stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระนางมารีย์พรหมจารี
วันฉลอง

คริสตจักรโรมันคาทอลิกกำหนดให้มีวันฉลองพระนางมารีย์หลายวัน วันที่สำคัญที่สุดเรียกว่า วันสมโภช (solemnity) มี 3 วัน ได้แก่
วันที่ 8 ธันวาคม วันสมโภชพระนางมารีย์ผู้ปฏิสนธินิรมล
วันที่ 1 มกราคม วันสมโภชพระนางมารีย์พระชนนีพระเป็นเจ้า
วันที่ 15 สิงหาคม วันสมโภชพระนางมารีย์รับเกียรติเข้าสู่สวรรค์
นอกจากนี้ยังมีวันฉลอง (feast) และวันระลึกถึง (memorial)  ซึ่งคริสตจักรเฉพาะถิ่นแต่ละแห่งจะกำหนดต่างกันไป โดยคริสจักรโรมันคาทอลิกในประเทศไทยกำหนดวันฉลองและวันระลึกถึงพระแม่มารีย์ ดังนี้
วันที่ 12 ธันวาคม วันฉลองแม่พระประจักษ์ที่กัวดาลูเป
วันที่ 11 กุมภาพันธ์ วันฉลองแม่พระประจักษ์ที่ลูร์ด
วันที่ 13 พฤษภาคม วันฉลองแม่พระประจักษ์ที่ฟาตีมา
วันที่ 31 พฤษภาคม วันฉลองพระนางมารีย์เสด็จเยี่ยม
วันที่ 16 กรกฎาคม วันระลึกถึงแม่พระแห่งภูเขาคาร์แมล
วันฉลองดวงหทัยนิรมลของพระแม่มารีย์ ในวันเสาร์หลังวันสมโภชพระหฤทัยของพระเยซู
วันที่ 22 สิงหาคม วันฉลองพระนางมารีย์ ราชินีแห่งสากลโลก
วันที่ 8 กันยายน วันฉลองแม่พระบังเกิด
วันที่ 15 กันยาน วันระลึกถึงแม่พระระทมทุกข์
วันที่ 7 ตุลาคม ระลึกถึงแม่พระแห่งลูกประคำ
วันที่ 21 พฤศจิกายน วันฉลองพระนางมารีย์พรหมจารีถวายองค์ในพระวิหาร
สมัญญาของพระแม่มารีย์

คริสตจักรโรมันคาทอลิกถวายสมัญญาแก่พระนางมารีย์มาโดยตลอด เพื่อแสดงถึงการให้เกียรติและเชื่อว่าพระนางจะช่วยเหลือผู้ศรัทธาโดยเป็นตัวแทนอ้อนวอนพระเป็นเจ้าให้
สมัญญาที่สำคัญในยุคแรก ๆ เช่น "พระมารดาพระเจ้า" เกิดขึ้นเมื่อมีการสังคายนาเอเฟซัสครั้งที่หนึ่ง นอกจากนี้ก็มี "พระแม่เจ้า" (our lady) พระราชินี (queen) และดาราสมุทร (star of the sea) ในบรรดาสามัญญาเหล่านี้ "ราชินี" ถือเป็นสมัญญาที่เก่าแก่ที่สุด ส่วนสมัญญา "พระแม่เจ้า" และ "ดาราสมุทร" นักบุญเจอโรมเป็นผู้คิดขึ้น
สมัญญาที่สำคัญ ได้แก่
พระมารดาพระเจ้า
แม่พระปฏิสนธินิรมล
ราชินีสวรรค์
ราชินีทูตสวรรค์
พระมารดาแห่งสันติภาพ
แม่พระดาราสมุทร (Stella Maris)
แม่พระระทมทุกข์
พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา 3

| พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา 3 |
| --- | --- |
กำกับ: วิชัย เอส. บานุชาลี
เขียนบท: ลิลลี่ วี. บานุชาลี วิชัย เอส. บานุชาลี
อำนวยการสร้าง: โกลด์ ตูนส์
นักแสดงนำ: วิธิต กุมาร สมัย ราช ทักการ์ นิสมา เชมเภอร์การ์ สังเกต มหาเท ปาร์มินเดอร์ กัมมัน สัญชีพ ทิวารี
ตัดต่อ: เดวัง เดไซ
ดนตรีประกอบ: ฟิโรเซ่ พาเธล
บริษัทผู้สร้าง: Shemaroo Studio 
ผู้จัดจำหน่าย: Shemaroo Entertainment
วันฉาย:   24 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 (2017-07-24) 
ความยาว: 68 นาที
ประเทศ: อินเดีย
ภาษา: ฮินดี
พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา 3 (อังกฤษ: Bal Ganesh 3) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน 2 มิติ ของ บอลลีวู้ด ในเครือของ Shemaroo กำกับภาพยนตร์โดย วิชัย เอส. บานุชาลี เป็นภาพยนตร์ต่อจากภาคแรก คือ พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา ทั้งสองภาค
นักแสดง (ให้เสียงพากย์)

วิธิต กุมาร พากย์เป็น พระพิฆเนศ
สมัย ราช ทักการ์ พากย์เป็น พระศิวะ
นิสมา เชมเภอร์การ์ พากย์เป็น พระแม่ปารวตี
สังเกต มหาเท พากย์เป็น พระวิษณุ/ พระนารายณ์
ปาร์มินเดอร์ กัมมัน พากย์เป็น พญาหนูมุสิกะ
อนิล คัทท์ พากย์เป็น ฤๅษีกบิล
สัญชืพ ทิวารี พากย์เป็น โคอุสุภราช (นันทิ)
พราพาร์การ์ พากย์เป็น วโยมาสูร/ วายุมาสูร
ไฮรเดย์ เชตตี พากย์เป็น จันจลาสูร
ธาร์เมนทรา จันเทล พากย์เป็น เทวราชอินทรา
อทิตยา ชาร์มา พากย์เป็น ปีศาจสินธุ
ไชเรนทรา ปันเดย์ พากย์เป็น กานาสูร
วิโนด ชาร์มา พากย์เป็น มัตสยาสูร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2018-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา 3 ที่เฟซบุ๊ก
พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา 3 ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
แม่แบบ:Google Plus
พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญา 3 ที่พินเทอเรสต์
พระราชบัญญัติผ่อนปรนการจำกัดสิทธิชาวโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1791

พระราชบัญญัติว่าด้วยการผ่อนปรนสิทธิของผู้เป็นโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1791 (อังกฤษ: Roman Catholic Relief Act 1791) เป็นพระราชบัญญัติของรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร ที่ได้รับการอนุมัติในปี ค.ศ. 1791 (31 จอร์จที่ 3. มาตรา 32) ที่ผ่อนปรนสิทธิที่ถูกจำกัดทางการเมือง, การศึกษา และ ทางเศรษฐกิจของผู้เป็นโรมันคาทอลิก กฎหมายอนุญาตให้ผู้เป็นโรมันคาทอลิกสามารถดำเนินอาชีพทางกฎหมาย, อนุญาตให้ถือศาสนาอย่ามีเสรีภาพ และยอมรับโรงเรียนของโรมันคาทอลิก แต่ในขณะเดียวกัน ชาเปล โรงเรียน และนักบวช และครูก็ยังต้องลงทะเบียน การชุมนุมที่ปิดประตู และการมีเพิ่มเติมยอดและระฆังบนชาเปลก็ยังเป็นสิ่งต้องห้าม นักบวชไม่ได้รับการอนุญาตให้แต่งกายตามประเพณีหรือทำพิธีในที่สาธารณะ ห้ามรับเด็กที่เป็นโปรเตสแตนต์เข้าเป็นนักเรียน และห้ามการมีสำนักสงฆ์และการบริจาคเงินให้แก่โรงเรียนหรือวิทยาลัย
พระราชบัญญัติฉบับนี้เป็นกฎหมายที่มีรายละเอียดมากกว่าและการบังคับใช้ที่กว้างไกลกว่าพระราชบัญญัติโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1778 (Papists Act 1778) พระราชบัญญัติก็ยังคงระบุให้ผู้เป็นโรมันคาทอลิกต้องประกาศความสวามิภักดิ์เช่นเดียวกับฉบับ ค.ศ. 1778 แต่เพิ่มเติมการยอมสนับสนุนการสืบราชบัลลังก์โดยโปรเตสแตนต์ภายใต้พระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 ผู้ประกาศความสวามิภักดิ์ก็จะไม่ถูกลงโทษว่าเป็นผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิก หรือว่าเป็นผู้ได้รับการศึกษาแบบโรมันคาทอลิก หรือฟังหรือเข้าร่วมในพิธีมิซซา หรือว่าเป็นนักบวชหรือเข้าเป็นนักบวชในสถาบันที่เป็นส่วนหนึ่งของคริสต์ศาสนาแห่งโรม หรือในการทำพิธีหรือเข้าร่วมพิธีของโรมันคาทอลิก
พระราชกฤษฎีกาอ็องบวซ

พระราชกฤษฎีกาอ็องบวซ ค.ศ. 1563
พระราชกฤษฎีกาอ็องบวซ (อังกฤษ: Edict of Amboise) ที่ลงนามกันที่พระราชวังอ็องบวซเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1563 โดยแคทเธอรีน เดอ เมดิชิผู้ขณะนั้นทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระราชโอรสพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 เป็นพระราชกฤษฎีกาเพื่อการยุติช่วงแรกของสงครามศาสนาของฝรั่งเศส และนำราชอาณาจักรกลับมาสู่สันติสุขโดยการรับรองเสรีภาพและอภิสิทธิ์ในการนับถือศาสนาแก่ประชากรผู้เป็นโปรเตสแตนต์หรือที่เรียกว่าอูเกอโนต์
แม้ว่าจะเป็นพระราชกฤษฎีกาที่มีเนื้อหาที่จำกัดกว่าพระราชกฤษฎีกาแซ็ง-แฌร์แม็งที่ลงนามกันในปีก่อนหน้านั้น แต่ก็ยังอนุญาตให้มีการทำพิธีศาสนาแบบโปรเตสแตนต์ภายในที่อยู่อาศัยส่วนบุคคลของขุนนาง และในปริมณฑลของเมืองที่ระบุภายใน "baillage" หรือ "sénéchaussée"
ราชสภาแห่งปารีสผู้ขับสมาชิกผู้เป็นอูเกอโนต์ออกจากสภาต่อต้านการลงทะเบียนของพระราชกฤษฎีกาเช่นเดียวกับสภาการปกครองท้องถิ่น แต่ก็ได้ยินยอมหลังจากที่มีการประท้วง แต่เพิ่มข้อแม้ในพระราชกฤษฎีกามิให้มีผลบังคับตามเนื้อหาอย่างเต็มที่จนกว่าพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 จะทรงบรรลุนิติภาวะ เมื่อสภาแห่งชาติมีโอกาสที่จะตัดสินกรณีที่เกี่ยวกับข้อขัดแย้งทางศาสนา เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ทรงประกาศการบรรลุนิติภาวะของพระองค์เมื่อมีพระชนมายุได้ 14 พรรษาเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1563 พระองค์ก็ทรงเลือกรัฐบาลท้องถิ่นแห่งรูอ็องให้เป็นสถานที่สำหรับ "lit de justice" หรือ "การออกพระราชกฤษฎีกา" แทนปารีสที่ทำกันตามปกติ ในขณะเดียวกันก็ทรงออกพระราชกฤษฎีกาฉบับสมบูรณ์แทนฉบับย่อที่บังคับใช้กันก่อนหน้านั้น
ดูเพิ่ม

สงครามศาสนาของฝรั่งเศส
รายชื่อสนธิสัญญา
พระราชกฤษฎีกามิลาน

ป้ายประกาศฉลองการออกพระราชกฤษฎีกามิลาน (ค.ศ. 1978) ที่วังซึ่งในปัจจุบันเป็นที่ตั้งของวัดซานจอร์โจอัลพาลัซโซที่มิลาน, ประเทศอิตาลี
พระราชกฤษฎีกามิลาน (อังกฤษ: Edict of Milan) เป็นจดหมายเวียนลงชื่อโดยจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 และจักรพรรดิลิกินิอุส ซึ่งประกาศให้เสรีภาพในการนับถือศาสนาต่อประชาชนในจักรวรรดิโรมัน จดหมายฉบับนี้ออกเมื่อปี ค.ศ. 313 หลังจากสมัยของการปราบปรามผู้นับถือศาสนาคริสต์โดยจักรพรรดิไดโอคลีเชียน
จดหมายที่ลงชื่อโดยจักรพรรดิสององค์เป็นจดหมายเวียนในกลุ่มเจ้าเมืองทางจักรวรรดิโรมันตะวันออก ซึ่งประกาศว่าจักรวรรดิจะเป็นทำตัวเป็นกลางในการนับถือศาสนาของประชาชน ซึ่งเป็นการยกเลิกอุปสรรคต่าง ๆ ในการนับถือคริสต์ศาสนาและศาสนาอื่น ๆ จดหมาย “ประกาศอย่างจะแจ้งว่าผู้ลงชื่อของกฎนี้ไม่มีความประสงค์จะลงโทษผู้นับถือลัทธินิยมที่ไม่ใช่คริสต์ศาสนา”
ดูเพิ่ม

ศาสนาคริสต์
นิกายโรมันคาทอลิก
ประมวลกฎหมายพระศาสนจักร
พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ หรือ รัฐบัญญัติ (อังกฤษ: act) เป็นกฎหมายที่เกิดจากความเห็นชอบของสภานิติบัญญัติ ในประเทศส่วนใหญ่ กฎหมายดังกล่าวเริ่มขึ้นด้วยการเสนอร่างกฎหมายให้สภานิติบัญญัติอภิปรายและลงมติ
ในท้องที่ที่ใช้ระบบเวสต์มินสเตอร์ ร่างกฎหมายที่อาจกลายเป็นกฎหมายได้นั้นมักมาจากการเสนอของฝ่ายบริหาร ซึ่งมักมีขึ้นหลังจากเผยแพร่สมุดปกขาว (white paper) ที่ระบุประเด็นที่เกี่ยวข้องและวิธีการที่ร่างกฎหมายนั้นจัดการกับประเด็นดังกล่าว ร่างกฎหมายที่สภาริเริ่มเอง มักเรียกว่า ร่างกฎหมายเอกเทศของสมาชิก (private member's bill)
ในท้องที่ที่สภานิติบัญญัติประกอบด้วยสภาย่อยหลายสภา ร่างกฎหมายอาจต้องเสนอต่อสภาย่อยสภาใดสภาหนึ่งก่อน เช่น ในสหราชอาณาจักร ร่างกฎหมายที่กำหนดภาษีหรือที่เกี่ยวข้องกับการคลังสาธารณะต้องเสนอต่อสภาสามัญชนก่อน ขณะที่ร่างกฎหมายซึ่งมาจากการริเริ่มของคณะกรรมาธิการกฎหมายต้องเสนอต่อสภาขุนนางก่อน
เมื่อมีการเสนอแล้ว ร่างกฎหมายจะผ่านขั้นตอนบางประการกว่าจะบรรลุเป็นกฎหมายได้ ในทางทฤษฎีแล้ว ข้อนี้เพื่อให้มีการอภิปรายเกี่ยวกับร่างนั้นอย่างละเอียด และให้มีเสนอ อภิปราย และให้ความเห็นชอบต่อการแก้ไขเพิ่มเติมร่างเดิมได้
ในกรณีที่สภานิติบัญญัติมีหลายสภาย่อย ร่างกฎหมายที่สภาย่อยสภาหนึ่งเห็นชอบแล้ว จะส่งให้สภาย่อยอีกสภาหนึ่งเห็นชอบต่อ จากนั้น ร่างกฎหมายจะได้รับการอนุมัติซึ่งโดยทั่วไปแล้วเป็นเพียงพิธีการและผู้อนุมัติมักเป็นประมุขแห่งรัฐ
ในบางประเทศ เป็นต้นว่า ฝรั่งเศส เบลเยียม ลักเซมเบิร์ก สเปน และโปรตุเกส ใช้คำเรียกร่างกฎหมายแต่ละประเภทต่างกัน เช่น ร่างกฎหมายที่ฝ่ายบริหารเสนอต่อสภานิติบัญญัติ เรียกว่า "draft" และที่สภานิติบัญญัติริเริ่มเอง เรียกว่า "proposition"
ดูเพิ่ม

พระราชบัญญัติ (ประเทศไทย)
พยานวัตถุ

พยานวัตถุ หรือ วัตถุพยาน (อังกฤษ: physical evidence, real evidence หรือ material evidence) หมายถึงพยานหลักฐานเชิงวัตถุที่มีส่วนเกี่ยวกับคดีและพบในสถานที่เกิดเหตุ พยานวัตถุสามารถเป็นอะไรก็ได้เช่น ศพ รถยนต์ รถจักรยานยนต์ เศษผ้า กลิ่นน้ำหอม กลิ่นสารเคมี ภาพถ่าย ภาพวิดีโอ ภาพจากกล้องวงจรปิด ฯลฯ พยานวัตถุเป็นหลักฐานและเครื่องช่วยชี้ชัดว่ามีการก่ออาชญากรรมขึ้นอย่างแน่นอนเช่น ผู้เสียหายเข้าแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจโดยกล่าวอ้างว่าถูกข่มขืน และจากการตรวจสอบพบว่าผู้เสียหายมีเสื้อผ้าฉีกขาด มีบาดแผลฟกช้ำตามร่างกายหลายแห่ง น่าจะแสดงว่ามีการก่ออาชญากรรมขึ้นแล้วจริง ไม่ใช่เป็นการกล่าวหาลอย ๆ หรือเป็นการเจตนาใส่ร้ายผู้ต้องสงสัย สามารถชี้ว่าผู้กระทำความผิดได้อยู่ในที่เกิดเหตุเช่น ตรวจได้ขนแมวที่ขากางเกงของผู้ต้องสงสัยที่ผู้ต้องสงสัยอธิบายที่มาที่ไปไม่ได้ และบ้านที่ผู้เสียหายถูกข่มขืนเลี้ยงแมวไว้ 2 ตัว ขนแมวที่พบในกางเกงของผู้ต้องสงสัย เป็นพยานวัตถุอย่างหนึ่ง ที่สามารถนำมาใช้เป็นพยานหลักฐานในการสืบสวนสอบสวน
ความสำคัญของพยานวัตถุ

ความสำคัญของพยานวัตถุ สามารถระบุชี้ชัดว่าบุคคลใดบ้างที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับอาชญากรรมที่เกิดขึ้นเช่น พบลายพิมพ์นิ้วมือผู้ต้องสงสัยในด้านในของถุงมือที่ถอดทิ้งไว้ในบ้านที่ถูกโจรกรรม รวมทั้งยังสามารถกันผู้บริสุทธิ์ออกไปเช่น เด็กสาววัยรุ่น 2 คนพี่น้อง พักอาศัยในหมู่บ้านแห่งหนึ่งริมทางรถไฟ เข้าแจ้งความแก่เจ้าหน้าที่ตำรวจให้ดำเนินคดีกับชายหนุ่มเพื่อนบ้าน โดยกล่าวหาว่าผู้ต้องสงสัยวางยาแล้วข่มขืนกระทำชำเรา แต่ภายหลังจากแพทย์ทำการตรวจร่างกาย ตรวจทั้งเลือดและปัสสาวะของเด็กสาววัยรุ่นแล้ว ไม่พบสารปนเปื้อนหรือตัวยาใด ๆ ในร่างกาย ผลการตรวจสอบของแพทย์สามารถใช้เป็นพยานวัตถุในการยืนยันความบริสุทธิ์ของผู้ต้องสงสัย หรือสามารถยืนยันคำให้การของผู้เสียหายได้เช่น ผู้เสียหายอ้างว่าถูกผู้ต้องสงสัยแทงมือ ผู้เสียหายจึงเอามือที่เลือดออกป้ายไปบนแขนเสื้อของผู้ต้องสงสัย จากการตรวจพบว่าคราบเลือดบนแขนเสื้อของผู้ต้องสงสัยเป็นเลือดของผู้เสียหายจริง รอยเลือดที่ปรากฏบนแขนเสื้อของผู้เสียหาย ถือเป็นพยานวัตถุสำคัญที่ใช้มัดตัวผู้ต้องสงสัย
การยืนยันพยานวัตถุ

การยืนยันพยานวัตถุ มีความสำคัญแก่ผู้ต้องสงสัยที่ถูกยันด้วยพยานวัตถุเป็นหลักฐานสำคัญในการมัดตัวผู้ต้องหา อาจทำให้ผู้ต้องหารับสารภาพเช่น คดีของนายเสริม สาครราษฎร์ ที่ก่อเหตุฆาตกรรมฆ่าหั่นศพนางสาวเจนจิรา พลอยองุ่นศรี แฟนสาวในปี พ.ศ. 2541 [ต้องการอ้างอิง] เมื่อพิสูจน์ได้ว่าผู้ตายเสียชีวิตเพราะถูกยิง ในขณะที่ผู้ต้องหาให้การกับเจ้าหน้าที่ตำรวจก่อนหน้านี้ว่า ได้ฆ่าเจนจิราโดยการบีบคอ เมื่อพยานวัตถุระบุชัดเจนทำให้ผู้ต้องหารับสารภาพ คำสารภาพของผู้ต้องหามีค่ามากกว่าประจักษ์พยาน เพราะเคยมีการทดลองแล้วพบว่าประจักษ์พยานอาจให้การคลาดเคลื่อนไปได้ เมื่อเวลาผ่านไปเป็นเดือนหรือเป็นปี รวมทั้งได้รับความเชื่อถือจากศาลมากขึ้นเรื่อย ๆ ลูกขุนในระบบศาลลูกขุนก็ต้องการพยานวัตถุเช่นกัน การไม่พบพยานวัตถุช่วยยืนยันว่าไม่มีอาชญากรรมเช่น แจ้งว่าถูกลักทรัพย์แต่ตรวจแล้วไม่มีร่องรอยงัดแงะและทรัพย์ที่ว่ายังคงอยู่ ไม่สูญหาย
ตัวอย่างพยานวัตถุ

ตัวอย่างพยานวัตถุที่แพทย์และพนักงานสอบสวน สามารถตรวจพบจากการตรวจสถานที่เกิดเหตุหรือสถานที่พบศพ แพทย์และพนักงานสอบสวนต้องทราบว่า สิ่งใดบ้างที่จะสามารถพบได้ในสถานที่เกิดเหตุ และควรที่จะตรวจสอบสิ่งใดบ้าง และสิ่งใดอาจจะช่วยในการจับตัวผู้กระทำผิดรวมถึงการรักษาสถานที่เกิดเหตุต่อไป จนกว่าจะเสร็จรายงานและต้องเก็บวัตถุพยานไว้จนกว่าคดีจะสิ้นสุด ตัวอย่างพยานวัตถุที่พบในที่เกิดเหตุ มีดังนี้
ตัวอย่างพยานวัตถุ > ห้องครัว

ห้องครัว เป็นพยานวัตถุที่สามารถบอกเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นได้เช่น บนเตามีอะไร จำนวนจานที่ยังไม่ได้ล้าง เศษอาหารที่เหลือ กลิ่นที่พบในที่เกิดเหตุมีกลิ่นใด มีกลิ่นก๊าซและกลิ่นน้ำหอมในบริเวณที่เกิดเหตุหรือไม่ พบบุหรี่หรือก้นบุหรี่ตกอยู่ในบริเวณที่เกิดเหตุหรือไม่ นาฬิกาที่พบเดินหรือไม่ ถ้านาฬิกาตายตายเวลาเท่าใดและเดินตรงเวลาที่เป็นอยู่ในวันที่ตรวจหรือไม่ ถ้าเป็นนาฬิกาปลุกตั้งไว้เวลาเมื่อใด ถ้าแพทย์และพนักงานสบอสวนเข้าตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุ พบเป็นงานปาร์ตี้ ในงานมีเหล้ากี่ขวด ประเภทอะไรบ้างและมีทั้งหมดกี่ใบ ข้างในขวดมีของเหลือหรือไม่ ถ้ามีเหลือส่วนที่เหลือเป็นอะไร มีการหกเลอะเทอะและพบเศษก้นบุหรี่ตามพื้นหรือไม่ พบลายมือบนภาชนะในงาน เป็นปาร์ตี้สำหรับกี่คนและน่าจะมีคนมาในงานกี่คน ที่เขี่ยบุหรี่มีก้นบุหรี่เท่าไร มีกี่ชนิด สูบเหลือเท่าไรและมีก้านไม้ขีดหรือไม่ลักษณะเป็นอย่างไร รวมทั้งตรวจค้นตามลิ้นชักตามตู้โต๊ะ พบว่าล็อกอยู่หรือไม่ กุญแจอยู่ที่ใด มีร่องรอยรื้อค้นหาเงินหรือของมีค่าหรือไม่ ถังขยะมีเศษอาหารหรือไม่ ถ้ามีมีเท่าไร มีอะไรบ้างหรือเศษกระดาษอะไร
ตัวอย่างพยานวัตถุ > ห้องน้ำ ห้องนอน

ห้องน้ำและห้องนอน เป็นพยานวัตถุที่แพทย์และพนักงานสอบสวนครวจตรวจสอบในอันดับต้น ๆ ควรตรวจผ้าต่าง ๆ ในห้องเช่นผ้าม่าน ผ้าปูเตียง ผ้าเช็ดพื้น ฯลฯ  เครื่องใช้ที่อยู่ในห้อง ฝาผนัง อ่างน้ำ ส้วมเปรอะเปื้อนอะไรหรือไม่ มีการกระเซ็นของน้ำและเลือดหรือไม่ ถ้ามีกระเซ็นอย่างไร มีลายนิ้วมือหรือไม่ มีอะไรค้างในคอห่านหรือที่ดักน้ำใต้อ่าง ซึ่งถ้าแพทย์สงสัยและจำเป็นอาจจะต้องทุบส้วมอย่างกรณีเจนจิรา ก็สามารถตรวจสอบได้
ตัวอย่างพยานวัตถุ > เสื้อผ้า

เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายที่พบในสถานที่เกิดเหตุหรือที่สวมใส่อยู่กับศพ มีการถอดออกแล้งวางไว้อย่างไร ถูกถอดแล้ววางอยู่อย่างกลับด้านหรือไม่ สภาพของเสื้อผ้าวางหรือแขวนหรือโยนหรือหมกซุกซ่อนเอาไว้ รวมทั้งมีร่องรอยการต่อสู้ของผู้ตายในสถานที่เกิดเหตุหรือไม่ หรือผู้ตายเป็นคนไม่มีระเบียบ มีการตรวจพบร่องรอยของการยิงด้วยอาวุธปืนหรือไม่ ถ้ามียิงกี่นัด ปลอกกระสุนปืนที่พบขนาดเท่าใด มีกระสุนฝังหรือผ่านวัตถุใดบ้าง ซึ่งจำนวนการยิงในแต่ละครั้ง มักจะไม่เท่ากับจำนวนของบาดแผลที่พบในศพ
ตัวอย่างพยานวัตถุ > ตู้รับจดหมายและจดหมาย

ตู้รับจดหมาย เป็นพยานวัตถุที่สามารถระบุวันที่จดหมายมาถึง จดหมายในตู้รับจดหมายยังคงเรียงตามลำดับการรับก่อนหลังอยู่หรือไม่ ไฟแสงสว่างหรือเครื่องใช้ไฟฟ้าที่พบในสถานที่เกิดเหตุเปิดหรือปิดอยู่ เช่นโทรทัศน์อาจเปิดทิ้งเอาไว้ หรืออาจจะดับเพราะเสียเนื่องจากเปิดทิ้งไว้ตั้งแต่วันที่เกิดเหตุ แพทย์และพนักงานสอบสวนต้องตรวจที่สวิตช์ด้วยว่าอยู่ใน ตำแหน่งที่เปิดหรือปิด จดหมายที่พบในที่เกิดเหตุ ส่วนใหญ่เป็นจดหมายลาตายหรือจดหมายที่ระบายความอัดอั้นตันใจ เป็นพยานวัตถุที่พบในที่เกิดเหตุในคดีฆ่าตัวตาย ส่วนมากจดหมายที่พบในที่เกิดเหตุเป็นลายมือของผู้ตาย แต่แพทย์และพนัดงานสอบสวนต้องตรวจสอบจดหมายลาตายอย่างละเอียดถี่ถ้วน ว่าจดหมายเป็นลายมือของผู้ตายหรือไม่ ปากกาที่ใช้เขียนยังอยู่หรือไม่ มีกี่ฉบับ มีลายนิ้วมือคนอื่นในกระดาษหรือไม่ จุดที่อาจใช้ซ่อนอาวุธอย่างฉุกละหุก หลังตู้สูง ซอกระหว่างเฟอร์นิเจอร์กับผนัง ซอกระหว่างหนังสือในตู้ทุกอัน ในเตาไฟ เตาอบ เตาไมโครเวฟ ตู้เย็น หม้อข้าว ฯลฯ
ตัวอย่างพยานวัตถุ > หยดเลือด รอยเลือด

หยดเลือด รอยเลือดที่พบจากศพหรือพบในสถานที่เกิดเหตุ เป็นพยานวัตถุที่สำคัญอย่างหนึ่งในการตรวจสถานที่เกิดเหตุ การตรวจหาหยดเลือด รอยเลือดในที่เกิดเหตุ แพทย์และพนักงานสอบสวนควรตรวจดูทางเท้าทางเข้าที่เกิดเหตุ บันได ลิฟท์ ฯลฯ รูปร่างและลักษณะของหยดเลือดเป็นอย่างไร บางครั้งหยดเลือดของผู้ต้องสงสัย อาจเป็นพยานวัตถุที่สำคัญในการติดตามจับกุมผู้ต้องสงสัยเป็นต้น เมื่อพบเจอหยดเลือด รอยเลือดหรือสิ่งใดก็ตามที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับเลือด จะต้องตรวจสอบให้แน่ใจก่อนว่าเป็นเลือดจริงหรือไม่ ถ้าใช่หยดเลือดและรอยเลือดจริง รอยเลือดนั้นเป็นเลือดสัตว์หรือเลือดคน ถ้าเป็นเลือดสัตว์ เป็นสัตว์เลือดอุ่นหรือสัตว์เลือดเย็น และถ้าเป็นเลือดคนมีปริมาณมากพอที่จะตรวจสอบกรุ๊ปเลือดหรือไม่
พนักงานสอบสวนควรตรวจสอบประตูหน้าต่างในสถานที่เกิดเหตุ ตรวจดูการล็อกว่าเป็นจากด้านในหรือล็อกโดยผู้ตาย ตรวจหาร่องรอยการงัดแงะว่ามาจากด้านนอกหรือไม่ ตรวจสอบตำแหน่งของประตูหรือหน้าต่าง เปิดครึ่งหนึ่งหรือเปิดเต็มที่หรือเปิดแง้มอยู่ สภาพการมองเห็นจากทางด้านนอก ตำแหน่งของม่านหรือบังตา ประตูระหว่างห้องล็อกทางด้านไหน
ดูเพิ่ม

การตรวจสถานที่เกิดเหตุ
การชันสูตรพลิกศพ
การผ่าศพทางนิติเวชศาสตร์
ภาพแสดงตัวอย่างหยดเลือด พยานวัตถุ
พรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีน

| พรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีน 中国民主党 |
| --- | --- |
ก่อตั้ง: 28 มิถุนายน พ.ศ. 2541
อุดมการณ์: ประชาธิปไตย เสรีนิยม ต่อต้านคอมมิวนิสต์ Democratic Capitalism อนุรักษนิยม
เว็บไซต์
www.hqcdp.org/english  (ภาษาอังกฤษ)
การเมืองสาธารณรัฐประชาชนจีน   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีน (อังกฤษ: Democracy Party of China - DPC; จีนตัวย่อ: 中国民主党; จีนตัวเต็ม: 中國民主黨; พินอิน: Zhōngguó Mínzhǔ Dǎng) เป็นพรรคการเมือง จัดตั้งขึ้นในสาธารณรัฐประชาชนจีน และได้ถูกห้ามโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน (อังกฤษ: Communist Party of China - CPC). ประวัติของพรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีนมีข้อมูลไม่แน่นอน เพราะว่าในพรรคมีเส้นทางประวัติศาสตร์ภายใต้กลุ่มผู้จัดตั้งหลาย ๆ กลุ่มด้วยกัน แหล่งข่าวตะวันตกมีการสันนิษฐานว่า พรรคนี้ถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2541 โดยกลุ่มผู้ขับเคลื่อนประชาธิปไตย และแกนนำนักศึกษาชาวจีนที่เข้าร่วมการชุมนุมที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน เมื่อปี พ.ศ. 2532
ประวัติ > การก่อตั้ง

พรรคนี้ถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ซึ่งอยู่ในระหว่างที่บิล คลินตัน ประธานาธิบดิของสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น มาเยือนสาธารณรัฐประชาชนจีน หวาง โหย่ว ไฉ แกนนำผู้ประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินเมื่อปี พ.ศ. 2532 กับหวาง ต้ง ไห่ และ หลิน ฮุย ได้ไปที่มณฑลเจ้อเจียง เพื่อจดทะเบียนก่อตั้งพรรคอย่างเป็นทางการ แต่การจดทะเบียนก่อตั้งพรรคก็ไม่สำเร็จ
ประวัติ > การโต้ตอบของพรรคคอมมิวนิสต์จีน

เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2541 หวาง โหย่ว ไฉ ถูกตำรวจจับกุมที่บ้านของเขา ในข้อหาการสร้างความขัดแย้งในการเมืองจีน การตัดสินคดีความของเขาได้เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2541 โดยใช้เวลาตัดสินเพียงไม่กี่ชั่วโมง หลังจากนั้น เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2541 เขาถูกศาลตัดสินจำคุกเป็นเวลา 11 ปี และสูญเสียสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 3 ปี
ในวันเดียวกัน สวี เหวิน ลี่ สมาชิกของพรรคอายุ 55 ปี ก็ได้ถูกศาลตัดสินจำคุกเป็นเวลา 13 ปี ในข้อหาล้มล้างพรรคคอมมิวนิสต์
เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ชิง หย่ง มิน ได้ถูกศาลตัดสินจำคุกเป็นเวลา 12 ปี ในข้อหาทำลายการรักษาความปลอดภัยของรัฐ
หลี่ เผิง ประธานสภาประชาชนแห่งชาติจีนในขณะนั้น กล่าวว่า "ถ้าพรรคนี้เป็นพรรคที่มีจุดประสงค์ที่ต้องการลดอำนาจของฝ่ายคอมมิวนิสต์ พรรคนี้ก็จะไม่ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งขึ้นอย่างแน่นอน"
พรรคคอมมิวนิสต์จีนประกาศว่าพรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีนนั้น เป็น "องค์กรผิดกฎหมาย" และถูกห้ามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 เป็นต้นมา หลังการตัดสินคดีเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ทางศาลชั้นสูงสุดแห่งประเทศจีนได้กล่าวว่า "ผู้ใดที่มีเจตนาเผยแพร่ พิมพ์ ลอกเลียนแบบ หรือจัดจำหน่ายเอกสารต่าง ๆ ที่เป็นการลดอำนาจของพรรคคอมมิวนิสต์ หรือทำให้ประเทศแตกแยก" อันได้แก่ ประชาชนจีนทุกคน นักกำกับหนัง นักพัฒนาซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ นักเขียนและศิลปิน และนักผลิตสื่อต่าง ๆ จะต้องได้รับโทษจำคุก
ประวัติ > สมาชิกของพรรคที่ไม่ถูกจับกุม

มีสมาชิกของพรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีนนับร้อยคนที่ถูกกักบริเวณ จับกุม และถูกจำคุก ยกเว้นสมาชิกเหล่านี้
หลิว เสียน ปิน
หวู่ อี้ หลง
เกา ฮง มิน
จา เจียน กั๋ว
เหมา ชิน เซียง
จู อวี่ ฟู
จู้ เจิ้ง หมิง
หลิว ซื่อ จุน
ซวี่ กวาง
เซ่อ หวาน เปา
เฉิน ซู ชิง
ประวัติ > ปัจจุบัน

หลังจากนั้นเป็นต้นมา สวี เหวิน ลี่ และหวาง โหย่ว ไฉ ลี้ภัยไปยังสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2545 และอีกครั้งเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2547 โดยการประชุมใหญ่ครั้งแรกของพรรคได้ถูกจัดขึ้นที่โรงแรมเชอราตัน ซึ่งตั้งอยู่ในควีนส์ นครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2549 โดยหนี อวี้ เซียน ผู้นำขบวนการประชาธิปไตยในจีน และผู้จัดตั้งพรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีน ได้เป็นประธานในการประชุมใหญ่ครั้งนี้ มีผู้ได้รับเลือกให้เข้าร่วมประชุมจำนวน 111 คน จากทั่วทุกจังหวัดของประเทศจีน
รายการอ้างอิง

1 2 3 4  Gittings, John. The Changing Face of China: From Mao to Market. (2005). Oxford University Press. ISBN 0-19-280612-2
↑  Edmonds, Richard Louis. (2000). The People's Republic of China After 50 Years. Oxford University Press. ISBN 0-19-924065-5
1 2 3 4  Goldsmith, Jack L. Wu, Tim. (2006). Who Controls the Internet?: Illusions of a Borderless World. Oxford University Press. ISBN 0-19-515266-2
1 2  Mackerras, Colin. (2001). The New Cambridge Handbook of Contemporary China. ISBN 0-521-78674-6
↑  "Article". Hrw.org.
↑  "The Proclamation of the First Congress of China Democracy Party". Cdp2006.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-27. สืบค้นเมื่อ 2016-03-31.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของพรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีน (cdp.org)
พระราชกฤษฎีกาแห่งแซ็ง-แฌร์แม็ง

การสังหารหมู่ที่วาซี (Massacre of Vassy) เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1562
พระราชกฤษฎีกาแซ็ง-แฌร์แม็ง หรือ พระราชกฤษฎีกาเดือนมกราคม (อังกฤษ: Edict of Saint-Germain หรือ Edict of January) เป็นพระราชกฤษฎีกาให้เสรีภาพในการนับถือศาสนา (Edict of toleration) ที่ออกโดยแคทเธอรีน เดอ เมดิชิผู้ขณะนั้นทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระราชโอรสพระเจ้าชาร์ลที่ 9 แห่งฝรั่งเศส ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1562 ที่มอบสิทธิอันจำกัดแก่ผู้เป็นโปรเตสแตนต์ในราชอาณาจักรที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นโรมันคาทอลิกโดยเฉพาะแก่ชาวฝรั่งเศสอูว์เกอโน
การออกพระราชกฤษฎีกาเป็นกิจการแรกที่สมเด็จพระราชินีนาถแคทเธอรีนทรงกระทำเป็นสิ่งแรกในฐานะผู้สำเร็จราชการแผ่นดินหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระราชโอรส--พระเจ้าฟร็องซัวที่ 2 เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1560 การออกพระราชกฤษฎีกาเป็นไปตามนโยบายของพระองค์ในการพยายามดำเนินทางสายกลางระหว่างฝ่ายโปรเตสแตนต์และฝ่ายโรมันคาทอลิกเพื่อสร้างเสริมความมั่นคงให้แก่ราชบัลลังก์ โดยไม่ได้กระทบกระเทือนฐานะของสถาบันโรมันคาทอลิกในฝรั่งเศสพระราชกฤษฎีกายอมรับฐานะของผู้เป็นโปรเตสแตนต์และรับรองเสรีภาพในการนับถือศาสนาเป็นการส่วนตัว แต่ห้ามทำการสักการะในตัวเมืองยกเว้นการจัดการประชุมของนักบวช (Synod) และการมาชุมนุมกัน (Consistory)
การผ่านพระราชกฤษฎีกาเป็นไปด้วยความยากลำบากเพราะต้องผ่านการอนุมัติของรัฐสภาฝรั่งเศสจึงจะประกาศเป็นกฎหมายได้ สมาชิกของรัฐสภามีสิทธิที่จะร้องเรียนต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ถึงสาเหตุที่ร่างพระราชกฤษฎีกาขัดกับพระราชกฤษฎีกาฉบับที่ถือเป็นกฎหมายแล้ว ก่อนที่จะได้รับการตีพิมพ์ ฝ่ายรัฐสภาก็พยายามหน่วงเหนี่ยวต่าง ๆ
หลังจากการประกาศใช้แล้วเหตุการณ์การสังหารหมู่ที่วาซี (Massacre of Vassy) เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1562 ก็อุบัติขึ้น ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เป็นชนวนก่อให้เกิดสงครามศาสนาครั้งแรก การโต้เถียงเกิดจากการตีความหมายของการทำการสักการะของอูว์เกอโนที่ถูกขัดจังหวะโดยการโจมตีโดยฟร็องซัว ดยุคแห่งกีซที่วาซีว่าเป็นการกระทำที่ถูกต้องตามกฎหมายหรือไม่แต่ก็ไม่เป็นที่ตกลงกันได้ ฝ่ายอูว์เกอโนอ้างว่าได้ทำการสักการะนอกเมืองตามกฎที่ระบุไว้ในพระราชประกาศ ฉะนั้นการโจมตีของดยุคแห่งกีซจึงผิดกฎหมาย
เหตุการณ์การสังหารหมู่ที่เกิดขึ้นไม่มีหลักฐานร่วมสมัยที่เป็นกลาง การสังหารหมู่ที่วาซีเกิดขึ้นเมื่อดยุคแห่งกีซนำพรรคพวกผู้ติดตามไปพบการกระทำพิธีสักการะของอูว์เกอโนในโรงนาที่วาซี  ผู้ติดตามของดยุคพยายามที่จะบุกเข้าไปในโรงนาขณะที่พิธีกำลังดำเนินอยู่แต่ถูกตอบโต้ โดยมีการปาก้อนหิน หินก้อนหนึ่งถูกดยุคเข้า พรรคพวกของดยุคจึงยิงเข้าไปในฝูงชนผู้ที่มิได้ถืออาวุธ ที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตไปราวหกสิบคนจากผู้ที่มาชุมนุมกันราวหกหรือเจ็ดร้อยคนและมีผู้บาดเจ็บอีกเป็นจำนวนมาก ปฏิกิริยาจากทั้งสองฝ่ายเป็นไปอย่างรุนแรงมากกว่าปฏิกิริยาที่มีต่อพระราชกฤษฎีกาที่ออกมาในเดือนมกราคม อูว์เกอโนก็มีความรู้สึกรุนแรงเช่นเดียวกับโรมันคาทอลิก นักเทววิทยาและนักปฏิรูปทีโอดอร์ เบซาเปรยกับผู้แทนพระองค์ว่าการเข่นฆ่าเป็นการกระทำที่เปล่าประโยชน์ และกล่าวว่าการปฏิรูปศาสนาก็เหมือนกับแท่งตีเหล็ก (anvil) ที่มีแต่จะทำให้ค้อนหักเท่านั้น
ไม่นานหลังจากนั้นอูว์เกอโนก็ยึดออร์เลอ็อง ที่ทำให้สมเด็จพระราชินีนาถแคทเธอรีนถึงกับทรงประกาศว่าสองนิกายไม่สามารถดำรงอยู่ร่วมกันในฝรั่งเศสได้ “un roi, une loi, une foi” หรือ “ศาสนาเดียว, กฎหมายเดียว, กษัตริย์องค์เดียว” เมื่อมาถึงฤดูร้อนเหตุการณ์ก็ปั่นป่วนจนเกินหน้าการควบคุมของพระราชกฤษฎีกา
ดูเพิ่ม

สงครามศาสนาของฝรั่งเศส
รายชื่อสนธิสัญญา
พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา (เลโอนาร์โด ดา วินชี)

บทความหลัก: พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญ
| พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา |
| --- | --- |

ศิลปิน: เลโอนาร์โด ดา วินชี
ปี: ราว ค.ศ. 1508
ประเภท: ภาพเขียนสีน้ำมัน บนแผ่นไม้
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา (อังกฤษ: The Virgin and Child with St. Anne) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี  จิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ที่ปารีสในประเทศฝรั่งเศส
“พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา” เป็นงานที่เขียนราวปี ค.ศ. 1508 เป็นภาพของนักบุญอันนา พระนางพรหมจารีมารีย์ และพระกุมารเยซู พระกุมารกำลังไขว่คว้าแกะซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพระมหาทรมานของพระเยซู ขณะที่พระแม่มารีย์ทรงพยายามรั้งไว้  ภาพเขียนไดัรับจ้างให้เขียนสำหรับเป็นฉากแท่นบูชาเอกที่บาซิลิกาเดลลาซานทิซซิมาอันนันซิอาตาแห่งฟลอเรนซ์ (Santissima Annunziata, Florence) และเป็นหัวเรื่องที่ดา วินชีครุ่นคิดมานาน