stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอปาโฟรดิทัส

บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล, นักบุญ
| เอปาโฟรดิทัส |
| --- | --- |

อัครทูตแห่งสาวกเจ็ดสิบคน
เสียชีวิต: คริสต์ศตวรรษที่ 1 (?)
นับถือ ใน: อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ โรมันคาทอลิก
วันฉลอง: 30 มีนาคม (อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์) 22 มีนาคม (โรมันคาทอลิก)
เอปาโฟรดิทัส (อังกฤษ: Epaphroditus; กรีก: Ἐπαφρόδιτος) เป็นบุคคลในพันธสัญญาใหม่ที่ปรากฏในฐานะผู้แทนของคริสตจักรฟีลิปปีเพื่อช่วยเหลือเปาโลอัครทูต (ฟีลิปปี 2:25-30) เอปาโฟรดิทัสถือว่าเป็นนักบุญในคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์และโรมันคาทอลิก, มุขนายกคนแรกของฟีลิปปีและอันเดรียกา (มีเมืองโบราณอย่างน้อยสองเมืองที่เรียกว่าอันเดรียกา เมืองหนึ่งอยู่ในเธรซ อีกเมืองหนึ่งอยู่ในเอเชียยน้อย) และมุขนายกคนแรกของแตร์ราชีนาในอิตาลี มีหลักฐานเพียงเล็กน้อยที่บ่งชี้ว่าบุคคลทั้งหมดนี้เป็นบุคคลเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.santiebeati.it/dettaglio/46460
| ด ค กจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวฟีลิปปี |
| --- | --- |
บุคคล:  เคลเมนท์  ทิโมธี  เปาโล  พระเยซู  ยูโอเดีย  สินทิเค  เอปาโฟรดิทัส 
เกี่ยวข้อง:  ความผันแปรของต้นฉบับ
เองรีกี ดี เซนา ฟีร์นังดิช

เองรีกี ดี เซนา ฟีร์นังดิช
เองรีกี ดี เซนา ฟีร์นังดิช (โปรตุเกส: Henrique de Senna Fernandes) หรือชื่อจีน เฟยลี่ฉี (จีน: 飛歷奇) เกิดวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1923 เสียชีวิตวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ที่มาเก๊า เป็นนักเขียนชาวมาเก๊า เป็นหนึ่งใน 11 ของครอบครัวชาวมาเก๊าที่เก่าแก่ ซึ่งเป็นตระกูลที่ตั้งถิ่นฐานในมาเก๊ามากว่า 250 ปีที่ผ่านมา เขาได้ศึกษาวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยโกอิมบราก่อนที่จะเป็นนักเขียนในเวลาต่อมา งานของเขาเขียนขึ้นเป็นภาษาโปรตุเกส โดยสร้างเนื้อหาเป็นบรรยากาศของแว่นแคว้นในยุค 1930, 1940 และ 1950 โดยมักมุ่งเน้นถึงการใช้ชีวิตของตัวละครเชื้อชาติผสม เช่นเดียวกันกับตัวของผู้เขียนเอง งานเขียนของเขาเป็นมุมมองที่มีเอกลักษณ์ในเรื่องของวิวัฒนาการของแว่นแคว้นในศตวรรษที่ยี่สิบ
นอกจากงานเขียนของแล้ว เขายังเป็นครูและเป็นผู้อำนวยการที่โรงเรียนพณิชยการเปดรู นูลัชกู ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 ถึง 2009 เขาประจำอยู่ที่ General Assembly of CAM ซึ่งเป็นโอเปอเรเตอร์ของสนามบินนานาชาติมาเก๊า เขามีบุตรชายชื่อฟีลีปี ดี เซนา ฟีร์นังดิช ซึ่งเป็นอดีตหัวหน้าสโมสรโรตารีของมาเก๊า กับมีเกล เซนา ฟีร์นังดิช ซึ่งเป็นนักกฎหมาย ในปี ค.ศ. 2006 เองรีกี ดี เซนา ฟีร์นังดิชได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยมาเก๊าและเหรียญเชิดชูด้านวัฒนธรรมในปี ค.ศ. 2001
ผลงานที่ผ่านมา

Nam Van - Contos de Macau - ค.ศ. 1978
A Trança Feiticeira
The Bewitching Braid
Amor e Dedinhos de Pé (Love and Tiny Toes) - ค.ศ. 1986
"Mong Há" - ค.ศ. 1998
"Pai das Orquideas"
"A-Chan, A Tancareira"
แหล่งข้อมูลอื่น

Open Library (โปรตุเกส)
Combustões (โปรตุเกส)
เล มิเซราบล์ (ภาพยนตร์)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เลมีเซราบล์ (แก้ความกำกวม)
| เล มิเซราบล์ |
| --- | --- |

กำกับ: Tom Hooper
บทภาพยนตร์: William Nicholson Alain Boublil Claude-Michel Schönberg Herbert Kretzmer
สร้างจาก: Les Misérables (ละครเวที) โดย Alain Boublil Claude-Michel Schönberg Les Misérables (หนังสือ) โดย Victor Hugo
อำนวยการสร้าง: Tim Bevan Eric Fellner Debra Hayward Cameron Mackintosh
นักแสดงนำ: Hugh Jackman Russell Crowe Anne Hathaway Amanda Seyfried Eddie Redmayne Helena Bonham Carter Sacha Baron Cohen
กำกับภาพ: Danny Cohen
ตัดต่อ: Melanie Ann Oliver Chris Dickens
ดนตรีประกอบ: Claude-Michel Schönberg
บริษัทผู้สร้าง: Working Title Films Cameron Mackintosh Ltd. Relativity Media  
ผู้จัดจำหน่าย: Universal Studios
วันฉาย:   5 ธันวาคม ค.ศ. 2012 (2012-12-05) (ลอนดอน)    11 มกราคม ค.ศ. 2013 (2013-01-11) (สหรัฐอเมริกา)    31 มกราคม ค.ศ. 2013 (2013-01-31) (ไทย) 
ความยาว: 158 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: ภาษาอังกฤษ, ภาษาฝรั่งเศส
ทุนสร้าง: $61 million
ทำเงิน: $441,809,770
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
เล มิเซราบล์ (ฝรั่งเศส: Les Misérables) เป็นภาพยนตร์ดัดแปลงจากละครเวทีอันโด่งดัง ที่ผ่านสายตาผู้ชมมากว่า 60 ล้านคนทั่วโลก และจัดแสดงมาแล้วถึง 42 ประเทศ 21 ภาษา  ซึ่งดัดแปลงมาจากวรรณกรรมภาษาฝรั่งเศส เลมีเซราบล์ ของวิกตอร์ อูโก
ผลงานกำกับโดยผู้กำกับ ทอม ฮูเปอร์ จาก The King's Speech ดูแลการผลิต โดยเวิร์คกิ้ง ไตเติ้ล และ คาเมรอน แม็คอินทอช นำแสดงโดย ฮิวจ์ แจ็คแมน, รัสเซล โครว์, แอนน์ แฮททาเวย์ และ เอ็ดดี้ เรดเมย์น
โปสเตอร์ภาษาไทย
เนื้อเรื่อง

ในศตวรรษที่ 19 เป็นเรื่องราวของ ฌอง วาลฌอง (ฮิวจ์ แจ็คแมน) หนุ่มใจบุญที่ถูกจับเข้าคุกเพราะขโมยขนมปังเพื่อนำไปจุนเจือครอบครัวของเขา หลังจากถูกจำคุกยาวนานถึง 19 ปี เขาก็ได้รับการปล่อยตัวอีกครั้ง และได้เข้าร่วมกับขบวนการปฏิวัติเพื่อกอบกู้ชื่อเสียงของตนเองคืน ในขณะที่ ชาแวร์ (รัสเซล โครว์) ตำรวจผู้ยึดมั่นในความถูกต้อง ออกตามล่าตัว วาลฌอง เพื่อจับเข้าคุกในฐานะผู้ก่อความวุ่นวายต่อต้านรัฐบาล ส่วนทาง ฟองติน (แอนน์ แฮททาเวย์) หญิงสาวอาภัพผู้ยอมทำทุกอย่างแม้แต่การขายตัว เพื่อเลี้ยงลูกสาวตัวน้อยของเธอให้อยู่รอด และได้ฝากลูกน้อยไว้ให้ วาลฌอง ช่วยดูแลต่อ เมื่อเธอจะจากโลกนี้ไป
นักแสดง

Hugh Jackman รับบท Jean Valjean (ฌอง วาลฌอง)
Russell Crowe รับบท Javert (ชาแวร์)
Anne Hathaway รับบท Fantine (ฟองติน)
Amanda Seyfried	รับบท Cosette (โกแซต)
Eddie Redmayne รับบท Marius Pontmercy (มาริอุส)
Aaron Tveit รับบท Enjolras (อองโชลราส)
Samantha Barks รับบท Éponine (เอโปนีน)
Isabelle Allen รับบท Young Cosette
Daniel Huttlestone รับบท Gavroche
Colm Wilkinson รับบท บาทหลวงมีรีลl
Helena Bonham Carter รับบท Madame Thénardier
Sacha Baron Cohen รับบท Thénardier
Bertie Carvel รับบท Bamatabois
George Blagden รับบท Grantaire
Killian Donnelly รับบท Combeferre
Fra Fee	รับบท Courfeyrac
Alistair Brammer รับบท Jean Prouvaire
Gabriel Vick รับบท Feuilly
Hugh Skinner รับบท Joly
Iwan Lewis รับบท Bahorel
Stuart Neal รับบท Lesgles
Hadley Fraser รับบท National Guard Leader
Heather Chasen รับบท Madame Magloire
Georgie Glen รับบท Mademoiselle Baptistine
รางวัล > รางวัลออสการ์

ได้เสนอเข้าชิงสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
ได้เสนอเข้าชิงสาขานักแสดงชายยอดเยี่ยม
ได้รางวัลสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
ได้เสนอเข้าชิงสาขาเพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
ได้รางวัลสาขาบันทึกเสียงยอดเยี่ยม
ได้เสนอเข้าชิงการออกแบบงานสร้างยอดเยี่ยม
ได้รางวัลแต่งหน้าทำผมยอดเยี่ยม
ได้เสนอเข้าชิงสาขาออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
รางวัล > รางวัลลูกโลกทองคำ

ได้รางวัลสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลก
ได้รางวัลสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลก
ได้รางวัลสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
ได้เสนอเข้าชิงสาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
รางวัล > รางวัลบาฟต้า

ได้รางวัลสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
ได้รางวัลสาขาออกแบบงานสร้างยอดเยี่ยม
ได้รางวัลสาขาแต่งหน้าทำผมยอดเยี่ยม
ได้รางวัลสาขาบันทึกเสียงยอดเยี่ยม
เว็บไซต์

Offical Website เก็บถาวร 2015-07-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Facebook ของอเมริกา
Facebook ของไทย
Facebook ของญี่ปุ่น
เลอกอร์บูซีเย

| เลอกอร์บูซีเย |
| --- | --- |
เลอกอร์บูซีเย ในปี ค.ศ. 1964
เกิด: ชาร์ล-เอดัวร์ ฌานแร-กรี 6 ตุลาคม ค.ศ. 1887(1887-10-06) โช-เดอ-ฟง, สวิตเซอร์แลนด์
เสียชีวิต: สิงหาคม 27, 1965(1965-08-27) (77 ปี) รอกเกอบรุน-กัป-มาร์ตัง, ฝรั่งเศส
สัญชาติ: สวิส, ฝรั่งเศส
รางวัล: AIA Gold Medal (1961)

ผลงานสำคัญ: วิลลาซาวอย, พอยซี วิลลาลาโรเช, ปารีส น็อทร์ดามดูว์โอ, รงช็อง 
 
ลายมือชื่อ

เลอกอร์บูซีเย (ฝรั่งเศส: Le Corbusier) เป็นนามแฝงของ ชาร์ล-เอดัวร์ ฌานแร-กรี (Charles-Édouard Jeanneret-Gris) สถาปนิก นักผังเมือง มัณฑนากร จิตรกร และนักเขียน เกิดเป็นชาวสวิสในภูมิภาคที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทางการ แต่แปลงสัญชาติเป็นชาวฝรั่งเศสเมื่ออายุ 43 ปี เกิดที่เมืองโช-เดอ-ฟง (Chaux-de-Fonds) ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1887  และเสียชีวิตที่เมืองร็อกบรูน-กัป-มาร์แต็ง (Roquebrune-Cap-Martin) เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1965
เขาเป็นหนึ่งในผู้นำร่องของแนวคิดสถาปัตยกรรมสมัยใหม่อันประกอบด้วยสถาปนิกสำคัญ เช่น ลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ, วัลเทอร์ โกรพีอุส, อัลวาร์ อาลโต, แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ และเตโอ ฟัน ดุสบืร์ค (Theo van Doesburg)
ทั้งนี้เลอกอร์บูซีเยยังได้สร้างสรรค์ผลงานด้านการผังเมือง และการออกแบบไว้อีกด้วย เขามีชื่อเสียงในการสร้างแนวคิดหน่วยที่อยู่อาศัย (unité d'habitation, housing unit ) โดยแนวคิดนี้เขาเริ่มคิดค้นในช่วงปี ค.ศ. 1920 เพื่อนำไปสู่การสร้างทฤษฎีของการอยู่อาศัยแบบร่วมกัน (logement collectif, collective lodging)
ประวัติ

เลอกอร์บูซีเย (1887-1965) เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1887 ที่เมืองโช-เดอ-ฟงซึ่งเป็นเมืองเล็ก ๆ ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งที่นั่นเป็นศูนย์กลางของการทำนาฬิกา พ่อเป็นคนสลักและลงยาหน้าปัดนาฬิกา ส่วนแม่เป็นครูสอนเปียโน
พออายุได้ 13 ปี เขาออกจากกิจการของครอบครัวออกเที่ยวไปในยุโรปและเมดิเตอร์เรเนียน ไปอยู่ปารีสและได้ทำงานกับออกุสต์ แปเร ต่อจากนั้น ไปอยู่เยอรมันไปเป็นผู้ช่วยเบเริน และกลับมาเป็นครูที่โรงเรียนโช-เดอ-ฟง เขาได้ไปทำงานเป็นจิตรกรที่ปารีส และได้ทำงานด้านผังเมือง ได้สร้างเมืองใหม่จัณฑีครห์ (Chandigarh) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย
ในปี 1913 ไปอยู่ปารีส ซึ่งในขณะนั้นเป็นศูนย์กลางของศิลปะบาศกนิยม (cubism) และลัทธิเหนือจริง (surrealism) ต่อมาในปี 1930 ได้โอนสัญชาติมาเป็นสัญชาติฝรั่งเศส และเขาได้เสียชีวิตขณะว่ายน้ำเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1965
แนวความคิดในการออกแบบ

ตัวเขาไปสร้างศิลปะแบบพิสุทธินิยม (purism) โดยยึดถือความคิดเกี่ยวกับรูปทรงอย่างเดียว พร้อมกับคำพูดของเขาที่ว่า “a house is a machine for living in“ หมายความว่า บ้านพักอาศัยควรสนองประโยชน์ใช้สอยอย่างแท้จริง กอร์บูซีเยมองเห็นว่า บ้านนั้นเป็นผลิตผลของผู้บริโภคเหมือนกับรถยนต์ ซึ่งผลิตชิ้นส่วนออกมาจากโรงงานและด้วยการผลิตทางอุตสาหกรรมนี้ บ้านก็ควรมีชิ้นส่วนที่ผลิตออกมาจากโรงงาน (แล้วเลื่อนออกมาตามสายพานเหมือนชิ้นส่วนของรถยนต์) และด้วยหลักการนี้ก็เข้าครอบงำสถาปนิกตั้งแต่นั้นมา ความจริงแล้วกอร์บูซีเยได้แรงบันดาลใจจากภาพจำลองของเครื่องจักรและอาศัยสิ่งเหล่านี้ไปสร้างสรรค์กระบวนแบบใหม่ ๆ ซึ่งไม่มีการเกี่ยวข้องกับสถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิม บ้านของเขาก็ดูคล้าย ๆ เครื่องจักร แต่ละส่วนแสดงออกอย่างชัดแจ้งเหมือนชิ้นส่วนของเครื่องจักร ปล่องระบายอากาศบนหลังคาก็ดูคล้ายปล่องเรือกลไฟ บ้านที่รู้จักกันดีก็คือ วีลาซาวัว (Villa Savoye) นอกกรุงปารีส ซึ่งถูกเปรียบเทียบกับเฮลิคอปเตอร์ที่ตั้งอยู่บนภูมิทัศน์ที่เกี่ยวเนื่องกับคติทางคลาสสิกและยุคเครื่องจักรกล กอร์บูซีเยเป็นผู้สนับสนุนความคิดแบบอนาคตนิยม โดยการแสดงออกให้เห็นสังคมใหม่แทนที่จะให้สถาปัตยกรรมเป็นผู้กำหนดโลกใหม่ เขากลับมีความต้องการที่จะออกแบบสังคมใหม่ด้วยจินตนาการของเขาเอง
กอร์บูซีเยได้เปลี่ยนกระบวนแบบของเขา หลังสงครามเขาก็ทิ้งความตั้งใจที่ชอบผลิตผลของเครื่องจักรที่มีผิวพื้นที่เรียบลื่นและหันไปชอบกระบวนแบบใหม่ซึ่งเขาเรียกว่า brutalism คือความหยาบของผิววัสดุ เมื่อเป็นเช่นนี้จะเห็นว่ากอร์บูซีเยมักทำโครงสร้างแบบ “คอนกรีตเปลือย“ และเขาเห็นว่าอาคารนั้นไม่เหมาะกับคนแต่ควรทำให้คนเหมาะกับอาคารจึงกำหนดสัดส่วนของอาคารให้เหมาะสมแทน
ด้วยแรงบันดาลใจและความคิดสร้างสรรค์ในยุค modern movement เขาได้ออกแบบโบสถ์ที่รงชอง ถือเป็นงานชั้นโบว์แดงของเขา มีลักษณะเล่น ลูกเล่นแบบ plastic quality ของดินเหนียว ใช้รูปทรงที่แรงแทนสัญลักษณ์ทางศาสนา งานนี้มีลักษณะเห็นถึงพลังและมีความเป็นตัวเองได้อย่างมีเอกลักษณ์
กอร์บูซีเยได้สร้างสรรค์ศิลปะหลายแขนง เป็นประติมากร โดยทุกเช้าจะเล่นน้ำทะเลให้คลื่นสัดสาดตัวแล้วจะขึ้นมาทำงานประติมากรรมเสร็จแล้วก็จะเรี่มงานสถาปัตยกรรม เป็นนักผังเมืองมีความคิดกว้างไกลจากยุคที่ตนมีชีวิตอยู่ ว่าควรจัดระบบ จัดโซนของการใช้เมืองอย่างไรจึงจะได้ผล เขาถือความงามเป็นสิ่งสัจจะ เป็นสิ่งที่ดีและหาได้ยาก จะได้มาก็ต้องผ่านการเลือกเฟ้นเท่านั้น
แนวความคิดในการออกแบบ > ลักษณะสถาปัตยกรรม 5 ประการ

ในสิ่งตีพิมพ์ เลอกอร์บูซีเยได้เสนอความคิดที่สำคัญตั้งแต่สมัยแรก ๆ คือ ลักษณะสถาปัตยกรรม 5 ประการ
ยกพื้นสูงด้วยเสาใต้ถุนอาคาร (piloti) เพื่อป้องกันความชื้น สร้างที่ว่าใต้ถุนสำหรับจอดรถและใช้งานอื่น ๆ
จัดแผนผังพื้นที่ใช้สอยอิสระ (free plan) เพราะใช้เสา-คานของโครงสร้างคอนกรีต
ผนังด้านนอกที่ออกแบบอย่างอิสระ (free facade) ใช้เสารับน้ำหนักแทนผนังอาคารและวางเสริมนอกสุดให้ลึกเข้ามา
สวนหลังคา (roof garden) ทำหน้าที่เป็นระเบียง-สวน-ดาดฟ้าเนื่องจากเป็นหลังคาดาด
ช่องเจาะหน้าต่างยาว (ribbon window) เพื่อรับแสงมากขึ้น
งานนิพนธ์สำคัญ

Vers une Architecture (Towards a New Architecture)
Urbanisme (The City of Tomorrow)
L'Art decoratif daujourd'hui
La Peinture Moderne
le moduler
ดูเพิ่ม

งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเยที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก
เอมมานูแอล

เอมมานูแอล (ฝรั่งเศส: Emmanuelle) เป็นนวนิยายอีโรติกโดยเอมมานูแอล อาร์ซอง ตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นภาษาฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1959 โดยไม่ระบุชื่อผู้เขียน   และแปลเป็นภาษาอังกฤษในปี ค.ศ. 1971  กล่าวถึงประสบการณ์ทางเพศของผู้เขียนที่เป็นหญิงสาว เป็นภรรยาของวิศวกรชาวฝรั่งเศส ที่ทำงานอยู่ในกรุงเทพ  นวนิยายได้รับความนิยม และนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์หลายภาค และมีนวนิยายภาคต่อ เอมมานูแอล 2 ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1976
เนื้อเรื่องกล่าวถึง เอมมานูแอล หญิงสาววัย 19 ปี กับจินตนาการทางเพศว่าได้ร่วมรักกับชายแปลกหน้า, กับสามี, กับเพื่อนสามี ในสถานที่ต่างๆ ในกรุงเทพ
นวนิยายเรื่องนี้อ้างว่าเป็นอัตชีวประวัติที่เขียนโดย มารยาท กระแสสินธุ์ หรือ มารยาท โรเลต์-แอนเดรียน แต่บางแหล่งกล่าวว่าที่จริงแล้ว หลุยส์-ฌาคส์ โรเลต์-แอนเดรียน สามีของเธอเป็นผู้เขียน หรือทั้งคู่อาจร่วมกันเขียนก็ได้
แหล่งข้อมูลอื่น

French (adult) website devoted to Emmanuelle Arsan
เอปไซลอน

| เอปไซลอน |
| --- | --- |

อักษรกรีก
Αα แอลฟา: Νν นิว
Ββ บีตา: Ξξ ไซ
Γγ แกมมา: Οο โอไมครอน
Δδ เดลตา: Ππ พาย
Εε เอปไซลอน: Ρρ โร
Ζζ ซีตา: Σσς ซิกมา
Ηη อีตา: Ττ เทา
Θθ ทีตา: Υυ อิปไซลอน
Ι ι ℩ ไอโอตา: Φφ ฟาย
Κκ แคปปา: Χχ ไค
Λλ แลมดา: Ψψ พไซ
Μμ  มิว: Ωω โอเมกา
ใกล้คลาสสิก
Ϝϝ เวา: ϘϙϞϟ คอปปา
Ϻϻ แซน: ͲͲϠϡ แซมไพ
Ϛϛ สติกมา: Ͱͱ ฮีตา
Ϸϸ โช: 

เครื่องหมายเสริมอักษร
เอปไซลอน (อังกฤษ: epsilon) หรือ เอปซีลอน (กรีก: έψιλον, ตัวใหญ่ Ε, ตัวเล็ก ε) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 5 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 5
อ้างอิงและเชิงอรรถ

↑  เทียบศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน เช่น epsilon-delta notation = สัญกรณ์เอปไซลอน-เดลตา
เหตุสัมพันธ์ชู้สาวตูร์เดอแนล

เหตุสัมพันธ์ชู้สาวตูร์เดอแนล (ฝรั่งเศส: Affaire de la tour de Nesle) เป็นเรื่องอื้อฉาวในราชวงศ์ที่เกิดขึ้นในราชตระกูลฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1314 ในรัชสมัยของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 ซึ่งมาร์เกอริต, บล็องช์ และฌาน พระสุณิสาทั้งสามของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 ถูกกล่าวหาว่าคบชู้ โดยผู้เริ่มต้นการกล่าวหาคืออีซาแบล พระธิดาของพระเจ้าฟีลิป ตูร์เดอแนลเป็นชื่อหอคอยในปารีสอันเป็นที่ที่การลักลอบคบชู้เกิดขึ้น เรื่องอื้อฉาวดังกล่าวนำไปสู่การทรมาน การประหารชีวิต และการจองจำ
ที่มาที่ไป

พระเจ้าฟีลิปมีพระโอรสสามคนที่สุดท้ายต่างก็ได้สืบทอดตำแหน่งเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศส พระโอรสทั้งสามคนต่างแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ หลุยส์ พระโอรสคนโต อนาคตพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แต่งงานกับมาร์เกอริตแห่งบูร์กอญ ฟีลิป พระโอรสคนที่สอง อนาคตพระเจ้าฟีลิปที่ 5 แต่งงานกับฌานที่ 2 เคานเตสแห่งบูร์กอญ ชาร์ล พระโอรสคนที่สาม อนาคตพระเจ้าชาร์ลที่ 4 แต่งงานกับบล็องช์แห่งบูร์กอญ น้องสาวของฌาน
หลุยส์กับมาร์เกอริตมีชีวิตแต่งงานที่ไม่มีความสุข แม้ทั้งคู่จะมีพระโอรสธิดาด้วยกันอย่างน้อยหนึ่งคน คือ อนาคตสมเด็จพระราชินีนาถฌานที่ 2 แห่งนาวาร์ซึ่งเสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1312 ฟีลิปกับฌานแห่งบูร์กอญอาจจะมีชีวิตแต่งงานที่มีความสุขที่สุดในบรรดาสามคู่ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันห้าคนในช่วงเวลาห้าปี แม้พระโอรสคนเดียวของทั้งคู่จะสิ้นพระชนม์เร็ว ชาร์ลกับบล็องช์มีพระโอรสธิดาสองคน แต่ทั้งคู่สิ้นพระชนม์เร็ว
พระเจ้าชาร์ลที่ 4 มีพระธิดา คือ อีซาแบลที่อภิเษกสมรสกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ ซึ่งสุดท้ายพระองค์ถูกปลดออกจากตำแหน่งเพื่อให้พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 พระโอรสของพระองค์ขึ้นครองราชย์
เรื่องอื้อฉาว

เหตุอื้อฉาวเริ่มต้นขึ้นมาจากอีซาแบล พระองค์มอบกระเป๋าปักลายให้แก่เหล่าพี่สะใภ้ในช่วงที่เสด็จเยือนฝรั่งเศสพร้อมกับพระสวามี ต่อมาพระองค์สังเกตเห็นว่ากระเป๋าปักลายดังกล่าวตกไปอยู่ในมือของอัศวินนอร์มันจึงทรงคิดว่าต้องมีเรื่องชู้สาวเกิดขึ้นเป็นแน่ พระองค์ได้แจ้งเรื่องนี้แก่พระบิดาระหว่างการเสด็จเยือนฝรั่งเศสครั้งต่อมา เหล่าอัศวินถูกจับตามองและถูกเข้าใจว่าลักลอบคบชู้กับบล็องช์แห่งบูร์กอญและมาร์เกอริตแห่งบูร์กอญในตูร์เดอแนลซึ่งเป็นหอคอยรักษาการของกำแพงเมืองเก่าปารีส
ไม่มีใครรู้ว่าเรื่องดังกล่าวเป็นเรื่องจริงหรือไม่ แต่สตรีทั้งสามคน คือ มาร์เกอริต, บล็องช์ และฌาน กับเหล่าอัศวินถูกจับกุม เหล่าอัศวินถูกสอบสวนและทรมานจนในที่สุดก็สารภาพออกมาหลังจากถูกทรมาน ต่อมาพวกเขาถูกประหารชีวิต บล็องช์กับมาร์เกอริตถูกพิจารณาคดีต่อหน้าสภานิติบัญญัติและถูกตัดสินว่ามีความผิด ทั้งคู่ถูกหั่นผมและถูกจองจำ ฌานเองก็ถูกพิจารณาคดี แต่ฟีลิป พระสวามีของพระองค์ได้ยื่นมือเข้ามาแทรกแซงและพระองค์ถูกตัดสินว่าไม่มีความผิด
เหตุการณ์หลังจากนั้น

มาร์เกอริตกับบล็องช์ถูกส่งตัวไปชาโตไจยาด์ ทั้งคู่ถูกจองจำในชั้นใต้ดิน ในตอนนั้นบล็องช์อาจกำลังตั้งครรภ์พระโอรสที่ชื่อฟีลิป มาร์เกอริตสิ้นพระชนม์จากความหนาวเย็นในอีกสองปีต่อมา การแต่งงานของบล็องช์ถูกประกาศให้เป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1322 เพื่อเปิดโอกาสให้ชาร์ล พระสวามีของพระองค์ได้แต่งงานใหม่ บล็องช์ไม่ได้รับการปล่อยตัวแต่ถูกส่งตัวไปปราสาทแกฟเรย์ พระองค์มีสุขภาพที่ย่ำแย่มากหลังจากใช้ชีวิตอยู่ในชั้นใต้ดินแปดปี ไม่มีใครรู้ว่าพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อไหร่ แต่เป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นในปี ค.ศ. 1328 ทั้งชาโตไจยาด์และปราสาทแกฟเรย์ปัจจุบันกลายเป็นซากปรักหักพัง
สตรีทั้งสามกลายเป็พระราชินีแห่งฝรั่งเศส แต่ไม่มีใครได้เสวยสุขกับอภิสิทธิ์ที่ได้รับ ฌานพระชนมายุยืนที่สุดและได้เคานเตสแห่งบูร์กอญตามสิทธิ์ของพระองค์เอง ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระธิดา ฌาน พระธิดาของมาร์เกอริตต่อมากลายเป็นพระราชินีแห่งนาวาร์ตามสิทธิ์ของพระองค์เอง ส่วนหลุยส์ พระสวามีของพระองค์มีพระโอรสที่ประสูติหลังบิดาสิ้นพระชนม์ชื่อว่าฌ็องกับเคลม็องส์แห่งฮังการี พระมเหสีคนที่สอง ฌ็องกลายเป็นกษัตริย์ตั้งแต่เกิดแต่ทรงมีชีวิตอยู่ได้เพียงห้าวัน ชาร์ล พระสวามีของบล็องช์แต่งงานใหม่สองครั้ง ครั้งแรกกับมารีแห่งลักเซมเบิร์กที่สิ้นพระชนม์ในการคลอดบุตร และครั้งที่สองกับฌานแห่งเอฟโรซ์ที่มีพระโอรสธิดากับพระองค์สามคน
อีซาแบล พระธิดาของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 ต่อมาพยายามที่จะอ้างสิทธิ์ในฝรั่งเศสให้พระโอรส นำไปสู่การเกิดสงครามร้อยปี
ภาพตัวละครหลักในเหตุอื้อฉาวตูร์เดอแนลที่ในปี ค.ศ. 1315 หนึ่งปีหลังเหตุอื้อฉาวถูกเปิดโปง: พระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส (คนกลาง) กับครอบครัว: (จากซ้ายไปขวา) พระโอรส ชาร์ลกับฟีลิป, พระธิดา อีซาแบล, พระองค์เอง, พระโอรสคนโตและทายาท หลุยส์ และพระอนุชา ชาร์ลแห่งวาลัวส์
ตูร์เดอแนลอันเป็นที่ลักลอบคบชู้
ภาพการประกาศให้การแต่งงานของบล็องช์กับชาร์ลเป็นโมฆะ
ซากปรักหักพังของชาโตไจยาด์ สถานที่จองจำของมาร์เกอริตกับบล็องหลังถูกตัดสินว่าที่ความผิดในข้อหาคบชู้
เอลอดี ยูง

| เอลอดี ยูง |
| --- | --- |

เกิด:  (1981-02-22) 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 (43 ปี) ปารีส, ฝรั่งเศส
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2002–ปัจจุบัน
บุตร: 1 คน
เอลอดี ยูง (ฝรั่งเศส: Élodie Yung, ออกเสียง: [elɔdi juŋ]; เกิด 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524) เป็นนักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศส เธอเป็นที่รู้จักกันดีในบทบาทของเธอในฐานะ อีเลกตรา แนตชอยส์ ในเรื่อง แดร์เดวิล ฤดูกาลที่สองของซีรีส์เน็ตฟลิกซ์ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล และมินิซีรีส์เน็ตฟลิกซ์เรื่อง เดอะ ดีเฟนเดอร์ส
เสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ

โลโก้ทางการของสาธารณรัฐฝรั่งเศส พร้อมกับมีคำขวัญว่า "เสรีภาพ, เสมอภาค, ภราดรภาพ"
เสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ  (ฝรั่งเศส: Liberté, Égalité, Fraternité [libɛʁˈte eɡaliˈte fʁatɛʁniˈte]) เป็นคำขวัญประจำชาติของประเทศฝรั่งเศส
ประวัติ

ในยุคสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศสได้เกิดคำขวัญขึ้นมาว่า "เสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ หรือความตาย" (Liberté, Égalité, Fraternité, ou la Mort!) แต่หลังจากนั้นในสมัยจักรวรรดิฝรั่งเศสและการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง คำขวัญดังกล่าวก็ได้ถูกลืมหายไปจนกระทั่งปี พ.ศ. 2391 ปีแอร์ เลอรูซ์ได้นำคำขวัญกลับคืนมาใช้อีกครั้งหนึ่ง และนายกเทศมนตรีนครปารีสได้เขียนคำขวัญดังกล่าวบนกำแพงเมือง จนกระทั่งสมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 ที่คำขวัญนี้ได้กลายเป็นคำขวัญอย่างเป็นทางการ
ในระหว่างการบุกประเทศฝรั่งเศสของเยอรมนีในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 คำขวัญได้ถูกแทนโดย "งาน ครอบครัว ปิตุภูมิ" (Travail, famille, patrie) โดยฟิลิป เปแตง หัวหน้ารัฐบาลวิชีฝรั่งเศสโดยการสนับสนุนของนาซีเยอรมนี อย่างไรก็ตามคำขวัญใหม่นี้ได้ถูกล้อเลียนเป็น "แสวงโชค อดอยาก ลาดตระเวน" (Trouvailles, famine, patrouilles) ซึ่งเป็นการสะท้อนชีวิตความเป็นอยู่ในสมัยวิชีฝรั่งเศสที่มีความขาดแคลนและความยากลำบากในการดำรงชีวิต
ปัจจุบันประเทศฝรั่งเศสได้ใช้คำขวัญว่า "เสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ" (Liberté, Égalité, Fraternité) เป็นคำขวัญประจำชาติซึ่งก็ได้บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญฝรั่งเศสปี 2489 และ 2501
เสรีภาพ

เสรีภาพ (Liberté) คือการเน้นในเสรีภาพของบุคคล หรือ ปัจเจกชนนิยม และได้ขยายไปในเรื่องเสรีภาพในด้านความคิด ความเชื่อทางศาสนา การศึกษาหาความรู้ การพิมพ์และเผยแพร่ข่าวสาร รวมทั้งเสรีภาพในทางการเมือง
เสมอภาค

เสมอภาค (Égalité) คือความเท่าเทียมกันตามกฎหมายของปัจเจกชน ความเสมอภาคขึ้นอยู่กับหลักความเที่ยงธรรม ความเท่าเทียมกันในเรื่องสิทธิและหน้าที่ เช่น ความเท่าเทียมในด้านการเสียภาษี และสิทธิในการออกเสียงเลือกตั้ง
ภราดรภาพ

ภราดรภาพ (Fraternité) คือความเป็นพี่เป็นน้องกัน มนุษย์ทุกคนจะต้องมีความเท่าเทียมกันและปฏิบัติต่อกันดุจพี่น้อง ความเป็นพี่เป็นน้อง เป็นสิ่งที่ธรรมชาติมอบให้มนุษย์ คือ การไม่เน้นผิวพรรณ หรือ เผ่าพันธุ์
ช่องกลางของคานประตูโบสถ์มีคำขวัญประจำชาติ ซึ่งได้ใส่ไว้ในปี พ.ศ. 2448 ตามกฎหมายแยกรัฐออกจากศาสนาของประเทศฝรั่งเศส
เอลีโย ดี รูโป

| เอลีโย ดี รูโป |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีแห่งเบลเยียมคนที่ 40
ดำรงตำแหน่ง 6 ธันวาคม พ.ศ. 2554 – 11 ตุลาคม พ.ศ. 2557
กษัตริย์: สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิป
รองนายกรัฐมนตรี: สเตเฟิน ฟานักเกอเรอ
ก่อนหน้า: อีฟว์ เลอแตร์ม
ถัดไป: ชาร์ล มีแชล
มุขมนตรีวอลโลเนีย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  13 กันยายน พ.ศ. 2562
ก่อนหน้า: วีลี บอร์ซูว์
ดำรงตำแหน่ง 6 ตุลาคม พ.ศ. 2548 – 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 (5 ปี 345 วัน)
ก่อนหน้า: อ็องเดร อ็องตวน
ถัดไป: รูว์ดี เดอม็อต
ดำรงตำแหน่ง 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 – 4 เมษายน พ.ศ. 2543 (0 ปี 264 วัน)
ก่อนหน้า: รอแบร์ กอลียง
ถัดไป: ฌ็อง-โกลด ฟัน เกาเวินแบร์เคอ
หัวหน้าพรรคสังคมนิยม
ดำรงตำแหน่ง 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 – 6 ตุลาคม พ.ศ. 2562 (4 ปี 333 วัน)
ก่อนหน้า: ปอล มาแญ็ต
ถัดไป: ปอล มาแญ็ต
ดำรงตำแหน่ง 16 กันยายน พ.ศ. 2542 – 6 ธันวาคม พ.ศ. 2554 (12 ปี 81 วัน)
ก่อนหน้า: ฟีลิป บุสแก็ง
ถัดไป: เตียรี ฌีเย
นายกเทศมนตรีเมืองมงส์
ดำรงตำแหน่ง 8 ตุลาคม พ.ศ. 2543 – 3 ธันวาคม พ.ศ. 2561 (18 ปี 56 วัน)
ก่อนหน้า: มอริส ลาฟ็อส
ถัดไป: นีกอลา มาร์แต็ง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 (73 ปี) มอร์ล็องเว ประเทศเบลเยียม
ศาสนา: อเทวนิยม
พรรคการเมือง: พรรคสังคมนิยม
วิชาชีพ: นักการเมือง
ลายมือชื่อ: 

เอลีโย ดี รูโป (ฝรั่งเศส: Elio Di Rupo, ออกเสียง: [eljo di ʁupo]; เกิดวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2494) ในปัจจุบันดำรงตำแหน่งมุขนายกวอลโลเนีย เขาเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 40 แห่งราชอาณาจักรเบลเยียม และหัวหน้าคณะรัฐมนตรีชุดที่ 68 ตั้งแต่วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2554 จนถึง 11 ตุลาคม พ.ศ. 2557 เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสในรอบสามสิบปีหลังจากผู้ดำรงตำแหน่งคนสุดท้ายคือ เปาล์ ฟันเดิน บุยนันตส์ ซึ่งเข้ารับตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2522 และยังเป็นนายกรัฐมนตรีจากพรรคสังคมนิยมคนแรกในรอบเกือบสี่สิบปีหลังจากแอดมง เลอบูร์ตง ซึ่งหมดวาระลงใน พ.ศ. 2517
เอลีโย ดี รูโป ยังเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของเบลเยียมที่ไม่ได้สืบเชื้อสายจากชาววอลลูนหรือเฟลมิช โดยบิดาและมารดาของเขาเป็นผู้อพยพจากประเทศอิตาลี และยังเป็นนายกรัฐมนตรีเพียงคนเดียวที่แสดงออกว่าเป็นเกย์ในกลุ่มประเทศยุโรป
เอสตาจีอูเบย์รา-รีอู

| --- | --- |
เบย์รา-รีอู, ฌีกังชีดาเบย์รา-รีอู


ชื่อเต็ม: สนามกีฬาฌูแซ ปิญเญย์รู บอร์ดา
ที่ตั้ง: ถนนปาดรี กาซีกี, 621-1571, ปรายาจีเบลัส, โปร์ตูอาแลกรี, รัฐฮิวกรังจีดูซูว ประเทศบราซิล
เจ้าของ: อิสโปร์ชีกลูบีอิงเตร์นาซีโยนัล
ความจุ: 56,000 ที่นั่ง
ขนาดสนาม: 108 x 72 เมตร
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: พ.ศ. 2502
เปิดใช้สนาม: 6 เมษายน พ.ศ. 2512
ปรับปรุง: พ.ศ. 2556
สนามกีฬาฌูแซ ปิญเญย์รู บอร์ดา (โปรตุเกส: Estádio José Pinheiro Borda) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เอสตาจีอูเบย์รา-รีอู (โปรตุเกส: Estádio Beira-Rio) แปลว่า "สนามริมแม่น้ำ" เพราะตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำกวาอีบา เป็นสนามฟุตบอลแห่งหนึ่งในเมืองโปร์ตูอาแลกรี ประเทศบราซิล และเป็นสนามเหย้าของอิสโปร์ชีกลูบีอิงเตร์นาซีโยนัล โดยตั้งชื่อตามฌูแซ ปิญเญย์รู บอร์ดา วิศวกรอาวุโสชาวโปรตุเกสที่เป็นผู้ควบคุมการก่อสร้างสนาม แต่เขาได้เสียชีวิตก่อนสนามจะสร้างเสร็จ
เอสตาวาเย

| เอสตาวาเย |
| --- | --- |
   ตราอาร์ม
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ: ฟรีบูร์
เขต: บรอเย
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: André Losey
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 40.36 ตร.กม. (15.58 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดต่ำสุด (ทะเลสาบเนอชาแตล): 429 เมตร (1,407 ฟุต)
ประชากร (ธ.ค. 2017)
 • ทั้งหมด: 9,494 คน
 • ความหนาแน่น: 240 คน/ตร.กม. (610 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 1470
เลข SFOS: 2054
เว็บไซต์: https://www.estavayer.ch/
เอสตาวาเย (ฝรั่งเศส: Estavayer) เป็นเมืองชนบทในรัฐฟรีบูร์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บนชายฝั่งของทะเลสาบเนอชาแตล เป็นเมืองที่เงียบสงบ มีประชากรประมาณ 6,000 คน เศรษฐกิจหลักพึ่งพาการท่องเที่ยวและการเกษตร เมืองนี้มีประวัติศาสตร์ยาวนานตั้งแต่ยุคกลางและยังคงรักษาสถาปัตยกรรมได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะชาโตเดอชโน (Château de Chenaux) ซึ่งสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 13 เป็นจุดท่องเที่ยวสำคัญ
เอสตาวาเยยังมีความโดดเด่นในด้านธรรมชาติ เมืองนี้ล้อมรอบด้วยทิวทัศน์สวยงามของทะเลสาบและภูเขา เหมาะสำหรับการพักผ่อนและกิจกรรมกลางแจ้ง เช่น การเล่นเรือใบ วินด์เซิร์ฟ และการปั่นจักรยานรอบทะเลสาบ เอสตาวาเยมีพิพิธภัณฑ์ที่น่าสนใจ เช่น พิพิธภัณฑ์หุ่นกบ ที่รวบรวมตุ๊กตากบทำจากวัสดุธรรมชาติซึ่งจัดแสดงในท่าทางต่าง ๆ เพื่อบอกเล่าเรื่องราวการใช้ชีวิตในเมืองโบราณ
เออแฌน ชาร์ล กาตาล็อง

| เออแฌน ชาร์ล กาตาล็อง |
| --- | --- |

เกิด: 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1814(1814-05-30) บรูช
เสียชีวิต: 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894(1894-02-14) (79 ปี) ลีแยฌ
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
ศิษย์เก่า: เอกอลปอลีแต็กนิก
มีชื่อเสียงจาก: ข้อความคาดการณ์ของกาตาล็อง
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: คณิตศาสตร์
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: โฌแซ็ฟ ลียูวีล
ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก: François Deruyts ชาร์ล แอร์มิต กงสต็องแต็ง เลอ แปฌ
 
เออแฌน ชาร์ล กาตาล็อง (ฝรั่งเศส: Eugène Charles Catalan, 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2357 - 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2437) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศสและเบลเยียม
เอชตาแออานอซาปาตรียาไบอามาดา

| --- | --- |
เพลงชาติของ กินี-บิสเซา
เนื้อร้อง: อามิลการ์ กาบรัล
ทำนอง: เสี่ยว เหอ, ค.ศ. 1962
รับไปใช้: ค.ศ. 1974
เลิกใช้: ค.ศ. 1996 (โดยประเทศกาบูเวร์ดี)
เอชตาแออานอซาปาตรียาไบอามาดา (โปรตุเกส: Esta É a Nossa Pátria Bem Amada) เป็นเพลงชาติของประเทศกินี-บิสเซา