stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เนินเขาสิงคุตตระ
คำอธิบายและประวัติ

เนินเขาตั้งอยู่ปลายสุดของทิวเขาพะโค ห่างจากใจกลางย่างกุ้งไปทางเหนือราว 3 กิโลเมตร ใกล้ชายฝั่งตะวันตกของทะเลสาบกานดอจี้ (ทะเลสาบหลวง) แบ่งออกเป็น 3 ชั้น คือ ชั้นล่างที่ระดับถนน (ทางขึ้นเขาต้องเดินเท้าจากจุดนี้) ชั้นกลาง (จุดเริ่มต้นบริเวณศักดิ์สิทธิ์ของเจดีย์ ไม่อนุญาตให้สวมรองเท้าและถุงเท้า) และชั้นบน (ชั้นที่อยู่ติดกับเจดีย์หลัก) มีทางเดินมีหลังคาทั้งสี่ทางถอดยาวตั้งแต่ถนนจนถึงยอดเขา หนึ่งทางสำหรับแต่ละทิศที่สำคัญ ทางทิศใต้และทิศตะวันออกเป็นทางเข้าเจดีย์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด
หลังจากการยึดเมืองย่างกุ้งของอังกฤษในสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สอง เนินเขาแห่งนี้ก็กลายเป็นค่ายทหาร และคงสถานะไว้จนถึงทศวรรษปี พ.ศ. 2463
เทือกเขายะไข่

| เทือกเขายะไข่ |
| --- | --- |
เทือกเขาอาระกัน
ทิวทัศน์เทือกเขายะไข่ในอำเภอมองดอ เหนือริมฝั่งแม่น้ำนาฟ
จุดสูงสุด
ยอด: เขาวิกตอเรีย
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 3,094 เมตร (10,151 ฟุต)
พิกัด: 21°25′46.36″N 93°49′10.75″E﻿ / ﻿21.4295444°N 93.8196528°E﻿ / 21.4295444; 93.8196528 
ชื่อ
ชื่อท้องถิ่น: ရခိုင်ရိုးမ
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
เทือกเขายะไข่เป็นเทือกเขาทอดยาวทางตะวันตกของพม่า 
ประเทศ: พม่า
รัฐ: รัฐยะไข่
พิกัดเทือกเขา: 21°16′N 93°57′E﻿ / ﻿21.267°N 93.950°E﻿ / 21.267; 93.950
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
ประเภทหิน: หินแปรและหินตะกอนที่หนาแน่นเหนือชั้นใต้ดินที่เป็นผลึก
เทือกเขายะไข่ (พม่า: ရခိုင်ရိုးမ), เทือกเขาอาระกัน (อังกฤษ: Arakan Mountains) หรือชื่อเรียกในทางเทคนิคว่า เทือกเขาอินเดีย-พม่าตอนใต้ (อังกฤษ: Southern Indo-Burman Range) เป็นเทือกเขาทางทิศตะวันตกของประเทศพม่า ระหว่างชายฝั่งรัฐยะไข่กับที่ลุ่มพม่าตอนกลางซึ่งมีแม่น้ำอิรวดีไหลผ่าน เป็นเทือกเขาโดดเด่นทอดตัวโค้งขนานผ่านรัฐอัสสัม รัฐนาคาแลนด์ รัฐมณีปุระ รัฐมิโซรัม และประเทศพม่า
เทือกเขายะไข่ทอดจากแหลมนะกะริทางตอนใต้ สู่รัฐมณีปุระอินเดียตอนเหนือ ครอบคลุมทิวเขานาคา, ทิวเขาชีน, ทิวเขาปาดไก่ และทิวเขาลูไช เทือกเขาทอดตัวเป็นแนวยาวเหยียดใต้น้ำอ่าวเบงกอลและโผล่พ้นน้ำในรูปของหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Burma - Geography
Google Books, The Physical Geography of Southeast Asia
เมอลายูอิซลัมเบอราจา

เมอลายูอิซลัมเบอราจา (มลายู: Melayu Islam Beraja, ملايو اسلام براج) เป็นวลีทางการเมืองที่ใช้ในบรูไน แปลว่า "ราชาธิปไตยอิสลามมลายู" เป็นปรัชญาการปกครองของบรูไนที่สมเด็จพระราชาธิบดีฮัสซานัล โบลเกียห์ ทรงประกาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2527 จุดประสงค์ของระบอบนี้คือเพื่อต่อต้านการนับถือศาสนาอิสลามแบบเคร่งครัดจากภายนอก ต่อต้านแนวคิดโลกิยนิยม และสร้างความชอบธรรมให้กับการปกครองของราชวงศ์ วิชาเมอลายูอิซลัมเบอราจาได้รับการกำหนดให้เป็นวิชาบังคับในโรงเรียนและมหาวิทยาลัย และทำให้เกิดข้อห้ามทางศาสนาหลายประการที่เป็นเอกลักษณ์ของสังคมบรูไน
เมียนมาอีโคโนมิกโฮลดิงส์ จำกัด

เมียนมาอีโคโนมิกโฮลดิงส์ บริษัทมหาชนจำกัด (อังกฤษ: Myanma Economic Holdings Public Company Limited; พม่า: မြန်မာ့စီးပွားရေးဦးပိုင်အများနှင့်သက်ဆိုင်သောကုမ္ပဏီလီမိတက်; ย่อ MEHL) เป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจหลายประเภทรวมกัน (conglomerate) สำคัญหนึ่งในสองบริษัทที่กองทัพพม่าเป็นผู้ดำเนินการ (ผ่านกระทรวงกลาโหม) อีกบริษัทหนึ่งได้แก่ บรรษัทเศรษฐกิจเมียนมาร์ (Myanmar Economic Corporation) ธุรกิจของ MEHL รวมถึงการธนาคาร ก่อสร้าง การทำเหมือง เกษตรกรรม ยาสูบและอาหาร
MEHL มีกองทัพพม่าเป็นเจ้าของ และได้รับอิทธิพลจากผู้นำอาวุโสของกองทัพ รายได้จาก MEHL ส่งเสริมให้กองทัพพม่าปลอดจากการควบคุมของรัฐบาลพลเรือน และสนับสนุนปฏิบัติการการเงินของกองทงัพพม่าใน "การละเมิดสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศและกฎหมายมนุษยธรรมอย่างกว้างขวาง"
MEHL ยังบริหารธนาคารเมียวดีและกองทุนบำนาญของกองทัพ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในนครย่างกุ้ง
เดวิดทาน

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เดวิดทาน
วันเกิด:  13 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  รัฐชีน ประเทศพม่า
ส่วนสูง:  1.60 m (5 ft 3 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ชานยูไนเต็ด
หมายเลข:  14
เดวิดทาน (พม่า: ဒေးဗစ်ထန်; เกิด 13 พฤษภาคม 2533) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวพม่า ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับฟุตบอลทีมชาติพม่า เดวิดได้ย้ายทีมอย่างกะทันหันไปชานยูไนเต็ดในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561
อาชีพ

เดวิดทานร่วมทีมย่างกุ้งยูไนเต็ดเมื่อ พ.ศ. 2552 โดยลงเล่นให้กับย่างกุ้งยูไนเต็ดทั้งสิ้น 54 นัด ยิงได้ 8 ประตู ก่อนย้ายมาร่วมสโมสรชานยูไนเต็ดเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561
เกียรติประวัติ

เดวิดทานเป็นแชมป์เมียนมาเนชันแนลลีก ถึง 2 สมัย แชมป์เอ็มเอฟเอฟคัพ (ปัจจุบันคือโล่นายพลอองซาน) 1 สมัยกับย่างกุ้งยูไนเต็ด และได้รับรางวัลนักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมเมื่อ พ.ศ. 2554
เบินดาฮารา ซากัม

หน้านี้เป็นชื่อบุคคลชาวมลายู ชื่อ  เป็นชื่อของบิดา ไม่ใช่นามสกุล และบุคคลในบทความนี้มีชื่อตัวว่า  ทั้งนี้ ในภาษาอาหรับ คำว่า "บิน" หรือ "บินตี" หากมีการใช้ จะหมายถึง บุตรของ หรือ บุตรีของ ตามลำดับ
ราจา ซากัม (มลายู: Raja Sakam, راج ساکم‎) หรือเรียกตามตำแหน่งเป็น เบินดาฮารา ซากัม (Bendahara Sakam, بندهار ساکم‎) เป็นพระราชโอรสในสุลต่านอับดุล กาฮาร์กับราจา บาเจา พระชายาจากซาบะฮ์ พระองค์เป็นวีรบุรุษพื้นบ้านที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในบางประการ ในเอกสารตัวเขียน ซิลซีละฮ์ราจา-ราจาบรูไนสะกดพระนามเป็น เบินดาฮารา ซักกัม (Bendahara Saqkam) อย่างสม่ำเสมอ
ชีวิตช่วงต้น

ราจา ซากัมเป็นผู้สืบเชื้อสายจากบรรพบุรุษที่มีชื่อเสียง เช่น ดาตู ลากันดูลา, ราจา ซูไลมัน และราจา มาตันดาแห่งมะนิลา
กล่าวกันว่าพระธิดาของเปองีรัม เซอรี รัตนาถูกพระองค์ลักพาตัวจากการอภิเษกสมรสระหว่างพระนางกับพระโอรสในเปองีรัน เซอรี เลอลาอย่างห้าวหาญ และนำพระนางมาที่บ้านของพระองค์ เมื่อเหล่าเปองีรันนำปัญหานี้มาถวายแก่สุลต่านไซฟุล รีจัล สุลต่านจึงยินยอมลงโทษราจา ซากัม พระองค์เสด็จกลับไปยังบรูไนเพื่อให้ความช่วยเหลือแก่ราชสำนักสุลต่านไซฟุล รีจัล แม้ว่าพระองค์ทรงถูกลงโทษและทำให้อับอายก็ตาม ลักษณะนิสัยอันเสเพลของราจา ซากัมอาจเป็นสาเหตุของปัญหาในรัชสมัยนี้
เริมเบา

เริมเบา (มลายู: Rembau) เป็นหนึงในเจ็ดของการปกครองของรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน มีประชากร 40,000คน อยู่ทางทิศใต้ของรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรและค้าขาย
เจ้าหญิงอานีชา รซนะฮ์

| อานีชา รซนะฮ์ |
| --- | --- |
เจ้าหญิงพระชายา
อานีชาใน พ.ศ. 2567
ประสูติ: 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 (29 ปี) ลอนดอน สหราชอาณาจักร
พระภัสดา: เจ้าชายอับดุล มาตีน (พ.ศ. 2567–ปัจจุบัน)
ราชวงศ์: บลกียะฮ์ (เสกสมรส)
พระบิดา: อีวีกา คาเลบิก
พระมารดา: ซีตี มาเรียม อีซา
เจ้าหญิงอานีชา รซนะฮ์ บินตี อาดัม (มลายู: Anisha Rosnah binti Adam) หรือ อานีชา อีซา-คาเลบิก (Anisha Isa-Kalebic; ประสูติ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537) เป็นพระชายาในเจ้าชายอับดุล มาตีน และเป็นพระสุณิสาในสุลต่านฮัสซานัล บลกียะฮ์ สุลต่านแห่งบรูไน
พระประวัติ > พระชนม์ชีพช่วงต้นและการศึกษา

เจ้าหญิงอานีชา รซนะฮ์ ประสูติเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เป็นธิดาของซีตี มาเรียม อีซา (มลายู: Siti Mariam Isa) กับอีวีกา คาเลบิก (โครเอเชีย: Ivica Kalebic) หรือต่อมาคือ อาดัม บิน อับดุลละฮ์ (Adam bin Abdullah) ชายสัญชาติโครเอเชีย ซึ่งในเวลาต่อมาบิดาและมารดาได้หย่าร้างกัน พระอัยกาฝ่ายพระชนนีคือเปฮิน ดาโต อีซา เป็นที่ปรึกษาองค์สุลต่าน และผู้ร่วมก่อตั้งสายการบินรอยัลบรูไน อานีชามีพี่น้องร่วมพระชนกชนนีอีกสามคน คือ ดาเนียล ดีน อีซา-คาเลบิก (Danial Deen Isa-Kalebic), อีดริซ อีซา-คาเลบิก (Idris Isa-Kalebic) และมารีนา อีซา-คาเลบิก (Marina Isa-Kalebic) และมีพี่น้องต่างมารดาอันเกิดจากความสัมพันธ์อื่นของพระชนก ได้แก่ แอลิกแซนเดอร์ (เกิดกับทรูดี แม็กไบรด์ นักแสดงและทนายความหญิง), อันนา มาเรีย (เกิดกับแพต ซัตตัน), ฌ็อง ปีแยร์ และเนทาชา
เจ้าหญิงอานีชา รซนะฮ์ สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยบาธ สหราชอาณาจักร พระองค์เป็นเจ้าของตราสินค้า Silk Collective และบริษัทท่องเที่ยว Authentirary ที่นำเสนอการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในหลายประเทศ ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Esquire
พระประวัติ > เสกสมรส

นิตยสาร พีเพิล รายงานว่าเจ้าชายอับดุล มาตีน กับอานีชา ทรงคบหากันอย่างลับมานานหลายปีแล้ว มีรายงานพบเห็นทั้งสองพระองค์ทำกิจกรรมร่วมกันในพื้นที่สาธารณะหลายแห่ง โดยเฉพาะในพระราชพิธีเสกสมรสของเจ้าหญิงอาเซมะฮ์ พระเชษฐภคินีของเจ้าชายอับดุล มาตีน เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 ทั้งสองชื่นชอบการออกกำลังกาย ร่วมกับความสนพระทัยในการทำอาหารของอานีชา และมักจะออกมาอธิบายวิธีการทำอาหารให้ผู้ติดตามในอินสตาแกรมได้รับชม
พระราชพิธีเสกสมรสถูกจัดขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2567 ทั้งสองทรงฉลองพระองค์สีแดงหรูหราราคาแพง มีกองทหารยิงสลุตถวายพระพร 17 นัด และเข้ารับพรจากสุลต่านฮัสซานัล บลกียะฮ์ และสมเด็จพระราชินีซาเลฮา
อีวีกา คาเลบิก และซีตี มาเรียม อีซา
เจ้าชายอับดุล มาตีน และอานีชา รซนะฮ์ ในพระราชพิธีเสกสมรส
เยนานช่อง

| เยนานช่อง |
| --- | --- |
เมือง
ป้ายยินดีต้อนรับเข้าสู่เมือง
เยนานช่องที่ตั้งเมืองเยนานช่องในประเทศพม่า
พิกัด: 20°27′29.74″N 94°52′23.45″E﻿ / ﻿20.4582611°N 94.8731806°E﻿ / 20.4582611; 94.8731806
ประเทศ:  พม่า
เขต:  ภาคมะกเว
จังหวัด: มะกเว
อำเภอ: เยนานช่อง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,007.4 ตร.กม. (388.95 ตร.ไมล์)
ความสูง: 200 เมตร (650 ฟุต)
ประชากร (2557): 45,120 คน
เขตเวลา: UTC+6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
เยนานช่อง (พม่า: ရေနံချောင်း; "ธารน้ำมัน") เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของอำเภอเยนานช่องในจังหวัดมะกเว ภาคมะกเว ประเทศพม่า ตั้งอยู่ใกล้กับแม่น้ำอิรวดีทางตอนกลางของประเทศ ห่างจากย่างกุ้งไปทางทิศเหนือประมาณ 584 กิโลเมตร (ประมาณ 363 ไมล์) เมืองนี้เป็นเมืองใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 4 ของเขต
เปอเจิล

| --- | --- |
เปอเจิล
มื้อ: อาหารชวา
แหล่งกำเนิด: อินโดนีเซีย
ส่วนผสมหลัก: ผักหั่นยำกับซอสที่ใส่พริกและถั่วลิสง
 ตำราอาหาร: เปอเจิล   สื่อ: เปอเจิล
เปอเจิล (อินโดนีเซีย: pecel) เป็นอาหารพื้นเมืองประเภทยำของเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย ใช้ซอสที่ใส่พริกและถั่วลิสง ต้นกำเนิดไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด และมีหลายเมืองที่อ้างว่าเป็นต้นกำเนิดของเปอเจิล แต่ที่เป็นไปได้มากที่สุดคือมาจากแถบเมืองมาดียุนในจังหวัดชวาตะวันออก ซอสที่ใช้ในเปอเจิลเป็นแบบเดียวกับซอสของสะเต๊ะไก่ และคล้ายกับซอสของกาโดกาโด ในมาเลเซีย อาหารชนิดนี้เรียกว่า เปอจัล (มลายู: pecal) โดยผู้อพยพชาวชวาเป็นผู้นำเข้าไปเผยแพร่
แหล่งข้อมูลอื่น

Semanggi Surabaya[ลิงก์เสีย]
เมะทีลา

| เมะทีลา |
| --- | --- |
นคร

เมะทีลาที่ตั้งเมืองเมะทีลาในประเทศพม่า
พิกัด: 20°53′0″N 95°53′0″E﻿ / ﻿20.88333°N 95.88333°E﻿ / 20.88333; 95.88333
ประเทศ:  พม่า
เขต:  ภาคมัณฑะเลย์
จังหวัด: เมะทีลา
อำเภอ: เมะทีลา
ประชากร (ค.ศ. 2021): 177,442 คน
 • เชื้อชาติ: พม่า, กะเหรี่ยง, ไทใหญ่
 • ศาสนา: พุทธเถรวาท
เขตเวลา: UTC+6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
เมะทีลา (พม่า: မိတ္ထီလာ, ออกเสียง: [meɪ̯ʔ.tʰì.là]) เป็นนครทางตอนกลางของประเทศพม่า ตั้งอยู่ในภาคมัณฑะเลย์ ริมทะเลสาบเมะทีลา ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ไปทางทิศใต้ 121 กิโลเมตรเมะทีลาเป็นสถานที่ตั้งของกองทัพอากาศพม่า มหาวิทยาลัยวิศวกรรมการบินและอวกาศแห่งแรกของประเทศ ณ ค.ศ. 2021 นครนี้มีประชากร 177,442 คน
เซอลามัตซุลตัน (รัฐกลันตัน)

เซอลามัตซุลตัน (มลายู: Selamat Sultan) เป็นเพลงประจำรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ทำนองนี้ประพันธ์ขึ้นในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 โดยอัลเลาะห์ยาร์ฮัม โมฮัมเหม็ด บิน ฮัมซาห์ ซาอิด (2438-2514) หัวหน้าวงดนตรี Goa-born Bandmaster of the Kelantan Police Band ผู้ซึ่งได้รับคำสั่งให้เล่นบรรเลงเพลงให้กับสุลต่าน อิสมาอิล แห่งรัฐกลันตัน ในขณะนั้น ต่อมาหลังจากนั้น เนื้อร้องนี้ประพันธ์โดย ฮัมมูด บิน ฮัมซา (1893–1971) ซึ่งเป็นรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศในขณะนั้น
เนื้อร้อง

| เนื้อร้องภาษามาเลเซีย | คำแปล |
| --- | --- |
 Lanjutkan usia Al-Sultan kami, Sultan Kelantan raja ikrami, Aman sentosa Tuhan sirami, Kekal memerintah kami. Kasih dan taat setia disembahkan, Keriangan diucapkan, Segala kebesaran Allah cucurkan, Bertambah kemuliaan.:  ขอให้องค์สุลต่านของเรายยิ่งยืนนาน สุลต่านแห่งรัฐกลันตันอันศักดิ์สิทธิ์ ด้วยพระพรจากพระเจ้าอย่างสันติ ทรงคุ้มครองเราตลอดไป ด้วยความรักและความภัคดีที่เรามอบให้ ด้วยความปรารถนานแห่งความปลึ้มปิติของเรา ขอให้พระเจ้าทรงอำนวยพรให้ท่านด้วยความยิ่งใหญ่ และพระองค์อันทรงเกียรติยิ่งขึ้นสืบไป
แหล่งข้อมูล

Kelantan state anthem at national-anthems.org
เบอตง (รัฐซาราวัก)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เบตง (แก้ความกำกวม)
| เบอตง |
| --- | --- |
ป่าอูลูอันยุต เมืองเบอตง
เบอตงสถานที่ตั้งในมาเลเซีย (ฝั่งตะวันออก)
พิกัด: 1°24′0″N 111°31′0″E﻿ / ﻿1.40000°N 111.51667°E﻿ / 1.40000; 111.51667
ประเทศ: มาเลเซีย
รัฐ: ซาราวัก
ประชากร
 • ทั้งหมด: 60,298 คน
เบอตง (มลายู: Betong) เป็นเมืองหนึ่งในเขตเบอตง รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย มีชื่อเสียงเรื่อง เรือนยาว (Rumah Panjang; รูมะฮ์ปันจัง) และวัฒนธรรมอันรุ่มรวยของชนพื้นเมือง ที่นี่มีประชากร 60,298 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวมลายู (โอรังลาอุต), อีบัน, จีน และอื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่เมืองเบอตง
In Search of Rentap the Iban Warrior
เอ้เอ้โซ่

นักเพาะกายชาวพม่า
เอ้เอ้โซ่ (พม่า: အေးအေးစိုး) เป็นนักเพาะกายอาชีพหญิงชาวพม่า
เธอเป็นนักเพาะกายหญิงชาวพม่าคนแรกที่ได้เหรียญทองในการแข่งขันนานาชาติที่การแข่งขันกรีฑาหญิงในประเทศสิงคโปร์ที่ NUS center เธอยังชนะมิสฟิตเนสฟิซีกใน ค.ศ. 2012 และการแข่งขันเพาะกายเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ครั้งที่ 12 ใน ค.ศ. 2014
เจ้าหญิงซะลี่น

สุสีริมรัตศวารัตนาเทวี (พม่า: သုသီရိမြတ်စွာရတနာဒေဝီ, บาลี: Susīrimratsvāratanādevi) หรือที่ขนานนามกันทั่วไปว่า เจ้าหญิงซะลี่น (พม่า: စလင်းမင်းသမီး) หรือ ซะลี่น ซุพะย่า (พม่า: စလင်းစုဖုရား, ออกเสียง: [səlɪ́ɰ̃ sṵpʰəjá]), ดำรงอิสริยยศ ตะบีนไดง์ (ว่าที่สมเด็จพระอัครมเหสีแห่งพระมหากษัตริย์พม่าในรัชกาลถัดไป) ในช่วงปลายของราชวงศ์โก้นบอง ชาวยุโรปออกพระนามว่า "เซลินา โซเฟีย" เป็นพระราชธิดาองค์โปรดของพระเจ้ามินดง ผู้ชำนาญวิชาคณิตศาสตร์ และทรงดำรงตำแหน่งเป็นเจ้ากรมธนารักษ์ (เทียบเท่ากระทรวงการคลังของอังกฤษ) ในรัชกาลของพระเจ้ามินดง
พระประวัติ

เจ้าหญิงซะลี่นประสูติในปี ค.ศ. 1847 เป็นราชบุตรีของพระเจ้ามินดง และเจ้าจอมริมบึง ณ พระราชวังอมรปุระ ในราชธานีเดิม นครอมรปุระของพม่าในขณะนั้น นามแรกประสูติที่ได้รับพระราชทานคือ แม-มโย่มูน (မယ်မျိုးမွန်)  เชื่อกันว่าพระนางเป็นพระราชมารดาของพระเจ้ามินดงกลับชาติมาประสูติอีกครั้ง พระนางได้รับการอุปถัมภ์ดูแลจากพระมเหสีตำหนักเหนือ คือ พระนางมยอกนันดอ ขนิษฐาต่างชนนีของเจ้าจอมริมบึง เมื่อพระเจ้ามินดงทรงปราบดาภิเษกเสวยราชสมบัติ เจ้าหญิงซะลี่นทรงได้รับกัลปนาเมืองชเวกู และต่อมาคือเมืองซะลี่นพร้อมด้วยราชทินนามราชทาน คือ สิริรัตนาเทวี และราชอิสริยยศ ซุพะย่า
พระนางได้รับการสถาปนาและวางองค์เป็น ตะบีนไดง์ (พระชายาเอกแห่งมกุฎราชกุมาร, အိမ်ရှေ့ထိပ်ထား မိဖုရား), ภายหลังการลอบปลงพระชนม์มกุฎราชกุมารเจ้าชายกะนอง ในปี ค.ศ. 1866 โดยทรงได้รับเลือกให้ทรงพระยศว่าที่สมเด็จพระอัครมเหสีแห่งพระมหากษัตริย์พม่าในรัชกาลถัดไป
ถึงแม้ทรงได้รับการสถาปนาและกำหนดวางองค์เป็นว่าที่สมเด็จพระอัครมเหสีแห่งพระมหากษัตริย์พม่าในรัชกาลถัดไป แต่พระนางโปรดปรานชีวิตทางธรรมมากกว่า ดังจะเห็นได้จากอารามซะลี่น ณ มัณฑะเลย์ อันได้ทรงศรัทธาปสาทะอุทิศไว้ในพระบวรศาสนา อย่างไรก็ตามสุดท้าย เจ้าหญิงซะลี่นมิได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จพระอัครมเหสีแห่งพระมหากษัตริย์พม่าในรัชกาลถัดไป เนื่องจากพระเจ้าสีป่อทรงราชาภิเษกสมรสและสถาปนาพระนางศุภยาลัตเป็นพระอัครมเหสี และขนิษฐาของนางคือ พระนางศุภยาจีเป็นพระมเหสี
ว่ากันว่าพระนางทรงออกบวชเป็นชีทันทีหลังการพระราชพิธีพระบรมศพของพระเจ้ามินดงเสร็จสิ้นและได้รับการฝังพระบรมศพแล้ว พระนางสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1879 สิริพระชนม์มายุ  33 ชันษา ว่ากันว่าทรงถูกสำเร็จโทษด้วยอุบายพระนางศุภยาลัต
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

เรื่องราวของพระนางได้รับการดัดแปลงเป็นตัวละครนามว่า เจ้านางทองพญา ในละครโทรทัศน์เรื่อง เพลิงพระนาง รับบทโดยศิริพิชญ์ วิมลโนช ในละครโทรทัศน์ เพลิงพระนาง (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2539) และ เพลิงพระนาง (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2560) รับบทโดยปาณิชดา แสงสุวรรณ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซะลี่น ซุพะย่า
| ก่อนหน้า |  | เจ้าหญิงซะลี่น |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระนางจักราเทวี |  | สมเด็จพระอัครมเหสีแห่งพระมหากษัตริย์พม่า  (อาณาจักรพม่ายุคที่ 3)   (ค.ศ. 1866–1878) |  | พระนางศุภยาลัต |
อารามซะลี่น, มัณฑะเลย์ในปี ค.ศ. 1903
แขวงอาโม

| อาโม |
| --- | --- |
แขวง
อุทยานแห่งชาติอูลูเติมบูรง
ที่ตั้งแขวงอาโมในเขตเติมบูรง
ประเทศ:  บรูไน
เขต: เติมบูรง
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานบรูไน)
อาโม (มลายู: Amo) เป็นแขวงทางใต้ของเขตเติมบูรง มีพรมแดนติดกับแขวงบาตูอาโปยทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ทิศตะวันออกและทางใต้ติดกับรัฐซาราวัก, ประเทศมาเลเซีย ทิศตะวันตกติดกับแขวงโบกก และทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับแขวงบางาร์
เติงกู อัมปวน ตูวา อินตัน ซาฮาระฮ์

สมเด็จพระราชินีเติงกู อินตัน ซาฮาระฮ์ ราจาเปอร์ไมซูรีอากง หรือ เติงกู อัมปวน เบอซาร์ เติงกู อินตัน ซาฮาระฮ์ บินตี อัลมัรฮูม เติงกู เซอรี เซอตียา ราจา เติงกู ฮีตัม โอมาร์ (มลายู: Tengku Ampuan Tua Tengku Intan Zaharah binti Almarhum Tengku Seri Setia Raja Tengku Hitam Omar, تڠكو امڤوان توا تڠكو اينتن زاهرح بنت المرحوم تڠكو هيتم عمر; วันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1928 – 24 มกราคม ค.ศ. 2015) ทรงเป็นเติงกู อัมปวน ตูวา (เจ้าจอมมารดาราชินี) แห่งรัฐตรังกานู พระองค์เคยเป็นเติงกู อัมปวน เบอซาร์ (ราชินี) แห่งรัฐตรังกานูใน ค.ศ 1945 ถึง 1979 และเติงกู อัมปวน (พระพันปีหลวง) แห่งรัฐตรังกานูใน ค.ศ. 1979 ถึง 1998 แล้วยังเป็นราจาเปอร์ไมซูรีอากงองค์ที่ 4 แห่งประเทศมาเลเซียตั้งแต่ ค.ศ. 1965 ถึง 1970
ดูเพิ่ม

ยังดีเปอร์ตวนอากง
รายา ประไหมสุหรี อากง
อ้างอืง

↑  Finestone, Jeffrey and Shaharil Talib (1994) Op Cit
แนวร่วมความก้าวหน้าของชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดียทั้งหมด

แนวร่วมความก้าวหน้าของชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดียทั้งหมด (มลายู: Barisan Kemajuan India Se-Malaysia; ทมิฬ: அகில மலேசிய இந்தியர் முன்னேற்ற முன்னனி) หรือ แนวร่วมอินเดียก้าวหน้า เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซีย แตกตัวออกมาจากสภาชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดีย โดยเอ็ม. จี. ปัณทิถัน เมื่อ พ.ศ. 2533 พรรคนี้สนับสนุนแนวร่วมแห่งชาติแต่ไม่ได้เข้าเป็นสมาชิก
แนวร่วมประชาชน (สิงคโปร์)

แนวร่วมประชาชน (อังกฤษ: People's Front, PF; จีนตัวย่อ: 人民阵线; จีนตัวเต็ม: 人民陣線; มลายู: Barisan Rakyat) เป็นพรรคการเมืองอายุสั้นในสิงคโปร์ ได้จดทะเบียนเมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 โดยสมาชิกมาจากแนวร่วมสังคมนิยมหลังจากที่สมาชิกที่พูดภาษาจีนได้ลาออกจากพรรคดังกล่าว พรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2515 ต่อมาใน พ.ศ. 2519 สมาชิกส่วนใหญ่ได้ตัดสินใจไปเข้าร่วมกับพรรคกรรมกร ทำให้มีสมาชิกเข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2519 เพียงส่วนใหญ่และหลังจากการเลือกตั้งนั้น สมาชิกที่เหลือได้ตัดสินใจเข้าร่วมกับสหแนวร่วมแทนและพรรคได้สลายตัวไป
เอ้โก

| เอ้โก |
| --- | --- |

รักษาการประธานาธิบดีพม่า
ดำรงตำแหน่ง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2531 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2531
ก่อนหน้า: เซน-ลวีน ในฐานะประธานาธิบดี
ถัดไป: มองมอง ในฐานะประธานาธิบดี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 กันยายน พ.ศ. 2464 พะสิม บริติชพม่า บริติชราช
เสียชีวิต: 26 กันยายน พ.ศ. 2549 (85 ปี) ย่างกุ้ง ประเทศพม่า
พรรคการเมือง: พรรคโครงการสังคมนิยมพม่า
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  พม่า
สังกัด:  กองทัพบกพม่า
ประจำการ: 1952–85
ยศ: นายพล
บังคับบัญชา: Deputy Commander, No. 30 Infantry Battalion (1961) Commander, No. 1 Shan Rifle Battalion (1964)  Director, Directorate of Aritllery and Armour Corps (1966) Commander, 88th Light Infantry Division (1969)  Commander, Strategic Operation Command (1972) Commander, North Eastern Regional Military Command (1972)  Commander, North Western Regional Military Command (1974)  Commander, Yangon Regional Military Command (1975) Vice Chief of Staff (Army) – (1976) Chief of Staff (Army), (1981)

พลโท เอ้โก (พม่า: အေးကို, 19 กันยายน พ.ศ. 2464 – 26 กันยายน พ.ศ. 2549) เป็นรักษาการประธานาธิบดีพม่าตั้งแต่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2531 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2531 และเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพพม่า
เอ้โกเข้าร่วมกองกำลังติดอาวุธในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2495 เป็นร้อยตรี เขาได้รับการเลื่อนยศเป็นพลจัตวาวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2519 และกลายเป็นรองเสนาธิการทหาร (กองทัพบก) เขาได้รับการเลื่อนยศให้เป็นพลตรีวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2522 และเป็นพลโทเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2524 และได้เป็นเป็นเสนาธิการทหาร (กองทัพบก) เอ้โกลาออกจากกองกำลังติดอาวุธของพม่าเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2524
เตาฟิก รซมัน

ผู้แก้ไขวิกิมีเดียชาวมาเลเซีย (เกิด ค.ศ. 1999)
| เตาฟิก รซมัน |
| --- | --- |
รซมันใน ค.ศ. 2023
เกิด:  (1999-09-08) 8 กันยายน ค.ศ. 1999 (25 ปี) รัฐซาบะฮ์ เกาะบอร์เนียว ประเทศมาเลเซีย
มีชื่อเสียงจาก: ชาววิกิมีเดียแห่งปี
รางวัล: ชาววิกิมีเดียแห่งปี (ค.ศ. 2023)
เตาฟิก รซมัน (มลายู: Taufik Rosman; 8 กันยายน ค.ศ. 1999 – ) เป็นผู้แก้ไขวิกิพีเดียชาวมาเลเซีย ซึ่งใน ค.ศ. 2023 เขาได้รับเลือกให้เป็นชาววิกิมีเดียแห่งปีโดยจิมมี เวลส์ ผู้ร่วมก่อตั้งวิกิพีเดีย ในงานวิกิเมเนียประจำ ค.ศ. 2023
ชีวิตในวัยเด็ก

เตาฟิก รซมัน เกิดวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1999 โดยพ่อของเขาเป็นครู
การแก้ไขวิกิพีเดียครั้งแรกของเขาคือเมื่ออายุ 8 ขวบ เมื่อเขาสังเกตเห็นข้อมูลเกี่ยวกับอาจารย์ใหญ่ที่โรงเรียนประถมศึกษาเซนต์แมรีส์ทาวน์ในรัฐซาบะฮ์ ซึ่งเป็นโรงเรียนของเขานั้นล้าสมัย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เตาฟิก รซมัน
แกงปีศาจ

| --- | --- |
ชื่ออื่น: เดอบัล, อายัมเซอตัน
มื้อ: อาหารหลัก
แหล่งกำเนิด: ประเทศมาเลเซีย
ภูมิภาค: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ผู้สร้างสรรค์: ชาวกริซตัง
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: เนื้อไก่, น้ำส้มสายชู, เมล็ดมัสตาร์ด, ถั่วเทียน, พริก, กระเทียม, ตะไคร้, ข่า, มันฝรั่ง, ขิง, หอมแดง, ผงขมิ้น, น้ำมันพืช
 ตำราอาหาร: แกงปีศาจ
แกงปีศาจ (อังกฤษ: Devil's curry) หรือ แกงเดอบัล (มลายู: Kari debal; กริซตัง: Cari Debal) บ้างเรียก อายัมเซอตัน (มลายู: Ayam setan; แปลว่า ไก่ซาตาน) เป็นอาหารของชาวยูเรเชียในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบได้ในกลุ่มชาวกริซตังในรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย ชาวอินโดในประเทศอินโดนีเซีย และประชากรลูกครึ่งอินโด-ดัตช์พลัดถิ่น โดยอาหารชนิดนี้จะทำขึ้นในช่วงหนึ่งหรือสองวันหลังวันคริสตสมภพ หรือในโอกาสสำคัญอื่น ๆ
แกงปีศาจมาต้นกำเนิดจากแกงวินดาลูของชาวกัวในประเทศอินเดีย ซึ่งอดีตบริเวณดังกล่าวก็เป็นอาณานิคมของโปรตุเกสเช่นกัน โดยอาหารทั้งสองชนิดนี้ต่างมีน้ำส้มสายชูเป็นส่วนประกอบหลักเช่นเดียวกันซึ่งสืบทอดจากธรรมเนียมการทำอาหารของโปรตุเกส ถือเป็นอาหารลูกผสมที่รับเอาอิทธิพลพื้นถิ่นเอเชียอาคเนย์มาผสมกับอาหารตะวันตกของเจ้าอาณานิคมโปรตุเกส
แกงปีศาจมีวัตถุดิบ ได้แก่  เนื้อไก่, น้ำส้มสายชู, เมล็ดมัสตาร์ด, ถั่วเทียน, พริก, กระเทียม, ตะไคร้, ข่า, มันฝรั่ง, ขิง, หอมแดง, ผงขมิ้น, น้ำมันพืช เบื้องต้นนำพริก กระเทียม ตะไคร้ ข่า และถั่วเทียนมาตำเป็นพริกแกงเสียก่อน จากนั้นจึงตั้งกระทะเจียวหอมแดง ขิงฝอย และเมล็ดมัสตาร์ด เมื่อหอมดีแล้วจึงใส่พริกแกงที่ตำละเอียดแล้วลงไป จากนั้นใส่ผงขมิ้น พริกป่น น้ำตาล และเกลือเพื่อแต่งรส จากนั้นจึงใส่เนื้อไก่ และมันฝรั่งลงไป ก่อนแต่งรสด้วยน้ำส้มสายชูอีกครั้ง รอจนเนื้อไก่และมันฝรั่งสุกเป็นอันเสร็จ
ทั้งนี้ชื่อแกงปีศาจมาจากคำว่า Debal แปลว่าของเหลือ เพราะเป็นของที่เหลือจากมื้ออาหารในวันคริสตสมภพนั่นเอง ปัจจุบันแกงนี้ไม่ได้ทำจากของเหลืออีกต่อไป และกลายเป็นหนึงในรายการอาหารประจำบ้านของชาวยูเรเชีย ส่วนชื่อ Debal นั้นพ้องเสียงกับคำว่า Devil ซึ่งแปลว่าปีศาจ ด้วยเปรียบเปรยถึงความเผ็ดของแกง จึงมีผู้เรียกอาหารนี้เป็นภาษาอังกฤษว่าแกงปีศาจ (Devil's curry)
เมืองล้า

| เมืองล้า မိုင်းလား / 勐拉 |
| --- | --- |
เมือง
เมืองล้าที่ตั้งในเมียนมา
พิกัด: 21°39′50″N 100°02′24″E﻿ / ﻿21.66389°N 100.04000°E﻿ / 21.66389; 100.04000
ประเทศ: เมียนมา
รัฐ: ฉาน
จังหวัด: เชียงตุง
ความสูง: 640 เมตร (2,100 ฟุต)
เขตเวลา: UTC+6:30 (MST)
เมืองล้า (พม่า: မိုင်းလား) บ้างเรียก เมืองลา ตั้งอยู่ในรัฐฉาน ทางตอนเหนือของเมียนมา มีประชากรราว 50,000 คน เป็นพื้นที่ที่มีความโดดเด่นในเรื่องของการค้าและกิจกรรมสีเทา โดยเฉพาะการพนันและการค้าสัตว์ป่าหายาก เมืองลาได้รับการยอมรับว่าเป็นศูนย์กลางการพนันและเป็น "เมืองบาป" ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวจากจีนที่ต้องการหาความบันเทิงชนิดที่ไม่สามารถทำได้ตามกฎหมายในประเทศตนเอง
ชาวจีนจะเรียกเมืองล้าในเมียนมาว่า เมืองล้าน้อย (小勐拉 เสียวเหมิ่งหล้า) เพื่อไม่ให้สับสนกับเมืองล้าในประเทศจีนซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า เมืองนี้มีลักษณะเป็นเขตพิเศษที่มีความสัมพันธ์ทางการเมืองกับรัฐบาลเมียนมา ผ่านข้อตกลงหยุดยิงในปี 1989 เมืองล้าอยู่ในควบคุมของกองกำลัง NDAA (กองทัพพันธมิตรประชาธิปไตยแห่งชาติ) ซึ่งมีสัมพันธ์ใกล้ชิดกับจีน แม้เมืองล้าไม่อยู่ในเขตแดนของจีน แต่สภาพแวดล้อมทางสังคมในเมืองเรียกได้ว่ามีความเป็นจีนเกินกว่า 90% มีการใช้สกุลเงินหยวนและการใช้เวลาตามเวลาในปักกิ่ง
เมืองล้าเป็นที่รู้จักในฐานะเมืองที่มีการค้าสัตว์ป่าหายากและอวัยวะสัตว์ที่ถูกใช้เป็นยาจีน รวมถึงเนื้อสัตว์และชิ้นส่วนสัตว์ใหญ่เช่นสิงโตและเสือ  แม้จะมีภาพลักษณ์ที่ไม่ดีในด้านต่างๆ แต่เมืองนี้ยังคงเป็นจุดหมายที่สำคัญสำหรับกิจกรรมเหล่านี้ที่ไม่สามารถพบได้ในที่อื่นในเมียนมา
เมอนารา เตเลกม

| เมอนารา เตเลกม |
| --- | --- |
เมอนารา เตเลกมใน พ.ศ. 2562

ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เสร็จสมบูรณ์
ประเภท: สำนักงาน
ที่ตั้ง: กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2542
แล้วเสร็จ: พ.ศ. 2544
ความสูง
ปลายยอด: 311.1 m (1,021 ft)
หลังคา: 310 m (1,020 ft)
ชั้นบนสุด: 243 m (797 ft)
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 55
พื้นที่แต่ละชั้น: 1,600,000 ตารางฟุต (150,000 ตารางเมตร)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: Hijjas Kasturi Associates
อ้างอิง

เมอนารา เตเลกม (มลายู: The Menara Telekom) คือตึกระฟ้าแห่งหนึ่งในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย สร้างในช่วง พ.ศ. 2542-2544 โดยแดวู คอนสตรัคชั่น ด้วยความสูง 310 เมตร (1,017 ฟุต) 55 ชั้น อาคารถูกเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 โดยนายกรัฐมนตรีคนที่สี่ของมาเลเซีย มหาเธร์ โมฮัมหมัด และเป็นอดีตสำนักงานกลางของเตเลกมมาเลเซีย บริษัทโทรคมนาคมมาเลเซียจนถึงพ.ศ. 2566
ตัวอาคารนำเสนอให้เห็นภาพของการแตกหน่อของต้นไผ่ ประกอบต้วยโรงภาพยนตร์ที่บรรจุที่นั่งได้ 2,500 คน หอสวดมนต์ขนาดใหญ่หรือสุเหร่า สิ่งอำนวยความสะดวกทางกีฬา อาคารยังมีลักษณะเด่นคือ มีส่วนที่เปิดโล่ง 22 ชั้น ซึ่งมีพื้นที่สวนลอยฟ้าทุกๆ 3 ชั้น และลานจอดเฮลิคอปเตอร์ด้านบน พื้นของสำนักงานถูกแยกออกระหว่างตึกด้านเหนือและด้านใต้ ปัจจุบันเป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับ 3 ของมาเลเซีย รองจากอาคารแฝดเปโตรนาสทาวเวอร์
ดูเพิ่ม

ตึกระฟ้า
รายชื่อตึกที่สูงที่สุดในโลก
เบิซตารีจายา

มหาวิทยาลัยเซอลาโงร์
เบิซตารีจายา (มลายู: Bestari Jaya) ซึ่งในอดีตมีชื่อว่า บาตังเบอร์จุนไต (Batang Berjuntai) เป็นเมืองและตำบลในอำเภอกัวลาเซอลาโงร์ รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย อยู่ห่างจากกัวลาลัมเปอร์ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 40 กิโลเมตร
ประวัติ > ชื่อเก่า "บาตังเบอร์จุนไต"

บาตังเบอร์จุนไต ในภาษามลายูแปลว่า "กิ่งไม้ห้อย" ในอดีตมีทางรถไฟเชื่อมบาตังเบอร์จุนไตกับบาตูอารังและยาวไปถึงทางรถไฟหลักของการรถไฟมาลายาที่กวง ทางรถไฟระหว่างตัวเมืองกับบาตูอารังถูกญี่ปุ่นทำลายในสงครามโลกครั้งที่ 2 และไม่มีการสร้างใหม่อีกเลย