stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จอห์น ดี. ร็อกเกอะเฟลเลอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

ผลงานของ จอห์น ดี. ร็อกเกอะเฟลเลอร์ ที่โครงการกูเทินแบร์ค
The Rockefeller Archive Center: The authorised Rockefeller family bibliography เก็บถาวร 2008-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
American Experience: The Rockefellers เก็บถาวร 2012-02-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน A full transcript of the PBS documentary on the family history, with contributions from Paul Krugman and author Ron Chernow.
The History of the Standard Oil Company, by Ida Tarbell, full text, HTML เก็บถาวร 2004-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
John D. Rockefeller Biography
Timeline of the Rockefeller family history since his birth เก็บถาวร 2012-03-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A genealogy of his family
Illustrated article about John D Rockefeller and the Standard Oil Company
ผลงานของ John D. Rockefeller ที่โครงการกูเทินแบร์ค
Financier's Fortune in Oil Amassed in Industrial Era of 'Rugged Individualism' NY Times Obituary, May 24, 1937
A Capital Life A New York Times book review of "Titan" by Ron Chernow (1998).
↑  Chernow 1998, p. 46. sfn error: no target: CITEREFChernow1998 (help)
จอห์น ครอว์เฟิร์ด

| ดิออนอระเบิลดร จอห์น ครอว์เฟิร์ดFRS |
| --- | --- |


ผู้ประจำการสิงคโปร์ (Resident of Singapore) คนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1823 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1826
แต่งตั้งโดย: โทมัส แรฟเฟิลส์
กษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4
ก่อนหน้า: พลตรี วิลเลียม ฟาเกอร์
ถัดไป: ยุบตำแหน่ง   ผู้ว่าการอาณานิคมช่องแคบ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 13 สิงหาคม ค.ศ. 1783(1783-08-13) ไอเลย์ อาร์กายล์ ประเทศสกอตแลนด์
เสียชีวิต: 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1868(1868-05-11) (84 ปี) เซาธ์เคนซิงตัน ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
เชื้อชาติ: สกอต
คู่สมรส: Horatia Ann Perry (สมรส 1820; เสียชีวิต 1855)
บุตร: Margaret Campbell Crawfurd (ลูกสาว) Horatia Charlotte Campbell Crawfurd (ลูกสาว) Eleanor Charteris Crawfurd (ลูกสาว) Walter Crawfurd (ลูกชาย) Oswald John Frederick Crawfurd (ลูกชาย)
บุพการี: ซามูเอล ครอว์เฟิร์ด (บิดา) มาร์กาเรต แคมป์เบลล์ (มารดา)
ที่อยู่อาศัย: อาร์กายล์ ประเทศสกอตแลนด์
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเอดินบะระ
อาชีพ: นักแต่ง, ทูต, แพทย์
วิชาชีพ: ผู้บริหารอาณานิคม

จอห์น ครอว์เฟิร์ด FRS (อังกฤษ: John Crawfurd, 13 สิงหาคม 1783 – 11 พฤษภาคม 1868) เป็นแพทย์, นักการทูต และนักเขียนชาวสกอตแลนด์ โดยเป็นที่รู้จักจากการเป็นทูตเดินทางเข้ามายังสยามเมื่อ พ.ศ. 2364 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ตามคำสั่งของลอร์ดเฮสติงส์ ผู้สำเร็จราชการประจำอินเดียเพื่อให้สยามยกเลิกการจำกัดการค้าเสรี แต่ด้วยการแสดงกิริยาที่ไม่เหมาะสมของครอว์เฟิร์ดทำให้การเจรจาล้มเหลวและต้องเดินทางกลับไป[ต้องการอ้างอิง]
ชีวิตช่วงต้น

เขาเกิดที่ไอเลย์ อาร์กายล์ ประเทศสกอตแลนด์ เป็นบุตรของซามูเอล ครอว์เฟิร์ด ผู้เป็นแพทย์ กับมาร์กาเรต แคมป์เบลล์ และได้รับการศึกษาในโรงเรียนที่โบว์มอร์ เขาเดินตามรอยเท้าพ่อด้วยการเรียนแพทย์และจบหลักสูตรการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระใน ค.ศ. 1803 ตอนอายุ 20 ปี
ครอว์เฟิร์ดเข้าร่วมบริษัทอินเดียตะวันออกในฐานะศัลยแพทย์ประจำบริษัท และไปประจำการที่จังหวัดตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย (ปัจจุบันคือรัฐอุตตรประเทศ) ทำงานในบริเวณรอบ ๆ เดลีถึงอาครา ใน ค.ศ. 1803–1808 เขาเคยเป็นทหารในการทัพของบารอนเลก
บรรณานุกรม

Adas, Michael (1990). Machines as the Measure of Men: Science, Technology, and Ideologies of Western Dominance. Cornell University Press. ISBN 0-8014-9760-4.
Beasley, Edward (2010). The Victorian Reinvention of Race: New Racisms and the Problem of Grouping in the Human Sciences. Taylor & Francis. ISBN 978-0-203-84498-4.
Crawfurd, John (21 August 2006) [originally published 1828]. Journal of an Embassy from the Governor-general of India to the Courts of Siam and Cochin China. Vol. 2 (2nd ed.). London: H. Colburn and R. Bentley. OCLC 03452414.
Ellingson, Terry Jay (2001). The Myth of the Noble Savage. University of California Press. ISBN 0520925920.
Kling, Blair B. (1976). Partner in Empire: Dwarkanath Tagore and the Age of Enterprise in Eastern India. University of California Press. p. 71. ISBN 978-0-520-02927-9.
Stafford, Robert A. (2002). Scientist of Empire: Sir Roderick Murchison, Scientific Exploration and Victorian Imperialism. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-52867-2.
Knapman, Gareth (2017). Race and British Colonialism in South-East Asia: John Crawfurd and the politics of equality. Routledge. ISBN 9781138211766
อ่านเพิ่ม

Ernest C. T. Chew (2002), "Dr John Crawfurd (1783–1868): The Scotsman Who Made Singapore British", Raffles Town Club, vol. 8 (July–Sept). Singapore : Raffles Town Club.
Knapman, Gareth (2017). Race and British Colonialism in South-East Asia: John Crawfurd and the politics of equality. Routledge. ISBN 9781138211766
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Wikisource author-inline
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ John Crawfurd
Royal Geographical Society Obituary
Obituary from the Sydney Herald
Infopedia page
บทความนี้ ประกอบด้วยข้อความจากสิ่งพิมพ์ซึ่งปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ: Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Crawfurd, John" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ออสเตรเลีย  เนเธอร์แลนด์  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  เนเธอร์แลนด์  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
จอห์น อเฮิร์น (นักการเมือง)

จอห์น อเฮิร์น (อังกฤษ: John Ahern) (เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1934) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา สังกัดพรรคริพับลิกัน จอห์น อเฮิร์นเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐวอชิงตัน เขตที่ 6
จอห์น ฮอลแลนด์ โรส

| Professor John Holland Rose |
| --- | --- |
เกิด: 28 มิถุนายน 1885 Bedford, ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 3 มีนาคม 1942 (อายุ 86 ปี)
สัญชาติ: ชาวอังกฤษ
การศึกษา: Bedford Modern School
ศิษย์เก่า: Owen’s College, Manchester Christ's College, Cambridge
จอห์น ฮอลแลนด์ โรส (อังกฤษ: John Holland Rose) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ เกิดเมื่อ 28 มิถุนายน 1885 และเสียชีวิตเมื่อ 3 มีนาคม 1942 เขาเคยได้รับตำแหน่ง Vere Harmsworth Professor of Imperial and Naval History ที่มหาวิทยาลัยแคมบริดจ์ระหว่างปี 1919 ถึง 1934 ซึ่งออกมาจากการเกษียณอายุ เขาเขียนหนังสือประวัติศาสตร์เรื่อง The Development of the European Nations รวมถึงยังเขียนเรื่องชีวประวัติของ วิลเลียม พิตต์ ผู้เยาว์ และ นโปเลียน โบนาปาร์ต และงานเขียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์อีกมากมาย
จอห์น ดี. แบทเทน

ภาพประกอบหนึ่งของ แบทเทน สำหรับ ''English Fairy Tales'' ปี 1890
จอห์น ดิกสัน แบทเทน (อังกฤษ: John Dickson Batten) (8 ตุลาคม ค.ศ. 1860 – 5 สิงหาคม ค.ศ. 1932) เกิดที่พลิมัท (Plymouth) เดวอน เป็นจิตรกรชาวอังกฤษ ผู้วาดภาพบุคคลด้วยสีน้ำมัน, สีฝุ่นเทมเพอรา และเฟรสโก้ และเป็นนักวาดภาพประกอบหนังสือและช่างพิมพ์ เขาเป็นสมาชิกคนสำคัญของสมาคมจิตรกรเทมเพอรา (Society of Painters in Tempera) โดยภรรยาของเขา แมรี แบทเทน (Mary Batten) เป็นช่างปิดทอง
อาชีพ

ในฐานะนักศึกษาที่โรงเรียนศิลปะสเลด (Slade School of Fine Art) ภายใต้การดูแลของอัลฟองส์ เลโกรส (Alphonse Legros) เขาได้จัดแสดงผลงานที่แกลเลอรี่ กรอสเวเนอร์ (Grosvenor Gallery) ร่วมกับเซอร์เอ็ดเวิร์ด เบิร์น-โจนส์ (Edward Burne-Jones) จนถึงปี ค.ศ. 1887 เขาชื่นชอบในธีมเกี่ยวกับเทพนิยายและอุปมานิทัศน์
ในบรรดาผลงานจิตรกรรมของแบตเทน ได้แก่ สวนแห่งอาดอนิส: อโมเร็ตต้าและกาลเวลา (The Garden of Adonis: Amoretta and Time), ครอบครัว (The Family), แม่และเด็ก (Mother and Child), เจ้าหญิงนิทรา: เจ้าหญิงตำนิ้ว (Sleeping Beauty: The Princess Pricks Her Finger), สโนว์ไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด (Snow White and the Seven Dwarves) และ อาตาลันต้าและเมเลเจอร์ (Atalanta and Melanion)
ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1890 แบทเทนเป็นผู้วาดภาพประกอบให้กับเทพนิยาย (fairy tale)  ชุดต่าง ๆ ที่ได้รับการตีพิมพ์โดยโจเซฟ เจคอบส์ (Joseph Jacobs) ซึ่งเป็นสมาชิกของสมาคมนิทานพื้นบ้าน (The Folklore Society) (และเป็นบรรณาธิการวารสารของสมาคมในช่วงปี ค.ศ. 1890–1893) อย่างน้อยก็มี เทพนิยายอังกฤษ (English Fairy Tales), เทพนิยายเซลติก (Celtic Fairy Tales), เทพนิยายอินเดีย (Indian Fairy Tales), เทพนิยายอังกฤษเพิ่มเติม (More English Fairy Tales) และ เทพนิยายเซลติกเพิ่มเติม (More Celtic Fairy Tales) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1890 ถึง ค.ศ. 1895 และ หนังสือเทพนิยายของยุโรป (Europa's Fairy Book) (ค.ศ. 1916) (เล่มหลังนี้ยังได้รับการตีพิมพ์ในชื่อ นิทานพื้นบ้านและเทพนิยายยุโรป (European Folk and Fairy Tales) อีกด้วย) นอกจากนี้เขายังเป็นผู้วาดภาพประกอบให้กับอาหรับราตรี (Tales from the Arabian Nights) และดีวีนากอมเมเดีย (Dante's Inferno) ฉบับภาษาอังกฤษอีกด้วย
แบตเทนยังได้เขียนหนังสือบทกวีสองเล่มและหนังสือเกี่ยวกับการบินของสัตว์และมนุษย์อีกด้วย
ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1890 เขาหันไปใช้เทคนิคการวาดภาพสีฝุ่นเทมเพอรา (egg tempera) และมีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูเทคนิคนี้ร่วมกับศิลปินจากเบอร์มิงแฮม เช่น อาเธอร์ กาสกิน (Arthur Gaskin) ผลงาน แพนดอร่า (Pandora) ของเขาในเทคนิคนี้ได้ถูกจัดแสดงที่ราชวิทยาลัยศิลปกรรม (Royal Academy) ในปี ค.ศ. 1913 และมอบให้กับมหาวิทยาลัยเรดดิ้ง (Reading University) ในปี ค.ศ. 1918 ซึ่งปัจจุบันได้รับการบูรณะแล้ว แบทเทนยังดำรงตำแหน่งเลขาธิการของสมาคมจิตรกรเทมเพอรา (Society of Painters in Tempera) และได้ตีพิมพ์บทความเรื่อง การฝึกฝนการวาดภาพเทมเพอรา (The Practice of Tempera Painting) ในปี ค.ศ. 1922 มีบทความและบรรณานุกรมอยู่ใน Studies 86 ของสมาคมภาพประกอบหนังสือแห่งจินตนาการ (Imaginative Book Illustration Society) https://bookillustration.org
คลังภาพ

ภาพประกอบหนังสือเทพนิยายแห่งยุโรป ปี 1916
การออกแบบด้านหน้าของหนังสือ More English Fairy Tales ปี พ.ศ. 2437
การออกแบบด้านหน้าของนิทานพื้นบ้านอินเดีย ปี พ.ศ. 2435
ภาพประกอบโดย Batten สำหรับ ''English Fairy Tales'', 1892: วิธีเข้าสู่หนังสือของฉัน
การออกแบบด้านหน้าของหนังสือ More Celtic Fairy Tales ปี พ.ศ. 2438
ภาพประกอบตำนานไอริชใน "Celtic Fairy Tales" ปี พ.ศ. 2435
คอนลาและนางฟ้าสาว (จาก ''Celtic Fairy Tales'' โดย Joseph Jacobs) พ.ศ. 2435
Biancaneve ei sette nani (สโนว์ไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด) 1897
แหล่งข้อมูลอื่น

ผลงานของ John Dickson Batten ที่โครงการกูเทินแบร์ค
ผลงานเกี่ยวกับ/โดย จอห์น ดี. แบทเทน ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
แม่แบบ:LCAuth
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 2  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  รัฐเซาท์ออสเตรเลีย  Musée d'Orsay  RKD Artists  ULAN 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef 
นิทานพื้นบ้านอินเดีย เรียบเรียงโดย Joseph Jacobs, ภาพประกอบโดย John D. Batten
แพนโดร่า 1913
นิทานพื้นบ้านอินเดีย เรียบเรียงโดย Joseph Jacobs, ภาพประกอบโดย John D. Batten
จอห์น ฮิกกินส์

| --- | --- |

เกิด:  (1975-05-18) 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1975 (49 ปี) วิสชอว์ นอร์ทลานาร์กเชอร์ สกอตแลนด์
สัญชาติ:  สกอตแลนด์
ฉายา: เดอะวิเซิร์ดออฟวิสชอว์ (The Wizard of Wishaw)
ปีที่เริ่มเล่นอาชีพ: 1992–ปัจจุบัน
อันดับสูงสุด: 1 (3 ปี 10 เดือน)
เบรกสูงสุด: 147 (10 ครั้ง)
จำนวนเซนจูรีเบรก: 1,000
รายการแข่งขันที่ชนะ
รายการสะสมคะแนนที่ชนะ: 24
รายการสะสมคะแนนย่อยที่ชนะ: 1
รายการไม่สะสมคะแนนที่ชนะ: 13
เวิลด์แชมเปียน: 1998, 2007, 2009, 2011
จอห์น ฮิกกินส์ (อังกฤษ: John Higgins, MBE) เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวสกอตแลนด์จากเมืองวิสชอว์ เทิร์นโปรตั้งแต่ในปี 1992 เขาได้แชมป์ถึง 25 ครั้งรวมถึงเวิลด์แชมเปียนชิป 4 ครั้ง และ ยูเคแชมเปียนชิป 3 ครั้ง และได้แชมป์รายการมาสเตอส์ถึง 2 ครั้ง เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของกีฬาสนุกเกอร์ และรวมเซนจูรีเบรกได้มากกว่า 550 ครั้งในการเล่นอาชีพของเขา
จอร์แดน รอสซิเตอร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 รอสซิเตอร์เป็นกัปตันของลิเวอร์พูลรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ใน ค.ศ. 2014
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:  24 มีนาคม พ.ศ. 2540 (27 ปี)
สถานที่เกิด:  ลิเวอร์พูล,อังกฤษ
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ฟลีตวุดทาวน์
หมายเลข:  16
สโมสรเยาวชน
2003–2014:  ลิเวอร์พูล
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2014–2016 |  ลิเวอร์พูล |  1 |  (0) |
| 2016–2020 |  เรนเจอส์ |  10 |  (1) |
| 2019 |  → บิวรี (ยืมตัว) |  16 |  (1) |
| 2019–2020 |  → ฟลีตวุดทาวน์ (ยืมตัว) |  15 |  (0) |
| 2020– |  ฟลีตวุดทาวน์ |  35 |  (1) |
ทีมชาติ
| 2012–2013 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 16 ปี |  3 |  (1) |
| 2013–2014 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 17 ปี |  2 |  (1) |
| 2014 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 18 ปี |  1 |  (0) |
| 2015–2016 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 19 ปี |  9 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 18 พฤศจิกายน 2019
จอร์แดน เบอร์นาร์ด รอสซิเตอร์ (อังกฤษ: Jordan Bernard Rossiter) เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2540 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ผู้ซึ่งปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับฟลีตวุดทาวน์ เขาเคยเล่นให้กับลิเวอร์พูล โดยมีชื่อเป็นตัวสำรองของสโมสรเป็นครั้งแรกในฤดูกาล 2013–14
สถิติ

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> Division | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | เอฟเอคัพ> ลงเล่น | เอฟเอคัพ> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลิเวอร์พูล | 2014–15 | พรีเมียร์ลีก | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| ลิเวอร์พูล | 2015–16 | พรีเมียร์ลีก | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | 4 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | รวม | รวม | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 | 3 | 0 | 5 | 1 |
| เรนเจอส์ | 2016–17 | สกอตติชพรีเมียร์ชิป | 4 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 6 | 0 |
| เรนเจอส์ | 2017–18 | สกอตติชพรีเมียร์ชิป | 2 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 | 5 | 1 |
| เรนเจอส์ | 2018–19 | สกอตติชพรีเมียร์ชิป | 4 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 5 | 0 |
| เรนเจอส์ | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 10 | 1 | 0 | 0 | 4 | 0 | 2 | 0 | 16 | 1 |
| บิวรี (ยืมตัว) | ฤดูกาล 2018–19 | ลีกทู | 16 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 17 | 1 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 27 | 2 | 0 | 0 | 5 | 1 | 6 | 0 | 38 | 3 |
↑  Appearances in UEFA Europa League
เกียรติประวัติ > สโมสร

บิวรี
อีเอฟแอลลีกทู รองชนะเลิศ: 2018–19
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

อังกฤษ รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี
Victory Shield: 2012
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

Liverpool Academy Player of the Season: 2013–14
แหล่งข้อมูลอื่น

Liverpool F.C. profile เก็บถาวร 2014-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
LFC History Profile
จอห์น วิลค์ส บูธ

| จอห์น วิลค์ส บูธ |
| --- | --- |
จอห์น วิลค์ส บูธ
เกิด: 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1838(1838-05-10) เบล แอร์, แมริแลนด์, สหรัฐ
เสียชีวิต: เมษายน 26, 1865(1865-04-26) (26 ปี) พอร์ทรอยัล, เวอร์จิเนีย, สหรัฐ
อาชีพ: นักแสดง
มีชื่อเสียงจาก: ผู้ลอบสังหารอับราฮัม ลินคอล์น
บิดามารดา: จูเนียส บรูตัส บูธ และ แมรี แอนน์ โฮล์มส
ลายมือชื่อ

จอห์น วิลค์ส บูธ (อังกฤษ: John Wilkes Booth; 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1838 - 26 เมษายน ค.ศ. 1865) เป็นนักแสดงละครเวทีชาวอเมริกันที่เป็นคนลอบสังหารประธานาธิบดี อับราฮัม ลินคอล์นที่โรงละครฟอร์ดส, กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ในวันที่ 14 เมษายน 1865 บูธเป็นสมาชิกจากครอบครัวนักแสดงละครเวทีที่โด่งดังจากรัฐแมริแลนด์ และในทศวรรษที่ 1860 นั้นเอง เขาก็กลายเป็นนักแสดงที่โด่งดังเช่นกัน  บูธมีความคิดเห็นโน้มเอียงเข้าข้างฝ่ายสมาพันธ์และประณามการบริหารของลินคอล์นอย่างรุนแรง และคับแค้นเป็นอย่างมากเมื่อฝ่ายใต้แพ้สงครามกลางเมืองอเมริกัน เขาต่อต้านแนวคิดที่จะล้มล้างระบบทาสในสหรัฐฯ และข้อเสนอของลินคอล์นที่จะขยายสิทธิ์เลือกตั้งไปยังทาสที่เป็นไทแล้ว
บูธและกลุ่มผู้ก่อการวางแผนที่จะสังหารลินคอล์น, รองประธานาธิบดี แอนดรูว์ จอห์นสันและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ วิลเลียม เอช. ซูเวิร์ดเพื่อช่วยเหลือในความพยายามของฝ่ายใต้ แม้ว่ากองทัพเวอร์จิเนียเหนือของนายพลโรเบิร์ต อี. ลีจะยอมแพ้ไปแล้วเมื่อสี่วันก่อนหน้านี้ ตัวบูธเองเชือว่าสงครามยังไม่สิ้นสุดลงเพราะนายพลโจเซฟ อี. จอห์นสตันของฝ่ายสหพันธ์ยังคงสู้รบกับกองทัพของสหรัฐฯ อยู่ ในบรรดาผู้ก่อการทั้งหมด บูธเป็นคนเดียวที่สามารถปฏิบัติหน้าที่ตามแผนการได้สำเร็จ เนื่องจากซูเวิร์ดเพียงแค่บาดเจ็บ แต่ก็พักฟื้นจนหายดีในเวลาต่อมา ส่วนลินคอล์นได้ถึงแก่อนิจกรรมในเช้าถัดมาหลังจากถูกบูธใช้ปืนยิงหนึ่งนัดเข้าที่ด้านหลังของศีรษะ
หลังจากการลอบสังหาร บูธขี่ม้าหนีไปยังรัฐแมริแลนด์ทางตอนใต้ ก่อนจะเดินทางไปยังไร่ในแถบชนบทในรัฐเวอร์จิเนียทางตอนเหนือในอีก 12 วันต่อมา ก่อนที่เขาจะถูกตามสะกดรอยมาถึงที่ และถูกบอสตัน คอร์เบ็ท ทหารสหรัฐฯ ยิงโดยฝ่าฝืนคำสั่งที่ให้จับเป็น ผู้ก่อการอีก 8 คนที่เหลือถูกจับกุม ไต่สวนและถูกตัดสินว่าผิดจริง โดยที่ในนั้นมี 4 คนที่ถูกแขวนคอ หลายปีต่อมา มีคนเขียนหนังสือที่เสนอทฤษฎีว่าบูธสามารถหลบหนีผู้จับกุมได้ และเสียชีวิตภายใต้ชื่อใหม่ในอีกหลายปีต่อมา
เสียชีวิต

Conger ติดตาม Jett และสอบปากคำเขาโดยเรียนรู้ตำแหน่งของ Booth ที่ฟาร์ม Garrett ก่อนรุ่งสางของวันที่ 26 เมษายนทหารติดตามผู้หลบหนีซึ่งซ่อนตัวอยู่ในยุ้งฉางยาสูบของ Garrett เดวิดเฮโรลด์ยอมจำนน แต่บูธปฏิเสธความต้องการที่จะยอมจำนนของคองเกอร์โดยพูดว่า "ฉันชอบที่จะออกมาต่อสู้" ทหารจึงจุดไฟเผายุ้งฉาง [150] [151] ขณะที่บูธเดินเข้าไปในโรงนาที่สว่างไสวจ่าบอสตันคอร์เบ็ตต์ก็ยิงเขา ตามบัญชีต่อมาของ Corbett เขายิงไปที่บูธเพราะผู้หลบหนี "ยกปืนขึ้นจะยิง" ใส่พวกเขา [151] รายงานของ Conger ต่อ Stanton ระบุว่า Corbett ยิง Booth "โดยไม่มีคำสั่งข้ออ้างหรือข้ออ้าง" และแนะนำให้ Corbett ถูกลงโทษเพราะไม่เชื่อฟังคำสั่งเพื่อเอาชีวิต Booth [151] บูธซึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสที่คอถูกลากจากโรงนาไปที่ระเบียงบ้านไร่ของการ์เร็ตต์ซึ่งเขาเสียชีวิตในอีกสามชั่วโมงต่อมาอายุ 26 ปี [146] กระสุนเจาะกระดูกสันหลังสามชิ้นและตัดไขสันหลังบางส่วนทำให้เขาเป็นอัมพาต [24] [150] ในช่วงเวลาใกล้ตายมีรายงานว่าเขากระซิบว่า "บอกแม่ว่าฉันตายเพื่อประเทศของฉัน" [146] [150] ขอให้ยกมือขึ้นแตะใบหน้าเพื่อที่เขาจะได้เห็นพวกเขาบูธพูดคำพูดสุดท้ายของเขาว่า "เปล่าประโยชน์ ไร้ประโยชน์ "และเสียชีวิตเมื่อรุ่งอรุณกำลังแตกสลาย [150] [152] ในกระเป๋าของบูธพบเข็มทิศเทียนรูปผู้หญิง 5 คน (นักแสดงหญิงอลิซเกรย์เฮเลนเวสเทิร์นเอฟฟี่เจอร์มอนแฟนนีบราวน์และลูซี่เฮลคู่หมั้นของบูธ) และสมุดบันทึกที่เขาเขียนถึงการเสียชีวิตของลินคอล์นว่า "เรา ประเทศนั้นเป็นหนี้ปัญหาทั้งหมดของเธอกับเขาและพระเจ้าก็สร้างฉันให้เป็นเครื่องมือในการลงโทษของเขา "[153]
หลังจากการตายของ Booth ไม่นาน Edwin พี่ชายของเขาก็เขียนถึง Asia น้องสาวของเขาว่า "อย่าคิดว่าเขาเป็นพี่ชายของคุณอีกต่อไปตอนนี้เขาตายไปแล้วเพราะอีกไม่นานเขาจะต้องไปทั่วโลก แต่ลองนึกภาพเด็กผู้ชายที่คุณรัก นั่นคือส่วนที่ดีกว่าของจิตวิญญาณของเขาในอีกโลกหนึ่ง "[154] เอเชียยังมีจดหมายปิดผนึกที่บูธมอบให้เธอในครอบครองเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2408 เพื่อเก็บรักษาไว้ ในจดหมาย Booth เขียนว่า:
ฉันรู้ว่าฉันโง่แค่ไหนที่ต้องทำตามขั้นตอนเช่นนี้ที่ด้านหนึ่งฉันมีเพื่อนมากมายและทุกสิ่งที่ทำให้ฉันมีความสุข ... ยอมแพ้ทั้งหมด ... ดูเหมือนคนบ้า แต่พระเจ้าเป็นผู้พิพากษาของฉัน ฉันรักความยุติธรรมมากกว่าฉันทำประเทศที่ปฏิเสธมากกว่าชื่อเสียงหรือความมั่งคั่ง [86]
จดหมายของ Booth ถูกยึดโดยกองกำลังของรัฐบาลกลางพร้อมกับเอกสารของครอบครัวอื่น ๆ ที่บ้านของเอเชียและเผยแพร่โดย The New York Times ในขณะที่การล่าสัตว์ยังอยู่ระหว่างดำเนินการ มันอธิบายเหตุผลของเขาในการวางแผนต่อต้านลินคอล์น ในนั้นเขาประกาศว่านโยบายสงครามของลินคอล์นเป็นหนึ่งใน "การทำลายล้างทั้งหมด" และกล่าวว่า:
ผมเคยจัดภาคใต้ถูก การเสนอชื่อของอับราฮัมลินคอล์นเมื่อสี่ปีที่แล้วเป็นการทำสงครามกับสิทธิและสถาบันทางใต้อย่างชัดเจน ... และเมื่อมองไปที่การเป็นทาสของชาวแอฟริกันจากจุดยืนเดียวกันที่ถือโดยผู้มีกรอบอันสูงส่งในรัฐธรรมนูญของเรา I for one เคยคิดว่านี่เป็นพรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่ง (ทั้งสำหรับตัวเองและเรา) ที่พระเจ้าประทานให้ ประเทศที่ชื่นชอบ ... ฉันยังได้ศึกษาอย่างหนักเพื่อที่จะค้นพบว่าเหตุใดที่สิทธิของรัฐในการแยกตัวออกมาถูกปฏิเสธเมื่อชื่อของเราสหรัฐอเมริกาและคำประกาศอิสรภาพทั้งสองให้การแยกตัว [5]
↑  Clarke, Asia Booth (1996).  Terry Alford (บ.ก.). John Wilkes Booth: A Sister's Memoir. Jackson, Miss.: University Press of Mississippi. p. ix. ISBN 0-87805-883-4.
จอห์น ซิงเกิลตัน

| จอห์น ซิงเกิลตัน |
| --- | --- |
ซิงเกิลตัน ที่งาน ศูนย์ภาพยนตร์แคนาดา 2013
เกิด: จอห์น แดเนียล ซิงเกิลตัน 6 มกราคม ค.ศ. 1968(1968-01-06) ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
เสียชีวิต: 28 เมษายน ค.ศ. 2019(2019-04-28) (51 ปี) ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
สุสาน: อุทยานอนุสรณ์ป่าหญ้า ฮอลลีวู้ด ฮิลส์, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
อาชีพ: ผู้ผลิตภาพยนตร์
ปีปฏิบัติงาน: 1991–2019
คู่สมรส: อโคสุอะ บูเซีย  (สมรส 1996; หย่า 1997)
บุตร: 7
จอห์น แดเนียล ซิงเกิลตัน (อังกฤษ: John Daniel Singleton) เกิดเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1968 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2019 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท ผู้อำนวยการสร้างและนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง ลูกผู้ชายสายพันธุ์ระห่ำ (1991) ซึ่งเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมเมื่อตอนอายุ 24 ปี เขาเป็นแอฟริกันอเมริกันคนแรกและคนที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับการเสนอชื่อจากรางวัลนี้ ซิงเกิลตันเป็นชาวใต้ของลอสแอนเจลิสและเขากำกับภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น โพเอติก จัสติซ (1993), ไฮเออร์ เลิร์นนิ่ง (1995), โรสวูด (1997), แชฟท์: ชื่อนี้มีไว้ล้างพันธุ์เจ้าพ่อ (2000), เบบี้ บอย (2001), เร็วคูณ 2 ดับเบิ้ลแรงท้านรก (2003), 4 ระห่ำดับแค้น (2005) และ พลิกโลกล่าสุดนรก (2011)
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | ตำแหน่ง> ผู้กำกับ | ตำแหน่ง> เขียนบท | ตำแหน่ง> ผู้อำนวยการสร้าง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1991 | ลูกผู้ชายสายพันธุ์ระห่ำ | ใช่ | ใช่ | ไม่ |  |
| 1993 | โพเอติก จัสติซ | ใช่ | ใช่ | ใช่ |  |
| 1995 | ไฮเออร์ เลิร์นนิ่ง | ใช่ | ใช่ | ใช่ | เขียนของเพลง "ซิททูเอชั่น: กริมม์" ด้วย |
| 1997 | โรสวูด | ใช่ | ไม่ | ไม่ |  |
| 1998 | วูว์ | ไม่ | ไม่ | ฝ่ายบริหาร |  |
| 2000 | แชฟท์: ชื่อนี้มีไว้ล้างพันธุ์เจ้าพ่อ | ใช่ | ใช่ | ใช่ |  |
| 2001 | เบบี้ บอย | ใช่ | ใช่ | ใช่ | ควบคุมดนตรีด้วย |
| 2003 | เร็วคูณ 2 ดับเบิ้ลแรงท้านรก | ใช่ | ไม่ | ไม่ |  |
| 2004 | ไทม์ เอาท์ | ไม่ | ไม่ | ฝ่ายบริหาร | ภาพยนตร์สั้น |
| 2005 | โฟร์ บราเธอร์ส: 4 ระห่ำดับแค้น | ใช่ | ไม่ | ไม่ |  |
| 2005 | ฮัสเซิ่ล & โฟลว์ | ไม่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2006 | แบล็ค สเนค โมน: แรงรักดับราคะ | ไม่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2007 | อิลีเกิ้ล เทนเดอร์ | ไม่ | ไม่ | ใช่ | ควบคุมดนตรีด้วย |
| 2008 | เดอะ เมกกิ้ง ออฟ อิลีเกิ้ล เทนเดอร์ | ไม่ | ไม่ | ใช่ | สารคดีสั้น |
| 2011 | แอปดักชั่น: พลิกโลกล่าสุดนรก | ใช่ | ไม่ | ไม่ |  |
| 2014 | ธรู อะ เลนส์ ดาร์คลี่ | ไม่ | ไม่ | ฝ่ายบริหาร | ภาพยนตร์สารคดี |
ผลงาน > บทบาทการแสดง

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1991 | ลูกผู้ชายสายพันธุ์ระห่ำ | บุรุษไปรษณีย์ |  |
| 1994 | โปลิศจับตำรวจ 3 | เจ้าหน้าที่ดับเพลิง |  |
| 1995 | ยัวร์ สตูดิโอ แอนด์ ยู | เป็นตัวเอง | ภาพยนตร์สั้น; ไม่มีเครดิต |
| 2000 | แชฟท์: ชื่อนี้มีไว้ล้างพันธุ์เจ้าพ่อ | ตำรวจที่นั่งเบื่อกับถ้วยชา | ไม่มีเครดิต |
| 2001 | เบบี้ บอย | ชายที่ขายหนังเถื่อน | ไม่มีเครดิต |
| 2002 | 8 ไมล์ | รปภ.สถานบันเทิง |  |
| 2003 | บาาดาสสสสส! | ดีทรอยต์ เจ |  |
ผลตอบรับ

ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 9 เรื่องของ จอห์น ซิงเกิลตัน
| ปี | เรื่อง | รอตเทนโทเมโทส์ | เมทาคริติก | เมทาคริติก | ทุนสร้าง | รายได้ทั่วโลก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1991 | ลูกผู้ชายสายพันธุ์ระห่ำ |  96% (8.41/10) (69 รีวิว) |  | 76 (20 รีวิว) | $6,500,000 | $57,529,070 |
| 1993 | โพเอติก จัสติซ |  34% (4.5/10) (32 รีวิว) |  | 51 (20 รีวิว) | $14,000,000 | $27,515,786 |
| 1995 | ไฮเออร์ เลิร์นนิ่ง |  45% (5.04/10) (40 รีวิว) |  | 54 (20 รีวิว) | — | $38,290,723 |
| 1997 | โรสวูด |  86% (7.17/10) (50 รีวิว) |  | 71 (20 รีวิว) | $30,000,000 | $13,130,349 |
| 2000 | แชฟท์: ชื่อนี้มีไว้ล้างพันธุ์เจ้าพ่อ |  67% (6.09/10) (115 รีวิว) |  | 50 (33 รีวิว) | $46,000,000 | $107,626,125 |
| 2001 | เบบี้ บอย |  71% (6.17/10) (92 รีวิว) |  | 55 (26 รีวิว) | $16,000,000 | $29,381,649 |
| 2003 | เร็วคูณ 2 ดับเบิ้ลแรงท้านรก |  36% (4.75/10) (160 รีวิว) |  | 38 (36 รีวิว) | $76,000,000 | $236,350,661 |
| 2005 | โฟร์ บราเธอร์ส: 4 ระห่ำดับแค้น |  52% (5.7/10) (134 รีวิว) |  | 49 (31 รีวิว) | $45,000,000 | $92,494,381 |
| 2011 | แอปดักชั่น: พลิกโลกล่าสุดนรก |  5% (3.32/10) (107 รีวิว) |  | 25 (20 รีวิว) | $35,000,000 | $82,087,155 |
| เฉลี่ย และ รวม | เฉลี่ย และ รวม |  55% (5.68/10) | 52 | 52 | $268.5 ล้าน | $684,405,899 |
0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ  60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
$ ดอลลาร์สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

จอห์น ซิงเกิลตัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
จอห์น สมิธ (ประธานสโมสรฟุตบอล)

| เซอร์จอห์น สมิธ |
| --- | --- |

ประธานสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
ดำรงตำแหน่ง 1973–1990
ก่อนหน้า: เอริค รอเบิร์ตส
ถัดไป: โนเอล ไวต์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1920(1920-11-06)
เสียชีวิต: 31 มกราคม ค.ศ. 1995(1995-01-31) (74 ปี)
วิชาชีพ: นักธุรกิจ

เซอร์จอห์น วิลสัน สมิธ (อังกฤษ: John Wilson Smith, 6 พฤศจิกายน 1920 – 31 มกราคม 1995) เป็นประธานสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลตั้งแต่ปี 1973 ถึง 1990
สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล

จอห์น สมิธเป็นประธานสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลเป็นเวลา 17 ปี ตั้งแต่ปี 1973 และในช่วงเวลานี้พวกเขาเริ่มต้นยุคที่ประสบความสำเร็จสูงสุด เมื่อถึงเวลาที่เขาก้าวลงจากตำแหน่งในปี 1990 สโมสรได้แชมป์ดิวิชัน 1 11 สมัย, ยูโรเปียนคัพ 4 สมัย, ยูฟ่าคัพ 2 สมัย และเอฟเอคัพ 3 สมัย เขาเข้าร่วมคณะกรรมการบริหารของลิเวอร์พูลครั้งแรกในปี 1971 ในตำแหน่งบอร์ดบริหารและบริหารสโมสรร่วมกับปีเตอร์ โรบินสัน เลขานุการสโมสรที่รู้จักกันมานาน สมิธสนับสนุนระบบเดอะบูตรูม ในการเลื่อนตำแหน่งผู้จัดการจากภายในสโมสร เขาแต่งตั้งบ็อบ เพสลีย์ ผู้ช่วยผู้จัดการทีมรับตำแหน่งต่อจากบิลล์ แชงคลี ในปี 1974 และตามมาด้วยการแต่งตั้งโจ เฟแกน ผู้ช่วยผู้จัดการทีมของเพสลีย์ เป็นผู้จัดการในปี 1983