stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โปงลาง
การตี

การบรรเลง หมากกลิ้งกล่อม หรือ โปงลาง นิยมใช้ผู้บรรเลงสองคนต่อเครื่องดนตรีหนึ่งชิ้น แต่ละคนใช้ไม้ตี 2 อัน มี หมอเคาะ กับ หมอเสิฟ
หมอเคาะ คือ ผู้ที่ตีทำนองของเพลงหรือลายนั้น ส่วน หมอเสิฟ คือ ผู้ที่ตีประสานจะตี 2 ลูก เช่น ตี ลา-มี หรือ ซอล-เร เป็นต้น การเรียกชื่อเพลงที่บรรเลงด้วยโปงลางมักจะเรียกตามลักษณะและลีลาของเพลงโดย การสังเกตจากสภาพของธรรมชาติที่อยู่รอบ ๆ ตัว เช่น เพลง "ลายนกไซบินข้ามทุ่ง" เพลง "ลายกาเต้นก้อน" เพลง "ลายแมลงภู่ตอมดอกไม้" เป็นต้น
วิวัฒนาการของวงโปงลาง

แต่เดิมเครื่องดนตรีพื้นบ้าน ยังไม่มีการผสมวงกันแต่อย่างใดใช้เล่นเป็นเครื่องเดี่ยวตามความถนัดของนักดนตรีที่มีอยู่ตามท้องถิ่นต่าง ๆ โอกาสที่จะมาร่วมเล่นด้วยกันได้ก็ต่อเมื่อมีงานบุญหรืองานประเพณีต่าง ๆ เช่น บุญเผวด จะมีการแห่กันหลอนของแต่ละคุ้มหรือแต่ละหมู่บ้านมาที่วัดคุ้มไหนหรือหมู่บ้านไหนมีนักดนตรีอะไรก็จะใช้บรรเลงและแห่ต้นกันหลอนมาที่วัด พอมาถึงวัดก็จะมีการผสมผสานกันของแต่ละเครื่องมือ เช่น พิณ แคน ซอ กลองเป็นต้น หลังจากผสมผสานกันโดยไม่ได้ตั้งใจแล้ว ก็จะแลกเปลี่ยนและถ่ายทอดเชื่อมเข้าหากันโดยเฉพาะนักดนตรีจะไปมาหาสู่กันร่วมกันเล่น ร่วมกันสร้าง ในที่สุดก็กลายเป็นวงดนตรีและมีการพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ เช่น วงโปงลาง
ปี พ.ศ. 2505 หลังจากอาจารย์เปลื้อง ฉายรัศมี ซึ่งเป็นผู้ที่สนใจและศึกษาพัฒนาการตีและการทำเกราะลอจนเปลี่ยนชื่อมาเป็นโปงลางและได้รับความนิยมจากชาวบ้านโดยทั่วไป จากนั้นอาจารย์เปลื้องได้เกิดแนวความคิด ในการนำเอาเครื่องดนตรีอีสานชนิดอื่น ๆ มาบรรเลงรวมกันกับโปงลาง จึงได้รวบรวมสมัครพรรพวกที่ชอบเล่นดนตรี มาบรรเลงรวมกัน
ปรากฏว่าเป็นที่น่าสนใจของชาวบ้าน พอตกเย็นก็จะมีคนมาขอให้บรรเลงให้ฟัง ทำให้ได้รับความนิยม และเป็นที่สนใจของชาวบ้านเป็นอย่างมาก จนมีผู้ว่าจ้างไปบรรเลงเป็นครั้งแรกเนื่องในงานอุปสมบท ณ บ้านปอแดง ตำบลอุ่นเม่า อำเภอเมือง จังหวัดกาฬสินธุ์ ในราคา 40 บาท เป็นที่ชื่นชอบของของผู้ที่พบเห็นและได้ฟังจากงานอุปสมบทของบ้านปอแดง และได้รับการติดต่อให้ไปแสดงอีกในหลาย ๆ ที่
ปี พ.ศ. 2511 อาจารย์เปลื้อง ฉายรัศมี ได้นำคณะโปงลางไปร่วมแสดงเพื่อเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในวันเฉลิมพรรษา 5 ธันวามหาราช จึงมีโอกาสที่ทำให้ได้พบกับนายประชุม อิทรตุล ป่าไม้อำเภอยางตลาด ซึ่งนายประชุมได้นำวงดนตรีสากลมาร่วมบรรเลงประกอบลีลาศ มหรสพที่แสดงในคืนนั้นมีคณะหมอลำหมู่ ซึ่งหัวหน้าหมอลำเป็นเพื่อนอาจารย์เปลื้อง ทั้งสองจึงไปขอยืมกลองชุดสากล เพื่อนำไปเล่นเข้ากับหมอลำ นายประชุมจึงไม่ขัดข้องแต่ต้องให้วงลีลาศเลิกก่อน หมอลำก็ทำการแสดงไปก่อนได้ครึ่งคืนก็ต้องพักทานข้าวตอนดึกจึงทำให้เกิดช่องว่างของเวทีผู้คนก็ยังไม่กลับยังรอดูหมอลำต่อ อาจารย์เปลื้อง ฉายรัศมี จึงได้นำเอาโปงลางที่ตนนำมาขึ้นแขวนบนต้นเสาของเวที ในขณะนั้นหัวหน้าหมอลำก็ยังไม่รู้จัก และไม่เคยเห็น โปงลางมาก่อน ทุกคนก็เกิดความสงสัยว่าอาจารย์เปลื้องนำอะไรขึ้นมาแขวนกับต้นเสาบนเวที แต่พอคณะโปงลางบรรเลงขึ้น ทุกคนต่างตกตะลึง และสงสัยว่าสิ่งที่กำลังตีอยู่ในขณะนั้นคืออะไร หลังจากหมอลำกินข้าวเสร็จผู้ชมก็ยังไม่ยอมให้เลิกเล่น ขอให้เล่นต่อแทนหมอลำไปเลยก็ได้
จากการแสดงในครั้งนั้นนี่เอง นายประชุม ได้ชวนอาจารย์เปลื้อง ไปอยู่ด้วยโดยฝากให้เข้าทำงานที่โรงเลื่อยยางตลาด นายประชุม อินทรตุล จึงได้สนับสนุนและตั้งวงโปงลางขึ้น ชื่อว่าวงโปงลางกาฬสินธุ์ โดยมอบหมายให้อาจารย์เปลื้อง เป็นหัวหน้าวง
จากผลงานการแสดงที่หลังจากตั้งวงแล้วไม่นาน นายบุรี พรหมลักขโน ผู้ว่าราชการจังหวัดกาฬสินธุ์ ได้ติดต่อให้นำโปงลางไปแสดงออกรายการทีวีช่อง 5 จังหวัดขอนแก่น เพื่อเป็นการเผยแพร่ และท่านได้แนะนำว่าน่าจะมีชุดฟ้อนรำไปด้วยจะน่าดูยิ่งขึ้น นายประชุม อิทรตุล จึงมอบหมายให้คุณเกียง บ้านสูงเนิน คุณลดาวัลย์   สิงห์เรือง (ผู้ช่วยผู้อำนวยการวิทยาลัยนาฏศิลปะกาฬสินธุ์ในขณะนั้น) และภรรยาของนายประชุมเองฝึกชุดฟ้อน ชุดแรก คือ รำซวยมือ ชุดที่สอง คือ ชุดเซิ้งภูไท ชุดเซิ้งสวิง ชุดบายศรีสู่ขวัญ และไทภูเขา
ต่อมาคณะโปงลางกาฬสินธุ์ได้มีโอกาสไปแสดง ณ วังสวนจิตลดา วังละโว้ วังสวนผักกาด วังสราญรมย์ และแสดงเผยแพร่ในมหาลัยต่าง ๆ
การเล่นเป็นคณะ

โปงลาง นั้นนอกจากจะใช้บรรเลงตามลำพังแล้ว ยังนิยมใช้บรรเลงเป็นวงร่วมกับ เครื่องดนตรีอื่น ๆ เช่น พิณ แคน กลอง เพื่อการฟังและใช้บรรเลงประกอบการฟ้อนพื้น บ้านอีสานได้เป็นอย่างดี ต่อมาภายหลัง อาจารย์เปลื้อง ฉายรัศมี ซึ่งเป็นศิลปินแห่งชาติ ได้ประยุกต์วงโปงลางขึ้นใหม่ โดยนำกระดึงผูกคอวัวที่เป็นโลหะมาแขวนเรียงแทนลูกโปงลางเดิมที่ทำด้วยไม้ ทำให้เกิดมิติของเสียงที่แตกต่างจากการบรรเลงโปงลางแบบเดิม นับเป็นต้นแบบของ การพัฒนาโปงลางในระยะต่อมา เช่น การทำลูกโปงลางด้วยแผ่นทองเหลืองขนาดต่าง ๆ เรียกว่า "หมากกะโหล่ง" รวมถึงการนำเอาไม้ไผ่มาเหลาให้มีขนาดลดหลั่นกัน เรียกว่า "โปงลางไม้ไผ่" และการนำเอาท่อเหล็กมาทำเป็น "โปงลางเหล็ก" ด้วย ทำให้เสียงมีความแตกต่างมากขึ้นและได้นำมาเล่นผสมวงกัน เกิดเป็นวง หมากกะโหล่งโปงลาง โดย วิทยาลัยนาฏศิลปกาฬสินธุ์
การประกวด

เป็นการจัดประกวดตามเทศกาลต่าง ๆ หรือจัดการประกวดตามสถานที่ต่าง ๆ เช่น
การประกวดชิงถ้วยพระราชทาน ในงานประจำปีจังหวัดกาฬสินธุ์ "มหกรรมโปงลาง แพรวาและงานกาชาดจังหวัดกาฬสินธุ์"
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี (ประเภท ก. ประชาชนทั่วไป)
สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี (ประเภท ข. นักเรียนมัธยม)
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ (ประเภท ค. นักเรียนประถม)
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.youtube.com/watch?v=wm9AJSz39CY&feature=share
IsanGate.com เก็บถาวร 2005-11-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน รายละเอียดโปงลาง
สารานุกรมสำหรับเยาวชน เว็บกาญจนาภิเษก เก็บถาวร 2006-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน การละเล่นโปงลาง
อีสาน จุฬาฯ ความรู้ทั่วไปเรื่องโปงลาง
LiveKalasin.com เก็บถาวร 2009-06-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนนายเปลื้อง ฉายรัศมี
ลอว์สัน

| --- | --- |

ชื่อโรมัน: Kabushiki Kaisha Rōson
ประเภท: สาขา
ISIN: JP3982100004 
อุตสาหกรรม: ร้านสะดวกซื้อ
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2482
ผู้ก่อตั้ง: เจ. เจ. ลอว์สัน
จำนวนที่ตั้ง: 14,011 (2017)
พื้นที่ให้บริการ: ญี่ปุ่น ไทย ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย สหรัฐอเมริกา  จีน
พนักงาน: 6,404 (2013)
บริษัทแม่: มิตซูบิชิ คอร์ปอเรชั่น
เว็บไซต์: www.lawson.co.jp (ญี่ปุ่น) www.lawson108.com/en/ (ไทย) lawson-philippines.com (ฟิลิปปินส์) indonesia.lawson.jp (อินโดนีเซีย) hawaiilawson.com (สหรัฐอเมริกา) www.chinalawson.com.cn (จีน)
ร้านลอว์สัน ญี่ปุ่น
ลอว์สัน (อังกฤษ: Lawson, Inc.; ญี่ปุ่น: 株式会社ローソン; โรมาจิ:  Kabushiki Kaisha Rōson) เป็นเครือข่ายร้านสะดวกซื้อของญี่ปุ่น ปัจจุบันเป็นร้านเครือข่ายรายใหญ่อันดับสองของญี่ปุ่น รองจากเซเว่น อีเลฟเว่น  เดิมเป็นเครือข่ายร้านสะดวกซื้อจากรัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งโดยนาย เจ. เจ. ลอว์สัน ในปี พ.ศ. 2482  และได้ขายกิจการและเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "แดรี มาร์ท" ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528
ในประเทศญี่ปุ่น ลอว์สันเป็นกิจการร่วมทุนระหว่าง ลอว์สัน อิงค์ กับ ไดเอะอิ เครือข่ายซูเปอร์มาร์เกตจากเมืองโคเบะ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2518  ปัจจุบันลอว์สัน เจแปน อิงค์ ถือหุ้นทั้งหมดโดยไดเอะอิ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของมิตซูบิชิ ดำเนินกิจการร้านสะดวกซื้อในญี่ปุ่น, ต้าเหลียน เซี่ยงไฮ้ และฉงชิ่ง ประเทศจีน, จาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย  ฮาวาย สหรัฐอเมริกา
ลอว์สันในประเทศไทย

สำหรับประเทศไทย ลอว์สัน ร่วมมือกับเครือสหพัฒนพิบูล ร่วมกันจัดตั้ง บริษัท สห ลอว์สัน จำกัด โดยสหพัฒนพิบูลถือหุ้น 51% และลอว์สันถือหุ้น 49%  เพื่อดำเนินกิจการร้าน ลอว์สัน 108 โดยแปรสภาพร้าน 108 ช้อปเดิมบางส่วน จำนวน 300 ร้าน และจะใช้งบประมาณ 2,000 ล้านบาท เปิดสาขาใหม่ประมาณ 1,000 สาขาภายในปี 2561ของบริษัทสหพัฒนพิบูล  ลอว์สัน 108 เปิดให้บริการสาขาแรกที่อาคารสหพัฒนพิบูล ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2556
ดูเพิ่ม

108 ช็อป
เซเว่น อีเลฟเว่น
โลตัส โก เฟรช
มินิบิ๊กซี
ซีเจ เอ็กซ์เพรส
ท็อปส์ (แฟมิลี่มาร์ท)
จิฟฟี่
เฟรชมาร์ท (ซีพี เฟรชมาร์ท)
ฟู้ดแลนด์
วิลล่า มาร์เก็ท
กูร์เมต์ มาร์เก็ต
แหล่งข้อมูลอื่น

ลอว์สันประเทศไทย(เว็บญี่ปุ่น)
ลอว์สันประเทศไทย เก็บถาวร 2013-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลอว์สันญี่ปุ่น (ประชาสัมพันธ์บริษัท)
ลอว์สันญี่ปุ่น
ร้านลอว์สัน 108 ไทย
ลักษณะ

คำสำคัญ "ลักษณะ" สามารถหมายถึง
ลักษณะ (สมบัติ) (อังกฤษ: quality) - สมบัติเฉพาะตัว  เช่น น้ำมีลักษณะเป็นของเหลว ลูกบิลเลียดมีลักษณะกลม ลูกเต๋ามีลักษณะเหลี่ยม คนไทยมีลักษณะอ่อนโยน
ลักษณะ (อังกฤษ: title) - กลุ่มของบทบัญญัติในกฎหมายกลุ่มหนึ่ง รองจากบรรพ (อังกฤษ: book) หรือภาค (อังกฤษ: division)
ลักษณะ (พุทธศาสนา) (อังกฤษ: marker) - เครื่องกำหนด
ประเภท (อังกฤษ: type) - เช่น ใน 3 ลักษณะ
ลักษณะแอลบีโด

ดาวอังคารเมื่อมองผ่านกล้องโทรทรรศน์
ลักษณะแอลบีโด (อังกฤษ: albedo feature) หมายถึง พื้นที่ขนาดใหญ่บนพื้นผิวของดาวเคราะห์ (หรือวัตถุในระบบสุริยะอื่นๆ) ซึ่งมีความสว่างหรือความมืดตัดกับบริเวณรอบข้างอย่างชัดเจน
ตามประวัติศาสตร์ ลักษณะแอลบีโดเป็นลักษณะแรกของดาวอังคารและดาวพุธที่ถูกค้นพบและตั้งชื่อ แผนที่ฉบับแรกๆ (เช่น แผนที่ของจิโอวานนี่ สเคียปาเรลลี และยูจีน แอนโตเนียดี) ก็แสดงเพียงแค่ลักษณะแอลบีโดเท่านั้น จนกระทั่งมีการพัฒนายานสำรวจอวกาศขึ้น ลักษณะพื้นผิวอื่นๆเช่น หลุมอุกกาบาต จึงถูกค้นพบ
ลักษณะนี้บางครั้งก็ถูกเรียกว่า เรจิโอ บนที่อื่นๆนอกเหนือไปจากบนดาวอังคารและดาวพุธ
เราไม่สามารถมองเห็นลักษณะแอลบีโดที่โดดเด่นผ่านทางกล้องโทรทรรศน์ได้บนวัตถุที่ถูกปกคลุมไปด้วยชั้นบรรยากาศที่หนามาก เช่น บนดาวศุกร์หรือดวงจันทร์ไททัน เนื่องจากพื้นผิวจะถูกกลุ่มเมฆและปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในชั้นบรรยากาศต่างๆบดบังอยู่ตลอดเวลา
ลักษณะแอลบีโดที่ถูกค้นพบเป็นลักษณะแรกบนดาวเคราะห์ดวงอื่นคือ ซีร์ทิส เมเจอร์ บนดาวอังคารเมื่อศตวรรษที่ 17
ลัทธิคลั่งชาติ

ลัทธิคลั่งชาติ (อังกฤษ: chauvinism) เป็นความเชื่อว่าชนชาติหรือกลุ่มของตนนั้นมีความเหนือกว่ากลุ่มอื่น ๆ และการมองว่ากลุ่มอื่น ๆ มีความอ่อนแอ ไม่คู่ควร หรือด้อยกว่ากลุ่มของตน อาจกล่าวได้ว่าลัทธิคลั่งชาตินั้นเป็นความรักชาติหรือชาตินิยมอย่างสุดโต่ง และเป็นความเชื่อมั่นในความเป็นเลิศของชาติตนเองอย่างรุนแรง
ตามตำนาน ทหารฝรั่งเศส นีโกลัส โชแว็ง (Nicolas Chauvin) ได้รับบาดเจ็บสาหัสในสงครามนโปเลียน เขาได้บำนาญจากการบาดเจ็บของเขาแต่ไม่เพียงพอดำรงชีพ หลังนโปเลียนสละราชสมบัติ โชแว็งเป็นผู้นิยมโบนาปาร์ต (Bonapartist) อย่างคลั่งไคล้แม้มุมมองนี้ไม่ได้รับความนิยมในประเทศฝรั่งเศสสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง การอุทิศตนอย่างมืดบอดเด็ดเดี่ยวต่ออุดมการณ์ของเขา แม้ถูกกลุ่มแยกของเขาปฏิเสธและศัตรูก่อกวน เริ่มการใช้คำนี้
ลัทธิคลั่งชาติขยายจากการใช้ดั้งเดิมให้รวมการอุทิศตนอย่างคลั่งไคล้และลำเอียงอย่างไม่เหมาะสม (undue partiality) ต่อกลุ่มหรืออุดมการณ์ใด ๆ ที่ตนจัดเป็นส่วนหนึ่ง โดยเฉพาะการถือพรรคพวก (partisanship) ซึ่งมีความเดียดฉันท์หรือเป็นปรปักษ์ต่อคนนอกหรือกลุ่มคู่แข่งและคงอยู่แม้เผชิญกับการคัดค้านอย่างท่วมท้น คุณสมบัติแบบฝรั่งเศสนี้ขนานกับคำบริติชว่า คติรักชาติแบบใฝ่สงคราม (jingoism) ซึ่งคงความหมายของลัทธิคลั่งชาติอย่างเคร่งครัดในความหมายดั้งเดิม นั่นคือ ทัศนคติชาตินิยมแบบทำสงคราม
ลักษมี มิตตัล

| ลักษมี มิตตัล |
| --- | --- |
ลักษมี มิตตัล เมื่อ ค.ศ. 2014
เกิด: ลักษมี นิวาส มิตตัล  (1950-06-15) 15 มิถุนายน ค.ศ. 1950 (74 ปี) Sadulpur, Rajasthan, อินเดีย
สัญชาติ: อินเดีย
ศิษย์เก่า: University of Calcutta, (พาณิชยศาสตร์บัณฑิต)
อาชีพ: Chairman & CEO of Arcelor Mittal Owner of Karrick Limited Co-owner of Queens Park Rangers F.C.
มีชื่อเสียงจาก: นักธุรกิจเหล็กกล้า ราชาเหล็กกล้า
กรรมการใน: Goldman Sachs
คู่สมรส: อุชา มิตตัล
บุตร: วนิชา มิตตัล อาทิตยา มิตตัล
รางวัล: Padma Vibhushan (2008)
ลักษมี นิวาส มิตตัล (อังกฤษ: Lakshmi Niwas Mittal) เกิดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1950 เป็นนักธุรกิจชาวอินเดียในธุรกิจเหล็ก เป็นประธานและประธานเจ้าหน้าที่บริหารของบริษัทอาร์เซลอร์มิตตัล ผู้ผลิตเหล็กกล้ารายใหญ่ที่สุดของโลก มิตตัลถือหุ้นของอาร์เซลอร์มิตตัลอยู่ 38 เปอร์เซ็นต์และถือหุ้นของสโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์กเรนเจอส์อยู่ 11 เปอร์เซ็นต์
มิตตัลได้รับการจัดอันดับให้เป็นบุคคลที่ร่ำรวยเป็นอันดับ 3 ของโลกจากการจัดอันดับโดยนิตยสารฟอบส์ในปี ค.ศ. 2005 ด้วยมูลค่าทรัพย์สินสุทธิ 25 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปีนั้น ปัจจุบันเป็นที่ปรึกษาในคณะกรรมการบริษัทและหน่วยงานในหลายประเทศ และยังเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในอินเดีย (ค.ศ. 2019)
ลัทธิคอมมิวนิสต์แบบองค์คณะนิยม

ลัทธิคอมมิวนิสต์แบบองค์คณะนิยม หรือ องค์คณะนิยม (อังกฤษ: Council communism หรือ Councilism) คือกระแสหนึ่งของแนวคิดสังคมนิยมที่เกิดขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1920 มีแรงบันดาลใจมาจากการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918-1919 ลัทธินี้มีลักษณะที่เป็นปฏิปักษ์กับลัทธิทุนนิยมรัฐ (state capitalism) และลัทธิสังคมนิยมรัฐ (state socialism) แต่มุ่งเน้นรูปแบบองค์คณะแรงงาน (workers' council) และประชาธิปไตยแบบองค์คณะนิยม (council democracy) ในฐานะกลไกที่ใช้รื้อถอนรัฐชนชั้น (class state) มีความเคลื่อนไหวหลักในเยอรมนีและเนเธอร์แลนด์ระหว่างคริสต์ทศวรรษที่ 1920 และยังคงปรากฎอยู่จนถึงปัจจุบันภายในขบวนการสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์กระแสหลัก
หลักการที่เด่นชัดที่สุดของลัทธิคอมมิวนิสต์แบบองค์คณะนิยมคือจุดยืนตรงกันข้ามกับลัทธิพลพรรคแนวหน้านิยม (party vanguardism) และลัทธิศูนย์รวมนิยมแบบประชาธิปไตยตามแนวคิดของเลนิน รวมถึงต่อสู้เรียกร้องบนจุดยืนที่ว่าองค์คณะแรงงานที่เกิดขึ้นตามโรงงานอุตสาหกรรมและปกครองส่วนท้องถิ่นคือรูปแบบตามธรรมชาติขององค์กรและผู้มีอำนาจของชนชั้นแรงงาน นอกจากนี้ยังมีจุดยืนตรงข้ามกับอุดมการณ์ประชาธิปไตยสังคมนิยม โดยปฏิเสธแนวทางปฏิรูปนิยมและรัฐสภานิยม เช่น การประนีประนอมที่แลกผลประโยชน์ต่างตอบแทน (quids pro quo หรือ logrolling) ที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไปในแวดวงการเมืองแบบรัฐสภา
ลอริอุสเวิลด์สปอตส์อะวอดส์ สาขานักกีฬาชายยอดเยี่ยมแห่งปี

| ลอริอุสเวิลด์สปอตส์อะวอดส์ สาขานักกีฬาชายยอดเยี่ยมแห่งปี |
| --- | --- |
รางวัลสำหรับ: "นักกีฬาที่แสดงให้เห็นถึงสมรรถนะและความสำเร็จด้านกีฬาสูงสุด"
ที่ตั้ง: ปารีส (2023)
จัดโดย: มูลนิธิลอริอุสสปอร์ตฟอร์กูด
รางวัลแรก: 2000
ผู้รับรางวัล:  ลิโอเนล เมสซิ
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ลอริอุสเวิลด์สปอตส์อะวอดส์ สาขานักกีฬาชายยอดเยี่ยมแห่งปี (อังกฤษ: Laureus World Sports Award for Sportsman of the Year) เป็นรางวัลประจำปีที่ยกย่องความสำเร็จของนักกีฬาชายรายบุคคล รางวัลนี้มอบครั้งแรกในปี ค.ศ. 2000 โดยเป็นหนึ่งในเจ็ดรางวัลที่มอบให้ระหว่างพิธีประกาศรางวัลลอริอุสเวิลด์สปอตส์อะวอดส์ รางวัลนี้นำเสนอโดยมูลนิธิลอริอุสสปอร์ตฟอร์กูด ซึ่งเป็นองค์กรระดับโลกที่เกี่ยวข้องกับโครงการการกุศลกว่า 150 โครงการที่สนับสนุนเยาวชน 500,000 คน พิธีจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2000 ที่มงเต-การ์โล โดยเนลสัน แมนเดลา เป็นผู้กล่าวสุนทรพจน์สำคัญ ในปี ค.ศ. 2000 รายชื่อผู้ได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลทั้ง 6 รายการมาจากคณะกรรมการที่ประกอบด้วย "บรรณาธิการ นักเขียน และผู้ประกาศข่าวกีฬาชั้นนำของโลก" จากนั้นลอริอุสเวิลด์สปอตส์อะคาเดมี จะคัดเลือกผู้ชนะที่จะมอบรางวัลเป็นรูปปั้นลอริอุส ซึ่งสร้างสรรค์โดยคาร์เทียร์ ในพิธีมอบรางวัลประจำปีที่จะจัดขึ้นในสถานที่ต่าง ๆ ทั่วโลก รางวัลนี้ถือเป็นรางวัลอันทรงเกียรติอย่างสูง และมักถูกเปรียบเทียบว่าเป็นรางวัลด้านกีฬาที่เทียบเท่ากับ "ออสการ์"
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
| ด ค กลอริอุสเวิลด์สปอตส์อะวอดส์ สาขานักกีฬาชายยอดเยี่ยมแห่งปี |
| --- | --- |
รางวัล:  2000–01: ไทเกอร์ วูดส์  2002: มิชชาเอล ชูมัคเคอร์  2003: แลนซ์ อาร์มสตรอง  2004: มิชชาเอล ชูมัคเคอร์  2005–08: โรเจอร์ เฟเดอเรอร์  2009–10: ยูเซน โบลต์  2011: ราฟาเอล นาดัล  2012: นอวาก จอกอวิช  2013: ยูเซน โบลต์  2014: เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล  2015–16: ยูเซน โบลต์  2017: ยูเซน โบลต์  2018: โรเจอร์ เฟเดอเรอร์  2019: นอวาก จอกอวิช  2020: ลูวิส แฮมิลตัน & ลิโอเนล เมสซิ  2021: ราฟาเอล นาดัล  2022: Max Verstappen  2023: ลิโอเนล เมสซิ 
| ด ค กลอริอุสเวิลด์สปอตส์อะวอดส์ |
| --- | --- |
รางวัลปกติ:  นักกีฬาชาย  นักกีฬาหญิง  ทีม  นักกีฬาที่มีพัฒนาการ  คัมแบ็ก  นักกีฬาผู้พิการ  นักกีฬาแอ็กชัน 
รางวัลตามดุลยพินิจ:  นักกีฬาประสบความสำเร็จสูงสุด  นักกีฬาเพื่อคุณประโยชน์  นักกีฬาที่มีสปิริต 
โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ ได้รับรางวัลสูงสุดเป็นประวัติการณ์ถึง 5 ครั้ง
ลิโอเนล เมสซิ ได้รับรางวัลในปี ค.ศ. 2020 และ 2023 และเป็นผู้ได้รับรางวัลเพียงคนเดียวที่เล่นกีฬาประเภททีม
ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน หอคอยคู่พิฆาต

ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์ หอคอยคู่พิฆาต หรือ ศึกหอคอยคู่กู้พิภพ (อังกฤษ: The Lord of the Rings: The Two Towers) เป็นนิยายภาคที่สองของนิยายไตรภาคชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน โดยภาคแรกคือตอน มหันตภัยแห่งแหวน และภาคที่สามคือตอน กษัตริย์คืนบัลลังก์
ความเป็นมา และข้อมูลการตีพิมพ์

เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งจากบทประพันธ์เรื่อง เดอะฮอบบิท ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1937 จนทางสำนักพิมพ์ต้องขอให้โทลคีนเขียนนิยายใหม่ส่งมาอีก ในตอนแรกโทลคีนพยายามส่งเรื่อง ซิลมาริลลิออน ที่เป็นผลงานที่เขารักและทุ่มเทประพันธ์มาโดยตลอด ให้สำนักพิมพ์พิจารณา แต่สำนักพิมพ์ไม่ชอบ สำนักพิมพ์บอกว่าผู้อ่านต้องการเรื่อง 'การผจญภัย' และขอให้โทลคีนแต่งภาคต่อของเดอะฮอบบิท แต่โทลคีนไม่ต้องการเขียนเรื่องผจญภัยแบบเด็กๆ แบบนั้นอีก ในที่สุดโทลคีนก็วางโครงเรื่องใหม่ โดยใช้แหวนที่บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ตัวเอกในเรื่องเดอะฮอบบิท ได้มาด้วยความบังเอิญในระหว่างการเดินทาง มาใช้เป็นแกนของเรื่องใหม่ และนำเอาเรื่องราวตำนานในซิลมาริลลิออน มาเป็นฉากหลังของเรื่อง เขาวางพล็อตให้นิยายเรื่องใหม่มีความจริงจังมากขึ้น จนเมื่อผ่านไป 17 ปี นิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ จึงได้ปรากฏโฉมสู่บรรณพิภพ
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน หอคอยคู่พิฆาต ออกจำหน่ายครั้งแรกในประเทศอังกฤษในปี ค.ศ. 1955 ส่วนนิยายฉบับแปลภาษาไทย แปลโดย คุณวัลลี ชื่นยง ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์แพรวเยาวชน เป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2545
ความเป็นมา และข้อมูลการตีพิมพ์ > ที่มาของชื่อ

แต่เดิมโทลคีนไม่ได้ตั้งใจจะแยกหนังสือออกเป็นสามภาค ดังนั้นจึงไม่ได้ตั้งชื่อตอนย่อยแต่ละตอนไว้  เมื่อทางสำนักพิมพ์จัดการตีพิมพ์แยกออกเป็นสามเล่ม จึงคิดตั้งชื่อขึ้นในภายหลัง  จากบันทึกท้ายเล่มที่หนึ่ง ประกอบกับภาพวาดส่วนตัวของโทลคีน สื่อว่า "หอคอยคู่" น่าจะหมายถึง หอคอยออร์ธังค์ และหอคอยมินัสมอร์กูล ซึ่งเป็นจุดขมวดปมเรื่องในภาคแรก  แต่ในจดหมายของโทลคีนที่เขียนถึง เรย์เนอร์ อันวิน  เขาเอ่ยถึง "หอคอยคู่" ว่าเป็นหอคอยออร์ธังค์ กับหอคอยคิริธอุงโกล
อย่างไรก็ดี "หอคอยคู่" อาจหมายถึงหอคอยคู่ใดคู่หนึ่งในจำนวน 5 หอคอยต่อไปนี้ คือ คิริธอุงโกล ออร์ธังค์ มินัสทิริธ บารัดดูร์ และ มินัสมอร์กูล
เนื้อหาโดยย่อ > เล่ม 3

ขณะที่อารากอร์นกำลังตามหาโฟรโด เขาได้ยินเสียงเป่าเขาของโบโรเมียร์  ซึ่งต่อสู้กับพวกออร์คจนตัวเองได้รับบาดเจ็บสาหัส  โบโรเมียร์แจ้งข่าวให้อารากอร์นทราบก่อนสิ้นชีวิตว่า พวกออร์คจับตัวเมอร์รี่และปิ๊ปปิ้นไปเสียแล้ว ส่วนโฟรโดหายตัวไปก็เพราะตัวเขาเองพยายามจะแย่งแหวนมา โบโรเมียร์ขอร้องให้อารากอร์นช่วยอาณาจักรกอนดอร์ บ้านเกิดของเขาให้รอดพ้นจากเงื้อมมือเซารอนด้วย   อารากอร์น เลโกลัสและกิมลี ให้เกียรติแก่ศพของโบโรเมียร์อย่างสูง โดยทำพิธีศพให้ลอยไปในลำน้ำพร้อมกับเรือ
พวกเขาทั้งสามตัดสินใจออกติดตามเมอร์รี่กับปิ๊ปปิ้น ซึ่งต่อมาได้หลบหนีจากการจับกุมของพวกออร์คได้ โดยความช่วยเหลือที่ไม่ได้ตั้งใจของทหารม้าโรฮัน  ฮอบบิททั้งสองหนีเข้าไปในป่าฟังกอร์น และได้พบกับสิ่งมีชีวิตที่เก่าแก่ที่สุดอย่างหนึ่งในโลก คือพวก เอนท์ หรือ 'พฤกษบาล' ซึ่งมี ทรีเบียร์ด เป็นหัวหน้า  พวกเขาร่วมมือกันต่อต้านอำนาจชั่วร้ายของซารูมาน ซึ่งกลายไปเป็นฝ่ายมืดและโค่นทำลายต้นไม้ลงจำนวนมาก
อารากอร์น เลโกลัส และกิมลี ไล่ติดตามพวกออร์คไปจนถึงจุดที่พวกมันถูกเผาทำลาย แต่อารากอร์นพบร่องรอยเล็กๆ ของฮอบบิทที่หนีเข้าไปในป่าฟังกอร์น พวกเขาติดตามเข้าไปในป่า และได้พบกับ 'พ่อมดขาว' ซึ่งเมื่อแรกเข้าใจว่าเป็นซารูมาน แต่ที่แท้แล้วกลับเป็นแกนดัล์ฟ ผู้กลับฟื้นคืนมาใหม่หลังจากการต่อสู้กับบัลร็อก ใน เหมืองมอเรีย  แล้วทั้งสี่จึงเดินทางไปยังเอโดรัส นครหลวงของโรฮัน   แกนดัล์ฟช่วยแก้ไขให้กษัตริย์เธโอเดน หลุดพ้นจากอำนาจควบคุมของซารูมาน แล้วขับไล่สายลับของซารูมานคือ กริม่า เวิร์มทัง ออกจากเมืองไป
อารากอร์น เลโกลัส และกิมลี เดินทางไปกับกองทัพและประชาชนชาวโรฮัน ไปยังป้อมฮอร์นเบิร์ก ซึ่งอยู่ในหุบเขาเฮล์มสดีพ ขณะที่แกนดัล์ฟเดินทางไปเจรจากับเหล่าเอนท์ที่ไอเซนการ์ด  ที่ป้อมฮอร์นเบิร์กเกิดการรบใหญ่ระหว่างฝ่ายมนุษย์กับทัพออร์คของซารูมาน  แกนดัล์ฟกลับมายังฮอร์นเบิร์กพร้อมกับกองกำลังของเอโอแมร์ หลานชายของกษัตริย์เธโอเดนที่ถูกขับไล่ออกจากเมืองไปก่อนหน้านี้  พวกออร์คถูกตีต้านจนต้องหนีเข้าไปในป่าฮูออร์น ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตอีกประเภทหนึ่งคล้ายกับเอนท์  และไม่มีออร์คตัวไหนหนีรอดกลับมาได้เลย  ทัพโรฮันและกลุ่มของอารากอร์นจึงมุ่งหน้าไปยังไอเซนการ์ด
พวกเขาไปถึงไอเซนการ์ดและได้พบเมอร์รี่ ปิ๊ปปิ้น และเหล่าเอนท์ ที่ได้ยึดไอเซนการ์ดไว้ได้หมดแล้ว โดยขังซารูมานกับกริม่า เวิร์มทัง ไว้ภายใน  แกนดัล์ฟพยายามเกลี้ยกล่อมให้ซารูมานกลับใจ แต่ไม่เป็นผล  เขาจึงถอดซารูมานออกเสียจากคณะของพ่อมด  กริม่าขว้างสิ่งของบางอย่างใส่แกนดัล์ฟ ซึ่งพวกเขาพบว่าที่แท้มันคือหนึ่งในพาลันเทียร์ 'ศิลาส่องหล้า'  ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ปิ๊ปปิ้นจึงเพ่งมองเข้าไปในพาลันเทียร์ และได้เผชิญหน้ากับเซารอน  แกนดัล์ฟกับปิ๊ปปิ้นจึงเร่งรุดเดินทางไปยังนครมินัสทิริธ เพื่อเตรียมรับมือกับสงครามที่กำลังจะมาถึง
เนื้อหาโดยย่อ > เล่ม 4

โฟรโดกับแซม จับได้ว่ากอลลัมลอบติดตามพวกเขามาโดยตลอดเส้นทางสู่ใจกลางมอร์ดอร์เพื่อทำลายแหวนเอก กอลลัมตั้งใจจะลอบขโมยแหวนคืนมา ซึ่งแซมไม่ไว้ใจกอลลัมเลย  แต่โฟรโดมองดูกอลลัมด้วยความสงสาร และยอมให้กอลลัมนำทางพวกเขาไปตามเส้นทางลับเพื่อเข้าสู่มอร์ดอร์ กอลลัมพาไปจนถึงหน้าประตูดำแห่งมอร์ดอร์ แต่แล้วก็เกลี้ยกล่อมไม่ให้ฮอบบิททั้งสองเข้าไปทางนั้น เพราะจะต้องถูกจับตัวอย่างแน่นอน  กอลลัมพาพวกเขาอ้อมลงมาทางใต้  ผ่านแคว้นอิธิลิเอนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรกอนดอร์ แล้วถูกฟาราเมียร์ น้องชายของโบโรเมียร์ จับตัวไว้ได้  ฟาราเมียร์ได้ทราบเรื่องการสิ้นชีวิตของพี่ชายของตน และเรื่องการเดินทางเพื่อไปทำลายแหวน จึงยินยอมปล่อยให้โฟรโดกับพวกเดินทางต่อไป  กอลลัมพาฮอบบิททั้งสองเข้าไปในรังของชีล็อบนางแมงมุม โฟรโดได้รับบาดเจ็บหนักจนแซมคิดว่าตาย แล้วจึงตัดสินใจจะปฏิบัติภารกิจต่อโดยลำพัง แต่เมื่อพวกออร์คมานำร่างของโฟรโดไป  แซมก็ลอบติดตามไปจึงทราบว่าโฟรโดยังไม่ตาย เพียงแต่สิ้นสติไป และถูกจับไปขังไว้เท่านั้น
ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน กษัตริย์คืนบัลลังก์

ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์ ตอนกษัตริย์คืนบัลลังก์ หรือ มหาสงครามชิงพิภพ (อังกฤษ: The Lord of the Rings: The Return of the King) เป็นภาคที่สามของนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน โดยภาคที่หนึ่งคือตอน มหันตภัยแห่งแหวน ส่วนภาคที่สองคือ หอคอยคู่พิฆาต
ความเป็นมา และข้อมูลการตีพิมพ์

เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งจากบทประพันธ์เรื่อง เดอะฮอบบิท ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1937 จนทางสำนักพิมพ์ต้องขอให้โทลคีนเขียนนิยายใหม่ส่งมาอีก ในตอนแรกโทลคีนพยายามส่งเรื่อง ซิลมาริลลิออน ที่เป็นผลงานที่เขารักและทุ่มเทประพันธ์มาโดยตลอด ให้สำนักพิมพ์พิจารณา แต่สำนักพิมพ์ไม่ชอบ สำนักพิมพ์บอกว่าผู้อ่านต้องการเรื่อง 'การผจญภัย' และขอให้โทลคีนแต่งภาคต่อของเดอะฮอบบิท แต่โทลคีนไม่ต้องการเขียนเรื่องผจญภัยแบบเด็กๆ แบบนั้นอีก ในที่สุดโทลคีนก็วางโครงเรื่องใหม่ โดยใช้แหวนที่บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ตัวเอกในเรื่องเดอะฮอบบิท ได้มาด้วยความบังเอิญในระหว่างการเดินทาง มาใช้เป็นแกนของเรื่องใหม่ และนำเอาเรื่องราวตำนานในซิลมาริลลิออน มาเป็นฉากหลังของเรื่อง เขาวางพล็อตให้นิยายเรื่องใหม่มีความจริงจังมากขึ้น จนเมื่อผ่านไป 17 ปี นิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ จึงได้ปรากฏโฉมสู่บรรณพิภพ
ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์ ตอน กษัตริย์คืนบัลลังก์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1955 หลังจากที่ภาคแรกและภาคสองออกสู่บรรณพิภพด้วยความสำเร็จอย่างล้นหลาม ส่วนนิยายฉบับแปลภาษาไทย แปลโดย คุณวัลลี ชื่นยง ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์แพรวเยาวชน เป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2545
เนื้อหาโดยย่อ

ใน ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์ ตอน กษัตริย์คืนบัลลังก์ ประกอบด้วยเล่ม 5 และ 6 ของนิยายชุดนี้ เล่ม 5 มี 10 บท ส่วนเล่ม 6 มี 9 บท ตอนท้ายมีภาคผนวกซึ่งบรรจุเกร็ดตำนานต่างๆ มากมาย รวมทั้งรายละเอียดของอักขระเทงกวาร์ และวิธีการเขียนเทงกวาร์ในโหมดต่างๆ
เนื้อหาโดยย่อ > เล่ม 5

แกนดัล์ฟกับปิ๊ปปิ้นเดินทางมาถึงนครมินัสทิริธ เพื่อเจรจาให้เดเนธอร์ร่วมมือในการศึกต่อต้านเซารอน ปิ๊ปปิ้นได้เข้าเป็นมหาดเล็กแห่งกอนดอร์ เพื่อรับใช้เดเนธอร์เป็นการตอบแทนที่โบโรเมียร์ปกป้องตนจนต้องเสียชีวิต
ด้านโรฮัน กองกำลังชาวดูเนไดน์เดินทางมาสมทบกับอารากอร์นที่เฮล์มสดีพ เมอร์รี่ปฏิญาณตัวเป็นทหารของโรฮัน อารากอร์นมองเข้าไปในพาลันเทียร์แห่งออร์ธังก์ เป็นการเผยตัวต่อเซารอน แล้วอารากอร์นตัดสินใจนำกองกำลังของตนแยกจากทัพใหญ่ของโรฮัน เดินทางผ่านเส้นทางมรณะทะลุภูเขาลงไปยังศิลาแห่งเอเร็ค
ทัพโรฮันได้รับ 'ลูกศรแดง' จากกอนดอร์ อันเป็นสัญลักษณ์เก่าแก่แสดงการขอความช่วยเหลือ โรฮันจึงยกทัพเร่งรุดไปยังนครมินัสทิริธ
แกนดัล์ฟกับปิ๊ปปิ้นได้พบกับฟาราเมียร์ และได้ทราบถึงการเดินทางผ่านอิธิลิเอนของโฟรโด ฟาราเมียร์ออกรบที่ออสกิเลียธได้รับบาดเจ็บสาหัส ทำให้เดเนธอร์เศร้าโศกจนเสียสติและพยายามจะเผาตัวเองพร้อมกับลูกชาย มินัสทิริธจึงไร้ผู้นำศึก กองทัพออร์คปิดล้อมนครไว้จนกระทั่งทัพของโรฮันมาถึง เกิดเป็นศึกใหญ่ที่ทุ่งกว้างหน้านครเรียกว่า สมรภูมิทุ่งเพเลนนอร์ เธโอเดนได้รับบาดเจ็บสาหัสจนถึงแก่ชีวิต แต่เอโอวีน ซึ่งปลอมตัวลอบติดตามมาในกองทัพ สามารถสังหาร วิชคิง หัวหน้าของนาซกูลลงได้ ด้วยความช่วยเหลือของเมอร์รี่ โดยที่ตัวนางเองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ด้านอารากอร์นที่ตัดผ่านภูเขาลงไปทางใต้ ยึดกองเรือที่จะโจมตีมินัสทิริธไว้ได้ แล้วยกทัพมากระหนาบทัพออร์คที่ทุ่งเพเลนนอร์อีกด้านหนึ่ง
ปิ๊ปปิ้นกับแกนดัล์ฟไปช่วยเหลือฟาราเมียร์ไว้ได้ทัน แต่ช่วยเดเนธอร์ไว้ไม่ได้ เมื่อนั้นพวกเขาจึงพบสาเหตุการเสียสติของเดเนธอร์ เนื่องจากเขามองเข้าไปในพาลันเทียร์แห่งมินัสทิริธ และได้พยายามต่อสู้กับเซารอน แต่เสียรู้เล่ห์กลของจอมมารจนกระทั่งหมดสิ้นความหวัง
ผู้บาดเจ็บทั้งหลายได้รับการรักษาในหออภิบาล อารากอร์นใช้ 'ว่านราชัน' หรือ 'อะธีลาส' รักษาฟาราเมียร์ เอโอวีน เมอร์รี่ และผู้บาดเจ็บทั้งหลาย ด้วยว่า 'หัตถ์แห่งราชันคือหัตถ์แห่งการเยียวยา' ดังนั้นประชาชนจึงพากันร่ำลือว่า กษัตริย์ของตนกลับมาแล้ว
แกนดัล์ฟ อารากอร์น เลโกลัส กิมลี และปิ๊ปปิ้น นำทัพไปยังประตูดำแห่งมอร์ดอร์ ทูตแห่งเซารอนออกมาเจรจา โดยให้พวกเขาดูสิ่งของที่ยึดมาจากโฟรโด แล้วเรียกร้องให้ยกดินแดนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำทั้งหมดให้กับเซารอน แกนดัล์ฟขอพบตัวประกัน แต่ทูตแห่งเซารอนลังเล แกนดัล์ฟจึงไม่ตกลง จึงเกิดเป็นการรบที่หน้าประตูดำ เมอร์รี่และเบเรกอนด์ถูกโทรลล์โจมตี ทันใดนั้นเมอร์รี่ก็ได้ยินเสียงเจ้าแห่งวิหค เหล่านกอินทรีบินมาช่วยแล้ว
ลักกีสไตรก์ (แก้ความกำกวม)

ลักกีสไตรก์ (อังกฤษ: Lucky Strike) เป็นตราสินค้าบุหรี่ชื่อดังสัญชาติอเมริกา และยังสามารถหมายถึง
ตราสินค้าและธุรกิจ

ลักกีสไตรก์เลนส์ ชื่อสถานที่เล่นโบว์ลิงแห่งหนึ่ง
ลักกีสไตรก์ ตราสินค้าหนึ่งของยีนส์
ความบันเทิงและสื่อ

อะลักกีสไตรก์, ภาพยนตร์ ค.ศ. 1915 แสดงโดย โอลิเวอร์ ฮาร์ดี
"ลักกีสไตรก์" (เพลง), เพลงของ "มารูนไฟฟ์" จากอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ ออกจำหน่าย ค.ศ. 2012
ลักกีสไตรส์ (อัลบั้ม), อัลบั้มเพลงของนักดนตรีแซกโซโฟน ลักกี ทอมสัน ออกจำหน่าย ค.ศ. 1964