stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงพยาบาลปิยะเวท

| โรงพยาบาลปิยะเวท |
| --- | --- |
Piyavate Hospital

ประเภท: โรงพยาบาลเอกชน
ที่ตั้ง: 998 ถนนริมคลองสามเสน แขวงบางกะปิ เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
ข้อมูลทั่วไป
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2536
ผู้อำนวยการ: นพ.วิทิต อรรถเวชกุล
จำนวนเตียง: 150
เว็บไซต์: piyavate.com
โรงพยาบาลปิยะเวท เป็นโรงพยาบาลเอกชน อาคารมีความสูง 27 ชั้น  ตั้งอยู่ในแขวงบางกะปิ เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร เริ่มเปิดให้บริการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536
ศูนย์แพทย์เฉพาะทาง

สถาบันหัวใจเพอร์เฟคฮาร์ท
สถาบันกระดูกและข้อ
ศูนย์สมองและระบบประสาท
ศูนย์ตรวจสุขภาพ
สถาบันทันตกรรม
สถาบันศัลยกรรมความงาม
ศูนย์เอกซเรย์คอมพิวเตอร์ความเร็วสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของโรงพยาบาลปิยะเวท
คุ้มเจ้าหลวง (นครแพร่)

| คุ้มเจ้าหลวง |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: คุ้มหลวง
สถาปัตยกรรม: ล้านนาไทยผสมยุโรป
เมือง: อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
ประเทศ: ประเทศไทย
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2435
ผู้สร้าง: เจ้าพิริยเทพวงษ์
การออกแบบและการก่อสร้าง
รางวัล: สถาปัตยกรรมดีเด่นประเภท อาคารสถาบันและสาธารณะ
คุ้มเจ้าหลวง หรือ คุ้มหลวงนครแพร่ (คำเมือง : ᨤᩩᩢᨾᨧᩮᩢ᩶ᩣᩉᩖᩅ᩠ᨦ หรือ ᨤᩩᩢᨾᩉᩖᩅ᩠ᨦᨶᨣᩬᩁᨻᩯᩖ᩵) เป็นที่ประทับของเจ้าพิริยเทพวงษ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์สุดท้าย และเป็นคุ้มเจ้าหลวงเพียงไม่กี่แห่งในแผ่นดินล้านนาที่เหลืออยู่ในปัจจุบัน ตั้งอยู่ที่ในเขตกำแพงเมืองเก่าแพร่ ตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
ประวัติ

คุ้มเจ้าหลวง สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2435 โดยเจ้าพิริยเทพวงษ์ คุ้มแห่งนี้เป็นอาคารโอ่โถง มีประตู หน้าต่างทั้งหมด 72 บาน งดงามด้วยลวดลายฉลุไม้อยู่ด้านบนปั้นลม และชายคาน้ำ เป็นสถาปัตยกรรมสมัยรัชกาลที่ 5 ยุคต้น ซึ่งมีรูปทรงเป็นแบบสถาปัตยกรรมไทยผสมยุโรป หรือทรงขนมปังขิง ซึ่งเป็นที่นิยมในสมัยนั้น และจัดงานฉลองอย่างยิ่งใหญ่ในปีพ.ศ. 2435 คุ้มนี้งดงามใหญ่โตเพราะเงินคงคลังในสมัยพระยาพิมพิสารราชานั้นมีมาก ตกมาถึงรุ่นเจ้าพิริยเทพวงษ์ผู้เป็นราชโอรส จึงสามารถสร้างคุ้มใหม่หลังใหญ่ได้ แม้ว่าในปี พ.ศ. 2433 เป็นปีที่เมืองแพร่ฝนแล้งราษฎรทำนาได้หนึ่งส่วน เสียสี่ส่วนต้องเปิดคลังหลวงไปช่วยราษฎรก็ตาม แต่เมืองแพร่ยังมีเงินมากพอที่จะสร้างสถาปัตยกรรมงดงามล้ำค่าหลังนี้ขึ้นมาได้
ในปี พ.ศ. 2445 ได้เกิดความไม่สงบขึ้นในเมืองนครแพร่ ทำให้เจ้าพิริยเทพวงษ์ได้หลีภัยการเมืองไปอยู่เมืองหลวงพระบาง ประเทศลาว และไม่ได้มาอีกจนถึงพิราลัย รัฐบาลสยามจึงได้ยึดราชสมบัติ และคุ้มของเจ้าหลวง และได้ใช้เป็นที่ตั้งของกองทหารม้าจากกรุงเทพฯ ที่ส่งมารักษาความสงบเรียบร้อยในเมืองแพร่อยู่ระยะหนึ่ง บริเวณตรงข้ามคุ้มเจ้าหลวงเคยมีคอกม้าขนาดใหญ่ตั้งอยู่ เมื่อปี พ.ศ. 2454 พระยานิกรกิตติการ ผู้ว่าราชการจังหวัดแพร่คนที่ 4 ได้ย้ายโรงเรียนตัวอย่างเมืองแพร่ โรงเรียนหนังสือไทยตัวอย่างตามพระบรมราโชบายของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 มาตั้งอยู่ตรงข้ามคุ้มเจ้าหลวง โดยโรงเรียนนี้เมื่อแรกก่อตั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 ทรงโปรดเกล้าฯพระราชทานนามว่า "โรงเรียนเทพวงษ์" ตามนามของเจ้าพิริยเทพวงษ์ผู้ริเริ่มก่อตั้งโรงเรียน เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 ต่อมาในปี พ.ศ. 2456 เมื่ออาคารเรียนไม้สักสร้างแล้วเสร็จ ซึ่งได้รับความร่วมมือร่วมใจจากมหาชนชาวเมืองแพร่ทุกหมู่เหล่าเป็นอย่างดีและได้รับบริจาคไม้สัก 100 ท่อน จากเจ้าบุรีรัตน์ (น้อยหนู มหายศปัญญา) กรมการที่ปรึกษาโรงเรียนตัวอย่างเมืองแพร่ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ทรงโปรดเกล้าฯพระราชทานนามใหม่ว่า "โรงเรียนพิริยาลัย" ลงวันพุธที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2456 เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่เจ้าหลวงนครแพร่องค์สุดท้าย และเป็นพระบรมราชานุสรณ์แห่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 แต่ต่อมาโรงเรียนก็ได้ย้ายไปอยู่ที่ถนนยันตรกิจโกศล คือ โรงเรียนพิริยาลัยจังหวัดแพร่ในปัจจุบัน ส่วนคุ้มเจ้าหลวงก็กลายเป็นจวนหรือบ้านพักของผู้ว่าราชการจังหวัดแพร่ จนเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ได้มอบให้องค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ เป็นผู้ดูแลได้จัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นขึ้นจนถึงปัจจุบัน
นอกจากนี้ คุ้มเจ้าหลวง หลังนี้ยังเคยใช้เป็นที่ประทับแรมของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เมื่อคราวที่เสด็จมาเยี่ยมเยียนราษฎรจังหวัดแพร่ ในระหว่างวันที่ 15 - 17 มีนาคม พ.ศ. 2501 และได้รับพระราชทานรางวัลจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ให้เป็นสถาปัตยกรรมดีเด่นประเภทอาคารสถาบัน และสาธารณะ ประจำปี 2540
ปัจจุบัน คุ้มเจ้าหลวงเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้ของนักเรียน นิสิต นักศึกษา และประชาชนทั่วไป เข้าชมเพื่อศึกษาประวัติความเป็นมา โดยไม่เสียค่าเข้าชม
สถาปัตยกรรม

คุ้มเจ้าหลวง เป็นสถาปัตยกรรมสมัยรัชกาลที่ 5 ยุคต้น ซึ่งมีรูปทรงเป็นแบบสถาปัตยกรรมไทยผสมยุโรป หรือทรงขนมปังขิงหลังคามุงด้วยไม้ เรียกว่า "ไม้แป้นเกล็ด" ไม่มีหน้าจั่วเป็นแบบหลังคาเรือนปั้นหยา มีมุขสี่เหลี่ยมยื่นออกมาด้านหน้าของตัวอาคาร หลังคามุขมีรูปทรงสามเหลี่ยม ทั้งปั้นลมและชายคาน้ำรอบตัวอาคารประดับด้วยไม้แกะฉลุสลักลวดลายอย่างสวยงาม เป็นฝีช่างชาวจีนที่มีชื่อเสียงในสมัยนั้น มุขด้านหน้าตัวอาคารแต่เดิมมีบันไดขึ้นลงทั้ง 2 ด้าน คือด้านทิศเหนือและด้านทิศใต้ (ปัจจุบันรื้อออกแล้ว) คงเหลือบันไดขึ้นลงเฉพาะด้านหน้าและด้านหลังเท่านั้น ตัวอาคารสร้างด้วยอิฐถือปูน มี 2 ชั้น ไม่มีการฝังเสาเข็ม แต่ใช้ไม้ซุงท่อน ส่วนใหญ่เป็นไม้แก่น ไม้แดง และไม้เนื้อแข็ง รองรับฐานเสาทั้งหลัง
ภายใต้ตัวอาคารซึ่งสูงจากพื้นดินประมาณ 2 เมตร มีห้องสำหรับเก็บข้าวของเงินทองและทรัพย์สมบัติจำนวน 3 ห้อง ห้องกลางเป็นห้องทึบ ส่วนอีก 2 ห้อง ปีกซ้ายและปีกขวา มีช่องสำหรับใส่เงิน ซึ่งห้องใต้ดินสำหรับเก็บสมบัตินี้มักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคุกที่คุมขังนักโทษ ซึ่งในยุคนั้นมีคุกที่ขังนักโทษแยกต่างหากอยู่แล้ว (อยู่ระหว่างศาลากลางกับศาลจังหวัด) ส่วนเครื่องจองจำนักโทษที่จัดแสดงในห้องเพิ่งนำเข้ามาจัดแสดงเมื่อเปลี่ยนเป็นพิพิธภัณฑ์
แหล่งข้อมูลอื่น

เยือนคุ้มเจ้าหลวง แหล่งวัฒนธรรมไม้สัก เมืองแพร่ เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอ็มเธียเตอร์

เอ็มเธียเตอร์ เป็นโรงละครเอกชน ตั้งอยู่ที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ แขวงบางกะปิ เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
เอ็มเธียเตอร์ เดิมชื่อ โรงละครกรุงเทพ เริ่มเปิดดำเนินการเมื่อ พ.ศ. 2536 โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดโรงละคร เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2536  โรงละครแห่งนี้ มีจุดมุ่งหมายจะให้เป็นศูนย์กลางในการแสดงทางศิลปวัฒนธรรมสำหรับประชาชนทั่วไป รวมทั้งเป็นแหล่งเรียนรู้สำหรับผู้ที่รักการละครทุกคน โดยมีปรัชญาความเชื่อว่า ประเทศไทยจะก้าวหน้าทัดเทียมกับประเทศอื่นในโลกได้ต้องมีปัจจัยหลัก 2 ประการ คือ การพัฒนาด้านศิลปวัฒนธรรม ควบคู่ไปกับการพัฒนาด้านเทคโนโลยี เพราะเมื่อปราศจากความเข้มแข็งในด้านศิลปวัฒนธรรมแล้ว ประเทศก็จะ พัฒนาไปได้เฉพาะแต่เปลือกที่เป็นเทคโนโลยี แต่ปราศจากแก่นที่เป็นหัวใจที่สำคัญที่สุดในการสร้างสรรค์และพัฒนาคุณภาพของคน
อย่างไรก็ตามด้วยปัญหาด้านการหมดสัญญาเช่าที่ดิน ทำให้แดส เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ ผู้ก่อตั้งโรงละครกรุงเทพและผู้ถือหุ้นอื่น ลงมติร่วมกันที่จะยุติกิจการของบริษัทโรงละครกรุงเทพตั้งแต่ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2547 และนับแต่วันที่ 1 มกราคม 2548 บริษัท สหมนูญผล จำกัด ได้เข้าบริหารและจัดการโรงละครกรุงเทพเดิม ต่อมาใน พ.ศ. 2551 ด้วยความร่วมมือจากดรีมบ๊อกซ์ ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้ถือหุ้นเดิมของแดส เอ็นเทอร์เทนเม้นท์และโรงละครกรุงเทพ โรงละครกรุงเทพจึงได้รับการปรับปรุงอีกครั้งหนึ่ง โดยเปลี่ยนชื่อเป็น เอ็ม เธียเตอร์
กลุ่มผู้บริหารมีเจตนารมณ์แน่วแน่ที่จะดำเนินการให้โรงละครที่มีประวัติความเป็นมายาวนานโรงนี้ได้เป็นศูนย์กลางสำหรับการแสดงทุกประเภทไม่ว่าจะเป็นการแสดงดนตรี การแสดงนาฏศิลป์ไทยและสากล รวมทั้งการแสดงละครเวทีในรูปแบบต่าง ๆ นอกจากนั้นยังหวังจะให้โรงละครนี้เป็นสถานที่ที่ให้ความรู้แก่นิสิต นักศึกษาและประชาชนทั่วไปในด้านของศิลปะการแสดงอีกด้วย ในการปรับปรุงสถานที่ใหม่นี้ เอ็ม เธียเตอร์ ยังจัดพื้นที่ในส่วน Event Hall เพิ่มเติมขึ้นมา เพื่อรองรับการจัดงาน Event ต่าง ๆ หรือ การจัดแสดง visual arts เช่น การจัดแสดงนิทรรศการ การแสดงจิตรกรรมและประติมากรรมโดยศิลปินร่วมสมัย เป็นต้น
เอกสารอ่านเพิ่ม

ศ.ดร.สุรพล วิรุฬห์รักษ์, นาฎยศิลป์รัชกาลที่ 9, สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย , 2549.
ดูเพิ่ม

บางกอก เธียเตอร์ แอท เมโทรโปลิส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของดรีมบอกซ์ เก็บถาวร 2007-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิชุดา พินดั้ม

| วิชุดา พินดั้ม |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: แหม่ม
เกิด: 3 มกราคม พ.ศ. 2520 (48 ปี) วิชุดา พยัคฆ์เพศ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2532–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: คุณแม่เพื่อนรัก (2533) นางอาย (2538) สาวน้อยคาเฟ่ (2543)  เป็นต่อ (2547–ปัจจุบัน) รักนี้หัวใจมีครีบ (2555)
วิชุดา พินดั้ม หรือชื่อเดิม วิชุดา พยัคฆ์เพศ (ชื่อเล่น: แหม่ม) เป็นนักแสดงชาวไทย เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2520
ประวัติ

แหม่มเข้าสู่วงการตั้งแต่ยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น  โดยเริ่มจากการถ่ายแบบ ถ่ายโฆษณาสินค้า ในปี พ.ศ. 2532 แหม่มได้ถ่ายโฆษณาลูกอมโอเล่ เลม่อน เป็นงานโฆษณาตัวแรก 
และต่อมาก็ได้มีงานแสดงโดยรับบทเป็นหนึ่งในบรรดานักเรียน ในภาพยนตร์เรื่อง ครูไหวใจร้าย ที่นำแสดงโดย แหม่ม จินตหรา สุขพัฒน์ และ หนุ่ม สันติสุข พรหมศิริ เข้าฉายเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2532
แหม่มเริ่มแสดงละครโทรทัศน์เรื่องแรกในปี 2533 คือเรื่อง คุณแม่เพื่อนรัก เป็นละครยาวตอนเย็น ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 7 สี จึงทำให้เป็นที่รู้จักขึ้นมา
ต่อมา เมื่อแหม่มอายุ 15 สตาร์ดัชเอนเตอร์เทนเมนท์ ก็ได้ให้แหม่มรับบทนางเอกภาพยนตร์ครั้งแรก โดยมีพระเอกคือ ศตวรรษ ดุลยวิจิตร ในภาพยนตร์เรื่อง มีนากะอาทิตย์ ซึ่งมีการบินไปถ่ายทำถึงที่ประเทศญี่ปุ่นเกือบทั้งเรื่อง นอกจากนี้ยังมี ยาสุฮาร่า เรอิโกะ และ กษาปณ์ จำปาดิบ นักร้องดังร่วมแสดงด้วย เข้าฉายเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2535 แต่ภาพยนต์ไม่ได้ประสบความสำเร็จมากนัก
ต่อมา แหม่มก็เริ่มใช้ชีวิตนางแบบวัยรุ่น พิธีกร เขียนหนังสือ แสดงละครโทรทัศน์ ละครเวที ละครซิทคอม และยังคงมีผลงานแสดงอีกหลายเรื่องจนถึงปัจจุบัน แหม่มจบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
แหม่ม เคยออกประกาศตามหาแม่แท้ๆ แหม่มทราบความจริงเมื่อตอนอายุ 17 ปี เมื่อไปออกรายการ เที่ยงวันกันเอง พ.ศ.2537 แม่ได้สารภาพในรายการว่า แหม่ม ไม่ใช่ลูกของตนเอง และผ่านรายการ บางกอกสเตชั่น แหม่ม เผย ว่าต้องเข้ารับการบำบัดจิตนาน 3 เดือน ด้วยโรคดิสโซสิเอทีฟ
ผลงานการแสดง > ซิทคอม

| ปี | เรื่อง | รับบท |
| --- | --- | --- |
| 2534 | 3 หนุ่ม 3 มุม ตอน เพื่อนเจ้าพี  | จอย |
| 2535 | บอกแล้วไงวัยสะรุ่น |  |
| 2546 | ร้านมหาสนุก |  |
| 2547 - 2555 | เป็นต่อ | บังอร มีแต้ม (มิ้นท์) |
| 2547 | บางรักซอย 9  ตอน คืนดี  | ธิดา |
| 2552 | สายลับเดอะซีรีส์ ตอน ไดอารี่..มาดามใจ | มาดามใจ |
| 2557 | บ้านนี้มีรัก ตอน สาวในสเปก  | ข้าว |
| 2555 - 2556 | เป็นต่อ ขั้นเทพ | บังอร มีแต้ม (มิ้นท์) |
| 2560 | เป็นต่อ NEW SEASON | บังอร มีแต้ม (มิ้นท์) |
| 2560 | เป็นต่อ 2017 | บังอร มีแต้ม (มิ้นท์) |
| 2561 | เป็นต่อ 2018 | บังอร มีแต้ม (มิ้นท์) |
| 2562 | เป็นต่อ 2019 | บังอร มีแต้ม (มิ้นท์) |
| 2563 | เป็นต่อ 2020 | บังอร มีแต้ม (มิ้นท์) |
| 2564 | เป็นต่อ 2021 | บังอร มีแต้ม (มิ้นท์) |
| 2565 | เป็นต่อ 2022 | บังอร มีแต้ม (มิ้นท์) |
| 2566 | เป็นต่อ 2023 | บังอร มีแต้ม (มิ้นท์) |
| 2566 | โอมเพี้ยงอาจารย์คง ตอน คืนลอยกระทงเปลี่ยนชีวิต  | แหม่ม (รับเชิญ) |
| 2567 | เป็นต่อ 2024 | บังอร มีแต้ม (มิ้นท์) |
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | รับบท |
| --- | --- | --- |
| 2535 | มีนากะอาทิตย์ | มีนา / มีน |
| 2553 | กองพันครึกครื้น ท.ทหารคึกคัก | ดารัณ |
| 2558 | 2538 อัลเทอร์มาจีบ | แหม่ม |
ผลงานการแสดง > ละครเวที

ไร่แสนสุข
บางกอก 2485 เดอะมิวสิคัล
รักจับใจ เดอะโรแมนติกมิวสิคัล รับบท ฟ้า
ผลงานการแสดง > มิวสิกวีดีโอ

เพลง บาปกรรมมีจริง ของ ปาน ธนพร
เพลง ฉันเกลียดเธอ ของ โมทีฟ
เพลง จริงหรือเปล่า ของ ฟอร์เอฟเวอร์
เพลง ตกใจหมดเลย ของ ไพจิตร อักษรณรงค์
เพลง หากรู้สักนิด ของ สวลี ผกาพันธุ์
ผลงานการแสดง > โฆษณา

ลูกอมโอเล่ เลม่อน
ผลงานพิธีกร

รายการ "หลังคาเดียวกัน" (ภาคสนาม)
รายการ "ดาราวาไรตี้โพล"
รายการ "โตมิโตมาโชว์ดะ" (ช่อง 3sd)
รายการ "เรื่องเล่าเช้านี้" (ช่อง 3 และ ช่อง 3 HD) (ช่วงครอบครัวบันเทิง)
รายการ "เรื่องเล่าเสาร์-อาทิตย์" (ช่อง 3 และ ช่อง 3 HD) (ช่วงครอบครัวบันเทิง)
ผลงานเพลง > อัลบั้มเดี่ยว

ปาปารัซซี่
"ลมอ่อน"
"ปาปารัซซี่"
"สายตาเธอฟ้อง"
"ยอมเธอ"
"ทิ้งใจ"
"อุ๊ยฝันหรือนี่"
"นับนิ้วคอย"
"ปากหวาน"
"เห็นหรือยัง"
ผลงานเพลง > เพลงละคร

สะโพกสลาตัน จากละคร สาวน้อยคาเฟ่
พ่อคุณทูนหัว จากละคร สาวน้อยคาเฟ่
ผลงานเขียน

ปี 2548 "ยานวิเศษ"
ปี 2550 "หัวใจไหมพรม"
ปี 2552 "ไหมพรม หลายไจ"
ปี 2552 "เรื่องรัก...ไม่ลับ"
แหล่งข้อมูลอื่น

วิชุดา พินดั้ม ที่เฟซบุ๊ก
แขวงห้วยขวาง

| แขวงห้วยขวาง |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Huai Khwang
เซ็นทรัลพระราม 9
แผนที่เขตห้วยขวาง เน้นแขวงห้วยขวาง
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: ห้วยขวาง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5.342 ตร.กม. (2.063 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 27,325 คน
 • ความหนาแน่น: 5,115.13 คน/ตร.กม. (13,248.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10310
รหัสภูมิศาสตร์: 101701
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ห้วยขวาง เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร เป็นที่ตั้งของศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทยและศูนย์ซ่อมบำรุงรถไฟฟ้ามหานคร ทั้งสายเฉลิมรัชมงคลและสายสีส้ม
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงห้วยขวางตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขตห้วยขวาง มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงสามเสนนอก (เขตห้วยขวาง) มีถนนสุทธิสารวินิจฉัยเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงสามเสนนอก (เขตห้วยขวาง) มีคลองชวดบางจาก (ปั้นจาด), ถนนประชาอุทิศ, ถนนเทียมร่วมมิตร, แนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงห้วยขวางกับแขวงสามเสนนอก และซอยพระราม 9 ซอย 13 (ศูนย์วิจัย 4) เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงบางกะปิ (เขตห้วยขวาง) มีคลองชวดใหญ่ (ลำรางยมราช) และคลองสามเสนเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงดินแดงและแขวงรัชดาภิเษก (เขตดินแดง) มีถนนอโศก-ดินแดงและถนนรัชดาภิเษกเป็นเส้นแบ่งเขต
โชติ แพร่พันธุ์

| โชติ แพร่พันธุ์ |
| --- | --- |

เกิด: 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2450 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 5 เมษายน พ.ศ. 2499 (48 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
นามปากกา: ยาขอบ
อาชีพ: นักเขียน, นักหนังสือพิมพ์
คู่สมรส: จรัส เพ็ญภาคกุล สงวนศรี (ไม่ทราบนามสกุล) ชลูด (ไม่ทราบนามสกุล)   ประกายศรี ศรุตานนท์
บุตร: มานะ แพร่พันธุ์

ลายมือชื่อ: 
โชติ แพร่พันธุ์ (15 พฤษภาคม พ.ศ. 2450 – 5 เมษายน พ.ศ. 2499) นามปากกา ยาขอบ เป็นนักเขียนชาวไทย มีผลงานเด่นคือ ผู้ชนะสิบทิศ, เพื่อนแพง, สามก๊กฉบับวณิพก, สินในหมึก เป็นต้น
ประวัติ

โชติ แพร่พันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2450 เป็นบุตรของเจ้าอินทร์แปลง เทพวงศ์ กับนางจ้อย (เป็นต้นห้องของหม่อมเฉื่อยในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ) และเป็นราชนัดดาในเจ้าพิริยเทพวงษ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์สุดท้าย เมื่อแรกเกิดนั้นเจ้าอินทร์แปลงผู้เป็นบิดาได้ตั้งชื่อบุตรชายของตนว่า "เจ้าอินทรเดช" แต่นางจ้อยผู้เป็นแม่ได้ตั้งชื่อให้ใหม่ว่า "โชติ" ต่อมาเมื่อโชติจะเข้าโรงเรียน แม่จ้อยจึงได้พาโชติมาเฝ้าสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เพื่อขอประทานนามสกุล ซึ่งได้ประทานนามสกุลว่า "แพร่พันธุ์"
โชติ แพร่พันธุ์ เข้าเรียนที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ตั้งแต่อายุ 6 ขวบ ได้รับการอุปถัมภ์จากพระยาพิทักษ์ภูบาล (สวัสดิ์ วิเศษศิริ) อยู่ระยะหนึ่ง กระทั่งถึงยุคเศรษฐกิจตกต่ำ โชติต้องกลับมาเร่ร่อนอีกครั้งหนึ่ง จนมีโอกาสได้เข้าสู่วงการหนังสือพิมพ์ เริ่มจากสยามรีวิว และธงไทย
ในปี พ.ศ. 2472 กุหลาบ สายประดิษฐ์ จัดตั้งคณะสุภาพบุรุษ ออกหนังสือสุภาพบุรุษ รายปักษ์ คราวหนึ่ง อบ ไชยวสุ ซึ่งเป็นนักเขียนตลกประจำฉบับ ส่งต้นฉบับไม่ทัน กุหลาบ จึงขอให้โชติเขียนแทน โดยตั้งนามปากกาให้ว่า ยาขอบ เลียนแบบจากนักเขียนเรื่องตลกชาวอังกฤษ ชื่อ เจ.ดับเบิลยู. เจคอบส์ ทำให้เกิดงานประพันธ์ชิ้นแรกในนาม ยาขอบ ชื่อ จดหมายเจ้าแก้ว
ในปีพ.ศ. 2474 โชติ แพร่พันธุ์ ได้เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์สุริยารายวัน และเริ่มเขียนนิยายเรื่อง ยอดขุนพล แต่หนังสือพิมพ์สุริยามีอายุไม่ยืน เมื่อกุหลาบ สายประดิษฐ์ ไปทำหนังสือพิมพ์ประชาชาติ ในปี พ.ศ. 2475 โชติจึงเขียนเรื่อง ยอดขุนพล ต่อ โดยมาลัย ชูพินิจ เปลี่ยนชื่อให้ใหม่เป็น ผู้ชนะสิบทิศ โดยผู้ชนะสิบทิศเขียนมาจากพงศาวดารที่โชติมีโอกาสได้อ่านเพียง 8 บรรทัดเท่านั้น แต่ความเป็นอัจฉริยะทางวรรณกรรมกลับถ่ายทอดได้อย่างหลากอรรถรส มากถึง 8 เล่ม
มีบุตรชายคนเดียวคือ นายมานะ แพร่พันธุ์ (นักเขียน, นักหนังสือพิมพ์ผู้ทรงคุณวุฒิของเมืองไทย)
โชติ แพร่พันธุ์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2499 ขณะอายุ 48 ปี ด้วยโรคพิษสุราเรื้อรัง และเบาหวาน
ผลงาน > นวนิยาย

ผู้ชนะสิบทิศ (เขียนไม่จบ)
สามก๊กฉบับวณิพก
พรายสวาท
สนมพระจอมเกล้า (2479, เขียนไม่จบ)
เป็นไทยต้องสู้ (2489, เขียนไม่จบ)
อยู่เพื่อความรัก
ผลงาน > รวมเรื่องสั้น

มารหัวใจ (2471)
อารมณ์ (2475)
กามวาสี
รอยโครอยเกวียน
รักแท้
หลังฉากผู้ชาย (2476)
เพื่อนแพง
สวรรค์คนยาก
หล่อนชั่วเพราะชาย (2477)
ชื่นจิตต์ (2478)
ผู้ชนะใจ (2479)
มุมมืด (2480)
ความรู้สึกของดวงจันทร์ (2482)
คนที่ไม่รู้จักแก่ (2484)
เรื่องธรรมดา
เมียน้อย
ผู้หญิง ฯลฯ
ผลงาน > เรื่องแปล

ขวัญใจจอมขวาน แปลจากเรื่อง Nada the Lily by Riger Haggard (ร่วมกับคนอื่น)
บุปผาในกุณฑีทอง (2489, แปลไม่จบ) แปลจากเรื่อง จินผิงเหมย (Chin P'ing Mei)
เจ้าจอมช้อย เจ้าจอมทับทิม (2488) แปลจากเรื่อง The Romance of the Harem ของแอนนา เลียวโนเวนส์
สังเขปประวัติจอมพลเนย์ (2489)
กามนิยาย แปลจากเรื่อง Decamerron ของยิโอวันนี่ บ๊อกก๊าจจิโอ้ แต่ไม่จบเพราะถูกห้ามแปล ฯลฯ
ผลงาน > สารคดี ความเรียง

ประวัติศาสตร์-ภูมิศาสตร์ (2479)
มีพรสวรรค์อันใดในนักประพันธ์หรือ (2487)
สินในหมึก (2488)
เหตุที่กุสุมาไม่ได้แต่งงาน (2490)
ผู้ควบเพื่ออุทิศแด่รัก (2492)
หนังสือและผู้แต่ง (2493)
เรื่องไม่เป็นเรื่อง (2494)
ลมย่อมเลือกทางพัดได้เอง (2495)
ปากกาพูด
โล่กลาง
เรื่องอ่านเล่นๆ จากเรื่องจริง
แลหลัง
เมื่อข้าพเจ้าขึ้นศาล
แม่ทองประศรีกับแม่เทพทอง
หนุมานลูกใคร
ที่ว่าโป๊โป๊นั้นประการใด
ผลงาน > ผลงานเรียบเรียง

มหาภารตะ
ผลงาน > ร้อยกรอง

อะไรเอ่ย ยาขอบสอนตน
ผลงาน > เบ็ดเตล็ด (คำไว้อาลัย-คำนำ)

เสื้อเก่ากับมหากวี (2485 - เขียนไว้อาลัยชิต บุรทัต)
จากยาขอบถึงอิงอร (2488 - เขียนคำนำให้อิงอร)
เราได้อะไรจากเขา (2489 - เขียนไว้อาลัย สุดใจ พฤฒิสาลิกร)
สุดแต่ดวงจิตพิศวาส ก็นับเป็นวงศ์ญาติกันได้ (2498 - เขียนไว้อาลัย ร. จันทพิมพะ)
จากยาขอบถึงชอุ่ม ปัญจพรรค์ (เขียนคำแนะนำการประพันธ์)
จดหมายรักในชีวิตจริงของยาขอบถึงพนิดา (รวบรวมพิมพ์โดย เทียน เหลียวรักวงศ์)
นามปากกา

กฤษณา - ใช้เขียนเรื่องสั้น มารหัวใจ เพียงเรื่องเดียว
ยาขอบ - ใช้เขียนเรื่องตลกหรรษาในยุคต้นๆ (เคยสะกดเป็น ยาคอบ ด้วยเข้าใจว่าคงเปลี่ยนเป็น ยาขอบ เพื่อให้อ่านดูเป็นไทยๆ)
โชติ แพร่พันธุ์ - ใช้เขียนประเภทเรื่องสั้นในยุคต้นๆ
ช.ช้าง - ใช้เขียนบทความลงในนิตยสารเสนาสาร
กรทอง - ใช้เขียนความเรียงเรื่อง ลมย่อมเลือกทางพัดได้เอง เพียงเรื่องเดียว
ถนนเฟื่องนคร

|  ถนนเฟื่องนคร> ข้อมูลของเส้นทาง |
| --- | --- |
ความยาว: 0.5 กิโลเมตร (0.31 ไมล์; 1,600 ฟุต)
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2407–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศเหนือ:  ถนนตะนาว/ถนนบำรุงเมือง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
 :    ถนนราชบพิธ ในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 
ปลายทางทิศใต้:  ถนนบ้านหม้อ/ถนนเจริญกรุง  ในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ถนนเฟื่องนคร (อักษรโรมัน: Thanon Fueang Nakhon) เป็นถนนในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เริ่มต้นจากถนนบำรุงเมือง (สี่กั๊กเสาชิงช้า) ในท้องที่แขวงวัดราชบพิธ ไปทางทิศใต้ ข้ามคลองหลอดวัดราชบพิธ เข้าสู่ท้องที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ จนถึงถนนเจริญกรุง (สี่กั๊กพระยาศรี) รวมระยะทางประมาณ 0.5 กิโลเมตร
ถนนเฟื่องนครเป็นถนนที่สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นถนนรุ่นแรกที่ใช้เทคนิคการสร้างตามแบบตะวันตก โดยเริ่มตั้งแต่กำแพงเมืองด้านใต้ คือใต้ปากคลองตลาด ผ่านบ้านหม้อ บ้านญวนตัดกับถนนเจริญกรุงเป็นสี่แพร่งหรือสี่กั๊กพระยาศรี และตัดกับถนนบำรุงเมืองเป็นสี่แพร่งหรือสี่กั๊กเสาชิงช้า ผ่านวัดมหรรณพาราม โรงเลี้ยงวัวหลวง หรือบ้านท้าวประดู่ในวรรณกรรมระเด่นลันได ซึ่งปัจจุบันนี้คือ สี่แยกคอกวัว สวนหลวง ไปจนถึงกำแพงเมืองด้านเหนือที่ข้างวัดบวรนิเวศวิหาร โดยเริ่มทำพร้อมถนนบำรุงเมืองใน พ.ศ. 2406 และสร้างเสร็จใน พ.ศ. 2407 จากนั้นได้พระราชทานนามว่า "ถนนเฟื่องนคร" ซึ่งมีความหมายเกี่ยวกับความเจริญรุ่งเรืองของบ้านเมือง อันสอดคล้องกับชื่อถนนเจริญกรุง และถนนบำรุงเมือง แต่ในปัจจุบันถนนเฟื่องนครตั้งแต่สี่กั๊กเสาชิงช้าจนถึงบริเวณวัดบวรนิเวศวิหารมีชื่อว่า ถนนตะนาว
แต่เดิมถนนเฟื่องนครจัดการจราจรแบบเดินรถสองทาง แต่หลังจาก พ.ศ. 2560 ได้ปรับการจราจรใหม่ โดยให้เดินรถทางเดียว ทิศทางจากสี่กั๊กพระยาศรีถึงสี่กั๊กเสาชิงช้า
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนเฟื่องนคร
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′58″N 100°29′53″E﻿ / ﻿13.749351°N 100.498081°E﻿ / 13.749351; 100.498081
ถนนสิรินธร

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 341 |
| --- | --- |
ถนนสิรินธร

ข้อมูลของเส้นทาง

ส่วนหนึ่งของ 
 
ความยาว: 0.352 กิโลเมตร (0.219 ไมล์; 1,150 ฟุต)เป็นของกรมทางหลวง
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ถนนสิรินธร (อักษรโรมัน: Thanon Sirindhorn) ซึ่งบางส่วนมีฐานะเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 341 สายบางพลัด–บางบำหรุ เป็นเส้นทางการคมนาคมในท้องที่เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ลักษณะเป็นถนนขนาด 6 ช่องทางจราจร กว้าง 40 เมตร มีระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร เริ่มจากถนนจรัญสนิทวงศ์ตัดกับถนนราชวิถีที่ทางแยกบางพลัด ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ข้ามคลองบางบำหรุ เมื่อผ่านซอยสิรินธร 2 (สมชายพัฒนา) จึงโค้งไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ จากนั้นตัดผ่านถนนรุ่งประชา ก่อนจะไปบรรจบกับถนนบรมราชชนนีที่ทางแยกต่างระดับสิรินธร โดยตลอดสายยังถือเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงบางพลัดกับแขวงบางบำหรุอีกด้วย
ถนนสิรินธรตัดขึ้นตามพระราชบัญญัติเวนคืนอสังหาริมทรัพย์เพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินสายแยกถนนจรัญสนิทวงศ์ (แยกสะพานกรุงธนฯ)–บรรจบทางหลวงพิเศษสายบางกอกน้อย–นครชัยศรี ในท้องที่เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2524 จากนั้นจึงเริ่มก่อสร้างจนกระทั่งแล้วเสร็จเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2527 กรมทางหลวงได้กำหนดเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 341 แต่ปัจจุบันระยะทางส่วนใหญ่ของถนนสายนี้อยู่ในความดูแลของสำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร ส่วนระยะทางที่เหลืออีก 352 เมตร อยู่ในความดูแลของหมวดทางหลวงตลิ่งชัน แขวงทางหลวงธนบุรี (หน่วยงานของกรมทางหลวง)
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2534 กระทรวงมหาดไทยได้กราบบังคมทูลขอพระราชทานชื่อทางหลวงสายนี้เพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เนื่องในโอกาสฉลองพระชนมายุ 3 รอบ โดยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ใช้ชื่อทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 341 ว่า ถนนสิรินธร ในวาระเดียวกับที่พระราชทานชื่อทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 338 ว่า "ถนนบรมราชชนนี"
เนเวอร์เนส ทู เอเวอร์เนส

| เนเวอร์เนส ทู เอเวอร์เนส |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: Hotta Studio
ผู้จัดจำหน่าย: เพอร์เฟ็ค เวิลด์
เอนจิน: อันเรียลเอนจิน 5
เครื่องเล่น: เพลย์สเตชัน 5, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, แอนดรอยด์, ไอโอเอส
วางจำหน่าย: ทั่วโลก: TBD
แนว: เกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท
รูปแบบ: วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว, วิดีโอเกมหลายผู้เล่น
เนเวอร์เนส ทู เอเวอร์เนส (จีนตัวย่อ: 异环; จีนตัวเต็ม: 異環; พินอิน: Yì Huán; อังกฤษ: Neverness to Everness) เป็นเกม เล่นฟรี แนวโอเพนเวิลด์ แอ็กชันเล่นตามบทบาท ที่กำลังจะมา พัฒนาโดย Hotta Studio ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของ เพอร์เฟ็ค เวิลด์ ผู้พัฒนาโปรเจ็กต์ก่อนหน้านี้ ทาวเวอร์ ออฟ แฟนตาซีผู้เล่นจะรับบทเป็นนักประเมินที่ออกสำรวจโลกและต่อสู้กับกองกำลังศัตรูขณะที่พวกเขาผ่านเรื่องราวไป
รูปแบบการเล่น

เนเวอร์เนส ทู เอเวอร์เนส เป็นเกมแอ็กชัน เล่นตามบทบาท 3 มิติ ที่เล่นด้วยมุมมอง บุคคลที่สาม ผู้เล่นจะควบคุมตัวละครต่าง ๆ และรวบรวมไอเท็มขณะที่เดินทางใน โอเพน เวิลด์ ผู้เล่นสามารถวิ่ง กระโดด วิ่งเร็ว ปีน ว่ายน้ำ และขับยานพาหนะต่าง ๆ เพื่อเคลื่อนที่ในโลกของเกม การเคลื่อนไหวพิเศษของตัวละคร ยกเว้นการวิ่งเร็ว จะถูกจำกัดโดยแถบพลังงานที่ลดลงเรื่อย ๆ ตามการเคลื่อนไหวนั้น ๆ และจะฟื้นฟูกลับมาเรื่อย ๆ
เกมนี้มีระบบการปรับแต่งและอัปเกรดยานพาหนะด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สวนนาคราภิรมย์

| สวนนาคราภิรมย์ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ถนนมหาราช แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
พื้นที่: 3 ไร่ 3 งาน 65.90 ตารางวา
เปิดตัว: 4 กันยายน พ.ศ. 2553  (วันเปิดใช้)  3 ธันวาคม พ.ศ. 2553   (อย่างเป็นทางการ)
ปิดตัว: 10 ตุลาคม พ.ศ. 2559
ผู้ดำเนินการ:   กรุงเทพมหานคร
สถานะ: 05.00 - 21.00 น. ทุกวัน
สวนนาคราภิรมย์ เป็นสวนสาธารณะในการกำกับดูแลของกรุงเทพมหานคร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2553
เป็นสวนสาธารณะขนาดเล็ก มีพื้นที่รวม  3 ไร่ 3 งาน 65.90 ตารางวา ตั้งอยู่บริเวณ ทิศเหนือติดกับสโมสรข้าราชบริพาร ทิศใต้ติดกับถนนท้ายวัง ทิศตะวันออกติดถนนมหาราช ทิศตะวันตกติดแม่น้ำเจ้าพระยา แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
โดยสร้างบนที่ดินของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์และกรมธนารักษ์ โดยแบ่งเป็นของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ 2 ไร่ 0 งาน 25.90 ตารางวา และของกรมธนารักษ์ 1 ไร่ 3 งาน 44 ตารางวา โดยได้พัฒนาพื้นที่ตรงนี้เป็นสวนสาธารณะในแนวราบพร้อมห้องน้ำสาธารณะ ไม่มีสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่เพราะเป็นสถานที่ ๆ ที่มีทำเลสวยงาม อยู่ในเกาะรัตนโกสินทร์ซึ่งแวดล้อมไปด้วยศิลปวัฒนธรรมแห่งยุครัตนโกสินทร์เช่นเดียวกับ สวนสันติชัยปราการ โดยสามารถมองเห็นสถาปัตยกรรมที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์หลายแห่งของทั้งพื้นที่ฝั่งธนบุรีและฝั่งพระนครได้ชัดเจน อาทิ พระปรางค์วัดอรุณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม เป็นต้น การออกแบบสวนแห่งนี้ มีพื้นที่กลางสวนปูด้วยสนามหญ้าสีเขียวผืนใหญ่ มีทางเดินเล่นระดับแบ่งสัดส่วน พื้นที่ โดยเฉพาะลานขนาดใหญ่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่ตลอดความยาวของพื้นที่ติดกับผืนน้ำเพื่อเปิดรับลมเย็นพัดเข้าสู่ฝั่ง ประดับด้วยแนวกั้นด้วยเสาต้นเตี้ยผูกโยงด้วยโซ่เส้นเดียวจากเสาสู่เสาเป็นจังหวะที่สวยงาม พร้อมม้านั่งสำหรับชมวิวที่จัดวางอยู่เป็นระยะ ๆ จากริมน้ำขึ้นทางเดินเล่นระดับขึ้นเป็นลานกว้าง มีบ่อสระบัวรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ายาวขนานทั้งสองด้าน  ส่วนไม้ประดับเน้นกลุ่มของไม้พุ่มเตี้ยที่ออกแบบจัดวางได้อย่างลงตัว ส่วนที่สูงโปร่งมีเพียงต้นลีลาวดีเพียงไม่กี่ต้นเท่านั้น เพื่อไม่ให้บดบังความงามของสถาปัตยกรรมที่อยู่เบื้องหลัง  และเป็นพื้นที่ที่มิให้มีการค้าขายหาบเร่แผงลอย
โดยได้รับพระราชทานนามจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า "สวนนาคราภิรมย์" มีความหมายถึง " สวนเป็นที่น่ารื่นรมย์ยิ่งของชาวพระนคร"
สวนนาคราภิรมย์ มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2553
ในกลางปี พ.ศ. 2559 สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ในฐานะเจ้าของพื้นที่ ได้มีโครงการจัดทำอาคารจอดรถใต้ดินจำนวน 3 ชั้นครึ่ง บนพื้นที่ 7 ไร่ ภายในสวนนาคราภิรมย์ โดยเริ่มต้นก่อสร้างขึ้นในเดือนตุลาคม ปีเดียวกัน คาดว่าแล้วเสร็จสมบูรณ์ภายใน 2 ปี โดยสามารถรองรับรถได้ทั้งหมด 700 คัน