stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทีโอ วอลคอตต์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 วอลคอตต์ขณะเล่นให้กับอาร์เซนอลในปี 2013
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ทีโอ เจมส์ วอลคอตต์
วันเกิด:   (1989-03-16) 16 มีนาคม ค.ศ. 1989 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  สแตนมอร์ อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.76 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ปีก / กองหน้า
สโมสรเยาวชน
1999–2000:  นิวบรี
2000:  สวินดันทาวน์
2000–2005:  เซาแทมป์ตัน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2005–2006 |  เซาแทมป์ตัน |  21 |  (4) |
| 2006–2018 |  อาร์เซนอล |  270 |  (65) |
| 2018–2021 |  เอฟเวอร์ตัน |  77 |  (10) |
| 2020–2021 |  → เซาแทมป์ตัน (ยืม) |  20 |  (3) |
| 2021–2023 |  เซาแทมป์ตัน |  29 |  (2) |
| รวม |   |  418 |  (84) |
ทีมชาติ
| 2004–2005 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 16 ปี |  4 |  (0) |
| 2005–2006 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 17 ปี |  14 |  (5) |
| 2006 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 19 ปี |  1 |  (1) |
| 2006–2010 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี |  21 |  (6) |
| 2006 |  อังกฤษ บี |  1 |  (0) |
| 2006–2016 |  อังกฤษ |  47 |  (8) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ทีโอ เจมส์ วอลคอตต์ (อังกฤษ: Theo James Walcott; เกิด 16 มีนาคม ค.ศ. 1989) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ที่เล่นในตำแหน่งปีกขวาและกองหน้าเป็นหลัก และเขาเป็นอดีตผู้เล่นของอาร์เซนอลและทีมชาติอังกฤษอีกด้วย
สโมสร > เซาแทมป์ตัน

ทีโอ วอลคอตต์เริ่มเล่นฟุตบอลในทีมเยาวชนของเซาแทมป์ตันเมื่อฤดูกาล 2004-05 ที่สามารถทะลุเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศฟุตบอลเยาวชนเอฟเอคัพไปเจอกับอิปสวิชทาวน์ได้ นอกจากนั้น เขายังเป็นนักเตะที่อายุน้อยที่สุดที่ได้ลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเซาแทมป์ตันทีมสำรอง เมื่ออายุเพียง 15 ปีกับอีก 175 วันเท่านั้น โดยถูกส่งลงมาจากม้านั่งสำรองในการเจอกับวัตฟอร์ตเมื่อเดือนกันยายน ปี 2004 อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่เคยเล่นในพรีเมียร์ลีกกับเซาแทมป์ตันเลย เนื่องจากเซาแทมป์ตันตกชั้นมาเล่นในลีกแชมเปียนชิพเมื่อสิ้นฤดูกาล 2004-05
ก่อนเริ่มต้นฤดูกาล 2005-06 นั้น วอลคอตต์ตกเป็นข่าวว่าจะได้ไปเล่นในทีมชุดใหญ่ทั่วสก็อตแลนด์หลังจากออกจากโรงเรียนได้เพียง 2 สัปดาห์เท่านั้น ศูนย์หน้ารายนี้กลายเป็นนักเตะที่อายุน้อยที่สุดที่เคยมีมาที่ได้เล่นฟุตบอลให้กับทีมชุดใหญ่ของเซาแทมป์ตันด้วยอายุเพียง 16 ปีกับ 143 วัน โดยถูกส่งลงสนามจากม้านั่งสำรองในเกมที่เซาแทมป์ตันเสมอกับวูล์ฟแฮมตันวันเดอเรอร์สในบ้าน ในศึกแชมเปียนชิพอังกฤษ
วอลคอตต์ได้ลงเล่นในทีมชุดใหญ่ในฐานะตัวจริงครั้งแรกในนัดที่ไปเยือนลีดส์ยูไนเต็ด เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ปี 2005 และสามาระยิงประตูในทีมชุดใหญ่ได้เป็นประตูแรกในเกมเดียวกันนี้เอง เขายิงประตูได้อีกครั้งในเกมกับมิลล์วอลล์ในอีก 4 วันถัดมา และอีกลูกหนึ่งในเกมที่ได้เล่นเต็มเกมที่เจอกับสโตคซิตีในบ้านในวันเสาร์ถัดมา จากนั้นเขาก็มีชื่อเสียงขึ้นมาทันทีทันใด และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลดาวรุ่งยอดเยี่ยมของสำนักข่าวบีบีซีจนถึงรอบ 3 คนสุดท้ายอีกด้วย โดยรางวัลนี้มีการมอบขึ้นในวันที่ 11 ธันวาคม ปี 2005
ก่อนจะก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ของเซาแทมป์ตันนั้น วอลคอตต์ยังเคยโชว์ฝีเท้ามาในแมตช์ประจำปี 2005 อีกด้วย ฟอร์มการเล่นของเขานั้นสร้างความตกตะลึงให้กับบรรดาผู้สื่อข่าวชาวอังกฤษมาก ซึ่งหลายคนก็บอกว่าเขาคือนักเตะที่น่าจะรุ่งที่สุดคนหนึ่งในบรรดานักเตะเยาวชนที่มีพรสวรรค์ของอังกฤษในตอนนั้ จากนั้นก็มีข่าวลืออกมาว่าวอลคอตต์อาจจะย้ายไปเล่นในพรีเมียร์ชิพและสื่อก็รายงานว่าเขาตกเป็นข่าวกับทีมชั้นนำของเกาะอังกฤษ ไม่ว่าจะเป็น อาร์เซนอล, เชลซี, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และ ทอตแนมฮ็อตสเปอร์ นอกจากนั้นก็ยังมีข่าวกับสโมสรยักษ์ใหญ่ทั่วยุโรปไม่ว่าจะเป็นเรอัลมาดริด, ยูเวนตุส, เอซีมิลาน และ บาร์เซโลนาอีกด้วย
สโมสร > เอฟเวอร์ตัน

ในต้นปี ค.ศ. 2018 หลังจากไม่ได้ลงเล่นเป็นตัวจริงในอาร์เซนอล วอลคอตต์ได้ย้ายไปสู่เอฟเวอร์ตันด้วยค่าตัวที่คาดว่าประมาณ 20 ล้านปอนด์ (900 ล้านบาท) สัญญา 3 ปีครึ่ง รวมระยะเวลาทั้งหมดที่อยู่กับอาร์เซนอลทั้งหมด 12 ปี
สโมสร > เซาแทมป์ตัน

ในฤดูกาล 2020–21 วอลคอตต์ก็ได้กลับมาเซาแทมป์ตันแบบยืมตัว ซึ่งด้วยอาการบาดเจ็บของเขา ทำให้เขาไม่ค่อยทำผลงานดีสักเท่าไหร่ พอถึงฤดูกาล 2021–22 วอลคอตต์ตัดสินใจมาอยู่เซาแทมป์ตันอย่างถาวร แต่ผลงานของเขาค่อนข้างแย่ แล้วถึงอาการบาดเจ็บของเขา ทำผลงานไม่ค่อยดี และในฤดูกาล 2022–23 ทำให้เซาแทมป์ตันตกชั้นไปอยู่อีเอฟแอลแชมเปียนชิปพอจบฤดูกาล เขาก็หมดสัญญากับเซาแทมป์ตันด้วย
สโมสร > อำลาวงการฟุตบอล

หลังจากหมดสัญญากับเซาแทมป์ตัน วอลคอตต์ก็ได้เป็นนักฟุตบอลไร้สังกัตในขณะนั้น และในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2023 วอลคอตต์ตัดสินใจประกาศอำลาวงการฟุตบอลด้วยวัย 34 ปี
การติดทีมชาติ

วอลคอตต์ได้ลงเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษชุดบี นัดที่พบกับเบลารุสเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 ต่อมา วันที่ 30 พฤษภาคม ปีเดียวกัน วอลคอตต์ก็สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเป็นนักเตะอังกฤษที่อายุน้อยที่สุดที่ติดทีมชาติชุดใหญ่เต็มตัวในนัดที่อังกฤษอุ่นเครื่องกับฮังการีที่โอลด์แทรฟฟอร์ด ด้วยอายุเพียง 17 ปีกับอีก 75 วันเท่านั้น โดยในนัดนั้น อังกฤษเอาชนะไป 3-1
แหล่งข้อมูลอื่น

Theo Walcott profile เก็บถาวร 2018-01-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the Arsenal F.C. website
Theo Walcott profile เก็บถาวร 2010-05-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the Football Association website
สถิติของ ทีโอ วอลคอตต์ ที่ Soccerbase
กลุ่มภาษาเคลต์

| กลุ่มภาษาเคลต์ |
| --- | --- |
ภูมิภาค:: เคยกระจายทั่วยุโรปและอานาโตเลียตอนปลาย ปัจจุบันเหลือเพียงในคอร์นวอลล์, เวลส์, สกอตแลนด์, ไอร์แลนด์, เบรอตาญ, ไอล์ออฟแมน, รัฐชูบุต (Y Wladfa) และโนวาสโคเชีย
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: อินโด-ยูโรเปียนอิตาลี-เคลต์ (?)กลุ่มภาษาเคลต์
ภาษาดั้งเดิม:: เคลต์ดั้งเดิม
กลุ่มย่อย::   Celtiberian †  (?) Gallaecian †  Lepontic †  Cisalpine Gaulish †  Transalpine Gaulish †  (?) Noric (ไม่จัด) †  บริตัน  Goidelic  
ISO 639-2 / 5:: cel
เครือข่ายการวิจัยลิงกัวสเฟียร์:: 50= (phylozone)
กลอตโตลอก:: celt1248
ขอบเขตของผู้พูดภาษาเคลต์:   พื้นที่วัฒนธรรมฮัลชตัท, ศตวรรษที่ 6 ก่อน ค.ศ.   การขยายตัวสูงสุด, ประมาณ 275 ปีก่อน ค.ศ.   พื้นที่ลูซิตาเนีย; ความเกี่ยวโยงกับเคลต์ยังไม่เป็นที่กระจ่าง   บริเวณที่เคยมีผู้พูดภาษากลุ่มเคลต์ในสมัยกลาง   บริเวณที่มีผู้พูดภาษากลุ่มเคลต์ในปัจจุบัน
กลุ่มภาษาเคลต์ เป็นกลุ่มภาษาที่สืบมาจากภาษาเคลต์ดั้งเดิม ซึ่งเป็นสาขาของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน คำว่า "เคลต์" เป็นคำที่ประดิษฐ์โดย Edward Lhuyd เมื่อ ค.ศ. 1707 โดยประดิษฐ์ขึ้นหลังจาก Paul-Yves Pezron เชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มชนเคลต์ที่นักเขียนสมัยคลาสสิกบันทึกไว้ กับกลุ่มภาษาเวลส์กับเบรอตาญ
ในช่วงสหัสวรรษที่ 1 ก่อน ค.ศ. มีผู้พูดภาษาเคลต์ทั่วยุโรปและอานาโตเลียตอนกลาง ปัจจุบันจำกัดเพียงชายขอบยุโรปตะวันตกเฉียงเหนือและในชุมชนพลัดถิ่นส่วนหนึ่ง มีภาษาที่ยังคงมีผู้พูด 6 ภาษา โดย 4 ภาษาที่มีผู้พูดอย่างต่อเนื่องได้แก่ภาษาเบรอตาญ, ภาษาไอริช, ภาษาเกลิกสกอต และภาษาเวลส์ กับ 2 ภาษาฟื้นฟูคือภาษาคอร์นวอลล์และภาษาแมน ภาษาเวลส์เป็นภาษาราชการในประเทศเวลส์ และภาษาไอริชเป็นภาษาราชการในประเทศไอร์แลนด์กับสหภาพยุโรป ภาษาเวลส์เป็นภาษาเคลต์เดียวที่ยูเนสโกไม่จัดให้อยู่ในสถานะใกล้สูญ ภาษาคอร์นวอลล์และแมนสูญแล้วในสมัยใหม่ โดยยังคงมีความพยายามฟื้นฟูภาษาเหล่านี้จนมีผู้พูดภาษาที่สองร้อยกว่าคน
ภาษาที่มีผู้พูด

เอทโนล็อกจัดกลุ่มภาษาเคลต์ที่มีผู้พูดอยู่ 6 ภาษา ในจำนวนนี้มี 4 ภาษาที่ยังคงมีผู้พูดภาษาแม่อยู่เป็นจำนวนมาก ได้แก่: กลุ่มภาษากอยเดลิก (ภาษาไอริชและภาษาเกลิกสกอต ทั้งสองภาษาสืบจากภาษาไอริชสมัยกลาง) และกลุ่มภาษาบริตัน (ภาษาเวลส์และภาษาเบรอตาญ สืบจากภาษาบริตันทั่วไป) ส่วนอีกสองภาษา คือ ภาษาคอร์นวอลล์ (บริตัน) และภาษาแมน (กอยเดลิก) สูญหายไปในสมัยใหม่ โดยมีบันทึกผู้พูดภาษาแม่คนสุดท้ายใน ค.ศ. 1777 และ 1974 ตามลำดับ ขบวนการฟื้นฟูภาษาในคริสต์ทศวรรษ 2000 นำไปสู่การกลับมาของผู้พูดภาษาแม่ทั้งสองภาษา ภายหลังผู้ใหญ่และเด็กใช้งานภาษานี้ ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 มีผู้พูดภาษากลุ่มเคลต์เป็ยภาษาแม่เกือบ 1 ล้านคน จากนั้นจึงเพิ่มขึ้นเป็น 1.4 ล้านคนใน ค.ศ. 2010
ภาษาที่มีผู้พูด > ประชากรศาสตร์

| ภาษา | ชื่อในภาษาแม่ | กลุ่ม | จำนวนผู้พูดภาษาแม่ | จำนวนผุ้พูดอย่างเชี่ยวชาญ | พื้นที่ต้นตอ (ยังคงมีผู้พูด) | ผู้วางระเบียบ | จำนวนผู้พูดในเมืองใหญ่โดยประมาณ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ภาษาไอริช | Gaeilge / Gaedhilge /  Gaedhlage Gaeildhilige Gaelainn / Gaeilig / Gaeilic | กอยเดลิก | 40,000–80,000 ในสาธารณรัฐไอร์แลนด์ มี 73,803 คนที่ใช้ภาษาไอริชในชีวิตประจำวัน | ผู้พูดทั้งหมด: 1,887,437 สาธารณรัฐไอร์แลนด์: 1,774,437 สหราชอาณาจักร: 95,000 สหรัฐ: 18,000 | Gaeltacht แห่งไอร์แลนด์ | Foras na Gaeilge | ดับลิน: 184,140 กอลเวย์: 37,614 คอร์ก: 57,318 เบลฟาสต์: 14,086 |
| ภาษาเวลส์ | Cymraeg / Y Gymraeg | บริตัน | 562,000 (19.0% ของประชากรเวลส์) อ้างว่าตน "พูดภาษาเวลส์ได้" (2011) | ผู้พูดทั้งหมด: ≈ 947,700 (2011)  ประเทศเวลส์: 788,000 คน (26.7% ของประชากรทั้งหมด)  ประเทศอังกฤษ: 150,000  รัฐชูบุต ประเทศอาร์เจนตินา: 5,000  สหรัฐ: 2,500  ประเทศแคนาดา: 2,200 | ประเทศเวลส์ | Welsh Language Commissioner รัฐบาลเวลส์ (อดีตคือ Welsh Language Board, Bwrdd yr Iaith Gymraeg) | คาร์ดิฟฟ์: 54,504 สวอนซี: 45,085 นิวพอร์ต: 18,490 แบงกอร์: 7,190 |
| ภาษาเบรอตาญ | Brezhoneg | บริตัน | 206,000 | 356,000 | แคว้นเบรอตาญ | Ofis Publik ar Brezhoneg | แรน: 7,000 แบร็สต์: 40,000 น็องต์: 4,000 |
| ภาษาเกลิกสกอต | Gàidhlig | กอยเดลิก | 57,375 (2011) | สกอตแลนด์: 87,056 (2011) รัฐโนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา: 1,275 (2011) | ประเทศสกอตแลนด์ | Bòrd na Gàidhlig | กลาสโกว์: 5,726 เอดินบะระ: 3,220 แอเบอร์ดีน: 1,397 |
| ภาษาคอร์นวอลล์ | Kernowek / Kernewek | บริตัน | 563 | 2,000 | คอร์นวอลล์ | Akademi Kernewek Cornish Language Partnership (Keskowethyans an Taves Kernewek) | ทรัวโร: 118 |
| ภาษาแมน | Gaelg / Gailck | กอยเดลิก | 100+, รวมเด็กที่เป็นผู้พูดภาษาแม่ใหม่จำนวนหนึ่ง | 1,823 | ไอล์ออฟแมน | Coonceil ny Gaelgey | ดักลาส: 507 |
การจัดจำแนก

ภาษาเคลต์ดั้งเดิม แบ่งย่อยเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่
กลุ่มภาษากอลและกลุ่มที่ใกล้เคียงคือ เลปอนติก นอริก และกาลาเทีย ภาษาเหล่านี้ครั้งหนึ่งเคยใช้พูดกระจายเป็นบริเวณกว้างจากฝรั่งเศสถึงตุรกีและจากเบลเยียมถึงอิตาลีภาคเหนือ ส่วนใหญ่เป็นภาษาตาย
กลุ่มภาษาเคลติเบเรียน เคยใช้พูดในคาบสมุทรไอบีเรีย ซึ่งปัจจุบันได้แก่ โปรตุเกสเหนือ กาลิเซีย อัสตูเรียส กันตาเบรีย อารากอน และเลออนในสเปน ภาษาลูซิตาเนียอาจจะเคยเป็นภาษาในกลุ่มเคลต์นี้ ส่วนใหญ่เป็นภาษาตาย
กลุ่มภาษากอยเดิล รวมทั้งภาษาไอริช ภาษาสกอต แกลิก และภาษาแมน
กลุ่มภาษาบริตันหรือบริติช ได้แก่ ภาษาเวลส์ ภาษาเบรอตาญ ภาษาคอร์นวอลล์ ภาษาคัมบริด และอาจจะรวมภาษาปิกติช ซึ่งคาดว่าจะเป็นภาษาพี่น้องมากกว่าภาษาลูกหลาน
นักวิชาการบางคนจำแนกภาษากลุ่มเคลต์บนแผ่นดินและภาษาเคลต์ในหมู่เกาะโดยดูที่ความแตกต่างระหว่างกลุ่มภาษากอยเดิลกับกลุ่มภาษาบริตัน ซึ่งแสดงถึงการแยกตัวออกของภาษากลุ่มเคลต์บนแผ่นดินใหญ่
ภาษาเบรอตาญจัดเป็นภาษาในกลุ่มบริตันไม่ใช่ภาษากลุ่มกอลแม้ว่าอาจจะเพิ่มเข้ามาภายหลัง เมื่อชาวแองโกล-แซกซันเคลื่อนย้ายเข้าสู่เกาะอังกฤษ มีชาวบริตันหรือเวลส์ที่อาจจะมาจากภาษากลุ่มเจอร์แมนิกที่แปลว่าคนต่างชาติได้ข้ามช่องแคบอังกฤษเข้ามาอยู่ในเบรอตาญและได้นำภาษากลุ่มบริตันมาด้วย ภาษานี้ได้พัฒนามาเป็นภาษาเบรอตาญ ซึ่งยังเข้าใจกันกับภาษาเวลส์สมัยใหม่และภาษาคอร์นวอลล์
การออกเสียง

คำว่า Celtic ออกเสียงว่าเซลติกหรือเคลติกแต่นิยมใช้เคลติกมากกว่า ในเอกสารเก่าบางชิ้นสะกดว่า Keltic หรือ Celtic
ข้อมูล

Ball, Martin J. & James Fife (ed.) (1993). The Celtic Languages. London: Routledge. ISBN 0-415-01035-7.
Borsley, Robert D. & Ian Roberts (ed.) (1996). The Syntax of the Celtic Languages: A Comparative Perspective. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0521481600.
Cowgill, Warren (1975). "The origins of the Insular Celtic conjunct and absolute verbal endings".  ใน H. Rix (บ.ก.). Flexion und Wortbildung: Akten der V. Fachtagung der Indogermanischen Gesellschaft, Regensburg, 9.–14. September 1973. Wiesbaden: Reichert. pp. 40–70. ISBN 3-920153-40-5.
Celtic Linguistics, 1700–1850 (2000). London; New York: Routledge. 8 vols comprising 15 texts originally published between 1706 and 1844.
Forster, Peter; Toth, Alfred (July 2003). "Toward a phylogenetic chronology of ancient Gaulish, Celtic, and Indo-European". Proc. Natl. Acad. Sci. USA. 100 (15): 9079–84. Bibcode:2003PNAS..100.9079F. doi:10.1073/pnas.1331158100. PMC 166441. PMID 12837934.
Gray, Russell D.; Atkinson, Quintin D. (November 2003). "Language-tree divergence times support the Anatolian theory of Indo-European origin". Nature. 426 (6965): 435–39. Bibcode:2003Natur.426..435G. doi:10.1038/nature02029. PMID 14647380. S2CID 42340.
Hindley, Reg (1990). The Death of the Irish Language: A Qualified Obituary. Routledge. ISBN 0-415-04339-5.
Lewis, Henry & Holger Pedersen (1989). A Concise Comparative Celtic Grammar. Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht. ISBN 3-525-26102-0.
McCone, Kim (1991). "The PIE stops and syllabic nasals in Celtic". Studia Celtica Japonica. 4: 37–69.
McCone, Kim (1992). "Relative Chronologie: Keltisch".  ใน R. Beekes; A. Lubotsky; J. Weitenberg (บ.ก.). Rekonstruktion und relative Chronologie: Akten Der VIII. Fachtagung Der Indogermanischen Gesellschaft, Leiden, 31 August – 4 September 1987. Institut für Sprachwissenschaft der Universität Innsbruck. pp. 12–39. ISBN 3-85124-613-6.
McCone, K. (1996). Towards a Relative Chronology of Ancient and Medieval Celtic Sound Change. Maynooth: Department of Old and Middle Irish, St. Patrick's College. ISBN 0-901519-40-5.
Russell, Paul (1995). An Introduction to the Celtic Languages. Longman. ISBN 0582100828.
Schmidt, K.H. (1988). "On the reconstruction of Proto-Celtic".  ใน G. W. MacLennan (บ.ก.). Proceedings of the First North American Congress of Celtic Studies, Ottawa 1986. Ottawa: Chair of Celtic Studies. pp. 231–48. ISBN 0-09-693260-0.
Schrijver, Peter (1995). Studies in British Celtic historical phonology. Amsterdam: Rodopi. ISBN 90-5183-820-4.
Schumacher, Stefan; Schulze-Thulin, Britta; aan de Wiel, Caroline (2004). Die keltischen Primärverben. Ein vergleichendes, etymologisches und morphologisches Lexikon (ภาษาเยอรมัน). Innsbruck: Institut für Sprachen und Kulturen der Universität Innsbruck. ISBN 3-85124-692-6.
อ่านเพิ่ม

Markey, Thomas L. (2006). "Early Celticity in Slovenia and at Rhaetic Magrè (Schio)". Linguistica. 46 (1): 145–72. doi:10.4312/linguistica.46.1.145-172..
Sims-Williams, Patrick (2020). "An Alternative to 'Celtic from the East' and 'Celtic from the West'". Cambridge Archaeological Journal. 30 (3): 511–29. doi:10.1017/S0959774320000098. S2CID 216484936..
Stifter, David (Apr 2020). "The early Celtic epigraphic evidence and early literacy in Germanic languages". NOWELE: North-Western European Language Evolution. 73 (1): 123–152. doi:10.1075/nowele.00037.sti. ISSN 0108-8416. S2CID 219024967.
แหล่งข้อมูลอื่น

กลุ่มภาษาเคลต์ ที่เว็บไซต์ Curlie
Aberdeen University Celtic Department เก็บถาวร 8 ธันวาคม 2008 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"Labara: An Introduction to the Celtic Languages", by Meredith Richard
Celts and Celtic Languages (PDF)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  โปแลนด์ 
อื่น ๆ:  IdRef
เจ้าประดิษฐ์ ณ น่าน

| เจ้าประดิษฐ์ ณ น่าน |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2460  ตำบลในเวียง อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน
เสียชีวิต: พ.ศ. 2528  (68 ปี)
คู่สมรส: เจ้าโคมทอง ณ น่าน
บุตร: เจ้าสมปรารถนา ณ น่าน  เจ้าวาสนา ณ น่าน
บิดามารดา: เจ้าพรม ณ น่าน เจ้าดาวเรือง ณ น่าน
เจ้าประดิษฐ์ ณ น่าน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่าน และเป็นสามีของเจ้าโคมทอง ณ น่าน ผู้ซึ่งเป็นธิดาในเจ้าราชบุตร (หมอกฟ้า ณ น่าน) เจ้าราชบุตรนครน่าน ผู้สืบสกุลเจ้าผู้ครองนครน่าน
ประวัติ

เจ้าประดิษฐ์ ณ น่าน เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2460 ณ บ้านช้างค้ำ ตำบลในเวียง อำเภอเมืองน่าน เป็นบุตรคนที่สองในเจ้าพรม และเจ้าดาวเรือง ณ น่าน  เจ้าประดิษฐ์ ณ น่าน มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมบิดามารดา 13 ท่าน ได้แก่ เจ้าล้วน ณ น่าน, เจ้าประดิษฐ์
ณ น่าน, เจ้าประสิทธิ์ ณ น่าน, เจ้านางฟ้าคะนอง ณ น่าน, เจ้านางดาวบิน ณ น่าน, เจ้านางดวงเดือน ณ น่าน, เจ้าสมบูรณ์
ณ น่าน, เจ้านางประกาย ณ น่าน, เจ้านางเกี๋ยนทอง ณ น่าน, เจ้านางเนียน ณ น่าน, เจ้านางเพียร ณ น่าน, เจ้าณรงค์ ณ น่าน และเจ้านางธิดาวรรณ ณ น่าน  ได้สำเร็จการศึกษาที่โรงเรียนบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
การทำงาน

เจ้าประดิษฐ์ ณ น่าน เริ่มรับราชการที่ศาลากลางจังหวัดน่าน จากนั้นได้ลาออกจากราชการเพื่อมาช่วยกิจการทำสัมปทานป่าไม้ของ เจ้าราชบุตร (หมอกฟ้า ณ น่าน) จนกระทั้งหมดสัมปทานแล้ว จึงเริ่มเส้นทางการเมือง
ถวายความจงรักภักดีต่อราชวงศ์จักรี

เจ้าประดิษฐ์ ณ น่าน น้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวาย “พระบ่อสวก” แด่ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ 9 เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2512
พระพิมพ์ดินเผากรุบ่อสวก อายุหลายร้อยปี มีหลายพิมพ์เรียกกันว่า “พระบ่อสวก” ขุดค้นพบที่แหล่งเตาเผาโบราณจากแหล่งเตาบ่อสวก อำเภอเมืองน่าน เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2500 เป็นที่นิมยมเลื่องลือในพุทธคุณความศักดิ์สิทธิ์
ด้านการเมือง

เจ้าประดิษฐ์ ณ น่าน ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองน่านและดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองน่าน ต่อมาได้รับการชักชวนจากนายเลียง ไชยกาล (อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง)ให้ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และได้รับความไว้วางใจจากชาวจังหวัดน่านได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่าน จึงทำให้ท่านทำงานการเมืองควบคู่กันไปทั้งสองตำแหน่ง
พ.ศ. 2492 - พ.ศ. 2496 เป็นนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองน่าน
พ.ศ. 2495 - พ.ศ. 2500 เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรจังหวัดน่าน ชุดที่ 7
พ.ศ. 2501 - พ.ศ. 2506 เป็นนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองน่าน สมัยที่ 2
ในขณะที่ท่านดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองน่านและสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรจังหวัดน่านนั้น ท่านได้ใช้สติปัญญา ความรู้ความสามารถและความซื่อสัตย์สุจริตพัฒนาจังหวัดน่านด้วยความตั้งใจและจริงจังโดยมิได้ย่อท้อ การพัฒนาเมืองออกไปสู่ชนบท โดยพัฒนาถนนหนทางให้เกิดความสะดวกสบาย ด้านกิจการศาสนาท่านได้ทำนุบำรุงซ่อมแซมวัดวาอารามต่างๆ เป็นอย่างมาก อีกทั้งพยายามนำสิ่งใหม่ๆต่างๆจากเมืองหลวงเข้าสู้จังหวัดน่านหลายประการ และประการที่สำคัญที่สุดที่ทำให้ชาวจังหวัดน่านที่ตกอยู่ในความมืดได้รับความสว่างไสวขึ้นนั่นก็คือ ท่านเป็นบุคคลแรกที่ได้นำไฟฟ้ามาติดตั้งในเขตเทศบาลเมืองน่านเพื่อให้พี่น้องชาวน่านโดยแท้ฯ
ครอบครัว

เจ้าประดิษฐ์ ณ น่าน เสกสมรสกับ เจ้าโคมทอง ณ น่าน ธิดาในเจ้าราชบุตร (หมอกฟ้า ณ น่าน) มีธิดาด้วยกัน 2 คน ดังนี้
เจ้าสมปรารถนา ณ น่าน สมรสกับ นายสถาพร สุริยา
เจ้าวาสนา ภู่วุฒิกุล (สกุลเดิม : ณ น่าน)
ถึงแก่กรรม

เจ้าประดิษฐ์ ณ น่าน ถึงแก่กรรมเมื่อปี พ.ศ. 2528 สิริอายุได้ 68 ปี
อุทยานแห่งชาติไทรโยค

| อุทยานแห่งชาติไทรโยค |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
แม่น้ำแควน้อยในอุทยานแห่งชาติไทรโยค

ที่ตั้ง: จังหวัดกาญจนบุรี ประเทศไทย
พิกัด: 14°25′4″N 98°44′50″E﻿ / ﻿14.41778°N 98.74722°E﻿ / 14.41778; 98.74722
พื้นที่: 500 ตารางกิโลเมตร (310,000 ไร่)
จัดตั้ง: ตุลาคม พ.ศ. 2523
ผู้เยี่ยมชม: 117,401 (2562)
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติไทรโยค เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในเขต อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี
ภูมิประเทศ

อุทยานแห่งชาติไทรโยค มีพื้นที่ครอบคลุมพื้นที่ป่าแม่น้ำน้อย ป่าวังใหญ่ และป่าห้วยเขย่ง ซึ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ของ อุทยานแห่งชาติไทรโยค จะมีลักษณะที่เป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน มีความสูงจากระดับน้ำทะเล ปานกลาง กินพื้นที่ 500 ตารางกิโลเมตร (190 ตารางไมล์) และมีความสูงโดยเฉลี่ยที่ 300-600 เมตร มียอดเขาแขวะเป็นยอดเขาที่สุดของอุทยาน โดยวัดความสูงได้ประมาณ 1,327 เมตร (4,354 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล เทือกเขาส่วนใหญ่นั้นจะทอดยาวจากทางด้านทิศเหนือลงมาทางทิศใต้ ทางด้านทิศตะวันตกของอุทยานแห่งชาติไทรโยคเป็นเขตติดต่อกับประเทศพม่า
ภูมิอากาศ

อุณหภูมิในพื้นที่อุทยานรายปีอยู่ในช่วงกว้างระหว่าง 8 องศาเซลเซียส (46 องศาฟาเรนไฮต์) ถึง 45 องศาเซลเซียส (113 องศาฟาเรนไฮต์) ช่วงเวลาที่แห้งแล้งที่สุดอยู่ในเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์ ในขณะที่ช่วงที่มีฝนชุกที่สุดอยู่ในช่วงพฤษภาคมถึงตุลาคม
ประวัติ

ข้างในอุทยานยังมีสะพานของทางรถไฟสายมรณะและค่ายของกองทัพญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ใน พ.ศ. 2521 มีการถ่ายทำฉากรัสเซียนรูเล็ตของภาพยนตร์เดอะ เดียร์ ฮันเตอร์ในอุทยานนี้ ในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2523 ไทรโยคกลายเป็นอุทยานแห่งชาติที่ 11 ของประเทศไทย
สถานที่ท่องเที่ยว

สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญในอุทยานคือน้ำตก ได้แก่น้ำตกไทรโยคน้อยและน้ำตกไทรโยคใหญ่ ซึ่งไหลไปยังแม่น้ำแควน้อย
อุทยานนี้มีถ้ำจำนวนมาก โดยถ้ำละว้า ถ้ำที่มีขนาดใหญ่สุด มีความยาว 500 เมตร (1,600 ฟุต) ในถ้ำมีโพรงใหญ่ 5 ช่อง แต่ละช่องมีหินงอกหินย้อยขนาดใหญ่ ส่วนถ้ำดาวดึงส์ ซึ่งค้นพบใน พ.ศ. 2515 มีความยาว 100 เมตร (330 ฟุต) และมีโพลงที่มีหินงอกหินย้อย 8 ช่อง
พรรณไม้ประจำถิ่นและพันธุ์สัตว์

พื้นที่ส่วนใหญ่ของป่าไทรโยคเต็มไปด้วยต้นสัก ในช่วงที่ญี่ปุ่นบุกครองประเทศไทย มีการตัดต้นสักเพื่อทำเป็นหมอนรถไฟของทางรถไฟสายมรณะ หลังจากนั้นมีการปลูกต้นสักใหม่ใน พ.ศ. 2497
สัตว์ที่อยู่ในอุทยานนี้ ได้แก่ช้าง, เสือ, เก้ง, กวางป่า, หมูป่า, ชะนี, เม่นใหญ่แผงคอยาว, ลิงลม และเลียงผา ต่อมามีการค้นพบปูราชินีในอุทยานนี้เมื่อ พ.ศ. 2526
ไทรโยคเป็นที่อยู่ของค้างคาวคุณกิตติ ซึ่งพบครั้งแรกใน พ.ศ. 2516 และพบเฉพาะในถ้ำหินปูนของอุทยาน (รวมถึงถ้ำค้างคาว) และบริเวณรอบ ๆ จังหวัดกาญจนบุรีกับใกล้ประเทศพม่า
แหล่งข้อมูลอื่น

อุทยานแห่งชาติไทรโยค เก็บถาวร 2007-04-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย 
น้ำตกไทรโยคใหญ่
มะเร็งเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน

| มะเร็งเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน  Sarcoma |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Sarcomas, sarcomata

ภาพการตรวจวิเคราะห์จอประสาทตาด้วยเลเซอร์ (OCT) ของซาร์โคมา
สาขาวิชา: วิทยามะเร็ง
มะเร็งเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน หรือ ซาร์โคมา (อังกฤษ: sarcoma) เป็นมะเร็งชนิดหนึ่งที่พัฒนามาจากเซลล์ต้นกำเนิดในเนื้อเยื่อมีเซนไคม์ (เนื้อเยื่อเกี่ยวพัน) โดยคำว่าเนื้อเยื่อเกี่ยวพันเป็นคำที่กว้างซึ่งได้แก่ กระดูก กระดูกอ่อน เนื้อเยื่อไขมัน หลอดเลือด หรือเนื้อเยื่อของเซลล์เม็ดเลือด และซาร์โคมาสามารถพัฒนามาจากเนื้อเยื่อใด ๆ ก็ได้ดังที่กล่าวมา เป็นผลให้ซาร์โคมามีหลายประเภท ซึ่งจะจำแนกประเภทโดยยึดหลักว่ามะเร็งนั้นมีต้นกำเนิดมาจากเนื้อเยื่อหรือเซลล์ชนิดใด ซาร์โคมานั้นเป็นเนื้องอกเนื้อเยื่อเกี่ยวพันชนิดปฐมภูมิ หมายถึงพัฒนามาจากเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน แตกต่างจากเนื้องอกเนื้อเยื่อเกี่ยวพันชนิดทุตยภูมิ (หรือ "เนื้องอกที่แพร่กระจาย") ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อมะเร็งจากที่อื่นในร่างกาย (เช่น ปอด เนื้อเยื่อเต้านม หรือต่อมลูกหมาก) แพร่กระจายมายังเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน คำว่าซาร์โคมามาจากคำของภาษากรีกโบราณ σάρκωμα sarkōma หมายถึง "เนื้อที่งอกออกมาอย่างผิดปกติ" โดย σάρξ sarx หมายถึง "เนื้อ"
แหล่งข้อมูลอื่น

Sarcoma Cancer: Symptoms, Causes and Treatment
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-O: M8800/3 MeSH: D012509 SNOMED CT: 424413001
Bone sarcoma at the National Cancer Institute
มะเร็งเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน ที่เว็บไซต์ Curlie
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย