stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าชายฌักแห่งบูร์บง-ปาร์มา

| เจ้าชายฌักแห่งบูร์บง-ปาร์มา> เจ้ชายแห่งบูร์บง-ปาร์มา |
| --- | --- |
ประสูติ: 9 มิถุนายน พ.ศ. 2465 ประเทศฝรั่งเศส
สิ้นพระชนม์: 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 (42 ปี) รอสกิลด์ , เดนมาร์ก
พระชายา: เคาน์เตสบีกิตต์แห่งโฮนชไตน์-เลนเดอร์แบร์ค
พระบุตร: เจ้าชายฟิลิปแห่งบูรบง-ปาร์มา เจ้าหญิงลอเรนทีน ชาร์ล็อตแห่งบูร์บง-ปาร์มา เจ้าชายอาแล็งแห่งบูร์บง-ปาร์มา
ราชวงศ์: ราชวงศ์บูร์บง
พระบิดา: เจ้าชายเรอเนแห่งบูร์บง-ปาร์มา
พระมารดา: เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายฌักแห่งบูร์บง-ปาร์มา (อังกฤษ: Prince Jacques of Bourbon-Parma) ประสูติเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2465 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายเรอเนแห่งบูร์บง-ปาร์มา กับ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก เป็นพระเชษฐาใน ราชินีอานา และ พระมาตุลา (ลุงฝ่ายแม่) ใน มาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย พระองค์เป็นพระญาติใน แกรนด์ดยุกฌ็อง พระเจ้าบอริสที่ 3 เมื่อนับทางฝ่ายพระบิดา และ เป็นพระญาติใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10 แห่งเดนมาร์ก ทางฝ่ายพระมารดา หลงจากยุทธการที่ฝรั่งเศสสิ้นสุดลง พระองค์ พระมารดา และพระพี่น้อง ได้เสด็จลี้ภัยไปโปรตุเกสผ่านทางสเปน โดยสถานกงสุลเดนมาร์กในปารีส ได้จัดการให้พระองค์และพระมารดาเสด็จไปยังนิวยอร์กบนเรือเอสเอสเอ็กซ์คาลิเบอร์ โดยเสด็จนิวยอร์กในเดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2483 โดยพักอยู่ที่โรงแรมวอลดอร์ฟ อัสตอเรีย และพระองค์พร้อมด้วยพระอนุชาได้ทรงเข้าเรียนเยซูอิตในมอนทรีออล โดยทรงได้รีบการฝึกสอนจากทหารแคนาดา
เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 พระองค์ได้เข้าร่วมกองทัพอากาศนอร์เวย์ แม้ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงนโยบายล่าสุดเพื่อจำกัดจำนวนอาสาสมัครชาวต่างชาติในกองทัพ แต่ใบสมัครของพระองค์ก็ได้รับการยอมรับ ด้วยเหตุผลที่ว่า สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ ทรงเป็นพระญาติฝั่งพระมารดาของพระองค์ พระองค์ได้รับการฝึกฝนในแคนาดาและสหราชอาณาจักร และทรงเป็นนักบิบริการรถพยาบาลในภาคเหนือของนอร์เวย์ แม้ว่าสงครามจะสิ้นสุดลงแล้ว ก่อนที่จะปลดประจำการในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2489
ชีวิตรักของพระองค์เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2490 พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เคาน์เตสบีกิตต์แห่งโฮนชไตน์-เลนเดอร์แบร์ค (พ.ศ. 2465 - พ.ศ. 2552) พระญาติในลุดวิจ โฮนชไตน์-เลนเดอร์แบร์ค ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งประธานสภาเดนมาร์ก มีพระบุตร คือ
เจ้าชายฟิลิปแห่งบูรบง-ปาร์มา (22 มกราคม พ.ศ. 2492 (76 ปี))
เจ้าหญิงลอเรนทีน ชาร์ล็อตแห่งบูร์บง-ปาร์มา (27 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 (73 ปี))
เจ้าชายอาแล็งแห่งบูร์บง-ปาร์มา (15 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 (69 ปี))
หลังสงครามสงบลง พระองค์ทรงตั้งลงหลักปักฐานในเดนมาร์ก โดยทรงงานให้กับสายการบินเดนิสแอร์ไลน์ และ เดนิสแอร์แท็กซา ก่อนทรงจะเกษียณจากการบินในปี พ.ศ. 2492 และทรงงานให้กับบริษัทผลิตเนื้อสัตว์ในช่วงทศวรรษ 1950 ทรงมีความสนพระทัยในด้านการแข่งรถ โดยทรงชนะการแข่งขันหลายครั้ง
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 จากสาเหตุรถยนต์ส่วนพระองค์ชนกับรถบรรทุกในรอสกิลด์ พระศพถูกฝังอยู่ที่เมืองเลจเรใกล้กับเมืองเลเดรบอร์ก ซึ่งเป็นดินแดนปกครองของราชวงศ์เดนมาร์กของพระมารดา
อีลอน มัสก์
บรรณานุกรม

Belfiore, Michael (2007). Rocketeers. New York: HarperCollins. ISBN 978-0-06-114902-3.
Berger, Eric (2021). Liftoff. William Morrow and Company. ISBN 978-0-06-297997-1.
Jackson, Erik (2004). The PayPal Wars: Battles with eBay, the Media, the Mafia, and the Rest of Planet Earth. Los Angeles: World Ahead Publishing. ISBN 978-0-9746701-0-2.
Kidder, David; Hoffman, Reid (2013). The Startup Playbook: Secrets of the Fastest Growing Start-Ups from the founding Entrepreneurs. San Francisco: Chronicle Books. ISBN 978-1-4521-0504-8.
Vance, Ashlee (2017) [2015]. Elon Musk: Tesla, SpaceX, and the Quest for a Fantastic Future (2nd ed.). New York: Ecco. ISBN 978-0-06-230125-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

อีลอน มัสก์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
อีลอน มัสก์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อีลอน มัสก์ บน เท็ด
Elon Musk profile on Forbes
อีลอน มัสก์ ผลงานเพลงที่ดิสคอกส์
Elon Musk – inventions & patents list
| ด ค กอีลอน มัสก์ |
| --- | --- | --- |
| บริษัท |  ซิป2 (1995–1999)  เอ็กซ์.คอม (1999–2000, later เพย์แพล)  สเปซเอ็กซ์ (2002–ปัจจุบัน)  เทสลา (2004–ปัจจุบัน)  โซลาร์ซิตี้ (2006–ปัจจุบัน)  โอเพนเอไอ (2015–ปัจจุบัน)  นิวรัลลิงก์ (2016–ปัจจุบัน)  เดอะบอริงคอมพานี (2016–ปัจจุบัน)  |  |
| ความพยายามอื่น ๆ |  ไฮเปอร์ลูป  เทสลาโรดสเตอร์ในอวกาศ  อุโมงค์ทดสอบบอริง  |  |
| ครอบครัว |  Maye Musk (แม่)  Justine Musk (ภรรยาคนแรก)  Talulah Riley (ภรรยาคนที่สอง)  Grimes (ภรรยาคนปัจจุบัน)  Kimbal Musk (น้องชาย)  Tosca Musk (พี่สาว)  Lyndon Rive (ลูกพี่ลูกน้อง)  |  |
| ในวัฒนธรรม |  Elon Musk: Tesla, SpaceX, and the Quest for a Fantastic Future (2015 biography)  "The Musk Who Fell to Earth" (The Simpsons, 2015)  "One Crew over the Crewcoo's Morty" (Rick and Morty, 2019)  |  |
| มรดก |  รางวัลและเกียรติยศ  |  |
 Category
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ไต้หวัน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เกาหลี  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  รัสเซีย 
วิชาการ:  CiNii  ORCID  Scopus 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Synchronkartei  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก

| เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก |
| --- | --- |

เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงแห่งบูร์บง-ปาร์มา
ประสูติ: 17 กันยายน ค.ศ. 1895(1895-09-17)
สิ้นพระชนม์: 18 กันยายน ค.ศ. 1992(1992-09-18) (97 ปี)
พระสวามี: เจ้าชายเรอเนแห่งบูร์บง-ปาร์มา
พระบุตร: เจ้าชายฌักแห่งบูร์บง-ปาร์มา สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย เจ้าชายมิเชลแห่งบูร์บง-ปาร์มา เจ้าชายอันเดอร์
ราชวงศ์: กลึคสบวร์ก (ประสูติ) ราชวงศ์บูร์บง (เสกสมรส)
พระบิดา: เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก
พระมารดา: เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก (อังกฤษ: Princess Margaret of Denmark) (หลังเสกสมรส :เจ้าหญิงมาร์หาเร็ตแห่งบูร์บง-ปามาร์มา) พระธิดาพระองค์สุดท้องและพระองค์เดียว ใน เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก กับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายเรอเนแห่งบูร์บง-ปาร์มา มีพระบุตร 4 พระองค์ รวมทั้ง สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย
พระองค์สิ้นพระชนม์หลังจากวันครบรอบวันประสูติปีที่ 97 เพียง 1 วัน
รายพระนามพระมหากษัตริย์ทั่วโลกตามรัชกาล

สำหรับพระมหากษัตริย์ที่ยังครองราชย์ในปัจจุบัน ดูที่ รายพระนามพระมหากษัตริย์รัชกาลปัจจุบันเรียงตามรัชกาล
เป็นพระมหากษัตริย์ที่ทรงครองราชย์นานที่สุด ตามวันที่พิสูจน์ได้แน่นอน
นี่คือรายพระนามพระมหากษัตริย์ทั่วโลกตามรัชกาลที่จัดเรียงประมุขที่ครองราชย์นานที่สุดในโลก ตามระยะเวลาของรัชกาล
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์รัชกาลปัจจุบันเรียงตามรัชกาล
รายพระนามพระมหากษัตริย์ทั่วโลกที่ครองราชย์สั้นที่สุด
รายพระนามพระมหากษัตริย์ในประเทศไทยตามรัชกาล
รายชื่อผู้นำรัฐที่แก่ที่สุด
รายชื่อผู้นำรัฐ
รายชื่อผู้นำรัฐเรียงตามอายุ
สถิติประมุขแห่งรัฐ
รายชื่อศตวรรษิกชน (นักการเมืองและข้าราชการพลเรือน)
ราศรี สิงหเนตร

| ราศรี สิงหเนตร |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 3 ธันวาคม พ.ศ. 2447 นครเชียงใหม่
เสียชีวิต: 25 เมษายน พ.ศ. 2537 (89 ปี)
ศาสนา: คริสต์

ร้อยโท ราศรี สิงหเนตร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ เป็นน้องชายอินทร สิงหเนตร อดีต สส.เชียงใหม่
ประวัติ

ราศรี สิงหเนตร เกิดที่บ้านสันป่าข่อย นครเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2447 เป็นบุตรของนายดวงชื่น และนางบัวจันทร์ สิงหเนตร และเป็นน้องชายของนายอินทร สิงหเนตร อดีต ส.ส.เชียงใหม่
ราศรี สิงหเนตร เรียนจบชั้นมัธยมปีที่ 6 จากโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย จากนั้นเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก จนจบชั้นนายดาบ จากนั้นจึงเข้ารับราชการทหาร ต่อมาจึงออกจากราชการมาลงทุนซื้อรถบรรทุก ประกอบกิจการขนส่งในชื่อ "บริษัท ส.น.ช." หรือบริษัท รถยนต์สหายยานยนต์เชียงใหม่ และทำกิจการฟาร์มแพะเพื่อจำหน่ายนมแพะ
ต่อมาเมื่อเกิดสงครามเอเชียบูรพา เขาจึงกลับเข้ารับราชการทหารอีกครั้งจนได้รับแต่งตั้งยศร้อยโท
ราศรี สิงหเนตร สมรสกับนางบัวเขียว สิงหเนตร (สกุลเดิม สิงคปัญโญ) มีบุตร 1 คน คือ นายศรีเรือง สิงหเนตร และต่อมาสมรสกับนางเฉลิม สิงหเนตร (สกุลเดิม สายะนันท์) มีบุตรธิดา 2 คน คือ นางเฉลิมศรี และ ผ.ศ. ณัฐชัย สิงหเนตร และภายหลังสมรสอีกครั้งกับนางจันทร์ดี มีบุตรธิดา 3 คน คือ รศ.ศิริพร สิงหเนตร พันเอกทวีชัย สิงหเนตร และแพทย์หญิงศิวาพร จันทร์กระจ่าง
ร.ท.ราศรี เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2537 อายุได้ 89 ปี
การเมือง

ร.ท.ราศรี เป็นนักการเมืองที่มีความสนใจในอาชีพการเมืองมาก ยอมเสียทรัพย์สินทุ่มเทเพื่องานการเมือง เขาเคยได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.เชียงใหม่ 1 สมัย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ทำหน้าที่ได้ไม่นานก็เกิดการปฏิวัติขึ้น หลังจากนั้นเป็นต้นมา ร.ท.ราศรี ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกหลายครั้ง แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง ครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 2512 ร.ท.ราศรี แพ้ให้กับเจ้าบุญเลิศ ณ เชียงใหม่ อย่างคู่คี่กัน
มิสโกลบอล

ระวังสับสนกับ มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล
| --- | --- |
ก่อตั้ง: 3 สิงหาคม พ.ศ. 2556; 11 ปีก่อน (2556-08-03)
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ภาษาทางการ : ภาษาอังกฤษ
ประธาน: ปิยาภรณ์ แสนโกศิก
องค์กรปกครอง: ทีพีเอ็น โกลบอล
เว็บไซต์: missglobal.com
มิสโกลบอล (อังกฤษ: Miss Global) เป็นการประกวดความงามระดับนานาชาติที่ก่อตั้งในปี 2013 มิสโกลบอลเป็นหนึ่งในการประกวดระดับนานาชาติที่รับคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว จึงเป็นการประกวดเพียงรายการเดียวที่มีช่วงอายุกว้างที่สุดตั้งแต่ 18 ถึง 35 ปี
มิสโกลบอล 2025 ได้แก่ นู วัน เหงียน จากเวียดนาม ได้รับการสวมมงกุฎโดย Ashley Melendez จากเปอร์โตริโก เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2025
ประวัติศาสตร์

Miss Global จัดขึ้นครั้งแรกในปี 2013 โดยมี รัฐแคลิฟอร์เนียใน สหรัฐ เป็นเจ้าภาพ การประกวดมิสโกลบอลครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2013 ที่ศูนย์ศิลปะการแสดงเรดอนโดบีช ในหาดเรดอนโด รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
| ปี | ครั้งที่ | วันที่ | สถานที่ | ประเทศเจ้าภาพ | ผู้เข้าแข่งขัน | ตัวแทน |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | 1 | 3 สิงหาคม 2013 | ศูนย์ศิลปะการแสดงเรดอนโดบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย | สหรัฐ | 36 |  |  |  |
| 2014 | 2 | 19 ธันวาคม 2014 | เรือคราวน์พรินเซส รัฐแคลิฟอร์เนีย | สหรัฐ | 21 |  |  |  |
| 2015 | 3 | 22 ตุลาคม 2015 | โรงละครศิลปะการแสดงนิวพอร์ต, มะนิลา | ฟิลิปปินส์ | 44 |  |  |  |
| 2016 | 4 | 24 กันยายน 2016 | ศูนย์ประชุมนานาชาติฟิลิปปินส์, มะนิลา | ฟิลิปปินส์ | 40 |  |  |  |
| 2017 | 5 | 17 พฤศจิกายน 2017 | โรงละครเกาะพิช, พนมเปญ | กัมพูชา | 60 |  |  |  |
| 2018 | 6 | 11 กุมภาพันธ์ 2019 | โรงละครศิลปะการแสดงนิวพอร์ต, มะนิลา | ฟิลิปปินส์ | 41 |  |  |  |
| 2019 | 7 | 18 มกราคม 2020 | หอประชุมเกลลาเกตซา, โออาซากา | เม็กซิโก | 55 |  |  |  |
2020: งดจัดการประกวด
| 2021 | 8 | 11 มิถุนายน 2022 | ศูนย์การประชุมนานาชาติบาหลี นูซาดัว, บาหลี | อินโดนีเซีย | 62 |  |  |  |
| 2022 | 8 | 11 มิถุนายน 2022 | ศูนย์การประชุมนานาชาติบาหลี นูซาดัว, บาหลี | อินโดนีเซีย | 62 |  |  |  |
| 2023 | 9 | 18 มกราคม 2024 | โคโรน่า รีสอร์ท แอนด์ คาสิโน ฟู้โกว๊ก,เกาะฟู้โกว๊ก เกียนซาง (พรีลิมมินารี่)  เบยอนทีวี สตูดิโอ พนมเปญ (ไฟนอล) | เวียดนาม กัมพูชา | 73 |  |  |  |
2024: งดจัดการประกวด
| 2025 | 10 | 9 มีนาคม 2025 | เอ็มซีซี ฮอลล์, เดอะมอลล์ไลฟ์สโตร์ บางกะปิ, นนทบุรี | ไทย กัมพูชา | 62 |  |  |  |
หมายเหตุ: การประกวดครั้งที่ 2 (2014) จัดขึ้นบนเรือสำราญคราวน์พรินเซส ที่เดินทางจาก ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ไปยัง ปอร์ตูบาร์ยาตา ประเทศเม็กซิโก
ผู้ดำรงตำแหน่ง

บทความหลัก: รายชื่อผู้ครองตำแหน่งมิสโกลบอล
| ปี | ประเทศ | ผู้ดำรงตำแหน่ง | เวทีประกวดระดับชาติ | สถานที่ | เข้าร่วม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2025 |  เวียดนาม | นู วัน เหงียน | มิสโกลบอลเวียดนาม |  กรุงเทพมหานคร, ไทย | 62 |
2024: งดจัดการประกวด
| 2023 |  ปวยร์โตรีโก | Ashley Melendez | มิสเอิร์ธปวยร์โตรีโก |  พนมเปญ, กัมพูชา | 73 |
| 2022 |  ฟิลิปปินส์ | Sherry Anne Tormes | Mutya ng Pilipinas |  บาหลี, อินโดนีเซีย | 62 |
| 2021 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | Jessica Da Silva |  |  บาหลี, อินโดนีเซีย | 62 |
2020: งดจัดการประกวด
| 2019 |  เช็กเกีย | Karolína Kokešová |  |  โออาซากา, เม็กซิโก | 55 |
| 2018 |  ฮ่องกง | Sophia Ng |  |  มะนิลา, ฟิลิปปินส์ | 41 |
| 2017 |  บราซิล | Bárbara Vitorelli |  |  พนมเปญ, กัมพูชา | 60 |
| 2016 |  เอกวาดอร์ | Ángela Bonilla |  |  มะนิลา, ฟิลิปปินส์ | 44 |
| 2015 |  ออสเตรเลีย | Jessica Peart |  |  มะนิลา, ฟิลิปปินส์ | 40 |
| 2014 |  แคนาดา | Rasela Mino |  |  รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ | 21 |
| 2013 |  แคนาดา | Emily Kiss |  |  รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ | 36 |
ผู้ดำรงตำแหน่ง > ประเทศ/ดินแดนตามจำนวนผู้ชนะ

| ประเทศ/ดินแดน | จำนวน | ปีที่ชนะ |
| --- | --- | --- |
|  แคนาดา | 2 | 2013, 2014 |
|  เวียดนาม | 1 | 2025 |
|  ปวยร์โตรีโก | 1 | 2023 |
|  ฟิลิปปินส์ | 1 | 2022 |
|  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 1 | 2021 |
|  เช็กเกีย | 1 | 2019 |
|  ฮ่องกง | 1 | 2018 |
|  บราซิล | 1 | 2017 |
|  เอกวาดอร์ | 1 | 2016 |
|  ออสเตรเลีย | 1 | 2015 |
ระเบียงภาพผู้ชนะ

มิสโกลบอล 2014
Rasela Mino
 แคนาดา
ข้อถกเถียง

ในเดือนมกราคม 2020 ผู้จัดงานมิสโกลบอลละเมิดกฎของการประกวด ส่งผลให้คณะกรรมการทั้งหมดออกจากงาน และผู้ชมโห่ในงาน มิสโกลบอล 2019 จึงยุติการประกวดหลังจากการประกวดรอบชุดกีฬา ซึ่งมีการประกาศผู้เข้ารอบ 11 คน ต่อมา แวน ฟาม ประธานมิสโกลบอล ได้ประกาศผู้ชนะด้วยการตัดสินของตนเอง โดยไม่มีคณะกรรมการตัดสิน เย็นวันเดียวกัน เจ้าหน้าที่มิสโกลบอลได้แนะนำให้ผู้เข้าแข่งขันออกจากโรงแรมทันทีและมุ่งหน้าไปที่สนามบิน เนื่องจากสถานการณ์ "ไม่ปลอดภัย" อีกต่อไป ทีมงานมิสโกลบอลคนแรกที่ตอบสนองต่อการละเมิดกฎของการประกวดคือ เกรี ดอนเชวา ซึ่งลาออกเพื่อประท้วงการละเมิดหลักการ แต่แวน ฟาม ผู้บริหารระดับสูงของการประกวด ยืนยันว่าการถอนตัวครั้งนี้ไม่เกี่ยวข้องกับการประกวด
ตัวแทนประเทศไทย

| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งก่อนเข้าประกวด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2025 | ภาวิตา สุนทรพงษ์ | เชียงใหม่ | 20 คนสุดท้าย: มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2567 | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  |  |  |  |
2024: งดจัดการประกวด
| 2023 | ชนนิกานต์ สุพิทยาพร | เชียงใหม่ | นางสาวไทย 2566 | รองอันดับ 2 |  |  |  |  |
| 2021-2022 | รัตนา หลวงนันท์ | ขอนแก่น | ได้รับการแต่งตั้ง | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |
| 2019 | กรองทอง จันทรสมโภช | สมุทรปราการ | นางสาวถิ่นไทยงาม 2562 |  ไม่ได้เข้าร่วมการประกวด  |  ไม่ได้เข้าร่วมการประกวด  |  |  |  |
| 2018 | พมลชนก ดิลกรัชตสกุล | พิษณุโลก | นางสาวถิ่นไทยงาม 2561 | เข้ารอบ 11 คนสุดท้าย |  |  |  |  |
| 2017 | สุกัญญา สมุทร | กระบี่ | รองอันดับ 3: มิสแกรนด์ภูเก็ต 2017 | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย | ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม   มิสแฟชั่น  อันดับ 2 - ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม |  |  |  |
| 2016 | บุปผา นิลสวัสดิ์ | บึงกาฬ | มิสแกรนด์บึงกาฬ 2016 | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
รายชื่อแผ่นดินไหวในประเทศญี่ปุ่น

แผ่นดินไหวขนาด 5.5 ขึ้นไปทั่วญี่ปุ่น (1900–2016)
M7.0–7.9=163 EQs, M8.0+=14 EQs.
"แผ่นดินไหวในประเทศญี่ปุ่น" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับแผ่นดินไหว วันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2011 ในภูมิภาคโทโฮกุ ดูที่ แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554
นี่คือ รายชื่อแผ่นดินไหวในประเทศญี่ปุ่นที่มีขนาดมากกว่าหรือเท่ากับ 7.0 หรือก่อให้เกิดความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินอย่างมีนัยสำคัญ ตามที่ระบุไว้ข้างล่าง ขนาดแผ่นดินไหววัดจาก มาตราริกเตอร์ (ML) มาตราขนาดโมเมนต์ (Mw) มาตราขนาดคลื่นพื้นผิว (Ms) แต่แผ่นดินไหวที่เก่ามากรายชื่อปัจจุบันอาจไม่ครบถ้วนสมบูรณ์ แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นก่อนเครื่องมือวัดสมัยใหม่ มีโอกาศที่ข้อมูลขนาดจะไม่แม่นยำและเชื่อถือได้ต่ำ
ภูมิหลัง

แม้ว่าจะมีการกล่าวถึงแผ่นดินไหวในแคว้นยามาโตะ (ในปัจจุบันคือจังหวัดนาระ) เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 416 แต่การบันทึกแผ่นดินไหวครั้งแรกที่มีความน่าเชื่อถือเกิดขึ้นในจังหวัดนารา เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 599 ในรัชสมัยของจักรพรรดินีซูอิโกะ ในบันทึกอ้างว่าแผ่นดินไหวได้ทำลายอาคารทั่วแคว้นยามาโตะ  มีบันทึกทางประวัติศาสตร์มากมายเกี่ยวกับแผ่นดินไหวในญี่ปุ่น จึงมีการสร้างคณะกรรมการสอบสวนแผ่นดินไหวของจักรวรรดิ (Imperial Earthquake Investigation Committee) ขึ้นใน ค.ศ. 1892 เพื่อดำเนินการเปรียบเทียบข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่มีอยู่ให้เป็นระบบ และมีการตีพิมพ์เอกสารเกี่ยวกับข้อมูลแผ่นดินไหวในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1892  หลังเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต ค.ศ. 1923 คณะกรรมการสอบสวนแผ่นดินไหวของจักรวรรดิถูกย้ายไปเป็นสถาบันวิจัยแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 1925  ในปัจจุบันเอกสารที่รวบรวมโดยทัตสึโอะ อูซามิ ถือเป็นแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้มากที่สุดเกี่ยวกับข้อมูลแผ่นดินไหวในประวัติศาสตร์
การวัดแผ่นดินไหว

ในญี่ปุ่นการวัดความรุนแรงของแผ่นดินไหวมักใช้มาตราชินโด ซึ่งมีความคล้ายกับมาตราเมร์กัลลีที่ใช้ในสหรัฐอเมริกา หรือมาตราCSIS ที่ใช้ในประเทศจีน หมายความว่ามาตราส่วนที่วัดความรุนแรงของแผ่นดินไหวทั้งหมดจะวัด ณ ตำแหน่งที่กำหนดและต่างกันไปตามสถานที่ ตัวอย่างเช่น การสั่นสะเทือนอาจจะอธิบายว่า "ขนาด 4 ชินโดะในโตเกียว, ขนาด 3 ชินโดะในโยะโกะฮะมะ, ขนาด 2 ชินโดะในชิซุโอะกะ" แทนที่จะวัดจากจุดศูนย์กลาง
ปกตินั้นมาตราเมร์กัลลีจะมีระดับความรุนแรงสิบสองระดับ แต่มาตราชินโดที่ใช้โดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นมีสิบระดับตั้งแต่ 0 ถึง 7 โดย 7 เป็นมาตราที่รุนแรงสุด
อ่านเพิ่ม

Japan: large-scale floods and earthquakes. Organisation for Economic Co-operation and Development. 2009. ISBN 978-92-64-05639-8.
Alex K. Tang; Anshel J. Schiff (2010). Kashiwazaki, Japan, Earthquake of July 16, 2007. American Society of Civil Engineers. ISBN 978-0-7844-1062-2.
แหล่งข้อมูลอื่น

Disaster Preparedness in Japan (bilingual booklet, 3-2015 PDF from Government of Japan Cabinet Office, Director General for Disaster Management)
Earthquakes in Japan Since 1900 | Tableau Public
Japanese disasters interactive map เก็บถาวร 2019-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from 416 CE to 2013 (labels in Japanese)
One Week of Japanese Earthquakes | Tableau Public
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Earthquakes in Japan
| ภาพจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 แผนที่ทางสถิติแสดงตำแหน่ง ขนาด และความลึกของแผ่นดินไหวใกล้ประเทศญี่ปุ่น
| ด ค กแผ่นดินไหวในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
อดีต:  684 ฮากูโฮ  869 โจงัง  1293 คามากูระ  1361 โชเฮ  1498 เมโอ  1586 เท็นโช  1596 ฟูชิมิ  1605 เคโจ  1611 ไอซุ  1611 ซันริกุ  1662 คัมบุง  1677 โบโซ  1703 เก็นโรกุ  1707 โฮเอ  1741 คัมโปะ  1771 ยาเอยามะครั้งใหญ่  1792 อุนเซ็ง  1804 คิซากาตะ  1828 ซันโจ  1833 โชไน  1847 เซ็นโกจิ  1854 อิงะ–อูเอโนะ  1854 นันไก  1854 โทไก  1855 เอโดะ  1858 ฮิเอ็ตสึ  1872 ฮามาดะ  1889 คูมาโมโตะ  1891 มิโนะ–โอวาริ  1894 โตเกียว  1894 โชไน  1896 ซันริกุ  1896 ริกู 
คริสต์ศตวรรษที่ 20:  1911 เกาะคิไก  1914 เซ็มโบกุ  1923 คันโตครั้งใหญ่  1925 ทาจิมะเหนือ  1927 ทังโงะเหนือ  1930 อิซุเหนือ  1933 ซันริกุ  1936 มิยางิ  1939 โองะ  1940 ชาโกตัง  1941 ฮีวงะ-นาดะ  1943 ทตโตริ  1944 โทนันไก  1945 มิกาวะ  1946 นันไก  1948 ฟูกูอิ  1952 โทกาจิ  1961 มิโนะเหนือ  1963 หมู่เกาะคูริล  1964 นีงาตะ  1968 เอบีโนะ  1968 ฮีวงะ-นาดะ  1968 โทกาจิ  1973 คาบสมุทรเนมูโระ  1974 คาบสมุทรอิซุ  1978 อิซุโอชิมะ  1978 มิยางิ  1982 อูรากาวะ  1983 ทะเลญี่ปุ่น  1984 นางาโนะ  1993 คูชิโระ  1993 โอกูชิริ  1994 นอกชายฝั่งซันริกุ  1995 ฮันชิง  2000 ทตโตริ 
คริสต์ศตวรรษที่ 21:  2001 เกโยะ  2003 มิยางิ  2003 โทกาจิ  2004 ชูเอ็ตสึ  2005 ฟูกูโอกะ  2005 มิยางิ  2006 หมู่เกาะคูริล  2007 ชูเอ็ตสึ  2007 หมู่เกาะคูริล  2007 โนโตะ  2008 อิวาเตะ–มิยางิ  2008 อิวาเตะ  2009 ชิซูโอกะ  2011 โทโฮกุ  2011 นางาโนะ  2011 ชิซูโอกะ  2011 มิยางิ  2011 ฟูกูโอกะ  2012 ชิบะ  2012 ซันริกุ  2014 นางาโนะ  2015 โองาซาวาระ  2016 คูมาโมโตะ  2016 ทตโตริ  2016 ฟูกูชิมะ  2018 โอซากะ  2018 ฮกไกโดอิบูริตะวันออก  2019 ยามางาตะ  2021 ฟูกูชิมะ  2021 มิยางิ  2021 ชิบะ  2022 ฟูกูชิมะ  2023 อิชิกาวะ  2024 โนโตะ 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  แผ่นดินไหวโทไก  แผ่นดินไหวเมกะทรัสต์นันไก  แผ่นดินไหวคันโต  แผ่นดินไหวคันโตใต้  ฝูงแผ่นดินไหวมัตสึฮิโระ  ฝูงแผ่นดินไหวในคาบสมุทรโนโตะ 
Wikinews
Wikinews
นาธาน บาร์ทลิง

นาธาน บาร์ทลิง (อังกฤษ: Nathan Bartling; เกิด: 12 ธันวาคม พ.ศ. 2535) เป็นยูทูบเบอร์ชาวอเมริกัน รู้จักกันในนามช่องยูทูบของเขาชื่อว่า My Mate Nate (หรือ มายเมทเนท) โดยเขาพำนักอยู่ในประเทศไทยทำวิดีทัศน์แนวแกล้งและการแสดงแบบเกมโชว์ เขาใหญ่56 เท่ระเบิด เขาเริ่มทำวิดีทัศน์ในช่วง พ.ศ. 2557 ปัจจุบันมีผู้ติดตามบนช่องยูทูบกว่า 14.8 ล้านคน
ชีวิตส่วนตัว

นาธานเกิดในรัฐยูทาห์ สหรัฐ เขาเกิดในครอบครัวมีลูกสี่คน โดยเป็นคนสุดท้อง เขาจบการศึกษามัธยมต้นจากโรงเรียนมัธยมฟาร์มิงตันจูเนียร์ในรัฐยูทาห์และจบการศึกษามัธยมปลายจากโรงเรียนมัธยมรูเบน เอส. อะยาลาในรัฐแคลิฟอร์เนีย จากนั้น เมื่ออายุ 19 ปี จึงได้มาเป็นครูสอนศาสนากับเพื่อนในจังหวัดยโสธร ต่อมา ย้ายไปสอนภาษาอังกฤษโดยอาศัยอยู่ที่ประเทศลาว เขาเริ่มอัปโหลดวิดีทัศน์บนช่องยูทูบของเขาแนวแกล้งจนเป็นที่นิยมในสังคมออนไลน์ ในปี พ.ศ. 2557 เขาย้ายที่พำนักมาในกรุงเทพมหานคร โดยเริ่มทำวิดีทัศน์แนวการแกล้งคนในที่สาธารณะ และการสังเกตปฏิกิริยาหมู่ชน อันเป็นวิดีทัศน์บนยูทูบแนวแกล้งช่วงแรกของช่องยูทูบในประเทศไทย
นาธานเคยสมรสกับวัลลภา ทองปาล ปัจจุบัน นาธานคบหากับปวรวรรณ วีระภุชงค์
ข้อวิจารณ์

ในปี พ.ศ. 2559–2560 เขาถูกกระแสสังคมในการอัปโหลดวิดีทัศน์บนช่องยูทูบของเขาว่า "ไม่เหมาะสม" อย่าง
วิดีทัศน์แกล้ง "หลอกถามภาษาอังกฤษกับคนไทย เพื่อสะท้อนถึงการศึกษาไทย" แต่ที่เขาอัปโหลด ตัดแต่ส่วนที่คนตอบไม่ได้มาฉาย ทำให้เกิดกระแสดราม่า
วิดีทัศน์ "แมวผูกกับลูกโป่งลอยขึ้นฟ้า" "แมงป่องต่อยกับแมว" ทำให้กลุ่มคนรักสัตว์ดำเนินคดีทารุณกรรมสัตว์
วิดีทัศน์ทดลอง "เอาเหรียญวางบนรางรถไฟ" โดยวางเงินเหรียญให้รถไฟทับ ทำให้เงินเหรียญเสียหาย ต่อมา การรถไฟแห่งประเทศไทยดำเนินคดีร่วมกับตำรวจรถไฟตามประมวลกฎหมายอาญา
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 เขาได้รับรางวัลไทยแลนด์โซเชียลอวอร์ด 2023 (Thailand Social Awards 2023) สาขากลุ่มรางวัลผู้ผลิตเนื้อหาเกี่ยวกับรายการความบันเทิงและเกมโชว์ โดยเกิดกระแสสังคมไม่เห็นด้วยการรับรางวัลเนื่องด้วยเนื้อหาวีดิทัศน์ของเขามีลักษณะคล้ายกับยูทูบเบอร์ชาวต่างชาติ ต่อมา เขาอัปโหลดวีดิทัศน์ว่าเขาได้ร่วมงานกับมิสเตอร์บีสต์ ซึ่งอ้างว่าชื่นชมหน้าปกวีดิทัศน์ยูทูบของเขาอีกด้วย
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 เขาอัปโหลดวีดิทัศน์ "จ้างตำรวจ 50 คนไล่ล่าผม" ในห้างสรรพสินค้าคาสเซิลมอลล์ที่ถูกทิ้งร้าง จังหวัดกาญจนบุรีเมื่อวีดิทัศน์เผยแพร่ทำให้เกิดข้อวิพากษ์วิจารณ์ ต่อมา พลตำรวจเอก ดำรงศักดิ์ กิตติประภัสร์ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติในขณะนั้นสั่งการให้ตรวจสอบถึงการขออนุญาต การถ่ายทำ และความเหมาะสมของเจ้าพนักงาน
ผลงาน > เพลง

ไอมักอาหารอีสาน (ร่วมกับ PPP, แร็พอีสาน) (2560)
CELEBRATE (ร่วมกับ MVL, CD Guntee) (2564)
ยืม (ร่วมกับ MVL) (2564)
ก เอ๋ย ก ไก่ ไม่ใช่แบบดั้งเดิม (ร่วมกับ ทีมงานมายเมทเนท) (2564)
ตัวร้าย (ร่วมกับ ทีมงานมายเมทเนท) (2564)
Jynx (ร่วมกับ AVA, MVL) (2565)
ผลงาน > ซิทคอม

ก่อนบ่ายคลายเครียด (ช่องเวิร์คพอยท์) (2565)
ผลงาน > มิวสิกวีดีโอ

ก้มตำ (Pokmindset) (2563)
1+1 (เอวา ปวรวรรณ วีระภุชงค์) (2566)
ผลงาน > ภาพยนตร์

รถทัวร์ วีไอผี (2567)
สถิติการชกมวย

| ปี | การแข่งขัน | คู่ต่อสู้ | ผล | ประเภท | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2563 | Idol Fight SS1 | คิวเท โอปปา | ชนะ | TKO |  |
| 2563 | 10 Fight 10 | ธัญญ์ ธนากร | ชนะ | MD |  |
| 2565 | Idol Fight SS3 | ภรัณยู โรจนวุฒิธรรม | ชนะ | TKO |  |
| 2566 | Influencer Boxing | คิงเคนนี | แพ้ | KO |  |
| 2566 | Influencer Boxing | วิสเนสสัน นูเนส | ชนะ | UD |  |
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2566 | Thailand Social Awards 2023 | Best Creator Performance on Social Media กลุ่มรางวัลผู้ผลิตเนื้อหาเกี่ยวกับรายการความบันเทิงและเกมโชว์ | ชนะ |  |
ราชวงศ์โก้นบอง
ลำดับกษัตริย์

| ลำดับที่ | พระฉายาลักษณ์ | พระนามภาษาไทย | พระนามภาษาพม่า | ความหมายของ พระนาม | ตำแหน่ง/ความสัมพันธ์กับกษัตริย์ลำดับก่อนหน้า | ครองราชย์ (ค> ศ.) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | พระเจ้าอลองพญา | အလောင်းမင်းတရား อะล่องมี่นตะย่า, အလောင်းဘုရား อะล่องพะย่า | หน่อพระพุทธเจ้า | นายบ้านมุกโชโบ | 1752–1760 | ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์อลองพญา ผู้ทรงนำทัพเข้าตีกรุงศรีอยุธยาใน ค.ศ. 1760 (พ.ศ. 2303) |
| 2 |  | พระเจ้ามังลอก | နောင်တော်ကြီးမင်း นองดอจี้มี่น | พระบรมเชษฐาธิราช | พระราชโอรส (พระราชโอรสพระองค์โตในพระเจ้าอลองพญา) | 1760–1763 | ร่วมทัพในศึกกรุงศรีอยุธยา ค.ศ. 1760 |
| 3 |  | พระเจ้ามังระ | ဆင်ဖြူရှင်မင်း ซีน-พยูชีนมี่น | พระเจ้าช้างเผือก | พระอนุชา (พระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในพระเจ้าอลองพญา) | 1763–1776 | พิชิตกรุงศรีอยุธยา ค.ศ. 1767 (พ.ศ. 2310), ขยายอิทธิพลสู่ล้านนา ล้านช้าง และมณีปุระ, ประสบความสำเร็จในการต่อต้านการรุกรานจากจีน 4 ครั้ง |
| 4 |  | พระเจ้าจิงกูจา | စဉ့်ကူးမင်း สิ่นกู้มี่น | พระเจ้าสิ่นกู้ | พระราชโอรส | 1776–1781 |  |
| 5 |  | พระเจ้าหม่องหม่อง | ဖောင်းကားစား မောင်မောင် ผ้องก้าซ่า มองมอง | พระเจ้าผ้องก้าซ่า มองมอง | พระญาติ (พระราชโอรสของพระเจ้ามังลอก) | 1782 | อยู่ในราชสมบัติเพียงหนึ่งสัปดาห์ |
| 6 |  | พระเจ้าปดุง | ဗဒုံမင်း บะโดนมี่น, ဘိုးတော်ဘုရား โบ้ดอพะย่า, ဆင်ဖြူများရှင် ซีน-พยู-มย่าชีน | พระเจ้าบะโดน, พระบรมอัยกาธิราช, พระเจ้าช้างเผือก | พระปิตุลา (พระราชโอรสพระองค์ที่ 4 ในพระเจ้าอลองพญา) | 1782–1819 | ทำสงครามกับกรุงรัตนโกสินทร์, ผนวกดินแดนยะไข่สำเร็จ |
| 7 |  | พระเจ้าจักกายแมง | ဘကြီးတော် บะจี้ดอ, စစ်ကိုင်းမင်း ซะไก้ง์มี่น | พระบรมปิตุลาธิบดี, พระเจ้าซะไกง์ | พระราชนัดดา (หลานปู่) | 1819–1837 | ร่วมรบกับพระเจ้าปดุงในสงครามกับกรุงรัตนโกสินทร์, ยกทัพตีมณีปุระและอัสสัมของอินเดีย, พ่ายแพ้สงครามพม่า-อังกฤษครั้งที่หนึ่ง |
| 8 |  | พระเจ้าแสรกแมง | သာယာဝတီမင်း ตายาวะดีมี่น | พระเจ้าสารวดี | พระอนุชา | 1837–1846 | ร่วมรบในสงครามพม่า-อังกฤษครั้งที่หนึ่ง ในฐานะเจ้าเมืองสารวดี |
| 9 |  | พระเจ้าพุกามแมง | ပုဂံမင်း ปะกานมี่น | พระเจ้าพุกาม | พระราชโอรส | 1846–1853 | ถูกถอดจากราชบัลลังก์หลังทรงแพ้สงครามพม่า-อังกฤษครั้งที่สอง |
| 10 |  | พระเจ้ามินดง | မင်းတုန်းမင်း มี่นโด้นมี่น | พระเจ้ามี่นโด้น | พระอนุชา | 1853–1878 |  |
| 11 |  | พระเจ้าสีป่อ | သီပေါမင်း ตีบอมี่น | พระเจ้าสี่ป้อ | พระราชโอรส | 1878–1885 | กษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งพม่า ทรงถูกบังคับให้สละราชสมบัติและเนรเทศไปอยู่ที่อินเดียหลังสิ้นสงครามพม่า-อังกฤษครั้งที่สาม |