stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเข้าชุดยีนใหม่

การเปลี่ยนแปลงยีนแบบไม่ได้สืบทอดทางพันธุกรรมโดยการสับเปลี่ยนดีเอ็นเอหรืออาร์เอ็นเอ
กระบวนการเข้าชุดยีนใหม่ด้วยเทคโนโลยีชีวภาพ

ไวรัสไข้หวัดใหญ่มีส่วน 8 ส่วน จุดประสงค์ก็คือการนำยีน hemagglutinin (HA) และ neuraminidase (NA) ที่ต้องการจากไวรัสสายพันธุ์ที่ 1 เข้าผสมกับยีนของไวรัสสายพันธุ์ที่ 2 โดยต้องเพาะเชื้อได้ดีในไข่และไม่มีอันตรายต่อมนุษย์
(1) ฉีดไวรัสไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ที่ 1 และ 2 เข้าไปในไข่ไก่ที่ผสมพันธุ์แล้ว (2) ยีนต่าง ๆ จากสายพันธุ์ที่ 1 ขยายจำนวนแล้วผสมยีนกับของสายพันธุ์ที่ 2 โดยอาจสร้างยีนลูกผสมได้ถึง 256 อย่าง (3) นักวิจัยสืบหาสายพันธุ์ลูกผสมที่มียีน HA และ NA จากสายพันธุ์ที่ 1 รวมเข้ากับยีนอื่น ๆ ของสายพันธุ์ที่ 2 ที่สามารถเพาะพันธุ์ได้ดีในไข่ (4) สายพันธุ์ไวรัสไข้หวัดใหญ่ที่เข้าชุดยีนใหม่นี้ บวกกับสายพันธุ์ไวรัสไข้หวัดใหญ่อีก 2 สายพันธุ์จะนำไปใช้เป็นวัคซีนไข้หวัดใหญ่สำหรับปีหน้า
การเข้าชุดยีนใหม่ (อังกฤษ: Reassortment) เป็นการผสมยีนจากสิ่งมีชีวิตสปีชีส์ ๆ หนึ่งเข้าเป็นยีนผสมใหม่ที่ปรากฏในสิ่งมีชีวิตอีกตัวหนึ่ง มีกระบวนการหลายอย่างที่เป็นเหตุรวมทั้งการเข้าชุดโครโมโซมใหม่ (assortment of chromosomes) และ chromosomal crossover คำนี้ใช้มากเป็นพิเศษสำหรับไวรัสที่คล้ายกันสองอย่างซึ่งทำให้เซลล์หนึ่ง ๆ ติดเชื้อแล้วไวรัสแลกเปลี่ยนยีนกัน โดยเฉพาะก็คือ กระบวนการนี้เกิดในไวรัสไข้หวัดใหญ่ ที่มีจีโนมเป็นอาร์เอ็นเอซึ่งเแบ่งเป็นส่วนย่อย 8 ส่วน แต่ละส่วน ๆ เป็นเหมือนกับโครโมโซมย่อย เมื่อประกอบเป็นยีนไวรัสหนึ่ง ๆ ก็จะต้องได้ส่วนหนึ่งจากแต่ละส่วน ๆ ตามที่ว่านั้น
ถ้าสัตว์ถูกเบียนตัวเดียว (เช่น มนุษย์ ไก่ หรือสัตว์อื่น ๆ) ติดเชื้อไข้หวัดใหญ่ 2 สายพันธุ์ การรวมอนุภาคไวรัสเข้าใหม่จากส่วนผสมของไวรัสทั้งสองอย่างก็เป็นไปได้ โดยแต่ละส่วน ๆ มาจากสายพันธุ์ที่ต่างกัน และสายพันธุ์รวมชุดใหม่นี้ก็จะมีลักษณะคล้าย ๆ กับสายพันธุ์ต้นแบบทั้งสอง
กระบวนการนี้เป็นเหตุของการเลื่อนแอนติเจน (antigenic shift) ที่สำคัญในประวัติการเกิดไวรัสไข้หวัดใหญ่ ในเหตุการณ์ระบาดทั่วของไข้หวัดใหญ่ปี 1957 และ 1968 สายพันธุ์ใหม่ที่เกิดเป็นการเข้าชุดยีนใหม่ของไวรัสนกและไวรัสมนุษย์ เทียบกับไวรัส H1N1 ที่เป็นเหตุของการระบาดของไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 โดยมีลำดับยีนแปลกซึ่งมาจากไวรัสสุกร ไวรัสนก และไวรัสมนุษย์
ไวรัสสกุล Reptarenavirus ซึ่งเป็นเหตุของโรค inclusion body disease ในงู มีความหลากหลายทางพันธุกรรมสูงเพราะการเข้าชุดยีนใหม่จากสายพันธุ์หลายสายพันธุ์ในสัตว์ตัวเดียวกัน
Multiplicity reactivation

เมื่อฆ่าไวรัสไข้หวัดใหญ่ด้วยรังสีอัลตราไวโอเลตหรือด้วยรังสีให้แตกตัวเป็นไอออน (ionizing radiation) ก็ยังอาจปลุกฤทธิ์ได้ใหม่ผ่านกระบวนการ multiplicity reactivation ในเซลล์ของสัตว์ถูกเบียนที่ติดเชื้อ
ถ้าส่วนจีโนมใด ๆ ของไวรัสเสียหายแล้วทำให้ไวรัสถ่ายแบบไม่ได้ หรือทำให้แสดงออกยีนสำคัญไม่ได้ ไวรัสก็ไม่สามารถขยายพันธุ์ได้ถ้าเป็นไวรัสเดียวที่เซลล์ถูกเบียนติด
แต่ถ้ามีไวรัสมากกว่าหนึ่งอย่างที่เซลล์เดียวกันติด ไวรัสอาจจะขยายตัวต่อไปได้เนื่องกับการรวมชุดยีนส่วนต่าง ๆ เข้าใหม่ ถ้าไวรัสสองอย่างรวม ๆ กันแล้วมีส่วนจีโนมทั้ง 8 ส่วนที่ไม่เสียหาย
ดูเพิ่ม

การเลื่อนแอนติเจน (antigenic shift)
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Alberts, B.; Bray, D.; Roberts, K.; Lewis, J.; Raff, M. (1997). Essential cell biology: an introduction to the molecular biology of the cell. Taylor & Francis. ISBN 978-0-8153-2045-6.
↑  "Deadly new flu virus in US and Mexico may go pandemic". New Scientist. 2009-04-24. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-06-29. สืบค้นเมื่อ 2009-04-26.
↑  
Barry, RD (August 1961). "The multiplication of influenza virus. II. Multiplicity reactivation of ultraviolet irradiated virus". Virology. 14: 398–405. doi:10.1016/0042-6822(61)90330-0. PMID 13687359.{{cite journal}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  
"Studies on host-virus interactions in the chick embryo-influenza virus system. VI. Evidence for multiplicity reactivation of inactivated virus". 1951. PMID 14888814. {{cite journal}}: Cite journal ต้องการ |journal= (help)
↑  
"Multiplicity reactivation in gamma irradiated influenza viruses". 1967. PMID 6066111. {{cite journal}}: Cite journal ต้องการ |journal= (help)
↑  "Adaptive value of sex in microbial pathogens". 2008-01-16. PMID 18295550. {{cite journal}}: Cite journal ต้องการ |journal= (help)
แหล่งข้อมูลอื่น

An animation from hhmi.org illustrating the process เก็บถาวร 2005-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Hood, E (February 2006). "Flu Vaccine Production Gets a Shot in the Arm". Environ Health Perspect. 114 (2): A108-11. doi:10.1289/ehp.114-a108. PMC 1367863. PMID 16451835.
Simon-Loriere, Etienne; Holmes, Edward C. (2011). "Why do RNA viruses recombine?". Nature Reviews Microbiology. 9 (8): 617–626. doi:10.1038/nrmicro2614. PMC 3324781. PMID 21725337. Offers a good introduction with figures on the concept of reassortment (as well as recombination).
| ด ค กพันธุศาสตร์: homologous recombination / mobile genetic elements |
| --- | --- |
เกิดในโพรแคริโอตโดยหลัก:  Conjugation  Transduction  การแปลงพันธุ์ 
เกิดในยูแคริโอต:  Transfection  การไขว้เปลี่ยนของโครโมโซม  Gene conversion  Fusion gene  การถ่ายทอดยีนในแนวราบ  การแลกเปลี่ยนชิ้นส่วนระหว่างโครโมโซมคู่เหมือน  Transposon 
ไวรัส:  การเลื่อนแอนติเจน  การเข้าชุดยีนใหม่  การเลื่อนแอนติเจน
การเดินเรือดาราศาสตร์

การใช้เครื่องวัดมุมของนักเดินเรือ เพื่อวัดความสูงของดวงอาทิตย์เทียบกับขอบฟ้า
การเดินเรือดาราศาสตร์ (อังกฤษ: Celestial navigation; บ้างเรียกว่า Astronavigation) เป็นเทคนิคการกำหนดตำแหน่งและทิศทางสำหรับกะลาสี ซึ่งใช้ในการเดินทางข้ามมหาสมุทรซึ่งไม่มีจุดสังเกตอื่น การเดินเรือดาราศาสตร์อาศัยการตรวจวัดมุม (มุมมองจากสายตา) ระหว่างเส้นขอบฟ้ากับวัตถุทางดาราศาสตร์ที่เป็นสากล วัตถุอ้างอิงที่นิยมมากที่สุดคือ ดวงอาทิตย์ นักเดินเรือที่มีความชำนาญอาจใช้ดวงจันทร์ ดาวเคราะห์ หรือดาวนำทาง 57 ดวงสำหรับเป็นจุดสังเกตเพื่อกำหนดทิศทางและตำแหน่งได้
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.celestialnavigation.net/
การอ้างผลที่ตามมา

การอ้างผลที่ตามมา
(อังกฤษ: Appeal to consequences, argumentum ad consequentiam, คำละตินแปลว่า การให้เหตุผลโดยผลที่จะเกิดขึ้น) เป็นการให้เหตุผลที่สรุปว่าสมมติฐาน (ปกติจะเป็นความเชื่อ) เป็นจริงหรือไม่จริง โดยอาศัยเพียงว่าข้อตั้งจะให้ผลที่ตามมาอันน่าพึงใจหรือไม่น่าพึงใจ
การให้เหตุผลเช่นนี้เป็นรูปแบบหนึ่งของ การอ้างอารมณ์ (appeal to emotion) และเป็นเหตุผลวิบัติชนิดหนึ่ง
เพราะความน่าพึงใจของผลไม่ได้ทำให้เหตุผลนั้นเป็นจริง
นอกจากนั้นแล้ว เพราะจำแนกว่าผลนั้นน่าพึงใจหรือไม่น่าพึงใจ
จึงมีมุมมองที่เป็นอัตวิสัยโดยธรรมชาติ คือเป็นจริงสำหรับบางบุคคลเท่านั้น (เทียบกับเหตุผลที่ควรจะเป็นปรวิสัย คือเป็นความจริงกับทุกๆ คน)
รูปแบบทั่วไป

การให้เหตุผลที่อาศัยการอ้างผลที่ตามมาโดยทั่วไปจะมีสองรูปแบบ
รูปแบบทั่วไป > รูปแบบเชิงบวก

ดังนั้น จึงมีลักษณะคล้ายกับเหตุผลวิบัติโดย wishful thinking (การคิดตามความปรารถนา)
รูปแบบทั่วไป > รูปแบบเชิงบวก > ตัวอย่าง

พายน่าจะเป็นจำนวนตรรกยะ เพราะทำให้ค่านั้นงาม
อสังหาริมทรัพย์ปีนี้จะมีค่าเพิ่มขี้นเรื่อยๆ (เพราะ) เจ้าของย่อมยินดีกับกำไรส่วนทุน
มนุษย์จะเดินทางได้เร็วกว่าแสง (เพราะ) การเดินทางได้เร็วกว่าแสงจะมีประโยชน์มากในการเที่ยวไปในอวกาศ
ชีวิตหลังการตายจะต้องมี (เพราะ) ข้าพเจ้าต้องการจะอยู่ตลอดไป
รูปแบบทั่วไป > รูปแบบเชิงลบ > ตัวอย่าง

เจตจำนงเสรีต้องมี (เพราะ) ถ้าไม่มี เราทั้งหมดก็จะเป็นเพียงเครื่องกล
ทฤษฎีวิวัฒนาการจะต้องไม่จริง (เพราะ) ถ้าเป็นจริงแล้ว มนุษย์ก็จะไม่มีอะไรดีกว่าสัตว์เดรัจฉาน และต้องมีบรรพบุรุษเป็นสัตว์เดียรัจฉาน
"ถ้าชายหกคนนี้ชนะคดีนี้ ก็จะหมายความว่าพวกตำรวจมีความผิดฐานเบิกความเท็จ ว่าพวกตำรวจมีความผิดโดยการซ้อมและการข่มขู่ ว่าคำสารภาพนั้นกุขึ้นและไม่ได้รับเข้าเป็นหลักฐานอย่างถูกต้องโดยทำให้พิพากษาลงโทษอย่างผิดพลาด นี้เป็นภาพพจน์ที่น่ารังเกียจจนกระทั่งว่า ทุกคนที่มีเหตุมีผลจะต้องกล่าวว่า การปล่อยให้เป็นเช่นนี้ไม่ถูกแน่" เป็นคำตัดสินของศาลอังกฤษว่าผู้ต้องหามีความผิดในคดี Birmingham Six ซึ่งภายหลังต่อมาชายหกคนก็ได้การตัดสินว่าบริสุทธิ์ (และสิ่งไม่ดีที่ศาลพูดถึงนั้นพิสูจน์ว่าเป็นจริงทุกอย่าง) และรัฐบาลต้องเสียค่าเสียหายให้กับผู้ต้องหา
พระเป็นเจ้าจะต้องมี (เพราะ) ถ้าไม่มี ก็จะไม่มีเหตุผลให้เป็นคนดีและชีวิตก็จะไม่มีความหมายอะไร
ศีลธรรมที่เป็นปรวิสัยต้องมี (เพราะ) ถ้าไม่มี ก็จะต้องพิจารณาว่า การกระทำที่โหดเหี้ยมเป็นสิ่งที่ยอมรับได้
ในนิติศาสตร์

ในนิติศาสตร์ การให้เหตุผลโดยความไม่สะดวกหรือที่เรียกว่า argumentum ab inconvenienti เป็นการอ้างผลที่ตามมาซึ่งไม่จัดว่าวิบัติ 
เพราะเป็นการแสดงว่า การกระทำที่เสนอนั้นจะสร้างความยากลำบากเกินเหตุ
ยกตัวอย่างเช่น ให้เหตุผลเช่นนี้เพื่อค้านกฎหมายที่บังคับผู้ให้กู้เงินแบบจำนองทรัพย์สิน ให้ต้องตรวจสอบว่าผู้ที่ต้องการยืมเงินมีสิทธิ์ในทรัพย์สินนั้นจริงๆ โดยสอบถามกับสำนักงานศาลทุกๆ แห่งทั่วประเทศ
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  นิพัทธ ผึ้งไผ่งาม (May 2014). "2 เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง". การใช้เหตุผลวิบัติในการโต้แย้งบนเว็บบอร์ด (PDF) (วิทยานิพนธ์ ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-12-06. สืบค้นเมื่อ 2023-12-08.
↑  Curtis, Gary. "Logical Fallacy: Appeal to Consequences". Logical Fallacies. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-09-22. สืบค้นเมื่อ 2023-12-07.
การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชน

การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในจักรวรรดิโรมัน ในภาพคริสตชนสตรีถูกสังหารขณะที่จักรพรรดิเนโรชายพระเนตรมาดู
การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชน (ศัพท์โรมันคาทอลิก) หรือ การข่มเหงคริสต์ศาสนิกชน (ศัพท์โปรเตสแตนต์) (อังกฤษ: Persecution of Christians) หมายถึงการเบียดเบียนศาสนาคริสต์ คริสต์ศาสนิกชนยุคแรกถูกเบียดเบียนทั้งจากชาวยิวและจักรวรรดิโรมันซึ่งปกครองดินแดนรอบทะเลเมดิเตอร์เรเนียนอยู่ในขณะนั้น การเบียดเบียนครั้งนี้เกิดขึ้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 1 จนมาสิ้นสุดตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4 เมื่อจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 และจักรพรรดิลิซิเนียสทรงประกาศพระราชกฤษฎีกาแห่งมิลานเป็นการรับรองเสรีภาพทางศาสนาทั่วทั้งจักรวรรดิโรมัน จนต่อมาศาสนาคริสต์จึงกลายเป็นศาสนาประจำชาติจักรวรรดิโรมันอย่างเป็นทางการ
มิชชันนารีและผู้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ก็มักตกเป็นเป้าของการเบียดเบียน เป็นที่มาให้เกิดมรณสักขีในศาสนาคริสต์เป็นจำนวนมาก แม้แต่ระหว่างนิกายในศาสนาคริสต์เองก็ยังเบียดเบียนกันเพราะกล่าวหาคริสต์ศาสนิกชนนิกายอื่นว่าเป็นพวกนอกรีต เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นมากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่มีการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 คริสต์ศาสนิกชนยังคงถูกเบียดเบียนจากชาวมุสลิมและกลุ่มรัฐที่เป็นอเทวนิยม เช่น สหภาพโซเวียต ในปัจจุบัน (ค.ศ. 2012) กลุ่มโอเพนดอรส์ประเมินว่ามีคริสต์ศาสนิกชนราวหนึ่งร้อยล้านคนถูกเบียดเบียน โดยเฉพาะในประเทศมุสลิม เช่น ประเทศอิหร่าน ประเทศซาอุดิอาระเบีย และ ประเทศอัฟกานิสถาน และประเทศคอมมิวนิสต์ เช่น ประเทศเกาหลีเหนือ จากการศึกษาของสันตะสำนักพบว่าร้อยละ 75 ของผู้ที่ถูกฆ่าตายเพราะศาสนาเป็นคริสต์ศาสนิกชน
การเดินอวกาศ

การเดินอวกาศ (อังกฤษ: spaceflight) คือการบินที่เกิดขึ้นในอวกาศโดยมีนักบินเป็นมนุษย์และอาจมีผู้โดยสารร่วมในการบินด้วย ซึ่งแตกต่างกับการสำรวจอวกาศด้วยหุ่นยนต์หรือดาวเทียมควบคุมระยะไกล บางครั้งก็เรียกอย่างเฉพาะเจาะจงว่า การบินในอวกาศโดยมนุษย์ (manned spaceflight)
สำหรับปี ค.ศ. 2008 มีโครงการเดินอวกาศที่ยังดำเนินการอยู่ได้แก่ โครงการโซยูส (Soyuz) ขององค์การอวกาศสหพันธ์รัสเซีย โครงการอวกาศยานขององค์การนาซา และโครงการเสินโจวขององค์กรอวกาศแห่งชาติจีน
ดูเพิ่ม

นักบินอวกาศ
สถานีย่อยการบินอวกาศ
การเปรียบเทียบแพร์ไวส์

การเปรียบเทียบแพร์ไวส์ (อังกฤษ: Pairwise comparison) หรือ การเปรียบเทียบเชิงคู่ เป็นการศึกษาเปรียบเทียบในเชิงจิตวิทยากล่าวถึงกระบวนการในการเปรียบเทียบสิ่งของเป็นคู่ โดยเลือกว่าของสิ่งใดในสองสิ่งมีความคุณค่ามากกว่ากันในคุณสมบัติเชิงปริมาณ วิธีการนี้ถูกนำมาใช้ในการศึกษาวิจัยในหลายหัวข้อ ได้แก่ ทัศนคติ ทางเลือกทางสังคม ทางเลือกชุมชน
แอล. แอล. เธิร์สโตน นักจิตวิทยาชาวอเมริกันได้เริ่มต้นนำมาประยุกต์ใช้เมื่อ พ.ศ. 2470 โดยใช้ในชื่อว่า กฎการตัดสินเชิงเปรียบเทียบ (law of comparative judgement) โดยเขาได้ทำการเชื่อมโยงความสัมพันธ์เข้ากับทฤษฎีของ เอิร์นต์ ไฮน์ริช วีเบอร์ และ กุสตาฟ เฟชเนอร
การเปรียบเทียบแพร์ไวส์ถูกนำมาประยุกต์ใช้บ่อยในเอเอชพี ซึ่งเป็นเทคนิคหนึ่งที่ช่วยในการตัดสินใจ โดยทำการเปรียบเทียบปัจจัยสองปัจจัย ไม่ว่าปัจจัยนั้นจะเป็นปัจจัยที่ชัดเจน หรือเป็นปัจจัยที่ไม่ชัดเจน เพื่อสร้างอัตราส่วนในเชิงปริมาณเพื่อช่วยให้การเปรียบเทียบชัดเจนขึ้น
การเตะจากประตู (ฟุตบอล)

การเตะจากประตูหรือโกลคิก(อังกฤษ: Goal kick)  คือการเตะจากประตูเป็นวิธีการอย่างหนึ่งของการเริ่มเล่นใหม่สามารถท่าประตูได้โดยตรงจากการเตะจากประตูโดยลูกตั้งเตะจากเขตประตู เมื่อลูกทั้งลูกได้ผ่านเส้นประตูออกไปนอกสนาม นอกจากจะผ่านไปในระหว่างเสาประตูไม่ว่าจะกลิ้งไปบนพื้นสนามหรือลอยไปในอากาศก็ตาม โดยฝ่ายรุกเป็นผู้ถูกลูกนั้นเป็นครั้งสุดท้าย ให้ผู้รักษาประตูเตะจากในกรอบเขตประตู
การเตะเข้าประตูจะมอบให้กับทีมป้องกันเมื่อลูกบอลออกนอกสนามโดยการข้ามเส้นทั้งบนพื้นหรือในอากาศเส้นประตูโดยไม่มีการทำประตู เมื่อผู้เล่นคนสุดท้ายที่สัมผัสลูกบอลคือ สมาชิกคนหนึ่งของทีมโจมตี หากผู้เล่นคนสุดท้ายที่สัมผัสลูกบอลเป็นสมาชิกของฝ่ายรับผู้โจมตีจะได้รับ เตะมุม แทน
การเตะจากประตูจะมอบให้กับทีมป้องกันเมื่อลูกบอลเข้าประตูโดยตรง โดยทีมรุกสัมผัสครั้งสุดท้าย จากสถานการณ์ที่กฎหมายไม่อนุญาตให้ทำประตูโจมตีโดยตรงเหล่านี้คือ เตะฟรีคิกทางอ้อม, การดรอปบอล, การส่งบอลเข้าเล่น, ลูกบอลที่ผู้รักษาประตูฝ่ายรุกโยนจากภายในเขตโทษของตนเอง
ข้อระวัง

ถ้าเตะด้วยลูกบอลที่กำลังเคลื่อนที่หรือมาจากตำแหน่งที่ไม่ถูกต้อง ให้เตะจากประตูใหม่
ฝ่ายตรงข้ามจะต้องพยายามออกจากเขตโทษก่อนที่จะเตะจากประตู อย่างไรก็ตาม หากมีการเตะจากประตู "เร็ว" ในขณะที่คู่ต่อสู้พยายามจะออกจากเขตโทษ คู่ต่อสู้นั้นอาจสัมผัสหรือท้าทายลูกบอลเมื่ออยู่ในการเล่น
ถ้าผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามจงใจยังคงอยู่ในเขตโทษหรือเข้าไปในเขตโทษก่อนที่จะได้เตะจากประตู เตะจากประตูอีกครั้ง หากสิ่งนี้เกิดขึ้นหลายครั้ง ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามจะถูกจองเนื่องจากละเมิดกฎของเกมอย่างต่อเนื่อง
ถ้าผู้เตะสัมผัสลูกบอลเป็นครั้งที่สองก่อนที่ผู้เล่นอื่นจะถูกสัมผัส ให้ฝ่าย ตรงข้ามได้เตะโทษโดยอ้อมจากจุดที่การกระทำผิดเกิดขึ้น เว้นแต่การสัมผัสครั้งที่สองจะเป็นการกระทำผิดในการรับมือที่รุนแรงกว่าด้วย ซึ่งก็คือ ลงโทษด้วยการเตะโทษโดยตรง (หรือการเตะลูกโทษหากอยู่ในเขตโทษและผู้เตะไม่ใช่ผู้รักษาประตู) ให้กับทีมฝ่ายตรงข้าม
การเปลี่ยนแปลงของระดับความรู้สึกตัว

| การเปลี่ยนแปลงของระดับความรู้สึกตัว (Altered level of consciousness)> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: R40
ICD-9: 780.0
การเปลี่ยนแปลงของระดับความรู้สึกตัว (อังกฤษ: altered level of consciousness) คือภาวะใด ๆ ก็ตาม ที่ความตื่นตัวของบุคคลไม่อยู่ในระดับปกติ โดยระดับความรู้สึกตัว (อังกฤษ: level of consciousness) คือการวัดระดับความตื่นตัวของบุคคลที่ทำให้มีการตอบสนองต่อสิ่งเร้าจากสิ่งแวดล้อม การมีระดับความรู้สึกตัวลดลงเล็กน้อยอาจจัดอยู่ในภาวะง่วงงุน (อังกฤษ: lethargy) ซึ่งสามารถกระตุ้นให้ตื่นตัวได้โดยง่าย หากลดลงกว่านี้อาจเข้าสู่ภาวะตื้อ (อังกฤษ: obtundation) ซึ่งไม่สามารถกระตุ้นให้ตื่นเต็มที่ได้ หากไม่สามารถกระตุ้นให้ตื่นได้เลยเรียกว่าภาวะเงียบงัน (อังกฤษ: stupor) และหากไม่สามารถมีการตอบสนองที่มีความหมายได้เลยเรียกว่าโคม่า (อังกฤษ: coma) ระดับความรู้สึกตัวนี้สามารถวัดเป็นตัวเลขได้โดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่าแบบประเมินความรู้สึกตัวของกลาสโกว
การสังหารหมู่ที่หนานจิง
การบุกนานกิงของญี่ปุ่น

บทความหลัก: ยุทธการนานกิง
กองทัพญี่ปุ่นใช้ประโยชน์จากภูมิประเทศที่ว่า นานกิงนั้นถูกขนาบด้วยแม่น้ำถึงสองด้าน ซึ่งเมืองนี้ตั้งอยู่ทางใต้ของโค้งแม่น้ำแยงซี ซึ่งเมื่อไหลมาจากทางเหนือแล้วก็เลี้ยวผ่านไปทางตะวันออก กองทัพญี่ปุ่นภายใต้การนำของพลเอกนากาจิมะ เคซาโกะ สามารถเดินทัพจากทางตะวันออกเฉียงใต้มาบรรจบกันที่ด้านหน้าของนานกิงในรูปครึ่งวงกลม โดยใช้แม่น้ำเป็นกำแพงธรรมชาติล้อมเมืองหลวงแห่งนี้ รวมทั้งสกัดการฝ่าหนีออกไป
ปลายเดือนพฤศจิกายน ทหารญี่ปุ่นสามกองทัพดาหน้าเข้าหานานกิง ทัพหนึ่งมุ่งตะวันตกทางฝั่งด้านใต้ของแม่น้ำแยงซี ทหารกองนี้เข้ามาทางแม่น้ำไป๋เหมา ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเซี่ยงไฮ้ โดยเดินทัพมาทางรถไฟสายนานกิง-เซี่ยงไฮ้
ทัพที่สองเตรียมตัวบุกจู่โจมนานกิงทั้งทางน้ำและทางบกอยู่ที่ทะเลสาบอ้ายหู ทัพนี้เคลื่อนจากเซี่ยงไฮ้ลงมาทางตะวันตก และเดินทัพอยู่ทางทิศใต้ของทัพของนาคาจิมา โดยผู้นำทัพนี้คือ พลเอกมัตสึอิ อิวาเนะ
ทัพที่สามภายใต้การนำของพลโทยานากาวะ ไฮซูเกะ เดินห่างจากทัพของพลเอกมัตสึอิลงไปทางใต้และหักเลี้ยวเข้าหานานกิงจากทางตะวันตกเฉียงเหนือ
ก่อนที่จะบุกถึงนานกิงนั้นทหารญี่ปุ่นได้เข้าโจมตีเมืองซูโจวและฆ่าทุกคนที่พบ การบุกเข้าเมืองซูโจวครั้งนี้ทำให้จำนวนประชากรลดลงจาก 350,000 คนลงเหลือไม่ถึง 500 คน
จนถึงรุ่งสางของวันที่ 13 ธันวาคม กองทัพญี่ปุ่นสามารถบุกผ่านประตูเมืองนานกิงเข้ามาได้
หลังจากกองทัพญี่ปุ่นบุกนานกิง

หลังจากกองทัพญี่ปุ่นบุกเข้านานกิงได้เรียบร้อยแล้ว ก็ทำการเข้าปลดอาวุธทหารจีนที่ยอมแพ้และยอมตกเป็นเชลย โดยมีคำสั่งต่อทหารญี่ปุ่นว่าให้กำจัดคนจีนและเชลยทุกคนที่จับได้ และจากที่ประชุมตกลงว่า จะทำการแบ่งเชลยออกเป็นจำนวนเท่า ๆ กัน และจะถูกนำออกมาจากที่คุมขังเป็นกลุ่ม กลุ่มละ 50 คน เพื่อนำไปประหาร ใช้ทหารกองร้อยที่ 1, 2 และ 5 โดยกองร้อยที่ 1 ใช้พื้นที่บริเวณนาข้าวและบริเวณพื้นที่ลุ่มทางตะวันตกเฉียงใต้ของกองร้อยที่ 2 และกองร้อยที่ 5 ใช้พื้นที่บริเวณนาข้าวทางตะวันออกเฉียงใต้ของที่ตั้งกอง
คำสั่งนั้นเป็นไปอย่างเป็นเหตุเป็นผลและเหี้ยมโหดโดยปราศจากเมตตาเพราะไม่สามารถหาอาหารให้เชลยทั้งหมดได้ โดยสามารถช่วยขจัดปัญหาเรื่องอาหาร และลดการตอบโต้ได้
ญี่ปุ่นใช้วิธีการหลอกลวงเชลยเพื่อนำไปประหารหลายวิธีด้วยกัน เช่น ให้สัญญาว่าจะปฏิบัติอย่างดีหากไม่ต่อต้าน หลอกให้เข้ามอบตัว แบ่งผู้ชายออกเป็นกลุ่ม กลุ่มละร้อยหรือสองร้อย แล้วหลอกไปยังจุดต่าง ๆ ที่นอกตัวเมืองเพื่อฆ่าทิ้ง
ทั้งหมดนี้ได้รับการปฏิบัติอย่างง่ายดายกว่าที่ฝ่ายญี่ปุ่นคาด การต่อต้านมีเพียงบางจุด เพราะทหารจีนส่วนใหญ่ทิ้งอาวุธและทิ้งเมืองไปก่อนแล้ว
การดำเนินการกับเชลยศึกจีน

6 สิงหาคม ค.ศ. 1937 เนื่องจากกองทัพญี่ปุ่นไม่สามารถหาอาหารมาให้แก่เชลยศึกอย่างเพียงพอได้ จึงคิดทำการสังหารเชลยศึกเสีย แต่กฎหมายระหว่างประเทศในขณะนั้นได้ให้การคุ้มครองแก่เชลยศึกอยู่ ทางจักรวรรดิญี่ปุ่นจึงได้มีรับสั่งแก่ทหารทุกนายให้ยกเลิกการใช้คำว่าเชลยศึกกับชาวจีนที่ถูกจับได้ และนำเชลยศึกเหล่านั้นไปทำการสังหารที่บริเวณแม่น้ำแยงซี การสังหารเชลยศึกส่วนใหญ่เกิดขึ้นในวันที่ 18 ธันวาคม (ซึ่งถูกเรียกว่า String Gorge Massacre) ทหารญี่ปุ่นใช้เวลาในช่วงเช้าเพื่อมัดเชลยศึกเหล่านั้นเข้าด้วยกันเป็นจำนวนหลายแถว และเปิดฉากยิงใส่ด้วยปืนกล เชลยศึกที่ถูกมัดอยู่ไม่สามารถหนีได้ ทำได้เพียงกรีดร้องเท่านั้น เชลยศึกราว 57,500 คนถูกสังหาร
เชลยศึกบางส่วน ถูกทหารญี่ปุ่นมัดเข้าด้วยกัน และให้เชลยศึกเหล่านั้นเหยียบกับระเบิด เพื่อสังหารหมู่ บ้างก็มัดเชลยเหล่านั้นเข้าด้วยกันแล้วจุดไฟเผา
การทารุณกรรม

ทหารญี่ปุ่นทำการทารุณกับชาวนานกิงเกินกว่าที่มนุษย์จะเข้าใจได้เช่น ฝังทั้งเป็น โดยจะขุดหลุม และฝังเชลยให้โผล่ขึ้นมาแค่เพียงหน้าอกหรือแค่คอ เพื่อจะได้รับทุกข์ทรมานต่างอีกหลายอย่าง เช่น ฉีกเป็นชิ้น ๆ ทหารญี่ปุ่นคว้านตับไตไส้พุง ตัดหัวหรือสับเหยื่อเป็นชิ้น ๆ แล้วโยนให้สุนัขกิน ตอกเชลยไว้กับแผ่นไม้แล้วให้รถถังแล่นทับ ใช้เป็นที่ซ้อมเสียบดาบปลายปืน ควักลูกตา หั่นจมูกและใบหูก่อนเผาทั้งเป็น
การสังหารพลเรือน

หลังทหารจีนทั้งหมดยอมแพ้ ก็เท่ากับไม่เหลือใครที่จะปกป้องพลเรือนในตัวเมือง ทหารญี่ปุ่นหลั่งไหลเข้ามา ยึดอาคารที่ทำการรัฐบาล ธนาคารและโรงเก็บสินค้า ยิงผู้คนตามท้องถนนอย่างไม่เลือกหน้า โดยใช้ทั้งปืนพก ปืนกล ปืนเล็กยาว ยิงเข้าไปในฝูงคนที่มีทั้งทหารที่บาดเจ็บ หญิงชรา และเด็ก ๆ โดยทหารญี่ปุ่นฆ่าพลเรือนทุกมุมเมือง ไม่ว่าจะตามตรอกเล็ก ๆ หรือถนนสายใหญ่ ในสนามเพลาะ หรือแม้แต่ในอาคารที่ทำการรัฐบาล[ต้องการอ้างอิง]
การข่มขืนกระทำชำเรา

หญิงชาวจีนถูกข่มขืนกระทำชำเราเป็นจำนวนไม่ต่ำกว่า 20,000 คน ไม่ว่าจะเป็นหญิงสาว คนท้อง หรือคนแก่ ทหารญี่ปุ่นข่มขืนกระทำชำเราชนิดไม่เลือกหน้า ไล่ตั้งแต่ชาวนา เด็กนักเรียน ครู พนักงานระดับบริหาร คนงาน อาจารย์มหาวิทยาลัย หรือแม้กระทั่งแม่ชี ต่างก็เลี่ยงไม่พ้นการถูกข่มขืนกระทำชำเราทั้งสิ้น โดยผู้หญิงคนหนึ่งจะตกไปอยู่ในมือของทหารประมาณ 15 ถึง 20 คน บางคนในจำนวนนี้ถูกเรียงคิวจนถึงแก่ความตาย แต่กฎของกองทัพที่ว่าห้ามข่มขืนกระทำชำเราผู้หญิงของฝ่ายตรงกันข้ามนั้น ทำให้ทหารสังหารเหยื่อเสียเมื่อเสร็จธุระ
พฤติกรรมเช่นนี้ไม่ได้กระทำกันเฉพาะในหมู่พลทหาร แม้ระดับนายทหารก็ไม่เว้น บางคนไม่เพียงสนับสนุนการข่มเหง แต่ยังเตือนให้พลทหารจัดการเหยื่อเมื่อเสร็จธุระเพื่อกำจัดหลักฐาน
หญิงในนานกิงถูกข่มขืนกระทำชำเราชนิดไม่เลือกที่และไม่เลือกเวลา ประมาณว่าหนึ่งในสามของการข่มขืนกระทำชำเราทั้งหมดเกิดขึ้นตอนกลางวันแสก ๆ และไม่มีสถานที่แห่งใดปลอดจากการข่มขืนกระทำชำเรา เช่น คนท้อง หญิงชรา ในเรือนแม่ชี ในโบสถ์ แม้แต่ในโรงเรียน
นอกจากนั้นคนเฒ่าคนแก่ยังไม่สามารถใช้ความชราเป็นเกราะคุ้มกันการข่มขืนกระทำชำเราได้ ผู้เฒ่าต่างต้องเผชิญทารุณกรรมทางเพศอย่างถ้วนหน้าและซ้ำซาก ย่ายายวัยแปดสิบจำนวนมากถูกข่มขืนกระทำชำเราจนตายคาที่ และอย่างน้อยก็ถูกยิงตายเพราะปฏิเสธการถูกข่มขืนกระทำชำเรา
เขตปลอดภัยนานกิง

บทความหลัก: เขตปลอดภัยนานกิง
เขตปลอดทหารสำหรับพลเรือนจีนจัดตั้งขึ้นเมื่อ (22 พฤศจิกายน 1937) วันพักรบของญี่ปุ่น ก่อนยุทธการที่นานกิงวันพักรบของญี่ปุ่น เขตปลอดทหารเพื่อความปลอดภัยถูกสร้างโดย ยอน ราเบอ นักธุรกิจเยอรมันสมาชิกพรรคนาซี ร่วมกับโรเบิร์ต โอ วิลสัน แพทย์ชาวอเมริกันและชาวตะวันตกคนอื่น ๆ โดยขอความร่วมมือจากนายกเทศมนตรีเมืองนานกิงให้อพยพชาวเมืองเข้าไปในเขตปลอดภัย เขตปลอดภัยมีหน้าที่ในการช่วยชีวิตของพลเรือนหลายพันคนของจีนให้รอดพ้นจากการถูกสังหารหมู่
หลังสงคราม

แม้ว่าสงครามโลกครั้งที่สองจบลงไปแล้วด้วยความพ่ายแพ้ของจักรวรรดิญี่ปุ่น แต่จากการกระทำสังหารหมู่ชาวจีนในนานกิงครั้งนั้นทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างจีน-ญี่ปุ่นตกต่ำอย่างถาวรไม่อาจฟื้นฟูขึ้นมาได้เลย เพราะชาวจีนโกรธแค้นญี่ปุ่นเป็นอย่างมากจึงได้ทำการต่อต้านญี่ปุ่นตลอดมาจนถึงปัจจุบัน ถึงแม้ปัจจุบันญี่ปุ่นจะเป็นประเทศมหาอำนาจทางเศรษฐกิจและรักสันติสุขมากขึ้นก็ตาม แม้ว่านายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นหรือจักรพรรดิญี่ปุ่นมากล่าวขอโทษด้วยตนเองก็ไม่อาจทำให้ชาวจีนยกโทษให้ ในเนื้อหาหลักสูตรวิชาประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นยังถูกบิดเบือนด้วยการข้ามการกระทำอันโหดร้ายในนานกิงครั้งนั้นและบอกเพียงว่า เพียงแค่ยึดนานกิงเท่านั้น ทำให้ชาวจีนไม่พอใจและไม่ไว้ใจต่อญี่ปุ่นมาก
วัฒนธรรมสมัยนิยม > ภาพยนตร์

ภาพยนตร์เรื่อง Black Sun: The Nanking Massacre สะท้อนถึงเหตุการณ์ของการสังหารหมู่นานกิงโดยกองทัพญี่ปุ่น
ภาพยนตร์เรื่อง Don't Cry, Nanking หรือ สงครามอำมหิตปิดตาโลก เป็นภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1995 บอกเล่าเรื่องราวความอำมหิตของกองทัพญี่ปุ่นที่กระทำต่อชาวนานกิงในช่วงปี ค.ศ. 1937 จนกลายเป็นหนึ่งในโศกนาฎกรรมของโลก โดยเล่าผ่านชีวิตครอบครัวของแพทย์ชาวจีนกับภรรยาตั้งครรภ์ชาวญี่ปุ่นพร้อมลูกสาวที่เดินทางกลับมายังเมืองนานกิง ก่อนจะพบว่าบ้านเมืองได้ถูกยึดครองทำลายและฆ่าล้างอย่างโหดร้ายโดยกองทัพญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

Nanking Incident Documents
What really happened in Nanking
THE NANKING MASSACRE:Fact Versus Fiction
อนุสรณ์สถานเหตุการณ์สังหารหมู่นานกิง เก็บถาวร 2007-04-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การสังหารพลเรือนมากมายอย่างโหดเหี้ยมของทหารญี่ปุ่น
ซากศพของชาวจีนผู้ถูกสังหารบนฝั่งแม่น้ำฉินฮัวโดยมีทหารญี่ปุ่นยืนสังเกตการณ์
เชลยศึกชาวจีนกำลังถูกทหารญี่ปุ่นประหารโดยการตัดคอด้วยดาบซามูไร "กุนโต" (ดาบกองทัพ)
การสังหารพลเรือน
ทหารจีนกำลังจะถูกทหารญี่ปุ่นฝังทั้งเป็น
การเต้นโกโก

การเต้นโกโกของหญิงที่หาดป่าตอง
การเต้นโกโก (อังกฤษ: Go-Go dancing) เป็นการเต้นที่ให้ความบันเทิงฝูงชนในดิสโก้เธค ไนต์คลับ ผับบาร์ การเต้นประเภทนี้ถือกำเนิดที่ร้านเปปเปอร์มินต์เลาจน์ ในนิวยอร์กซิตี เมื่อพนักงานหญิงหลายคนเริ่มเต้นทวิสต์บนโต๊ะอาหารภายในร้าน ต่อมาไนต์คลับทั่วไปเริ่มมีความคิดที่จ้างการเต้นประเภทนี้ในร้านของตนเพื่อเรียกลูกค้าเข้ามา
คำว่า "โกโก" (Go-Go) มาจากคำว่า "go-go-go" สำหรับคนที่มีพลังงานสูง และได้รับอิทธิพลจากภาษาฝรั่งเศสคำว่า อะโกโก (à gogo) ที่มาจากคำภาษาฝรั่งเศสเก่าคำว่า la gogue หมายถึง ความสุข ความสนุก
ดูเพิ่ม

โคโยตี
สตริปเปอร์
การเดินทางของพาย พาเทล

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: ยานน์ มาร์เทล
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Life of Pi
ผู้แปล:  ตะวัน พงศ์บุรุษ
ประเทศ: แคนาดา
ภาษา: อังกฤษ
สำนักพิมพ์:  Alfred A. Knopf Canada  บลิส พับลิชชิ่ง
วันที่พิมพ์:  กันยายน พ.ศ. 2544  กันยายน พ.ศ. 2547
หน้า:  356  290
ISBN: 0-676-97376-0
การเดินทางของพาย พาเทล (อังกฤษ: Life of Pi) เป็นนวนิยายผจญภัยแนวแฟนตาซีของ ยานน์ มาร์เทล ผู้เขียนได้รับแรงบันดาลใจจากเพื่อนในวัยเด็กคนหนึ่งซึ่งเคยเดินทางผจญภัยในอินเดีย ตัวเอกของเรื่องนี้ พิสซีน "พาย" โมลิตอร์ พาเทล เด็กชายชาวอินเดียจากเมืองพอนดิเชอร์รี ได้สำรวจประเด็นทางจิตวิญญาณตั้งแต่ในวัยเยาว์ เขามีชีวิตรอดจากเหตุการณ์เรือล่ม โดยอยู่ในเรือชูชีพเป็นเวลา 227 วัน กับเสือโคร่งเบงกอลชื่อ ริชาร์ด ปาร์คเกอร์ ในน่านน้ำมหาสมุทรแปซิฟิก
นวนิยายตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในแคนาดาในปีเดือนกันยายน พ.ศ. 2544 และได้รับรางวัลแมนบุคเคอร์ของสหราชอาณาจักรในปีถัดมา