stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จางเจียเจี้ย
ลิงก์อื่น ๆ

Zhangjiajie Tourism Web site
Zhangjiajie with famous people เก็บถาวร 2013-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Zhangjiajie city government Web site เก็บถาวร 2012-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อู่หลิงยฺเหวียน
การขับตามหลังอย่างกระชั้นชิด

ตัวอย่างทั่วไปของการขับตามหลังอย่างกระชั้นชิด รถคันแรกถูกขับตามอย่างใกล้ชิดโดยรถอีกคันหนึ่ง
การขับตามหลังอย่างกระชั้นชิด (อังกฤษ: Tailgating) หรือ เรียกอีกว่า การขับจี้ท้าย หมายถึงการที่ผู้ขับขี่ขับตามหลังยานพาหนะคันหน้าโดยไม่เว้นระยะห่างที่เพียงพอสำหรับการหยุดรถโดยไม่ก่อให้เกิด อุบัติเหตุชนท้าย หากยานพาหนะคันหน้าหยุดกะทันหัน
ระยะห่างที่ปลอดภัย สำหรับการขับตามหลังขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น ความเร็วของรถ สภาพอากาศ ทัศนวิสัย และสภาพถนนในขณะนั้น บางเขตอำนาจอาจกำหนดระยะห่างขั้นต่ำที่เป็นระยะทางหรือช่วงเวลาในการขับตามหลัง นอกจากนี้ การขับตามหลังรถบรรทุกหรือในสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม เช่น แสงน้อยหรือฝนตก ควรเว้นระยะห่างให้มากขึ้น เนื่องจากต้องใช้เวลาปฏิกิริยาตอบสนองและระยะเบรกที่เพิ่มขึ้น หรือเนื่องจากความเหนื่อยล้าที่มักพบในผู้ขับขี่ระยะไกล เช่น รถบรรทุกขนาดใหญ่
สาเหตุ

การขับตามอย่างกระชั้นชิดอาจเกิดจากหลายปัจจัย
สาเหตุ > การป้องกันไม่ให้รถแทรก

การขับตามอย่างกระชั้นชิดอาจเกิดขึ้นเมื่อรถคันหนึ่งพยายามป้องกันไม่ให้รถอีกคันแทรกเข้ามาข้างหน้า โดยรถคันที่ขับตามจะขับเข้าไปใกล้กับรถคันหน้ามากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพื่อป้องกันไม่ให้รถด้านข้างแทรกเข้าไปได้ การกระทำนี้ผิดกฎหมายและมักกดดันให้รถด้านข้างต้องชะลอความเร็วและขับเข้าแถวจราจรที่อยู่ข้างหลัง อย่างไรก็ตาม พฤติกรรมเช่นนี้อาจก่อให้เกิด ความโมโหบนท้องถนน ซึ่งอาจนำไปสู่การกระทบกระทั่งระหว่างผู้ขับรถสองคัน [ต้องการอ้างอิง]
สาเหตุ > ความประมาท

การขับตามอย่างกระชั้นชิดอาจเกิดจากการที่ผู้ขับรถไม่ได้ตระหนักถึงความเสี่ยง ทำให้เกิดพฤติกรรมดังกล่าวโดยไม่ตั้งใจหรือด้วยความประมาท บ่อยครั้งเป็นผู้ขับรถที่คิดว่าตนเองขับรถปลอดภัยและปฏิบัติตามกฎจราจรอื่น ๆ อย่างเคร่งครัด หลักฐานแสดงให้เห็นว่าผู้ขับรถที่มีประสบการณ์มากกว่ามีแนวโน้มที่จะเกิดอุบัติเหตุชนท้ายได้มากกว่า อาจเนื่องจากพวกเขามั่นใจในทักษะเกินไปและไม่ระมัดระวังในการเว้นระยะห่างที่เพียงพอ
สาเหตุ > การบีบบังคับ

ในรูปแบบที่ไม่เหมาะสมที่สุด การขับตามกระชั้นชิดอาจเกิดจาก ความโมโหบนท้องถนน หรือ การข่มขู่ ตัวอย่างเช่น ผู้ขับรถที่ขับตาม (รถที่อยู่ข้างหลัง) อาจข่มขู่ให้เกิดความเสียหายต่อรถคันหน้าและผู้โดยสาร ด้วยการขับรถอย่างก้าวร้าว เช่น เปิดไฟสูงหรือบีบแตรเพื่อบังคับให้รถคันหน้าหลีกทาง ผู้ขับรถคันหน้าที่ถูกขับตามอาจไม่ต้องการทำตาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากการทำเช่นนั้นจะทำให้ผิดกฎหมาย เช่น การเพิ่มความเร็วเกิน จำกัดความเร็ว หรือเปลี่ยนช่องจราจรโดยไม่ระมัดระวัง
สาเหตุ > ผลด้านแอโรไดนามิก

การขับตามกระชั้นชิดโดยเจตนาในลักษณะนี้เรียกว่า การไหลตามกระแสลม หรือ "การหยุดโดยช่วยเหลือจากแรงลม" (D-FAS) ซึ่งเป็นเทคนิคที่นักขับบางคนใช้เพื่อประหยัดเชื้อเพลิง โดยการดับเครื่องยนต์และปล่อยไหลในเกียร์ว่างขณะที่ขับตามหลังรถขนาดใหญ่เพื่อใช้ประโยชน์จาก แรงต้านลม ที่ลดลงในกระแสลมหลังรถ อย่างไรก็ตาม พฤติกรรมนี้อันตรายอย่างยิ่ง เนื่องจากระบบเบรกอาจหยุดทำงานหลังใช้งานไม่กี่ครั้ง และในรถรุ่นเก่า ระบบพวงมาลัยเพาเวอร์ อาจหยุดทำงาน
สาเหตุ > การติดตามในขบวน

การขับตามกระชั้นชิดอาจเกิดขึ้นเมื่อผู้ขับรถสองคันไม่ต้องการแยกจากกัน หรือในสถานการณ์ที่มีขบวน เช่น ขบวนศพ หรือการขับรถในรูปแบบที่ต้องการความปลอดภัย เช่น การคุ้มกันบุคคลสำคัญหรือผู้ต้องขัง อีกกรณีหนึ่งที่พบได้คือในหมู่ผู้ขับรถที่เร่งรีบหรือมีความเครียดจากการขับขี่ในสถานการณ์เร่งด่วน
อันตรายจากการขับตามกระชั้นชิด

การขับตามกระชั้นชิดอาจก่อให้เกิดอันตรายโดยเฉพาะกับผู้ขับตาม เช่น การขับตามรถขนาดใหญ่ (เช่น รถพ่วง หรือรถบรรทุกน้ำมัน) ที่ทำให้ผู้ขับมีระยะเบรกสั้นลง ลดโอกาสในการแก้ไขสถานการณ์ และบดบังการรับรู้สิ่งรอบข้าง
การป้องกัน

ในบางประเทศ เช่น สหราชอาณาจักร แคนาดา และออสเตรเลีย มีการใช้เครื่องหมายจราจร เช่น สัญลักษณ์ลูกศรบนถนนเพื่อช่วยลดการขับตามกระชั้นชิดและส่งเสริม กฎสองวินาที
ในประเทศเยอรมนี การขับตามกระชั้นชิดมีโทษปรับสูงสุดถึง 400 ยูโร และในกรณีที่ถือว่าเป็น ความประมาทร้ายแรง อาจถูกตัดคะแนนหรือพักใช้ใบขับขี่ทันทีสูงสุด 3 เดือน
แหล่งข้อมูลอื่น

Tailgating Information (Government of South Australia)
TRAFFIC AND CRIMES AMENDMENT (MENACING AND PREDATORY DRIVING) BILL เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (New South Wales parliament Hansard transcript where tailgating is noted as being an offense under the new legislation).
Tailgating Information เก็บถาวร 2015-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Wisconsin Department of Transportation)
"Two Dots to Safety" campaign (operating in the United Kingdom and Europe, but also in Pennsylvania, Minnesota, Maryland, and Washington state)
Police Force safety advice (Singapore)
Report on an anti-tailgating operation (by the Hong Kong police)
ป้ายเตือนและเครื่องหมายบนถนนในสหราชอาณาจักรเพื่อลดการขับตามกระชั้นชิด
บริติชแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 9

| --- | --- |
เครื่องบินของบริติชแอร์เวย์ลำที่เกิดเหตุ
สรุปเหตุการณ์
วันที่: 24 มิถุนายน พ.ศ. 2525
สรุป: เครื่องยนต์ทั้งสี่เครื่องขัดข้องเนื่องจากเถ้าภูเขาไฟ
จุดเกิดเหตุ: ใกล้กับภูเขาไฟกาลุงกุง จังหวัดชวาตะวันตก  ประเทศอินโดนีเซีย
อากาศยานลำที่เกิดเหตุ
ประเภทอากาศยาน: โบอิง 747-236บี
ชื่ออากาศยาน: ซิตีออฟเอดินบะระ
ดําเนินการโดย: บริติชแอร์เวย์
ทะเบียน: G-BDXH
ต้นทาง: ท่าอากาศยานฮีทโธรว์ ลอนดอน สหราชอาณาจักร
จุดพัก: ท่าอากาศยานสหาระ บอมเบย์ ประเทศอินเดีย
จุดพักที่ 1: ท่าอากาศยานมัทราส มัทราส ประเทศอินเดีย
จุดพักที่ 2: ท่าอากาศยานนานาชาติสุลต่านอับดุล อาซิซ ชะฮ์ กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย
จุดพักที่ 3: ท่าอากาศยานเพิร์ท เพิร์ท ประเทศออสเตรเลีย
จุดพักสุดท้าย: ท่าอากาศยานเมลเบิร์น เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติโอกแลนด์ โอกแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์
ผู้โดยสาร: 247
ลูกเรือ: 15
เสียชีวิต: 0
บาดเจ็บ: 0
สูญหาย: 0
รอดชีวิต: 262 (ทั้งหมด)
บริติชแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 9 หรืออีกชื่อหนึ่งคือเหตุการณ์สปีดเบิร์ด 9 (Speedbird 9 Incident) ตามรหัสเรียกของสายการบินบริติชแอร์เวย์ เป็นอุบัติการณ์ทางการบินที่เกิดขึ้นในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2525 ระหว่างที่เครื่องบินบินผ่านเข้าไปในเถ้าภูเขาไฟที่พ่นออกมาจากการปะทุของภูเขาไฟกาลุงกุง ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างที่เที่ยวบินนี้กำลังเดินทางจากกัวลาลัมเปอร์ไปยังเพิร์ท ซึ่งเป็นช่วงที่ 4 ของเที่ยวบินนี้จากลอนดอนไปยังโอกแลนด์ ทำให้เครื่องยนต์ทั้งสี่เครื่องขัดข้อง นักบินพยายามนำเครื่องบินลงจอดฉุกเฉินที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮาลิม เปอร์ดานากูซูมาได้สำเร็จ
เที่ยวบิน

เที่ยวบินที่ 9 ออกเดินทางจากท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ไปยังท่าอากาศยานโอกแลนด์ เมืองโอกแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ โดยมีจุดจอดแวะพักระหว่างทาง 5 จุดได้แก่บอมเบย์ มัทราส กัวลาลัมเปอร์ เพิร์ท และเมลเบิร์น เที่ยวบินนี้ใช้เครื่องบินโบอิง 747-236บีชื่อซิตีออฟเอดินบะระ หมายเลขทะเบียน G-BDXH ในช่วงที่เกิดเหตุนั้นเป็นการเดินทางในระยะที่ 4 จากกัวลาลัมเปอร์ไปยังเพิร์ท มีนักบินได้แก่กัปตันอีริก มูดี (อังกฤษ: Eric Moody) นักบินที่ 1 คือโรเจอร์ กรีฟส์ (อังกฤษ: Roger Greaves) และวิศวกรประจำเครื่องคือแบร์รี ทาวน์ลีย์-ฟรีแมน (อังกฤษ: Barry Townley-Freeman) มีผู้โดยสารบนเครื่อง 248 คนและลูกเรือ 15 คนรวมทั้งนักบิน
เหตุการณ์

เที่ยวบินที่ 9 ออกเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติสุลต่านอับดุล อาซิซ ชะฮ์ กรุงกัวลาลัมเปอร์ และบินมุ่งหน้าไปยังออสเตรเลียที่ระดับความสูง 37,000 ฟุต ในขณะที่เครื่องบินอยู่เหนือเกาะชวาในเขตน่านฟ้าประเทศอินโดนีเซียนั้น กัปตันอีริกได้ลุกออกไปเข้าห้องน้ำและให้โรเจอร์กับแบร์รีควบคุมเครื่องบิน โรเจอร์และแบร์รีสังเกตเห็นปรากฏการณ์ไฟของนักบุญเอลโมบนกระจกหน้าของเครื่องบิน และปรากฏการณ์ดังกล่าวยังคงอยู่แม้ว่ากัปตันอีริกจะกลับเข้ามาแล้วก็ตาม หลังจากนั้นนักบินได้สังเกตเห็นประกายแสงไฟรอบ ๆ เครื่องยนต์ทั้งสี่เครื่อง ก่อนที่เครื่องยนต์ทั้งสี่เครื่องจะทยอยดับลงจนหมดทั้งสี่เครื่อง นักบินได้แจ้งขอความช่วยเหลือไปยังศูนย์ควบคุมจราจรทางอากาศในกรุงจาการ์ตาเมื่อเวลา 20:44 น. ตามเวลาท้องถิ่น ขณะนั้นเครื่องบินซึ่งไม่มีกำลังขับเคลื่อนจากเครื่องยนต์ค่อย ๆ ร่อนลง เมื่อเครื่องบินลดระดับลงมาเหลือประมาณ 11,000 ฟุต ระบบปรับความดันอากาศแจ้งเตือน นักบินสวมหน้ากากออกซิเจน แต่ว่าหน้ากากของโรเจอร์มีปัญหา ทำให้นักบินตัดสินใจลดระดับต่อไปอีกเพื่อให้โรเจอร์สามารถหายใจได้ หลังจากนั้นหน้ากากออกซิเจนในห้องโดยสารตกลงมา ทำให้ผู้โดยสารแตกตื่น กัปตันอีริกจึงประกาศแจ้งต่อผู้โดยสารว่า
Ladies and gentlemen, this is your captain speaking. We have a small problem. All four engines have stopped. We are doing our damnedest to get them going again. I trust you are not in too much distress.
แปล: เรียนท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ นี่กัปตันพูดนะครับ เรามีปัญหานิดหน่อย เครื่องยนต์ทั้งสี่ตัวดับทั้งหมด เราจะทำอย่างเต็มที่เพื่อให้มันกลับมาทำงานอีกรอบนึง ผมเชื่อใจว่าพวกคุณคงไม่ตระหนกเกินไปนะครับ
นักบินตัดสินใจนำเครื่องลงจอดฉุกเฉินที่จาการ์ตา แต่เนื่องจากเส้นทางไปยังจาการ์ตาต้องผ่านแนวเทือกเขาซึ่งสูงประมาณ 3,200 เมตรหรือ 10,500 ฟุต นักบินจึงเตรียมแผนสำรองในกรณีที่เครื่องบินลดระดับลงต่ำเกินไปโดยให้เลี้ยวไปลงจอดฉุกเฉินในทะเล (ditch) แทน อย่างไรก็ตาม 13 นาทีหลังจากแจ้งเตือนไปยังจาการ์ตา เมื่อเครื่องลดระดับมาถึง 12,000 ฟุต เครื่องยนต์กลับมาทำงานอีกครั้งหนึ่ง นักบินจึงตัดสินใจนำเครื่องไต่ระดับขึ้นไปที่ 15,000 ฟุตอีกครั้งหนึ่ง แต่เมื่อเครื่องบินมาถึงระดับดังกล่าวได้ไม่นาน ปรากฏการณ์เดิมก็กลับปรากฏขึ้นอีก ทำให้นักบินตัดสินใจลดระดับกลับมาที่ 12,000 ฟุต ก่อนจะบินต่อไปยังจาการ์ตา เมื่อเครื่องใกล้จะลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮาลิม เปอร์ดานากูซูมา นักบินพบว่าหน้าต่างของเครื่องบินมัวลงและไม่สามารถมองผ่านได้ชัดเจน มีเพียงช่องเล็ก ๆ ใกล้ขอบหน้าต่างเท่านั้นที่ยังมองเห็นภายนอกได้ชัด อย่างไรก็ตาม นักบินลงจอดอย่างปลอดภัย
สาเหตุ

ในอีกสองวันถัดมา ได้ข้อสรุปว่าสาเหตุเกิดจากนักบินบินผ่านเข้าไปในเถ้าภูเขาไฟที่เกิดจากการปะทุของภูเขาไฟกาลุงกุง ซึ่งอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับเส้นทางบิน เถ้าภูเขาไฟไม่ปรากฏบนจอเรดาร์ และเหตุการณ์เกิดขึ้นในเวลากลางคืน ทำให้ไม่สามารถมองเห็นว่ามีกลุ่มเถ้าภูเขาไฟอยู่ในเส้นทางบิน เถ้าภูเขาไฟเข้าไปในเครื่องยนต์และอุปกรณ์ต่าง ๆ ของเครื่องบิน ทำให้ส่วนสำคัญภายในเครื่องบิน เช่นท่อวัดความเร็วลมและหัวฉีดน้ำมันเกิดการอุดตัน นอกจากนี้ เถ้าภูเขาไฟที่เข้าไปในเครื่องยนต์หลอมเหลวเนื่องจากความร้อนจากการเผาไหม้ในเครื่องยนต์และเกาะติดตามใบพัด ทำให้การไหลเวียนของอากาศภายในเครื่องยนต์มีปัญหา
เหตุการณ์ที่คล้ายคลึงกัน

ก่อนหน้านี้ในวันที่ 5 เมษายน เครื่องบินดีซี-9 ของสายการบินการูดาอินโดนีเซีย ซึ่งบินผ่านเข้าไปในเถ้าภูเขาไฟเช่นเดียวกันได้ประสบปัญหาเดียวกัน น่านฟ้าในบริเวณนั้นถูกปิดและเปิดใหม่อีกครั้งในเวลาต่อมา แต่หลังจากนั้นในวันที่ 13 กรกฎาคม ปีเดียวกัน เครื่องบินโบอิง 747 อีกลำหนึ่งของสิงคโปร์แอร์ไลน์ที่เดินทางจากสิงคโปร์ไปยังเมลเบิร์นก็ประสบปัญหาเครื่องยนต์ขัดข้องเช่นเดียวกัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 เครื่องบินโบอิง 747 ของสายการบินเคแอลเอ็ม เที่ยวบินที่ 867 ซึ่งเดินทางจากอัมสเตอร์ดัมไปยังโตเกียวผ่านแองเคอเรจ รัฐอะแลสกา ได้ประสบเหตุการณ์ลักษณะเดียวกันเมื่อภูเขาไฟรีเดาท์ปะทุและเถ้าภูเขาไฟเข้าไปในเครื่องยนต์ เที่ยวบินที่ 867 ลงจอดที่แองเคอเรจได้สำเร็จ แต่ไม่สามารถเดินทางไปยังโตเกียวได้และต้องถ่ายผู้โดยสารไปยังเครื่องบินอีกลำหนึ่ง
เหตุการณ์นี้ถูกพูดถึงอีกครั้งในสื่อเมื่อภูเขาไฟเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ปะทุในปี พ.ศ. 2553 พ่นเถ้าถ่านไปทั่วน่านฟ้าในทวีปยุโรป ทำให้น่านฟ้าในทวีปยุโรปถูกสั่งปิดและเที่ยวบินหลายเที่ยวถูกยกเลิกเพื่อความปลอดภัย
ปัจจุบัน

บริติชแอร์เวย์ยังคงใช้หมายเลขเที่ยวบินที่ 9 แต่เปลี่ยนมาใช้สำหรับเที่ยวบินจากลอนดอน (ฮีทโธรว์) ไปยังกรุงเทพมหานคร (สุวรรณภูมิ) และบริติชแอร์เวย์ไม่มีเที่ยวบินตรงจากลอนดอนไปโอกแลนด์อีกแล้วในปัจจุบัน โดยยังมีเที่ยวบินอื่นของสายการบินพันธมิตรโดยใช้ข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน
เครื่องบินลำที่เกิดเหตุยังคงใช้งานต่อกับบริติชแอร์เวย์จนถึงปี พ.ศ. 2545 ก่อนจะขายต่อให้กับยูโรเปียนแอร์ชาร์เตอร์ หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2552 เครื่องบินลำนี้เลิกใช้และถูกแยกชิ้นส่วนที่ท่าอากาศยานบอร์นมัทในบอร์นมัท
ชิ้นส่วนเครื่องยนต์และเถ้าภูเขาไฟจากเที่ยวบินที่ 9 จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์โอกแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์
โกยัมปุตตูร

| โกยัมปุตตูร โกไว |
| --- | --- |
มหานคร
คออิมบาทอร์
รูปปั้นอาทิโยคีศิวะ
สมญา: โกไว, แมนเชสเตอร์อินเดียใต้
โกยัมปุตตูรแสดงแผนที่รัฐทมิฬนาฑูโกยัมปุตตูรแสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด: 11°1′6″N 76°58′21″E﻿ / ﻿11.01833°N 76.97250°E﻿ / 11.01833; 76.97250
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: ทมิฬนาฑู
ภูมิภาค: กงกุนาฏุ
อำเภอ: อำเภอโกยัมปุตตูร
การปกครอง
 • ประเภท: องค์การบริหารเทศบาล
 • องค์กร: CCMC
 • นายกเทศมนตรี: ว่าง
พื้นที่
 • มหานคร: 246.75 ตร.กม. (95.27 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 799.47 ตร.กม. (308.68 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 2
ความสูง: 411 เมตร (1,348 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • มหานคร: 1,601,438 คน
 • อันดับ: 24
 • รวมปริมณฑล: 2,136,916 คน
 • อันดับนคร: 16
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 641XXX
รหัส STD: +91-0422
ทะเบียนพาหนะ: TN 37 (South), TN 38 (North), TN 66 (Central), TN 99 (West), TN 37Z (Sulur)
เว็บไซต์: www.ccmc.gov.in
โกยัมปุตตูร (ทมิฬ: கோயம்புத்தூர், อักษรโรมัน: Kōyampuththūr, เสียงอ่านภาษาทมิฬ: [koːjambʊt̪ːuːɾ]), คออิมบาทอร์ (อังกฤษ: Coimbatore) หรือ โกไว (มลยาฬัม: കോവൈ, เสียงอ่านภาษามลยาฬัม: [koːʋaj]) เป็นนครหนึ่งในรัฐทมิฬนาฑู ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโนยยาล ล้อมรอบด้วยเทือกเขาฆาฏตะวันตก โกยัมปุตตูรเป็นเมืองใหญ่สุดอันดับสองของรัฐทมิฬนาฑู รองจากเจนไน และใหญ่ที่สุดอันดับที่ 16 ในอินเดีย นครอยู่ภายใต้การบริหารขององค์การบริหารเทศบาลโกยัมปุตตูร และเป็นที่ตั้งสำนักงานอำเภอโกยัมปุตตูร เมืองโกยัมปุตตูรเป็นศูนย์กลางทางอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของอินเดียใต้จนได้รับการขนานนามว่าเป็น "แมนเชสเตอร์อินเดียใต้" รวมถึงเป็นเมืองอันดับเจ็ดของประเทศตามดัชนีความง่ายในการอยู่อาศัย ปี 2020 (Ease of Living index 2020)
ไมโทซิส

การแบ่งเซลล์แบบไมโทซิส
ไมโทซิส (อังกฤษ: Mitosis) เป็นการแบ่งเซลล์แบบแบ่งตัวโดยตรง คือ นิวเคลียสค่อย ๆ ยาวออกและเกิดคอดลงแล้วแบ่งไซโทพลาสซึมเป็น 2 ส่วนกลายเป็น 2 เซลล์ โดยทั้ง 2 เซลล์ต่างมีคุณสมบัติเหมือนเซลล์เดิม จำนวนโครโมโซม หลังการแบ่งจะเท่าเดิม (2n) เพราะไม่มีการแยกคู่ ของโฮโมโลกัสโครโมโซม การแบ่งเซลล์แบบนี้จะพบมากในสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว
ระยะของไมโทซิส

ระยะอินเตอร์เฟส (interphase) เป็นระยะที่กิจกรรมต่าง ๆ ของเซลล์เกิดขึ้นสูง มีการสร้างส่วนประกอบต่างๆของเซลล์เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการแบ่งตัว ใช้เวลา 90% ของชีวิตเซลล์ นั่นคือครอบคลุมตั้งแต่ระยะ G1 S (มีการเพิ่มจำนวนโครมาทิดในระยะนี้) และ G2 (เป็นระยะที่เซลล์มีการสังเคราะห์สารต่างๆเพื่อเตรียมเข้าสู่กระบวนการแบ่งนิวเคลียส)
ระยะโพรเฟส (prophase) ระยะนี้ในนิวเคลียส สารพันธุกรรมจะพันกันแน่นเข้าจนเริ่มเห็นเป็นรูปโครโมโซม เซนตริโอลเคลื่อนที่ไปยังแต่ละขั้วของเซลล์ เมื่อถึงช่วงสุดท้ายของระยะนี้ที่บางครั้งเรียกว่าโพรเมตาเฟส (prometaphase) จะมีการสร้างเส้นใยสปินเดิล (spindle fiber) ไปจับยังบริเวณไคนีโตคอร์ (kinetochore) ของโครโมโซม เยื่อหุ้มนิวเคลียสสลายไป
ระยะเมตาเฟส (metaphase) เส้นใยไมโตติก สปินเดิลสร้างเสร็จสมบูรณ์ โครโมโซมเรียงตัวตรงกลางเซลล์
ระยะอะนาเฟส (anaphase) ซิสเตอร์ โครมาติด (sister chromatid) ของโครโมโซมแต่ละอันถูกดึงแยกจากกันไปยังขั้วของเซลล์ การดึงนี้ใช้พลังงาน ATP ระยะนี้สิ้นสุดเมื่อโครโมโซมทั้งหมดไปถึงขั้วของเซลล์
ระยะเทโลเฟส (telophase) และการแบ่งไซโทพลาสซึม (cytoplasm) เป็นระยะที่ตรงข้ามกับโพรเฟส คือโครโมโซมคลายตัวเป็นเส้นใยโครมาตินเหมือนเดิม มีการสร้างเยื่อหุ้มนิวเคลียสขึ้นอีกครั้ง จากนั้นจึงตามมาด้วยการแบ่งไซโตพลาสซึม ถ้าเป็นในเซลล์พืช จะมีการสร้างผนังเซลล์ขึ้นใหม่ตรงกลางเซลล์ เมื่อผนังเซลล์ใหม่ชนกับผนังเซลล์เดิมจะได้เซลล์ลูก 2 เซลล์
การแบ่งเซลล์แบบไมโทซิส (โดยละเอียด)

เซลล์ของมนุษย์โดยทั่วไป ใช้เวลาที่จะแบ่งเซลล์ครบหนึ่งรอบประมาณ 24 ชั่วโมง  ไมโทซิสเป็นเพียงส่วนหนึ่งของวัฏจักร์เซลล์ซึ่งกินเวลาน้อยกว่า 1 ชั่วโมงเท่านั้น 
วัฏจักร์เซลล์ [cell cycle] ประกอบด้วย 2 ระยะใหญ่ ๆ ได้แก่ ระยะอินเตอร์เฟส (interphase) และระยะไมโทซิส (Mitosis phase, M phase)
1.ระยะอินเตอร์เฟส(interphase) เป็นระยะที่เซลล์เจริญเติบโต และคัดลอกโครโมโซม กินระยะเวลาถึง 90% ของวัฏจักรเซลล์ อาจเรียกระยะนี้ว่าเป็นระยะเตรียมพร้อม 

สามารถแบ่งออกเป็น3 ระยะย่อย ๆ (subphase) ได้แก่
ระยะ G1 (G1 phase): เซลล์เจริญเติบโต โดยมีการสร้างโปรตีน และส่วนประกอบต่าง ๆ ของเซลล์ organelle เช่น ไมโทคอนเดรีย และเอ็นโดพลาสมิค เร็คติคูลัม
ระยะ S (S phase):  เซลล์เจริญเติบโตมากขึ้น; S ย่อมาจาก synthesis นั่นคือการเพิ่มจำนวนโครโมโซม มีการสังเคราะห์ดีเอ็นเอ ซึ่งจะเกิดในระยะ S เท่านั้น ระยะนี้ใช้เวลาประมาณ 10-12 ชั่วโมงหรือเกือบครึ่งหนึ่งของเวลาที่ใช้ทั้งหมดของวัฏจักร์เซลล์
ระยะ G2  (G2 phase): เซลล์เจริญเติบโตพอ พร้อมสำหรับการแบ่งเซลล์
2.ระยะไมโทติค ( Mitotic phase, M phase) เป็นระยะที่เซลล์แบ่งตัว สามารถแบ่งย่อยออกเป็น  ไมโทซิส (Mitosis) และ การแบ่งไซโตพลาสซึม (cytokenesis)
ไมโทซิส (Mitosis ) : ระยะนี้ถูกแบ่งออกเป็น 5 ขั้น ได้แก่
ระยะโพรเฟส (prophase)
ระยะโปรเมตาเฟส (prometaphase)
ระยะเมตาเฟส  (metaphase)
ระยะอะนาเฟส (anaphase)
ระยะเทโลเฟส (telophase)
การแบ่งไซโทพลาสซึม (cytokenesis)
ดูเพิ่ม

ไมโอซิส
ฮุซัยน์ อัรนูส

| ฮุซัยน์ อัรนูส |
| --- | --- |
حسين عرنوس‎
อัรนูสใน ค.ศ. 2016

 นายกรัฐมนตรีซีเรีย คนที่ 68
ดำรงตำแหน่ง 11 มิถุนายน ค.ศ. 2020 – 14 กันยายน ค.ศ. 2024 (รักษาการ: 11 มิถุนายน – 2 กันยายน ค.ศ. 2020)
ประธานาธิบดี: บัชชาร อัลอะซัด
รอง: อะลี อับดุลลอฮ์ อัยยูบ
ก่อนหน้า: อิมาด เคาะมีส
ถัดไป: มุฮัมมัด ฆอซี อัลญะลาลี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรน้ำ
ดำรงตำแหน่ง 26 พฤศจิกายน 2018 – 30 สิงหาคม ค.ศ. 2020
นายกรัฐมนตรี: อิมาด เคาะมีส
ก่อนหน้า: Nabil al-Hassan
ถัดไป: ตัมมาม เราะอัด
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงโยธาธิการและที่อยู่อาศัย
ดำรงตำแหน่ง 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018
นายกรัฐมนตรี: วาอีล นาดิร อัลฮัลกี   อิมาด เคาะมีส
ก่อนหน้า: Yasser Sebaei
ถัดไป: ซุฮัยล์ มุฮัมมัด อับดุลละฏีฟ
สมาชิกกองบัญชาการกลางแห่งพรรคบะอษ์สายซีเรีย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  8 กรกฎาคม 2013
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 1953 (อายุ 70–71 ปี) อัตตะห์ อิดลิบ สาธารณรัฐซีเรีย
พรรคการเมือง: พรรคบะอษ์
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: แนวร่วมก้าวหน้าแห่งชาติ
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยอะเลปโป (วท.บ.)
รัฐบาล: อัรนูสที่ 1 อัรนูสที่ 2

ฮุซัยน์ อัรนูส (อาหรับ: حُسَيْن عَرنُوس, อักษรโรมัน: Huseyn Arnûs; เกิดเมื่อ ค.ศ. 1953) เป็นนักการเมืองชาวซีเรียที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีซีเรียระหว่างวันที่ 11 มิถุนายน 2020 ถึง 14 กันยายน ค.ศ. 2024 สื่อภาครัฐประกาศแต่งตั้งตัวเขาไม่นานหลังมีรายงานว่า ประธานาธิบดีบัชชาร อัลอะซัด ปลดอดีตนายกรัฐมนตรีอิมาด เคาะมีส ท่ามกลางวิกฤติเศรษฐกิจที่แย่ลง
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

อัรนูสเกิดในหมู่บ้านอัตตะห์ในอำเภอมะอัรเราะฮ์ นัวะอ์มาน เขตผู้ว่าการอิดลิบ ใน ค.ศ. 1978 เขาได้รับปริญญาสาขาวิศวกรรมโยธาจากมหาวิทยาลัยอะเลปโป
ดิ เอ็มดิสทริค

| --- | --- |

ที่ตั้ง: 8, 622, 628, 630, 689, 693 และ 695 ถนนสุขุมวิท แขวงคลองตัน เขตคลองเตย และแขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร
เปิดให้บริการ: 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 (เอ็มโพเรียม) 27 มีนาคม พ.ศ. 2558 (เอ็มควอเทียร์)  1 ธันวาคม พ.ศ. 2566 (เอ็มสเฟียร์)
ผู้บริหารงาน: กลุ่มเดอะมอลล์ โดย บริษัท สุขุมวิทซิตี้มอลล์ กรุ๊ป จำกัด
พื้นที่ชั้นขายปลีก: 200,000 ตร.ม. (เอ็มโพเรียม, เอ็มสเฟียร์) 250,000 ตร.ม. (เอ็มควอเทียร์) 650,000 ตร.ม. (ทั้งโครงการ)
จำนวนชั้น: 8 ชั้น (เอ็มโพเรียม ช็อปปิ้ง คอมเพล็กซ์) 41 ชั้น (เอ็มโพเรียมทาวเวอร์) 11 ชั้น (ฮีลิกส์ควอเทียร์)  45 ชั้น (กลาสควอเทียร์และภิรัชทาวเวอร์)  7 ชั้น (วอเตอร์ฟอลควอเทียร์) 12 ชั้น (เอ็มสเฟียร์ ช็อปปิ้ง คอมเพล็กซ์) 24 ชั้น (เอ็มสเฟียร์ ทาวเวอร์)
ที่จอดรถ: 6,300 คัน
ดิ เอ็มดิสทริค (อังกฤษ: The Em District) เป็นโครงการพัฒนาพื้นที่เชิงพาณิชยกรรมแบบผสมใจกลางกรุงเทพมหานคร บนพื้นที่ริมถนนสุขุมวิทตอนกลาง ระหว่างซอยสุขุมวิท 31 ถึงซอยสุขุมวิท 39 ในพื้นที่แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา และระหว่างซอยสุขุมวิท 22 ถึงซอยสุขุมวิท 26 ในพื้นที่แขวงคลองตัน เขตคลองเตย บริหารโครงการโดย บริษัท ซิตี้มอลล์ กรุ๊ป จำกัด ในกลุ่มเดอะมอลล์ โครงการประกอบด้วยศูนย์การค้าหลักจำนวน 3 โครงการ ได้แก่ เอ็มโพเรียม เอ็มควอเทียร์ และเอ็มสเฟียร์ โอบล้อมรอบอุทยานเบญจสิริ
องค์ประกอบ

โครงการดิ เอ็มดิสทริค ประกอบด้วยศูนย์การค้า อาคารสำนักงาน ที่อยู่อาศัย และแหล่งท่องเที่ยว มีศูนย์การค้าหลักจำนวนสามโครงการ คือเอ็มโพเรียม เอ็มควอเทียร์ และเอ็มสเฟียร์ และยังมีพันธมิตรอสังหาริมทรัพย์ รวมถึงภาคเอกชนเข้าร่วมโครงการ กลุ่มเดอะมอลล์มุ่งหมายให้เอ็ม ดิสทริค เป็นศูนย์กลางทางการค้าที่สำคัญแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร อันมีร้านค้าแฟชั่น ลีลาชีวิตหรูหรา ศิลปะ และเทคโนโลยี จากยี่ห้อสินค้าที่มีชื่อเสียงกว่า 1,000 ยี่ห้อ อีกทั้งยังเป็นศูนย์รวมร้านอาหารและร้านเพื่อการสังสรรค์ที่มีขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ โดยภายในโครงการประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ดังนี้ (ตัวหนา คือสมาชิกอย่างเป็นทางการ)
องค์ประกอบ > ศูนย์การค้า

เอ็มโพเรียม - ห้างสรรพสินค้าลำดับแรกของกลุ่ม ตั้งอยู่ริมถนนสุขุมวิท ใกล้ซอยสุขุมวิท 24 บริเวณข้างเคียงกับสวนเบญจสิริ เปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2540 ปรับปรุงใหญ่ในปี พ.ศ. 2557 และ พ.ศ. 2566
เอ็มควอเทียร์ - ศูนย์การค้าและห้างสรรพสินค้าแห่งที่สองของกลุ่ม ตั้งอยู่บนที่ดินฝั่งตรงข้ามพื้นที่ของดิเอ็มโพเรียม ระหว่างซอยสุขุมวิท 35, 37 และ 39 เปิดให้บริการบางส่วนตั้งแต่วันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2558 และแล้วเสร็จทั้งโครงการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 พร้อมกับเอ็มโพเรียม
เอ็มสเฟียร์ - ศูนย์การค้าและห้างสรรพสินค้าแห่งที่สาม ตั้งอยู่บนถนนสุขุมวิท ระหว่างซอยสุขุมวิท 22 กับซอยสุขุมวิท 24 ติดโรงแรมฮอลลิเดย์ อินน์ กรุงเทพ สุขุมวิท สร้างบนพื้นที่ซึ่งเคยเป็นวอชิงตันสแควร์ เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2566
เอ็มโพเรียม
เอ็มควอเทียร์
เอ็มสเฟียร์
องค์ประกอบ > โรงแรม

โรงแรมดับเบิลทรีบายฮิลตัน สุขุมวิท กรุงเทพ - โรงแรมบูทีกระดับห้าดาวโดยกลุ่มฮิลตัน ตั้งอยู่ภายในซอยสุขุมวิท 26 โดยปรับปรุงจากพื้นที่เดิมของโรงแรมอิมพีเรียล ธารา บริหารโครงการโดยกลุ่มทีซีซีแลนด์ร่วมกับฮิลตันเวิลด์ไวด์
โรงแรมฮิลตัน สุขุมวิท กรุงเทพ - โรงแรมระดับห้าดาวแห่งที่สองของกลุ่มฮิลตัน ตั้งอยู่ภายในซอยสุขุมวิท 24 โดยปรับปรุงจากพื้นที่เดิมของโรงแรมอิมพีเรียล อิมพาลา บริหารโครงการโดยกลุ่มทีซีซีแลนด์ร่วมกับฮิลตันเวิลด์ไวด์ และมีทางเดินเชื่อมไปยังโรงแรมดับเบิลทรีบายฮิลตันด้วย
โรงแรมแบงค็อก แมริออท มาร์คีส์ ควีนส์ปาร์ค - โรงแรมระดับสี่ดาวของกลุ่มแมริออท และยังเป็นโรงแรมที่มีจำนวนห้องมากที่สุดในกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ภายในซอยสุขุมวิท 24 บริหารโครงการโดยกลุ่มทีซีซีแลนด์ร่วมกับแมริออท อินเตอร์เนชั่นแนล ซึ่งปรับปรุงมาจากโรงแรมอิมพีเรียล ควีนส์ปาร์ค
โรงแรมเอ็มโพเรียม สวีท บาย ชาเทรียม - บริหารโดยเครือโรงแรมชาเทรียม ตั้งอยู่ภายในศูนย์การค้าเอ็มโพเรียม
องค์ประกอบ > อสังหาริมทรัพย์

โครงการพาร์ค ออริจิน พร้อมพงษ์ - โครงการอาคารชุดโดยกลุ่มออริจิน พร็อพเพอร์ตี้ ตั้งอยู่ภายในซอยสุขุมวิท 24
อาคารภิรัชทาวเวอร์ แอท เอ็มควอเทียร์ - อาคารสำนักงานระดับเอ ความสูง 45 ชั้น ตั้งอยู่ภายในศูนย์การค้าเอ็มควอเทียร์ บริหารงานโดยกลุ่มภิรัชบุรี
อาคารเอ็มโพเรียมทาวเวอร์ - ตั้งอยู่ภายในศูนย์การค้าเอ็มโพเรียม
องค์ประกอบ > พื้นที่อื่น ๆ

สถานีพร้อมพงษ์ - เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติฯ สาย 1 (รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท) ตั้งอยู่ระหว่างอาคารเอ็มโพเรียมและอาคารเอ็มควอเทียร์ นอกจากนี้สถานีดังกล่าวจะเชื่อมต่อกับสถานีอโศกและสถานีทองหล่อด้วยสกายวอล์ค และระหว่างทางจะมีทางเชื่อมกับอาคารใกล้เคียงอีกเป็นจำนวนมาก รวมถึงอาคารเอ็มสเฟียร์ด้วย โดยมีการตกแต่งสถานีใหม่ทั้งหมด เพื่อให้เข้ารูปแบบเดียวกันกับอาคารศูนย์การค้า ด้วยความร่วมมือของ บมจ.ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ และ กรุงเทพมหานคร
อุทยานเบญจสิริ - เป็นสวนสาธารณะที่อยู่ในความรับผิดชอบของกรุงเทพมหานคร โดยจะมีการปรับปรุงรูปแบบ และปรับปรุงภูมิทัศน์ในสวนสาธารณะใหม่ทั้งหมด
ดูเพิ่ม

เอ็มโพเรียม
เอ็มควอเทียร์
เอ็มสเฟียร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ดิ เอ็มดิสทริค ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กกลุ่มเดอะมอลล์ |
| --- | --- | --- |
| เอ็มไลฟ์สโตร์ |  รามคำแหง  ท่าพระ  งามวงศ์วาน  บางแค  บางกะปิ  นครราชสีมา (โคราช)  |  |
| ดิ เอ็มดิสทริค |  เอ็มโพเรียม  เอ็มควอเทียร์  เอ็มสเฟียร์ ยูโอบีไลฟ์  |  |
| อื่น ๆ |  สยามพารากอน  สกายพอร์ต  แบงค็อก มอลล์  บลูเพิร์ล  |  |
ตัวเอียง หมายถึง กำลังก่อสร้าง
วรนาถ อภิจารี

| พลอากาศเอกวรนาถ อภิจารีม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ. |
| --- | --- |


ผู้บัญชาการทหารอากาศ
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2530 – พ.ศ. 2532
ก่อนหน้า: พลอากาศเอก ประพันธ์ ธูปะเตมีย์
ถัดไป: พลอากาศเอก เกษตร โรจนนิล
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ดำรงตำแหน่ง 1 สิงหาคม พ.ศ. 2535 – 30 กันยายน พ.ศ. 2537
ก่อนหน้า: พลอากาศเอก เกษตร โรจนนิล
ถัดไป: พลเอก วัฒนชัย วุฒิศิริ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2477
เสียชีวิต: 27 กันยายน พ.ศ. 2558 (81 ปี)
คู่สมรส: คุณหญิงพอใจ อภิจารี
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
ประจำการ: 2530-2532 (กองทัพอากาศไทย)   2535-2537 (กองบัญชาการทหารสูงสุด)
ยศ:  พลเอก   พลเรือเอก  พลอากาศเอก
บังคับบัญชา: กองทัพอากาศไทย   กองบัญชาการทหารสูงสุด

พลอากาศเอก วรนาถ อภิจารี หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ บิ๊กอู๊ด อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศและอดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ประวัติ

พลอากาศเอก วรนาถ อภิจารี เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 สมรสกับ คุณหญิงพอใจ อภิจารี
การศึกษา

โรงเรียนอัสสัมชัญ
โรงเรียนนายเรืออากาศ
โรงเรียนนายทหารชั้นผู้บังคับฝูง กรมยุทธศึกษาทหารอากาศ
โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศรุ่นที่ 19
วิทยาลัยการทัพอากาศ กรมยุทธศึกษาทหารอากาศ
วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 26
การทำงาน

นักบินประจำกอง
ครูการบิน ฝูงฝึกขั้นต้น กองฝึก รร.การบิน
ผู้บังคับการกองบิน 1 ฝูง 12
รองผบ.กองฝึก รร.การบิน
ผบ.กองบิน1 ฝูง 13
รองผบ.กองบิน1
เสนาธิการกรมควบคุมการปฏิบัติทางอากาศ
รองเจ้ากรมยุทธการทหารอากาศ
เจ้ากรมยุทธการทหารอากาศ
รองเสนาธิการทหารอากาศ
ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ
ผู้บัญชาการทหารอากาศ
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ถึงแก่อนิจกรรม

ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2558 สิริอายุได้ 81 ปี