stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว

| --- | --- |


ชื่อเดิม: พิพิธภัณฑ์รัฐสภา
ก่อตั้ง: 7 ธันวาคม พ.ศ. 2545
ที่ตั้ง: 2 ถนนหลานหลวง แขวงวัดโสมนัส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
ประเภท: ประวัติศาสตร์, บุคคล
เจ้าของ: สถาบันพระปกเกล้า
เว็บไซต์: kingprajadhipokmuseum.com
| พิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ และ ห้าง
สถาปัตยกรรม: นีโอคลาสสิก
เมือง: เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ประเทศไทย
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2449 - 2455
ปรับปรุง: 6 สิงหาคม พ.ศ. 2545   (เปลี่ยนเป็นพิพิธภัณฑ์)
ผู้สร้าง: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้าง: คอนกรีตเสริมเหล็ก
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: ชาร์ล เบเกอแลง
รางวัล: โบราณสถานแห่งชาติ (พ.ศ. 2538) อาคารอนุรักษ์ดีเด่น จากสมาคมสถาปนิกสยาม
เว็บไซต์
King Prajadhipok Museum


 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: กรมโยธาธิการ (อาคารหลังเก่า)
ขึ้นเมื่อ: 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2538
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตกรุงเทพมหานคร
เลขอ้างอิง: 0000046
 
 
 
พิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวในตอนกลางคืน
พิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพิพิธภัณฑ์ในความดูแลของสถาบันพระปกเกล้า ตั้งที่อาคารกรมโยธาธิการเดิม บริเวณทางแยกผ่านฟ้าลีลาศ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร ก่อสร้างขึ้นตามพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปี พ.ศ. 2449 จนแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2455 อาคารได้รับการออกแบบโดย ชาร์ล เบเกอแลง สถาปนิกชาวฝรั่งเศส-สวิส ในรูปแบบสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิก โดยมีจุดเด่นที่โดมตรงกลาง
เดิมอาคารหลังนี้เป็นที่ตั้งของห้างยอนแซมสันแอนด์ซัน (John Sampson & Son) หรือที่เรียกกันสั้นๆ ว่า "ห้างยอนแซมสัน"  ซึ่งเป็นสาขาร้านจำหน่ายผ้าตัดเสื้อ รองเท้า รวมทั้งอานม้าที่มีชื่อเสียงในย่านบอนด์สตรีท กรุงลอนดอน ได้ขยายสาขามาตั้งในเมืองไทย ตามคำชักชวนของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปี พ.ศ. 2441 ต่อมาจึงมีรับสั่งให้ลงทุนก่อสร้างอาคารแห่งนี้ขึ้น และเปิดเช่าเรื่อยมาจนกระทั่งบริษัทเลิกกิจการไป
ต่อมา หลวงไมตรีวานิช (เฉลิม ยอดมณี) เข้ามาทำการเช่าอาคาร จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "ห้างสุธาดิลก" จนหมดสัญญาลงในปี พ.ศ. 2476 กรมโยธาเทศบาลจึงได้เข้ามาเช่าเป็นที่ทำการของกรม และในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2544 สถาบันพระปกเกล้าได้รับการโอนอำนาจการดำเนินงานพิพิธภัณฑ์ฯ จากกรมโยธาธิการ จนดำเนินการปรับปรุงตกแต่งอาคารแล้วเสร็จในปลายเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2545
พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลปัจจุบัน เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงเปิดพิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2545 ภายในพิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปัจจุบัน ภายในพิพิธภัณฑ์มีการรวบรวมข้าวของเครื่องใช้ส่วนพระองค์ของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ในรัชกาลที่ ๗ จัดแสดงภาพถ่าย เอกสาร และพระราชประวัติของพระองค์
ประวัติ > อาคารพิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว

อาคารหลังนี้เริ่มก่อสร้างขึ้นใน พ.ศ. 2449 ในปลายรัชกาลที่ 5 ใช้เวลาก่อสร้างทั้งสิ้น 6 ปี และเปิดให้เช่าเป็นที่ตั้ง "ห้างยอนแซมสัน" ดำเนินธุรกิจขายผ้าฝรั่งและตัดชุดสูทสากลที่มีชื่อเสียงในสมัยรัชกาลที่ 6 ต่อมาเมื่อห้างยอนแซมสันเลิกกิจการ อาคารหลังนี้จึงเปลี่ยนเป็น "ห้างสุธาดิลก" ขายเครื่องก่อสร้างและเครื่องสุขภัณฑ์ต่างๆ จนกระทั่ง พ.ศ. 2476 กรมโยธาเทศบาลจึงเช่าอาคารใช้เป็นที่ทำการของกรม จนกระทั่งกรมนี้เปลี่ยนชื่อเป็นกรมโยธาธิการดังในปัจจุบัน
รูปแบบสถาปัตยกรรมของอาคารหลังนี้ออกแบบโดยนายชาร์ล เบเกอแลง สถาปนิกชาวฝรั่งเศส-สวิส เป็นอาคาร 3 ชั้น อิทธิพลสถาปัตยกรรมตะวันตกแบบนีโอคลาสสิค มีหอคอยยอดโดม ตกแต่งด้วยลายปูนปั้นแบบกรีก-โรมัน ในปี พ.ศ. 2538 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนอาคารเป็นโบราณสถานแห่งชาติ อาคารกรมโยธาธิการหลังนี้ ได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่น จากสมาคมสถาปนิกสยาม
ประวัติ > พิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว

พิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมเรียกว่า พิพิธภัณฑ์รัฐสภา อยู่ในการกำกับดูแลของสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร อยู่บริเวณใต้พระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว หน้าอาคารรัฐสภา จัดเป็นพิพิธภัณฑ์พระมหากษัตริย์ โดยได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในรัชกาลที่ 7 พระราชทานสิ่งของส่วนพระองค์นำมาจัดแสดงและเปิดให้ประชาชนเข้าชมในปี พ.ศ. 2523 ต่อมาในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2544 สถาบันพระปกเกล้าได้รับโอนอำนาจการดำเนินงานพิพิธภัณฑ์ฯ  และได้รับความอนุเคราะห์จากกรมโยธาธิการให้ใช้อาคารที่ตั้งในปัจจุบัน
การจัดแสดง

พิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว แบ่งออกเป็น 3 ชั้น โดยแต่ละชั้นจะจัดแสดงเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี โดยสามารถแบ่งได้ดังนี้
การจัดแสดง > ห้องจัดแสดงชั้นที่ 1

ห้องจัดแสดงบริเวณชั้น 1 ของพิพิธภัณฑ์ จัดแสดงเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในรัชกาลที่ 7 ได้แก่ พระราชประวัติส่วนพระองค์ ตั้งแต่ขณะทรงพระเยาว์ อภิเษกสมรส จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2527 รวมทั้ง การจัดแสดงเกี่ยวกับพระราชกรณียกิจต่าง ๆ เช่น การเสด็จพระราชดำเนินประพาสเมืองต่าง ๆ ทั้งในและต่างประเทศ  การตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อครั้งเสด็จไปประทับ ณ ประเทศอังกฤษ และพระราชกรณียกิจขณะเสด็จกลับมาประทับ ณ ประเทศไทยเป็นการถาวร นอกจากนี้ ยังจัดแสดงสิ่งของเครื่องใช้ส่วนพระองค์ด้วย
การจัดแสดง > ห้องจัดแสดงชั้นที่ 2

ห้องจัดแสดงบริเวณชั้น 2 ของพิพิธภัณฑ์ จัดแสดงเกี่ยวกับพระราชประวัติของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่ขณะทรงพระเยาว์ เสด็จเข้าศึกษาที่ทวีปยุโรป ทรงพระผนวช ทรงอภิเษกสมรสกับหม่อมเจ้ารำไพพรรณี สวัสดิวัตน์ (พระยศขณะนั้น) เสด็จขึ้นครองราชสมบัติ ทรงสละราชสมบัติ จนกระทั่ง เสด็จสวรรคตและการถวายพระเพลิงพระบรมศพ ณ ประเทศอังกฤษ จนกระทั่ง เชิญพระบรมอัฐิกลับมายังประเทศไทย นอกจากนี้ ยังจัดแสดงเรื่องราวเกี่ยวกับพระจริยวัตรและพระราชนิยมส่วนพระองค์ในด้านต่าง ๆ เช่น ดนตรี กีฬา ภาพยนตร์
การจัดแสดง > ห้องจัดแสดงชั้นที่ 3

ห้องจัดแสดงบริเวณชั้น 3 ของพิพิธภัณฑ์ จัดแสดงเครื่องใช้ส่วนพระองค์ของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เช่น ฉลองพระองค์ พระมาลา ฉลองพระบาท รวมทั้ง พระราชกรณียกิจต่าง ๆ เช่น การจัดพิมพ์พระไตรปิฎกฉบับพิมพ์อักษรไทยที่สมบูรณ์ การพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิตที่จบการศึกษาเป็นครั้งแรกของประเทศไทย พระราชดำริที่จะพระราชทานรัฐธรรมนูญในพิธีฉลองพระนคร 150 ปี การเปิดสะพานพระพุทธยอดฟ้าและปฐมบรมราชานุสรณ์ พระราชลัญจกรในพระองค์
การเข้าชม

พิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เปิดให้เข้าชมวันอังคาร – วันอาทิตย์ ตั้งแต่เวลา 09.00-16.00 น. ไม่เว้นวันนักขัตฤกษ์ยกเว้นวันสงกรานต์และวันปีใหม่ ไม่เสียค่าเข้าชม  กรณีเข้าเป็นหมู่คณะติดต่อประสานงานล่วงหน้าจะมีวิทยากรนำชม
การเดินทาง

การเดินทางสามารถใช้ได้ 2 เส้นทาง
รถโดยสารประจำทาง สาย 2, 15, 25, 44, 47, 59, 60
รถโดยสารประจำทางปรับอากาศ สาย 39, 44, 59, 79, 511, 512
เรือโดยสารคลองแสนแสบขึ้นที่ท่าเรือผ่านฟ้า
ห้องจัดแสดงเกี่ยวกับพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ห้องจัดแสดงเกี่ยวกับสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี
ฟุตบอลโลกหญิง 2019 รอบคัดเลือก

การแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2019 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันเพื่อคัดเลือกทีมชาติ 23 ทีมเพื่อเข้าแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2019ที่ประเทศฝรั่งเศส โดยรวมกับทีมชาติฝรั่งเศสที่เข้ารอบโดยอัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพเป็น 24 ทีม ซึ่งจะถือเป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิงครั้งที่ 8 นับตั้งแต่เริ่มการแข่งขันครั้งแรกในปี 1991 ซึ่งจะเป็นครั้งที่สามที่การแข่งขันจัดขึ้นในยุโรป ต่อจากปี 1995 ซึ่งจัดที่ประเทศสวีเดนและปี 2011 ซึ่งจัดที่ประเทศเยอรมนี โดยจำนวนทีมในแต่ละทวีปที่มีสิทธิ์เข้าแข่งขันรอบสุดท้ายยังคงใช้ตามรอบคัดเลือกครั้งก่อนหน้านี้ เพียงแต่สิทธิ์ในฐานะเจ้าภาพโอนจากคอนคาแคฟในครั้งที่แล้ว (แคนาดา) ไปเป็นยูฟ่า (ฝรั่งเศส) โดยจำนวนทีมในแต่ละทวีปที่มีสิทธิ์เข้าแข่งขันรอบสุดท้ายเป็นดังนี้
เอเอฟซี (เอเชีย) 5 ทีม
ซีเอเอฟ (แอฟริกา) 3 ทีม
คอนคาแคฟ (อเมริกาเหนือ) 3.5 ทีม
คอนเมบอล (อเมริกาใต้) 2.5 ทีม
โอเอฟซี (โอเชียเนีย) 1 ทีม
ยูฟ่า (ยุโรป) 8 ทีม + เจ้าภาพ
กระบวนการคัดเลือก

การแข่งขันรอบคัดเลือกเริ่มต้นเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2017 และคาดว่าจะสิ้นสุดในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2018 โดยมีทีมชาติที่เข้าร่วมแข่งขันในรอบคัดเลือกทั้งหมด 143 ทีมไม่รวมทีมชาติฝรั่งเศสที่เข้ารอบอัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพ
| ทวีป | สมาพันธ์ | การแข่งขัน | จำนวนทีมที่เข้าร่วม | จำนวนทีมที่มีสิทธิ์เข้ารอบสุดท้าย | วันเริ่มการแข่งขัน | วันสิ้นสุดการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอเชีย | เอเอฟซี | ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2018 | 24 | 5 | 3 เมษายน 2017 | 20 เมษายน 2018 |
| แอฟริกา | ซีเอเอฟ | แอฟริกาวีเมนคัพออฟเนชันส์ 2018 | 24 | 3 | 4 เมษายน 2018 | 1 ธันวาคม 2018 |
| อเมริกาเหนือ | คอนคาแคฟ | คอนคาแคฟวีเมนส์แชมเปียนชิป 2018 | 28 | 3 หรือ 4 | 5 พฤษภาคม 2018 | 17 ตุลาคม 2018 |
| อเมริกาใต้ | คอนเมบอล | โกปาอาเมริกาเฟเมนินา 2018 | 10 | 2 หรือ 3 | 4 เมษายน 2018 | 22 เมษายน 2018 |
| โอเชียเนีย | โอเอฟซี | โอเอฟซีวีเมนส์เนชันส์คัพ 2018 | 11 | 1 | 24 สิงหาคม 2018 | 1 ธันวาคม 2018 |
| ยุโรป | ยูฟ่า | ฟุตบอลโลกหญิง 2019 รอบคัดเลือก โซนยุโรป | 46+เจ้าภาพ | 8+เจ้าภาพ | 6 เมษายน 2018 | 13 พฤศจิกายน 2018 |
| รวม | - | ฟุตบอลโลกหญิง 2019 รอบคัดเลือก | 143+เจ้าภาพ | 23+เจ้าภาพ | 3 เมษายน 2017 | 1 ธันวาคม 2018 |
รอบคัดเลือกในแต่ละทวีป > เอเอฟซี (เอเชีย)

บทความหลัก: ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2018
เช่นเดียวกับการแข่งขันครั้งก่อนหน้านี้ การแข่งขันฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพจะถือเป็นการแข่งขันรอบคัดเลือกสำหรับฟุตบอลโลกหญิงในโซนเอเชียด้วย โดยการแข่งขันแบ่งออกเป็นสองรอบ ได้แก่
รอบคัดเลือก รอบคัดเลือกของการแข่งขันครั้งนี้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 3 ถึง 12 เมษายน ค.ศ. 2017 โดยมีทีมชาติเข้าร่วมการแข่งขัน 24 ทีม อย่างไรก็ตาม ทีมชาติจอร์แดนซึ่งเป็นเจ้าภาพและอีกสามทีมที่ได้สามอันดับแรกจากการแข่งขันครั้งก่อนหน้านี้ได้แก่ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย และจีนได้สิทธิ์เข้ารอบสุดท้ายของฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพครั้งนี้โดยไม่ต้องแข่งขันรอบคัดเลือก แต่จอร์แดนตัดสินใจส่งทีมเข้าแข่งขันด้วย โดย 21 ทีมที่เข้าแข่งขันในรอบคัดเลือกถูกแบ่งออกเป็นสี่กลุ่ม หนึ่งกลุ่มมีหกทีมในขณะที่อีกสามกลุ่มที่เหลือมีห้าทีม โดยทีมหนึ่งในแต่ละกลุ่มรับหน้าที่เป็นเจ้าภาพ ทีมชนะเลิศจากแต่ละกลุ่มจะได้สิทธิ์เข้ารอบสุดท้าย และเนื่องจากจอร์แดนซึ่งผ่านเข้ารอบไปแล้วเป็นผู้ชนะของกลุ่ม ทำให้ทีมรองชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้ารอบด้วย
รอบสุดท้าย ทีมที่ผ่านเข้ารอบทั้งแปดทีมจะถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มละสี่ทีม แข่งขันกันแบบพบกันหมด ทีมที่ได้สองอันดับแรกจะได้สิทธิ์ผ่านเข้ารอบแพ้คัดออก และได้สิทธิ์เข้าแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย ในขณะที่อันดับที่สามจากแต่ละสายจะต้องแข่งขันกันในรอบเพลย์ออฟเพื่อหาทีมที่ห้าที่ได้ผ่านเข้าแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายต่อไป
รอบคัดเลือกในแต่ละทวีป > เอเอฟซี (เอเชีย) > รอบคัดเลือก

บทความหลัก: ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2018 รอบคัดเลือก
ทีมที่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายของฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพได้แก่ ฟิลิปปินส์ (ในฐานะรองชนะเลิศ เนื่องจากทีมชนะเลิศคือจอร์แดนซึ่งผ่านเข้ารอบในฐานะเจ้าภาพ) เกาหลีใต้ ไทย และเวียดนาม
รอบคัดเลือกในแต่ละทวีป > เอเอฟซี (เอเชีย) > รอบสุดท้าย

กลุ่มเอ
| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 3 | 3 | 0 | 0 | 15 | 1 | +14 | 9 | รอบแพ้คัดออก และ ฟุตบอลโลกหญิง 2019 |
| 2 |  ไทย | 3 | 2 | 0 | 1 | 9 | 6 | +3 | 6 | รอบแพ้คัดออก และ ฟุตบอลโลกหญิง 2019 |
| 3 |  ฟิลิปปินส์ | 3 | 1 | 0 | 2 | 3 | 7 | −4 | 3 | นัดชิงอันดับที่ 5 |
| 4 |  จอร์แดน (H) | 3 | 0 | 0 | 3 | 3 | 16 | −13 | 0 |  |
แหล่งที่มา: เอเอฟซี
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไขรอบแบ่งกลุ่ม
 เจ้าภาพ.
กลุ่มบี
| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ออสเตรเลีย | 3 | 1 | 2 | 0 | 9 | 1 | +8 | 5 | รอบแพ้คัดออก และ ฟุตบอลโลกหญิง 2019 |
| 2 |  ญี่ปุ่น | 3 | 1 | 2 | 0 | 5 | 1 | +4 | 5 | รอบแพ้คัดออก และ ฟุตบอลโลกหญิง 2019 |
| 3 |  เกาหลีใต้ | 3 | 1 | 2 | 0 | 4 | 0 | +4 | 5 | นัดชิงอันดับที่ 5 |
| 4 |  เวียดนาม | 3 | 0 | 0 | 3 | 0 | 16 | −16 | 0 |  |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2561. แหล่งที่มา: เอเอฟซี
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไขรอบแบ่งกลุ่ม
หมายเหตุ:
1 2 3 ผลเฮด-ทู-เฮด: ออสเตรเลีย 0–0 เกาหลีใต้, เกาหลีใต้ 0–0 ญี่ปุ่น, ญี่ปุ่น 1–1 ออสเตรเลีย อันดับเฮด-ทู-เฮด: เกาหลีใต้ได้อันดับที่สามตามประตูที่ยิงได้ในเฮด-ทู-เฮด ออสเตรเลียและญี่ปุ่นมีอันดับเสมอกันในเฮด-ทู-เฮดจึงต้องจัดอันดับตามผลต่างประตูได้-เสีย
ออสเตรเลีย: 2 คะแนน ผลต่างประตูได้-เสีย 0 ยิงได้ 1 ประตู
ญี่ปุ่น: 2 คะแนน ผลต่างประตูได้-เสีย 0 ยิงได้ 1 ประตู
เกาหลีใต้: 2 คะแนน ผลต่างประตูได้-เสีย 0 ยิงได้ 0 ประตู
รอบแพ้คัดออก
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 : รอบชิงอันดับที่ห้า
 
 : 16 เมษายน – อัมมาน
 : 16 เมษายน – อัมมาน
|   |  ฟิลิปปินส์ | 0 |
|   |  ฟิลิปปินส์ | 0 |
|   |  เกาหลีใต้ | 5  |
|   |  เกาหลีใต้ | 5  |
จีน ไทย ออสเตรเลีย ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ผ่านเข้าสู่ฟุตบอลโลกหญิงรอบสุดท้าย
มีลอกซิแคม

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: M01AC06 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 5281106
DrugBank: APRD00529
ECHA InfoCard: 100.113.257 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
2 มีลอกซิแคม
มีลอกซิแคม (Meloxicam) เป็นยาประเภท เอ็นเซด ใช้รักษาอาการของโรค  ข้ออักเสบ อาการปวดระดูขั้นเริ่มแรก ไข้ (อาการตัวร้อน) และเป็น ยาบรรเทาปวด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง  อาการอักเสบ  มีคุณสมบัติทั่วไปใกล้เคียงกับ ไพรอกซิแคม (piroxicam)  ในยุโรปวางตลาดในชื่อการค้าว่า Mobic, Movalis, Melox, และ Recoxa
กลไกการออกฤทธิ์

มีลอกซิแคมเป็นยาจำพวก เอ็นเซด และมีฤทธิ์เป็นตัวยับยั้งเอนไซม์ ไซโคลออกซิเจเนส (cyclooxygenase-COX)  มันถูกวางตลาดทั่วไปในชื่อการค้าว่า โมบิก (Mobic)  มีฤทธิ์ที่ปริมาณการใช้ต่ำและเป็นแบบเลือกการยับยั้ง COX-2 มากกว่ายับยั้ง  COX-1
| ด ค กยาระงับปวด |
| --- | --- |
กลุ่มระงับปวด: พาราเซตามอล · เอ็นเซด · โอปิแอต · เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล · เคตามีน
กลุ่มเอ็นเซด: กรดนิฟลูมิก · คีโตโปรเฟน · คีโตโรแลค · ซีลีคอกซิบ · ไดโคลฟีแนค · นาพรอกเซน · มีลอกซิแคม · ไพรอกซิแคม · เมตทิล ซาลิไซเลต · โรฟีคอกซิบ · อินโดเมตทาซิน · แอสไพริน · ไอบูโปรเฟน · อีโทโดแลค · ไดฟลูนิซอล · โลโซโปรเฟน · ทีนอกซิแคม · ไนมีซูไลด์ · มีฟีนามิก แอซิด
กลุ่มโอปิออยด์: คาร์เฟนทานิล · โคดีอีน · โคดีอิโนน · ซูเฟนทานิล  · เดกซ์โตรโพรพอไซฟีน · ไดไฮโดรโคดีอีน · ทรามาดอล · บิวพรีนอร์ฟีน · เฟนทานิล · เมทาโดน · มอร์ฟีน · มอร์ฟิโนน · เพทิดีน · รีมิเฟนทานิล · ออกซิโคโดน · ออกซิมอร์ฟีน · อัลเฟนทานิล · เฮโรอีน · ไฮโดรโคโดน · ไฮโดรมอร์โฟน
รอย มาตา

| อาณาจักรของรอย มาตา * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ถ้ำที่รอย มาตา ถูกวางยาพิษบนเกาะเลเลปา
พิกัด: 17°37′41.05″S 168°10′39.79″E﻿ / ﻿17.6280694°S 168.1777194°E﻿ / -17.6280694; 168.1777194
ประเทศ:  วานูวาตู
ภูมิภาค **: เอเชียและแปซิฟิก
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iii), (v), (vi)
อ้างอิง: 1280
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2008 (คณะกรรมการสมัยที่ 32)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
แผนที่ของอาณาจักรของรอย มาตา
รอย มาตา เป็นหัวหน้าชนเผ่าชาวเมลานีเซียในวานูอาตูที่มีอำนาจมากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 หลุมฝังศพที่มีความสลับซับซ้อนของเขา ซึ่งมีร่างของข้าราชบริพารของเขา 25 คนอยู่ด้วยนั้นได้รับการค้นพบโดยโฌเซ การ็องเฌ (José Garranger) นักโบราณคดีชาวฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1967
การ็องเฌสามารถระบุตำแหน่งของสุสานได้ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะเอเรโตกาจากการวิเคราะห์ตำนานท้องถิ่น ตำนานนี้ได้กล่าวถึงเมื่อรอย มาตา สามารถพิชิตดินแดนได้ สิ่งแรกที่เขาจะทำคือการรวมเผ่า รัชสมัยของเขาเป็นสมัยที่มีความสงบสุข แต่เป็นที่น่าเสียดาย รอย มาตา ถูกวางยาพิษโดยน้องชายของเขา ร่างของเขาไม่ได้ถูกส่งไปฝังยังบ้านเกิดของเขา เพราะชาวบ้านกลัววิญญาณของเขา จนถึงปัจจุบันชื่อรอย มาตา เป็นชื่อที่ไม่มีการใช้
ใน ค.ศ. 2008 แหล่ง 3 แหล่งที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับรอย มาตา บนเกาะเอฟาเต เลเลปา และเอเรโตกาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
วัดบางกร่าง

| วัดบางกร่าง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: เลขที่ 13 หมู่ที่ 3 ซอยบางกร่าง 63 ถนนบางกรวย-ไทรน้อย ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี 11000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูวิมลชยาภรณ์ (ศิริชัย สิริชโย)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางกร่าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับคลองบางกร่าง ในหมู่ที่ 3 บ้านบางกร่าง ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 80 ตารางวา
วัดบางกร่างสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 แต่อาจสร้างก่อนหน้านั้น ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ชื่อของวัดคงเรียกตามชื่อคลองที่ตั้งอยู่ใกล้ชิด วัดได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2493 โดยสร้างอุโบสถขึ้นใหม่แทนหลังเดิมและปรับปรุงก่อสร้างเสนาสนะอื่นอีก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กจำนวน 10 หลัง เป็นอาคารทรงไทยโบราณ 9 หลัง บังกะโล 1 หลัง ครึ่งตึก 2 ชั้น 2 หลัง หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2460 และศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505
รายชื่อปลาน้ำเค็ม

รายชื่อปลาน้ำเค็ม เป็นบทความที่จัดรวมรายชื่อปลาน้ำเค็มโดยแยกตามระบบเศรษฐกิจ
ปลาน้ำเค็มนำเข้า

ปลาแซลมอน
ปลาหิมะ
ปลาน้ำเค็มในเขตเศรษฐกิจจำเพาะไทย (ก่อน พ.ศ. 2500)

ปลากะพง
ปลาการ์ตูน
ปลาฉลาม
ม้าน้ำ
ปลาสิงโต
วัดบางกล้วย (จังหวัดสมุทรสงคราม)

| วัดบางกล้วย |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลโรงหีบ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: หลวงพ่อศรีกัทลยาโคดม
เจ้าอาวาส: พระครูสมุทรวรการ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางกล้วย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลองในตำบลโรงหีบ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดบางกล้วยตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2350 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2412 ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง สันนิษฐานว่า โบราณมีเนื้อที่แผ่นเดียวกับคลองบางกล้วย แต่ถูกน้ำเซาะพังทะลายไป วัดมีความเจริญติดต่อกันมาช้านาน มีช่วงหนึ่งทางวัดได้อาราธนาพระอาจารย์พับ จากวัดตรีจินดาวัฒนารามมาเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ปฏิสังขรณ์วัด นับตั้งแต่อุโบสถ กุฏิสงฆ์ หอฉัน หอกลอง ศาลาท่าน้ำ ตลอดจนโรงครัว และโรงเรียนปริยัติธรรม หลังจากอาจารย์พับมรณภาพแล้ว เจ้าอาวาสรูปต่อมาได้ดำเนินรอยตามในด้านการบูรณปฏิสังขรณ์ และก่อสร้างปูชนียวัตถุ และถาวรวัตถุต่าง ๆ ตลอดจนโรงเรียนประชาบาล
พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัยของเก่าคู่มากับวัด นามว่า หลวงพ่อศรีกัทลยาโคดม หรือ หลวงพ่อใหญ่ ขนาดหน้าตักกว้าง 3 ศอก 1 คืบ 5 นิ้ว สูง 5 ศอก 2 นิ้ว และกฏิสงฆ์ หอฉัน หอสวดมนต์ ทำจากไม้สักของเก่า
วัดบางกระเบา

| วัดบางกระเบา |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบางกระเบา อำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: พระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางกระเบา  เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระเบา อำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี มีพื้นที่ตั้งวัด 32 ไร่ 9 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 374 ไร่ 3 งาน วัดมีพระเกจิอาจารย์ชื่อเสียงโด่งดังคือ หลวงพ่อจาด ภายในบริเวณวัดบางกระเบามีค้างคาวแม่ไก่จำนวนนับพันตัวอาศัยอยู่ตามต้นไม้
วัดบางกระเบาเดิมชื่อว่า วัดน้อยนางหงส์ โดยมีนายน้อยและนางหงส์เป็นผู้ก่อตั้ง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2438 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2443  ในวโรกาสพระราชพิธีเฉลิมพระชนม์พรรษาครบ 6 รอบ วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ยกวัดราษฎร์ขึ้นเป็นพระอารามหลวง เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2543
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7.5 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2562 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 18.5 เมตร ยาว 36.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 15 เมตร ยาว 19.7 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2546 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล กว้าง 24.15 เมตร ยาว 8.2 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2556 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์  จำนวน 9 หลัง  ณาปนสถาน 1 หลัง หอระฆัง 2 หลัง หอกลอง 2 หลัง โรงครัว 2 หลัง โรงพัสดุ 1 หลัง และเรือนรับรอง 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถกว้าง 88 นิ้ว สูง 102 นิ้ว ปางประทานพร พระประธานประจำศาลาการเปรียญ กว้าง 48 นิ้ว สูง 63 นิ้ว ปางมารวิชัย
วัดบางกะจะ

| วัดบางกะจะ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดบางกะจะ, วัดใหม่บางกระจะ, วัดท้ายแหลมบางกระจะ
ที่ตั้ง: ตำบลสำเภาล่ม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางกะจะ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสำเภาล่ม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อาณาเขตพื้นที่เป็นที่ราบลุ่มริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำป่าสัก ตรงข้ามฝั่งแม่น้ำมองเห็นวัดพนัญเชิงแและป้อมเพชร บริเวณริมน้ำหน้าวัดเป็นหาดทรายมูลยาวตลอดแนว วัดนี้เป็นที่ตั้งค่ายของพม่าในสมัยอยุยา เพื่อต่อสู่กับทหารของสยามบริเวณป้อมเพชร
วัดบางกะจะ หรือ วัดใหม่บางกระจะ เดิมเรียก วัดท้ายแหลมบางกระจะ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2200 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2210
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญกว้าง 11 เมตร ยาว 20 เมตร หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารเสริมเหล็ก ปูพื้นปาเก้ กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ 7 หลัง คอนกรีตเสริมเหล็ก 2 หลัง อุโบสถ วิหาร และเจดีย์ ตั้งอยู่บนเนินถมสูง มีกำแพงสี่เหลี่ยมล้อมรอบ ฐานกำแพงปั้นปูนเป็นรูปบัวคว่ำ หลังกำแพงปั้นปูนเป็นลอนซ้อนกัน 3 ลอน มุมกำแพงเป็นเสาหัวเม็ดทรงมัณฑ์ นวิหารที่เหลือเพียงผนังสกัดหลัง เจาะช่องแนวตั้งเรียงกันเป็นจังหวะ ภายในช่องเรียงอิฐเป็นรูปมะหวดเหลี่ยม ข้างหน้ามีแท่นตั้งเศียรพระพุทธรูปแบบทวารวดีทำด้วยหินทราย 3 เศียร พื้นที่ระหว่างวิหารกับอุโบสถมีเจดีย์ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมเข้าใจว่าเป็นลักษณะของเจดีย์แบบล้านนา อุโบสถสร้างใหม่ขนาดเล็กภายในมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปหล่อขึ้นใหม่ปางมารวิชัย อยู่ในซุ้มเรือนแก้วแบบพระพุทธชินราช พระอัครสาวกทำด้วยปูนปั้นยืนประนมมือ อยู่ด้านซ้ายและขวา หลังพระประธานมีพระพุทธรูปปูนปั้นที่ชำรุดตั้งอยู่บนฐาน รอบอุโบสถมีใบเสมาทำด้วยหินชนวนตั้งอยู่เป็นระยะส่วนใบเสมาเก่าที่เหลืออยู่ทำด้วยหินทราย ตั้งพิงฐานใบเสมาใหม่
วัดบางกะดี

| วัดบางกะดี |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดบางกะดี
ที่ตั้ง: ตำบลบางกะดี อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูปทุมรัตนคุณ (น้อย)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางกะดี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกะดี อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันมีพระครูปทุมรัตนคุณ (น้อย) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส
วัดบางกะดีสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2326 โดยหลวงปู่ปิ่น เป็นผู้ดำเนินการสร้าง เดิมมีนามว่า วัดบางกะดีไทย ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดบางกะดี" โดยตัดคำว่า "ไทย" ออกไป เมื่อปี พ.ศ. 2450 วัดนี้คาดว่ามีอายุเก่าแก่พอสมควร โดยเฉพาะอุโบสถ์หลังเก่าที่รื้อแล้ว ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2330 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2366
อาคารเสนาสนะได้แก่ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่ สร้างขึ้นปี พ.ศ. 2534 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2535 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2538 กุฏิสงฆ์ กุฏิเจ้าอาวาส หอสวดมนต์ หอฉันท์ หอระฆัง ศาลาการเปรียญหลังใหม่ ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาธรรมสังเวช ศาลาฌาปนสถาน ศาลากองทุนหมู่บ้าน เจดีย์ และมณฑป
วัดมีการจัดงานประเพณีต่าง ๆ เช่น ประเพณีสงกรานต์ ประเพณีลอยกระทง ประเพณีทำบุญหลังวัด ตักบาตรเทโว ตักบาตรพระร้อย และปิดทองไหว้พระประจำปี
มีร์กอ วูชินิช

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มีร์กอ วูชินิช
วันเกิด:   (1983-10-01) 1 ตุลาคม ค.ศ. 1983 (41 ปี)
สถานที่เกิด:  นิกชิช ประเทศมอนเตเนโกร
ส่วนสูง:  1.86 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อัลญะซีเราะฮ์
หมายเลข:  9
สโมสรเยาวชน
1998–1999:  Sutjeska Nikšić
2000–2002:  เลชเช
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1999–2000 |  Sutjeska Nikšić |  9 |  (4) |
| 2000–2006 |  เลชเช |  111 |  (34) |
| 2006–2011 |  โรม่า |  147 |  (46) |
| 2011–2014 |  ยูเวนตุส |  72 |  (21) |
| 2014–ปัจจุบัน |  อัลญะซีเราะฮ์ |  8 |  (13) |
ทีมชาติ‡
| 2005–2006 |  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร |  5 |  (2) |
| 2007– |  มอนเตเนโกร |  40 |  (16) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 29 เมษายน 2012 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2014
มีร์กอ วูชินิช (มอนเตเนโกร: Mirko Vučinić / Мирко Вучинић; เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1983) เป็นนักฟุตบอลชาวมอนเตเนโกร ของสโมสรอัลญะซีเราะฮ์ ทีมระดับโปรลีกของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สูง 186 เซนติเมตร ตำแหน่งกองหน้า เขาเริ่มต้นกับทีมฟุตบอลเยาวชนในบ้านเกิด สโมสร Sutjeska Niksic ในปี 1998-1999 และก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ในปี 1999-2000 เพียงวัยเพียงน้อยนิด เขาฉายแววความเก่งกาจอย่างเหลือเชื่อ เมื่อเขาย้ายมาสู่อิตาลีในปี 2001 กับสโมสร เลชเช่ (เซเรีย บี) ฤดูกาล 2004-2005 กับ เลชเช่ เขาโชว์ฝีเท้าด้วยการ ลงเล่นทั้งหมด 29 เกม ยิงไปทั้งหมด 19 ประตู หลังจากความสำเร็จที่กล่าวมา เขาต้องชะงักเนื่องจากอาการบาดเจ็บ ในซีซั่นต่อมา เขาลงเล่น 31  เกม ยิงไปเพียง 9 ประตู
30 สิงหาคม 2006 เขาเซ็นสัญญายืมตัวเป็นเวลา 1 ปีกับสโมสรโรม่า ด้วยค่าตัว 3.5 ล้านยูโร ฤดูกาลแรกกับโรม่า เขายังไม่โดดเด่นเท่าไรนักเนื่องจากอาการบาดเจ็บหัวเข่า และยังต้องแย่งตำแหน่งตัวจริง
จากฟรานเชสโก้ ต๊อตติอีกด้วย ประตูแรกของเขากับโรม่าเกิดขึ้นในเกมที่โรม่าเก็บชัยชนะเหนือเซียน่าเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2007 1-0 เริ่มต้นฤดูกาล 2007-2008 โรม่าซื้อขาดกรรมสิทธิ์ของมิกกี้จากเลชเช่เป็นการถาวรด้วยจำนวนเงิน 7.5 ล้านยูโร และเขาสวมเสื้อหมายเลข 9 ซึ่งเป็นหมายเลขตำนานกองหน้าของหมาป่าหลายต่อหลายคน ซึ่งก่อนหน้านี้ เป็นของเจ้าเครื่องบินน้อย วินเชนโซ่ มอนเตลล่า และเขาเองก็หวังว่า เขาจะทำได้ดีอย่างเช่นที่มอนเตลล่าเคยทำกับโรม่า
หลังจากโชว์ฟอร์มสุดยอดระว่างที่ต๊อตติมีอาการบาดเจ็บนั้น สปัลเล็ตติ ตัดสินใจให้เขาลงเล่นร่วมกับต๊อตติด้วยตำแหน่งปีกซ้าย ในระบบ 4-2-3-1 เนื่องจากฤดูกาลนี้ ต๊อตติต้องพักไปหลายสัปดาห์ และเป็นเขาที่ต้องลงยืนแทนตำแหน่งของต๊อตติ และเขาก็ทำมันได้เป็นอย่างดี ยิงประตูได้เกือบทุกนัด จนได้รับฉายาว่า Mir-Goal
เกียรติประวัติ

โกปปาอีตาเลีย: 1 (โรมา): 2006/2007
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา: 1  (โรมา): 2007