stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การตั้งครรภ์
สังคมและวัฒนธรรม > การคุ้มครองทางกฎหมาย

หลาย ๆ ประเทศมีกฎระเบียบของกฎหมายที่แตกต่างกันในการที่จะปกป้องผู้หญิงตั้งครรภ์และลูก ๆ ของเธอ ข้อตกลงคุ้มครองการคลอดบุตร เพื่อให้แน่ใจว่าหญิงตั้งครรภ์จะได้ยกเว้นจากการทำงานที่มีกะกลางคืนหรือจะต้องยกของหนัก การลาคลอด มักจะมีการออกค่าใช้จ่ายจากการทำงานในช่วงประมาณไตรมาสสุดท้ายของการตั้งครรภ์และบางครั้งหลังคลอด กรณีที่เด่นชัด ได้แก่ ประเทศนอร์เวย์ (ได้รับค่าจ้างเต็มจำนวนเป็นเวลา 8 เดือน) และสหรัฐอเมริกา (ไม่มีค่าใช้จ่ายที่ออกทั้งหมด แต่ยกเว้นในบางรัฐ). นอกจากนี้หลายประเทศมีกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติการตั้งครรภ์ (pregnancy discrimination)
ในปี 2014, ที่อเมริการในรัฐเคนตักกี ได้ผ่านกฎหมายที่ยอมให้อัยการเรียกเก็บเงินกับสตรีในกรณีคดีอาญาถ้าเธอนั้นเสพยาในขณะตั้งครรภ์ที่จะทำให้เกิดผลอันตรายต่อทารกในครรภ์หรือเด็กแรกเกิดที่เป็นลูกของเธอ
ดูเพิ่ม

"Nutrition For The First Trimester Of Pregnancy". IDEA Health & Fitness Association. สืบค้นเมื่อ 9 December 2013.
Bothwell, TH (July 2000). "Iron requirements in pregnancy and strategies to meet them". The American journal of clinical nutrition. 72 (1 Suppl): 257S–264S. PMID 10871591.
O'Brien, KO (February 2006). "Bone calcium turnover during pregnancy and lactation in women with low calcium diets is associated with calcium intake and circulating insulin-like growth factor 1 concentrations1". Am J Clin Nutr. 83 (2): 317–323. PMID 16469990.
สตาร์การ์ต

| สตาร์การ์ต |
| --- | --- |

   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: Stargard - Klejnot Pomorza สตาร์การ์ต - อัญมณีแห่งพอเมอเรเนีย
สตาร์การ์ต
พิกัด: 53°20′N 15°2′E﻿ / ﻿53.333°N 15.033°E﻿ / 53.333; 15.033
ประเทศ:  โปแลนด์
จังหวัด: ปอมอแชซาคอดแญ
เทศมณฑล: สตาร์การ์ต
เทศบาล: สตาร์การ์ต (เทศบาลนคร)
ก่อตั้ง: คริสต์ศตวรรษที่ 8
กล่าวถึงครั้งแรก: ค.ศ. 1124
สิทธินคร: ค.ศ. 1243
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Rafał Zając
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 48.1 ตร.กม. (18.6 ตร.ไมล์)
ความสูง: 20 เมตร (70 ฟุต)
ประชากร (2006)
 • ทั้งหมด: 70,534 คน
 • ความหนาแน่น: 1,500 คน/ตร.กม. (3,800 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 73-100 ถึง 73-110
รหัสพื้นที่: +48 91
ป้ายทะเบียนรถยนต์: ZST
เว็บไซต์: http://www.stargard.pl
สตาร์การ์ต (โปแลนด์: Stargard, [ˈstarɡart] ( ฟังเสียง); 1945: Starogród, 1950–2016: Stargard Szczeciński; เยอรมัน: Stargard in Pommern หรือ Stargard an der Ihna; คาชูเบีย: Stôrgard) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปแลนด์ ใน ค.ศ. 2021 มีประชากร 67,430 คน ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอีนา (Ina) เมืองได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกราวปี ค.ศ. 1140 เมืองตกเป็นของโปแลนด์ตามข้อตกลงพ็อทซ์ดัม ค.ศ. 1945
ประชากร

| ปี | พลเมือง |
| --- | --- |
1618: 12,000
1640: 1,200
1688: 3,600
1720: 400
1740: 5,529
1782: 5,612
1786: 6,243
1794: 5,971
1812: 8,900
1816: 8,042
1831: 9,907
1843: 11,192
1852: 12,473
1861: 14,168
1875: 20,173
1885: 22,112
1900: 26,858
1905: 26,907
1910: 27,551
1913: 28,000
1929: 34,600
1933: 35,773
1939: 39,760
1945: 2,870
1950: 20,684
1960: 33,650
1970: 44,460
1980: 59,227
1990: 71,000
1995: 72,254
ความสัมพันธ์นานาชาติ > เมืองพี่น้อง

สตาร์การ์ตเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
| --- | --- |
  Elmshorn ประเทศเยอรมนี   Saldus ประเทศลัตเวีย   Slagelse ประเทศเดนมาร์ก:   ชทรัลซุนท์ ประเทศเยอรมนี   Wijchen ประเทศเนเธอร์แลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

53°20′N 15°03′E﻿ / ﻿53.333°N 15.050°E﻿ / 53.333; 15.050
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 2 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
กอวอบแชก

| กอวอบแชก |
| --- | --- |
เมือง
ชายฝั่งทะเลบอลติก
   ธง ตราอาร์ม
กอวอบแชกที่ตั้งของกอวอบแชกในประเทศโปแลนด์
พิกัด: 54°10′N 15°34′E﻿ / ﻿54.167°N 15.567°E﻿ / 54.167; 15.567
ประเทศ: โปแลนด์
จังหวัด: ปอมอแชซาคอดแญ
เทศมณฑล: กอวอบแชก
เทศบาล: กอวอบแชก (เทศบาลเมือง)
ก่อตั้ง: คริสต์ศตวรรษที่ 10
สิทธิเมือง: ค.ศ. 1255
การปกครอง
 • ประธาน: Anna Mieczkowska
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 25.67 ตร.กม. (9.91 ตร.ไมล์)
ประชากร (2014)
 • ทั้งหมด: 46,830 คน
 • ความหนาแน่น: 1,800 คน/ตร.กม. (4,700 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 78–100 to 78–106
รหัสพื้นที่: +48 94
ป้ายทะเบียนรถ: ZKL
เว็บไซต์: https://www.kolobrzeg.pl
กอวอบแชก (โปแลนด์: Kołobrzeg, ออกเสียง: [kɔˈwɔbʐɛk] ( ฟังเสียง); เยอรมัน: Kolberg, ออกเสียง: [ˈkɔlbɛʁk] ( ฟังเสียง); คาชูเบีย: Kòlbrzég) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลบอลติกของเทศมณฑลกอวอบแชก จังหวัดปอมอแชซาคอดแญ ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองนี้อยู่ในประเทศเยอรมนี ร้อยละ 80 ของเมืองที่ถูกทำลายในสงคราม หลังจากสงคราม เมืองอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศโปแลนด์และประชากรชาวเยอรมันได้ถูกขับไล่ออก เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดกอวอบแชกระหว่างปี ค.ศ. 1950-1998
ศัพทมูลวิทยา

กอวอบแชก มีความหมายในภาษาโปแลนด์ว่า "ริมชายฝั่ง" โดย กอวอ แปลว่า "ริม" และ บแชก แปลว่า "ชายฝั่ง" ชื่อเมืองในภาษาคาชูเบีย (Kòłobrzeg) มีที่มาเดียวกัน นักภาษาศาสตร์ชาวโปแลนด์และคาชูเบียในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 นำชื่อดั้งเดิมของเมือง (คือ Cholberg) มาผูกเป็นชื่อใหม่ หลังการตั้งถิ่นฐานของชาวเยอรมัน ชื่อดั้งเดิมดังกล่าวได้พัฒนาไปเป็น Kolberg ในภาษาเยอรมัน
บรรณานุกรม

(ในภาษาเยอรมัน) Gustav Kratz: Die Städte der Provinz Pommern – Abriss ihrer Geschichte, zumeist nach Urkunden (The Towns of the Province of Pomerania – Sketch of their History, mostly according to historical Records). Berlin 1865 (reprinted in 1996 by Sändig Reprint Verlag, Vaduz, ISBN 3-253-02734-1; reprinted in 2011 by Kessinger Publishing, U.S.A., ISBN 1-161-12969-3), pp. 81–99 ( online)
แหล่งข้อมูลอื่น

"Kolberg" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 15 (11 ed.). 1911.
Municipal website (ในภาษาโปแลนด์ เยอรมัน และอังกฤษ)
History of the town on the tourist promotion site (ในภาษาอังกฤษ)
dutchy of Cassubia (ในภาษาอังกฤษ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef 
54°11′N 15°35′E﻿ / ﻿54.183°N 15.583°E﻿ / 54.183; 15.583
เมด อิน ไทยแลนด์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เมด อิน ไทยแลนด์ (แก้ความกำกวม)
| "เมด อิน ไทยแลนด์" |
| --- | --- |

เพลงโดยคาราบาว
จากอัลบั้มเมด อิน ไทยแลนด์
วางจำหน่าย: พ.ศ. 2527
บันทึกเสียง: ห้องบันทึกเสียงศรีสยาม (2527)
แนวเพลง: เพื่อชีวิต, ดนตรีไทย
ความยาว: 4.10 นาที 
ค่ายเพลง: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่, คาราบาว
ผู้ประพันธ์เพลง: ยืนยง โอภากุล
โปรดิวเซอร์: ยืนยง โอภากุล
เมด อิน ไทยแลนด์ เป็นเพลงที่แต่งโดย ยืนยง โอภากุล (แอ๊ด คาราบาว) โดยครั้งแรกอยู่ในอัลบั้ม เมด อิน ไทยแลนด์ ซึ่งออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2527
ประวัติ

ยืนยงแต่งเพลงนี้จากคำพูดเริ่มต้นของ ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม ผู้บริหารจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ซึ่งปรารภว่าในประเทศของเรามีของนอกสั่งเข้ามามากมาย  คนไทยจึงรู้สึกว่าต้องใช้ของนอก  น่าจะเขียนเพลงนี้เพื่อเชิญชวนให้คนไทยหันกลับมาใช้สินค้าของประเทศด้วยกันเอง ตามนโยบายของรัฐบาลสมัยพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี  โดยในภาคดนตรี บี๋ เดล โรซาริโอ ผู้จัดการวงในขณะนั้น ได้ฟังเพลงฟิวชั่น แจ็ซซ์ ของศิลปินผิวดำท่านหนึ่ง มีการขึ้นอินโทรเพลงด้วยเสียงฟลุ้ท หรือ ขลุ่ยฝรั่ง  ทางวงจึงลงความเห็นว่า การใช้ขลุ่ยไทยกับขลุ่ยฝรั่งน่าจะสอดคล้องกับเนื้อหาของเพลงได้ เพลงนี้จึงเสร็จสมบูรณ์เป็นลำดับสุดท้ายและออกเผยแพร่ปลายปี พ.ศ. 2527 ในชื่ออัลบั้มเดียวกับชื่อเพลง โดยทางแกรมมี่รับผิดชอบด้านการโปรโมท
การเผยแพร่และความสำเร็จ

เมื่อเพลงนี้ถูกเผยแพร่ออกไป ก็ได้รับความนิยมภายในระยะเวลาไม่นาน จนอัลบั้มขายได้มากถึง 5 ล้านชุด ซึ่งถือเป็นอัลบั้มที่สร้างชื่อเสียงให้กับคาราบาวมากที่สุดในยุคคลาสสิกที่มีสมาชิกแบบครบวงทั้ง 7 คน ส่วนหนึ่งของความสำเร็จคือ การแสดง "คอนเสิร์ตทำโดยคนไทย" ณ สนามเวลโลโดรม ในสนามกีฬาหัวหมาก  และเป็นครั้งแรกที่ คาราบาว เข้าไปเกี่ยวพันกับหน่วยงานรัฐบาล โดยเริ่มด้วยการจัดทำมิวสิกวิดีโอเพื่อรณรงค์ให้ประชาชนใช้สินค้าที่ผลิตในประเทศ แต่ไม่ได้ส่งเสริมการขายอัลบั้มแต่อย่างใด
นอกจากนี้ ผู้ฟังชาวต่างชาติก็ยังชื่นชอบเพลงนี้เนื่องจากมีเนื้อหาสอดคล้องกับความเป็นสากล  ทำให้วงดนตรีและตัวเพลงได้สร้างชื่อเสียงไปยังประเทศต่างๆ เช่น สหรัฐอเมริกา  ทางวงจึงได้จัดทำเพลง เมด อิน ไทยแลนด์ อีกครั้งหนึ่งในชื่อ "Made in Thailand in USA"  โดยเพิ่มเนื้อร้องภาคภาษาอังกฤษ เพื่อมุ่งเป้าหมายคนฟังในสหรัฐอเมริกา  โดยให้เทียรี่ เมฆวัฒนา ขับร้องในฉบับภาษาอังกฤษ และยืนยง ร้องเป็นภาษาไทยในฉบับเดิม แต่มีการปรับเปลี่ยนเนื้อเพลงท่อนแรกที่มีการพูดสดๆ เพียงเล็กน้อย
ในภายหลัง มีการจัดทำเพลงเดียวกันในฉบับต่างๆ ดังนี้ โดยได้มีการปรับเปลี่ยนเนื้อหาสาระให้เข้ากับสภาวะทางเศรษฐกิจหรือตามกาลสมัย แต่ยังคงโครงสร้างดนตรีมาแต่เดิม ซึ่งใช้เสียงขลุ่ยเป็นสัญลักษณ์แทนประเทศไทย
ครั้งที่ 1 : เมด อิน ไทยแลนด์ (Original) / พ.ศ. 2527
ครั้งที่ 2 : Made in Thailand in USA  / พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985) เนื้อร้องภาษาไทยยังคงเดิม ภายหลังบรรจุในอัลบั้ม รวมเพลงคาราบาว พ.ศ. 2529
ครั้งที่ 3 : เมด อิน ไทยแลนด์ '40 / พ.ศ. 2540 ในอัลบั้ม เส้นทางสายปลาแดก  เนื้อร้องเปลี่ยนหมด มีการเสริมดนตรีด้วย Brass Section คอรัสหญิง และเสียงพูดกล่าวถึงโอกาส 12 ปี ของบทเพลง
ครั้งที่ 4 : เมด อิน ไทยแลนด์ (สังคายนา) / พ.ศ. 2546 ในอัลบั้ม เมด อิน ไทยแลนด์ ภาค 2546 สังคายนา เนื้อร้องแบบเดียวกับครั้งแรก แต่เปลี่ยนเนื้อร้องบางส่วนในท่อนต้นเป็น "ยุคสมัยนี้เป็นไทยรักไทย เฮอะ เฮอะ มันอยู่ส่วนไหนของแผนที่ ไอ้จังหวัดที่ว่า ก็นั่นน่ะสิยังสงสัยอยู่เลย ฮ่า ฮ่า"
ครั้งที่ 5 : เมด อิน ไทยแลนด์ '52 / พ.ศ. 2552 ในอัลบั้ม โฮะ  มีเนื้อหาสรุปความเพื่อย้ำเตือนคนไทย เพิ่มสีสันดนตรีด้วยกลองยาว ฉิ่ง ฉับ
ปัจจุบัน เมด อิน ไทยแลนด์ เป็นเพลงยอดนิยมอีกหนึ่งเพลงของคาราบาว ที่แฟน ๆ ยังชื่นชอบ และถูกเปิดฟังตลอด แม้กระทั่งผู้ที่ไม่ใช่แฟนของคาราบาวหรือคอเพลงเพื่อชีวิต ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ
บุคคลที่เกี่ยวข้อง > ผู้ให้เสียงขลุ่ย

ครั้งที่ 1, 2 : ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี
ครั้งที่ 3 : ศุภชัย แก่นสันเที๊ยะ
ครั้งที่ 4, 5 : อ้วน คาราบาว
บุคคลที่เกี่ยวข้อง > ผู้บันทึกเสียงเบส

ครั้งที่ 1 : ปรีชา ชนะภัย
ครั้งที่ 2 - 5 : อ๊อด คาราบาว
ในวัฒนธรรมประชานิยม

ในภาพยนตร์ตัวอย่างขนาดสั้นของ เดอะไวต์โลตัส ฤดูกาลที่ 3 ได้มีการนำเพลงนี้มาใช้ประกอบ
ดูเพิ่ม

คาราบาว
เมด อิน ไทยแลนด์ (อัลบั้ม)
หลวงปู่ชอบ ฐานสโม

| พระชอบ ฐานสโม (ชอบ ฐานสโม) |
| --- | --- |

ชื่ออื่น: พระอาจารย์ชอบ,หลวงปู่ชอบ
ส่วนบุคคล
เกิด: 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2445 (91 ปี 11 เดือน 27 วัน ปี)
มรณภาพ: 8 มกราคม พ.ศ. 2538
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดป่าสัมมานุสรณ์ จังหวัดเลย
อุปสมบท: 21 มีนาคม พ.ศ. 2467
พรรษา: 70
ชาติกำเนิด

ท่านเกิดเมื่อวันพุธที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2445 (นับแบบใหม่) หรือ ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 3 ปีฉลู ณ บ้านโคกมน ตำบลผาน้อย อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย เป็นบุตรของนายไมล์ และ นางปา แก้วสุวรรณ แต่เดิมครอบครัวท่านอยู่อำเภอด่านซ้าย ดินแดนอันศักดิ์สิทธ์แห่งพระธาตุศรีสองรักเนื่องจากตัวอำเภอด่านซ้ายอยู่กลางหุบเขาพื้นที่ราบมีไม่มากนัก ทำให้การทำมาหากินลำบากจึงได้พากันอพยพมาอยู่บ้านโคกมน
อุปสมบท

บรรพชาเป็นสามเณรเมื่ออายุ 19 ปี พ.ศ. 2464 ณ วัดบ้านนาแก ตำบลนากลาง อำเภอเมือง จังหวัดหนองบัวลำภู เป็นสามเณรอยู่ถึง 4 ปีกว่า และได้อุปสมบทเมื่ออายุ 23 ปี วันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2467 ณ วัดศรีธรรมาราม อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร โดยมีพระครูวิจิตรวิโสธนาจารย์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์แดง เป็นพระกรรมวาจาจารย์
งานเผยแผ่พระธรรม

หลวงปู่ชอบมีการสร้างวัดไว้มากมาย เป็นสถานบำเพ็ญภาวนาปฏิบัติธรรมหลายจังหวัด เช่น จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดเลย และประเทศลาว บ้านนาบัว เมืองสานะคาม แขวงเวียงจันทร์ สปป.ลาว วัดที่หลวงปู่สร้างขึ้นส่วนใหญ่ จะตั้งขึ้นเป็นป่าช้าหรือในป่าลึก สำหรับที่จังหวัดเลย หลวงปู่ชอบได้สร้างวัดจำนวนทั้งสิ้น 14 วัด แห่ง คือ วัดป่าห้วยลาด วัดป่าบ้านบง วัดป่าสานตม วัดป่าม่วงไข่ วัดป่าฐานสโม วัดปาโคกมนและวัดป่าสัมมานุสรณ์ ฯลฯ
ในสายพระธุดงค์กรรมฐานที่เป็นศิษย์ของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต เป็นที่ยกย่องว่าหลวงปู่ชอบ ฐานสโมถือว่าเป็นศิษย์ที่สำคัญอีกรูปหนึ่ง ที่มีความเด็ดเดี่ยวกล้าหาญในด้านความเพียร มีนิสัยมักน้อย สันโดษ ชอบแสวงหาความวิเวกอยู่เป็นนิจ ข้อปฏิบัติและธรรมของหลวงปู่ชอบ เป็นที่ยอมรับจากบรรดาคณะศิษยานุศิษย์และพุทธศาสนิกชนทั่วไป หลวงปู่ชอบมักอบรมสั่งสอนพระภิกษุสามเณร ให้แสวงหาที่สงัดวิเวก เร่งทำความเพียรภาวนาอย่างหนักอย่าประมาท หลวงปู่ชอบ ฐานสโม วัดป่าสัมมานุสรณ์ บ้านโคกมน ตำบลผาน้อย อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย นับเป็นพระอริยสงฆ์ที่สำคัญรูปหนึ่งในพระศาสนา
ละสังขาร

ปีพุทธศักราช 2515 อายุ 75 ปี ท่านป่วยเป็นโรคอัมพฤกษ์เนื่องจากเส้นเลือดในสมองตีบ
ท่านละสังขารเข้าสู่อนุปาทิเสสนิพพาน เมื่อวันอาทิตย์ที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2538  เวลา 11.38 นาที ระหว่างเดินทางกรุงเทพมหานครไปจังหวัดเลย
สิริรวมอายุได้ 93 ปี 11 เดือน 27 วัน 71 พรรษา
ทายาทธรรม

หลวงปู่คำดี ปภาโส วัดถ้ำผาปู่ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย
หลวงปู่ซามา อจุตโต วัดป่าอัมพวัน อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย
หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต ที่พักสงฆ์สวนทิพย์ ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
หลวงปู่อุดม ณาณรโต วัดป่าสถิตย์ธรรมวนาราม อำเภอพรเจริญ จังหวัดบึงกาฬ
หลวงปู่บุญพิน กตปุณโญ วัดป่าผาเทพนิมิต อำเภอนิคมน้ำอูน จังหวัดสกลนคร
หลวงอินตอง สุภโร วัดป่าวีระธรรม อำเภอพังโคน จังหวัดสกลนคร
หลวงพ่อประสิทธิ์ ปุญญมากโร วัดป่าหมู่ใหม่ อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่
หลวงพ่อจันทร์เรียน คุณวโร วัดถ้ำสหายธรรม(จันทร์นิมิตร) อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี
หลวงพ่อสุวัฒน์(โส) อาจาโร วัดป่าลันวัฒนาราม อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่
หลวงปู่ดาด สิริปุญโญ วัดสัมมานุสสรณ์ บ้านโคกมน ตำบลผาน้อย อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย
หลวงปู่สอน อนุสาสโก ถ้ำผาล้อม บ้านโคกมน ตำบลผาน้อย อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย
หลวงพ่อไพบูลย์ สุมังคโล วัดดอยเทพนิมิตสุดเขตสยาม อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย
หลวงพ่อขันตี ญาณวโร วัดป่าสันติธรรม (ห้วยเดื่อ) อำเภอหนองหิน จังหวัดเลย
หลวงพ่อสมศรี อัตตสิริ วัดป่าเวฬุวนาราม บ้านโนนกกจาน ตำบลผาน้อย อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย
หลวงปู่วี ธีรปัญโญ วัดป่าศรัทธาวนาราม อำเภอหล่มเก่า จังหวัดเพชรบูรณ์
ฯลฯ
ยานพาหนะสีเขียว

ยานพาหนะสีเขียว (อังกฤษ: Green vehicle) หมายถึงที่ยานพาหนะปล่อยมลพิษและแก๊สเรือนกระจกในการเดินทางออกมาน้อยกว่ายานพาหนะทั่วไป เปรียบเทียบได้กับรถยนต์ที่ใช้น้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซล โดยสีเขียวเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม นั่นก็คือรถยนต์ที่ปล่อยมลพิษและแก๊สเรือนกระจกออกมาน้อยกว่ารถยนต์ทั่วไปที่ใช้น้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซล ซึ่งเป็นยานพนะที่ได้รับการพัฒนาและปรับปรุงให้ประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิงมากขึ้น หรือให้ปล่อยมลพิษออกมาน้อยลง
การใช้ยาพาหนะสีเขียว เป็นยาพาหนะที่จะช่วยลดผลกระทบที่เกิดจากมลพิษและแก๊สเรือนกระจกได้ นอกจากนี้ยังช่วยลดการใช้พลังงานเชื้อเพลิง และสำหรับประเทศไทยที่ยังต้องนำเข้าเชื้อเพลิงที่ใช้กับรถยนต์เป็นส่วนใหญ่ จะทำให้ลดการพึ่งพาน้ำมันดิบและน้ำมันสำเร็จรูปจากต่างประเทศน้อยลง ส่งผลดีต่อความมั่นคงด้านพลังงานและต่อเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศ
สตาร์ชิปเอชแอลเอส

| --- | --- |
ภาพจำลองยานสตาร์ชิปเอชแอลเอสบนพื้นผิวดวงจันทร์

ผู้ผลิต: สเปซเอ็กซ์
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ผู้ดำเนินการ: สเปซเอ็กซ์
การใช้งาน: ยานลงจอดบนดวงจันทร์
 

ข้อมูลจำเพาะ
ชนิดยานอวกาศ: มีมนุษย์ขับ, ใช้งานซ้ำได้
ความจุลูกเรือ: 2 (อาร์ทิมิส III) 4 (อาร์ทิมิส IV)
วงโคจร: อวกาศระหว่างโลกและดวงจันทร์
 

ขนาด
ความสูง: 50 m (160 ft)
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 9 m (30 ft)
 

น้ำหนักบรรทุกสู่ พื้นผิวดวงจันทร์
มวล: 100,000 kg (220,000 lb)
 

การผลิต
สถานะ: อยู่ระหว่างการพัฒนา
เที่ยวบินแรก: ค.ศ. 2025 (ตามแผน)
 

ยานอวกาศที่เกี่ยวข้อง
ได้มาจาก: ยานสตาร์ชิป
บินด้วย: สเปซเอ็กซ์ซูเปอร์เฮฟวี
 

สตาร์ชิปเอชแอลเอส
เครื่องยนต์:  3 เครื่องยนต์แร็พเตอร์  3 เครื่องยนต์แร็พเตอร์สำหรับสูญญากาศ  เครื่องยนต์ควบคุมทิศทาง 
เชื้อเพลิง: CH4 / LOX
 

สตาร์ชิปเอชแอลเอส (Starship HLS; Human Landing System) เป็นรุ่นของยานลงจอดบนดวงจันทร์ของยานอวกาศสตาร์ชิป ที่ถูกออกแบบมาเพื่อใช้ขนส่งนักบินอวกาศจากวงโคจรดวงจันทร์ไปยังพื้นผิวดวงจันทร์และกลับมายังวงโคจรอีกครั้ง ยานนี้กำลังพัฒนาและผลิตโดยสเปซเอ็กซ์ ภายใต้สัญญาระบบลงจอดของมนุษย์ (HLS) กับองค์การนาซา ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญของโครงการอาร์ทิมิสที่มีเป้าหมายในการส่งมนุษย์กลับไปเหยียบดวงจันทร์
แผนภารกิจระบุว่า ยานสตาร์ชิปเอชแอลเอสจะถูกส่งขึ้นสู่วงโคจรรอบโลกด้วยจรวดขนส่งสตาร์ชิป จากนั้นจะเติมเชื้อเพลิงด้วยยานสตาร์ชิปแท๊งเกอร์หลายลำก่อนที่จะเดินทางต่อไปยังวงโคจรใกล้ดวงจันทร์ (NRHO) และทำการนัดพบกับยานอวกาศออไรออน ที่ถูกส่งขึ้นจากโลกด้วยจรวดสเปซลอนช์ซิสเตม (SLS) นักบินอวกาศสองคนจะเปลี่ยนยานจากออไรออนมายังเอชแอลเอสเพื่อเดินทางลงจอดบนพื้นผิวดวงจันทร์ โดยคาดว่าจะอยู่บนพื้นผิวประมาณ 7 วัน และดำเนินกิจกรรมภายนอกยานอย่างน้อย 5 ครั้ง ก่อนจะเดินทางกลับมายังยานออไรออนในวงโคจรใกล้ดวงจันทร์
ในขั้นตอนที่สามของกระบวนการจัดซื้อจัดจ้างเอชแอลเอส ทางนาซาได้มอบสัญญาให้สเปซเอ็กซ์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2021 เพื่อพัฒนา ผลิต และทดสอบการใช้งานสตาร์ชิปเอชแอลเอส โดยมีแผนการบินทดสอบแบบไม่มีนักบินในปี ค.ศ. 2025 เพื่อแสดงความสำเร็จในการลงจอดบนดวงจันทร์ หลังจากนั้นจะมีภารกิจพร้อมนักบินในอาร์ทิมิส 3 ซึ่งคาดว่าจะเกิดขึ้นไม่เร็วกว่ากลางปี ค.ศ. 2027 นอกจากนี้ นาซายังได้ทำสัญญาเพื่อพัฒนาเอชแอลเอสรุ่นปรับปรุงสำหรับใช้งานในภารกิจอาร์ทิมิส 4
การพัฒนาระบบสตาร์ชิปเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 2010 โดยได้รับเงินทุนจากสเปซเอ็กซ์เอง แต่การพัฒนารุ่นเอชแลอเอสนี้ได้รับเงินทุนภายใต้สัญญาของนาซา
เทวีศรี

| เทวีศรี |
| --- | --- |
เทพีข้าว
รูปปั้นเทวีศรีในศิลปะชวากลางในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ทำจากสัมฤทธิ์ อยู่ในชุดสะสมของพิพิธภัณฑ์โซโนบูโดโย
ส่วนเกี่ยวข้อง: โพสพ, อินาริ, เซเรส
ที่ประทับ: นา
สัญลักษณ์: ข้าว
เพศ: หญิง
เป็นที่นับถือใน: เกาะชวา, เกาะบาหลี, เกาะลมบก, เกาะซูลาเวซี
เทวีศรี (ชวา: ꦢꦺꦮꦶꦱꦿꦶ, อักษรโรมัน: Dewi Sri; บาหลี: ᬤᬾᬯᬶᬲ᭄ᬭᬶ, เดวี ซรี) หรือ ศรีเทวี (ชวา: Shridevi ซรี เดวี) หรือ ไญ โปฮาจี ซังฮฺยัง อัซรี (ซุนดา: ᮑᮄ ᮕᮧᮠᮎᮤ ᮞᮀᮠᮡᮀ ᮃᮞᮢᮤ, อักษรโรมัน: Nyai Pohaci Sanghyang Asri) เป็นเทวีผู้อุปถัมภ์ความอุดมสมบูรณ์และพืชพันธุ์ธัญญาหารตามความเชื่อพื้นเมืองดั้งเดิมของชาวชวา, ซุนดา และบาหลีก่อนการรับศาสนาฮินดูและอิสลาม ทำนองเดียวกับคติโพสพของไทย
ครั้นหลังการรับอิทธิพลจากศาสนาพราหมณ์-ฮินดู เทวีศรีถือว่ามีความเกี่ยวข้องหรือเทียบเท่ากับพระลักษมี ศักติของพระวิษณุ และยังคงบูชากันอย่างแพร่หลายในหมู่เกาะบาหลี เกาะชวา และเกาะลมบก
แหล่งข้อมูลอื่น

The Legend of Dewi Sri เก็บถาวร 2017-11-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A Balinese Folktale: Dewi Sri (the Rice Goddess)
Rice Goddesses of Indonesia, Cambodia, and Thailand
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง

| --- | --- |

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง

ก่อตั้ง: พ.ศ. 2502
ที่ตั้ง: ตำบลอู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี
ประเภท: พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
เจ้าของ:  กรมศิลปากร
เว็บไซต์: www.finearts.go.th/authongmuseum
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง ตั้งอยู่ในบริเวณทิศใต้ของที่ว่าการอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ประกอบด้วยธรรมจักรศิลา พระพุทธรูปสัมฤทธิ์ พระพุทธรูปดินเผา ประติมากรรมดินเผา ลูกปัด เครื่องประดับ เครื่องมือเครื่องใช้ ชิ้นส่วนสถาปัตยกรรม ลวดลายปูนปั้น ฯลฯ
ประวัติ

พ.ศ. 2446 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยได้ตรวจราชการเมืองสุพรรณบุรี และเสด็จสำรวจเมืองโบราณอู่ทอง ทรงนิพนธ์เล่าเรื่องเมืองอู่ทองในรายงานเสด็จตรวจราชการเมืองสุพรรณบุรีและทรงนิพนธ์หนังสือเรื่องนิทานโบราณคดี
พ.ศ. 2476 ราชบัณฑิตยสภาได้เริ่มทำการสำรวจทำแผนผังเมืองโบราณอู่ทองโดยสังเขป ซึ่งปรากฏว่าเป็นเมืองโบราณสำคัญที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีแห่งหนึ่ง
พ.ศ. 2502 กรมศิลปากรได้จัดสร้าเพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง ขึ้นเป็นอาคารชั่วคราวเพื่อเก็บรักษาโบราณวัตถุที่ได้จากการสำรวจและขุดค้นทางโบราณคดีที่เมืองโบราณอู่ทอง
พ.ศ. 2504 กรมศิลปากรทำการสำรวจขุดแต่งโบราณสถานที่มีกระจายอยู่ทั่วไปในเมืองโบราณ
พ.ศ. 2507-2509 ศาตราจารย์ฌ็อง บัวสลีเยร์ (M.Jean Boisselier) ผู้เชี่ยวชาญด้านโบราณคดีและประวัติศาสตร์ศิลปะภูมิภาคเอเซียอาคเนย์ชาวฝรั่งเศส และหัวหน้าหน่วยศิลปากรในขณะนั้น ได้ทำการสำรวจขุดแต่งโบราณสถานในเมืองอู่ทอง และศึกษาค้นคว้าทางโบราณคดีกับเมืองโบราณอู่ทอง
พ.ศ. 2508-2509 กรมศิลปากรได้จัดสร้างอาคารพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทองขึ้นเป็นการถาวร เพื่อเก็บรักษาและจัดแสดงโบราณวัตถุที่ได้จากขุดค้นทางโบราณคดี เมื่อดำเนินการแล้วเสร็จได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถเสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2509
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°22′22″N 99°53′21″E﻿ / ﻿14.3727921°N 99.8890964°E﻿ / 14.3727921; 99.8890964
| ด ค กพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| กรุงเทพมหานคร |  พระนคร  เรือพระราชพิธี  ช้างต้น  วัดเบญจมบพิตร  ศิลป์ พีระศรี อนุสรณ์  หอศิลป  |  |
| ภาคกลาง |  กาญจนาภิเษก (ปทุมธานี)  เจ้าสามพระยา (อยุธยา)  จันทรเกษม (อยุธยา)  สมเด็จพระนารายณ์ (ลพบุรี)  อินทร์บุรี (สิงห์บุรี)  ชัยนาทมุนี (ชัยนาท)  อู่ทอง (สุพรรณบุรี)  สุพรรณบุรี  พระปฐมเจดีย์ (นครปฐม)  พระนครคีรี (เพชรบุรี)  บ้านเก่า (กาญจนบุรี)  ราชบุรี  ชาวนาไทย (สุพรรณบุรี)  ปราจีนบุรี  พาณิชย์นาวี (จันทบุรี)  นครนายก  |  |
| ภาคเหนือ |  รามคำแหง (สุโขทัย)  สวรรควรนายก (สุโขทัย)  กำแพงเพชร  พระพุทธชินราช (พิษณุโลก)  เชียงใหม่  เชียงแสน (เชียงราย)  หริภุญไชย (ลำพูน)  น่าน  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  พิมาย (นครราชสีมา)  มหาวีรวงศ์ (นครราชสีมา)  ร้อยเอ็ด  สุรินทร์  อุบลราชธานี  ขอนแก่น  บ้านเชียง (อุดรธานี)  |  |
| ภาคใต้ |  นครศรีธรรมราช  ไชยา (สุราษฎร์ธานี)  ถลาง (ภูเก็ต)  สงขลา  มัชฌิมาวาส (สงขลา)  ชุมพร  สตูล  |  |
เหรียญกษาปณ์โรมัน จักรพรรดิวิคโตรินุส (Victorinus) ราว ค.ศ.270 แม้ไม่ได้พบจากการขุดค้นทางโบราณคดี แต่มีผู้มอบให้กับพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง แจ้งว่าพบจากเมืองโบราณอู่ทอง
สเปซเอ็กซ์แร็พเตอร์

| --- | --- |
เครื่องยนต์จรวดแร็พเตอร์ 1 เตรียมสำหรับขนส่งนอกโรงงานของสเปซเอ็กซ์ในฮอว์ธอร์น, แคลิฟอร์เนีย
Country of origin: สหรัฐอเมริกา
Manufacturer: สเปซเอ็กซ์
Associated L/V: สตาร์ชิป
Status: กำลังผลิต
เชื้อเพลิงเหลว
Configuration
Chamber: 1
Nozzle ratio: 34.34 (ระดับน้ำทะเล) 80 (สูญญากาศ)
Performance
Thrust: แร็พเตอร์ 1: 185 tf (1.81 MN; 408,000 lbf)  แร็พเตอร์ 2: 230 tf (2.26 MN; 507,000 lbf) (ระดับน้ำทะเล) 258 tf (2.53 MN; 569,000 lbf) (สูญญากาศ) แร็พเตอร์ 3: 280 tf (2.75 MN; 617,000 lbf)
Thrust-to-weight ratio: แร็พเตอร์ 1: 88.94 แร็พเตอร์ 2: 141.1 แร็พเตอร์ 3: 183.6
Chamber pressure: 350 bar (5,100 psi)
Isp (vac.): 380 s (3.7 km/s)
Isp (SL): 327 s (3.21 km/s)
Dimensions
Dry weight: แร็พเตอร์ 1: 2,080 kg (4,590 lb) แร็พเตอร์ 2: 1,630 kg (3,590 lb) แร็พเตอร์ 3: 1,525 kg (3,362 lb)
สเปซเอ็กซ์แร็พเตอร์ (SpaceX Raptor) เป็นตระกูลเครื่องยนต์จรวดที่พัฒนาและผลิตโดยสเปซเอ็กซ์ ถือเป็นเครื่องยนต์จรวดลำดับที่สามในประวัติศาสตร์ที่ออกแบบด้วยระบบการเผาไหม้แบบหลายขั้นตอนฟูลโฟลว์ (FFSC) และเป็นเครื่องยนต์แรกในประเภทนี้ที่ขับเคลื่อนยานพาหนะระหว่างการบินได้สำเร็จ เครื่องยนต์นี้ใช้พลังงานจากเชื้อเพลิงจรวดเหลวที่เป็นส่วนผสมของมีเทนเหลวและออกซิเจนเหลว ซึ่งรู้จักกันในชื่อเมทาลอกซ์ (methalox)
สตาร์ชิปซึ่งเป็นยานบรรทุกหนักของสเปซเอ็กซ์ ใช้เครื่องยนต์แรพเตอร์ในบูสเตอร์ซูเปอร์เฮฟวี และในยานสตาร์ชิปส่วนที่สอง ภารกิจของสตาร์ชิปคือ การขนส่งดาวเทียมสู่วงโคจรของโลก และมีแผนที่จะใช้ในภารกิจไปยังดวงจันทร์และดาวอังคาร เครื่องยนต์นี้ถูกออกแบบเพื่อสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ด้วยการบำรุงรักษาน้อยที่สุด
แหล่งข้อมูลอื่น

SpaceX Raptor Engine Test on 25 September 2016, SciNews, video, September 2016.
GPUs to Mars: Full-scale Simulation of SpaceX's Mars Rocket Engine, Adam Lichtl and Steven Jones, GPU Technology Conference, spring 2015.
unofficial Raptor engine log infographic
จิตรกรรมสีน้ำมัน

"โมนาลิซา" โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี ราว ค.ศ. 1503-1506
จิตรกรรมสีน้ำมัน หรือ ภาพเขียนสีน้ำมัน (อังกฤษ: oil painting) คือการเขียนภาพโดยใช้สีฝุ่นที่ผสมกับน้ำมันแห้ง (drying oil) — โดยเฉพาะในตอนต้นของยุโรปสมัยใหม่, น้ำมันลินสีด (linseed oil) ตามปกติแล้วก็จะต้มน้ำมันเช่นลินสีดกับยางสนหรือยางสนหอม (frankincense) ส่วนผสมนี้เรียกว่า "น้ำมันเคลือบ" (varnish) ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ภาพเขียนมีความหนาและเป็นเงา น้ำมันอื่นที่ใช้ก็มีน้ำมันเม็ดฝิ่น, น้ำมันวอลนัต, และน้ำมันดอกคำฝอย น้ำมันแต่ละอย่างก็มีคุณภาพต่าง ๆ กัน เช่นอาจจะทำให้สืเหลืองน้อยลง หรือใช้เวลาแห้งไม่เท่ากัน บางครั้งก็จะเห็นความแตกต่างจากเงาของภาพเขียนแล้วแต่ชนิดของน้ำมัน จิตรกรจะใช้น้ำมันหลายชนิดในภาพเขียนเดียวกันเพื่อให้ได้ลักษณะของภาพเขียนออกมาตามที่ต้องการ การแสดงออกของสีก็จะต่างกันตามแต่วัสดุที่ใช้เขียน
ดูเพิ่ม

ศิลปะคริสเตียน
จิตรกรรมแผง
บานพับภาพ
ศิลปะกอทิก
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
สมุดภาพ

"La velata" ราฟาเอล ค.ศ. 1516
"การยกกางเขน" เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ ค.ศ. 1610-1611
"ภาพครึ่งตัวของชายแก่ใส่หมวก" (Bust of an old man with helmet) แร็มบรันต์ ค.ศ. 1630
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 10 โดยเดียโก เบลัซเกซ ราว ค.ศ. 1650
"ภาพเหมือนตนเอง" แร็มบรันต์ ค.ศ. 1658
"Milkmaid" โดยโยฮันเนิส เฟอร์เมร์ ค.ศ. 1658-1660
"วีนัสสรงน้ำ" (The Toilet of Venus) โดยฟร็องซัว บูเช ค.ศ. 1751
"เด็กเสี้อสีน้ำเงิน" (The Blue Boy) โดยทอมัส เกนส์เบรอ  ค.ศ. 1770
"การประหารชีวิตผู้ป้องกันมาดริด" (The Third of May 1808: The Execution of the Defenders of Madrid) โดยฟรันซิสโก โกยา ค.ศ. 1814
"Le Moulin de la Galette" โดยปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์ ค.ศ. 1876
"ภาพเหมือนเอดัวร์ และมารี-หลุยส์ ปาเยอรง" (Portrait of Édouard and Marie-Louise Pailleron) โดยจอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนท์ (John Singer Sargent) ค.ศ. 1885-1886
"ภาพเหมือนของด็อกเตอร์กาเชท์" (Portrait of Dr. Gachet) ฟินเซนต์ ฟัน โคค ค.ศ. 1890
"บัวน้ำ" โดยโกลด มอแน ค.ศ. 1916