stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซ็นโซจิ
ประวัติ

เซ็นโซจิ นี้สร้างขึ้นเพื่อบูชาพระโพธิสัตว์คันนง ตามตำนานกล่าวไว้ว่า ประมาณปี ค.ศ. 628 มีชาวประมง 2 พี่น้อง ชื่อว่า ฮิโนกูมะ ฮามานาริ และฮิโนกูมะ ทาเกนาริ ทุกวันจะออกหาปลาที่แม่น้ำซูมิดะ มีอยู่วันหนึ่ง วันนั้นทั้งวันจับปลาไม่ได้สักตัว จึงอธิษฐานขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอให้จับปลาได้สักตัว เพื่อกลับไปทานเป็นอาหารเย็น พอเหวี่ยงแหออกไป สิ่งที่ติดแหขึ้นมา กลับเป็นเทวรูปเจ้าแม่กวนอิมทองคำ สูง 5 นิ้ว จึงนำไปให้หัวหน้าหมู่บ้านของทั้งสองชื่อว่า ฮาจิโนะ นากาโมโตะ หัวหน้าหมู่บ้านได้ตระหนักถึงความศักดิ์สิทธิ์ขององค์เจ้าแม่กวนอิม จึงได้เปลี่ยนแปลงบ้านของตนในอาซากูซะให้กลายเป็นวัดขนาดเล็ก เป็นที่ประดิษฐานพระโพธิสัตว์ เพื่อให้คนในหมู่บ้านมากราบไหว้บูชา ทั้งชาวบ้านและเหล่าซามูไรมักจะเดินทางมาขอพรจากเจ้าแม่กวนอิมเป็นประจำ  และสิ่งที่ขอพรไปนั้นก็มักจะสมปรารถนาอยู่เสมอ ๆ ทำให้ชาวบ้านและเหล่าซามูไรมีความเลื่อมใสศรัทธาเป็นอย่างมาก ชื่อเสียงในความศักดิ์สิทธิ์ขององค์เจ้าแม่กวนอิมนี้ ได้แพร่กระจายไปทั่วญี่ปุ่น มีคนจากทั่วสารทิศเดินทางมาวัดเซ็นโวจิเพื่อสักการะองค์เจ้าแม่กวนอิม จนล่ำลือไปถึงท่านโชกุน ท่านโชกุนจึงได้ให้มีการสร้างอาคารหลังใหญ่ขึ้นในปี ค.ศ. 645  และต่อเติมส่วนต่าง ๆ เรื่อยมาอย่างที่เห็นในปัจจุบันนั้น
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปี ค.ศ. 1945 อาคารส่วนใหญ่ของเซ็นโซจิ ได้รับความเสียหายจากการถูกทิ้งระเบิด และถูกสร้างขึ้นมาใหม่ในภายหลัง ซึ่งกลายเป็นสัญลักษณ์ของการเกิดใหม่และความสงบสุขให้กับคนญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

Senso-ji Main Hall เก็บถาวร 2010-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
วัดโซจิจิ Sojiji Temple เก็บถาวร 2015-05-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เครื่องร่อนกิมลี่

| --- | --- |
เที่ยวบินที่ 143 หลังลงจอดที่สนามบินเมืองกิมลี ในรัฐแมนิโทบา
สรุปอุบัติการณ์
วันที่: 23 กรกฎาคม 2526
สรุป: น้ำมันหมดกลางอากาศเนื่องจากเติมน้ำมันผิดหน่วย ทำให้นักบินตัดสินใจนำเครื่องลงจอดฉุกเฉิน
จุดเกิดเหตุ: สนามบินกิมลี่ แมนิโทบา ประเทศแคนาดา
ประเภทอากาศยาน: โบอิง 767-233
ดําเนินการโดย: แอร์แคนาดา
ทะเบียน: C-GAUN
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีอัล ปิแอร์ อิลเลียต ทรูโด มอนทรีออล ประเทศแคนาดา
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติเอ็ดมอนตัน เอดมันตัน ประเทศแคนาดา
ผู้โดยสาร: 61
ลูกเรือ: 8
เสียชีวิต: 0
บาดเจ็บ: 10
รอดชีวิต: 69
แอร์แคนาดา เที่ยวบินที่ 143 หรือที่เรียกกันว่า เครื่องร่อนกิมลี่ (อังกฤษ: Gimli Glider) เป็นเที่ยวบินภายในประเทศแคนาดาในเส้นทางมอนทรีอัลสู่เอ็ดมอนตัน เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2526 แต่หลังจากบินได้เพียงไม่กี่นาที น้ำมันของเครื่องเกิดหมดขณะที่กำลังบินอยู่ ทำให้เครื่องยนต์ดับทั้ง 2 ตัว จนนักบินตัดสินใจขับเครื่องบินแบบเครื่องร่อน และลงจอดฉุกเฉินที่สนามบินกิมลี่ในเมืองมานิโตบาได้สำเร็จ ทั้ง 69 คนบนเครื่องรอดชีวิตทั้งหมด
เหตุการณ์

บ่ายวันที่ 23 กรกฎาคม 2526 เครื่องบิน โบอิง 767-200 ของสายการบิน แอร์แคนาดา เที่ยวบินที่ 143 พร้อมผู้โดยสาร 61 คน และลูกเรือ 8 คน บินจาก ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีอัล ปิแอร์ อิลเลียต ทรูโด ในมอนทรีอัลไปยังท่าอากาศยานนานาชาติเอ็ดมินตันเมืองเอ็ดมอนตัน ขณะที่บินไปได้ครึ่งทาง ที่ความสูง 41,000 ฟุต น้ำมันก็เกิดหมดกลางอากาศ ท่ามกลางความงงงวยของเหล่านักบิน เมื่อเครื่องยนต์ค่อยๆ ดับไปทีละตัว นักบินจึงตัดสินใจว่าจะลงจอดฉุกเฉินที่สนามบินเมืองวินนิเพกซึ่งใกล้ที่สุด โดยหวังว่าเครื่องยนต์ที่เหลืออยู่คงพอช่วยพยุงให้ไปถึงสนามบินได้
มิหนำซ้ำ เครื่องยนต์ทั้งหมดเกิดดับสนิท ถึงตอนนี้สนามบินวินนิเพกอยู่ไกลเกินเกินกว่าจะไปถึงเสียแล้ว เวลาก็เหลือน้อยนิด เครื่องบินใหม่เอี่ยมหนัก 120 ตัน ราคา 40 ล้านดอลลาร์ กำลังร่วงลงด้วยความเร็ว 600 เมตร/นาที กัปตันโรเบิร์ต (บ๊อบ) เพียร์สัน และนักบินที่หนึ่ง เมาริซ ควินทอล ต่างพากันหาสถานที่ที่พอจะลงจอดได้ใกล้ที่สุด จนพบสนามบินเก่าแห่งหนึ่งในเมืองกิมลี่ ซึ่งตอนนี้แปลงร่างไปเป็นสนามแข่งรถ ถึงมันจะอยู่ห่างออกไปเป็นร้อยไมล์ แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น จำต้องลองเสี่ยงดวงสักครั้ง
แม้กัปตันเพียร์สันจะเป็นนักเล่นเครื่องร่อนมือฉมัง จึงมีทักษะที่จะช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้านี้ได้ ทว่า ขณะนั้นในสนามแข่งรถกำลังจัดงานวันครอบครัว ผู้คนกำลังตั้งโต๊ะปิคนิคกันอย่างสนุกสนาน ชาวบ้านตาดำๆ หารู้ไม่ว่า อีกไม่กี่อึดใจกำลังจะเกิดเรื่องลุ้นระทึกเกิดขึ้นในระยะประชิดตัว
กัปตันเพียร์สันบังคับเครื่องบินที่ตอนนี้กลายสภาพเป็นเครื่องร่อนไร้เครื่องยนต์ร่อนลงสนามบินกิมลี่อย่างทุลักทุเล ท่ามกลางผู้มาปิคนิคที่แตกฮือหนีตายกันจ้าละหวั่น แต่ถึงกระนั้นก็มีเพียงผู้ได้รับบาดเจ็บ 10 คน
สาเหตุ

ผลจากการสอบสวนพบว่า เครื่องบินใหม่เอี่ยมนี้เป็นลำแรกของแอร์แคนาดา ที่เปลี่ยนหน่วยเติมน้ำมันจาก “แกลลอน/ปอนด์” มาเป็น “ลิตร/กิโลกรัม” และตอนที่มาตรคำนวณระดับน้ำมันด้วยคอมพิวเตอร์ก็เกิดเสีย แถมยังเป็นเครื่องรุ่นแรกที่ไม่ต้องมีวิศวกรประจำขึ้นบินไปกับเครื่องด้วย ทำให้นักบินและช่างซ่อมบำรุงต้องช่วยกันจิ้มเครื่องคิดเลขเพื่อคำนวณเปลี่ยนหน่วยน้ำมันกันเอง ด้วยความงงจึงคำนวณผิดด้วยกันทั้งคู่
นี่ยังนับว่าโชคดีมากที่ไม่มีใครต้องเสียชีวิตจากเหตุการณ์นี้
เครื่องบินและกัปตันเพียร์สัน

แต่หลังจากนั้นมา เครื่องบินเครื่องนี้ก็เลยมีชื่อเล่นว่า “เครื่องร่อนกิมลี่” มาจนทุกวันนี้ และยังถูกใช้ต่อมาจนถึงปี 2551 และปี 2556 เพิ่งนำออกมาประมูลขาย กัปตันเพียร์สันได้รับการยกย่องในฝีมือร่อนเครื่องบิน เพราะหลังจากนั้น มีนักบินหลายคนลองจำลองสถานการณ์นี้กับคอมพิวเตอร์ฝึกบิน พบว่า ไม่มีใครลงจอดได้อย่างปลอดภัยเหมือนกับที่เขาทำได้เลย
เฉิน ซิ่วเหวิน

เฉิน ซิ่วเหวิน (จีน:陳秀雯;อังกฤษ:Amy Chan, เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2505) เป็นนักแสดงชาวฮ่องกง ที่มีผลงานยอดนิยมมากมายในอดีต
เฉินซิ่วเหวิน โด่งดังจากสถานีโทรทัศน์ค่าย เอทีวี มาตั้งแต่ปลายยุค 70 ผลงานดังๆ อย่าง "ฤทธิ์หมัดสะท้านบู๊ลิ้ม" (เวอร์ชันวั่นจื่อเหลียง) ภาค สอง, กระบี่มรกต กับ เดวิด เจียง นับได้ว่า เฉินซิ่วเหวินเป็นดาราแถวหน้าคนหนึ่งในปลายยุค70-ต้น80 แต่ทว่าความดังนั้นก็ไม่อาจสู้ดาราสาวทางฝั่งสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ได้ เนื่องจากการตลาดและการประชาสัมพันธ์รวมถึงสื่อต่างๆ ของทางสถานีโทรทัศน์ค่าย เอทีวี นั้นไม่ค่อยมีการโปรโมตเหมือนทางค่ายสถานีโทรทัศน์ทีวีบี หลังจากละครเรื่อง "กระบี่มรกต" ชื่อเสียงของเธอก็เริ่มลดลงจนกระทั่งมาโด่งดังอีกครั้ง เมื่อตอนย้ายค่ายมาสถานีโทรทัศน์ทีวีบี
ผลงาน

จางซันฟง ฤทธิ์หมัดสะท้านบู๊ลิ้ม ภาค 2 (Tai Chi Master II 1980 RTV) มี 25 episodes กำกับการแสดงโดย หลี่ฮุ่ยหมิน Li Huimin นำแสดงโดย ว่านจื่อเหลียง, เจิงเจียง  Kenneth Tsang Kong, หลินกว๋อสง Lin Guoxiong, เลสลี่ จาง  Zhang Guorong  (Leslie Cheung Kwok Wing) และ เฉินซิ่วเหวิน Chen Xiuwen
ประกาศิตมังกรหยก (Green Dragon Conspiracy 1982 RTV) มี 20 episodes กำกับการแสดงโดย หลิวเจียเห่า Liu Jiahao เรื่องนี้ดัดแปลงมาจาก นวนิยายของ โกวเล้ง เรื่อง ศึกเสือหยกขาว นำแสดงโดย เดวิดเจียง David Chiang (Cheng Dai Wai) รับบท เจ้าเซวียน, อู่เว่ยกว๋อ Wu Wei Guo (Ng Wai-Kok) รับบท ฉวีอวี้, เฉินซิ่วเหวิน Amy Chan Sau-Man (Chen Xiu Wen) รับบท ซ่างกวนเพียนเพียน และ เยี่ยอวี้ผิง Yip Yuk Ping (Ye Yu Ping) รับบท เจ้าชิงชิง
แหล่งข้อมูล

เฉิน ซิ่วเหวิน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เฉิน ซิ่วเหวิน ที่ฮ่องกงมูวีเดตาเบส
อ่างเก็บน้ำแม่ธิ

อ่างเก็บน้ำแม่ธิ เป็นอ่างเก็บน้ำตามโครงการพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สร้างเพื่อกั้นลำห้วยแม่ธิในเขตพื้นที่บ้านดอยเวียง หมู่ที่ 9 ต.บ้านธิ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทางเสด็จพระราชดำเนิน ในพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 ใช้งบประมาณ จำนวน 41,934,360 บาท
อ่างเก็บน้ำบ้านธิ มีพันธุ์ปลาต่าง ๆ จำนวนมาก ทำให้ราษฎรสามารถจับปลา เพื่อบริโภค และจำหน่ายเป็นอาชีพเสริม บริเวณรอบอ่างติดกับขุนเจา ห้วย แม่ธิ มีทัศนียภาพที่สวยงาม มีทิวทัศน์เป็นภูเขาสวยต้นไม้เขียวขจี มองดูน่ารื่นรมย์ และเหมาะแก่การพักผ่อนหย่อนใจ ลึกเข้าไปประมาณ 5 กิโลเมตร มีน้ำตกที่สวยงามมีชื่อว่า “น้ำตกห้วยหก” เป็นน้ำตกธรรมชาติขนาด 7 ชั้น เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งของจังหวัดลำพูนที่ไม่ไกลจากตัวเมืองมากนัก ระยะทางจากตัวเมืองลำพูนถึงอ่างเก็บน้ำแม่ธิ ประมาณ 30 กิโลเมตร
ลักษณะอ่างเก็บน้ำ

อ่างเก็บน้ำแม่ธิ เป็นอ่างเก็บน้ำ ทำนบกว้าง 8 เมตร ยาว 437 เมตร สูง 26.5 เมตร ที่มีความจุประมาณ 4.5 ล้านลูกบาศก์เมตร สันอ่างมีความยาว 470 เมตร ครอบคลุมพื้นที่การเกษตร จำนวน 4,000 ไร่
การเดินทาง

การเดินทางจากตัวเมืองลำพูน สามารถเดินทางได้โดยรถยนต์ โดยใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1147 จากลำพูน ผ่านนิคมอุตสาหกรรมลำพูน-ตำบลมะเขือแจ้-ตลาดสดอำเภอบ้านธิ จากนั้นเลี้ยวซ้ายใช้เส้นทางถนนบ้านธิ-ดอยเวียง ระยะทางประมาณ 7 กิโลเมตร จนสิ้นสุดปลายทาง
สถานที่ใกล้เคียง

วัดพระธาตุดอยเวียง อยู่ขวามือก่อนถึงอ่างเก็บน้ำแม่ธิ ประมาณ 1 กิโลเมตร สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยพระนางจามเทวี ราว พ.ศ. 1220
น้ำตกห้วยหก น้ำตกธรรมชาติขนาด 7 ชั้นที่มีความสวยงาม อยู่ลึกเข้าไปในอ่างเก็บน้ำแม่ธิ ใช้ระยะทางเดินเท้าประมาณ 5 กิโลเมตร
วัดพระธาตุดอยห้างบาตร ตำบลห้วยยาบ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน
พระพุทธเฉลิมสิริราช พระพุทธรูปปางลีลา สูง 59 ศอก สร้างถวายเป็นพระราชกุศล เนื่องในวโรกาสเสด็จครองราชย์ปีที่ 50 ของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
วัดพระธาตุดอยเวียง
พระพุทธเฉลิมสิริราช สูง 59 ศอก วัดศรีดอนชัย
อ่างเก็บน้ำแม่ธิ
อำเภอจังหาร

| อำเภอจังหาร |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Changhan
คำขวัญ: จังหารเมืองพระ ธรรมะครองใจ  อิฐมอญก้อนใหญ่ น้ำใสลำชี มากมี ธัญญาหาร สนุกสนานงานประเพณี
แผนที่จังหวัดร้อยเอ็ด เน้นอำเภอจังหาร
พิกัด: 16°8′18″N 103°36′54″E﻿ / ﻿16.13833°N 103.61500°E﻿ / 16.13833; 103.61500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ร้อยเอ็ด
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 165.1 ตร.กม. (63.7 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 45,248 คน
 • ความหนาแน่น: 274.06 คน/ตร.กม. (709.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 45000
รหัสภูมิศาสตร์: 4517
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอจังหาร ถนนเมืองพระ ตำบลจังหาร อำเภอจังหาร จังหวัดร้อยเอ็ด 45000
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
อำเภอจังหาร เป็นพื้นที่ทางทิศเหนือของจังหวัดร้อยเอ็ด แยกออกมาจากอำเภอเมืองร้อยเอ็ด  เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2532 มีแม่น้ำชีเป็นเส้นแบ่งเขตจังหวัด
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอจังหารตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอฆ้องชัย อำเภอกมลาไสย และอำเภอร่องคำ (จังหวัดกาฬสินธุ์)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเชียงขวัญ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองร้อยเอ็ด
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองมหาสารคาม (จังหวัดมหาสารคาม)
ประวัติ

ที่ตั้งเดิมอยู่บริเวณบ้านเขื่อน (ตรงข้ามบ้านเหล่างิ้วโนนหนองแวง) ต่อมาเคลื่อนย้ายมาอยู่ในดงป่าม่วง ซึ่งเป็นแหล่งอุดมสมบูรณ์ เป็นบริเวณที่เต็มไปด้วยหมากฝั่งไก่ (พืชชนิดหนึ่ง) ต่อมาเกิดโรคระบาด โรคห่า (อหิวาต์) โรคบักห่าง (โรคฝีดาษ) (บางคนเล่าว่ามีต้นบักบ้าจริง คือคนที่กินต้นไม้นี้เข้าไปจะวิ่งรอบบ้าน) จึงทำให้เกิดโรคระบาดในหมู่บ้าน ผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก จึงอพยพแตกบ้านจากโนนบ้านเก่า (ป่าม่วง ที่ตั้งของวัดฐิตวิริยาวนารามปัจจุบัน) ได้กระจัดกระจายกันอยู่ตามหมู่บ้านต่าง ๆ คือ บ้านจังหาร บ้านเหล่างิ้ว บ้านหนองเข็ง บ้านลอมคอม
กลุ่มที่อพยพไปอยู่ที่บ้านจังหารนำโดยพ่อปู่ไก่แก้ว ได้มาตั้งบ้านเรือนอยู่อาศัยทางด้านตะวันออกของบ้านจังหารปัจจุบัน ประชากรได้ร่วมก่อตั้งและพัฒนามาตลอด จนถึงสมัยกำนันสิงห์และผู้ใหญ่ทำมาสิงห์เป็นผู้นำ ต่อมามีกำนันมูกแกส กำนันขุนบุญธรรมพิทักษ์ (บ้านเหล่างิ้ว) ต่อมากำนันพรหม บ้านจังหาร กำนันชาย กะณิโก (บ้านจ่าเหล่า) กำนันบุญวรรณ แย้มโกสุมภ์ (บ้านเหล่างิ้ว) กำนันเธียร วัลภูมิ (บ้านจังหาร) กำนันสนิท ไชยฮะนิจ (บ้านจังหาร) จนกระทั่งปัจจุบัน กำนันบรรจง ยุคะลัง (บ้านเหล่างิ้ว)
เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2532 กระทรวงมหาดไทยได้แบ่งพื้นที่อำเภอเมืองร้อยเอ็ด ตั้งเป็น กิ่งอำเภอจังหาร เนื่องด้วยพื้นที่อำเภอเมืองร้อยเอ็ดมีอาณาเขตกว้างขวางและมีพลเมืองมาก ท้องที่บางตำบลอยู่ห่างไกลจากอำเภอ เจ้าหน้าที่ออกตรวจตาดูแลทุกข์สุขของราษฎรไม่ทั่วถึง โดยที่กิ่งอำเภอจังหารมีเขตการปกครอง 5 ตำบล คือ ตำบลจังหาร ตำบลดินดำ ตำบลดงสิงห์ ตำบลปาฝา และตำบลม่วงลาด  ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอที่ตำบลจังหาร เพื่อประโยขน์ในด้านการปกครองและอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนในพื้นที่
ในปี พ.ศ. 2538 มีพระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอจังหาร โดยยก กิ่งอำเภอจังหาร ขึ้นเป็น อำเภอจังหาร ปัจจุบันอำเภอจังหารมีเขตการปกครองทั้งหมด 8 ตำบล 110 หมู่บ้าน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอจังหารแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 110 หมู่บ้าน
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | หมู่บ้าน | ประชากร   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ดินดำ | Din Dam | 17 | 6,949 |
| 2 | ปาฝา | Pa Fa | 12 | 5,265 |
| 3 | ม่วงลาด | Muang Lat | 12 | 5,459 |
| 4 | จังหาร | Changhan | 19 | 6,858 |
| 5 | ดงสิงห์ | Dong Sing | 18 | 9,171 |
| 6 | ยางใหญ่ | Yang Yai | 10 | 4,103 |
| 7 | ผักแว่น | Phak Waen | 13 | 4,836 |
| 8 | แสนชาติ | Saen Chat | 9 | 3,124 |
| รวม | รวม | รวม | 110 | 45,765 |
↑  ข้อมูลวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2562
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอจังหารประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลจังหาร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจังหารทั้งตำบล
เทศบาลตำบลดงสิงห์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงสิงห์ทั้งตำบล
เทศบาลตำบลดินดำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดินดำทั้งตำบล
เทศบาลตำบลผักแว่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผักแว่นทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลปาฝา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปาฝาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลม่วงลาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลม่วงลาดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลยางใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแสนชาติทั้งตำบล
ตำบลของอำเภอจังหาร
เฉิน ชื่อเหม่ย์ กับฉิน เซียงเหลียน

เฉิน ชื่อเหม่ย์ (จีน: 陳世美) เป็นตัวละครในงิ้ว จากเรื่อง เปาบุ้นจิ้น ซึ่งมีนิสัยชั่วร้าย อกตัญญู และทะเยอทะยาน
เนื้อเรื่องในงิ้ว

ตัวเขาเองเป็นบัณฑิตอยู่ในชนบท สมรสกับฉิน เซียงเหลียน (秦香莲) และมีบุตรด้วยกันสองคน คู่สามีภรรยาฐานะยากจน ต้องอดทนกัดก้อนเกลือกินด้วยกันตลอดมา ภายหลัง เขาไปสอบขุนนางในเมืองหลวงและได้อันดับหนึ่ง จึงได้รับการแห่แหนไปรอบเมืองหลวง ขณะนั้น พระกนิษฐภคินีพระเจ้าเหริน จง ทอดพระเนตรเห็นเฉิน ชื่อเหม่ย์ รูปงาม ก็มีพระทัยปฏิพัทธ์ เขาก็ทูลความเท็จว่า ตนเองยังโสด พระเจ้าเหรินจงจึงพระราชทานสมรสให้ และทรงตั้งให้เขาเป็นเขยหลวง ฐานันดรศักดิ์ว่า "ราชบุตรเขย" (駙馬)
หลายปีต่อมา ทุพภิกขภัยบีบให้ฉิน เซียงเหลียน ต้องพาลูกเข้ามาตายดาบหน้าที่เมืองหลวง ณ ที่นั้น ฉิน เซียงเหลียนทราบความจริงเกี่ยวกับเฉิน ชื่อเหม่ย์ นางจึงไปร้องขอให้เขาช่วยเหลือลูกของเขาเองด้วย แต่เขาบอกปัด ฉิน เซียงเหลียน จึงไปฟ้องคดีต่อเปา เจิ่ง ว่าเขาทอดทิ้งลูกเมียและหลอกลวงเบื้องสูงเข้าสู่พระราชวงศ์ เปา เจิ่ง พิสูจน์จนแน่ชัดว่า คำฟ้องของฉิน เซียงเหลียน เป็นจริงทุกประการ แต่เฉิน ชื่อเหม่ย์ คงยืนกระต่ายขาเดียวไม่รับรู้ และใช้ให้หาน ฉี (韓琪) องครักษ์ ไปฆ่าฉิน เซียงเหลียน พร้อมบุตรทั้งสอง เสียให้ตายทั้งหมด แต่หาน ฉี มีมนุษยธรรม จึงชี้ทางให้ฉิน เซียงเหลียน กลับไปหาเปา เจิ่ง ก่อนจะใช้ดาบเชือดคอตนเองตาย เปา เจิ่ง สั่งให้เจ้าพนักงานตำรวจไปจับกุมราชบุตรเขยมาขึ้นศาล พิจารณาแล้วพิพากษาประหารชีวิต สมาชิกพระราชวงศ์เข้าแทรกแซง และข่มขู่จะใช้อิทธิพลทำให้เปา เจิ่ง หลุดจากตำแหน่ง แต่เปา เจิ่ง ไม่เกรงกลัว และสั่งให้เจ้าพนักงานปฏิบัติตามคำพิพากษาเพื่อรักษากฎหมาย
เจ มาร์ท

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทมหาชน SET:JMART
อุตสาหกรรม: เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2531
สำนักงานใหญ่: 187, 189 อาคารเจมาร์ท ถนนรามคำแหง แขวงราษฎร์พัฒนา เขตสะพานสูง กทม.
บุคลากรหลัก: พิศณุ พงษ์อัชฌา(ประธานกรรมการ) อดิศักดิ์ สุขุมวิทยา(ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)
ผลิตภัณฑ์: ค้าปลีกและค้าส่งโทรศัพท์เคลื่อนที่และสินค้าที่เกี่ยวข้อง
เว็บไซต์: เว็บไซต์เจ มาร์ท
บริษัท เจมาร์ท กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน) (ย่อ: JMART) เป็นบริษัทจำหน่ายทั้งค้าปลีกและค้าส่งโทรศัพท์เคลื่อนที่ และสินค้าที่เกี่ยวข้องกับโทรศัพท์เคลื่อนที่ของผู้ผลิตโทรศัพท์เคลื่อนที่ของทุกราย รวมถึงจัดจำหน่ายกล้องดิจิตอล และอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้อง
บริษัทก่อตั้งเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2531 โดยนายอดิศักดิ์ สุขุมวิทยา และนางสาวยุวดี พงษ์อัชฌา ภายใต้ชื่อ บริษัท เจมาร์ท จำกัด โดยจำหน่ายเครื่องใช้ไฟฟ้า อาทิ โทรทัศน์ เครื่องเล่นวิดีโอ และเครื่องปรับอากาศ ในระบบเงินผ่อน ก่อนจะขยายช่องทางการจำหน่ายไปเป็นระบบขายส่ง ต่อมาปี 2535 ได้ร่วมมือกับอิออน เริ่มดำเนินธุรกิจจำหน่ายเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ผ่านระบบเงินสด เงินผ่อน และระบบขายส่ง
บริษัทจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2552 ในปัจจุบันมีสถานะเป็นโฮลดิ้ง คอมพานี หรือประกอบธุรกิจลงทุนในธุรกิจอื่น จากข้อมูลโครงสร้างบริษัทเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2560 บริษัท เจมาร์ท กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นส่วนร้อยละ 57.04 ในบริษัทย่อยคือ บริษัท เจ เอ็ม ที เน็ทเวอร์ค เซอร์วิสเซ็ส จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นบริษัทดำเนินธุรกิจให้บริการติดตามเร่งรัดหนี้ ฟ้องสืบทรัพย์ บังคับคดีทั่วประเทศ และดำเนินการซื้อหนี้ที่สงสัยจะสูญจากสถาบันการเงินและบริษัทผู้ให้บริการอื่น ๆ และยังถือหุ้นสัดส่วนร้อยละ 67.1 ในบริษัท เจเอเอส แอสเซ็ท จำกัด (มหาชน) ซึ่งให้บริการธุรกิจบริหารพื้นที่เช่าสำหรับธุรกิจค้าปลีกโทรศัพท์เคลื่อนที่ ภายใต้ชื่อ IT Junction บริษัทยังลงทุนในบริษัท ซิงเกอร์ ประเทศไทย จำกัด (มหาชน) โดยถือหุ้นร้อยละ 24.99 และเข้าลงทุน บริษัท เจ ฟินเทค จำกัด เพื่อขยายธุรกิจด้านสินเชื่อส่วนบุคคล โดยถือหุ้นร้อยละ 95.77
บริษัทย่อย

ข้อมูลการถือหุ้น ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2561
บริษัท เจมาร์ท โมบาย จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท เจ เอ็ม ที เน็ทเวอร์ค เซอร์วิสเซ็ส จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นร้อยละ 57.04
บริษัท เจเอเอส แอสเซ็ท จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นร้อยละ 67.51
บริษัท เจ ฟินเทค จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 95.77
บริษัท เจ แคปปิตอล จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท เจ เวนเจอร์ส จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 80.00
บริษัท เจ เอ็ม ที อินชัวรันช์ โบรกเกอร์ จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท บริหารสินทรัพย์ เจ จำกัด ถือหุ้นร้อยละ 99.99
บริษัท เจ เอ็ม ที (กัมพูชา) จำกัด
บริษัท บีนส์แอนด์บราวน์ จำกัด ดำเนินธุรกิจร้านจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม แบรนด์ Casa Lapin และ Rabb Coffee
บริษัท ซิงเกอร์ ประเทศไทย จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นร้อยละ 24.99
เจ มาร์ท สาขาเซ็นทรัล พระราม 2
เซาตูแม (แก้ความกำกวม)

เซาตูแม (ภาษาโปรตุเกสแบบยุโรป) หรือ เซาโตแม (ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล) หมายถึงโธมัสอัครทูต และอาจสื่อถึงสถานที่ต่อไปนี้:
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีป:
เซาตูแม เมืองหลวงของประเทศเซาตูแมอีปริงซีป
เกาะเซาตูแม เกาะในประเทศเซาตูแมอีปริงซีป
ประเทศบราซิล:
เซาโตแม (รัฐปารานา)
เซาโตแม (รัฐฮิวกรันจีดูนอร์ชี)
เซาโตแมดัสเลตรัส เมืองท่องเที่ยวในรัฐมีนัชเจไรช์
ประเทศโปรตุเกส:
เซาตูแมดึอาบาเซา เขตการปกครองท้องถิ่นในเขตเทศบาลเมืองกีมาไรช์
ประเทศอินเดีย:
เจนไน เคยมีชื่อเรียกว่า "เซาตูแม" ในช่วงที่อยู่ภายใต้ของการควบคุมของโปรตุเกส
เฉิน ชือฮุ่ย

เฉิน ชือฮุ่ย (เกิดเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1981) เป็นแร็ปหญิงคนแรกในฮ่องกง
ผลงาน

The Election (2014-2015)
The Menu (2015)
Night Shift (2015)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Site
陳詩慧歌迷論壇 เก็บถาวร 2008-10-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เซ็นได

| นครเซ็นได 仙台市 |
| --- | --- |
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด
สถานที่ต่าง ๆ ในนครเซ็นได
   ธง ตรา
สมญา: เมืองแห่งต้นไม้ (杜の都)

ที่ตั้งของนครเซ็นไดในจังหวัดมิยางิ
นครเซ็นไดที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 38°16′5.6″N 140°52′9.9″E﻿ / ﻿38.268222°N 140.869417°E﻿ / 38.268222; 140.869417
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: โทโฮกุ
จังหวัด: มิยางิ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: คาซูโกะ โคริ
พื้นที่
 • นคร: 786.30 ตร.กม. (303.59 ตร.ไมล์)
ประชากร (10 ตุลาคม 2020)
 • นคร: 1,096,704 คน
 • ความหนาแน่น: 1,400 คน/ตร.กม. (3,600 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล (2015): 1,612,499 คน
สัญลักษณ์ประจำนคร
 • ต้นไม้: เซลโควาญี่ปุ่น (Zelkova serrata)
 • ดอกไม้: โคลเวอร์ญี่ปุ่น (Lespedeza)
เขตเวลา: UTC+09:00 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
โทรศัพท์: 022-261-1111
ที่อยู่: 3-7-1 Kokubun-cho, Aoba-ku, Sendai-shi, Miyagi-ken 980-8671
เว็บไซต์: www.city.sendai.jp 
เซ็นได (ญี่ปุ่น: 仙台市; โรมาจิ: Sendai-shi) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น และเป็นเมืองใหญ่สุดในภาคโทโฮกุ มีประชากรอาศัยอยู่ราวหนึ่งล้านคน และเป็นหนึ่งใน 19 นครใหญ่ที่รัฐกำหนด เซ็นไดก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1600 โดยไดเมียวดาเตะ มาซามูเนะ และเป็นที่รู้จักกันดีในฉายา "เมืองแห่งต้นไม้" (杜の都) โดยมีต้นเซลโคว่าราว 60 ต้น บนถนนโจเซ็นจิ (定禅寺通) และถนนอาโอบะ (青葉通)
ในฤดูร้อน มีการจัดเทศกาลทานาบาตะเซ็นได ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ในฤดูหนาว ต้นไม้จะได้รับการตกแต่งด้วยแสงสว่างนับพันในงานเทศกาลที่เรียกว่า Pageant of Starlight (光のページェント) เกือบตลอดเดือนธันวาคม
วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 เมืองและพื้นที่โดยรอบได้รับความเสียหายอย่างหนักจากเหตุแผ่นดินไหวขนาด 9.0-9.1 โมเมนต์แมกนิจูดนอกชายฝั่ง และคลื่นสึนามิสูง 10 เมตรซึ่งพัดเข้าถล่มเมือง เป็นที่คาดการณ์ว่าจะมีผู้เสียชีวิตนับหลายพันคน แต่เป็นการยากที่จะประมาณการเนื่องจากชัดเจนว่ามีร่างจำนวนมากถูกพัดพาลงไปในมหาสมุทรแปซิฟิก
เขตการปกครอง

เซ็นไดแบ่งการปกครองออกเป็น 5 เขต ได้แก่
เขตไทฮากุ (ญี่ปุ่น: 太白区; โรมาจิ: Taihaku-ku)
เขตมิยางิโนะ (ญี่ปุ่น: 宮城野区; โรมาจิ: Miyagino-ku)
เขตวากาบายาชิ (ญี่ปุ่น: 若林区; โรมาจิ: Wakabayashi-ku)
เขตอาโอบะ (ญี่ปุ่น: 青葉区; โรมาจิ: Aoba-ku)
เขตอิซูมิ (ญี่ปุ่น: 泉区; โรมาจิ: Izumi-ku)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Sendai, Miyagi
คู่มือการท่องเที่ยว Sendai จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ข้อมูลการท่องเที่ยวเซ็นได
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
แผนที่แสดงเขตทั้ง 5 ของเซ็นได
เฉิน ซิ่วจู

เฉิน ซิ่วจู (จีน: 陳秀珠; พินอิน: Chén Xìu Zhū; กวางตุ้ง: Chan3 Sau4 Chu1; อังกฤษ: Rebecca Chan) มีชื่อภาษาอังกฤษว่า รีเบคก้า เฉิน เป็นนักแสดงหญิงชาวฮ่องกง ที่อดีตเคยเป็นที่รู้จักทั่วเอเชียในยุค 80s
| เฉิน ซิ่วจู Rebecca Chan |
| --- | --- |
เกิด: 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501 (65 ปี) เฉิน ซิ่วจู  ฮ่องกงของบริเตน
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 2525 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: เยิ่นอิ๋งอิ๋ง ใน กระบี่เย้ยยุทธจักร (2527)   องค์หญิงพัดเหล็ก ใน ไซอิ๋ว ภาค 1 ศึกเทพอสูรสะท้านฟ้า (2539)   จักรพรรดินีเซี่ยวเหอรุ่ย พระพันปีหลวง ใน ศึกรักจอมราชันย์ (2547)
วงการบันเทิง

เฉินซิ่วจู เป็นดาราสาวฮ่องกงคนหนึ่งในยุค 80s ที่โดดเด่นโดยเธอมีเอกลักษณ์เฉพาะเป็นที่จดจำ คือ ไฝ และดวงตาที่คมกริบเชือดเฉือน หลายคนเรียกเธอว่า เจ๊ไฝ
เธอเข้าสู่วงการจากเวทีประกวดมิสฮ่องกงในปี พ.ศ. 2522 โดยติด 10 คนสุดท้ายจากเวทีการประกวด ต่อมาจึงเริ่มมีผลงานละครกับทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบีในปีพ.ศ. 2524  ซีรีส์เรื่องแรกที่แสดงคือ มรสุ่มสายรุ่ง (風雨晴 1981) หลังจากนั้นเธอก็มีผลงานตามมาอีกมากมาย ถึงแม้เธอจะไม่โด่งดังเป็นดาราสาวแถวหน้าของทางค่ายสถานีโทรทัศน์ทีวีบี แต่เธอก็มีผลงานเด่น ๆ หลายเรื่อง
ส่วนบทบาทการแสดงของเธอที่แฟนละครชุดฮ่องกง จดจำได้มาก คือ บท "เยิ่นอิ๋งอิ๋ง"   จากเรื่อง กระบี่เย้ยยุทธจักร ฉบับโจวเหวินฟะ และบท "จิงจิง" ที่เธอเล่นแทนดาราสาวผู้ล่วงลับ องเหม่ยหลิง จากเรื่อง เล็กเซี่ยวหงส์ ฉบับว่านจื่อเหลียง
ทุกวันนี้เธอยังคง มีผลงานทางละครทีวีอยู่
ผลงาน

ไอ้หนุ่มหมัดเมา (The Legend Of Master So 1982 TVB) มี 20 episodes เป็นเรื่องราวของยาจกซูในวัยหนุ่ม รับบทโดยโจวเหวินฟะ นำแสดงโดย โจวเหวินฟะ, หมีเซียะ, เหมียวเฉียวเหว่ย, เฉินซิ่วจู และ หลิวเต๋อหัว
เพ็กฮ่วยเกี่ยม Sword Stained With Royal Blood 1985 TVB มี 20 episodes นำแสดงโดย หวงเย่อหัว, เหมียวเฉียวเหว่ย, จวงจิ้งเอ๋อ, เหมาซุ่นอวิ๋น Teresa Mo, เฉินซิ่วจู Rebecca Chan และ อู๋ฉี่หัว Lawrence Ng
จิ้งจอกภูเขาหิมะ (The Flying Fox of the Snowy Mountain 1985) มี 40 ตอนจบ กำกับการแสดงโดย หวังเทียนหลิน นำแสดงโดย หลี่เหลียงเหว่ย, เจ้าหย่าจือ, เฉินซิ่วจู, เจิงหัวเชี่ยน, จิ้งไต้อิน และ โจวซิ่วหลัน
เทพเจ้าหวังต้าเซียน (The Legend of Wong Tai Sin 1986 黃大仙) มี 18 episodes นำแสดงโดย เจิ้งเส้าชิว, เซี่ยเสียน, โอวหยังเพ่ยซัน, เฉินซิ่วจู, จวงจิ้งเอ๋อ และเติ้งชุ่ยเหวิน
เล็กเซียวหงส์ The Return of Luk Siu Fung 1986 TVB มี 40 ตอนจบ นำแสดงโดย ว่านจื่อเหลียง, ฮุ่ยเทียนชื่อ, เฉินซิ่วจู และ จิ้งไต้อิง
แหล่งข้อมูล

เฉิน ซิ่วจู ที่ซินล่างเวย์ปั๋ว (ในภาษาจีน)
เซ็นโนะโยรุโอะโคเอเตะ

"เซ็นโนะโยรุโอะโคเอเตะ" (ญี่ปุ่น: 千の夜をこえて; โรมาจิ: Sen no Yoru wo Koete ) เป็นซิงเกิลที่ 2 ของวงอควาไทมซ์ภายใต้สังกัดโซนี่ มิวสิก  วางจำหน่ายในรูปแบบซิงเกิลแม็กซี เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549  โดยเปิดตัวในอันดับที่ 5 ของชาร์ตออริกอนด้วยยอดขายเปิดตัวที่ 32,820 ชุด  และมียอดขายรวม 127,197 ชุด[ต้องการอ้างอิง]
เพลง "เซ็นโนะโยรุโอะโคเอเตะ" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง BLEACH MEMORIES OF NOBODY  นอกจากนี้ยังเป็นเพลงประกอบรายการ MUSIC FIGHTER เดือนธันวาคม พ.ศ. 2549  และเพลงประกอบรายการวิทยุ SCHOOL OF LOCK! ทางโตเกียวเอฟเอ็ม  ส่วนมิวสิกวิดีโอที่อยู่ในดีวีดีคือเพลง "อิสึโมะอิชโชะ" ในฉบับซีดีและดีวีดีล็อตแรกจะมีมิกสิควิดีโอ "เซ็นโนะโยรุโอะโคเอเตะ" ในฉบับ BLEACH MEMORIES OF NOBODY แทน  ส่วนมิวสิกวิดีโอปกติอยู่ในอัลบั้ม คาเซะ โอะ อาสึเมเตะ
รายชื่อเพลง

千の夜をこえて
千の夜をこえて (Instrumental Mix)
รายชื่อเพลง > มิวสิกวีดีโอดีวีดีเวอร์ชันล็อตแรก

いつもいっしょ
劇場版『BLEACH』予告編 「千の夜をこえて」version (เฉพาะซีดี+ดีวีดีล็อตแรกเท่านั้น)
รายชื่อเพลง > มิวสิกวีดีโอดีวีดีเวอร์ชันปกติ

いつもいっしょ