stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดตราดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
แหล่งข้อมูลอื่น

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรเป็นการทั่วไป เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2548
| ด ค ก(พ> ศ. 2544 ←)    การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548   (→ พ.ศ. 2549 ·  พ.ศ. 2550) |
| --- | --- |
 กรุงเทพมหานคร  กระบี่  กาญจนบุรี  กาฬสินธุ์  กำแพงเพชร  ขอนแก่น  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ชัยนาท  ชัยภูมิ  ชุมพร  เชียงราย  เชียงใหม่  ตรัง  ตราด  ตาก  นครนายก  นครปฐม  นครพนม  นครราชสีมา  นครศรีธรรมราช  นครสวรรค์  นนทบุรี  นราธิวาส  น่าน  บุรีรัมย์  ปทุมธานี  ประจวบคีรีขันธ์  ปราจีนบุรี  ปัตตานี  พระนครศรีอยุธยา  พะเยา  พังงา  พัทลุง  พิจิตร  พิษณุโลก  เพชรบุรี  เพชรบูรณ์  แพร่  ภูเก็ต  มหาสารคาม  มุกดาหาร  แม่ฮ่องสอน  ยโสธร  ยะลา  ร้อยเอ็ด  ระนอง  ระยอง  ราชบุรี  ลพบุรี  ลำปาง  ลำพูน  เลย  ศรีสะเกษ  สกลนคร  สงขลา  สตูล  สมุทรปราการ  สมุทรสงคราม  สมุทรสาคร  สระแก้ว  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุโขทัย  สุพรรณบุรี  สุราษฎร์ธานี  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อ่างทอง  อำนาจเจริญ  อุดรธานี  อุตรดิตถ์  อุทัยธานี  อุบลราชธานี 
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
| ด ค กจังหวัดตราดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย |
| --- | --- |
เลือกตั้งทั่วไป:  กุมภาพันธ์ 2500  ธันวาคม 2500  2512  2518  2519  2522  2526  2529  2531  มีนาคม 2535  กันยายน 2535  2538  2539  2544  2548  2550  2554  2562  2566
ติสรณคมนูปสัมปทา

พระอุปัชฌาย์ให้ ติสรณคมนูปสัมปทา แก่ผู้บวชเป็นสามเณร
ติสรณคมนูปสัมปทา, ไตรสรณคมนูปสัมปทา, ติสรณคมนอุปสัมปทา หรือ ไตรสรณคมนอุปสัมปทา แปลว่า การอุปสมบทด้วยการเข้าถึงไตรสรณะ หมายถึงการบวชเป็นภิกษุโดยการรับไตรสรณคมน์ หมายถึงการอุปสมบทเป็นภิกษุแบบหนึ่งในพระพุทธศาสนา กล่าวคือ ในสมัยต้นพุทธกาล พระพุทธเจ้าประทานอุปสมบทเอง เรียกว่า เอหิภิกขุอุปสัมปทา ต่อมา ทรงอนุญาตให้พระสาวกบวชกุลบุตรให้เป็นภิกษุได้โดยวิธีให้กุลบุตรนั้นรับไตรสรณคมน์เท่านั้น ซึ่งการบวชแบบนี้สำเร็จได้โดยบุคคล คือ พระสาวกรูปใดรูปหนึ่งก็สามารถบวชกุลบุตรได้ ต่อมาทรงอนุญาตวิธีการอุปสมบทโดยสงฆ์ คือ ให้ทำเป็นสังฆกรรมที่เรียกว่าแบบญัตติจตุตถกรรมวาจา จึงเลิกวิธีบวชพระแบบติสรณคมนูปสัมปทา แต่ทรงอนุญาตให้ใช้วิธีนี้บวชสามเณร ซึ่งถือปฏิบัติกันมาตราบเท่าทุกวันนี้
ดูเพิ่ม

เอหิภิกขุอุปสัมปทา
ญัตติจตุตถกรรมวาจา
ต้วนอี้

ต้วนอี้ (จีน: 段譽 Duàn yù) เป็นตัวเอกในนิยายเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง
ต้วนอี้เป็นองค์ชายต้าหลี่ บุตรของต้วน เจิ้งฉุน  นิสัยใจดี มีเมตตา มองโลกในแง่ดี เมื่อทำสิ่งใดแล้ว จะเอาใจใส่จดจ่อ จนบิดาให้ฉายาว่าลูกงมงาย เนื่องจากไม่ชมชอบวิชาการต่อสู้จึงหนีออกจากบ้าน ทำให้ประสบเหตุการณ์อัศจรรย์มากมาย ทั้งกลืนคางคกชาดวัว เจ้าแห่งพิษ ทำให้พิษร้ายใด ๆ ไม่อาจทำร้ายได้ สำเร็จยอดวิชาดรรชนีกระบี่หกชีพจร ลมปราณภูติอุดร และท่าเท้าท่องคลื่น จนกลายเป็นยอดฝีมือ เมื่อพบกับหวังอี้เยี่ยนก็หลงรักทันที แม้ว่านางจะมีชายอื่นในดวงใจ ต่อมาสาบานเป็นพี่น้องกับเฉียวฟง และซีจุ๊ ภายหลังได้เป็นฮ่องเต้ต่อจากพระปิตุลา
ต้วนอี้นับเป็นตัวละครที่มีลมปราณสูงสุดในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เนื่องจากดูดลมปราณของบุคคลต่าง ๆ มากมาย
ติเย

ติเย (มีพระชนม์ชีพระหว่าง 1398  – 1338 ปีก่อนคริสตกาล, หรืออาจะเรียกว่า เทีย, ติย์ และ ติยิ) เป็นธิดาของข้าราชสำนักนามว่า ยูยา กับภริยานามว่า ทจูยู พระองค์ได้รับตำแหน่งเป็นพระมเหสีในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 พระองค์เป็นพระราชมารดาของฟาโรห์อาเคนาเตน และเป็นพระอัยยิกาของฟาโรห์ทุตอังค์อามุน มัมมี่ของพระองค์ได้รับฉายาว่า "สตรีผู้สูงวัย" ซึ่งค้นพบในหลุมฝังพระศพของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 2 (KV35) ในปีค.ศ. 2010
ครอบครัวและพระชนม์ชีพในวัยเยาว์

บิดาของพระองค์ มิได้เป็นเชื้อพระวงศ์ แต่เป็นผู้ครอบครองที่ดินอันมั่งคั่งในเมืองอัคมิมที่อียิปต์บน ที่ซึ่งทำหน้าที่เป็นนักบวช ผู็ควบคุมดูแลฝูงวัว หรือผู้บัญชาการรถม้าศึก มารดาของพระองค์มีส่วนร่วมทางด้านศาสนา โดยมีหน้าที่เป็นผู้ขับร้องเพลงแห่งเทพีฮาธอร์ ผู้นำแห่งความบันเทิงแห่งเทพอามุนและมิน.. ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพระมารดาของพระองค์นั้นเป็นสมาชิกเชื้อพระวงศ์
นักไอยคุปต์วิทยา ได้สันนิษฐานว่า บิดาของพระองค์นั้นเป็นคนต่างชาติ ซึ่งดูจากคุณสมบัติของมัมมี่และการเรียกชื่อที่แตกต่างจากชาวอียิปต์ทั่วไป และบางส่วนก็สันนิษฐานว่า การเมืองและความเชื่อทางศาสนาที่ผิดแปลกไปของพระองค์ อาจจะมีสาเหตุจากไม่ใช่แค่เพียงมีตำแหน่งที่มั่นคงแล้ว แต่อาจะมีเชื้อสายต่างชาติด้วย
พระองค์อาจจะมีพระอนุชาหรือพระเชษฐานามว่า อาเนน ผู้นำศาสนาแห่งอามุน, ไอย์ ผู้ขึ้นครองราชย์ต่อจากฟาโรห์ทุตอังค์อามุน ซึ่งเหมือนฟาโรห์หลังจาการสิ้นพระชนม์ของทุตอังค์อามุน ที่เชื่อว่าอาจจะเป็นพระอนุชาหรือพระเชษฐาของพระองค์อีกด้วย แม้ว่าจะไม่มีวันที่ชัดเจนและหลักฐานที่จะเชื่อมโยงระทั้งสองได้ โดยนักไอยคุปต์วิทยาสันนิษฐาว่า ไอย์มีต้นกำเนิดมาจากอัคมิม เพราะจากการสร้างวิหารเพื่อุทิศแด่เทพมิน ซึ่งเป็นเทพประจำท้องถิ่น และการรับตำแหน่งส่วนใหญ๋ของยูยา บิดาของพระองค์
พระนางติเยได้อภิเษกสมรสกับฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ในปีที่ 2 แห่งการครองราชย์ ซึ่งฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ประสูติพระมเหสีแต่รองของพระราชบิดาฟาโรห์ทุตโมสที่ 4 และต้องการที่จะผูกสัมพันธ์ระหว่างเชื้อพระวงศ์ให้แน่นแฟ้นมากยิ่งขึ้น และดูเหมือนว่าพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์เมื่อมีพระชนม์น้อยอยู่อาจจะประมาณ 6 ถึง 12 ปี ซึ่งทั้งสองพระองค์มีพระราชโอรสและพระราชธิดาอย่างน้อย 7 พระองค์ หรือมากกว่า ดังนี้
ซิทอามุน – พระราชธิดาพระองค์โต ผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระมเหสีในปีที่ 30 แห่งการครองราชย์ของพระราชบิดาของพระองค์
ไอเซท – อาจจะได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระมเหสีในพระราชบิดาของพระองค์
เฮนุตทาเนบ – ไม่ทราบถึงการแต่งตั้งให้เป็นพระมเหสี แม้ว่าพระนามของพระองค์จะปรากฏในคาร์ทูธเพียงอย่างเดียว
เนเบตา – บางครั้งคิดว่าพระองค์ทรงเปลี่ยนพระนามเป็น บาเคตอาเตน ในรัชสมัยของฟาโรห์อาเคนาเตน พระอนุชาของพระองค์
ทุตโมส – มกุฎราชกุมารและนักบวชชั้นสูงแห่งเทพพทาห์ ซึ่งสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยของพระราชบิดา
อเมนโฮเทปที่ 4/อาเคนาเตน – ผู้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา เป็นพระสวามีของพระนางเนเฟอร์ติติและพระราชบิดาของเจ้าหญิงอังค์เซนอามุน ผู้ซึ่งอภิเษกสมรสกับฟาโรห์ทุตอังค์อามุน
สเมงค์คาเร – ตามประเพณีที่เห็นว่าเป็นหนึ่งในผู้ขึ้นครองราชย์ต่อจากฟาโรห์อาเคนาเตน
สตรีผู้อ่อนเยาว์ จาก เควี 35 – เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 กับพระนางติเย ซึ่งเป็นพระราชมารดาของฟาโหร์ทุตอังค์อามุน
เบเคตอาเตน – บางส่วนคิดว่าเป็นพระราชธิดาของพระนางติเย
ดาร์วิน

ดาร์วิน อาจหมายถึง
ดาร์วิน เมืองในประเทศออสเตรเลีย
ชาลส์ ดาร์วิน
ดาร์วิน นุญเญซ
ดาร์วิน (ระบบปฏิบัติการ) ระบบปฏิบัติการโอเพนซอร์สที่มีลักษณะคล้ายยูนิกซ์ พัฒนาโดยบริษัทแอปเปิล
ธงชาติเบนิน

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ ensign
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: พ.ศ. 2502 (ครั้งแรก)  พ.ศ. 2533 (ครั้งที่ 2)
 
ธงชาติสาธารณรัฐประชาชนเบนิน (พ.ศ. 2518 - 2533)
ธงชาติเบนิน เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 10 ส่วน ยาว 15 ส่วน (อัตราส่วนอย่างต่ำคือ 2:3) ตอนต้นธงเป็นแถบแนวตั้งสีเขียว ความกว้างเป็น 6 ใน 15 ส่วนของความยาวธง ส่วนที่เหลือนั้นแบ่งครึ่งตามแนวนอน ตอนบนเป็นพื้นสีเหลือง ตอนล่างพื้นสีแดง สีในธงนี้จัดเป็นสีพันธมิตรแอฟริกา แต่ละสีมีความหมาย คือ สีแดงหมายถึงความกล้าหาญ สีเหลืองหมายถึง[ความมั่งคั่ง และสีเขียวหมายถึงความหวัง
ธงนี้เริ่มใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2502 ต่อมาจึงถูกเปลี่ยนเป็นธงพื้นสีเขียวมีดาวแดงที่มุมธงบนด้านคันธงเมื่อปี พ.ศ. 2518 เพื่อใช้เป็นธงชาติสาธารณรัฐประชาชนเบนิน ซึ่งปกครองด้วยแนวคิดลัทธิมาร์กซ์ ภายหลังเมื่อรัฐบาลดังกล่าวล่มสลายลงในปี พ.ศ. 2533 ธงในยุคแรกจึงได้นำกลับมาใช้เป็นธงชาติเบนินอีกครั้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเบนิน ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ธงอาณาจักรดาโฮเมย์ (สัดส่วนธง 43:59)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย
จังหวัดตราดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562

จังหวัดตราดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ภาพรวม > แบ่งตามพรรค

| พรรค | พรรค | จำนวน ผู้สมัคร | คะแนนเสียง> จน. | คะแนนเสียง> % | ที่นั่ง> จน. | ที่นั่ง> +/– | ที่นั่ง> % |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อนาคตใหม่ | 1 | 36,744 | 31.17% | 1 | 1 | 100.00% |
|  | ประชาธิปัตย์ | 1 | 30,642 | 25.99% | 0 | 1 | 0.00% |
|  | พลังประชารัฐ | 1 | 23,417 | 19.86% | 0 |  | 0.00% |
|  | อื่น ๆ | 22 | 27,076 | 22.98% | 0 |  | 0.00% |
| ผลรวม | ผลรวม | 25 | 117,879 | 100.00% | 1 |  | 100.00% |
ภาพรวม > แบ่งตามเขต

| เขตเลือกตั้ง> เขตเลือกตั้ง.เขตเลือกตั้ง | อนาคตใหม่> .คะแนนเสียง | อนาคตใหม่> .% | ประชาธิปัตย์> .คะแนนเสียง | ประชาธิปัตย์> .% | พลังประชารัฐ> .คะแนนเสียง | พลังประชารัฐ> .% | อื่น ๆ> .คะแนนเสียง | อื่น ๆ> .% | ผลรวม> .คะแนนเสียง | ผลรวม> .% | ผลการเลือกตั้ง> ผลการเลือกตั้ง.ผลการเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เขต 1 | 36,744 | 31.17% | 30,642 | 25.99% | 23,417 | 19.86% | 27,076 | 22.98% | 117,879 | 100.00% | อนาคตใหม่ ได้ที่นั่ง |
| ผลรวม | 36,744 | 31.17% | 30,642 | 25.99% | 23,417 | 19.86% | 27,076 | 22.98% | 117,879 | 100.00% |  |
เขตเลือกตั้ง

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง
เขตเลือกตั้ง > เขต 1

เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดตราดทั้งจังหวัด
ทั้งนี้ ภายหลังที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งให้ยุบพรรคอนาคตใหม่ ผู้ได้รับเลือกตั้ง นายศักดินัย นุ่มหนู ได้ย้ายเข้าสังกัดพรรคก้าวไกลในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2563
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดตราด เขต 1> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดตราด เขต 1> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดตราด เขต 1> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดตราด เขต 1> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดตราด เขต 1> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดตราด เขต 1> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อนาคตใหม่   | ศักดินัย นุ่มหนู (9) | 36,744 | 31.17 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | ธีระ สลักเพชร (3)* | 30,642 | 25.99 |  |
|  | พลังประชารัฐ   | วุฒิกร โลหะคุปต์ (4) | 23,417 | 19.86 |  |
|  | ภูมิใจไทย   | วศิน พงษ์ศิริ (7) | 6,310 | 5.35 |  |
|  | เสรีรวมไทย   | คมศักดิ์ ศักดิ์เพชรพลอย (12) | 5,667 | 4.81 |  |
|  | รวมพลังประชาชาติไทย   | กิตติธัช ไชยอรรถ (13) | 2,861 | 2.43 |  |
|  | เพื่อชาติ    | พัชรี มนัสสนิท (2) | 2,786 | 2.36 |  |
|  | เศรษฐกิจใหม่  | สุภาพ นิยม (19) | 1,997 | 1.69 |  |
|  | ชาติพัฒนา   | ไกรสีห์ รัตนเศียร (1) | 1,433 | 1.22 |  |
|  | ประชาชาติ  | พลตำรวจตรี สุรศักดิ์ รมยานนท์ (10) | 1,409 | 1.20 |  |
|  | ประชาธรรมไทย  | สาวิตรี สืบสอน (21) | 543 | 0.46 |  |
|  | ประชานิยม    | ไสว ชัยบุญเรือง (5) | 513 | 0.44 |  |
|  | รักษ์ผืนป่าประเทศไทย    | อำพร แพทย์ศาสตร์ (15) | 498 | 0.42 |  |
|  | เครือข่ายชาวนาแห่งประเทศไทย   | ลัดดา แขวงอุบล (23) | 439 | 0.37 |  |
|  | ไทยศรีวิไลย์    | กริ่ม หาญพัฒน์ (14) | 436 | 0.37 |  |
|  | ทางเลือกใหม่  | เอกอรุณ มีวรรณ (11) | 400 | 0.34 |  |
|  | พลังท้องถิ่นไท    | สัมภาษณ์ อัศวภูมิ (6) | 324 | 0.27 |  |
|  | พลังสังคม  | ไพรัตน์ เกษโกวิท (24) | 275 | 0.23 |  |
|  | ครูไทยเพื่อประชาชน  | ธัญวรินทร์ แดงอาจ (22) | 256 | 0.22 |  |
|  | ชาติไทยพัฒนา   | วีระชัย จูห้อง (17) | 235 | 0.20 |  |
|  | พลังชาติไทย  | สุวรรณ สงวนหงษ์ (18) | 225 | 0.19 |  |
|  | ประชาภิวัฒน์  | รัฐ อภิบาลศรี (16) | 189 | 0.16 |  |
|  | ประชากรไทย  | ธนินท์ธร เกษรมาลา (20) | 148 | 0.13 |  |
|  | ไทรักธรรม  | ชูเกียรติ บางขุนทด (25) | 132 | 0.11 |  |
|  | ไทยรักษาชาติ   | ทินวัฒน์ เจียมอุย (8)† | – | – | – |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 117,879 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 117,879 | 92.56 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 2,428 | 1.91 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 7,045 | 5.53 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 127,357 | 74.04 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 172,749 | 100.00 | — |
: อนาคตใหม่   ได้ที่นั่งจาก ประชาธิปัตย์
ดูเพิ่ม

จังหวัดตราดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
จังหวัดตราดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
| ด ค ก(พ> ศ. 2554 ←)   การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562   (→ พ.ศ. 2566) |
| --- | --- |
 กระบี่  กรุงเทพมหานคร  กาญจนบุรี  กาฬสินธุ์  กำแพงเพชร  ขอนแก่น  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ชัยนาท  ชัยภูมิ  ชุมพร  เชียงราย  เชียงใหม่  ตรัง  ตราด  ตาก  นครนายก  นครปฐม  นครพนม  นครราชสีมา  นครศรีธรรมราช  นครสวรรค์  นนทบุรี  นราธิวาส  น่าน  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  ปทุมธานี  ประจวบคีรีขันธ์  ปราจีนบุรี  ปัตตานี  พระนครศรีอยุธยา  พะเยา  พังงา  พัทลุง  พิจิตร  พิษณุโลก  เพชรบุรี  เพชรบูรณ์  แพร่  ภูเก็ต  มหาสารคาม  มุกดาหาร  แม่ฮ่องสอน  ยโสธร  ยะลา  ร้อยเอ็ด  ระนอง  ระยอง  ราชบุรี  ลพบุรี  ลำปาง  ลำพูน  เลย  ศรีสะเกษ  สกลนคร  สงขลา  สตูล  สมุทรปราการ  สมุทรสงคราม  สมุทรสาคร  สระแก้ว  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุโขทัย  สุพรรณบุรี  สุราษฎร์ธานี  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อ่างทอง  อำนาจเจริญ  อุดรธานี  อุตรดิตถ์  อุทัยธานี  อุบลราชธานี 
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
| ด ค กจังหวัดตราดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย |
| --- | --- |
เลือกตั้งทั่วไป:  กุมภาพันธ์ 2500  ธันวาคม 2500  2512  2518  2519  2522  2526  2529  2531  มีนาคม 2535  กันยายน 2535  2538  2539  2544  2548  2550  2554  2562  2566
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 29

| --- | --- |

เมืองเจ้าภาพ: จังหวัดมหาสารคาม
ทีมเข้าร่วม: 77 จังหวัด
กีฬา: 36 ชนิดกีฬา
พิธีเปิด: 18 มีนาคม 2556 (2556-03-18)
พิธีปิด: 29 มีนาคม 2556 (2556-03-29)
ประธานพิธีเปิด: ประชา ประสพดี
นักกีฬาปฏิญาณ: ทรงฤทธิ์ เวียงบาล, อิ่นอ้อย เฉลิมชิตต
ผู้จุดคบเพลิง: ธนวรรธก์ ปาละจินต์
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาจังหวัดมหาสารคาม
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 29 หรือ มหาสารคามเกมส์ เป็นการจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติครั้งที่ 29 โดยจังหวัดมหาสารคามเป็นเจ้าภาพในการจัดแข่งขัน มีจังหวัดเข้าร่วมการแข่งขัน 77 จังหวัด
สัญลักษณ์การแข่งขัน > ตราสัญลักษณ์

ตราสัญลักษณ์การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 29 เป็นรูปพระธาตุนาดูน ซึ่งเป็นสิ่งที่ประชาชนให้ความเคารพนับถือ ตั้งอยู่ที่อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม ด้านบนเป็นสัญลักษณ์ของการกีฬาแห่งประเทศไทย ประดับอยู่ด้านบนของพระธาตุนาดูน
สัญลักษณ์การแข่งขัน > ตุ๊กตาสัญลักษณ์

ตุ๊กตาสัญลักษณ์ประจำการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 29 มีสองตัวชื่อ "ปูแป้ง" และ "รำพัน" โดยมีต้นแบบมาจากปูทูลกระหม่อม ซึ่งเป็นปูที่มีสีสันสวยงาม และพบแห่งเดียวที่จังหวัดมหาสารคาม และเป็นสัตว์นำโชค
พิธีการ > พิธีเปิด

พิธีเปิดการแข่งขัน จัดขึ้นในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2556 ณ สนามกีฬาสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตมหาสารคาม โดยจัดการแสดงไว้ทั้งหมด 4 ชุด ได้แก่ “อลังการเยาวชนสกลไสว” เป็นขบวนพาเหรดสีสันสวยงาม “ออนซอน มหาสารคามเสน่ห์อีสาน” ที่ใช้ชุดคณะกลองยาว 25 คณะ และนักแสดงฟ้อนรำกว่า 400 คน “มหัศจรรย์ไฟศักดิ์สิทธิ์สถิตใจ” ที่เป็นขบวนอัญเชิญไฟพระฤกษ์อย่างตระการตา และ “โรจน์ไสวไฟกีฬาสู่สากล” ซึ่งเป็นการแสดงชุดสุดท้าย โดยการแสดทั้งหมดเน้นเรื่องวัฒนธรรมของชาวมหาสารคาม ความเป็นเอกลักษณ์ของอีสาน และพลังของเยาวชนที่จะก้าวสู่อนาคตของชาติ และมีการเดินขบวนพาเหรดนักกีฬาจาก 77 จังหวัดลงสู่สนามกีฬา
พิธีการ > พิธีปิด

พิธีปิดการแข่งขันจัดขึ้นในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2556 เวลา 17.00 น. ณ สนามสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตมหาสารคาม โดยจัดการแสดงไว้ทั้งหมด 4 ชุด ได้แก่ "ม่วนซื่นไมตรีจิตมิตรภาพ" เป็นการแสดงที่สร้างความครื้นเครงให้กับนักกีฬา "พลังเยาวชนซึ้งซาบตราบดินฟ้า", "ส่งมอบไฟ ด้วยใจรัก ด้วยศรัทธา"  และการแสดง "สืบคุณค่าพลังกีฬาสู่สากล" ต่อจากนั้นผู้ชมในสนามได้สัมผัสผ้าสร้อยดอกหมาก ก่อนที่จะแสดงร่วมพิธีปิดและดับไฟในกระถางคบเพลิง
พิธีมอบธงในพีธีปิด ดร.ยิ่งยศ อุดรพิมพ์ นายกสมาคมกีฬาจังหวัดมหาสารคาม ได้มอบธงประจำการแข่งขันให้กับ จังหวัดศรีสะเกษ ซึ่งจะเป็นเจ้าภาพกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 30 โดยมอบให้กับ นายนพวัชร สิงห์ศักดา ผู้ว่าราชการจังหวัดมหาสารคาม ก่อนมอบต่อไปให้กับ นายกนกพันธุ์ จุลเกษม ผู้ว่าการการกีฬาแห่งประเทศไทย ในฐานะประธานอำนวยการจัดการแข่งขัน ก่อนที่จะส่งต่อไปยัง นายสิริพงศ์ อังคสกุลเกียรติ นายกสมาคมกีฬาจังหวัดศรีสะเกษ นายสนิท ขาวสะอาด รองผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษ และส่งให้กับ นายประทีป กีรติเรขา ผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษเป็นคนสุดท้าย
ซึ่งช่วงสุดท้านในพิธีปิด จังหวัดศรีสะเกษได้นำการแสดงชื่อว่า "ออนซอนนครลำดวน" มาแสดง ซึ่งการแสดงชุดนี้เป็นการแสดงที่รวมศิลปวัฒนธรรมของ 4 ชนเผ่าของจังหวัด ได้แก่ ส่วย ลาว เยอ เขมร โดยใช้เวลาแสดง 10 นาที ใช้นักแสดงจากโรงเรียนศรีสะเกษวิทยาลัย
พิธีการ > พิธีเชิญคบเพลิง

การวิ่งคบเพลิงใช้นักกีฬา 5 คน ได้แก่ พิเศษสุทธิ์ อิสสระวงศ์ นักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติไทย ณัฐพงษ์ กัณหคุณ นักกีฬาลีลาศ พัชร สมจริง นักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย พิมพิกา มุ่งสุเพ็ง และสุกัญญา คำทอง นักกีฬาตะกร้อลอดห่วงเยาวชนทีมชาติไทย และผู้จุดคบเพลิง ได้แก่ ธนวรรธก์ ปาละจินต์ นักกีฬาว่ายน้ำเยาวชนทีมชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2013-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กกีฬาเยาวชนแห่งชาติ |
| --- | --- |
การแข่งขัน:  2528 นครราชสีมา   2529 นครศรีธรรมราช   2530 สุรินทร์   2531 เชียงราย   2532 ราชบุรี   2533 ภูเก็ต   2534 ตรัง   2535 ศรีสะเกษ   2536 จันทบุรี   2537 พิษณุโลก   2538 สงขลา   2539 กำแพงเพชร   2540 สุราษฎร์ธานี   2541 อุดรธานี   2542 ยะลา   2543 สุรินทร์   2544 แพร่   2545 พังงา   2546 เพชรบุรี   2547 สุโขทัย   2548 ชัยภูมิ   2549 ลำปาง   2550 สุราษฎร์ธานี   2551 อุบลราชธานี   2552 กาญจนบุรี   2553 เพชรบูรณ์   2554 อุตรดิตถ์   2555 ภูเก็ต   2556 มหาสารคาม   2557 ศรีสะเกษ   2558 จันทบุรี   2559 สุพรรณบุรี   2560 ชุมพร – ระนอง   2561 น่าน   2562 บุรีรัมย์   2563 ตราด   2565 พัทลุง   2566 นครสวรรค์   2567 ราชบุรี   2568 ชลบุรี   2569 สุราษฎร์ธานี
ชิเงรุ อาโอยามะ

ชิเงรุ อาโอยามะ (เกิด 27 เมษายน ค.ศ. 1969) เป็นนักวอลเลย์บอลชาวญี่ปุ่น เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
จุนจิ อิโต้: รวมเรื่องสยองขวัญญี่ปุ่น

| --- | --- |
จุนจิ อิโต้: รวมเรื่องสยองขวัญญี่ปุ่น
伊藤潤二『マニアック』 (Itō Junji Maniakku)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Junji Ito Maniac: Japanese Tales of the Macabre
สร้างโดย: จุนจิ อิโต
โอเอ็นเอ
กำกับโดย: ชิโนบุ ทางาชิระ
เขียนบทโดย: คาโอรุ ซาวาดะ
ดนตรีโดย: ยูกิ ฮายาชิ
สตูดิโอ: สตูดิโอดีน
ถือสิทธิ์โดย: เน็ตฟลิกซ์
ฉาย: 19 มกราคม พ.ศ. 2566
ความยาว: 24-25 นาที
ตอน: 12
จุนจิ อิโต้: รวมเรื่องสยองขวัญญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 伊藤潤二『マニアック』; โรมาจิ: Itō Junji Maniakku) เป็นซีรีส์ออริจินัลเน็ตแอนิเมชันญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอดีนและกำกับโดยชิโนบุ ทางาชิระ ดัดแปลงจากผลงานมังงะแนวสยองขวัญหลายเรื่องของจุนจิ อิโต  เช่น ลูกโป่งหัวมนุษย์ฺ, โซอิจิ และ โทมิเอะ ฉายทางเน็ตฟลิกซ์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566
การผลิตและการฉาย

ซีรีส์อนิเมะมีการประกาศสร้างในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2565 โดยประกาศว่าจะดัดแปลงจากผลงานมังงะของจุนจิ อิโตหลายเรื่อง เช่น ลูกโป่งหัวมนุษย์ฺ, โซอิจิ และ โทมิเอะ ซีรีส์อนิเมะกำกับโดยชิโนบุ ทางาฮาระ และผลิตโดยสตูดิโอดีน เขียนบทโดยคาโอรุ ซาวาดะ และแต่งดนตรีประกอบโดยยูกิ ฮายาชิ ซีรีส์อนิเมะฉายทางเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2566 เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Paranoid" ร้องโดย MADKID ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า "อิอุ โทริ" (云う透り, Iu Toori) ร้องโดย JYOCHO
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
จุนจิ อิโต้: รวมเรื่องสยองขวัญญี่ปุ่น ที่เน็ตฟลิกซ์
จุนจิ อิโต้: รวมเรื่องสยองขวัญญี่ปุ่น (โอเอ็นเอ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ธงชาติเซาตูแมอีปริงซีป

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 12 กรกฎาคม 1975 (49 ปีก่อน)
ลักษณะ: ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นธงแบ่งเป็นแถบแนวนอน 2 แถบ มีแถบสีเหลืองอยู่กลาง ขนาบด้วยแถบสีเขียวที่ตอนบนและล่าง โดยแถบสีเหลืองนี้กว้างกว่าแถบสีเขียวเล็กน้อย และภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีดำ 2 ดวง ที่ด้านคันธงนั้นมีรูปสามเหลี่ยมสีแดง
ออกแบบโดย: ไม่ทราบผู้ออกแบบ
 
ธงชาติเซาตูแมอีปริงซีป มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นแถบแนวนอน 2 แถบ มีแถบสีเหลืองอยู่กลาง ขนาบด้วยแถบสีเขียวที่ตอนบนและล่าง โดยแถบสีเหลืองนี้กว้างกว่าแถบสีเขียวเล็กน้อย และภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีดำ 2 ดวง ที่ด้านคันธงนั้นมีรูปสามเหลี่ยมสีแดง แบบของธงนี้มาจากธงของขบวนการปลดปล่อยเซาตูแมอีปริงซีป และได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการในฐานะธงชาติเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 อันเป็นวันประกาศเอกราชจากโปรตุเกส
สามเหลี่ยมสีแดงหมายถึงการต่อสู้อย่างหนักเพื่อให้ได้มาซึ่งเอกราช ดาว 2 ดวงหมายถึงเกาะหลักของประเทศทั้งสองเกาะ ส่วนสีเขียว สีเหลือง และสีดำ เป็นสีพันธมิตรแอฟริกา แสดงถึงความเป็นส่วนหนึ่งของทวีปแอฟริกา
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเซาตูแมอีปริงซีป ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย
ธงชาติเซเชลส์

| --- | --- |


การใช้: ธงพลเรือน ธงเรือพลเรือน ธงราชการ และ ธงเรือรัฐบาล
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 18 มิถุนายน พ.ศ. 2539
ลักษณะ: ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นธงแบ่งเป็นรัศมี 5 สีจากมุมธงล่างด้านคันธง ประกอบด้วยสีน้ำเงิน สีเหลือง สีแดง สีขาว และสีเขียว
 
ธงชาติเซเชลส์ เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นรัศมี 5 เส้นจากมุมธงล่างด้านคันธงไปยังด้านปลายธง เรียงเป็นสีน้ำเงิน สีเหลือง สีแดง สีขาว และสีเขียว เป็นลำดับตามเข็มนาฬิกา เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2539
ความหมายของสัญลักษณ์ต่างๆ ในธงนั้น สีน้ำเงินหมายถึงท้องฟ้าและมหาสมุทรที่โอบล้อมหมู่เกาะเซเชลล์  สีเหลืองหมายถึงดวงอาทิตย์อันเป็นที่มาของแสงสว่างและชีวิต  สีแดงคือสีของประชาชน และความเด็ดเดี่ยวในการทำงานเพื่อชาติในอนาคตด้วยความรักและสามัคคี  สีขาวได้แก่ความยุติธรรมทางสังคมและความปรองดองในชาติ  สีเขียวหมายถึงผืนแผ่นดินและธรรมชาติ  ลักษณะของแถบสีต่างๆ ที่เป็นเส้นเฉียง แสดงความหมายถึงพลวัตของประเทศเกิดใหม่ที่จะก้าวไปสู่อนาคต
เดิมธงชาติเซเชลส์แบบแรกที่ประกาศใช้เมื่อได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2519 มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งเป็น 4 ส่วนด้วยกากบาทสีขาว ช่องบนและช่องล่างที่ถูกแบ่งนั้นเป็นพื้นสีน้ำเงิน ส่วนช่องซ้ายและช่องขวาเป็นพื้นสีส้ม  ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2520 เมื่อมีประธานาธิบดีเจมส์ แมนแชม ถูกโค่นอำนาจโดยฟรองซ์-อัลแบรต์ เรเน ผู้นำพรรคการเมืองฝ่ายตรงข้าม ธงชาติจึงถูกเปลี่ยนเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ตอนบนเป็นสีส้ม ตอนล่างสีเขียว ทั้งสองสีถูกแบ่งด้วยแนวเส้นคดสีขาว ซึ่งเป็นธงของพรรคเซเชลล์ พีเพิล ยูไนเต็ด และได้ใช้สืบมาจนถึงปี พ.ศ. 2539 จึงได้เปลี่ยนมาเป็นธงแบบปัจจุบัน
มิ.ย. 2519 - มิ.ย. 2520
พ.ศ. 2520 - 2539
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเซเชลส์ ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ประวัติธงชาติเซเชลส์ เก็บถาวร 2007-06-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย