stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดอุทธยารมณ์

| วัดอุทธยารมณ์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดอุทธยารมณ์, วัดจองสูง
ที่ตั้ง: ตำบลแม่สะเรียง อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดอุทธยารมณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สะเรียง อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 56 ตารางวา
วัดอุทธยารมณ์ หรือ วัดจองสูง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2381 โดยมีเจ้าอาวาสเป็นพระไทใหญ่ ปกครองโดยนิกายไทใหญ่ ต่อมา พ.ศ. 2431 เมืองยวม (แม่สะเรียง) ได้ผลกระทบอัคคีภัยครั้งใหญ่ ทำให้วัดได้รับความเสียหายไปด้วย ชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างขึ้นใหม่แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2459
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ทรงมอญ จำนวน 3 องค์ องค์แรกอยู่ทิศตะวันตกศิลปะพม่าผสมไทใหญ่สร้างเมื่อต้นรัชกาลที่ 6 พระบรมธาตุเจดีย์ ประดิษฐานอยู่ตรงกลาง ภายในมีผอบทองรูปเต่า บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ไม่มีหลักฐานระบุว่าสร้างสมัยใด เดิมทีเป็นพระเจดีย์เก่าทรุดโทรม เหลือรูปทรงเพียงครึ่งองค์ ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2499 และเจดีย์ที่ประดิษฐานอยู่ทางทิศตะวันออก เป็นพระเจดีย์ 7 ยอด เดิมเป็นที่ตั้งวิหารไทยใหญ่ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปก่ออิฐอยู่ 9 องค์ ต่อมาพ.ศ. 2431 เกิดไฟไหม้วิหารทั้งหลัง เหลือเพียงองค์พระพุทธรูป จึงได้ทำการสร้างพระเจดีย์ครอบพระพุทธรูปทั้ง 9 องค์ไว้ แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2439
วัดยังมีวิหารไม้เป็นวิหารที่สร้างใหม่บนยกพื้นสูง หลังคาหลายชั้นแบบจองของไทใหญ่ ภายในมีพระพุทธรูปปิดทองแบบมัณฑะเลย์ มีพระนอน ซึ่งเป็นพระพุทธรูปไม้องค์เล็กแบบพม่าและมีผอบบรรจุพระธาตุ
วัดอุปคุต

| วัดอุปคุต |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดอุปคุต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดอุปคุตตั้งชื่อตามพระอุปคุตหรือพระบัวเข็ม พระภิกษุในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช วัดอุปคุตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2456 วัดอุปคุตมีประเพณีที่สำคัญคือประเพณีใส่บาตรพระอุปคุต ชาวเหนือเชื่อว่าหากเดือนใดมีวันเพ็ญที่ตรงกับวันพุธ หรือที่เรียกว่า เป็งปุ๊ด พระอุปคุตจะปลอมเป็นสามเณรมาบิณฑบาตตอนเที่ยงคืน จึงมีประเพณีใส่บาตรตอนเที่ยงคืน
มีตำนานเล่าว่า สามีภรรยาฐานะยากจนคู่หนึ่งตั้งบ้านเรือนอยู่นอกเมืองเชียงใหม่ ทั้งคู่ข้ามแม่น้ำปิงมาฝั่งตะวันตก เข้าถนนท่าแพ ขณะนั้นยังเป็นเวลาเช้ามืด และเป็นวันพระขึ้น 15 ค่ำ ในคืนพระจันทร์เต็มดวง ก็ได้พบกับสามเณรน้อยรูปหนึ่ง จึงได้แบ่งสิ่งของที่ตั้งใจนำไปขาย ยกขึ้นอธิษฐานแล้วใส่ในบาตรของสามเณร หลังจากรับพรจากสามเณรแล้ว นับจากนั้นสองสามีภรรยาก็เจริญรุ่งเรือง ขึ้นตามลำดับ ต่อมาจึงทราบจากพระผู้เฒ่ารูปหนึ่ง ว่าที่เจริญก้าวหน้าค้าขายร่ำรวยนั้น เนื่องจากอานิสงส์ที่ได้ตักบาตรกับสามเณร ซึ่งก็คือ พระอุปคุตมหาเถระที่เข้านิโรธสมาบัติอยู่ใต้สะดือทะเล ครั้นถึงวันพระขึ้น 15 ค่ำ ท่านจะแปลงเป็นสามเณรน้อย ออกบิณฑบาตแต่เช้าตรู่เพื่อโปรดสัตว์ ภายหลังสามีภรรยาจึงได้สร้างวัดขึ้นตรงบริเวณที่พบสามเณรน้อย
วิหารประดิษฐานพระอุปคุตซึ่งเป็นพระประธาน มีภาพจิตรกรรมฝาผนังสีน้ำมันเรื่องพระเวสสันดรชาดก วาดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2470 โดยพ่อบุญปั๋ง พงษ์ประดิษฐ์ ศิลปินล้านนา หอเก็บของวัดมีทรงลูกบาศก์ ยกพื้นสูงมีลายปูนปั้นประดับอยู่โดยรอบผนังด้านนอก ทวารบาลเป็นยักษ์ปูนปั้น บานประตูลงรักปิดทอง
องค์การเทศบาลพฤหันมุมไบ

| องค์การเทศบาลพฤหันมุมไบ องค์การเทศบาลมุมไบและปริมณฑล |
| --- | --- |
ตราประจำเมืองมุมไบ
ประเภท
ประเภท: องค์การเทศบาล 
ประวัติ
ก่อตั้ง: 1888
ผู้บริหาร
นายกเทศมนตรี: กิโษรี เปทเนการ์ (Kishori Pednekar; ศิวเสนา) 
รองนายกเทศมนตรี: สุหัส วัทการ์ (Suhas Wadkar; ศิวเสนา) 
อธิบดีเทศบาล: อิกบาล จหัล (Iqbal Chahal; IAS)  
โครงสร้าง
สมาชิก: 227

กลุ่มการเมือง:   SS: 92 seats   BJP: 82 seats   INC: 30 seats   NCP: 9 seats   SP: 6 seats   AIMIM: 2 seats   MNS: 1 seats   Independents: 5 seats
การเลือกตั้ง
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 2017
การเลือกตั้งครั้งหน้า: 2022
คติพจน์
यतो धर्मस्ततो जय:  ยโต ธรรมสตโต ชัย (ภาษาสันสกฤต)  ที่ใดมีความชอบฑรรม ที่นั่นย่อมมีชัย
ที่ประชุม

อาคารองค์การเทศบาลนครมุมไบ
เว็บไซต์
www.mcgm.gov.in
องค์การเทศบาลมุมไบและปริมณฑล (อังกฤษ: Municipal Corporation of Greater Mumbai; MCGM   หรือ Greater Mumbai Municipal Corporation; GMMC) หรือ องค์การเทศบาลพฤหันมุมไบ ({อังกฤษ: Brihanmumbai Municipal Corporation; BMC) หรือชื่อเดิม องค์การเทศบาลบอมเบย์ (Bombay Municipal Corporation) หรือ องค์การเทศบาลบอมเบย์และปริมณฑล (Municipal Corporation of Greater Bombay; MCGB) ซึ่งใช้มาจนถึงปี 1996 เป็นหน่วยงานรัฐบาลผู้บริหารดูแลเมืองมุมไบ เมืองหลวงของรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย องค์การเทศบาลพฤหันมุมไบนั้นเป็นองค์การเทศบาลที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศอินเดีย งบประมาณรายปีของ MCGM นั้นมากกว่างบประมาณประจำปีของรัฐเล็ก ๆ บางรัฐในประเทศอินเดียเสียอีก MCGM ก่อตั้งขึ้นในปี 1888 ภายใต้รัฐบัญญัติ Bombay Municipal Corporation Act 1888 MCGM มีความรับผิดชอบในการดูแลสาธารณูปโภคและการดูแลบริหารเมืองมุมไบและชานเมือง (suburbs) บางส่วน โดยในปี 2015 มีตรุษณา วิศวัสเรา (Trushna Vishwasrao) เป็นนายกเทศมนตรีสตรีคนแรก
วัดเกาะกลาง (จังหวัดลำพูน)

| วัดเกาะกลาง |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลบ้านเรือน อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเกาะกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านเรือน อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน เป็นกลุ่มโบราณสถานขนาดใหญ่ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 2 ตารางกิโลเมตร จากตำแหน่งที่ตั้งของโบราณสถานสามารถจำแนกโบราณสถานออกเป็น 4 กลุ่ม ประกอบด้วยโบราณสถานทิศตะวันตกของวัด เจดีย์หมายท่า โบราณสถานทิศเหนือของวัดเจดีย์ทรงปราสาท โบราณสถานทิศตะวันออกของวัด เนินเศรษฐีอินตา (เนินแม่หม้าย) ส่วนโบราณสถานที่ตั้งอยู่ทีพื้นที่วัดปัจจุบัน ประกอบด้วย เจดีย์ประธานทรงปราสาท เจดีย์ทรงปราสาทด้านทิศตะวันออกของเจดีย์ประธาน อุโบสถ ซุ้มโขงและบ่อน้ำ
มีเรื่องมุขปาฐะสืบต่อซึ่งปรากฏในคัมภีร์ภาษามอญ ว่า เป็นวัดที่สร้างโดยเศรษฐีอินตา ชนชาติมอญ บิดาของพระนางจามเทวีปฐมกษัตริย์แห่งแคว้นหริภุญไชย ต่อมาทิ้งร้างไปไม่ทราบสาเหตุ จนกระทั่ง พ.ศ. 2515 ได้มีการปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2522 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2547 สำหรับชื่อวัดเกาะกลาง มาจากแต่เดิมพื้นที่บริเวณนี้มีลักษณะคล้ายเกาะ อยู่ในหนองน้ำอันกว้างใหญ่ แต่ปัจจุบันไม่เห็นสภาพดังกล่าวหลงเหลือเนื่องจากมีการถมคูคลอง ทำถนนขึ้นหลายด้าน
เมื่อ พ.ศ. 2543 ได้มีการสร้างวิหารขนาดใหญ่ขึ้นมา โดยมีเสาหงส์ ตั้งอยู่ด้านหน้าอาคาร อันเป็นสัญลักษณ์ของชุมชนมอญ
ขบวนการนักศึกษาทานตะวัน

ขบวนการนักศึกษาทานตะวัน (จีน: 太陽花學運; พินอิน: Tàiyánghuā Xué Yùn; อังกฤษ: Sunflower Student Movement) เป็นชื่อเรียกกลุ่มผู้ประท้วงในประเทศไต้หวัน ประกอบด้วยนักเรียน นักศึกษา และประชาชนซึ่งรวมกำลังกันยึดสถานที่ราชการตั้งแต่วันที่ 18 มีนาคม 2014 โดยเริ่มเข้าควบคุมที่ทำการสภานิติบัญญัติ และต่อมาจึงลุกลามไปยังสำนักงานสภาบริหาร (คณะรัฐมนตรี) ทั้งนี้ เพื่อต่อต้านการที่สภานิติบัญญัติ ซึ่งพรรคชาตินิยม (國民黨; Guómíndǎng; Kuomintang) ครองเสียงข้างมาก จะให้สัตยาบันแก่ความตกลงการค้าบริการข้ามช่องแคบ (海峽兩岸服務貿易協議; Hǎixiá Liǎng'àn Fúwù Màoyì Xiéyì; Cross-Strait Service Trade Agreement) ที่สภาบริหารได้ทำไว้กับประเทศจีน โดยไม่พิจารณาเป็นรายข้อ
ผู้ประท้วงเชื่อว่า ความตกลงนี้จะกระทบเศรษฐกิจไต้หวัน เพราะจะเปิดให้จีนใช้อำนาจทางการเมืองบีบคั้นเศรษฐกิจไต้หวันจนเกิดความเสียหายร้ายแรงได้ ส่วนผู้สนับสนุนความตกลงเห็นว่า ความตกลงจะช่วยให้ทั้งจีนและไต้หวันลงทุนในตลาดของแต่ละฝ่ายได้อย่างเสรีมากขึ้น เดิมที ผู้ประท้วงเรียกให้พิจารณาความตกลงอีกครั้งโดยทำเป็นรายข้อ แต่ภายหลังเปลี่ยนไปเรียกให้เลิกทำความตกลงนั้นเสีย แล้วตรากฎหมายควบคุมการทำความตกลงกับจีน พรรคชาตินิยมยินดีให้พิจารณาความตกลงเป็นรายข้อในวาระที่ 2 แต่ไม่เห็นด้วยที่จะส่งความตกลงกลับไปให้คณะกรรมาธิการของสภานิติบัญญัติพิจารณาอีกครั้ง ต่อมา พรรคชาตินิยมยินยอมตามข้อเสนอที่ให้พิจารณาซ้ำเป็นรายข้อ แต่กล่าวว่า ต้องให้พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า (主進步黨; Mínzhǔ Jìnbù Dǎng; Democratic Progressive Party) เลิกคว่ำบาตรกระบวนพิจารณา พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้าไม่ตกลงด้วย และแถลงว่า ควรตั้งคณะกรรมาธิการร่วมกับจีนมาพิจารณาความตกลง เพราะเป็น "มติมหาชนกระแสหลัก" อย่างไรก็ดี พรรคชาตินิยมบอกปัดข้อเสนอดังกล่าว
ความเคลื่อนไหวนี้นับเป็นคราวแรกในประวัติศาสตร์ชาติไต้หวันที่สภานิติบัญญัติถูกประชาชนบุกยึด และสำนักข่าวบีบีซีเห็นว่า เป็นการชี้ชะตาไต้หวัน เพราะจะช่วยให้ประเทศเป็นประชาธิปไตยมากขึ้น ทั้งจะทวีการพิทักษ์ประโยชน์ประชาชน มิใช่ประโยชน์ของพรรคการเมือง
ชื่อ

ผู้ประท้วงเรียกตนเองว่า "ขบวนการนักศึกษาทานตะวัน" เพราะเห็นว่า ดอกทานตะวันเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวัง โดยเริ่มนิยมใช้คำนี้ตั้งแต่ร้านดอกไม้ร้าน 1 ส่งดอกทานตะวัน 100 ต้นมาเป็นกำลังใจให้เหล่านักศึกษา ณ ที่ทำการสภานิติบัญญัติ
ชื่อ "ทานตะวัน" ยังเป็นการอ้างถึงขบวนการนักศึกษาลิลลีป่า (野百合學運; Yě Bǎihé Xué Yùn; Wild Lily Student Movement) เมื่อปี 1990 ซึ่งเป็นหมุดหมายแห่งการเปลี่ยนไต้หวันให้เป็นประชาธิปไตย
ขบวนการครั้งนี้มีชื่ออื่นอีก คือ "ขบวนการนักศึกษา 18 มีนาฯ" (318學運; 318 Xué Yùn; March 18 Student Movement) และ "ปฏิบัติการยึดสภาฯ" (佔領國會事件; Zhànlǐng Guóhuì Shìjiàn; Occupy Taiwan Legislature)
ความเป็นมา

วันที่ 18 มีนาคม 2014 พรรคชาตินิยมยื่นญัตติฝ่ายเดียวให้สภานิติบัญญัติเห็นชอบกับความตกลงการค้าบริการข้ามช่องแคบโดยไม่พิจารณาเป็นรายข้อ แม้เคยรับปากกับพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้าไว้เมื่อเดือนมิถุนายน 2013 แล้วว่า จะพิจารณาเป็นรายข้อ อนึ่ง พรรคการเมืองทั้ง 2 ยังเคยตกลงกันเมื่อเดือนกันยายน 2013 ว่า จะจัดประชาพิจารณ์ 16 ครั้ง โดยจะเป็นเจ้าภาพกันคนละ 8 ครั้ง และเชิญนักวิชาการ องค์การเอกชน กับผู้แทนวงการค้าที่จะได้รับผลกระทบ มาร่วมเสวนา พรรคชาตินิยมจัดไป 8 ครั้ง แต่ไม่ได้เชิญบุคคลดังกล่าวมาเลย หรือเชิญมาก็ด้วยความรีบร้อน นอกจากนี้ เมื่อมีการเสนอความเห็นระหว่างประชาพิจารณ์ จาง ชิ่งจง (張慶忠; Zhāng Qìngzhōng; Chang Ching-chung) สมาชิกพรรคชาตินิยมซึ่งเป็นประธานกรรมาธิการบริหารราชการภายใน (Internal Administrative Committee) ของสภานิติบัญญัติ ก็กล่าวว่า ร่างความตกลงไม่อาจแก้ไขเพิ่มเติมได้แล้ว ต้องรับทั้งฉบับเท่านั้น พฤติการณ์เหล่านี้นำไปสู่ความวุ่นวายในสภานิติบัญญัติ เป็นเหตุให้พรรคประชาธิปไตยไม่อาจจัดประชาพิจารณ์อีก 8 ครั้งได้ กับทั้งจาง ชิ่งจง ยังสั่งเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2014 ว่า กระบวนพิจารณาชั้นกรรมาธิการดำเนินมามากกว่า 90 วันแล้ว ให้ส่งความตกลงไปให้ที่ประชุมใหญ่พิจารณาเพื่อลงมติในชั้นสุดท้ายได้ ความตกลงส่งไปเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2014
การยึดพื้นที่ > สภานิติบัญญัติ

วันที่ 18 มีนาคม 2014 ราว 21:00 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่น ผู้ชุมนุมปีนรั้วที่ทำการสภานิติบัญญัติขึ้นเพื่อเข้าไปภายใน การรบรันพันตูระหว่างผู้ชุมนุมกับเจ้าพนักงานตำรวจเป็นเหตุให้ที่ทำการเสียหายเล็กน้อย แต่เจ้าพนักงานตำรวจหลายรายได้รับบาดเจ็บสาหัส สภานิติบัญญัติส่งสมาชิกผู้ 1 มาเจรจากับผู้ชุมนุม แต่ผู้ชุมนุมซึ่งเข้าไปในที่ทำการได้ประมาณ 300 คนแล้วเข้าควบคุมสถานที่ไว้เป็นผลสำเร็จ ทั้งเจ้าพนักงานตำรวจยังไม่สามารถขับพวกเขาออกไปได้ ขณะที่ผู้ชุมนุมที่เหลือซึ่งมีหลายร้อยคนยังตั้งมั่นอยู่นอกที่ทำการ บรรดาผู้ชุมนุมเรียกให้สภานิติบัญญัติพิจารณาความตกลงเป็นรายข้ออีกครั้ง มิฉะนั้น จะยึดที่ทำการไปจนถึงวันที่ 21 มีนาคม อันเป็นวันที่สภานิติบัญญัติกำหนดให้ลงมติเกี่ยวกับความตกลง เจ้าหน้าที่จึงตัดน้ำตัดไฟในที่ทำการ ณ คืนวันที่ 18 นั้นเพื่อบีบให้ผู้ชุมนุมออกไป ส่วนเจียง อีฮว่า (江宜樺; Jiāng Yīhuà; Jiang Yi-huah) นายกรัฐมนตรี สั่งให้เจ้าพนักงานตำรวจเข้าขับไล่ผู้ชุมนุม แต่เจ้าพนักงานตำรวจไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง
หลังสภานิติบัญญัติถูกยึดไม่นาน มีการระดมเจ้าพนักงานตำรวจสำนักงานตำรวจแห่งชาติหลายพันคนจากทั่วประเทศเพื่อเข้าล้อมผู้ชุมนุมเอาไว้ ครั้นวันที่ 20 มีนาคม 2014 หวัง จินผิง (王金平; Wáng Jīnpíng; Wang Jin-pyng) ประธานสภานิติบัญญัติ แถลงว่า จะไม่ใช้กำลังต่อผู้ชุมนุม นอกจากนี้ เขากล่าวในวันรุ่งขึ้นว่า จะไม่ไปพบหม่า อิงจิ่ว (馬英九; Mǎ Yīngjiǔ; Ma Ying-jeou) ประธานาธิบดี หรือเจียง อีฮว่า นายกรัฐมนตรี เพื่อหารือเรื่องจะทำอย่างไรต่อไป เขากล่าวด้วยว่า เป็นหน้าที่ของประธานาธิบดีที่จะต้องฟังเสียงประชาชน และสมาชิกสภานิติบัญญัติเองก็ต้องรอมชอมกันเพื่อให้เดินหน้าต่อไปได้ด้วย
วันที่ 22 มีนาคม 2014 เจียง อีฮว่า ไปพบผู้ชุมนุมนอกที่ทำการสภานิติบัญญัติ และแถลงว่า สภาบริหารไม่ประสงค์จะล้มเลิกความตกลงฉบับนั้น ฝ่ายประธานาธิบดีก็แถลงข่าวในวันถัดมาว่า เขาปรารถนาจะให้ความตกลงได้รับการอนุมัติ แต่ยืนยันว่า เขาไม่ได้กำลังรับสนองคำสั่งจากกรุงปักกิ่ง
การยึดพื้นที่ > สภาบริหาร

การแถลงข่าวข้างต้นเป็นผลให้ผู้ชุมนุมแห่ไปยึดสำนักงานสภาบริหารในเวลาประมาณ 19:30 นาฬิกาของวันที่ 23 มีนาคม 2014 นั้นเอง เจ้าพนักงานตำรวจใช้ปืนแรงดันน้ำขับผู้ชุมนุมไปเสียจากสำนักงานได้อย่างราบคาบในเวลา 05:00 นาฬิกาของวันรุ่งขึ้น แต่ไม่ช้าผู้ชุมนุมก็จับกลุ่มกันอีกครั้งตรงถนนจงเซี่ยวฝั่งตะวันออก (忠孝東路; Zhōngxiào Dōng Lù; Zhongxiao East Road) เจ้าพนักงานตำรวจราว 100 คนจึงใช้เวลา 10 ชั่วโมงพยายามสลายผู้ชุมนุมโดยใช้แรงดันน้ำฉีดไล่และใช้ไม้พลองฟาดศีรษะ จึงถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่า ใช้กำลังเกินเหตุ มีผู้ชุมนุมบาดเจ็บ 150 คนและถูกจับอีก 61 คน
นอกจากนี้ นักข่าวและแพทย์พยาบาลยังถูกสั่งให้ไปเสียให้พ้นจากพื้นที่ สมาคมนักข่าวไต้หวันเปิดเผยว่า เจ้าพนักงานตำรวจใช้กำลังต่อนักข่าว เพราะปรากฏว่า โจมตีนักข่าวมากกว่า 10 ครั้ง ทั้งวิจารณ์ว่า คำสั่งไล่นักข่าวเป็นการริดรอนเสรีภาพสื่อมวลชน
การยึดพื้นที่ > การเจรจา

ประธานาธิบดียืนยันตลอดมาว่า จะไม่พูดคุยกับผู้ชุมนุมเป็นการส่วนตัว แต่วันที่ 25 มีนาคม 2014 เขาเรียกผู้แทนนักศึกษามาที่จวนเพื่อสนทนาเรื่องความตกลงการค้าบริการข้ามช่องแคบกับประเทศจีน หลิน เฟย์ฟัน (林飛帆; Lín Fēifān; Lin Fei-fan) ผู้นำนักศึกษา ตกลงจะไป และกล่าวว่า นักเรียนนักศึกษาประสงค์จะสนทนาเรื่องไต้หวันควรมีสมาชิกสภานิติบัญญัติชุดใหม่เพื่อกำกับดูแลการทำความตกลงระหว่างช่องแคบทั้งหลายหรือไม่ และความตกลงฉบับที่เป็นปัญหานั้นควรค้างไว้จนกว่าจะมีสภานิติบัญญัติชุดใหม่หรือไม่มากกว่า
กระนั้น ในวันที่ 26 มีนาคม 2014 เหล่าผู้แทนนักศึกษาประกาศว่า จะไม่ไปพบประธานาธิบดี เพราะเห็นว่า ประธานาธิบดีซึ่งเป็นหัวหน้าพรรคชาตินิยมสามารถใช้กฎระเบียบของพรรคควบคุมสมาชิกพรรคที่เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติได้ อันจะเป็นผลให้การเจรจาระหว่างพรรคการเมืองทั้งหลายล้มเหลวอีกจนไม่อาจตอบสนองข้อเรียกร้องของผู้ชุมนุมได้ ผู้ชุมนุมจึงเปลี่ยนไปเรียกให้สภานิติบัญญัติตรากฎหมายเพื่อควบคุมการทำความตกลงระหว่างช่องแคบในภายภาคหน้า โดยส่งร่างกฎหมายไปให้สภานิติบัญญัติและขอให้สมาชิกสภานิติบัญญัติลงชื่อรับรอง
การยึดพื้นที่ > การเดินขบวน

วันที่ 30 มีนาคม 2014 ผู้ชุมนุมเคลื่อนขบวนจากจวนประธานาธิบดีไปยังที่ทำการสภานิติบัญญัติจนเต็มถนนไข่ต๋าเก๋อหลัน (Ketagalan Boulevard) เพื่อกดดันให้ประธานาธิบดีฟังคำพวกตน ผู้จัดการเดินขบวนว่า มีผู้คนมากกว่า 500,000 คนมาร่วม ส่วนเจ้าพนักงานตำรวจที่มาประจำการนั้นมีราว 116,000 คน
ฝ่ายผู้ต่อต้านการชุมนุมก็รวมตัวกันในท้องที่เดียวกัน แต่แยกย้ายกันไปก่อนขบวนนักศึกษาสลายตัว ครั้นวันที่ 1 เมษายน 2014 จาง อันเล่อ (張安樂; Zhāng Ānlè; Chang An-lo) นักเลงโต นำผู้สนับสนุนการทำความตกลงกับประเทศจีนเคลื่อนขบวนต่อต้านการยึดสภานิติบัญญัติบ้าง
วันที่ 6 เมษายน 2014 ประธานสภานิติบัญญัติไปเยี่ยมผู้ชุมนุมซึ่งยึดที่ทำการสภานิติบัญญัติ และตกปากว่า จะเลื่อนการพิจารณาความตกลงนั้นออกไปก่อนจนกว่าจะตรากฎหมายควบคุมการทำความตกลงระหว่างช่องแคบสำเร็จตามที่ผู้ชุมนุมเรียกร้อง แต่เฟ่ย์ หงไท่ (費鴻泰; Fèi Hóngtài; Fai Hrong-tai) รองเลขาธิการพรรคชาตินิยม บอกปัดเรื่องนั้น และติเตียนประธานสภานิติบัญญัติว่า ออกปากสิ่งใดไปไม่ปรึกษาพรรคชาตินิยมก่อน
แหล่งข้อมูลอื่น

ขบวนการทานตะวัน ที่เฟซบุ๊ก
นักศึกษายึดห้องประชุมสภานิติบัญญัติ
หลิน เฟย์ฟัน ผู้นำนักศึกษา ปราศรัยในห้องประชุมสภานิติบัญญัติ
วัดเด่นสะหรีศรีเมืองแกน

| วัดเด่นสะหรีศรีเมืองแกน |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดเด่นสะหรีศรีเมืองแกน, วัดเด่น, วัดบ้านเด่น, วัดหรีบุญเรือง
ที่ตั้ง: ตำบลอินทขิล อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูไพศาลพัฒนโกวิท (เทือง นาถฺสีโล)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเด่นสะหรีศรีเมืองแกน หรือ วัดบ้านเด่น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอินทขิล อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ วัดมีเนื้อที่ 80 ไร่
วัดเด่นสะหลีศรีเมืองแกน เดิมชื่อ วัดหรีบุญเรือง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2437 ตั้งเด่นบนเนินเตี้ย ๆ  เห็นได้แต่ไกล ภายใต้เนินนั้นเป็นถ้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวบ้านนับถือ จึงเรียกกันว่า "วัดบ้านเด่น" ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2437 ครูบาเทือง นาถสีโล เจ้าอาวาสได้ทำการบูรณะวัดขึ้นมาใหม่ ในลักษณะสถาปัตยกรรมไทยล้านนา จากอีกแหล่งข้อมูลระบุว่าชื่อ วัดเด่น แต่เมื่อครูบาเทืองมาอยู่ก็มีต้นโพธิ์ขึ้นมา ทางเหนือเรียกว่า "เก๊าสะหลี" ท่านเห็นว่าชื่อเป็นมงคลดี อีกทั้งที่ตั้งวัดอยู่ในเขตเมืองเก่าสมัยโบราณที่ชื่อว่า เมืองแกน จึงเป็นที่มาของชื่อวัด
ภายในวัดบ้านเด่นสะหรีศรีเมืองแกน มีเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ หอไตร หอกลอง วิหารเสาอินทขิล กุฏิไม้สักทองทรงล้านนา พระวิหาร พระสถูปเจดีย์ โดยครูบาเจ้าเทือง นาถสีโล (พระครูไพศาลพัฒนโกวิท) วัดหัวคง ตำบลขัวมุง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ ได้รับนิมนต์จาก ครูบาไชยา วัดป่าป้อง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ มาเป็นประธานในการก่อสร้างศาสนสถานและศาสนสมบัติทั้งหมด
วัดเชตวัน (อำเภอเมืองเชียงใหม่)

สำหรับวัดเชตวันแห่งอื่น ดูที่ วัดเชตวัน (แก้ความกำกวม)
| วัดเชตวัน |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลช้างม่อย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเชตวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างม่อย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน 73 ตารางวา ตั้งอยู่ตรงข้ามฟากถนนกับวัดมหาวัน
นักโบราณคดีสันนิษฐานว่า วัดเชตวันกับวัดมหาวันสร้างขึ้นพร้อมกันในสมัยราชวงศ์มังราย รัชกาลของพระเจ้าติโลกราช ระหว่าง พ.ศ. 1984–2031 ตามคำสืบต่อกันมาว่า "วัดมหาวันผู้เป็นพี่สร้าง วัดเชตวันผู้เป็นน้องสร้าง" แต่เพิ่งตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2440 ได้รับราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2466 ต่อมาพระสงฆ์ก็ผูกพัทธสีมาครอบวิหาร
วิหารมีความแปลกที่วางตัวในแนวทิศเหนือ-ใต้ เนื่องจากสถานที่ที่บริเวณวัดคับแคบ พระประธานภายในวิหารองค์กลางเป็นพระพุทธรูปแบบพม่า (ไม่มีชฎา) ช่วงแรกพระพุทธรูปมีสีชมพูทั้งองค์ ต่อมาได้ปิดทอง ส่วนพระพุทธรูปสองข้างซ้ายขวาเป็นแบบไทย (มีชฎา) ภายหลังพระประทานไม่ใช่รูปต้นโพธ์เหมือนภาพทั่ว ๆ ไป แต่เป็นรูปซุ่มเรือนแก้วแทน เนื่องจากเพดานของวิหารต่ำ ภาพเขียนตรงหน้าต่างเป็นรูปประเพณีพื้นเมือง และรูปใหญ่ด้านตรงข้ามพระประธานเป็นรูปพระพุทธเจ้าชนะมาร 8 ครั้ง โทนสีฉูดฉาดทำให้เห็นเป็นภาพนูนต่ำสามมิติ
เจดีย์ 3 องค์ สันนิษฐานว่าคหบดีของพม่า (เงี้ยว) เป็นผู้สร้างเพราะมีรูปทรงคล้ายกับเจดีย์ชเวดากองของพม่า เจดีย์องค์ปัจจุบันครอบเจดีย์เดิมไว้ แต่ไม่ทราบแน่ชัดว่ามีเจดีย์กี่องค์ที่สร้างครอบได้บูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2517 และเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2545 ยอดเจดีย์ได้หักลงมาเนื่องจากมีฝนตกหนัก แล้วทำให้เกิดฟ้าฝ่า รวมถึงปลายเจดีย์ของวัดมหาวันก็เกิดหักลงมาพร้อมกัน
วัดเชตวันยังเป็นสถานที่จำพรรษาของอดีตพระมหาเถระ เจ้าคณะจังหวัดเชียงใหม่ มีตำแหน่งเป็นพระราชาคณะถึง 3 รูปด้วยกัน คือ หลวงพ่อพระอภัยสารทะ (ก้อนแก้ว อนุทจกุโก) อดีตเจ้าคณะเชียงใหม่รูปที่ 3 หลวงพ่อพระมงคลราชมุนี (สมบูรณ์ จนุทวํโส) อดีตเจ้าคณะเชียงใหม่รูปที่ 6 และพระปลัดโกศล หรือ หลวงพ่อพระครูมงคลสีลวงค์ รักษาการปี 2506–2507 ซึ่งปัจจุบันได้รับพระราชทินนามที่พระเทพวิสิทธิคุณ ปัจจุบันจำพรรษาอยู่ที่วัดบุพพาราม
วัดหิรัญญาวาส (จังหวัดเชียงราย)

| วัดหิรัญญาวาส |
| --- | --- |
"พระสาน" ของวัดหิรัญญาวาส

ที่ตั้ง: ตำบลเกาะช้าง อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดหิรัญญาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะช้าง อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย
วัดหิรัญญาวาส ชื่อเดิมเรียกว่า วัดเหมืองแดงน้อย กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัด เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2515 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2531 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ ศาลาบาตร และหอฉัน ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปพระประธาน และ พระสิงห์สานชนะมาร พระพุทธรูปสานด้วยไม้ไผ่ปางมารวิชัยที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย เป็นพระประธานในวิหาร สานด้วยไม้ไผ่ หน้าตักกว้าง 9.9 ศอก สูง 19 ศอก เป็นพระพุทธรูป ลักษณะพระสิงห์หนึ่งเชียงแสนใช้เวลาสร้าง 99 วัน ใช้ไม้ไผ่ทั้งหมด 39,000 ท่อน ไม้ไผ่ลงรักจนเป็นเงาสวยงาม พระพุทธรูปองค์นี้สร้างแล้วเสร็จเมื่อ วันเสาร์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
รายนามเจ้าอาวาส

พระคำอ้าย ปญฺโญ
พระดวงคำ คำภีโร
พระจันทร์ติ๊บ กตฺสีโร
พระดวงจันทร์ ปริสุทโธ
พระองอาจ ฐิตสีโร
วัดโบสถ์มณีศรีบุญเรือง

| วัดโบสถ์มณีศรีบุญเรือง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลหนองหลวง อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระมหาสุทัศน์ อุชุจาโร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโบสถ์มณีศรีบุญเรือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองหลวง อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก
วัดโบสถ์มณีศรีบุญเรืองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ผู้สร้างคือ พระยาวิชิตรักษา (แก้ว) เจ้าเมืองตาก อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2410 เดิมมีสองวัดอยู่ติดกัน คือ วัดโบสถ์มณีราษฎร์กับวัดศรีบุญเรือง โดยมีกำแพงกั้น ต่อมา พ.ศ. 2456 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เสด็จตรวจการพระสงฆ์ จังหวัดตาก ได้เสด็จเยี่ยมวัดโบสถ์มณีราษฎร์วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2456 มีปรารภให้รวมวัดทั้งสองเป็นวัดเดียวกัน และให้นามใหม่ว่า "วัดโบสถ์มณีศรีบุญเรือง" เปลี่ยนชื่อเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2497 วัดได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2533
จุดเด่นของวัด คือ มีวิหารเชื่อมติดกับเจดีย์ทรงมอญที่บรรจุพระธาตุไว้ส่วนบนของยอดฉัตร ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อพุทธมนต์ เป็นพระพุทธรูปเนื้อสำริดสมัยสุโขทัย สร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 19 ตอนต้น มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ที่เขียนขึ้นบนไม้กระดานข้างละแปดภาพ บนผนังปูนข้างพระประธานสองภาพ และด้านหลังพระประธานหนึ่งภาพ ทั้งหมดเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพุทธประวัติ และมีรอยพระพุทธบาทหล่อด้วยทองเหลือง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2444
วัดเสาหิน (อำเภอเมืองเชียงใหม่)

| วัดเสาหิน |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลหนองหอย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเสาหิน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองหอย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติของวัดไม่ปรากฏข้อมูลในเอกสารใด แต่จาก ราชวงศาพื้นเมืองเชียงใหม่ ที่ระบุถึงพระเจ้าสามฝั่งแกนได้สร้างอุโบสถที่วัดแห่งหนึ่ง ริมฝั่งแม่น้ำปิงด้านทิศเหนือของเวียงกุมกาม และทรงให้ปักใบเสมาเป็นเสาหินที่อุโบสถ จากข้อมูลนี้เชื่อว่าคงเป็นวัดเสาหิน แต่จากข้อมูลทางศิลปกรรม โบราณคดี ไม่พบหลักฐานที่เก่าจนถึงรัชสมัยพระเจ้าสามผั่งแกน พบเพียงจารึกหลักหนึ่งซึ่งตามประวัติกล่าวว่าพบที่กู่วัดเสาหิน สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นในช่วงรัชกาลของพระเจ้าติโลกราช เมื่อ พ.ศ. 2023 อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1919 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2455
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารทรงล้านนาขนาดย่อม มีฐานยกสูง ตัวบันไดสร้างเป็นรูปนกหัสดีลิงค์ที่มีหงอนคล้ายนาค ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปประธานจำนวน 11 องค์ เหนือเพดานบนแท่นพระประธานมีภาพเขียนลายทองล่องชาดเป็นรูปนกอินทรีย์ อุโบสถมีฐานประทักษิณ โครงสร้างก่ออิฐถือปูน หลังคาเป็นไม้เนื้อแข็ง มุงด้วยกระเบื้องดินขอ เจดีย์ทรงระฆังฐานย่อมุมขนาดใหญ่ซ้อนกัน 4 ชั้น มีซุ้มพระประธานด้านทิศเหนือ 1 ซุ้ม บนฐานเจดีย์ชั้นบนมีรูปปั้นนรสิงห์ประจำอยู่ 4 มุม ส่วนฐานชั้นแรกมีรูปสิงห์จำนวน 4 ตัว อยู่บริเวณมุมฐานเจดีย์ และมีกำแพงแก้วรอบอีกชั้นหนึ่ง และวิหารเสาหินจำลองอยู่ใต้ฐานประธานในวิหาร
วัดแสนฝาง

| วัดแสนฝาง |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดแสนฝาง, วัดแสนฝัง
ที่ตั้ง: ตำบลช้างม่อย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแสนฝาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างม่อย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 68 ตารางวาและมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 90 ตารางวา
วัดแสนฝาง หรือ วัดแสนฝัง สร้างขึ้นในสมัยพญาแสนภู กษัตริย์องค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์มังราย เมื่อราว พ.ศ. 2119 ชื่อของวัด คำว่า "แสน" มาจากพระนามของพญาแสนภู ส่วนคำว่า "ฝัง" มาจากพระราชศรัทธาตามแบบบรรพกษัตริย์ ในอดีตพระเจ้าแสนภูมีพระราชประสงค์จะฝากฝังพระราชทรัพย์ของพระองค์ไว้กับพุทธศาสนา อีกทั้งเป็นที่ดินรกร้างว่างเปล่าใกล้ ๆ แม่น้ำเล็ก ห่างจากแม่น้ำระมิงค์พอประมาณ
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระเจดีย์มงคลแสนมหาชัย ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับเจดีย์ชเวดากองของพม่า และวิหารลายคำ ซึ่งเป็นที่ประทับเก่าของพระเจ้ากาวิโลรสสุริยวงศ์ พระองค์นำมาถวายวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 โดยให้ปรับปรุงดัดแปลงสร้างเป็นวิหารปิดทองล่องชาดทั้งหลัง มีงานฉลองสมโภชวิหารเมื่อ พ.ศ. 2421 วิหารมีรูปแบบศิลปะล้านนา หลังคาเตี้ย และลาดต่ำ ประดับด้วยลวดลายไม้แกะสลัก และปูนปั้นปิดทอง หน้าบันตกแต่งด้วยไม้แกะสลักลายก้านขด และสัตว์หิมพานต์ขนาดความยาว 49 เมตร กว้าง 12 เมตร
อุโบสถสร้างโดยพระราชชายาเจ้าดารารัศมี ตัวอาคารเป็นตึกสองชั้นแบบร่วมสมัย ชั้นล่างก่ออิฐถือปูน หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผา ชายคาประดับด้วยไม้ฉลุแบบขนมปังขิง ส่วนชั้นบนเป็นโครงสร้างไม้ลวดลายวิจิตร ด้านข้างประดับรูปดาว สันหลังคาประดับรูปกินรี กุฏิ 100 ปี โยนการพิจิตร ที่หน้าต่างทำซุ้มปูนปั้นแบบตะวันตก หอไตรเก่าแก่ และหอเวรยามที่ใช้รักษาความปลอดภัยเมื่อครั้งโบราณ
วีเอชเอส

โลโก้ วีเอชเอส
ภาพของเทปวีเอชเอส
ภาพของเทปซูเปอร์วีเอชเอส (S-VHS)
วีเอชเอส (อังกฤษ: VHS; ย่อมาจาก Video Home System) หรือในประเทศไทยนิยมเรียกว่า ม้วนวิดีโอ หรือ วิดีโอเทป เป็นมาตรฐานการบันทึกวิดีโอเทปอนาล็อกที่ออกแบบมาสำหรับผู้บริโภค และเป็นคู่แข่งกับเบตาแมกซ์ซึ่งไม่ประสบความสำเร็จ พัฒนาโดยเจวีซีในปี พ.ศ. 2519 โดยเริ่มได้รับความนิยมเป็นอย่างมากตั้งแต่ขณะนั้น และก็เสื่อมความนิยมลงไปตั้งแต่ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 21
ความยาวของวีเอชเอส

ความยาวของวีเอชเอสไม่ได้นับเป็น พหุคูณของไบต์ แต่นับเป็นเวลา
| ฉลากเทป | ความยาวเทป | เวลาบันทึก (NTSC)> SP | เวลาบันทึก (NTSC)> LP | เวลาบันทึก (NTSC)> EP/SLP | เวลาบันทึก (PAL)> SP | เวลาบันทึก (PAL)> --- | เวลาบันทึก (PAL)> LP |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| T-120 | 812 ft (247.5 m) | 2:00 | 4:00 | 6:00 | 2:49 |  | 5:38 |
| T-160 | 1075 ft (327.7 m) | 2:40 | 5:20 | 8:00 | 3:43 |  | 7:26 |
| T-180 | 1210 ft (368.8 m) | 3:00 | 6:00 | 9:00 | 4:13 |  | 8:27 |
| T-210 | 1421 ft (433.1 m) | 3:30 | 7:00 | 10:30 | 4:56 |  | 9:52 |
| ฉลากเทป | ความยาวเทป | เวลาบันทึก (PAL) | เวลาบันทึก (PAL) | เวลาบันทึก (PAL) | เวลาบันทึก (NTSC) | เวลาบันทึก (NTSC) | เวลาบันทึก (NTSC) |
| ฉลากเทป | ความยาวเทป | SP | --- | LP | SP | LP | EP/SLP |
| E-120 | 570 ft (173.7 m) | 2:00 |  | 4:00 | 1:26 | 2:52 | 4:18 |
| E-180 | 851 ft (259.4 m) | 3:00 |  | 6:00 | 2:09 | 4:18 | 6:27 |
| E-240 | 1142 ft (348.1 m) | 4:00 |  | 8:00 | 2:53 | 5:46 | 8:39 |