stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สหพันธ์วอลเลย์บอลศรีลังกา
แหล่งข้อมูล

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กสมาคมวอลเลย์บอลแห่งชาติของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ |
| --- | --- | --- |
 สาขา วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด 
| แอฟริกา(CAVB) |  ALG  ANG  BDI  BEN  BOT  BUR  CAF  CGO  CHA  CIV  CMR  COD  COM  CPV  DJI  EGY  ERT  ETH  GAB  GAM  GBS  GEQ  GHA  GUI  KEN  LBA  LBR  LES  MAD  MAR  MAW  MLI  MOZ  MRI  MTN  NAM  NGR  NIG  RSA  RWA  SEN  SEY  SLE  SOM  STP  SUD  SWZ  TAN  TOG  TUN  UGA  ZAM  ZIM  |  |
| เอเชียและโอเชียเนีย(AVC) |  AFG  ASM  AUS  BGD  BTN  BHR  BRN  KHM  CHN  COK  FJI  FSM  GUM  HKG  INA  IND  IRI  IRQ  JOR  JPN  KAZ  KGZ  KIR  KOR  KSA  KUW  LAO  LBN  MAC  MYS  MDV  MGL  MHL  MMR  NEP  NIU  NRU  NZL  OMN  PAK  PLW  PHI  PSE  PNG  PRK  QAT  MNP  WSM  SGP  SLB  SRI  SYR  PLY  TON  THA  TJK  TLS  TKM  TPE  TUV  UAE  UZB  VUT  VIE  YEM  |  |
| อเมริกาเหนือและแคริบเบียน(NORCECA) |  AGU  ANT  ARU  BAH  BAR  BER  BIZ  BON  CAN  CAY  CRC  CUB  CUR  DMA  DOM  ESA  EUX  FSM  GDP  GRN  GUA  HAI  HON  ISV  IVB  JAM  LCA  MEX  MQE  MSR  NCA  PAN  PUR  SAB  SKN  SUR  SXM  TCI  TRI  USA  VIN  |  |
| อเมริกาใต้(CSV) |  ARG  BOL  BRA  CHI  COL  ECU  FGU  GUY  PAR  PER  URU  VEN  |  |
| ยุโรป(CEV) |  ALB  AND  ARM  AUT  AZE  BLR  BEL  BIH  BUL  CRO  CYP  CZE  DEN  ESP  EST  FER  FIN  FRA  GBR ENG  SCO  WAL  NIR  GEO  GER  GIB  GRE  GRL  HUN  IRL  ISL  ISR  ITA  KOS  LAT  LIE  LTU  LUX  MKD  MLD  MLT  MON  MNE  NED  NOR  POL  POR  ROM  RUS  SRB  SLO  SMR  SVK  SUI  SWE  TUR  UKR  |  |
 รายการแข่งขันหลัก โอลิมปิก  วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก  วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก  วอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ  วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์คัพ
สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก

| --- | --- |
ชื่อย่อ: OPBF
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2495 (ในนาม OBF)
ประเภท: สหพันธ์กีฬานานาชาติ
สํานักงานใหญ่: ประเทศญี่ปุ่น
ที่ตั้ง: เขตบุงเกียว โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : เอเชียและโอเชียเนีย
สมาชิก  : 16 ชาติ (3 ภูมิภาค)​
ภาษาทางการ : ภาษาอังกฤษ
สังกัด: สภามวยโลก
เว็บไซต์: http://www.opbf.info/
หมายเหตุ: OPBF สถาปนาครั้งแรกในนาม "สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกล"
สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก (อังกฤษ: Oriental & Pacific Boxing Federation; ชื่อย่อ: OPBF) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 และเข้าเป็นสมาชิกของสภามวยโลก (WBC) ใน พ.ศ. 2506 สมาชิกของ OPBF ได้แก่ ออสเตรเลีย ฟิจิ กวม ฮาวาย ฮ่องกง อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ มองโกเลีย นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ กลุ่มประเทศสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต​ ไต้หวัน ซามัว ไทย และตองงา สำนักงานใหญ่อยู่ที่ญี่ปุ่น
ประวัติ

ในระยะเริ่มแรกของมวยสากลในทวีปเอเชียยังไม่มีการชิงแชมป์ระดับภูมิภาคที่เป็นทางการ มีบันทึกของสภามวยโลกระบุว่ามีการแข่งขันชิงแชมป์มวยสากลภาคตะวันออกเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2495 โดยกาเบรียล อิลอร์เด ชนะ ฮิโรชิ โอริงูจิ ได้ครองแชมป์รุ่นไลท์เวท ในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกันลาร์รี่ บาตาน (ฟิลิปปินส์) ชนะ อากิโยชิ อากาซาวะ (ญี่ปุ่น) ได้ครองแชมป์รุ่นเฟเธอร์เวท
อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการรับรองตำแหน่งแชมป์อย่างเป็นทางการจนกระทั่งมีการจัดตั้งสถาบันมวยแห่งแรกในเอเชียเมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2497 ในชื่อสหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกล (OBF) ที่โตเกียวจากการประชุมของตัวแทนจากญี่ปุ่น (ยาชิโยะ มานาเบะ) ฟิลิปปินส์ (อัลเฟรโด กิโดเต) และไทย (พร พาณิชภักดี) ประธานของ OBF คนแรกคือมานูเอล นีโตจากฟิลิปปินส์ ผลจากการประชุมครั้งนี้ได้จัดให้มีการชกเป็นมหกรรมของแชมป์ภาคตะวันออกที่มะนิลาเมื่อ 3 และ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ผู้ได้ครองแชมป์ในครั้งนั้นได้แก่
รุ่นฟลายเวท แดนนี่ คิด
รุ่นแบนตัมเวท เคอิจิ โคมูโระ
รุ่นเฟเธอร์เวท ชิเงจิ คาเนโอะ
รุ่นไลท์เวท เลียว อลอนโซ่​
รุ่นเวลเตอร์เวท สมเดช ยนตรกิจ
รุ่นมิดเดิลเวท ฮาจิโร ทัตสึมิ
การประชุมของ OBF ครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2500 โดยมีตัวแทนจากไทย ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์และสมาชิกใหม่คือเกาหลีใต้เข้าร่วม จำนวนสมาชิกได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จน พ.ศ. 2520 ออสเตรเลียเข้าเป็นสมาชิกและเปลี่ยนชื่อเป็น OPBF เพื่อรวมภูมิภาคแปซิฟิกตอนใต้เข้ามาด้วย จนมีสมาชิก 16 ประเทศในปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.opbf.net/index.html เก็บถาวร 2008-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สหพันธ์มหาวิทยาลัยวิจัยแห่งยุโรป

| --- | --- |

ก่อตั้ง: ค.ศ. 2002
ประเภท: องค์การเพื่อการศึกษาและวิจัย
สํานักงานใหญ่: ลูเวน, เบลเยี่ยม 
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : ยุโรป
เลขาธิการทั่วไป: Dr.Kurt Deketelaere
เว็บไซต์: www.leru.org
สหพันธ์มหาวิทยาลัยวิจัยแห่งยุโรป  (อังกฤษ: League of European Research Universities; ตัวย่อ: LERU) เป็นสมาคมของมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงด้านงานวิจัยที่โดดเด่นที่สุดในยุโรป
ประวัติ

สมาพันธ์มหาวิทยาลัยวิจัยแห่งยุโรป เป็นความร่วมมือกันของมหาวิทยาลัยต่างๆในทวีปยุโรป 21 แห่ง ที่มีชื่อเสียงด้านงานวิจัยที่โดดเด่น เพื่อที่จะแลกเปลี่ยนความรู้ และแข่งขันด้านการวิจัยระดับนานาชาติ สมาพันธ์มหาวิทยาลัยวิจัยแห่งยุโรปก่อตั้งในปี ค.ศ. 2002 โดย มหาวิทยาลัยที่มีผลงานวิจัยยอดเยี่ยมในยุโรป 12 มหาวิทยาลัย ปี ค.ศ. 2010 มีสมาชิกเข้าร่วมทั้งหมด 21 มหาวิทยาลัยทั่วยุโรป
สมาพันธ์มหาวิทยาลัยวิจัยแห่งยุโรปสนับสนุนด้านการศึกษาและวิจัยโดยคำนึงถึงขอบเขตของความเข้าใจในมนุษย์ การสรรค์สร้างความรู้ใหม่ผ่านการวิจัยพื้นฐาน ซึ่งแหล่งความรู้สุดยอดคือนวัตกรรมในสังคม ส่งเสริมงานวิจัยของมหาวิทยาลัยสมาชิกในวงสังคมอย่างกว้างขวาง
เป้าหมายของสมาพันธ์คือการสนับสนุนคุณค่าของงานวิจัย ให้นำไปเป็นนโยบายใช้การพัฒนา และประสบผลดีที่สุด โดยผ่านการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ร่วมกันในหมู่มหาวิทยาลัยสมาชิก
สมาพันธ์มหาวิทยาลัยวิจัยแห่งยุโรปตีพิมพ์งานวิจัยและรายงานที่หลากหลาย และสม่ำเสมอ ก่อให้เกิดการถกเถียงในระดับสูง มีการวิเคราะห์ในเชิงลึก เกิดเป็นผลงานที่ตกผลึกและนำไปเป็นแนวทาง หรือนโยบายปฏิบัติสำหรับมหาวิทยาลัย ผู้วิจัย และผู้สนับสนุนเงินทุนวิจัย
สำนักงานใหญ่ของสมาพันธ์มหาวิทยาลัยวิจัยแห่งยุโรปตั้งอยู่ที่เมืองลูเวน (Leuven) ประเทศเบลเยี่ยม โดยมี ศ.ดร. Kurt Deketelaere เป็นเลขาธิการคนปัจจุบัน
สมาชิก

สหพันธ์มหาวิทยาลัยวิจัยแห่งยุโรปมีสมาชิกทั้งหมด 21 มหาวิทยาลัยทั่วยุโรป
เบลเยี่ยม
มหาวิทยาลัยคาทอลิก ลูเวน (KU Leuven)
ฟินแลนด์
มหาวิทยาลัยเฮลซิงกิ  (University of Helsinki)
ฝรั่งเศส
มหาวิทยาลัยปิแอร์ และมารี คูรี่ (Pierre-and-Marie-Curie University)
มหาวิทยาลัยปารีสใต้ (University of Paris-Sud)
มหาวิทยาลัยสตรัสเบิร์ก (University of Strasbourg)
เยอรมนี
มหาวิทยาลัยไฟรบวร์ค (University of Freiburg)
มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ก (Heidelberg University)
มหาวิทยาลัยมิวนิก (University of Munich)
อิตาลี
มหาวิทยาลัยมิลาน (University of Milan)
เนเธอร์แลนด์
มหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม (University of Amsterdam)
มหาวิทยาลัยเลเดน (Leiden University)
มหาวิทยาลัยอูเทรช (Utrecht University)
สเปน
มหาวิทยาลัยบาร์เซโลนา (University of Barcelona)
สวีเดน
มหาวิทยาลัยลุนด์ (Lund University)
สวิตเซอร์แลนด์
มหาวิทยาลัยเจนีวา (University of Geneva)
มหาวิทยาลัยซูริค (University of Zurich)
สหราชอาณาจักร
อิมพิเรียลคอลเลจลอนดอน (Imperial College London)
ยูนิเวอร์ซิตี้ คอลเลจจ์ ลอนดอน (University College London)
มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (University of Cambridge)
มหาวิทยาลัยเอดินบะระ (University of Edinburgh)
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (University of Oxford)
สหพันธ์วอลเลย์บอลอินเดีย

| --- | --- |
กีฬา: วอลเลย์บอล
ตัวย่อ: VFI
วันที่ก่อตั้ง: ค.ศ. 1951
การติดต่อ: สหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB)
สังกัดภูมิภาค: สมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย
สำนักงานใหญ่: เจนไน, อินเดีย
ประธาน: ศาสตราจารย์ อชิวตา ซามันตา
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
www.volleyballindia.com

สหพันธ์วอลเลย์บอลอินเดีย (อังกฤษ: Volleyball Federation of India; VFI) เป็นองค์กรปกครองของวอลเลย์บอลในประเทศอินเดีย
ประวัติ

สหพันธ์วอลเลย์บอลอินเดียก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2494 ก่อนการก่อตั้งสหพันธ์วอลเลย์บอลอินเดีย (VFI) วอลเลย์บอลถูกควบคุมโดยสมาคมโอลิมปิกอินเดีย (IOA) และในขณะนั้นการแข่งขันวอลเลย์บอลระหว่างรัฐจะจัดขึ้นทุก ๆ สองปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2479 ถึง 2493 สำหรับผู้ชายเท่านั้น การแข่งขันชิงแชมป์ครั้งแรกจัดขึ้น พ.ศ. 2479 ที่เมืองละฮอร์ (ปัจจุบันอยู่ในปากีสถาน) ในปี พ.ศ. 2494 สหพันธ์วอลเลย์บอลอินเดียได้ก่อตั้งขึ้นและมีการประชุมครั้งแรกที่เมืองลูเธียนา (รัฐปัญจาบ)
สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานี

| สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานี |
| --- | --- |
 ลิเดีย ลิลิอู โลโลกู วาลาเนีย เวเวฮิ คามาคาเอฮา อา คาปาอาเคอา สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวาย

สมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรฮาวาย
ครองราชย์: 29 มกราคม พ.ศ. 2434 - 17 มกราคม พ.ศ. 2436
รัชสมัย: 2 ปี
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้าคาลาคาอัวแห่งฮาวาย
รัชกาลถัดไป: ราชาธิปไตยถูกล้มล้าง

ประสูติ: 2 กันยายน พ.ศ. 2381 โฮโนลูลู ราชอาณาจักรฮาวาย
สวรรคต: 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2460 (79 พรรษา) โฮโนลูลู รัฐฮาวาย
พระราชสวามี: เจ้าชายจอห์น โอเวนแห่งฮาวาย พระราชสวามี
สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวาย
ราชวงศ์: ราชวงศ์คาลาคาอัว
พระบรมราชชนก: คาเอซาร์ คาปาเคอา
พระบรมราชชนนี: อานาเลอา เคโอโฮคาโลเล
ลายพระอภิไธย: 
สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวาย (อังกฤษ: Queen Liliuokalani of Hawaii) (2 กันยายน พ.ศ. 2381 - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2460) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรฮาวาย มีพระนามเดิมว่า ลิเดีย ลิลิอู โลโลกู วาลาเนีย เวเวฮิ คามาคาเอฮา อา คาปาอาเคอา เมื่อทรงได้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์มีพระนามว่า เจ้าหญิงลีลีโอกาลานี หลังจากทรงอภิเษกสมรสก็มีพระนามว่า ลิเดีย เค โดมินิส
ต้นพระชนม์ชีพ

สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานี เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2381 เป็นพระราชธิดาในคาเอซาร์ คาปาเคอาหัวหน้าพระสังฆราชแห่งฮาวาย กับอานาเลอา เคโอโฮคาโลเล จึงถือว่าพระองค์พระองค์เป็นพระราชบุตรบุญธรรมของพระมหากษัตริย์ฮาวายตามพระราชประเพณีโบราณของฮาวาย พระองค์ทรงใช้เวลาส่วนใหญ่ในวัยเด็กศึกษาเล่าเรียน และใช้เวลาอยู่กับพระขนิษฐาของพระองค์
ในวันที่พระองค์เสด็จพระราชสมภพ พระชายาคินาอูในพระเจ้าคาลาคาอัว มีพระอาการแปลก ๆ ซึ่งเป็นที่มาของพระนามของพระองค์ คือ ลีลีอู (บาดเจ็บ) โลโลกู (ร้องไห้) วาลาเนีย (ปวดแสบปวดร้อน) คามาคาเอฮา (เจ็บตา) พระเชษฐาของพระองค์จึงนำชื่อเหล่านี้ไปตั้งเป็นพระนามของเจ้าฟ้าหญิง ซึ่งรวมกันหมายถึง อาการบาดเจ็บของพระราชวงศ์
พระองค์ได้เข้ารับการศึกษาในโรงเรียนหลวงแห่งราชอาณาจักรฮาวาย (ภายหลังรู้จักกันในชื่อโรงเรียนราชวงศ์ฮาวาย) และกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญภาษาอังกฤษ พระองค์เข้าเรียนในโรงเรียนเดียวกับพระเชษฐาทั้งสองของพระองค์ เจมส์ คาลิโอคาลานี่และเดวิด คาลาคาอูอา พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในเด็กทั้งสิบห้าคน
อภิเษกสมรส

เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2405 เจ้าหญิงลีลีโอกาลานี ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับจอห์น โอเวน โดมินิส ซึ่งต่อมาได้เป็นผู้ว่าราชการรัฐโอวาฮูและเมาอี พระองค์ทรงอภิเษกสมรสอย่างไม่มีความสุข เพราะพระองค์ทรงประสบกับปัญหาอย่างมากมาย แต่ในปีพ.ศ. 2425 พระราชสวามีของพระองค์ก็มีพระโอรสกับคนรับใช้ของพระองค์ ซึ่งพระองค์ก็ยอมรับมาเป็นโอรสบุญธรรม และพยายามจะให้ทายาทอยู่ในสายพระราชบัลลังก์ เพื่อจะได้เสริมความมั่นคงให้สถาบันพระมหากษัตริย์และปกป้องพระสวามีของพระองค์
เจ้าฟ้าหญิงมกุฎราชกุมารี

ในปีพ.ศ. 2417 เจ้าชายลูนาลิโลทรงได้รับเลือกให้เป็นผู้สืบราชบัลลังก์แห่งราชอาณาจักรฮาวายต่อจากพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 5 แห่งฮาวาย ซึ่งเสด็จสวรรคตลงและไม่ทรงมีรัชทายาท ในการเลือกผู้สืบราชบัลลังก์ระหว่างเจ้าชายลูนาลิโล เดวิด คาลาคาอูอา และสมเด็จพระราชินีเอ็มมา นาเอ รูกในพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 4 เจ้าหญิงลีลีโอกาลานีสนับสนุนพระเชษฐาของพระองค์ซึ่งได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ในเวลาต่อมา
พระเจ้าลูนาลิโลแห่งฮาวายทรงแต่งตั้งให้เจ้าชายคาลาคาอัวพระเชษฐาของเจ้าหญิงลีลีโอกาลานีเป็นมกุฎราชกุมาร พระเจ้าลูนาลิโลทรงปกครองฮาวายได้เพียงปีเดียวก็เสด็จสวรรคต เจ้าชายคาลาคาอัวจึงได้ทรงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าคาลาคาอัวแห่งฮาวาย และทรงแต่งตั้งให้เจ้าหญิงลีลีโอกาลานีเป็นเจ้าฟ้าหญิงมกุฎราชกุมารีรัชทายาทสืบพระราชบัลลังก์ในปีพ.ศ. 2420 เนื่องจากฮาวายไม่ได้เป็นอานาณิคมของประเทศในยุโรปจึงไม่ต้องให้พระมหากษัตริย์ยุโรปแต่งตั้งหรือรอรับการอนุมัติจากสภานิติบัญญัติ
ในเดือนเมษายนปีพ.ศ. 2430 พระองค์ได้เป็นผู้แทนพระองค์ เสด็จพระราชดำเนินไปทรงร่วมพระราชพิธีกาญจนาภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียที่กรุงลอนดอน ระหว่างการเดินทางพระองค์ได้ทรงทราบข่าวพระเจ้าคาลาคาอัวถูกบังคับให้สละราชบัลลังก์ และเสด็จสวรรคต พระองค์จึงยกเลิกการเดินทางและเสด็จพระราชดำเนินกลับฮาวาย
รัชกาล

เจ้าหญิงลีลีโอกาลานีได้เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้าคาลาคาอัวพระเชษฐาของพระองค์ เมื่อวันที่29 มกราคม พ.ศ. 2434 ไม่นานหลังจากนั้นพระองค์ก็เริ่มมีบทบาททางการเมืองมากขึ้น พระองค์เริ่มปฏิรูปฮาวาย คณะรัฐมนตรีทั้งหมดสนับสนุนพระองค์ พระองค์ได้ปรับแก้รัฐธรรมนูญเพื่อที่จะยับยั้งชาวอเมริกันและคืนอำนาจให้ชาวเอเชียและชาวพื้นเมือง ความพยายามร่างรัฐธรรมนูญใหม่ไม่เคยบรรลุผลมาก่อนในช่วงเวลาก่อนการล้มล้างราชอาณาจักรฮาวายโดยสหรัฐอเมริกา
รัฐธรรมนูญฉบับใหม่โดยพระราชินีถูกต่อต้านโดยนักธุรกิจชาวอเมริกันและชาวยุโรป ประชาชนเริ่มประท้วงและขับไล่พระราชินี โดยเสนอว่าพระราชินีควรจะ"สละราชสมบัติอย่างแท้จริง" ประชาชนไม่สนับสนุนรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ เนื่องด้วยผลประโยชน์ทางธุรกิจในราชอาณาจักรที่ได้รับยังไม่น่าพึงพอใจเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขามองว่าเป็น "การดูแลกำกับกิจการที่ดี" ราชอาณาจักรทำก็เช่นเดียวกับการจัดการเก็บภาษีศุลกากรต่างประเทศของสหรัฐในการค้าน้ำตาล ทำให้ฮาวายเสียเปรียบดุลการค้าและมีมูลค่าภาษีติดลบจาก สนธิสัญญาร่วมกันในปี 1875 ชาวอเมริกันและยุโรปพยายามหาผลประโยชน์จากการค้าน้ำตาลในฮาวายเข้าสู่สหรัฐอเมริกา นอกจากนี้เหล่านักธุรกิจยังแสดงถึงความกังวลในการปกครองของประมุขแห่งรัฐหญิง
การล้มล้างราชอาณาจักรฮาวาย

บทความหลัก: การล้มล้างราชอาณาจักรฮาวาย
ในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2436 ชาวยุโรปและอเมริกันส่วนหนึ่งภายใต้ชื่อคณะกรรมการรักษาความปลอดภัย ได้มีความพยายามจะล้มล้างราชอาณาจักรฮาวาย ขับไล่ราชินี และผนวกฮาวายเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐอเมริกา โดยอ้างว่าคณะกรรมการรักษาความปลอดภัยมีความกังวลในความปลอดภัยของชีวิตและทรัพย์สินของพลเมืองอเมริกัน ในบ่ายวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2436 กองกำลังนาวิกโยธินสหรัฐอเมริกาและกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาได้บุกยึดกรุงโฮโนลูลู ทำให้พระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ไม่มีโอกาสได้ป้องกันตัว
สมเด็จพระราชินีถูกปลดเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2436 และพระราชบัลลังก์ถูกปล่อยให้ว่างอยู่ชั่วคราว โดยพระองค์หวังว่าสหรัฐอเมริกาจะยอมรับอำนาจอธิปไตยของฮาวายโดยชอบธรรม
สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีทรงยอมทำตามรัฐบาลเฉพาะกาลของฮาวายซึ่งแต่งตั้งโดยรัฐบาลสหรัฐ
ข้าพเจ้า สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานี โดยพระหรรษทานของพระเจ้าและภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรฮาวาย ข้าพเจ้าจะไม่ประท้วงต่อต้านใด ๆ และการกระทำทั้งหมดที่ทำกับตัวเองและรัฐบาลตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรฮาวายโดยคนบางคนที่อ้างว่ามีการจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลของและราชอาณาจักรนี้ ที่ข้าพเจ้ายอมจำนนต่อกองกำลังที่เหนือกว่าของสหรัฐอเมริกาซึ่งมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ฯพณฯ จอห์น เอล สตีเวนส์ ได้นำกองกำลังสหรัฐเข้ายึดโฮโนลูลูและประกาศว่าเขาจะสนับสนุนรัฐบาลเฉพาะกาล ตอนนี้เพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกันของกองกำลังติดอาวุธใด ๆ และบางทีอาจจะเป็นความสูญเสียของชีวิตที่ข้าพเจ้าทำภายใต้การประท้วงนี้และผลักดันโดยกล่าวว่ากองกำลังของอัตราผลตอบแทนผู้มีอำนาจของฉันจนกว่าจะถึงเวลาเช่นรัฐบาลของประเทศสหรัฐอเมริกาจะต้องอยู่บนข้อเท็จจริงที่ถูกนำเสนอไป ยกเลิกการกระทำของตัวแทนและสิทธิของข้าพเจ้าในอำนาจที่ข้าพเจ้าจะเรียกร้องรัฐธรรมนูญเป็นอำนาจอธิปไตยของหมู่เกาะฮาวาย
รัฐบาลเฉพาะกาลซึ่งประกอบไปด้วยนักธุรกิจชาวยุโรปและอเมริกา ก็ได้ประสบความสำเร็จในการรวมฮาวายเข้ากับสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2436 โดยรัฐบาลสหรัฐอเมริกาประกาศว่าฮาวายเป็นดินแดนในอารักขาของสหรัฐอเมริกา
การสละราชสมบัติอย่างเป็นทางการ

สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานี ทรงถูกจับกุมเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2438 พระองค์ถูกตัดสินให้จำคุก 5 ปี ทำงานหนัก และปรับ 5,000 ดอลลาร์ โดยพระองค์ถูกขังในพระราชวังโอลานิ
ผู้สนับสนุนพระองค์ถูกตัดสินจำคุกทั้งหมด รวมทั้งรัฐมนตรีโจเซฟ นาวาฮี เจ้าชายคาวานานาโคอา โรเบิร์ต วิลค็อก และเจ้าชายโจนาห์ คูฮิโอ
ก่อนที่จะขึ้นครองบัลลังก์สิบสี่ปีหรือนับตั้งแต่วันที่ข้าพเจ้าได้รับการประกาศให้เป็นองค์รัชทายาทอย่างเป็นทางการ นามของข้าพเจ้ามีเพียงลีลีโอกาลานี ดังนั้นข้าพเจ้าจึงประกาศเป็นทั้งพระวรราชกุมารีและสมเด็จพระราชินี ดังนั้นมันจึงถูกบันทึกไว้ในจดหมายเหตุของรัฐบาลไปในวันนี้ รัฐบาลเฉพาะกาลหรืออื่น ๆ ได้ตราการเปลี่ยนแปลงใดในนามของข้าพเจ้า ทั้งหมดการกระทำอย่างเป็นทางการเช่นเดียวกับจดหมายส่วนตัวของข้าพเจ้าถูกออกวางจำหน่ายในลายเซ็นของ ลีลีโอกาลานี แต่เมื่อผู้คุมของข้าพเจ้าต้องการให้ข้าพเจ้าลงนาม ("ลีลีโอกาลานี โดมินิส") ข้าพเจ้าก็ทำตามที่พวกเขาได้รับคำสั่ง แรงจูงใจในเรื่องนี้เช่นเดียวกับในการดำเนินการอื่น ๆ ของพวกเขาแสดงออกอย่างชัดเจนว่าต้องการทำลายชื่อเสียงของข้าพเจ้าก่อนที่คนของข้าพเจ้าและก่อนที่โลกจะรู้ ข้าพเจ้าเห็นในช่วงเวลาที่สิ่งที่พวกเขาไม่ได้ว่าแม้จะถูกฉันไม่ปฏิบัติตามภายใต้การข่มขู่ที่รุนแรงที่สุดและเข้มงวดตามความต้องการของพวกเขา ข้าพเจ้าไม่มีและไม่เคยได้อยู่ในช่วงของความรู้ของบุคคลใดเช่น ลีลีโอกาลานี โดมินิส
พระองค์ทรงถูกกักบริเวณในที่พักเป็นเวลาหนึ่งปี และในปีพ.ศ. 2439 สาธารณรัฐฮาวายก็คืนสิทธิการเป็นพลเมืองแก่พระองค์
สวรรคต

หลังจากพ้นโทษ พระองค์ก็ทรงอาศัยอยู่ที่พระราชวังวอชิงตันจนกระทั่งเสด็จสวรรคตในเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2460 เนื่องจากภาวะแทรกซ้อนจากโรคหลอดเลือดสมอง พระบรมศพของพระองค์ได้รับการจัดพิธีฝังอย่างสมพระเกียรติในฐานะอดีตประมุขแห่งรัฐ
พระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ถูกบริจาคให้ "กองทุนสมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีเพื่อเด็กกำพร้าและยากจน" ซึ่งกองทุนสมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานียังคงมีอยู่ในปัจจุบัน
บรรณานุกรม

Kuykendall, RS (1967), The Hawaiian Kingdom, 1874–1893, Honolulu: University of Hawaii Press.
Liliuokalani (1898), Hawaii's Story by Hawaii's Queen, Boston: Lothrop, Lee & Shepard, สืบค้นเมื่อ 2009-01-03.
แหล่งข้อมูลอื่น

Queen Lydia Liliʻuokalani, University of Illinois at Chicago.
Public Law 103-150, also known as "The Apology Bill", Pixi, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-06-20, สืบค้นเมื่อ 2013-04-12.
The Overthrow of the Monarchy, Hawaii nation.
Her Majesty Queen Liliuokalani The Constitutional Queen of The Nation of Hawaii 1891–1893, Free Hawaii, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-02-13, สืบค้นเมื่อ 2013-04-12.
"Queen Lili'uokalani", The Honolulu Advertiser, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-12-10, สืบค้นเมื่อ 2013-04-12
Lili`uokalani (Lydia Kamaka'eha Paki, 1838–1917), Hawaii Music Museum.
Liliuokalani Woman who changed the world, EB.
Hawaiian ex-Queen Liliʻuokalani Comes to Washington, Ghosts of DC, 2012-02-02.
The American Experience: Hawaii's Last Queen (PBS documentary film), IMDb.
วิดีโอ ที่ยูทูบ
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานี |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าคาลาคาอัวแห่งฮาวาย |  |   สมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรฮาวาย  (29 มกราคม พ.ศ. 2434 - 17 มกราคม พ.ศ. 2436) |  | ล้มล้างระบอบกษัตริย์ ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐอเมริกา |
| พระเจ้าคาลาคาอัวแห่งฮาวาย |  |   ประมุขแห่งรัฐฮาวาย   (29 มกราคม พ.ศ. 2434 - 17 มกราคม พ.ศ. 2436) |  | แซนฟอร์ด บี ดอล ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฮาวาย |
| ไม่มี |  |   ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ราชอาณาจักรฮาวาย  (17 มกราคม พ.ศ. 2436 - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2460) |  | เดวิด คาลาคาอัว คาวานานาโคอา |
| ด ค กพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฮาวาย |
| --- | --- | --- |
|  พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 แห่งฮาวาย  พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 แห่งฮาวาย  พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3 แห่งฮาวาย  พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 4 แห่งฮาวาย  พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 5 แห่งฮาวาย  พระเจ้าลูนาลิโลแห่งฮาวาย  พระเจ้าคาลาคาอัวแห่งฮาวาย  สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวาย  |  พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 แห่งฮาวาย  พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 แห่งฮาวาย  พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3 แห่งฮาวาย  พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 4 แห่งฮาวาย  พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 5 แห่งฮาวาย  พระเจ้าลูนาลิโลแห่งฮาวาย  พระเจ้าคาลาคาอัวแห่งฮาวาย  สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวาย  |  |
สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีเมื่อยังทรงพระเยาว์
เจ้าหญิงลีลีโอกาลานีเมื่อตอนเป็นเจ้าฟ้าหญิงมกุฎราชกุมารีในปีพ.ศ 2420
สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวาย
สมเด็จพระราชินีนาถและครอบครัว
สหพันธ์มวยไทยนานาชาติ

| --- | --- |
กีฬา: มวยไทย
ประเภท: Combat sport
อำนาจการควบคุม: นานาชาติ
Membership: 143 ชาติสหพันธ์
ตัวย่อ: IFMA
วันที่ก่อตั้ง: พ.ศ. 2536
การติดต่อ: สมาคมสหพันธ์กีฬานานาชาติที่คณะกรรมการโอลิมปิกสากลให้การรับรอง
วันที่เข้าร่วม: 6 ธันวาคม พ.ศ. 2559
สำนักงานใหญ่: กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย โลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ประธาน: ศักดิ์ชาย ทัพสุวรรณ
เลขาธิการ: สเตฟาน ฟ็อกซ์
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
muaythai.sport
สหพันธ์มวยไทยนานาชาติ (อังกฤษ: International Federation of Muaythai Associations; IFMA) เรียกว่า สหพันธ์มวยไทยสมัครเล่นนานาชาติ (อังกฤษ: International Federation of Muaythai Amateur) จนถึงวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ประกอบด้วยประเทศสมาชิก 130 ประเทศทั่วโลก
พื้นที่สมาคม

สมาพันธ์มวยไทยนานาชาติมีสมาชิกทั้งหมด 122 สหพันธ์ แบ่งเป็น 5 สมาคมพื้นที่
แหล่งข้อมูลอื่น

Official IFMA site
| ด ค กสหพันธ์กีฬาระหว่างประเทศ |
| --- | --- |
 สมาคมสหพันธ์กีฬานานาชาติ  รายชื่อสหพันธ์กีฬาระหว่างประเทศ 
ASOIF (28) สหพันธ์โอลิมปิกฤดูร้อน:  FINA (กีฬาทางน้ำ)  WA (ยิงธนู)  WA (กรีฑา)  BWF (แบดมินตัน)  FIBA (บาสเกตบอล)  IBA (มวยสากล)  ICF (เรือแคนู)  UCI (จักรยาน)  FEI (ขี่ม้า)  FIE (ฟันดาบ)  FIH (ฮอกกี้)  FIFA (ฟุตบอล)  IGF (กอล์ฟ)  FIG (ยิมนาสติก)  IHF (แฮนด์บอล)  IJF (ยูโด)  UIPM (ปัญจกีฬาสมัยใหม่)  FISA (เรือพาย)  WR (รักบี้)  WS (เรือใบ)  ISSF (ยิงปืน)  ITTF (เทเบิลเทนนิส)  WT (เทควันโด)  ITF (เทนนิส)  WT (ไตรกีฬา)  FIVB (วอลเลย์บอล)  IWF (ยกน้ำหนัก)  UWW (มวยปล้ำ) 
AIOWF (7) สหพันธ์โอลิมปิกฤดูหนาว:  IBU (ทวิกีฬา)  FIBT (บอบสเลและสเกเลตัน)  WCF (เคอร์ลิง)  IIHF (ฮอกี้น้ำแข็ง)  FIL (ลูช)  ISU (สเกต)  FIS (สกี) 
ARISF (42) องค์กรที่รับรองโดยไอโอซี:  FAI (กีฬาทางอากาศ)  IFAF (อเมริกันฟุตบอล)  FIA (การแข่งรถ)  FIB (แบนดี้)  WBSC (เบสบอลและซอฟต์บอล)  FIPV (เปโลตาบาสก์)  WCBS (กีฬาบิลเลียด)  CMSB (boules)  WB (โบว์ลิ่ง)  WBF (บริดจ์)  ICU (เชียร์)  FIDE (หมากรุก)  UIAA (ปีนเขา)  ICC (คริกเกต)  WDSF (ลีลาศ)  FMJD (หมากฮอส)  IFF (ฟลอร์บอล)  WFDF (จานบิน)  WKF (คาราเต้)  IKF (คอร์ฟบอล)  ILSF (ช่วยชีวิต)  FIM (การแข่งจักรยานยนต์)  IFMA (มวยไทย)  INF (เนตบอล)  IOF (การนำทาง)  FIP (โปโล)  UIM (เรือเร็ว)  IRF (แร็กเกตบอล)  WS (กีฬาโรลเลอร์)  ISMF (สกีภูเขา)  IFSC (ปีนหน้าผา)  WSF (สควอช)  IFS (ซูโม่)  ISA (โต้คลื่น)  TWIF (ชักเย่อ)  CMAS (กีฬาใต้น้ำ)  FISU (กีฬามหาวิทยาลัย)  IWWF (สกีน้ำและเวกบอร์ด)  IWUF (วูซู) 
AIMS  (สมาชิกอิสระ ของกีฬาที่ได้รับ การยอมรับ) (20):  IAF (ไอกิโด)  IFBB (เพาะกาย)  ICSF (แคสติง)  WDF (ปาเป้า)  IDBF (เรือมังกร)  FMJD (หมากฮอส)  IFA (ฟิสต์บอล)  IGF (หมากล้อม)  IFI (สต็อกน้ำแข็ง)  JJIF (ยิวยิตสู)  FIK (เค็นโด)  WAKO (คิกบ็อกซิง)  FIL (ลาครอส)  WMF (มินิกอล์ฟ)  IPF (พาวเวอร์ลิฟติ้ง)  FIAS (แซมโบ)  FISav (ซาเวจ)  ISTAF (เซปักตะกร้อ)  ISFF (สุนัขลากเลื่อน)  ISTF (ซอฟท์เทนนิส)  CIPS (ตกปลา)  FITEQ (เทคบอล) 
สมาชิกสังเกตการณ์ ของ GAISF (13):  WAF (งัดข้อ)  WDA (ดอดจ์บอล)  FIFG (ฟุตกอล์ฟ)  IUKL (ยกเคตเทิลเบลล์)  IFP (โป๊กเกอร์)  IPSF (เต้นรูดเสา)  ITSF (ฟุตบอลโต๊ะ)  RLIF (รักบี้ลีก)  IPF (พาเดล) 
อื่น ๆ (22):  ARI (ออสเตรเลียนรูลส์ฟุตบอล)  IBA (บอดี้บอร์ด)  PBA (โบว์ล)  IBJJF (บราซิลเลียนยิวยิตสู)  IFBA (บรูมบอล)  WCF (โครเก)  IGAA (แกลิกฟุตบอลและเฮอร์ลิง)  IKF (กาบัดดี้)  IMMAF (ศิลปะการต่อสู้แบบผสม)  WMRA (วิ่งภูเขา)  IPSC (ยิงปืนรณยุทธ)  IQA (ควิดดิช)  IFMAR (รถบังคับวิทยุ)  IRF (โรเกน)  WSSF (วิ่งสโนว์ชู)  ISF (สกายรันนิ่ง)  WSSA (กีฬาสแต็ก)  ITPF (เต็นท์เพกกิ่ง)  FIT (ทัชฟุตบอล)  ITRA (วิ่งเทรล)  IAU (วิ่งอัลตรา) 
 คณะกรรมการโอลิมปิกสากล  สมาพันธ์เวิลด์เกมส์นานาชาติ  สมาคมสหพันธ์กีฬานานาชาติ
สหพันธ์วอลเลย์บอลอียิปต์

| --- | --- |
กีฬา:  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด
อำนาจการควบคุม: อียิปต์
ตัวย่อ: EVBF
การติดต่อ: FIVB
วันที่เข้าร่วม: ค.ศ. 1992 (1992)
สำนักงานใหญ่: นัสร์ ซิตี้ กรุงไคโร
ประธาน: คาเล็ด นัสเซฟ นัสเซฟ เซลิม
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
www.egyvb.org

สหพันธ์วอลเลย์บอลอียิปต์ (อังกฤษ: Egyptian Volleyball Federation) เป็นหน่วยงานกำกับดูแลวอลเลย์บอลในประเทศอียิปต์และรับผิดชอบการบริหารทีมวอลเลย์บอลแห่งชาติอียิปต์ (ทั้งชายและหญิง) สำนักงานตั้งอยู่ในนัสร์ ซิตี้ กรุงไคโร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก เก็บถาวร 2022-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสมาคมวอลเลย์บอลแห่งชาติของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ |
| --- | --- | --- |
 สาขา วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด 
| แอฟริกา(CAVB) |  ALG  ANG  BDI  BEN  BOT  BUR  CAF  CGO  CHA  CIV  CMR  COD  COM  CPV  DJI  EGY  ERT  ETH  GAB  GAM  GBS  GEQ  GHA  GUI  KEN  LBA  LBR  LES  MAD  MAR  MAW  MLI  MOZ  MRI  MTN  NAM  NGR  NIG  RSA  RWA  SEN  SEY  SLE  SOM  STP  SUD  SWZ  TAN  TOG  TUN  UGA  ZAM  ZIM  |  |
| เอเชียและโอเชียเนีย(AVC) |  AFG  ASM  AUS  BGD  BTN  BHR  BRN  KHM  CHN  COK  FJI  FSM  GUM  HKG  INA  IND  IRI  IRQ  JOR  JPN  KAZ  KGZ  KIR  KOR  KSA  KUW  LAO  LBN  MAC  MYS  MDV  MGL  MHL  MMR  NEP  NIU  NRU  NZL  OMN  PAK  PLW  PHI  PSE  PNG  PRK  QAT  MNP  WSM  SGP  SLB  SRI  SYR  PLY  TON  THA  TJK  TLS  TKM  TPE  TUV  UAE  UZB  VUT  VIE  YEM  |  |
| อเมริกาเหนือและแคริบเบียน(NORCECA) |  AGU  ANT  ARU  BAH  BAR  BER  BIZ  BON  CAN  CAY  CRC  CUB  CUR  DMA  DOM  ESA  EUX  FSM  GDP  GRN  GUA  HAI  HON  ISV  IVB  JAM  LCA  MEX  MQE  MSR  NCA  PAN  PUR  SAB  SKN  SUR  SXM  TCI  TRI  USA  VIN  |  |
| อเมริกาใต้(CSV) |  ARG  BOL  BRA  CHI  COL  ECU  FGU  GUY  PAR  PER  URU  VEN  |  |
| ยุโรป(CEV) |  ALB  AND  ARM  AUT  AZE  BLR  BEL  BIH  BUL  CRO  CYP  CZE  DEN  ESP  EST  FER  FIN  FRA  GBR ENG  SCO  WAL  NIR  GEO  GER  GIB  GRE  GRL  HUN  IRL  ISL  ISR  ITA  KOS  LAT  LIE  LTU  LUX  MKD  MLD  MLT  MON  MNE  NED  NOR  POL  POR  ROM  RUS  SRB  SLO  SMR  SVK  SUI  SWE  TUR  UKR  |  |
 รายการแข่งขันหลัก โอลิมปิก  วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก  วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก  วอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ  วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์คัพ