stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก
ผู้ทำประตู

มีการทำประตูทั้งหมด 253 ประตู จากการแข่งขัน 92 นัด เฉลี่ย 2.75 ประตูต่อนัด
การทำประตู 6 ครั้ง
โรเมลู ลูกากู
รัสมุส ฮอยลุนด์
การทำประตู 5 ครั้ง
แฮร์รี เคน
คริสเตียโน โรนัลโด
สกอตต์ แม็กโทมิเนย์
เซกี อัมดูนี
การทำประตู 4 ครั้ง
บูกาโย ซากา
กีลียาน อึมบาเป
การทำประตู 3 ครั้ง
คริสท็อฟ เบาม์การ์ทเนอร์
ดาเนียล แฮคันส์
อารอน กุนนาร์สซอน
ไอออน นิโคลาเอสคู
อาลิง โฮลัน
บือร์นาร์ดู ซิลวา
ดูชัน วลาคอวิช
เรนาโต สเตฟเฟน
การทำประตู 2 ครั้ง
เนดิม บัจรามี
อัลเบร์ต โรซัส
แกรนต์-เลออน ราโนส
ลูคัส เซลารายาน
มิชาเอ็ล เกรกอริตช์
มาร์เซ็ล ซาบิทเซอร์
มักซ์ เอบ็องก์
วลาดิสลาฟ โมโรซอฟ
ราเด ครูนิช
มาเตออ กอวาชิช
วาคลาฟ แชร์นี
ลาดิสลาฟ เครจชี
ราอูโน ซัปปิเนน
โอลิเวอร์ อันต์มัน
เบนจามิน คัลล์มัน
เจออร์เจส มิคาอูตัดเซ
อานาสตาซิออส บากาเซตัส
จิออร์จอส มาซูราส
มาเตโอ เรเตกี
อาบัต อายม์เบตอฟ
อัสค์ฮัต ทากีเบอร์เกน
บัคห์ติยาร์ ซายนุตดินอฟ
ดาเน็ล ซินานี
นาตัน อาเก
อีลิฟ เอลมาส
ดิออน ชาร์ลส์
บรูนู ฟือร์นังดึช
วาเลนติน มิไฮลา
โฆเซลู
วิกตอร์ ทซีฮันคอฟ
การทำประตู 1 ครั้ง
จาซีร์ อาซานี
คริสต์จัน อัสล์ลานี
เอร์เนสต์ มูชี
มาร์ซิโอ วีเอยรา
ติกราน บาร์เซกห์ยาน
นาอีร์ ติกนิซยาน
โฟลเรียน คาอินซ์
อันตอน ครีย์วอตสยุก
อีมิน มัคห์มูดอฟ
ยอฮัน บากายอโก
อามาร์ เดดิช
คิริล เดสโปดอฟ
มาริน เพ็ตคอฟ
อันเดรย์ กรามาริช
กริโกริส คัสตานอส
ไอโออันนิส พิททัส
ตอมาช ชวันชารา
ยัน คุชตา
โยนัส วินด์
เทรนต์ อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์
แคลวิน ฟิลลิปส์
มาร์คัส แรชฟอร์ด
ดีคลัน ไรซ์
แคลลัม วิลสัน
มัดส์ โบเอ มิคเคลเซน
อ็อดมาร์ แฟรอ
เกล็น คามารา
โยเอ็ล โปฮ์ยันปาโล
เตมู ปุกกี
ออลีวีเย ฌีรู
อ็องตวน กรีแยซมาน
แบ็งฌาแม็ง ปาวาร์
ดาโย อูว์ปาเมกาโน
ซูริโก ดาวิตาชวิลี
มาโนลิส ซิโอปิส
มาร์ติน อาด็อม
โรล็อง ซ็อลลอย
โดมินิก โซโบสลอยี
บาร์นาบัส วาร์กา
บาลินต์ เวคเซ
ฮาคอน อาร์นาร์ ฮารัลส์ซอน
มิคาเอ็ล อีกิลล์ เอลเลร์ตส์ซอน
อัลแฟรด ฟินปอกาซอน
อันดรี กึดยอห์นเซิน
ดาวิด คริสต์ยัน โอลาฟส์ซอน
โอสการ์ โกลอุคห์
ดอร์ เปเรตซ์
รัซ ชโลโม
มานอร์ โซโลมอน
ชอน ไวสส์มัน
มัตเตโอ เปสซินา
มัคซิม ซาโมโรดอฟ
ยัน โวโรกอฟสกีย์
เวดัต มูริคี
อีดอน เจกรอวา
เอดูอาร์ดส์ เอมซิส
คริสเตอร์ส โตเบอร์ส
เอดวินัส กีร์ดไวนิส
วายวันโดร บอร์เกส ซันเชส
เกร์ซอน โรดริเกส
ยันนิค ยันคัม
วลาดีสลาฟ บาโบห์โล
นิกอลา เคร์สตอวิช
แม็มฟิส เดอไป
อีนิส บาร์ดไฮ
ดาร์กอ ชูร์ลินอฟ
โอลา โซลบัคเคิน
อาเล็กซันเดอร์ ซอร์ลอท
รอแบร์ต แลวันดอฟสกี
อาร์กาดียุช มีลิก
การอล ชฟีแดร์สกี
ดาเมียน ชือมัญสกี
ฌูเวา กังเซลู
ฌูเวา แฟลิกส์
ราฟาแอล ลีเยา
โอตาวิอู
เนทาน คอลลินส์
อีแวน เฟอร์กูสัน
แอดัม ไอดาห์
มิคีย์ จอห์นสตัน
เดนิส อาลีเบค
อันเดรย์ บูร์ชา
เดนนิส มัน
นิโคแล สตังซิอู
ลีนดอน ไดค์ส
จอห์น แม็กกินน์
แคลลัม แม็คเกรเกอร์
เคนนี แม็คลีน
ดาร์กอ ลาซอวิช
ดูชัน ตาดีช
ลูคัช ฮาราสลิน
ยูไรจ์ คุชกา
รอเบร์ต มัก
ตอมาช ซุสลอฟ
เดนิส วาฟรอ
ดาวิด เบรคาลอ
เบนจามิน เชชกอ
อันดราช ชปอราร์
ชัน วิปอตนิก
ดานิ โอลโม
แอนโทนี เอลังกา
เอียมิล ฟ็อชแบร์ย
วิกตอร์ กยอเคเร็ส
เยสเปอร์ คาร์สสัน
เรโม ฟร็อยเลอร์
รูเบน วาร์กัส
ซิลแวน วิดเมอร์
กรานิต จากา
เคเร็ม อักตือร์โคลู
อับดึลเคริม บาร์ดักชี
อาร์ดา กือเลอร์
อิร์ฟัน คาห์เวชี
ออร์คุน เคือคชู
อูมุต นายีร์
เจงกิซ อึนแดร์
ยูคฮีม โคโนปลียา
อิลล์ยา ซาบาร์นยี
นาทาน บรอดเฮด
แดเนียล เจมส์
คีฟเฟอร์ มัวร์
แฮร์รี วิลสัน
วันซ์โอลีอิแมจินด์

Once Only Imagined เป็นอัลบั้มแรกของ Canadian Melodic death metal/metalcore คือ The Agonist.
วิดีโอ "Business Suits and Combat Boots" กำกับโดย acclaimed director David Brodsky (Strapping Young Lad, Gwar, God Forbid
รายชื่อเพลง

"Synopsis" – 0:32
"Rise and Fall" – 4:02
"Born Dead; Buried Alive" – 4:32
"Take A Bow" – 4:05
"Trophy Kill" – 3:39
"Business Suits and Combat Boots" – 5:27
"Serendipity" – 3:42
"Memento Mori" – 3:09
"Void of Sympathy" – 4:21
"Chiaroscuro" – 1:06
"Forget Tomorrow" – 3:37
"Feel No Guilt" - 4:41 (Japanese Bonus Track)
มิวสิก วิดีโอ

"Business Suits and Combat Boots"
โดย

Alissa White-Gluz – Vocals, Lyrics
Danny Marino – Guitars
Chris Kells – Bass
Simon McKay – Drums
ร็อคแมน ZX ซีรีส์

ร็อคแมน ZX (ร็อคแมนเซ็คส์) (ญี่ปุ่น: ロックマンゼクス; โรมาจิ: Rokkuman Zekusu) หรือ เมกาแมน ZX (Mega Man ZX) เป็นซีรีส์ภาคต่อชุดที่ห้าของเกมชุดร็อคแมน โดยดำเนินเนื้อเรื่องต่อเนื่อจากซีรีส์ ร็อคแมนซีโร่ ซีรีส์นี้ แตกต่างจากซีรีส์ภาคก่อน ตรงที่เปลี่ยนตัวเอกให้เป็นมนุษย์ และสามารถเลือกเล่นได้ว่าจะเล่นเป็นเพศหญิงหรือเพศชาย สำหรับซีรีส์นี้เป็นเกมที่เล่นบนเครื่องนินเทนโดดีเอส
ซีรีส์

ร็อคแมน ZX
ร็อคแมน ZX Advent
โน้ต: ในปี 2008 มีโครงการที่สาม ZX"C" แต่ถูกยกเลิกอย่างเงียบ ๆ
โลหะมีชีวิตไลฟ์เมทัล

โลหะมีชีวิตไลฟ์เมทัล (หรือ Bio Metals ในภาคอังกฤษ) เป็นวัตถุโบราณที่ขุดค้นพบตามที่ต่างๆ มีจิตใจเป็นของตัวเอง ว่า จะเลือกใครเป็นผู้สวมใส่
สร้างขึ้นจากข้อมูลของเหล่าผู้กล้าในอดีตของ นีโออาคาเดีย โดยมีเหตุผลคือ รำลึกถึงเหล่าผู้กล้าในอดีต ผู้สร้างคือ ซีเอล เกือบทุกชิ้น ยกเว้น Model W และ Model A
โลหะมีชีวิตไลฟ์เมทัล > Model X

| --- | --- |
:   Model X - ไลฟ์เมทัล แห่งแสงสว่าง ใช้ข้อมูลของ X อดีตอิเรกกิล่าฮันเตอร์และหัวหน้า Neo Arcadia ผู้ซึ่งถึงแม้จะตายกลายเป็น Cyber-Elf ไปแล้ว ก็ยังมาช่วยเหลือซีโร่จนพลังงานหมด เป็นพื้นฐานในการสร้าง ผู้สร้างคือ ซีเอล อดีตนักวิทยาศาสตร์และหัวหน้าหน่วยของ “Guardians” มีสีหลักเป็นสีฟ้า เป็น Live Metal เพียงชิ้นเดียวที่สามารถ Double Rock On กับ Live Metal ชิ้นอื่นได้ ปัจจุบันอยู่ในการครอบครองของ วานท์/เอล
โลหะมีชีวิตไลฟ์เมทัล > Model Z

| --- | --- |
:   Model Z - ไลฟ์เมทัล แห่งความกล้าหาญ ใช้ข้อมูลของซีโร่ อดีตอิเรกกิล่าฮันเตอรที่ใช้ชีวิตต่อสู้กับอิเรกกิล่า เพื่อปกป้องมนุษย์มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน เป็นพื้นฐานในการสร้าง ผู้สร้างคือ ซีเอล อดีตนักวิทยาศาสตร์และหัวหน้าหน่วยของ “Guardians” มีสีหลักเป็นสีแดง ในตอนแรก อยู่ในการครอบครองของซิลเว แต่ในภายหลังอยู่ในการครอบครองของ วานท์/เอล
โลหะมีชีวิตไลฟ์เมทัล > Model H

| --- | --- |
:   Model H - ไลฟ์เมทัล แห่งสายลม ใช้ข้อมูลของ ฮาร์เปีย อดีต 1 ใน 4 จตุรเทพของ Neo Arcadia ผู้ยอมสละชีวิตตนเองกำจัด Omega เพื่อปกป้องมวลมนุษย์ เป็นพื้นฐานในการสร้าง ผู้สร้างคือ ซีเอล อดีตนักวิทยาศาสตร์และหัวหน้าหน่วยของ “Guardians” มีสีหลักเป็นสีเขียว หลังจากถูกค้นพบก็ได้ไปอยู่ในมือเซนปัล และถูกแบ่งเป็น 2 ส่วน เป็นขุมพลังให้แก่ Hivolt และ Hurricane หลังจากที่เอาชนะทั้ง 2 คนได้ ก็ตกกลายเป็นของวานท์/เอล หลังจากนั้นก็ถูกนำไปเก็บในศูนย์วิจัยของ “Guardians” และได้ถูกขโมยไป และได้กลายมาเป็นของเฮลิอัสในเวลาต่อมา
โลหะมีชีวิตไลฟ์เมทัล > Model F

| --- | --- |
:   Model F - ไลฟ์เมทัล แห่งเปลวเพลิง ใช้ข้อมูลของ แฟฟนีล อดีต 1 ใน 4 จตุรเทพของ Neo Arcadia ผู้ยอมสละชีวิตตนเองกำจัด Omega เพื่อปกป้องมวลมนุษย์ เป็นพื้นฐานในการสร้าง ผู้สร้างคือ ซีเอล อดีตนักวิทยาศาสตร์และหัวหน้าหน่วยของ “Guardians” มีสีหลักเป็นสีแสด หลังจากถูกค้นพบก็ได้ไปอยู่ในมือเซนปัล และถูกแบ่งเป็น 2 ส่วน เป็นขุมพลังให้แก่ Fistleo และ Flammarl หลังจากที่เอาชนะทั้ง 2 คนได้ ก็ตกกลายเป็นของวานท์/เอล หลังจากนั้นก็ถูกนำไปเก็บในศูนย์วิจัยของ “Guardians” และได้ถูกขโมยไป และได้กลายมาเป็นของแอตลาสในเวลาต่อมา
โลหะมีชีวิตไลฟ์เมทัล > Model L

| --- | --- |
:   Model L - ไลฟ์เมทัล แห่งสายน้ำ ใช้ข้อมูลของ ลีเวียทาน อดีต 1 ใน 4 จตุรเทพของ Neo Arcadia และเป็นหญิงเพียงหนึ่งเดียว ผู้ยอมสละชีวิตตนเองกำจัด Omega เพื่อปกป้องมวลมนุษย์ เป็นพื้นฐานในการสร้าง ผู้สร้างคือ ซีเอล อดีตนักวิทยาศาสตร์และหัวหน้าหน่วยของ “Guardians” มีสีหลักเป็นสีน้ำเงิน หลังจากถูกค้นพบก็ได้ไปอยู่ในมือเซนปัล และถูกแบ่งเป็น 2 ส่วน เป็นขุมพลังให้แก่ Lurerre และ Legancher หลังจากที่เอาชนะทั้ง 2 คนได้ ก็ตกกลายเป็นของวานท์/เอล หลังจากนั้นก็ถูกนำไปเก็บในศูนย์วิจัยของ “Guardians” และได้ถูกขโมยไป และได้กลายมาเป็นของเทียทีสในเวลาต่อมา
โลหะมีชีวิตไลฟ์เมทัล > Model P

| --- | --- |
:   Model P - ไลฟ์เมทัล แห่งความมืด ใช้ข้อมูลของ แฟนทอม อดีต 1 ใน 4 จตุรเทพของ Neo Arcadia เป็นพื้นฐานในการสร้าง ผู้สร้างคือ ซีเอล อดีตนักวิทยาศาสตร์และหัวหน้าหน่วยของ “Guardians” มีสีหลักเป็นสีม่วงแดง หลังจากถูกค้นพบก็ได้ไปอยู่ในมือเซนปัล และถูกแบ่งเป็น 2 ส่วน เป็นขุมพลังให้แก่ Purpril และ Protectos หลังจากที่เอาชนะทั้ง 2 คนได้ ก็ตกกลายเป็นของวานท์/เอล หลังจากนั้นก็ถูกนำไปเก็บในศูนย์วิจัยของ “Guardians” และได้ถูกขโมยไป และได้กลายมาเป็นของชาร์นัคในเวลาต่อมา
โลหะมีชีวิตไลฟ์เมทัล > Model V

| --- | --- |
:   Model V (หรือ Model W ในภาคเมกาแมน) - ไลฟ์เมทัล ที่สร้างขึ้นในภายหลังโดยอัลเบิร์ต 1 ใน 3 นักปราชญ์แห่งเมือง “Legion” ผู้อยู่เบื้องหลังของสงคราม Chosen One ชื่อ Model Vมาจากชื่อของ ดร.ไวล์ เป็นต้นแบบของ ไลฟ์เมทัล ชิ้นนี้ ซึ่งมาจากชิ้นส่วนของแร็กนาร็อค  มีสีหลักเป็นสีเทาเข้ม เป็น ไลฟ์เมทัล ที่มีพลังมหาศาลมาก หลังจากถูกค้นพบก็ได้ไปอยู่ในมือเซนปัล เมื่อวานท์/เอล เอาชนะลงได้แล้ว ก็ได้แตกกระจายไปยังสถานที่ต่างๆ และถูกเหล่าร็อคแมนทั้ง 4 กู้กลับไปให้อัลเบิร์ต
โลหะมีชีวิตไลฟ์เมทัล > Model A

| --- | --- |
:   Model A - ไลฟ์เมทัลที่สร้างขึ้นในภายหลังโดยอัลเบิร์ต 1 ใน 3 นักปราชญ์แห่งเมือง “Legion” ผู้อยู่เบื้องหลังของสงคราม Chosen One มีสีหลักเป็นสีแดงเข้ม เป็น ไลฟ์เมทัล เพียงชิ้นเดียวที่สามารถ Copy DNA ของศัตรูที่เอาชนะเพื่อเลียนแบบความสามารถได้ ปัจจุบันอยู่ในการครอบครองของ เกรย์/อาเช่
ดูเนื้อหาเพิ่มเติมเกี่ยวกับการ Copy DNA ของศัตรูได้ที่ ระบบ Trans On System
ระบบ R.O.C.K. System

ระบบ R.O.C.K. System (หรือ M.E.G.A. System ในภาคเมกาแมน) ย่อมาจาก Rebirth Of Crystallized Knowledge System (หรือ Meta-Encapsulated Granule Awareness System ในภาคเมกาแมน) เป็นระบบที่ใช้เปลี่ยน Live Metals ให้เป็นชุดเกราะสวมใส่แก่ผู้ที่ถูกยอมรับจาก Live Metals และมีคุณสมบัติและความสามารถต่างกันไปตาม Live Metals แต่ละชิ้น โดยการกล่าวคำว่า Rock On!! (หรือ Mega Merge ในภาคเมกาแมน) ถ้าเกิดจากการใช้ Live Metals 2 ชิ้น จะใช้การกล่าวคำว่า Double Rock On!! (หรือ Double Mega Merge ในภาคเมกาแมน) แทน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็ปไซด์ของ แคปคอม  เก็บถาวร 2007-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ผู้ผลิตเกมส์ (ญี่ปุ่น)
↑  "Mega Man ZX3 was once in development but has since been canceled". Niche Gamer (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2022-03-13.
หลวงปู่ผาง จิตฺตคุตฺโต

| พระผาง จิตฺตคุตฺโต (ผาง จิตฺตคุตฺโต) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: หลวงปู่ผาง
ส่วนบุคคล
เกิด: 5 สิงหาคม พ.ศ. 2445 อำเภอเขื่องในอุบลราชธานี (80 ปี)
มรณภาพ: 24 มีนาคม พ.ศ. 2525
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดอุดมคงคาคีรีเขต ขอนแก่น
อุปสมบท: พ.ศ. 2465   พ.ศ. 2488
พรรษา: 37
ตำแหน่ง: อดีตเจ้าอาวาสวัดอุดมคงคาคีรีเขต
หลวงปู่ผาง (5 สิงหาคม พ.ศ. 2445 — 24 มีนาคม พ.ศ. 2525) พระคณาจารย์สายพระป่าในประเทศไทย ที่ได้อุทิศตนให่แก่พระพุทธศาสนา จนประชาชนชาวพุทธศาสนาได้เลื่อมใสศรัทธาท่าน และเวลามีงานบุญใด ๆ ท่านก็จะเป็นองค์ประธานร่วมอนุโมทนาในการทำบุญในครั้งนี้ด้วย ท่านได้สร้างพระพุทธรูป สร้างสาธารณะให้ดียิ่งขึ้น เพื่อเจริญพระพุทธศาสนาต่อไป
ประวัติ

หลวงพ่อผางท่านมีนามเดิมว่า ผาง ครองยุติ เกิดเมื่อวันที่  5 สิงหาคม พ.ศ. 2445 ณ บ้านกุดกะเสียน ตำบลเขื่องใน อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี เป็นบุตรของนายทัน และ นางบัพพา ครองยุติ  ในช่วงชีวิตเยาว์วัย หลวงปู่ท่านได้เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ท่านมีอุปนิสัยรักความเป็นธรรม มีความซื่อสัตย์ มีความเมตตากรุณาต่อสัตว์  และ ชอบทำประโยชน์ให้กับส่วนรวมเสมอ  ต่อมาได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุในมหานิกาย เมื่อปี พ.ศ. 2465 ณ วัดเขื่องกลาง บ้านเขื่องใน ตำบลเขื่องใน อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี โดยมีพระครูดวน เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์ดี เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ท่านศึกษาพระธรรมวินัย มีความรู้พอสมควร ต่อมาจึงได้ลาสิกขาจากสมณเพศ และได้มีครอบครัวตามประเพณีอยู่หลายปี ภรรยาของท่านเป็นคนบ้านแดงหม้อ ต. แดงหม้อ อ. เขื่องใน จ. อุบลราชธานี  แต่ไม่มีบุตร
ในชีวิตฆราวาสของท่าน ท่านเป็นคนที่มีความขยัน มีความใส่ใจในงาน ประกอบอาชีพทำไร่ไถนา บางครั้งก็เป็นพ่อค้าเรือใหญ่บรรทุกข้าวจากแม่น้ำมูลไปขายตามลำน้ำชีน้อย บางครั้งก็เป็นพ่อค้าวัว นำวัวไปขายที่เขมรต่ำ หลวงปู่ได้ใช้ความพยายามอย่างเต็มที่ในการสร้างฐานะให้แก่ครอบครัว ต่อมาเมื่ออายุได้ 43 ปี ท่านก็ได้ตัดสินใจออกบวชครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2488 เป็นพระภิกษุฝ่ายธรรมยุติกนิกาย พร้อมกับภรรยา ภรรยาบวชเป็นแม่ชี ส่วนเงินที่เหลือ ท่านได้มอบให้กับบุตรบุญธรรม ที่วัดคูขาด บ้านศรีสุข ต.เขื่องใน อ.เขื่องใน จ.อุบลราชธานี มีพระครูศรีสุตาภรณ์ (สี พุทธสาโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ ส่วนพระกรรมวาจาจารย์และพระอนุสาวนาจารย์ไม่ปรากฏ หลังจากอุปสมบทแล้ว ท่านได้จำพรรษาอยู่ที่วัดเดิม แต่ท่านได้เข้าศึกษาอบรมพระกรรมฐาน อยู่ในสำนักวัดป่าวารินชำราบ อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี กับพระญาณวิศิษฏ์สมิทธิวีราจารย์ (สิงห์ ขนฺตยาคโม) และหลวงปู่มหาปิ่น ปญฺญาพโล และหลังจากปฏิบัติธรรมกับพระอาจารย์สิงห์แล้ว ท่านก็เดินธุดงค์ไปฝากตัวเป็นศิษย์กับหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ได้พอสมควร ก็ท่องเที่ยววิเวกไปแต่ผู้เดียวในป่าเขา จังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นถิ่นทุรกันดารเป็นเวลาหลายปี
ต่อมาท่านได้เดินธุดงค์ไปจำพรรษาอยู่หลายวัด และในระหว่างนั้น ท่านได้สร้างวัดแห่งใหม่ขึ้นมาคือ วัดบ้านแจ้ง ในปี พ.ศ. 2505 และได้เป็นประธานในการสร้างพระธาตุขามแก่น นโรดม ในปี พ.ศ. 2523 เพื่อเฉลิมฉลองกรุงรัตนโกสินทร์มีอายุได้ 200 ปี (พ.ศ. 2325 — พ.ศ. 2525) และท่านได้ร่วมทอดผ้ากฐินสามัคคีเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 หลวงพ่อท่านได้เข้ารักษา(ตัว)เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 วัดที่ ท่านจำพรรษาคือวัดอุดมคงคาคีรีเขต (ดูน) ตำบลนางาม อำเภอมัญจาคีรี จังหวัดขอนแก่นและได้ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2525 สิริรวมอายุได้  81 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

http://forum.uamulet.com/view_topic.aspx?bid=135&qid=8224
http://www.taradplaza.com/product/3358736
http://www.baanmaha.com/community/thread13600.html
หลวงปู่ผินะ ปิยธโร

| พระผินะ ปิยธโร (ผินะ ปิยธโร)> ส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 1 มีนาคม พ.ศ. 2456 (89 ปี)
มรณภาพ: 15 ตุลาคม พ.ศ. 2545
นิกาย: ธรรมยุตินิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดสนมลาว สระบุรี
อุปสมบท: พ.ศ. 2481
พรรษา: 64
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดสนมลาว
ประวัติ

หลวงปู่ผินะ ปิยธโร ท่านเกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2456 ณ  บ้านหัวลำโพง อ.ทัพทัน จ.อุทัยธานี ในช่วงวัยเด็กท่านมีโรคประจำตัวที่รักษาไม่หาย  หลังจากการร้องให้ทุกครั้ง ท่านมักจะชักจนหน้าเขียว และมารดาได้พาไปหาหมอรักษาโรค หลวงพ่อสิน ได้บอกถึงรางว่า ชื่อ ทวายนั้นเป็นความหมายที่เป็นกาลกิณี จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ผินะ  แปลว่า หันหน้า, หันหลัง, เปลี่ยนทิศทาง, ไม่แยแส, หรือเลิกคบกัน นับแต่นั้นอาการดังกล่าวได้ทุเลาลง จากนั้นหลังจากโยมบิดาได้เสียชีวิตลง ท่านจึงได้บรรพชาเป็นสามเณร และเมื่ออายุครบบวชท่านจึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2481  ณ วัดหนองเต่า โดยมีพระครูอุดมคุณาภรณ์ เจ้าคณะอำเภอทัพทัน เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระมหาอำนวย เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ในระหว่างเป็นพระภิกษุ ท่านได้ขออนุญาตเจ้าอาวาสออกธุดงค์ไปจำพรรษาที่ วัดเกาะเทพเทโพ  หลังจากอุปสมบทแล้วเพียง 20 วัน ท่านจึงขอสึกออกมา เพราะยังกลัวศพอยู่ อยู่มาได้เพียง 11 วัน โยมมารดาก็ถึงแก่กรรมลงอีก ต่อมาก็เจาะจงมาที่พระภิกษุผินะ จูงศพให้ได้ เพราะเป็นโรคฝีในท้อง สับปเหร่อก็ผ่าท้องให้ดู ท่านก็ฉันอาหารไม่ได้ถึง  3 - 4 วัน  และมีอาการนอนไม่ค่อยหลับ จึงขอเจ้าอาวาสไปพักที่อื่นสัก 5 วัน แล้วจะกลบมาลาสิกขาบท  หลวงพ่อคำก็ได้สอบถามท่านและพระภิกษุอีก 1 รูป เป็นคนกลัวผี ก็สั่งสอนว่า สังขารของคนื่อนนั้นมันก็เหมือนกับของเรา จะรังเกียจไปทำไม ต่อมาท่านได้อยู่กับหลวงพ่อคำที่วัดเกาะเทพเทโพ อยู่ในหนึ่งเดือนเต็ม ๆ ก็เลิกกลัวผี  เกิดมานะว่าท่านจะบวชตลอดชีวิต  ต่อมาท่านึงได้เดินทางแสวงธรรมหาพระคณาจารย์เพื่อเรียนศึกษาวิปัสสนากรรมฐาน โดยมุ่งหน้าไปที่ วัดถ้ำตะโก แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะ หลวงพ่อท่านได้มรณภาพไปก่อนหน้านั้นแล้ว ด้วยใจที่มานะ ท่านจึงได้อยู่จำพรรษาอยู่ที่ วัดถ้ำตะโก 2 พรรษา (พ.ศ. 2482 - 2484 หลังจากนั้น ท่านได้จาริกธุดงค์ไปฝากตัวเป็นลูกศิษย์กับ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ได้อบรมบ่งนิสัยในการรักสันโดษ ออกธุดงค์มาเรื่อย ๆ ก็มาถึงที่ตำบลบ้านสนมลาว อันเป็นบ้านเก่าแก่ที่สร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยอยุธยาเป็นราชธานี (3 เมษายน พ.ศ. 1893 - 7 เมษายน พ.ศ. 2310)  หลวงพ่อท่านเริ่มอาพาธและถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2545  ก่อนหน้านี้หลวงพ่อผินะได้ทำหนังสือเขียนสั่งไว้ มีใจความว่า "เมื่อฉันละสังขาร ขอให้ปฏิบัติตามนี้ คือ ห้ามฉีดยาศพโดยเด็ดขาด ให้เก็บศพไว้ในสภาพนั่งขัดสมาธิ ให้บรรจุศพไว้ในที่เตรียมไว้ ณ สุสานผินะ ไม่ต้องมีการสวดศพ ไม่ต้องบอกคนมาก ห้ามเผาศพโดยเด็ดขาด" สั่ง ณ วันที่ 4 ตุลาคม 2545 ลงชื่อ พระผินะ ปิยธโร พระอาจารย์ใหญ่ประธานคณะปฏิบัติธรรม วัดสนมลาววิหาร ด้วยเกิดเหตุปรากฏการณ์ความมหัศจรรย์ ภายหลังการมรณภาพลงอย่างสงบของ "หลวงพ่อผินะ ปิยธโร" สิริอายุ 89 ปี เจ้าอาวาสวัดสนมลาว ร่างหลวงพ่อผินะนั่งหมดลมหายใจในท่านั่งขัดสมาธิอย่างสงบ เหตุที่ไม่ปกติเพราะท่านมรณภาพเวลาประมาณ 05.14 น. แต่เวลาล่วงเลยกว่า 12 ชั่วโมงแล้วร่างกายเนื้อตัวท่านยังอ่อนนิ่ม ไม่คล้ายดังคนที่หมดลมหายใจแต่อย่างใด
แหล่งอ้างอิงเพิ่มเติม

คำสอนหลวงพ่อผินะ[ลิงก์เสีย]
เกจิจารย์ที่สังขารไม่เน่า เก็บถาวร 2011-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สุรัต

| สุรัต સુરત |
| --- | --- |
Metropolitan City
จากบนลงล่าง: แม่น้ำตปี, ศูนย์ธุรกิจนานาชาติ, BAPS มนเทียร สุรัต, ท่าอากาศยานสุรัต, สุรัตยามค่ำคืน
สมญา: เมืองแห่งเพชร (Diamond City), เมืองแห่งสิ่งทอ (Textile City), เมืองผ้าไหม (Silk City), เมืองสะอาด (Clean City), เมืองที่เติบโตเร็วที่สุด (Fastest Growing City), เมืองแห่งสะพาน (City of Bridges & Flyovers)
สุรัต
พิกัด:  21°10′N 72°50′E﻿ / ﻿21.17°N 72.83°E﻿ / 21.17; 72.83
ประเทศ: อินเดีย
รัฐ: รัฐคุชราต
เขต: สุรัต
Zone: 7
การปกครอง
 • ประเภท: Mayor–Council
 • องค์กร: Surat Municipal Corporation
 • Mayor: Rajendra Ajitrai Desai (Raju Desai) (BJP)
 • Municipal Commissioner: Manoj Kumar Das
 • Police Commissioner: Rakesh Asthana
พื้นที่
 • Metropolitan City: 326.515 ตร.กม. (126.068 ตร.ไมล์)
ความสูง: 13 เมตร (43 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • Metropolitan City: 4,462,002 คน
 • อันดับ: 8
 • ความหนาแน่น: 14,000 คน/ตร.กม. (35,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 4,585,367 คน
 • Metro rank: 9
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
ZIP code(s): 395 0XX & 394 XXX
รหัสพื้นที่: 91-261-XXX-XXXX
ทะเบียนพาหนะ: GJ 05 & GJ 28
Coastline: 35 กิโลเมตร (22 ไมล์)
Literacy: 86.65%
Spoken languages: Gujarati, English, Hindi
เว็บไซต์: www.suratmunicipal.gov.in
สุรัต ไทยแต่เดิมเรียก สุหรัด เป็นเมืองพาณิชยกรรมสำคัญของรัฐคุชราต ประเทศอินเดีย เป็นศูนย์กลางการเจียระไนเพชรระดับโลก  มีประชากรประมาณ 4 ล้านคน เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของรัฐคุชราต รองจากเมืองอัห์มดาบาด เมืองนี้ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำตาปติ สุรัต เป็นเมืองท่าสำคัญมาตั้งแต่สมัยจักรวรรดิโมกุล เป็นเมืองที่ส่งผ้ามาขายยังราชสำนักสยามแต่โบราณ เรียกว่า ผ้าสุหรัด
เมืองนี้เป็นเมืองท่าทางทะเลและเมืองการค้าที่สำคัญตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ชาวโปรตุเกสได้เข้าทำลายในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 และจักรพรรดิอักบาร์แห่งราชวงศ์มุคัลมีชัยชนะเหนือดินแดนนี้เมื่อ ค.ศ. 1573 ต่อมาชาวอังกฤษเข้ามาตั้งสถานีการค้าแห่งแรกในปี ค.ศ. 1608 ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นการขยายอำนาจของจักรวรรดิอังกฤษในอินเดีย
ศิริมาบังอร เหรียญสุวรรณ

| คุณหญิง ศิริมาบังอร เหรียญสุวรรณ จ> จ. |
| --- | --- |

เกิด: หม่อมเจ้าศิริมาบังอร 6 มิถุนายน พ.ศ. 2447
เสียชีวิต: 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 (70 ปี)
คู่สมรส: สถาพร เหรียญสุวรรณ
บิดามารดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ หม่อมแฉล้ม อาภากร ณ อยุธยา
คุณหญิงศิริมาบังอร เหรียญสุวรรณ (6 มิถุนายน พ.ศ. 2447 — 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518) เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์
ประวัติ

คุณหญิงศิริมาบังอร เหรียญสุวรรณ (เดิม: หม่อมเจ้าศิริมาบังอร อาภากร) เกิด 6 มิถุนายน พ.ศ. 2447 มีพระพี่น้องร่วมพระบิดา 9 องค์ หม่อมเจ้าศิริมาบังอรทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งราชวงศ์เพื่อสมรสกับสถาพร เหรียญสุวรรณ บุตรของนายเส็ง เหรียญสุวรรณ กับนางสำริด เหรียญสุวรรณ (สกุลเดิม โกเมน ณ อยุธยา)
สิ้นชีพิตักษัย

คุณหญิงศิริมาบังอร เหรียญสุวรรณ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 สิริชันษา 70 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ณ วัดธาตุทอง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2470 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่4 จตุตถจุลจอมเกล้า (จ.จ.)
รางวัลออสการ์ สาขากำกับภาพยอดเยี่ยม

รางวัลออสการ์ สาขากำกับภาพยอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลออสการ์โดยสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์ที่มอบให้กับผู้ถ่ายภาพยนตร์ ในปีแรกของการมอบรางวัล ผู้ถ่ายภาพยนตร์อาจจะได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงจากผลงานการถ่ายทำภาพยนตร์หลายๆ เรื่อง เช่น จอร์จ บาร์นเนส ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสาขานี้จากภาพยนตร์ถึง 3 เรื่อง ดังนั้นการมอบรางวัลในปีถัดมาจึงไม่มีการประกาศชื่อผู้ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงอย่างเป็นทางการ
ในที่สุด ในปีค.ศ. 1931 จึงได้เปลี่ยนเป็นผู้ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงจะต้องมาจากภาพยนตร์เรื่องเดียวเท่านั้น นอกจากนี้ในช่วงปีค.ศ. 1939-1967 (ยกเว้นปีค.ศ. 1957) ได้มีการแยกประเภทของรางวัลเป็นภาพยนตร์สีและภาพยนตร์ขาวดำ ซึ่งนับตั้งแต่การยกเลิกการแบ่งประเภทดังกล่าว ภาพยนตร์ขาวดำเรื่องล่าสุดที่ได้รับรางวัลนี้ คือ Schindler's List (ปีค.ศ. 1993)
สิ่งที่น่าจดจำในประวัติศาสตร์ออสการ์คือ ในปีค.ศ. 1935 Hal Mohr เป็นบุคคลแรกและบุคคลเดียวที่ได้รับรางวัลออสการ์โดยที่ไม่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงเลย ซึ่งเขาได้รับรางวัลออสการ์สาขานี้จากภาพยนตร์เรื่อง A Midsummer Night's Dream
ปีค.ศ. 1928–1929

1928 - Charles Rosher และ Karl Struss – Sunrise
George Barnes – The Devil Dancer
George Barnes – The Magic Flame
George Barnes – Sadie Thompson
1929 - Clyde DeVinna – White Shadows in the South Seas
John F. Seitz – The Divine Lady
Ernest Palmer – 4 Devils
Arthur Edeson – In Old Arizona
George Barnes – Our Dancing Daughters
Ernest Palmer – Street Angel
ปีค.ศ. 1930–1939

1930 - Joseph T. Rucker และ Willard Van Der Veer – With Byrd at the South Pole
1931 - Floyd Crosby – Tabu: A Story of the South Seas
1932 - Lee Garmes – Shanghai Express
1933 - Charles Bryant Lang. Jr – A Farewell to Arms
1934 - Victor Milner – Cleopatra
1935 - Hal Mohr – A Midsummer Night's Dream
1936 - Tony Gaudio – Anthony Adverse
1937 - Karl Freund – The Good Earth
1938 - Joseph Ruttenberg – The Great Waltz
ตั้งแต่ปีค.ศ. 1939 ได้มีการแยกประเภทของรางวัลเป็นภาพยนตร์ขาวดำและภาพยนตร์สี
| --- | --- |
 ภาพยนตร์ขาวดำ 1939 Gregg Toland – Wuthering Heights:  ภาพยนตร์สี 1939 Ernest Haller และ Ray Rennahan – Gone with the Wind
ปีค.ศ. 1940–1949

| --- | --- |
 ภาพยนตร์ขาวดำ 1940 George Barnes – Rebecca  1941 Arthur C. Miller – How Green Was My Valley  1942 Joseph Ruttenberg – Mrs. Miniver  1943 Arthur C. Miller – The Song of Bernadette  1944 Joseph LaShelle – Laura  1945 Harry Stradling – The Picture of Dorian Gray  1946 Arthur C. Miller – Anna and the King of Siam  1947 Guy Green – Great Expectations  1948 William H. Daniels – The Naked City  1949 Paul C. Vogel – Battleground:  ภาพยนตร์สี 1940 George Perinal – The Thief of Bagdad  1941 Ernest Palmer และ Ray Rennahan – Blood and Sand  1942 Leon Shamroy – The Black Swan  1943 Hal Mohr และ W. Howard Greene – Phantom of the Opera  1944 Leon Shamroy – Wilson  1945 Leon Shamroy – Leave Her to Heaven  1946 Charles Rosher, Leonard Smith และ Arthur Arling – The Yearling  1947 Jack Cardiff – Black Narcissus  1948 Joseph Valentine, William V. Skall และ Winton Hoch – Joan of Arc  1949 Winton Hoch – She Wore a Yellow Ribbon
ปีค.ศ. 1950–1959

| --- | --- |
 ภาพยนตร์ขาวดำ 1950 Robert Krasker – The Third Man All About Eve - Milton R. Krasner  The Asphalt Jungle - Harold Rosson  The Furies - Victor Milner  Sunset Blvd. - John F. Seitz  1951 William C. Mellor – A Place in the Sun  1952 Robert Surtees – The Bad and the Beautiful  1953 Burnett Guffey – From Here to Eternity  1954 Boris Kaufman – On the Waterfront  1955 James Wong Howe – The Rose Tattoo  1956 Joseph Ruttenberg – Somebody Up There Likes Me:  ภาพยนตร์สี 1950 Robert Surtees – King Solomon's Mines Annie Get Your Gun - Charles Rosher  Broken Arrow - Ernest Palmer  The Flame and the Arrow - Ernest Haller  Samson and Delilah - George Barnes  1951 Alfred Gilks และ John Alton – An American in Paris  1952 Winton Hoch และ Archie Stout – The Quiet Man  1953 Loyal Griggs – Shane  1954 Milton R. Krasner – Three Coins in the Fountain  1955 Robert Burks – To Catch a Thief  1956 Lionel Lindon – Around the World in Eighty Days  
ปีค.ศ. 1957 ไม่มีการแยกประเภทรางวัล
1957 - Jack Hildyard – The Bridge on the River Kwai
ตั้งแต่ปีค.ศ. 1958 มีการแยกประเภทรางวัลเป็นภาพยนตร์ขาวดำและภาพยนตร์สีอีกครั้ง
| --- | --- |
 ภาพยนตร์ขาวดำ 1958 Sam Leavitt – The Defiant Ones  1959 William C. Mellor – The Diary of Anne Frank:  ภาพยนตร์สี 1958 Joseph Ruttenberg – Gigi  1959 Robert Surtees – Ben-Hur
ปีค.ศ. 1960–1969

| --- | --- |
 ภาพยนตร์ขาวดำ 1960 Freddie Francis – Sons and Lovers  1961 Eugen Schüfftan – The Hustler  1962 Jean Bourgoin, Walter Wottitz – The Longest Day  1963 James Wong Howe – Hud  1964 Walter Lassally – Zorba the Greek  1965 Ernest Laszlo – Ship of Fools  1966 Haskell Wexler – Who's Afraid of Virginia Woolf?:  ภาพยนตร์สี 1960 Russell Metty – Spartacus  1961 Daniel L. Fapp – West Side Story  1962 Freddie Young – Lawrence of Arabia  1963 Leon Shamroy – Cleopatra  1964 Harry Stradling – My Fair Lady  1965 Freddie Young – Doctor Zhivago  1966 Ted Moore – A Man for All Seasons  
ตั้งแต่ปีค.ศ. 1967 ไม่มีการแยกประเภทรางวัลอีกต่อไป
1967: Burnett Guffey - Bonnie & Clyde
Richard H. Kline - Camelot
Robert Surtees - Doctor Dolittle
Robert Surtees - The Graduate
Conrad L. Hall - In Cold Blood
1968: Pasqualino De Santis - Romeo and Juliet
Harry Stradling - Funny Girl
Daniel L. Fapp - Ice Station Zebra
Oswald Morris - Oliver!
Ernest Laszlo - Star!
1969: Conrad L. Hall - Butch Cassidy and the Sundance Kid
Arthur Ibbetson - Anne of the Thousand Days
Charles Lang - Bob & Carol & Ted & Alice
Harry Stradling - Hello, Dolly! (เข้าชิงหลังมรณกรรม)
Daniel Fapp - Marooned