stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตะพาบม่านลายพม่า

| ตะพาบม่านลายพม่า> สถานะการอนุรักษ์ |
| --- | --- |
 เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
CITES Appendix I (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน Reptilia
อันดับ:: เต่า Testudines
อันดับย่อย:: อันดับย่อยเต่า Cryptodira
วงศ์:: วงศ์ตะพาบ Trionychidae
สกุล:: Chitra Chitra McCord & Pritchard, 2003
สปีชีส์:: Chitra vandijki
ชื่อทวินาม
Chitra vandijki McCord & Pritchard, 2003

ชื่อพ้อง
 Chitra burmanica  Jaruthanin, 2002  (nomen nudum)  Chitra vandijki  McCord & Pritchard, 2003
ตะพาบม่านลายพม่า (อังกฤษ: Burmese narrow-headed softshell; ชื่อวิทยาศาสตร์: Chitra vandijki) เป็นตะพาบในสกุล Chitra จัดเป็นตะพาบชนิดใหม่ที่เพิ่งอนุกรมวิธานเมื่อปี ค.ศ. 2003
มีลักษณะคล้ายกับตะพาบม่านลายชนิดอื่น ๆ แต่ว่ามีลวดลายที่กระดองเป็นระเบียบกว่า โดยจะเป็นลายบั้ง ๆ และมีสีที่อ่อนกว่า กล่าวคือ จะมีกระดองเป็นสีเขียว อีกทั้งขนาดเมื่อโตเต็มที่ก็มีขนาดเล็กกว่าด้วย
พบกระจายพันธุ์ในประเทศพม่า ที่แม่น้ำชินด์วิน  และชายแดนที่ติดกับประเทศไทย
มีการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง โดยสามารถเพาะได้แล้วในสถานที่เลี้ยง และเก็บรวบรวมไข่จากธรรมชาติ
ตะกวดเหลือง

| ตะกวดเหลือง |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordate
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Lacertilia
วงศ์:: Varanidae
สกุล:: Varanus
สกุลย่อย:: Empagusia
สปีชีส์:: V.  flavescens
ชื่อทวินาม
Varanus flavescens (Hardwick & Grey, 1827)

ตะกวดเหลือง (อังกฤษ: Yellow monitor; ชื่อวิทยาศาสตร์: Varanus flavescens) เป็นสัตว์เลื้อยคลานในวงศ์ตะกวด (Varanidae) ชนิดหนึ่ง
มีรูปร่างคล้ายสัตว์ในวงศ์นี้ทั่วไป แต่มีนิ้วเท้าที่สั้น และพื้นลำตัวสีเหลือง อีกทั้งมีพฤติกรรรมไม่ชอบอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำหรือที่ชื้นแฉะเหมือนเหี้ย (V. salvator) โดยจะอยู่เฉพาะที่แห้งแล้งหรือพื้นทราย มีขนาดประมาณ 70-100 เซนติเมตร วางไข่จำนวน 30 ฟอง ใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 149-155 วัน
สถานภาพปัจจุบันพบมากใน อินเดีย, เนปาล, บังกลาเทศ และปากีสถาน
ยังมีชื่อเรียกอื่น อีก เช่น "แลนดอน" เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Varanus (Empagusia) flavescens ที่วิกิสปีชีส์
ตะกวดบิตาตาวา

| ตะกวดบิตาตาวา |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Lacertilia
วงศ์:: Varanidae
สกุล:: Varanus
สกุลย่อย:: Philippinosaurus
สปีชีส์:: V.  bitatawa
ชื่อทวินาม
Varanus bitatawa Welton, Siler, Bennett, Diesmos, Duya, Dugay, Rico, Van Weerd, & Brown, 2010

ตะกวดบิตาตาวา (อังกฤษ: Bitatawa monitor, Northern Sierra Madre Forest monitor lizard) เป็นสัตว์เลื้อยคลานในวงศ์เหี้ย (Varanidae) ที่เพิ่งค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 2010
มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Varanus bitatawa มีรูปร่างคล้ายสัตว์ชนิดอื่นในวงศ์นี้ทั่วไป มีขนาดความยาวตั้งแต่หัวจรดหางประมาณ 2 เมตร น้ำหนักราว 10 กิโลกรัม ลำตัวมีเกล็ดสีดำเหลือบน้ำเงิน มีลายเป็นจุดสีเขียวหรือเหลืองซีด มีสีสว่างบริเวณหน้าอก ส่วนหางเป็นลายสลับสีดำและเขียว  ตัวผู้มีอวัยวะเพศเป็นคู่ ซึ่งเรียกว่าถุงพีนิสคู่ ซึ่งบางครั้งจะพบในงูหรือกิ้งก่า โดยจะใช้อวัยวะเพศคู่นี้สลับกันในการยึดเกาะกับตัวเมียขณะผสมพันธุ์
เป็นสัตว์ที่เพิ่งค้นพบใหม่เมื่อกลางปี ค.ศ. 2010 โดยพบกระจายพันธุ์ในป่าดิบทางตอนเหนือของเกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ พฤติกรรมและนิเวศวิทยายังไม่เป็นรู้แน่ชัดเนื่องจากเป็นชนิดใหม่ที่เพิ่งค้นพบ แต่เชื่อว่าใช้ชีวิตส่วนใหญ่บนต้นไม้ และอีกหนึ่งพฤติกรรมที่น่าสนใจคือ กินพืชเป็นอาหาร โดยกินผลไม้ประเภทเตยหรือปะหนัน ซึ่งเหมือนกับอีกชนิดหนึ่ง คือ ตะกวดเทา (V.  olivaceus) ที่พบบนเกาะลูซอนเช่นเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Varanus bitatawa ที่วิกิสปีชีส์
ตะกวดแม่น้ำไนล์

| ตะกวดแม่น้ำไนล์ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Lacertilia
วงศ์:: Varanidae
สกุล:: Varanus
สกุลย่อย:: Polydaedalus
สปีชีส์:: V.  niloticus
ชื่อทวินาม
Varanus niloticus (Linnaeus, 1758)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ตะกวดแม่น้ำไนล์(อังกฤษ: Nile monitor; ชื่อวิทยาศาสตร์: Varanus niloticus)  เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่าที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของทวีปแอฟริกา  ลำตัวยาว 1–1.4 เมตร  น้ำหนัก 4–7 กิโลกรัม  ลำตัวเมื่อสัมผัสน้ำจะมีสีสันสดใส มีขา 4 ขา มีเล็บแหลมคมแข็งแรงและทรงพลัง สามารถว่ายน้ำได้รวดเร็ว เมื่อขึ้นจากน้ำจะชอบนอนผึ่งแดดให้ตัวแห้ง โดยจะสามารถพบได้ทั่วไปตามหนอง บึง และแม่น้ำในป่าของทวีปแอฟริกา
กินอาหารได้แทบทุกชนิดรวมทั้ง ปู หอย กบ และปลา ตลอดจนกินนกที่ทำรังบนพื้นดิน และไข่จระเข้ อย่างไรก็ตาม ตะกวดแม่น้ำไนล์มักตกเป็นเหยื่อของสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่กว่า อย่างนกอินทรี  จระเข้ หรืองูเหลือมได้ เมื่อยังมีขนาดเล็กหรือเมื่ออ่อนแอ
ตะกวดแม่น้ำไนล์ ได้กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในพื้นที่รัฐฟลอริดาของสหรัฐ ด้วยความที่เป็นสัตว์ที่ปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่ไม่ใช่ถิ่นกำเนิดดั้งเดิมได้อย่างดี อาจจะส่งผลถึงการสูญพันธุ์ของสัตว์พื้นเมืองอย่างนกฮูก เต่าทะเล และสัตว์ป่าบางชนิด
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Varanus niloticus ที่วิกิสปีชีส์
ตะกวดใต้

| ตะกวดใต้ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Lacertilia
วงศ์:: Varanidae
สกุล:: Varanus
สกุลย่อย:: Empagusia
สปีชีส์:: V.  nebulosus
สปีชีส์ย่อย:: V.  b. nebulosus
Trinomial name
Varanus bengalensis nebulosus (Gray, 1931) 
ชื่อพ้อง
 Empagusia nebulosus
ตะกวดใต้ หรือ ตะกวดลายเมฆ (อังกฤษ: Clouded monitor; ชื่อวิทยาศาสตร์: 'Varanus nebulosus) เป็นสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่จำพวกกิ้งก่าชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Varanidae
เป็นกิ้งก่าชนิดหนึ่งที่มีความคล้ายคลึงกับตะกวด (V. bengalensis)  มีลักษณะทางกายภาพโดยทั่วไปคล้ายกับตะกวด แต่ต่างกันที่สี, ลาย และลักษณะของเกล็ดบริเวณเหนือตาและลำตัว เป็นต้น อีกทั้งมีพฤติกรรมการหากินที่แตกต่างออกไปจากตะกวด คือ มักชอบหากินและอาศัยอยู่บนต้นไม้ ขณะที่ตะกวดจะหากินตามพื้นดินมากกว่า เป็นสัตว์ที่กินซากได้เหมือนตะกวดหรือเหี้ย (V. salvator) แต่จะกินอาหารจำพวกแมลง, ไส้เดือนดิน รวมถึงพืชผักต่าง ๆ เช่น ยอดมะพร้าว เป็นหลักมากกว่า และเป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางวัน.
พบกระจายพันธุ์ในประเทศไทย, มาเลเซีย, พม่า, ภูมิภาคอินโดจีน, สิงคโปร์, ชวา, สุมาตรา มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 1.5 เมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Varanus nebulosus ที่วิกิสปีชีส์
ตะเกียงเดวี

แผนภาพตะเกียงเดวี
ตะเกียงเดวี (อังกฤษ: Davy lamp) เป็นตะเกียงนิรภัยสำหรับใช้ในบรยากาศที่ติดไฟได้ เซอร์ฮัมฟรี เดวีประดิษฐ์ใน ค.ศ. 1815 ประกอบด้วยตะเกียงไส้เทียนที่มีไฟปิดอยู่ภายในตาข่าย ใช้ในเหมืองถ่านหินเพื่อลดอันตรายของการระเบิดเนื่องจากมีมีเทนและแก๊สที่ติดไฟได้อื่น
ตลาดหลักทรัพย์เบอร์ซา มาเลเซีย

ที่ทำการตลาดหลักทรัพย์เบอร์ซา มาเลเซีย
Bursa Malaysia (2019)
ตลาดหลักทรัพย์เบอร์ซา มาเลเซีย (อังกฤษ: Bursa Malaysia, MYX) เป็นตลาดหลักทรัพย์ที่ถือครอง แลกเปลี่ยนโดยได้รับการอนุมัติตามมาตรา 15 พระราชบัญญัติตลาดทุนและบริการ ปี 2007
ในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 MYX เข้าร่วม United Nations Sustainable Stock Exchanges (SSE) initiative เป็นส่วนหนึ่ง SSE ของการเจรจาในระดับภูมิภาคในกรุงเทพมหานคร เป็นเจ้าภาพโดย ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
เวลาการซื้อขาย

วันจันทร์ – วันศุกร์ (ยกเว้นวันหยุดราชการ)
เปิดล่วงหน้า – 8.30 am – 9.00 am
เทรดดิ้งอย่างต่อเนื่อง– 9.00 am – 12.30 pm
เปิดล่วงหน้า – 2.00 pm – 2.30 pm
เทรดดิ้งอย่างต่อเนื่อง – 2.30 pm – 4.45 pm
ปิดล่วงหน้า – 4.45 pm - 4.50 pm
ซื้อขายรอบสุดท้าย 4.50 pm – 5.00 pm
ปิดทำการ – 5.00 pm
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ตลาดหลักทรัพย์มาเลเซีย
ประวัติตลาดหลักทรัพย์ เก็บถาวร 2008-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กตลาดหลักทรัพย์ทั่วโลกเรียงตามมูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาด |
| --- | --- |
   นิวยอร์ก    แนสแด็ก    เซี่ยงไฮ้    ยูโรเน็กซต์    ญี่ปุ่น    ฮ่องกง    เชินเจิ้น    บอมเบย์    อินเดีย    ลอนดอน    โทรอนโต    ด็อยท์เชอเบอร์เซอ    ตะดาวุล    แนสแด็กนอร์ดิก    เกาหลี    สวิสส์เอสไอเอ็กซ์    ไต้หวัน    ออสเตรเลีย    เตหะราน    B3    เจเอสอีลิมิเตด    หลักทรัพย์สเปนบีเอ็มอี    สิงคโปร์    มอสโก    ไทย
ตองจิ๋ว

ตองจิ๋ว (อังกฤษ: Zou Jing; จีน:唐周) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นลูกศิษย์ของเตียวก๊ก หัวหน้าผู้ก่อตั้งโจรโพกผ้าเหลือง
เตียวก๊กได้ให้ตองจิ๋วถือหนังสือลับไปถึงขันทีฮองสีเพื่อติดต่อให้เป็นไส้ศึกในเมืองหลวง แต่ตองจิ๋วกลับนำจดหมายไปส่งทางการ พระเจ้าเลนเต้จึงให้โฮจิ๋น ยกทัพไปจับม้าอ้วนยี่ซึ่งติดสินบนฮองสีมาฆ่าเสีย แล้วให้จับฮองสีจำคุกไว้
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ตัวละครในสามก๊ก
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
ตะขาบยักษ์ขาเหลืองเปรู

| ตะขาบยักษ์ขาเหลืองเปรู |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ชั้น:: Chilopoda
อันดับ:: Scolopendromorpha
วงศ์:: Scolopendridae
สกุล:: Scolopendra
สปีชีส์:: S.  gigantea
ชื่อทวินาม
Scolopendra gigantea (Linnaeus, 1758)

ตะขาบยักษ์ขาเหลืองเปรู หรือ ตะขาบยักษ์อเมซอน (อังกฤษ: Peruvian giant yellow-leg centipede, Amazonian giant centipede; ชื่อวิทยาศาสตร์: Scolopendra gigantea) เป็นตะขาบชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุล Scolopendra โดยปกติเมื่อโตเต็มที่จะยาว 26 เซนติเมตร (10 นิ้ว)  แต่บางครั้งก็สามารถโตได้ถึง 30 เซนติเมตร (12 นิ้ว) ตะขาบชนิดนี้อาศัยอยู่ทางแถบเหนือและตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ และตามเกาะแก่งของประเทศตรินิแดดและจาไมกา เป็นสัตว์กินเนื้อ โดยกินจิ้งจก, กบ, นก, หนู และแม้แต่ค้างคาวเป็นอาหาร และขึ้นชื่อในเรื่องความดุร้าย
ร่างกายประกอบไปด้วยปล้องจำนวน 21-23 ปล้อง ปล้องมีสีทองแดงหรือสีแดงอมม่วง แต่ละปล้องมีขาสีเหลืองอ่อน 1 คู่ ขาแต่ละข้างสามารถเดินได้อย่างรวดเร็ว (หรือแม้แต่วิ่ง) และจับเหยื่อได้อย่างแน่นหนาก่อนที่จะฆ่า
ตะขาบชนิดนี้มีเขี้ยวที่เรียกว่า Forcipule เรียงเป็นแนวโค้งอยู่รอบ ๆ หัว ซึ่งพัฒนาให้สามารถปล่อยพิษเข้าไปในตัวเหยื่อได้ พิษประกอบด้วยสารอะเซทิลคอลีน ฮิสตามีน เซโรโทนิน ซึ่งเป็นพิษต่อร่างกายมนุษย์ ทำให้เกิดแผลเหมือนถูกตัวต่อต่อย แผลจะบวมอย่างรุนแรง และตามด้วยอาการไข้สูง
ตะขาบยักษ์ขาเหลืองเปรู เป็นสัตว์เลี้ยงที่เป็นที่นิยมในบรรดาผู้นิยมสัตว์ประเภทสัตว์แปลก ๆ แต่ไม่ควรจับมันโดยไม่มีเครื่องป้องกัน แม้เพียงแค่ผิวหนังสัมผัสถูกผิดก็ทำให้เกิดอันตรายได้ อาการที่เกิดจากการถูกพิษของตะขาบในสกุลนี้เรียกว่า "Scolopendrism"
ตะขาบขาเหลืองยักษ์เปรู ตัวเมียจะคอยดูแลและปกป้องรังที่มีไข่ของตนเอง ตัวอ่อนจะมีสีแดงเข้มหรือสีดำ ลำตัวบาง และมีหัวกลมใหญ่สีแดง มีวงจรชีวิตลอกคราบหลายครั้งก่อนที่จะโตเต็มวัย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Scolopendra gigantea ที่วิกิสปีชีส์
ตราแผ่นดินของออสเตรีย

| ตราอาร์มของออสเตรีย |
| --- | --- |

ตราอาร์มรุ่นต่าง ๆ
สาธารณรัฐออสเตรียที่หนึ่ง, ค.ศ. 1919 - 1934
สหพันธรัฐออสเตรีย ค.ศ. 1934 - 1938
รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: รัฐบาลกลางแห่งออสเตรีย
เริ่มใช้: ค.ศ. 1919   ค.ศ. 1945 (บังคับใช้)
โล่: พื้นหลังสีแดง, โลหะเงิน (ตราแผ่นดินของอาณาจักรดยุคแห่งออสเตรีย, ธงชาติออสเตรีย)
ประคองข้าง: นกอินทรีสองหัว
ส่วนประกอบอื่น: เคียว, ค้อน, โซ่เหล็กที่ขาดออก
ตราย่อ / ตรารุ่นก่อนหน้า: ตราแผ่นดินรุ่นที่นกอินทรีปราศจากโซ่เหล็กที่ขาดออก (ค.ศ. 1919 - 1934), รุ่นลักษณะของพระราชวงศ์ออสเตรีย (รุ่นนกอินทรีสองหัว) (ค.ศ. 1934 - 1938)
ตราแผ่นดินของออสเตรีย รุ่นล่าสุดที่ปราศจากโซ่ที่ขาดออก เดิมถูกใช้โดยสาธารณรัฐออสเตรียที่หนึ่ง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 - 1934 และในช่วงภายใต้การปกครองนาซีเยอรมันในปี ค.ศ. 1938 ออสเตรียก็ได้ใช้ตราแผ่นดินในรุ่นที่ต่างออกไปซึ่งมีนกอินทรีสองหัวประกอบอยู่ด้วยและหลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐออสเตรียที่สอง ในปี ค.ศ. 1945 ตราแผ่นดินรุ่นเดิมของสาธารณรัฐที่หนึ่งก็ได้มีการนำกลับมาใช้อีกครั้ง ซึ่งได้เพิ่มโซ่เหล็กที่ขาดออกเป็นสองท่อนติดอยู่ที่ปลายของขานกอินทรี อันหมายถึงความเป็นอิสระหลังจากที่ออสเตรียถูกปลดปล่อยจากภายใต้การปกครองของนาซีเยอรมันตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ลักษณะโดยทั่วไป > นิยาม

นิยามของตราอย่างเป็นทางการ:
นอกจากนี้ยังมีความแตกต่างของตราอาร์มคือ รุ่นที่หนึ่งซึ่งเกี่ยวพ้องกับรัฐธรรมนูญแห่งสหพันธรัฐ ซึ่งเหยี่ยวมีขนสีดำแบบหยาบกระด่าง อีกรุ่นที่มีความประณีตทางศิลป์มากกว่าคือรุ่นที่เหยี่ยวมีขนสีดำพร้อมรายละเอียดของขน ซึ่งทั้งสองรุ่นถูกใช้งานเทียบเท่ากัน
ลักษณะโดยทั่วไป > ความหมาย

เครื่องหมายและสัญลักษณ์ที่ใช้ในตราอาร์มของออสเตรียมีดังนี้
นกอินทรี: อำนาจอธิปไตยและความเป็นเอกราชของออสเตรีย (ค.ศ. 1919)
โล่: ตราอาร์มของออสเตรีย (ตั้งแต่ปลายยุคกลาง นำกลับมาใช้ใหม่ตั้งแต่ ค.ศ. 1915)
มงกุฎเชิงเทิน: ชนชั้นกลาง (ค.ศ. 1919)
เคียว: การเกษตรกรรม (ค.ศ. 1919)
ค้อน: การอุตสาหกรรม (ค.ศ. 1919)
โซ่ตรวนขาด: ความเป็นอิสระจากนาซีเยอรมัน (ค.ศ. 1945)
การใช้ในเงินตรา

ตราแผ่นดินของออสเตรียถูกใช้อย่างกว้างขวางในการทำเหรียญ ซึ่งมีปรากฏอยู่มากมาย โดยส่วนมากจะทำขึ้นในลักษณะของเหรียญสำหรับสะสม ซึ่งหนึ่งในเหรียญเหล่านั้นรุ่นล่าสุดก็คือเหรียญมูลค่า 20 ยูโร ที่ถูกจัดทำขึ้นในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2003 ซึ่งมีตราแผ่นดินปรากฏอยู่บนกึ่งกลางของเหรียญขนาบด้วยธงชาติสหภาพยุโรปทางด้านซ้ายและธงชาติออสเตรียทางด้านขวา
ดูเพิ่ม

ธงชาติออสเตรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กตราแผ่นดินของประเทศในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
กรีซ · คอซอวอ · โครเอเชีย · จอร์เจีย1 ·  เช็กเกีย · ซานมารีโน · เซอร์เบีย · ไซปรัส1 · เดนมาร์ก · ตุรกี2 · นครรัฐวาติกัน · นอร์เวย์ · เนเธอร์แลนด์ · บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา · บัลแกเรีย · เบลเยียม · เบลารุส · โปรตุเกส · โปแลนด์ · ฝรั่งเศส · ฟินแลนด์ · มอนเตเนโกร · มอลโดวา · มอลตา · มาซิโดเนีย · โมนาโก · ยูเครน · เยอรมนี · รัสเซีย2 · โรมาเนีย · ลักเซมเบิร์ก · ลัตเวีย · ลิกเตนสไตน์ · ลิทัวเนีย · สเปน · สโลวาเกีย · สโลวีเนีย · สวิตเซอร์แลนด์ · สวีเดน · สหราชอาณาจักร (นอร์เทิร์นไอร์แลนด์, เวลส์, สกอตแลนด์, อังกฤษ) · ออสเตรีย · อันดอร์รา · อาเซอร์ไบจาน1 · อาร์มีเนีย1 · อิตาลี · เอสโตเนีย · แอลเบเนีย · ไอซ์แลนด์ · ไอร์แลนด์ · ฮังการี
1. ทางภูมิศาสตร์อยู่ในทวีปเอเชีย แต่มักถูกจัดอยู่ในทวีปยุโรป เนื่องจากมีวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกัน; 2. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
ตลาดปลาสึกิจิ

ตลาดสึกิจิเมื่อมองจาก ชิโอโดเมะ (2018)
ตลาดค้าส่งกลางมหานครโตเกียว (อังกฤษ: Tokyo Metropolitan Central Wholesale Market; ญี่ปุ่น: 東京都中央卸売市場; โรมาจิ: Tōkyō-to Chūō Oroshiuri Shijō) หรือเป็นที่รู้จักอย่างทั่วไปในนาม ตลาดสึกิจิ (ญี่ปุ่น: 築地市場; โรมาจิ: Tsukiji-shijō) เป็นตลาดค้าส่งปลาและอาหารทะเล ที่ใหญ่ที่สุดในโลก และยังคงเป็นตลาดค้าส่งที่ใหญ่ที่สุดแม้ว่าจะเทียบกับตลาดค้าส่งประเภทอื่น ๆ ก็ตาม
ตลาดปลาสึกิจิมีที่ตั้งอยู่ในย่านสึกิจิ ในเขตชูโอ กรุงโตเกียว มีการค้าขายตั้งแต่เวลา 04:00 น. ของทุกวัน มีความน่าใจตรงที่มีการประมูลปลาทูน่าแข่งขันกัน ในปี ค.ศ. 2012 ตลาดปลาสึกิจิได้ถูกจัดอันดับให้เป็นตลาดสดที่ดีที่สุดในโลกเป็นอันดับ 2 จากสำนักข่าวซีเอ็นเอ็น
ตลาดปลาสึกิจิเปิดทำการเป็นวันสุดท้ายในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2018 หลังจากเปิดทำการค้ามากว่า 83 ปี ก่อนที่จะย้ายที่ตั้งไปยังย่านโทโยซุ เขตโคโต ซึ่งอยู่ห่างลงไปทางใต้ประมาณ 2 กิโลเมตร และเริ่มเปิดดำเนินการวันแรกในวันที่ 11 ตุลาคม
ประวัติ

ตลาดปลาแห่งแรกในโตเกียวถูกจัดตั้งขึ้นโดย โทกูงาวะ อิเอยาซุ โชกุนคนแรกแห่งยุคเอโดะเพื่อสะดวกต่อการจัดหาวัตถุดิบเพื่อบริโภคในปราสาทเอโดะ อิเอยาซุได้เชิญชวนชาวประมงจากสึกูดะในโอซากะ มาขายปลาที่นครเอโดะ (โตเกียวในปัจจุบัน) แต่ทั้งนี้ ปลาต่าง ๆ ไม่ได้ถูกนำไปขายตรงถึงปราสาท แต่ไปขายในบริเวณใกล้ ๆ กับ สะพานนิฮง ซึ่งที่นั่นถูกเรียกว่า อูโองาชิ (ท่าปลา) ซึ่งเป็นหนึ่งในตลาดสำคัญของเอโดะ
สิงหาคม ค.ศ. 1918 เกิดการจลาจลข้าว (โคเมโซโด) ซึ่งมีผู้ประท้วงและก่อจลาจลในกว่าร้อยเมือง เพื่อต่อต้านภาวะขาดแคลนอาหารและราคาข้าวที่แพง รัฐบาลจักรวรรดิญี่ปุ่นถูกกดดันให้จัดตั้งสถาบันเพื่อจำหน่ายอาหารแห่งใหม่โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่เขตเมือง จนในที่สุด กฎหมายตลาดค้าส่งกลาง จึงถูกตราขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1923
ระเบียงภาพ

ทูน่าสดถูกจัดเรียงเพื่อรอการประมูล
การประมูลทูน่า
ร้านซูชิในตลาดปลาสึกิจิ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
35°39′41″N 139°46′11″E﻿ / ﻿35.66139°N 139.76972°E﻿ / 35.66139; 139.76972
ตะพาบม่านลาย

| ตะพาบม่านลาย |
| --- | --- |

ตะพาบม่านลายอินเดีย (C. indica)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน Reptilia
อันดับ:: เต่า Testudines
อันดับย่อย:: อันดับย่อยเต่า Cryptodira
วงศ์:: วงศ์ตะพาบ Trionychidae
วงศ์ย่อย:: วงศ์ย่อยตะพาบ Trionychinae
สกุล:: Chitra Chitra Gray, 1844

ตะพาบม่านลาย  (อังกฤษ: Narrow headed softshell turtles) เป็นสกุลของสัตว์เลื้อยคลานจำพวกตะพาบ 3 ชนิด ใช้ชื่อสกุลว่า Chitra (/ชิ-ตร้า/)
มีรูปร่างโดยรวมคือ เป็นตะพาบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก หัวและตามีขนาดเล็ก  เมื่อโตเต็มที่ ขนาดกระดองยาวได้ถึงเมตรเศษ น้ำหนักกว่า 120–200 กิโลกรัม กระดองแบนเรียบสีครีมหรือสีเนื้อ มีจุดเด่นที่เป็นลักษณะสำคัญ คือ มีลายสีน้ำตาลแลดูสวยงาม ที่ขนาดและลักษณะแตกต่างออกไปในช่วงวัยและชนิดพันธุ์ หัวเล็ก เท้าเป็นแผ่นผังผืด มีเล็บใหญ่แข็งแรง กรามแข็งแรงใช้สำหรับขบกัดสัตว์น้ำที่มีเปลือกแข็งและสัตว์มีกระดูกสันหลังบางประเภท เช่น กบหรือเขียด เป็นอาหารได้เป็นอย่างดี
พบกระจายพันธุ์เฉพาะแม่น้ำขนาดใหญ่บางสายเท่านั้น ในอนุทวีปอินเดียและภูมิภาคอินโดจีน เช่น ไทย, พม่า, มาเลเซีย และอินโดนีเซีย
ปัจจุบันจำแนกออกได้ 3 ชนิด คือ
ตะพาบม่านลายไทย (Chitra chitra)
ตะพาบม่านลายอินเดีย (Chitra indica)
ตะพาบม่านลายพม่า (Chitra vandijki)
มีพฤติกรรม คือ เป็นตะพาบที่ชอบซุ่มซ่อนตัวอยู่ใต้พื้นทรายที่มีน้ำไหลเพื่อรอดักเหยื่อ โดยจะไม่ขึ้นมาบกบนเลย นอกจากเพื่อวางไข่เท่านั้น โดยจะขุดหลุมวางไข่บนหาดทรายริมแม่น้ำเหมือนกับเต่าน้ำและตะพาบชนิดอื่น ออกไข่ครั้งโดยเฉลี่ยครั้งละ 60–100 ฟอง ใช้เวลาฟักเป็นตัวนาน 65 วัน
เป็นตะพาบที่มีขนาดใหญ่และลวดลายที่สวยงาม จึงทำให้ตะพาบม่านลายทุกชนิดกลายเป็นสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์ในธรรมชาติ เพราะถูกจับมาขายเพื่อเป็นสัตว์เลี้ยง โดยเฉพาะในชนิด C. chitra ที่พบได้ในภาคกลางของไทย ที่ไม่มีรายงานการพบในธรรมชาติมานานกว่า 30 ปีแล้ว
แต่ในปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยงในทุกชนิด แต่ก็มีสนนราคาขายที่แพงมาก
รูปภาพ

โครงกระดูกของตะพาบม่านลายอินเดีย
ภาพวาดตะพาบม่านลายไทย
กระดองของตะพาบม่านลายไม่ทราบชนิด ในพิพิธภัณฑ์ ที่กรุงเบอร์ลิน
ตะพาบหัวกบลาย

| ตะพาบหัวกบลาย> สถานะการอนุรักษ์ |
| --- | --- |
 ไม่มั่นคง  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Testudines
วงศ์:: Trionychidae
สกุล:: Pelochelys
สปีชีส์:: P.  bibroni
ชื่อทวินาม
Pelochelys bibroni (Owen, 1853)

ชื่อพ้อง
 Trionyx bibroni Owen, 1853
ตะพาบหัวกบลาย (อังกฤษ: New Guinea giant softshell turtle, Bibron's giant softshell turtle) เป็นตะพาบชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Pelochelys bibroni จัดเป็นตะพาบอยู่ในสกุลตะพาบหัวกบ (Pelochelys)
มีรูปร่างคล้ายตะพาบชนิดอื่น  ๆ ในสกุลเดียวกัน แต่บางตัวมีลวดลายบนกระดองคล้ายกับตะพาบในสกุล Chitra หรือตะพาบม่านลายด้วย โดยพบได้บนเกาะนิวกินี, นิวกินีตะวันตก, ปาปัวนิวกินี และทางตอนเหนือของออสเตรเลีย ขนาดโตเต็มที่มีขนาดเล็กกว่าตะพาบหัวกบ (P. cantorii) ซึ่งเป็นชนิดที่พบได้ในภูมิภาคอินโดจีน เล็กน้อย
นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง สำหรับตัวที่มีลวดลายคล้ายกับตะพาบม่านลาย จะถูกเรียกว่า "ตะพาบม่านลายนิวกินี" สำหรับในประเทศไทยเคยมีการนำเข้ามาจำหน่ายเป็นสัตว์เลี้ยงประมาณ 10 ตัว
อนึ่ง ชื่อวิทยาศาสตร์ของตะพาบหัวกบลายนั้น บางข้อมูลใช้เป็นชื่อซ้ำซ้อนกับตะพาบหัวกบชนิด P. cantorii ซึ่งเป็นคนละชนิดกัน โดยที่ชนิดหลังนี้จะพบได้ในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

Bibron's giant softshell turtle เก็บถาวร 2011-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตราแผ่นดินของโปรตุเกส

| ตราอาร์มของโปรตุเกส |
| --- | --- |

ตราอาร์มรุ่นต่าง ๆ
ตราประจำกองทัพโปรตุเกส
รายละเอียด
เริ่มใช้: 30 มิถุนายน ค.ศ. 1911
ตราแผ่นดินของโปรตุเกส (อังกฤษ: Coat of arms of Portugal) เป็นตราอาร์มของประเทศโปรตุเกสที่เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1911 พร้อมกับธงชาติโปรตุเกส เป็นตราที่ประยุกต์มาจากตราอาร์มที่ใช้โดยราชอาณาจักรโปรตุเกสมาตั้งแต่ยุคกลาง
ประวัติและความหมาย

ตราอาร์มของโปรตุเกสเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงต่อเติมมาเป็นเวลาเกือบหนึ่งพันปี ที่เริ่มตั้งแต่เฮนรีเคานท์แห่งโปรตุเกสที่เป็นพื้นสีน้ำเงินและกางเขนเงิน หลังจากนั้นก็มีการเพิ่มเติมและลบบางสิ่งบางอย่างออกเรื่อยมาจนกลายมาเป็นตราที่ซับซ้อนที่มาได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1911 หลังจากโค่นล้มพระเจ้ามานูเอลที่ 2 แห่งโปรตุเกสในการปฏิวัติของฝ่ายนิยมรัฐใน ค.ศ. 1910 แถบสองแถบตอนล่างของตราเป็นสีเขียวและแดงซึ่งเป็นสีของธงชาติของโปรตุเกส
วิวัฒนาการของโล่ในตราอาร์ม > ตราอาร์มของอาณาจักรเคานท์แห่งโปรตุเกส

ค.ศ. 1095–1139
ค.ศ. 1139–1247
ค.ศ. 1248–1385
ค.ศ. 1385–1481
ตั้งแต่ ค.ศ.1481
วิวัฒนาการของโล่ในตราอาร์ม > ตราอาร์มราชวงศ์ของโปรตุเกส

ตราแผ่นดินในสมัยราชอาณาจักร
ตราแผ่นดินอย่างย่อสมัยราชอาณาจักร
ตราอาร์มของ Kingdom of the Algarves
ตราอาร์มของ House of Borgonha
ตราอาร์มของ House of Aviz
ตราอาร์มของ House of Beja
ตราอาร์มของ House of Habsburgo
ตราอาร์มของHouse of Bragança
ดูเพิ่ม

ธงชาติโปรตุเกส
ประวัติศาสตร์โปรตุเกส
ตราอาร์ม
นิยามของตรา
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กตราแผ่นดินของประเทศในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
กรีซ · คอซอวอ · โครเอเชีย · จอร์เจีย1 ·  เช็กเกีย · ซานมารีโน · เซอร์เบีย · ไซปรัส1 · เดนมาร์ก · ตุรกี2 · นครรัฐวาติกัน · นอร์เวย์ · เนเธอร์แลนด์ · บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา · บัลแกเรีย · เบลเยียม · เบลารุส · โปรตุเกส · โปแลนด์ · ฝรั่งเศส · ฟินแลนด์ · มอนเตเนโกร · มอลโดวา · มอลตา · มาซิโดเนีย · โมนาโก · ยูเครน · เยอรมนี · รัสเซีย2 · โรมาเนีย · ลักเซมเบิร์ก · ลัตเวีย · ลิกเตนสไตน์ · ลิทัวเนีย · สเปน · สโลวาเกีย · สโลวีเนีย · สวิตเซอร์แลนด์ · สวีเดน · สหราชอาณาจักร (นอร์เทิร์นไอร์แลนด์, เวลส์, สกอตแลนด์, อังกฤษ) · ออสเตรีย · อันดอร์รา · อาเซอร์ไบจาน1 · อาร์มีเนีย1 · อิตาลี · เอสโตเนีย · แอลเบเนีย · ไอซ์แลนด์ · ไอร์แลนด์ · ฮังการี
1. ทางภูมิศาสตร์อยู่ในทวีปเอเชีย แต่มักถูกจัดอยู่ในทวีปยุโรป เนื่องจากมีวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกัน; 2. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย