stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ฟอยล์ บุคคลชาย

| กีฬาฟันดาบ ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- | --- |

นักกีฬา   รอบคัดเลือก
| เอเป้ | ชาย | หญิง |
| เอเป้ทีม | ชาย | หญิง |
| ฟอยล์ | ชาย | หญิง |
| ฟอยล์ทีม | ชาย | หญิง |
| เซเบอร์ | ชาย | หญิง |
| เซเบอร์ทีม | ชาย | หญิง |
ด ค ก
การแข่งขันกีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ฟอยล์ บุคคลชาย เป็น 1 ใน 6 รายการแข่งขันฟันดาบที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่มากูฮาริเม็สเซะ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬาฟันดาบในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 24 ในโอลิมปิกฤดูร้อน
การคัดเลือก

บทความหลัก: กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
ปฏิทินการแข่งขัน

เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
| วันที่ | เวลา | รอบ |
| --- | --- | --- |

| จันทร์, 26 กรกฎาคม 2021 | 9:00   18:00   | รอบ 64 คน รอบ 32 คน รอบ 16 คน รอบก่อนรองฯ รอบรองฯ รอบชิงเหรียญทองแดง ชิงชนะเลิศ |
คำสงวน

ในภาษาคอมพิวเตอร์ คำสงวน (หรือคำบ่งชี้สงวน) คือคำที่ไม่สามารถใช้เป็นตัวระบุ เช่นชื่อของตัวแปร ฟังก์ชั่น หรือลาเบล คำสงวนถูกนิยามตามไวยากรณ์ภาษาคอมพิวเตอร์ และอาจจะมีหรือไม่มีความหมายก็ได้
หนึ่งในคำที่มักสับสนกับคำสงวน คือคีย์เวิร์ด (keyword) ซึ่งเป็นคำที่มีความหมายพิเศษตามแต่บริบท ชื่อที่พบได้ในไลบรารีมาตรฐาน (standard library) แต่ไม่ถูกรวมมาในภาษาคอมพิวเตอร์ตั้งแต่ต้น ไม่ใช่ทั้งคำสงวนและคีย์เวิร์ด ทั้งนี้วลี "คำสงวน" และ "คีย์เวิร์ด" มักสามารถใช้แทนกันได้ในหลายกรณี เช่นการกล่าวว่าคำสงวนคือคำที่ "ถูกสงวนไว้ใช้เป็นคีย์เวิร์ด" นิยามของคำสงวนและคีย์เวิร์ดต่างกันไปตามแต่ละภาษาโปรแกรมมิ่ง
โดยทั่วไปแล้วคำคำหนึ่งอาจจะไม่ต้องเป็นทั้งคำสงวนและคีย์เวิร์ด แต่ในภาษาโปรแกรมมิ่งสมัยใหม่ คำสงวนใดๆ มักจะเป็นคีย์เวิร์ดเพื่อความง่ายในการอ่านโค้ดโปรแกรม (เพราะคีย์เวิร์ดไม่ควรถูกสับสนกับคำบ่งชี้) ในภาษาโปรแกรมมิ่งบางภาษาเช่นซีหรือไพธอน คำสงวนทุกคำเป็นคีย์เวิร์ด และคีย์เวิร์ดทุกคำเป็นคำสงวน ในขณะที่สำหรับภาษาบางภาษาเช่นจาว่า คีย์เวิร์ดทุกคำเป็นคำสงวน แต่คำสงวนทุกคำไม่ใช่คีย์เวิร์ด
การแบ่งแยก

ดังที่ได้กล่าวไปว่าคำสงวนใดๆ โดยมากมักเป็นคีย์เวิร์ด และคีย์เวิร์ดใดๆ ก็มักเป็นคำสงวนด้วน ดังนั้นจึงพบการใช้คำว่า "คำสงวน" และ "คีย์เวิร์ด" ในบริบทแทนกันอยู่บ่อยครั้ง แต่ในทางทฤษฎีแล้ว คำสองคำนี้มีความหมายไม่เหมือนกัน
การทำให้คีย์เวิร์ดเป็นคำสงวนส่งผลให้กระบวนการอ่านโค้ดง่ายขึ้น เพราะจะไม่เกิดความกำกวมว่าคำคำหนึ่งที่เป็นคีย์เวิร์ดนั้นกำลังทำหน้าที่คีย์เวิร์ดหรือชื่อทั่วไป ดังนั้นโดยทั่วไป คีย์เวิร์ดจะเป็นสับเซตของคำสงวน ทั้งนี้คำสงวนใดๆ ไม่จำเป็นต้องเป็นคีย์เวิร์ด เช่นคำว่า goto ในภาษาจาวาเป็นคำสงวน แต่ไม่ใช่คีย์เวิร์ดในภาษาจาวา
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เซเบอร์ บุคคลชาย

| กีฬาฟันดาบ ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- | --- |

นักกีฬา   รอบคัดเลือก
| เอเป้ | ชาย | หญิง |
| เอเป้ทีม | ชาย | หญิง |
| ฟอยล์ | ชาย | หญิง |
| ฟอยล์ทีม | ชาย | หญิง |
| เซเบอร์ | ชาย | หญิง |
| เซเบอร์ทีม | ชาย | หญิง |
ด ค ก
การแข่งขันกีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เซเบอร์ บุคคลชาย เป็น 1 ใน 6 รายการแข่งขันฟันดาบที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่มากูฮาริเม็สเซะ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬาฟันดาบในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 24 ในโอลิมปิกฤดูร้อน
การคัดเลือก

บทความหลัก: กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
ปฏิทินการแข่งขัน

เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
| วันที่ | เวลา | รอบ |
| --- | --- | --- |

| เสาร์, 24 กรกฎาคม 2021 | 9:00       18:00   | รอบ 64 คน รอบ 32 คน รอบ 16 คน รอบก่อนรองฯ รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ |
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เอเป้ บุคคลชาย

| กีฬาฟันดาบ ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- | --- |

นักกีฬา   รอบคัดเลือก
| เอเป้ | ชาย | หญิง |
| เอเป้ทีม | ชาย | หญิง |
| ฟอยล์ | ชาย | หญิง |
| ฟอยล์ทีม | ชาย | หญิง |
| เซเบอร์ | ชาย | หญิง |
| เซเบอร์ทีม | ชาย | หญิง |
ด ค ก
การแข่งขันกีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เอเป้ บุคคลชาย เป็น 1 ใน 6 รายการแข่งขันฟันดาบที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่มากูฮาริเม็สเซะ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬาฟันดาบในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 24 ในโอลิมปิกฤดูร้อน
การคัดเลือก

บทความหลัก: กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
ปฏิทินการแข่งขัน

เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
| วันที่ | เวลา | รอบ |
| --- | --- | --- |

| อาทิตย์, 25 กรกฎาคม 2021 | 9:00       18:00   | รอบ 64 คน รอบ 32 คน รอบ 16 คน รอบก่อนรองฯ รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ |
เนซอมี กันจาวีย์

ญะมาลุดดิน อาบู มูฮัมหมัด อีเลียส บิน ยูซุฟ บิน ซะกี บิน มุอัยยัด (ฮิจเราะฮ์ศักราชที่ 535 )    ถึงฮิจเราะฮ์ศักราชที่ 607–612 ) มีชื่อย่อว่า เนะซอมี  และ ฮะกีม เนะซอมี เขาเป็นนักกวีและนักเล่าเรื่องชาวอิหร่านที่มีชื่อเสียง      ด้านวรรณกรรมเปอร์เซีย ในศตวรรษที่หก ฮิเราะฮ์ศักราช (คริสต์ศตวรรษที่สิบสอง) ซึ่งเป็นเจ้าของ รูปแบบและเป็นผู้นำการเล่าเรื่องใน วรรณคดีเปอร์เซีย เป็นที่รู้จักกันดี  หลุมฝังศพของเขา ตั้งอยู่ที่ชานเมืองด้านตะวันตกของ เมืองกันจา เนะซอมีเป็นหนึ่งในผู้บรรยายบทกวีเปอร์เซียที่มีความสามารถซึ่งเขาไม่เพียงแต่มีวิธีการและรูปแบบที่แตกต่างกันเท่านั้นแต่เขายังอิทธิพลต่อนักกวีรุ่นหลังในเรื่องรูปแบบอีกด้วย  เนะซอมีมีความรู้กว้างขวางเกี่ยวกับวิศาสตร์ทั่วไปในสมัยของเขา (ศาสตร์ด้านวรรณกรรม ดาราศาสตร์ ปรัชญา เกี่ยวกับอิสลามศาสตร์อิสลาม นิติศาสตร์อิสลาม เทววิทยา และภาษาอาหรับ) และคุณลักษณะเหล่านี้อยู่ในบทกวีของเขาที่เป็นที่รู้จักอย่างชัดเจนอีกด้วย วันที่ 12 มีนาคมในปฏิทินอย่างเป็นทางการของอิหร่านเป็นวันรำลึกเนะซอมีกันจาวีย์
ชีวประวัติ > การเสียชีวิตและหลุมฝังศพ

เนซอมีใช้เวลาทั้งชีวิตในการบำเพ็ญเพียรและอยู่กับความสันโดษในเมืองกันจา และในปี 581 ตามคำเชิญของ Sultan Ghezel Arsalan (เสียชีวิตปี 587) เขาได้เดินทางไปเมืองใกล้เมืองกันจา เป็นเมืองที่ห่างจากกันจา 30 ไมล์ซึ่งเขาได้เห็นความยิ่งใหญ่และบุญบารมีจากกษัตริย์มากมาย แม้ว่าเนซอมีจะไม่ใช่นักกวีที่ชอบยกย่องคนอื่นโดยเฉพาะคนรวย แต่เขาก็มีความสัมพันธ์กับผู้ปกครองร่วมสมัยหลายคนเช่น : Fakhreddin Bahramshah กษัตริย์แห่ง Uruzgan หนึ่งในอาลักษณ์แห่ง Arsalan Seljuk Sultan of Rome ซึ่งบทประพันธ์ Makhzan al-Asrar (ขุมทรัพย์แห่งความเร้นลับ) เป็นวรรณกรรมที่แต่งอุทิศให้เขา หรือชื่อ Atabak Shamsuddin Mohammad Jahan Pahlavan วรรณกรรมเรื่อง โคสโรและชีรีนประพันธ์ขึ้นเพื่ออุทิศให้กับ หรือ Tughral Ibn Arsalan แห่ง Seljuk และ Ghezel Arsalan Ibn Ildegaz ผู้ซึ่งกล่าวถึงในบทกวีเดียวกัน Abu al-Muzaffar Akhstan Ibn Manouchehr Shervanshah ซึ่งวรรณกรรมเรื่องไลลา และมัจนูนแต่งเพื่อเขา
เนะซอมีเสียชีวิตในเมืองกันจา ระหว่างปี 602 ถึง 612 และเขามีสุสานในเมืองเดียวกัน ในช่วงศตวรรษที่ 90 หลังจากการตัดสินใจของรัฐบาลอาเซอร์ไบจัน บทกวีของเนะซอมีที่อยู่ในหลุมฝังศพของเขาที่เป็นภาษาเปอร์เซียทั้งหมดถูกลบและถูกทำลายทิ้ง
ผลงาน

ผลงานชิ้นเอกที่มีชื่อเสียงและโด่งดังของเนซามีคือ คอมเซะฮ์ (ห้าขุมทรัพย์) หรือ พันญ์กันญ์ (ขุมทรัพย์ทั้งห้า)”  ซึ่งอยู่ในวรรณกรรมประเภทวรรณคดีรัก ซึ่งในวรรณกรรมประเภทนี้เนะซอมีควรได้รับการพิจารณาให้เป็นบิดาของกวีนิพนธ์ในวรรณกรรมประเภทดังกล่าวในหมู่วรรณคดีเปอร์เซีย โดยรวมแล้วเนะซอมีใช้เวลาสามสิบปีในการจัดระเบียบและรวบรวม Khamseh ขุมทรัพย์ทั้งห้านี้ที่รวมมัษนาวีทั้งห้าไว้
ผลงาน > มัคซะนุลอัสรอร (ขุมคลังแห่งความลับ)

ขุมคลังแห่งความลับเป็นหนึ่งในตัวอย่างที่โดดเด่นของวรรณคดีเพื่อการศึกษาในภาษาเปอร์เซีย  ในท่ามกลางมหาสมุทรแห่งวิชาการนี้วรรณคดีนี้ถูกประพันธ์ไว้ประมาณ 2260 วรรค มี 20บท มีเนื่อหาเกี่ยวกับจริยธรรม พระธรรมเทศนา และหลักการในการใช้ปัญญา ประมาณปีฮิจเราะฮ์ศักราชที่ 570 เขาประพันธ์เสร็จ  ก่อนที่ตัวเขาจะมีอายุครบสี่สิบปี  บางวรรคของบทกวีกล่าวไว้ว่า :
คนที่เจ้าเห็นที่เป็นขาวและดำ
เป็นผู้รับผิดชอบในผลงานนี้
นกฮูกที่น่ากลัวอยู่ในตำนาน
นกไนติงเกลเป็นสมบัติในซากปรักหักพัง
ใครก็ตามที่มีที่อยู่ของเขาในหน้าฉากนี้
สมควรได้รับคุณค่าชีวิตอันมากมาย
ผลงาน > โคสโร และ ชีรีน

ในบท บะฮ์ ฮัซญ์ มุซัดดัซ มักซูร และ มะฮ์ซูฟ ที่มี 6500 วรรค ที่ประพันธ์จบในปีฮิจเราะฮ์ที่ 576 ในบทนี้ได้กล่าวถึงรูปลักษณ์ของชีรีนไว้ว่า :
เมื่อเขา (โคสโร) เห็นแสงสว่างในน้ำบ่อน้ำพุ
น้ำทั้งโลกหลั่งใหลสู่หัวงหัวใจเขา
ดวงจันทร์ส่องสว่างทั่วฟ้า
โลกทั้งโลกพลิกคว่ำ
นกน้อยโผบินอย่างร่าเริง
น้ำและไฟลุกพวยพุ่ง
ผลงาน > ไลลาและมัจนูน

ถึงแม้ว่าบทประพันธ์เรื่อง ไลลาและมัจนูนก่อนหน้าเนะซอมี กันจาวีย์ จะมีให้ห็นอยู่บ้าง แต่เนะซอมีเป็นคนแรกที่แต่งเรื่องนี้ในรูปแบบบทกลอนที่มีถึง 4700 วรรคตามคำขอของกษัตริย์ ชีรวอน ทั้งที่เนะซอมีไม่ได้พอใจนักกับคำขอดังกล่าวแต่ในที่สุดเขาได้ประพันธ์จนเสร็จโดยใช้เวลา 4 เดือน
รูปแบบบทกวีในไลลาและมัจนูนเป็นรูปแบบใหม่ใหม่จนทำให้หลังจากเนะซอมี มีกวีหลายคนเขียนเรื่องราวความรักในรูปแบบนี้ กวีหลายสิบคนในอิหร่าน อินเดีย และ ตุรกียังได้ดัดแปลงบทกวีของตนเพื่อให้เป็นไปตามรูปแบบไลลาและมัจนูน ตลอดจนกวีท่านอื่น ๆ ได้เพิ่มหรือเปลี่ยนแปลงงานเขียนของตัวเองให้เป็นงานเขียนที่คล้ายกับวิธีของเนซอมี บทประพันธ์ Masnavi นี้สิ้นสุดลงในปีฮิจเราะศักราชที่ 588 ในบทกวีบางตอนกล่าวว่า
เมื่อมัจนูนได้ยินเรื่องราวคนรัก
เขาร้องไห้และต่อมาก็หัวเราะ
ม้วนตัวเหมือนงูกำลังขดตัว
สายตาจ้องไปที่มือและร่าง
กล่าวกับตัวเองว่า
วันนี้ฉันเป็นเหมือนวงกลมม้วนหาตัวเอง
ผลงาน > ฮัฟต์ พัยฆัร (เจ็ดร่าง)

รวมรวมบทกวีของเขาประกอบด้วย กวีนิพนธ์ กวีนิพนธ์ บทประพันธ์และรุไบยาต ในบางบทกวีกล่าวไว้ว่า :
ทั้งโลกคือร่างกายและอิหร่านคือหัวใจ
ไม่มีใครกล่าวเปรียบเทียบเช่นนี้
เพราะอิหร่านเป็นเหมือนใจกลางโลก
หัวใจเป็นสิ่งที่เชื่อมั่นกว่าร่างกาย
จากตรงนี้ความสับสนวุ่นวายจะมากขึ้น
ความพังพินาศจะเกิดขึ้นในอิหร่าน
เจ้าอย่าเป็นราชาที่สุขสบายไม่มีทุกข์
อย่าเป็นราชาที่ไม่รู้จักบุณคุณในทรัพย์สินที่ได้รับ
ผลงาน > เอสกันดัรนอเมะฮ์ (จดหมาย อิสกันดัร)

ในบท บะฮ์รุน มุตะกอรับ มุสมัน มักซูดและมะฮ์ซูฟ ที่มี 10500 วรรคที่รวม ชะรัฟนอเมฮ์ และ อิกบาลนอเมะฮ์ ที่แต่งเสร็จในช่วงปี 600 ในวรรคที่กล่าวถึงการเสียชีวิตของ ดอรอ กล่าวไว้ว่า
เมื่ออิสกันดัรรู้ว่าพวกโง่เขลา
กำลังคิดหลั่งเลือดผู้ปกครอง
เสียใจกับคำสัญญาที่พวกเขาเคยให้ไว้
ที่ว่าพวกเขาจะให้ความปลอดภัยกับชีวิต
เมื่อหัวใจไร้ที่พึ่ง
ขาดคนคอยปรึกษา
มองเห็นร่างกายจมกองเลือด
เห็นผู้ปกครองต้องล่มสลาย
ผลงาน > ดีวาน เกาะซีดะฮ์และกะซัล

บทที่ 7 ของคัมเซะฮ์ หรือ ขุมทรัพย์แห่งกันจาวีย์
ในบทกวีนี้ รวม ดีวาน เกาะซีดะฮ์ กะซัล และรุไบยาตในนั้นด้วย มีตัวอย่างกล่าวว่า :
ฉันหลงรักเธอผู้เป็นผู้นำ
สั่งการฉันเถิด
ฉันจะทำให้สำเร็จ
ไม่ว่าทางสุจริตหรือทุจริต
ฉันจะตามหาหัวใจของเธอ
จนกว่าชีวิตฉันจะสิ้นไป
จนกว่าเธอจะจากฉันไป
หรือไม่ก็ฉันจากเธอไป
ฉันตามหาเธอทั่วเมือง
แม้เมืองที่เป็นศัตรูกับฉัน
เมตตาฉันได้ไหม หากเธอไม่เมตตา
ฉันคงไม่เหลือใครเมื่อไม่มีเธอ
คงทนไม่ได้ที่ต้องห่างไกลและไม่มีเธอ
ตัวอย่าง เกาะซีดะฮ์
แตกต่างกันระหว่างมนุษย์ทั้งหลาย
บางคนใส่รองเท้าเหล็กบางคนไม่ใส่
เชื่อสายมาจากฮินดูผิดดำ
ฮินดูที่พบโจรฮินดูที่เป็นผู้ปกป้อง
ไม่มีความสวยงาม
จงทำให้เป็นทองเถิด
เพื่อทุกคนเป็นทองกันหมดทั้งหนุ่มและแก่
จะรู้จักน้ำและนานและคนมนุษย์คนอื่นไปเพื่ออะไร
เมื่อน้ำและนานก็มีอยู่ในพืนดิน
อนุกรมวิธานวิทยาและการเปลี่ยนแปลงแก้ไข

บุคคลแรกที่พยายามอย่างมากในการนำเสนอผลงานเนซอมีและพยายามเรียบเรียงใหม่และแก้ไขเพิ่มเติมคือ Vahid Dastgerdi ซึ่งเป็นงานตีพิมพ์ระหว่างปี ค.ศ. 1313 ถึง ค.ศ. 1317 ซึ่งหลังจากเขาแล้วมีตีพิมพ์ฉบับอื่น ๆ เพิ่มเติมอีกและมีการรวมถึงคอลเล็กชันหกเล่มที่มีการแก้ไขและคำอธิบายโดย Behrouz Thorotian ซึ่งจัดพิมพ์โดย Toos Publications ระหว่างปี 1363 ถึง 1379 และในปี 1386 ได้มีการแก้ไขและอธิบายเพิ่มเติมโดย สำนักพิมพ์ อะมีรกะบีร บะรอต เซนญอนีย์ ได้ทำการแก้ไขคัมเซะฮ์ของเนะซอมีรวมทั้งบทกวีอื่นอีกที่ต่อมาถูกนำมาเผยแพร่โดยสำนักพิมพ์อะมีกะบีร คัมเซะฮ์ ของเนะซอมี เป็นผลงานที่ถูกบันทึกในมรดกโลกของยูเนสโกด้วย และยังมีการแก้ไขโดย ตะกีย์ พูรนอมดอรอนและมุสตอฟา มูซาวีย์กำลังอยู่ในช่วงดำเนินอีกด้วย
การศึกษาเกี่ยวกับสำนวนโวหารของเนะซอมี > ภาษากวีนิพนธ์และวาทศิลป์ของเนะซอมี

เนะซอมีถือเป็นนักกวีที่จะต้องถูกนับว่าเป้นต้นแบบและเป็นรากฐานสำคัญให้กับบทกวีและนักกวีเปอร์เซีย เขาเป็นนักเล่าเรื่องที่เหมือนกับ ฟิรดูซีและซะอ์ดีย์ ที่คิดค้นรูปแบบที่เป็นของตัวเองได้
เนะซอมีเป็นเลิศในการผสมผสานความหมายในจินตนาการอย่างน่าสนใจรวมทั้งนำรายละเอียดที่ได้มาจากความคิดที่เกี่ยวข้องกับธรรมชาติ ผู้คนและยังเปรียบเทียบสิ่งต่าง ๆ ได้อย่างงดงาม ที่ต่อมาไม่มีใครสามารถเลียนแบบให้เหมือเขาได้อีกเลย
ในขณะเดียวกันตามนิสัยของคนในสมัยนั้น พวกเขาจะไม่ละเลยที่จะนำศัพท์ทางวิชาการและคำศัพท์ภาษาอาหรับมาผสมผสานกับหลักการและรากฐานของปรัชญา รหัสยะวิทยา และศาสตร์อื่น ๆ  ด้วยเหตุนี้ที่เขานำสิ่งเหล่านั้นเข้ามาใสในบทกวีและรวมเข้ากับจินตนาการ ทำให้ยากและซับซ้อนมาก อย่างไรก็ตามความสามารถของเขาในการถ่ายทอดความหมายที่น่าพึงพอใจและพลังในการจัดบทกวีและเรื่องราวของเขาทำให้งานของเขาถูกลอกเลียนแบบอย่างมากในเวลาต่อมา
ถึงแม้ว่าเนะซอมีจะเป็นนักกวีนักเล่าเรื่องที่มักเล่าเรื่องเกี่ยวกับความรักที่ตามคำกล่าวของเขาว่าเป็น บทกวีแห่งความรัก แต่เขายังเป็นนักกวีที่เป็นนักปราชญ์และนักคิดที่เข้าใจและเชี่ยวชาญด้านวัฒนธรรม และประวัติศาสตร์อิหร่านที่ในผลงานของเขาซ่อนประเด็นอันล้ำลึกมากมาย ด้วยเหตุนี้หลายครั้งเขาจึงต้องการให้ผู้คนที่อ่านบทกวีของเขาค้นหาความเร้นลับที่ซ่อนอยู่ในบทกวีของเขาโดยในบางบทเขากล่าวว่า :
ในบทกวีถึงแม้มีทั้งดีและไม่ดี
แต่ทั้งหมดคือสัญลักษณ์แสดงภูมีความรู้
ทั้งหมดคือเรื่องราวที่แตกต่างกัน
มันคือขุมคลังอันมีค่าไม่ใช่นิยาย
บทกวีของเนะซอมี กันจาวีย์ มีต้นกำเนิดมาจากวัฒนธรรมอิหร่านที่รวมวัฒนธรรมอิหร่านทั้งยุคก่อนอิสลามและหลังอิสลามเข้าด้วยกัน
การศึกษาเกี่ยวกับสำนวนโวหารของเนะซอมี > วรรณคดีความรัก

การเล่าเรื่องในวรรณกรรมภาษาเปอร์เซียไม่ได้เริ่มโดยเนะซอมี แต่เขาเป็นนักกวีเพียงคนเดียว ในช่วงศตวรรษที่ 6 ที่ทำให้วรรณกรรมเรื่องความรักพัฒนาไปสู่จุดสูงสุดของมัน คอมรอน ตะลัตตุฟ และ คลินตัน ได้กล่าวไว้ในหนังสือเล่มหนึ่งที่ตีพิมพ์ในปี 2000 ว่าบทกวีของเนะซอมีอยู่ในระดับ ฟิรดูซีและเมาลาวี
การศึกษาเกี่ยวกับสำนวนโวหารของเนะซอมี > กวีนิพนธ์แนวรหัสยะวิทยา

บทกวีของเนซอมีบางบทมีเนื้อหาเกี่ยวกับปรัชญาและเทววิทยา เนซอมีมักใช้แนวคิดทางปรัชญาและเทววิทยาโดยอาศัยคำศัพท์ทางเทคนิคของศาสตร์เหล่านี้อ้างถึงแนวคิดต่าง ๆ เช่น การคว้าโอกาสและชีวิตหลังความตาย ความไม่ยั่งยืนของชีวิต ความเสื่อมเสียของโลก และไม่แน่นอนของบนโลกนี้
เนะซอมีกับนักกวีในอดีต > เนะซอมีและฟิรดูซีย์

เรื่องราวของ Nezami บางส่วนยังถูกกล่าวถึงใน Shahnameh ของฟิรดูซีย์ แต่ในเรื่องวิธีการเนะซอมียังใช้แนวของ Fakhreddin Asad Gorgani ในแง่ของรูปแบบและสำนวนโวหาร
เนะซอมีกล่าวชื่อของ ฟิรดูซี ไว้ในผลงานเรื่อง โคสโรและชีรีน ไลลาและมัจนูน อิสกันดารนอเมะฮ์ ตัวอย่างเช่นในอิสกันดัรนอเมะฮ์ เขาเรียกฟิรดูซีว่าเป็นผู้รู้แห่งทูส
จากโคสโรที่มีเหล้าอยู่ในแก้วของเขา
จดหมายเหตุนี้มีชื่อว่าโคสระวอน
นักเล่าเรื่องประวัติศาสตร์แห่งทูส
ซึ่งคำพูดของเขาถูกทำให้สวยงามดั่งเจ้าสาว
เช่นเดียวกันบางวรรคในบทกวีของเนะซอมี มีเนื้อหาตรงกับ ชอฮ์นอเมะฮ์ ของฟิรดูซี
ฟิรดูซี  :
รู้ไว้เถิดว่า ท่านคือราชาและศาสดา
ดั่งพลอยสองเม็ดอยู่ในแหวนเดียวกัน
เนะซอมี :
ในด้านความรู้ท่านคือราชาและศาสดา
ดั่งเช่นพลอยสองเม็ดบนเแหวนเรือนเดียว
ฟิรดูซี :
ผู้ทำให้โลกสูงส่งและต่ำลงคือเธอ
ฉันไม่รู้ว่าท่านคือใครทั้งหมดของโลกนี้คือเธอ
เนะซอมี :
ทั้งหมดในโลกนี้คือเธอ ไม่ใช่ใครอื่นใด
ที่พิ่งพิงอันสูงส่งและต่ำต้อยของโลกนี้คือเธอ
เนะซอมีกับนักกวีในอดีต > เนะซอมีกับฟัครุดดีน อะซัด โกรกอนีย์

แม้ว่าเนะซอมีเป็นตัวอย่างที่ยอดเยี่ยมของนักกวีที่ใช้แนวงานของ Fakhreddin Asad Gorgani ในวรรณกรรมเรื่อง Weiss และ Ramin ด้วยความเฉลียวฉลาดและความเฉลียวฉลาดเป็นพิเศษของเขานี้เอง เขาได้นำเสนอเรื่องราวในบทกวีจนกลายเป็นที่ยอมรับของชาวมุสลิมอิหร่านในที่สุด
เนะซอมีกับนักกวีร่วมสมัย > เนะซอมีกับคอกอนีย์

เนะซอมีมีเพือนร่วมสมัยคือ คอกอนีย์ เมื่อคอกอนีย์เสียชีวิตลง เนะซอมีแสดงความเสียใจด้วยบทกว่ากล่าวว่า
หัวใจสลายคอกอนีทิ้งฉันไป
กายหวั่นไหวและใจสั่นสะท้าน
การเซ็นเซอร์งานของเนะซอมี

ในช่วงการปกครองของสาธารณรัฐอิสลามแห่งอิหร่าน เนื่องจากนโยบายของรัฐบาลในการตรวจสอบตำราคลาสสิก ผลงานของเนซอมีโดยเฉพาะอย่างยิ่งของคอสโรว์และชีริน ถูกเซ็นเซอร์และบางส่วนได้ถูกลบออกไปต้นฉบับต่าง ๆ  เกี่ยวกับเรื่องนี้มีนักวิชาการออกมาแสดงความเห็นมากมายเช่น:
Mohammad Ali Eslami Nodooshan : กล่าวว่า : การตรวจสอบงานคลาสสิกและการแปลดังบางอย่างไม่ถูกต้อง เพราะมันเป็นผลงานของผู้อื่นและเราไม่มีสิทธิ์แตะต้องพวกเขา หากมีการตรวจสอบในประเทศของเรา ขอบเขตของการตรวจสอบควรมีความชัดเจน ไม่เกี่ยวกับรายละเอียดทางทฤษฎี แต่การดัดแปลงตำราคลาสสิกต้องใช้ความสามารถ 
Parviz Khayef : กล่าวว่า : เนะซอมีมีผลงานที่น่าทึ่งและน่าเก็บรักษามากที่สุดในฉากต่าง ๆ คำพูดของเขาในลักษณะที่เขาได้ทำการแยกแยะทางปัญญา จิตวิญญาณ และศรัทธา ไม่พบคำใดใน Khosrow และ Shirin ที่ขัดต่อสิ่งต้องห้ามเลย เขาใช้อุปมาและภาพในฉากที่ไม่ชัดเจน พูดเกี่ยวกับ Khosrow และ Shirin ไม่ยุติธรรมที่พวกเขาโจมตีงานของเนะซอมีโดยไม่ได้อ่านประวัติศาสตร์ของเนะซอมี
บทนำในบทกวี

นักวิชาการบางคนถือว่า เนซอมี กันจาวีย์ เป็นคนแรกที่คิดค้น ซอกีนอเมะฮ์  (บทนำและบทแนะนำตัวนักกวีและเรื่องย่อวรรณคดี) มาเขียนในบทกวี ต่อมากวีคนอื่นๆ เช่น ฮาฟิซ นำรูปแบบนี้มาใส่ในวรรณคดีเปอร์เซียและเป็นที่นิยมกันในเวลาต่อมา  เนซอมีได้เขียนแนะนำตัวและเรื่องย่อในรูปแบบนี้ไว้ในผลงานเรื่อง อิสกันดาร์นอเมะฮ์ ไว้สองวรรคซึ่งเป็นเรื่องย่อของเรื่องราวทั้งหมด
อิทธิพลของเนะซอมีต่อกวีนิพนธ์ในสมัยต่อมา > นักกวีที่เลียนแบบวิธีการของเนะซอมี

วรรณกรรมกวีชาวเปอร์เซียช่วงหลังส่วนใหญ่เลียนแบบงานของเนะซอมี  เนะซอมีได้รับการเลียนแบบโดยกวีหลายคนเนื่องจากรูปแบบการพูดที่เป็นเอกลักษณ์และภาษาของกวีนิพนธ์ของเขา
ไลลาและมัจนูน เป็นจุดเริ่มต้นของบทกวีนับไม่ถ้วนที่ถูกเลียนแบบมาเป็นเวลานาน บทกวีเลียนแบบเหล่านี้เขียนขึ้นในเกือบทุกภาษาที่ถือว่าตัวเองอยู่ภายใต้อิทธิพลทางวัฒนธรรมของภาษาเปอร์เซียและวรรณคดีเปอร์เซี (เช่นเปอร์เซียเคิร์ด และเปอร์เซียพาชโต) แต่มีเพียงไม่กี่บทกวีเหล่านี้ที่ยังหลงเหลืออยู่ในปัจจุบัน
ผู้เลียนแบบวิธีการเนะซอมีคนแรกตามบทประพันธ์เรื่อง Lily และ Majnoon Nezami ในภาษาเปอร์เซียคือ Amir Khosrow Dehlavi ต่อมา Noor al-Din Abdul Rahman Jami ยังได้สร้างบทกวี Lily และ Majnoon ขึ้นใหม่ในรูปแบบของเขาเพิ่มเติม ในช่วง Timurid และ Safavid กวีหลายคนในอิหร่านและอินเดีย รวมทั้ง Hatefi Kharjardi, Mirza Mohammad Qasem Gonabadi และ Helali Jaghtai ได้สร้าง Lily และ Majnoon ขึ้นใหม่และแนวโน้มนี้ยังคงดำเนินต่อไปจนถึงยุค Qajar  นอกจากนี้ Salman Sajoji He เป็นกวีที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากบทประพันธ์ Lily และ Majnoon อิทธิพลนี้ปรากฏชัดในจดหมายอำลาของเขา  Soheili Joghtaei ยังได้แต่งบทกวีชื่อ Lily และ Majnoon ตามรูปแบบของเนะซอมี  บทกวีล่าสุดเกี่ยวกับ Lily และ Majnoon แต่งขึ้นโดย นอมี Isfahani และคนสุดท้ายคือ Hassan Ehtemam (1335 ตามปฏิทินอิหร่าน) โดยรวมแล้ว จากข้อมูลของ Hassan Zolfaghari มีผู้ประพันธ์ 86 คนมีบทประพันธ์แนว Lily และ Majnoon ของเนะซอมี
ตามการเล่าเรื่องของอะมีรโคสโร เดะฮ์ลาวี ไลลาและมัจนูนมีความรักมีมุมมองทางโลกมากกว่า และพวกเขาสมหวังในความรักภายในคืนเดียวเท่านั้น ตามการเล่าเรื่องนี้ไลลาหลงรักมันจนูนมากกว่า ต่างจากของเนะซอมี และตามการเล่าเรื่องของเดะฮ์ลาวีย์ ไลลาและมัจนูนไม่ได้แต่งงานกันแตะมัจนูนได้แต่งกับคอดีญะฮ์ลูกสาวของหัวหน้าเผ่าแต่ในที่สุดก็หนีไปอยู่ในถ้ำอยู่ดี ตามคำกล่าวของมุฮัมมัดญะอ์ฟัร เรื่องเล่าของเนะซอมี มีเนื้อหาเหนือกว่าอะมีร โคสโร
การเล่าเรื่องของ Jami นั้นแตกต่างจากทั้งสองอย่าง ตามคำกล่าวของเขา มัจนูนซึ่งเป็นชายหนุ่มขี้เกียจ ตกหลุมรักไลลาแต่ไม่สำเร็จ ตามที่ Jami กล่าว Majnoon เสียชีวิตต่อหน้า Lily ส่วนเพิ่มเติมของการบรรยายของ Jami คือ Majnoon ตกเป็นขอทาน ไลลาได้ทำอาหารบนบาน เมื่อมัจนูนมาขออาหาร ไลลาทำชามมัจนูนแตก 
ถ้าเขาไม่รักฉันและไม่สนใจฉัน
ทำไมนางถึงทำจานฉันแตกแต่จานคนอื่นไม่แตก
มัจนูนในคำบรรยายของ Mullah Abdullah Hatefi Jami (หลานชายของ Noureddin Abdul Rahman Jami) มัจนูเป็นคนชอบข้อแก้ตัวและหลงใหลการเสริมสวยเพราะในวัยเด็กอยู่ในการดูแลช่างเสริมสวย
นอกจากกวีนิพนธ์ที่ยกคำพูดของไลลาและมาจนูนแล้ว กวีที่พูดภาษาเปอร์เซียคนอื่นๆ ได้กล่าวถึงเรื่องนี้ในแนวทางที่ต่างออกไป บางคนใช้หัวข้อที่กล่าวถึงในการบรรยายครั้งก่อนในบทกวีของพวกเขา และคนอื่น ๆ ได้เพิ่มหัวข้อใหม่ให้กับเรื่องโดยไม่มีการบรรยายเรื่องราวทั้งหมดหรือเปลี่ยนเหตุการณ์ข้างเคียงของเรื่องราวด้วยความคิดริเริ่มของตนเองและได้แสดงออกมาแตกต่างกันและ เหตุการณ์ที่กล่าวถึงซึ่งไม่ได้บอกไว้ในคำบรรยายใด ๆ ก่อนหน้านี้ ตัวอย่างเช่น Attar Neyshabouri เป็นหนึ่งในกวีที่แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้บรรยายความรักของ ไลลาและมัจนูน อย่างสมบูรณ์ แต่ก็ได้เพิ่มเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยและความหมายมากมาย  เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเหล่านี้บางส่วนขัดแย้งกับแก่นแท้ของผลงานของเนะซอมี ตัวอย่างเช่น Attar, Rumi และ Vahshi Bafghi ต่างก็รายงานเกี่ยวกับความไม่สวยของไลลา
อิทธิพลของเนะซอมีต่อกวีนิพนธ์ในสมัยต่อมา > ชื่อเสียงของเนะซอมีในระดับสากล

เนื่องการที่เนะซอมีมีผลงานทั้งหมดเป็นภาษาเปอร์เซีย ในอิหร่าน อัฟกานิสถาน ทาจิกิสถานที่ใช้ภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาทางการ ผลงานของเนะซอมีจึงมีชื่อเสียงและได้รับความนิยมอย่างมาก โดยเฉพาะในอิหร่านผลงานของเขาเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง เช่นเดียวกันในอาเซอร์ไบจาน เหตุเพราะว่าหลุมฝังศพของเขาอยู่ในประเทศนี้ แต่เขาก็เป็นที่รู้จักในระดับสากลด้วย โดยเฉพาะในอินเดีย
อิทธิพลของเนะซอมีในอนุทวีปอินเดีย
ในภาษาอุรดูก็มีบทกวีที่เลียนแบบจากเรื่องไลลาและมัจนูนซึ่งทั้งหมดได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียและเรื่องราวของไลลาและมัจนูนของเนะซอมีทั้งสิ้น ในแถบอนุทวีปอินบทกวีของเนะซอมีได้รับการสนใจเป็นอย่างมากซึ่งชื่อเสียงของเนะซอมีในหมู่ผู้รู้ภาษาเปอร์เซียและภาษาอุรดูในแถบอนุทวีปอินเดียถือว่าเป็นที่รู้จักมากกว่า อะมีร โคสโร เดะฮ์ลาวี เสียอีก ภาษาเปอร์เซีย มีอิทธิพลอย่างน่าแปลกใจในหมู่คนแถบอนุทวีปอินเดีย และคัมเซะฮ์ของ อะมีร โคสโร เดะฮ์ลาวี มีชื่อเสียงและได้รับความนิยมมากทีสุด และเขาได้ยกย่องเนะซอมีว่าเป็นอาจารย์ที่เชี่ยวในวรรณกรรม
เนะซอมีซึ่งเป็นกูรูแห่งศิลปะนี้ * ในเรื่องนี้เทียนของเขาสว่างที่สุด
จากซากปรักหักพังมีห้าขุมทรัพย์ เขาสะสมทรัพย์แห่งกวีถึงห้าขุม
เมื่อโคสโรได้ยึดทั้งห้าไว้  และใช้ความพยายามแห่งความคิดจนหม่นหมอง
ตามคำเขียนบนแผ่นศิลาภาษาเปอร์เซียตามอาคารหรูต่าง ๆ ในอินเดีย (บทบันทึกเปอร์เซียบนแผ่นหินของอินเดีย ในห้องโถง อะโชกา ฮอลล์ ห้องโถงที่สำคัญที่สุดในทำเนียบนายกของอินเดีย Rashtrapati Bahavan Delhi มีบทกวีเปอร์เซียเขียนติดอยู่พร้อมกับภาพวาดจากอิหร่าน รวมทั้งฉากของพื้นที่ล่าสัตว์ของ Fath Ali Shah Qajar และบทกวีของ Hafez, Khayyam และ Nezami Ganjavi ถูกประดับไว้บนหลังคาและบางส่วนของห้องโถง และมีภาพสีน้ำมันของเนะซอมีขนาดใหญ่ติดตั้งอยู่ในห้องโถง อะโชกา ด้วย
เนะซอมีในประเทศญี่ปุ่น

เนะซอมีในญี่ปุ่นถูกรู้จักในสถานะนักเล่าเรื่องภาษาเปอร์เซียและมีอิทิพลในภูมิศาสตร์ภาษาเปอร์เซีย ปีที่ผ่านมาคณะจาก NHK ต้องการเดินทางมาอิหร่านเพื่อเข้ามาทำสารคดีที่ใช้ชื่อว่า ไลลาและมัจนูน แต่ด้วยวิกฤติโควิดจึงทำให้เลื่อนการเดินทางออกไป ในปัจจุบันผลงานของเนะซอมีถูกแปลเป็นภาษาญีปุ่น ตัวอย่างเช่น :
เรื่องราว ฮัฟต์เพยฆัร (เจ็ดร่าง) ราชินีทั้งเจ็ด แปล โดย Tsoneo Coroyanagi กรกฎาคม 1971 (Toyo Bonko 191)
Khosrow และ Shirin " แปล โดย Amiko Okada, Hibunsha, มิถุนายน 2520 (Toyo Bonko 310)
Lily and the Madman " แปลโดย Imiko Okada, Hibunsha, กุมภาพันธ์ 1981 (Toyo Bonko 394)
หรือ:
บทกวีเรื่องไลลาและมัจนูน ได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆ เช่น เยอรมัน ฝรั่งเศส อังกฤษ รัสเซีย และ  อาร์เมเนีย ใน วรรณคดีอาร์เมเนีย ตามมุมมองของความคล้ายคลึงกันในเรื่องความรักที่ขัดกับประเพณีของสังคม ในบทกวี "Anoush" (1892) ที่เขียนโดย Johannes Tumanian ถูกนำมาเปรียบเทียบกับ วรรณคดีเรื่องไลลาและมัจนูน  ใน วรรณคดีของชายเคิร์ด บทกวี Masnavi " เมะฮ์ฮัมและซีน " (ที่เผยในศตวรรษที่ 17) เขียนโดย Ahmad Khani ได้ถูกนำมาเปรียบกับไลลาและมัจนูนในเรื่องบรรยากาศของเรื่องราวที่เล่าในอิหร่าน
บทกวีของเนะซอมีถูกแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากมาย ตัวอย่างเช่น คัมเซะฮ์ที่แปลโดย รุสตัม อาลียุฟ ที่ถูกแปลและเผยแพร่เป็นภาษารัสเซีย
ใน ภาษาอูรดู เช่นกันก็มีบทกวีที่เขียนเลียนแบบเรื่องไลลาและมัจนูนซึ่งก็ได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียและการเล่าเรื่องแบบเปอร์เซียของไลลาและมัจนูนอีกด้วย
เนะซอมีในประเทศญี่ปุ่น > อิทธิพลของเนะซอมีต่อวรรณคดีตุรกี

กวีชาวตุรกีมีความหลงใหลในตัวเนะซอมีและผลงานของเขาเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะ Khamseh Masnavi ที่พวกเขาเชื่อมโยงประวัติศาสตร์ของ Masnavi ในวรรณคดีตุรกีกับ Nezami Masnavi เข้าด้วยกัน ซึ่งส่วนใหญ่ในช่วงร้อยปีที่ผ่านมาของตุรกีบทกวีได้รับการประพันธ์ขึ้นตามแบบหรือตอบสนอง การแปล และการตีความของ Khamseh Nezami
นอกจากนี้ผลงานไลลาและมัจนูนของเนะซอมี ถูกแปลเป็น ภาษาตุรกี  ใน วรรณคดีตุรกี บทกวีถูกเขียนขึ้นเลียนแบบเรื่องราวของไลลาและมัจนูนของเนะซอมี โดยยังรักษารูปแบบตามแบบฉบับของเนะซอมี  Mohammad Fuzuli เป็นหนึ่งในกวีชาวตุรกีที่เขียน Masnavi ไลลาและมัจนูน Masnavi นี้เขียนขึ้นในปีฮิจเราะฮ์ที่  942 และเชื่อกันว่า Masnavi นี้เขียนขึ้นภายใต้อิทธิพลของเนะซอมี แต่นักวิชาการชาวตุรกีชื่อ Nolan Tarlan อ้างว่า Fuzuli ไม่ได้รับอิทธิพลจากใครในการแต่งบทกวีนี้ และถือว่าบทกวีนี้เกิดจากพรสวรรค์และตัวตนของ Fuzuli เอง