stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลสระบุรี ทีอาร์ยู
ประวัติ > มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ลพบุรี

มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี จังหวัดลพบุรี ได้เริ่มต้นส่งทีมฟุตบอลลงแข่งขันในรายการสมัครเล่นอย่างฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. และสามารถคว้าแชมป์ได้ในปี พ.ศ. 2544 ทำให้ได้เลื่อนขึ้นมาแข่งขันในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค.
ปี พ.ศ. 2546 สโมสรสามารถคว้าแชมป์ถ้วยพระราชทาน ประเภท ค. ได้ ทำให้ได้เลื่อนชั้นขึ้นมาแข่งขันในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. โดยในการแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ข. ประจำปี พ.ศ. 2557 สโมสรภายใต้การคุมทีมของ ณัฐพงศ์ ประนิธิ สามารถเอาชนะสโมสร บางนา เอฟซี ได้ในรอบรองชนะเลิศ ทำให้ได้เข้าไปชิงชนะเลิศกับสโมสรฟุตบอลกรมสวัสดิการทหารบก
โดยการแข่งขันในนัดชิงชนะเลิศเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2557  ที่สนามศุภชลาศัย สโมสรมหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี เป็นฝ่ายแพ้ต่อสโมสรฟุตบอลกรมสวัสดิการทหารบก ไป 1–3 คว้าตำแหน่งรองชนะเลิศไปครอง พร้อมได้สิทธิ์เลื่อนชั้นขึ้นไปสู่ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ซึ่งเป็นลีกระดับอาชีพเป็นครั้งแรก
ประวัติ > แก่งคอย ทีอาร์ยู

ฤดูกาล 2558 สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ลพบุรี ที่ได้เลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในลีกอาชีพเป็นฤดูกาลแรก ประสบกับปัญหาไม่สามารถหาสนามเหย้าภายในจังหวัดลพบุรีที่ผ่านมาตรฐานของลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2ได้ จึงได้เช่าสนามกีฬาเทศบาลเมืองทับกวาง ซึ่งตั้งอยู่ที่อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี เป็นสนามเหย้าสำหรับแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2558 และเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น แก่งคอย ทีอาร์ยู เอฟซี หรือชื่อเต็มคือ สโมสรฟุตบอลแก่งคอย มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี โดยลงแข่งขันในโซนภาคกลางและตะวันออก และลงแข่งขันในลีกอาชีพเป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ในดิวิชัน 2 นัดที่เสมอกับสโมสรฟุตบอลมาบตาพุด นาวิกโยธิน 2–2 ที่สนามกีฬาเทศบาลเมืองทับกวาง และจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 6
ประวัติ > สระบุรี ทีอาร์ยู

ต่อมา ฤดูกาล 2559 สโมสรได้ย้ายมาใช้สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระบุรี อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี เป็นสนามเหย้าในฤดูกาล 2559 และเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น สโมสรฟุตบอลสระบุรี ทีอาร์ยู ก่อนจะจบฤดูกาลด้วยอันดับ 8 ในโซนภาคกลาง
หลังจบการแข่งขันในฤดูกาล 2559 ได้มีการเปลี่ยนโครงสร้างของระบบฟุตบอลลีกในประเทศไทย โดยลีกภูมิภาคดิวิชั่น 2 ได้เปลี่ยนมาเป็น ไทยลีก 4 และสโมสรไม่ผ่านเกณฑ์ที่จะได้รับใบอนุญาตสโมสรฟุตบอล (Club Lincensing) ทำให้ไม่สามารถลงแข่งขันในระดับ ไทยลีก 4 ได้
ผู้ทำประตูสูงสุดในลีกประจำฤดูกาล

สถิติถึง 21 สิงหาคม 2559
| ฤดูกาล | ผู้ทำประตูสูงสุด | จำนวนประตู | สัญชาติ | ลีก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2558 | ดาวิด ฟร็องซัว โรแดร์ เลอ บราส  | 12 | ฝรั่งเศส | ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 |
| 2559 | อคิบู คินคูมี โอเยโยเด  | 6 | ไนจีเรีย | ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 |
ชุดแข่งขันและผู้สนับสนุน

| ปี | ผู้ผลิต | ผู้สนับสนุน (อกเสื้อ) | ผู้สนับสนุน (แขนเสื้อ) |
| --- | --- | --- | --- |
| 2558 |  | เบียร์ช้าง Tawee Gems Trading Co.Ltd | ข้าวตราบัวชมพู |
| 2559 | Ari | เบียร์ช้าง วี รับเบอร์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด แมลงทอดกรอบ ตราไฮโซ | ข้าวตราบัวชมพู |
ทำเนียบผู้ฝึกสอน > ยุคมหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี

| ชื่อ | สัญชาติ | ตั้งแต่ | ถึง |
| --- | --- | --- | --- |
| ณัฐพงศ์ ประนิธิ | ไทย  | กันยายน 2557 | พฤศจิกายน 2557 |
ทำเนียบผู้ฝึกสอน > ยุคสโมสรฟุตบอลสระบุรี ทีอาร์ยู

| ชื่อ | สัญชาติ | ตั้งแต่ | ถึง |
| --- | --- | --- | --- |
| ยุทธพงษ์ บุญอำพร | ไทย  | มกราคม 2558 | พฤศจิกายน 2558 |
| วิธวิทย์ หาญใจไทย | ไทย  | พฤศจิกายน 2558 | 24 มิถุนายน 2559 |
| โมเลย์ ลาห์เซน อซิกัวห์ วอลเลน | ฝรั่งเศส  | 25 มิถุนายน 2559 | ปัจจุบัน |
ความสำเร็จ > ในยุคมหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี

ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง.
แชมป์ : ปี 2544
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค.
แชมป์ : ปี 2546
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข.
รองแชมป์ : ปี 2557
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยฟุตบอล
เฟซบุ๊คทีม Saraburi TRU FC
เขตฮิงาชิซูมิโยชิ

| เขตฮิงาชิซูมิโยชิ 東住吉区 |
| --- | --- |
เขตของนครโอซากะ
ที่ตั้งของเขตฮิงาชิซูมิโยชิ ใน นครโอซากะ
ประเทศ: ญี่ปุ่น
จังหวัด: โอซากะ
เมือง: โอซากะ
พื้นที่
 • พื้นดิน: 9.75 ตร.กม. (3.76 ตร.ไมล์)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 125,907 คน
 • ความหนาแน่น: 12,914 คน/ตร.กม. (33,450 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: www.city.osaka.lg.jp/higashisumiyoshi/
เขตฮิงาชิซูมิโยชิ (ญี่ปุ่น: 東住吉区; โรมาจิ: Higashisumiyoshi-ku) เป็นหนึ่งใน 24 เขตการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีสถานที่สำคัญคือ โคมางาวะช็อปปิงอาเขต นากาอิปาร์ค นากาอิสเตเดียม และคินโชสเตเดียม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เขตฮิงาชิซูมิโยชิ (โอซากะ)
เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2012-03-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
เจิ้ง จ้ง

เจิ้ง จ้ง (鄭眾; เสียชีวิต ค.ศ. 114) ชื่อรองว่า จี้ฉ่าน (季產) เป็นขันทีคนแรกในราชวงศ์ฮั่นที่ดำรงอำนาจอย่างแท้จริงในทางการเมือง สืบเนื่องจากเป็นที่ไว้วางพระทัยของจักรพรรดิฮั่นเหอ (漢和帝) หลังจากเขามีส่วนช่วยพระองค์ล้มล้างโคตรวงศ์ของจักรพรรดินีโต้ว (竇皇后) โดยเฉพาะโต้ว เซี่ยน (窦宪) พี่ชายของจักรพรรดินีโต้ว เจิ้ง จ้ง ยังเป็นคนสนิทของเติ้ง ซุย (鄧綏) มเหสีของจักรพรรดิฮั่นเหอ และเมื่อจักรพรรดิฮั่นเหอสวรรคตแล้ว เจิ้ง จ้ง ก็ยังอยู่ในอำนาจต่อไป โดยเฉพาะในช่วงที่พระนางเติ้ง ซุย สำเร็จราชการแทนโอรสของตน คือ จักรพรรดิฮั่นชาง (漢殤帝) และแทนหลาน คือ จักรพรรดิฮั่นอัน (漢安帝) อนึ่ง เจิ้ง จ้ง ยังเป็นขันทีคนแรกในราชวงศ์ฮั่นตะวันออกที่ได้รับบรรดาศักดิ์โหฺว (侯) ส่วนในราชวงศ์ฮั่นตะวันตกมีขันทีเพียงคนเดียวที่ได้บรรดาศักดิ์ดังกล่าว คือ สฺวี กวั่งฮั่น (許廣漢) บิดาของพระนางสฺวี ผิงจฺวิน (許平君) มเหสีของจักรพรรดิฮั่นเซฺวียน (汉宣帝)
เขตฮิงาชิ (ซาไก)

เขตฮิงาชิในนครซาไก
เขตฮิงาชิ (東区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 10.48 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 85,263 คน มีความหนาแน่นของประชากร 8,136 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "เขตตะวันออก"
เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
ดูเพิ่ม

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Higashi-ku, Sakai
เขตฮิงาชินาดะ

| เขตฮิงาชินาดะ 東灘区 |
| --- | --- |
เขต
เกาะรกโกมองจากเขานางามิเนะ
ที่ตั้งของเขตฮิงาชินาดะ (เน้นสีม่วง) ในนครโคเบะ

พิกัด: 34°43′13″N 135°15′56″E﻿ / ﻿34.72028°N 135.26556°E﻿ / 34.72028; 135.26556
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คิงกิ (คันไซ)
จังหวัด:  เฮียวโงะ
นคร:  โคเบะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 34.02 ตร.กม. (13.14 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023)
 • ทั้งหมด: 211,545 คน
 • ความหนาแน่น: 6,218 คน/ตร.กม. (16,100 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: www.city.kobe.lg.jp/kuyakusho/higashinadaku/
เขตฮิงาชินาดะ (ญี่ปุ่น: 東灘区) เป็นหนึ่งในเก้าเขตการปกครองของนครโคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยนานาชาติโคเบะ (Kobe International University), มหาวิทยาลัยโคนัง (Konan University) เขตนี้มีอาณาเขตครอบคลุมไปถึงเกาะรกโก ซึ่งเป็นเกาะเทียมขนาด 5.8 ตารางกิโลเมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เขตฮิงาชินาดะ (โคเบะ)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ เขตฮิงาชินาดะ ที่โอเพินสตรีตแมป
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
เครื่องอิสริยาภรณ์เม็กซิโก

เครื่องอิสริยาภรณ์เม็กซิโก โดยรัฐบาลเม็กซิโก เป็นผู้มอบให้กับผู้กระทำคุณความดีให้แก่ประเทศชาติ เนื่องในวันสำคัญของชาติ.
จักรวรรดิเม็กซิโก

| ลำดับที่ | ชื่อ | ผู้สมควรได้รับ | ลำดับชั้น | แพรแถบ | วันที่สถาปนา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 1. | เครื่องอิสริยาภรณ์นักบุญพระแม่มารีแห่งกวาดาลูเป | ทหาร และ พลเรือน |  ชั้นสายสร้อย (Collar)  ชั้นมหากางเขน (Gran Cruz)  ชั้นนายทัพ (Gran Oficial)  ชั้นนายกอง (Comendador)  ชั้นเจ้าพนักงาน (Oficial) |    | ค.ศ. 1822 ค.ศ. 1865 |
| 2. | เครื่องราชอิสริยาภรณ์อินทรีเม็กซิโก | ทหาร และ พลเรือน |  ชั้นสายสร้อย (Collar)  ชั้นมหากางเขน (Gran Cruz)  ชั้นนายทัพ (Gran Oficial)  ชั้นนายกอง (Comendador)  ชั้นเจ้าพนักงาน (Oficial)  ชั้นอัศวิน (Caballero) |   | ค.ศ. 1865 |
| 3. | เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญชาลส์ | สตรี (ฝ่ายใน) |  |   | ค.ศ. 1866 |
สหรัฐเม็กซิโก

เครื่องอิสริยาภรณ์อินทรีอัซเตก อิสริยาภรณ์สูงสุดของประเทศ สำหรับประมุขของรัฐต่างประเทศ;
รางวัลศิลปะ และ วิทยาศาสตร์แห่งชาติ;
The National Demography Prize;
รางวัลแห่งชาติสำหรับการกีฬา;
รางวัลกีฬาแห่งชาติ;
รางวัลเกียรติคุณแห่งชาติ;
รางวัลแรงงานแห่งชาติ;
รางวัลเยาวชนแห่งชาติ;
รางวัลบริการชุมชนแห่งชาติ;
The National Seniority in Public Service Prize;
รางวัลรัฐประศาสนศาสตร์แห่งชาติ;
รางวัลเกียรติคุณป่าไม้แห่งชาติ;
รางวัลป้องกันพลเรือนแห่งชาติ;
The National Indigenous Labor and Culture Prize;
รางวัลสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ;
รางวัลอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติ;
รางวัลความปลอดภัยสาธารณะแห่งชาติ;
รางวัลเซรามิคแห่งชาติ;
ดูเพิ่ม

รายชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์ทหารเม็กซิโก
แหล่งข้อมูลอื่น

Imperial House of Mexico
แม่แบบ:เครื่องอิสริยาภรณ์เม็กซิโก
เคเมโรโว

| เคเมโรโว Кемерово |
| --- | --- |
City
ภาพมุมสูงของเคเมโรโว
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: ไม่มี
ที่ตั้งของเคเมโรโว 
เคเมโรโวที่ตั้งของเคเมโรโวแสดงแผนที่รัสเซียเคเมโรโวเคเมโรโว (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  55°22′N 86°04′E﻿ / ﻿55.367°N 86.067°E﻿ / 55.367; 86.067
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: แคว้นเคเมโรโว
สถาปนา: 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1918
การปกครอง
 • องค์กร: City Council of People's Deputies
 • หัวหน้า: Ilya Sereduk
ความสูง: 140 เมตร (460 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 532,981 คน
 • ประมาณ (มกราคม ค.ศ. 2015): 549,159 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 30 ในปี 2010
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: นครเคเมโรโวภายใต้อำนาจศาลแห่งแคว้น
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: แคว้นเคเมโรโว, เขตเคเมโรโว
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: Kemerovsky Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Kemerovsky Urban Okrug, Kemerovsky Municipal District
รหัสไปรษณีย์: 650000–650004, 650010, 650014, 650016, 650021, 650023–650026, 650029, 650031–650033, 650035, 650036, 650040, 650042–650044, 650051, 650052, 650054–650056, 650060, 650061, 650064–650066, 650068, 650070, 650071, 650700, 650880, 650890, 650899, 650920, 650940–950957, 650960, 650961, 650971–650979, 650991–650993, 650997–650999
รหัสโทรศัพท์: +7 3842
รหัส OKTMO: 32701000001
วันCity: 12 มิถุนายน
เว็บไซต์: www.kemerovo.ru
เคเมโรโว (รัสเซีย: Ке́мерово, สัทอักษรสากล: [ˈkʲemʲɪrəvə]) เป็นเมืองแห่งอุตสาหกรรมและเป็นเมืองศูนย์กลางของแคว้นเคเมโรโว ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ที่จุดบรรจบของแม่น้ำอิสกิติมและแม่น้ำทอม บริเวณเหมืองถ่านหิน ในปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 532,981 คน ค.ศ. 2002 มีประชากร 484,754 คนและใน ค.ศ. 1989 มีประชากร 520,263 คน
ภูมิอากาศ

เคเมโรโวมีลักษณะภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป  (เคิปเปน Dfb) ซึ่งมีอุณหภูมิตั้งแต่ -17 °C ในเดือนมกราคม จนไปถึง 19 องศาเซลเซียส (66 องศาฟาเรนไฮต์) ในเดือนกรกฎาคม ปริมาณหยาดน้ำฟ้าค่อนข้างน้อย เพียงแค่ 500 มิลลิเมตร (20 นิ้ว) ต่อปี
| ข้อมูลภูมิอากาศของเคเมโรโว> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเคเมโรโว> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเคเมโรโว> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเคเมโรโว> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเคเมโรโว> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเคเมโรโว> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเคเมโรโว> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเคเมโรโว> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเคเมโรโว> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเคเมโรโว> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเคเมโรโว> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเคเมโรโว> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเคเมโรโว> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเคเมโรโว> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 6.0 (42.8) | 6.8 (44.2) | 14.6 (58.3) | 28.3 (82.9) | 34.4 (93.9) | 35.1 (95.2) | 38.0 (100.4) | 36.3 (97.3) | 33.1 (91.6) | 24.5 (76.1) | 13.1 (55.6) | 5.8 (42.4) | 38.0 (100.4) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | -12.2 (10) | -9.0 (15.8) | -1.2 (29.8) | 7.9 (46.2) | 18.7 (65.7) | 23.2 (73.8) | 25.5 (77.9) | 22.9 (73.2) | 15.7 (60.3) | 7.4 (45.3) | -3.5 (25.7) | -10.0 (14) | 7.1 (44.8) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -17.0 (1.4) | -14.7 (5.5) | -7.3 (18.9) | 1.9 (35.4) | 11.2 (52.2) | 16.5 (61.7) | 19.0 (66.2) | 16.2 (61.2) | 9.6 (49.3) | 2.4 (36.3) | -7.4 (18.7) | -14.5 (5.9) | 1.3 (34.3) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -21.5 (-6.7) | -19.6 (-3.3) | -12.6 (9.3) | -3.0 (26.6) | 4.7 (40.5) | 10.4 (50.7) | 13.2 (55.8) | 10.6 (51.1) | 4.6 (40.3) | -1.4 (29.5) | -11.0 (12.2) | -19.0 (-2.2) | −3.7 (25.3) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -47.9 (-54.2) | -47.1 (-52.8) | -39.9 (-39.8) | -32.4 (-26.3) | -12.6 (9.3) | -5.7 (21.7) | 0.5 (32.9) | -1.2 (29.8) | -9.4 (15.1) | -27.9 (-18.2) | -39.5 (-39.1) | -48.4 (-55.1) | −48.4 (−55.1) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 28 (1.1) | 19 (0.75) | 19 (0.75) | 26 (1.02) | 40 (1.57) | 68 (2.68) | 72 (2.83) | 62 (2.44) | 41 (1.61) | 45 (1.77) | 44 (1.73) | 41 (1.61) | 505 (19.88) |
| ความชื้นร้อยละ | 79.4 | 80.3 | 75.6 | 66.4 | 53.6 | 68.6 | 73.3 | 73.8 | 72.4 | 77.9 | 81.5 | 80.4 | 73.6 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 19.2 | 18.0 | 18.8 | 15.0 | 11.8 | 13.1 | 11.4 | 11.9 | 12.8 | 18.2 | 23.7 | 22.6 | 196.5 |
แหล่งที่มา 1: Pogoda.ru.net
แหล่งที่มา 2: Climatebase (precipitation and humidity, 1948–2011)
การขนส่ง

จากเคเมโรโว สามารถเดินทางสู่ภาคตะวันตกของประเทศได้โดยสายย่อยของทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย ซึ่งสามารถขึ้นรถไฟได้ที่สถานีรถไฟเคเมโรโว นอกจากนี้ยังสามารถเดินทางอากาศยานได้ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเคเมโรโว ระบบขนส่งในตัวเมือง ได้แก่ รถโดยสารประจำทาง รถโดยสารไฟฟ้า และรถราง
รถโดยสารประจำทาง รุ่น NefAZ-5299
รถโดยสารไฟฟ้า รุ่น BTZ-52761
รถราง รุ่น KTM-19
สถานีรถไฟเคเมโรโว
เมืองพี่น้องและเมืองฝาแฝด

บิลลิง, รัฐมอนแทนา, สหรัฐ
ช็อลโกตอร์ยาน, ฮังการี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (รัสเซีย)
Webcam with the view of the Theater Square in Kemerovo
Natural landscapes of the Kemerovo area[ลิงก์เสีย]
เขตฮิงาชิ (นาโงยะ)

| เขตฮิงาชิ 東区 |
| --- | --- |
เขตของนครนาโงยะ


เขตฮิงาชิ 
พิกัด: 35°10′46″N 136°55′34″E﻿ / ﻿35.17944°N 136.92611°E﻿ / 35.17944; 136.92611
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
จังหวัด: จังหวัดไอจิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 18.18 ตร.กม. (7.02 ตร.ไมล์)
ประชากร (เมษายน 2018)
 • ทั้งหมด: 79,563 คน
 • ความหนาแน่น: 10,319 คน/ตร.กม. (26,730 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
เขตฮิงาชิ  (ญี่ปุ่น: 東区; โรมาจิ: Higashi-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 7.71 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 79,563 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 10,319 ต่อตารางกิโลเมตร
ดูเพิ่ม

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
เขตฮิงาชินาริ

| เขตฮิงาชินาริ 東成区 |
| --- | --- |
เขตของนครโอซากะ
ที่ตั้งของเขตฮิงาชินาริ ใน นครโอซากะ
ประเทศ: ญี่ปุ่น
จังหวัด: โอซากะ
เมือง: โอซากะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4.54 ตร.กม. (1.75 ตร.ไมล์)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 82,857 คน
 • ความหนาแน่น: 18,250 คน/ตร.กม. (47,300 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: www.city.osaka.lg.jp/higashinari/
เขตฮิงาชินาริ (ญี่ปุ่น: 東成区; โรมาจิ: Higashinari-ku) เป็นหนึ่งใน 24 เขตการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 4.54 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 82,857 คน (2018)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เขตฮิงาชินาริ (โอซากะ)
เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
เจิ้ง หมายซื่อ

เจิ้ง หมายซื่อ (鄭買嗣) เป็นปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรต้าฉางเหอ ทรงครอง ราชย์ช่วงปี พ.ศ. 1445–1452 (ค.ศ. 902–909)
เจ้า จี้ผิง

เจ้า จี้ผิง (จีนตัวย่อ: 赵季平; จีนตัวเต็ม: 趙季平; พินอิน: Zhào Jìpíng) (เกิดที่ มณฑลกานซู ประเทศจีน เมื่อวันที่ สิงหาคม ค.ศ. 1945) เป็นนักแต่งเพลงจากมณฑลส่านซี หลายคนรู้จัก เจ้า จี้ผิง จากภาพยนตร์จีนมากมาย
ผลงานภาพยนตร์

Yellow Earth
A Chinese Odyssey
Red Sorghum
Raise the Red Lantern
The Story of Qiu Ju
หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม
To Live
The Water Margin
The Emperor and the Assassin
Three Kingdoms
แหล่งข้อมูลอื่น

Article about Zhao Jiping
Silk Road Project biography
Zhao Jiping at the Internet Movie Database
เจิ้ง หมิ่น

เจิ้ง หมิ่น (จีน: 郑敏; 18 กรกฎาคม 1920 - 3 มกราคม 2022) เป็นนักวิชาการและกวีสมัยใหม่ชาวจีน เธอจบการศึกษาด้านปรัชญาจากมหาวิทยาลัยเซาธ์เวสต์ในคุนหมิงเมื่อปี 1943 และเริ่มเผยแพร่ผลงานครั้งแรกในระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง เธอถือเป็นหนึ่งในกวีสมัยใหม่ไม่กี่คนในเวลานั้นที่เป็นสตรีและมีโอกาสดังกล่าว เจิ้งเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยบราวน์ในสหรัฐ และจบการศึกษาปริญญาโทด้านวรรณกรรมในปี 1951 ก่อนจะเดินทางกลับจีนในปี 1955 เธอเป็นหนึ่งในเก้ากวีสมัยใหม่แถวหน้าในเวลานั้นที่รู้จักกันในชื่อ "เก้าใบ" (Nine Leaves) ถึงแม้ว่าผลงานของเธอไม่ได้แสดงถึงคตินิยมสิทธิสตรี แต่ในวงการกวีสมัยใหม่ของจีนที่เต็มไปด้วยผู้ชาย ทำให้ภาษาและแนวคิดการมองอย่างสตรีนิยมของเจิ้งเป็นหนึ่งเป็นสิ่งโดดเด่นในวงการกวีนิพนธ์จีนในสมัยของเธอ
เจิ้ง หยินหมิน

เจิ้ง หยินหมิน (鄭仁旻) เป็จักรพรรดิแห่งอาณาจักรต้าฉางเหอที่ 2 เป็นพระโอรสของเจิ้ง หมายซื่อ ทรงครอง ราชย์ช่วงปี พ.ศ. 1452–1469 (ค.ศ. 909–926)
เยเลนา โอซีโปวา (นักเคลื่อนไหว)

เยเลนา โอซีโปวา ขณะประท้วงเมื่อปี 2019
เยเลนา โอซีโปวา (รัสเซีย: Елена Осипова; Yelena Osipova; เกิดปี 1945) เป็นศิลปินและนักกิจกรรมทางสังคมจากเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก พ่อแม่ของเธอเป็นผู้รอดชีวิตจากการล้อมเลนินกราด
โอซีโปวาเป็นที่รู้จักจากการเข้าร่วมการประท้วงที่เธอมีป้ายประท้วงของตัวเองไปด้วยเสมอ ภาพวาดบนป้ยประท้วงและงานศิลปะของเธอมีรูปแบบทางศิลปะที่เป็นเอกลักษณ์ นุ่มนวล และไหล (gentle and fluid) แต่ยังแข็งแกร่ง (bold) และบางครั้งดูเหมือนการ์ตูน เธอมักวาดภาพแสดงความน่ากลัวดุจผี (ghostly horrors) จากความรุนแรงที่รัฐกาอ หนึ่งในงานจัดแสดงของเธอมีคำอธิบายไว้ว่า "ห้องใน้ดินแสดนสบายที่มีแต่ภาพที่ไม่เป็นที่น่าอภิรมย์" (cozy basement with uncomfortable images) หนึ่งในผลงานที่จัดแสดงของเธอเป็นโปสเตอร์แสดงภาพมารดาอุ้มทารกที่เสียชีวิต ภาพเขียนดังกล่าวเกี่ยวกับเด็กชายชาวทาจิกชื่อยูมาลารี นาซารอฟ (Umarali Nazarov) ผู้เสียชีวิตในเมืองเซนต์ปีเตอส์เบิร์กหลังถูกบังคับให้แยกออกมาจากมารดา นอกจากนี้ยังมีผลงานที่แสดงภาพเกี่ยวกับการบุกยึดโรงเรียนเบสลัน
ในวันที่ 2 มีนาคม 2022 โอซีโปวาเป็นหนึ่งในผู้ที่ถูกจับกุมในเซนต์ปีเตอส์เบิร์กจากการประท้วงต่อต้ายการรุกรานบูเครนโดยรัสเซีย ฟุตเทจแสดงการจับกุมของเธอถูกส่งต่อไปทั่วในโลกออนไลน์
เส้นขนานที่ 2

เส้นขนานที่ 2 อาจหมายถึง:
เส้นขนานที่ 2 องศาเหนือ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
เส้นขนานที่ 2 องศาใต้ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
| --- | --- |
2° เส้นขนานที่ 2 องศาเหนือ: 2° เส้นขนานที่ 2 องศาใต้
เขตฮามากิตะ

| เขตฮามากิตะ 浜北区 |
| --- | --- |
เขต
ที่ตั้งของเขตฮามากิตะ (เน้นสีม่วง) ในนครฮามามัตสึ
เขตฮามากิตะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 34°46′30″N 137°48′56″E﻿ / ﻿34.77500°N 137.81556°E﻿ / 34.77500; 137.81556
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: ชูบุ
จังหวัด:  ชิซูโอกะ
นคร:  ฮามามัตสึ
พื้นที่
 • ทั้งเขต: 66.51 ตร.กม. (25.68 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 ธันวาคม 2019)
 • ทั้งเขต: 98,442 คน
 • ความหนาแน่น: 1,370 คน/ตร.กม. (3,500 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
โทรศัพท์: 053-926-1111
ที่อยู่สำนักงาน: Nishimisono 6-banchi, Hamakita-ku, Hamamatsu, Shizuoka 434-8550
เว็บไซต์: www.city.hamamatsu.shizuoka.jp/hk-shinko/ward/hamakitaku/index.html
เขตฮามากิตะ (ญี่ปุ่น: 浜北区; โรมาจิ: Hamakita-ku) เคยเป็นหนึ่งใน 7 เขตของนครฮามามัตสึ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น รอบล้อมด้วยเขตเท็นรีว เขตฮิงาชิ เขตนากะ และเมืองอิวาตะ โดยมีแม่น้ำเท็นรีวและเทือกเขาอากาอิชิซัมเมียกุเป็นพรมแดนธรรมชาติ
เขตฮามากิตะ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2007 ซึ่งเป็นวันเดียวกับวันที่เมืองฮามามัตสึได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นนครเช่นกัน เขตฮามากิตะมีประชากรใน ค.ศ. 2009 จำนวน 90,817 คน อาศัยอยู่ในพื้นที่ 66.51 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นความหนาแน่นประชากร 1,370 คนต่อตารางกิโลเมตร
การแบ่งเขตพื้นที่

เขตฮามากิตะแบ่งออกเป็น 5 แขวง ซึ่งเป็นเพียงการแบ่งเขตพื้นที่ไม่มีหน่วยงานบริหาร แต่ละแขวงแบ่งออกเป็นชุมชนต่าง ๆ ดังนี้
อูจิโนะ (内野)
อูจิโนได (内野台)
โคมัตสึ (小松)
โซเมจิได (染地台)
ฮิรากูจิ (平口)
อาบูระอิชชิกิ (油一色)
คามิเซ็นจิ (上善地)
คิบูเนะ (貴布祢)
โคบายาชิ (小林)
เซ็นจิ (善地)
ทากาโซโนะ (高薗)
ทากาบาตาเกะ (高畑)
เทราจิมะ (寺島)
โดฮง (道本)
นากาโจ (中条)
นางาชิมะ (永島)
นีโนะ (新野)
นีโบริ (新堀)
นิชิมิโซโนะ (西美薗)
นูมะ (沼)
ฮิงาชิมิโซโนะ (東美薗)
ฮนซาวาอิ (本沢合)
ยาวาตะ (八幡)
โยโกซูกะ (横須賀)
รีวนัง (竜南)
คามิจิมะ (上島)
โทโยยาซุ (豊保)
นากาเซะ (中瀬)
โอโนะ (尾野)
โอโระ (於呂)
เนงาตะ (根堅)
โออิไดระ (大平)
ซันไดจิ (三大地)
ชิมปาระ (新原)
ไฮโนกิ (灰木)
โฮริยะ (堀谷)
มิยางูจิ (宮口)
ยนไดจิ (四大地)
แหล่งข้อมูลอื่น

浜松市浜北区 (ในภาษาญี่ปุ่น)
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ภูมิศาสตร์ :  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
อูเรโอะ เอกาวะ

Japanese actor
| อูเรโอะ เอกาวะ 江川宇礼雄 |
| --- | --- |
อูเรโอะ เอกาวะ ค.ศ. 1934
เกิด: 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1902(1902-05-07) จังหวัดคานากาวะ, ญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1970(1970-05-20) (68 ปี)
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง
อูเรโอะ เอกาวะ (ญี่ปุ่น: 江川 宇礼雄; โรมาจิ: Egawa Ureo), เกิดวันที่ 7 พฤษภาคม 1902 - 20 พฤษภาคม 1970 เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่นที่มีบทบาทตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1920 ถึง 1960
ชีวิตในวัยเด็กและอาชีพการงาน

เอกาวะ เกิดที่จังหวัดคานากาวะโดยมีแม่เป็นชาวญี่ปุ่นและพ่อเป็นชาวเยอรมัน ชื่อของเขา "อูเรโอะ" เป็นการนำชื่อภาษาเยอรมันของเขา "วิลลี่" มาแปลงเป็นภาษาญี่ปุ่น เขาเข้าร่วมสตูดิโอภาพยนตร์ Taikatsu ในปี ค.ศ. 1920แต่เนื่องจากไม่พบงานที่มั่นคง เขาจึงเข้าร่วมกับกลุ่มอันธพาล เอกาวะในช่วงเวลานี้ได้กลายเป็นต้นแบบสำหรับนวนิยายของ Ton Satomi Juvenile Delinquent (不良少年, Furyō Shōnen) หลังจากที่เขากลับมาใช้ชีวิตอย่างมีระเบียบ เขาได้เปิดตัวในฐานะผู้กำกับในปี ค.ศ. 1927 แต่ต่อมาได้เข้าร่วมสตูดิโอ Shochiku ในฐานะนักแสดง ซึ่งเขาได้แสดงในภาพยนตร์ของผู้กำกับเช่น Yasujirō Ozu และ Yasujirō Shimazu เขายังทำงานที่ Nikkatsu, Toho และ Shintoho ก่อนจะปรากฏตัวทางโทรทัศน์ในทศวรรษ 1960 โดยมีชื่อเสียงมากที่สุดในเรื่อง Ultra Q ในช่วงบั้นปลายชีวิตของเขา เขาทำงานการกุศลเพื่อช่วยเหลือเด็กลูกครึ่งคนอื่น ๆ
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก > ละครโทรทัศน์

Ultra Q (1966-1967) - ดร.อิชิโนะทานิ (ปรากฏตัวครั้งสุดท้าย)
แหล่งข้อมูลอื่น

อูเรโอะ เอกาวะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Egawa Ureo ที่เจแปนนิสมูวีเดตาเบส (ในภาษาญี่ปุ่น)
เคิร์ทแซท

| --- | --- |

ประเทศ: ทั่วโลก
พื้นที่แพร่ภาพ:  ประเทศอิรัก
คำขวัญ: ช่องอยากให้ทุกคนมีส่วนร่วม
สำนักงานใหญ่: สุเลมานิยาห์, อิรัก
แบบรายการ
ระบบภาพ: 576i (16:9 SDTV) 1080i (HDTV)
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถาน
ลิงก์
เว็บไซต์: www.kurdsat.tv
ออกอากาศ

เคเบิลทีวี
UPC Switzerland (Switzerland): Channel 665 (SD)
ทีวีดาวเทียม
Ekspress AM6 Europe/Middle East: DVB-S2 QPSK 12667V 4240 5/6 (HD)
Ekspress AM6 Europe/Middle East: DVB-S QPSK 12594V 27500 / 2/3 (SD)
Hot Bird 13C Europe/Middle East: DVB-S QPSK 11296H 27500 5/6 (SD)
Eutelsat 8 West B Middle East/North Africa: DVB-S2 8QPSK 11137H 27500 / 5/6 (HD)
Intelsat 11 Americas/Europe: DVB-S2 8QPSK 4185H 20709 5/6 (SD)
สื่อสตรีมมิง
Kurdsat: Watch Live
 
เคิร์ทแซท (Kurdsat) สถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม ออกอากาศภาษาเคิร์ด ในประเทศอิรัก ออกอากาศตครั้งแรก 8 มกราคม พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นของสหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถาน (PUK) และสถานีตั้งอยู่ใน สุเลมานิยาห์
ช่องรายการออกอากาศในภาษาเคิร์ด ภาษาอื่น ๆ เช่นเปอร์เซีย อังกฤษ และ อาหรับ ใช้ในบางรายการที่มีคำบรรยายภาษาเคิร์ด ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกหลังสงครามอ่าว เคิร์ทแซท เป็นส่วนหนึ่งในสถานีดาวเทียมเคิร์ทดิชท ในเคอร์ดิสถาน
แหล่งข้อมูล

เว็บไซต์ช่องเคิร์ทแซท
เส้นขนานที่ 19

เส้นขนานที่ 19 อาจหมายถึง:
เส้นขนานที่ 19 องศาเหนือ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
เส้นขนานที่ 19 องศาใต้ คือ เส้นสมมติในแนวตะวันออก-ตะวันตกของโลก ลากเชื่อมจุดต่างๆ ที่มีพิกัดละติจูดเท่ากัน
| --- | --- |
19° เส้นขนานที่ 19 องศาเหนือ: 19° เส้นขนานที่ 19 องศาใต้
เท็ด ฟูจิตะ

| เท็ตสึยะ ธีโอดอร์ ฟูจิตะ |
| --- | --- |

เกิด: 23 ตุลาคม ค.ศ. 1920(1920-10-23) คิตะกีวชู, จังหวัดฟูกูโอกะ, ญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998(1998-11-19) (78 ปี) ชิคาโก, อิลลินอย, สหรัฐอเมริกา
พลเมือง: ญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา (1968)
ศิษย์เก่า: สถาบันเทคโนโลยีแห่งคีวชู (B.S., 1943) มหาวิทยาลัยโตเกียว (D.Sc., 1950)
มีชื่อเสียงจาก: พายุทอร์นาโด, สัณฐานพายุทอร์นาโด, มาตราฟูจิตะ, พายุทอร์นาโดหลายตาพายุ, ดาวน์เบิสต์, ไมโครเบิสต์, อุตุนิยมวิทยาขนาดกลาง
บุตร: คาซูยะ ฟูจิตะ
รางวัล: เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์, ซูโฮ จูโกโช (ชั้น 2)(1991)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: อุตุนิยมวิทยา
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยชิคาโก
วิทยานิพนธ์: การศึกษาวิเคราะห์ไต้ฝุ่น (1952)
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: ชิเงกาตะ โชโนะ
ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก: โรเจอร์ วากิโมโตะ, เกรกอรี เอส. ฟอบส์
 
เท็ตสึยะ ธีโอดอร์ "เท็ด" ฟูจิตะ (藤田 哲也, Tetsuya Theodore "Ted" Fujita, Fujita Tetsuya, 23 ตุลาคม 2463 - 19 พฤศจิกายน 2541) เป็นนักวิจัยด้านพายุชาว ญี่ปุ่น-อเมริกัน งานวิจัยของเขาที่มหาวิทยาลัยชิคาโก ส่วนใหญ่แล้วเกี่ยวกับพายุ, ฝนฟ้าคะนองรวมถึงพายุทอร์นาโด, พายุเฮอริเคนและพายุไต้ฝุ่นเพื่อปฏิวัติความรู้ของประชาชน เขานั้นเป็นที่รู้จักจากการสร้างมาตราฟูจิตะ เพื่อวัดความเสียหายจากพายุทอร์นาโด รวมถึงการค้นพบดาวน์เบิสต์ (Downburst) และ ไมโครเบิสต์ (Microburst) และเป็นเครื่องมือสำคัญในการพัฒนาความเข้าใจสมัยใหม่เกี่ยวกับปรากฏการณ์ทางสภาพอากาศที่รุนแรงและวิธีที่พายุส่งผลกระทบต่อผู้คนและชุมชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านงานของเขาในการสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างความเร็วลมและความเสียหายที่เกิดขึ้น
ชีวประวัติ

ฟูจิตะเกิดที่หมู่บ้านโซเนะ จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองคิตะกีวชู เขารับการศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งคีวชู ในปีพ.ศ. 2496 เขาได้รับเชิญให้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยชิคาโกโดยโฮเรซ อาร์. บายเออส์ ผู้ซึ่งมีความสนใจในงานวิจัยของฟูจิตะโดยเฉพาะการค้นพบเกี่ยวกับดาวน์ดราฟต์แบบอากาศเย็น ฟูจิตะทำงานที่มหาวิทยาลัยชิคาโก จนกระทั่งเกษียณอายุในปีพ.ศ. 2533
เครื่องอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2534 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ ซูโฮ จูโกโช (ชั้น 2)