stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยุทธการที่แม่น้ำกราไนคัส

ยุทธการที่แม่น้ำกราไนคัส เกิดขึ้นในเดือนพฤษภาคม 334 ปีก่อนคริสตกาล เป็นการสู้รบระหว่างพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชแห่งราชอาณาจักรมาเกโดนีอากับเซแทร็ปของจักรวรรดิอะคีเมนิด ยุทธการครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของสงครามพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช สนามรบอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำบิกาชายี ประเทศตุรกีในปัจจุบัน
หลังการสวรรคตของพีลิปโปสที่ 2 แห่งมาเกโดนีอา ได้เกิดความปั่นป่วนทั่วราชอาณาจักรมาเกโดนีอา พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช กษัตริย์องค์ต่อมาได้ทำการปราบปรามกบฏต่าง ๆ ในปี 334 ก่อนคริสตกาล พระองค์ยกทัพข้ามช่องแคบเฮลเลสปอนต์ (ช่องแคบดาร์ดะเนลส์ในปัจจุบัน) เพื่อทำศึกกับจักรวรรดิอะคีเมนิด ในขณะเดียวกันทัพเปอร์เซียได้รวมพลที่เมืองซีเลีย เมมนอน ผู้บัญชาการชาวกรีกของฝ่ายเปอร์เซียเสนอให้ใช้วิธีสกอชท์เอิร์ธเพื่อตัดเสบียงทัพมาซิดอน แต่เซแทร็ปเปอร์เซียหลายคนปฏิเสธแล้วเลือกยกทัพไปที่แม่น้ำกราไนคัสเพื่อสกัดทัพมาซิดอนไม่ให้เข้าสู่อานาโตเลีย ตามบันทึกของแอร์เรียน นักประวัติศาสตร์ชาวกรีก ทั้งสองฝ่ายประจัญหน้ากันในวันที่ 3 ของเดือนพฤษภาคม อเล็กซานเดอร์จัดทัพให้ทหารราบหนักอยู่ตรงกลาง โดยพระองค์คุมกองทหารม้าฝั่งขวาและแม่ทัพพาร์มีเนียนคุมฝั่งซ้าย ด้านทัพเปอร์เซียจัดทัพให้ทหารม้าอยู่ด้านหน้า โดยมีทหารรับจ้างชาวกรีกอยู่ด้านหลัง
การสู้รบเริ่มขึ้นเมื่ออเล็กซานเดอร์นำทหารม้าข้ามแม่น้ำ โดยทัพเปอร์เซียตอบโต้ด้วยธนูและหอกซัด การต่อสู้เปลี่ยนเป็นการรบระยะประชิดเมื่อทัพมาซิดอนขึ้นฝั่ง ไดโอโดรัส ซิคัวรัสบันทึกว่าอเล็กซานเดอร์ฆ่าโรซาเซส แม่ทัพเปอร์เซียหลังถูกโรซาเซสใช้ดาบฟันเข้าที่ศีรษะจนหมวกแตก ฝ่ายเปอร์เซียตัดสินใจถอนทัพหลังทหารม้าและทหารราบมาซิดอนที่จัดเป็นรูปขบวนแฟแลงซ์บุกผ่านทหารม้าฝ่ายตนแล้วเข้าโจมตีทหารรับจ้างกรีกที่อยู่ด้านหลัง หลังฝ่ายเปอร์เซียถอนทัพ ทหารรับจ้างกรีกพยายามเจรจากับอเล็กซานเดอร์แต่ไม่สำเร็จ ทหารส่วนใหญ่ถูกฆ่าและส่งไปเป็นทาสในมาเกโดนีอา
หลังยุทธการครั้งนี้ อเล็กซานเดอร์เดินทัพผ่านอานาโตเลียโดยมีการต่อต้านเพียงเล็กน้อย พระองค์ยึดไมเลตัสและแฮลิคาร์แนสซัส ก่อนจะปะทะกับทัพเปอร์เซียที่นำโดยพระเจ้าดาไรอัสที่ 3 ในยุทธการที่อิสซัสในปีต่อมา
ยุทธการที่เฮลิโกแลนด์ไบต์ (ค.ศ. 1939)

แม่แบบ:Campaignbox Western Front (World War II)
ยุทธการที่เฮลิโกแลนด์ไบต์ (Battle of the Heligoland Bight) เป็นชื่อครั้งแรกของการสู้รบทางอากาศของสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเริ่มต้นของการทัพทางอากาศที่ขนาดใหญ่ที่สุดของสงคราม การป้องกันแผ่นดินไรช์ (Defence of the Reich) เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1939 สหราชอาณาจักรได้ประกาศสงครามต่อนาซีเยอรมนี ภายหลังจากเยอรมันได้เข้ารุกรานโปแลนด์ ซึ่งถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามทวีปยุโรป อังกฤษไม่ได้ให้ความช่วยเหลือโปแลนด์โดยทางบกหรือทางทะเล แต่ในช่วงหลายสัปดาห์ต่อมา กองบัญชาการเครื่องบินทิ้งระเบิดของกองทัพอากาศหลวงแห่งอังกฤษได้ทำบินหลายภารกิจเป้าหมายเยอรมัน จำนวนของการตีโฉบฉวยทางอากาศเหล่านี้ได้ถูกนำมาใช้กับเรือรบของครีกซมารีเนอ(กองทัพเรือเยอรมัน)ในท่าเรือเยอรมันเพื่อป้องกันไม่ให้ใช้ในยุทธการแห่งแอตแลนติก ด้วยเส้นแนวรบแบบคงที่ระหว่างเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 และพฤษภาคม ค.ศ. 1940 ช่วงสมัยนั้นเรียกว่า "สงครามลวง" ซึ่งมีการสู้รบบนบกหรือในทางอากาศเล็กน้อย อย่างไรก็ตามในทางทะเล กองกำลังเรืออู (เรือดำน้ำ) ของเยอรมันได้รับความเสียหายอย่างมากจากการเดินเรือของฝ่ายสัมพันธมิตร กระทรวงการบินได้ตัดสินใจที่จะเริ่มต้นการโจมตีต่อเรือบนผิวน้ำของเยอรมันเพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาสนับสนุนเรืออูในแอตแลนติกเหนือ เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1939 กองกำลังของฝูงบินเครื่องบินทิ้งระเบิดสามลำได้ถูกส่งไปโจมตีกองเรือของเยอรมันในเฮลิโกแลนด์ไบต์และสร้างความเสียหายให้ได้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ เดิมทีเครื่องบินวิคเกอร์ เวลลิงตัน 24 ลำได้บินขึ้น แต่สองลำได้บินหันหลังกลับเนื่องจากมีปัญหาทางเครื่องยนต์ก่อนที่จะถึงน่านฟ้าเยอรมัน การตอบสนองของเยอรมันช้า ในที่สุดพวกเขาก็แบ่งแยกกองกำลังที่แข็งแกร่งเพื่อสกัดกั้น เครื่องบินรบเพียง 120 ลำ ฝ่ายเยอรมันมี 80-100 ลำ และฝ่ายอังกฤษมี 22 ลำได้เข้ามีส่วนร่วม แต่เครื่องบินขับไล่ของฝ่ายเยอรมันเพียง 44 ลำได้ปะทะกับเครื่องบินทิ้งระเบิดของฝ่ายอังกฤษ
ฝ่ายเยอรมันได้สร้างความเสียหายมากขึ้นต่อกองทัพอากาศหลวงกว่าที่ลุฟท์วัฟเฟอจะรับได้ แต่อิทธิพลของยุทธศาสตร์ในอนาคตของทั้งสองฝ่ายมีความสำคัญยิ่ง การสู้รบได้บังคับให้กองทัพอากาศหลวงต้องละทิ้งภารกิจช่วงกลางวันในการสนับสนุนการทิ้งระเบิดช่วงกลางคืนซึ่งจะทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนานสูงมาก ในการสร้างสงครามขึ้น กองทัพอากาศหลวงได้เลือกใช้มนตราว่า"เครื่องบินทิ้งระเบิดจะผ่านพ้นไปได้" แต่ในช่วงกลางวัน ยุทธการที่เฮลิโกแลนด์ไบต์ได้แสดงให้เห็นว่าไม่ใช่กรณีและบังคับให้มีการประเมินของปฏิบัติการทิ้งระเบิดในอนาคต ด้วยความล้มเหลวของการจู่โจมได้นำให้ลุฟท์วัฟเฟอเกิดความเชื่อว่าฐานทัพในเยอรมนีที่ถูกต้องนั้นไม่สามารถทำลายได้จากการโจมตีของข้าศึก ความเชื่อนี้ได้รับการสนับสนุนด้วยความสำเร็จของเวร์มัคท์ในปี ค.ศ. 1939-1941 ซึ่งหมายความว่า กองกำลังทางอากาศฝ่ายตรงข้ามได้อยู่ห่างไกลเกินไปสำหรับการโจมตีด้วยการทิ้งระเบิดอย่างมีประสิทธิภาพในดินแดนปิตุภูมิเยอรมัน การละเลยของพวกเขาต่อการโจมตีในช่วงกลางวันของฝูงเครื่องบินรบฝ่ายข้าศึกนั้นได้มีผลกระทบทางยุทธศาสตร์อย่างรุนแรงในปีถัดมา โดยช่วงเวลานั้น กองบัญชาการใหญ่กองทัพอากาศเยอรมัน (OKL) ได้เริ่มจัดการการป้องกันทางอากาศเพื่อต่อสู้กับการทัพทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ของกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ (USAAF)
พิศวาท น้อยมณี

| พิศวาท น้อยมณี |
| --- | --- |
เกิด: พิศวาท น้อยมณี พ.ศ. 2497 อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี
สัญชาติ: ไทย
พลเมือง: ไทย
การศึกษา: ครุศาสตร์มหาบัณฑิต
ศิษย์เก่า: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อาชีพ: ครูภาษาไทย
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2521 – พ.ศ. 2557
องค์การ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
มีชื่อเสียงจาก: ครูแห่งชาติ
ผลงานเด่น: เขียนบทความ, หนังสือเรียน, หนังสืออ่านเพิ่มเติม
คู่สมรส: นิวัตต์ น้อยมณี
พิศวาท น้อยมณี ครูแห่งชาติสาขาวิชาภาษาไทย เป็นชาวชลบุรี ผู้ทำประโยชน์ต่อการศึกษาท้องถิ่นหลายด้าน นอกจากเป็นครูสอนวิชาภาษาไทยแล้ว ยังเป็นผู้เขียนบทความทางการศึกษา พัฒนาครูเครือข่าย วิทยากร การจัดทำหลักสูตร การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ การจัดทำสื่อการเรียนรู้ ทั้งระดับประถม และมัธยมศึกษา ของโรงเรียน เขตพื้นที่การศึกษา สพฐ. และมหาวิทยาลัยต่างๆ
ประวัติการทำงาน

ครูพิศวาท เริ่มรับราชการครูกรมสามัญศึกษา สอนวิชาภาษาไทย  ที่โรงเรียนชลบุรี "สุขบท" จ.ชลบุรี นอกจากการสอนภาษาไทย ยังรับหน้าที่ หัวหน้างานทะเบียนวัดผล จนกะทั่งปีพ.ศ.2531 ได้ย้ายติดตามครอบครัว (ดร.นิวัตต์ น้อยมณี) ไปยังโรงเรียนโรงเรียนสิงห์สมุทร อ.สัตหีบ จ.ชลบุรี สอนวิชาภาษาไทยและปฏิบัติหน้าที่ หัวหน้างานประชาสัมพันธ์ ในปีพ.ศ.2532 ย้ายมาปฏิบัติหน้าที่หัวหน้างานแผนงาน โรงเรียนศรีราชา อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี  และในปีพ.ศ.2534 ย้ายไปยังโรงเรียนชลกันยานุกูล อ.เมือง จ.ชลบุรี สอนวิชาภาษาไทย  หัวหน้างานสารสนเทศ และเลขานุการศูนย์วัฒนธรรม จังหวัดชลบุรี
ปีพ.ศ.2538 ครูพิศวาทย้ายติดตามไปยังโรงเรียนนราธิวาส จ.นราธิวาส  สอนวิชาภาษาไทย รองหัวหน้าหมวดวิชาภาษาไทย และ เลขานุการศูนย์พัฒนาการเรียนการสอนวิชาภาษาไทย ปีพ.ศ.2540 โรงเรียนบางจานวิทยา อ.เมือง จ.เพชรบุรี สอนวิชาภาษาไทย
พ.ศ.2542  ย้ายกลับโรงเรียนชลกันยานุกูล อ.เมือง จ.ชลบุรี สอนวิชาภาษาไทย หัวหน้างานแผนงาน   หัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย
พ.ศ.2553  ปฏิบัติหน้าที่สอนวิชาภาษาไทย หัวหน้างานพัฒนาการเรียนรู้ และผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ
ผลงานทางวิชาการ

พ.ศ.2518 	บทวิจารณ์วรรณกรรม เรื่อง กำแพง ของ ลาว คำหอม
พ.ศ.2519 	บทวิจารณ์วรรณกรรม เรื่อง ไปกับความคับแค้น ของ ประสิทธิ์ รุ่งเรืองรัตนกุล
พ.ศ.2524 	วิจัย เรื่อง การสร้างแบบฝึกทักษะการเขียนร้อยแก้วเชิงสร้างสรรค์ เพื่อการเรียนการสอนภาษาไทยระดับมัธยมศึกษาตอนต้น บทวิจารณ์วรรณกรรม เรื่อง การศึกษาลูกอีสานเชิงวรรณคดีเปรียบเทียบ
พ.ศ.2526 	บทร้อยกรอง "ความสำคัญของภาษาไทย" พิมพ์ในวารสารพัฒนา หลักสูตรของกรมวิชาการ และเป็นบทคัดลายมือ ในหนังสือเรียนภาษาไทยชั้น ป.3 และ ป.5
พ.ศ.2531 	บทความ เรื่อง การปฏิรูปการศึกษาในมณฑลปราจีนบุรี พิมพ์ในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น  บทความ เรื่อง ทิศทางการศึกษา และแผนงานถ้าเห็นก็สำคัญ พิมพ์ในวารสารมิตรครู
พ.ศ.2532 	วิจัย เรื่อง การใช้แบบทดสอบโคลซ ประเมินความสามารถในการเขียนร้อยกรอง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนศรีราชา
พ.ศ.2537 	บทความ เรื่อง เครื่องจักสาน พิมพ์ในหนังสือปีรณรงค์วัฒนธรรมไทย ของสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ
พ.ศ.2538 	บทความ เรื่อง จุฑาธุชราชสถาน พิมพ์ในสารานุกรมภาคกลาง ของสถาบันไทยศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ.2539 	วิจัย เรื่อง การใช้ชุดพัฒนาทักษะการเขียน ประกอบการเรียนรายวิชาการเขียน 1 ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
พ.ศ.2540 	นิเทศการสอนวิชาภาษาไทย ให้กลุ่มโรงเรียนมัธยมศึกษา กลุ่มโรงเรียนขยายโอกาส และกลุ่มโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน ในจังหวัดนราธิวาส
พ.ศ.2541	คู่มือลิลิตตะเลงพ่าย / งานวิจัยชุดโครงการพัฒนาการเรียนการสอนวิชาภาษาไทย(การพูด) ที่เน้นการปฏิบัติจริง โดยใช้สื่อ “พูดดีมีอนาคต”
พ.ศ.2548	หนังสืออ่านเพิ่มเติม ตามโครงการพัฒนาคุณภาพการเรียนการสอนภาษาไทยในสถานศึกษาภูมิภาค 3 จังวัตชายแดนภาคใตรวม 8 เล่ม (สระเสียงใส, ก.ไก่สวัสดี, หมอน้อยกิ้งก่าบิน, มีนากับมาเรียน, รักของอัยนูน, ว่าวน้อยบุหลัน , กระจงน้อยกับหอยขม และ ภาษาน่าเรียนรู้ )
พ.ศ.2551-ปัจจุบัน	คณะกรรมการจัดทำหนังสือเรียนวิชาภาษาไทย ของสพฐ. (วิวิธภาษา ม.1-ม.3, หลักภาษาและการใช้ภาษา ม.4-ม.6 วรรณคดีวิจักษณ์  ม.1- ม.6
รางวัลเกียรติยศ

พ.ศ.2533 	รางวัลครูภาษาไทยนักพัฒนา ของอำเภอศรีราชา จ.ชลบุรี
พ.ศ.2536 	รางวัลครูขยันไม่มีวันลา ของโรงเรียนชลกันยานุกูล จ.ชลบุรี รางวัลครูผู้ปฏิบัติงานดีเด่น ของจังหวัดชลบุรี
พ.ศ.2538	ทุนอุดหนุนงานวิจัยประเภททั่วไป กระทรวงศึกษาธิการ
พ.ศ.2539 	รางวัลครูภาษาไทยดีเด่น ของสำนักงานเลขาธิการคุรุสภา รางวัลครูผู้สอนระดับมัธยมศึกษา ผู้มีผลงานดีเด่น ของกรมสามัญศึกษา
พ.ศ.2540 	รางวัลครูดีเด่นของเขตการศึกษา 2
พ.ศ.2541 	รางวัลครูผู้ปฏิบัติงานดีเด่นของจังหวัดนราธิวาส / ศิษย์เก่าดีเด่นราชภัฏสวนสุนันทา / ครูแห่งชาติ
พ.ศ.2543	ครูผู้ผลิตสื่อการเรียนการสอนดีเด่น
พ.ศ.2544	รางวัลครูผู้ปฏิบัติงานดีเด่นกรมสามัญศึกษา/ครูผู้ปฏิบัติงานดีเด่นคุรุสภา
พ.ศ.2545	บุคลากรต้นแบบกระบวนการเรียนรู้ ครูเกียรติยศ สพฐ.
พ.ศ.2550	ครูผู้ปฏิบัติงานดีเด่น สพท.ชบ.1
พ.ศ.2551	ครูแกนนำดีเด่นสหวิทยาเขตบางปลาสร้อย
พ.ศ.2552	ครูผู้ปฏิบัติงานดีเด่น สพท.ชบ.1
พ.ศ.2553	ครูผู้มีผลงานดีเด่นด้านผลการศึกษาระดับชาติ (O-NET) / ผู้ทำประโยชน์ด้านการศึกษาดีเด่นสก.สค. สพท.ชบ.1
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2537 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2546 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ยุทธการที่เอ๊งหยง

| ด ค กความขัดแย้งช่วงอวสานราชวงศ์ฮั่น |
| --- | --- |
 หือฉง  โจรโพกผ้าเหลือง  เลียงจิ๋ว  การสังหารหมู่ขันที  ตั๋งโต๊ะ  (เอ๊งหยง)   เยียงเซีย  เจี้ยเฉียว  ซงหยง  เตียงฮัน  เฟิงชิว  ชีจิ๋ว  กุนจิ๋ว  กังตั๋ง  โจโฉรบเตียวสิ้ว  แห้ฝือ  อี้จิง  อ้วนสุด  กัวต๋อ  พกบ๋อง  แฮเค้า  ภาคเหนือของจีน  (ลิหยง • เงียบกุ๋น • ลำพี้ • เป๊กลงสาน)   กังแฮ  เซ็กเพ็ก  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน  (ตงก๋วน • กิจิ๋ว • โลเสีย •  กิสาน (ค.ศ. 214) • เองเปงก๋วน)   เอ๊กจิ๋ว  ยี่สู (ค.ศ. 213)  หับป๋า  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 215)  ปา (ค.ศ. 215-216)  ยี่สู (ค.ศ. 217)  ฮันต๋ง  อ้วนเสีย  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 219)  สามก๊ก → 
ยุทธการที่เอ๊งหยง (จีน: 滎陽之戰) สงครามที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 190 ช่วงปลายสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก อันเป็นส่วนหนึ่งของการทัพปราบตั๋งโต๊ะ สงครามเกิดขึ้นเมื่อกองกำลังที่ล่าถอยของตั๋งโต๊ะซึ่งนำโดยซีเอ๋งปะทะกับกองกำลังของโจโฉที่ไล่ตามมาที่เอ๊งหยง
ภายหลังจาก ศึกด่านเฮาโลก๋วน ตั๋งโต๊ะได้รับคำแนะนำจาก ลิยู (李儒) ผู้เป็นกุนซือและลูกเขยของตั๋งโต๊ะให้รีบย้ายเมืองหลวงจากลั่วหยางไปยังเตียงฮัน อดีตเมืองหลวงของ ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ตั๋งโต๊ะจึงให้ทหารปล้นเมืองและพระราชสุสานของอดีตจักรพรรดิพร้อมกับเผาเมืองลั่วหยางจนวอดวายแต่ก่อนจะย้ายเมืองหลวงลิยูได้แนะนำตั๋งโต๊ะให้ระวังโจโฉให้ดีเพราะเกรงว่าโจโฉจะโจมตีท้ายทัพจึงได้สั่งให้ซีเอ๋งขุนพลคนหนึ่งของตั๋งโต๊ะไปดักซุ่มอยู่ที่ช่องเขาเอ๊งหยงซึ่งสถานที่เดียวกันนี้เมื่อ 205 ปีก่อนคริสตกาล ได้เคยใช้เป็นสมรภูมิรบระหว่าง เซี่ยงอวี่ ฌ้อป้าอ๋องและ หลิวปัง ฮันต๋งอ๋อง
ทางด้านโจโฉได้ขอกำลังทหารม้าอาชาจาก ซุนเกี๋ยน จำนวน 3,000 นายไปรวมกับกองกำลังของโจโฉที่มีอยู่ประมาณ 4,000 นายเพื่อโจมตีกองทัพตั๋งโต๊ะจนเดินทางมาถึงช่องเขาเอ๊งหยงก็ถูกทัพของซีเอ๋งโจมตีจนแตกพ่ายยับเยินโดยที่ อ้วนเสี้ยว ไม่ได้ส่งทัพหนุนมาช่วยทำให้โจโฉถูกเกาฑัณฑ์ยิงเข้าที่ไหล่ได้รับบาดเจ็บโชคดีที่ โจหอง น้องชายของโจโฉเข้ามาช่วยจนหนีรอดไปได้
ยุทธการที่หับป๋า

| ด ค กความขัดแย้งช่วงอวสานราชวงศ์ฮั่น |
| --- | --- |
 หือฉง  โจรโพกผ้าเหลือง  เลียงจิ๋ว  การสังหารหมู่ขันที  ตั๋งโต๊ะ  (เอ๊งหยง)   เยียงเซีย  เจี้ยเฉียว  ซงหยง  เตียงฮัน  เฟิงชิว  ชีจิ๋ว  กุนจิ๋ว  กังตั๋ง  โจโฉรบเตียวสิ้ว  แห้ฝือ  อี้จิง  อ้วนสุด  กัวต๋อ  พกบ๋อง  แฮเค้า  ภาคเหนือของจีน  (ลิหยง • เงียบกุ๋น • ลำพี้ • เป๊กลงสาน)   กังแฮ  เซ็กเพ็ก  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน  (ตงก๋วน • กิจิ๋ว • โลเสีย •  กิสาน (ค.ศ. 214) • เองเปงก๋วน)   เอ๊กจิ๋ว  ยี่สู (ค.ศ. 213)  หับป๋า  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 215)  ปา (ค.ศ. 215-216)  ยี่สู (ค.ศ. 217)  ฮันต๋ง  อ้วนเสีย  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 219)  สามก๊ก → 
| ด ค กยุทธการที่หับป๋า |
| --- | --- |
 หับป๋า (ค.ศ. 208)  หับป๋า ท่าข้ามเสียวเกียว (ค.ศ. 214–215)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 231)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 233)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 234)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 253) 
ศึกหับป๋า (逍遙津之戰; ปี ค.ศ. 215) เป็นการต่อสู้ระหว่างขุนศึก โจโฉ และ ซุนกวน ระหว่างปลายปี ค.ศ. 214 ถึงปี ค.ศ. 215 ในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ทั้ง 2 ฝ่ายต่อสู้เพื่อครอบครองป้อมยุทธศาสตร์ที่ หับป๋า ซึ่งได้รับการปกป้องโดยเตียวเลี้ยว ขุนพลของโจโฉ ในช่วงท้ายของการรบ เตียวเลี้ยวใช้สมาธิในการรบและเปิดฉากตอบโต้ซุนกวน เมื่อซุนกวนมีทหารอยู่กับเขาเพียง 1,000 นายในขณะนั้น ท่ามกลางความโกลาหล ซุนกวนแทบไม่รอดจากการจับกุมด้วยความช่วยเหลือของขุนพล เล่งทอง การกระทำครั้งนี้ยกให้ เตียวเลี้ยว เป็นอันดับหนึ่งในหมู่ขุนพลของโจโฉ
ผลจากสงครามครั้งนี้นั้นทำให้ ฝ่ายวุยมั่นคงปลอดภัยที่สามารถรักษาหับป๋าซึ่งเป็นเสมือนประตูสู่ดินแดนวุยได้ ถ้าฝ่ายง่อได้ชัยชนะในครั้งนี้ การที่ซุนกวนจะยกทัพเข้าบุกถึงเมืองหลวงก็มีความเป็นไปได้ เพราะว่าโจโฉได้นำทัพส่วนใหญ่ไปบุกยึดฮันต๋ง เหลือทหารไว้เฝ้าเมืองหลวงไม่มาก อย่างไรก็ดี เรื่องความสามารถของซุนกวนนั้น ในประวัติของเตียวเลี้ยวบอกไว้ว่าซุนกวนเกรงกลัวไม่กล้ามาสู้กับเขา แต่หลาย ๆ บันทึกว่าไว้ว่าซุนกวนนั้นมีความสามารถเรื่องขี่ม้า ยิงธนู กล้าหาญและมีความเป็นนักรบ เสียแต่ว่าซุนกวนไม่มีประวัติความสำเร็จในการนำทัพโจมตีเลย มีเพียงความสามารถในการป้องกันทัพโจโฉจำนวนมากที่บุกมาโจมตีทางปากแม่น้ำยี่สูก่อนหน้าศึกนี้ ซุนกวนนำทัพป้องกันได้เป็นอย่างดี จนโจโฉยังชมเชยว่า ถ้ามีบุตรต้องมีให้ได้อย่างซุนกวน เป็นครั้งสุดท้ายของโจโฉที่บุกง่อก๊กและยิ่งไม่มีโอกาสที่จะกรีฑาทัพบุกง่อก๊ก
บุคคลสำคัญในศึกหับป๋า > ฝ่ายโจโฉ

โจโฉ
เตียวเลี้ยว
ลิเตียน
งักจิ้น
บุคคลสำคัญในศึกหับป๋า > ฝ่ายซุนกวน

ซุนกวน
กำเหลง
ลิบอง
เล่งทอง
จิวท่าย
ไทสูจู้
แหล่งข้อมูลอื่น

ศึกหับป๋า เก็บถาวร 2012-11-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์

| --- | --- |
พิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์

ましろのおと (Mashiro no Oto)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Those Snow White Notes
แนว: ก้าวข้ามวัย, นาฏกรรม
มังงะ
เขียนโดย: โมริโมะ รางาวะ
สำนักพิมพ์:  โคดันชะ    วิบูลย์กิจ
นิตยสาร: โชเน็งแมกกาซีนรายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 27
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ฮิโรอากิ อากางิ
เขียนบทโดย: โยอิจิ คาโตะ
สตูดิโอ: ชินเอแอนิเมชัน
ถือสิทธิ์โดย: ไมตีเมเดีย
เครือข่าย: JNN (MBS, TBS, BS-TBS)
ฉาย:  3 เมษายน พ.ศ. 2564  –  19 มิถุนายน พ.ศ. 2564
ตอน: 12 (รายชื่อตอน)
พิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์ (ญี่ปุ่น: ましろのおと; โรมาจิ: Mashiro no Oto) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยมาริโมะ รางาวะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายเดือนของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโคบง) แล้ว 27 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอชินเอแอนิเมชัน ออกอากาศเมื่อวันที่ 3 เมษายนถึง 19 มิถุนายน พ.ศ. 2564 บนผังรายการ Animeism
รูปแบบต่าง ๆ > มังงะ

มังงะเขียนเรื่องและวาดภาพโดยมาริโมะ รางาวะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายเดือนของสำนักพิมพ์โคดันชะ ฉบับที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2553 ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2552  สำนักพิมพ์โคดันชะได้รวมตอนมาตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโคบง) เล่มแรกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 26 เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
ในประเทศไทย มังงะพิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์ถือครองลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
รูปแบบต่าง ๆ > อนิเมะ

ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงได้มีการประกาศสร้างในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายเดือนฉบับเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 ซึ่งวางจำหน่านเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ผลิตโดยสตูดิโอ Shin-Ei Animation กำกับโดยฮิโรอากิ อากางิ เขียนบทโดยโยอิจิ คาโต ออกแบบตัวละครโดยจิโร มาชิมะ  พี่น้องโยชิดะเป็นผู้กำกับดนตรีสึงารุ-จามิเซนในอนิเมะ เพลงเปิด 2 เพลงคือเพลง "Blizzard" และ "กินเซไก" (โลกสีเงิน) จะร้องโดยวง Burnout Syndromes ส่วนเพลงปิดคือเพลง "โคโนะ ยูเมะ งะ ซาเมรุ มาเดะ" (กระทั่งตื่นจากฝัน) จะร้องและบรรเลงโดย มิลิยาห์ คาโต และพี่น้องโยชิดะ อนิเมะมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2564 บนผังรายการ Animeism ทางช่อง MBS, TBS และ BS-TBS.
รูปแบบต่าง ๆ > อนิเมะ > รายชื่อตอน

| ตอนที่  | ชื่อตอน  | ผู้กำกับ  | ผู้เขียนบท  | วันที่ออกอากาศครั้งแรก  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "ความเหงา (ญี่ปุ่น: 寂寞; โรมาจิ: Sekibaku)" | นาโอกิ มูราตะ | คันอิจิ คาโต | 3 เมษายน พ.ศ. 2564 |
| 2 | "ดอกต้นแอปเปิล (ญี่ปุ่น: 林檎の花; โรมาจิ: Ringo no Hana)" | Kyoung Soon Park | คันอิจิ คาโต | 10 เมษายน พ.ศ. 2564 |
| 3 | "ฝนโปรยปราย (ญี่ปุ่น: 驟雨; โรมาจิ: Shūu)" | ทากูโอะ ซูซูกิ | คันอิจิ คาโต | 17 เมษายน พ.ศ. 2564 |
| 4 | "ยามฤดูใบไม้ผลิ (ญี่ปุ่น: 春の暁; โรมาจิ: Haru no Akatsuki)" | มาซามูเนะ ฮิราตะ | อากิ อิตามิ | 24 เมษายน พ.ศ. 2564 |
| 5 | "ผสานเสียงบรรเลง (ญี่ปุ่น: 合奏; โรมาจิ: Gassō )" | มาซาฮิโกะ วาตานาเบะ | ฮิโรโกะ ฟูกูดะ | 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 |
| 6 | "บ้านเกิด (ญี่ปุ่น: 原郷; โรมาจิ: Genkyō)" | มาซาคาซุ ทากาฮาชิ | คังอิจิ คาโต | 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 |
| 7 | "สายลม (ญี่ปุ่น: 風; โรมาจิ: Kaze)" | มัตสึโอะ อาซามิ | ฮิโรโกะ ฟูกูดะ | 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 |
| 8 | "ส้อมเสียง (ญี่ปุ่น: 音叉; โรมาจิ: Onsa)" | ยาซูอากิ ฟูจิอิ | อากิ อิตามิ | 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 |
| 9 | "หิมะที่โบยบิน (ญี่ปุ่น: 風花; โรมาจิ: Kazabana)" | นาโอกิ มูราตะ | อากิ อิตามิ | 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 |
| 10 | "Mountain Wind (ญี่ปุ่น: 山颪; โรมาจิ: Yamaoroshi)" | TBD | TBD | 5 มิถุนายน พ.ศ. 2564 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
พิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ยุทธการที่หับป๋า (ค.ศ. 233)

ยุทธการระหว่างง่อก๊กและวุยก๊กในปี ค.ศ. 233
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ยุทธการที่หับป๋า (แก้ความกำกวม)
| ด ค กสงครามสามก๊ก |
| --- | --- |
 ← ปลายราชวงศ์ฮั่น  อิเหลง  การบุกง่อก๊ก  การบุกลงใต้  ซินเสีย  การบุกขึ้นเหนือ  เซ็กเต๋ง  จูงอก๊ก  หับป๋า (ค.ศ. 231)  หับป๋า (ค.ศ. 233)  หับป๋า (ค.ศ. 234)  เลียวตั๋ง  อ้วนเสีย (ค.ศ. 241)  เชฺว่เปย์  ซิงชื่อ  โคกูรยอ  สุสานโกเบงเหลง  การบุกของเกียงอุย  (เต๊กโตเสีย)   ฉิวฉุน  ตังหิน  หับป๋า (ค.ศ. 253)  โจมอ  เกาจิ๋ว  การล่มสลายของจ๊กก๊ก  จงโฮย  เองอั๋น  ทูฟ่า ชู่จีเหนิง  ซีหลิง  การล่มสลายของง่อก๊ก 
| ด ค กยุทธการที่หับป๋า |
| --- | --- |
 หับป๋า (ค.ศ. 208)  หับป๋า ท่าข้ามเสียวเกียว (ค.ศ. 214–215)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 231)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 233)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 234)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 253) 
ยุทธการที่หับป๋า (จีน: 合肥之戰) เป็นการรบระหว่างรัฐวุยก๊กและง่อก๊กในปี ค.ศ. 233 ในยุคสามก๊กของจีน
ภูมิหลิง

ในปี ค.ศ. 230 รัฐวุยก๊กก่อสร้างป้อมปราการใหม่ที่หับป๋า (合肥 เหอเฝย์) เพื่อป้องกันรัฐง่อก๊กที่เป็นรัฐอริ ป้อมปราการแห่งนี้ถูกเรียกด้วยชื่อว่า "ซินเสีย" (新城 ซินเฉิง; มีความหมายว่า "เมือง/ป้อมปราการแห่งใหม่")
ยุทธการ

ในปี ค.ศ. 233 ซุนกวนจักรพรรดิง่อก๊กนำทัพข้ามแม่น้ำแยงซีเข้าโจมตีซินเสีย แต่ป้อมปราการซินเสียต้องอยู่ห่างจากแม่น้ำไปไกล ทัพซุนกวนจึงยังคงอยู่บนเรือนานกว่า 20 วัน หมันทองขุนพลวุยก๊กผู้รักษาซินเสียลอบส่งทหารราบและทหารม้า 6,000 นายไปซุ่มรออยู่ใกล้แม่น้ำ เมื่อกองกำลังของซุนกวนขึ้นบก ทหารวุยก๊กที่ซุ่มอยู่ก็เข้าโจมตีก็เข้าโจมตีทันที ทหารง่อก๊กถูกสังหารไปหลายร้อยคน ส่วนทหารคนอื่น ๆ ก็จมแม่น้ำตายขณะพยายามหลบหนี ซุนกวนจึงมีรับสั่งให้ถอยทัพ ภายหลังซุนกวนมีรับสั่งให้จวนจ๋องไปโจมตีลู่อาน (六安) แต่ไม่สำเร็จและล่าถอยเช่นกัน
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
ยุทธการที่หับป๋า (ค.ศ. 231)

ยุทธการระหว่างง่อก๊กและวุยก๊กในปี ค.ศ. 231
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ยุทธการที่หับป๋า (แก้ความกำกวม)
| ด ค กสงครามสามก๊ก |
| --- | --- |
 ← ปลายราชวงศ์ฮั่น  อิเหลง  การบุกง่อก๊ก  การบุกลงใต้  ซินเสีย  การบุกขึ้นเหนือ  เซ็กเต๋ง  จูงอก๊ก  หับป๋า (ค.ศ. 231)  หับป๋า (ค.ศ. 233)  หับป๋า (ค.ศ. 234)  เลียวตั๋ง  อ้วนเสีย (ค.ศ. 241)  เชฺว่เปย์  ซิงชื่อ  โคกูรยอ  สุสานโกเบงเหลง  การบุกของเกียงอุย  (เต๊กโตเสีย)   ฉิวฉุน  ตังหิน  หับป๋า (ค.ศ. 253)  โจมอ  เกาจิ๋ว  การล่มสลายของจ๊กก๊ก  จงโฮย  เองอั๋น  ทูฟ่า ชู่จีเหนิง  ซีหลิง  การล่มสลายของง่อก๊ก 
| ด ค กยุทธการที่หับป๋า |
| --- | --- |
 หับป๋า (ค.ศ. 208)  หับป๋า ท่าข้ามเสียวเกียว (ค.ศ. 214–215)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 231)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 233)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 234)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 253) 
ยุทธการที่หับป๋า (จีน: 合肥之戰) เป็นการรบระหว่างรัฐวุยก๊กและง่อก๊กในปี ค.ศ. 231 ในยุคสามก๊กของจีน
ภูมิหลัง

ในปี ค.ศ. 230 รัฐวุยก๊กก่อสร้างป้อมปราการใหม่ที่หับป๋า (合肥 เหอเฝย์) เพื่อป้องกันรัฐง่อก๊กที่เป็นรัฐอริ ป้อมปราการแห่งนี้ถูกเรียกด้วยชื่อว่า "ซินเสีย" (新城 ซินเฉิง; มีความหมายว่า "เมือง/ป้อมปราการแห่งใหม่")
ยุทธการ

ในปี ค.ศ. 231 ซุนกวนจักรพรรดิง่อก๊กนำทัพเข้าโจมตีซินเสีย หมันทองเขียนฎีกาถวายโจยอยจักรพรรดิวุยก๊กทูลขอกำลังทหารจากมณฑลกุนจิ๋วและอิจิ๋วไปช่วยป้องกันซินเสีย ไม่นานหลังจากกองกำลังยกมาถึง ซุนกวนก็ล่าถอยไปโดยไม่เข้าโจมตีซินเสีย สฺวี เซฺวียน (徐宣) ที่ปรึกษาคนหนึ่งของโจยอยเตือนว่านี่เป็นแผนของฝ่ายง่อก๊ก หากกองกำลังวุยก๊กแยกย้ายไป ซุนกวนจะกลับมาโจมตีอีกครั้ง หลังจากนั้นประมาณสิบวัน ซุนกวนก็กลับมาล้อมซินเสีย แต่หมันทองได้เตรียมพร้อมเต็มกำลังและขับไล่ทัพง่อก๊กไปได้อย่างง่ายดาย
ต่อมาซุนกวนตระหนักว่าตนไม่สามารถยึดซินเสียด้วยกำลัง จึงทรงพระราชดำริถึงความสำเร็จจากการแสร้งแปรพักตร์ของจิวหองในยุทธการที่เซ็กเต๋งและคิดการจะลองใช้แนวทางนี้อีกครั้ง ซุนกวนจึงให้ซุน ปู้ (孫布) พระญาติของพระองค์แสร้งแปรพักตร์ไปเข้าด้วยวุยก๊กเพื่อลวงให้หวาง หลิง (王淩) เจ้ามณฑลยังจิ๋วที่วุยก๊กแต่งตั้งเข้ามาสู่กับดัก ซุนกวนจัดทหารซุ่มไว้ที่ฝูหลิง (涪陵)
ซุน ปู้ขอให้หวาง หลิงส่งทหารมารับตนไปเข้าด้วยวุยก๊ก หวาง หลิงจึงส่งคำขออนุญาตไปถึงเหล่าผู้บังคับบัญชาเหนือตน หนึ่งในเหล่าผู้บังคับบัญชาคือหมันทอง ซึ่งไม่เชื่อว่าการแปรพักตร์ของซุน ปู้เป็นเรื่องจริง หมันทองจึงส่งจดหมาย (ในนามของหวาง หลิง) ไปถึงซุน ปู้ แจ้งว่ายินดีเป็นอย่างยิ่งที่ซุน ปู้ต้องการแปรพักตร์ แต่ก็อธิบายไปว่าตนเกรงว่าหากส่งกองกำลังไปน้อยเกินไปก็ไม่อาจปกป้องซุน ปู้ได้ แต่หากส่งกำลังไปมากเกินไปก็จะดึงดูดความสนใจฝ่ายง่อก๊กมากเกินไป ในจดหมายจึงโน้มน้าวให้ซุน ปู้คิดวิธีการหนีจากซุนกวนอย่างเงียบ ๆ ในขณะเดียวกัน โจยอยก็มีรับสั่งเรียกหมันทองมาเข้าเฝ้า ก่อนที่หมันทองจะไปเข้าเฝ้าได้สั่งหัวหน้าเลขานุการของตนว่าอย่ามอบทหารให้แก่หวาง หลิงในการไปรับตัวซุน ปู้ หวาง หลิงไม่ได้รับทหารจำนวนมากจึงส่งกองกำลังจำนวนน้อยไปคุ้มกันซุน ปู้ กองกำลังนี้ถูกซุ่มโจมตีที่ฝูหลิงและแตกพ่ายไป อย่างไรก็ตามด้วยการมองการณ์ไกลของหมันทอง การพ่ายแพ้นี้จึงไม่ส่งผลกระทบอะไรในภาพรวม กลยุทธ์ของซุนกวนในการกำจัดกองกำลังของวุยก๊กที่หับป๋าจึงล้มเหลว
ผลสืบเนื่อง

หมันทองถูกเรียกตัวไปยังราชสำนักวุยก๊ก เหตุเพราะฎีกาที่หวาง หลิงทูลเกล้าฯ ถวาย หวาง หลิงนั้นไม่ถูกกันกับหมันทองซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชา จึงกล่าวหาในฎีกาว่าหมันทองชราเกินไปและชอบเสพสุราจึงไม่เหมาะกับตำแหน่งสำคัญ โจยอยจึงมีรับสั่งเรียกตัวหมันทองมาเข้าเฝ้าเพื่อพระองค์จะทรงวินิจฉัยด้วยพระองค์เอง เมื่อโจยอยได้พบกับหมันทอง พระองค์ตัดสินว่าหมันทองเหมาะกับหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจึงให้หมันทองกลับไปปฏิบัติหน้าที่เดิมที่ซินเสีย
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
ฟิลออฟเดอะฟิวเจอร์

| ฟิลออฟเดอะฟิวเจอร์ |
| --- | --- |
ประเภท: ภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ ภาพยนตร์ตลก
สร้างโดย: Tim Maile Douglas Tuber
แสดงนำ: Ricky Ullman Amy Bruckner Alyson Michalka Craig Anton Lise Simms
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
จำนวนตอน: 43
การผลิต
ความยาวตอน: ประมาณ 23 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ดิสนีย์ แชนเนล
ออกอากาศ: 18 มิถุนายน พ.ศ. 2547 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2549
ฟิลออฟเดอะฟิวเจอร์ (Phil of the Future) เป็นซิตคอมบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง  ดิสนีย์ แชนเนล ตั้งแต่วันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2004 ถึง 19 สิงหาคม ค.ศ. 2006 ซีรีส์สร้างโดยทิม เมล และดักลาส ทูเบอร์ และสร้างโดย 2121 โพรดักชันส์ อันเป็นส่วนหนึ่งของบรูกเวลล์แม็กนามาราเอนเตอร์เทนเมนต์
ยุทธการที่หับป๋า (ค.ศ. 234)

ยุทธการระหว่างง่อก๊กและวุยก๊กในปี ค.ศ. 234
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ยุทธการที่หับป๋า (แก้ความกำกวม)
| ด ค กสงครามสามก๊ก |
| --- | --- |
 ← ปลายราชวงศ์ฮั่น  อิเหลง  การบุกง่อก๊ก  การบุกลงใต้  ซินเสีย  การบุกขึ้นเหนือ  เซ็กเต๋ง  จูงอก๊ก  หับป๋า (ค.ศ. 231)  หับป๋า (ค.ศ. 233)  หับป๋า (ค.ศ. 234)  เลียวตั๋ง  อ้วนเสีย (ค.ศ. 241)  เชฺว่เปย์  ซิงชื่อ  โคกูรยอ  สุสานโกเบงเหลง  การบุกของเกียงอุย  (เต๊กโตเสีย)   ฉิวฉุน  ตังหิน  หับป๋า (ค.ศ. 253)  โจมอ  เกาจิ๋ว  การล่มสลายของจ๊กก๊ก  จงโฮย  เองอั๋น  ทูฟ่า ชู่จีเหนิง  ซีหลิง  การล่มสลายของง่อก๊ก 
| ด ค กยุทธการที่หับป๋า |
| --- | --- |
 หับป๋า (ค.ศ. 208)  หับป๋า ท่าข้ามเสียวเกียว (ค.ศ. 214–215)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 231)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 233)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 234)  หับป๋า ซินเสีย (ค.ศ. 253) 
ยุทธการที่หับป๋า (จีน: 合肥之戰) หรือ ยุทธการที่หับป๋าซินเสีย (จีน: 合肥新城之戰) เป็นการรบระหว่างรัฐวุยก๊กและง่อก๊กตั้งแต่ราวเดือนมิถุนายนถึงกันยายน ค.ศ. 234 ในยุคสามก๊กของจีน
ภูมิหลัง

ราวเดือนมีนาคม ค.ศ. 234 จูกัดเหลียงผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐจ๊กก๊กเปิดฉากการบุกขึ้นเหนือเพื่อรบกับวุยก๊กเป็นครั้งที่ 5 จ๊กก๊กร้องขอการสนับสนุนจากง่อก๊กที่เป็นรัฐพันธมิตรให้ร่วมกันโจมตีวุยก๊ก ซุนกวนจักรพรรดิง่อก๊กตอบตกลง