stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บูมบูมพาว

| "Boom Boom Pow" |
| --- | --- |

เพลงโดยBlack Eyed Peas
จากอัลบั้มThe E.N.D.
วางจำหน่าย: March 10, 2009 (see release history)
บันทึกเสียง: 2008
แนวเพลง: ฮิปฮอป, อีเลกโทร-ฮอป, แดนซ์-ป็อป
ความยาว: 4:15 (Album Version) 3:38 (Video & Radio Version)
ผู้ประพันธ์เพลง: William Adams, Allen Pineda, Stacy Ferguson, Jaime Gomez
โปรดิวเซอร์: will.i.am
"บูมบูมพาว" (อังกฤษ: Boom Boom Pow) เป็นซิงเกิลของวงแบล็กอายด์พีส์ ออกวางขายเป็นซิงเกิลเปิดตัวในสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ในชุด The E.N.D. เป็นเพลงที่ใช้เทคนิคเสียงร้องออโตจูน เข้ารวมกับแนวเพลงแดนซ์ป็อป อีเลกโทร-ฮอป และฮิปฮอป
"บูมบูมพาว" ขึ้นชาร์ตอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮ็อต 100 ถือเป็นซิงเกิลอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกาครั้งแรกของวง โดยถือเป็นเพลงที่อันดับ 1 ยาวนานที่สุดในปี 2009 โดยอยู่อันดับ 1 นาน 12 สัปดาห์ติดต่อกัน และยังขึ้นอันดับ 1 ในออสเตรเลีย แคนาดาและยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต นอกจากนั้นยังติดท็อปเท็นมากกว่า 20 ประเทศ
เพลงมียอดดาวน์โหลด 465,000 ครั้งในสหรัฐอเมริกาในสัปดาห์แรกของการออก และมียอดดาวน์โหลดที่ 2,802,286 ในสัปดาห์ที่ 11 ถือเป็นยอดเพลงดาวน์โหลดสูงที่สุดในสหรัฐอเมริกา ณ ปัจจุบัน วงมีเพลงที่สามารถมียอดแตะ 2 ล้านในสหรัฐอเมริกาคือซิงเกิล  "My Humps" ที่ใช้เวลานานเกือบสองปี
บูมเมอแรง

สำหรับช่องการ์ตูน ดูที่ บูมเมอแรง (ประเทศไทย) และ บูมเมอแรง (สถานีโทรทัศน์)
บูมเมอแรง
บูมเมอแรง (อังกฤษ: boomerang) เป็นเครื่องมือไว้ร่อนกลางอากาศ รูปตัววี โดยมากใช้เป็นอาวุธสำหรับล่าของชาวพื้นเมืองอะบอริจิน นอกจากนั้นยังใช้งานเพื่อความบันเทิงด้านกีฬา
บีเกิล

| --- | --- |

ชื่อ
ชื่ออื่น: อิงลิช บีเกิล
ถิ่นกำเนิดพันธุ์
ถิ่นกำเนิด: ประเทศอังกฤษ
มาตรฐานพันธุ์
น้ำหนัก: 18 - 30 ปอนด์
ส่วนสูง: 13 - 15 นิ้ว
ลักษณะขน: เรียบสั้น และแน่น
สีขน: ทุกสีของสุนัขในกลุ่ม Hound
จัดอยู่ในกลุ่ม: กลุ่มสุนัข Hound
พันธุ์สุนัข
ด ค ก
บีเกิล (อังกฤษ: Beagle) เป็นสายพันธุ์สุนัขมีถิ่นกำเนิดในประเทศสหราชอาณาจักร อยู่ในจำพวกกลุ่มสุนัขล่าเนื้อ (Hound) มีขนสั้นและหูปรก  เป็นสุนัขที่มีประสาทด้านการดมกลิ่นเป็นเลิศ (scent hounds) ด้วยประสาทด้านการดมกลิ่นที่ไวมาก จึงได้มีการฝึกให้เป็นสุนัขตรวจสอบของผิดกฎหมาย อย่างเช่น ยาเสพติด วัตถุระเบิด ฯลฯ  แต่บีเกิลยังได้รับความนิยมในฐานะสัตว์เลี้ยงเช่นกัน  ด้วยขนาดตัวที่พอเหมาะ  เป็นสุนัขอารมณ์ดี และสุขภาพแข็งแรงทนทานต่อโรค
สุนัขสายพันธุ์บีเกิลมีมากว่า 2000 ปีแล้ว  และมีชื่อเสียงมากในยุคของพระนางอลิซาเบท (Elizabethan era)  ซึ่งปรากฏในงานวรรณกรรม จิตรกรรม  ภาพยนตร์  โทรทัศน์ และหนังสือการ์ตูนเรื่องสนู๊ปปี้ (Snoopy) ก็เป็นบีเกิลที่มีชื่อเสียงมากที่สุดตัวหนึ่งของโลก
พฤติกรรมทั่วไป

บีเกิลเป็นสุนัขที่สุภาพ  พวกมันค่อนข้างเป็นมิตร ไม่ดุร้ายเกินไปหรือเฉื่อยชาเกินไป ชอบอยู่กันเป็นกลุ่ม  แม้ว่าจะพอใช้กันคนแปลกหน้าได้บ้าง แต่มันก็เชื่องคนง่ายเกินจึงไม่เหมาะที่จะเป็นสุนัขเฝ้าบ้าน แต่ว่ามันยังคงเห่าหรือหอนบ้าง เมื่อเผชิญหน้ากับคนแปลกหน้า
ในปี 1985 เบ็นและลิเน็ท ฮาท (Ben and Lynette Hart) ได้ทำการศึกษาบีเกิล พร้อมกับสุนัขพันธุ์อื่นๆอย่าง ยอคเชียร์ เทอเรีย(Yorkshire Terrier) เคนท์ เทอเรีย (Cairn Terrier)  เวส ไฮด์แลนด์ ไวท์ เทอเรีย (West Highland White Terrier)  ฟอกซ์ เทอเรีย(Fox Terrier)   ผลออกมาว่าบีเกิลเป็นสุนัขที่ฉลาด  และเป็นสายพันธุ์ที่ถูกพัฒนามาด้วยจุดประสงค์เดียว  คือให้เป็นนักล่ามาเป็นเวลานาน  ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้ฝึกค่อนข้างยาก  โดยทั่วไปเมื่อมันรับคำสั่งแล้ว จะสั่งยกเลิกได้ยาก  และเมื่อมันจดจำกลิ่นหนึ่งได้  มักจะถูกกลิ่นอื่นรอบตัวเบี่ยงเบนความสนใจได้ง่าย  พวกมันจะไม่ค่อยยอมรับคำสั่งทั่ว ๆ ไป  แต่ก็มีการตอบสนองต่ออาหารที่ดี มีความตื่นตัวสูง ช่างประจบ  ในทางกลับกันก็เป็นสุนัขที่เบื่อง่าย
บีเกิลเป็นสุนัขที่เหมาะกับเด็ก ๆ จึงเป็นสุนัขที่นิยมเลี้ยงกันในครัวเรือน  แต่ว่าพวกมันเป็นสุนัขที่อยู่เป็นฝูง เวลานำไปเลี้ยงจึงอาจเกิดอาการซึมเศร้าได้  ไม่ใช่บีเกิลทุกตัวที่จะหอน แต่ส่วนมากจะเห่าเมื่อเผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย ซึ่งบางตัวจะเห่าหรือหอน  เมื่อรับรู้ถึงกลิ่นใดกลิ่นหนึ่งโดยเฉพาะ บีเกิลยังเข้ากับสุนัขสายพันธุ์อื่นได้ง่าย พวกมันแข็งแรงมาก จึงวิ่งเล่นได้นานโดยที่ไม่เหนื่อยง่าย ๆ
บีเกิลกับบทบาทคู่หูของมนุษย์

ปัจจุบันบีเกิล ได้รับการเลือกเป็นหนึ่งในสุนัขดมกลิ่น ที่ใช้ตรวจสอบหาวัตถุต้องสงสัย ในงานด้านความมั่นคง และทำงานร่วมกับเจ้าหน้าที่ (Beagle Brigade) บีเกิลกับบทบาทด้านความมั่นคงในการตรวจสอบตามสนามบิน ซึ่งในปีหนึ่งๆ สามารถช่วยเจ้าหน้าที่ตรวจพบวัตถุผิดกฎหมาย ได้ถึง 75000 รายการต่อปี   อีกเหตุผลหนึ่งที่บีเกิลได้รับเลือกในหน้าที่นี้ เพราะว่าบีเกิลมีขนาดตัวที่ค่อนข้างเล็ก  สามารถเข้าไปตรวจได้แม้กระทั่งคนที่ค่อนข้างกลัวสุนัข ดูแลง่าย ฉลาด และมันทำงานเต็มที่เพื่อรางวัล  ซึ่งในหลายประเทศก็ได้มีการ ใช้งานบีเกิลในลักษณะนี้อย่างกว้างขวาง   ส่วนสุนัขดมกลิ่นขนาดใหญ่ ก็จะใช้ในงานค้นหาวัตถุระเบิดโดยเฉพาะ และงานที่จำเป็นต้องปีนป่ายเพื่อเข้าไปตรวจสอบ   ซึ่งบีเกิลไม่ค่อยเหมาะกับหน้าที่ ลักษณะนั้น
การเลี้ยงดูบีเกิล

บีเกิลมีขนาดเล็ก แต่เป็นสุนัขสำหรับล่าสัตว์ ทำให้พวกมันมีพลังงานในตัวมากและชอบการออกกำลังกาย  ทำให้ผู้เลี้ยงต้องพาบีเกิลไปออกกำลังกายบ้างอย่างน้อยวันละ 2 ครั้ง เช้า-เย็น การเลี้ยงดูสุนัขจำเป็นต้องอยู่ในบริเวณที่มีรั้วรอบขอบชิดเนื่องจากพวกมันขาดสัญชาตญาณในการระวังภัยบนท้องถนน
การดูแลทำความสะอาดให้สุนัขขนสั้นอย่างบีเกิลนั้น แค่อาบน้ำให้เค้าอาทิตย์ละครั้งก็เพียงพอ จากนั้นก็เช็ดหรือเป่าตัวของเค้าให้แห้งพร้อม ๆ กับแปรงขน หรือถ้าไม่สกปรกมากอาจใช้แค่ผ้าสะอาดชุบน้ำเช็ดตัวให้เค้าก็ได้
ควรพาเจ้าบีเกิลไปออกกำลังกายอย่างน้อยวันละ 2 ครั้ง เช้า-เย็น เนื่องจากพวกมันชอบออกกำลังกายถึงจะเป็นสัตว์ตัวเล็กแต่มีพลังงานในตัวมาก และเป็นสุนัขที่เหมาะกับเด็ก ๆ ดังนั้นครอบครัวที่มีเด็กจึงเหมาะกับการเลี้ยงสุนับพันธุ์นี้มากๆ
ข้อควรระวัง

ไม่ควรปล่อยบีเกิลอยู่ตามลำพัง เนื่องจากพวกมันเป็นสัตว์ที่มีนิสัยขี้เบื่อ หากอยู่ตัวเดียวเป็นเวลานานๆ พวกมันจะเบื่อและจะซนมาก จะขุดหลุม หลีกหนีหรือดึงเสื้อผ้าที่ตากบนราวลงมาเล่น เพื่อเป็นการคลายเครียดของพวกมัน
ห้ามให้สุนัขรับประทานช็อคโกแลตและหัวหอม เด็ดขาด อาจทำให้เป็นอันตรายถึงชีวิตได้
แหล่งข้อมูลอื่น

รายละเอียดบีเกิลจากเว็บเพ็ดดีกรี เก็บถาวร 2007-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสุนัขล่าเนื้อ |
| --- | --- |
ด้านการดมกลิ่น:  Alpine Dachsbracke  Anglo-Français de Petite Vénerie  Ariegeois  Artois Hound  Basset Bleu de Gascogne  Basset Fauve de Bretagne  Basset Griffon Vendéen (Grand)  Basset Griffon Vendéen (Petit)  บาสเซต ฮาวนด์  Bavarian Mountain Hound  บีเกิล  Beagle-Harrier  Blackmouth Cur  แบล็คแอนด์แทนคูนฮาวนด์  บลัดฮาวด์  Bluetick Coonhound  ดัคส์ฮุนท์  Drever  English Coonhound  Finnish Spitz  อเมริกัน ฟอกซ์ ฮาวนด์  อิงลิช ฟอกซ์ ฮาวนด์  Grand Bleu de Gascogne  Hamiltonstovare  ฮาร์ริเออร์  ออตเทอร์ฮาวนด์  Plott Hound  Polish Hound  Segugio Italiano  Schweizer Laufhund 
ด้านการล่าเนื้อ:  อาฟกัน ฮาวนด์  American Staghound  Azawakh  บอร์ซอย  Chart Polski  Chippiparai  Galgo Español  เกรย์ฮาวด์  Hortaya Borzaya  ไอริส วูฟ ฮาวนด์  อิตาเลียน เกรย์ฮาวนด์  Kanni  Longdog  Lurcher  Magyar Agar  Mudhol Hound  Rajapalayam  Rampur Greyhound  ซาลูกิ  สก๊อตติสเดียร์ฮาวนด์  Sloughi  วิปเพ็ท 
ทั่วไป:  บาเซนจี  Cirneco dell'Etna  ไอบิซาน ฮาวนด์  Kombai  ฟาร์โร ฮาวนด์  Portuguese Podengo  ไทยหลังอาน  โรดิเซียนริดก์แบ็ค 
↑  บีเกิล (Beagle)
บีแทงก์ฟูลฟอร์วอตยูก็อต

1974 ซิงเกิลโดยวิลเลียน เดวอห์น
| "บีแทงก์ฟูลฟอร์วอตยูก็อต"> ซิงเกิลโดยวิลเลียน เดวอห์น.จากอัลบั้มBe Thankful for What You Got |
| --- | --- |
ด้านบี: "Be Thankful for What You Got, Part 2"
วางจำหน่าย: มีนาคม 1974
บันทึกเสียง: 1972
ความยาว: 7:12 (album version) 3:25 (single edit)
ค่ายเพลง: Roxbury Records
ผู้ประพันธ์เพลง: William DeVaughn
โปรดิวเซอร์: Frank Fioravanti, John Davis
"บีแทงก์ฟูลฟอร์วอตยูก็อต" (อังกฤษ: Be Thankful for What You Got) เป็นเพลงโซลที่แต่งโดย วิลเลียน เดวอห์น
ภูมิหลัง

เดวอห์น แต่งเพลง "A Cadillac Don't Come Easy" ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "Be Thankful for What You Got" ในปี 1972 และ ใช้จ่ายไป 900 เหรียญในการทำสัญญาเพื่อบันทึกเดโมแรก แม้จะได้รับการอนุมัติสำเร็จ บริษัทขอสงวนสิทธิ์ในการขยายสัญญากับค่าย Omega Sound
โดยมีสมาชิกวง MFSB ได้แก่ นอร์แมน แฮร์ริส มือกลอง เอิร์ล ยัง มือเบส รัสตี แจ็กแมน ไวบราโฟน วินซ์ มอนทานา และมือคองกา แลร์รี วอชิงตัน ซึ่งดูแลโดย แอลลัน เฟลเดอร์ ผู้ยังกระจายโฆษณา ดูแลวงแบ็กอัปพี่น้องร้องประสานเสียงของเขา จากนั้น แฟรงก์ ฟิโอราวานตี ได้เปิดตัวเพลงในค่ายเพลง Roxbury Records ที่บริหารโดยโปรดิวเซอร์ - นักแต่งเพลง เวส ฟาร์เรล
ขายได้เกือบสองล้านแผ่นหลังจากออกจำหน่ายในฤดูใบไม้ผลิปี 1974 ขึ้นถึงอันดับ 1 ในชาร์ต R&B ของสหรัฐอเมริกาและอันดับ 4 ในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ด้วยเสียงและเนื้อหาที่ได้รับอิทธิพลจาก เคอร์ทิส เมย์ฟิลด์ มีเนื้อเพลงที่เรียบง่ายและฮิตติดบ้าน จนกลายเป็นเพลงที่ถูกเปิดในสถานีวิทยุกอสเปล
คัฟเวอร์

เพลงนี้ถูกคัฟเวอร์โดยหลายศิลปิน เช่น ดีอินทรูเดอส์ ในอัลบั้ม Energy of Love อาเธอร์ ลี และ วงเลิฟ ในอัลบั้ม Reel to Real เวอร์ชันเร็กเกที่คัฟเวอร์โดย  โดโนแวน คาร์เลส ปี 1974 บันนี คลาร์ก (โปรดิวเซอร์ โดย ลี "สแครตช์" เพร์รี ) ในปี 1975 และ by วินสตัน เคอร์ติส ในปี 1984 (โดยค่าย World International Records) วงทริปฮอปแมสซีฟแอตแทก ในอัลบั้ม Blue Lines ปี 1991 พอร์ตเทรต ในอัลบั้ม Addams Family Values: Music from the Motion Picture ปี 1993 ปีเตอร์ เบลกลีย์ ในธีมเพลงเปิด  The Taking of Beverly Hills โยลาเตงโก ในซิงเกิล ปี 1997 Little Honda และลอว์เรนซ์ "ลิปโบน" เรดดิง ในอัลบั้ม Science of Bootyism  ปี 2009
คัฟเวอร์ > เวอร์ชันแมสซีฟแอตแทก

คัฟเวอร์เวอร์ชันของแมสซีฟแอตแทก เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "บีแทงก์ฟูลฟอร์วอตยูฟก็อต" (Be Thankful for What You've Got) ที่ได้อยู่อัลบั้มเปิดตัวของพวกเขา Blue Lines ปี 1991 มีการผลิตมิวสิกวิดีโอให้กับเพลงนี้ แม้ว่าได้จำหน่ายในรูปแบบเชิงพาณิชย์ เพลงนี้ยังถูกรีมิกซ์โดย พอล โอกเคนโฟลด์ ที่รวมอยู่ในซิงเกิลปี 1992 Massive Attack EP
รายชื่อเพลง:
"Hymn of the Big Wheel" (Nellee Hooper Remix) – 4:47
"Home of the Whale" – 4:02
"Be Thankful for What You've Got" (Paul Oakenfold Remix) – 4:36
"Any Love" (Larry Heard Remix) – 4:27
แหล่งข้อมูลอื่น

Be Thankful for What You've Got 1 Single onDiscogs
Be Thankful for What You've Got 2 Single onDiscogs
W. DeVaughn onDiscogs
วนิดา แสงสุข

| วนิดา แสงสุข  (นก เชิญยิ้ม) |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 24 ตุลาคม พ.ศ. 2512 (55 ปี)  ประเทศไทย
คู่สมรส: ชูษี เชิญยิ้ม
อาชีพ: นักแสดง, พิธีกร, นักแสดงตลก
ผลงานเด่น: ปอบผีเจ้า จากละคร เจ้านาง (2537)   เพ็ญ จากซิทคอม บ้านนี้มีรัก (2549)
โทรทัศน์ทองคำ: ปี 2538 - รับรางวัลตลกหญิงยอดเยี่ยม   จากการประกวดรางวัลโทรทัศน์ทองคำ
ThaiFilmDb
วนิดา แสงสุข หรือชื่อในการแสดงคือ นก เชิญยิ้ม ชื่อเล่น นก เกิดวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2512 เป็นนักแสดงตลก นักแสดง และพิธีกรชาวไทย ในคณะตลกเชิญยิ้ม และเป็นภรรยาของ นายชิติสรรค์ ไชยเสนา (ชูษี เชิญยิ้ม) มีบุตรสาวด้วยกันหนึ่งคน คือ นางสาวชญาภา พงศ์สุภาชาคริต ชื่อเล่น บูม
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ละครโทรทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | ออกอากาศ |  |
| 2538 | เฮฮา (เมีย) นาวี | ป้าชื่น | ช่อง 5 |  |
| 2541 | เสน่ห์ลูกทุ่ง |  | ช่อง 7 |  |
| 2542 | เงาอโศก | พิม | ช่อง 7 |  |
| 2545 | รวมพลคนใช้ |  | ช่อง 3 |  |
| 2546 | ห้องหุ่น | ชิ้น | ช่อง 7 |  |
| 2549 | มนต์รักล็อตเตอรี่ | เจ๊ตุ่ม | ช่อง 3 |  |
| 2550 | ภูตสาวพราวเสน่ห์ |  | ช่อง 7 |  |
| 2551 | ตราบสิ้นดินฟ้า | แอบ | ช่อง 5 |  |
| 2551 | เจ้าหญิงลำซิ่ง | ป้าอ่อน | ช่อง 7 |  |
| 2556 | ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ | ป้าน้อย | ช่อง 7 |  |
| 2557 | กุหลาบร้ายของนายตะวัน | ช้อย | ช่อง 7 |  |
| 2558 | บ้านศิลาแดง | ป้าแจ่ม | ช่อง 7 |  |
| 2559 | ฉันทนาสามช่า | แม่บ้านตุ่ม | ช่อง 7 |  |
| 2559 | มนต์รักสองฝั่งคลอง | แม่ของลูกชายที่บวชนาค (รับเชิญ) | พีพีทีวี |  |
| 2559 | สาปดอกสร้อย | นวล | ช่อง 7 |  |
| 2560 | ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ ภาคองค์ประกันหงสา | ท้าวแจ่มจันทร์ | MONO29 |  |
| 2560 | ละครชุด ภารกิจรัก เรื่อง มือปราบเจ้าหัวใจ | สวาท | ช่อง 7 |  |
| 2563 | เศรษฐีตีนเปล่า | ป้าร่างทรงเจ้าแม่กำไรทอง | ช่อง 7 |  |
| 2564 | บ้านก้านมะยม  | บุญส่ง (ฉายออนไลน์) | ช่อง 3 |  |
| 2567 | นางนาคพระโขนง | ยายปริก | ช่อง 3 |  |
ผลงาน > ละครซิทคอม

| ละครซิทคอม / ละครซีรีส์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | ออกอากาศ | หมายเหตุ |
| 2545 - 2553 | เฮง เฮง เฮง | ป้อม | ช่อง 3 |  |
| 2547 - 2552 | เรื่องสั้นตลาดสด | คุณนายองุ่น | ช่อง 9 | จากรายการ ชิงช้าสวรรค์ |
| 2548 | ระเบิดเถิดเทิง | เตี้ย | ช่อง 5 | ช่วง สามตอเม้าท์แตก (ตุ่ม/เต่า/เตี้ย) |
| 2548 | บุญดีผีคุ้ม | ผี ชื่อมะขิ่น | ช่อง 9 | รับเชิญตอน มะขิ่นอินเตอร์ |
| 2548 | บางรักซอยเก้า | ซ้อหอย | ช่อง 9 |  |
| 2549 - 2553 | บ้านนี้มีรัก | เพ็ญ | ช่อง 9 |  |
| 2551 | ผู้กองเจ้าเสน่ห์ | นก | ช่อง 3 | รับเชิญตอน คนไทยรึเปล่า |
| 2551 - 2553 | คู่กิ๊กพริกกะเกลือ | ป้าใหญ่ | ช่อง 7 |  |
| 2558 - ปัจจุบัน | โอมมหาจรวย | - | ช่อง 9 |  |
| 2560 | มาวัดกันมั้ย | จุ๋ม | ช่องวัน | รับเชิญตอน Club Sunday |
| 2561 | สุภาพบุรุษสุดซอย | ป้าบัว | ช่องวัน | รับเชิญตอน โฮม เฮา ฮัก |
| 2562 | เสือ ชะนี เก้ง | ติ๋ม | ช่องวัน | รับเชิญตอน Don't Worry อยู่กับพี่ได้ดีทุกคน |
| 2563 | เสือ ชะนี เก้ง | ติ๋ม | ช่องวัน | รับเชิญตอน กระสัน กับ กระษัย |
| 2563 | เป็นต่อ | ติ๋ม | ช่องวัน | รับเชิญตอน เลิกคุยทั้งอำเภอเพื่อเธอคนเดียว |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น |
| --- | --- | --- |
| 2539 | ดอกไม้ ไนน์มา กับขาหมู | แมว |
| 2547 | ผีหัวขาด 2 | เจ๊กิ่ม |
| 2548 | หลวงพี่เท่ง | เจ๊นก (รับเชิญ) |
| 2549 | โกยเถอะโยม | เจ๊หลี |
| 2550 | บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม 2 | เจ้าของคอนโด (รับเชิญ) |
| 2550 | ก่อนบ่ายเดอะมูฟวี ตอนรักนะ...พ่อต๊ะติ๊งโหน่ง | ป้าแจ่ม (รับเชิญ) |
| 2551 | บ้านผีเปิบ | โหนก |
| 2551 | หลวงพี่เท่ง 2 รุ่นฮาร่ำรวย | หอม (รับเชิญ) |
| 2551 | ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๑ องค์ประกันหงสา | ละวั๊น (รับเชิญ) |
| 2553 | สงครามปากตลาดแตก | คุณนายสะอิ้งทอง |
| 2552 | จ๊ะเอ๋ โกยแล้วจ้า | นางหอม |
| 2557 | ทาสรักอสูร | หนวก |
| 2558 | สตรีเหล็ก ตบโลกแตก | แม่ค้าในตลาด(รับเชิญ) |
| 2559 | อาม่า | กมล |
| 2561 | ขุนบันลือ | นก |
| 2562 | ออนซอนเด | แม่ค้าที่งานบุญบั้งไฟ (รับเชิญ) |
| 2566 | ทิดน้อย | หญิงเมาในงานศพ (รับเชิญ) |
ผลงาน > พิธีกรรายการโทรทัศน์

เล่นตลกในรายการ ขบวนการจี้เส้น ทางช่อง 7
เล่นตลกในรายการ มุมหัวเราะ ทางช่อง 3
ผลงาน > ผลงานอื่น ๆ

บันทึกการแสดงสด กับตลกคณะเพชรดาราฉาย ฮิตติดลม ชุดที่ 4 ปี 2533
บันทึกการแสดงสด รายการ จี้เส้นคอนเสิร์ต ร่วมกับชาวคณะ สร้างโดย เอสทีวิดีโอ ใช้ชื่อชุดประจำคณะว่า น. นก รวมตัวฮา (พ.ศ. 2539)
ผลงาน > รางวัลที่ได้รับ

ปี 2538 รับรางวัลตลกหญิงยอดเยี่ยม จากการประกวดรางวัลโทรทัศน์ทองคำ
เรื่องอื้อฉาวในวงการบันเทิง

วันที่ 21 กรกฎาคม 2552 ถูกจับหลังซื้อกัญชายาไอซ์มาเสพ บริเวณข้างร้านเซเว่น อีเลฟเว่น ระหว่างซอยรามคำแหง 42-44 ถนนรามคำแหง แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพฯ หลังติดต่อขอซื้อยาไอซ์จากนายสุรินทร์ หรือ ต้น สังข์ป้อม อายุ 22 ปี โดยตำรวจได้ของกลาง ยาไอซ์ 2.5 กรัม กัญชาแห้ง 1 ถุง กัญชาผงผสมยาสูบบรรจุในกล่องลูกอม 1 กล่อง กัญชายัดในมวนบุหรี่ 6 มวน และอุปกรณ์การเสพจำนวน 1 รายการ และ บอย ถกลเกียรติ ตัดสินใจ แบนงานในวงการ เป็นเวลา 6 เดือน
นก วนิดา ถูกจับเรื่องยาไอซ์ครั้งที่ 2 ที่อรัญประเทศ สระแก้ว หลังจากเดินทางไปเล่นการพนันในบ่อนที่ ปอยเปต กัมพูชา เธอสารภาพว่า เสียพนันไปกว่า 15,000 บาทจึงเครียดจัด ไปซื้อยาไอซ์และกัญชาแห้งเสพในบ่อน และนำติดตัวกลับมาด้วย ยอมรับว่าครั้งนี้คงไม่รอด ต้องติดคุกแน่นอน จากที่ครั้งก่อน เมื่อเดือนกรกฎาคม ปีที่แล้ว เธอถูกจับยาไอซ์ ศาลยังปรานี แค่ปรับ ส่วนโทษจำคุกให้รอลงอาญาไว้ 2 ปี และทางด้าน บอย ถกลเกียรติ ตัดสินใจ ถอดบทละครเพ็ญนี้เป็นการถาวร โดยเขียนบทว่า ขโมยของในบ้านของรัก และถูกรถชนเสียชีวิตขณะหนีตำรวจ
แหล่งข้อมูลอื่น

: IG ส่วนของนักแสดง
บูมเมอแรง อิตาลี

| --- | --- |

แบบรายการ
ระบบภาพ: 576i (SDTV)
ความเป็นเจ้าของ
ช่องรอง: การ์ตูนเน็ตเวิร์ค
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 31 กรกฎาคม 2003; 21 ปีก่อน (2003-07-31) 20 ธันวาคม 2008; 15 ปีก่อน (2008-12-20) (Boomerang +1)
ลิงก์
เว็บไซต์: www.Boomerangtv.it
ออกอากาศ

สื่อสตรีมมิง
สกายโก 
 
บูมเมอแรงอิตาลี (อังกฤษ: Boomerang Italy) เป็นสถานีโทรทัศน์อิตาลีที่ออกอากาศการ์ตูนใหม่การ์ตูนเก่าจากแฮนนา-บาร์เบอร่า และเป็นสถานีพี่น้องของการ์ตูนเน็ตเวิร์คอิตาลี บริษัทลูกของวอร์เนอร์มีเดีย
บูมเมอแรงสเปน

| --- | --- |

ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: ระบบแพร่สัญญาณเทอร์เนอร์
ช่องรอง: การ์ตูนเน็ตเวิร์คสเปน
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 1 ธันวาคม 2547 (2547-12-01)
ยุติออกอากาศ: 1 กันยายน 2554 (2554-09-01)
แทนที่โดย: การ์ตูนิโต
บูมเมอแรงสเปน (อังกฤษ: Boomerang Spain) เป็นสถานีโทรทัศน์ของสเปน ที่ออกอากาศการ์ตูนพากย์สเปน เป็นช่องพี่น้องของการ์ตูนเน็ตเวิร์คสเปน และเป็นอดีตบริษัทลูกของวอร์เนอร์มีเดีย
ช่องนี้เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2547 แยกจากช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์กซึ่งบูมเมอแรงดังกล่าวเป็นส่วนที่ชัดเจนในช่อง เทอร์เนอร์ใช้ช่องนี้สำหรับการออกอากาศแอนิเมชันคลาสสิกของบริษัท ทำให้การ์ตูนเน็ตเวิร์คสามารถส่งเนื้อหาที่ทันสมัยที่สุดผ่านสัญญาณต่อเนื่อง
เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2554 ช่องหยุดออกอากาศเพื่อหาช่องทางใหม่ที่เรียกว่าการ์ตูนิโตซึ่งเป็นช่องใหม่ที่เน้นกลุ่มผู้ชมก่อนวัยเรียนอายุระหว่าง 3 ถึง 7 ปี
บุลเลตฟอร์มายวาเลนไทน์

| บุลเลตฟอร์มายวาเลนไทน์ |
| --- | --- |
บุลเลตฟอร์มายวาเลนไทน์ ขณะแสดงที่เทศกาลรีโหลด ปี 2017
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: บริดเจนด์, เวลส์
แนวเพลง: เมทัลคอร์, เฮฟวีเมทัล, ฮาร์ดร็อก, แทรชเมทัล
ช่วงปี: 1998–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Columbia (UK)  Trustkill Records (U.S.)  Gun Records/Sony-BMG  Jive Records   Spinefarm (ปัจจุบัน)

สมาชิก: แมททิว "แมต" ทัค ไมเคิล "แพดจ์" พาเจ็ต เจมี แมเทียส เจสัน โบวด์
อดีตสมาชิก: นิค แครนเดิล เจสัน เจมส์ ไมเคิล "มูส" โทมัส

เว็บไซต์: bulletformyvalentine1
บุลเลตฟอร์มายวาเลนไทน์ (อังกฤษ: Bullet for My Valentine, มักใช้อักษรย่อว่า BFMV) เป็นวงเมทัลคอร์สี่ชิ้น จากบริดเจนด์ เวลส์ ประกอบด้วยสมาชิก แมททิว "แมต" ทัค (ร้องนำ, กีตาร์), ไมเคิล "แพดจ์" พาเจ็ต (กีตาร์ลีด), เจมี แมเทียส (เบส) และเจสัน โบวด์ (กลอง)
บุลเลตฟอร์มายวาเลนไทน์ ออกผลงานผลงานชุดแรก The Poison ที่ทำยอดขายหลักล้านก๊อปปี้ทั่วโลก คว้ารางวัลจากนิตยสารดนตรีร็อกชั้นแนวหน้าจากทั้งอังกฤษและอเมริกาอย่าง Kerrang, Metal Hammer, Revolver รวมทั้งยังได้รับเลือกให้เป็นวงไฮไลต์ในงานเทศกาลดนตรีทั่วโลก ร่วมกับวงอย่าง Metallica, Guns ’N’ Roses, Iron Maiden ส่วนอัลบั้มชุดที่ 2 Scream Aim Fire มีโปรดิวเซอร์คือ Colin Richardson ที่เคยร่วมงานกับวงดัง ๆ อย่างแมชชีนเฮดและฟันเนอรัล ฟอร์ อะ เฟรนด์
อัลบั้ม

The Poison (2005)
Scream Aim Fire (2008)
Fever (2010)
Temper Temper (2013)
Venom (2015)
Gravity (2018)
Bullet for My Valentine (2021)
สมาชิก

แมททิว "แมต" ทัค – ร้องนำ, กีตาร์ (1998–ปัจจุบัน)
ไมเคิล "แพดจ์" พาเจ็ต – กีตาร์ลีด, ร้องประสาน (1998–ปัจจุบัน)
เจมี แมเทียส – กีตาร์เบส, ร้องประสาน (2015–ปัจจุบัน)
เจสัน โบวด์ – กลอง, เพอร์คัชชัน (2017–ปัจจุบัน; สมาชิกร่วมทัวร์ 2016–2017)
นิค แครนเดิล – กีตาร์เบส (1998–2003)
เจสัน เจมส์ – กีตาร์เบส, ร้องประสาน (2003–2015)
ไมเคิล "มูส" โทมัส – กลอง, เพอร์คัชชัน (1998–2016)
บีแอลที

บีแอลที (อังกฤษ: BLT) เป็นแซนด์วิชชนิดหนึ่ง ตั้งชื่อตามอักษรย่อจากในคำภาษาอังกฤษของส่วนผสมหลักคือ เบคอน (bacon) ผักกาดหอม (lettuce) และมะเขือเทศ (tomato) ทำได้หลากหลายสูตรตามความชอบส่วนตัว มีหลากหลายรูปแบบเช่นการใช้ผักกาดหอมประเภทต่าง ๆ ปิ้งหรือไม่ปิ้งขนมปัง หรือเพิ่มมายองเนส รูปแบบที่โดดเด่นกว่านั้นเช่นการใช้เบคอนไก่งวงหรือใช้เต้าหู้แทนเบคอน หรือนำผักกาดหอมออกทั้งหมด
ประวัติ

แม้ว่าส่วนผสมของบีแอลทีจะมีมาหลายปีแล้ว แต่ก็มีหลักฐานเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับสูตรของแซนด์วิชบีแอลทีก่อนหน้าปี ค.ศ. 1900
ในหนังสือ Good Housekeeping Everyday Cook Book ในปี ค.ศ. 1903 สูตรสำหรับทำคลับแซนด์วิช ประกอบด้วยเบคอน ผักกาดหอม มะเขือเทศ มายองเนส และเนื้อไก่งวงหั่นหนึึ่งแผ่น ใช้ขนมปังสองแผ่นประกบอยู่หว่างกลาง ในขณะที่หนังสือ Seven Hundred Sandwiches ในปี ค.ศ. 1928 โดย Florence A. Cowles มีส่วนเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับแซนด์วิชเบคอน ในสูตรมักใส่ผักดองแต่ไม่ใส่มะเขือเทศ
บีแอลทีได้รับความนิยมหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เนื่องจากการขยายตัวอย่างรวดเร็วของซูเปอร์มาร์เก็ต ทำให้มีวัตถุดิบจำหน่ายตลอดทั้งปี อักษรย่อที่ใช้แทนคำว่า "เบคอน ผักกาดหอม มะเขือเทศ" (bacon, lettuce, tomato) คาดว่าจะเริ่มต้นในอุตสาหกรรมร้านอาหารของสหรัฐอเมริกา โดยใช้เป็นชื่อย่อของแซนด์วิช แต่ก็ไม่แน่ชัดว่าคำย่อนี้เป็นที่รู้จักในระดับสาธารณชนเมื่อใด ตัวอย่างเช่น ในนิตยสาร Saturday Evening Post ฉบับปี ค.ศ. 1951 บรรยายถึงแซนด์วิชโดยไม่ได้ใช้ชื่อย่อว่า: "บนถาดมีชามซุป แซนด์วิชปิ้งใส่เบคอน ผักกาดหอมและมะเขือเทศ และมิลค์เชคช็อกโกแลตอยู่เป็นนิจ" ("On the tray, invariably, are a bowl of soup, a toasted sandwich of bacon, lettuce and tomato, and a chocolate milk shake.")
นิตยสาร Modern Hospital ฉบับปี  ค.ศ. 1954 มีคำแนะนำเรื่องอาหารซึ่งรวมไปถึง: "ซุปถั่ว แซนด์วิชปิ้งใส่เบคอน ผักกาดหอมและมะเขือเทศ ผักดอง สลัดกล้วยเยลลี่ น้ำสลัดครีม และเค้กปอนด์" ("Bean Soup, Toasted Bacon Lettuce and Tomato Sandwich, Pickles, Jellied Banana Salad, Cream Dressing, and Pound Cake.") ในปี ค.ศ. 1958 Hellmann's Mayonnaise โฆษณาผลิตภัณฑ์ของตนว่า "แบบดั้งเดิมบนแซนด์วิชเบคอน ผักกาดหอม และมะเขือเทศ" ( "traditional on bacon, lettuce, and tomato sandwiches") ซึ่งบ่งชี้ว่าการผสมผสานส่วนประกอบเช่นนี้มีมาระยะหนึ่งแล้ว อย่างไรก็ตาม มีการอ้างอิงถึง "B.L.T." หลายครั้งในช่วงต้นทศวรรษ 1970 รวมถึงบทวิจารณ์ละครเวทีของบรูซ เจย์ ฟรีดแมนที่เรียกว่า Steambath ชื่อเรื่อง "A B.L.T. for God – hold the mayo." อักษรย่อที่ใช้ในชื่ออ้างอิงถึงบทพูดในละครเวทีที่พระเจ้าตะโกนว่า "ส่งแซนด์วิชเบคอน ผักกาด และมะเขือเทศขึ้นมา ถือมายองเนสไว้ เจ้าเผาขนมปังปิ้ง ข้าจะฟันเจ้าด้วยดาบอันรวดเร็วและน่ากลัวของข้า" ("Send up a bacon and lettuce and tomato sandwich, hold the mayo. You burn the toast, I'll smite you down with my terrible swift sword.")
ประวัติ > ความนิยม

แซนด์วิชที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเป็นอันดับ 6 ในสหรัฐอเมริการองจากแซนด์วิชแฮม แซนด์วิชเนื้อย่าง แซนด์วิชไก่งวง แซนด์วิชไก่ย่าง และแซนด์วิชชีสย่าง การสำรวจความคิดเห็นโดย OnePoll ในปี ค.ศ. 2008 แสดงให้เห็นว่าบีแอลทีเป็นแซนด์วิชที่ "คนทั้งประเทศชื่นชอบ" ("nation's favourite")  ในประเทศสหราชอาณาจักร แซนด์วิชบีแอลทีเป็นที่นิยมโดยเฉพาะในฤดูร้อน หลังจากการเก็บเกี่ยวมะเขือเทศ ในประเทศสหรัฐอเมริกา ฤดูกาลของบีแอลทีเกี่ยวข้องกับการขึ้นราคาของหมูสามชั้นซึ่งใช้แปรรูปเป็นเบคอน
ในวัฒนธรรมประชานิยม > สหรัฐ

ในปี ค.ศ. 1963 แคลส์ โอลเดนเบิร์ก ประติมากรศิลปะประชานิยม ได้สร้าง บีแอลทียักษ์ (Giant BLT) ซึ่งเป็นประติมากรรมนุ่มแสดงถึงตัวแทนของแซนด์วิช ปัจจุบันอยู่ในคอลเล็กชันของพิพิธภัณฑ์ศิลปะอเมริกันวิตนีย์ มีขนาด 32 x 39 นิ้ว (81 x 99 เซนติเมตร)  ทำจากไวนิล นุ่น และไม้ ทาสีอะคริลิก ทุกครั้งที่มีการเคลื่อนย้ายจะต้องวางซ้อนกันใหม่ ซึ่งหมายความว่าจะได้ลักษณะที่แตกต่างกันไปในแต่ละนิทรรศการ ศิลปินกล่าวว่าเขาไม่ได้ตั้งประติมากรรมด้วยตนเองตั้งแต่เริ่มสร้างสรรค์ในปี ค.ศ. 1963
ในปี ค.ศ. 2003 มิเชล แอนนา จอร์แดน (Michele Anna Jordan) สร้างสถิติของบีแอลทีที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีความยาว 108 ฟุต (33 เมตร) ถูกเตรียมขึ้นในเทศกาลมะเขือเทศในปี ค.ศ. 2003 ในอำเภอโซโนมา รัฐแคลิฟอร์เนีย ด้วยพื้นที่ทั้งหมด 14,976 ตารางนิ้ว (96,620 ตารางเซนติเมตร) ในปี ค.ศ. 2008 มารี กานิสเตอร์ (Marie Ganister) และเกล็นดา คาสเทลลี (Glenda Castelli) สร้างบีแอลทีความยาว 146 ฟุต (45 เมตร) – เป็นแซนด์วิชซึ่งเดิมวางแผนร่วมกับจอร์แดน สถิติถูกทำลายอีกครั้งโดยร้านอาหารไอรอนบาร์เลย์ (Iron Barley) ใน เซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี ด้วยบีแอลทีที่มีความยาว 179 ฟุต (55 เมตร) สถิติปัจจุบันเป็นของเบ็นต์ลีย์ไดนิงเซอร์วิส (Bentley Dining Services) เมื่อปี ค.ศ. 2009 โดยมีความยาว 209 ฟุต 1 นิ้ว (63.73 เมตร)
ในวัฒนธรรมประชานิยม > สหราชอาณาจักร

ในปี 2547 นิตยสาร นิวสเตตแมน (New Statesman) รายงานว่าแซนด์วิชที่นักการเมืองเลือกให้เป็น "ของโปรด" นั้นเต็มไปด้วยสัญลักษณ์ทางการเมือง ตัวอย่างเช่น เสนอว่าแซนด์วิชไก่ทิกก้าจะเป็น "การพยักหน้าอย่างอ่อนโยนต่ออดีตของจักรวรรดิและคำแถลงที่มั่นคงเกี่ยวกับความหลากหลายทางวัฒนธรรมในปัจจุบันและอนาคต" บทความอธิบายต่อไปว่า วิลเลียม เฮก ผู้นำฝ่ายค้านในขณะนั้นกล่าวหาโทนี แบลร์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นว่าเป็นคนแสแสร้งในเรื่องอาหาร โดยบอกสังคมส่วนหนึ่งว่าอาหารโปรดของเขาคือฟิชแอนด์ชิปส์ และบอกสังคมอีกส่วนหนึ่งบอกว่าอาหารโปรดของเขาคือเฟตตุชชีเนสด บทสรุปของบทความคือแบลร์เลือกบีแอลทีเป็นแซนด์วิชที่เขาโปรดปราน ซึ่งถูกใจคนทุกชนชั้น
ภาพระยะใกล้ของแซนด์วิชบีแอลที
ภาพเหมือน

ภาพเหมือนเด็กชายชาวโรมัน-อียิปต์เป็นภาพเหมือนที่ใช้ปิดหน้าศพของผู้ตาย
“ภาพเหมือนตนเอง” โดย ฟินเซนต์ ฟัน โคค
ภาพถ่ายภาพเหมือนของทอมัส ดิลวาร์ด โดยแม็ทธิว เบรดี
ภาพเหมือน (ภาษาอังกฤษ: portrait) เป็นจิตรกรรม, ภาพถ่าย, ประติมากรรม หรือสื่ออื่นๆ ที่เป็นรูปของผู้เป็นแบบ ซึ่งส่วนที่สำคัญที่สุดจะเป็นหน้าและการแสดงออกทางความรู้สึกของผู้เป็นแบบ จุดประสงค์ในการสร้างภาพเหมือนก็เพื่อแสดงความละม้าย, บุคลิก, หรือแม้แต่อารมณ์ของผู้เป็นแบบ ฉะนั้นภาพถ่ายที่เป็นภาพเหมือนจึงมิใช่ภาพถ่ายแบบชั่ววินาที แต่เป็นภาพถ่ายที่ช่างถ่ายจะพยายามจัดท่าหรือองค์ประกอบของภาพที่ให้ผู้เป็นแบบนั่งนิ่ง  ภาพเหมือนมักจะแสดงผู้เป็นแบบมองตรงมายังจิตรกรหรือช่างภาพ เพื่อแสดงให้เห็นว่ามีความสัมพันธ์โดยตรงกับผู้ที่ดูรูปในภายหลัง
ที่มา

ภาพเหมือน ในสมัยแรกที่พบเป็นภาพเขียนสำหรับปิดศพที่รู้จักกันว่า  “เฟยุมมัมมี่” (Fayum mummy) ในประเทศอียิปต์ที่ถูกรักษาไว้เป็นอย่างดีเพราะความแห้งของอากาศในทะเลทราย “เฟยุมมัมมี่” เป็นภาพเขียนจากสมัยจักรวรรดิโรมันอย่างเดียวที่พบนอกไปจากจิตรกรรมฝาผนัง
ในสมัยโรมันศิลปะภาพเหมือนนิยมกันในการทำประติมากรรมซึ่งผู้เป็นแบบต้องการให้เหมือนตนเองจริงๆ ถึงแม้ว่าบางครั้งผู้เป็นแบบอาจจะมีรูปร่างลักษณะที่ไม่เรียกว่าสวย  ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 4 ภาพเหมือนเริ่มละทิ้งความเป็นจริงมาหาความเป็นจินตนิยมเป็นภาพเหมือนที่ผู้เป็นแบบต้องการให้จิตรกรสร้างภาพที่ “ควรจะ” มีหน้าตาอย่างที่ต้องการ ซึ่งจะเห็นได้จากประติมากรรมเหมือนของจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 และจักรพรรดิทีโอโดเซียสที่ 1 ในยุโรปการเขียนภาพเหมือนแบบเหมือนจริงมานิยมกันอีกครั้งในสมัยปลายยุคกลาง ในบริเวณเบอร์กันดีในประเทศฝรั่งเศส
งานภาพเหมือนที่มีชื่อที่สุดที่เป็นที่รู้จักันทั่วโลกคือภาพ “โมนาลิซา” โดย เลโอนาร์โด ดา วินชีเป็นภาพสตรีที่ไม่ทราบชื่อที่มีรอยยิ้มปริศนา ภาพเหมือนที่เก่าที่สุดเท่าที่ทราบพบเมื่อปี ค.ศ. 2006 โดย เจอราร์ด โจดีย์ นักโทษท้องถิ่นในถ้ำวิลโอเนอร์ไม่ใกลจากอังโจเลม ที่เชื่อว่ามีอายุถึง 27,000 ปี