stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จ่าโท
สหรัฐ > รายละเอียดงาน

จ่าทหารเรือมีบทบาทสองบทบาท ทั้งในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคและผู้นำ ต่างจากพลทหารเรือที่อยู่ต่ำกว่า ไม่มีสิ่งที่เรียกว่า "จ่าทหารเรือที่ไม่ได้รับการแต่งตั้ง" จ่าทหารเรือทุกคนมีทั้งระดับ (ยศ) และพรรค (งานคล้ายกับ MOS ในเหล่าอื่น) ชื่อเต็มของจ่าทหารเรือเป็นการรวมกันของทั้งสอง ดังนั้น จ่าเอกชั้นสอง (Petty Officer Second Class) ซึ่งมีพรรคช่างไฟฟ้าสื่อสารภายใน (Interior Communications Electrician) จึงเรียกอย่างถูกต้องว่า ช่างไฟฟ้าสื่อสารภายในชั้นสอง (Interior Communications Electrician, Second Class) คำว่าจ่าทหารเรือจึงใช้เฉพาะในนามธรรมในความหมายทั่วไปเท่านั้น เมื่อกล่าวถึงกลุ่มของจ่าทหารเรือที่มีระดับต่างกัน หรือเมื่อไม่ทราบระดับของจ่าทหารเรือ บ่อยครั้ง จ่าทหารเรือ มักเรียกโดยใช้ชื่อย่อ โดยไม่ต้องใช้นามสกุล ดังนั้น EM2 เรเยส จึงถูกเรียกว่า EM2 จ่าเอกชั้นสองอาจเรียกโดยทั่วไปว่า PO2 เมื่อไม่ทราบระดับของพลทหารเรือ แม้ว่าบางคนจะชอบเรียกง่ายๆ ว่า "จ่าทหารเรือ (มาร์ติเนซ)" ในการเรียกจ่าทหารเรือ บางคนอาจจะพูดว่า "จ่าทหารเรือ เมเยอร์" "เมเยอร์" หรือ "พลทหารเรือ" (สองรูปแบบหลังนี้เป็นที่ยอมรับสำหรับการใช้งานโดยผู้ที่มีระดับเท่ากับหรือมากกว่าจ่าทหารเรือ เว้นแต่จะอยู่ในสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคย เช่นผู้ที่ทำงานใกล้ชิดกับจ่าทหารเรือ) เป็นเรื่องปกติที่จะเรียกจ่าทหารเรือว่า "จ่าทหารเรือ" ในลักษณะเดียวกับที่เรียกนายทหารชั้นประทวนในนาวิกโยธินว่า "จ่า" ซึ่งยังเป็นที่ยอมรับได้ แต่ในอดีตจะต้องเรียกจ่าทหารเรือหรือพันจ่าทุกระดับว่า "มิสเตอร์เมเยอร์" หรือ "มิสเมเยอร์" การใช้คำว่า "มิส" หรือ "มิสเตอร์" โดยทั่วไปจะอ้างอิงถึงนายทหารสัญญาบัตรชั้นต้นหรือนายดาบ (warrant officer) เท่านั้น
สหรัฐ > การตั้งชื่อแบบสั้น

แต่ละพรรคจะมีตัวย่ออย่างเป็นทางการ เช่น GM สำหรับเหล่าทหารการปืน (gunner's mate) BU สำหรับผู้สร้าง (builder) เมื่อรวมกับระดับจ่าทหารเรือแล้ว ก็จะได้อักษรย่อพรรคของจ่าทหารเรือ เช่น IT2 สำหรับ "ช่างระบบสารสนเทศชั้นสอง" (information systems technician second class) เป็นเรื่องปกติที่จะเรียกจ่าทหารเรือโดยใช้ชวเลขนี้ในจดหมายโต้ตอบที่เป็นทางการที่สุด (เช่น การพิมพ์และการจารึกบนรางวัล) ต่างจากพรรคส่วนใหญ่ พรรคอุปกรณ์การเอาชีวิตรอดของลูกเรือ (Aircrew survival equipmentman) ใช้ชื่อเดิมของอุปกรณ์กระโดดร่ม (parachute rigger) เป็นคำย่อ และยังคงเรียกว่า PR และเครื่องมือกระโดดร่มในชุมชนทหาร หลังจากผ่านการเปลี่ยนชื่อพรรคในปี พ.ศ. 2529
สหรัฐ > ระบบเลื่อนระดับ

กองทัพเรือใช้คะแนนการเลื่อนยศที่เรียกว่าระบบ "คะแนนสุดท้ายหลายคะแนน" (final multiple score) ซึ่งจะพิจารณาทั้งบุคคลโดยการคำนวณผลงาน ประสบการณ์ และความรู้ของผู้สมัครเป็นคะแนนสุดท้ายของแต่ละบุคคล ในการเลื่อนขั้น ผู้สมัครจะต้องตรงตามเงื่อนไขพรรค และต้องผ่านการทดสอบเพื่อความก้าวหน้า และมีผลคูณสุดท้ายสูงกว่าขั้นต่ำที่จำเป็นในการเลื่อนระดับ
ในบรรดาพลทหารเรือนั้น ผู้ที่มีความประพฤติดีติดต่อกัน 12 ปี (จัดอยู่ในประเภทไม่มีการตัดสินลงโทษในศาลทหารและไม่มีการลงโทษที่ไม่ใช่ตุลาการ) จะได้สิทธิ์พลทหารเรือในการสวมเครื่องหมายพรรคความประพฤติที่ดีในรูปแบบต่างๆ: บั้งซึ่งโดยปกติจะเป็นสีแดงจะถูกแทนที่ด้วยทองคำ นกอินทรีที่เกาะอยู่ยังคงเป็นสีเงิน อย่างไรก็ตาม โครงการการดำรงตำแหน่งในปีที่สูงนั้นกำหนดให้จ่าเอกชั้นสอง (petty officer second class) สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้เพียง 16 ปีเท่านั้น หากจ่าเอกชั้นสองไม่สามารถเลื่อนขึ้นไปเป็นจ่าเอกชั้นหนึ่งภายในเวลาดังกล่าว จ่าทหารเรือจะถูกแยกออกจากกันโดยไม่สมัครใจเนื่องจากไม่ผ่านเกณฑ์ความก้าวหน้า อย่างไรก็ตาม อาจได้รับการยกเว้นในกรณีที่พลทหารเรือมีอัตราวิกฤติใน การจำแนกประเภททหารเรือ หรือการเปลี่ยนแปลงเพื่อความปลอดภัย
สหรัฐ > เครื่องแบบ

จ่าทหารเรือของยามฝั่งสหรัฐทุกคนประดับเครื่องหมายบั้งสีแดงและแถบบริการสีแดง จนถึงอัตราของพันจ่า ซึ่งทั้งบั้งและแถบบริการเป็นสีทอง
ในกองทัพเรือสหรัฐ จ่าทหารเรือทุกคนจะประดับแถบสีแดงและเครื่องหมายบั้งจนกว่าพวกเขาจะรับราชการได้ครบ 12 ปีติดต่อกันด้วยความประพฤติดี (ตามเกณฑ์ที่กำหนดโดยคุณสมบัติที่จะได้รับเหรียญความประพฤติดีของกองทัพเรือเป็นเกณฑ์)
เครื่องหมาย

จ่าโท
 (หน่วยยามฝั่งบราซิล)
จ่าทหารเรือชั้นสอง
 (ฝรั่งเศส: Maître de 2e classe)
 (กองทัพเรือแคนาดา)
จ่าทหารเรือชั้นสอง
 (กองทัพเรือกานา)
จ่าโท (กองทัพเรือไทย)
จ่าเอกชั้นสอง
 (กองทัพเรือสหรัฐ)
จ่าโท
 (ยามฝั่งสหรัฐ)
ดูเพิ่ม

จ่าทหารเรือ
รายชื่อเปรียบเทียบเครื่องหมายยศทหาร
ฌูเวา ฟีเกย์เรดู

ฌูเวา ฟีเกย์เรดู
ฌูเวา บาชิสตา จี โอลีเวย์รา ฟีเกย์เรดู (โปรตุเกส: João Baptista de Oliveira Figueiredo; 15 มกราคม ค.ศ. 1918 – 24 ธันวาคม ค.ศ. 1999) เป็นผู้นำทางทหารและนักการเมืองชาวบราซิล เขาเป็นประธานาธิบดีคนที่ 30 ของบราซิล ซึ่งเป็นคนสุดท้ายของระบอบทหารที่ปกครองประเทศหลังรัฐประหารใน ค.ศ. 1964 ฟีเกย์เรดูเป็นหัวหน้าสำนักงานข่าวกรองแห่งชาติระหว่างที่เอร์แนสตู ไกเซล เป็นประธานาธิบดี ไกเซลแต่งตั้งฟีเกย์เรดูเป็นประธานาธิบดีคนถัดไปเมื่อสิ้นสุดวาระดำรงตำแหน่งของเขาเอง เขาทำพิธีสาบานตนเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1979 และอยู่ในตำแหน่งจนถึงวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1985
| ด ค กประธานาธิบดีบราซิล |
| --- | --- | --- |
| สาธารณรัฐเก่า (1889–1930) |  เดโอโดโร ดา ฟอนเซกา  ฟลอเรียโน เปอีโซโต  ปรูเดนเต เด มาราอีส  กัมโปส ซาเลส  รอดริเกซ อัลเวซ  อาฟอนซู เปนา  นิโล เปซันยา  เฮอร์เมส ดา ฟอนเซกา  เวเซเลา บราส  รอดริเกซ อัลเวซ  เดลฟีม โมเรรา  เอปิตาเชียว เปซซัว  วอชิงตัน ลูอิส  จูลิโอ เปรสเตส  |  |
| มหายุควาร์กัส (1930–1945) |  กลุ่มทหาร (ทัสซู ฟรากูซู • อิซาเอียส ดู โนโรนยา • เมนา บาเรตโต)  เฌตูลียู วาร์กัส  โคเซ ลินยาเรส  |  |
| สาธารณรัฐที่ 2 (1946–1964) |  กัสปาร์ ดูทรา  เฌตูลียู วาร์กัส  กาเฟ ฟิโล  คาร์ลอส ลูซ  เนเรอ รามอส  ฌูเซลีนู กูบีแชก  จานิโอ กวาโดรส  เรนิเอรี มาซซิลลี  โจอาว กูลาร์ต  |  |
| รัฐบาลเผด็จการทหาร (1964–1985) |  เรนิเอรี มาซซิลลี  อุงแบร์ตู จี อาเล็งการ์ กัสแตลู บรังกู  อาร์เทอร์ ดา คอสตา เอ ซิลวา  กลุ่มทหาร (ออกุสโต ราเดมาเกอร์ • ออเรเลียว เด ลิรา ทาวาเรส • มาร์เชียว เมโล)  เอมิเลียว เมดิซี  เออร์เนสโต เกเซล  ฌูเวา ฟีเกย์เรดู  |  |
| สาธารณรัฐใหม่ (1985–) |  ตังเกรดู แนวิส  โฌแซ ซาร์เนย์  เฟร์นังดู กอโลร์ จี แมลู  อีตามาร์ ฟรังกู  เฟร์นังดู เอ็งรีกี การ์โดซู  ลูอิส อีนาซียู ลูลา ดา ซิลวา  จิลมา รูเซฟ  มีแชล เตเมร์  ฌาอีร์ โบลโซนารู  ลูอิส อีนาซียู ลูลา ดา ซิลวา  |  |
ฌูเวา บือร์นาร์ดู วีไยรา

| ฌูเวา บือร์นาร์ดู วีไยรา João Bernardo Vieira |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีกินี-บิสเซา
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 – 2 มีนาคม ค.ศ. 2009
นายกรัฐมนตรี: การ์ลุช โกมึช ฌูนีโยร์ อาริชตีดึช โกมึช มาร์ตีญู อึนดาฟา กาบี การ์ลุช กูไรยา การ์ลุช โกมึช ฌูนีโยร์
ก่อนหน้า: เอ็งรีกึ รอซา (รักษาการ)
ถัดไป: ไรมุงดู ปึไรรา (รักษาการ)
ดำรงตำแหน่ง 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1984 – 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1999
ก่อนหน้า: การ์เม็ง ปึไรรา
ถัดไป: อังซูมาเน มาแน
ดำรงตำแหน่ง 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1984
นายกรัฐมนตรี: วิกโตร์ ซาอูดึ มารีอา
ก่อนหน้า: ลูวิช ดึ อัลไมดา กาบรัล
ถัดไป: การ์เม็ง ปึไรรา
นายกรัฐมนตรีกินี-บิสเซา
ดำรงตำแหน่ง 28 กันยายน ค.ศ. 1978 – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980
ประธานาธิบดี: ลูวิช ดึ อัลไมดา กาบรัล
ก่อนหน้า: กงช์ตังตีนู ไตไชรา
ถัดไป: วิกโตร์ ซาอูดึ มารีอา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 27 เมษายน ค.ศ. 1939(1939-04-27) บิสเซา กินีของโปรตุเกส
เสียชีวิต: 2 มีนาคม ค.ศ. 2009(2009-03-02) (69 ปี) บิสเซา กินี-บิสเซา
พรรคการเมือง: ไม่สังกัดพรรค
คู่สมรส: อีซาแบล วีไยรา

ฌูเวา บือร์นาร์ดู "นีนู" วีไยรา (โปรตุเกส: João Bernardo "Nino" Vieira; 27 เมษายน ค.ศ. 1939 – 2 มีนาคม ค.ศ. 2009) เป็นประธานาธิบดีแห่งประเทศกินี-บิสเซาระหว่าง ค.ศ. 1980–1999 และระหว่าง ค.ศ. 2005–2009 หลังการยึดอำนาจในปี ค.ศ. 1980 ประธานาธิบดีวีไยราได้ปกครองประเทศนานถึง 19 ปี และได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดีระบบหลายพรรคการเมืองในปี ค.ศ. 1994  ต่อมาได้ถูกขับไล่จากตำแหน่งแหน่งประธานาธิบดีในช่วงท้ายของสงครามกลางเมืองกินี-บิสเซาระหว่างปี ค.ศ. 1998–1999 และต้องลี้ภัยทางการเมือง ในปี ค.ศ. 2005 เขาก็ได้กลับมามีบทบาททางการเมืองอีกครั้งหลังชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปีนั้น ประธานาธิบดีวีไยราถูกสังหารโดยทหารจำนวนหนึ่งในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2009 หลังเกิดเหตุการณ์ระเบิดลอบสังหารพลเอก บาติสตา ตักเม นา วาอี (Batista Tagme Na Waie) ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของประเทศกินี-บิสเซาได้ไม่นาน ทางกองทัพกินี-บิสเซาได้ออกมาปฏิเสธความเกี่ยวข้องในการสังหารประธานาธิบดีวีไยราอย่างเป็นทางการ หลังมีนายทหารหลายนายได้กล่าวอ้างความรับผิดชอบในเหตุการณ์ดังกล่าว
วีไยรามักกล่าวถึงตนเองว่าเป็น "ของขวัญจากพระเจ้า" ซึ่งประทานแด่ประเทศกินี-บิสเซา เนื่องจากการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างเหนียวแน่นและยาวนานของตนเอง
ฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์

“นักบุญแมรี แม็กดาเลน” โดยฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์
ฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์ (ฝรั่งเศส: Georges de La Tour; 13 มีนาคม พ.ศ. 2136 - 30 มกราคม พ.ศ. 2195) จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญของประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน โดยการเน้นการใช้ "ค่าต่างแสง" (Chiaroscuro) หรือการใช้ความตัดกันอย่างชัดเจนของแสงและเงา
ชีวิต

ฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์เกิดที่เมืองวิก-ซูร์-แซย์ในแคว้นลอแรนซึ่งถูกผนวกเข้ากับฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1641 ในระหว่างที่เดอ ลา ตูร์ยังมีชีวิตอยู่ จากใบรับศีลจุ่มเดอ ลา ตูร์เป็นลูกของฌ็อง เดอ ลา ตูร์ คนอบขนมปัง และซีบีย์ เดอ ลา ตูร์ ชื่อเดิม มอลีย็อง กล่าวกันว่าซีบีย์มาจากครอบครัวที่มียศศักดิ์ เดอ ลา ตูร์เป็นลูกคนที่สองในบรรดาพี่น้องเจ็ดคน
เราไม่ทราบรายละเอียดการศึกษาเบื้องต้นของเดอ ลา ตูร์ แต่สรุปได้ว่าได้เดินทางไปอิตาลีหรือเนเธอร์แลนด์เมื่อเริ่มงานใหม่ ๆ งานของเดอ ลา ตูร์มีลักษณะเป็นบาโรกแบบธรรมชาติของคาราวัจโจ แต่เดอ ลา ตูร์คงได้ลักษณะนี้มาจาก “การเขียนแบบคาราวัจโจ” จิตรกรชาวเนเธอร์แลนด์ ตระกูลการเขียนภาพแบบอูเทรคท์ (Utrecht School) และจิตรกรทางยุโรปตอนเหนือ เดอ ลา ตูร์มักจะเปรียบกับเฮ็นดริค เทอร์บรุกเก็น (Hendrick Terbrugghen)
ในปี ค.ศ. 1617 เดอ ลา ตูร์ก็แต่งงานกับเลอ แนร์ฟ จากครอบครัวขุนนางย่อย ๆ  และในปี ค.ศ. 1620 ก็ได้สร้างสตูดิโอที่เมืองเล็ก ๆ ชื่อ ลูว์เนวีล ระหว่างนี้เดอ ลา ตูร์ก็เขียนภาพเกี่ยวกับศาสนาและฉากอื่น ๆ ในปี ค.ศ. 1638 ก็ได้รับแต่งตั้งในตำแหน่ง “จิตรกรของพระเจ้าแผ่นดิน” (แห่งฝรั่งเศส)  นอกจากนั้นเดอ ลา ตูร์ก็ยังทำงานให้ดุ๊กแห่งลอแรนระหว่างปี ค.ศ. 1623–1624 แต่ลูกค้าหลักคือชาวเมืองที่มีฐานะทำให้เดอ ลา ตูร์มีฐานะดี ระหว่างปี ค.ศ. 1639–1642 ไม่มีหลักฐานกล่าวถึงเดอ ลา ตูร์ในลูว์เนวีล ซึ่งอาจจะเป็นเพราะเดอ ลา ตูร์เดินทาง บลันท์มองเห็นว่าลักษณะงานตั้งแต่จุดนี้เริ่มเปลี่ยนไปมีอิทธิพลของ  เจอราร์ด ฟาน โฮนท์ฮอร์สต์ เดอ ลา ตูร์มีส่วนเกี่ยวข้องกับขบวนการฟื้นฟูศาสนาในลอแรนที่นำโดยนักบวชลัทธิฟรานซิสกัน เดอ ลา ตูร์จะเขียนภาพจากเรื่องราวศาสนาเป็นส่วนใหญ่ แต่วิธีการวาดภาพของเดอ ลา ตูร์จะเป็นวิธีของศิลปะร่วมสมัย
เดอ ลา ตูร์และภรรยาเสียชีวิตจากโรคระบาดเมื่อปี ค.ศ. 1652 เอเตียน ลูกชายเป็นลูกศิษย์
ภาพเขียน

งานสมัยต้นของฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์แสดงอิทธิพลของคาราวัจโจซึ่งอาจจะได้รับมาจากจิตรกรเนเธอร์แลนด์ร่วมสมัย ภาพ “โกงไพ่” (Le Tricheur) และขอทานทะเลาะกันมาจากผู้ที่เรียกว่า คาราวัจจิสติ และฌัก แบล็องฌ์ (Jacques Bellange) จิตรกรชาวลอแรนด้วยกัน รูปเขียนกลุ่มนี้เชื่อกันว่าเขึยนเมื่อเดอ ลา ตูร์เพิ่งเริ่มเขียนภาพ
เดอ ลา ตูร์มีชื่อเสียงในการเขียนแสงกลางคืนซี่งคาราวัจจิสตินำมาจากคาราวัจโจและเดอ ลา ตูร์วิวัฒนาการขึ้นอีกมากและนำมาใช้ในการเขียนภาพชีวิตร่วมสมัยและศิลปะศาสนา เดอ ลา ตูร์เริ่มเขียนวิธีนี้ราวต้นคริสต์ทศวรรษ 1640 โดยใช้ความตัดกันอย่างชัดเจนของแสงและเงา ที่เรียกว่า “ค่าต่างแสง” (chiaroscuro), องค์ประกอบที่เป็นเรขาคณิต, และการวางรูปแบบที่ง่าย  ๆ ไม่ซับซ้อน  งานของเดอ ลา ตูร์ค่อยวิวัฒนาการมามีลักษณะนิ่งและง่ายขึ้นเรื่อย  ๆ ซึ่งเป็นการนำคุณค่าของคาราวัจโจมาใช้ซึ่งแตกต่างจากคุณค่าที่ใช้โดยจูเซเป เด รีเบรา (Jusepe de Ribera) และผู้ใช้ “ค่าต่างแสงหนัก” (Tenebrism) อึกกลุ่มหนึ่ง
เดอ ลา ตูร์มักจะเขียนภาพต่อเนื่องของหัวข้อเดียวกัน (คล้ายวิธีที่โกลด มอแนใช้) และมีงานเขียนไม่มาก เอเตียนลูกชายผู้เป็นลูกศิษย์และยากที่จะบอกความแตกต่างของงานเขียนของจิตรกรสองคนนี้ เช่น ภาพ “การศึกษาของพระแม่มารี” ที่พิพิธภัณฑ์ฟริค นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา หลังจากเดอ ลา ตูร์เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1652 งานของเดอ ลา ตูร์ก็ลืมกันไปแต่มาพบอีกครั้งโดยเฮอร์มัน ฟอส นักวิชาการชาวเยอรมันเมื่อปี ค.ศ. 1915 และเมื่อมีการแสดงภาพของเดอ ลา ตูร์ที่ปารีสก็ยิ่งทำให้มีผู้สนใจมากขึ้น ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ก็มีการพบภาพเขียนอื่น ๆ ของเดอ ลา ตูร์ นอกจากนั้นก็มีการลอกเลียนโดยมืออาชีพอีกมากตามความต้องการของสาธารณะ ลักษณะบางแง่ของเดอ ลา ตูร์ยังเป็นที่ถกเถียงกันในบรรดานักประวัติศาสตร์ศิลปะ
สมุดภาพ

“นักบุญเจอโรม”
ราว ค.ศ. 1624-1650, พิพิธภัณฑ์ศิลปะเกรอนอบล์, ประเทศฝรั่งเศส
“โจปเยาะเย้ยโดยภรรยา”
(Job Mocked by his Wife)
ราว ค.ศ. 1625-1650
พิพิธภัณฑ์เอพินาล
 ประเทศฝรั่งเศส
“โกงไพ่”
ราว ค.ศ. 1633–1639, พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์, ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส
“โกงไพ่” (รายละเอียด)
ราว ค.ศ. 1633–1639, พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์, ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส
“การประสูติของพระเยซู”?
ราว ค.ศ. 1645-1648, พิพิธภัณฑ์ศิลปะเร็น, ประเทศฝรั่งเศส
“การประสูติของพระเยซู”? (รายละเอียด)
ราว ค.ศ. 1645-1648, พิพิธภัณฑ์ศิลปะเร็น, ประเทศฝรั่งเศส
“เด็กเป่าตะเกียง”
(Knabe bläst in eine Lampe)
ราว ค.ศ. 1649, พิพิธภัณฑ์ศิลปะดิจอง, ประเทศฝรั่งเศส
“นักบุญไอรีนพบร่างนักบุญเซบาสเตียน”
ราว ค.ศ. 1650, เบอร์ลิน, ประเทศเยอรมนี
“นักบุญโจเซฟกับพระเยซูเมื่อยังทรงพระเยาว์”
, พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์, ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส
“นักบุญทอมัส”
ดูเพิ่ม

ศิลปะเรอเนซองส์
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
“คนเล่น Hurdy-gurdy”, น็องต์, ประเทศฝรั่งเศส
ฌัก ออแฟนบัก

ฌัก ออแฟนบัก
ฌัก ออแฟนบัก (ฝรั่งเศส: Jacques Offenbach, /ɔfɛnbak/)  ชื่อเมื่อเกิดคือ ยาค็อบ ออฟเฟนบัค (เยอรมัน: Jacob Offenbach; 20 มิถุนายน พ.ศ. 2362 - 5 ตุลาคม พ.ศ. 2423) เป็นคีตกวีชาวเยอรมันที่โอนสัญชาติเป็นฝรั่งเศส
ประวัติ

ออแฟนบักเข้าเรียนเชลโล ที่วิทยาลันดนตรีและนาฏศิลป์ชั้นสูงแห่งกรุงปารีส และได้เริ่มต้นอาชีพเป็นนักดนตรีเอกที่เล่นเดี่ยว ต่อมาได้เข้าร่วมวงออเคสตราของ โอเปร่า-โคมิค และที่ โรงละครชวนหัวฝรั่งเศสในกรุงปารีส ในปี พ.ศ. 2398 (ค.ศ. 1855) เข้าได้สร้างโรงละครส่วนตัวขึ้นเพื่อจะไว้เป็นที่เปิดแสดงผลงานที่เขาประพันธ์ขึ้นเอง เขาได้ทำงานกับอ็องรี เมลัก และลุดวิก อาเลวี นักประพันธ์ละครสั้น ผลงานของเขาได้แสดงถึงความกินดีอยู่ดีของประชาชนในสมัยจักรวรรดิที่สองของฝรั่งเศส ที่เต็มไปด้วยอารมณ์ขัน จนแทบจะมีแต่เรื่องไร้ศีลธรรมและออกแนวอื้อฉาว (การขอโทษต่อฉากรักสามเส้าในเรื่อง ลาแบเลแลน และฉากการนอกใจในเรื่อง ออร์เฟโอซองแฟร์)
ปารี : 

เมื่อเราอยู่กันสองคน เยื่อพรหมจรรย์กลายเป็นโซ่ 

ที่หนักเกินกว่าเราจะแบกรับไว้ได้ 

แต่เราแทบไม่รู้สึกน้ำหนักของมันเลย 

เมื่อเรามีกันสามคน 

เอเลน : 

อ้า! ช่างเลิศรส! ช่างเลิศรส!
ออแฟนบักใช้แนวทางเหลวไหลพกผ่านบทประพันธ์ของไออัคที่เกี่ยวกับเทพปกรณัมกรีกเช่นเดียวกัน เช่นการทำให้เทพเจ้ากรีก และวีรบุรุษทั้งหลายกลายเป็นตัวละครเลื่อนลอย โง่เง่า หรือไม่ก็ผิดเพี้ยนไปจากเดิม ยากที่จะเห็นความเป็นคนชั้นสูง หรือแสดงอารมณ์อันละเมียดละไม :
เอเลน : 

เมื่อข้าเดินผ่านฝูงชน จากรถม้าของข้า ข้าจะได้ยิน คำพูดเหมือนเมื่อสักครู่ ด้วยเสียงที่ออกจากปากคนหลายพ่อพันแม่ ที่พูดว่า : « หล่อนไม่ใช่ราชินี แต่เป็นนังแพศยา !... »
และยิ่งเด่นชัดขึ้นจากฉากเต้นรำของอากาเมมนอน (องค์ที่ 3 ฉากที่ 5) :
เอ้าพวกเรา เร็ว ๆ เข้า ต้องรีบแล้ว... 

จงดูรัฐกรีกให้ดี 

เป็นเมืองใหญ่ของพวกขี้เหล้า 

และวีนัส วีนัสเทพธิดาแห่งการเจริญพันธุ์ 

ทำให้ระบำแห่งโลกันต์มีชีวิตชีวา... 

ทุกสิ่งเป็นความรื่นรมย์และอิ่มเอิบ ! 

ความดีงาม ความรับผิดชอบ เกียรติยศ และศีลธรรม 

ถูกสายน้ำพัดหายไปหมดแล้ว !...
การบิดเบือนเรื่องราวของยุคโบราณเปิดโอกาสให้เขาได้วิพากษ์วิจารณ์สังคมที่ใส่หน้ากากเข้าหากัน ความเต็มไปด้วยพิธีรีตองต่าง ๆ (« ทุกอย่างทำไปเพื่อให้เป็นพิธีรีตอง ! » คำสั่งของเทพจูปิเตอร์) และความเหลวไหลของสังคมยุคนั้น ได้อย่างรุนแรง :
ผลงานชิ้นสำคัญ

โอเปร่าและโอเปอเรตตา :
งานเขียนที่ศึกษาเกี่ยวกับออแฟนบัก

Siegfried Krackauer, Offenbach ou le secret du second Empire (Paris, 1937)
Jean-Claude Yon, Jacques Offenbach (Paris, 2000)
ฌูแซ มารีอา แนวึช

| ฌูแซ มารีอา แนวึช |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีกาบูเวร์ดี
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021
นายกรัฐมนตรี: อูลีซึช กูไรยา อี ซิลวา
ก่อนหน้า: ฌอร์ฌึ การ์ลุช ฟงเซกา
นายกรัฐมนตรีกาบูเวร์ดี
ดำรงตำแหน่ง 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 – 22 เมษายน ค.ศ. 2016
ประธานาธิบดี: อังตอนียู มัชกาเรญัช มงไตรู เปดรู ปีรึช ฌอร์ฌึ การ์ลุช ฟงเซกา
ก่อนหน้า: กวัลแบร์ตู ดู รูซารียู
ถัดไป: อูลีซึช กูไรยา อี ซิลวา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ฌูแซ มารีอา เปเรย์รา แนวึช  (1960-03-28) 28 มีนาคม ค.ศ. 1960 (64 ปี) ซังตากาตารีนา กาบูเวร์ดี
พรรคการเมือง: พรรคแอฟริกาเพื่อเอกราชกาบูเวร์ดี
ศิษย์เก่า: มูลนิธิเฌตูลียู วาร์กัส

ฌูแซ มารีอา เปเรย์รา แนวึช (โปรตุเกส: José Maria Pereira Neves; เกิด 28 มีนาคม ค.ศ. 1960) เป็นนักการเมืองชาวกาบูเวร์ดีซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีกาบูเวร์ดีคนปัจจุบัน ก่อนหน้านี้เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีกาบูเวร์ดีตั้งแต่ปี 2001 ถึง 2016 เป็นสมาชิกพรรคแอฟริกาเพื่อเอกราชกาบูเวร์ดี (PAICV) ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 2021 เขาได้รับเลือกด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 51.7 เอาชนะคู่แข่งที่ใกล้ที่สุด Carlos Veiga ซึ่งได้รับคะแนนเสียงถึงร้อยละ 42.4 ของคะแนนเสียงทั้งหมด
ฌาอีร์ โบลโซนารู
แหล่งข้อมูลอื่น

ประธานาธิบดีบราซิล (ในภาษาโปรตุเกส)
Profile in the Chamber of Deputies
| ด ค กประธานาธิบดีบราซิล |
| --- | --- | --- |
| สาธารณรัฐเก่า (1889–1930) |  เดโอโดโร ดา ฟอนเซกา  ฟลอเรียโน เปอีโซโต  ปรูเดนเต เด มาราอีส  กัมโปส ซาเลส  รอดริเกซ อัลเวซ  อาฟอนซู เปนา  นิโล เปซันยา  เฮอร์เมส ดา ฟอนเซกา  เวเซเลา บราส  รอดริเกซ อัลเวซ  เดลฟีม โมเรรา  เอปิตาเชียว เปซซัว  วอชิงตัน ลูอิส  จูลิโอ เปรสเตส  |  |
| มหายุควาร์กัส (1930–1945) |  กลุ่มทหาร (ทัสซู ฟรากูซู • อิซาเอียส ดู โนโรนยา • เมนา บาเรตโต)  เฌตูลียู วาร์กัส  โคเซ ลินยาเรส  |  |
| สาธารณรัฐที่ 2 (1946–1964) |  กัสปาร์ ดูทรา  เฌตูลียู วาร์กัส  กาเฟ ฟิโล  คาร์ลอส ลูซ  เนเรอ รามอส  ฌูเซลีนู กูบีแชก  จานิโอ กวาโดรส  เรนิเอรี มาซซิลลี  โจอาว กูลาร์ต  |  |
| รัฐบาลเผด็จการทหาร (1964–1985) |  เรนิเอรี มาซซิลลี  อุงแบร์ตู จี อาเล็งการ์ กัสแตลู บรังกู  อาร์เทอร์ ดา คอสตา เอ ซิลวา  กลุ่มทหาร (ออกุสโต ราเดมาเกอร์ • ออเรเลียว เด ลิรา ทาวาเรส • มาร์เชียว เมโล)  เอมิเลียว เมดิซี  เออร์เนสโต เกเซล  ฌูเวา ฟีเกย์เรดู  |  |
| สาธารณรัฐใหม่ (1985–) |  ตังเกรดู แนวิส  โฌแซ ซาร์เนย์  เฟร์นังดู กอโลร์ จี แมลู  อีตามาร์ ฟรังกู  เฟร์นังดู เอ็งรีกี การ์โดซู  ลูอิส อีนาซียู ลูลา ดา ซิลวา  จิลมา รูเซฟ  มีแชล เตเมร์  ฌาอีร์ โบลโซนารู  ลูอิส อีนาซียู ลูลา ดา ซิลวา  |  |
| ด ค กผู้นำประเทศในพันธมิตรหลักนอกเนโทของสหรัฐ |
| --- | --- |
  ยุน ซ็อก-ย็อล   ชีคตะมีม   ชีคมิชาน   กุสตาโบ เปโตร   สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2   ชิเงรุ อิชิบะ   ก็อยส์ ซะอีด   ไล่ ชิงเต๋อ   แพทองธาร ชินวัตร   คริส ฮิปกินส์   ลูอิส อีนาซียู ลูลา ดา ซิลวา   สมเด็จพระราชาธิบดีฮะมัด   เชห์บาซ ชารีฟ   บองบอง มาร์กอส   สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6   แอนโทนี แอลบานีส   ฆาบิเอร์ มิเลย์   เบนจามิน เนทันยาฮู   อับดุลฟัตตาห์ อัสซีซี 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  อาร์เจนตินา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  IdRef
ฌูล แวร์น

| ฌูล แวร์น |
| --- | --- |
ภาพถ่ายฌูล แวร์น โดยเฟลิกซ์ นาดาร์
เกิด: ฌูล กาบรีแยล แวร์น 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1828(1828-02-08) น็องต์ ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 24 มีนาคม ค.ศ. 1905(1905-03-24) (77 ปี) อาเมียง ฝรั่งเศส
อาชีพ: นักเขียน
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
แนว: นิยายวิทยาศาสตร์
ผลงานที่สำคัญ: แปดสิบวันรอบโลก, ใต้ทะเลสองหมื่นโยชน์
The Lighthouse at the End of the World ถือเป็นนวนิยายที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งของเวทีวรรณกรรมของเวิร์น
ฌูล กาบรีแยล แวร์น (ฝรั่งเศส: Jules Gabriel Verne; 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1828 – 24 มีนาคม ค.ศ. 1905) หรือที่รู้จักกันว่า จูลส์ เวิร์น เกิดที่เมืองน็องต์ ประเทศฝรั่งเศส เป็นนักเขียนชาวฝรั่งเศส ผู้บุกเบิกการเขียนนิยายวิทยาศาสตร์สมัยแรก ๆ แวร์นมีชื่อเสียงจากการเขียนเรื่องเกี่ยวกับการผจญภัยในอวกาศ ใต้น้ำ และการเดินทางต่าง ๆ ก่อนจะมีการประดิษฐ์เรือดำน้ำหรืออากาศยานจริง ๆ เป็นเวลานาน นวนิยายของเขามักใส่เนื้อหาวิทยาศาสตร์ที่สมจริง ซึ่งยังไม่คุ้นเคยกันในสมัยนั้นแต่ได้รับการยกย่องเป็นอย่างดีในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะบุกเบิกงานด้านนิยายวิทยาศาสตร์ แต่มีสัดส่วนที่น้อยกว่าเนื้อหาแนวอื่น ๆ ที่เขาเขียน
บทประพันธ์ที่สำคัญได้แก่ แปดสิบวันรอบโลก, Five Weeks In a Balloon, ใต้ทะเลสองหมื่นโยชน์ นิยายวิทยาศาสตร์ในยุคท้าย ๆ ของแวร์นจะเริ่มสะท้อนถึงการมองเห็นด้านมืดของเทคโนโลยีรวมถึงการนำเทคโนโลยีไปใช้อย่างผิดทาง เช่น The Clipper of the Clouds, The Master of the World แวร์นเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1905 (พ.ศ. 2448) ภายหลังเขาได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งนิยายวิทยาศาสตร์โลก" ร่วมกับเอช. จี. เวลล์ (Herbert George Wells) นักเขียนชาวอังกฤษ ซึ่งนักเขียนทั้งสองคนนี้ได้มีอิทธิพลต่อนิยายวิทยาศาสตร์และวงการวิทยาศาสตร์มาจนถึงปัจจุบันนี้
ชื่อของฌูล แวร์น ได้รับการนำไปตั้งเป็นชื่อของยานขนส่งอัตโนมัติ (Automated Transfer Vehicle - ATV) ลำแรกขององค์การอวกาศยุโรป ซึ่งจะทำหน้าที่ขนส่งพัสดุรวมทั้งต้นฉบับนิยายวิทยาศาสตร์ของเขาขึ้นไปยังสถานีอวกาศนานาชาติในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550
แหล่งข้อมูลอื่น

รวมผลงานของฌูล แวร์น ที่โครงการกูเตนเบิร์ก
ฌูแซ เอดัวร์ดู ดุช ซังตุช

| ฌูแซ เอดัวร์ดู ดุช ซังตุช |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีแห่งแองโกลา
ดำรงตำแหน่ง 21 กันยายน 1979 – 26 กันยายน 2017 รักษาการ: 10 กันยายน 1979 – 21 กันยายน 1979
นายกรัฐมนตรี: Fernando José de França Dias Van-Dúnem Marcolino Moco Fernando José de França Dias Van-Dúnem Fernando da Piedade Dias dos Santos Paulo Kassoma
รองประธานาธิบดี: Fernando da Piedade Dias dos Santos Manuel Vicente
ก่อนหน้า: อากุชตีญู แนตู
ถัดไป: จัว ลอเรนโซ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 28 สิงหาคม ค.ศ. 1942(1942-08-28) ลูอันดา, แองโกลา
เสียชีวิต: 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2022(2022-07-08) (79 ปี) บาร์เซโลนา, สเปน
ศาสนา: โรมันคาทอลิก (Lapsed)
พรรคการเมือง: Popular Movement for the Liberation of Angola
คู่สมรส: Ana Paula Lemos
บุตร: Isabel José
ศิษย์เก่า: Azerbaijan State Oil Academy
ลายมือชื่อ: 

ฌูแซ เอดัวร์ดู ดุช ซังตุช (โปรตุเกส: José Eduardo dos Santos, 28 สิงหาคม 1942 – 8 กรกฎาคม 2022) เป็นนักการเมืองชาวแองโกลาและเป็นประธานาธิบดีแห่งแองโกลาตั้งแต่ ค.ศ. 1979 ในฐานะประธานาธิบดี ฌูแซ เอดัวร์ดู ดุช ซังตุช ยังเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพแองโกลา (FAA) และเป็นประธานพรรค People's Movement for the Liberation of Angola (MPLA) ซึ่งเป็นพรรคที่ปกครองประเทศแองโกลาตั้งแต่ได้รับเอกราชเมื่อปี 1975 ดุช ซังตุช เป็นผู้นำที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดเป็นอันดับสองของแอฟริกาในขณะนี้ อันดับหนึ่งคือประธานาธิบดี เตโอโดโร โอเบียง อึงเกมา อึมบาโซโก แห่งประเทศอิเควทอเรียลกินี ผู้ซึ่งได้รับตำแหน่งก่อนหน้า ดุช ซังตุช ไม่ถึงสองเดือน
ฌูเวา มารียู

ฌูเวา มารียู นาวัล ดา กอชตา อีดูวาร์ดู (โปรตุเกส: João Mário Naval da Costa Eduardo; เกิดวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเล่นให้แก่ไบฟีกา  และทีมชาติโปรตุเกสในตำแหน่งกองกลาง
เขาเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลที่สปอร์ติงลิสบอน โดยผ่านการฝึกฝนในระบบเยาวชนของสโมสรนี้ จากนั้นย้ายไปเล่นให้แก่วีตอรียาซึตูบัลผ่านการยืมตัวใน ค.ศ. 2014 และต่อมาก็กลับมาเป็นส่วนสำคัญของทีมที่ได้ครองถ้วยรางวัลชนะเลิศจากรายการใหญ่ ๆ รวมถึงตาซาดึปูร์ตูกัล 2015
ฌูเวา มารียู เปิดตัวกับทีมชาติโปรตุเกสชุดใหญ่ใน ค.ศ. 2014 เขาผ่านการคัดเลือกให้ร่วมการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 โดยเป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันรายการหลัง
ฌูนีโอร์ เนเกรา

Brazilian footballer
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Gleidionor Figueiredo Pinto Júnior
วันเกิด:   (1986-12-30) 30 ธันวาคม ค.ศ. 1986 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  ซัลวาดอร์ , บราซิล
ส่วนสูง:  1.87 เมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  Striker
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ฉางชุน ย่าไท่
หมายเลข:  9
สโมสรเยาวชน
2005–2006:  Nacional-AM
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2006–2007 |  Nacional-AM |   |   |
| 2007–2008 |  คอรินเทียนส์ |  1 |  (0) |
| 2008–2015 |  Tombense |   |   |
| 2008 |  → Madureira (ยืมตัว) |   |   |
| 2008 |  → Belenenses (ยืมตัว) |   |   |
| 2008–2009 |  → CRAC (ยืมตัว) |   |   |
| 2008–2009 |  → ABC (loan) |  21 |  (10) |
| 2009–2010 |  → Figueirense (ยืมตัว) |  1 |  (0) |
| 2010–2011 |  → Germinal Beerschot (ยืมตัว) |  16 |  (7) |
| 2011–2012 |  → Lausanne-Sport (ยืมตัว) |  20 |  (4) |
| 2011–2012 |  → Guarani (ยืมตัว) |  9 |  (1) |
| 2012–2013 |  → América FC (ยืมตัว) |  15 |  (3) |
| 2013–2014 |  → América-MG (ยืมตัว) |  17 |  (2) |
| 2014–2015 |  → Oeste (ยืมตัว) |  24 |  (4) |
| 2016 |  เมืองทอง ยูไนเต็ด |  0 |  (0) |
| 2016 |  → พัทยา ยูไนเต็ด  (ยืมตัว) |  29 |  (20) |
| 2017 |  แทกู |  16 |  (12) |
| 2018–2021 |  อุลซัน ฮุนได |  94 |  (67) |
| 2021– |  ฉางชุน ย่าไท่ |  0 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ November 1, 2020
ฌูนีโอร์ เนเกรา (โปรตุเกส: Júnior Negrão) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิล ในตำแหน่งกองหน้า
เนเกราเกิดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2529 ที่นครซัลวาดอร์ ประเทศบราซิล เริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลด้วยการเป็นนักเตะเยาวชนให้กับสโมสร นาซิอองนาล และได้เซ็นสัญญาเป็นนักเตะอาชีพกับสโมสรแห่งนี้ก่อนจะย้ายไปร่วมทีมหลายทีมรวมถึงสโมสร โครินเธียนส์
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2559 เนเกราได้ย้ายจากสโมสรโอเอสเต้ในลีกบ้านเกิดมาร่วมทีมเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด แต่ด้วยผลงานที่ยังไม่โดดเด่นจึงถูกพัทยา ยูไนเต็ด ยืมตัวไปใช้งานและด้วยฟอร์มที่โดดเด่นของเนเกราทำให้ทีมโลมาน้ำเงินทำการซื้อตัวเนเกราเป็นการถาวรจากทีมกิเลนผยอง