stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก

| รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: แบรด เบิร์ด
เขียนบท: แบรด เบิร์ด
อำนวยการสร้าง: จอห์น วอล์กเกอร์
นักแสดงนำ: เครก ที. เนลสัน เจสัน ลี ฮอลลี ฮันเตอร์ ซาราห์ วอเวลล์ สเปนเซอร์ ฟ็อกซ์ แซมมวล แอล. แจ็กสัน เอลิซาเบธ เปญา แบรด เบิร์ด
กำกับภาพ: แอนดรูว์ จิเมเนซ แพทริก ลิน เจเน็ท ลูครอย
ตัดต่อ: สตีเฟน ชาฟเฟอร์
ดนตรีประกอบ: ไมเคิล จิอัคคิโน
บริษัทผู้สร้าง:   วอลต์ดิสนีย์พิกเจอส์  พิกซาร์  
ผู้จัดจำหน่าย: บัวนาวิสตาพิกเจอส์
วันฉาย: 5 พฤศจิกายน 2547 (สหรัฐอเมริกา) 2 ธันวาคม 2547 (ไทย)
ความยาว: 115 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 92 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 633 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก (อังกฤษ: The Incredibles) เป็นภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันแนวซูเปอร์ฮีโร ตลก กำกับและเขียนโดยแบรด เบิร์ด อำนวยการสร้างโดยพิกซาร์ ออกฉายในปี 2547 โดยวอลต์ดิสนีย์พิกเจอส์
รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก ได้รับ 2 รางวัลออสการ์ ในสาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม และสาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม
ทีมพากย์

เครก ที. เนลสัน พากย์เป็น บ็อบ พาร์/มิสเตอร์อินเครดิเบิล
ฮอลลี ฮันเตอร์ พากย์เป็น เฮเลน พาร์/อิลาสติเกิร์ล
ซาราห์ วอเวลล์ พากย์เป็น ไวโอเล็ต พาร์
สเปนเซอร์ ฟ็อกซ์ พากย์เป็น แดเชียล รอเบิร์ต พาร์/เดอะแดช
เจสัน ลี พากย์เป็น บัดดี ไพน์/อินเครดิ-บอย/ซินโดรม
แซมมวล แอล. แจ็กสัน พากย์เป็น ลูเชียส เบสต์/ฟรอโซน
เอลิซาเบธ เปญา พากย์เป็น มิราจ
แบรด เบิร์ด พากย์เป็น เอดนา โมด
ภาคต่อ

รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก 2 มีกำหนดฉาย 21 มิถุนายน 2561 โดยจะได้แบรด เบิร์ดและไมเคิล จิอัคคิโนกลับมากำกับและทำดนตรีประกอบตามลำดับ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก
รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Incredibles ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก ที่บิกการ์ตูนเดตาเบส
รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก ที่ออลมูวี
รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก ที่รอตเทนโทเมโทส์
รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก ที่เมทาคริติก
รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
The Incredibles production notes เก็บถาวร 2016-03-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2

| รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2 |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์ฉบับภาษาไทย
กำกับ: เจมส์ กันน์
เขียนบท: เจมส์ กันน์
สร้างจาก: การ์เดียนส์ออฟเดอะกาแล็กซี โดย แดน แอบเนตต์ แอนดี แลนนิง
อำนวยการสร้าง: เควิน ไฟกี
นักแสดงนำ:   คริส แพร็ตต์  โซอี ซาลแดนา  เดฟ บอทิสตา  วิน ดีเซล  แบรดลีย์ คูเปอร์  ไมเคิล รูกเกอร์  คาเรน กิลแลน  ปอม เกลม็องตีแย็ฟ  ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน  เคิร์ต รัสเซลล์ 
กำกับภาพ: เฮนรี บราฮัม
ตัดต่อ:   เฟร็ด ราสกินส์  เคร็ก วู้ด 
ดนตรีประกอบ: ไทเลอร์ เบตส์
บริษัทผู้สร้าง: มาร์เวลสตูดิโอส์ 
ผู้จัดจำหน่าย: วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์
วันฉาย:   10 เมษายน ค.ศ. 2017 (2017-04-10) (โตเกียว)    5 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 (2017-05-05) (สหรัฐ)    26 เมษายน ค.ศ. 2017 (2017-04-26) (ไทย) 
ความยาว: 136 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 869.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2 (อังกฤษ: Guardians of the Galaxy Vol. 2) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวซูเปอร์ฮีโร ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2017 สร้างจาก การ์เดียนส์ออฟเดอะกาแล็กซี ซึ่งเป็นทีมซูเปอร์ฮีโรของหนังสือการ์ตูนมาร์เวลคอมิกส์ อำนวยการสร้างโดย มาร์เวลสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดย วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์ เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล (2014) และเป็นภาพยนตร์ลำดับที่สิบห้าในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) เขียนบทและกำกับโดย เจมส์ กันน์ นักแสดงหลักประกอบด้วย คริส แพร็ตต์, โซอี ซาลแดนา, เดฟ บอทิสตา, วิน ดีเซล, แบรดลีย์ คูเปอร์, ไมเคิล รูกเกอร์, คาเรน กิลแลน, ปอม เกลม็องตีแย็ฟ, ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน และเคิร์ต รัสเซลล์
ตัวละคร

คริส แพร็ตต์ รับบทเป็น ปีเตอร์ ควิลล์/สตาร์-ลอร์ด
โซอี ซาลแดนา รับบทเป็น กาโมร่า
เดฟ บาทิสตา รับบทเป็น แดร็กซ์ จอมทำลายล้าง
วิน ดีเซล รับบทเป็น กรู๊ท
แบรดลีย์ คูเปอร์ รับบทเป็น ร็อคเก็ต แรคคูน
ไมเคิล รูกเกอร์ รับบทเป็น ยอนดู อูดอนต้า
คาเรน กิลแลน รับบทเป็น เนบิวลา
ฌอน กันน์ รับบทเป็น แคร็กลิน
ปอม เกลม็องตีแย็ฟ รับบทเป็น แมนทิส
เอลิซาเบธ เดบิคกี รับบทเป็น เอยีชา
คริส ซัลลีแวน รับบทเป็น เทรเซอร์ เฟซ
ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน รับบทเป็น สตาร์คาร์ โอกอร์ด
เคิร์ต รัสเซลล์ รับบทเป็น อีโก้ ดาวเคราะห์ที่มีชีวิต บิดาของสตาร์-ลอร์ด
แหล่งข้อมูลอื่น

รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2 ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2 ที่รอตเทนโทเมโทส์
รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2 ที่เมทาคริติก
รหัสลับดาวินชี

บทความนี้เกี่ยวกับหนังสือ สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ รหัสลับระทึกโลก
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: แดน บราวน์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Da Vinci Code
ผู้แปล: อรดี สุวรรณโกมล
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: โรเบิร์ต แลงดอน
ประเภท: นวนิยายสืบสวน
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์ดับเบิลเดย์   แพรวสำนักพิมพ์
วันที่พิมพ์:  18 มีนาคม พ.ศ. 2546   พ.ศ. 2547
เรื่องก่อนหน้า: เทวากับซาตาน 
เรื่องถัดไป: สาส์นลับที่สาบสูญ 
รหัสลับดาวินชี (อังกฤษ: The Da Vinci Code) เป็นนวนิยายแนวลึกลับ-สืบสวนของแดน บราวน์ วางจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2546 ปัจจุบันมีฉบับแปล 44 ภาษา และมียอดขายทั่วโลกรวมกันมากกว่า 80 ล้านเล่ม (ข้อมูลปี พ.ศ. 2552) รหัสลับดาวินชีเป็นผลงานลำดับที่สองในชุดที่มีโรเบิร์ต แลงดอน เป็นตัวเอก สำหรับหนังสือฉบับภาษาไทยนั้น จัดพิมพ์โดยแพรวสำนักพิมพ์ แปลโดยอรดี สุวรรณโกมล
เนื้อเรื่องของรหัสลับดาวินชีเกี่ยวกับทฤษฎีสมคบคิดของคริสตจักร ในการปกปิดประวัติที่แท้จริงของพระเยซู รวมไปถึงปริศนาของจอกศักดิ์สิทธิ์ และบทบาทของมารีย์ชาวมักดาลา ในประวัติศาสตร์ของศาสนาคริสต์ การนำเสนอประเด็นเหล่านี้ในนิยายทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์เป็นอย่างมากถึงความเหมาะสม และความถูกต้องของข้อมูล โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับศาสนาคริสต์และนิกายโอปุสเดอี
นิยายเรื่องนี้ได้มีการอ้างถึงงานศิลปะและวรรณกรรมในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะผลงานของเลโอนาร์โด ดาวินชี ศิลปินชาวอิตาลีตามชื่อเรื่อง ผลงานของดาวินชีที่นำมาอ้างถึงได้แก่ โมนาลิซา และภาพเขียน อาหารมื้อสุดท้าย (The Last Supper) เป็นต้น
บริษัทโคลัมเบียพิคเจอร์สได้สร้างภาพยนตร์ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่องนี้ ออกฉายเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 โดยทอม แฮงส์ นักแสดงเจ้าของรางวัลออสการ์ รับบทเป็นโรเบิร์ต แลงดอน ชื่อที่ใช้ฉายในประเทศไทยคือ รหัสลับระทึกโลก
เรื่องย่อ

ฌาคส์ โซนิแยร์ ภัณฑารักษ์แห่งพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์และประมุขแห่งสมาคมไพรเออรีออฟไซออน ถูกไซลาส นักบวชผิวเผือกผู้ทำงานให้กับบุคคลลึกลับที่ใช้ชื่อว่า "ท่านอาจารย์" ยิงเสียชีวิต มีคนพบร่างเขาในสภาพนอนกางแขนขาคล้ายภาพ "วิทรูเวียนแมน" และมีรูปดาวห้าแฉกอยู่บนตัว เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงเรียกโรเบิร์ต แลงดอน ศาสตราจารย์ด้านสัญลักษณ์วิทยาแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ซึ่งในขณะนั้นมาบรรยายที่กรุงปารีสมาช่วยไขปริศนา
เจ้าหน้าที่ถอดรหัสของกรมตำรวจฝรั่งเศส โซฟี เนอเวอ ได้ลอบบอกแลงดอนว่าโซนิแยร์เป็นคุณตาของเธอเองและพวกตำรวจเชื่อว่าแลงดอนเป็นคนร้าย เนื่องจากหนึ่งในหลักฐานที่พบคือ ข้อความ "ตามหาโรเบิร์ต แลงดอน" แต่ถูกลบออกก่อนหน้านี้ แลงดอนและโซฟีตัดสินใจหนีออกจากพิพิธภัณฑ์และไปที่ธนาคารรับฝากทรัพย์สินซูริก สาขาปารีส แล้วใช้ลำดับเลขฟีโบนัชชีที่โซนิแยร์ทิ้งไว้เป็นรหัสผ่าน ทั้งคู่พบรหัสลิขิต ซึ่งเป็นกระบอกใส่ข้อความ จะเปิดได้ก็ต่อเมื่อถอดรหัส 5 ตัวให้ถูกต้อง หากพยายามจะเปิดด้วยวิธีอื่น กระบอกน้ำส้มสายชูที่อยู่ภายในจะแตกและจะทำลายข้อความซึ่งเขียนบนกระดาษพาไพรัส
ต่อมา แลงดอนและโซฟีได้เดินทางไปพบเซอร์ ลีห์ ทีบบิง ผู้เชี่ยวชาญด้านจอกศักดิ์สิทธิ์และเพื่อนของแลงดอน เขาอธิบายว่าโฮลี่เกรลไม่ได้หมายถึง "จอก" จริง ๆ แต่หมายถึงหลุมศพของแมรี แม็กดาเลน ทั้งสามจึงเดินทางตามหาหลุมศพดังกล่าวโดยใช้เครื่องบินส่วนตัวของทีบบิงบินออกนอกประเทศ พวกเขาสามารถเปิดรหัสลิขิตได้ แต่พบรหัสลิขิตอีกอันกับบทกวีปริศนาที่พาพวกเขาไปที่หลุมฝังศพของเซอร์ ไอแซก นิวตันในมหาวิหารเวสต์มินสเตอร์
เมื่อทั้งหมดไปถึง ทีบบิงก็เผยตัวตนว่าเขาเป็น "ท่านอาจารย์" ซึ่งต้องการโฮลี่เกรลในการทำลายศรัทธาของนครรัฐวาติกัน เขาจับโซฟีเป็นตัวประกันแล้วบังคับให้แลงดอนเปิดรหัสลิขิตชิ้นสุดท้าย ซึ่งแลงดอนทำได้สำเร็จและแกล้งทำลายรหัสลิขิตทิ้งต่อหน้าทีบบิง ต่อมาทีบบิงถูกจับโดยตำรวจจากกรมตำรวจฝรั่งเศสที่ติดตามแลงดอนมา ขณะเดียวกันตำรวจก็ติดตามซิลาสไปที่ศูนย์โอปุสเดอีและเกิดการยิงต่อสู้กัน ซิลาสยิงพลาดไปถูกบิชอปอาริงกาโรซ่า ประมุขแห่งโอปุสเดอีและผู้อุปถัมภ์เขาแต่เขารอดชีวิต ส่วนซิลาสถูกยิงเสียชีวิตในที่สุด
ข้อความในรหัสลิขิตชิ้นสุดท้าย พาแลงดอนและโซฟีไปที่วิหารโรสลินในสกอตแลนด์ ที่ซึ่งโซฟีได้พบกับพี่ชายและคุณยายที่ไม่ได้พบกันนาน คุณยายของเธอ มาเรีย โชเวล แซงต์-แคลร์ เป็นหนึ่งในผู้พิทักษ์ของไพรเออรีออฟไซออน ทำหน้าที่ปกป้องเชื้อสายของพระเยซูและแมรี แมกดาเลน หลังเกิดอุบัติเหตุที่คร่าชีวิตบิดาและมารดาของโซฟี เธอได้ส่งตัวโซฟีไปอยู่กับโซนิแยร์และดูแลพี่ชายของโซฟี
หลังเรื่องทุกอย่างยุติ แลงดอนได้เดินทางกลับปารีส เขาหวนนึกถึงข้อความสุดท้ายในบทกวี และพบว่าแท้จริงแล้ว "เกรล" อยู่ใต้พีระมิดขนาดเล็ก ใต้พีระมิดแก้วที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
ตัวละคร

โรเบิร์ต แลงดอน ศาสตราจารย์ด้านสัญลักษณ์วิทยาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
โซฟี เนอเวอ นักถอดรหัสของกรมตำรวจฝรั่งเศส หลานสาวของโซนิแยร์
เซอร์ ลีห์ ทีบบิง นักประวัติศาสตร์ ผู้เชี่ยวชาญด้านจอกศักดิ์สิทธิ์
เบซู ฟาช สารวัตรของกรมตำรวจฝรั่งเศส
ซิลาส นักบวชนิกายโอปุสเดอี
บิชอป มานูเอล อาริงกาโรซ่า ประมุขนิกายโอปุสเดอี
ฌาคส์ โซนิแยร์ ภัณฑารักษ์พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์และประมุขสมาคมไพรเออรีออฟไซออน
รหัสคิวอาร์

รหัสคิวอาร์เก็บข้อมูลยูอาร์แอลของหน้าหลักของวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ
ผนังอาคารแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น แสดงภาพรหัสคิวอาร์สำหรับการโฆษณา
รหัสคิวอาร์ (อังกฤษ: QR code ย่อจาก Quick Response code) หรือ คิวอาร์โค้ด เป็นเครื่องหมายการค้าของบาร์โค้ดเมทริกซ์ (หรือบาร์โค้ดสองมิติ) ถูกคิดค้นโดยมาซาฮิโระ ฮาระ วิศวกรชาวญี่ปุ่นในปี 1994 เดิมออกแบบสำหรับอุตสาหกรรมยานยนต์ในญี่ปุ่น บาร์โค้ดเป็นป้ายสำหรับให้เครื่องอ่านด้วยแสงที่บรรจุข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งของที่ตัวรหัสติดอยู่ รหัสคิวอาร์มีมาตรฐานของหลักการเข้ารหัส 4 แบบ (ตัวเลข อักขระอักษรเลข ไบต์/เลขฐานสอง และคันจิ) สำหรับเก็บข้อมูลดิบ
รหัสคิวอาร์ยังเป็นที่นิยมนอกเหนือจากอุตสาหกรรมยานยนต์ เนื่องจากความสามารถในการอ่านเร็วและพื้นที่เก็บข้อมูลที่มากกว่าเมื่อเทียบกับบาร์โค้ดรหัสผลิตภัณฑ์สากล8114 รหัสคิวอาร์นำมาใช้ในการตามรอยผลิตภัณฑ์ การระบุสิ่งของ การระบุเวลา การจัดการเอกสาร และการตลาดทั่วไป
รหัสคิวอาร์ประกอบด้วยมอดูลสีดำ (จุดสี่เหลี่ยม) จัดวางในกริดบนพื้นหลังสีขาว ซึ่งสามารถอ่านได้ด้วยเครื่องมืออ่านภาพ (เช่น กล้องถ่ายรูป เครื่องสแกน เป็นต้น) และประมวลผลด้วยกระบวนการแก้ไขข้อผิดพลาดรี้ด-โซโลมอน จนกระทั่งภาพถูกแปลความหมายอย่างเหมาะสม และถอดออกมาจากรหัสที่นำเสนอเป็นภาพในแนวตั้งและแนวนอนจนได้ข้อมูลที่ต้องการ
ความจุ

| รหัส | ประเภท | จำนวนบิตต่อตัวอักษร | ความจุข้อมูลรหัสคิวอาร์ |
| --- | --- | --- | --- |
| 0001 | ตัวเลขอย่างเดียว | 10บิตต่อ3ตัวออักษร | มากสุด 7,089 ตัวอักษร |
| 0010 | ตัวอักษร ผสม ตัวเลข | 11บิตต่อ2ตัวอักษร | มากสุด  4,296 ตัวอักษร |
| 0100 | ไบนารี (8 บิต) | 8บิตต่อตัวอักษร | มากสุด  2,953 ไบต์ |
| 1000 | คันจิ/คะนะ | 13บิตต่อตัวอักษร | มากสุด 1,817 ตัวอักษร |
| ความจุการแก้ไขความผิดพลาด |
| --- | --- |
Level L: 7% ของรหัสที่สามารถทำให้กลับมาสมบูรณ์ได้
Level M: 15% ของรหัสที่สามารถทำให้กลับมาสมบูรณ์ได้
Level Q: 25% ของรหัสที่สามารถทำให้กลับมาสมบูรณ์ได้
Level H: 30% ของรหัสที่สามารถทำให้กลับมาสมบูรณ์ได้
วิธีเข้ารหัส

| รหัส | อักษร | รหัส | อักษร | รหัส | อักษร | รหัส | อักษร | รหัส | อักษร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 00 | 0 | 09 | 9 | 18 | I | 27 | R | 36 | วรรค |
| 01 | 1 | 10 | A | 19 | J | 28 | S | 37 | $ |
| 02 | 2 | 11 | B | 20 | K | 29 | T | 38 |  % |
| 03 | 3 | 12 | C | 21 | L | 30 | U | 39 | * |
| 04 | 4 | 13 | D | 22 | M | 31 | V | 40 | + |
| 05 | 5 | 14 | E | 23 | N | 32 | W | 41 | – |
| 06 | 6 | 15 | F | 24 | O | 33 | X | 42 | . |
| 07 | 7 | 16 | G | 25 | P | 34 | Y | 43 | / |
| 08 | 8 | 17 | H | 26 | Q | 35 | Z | 44 |  : |
1 – บทนำ
2 – โครงสร้าง
3 – วิธีเข้ารหัส
4 – ระดับและ Masks
5 – เกณฑ์วิธี
ลิขสิทธิ์

รหัสคิวอาร์ไม่มีลิขสิทธิ์ แต่กำหนดและเผยแพร่ ในลักษณะของมาตรฐานไอเอสโอ โดยทางเดนโซเป็นผู้ถือสิทธิบัตรของรหัสคิวอาร์ แต่มิได้สงวนลิขสิทธิ์แต่อย่างใด
รอน เยตส์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เยตส์ในปี 2007
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  รอนัลด์ เยตส์
วันเกิด:  15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1937(1937-11-15)
สถานที่เกิด:  แอเบอร์ดีน, สกอตแลนด์
วันเสียชีวิต:  6 กันยายน ค.ศ. 2024(2024-09-06) (86 ปี)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
รอนัลด์ เยตส์ (อังกฤษ: Ronald Yeats, 15 พฤศจิกายน 1937 – 6 กันยายน 2024) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวสกอตแลนด์ที่เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก
เขาเริ่มต้นเส้นทางนักฟุตบอลอาชีพกับดันดียูไนเต็ด ในปี 1957 ก่อนจะย้ายมาค้าแข้งให้กับลิเวอร์พูล ในปี 1961 ในช่วง 10 ปีที่เขาเป็นกัปตันทีมลิเวอร์พูล เขาสามารถพาทีมคว้าแชมป์สำคัญได้ถึง 6 รายการ ประกอบด้วย แชมป์ดิวิชัน 1 (เทียบเท่าพรีเมียร์ลีกในปัจจุบัน) 2 สมัย เอฟเอคัพ 1 สมัย และแชริตีชีลด์ อีก 3 สมัย หลังออกจากลิเวอร์พูลในปี 1971 เขาย้ายไปอยู่กับแทรนเมียร์โรเวอส์ และทำหน้าที่เป็นทั้งผู้เล่น-ผู้จัดการทีมเป็นเวลา 3 ปี ก่อนจะไปรับตำแหน่งเดียวกันที่บาร์โรว์ และซานตา บาร์บารา คอนดอร์ส
นอกจากนี้เขายังติดทีมชาติสกอตแลนด์จำนวน 2 นัด
อาชีพ

เยตส์เป็นนักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติสกอตแลนด์รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี โดยเล่นให้กับ Aberdeen Lads' Club ซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลเยาวชนชื่อดังในเมืองแอเบอร์ดีนบ้านเกิดของเขา ในปี 1956 หลังจากขาหัก เยตส์ได้ไปทดสอบฝีเท้ากับทีมเอลจินซิตี ซึ่งเป็นทีมในไฮแลนด์ลีก แต่ไม่ได้รับการเสนอสัญญา
อาชีพ > ดันดียูไนเต็ด

ในปี 1957 เขาเซ็นสัญญาเข้าร่วมทีมดันดียูไนเต็ด ซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลในระดับดิวิชันสองของสกอตแลนด์ โดยในสมัยนั้นสโมสรแห่งนี้ยังไม่ได้เป็นสโมสรอาชีพเต็มตัวนักเตะส่วนใหญ่จะทำงานประจำควบคู่ไปกับการเล่นฟุตบอล ก่อนที่จะเซ็นสัญญากับสโมสร เขาทำงานเป็นคนงานในโรงฆ่าสัตว์ที่เมืองแอเบอร์ดีน
อาชีพของเยตส์เริ่มก้าวกระโดดหลังจากที่เจอร์รี เคอร์ เข้ามาเป็นผู้จัดการทีมในปี 1959 เคอร์มองว่าเยตส์มีความสำคัญต่อทีมมากขนาดที่เขาได้ขอให้หน่วยงานทหารปล่อยตัวเยตส์มาลงเล่นให้กับทีมทุกวันเสาร์ ในช่วงที่เยตส์กำลังรับราชการทหาร ในฤดูกาล 1959-1960 ซึ่งเป็นฤดูกาลแรกที่เคอร์เข้ามาคุมทีมอย่างเต็มตัว เซนต์จอห์นสโตนคว้าแชมป์ดิวิชันสองได้สำเร็จ สำหรับทีมที่เป็นคู่แข่งหลักของยูไนเต็ดในการแย่งชิงอันดับที่สองเพื่อเลื่อนชั้น คือ ฮามิลตัน อะคาเดมิคัล และควีน ออฟ เดอะ เซาท์
รอด เซเกนัน

| รอด เซเกนัน |
| --- | --- |
เกิด: 15 กันยายน พ.ศ. 2503
รอด เซเกนัน (อังกฤษ: Rod Sequenan) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2503 สถิติการชก  86 ครั้ง ชนะ 56 (น็อค 33) เสมอ 5 แพ้ 25
ประวัติ

เซเกนันขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2520 ชนะน็อค คิด โตโต ยก 3 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่  เคยไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ 4 ครั้ง ในช่วง พ.ศ. 2523 – 2525 แต่แพ้ทั้งสี่ครั้ง จนกระทั่ง 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 จึงชกชนะน็อค คิม ซาวัง ยก 9 ถึงถิ่นที่เกาหลีใต้ ต่อมา เซเกนันได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ชนะน็อค อัลเบิร์ต ดุลดูเลา ยก 9 จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ชนะคะแนน ลี อิลบอก ที่เกาหลีใต้ ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง เมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ชนะน็อค ชอย จินชิก ยก 12 ที่ เกาหลีใต้ จากนั้นได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท IBF เมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2527 แพ้คะแนน ยูห์ ฮวานคิล ที่เกาหลีใต้ ไม่ได้แชมป์
เมื่อชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ เซเกนันขึ้นชกป้องกันแชมป์ OPBF  2 ครั้ง จากนั้น เซเกนันได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท IBF อีกครั้งเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2528 แพ้น็อค เลสเตอร์ เอลลิส ยก 13 ที่ ออสเตรเลีย หลังจากนั้น เซเกนันไปชกมวยที่สหรัฐ 3 ครั้ง ชนะ 1 แพ้ 2 ก่อนจะเสียแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2529 แพ้คะแนน คิม ซุงยุน เซเกนันมาประสบความสำเร็จอีกครั้งเมื่อได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ชนะคะแนน ลิโต เปนา แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2531 ก็แพ้น็อค เบอร์นาเบ้ อาลีปิง ยก 3 เสียแชมป์ไป เซเกนันขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2532 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน อัลลัน อาเลเกรีย ไม่ได้แชมป์ เซเกนันชกแก้มือกับอาเลเกรียอีกครั้งเมื่อ 4 สิงหาคม ปีเดียวกันก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ชิงแชมป์ไม่ได้อีก เซเกนันมาประสบความสำเร็จ ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2533 ชนะน็อค คองคอง ปาเกียว ยก 9 แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ แพ้คะแนนอัลลัน อาเลเกรีย ไปเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ต่อมาใน พ.ศ. 2534 เซเกนันไปชกที่สหรัฐ แต่ชกชนะเพียงครั้งแรกเท่านั้นจากนั้นชกแพ้ตลอด จนกระทั่งชกแพ้น็อค วิลเฟรโด ริเวรา ยก 2 เมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2537 เซเกนันก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (2524)
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท (2530 – 2531, 2533)
แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ชิง 28 สิงหาคม 2526 ชนะคะแนน ลี อิลบอก ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 ตุลาคม 2526 ชนะน็อค ชอย จินชิก ยก 12 ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 3 พฤศจิกายน 2527 ชนะน็อค ชอย วันแตก ยก 8 ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 30 มีนาคม 2528 ชนะน็อค ศักดา ศักดิ์สุรีย์ ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์
เสียแชมป์ 1 มิถุนายน 2529 แพ้คะแนน คิม ซุงยุน ที่ เกาหลีใต้
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท IBF เมื่อ 22 เมษายน 2527 แพ้คะแนน ยู ฮวานคิล ที่ เกาหลีใต้
ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท IBF เมื่อ 26 เมษายน 2528 แพ้น็อค เลสเตอร์ เอลลิส ยก 13 ที่ ออสเตรเลีย
รหัสโรงพิมพ์

หน้าลิขสิทธิ์ที่มีบรรทัดรหัสโรงพิมพ์ถูกขีดเส้นใต้เอาไว้ หนังสือในฉบับนี้พิมพ์ซ้ำเป็นครั้งที่ 18
รหัสโรงพิมพ์ (อังกฤษ: printer's key) หรือ บรรทัดตัวเลข (อังกฤษ: number line) เป็นข้อความหนึ่งบรรทัดอยู่ในหน้าลิขสิทธิ์ของหนังสือ (มันจะอยู่ด้านหลังหลังหน้าปกรอง ในหนังสือที่พิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ) ใช้ระบุจำนวนการพิมพ์ซ้ำของหนังสือในฉบับพิมพ์นั้น วิธีการนี้เริ่มใช้กันมานับแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 และเป็นที่นิยมใช้กันหลัง ค.ศ. 1970
ตัวอย่างด้านล่างนี้
หมายถึงการพิมพ์หนังสือในครั้งแรก ตัวเลขจะค่อยถูกลบออกในการพิมพ์ครั้งถัดไป เมื่อมีเลข "1" อยู่หมายถึงว่าเป็นการพิมพ์ครั้งแรกในฉบับพิมพ์นั้น ถ้าเป็นการพิมพ์ครั้งที่สองในฉบับพิมพ์นั้นเลข "1" จะถูกลบออกไป ตัวเลขที่แสดงอยู่หลังจากการลบออกก็คือ "2"
ตัวอย่าง

โดยทั่วไปรหัสโรงพิมพ์จะเป็นอนุกรมตัวเลขที่ไม่ซ้ำกันหรือเป็นตัวอักษร แต่โครงสร้างหรือวิธีการนำเสนอไม่ได้มีรูปแบบที่ตายตัวดังแสดงในตัวอย่างต่อไปนี้
อนุกรมของตัวเลขอาจจะเป็นลำดับที่ลดลงหรือเพิ่มขึ้นก็ได้
ลำดับตัวเลขอาจไม่ได้มีทิศทางเดียว อาจจะสลับกันจากซ้ายไปขวา
ในบางกรณีอาจมีตัวเลขสองหลักที่แสดงถึงปีอยู่ด้วย
ในตัวอย่างนี้หมายถึงการพิมพ์ซ้ำเป็นครั้งที่สองเมื่อ ค.ศ. 1970 ของฉบับพิมพ์นั้น
เมื่อสำนักพิมพ์จัดจ้างให้ผู้รับเหมาจัดพิมพ์ อาจมีการใส่ชื่อผู้รับจ้างทำการพิมพ์ด้วยก็ได้
ตัวอย่างข้างต้นมีความหมายว่า
พิมพ์ซ้ำเป็นครั้งที่สาม
เพิ่มเมื่อ ค.ศ. 1996
จัดจ้างให้แก่ผู้รับเหมา คือ Acme Printing Corporation
เชิงอรรถ

↑  Boutell 1949, p. 26, § "Thomas Y. Crowell Company" ¶ "1947 Statement".
↑  Ahearn & Ahearn 2011, § "First Edition Identification". Retrieved 2022-08-24 – via Google Books (limited preview).
↑  Stop Counterfeit Books 2022.
↑  
Rennicks 2021, § "How Can You Tell if a Book is a First Edition?"; Ahearn & Ahearn 2011, "First Edition Identification By Publisher". Retrieved 2022-08-24 – via Google Books (limited preview).
รอนนี เจมส์ ดิโอ

| รอนนี เจมส์ ดิโอ |
| --- | --- |
Dio ในปี 2005.
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: โรนัลด์ เจมส์ พาดาโวนา
เกิด: 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1942(1942-07-10) Portsmouth, New Hampshire, United States
เสียชีวิต: พฤษภาคม 16, 2010(2010-05-16) (67 ปี) Los Angeles, California, United States
แนวเพลง: Heavy metal, hard rock, blues rock
อาชีพ: นักร้อง นักแต่งเพลง
ช่วงปี: 1957–2010

เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
โรนัลด์ เจมส์ พาดาโวนา (อังกฤษ: Ronald James Padavona) (10 กรกฎาคม ค.ศ. 1942 - 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2010) มีอีกชื่อคือ  รอนนี เจมส์ ดิโอ  เขาเป็นนักร้อง และ นักแต่งเพลงชาว อเมริกัน และเคยเป็นอดีตสมาชิกของวง Elf Rainbow, Black Sabbath, Heaven & Hell,และวงดนตรีของเขาเอง Dio  และงานดนตรีต่างๆเช่น  Hear 'n Aid   เขาได้รับการยอมรับว่ามีเสียงร้องที่ทรงพลังในแนวเพลงเฮฟวีเมทัล  และเขาเป็นเจ้าของสัญลักษณ์ Devil's horns (เขาปีศาจ) ที่สร้างอิทธิพลแก่วงการร็อค ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต รอนนี เจมส์ ดิโอ ได้ร่วมงานกับสมาชิกของวง Black sabbath คือTony Iommi, Geezer Butler, และ Vinny Appice  ในชื่อวง Heaven & Hell  อัลบั้ม The Devil You Know  บันทึกไว้เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2009
ผลงานต่างๆ

The Vegas Kings (1957–1958)
Ronnie & The Rumblers (1958)
Ronnie & The Red Caps (1958–1961)
Ronnie Dio & The Prophets (1961–1967)
The Electric Elves (1967–1969)
The Elves (1969–1970)
Elf (1970–1975)
Rainbow (1975–1979)
Black Sabbath (1979–1982)
Dio (1982–1991)
Hear 'n Aid (1985)
Black Sabbath (1991–1992)
Dio (1993–2010)
Black Sabbath (2006) (Recording of three new songs for Black Sabbath: The Dio Years)
Heaven & Hell (2006–2010)
รอยทึบแบบกระจกฝ้า

High-resolution CT: increase in density in areas of ground glass and air trapping in lower lobes in patients with hypersensitivity pneumonitis.
รอยทึบแบบกระจกฝ้า (อังกฤษ: ground glass opacity, GGO) เป็นสิ่งตรวจพบแบบไม่จำเพาะอย่างหนึ่งที่เห็นได้จากการตรวจภาพถ่ายรังสีปอดทั้งแบบปกติ (plain film chest radiography) และจากการทำซีทีสแกน เป็นการบ่งชี้ว่าถุงลมในบริเวณนั้นถูกเติมเต็มด้วยสารน้ำซึ่งอาจเป็น exudate หรือ transudate แทนที่จะเป็นอากาศตามปกติ
รถไฟฟ้าโอดะกีว

| --- | --- |

ประเภท: มหาชน (TYO: 9007)
การซื้อขาย: TYO: 9007
ISIN: JP3196000008 
อุตสาหกรรม: ขนส่งสาธารณะ
ก่อนหน้า: Odawara Express Railway Co., Ltd. 小田原急行鉄道株式会社
ก่อตั้ง: ชินจุกุ, โตเกียว, ญี่ปุ่น (1 มิถุนายน ค.ศ. 1948)
สำนักงานใหญ่: 1-3-3, นิชิ-ชินจุกุ, เขตชินจุกุ, โตเกียว 160-8309, ญี่ปุ่น
บุคลากรหลัก: โยะชิฮิโระ โอะซุงะ, ประธาน & ซีอีโอ
รายได้: ¥159.465 พันล้าน (2009)
รายได้สุทธิ: ¥7.930 พันล้าน (2009)
พนักงาน: 3,485 (2009)
เว็บไซต์: www.odakyu.jp
รถไฟฟ้าโอดะกีว (ญี่ปุ่น: 小田急電鉄株式会社; โรมาจิ: โอดะกีว เด็นเตะสึ คะบุชิกิ-ไกฉะ; อังกฤษ: Odakyu Electric Railway Co., Ltd.) เป็นบริษัทรถไฟฟ้าเอกชนของญี่ปุ่น เป็นที่รู้จักกันในการบริการรถไฟด่วนพิเศษสาย โรมานซ์คาร์ ในเส้นทางระหว่างโตเกียวกับเมือง โอดาวาระ, เอโนชิมะ, เมืองใหม่ทามะ, และฮาโกเนะ
บริษัทรถไฟฟ้าโอดะกีวเป็นบริษัทหลักหนึ่งในกลุ่มบริษัทโอดะกีว ซึ่งประกอบไปด้วยบริษัทย่อยอีก 106 บริษัท ในหลายธุรกิจ เช่น รถไฟฟ้าเอโนชิมะ, ทางรถไฟฮาโกเนะโทซัน, รถไฟฟ้าโอดะกีวบัส, ห้างสรรพสินค้าโอดะกีว, และโรงแรมไฮแอตรีเจนซี่โตเกียว
เส้นทาง

| เส้นทาง | ขอบข่าย | ระยะทาง (กม> ) | สถานี | วันที่เปิดบริการ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สายโอดาวาระ | ชินจูกุ - โอดาวาระ | 82.5 | 47 | 1 เมษายน ค.ศ. 1927 |
| สายเอโนชิมะ | ซางามิ-โอโนะ - คาตาเซะ-เอโนชิมะ | 27.4 | 17 | 1 เมษายน ค.ศ. 1929 |
| สายทามะ | ชิง-ยูริงาโอากะ - คารากิดะ | 10.6 | 8 | 1 มิถุนายน ค.ศ. 1974 (บางส่วน)   27 มีนาคม ค.ศ. 1990 (เต็มรูปแบบ) |
| รวมทั้งสิ้น | 3 เส้นทาง | 120.5 | 70 |   |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
ควีนส์คอลเลจ

ตราราชวิทยาลัย
ควีนส์คอลเลจ (Queens' College) มีชื่อเรียกอีกอย่างว่า ราชวิทยาลัยควีนส์ หรือ สมเด็จพระราชินีนาถราชวิทยาลัย เป็นหนึ่งในบรรดาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุดของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และเป็นหนึ่งในวิทยาลัยชั้นนำด้านวิชาการในระดับสูงสุดห้าอันดับแรกของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ มีศิษย์เก่าที่ชื่อเสียงทั้งเชื้อพระวงศ์, ขุนนาง, นักการศาสนา, นักการเมือง, นักดาราศาสตร์ และอื่น ๆ
ราชวิทยาลัยควีนส์ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 1991 (ค.ศ. 1448) โดยพระนางมาร์กาเร็ตแห่งอองชู สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ ในพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ จากราชวงศ์แลงคัสเตอร์ และได้รับการสถาปนา ซ้ำอีกครั้งโดย เอลิซาเบธ วูดวิลล์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ ในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ จากราชวงศ์ยอร์ค ซึ่งทั้งสองราชวงศ์เป็นคู่แข่งกันในสงครามดอกกุหลาบ ดังนั้นชื่อภาษาอังกฤษของวิทยาลัย คำว่า Queens จึงมีอักษร s ลงท้าย
ราชวิทยาลัยควีนส์ เป็นวิทยาลัยเดียวของเคมบริดจ์ ที่ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระราชนีนาถแห่งอังกฤษ หลายพระองค์ ทรงรับไว้ในพระบรมราชินูปถัมภ์ รวมถึง สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ รับราชวิทยาลัยควีนส์ ไว้ในพระบรมราชินูปถัมภ์เช่นกัน ซึ่งในเดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2562 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ได้เสด็จพระราชดำเนินมาเยี่ยมและเสวยพระกระยาหารกลางวันที่ทางราชวิทยาลัยควีนส์ได้ถวายการรับรอง
เนื่องด้วยพื้นที่ของราชวิทยาลัยฯ ครอบคลุมสองฝั่งคลองเคม (Cam River) เชื่อมโดยสะพานคณิตศาสตร์ (Mathematical Bridge) ที่มีชื่อเสียงและเป็นจุดท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ระหว่างพื้นที่สองฝั่ง โดยมีศัพท์เรียกพิเศษว่า ฝั่งสลัว (ฝั่งเก่า, dark side) และฝั่งสว่าง (ฝั่งใหม่, light side)
รวมเรื่องสั้นจิตหลุด

รวมเรื่องสั้นจิตหลุด (อังกฤษ: My Mania) เป็นหนังสือการ์ตูนไทย ผลงานของเอกสิทธิ์ ไทยรัตน์ ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ (และ Let's Comic ในเวลาต่อมา) โดยเนื้อหาในเล่มเป็นการรวมเรื่องสั้นแนวสยองขวัญและแฟนตาซีหักมุมจบ ด้วยลายเส้นที่สวยงาม และจากมุมมองที่สร้างความแหวกแนวจากผู้เขียนนี้ ส่งผลให้ 2 ใน 5 เรื่องได้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ คือเรื่อง "13 quiz show" ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง "13 เกมสยอง" และอีกเรื่องคือ "อย่าอ่านชะตาจะขาด" ถูกสร้างเป็น "ยันต์สั่งตาย" ตอนหนึ่งในภาพยนตร์เรื่อง "สี่แพร่ง" ในเวลาต่อมา