stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กรณีสิ่งบันทึกวีดิทัศน์ศาลรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2553
การชี้แจงและการสอบสวนเกี่ยวกับสิ่งบันทึกวีดิทัศน์

ในวันเดียวกัน หลังมีการเผยแพร่สิ่งบันทึกวีดิทัศน์แล้ว วิรัช ร่มเย็น ได้ชี้แจงว่า บุคคลในสิ่งบันทึกวีดิทัศน์เป็นตนจริง แต่เรื่องเกิดขึ้นจากการที่ พสิษฐ์ ศักดาณรงค์ ได้ติดต่อมาทางวรวุฒิ นวโภคิน ว่ามีความประสงค์อยากพบ เพื่อพูดคุยและรับประทานอาหาร ที่ร้านอาหารฟู้ดดี ซอยหมู่บ้านปูนซิเมนต์ไทย ถนนประชาชื่น เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร เวลา 14:00 น. วันที่ 7 ตุลาคม ตนเห็นว่าพสิษฐ์เป็นเลขานุการประธานศาลรัฐธรรมนูญ จึงเกรงใจและมาพบตามมารยาท ไม่ได้แจ้งให้ชวน หลีกภัย ประธานคณะทำงานในคดีข้างต้น และไม่ได้แจ้งให้เพื่อนสมาชิกพรรคทราบเลย นอกจากนี้ ยังเชื่อว่ามีการเตรียมกล้องสำหรับแอบถ่ายไว้อยู่แล้ว โดยตอนแรก พสิษฐ์นั่งหันหลังให้กล้อง ทำให้มองภาพไม่ชัด จึงย้ายที่มานั่งที่หัวโต๊ะเนื่องจากรู้มุมกล้องตั้งไว้ ซ้ำในการสนทนา พสิษฐ์ยังใช้คำถามนำด้วย ตนจึงเห็นว่าเป็น "...กระบวนการชั่ว..." อนึ่ง วิรัชยังได้แสดงความมั่นใจว่า สิ่งบันทึกวีดิทัศน์ดังกล่าวจะไม่กระทบต่อคดี
วันที่ 18 ตุลาคม 2553 บรรดาตุลาการศาลรัฐธรรมนูญที่ปรากฏในสิ่งบันทึกวีดิทัศน์ได้ร่วมกันแถลงข่าว ณ ศาล ว่า ชัช ประธานศาลรัฐธรรมนูญ ได้มีคำสั่งปลดพสิษฐ์พ้นจากตำแหน่ง และตั้งคณะกรรมการให้สอบสวนผู้เกี่ยวข้องภายในสิบห้าวันแล้ว ในโอกาสนี้ ยังได้ชี้แจงว่า สิ่งบันทึกวีดิทัศน์ตอนที่เกี่ยวกับ พลเอกเปรม ประธานองคมนตรี และชัช ประธานศาลรัฐธรรมนูญ นั้น ความจริงแล้ว เป็นภาพการที่ พลเอกเปรม มอบรางวัลนักกฎหมายดีเด่นของมูลนิธิสัญญาธรรมศักดิ์ แก่ชัช ณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วันเดียวกันนั้น ชัย ชิดชอบ ประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้แสดงความคิดเห็นว่า "เรื่องนี้เป็นการใส่ไคล้กันมากไป เรื่องเหล่านี้วิญญูชนควรพิจารณาให้รอบคอบ นับหนึ่งถึงร้อยก่อนจะเชื่อ...เสียงที่ออกมาก็ไม่เห็นจะมีอะไร เราต้องฟังหูไว้หู...ผมเชื่อมั่นจริยธรรมของตุลาการทั้งเจ็ดคน การจะทำอะไรสองแง่สองมุมคงไม่มี" ขณะที่พรรคเพื่อไทยปฏิเสธว่า สิ่งบันทึกวีดิทัศน์อันเป็นปัญหานี้ มิใช่ผลงานของพรรคแต่อย่างใด
อนึ่ง หลังจากที่ประธานศาลรัฐธรรมนูญสั่งปลดพสิษฐ์พ้นจากตำแหน่งแล้วนั้น สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองรายงานว่า พสิษฐ์ได้ใช้หนังสือเดินทางราชการ เดินทางโดยสายการบินคาเธ่ย์แปซิฟิคไปยังฮ่องกง ตั้งแต่วันที่ 13 ตุลาคม 2553 แล้ว และบัดนี้ยังมิได้กลับประเทศไทย ขณะที่ เทพไท เสนพงศ์ โฆษกประจำตัวหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ แสดงความเห็นว่า "...สงสัยว่าเดินทางไป [ฮ่องกง] ทำไม เพราะฮ่องกงเป็นที่พักพิงของใครบางคน..."
วันที่ 20 ตุลาคม 2553 พรรคประชาธิปัตย์ได้ตั้งคณะทำงานสำหรับสอบสวนในส่วนของตน มีเทอดพงษ์ ไชยนันทน์ สมาชิกพรรค เป็นประธาน เมื่อได้ข้อเท็จจริงเสร็จแล้วจะส่งให้หัวหน้าพรรคพิจารณาโทษผู้เกี่ยวข้องต่อไป
ต่อมาในวันที่ 23 ตุลาคม 2553 จาตุรนต์ ฉายแสง สมาชิกพรรคเพื่อไทย เสนอให้ ชัช ประธานศาลรัฐธรรมนูญ แสดงความรับผิดชอบด้วยการลาออก ขณะที่ชัชกล่าวว่า "...ไม่มีอะไรต้องลาออก เราปฏิบัติหน้าที่อย่างอิสระ เรื่องนี้ไม่มีผลต่อการวินิจฉัยของตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ และตุลาการศาลรัฐธรรมนูญจะปฏิบัติหน้าที่ต่อไปโดยไม่เกรงกลัวต่ออิทธิพลและการกดดัน"
การดำเนินคดีเกี่ยวกับสิ่งบันทึกวีดิทัศน์

วันที่ 26 ตุลาคม 2553 สำนักงานตำรวจแห่งชาติตั้งคณะกรรมการรับผิดชอบสอบสวนเกี่ยวกับการเผยแพร่สิ่งบันทึกวีดิทัศน์ข้างต้น อันเป็นความผิดอาญาแผ่นดินตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 ซึ่งความผิดอาญาแผ่นดินนั้น เจ้าพนักงานเริ่มดำเนินคดีได้โดยมิต้องพักให้ผู้เสียหายร้องทุกข์ คณะกรรมดังกล่าวมีพลตำรวจเอกเอก อังสนานนท์ เป็นประธานพนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบ และเริ่มประชุมเป็นครั้งแรกในวันเดียวกัน
วันที่ 27 ตุลาคม 2553 ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญจำนวนหนึ่งได้ร้องทุกข์เพื่อดำเนินคดีแก่พรรคเพื่อไทย ที่ไขข่าวแพร่หลายเกี่ยวกับสิ่งบันทึกวีดิทัศน์เช่นว่า ในประการที่ทำให้ศาลเสียหายแก่ชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชัง อันเป็นความผิดต่อส่วนตัวตามประมวลกฎหมายอาญา ซึ่งความผิดต่อส่วนตัวนั้น จะเริ่มดำเนินคดีได้ก็ต่อเมื่อผู้เสียหายร้องทุกข์ ขณะที่ที่ประชุมตุลาการศาลรัฐธรรมนูญได้มีมติมอบหมายให้สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญแจ้งให้กระทรวงการต่างประเทศเพิกถอนหนังสือเดินทางราชการของพสิษฐ์ วันรุ่งขึ้น พลตำรวจตรีปัญญา มาเม่น รองผู้บัญชาการกองปราบปราม ได้ประสานไปยังฮ่องกง เพื่อขอให้ส่งตัวพสิษฐ์กลับประเทศไทยในฐานะผู้ร้ายข้ามแดน
วันที่ 28 ตุลาคม 2553 คณะกรรมการสอบสวนของสำนักงานตำรวจแห่งชาติได้ขอให้ศาลอาญาสั่งสกัดกั้นการเข้าถึงบันทึกวีดิทัศน์ในเว็บไซต์ยูทูบในประเทศไทย และศาลอาญาได้อนุมัติตามคำขอ
วันที่ 14 พฤศจิกายน 2553 สวนดุสิตโพลเปิดเผยผลสำรวจความคิดเห็นของประชาชนในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลเกี่ยวกับกรณีสิ่งบันทึกวีดิทัศน์ โดยผู้ตอบร้อยละ 36.28 เห็นว่า เนื้อหาในสิ่งบันทึกวีดิทัศน์ผิดกฎหมายและจริยธรรม, ร้อยละ 25.53 เห็นว่า เป็นการแข่งขันทางการเมือง และมีการเตรียมการล่วงหน้า เพื่อลดความน่าเชื่อถือของคู่แข่ง, ร้อยละ 14.60 เห็นว่า เป็นการนำเสนอความจริงที่ผู้เกี่ยวข้องปฏิเสธไม่ได้, ร้อยละ 12.93 เห็นว่า เนื้อหาของสิ่งบันทึกวีดิทัศน์นั้น มีทั้งจริงและไม่จริง ต้องใช้วิจารณญาณ ส่วนร้อยละ 10.66 เห็นว่า ผู้เกี่ยวข้องควรรีบชี้แจงต่อสังคม
ต่อมาวันที่ 18 พฤศจิกายน 2553 คณะกรรมการสอบสวนของสำนักงานตำรวจแห่งชาติได้สรุปสำนวนและส่งให้คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติรับทำคดีต่อ เนื่องจากผู้ถูกกล่าวหา คือ พสิษฐ์ ได้กระทำความผิดใยขณะเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ โดยเบื้องต้น เป็นที่แน่ชัดว่า ชุติมา แสนสินรังสี ผู้ช่วยของนายพสิษฐ์ เป็นผู้ทำสิ่งบันทึกวีดิทัศน์เจ้าปัญหานี้ขึ้น และฝ่ายตำรวจได้ประสานงานกับตำรวจสากลเพื่อตามล่าตัวพสิษฐ์อีกทางหนึ่ง เนื่องจากหนังสือเดินทางของพสิษฐ์ถูกเพิกถอนแล้ว ทำให้เขามีสถานะเป็นผู้หลบหนีเข้าเมืองในสถานที่ที่เขาอยู่
วันที่ 27 พฤศจิกายน 2553 ศาลอาญาได้ออกหมายจับพสิษฐ์และชุติมา ตามที่พันตำรวจเอกสุพิศาล ภักดีนฤนาถ รักษาการผู้บัญชาการกองปราบปราม มอบหมายให้ พันตำรวจโทเกรียงไกร ขวัญไตรรัตน์ พนักงานสอบสวนของกองปราบปราม นำพยานหลักฐานมายื่นขอหมายเมื่อวาน
การถอนตัวของตุลาการ

วันที่ 27 พฤศจิกายน 2553 ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ประกอบด้วย จรูญ อินทจาร, เฉลิมพล เอกอุรุ, วสันต์ สร้อยพิสุทธิ์ และสุพจน์ ไข่มุกด์ ได้แถลงต่อที่ประชุมตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ขอถอนตัวจากคดี เนื่องจากได้ฟ้องคดีความผิดต่อส่วนดังกล่าวแล้ว อันเป็นเหตุที่อาจถูกตั้งรังเกียจได้ ตาม ข้อกำหนดศาลรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาและการทำคำวินิจฉัย พ.ศ. 2550 ข้อ 10-14 ซึ่งที่ประชุมอนุญาตให้จรูญ, นุรักษ์ แลวสันต์ ถอนตัวได้ ส่วนสุพจน์นั้น เห็นว่าไม่เป็นเหตุจำเป็นอันมิอาจก้าวล่วงได้ตามข้อกำหนดดังกล่าว จึงไม่อนุญาต ยังผลให้องค์คณะตุลาการที่จะดำเนินคดีนี้ต่อไป เหลือตุลาการหกคนจากทั้งหมดเก้าคน ที่เหลือคือ ชัช ชลวร, จรัญ ภักดีธนากุล, นุรักษ์ มาประณีต, บุญส่ง กุลบุปผา, สุพจน์ ไข่มุกด์ และอุดมศักดิ์ นิติมนตรี โดยลำดับ ซึ่งทั้งหกคนนี้ ได้ออกนั่งบัลลังก์วินิจฉัยผลแห่งคดีระหว่างนายทะเบียนพรรคการเมือง กับพรรคประชาธิปัตย์ในวันที่ 29 ธันวาคม 2553 เป็นอันสิ้นสุดคดี
เชิงอรรถ

↑  โพสต์ทูเดย์, 27 กันยายน 2553 : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 15 ตุลาคม 2553 : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 16 ตุลาคม 2553 : ออนไลน์.
1 2  โพสต์ทูเดย์, 17 ตุลาคม 2553 ("เสื้อแดงแพร่คลิปคดียุบพรรค ปชป.") : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 17 ตุลาคม 2553 ("พร้อมพงศ์เปิดคลิปโชว์อ้าง 2 ฝ่ายรู้เห็นกัน") : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 17 ตุลาคม 2553 ("สดศรีแนะตุลาการเคลียร์คลิปฉาว") : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 17 ตุลาคม 2553 ("วิรัชโต้พท.สร้างคลิปดิสเครดิต") : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 18 ตุลาคม 2553 ("ซัดแผนทำลายศาลรธน.") : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 18 ตุลาคม 2553 ("สั่งปลดพสิษฐ์พ้นเลขาฯปธ.ศาลรัฐธรรมนูญ") : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 18 ตุลาคม 2553 ("'ชัย' เชื่อ คลิปศาลรธน.ไม่กระทบคดียุบปชป. ") : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 19 ตุลาคม 2553 ("อภิวันท์ ปัดคลิปฉาวเป็นฝีมือพท.") : ออนไลน์.
↑  The Nation, 18 October 2010 : Online.
↑  โพสต์ทูเดย์, 19 ตุลาคม 2553 ("จรัญชี้คลิปฉาวเป็นอาญาแผ่นดิน ") : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 20 ตุลาคม 2553 : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 23 ตุลาคม 2553 : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 26 ตุลาคม 2553 : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 27 ตุลาคม 2553 : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 28 ตุลาคม 2553 ("ตร.ประสานฮ่องกงส่ง พสิษฐ์ กลับไทย") : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 28 ตุลาคม 2553 ("เล็งออกหมายจับมือปล่อยคลิปฉาวปชป.") : ออนไลน์.
↑  ไทยรัฐ, 14 พฤศจิกายน 2553 : ออนไลน์.
↑  ไทยรัฐ, 18 พฤศจิกายน 2553 : ออนไลน์.
↑  โพสต์ทูเดย์, 16 พฤศจิกายน 2553 : ออนไลน์.
↑  ไทยรัฐ, 27 พฤศจิกายน 2553 ("ตุลาการรธน.ถอนตัว") : ออนไลน์.
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1963

การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1963 เป็นการประกวดครั้งแรกโดยจัดขึ้นที่เมืองลอนดอน ประเทศสหราชอาณาจักร จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 16 เพลง 16 ประเทศ โดยเพลงที่ชนะคือ Dansevise ขับร้องโดย Grethe Ingmann & Jørgen Ingmann ตัวแทนจากเดนมาร์ก
การออกอากาศ

บีบีซี เป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ โดยออกอากาศไปยังประเทศดังต่อไปนี้
เนเธอร์แลนด์
สวิตเซอร์แลนด์
เบลเยียม
เยอรมนีตะวันตก
ฝรั่งเศส
ลักเซมเบิร์ก
อิตาลี
ออสเตรีย
เดนมาร์ก
สหราชอาณาจักร
สวีเดน
โมนาโก
นอร์เวย์
ฟินแลนด์
สเปน
ยูโกสลาเวีย
ประเทศที่เข้าร่วม

เนเธอร์แลนด์
สวิตเซอร์แลนด์
เบลเยียม
เยอรมนีตะวันตก
ฝรั่งเศส
สหราชอาณาจักร
อิตาลี
ออสเตรีย
เดนมาร์ก
สวีเดน
โมนาโก
ลักเซมเบิร์ก
นอร์เวย์
ฟินแลนด์
สเปน
ยูโกสลาเวีย
| หลายเลข | ประเทศ | ภาษา | ศิลปน | เพลง | คำแปลชื่อเพลงในภาษาอังกฤษ | อันดับ | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 01 |  สหราชอาณาจักร | อังกฤษ | Ronnie Carroll | "Say Wonderful Things" | — | 4 | 28 |
| 02 |  เนเธอร์แลนด์ | ดัตช์ | Annie Palmen | "Een speeldoos" | A musical box | 13 | 0 |
| 03 |  เยอรมนี | เยอรมัน | Heidi Brühl | "Marcel" | — | 9 | 5 |
| 04 |  ออสเตรีย | เยอรมัน, อังกฤษ | Carmela Corren | "Vielleicht geschieht ein Wunder" | Maybe a miracle will happen | 7 | 16 |
| 05 |  นอร์เวย์ | นอร์เวย์ | Anita Thallaug | "Solhverv" | Solstice | 13 | 0 |
| 06 |  อิตาลี | อิตาลี | Emilio Pericoli | "Uno per tutte" | One for all | 3 | 37 |
| 07 |  ฟินแลนด์ | ฟินแลนด์ | Laila Halme | "Muistojeni laulu" | The song of my memories | 13 | 0 |
| 08 |  เดนมาร์ก | เดนมาร์ก | Grethe & Jørgen Ingmann | "Dansevise" | Dance ballad | 1 | 42 |
| 09 |  ยูโกสลาเวีย | โครเอเชีย | Vice Vukov | "Brodovi" | Ships | 11 | 3 |
| 10 |  สวิตเซอร์แลนด์ | ฝรั่งเศส | Esther Ofarim | "T'en va pas" | Don't go away | 2 | 40 |
| 11 |  ฝรั่งเศส | ฝรั่งเศส | Alain Barrière | "Elle était si jolie" | She was so pretty | 5 | 25 |
| 12 |  สเปน | สเปน | José Guardiola | "Algo prodigioso" | Something marvellous | 12 | 2 |
| 13 |  สวีเดน | สวีเดน | Monica Zetterlund | "En gång i Stockholm" | Once in Stockholm | 13 | 0 |
| 14 |  เบลเยี่ยม | ดัตช์ | Jacques Raymond | "Waarom?" | Why? | 10 | 4 |
| 15 |  โมนาโก | ฝรั่งเศส | Françoise Hardy | "L'amour s'en va" | Love goes away | 5 | 25 |
| 16 |  ลักเซมเบิร์ก | ฝรั่งเศส | Nana Mouskouri | "À force de prier" | By the might of prayer | 8 | 13 |
ประเทศที่เข้าร่วม > เพลงที่ถูกคัดเลือกแต่ไม่ได้เข้าประกวด

| หลายเลขที่ได้ | ประเทศ | ภาษา | ศิลปน | เพลง | คำแปลชื่อเพลงในภาษาอังกฤษ | อันดับ | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 12 |  สเปน | สเปน | José Guardiola | "Nubes de colores" | Colorful Clouds | - | - |
กระดานคะแนน

|  |  | กรรมการจาก> คะแนนรวม | กรรมการจาก> UK | กรรมการจาก> NL | กรรมการจาก> DE | กรรมการจาก> AT | กรรมการจาก> NO | กรรมการจาก> IT | กรรมการจาก> FI | กรรมการจาก> DE | กรรมการจาก> YU | กรรมการจาก> CH | กรรมการจาก> FR | กรรมการจาก> ES | กรรมการจาก> SE | กรรมการจาก> BE | กรรมการจาก> MC | กรรมการจาก> LU |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โหวตให้ | สหราชอาณาจักร | 28 |  | 3 |  |  | 5 |  | 3 | 3 | 3 |  | 3 | 5 | 2 |  | 1 |  |
| โหวตให้ | เนเธอร์แลนด์ | 0 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| โหวตให้ | เยอรมนี | 5 |  |  |  |  | 2 |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 3 |  |
| โหวตให้ | ออสเตรีย | 16 | 4 |  |  |  |  |  | 4 | 1 |  |  | 2 |  | 3 | 2 |  |  |
| โหวตให้ | นอร์เวย์ | 0 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| โหวตให้ | อิตาลี | 37 | 2 | 1 |  |  | 3 |  | 2 | 5 | 4 | 5 |  | 3 |  | 3 | 5 | 4 |
| โหวตให้ | ฟินแลนด์ | 0 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
โหวตให้: 
| โหวตให้ | เดนมาร์ก | 42 | 3 | 5 | 2 | 3 | 4 | 2 | 5 |  |  | 3 |  |  | 5 | 5 |  | 5 |
| โหวตให้ | ยูโกสลาเวีย | 3 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 1 | 2 |  |  |  |  |
| โหวตให้ | สวิตเซอร์แลนด์ | 40 | 5 |  | 4 | 5 | 1 | 5 |  | 4 |  |  |  | 4 | 1 | 4 | 4 | 3 |
| โหวตให้ | ฝรั่งเศส | 25 |  | 4 | 1 | 2 |  | 4 |  |  | 5 | 4 |  | 1 |  | 1 | 2 | 1 |
| โหวตให้ | สเปน | 2 |  |  |  |  |  |  |  |  | 2 |  |  |  |  |  |  |  |
| โหวตให้ | สวีเดน | 0 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| โหวตให้ | เบลเยี่ยม | 4 |  |  |  | 4 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| โหวตให้ | โมนาโก | 25 | 1 | 2 | 5 | 1 |  | 3 |  |  | 1 | 1 | 5 |  | 4 |  |  | 2 |
| ลักเซมเบิร์ก | 13 |  |  | 3 |  |  | 1 | 1 | 2 |  | 2 | 4 |  |  |  |  |  |  |
The table is ordered by appearance
คาร์มิเน ตอมมาโซเน

| คาร์มิเน ตอมมาโซเน |
| --- | --- |
เกิด: 30 มีนาคม พ.ศ. 2527
คาร์มิเน ตอมมาโซเน (Carmine Tommasone) เกิดเมื่อ 30 มีนาคม พ.ศ. 2527 ที่ อิตาลี เขาเป็นนักมวยสากลอาชีพที่ผ่านรอบคัดเลือกเข้าแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2559 ที่บราซิลในรุ่นไลท์เวท แต่ตกรอบ 16 คนสุดท้าย
ก่อนมาแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก ตอมมาโซเนขึ้นชกมวยสากลอาชีพตั้งแต่ พ.ศ. 2553 ได้เป็นแชมป์มวยสากลประเทศอิตาลีรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ พ.ศ. 2557 และเป็นแชมป์ WBA Intercontinental​ (แชมป์เงา WBA) รุ่นเฟเธอร์เวทของสมาคมมวยโลกและแชมป์มวยสากลสหภาพยุโรปเมื่อ พ.ศ. 2558 ในรุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อไอบาเปลี่ยนกฏให้นักมวยสากลอาชีพเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกได้ และจัดการแข่งขันรอบคัดเลือกในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 ตอมมาโซเนเข้าร่วมการแข่งขันและผ่านการคัดเลือกได้สำเร็จ
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 8

| --- | --- |
เจ้าภาพ: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ทีมเข้าร่วม: 13 สถาบัน
กีฬา: 19 ชนิดกีฬา
พิธีเปิด: 25 ตุลาคม 2523 (2523-10-25)
พิธีปิด: 1 พฤศจิกายน 2523 (2523-11-01)
← กรุงเทพมหานคร 2522กรุงเทพมหานคร 2524 →
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 8 จัดการแข่งขันวันที่ 25 ตุลาคม - 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 โดยมีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน จัดการแข่งขัน 19 ชนิดกีฬา มีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน 13 มหาวิทยาลัย
การแข่งขันในครั้งนี้คณะกรรมการกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยกำหนดให้จัดการแข่งขันในช่วง 2 สัปดาห์สุดท้ายของเดือนตุลาคม เพราะมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ปิดภาคการศึกษาทำให้ลดปัญหาในเรื่องการจัดที่พักให้กับนักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน นอกจากนี้ ยังเป็นครั้งแรกที่ทบวงมหาวิทยาลัยให้การสนับสนุนในด้านงบประมาณจัดการแข่งขัน การเดินทาง เบี้ยเลี้ยงนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ โดยใช้งบประมาณกิจกรรมนักศึกษาที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล
สรุปเหรียญการแข่งขัน

สรุปเหรียญการแข่งขัน 3 สถาบันแรก คือ
| อันดับ | มหาวิทยาลัย |  |  |  | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | มหาวิทยาลัยรามคำแหง | 42 | 25 | 30 | 97 |
| 2 | มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ | 35 | 29 | 24 | 88 |
| 3 | มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ | 24 | 30 | 39 | 93 |
คณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิกแห่งโตเกียว

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทเอกชนจำกัดโดยการรับรอง
สํานักงานใหญ่: โตเกียว
ประธาน: เซโกะ ฮาชิโมโตะ
เว็บไซต์: https://tokyo2020.org/en/
คณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิกแห่งโตเกียว (ญี่ปุ่น: Tokyo Organising Committee of the Olympic and Paralympic Games; โรมาจิ: 公益財団法人東京オリンピック・パラリンピック競技大会組織委員会; ทับศัพท์: Koueki Zaidanhōjin Tōkyō Orinpikku Pararinpikku Kyōgitaikai Soshiki Iinkai; TOCOG) เป็นองค์กรที่รับผิดชอบดูแลการวางแผนและพัฒนาการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020และพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
การก่อรูป

คณะกรรมการจัดการแข่งขันเปิดตัวเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2557 และประกอบด้วยสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกญี่ปุ่น คณะกรรมการพาราลิมปิกของญี่ปุ่น รัฐบาลกรุงโตเกียว รัฐบาลญี่ปุ่น ตลอดจนสมาชิกขององค์กรและบุคคลจากหลากหลายสาขา รัฐบาลนำโดยอดีตนายกรัฐมนตรีโยชิโร โมริ จนกระทั่งเขาลาออกในปี พ.ศ. 2564 โดยมีโทชิโร มูโตเป็นผู้อำนวยการใหญ่ (ซีอีโอ) และอดีตนายกรัฐมนตรีชินโซ อาเบะ เป็นที่ปรึกษาสูงสุด
โมริยื่นหนังสือขอลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าคณะกรรมการเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ตามคำพูดที่เขากล่าวระหว่างการประชุมเมื่อสัปดาห์ก่อนซึ่งถูกมองว่าเป็นการเหยียดเพศ  เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ Seiko Hashimoto ผู้ร่างกฎหมายพรรค LDP และนักกีฬาโอลิมปิกเจ็ดสมัย ได้รับการแนะนำในฐานะประธานคนใหม่ของคณะกรรมการ ฮาชิโมโตะเป็นผู้หญิงคนแรกที่เป็นหัวหน้า TOCOG
ก่อนเข้ารับตำแหน่งประธานคณะกรรมการ ฮาชิโมโตะเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงมาตุภูมิในคณะรัฐมนตรีของญี่ปุ่นสำหรับกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิกเกมส์ของกรุงโตเกียว ผู้ร่างกฎหมายของ LDP Tamayo Marukawa ได้รับเลือกให้รับตำแหน่งแทน Hashimoto ในคณะรัฐมนตรี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 อย่างเป็นทางการ
| ด ค กคณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิก |
| --- | --- |
โอลิมปิก:  COJO (1976, 1992)  LPOOC (เลกพลาซิด 1980)  OCOG-80 (มอสโก 1980)  LAOOC (ลอสแอนเจลิส 1984)  OCO (แคลกะรี 1988)  SLOOC (โซล 1988)  AOOC (อาลแบร์วีล 1992)  LOOC (ลิลเลอฮาเมอร์ 1994)  ACOG (แอตแลนตา 1996)  NAOC (นากาโนะ 1998)  SOCOG (ซิดนีย์ 2000)  TOROC (ตูริน 2006) 
พาราลิมปิก:  SEPOC (โซล 1988)  LPOC (ลิลเลอฮาเมอร์ 1994)  APOC (แอตแลนตา 1996)  NAPOC (นากาโนะ 1998)  SPOC (ซิดนีย์ 2000)  COMPARTO (ตูริน 2006) 
โอลิมปิก / พาราลิมปิก:  COOB (บาร์เซโลนา 1992)  SLOC (ซอลต์เลก 2002)  ATHOC (เอเธนส์ 2004)  BOCOG (ปักกิ่ง 2008)  VANOC (แวนคูเวอร์ 2010)  LOCOG (ลอนดอน 2012)  SOOC (โซชิ 2014)  COJOPR (ริโอ 2016)  POCOG (พย็องชัง 2018)  TOCOG (โตเกียว 2020)  BOCWOG (ปักกิ่ง 2022)  COJOP (ปารีส 2024) 
| ด ค ก กีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
 พิธีการ ประธานในพิธี  ผู้เก็บธงโอลิมปิก  กฎบัตร  ประเทศที่เข้าร่วม โอลิมปิกฤดูร้อน  โอลิมปิกฤดูหนาว  เมืองเจ้าภาพ การคัดเลือก  สนามแข่งขัน  ไอโอซี คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ  รหัสประเทศ  เหรียญรางวัล ตารางสรุปเหรียญ  จ้าวเหรียญทอง  ผู้ที่ได้เหรียญ  ผู้ได้รับเหรียญร่วมกัน  ผู้ที่ได้รางวัลพิเศษ  ประกาศนียบัตร  ปัญหา ลัทธิอาณานิคม  การใช้สารกระตุ้น  กีฬา  สัญลักษณ์ การวิ่งคบเพลิง  เหรียญปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง  ผู้หญิง  การเสียชีวิต สงครามโลกครั้งที่ 1  สงครามโลกครั้งที่ 2  วิดิโอเกมโอลิมปิก  รางวัลตอบแทนสำหรับผู้ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกของแต่ละประเทศ 
| ฤดูร้อน |   1896 เอเธนส์    1900 ปารีส    1904 เซ็นต์หลุยส์    1908 ลอนดอน    1912 สต็อกโฮล์ม    1916†   1920 แอนต์เวิร์ป    1924 ปารีส    1928 อัมสเตอร์ดัม    1932 ลอสแอนเจลิส    1936 เบอร์ลิน     1940‡   1944‡   1948 ลอนดอน    1952 เฮลซิงกิ    1956 เมลเบิร์น    1960 โรม    1964 โตเกียว    1968 เม็กซิโกซิตี    1972 มิวนิก    1976 มอนทรีออล    1980 มอสโก    1984 ลอสแอนเจลิส    1988 โซล    1992 บาร์เซโลนา    1996 แอตแลนตา    2000 ซิดนีย์    2004 เอเธนส์    2008 ปักกิ่ง    2012 ลอนดอน    2016 รีโอเดจาเนโร    2020 โตเกียว §   2024 ปารีส    2028 ลอสแอนเจลิส    2032 บริสเบน    2036 TBA  |  |
| ฤดูหนาว |   1924 ชามอนี    1928 ซังคท์โมริทซ์    1932 เลคพลาซิด    1936 การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน    1940‡   1944‡   1948 ซังคท์โมริทซ์    1952 ออสโล    1956 กอร์ตีนาดัมเปซโซ    1960 สควอว์วัลเลย์    1964 อินส์บรุค    1968 เกรอนอบล์    1972 ซัปโปโระ    1976 อินส์บรุค    1980 เลคพลาซิด    1984 ซาราเยโว    1988 แคลกะรี    1992 อัลแบร์วิล    1994 ลิลเลฮัมเมร์    1998 นางาโนะ    2002 ซอลต์เลกซิตี    2006 ตูริน    2010 แวนคูเวอร์    2014 โซชิ    2018 พย็องชัง    2022 ปักกิ่ง    2026 มิลาน–กอร์ตีนา    2030 เฟรนช์แอลป์   2034 ซอลต์เลกซิตี   |  |
 †ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  ‡ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง  §เลื่อนไปปี ค.ศ. 2021 เนื่องจากเกิดการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา   กีฬาโอลิมปิกโบราณ  กีฬาซ้อน 1906  พาราลิมปิก  โอลิมปิกเยาวชน   โอลิมปิกอีสปอร์ตซีรีส์
กรณียเมตตสูตร

กรณียเมตตสูตร หรือ เมตตสูตร เป็นพระสูตรในขุททกปาฐะ ขุททกนิกาย ของพระสุตตันตปิฎก  เป็นพระสูตรที่ว่าด้วยการเจริญเมตตา และการปฏิบัติตนเพื่อเจริญธรรม นำไปสู่การบรรลุมรรคผลในท้ายที่สุด พระสูตรนี้มีลักษณะเป็นคาถาจำนวน 10 บท โดยมีฉันทลักษณ์เป็นแบบคีติโบราณ (Old Giti) อันเป็นฉันทลักษณ์แบบเก่าแก่ที่สุดแบบหนึ่งในฉันทลักษณ์ภาษาบาลี
ทั้งนี้ กรณียเมตตสูตร บางครั้งเรียกว่า เมตตปริตร เนื่องจากใช้สวดเป็นพระปริตร เพื่อป้องกัน คุ้มครองภยันตรายต่าง ๆ รวมอยู่ในบทสวด 7 ตำนาน หรือจุลราชปริตร และบทสวด 12 ตำนาน หรือ มหาราชปริตร  อีกทั้งยังจัดเป็นมหาปริตร หรือพระปริตรซึ่งมีความสำคัญยิ่งยวด อันประกอบด้วยมงคลสูตร รัตนสูตร และกรณียมเตตสูตร
ที่มา

ตัวบทของพระสูตรที่ปรากฏในขุททกปาฐะ ในขุททกนิกาย ของพระสุตตันตปิฎก มีเพียงพระคาถา 10 บท มิได้ระบุถึงที่มาของการตรัสพระสุตรแต่อย่างใด ซึ่งเป็นลักษณะเดียวกับที่ปรากฏในพระสูตรอื่น ๆ ในขุททกปาฐะ ทว่า ในคัมภีร์ปรมัตถโชติกา อรรถกถาอธิบายความในขุททกปาฐะ ได้อธิบายไว้ว่า สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสพระสูตรนี้ที่สาวัตถี เพื่อให้บรรดาพระภิกษุได้เจริญเมตตาเพื่อยังความร่ำเย็น เป็นสุข และเพื่อความเป็นมิตรต่อสัตว์ทั้งหลาย มิให้เบียดเบียนกัน
โดยที่มาของพระสูตรเกิดขึ้นเมื่อพระภิกษุประมาณ 500 รูป ได้เรียนกรรมฐานจากสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จากนั้นได้เดินทางไปแสวงหาเสนาสนะที่เป็นสัปปายะ สุดท้ายพระภิกษุทั้งหมดได้บำเพ็ญพระกรรมฐานอยู่ตามโคนไม้ ณ ป่าหิมวันต์ ในปัจจันตประเทศ
อย่างไรก็ตาม บรรดาารุกขเทวดาและเทพยดาที่สถิตอยู่ตามต้นไม้ ต่างต้องลงมาจากวิมานของตน เนื่องจากบรรดาพระภิกษุได้กระทำความเพียรอยู่ ณ โคนต้นไม้ เมื่อได้รับความลำบาก และคิดว่าพระภิกษุเหล่านี้ต้องกระทำความเพียรตลอดพรรษาไม่อาจจะไปที่ไหนได้อีก จะยังความลำบากให้แก่พวกตนและลุกหลานของตนอีกยาวนาน บรรดารุกขเทวดาและเทพยดาในถิ่นนั้น จึงรวมตัวกันแสดงอาการอันน่ากลัว แล้วหลอก เพื่อขับไล่พระภิกษุเหล่านั้น
พระภิกษุเหล่านั้นได้รับความลำบากกายลำบากใจอย่างยิ่งที่ถูกบรรดารุกขเทวดาและเทพยดาจำแลงกายหลอกหลอนตน จนไม่อาจบำเพ็ญเพียรเจริญพระกรรมฐานได้ ต่อมาจึงพากันเดินทางไปยังนครสาวัตถีเพื่อเข้าเฝ้าสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระพุทธองค์ทรงสดับเรื่องราวแล้ว ทรงมีพระดำรัสให้ภิกษุทั้งหลายกลับไปเจริญพระกรรมฐานยังสถานที่แห่งเดิม แล้วจึงทรงตรัสเมตตสูตร เพื่อให้ภิกษุทั้ง 500 รูปได้เจริญเมตตาโปรดรุกขเทวดาเทพยดาทั้งหลาย ให้หยุดจองเวรเสีย
เนื้อหา

เนื้อหาของพระสูตรนี้ เป็นคาถามีทั้งหมด 10 บท สามารถแบ่งออกเป็น 3 ส่วน กล่าวคือ บทที่ 1 - บทที่ 3 เป็นการแนะนำการปฏิบัติตน เพื่อให้เกิดความอ่อนน้อมถ่อมตน ตรวจสอบคุณสมบัติให้อยู่ในกรอบอันดีงาม พร้อมที่จะรับฟังคำแนะนำได้ และทำให้เป็นคนมีเมตตา แสดงความเอื้อเฟื้อต่อสรรพสัตว์อยู่เป็นนิจ ซึ่งโดยสรุปแล้ว เนื้อหาส่วนแรก ได้ระบุถึงคุณสมบัติของบุคคลอันพึงประสงค์ไว้ดังนี้
สักโก  เป็นคนกล้าหาญ
อุชุ  เป็นคนตรง คือมีกายสุจริต วจีสุจริต
สหุชุ  เป็นคนตรงจริง ๆ คือมีมโนสุจริตด้วย
สุวะโจ  เป็นคนว่านอนสอนง่าย
มุทุ  เป็นคนอ่อนโยน
อะนะติมานี  เป็นคนไม่หยิ่ง ไม่ถือตัว
สันตุสสะโก  เป็นคนสันโดษ
สุภะโร  เป็นคนเลี้ยงง่าย
อัปปะกิจโจ  เป็นคนไม่แบกภาระมาก  มีห่วงมาก
สัลละหุกะวุฒติ  เบากาย เบาใจ
สันติณตริโย  เป็นผู้สำรวมอินทรีย์
นิปะโก  เป็นผู้มีปัญญารักษาตัว
อัปปะคัพโภ  เป็นคนไม่คะนอง
กุเลสุ อะนะนุทคิทโธ  เป็นผู้ไม่ติดในตระกูล
ส่วนที่ 2 คือระหว่างบทที่ 4 - บทที่ 5 เป็นการแผ่เมตตา และส่วนที่ 3 ระหว่างบทที่ 6 - บทที่ 10 เป็นการเจริญพรหมวิหาร และอานิสงส์ของการเจริญพรหมวิหาร ว่าสามารถนำไปสู่มรรคผลนิพพานได้ ดังที่ระบุผลไว้บทที่ 10 ดังนี้
ทิฏฐิญจะ อะนุปะคัมมะ สีละวา ทัสสะเนนะ สัมปันโน หรือ "ท่านผู้เจริญเมตตาจิต ที่ละความเห็นผิดแล้ว มีศีล มีความเห็นชอบ" ในบาทที่ 1 ในบทที่ 10 เป็นการระบุถึงคุณสมบัติของผู้บรรลุโสดาบัน กล่าวคือ พระอริยะบุคคลผู้มีสัมมาทิษฐิ คือไม่ยึดมั่นถือมั่นในตัวตน ปราศจากความลังเลสงสัยในพระรัตนตรัยและอริยสัจสี่ และมีศีลครบถ้วน อันคุณสมบัติสังเขปของลักษณะพระโสดาบันที่สามารถละสังโยชน์เบื้องต่ำได้ 3 ประการ คือ สักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส
กาเมสุ วิเนยยะ เคธัง หรือ "ขจัดความใคร่ในกามได้" ในบาทที่ 3 ในบทที่ 10 เป็นการระบุถึงคุณสมบัติของผู้บรรลุสกทาคามี กล่าวคือ พระอริยะบุคคลผู้สามารถละกามฉันทะ และปฏิฆะ อันหมายถึง ความกระทบกระทั่งในใจ
นะ หิ ชาตุ คัพภะเสยยัง ปุนะเรตีติ หรือ "จะไม่กลับมาเกิดอีกเป็นแน่แท้" ในบาทที่ 4 หรือบาทสุดท้าย ในบทที่ 10 เป็นการระบุถึงคุณสมบัติของผู้บรรลุอนาคามี คือ พระอริยะบุคคลผู้ไม่กลับบมาเกิดอีก บำเพ็ญเพียรภาวนาต่อไปในพรหมโลก อีกเพียงครั้งเดียว แล้วจะบรรลุอรหันต์นิพพานจากพรหมโลก
การสวดสาธยาย

กรณียเมตตสูตร เป็นหนึ่งในพระปริตร นิยมใช้สวดกัน เพื่อป้องกันภยันตรายทั้งหลาย มิให้มากร้ำกราย และเพื่อให้เกิดสวัสดิมงคล ซึ่งสอดคล้องกับเรื่องราวของที่มาพระสูตร ที่ปรากฏในอรรถกถา นอกจากนี้ ยังมีความเชื่อกันว่า พระสูตรนี้เป็นที่ยำเกรงของภูติผีปีศาจ และทำให้ผู้สวดสาธยายเป็นที่รักใคร่ในหมู่เทพยดาทั้งหลาย
อย่างไรก็ตาม การสาธยายพระสูตรนี้ ยังมีประโยชน์อย่างยิ่ง ในการเป็นบรรทัดฐานในการดำเนินชีวิต เนื่องจากเป็นพระสูตรที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสสอนถึงแนวทางการในการปฏิบัติให้เป็นที่รักใคร่ ให้เป็นผู้มีเสน่ห์ ด้วยการอ่อนน้อมถ่อมตน ตรวจสอบตนเองให้พ้นจากการกระทำชั่ว และเจริญเมตตาอยู่เป็นนิตย์ ซึ่งไม่เพียงยังความสงบแก่จิตใจของตนเองเท่านั้น แต่ยังความสงบสันติแก่สรรพสัตว์และสากลโลกอีกด้วย นับเป็นพระสูตรที่มีคุณประโยชน์มหาศาล
วศิน อินทสระ ผู้เชี่ยวชาญด้านพุทธศาสนา ได้กล่าวถึงพระสูตรนี้ว่า เป็นการแสดงคุณสมบัติของผู้ปรารถนาสันติ คือทางแห่งผู้สงบ หรือทางแห่งคนดี หรือบัณฑิต ดังพุทธภาษิตที่ว่า บัณฑิตชอบสันติ (ความสงบ) (สนฺติมิจฺฉนฺติ ปณฺฑิตา)
ดูเพิ่ม

ปรมัตถโชติกา
ภาณวาร
ปริตร
ตัวบท และข้อมูลเพิ่มเติม

กรณียเมตตสูตรในขุททกปาฐะ
อรรถกถาเมตตสูตร
คุณสมบัติของผู้มุ่งสันตบท เก็บถาวร 2015-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน