stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โทกูงาวะ โยชิมูเนะ
โชกุนโยชิมูเนะ

โทกูงาวะ โยชิมูเนะ ขึ้นดำรงตำแหน่งโชกุนในปี 1716 ตรงกับปีที่ 1 ในศักราชโชโตกุ เขาดำรงตำแหน่งโชกุนนานถึง 30 ปี และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในโชกุนตระกูลโทกูงาวะที่เก่งกาจที่สุด
โยชิมูเนะได้ก่อตั้ง 'โงซังเกียว' ขึ้นมา เพื่อเสริมสร้างหรืออาจจะแทนที่ 'โกซังเกะ' ซึ่งเป็นระบบสืบทอดอำนาจเดิมของตระกูลโทกูงาวะ บุตรชายสองคนร่วมกับอิเอชิเงะ บุตรชายคนที่ 2 และผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อจากโยชิมูเนะ ได้กลายมาเป็นผู้ก่อตั้งตระกูลสาขาทั้งสามคือ ทายาซุ ฮิโตสึบาชิ และชิมิซุ
โอโงโชโยชิมูเนะ

กล่าวถึงบุตรชายคนโตของของโชกุนโยชิมูเนะ คือ โทกูงาวะ อิเอชิเงะ ซึ่งมีความพิการทางด้านการพูด ทำให้บรรดาขุนนางในบากูฟุเสนอว่าควรจะมอบตำแหน่งโชกุนให้แก่บุตรชายคนที่สอง คือ โทกูงาวะ มูเนตาเกะ (徳川宗武) สืบทอดต่อไปแทน แต่ทว่าโชกุนโยชิมูเนะยังคงยืนกรานที่จะให้อิเอชิเงะเป็นทายาทของตน ตามหลักของลัทธิขงจื๊อที่ต้องให้บุตรชายคนโตเป็นผู้สืบทอดเท่านั้น ถึงช่วงปลายสมัยของโชกุนโยชิมูเนะ ขุนนางในบากูฟุเริ่มที่จะเข้าหามูเนตาเกะด้วยคิดว่าจะได้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อไป ใน ค.ศ. 1731 โชกุนโยชิมูเนะจึงได้แต่งตั้งโทกูงาวะ มูเนตาเกะ ให้เป็นหัวหน้าตระกูลโทกูงาวะสาขาทายาซุ (Tayasu-Tokugawa-ke, 田安徳川家) อันเป็นสาขารองของตระกูลโทกูงาวะที่มีสิทธิ์สืบทอดตำแหน่งโชกุนได้หากสายหลักสูญสิ้นไป เท่าเป็นเป็นการขับไล่มูเนตาเกะไปเป็นตระกูลโทกูงาวะสาขารองนั่นเอง และยังตั้งโทกูงาวะ มุเนตาดะ (Tokugawa Munetada, 徳川宗尹) บุตรชายคนที่สี่ ให้เป็นหัวหน้าตระกูลโทกูงาวะสาขาฮิตตสึบาชิ (一橋徳川家) เป็นตระกูลที่สองของ โกซังเกียว ( 御三卿) หรือสาขารองของตระกูลโทกูงาวะสามสาขา ที่สามารถสืบทอดตำแหน่งโชกุนได้ ซึ่งโชกุนโยชิมูเนะได้ตั้งขึ้นมาแทนที่โกซังเกะ นั่นเอง
เพื่อเป็นการยืนยันว่าอิเอชิเงะจะได้สืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อจากโยชิมูเนะ ใน ค.ศ. 1745 โชกุนโยชิมูเนะจึงได้สละตำแหน่งโชกุนให้แก่อิเอชิเงะ ลงมาเป็นโอโงโช (大御所) โชกุนอิเอชิเงะจึงได้สืบทอดตำแหน่งต่อมา
โอโงโชโยชิมูเนะถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1751
สถานีย่อยประเทศญี่ปุ่น
สถานีย่อยประวัติศาสตร์
บันทึก

↑  Totman, Conrad. "Yoshimune and the Kyōhō Reform". Early Modern Japan. p. 281. ISBN 9780520203563.
↑  Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, p. 417.
↑  Screech, T. (2006). Secret Memoirs of the Shoguns:  Isaac Titsingh and Japan, 1779–1822. pp. 99, 238.
ข้อห้ามเรื่องการระบุชื่อ

ข้อห้ามทางวัฒนธรรมในเขตวัฒนธรรมจีน
ข้อห้ามเรื่องการระบุชื่อ เป็นข้อห้ามทางวัฒนธรรมที่ห้ามการพูดหรือการเขียนชื่อตัวของบุคคลสำคัญที่ได้รับการยกย่อง โดยเฉพาะในประเทศจีนและภายในเขตวัฒนธรรมจีน ข้อห้ามนี้บังคับใช้โดยกฎหมายหลายฉบับตลอดประวัติศาสตร์จีนสมัยราชวงศ์ แต่ต้นกำเนิดทางวัฒนธรรมและอาจจะทางศาสนาอาจมีมาตั้งแต่ก่อนยุคราชวงศ์ฉิน การไม่เคารพข้อห้ามเรื่องการระบุชื่อที่เหมาะสมจะถือว่าเป็นผู้ขาดการศึกษาและความเคารพ และนำความอับอายมาสู่ทั้งผู้กระทำผิดและผู้ถูกกระทำด้วย
ประเภท

ข้อห้ามเรื่องการระบุชื่อของรัฐ (國諱 กั๋วฮุ่ย guóhuì) ทำให้ไม่สามารถใช้ชื่อตัวของจักรพรรดิและบรรพบุรุษของพระองค์ได้ ตัวอย่างเช่นในยุคราชวงศ์ฉิน ต้องหลีกเลี่ยงการระบุชื่อตัวของจิ๋นซีฮ่องเต้คือเจิ้ง 政 Zhèng (< *‍OC B-S: *teŋ-s) และเดือนแรกของปีที่เรียกว่า เจิ้งเยฺว่ (正月; Zhèngyuè) ได้มีการปรับเปลี่ยนวิธีออกเสียงเป็น เจิงเยฺว่ Zhēngyuè (OC B-S: *teŋ, เหมือนกับ 征 ที่มีความหมายว่า "ออกเดินทางไกล, ไปทำศึก") จากนั้นก็มีการเปลี่ยนคำเรียกเป็น ตฺวานเยฺว่ (端月; Duānyuè < OC, B-S *tˤor]) กฎหมายได้เพิ่มความเข้มงวดให้กับข้อห้ามนี้ ผู้ฝ่าฝืนจะถูกลงโทษอย่างรุนแรงหากเขียนพระนามของจักรพรรดิโดยไม่มีการดัดแปลง ในปี ค.ศ. 1777 หวาง ซีโหว (王錫侯) วิพากย์วิจารณ์พจนานุกรมคังซีในพจนานุกรมของตน และเขียนพระนามของจักรพรรดิคังซีโดยไม่ละเว้นขีดใด ๆ ในตัวอักษรออกตามที่กำหนดไว้ ความไม่เคารพนี้เป็นผลทำให้หวาง ซีโหวและครอบครัวต้องโทษประหารชีวิตและถูกริบทรัพย์สิน (แม้ว่าญาติของหวาง ซีโหวทั้งหมดได้รับพระราชทานอภัยโทษและรอดพ้นจากโทษประหารชีวิต) ข้อห้ามเรื่องการระบุชื่อประเภทนี้ไม่ปรากฏให้เห็นอีกในประเทศจีนสมัยใหม่
ข้อห้ามเรื่องการระบุชื่อของตระกูล (家諱 เจียฮุ่ย) ทำให้ไม่สามารถใช้ชื่อของบรรพบุรุษของตน โดยทั่วไปจะหลีกเลี่ยงการใช้ชื่อบรรพบุรุษที่ย้อนกลับไปเจ็ดชั่วรุ่น ในเอกสารทางการทูตและจดหมายระหว่างตระกูลมีการบังคับใช้ข้อห้ามเรื่องการระบุชื่อของแต่ละตระกูล
ข้อห้ามเรื่องการระบุชื่อของปราชญ์ (聖人諱 เชิ่งเหรินฮุ่ย) ทำให้ไม่สามารถใช้ชื่อของบุคคลที่เป็นที่เคารพนับถือ เช่นการเขียนชื่อของขงจื๊อเป็นข้อห้ามในยุคราชวงศ์จิ้น
ประเภท > วิธีการหลีกเลี่ยงข้อห้าม

มีสามวิธีในการหลีกเลี่ยงการใช้ตัวอักษรที่เป็นข้อห้าม:
เปลี่ยนตัวอักษรเป็นตัวอื่น มักใช้อักษรที่เป็นคำไวพจน์ (คำพ้องความหมาย) หรืออักษรที่มีเสียงคล้ายกันกับอักษรที่ต้องหลีกเลี่ยง ตัวอย่างเช่น ประตูเสฺวียนอู่ (玄武門 เสฺวียนอู่เหมิน; ประตูเต่าดำ) ของพระราชวังต้องห้ามถูกเปลี่ยนชื่อเป็นประตูเฉินอู่ (神武門 เฉินอู่เหมิน; ประตูพลังเทพ) เพื่อหลีกเลี่ยงการใช้ตัวอักษรจากพระนามของจักรพรรดิคังซีคือเสฺวียนเย่ (玄燁)
ปล่อยให้ตัวอักษรว่างไป
ละเว้นเส้นขีดในตัวอักษร นิยมละเว้นเส้นขีดสุดท้าย
การหลีกเลี่ยงข้อห้ามเรื่องการระบุชื่อ: ตัวอย่างการละเว้นขีดของอักษร ขีดสุดท้ายของแต่ละตัวอักษรในชื่อตัวของจักรพรรดิคังซีคือ "玄" (เสฺวียน xuán) และ "燁" (เย่ yè) ถูกละเว้น หากไม่ทำเช่นนี้จะต้องโทษประหารชีวิตเช่นเดียวกับกรณีของหวาง ซีโหว
หลวงพ่อเงิน พุทฺธโชติ

| หลวงพ่อเงิน พุทธโชติ (เงิน พุทธโชติ) |
| --- | --- |

ชื่ออื่น: หลวงพ่อเงิน พุทธโชติ
ส่วนบุคคล
เกิด: 16 กันยายน พ.ศ. 2351 (111 ปี)
มรณภาพ: 20 กันยายน พ.ศ. 2462
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดบางคลาน จังหวัดพิจิตร
อุปสมบท: พ.ศ. 2373
พรรษา: 89
ตำแหน่ง: อดีตเจ้าอาวาสวัดบางคลาน
หลวงพ่อเงิน พุทธโชติ เกิดวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2351 ตรงกับรัชกาลของ​ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เป็นอดีตเจ้าอาวาส​ วัดบางคลาน จังหวัดพิจิตร
ดูเพิ่ม

หลวงพ่อเงิน
| ก่อนหน้า |  | หลวงพ่อเงิน พุทฺธโชติ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) |  | เกจิอาจารย์  (พ.ศ. 2375 - พ.ศ. 2464) |  | หลวงปู่ทอง อายะนะ |
เทศบาลตำบลพยุห์

| เทศบาลตำบลพยุห์ |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ถนนสายหลักเข้าสู่เขตเทศบาลตำบลพยุห์
   ตรา
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ศรีสะเกษ
อำเภอ: พยุห์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: นายธนาวัฒน์ อภัยศิลา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 6.39 ตร.กม. (2.47 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 3,918 คน
 • ความหนาแน่น: 636.00 คน/ตร.กม. (1,647.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05332001
ที่อยู่ สำนักงาน: สำนักงานเทศบาลตำบลพยุห์ ตั้งอยู่เลขที่ 99/9 หมู่ที่ 8 ถนนศรีสะเกษ-กันทรลักษ์ ตำบลพยุห์ อำเภอพยุห์ จังหวัดศรีสะเกษ 33230
โทรศัพท์: 045960377
โทรสาร: -
เว็บไซต์: www.phayu.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลพยุห์ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ขนาดเล็ก  อยู่ในเขตพื้นที่อำเภอพยุห์ จังหวัดศรีสะเกษ สำนักงานตั้งอยู่เลขที่ 48/5-6 หมู่ที่ 8 ถนนศรีสะเกษ-กันทรลักษ์ ตำบลพยุห์ อำเภอพยุห์ จังหวัดศรีสะเกษ โดยเป็น 1 ในจำนวนเทศบาลตำบล 23 แห่ง ในปัจจุบันของจังหวัดศรีสะเกษ เขตเทศบาลตั้งอยู่ในบริเวณตอนกลางของจังหวัดศรีสะเกษ ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้โดยทางรถยนต์ประมาณ 20 กิโลเมตร เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การคมนาคมขนส่ง และการสื่อสารของอำเภอพยุห์
ประวัติ

เทศบาลตำบลพยุห์ เดิมมีฐานะเป็น"สุขาภิบาลพยุห์" ในเขตตำบลพยุห์ จัดตั้งขึ้นตั้งแต่เมื่อครั้งตำบลพยุห์ ยังเป็นท้องที่ในการปกครองของอำเภอเมืองศรีสะเกษ จนกระทั่งตำบลพยุห์และตำบลใกล้เคียงได้รับการจัดตั้งเป็น"กิ่งอำเภอพยุห์" เมื่อ พ.ศ. 2537 แล้วยกฐานะขึ้นเป็น"อำเภอพยุห์" ใน พ.ศ. 2540 สุขาภิบาลพยุห์ จึงได้มาอยู่ในพื้นที่กิ่งอำเภอพยุห์และอำเภอพยุห์ แล้วได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลพยุห์ ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 เป็นต้นมา
ภูมิศาสตร์

ลักษณะภูมิประเทศของเทศบาลตำบลพยุห์ โดยทั่วไปเป็นที่ราบสูงมีป่าโปร่งสลับกับทุ่งนาพื้นที่ส่วนใหญ่มีลักษณะเป็น ดินปนทราย ที่มีความอุดมสมบูรณ์ของดินน้อยและกักเก็บน้ำไว้บนผิวดินไว้ไม่ได้นานพื้นที่ส่วนใหญ่ใช้ทำการเกษตรโดยเฉพาะทำนามีหนองน้ำที่สำคัญ ดังนี้
หมู่ที่ 1 ได้แก่ หนองยาว, หนองสระ, หนองพยุห์
หมู่ที่ 3 ได้แก่ หนองคู, หนองเจก
หมู่ที่ 8 ได้แก่ หนองประดู่
หมู่ที่ 13 ได้แก่ หนองปู่ตา
ภูมิศาสตร์ > อาณาเขต

ครอบคลุมบางส่วนของตำบลพยุห์ อำเภอพยุห์ โดยมีอาณาเขตในทิศทางต่างๆ ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลพยุห์ และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลตำแย
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลพยุห์ และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลตำแย
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลตำแย และเขตองค์การบริหารตำบลพยุห์
ทิศตะวันตกติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลพยุห์
การปกครอง

ฝ่ายบริหาร ได้แก่ คณะเทศมนตรี ประกอบด้วยนายกเทศมนตรี 1 คน (ปัจจุบันคือนายธนาวัฒน์ อภัยศิลา), รองนายกเทศมนตรี 2 คน, ที่ปรึกษานายกเทศมนตรี 1 คน และเลขานุการนายกเทศมนตรี 1 คน
ฝ่ายนิติบัญญัติ (ควบคุมฝ่ายบริหาร) ได้แก่ สภาเทศบาล และควบคุมฝ่ายบริหาร ประกอบด้วยสมาชิกสภาเทศบาลที่มาจากการเลือกตั้งจำนวน 12 คน ดำรงตำแหน่งคราวละ 4 ปี มีประธานสภา 1 คน, รองประธานสภา 1 คน
การปฏิบัติราชการ มีปลัดเทศบาล เป็นผู้บังคับบัญชาพนักงานเทศบาลและพนักงานจ้างเทศบาล มีหน้าที่และความรับผิดชอบในการควบคุมดูแลราชการประจำของเทศบาลให้เป็นไปตามนโยบาย ประกอบด้วยส่วนการบริหารคือ สำนักงานปลัดเทศบาล กองการศึกษา กองคลัง กองช่าง และกองสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม
เขตการปกครอง

เขตการปกครองภายในพื้นที่เทศบาลแบ่งออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านพยุห์
หมู่ที่ 3 บ้านคูเมือง
หมู่ที่ 6 บ้านโนนพยอม
หมู่ที่ 8 บ้านพยุห์
หมู่ที่ 13 บ้านพยุห์
ตราสัญลักษณ์

รูปแม่ทัพถือดาบสองเล่มไขว้กันในพื้นที่รูปวงกลมด้านใน ล้อมรอบด้วยกรอบด้านนอกรูปวงกลม ครึ่งบนของกรอบวงกลมนอกเขียนข้อความ "เทศบาลตำบลพยุห์" ครึ่งล่างของกรอบวงกลมนอกเขียนข้อความ "จังหวัดศรีสะเกษ"
แม่ทัพ หมายถึง แม่ทัพในกระบวนพยุห์หรือกระบวนทัพ เหล่าทัพ ซึ่งปรากฏข้อมูลในประวัติศาสตร์ว่าพื้นที่ตั้งชุมชนบ้านพยุห์หรือเขตเทศบาลตำบลพยุห์ในปัจจุบันนั้น เคยเป็นที่หยุดพักของขบวนทัพสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 เมื่อครั้งยกทัพเสด็จไปปราบเขมร (พระอุทัยราชา) จึงเป็นที่มาของชื่อ "พยุห์"
ประชากรและกลุ่มชาติพันธุ์

ในเขตเทศบาลประกอบด้วยประชากร จำนวนทั้งสิ้น 4,065 คน มีครัวเรือนทั้งสิ้น 1,178 ครัวเรือน  กลุ่มชาติพันธุ์หลักในเขตเทศบาลได้แก่กลุ่มชาติพันชาวลาวซึ่งพูดภาษาลาว
โครงสร้างสังคม > การศึกษา

โรงเรียนประถมศึกษา 1	แห่ง
สถานศึกษานอกระบบ 1 แห่ง (ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนและการศึกษาตามอัธยาศัย อำเภอพยุห์)
โครงสร้างสังคม > สถาบันและองค์การทางศาสนา

วัด 4 แห่ง
วัดพยุหมงคลรัตนาราม
วัดบ้านคูเมือง
วัดบ้านโนนพยอม
วัดป่าเวฬุวันธรรมิกราช
โครงสร้างสังคม > การแพทย์และสาธารณสุข

โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลพยุห์  1 แห่ง
เศรษฐกิจ > พื้นฐานหลักทางเศรษฐกิจ

สภาพโดยทั่วไปทางเศรษฐกิจของประชากรในเขตเทศบาลตำบลพยุห์ มาจากภาคเกษตรกรรม การพาณิชยกรรม การบริการ อุตสาหกรรมขนาดเล็กและอุตสาหกรรมในครัวเรือน การรับจ้าง การรับราชการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
เศรษฐกิจ > หน่วยธุรกิจในเขตเทศบาล

ประเภทพาณิชยกรรม : ร้านตัดเย็บเสื้อผ้า, ร้านขายและซ่อมอุปกรณ์เครื่องเหล็กเครื่องยนต์, ร้านขายและซ่อมอุปกรณ์โทรศัพท์มือถือ, ร้านอุปกรณ์ไฟฟ้าวิทยุ, ร้านขายอุปกรณ์ก่อสร้าง, ร้านขายสินค้าปลีก-ส่ง, สถานีน้ำมัน/ปั้ม 3 แห่ง, ตลาดสด 1 แห่ง, จำหน่ายอาหารตา มพ.ร.บ.สาธารณสุข 23 แห่ง ,ร้านคาร์แคร์ 5 แห่ง , 7-11 2 แห่ง , โลตัส 1 แห่ง , บิ๊กซี 1 แห่ง , โฟร์เซเว่น 1 แห่ง
ประเภทอุตสาหกรรม : โรงซ่อมสร้างเครื่องยนต์, โรงสีข้าว
ประเภทบริการธุรกรรมทางการเงิน : ธนาคารพาณิชย์ทั้งของรัฐบาล 1 แห่ง (ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร)
ประเภทการปศุสัตว์ : ในอดีตประชาชนในเขตเทศบาลตำบลพยุห์เลี้ยงโค - กระบือ ไว้เพื่อใช้งาน โดยเฉพาะเพื่อใช้ไถนาในฤดูทำนา แต่ปัจจุบันกระแสเทคโนโลยีเครื่องจักรเครื่องยนต์เข้ามามีบทบาทมากขึ้น ชาวนาเริ่มใช้รถไถนาเดินตามแทนการใช้แรงงานสัตว์ การเลี้ยงโค-กระบือในปัจจุบันจึงเป็นการเลี้ยงเพื่อค้าขายเสริมรายได้ให้แก่ครอบครัว นอกจากการเลี้ยงโค-กระบือแล้วประชาชนยังมีการเลี้ยงสุกรและสัตว์ปีกเพื่อจำหน่ายด้วย
โครงสร้างพื้นฐานและสาธารณูปโภค > การคมนาคมและขนส่ง

ทางรถยนต์ ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 221 (ศรีสะเกษ-กันทรลักษ์) เส้นทางดังกล่าวนี้เชื่อมระหว่างตัวจังหวัดศรีสะเกษกับเขตเทศบาลตำบลพยุห์ เป็นระยะทางประมาณ 20 กิโลเมตร รถโดยสารที่ให้บริการในเส้นทางดังกล่าวผ่านเขตเทศบาลตำบลพยุห์ได้แก่ สายศรีสะเกษ-พยุห์, สายศรีสะเกษ-กันทรลักษ์, และ สายศรีสะเกษ-ขุนหาญ
โครงสร้างพื้นฐานและสาธารณูปโภค > ระบบโทรคมนาคมและการสื่อสาร

โทรศัพท์ในเขตเทศบาลตำบลพยุห์ มีชุมสายโทรศัพท์ 1 ชุมสาย
ที่ทำการไปรษณีย์ 1 แห่ง (ที่ทำการไปรษณีย์พยุห์)
โครงสร้างพื้นฐานและสาธารณูปโภค > พลังงานไฟฟ้า

สำนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค อำเภอพยุห์ รับผิดชอบในด้านการให้บริการประชาชนที่อยู่ในเขตเทศบาลทั้ง 5 หมู่บ้าน  จำนวน 1,440 ครัวเรือน มีไฟฟ้าสาธารณะไฟฟ้าส่องสว่างเพียงพอและครอบคลุมทั้งพื้นที่เขตเทศบาล
โครงสร้างพื้นฐานและสาธารณูปโภค > การประปาและแหล่งน้ำธรรมชาติ

เทศบาลตำบลพยุห์เป็นหน่วยงานเจ้าของกิจการประปาที่ให้บริการน้ำประปาแก่ประชาชนในเขตเทศบาล โดยได้รับการโอนภารกิจจากกรมโยธาธิการเมื่อปี พ.ศ. 2545
ครัวเรือนในเขตเทศบาลที่ใช้บริการน้ำประปาในปี พ.ศ. 2554 จำนวน 762 ครัวเรือน เพิ่มขึ้นจากปี พ.ศ. 2553 จำนวน 52 ครัวเรือน คิดเป็นร้อยละ 6.83
ปริมาณน้ำประปาที่ผลิตได้ 590 ลูกบาศก์เมตร/วัน ปริมาณน้ำประปาที่มีการใช้เพิ่มจากเดิม 60 ลูกบาศก์เมตร/วัน เป็น 650 ลูกบาศก์เมตร/วัน
แหล่งน้ำดิบเพื่อใช้ผลิตน้ำประปา 1 แหล่ง คือแหล่งน้ำห้วยทา ซึ่งอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลตำแย
นอกจากนี้ในเขตเทศบาลยังมีประปาหมู่บ้านซึ่งดำเนินการโดยกรรมการประปาหมู่บ้านโนนพะยอม หมู่ที่6ซึ่งผลิตน้ำประปาได้ประมาณ 100 ลูกบาศก์เมตร/วัน มีปริมาณการการใช้น้ำ 50 ล.บ.เมตร/วัน โดยการใช้แหล่งน้ำดิบจากใต้ดินสูบขึ้นมาเพื่อเข้าสู่กระบวนการผลิตน้ำประปาหมู่บ้าน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลพยุห์ เก็บถาวร 2013-04-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดศรีสะเกษ |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  กันทรลักษ์  ศรีสะเกษ  |  |
| เทศบาลตำบล |  กระหวัน  กันทรอม  กันทรารมย์  กำแพง  ขุนหาญ  โคกจาน  จานแสนไชย  โดด  แต้  น้ำคำ  โนนสูง  บัวหุ่ง  บึงบูรพ์  บุสูง  ปรางค์กู่  ผือใหญ่  พยุห์  โพธิ์กระสังข์  ไพรบึง  เมืองขุขันธ์  เมืองจันทร์  เมืองคง  ยางชุมน้อย  วังหิน  ศรีรัตนะ  ศรีสะอาด  ส้มป่อย  สระกำแพงใหญ่  สวนกล้วย  สำโรงพลัน  สิ  หนองหญ้าลาด  หนองใหญ่  ห้วยทับทัน  อุทุมพรพิสัย  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กระแชง  กฤษณา  กล้วยกว้าง  กันทรารมย์  ก้านเหลือง  กุง  กุดเมืองฮาม  กุดเสลา  กู่  ขนุน  ขะยูง  ขุนหาญ  เขิน  แข้  แขม  คลีกลิ้ง  คอนกาม  คำเนียม  คูซอด  คูบ  โคกตาล  โคกเพชร  โคกหล่าม  จะกง  จาน (อำเภอกันทรารมย์)  จาน (อำเภอเมืองศรีสะเกษ)  จานใหญ่  จิกสังข์ทอง  โจดม่วง  ใจดี  ชำ (อำเภอกันทรลักษ์)  ซำ (อำเภอเมืองศรีสะเกษ)  ดงรัก  ดวนใหญ่  ดองกำเม็ด  ด่าน  ดินแดง  ดู่ (อำเภอกันทรารมย์)  ดู่ (อำเภอปรางค์กู่)  ดู่ (อำเภอราษีไศล)  ดูน  ตระกาจ  ตองปิด  ตะเคียน  ตะเคียนราม  ตะดอบ  ตาเกษ  ตาโกน  ตาอุด  ตำแย  ตูม (อำเภอปรางค์กู่)  ตูม (อำเภอศรีรัตนะ)  ท่าคล้อ  ทาม  ทุ่งไชย  ทุ่งสว่าง  ทุ่งใหญ่  ทุ่ม  ธาตุ  น้ำเกลี้ยง  น้ำอ้อม  นิคมพัฒนา  โนนค้อ  โนนคูณ  โนนปูน  โนนเพ็ก  โนนสัง  โนนสำราญ  บก  บ่อแก้ว  บักดอง  บัวน้อย  บึงบอน  บึงมะลู  ปะอาว  ปราสาท (อำเภอขุขันธ์)  ปราสาท (อำเภอห้วยทับทัน)  ปราสาทเยอ  ปรือใหญ่  เป๊าะ  ผักแพว  ผักไหม  ไผ่  พยุห์  พรหมสวัสดิ์  พราน  พิงพวย  พิมาย  พิมายเหนือ  โพธิ์ (อำเภอโนนคูณ)  โพธิ์ (อำเภอเมืองศรีสะเกษ)  โพธิ์ชัย  โพธิ์วงศ์  โพธิ์ศรี  โพนข่า  โพนเขวา  โพนค้อ  โพนยาง  ไพร  ไพรบึง  ไพรพัฒนา  ภูเงิน  ภูผาหมอก  ภูฝ้าย  เมือง  เมืองคง  เมืองแคน  เมืองน้อย  เมืองหลวง  ยาง  ยางชุมใหญ่  รังแร้ง  รุง  รุ่งระวี  ลมศักดิ์  ละทาย  ละลม  ละลาย  ละเอาะ  ลิ้นฟ้า  เวียงเหนือ  ศรีแก้ว  ศรีตระกูล  ศรีโนนงาม  ศรีสำราญ  สมอ  สระเยาว์  สร้างปี่  สวาย  สะเดาใหญ่  สะพุง  สังเม็ก  สำโรง  สำโรงตาเจ็น  สำโรงปราสาท  สุขสวัสดิ์  เสาธงชัย  เสียว (อำเภอเบญจลักษ์)  เสียว (อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ)  เสื่องข้าว  โสน  หญ้าปล้อง  หนองกุง  หนองแก้ว (อำเภอกันทรารมย์)  หนองแก้ว (อำเภอเมืองศรีสะเกษ)  หนองครก  หนองค้า  หนองแค  หนองงูเหลือม  หนองฉลอง  หนองเชียงทูน  หนองบัว  หนองบัวดง  หนองไผ่  หนองม้า  หนองแวง  หนองหมี  หนองหว้า  หนองหัวช้าง  หนองห้าง  หนองอึ่ง  หนองฮาง  หนองไฮ (อำเภอเมืองศรีสะเกษ)  หนองไฮ (อำเภออุทุมพรพิสัย)  หมากเขียบ  ห้วยจันทร์  ห้วยตามอญ  ห้วยตึ๊กชู  ห้วยใต้  ห้วยทับทัน  ห้วยสำราญ  ห้วยเหนือ  หว้านคำ  หัวช้าง  หัวเสือ  เหล่ากวาง  อีเซ  อีปาด  อี่หล่ำ  |  |
ภาพร่างแบบก่อสร้างอาคารสำนักงานเทศบาลตำบลพยุห์หลังใหม่
ถนนสายหลักเข้าสู่เขตเทศบาลตำบลพยุห์
ภรณี มหานนท์

ดร.ท่านผู้หญิงภรณี มหานนท์ (สกุลเดิม กีรติบุตร ; พ.ศ. 2488) รองราชเลขานุการในพระองค์ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง สำนักราชเลขาธิการ
ภรณีเป็นบุตรีของพล.ต.ท.ประจวบ และ คุณหญิงกระจ่างศรี กีรติบุตร เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 เป็นบุตรสาวคนโต ในจำนวนพี่น้อง 4 คน เป็นหลานของนายประเทือง กีรติบุตร และต่อมาสมรสกับพล.ต.อ.ณรงค์ มหานนท์ อดีตอธิบดีกรมตำรวจ
จบการศึกษาจาก โรงเรียนมาแตร์เดอีจนจบมัธยมปีที่ 8 เมื่อ 2504 คณะรัฐศาสตร์ จุฬาฯ รุ่นที่ 14 (เรียน 3 เดือนก็สอบชิงทุน) ปริญญาตรีทางสังคมวิทยา ที่คอลเลจ ออฟนิวโรเชล นิวยอร์ก และ ปริญญาโทและเอก ทางรัฐประศาสนศาสตร์จากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
ท่านผู้หญิง ภรณี มหานนท์ เริ่มเข้าทำงานเป็นเจ้าหน้าที่กรมวิเทศสหการ, 2512 กรรมการบริหารสมาคมนักเรียนเก่ามาแตร์เดอีวิทยาลัย, 2513 อาจารย์ คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า), 2518 ผู้เชี่ยวชาญทางรัฐประศาสนศาสตร์ อีสเวสเซนเตอร์ ฮาวาย, 2518 รองเลขาธิการสภาสังคมสงเคราะห์, 2523 รองคณบดี คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า), 2525 คณบดี คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า), 1 ตุลาคม 2526 นายกสมาคมแม่บ้านตำรวจ คนที่ 1 (ปี 2526-2530), เลขาธิการสหพันธ์สตรีนักธุรกิจ และวิชาชีพ กรรมการสมาคมไทย-อเมริกัน, 2531 ที่ปรึกษาสมาคมนักเรียนเก่ามาแตร์เดอีวิทยาลัย และ นายกสมาคมนักเรียนเก่ามาแตร์เดอีวิทยาลัย
ต่อมาท่านผู้หญิง ภรณี มหานนท์ ได้เข้ารับราชการที่สำนักราชเลขาธิการ ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2528 เป็นวิทยากรพิเศษ กองราชเลขานุการ, 1 ตุลาคม 2529 รองราชเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระบรมราชินีนาถ ฝ่ายศิลปาชีพ (เทียบเท่าผู้ช่วยราชเลขาธิการ) และเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2545 เป็นรองราชเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระบรมราชินีนาถ (เทียบเท่ารองราชเลขาธิการ) ในปัจจุบัน
ภรณีได้รับรางวัลสุภาพสตรีผู้มีบุคคลิกดีเด่นสาขาข้าราชการของสมาคมส่งเสริมบุคคลิกสตรี เมื่อ พ.ศ. 2530
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

ท่านผู้หญิงภรณี มหานนท์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2538 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2527 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2564 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 10 ชั้นที่ ๕ (ว.ป.ร.๕)
พ.ศ. 2534 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 9 (ร.จ.ท.9)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

เยอรมนี :
พ.ศ. 2527 –  เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นกางเขนมหาเกียรติคุณ
สเปน :
พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายพลเรือน ชั้นที่ 2
เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 2
บรูไน :
พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เสรี ปาดูกา มาห์โกตา บรูไน ชั้นที่ 2
สวีเดน :
พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก ชั้นที่ 2
เนเธอร์แลนด์ :
พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นที่ 2
หม่อมหลวงวันรัชดา วรวุฒิ

ตะแง้ว ทิพย์ จ๊ะโอ๋ น้อย
หม่อมหลวงวันรัชดา วรวุฒิ เกิดเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน  เป็นบุตรของ หม่อมราชวงศ์กนกทัณฑ์ วรวุฒิ และ นางสุภาที วรวุฒิ ณ อยุธยา
หม่อมหลวงวันรัชดา วรวุฒิ เรียนด้านบริหารจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย และ ด้านรัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัย รามคำแหง ระดับปริญญาโท สาขาวิชาศิลปะการแสดงสร้างสรรค์ จากมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิตได้เข้าสู่วงการถ่ายโฆษณาตั้งแต่อายุ 19 ปี เป็นนักเรียนการแสดงรุ่นที่ 11 ของช่อง 3 โดยเป็นลูกศิษย์รองศาสตราจารย์ สดใส พันธุมโกมล (ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ละครเวทีและโทรทัศน์) ประจำปี 2554)
ผลงานในวงการบันเทิง

คุณจ๊ะโอ๋ได้รับคัดเลือกเป็นกลุ่มเลือดใหม่ บริษัท ไฟว์สตาร์ในปี 2535 ภาพยนตร์ เรื่องแรก เรื่องโก๊ะจ๋าป่านะโก๊ะ 
และได้เซ็นสัญญาเป็นดาราช่อง 3 เล่นละครเรื่อง สมเด็จพระสุริโยและยังเป็นเป็นกลุ่มวีเจ VJ กลุ่มแรกในประเทศไทย ในนาม Smile TV และแสดง M.V.มากมาย เช่น อนันต์ บุญนาค พัชรา แวงวรรณ  อาเธอร์ ปัญญาโชค  วงอินคา เพลงต้องการด่วน
คุณจ๊ะโอ๋ได้รับเชิญจาก "กลุ่มกระดาษพ่อ ดินสอแม่" ของ ประภาส ชลศรานนท์ ศิลปินแห่งชาติ  แสดงละครพ่อ ซึ่งเป็นละครชุดเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาส พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๕ ธันวาคม ๒๕๔๒ โดยความร่วมมือของ กองทัพบก เรื่องความฝันอันสูงสุด
ปี 2559เป็นผู้จัดการด้านโฆษณาให้กับวาไรตี้หมู่โชว์ โน๊ต อุดม แต้พานิช
ปี2560 ได้รับเชิญมาร่วมบันทึกเสียงกับ นักร้อง  นักดนตรี บุคคลที่มีชื่อเสียง จากหลายสาขา    Requiem #พระผู้มาโปรด จาก พงศ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา  "คือความจำนงค์ตั้งแต่ทรงครองบัลลังค์ ทรงเดินทางไปทั่วทุกเขตขัณฑ์..."
ปี2566 ได้รับบทเป็นท้าวศรีสุดาจันทร์ ในละครเวทีเรื่อง"ข้(ฆ่)า...ท้าวศรีสุดาจันทร์ไม่ผิด" ที่คณะอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
ปัจจุบันคุณจ๊ะโอ๋ยังคงเป็นที่ปรึกษาด้านการจัดหาเพลงและรับทำเพลงองค์กรต่างในนามบริษัทนับเรื่องดีดี  และยังทำเพจที่ชื่อ "หม่อมหลง" เพจที่นำเสนอเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ และเชิดชูสถาบัน
ดร.ดาวิกา ลัทธพิพัฒน์ (ซ้าย) ดวงดาว จารุจินดา(กลาง ม.ล.วันรัชดา วรวุฒิ (ขวา)
วิชัยทัศมี

| วิชัยทศมี |
| --- | --- |
การฉลองถึงพระแม่ทุรคา (ซ้าย) และพระราม (ขวา) ขึ้นอยู่กับพื้นที่
ชื่ออื่น: ทศาหระ, ดาซารา, นวราตรี
จัดขึ้นโดย: ชาวฮินดู
ประเภท: ศาสนา, วัฒนธรรม
ความสำคัญ: เฉลิมฉลองชัยชนะของความดีงามเหนือความชั่วร้าย
การเฉลิมฉลอง: วันสุดท้ายของทุรคาบูชา และ รามลีลา
การถือปฏิบัติ: ปันทัล (เวที), การแสดง, การพบปะกัน, สวดบทบูชา, ปูชา, การอดอาหาร, การลอยเทวรูปในน้ำหรือเผารูปของราวณะ
วันที่: อัศวิน (กันยายน-ตุลาคม)
วันที่ในปี 2024: 12 ตุลาคม (วันเสาร์)
วิชัยทัศมี  (Vijayadashami; ไอเอเอสที: Vijayadaśamī) หรือ ดุสเสห์รา (Dussehra), ทศาระ (Dasara), ดาเชน (Dashain) เป็นเทศกาลสำคัญในศาสนาฮินดูที่เฉลิมฉลองวันสุดท้ายของนวราตรี ของทุกปี ตรงกับวันที่สิบของเดือน อัศวิน และ กรฏิก คือเดือนที่หกและเจ็ดของปฏิทินจันทรคติและสุริยคติของฮินดูตามลำดับ มักตรงกับเดือนกันยายนและตุลาคมของปฏิทินเกรเกอเรียน
วิชัยทัศมีมีการฉลองด้วยที่มาและความเชื่อที่แตกต่างกันไปตามพื้นที่ในอนุทวีปอินเดีย ในทางใต้, ตะวันออก, ตะวันออกเฉียงเหนือ และบางรัฐทางเหนือของอินเดีย ฉลองวิชัยทัศมีในฐานะวันสุดท้ายของทุรคาบูชา เพื่อระลึกถึงชัยชนะของพระแม่ทุรคาเหนือปีศาจควาย มหิษาสูร เพื่อปกป้องและทำนุบำรุงธรรมะ ส่วนในทางเหนือ, กลาง และตะวันตกของอินเดีย นิยมเรียกเทศกาลนี้ในชื่อ ดุสเซห์รา (Dussehra) (หรือ ดาซารา; Dasara, ทศาหรา; Dashahara) และฉลองในฐานะวันสุดท้ายของรามลีลา และระลึกถึงชัยชนะของพระรามเหนือราวณะ ในโอกาสเดียวกันนี้อรชุนยังได้รวบรวมกองกำลังกว่า 1,000,000 นายและสามารถเอาชนะสงครามที่กุรุเกษตร ทั้งภีษมะ, โทรณ, อัศวัถมะ, กรรนะ และ กฤปะ ถือเป็นการฉลองซึ่งชัยชนะของธรรมะเหนืออธรรม และยังเป็นโอกาสสำคัญที่เฉลิมฉลองเทวีเช่นพระแม่ทุรคาเช่นกัน
นอกจากนี้เทศกาลนี้ยังถือเป็นจุดเริ่มต้นเพื่อการเตรียมตัวสำหรับดีวาลี เทศกาลแห่งแสงสว่างที่จะมีขึ้นใน 12 วันนับจากวิชัยทศมี
ศัพทมูล

วิชัยทัศมี (อักษรเทวนาครี: विजयदशमी ) (โอเดีย : ଵିଜୟା ଦଶମୀ) (กันนาดา: ವಿಜಯದಶಮಿ) (ทมิฬ: விஜயதசமி) (อักษรเตลูกู: విజయదశమి) (มลยาฬัม: വിജയദശമി) ประกอบขึ้นจากคำว่า "วิชัย" (विजय) และ "ทัศมี" (दशमी) อันแปลว่า "ชัยชนะ" และ "ลำดับที่สิบ" ตามลำดับ อันหมายถึงการเฉลิมฉลองในวันที่สิบของการฉลองชัยชนะของธรรมะเหนืออธรรม เทศกาลรูปแบบคล้ายกันยังพบในพื้นที่อื่น ๆ ของอินเดียและเนปาลเช่นกัน
เจมส์ ลอชท์ฟีลด์ (James Lochtefeld) ระบุว่าชื่อ ดูสเซห์รา (อักษรเทวนาครี: दशहरा; Dussehra) (กันนาดา: ದಸರಾ ಹಬ್ಬ) มาจากคำส่า ทศาหระ (Dashahara) ซึ่งเกิดจากคำภาษาสันสกฤต "ทศัม" (दशम; dasham) และ "อหร" (अहर; ahar) แปลว่า "10" และ "วัน" ตามลำดับ
หลวงอรรถพรพิศาล (อัมพร สูตะบุตร)

หลวงอรรถพรพิศาล (อัมพร สูตะบุตร) (พ.ศ. 2447 - พ.ศ. 2520) เป็นอดีตรัฐมนตรีที่ไม่ประจำกระทรวง อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของจอมพลแปลก พิบูลสงคราม และจอมพลถนอม กิตติขจร และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราดหลายสมัย
ประวัติ

หลวงอรรถพรพิศาล หรือ อัมพร สูตะบุตร เป็นนักการเมืองในจังหวัดตราด เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มกราคม พ.ศ. 2489 ต่อมาเมื่อมีการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2490 ได้มีการรวมตัวจัดตั้งพรรคประชาชนขึ้น หลวงอรรถพรพิศาล จึงได้เข้าร่วมกับพรรคในครั้งนั้นด้วย และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรี ในรัฐบาลของจอมพล ป.พิบูลสงคราม ในปี พ.ศ. 2492 และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในปีถัดมา และในปี พ.ศ. 2494 จึงปรับย้ายไปเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม และสิ้นสุดวาระการดำรงตำแหน่ง ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2494 เนื่องจากคณะบริหารประเทศชั่วคราวนำโดย จอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ยึดอำนาจการปกครอง
หลวงอรรถพรพิศาล ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ในนามพรรคเสรีมนังคศิลา ของจอมพล ป.พิบูลสงคราม หลังจากนั้นจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เข้ายึดอำนาจการปกครองประเทศ เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500 และจัดให้มีการเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 หลวงอรรคพรพิศาล ได้รับเลือกตั้งในนามพรรคสหภูมิ ของสุกิจ นิมมานเหมินท์ ซึ่งต่อมาได้ยุบรวมกับพรรคเสรีมนังคศิลา เป็นพรรคชาติสังคม ของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ และจัดตั้งรัฐบาลนำโดยจอมพลถนอม กิตติขจร
หลวงอรรถพรพิศาล ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม ในการปรับคณะรัฐมนตรีเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2501
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)