stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟิสิกส์
อ้างอิง และ หมายเหตุ

↑  R. P. Feynman, R. B. Leighton, M. Sands (1963) , The Feynman Lectures on Physics, ISBN 0-201-02116-1 Hard-cover. vol. I p. I-2 ฟายน์มันเริ่มด้วยสมมุติฐานเกี่ยวกับอะตอม ในฐานะที่เป็นข้อความที่รวบรัดที่สุดในบรรดาความรู้ทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมด: "ถ้า - ในโอกาสที่เกิดหายนะ - ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมดถูกทำลายไป และ ประโยคเดียวที่จะเหลือรอดไปยังเด็กรุ่นต่อไป... ประโยคอะไรที่สามารถจะรวมเอาข้อมูลที่มากที่สุดด้วยจำนวนคำที่น้อยที่สุด ผมเชื่อว่ามันคือ ... ประโยคที่ว่า ทุกสิ่งถูกสร้างขึ้นจากอะตอม -- อนุภาคเล็ก ๆ ที่เคลื่อนที่ไปรอบ ๆ โดยไม่หยุดหย่อน ดึงดูดกันและกันเมื่อพวกมันมีระยะห่างกันเล็กน้อย แต่ผลักกันเมื่อถูกบีบอัดให้รวมอยู่ด้วยกัน "
↑  The American Heritage® Dictionary of the English Language, Fourth Edition, Copyright © 2006, Houghton Mifflin Company
↑  "พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-11-08. สืบค้นเมื่อ 2007-10-07.
แหล่งข้อมูลอื่น

สมาคมฟิสิกส์ไทย
สมาคมดาราศาสตร์ไทย
ไทยดิกชันนารี ฟิสิกส์  กลุ่มข่าวฟิสิกส์ทั่วไป ใน Usenet
sci.physics กลุ่มข่าวฟิสิกส์ทั่วไป ใน Usenet
เว็บบอร์ดวิทยาศาสตร์ไทย หมวดหมู่ ฟิสิกส์ เก็บถาวร 2009-09-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Usenet Physics FAQ. แบบถาม-ตอบ รวบรวมโดย sci.physics และ กลุ่มข่าวเกี่ยวกับฟิสิกส์อื่น ๆ
World of Physics. ดิกชันนารีของคำศัพท์ทางฟิสิกส์
HyperPhysics. แหล่งค้นคว้าข้อมูลทางฟิสิกส์ที่จัดทำในรูปของบัตรความรู้
The Nobel Prize in Physics 1901-2000 เก็บถาวร 2004-08-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. เว็บไซต์ของ the Nobel Prize in Physics.
Physics.org เก็บถาวร 2004-09-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. เว็บท่าที่ดำเนินการโดยInstitute of Physics เก็บถาวร 2019-05-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
เว็บไซต์ของ the American Institute of Physics เก็บถาวร 2004-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ของสมาคมนักเรียนฟิสิกส์อเมริกัน
Physics Today - แหล่งข้อมูลข่าวและงานวิจัยเกี่ยวกับฟิสิกส์
เว็บไซต์ของ ปีฟิสิกส์โลก พ.ศ. 2548 (World Year of Physics 2005)
เว็บไซต์ของสมาคมฟิสิกส์อเมริกา (American Physical Society)
The Skeptic's Guide to Physics
| ด ค กสาขาของวิชาฟิสิกส์ |
| --- | --- |
หมวดหมู่:  ฟิสิกส์ประยุกต์  ฟิสิกส์เชิงทดลอง  ฟิสิกส์ทฤษฎี 
ฟิสิกส์แบบดั้งเดิม:  กลศาสตร์ ดั้งเดิม นิวตัน  ลากรางจ์  แฮมิลตัน  วัตถุต่อเนื่อง ของแข็ง  ของไหล  ท้องฟ้า  สวนศาสตร์  ทัศนศาสตร์ เรขาคณิต  คลื่น  แม่เหล็กและไฟฟ้า (สมการของแมกซ์เวลล์)  อุณหพลศาสตร์  กลศาสตร์สถิติ (ความร้อนและสถานะของสาร) 
ฟิสิกส์สมัยใหม่:  กลศาสตร์สถิติ  แม่เหล็กและไฟฟ้า  กลศาสตร์ควอนตัม  สัมพันธภาพ พิเศษ  ทั่วไป  ฟิสิกส์นิวเคลียร์  ฟิสิกส์ของอนุภาค  ฟิสิกส์ของสารควบแน่น  ฟิสิกส์อะตอม โมเลกุล และทัศนศาสตร์ (เอเอ็มโอ) 
พิเศษ:  ฟิสิกส์ดาราศาสตร์และจักรวาลวิทยา  ฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์  ฟิสิกส์วิศวกรรม 
ฟิสิกส์กับสาขาอื่น ๆ  ของวิทยาศาสตร์:  ธรณีฟิสิกส์  วัสดุศาสตร์  ฟิสิกส์ของชั้นบรรยากาศ  ฟิสิกส์เศรษฐศาสตร์ [en]  ชีวฟิสิกส์ ชีวกลศาสตร์  ฟิสิกส์การแพทย์ [en] 
| ด ค กสาขาความรู้ของวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ |
| --- | --- |
 เคมี  ชีววิทยา  ดาราศาสตร์  ฟิสิกส์  วิทยาศาสตร์โลก
ฆาเอน

| ฆาเอน |
| --- | --- |
เทศบาล
ทิวทัศน์ของเมืองฆาเอน
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: La capital del Santo Reino
คำขวัญ: «Muy Noble y Muy Leal Ciudad de Jaén, Guarda y Defendimiento de los Reynos de Castilla» ("Very Noble and Loyal City of Jaén, Guard and Defense of the Kingdoms of Castile")
ฆาเอนแสดงแผนที่แคว้นอันดาลูซิอาฆาเอนแสดงแผนที่สเปน
พิกัด: 37°46′0″N 3°46′16″W﻿ / ﻿37.76667°N 3.77111°W﻿ / 37.76667; -3.77111
ประเทศ:  สเปน
แคว้นปกครองตนเอง:  แคว้นอันดาลูซิอา
จังหวัด:  ฆาเอน
Comarca: Área Metropolitana de Jaén
Judicial district: Jaén
การปกครอง
 • Alcalde: José Enrique Fernández de Moya (2011) (PP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 424.30 ตร.กม. (163.82 ตร.ไมล์)
ความสูง: 573 เมตร (1,880 ฟุต)
ความสูงจุดสูงสุด: 815 เมตร (2,674 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 330 เมตร (1,080 ฟุต)
ประชากร (2009)
 • ทั้งหมด: 120,021 คน
 • ความหนาแน่น: 280 คน/ตร.กม. (730 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Jiennense o jienense, giennense o gienense jaenero, -ra, jaenés, -sa aurgitano, -na
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 23001–23009
รหัสโทรศัพท์: 0034 953
เว็บไซต์: www.aytojaen.es
ฆาเอน (สเปน: Jaén) เป็นนครทางตอนใต้ของประเทศสเปน ชื่อของเมืองมาจากชื่อโรมัน Villa Gaiena (Villa of Gaius) ที่อาหรับเรียกว่า Jayyān ฆาเอนเป็นเมืองหลักของจังหวัดฆาเอน ตั้งอยู่ในแคว้นปกครองตนเองอันดาลูซิอา
เมืองมีประชากร 116,731 คน (2012) เป็นราวหนึ่งในหกของจำนวนประชากรของจังหวัด ปัจจุบันฆาเอนเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมเพิ่มมากขึ้น มีนักท่องเที่ยว 604,523 คน ในปี ค.ศ. 2015 เพิ่มขึ้นร้อยละ 10 ของปี 2014 เมืองยังเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองหลวงโลกของน้ำมันมะกอก" เพราะมีการผลิตน้ำมันมะกอกมากที่สุด
ผังเมืองฆาเอนได้รับการกำหนดขึ้นจากตำแหน่งของภูเขาในเทือกเขาซานตากาตาลินา ทั้งความชัน ความแคบของถนน ในเขตประวัติศาสตร์ใจกลางเมือง นครฆาเอนเป็นศูนย์กลางการปกครองและศูนย์กลางอุตสาหกรรมของจังหวัด อุตสาหกรรมของเมืองเช่น งานด้านเคมี โรงงานฟอกหนัง โรงงานต้มเหล้า โรงงานคุกกี้ โรงงานสิ่งทอ และด้านเกษตรกรรม และอุตสาหกรรมเครื่องจักรแปรรูปน้ำมันมะกอก
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020 นัดชิงชนะเลิศ

ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020 นัดชิงชนะเลิศ เป็นนัดชิงชนะเลิศของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020, เป็นทัวร์นาเมนต์ฟุตบอลสโมสรที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันโดยประเทศกาตาร์. ครั้งนี้เป็นนัดชิงชนะเลิศครั้งที่ 17 ของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก, หนึ่งทัวร์นาเมนต์ที่รับรองโดยฟีฟ่า ระหว่างแชมป์สโมสรจากแต่ละหกสมาพันธ์ทวีป, เช่นเดียวกับแชมป์ลีกของประเทศเจ้าภาพ.
ทีม

ในตารางด้านล่างนี้, นัดชิงชนะเลิศตั้งแต่ปี 2005 จะเป็นยุคฟีฟ่าคลับเวิลด์แชมเปียนชิป, เมื่อปี 2006 จะเป็นในยุคฟีฟ่าคลับเวิลด๋คัพ.
| ทีม | สมาพันธ์ | การคัดเลือกสำหรับทัวร์นาเมนต์ | ครั้งที่ผ่านมานัดชิงชนะเลิศคลับเวิลด์แชมเปียนชิป (ตัวหนาหมายถึงปีที่ทีมชนะเลิศ) |
| --- | --- | --- | --- |
|  ไบเอิร์นมิวนิก | ยูฟ่า | ชนะเลิศของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2019–20 | IC: 2 (1976, 2001) FCWC: 1 (2013) |
|  ยูเอเอ็นแอล | CONCACAF | ชนะเลิศของ คอนคาเคฟแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2020 | ไม่เคย |
หมายเหตุ: เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2017, ฟีฟ่า ได้รับการยอมรับเป็นทางการว่าแชมป์ทุกรายการของอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพในฐานะแชมป์โลกของสโมสร, ในสถานะที่เท่าเทียมกับฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก.
IC: อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ (1960–2004)
FCWC: ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก นัดชิงชนะเลิศ (2000, 2005–ปัจจุบัน)
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ

|  ไบเอิร์นมิวนิก |  ไบเอิร์นมิวนิก | ทีม |  ยูเอเอ็นแอล |  ยูเอเอ็นแอล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| คู่แข่งขัน | ผล | ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020 | คู่แข่งขัน | ผล |
| บาย | บาย | รอบสอง |  อุลซันฮุนได | 2–1 |
|  อัล อะห์ลี | 2–0 | รอบรองชนะเลิศ |  ปัลเมย์รัส | 1–0 |
แมตช์ > รายละเอียด

11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
21:00 AST
| ไบเอิร์นมิวนิก  | 1–0 |  ยูเอเอ็นแอล |
| --- | --- | --- |
| ปาวาร์  59' | รายงาน |  |
ผู้ตัดสิน: เอสเตบัน ออสโตยิช (อุรุกวัย)
| --- | --- |
             ไบเอิร์นมิวนิก :              ยูเอเอ็นแอล 
| --- | --- |
 ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัด:  โยซูอา คิมมิช (ไบเอิร์นมิวนิก) ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:  Nicolás Taran (อุรุกวัย)  Richard Trinidad (Uruguay)  ผู้ตัดสินที่สี่:  Edina Alves Batista (บราซิล)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินสำรอง:  Neuza Back (บราซิล)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:  Julio Bascuñán (ชิลี)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินจากผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:  Khamis Al-Marri (กาตาร์):  ข้อมูลในการแข่งขัน 90 นาที  ต่อเวลาพิเศษไปอีก 30 นาที เมื่อทั้งสองทีมเสมอกันในเวลาปกติ  ตัดสินด้วยการดวลลูกจุดโทษ เพื่อหาผู้ชนะ  รายชื่อผู้เล่นตัวสำรองมีได้สูงสุดถึง 12 คน  การเปลี่ยนตัวผู้เล่นมีจำนวนสูงสุดได้ถึง 5 คนในช่วง 90 นาที, แต่สามารถเปลี่ยนตัวผู้เล่นคนที่ 6 ได้ในช่วงต่อเวลาพิเศษ.  เปลี่ยนได้สูงสุด หนึ่ง การเปลี่ยนตัวที่มีผลกระทบ.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก |
| --- | --- | --- |
 ก่อนหน้า: อินเตอร์คอนติเนนทัลคัพ (1960–2004)  เกี่ยวข้อง: ฟีฟ่าอินเตอร์คอนติเนนทัลคัพ (2024–) 
| ฤดูกาล |  2000 บราซิล  2001 สเปน  2005 ญี่ปุ่น  2006 ญี่ปุ่น  2007 ญี่ปุ่น  2008 ญี่ปุ่น  2009 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  2010 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  2011 ญี่ปุ่น  2012 ญี่ปุ่น  2013 โมร็อกโก  2014 โมร็อกโก  2015 ญี่ปุ่น  2016 ญี่ปุ่น  2017 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  2018 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  2019 กาตาร์  2020 กาตาร์  2021 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  2022 โมร็อกโก  2023 ซาอุดิอาระเบีย  2025 สหรัฐ  2029 รอประกาศ   |  |
| นัดชิงชนะเลิศ |  2000  2001  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  2025  |  |
| ผู้เล่น |  2000  2001  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  |  |
| การคัดเลือก |  เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก  ซีเอเอฟแชมเปียนส์ลีก  คอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีก  โกปาลีเบร์ตาโดเรส  โอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก  ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก  |  |
| สถิติ |  รางวัล  ผู้ประกาศข่าว  ผู้ทำประตู  แฮตทริก  Historical table  ผู้เข้าร่วม  บันทึกและสถิติ  ผู้จัดการทีมชนะเลิศ  สโมสรแชมป์โลก  |  |
ซิวดัดเรอัล

| ซิวดัดเรอัล |
| --- | --- |
เทศบาล
พลาซามาเญอร์เดซิวดัดเรอัลปัวเรตาเดโตเรโดอาสนวิหารซิวดัดเรอัล
   ธง ตราอาร์ม
ซิวดัดเรอัลสถานที่ตั้งในสเปนแสดงแผนที่สเปนซิวดัดเรอัลซิวดัดเรอัล (Castilla-La Mancha)แสดงแผนที่Castilla-La Mancha
พิกัด: 38°59′N 3°55′W﻿ / ﻿38.983°N 3.917°W﻿ / 38.983; -3.917
ประเทศ: สเปน
แคว้นปกครองตนเอง: แคว้นกัสติยา-ลามันชา
จังหวัด: ซิวดัดเรอัล
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Pilar Zamora (PSOE)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 289.98 ตร.กม. (111.96 ตร.ไมล์)
ความสูง: 628 เมตร (2,060 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 74,743 คน
 • ความหนาแน่น: 260 คน/ตร.กม. (670 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Ciudadrealeños
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 13001-13005
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ซิวดัดเรอัล (สเปน: Ciudad Real) เป็นเทศบาลในประเทศสเปน ในแคว้นกัสติยา-ลามันชา เป็นเมืองหลักของจังหวัดซิวดัดเรอัล เป็นเทศบาลที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ของแคว้น
สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ

สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ (เยอรมัน: Norddeutscher Bund) คือชื่อของรัฐชาติเยอรมันซึ่งดำรงอยู่ระหว่าง กรกฎาคม ค.ศ. 1867 ถึง ธันวาคม ค.ศ. 1871 สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือสิ้นสุดลงเมื่อมีการสถาปนารัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ และตามรัฐธรรมนูญฉบับนั้นได้เปลี่ยนชื่อประเทศเป็น "จักรวรรดิเยอรมัน"
หลังจากรัฐชาติของชาวเยอรมันได้แตกเป็นเสี่ยงๆในสมัยสงครามนโปเลียน เมื่อสงครามนโปเลียนสิ้นสุดก็มีการสถาปนาสมาพันธรัฐเยอรมันขึ้นในปี ค.ศ. 1815 ซึ่งมีจักรพรรดิออสเตรียเป็นองค์ประธาน ในการนี้ ราชอาณาจักรปรัสเซียและจักรวรรดิออสเตรียได้ร่วมมือกันในการใช้สมาพันธรัฐเยอรมันเป็นเครื่องมือเพื่อรวมความเป็นรัฐชาติและความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของชาวเยอรมันอีกครั้ง ต่อมาในค.ศ. 1849 สมัชชาแห่งชาติในนครแฟรงเฟิร์ตได้มีมติให้กษัตริย์ปรัสเซียดำรงตำแหน่งเป็นจักรพรรดิของชาติเยอรมันส่วนน้อย (เยอรมันที่ไม่รวมออสเตรีย) แต่กษัตริย์ปรัสเซียทรงปฏิเสธและพยายามรวมชาติเยอรมันผ่านทางสหภาพแอร์ฟวร์ทแทน อย่างไรก็ตาม การประชุมสหภาพแอร์ฟวร์ทที่จัดขึ้นในปี ค.ศ. 1850 นั้น มีเพียงรัฐเยอรมันตอนเหนือที่เข้าร่วมประชุมเท่านั้น ออสเตรียและรัฐเยอรมันตอนใต้ต่างกดดันให้ปรัสเซียล้มเลิกสหภาพแอร์ฟวร์ท ความขัดแย้งระหว่างปรัสเซียและออสเตรียจึงเริ่มขึ้น
ความขัดแย้งระหว่างสองชาตินำไปสู่สงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย สงครามจบลงด้วยชัยชนะของปรัสเซีย ออสเตรียสูญเสียอิทธิพลเหนือรัฐเยอรมันตอนใต้ทั้งหมดและจำยอมยุบสมาพันธรัฐเยอรมันในวันที่  23 สิงหาคม ค.ศ. 1866 และนำไปสู่การสถาปนา "สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ" ที่มีกษัตริย์แห่งปรัสเซียเป็นองค์ประธาน
ภูมิหลัง

ในช่วงปี ค.ศ. 1815–1833 ออสเตรียและปรัสเซียทำงานร่วมกันและใช้สมาพันธรัฐเยอรมันเป็นเครื่องมือในการปราบปรามความอุดมการณ์ทางเสรีนิยมในประชากรชาวเยอรมัน
ภูมิหลัง > Zollverein

ก้าวสำคัญก้าวแรกสู่แนวคิดการรวมชาติเยอรมันส่วนน้อย คือ Zollverein สหภาพศุลกากรที่ก่อตั้งโดยสนธิสัญญาปี 1833 โดยปรัสเซียเป็นตัวขับเคลื่อนหลักเบื้องหลังสหภาพ แม้ว่าจะมีการเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1833 แต่ต้นกำเนิดอาจสืบย้อนไปถึงสหภาพแรงงานเก่าแก่ต่างๆ ในรัฐต่างๆ ของเยอรมนี ซึ่งก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1818 Zollverein ไม่ได้อยู่ใต้บังคับของสมาพันธรัฐเยอรมันที่นำโดยออสเตรียและจักรวรรดิออสเตรียเองถูกกีดกันเนื่องจากนโยบายการค้าแบบกีดกันสูงโดยไม่เต็มใจที่จะแยกอาณาเขตศุลกากรออกเป็นออสเตรีย ฮังการี และกาลิเซีย-โลโดเมเรียน รวมทั้งเนื่องจากการต่อต้านจากเจ้าชายเคลเมนส์ เวนเซิล ฟอน เมทเทอร์นิช อย่างไรก็ตาม Zollverein สามารถรวมรัฐเยอรมันส่วนใหญ่ได้ในปี 1866
ภูมิหลัง > รัฐสภาแฟรงก์เฟิร์ตและสหภาพแอร์ฟวร์ท

ในปี ค.ศ. 1849 สมัชชาแห่งชาติในแฟรงก์เฟิร์ตได้เลือกพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 แห่งปรัสเซียเป็นจักรพรรดิแห่งเยอรมนีน้อย (เยอรมนีที่ไม่มีออสเตรีย) พระองค์ทรงปฏิเสธและพยายามรวมเยอรมนีเข้ากับสหภาพแอร์ฟวร์ทในปี ค.ศ. 1849–1850 รัฐสภาแฟรงก์เฟิร์ตได้ประชุมกันในช่วงต้นปี 1850 เพื่อหารือเกี่ยวกับรัฐธรรมนูญ รัฐที่เข้าร่วมส่วนใหญ่เป็นรัฐที่อยู่ทางตอนเหนือและตอนกลางของเยอรมนีเท่านั้น ส่วนออสเตรียและรัฐทางตอนใต้ของเยอรมนี ได้แก่ เวือร์ทเทิมแบร์คและบาวาเรียบีบให้ปรัสเซียล้มเลิกแผนการรวมชาติในปลายปี ค.ศ. 1850
ในเดือนเมษายนและมิถุนายน ค.ศ. 1866 ปรัสเซียเสนอแนวคิดการรวมชาติเยอรมันส่วนน้อยอีกครั้ง รากฐานที่สำคัญของข้อเสนอคือการเลือกตั้งรัฐสภาเยอรมันโดยพิจารณาจากคะแนนเสียง ข้อเสนอดังกล่าวกล่าวถึงกฎหมายการเลือกตั้งแฟรงก์เฟิร์ตในปี พ.ศ. 2392 อย่างชัดเจน อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค นายกรัฐมนตรีแห่งปรัสเซียต้องการได้รับความนิยมจากขบวนการเสรีนิยมในขณะนั้น ออสเตรียและพันธมิตรปฏิเสธข้อเสนอนี้ดังนั้นในฤดูร้อน ค.ศ. 1866 ปรัสเซียประกาศสงครามกับออสเตรียและพันธมิตรในสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย
ภูมิหลัง > สนธิสัญญาสันติภาพปรากและการยุบสมาพันธรัฐเยอรมัน

ปรัสเซียและออสเตรียลงนามในข้อตกลงนิโคลส์เบิร์กและสนธิสัญญาสันติภาพปราก ออสเตรียยอมรับข้อเรียกร้องของปรัสเซียที่ต้องการยุบสมาพันธรัฐเยอรมัน ปรัสเซียได้รับการยินยอมให้ก่อตั้ง "สหพันธ์ที่ใกล้ชิดยิ่งขึ้น" (einen engeren Bund) แทนในเยอรมนีทางตอนเหนือของแม่น้ำไมน์และบิสมาร์กได้ตกลงเกี่ยวกับข้อจำกัดนี้กับจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศสก่อนการเจรจาสันติภาพ
การก่อตั้งรัฐชาติ

ในช่วงเวลาประมาณสามปีครึ่งของสมาพันธ์เยอรมันเหนือ การดำเนินงานหลักคือการออกกฎหมายรวมเยอรมนีเหนือเป็นหนึ่งเดียวโดย ไรชส์ทาค มีหน้าที่ตัดสินใจเกี่ยวกับกฎหมาย เช่น
การเดินทางอย่างเสรีของพลเมืองภายในอาณาเขตของสมาพันธ์ (ค.ศ. 1867)
ระบบไปรษณีย์กลาง (ค.ศ. 1867–1868)
หนังสือเดินทางกลาง (ค.ศ. 1867)
สิทธิเท่าเทียมกันของผู้นับถือศาสนานิกายต่างๆ(ค.ศ. 1869)
มาตรการและน้ำหนักแบบกลาง (พร้อมกับการเริ่มบังคับใช้ระบบเมตริก)
ประมวลกฎหมายอาญา (ค.ศ. 1870)
สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือได้เข้าเป็นสมาชิกของ Zollverein ซึ่งเป็นสหภาพศุลกากรของเยอรมันในปี ค.ศ. 1834.
การก่อตั้งรัฐชาติ > ระบบการเมือง

การประชุมครั้งแรกของรัฐสภา ไรชส์ทาค เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1867 แต่สภานี้ไม่ใช่รัฐสภาจริง ๆ เนื่องจากขณะนั้นไม่มีสหพันธรัฐ จุดประสงค์เดียวคือการหารือและรับร่างรัฐธรรมนูญ ต่อมาในเดือนสิงหาคมชาวเยอรมันเหนือได้เลือกไรช์สทาคสมัยแรกตามรัฐธรรมนูญฉบับใหม่
รัฐธรรมนูญของเยอรมันเหนือเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1867 ได้สร้างสภาแห่งชาติที่มีคะแนนเสียงเลือกตั้งสากล กระบอกเสียงที่สำคัญอีกประการหนึ่ง คือ บุนเดิสราท ซึ่งเป็น 'สภาแห่งชาติ' เป็นตัวแทนของรัฐบาลแห่งรัฐ ในการนำกฎหมายมาใช้ จำเป็นต้องมีเสียงข้างมากใน ไรชส์ทาค และ บุนเดิสราท สิ่งนี้ทำให้รัฐบาลพันธมิตร ซึ่งหมายถึงรัฐต่างๆ (ขึ้นอยู่กับรัฐและเจ้าผู้ครองรัฐนั้นๆ) สามารยับยั้งกฎหมายที่สำคัญ
อำนาจบริหารเป็นของนายกรัฐมนตรีโดยเป็นรัฐมนตรีที่มีหน้าที่มีรับผิดชอบเพียงคนเดียวของประเทศไม่มีคณะรัฐมนตรีที่เป็นทางการ และในสมัยของสมาพันธ์เยอรมันเหนือก็มีหน่วยงานรัฐบาลเพียงสองหน่วยงานเท่านั้น คือ Bundeskanzleramt ซึ่งเป็นสำนักงานของนายกรัฐมนตรี และสำนักงานต่างประเทศตั้งแต่ต้นปี ค.ศ. 1870
นายกรัฐมนตรีได้รับการแต่งตั้งและถอดถอนโดย Bundespräsidium ซึ่งเป็นตำแหน่งของกษัตริย์ปรัสเซียโดยอัตโนมัติ (มาตรา 11) โดยพฤตินัยเป็นประมุขแห่งสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ (บิสมาร์คต้องการหลีกเลี่ยงชื่อ Präsident เพื่อไม่ต้องการให้ชื่อคล้ายสาธารณรัฐ)
ด้วยความตั้งใจและวัตถุประสงค์ทั้งหมด สมาพันธ์ถูกครอบงำโดยปรัสเซีย โดยมีอาณาเขตและประชากรสี่ในห้าของสมาพันธ์มากกว่าสมาชิกอีก 21 รัฐรวมกัน กษัตริย์ปรัสเซียเป็นประมุขแห่งรัฐ บิสมาร์กยังเป็นนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีต่างประเทศของปรัสเซีย ด้วยบทบาทนั้นทำให้ชาวปรัสเซียมีสิทธิ์โหวต 17 จาก 43 เสียงในบุนเดิสราท ถึงแม้จะเป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุดแต่ก็สามารถได้เสียงข้างมากโดยการสร้างพันธมิตรกับรัฐที่เล็กกว่า
การก่อตั้งรัฐชาติ > การเปลี่ยนผ่านสู่จักรวรรดิเยอรมัน

หัวข้อหลัก: จักรวรรดิเยอรมัน
ในช่วงกลางปี ​​ค.ศ. 1870 วิกฤตทางการทูตเกี่ยวกับราชบัลลังก์สเปนได้นำไปสู่สงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียในที่สุด ในระหว่างสงคราม เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1870 บาวาเรีย เวือร์ทเทิมแบร์ค และบาเดน (รวมถึงบางส่วนของเฮ็สเซิน-ดาร์มสตัดท์ที่ถูกกีดกันจากสมาพันธ์) ได้เข้าร่วมสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือและได้นำรัฐธรรมนูญใหม่มาใช้ และเปลี่ยนชื่อไปเป็น Deutsches Reich (จักรวรรดิเยอรมัน)
เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1870 ไรชส์ทาคแห่งสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือได้นำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่มาใช้ โดยยังคงมีศักดิ์เป็นหนึ่งใน Deutscher Bund (สมาพันธรัฐเยอรมัน) แม้จะมีการตั้งชื่อใหม่ว่า Deutsches Reich (อาณาจักรเยอรมันหรือจักรวรรดิเยอรมัน) และให้พระอิสริยยศของจักรพรรดิเยอรมันเป็นของกษัตริย์แห่งปรัสเซียโดยทรงดำรงตำแหน่ง Bundespräsidium แห่งสมาพันธ์ มีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1871 แต่กินระยะเวลาเพียงสี่เดือน
หลังจากชัยชนะในสงครามกับฝรั่งเศส บรรดาเจ้าชายเยอรมันและผู้บัญชาการทหารระดับสูงได้ประกาศให้พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซียเป็น "จักรพรรดิเยอรมัน" โดยทรงปราบดาภิเษกภายในห้องโถงกระจกของพระราชวังแวร์ซาย
หลังจากไรชส์ทาคสมัยใหม่ได้รับเลือกในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1871 ได้เปลี่ยนจากสมาพันธรัฐเป็นจักรวรรดิโดยสมบูรณ์เมื่อรัฐธรรมนูญฉบับถาวรของจักรวรรดิเยอรมันมีผลใช้บังคับผลใช้บังคับในวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1871 ในขณะที่ฝรั่งเศสให้การรับรองเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1871 ในสนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต
รัฐสมาชิก

รัฐสมาชิกทั้งหมดเคยเป็นสมาชิกสมาพันธรัฐเยอรมันในปี ค.ศ. 1815-66 อยู่แล้ว ออสเตรียและรัฐทางใต้ของเยอรมัน บาวาเรีย เวือร์ทเทิมแบร์ค บาเดิน และราชรัฐเฮ็สเซิน-ดาร์มสตัดท์ ยังคงอยู่นอกสมาพันธ์เยอรมันเหนือ แม้ว่าจังหวัด Oberhessen ทางตอนเหนือของเฮ็สเซิน-ดาร์มสตัดท์ ได้เข้าร่วมสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือแล้ว
ในภาคเหนือ ภาคกลาง และภาคตะวันออกของเยอรมนี ปรัสเซีย
ได้จากการรวบรวมพันธมิตรส่วนหนึ่งหนึ่งที่เข้าร่วมสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือผ่านสนธิสัญญาเดือนสิงหาคม (Augustverträge) ของเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1866
ได้จากการผนวกสี่รัฐศัตรูในอดีต (ฮันโนเฟอร์ คูร์เฮสเซิน นัสเซา แฟรงก์เฟิร์ต) ซึ่งกลายเป็นส่วนหนึ่งของปรัสเซียในเดือนตุลาคม1866
ได้จากการรวมดินแดนของตนเองซึ่งเดิมอยู่นอกจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และสมาพันธรัฐเยอรมัน ซึ่งได้แก่ ดินแดนปรัสเซียเดิมของปรัสเซียตะวันออก รวมทั้งดินแดนโปแลนด์ที่ปรัสเซียยึดครองอยู่ (จังหวัด ปรัสเซียตะวันตก) เข้าในรัฐใหม่ จึงได้ผนวกดินแดนเหล่านั้นเข้าสู่เยอรมนีอย่างเป็นทางการ
ได้จากการบังคับให้รัฐที่เหลือเข้าร่วมสมาพันธ์เยอรมันเหนือผ่านสนธิสัญญาสันติภาพ
| รัฐสมาชิก | รัฐสมาชิก | เมืองหลวง |
| --- | --- | --- |
อาณาจักร (Königreiche)
|  | ปรัสเซีย (รวมถึง เลาเอินบวร์ค) | เบอร์ลิน |
|  | ซัคเซิน | เดรสเดิน |
แกรนด์ดัชชี (Großherzogtümer)
|  | เฮ็สเซิน(เพียงแค่เฮ็สเซินเหนือ) | กีเซิน |
|  | เมคเลินบวร์ค-ชเวรีน | ชเวรีน |
|  | เมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ | นอยชเตรลิทซ์ |
: อ็อลเดินบวร์ค
|  | ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค | ไวมาร์ |
ดัชชี (Herzogtümer)
|  | อันฮัลท์ | เดสเซา |
: เบราน์ชไวค์
|  | ซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค | อัลเทินบวร์ค |
|  | ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา | โคบวร์ค |
|  | ซัคเซิน-ไมนิงเงิน | ไมนิงเงิน |
ราชรัฐ (Fürstentümer)
|  | ลิพเพอ | เด็ทม็อลท์ |
|  | รอยส์-เกรา | เกรา |
|  | รอยส์-เกรา | ไกรซ์ |
|  | เชาม์บวร์ค-ลิพเพอ | บือคเคอบวร์ค |
|  | ชวาทซ์บวร์ค-รูดอลชตัท | รูดอลชตัท |
|  | ชวาทซ์บวร์ค-ซ็อนเดิร์สเฮาเซิน | ซ็อนเดิร์สเฮาเซิน |
|  | วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ | อาโรลเซิน |
เสรีนครฮันเซอ (Freie und Hansestädte)
: เบรเมิน
: ฮัมบวร์ค
: ลือเบ็ค
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Craig, Gordon A. Germany, 1866–1945 (1978) online edition
Holborn, Hajo. A History of Modern Germany: 1840–1945 (1969) pp. 173–232
Nipperdey, Thomas. Germany from Napoleon to Bismarck (1996), very dense coverage of every aspect of German society, economy and government
Pflanze, Otto. Bismarck and the Development of Germany, Vol. 1: The Period of Unification, 1815–1871 (1971)
Taylor, A.J.P. Bismarck: The Man and the Statesman (1967) online edition
52°31′N 13°24′E﻿ / ﻿52.517°N 13.400°E﻿ / 52.517; 13.400
| ด ค ก รัฐในสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ (ค> ศ. 1867–1871) |
| --- | --- | --- |
| ราชอาณาจักร |  ปรัสเซีย  ซัคเซิน  |  |
| แกรนด์ดัชชี |  เฮ็สเซิน  เมคเลินบวร์ค-ชเวรีน  เมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์  อ็อลเดินบวร์ค  ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค  |  |
| ดัชชี |  อันฮัลท์  เบราน์ชไวค์  ซัคเซิน อัลเทินบวร์ค  โคบวร์ค-โกทา  ไมนิงเงิน  |  |
| ราชรัฐ |  ลิกเตนสไตน์  ลิพเพอ  รอยส์ เกรา  กรีสส์  เชาม์บวร์ค-ลิพเพอ  ชวาร์ซบวร์ค รูโดลชตัดท์  ซอนเดิร์สเฮาเซน  วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์  |  |
| นครรัฐ |  เบรเมิน  ฮัมบวร์ค  ลือเบค  |  |
การประชุมครั้งแรกของ ไรชส์ทาค เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1867.แต่สภานี้ไม่ใช่รัฐสภาจริง ๆ เพราะตอนนั้นไม่มีสหพันธรัฐ จุดประสงค์เดียวคือการหารือและรับร่างรัฐธรรมนูญ ต่อมาในเดือนสิงหาคม ชาวเยอรมันเหนือได้เลือกไรช์สทาคสมัยแรกตามรัฐธรรมนูญฉบับใหม่
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 เป็นการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 11 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 หลังจากมีการประกาศยุบสภาเมื่อวันที่ 12 มกราคม มีผู้สมัครทั้งหมด 2,350 คนจาก 39 พรรคการเมืองลงรับเลือกตั้ง แม้ว่าจะมีผู้ออกมาใช้สิทธิ์เพียง 44% เท่านั้น พรรคประชาธิปัตย์ได้ ส.ส. จำนวน 114 ที่นั่ง จากทั้งหมด 279 ที่นั่ง
ผลการเลือกตั้ง ปรากฏว่า พรรคประชาธิปัตย์ โดยการนำของ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช หัวหน้าพรรค ซึ่งเป็นอดีตนายกรัฐมนตรีและเป็นพี่ชายของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก โดยได้รับเลือกมาเป็นอันดับหนึ่ง ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ทั้งหมดถึง 114 คน จากจำนวน ส.ส.ทั้งหมดที่จะมีได้ คือ 279 คน นับว่ามากที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยเฉพาะในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นเมืองหลวง พรรคประชาธิปัตย์ได้ ส.ส.มากถึง 24 คน ถือว่าได้ยึดครองพื้นที่ทั้งหมดของกรุงเทพฯไว้ได้ ขณะที่พรรคกิจสังคม ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ได้ ส.ส.มาทั้งหมด 45 คน ถือเป็นอันดับสาม โดยที่พรรคชาติไทยได้เป็นอันดับสอง คือ 56 ที่นั่ง
มีการวิเคราะห์กันว่า พรรคกิจสังคมของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ที่ไม่ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งครั้งนี้ เพราะการบริหารราชการที่ผ่านมาจากการยกเลิกความร่วมมือทางการทหารกับทางสหรัฐอเมริกา โดยไปเปิดสัมพันธ์ทางการทูตกับสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งเป็นคอมมิวนิสต์แทน อีกทั้งตัวของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ เองในครั้งนี้ก็ยังพ่ายแพ้การเลือกตั้งให้แก่ นายสมัคร สุนทรเวช นักการเมืองหนุ่ม ผู้เป็นเสมือนดาวรุ่งในขณะนั้นของพรรคประชาธิปัตย์ ในพื้นที่เขตดุสิต ซึ่งเป็นพื้นที่ดั้งเดิมของตนเองด้วย
การจัดตั้งรัฐบาลเกิดขึ้นโดยเป็นรัฐบาลผสม 4 พรรค คือ พรรคประชาธิปัตย์, พรรคชาติไทย, พรรคธรรมสังคม และพรรคสังคมชาตินิยม รวมกันแล้วมีจำนวนเสียง ส.ส.ทั้งหมด 206 เสียง ถือว่าเกินครึ่งหนึ่งของสภาผู้แทนราษฎร
ในวันที่ 20 เมษายน ปีเดียวกัน มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ซึ่งนับเป็นครั้งที่ 3 ของ ม.ร.ว.เสนีย์ ที่ได้รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
ดูเพิ่ม

เหตุการณ์ 6 ตุลา
ไชยา มิตรชัย

| ไชยา มิตรชัย |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่อเกิด: เสมา สมบูรณ์
เกิด: 5 เมษายน พ.ศ. 2517 (50 ปี) อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง ประเทศไทย
คู่สมรส: พจนา น้อยวัฒน์
บุตร: 2 คน
อาชีพ: นักแสดงลิเก คณะ ไชยา, นักแสดง นักร้อง พิธีกร
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2530–ปัจจุบัน
สังกัด: ออนป้า อาร์สยาม แกรมมี่โกลด์
ฐานข้อมูล
IMDb
ไชยา มิตรชัย หรือชื่อจริงว่า เสมา สมบูรณ์ ชื่อเล่น เอ เป็นนักแสดงลิเกชาวไทย ซึ่งต่อมาได้เป็นนักร้องและนักแสดง
ประวัติ

ไชยา เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2517 ที่อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง มีบ้านเกิดอยู่หลังสถานีรถไฟอยุธยา เป็นบุตรของสมศักดิ์ ใจกว้าง กับวงเดือน สมบูรณ์ มีน้องสาวหนึ่งคน คือ แอน มิตรชัย กับน้องชายอีกหนึ่งคน คือ มิตร มิตรชัย เป็นนักแสดงลิเกด้วยกันทั้งสามพี่น้อง
การศึกษา

ไชยาจบการศึกษาระดับอนุบาลจากโรงเรียนอรุณประเสริฐ จังหวัดพระนครศรีอยุธยาก่อนจะมาต่อชั้นประถมที่โรงเรียนวัดรัตนชัย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่โรงเรียนวัดไชยมงคล จังหวัดอ่างทอง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่โรงเรียนไทยรัฐวิทยา 6 ที่วัดสระแก้ว ชั้นมัธยมต้นที่โรงเรียนบางเสด็จวิทยาคม วัดสระแก้ว ชั้นมัธยมปลายที่โรงเรียนอยุธยาวิทยาลัย จนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ก็ลาออกมาเรียนต่อหลักสูตรการศึกษานอกโรงเรียนจนได้วุฒิมัธยมปลาย และปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ ภาคพิเศษ มหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. 2564 ได้รับพระราชทานปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชา พระพุทธศาสนา จากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย