stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ริ้วธงการทัพ
สหรัฐ > การใช้งาน

การปฏิบัติหลายอย่างที่เกี่ยวข้องกับริ้วธงและการจัดแสดงนั้นมีความคล้ายคลึงกันในแต่ละเหล่า อย่างไรก็ตาม มีความแตกต่าง โดยเฉพาะในเรื่องของจำนวนริ้วธงและการใช้อุปกรณ์ปัก กองทัพบกมีริ้วธงแยกกันสำหรับแต่ละปฏิบัติการสำคัญในสงครามทั้งหมดที่หน่วยนั้น ๆ เข้าร่วม โดยแต่ละอันจะปักชื่อของปฏิบัติการที่ระลึกถึง ปัจจุบัน กองทัพบกอนุญาตให้มีริ้วธงได้ 190 อัน และกองทัพอากาศซึ่งใช้ระบบของกองทัพบกมีมากกว่า 60 อัน
ขณะที่นาวิกโยธินและกองทัพเรือจะแตกต่างจากการปฏิบัติของกองทัพบกและกองทัพอากาศ นาวิกโยธินและกองทัพเรือใช้ริ้วธงหนึ่งอันสำหรับแต่ละสงคราม การทัพ หรือยุทธบริเวณ ปฏิบัติการหรือการรบที่เฉพาะเจาะจงจะเน้นด้วยดาวสีบรอนซ์และสีเงินที่ปักไว้บนริบบิ้น นาวิกโยธินมีริบบิ้น 57 อัน กองทัพเรือมี 36 อัน และหน่วยยามฝั่งทะเลมี 43 อัน โดยไม่ได้ประดับด้วยดาวหรือตัวอักษรใดๆ ดาวบนริ้วธงของนาวิกโยธินและกองทัพเรือเป็นไปตามธรรมเนียมปฏิบัติที่ริเริ่มในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองสำหรับแพรแถบย่อและเหรียญตรา นั่นคือ ดาวสีบรอนซ์สำหรับการปฏิบัติงานแต่ละอย่าง และดาวสีเงินแทนดาวสีบรอนซ์ 5 ดวง กองทัพเรือใช้ดาวบนริบบิ้นที่เหมาะสมตลอดประวัติศาสตร์ ในขณะที่นาวิกโยธินใช้ดาวเพื่อรำลึกถึงการปฏิบัติงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2443 ริ้วธงอิสริยาภรณ์ประกาศกิตติคุณหน่วยประธานาธิบดี (Presidential Unit Citation) ของกองทัพเรือ อิสรยาภรณ์สรรเสริญหน่วยนาวี (Navy Unit Commendation) และอิสรยาภรณ์สรรเสริญหน่วยอันมีคุณความดี (Meritorious Unit Commendation) ของกองทัพเรือแต่ละอันจะมีตัวเลขสีแดงแทนดาว ซึ่งแสดงถึงจำนวนครั้งที่มอบรางวัลดังกล่าวให้กับหน่วยของกองทัพเรือ
สหรัฐ > ลักษณะปรากฏ

ริ้วธงมักมีปลายแบน พร้อมข้อความ โดยมีข้อยกเว้นเพียงอย่างเดียวคือริ้วธงของนาวิกโยธินสหรัฐ ซึ่งมักมีปลายแหลมและไม่มีข้อความ ปลายปีกของสตรีมเมอร์มักมีหางติ่ง
สหรัฐ > ลักษณะปรากฏ > ขนาด

ขนาดของริ้วธงจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับเหล่าทัพที่ใช้และขนาดของธงที่ติดอยู่ โดยทั่วไปจะมีความยาว 3 ฟุต (0.91 เมตร) และกว้าง 2.75 นิ้ว (7.0 เซนติเมตร); ริ้วธงของนาวิกโยธินสหรัฐมีความกว้าง 2.75 นิ้ว (7.0 เซนติเมตร) และยาว 36 นิ้ว (3.0 ฟุต) หรือ 48 นิ้ว (4.0 ฟุต)
สหรัฐ > ลักษณะปรากฏ > สี

ในกรณีที่มีการมอบเหรียญตราสำหรับสงครามหรือการบริการเฉพาะ สีและรูปแบบของริ้วธงจะเหมือนกันกับแพรแถบที่ใช้แขวนเหรียญรางวัล ความขัดแย้งและปฏิบัติการที่ไม่มีการมอบเหรียญรางวัลจะมีริบบิ้นที่ออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อใช้เป็นริ้วธงรางวัล
สหรัฐ > การตัดสินใจปี พ.ศ. 2566 เกี่ยวกับเกียรติยศการรบของสมาพันธรัฐ

เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2566 หน่วยของกองกำลังป้องกันชาติทางภาคใต้ของสหรัฐที่ได้รับเครื่องหมายเกียรติยศการรบในสงครามกลางเมือง (ฝ่ายสมาพันธรัฐอเมริกา) ได้รับคำสั่งให้ถอดธงรบเหล่านั้นออกจากเสาธงกองพัน
ไทย

ประเทศไทยไม่มีการใช้งานริ้วธงการทัพเป็นของตนเอง แต่ได้รับการประดับบนธงไชยเฉลิมพลของหน่วยที่ปฏิบัติการร่วมฝรั่งเศส, สหรัฐ และเกาหลีใต้ ในสงคราม คือ สงครามโลกครั้งที่ 1, สงครามเกาหลี และสงครามเวียดนาม
ดูเพิ่ม

ริ้วธงการทัพของสงครามปฏิวัติอเมริกา
แหล่งข้อมูลอื่น

U.S. Army campaign streamers
U.S. Navy campaign streamers
U.S. Marine Corps campaign streamers
U.S. Air Force campaign streamers
U.S. Coast Guard campaign streamers
การแสดงริ้วธง จากธงเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ
ภาพแสดงริ้วธงบนธงกองทัพบกสหรัฐ ธงประจำหน่วย
พลเอก เดวิลเลียม บี. รอสสัน ประดับเมอริโทเรียส ยูนิท คอมมันเดเชิน (ทหารบก) บนธงไชยเฉลิมพลของกองพลทหารอาสาสมัคร และประดับแพรแถบเกียรติคุณให้แก่ทหารไทย ณ สาธารณรัฐเวียดนาม
สารประกอบโคออร์ดิเนชัน

รูป 1:  อัลเฟรท แวร์เนอร์ (Alfred Werner) นักเคมีชาวสวิส ผู้ที่วางรากฐานวิชาเคมีโคออร์ดิเนชัน ซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีจากการศึกษาสารประกอบโคออร์ดิเนชัน
สารประกอบโคออร์ดิเนชัน (อังกฤษ: Coordination Compounds) หรือ สารเชิงซ้อนโคออร์ดิเนชัน (coordination complexes) หมายถึง สารประกอบที่ประกอบด้วย โคออร์ดิเนชันเอนทิตี (coordination entity) หรือ โคออร์ดิเนชันสเฟียร์ (coordination sphere) ซึ่ง โคออร์ดิเนชันเอนทิตี คือ ไอออนหรือโมเลกุลที่ประกอบด้วย อะตอมกลาง (central atom)(โดยปกติแล้วจะเป็นอะตอมของธาตุโลหะ) สร้างพันธะเชื่อมต่อกับอะตอมหรือกลุ่มของอะตอมรอบ ๆ แต่ละอะตอมหรือกลุ่มอะตอมดังกล่าวที่สร้างพันธะกับอะตอมกลางเรียกว่า ลิแกนด์ (ligand)
ประวัติ

สารประกอบโคออร์ดิชันหลายชนิดเป็นที่รู้จักกันมาเป็นเวลานานแล้ว โดยเฉพาะสารที่มีสี เช่น คลอโรฟิลล์ (chlorophyll) ฮีโมโกลบิน (hemoglobin) วิตามินบี 12 เป็นต้น อย่างไรก็ตาม สมบัติทางเคมีและโครงสร้างของสารประกอบกลุ่มนี้ยังไม่เป็นที่เข้าใจมากนัก จนกระทั่ง อัลเฟรท แวร์เนอร์ นักเคมีชาวสวิส ได้สนใจศึกษาสารประกอบของโคบอลต์ โดยในปี ค.ศ. 1983 เขาได้เสนอว่า สารประกอบของโคบอลต์ (III) ที่มี 6 ลิแกนด์มีรูปร่างทางเรขาคณิตของโมเลกุล (molecular geometry) เป็นทรงแปดหน้า (octahedral)และได้เสนอแนวคิดเกี่ยวกับ เวเลนซ์ปฐมภูมิ (primary valence) และ เวเลนซ์ทุติยภูมิ (secondary valence) ของอะตอมโลหะขึ้นมา โดยต่อมาเรารู้จักกันในชื่อ สถานะออกซิเดชัน (oxidation state) หรือ เลขออกซิเดชัน (oxidation number) และ เลขโคออร์ดิเนชัน (coordination number) ตามลำดับ นอกจากนี้ เขายังได้ศึกษาสมบัติเชิงแสง (optical properties) และสมบัติการนำไฟฟ้าของสารละลายของสารประกอบโคออร์ดิเนชัน ทำให้ทราบว่ามีไอโซเมอร์ของสารประกอบโคออร์ดิเนชันหลายชนิด และได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี ในปี ค.ศ. 1917 และเป็นนักเคมีสาขาเคมีอนินทรีย์คนแรกที่ได้รับรางวัลนี้
ปัจจุบัน วิชาเคมีที่ศึกษาเกี่ยวกับสารประกอบโคออร์ดิเนชัน เรียกว่า เคมีโคออร์ดิเนชัน (coordination chemistry) ซึ่งได้แตกแขนงออกเป็นสาขาวิชาย่อยมากมาย เช่น เคมีของสารประกอบโลหอินทรีย์ (organometallic chemistry) เคมีซุปราโมเลกุลาร์ (supramolecular chemistry) และเป็นพื้นฐานของศาสตร์แขนงใหม่ที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบโครงสร้างของของแข็งโดยเฉพาะสารประกอบที่เรียกว่า โคออร์ดิเนชันพอลิเมอร์ (coordination polymers) และ โครงข่ายโลหะ-สารอินทรีย์ (metal-organic frameworks) เป็นต้น
คำศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

สารประกอบโคออร์ดิเนชันประกอบด้วย อะตอมกลาง (central atom) และ ลิแกนด์ (ligand) ที่สร้าง พันธะโคออร์ดิเนตโคเวเลนต์ (coordinate covalent bond) ผ่านอะตอมที่เป็นส่วนหนึ่งของลิแกนด์โดยเรียกอะตอมที่สร้างพันธะกับอะตอมกลางว่า อะตอมผู้ให้ (donor atom) จำนวนอะตอมผู้ให้ที่สร้าง พันธะซิกมา (sigma bond) กับอะตอมกลางเรียกว่า เลขโคออร์ดิเนชัน (coordination number)
การเรียกชื่อกลุ่มของลิแกนด์จำแนกตามลักษณะการสร้างพันธะกับอะตอมกลางเป็น ดังนี้
ลิแกนด์ที่มีจำนวนอะตอมผู้ให้ 1 อะตอม เรียกว่า ยูนิเดนเทต (unidentate) ลิแกนด์ หรือ มอนอเดนเทต (monodentate) ลิแกนด์
ลิแกนด์ที่มีจำนวนอะตอมผู้ให้ 2 อะตอม เรียกว่า ไบเดนเทต (bidentate) ลิแกนด์ หรือ ไดเดนเทต (didentate) ลิแกนด์
ลิแกนด์ที่มีจำนวนอะตอมผู้ให้ 3 อะตอม เรียกว่า ไตรเดนเทต (tridentate) ลิแกนด์
ลิแกนด์ที่มีจำนวนอะตอมผู้ให้ 4 อะตอม เรียกว่า ควอดิเดนเทต (quadidentate) ลิแกนด์ หรือ เตตระเดนเทต (tetradentate) ลิแกนด์
ลิแกนด์ที่มีจำนวนอะตอมผู้ให้ 5 อะตอม เรียกว่า เพนตะเดนเทต (pentadentate) ลิแกนด์
ลิแกนด์ที่มีจำนวนอะตอมผู้ให้หลายอะตอม เรียกโดยรวมว่า มัลติเดนเทต (multidentate) ลิแกนด์ หรือ พอลิเดนเทต (polydentate) ลิแกนด์
พอลิเดนเทตลิแกนด์ที่สร้างพันธะกับโลหะแล้วทำให้เกิด วงแหวน (ring)ลักษณะดังรูป 3 หรือลิแกนด์มีการสร้างพันธะครอบอะตอมกลางคล้ายก้ามปู จะเรียกลิแกนด์นั้นว่าเป็น คีเลติง (chelating) ลิแกนด์
มอนอเดนเทตลิแกนด์ที่มีอะตอมผู้ให้มากกว่า 1 ชนิดโดยสามารถใช้อะตอมใดอะตอมหนึ่งสร้างพันธะกับอะตอมกลางได้ เรียกว่า แอมบิเดนเทต (ambidentate) ลิแกนด์ เช่น NSC- ใน M-NCS ซึ่งแตกต่างจาก NCS-M
อะตอมกลางและลิแกนด์ เรียกรวมกันว่า โคออร์ดิเนชันสเฟียร์ (coordination sphere) หรือ โคออร์ดิเนชันเอนทิตี (coordination entity) หากโคออร์ดิเนชันเอนทิตีมีประจุ จะเรียกว่า ไอออนเชิงซ้อน (complex ion) และสารประกอบซึ่งเป็นกลางทางไฟฟ้าหากประกอบด้วยไอออนเชิงซ้อนหรือโคออร์ดิเนชันเอนทิตีที่เป็นกลางทางไฟฟ้าแล้ว จะเรียกว่า สารเชิงซ้อน (complex) หรือ สารประกอบโคออร์ดิเนชัน
สารประกอบโคออร์ดิเนชันที่มีอะตอมผู้ให้เป็นคาร์บอน หรือมีพันธะโลหะ–คาร์บอน (M–C bond) จะเรียกว่า สารประกอบโลหอินทรีย์ (organometallics compounds)
โครงสร้าง > พันธะเคมี

พันธะที่เกิดขึ้นระหว่างอะตอมกลางและอะตอมผู้ให้เป็นพันธะโคออร์ดิเนตโคเวเลนต์ หรือพันธะเดทีฟ (Dative bond) ที่เกิดจากอะตอมผู้ให้มีการใช้อิเล็กตรอนคู่โดดเดี่ยว (lone pair) หรือคู่อิเล็กตรอน (electron pair) ในการสร้างพันธะ โดยให้ (donate) คู่อิเล็กตรอนแก่อะตอมกลาง หรือเรียกว่า อะตอมผู้ให้ โคออร์ดิเนต (coordinate)กับอะตอมกลาง กรณีที่คีเลติงลิแกนด์สร้างพันธะกับอะตอมกลาง เราอาจะเรียกได้ว่า อะตอมกลางถูก คีเลต (chelate) โดยลิแกนด์
อย่างไรก็ตาม การอธิบายพันธะเคมีของสารประกอบโคออร์ดิเนชันให้สอดคล้องกับสมบัติทางกายภาพ เช่น สมบัติเชิงแสง สีของสารประกอบ สมบัติแม่เหล็ก ได้มีการเสนอแนวคิดและทฤษฎีขึ้นหลายทฤษฎี เช่น
ทฤษฎีสนามผลึก (crystal field theory)
ทฤษฏีพันธะเวเลนซ์ (valence bond theory)
ทฤษฎีออร์บิทัลเชิงโมเลกุล (molecular orbital theory)
ทฤษฏีสนามลิแกนด์ (ligand field theory)
โครงสร้าง > กรด−เบสลิวอิส

เนื่องจากการเกิดพันธะโคออร์ดิเนตโคเวเลนต์เกี่ยวข้องการให้−รับคู่อิเล็กตรอน โดยลิแกนด์เป็นตัวให้คู่อิเล็กตรอนแก่อะตอมกลางจึงจัดเป็นเบสตามนิยามของลิวอิสหรือ เบสลิวอิส (Lewis base) ส่วนอะตอมกลางซึ่งรับอิเล็กตรอนมาจากลิแกนด์จึงเป็นกรดตามนิยามของลิวอิส หรือ กรดลิวอิส (Lewis acid)โดยสารประกอบที่เกิดขึ้นเรียกว่า แอดดักต์ (adduct) ตัวอย่างต่อไปนี้เป็นสารประกอบโคออร์ดิเนชันหรือแอดดักต์ที่เกิดจากแอมโมเนียให้อิเล็กตรอนคู่โดดเดี่ยว (เบสลิวอิส) แก่อะตอมโบรอนในโมเลกุลโบรอนไตรฟลูออไรด์ (กรดลิวอิส) เกิดเป็นแอดดักต์ H3N—BF3
โครงสร้าง > รูปทรงเรขาคณิต

การแสดงโครงสร้างของโมเลกุลสารประกอบโคออร์ดิเนชันสามารถแสดงได้ด้วยรูปทรงเรขาคณิต โดยเป็นการแสดงสิ่งแวดล้อมรอบๆอะตอมกลาง โดยรูปทรงเรขาคณิตของโมเลกุลจะถูกกำหนดโดยสมบัติทางเคมีโคออร์ดิเนชันของอะตอมกลาง เช่น โคบอลต์มักจะมีเลขโคออร์ดิเนชันเท่ากับ 4 และ 6 โดยมีรูปทรงเรขาคณิตเป็นทรงสี่หน้าและทรงแปดหน้าตามลำดับ ในขณะที่นิกเกิลที่มีเลขโคออร์ดิเนชันเท่ากับ 4 จะมีรูปทรงเรขาคณิตเป็นระนาบจัตุรัส
เส้นตรง (linear)เช่น [CuCl2]–, [Ag(NH3)2]+
สามเหลี่ยมแบนราบ (trigonal planar)เช่น [HgI3]−
ระนาบจัตุรัส (square planar)เช่น [AuCl4]–, [PtCl4]2–
Fe(CO)5]
พีระมิดฐานจัตุรัส (square pyramidal) เช่น [NbCl4(O)]–, [V(acac)2(O)]
รูปทรงแปดหน้า (octahedral)เช่น [Cr(H2O)6]3+, [Fe(CN)6]3–
ปริซึมสามเหลี่ยม (prismic trigonal) เช่น Mo(SCHCHS)3
พีระมิดคู่ฐานห้าเหลี่ยม (pentagonal bipyramidal)เช่น [Nb(O)(ox)3]3–
แอนติปริซึมจัตุรัส (square antiprism) เช่น [Mo(CN)8]4–, [ReF8]2–
การอ่านชื่อตามระบบ IUPAC

การอ่านชื่อสารประกอบโคออร์ดิเนชันตามระบบ IUPAC ได้ถูกกำหนดใว้ใน NOMENCLATURE OF INORGANIC CHEMISTRY (IUPAC Recommendations 2005) โดยสรุปได้ ดังนี้
ให้อ่านชื่อลิแกนด์ก่อนชื่อของอะตอมกลาง
ไม่มีช่องว่างระหว่างแต่ละส่วนภายในเอกลักษณ์โคออร์ดิเนชันเดียวกัน
ให้ชื่อของลิแกนด์เรียงตามลำดับอักษร (คำนำหน้า (prefix) ที่ใช้ระบุจำนวนลิแกนด์จะไม่นำมาพิจารณาลำดับอักษรด้วย)
IUPAC ไม่เห็นด้วยในการใช้อักษรย่อในชื่อ
ชื่อลิแกนด์ที่มีประจุลบให้เปลี่ยนชื่อลงท้ายเป็นโดยให้ตัด -e แล้วเปลี่ยนเป็นเสียง -o  เช่น sulphate เปลี่ยนเป็น sulphato, cyanide เปลี่ยนเป็น cyanido, chloride เปลี่ยนเป็น chlorido หรือ iodide เปลี่ยนเป็น iodido เป็นต้น
ลิแกนด์บางชนิดมีชื่อเฉพาะ เช่น แอมโมเนีย (ammonia) NH3 เมื่อเป็นลิแกนด์จะเรียกว่า แอมมีน (ammine) น้ำ H2O เมื่อเป็นลิแกนด์จะเรียกว่า อะควา (aqua)เป็นต้น
ให้ใช้เลขฮินดูอารบิกในการบอกประจุของไอออนเชิงซ้อน
อย่างไรก็ตาม ข้อเสนอใหม่ของ IUPAC ยังไม่เป็นที่นิยมมากนัก นักเคมีจึงนิยมอ่านชื่อตามข้อกำหนดเดิม เช่น ชื่อลิแกนด์ยังคงเปลี่ยนชื่อท้ายเป็นเสียง -o โดยตัด -ide เป็น -o เช่น cyanide เปลี่ยนเป็น cyano, chloride เปลี่ยนเป็น chloro หรือ iodide เปลี่ยนเป็น iodo เป็นต้น และมีการระบุสถานะออกซิเดชันของอะตอมกลางด้วยตัวเลขโรมัน
ตัวอย่าง:
[CoCl(NH3 )5 ]Cl2
IUPAC อ่านชื่อว่า pentaamminechloridocobalt(2+) chloride
ข้อกำหนดเดิม อ่านชื่อว่า pentaamminechlorocobalt(III) chloride
[AuF4 ]-
IUPAC อ่านชื่อว่า tetrafluoridoaurate(1-)
ข้อกำหนดเดิม อ่านชื่อว่า tetrafluoroaurate(III)
K4 [Fe(CN)6 ]
IUPAC อ่านชื่อว่า potassium hexacyanidoferrate(II)
หรือ potassium hexacyanidoferrate(4-)
หรือ tetrapotassium hexacyanidoferrate
ข้อกำหนดเดิม อ่านชื่อว่า potassium hexacyanoferrate(II)
อนึ่ง สารประกอบโลหอินทรีย์จะมีวิธีการอ่านชื่อที่แตกต่างออกไป
ประโยชน์

สารประกอบโคออร์ดิเนชันมีประโยชน์มากมาย เช่น
ประโยชน์ > การสกัดแร่ทองคำ

การสกัดทองคำจากแร่ โดยใช้ปฏิกิริยาการเกิดสารประกอบโคออร์ดิเนชันกับไซยาไนด์ หรือปฏิกิริยาไซยานิเดชัน (cyanidation reaction) ดังนี้
ประโยชน์ > ตัวเร่งปฏิกิริยา

สารประกอบโคออร์ดิเนชันหลายชนิดเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) เช่น สารประกอบโคออร์ดิเนชันของโรเดียม HRh(CO)(PPh3)2 และ Rh(acac)(CO)2 ใช้เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาไฮโดรฟอมิเลชันของ 2-ออกทีน
ประโยชน์ > ยารักษาโรค

สารประกอบโคออร์ดิเนชันหลายชนิดมีฤทธิ์ทางชีวภาพซึ่งสามารถนำมาใช้ประโยชน์ในทางการแพทย์ได้ เช่น ออกซาลิพลาติน (oxaliplatin) ใช้ในเคมีบำบัด (chemotherapy) ในการรักษาโรคมะเร็ง  เป็นต้น
ดูเพิ่ม

พันธะโคออร์ดิเนตโคเวเลนต์
เคมีอนินทรีย์
โครงข่ายโลหะ−สารอินทรีย์
โครงสร้างแบบเคกกิน
พอลิออกโซเมทัลเลต
เคมีโลหอินทรีย์
รูป 2: โครงสร้างของวิตามินบี 12 ซึ่งเป็นสารประกอบโคออร์ดิเนชันของโคบอลต์
รูป 3: โมเลกุลเอทิลีนไดเอมีน ให้อิเล็กตรอนคู่โดดเดี่ยวของไนโตรเจนแก่อะตอมของโลหะ พันธะที่เกิดขึ้นเป็นพันธะโคออร์ดิเนตโคเวเลนต์ แสดงด้วยลูกศร
รูป 5: ไอออนเชิงซ้อนนี้มีชื่อตามระบบของ IUPAC ว่า pentaamminenitrocobalt (II) ion
เคลีย์ โควโค

| เคลีย์ โควโค |
| --- | --- |
โควโคในงานพาลีเฟสต์ 2013 สนับสนุนรายการ เดอะบิกแบงเธียรี
เกิด: เคลีย์ คริสตีน โควโค  (1985-11-30) 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985 (39 ปี) แคมาริโย รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
ชื่ออื่น: เคลีย์ โควโค-สวีทิง
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1992–ปัจจุบัน
โทรทัศน์:   8 ซิมเพิลรูลส์  ชามด์  เดอะบิกแบงเธียรี 
คู่สมรส: ไรอัน สวีทิง (สมรส 2013; 2016)
เคลีย์ คริสตีน โควโค (อังกฤษ: Kaley Christine Cuoco เกิด 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากบทบาทบริดเจต เฮนเนสซี ในซิตคอมเรื่อง 8 ซิมเพิลรูลส์ เคยออกอากาศทางช่องเอบีซี (2002-2005) บิลลี เจงกินส์ ในซีซันสุดท้ายของซีรีส์ ชามด์ (2005-2006) และเพ็นนี ในซีรีส์ตลกเรื่อง เดอะบิกแบงเธียรี (2007-ปัจจุบัน) ออกอากาศทางช่องซีบีเอส ซึ่งเธอได้รับรางวัลแซตเทิลไลต์ในปี ค.ศ. 2012 รางวัลคริติกส์ชอยส์เทเลวิชันอะวอร์ดในปี ค.ศ. 2013 และรางวัลพีเพิลส์ชอยส์อะวอร์ดในปี ค.ศ. 2014 โควโคยังปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่องเช่น ทูบีแฟตไลก์มี (2007) ฮอพ กระต่ายซูเปอร์จัมพ์ (2011)  และออเธอส์อะนอนิมัส (2014) ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 โควโคได้รับดาวหนึ่งดาวในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม
ชีวิตช่วงแรก

โควโคเกิดที่แคมาริโย รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นบุตรสาวคนโตของเลย์น แอน (วินเกต) แม่บ้าน และแกรี คาร์ไมน์ โควโค นายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ บิดาของเธอมีเชื้อสายอิตาลี มารดาของเธอมีเชื้อสายอังกฤษและเยอรมัน น้องสาวของเธอ บริแอนนา เคยเข้าแข่งขันรายการเดอะวอยซ์ ซีซันที่ห้า เมื่อครั้งเป็นเด็ก โควโคเคยเป็นนักกีฬาเทนนิสสมัครเล่นติดอันดับ เป็นกีฬาที่เธอเล่นตั้งแต่อายุ 3 ปี เธอเลิกเล่นเทนนิสเมื่ออายุ 16 ปี
อาชีพการแสดง

โควโคปรากฏในภาพยนตร์ครั้งแรกในภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง มือปราบผ่าโปรแกรมนรก (1995)  รับบทเป็นคาริน คาร์เตอร์ในวัยเด็ก ในปี ค.ศ. 1999 โควโคปรากฏในซิตคอมเรื่องเลดีส์แมน ออกอากาศช่องซีบีเอส และปี ค.ศ. 2000 เธอรับบทเป็นมอรีน แม็กคอร์มิก อดีตนักแสดงเรื่องเดอะเบรดีบันช์ ในภาพยนตร์โทรทัศน์ โกรอิงอัปเบรดี และแสดงเรื่องแอลลีแคตส์สไตรก์ ทางช่องดิสนีย์แชนเนิลออริจินัลมูวี ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2002 โควโคเริ่มรับบทบริดเจต เฮนเนสซี ในซิตคอมเรื่อง 8 ซิมเพิลรูลส์ ออกอากาศช่องเอบีซี บริดเจตเป็นบุตรคนโต ทั้ง ๆ ที่โควโคอายุน้อยกว่าเอมี เดวิดสัน หกปี ซึ่งรับบทเป็นน้องสาวของเธอ เนื่องจากยอดผู้ชมน้อย ช่องเอบีซียกเลิกซิตคอมดังกล่าวในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2005
ต่อจากซีซันสุดท้ายของ 8 ซิมเพิลรูลส์ โควโคยังรับบทในซีรีส์เรื่องสั้น 10.5 ออกอากาศทางช่องเอ็นบีซี ภาพยนตร์ไครมส์ออฟแฟชัน ทางช่องเอบีซีแฟมิลี ภาพยนตร์อิสระเรื่องดีเบทิงโรเบิร์ตลี และในภาพยนตร์ เดอะฮอลโลว์ เธอยังพากย์เสียงให้ตัวละครแบรนดี แฮร์ริงตัน สุนัขพันธุ์ผสมมานุษยรูปนิยมอายุ 14 ปี ในการ์ตูนแบรนดีแอนด์มิสเตอร์วิสเกอส์ ทางช่องดิสนีย์แชนแนล โควโคพากย์เสียงตัวละครเคิร์สตี สมิธ ในซีรีส์ แบรตซ์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004-2005 ในซีซันที่แปดของซีรีส์ ชามด์ โควโครับบทเป็นบิลลี เจงกินส์ แม่มดวัยสาวทรงพลังที่มีพลังหายตัวและกายทิพย์ ผู้ผลิตฝ่ายบริหาร แบรด เคิร์น กล่าวว่า ตัวละครของโควโคเคยถูกนำมาพิจารณาสร้างเป็นเรื่องแยกด้วย
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2007 โควโคเริ่มแสดงในซิตคอมเรื่อง เดอะบิกแบงเธียรี ออกอากาศทางช่องซีบีเอส รับบท เพนนี พนักงานร้านชีสเค้กแฟกทอรี และนักแสดงสาวที่อาศัยอยู่ในห้องชุดตรงข้ามห้องของนักวิทยาศาสตร์ เลนเนิร์ด ฮอฟสแตดเตอร์ และเชลดอน คูเปอร์ ก่อนซีซันปี 2010-2011 เธอมีรายได้ 60,000 ดอลลาร์ต่อตอน เท่ากับนักแสดงร่วม ในปี ค.ศ. 2010 กองถ่ายเจรจาการขึ้นค่าตัวให้กับนักแสดงแต่ละคนเป็นคนละ 200,000 ดอลลาร์ต่อตอน ในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 2010 เธอประสบอุบัติเหตุตกม้าจนขาหัก และไม่ได้แสดงสองตอน ปลายเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 โควโคช่วยน้องสาว บริแอนนา จัดแฟลชม็อบในฉากของรายการ ซึ่งเธอและกองถ่ายสร้างความประหลาดใจให้ผู้ชมในห้องส่งโดยลิปซิงก์และเต้นรำเพลง "คอลมีเมย์บี" ของคาร์ลี เร เจปเซน วิดีโอเหตุการณ์ดังกล่าวถูกโพสต์ลงยูทูบและกลายเป็นไวรอลวิดีโอ คลิปการแสดงนี้ยังถูกนำไปเล่นในรายการโคแนน ที่โควโคเป็นแขกรับเชิญในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2013 ด้วย จนถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 โควโค ร่วมด้วยจอห์นนี กาเล็กกี และจิม พาร์สันส์ นักแสดงร่วมจากเดอะบิกแบงเธียรี ได้รับค่าตัวจำนวน 1 ล้านดอลลาร์ต่อตอน
โควโคเคยแสดงในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง ทูบีแฟตไลก์มี ออกฉายครั้งแรกวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2007 ทางช่องไลฟ์ไทม์ เธอเคยรับบทเล็ก ๆ ในซีรีส์แผนลับแหกคุกนรก ตอน "The Message" และ "Chicago" และแสดงในภาพยนตร์สยองขวัญล้อเลียนเรื่อง คิลเลอร์มูวี ในปี ค.ศ. 2008 เธอยังปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง เดอะเพนต์เฮาส์ (2010) ด้วย ในปี ค.ศ. 2011 โควโคปรากฏในส่วนของ "เนคิดทรูธ" ประจำปีของนิตยสารอัลลัวร์ ในปีเดียวกันนั้น เธอปรากฏในภาพยนตร์ ฮอพ กระต่ายซูเปอร์จัมพ์ และซิ่ง..ดับแค้น  เธอได้รับเลือกให้เป็นผู้ประกาศรางวัลทีนชอยส์อะวอดส์ในปี ค.ศ. 2011 และพีเพิลส์ชอยส์อะวอดส์ในปี ค.ศ. 2012 และ 2013 โควโคแสดงในภาพยนตร์โฆษณาของไพรซ์ไลน์ดอตคอมเป็นประจำ รับบทเป็นลูกสาวของวิลเลียม แชตเนอร์
วันเฉลิม ยิ่งยง

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  วันเฉลิม ยิ่งยง
วันเกิด:  12 สิงหาคม พ.ศ. 2536 (31 ปี)
สถานที่เกิด:   จังหวัดนครศรีธรรมราช ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.80 m (5 ft 11 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  มหาสารคาม เอสบีที
หมายเลข:  13
สโมสรเยาวชน
พ.ศ. 2554:  เพื่อนตำรวจ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| พ.ศ. 2554–2557 |  เพื่อนตำรวจ |  11 |  (1) |
| พ.ศ. 2555–2556 |  → ลูกอีสานการบินไทย (ยืมตัว) |   |   |
| พ.ศ. 2558 |  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |  1 |  (0) |
| พ.ศ. 2558-เลกสอง |  → ชัยนาท ฮอร์นบิล (ยืมตัว) |   |   |
| พ.ศ. 2559 |  ชัยนาท ฮอร์นบิล |  3 |  (0) |
| 2016–2018 |  เชียงราย ยูไนเต็ด |  8 |  (0) |
| 2017 |  → การท่าเรือ (ยืมตัว) |  1 |  (0) |
| 2017–2018 |  → พีที ประจวบ (ยืมตัว) |  28 |  (0) |
| 2019–2022 |  พีที ประจวบ |  18 |  (0) |
| 2022–2023 |  หนองบัว พิชญ |  17 |  (1) |
| 2023–2024 |  นครศรีฯ ยูไนเต็ด |  25 |  (2) |
| 2024 |  โปลิศ เทโร |  12 |  (0) |
| 2025– |  มหาสารคาม เอสบีที |  0 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| พ.ศ. 2554 |  ไทย ยู-18 ปี |  6 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2557
วันเฉลิม ยิ่งยง ชื่อเล่น กิ้ฟ (อังกฤษ: Wanchalerm Yingyong) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ในตำแหน่งกองกลาง
ประวัติ

วันเฉลิม ยิ่งยง เป็นนักศึกษาจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เขาเคยทำหน้าที่กองกลางร่วมสังกัดสโมสรฟุตบอลการบินไทย-ลูกอีสาน และสโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจ ก่อนที่จะย้ายเข้าร่วมสังกัดสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด อย่างเป็นทางการ และในปี ไทยพรีเมียร์ลีก 2558 ในเลกที่สอง ได้ย้ายมาร่วมทัพชัยนาท ฮอร์นบิล โดยได้เซ็นสัญญาถาวรกับสโมสรดังกล่าวเพื่อสู้ศึกไทยพรีเมียร์ลีกในปี 2559
กิจกรรมการกุศล

ช่วงหลังจากการฝึกซ้อม วันเฉลิมมักหาเวลาทำกิจกรรมเพื่อสังคมอยู่เสมอ รวมถึงเคยเป็นอาสาสมัครอ่านหนังสือให้คนพิการทางสายตา ที่ห้องสมุดป๋วย อึ๊งภากรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เกียรติประวัติ

ไทยลีกคัพ: 2562
รางวัลนักเตะยอดกตัญญู โซนภาคกลางและตะวันออก ของลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ประจำฤดูกาล 2013
แหล่งข้อมูลอื่น

OFFICIAL : เนวินเปิดตัว 4 แข้งอาวุธใหม่ปราสาทสายฟ้า
เซราะกราวโล่ง!วันเฉลิมหายทันเปิดซีซั่น
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร  |
| --- | --- |
 1 สราวุธ  2 อภิโชค  3 สุริยา  4 ภาคิณ  5 พิทักษ์  6 พิชิตชัย  7 โคดักโป  8 วราวุฒิ  9 เวียนา  10 สงครามสมุทร  11 สุขสันต์  14 พีรพัฒน์  18 อณิพงษ์  19 ยศศักดิ์  20 อนุกูล  21 พงศกร  23 ศรายุทธ  24 ศรุฒ  27 เดอนี่  29 ณัฐภัทร  30 ภิญโญ  31 วันเฉลิม(c)  33 ดูชาร์ต  44 เจนภพ  70 ชเว โฮ-จู  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: ธวัชชัย
ปัญหารางวัลมิลเลนเนียม

ปัญหารางวัลมิลเลนเนียม (อังกฤษ: Millennium Prize Problems)
เป็นปัญหาที่อยู่บนพื้นฐานของคณิตศาสตร์ 7 ข้อ ซึ่งเสนอในปีค.ศ. 2000 โดยสถาบันคณิตศาสตร์เคลย์ จากการรวบรวมปัญหาสำคัญในวงการวิทยาการคอมพิวเตอร์ ฟิสิกส์ และคณิตศาสตร์ ซึ่งยังพิสูจน์ไม่สำเร็จในขณะนั้น ให้เป็นปัญหาแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 21 โดยสถาบันคณิตศาสตร์เคลย์ได้ประกาศมอบเงินรางวัลหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐให้กับผู้ที่สามารถพิสูจน์ปัญหาข้อใดข้อหนึ่งได้สำเร็จ
ในปี ค.ศ. 2006 สถาบันคณิตศาสตร์เคลย์ได้มอบรางวัลหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้กับกริกอรี เพเรลมาน ผู้พิสูจน์ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร หนึ่งในปัญหารางวัลมิลเลนเนียมได้สำเร็จ  และยังเป็นปัญหารางวัลมิลเลนเนียมเพียงปัญหาเดียวที่พิสูจน์สำเร็จจนถึงปัจจุบันนี้
ปัญหารางวัลมิลเลนเนียมทั้ง 7 ข้อ ได้แก่
ปัญหาพีและเอ็นพี
ข้อความคาดการณ์ของฮอดจ์
ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร  (พิสูจน์สำเร็จ)
สมมติฐานของรีมันน์
ปัญหาการมีอยู่ของทฤษฎีหยาง-มิลส์ และมวลพื้น
ปัญหาการมีอยู่ของนาเวียร์-สโตกส์และความราบเรียบ
ข้อความคาดการณ์ของเบิร์ชและสวินเนอร์ตัน
ปัญหาพีและเอ็นพี

บทความหลัก: ปัญหาพีและเอ็นพี
ปัญหาพีและเอ็นพีเป็นปัญหาสำคัญทางวิทยาการคอมพิวเตอร์และทฤษฎีการคำนวณ ซึ่งศึกษาความซับซ้อนในการคำนวณ ระหว่างกลุ่มความซับซ้อนพี (P) ซึ่งเป็นกลุ่มปัญหาที่สามารถ ค้นหา (search) คำตอบได้ในเวลาพหุนาม กับกลุ่มความซับซ้อนเอ็นพี (NP) ซึ่งเป็นกลุ่มปัญหาที่สามารถ ตรวจสอบ (verify) คำตอบได้ในเวลาพหุนาม
ปัญหาพีและเอ็นพีตั้งข้อสงสัยว่ากลุ่มความซับซ้อนพีและเอ็นพีเป็นกลุ่มปัญหาเดียวกันหรือไม่ ? เพราะกลุ่มความซับซ้อนพีจะเป็นเซตย่อยของกลุ่มความซับซ้อนเอ็นพีเสมอ เนื่องจากเราสามารถตรวจสอบ คำตอบด้วยการ ค้นหา คำตอบได้ แต่ในปัจจุบันยังพิสูจน์ไม่ได้ว่ากลุ่มความซับซ้อนเอ็นพีจะเป็นเซตย่อยของกลุ่มความซับซ้อนพีหรือไม่? เนื่องจากมีกลุ่มปัญหาเอ็นพีบริบูรณ์ (NP-Complete) ซึ่งสามารถ ตรวจสอบ คำตอบได้ในเวลาพหุนาม แต่ยังไม่พบ ขั้นตอนวิธี ค้นหา คำตอบด้วยความเร็วระดับเวลาพหุนาม
เนื่องจากกลุ่มปัญหาเอ็นพีบริบูรณ์เป็นกลุ่มปัญหาที่ลดรูปซึ่งกันและกัน และลดรูปกับกลุ่มปัญหาเอ็นพีทั้งหมด ดังนั้นหากค้นพบขั้นตอนวิธี ค้นหา คำตอบของปัญหาเอ็นพีบริบูรณ์ปัญหาใดปัญหาหนึ่งเป็นเวลาพหุนาม กลุ่มความซับซ้อนพีจะเป็นกลุ่มปัญหาเดียวกับกลุ่มความซับซ้อนเอ็นพี แต่หากมีบทพิสูจน์ว่าไม่มีขั้นตอนวิธีใดสามารถ ค้นหา คำตอบของปัญหาเอ็นพีบริบูรณ์เป็นเวลาพหุนาม กลุ่มความซับซ้อนพีจะไม่ใช่กลุ่มปัญหาเดียวกับกลุ่มความซับซ้อนเอ็นพี
หากกลุ่มความซับซ้อนพีเท่ากับกลุ่มความซับซ้อนเอ็นพี ปัญหาใดที่ ตรวจสอบ คำตอบได้ในเวลาพหุนาม จะสามารถ ค้นหา คำตอบได้ในเวลาพหุนามไปด้วย ทำให้การ ค้นหา ซึ่งเป็นปัญหาสำคัญทางวิทยาการคอมพิวเตอร์ สามารถทำได้รวดเร็วมากขึ้น และถึงแม้พิสูจน์ได้ว่ากลุ่มความซับซ้อนพีไม่เท่ากับกลุ่มความซับซ้อนเอ็นพี นักคณิตศาสตร์ และวิทยาการคอมพิวเตอร์ก็จะเข้าใจรายละเอียดของการ ตรวจสอบ และการ ค้นหา มากขึ้น และทำให้เข้าใจปัญหาทางคณิตศาสตร์ ชีววิทยา ปรัชญา และปัญหาวิทยาการรหัสลับได้อย่างลึกซึ้งขึ้น
ปัจจุบัน นักคณิตศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่เชื่อว่า P ≠ NP
ปัญหานี้ถูกตั้งข้อสงสัย และเสนออย่างเป็นทางการโดย สตีเฟน คุก
ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร  (พิสูจน์สำเร็จ)

บทความหลัก: ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร
ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเรเป็นปัญหาสำคัญทางทอพอโลยี ซึ่งศึกษาสมานสัณฐาน (Homeomorphism) กล่าวคือ ความสามารถในการยืดหดของพื้นผิว (Manifold) ต่าง ๆ ระหว่างคุณสมบัติที่ห่วง (Loop) บนพื้นผิวนั้นสามารถหดลงจนกลายเป็นจุด (Simply connected) กับความสามารถในการยืดหดพื้นผิวให้กลายเป็นทรงกลมได้ ในโลก 3 มิติ อองรี ปวงกาเร พิสูจน์ได้ว่า พื้นผิวสอง มิติปิด (Closed) ที่ห่วงบนพื้นผิวนั้นสามารถหดลงจนกลายเป็นจุดได้ จะยืดหดพื้นผิวเป็นผิวทรงกลมได้เสมอ
ข้อคาดการณ์ของปวงกาเรตั้งข้อสงสัยว่าในโลก 4 มิติ พื้นผิว 3 มิติใด ๆ ที่ห่วงบนพื้นผิวสามารถหดลงจนกลายเป็นจุด จะยืดหดพื้นผิวเป็นทรงกลมผิว 3 มิติได้หรือไม่ ? ทั้งนี้พื้นผิว 4 มิติได้รับการพิสูจน์ว่าจริงในปี ค.ศ. 1961 โดย Stephen Smale และพื้นผิวที่มากกว่า 4 มิติขึ้นไปได้รับการพิสูจน์ว่าจริง Michael Freedman ในปี ค.ศ. 1982  แต่พื้นผิว 3 มิติ กลับเป็นปัญหาเดียวที่ยังพิสูจน์ไม่ได้จนถึง ค.ศ. 2000
จนในที่สุด ในปี ค.ศ. 2003 กริกอรี เพเรลมานได้ตีพิมพ์บทพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของปวงกาเร บทพิสูจน์ได้รับการตรวจสอบเสร็จในปี ค.ศ. 2006 เพเรลมานได้รับการคัดเลือกให้ได้รับรางวัลฟิลด์มีเดิล แต่เพเรลเมนปฏิเสธรางวัลดังกล่าว สถาบันคณิตศาสตร์เคลย์ได้ประกาศให้รางวัลมิลเลเนียมในวันที่ 18 มีนาคม 2010 แต่เพเรลมานก็ปฏิเสธเช่นกัน โดยไม่ได้ให้เหตุผลกับทางสถาบัน อย่างไรก็ดี เขาได้อธิบายว่านี่เป็นงานของชุมชนคณิตศาสตร์ และความสำเร็จนี้ก็เป็นของนักคณิตศาสตร์ทั้งปวง การให้รางวัลนี้จึงไม่ยุติธรรม เพราะความสำเร็จในการพิสูจน์ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเรของเขานั้น ไม่ได้ยิ่งใหญ่ไปกว่าคุณูปการของ Richard Hamilton ผู้เสนอแนวคิดที่เพเรลมานนำมาต่อยอดเพื่อพิสูจน์ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร เลย
การพิสูจน์ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร ทำให้ข้อความที่ว่า พื้นผิวที่ห่วงบนพื้นผิวนั้นสามารถหดลงจนกลายเป็นจุด (Simply connected) จะสามารถยืดหดพื้นผิวให้กลายเป็นทรงกลมได้ เป็นจริงในทุกมิติ ทำให้ใช้วิธีนี้เป็นวิธีทดสอบพื้นฐานทางทอพอโลยี ทั้งทอพอโลยีแบบดั้งเดิม และทอพอโลยีขั้นสูงอีกด้วย
ปัญหานี้ถูกตั้งข้อสงสัยครั้งแรกโดย อองรี ปวงกาเร และถูกเสนออย่างเป็นทางการโดย John Milnor