stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง
เกียรติประวัติ

แชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท WBF (2538)
ชิง 8 กรกฎาคม 2538 ชนะคะแนน รอนนี่ มากราโม ( ฟิลิปปินส์) ที่ ตลาดสี่มุมเมือง รังสิต
เสียแชมป์ 30 กันยายน 2538 แพ้น็อค รอนนี่ มากราโม ยก 10 (ฟิลิปปินส์) ที่ [[]] กรุงมะนิลา
แชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท WBF (2539 - 2541)
ชิง 29 กันยายน 2539 ชนะคะแนน รอนนี่ มากราโม (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.ร้อยเอ็ด
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 22 มิถุนายน 2540 ชนะน็อค ยก 4 โรเอล มาคา (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.อ่างทอง
เสียแชมป์ 25 กันยายน 2542 แพ้คะแนน เวโล มากาโล ( แอฟริกาใต้) ที่ เนลสปูร์ มาปูมาลังการ์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 28 เม.ย. 2544 แพ้น็อค ยก 6 ฮวนนิโต รูบิลลาร์ (ฟิลิปปินส์) ที่ ดาเวา ฟิลิปปินส์
ฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนา

| ฟ้าเพชรน้อย ส> จิตรพัฒนา |
| --- | --- |
เกิด: นายปิยะพงษ์ สอแสวง 13 ตุลาคม พ.ศ. 2531
ฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนา หรือนายปิยะพงษ์ สอแสวง เกิดเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2531 ที่ จังหวัดร้อยเอ็ด เสียชีวิตเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2552 รวมอายุได้ 21 ปี  สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 23 (น็อค 14) แพ้ 3
ประวัติ

ฟ้าเพชรน้อยเริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค ยอดแสนเชิง ส.สกุลชัย ยกแรก จากนั้นจึงได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นฟลายเวทของสภามวยโลก เมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ผลปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนน จอห์น เร วีราโน ได้ครองแชมป์ และขึ้นชกป้องกันตำแหน่งได้ถึง 8 ครั้ง จนเริ่มมีปัญหาเรื่องน้ำหนักตัว จนมาเสียแชมป์ให้ ลิโต ซิสนอริโต โดยแพ้น็อคในยกที่ 5 เมื่อ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
หลังจากเสียแชมป์ ฟ้าเพชรน้อยกลับมาชกใหม่ใน พ.ศ. 2550 โดยไปชกที่ ญี่ปุ่น แพ้คะแนน โทโมโนบุ ชิมิสึ (ต่อมาได้เป็นแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก) กลับมาชกชนะในไทยอีก 2 ครั้ง ก็ได้ไปชกที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนนไดกิ คาเมดะ(ต่อมาได้เป็นแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก) ทำให้ได้รับการสนับสนุนให้ชิงแชมปืโลกเยาวชนเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวทของสภามวยโลกเมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ชนะน็อค ดรากอน เช็ง ยก 3 ได้กลับมาครองแชมป์อีกครั้ง หลังจาก ฟ้าเพชรน้อยป้องกันตำแหน่งได้เพียง 3 ครั้ง ฟ้าเพชรน้อยครบกำหนดเกณฑ์ทหารต้องไปเป็นทหารเกณฑ์ จึงหยุดชกไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง แต่ในขณะที่ต้นสังกัดกำลังดำเนินการขอตัวฟ้าเพชรน้อยออกมาชกป้องกันแชมป์ ฟ้าเพชรน้อยก็ประสบอุบัติเหตุ ขี่มอเตอร์ไซค์ ฮอนด้า ซี 50 ชนต้นไม้เสียชีวิตเมื่อตอนกลางคืนที่บ้านทรายขาว อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ขณะมุ่งหน้ากลับบ้านที่บ้านนาทม อำเภอเสลภูมิ เสียชีวิตไปเสียก่อนด้วยวัยเพียง 20 ปี
เกียรติประวัติ

แชมป์โลกเยาวชน WBC รุ่นฟลายเวท (2547 - )
ชิง, 21 พ.ค. 2547 ชนะคะแนน จอห์น เวย์ วีราโน่ ( ฟิลิปปินส์) ที่  อำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา
ป้องกันครั้งที่ 1, 6 ส.ค. 2547 ชนะน็อค ยก 2 โจเอล โรดรีโก้ (ฟิลิปปินส์) ที่ อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา
ป้องกันครั้งที่ 2, 27 ส.ค. 2547 ชนะ ที.เค.โอ. ยก 8 อลองก์ ดีนอย ซิลลาโน่ (ฟิลิปปินส์) ที่ อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ
ป้องกันครั้งที่ 3, 25 มี.ค. 2548 ชนะคะแนน ออแลนด์ เอ็นรีเควซ (ฟิลิปปินส์) ที่ หน้าศาลากลาง จังหวัดสมุทรสงคราม
ป้องกันครั้งที่ 4, 27 พ.ค. 2548 ชนะน็อค ยก 1 คริสเตียน มาอัส  (ฟิลิปปินส์) ที่ จังหวัดสระบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 30 กันยายน 2548 ชนะน็อค ยก 3 ริชาร์ด การ์เซีย (ฟิลิปปินส์) กรุงเทพมหานคร
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 9 พฤศจิกายน 2548 ชนะน็อค ยก 4 ลี เซียวหลง ( จีน) ที่ อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 16 กุมภาพันธ์ 2549 ชนะน็อค ยก 6 เช็ง ดอง (จีน) ที่ จังหวัดชัยนาท
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 31 มีนาคม 2549 ชนะคะแนน เอ็ดมุนด์ วีลาโย (ฟิลิปปินส์) ที่ ตลาดโชคชัย 4 กรุงเทพมหานคร
เสียแชมป์ 26 พฤษภาคม 2549 แพ้น็อค ยก 5ลิโต ซิสนอริโต (ฟิลิปปินส์) ที่ ตลาดปฐวิกรณ์ กรุงเทพมหานคร
แชมป์เฉพาะกาล เยาวชน WBC รุ่นฟลายเวท (2551 - )
ชิง, 30 พฤษภาคม 2551 ชนะน็อค ยก 3 ดรากอน เช็ง (จีน) ที่ สวนลุมไนท์บาซาร์ กรุงเทพมหานคร
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 24 กรกฎาคม 2551 ชนะคะแนน คิม ยก จุน ( เกาหลีใต้) ที่ โรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัย กรุงเทพมหานคร
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 3 ธันวาคม 2551 ชนะคะแนน เจมส์ โคโค่ (อินโดนีเซีย) ที่ ท่าตะโก จังหวัดนครสวรรค์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 27 มีนาคม 2552 ชนะน็อค ยก 5 เจมส์ โคโค่ ที่ หน้า ศาลากลางจังหวัดนครราชสีมา ในการต่อสู้ที่ผ่านมานี้เขายังได้รับรางวัล ระหว่างทวีปเยาวชน  WBC รุ่นฟลายเวท
ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย

| ฟ้าสั่ง พ> ธวัชชัย |
| --- | --- |
เกิด: ณรงค์ฤทธิ์ ปิรัง 5 มิถุนายน พ.ศ. 2517
ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย หรือ ฟ้าสั่ง สามเคแบตเตอรี่ มีชื่อจริงว่า ณรงค์ฤทธิ์ ปิรัง เป็นชาวจังหวัดอุบลราชธานี เกิดเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2517 เป็นอดีตแชมป์โลกของสถาบันสหพันธ์มวยโลก (WBF) ในรุ่นแบนตั้มเวท
ฟ้าสั่ง ถือเป็นนักมวยไทยคนแรกที่เคยขึ้นชกกับ แมนนี ปาเกียว นักมวยชาวฟิลิปปินส์ชื่อดังระดับโลกถึง 2 ครั้ง โดยครั้งแรกเมื่อการลงนวมซ้อมกัน 5 ยก เมื่อปี พ.ศ. 2546 ที่ฟิลิปปินส์  ซึ่งผลออกมาทั้งคู่เสมอกัน ซึ่งการชกในครั้งนี้มิได้มีการบันทึกลงในสถิติการชกของทั้งคู่ และในครั้งที่ 2 เป็นการชกตัดเชือกขึ้นชิงแชมป์โลกในรุ่นเฟเธอร์เวทของสถาบันสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ในปี พ.ศ. 2547 ที่ฟิลิปปินส์ ผลการชกปรากฏว่า ฟ้าสั่งเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ​ไปในยกที่ 4
เกียรติประวัติ

แชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท (2541)
ชิง 20 มีนาคม 2541 ชนะน็อค ยก 5 อาร์ซี่ เอนุซ ( ฟิลิปปินส์) ที่ จ.เชียงใหม่
สิงหาคม 2541 ถูกปลด
แชมป์โลก WBF รุ่นแบนตั้มเวท (2542 - 2543)
ชิง 12 กุมภาพันธ์ 2542 ชนะน็อค ยก 1 พีรูท บอย (อินโดนีเซีย) ที่ จ.สุราษฎร์ธานี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 สิงหาคม 2542 ชนะน็อค ยก 5 ดันแคน มาคูเบอเน่ ( แอฟริกาใต้) ที่ จ.กาฬสินธุ์
พฤศจิกายน 2543 ถูกปลด
แชมป์เงา IBF รุ่นแบนตั้มเวท (2543 - 2544)
ชิง 5 ตุลาคม 2543 ชนะคะแนน โดบรัค อาร์เธอร์ (อินโดนีเซีย) ที่ จ.ลำพูน
พ.ศ. 2546 สละแชมป์
แชมป์ IBF แพนแปซิฟิก รุ่นจูเนียร์​เฟเธ​อร์เวท (2545 -2547)
ชิงแชมป์ 18 มีนาคม 2546 ชนะน็อค ยก 1 อาจิ๊บ ซาลูม ( แทนซาเนีย) ที่ จ.เพชรบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 18 กรกฎาคม 2546 ชนะน็อค ยก 6 โจมาร์ ดามอสมอค ( ฟิลิปปินส์) ที่ จ.นครศรีธรรมราช
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2,13 ก.ค. 2548 ชนะน็อค ยก 2 โจเอล เอสคอล ( ฟิลิปปินส์) ที่ จ.สมุทรปราการ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 23 กันยายน 2548 ชนะน็อค ยก 4 โจโจ้ ออร์ตาโน่ ( ฟิลิปปินส์) ที่ จ.กาญจนบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 21 ตุลาคม 2548 ชนะน็อค ยก 2 โนเอล ซุงกาอิด ( ฟิลิปปินส์) ที่ สนามกีฬาห้วยขวาง แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 17 กุมภาพันธ์ 2549 ชนะคะแนน เอ็ดการ์โด คาร์บินสัน ( ฟิลิปปินส์) ที่ จ.พระนครศรีอยุธยา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 21 เมษายน 2549 ชนะน็อค ยก 4 เรย์นาโด มาร์โค ( ฟิลิปปินส์) ที่ โรงแรมเจ้าพระยาปาร์ค แขวงสามเสนนอก เขตห้วยขวาง
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 22 พฤษภาคม 2549 ชนะน็อค ยก 8 จูน เดอ อาซิส ( ฟิลิปปินส์) ที่
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 21 กรกฎาคม 2549 ชนะน็อค ยก 4 เอ็ดมุนด์ โนนอง เดวิลลีเรส ( ฟิลิปปินส์) ที่
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 22 กันยายน 2549 ชนะน็อค ยก 7 เชอร์วิน มานาทัด ( ฟิลิปปินส์) ที่
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 26 ตุลาคม 2549 ชนะน็อค ยก 5 เอ็ดเวิร์ด เอสครีเบอร์ ( ฟิลิปปินส์) ที่
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 11, 24 พฤศจิกายน 2549 ชนะน็อค ยก 6 วาลิโต บาร์เตคิว ( ฟิลิปปินส์) ที่
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 12, 21 กุมภาพันธ์ 2550 ชนะน็อค ยก 4 แดเนียล ดิโอลัน ( ฟิลิปปินส์) ที่ โรงแรมเจ้าพระยาปาร์ค แขวงสามเสนนอก เขตห้วยขวาง
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 13, 23 มิถุนายน 2550 ชนะน็อค ยก 2 จูเวนเชียส ลาเอนเต้ (อินโดนีเซีย) ที่ โรงเรียนทวีธาภิเศก
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBF รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท 1 เมษายน 2538 แพ้คะแนน โทนี่ เวห์มเบ้ ( ออสเตรเลีย) ที่ จ.อำนาจเจริญ
ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท 28 ตุลาคม 2550 แพ้คะแนน สตีฟ โมลิเตอร์ ( แคนาดา) ที่ โรงแรมรามา กาสิโน ออนแทรีโอ
ชื่ออื่น

ฟ้าสั่ง สามเคแบตเตอรี่
ฟ้าสั่ง เฮโมวิตยิม
ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์

| ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ |
| --- | --- |
เกิด: สุรศักดิ์ มะกอแด 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 (42 ปี)
ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ มีชื่อจริงว่า สุรศักดิ์ มะกอแด เกิดที่อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นชาวไทยภูเขาเชื้อสายกะเหรี่ยง
ฟ้าใส เป็นนักมวยหมัดหนัก แต่มีจุดอ่อนคือ ออกหมัดช้า เคยติดอันดับรองแชมป์โลกอันดับ 3 มีโอกาสขึ้นชกกับมาร์ติน ออนอริโอ รองอันดับ 4 ชาวฟิลิปปินส์ เพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลต์เวต สหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ภาคบังคับกับฮวน คาร์ลอส ซัลกาโด (เจ้าของตำแหน่งชาวเม็กซิกัน ณ เวลานั้น) เมื่อปลายปี พ.ศ. 2554 ผลปรากฏว่าฟ้าใสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนลงมาอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ 2-1 เสียง ทำให้พลาดโอกาสชิงแชมป์โลกไปอย่างน่าเสียดาย ถึงแม้ต่อมา ฟ้าใสจะไม่เคยชิงหรือป้องกันแชมป์ย่อยของสถาบัน IBF อีกเลย และยังเบนเข็มไปชิงแชมป์ย่อยสถาบันสภามวยโลก (WBC) อีก แต่กลับไม่หลุดไปจากอันดับของ IBF มิหนำซ้ำอันดับกลับขยับขึ้นจากอันดับ 9 ขึ้นมาอยู่อันดับ 5 อีก
ต่อมา ฟ้าใสยังได้รับโอกาสอีกครั้งเมื่อได้พบกับ แรนเซส บาร์เตเลมี รองแชมป์อันดับ 2 ชาวคิวบา ในวันศุกร์ที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2556 (ตรงกับเช้าวันเสาร์ 22 มิถุนายน ตามเวลาในประเทศไทย) ที่สังเวียนมวยคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ เมืองมินนิแอโปลิส รัฐมินนิโซตา สหรัฐอเมริกา โดยผู้ชนะจะขึ้นเป็๋นรองแชมป์โลกอันดับ 1 เพื่อรอชิงแชมป์โลกในภาคบังคับกับ อาร์เกนิส เมนเดซ แชมป์โลกชาวโดมินิกันต่อไป ผลการชกปรากฏว่า ฟ้าใสเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปเพียงยกที่ 2 เท่านั้นเมื่อเป็นฝ่ายโดนหมัดตัดลำตัวเข้าที่ชายโครง
เกียรติประวัติ

แชมป์ IBF Pan Pacific รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง, 23 มีนาคม 2550 ชนะน็อคยก 2 อาบี เมเทียแมน (อินโดนีเซีย) ที่ วิทยาการจัดการเพชรเกษม เขตหนองแขม
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 18 พฤษภาคม 2550 ชนะน็อคยก 7  กิร์โม อาร์มาเซ่ (อินโดนีเซีย) ที่ จังหวัดสมุทรปราการ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 5 กันยายน 2550 ชนะน็อค โรเบิร์ต ดาลิเซย์ (ฟิลิปปินส์) ที่ สวนลุมไนท์บาซาร์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 15 กุมภาพันธ์ 2551 ชนะน็อคยก 3 แวน บาติลัน (อินโดนีเซีย) ที่ โรงเบียร์เยอร์มันตะวันแดง ถ.พระราม 2
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 14 มีนาคม 2551 ชนะคะแนน ซิมสัน บูตาร์ บูต้าร์ (อินโดนีเซีย) ที่ โรงแรมเจ้าพระยาปาร์ค
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 23 เมษายน 2551 ชนะคะแนน เอ็ดการ์ คาร์บินจัน (ฟิลิปปินส์) ที่ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน
แชมป์ IBF Pan Pacific รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ชิง, 18 มิถุนายน 2553 ชนะน็อคยก 6 อิริกสัน โอริเกเนส (ฟิลิปปินส์) ที่ โรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง ถ.พระราม 2
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 20 สิงหาคม 2553 ชนะน็อคยก 5  โซนี โฟนี (อินโดนีเซีย) ที่ ป.กุ้งเผา ปิ่นเกล้า
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 15 ตุลาคม 2553 ชนะน็อคยก 8 เอ็ดดี้ โคมาโร (อินโดนีเซีย) ที่ โรงแรมเจ้าพระยาปาร์ค ถนนรัชดาภิเษก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 21 มกราคม 2554 ชนะน็อคยก 2 เยอร์ซิน ไซลาออฟ (คาซัคสถาน) ที่ วิทยาการจัดการเพชรเกษม เขตหนองแขม
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 16 กุมภาพันธ์ 2554 ชนะน็อคยก 6 โรเอล ลากูนา (ฟิลิปปินส์) ที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 18 มีนาคม 2554 ชนะน็อคยก 6 จูลิโอ ดีลาบาเซส (อินโดนีเซีย) ที่ สหกรณ์ออมทรัพย์นนทบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 11 เมษายน 2554 ชนะน็อคยก 2 โมฮัมหมัด เมทูอ์ลาย (อียิปต์) ที่ สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) (หมอชิต 2) เขตจตุจักร
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 17 มิถุนายน 2554 ชนะน็อคยก 9 แรนดี้ มิเกรโน่ (ฟิลิปปินส์) ที่ มหาวิทยาลัยเกริก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 19 กรกฎาคม 2554 ชนะน็อคยก 10 เจฟฟรี่ย์ มูนิก้า (เคนยา) ที่ อำเภอชุมพลบุรี จังหวัดสุรินทร์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 19 สิงหาคม 2554 ชนะคะแนน ริโว่ เรงกุง (อินโดนีเซีย) ที่ จังหวัดสมุทรสาคร
แชมป์ WBC Asia รุ่นไลท์เวท
ชิง 21 กันยายน 2555 ชนะแตกยก 6 เอ้ดการ์ คาบิฮัน (ฟิลิปปินส์) ที่ ตำบลทรายขาว อำเภอสอยดาว จังหวัดจันทบุรี
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี่แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิก รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท เมี่อ 22 เม.ย 2548 แพ้น็อคยก 6 โจเอล เอสคอล (ฟิลิปปินส์) ที่ ป.กุ้งเผา ปิ่นเกล้า
ชิงแชมป์ IBF Pan Pacific รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท เมื่อ 16 ธันวาคม 2557 แพ้RTDยกที่ 5 อิ๊ค หยาง (จีน) ที่ เมอร์ซิเดส เบนซ์ อารีน่า เซียงไฮ ประเทศจีน
ชื่อในการชกมวยชื่ออื่น ๆ

ฟ้าใส บิ๊กโคล่า
ฟ้าใส เกษตรพัฒนา
มหาวิทยาลัยสทราซบูร์

| --- | --- |
Université de Strasbourg

ละติน: Universitas Argentorati
ประเภท: สาธารณะ
สถาปนา: 1538
งบประมาณ: €512 ล้าน (2015)
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: Father Michel Deneken
ผู้ศึกษา: 46,627
นักศึกษาปริญญาเอก: 2,406
ที่ตั้ง: Strasbourg, แม่แบบ:Alsace, France
เครือข่าย: LERU, Utrecht Network AACSB, EFMD, EUCOR
เว็บไซต์: www.unistra.fr
มหาวิทยาลัยสทราซบูร์ (ฝรั่งเศส: Université de Strasbourg) เป็นมหาวิทยาลัยที่ตั้งอยู่ในเมืองสตราสบูร์ก ประเทศฝรั่งเศส ถือว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่เป็นอันดับที่สองในประเทศฝรั่งเศส มีนักเรียนทั้งหมด 43,000 คน และมีนักวิจัยมากกว่า 4,000 คน
มหาวิทยาลัยนี้ก่อตั้งเมื่อ 1538 โดยชื่อ Universität Straßburg ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเยอรมัน และถูกแบ่งในทศวรรศที่ 1970 เป็นสามสถาบันการศึกษา Louis Pasteur University, Marc Bloch University, และ Robert Schuman University และได้มารวมอีกครั้งในวันที่ 1 มกราคม 2009 ซึ่งรวมกันมีผู้ได้รับรางวัลโนเบลทั้งหมด 19 คน และได้ถือว่าเป็นมหาวิทยาลัยอันดับต้น ๆ ในสหพันธ์มหาวิทยาลัยวิจัยแห่งยุโรป
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีปในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

สาธารณรัฐประชาธิปไตยเซาตูแมอีปริงซีป เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเซาตูแมอีปริงซีปได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 3 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 1 | 2 |
|  เรือแคนู | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 2 | 1 | 3 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขัน
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รองฯ> ผล | รองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Romário Leitão | Men's 5000 m | 15:53.32 | 25 | — | — | Did not advance | Did not advance |
| Celma Bonfim da Graça | Women's 1500 m | 4:38.86 | 14 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศเซาตูแมอีปริงซีปในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีปในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศเซาตูแมอีปริงซีป เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
ผลการแข่งขัน > กรีฑา > ประเภทชาย

| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> เวลา | รอบคัดเลือก> อันดับที่ | รอบสุดท้าย> เวลา | รอบสุดท้าย> อันดับที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Christopher Lima da Costa | 100 เมตร | 11.56 | 7 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
ผลการแข่งขัน > กรีฑา > ประเภทหญิง

| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> เวลา | รอบคัดเลือก> อันดับที่ | รอบสุดท้าย> เวลา | รอบสุดท้าย> อันดับที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ambwene Simukonda | 400 เมตร | 54.20 NR | 5 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
แหล่งข้อมูลอื่น

london 2012.com - Sao Tome and Principe - Athletes เก็บถาวร 2012-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
ฟาโรห์เนเฟอร์เคาเร

เนเฟอร์เคาเร เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง ตามบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอสและการตีความบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินครั้งล่าสุดโดยคิม รีฮอล์ต พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบห้าแห่งราชวงศ์ที่แปด  ความคิดเห็นนี้ร่วมกันโดยนักไอยคุปต์วิทยา เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท, ธอมัส ชไนเดอร์ และดาร์เรล เบเกอร์  ในฐานะฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่แปด ศูนย์กลางอำนาจของฟาโรห์เนเฟอร์เคาเรอยู่ที่เมมฟิส และพระองค์อาจจะไม่ได้มีอำนาจครอบคลุมเหนืออียิปต์ทั้งหมด
หลักฐานรับรอง

พระนามของฟาโรห์เนเฟอร์เคาเรปรากฏในรายการที่ 54 ของบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส ซึ่งเป็นบันทึกพระนามที่บันทึกขึ้นเมื่อประมาณ 900 ปีหลังจากสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่งในรัชสมัยของฟาโรห์เซติที่ 1 แต่พระนามของพระองค์ได้สูญหายไปจากบันทึกพระนามกษัตริย์ตูริน เนื่องจากมีส่วนที่เสียหายบริเวณคอลัมน์ที่ 5 บรรทัดที่ 11 ของบันทึกพระนามฯ ระยะเวลาแห่งการครองราชย์ของฟาโรห์เนเฟอร์เคาเรยังคงหลงเหลืออยู่ซึ่งบันทึกไว้เป็นระยะเวลา "4 ปี 2 เดือน 0 วัน"
ฟาโรห์เนเฟอร์เคาเรยังเป็นที่ทราบจากจารึกร่วมสมัย บันทึกพระราชโองการที่ชำรุดโดยแตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ซึ่งจารึกไว้บนแผ่นหินปูนที่เรียกว่าบันทึกพระราชโองการแห่งคอปโตส เฮช (Coptos Decree h) ซึ่งบันทึกพระราชโองการเกี่ยวกับเครื่องเซ่นไหว้สำหรับวิหารแห่งเทพมินที่คอปโตส  หนึ่งในสองฉบับที่มีอยู่ของบันทึกคำสั่งดังกล่าวนี้ถูกมอบให้กับพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิแทนโดยเอ็ดเวิร์ด ฮาร์คเนส ซึ่งปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในแกลเลอรี 103  บันทึกพระราชโองการได้บันทึกขึ้นในปีที่สี่แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์เนเฟอร์เคาเร ซึ่งเป็นระยะเวลาการมีอยู่ที่นานที่สุดในบรรดาฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่แปด  เครื่องหมายแรกของพระนามฮอรัสฟาโรห์ปรากฏอย่างชัดเจน ในขณะที่มีการถกเถียงกันถึงสัญลักษณ์ที่สอง ฟอน เบ็คเคอราท ได้เสนอเพียงสัญลักษณ์แรกเท่านั้นและอ่านว่า คา[...] ขณะที่เบเกอร์และวิลเลียม ซี. ฮาเยสเสนอให้อ่านว่า คาบาว บันทึกพระราชโองการนี้ส่งถึงเซไมย์ ผู้ว่าการอียิปต์ตอนบนในขณะนั้น และกำหนดให้มีการถวายเครื่องเซ่นไหว้ตามจำนวนที่กำหนดเป็นระยะ ๆ แก่เทพมิน และจากนั้นก็อาจจะมอบให้กับรูปสลักของฟาโรห์
มาซาฮิโระ ยามานากะ

| มาซาฮิโระ ยามานากะ |
| --- | --- |
山中 真尋
เกิด:  (1980-12-22) 22 ธันวาคม ค.ศ. 1980 (43 ปี) จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: เค็นยูออฟฟิศ
ส่วนสูง: 169 ซม.
มาซาฮิโระ ยามานากะ (山中 真尋, 22 ธันวาคม 1980 –) เป็นนักพากย์และผู้บรรยายชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่ จังหวัดไซตามะ สังกัดเค็นยูออฟฟิศ ส่วนสูง 169 ซม.
ทาโอะ สึจิยะ

| ทาโอะ สึจิยะ |
| --- | --- |
土屋 太鳳
สึจิยะที่ควีนเอลิซาเบธที่ 2 คัพ ครั้งที่ 43 ค.ศ. 2018
เกิด:  (1995-02-03) กุมภาพันธ์ 3, 1995 (29 ปี) โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง นางแบบ นักร้อง นักเต้น
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2005–ปัจจุบัน
ตัวแทน: โซนี่มิวสิกอาร์ทติส
มีชื่อเสียงจาก:   รูโรนิ เคนชิน เกียวโตทะเลเพลิง  มาเระ  อลิสในแดนมรณะ 
ส่วนสูง: 1.55 m (5 ft 1 in)
ญาติ: โฮโนกะ สึจิยะ ชิมบะ สึจิยะ
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  เจป็อป 
เครื่องดนตรี:  เสียงร้อง 
ค่ายเพลง: โซนี่มิวสิกเรคคอร์ด
 นักดนตรี
ทาโอะ สึจิยะ (ญี่ปุ่น: 土屋 太鳳; โรมาจิ: Tsuchiya Tao; เกิด 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995) เป็นนักแสดงหญิง นางแบบ และนักเต้นชาวญี่ปุ่น เธอมีชื่อเสียงจากการนำแสดงอาซาโดระ เรื่องมาเระ ของเอ็นเอชเค และละครชุดสตรีมมิงทางโทรทัศน์อลิสในแดนมรณะ
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท | ผู้กำกับ | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2008 | วันที่หัวใจซ่อนเจ็บ | มิกะ คูโรซุ | คิโยชิ คูโรซาวะ |  |  |
| 2009 | Tsurikichi Sanpei | ยูริ ทากายามะ | โยจิโร ทากิตะ |  |  |
| 2010 | อุลตร้าแมนซีโร่ THE MOVIE ศึกตัดสินครั้งใหญ่! จักรวรรดิทางช้างเผือก เบเรียล | Emerana Luludo Esmeralda | ยูอิจิ อาเบะ |  |  |
| 2011 | The Legacy of the Sun | ซูจัง | คิโยชิ ซาซาเบะ |  |  |
| 2012 | ฮาเตนุมูระโนะมินะ | คันนะ มัตสึชิตะ | นาโอกิ เซงิ | นำแสดง |  |
| 2013 | มาเฟียมนตรา มือปราบกำราบหัวใจ | มากิ / ซัตสึกิ | โยชิตากะ ยามางูจิ | นำแสดง |  |
| 2013 | ซูซูกิเซ็นเซ | โซมิ โองาวะ | ฮายาโตะ คาวาอิ |  |  |
| 2013 | เซกิเซกิเร็นเร็ง | จูริ | คาซูยะ โคนากะ | นำแสดง |  |
| 2014 | รูโรนิ เคนชิน เกียวโตทะเลเพลิง | มากิมาจิ มิซาโอะ | เคอิชิ โอโตโมะ |  |  |
| 2014 | รูโรนิ เคนชิน คนจริง โคตรซามูไร | มากิมาจิ มิซาโอะ | เคอิชิ โอโตโมะ |  |  |
| 2014 | The Werewolf Game: The Beast Side | ยูกะ คาบายามะ | อิซูรุ คูมาซากะ | นำแสดง |  |
| 2015 | ออเรนจ์ | นาโฮะ ทากามิยะ | โคจิโร ฮาชิโมโตะ | นำแสดง |  |
| 2015 | Library Wars: The Last Mission | มาริเอะ นากาซาวะ | ชินซูเกะ ซาโต |  |  |
| 2016 | Gold Medal Man | มิโดริ โยโกอิ | เทรูโยชิ อูจิมูระ |  |  |
| 2016 | กู่เสียงฝันให้ก้องฟ้า | สึบาซะ โอโนะ | ทากาฮิโระ มิกิ | นำแสดง |  |
| 2017 | ป่วนหัวใจนายโปลิศ | คาโกะ โมโตยะ | รีวอิจิ ฮิโรกิ | นำแสดง |  |
| 2017 | โทริเกิร์ล | ยูกินะ โทริยามะ | สึโตมุ ฮานาบูซะ | นำแสดง |  |
| 2017 | My Brother Loves Me Too Much | เซโตกะ ทาจิบานะ | ฮายาโตะ คาวาอิ | นำแสดง |  |
| 2017 | บันทึกน้ำตารัก 8 ปี | ไม | ทากาฮิซะ เซเซะ | นำแสดง |  |
| 2018 | หวานใจนายตัวป่วน | ชิซูกุ มิซูตานิ | โช สึกิกาวะ | นำแสดง |  |
| 2018 | สวยสยอง | นินะ ทันซาวะ และ คาซาเนะ | ยูอิจิ ซาโต | นำแสดง |  |
| 2018 | ยามเมื่อใจเราผลิบาน | มิตสึกิ ฮารูโนะ | ยูอิจิโร ฮิรากาวะ | นำแสดง |  |
| 2019 | Whistleblower | นานาโกะ มิซาวะ | คัตสึโอะ ฟูกูซาวะ |  |  |
| 2020 | Food Luck | ชิซูกะ ทาเกนากะ | จิมง เทรากาโดะ | นำแสดง |  |
| 2021 | Jump!! The Heroes Behind the Gold | ยูกิเอะ นิชิกาตะ | เค็น อีซูกะ |  |  |
| 2021 | The Cinderella Addiction | โคฮารุ ฟูกูอูระ | เรียวเฮ​ วาตานาเบะ | นำแสดง |  |
| 2021 | รูโรนิ เคนชิน ซามูไรพเนจร: ปัจฉิมบท | มากิมาจิ มิซาโอะ | เคอิชิ โอโตโมะ |  |  |
| 2021 | Every Trick in the Book | นาโฮมิ โทริกาอิ | ฮิเดตะ ทากาฮาตะ |  |  |
| 2022 | What to Do with the Dead Kaiju? | ยูกิโนะ อามาเนะ | ซาโตชิ มิกิ |  |  |
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท | สถานีโทรทัศน์ | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | เรียวมาเด็ง | โอโตเมะ ซากาโมโตะ (ตอนเด็ก) | เอ็นเอชเค | ตอนที่ 1; ละครไทกะ |  |
| 2011 | โอฮิซามะ | ฮานะ คิมูระ | เอ็นเอชเค | อาซาโดระ |  |
| 2011 | ชมรมรัก คลับมหาสนุก | เร็นเงะ โฮชากูจิ | ทีบีเอสทีวี |  |  |
| 2011 | ซูซูกิเซ็นเซ | โซมิ โองาวะ | ทีวีโตเกียว |  |  |
| 2012 | อุลตร้าแมนเรทสึเดน | Emerana Luludo Esmeralda | ทีวีโตเกียว |  |  |
| 2012 | ชูชินงูระ: โซโนะงิโซโนะ | ยาเอะ อิซากะ | ทีวีโตเกียว | ภาพยนตร์บนโทรทัศน์ |  |
| 2012 | Miss Double Faced Teacher | ชิโอริ มัตสึโมโตะ | ทีบีเอส |  |  |
| 2013 | ขีดเส้นตายสหายมรณะ | ชิเอโกะ คามิยะ | ทีวีโตเกียว |  |  |
| 2013 | มาโยนากะโนะพันยะซัง | โนโซมิ ชิโนซากิ | เอ็นเอชเคบีเอสพรีเมียม |  |  |
| 2014 | คนยะวะโคโคโระดาเดะไดเตะ | มิอุ มาซาโอกะ | เอ็นเอชเคบีเอสพรีเมียม | นำแสดง |  |
| 2014 | ฮานาโกะ นักแปลสาวหัวใจแกร่ง | โมโมะ อันโดะ | เอ็นเอชเค | อาซาโดระ |  |
| 2015 | มาเระ | มาเระ สึมูระ | เอ็นเอชเค | นำแสดง; อาซาโดระ |  |
| 2015 | Downtown Rocket | รินะ สึกูดะ | ทีบีเอสทีวี |  |  |
| 2015 | Library Wars: Book of Memories | มาริเอะ นากาซาวะ | ทีบีเอสทีวี | ภาพยนตร์บนโทรทัศน์ |  |
| 2016 | Whose Is the Cuckoo's Egg? | คาซามิ ฮิดะ | วาอุวาอุ | นำแสดง |  |
| 2016 | Omukae desuโอมูกาเอะเดซุ | ซาจิ อางูมะ | นิปปงทีวี | นำแสดง |  |
| 2016 | IQ246: The Cases of a Royal Genius | โซโกะ วาโต | ทีบีเอสทีวี |  |  |
| 2018 | We Are Rockets! | วากาบะ ฟูจิตานิ | ทีบีเอสทีวี | นำแสดง |  |
| 2018 | Downtown Rocket Season 2 | รินะ สึกูดะ | ทีบีเอสทีวี |  |  |
| 2019 | Castle of Sand | ริเอโกะ นารูเซะ | ฟูจิทีวี | ภาพยนตร์บนโทรทัศน์ |  |
| 2019 | Dream Stage | สึบาซะ โอซาวะ | นิปปงทีวี/YTV | นำแสดง; ภาพยนตร์บนโทรทัศน์ |  |
| 2019 | W's Tragedy | มาโกะ วัตสึจิ | เอ็นเอชเคบีเอสพรีเมียม | นำแสดง; ภาพยนตร์บนโทรทัศน์ |  |
| 2020 | Bones of Steel | โมเอะ โนมูระ | วาอุวาอุ |  |  |
| 2020–22 | อลิสในแดนมรณะ | ยูซูฮะ อูซางิ | เน็ตฟลิกซ์ | นำแสดง; 2 ฤดูกาล |  |
ผลงานการแสดง > อนิเมะโทรทัศน์​

รีไววัล ย้อนอดีตไขปริศนา (ค.ศ. 2016) – ซาโตรุ ฟูจินูมะ อายุ 10 ปี
ผลงานการแสดง > อนิเมะภาพยนตร์

ซิงอะบิทออฟฮาร์โมนี (ค.ศ. 2021) – ชิอง อาชิโมริ
ผลงานการแสดง > การพากย์เสียง

บัลเบิลบี (ค.ศ. 2018) – ชาร์ลี วัตสัน (เฮลี สไตน์เฟลด์)
สาวน้อยเขย่งฝัน (ค.ศ. 2016) – Félicie
ผลงานการแสดง > มิวสิกวิดีโอ

Sia – อไลฟ์ (ค.ศ. 2016)
Greeeen – ดรีม (ค.ศ. 2016)
Lang Lang – คลาสสิคัลมิวสิกแมชอัพ (ค.ศ. 2019)
ผลงานการแสดง > อื่น ๆ

60th Japan Record Awards (ค.ศ. 2018), ผู้ดำเนินรายการ
61st Japan Record Awards (ค.ศ. 2019), ผู้ดำเนินรายการ