถวายพระภิกษุสงฆ์
พุ่มเทียนทำด้วยขี้ผึ้ง กดเป็นรูปคล้ายเมล็ดข้าวโพดเรียงแถวกัน หรือเป็นรูปกลีบดอกไม้เล็ก ๆ ติดเรียงกันบนกระดาษปั้นเป็นทรงพุ่มอย่างละเอียดประณีต ต่อยอดแหลมทำจากขี้ผึ้งหุ้มแกนไม้ มีกระดาษอังกฤษสีเงินทองจักฝอยประดับบนปลายให้ดูระยิบระยับ วางบนฐานลักษณะคล้ายพานปั้นด้วยดิน ทาสี สำหรับสีของพุ่มนั้นมีทั้งสีเหลืองล้วน หรือย้อมขี้ผึ้งเป็นสีสันต่างๆ และประดิษฐ์เป็นลวดลายต่างๆ ตามแต่จะคิดสร้างสรรค์ วัตถุประสงค์ของการถวายพุ่มเทียน นอกจากเพื่อความสวยงามเป็นพุทธบูชาแล้ว ยังเป็นการถวายขี้ผึ้งสำรองแด่พระภิกษุสงฆ์ ในกรณีน้ำมันตะเกียง หรือเทียนหมด ก็จะสามารถนำขี้ผึ้งจากพุ่มเทียนมาฟั่นเป็นเทียนใช้ได้ในระหว่างเข้าพรรษา
ถือเป็นราชประเพณีที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จะถวายพุ่มเทียนแด่พระพุทธรูป และพระสงฆ์ ในพระราชกุศลเข้าพรรษา เป็นประจำทุกปี ตามพระอารามสำคัญต่างๆ เช่น วัดพระศรีรัตนศาสดาราม วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม วัดบวรนิเวศวิหาร วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม ในช่วงเทศกาลเข้าพรรษาจึงยังพอมีพุ่มเทียนตั้งถวายเป็นพุทธบูชาที่หน้าพระประธาน ให้พอได้เห็นได้ศึกษากันอยู่บ้างในปัจจุบัน
ปัจจุบัน มีผู้รู้จักเครื่องสักการะชนิดนี้น้อยลงทุกวัน แม้ยังพอมีจำหน่ายอยู่บ้างตามร้านสังฆภัณฑ์ แต่ก็ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักหรือเป็นที่นิยม กล่าวกันว่ามีแหล่งผลิตเพียงเจ้าเดียวในปัจจุบัน ต่างจากสมัยก่อนที่มีผู้ผลิตและผู้จำหน่ายพุ่มเทียนนับร้อยเจ้า แม้ทุกวันนี้ร้านสังฆภัณฑ์หลายร้านยังไม่รู้จักเสียด้วยซ้ำว่าพุ่มเทียนคืออะไร นับวันเครื่องสักการะชนิดนี้จึงสูญหายไปจากแท่นบูชาตามบ้านและวัดต่างๆ จนจะใกล้สูญสิ้นไปจากเมืองไทย[ต้องการอ้างอิง]
ตะกร้อชายหาดในเอเชียนบีชเกมส์ 2010

เซปักตะกร้อในเอเชียนบีชเกมส์ 2010 ได้มีการจัดขึ้นระหว่างวันที่ 9 ธันวาคม ถึง 16 ธันวาคม ค.ศ. 2010 ในมัสกัต ประเทศโอมาน
ผลการแข่งขัน > ตารางเหรียญรางวัล

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ไทย | 4 | 0 | 0 | 4 |
| 2 |  พม่า | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 3 |  จีน | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 3 |  เวียดนาม | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 5 |  อินโดนีเซีย | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 6 |  โอมาน | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 7 |  บรูไน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 4 | 4 | 8 | 16 |
ผลการแข่งขัน > ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ทีมชาย |  ไทย |  พม่า |  อินโดนีเซีย  บรูไน |
| ทีมชุดชาย |  ไทย |  พม่า |  อินโดนีเซีย  โอมาน |
| ทีมหญิง |  ไทย |  จีน |  เวียดนาม  อินโดนีเซีย |
| ทีมชุดหญิง |  ไทย |  เวียดนาม |  จีน  อินโดนีเซีย |
ผลการแข่งขัน > ทีมชาย > รอบแรก > กลุ่มเอ

| ทีม | Pld | W | L | SF | SA | Pts |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 บรูไน: 0
 อินโดนีเซีย: 0
 เกาหลีใต้: 0
 ไทย: 0
| วันที่ |  | คะแนน |  | เกม 1 | เกม 2 | เกม 3 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 ธันวาคม | เกาหลีใต้  |  |  บรูไน |  |  |  |
| 13 ธันวาคม | เกาหลีใต้  |  |  อินโดนีเซีย |  |  |  |
| 13 ธันวาคม | ไทย  |  |  บรูไน |  |  |  |
| 14 ธันวาคม | ไทย  |  |  เกาหลีใต้ |  |  |  |
| 14 ธันวาคม | อินโดนีเซีย  |  |  บรูไน |  |  |  |
| 15 ธันวาคม | ไทย  |  |  อินโดนีเซีย |  |  |  |
ผลการแข่งขัน > ทีมชาย > รอบแรก > กลุ่มบี

| ทีม | Pld | W | L | SF | SA | Pts |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 จีน: 0
 พม่า: 0
 โอมาน: 0
 ฟิลิปปินส์: 0
 สิงคโปร์: 0
| วันที่ |  | คะแนน |  | เกม 1 | เกม 2 | เกม 3 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 ธันวาคม | พม่า  |  |  ฟิลิปปินส์ |  |  |  |
| 13 ธันวาคม | สิงคโปร์  |  |  โอมาน |  |  |  |
| 13 ธันวาคม | โอมาน  |  |  ฟิลิปปินส์ |  |  |  |
| 13 ธันวาคม | สิงคโปร์  |  |  จีน |  |  |  |
| 14 ธันวาคม | สิงคโปร์  |  |  ฟิลิปปินส์ |  |  |  |
| 14 ธันวาคม | พม่า  |  |  จีน |  |  |  |
| 14 ธันวาคม | พม่า  |  |  โอมาน |  |  |  |
| 14 ธันวาคม | จีน  |  |  ฟิลิปปินส์ |  |  |  |
| 15 ธันวาคม | พม่า  |  |  สิงคโปร์ |  |  |  |
| 15 ธันวาคม | จีน  |  |  โอมาน |  |  |  |
ผลการแข่งขัน > ทีมชาย > รอบแพ้คัดออก

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |  |

|  | 15 ธันวาคม | 15 ธันวาคม |  |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | 16 ธันวาคม | 16 ธันวาคม |  |
|  |   |   |   |   |   |  |  |
|  |   |   |   |   |   |  |  |

|  |  |  |   |  |  |  |  |

|  | 15 ธันวาคม | 15 ธันวาคม |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |