stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
5 สิงหาคม
วันถึงแก่กรรม

พ.ศ. 1425 (ค.ศ. 882) - พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 แห่งฝรั่งเศส
พ.ศ. 2438 (ค.ศ. 1895) - ฟรีดริช เองเงิลส์ นักคิดนักเขียนชาวเยอรมัน (เกิด พ.ศ. 2363)
พ.ศ. 2444 (ค.ศ. 1901) - เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี
พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) - มาริลีน มอนโร นักแสดงชาวอเมริกัน (เกิด พ.ศ. 2469)
พ.ศ. 2527 (ค.ศ. 1984) - ริชาร์ด เบอร์ตัน นักแสดงชาวอังกฤษ (เกิด พ.ศ. 2468)
วันสำคัญและวันหยุดเทศกาล

โรมันคาทอลิก - วันฉลองแม่พระแห่งหิมะและการถวายมหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร
บูร์กินาฟาโซ - วันประกาศเอกราช
แหล่งข้อมูลอื่น

BBC: On This Day
Today in History: August 5 เก็บถาวร 2005-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กวันและเดือนในรอบปี |
| --- | --- |
มกราคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กุมภาพันธ์: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29
มีนาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
เมษายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
พฤษภาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
มิถุนายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
กรกฎาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
สิงหาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กันยายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ตุลาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
พฤศจิกายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ธันวาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
วันอื่นที่เกี่ยวข้อง: 0 มกราคม ·  30 กุมภาพันธ์
อี โบ-ย็อง

| อี โบ-ย็อง  이보영 |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 12 มกราคม พ.ศ. 2522 (46 ปี) ประเทศเกาหลีใต้
ตัวแทน: คีย์อีสต์ (KeyEast) (2553 ถึงปัจจุบัน)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยสตรีโซล
คู่สมรส: จี ซ็อง
บุตร: 2
อาชีพ: นักแสดงและนางแบบ
ปีที่แสดง: 2543 ถึงปัจจุบัน

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 이보영
อาร์อาร์: I Bo-yeong 
เอ็มอาร์: Yi Poyŏng 
 
อี โบ-ย็อง (เกาหลี: 이보영; อักษรโรมัน: Lee Bo-young; เกิด 12 มกราคม พ.ศ. 2522) เป็นทั้งนักแสดงและนางแบบชาวเกาหลีใต้
ประวัติ

โบ-ย็องเริ่มจากการชนะการประกวด นางสาว Daejeon ปี 2000  หลังจากนั้นก็เป็นพรีเซ็นเตอร์ให้แก่เอเชียน่าแอร์ไลน์ ต่อมาโบ-ย็องเปิดตัวในฐานะนักแสดง จากผลงานหลากหลาย ทั้งละครโทรทัศน์, ซีรีส์, โฆษณา และ ภาพยนตร์
ในปี 2008 ผลงานของโบ-ย็อง จากเรื่อง Once Upon A Time ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงนักแสดงหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม และได้รับรางวัล Baeksang หลังจากนั้นโบ-ย็องได้ร่วมงานกับ ฮย็อนบิน ในภาพยนตร์ I'm Happy
โบ-ย็องได้รับรางวัล Andre Kim ระดับห้าดาวที่ดีที่สุดในปี 2007 อีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว > การออกเดทและการแต่งงาน

อีได้พบกับนักแสดงหนุ่ม จี ซ็อง ในกองถ่ายละครทีวีเรื่อง Save Last Dance For Me ที่ทั้งคู่แสดงร่วมกันในปี 2004 และพวกเขาก็ยืนยันความสัมพันธ์ในปี 2007 เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 2013 พวกเขาประกาศการหมั้นหมายโดยอัปโหลดจดหมายที่เขียนด้วยลายมือบนเว็บไซต์แฟนคลับอย่างเป็นทางการของตน ทั้งคู่แต่งงานกันที่ Aston House, W Seoul Walkerhill Hotel เมื่อวันที่ 27 กันยายน 2013 ลูกคนแรกของพวกเขา ลูกสาวชื่อ Kwak Ji-yoo เกิดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2015 ลูกคนที่ 2 ของพวกเขา ลูกชายชื่อ Kwak Woo-sung เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2019
ผลงาน > ภาพยนตร์

| เรื่อง | ชื่อไทย | ปี พ> ศ. | รับบท | แสดงคู่กับ | วันที่ฉาย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| My Brother | มายบราเธอร์ หัวใจของฉัน ของนาย ของเรา | 2004 | โจ มี รยอง | วอน บิน / ชินฮากุน | 20 มกราคม 2004 |
| Mean Streets / A Dirty Carnival | อหังการลูกผู้ชายหักดิบ | 2006 | คัง ฮย็อน ซู | โช อิน ซ็อง | 15 มิถุนายน 2006 |
| Once Upon A Time | - | 2008 | ฮา รู โกะ, ชุน จา | ปาร์คยองวู | 30 มกราคม 2008 |
| I'm Happy | - | 2009 | ซู คยอง | ฮย็อน บิน | 26 พฤศจิกายน 2009 |
| A Story Sadder than Sadness / More Then Blue | รักนี้...เพื่อเธอ | 2009 | ครีม | คว็อน ซัง-อู | 11 มีนาคม 2009 |
| Athena: The Movie (SBS) | - | 2010 | โจ ซู ยอง (ลูกสาวประธานาธิบดี) | - | 13 พฤศจิกายน 2010 |
ผลงาน > Music Video

ปี 2010 Zia & 4MEN - Crying, Calling.. (울고, 불고..)
รางวัล

| Year | Award | Category | Nominated work | Result |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2005 | SBS Drama Awards | New Star Award | Ballad of Seo Dong | ชนะ |
| 2005 | KBS Drama Awards | Best New Actress | My Sweetheart, My Darling | ชนะ |
| 2006 | 14th Chunsa Film Art Awards | Best New Actress | A Dirty Carnival | ชนะ |
| 2006 | SBS Drama Awards | Top 10 Stars | Queen of the Game | ชนะ |
| 2006 | KBS Drama Awards | Excellence Award, Actress | Mr. Goodbye | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2007 | 3rd Andre Kim Best Star Awards | Female Star Award | — | ชนะ |
| 2008 | 44th Baeksang Arts Awards | Best New Actress | Once Upon a Time | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2009 | 4th Andre Kim Best Star Awards | Female Star Award | — | ชนะ |
| 2010 | KBS Drama Awards | Excellence Award, Actress in a Mid-length Drama | Becoming a Billionaire | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2011 | MBC Drama Awards | Excellence Award, Actress in a Miniseries | Hooray for Love | ชนะ |
| 2012 | KBS Drama Awards | Top Excellence Award, Actress | My Daughter Seo-young,   Man from the Equator | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2012 | KBS Drama Awards | Excellence Award, Actress in a Mid-length Drama | Man from the Equator | ชนะ |
| 2012 | KBS Drama Awards | Excellence Award, Actress in a Serial Drama | My Daughter Seo-young | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2012 | KBS Drama Awards | Best Couple Award with Lee Sang-yoon | My Daughter Seo-young | ชนะ |
| 2013 | 49th Baeksang Arts Awards | Best Actress (TV) | My Daughter Seo-young | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2013 | 7th Mnet 20's Choice Awards | 20's Drama Star - Female | My Daughter Seo-young,   I Can Hear Your Voice | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2013 | 6th Korea Drama Awards | Daesang (Grand Prize) | My Daughter Seo-young,   I Can Hear Your Voice | ชนะ |
| 2013 | 6th Korea Drama Awards | Best Couple Award with Lee Jong-suk | I Can Hear Your Voice | ชนะ |
| 2013 | 6th Style Icon Awards | Top Ten Style Icons | I Can Hear Your Voice | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2013 | เอแพนสตาร์อวอร์ดส์ ครั้งที่ 2 | Top Excellence Award, Actress | My Daughter Seo-young,   I Can Hear Your Voice | ชนะ |
| 2013 | เอแพนสตาร์อวอร์ดส์ ครั้งที่ 2 | Best Couple Award with Lee Jong-suk | I Can Hear Your Voice | ชนะ |
| 2013 | SBS Drama Awards | Daesang (Grand Prize) | I Can Hear Your Voice | ชนะ |
| 2013 | SBS Drama Awards | Top Excellence Award, Actress in a Miniseries | I Can Hear Your Voice | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2013 | SBS Drama Awards | Producer's Award | I Can Hear Your Voice | ชนะ |
| 2013 | SBS Drama Awards | Top 10 Stars | I Can Hear Your Voice | ชนะ |
| 2014 | 50th Baeksang Arts Awards | Best Actress (TV) | I Can Hear Your Voice | ชนะ |
| 2014 | SBS Drama Awards | Top Excellence Award, Actress in a Miniseries | God's Gift - 14 Days | เสนอชื่อเข้าชิง |
แหล่งข้อมูลอื่น

Lee Bo Young Thai FC
อี โบ-ย็อง ไทยเพจ LeeBoYoung Thai FanPage
นิวรณ์

นิวรณ์ (อ่านว่า นิ-วอน) (บาลี: nīvaraṇāna) 
แปลว่า เครื่องกั้น (Hindrances) หมายถึงกลุ่มอารมณ์ทางความคิดที่เป็นเครื่องปิดกั้นหรือขัดขวางไม่ให้บรรลุความดี ไม่เปิดโอกาสให้ทำความดี และเป็นเครื่องกั้นความดีไว้ไม่ให้เข้าถึงจิต  เป็นอุปสรรคสำคัญที่ทำให้ผู้ปฏิบัติบรรลุธรรมไม่ได้ หรือทำให้เลิกล้มความตั้งใจปฏิบัติไป
นิวรณ์มี 5 อย่าง คือ
กามฉันทะ ความพอใจในกาม (Sensual Desire) หมายถึง กลุ่มอารมณ์ประเภท ความลุ่มหลง ความรักใคร่ ความต้องการทางเพศ การติดใจ ความต้องการ ความปรารถนา ความหลงใหลใฝ่ฝัน เป็นต้น
พยาบาท ความปองร้าย (Ill-will) หมายถึง กลุ่มอารมณ์ประเภท ความโกรธ ความเกลียด ความแค้น ความริษยา ความดูหมิ่น ความผูกใจเจ็บ ความขัดเคืองใจ เป็นต้น
ถีนมิทธะ ความง่วงเหงาหดหู่ (Sloth and Torpor) หมายถึง กลุ่มอารมณ์ประเภท ความเกียจคร้าน ท้อแท้ เศร้าซึม หมดหวัง เสียใจ หมดอาลัย ไร้กำลังใจ ไม่ฮึกเหิม เบื่อ เซ็ง เป็นต้น
อุทธัจจะกุกกุจจะ ความฟุ้งซ่านรำคาญใจ (Distraction and Remorse; Flurry and Worry; Anxiety) หมายถึง กลุ่มอารมณ์ประเภท วิตกกังวล ระแวง กลัว ความคิดซัดส่ายตลอดเวลา ไม่สงบนิ่งอยู่ในความคิดใด ๆ เป็นต้น
วิจิกิจฉา ความลังเลสงสัย (Doubt; Uncertainty) หมายถึง กลุ่มอารมณ์ประเภท ความไม่แน่ใจ ลังเลใจ สงสัย กังวล กล้า ๆ กลัว ๆ ไม่เต็มที่ ไม่มั่นใจ เป็นต้น
กรรมฐานที่เหมาะสมแก่นิวรณ์

กามฉันทะ  ให้ภาวนากายคตาสติ อสุภะ 10 อาหาเรปฏิกูลสัญญา เพื่อทำลายความอยากในกามเสีย
พยาบาท   ให้ภาวนาอัปมัญญาหรือพรหมวิหาร 4 วรรณกสิน 4 เพื่อเพิ่มความเมตตา
ถีนมิทธะ   ให้ภาวนาอนุสสติ 7 คือพุทธานุสสติ ธัมมานุสติ สังฆานุสสติ สีลานุสสติ จาคานุสติ เทวตานุสติ อุปสมานุสสติ และอาโลกสัญญา (แสงสว่างเป็นอารมณ์) เพื่อเสริมสร้างศรัทธาและความเพียร
อุทธัจจะกุกกุจจะ  ให้ภาวนากสิน 6 คือ ปฐวีกสิน อาโปกสิน วาโยกสิน เตโชกสิน อากาสกสิน อาโลกกสิน เพื่อเพิ่มกำลังสมาธิ (อานาปานสติ เอามาเพิ่มทีหลังไม่เกี่ยวกับที่อ้างอิง แต่เป็นตัวระงับความฟุ้งซ่าน)
วิจิกิจฉา  ให้ภาวนาจตุตธาตุววัตถาน (พิจารณาธาตุ 4) อานาปานสติ มรณานุสสติ เพื่อละความสงสัย
ลักษณะ

กามฉันทะ  เหมือนน้ำที่ถูกสีย้อม
พยาบาท  เหมือนน้ำที่กำลังเดือด
ถีนมิทธะ  เหมือนน้ำที่มีจอกแหนปกคลุมอยู่
อุทธัจจะกุกกุจจะ  เหมือนน้ำที่เป็นคลื่น
วิจิกิจฉา  เหมือนน้ำที่มีเปือกตม
บุคคลย่อมไม่อาจมองเห็นใต้น้ำได้สะดวกฉันใด เมื่อจิตมีนิวรณ์ บุคคลย่อมไม่อาจเห็นจิตตามจริงได้สะดวกฉันนั้น
ศีล 5 ที่สามารถควบคุมนิวรณ์

พยาบาท  ให้ควบคุมด้วย การไม่ฆ่าสัตว์
อุทธัจจะกุกกุจจะ ให้ควบคุมด้วย การไม่ถือเอาสิ่งของที่เขาไม่ได้ให้
กามฉันทะ ให้ควบคุมด้วย การไม่ประพฤติผิดในกาม
วิจิกิจฉา ให้ควบคุมด้วยการไม่พูดเท็จ
ถีนมิทธะ ให้ควบคุมด้วย การไม่เสพสิ่งเสพติดอันเป็นเหตุให้ประมาท
องค์ฌานที่เป็นปฏิปักษ์ต่อนิวรณ์

วิตก แก้ถีนมิทธะ
วิจารณ์ แก้วิจิกิจฉา
ปีติ แก้พยาบาท
สุข แก้อุทธัจจะกุกกุจจะ
เอกัคคตา แก้กามฉันทะ
เมื่อจิตเป็นอัปปนาสมาธิจนเกิดองค์ฌานทั้ง 5 ย่อมทำลายนิวรณ์ลงได้ ชั่วคราว คือในขณะอยู่ในฌาน และนอกฌาน เมื่อยังทรงอารมณ์ฌานไว้ได้อยู่ (ฌานยังไม่เสื่อม)
พละ 5 ที่เป็นปฏิปักษ์ต่อนิวรณ์

ศรัทธา แก้วิจิกิจฉา
วิริยะ แก้ถีนมิทธะ
สติ แก้พยาบาท
สมาธิ แก้อุทธัจจะกุกกุจจะ
ปัญญา แก้กามฉันทะ
อาหารของนิวรณ์

ร่างกายนี้มีอาหารเป็นที่ตั้ง ดำรงอยู่ได้เพราะอาศัยอาหาร ไม่มีอาหารดำรงอยู่ไม่ได้ แม้ฉันใด นิวรณ์ทั้งห้า ก็มีอาหารเป็นที่ตั้ง ดำรงอยู่ได้เพราะอาศัยอาหาร ไม่มีอาหารดำรงอยู่ไม่ได้ ฉันนั้นเหมือนกัน

อาหารของนิวรณ์ในที่นี้ หมายถึง ปัจจัยอันนำมาซึ่งผลคือ นิวรณ์ (ซึ่งอาหารของนิวรณ์ทั้งหมดนั้น ถ้าสังเกตดูจะพบว่ามี การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย หรือ อโยนิโสมนสิการเป็นองค์ประกอบด้วยเสมอ)
อาหารของนิวรณ์ > อาหารของกามฉันท์

สิ่งที่เป็นอาหารให้กามฉันท์ที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรือกามฉันท์ที่เกิดแล้วให้เจริญไพบูลย์ยิ่งขึ้น ได้แก่ การมีอยู่ หรือ การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย (อโยนิโสมนสิการ) ในสิ่งสวย ๆ งาม ๆ (ศุภนิมิต) หรืออารมณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากได้ พบสิ่งสวย ๆ งาม ๆ
อาหารของนิวรณ์ > อาหารของพยาบาท

สิ่งที่เป็นอาหารให้พยาบาทที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรือพยาบาทที่เกิดแล้วให้เจริญไพบูลย์ยิ่งขึ้น ได้แก่ การมีอยู่ หรือ การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย (อโยนิโสมนสิการ) ในสิ่งที่ทำให้เกิดความขุ่นเคืองใจ ขัดใจ (ปฏิฆนิมิต)
อาหารของนิวรณ์ > อาหารของถีนมิทธะ

สิ่งที่เป็นอาหารให้ถีนมิทธะที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรือถีนมิทธะที่เกิดแล้วให้เจริญไพบูลย์ยิ่งขึ้น ได้แก่ การมีอยู่ของสิ่งเหล่านี้ หรือ การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย (อโยนิโสมนสิการ) ในสิ่งเหล่านี้ คือ
ความไม่ยินดี ในที่อันสงัด หรือในธรรมทั้งหลายอันเป็นกุศล
ความเกียจคร้าน
ความบิดกายด้วยอำนาจกิเลส (บิดร่างกาย เอียงไปมา รู้สึกไม่สบาย ด้วยอำนาจกิเลส)
ความเมาอาหาร
ความที่ใจหดหู่
อาหารของนิวรณ์ > อาหารของอุทธัจจกุกกุจจะ

สิ่งที่เป็นอาหารให้อุทธัจจกุกกุจจะที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรืออุทธัจจกุกกุจจะที่เกิดแล้วให้เจริญไพบูลย์ยิ่งขึ้น ได้แก่ การมีอยู่หรือ การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย ในความไม่สงบใจ เปรียบเสมือนกองไฟที่คุกร่น แม้ไม่เห็นเปลวไฟแล้ว เหลือแต่ถ่านดำ ๆ ก็ยังมีความร้อนออกมาอยู่ ให้คนที่นั่งผิงไฟรู้สึกร้อนได้
อาหารของนิวรณ์ > อาหารของวิจิกิจฉา

สิ่งที่เป็นอาหารให้วิจิกิจฉาที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรือวิจิกิจฉาที่เกิดแล้วให้เจริญไพบูลย์ยิ่งขึ้น ได้แก่ การมีอยู่ หรือ การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย (อโยนิโสมนสิการ) ในสิ่งที่เป็นที่ตั้งแห่งความสงสัย
ดูเพิ่ม

ละนิวรณ์ 5 ใน ธรรมทำความเป็นสมณพราหมณ์
นิวรณ์เปรียบดัง หนี้,โรค,เรือนจำ,ความเป็นทาส,ทางไกลกันดาร
นิวรณ์ 5 และวิจิกิจฉา ในข้ออุปมาปริศนาจอมปลวก
กายสูตร พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๙
สื่อลามกอนาจารเด็ก
ศัพท์ภาษาอังกฤษ

ในคริสต์ทศวรรษ 2000 ทั้งนักวิชาการและเจ้าหน้าที่ทางกฎหมายเริ่มใช้คำว่า "child abuse images" (ภาพทารุณเด็ก) แทนคำว่า "child pornorgaphy" เพิ่มขึ้นเพราะว่า คำว่า "pornorgaphy" แสดงนัยที่ไม่ถูกต้องว่ามีการยินยอมพร้อมใจ และเพื่อแยกสิ่งที่ถูกกฎหมายและไม่ถูกให้ห่างจากกัน
นอกจากนั้นแล้ว ก็ยังมีการใช้คำอื่น ๆ เช่น "child abuse material" (สื่อทารุณเด็ก), "child sexual abuse material" (สื่อทารุณเด็กทางเพศ), "documented child sexual abuse" (บันทึกการทารุณเด็กทางเพศ), และ "depicted child sexual abuse" (ภาพทารุณเด็กทางเพศ) รวมทั้งตัวย่อคือ CAM (child abuse material) และ CAI (child abuse image)
แต่คำว่า "child pornography" ก็ยังเป็นคำที่ใช้ในกฎหมายของประเทศต่าง ๆ ร่วมกับคำอื่น ๆ เช่น "indecent photographs of a child" (ภาพถ่ายอนาจารเด็ก)
งานประชุมโลกใหญ่ต้านการฉวยประโยชน์การค้าทางเพศจากเด็กและวัยรุ่นครั้งที่ 3 (World Congress III against the Sexual Exploitation of Children and Adolescents) ปี 2551 ยอมรับข้อความว่า "คำว่า 'child abuse images' เริ่มใช้มากขึ้นเรื่อย ๆ โดยหมายถึงการฉวยประโยชน์ทางเพศจากเด็กและวัยรุ่นในการทำสื่อลามกอนาจาร
เพื่อที่จะสะท้อนให้เห็นถึงความร้ายแรงของปรากฏการณ์นี้ และเพื่อเน้นว่า ภาพลามกอนาจารของเด็กจริง ๆ เป็นการบันทึกการละเมิดทางอาชญากรรม"
Interpol และสถาบันตำรวจของประเทศต่าง ๆ เป็นผู้บังคับใช้กฎหมายสื่อลามกเด็กในระดับนานาชาติ
และตั้งแต่ปี 2542 Interpol ได้ใช้คำนิยามนี้ว่าสื่อลามกอนาจารเด็กเป็นผลของการฉวยประโยชน์หรือการทารุณเด็กทางเพศ ซึ่งสามารถนิยามได้ว่าเป็นวิธีใดก็ได้ที่แสดงภาพหรือโปรโหมตการทารุณเด็กทางเพศ รวมทั้งรูปพิมพ์ หรือ/และเสียงบันทึก โดยมุ่งที่พฤติกรรมทางเพศหรืออวัยวะเพศของเด็ก
การทารุณเด็กทางเพศเนื่องด้วยการผลิตและการแจกจ่าย

เด็กทุกวัย แม้กระทั่งเด็กทารก
ถูกทารุณเนื่องด้วยการผลิตสื่อลามก
กระทรวงยุติธรรมสหรัฐประเมินว่า ผู้ทำสื่อได้บันทึกทารุณกรรมต่อเด็กกว่า 1 ล้านคนในสหรัฐอเมริกาประเทศเดียว
มีแนวโน้มที่จะใช้เด็กที่อายุน้อยกว่าหรือว่าแสดงความรุนแรงมากกว่า
ตามผู้สืบสวนของหน่วยอาชญากรรมอินเทอร์เน็ตต่อเด็ก (Internet Crimes Against Children) ของรัฐบาลกลาง
"คนพวกนี้ข่มขืนทั้งเด็กทารกและเด็กกำลังเดิน คุณสามารถได้ยินเสียงเด็กร้องไห้และร้องขอความช่วยเหลือในวิดีโอ นี่เป็นเรื่องร้ายกาจมาก"
ตามงานประชุมโลกใหญ่ต้านการฉวยประโยชน์การค้าทางเพศจากเด็ก "แม้ว่าจะเป็นไปไม่ได้ที่จะได้ข้อมูลที่แม่นยำ การตรวจดูสื่อลามกอนาจารเด็กที่มีทั่วไปในตลาดนานาชาติอย่างคร่าว ๆ แสดงว่า มีเด็กเป็นจำนวนสำคัญที่กำลังถูกฉวยประโยชน์ทางเพศผ่านทางสื่อ (อินเทอร์เน็ต) นี้"
องค์กรการกุศลเพื่อเด็ก Action for Children ในสหราชอาณาจักรกล่าวว่า ความต้องการเกี่ยวกับสื่อลามกเด็กได้เพิ่มคดีทารุณทางเพศ เนื่องจากมีเด็กมากขึ้นที่ถูกทารุณเพื่อผลิตสื่อ
ในงานศึกษาที่วิเคราะห์ชายผู้ถูกจับเพราะมีสื่อลามกอนาจารเด็กในสหรัฐในช่วงเวลาปีหนึ่งระหว่าง 2543-2544 ผู้ทำผิดโดยมากมีภาพเด็กก่อนวัยเจริญพันธุ์ (83%) และเป็นภาพที่แสดงการล่วงล้ำทางเพศอย่างชัดแจ้ง
ผู้ทำผิด 1 ใน 5 (ประมาณ 21%)) มีภาพที่สื่อความรุนแรงเช่นการถูกมัด การข่มขืน การทรมาน และรูปเช่นนั้นโดยมากเกี่ยวข้องกับเด็กที่ถูกปิดปาก ถูกมัด ถูกปิดตา หรือต้องรองรับความซาดิสม์
ผู้ทำผิด 1 ใน 3 (ประมาณ 39%) มีวิดีโอลามกเด็กที่แสดงภาพเคลื่อนไหวและประกอบด้วยเสียง
79% มีภาพเด็กเปลือยหรือกึ่งเปลือย แต่เพียงแค่ 1% มีรูปเช่นนั้นเพียงอย่างเดียว
เจ้าหน้าที่พบว่า ประมาณครึ่งหนึ่ง (48%) มีภาพนิ่งที่โจ่งแจ้งเกินกว่าร้อย และ 14% เกินกว่าพัน
40% ทำผิด 2 ข้อหา คือทั้งทำร้ายเด็กทางเพศและมีสื่อลามกอนาจารเด็ก
งานศึกษาโดยกรมตำรวจปี 2550 ในประเทศไอร์แลนด์แสดงภาพที่ร้ายแรงที่สุดจากตัวอย่างกว่า 100 คดีที่เกี่ยวข้องกับภาพอนาจารเด็ก
ภาพร้ายแรงที่สุด 44% เป็นรูปเปลือยหรือออกท่าเร้าอารมณ์, 7% แสดงกิจกรรมทางเพศระหว่างเด็ก,
7% แสดงกิจกรรมทางเพศที่ไม่มีการล่วงล้ำระหว่างเด็กกับผู้ใหญ่,
37% แสดงกิจกรรมทางเพศที่มีการล่วงล้ำระหว่างเด็กกับผู้ใหญ่, 5% เป็นภาพแบบซาดิสม์หรือเกี่ยวข้องกับสัตว์
เหยื่อคนหนึ่งชื่อว่า มาชา แอลเล็นถูกรับเป็นบุตรบุญธรรมตั้งแต่อายุ 5 ขวบจากสหภาพโซเวียตโดยชายชาวอเมริกันผู้ทารุณเธอทางเพศเป็นเวลา 5 ปีแล้วโพ้สต์ภาพของเธอทางอินเทอร์เน็ต
เธอได้ให้การต่อหน้ารัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกาว่า เธอปวดร้าวมากแค่ไหนต่อภาพทารุณกรรมของเธอที่ยังถูกเผยแพร่สืบ ๆ ไป โดยเธอมีจุดประสงค์เพื่อแสดงตัวอย่างจริงของเหยื่อทางสถิติที่แม้น่าเศร้า แต่อาจจะดูเป็นเรื่องทางนามธรรมและไร้ตัวตน และเพื่อที่จะช่วยผ่านกฎหมายที่ใช้ชื่อของเธอ
"กฎหมายของมาชา" ซึ่งรวมอยู่ในกฎหมาย (Adam Walsh Child Protection and Safety Act) ปี 2549 มีมาตราที่ให้เยาวชนอายุต่ำกว่า 18 หรือมากกว่านั้นสามารถฟ้องคดีแพ่ง ต่อบุคคลที่ดาวน์โหลดภาพลามกอนาจารที่ถ่ายเมื่อยังเป็นเด็กของตน
แต่ว่า "ดาวน์โหลด" ในที่นี้รวมเอาการดูที่ไม่ได้ดาวน์โหลดมาที่คอมฯ อย่างตั้งใจ และได้มีการดำเนินคดีอย่างสำเร็จผลโดยใช้ข้อมูลที่ยังหลงเหลือบนคอมของผู้ทำผิด[ต้องการอ้างอิง]
ความสัมพันธ์ต่อการทารุณเด็กทางเพศ

ผู้เชี่ยวชาญเห็นต่างกันในเรื่องความสัมพันธ์เชิงเหตุผลระหว่างสื่อลามกอนาจารเด็กกับการทารุณเด็กทางเพศ โดยบางพวกกล่าวว่าเป็นการเพิ่มโอกาสเสี่ยง
และบางพวกกล่าวว่า ลดโอกาสเสี่ยง
งานศึกษาปี 2551 ที่ทบทวนการใช้การสื่อสารทางอินเทอร์เน็ตเพื่อหลอกเด็ก แสดงโครงสร้างความสัมพันธ์ของสื่อลามกอนาจารเด็กทางอินเทอร์เน็ต กับพฤติกรรมจริง ๆ
ตามเอกสารหนึ่งจาก Mayo Clinic ในประเทศสหรัฐอเมริกา ที่ได้ข้อมูลจากรายงานกรณีคนไข้ที่มารักษา 30%-80% ของผู้ดูสื่อลามกอนาจารเด็ก และ 76% ของคนที่ถูกจับเพราะสื่อลามกเด็กทางอินเทอร์เน็ต เคยทารุณเด็กทางเพศ
แต่เพราะว่า จำนวนการดูภาพเช่นนั้นไม่สามารถกำหนดได้อย่างสมบูรณ์ ดังนั้นอัตราของการเพียงแต่ดู กับดูแล้วทำผิดก็ยังไม่สามารถที่จะรู้ได้
รายงานนี้ให้ข้อสังเกตว่า ยังไม่สามารถที่จะกำหนดลำดับการก้าวเดินจากการดูสื่อลามกอนาจารเด็ก ไปสู่การทำร้ายเด็กจริง ๆ
ศาสตราจารย์สาขาจิตวิทยาหลายท่านยืนยันว่า ความจำเรื่องการถูกทารุณกรรมจะดำเนินต่อไปตราบเท่าที่ยังมีภาพเช่นนั้นดำรงอยู่ หรือมีการดู หรือมีการฉวยประโยชน์อย่างวิปริต
ส่วนงานวิจัยปี 2554 พบว่า "อัตราการทารุณเด็กทางเพศได้ลดลงอย่างสำคัญจากกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่มีการแพร่กระจายของสื่อลามกอนาจารเด็กออนไลน์"
ความโน้มเอียงที่พบเช่นนี้ในงานหลายงาน มักจะบั่นทอนข้ออ้างว่า เป็นเช่นนี้ก็เพราะมีการแจ้งเหตุการณ์น้อยลง หรือมีการเปลี่ยนวิธีการสืบสวนหรือการเก็บสถิติ
จนถึงทุกวันนี้ ก็ยังไม่มีการเพิ่มขึ้นของอัตราการทารุณเด็กทางเพศ ตามการขยายความแพร่หลายของสื่อลามกเด็กออนไลน์"
ประเภท

ข้อมูลเพิ่มเติม: COPINE Scale
ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 โปรเจ็กต์ COPINE (Combating Paedophile Information Networks in Europe - เครือข่ายข้อมูลเพื่อต่อต้านคนใคร่เด็กในยุโรป) ได้ร่วมมือกับหน่วยคนใคร่เด็กของเจ้าหน้าที่ตำรวจลอนดอน พัฒนาแบบลักษณ์ (typology) เพื่อจัดหมวดหมู่ภาพทารุณเด็กทางเพศเพื่อใช้ทั้งในงานวิจัยและงานบังคับกฎหมาย
แบบลักษณ์ 10 ขั้นที่ตั้งขึ้น อาศัยการวิเคราะห์ภาพที่มีตามเว็บไซต์และตามกลุ่มข่าวทางอินเทอร์เน็ต (internet newsgroups)
ต่อมานักวิจัยอื่น ๆ จึงเริ่มใช้มาตรา 10 ขั้นที่คล้าย ๆ กัน
ต่อมาปี 2002 คณะแนะนำการตัดสิน (Sentencing Advisory Panel) ของสหราชอาณาจักรได้แปลง COPINE scale ให้เหลือเพียง 5 ระดับ แล้วแนะนำให้ใช้เป็นแนวทางการตัดสิน การเปลี่ยนแปลงรวมทั้งการไม่ใช้ระดับ 1-3 เดิม การรวมระดับ 4-6 เป็นระดับหนึ่งของมาตราใหม่ และการใช้ระดับ 7-10 เป็นระดับ 2-5 ในมาตราใหม่ รวมกับเป็น 5 ระดับ
COPINE scale ดั้งเดิมแยกเป็น 10 ระดับดังนี้คือ
| ระดับ      | ชื่อระดับ      | ลักษณะ |
| --- | --- | --- |
| 1      | Indicative (ชี้)      | ภาพที่ไม่อนาจาร ไม่แสดงสภาวะทางเพศ ที่แสดงเด็กในชุดชั้นใน ชุดว่ายน้ำ มาจากแหล่งการค้าหรืออัลบั้มรูปของครอบครัว หรือภาพเด็กเล่นในสิ่งแวดล้อมปกติ แต่ว่าเป็นภาพที่อยู่ในบริบทหรือการจัดหมวดหมู่ของผู้สะสมที่ชี้ความไม่สมควร |
| 2      | Nudist (เปลือย)      | ภายเด็กเปลือยหรือกึ่งเปลือยในสิ่งแวดล้อมเปลือยที่สมควร และมาจากแหล่งที่ถูกกฎหมายต่าง ๆ |
| 3      | Erotica (อนาจาร)      | รูปแอบถ่ายเด็กในที่เล่นหรือสิ่งแวดล้อมที่ปลอดภัยต่าง ๆ แสดงชุดชั้นในหรือการเปลือยกายในระดับต่าง ๆ |
| 4      | Posing (วางท่า)      | รูปวางท่าของเด็กไม่ว่าจะใส่เสื้อผ้าสมบูรณ์ ใส่บ้าง หรือว่าเปลือย (ที่ปริมาณความเปลือย บริบท หรือการจัดภาพเป็นตัวบ่งความสนใจทางเพศ) |
| 5      | Erotic Posing (วางท่าอนาจาร)      | รูปวางท่าของเด็กไม่ว่าจะใส่เสื้อผ้าสมบูรณ์ ใส่บ้าง หรือว่าเปลือย ที่แสดงลักษณะทางเพศหรือเร้าอารมณ์ |
| 6      | Explicit Erotic Posing (วางท่าอนาจารชัดแจ้ง)      | ภาพที่เน้นบริเวณอวัยวะเพศของเด็กไม่ว่าจะใส่เสื้อผ้าสมบูรณ์ ใส่บ้าง หรือว่าเปลือย |
| 7      | Explicit Sexual Activity (กิจกรรมทางเพศชัดแจ้ง)      | ภาพที่แสดงการสัมผัส การสำเร็จความใคร่ร่วมกันหรือด้วยตนเอง การร่วมเพศทางปาก และการร่วมเพศ ของเด็ก ที่ไม่เกี่ยวกับผู้ใหญ่ |
| 8      | Assault (การทำร้าย)      | ภาพเด็กถูกทำร้ายทางเพศ รวมทั้งการจับต้องด้วยนิ้ว ที่เกี่ยวข้องกับผู้ใหญ่ |
| 9      | Gross Assault (การทำร้ายอย่างร้ายแรง)      | รูปทำร้ายทางเพศที่ลามกอนาจารอย่างร้ายแรง รวมทั้งกิจกรรมทางเพศที่มีการสอดใส่ (penetrative sex) การสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง การร่วมเพศทางปาก ที่เกี่ยวข้องกับผู้ใหญ่ |
| 10      | Sadistic/Bestiality (เกี่ยวกับความซาดิสม์หรือสัตว์)      | ก. ภาพที่แสดงเด็กถูกมัด ผูก ตี เฆี่ยน หรือการอื่นที่ส่องให้เห็นความเจ็บปวด ข. ภาพที่มีสัตว์แสดงพฤติกรรมทางเพศเกี่ยวกับเด็ก |
ความแพร่หลาย > พฤติกรรมการสะสมและแรงจูงใจโดยรวม ๆ

ผู้ดูสื่อลามกอนาจารเด็กที่เป็นคนใคร่เด็กจะหมกมุ่นเป็นพิเศษในการเก็บ จัดระเบียบ ตั้งหมวดหมู่ และขึ้นป้ายสื่อที่สะสมตามอายุ เพศ กิจกรรมทางเพศ และจินตนาการทางเพศ
ตามเจ้าหน้าที่ของสำนักงานสอบสวนกลางสหรัฐคนหนึ่ง "การสะสม" สื่อไม่ได้หมายเพียงแค่ดูสื่อ แต่หมายถึงเก็บมันไว้ จนกระทั่ง "มันกลายเป็นสิ่งที่กำหนด ให้เชื้อเพลิง และยืนยันจินตนาการทางเพศที่พวกเขาชอบใจมากที่สุด"
การมีสื่อเป็นจำนวนมากเป็นตัวบ่งชี้ความชอบใจทางเพศที่มีกำลังต่อเด็ก และถ้าผู้สะสมสื่อเป็นคนใคร่เด็กด้วย สื่อที่สะสมนั้นจะเป็นตัวชี้ที่ดีที่สุดว่าผู้นั้นต้องการทำอะไรกับเด็ก
สมาคมเพื่อการป้องกันความโหดร้ายต่อเด็กแห่งชาติแห่งสหราชอาณาจักร (National Society for the Prevention of Cruelty to Children) ได้กล่าวไว้ว่า
ความหมกมุ่นในการสะสมและการจัดสิ่งที่สะสมเป็นเรื่อง ๆ หรือเป็นธีม นำไปสู่การสร้างชุมชมสังคมทางอินเทอร์เน็ตมีจุดประสงค์เพื่อขยายจำนวนสิ่งที่สะสม
และโดยอาศัยชุมชนเสมือนเช่นนี้ ผู้สะสมก็จะสามารถมองข้ามเนื้อหาและลักษณะทารุณกรรมของสื่อเหล่านี้ แล้วเห็นเด็กเป็นวัตถุแทนที่จะเป็นบุคคล โดยเห็นพฤติกรรมของตนว่าเป็นปกติ
กลายเป็นการแสดง "ความรัก" ต่อเด็กแทนที่จะเป็นทารุณกรรม
ผู้ทำผิดเหล่านี้มีโอกาสสูงที่จะใช้วิธีการที่ซับซ้อนเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกจับ
กระทรวงยุติธรรมสหรัฐได้ให้ข้อสังเกตว่า "มีผู้ทำผิดผู้มีประสบการณ์กลุ่มหลักกลุ่มหนึ่ง ซึ่งบางคนเกี่ยวข้องกับกลุ่มข่าวคนใคร่เด็ก กว่า 20 ปี ที่มีความเชี่ยวชาญทางเทคโนโลยีสูง" และว่า "กระดานข่าวอิเล็กทรอนิกส์ของคนใคร่เด็กบ่อยครั้งจะมีคำแนะนำทางเทคนิคสำหรับคนใหม่จากคนเก่า ๆ"
รายงานวุฒิสภาสหรัฐปี 2529 พบว่า แรงจูงใจในการสะสมสื่อลามกเด็กรวมทั้งเพื่อปลุกและสนองอารมณ์ทางเพศ
เพื่อแก้ต่างและให้เหตุผลกับพฤติกรรมที่ใคร่เด็ก
เพื่อแสดงรูปให้เด็กดูเพื่อลดความยับยั้งชั่งใจในการร่วมเพศ
เพื่อเก็บรักษารูปของเด็กคนหนึ่งในช่วงอายุที่ชอบใจทางเพศ
เพื่อแบล็กเมล์บุคคลในรูป
เพื่อเป็นสื่อในการแลกเปลี่ยนและการสื่อสารกับผู้บริโภคสื่อลามกเด็กคนอื่น
และเพื่อผลกำไร
คณะกรรมาธิการข้อตัดสินสหรัฐ (U.S. Sentencing Commission) ปี 2555 รายงานว่า ผู้ทำผิดเกี่ยวกับสื่อลามกเด็ก "ในขณะที่มีโอกาสที่จะเกิดอารมณ์ทางเพศต่อเด็กมากกว่าผู้ทำผิดทางเพศแบบจับต้อง มากกว่าประชากรโดยทั่วไป" ก็ยังสามารถมีแรงจูงใจที่ไม่เกี่ยวกับเพศในการสะสมสื่อลามกเด็ก
รวมทั้งความอยากรู้อยากเห็นในส่วนเบื้องต้น พฤติกรรมการเก็บสะสมแบบย้ำคิดย้ำทำ (หรือหมกหมุ่น) การหลีกเลี่ยงความทุกข์และความไม่พอใจในชีวิต และความสามารถในการสร้างเอกลักษณ์ออนไลน์ใหม่ที่มีความสำเร็จทางสังคมได้ดีกว่าชีวิตจริง
ผู้ทำผิดบางคนพบว่า การเก็บสะสมเป็นความสุขไม่ว่ารูปนั้นจะเร้าอารมณ์ทางเพศสำหรับตนหรือไม่
โดยความสนใจกลายเป็นการเก็บรวบรวมให้เต็มชุดแล้วจัดระเบียบสิ่งที่สะสมเป็นงานอดิเรก เหมือนกับที่คนเก็บสะสมแสตมป์ทำ
ความแพร่หลาย > เซ็กซ์ทัวร์เด็ก

บทความหลัก: เซ็กซ์ทัวร์เด็ก
แหล่งสื่อลามกอนาจารเด็กที่แพร่ไปทั่วโลกแหล่งหนึ่งก็คือที่ทำโดยนักเที่ยวเซ็กซ์ทัวร์เด็ก
เหยื่อโดยมาอาศัยอยู่ในประเทศกำลังพัฒนา
ตัวอย่างเช่น ในปี 2539 ศาลในประเทศไทยตัดสินคนเยอรมันว่า ได้ทำร้ายเด็กและทำสื่อลามกอนาจารเพื่อค้าขาย
เขาเป็นคนในกลุ่มมิจฉาชีพที่ฉวยประโยชน์จากเด็กไทย
นอกจากนั้นแล้ว สื่อลามกที่ยึดได้ในประเทศสวีเดนและเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นจำนวนมาก ได้ทำโดยคนเที่ยวเซ็กซ์ทัวร์ในแถบเอเชียอาคเนย์
Interpol ทำงานร่วมกับประเทศสมาชิก 190 ประเทศเพื่อแก้ปัญหานี้ และได้ขอความช่วยเหลือเป็นปฏิบัติการที่สำเร็จผลในปี 2550 เพื่อระบุหาชายชาวแคนาดาคนหนึ่ง (Christopher Paul Neil) ที่มีรูปอยู่ในชุดรูปถ่ายกว่า 200 ภาพที่ทำทารุณกรรมทางเพศต่อเด็กเวียดนามและกัมพูชา