stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศแอฟริกาใต้ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์

| พระสัมพันธวงศ์เธอ  พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์ |
| --- | --- |
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชั้นตรี

สิ้นพระชนม์: 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2424
หม่อม: หม่อมพริ้ง หม่อมหุ่น
ชายา: หม่อมเจ้าสนิทถนอม ศิริวงศ์
พระบุตร: 8 คน
ราชวงศ์: จักรี
ราชสกุล: ศิริวงศ์
พระบิดา: สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์
พระมารดา: หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์ มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าประเสริฐศักดิ์ เป็นพระโอรสใน สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ ประสูติในหม่อมน้อย ธิดาพระยาราชมนตรี (ภู่ ต้นสกุล ภมรมนตรี) และเป็นพระอนุชาต่างมารดาในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในรัชกาลที่ 5
พระประวัติ

หม่อมเจ้าประเสริฐศักดิ์ ศิริวงศ์ ประสูติปีใดไม่ทราบ (ระหว่าง พ.ศ. 2382 - 2384) ได้ว่าการกรมช่างประดับกระจกแลมหาดเล็กช่าง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนขึ้นเป็น พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์ ในรัชกาลที่ 5 เมื่อปีมะเส็ง พ.ศ. 2412 สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 12 แรม 11 ค่ำ ปีมะเส็ง พ.ศ. 2424 ในระหว่างกาลซึ่งจะโปรดเกล้าฯ ให้เป็นพระองค์เจ้าต่างกรม
ทรงมีชายา คือ หม่อมเจ้าหญิงสนิทถนอม ศิริวงศ์ (ราชสกุล : สนิทวงศ์) พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวงศาธิราชสนิท และทรงมีหม่อมอีกหลายท่าน โดยทรงมีบุตรธิดาที่เกิดจากชายาและหม่อมต่าง ๆ เท่าที่ทราบ คือ
หม่อมราชวงศ์เล็ก ศิริวงศ์ เป็นบุตรคนใหญ่ มารดาคือ หม่อมพริ้ง เป็นราชนิกุลสายบางช้าง ได้เป็นจมื่นศรีสรรักษ์ ในรัชกาลที่ 5 (เรียกกันว่าคุณพระนายศรีเล็ก) และเป็นหม่อมที่โปรดเกล้าฯ พระราชทาน มีปรากฏในหนังสือราชนิกุลสายบางช้าง หม่อมราชวงศ์เล็กมีภรรยา 4 คน คือ 1. หม่อมเจ้าหญิงแจ่มแจ้ง นพวงศ์ (เดิมคือหม่อมราชวงศ์หญิงแจ่มแจ้ง นพวงศ์) ธิดาในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิตราภรณ์ 2. เจ้านางแก่นคำ (เจ้าลาวแห่งเมืองหลวงพระบาง) 3. ไม่ปรากฏนาม 4. ไม่ปรากฏนาม มีบุตรธิดา ดังนี้
หม่อมหลวงพัวพัน ศิริวงศ์ ธิดาในหม่อมเจ้าหญิงแจ่มแจ้ง ชื่อพัวพันนี้เป็นนามที่ได้รับพระราชทานมาจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงนัยว่าเป็นพระสัมพันธญาติอันสนิทใกล้ชิดในพระองค์ทั้ง 2 ฝ่าย คือ หม่อมราชวงศ์เล็กเป็นหลานในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี พระราชมารดาของพระองค์ ส่วนหม่อมเจ้าหญิงแจ่มแจ้งก็เป็นหลานในพระเจ้าพี่ยาเธอ กรมหมื่นมเหศวรศิววิลาส พระเชษฐาของพระองค์ โดยหม่อมหลวงพัวพันสมรสกับหม่อมเจ้าอุดมดิเรกลาภ ทวีวงศ์ มีธิดา 1 คน
หม่อมหลวงสงวน ศิริวงศ์ ธิดาในเจ้านางแก่นคำ
หม่อมหลวงรำจวน ศิริวงศ์ ธิดาในเจ้านางแก่นคำ
หม่อมหลวงสุภาพ ศิริวงศ์ บุตรในภรรยาคนที่ 3
หม่อมหลวงถวิล ศิริวงศ์ บุตรในภรรยาคนที่ 3
หม่อมหลวงดรุณ ศิริวงศ์ บุตรในภรรยาคนที่ 3
หม่อมหลวงโอภาส ศิริวงศ์ บุตรในภรรยาคนที่ 3
หม่อมหลวงจรัส ศิริวงศ์ ธิดาในภรรยาคนที่ 3
หม่อมหลวงแฉล้ม ศิริวงศ์ ธิดาในภรรยาคนที่ 4
หม่อมหลวงนระทิพ ศิริวงศ์ บุตรในภรรยาคนที่ 4
หม่อมหลวงปราโมทย์ ศิริวงศ์ บุตรในภรรยาคนที่ 4
หม่อมหลวงประดิษฐ์ ศิริวงศ์ บุตรในภรรยาคนที่ 4
หม่อมราชวงศ์โนรี ศิริวงศ์ มารดาคือ หม่อมหุ่น ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้มีศักดิ์เป็นหม่อมอนิรุธเทวา ศักดิ์หม่อมราชนิกุลในรัชกาลที่ 5 ภายหลังได้เป็นหลวงฤทธิ์นายเวร ข้าราชการกรมมหาดเล็ก
หม่อมราชวงศ์หญิงปลื้ม ศิริวงศ์ มารดาคือ หม่อมหุ่น ได้รับโปรดเกล้าฯ จากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานให้เป็นสะใภ้หลวงในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ มีพระธิดา 1 องค์ คือ
หม่อมเจ้าหญิงปลื้มจิตร จิตรพงศ์
หม่อมราชวงศ์สมพูน ศิริวงศ์ มารดาคือ หม่อมเจ้าหญิงสนิท
หม่อมราชวงศ์หญิงมัจฉา ศิริวงศ์
หม่อมราชวงศ์หญิงสร้อย ศิริวงศ์ ต.จ.
หม่อมราชวงศ์ลังกะวาต ศิริวงศ์
หม่อมราชวงศ์หยุด ศิริวงศ์
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์ |
| --- | --- |
การทูล: ฝ่าพระบาท
การแทนตน: เกล้ากระหม่อม/เกล้ากระหม่อมฉัน
การขานรับ: เกล้ากระหม่อม/เพคะ
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

ไม่ปรากฏ — พ.ศ. 2412 : หม่อมเจ้าประเสริฐศักดิ์
พ.ศ. 2412 — 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2424 : พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
ราชตระกูล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์  | พระชนก: สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ พระองค์เจ้าศิริวงศ์กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย |
| พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์  | พระชนก: สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ พระองค์เจ้าศิริวงศ์กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: กรมสมเด็จพระศรีสุราลัย |
| พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์  | พระชนก: สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ พระองค์เจ้าศิริวงศ์กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าจอมมารดาทรัพย์ | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: พระอักษรสมบัติ (หม่อมทับ) |
| พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์  | พระชนก: สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ พระองค์เจ้าศิริวงศ์กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: เจ้าจอมมารดาทรัพย์ | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก:  คุณผ่อง |
| พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์  | พระชนนี: หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: พระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: พระยาศรีสรราช |
| พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์  | พระชนนี: หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: พระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี:  ไม่มีข้อมูล |
| พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์  | พระชนนี: หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: คุณหญิงราชมนตรี (อิน ภมรมนตรี) | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี:  ไม่มีข้อมูล |
| พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์  | พระชนนี: หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: คุณหญิงราชมนตรี (อิน ภมรมนตรี) | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี:  ไม่มีข้อมูล |
↑  เทศนากัณฑ์ที่ 1 เรื่อง พระราชสันตติวงศ์.
↑  หนังสืออนุสรณ์พระราชทานเพลิงศพหม่อมราชวงศ์เล็ก ศิริวงศ์
↑  พระราชทานตราเครื่องราชอิศริยยศ
พัก โซ-ย็อน (นักกีฬา)

บทความนี้เกี่ยวกับนักกีฬาไอซ์สเก็ต สำหรับไอดอลเกาหลีใต้ ดูที่ พัก โซ-ย็อน
| --- | --- |
พัก โซ-ย็อน (นักกีฬา)
ฮันกึล: 박소연
ฮันจา: 朴小宴
อาร์อาร์: Bak So-yeon 
เอ็มอาร์: Pak So-yŏn 
พัก โซ-ย็อน (เกาหลี: 박소연; เกิด 24 ตุลาคม 2540) เป็นอดีตนักสเกตลีลาชาวเกาหลีใต้ เธอได้แชมป์รางวัลไอช์สเก็ตปี 2011 2012 และ 2013 แต่เธอไม่สามารถแข่งขันไอซ์สเก็ตชิงแชมป์เนื่องจากอายุด้วย เธอหวังว่าสามารถเข้าร่วมได้ในโอลิมปิกในพย็องอันได้ในปี 2018 .
โปรแกมการแข่งขัน

| ฤดูกาล | โปรแกมสั้น | การแข่งขันสเก็ต | งานมหากรรม |
| --- | --- | --- | --- |
| 2556-2557 |  The Swan (from The Carnival of the Animals) by Camille Saint-Saëns   choreo. by Cindy Stuart | Rhapsody on a Theme of Paganini by Sergei Rachmaninoff   choreo. by Cindy Stuart |  |
| 2555-2556 | Pantoum for Piano by Ravel | West Side Story by Leonard Bernstein |  |
| 2553–2554 | Poème by Secret Garden | Elizabeth: The Golden Age by Craig Armstrong | They Can't Take That Away From Me sung by Peggy Lee by George Gershwin |
| 2552–2553 | Czardas by Vittorio Monti | Malaguena by Ernesto Lecuona | Roxie from Chicago by John Kander |
| 2552–2553 | Carousel Waltz from Carousel by Richard Rodgers | Yentl by Michel Legrand | Once Upon A December from Anastasia by Stephen Flaherty |
| 2551–2552 | Kalinka Russian folk music | It Ain't Necessarily So by George Gershwin | So long, Farewell from The Sound of Music by Richard Rodgers |
| 2550–2551 | The Swan from The Carnival of the Animals by Camille Saint-Saëns | Aragonaise from Carmen by Georges Bizet |  |
ไฮไลท์การแข่งขัน

| ผลการแข่งขัน> ระหว่างประเทศ.การแข่งขัน | ผลการแข่งขัน> ระหว่างประเทศ.2551–52 | ผลการแข่งขัน> ระหว่างประเทศ.2552–53 | ผลการแข่งขัน> ระหว่างประเทศ.2553–54 | ผลการแข่งขัน> ระหว่างประเทศ.2554–55 | ผลการแข่งขัน> ระหว่างประเทศ.2555–56 | ผลการแข่งขัน> ระหว่างประเทศ.2556–57 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Olympics: 
Worlds: 
Four Continents: 
| Asian Trophy |  |  |  | ที่2 | ชนะเลิศ(ที่1) |  |
นานาชาติ: จูเนียร์ or novice
| Junior Worlds |  |  |  |  | ที่12 |  |
| Youth Olympics |  |  |  | 4th J. |  |  |
| JGP Austria |  |  |  | 6th |  |  |
| JGP Italy |  |  |  | 4th |  |  |
| JGP Turkey |  |  |  |  | 2nd |  |
| JGP USA |  |  |  |  | 6th |  |
| Int. Children's Games |  |  | 2nd N. |  |  |  |
| New Zealand Games |  | 1st N. |  |  |  |  |
ในประเทศ
| South Korean | 2nd J. | 3rd | 2nd | 2nd | 2nd |  |
การแข่งขัน
| Youth Olympics |  |  |  | 3rd J. |  |  |
 Levels: N. = Novice; J. = Junior   JGP = Junior Grand Prix
ไฮไลท์การแข่งขัน > รายละเอียด

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
2013–2014 season
| Date | Event | Level | SP | FS | Total |
| March 24 – 30, 2014 | 2014 ISU World Championships | Senior | –   – | –   – | –   – |
| February 6 – 22, 2014 | 2014 Winter Olympics | Senior | –   – | –   – | –   – |
| January 20 – 26, 2014 | 2014 ISU Four Continents Championships | Senior | –   – | –   – | –   – |
| January 3 – 5, 2014 | 2014 South Korean Championships | Senior | –   – | –   – | –   – |
2012–2013 season
| Date | Event | Level | SP | FS | Total |
| February 25 – 3 March | 2013 ISU World Junior Championships | Junior | 14   47.24 | 12   88.18 | 12   135.42 |
| January 2 – 6, 2013 | 2013 South Korean Championships | Senior | 3   53.20 | 2   108.68 | 2   161.88 |
| September 19 – 22, 2012 | 2012 ISU Junior Grand Prix, Turkey | Junior | 1   51.45 | 3   93.32 | 2   144.77 |
| August 29 – September 1, 2012 | 2012 ISU Junior Grand Prix, USA | Junior | 2   52.33 | 7   85.04 | 6   137.37 |
| August 8 – 12, 2012 | 2012 Asian Figure Skating Trophy | Senior | 1   49.67 | 1   86.46 | 1   136.13 |
2011–2012 season
| Date | Event | Level | SP | FS | Total |
| January 14 – 22, 2012 | 2012 Winter Youth Olympic Games (TE) | Junior | – | 1 96.84 | 3  (Team) |
| January 14 – 22, 2012 | 2012 Winter Youth Olympic Games | Junior | 5 48.37 | 4 88.23 | 4 136.60 |
| January 4 – 8, 2012 | 2012 South Korean Championships | Senior | 2   51.43 | 3   93.16 | 2   144.59 |
| October 5 – 8, 2011 | 2011 ISU Junior Grand Prix, Italy | Junior | 4   49.06 | 4   95.65 | 4   144.71 |
| September 28 – October 1, 2011 | 2011 ISU Junior Grand Prix, Austria | Junior | 8   46.27 | 6   84.92 | 6   131.19 |
| August 23 – 26, 2011 | 2011 Asian Figure Skating Trophy | Junior | 3   43.40 | 2   82.30 | 2   125.70 |
2010–2011 season
| Date | Event | Level | SP | FS | Total |
| January 27 – 30, 2011 | en:2011 International Children's Winter Games | Novice | 1   39.33 | 5   49.09 | 2   88.42 |
| January 12 – 16, 2011 | 2011 South Korean Championships | Senior | 2   48.82 | 2   93.47 | 2   142.29 |
2009–2010 season
| Date | Event | Level | SP | FS | Total |
| January 7 – 10, 2010 | 2010 South Korean Championships | Senior | 4   42.78 | 3   84.99 | 3   127.77 |
| August 28 – 30, 2009 | 2009 New Zealand Winter Games | Novice | 1   44.50 | 1   62.93 | 1   107.43 |
2008–2009 season
| Date | Event | Level | SP | FS | Total |
| January 7 – 10, 2009 | 2009 South Korean Championships | Junior | 2   37.18 | 2   65.85 | 2   103.03 |
แหล่งข้อมูลอื่น

พัก โซ-ย็อน at the International Skating Union
มัจจุราชฝึกหัด

| มัจจุราชฝึกหัด |
| --- | --- |
ประเภท: โรแมนติก คอมเมดี้
เขียนโดย: บทประพันธ์ : ปีย์วรา   บทโทรทัศน์ : คงกะพัน พิชญ ณัฐพล
กำกับโดย: เอกชัย เกียรติคีรีรัตน์
แสดงนำ: เกียรติภูมิ บันลือชัยฤทธิ์ กิตติยา จิตรภักดี ณัฐพล ไรยวงศ์ ชาลีน่า ไบเลย์ เกษรา วัฒนสังข์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: รักที่เป็นไปไม่ได้ – ธนกฤต สุขผ่อง (บุ๋น)
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: รักที่เป็นไปไม่ได้ – ธนกฤต สุขผ่อง (บุ๋น)
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: 18 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: คณะกรรมการพิจารณาการผลิตละครโทรทัศน์
ผู้อำนวยการสร้าง: ชวลิต พงศ์ไชยยง
สถานที่ถ่ายทำ:  ประเทศไทย
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่อง 7 เอชดี
ออกอากาศ: 18 สิงหาคม พ.ศ. 2562 – 19 ตุลาคม พ.ศ. 2562
มัจจุราชฝึกหัด เป็นละครโทรทัศน์ไทยประเภทซิทคอม จากบทประพันธ์ของปีย์วรา ผลิตโดย บริษัท ปรากฏการณ์ดี จำกัด กำกับการแสดงโดย เอกชัย เกียรติคีรีรัตน์ นำแสดงโดย เกียรติภูมิ บันลือชัยฤทธิ์, กิตติยา จิตรภักดี, ณัฐพล ไรยวงศ์, ชาลีน่า ไบเลย์, เกษรา วัฒนสังข์ ออกอากาศทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 09.00 น. - 10.00 น.ทางช่อง 7 เอชดี เริ่มตอนแรกวันอาทิตย์ที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ถึง วันเสาร์ที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2562 จำนวน 18 ตอน
นักแสดง

| บทบาท | นักแสดงหลัก |
| --- | --- |
มัจโจ / โจ: เกียรติภูมิ บันลือชัยฤทธิ์
เวทิต / มัจจา: ณัฐพล ไรยวงค์
รวีวรรณ รวยเลิศรัศมี: กิตติยา จิตรภักดี
โศรดา: ชาลีน่า ไบเลย์
สมหญิง / หญิงหญิง: เกษรา วัฒนสังข์
ก่อกุศล: นันทศัย พิศลยบุตร
ราณี รวยเลิศรัศมี: ปิยะดา เพ็ญจินดา
พิฑูรย์: เฉลิมพร พุ่มพันธ์วงศ์
แจ๋ว: หมวย ชวนชื่น
โหน่ง: วิวิศน์ บวรกีรติขจร
เหน่ง: ธีรพล หอมจม
หน่อย: ณรงค์ศักดิ์ อังกาบ
เจ๊แดง: วิทยา เจตะภัย
สมชาย: กัณพล ปรีดามาโนช
บทบาท: นักแสดงรับเชิญ
ท่านพญามัจจุราช: กลศ อัทธเสรี
สุวรรณ: ฝันเด่น จรรยาธนากร
สุวาลย์: ฝันดี จรรยาธนากร
เจ๊โอม: แจ็ค ไรเดอร์
บิ๊ก: ชนภัส รุ่งหิรัญประภากร
ไมตรี: พูลภัทร อัตถปัญญาพล
เฮียซา: วีระชัย หัตถโกวิท
แหล่งข้อมูลอื่น

มัจจุราชฝึกหัด ที่สยามโซน
เรื่องย่อละคร มัจจุราชฝึกหัดbugaboo.tv
พระมหาเมธังกร (พรหม พฺรหฺมเทโว)

| เจ้าคุณพระมหาเมธังกร (พรหม พฺรหฺมเทโว) |
| --- | --- |

ส่วนบุคคล
เกิด: 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2418 นครแพร่ (74 ปี 37 วัน ปี)
มรณภาพ: 25 เมษายน พ.ศ. 2492
นิกาย: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดเมธังกราวาส (น้ำคือ) แพร่
บรรพชา: 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2461
อุปสมบท: 23 มิถุนายน พ.ศ. 2464
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดเมธังกราวาส (วัดน้ำคือ)  เจ้าคณะจังหวัดแพร่   ประธาน ผู้ก่อตั้งวัดพระธาตุช่อแฮ ผู้ก่อตั้งโรงเรียนวัดเมธังกราวาส อ. เมือง จ. แพร่
พระมหาเมธังกร นามเดิม พรหม เกศทับทิม ฉายา พฺรหฺมเทโว อดีตเจ้าอาวาสวัดเมธังกราวาส (วัดน้ำคือ) ประธานผู้ก่อตั้งวัดพระธาตุช่อแฮ โรงเรียนวัดเมธังกราวาส และอดีตเจ้าคณะจังหวัดแพร่ เป็นพระสงฆ์ที่นำระบบการปกครองคณะสงฆ์ตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2446 มาเผยแพร่ในจังหวัดแพร่
เจ้าคุณพระมหาเมธังกรนับว่าเป็นพระเถระผู้ทรงคุณสมบัติยิ่งของชาวจังหวัดแพร่ที่ลูกหลานชาวแพร่และชาวล้านนา ทุกคนจะรำลึกถึงความดีของท่านที่ได้กระทำไว้และประพฤติปฏิบัติสืบทอดเจตนารมณ์ของท่าน สืบไป
ประวัติ

พระมหาเมธังกร มีนามเดิมว่า พรหม เกศทับทิม เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2418 ที่บ้านน้ำคือ ตำบลในเวียง อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ เป็นบุตรคนสุดท้องของนายชัยลังกา และนางเที่ยง เกศทับทิม ต้นตระกูลเกศทับทิม, ประสิทธิกุล, และประสิทธิโศภิน อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดน้ำคือ (ปัจจุบันคือวัดเมธังกราวาส) ได้ศึกษาภาษาบาลีกับพระครูพุทธวงศาจารย์ วัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร อารามหลวง และได้ไปอบรมการศาสนาและคณะสงฆ์ในสำนักสมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร กรุงเทพมหานคร
ต่อมาได้กลับไปจำพรรษาที่เมืองแพร่ ได้เป็นเจ้าคณะจังหวัดแพร่ ท่านได้ตั้งโรงเรียนบาลีขึ้นที่จังหวัดแพร่ ซึ่งเป็นแห่งแรกในภาคเหนือและได้จัดตั้งโรงเรียนประชาบาลในวัดของท่าน ชื่อ "โรงเรียนประชาบาลวัดน้ำคือ" เมื่อ พ.ศ. 2477 เริ่มต้นด้วยศาลาการเรียนการสอนภายในพื้นที่ของวัด และมอบที่ดิน 1 ไร่ 11 ตารางวา เพื่อสร้างอาคารเรียน ปัจจุบันคือโรงเรียนเมธังกราวาส (เทศรัฐราษฎร์นุกูล) เป็นเจ้าอาวาสวัดเมธังกราวาส และเป็นประธานผู้ก่อตั้งวัดพระธาตุช่อแฮอารามหลวง วัดคู่บ้านคู่เมืองประจำจังหวัดแพร่ต่อไป
พระมหาเมธังกร (พรหม พฺรหฺมเทโว) มรณภาพเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2492 ด้วยโรคชรา รวมอายุได้ 74 ปี ได้รับพระราชทานเพลิงศพในวันที่ 3-7 เมษายน พ.ศ. 2494
หน้าที่และผลงาน

พระมหาเมธังกรเป็นพระเถระที่มีมารยาทอันดีงามจนเป็นที่โปรดปรานของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส และเป็นที่รักใคร่สนิทสนมของสมเด็จวัดมหาธาตุเมื่อครั้งไปอบรมการพระศาสนาและการปกครองคณะสงฆ์ที่กรุงเทพฯ ใน พ.ศ. 2458 พระมหาเมธังกรเป็นพระเถระผู้ทรงคุณสมบัติอันควรแก่ความเคารพสักการะอย่างสูงแห่งคณะสงฆ์จังหวัดแพร่และประชาชนชาวแพร่
เป็นพระรูปแรกที่ได้นำการปกครองคณะสงฆ์ ระบอบใหม่มาเผยแพร่ในจังหวัดแพร่ ท่านได้ทำให้การคณะสงฆ์ของจังหวัดแพร่เจริญก้าวหน้าขึ้น ตามลำดับ ท่านเป็นผู้มีสติปัญญาฉลาดเอาใจคนปฏิบัติการคณะสงฆ์ในระหว่างคนรุ่นเก่ากับคนรุ่น ใหม่ในลักษณะที่ว่า "บัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่น"
พ.ศ. 2461 พระมหาเมธังกรเป็นพระรูปแรกที่ได้จัดตั้งโรงเรียนปริยัติธรรม แผนกธรรม พยายามให้ภิกษุสามเณรและศิษย์วัดได้รับการศึกษาทางพระศาสนาและทางโลก
เป็นกำลังสำคัญในการจัดตั้งโรงเรียนประชาบาลขึ้นในจังหวัดแพร่ และได้จัดตั้งโรงเรียนขึ้นที่ วัดของท่าน (โรงเรียนวัดเมธังกราวาสเทศรัฐราษฎร์นุกูล) เริ่มแรกนั้นเจ้าอาวาสวัดเมธังกราวาสฯอาศัยศาลาวัดเป็นที่เรียน และได้รับเข้าเป็นโรงเรียนของทางราชการ ท่านเป็นผู้อุปการะโรงเรียนประจำจังหวัดชายหลายปี และทำให้เด็กบ้านน้ำคือได้รับการศึกษาอย่างทั่วถึง
เป็นพระรูปแรกที่นำเอาศาสนพิธีระบอบใหม่เข้าสู่วงการพระศาสนาเมืองนครแพร่ พยายาม แนะนำพร่ำสอนภิกษุสามเณรและประชาชนให้ตั้งอยู่ในศีลธรรมมีความเลื่อมใสในศาสนาพุทธ
เป็นผู้จัดดำเนินการสร้างวิหารวัดพระธาตุจอมแจ้ง(พระธาตุที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดแพร่ คู่กับพระธาตุช่อแฮ) และเป็นประธานกรรมการก่อสร้างวิหารวัดพระธาตุช่อแฮ
เป็นพระเกจิที่ชาวแพร่และคนล้านนาให้ความนับถือท่านมาก ท่านปฏิบัติวิปัสสนาอย่างเคร่งครัด ไม่สนใจในลาภยศ อีกทั้งท่านเป็นพระอาจารย์องค์หนึ่งของครูบาชุ่ม วัดวังมุย ครูบาชุ่มไปเรียนวิชากับท่านนานถึง 2 พรรษา รวมถึงตระกรุดหนังควายตายกลม ท่านก็เป็นผู้ถ่ายทอดวิชาให้ครูบาชุ่ม
ท่านมีลูกหลานที่สำคัญ มีชื่อเสียง ได้แก่:
ครูท้วม ประสิทธิกุล ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (คีตศิลป์) ประจำปีพุทธศักราช 2529
ครูพูล ประสิทธิกุล ศิลปินเพลงไทย
เกจิอาจารย์แห่งล้านนา

พระมหาเมธังกรเป็นพระเกจิอาจารย์ ที่มีชื่อเสียงถือเป็นดั่งปรมาจารย์ทางวิปัสสนา และพระเวทย์
โด่งดังในเรื่องการสร้างกะลาราหูแกะ กะลาระหูเมธังกร และ ตะกรุดไม้ไผ่แดงพอกครั่ง(แทงจอมปลวก)
ตะกรุดไม้ไผ่แดงแทงจอมปลวก
มุกดาหาร (แก้ความกำกวม)

มุกดาหาร สามารถหมายถึง
จังหวัดมุกดาหาร
อำเภอเมืองมุกดาหาร
เทศบาลเมืองมุกดาหาร
มุกดา แร่ชนิดหนึ่ง บางครั้งเรียกว่ามุกดาหาร
มุกหอม วงษ์เทศ

มุกหอม วงศ์เทศ นักเขียนชาวไทย เป็นบุตรสาวคนโตของสุจิตต์ วงษ์เทศและปราณี วงษ์เทศ จบการศึกษาปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยคอร์แนล สหรัฐอเมริกา วิทยานิพนธ์ระดับปริญญาโทเรื่อง "The sound of a society and the fury of the Ivory Tower: reflections on the Ram Khamhaeng controversy" (1999) ซึ่งศึกษาข้อถกเถียงเกี่ยวกับศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือชื่อ "Intellectual might national Myth: A forensic investigation of the Ram Khamhaeng Controversy" โดยสำนักพิมพ์มติชน
นอกจากการใช้ภาษาที่มีเอกลักษณ์และเขียนงานเสียดสีได้อย่างเจ็บแสบ มุกหอมยังมีผลงานด้านการเขียนที่หลากหลาย อาทิ การเขียนคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์มติชน นิตยสาร Open วารสารอ่าน รวมทั้งบทความที่เผยแพร่ในเว็บไซต์ต่างๆ ตลอดจนผลงานด้านวรรณกรรมและงานบรรณาธิการหนังสือ ผลงานต่างๆ ได้รับการรวมเล่มตีพิมพ์เป็นหนังสือ ตัวอย่างเช่น เล่นแร่แปรธาตุ (2549) ในเขาวงกต (2552) อ่านผิด (2552)
มานกิบัต

มานกิบัต (ฮินดี:मन की बात; พูดจากใจ) หรือ "รายการจากใจนายกรัฐมนตรี"  เป็นรายการวิทยุประจำเดือนซึ่งนายกรัฐมนตรีนเรนทระ โมที จะสื่อสารกับประชาชนเกี่ยวกับนโยบาย การพัฒนาประเทศ ตลอดจนประเด็นต่างๆ ของประเทศอินเดีย โดยรายการนี้ออกอากาศทุกวันอาทิตย์สุดท้ายของเดือน เวลา 11:00 น. ตามเวลามาตรฐานอินเดีย (หรือเวลา 12:30 น. ตามเวลาประเทศไทย) ทางสถานีวิทยุแห่งชาติอินเดีย (All India Radio) และแพร่ภาพคู่ขนานผ่านสถานีโทรทัศน์ในเครือของดอร์ดาร์ชาน ทั้ง ดีดี เนชั่นแนล (ช่องหลัก) และ ดีดี นิวส์ (ช่องข่าว) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2557
ความนิยมของรายการ

รายการได้รับความนิยมจากประชาชนที่ติตดามรับฟัง โดยจากการสำรวจในปี พ.ศ. 2557 ซึ่งเป็นปีแรกที่รายการเริ่มออกอากาศ พบว่า มีผู้ติตดามรับฟังจำนวนมากในเมืองใหญ่ โดยเฉพาะมุมไบ และ เจนไน  ซึ่งจากการสำรวจพบว่า 66.7% ติดตามรับฟังรายการนี้ และเห็นว่ารายการนี้ีมีเนื้อหาที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ฟัง
นอกจากนี้ยังถือเป็นแหล่งรายได้ของสถานีวิทยุแห่งชาติอินเดียด้วย เนื่องจากโดยปกติ อัตราค่าโฆษณาในรายการจะอยู่ที่  500-1500 รูปี (ประมาณ 200-600 บาท)  แต่อัตราค่าโฆษณาในช่วงเวลาของรายการมานกิบัต จะอยู่ที่ 2 แสนรูปี (ประมาณ 85,000 บาท)
แหล่งข้อมูล

รายการย้อนหลัง เก็บถาวร 2020-03-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พิพิธภัณฑ์อักษะเชลยศึก

ส่วนของพิพิธภัณฑ์ที่แสดงถึงทางรถไฟสายมรณะ
พิพิธภัณฑ์อักษะเชลยศึกหรือพิพิธภัณฑ์สงครามวัดใต้ (JEATH War Museum : Japan England Australia Thailand Holland) สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ในบริเวณวัดไชยชุมพลชนะสงคราม หรือวัดใต้ ตำบลบ้านใต้ อำเภอเมืองกาญจนบุรี ตัวอาคารสร้างเป็นกระท่อมเลียนแบบค่ายเชลยศึก สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นที่เก็บรวบรวมภาพวาด ภาพถ่าย แสดงถึงชีวิตความเป็นอยู่ของเชลยศึกสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง นอกจากนั้นยังมีเครื่องมือ เครื่องใช้ของทหารเชลยศึกสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เช่น อาวุธสงคราม หมวก มีด ช้อน ส้อม เป็นต้น สถานที่แห่งนี้อยู่ห่างจากสถานีขนส่งกาญจนบุรีเพียง 400 เมตร เปิดให้เข้าชมทุกวัน เวลา 08.00 – 17.00 น .
ภูเขาไฟฮาเลอาคาลา

ภูเขาไฟฮาเลอาคาลา(Haleakala) คำว่าฮาเลคาลา มาจาภาษาโพลินีเซียน หมายความว่า "บ้านแห่งพระอาทิตย์" มีความสูงกว่า 3000 เมตร ตั้งอยู่บนเกาะเมาอีซึ่งเป็นเกาะใหญ่อันดับสองในหมู่เกาะฮาวาย บนยอดภูเขาไฟเป็นหุบเขาขนาดใหญ่และเป็นอุทยานแห่งชาติฮาเลอาคาลานับเป็นหุบภูเขาไฟที่สูงและใหญ่ที่สุดในโลก หุบภูเขาไฟมีเส้นรอบวงกว้างถึง 32 กิโลเมตร ซึ่งต่างจากภูเขาไฟอื่น เพราะว่าแต่ละด้านไม่เท่ากัน ทางด้านตะวันออกจะถูกกัดกร่อนมากกว่าจนเป็นหุบเขา ปากหุบเขากว้าง 11 กิโลเมตร มีเนื้อที่บนหุบเขากว่า 49 ตารางกิโลเมตร ประกอบไปด้วยป่า ทะเลทราย ทุ่งหญ้าปศุสัตว์ และทะเลสาบ ทางด้านตะวันตกและด้านใต้เป็นพื้นที่แห้งแล้ง พื้นผิวเป็นทรายหลากสี มีกองเถ้าสีแดงรวม 16 กอง ตั้งกระจายรอบๆ บางเถ้าสูงกว่า 306 เมตร ภูเขาไฟฮาเลอาคาลา ระเบิดครั้งสุดท้ายเมื่อปี ค.ศ 1790 อุณหภูมิเฉลี่ยบนยอดเขา 5-15 องศา อาการเย็นสบายตลอดปี
ความเชื่อของชาวพื้นเมือง

ชาวพื้นเมืองบนเกาะเชื่อกันว่า ครั้งหนึ่งพระอาทิตย์รู้สึกง่วง และอยากกลับไปนอนจึงรีบลอยข้ามท้องฟ้า เป็นเหตุให้เกาะได้รับแสงสว้างไม่กี่ชั่วโมง ฮินา มารดาของเทพเจ้าเมาอีโกรธมาก เพราะวันที่สั้นลงทำให้ผ้าที่ทำจากเปลือกไม้ของนางไม่แห้งสนิท เทพเจ้าเมาอีจึงคิดอุบายขึ้น โดยใช้ใยมะพร้าวถึกเป็นเชือก จากนั้นก็นอนรอเวลาที่พระอาทิตย์จะขึ้นเหนือยอดเขาฮาเลอาคาลา เมื่อพระอาทิตย์ขึ้น เทพเจ้าเมาอีจึงโยนบ่วงคล้องรัศมีที่เพิ่มโผล่ขึ้นมา ทำให้จับพระอาทิตย์ได้ พระอาทิตย์สัญญาว่าต่อไปจะลอยผ่านเกาะนี้อย่างช้าๆเพื่อให้ฮินาและชาวเกาะได้รับแสงอาทิตย์ตลอดวัน
หุบเขาบนภูเขาไฟฮาเลอาคาลา มีความสำคัญต่อประเพณีและวัฒนธรรมของชาวเกาะ พวกชาวพื้นเมืองเคยนำอาหารไปวางที่หุบเขาเพื่อบวงสรวงเทพเจ้า และเคยเป็นที่ทำพิธีฝังศพของบรรดาหัวหน้าเผ่าชาวเกาะฮาวายอีกด้วย