stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รีบอร์น

รีบอร์น (Reborn) อาจหมายถึง:
รีบอร์น! ซึ่งหมายถึงการ์ตูนเรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
รีบอร์น (นวนิยาย), ของเอฟ. พอล วิลสัน
รีบอร์น (สตาร์วอร์), รูปแบบด้านมืดของเจไดใน Star Wars: Jedi Knight II: Jedi Outcast
นิวรีบอร์น, ใน Star Wars: Jedi Knight: Jedi Academy
ลาร์รี่รีบอร์น, โคลงของสวิช
รีบอร์น (อัลบั้ม), ของ Stryper
รีบอร์น (Living Sacrifice album), โดย Living Sacrifice
รีบอร์น (Northern Kings album), โดย Northern Kings
รีบอร์น (วงดนตรี)
ดูเพิ่ม

รีเบิร์ด
การเกิดใหม่ (disambiguation)
มาร์ทีน ฮาร์นิค

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ฮาร์นิคกับออสเตรียใน ค.ศ. 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มาร์ทีน ฮาร์นิค
วันเกิด:   (1987-06-10) 10 มิถุนายน ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  ฮัมบวร์ค เยอรมนีตะวันตก
ส่วนสูง:  1.85 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า, ปีกขวา
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา (ยืมตัวจาก แวร์เดอร์เบรเมิน)
หมายเลข:  22
สโมสรเยาวชน
1992–2005:  SC Vier-und Marschlande
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2005–2006 |  SC Vier-und Marschlande |  10 |  (14) |
| 2006–2009 |  แวร์เดอร์เบรเมิน 2 |  48 |  (13) |
| 2007–2010 |  แวร์เดอร์เบรเมิน |  17 |  (1) |
| 2009–2010 |  → ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ (ยืม) |  30 |  (13) |
| 2010–2016 |  เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท |  173 |  (52) |
| 2016–2018 |  ฮันโนเฟอร์ 96 |  60 |  (26) |
| 2018– |  แวร์เดอร์เบรเมิน |  20 |  (4) |
| 2019– |  → ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา (ยืม) |  11 |  (2) |
ทีมชาติ
| 2006 |  ออสเตรีย รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี |  11 |  (2) |
| 2006–2007 |  ออสเตรีย รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี |  7 |  (0) |
| 2007–2009 |  ออสเตรีย รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี |  3 |  (1) |
| 2007–2017 |  ออสเตรีย |  68 |  (15) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 06:38, 13 มกราคม 2020 (UTC)
มาร์ทีน ฮาร์นิค (เกิดวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลชาวออสเตรีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าหรือปีกขวาให้กับฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา โดยยืมตัวจากแวร์เดอร์เบรเมิน
ฮาร์นิคเกิดในเยอรมนี แต่เลือกเล่นให้กับทีมชาติออสเตรีย แม้ว่าเขาจะไม่เคยอาศัยอยู่ในออสเตรียเลยก็ตาม เขาลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติในนัดที่เสมอกับเช็กเกียที่สนามกีฬาแอ็นสท์ ฮัพเพิลเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 2007 โดยเขาเป็นผู้ทำประตูตีเสมอในนาทีที่ 78 ต่อมาเขาถูกเรียกติดทีมชาติสำหรับการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 แม้ว่าเจ้าภาพร่วมอย่างออสเตรียจะตกรอบแบ่งกลุ่ม แต่ตัวเขาก็ได้ลงเล่นในรอบแบ่งกลุ่มครบทุกนัด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Martin Harnik เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
มาร์ทีน ฮาร์นิค ที่ National-Football-Teams.com
ข้อมูลของ มาร์ทีน ฮาร์นิค ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา  |
| --- | --- |
 1 Pollersbeck  2 Lacroix  4 Van Drongelen  7 Narey  8 โฮลต์บี  9 Papadopoulos  10 Lasogga  11 Ito  12 Mickel  14 Hunt  15 Wood  16 ฮินเทอร์เซเออร์  17 Amaechi  18 Jatta  19 Wintzheimer  20 Hwang  21 Kwarteng  22 ฮาร์นิค  23 Jairo  24 ซากาอิ (c)  25 Mangala  26 Knost  27 Vagnoman  28 Jung  30 Behrens  31 Ferati  32 Opoku  33 Drawz  34 David  39 Köhlert  41 Özcan  36 Pfeiffer  ผู้จัดการ: เฮคคิง 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติออสเตรีย – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 อัลเมอร์  2 การิช  3 ดรากอวิช  4 ฮินเทอเร็กเกอร์  5 ฟุคส์ (c)  6 อิลซังเคอร์  7 อาร์นาอูตอวิช  8 อาลาบา  9 โอโคเทีย  10 ยูนูซอวิช  11 ฮาร์นิค  12 ลินด์เนอร์  13 ซุทเนอร์  14 เบาม์การ์ทลิงเงอร์  15 เพรอเดิล  16 วิมเมอร์  17 ไคลน์  18 เชิพฟ์  19 ฮินเทอร์แซร์  20 ซาบิทเซอร์  21 ยังโค  22 ยันท์เชอร์  23 เอิซจัน  ผู้ฝึกสอน: ค็อลเลอร์  |  1 อัลเมอร์  2 การิช  3 ดรากอวิช  4 ฮินเทอเร็กเกอร์  5 ฟุคส์ (c)  6 อิลซังเคอร์  7 อาร์นาอูตอวิช  8 อาลาบา  9 โอโคเทีย  10 ยูนูซอวิช  11 ฮาร์นิค  12 ลินด์เนอร์  13 ซุทเนอร์  14 เบาม์การ์ทลิงเงอร์  15 เพรอเดิล  16 วิมเมอร์  17 ไคลน์  18 เชิพฟ์  19 ฮินเทอร์แซร์  20 ซาบิทเซอร์  21 ยังโค  22 ยันท์เชอร์  23 เอิซจัน  ผู้ฝึกสอน: ค็อลเลอร์  |  |
มุรเทศวร

| มุรเทศวร |
| --- | --- |
เมือง
มุรเทศวรมนเทียร เห็นโคปุระและเทวรูปพระศิวะขนาดใหญ่ ริมทะเลอาหรับ
มุรเทศวรแสดงแผนที่รัฐกรณาฏกะมุรเทศวรแสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด:  14°5′37.02″N 74°29′1.77″E﻿ / ﻿14.0936167°N 74.4838250°E﻿ / 14.0936167; 74.4838250
Country:  อินเดีย
รัฐ: กรณาฏกะ
อำเภอ: อำเภออุตตรกันนาดา
ภาษา
 • ทางการ: กันนาดา
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 581 350
รหัสโทรศัพท์: 08385
มุรเทศวร (Murdeshwar) เป็นเมืองในภัตกัลเตห์สิล ในอำเภออุตตรกันนาดา รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย เมืองตั้งอยู่บนฝั่งทะเลอาหรับ และเป็นที่รู้จักจากมุรเทศวรมนเทียร
มันฝรั่ง

"Potato" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับวงดนตรีไทย ดูที่ โปเตโต้
| มันฝรั่ง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
ชั้นย่อย:: Asteridae
อันดับ:: Solanales
วงศ์:: Solanaceae
สกุล:: Solanum
สปีชีส์:: S.  tuberosum
ชื่อทวินาม
Solanum tuberosum L.

มันฝรั่ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Solanum tuberosum) ชื่อสามัญภาษาอังกฤษ potato, Irish potato, white potato ชื่อพื้นเมือง มันอาลู, มันอีลู (ภาคเหนือ) เป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของโลก มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกา
ชื่อเรียก

ชื่อในภาษาอังกฤษ potato มาจากคำภาษาสเปนว่า patata ซึ่งมาจากคำในภาษาของชาวพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาใต้ เมื่อนายพลฟรันซิสโก ปิซาร์โร (Francisco Pizarro) แห่งสเปนพิชิตเปรูได้สำเร็จใน พ.ศ. 2073 กองทัพสเปนที่มุ่งจะครอบครองทองคำและอัญมณีอันล้ำค่าของจักรวรรดิอินคาโดยไม่ได้สนใจใยดีกับมันฝรั่ง ซึ่งเป็นพืชท้องถิ่นที่ขึ้นอยู่ทั่วไปในแถบเทือกเขาแอนดีสของประเทศเปรู แต่ในปัจจุบันถึงแม้ว่าจักรวรรดิอินคาได้ล่มสลายไปแล้ว และสเปนก็ไม่ได้เป็นมหาอำนาจแล้วเช่นกัน แต่มันฝรั่งได้กลายเป็นพืชที่มีความสำคัญมากที่สุดในโลก
ธุรกิจมันฝรั่ง

ธุรกิจมันฝรั่งผลิตมันฝรั่งปีละ 300 ล้านตัน ครึ่งหนึ่งของมันฝรั่งที่ปลูกได้ จะถูกนำไปเป็นอาหารโปรตีนสำหรับสัตว์ เหล้าวอดก้า แป้ง กาว น้ำมันเชื้อเพลิง และสีย้อม
คุณค่าทางอาหาร

มันฝรั่งเป็นพืชที่สามารถให้ผลผลิตเร็ว ถึงแม้จะปลูกในพื้นที่ขนาดเล็ก ๆ มันก็ให้ผลผลิตเท่ากับข้าวที่ขึ้นในพื้นที่ที่มากกว่าถึง 2 เท่า มันทนสภาพดินฟ้าอากาศได้ทั้งร้อนและหนาว จึงทำให้สามารถขึ้นได้ดีบนพื้นที่ในบริเวณเทือกเขาแอนดีส ที่สูง 12,000 ฟุต และสถานที่ที่อยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล เช่น ในประเทศเนเธอร์แลนด์ได้ นักโภชนาการรู้ว่า โปรตีนที่ได้จากมันฝรั่งมีคุณภาพดีกว่าโปรตีนที่ได้จากพืชอื่น ๆ เช่น ถั่วลิสง มันฝรั่ง 100 กรัม  ให้พลังงาน 85 แคลอรี และ 99.9% ของผลผลิตไม่มีไขมัน นอกจากนี้มันฝรั่งยังมีธาตุแคลเซียม โปแตสเซียม ฟอสฟอรัส เหล็ก ไอโอดีน แมกนีเซียม กรดโฟลิก และวิตามิน ซี, บี-1 และบี-2 อีกทั้งยังพบว่าการที่กัปตันเรือในสมัยก่อนนิยมขนมันฝรั่งไปด้วยในการเดินทางไกล สาเหตุส่วนหนึ่งก็เพื่อป้องกันกัปตันและลูกเรือมิให้เป็นโรคเลือดออกตามไรฟันนั่นเอง การที่มันฝรั่งมีคุณค่าทางโภชนาการสูงเช่นนี้ นักโภชนาการจึงมีความเชื่อว่าหากใครต้องตกอยู่บนเกาะร้าง และเขามีมันฝรั่งจะปลูก เขาจะไม่มีวันอดอาหารตาย มันฝรั่งที่ยังอายุน้อยยังเป็นผลสีเขียวจะมีสารโซลานีนอยู่ซึ่งเป็นอันตราย จึงควรผ่านกระบวนทำให้ร้อนจนสุกเสียก่อนที่จะนำมาบริโภค จะปลอดภัยกว่าบริโภคแบบดิบ ที่บางผลแม้จะดูแก่แล้วแต่อาจจะยังแก่ไม่พอ อาจมีสารโซลานีนเหลืออยู่บ้าง
เมื่อ 6,000 ปีก่อนคริสตกาล ผู้คนที่อาศัยอยู่ในบริเวณเทือกเขาแอนดีสปลูกมันฝรั่งเป็นอาหาร ชาวอินคาบริโภคมันฝรั่งเป็นอาหารหลัก โดยนำมันมาตากแดดให้แห้งแล้วบด ให้ละเอียดเป็นแป้ง เซอร์จอห์น ฮอว์คิง (John Hawking) เป็นบุคคลแรกที่นำมันฝรั่งมายังอังกฤษ ใน พ.ศ. 2108 ชาวสกอตเคยปฏิเสธไม่ยอมบริโภคมันฝรั่ง เพราะถือว่ามันเป็นผลไม้ปีศาจ จากการที่คัมภีร์ไบเบิลไม่เคยเอ่ยถึงพืชชนิดนี้เลย มาบัดนี้มันฝรั่งเป็นพืชที่เป็นที่รู้จักและยอมรับกันทั่วโลกแล้ว
"ศูนย์วิจัยมันฝรั่งนานาชาติ" (International Center for Potato Research) ที่กรุงลิมา ประเทศเปรู เป็นสถาบันวิจัยมันฝรั่งที่ใหญ่ที่สุดในโลก สถาบันแห่งนี้มีเจ้าหน้าที่และนักวิจัยรวม 600 คน ได้รับเงินงบประมาณปีละ 525 ล้านบาท ทำหน้าที่ค้นหาสายพันธุ์มันฝรั่งชนิดใหม่ ๆ หาวิธีปรับปรุงกระบวนการที่จะทำให้มันฝรั่งให้ผลเร็วขึ้นและมากขึ้น หายาต่อต้านศัตรูที่จะมารบกวน รวมทั้งเปลี่ยนแปลงสายพันธุ์เพื่อช่วยให้มันสามารถเจริญเติบโตในสภาพดินฟ้าอากาศที่ "ไม่ปกติ" อีกด้วย เอช ซานด์สตรา (H. Zandstra) ผู้อำนวยการสถาบันมีความประสงค์จะทำให้มันฝรั่งเป็นพืชของคนยากจนที่อาศัยอยู่ในประเทศที่กำลังพัฒนาทั่วโลก เขายังมีแผนการจะให้สถาบันของเขาเป็นพิพิธภัณฑ์อนุรักษ์สายพันธุ์มันฝรั่งทุกชนิดในโลกอีกด้วย
ตลาดและราคามันฝรั่ง

เนื้อที่เพาะปลูกมันฝรั่งในประเทศไทย คาดว่าจะมีเนื้อที่เพาะปลูกรวมทั้งปีประมาณ 47,892 ไร่ เมื่อเทียบกับปีที่แล้ว เพิ่มขึ้น 5,692 ไร่ หรือ คิดเป็นร้อยละ 13.5 ผลผลิตคาดว่าจะได้ 86,805 ตัน เมื่อเทียบกับปีที่ 2545 เพิ่มขึ้น 14,368 ตัน หรือคิดเป็นร้อยละ 19.8 ผลผลิตต่อไร่คาดว่าจะได้ไร่ละ 1,813 กิโลกรัม เมื่อเทียบกับปีที่ 2545 เพิ่มขึ้น 96 กิโลกรัม หรือ คิดเป็นร้อยละ 5.6
สถานการณ์การผลิตในประเทศไทย คาดว่าเนื้อที่เพาะปลูกมันฝรั่ง ปี 2546/47 เพิ่มขึ้น เนื่องจากจังหวัดที่เป็นแหล่งปลูกที่สำคัญ ได้แก่ จังหวัดเชียงใหม่ และจังหวัดตาก ขยายพื้นที่เพาะปลูกเพิ่มขึ้น รวมทั้งภาคอุตสาหกรรมมีความต้องการมันฝรั่งเพื่อทำการแปรรูปมากขึ้น ประกอบกับในปีที่ผ่านมาราคามันฝรั่งมีราคาสูง และโรคระบาดในมันฝรั่งก็ลดน้อยลง ทำให้เกษตรกรเพิ่มพื้นที่ปลูกมันฝรั่งเพิ่มขึ้น สำหรับผลผลิตต่อไร่คาดว่าจะเพิ่มขึ้น เนื่องจากใช้พันธุ์จากต่างประเทศ (แอตแลนติก) ซึ่งให้ผลผลิตสูงกว่า ส่งผลให้ปริมาณผลผลิตในภาพรวมมากกว่าปีที่แล้ว
พ.ศ. 2550 ประเทศจีน มีปริมาณการผลิตมันฝรั่ง 70 ล้านตันต่อปี พื้นที่ปลูกและยอดการผลิตมันฝรั่งของจีนก้าวเป็นอันดับที่ 1 ของโลก และมันฝรั่งเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญอันดับที่ 4 ของจีน รองจากข้าวสาลี ข้าวนาดำ และข้าวโพด
ในวัฒนธรรม

ในอดีตชนเผ่าอินคาไม่เคยรู้จักยีน (gene) ของมันฝรั่ง แต่ก็รู้ว่าหากต้นไม้ที่ให้อาหารหลักแก่พวกเขาไม่ได้รับการดูแลรักษาที่ดี มันจะสูญพันธุ์ ดังนั้นเวลามีเทศกาลในนครกุสโก กษัตริย์อินคาจะทรงสวดมนต์อ้อนวอนพระผู้เป็นเจ้าให้คุ้มครองมันฝรั่ง
มีตำนานเล่าว่าอาชญากรชื่อดัง จอห์น ดิลลิงเจอร์ (John Dillinger) ได้แกะมันฝรั่งเป็นรูปปืนแล้วใช้สีย้อมทาจนทำให้ดูเสมือนว่าเป็นปืนจริง เพื่อนำมาขู่ผู้คุมทำให้เขาหนีออกจากเรือนจำได้
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Solanum tuberosum
ระนาบหลังคอ

| ระนาบหลังคอ  (Nuchal plane) |
| --- | --- |
กระดูกท้ายทอยเมื่อแรกเกิด
กระดูกท้ายทอยมุมมองจากด้านนอก
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: planum nuchale
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ระนาบหลังคอ (planum nuchale or nuchal plane) เป็นส่วนของสความา ออกซิปิตาลิส (squama occipitalis) ที่อยู่ใต้เส้นหลังคอเส้นบนสุด (highest nuchal lines) มีลักษณะขรุขระและรูปร่างไม่แน่นอนเพราะเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อหลายมัด
ระนาบท้ายทอย

| ระนาบท้ายทอย  (Occipital plane) |
| --- | --- |
กระดูกท้ายทอยเมื่อแรกเกิด
กระดูกท้ายทอยมุมมองจากด้านนอก
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: planum occipitale
TA98: A02.1.04.027
TA2: 573
FMA: 74565
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ระนาบท้ายทอย (planum occipitale or occipital plane) เป็นส่วนของสความา ออกซิปิตาลิส (squama occipitalis) ที่อยู่เหนือเส้นหลังคอเส้นบนสุด (highest nuchal lines) ถูกคลุมด้วยกล้ามเนื้อออกซิปิตาลิส (Occipitalis muscle)
ยุทธการสะท้านตับ

| ยุทธการสะท้านตับ |
| --- | --- |
ประเภท: การแสดงตลก-เกมโชว์
สร้างโดย: สิทธิชัย ไชยมงคล
พัฒนาโดย: บริษัท โคเมดี้ ไลน์ จำกัด
เสนอโดย: ชมพู่ ก่อนบ่าย
แสดงนำ: ดูในบทความ
เสียงของ: คณะตลก
บรรยายโดย: สิทธิชัย ไชยมงคล
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: เพลงยุทธการสะท้านตับ
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: เพลงยุทธการสะท้านตับ
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 87 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ธีรวัฒท์ สมเชื่อ
ผู้อำนวยการสร้าง: สุวะโรจน์ ณ สงขลา
สถานที่ถ่ายทำ: สตูดิโอกรุงเทพ
กล้อง: Multiple-camera setup
ความยาวตอน: 1 ชั่วโมง 30 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ช่อง 3 เอสดี
ออกอากาศ: 8 มีนาคม พ.ศ. 2559 – 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
ยุทธการสะท้านตับ เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทโชว์การแสดงตลกผสมผสานกับเกมโชว์ ที่นำนักแสดงตลกมาโลดแล่นบนหน้าจอโทรทัศน์ในปี พ.ศ. 2559 ทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันได้ออกอากาศทุกวันอังคาร เวลา 23:20 น. - 00:50 น. และเวลา 23:20 น. - 00:20 น.
และได้นำมารีรันอีกครั้ง โดยนำตอนเก่า ๆ ที่เคยฉายในช่อง 3 มารีรันอีกครั้ง ทางช่อง 3 SD ทุกวันอาทิตย์ เวลา 20:15 - 21:45 น.
พิธีกร

เป็ด เชิญยิ้ม (8 มีนาคม 2559 - 28 พฤศจิกายน 2560)
นุ้ย เชิญยิ้ม (8 มีนาคม 2559 - 28 พฤศจิกายน 2560)
บอล เชิญยิ้ม (8 มีนาคม 2559 - 10 ตุลาคม 2560)
เด๋อ ดอกสะเดา (8 มีนาคม 2559 - 28 พฤศจิกายน 2560)
ตี๋ ดอกสะเดา (8 มีนาคม 2559 - 28 พฤศจิกายน 2560)
เอ้ The Comedian (8 มีนาคม 2559 - 28 พฤศจิกายน 2560)
นาย The Comedian (8 มีนาคม 2559 - 28 พฤศจิกายน 2560)
ลูกน้ำ The Comedian (8 มีนาคม 2559 - 28 พฤศจิกายน 2560)
ชมพู่ ก่อนบ่าย (21 กุมภาพันธ์ 2560 - 28 พฤศจิกายน 2560)
ซอ จียอน (8 มีนาคม 2559 - 14 กุมภาพันธ์ 2560)
รูปแบบและกติกาของรายการ

ใน 1 ชุดการแสดง ผู้ท้าทายจะตกจาก Red Springboard ได้ 3 ครั้ง เมื่อครบ 3 ครั้งสามารถนั่งดูโชว์ ขำกระจาย ได้ตามอัธยาศัย จนจบโชว์
เมื่อคณะต่อไปเริ่มการแสดง จึงจะกลับเข้าสู่เกมอีกครั้ง
และผู้ที่มีจำนวนการตกนํ้าน้อยครั้งที่สุด ก็จะมีสิทธิ์เข้าไปลุ้นเงินรางวัลจากทางรายการ 100,000 บาท
โดยมี 12 แผ่นป้ายซึ่งจะมี 3 แผ่นป้ายเป็นตัวเลขเงินรางวัลสะสม และอีก 9 แผ่นป้ายเป็นเหล่าพิธีกรรายการยุทธการสะท้านตับ โดยจะต้องเลือกให้ถูกต้องตรงตามตำแหน่งบน Red Springboard และขึ้นอยู่กับจำนวนถังบรรจุน้ำแข็งที่ประจำอยู่ถึง 5 ที่นั่งบน Red Springboard
แหล่งข้อมูลอื่น

Facebook Fanpage รายการ ยุทธการสะท้านตับ
Instagram Fanpage รายการ ยุทธการสะท้านตับ
ราชวงศ์ไศเลนทร์

| --- | --- |
   Shailendra dynasty  
พระราชอิสริยยศ: ราชาแห่งศรีวิชัย
เชื้อพระวงศ์ที่สำคัญ: พระเจ้าศรีชยนาศแห่งศรีวิชัย  พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1แห่งพระนครหลวง
ประมุขพระองค์แรก: พระเจ้าศรีชยนาศแห่งศรีวิชัย
สถาปนา: ศตวรรษที่ 8
สิ้นสุด: พ.ศ. 1818
ด ค ก
ราชวงศ์ไศเลนทร์ (อักษรโรมัน: Shailendra dynasty ) ; (IAST: Śailēndra) ภาษาสันสกฤต Śaila หมายถึง "ราชาแห่งภูเขา" ราชวงศ์ไศเลนทร์สถาปนาโดย พระเจ้าศรีชยนาศแห่งศรีวิชัย (Jaya Sri Jayanasa) พระมหากษัตริย์แห่ง อาณาจักรศรีวิชัย ในศตวรรษที่ 8 ซึ่งการครองราชย์ของพระองค์สร้างความเจริญรุ่งเรืองทางวัฒนธรรมในภูมิภาคนี้  พระองค์เป็นผู้สนับสนุนพุทธศาสนานิกายมหายานและทรงสร้างศาสนสถานในชวากลางด้วยอนุสรณ์สถานทางพุทธศาสนา หนึ่งในนั้นคือมหาสถูปบุโรพุทโธ ซึ่งปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลกโดย UNESCO
คำจารึกที่สร้างโดยกษัตริย์ราชวงศ์ไศเลนทร์มีสามภาษาคือภาษามลายูเก่า ชวาเก่า และสันสกฤต  เขียนด้วยอักษรกาวี (Kawi) หรืออักษรก่อนนาการี ( pre-Nāgarī )  การใช้ภาษามลายูเก่าได้จุดประกายให้เกิดการคาดเดาถึงต้นกำเนิดของชาวสุมาตราหรือความเชื่อมโยงแบบศรีวิจายันของราชวงศ์นี้แต่ในทางกลับกันการใช้ภาษาชวาเก่าบ่งบอกถึงการก่อตั้งทางการเมืองที่มั่นคงบนเกาะชวา  การใช้ภาษาสันสกฤตมักจะบ่งบอกถึงลักษณะที่เป็นทางการและความสำคัญทางศาสนา เหตุการณ์ที่อธิบายไว้ในจารึกที่พบในชวากลาง บาหลี สุมาตรา และศรีวิชัย
แม้ว่าหลักฐานจารึกของราชวงศ์ไศเลนทร์มีมากในที่ราบเคดู ( Kedu ) ในพื้นที่ของชวากลางแต่ต้นกำเนิดของราชวงศ์นี้ยังเป็นข้อถกเถียง  นอกเหนือจากชวากลางแล้วยังมีความเป็นไปได้ที่ต้นกำเนิดของราชวงศ์นี้อาจเริ่มต้นในสุมาตรา หรือในอินเดียจากการศึกษาล่าสุดเห็นได้ชัดว่าสนับสนุนต้นกำเนิดของราชวงศ์นี้ว่ามีการนับถือศาสนาฮินดูมาก่อนหันมานับถือพุทธศาสนา แม้หลักฐานจารึกต่างๆและร่องรอยโบราณสถาน โบราณวัตถุจะมีความเกี่ยวข้องกับศรีวิชัยในสุมาตราและคาบสมุทรไทย-มาเลย์ แต่ราชวงศ์ไศเลนทร์ก็มีแนวโน้มว่าจะมีต้นกำเนิดจากชวามากกว่าที่อื่นแล้วค่อยขยายดินแดนไปยังสุมาตรา บาหลี ศรีวิชัย และเจนละของกัมพูชา
ในปีค.ศ. 1025 พระเจ้าราเชนทราที่ 1 แห่ง ราชวงศ์โจฬะ ในอินเดียทรงริเริ่มการรุกรานทางทะเลต่ออาณาจักรศรีวิชัยดินแดนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร  การนำทัพทางทะเลของราเชนทราที่ 1 แห่งราชวงศ์โจฬะเพื่อรุกราน อาณาจักรศรีวิชัย และอาณาจักรชวาเพื่อขยายเส้นทางการค้าของพ่อค้าชาวทมิฬซึ่งทำการยึดครองเมืองท่าสำคัญหลายแห่ง การรุกรานนี้นำไปสู่การล่มสลายของราชวงศ์ไศเลนทร์ของศรีวิชัยในที่สุด
รัตนชัย ส.วรพิน

| รัตนชัย ส> วรพิน |
| --- | --- |
เกิด: ไชยา โพธิ์ทอง 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519
รัตนชัย ส.วรพิน มีชื่อว่า ไชยา โพธิ์ทอง ชื่อเล่น เล็ก  เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 ที่ตำบลห้วยบง อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา เป็นน้องชายแท้ ๆ ของ รัตนพล ส.วรพิน อดีตแชมป์โลก IBF รุ่นมินิฟลายเวท 2 สมัย
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท
ชิง 28 กันยายน 2535 ชนะคะแนน เรืองโรจน์ เกียรติเกรียงไกร
เสียแชมป์ 10 ธันวาคม 2535 แพ้คะแนน คมพยัคฆ์ จ.เจริญ
แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท
ชิง 26 มีนาคม 2537 ชนะน็อก ยก 2 สุขสวัสดิ์ ต.บุญเลิศ
สละแชมป์
แชมป์ประเทศไทยรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
ชิง 14 กรกฎาคม 2536 ชนะน็อก ยก 7 จักราช ยุทธกิจ
สละแชมป์
แชมป์เงา IBF รุ่นฟลายเวท (2537)
ชิง 14 พฤษภาคม 2537 ชนะคะแนน อับดี โปฮัน ( อินโดนีเซีย) ที่ จ.สระบุรี
เสียแชมป์, 6 ส.ค. 2537 แพ้โดยเทคนิค ยก 6 อับดี โปฮัน ( อินโดนีเซีย)  ที่ อินโดนีเซีย
แชมป์เงา IBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท (2538)
ชิง 25 กุมภาพันธ์ 2538 ชนะแตกยก 10 พีรูท บอย ( อินโดนีเซีย)  ที่ จ.ปทุมธานี
เสียแชมป์, 8 พ.ค. 2538 แพ้คะแนน ริคกี้ มาตุเลซี่ ( อินโดนีเซีย) ที่ อินโดนีเซีย​
แชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิค รุ่นแบนตัมเวท (2544)
ชิง, 13 สิงหาคม 2544 ชนะน็อกยก 7 แดงเชอร์ พาชาริบู ( อินโดนีเซีย)  ที่ จ.สมุทรปราการ
้ปองกันแชมป์ครั้งที่ 1, 11 กุมภาพันธ์ 2546 ชนะน็อก ยก 3 กันต์ ตินูลา ( อินโดนีเซีย) ที่ ห้างเดอะมอลล์ ท่าพระ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 2 พฤษภาคม 2546 ชนะน็อกยก 4 โฮเวน ฮอนด้า ( ฟิลิปปินส์) ที่ จ.สมุทรสาคร
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 11 กรกฎาคม 2546 ชนะน็อกยก 2 แอนดรี้ ทาบาเลสซี่ ( อินโดนีเซีย)  ที่ ห้างเดอะมอลล์ ท่าพระ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 4 กันยายน 2546 ชนะน็อกยก 6 เอลเดรด โรเมลโล ( ฟิลิปปินส์) ที่ จ.นนทบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 3 ตุลาคม 2546 ชนะคะแนน อัลมาซ แอสซานอฟ ( รัสเซีย) ที่ จ.นครราชสีมา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 26 ธันวาคม 2546 ชนะน็อกยก 3 โอโบเต้ อาเมเม่ ( แทนซาเนีย) ที่ จ.ระยอง
พ.ศ. 2547 สละแชมป์
แชมป์โลก WBO รุ่นแบนตัมเวท (2547 - 2548)
ชิง 7 พ.ค. 2547 ชนะคะแนน กรุซ การ์บาฆัล ( เม็กซิโก) ที่ วิทยาลัยเทคนิคหลวงพ่อคูณ ปริสุทฺโธ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๕​ จ.นครราชสีมา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 5 สิงหาคม 2548 ชนะคะแนน เมาริซิโอ มาร์ติเนซ ( ปานามา) ที่ จ.ภูเก็ต
เสียแชมป์ 31 ตุลาคม 2548 แพ้ทีเคโอ​ยก 7 โจนิ กอนซาเลซ ( เม็กซิโก) ที่ สหรัฐอเมริกา
แชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิค รุ่นแบนตัมเวท (2549)
ชิง 16 สิงหาคม 2549 ชนะน็อก ยก 4 จอห์นนี่ เลียร์ ( ฟิลิปปินส์) ที่ จ.ประจวบคีรีขันธ์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท 24 เมษายน 2542 แพ้คะแนน มาร์ก จอห์นสัน ( สหรัฐ) ที่ เอ็มซีไอ เซ็นเตอร์ วอชิงตัน รัฐคอนเนตติคัต
ชิงแชมป์เงา WBC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท 25 พฤศจิกายน 2543 แพ้ทีเคโอ​ยก 6 เจอร์รี่ พีญาโลซา ( ฟิลิปปินส์) ที่ ปาร์กอร์แกรนด์เธียรเตอร์ มะนิลา
ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นแบนตัมเวท 15 ธันวาคม 2544 แพ้คะแนน ทิม ออสติน ( สหรัฐ) ที่ ฟอกวู๊ดรีสอร์ท รัฐคอนเน็กติกัต
ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นแบนตัมเวท 6 เมษายน 2551 แพ้ทีเคโอยก 8 เจอร์รี่ พีญาโลซา ( ฟิลิปปินส์) ที่ อาราเน็ตตาโคลิเซียม เควซอน มะนิลา
ชิงแชมป์ WBO ตะวันออกไกล รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 14 กันยายน 2551 แพ้น็อคยก 9 ไมเคิล โดมิงโก ( ฟิลิปปินส์) ที่ เซบูโคลิเซียม เซบู
ราชวงศ์จิน

บทความนี้เกี่ยวกับราชวงศ์จีนที่ปกครองระหว่าง ค.ศ. 1115–1234 สำหรับราชวงศ์ที่ปกครองระหว่าง ค.ศ. 265–420 ดูที่ ราชวงศ์จิ้น
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ราชวงศ์จิ้น (แก้ความกำกวม)
ระวังสับสนกับ ราชวงศ์จิ้น ราชวงศ์จิ้นยุคหลัง และราชวงศ์จินยุคหลัง
ราชวงศ์จิน (/dʒɪn/, [tɕín]; จีน: 金朝; พินอิน: Jīn cháo; จูร์เชน: Anchun Gurun) ชื่ออย่างเป็นทางการว่า ต้าจิน ดำรงอยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1115 ถึงปี ค.ศ. 1234 หนึ่งในราชวงศ์สุดท้ายในประวัติศาสตร์จีน ก่อนมองโกลพิชิตจีน
ต่อมาในปี ค.ศ. 1127 (พ.ศ. 1670) ในรัชสมัยจักรพรรดิจินไท่จง ทรงนำกำลังเข้ายึดไคฟง ราชธานีของราชวงศ์ซ่งเหนือได้สำเร็จ แต่ปลายราชวงศ์จินกลับถูกมองโกลนำกำลังทหารเข้ายึดไคฟงได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1234 (พ.ศ. 1777)
ศิลปะ

ในสมัยราชวงศ์นี้มีการสร้างงานศิลปะและศาสนวัตถุไว้หลายอย่างยกตัวอย่างเช่น
พระเจดีย์เฉิงหลิงที่เฉิงติงมณฑลเหอเป่ยสร้างในรัชสมัยจักรพรรดิจินสือจง (ค.ศ. 1161–1189) จักรพรรดิองค์ที่ 4 ของราชวงศ์
รูปปั้นพระภิกษุหินอ่อนปั้นเสร็จช่วงประมาณ ค.ศ. 1180 (พ.ศ. 1723)
รูปพระโพธิสัตว์ไม้แกะสลักไม่ปรากฏว่าสร้างเมื่อใด
พระเจดีย์เฉิงหลิงที่เจิ้งติ้ง มณฑลเหอเป่ย์ สร้างระหว่าง ค.ศ. 1161–1189
รูปปั้นพระภิกษุหินอ่อนเป็นผลงานช่วง ค.ศ. 1180
รูปพระโพธิสัตว์ไม้แกะสลัก
ระนาด

ระนาด เป็นเครื่องดนตรีไทยชนิดหนึ่ง จัดเป็นเครื่องดนตรีชนิดเครื่องตี ประกอบด้วย ลูกระนาด ร้อยด้วยเชือก เรียกว่า "ผืน" แขวนไว้กับ ราง ซึ่งทำหน้าที่รองรับลูกระนาด (แขวนลอย ไม่ได้วางรายกับราง) และทำหน้าที่เป็นกล่องเสียงด้วย ผู้เล่นจะใช้ ไม้ตี 1 คู่ สำหรับตีลูกระนาดให้เกิดเป็นท่วงทำนอง
ไม้ตีระนาด มีด้วยกัน 2 แบบ คือ ไม้นวม จะให้เสียงทีฟังแล้วรู้สึกได้ถึงความไพเราะ นุ่มนวลที่หัวของไม้ จะใช้ผ้าพันให้เป็นนวมก่อนจากนั้นจะใช้เส้นด้ายพันทับอีกที ไม้ตีระนาดชนิดนี้นิยมใช้เล่นบรรเลงในวงมโหรี, วงปี่พาทย์ไม้นวม และ ไม้แข็ง ซึ่งจะให้เสียงที่ฟังแล้วรู้สึกถึงความมีอำนาจ และแข็งแกร่ง ลักษณะของไม้จะพันเช่นเดียวกันกับไม้นวม เพียงแต่จะชุบด้วย "รัก" เป็นระยะ และที่ชั้นนอกสุด แล้วจึงพันอีกครั้งด้วยผ้าดิบบาง ๆ เป็นอันเสร็จ ทำให้ได้หัวไม้ที่แข็ง และสังเกตได้ง่าย ๆ ที่สีของหัวไม้ซึ่งจะดำสนิท
ระนาดของไทยนั้น มีด้วยกัน 5 ชนิด ดังนี้
ระนาดทุ้ม
ระนาดทุ้มเหล็ก
ระนาดเอก
ระนาดเอกเหล็ก
ระนาดแก้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

ส่วนประกอบของระนาด เก็บถาวร 2007-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ยุทธการหูโข่ว

ยุทธการหูโข่ว เป็นยุทธการที่เกิดขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิง โดยเป็นการรบระหว่างเจิงกว๋อพาน แม่ทัพแห่งกองทัพเรือราชสำนักชิง  กับสือต๋าไค่ แม่ทัพมือดีของกองทัพกบฎไท่ผิงเทียนกว๋อ
การต่อสู้ในยุทธการหูโข่ว
จุดกำเนิด

ในสมัยราชวงศ์ชิง ซึ่งเป็นการปกครองของชาวต่างชาติ ชาวจีนบางส่วนที่เป็นผู้อนุรักษ์นิยม จึงได้เกิดการต่อต้านขึ้นมา  โดยหนึ่งในกบฎที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ กบฏไท่ผิงเทียนกั๋ว (เมืองแมนแดนสันดิ) ซึ่งนำโดย หง ซิ่วเฉฺวียน ซึ่งเผยแพร่หลักคำสอนเพื่อสันติ จนมีผู้คนเข้าร่วมเป็นลูกศิษย์นับพันนับหมื่นคน ซึ่งเมื่อมีผู้คนเข้าร่วมจำนวนมาก หง ซิ่วเฉฺวียน จึงก่อการกบฏ โดยใช้ชื่อ ไท่ผิงเทียนกั๋ว โดยเริ่มก่อการที่หมู่บ้านจินเถียน มณฑลกวางสี ในปี ค.ศ. 1851 (พ.ศ. 2394) แผ่ไปเรื่อย ๆ จากกุ้ยหลินถึงฉางซา อิ๋วโจวและอู๋ชัง จนไปยึดเมืองนานกิง แล้วเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองเทียนจิง (ราชธานีสวรรค์) ซึ่งเป็นการก่อตั้งรัฐบาลเพื่อการปกครองภายใต้รัฐบาลใหญ่คือราชวงศ์ชิง ทำให้ทางราชสำนักชิงจัดตั้งกองทัพเพื่อจัดการกับกองทัพของกบฏไท่ผิงเทียนกั๋ว
สงครามสองรัฐ

ในการทำสงครามระหว่างราชสำนักชิงกับกบฏไท่ผิงนั้น ฝ่ายราชสำนักชิงเป็นฝ่ายพ่ายแพ้อยู่บ่อยครั้ง ด้วยความที่ทางกบฏไท่ผิงมีอุดมการณ์ที่หนักแน่นกว่า จนในปี ค.ศ. 1855 (พ.ศ. 2398) อาณาเขตของกบฏไท่ผิงแผ่ขยายขึ้นมาก ราชสำนักชิงจึงออกหมายประกาศให้หัวเมือง ทำการสร้างกองทัพเพื่อจัดการกับกบฏไท่ผิง โดยใช้ยุทธวิธีป่าล้อมเมือง นำโดย เจิงกว๋อพาน ซึ่งเป็นขุนนางใหญ่ในราชสำนักชิง ซึ่งรวมพลในมณฑลหูหนาน ตั้งชื่อว่ากองทัพเซียง เพื่อกำจัดกบฏไท่ผิงโดยเฉพาะ โดยยกทัพทั้งทางบกและทางน้ำ เลียบแม่น้ำแยงซีเกียง เพื่อกำจัดกบฏตามหมายประกาศของราชสำนักชิง โดยทางกบฏไท่ผิง ก็ส่งแม่ทัพ สือต๋าไค่ มารับมือกับกองทัพเซียง
ยุทธการที่หูโข่ว

สือต๋าไค่ นำกองทัพมาถึงหูโข่ว ซึ่งเป็นปากทางของแม่น้ำแยงซีเกียง ซึ่งก็เป็นเวลาเดียวกับกองเรืองของกองทัพเซียง ที่ผ่านการตีจิ่วเจียงมาถึงพอดี สือต๋าไค่นำกองทัพไท่ผิงขึ้นสังเกตการณ์บนเนินเพื่อประเมินกองกำลังของกองทัพเซียง ก็พบกับกองเรือที่ยิ่งใหญ่ ที่ประกอบด้วยเรือรบลำใหญ่และเล็กหลายลำ ซึ่งทำงานประสานงานกันได้เป็นอย่างดี แต่สือต๋าไค่ ก็เล็งเห็นว่ากองเรือใหญ่ที่ขาดความรวดเร็ว ส่วนเรือเล็กก็ไม่เหมาะแก่การพักผ่อนหรือเตรียมอาหาร ต้องจัดการด้วยการแยกกองเรือทั้งสองแบบออกจากกันเพื่อเข้าตี
แต่ก็เล็งเห็นว่ากองทัพเรือที่นำโดย เจิงกว๋อพาน เพิ่งผ่านชัยชนะมา ทหารยังมีขวัญกำลังใจเต็มเปี่ยม ไม่เหมาะแก่การเข้าตี จึงได้ให้ทหารตั้งมั่นที่ปากแม่น้ำ แล้วนำซุงมาลอยเป็นแพ รอบ ๆ แพยังตั้งป้อมรบติดปืนใหญ่ บนบกก็ตั้งค่ายปืนใหญ๋อีกเพื่อเสริมกำลัง ทำให้ฝ่ายกองทัพเรือของเจิงกว๋อพานที่ชนะมาโดยตลอด ทำการมุ่งเข้าตี แต่ไม่สามารถตีให้แตกได้และพ่ายแพ้ไป ประกอบกับในเวลากลางคืน กองทัพไท่ผิงก็ส่งเรือเล็กไปแอบลักลอบจุดไฟเผาเรือของกองทัพราชสำนักชิง ก่อให้เกิดความเสียหายเป็นอย่างมาก
เมื่อเป็นเช่นนั้น กองทัพของราชสำนักก็ตีหักป้อมค่ายอย่างเต็มแรง ทำให้กองทัพเรือของไท่ผิงแตกกระเจิงไป แต่สือต๋าไค่ได้นำกองกรวดหินทราย มาใส่เรือแล้วเจาะเรือให้ล่ม ขวางแม่น้ำ เหลือแต่เพียงทางเล็ก ๆ ที่เรือเล็กผ่านไปได้ แม่ทัพเซียวเจี๋ยซันของกองทัพเซียง จึงนำกองเรือเล็กกว่าร้อยลำ ลอดช่องไปแล้วตีกองกำลังไท่ผิงแตกพ่ายอีกครั้ง แล้วกลับมารวมกับกองเรือใหญ่ เมื่อการโจมตีได้ผล ในวันต่อมา เซียวเจี๋ยซัน ก็นำกองเรือกว่าร้อยลำ ทหารอีกกว่า 2,000 คน ผ่านช่องเพื่อตีกองทัพไท่ผิงอีกครั้ง แต่คราวนี้ เมื่อกองเรือเล็กผ่านไปหมด สือต๋าไค่ได้สั่งให้ทหาร นำซุงมาตอกปิดทางหนี เพื่อแยกกองเรือเล็กและกองเรือใหญ่ของกองทัพเซียงออกจากกัน ทำให้สือต๋าไค่สามารถทำลายกองเรือเล็กร้อยกว่าลำของกองทัพเซียงลงได้ และเมื่อถึงกลางคืน ก็ใช้ยุทธวิธีเรือเล็กเข้าโจมตีกองเรือใหญ่ของกองทัพเซียง ซึ่งไม่มีกองเรือเล็กคอยป้องกัน ทำให้กองเรือใหญ่ถูกทำลาย แม่ทัพเจิงกว๋อพานเองก็โดดลงเรือเล็กหนีตายไป
ยังจิ๋ว

มณฑลโบราณของจีน
ยังจิ๋ว หรือ เอียงจิ๋ว ในภาษาจีนกลางเรียกว่า หยางโจว  (จีน: 揚州) เป็นหนึ่งในเก้ามณฑลของจีนยุคโบราณที่ระบุในบันทึกประวัติศาสตร์เช่น ยฺหวี่ก้ง, เอ๋อร์หย่า และโจวหลี่
ตำแหน่งทางประวัติศาสตร์

ตามตำนาน เมื่อต้า-ยฺหวี่ (ราว 2200–2100 ปีก่อนคริสตกาล) แก้ปัญหาน้ำท่วม พระองค์ได้แบ่งดินแดนจีนออกเป็นเก้ามณฑล ซึ่งยังจิ๋วเป็นมณฑลหนึ่ง บันทึกประวัติศาสตร์ยุคก่อนราชวงศ์ฉิน (221–206 ก่อนคริสตกาล) เช่น ยฺหวี่ก้ง, เอ๋อร์หย่า, โจวหลี่ และลฺหวี่ชื่อชุนชิวล้วนระบุถึงเก้ามณฑล ยังจิ๋วปรากฏในบันทึกเหล่านี้ทั้งหมดแม้ว่ารายชื่อของเก้ามณฑลจะมีความแตกต่างไปบ้างในแต่ละบันทึก อย่างไรก็ตามก็มีบันทึกถึงตำแหน่งของยังจิ๋วที่แตกต่างกันสามตำแหน่ง