stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เคเคพาร์ก
กิจกรรม

โครงการเคเคพาร์กได้รับการกล่าวขานว่าก่อตั้งโดย KNU และบริษัทจีนที่เป็นพันธมิตรกับผู้นำกลุ่มซันเหอ Wan Kuok-koi ร่วมกัน KNU อยู่ภายใต้แรงกดดันจากการมีส่วนเกี่ยวข้องในเคเคพาร์กและกิจกรรมผิดกฎหมายอื่น ๆ และต้องเผชิญกับการเรียกร้องให้สมาชิกอาวุโสบางคนลาออก อดีตพนักงานระบุว่ามีทหารของกองกำลังพิทักษ์ชายแดนพม่าอยู่ในบริเวณดังกล่าว
คนงานจากทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถูกบังคับให้ทำการหลอกลวงทางออนไลน์ รวมถึงการลงทุนในสกุลเงินดิจิทัล การทรมาน และการจำคุกอย่างผิดกฎหมาย การสืบสวนในปี พ.ศ. 2567 โดย ด็อยท์เชอเว็ลเลอ ซึ่งเป็นสถานีวิทยุกระจายเสียงของรัฐเยอรมัน พบว่าคนงานที่เคเคพาร์กต้องใช้เวลาทำงาน 17 ชั่วโมงต่อวัน และมักถูกสอดส่อง ทรมาน และขู่ฆ่าเมื่อพยายามหลบหนีจากบริเวณดังกล่าว หนังสือเดินทางและโทรศัพท์มือถือของคนงานถูกยึดเพื่อป้องกันการสื่อสารที่ไม่ได้รับการตรวจสอบกับโลกภายนอก บริเวณดังกล่าวประกอบด้วยซูเปอร์มาร์เก็ต โรงพยาบาล ร้านอาหาร และโรงแรม เพื่อสร้างชุมชนปิด นอกจากนี้ยังมีรายงานว่ามีการเก็บเกี่ยวอวัยวะอย่างผิดกฎหมายเกิดขึ้นภายในเคเคพาร์ก เหยื่อของเคเคพาร์กสามารถออกจากพื้นที่ได้โดยจ่ายค่าธรรมเนียม "การยกเลิกสัญญา" ซึ่งคำนวณจากค่าขนส่งที่เพิ่มสูงขึ้นและจำนวนเงินที่เหยื่อได้รับจากบริษัทหลอกลวง เหยื่อมักต้องยืมเงินจากสมาชิกในครอบครัวและเพื่อนเพื่อจ่ายค่าธรรมเนียมนี้
ตัวแทนของสถาบันสันติภาพแห่งสหรัฐอเมริกา (USIP) กล่าวว่ามีคนงานที่ทำงานหลอกลวงอย่างน้อย 20,000 คนในเคเคพาร์กละสวนอุตสาหกรรมที่คล้ายกันในชเวโกะโก นับจนถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566
KNU ได้ประกาศว่าจะดำเนินการสอบสวนสมาชิก 5 รายที่ถูกกล่าวหาว่ามีความเชื่อมโยงกับเคเคพาร์ก และจะให้ความร่วมมือกับจีนและไทยเพื่อกำจัดอาชญากรรมในพื้นที่ชายแดน พื้นที่ที่สร้างเคเคพาร์กนั้นเป็นพื้นที่เป้าหมายสำหรับโครงการข้อริเริ่มเข็มขัดและเส้นทางของรัฐบาลจีน แม้ว่าในเวลาต่อมา รัฐบาลจีนได้แยกตัวออกจากกลุ่มดังกล่าวเนื่องจากกิจกรรมการหลอกลวงที่กลายเป็นกิจกรรมหลัก
ปฏิกิริยา > ชุมชนนานาชาติ

สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อาเซียน) สำนักงานว่าด้วยยาเสพติดและอาชญากรรมแห่งสหประชาชาติ (UNODC) และจีนได้มุ่งมั่นที่จะต่อสู้กับกลุ่มอาชญากรที่ดำเนินธุรกิจกาสิโนผิดกฎหมาย การค้ามนุษย์ และกิจกรรมฉ้อโกง โดยเพิ่มมาตรการป้องกัน การระบุและปกป้องเหยื่อ และปรับปรุงการสืบสวนคดีอาญาและการประสานงานทางกฎหมาย
อินเดีย: ในปี พ.ศ. 2566 สถานทูตอินเดียในย่างกุ้งได้ขอความช่วยเหลือจากกระทรวงการต่างประเทศพม่าในการช่วยเหลือและส่งตัวพลเมืองอินเดียที่ถูกค้ามนุษย์ไปในเคเคพาร์กกลับมา กระทรวงการต่างประเทศอินเดียได้ติดตามและระบุตัวตนของตัวแทนจัดหางานปลอมในอินเดีย
ไทย: รัฐบาลไทยได้ยกเลิกการจ่ายไฟฟ้าไปยังเคเคพาร์ก และพื้นที่ชเวโกะโก เพื่อระงับกิจกรรมทางอาชญากรรมในภูมิภาคนี้
สหรัฐอเมริกา: รัฐบาลสหรัฐฯ ระบุไว้ในรายงานการค้ามนุษย์ปี พ.ศ. 2567 ว่ารัฐบาลพม่าไม่ได้จัดการอย่างจริงจังกับการขยายขอบเขตของการค้ามนุษย์อย่างต่อเนื่องสำหรับบริษัทหลอกลวงทางอินเทอร์เน็ต รัฐบาลสหรัฐฯ วิจารณ์รัฐบาลทหารว่าไม่พยายามอย่างเต็มที่ในการระบุตัวเหยื่อ ปกป้อง และป้องกัน รัฐบาลสหรัฐฯ ยังสังเกตด้วยว่าแม้ว่ารัฐบาลทหารจะปรับปรุงกฎหมายต่อต้านการค้ามนุษย์และลงโทษผู้ค้ามนุษย์อย่างเข้มงวด แต่ความพยายามในการบังคับใช้กฎหมายและดำเนินคดีกลับลดลงในพื้นที่ที่บริหารจัดการโดยองค์กรติดอาวุธชาติพันธุ์ต่าง ๆ
ดูเพิ่ม

การค้ามนุษย์ในประเทศพม่า
ศูนย์หลอกลวง
ออกตาเวียน ซีดารู

นักฟันดาบสากลชาวโรมาเนีย (เกิด ค.ศ. 1953)
| ออกตาเวียน ซีดารู |
| --- | --- |
ซีดารูในการแข่งฟันดาบสากลชิงแชมป์ยุโรป 2014
ข้อมูลส่วนบุคคล
ชื่อเต็ม: ออกตาเวียน เปตรู ซีดารู
เกิด:  (1953-10-17) 17 ตุลาคม ค.ศ. 1953 (71 ปี) บูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย
ส่วนสูง: 1.91 ม.
น้ำหนัก: 80 กก.
กีฬา
ประเทศ: โรมาเนีย
กีฬา: ฟันดาบ
อาวุธ: เอเป
ถนัด: ถนัดมือขวา
สโมสร: เชเซอา สเตอาวาบูคูเรชี
ออกตาเวียน ซีดารู (โรมาเนีย: Octavian Zidaru; 17 ตุลาคม ค.ศ. 1953 – ) เป็นนักฟันดาบสากลและผู้ฝึกสอนชาวโรมาเนีย
ชีวิตส่วนตัว

ซีดารูเริ่มกีฬาฟันดาบใน ค.ศ. 1967 ที่สโมสรกีฬาของโรงเรียนเชเซเซ ตริยุมฟ์ และต่อมาก็เข้าร่วมแผนกฟันดาบเชเซอา สเตอาวาบูคูเรชี เขาศึกษาเศรษฐศาสตร์ครั้งแรกที่สถาบันเศรษฐศาสตร์ศึกษาบูคาเรสต์ กระทั่งสำเร็จการศึกษาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์การกีฬา จากคณะพลศึกษาและกีฬา มหาวิทยาลัยบูคาเรสต์
อาชีพ

ในฐานะนักกีฬา เขาได้รับตำแหน่งชนะเลิศแห่งชาติของประเทศโรมาเนียใน ค.ศ. 1975 และเป็นผู้รองชนะเลิศใน ค.ศ. 1978, 1980 และ 1982 นอกจากนี้ เขายังได้รับรางวัลเหรียญทองสิบเอ็ดเหรียญในการแข่งชิงแชมป์ทีมสำหรับสเตอาวาและคูปาโรมานิเยใน ค.ศ. 1982 รวมถึงได้เข้าร่วมการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก เขาอยู่ในอันดับที่ 26 เท่านั้นในการแข่งขันเอเปประเภทบุคคล แต่เข้าถึงรอบรองชนะเลิศในการแข่งขันประเภททีมสำหรับโรมาเนียร่วมกับอีออน โปปา, อันตน ปงกราตซ์, คอสติกา บารากัน และเปตรู คูกิ ในที่สุด ทีมนี้ก็พ่ายแพ้ต่อรัสเซียและพลาดการขึ้นโพเดียม ทั้งนี้ เขาได้รับรางวัลระดับมาสเตอร์ด้านกีฬา (Maestru al Sportului) ใน ค.ศ. 1977 และรางวัลระดับมาสเตอร์กิตติมศักดิ์ด้านกีฬา (Maestru Emerit al Sportului) ใน ค.ศ. 1982
หลังออกจากการเป็นนักกีฬาฟันดาบ เขาได้มาเป็นผู้ฝึกสอนที่สโมสรเชเซอา สเตอาวา และฝึกสอนให้แก่โคร์เนล มีลัน รวมถึงมีคลอส โบดอกซี ผู้ได้รับรางวัลเหรียญเงินระดับโลกใน ค.ศ. 1986 ปัจจุบัน เขาเป็นผู้ฝึกสอนระดับนานาชาติให้แก่สหพันธ์ฟันดาบนานาชาติ, สมาชิกคณะกรรมการบริหารของสมาพันธ์ฟันดาบแห่งทวีปยุโรป และผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคของสหพันธ์ฟันดาบแห่งประเทศโรมาเนีย เขามีส่วนร่วมอย่างมากในการพัฒนาการฟันดาบทั่วโลก โดยให้หลักสูตรฝึกอบรมในจอร์แดนใน ค.ศ. 2004 และ 2008 รวมถึงควบคุมดูแลโรงเรียนนานาชาติดาการ์สำหรับมาสเตอร์ฟันดาบตั้งแต่ ค.ศ. 2005 ถึง 2008 นอกจากนี้ ใน ค.ศ. 2012 เขายังจัดหลักสูตรฝึกอบรมการฟันดาบสำหรับสตรีโดยเฉพาะเช่นกัน
หลังจากที่ดัน โปดานู ลาออกหลังจากการเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน ซีดารูก็ได้กลายมาเป็นผู้ฝึกสอนของทีมเอเปหญิงโรมาเนียที่มีการปรับเปลี่ยนครั้งใหญ่ โดยที่ลอเรดานา ดีนู, อันคา มาโรยู และซีโมนา เกรมัน ได้อำลาจากการเป็นนักกีฬาแล้ว ซึ่งเหลือเพียงกัปตันทีมอย่างอานา มาเรีย เบรินเซอ เท่านั้นที่ยังคงอยู่จากทีมแชมป์โลกสองสมัย ซีดารูได้เรียกตัวซีโมนา โปป และมาเรีย อูดรา เป็นสมาชิกในทีมประจำ โดยมีราลูกา สเบอร์เซีย และอามาเลีย เตอเตอรัน เป็นตัวสำรอง เขาพาพวกเธอรับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งฟันดาบชิงแชมป์ยุโรป 2013 ที่ซาเกร็บ และรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งฟันดาบชิงแชมป์โลก 2013 ที่บูดาเปสต์ ส่วนในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 เขาชนะเลิศการแข่งชิงแชมป์ผู้มีประสบการณ์ของประเทศโรมาเนียในรุ่นอายุเกิน 60 ปี
กระทั่งฤดูกาล 2013–14 เป็นการกลับมาแข่งของซีโมนา เกรมัน โดยเธอได้รับการเรียกตัวกลับเข้าทีมทันที และได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งชิงแชมป์ยุโรป ที่สทราซบูร์ ประเทศโรมาเนีย ซึ่งทำให้ได้ตำแหน่งแชมป์ยุโรปเป็นครั้งที่หกในประเภททีม อย่างไรก็ตาม การแข่งฟันดาบชิงแชมป์โลกนั้นกลับน่าผิดหวังอย่างมาก เนื่องจากไม่มีนักฟันดาบชาวโรมาเนียคนใดผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายได้ และโรมาเนียก็พ่ายแพ้ในรอบก่อนชิงชนะเลิศ โดยจบการแข่งที่อันดับ 5 ในประเภททีม
ครั้นตั้งแต่ ค.ศ. 2016 เป็นต้นมา ซีดารูได้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมเอเปหญิงของฮ่องกง ซึ่งภายใต้การแนะแนวของเขา วิเวียน กง ได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และสร้างประวัติศาสตร์ให้แก่ฮ่องกงเมื่อวิเวียน กง ได้รับการจัดอันดับให้เป็นมือวางอันดับหนึ่งของโลกในการจัดอันดับเอเปหญิงรุ่นใหญ่ของสหพันธ์ฟันดาบนานาชาติ ประจำ ค.ศ. 2018–2019 กระทั่งเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 วิเวียน กง ได้คว้าแชมป์โอลิมปิกประเภทเอเปหญิง ภายใต้การฝึกสอนของซีดารู
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ออกตาเวียน ซีดารู
ออกตาเวียน ซีดารู ที่ Olympedia (ในภาษาอังกฤษ)
เจ้าชายมีเซลแห่งกรีซและเดนมาร์ก

| เจ้าชายมีเซลแห่งกรีซและเดนมาร์ก |
| --- | --- |

ประสูติ: 7 มกราคม พ.ศ. 2482
สิ้นพระชนม์: 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 (85 ปี) เอเธนส์ ประเทศกรีซ
พระชายา: มารีนา กาเรลลา
พระบุตร: เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งกรีซ เจ้าหญิงโอลกา ดัชเชสแห่งอาพูเลีย
ราชวงศ์: กลึคส์บวร์ค
พระบิดา: เจ้าชายกริสโตโฟโรสแห่งกรีซและเดนมาร์ก
พระมารดา: เจ้าหญิงฟร็องซวซแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าชายมีเซลแห่งกรีซและเดนมาร์ก (กรีก: Πρίγκιπας Μιχαήλ της Ελλάδας, ประสูติ 7 มกราคม ค.ศ. 1939- สวรรคต 28 กรกฎาคม2024) เป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าชายกริสโตโฟโรสแห่งกรีซและเดนมาร์ก กับ เจ้าหญิงฟร็องซวซแห่งออร์เลอ็อง พระองค์เป็นพระราชนัดดาของ สมเด็จพระเจ้าเยออร์ยีโอสที่ 1 กับ สมเด็จพระราชินีโอลกา พระองค์เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามีใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และยังมีศักดิ์เป็นพระปิตุลา (อาชาย) ใน สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3
เจ้าชายมีเซล สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 สิริพระชันษาได้ 85 ปี 202 วัน นับเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าเยออร์ยีโอสที่ 1 แห่งกรีซ ที่สิ้นพระชนม์เป็นพระองค์สุดท้าย โดยมีพิธีฝังพระศพเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ณ สุสานหลวงพระราชวงศ์ในกรุงเอเธนส์
พระอิสริยยศ

7 มกราคม 1939 – 28 กรกฎาคม 2024: ฮิสรอยัลไฮเนส เจ้าชายมีเซลแห่งกรีซและเดนมาร์ก
อิจิโจ คาเนโยชิ

อิจิโจ คาเนโยชิ (ญี่ปุ่น: 一条 兼良; โรมาจิ: Ichijō Kaneyoshi; 7 มิถุนายน ค.ศ. 1402 – 30 เมษายน ค.ศ. 1481) มีอีกชื่อว่า อิจิโจ คาเนระ เป็นบุตรของผู้สำเร็จราชการ สึเน็ตสึงุ เขาเป็นคูเงียวหรือขุนนางชั้นสูงของญี่ปุ่นในยุคมูโรมาจิ (1336–1573) เขาดำรงตำแหน่งเซ็ชโชใน ค.ศ. 1432 และคัมปากุใน ค.ศ. 1447 ถึง 1453 และใน ค.ศ. 1467 ถึง 1470
ก่อนหน้าสงครามโอนิง เขา "ได้รับการเคารพนับถือจากคนทั่วไปสำหรับผลงานทางวิชาการของเขา มีครอบครัวใหญ่ที่มีชื่อเสียง และเป็นเจ้าของห้องสมุดที่อาจจะดีที่สุดในยุคนั้น" คาเนโยชิหนีไปนาระ ซึ่งเป็นบริเวณที่บุตรชายยทำหน้าที่เป็นเจ้าอาวาสในอารามโคฟูกุจิ เขาอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 10 ปีก่อนเดินทางกลับเมืองหลวง
ใน ค.ศ. 1478 (ปีบุมเมที่ 10) คาเนระตีพิมพ์ บุมเมอิตโต-กิ (หัวข้อเอกภาพแห่งความรู้และวัฒนธรรม) ที่เกี่ยวข้องกับจริยธรรมทางการเมือง และประเด็นเกี่ยวกับหน้าที่ของเจ้าชาย 6 ประการ
ครอบครัว

บิดา: อิจิโจ สึเน็ตสึงุ
มารดา: บุตรสาวในฮิซาชิโบจิ ฮิเดนางะ
ภรรยา
บุตรสาวของนากามิกาโดะ โนบูโตชิ (1405–1473)
บริวาร (ไม่ทราบชื่อ)
บุตรสาวของมินาโมโตะ ยาซูโตชิ
มินามิ โนะ คาตะ (1443-1490)
ลูก:
อิจิโจ โนริฟูซะ จากบุตรสาวของนากามิกาโดะ โนบูโตชิ
อิจิโจ ฟูยูโยชิ จากมินามิ โนะ คาตะ
อิจิโจ เคชิ สมรสกับทากัตสึกาซะ มาซาฮิระ เป็นบุตรสาวจากบุตรสาวของมินาโมโตะ ยาซูโตชิ
ข้อมูล

Keene, Donald. (2003). Yoshimasa and the Silver Pavilion: The Creation of the Soul of Japan. New York: Columbia University Press.
Nussbaum, Louis Frédéric and Käthe Roth. (2005). Japan Encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01753-5; OCLC 48943301
แหล่งข้อมูลอื่น

ネケト. 一条家（摂家） (ภาษาญี่ปุ่น). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-27. สืบค้นเมื่อ 2007-08-27.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เนเธอร์แลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
วัดพระธาตุนาดูน

| วัดพระธาตุนาดูน |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลพระธาตุ อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระธาตุนาดูน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุ อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม เป็นส่วนหนึ่งของโครงการพุทธมณฑลอีสาน  ซึ่งประกอบด้วยวัด สวนรุกขชาติ สวนสมุนไพร ศาลาพัก แหล่งน้ำ และถนน มีพื้นที่โดยรอบ 902 ไร่เศษ
เมื่อ พ.ศ. 2522 ที่บ้านนาดูน มีการขุดพบหลักฐานทางประวัติศาสตร์โบราณคดี รวมถึงพบสถูปบรรจุพระบรมสารีริกธาตุบรรจุในตลับทองคำ เงิน และสำริด สันนิษฐานว่ามีอายุอยู่ในพุทธศตวรรษที่ 13–15 สมัยทวารวดี นอกจากนี้ยังพบพระพุทธรูป พระพิมพ์ลายหลายแบบจำนวนมาก
รัฐบาลอนุมัติให้ดำเนินการก่อสร้างพระธาตุนาดูนขึ้นในเนื้อที่ 902 ไร่ รวมถึงบริเวณโดยรอบ พระธาตุมีศิลปกรรมประยุกต์จากสถูปจำลองที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุกับลักษณะศิลปากร แบบทวารวดีออกแบบและดำเนินการสร้างโดยกรมศิลปากรสูง 50.50 เมตร ฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 35.70 เมตร และในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชเจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ์ สยามมงกุฏราชกุมารในขณะนั้น เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์มาทรงประกอบพิธีอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุเข้าบรรจุในองค์พระธาตุนาดูนนี้  วัดพระธาตุนาดูนตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
วัดมีการจัดงานนมัสการพระธาตุนาดูน ในช่วงวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 หรือวันมาฆบูชาภายในงานจัดให้มีกิจกรรมเวียนเทียน รอบองค์พระบรมธาตุ
อำเภอมอราวิตซา

| อำเภอมอราวิตซา Моравички округ   Moravički okrug |
| --- | --- |
อำเภอในประเทศเซอร์เบีย
 ภาพจากอำเภอมอราวิตซา
ที่ตั้งของอำเภอมอราวิตซาในประเทศเซอร์เบีย
พิกัด:  43°53′N 20°21′E﻿ / ﻿43.883°N 20.350°E﻿ / 43.883; 20.350
ประเทศ:  เซอร์เบีย
ภูมิภาค: ชูมาดียาและเซอร์เบียตะวันตก
เมืองหลัก: ชาชัก
การปกครอง
 • กรรมาธิการ: Slobodan Jolović (SNS)
พื้นที่
 • รวม: 3,016 ตร.กม. (1,164 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโน 2022)
 • รวม: 189,281 คน
 • ความหนาแน่น: 63 คน/ตร.กม. (160 คน/ตร.ไมล์)
รหัส ISO 3166: RS-17
เทศบาล: 3 และ 1 นคร
ที่อยู่อาศัย: 206
- นครและเมือง: 5
- หมู่บ้าน: 201
เว็บไซต์: www.moravickiupravniokrug.org
อำเภอมอราวิตซา (เซอร์เบีย: Моравички округ / Moravički okrug, ออกเสียง: [mǒraʋitʃkiː ôkruːɡ]) เป็นหนึ่งใน 8 อำเภอของชูมาดียาและเซอร์เบียตะวันตก ตั้งอยู่ในบริเวณตอนกลางและตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเซอร์เบีย ชื่อ Moravica มาจากแม่น้ำมอราวิตซาที่ไหลผ่านอำเภอ จากสำมะโน ค.ศ. 2022 อำเภอนี้มีประชากร 189,281 คน เมืองหลักของอำเภออยู่ที่นครชาชัก
เทศบาล

อำเภอนี้แบ่งออกเป็นเทศบาล 3 แห่งและนครชาชัก:
กอร์ญีมีลานอวัตซ์
ลูชานี
อีวาญิตซา
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
| 1948 | 189,860 | —     |
| 1953 | 200,014 | +1.05% |
| 1961 | 207,195 | +0.44% |
| 1971 | 217,223 | +0.47% |
| 1981 | 229,047 | +0.53% |
| 1991 | 230,748 | +0.07% |
| 2002 | 224,772 | −0.24% |
| 2011 | 212,603 | −0.62% |
| 2022 | 189,281 | −1.05% |
ที่มา: 
รายงานจากสำมะโนทางการใน ค.ศ. 2011 อำเภอมอราวิตซามีพลเมือง 212,603 คน ในจำนวนนี้อาศัยอยู่ในเขตเมืองร้อยละ 53.8 และในสำมะโน ค.ศ. 2022 อำเภอนี้มีประชากรลดลงเหลือ 189,281 คน
ประชากร > กลุ่มชาติพันธุ์

กลุ่มชาติพันธุ์ในอำเภอมอราวิตซา:
| กลุ่มชาติพันธุ์ | ประชากร | % |
| --- | --- | --- |
| เซิร์บ | 187.363 | 98.98% |
| โรมานี | 738 | 0.38% |
| มอนเตเนโกร | 204 | 0.10% |
| มาซิโดเนีย | 134 | 0.07% |
| ยูโกสลาฟ | 240 | 0.12% |
| โครแอต | 94 | 0.04% |
| มุสลิม | 40 | 0.02% |

| รวม | 189.281 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ภูมิศาสตร์ :  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
วอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ 1969

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  เยอรมนีตะวันออก
วันที่: 13 กันยายน – 20 กันยายน
ทีม: 11
สถานที่: 4 (ใน 4 เมืองเจ้าภาพ)
ชนะเลิศ:  เยอรมนีตะวันออก (สมัยที่ 1st)
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ 1969 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายในร่มที่ขึ้นในปี ค.ศ. 1969 โดยผู้ชนะคือ เยอรมนีตะวันออก
การคัดเลือก

| วิธีการเข้ารอบ | วิธีการเข้ารอบ | ทีมที่ผ่านการคัดเลือก |
| --- | --- | --- |
| ประเทศเจ้าภาพ  | ประเทศเจ้าภาพ  |  เยอรมนีตะวันออก |
| เวิลด์คัพ 1965 | ชนะเลิศ |  สหภาพโซเวียต |
| ชิงแชมป์โลก 1966 | ชนะเลิศ |  เชโกสโลวาเกีย |
| โอลิมปิกฤดูร้อน 1968 | รองชนะเลิศ |  ญี่ปุ่น |
| เจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 | เจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 |  เยอรมนีตะวันตก |
| ชิงแชมป์ยุโรป 1967 | อันดับที่ 3 |  โปแลนด์ |
| ชิงแชมป์ยุโรป 1967 | อันดับที่ 5 |  โรมาเนีย |
| ชิงแชมป์นอร์เซกา 1969 | ชนะเลิศ |  คิวบา |
| ชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1969 | ชนะเลิศ |  บราซิล |
| เอเชีย | เอเชีย |  เกาหลีเหนือ * |
| ชิงแชมป์แอฟริกา 1967 | ชนะเลิศ |  ประเทศตูนิเซีย |
| ไวลด์การ์ด  | ไวลด์การ์ด  |  บัลแกเรีย ** |
| รวม | รวม | 11 ทีม |
* ถอนทีมออกจากการแข่งขัน
** เข้าแข่งขันแทนอันดับที่ 2 ของทวีปเอเชีย
รอบแรก > กลุ่ม A

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เยอรมนีตะวันออก | 6 | 3 | 0 | 9 | 2 | 4.500 | 159 | 94 | 1.691  |
| 2 |  เชโกสโลวาเกีย | 5 | 2 | 1 | 8 | 4 | 2.000 | 167 | 148 | 1.128  |
| 3 |  โรมาเนีย | 4 | 1 | 2 | 4 | 6 | 0.667 | 145 | 127 | 1.142  |
| 4 |  ประเทศตูนิเซีย | 3 | 0 | 3 | 0 | 9 | 0.000 | 33 | 135 | 0.244 |
| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 ก.ย. | เชโกสโลวาเกีย   | 3–0 |   ประเทศตูนิเซีย  | 15–4 | 15–3 | 15–1 |   |   | 45–8 |
| 13 ก.ย. | เยอรมนีตะวันออก   | 3–0 |   โรมาเนีย  | 15–8 | 15–13 | 15–8 |   |   | 45–29 |
| 14 ก.ย. | โรมาเนีย   | 3–0 |   ประเทศตูนิเซีย  | 15–2 | 15–8 | 15–9 |   |   | 45–19 |
| 14 ก.ย. | เยอรมนีตะวันออก   | 3–2 |   เชโกสโลวาเกีย  | 15–13 | 15–7 | 10–15 | 14–16 | 15–8 | 69–59 |
| 15 ก.ย. | เชโกสโลวาเกีย   | 3–2 |   โรมาเนีย  | 8–15 | 15–13 | 6–15 | 19–17 | 15–11 | 63–71 |
| 15 ก.ย. | เยอรมนีตะวันออก   | 3–0 |   ประเทศตูนิเซีย  | 15–5 | 15–1 | 15–0 |   |   | 45–6 |
รอบแรก > กลุ่ม B

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  บราซิล | 6 | 3 | 0 | 9 | 4 | 2.250 | 180 | 144 | 1.250  |
| 2 |  ญี่ปุ่น | 5 | 2 | 1 | 7 | 6 | 1.167 | 136 | 121 | 1.124  |
| 3 |  โปแลนด์ | 4 | 1 | 2 | 6 | 6 | 1.000 | 141 | 146 | 0.966  |
| 4 |  คิวบา | 3 | 0 | 3 | 3 | 9 | 0.333 | 105 | 151 | 0.695 |
| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 ก.ย. | บราซิล   | 3–2 |   โปแลนด์  | 15–8 | 12–15 | 19–17 | 5–15 | 15–7 | 66–62 |
| 13 ก.ย. | ญี่ปุ่น   | 3–0 |   คิวบา  | 17–15 | 15–4 | 15–13 |   |   | 47–32 |
| 14 ก.ย. | บราซิล   | 3–1 |   คิวบา  | 15–12 | 13–15 | 15–4 | 15–8 |   | 58–39 |
| 14 ก.ย. | ญี่ปุ่น   | 3–0 |   โปแลนด์  | 16–14 | 15–10 | 15–9 |   |   | 46–33 |
| 15 ก.ย. | โปแลนด์   | 3–0 |   คิวบา  | 15–13 | 16–14 | 15–7 |   |   | 46–34 |
| 15 ก.ย. | บราซิล   | 3–1 |   ญี่ปุ่น  | 15–10 | 15–10 | 11–15 | 15–8 |   | 56–43 |
รอบแรก > กลุ่ม C

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหภาพโซเวียต | 4 | 2 | 0 | 6 | 2 | 3.000 | 110 | 61 | 1.803  |
| 2 |  บัลแกเรีย | 3 | 1 | 1 | 5 | 3 | 1.667 | 97 | 78 | 1.244  |
| 3 |  เยอรมนีตะวันตก | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | 0.000 | 22 | 90 | 0.244 |
| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 ก.ย. | สหภาพโซเวียต   | 3–2 |   บัลแกเรีย  | 10–15 | 15–8 | 15–10 | 10–15 | 15–4 | 65–52 |
| 14 ก.ย. | สหภาพโซเวียต   | 3–0 |   เยอรมนีตะวันตก  | 15–3 | 15–1 | 15–9 |   |   | 45–13 |
| 15 ก.ย. | บัลแกเรีย   | 3–0 |   เยอรมนีตะวันตก  | 15–4 | 15–4 | 15–1 |   |   | 45–9 |
รอบสุดท้าย > รอบจัดอันดับ 7–11

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  โรมาเนีย | 8 | 4 | 0 | 12 | 0 | MAX | 180 | 98 | 1.837  |
| 2 |  โปแลนด์ | 7 | 3 | 1 | 9 | 3 | 3.000 | 166 | 118 | 1.407  |
| 3 |  คิวบา | 6 | 2 | 2 | 6 | 7 | 0.857 | 154 | 148 | 1.041  |
| 4 |  เยอรมนีตะวันตก | 5 | 1 | 3 | 4 | 9 | 0.444 | 124 | 173 | 0.717  |
| 5 |  ประเทศตูนิเซีย | 4 | 0 | 4 | 0 | 12 | 0.000 | 120 | 227 | 0.529 |
| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 ก.ย. | โปแลนด์   | 3–0 |   ประเทศตูนิเซีย  | 15–12 | 15–8 | 15–2 |   |   | 45–22 |
| 17 ก.ย. | โรมาเนีย   | 3–0 |   เยอรมนีตะวันตก  | 15–5 | 15–13 | 15–10 |   |   | 45–28 |
| 18 ก.ย. | โปแลนด์   | 3–0 |   เยอรมนีตะวันตก  | 15–8 | 15–5 | 15–4 |   |   | 45–17 |
| 18 ก.ย. | คิวบา   | 3–0 |   ประเทศตูนิเซีย  | 15–5 | 15–9 | 15–10 |   |   | 45–24 |
| 19 ก.ย. | โรมาเนีย   | 3–0 |   คิวบา  | 15–7 | 15–6 | 15–8 |   |   | 45–21 |
| 19 ก.ย. | เยอรมนีตะวันตก   | 3–0 |   ประเทศตูนิเซีย  | 15–3 | 16–14 | 15–12 |   |   | 46–29 |
| 20 ก.ย. | คิวบา   | 3–1 |   เยอรมนีตะวันตก  | 15–10 | 15–2 | 9–15 | 15–6 |   | 54–33 |
| 20 ก.ย. | โรมาเนีย   | 3–0 |   โปแลนด์  | 15–10 | 15–7 | 15–13 |   |   | 45–30 |
รอบสุดท้าย > รอบจัดอันดับ 1–6

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เยอรมนีตะวันออก | 9 | 4 | 1 | 13 | 6 | 2.167 | 251 | 202 | 1.243  |
| 2 |  ญี่ปุ่น | 9 | 4 | 1 | 13 | 6 | 2.167 | 240 | 213 | 1.127  |
| 3 |  สหภาพโซเวียต | 8 | 3 | 2 | 10 | 9 | 1.111 | 234 | 220 | 1.064  |
| 4 |  บัลแกเรีย | 7 | 2 | 3 | 9 | 9 | 1.000 | 230 | 216 | 1.065  |
| 5 |  เชโกสโลวาเกีย | 6 | 1 | 4 | 7 | 13 | 0.538 | 233 | 276 | 0.844  |
| 6 |  บราซิล | 6 | 1 | 4 | 4 | 13 | 0.308 | 172 | 233 | 0.738 |
| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 ก.ย. | บัลแกเรีย   | 3–0 |   บราซิล  | 15–7 | 15–10 | 15–8 |   |   | 45–25 |
| 17 ก.ย. | ญี่ปุ่น   | 3–1 |   เชโกสโลวาเกีย  | 15–13 | 15–4 | 6–15 | 15–12 |   | 51–44 |
| 17 ก.ย. | เยอรมนีตะวันออก   | 3–1 |   สหภาพโซเวียต  | 15–5 | 6–15 | 15–11 | 15–11 |   | 51–42 |
| 18 ก.ย. | ญี่ปุ่น   | 3–1 |   บัลแกเรีย  | 15–13 | 5–15 | 15–10 | 15–13 |   | 50–51 |
| 18 ก.ย. | สหภาพโซเวียต   | 3–1 |   เชโกสโลวาเกีย  | 15–10 | 15–11 | 13–15 | 15–11 |   | 58–47 |
| 18 ก.ย. | เยอรมนีตะวันออก   | 3–0 |   บราซิล  | 15–5 | 15–8 | 15–7 |   |   | 45–20 |
| 19 ก.ย. | เชโกสโลวาเกีย   | 3–1 |   บราซิล  | 15–12 | 10–15 | 15–12 | 15–7 |   | 55–46 |
| 19 ก.ย. | ญี่ปุ่น   | 3–0 |   สหภาพโซเวียต  | 15–7 | 15–12 | 15–5 |   |   | 45–24 |
| 19 ก.ย. | เยอรมนีตะวันออก   | 3–0 |   บัลแกเรีย  | 15–6 | 15–8 | 18–16 |   |   | 48–30 |
| 20 ก.ย. | บัลแกเรีย   | 3–0 |   เชโกสโลวาเกีย  | 15–13 | 15–9 | 15–6 |   |   | 45–28 |
| 20 ก.ย. | สหภาพโซเวียต   | 3–0 |   บราซิล  | 15–8 | 15–6 | 15–11 |   |   | 45–25 |
| 20 ก.ย. | ญี่ปุ่น   | 3–1 |   เยอรมนีตะวันออก  | 15–4 | 15–13 | 6–15 | 15–6 |   | 51–38 |
อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1 !:  เยอรมนีตะวันออก
2 !:  ญี่ปุ่น
3 !:  สหภาพโซเวียต
4:  บัลแกเรีย
5.:  เชโกสโลวาเกีย
6:  บราซิล
7:  โรมาเนีย
8:  โปแลนด์
9:  คิวบา
10:  เยอรมนีตะวันตก
11:  ประเทศตูนิเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

results( เก็บถาวร 2009-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 2009-07-21)
| ด ค กวอลเลย์บอลเวิลด์คัพ |
| --- | --- |
ชาย:  1965  1969  1977  1981  1985  1989  1991  1995  1999  2003  2007  2011  2015  2019  2023 
หญิง:  1973  1977  1981  1985  1989  1991  1995  1999  2003  2007  2011  2015  2019  2023
วัดบูรพาราม (จังหวัดนครพนม)

สำหรับวัดบูรพารามแห่งอื่น ดูที่ วัดบูรพาราม
| วัดบูรพาราม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลโพนทอง อำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบูรพาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพนทอง อำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนม ที่ดินทั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 39.1 ตารางวา มีที่ป้ายธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 30 ตารางวา
ประวัติ

วัดบูรพารามตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2420 ภายหลังการตั้งหมู่บ้าน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2425 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 6 เมตร ยาว 8 เมตร
อาคารเสนาสนะ

อุโบสถหรือสิม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2469 โดยหลวงปู่จันทรา (เจ้าอาวาสในขณะนั้น) เป็นนายช่างและผู้นำในการสร้าง และยังปรากฏนามผู้ร่วมสร้างสิมด้วย โดยในการก่อสร้างนั้นขุนโพนทองธรรมราษฎร์กำนันตำบลโพนทองเป็นผู้อุปถัมภ์ดูแลและซื้อที่ดินสร้างวัด ภายหลังสร้างสิมพระและเณรได้ช่วยกันปั้นพระพุทธรูปปางมารวิชัยติดกับฐานชุกชีเพื่อเป็นพระประธานประดิษฐานในสิม
สิมมีลักษณะเป็นสิมทึบ ก่ออิฐถือปูนหันหน้าไปทางทิศตะวันออก มีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 3 ห้อง เชื่อมกับมุขด้านหน้าในแนวขวาง ผังพื้นเป็นรูปตัว T ต่างไปจากสิมหลังอื่นที่สร้างในสมัยเดียวกัน ฐานอาคารทั้งหมดก่อเป็นฐานบังลูกแก้วอกไก่ 1 ชุด ผนังสิมเฉพาะส่วนมุขทำเป็นช่องประตูทรงโค้งอยู่ทางด้านข้างเพื่อใช้เป็นทางเข้า (ด้านทิศเหนือ-ใต้) ส่วนทางด้านหน้า ทิศตะวันออกก่อเป็นช่องในกรอบทรงโค้ง 3 ช่อง แต่ละช่องคั่นด้วยเสาเก็จพร้อมก่อพนักระเบียงด้วยอิฐทำเป็นช่องโปร่งในลวดลายสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ส่วนของหลังคาทำเป็นจั่วชั้นเดียว เครื่องบนเป็นไม้มุงด้วยสังกะสี ประดับด้วยหางหงส์ และเชิงชาย โดยแต่เดิมหลังคามุขมุงด้วยกระเบื้องดิน
อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมดร เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 3 หลัง และครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง
มิสเวิลด์

| --- | --- |
มิสเวิลด์
ก่อตั้ง: 1951
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: ลอนดอน
ที่ตั้ง:  สหราชอาณาจักร
สมาชิก  : 100+
ภาษาทางการ : อังกฤษ
ประธานบริหาร: จูเลีย มอร์ลีย์
บุคลากรหลัก: จูเลีย มอร์ลีย์
เว็บไซต์: เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
มิสเวิลด์ (อังกฤษ: Miss World) เป็นการประกวดนางงามระดับนานาชาติ ก่อตั้งขึ้นในสหราชอาณาจักรโดย เอริก มอร์ลีย์ ในปี ค.ศ. 1951 หลังจากที่เอริก มอร์ลีย์เสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 2000 จูเลีย มอร์ลีย์ ภรรยาของเอริก ได้ขึ้นมาเป็นประธานของการประกวดมิสเวิลด์จนถึงปัจจุบัน
มิสเวิลด์เป็นการประกวดนางงามที่มีผู้เข้าร่วมประกวดและถ่ายทอดออกอากาศมากที่สุด โดยในแต่ละปีมีตัวแทนผู้เข้าประกวดมากกว่า 100 คน และที่ผ่านมาเป็นเวทีการประกวดที่มีผู้เข้าร่วมประกวดมากที่สุด (นางงามจักรวาลมีประมาณ 90 ประเทศในแต่ละปี ล่าสุดมากกว่า120ประเทศ) โดยปัจจุบันมีผู้ที่ได้ตำแหน่งมิสเวิลด์แล้วทั้งหมด 71 คน
ผู้ดำรงตำแหน่งมิสเวิลด์คนปัจจุบันคือกริสตีนา ปิสโกวา จากประเทศเช็กเกีย โดยได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2024 ที่มุมไบ ประเทศอินเดีย
มิสเวิลด์ 2008