stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กันส์แอนด์โรสเซส

| กันส์แอนด์โรสเซส |
| --- | --- |
กันส์แอนด์โรสเซส ในคอนเสิร์ตที่ลอนดอน ปี 2017   (จากซ้าย-ขวา ดิชซี่ รีซ, ริชาร์ด โฟทัส, ดัฟฟ์ แม็คคาแกน, แอ็กเซิล โรส, สแลช, เมริสซ่า รีซ และ แฟรงก์ เฟอเรอร์)
ข้อมูลพื้นฐาน
รู้จักในชื่อ: G N' R, GNR
ที่เกิด:  ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง:  ฮาร์ดร็อก  แกลมเมทัล 
ช่วงปี: 1985 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง:  Geffen  UMG  UZI Suicide  Black Frog 

สมาชิก: แอ็กเซิล โรส  สแลช  ดัฟฟ์ แม็คคาแกน  ริชาร์ด โฟทัส  แฟรงก์ เฟอเรอร์  ดิชซี่ รีซ  เมริสซ่า รีซ

เว็บไซต์: www.gunsnroses.com
กันส์แอนด์โรสเซส (อังกฤษ: Guns N' Roses) เป็นวงร็อคอเมริกัน ก่อตั้งวงในลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนียในปี ค.ศ. 1985 นำโดยหัวหน้าวงและผู้ร่วมก่อตั้งวง แอกเซล โรส  จากนั้นมีการเปลี่ยนแปลงสมาชิกในวงและมีความขัดแย้งต่าง ๆ ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งวง โดยมีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 5 ชุด 2 อีพี และหนึ่งอัลบั้มการแสดงสด หลังจากนั้นอีกร่วมทศวรรษ ทางวงออกผลงานที่ยาวนานต่อการรอคอยชุด Chinese Democracy ในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 และถือเป็นอัลบั้มการอัดเสียงดั้งเดิมหลังจากปี 1991 กับผลงานชุด Use Your Illusion I และ Use Your Illusion II
วงนี้มีชื่อเสียงมากในช่วงที่มี Slash และ Axl Rose อยู่ร่วมวงกันอยู่ เพลงส่วนมากของวงนี้จะเด่นไปที่ กีตาร์ไฟฟ้า และเพลงที่ค่อนข้างยาว โดยมีเพลง "Sweet Child O' Mine" เป็นเพลงเดียวที่สามารถขึ้นไปอยู่อันดับหนึ่งบนบิลบอร์ดชาร์ทได้ กันแอนด์โรสเซส ได้รับชื่อเล่น จาก นิตยสารโรลลิงสโตนว่าเป็น "วงดนตรีที่อันตรายที่สุดในโลก" จากบุคลิกของคนในวงที่ไว้ผมยาว ๆ และสูบบุหรี่ ที่เป็นเอกลักษณ์ของวง แถมสมาชิกบางรายก็ติดยาจนต้องเปลี่ยนตัวบ่อยครั้ง แต่ถึงอย่างไรก็ตามวงนี้ก็ได้รับเกียรติให้อยู่ในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรลอีกด้วย
กันส์แอนด์โรสเซส มียอดขายทั่วโลกประมาณ 100 ล้านชุด มีเพลงฮิตที่ติดอันดับ 1 ใน 10 ของบิลบอร์ดชาร์ท 100 ได้แก่ "Sweet Child O' Mine", "Paradise City", "Don't Cry", "Welcome to the Jungle", "Knockin' on Heaven's Door", "November Rain", "Patience" เป็นต้น ซึ่งทำให้วงนี้สามารถจำหน่ายได้ถึง 39 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา ผลงานอัลบั้มชุดแรกที่ชื่อชุด Appetite for Destruction มียอดขาย 27 ล้านชุดทั่วโลก และสามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ทอัลบั้มของบิลบอร์ด 200 นอกจากนั้นยังมีซิงเกิ้ลท็อป 10 ถึง 3 เพลงจากชุดนี้คือเพลง "Sweet Child o' Mine" ที่ขึ้นถึงอันดับ 1 ส่วนอัลบั้มในปี 1991 ชุด Use Your Illusion I และ Use Your Illusion II เข้าอันดับสัปดาห์แรกที่อันดับ 1 และ 2 บนชาร์ทบิลบอร์ด 200 และมียอดขาย 14 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา
รียูเนียน

4 มกราคม 2016 Slash มือกีตาร์ Duff McKagan มือเบส และ Axl Rose นักร้องนำ สมาชิกยุคก่อตั้งทั้งสามคน  ประกาศรียูเนียน โดยได้ขึ้นโชว์ด้วยกันเป็นครั้งแรกในรอบ 23 ปี ที่ The Troubadour ผับใน Los Angeles วันที่ 1 เมษายน 2016 ในชื่อทัวร์ Not in This Lifetime..Tour
ผลงาน

1987: Appetite for Destruction
1988: G N' R Lies
1991: Use Your Illusion I
1991: Use Your Illusion II
1993: "The Spaghetti Incident?"
2008: Chinese Democracy
ทัวร์คอนเสิร์ต

The Early Days of Guns 'N' Roses (1985–87)
Appetite for Destruction Tour (1987–88)
Use Your Illusion Tour (1991–93)
Chinese Democracy Tour (2001–11)
Up Close and Personal Tour (2012)
Appetite for Democracy (2012–14)
Not in This Lifetime... Tour (2016–2019)
สมาชิก

| --- | --- |
 สมาชิกปัจจุบัน Axl Rose - ร้องนำ, เปียโน (1985-ปัจจุบัน)  Slash - ลีด และ ริทึ่มกีต้าร์ (1985–1996, 2016-ปัจจุบัน)  Duff McKagan - กีต้าร์เบส, ร้องประสาน (1985–1997, 2016-ปัจจุบัน)  Dizzy Reed  - เปียโน, คีย์บอร์ด, ร้องประสาน, เพอคัสชั่น (1990-ปัจจุบัน)  Richard Fortus - ริทึ่ม และ ลีดกีต้าร์, ร้องประสาน (2001-ปัจจุบัน)  Frank Ferrer - กลอง (2006-ปัจจุบัน)  Melissa Reese - synthesizers, คีย์บอร์ด, programming, ร้องประสาน (2016-ปัจจุบัน):  อดีตสมาชิก Izzy Stradlin - ริทึ่มกีต้าร์ (1985-1991)  Steven Adler - กลอง (1985-1990)  Matt Sorum - กลอง (1990-1997)  Gilby Clarke - ริทึ่มกีต้าร์ (1991-1994)  Paul Tobias -  กีต้าร์, เปียโน (1994-2002)  Josh Freese - กลอง (1994-2000)  Buckethead - กีต้าร์ (2000-2004)  Bryan "Brain" Mantia - กลอง (2000-2006)  Robin Finck - กีต้าร์, คีย์บอร์ด (1997-1999,2000-2008)  Ron "Bumblefoot" Thal - กีต้าร์ (2006-2014)  DJ Ashba - กีต้าร์ (2009-2015)  Tommy Stinson - กีต้าร์เบส (1998-2015)  Chris Pitman - synthesizers, คีย์บอร์ด, programming (1998-2015)
กัวเต๋า

กัวเต๋า มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่ากัวถู (อังกฤษ: Guo Tu; จีนตัวย่อ: 郭图; จีนตัวเต็ม: 郭圖; พินอิน: Guō Tú; เวด-ไจลส์: Kuo T‘u) มีชื่อรองว่ากงเจ๋อ (อังกฤษ: ฺBodian ; จีน: 公则; พินอิน: Gōngzé; เวด-ไจลส์: Kung-tsê) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นขุนนางและที่ปรึกษาภายใต้ขุนศึก อ้วนเสี้ยว และ อ้วนถำ ในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
อ้วนเสี้ยว
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
กันดั้มเดธไซธ์

| XXXG-01D กันดั้มเดธไซธ์ > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูท
ความสูง: 16.3 เมตร
น้ำหนัก: 7.2 ตัน
เกราะ: โลหะผสมกันดาเนียม
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน ปืนกลอัตโนมัติ เคียวบีม บัสเตอร์ชิลด์
คุณสมบัติพิเศษ: ไฮเปอร์แจมเมอร์
นักบินสำคัญ: ดูโอ แม็กซ์เวล
ด ค ก
XXXG-01D กันดั้มเดธไซธ์ (ญี่ปุ่น: ガンダムデスサイズ) (อังกฤษ: Gundam Deathscythe) เป็นโมบิลสูทที่มีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ บันทึกการยุทธ์บทใหม่ กันดั้มวิง ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
กันดั้มเดธไซธ์เป็นหนึ่งในกันดั้มทั้งห้าเครื่องซึ่งมีต้นแบบมาจาก XXXG-00W0 วิงกันดั้มซีโร่ที่นักวิทยาศาสตร์ทั้งห้าได้ร่วมกันพัฒนาเพื่อใช้ต่อสู้กับองค์กรลับ OZ (Organization of Zodiac) แต่เนื่องจากพลังในการต่อสู้ของวิงกันดั้มซีโร่นั้นสูงเกินไปจนเป็นอันตราย นักวิทยาศาสตร์ทั้งห้าจึงได้ยกเลิกแผนการสร้างวิงกันดั้มซีโร่และได้แยกย้ายกันไปสร้างกันดั้มของตัวเอง กันดั้มเดธไซธ์ได้รับการพัฒนาโดยโปรเฟสเซอร์ G
กันดั้มเดธไซธ์เป็นโมบิลสูทที่สามารถพรางตัวได้ด้วยแบ็คแพ็คไฮเปอร์แจมเมอร์ ซึ่งสามารถรบกวนการทำงานของเรดาร์และเซนเซอร์ของศัตรูได้ กันดั้มเดธไซธ์เน้นการต่อสู้ในระยะประชิดตัวด้วยเคียวบีมและติดตั้งปืนกลกับวัลแคนไว้ โล่บัสเตอร์ชิลด์สามารถใช้ยิงโจมตีโดยติดตั้งมีดบีมขนาดเล็กไว้ นักบินของกันดั้มเดธไซธ์ก็คือเด็กหนุ่มผู้ใช้ชื่อดูโอ แม็กซ์เวล รหัสที่ OZใช้เรียกกันดั้มเดธไซธ์ก็คือกันดั้ม 02
เนื้อเรื่องของภาคกันดั้มวิง เอนด์เลสวอลซ์ได้เปิดเผยว่าเดิมทีนั้นกลุ่มตระกูลบาร์ตันได้เตรียมใช้กันดั้มทั้งห้าในปฏิบัติการเมเทโอโดยใช้กันดั้มในการกวาดล้างกำลังของศัตรูที่ยังเหลืออยู่หลังจากทิ้งโคโลนีลงไปบนโลก แต่นักวิทยาศาสตร์ทั้งห้าไม่เห็นด้วยกับแผนการนี้จึงส่งกันดั้มไปยังโลกเพื่อต่อสู้กับ OZด้วยสงครามกองโจร
ดูโอจำต้องสละกันดั้มเดธไซธ์เมื่อถูก OZโจมตีหลังจากกลับไปอวกาศ ซึ่งกันดั้มเดธไซธ์ไม่สามารถต่อสู้ได้และระบบทำลายตัวเองไม่ทำงาน OZได้เก็บกันดั้มเดธไซธ์ไปศึกษาและทำลายออกอากาศเพื่อข่มขวัญชาวอาณานิคม ซึ่งซากของกันดั้มเดธไซธ์ถูกนักวิทยาศาสตร์ทั้งห้าเก็บไปปรับปรุงใหม่เป็น XXXG-01D2 กันดั้มเดธไซธ์เฮล
หลังจากที่ภาคเอนด์เลสวอลซ์ออกฉาย ฮาจิเมะ คาโทกิก็ได้ออกแบบกันดั้มเดธไซธ์ใหม่อีกครั้งและเรียกว่ารุ่นแรกเริ่ม (early type)ให้มีรูปร่างที่ใกล้เคียงกับกันดั้มเดธไซธ์เฮลในภาคเอนด์เลสวอลซ์มากกว่าเดิม
กันดั้มเดธไซธ์เฮล

| XXXG-01D2 กันดั้มเดธไซธ์เฮล > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูท
ความสูง: 16.3 เมตร
น้ำหนัก: 7.4 ตัน
เกราะ: โลหะผสมกันดาเนียม
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน เคียวบีมแฝด บัสเตอร์ชิลด์
คุณสมบัติพิเศษ: ไฮเปอร์แจมเมอร์ แอ็คทีฟโคลก
นักบินสำคัญ: ดูโอ แม็กซ์เวล
ด ค ก
XXXG-01D2 กันดั้มเดธไซธ์เฮล(ญี่ปุ่น:ガンダムデスサイズヘル ;อังกฤษ:Gundam Deathscythe Hell) เป็นโมบิลสูทซึ่งเป็นรุ่นปรับปรุงของกันดั้มเดธไซธ์ในช่วงหลังของบันทึกการยุทธ์บทใหม่ กันดั้มวิง ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
กันดั้มเดธไซธ์เฮลสร้างจากซากของกันดั้มเดธไซธ์และปรับปรุงให้แข็งแกร่งขึ้นอย่างลับๆโดยนักวิทยาศาสตร์ทั้งห้าซึ่งถูก OZควบคุมตัวไว้
กันดั้มเดธไซธ์เฮลได้รับการปรับปรุงให้สามารถต่อสู้ในอวกาศได้และติดตั้งปีกแอ็คทีฟโคลกซึ่งสามารถพับลงมาปิดลำตัวของกันดั้มเดธไซธ์เฮลได้ แอ็คทีฟโคลกนี้ติดตั้งเครื่องกำเนิดสนามพลังแบบเดียวกับพลาเน็ตดีเฟนเซอร์ของโมบิลสูท OZ-13MSX2 เมอคิวเรียส ซึ่งสามารถสะท้อนบีมได้และยังช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของไฮเปอร์แจมเมอร์จนมีผลกับตาของมนุษย์ เคียวบีมของกันดั้มเดธไซธ์เฮลเปลี่ยนเป็นแบบสองคมและติดท่อขับดันขนาดเล็กไว้อีกด้านเพื่อเพิ่มแรงเหวี่ยงขณะใช้งาน
ดูโอได้รับกันดั้มเดธไซธ์เฮลหลังจากที่กองกำลังของเลดี้ อันโจมตีฐานบนดวงจันทร์ของทูบารอฟทำให้สามารถหนีจากการกักขังมาได้และเป็นโมบิลสูทประจำตัวของดูโอจนจบเรื่อง
กันดั้มเดธไซธ์เฮล > ฉบับเอนด์เลสวอลซ์

| XXXG-01D2 กันดั้มเดธไซธ์เฮล (ฉบับเอนด์เลสวอลซ์) > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูท
ความสูง: 16.3 เมตร
น้ำหนัก: 7.4 ตัน
เกราะ: โลหะผสมกันดาเนียม
กำลังเครื่อง: 3009 kW
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน บีมซิสเซอร์
คุณสมบัติพิเศษ: ไฮเปอร์แจมเมอร์ แอ็คทีฟโคลก
นักบินสำคัญ: ดูโอ แม็กซ์เวล
ด ค ก
กันดั้มเดธไซธ์เฮลได้รับการออกแบบใหม่อีกครั้งใน OVA กันดั้มวิง เอนด์เลสวอลซ์โดยฮาจิเมะ คาโทกิ ในมังงะภาคเสริมจะใช้กันดั้มเดธไซธ์เฮลที่ออกแบบใหม่นี้แทนแบบของภาคโทรทัศน์ ในวิดีโอเกมและโมเดลคิทมักเรียกกันดั้มเดธไซธ์เฮลที่ออกแบบใหม่นี้ว่ากันดั้มเดธไซธ์เฮล คัสตอมหรือเดธไซธ์เฮลคัสตอมเพื่อไม่ให้สับสนกับแบบของภาคโทรทัศน์
ลักษณะที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัดที่สุดก็คือปีกแอ็คทีฟโคลกที่เปลี่ยนไปเป็นแบบปีกของค้างคาวและมีส่วนปลายเท้าที่แหลมยื่นออกมา ส่วนลำตัวจะมีลักษณะคล้ายกับกันดั้มเดธไซธ์มากกว่าในภาคโทรทัศน์ ไม่มีโล่บัสเตอร์ชิลด์และเคียวบีมเปลี่ยนเป็นบีมซิสเซอร์ซึ่งเป็นแบบคมเดียวขนาดใหญ่
รูปแบบอื่นๆ > กันดั้มเดธไซธ์กิลตี้

ปรากฏตัวในภาคเสริม ความมุ่งมั่นของทิเอล (新機動戦記ガンダムW ～ティエルの衝動～) กันดั้มเดธไซธ์กิลตี้เป็นโมบิลสูทรุ่นต้นแบบที่พวก OZที่รอดจากสงครามแอบพัฒนาขึ้นโดยใช้ข้อมูลของกันดั้มเดธไซธ์เฮลและใช้ปริซึมโค้ตคลุมทั่วร่างเพื่อให้มองเห็นได้ยาก ทหารของ OZ เซมิสใช้กันดั้มเดธไซธ์กิลตี้ไล่ตามพวกทิเอล นอนบลูซึ่งขโมยกันดั้มหนีไป
รูปแบบอื่นๆ > กันดั้มเดธไซธ์กิลตี้คัสตอม

ปรากฏตัวในภาคเสริม ความมุ่งมั่นของทิเอล (新機動戦記ガンダムW ～ティエルの衝動～) เป็นรุ่นปรับปรุงของกันดั้มเดธไซธ์กิลตี้ โดยติดส่วนหัวไหล่ของ OZ-15AGX ไฮดร้ากันดั้มซึ่งมีบีมแคนน่อนติดตั้งไว้เพื่อเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ระยะไกล
ดูเพิ่ม

รายชื่อหุ่นยนต์ใน After Colony
กานาฉ่าย

กานาฉ่าย
กานาฉ่าย  (จีน: 橄榄菜; พินอิน: gǎnlǎn cài; อังกฤษ: olive pickled green mustard with mushroom) เป็นอาหารเครื่องเคียงของแต้จิ๋วที่มีมาแต่โบราณ สันนิษฐานว่าอาจมีถิ่นกำเนิดที่มณฑลเสฉวนของจีน มีสีดำและชุ่มไปด้วยน้ำมัน มีรสชาติกลมกล่อมที่เป็นเอกลักษณ์ ในประเทศไทยนิยมทานในหมู่คนไทยเชื้อสายจีน และในต่างประเทศ เช่น ชาวไต้หวันและคนเชื้อสายจีนทั่วโลก สามารถทานในช่วงเทศกาลกินเจและเก็บไว้รับประทานได้นาน นิยมนำมาทานคู่กับข้าวต้ม เพื่อเพิ่มรสชาติให้อร่อยยิ่งขึ้น บางครั้งนำมาผัดกับข้าวสวยหรือเนื้อหมูสับกิน ด้านสรรพคุณ กานาฉ่ายช่วยขับร้อนถอนพิษ แก้ร้อนใน ช่วยให้ชุ่มคอ
กานาฉ่ายมีส่วนผสมของผักกาดปลีหรือผักเคลดองสับ ลูกสมอจีนดอง (ลูกกานาดอง) และเห็ดหอม อาจเติมกระเทียมสับทอด นำมาตุ๋นด้วยน้ำมันและเคี่ยวจนได้ที่ ขั้นตอนสำคัญในการเคี่ยวคือการควบคุมความร้อนและเทคนิคการทุบด้วยตะหลิว
กานาฉ่ายไม่เพียงมีคุณค่าทางโภชนาการ แต่ยังมีคุณค่าด้านทางประวัติศาสตร์วัฒนธรรมอีกด้วย หลังจากเปิดซัวเถาเป็นเมืองท่าสำคัญ ชาวเฉาซ่านเดินทางข้ามมหาสมุทรออกไปทำงานและค้าขาย ได้นำกานาฉ่ายไปยังประเทศต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ด้วย คนแต้จิ๋วในต่างประเทศเรียกกานาฉ่ายว่า "อาหารคิดถึงบ้าน" (思乡菜) ซึ่งทำให้ชาวแต้จิ๋วในต่างแดนมีวัฒนธรรมบ้านเกิดที่แข็งแกร่งขึ้น ในประเทศไทยหาซื้อได้ตามตลาดย่านคนจีน ทั้งแบบตักแบ่งและบรรจุในผลิตภัณฑ์หลากหลาย
กองกำลังทหารพรานจังหวัดชายแดนภาคใต้

| กองกำลังทหารพรานจังหวัดชายแดนภาคใต้ |
| --- | --- |
ตรา
ประเทศ:  ไทย
รูปแบบ: กำลังกึ่งทหาร
บทบาท: ปะทะข้าศึกตามแนวชายแดน ปฏิบัติการสนธิกำลัง การลาดตระเวน รักษาความปลอดภัย การต่อต้านการก่อการร้าย ติดตามจับกุม ปิดล้อมตรวจค้น ยึดของกลาง ปราบปรามยาเสพติด การรวบรวมข่าวกรอง การสงครามภูเขา ช่วยเหลือประชาชนในพื้นที่
กำลังรบ: 10,921 นาย (พ.ศ. 2554)
กองบัญชาการ: ค่ายอิงคยุทธบริหาร ตำบลบ่อทอง อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี
สมญา: นักรบชุดดำ ดอกไม้เหล็กชายแดนใต้ (หญิง)
คำขวัญ: คุณธรรม อุดมการณ์ คือหัวใจทหารพราน เพื่อประชาชน
สีหน่วย:   ดำ
วันสถาปนา: พ.ศ. 2549
ปฏิบัติการสำคัญ: การก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ในประเทศมาเลเซีย ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บังคับกองกำลัง: พันเอก สฐิรพงษ์ อาจหาญ
ผบ. สำคัญ: พันเอก วิวรรธน์ ปฐมภาคย์  พลตรี มณี จันทร์ทิพย์   พลตรี พรศักดิ์ พูลสวัสดิ์
กองกำลังทหารพรานจังหวัดชายแดนภาคใต้ทั้งชายและหญิง
ขบวนแถวกองกำลังทหารพรานจังหวัดชายแดนภาคใต้
กองกำลังทหารพรานจังหวัดชายแดนภาคใต้ (อักษรย่อ: กกล.ทพ.จชต.; อังกฤษ: Rangers forces of southern border provinces) เป็นกองกำลังทหารพรานจำนวน 12 กรมในจังหวัดชายแดนภาคใต้ ที่มีบทบาทสำคัญในการปราบปรามการก่อกำเริบคอมมิวนิสต์ รวมทั้งความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย นับเป็นหนึ่งในกองกำลังที่เผชิญกับสงครามภายในที่ยาวนานที่สุด นอกจากนี้ กองกำลังทหารพรานจังหวัดชายแดนภาคใต้ ยังมีสถานะเป็นกองบังคับการหน่วยปฏิบัติการพิเศษร่วม
ประวัติ > ก่อนจัดตั้งกองกำลังทหารพรานจังหวัดชายแดนภาคใต้

หน่วยทหารพรานได้รับการจัดตั้งครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 เพื่อต่อสู้กับกลุ่มคอมมิวนิสต์ในสมัยนั้น โดยเป็นกำลังพลอาสาสมัครในแต่ละพื้นที่ เนื่องด้วยมีความเข้าใจในพื้นที่ ทำให้ง่ายในการต่อกรเชิงยุทธวิธีกับฝ่ายคอมมิวนิสต์ และเนื่องด้วยภารกิจของทหารพรานมักมีความเสี่ยงสูง การพัฒนาด้านขีดความสามารถแก่ทหารพรานจึงเป็นเรื่องจำเป็นอย่างยิ่ง
ประวัติ > จัดตั้งกองกำลังทหารพรานจังหวัดชายแดนภาคใต้

นับตั้งแต่เหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทยทวีความรุนแรงเมื่อปี พ.ศ. 2547 กองทัพบกไทยได้เพิ่มจำนวนทหารพรานขึ้นถึงสามเท่า ซึ่งกองกำลังทหารพรานจังหวัดชายแดนภาคใต้ (กกล.ทพ.จชต.) ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2549 โดยมีภารกิจในการบังคับบัญชาหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพราน (ฉก.ทพ.) รวมถึงเป็นกองบังคับการหน่วยปฏิบัติการพิเศษร่วม
ประวัติ > การจัดตั้งกองกำลังเพิ่มเติม

ต่อมากระทรวงกลาโหมเสนอให้มีการจัดตั้งกองบังคับการกรมทหารพรานเพิ่มเติม 5 กรม โดยใช้วงเงิน 2,692 ล้านบาทเศษ ซึ่งทางคณะรัฐมนตรีไทยได้อนุมัติเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 อันเป็นไปตามแผนถอนกำลังทหารหลัก โดยให้ทหารพรานที่เป็นกองกำลังถิ่นเข้าประจำการ โดยกองกำลังที่จัดตั้งเพิ่มเติมเพื่อทดแทนทหารหลักของกองทัพภาคที่ 1, 2 และ 3 ได้แก่ หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 11, 22 และ 33 และกองกำลังหลักได้แก่ กรมทหารพรานที่ 48 และ 49
นอกจากนั้น ยังได้มีการจัดตั้งกรมทหารพรานนาวิกโยธิน กองทัพเรือ เข้าเสริมการปฏิบัติงาน
การปฏิบัติการ

กองกำลังทหารพรานจังหวัดชายแดนภาคใต้ ยังมีบทบาทในการสนธิกำลังร่วมกับทหาร, ตำรวจ, นาวิกโยธิน และอาสารักษาดินแดน
ในปี พ.ศ. 2561 เจ้าหน้าที่ทหารพรานได้ทำการป้องกันการบินสอดแนมจากอากาศยานไร้คนขับ หลังจากมีผู้ใช้เครื่องยิงลูกระเบิดเอ็ม 79 ยิงใส่ฐานปฏิบัติการชุดคุ้มครอง ที่อำเภอยะหา จังหวัดยะลา ส่งผลให้อาสาสมัครทหารพรานและอาสาสมัครรักษาดินแดนได้รับบาดเจ็บ 2 นาย โดยได้ทำการยึด และสั่งยิงทำลาย กรณีที่มีการบินโดยไม่ขออนุญาต
โครงสร้าง

แบ่งหน่วยเป็นระดับกรม โดยมีผู้บังคับการกรมเป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุด ซึ่งเหมือนกับกรมทหารหลักทั่วไป แต่ไม่มีโครงสร้างระดับกองพัน กรมทหารพรานแต่ละกรมแบ่งออกเป็น 15 กองร้อย โดยมีการจัดการกองร้อยในแต่ละกรมไม่เหมือนกัน แต่ละกรมประกอบด้วยทหารหลัก และทหารพราน ซึ่งทหารหลักจะรับผิดชอบในตำแหน่งหลัก อันเสมือนเป็นพี่เลี้ยงให้แก่ทหารพราน
จากข้อมูลปี พ.ศ. 2555 เผยว่ามีทหารพรานเป็นบุคคลในพื้นที่ประมาณ 70 ถึง 80 เปอร์เซ็นต์ และทหารพรานหญิงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจำนวนร้อยเปอร์เซ็นต์
กิจกรรมเพื่อสังคม

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 กรมทหารพรานที่ 41 ได้ร่วมกับโรงพยาบาลบ้านแพ้วจากจังหวัดสมุทรสาคร, ศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อให้การช่วยเหลือทางการแพทย์แก่ผู้มีปัญหาด้านสายตา โดยมีผู้เข้าร่วมโครงการแล้วกว่า 1,000 คน
นอกจากนี้ กำลังพลจากกรมทหารพรานต่าง ๆ ยังมีบทบาทในการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยหลายครั้ง อาทิ การช่วยเหลือประชาชนที่ได้รับผลกระทบในจังหวัดปัตตานีเมื่อปี พ.ศ. 2560
เครื่องหมายเชิดชูเกียรติ

มอบให้แก่บุคคลที่ทำคุณประโยชน์ หรือผู้มีอุปการคุณต่อกิจการทหารพราน เพื่อเป็นการตอบแทนคุณความดีและเป็นเกียรติประวัติ
เครื่องหมายเชิดชูเกียรติทหารพราน
เครื่องหมายแสดงความสามารถพิเศษทหารพรานจู่โจมกิตติมศักดิ์
กองกำลัง > กองกำลังหลัก

| ชื่อหน่วย | กองบัญชาการ | ผู้บังคับการ | กำลังพล | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กรมทหารพรานที่ 41 | ค่ายวังพญา อำเภอรามัน จังหวัดยะลา |  | 1,489 นาย (พ.ศ. 2554) |  • สังกัดกองทัพภาคที่ 4 รับผิดชอบพื้นที่จังหวัดยะลา   • ดูแลอำเภอรามัน จังหวัดยะลา   • สนับสนุนการใช้อากาศยานไร้คนขับในภารกิจความมั่นคง |
| กรมทหารพรานที่ 42 | ค่ายมหาจักรีสิรินธร อำเภอนาทวี จังหวัดสงขลา |  | 1,489 นาย (พ.ศ. 2554) |  • สังกัดกองทัพภาคที่ 4 รับผิดชอบพื้นที่จังหวัดสงขลา   • ดูแลอำเภอยะหริ่ง และอำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี |
| กรมทหารพรานที่ 43 | ค่ายอิงคยุทธบริหาร อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี |  | 1,489 นาย (พ.ศ. 2554) |  • สังกัดกองทัพภาคที่ 4 รับผิดชอบพื้นที่ 5 อำเภอของจังหวัดปัตตานี (อำเภอเมืองปัตตานี อำเภอหนองจิก อำเภอแม่ลาน อำเภอยะรัง และอำเภอยะหริ่ง)   • ดูแลอำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี   • ฉายาหน่วย เสือดำ |
| กรมทหารพรานที่ 44 | อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี |  | 1,489 นาย (พ.ศ. 2554) |  • สังกัดกองทัพภาคที่ 4 รับผิดชอบพื้นที่จังหวัดปัตตานีในอำเภอที่ติดกับจังหวัดนราธิวาส   • ดูแลอำเภอสายบุรี, อำเภอกะพ้อ และอำเภอไม้แก่น จังหวัดปัตตานี   • ฉายาหน่วย มังกรสีม่วง |
| กรมทหารพรานที่ 45 | อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี |  | 1,489 นาย (พ.ศ. 2554) |  • สังกัดกองทัพภาคที่ 4 รับผิดชอบพื้นที่จังหวัดนราธิวาส   • ดูแลอำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส |
| กรมทหารพรานที่ 46 | พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส |  | 1,489 นาย (พ.ศ. 2554) |  • สังกัดกองทัพภาคที่ 4 รับผิดชอบพื้นที่จังหวัดนราธิวาส   • ดูแลอำเภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาส   • ชาโน แพมเบอร์เกอร์ เข้าเป็นอาสาสมัครทหารพรานปี พ.ศ. 2561 |
| กรมทหารพรานที่ 47 | ค่ายรัตนพล อำเภอคลองหอยโข่ง จังหวัดสงขลา |  | 1,489 นาย (พ.ศ. 2554) |  • สังกัดกองทัพภาคที่ 4 รับผิดชอบพื้นที่จังหวัดยะลา   • ดูแลอำเภอยะหา และอำเภอกาบัง จังหวัดยะลา |
| กรมทหารพรานที่ 48 | ค่ายกรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ อำเภอเจาะไอร้อง จังหวัดนราธิวาส |  | 1,489 นาย (พ.ศ. 2554) |  • สังกัดกองทัพภาคที่ 4   • ดูแลอำเภอเจาะไอร้อง และอำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส |
| กรมทหารพรานที่ 49 | วัดศรีสาคร อำเภอศรีสาคร จังหวัดนราธิวาส |  | 1,489 นาย (พ.ศ. 2554) |  • สังกัดกองทัพภาคที่ 4   • ดูแลอำเภอจะแนะ และอำเภอศรีสาคร จังหวัดนราธิวาส |
| หมวดทหารพรานหญิง |  |  | 467 นาย (พ.ศ. 2554) |  • สังกัดกองทัพภาคที่ 4   • ฉายาหน่วย ดอกไม้เหล็กชายแดนใต้ |
กองกำลัง > กองกำลังทดแทน

| ชื่อหน่วย | กองบัญชาการ | ผู้บังคับการ | กำลังพล | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 10 |  |  |  |  • สังกัดกองทัพภาคที่ 1   • ดูแลอำเภอแว้ง และอำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส |
| หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 20 |  |  |  |  • สังกัดกองทัพภาคที่ 2   • ดูแลอำเภอยะรัง และอำเภอแม่ลาน จังหวัดปัตตานี |
| หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 30 |  |  |  |  • สังกัดกองทัพภาคที่ 3  • ดูแลอำเภอบันนังสตา และอำเภอกรงปินัง จังหวัดยะลา |
ยุทโธปกรณ์ > ยานพาหนะภาคพื้นดิน

| รุ่น | ภาพ | ประเภท | ที่มา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เฟิร์สวิน |  | รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ |  ไทย |  |
| รีวา เอพีซี |  | รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ |  แอฟริกาใต้ |  |
ยุทโธปกรณ์ > อาวุธเล็ก

| ชื่อ | ภาพ | ประเภท | ขนาดลำกล้อง | ที่มา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ไทป์ 86 |  | ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ | .45 เอซีพี |  สหรัฐ  ไทย | ปืนพกเอ็ม 1911 เอ 1 ที่ผลิตภายใต้ใบอนุญาต |
| เอ็ม 16 เอ 2 |  | ปืนเล็กยาวจู่โจม | 5.56×45 มม. นาโต |  สหรัฐ |  |
| ไอเอ็มไอ ทาวอร์ ทาร์ 21 |  | ปืนเล็กยาวจู่โจม | 5.56×45 มม. นาโต |  อิสราเอล | มีใช้ในกองทัพบกไทยเช่นกัน |
| เอชเค 33 |  | ปืนเล็กยาวจู่โจม | 5.56×45 มม. นาโต |  เยอรมนี  ไทย |  |
| อาก้า |  | ปืนเล็กยาวจู่โจม | 7.62×39 มม. เอ็ม 43 |  สหภาพโซเวียต | ได้มาจากผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ (ผกค.) |
| เอเค 104 |  | คาร์บิน | 7.62×39 มม. |  รัสเซีย | กรมส่งกำลังบำรุงทหารบกจัดหาจากสหพันธรัฐรัสเซีย |
| เบเรตตา จีเอลเลอิกซ์ 160 |  | เครื่องยิงลูกระเบิด | ลูกระเบิดขนาด 40×46 มม. |  อิตาลี | กองทัพบกไทยจัดหาให้ทหารพรานในจังหวัดชายแดนภาคใต้ |
ดูเพิ่ม

ยุทธศาสตร์และยุทธวิธีการสงครามกองโจร
แหล่งข้อมูลอื่น

กองกำลังทหารพรานจังหวัดชายแดนภาคใต้ ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กกองกำลังทหารพรานจังหวัดชายแดนภาคใต้ |
| --- | --- |
กองกำลังหลัก:  กรมทหารพรานที่ 41  กรมทหารพรานที่ 42  กรมทหารพรานที่ 43  กรมทหารพรานที่ 44  กรมทหารพรานที่ 45  กรมทหารพรานที่ 46  กรมทหารพรานที่ 47  กรมทหารพรานที่ 48  กรมทหารพรานที่ 49 
กองกำลังทดแทน:  หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 10  หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 20  หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 30
กอดวิน เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์

| กอดวิน เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์ |
| --- | --- |
ครองราชย์: ค.ศ.1020–1053
ประสูติ: น่าจะซัสเซกซ์
สวรรคต: 15 เมษายน ค.ศ.1053 วินเชสเตอร์, แฮมป์เชอร์, ราชอาณาจักรอังกฤษ
คู่อภิเษก: Gytha Thorkelsdóttir
พระราชบุตร: สเวน, เอิร์ลแห่งเฮริฟอร์ดเชอร์ ฮาโรลด์, กษัตริย์แห่งอังกฤษ ทอสติก, เอิร์ลแห่งนอร์ทัมเบรีย อีดิธ, ราชินีแห่งอังกฤษ Gyrth, เอิร์ลแห่งแองเกลียตะวันออก ลีโอฟไวน์, เอิร์ลแห่งเคนต์ วัลฟ์นอร์ธ อัลฟ์การ์ เอ็ดกิวา เอลกิวา กันฮิลดา
ราชวงศ์: กอดวิน (ก่อตั้ง)
พระราชบิดา: วัลฟ์นอร์ธ ซิลด์
ก็อดวิน (อังกฤษ: Godwine หรือ Godwin) เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์ ชายผู้ทรงอำนาจที่สุดในอังกฤษในช่วงปีแรก ๆ ของรัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ
รัชสมัยของพระเจ้าคานุตมหาราช

ก็อดวินเป็นบุตรชาวของวุล์ฟน็อธ ซิล์ด เธจ์นแห่งซัสเซ็กซ์ บุตรชายของเอเธลเมียร์ผู้ล่ำสัน ทายาทสายตรงในสายเพศชายที่มาจากพระเจ้าเอเธลเรดที่ 1 แห่งเวสเซ็กซ์ พระเชษฐาของพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช ในปี ค.ศ. 1009 วุล์ฟน็อธถูกกล่าวหาในอาชญากรรมไม่ทราบรายละเอียดในการชุมนุมกองเรือของพระเจ้าเอเธลเรดผู้ไม่พร้อมและหนีไปพร้อมกับเรือของกษัตริย์ยี่สิบลำ
รัชสมัยของพระเจ้าคานุตมหาราช > เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์

บัลลังก์อังกฤษถูกฉกชิงไปโดยพระเจ้าคานุตในปี ค.ศ. 1016 แม้จะเป็นชาวแองโกลแซ็กซัน แต่ก็อดวินกลายเป็นคนโปรดของกษัตริย์อังกฤษชาวเดนมาร์ก พระเจ้าคานุตมหาราช ที่แต่งตั้งเขาเป็นเอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์ในราวปี ค.ศ. 1018 ในช่วงปี ค.ศ. 1019 ถึง 1023 เขาติดตามพระเจ้าคานุตไปเดนมาร์ก ที่ ๆ เขาโดดเด่นขึ้นมา และหลังจากนั้นไม่นานก็แต่งงานกับกีธา บุตรสาวของธอร์เกลล์ สปรากาไลจ์ น้องสาวของเอิร์ลของเดนมาร์ก อุล์ฟ ที่แต่งงานกับพระขนิษฐาของคานุต เอสทริด
รัชสมัยของพระโอรสของพระเจ้าคานุตมหาราช

เมื่อคานุตสิ้นพระชนม์ในวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1035 แฮโรลด์ผู้เท้าไว้ พระโอรสนอกกฎหมายของพระเจ้าคานุตที่มีกับเอล์ฟกิฟุแห่งนอร์แธมตัน แย่งชิงบัลลังก์แห่งอังกฤษมาครอง ฮาร์ธาคนุต พระโอรสตามกฎหมายของพระเจ้าคานุตที่มีกับพระมเหสีม่ายของพระเจ้าเอเธลเรดผู้ไม่พร้อม เอ็มมาแห่งนอร์ม็องดี ครองราชย์ในเดนมาร์ก