stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถาบันเอเชียโซไซตี

| --- | --- |
สำนักงานใหญ่และพิพิธภัณฑ์เอเชียโซไซตี
ที่ตั้งในนิวยอร์กซิตี
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2499
ที่ตั้ง: 725 พาร์กอะเวนิว นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก 10021 สหรัฐ
พิกัดภูมิศาสตร์: 40°46′11″N 73°57′51″W﻿ / ﻿40.7698°N 73.9643°W﻿ / 40.7698; -73.9643
ประธาน: เควิน รัดด์
เว็บไซต์: AsiaSociety.org
สถาบันเอเชียโซไซตี (อังกฤษ: Asia Society) เป็นสถาบันความร่วมมือระหว่างชาติที่มีจุดหมายในการสร้างความสัมพันธ์ ระหว่างสหรัฐกับประเทศในทวีปเอเชียรวมถึงหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2499 โดยจอห์น ร็อกกะเฟลเลอร์ ที่ 3 โดยมีสำนักงานใหญ่ที่ นิวยอร์กซิตี ในรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา และมีสำนักงานสาขาทั่วโลกที่ฮิวสตัน ลอสแอนเจลิส ซานฟรานซิสโก วอชิงตัน ดี.ซี. ฮ่องกง มะนิลา เมลเบิร์น เซี่ยงไฮ้ และล่าสุดที่ก่อตั้งใน พ.ศ. 2549 ที่มุมไบ
แหล่งข้อมูลอื่น

สถาบันเอเชียโซไซตี เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
รายละเอียดสัญลักษณ์ของสถาบันเอเชียโซไซตี
สถานีโรงเรียนนายเรือ

สถานีโรงเรียนนายเรือ (อังกฤษ: Royal Thai Naval Academy station; รหัส: E18) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิทบริเวณหน้าโรงเรียนนายเรือ ในพื้นที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ เป็นสถานีหนึ่งในโครงการส่วนต่อขยายช่วงแบริ่ง–สมุทรปราการ เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2561
ที่ตั้ง

ถนนสุขุมวิท บริเวณด้านหน้าโรงเรียนนายเรือ ในพื้นที่ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
แผนผังของสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
U3 ชานชาลา : 
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 1 | สายสุขุมวิท มุ่งหน้า เคหะฯ (ปากน้ำ) |
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 2 | สายสุขุมวิท มุ่งหน้า คูคต (ช้างเอราวัณ) |
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U2 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก, ศูนย์บริการผู้โดยสาร, ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า    |
| G ระดับถนน  | - | ป้ายรถประจำทาง, ถนนสุขุมวิท, โรงเรียนนายเรือ |
รายละเอียดของสถานี

เป็นสถานีมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา มีประตูกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง โดยชานชาลาที่ 2 ของสถานีมีการติดตั้งแผงกั้นระดับสายตา เนื่องจากเหตุผลด้านความมั่นคง และตัวสถานีอยู่ติดกับโรงเรียนนายเรือ
ทางเข้า-ออก

1 พิพิธภัณฑ์ทหารเรือ,ไปรษณีย์สมุทรปราการ,การไฟฟ้านครหลวง สถานีย่อยปากน้ำ โรงพยาบาลยุวประสาทไวทโยปถัมภ์  (ลิฟต์)
2 โรงเรียนนายเรือ, หอเกียรติยศ โรงเรียนนายเรือ, โรงพยาบาลโรงเรียนนายเรือ (ลิฟต์)
3 ซอยสุขุมวิท ซอย 25 (กองรักษาการณ์), ซอยสุขุมวิท ซอย 27 (บุญศิริ), หจก.พร้อมสินวัสดุ, ปั๊มน้ำมันบางจาก (บันไดเลื่อน)
4 เคจี ศูนย์ค้าส่ง หิน ดิน ทราย สาขาปากน้ำ (บันไดเลื่อน)
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 บริเวณหน้าโรงเรียนนายเรือ และ ทางออก 4
สิ่งอำนวยความสะดวก

ลิฟต์สำหรับผู้พิการ ไปยังชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา จากทางเท้าทั้ง 2 ฝั่ง
เวลาให้บริการ

| ปลายทาง> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ปลายทาง> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนแรก> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนสุดท้าย> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 |
| --- | --- | --- | --- |
| E23 | เคหะฯ | 05.22 | 00.37 |
ชานชาลาที่ 2
| N24 | คูคต | 05.24 | 23.25 |

| N9 | ห้าแยกลาดพร้าว | – | 23.39 |

| E15 | สำโรง | – | 00.10 |
สัญลักษณ์ของสถานี

เดิมกำหนดให้ใช้สัญลักษณ์เป็นรูปสัญลักษณ์ของโรงเรียนนายเรือ สื่อถึงตราสัญลักษณ์ประจำของโรงเรียนนายเรือ อันเป็นสถานที่สำคัญบริเวณสถานี และเป็นที่รู้จักทั่วไป แต่ปัจจุบันเน้นใช้สีเขียวอ่อน ตกแต่งรั้วและเสา บริเวณสถานี ชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายบอกทางและทางเข้าออกสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีด้านตะวันออก
รถโดยสารประจำทาง

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
รถโดยสารประจำทาง > รถเอกชน

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 (3-1)  | ปากน้ำ | สะพานพระพุทธยอดฟ้า | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส | มีรถให้บริการตลอดคืน |
| 25 (3-6)  | โรงเรียนปทุมคงคา สมุทรปราการ |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (เอกมัย) | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สาย 25 ร่วมใจ (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 552 (3-25E)  | ปากน้ำ | นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบัง | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส | รถบริการทางด่วน (ขึ้นทางด่วนด่านบางนา กม.6 ลงทางด่วนด่านบางแก้ว) |
รถโดยสารประจำทาง > รถชานเมือง และรถหมวด 4

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 365 | ปากน้ำ | บางปะกง | รถโดยสารประจำทางสีเขียว | บจก.สันติมิตรขนส่ง |  |
| 1141 | ปากน้ำ | ม.รามคำแหง วิทยาเขตบางนา | รถสองแถวประจำทางสีขาว | บจก.เทียนทองขนส่ง |  |

ถนนสุขุมวิท รถขสมก. สาย 25 102 142 508 511 536  รถเอกชน สาย 3-1 (2) 3-25E (552) 365 1141
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

โรงเรียนนายเรือ
โรงพยาบาลโรงเรียนนายเรือ
พิพิธภัณฑ์ทหารเรือ
โรงพยาบาลยุวประสาทไวทโยปถัมภ์
ไปรษณีย์สมุทรปราการ
การไฟฟ้านครหลวง สถานีย่อยปากน้ำ
ดูเพิ่ม

รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
โรงเรียนนายเรือ
แผงกั้นระดับสายตา ชานชาลาที่ 2
สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

| --- | --- |
The Research Institute of Northeastern Arts and Culture, Mahasarakham University

ชื่อย่อ: RINAC
คติพจน์: ยุ้งฉางแห่งภูมิปัญญา พัฒนาสังคมแบบยั่งยืน
สถาปนา: 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 (38 ปี)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
คณบดี: นายทม เกตุวงษา
ที่อยู่: เลขที่ 269 หมู่ 2 ถนนนครสวรรค์ ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม
วารสาร: วารสารวิถีทรรศน์ศิลปะและวัฒนธรรม
สี:   สีน้ำตาลแดง
เว็บไซต์: https://rinac.msu.ac.th
สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน (อังกฤษ: The Research Institute of Northeastern Arts and Culture) เป็นสถาบันหนึ่งในมหาวิทยาลัยมหาสารคาม เป็นหน่วยงานสนับสนุนการศึกษาของมหาวิทยาลัยที่มีฐานะเทียบเท่าคณะวิชา เปิดขึ้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 โดยพัฒนามาจากศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ประวัติ

สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน เริ่มก่อตั้งในนาม ศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีที่ตั้งอยู่ ณ ภาควิชาศิลปะและวัฒนธรรม คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม จนกระทั่งวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 คณะรัฐมนตรีเห็นชอบ อนุมัติในหลักการให้จัดตั้งเป็น “สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน” และในวันที่ 12 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ทบวงมหาวิทยาลัยประกาศให้ “ศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ” เป็น “สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน” โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาฉบับพิเศษเล่ม 103 ตอนที่ 198 หน้า 9-10 ลงวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ซึ่งถือเป็นหน่วยงานภายในของมหาวิทยาลัยมหาสารคามที่มีฐานะเทียบเท่าคณะ
สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน ได้รับจัดสรรงบประมาณจำนวน 42 ล้านบาท สร้างอาคารของสถาบันฯ เป็นอาคารทรงไทยอีสานประยุกต์ 4 ชั้นซึ่งมีเอกลักษณ์แสดงถึงความงามทางด้านศิลปะและวัฒนธรรมของชาวอีสาน เพื่อเป็นแหล่งรวบรวมข้อมูลทางศิลปะและวัฒนธรรมอีสานการวิจัยและเผยแพร่ตามนโยบายการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม
พ.ศ. 2547 ได้รับอนุมัติให้เปิดสอนในหลักสูตรศิลปะศาสตร์มหาบัณฑิต แบ่งเป็น 3 แขนงวิชาคือ 1.สาขาการบริหารทางวัฒนธรรม 2.สาขาวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว 3.สาขาการวิจัยทางวัฒนธรรม ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 สถาบันฯ ได้รับอนุมัติจากสภามหาวิทยาลัยให้เปิดสอนในหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ศิลกรรมปศาสตร์) สาขาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์ และสามารถเปิดรับนิสิตรุ่นแรกระดับปริญญาเอกในปี พ.ศ. 2554 ต่อมาสาขาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์ได้แยกเป็น “คณะวัฒนธรรมศาสตร์” ในปี 2551 (ปัจจุบันได้ยุบรวมกับคณะศิลปกรรมศาสตร์เป็น คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์)
หลักสูตร

สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสานได้จัดโครงการหลักสูตรระยะสั้น ด้านศิลปะและวัฒนธรรม เพื่อถ่ายทอดองค์ความรู้ที่บุคลากรได้ทำการวิจัยศึกษาค้นคว้ามาถ่ายทอดให้แก่ผู้สนใจได้ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และอนุรักษ์องค์ความรู้ได้สืบทอดต่อไปแก่ชนรุ่นหลัง และสามารถนำองค์ความรู้ไปพัฒนาต่อยอดในการสร้างอาชีพให้เกิดรายได้แก่ตัวเองต่อไปได้ โดยมีทั้งหมด 11 หลักสูตรคือ
| หลักสูตรที่เปิดสอนในสถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ระดับประกาศนียบัตร | หลักสูตรที่เปิดสอนในสถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ระดับปริญญาตรี | หลักสูตรที่เปิดสอนในสถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ระดับปริญญาโท | หลักสูตรที่เปิดสอนในสถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม> ระดับปริญญาเอก |
| --- | --- | --- | --- |
| หลักสูตรระยะสั้นด้านศิลปะและวัฒนธรรม สาขาวิชาการอ่านอักษรโบราณในฮูปแต้มเบื้องต้น (3 รุ่น)  สาขาวิชาอบรมนักโหราศาสตร์เบื้องต้น  สาขาวิชาการทำขันหมากเบ็งเบื้องต้น  สาขาวิชาผ้าห่อคัมภีร์ใบลานในภาคอีสาน  สาขาวิชาหลักวิชาและวัฒนธรรมโหราศาสตร์  สาขาวิชาการเล่นพิณเบื้องต้น  สาขาวิชาอักษรโบราณพื้นฐาน (อักษรธรรมอีสาน)  สาขาวิชาการถ่ายถอดและปริวรรตอักษรโบราณในภาคอีสาน  สาขาวิชาเรียนรู้อักษรไทยน้อยเบื้องต้น |  |  หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (ศป.ม.) สาชาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์ (สนับสนุนการศึกษา) |  หลักสูตปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาชาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์  (สนับสนุนการศึกษา) |
พิพิธภัณฑ์ศิลปะและวัฒนธรรม

พิพิธภัณฑ์ศิลปะและวัฒนธรรม เริ่มดำเนินการครั้งแรกในรูปของการวิจัยด้านศิลปะและวัฒนธรรมอีสานที่นำโดยอาจารย์อาคม วรจินดา ร่วมกับคณาจารย์และนิสิต และได้ก่อตั้ง "ศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ" เมื่อปี พ.ศ. 2513 ตั้งอยู่ ภาควิชาศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม ในปี พ.ศ. 2523 จัดตั้งเป็น "ศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน" ได้รับการยกฐานะเป็น "สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน" ในปี พ.ศ. 2529 และในปี พ.ศ. 2535 ได้รับการจัดสรรงบประมาณให้ก่อสร้างอาคารเป็นทรงเล้าข้าว (ไทยอีสานประยุกต์) ออกแบบโดย รศ.ดร.วิโรฒ ศรีสุโร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน ได้รวมหน่วยงานต่างๆ ในมหาวิทยาลัยเข้าร่วมในการดำเนินงานเพื่อสร้าง พัฒนา และส่งเสริมการวิจัย งานด้านทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมและบริการวิชาการให้มีความโดดเด่น เพื่อพัฒนาท้องถิ่นและสร้างความเข้มแข็งทางวิชาการ ที่เชื่อมโยงเครือข่ายการศึกษาด้านศิลปะ สังคม วัฒนธรรม ชาติพันธุ์ และอีสานศึกษา ตลอดจนการจัดตั้ง "ศูนย์เรียนรู้" เพื่อให้เป็นแหล่งเรียนรู้ด้านศิลปะและวัฒนธรรมอีสานอย่างกว้างขวาง
พิพิธภัณฑ์ศิลปะและวัฒนธรรม มีพื้นที่เรียนรู้ต่างๆ ดังนี้
ชั้น 1 "หอศิลป์จำปาศรี" ส่วนจัดแสดงผลงานด้านศิลปะ จัดนิทรรศการหมุนเวียน และจัดกิจกรรมการเรียนรู้
ชั้น 2 "ห้องนิทรรศการศิลปวัฒนธรรมอีสาน" จัดแสดงนิทรรศการลักษณะกึ่งถาวร นำเสนอข้อมูลด้านศิลปะและวัฒนธรรมอีสานด้านต่างๆ ที่มีความหลากหลาย ได้แก่ เกลืออีสาน พื้นที่กับวิถีชีวิตชาวอีสาน ประวัติศาสตร์อีสาน ผู้คนในอีสาน ฮีตสิบสอง เรือนอีสาน และศาสนาพุทธในอีสาน (กำลังปรับปรุงการจัดแสดง)
ชั้น 3 แบ่งพื้นที่จัดแสดงออกเป็น 2 ส่วน คือ
"ห้องธรรมเจดีย์นิทรรศ" นิทรรศการที่นำเสนอองค์ความรู้เรื่องเอกสารโบราณ เช่น ใบลาน สมุดข่อย อุปกรณ์ เครื่องมือเครื่องใช้ ห้องปฏิบัติการ อนุรักษ์และห้องสืบค้น ดำนเนินการโดยกลุ่มงานอนุรักษ์เอกสารโบราณ
"นิทรรศการผ้าทอในวิถีชีวิต" นิทรรศการที่นำเสนอองค์ความรู้เรื่องผ้าทอ วิถีชีวิตของผู้คน (มหาสารคาม) ผ้าทอ เส้นใย และเครื่องมือเครื่องใช้ ดำเนินการโดยกลุ่มงานวิจัย
ชั้น 4 "ห้องนิทรรศการศิลปินพื้นบ้านอีสาน" นิทรรศการที่นำเสนอข้อมูลและเรื่องราวของศิลปินพื้นบ้านและผู้มีผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม ภาคอีสาน ซึ่งเป็นการนำเสนอจากฐานข้อมูลของผู้ที่ได้รับรางวัล "นาคราช" จากสถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสานในแต่ละปี
ผู้อำนวยการ

ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งสถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน มีผู้อำนวยการ ตามวาระ ดังนี้
| ลำดับ | รายนาม | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | อาจารย์อาคม วรจินดา | พ.ศ. 2529 - 2538 |
| 2 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์มุณี พันทวี | พ.ศ. 2538 - 2542 |
| 3 | อาจารย์อาคม วรจินดา | พ.ศ. 2542 - 2546 |
| 4 | ดร.ทรงคุณ จันทจร | พ.ศ. 2546 - 2550 |
| 5 | ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ทรงคุณ จันทจร | พ.ศ. 2550 - 2554 |
| 6 | รองศาสตราจารย์ ดร.ปฐม หงษ์สุวรรณ | พ.ศ. 2554 - 2563 |
| 7 | อาจารย์ทม เกตุวงษา | พ.ศ. 2563 - ปัจจุบัน |
อาคารสถาบันวิจัยศิลปและวัฒนธรรมอีสาน
สถาบันศิลปะแห่งชิคาโก

| --- | --- |
ด้านหน้าสถาบันศิลปะแห่งชิคาโก

ก่อตั้ง: ค.ศ. 1879
ที่ตั้ง: ชิคาโก
พิกัดภูมิศาสตร์: 41°52′46″N 87°37′26″W﻿ / ﻿41.87944°N 87.62389°W﻿ / 41.87944; -87.62389
จำนวนผู้เยี่ยมชม: 1,539,716 คนต่อปี (ค.ศ. 2013)
ผู้อำนวยการ: ดักลาส ดูอิค (Douglas Druick)
เว็บไซต์: สถาบันศิลปะแห่งชิคาโก
สถาบันศิลปะแห่งชิคาโก (อังกฤษ: Art Institute of Chicago หรือ AIC) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะ ที่ตั้งอยู่ที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ประเทศสหรัฐอเมริกา สถาบันศิลปะแห่งนี้เป็นพิพิธภัณฑ์มีชื่อเสียงเกี่ยวกับงานสะสมในลัทธิประทับใจและลัทธิประทับใจยุคหลังที่ดีที่สุดสถาบันหนึ่งในโลก นอกจากนี้ยังมีงานชิ้นสำคัญ ๆ ของศิลปินชั้นครูในประวัติศาสตร์ศิลปะเป็นจำนวนมาก, ศิลปะอเมริกัน, ศิลปะตกแต่งของทั้งยุโรปและสหรัฐอเมริกา, ศิลปะเอเชีย, ศิลปะสมัยใหม่ และศิลปะร่วมสมัย สถาบันศิลปะเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนสถาบันศิลปะแห่งชิคาโก ที่มีเนื้อที่หนึ่งล้านตารางฟุต และเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่เป็นอันดับสองของสหรัฐอเมริกา รองจากพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนครนิวยอร์ก
สมุดภาพ

เอลเกรโก
 นักบุญมาร์ตินและขอทาน
ราว ค.ศ. 1597-1600
อ็องตวน วาโต
Fête champêtre (Pastoral Gathering)
ค.ศ. 1718-1721
เอดัวร์ มาแน
Seascape Calm Weather
ค.ศ. 1864-1865
กุสตาฟว์ กายบ็อต
ถนนในปารีสวันฝนตก
ค.ศ. 1876-1877
ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์
ริมน้ำ
ค.ศ. 1880
ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์
บนเนินลัดหลั่น
ค.ศ. 1881
ปอล เซซาน
อ่าวมาร์แซย์, ทิวทัศน์จาก L'Estaque
ค.ศ. 1885
ฟินเซนต์ ฟัน โคค
ภาพเหมือนตนเอง
ค.ศ. 1887
ฟินเซนต์ ฟัน โคค
ห้องนอนที่อาร์ลส์
ค.ศ. 1888
โกลด มอแน
กองฟางปลายฤดูร้อน
ค.ศ. 1890-1891
ปอล เซซาน
กระจาดแอปเปิล
ค.ศ. 1890s
ปอล โกแก็ง
โกรธอะไร?
(No te aha oe Riri)
ค.ศ. 1896
แอดการ์ เดอกา
สตรีอาบน้ำ
ราว ค.ศ. 1900-1905
โกลด มอแน
สระบัว
ค.ศ. 1906
จอห์น กริส
ภาพเหมือนของปิคาซโซ
ค.ศ. 1912
วินสโลว์ โฮเมอร์
หลังพายุ
ค.ศ. 1899
ดูเพิ่ม

พิพิธภัณฑ์
งานสะสมของสถาบันศิลปะแห่งชิคาโก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภาพเขียนของสถาบันศิลปะแห่งชิคาโก
The Art Institute of Chicago
The Art Institute of Chicago: collections
The Ryerson and Burnham Libraries เก็บถาวร 2009-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Terra Foundation For American Art
A Visitor's Experience: The Art Institute of Chicago
สถาบันโทะดะเพื่อสันติภาพโลกและการวิจัยนโยบาย

สถาบันโทะดะเพื่อสันติภาพโลกและการวิจัยนโยบาย (อังกฤษ: Toda Institute for Global Peace and Policy Research) ก่อตั้งโดย ดร.ไดซาขุ อิเคดะ ประธานสมาคมโซคา งัคไก สากล ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่11 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 เพื่อวิจัยต่อต้านอาวุธนิวเคลียร์ และส่งเสริมสันติภาพทั่วโลก
นอกจากนี้ สมาคมสร้างคุณค่า ยังมีสถาบันเพื่อสันติภาพอีกหลายแห่งเช่น สถาบันการวิจัยปรัชญาตะวันออก
แหล่งข้อมูลอื่น

Toda Institute for Global Peace and Policy Research
| ด ค กสมาคมสร้างคุณค่า |
| --- | --- | --- |
| นายกสมาคมในอดีต |  สึเนะซะบุโระ มะกิงุชิ  โจะเซ โทะดะ  ไดซะกุ อิเกะดะ  ฮิโระชิ โฮโจ  เอโนะซุเกะ อะกิยะ  |  |
| ผู้บริหารปัจจุบัน |  ไดซะกุ อิเกะดะ (ประธานกิตติมศักดิ์)  มิโนะรุ ฮะระดะ (นายกสมาคม)  มะซะกิ ซะกิ (ผู้แทนนายกสมาคม)  ฮิโระมะซะ อิเกะดะ (รองนายกสมาคม)  คะเนะโกะ อิเกะดะ (หัวหน้าสตรีอาวุโสกิตติมศักดิ์)  |  |
| สมาชิก |  ยุวชนชาย  ยุวชนหญิง  ผู้ใหญ่ชาย  ผู้ใหญ่หญิง  |  |
| องค์กรเพื่อสันติภาพ |  สถาบันโทดะเพื่อสันติภาพโลกและวิจัยทางการเมือง  |  |
| องค์กรเพื่อวัฒนธรรม |  สมาคมดนตรีเพื่อประชาชน (มิน-ออน)  |  |
| องค์กรเพื่อการศึกษา |  สมาคมสร้างคุณค่าเพื่อการศึกษา  |  |
| มหาวิทยาลัย |  มหาวิทยาลัยโซคา ญี่ปุ่น  มหาวิทยาลัยโซคา อเมริกา  วิทยาลัยสตรีโซคา  |  |
| โรงเรียน |  โรงเรียนมัธยมโซคา โตเกียว  โรงเรียนมัธยมโซคา คันไซ  โรงเรียนประถมโซคา โตเกียว  โรงเรียนประถมโซคา คันไซ  โรงเรียนอนุบาลโซคา ซัปโปโร  |  |
| พิพิธภัณฑ์ |  พิพิธภัณฑ์ศิลปะโตเกียวฟูจิ  พิพิธภัณฑ์ศิลปะฟูจิ  |  |
| สิ่งพิมพ์ |  หนังสือพิมพ์เซเกียว  |  |
| เครือข่าย |  สมาคมสร้างคุณค่าสากล  สมาคมสร้างคุณค่าในประเทศไทย  |  |
| รางวัล |  รายชื่อรางวัลเกียรติยศนานาชาติของไดซาขุ อิเคดะ  รายชื่อรางวัลทางการศึกษานานาชาติของไดซาขุ อิเคดะ  |  |
สถาปัตยกรรมตระกูลชิคาโก

ชิคาโกสคูล (อังกฤษ: Chicago School) หรือ สถาปัตยกรรมแบบชิคาโก เป็นกลุ่มสถาปนิกหัวก้าวหน้าในเมืองชิคาโก  ที่มีอุดมการณ์ และปรัชญาสถาปัตยกรรมในแนวเดียวกัน  อยู่ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20  ผลงานของกลุ่มสถาปนิกเหล่านี้ ได้นำความก้าวหน้ามาสู่วงการสถาปัตยกรรมในยุคต่อๆ มาเป็นอย่างมาก
ด้วยความเจริญเติบโตของเมืองในยุคอุตสาหกรรมเฟื่องฟู   อาคารที่เกิดขึ้นในเมืองชิคาโกส่วนมากเป็นอาคารระฟ้า (Skyscrapers)  เพื่อความต้องการของเมือง อาคารระฟ้าของกลุ่มชิคาโกสคูลจึงเกิดขึ้นมากมาย   รูปแบบของงานสถาปัตยกรรมสามารถตอบสนองการใช้งานของอาคารได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น  ไม่ว่าจะเป็นการใช้ระบบโครงสร้าง แบบถ่ายน้ำหนัก (Post and Lintel)
สถาปนิกกลุ่มนี้ยังได้ร่วมมือกับวิศวกร ซึ่งเป็นการร่วมมือกันครั้งแรก ระหว่างสถาปนิก และวิศวกรในคริสต์ศตวรรษที่ 19   นำเอาเทคนิควิทยาการการก่อสร้างที่ก้าวหน้าต่างๆ  มาประยุกต์ใช้กับอาคารใหม่ๆ ในเมืองชิคาโก   ลักษณะดังกล่าวทำให้ชิคาโกมีความแตกต่างจากเมืองอื่นๆ อย่างมาก
สถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย

| --- | --- |
ชื่ออื่น: Indian Institutes of Technology (IIT)
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาปนา: 15 กันยายน พ.ศ. 2499 ตามรัฐบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย (ขรรคปุระ) พ.ศ. 2499
ที่ตั้ง: 23 แห่ง,  อินเดีย
เว็บไซต์: www.iitsystem.ac.in
ที่ตั้งสถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดียทั้ง 23 แห่ง
สถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย หรือไอไอที (อังกฤษ: Indian Institutes of Technology; IIT) เป็นกลุ่มสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในประเทศอินเดีย ก่อตั้งขึ้นตามรัฐบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย (ขรรคปุระ) พ.ศ. 2499 และรัฐบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย พ.ศ. 2504 อย่างไรก็ตาม สถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย ขรรคปุระได้ใช้ชื่อ "สถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย" ตั้งแต่ พ.ศ. 2494 สถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดียมีฐานะเป็นสถาบันอุดมศึกษาที่มีความสำคัญระดับชาติ (Institute of National Importance; INI) ตามประกาศในรัฐบัญญัติสองฉบับดังกล่าว ใน พ.ศ. 2562 สถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดียมีจำนวน 23 แห่งทั่วประเทศ ซึ่งสถาบัน 4 แห่งล่าสุดสถาปนาตามรัฐบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2559
สถาบัน

| สถาบัน | เมืองที่ตั้ง | รัฐ |
| --- | --- | --- |
| ไอไอที ขรรคปุระ | ขรรคปุระ | เบงกอลตะวันตก |
| ไอไอที บอมเบย์ | มุมไบ | มหาราษฏระ |
| ไอไอที มัทราส | เจนไน | ทมิฬนาฑู |
| ไอไอที กานปุระ | กานปุระ | อุตตรประเทศ |
ไอไอที เดลี: เดลี
| ไอไอที คูวาหตี | คูวาหตี | อัสสัม |
| ไอไอที รุรกี | รุรกี | อุตตราขัณฑ์ |
| ไอไอที โรพาร์ | รูปนคร | ปัญจาบ |
| ไอไอที ภุพเนศวร | ภุพเนศวร | โอริศา |
| ไอไอที คานธีนคร | คานธีนคร | คุชราต |
| ไอไอที ไฮเดอราบาด | ไฮเดอราบาด | เตลังคานา |
| ไอไอที โชธปุระ | โชธปุระ | ราชสถาน |
| ไอไอที ปัฏนา | ปัฏนา | พิหาร |
| ไอไอที อินโดร์ | อินโดร์ | มัธยประเทศ |
| ไอไอที มัณฑี | มัณฑี | หิมาจัลประเทศ |
| ไอไอที (บีเอชยู) พาราณสี | พาราณสี | อุตตรประเทศ |
| ไอไอที ปาลักกาฏ | ปาลักกาฏ | เกรละ |
| ไอไอที ติรุปติ | ติรุปติ | อานธรประเทศ |
| ไอไอที (ไอเอสเอ็ม) ธนพาท | ธนพาท | ฌาร์ขัณฑ์ |
| ไอไอที ภิลาย | ภิลาย | ฉัตตีสครห์ |
| ไอไอที กัว | โปณดา | กัว |
| ไอไอที ชัมมู | ชัมมู | ชัมมูและกัศมีร์ |
| ไอไอที ธารวาฑ | ธารวาท | กรนาฏกะ |
สถาบันภาพยนตร์อังกฤษ

| --- | --- |
ชื่อย่อ: BFI
ก่อตั้ง: 18 กรกฎาคม 1983; 41 ปีก่อน (1983-07-18)
ประเภท: องค์กรการกุศล ภาพยนตร์ โทรทัศน์
ภูมิภาค : สหราชอาณาจักร
ภาษาทางการ : อังกฤษ / ฝรั่งเศส
Chairman: Josh Berger
Chief Executive: Amanda Nevill
เว็บไซต์: bfi.org.uk
สถาบันภาพยนตร์อังกฤษ (อังกฤษ: The British Film Institute (BFI); คำย่อ: บีเอฟไอ) เป็นองค์กรการกุศลและภาพยนตร์ ตามกฎหมายของสหราชอาณาจักร ทำหน้าที่ส่งเสริมและรักษาผลงานภาพยนตร์และโทรทัศน์ของสหราชอาณาจักร
ก่อตั้งขึ้นโดยได้รับพระบรมราชานุญาต (Royal Charter) สนับสนุนและส่งเสริมการพัฒนาศิลปะทางด้านภาพยนตร์ โทรทัศน์ และภาพเคลื่อนไหว ทั่วสหราชอาณาจักร เพื่อส่งเสริมการใช้งานเพื่อประโยชน์ของการเก็บบันทึกชีวิตร่วมสมัยและขนบธรรมเนียม เพื่อส่งเสริมการศึกษาเกี่ยวกับภาพยนตร์ โทรทัศน์ และภาพเคลื่อนไหวโดยทั่วไป และผลกระทบต่อสังคม เพื่อส่งเสริมการเข้าถึงและเห็นคุณค่าของภาพยนตร์กว้างที่สุด ทั้งภาพยนตร์อังกฤษและของโลก และเพื่อสร้าง ดูแล และพัฒนาคอลเลกชันต่างๆ ที่สะท้อนถึงประวัติของภาพเคลื่อนไหวและมรดกของสหราชอาณาจักร
กิจกรรมของบีเอฟไอ > คลังภาพยนตร์

สถาบันบีเอฟไอบำรุงรักษาคลังภาพยนตร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก เรียกว่า คลังภาพยนตร์แห่งชาติ บีเอฟไอ (BFI National Archive) เดิมเรียกว่า ห้องสมุดภาพยนตร์แห่งชาติ (ปี 1935-1955) คลังภาพยนตร์แห่งชาติ (ปี 1955-1992) และคลังภาพยนตร์และโทรทัศน์แห่งชาติ (ปี 1993-2006)  คลังข้อมูลนี้จัดเก็บภาพยนตร์ประเภทบันเทิง มากกว่า 50,000 เรื่อง ประเภทสารคดี มากกว่า 100,000 เรื่อง และรายการโทรทัศน์ประมาณ 625,000 โปรแกรม คอลเลกชันส่วนใหญ่เป็นเนื้อหาของอังกฤษ แต่ก็มีผลงานสำคัญ ๆ ในระดับนานาชาติจากทั่วโลก คลังข้อมูลนี้เก็บรวบรวมภาพยนตร์ที่มีนักแสดงชาวอังกฤษที่สำคัญ ๆ และผลงานของผู้กำกับชาวอังกฤษ
กิจกรรมของบีเอฟไอ > การศึกษา

สถาบันบีเอฟไอมีโครงการริเริ่มทางด้านการศึกษาจำนวนหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อสนับสนุนการสอนทางด้านภาพยนตร์และสื่อในโรงเรียน ในปลายปี 2012 สถาบันได้รับงบจากกระทรวงศึกษา เพื่อสร้างเครือข่าย BFI Film Academy
กิจกรรมของบีเอฟไอ > เทศกาล

สถาบันบีเอฟไอมีการจัดเทศกาลรายปี คือ London Film Festival โดยมี BFI Flare: London LGBT Film Festival และที่เน้นกลุ่มเยาวชน คือ Future Film Festival.
กิจกรรมของบีเอฟไอ > กิจกรรมอื่น ๆ

บีเอฟไอเผยแพร่นิตยสารรายเดือน Sight & Sound และจัดทำภาพยนตร์ในรูปของ Blu-ray, DVD และหนังสือ สถาบันดำเนินงานห้องสมุดแห่งชาติ BFI (ห้องสมุดอ้างอิง) และบำรุงรักษาฐานข้อมูลที่เรียกว่า BFI Film & TV Database และ Summary of Information on Film and Television (SIFT) ซึ่งเป็นฐานข้อมูลเครดิตของแต่ละการผลิต ข้อมูลเรื่องย่อ (synopses) และสารสนเทศอื่นๆ เกี่ยวกับการผลิตภาพยนตร์และโทรทัศน์. SIFT มีคอลเลกชันที่รวบรวมภาพนิ่งราว 7 ล้านภาพ (เฟรม) จากภาพยนตร์และโทรทัศน์
สถาบันได้ร่วมผลิตภาพยนตร์สารคดีและซีรีส์โทรทัศน์จำนวนหนึ่งที่มีเนื้อหาจากคลังภาพยนตร์แห่งชาติ (BFI National Archive) ร่วมกับ BBC รวมถึงภาพยนตร์ The Lost World of Mitchell & Kenyon, The Lost World of Friese-Greene และ The Lost World of Tibet
ดูเพิ่ม

BFI The Top 50 Greatest Films of All Time
BFI 75 Most Wanted – ภาพยนตร์ที่หาได้ยากที่สุดในขณะนี้ขาดหายไปจากที่คลังภาพยนตร์ของบีเอฟไอ
BFI Top 100 British films
รายชื่อ 50 ภาพยนตร์ที่ควรดูเมื่ออายุ 14 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Screen Online – ประวัติภาพยนตร์ (BFI Film History)
British Film Institute at Google Cultural Institute
"BFI Research Project on its history". School of History. Queen Mary University of London. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 ธันวาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 2 มิถุนายน 2018.
Cook, Pam. "BFI Watch". Independent blog about events affecting the BFI
London IMAX cinema
สถานีลาดพร้าว

สถานีลาดพร้าว (อังกฤษ: Lat Phrao station) เป็นสถานีรถไฟฟ้าที่ตั้งอยู่บริเวณทางแยกรัชดา–ลาดพร้าว (จุดตัดระหว่างถนนรัชดาภิเษกกับถนนลาดพร้าว) ในพื้นที่เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร เป็นจุดเชื่อมต่อสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล และรถไฟฟ้ามหานคร สายนัคราพิพัฒน์ ทั้งสองสถานีเป็นสถานีที่อยู่ภายใต้การดูแลของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย
สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล สถานีลาดพร้าว

สถานีลาดพร้าว (รหัส: BL15) เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ที่ถนนลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในย่านธุรกิจ สถานศึกษา สถานที่ราชการ และที่พักอาศัยบริเวณตอนต้นของถนนลาดพร้าว
สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล สถานีลาดพร้าว > ที่ตั้ง

ถนนลาดพร้าว บริเวณทิศตะวันตกเฉียงเหนือของทางแยกรัชดา–ลาดพร้าว จุดบรรจบถนนลาดพร้าวและถนนรัชดาภิเษก ในพื้นที่แขวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
สถานีลาดพร้าวตั้งอยู่ในย่านที่พักอาศัยหนาแน่นใจกลางเมืองบริเวณถนนลาดพร้าวตอนต้น และอยู่ใกล้กับสถานศึกษาและสถานที่ราชการหลายแห่ง โดยเฉพาะหน่วยงานด้านศาลยุติธรรม ซึ่งสถานีลาดพร้าวได้ตั้งชื่อ เพื่อสื่อถึงที่ตั้งสถานีที่ถนนลาดพร้าวช่วงกลาง และเป็นสถานีสำคัญสำหรับเชื่อมต่อการเดินทางจากถนนลาดพร้าวส่วนที่เหลือที่ยังไม่มีรถไฟฟ้าเข้าถึง เช่น ย่านโชคชัยสี่, วังทองหลาง และบางกะปิ ซึ่งต่อมาได้มีการก่อสร้างรถไฟฟ้าสายสีเหลืองผ่านย่านดังกล่าว
ในช่วงแรกที่รถไฟฟ้ามหานครเปิดให้บริการ ผู้โดยสารส่วนมากมักสับสนระหว่างสถานีลาดพร้าวกับสถานีพหลโยธิน ที่อยู่บริเวณปากทางลาดพร้าว อันเป็นที่ตั้งของศูนย์การค้าเซ็นทรัล ลาดพร้าว ซึ่งผู้โดยสารคุ้นเคยกันดีอยู่แล้ว บางส่วนอาจเห็นว่าบริเวณห้าแยกลาดพร้าวมีความโดดเด่นเป็นจุดหมายตา และน่าจะเหมาะสมสำหรับชื่อสถานีลาดพร้าวมากกว่า ดังนั้นจึงมีผู้โดยสารส่วนหนึ่งที่ต้องการเดินทางไปห้างเซ็นทรัลลาดพร้าว แต่ลงรถผิดที่สถานีลาดพร้าว ทำให้เจ้าหน้าที่ทั้งบนขบวนรถและในสถานีลาดพร้าวจำเป็นต้องประกาศเตือนให้ผู้โดยสารต้องลงรถที่สถานีพหลโยธินให้ถูกต้อง หากต้องการเดินทางไปยังเซ็นทรัลลาดพร้าว
สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล สถานีลาดพร้าว > รายละเอียด > สีสัญลักษณ์

ใช้สีฟ้าตกแต่งกระเบื้องที่เสา ผนังและขอบด้านบนของแนวประตูกั้นชานชาลา
สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล สถานีลาดพร้าว > รายละเอียด > รูปแบบ

เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 22 เมตร ยาว 258 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึก 18 เมตรจากผิวดิน เป็นชานชาลาแบบเกาะกลาง (Station with Central Platform)
สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล สถานีลาดพร้าว > รายละเอียด > ทางเข้า–ออก

1 ซอยลาดพร้าว 26, ทางแยกรัชดา–ลาดพร้าว, ป้ายรถประจำทางไปห้าแยกลาดพร้าว
2 ซอยลาดพร้าว 24
3 ซอยลาดพร้าว 17, ป้ายรถประจำทางไปบางกะปิ
4 อาคารจอดแล้วจร, ซอยลาดพร้าว 21, ศาลแขวงพระนครเหนือ, ป้ายรถประจำทางถนนรัชดาภิเษกไปแยกรัชโยธิน,  สถานีลาดพร้าว (ลิฟต์)
สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล สถานีลาดพร้าว > รายละเอียด > การจัดพื้นที่ในตัวสถานี

แบ่งเป็น 4 ชั้น ประกอบด้วย
1 ทางเดินเชื่อมอาคารจอดแล้วจรและกูร์เมต์ มาร์เก็ต (เฉพาะทางออก 4)
2 ชั้นร้านค้า
3 ชั้นออกบัตรโดยสาร
4 ชั้นชานชาลา