stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
หลักสูตรการศึกษา

คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ จัดการเรียนการสอนใน 2 ระดับการศึกษา คือ ระดับปริญญาตรี และ ปริญญาโท
| ปริญญาตรี | ปริญญาโท |
| --- | --- |
 หลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต เก็บถาวร 2020-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ใช้ระยะเวลาศึกษา 6 ปี สาขาวิชาบริบาลเภสัชกรรม  สาขาวิชาเภสัชผลิตภัณฑ์  สาขาวิชาเภสัชศาสตร์สังคมและบริหาร:  หลักสูตรเภสัชศาสตรมหาบัณฑิต  ใช้ระยะเวลาศึกษา 2 ปี สาขาเทคโนโลยีเภสัชกรรม เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต  ใช้ระยะเวลาศึกษา 2 ปี สาขาวิทยาศาสตร์เครื่องสำอาง เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
| ด ค กเภสัชกรรม |
| --- | --- | --- |
| วิชาในสาขา เภสัชกรรม |  เภสัชภัณฑ์  เภสัชวิทยา  เคมี  ชีวเคมี  เภสัชพฤกษศาสตร์  เภสัชเวท  เภสัชอุตสาหกรรม  อาหารเคมี  เภสัชกรรม  นิติเภสัชกรรม  บริหารเภสัชกิจ  เภสัชกรรมคลินิก  เภสัชศาสตร์สังคม  เภสัชกรรมโรงพยาบาล  เทคโนโลยีเภสัชกรรม  ชีวเภสัชศาสตร์  เภสัชกรรมชุมชน  พิษวิทยา  เภสัชกรรมปฏิบัติ  |  |
| สัญลักษณ์ |  โกร่งบดยา  เรซิพี (℞)  ถ้วยยาไฮเกีย  ถ้วยตวงยา  เฉลว  กากบาทเขียว  |  |
 เภสัชกรรม  เภสัชศาสตร์  ประวัติ  คณะเภสัชศาสตร์  เภสัชกร  สถานีย่อยเภสัชกรรม 
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนเภสัชกรรมในประเทศไทย  |
| --- | --- | --- |
| สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ | นเรศวร • มหาสารคาม • อุบลราชธานี |  |
| สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ | ขอนแก่น • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • ธรรมศาสตร์ • บูรพา • พะเยา • มหิดล • วลัยลักษณ์ • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร • สงขลานครินทร์ |  |
| สถาบันอุดมศึกษาเอกชน | พายัพ • รังสิต • สยาม • หัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ • อีสเทิร์นเอเชีย |  |
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
| ด ค กหน่วยงานในมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ |
| --- | --- | --- |
| คณะ | นิติศาสตร์ · บริหารธุรกิจ · ศิลปศาสตร์ · เทคนิคการแพทย์ · เภสัชศาสตร์ · การแพทย์แผนจีน · กายภาพบำบัด · พยาบาลศาสตร์ · สาธารณสุขศาสตร์และสิ่งแวดล้อม · วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี |  |
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
ค่างแว่นถิ่นเหนือ

| ค่างแว่นถิ่นเหนือ |
| --- | --- |

ค่างแว่นถิ่นเหนือที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Primates
วงศ์:: Cercopithecidae
สกุล:: Trachypithecus
สปีชีส์:: T.  phayrei
ชื่อทวินาม
Trachypithecus phayrei (Blyth, 1847)

ชนิดย่อย
 ดูในเนื้อหา

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Semnopithecus phayrei Blyth, 1847
ค่างแว่นถิ่นเหนือ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Trachypithecus phayrei) เป็นค่างชนิดหนึ่ง มีรูปร่างคล้ายกับค่างแว่นถิ่นใต้ (T. obscurus) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน
มีสีขนที่หลากหลาย ตั้งแต่สีน้ำตาลเข้มไปจนถึงสีเทาเข้ม ในขณะที่บางตัวอาจจะเข้มมากจนดูคล้ายสีสนิม ขนบริเวณหลังและด้านบนลำตัวจะเข้มกว่าสีขนที่อยู่ด้านล่าง สีขนด้านล่างของบางตัวอาจเป็นสรเทาอ่อนหรือขาวขุ่น บริเวณใบหน้าจะมีสีดำหรือสีเทาอมฟ้า มีลักษณะเด่น คือ บริเวณรอบดวงตาและริมฝีปากมีสีน้ำเงินปนขาว แต่สีขาวรอบวงตานั้นบางตัวอาจไม่เป็นรูปวงกลม ในขณะที่บางตัวอาจจะมีริมฝีปากเป็นสีขาวขุ่น มือและเท้าโดยทั่วไปจะเข้มกว่าบริเวณหลัง
มีความยาวลำตัวตั้งแต่หัวจรดโคนหาง 52-62 เซนติเมตร ความยาวหาง 58.5-88 เซนติเมตร น้ำหนักตัวประมาณ 6-9 กิโลกรัม
พบกระจายพันธุ์ในประเทศบังกลาเทศ, ประเทศอินเดีย, ประเทศพม่า, ประเทศจีน, ประเทศไทย, ประเทศลาว และประเทศเวียดนาม ในประเทศไทยพบมากทางภาคเหนือ
มีด้วยกัน 3 ชนิดย่อย คือ
Trachypithecus phayrei phayrei
Trachypithecus phayrei crepusculus
Trachypithecus phayrei shanicus
ค่างแว่นถิ่นเหนือมีพฤติกรรมชอบอยู่รวมฝูงกันในป่าที่มีต้นไม้สูง ในบางครั้งอาจลงมาหากินป่าไผ่หรือป่าเสื่อมโทรมที่ผ่านการใช้ประโยชน์จากมนุษย์มาแล้ว มีนิสัยขี้อาย กลัวมนุษย์ บางกลุ่มอาจอาศัยในถ้ำที่เกิดจากชะง่อนผาหินปูน มักพบเห็นบนต้นไม้สูง แต่ในบางครั้งอาจลงมาหากินบนยอดไม้ที่มีความสูงประมาณ 15 เมตร หรืออาจลงมาพื้นดินเพื่อดื่มน้ำตามโป่งหรือตามลำธาร ในช่วงเวบานี้ จะมีสมาชิกอยู่บางตัวที่ทำหน้าที่เสมือนยาม จะร้องเตือนตัวอื่น ๆ ให้รับรู้ จากนั้นจะกระโดดหนีไปในทิศทางเดียวกันทั้งหมด เมื่อกระโดดจากต้นไม้ต้นหนึ่งไปยังต้นหนึ่ง จะกางแขนกางขาให้กว้าง เพื่อเป็นการผ่อนน้ำหนัก
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Trachypithecus phayrei ที่วิกิสปีชีส์
ครก

ครก
ครก เป็นเครื่องครัวประเภทหนึ่ง ซึ่งใช้ในการทำอาหารประเภท น้ำพริก ส้มตำ หรืออาหารประเภทใดก็ตามที่ต้องการความแหลก
รูปร่างลักษณะ

ครกที่ใช้กันในครัวเป็นเครื่องครัวที่มีลักษณะภายนอกเป็นกรวยยอดตัด 2 อันซ้อนกันโดยหันเอาฐานที่แคบกว่าเข้าประกบกัน ส่วนภายในเป็นเบ้าที่ค่อนข้างจะเป็นครึ่งทรงกลม ต้องมีการใช้คู่กับสาก ส่วนครกกระเดื่องที่ใช้ตำข้าวเปลือกนั้นจะมีลักษณะที่ต่างออกไป กล่าวคือมีรูปร่างภายนอกเป็นทรงกระบอกสั้นป้อม มีรัศมีประมาณ 20 เซนติเมตร และมีความสูงประมาณ 40 เซนติเมตร ส่วนภายในนั้นจะเป็นเบ้าลึกยาวประมาณ 30 เซนติเมตร ตอนปลายเป็นครึ่งทรงกลม
ประเภท

ครกหิน เป็นครกที่ทำด้วยหินแกรนิต ซึ่งมีเนื้อแข็ง มักใช้ในการตำอาหารให้แหลก ใช้คู่กับสากที่ทำจากหินเช่นเดียวกัน
ครกดินเผา ทำจากดินเผา มักใช้ในการตำอาหารเพื่อไม่ให้แหลกนัก เช่น ส้มตำ โดยใช้คู่กับสากที่ทำจากไม้ที่เกลากลึงให้เป็นรูปสาก
ครกกระเดื่อง ใช้สำหรับตำข้าว มีลักษณะที่แตกต่างคือใช้คู่กับกระเดื่องซึ่งทำด้วยไม้คานยาวเหมือนกับไม้กระดก ที่ปลายมีท่อนไม้ลักษณะคล้ายกับค้อน การใช้นั้นจะต้องกดที่ปลายอีกข้างหนึ่งแล้วค่อยปล่อยเพื่อให้ปลายที่รูปร่างคล้ายค้อนตกลงมากระแทกกับข้าวเพื่อให้แหลก
ครกไม้
ดูเพิ่ม

โกร่งบดยา
จอห์น โคน

| จอห์น โคน |
| --- | --- |

เกิด:  (1974-11-16) 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974 (49 ปี) Kansas City, Missouri, United States
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: John Cone
ส่วนสูง: 5 ft 9 in (1.75 m)
น้ำหนัก: 174 lb (79 kg)
เปิดตัว: August 1995
จอห์น โคน (John Cone) เกิด 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974(1974-11-16) เป็นกรรมการมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันในWWE ในศึก รอว์ นอกจากนี้ โคน ยังทำงานในบทบาทของผู้จัดการอาวุโสฝ่าย Talent Relations ให้กับ WWE
เขามีลูกชายชื่อว่า Nicholas ที่ครองแชมป์ WWE Raw Tag Team Championshipร่วมกับบรอน สโตรว์แมนและยังเป็นแชมป์อายุน้อยที่สุดใน WWE ด้วยวัย 10 ปี
ผลงาน > เว็บซีรีส์

| Year | Title | Role | Notes |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013–2015 | The JBL and Cole Show | Himself, #OfficeRef | Recurring (season 1); Guest (seasons 2-3); Main (season 4-5) |
| 2016–present | WWE Game Night | Himself | Referee |
| 2017 | Southpaw Regional Wrestling | Chip Henderson | Referee |
แหล่งข้อมูลอื่น

WWE Profile on WWE.com
จอห์น โคน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรายชื่อบุคลากรของดับเบิลยูดับเบิลยูอี |
| --- | --- |
รอว์:  อากิระ โทซาวะ  อัลบา ไฟร์  อาซูกะ  เบกกี ลินช์  บรอน สโตรว์แมน  บรอน เบรกเกอร์  บรอนสัน รีด  การ์ลิโต  แชด เกเบิล  ซีเอ็มพังก์  ดาโคตา ไค  แดเมียน พรีสต์  เดกซ์เตอร์ ลูมิส  ดอมินิก มิสเตริโอ  ดราก้อน ลี  ดรูว์ แม็กอินไทร์  เอริก โรแวน  ฟิน บาเลอร์  กุนเธอร์  อิลยา ดรากูนอฟ  ไอลา ดอว์น  อิโยะ สกาย  เจดี แม็กโดนาจ์  เจย์ อูโซ  โจ เกซี  ไคริ เซน  คาร์เรียน ครอส  คาตานะ แชนซ์  เคย์เดน คาร์เตอร์  คีอานา เจมส์  โคฟี คิงส์ตัน  ลิฟ มอร์แกน  ไลรา วัลคีเรีย  นาตาเลีย  นิกกี ครอส  โอทิส  พีต ดันน์  อาร์-ทรูธ  เรย์ มิสเตริโอ  รีอา ริปลีย์  แซมี เซย์น  สการ์เลตต์  เซธ รอลลินส์  เชย์นา เบสซเลอร์  เชมัส  ซอนยา เดวิลล์  เดอะมิซ  ไทเลอร์ เบท  อังเคิล ฮาวดี  วัลฮัลลา  เซเวียร์ วูดส์  เซลินา เวกา  โซอี สตาร์ก 
สแมคดาวน์:  เอเจ สไตลส์  อันดราเด  อังเฆล การ์ซา  อะพอลโล ครูวส์  ออสติน เธียรี  แบรอน คอร์บิน  บี-แฟบ  เบย์ลีย์  บิแอนกา บีแลร์  แบลร์ แดเวนพอร์ต  แคนดิซ เลอเรย์  คาร์เมโล เฮย์ส  ชาร์ลอตต์ แฟลร์  เชลซี กรีน  โคดี โรดส์  อิเล็กตรา โลเปซ  เกรย์สัน วอลเลอร์  อุมเบร์โต การ์ริโย  อินดี ฮาร์ตเวลล์  เจคอบ ฟาตู  เจด คาร์กิลล์  จิมมี อูโซ  จอห์นนี การ์กาโน  คาร์ล แอนเดอร์สัน  เควิน โอเวนส์  แอลเอ ไนท์  โลแกน พอล  ลู้ก แกลโลส์  มีอา ยิม  เนโอมี  ไนอา แจ็กซ์  พอล เฮย์แมน  ไพเพอร์ นิเวน  แรนดี ออร์ตัน  โรแมน เรนส์  ซานโตส เอสโกบาร์  ชินซูเกะ นากามูระ  โซโล ซิโกอา  ทามะ ท็องกา  ทีแกน น็อกซ์  ทิฟฟานี สตราตตัน  ทอมมาโซ แชมปา  ท็องกา โลอา 
เอ็นเอกซ์ที:  แอ็กเซียม  เซดริก อเล็กซานเดอร์  ชาร์ลี เดมป์ซีย์  คอรา เจด  อีธาน เพจ  แฟลลอน เฮนลีย์  จูเลีย  เคลานี จอร์แดน  เลกซิส คิง  นาธาน เฟรเซอร์  โนแอม ดาร์  โอบา เฟมี  ริดจ์ ฮอลแลนด์  ร็อกแซนน์ เปเรซ  ชอว์น สเปียส์  สเตฟานี วาเกร์  โทนี ดี'แองเจโล  ทริก วิลเลียมส์  เวส ลี 
กลุ่มและทีม:  เอ-ทาวน์ ดาวน์ อันเดอร์  อัลฟาอะคาเดมี  ออเธอส์ออฟเพน  ออซัม ทรูธ  เดอะบลัดไลน์  เชสยูนิเวอร์ซิตี  ครีดบรอเธอส์  ดาเมจ คอนโทรล  ดีไอวาย  เดอะไฟนอลเทสตาเมนต์  กัลลัส  เดอะกู้ดบราเธอส์  อิมพีเรียม  เดอะ จัดจ์เมนท์ เดย์  ลาติโนเวิลด์ออร์เดอร์  เลกาโดเดลฟันตัสมา  เดอะนิวเดย์  เพรตตี เดดลี  เดอะสตรีตพรอฟิตส์  เดอะไวกิงเรเดอส์ 
บทบาทอื่น:  อดัม เพียร์ซ  บ็อบบี รู้ด  บูเกอร์ ที  ไบรอน แซกซ์ตัน  คอรีย์ เกรฟส์  จอห์น โคน  เมโกะ ซาโตมูระ  ไมเคิล โคล  นิก อัลดิส  แพต แม็กอาฟี  ชอว์น ไมเคิลส์  เดอะร็อก  ไทตัส โอนีล  ทริปเปิลเอช  เวด บาร์เร็ตต์  วิลเลียม รีกัล 
ฟรีเอเย่นต์:  อเล็กซา บลิส  บิ๊กอี  บร็อก เลสเนอร์  คาร์เมลลา  โอมอส  ราเคล รอดริเกซ  ชอร์ตซี
คั่ม

ขอบเขตของอาณาจักรทิเบตเดิม
การแบ่งสามเขตการปกครอง：อวีจัง (แดง), อัมโต (น้ำเงิน), คัม (เขียว)
คัม (ทิเบต: ཁམས, ไวลี: khams, พินอินทิเบต: Kam) หรือ คัง (จีน: 康; พินอิน: kāng) เป็นเขตหนึ่งในการแบ่งเขตของทิเบตสมัยก่อน ซึ่งมักจะแบ่งเป็น 3 ส่วน โดยที่เหลือคืออวีจังและอัมโต กินพื้นที่ตรงตอนตะวันออกของเขตปกครองตนเองทิเบต และตอนตะวันตกของมณฑลเสฉวน รวมถึงตอนเหนือของมณฑลยูนนาน
ในสมัยจักรวรรดิทิเบต อัมโตและคัมถูกเรียกรวมกันเรียกว่า "โตคัม" (ทิเบต: མདོ་ཁམས, ไวลี: mDo Khams, พินอินทิเบต: do kam)
ผู้อยู่อาศัยหลักของพื้นที่คัมนี้เรียกว่า คัมปา (ทิเบต: ཁམས་པ, ไวลี: khams pa, พินอินทิเบต: kamba, จีน: 康巴)
กูโจ

กูโจ (ญี่ปุ่น: 郡上市; โรมาจิ: Gujō-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 มีประชากรอยู่ประมาณ 41,858 คน 15,341 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นประชากรอยู่ที่ 41 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 851.21 ตารางกิโลเมตร (328.65 ตร.ไมล์) ย่านที่เป็นที่รู้จักคือ กูโจฮาจิมัง (ซึ่งเคยเป็นเทศบาลเมืองอิสระจนกระทั่ง ค.ศ. 2004 ที่มีการควบรวมเทศบาลต่าง ๆ เพื่อจัดตั้งนครกูโจ) เป็นที่รู้จักอย่างมากในการจัดงานเทศกาลอย่างยิ่งใหญ่ที่จัดขึ้นในช่วงฤดูร้อนมีชื่อว่า "กูโจโอโดริ"
ภูมิศาสตร์

กูโจตั้งอยู่ทางตอนกลางทางด้านตะวันตกของจังหวัดกิฟุ ต้นน้ำของแม่น้ำนางาระตั้งอยู่ในกูโจ
ภูมิศาสตร์ > ทางน้ ำ

ทางน้ำในกูโจยังคงไหลในลักษณะนี้มาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 คลองและบ่อน้ำพุยังคงถูกใช้ในการล้างข้าว ผัก รวมถึงใช้ซักผ้า
กูโจฮาจิมังตั้งอยู่ในหุบเขาที่เป็นที่บรรจบของสามแม่น้ำใหญ่ คือ แม่น้ำโยชิดะ แม่น้ำนางาระ และแม่น้ำโคดาระ เนื่องจากน้ำจากแม่น้ำทั้งสามสายถูกใช้ในการอุปโภคบริโภค รสชาติของบรรดาอาหารท้องถิ่นทัั้ง อายุ โซบะ และสาเก จึงขึ้นอยู่กับแม่น้ำด้วย ครัวเรือนบางครัวเรือนยังมีการใช้งานทางน้ำเล็ก ๆ สำหรับซักผ้าและล้างจานอยู่ อย่างไรก็ตาม พวกเขาต้องปฏิบัติตามกฎที่เคร่งครัด ซึ่งทำให้ครัวเรือนอื่น ๆ ยังคงสามารถเข้าถึงแหล่งน้ำที่สะอาดได้อยู่
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลใกล้เคียง

จังหวัดกิฟุ
นครทากายามะ
นครเซกิ
นครมิโนะ
นครเกโระ
จังหวัดฟูกูอิ
นครโอโนะ
ประชากร

อ้างอิงจากข้อมูลการสำรวจจำนวนประชากรของญีปุ่น ประชากรของนครกูโจลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1970  | 54,146 | —     |
|  1980  | 52,690 | −2.7% |
|  1990  | 50,986 | −3.2% |
|  2000  | 49,377 | −3.2% |
|  2010  | 44,491 | −9.9% |
|  2020  | 38,997 | −12.3% |
ประวัติ

ในช่วงการปฏิรูปที่ดินหลังการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่แห่งนี้ถูกจัดให้อยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอกูโจ จังหวัดกิฟุ เมืองฮาจิมังจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1889 โดยเป็นการจัดตั้งในระบบเทศบาล ต่อมาได้ควบรวมเมืองและหมู่บ้านต่าง ๆ ในอำเภอกูโจ ซึ่งได้แก่ เมืองฮาจิมัง เมืองชิโรโตริ เมืองยามาโตะ หมู่บ้านเมโฮ หมู่บ้านมินามิ หมู่บ้านทากาซุ และหมู่บ้านวาระ เพื่อจัดตั้งเป็นนครกูโจเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2004
การเมืองการปกครอง

กูโจปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา มีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครซึ่งเป็นสภาเดี่ยว มีสมาชิกสภาจำนวน 18 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กูโจ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดกิฟุ |
| --- | --- | --- |
กิฟุ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  กิฟุ  |  |
| นคร |  กูโจ  เกโระ  คากามิงาฮาระ  คานิ  ไคซุ  เซกิ  ทาจิมิ  ทากายามะ  โทกิ  นากัตสึงาวะ  มิซูนามิ  มิซูโฮะ  มิโนกาโมะ  มิโนะ  โมโตซุ  ยามางาตะ  เอนะ  โองากิ  ฮาชิมะ  ฮิดะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคานิ มิตาเกะ  อำเภอคาโมะ คาวาเบะ  ชิรากาวะ  ซากาโฮงิ  โทมิกะ  ยาอตสึ  ฮิงาชิชิรากาวะ  ฮิจิโซ  อำเภอฟูวะ เซกิงาฮาระ  ทารูอิ  อำเภอโมโตซุ คิตางาตะ  อำเภอโยโร โยโร  อำเภออัมปาจิ โกโดะ  วาโนอูจิ  อัมปาจิ  อำเภออิบิ อิเกดะ  อิบิงาวะ  โอโนะ  อำเภอโอโนะ ชิรากาวะ  อำเภอฮาชิมะ กินัง  คาซามัตสึ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
คากิมง-อิง

| คากิมง-อิง>  |
| --- | --- |
จักรพรรดินี (โคโง): เดือน 1 ปี โชเฮ ที่ 21   (ปี พ.ศ. 1909)
พระพันปีหลวง: เดือน 3 ปี โชเฮ ที่ 25   (ปี พ.ศ. 1913)
คากิมง-อิง
ประกาศ: 11 เดือน 12 ปี โชเฮ ที่ 24 พ.ศ. 1912/1 เดือน 11 ปี บุนชู ที่ 2 พ.ศ. 1916

พระสวามี: จักรพรรดิโกะ-มูรากามิ
พระบุตร: จักรพรรดิโชเก   จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะ
ด ค ก
คากิมง-อิง (ญี่ปุ่น: 嘉喜門院; โรมาจิ: Kakimon-in; ? – คริสตทศวรรษที่ 1380?) พระสนมและนางกำนัลแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมและนางกำนัลใน จักรพรรดิโกะ-มูรากามิ จักรพรรดิองค์ที่ 97 และองค์ที่ 2 แห่ง ราชสำนักใต้ ใน ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ และเป็นพระราชมารดาของจักรพรรดิถึง 2 พระองค์คือ จักรพรรดิโชเก จักรพรรดิองค์ที่ 98 และ จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะ จักรพรรดิองค์ที่ 99 และองค์สุดท้ายแห่งราชสำนักใต้
คุโด เมะกุมิ

| เมะกุมิ คุโด |
| --- | --- |
เกิด:  (1969-09-20) 20 กันยายน ค.ศ. 1969 (55 ปี) โคะชิกะยะ,ไซตะมะ,ประเทศญี่ปุ่น
ที่พัก: ชิบะ
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: เมะกุมิ คุโด
ส่วนสูง: 5 ft 4 in (1.63 m)
น้ำหนัก: 130 lb (60 กก)
ฝึกหัดโดย: จากัวร์ โยโคตะ
เปิดตัว: 1986
รีไทร์: 1997
เมะกุมิ ทะกะยะมะ หรือที่แฟนๆรู้จักกันดีในชื่อบนสังเวียนว่า เมะกุมิ คุโด (ญี่ปุ่น: 工藤めぐみ Kudou Megumi) เป็นนักมวยปล้ำหญิงชาวญี่ปุ่น มีชื่อเล่นว่า "คุโดเมะ" โดยเธอโด่งดังจากการปล้ำในสมาคม FMW (Frontier Martial-Arts Wrestling) ปัจจุบันรีไทร์แล้ว โดยปล้ำแมตช์สั่งลาในการเจอกับ "ชาร์ค ซึชิยะ" ในกติกาแบบฮาร์ดคอร์ ซึ่งเป็นแมตช์ที่เวทีล้อมรอบไปด้วยลวดหนามที่เต็มไปด้วยระเบิด นอกจากนี้ เธอยังเป็นผู้คิดค้นท่า "Kudome Valentine" หรือที่แฟนๆมวยปล้ำทางฝั่งอเมริการู้จักในชื่อ Vertebreaker ท่าไม้ตายของ Gregory Helms แห่ง WWE หรือ Da Gringo Killa ท่าไม้ตายของ Homicide แห่งสมาคม TNA
In Wrestling

ท่าไม้ตาย
Kudome Valentine / Kudo Driver (Back to back double underhook piledriver) – innovated
ท่าประจำตัว
Bridging Dragon suplex
DDT
Dragon sleeper
Flying hip attack
Ganso Bomb
Kudome Driver (Kneeling head spike double underhook powerbomb)
Northern Lights suplex
Rear naked choke
Running elbow smash
Sitout double underhook powerbomb
Thunder fire powerbomb
Nicknames
"Evil Princess"
"Extreme Queen"
เพลงเปิดตัว
"I'd Die For You" by Bon Jovi
"One Way Heart"
สถิติต่างๆ

Frontier Martial Arts Wrestling
WWA Women's World Champion (6 times)
Independent World Women's Champion (4 สมัย)
คุวาบาระ คาซึมะ

คุวาบาระ คาซึมะ (ญี่ปุ่น: 桑原和真; โรมาจิ: Kuwabara Kazuma) ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง คนเก่งฟ้าประทาน (YuYu Hakusho) ซึ่งมีความสามารถในการสร้างดาบขึ้นมาจากพลังวิญญาณของตัวเอง โดยมีชื่อเรียกว่า ดาบวิญญาณ/ดาบพลังจิต เพื่อใช้เป็นอาวุธในการต่อสู้ และมักเกี่ยวข้องกับการทะเลาะวิวาท/การต่อยตี อย่างไรก็ดี เขามีสัมผัสทางด้านวิญญาณดีเยี่ยม
บทบาท

คุวาบาระเป็นหนึ่งในหัวโจกของโรงเรียนมัธยมคารายะซึกิ เป็นรองแค่อุราเมชิ ยูสึเกะเท่านั้น ภายนอกดูเป็นคนเถื่อน หยาบคาย แต่ใจจริงเป็นคนดี รักเพื่อนพ้อง และชอบเลี้ยงแมวมาก คุวาบาระยังเป็นผู้ที่มีสัมผัสทางด้านวิญญาณในขั้นยอดเยี่ยมอีกด้วยและมีความอึดเป็นที่หนึ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Kazuma Kuwabara - Yu Yu Hakusho (อังกฤษ)
ดนตรีแก่นเรื่องดอกเตอร์ฮู

ดนตรีแก่นเรื่องดอกเตอร์ฮู เป็นการสร้างสรรผลงานของนักประพันธเพลงชาวออสเตรเลีย และเรียบเรียงโดยเดเลีย เดอร์บี้เชียร์ ณ สถานีส่งสัญญาณวิทยุบีบีซีเมื่อปี ค.ศ.1963 อีกทั้งยังนับได้ว่าเป็นดนตรีอิเล็กทรอนิกส์เพลงแรกที่ถูกเล่นเป็นเพลงแก่นเรื่องบนจอแก้ว มันได้ถูกใช้เป็นเพลงประกอบของนภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องแนววิทยาศาสตร์อย่างเรื่องดอกเตอร์ฮู และถูกนำมาประยุกต์เปลี่ยนแปลงหลายต่อหลายครั้ง
ถึงแม้ว่าดนตรีแก่นเรื่องจะถูกนำมาเปลี่ยนอยู่หลายครั้งแต่จังหวะก็ยังคงไม่ได้ถูกปรับเปลี่ยนแต่อย่างใด เพลงประกอบแบบดั้งเดิมได้ถูกเขียนและจัดให้อยู่ใน E minor หลากหลายเวอร์ชันรวมถึงล่าสุดที่ถูกเรียบเรียงโดยเมอร์รีย์ โกลด์ ก็ยังคงดำรงใช้คีย์เดิมอยู่ ยกเว้นของปีเตอร์ โฮเวลล์(F# minor)และเคฟฟ์ แมคคัลลอค(A minor)
ถึงแม้ว่าผลงานต่างๆ จะถูกอ้างอิงและใช้ในอัลบั้มเพลงประกอบภายใต้ชื่อว่า 'เพลงประกอบดอกเตอร์ฮู'ซึ่งชื่อเป็นทางการของเพลงนี้ก็คือ 'ดอกเตอร์ฮู' แต่กลับกลายเป็นว่าในชีทเพลงแบบต้นตำหรับกลับใช้ชื่อว่า 'ดร.ฮู' แทน
คั่วกลิ้ง

| --- | --- |

ประเภท: คั่ว
มื้อ: อาหารจานหลัก
แหล่งกำเนิด: ไทย
ส่วนผสมหลัก: เนื้อสัตว์ เครื่องแกง เครื่องปรุงรสต่าง ๆ
 ตำราอาหาร: คั่วกลิ้ง
คั่วกลิ้ง เป็นอาหารไทยภาคใต้ ที่มาของชื่ออาหารมาจากลักษณะกรรมวิธีการทำแกงคั่วกลิ้ง นำเนื้อสัตว์มาคั่วในกระทะ จนเนื้อแห้งและกลิ้งไปกลิ้งมาในกระทะได้ มีการใส่เครื่องแกงลงไปผัดกับเนื้อสัตว์ แล้วปรุงรสต่าง ๆ ส่วนประกอบของเครื่องแกง คือพริกไทยดำ พริกขี้หนูแห้ง กระเทียม ข่า ตะไคร้ ผิวมะกรูด ขมิ้น และกะปิ สีเหลืองของคั่วกลิ้งเกิดมาจากขมิ้น
คั่วกลิ้งมีลักษณะคล้ายกับเรินดังที่นิยมกินกันตั้งแต่สิงคโปร์ มาเลเซีย ไปจนถึงเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย ต่างกันที่เรินดังมีกะทิเป็นเครื่องปรุงสำคัญ ส่วนอาหารไทยภาคกลางปรากฏสูตรอาหาร 2 สูตร ที่มีกรรมวิธีเดียวกับคั่วกลิ้ง เนื้ออร่อย ปรากฏในหนังสือรวมสูตรอาหารของจิตต์สมาน โกมลฐิติ และสูตร เนื้อคั่ว ของหม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ ซึ่งทั้งสองเมนูนี้มีวิธีปรุงคล้ายคั่วกลิ้ง คือ ผัดชิ้นเนื้อวัวในกระทะน้ำมันกับพริกแกงเผ็ด จนเนื้อนั้นค่อนข้างแห้ง แล้วรับประทานกับผักสด
ตระกูลทากัตสึกาซะ

| ตระกูลทากัตสึกาซะ |
| --- | --- |
เชื้อสาย: ตระกูลโคโนเอะ (ตระกูลฟูจิวาระ)
ตำแหน่ง: หลายแบบ
ผู้นำคนแรก: ทากัคสึกาซะ คาเนฮิระ
ก่อตั้ง: ศตวรรษที่ 13
ล่มสลาย: ยังมีอยู่
ตระกูลย่อย:   ตระกูลโยชิอิ 
ตระกูลทากัตสึกาซะ (ญี่ปุ่น: 鷹司家; โรมาจิ: Takutsukasa-ke) เป็นกลุ่มญาติชนชั้นสูงของญี่ปุ่น ทากัตสึกาซะเป็นสาขาหนึ่งของตระกูลฟูจิวาระ. และเป็นหนึ่งในตระกูลผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ทั้งห้าจากเซ็ชโชและคัมปากุ
ตราตระกูลทากัตสึกาซะคือโบตั๋น
ประวัติ

ตระกูลก่อตั้งโดยฟูจิวาระ โนะ คาเนฮิระ (1228–1294) ซึ่งเป็นบุตรชายคนที่หกของโคโนเอะ อิเอซาเนะ เขาเป็นคนแรกที่ใช้ชื่อนี้ ชื่อตระกูลมาจากเขตหนึ่งของ เกียวโต ที่พวกเขาอาศัยอยู่ 
ในช่วงแรก ตระกูลทากาสึกาซะสูญสิ้นไปในยุคเซ็งโงกุ ตามมาด้วยการเสียชีวิตของทาดาฟูยุ หัวหน้าตระกูลคนที่ 13 ใน ค.ศ. 1546 
ต่อมาใน ค.ศ. 1579 ด้วยความช่วยเหลือจากโอดะ โนบูนางะ บุตรชายคนที่สามของนิโจ ฮารูโยชิ ได้ใช้ชื่อทากัตสึกาซะ โนบูฟาซะ และฟื้นฟูตระกูล ทากาโกะ บุตรสาวของโนบูฟูซะ แต่งงานกับอิเอมิตสึ โชกุนองค์ที่สามแห่งรัฐบาลเอโดะ
ใน ค.ศ. 1884 ฮิโรมิจิ หัวหน้าตระกูลทากัตสึกาซะ กลายเป็นเจ้าชายตามระบบคาโซกุ ใน ค.ศ. 1950 เจ้าหญิงคาซูโอะ พระธิดาองค์ที่สามของจักรพรรดิโชวะ ได้อภิเษกสมรสกับโทชิมิจิ ทากัตสึกาซะ แต่ไม่มีโอรสธิดาแม้แต่องค์เดียว
พงศาวลี > ตระกูลทากัตสึกาซะ-มัตสึไดระ (โยชิอิ)

ตระกูลทากัตสึกาซะ-มัตสึไดระ (ญี่ปุ่น: 鷹司松平家; โรมาจิ: Takatsukasa-Matsudaira-ke) เป็นสาขาตระกูลทั้งตระกูลทากัตสึกาซะกับตระกูลคิชู-โทกูงาวะ ก่อตั้งโดยมัตสึไดระ โนบูฮิระ [ja] ลูกชายคนสุดท้องของทากัตสึกาซะ โนบูฟูซะ เนื่องจากพี่/น้องสาวของเขาแต่งงานกับ โชกุน โทกูงาวะ อิเอมิตสึตั้งแต่ ค.ศ. 1623 โนบูฮิระจึงย้ายไปที่เอโดะใน ค.ศ. 1650; อิเอมัตสึทรงต้อนรับพระเทวันและยกตำแหน่งฮาตาโมโตะแก่เขา ใน ค.ศ. 1653 โนบูฮิระแต่งงานกับมัตสึฮิเมะ ธิดาองค์ที่สองของโทกูงาวะ โยริโนบุ เนื่องด้วยความสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับตระกูลโทกูงาวะ ทำให้โนบูฮาระยังคงใช้สกุล มัตสึไดระ ถึงปีหน้า ในระหว่างยุคเมจิ มีการเปลี่ยนชื่อตระกูลเป็น โยชิอิ (吉井) ตามที่ดินที่มอบให้ในระบบศักดินาในยุคเอโดะ
ดูเพิ่ม

ตระกูลญี่ปุ่น
รายชื่อวงศ์คูเงะ
ตระกูลผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ทั้งห้า
แหล่งข้อมูลอื่น

Takatsukasa kamon at Harimaya.com
คากูดะ

คากูดะ (ญี่ปุ่น: 角田市; โรมาจิ: Kakuda-shi) เป็นนครในจังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1958 มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 26,857 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Kakuda, Miyagi
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
ณรงค์ บุญเฟื้อง

| ณรงค์ บุญเฟื้อง |
| --- | --- |
เกิด: 13 มิถุนายน พ.ศ. 2500
ณรงค์ บุญเฟื้อง (Narong Boonfuang) เกิดเมื่อ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2500 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย ติดทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2519 ที่มอนทรีออล ประเทศแคนาดา ในรุ่นไลท์ฟลายเวท รอบแรก ชนะ โคเซ มานูเอล โกเมซ จากสเปนเมื่อ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 รอบสอง แพ้ คริสเตียน ซิทเลอร์ จากออสเตรีย ตกรอบเมื่อ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2519
ซีทีทีเรเคิดส์

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 1983
ผู้ก่อตั้ง: Trevor Horn
สำนักงานใหญ่: ลอนดอน, สหราชอาณาจักร
เว็บไซต์: http://www.ztt.com/
ZTT Records อีกชื่อหนึ่ง "Zang Tumb Tuum" และ "Zang Tuum Tumb" เป็นค่ายเพลงของ เทรวอร์ ฮอร์น แห่งวงเยส เดอะบั๊กเกิลส์ และ ดิอาร์ตออฟน็อยส์ ก่อตั้งในปี 1983 พอล มอเรย์ และ เทรวอร์ ฮอร์น โดยมี ซิงเกิลแรก บีทบอกซ์ เป็นเพลงแรกที่ออกจำหน่ายในค่ายเพลงนี้ และ ศิลปินที่อยู่สังกัดในยุค 80s 808 สเตจ, Propaganda 
Frankie Goes to Hollywood, Andrew Poppy, Das Psych-Oh Rangers, Roy Orbison, Grace Jones, Nasty Rox Inc, Hoodlum priest, Anne Pigalle
แหล่งข้อมูลอื่น

www.frankie-say.de เก็บถาวร 2008-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
zttaat.com/
ข้อมูลเกี่ยวกับค่ายเพลงซีทีทีเรเคิดส์ในเว็บไซต์Discogs
soundslogic.com
วิดีโอบีทบอกซ์-ดิอาร์ตออฟน็อยส์ในยูทูป
ZTT-Channelในยูทูป
ชิซูโกะ โฮชิโนะ

ชิซูโกะ โฮชิโนะ (ญี่ปุ่น: 星野 千寿子; โรมาจิ: Hoshino Chizuko) เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน เป็นนักพากย์เสียงชาวญี่ปุ่น จากเมืองโตเกียว
ผลงาน > อะนิเมะ

Classmates 2 Special: Graduation as Yousuke's Girlfriend
Happiness! as Otoha Kohinata
Fortune Arterial as Shizuko Amaike
Kakyuusei as Mayumi Tachibana
Saiyuki as Shaohei
To Heart as Akari's mother (ep 13)
ผลงาน > วิดีโอเกม

Puyo Puyo~n as Rulue
Muv-Luv as Mana Tsukuyomi
ผลงาน > ละครซีดี

Analyst no Yuutsu series 1: Benchmark ni Koi wo Shite (Reiko Nishiyama)
แหล่งข้อมูลอื่น

Chizuko Hoshino at Production baobab[ลิงก์เสีย]
ค่างแว่นถิ่นใต้

| ค่างแว่นถิ่นใต้ |
| --- | --- |

ค่างแว่นถิ่นใต้ที่อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี เสียงร้องที่อุทยานแห่งชาติแก่งกระจานไฟล์:Dusky-leaf-monkey-call-kaeng-krachan.ogg
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Primates
วงศ์:: Cercopithecidae
สกุล:: Trachypithecus
สปีชีส์:: T.  obscurus
ชื่อทวินาม
Trachypithecus obscurus (Reid, 1837)

ชนิดย่อย
  T. o. obscurus  T. o. flavicauda  T. o. halonifer  T. o. carbo  T. o. styx  T. o. seimundi  T. o. sactorum 

ชื่อพ้อง
 Semnopithecus obscurus  Presbytis obscurus
ค่างแว่นถิ่นใต้  (ชื่อวิทยาศาสตร์: Trachypithecus obscurus) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกค่าง ลักษณะทั่วไปคล้ายค่างแว่นถิ่นเหนือ (T. phayrei) คือ มีวงกลมสีขาวรอบตาเหมือนกับใส่แว่นอันเป็นที่มาของชื่อ   มีขนาดของลำตัวยาว 45-57 เซนติเมตร หางยาว 66-78 เซนติเมตร มีน้ำหนัก 6-9 กิโลกรัม ค่างโตเต็มวัยมีขนบริเวณด้านหลังสีเทาเข้มเกือบดำ ขนบริเวณด้านข้างใบหน้าบริเวณปลายมือและปลายเท้ามีสีเทาเข้ม โคนขาและโคนแขนด้านนอกเป็นสีเทาจาง ลักษณะสำคัญที่ใช้จำแนกค่างชนิดนี้ คือสีขนหางสีดำ  ลูกที่เกิดใหม่สีขนจะเป็นสีทอง
ค่างแว่นถิ่นใต้แบ่งออกเป็นชนิดย่อย 7 ชนิดย่อยด้วยกัน (ดูในตาราง)
ถิ่นอาศัย

อาศัยอยู่ตามป่าเขาหินปูนที่มีโขดหินสูงชัน นอกจากนี้ยังอาศัยอยู่ตามป่าดงดิบหรือสวนยางพารา  พบในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ พม่า, ไทย, มาเลเซีย ในประเทศพม่าพบบริเวณเทือกเขาตะนาวศรีลงไปทางใต้ นอกจากนี้ยังพบตามเกาะต่าง ๆ ในประเทศมาเลเซีย เช่น เกาะลังกาวี เกาะปีนัง ส่วนในประเทศไทยพบได้ที่อุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด และเขาล้อมหมวก ใกล้กับอ่าวมะนาว จังหวัดประจวบคีรีขันธ์, อุทยานแห่งชาติตะรุเตาและ อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะเภตรา จังหวัดสตูล, เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี, วัดถ้ำเขาพลู อำเภอปะทิว จังหวัดชุมพร หาดไร่เลย์ จังหวัดกระบี่เป็นต้น
อาหารหลักได้แก่ ใบไม้, ผลไม้และเมล็ดพืช โดยมี แมลง เป็นอาหารเสริม
พฤติกรรม

มักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ มีสมาชิกประมาณ 4-30 ตัว สามารถอาศัยอยู่ได้ในป่าหลายประเภท ตั้งแต่เทือกเขาสูงจนถึงชายป่าที่ติดริมทะเล โดยมักเข้าไปอาศัยในป่าที่มีต้นไม้สูง กินอาหามากถึงวันละ 2 กิโลกรัม เป็นสัตว์ที่ไม่ค่อยคุ้นเคยกับมนุษย์มากนัก มักขี้อายและจะหลบหนีเมื่อพบกับมนุษย์ ในขณะที่ออกหากินเป็นฝูง จะมีอยู่ตัวหนึ่งที่ทำหน้าที่เฝ้าคอยระวังภัยโดยนั่งดูเหตุการณ์บนต้นไม้เงียบ ๆ ค่างแว่นถิ่นใต้ที่อาศัยอยู่บริเวณภาคใต้ของไทยจะมีระยะเวลาออกลูกประมาณเดือนมกราคม-มีนาคม ใช้เวลาตั้งท้องประมาณ 140-150 วัน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Trachypithecus obscurus ที่วิกิสปีชีส์
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

| --- | --- |
Faculty of Pharmaceutical Sciences, Ubon Ratchathani University

ชื่อย่อ: PS
สถาปนา: 3 มิถุนายน พ.ศ. 2537 (30 ปี)
คณบดี: เภสัชกร ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ศรีภา
ที่อยู่: ถ.วาริน-เดชอุดม อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี 34190
วารสาร: วารสารเภสัชศาสตร์อีสาน
สี:   สีเขียวมะกอก
มาสคอต: ถ้วยยาไฮเกีย, เรซิพี (℞)
เว็บไซต์: https://phar.ubu.ac.th/
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี (อังกฤษ : Faculty of Pharmaceutical Sciences, Ubon Ratchathani University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จัดตั้งเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2537 นับเป็นคณะเภสัชศาสตร์ลำดับที่ 10 ของประเทศไทย เป็นลำดับที่ 2 ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือและเป็นคณะวิชาทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพคณะแรกของมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี