stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อิสมาอีล
เรื่องเล่าในกุรอานของนบีอิสมาอีล > นบีอิสมาอีลและนางฮาญัรถูกนบีอิบรอฮีมพามาอยู่มักกะฮ์

นบีอิสมาอีลและนางฮาญัรถูกนำตัวไปยังมักกะฮ์โดยนบีอิบรอฮีมในตำราอิสลาม  เป็นส่วนสำคัญในเรื่องราวของนบีอิสมาอีล เนื่องจากมันนำความสนใจไปที่มักกะฮ์และเป็นจุดเริ่มต้นของการชำระให้บริสุทธิ์ของมักกะฮ์ในฐานะพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์  นักตัฟซีรของอิสลามกล่าวว่านบีอิบรอฮีมได้รับคำสั่งจากอัลลอฮ์ให้พานางฮาญัรและนบีอิสมาอีลไปที่มักกะฮ์ และต่อมานบีอิบรอฮีมกลับไปที่มักกะฮ์เพื่อสร้างกะอ์บะฮ์  ในหลายเรื่องราวเหล่านี้ สะกีนะฮ์ (บางอย่างเช่นลมหรือวิญญาณที่ส่งมาจากอัลลอฮ์ ) หรือมะลาอิกะฮ์ญิบรีล (กาเบรียล) นำทางพวกเขาไปยังที่ตั้งของกะอ์บะฮ์ ซึ่งเป็นจุดที่นบีอิบรอฮีมสร้างมันขึ้นมา และหลังจากนั้นก็ทิ้งอีกสองคนไว้ที่นั่น (เรื่องเล่าอื่นกล่าวถึงด้านล่างกล่าวว่าการก่อสร้างกะอ์บะฮ์เกิดขึ้นในภายหลังและอิชมาเอลเข้ามามีส่วนร่วมในนั้น) โดยทั่วไป ว่ากันว่าฮาญัรถามนบีอิบรอฮีมว่า ท่านทิ้งตัวข้าและอิสมาอีลไว้กับใครเมื่อท่านจากไป ท่านตอบว่า ท่านกำลังมอบความไว้วางใจให้อัลลอฮ์ ซึ่งฮาญัรก็ตอบกลับซึ่งแสดงถึงความเชื่อของนาง โดยระบุว่านางเชื่อว่าอัลลอฮ์จะทรงนำทางพวกเรา ฮาญัรและอิสมาอีลดื่มน้ำหมดและอิสมาอีลกระหายน้ำมาก ฮาญัรเป็นทุกข์และค้นหาน้ำ วิ่งไปมาเจ็ดครั้งระหว่างเนินเขาอัศเศาะฟา และอัลมัรวะฮ์ ฮาญัรเป็นที่จดจำของชาวมุสลิมในภายหลังสำหรับการกระทำนี้ในช่วงฮัจญ์ หรือการแสวงบุญ ซึ่งชาวมุสลิม เดืนระหว่างเนินเขาเดียวกันนี้ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสะแอ  เมื่อนางกลับไปหานบีอิสมาอีล นางพบว่ามีทูตสวรรค์กำลังใช้ส้นเท้าหรือนิ้วเซาะพื้น จากนั้นน้ำก็เริ่มไหลและฮาญัรก็เก็บบางส่วนหรือทำเขื่อนกั้นน้ำ บ่อน้ำนี้เรียกว่า ซัมซัม เมื่อถึงจุดหนึ่ง ชนเผ่าที่ผ่านไปมาซึ่งรู้จักกันในชื่อ ญุรฮุม มองเห็นนกที่บินวนอยู่ในน้ำและสำรวจดู พวกเขาถามฮาญัรว่าสามารถตั้งถิ่นฐานที่นั่นได้หรือไม่ ซึ่งนางก็อนุญาต และหลายรุ่นบอกว่าเมื่อนบีอิสมาอีลเติบโตขึ้น ท่านได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ จากชนเผ่านี้ เรื่องนี้มีหลายเวอร์ชัน แต่ละเวอร์ชันก็แตกต่างกันไป เวอร์ชันที่ใช้ในบทสรุปนี้ รวมถึงเวอร์ชันอื่นๆ สามารถพบได้ในตารีคอัฏเฏาะบารีย์  และมีการเล่าขานใน Reuven Firestone's Journeys in Holy Lands
ในความคิดของอิสลาม > การเป็นนบี

อิสมาอีลถือเป็นนบีในศาสนาอิสลามและมีรายชื่ออยู่ในอัลกุรอานร่วมกับนบีคนอื่นๆ ในหลายกรณี     ในโองการอื่นๆ เช่น 21:85  และ 38:48,  นบีอิสมาอีลได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้มีความอดทน เป็นคนดี และชอบธรรม  ตัวอย่างเฉพาะที่อธิบายถึงนบีอิสมาอีลเป็นรายบุคคลคือ 19:54-55  – "และเรียกให้นึกถึงอิสมาอีล โดยผ่านการกำหนดของอัลลอฮ์นี้ ดูเถิด ท่านซื่อสัตย์ต่อคำสัญญาของท่านเสมอ และเป็นเราะสูล [ของอัลลอฮ์] เป็นนบี ผู้ซึ่งเคยสั่งการแก่กลุ่มชนของท่านในการละหมาดและจ่ายซะกาต และได้รับความโปรดปรานในสายพระเนตรของผู้อุปถัมภ์ของท่าน"  ในฐานะผู้สืบเชื้อสายของนบีอิสมาอีล นบีมุฮัมมัดได้รับการพิจารณาว่าเป็นนบีโดยชอบธรรม และยังคงสืบเชื้อสายนบีจากยุคก่อนอิสลาม
ในความคิดของอิสลาม > ลำดับวงศ์ตระกูลและการเชื่อมโยงกับชาวอาหรับ

ตำแหน่งของนบีอิสใอีลในฐานะ "ผลบรรพบุรุษชาวอาหรับ" ถูกระบุโดยโยเซพุส เป็นครั้งแรก  เมื่ออิสลามเริ่มก่อตั้ง นบีอิสมาอีลและผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากเขา คือบะนีอิสมาอีล ก็มีความเชื่อมโยงกันและมักจะเทียบเคียงกับคำว่า อาหรับ ในวรรณกรรมยิวและคริสเตียนยุคแรกๆ  ก่อนที่อิสลามจะพัฒนาเป็นศาสนา นบีอิสมาอีลได้รับการพรรณนาในหลายๆด้าน แต่หลังจากการก่อตั้ง นบีอิสมาอีลมักถูกมองในแง่ลบในสาส์นของชาวยิวและคริสเตียน ในขณะที่เขากลายเป็นสัญลักษณ์แทน "ผู้อื่น" ในศาสนาเหล่านี้  เมื่อชุมชนอิสลามมีอำนาจมากขึ้น มิดราชของชาวยิว เกี่ยวกับนบีอิสมาอีลก็ได้รับการแก้ไขเพื่อให้เขาถูกแสดงออกมาในทางลบมากขึ้นเพื่อท้าทายมุมมองของอิสลามที่มีนบีอิสมาอีล และด้วยเหตุนี้ชาวมุสลิมจึงเป็นบุตรหลานที่โปรดปรานของนบีอิบรอฮีม  สิ่งนี้กลายเป็นลำดับวงศ์ตระกูลตามแหล่งที่มาของชาวยิวและพระคัมภีร์ ตรงกันข้ามกับลำดับวงศ์ตระกูลของชาวอาหรับตามที่ชาวมุสลิมกล่าวถึง  การพัฒนาของศาสนาอิสลามสร้างแรงกดดันให้อิสลามแตกต่างไปจากศาสนายูดายและศาสนาคริสต์ ดังนั้นเชื้อสายของนบีอิสมาอีลที่มีต่อชาวอาหรับจึงถูกเน้นย้ำ
ทุกวันนี้ คริสเตียนบางคนเชื่อว่าพระเจ้าทรงทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับนบีอิสมาอีลในวันนี้โดยอวยพรชาติอาหรับด้วยน้ำมัน  และความเข้มแข็งทางการเมือง  ในยุคก่อนอิสลาม มีชาวอาหรับสามกลุ่มที่แตกต่างกัน ได้แก่ บาอิดะฮ์, อาริบะฮ์ และมุสตะอ์ริบะฮ์ บาอิดะฮ์เป็น "ชาวอาหรับในอดีต" ในขณะที่อาริบะฮ์เป็น "ชาวอาหรับทางใต้" วงศ์วานอิสมาอีลกลายเป็นชาวอาหรับเหนือที่รู้จักกันในนามมุสจะอ์ริบะฮ์หรือ "ชาวอาหรับลูกผสม" มุสตะอ์ริบะฮ์ถูกอธิบายว่าเป็นอาหรับเนื่องจากเชื่อกันว่านบีอิสมาอีลเรียนภาษาอาหรับเมื่อเขาย้ายไปมักกะฮ์และแต่งงานกับชาวอาหรับเผ่าญุรฮุม จากนั้นผู้สืบเชื้อสายของอิชมาเอลจากเคดาร์บุตรชายของท่าน จากนั้นลงมาถึงอัดนาน จากนั้นไปยังมุสตะอ์ริบะฮ์ไปจนถึงกุร็อยช์  ด้วยวิธีนี้ บรรพบุรุษของนบีมุฮัมมัดนำกลับไปที่นบีอิสมาอีล โดยเข้าร่วมกับ "บรรพบุรุษดั้งเดิมของนบีอิบรอฮีมในพระคัมภีร์ไบเบิลกับกลุ่มสุดท้ายที่เป็นชาวอาหรับอย่างชัดเจน"  และเชื่อมต่อนบีมุฮัมมัดกับมักกะฮ์และกะอ์บะฮ์
ดูเพิ่ม

อิบรอฮีม
การผูกมัดของอิสอัค
มุฮัมมัดในอิสลาม
ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง

สำหรับไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรงสายพันธุ์ที่ 2 ดูที่ ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2)
| ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง |
| --- | --- |

โคโรนาไวรัสที่เกี่ยวข้องกับ SARS ถือกำเนิดจากตัวถูกเบียน โดยมองผ่านกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องผ่าน

การจำแนกชนิดไวรัส 
ไม่ได้จัดลำดับ:: ไวรัส Virus
Realm:: Riboviria Riboviria
อาณาจักร:: Orthornavirae Orthornavirae
ไฟลัม:: Pisuviricota Pisuviricota
ชั้น:: Pisoniviricetes Pisoniviricetes
อันดับ:: Nidovirales Nidovirales
วงศ์:: Coronaviridae Coronaviridae
สกุล:: Betacoronavirus Betacoronavirus
สกุลย่อย:: Sarbecovirus Sarbecovirus
สปีชีส์:: ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง

Strains
 SARS-CoV-1  SARS-CoV-2  Bat SARS-like coronavirus WIV1  Bat coronavirus RaTG13  สายพันธุ์จากค้างคาวอื่นจำนวนมาก
ชื่อพ้อง
 SARS coronavirus  SARS-related coronavirus  Severe acute respiratory syndrome coronavirus
ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง (อังกฤษ: Severe acute respiratory syndrome-related coronavirus) หรือ SARS-CoV เป็นเชื้อไวรัสที่เป็นสาเหตุของกลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรงหรือโรคซาร์ส โดยองค์การอนามัยโลกได้ประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อ 16 เมษายน ค.ศ. 2003 ภายหลังการระบาดของโรคซาร์สในเอเชียและที่อื่น ๆ ในโลก ว่าเชื้อ SARS-CoV ที่ถูกค้นพบโดยห้องปฏิบัติการหลายที่เป็นสาเหตุของโรคซาร์ส ตัวอย่างของเชื้อไวรัสนี้ยังถูกเก็บไว้ในห้องปฏิบัติการหลายที่ รวมถึงในนครนิวยอร์ก ซานฟรานซิสโก มะนิลา ฮ่องกง และโตรอนโต
อ่านเพิ่ม

Peiris JS, Lai ST, Poon LL, Guan Y, Yam LY, Lim W,  และคณะ (April 2003). "Coronavirus as a possible cause of severe acute respiratory syndrome". Lancet. 361 (9366): 1319–25. doi:10.1016/s0140-6736(03)13077-2. PMC 7112372. PMID 12711465.
Rota PA, Oberste MS, Monroe SS, Nix WA, Campagnoli R, Icenogle JP,  และคณะ (May 2003). "Characterization of a novel coronavirus associated with severe acute respiratory syndrome". Science. 300 (5624): 1394–9. Bibcode:2003Sci...300.1394R. doi:10.1126/science.1085952. PMID 12730500.
Marra MA, Jones SJ, Astell CR, Holt RA, Brooks-Wilson A, Butterfield YS,  และคณะ (May 2003). "The Genome sequence of the SARS-associated coronavirus". Science. 300 (5624): 1399–404. Bibcode:2003Sci...300.1399M. doi:10.1126/science.1085953. PMID 12730501.
Snijder EJ, Bredenbeek PJ, Dobbe JC, Thiel V, Ziebuhr J, Poon LL,  และคณะ (August 2003). "Unique and conserved features of genome and proteome of SARS-coronavirus, an early split-off from the coronavirus group 2 lineage". Journal of Molecular Biology. 331 (5): 991–1004. CiteSeerX 10.1.1.319.7007. doi:10.1016/S0022-2836(03)00865-9. PMC 7159028. PMID 12927536. S2CID 14974326.
Yount B, Roberts RS, Lindesmith L, Baric RS (August 2006). "Rewiring the severe acute respiratory syndrome coronavirus (SARS-CoV) transcription circuit: engineering a recombination-resistant genome". Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. 103 (33): 12546–51. Bibcode:2006PNAS..10312546Y. doi:10.1073/pnas.0605438103. PMC 1531645. PMID 16891412.
Thiel V, บ.ก. (2007). Coronaviruses: Molecular and Cellular Biology (1st ed.). Caister Academic Press. ISBN 978-1-904455-16-5.
Enjuanes L, Sola I, Zúñiga S, Almazán F (2008). "Coronavirus Replication and Interaction with Host".  ใน Mettenleiter TC, Sobrino F (บ.ก.). Animal Viruses: Molecular Biology. Caister Academic Press. ISBN 978-1-904455-22-6.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Severe acute respiratory syndrome-related coronavirus
แม่แบบ:Wikispeciesinline
WHO press release identifying and naming the SARS virus
The SARS virus genetic map เก็บถาวร 2006-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Science special on the SARS virus (free content: no registration required)
McGill University SARS Resources ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 1 มีนาคม 2005)
U.S. Centers for Disease Control and Prevention (CDC) SARS home
World Health Organization on alert
แม่แบบ:SARS
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q278567  Wikispecies: Severe acute respiratory syndrome-related coronavirus  EoL: 11621416  GBIF: 10069196  IRMNG: 11460764  NCBI: 227859
ศาสนาอิสลามกับแมว

แมวจรในลานมัสยิดกาซีฮุสเรฟ-เบกที่ซาราเยโว ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
แมวถือเป็น "สัตว์เลี้ยงที่เป็นแบบอย่าง" โดยชาวมุสลิม และได้รับการชื่นชมในด้านความสะอาด และเป็นสัตว์อันเป็นที่รักของมุฮัมมัด กฎหมายอิสลามจัดให้แมวมีความบริสุทธิ์ตามศาสนา และมี บะเราะกะฮ์ ต่างจากสัตว์ชนิดอื่น เช่น สุนัข และอนุญาตให้แมวเดินเข้าบ้านและแม้แต่มัสยิดได้อย่างเสรี แม้ว่าแมวมีความบริสุทธิ์ตามศาสนา เลือดเนื้อของมันเป็นสิ่งต้องห้าม เชื่อกันว่าแมวเป็นสัตว์เลี้ยงที่พบได้บ่อยที่สุดในประเทศมุสลิม
สุขอนามัยและการทำหมัน

ตามธรรมเนียมอิสลาม แมวไดรับการชื่นชมจากความสะอาด พวกมันถือว่าสะอาดและอนุญาตให้เข้าบ้าน และแม้แต่มัสยิด รวมถึงมัสยิดอัลฮะรอม อาหารที่แมวลองชิมถือว่าฮะลาลในด้านการบริโภคอาหารของพวกมันไม่ได้ทำให้การรับประทานอาหารของมุสลิมเป็นสิ่งที่ไม่อาจยอมรับได้ และน้ำที่แมวดื่มก็ได้รับอนุญาตในการทำวุฎูอ์ (การชำระล้างร่างกายของมุสลิม) เช่นกัน นอกจากนี้ ยังมีความเชื่อในมุสลิมบางส่วนว่าแมวค้นหาคนละหมาด
นักวิชาการอิสลามมีความเห็นต่างกันในด้านการทำหมันสัตว์ กระนั้นส่วนใหญ่ยังคงยืนกรานว่าการทำหมันแมวจะได้รับอนุญาต "หากมีประโยชน์บางประการในการทำหมันแมว และหากการทำหมันจะไม่ทำให้แมวตาย"
มุอิซซะฮ์

มุสลิมหลายคนเชื่อว่ามุอิซซะฮ์ (อาหรับ: معزة) เป็นแมวโปรดของมุฮัมมัด อย่างไรก็ตาม กลับไม่มีการกล่าวถึงแมวตัวนี้ในฮะดีษหรือผลงานอื่น ๆ ทำให้มุสลิมหลายคนโต้แย้งว่าแมวนี้ไม่มีตัวตนจริง
ไม่สำคัญว่ามุอิซซะฮ์มีตัวตนจริงหรือไม่ มุฮัมมัดเป็นที่รู้กันว่าเคยวิพากษ์วิจารณ์ผู้ทารุณกรรมแมว
แหล่งข้อมูลอื่น

History of the Cat in Islam
แมวนอนบนหมอนถัดจากอิหม่ามในไคโร ภาพวาดโดยจอห์น เฟรเดอริก ลิวอิส
ชายหยอกเย้าแมวด้วยลูกประคำในมัสยิดอัลอัซฮัร ไคโร
เมล็ดส้มห้าเมล็ด

เรื่องสั้นโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ที่มีเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นตัวละครสำคัญ
| --- | --- |
วัตสันอ่านข่าวในหนังสือพิมพ์ให้โฮมส์ฟัง เกี่ยวกับข่าวล่าสุดของจอห์น โอเพนชอว์ที่เป็นลูกความของโฮมส์ ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตในปี ค.ศ. 1891
ผู้ประพันธ์: อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Five Orange Pips
ผู้แปล: อ. สายสุวรรณ
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดการผจญภัย
ประเภท: เรื่องสั้นนวนิยายนักสืบ
วันที่พิมพ์: พฤศจิกายน ค.ศ. 1891
เรื่องก่อนหน้า: ความลับที่หุบเขาบอสคูมบ์ 
เรื่องถัดไป: ชายปากบิด 
ข้อความ: เมล็ดส้มห้าเมล็ด ที่ วิกิซอร์ซ
"เมล็ดส้มห้าเมล็ด" (อังกฤษ: The Five Orange Pips) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1891 วาดภาพประกอบโดยซิดนีย์ พาเก็ต โคนัน ดอยล์จัดให้ "เมล็ดส้มห้าเมล็ด" อยู่ในอันดับที่ 7 ของรายการเรื่องราวเกี่ยวกับโฮมส์ 12 เรื่องที่ชื่นชอบ และยังเป็นเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์เรื่องหนึ่งในเพียง 2 เรื่องซึ่งลูกความของโฮมส์เสียชีวิตหลังมาขอให้โฮมส์ช่วย อีกเรื่องหนึ่งคือ "รหัสตุ๊กตาเต้นรำ"
"เมล็ดส้มห้าเมล็ด" เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 5 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย ในปี ค.ศ. 1892
ประวัติการตีพิมพ์

"เมล็ดส้มห้าเมล็ด" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1891 และในสหรัฐอเมริกาในในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1891 ภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 6 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย ซีงตีพิมพ์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1892
อ้างอิงและบรรณานุกรม

↑  Temple, Emily (22 May 2018). "The 12 Best Sherlock Holmes Stories, According to Arthur Conan Doyle". Literary Hub. สืบค้นเมื่อ 6 January 2019.
↑  Smith (2014), p. 53.
1 2  Cawthorne (2011), p. 62.
↑  Cawthorne (2011), p. 54.
Cawthorne, Nigel (2011). A Brief History of Sherlock Holmes. Running Press. ISBN 978-0762444083.
Dickerson, Ian (2019). Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio. BearManor Media. ISBN 978-1629335087.
Doyle, Sir Arthur Conan, The Adventures of Sherlock Holmes, Penguin Popular Classics, 1994, page 108.
Smith, Daniel (2014) [2009]. The Sherlock Holmes Companion: An Elementary Guide (Updated ed.). Aurum Press. ISBN 978-1-78131-404-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อความเต็มของ เมล็ดส้มห้าเมล็ด ที่วิกิซอร์ซ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เมล็ดส้มห้าเมล็ด
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดการผจญภัย รวมถึงเรื่อง เมล็ดส้มห้าเมล็ด ที่ Standard Ebooks
The Five Orange Pips หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox
| ด ค กเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- |
 "เหตุอื้อฉาวในโบฮีเมีย"  "สันนิบาตผมแดง "  "คู่หมั้นจำแลง"  "ความลับที่หุบเขาบอสคูมบ์"  "เมล็ดส้มห้าเมล็ด"  "ชายปากบิด"  "ทับทิมสีฟ้า"  "ห่วงแต้ม"  "นิ้วหัวแม่มือของวิศวกร"  "พ่อหม้ายบรรดาศักดิ์"  "มงกุฎเพชรมรกต"  "คฤหาสน์อุบาทว์" 
 แรงพยาบาท  จัตวาลักษณ์   การผจญภัย  จดหมายเหตุ  หมาผลาญตระกูล  คืนชีพ  หุบเขาแห่งภัย  ลาโรง  บันทึกคดี
หนังสือเยเรมีย์

หนังสือในคัมภีร์ไบเบิล
หนังสือเยเรมีย์ (อังกฤษ: Book of Jeremiah; ฮีบรู: ספר יִרְמְיָהוּ) เป็นหนังสือเล่มที่ 2 ในหมวดผู้เผยพระวจนะยุคหลังในคัมภีร์ฮีบรู และเป็นเล่มที่ 2 ในหมวดผู้เผยพระวจนะในพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์ คำนำในเยเรมีย์ 1:1–3 ระบุว่าหนังสือเยเรมีย์เป็น "ถ้อยคำของเยเรมีย์บุตรของฮิลคียาห์" ในบรรดาผู้เผยพระวจนะทั้งหมด เยเรมีย์เป็นบุคคลที่เปิดเผยชัดเจนที่สุด โดยใคร่ครวญกับบารุคผู้เป็นอาลักษณ์ถึงเรื่องบทบาทผู้รับใช้พระเจ้าของตนที่แทบไม่มีข่าวดีให้กับผู้ฟัง
หนังสือเยเรมีย์มีจุดมุ่งหมายเพื่อเป็นข้อความถึงชาวยิวที่ตกเป็นเชลยในบาบิโลน โดยอธิบายถึงภัยพิบัติแห่งการตกเป็นเชลยว่าเป็นการทรงตอบสนองของพระเจ้าต่อการนับถือพระต่างชาติของชาวอิสราเอล: เยเรมีย์กล่าวว่าผู้คนก็เหมือนกับภรรยาที่ไม่ซื่อสัตย์และบุตรที่ก่อกบฏ ความไม่ซื่อสัตย์และความเป็นกบฏของพวเขาทำให้ไม่อาจหลีกเลี่ยงการพิพากษา แม้ว่าขณะเดียวก็มีการเล็งถึงอนาคตที่มีการฟื้นฟูและพันธสัญญาใหม่ คำเผยพระวจนะที่แท้จริงของเยเรมีย์อาจเป็นส่วนกวีนิพนธ์ของบทที่ 1 –25 และหนังสือเยเรมีย์โดยรวมนั้นได้รับการแก้ไขเพิ่มเติมอย่างมากโดยผู้ติดตามของผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์ (อาจรวมถึงอาลักษณ์บารุคที่เป็นสหายของเยเรมีย์)  และนักเขียนสายเฉลยธรรมบัญญัติในรุ่นหลัง
หนังสือเยเรมีย์มีการแยกเป็น 2 ฉบับที่แตกต่างกันแต่มีความเกี่ยวข้องกัน ฉบับหนึ่งคือฉบับภาษาฮีบรู อีกฉบับหนึ่งคือฉบับแปลภาษากรีกที่เป็นที่รู้จักมาจากเซปทัวจินต์ ช่วงเวลาที่เขียนสองฉบับนี้ (ฉบับภาษากรีกและภาษาฮีบรู) อาจระบุได้จากข้อเท็จจริงที่ว่าฉบับภาษากรีกแสดงมุมมองตามแบบอย่างของช่วงต้นยุคเปอร์เซีย ส่วนฉบับมาโซเรติก (คือฉบับภาษาฮีบรู)  แสดงมุมมองซึ่งยังไม่ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นจริงจนกว่าถึงศตวรรษที่ 2 ของก่อนคริสตกาล แม้ว่าเป็นที่รู้กันในยุคเปอร์เซียแล้ว
โครงสร้าง

เป็นการยากที่จะแบ่งโครงสร้างในหนังสือเยเรมีย์ อาจเป็นเพราะหนังสือมีประวัติการเรียบเรียงที่ยาวนานและซับซ้อน สามารถแบ่งอย่างคร่าว ๆ ได้เป็น 6 ส่วน:
บทที่ 1–25 (เนื้อหาส่วนแรกสุดและแก่นหลักของข้อความของเยเรมีย์)
บทที่ 26–29 (เนื้อหาชีวประวัติและปฏิสัมพันธ์กับผู้เผยพระวจนะคนอื่น ๆ)
บทที่ 30–33 (พระสัญญาของพระเจ้าเรื่องการฟื้นฟู รวมถึง "พันธสัญญาใหม่" ของเยเรมีย์ ซึ่งการตีความในศาสนายูดาห์แตกต่างจากในศาสนาคริสต์)
บทที่ 34–45 (ส่วนใหญ่เกี่ยวกับปฏิสัมพันธ์กับเศเดคิยาห์และการล่มสลายของเยรูซาเล็ม)
บทที่ 46–51 (การลงโทษของพระเจ้าต่อบรรดาประชาชาติรอบอิสราเอล)
บทที่ 52 (ภาคผนวกที่เป็นการเล่าซ้ำเรื่องใน  2 พงศ์กษัตริย์)
บรรณานุกรม

Allen, Leslie C. (2008). Jeremiah: A Commentary. Westminster John Knox Press. ISBN 9780664222239.
Arena, Francesco (September 2020).  Lemche, Niels Peter (บ.ก.). "False Prophets in the Book of Jeremiah: Did They All Prophesy and Speak Falsehood?". Scandinavian Journal of the Old Testament. Taylor & Francis. 34 (2): 187–200. doi:10.1080/09018328.2020.1807104. ISSN 1502-7244. S2CID 221866227.
Bandstra, Barry L. (2004). Reading the Old Testament: an introduction to the Hebrew Bible. Wadsworth. ISBN 9780495391050.
Biddle, Mark E. (2007). "Jeremiah".  ใน Coogan, Michael D.; Brettler, Mark Zvi; Newsom, Carol Ann (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version. Oxford University Press. ISBN 9780199743919.
Blenkinsopp, Joseph (1996). A history of prophecy in Israel. Westminster John Knox Press. ISBN 9780664256395.
Brettler, Marc Zvi (2010). How to read the Bible. Jewish Publication Society. ISBN 978-0-8276-0775-0.
Brueggemann, Walter (2002). Reverberations of faith: a theological handbook of Old Testament themes. Westminster John Knox. ISBN 9780664222314.
Coogan, Michael D. (2008). A Brief Introduction to the Old Testament: The Hebrew Bible in Its Context. Oxford University Press. ISBN 9780195332728.
Davidson, Robert (1993). "Jeremiah, Book of".  ใน Metzger, Bruce M.; Coogan, Michael D. (บ.ก.). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. ISBN 9780199743919.
Diamond, A. R. Pete (2003). "Jeremiah".  ใน Dunn, James D. G.; Rogerson, John William (บ.ก.). Eerdmans Commentary on the Bible. Eerdmans. ISBN 9780802837110.
Friebel, Kelvin G. (1999). Jeremiah's and Ezekiel's Sign-Acts: Rhetorical Nonverbal Communication. Continuum. ISBN 9781850759195.
Knight, Douglas A. (1995). "Deuteronomy and the Deuteronomists".  ใน Mays, James Luther; Petersen, David L.; Richards, Harold (บ.ก.). Old Testament Interpretation. T&T Clark. ISBN 9780567292896.
Kugler, Robert; Hartin, Patrick (2009). The Old Testament between theology and history: a critical survey. Eerdmans. ISBN 9780802846365.
Perdue, Leo G. (2006). "Jeremiah".  ใน Attridge, Harold W. (บ.ก.). HarperCollins Study Bible. HarperCollins.
Redditt, Paul L. (2008). Introduction to the Prophets. Eerdmans. ISBN 9780802828965.
Sweeney, Marvin A. (2010). The Prophetic Literature. Abingdon Press. ISBN 9781426730030.
Sweeney, Marvin A. (1998). "The Latter Prophets".  ใน Steven L. McKenzie, Matt Patrick Graham (บ.ก.). The Hebrew Bible today: an introduction to critical issues. Westminster John Knox Press. ISBN 9780664256524.
Williamson, H. G. M. (2009). "Do We Need A New Bible? Reflections on the Proposed Oxford Hebrew Bible". Biblia. BSW. 90: 168. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 December 2015. สืบค้นเมื่อ 14 January 2012.
แหล่งข้อมูลอื่น

ต้นฉบับภาษาฮีบรู:
ירמיהו Yirmiyahu – Jeremiah (Hebrew)
คำแปลภาษาอังกฤษ
คำแปลในศาสนายูดาห์:
Jeremiah at Mechon-Mamre (Jewish Publication Society translation)
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org
Jeremiah at The Great Books (New Revised Standard Version) (via Internet Archive)
Bible: Jeremiah หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox Various versions
คำแปลภาษาไทย
หนังสือเยเรมีย์ ที่ยูเวอร์ชัน
หนังสือประกาศกเยเรมีย์ โดยคณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตศาสนธรรม แผนกพระคัมภีร์
ต้นฉบับในวิกิซอร์ส
หนังสือเยเรมีย์ (ฮีบรู)
เซปทัวจินต์ (กรีก)
วัลเกต (ละติน)
Wycliffe / King James / American Standard / World English Bible (อังกฤษ)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า อิสยาห์ | หนังสือเยเรมีย์คัมภีร์ฮีบรู (หมวดผู้เผยพระวจนะยุคหลัง) | ถัดไป เอเสเคียล |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า อิสยาห์ | หนังสือเยเรมีย์พันธสัญญาเดิม ของศาสนาคริสต์ (หมวดผู้เผยพระวจนะใหญ่) | ถัดไป เพลงคร่ำครวญ |
จัมโบคิงดอม

| จัมโบคิงดอม |
| --- | --- |

จัมโบคิงดอมเมื่อ ค.ศ. 2017
ข้อมูลร้านอาหาร
ก่อตั้ง: 19 ตุลาคม ค.ศ. 1976
ปิด: 3 มีนาคม ค.ศ. 2020 (ภัตตาคารจมน้ำในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2022 หลังย้ายออกจากฮ่องกง)
เจ้าของปัจจุบัน: สแตนลีย์ โฮ
ประเภทอาหาร: กวางตุ้ง, ติ่มซำ, ตะวันตก
ที่อยู่: ถนนท่าเรือจุมวาน, หวองจูกฮอง, อะเบอร์ดีน, ฮ่องกง
เมือง: ฮ่องกง
พิกัด: 22°14′35.5″N 114°9′43.2″E﻿ / ﻿22.243194°N 114.162000°E﻿ / 22.243194; 114.162000
ความจุที่นั่ง: 2300
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
จัมโบคิงดอม (อังกฤษ: Jumbo Kingdom; จีน: 珍寶王國) ซึ่งประกอบด้วย ภัตตาคารลอยน้ำจัมโบ (อังกฤษ: Jumbo Floating Restaurant; จีน: 珍寶海鮮舫) และ ภัตตาคารลอยน้ำไต้ปั๊ก (อังกฤษ: Tai Pak Floating Restaurant; จีน: 太白海鮮舫) ที่ตั้งอยู่ตรงข้ามกัน เป็นภัตตาคารและสถานที่ท่องเที่ยวในอะเบอร์ดีนเซาธ์ไทฟูนเชลเทอร์ ในอ่าวอะเบอร์ดีน ของฮ่องกง จัมโบคิงดอมมีผู้เข้าชมมากกว่า 30 ล้านคน รวมทั้ง สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่สอง, จอห์น เวย์น, แชด การ์วิน, เดวิด โบวี, ทอม ครูซ, กวีเนธ พอลทรอว์, โจว หยุน ฟัต, สตีเฟน โจว, เลเจนด์ตง ยิว ซัน และ กง ลี่ นอกจากในฮ่องกงแล้ว ในอดีตเคยมีจัมโบคิงดอมมะนิลา ตั้งอยู่ในอ่าวมะนิลา, ประเทศฟิลิปปินส์ ที่ซึ่งปิดตัวลงภายหลังเปิดให้บริการได้ 8 ปี จัมโบคิงดอมเป็นหนึ่งในธุรกิจของเมลโกอินเตอร์เนชันนอลเดเวเลิปเมนต์จำกัด บริษัทในตลาดหุ้นฮ่องกง
ประวัติ

ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ได้มีภัตตาคารลอยน้ำจำนวนมากตั้งขึ้นในบริเวณอ่าวอะเบอร์ดีน โดยแห่งแรกคือ ภัตตาคารลอยน้ำซีพาเลส (Sea Palace Floating Restaurant; 海角皇宮) ซึ่งปัจจุบันขายและนำไปตั้งอยู่ที่ประเทศออสเตรเลีย ส่วนซีพาเลสแห่งที่สองได้ถูกขายและนำไปตั้งที่มาเก๊า และเปิดให้บริการในชื่อคาสิโนลอยน้ำมาเก๊าพาเลส (Macau Palace floating casino) ซึ่งปิดบริการไปใน ค.ศ. 2007
ส่วนภัตตาคารลอยน้ำไต้ปั๊ก (Tai Pak Floating Restaurant) ตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1952 โดยหวอง โล่ กัต (Wong Lo-kat) ผู้ซื้อเรือและดัดแปลงเป็นภัตตาคารลอยน้ำ ความยาว 105 ฟุต ภัตตาคารลอยน้ำไต้ปั๊กแห่งที่สองเปิดบริการที่คัสเซิลพีค (Castle Peak) ก่อนจะถูกขายและย้ายไปตั้งที่กว่างซี (Guangxi) ในคริสต์ทศวรรษ 1980
เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1971 เกิดเหตุอัคคีภัยสัญญาณเตือนระดับสี่ (4-alarm fire) ที่ภัตตาคารลอยน้ำจัมโบก่อนหน้าการเปิดตัว ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 34 ราย และบาดเจ็บ 42 ราย จัมโบคิงดอมสร้างขึ้นใหม่ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1976 โดยสแตนลีย์ โฮ ด้วยงบประมาณสามสิบล้านดอลลาร์ฮ่องกง
ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2020 ภัตตาคารได้ประกาศปิดบริการจนกว่าจะมีการแจ้งให้ทราบอีกครั้ง และปลดพนักงานทั้งหมด เนื่องจากสถานการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19
ในวันที่ 30 พฤษภาคม 2022 บริษัทแม่ Aberdeen Restaurant Enterprises ประกาศว่าเรือภัตตาคารจะเดินทางออกจากฮ่องกงในเดือนมิถุนายน รวมถึงเสนอมอบภัตตาคารลอยน้ำนี้ให้โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย อย่างไรก็ตามไม่มีบริษัทหรือหน่วยงานใดสนใจเนื่องด้วยค่าใช้จ่ายในการให้บริการที่สูง เมื่อเวลาราว 23 นาฬิกาในวันที่ 31 พฤษภาคม ส่วนห้องครัวของภัตตาคารหักออกและจมลงขณะกำลังเตรียมเลื่อนเรือออกไปที่อื่น ไม่มีรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต
ระเบียงภาพ

ท่าเรือจัมโบคิงดอมบริเวณอะเบอร์ดีนโพรมีนาด
เรือรับ-ส่งไปยังภัตตาคาร
มุมมองระยะไกล
บันไดนำขึ้นสู่ชั้นดาดฟ้า
ภายในห้องอาหาร
ด้านหลังของภัตตาคาร
ดูเพิ่ม

ภัตตาคารลอยน้ำซ้าถิ่น
ภัตตาคารลอยน้ำ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ฮ่องกง
| ด ค กเหตุการณ์เรืออับปางและเหตุการณ์สำคัญเกี่ยวกับการเดินเรือใน พ> ศ. 2565 |
| --- | --- |
เรืออับปาง:  1 มกราคม: Baragoola  3 มกราคม: Grigory Lovtsov  5 มกราคม: Tanimbar Bahari  8 มกราคม: Capitólio rockfall  15 กุมภาพันธ์: Villa de Pitanxo  18 กุมภาพันธ์: Euroferry Olympia  28 กุมภาพันธ์: Hetman Sahaidachny  1 มีนาคม: Felicity Ace  3 มีนาคม: Sloviansk, Helt  13 มีนาคม: PNS Khaibar or PNS Tariq  24 มีนาคม: Saratov  5 เมษายน: Azburg  6 เมษายน: Donbas  13–14 เมษายน: มอสควา (การจม)  16 เมษายน: Xelo  23 เมษายน: Kazu I  7 มิถุนายน: Spirit of Norfolk  10 มิถุนายน: Vinnytsia  17 มิถุนายน: Spasatel Vasily Bekh  19 มิถุนายน: จัมโบคิงดอม  23 มิถุนายน: Princess Miral  24 กรกฎาคม: Unidentified boat  29 สิงหาคม: Hephaestus  2 กันยายน: 007  7 ตุลาคม: Unnamed boat  18 ธันวาคม: เรือหลวงสุโขทัย 
เหตุการณ์อื่น:  10 มกราคม: ROCS Da Tai  11 มกราคม: Fridtjof Nansen  12 มกราคม: SMP Novodvinsk  24 กุมภาพันธ์: Yasa Jupiter  25 กุมภาพันธ์: Millennial Spirit, Namura Queen, Baltic Leader  27 กุมภาพันธ์: Lady Anastasia  1 มีนาคม: Banglar Samriddhi  24 มีนาคม: Caesar Kunikov, Novocherkassk  27 มีนาคม: Omskiy-205  14 เมษายน: USS The Sullivans  19 เมษายน: Lana  12 พฤษภาคม: Vsevelod Bobrov  25 มิถุนายน: Norwegian Sun  28 กรกฎาคม: Cathlamet  24 สิงหาคม: Pyhäranta  31 สิงหาคม: OS35 
2021   2023