stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จัณฑาล

จัณฑาลในรัฐเกรละของอินเดีย พ.ศ. 2449
โรงเรียนของพวกจัณฑาลใกล้กับเมืองบังคาลอร์
ในระบบวรรณะของศาสนาฮินดู จัณฑาล เป็นชนชั้นทางสังคมชนชั้นหนึ่งซึ่งจัดว่าอยู่ในชนชั้นต่ำ หมายถึงคนที่มีบิดาและมารดาเป็นคนต่างวรรณะ จึงเกิดมาไร้วรรณะและมีสถานะทางสังคมต่ำยิ่งกว่าวรรณะศูทร  จัณฑาลบางคนในอินเดียกำเนิดมาจากวรรณะระดับบน ก็อาจได้รับการยอมรับจากคนในสังคมมากกว่าจัณฑาลที่กำเนิดมาจากวรรณะระดับล่าง ในปัจจุบันมีจัณฑาลหลายคนที่กำเนิดมาจากวรรณะล่าง แต่สามารถเข้าไปมีส่วนร่วมทางการเมืองการปกครองของอินเดียได้
ในบริบทสากล ผู้มิควรยุ่งเกี่ยว (อังกฤษ: untouchable) หมายถึงกลุ่มคนที่สังคมไม่ให้การยอมรับและไม่อยากไปคบค้าสมาคมด้วย อาทิ คนดำในรวันดาและแอฟริกาใต้, บุระกุมินในญี่ปุ่นยุคศักดินา ในปัจจุบันทั้งโลกมีผู้เว้นต้องอยู่ราว 160 ล้านคนซึ่งส่วนใหญ่เป็นจัณฑาลที่อาศัยอยู่ในอนุภูมิภาคอินเดีย
กลุ่มของผู้มิควรยุ่งเกี่ยว

"คาโก" ในฝรั่งเศสและสเปน
"ตาลิด" ในเอเชียใต้
"บุระกุมิน" ในญี่ปุ่น
"แบ็กจ็ง" ในเกาหลี
"โรมานี" ในยุโรป
"อัลอัคดัม" ในเยเมน
"รากย็บภา" ในทิเบต
"ตั้นเจีย" ในกวางตุ้ง, "ฝูโจวตั้นเจีย" ในฝูเจี้ยน, "ซี่หมิน" ในเจียงซู, "ตั้วหมิน"ในเจ้อเจียง
"โอซุส" ในไนจีเรียและแคเมอรูน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2201

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2201 |
| --- | --- |
ถนนไกรภักดี ถนนสายขุขันธ์–ช่องสะงำ
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 53.623 กิโลเมตร (33.320 ไมล์)33.623 กิโลเมตร  เป็นของกรมทางหลวง
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2536–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศเหนือ:  ทล.220 และ ศก.5050 ทางหลวงชนบทหมายเลข ศก.5050 ใน อ.ขุขันธ์ จ.ศรีสะเกษ
 :    ทล.24 ใน อ.ขุขันธ์ จ.ศรีสะเกษ 
ปลายทางทิศใต้:  ด่านศุลกากรช่องสะงำ ไป  ประเทศกัมพูชา (ทางหลวง66)
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ศรีสะเกษ
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2201 หรือ ถนนไกรภักดี สายขุขันธ์-ช่องสะงำ เป็นทางหลวงแผ่นดินที่ใช้สัญจรติดต่อกันในเขตอำเภอขุขันธ์และอำเภอภูสิงห์ โดยเริ่มแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 220 ที่แยกขุขันธ์ ตำบลห้วยเหนือ(เขตเทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์) ผ่านพื้นที่ตำบลห้วยสำราญ ตำบลโสน อำเภอขุขันธ์  และไปสิ้นสุดที่ด่านศุลกากรช่องสะงำ ตำบลไพรพัฒนา อำเภอภูสิงห์
รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ศรีสะเกษ | 0+000 | แยกขุขันธ์ | เชื่อมต่อจาก: ถนนไกรภักดี ไปอำเภอไพรบึง เชื่อมต่อ ศก.5050 ศก.5050 | เชื่อมต่อจาก: ถนนไกรภักดี ไปอำเภอไพรบึง เชื่อมต่อ ศก.5050 ศก.5050 |  |
| ศรีสะเกษ | 0+000 | แยกขุขันธ์ |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 220 ไปอำเภอกันทรลักษ์  |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 220 ไปอำเภอเมืองศรีสะเกษ |  |
| ศรีสะเกษ |  | แยกบ้านแทรง | ไม่มี  | ศก.4047 ศก.4047 ไปบ้านกันทรารมย์ |  |
| ศรีสะเกษ |  | − | ทางหลวงท้องถิ่น ไปบ้านแขว                 | ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2201 ไปอำเภอภูสิงห์ |  |
| ศรีสะเกษ |  | − | ตรงไป: ทางหลวงท้องถิ่น ไปบรรจบ  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 | ตรงไป: ทางหลวงท้องถิ่น ไปบรรจบ  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 |  |
| ศรีสะเกษ |  | แยกนาเจริญ |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 ไปจังหวัดอุบลราชธานี  |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 ไปจังหวัดสุรินทร์ |  |
| ศรีสะเกษ |  | − | ศก.4035 ศก.4035 ไปอำเภอขุนหาญ  | ไม่มี |  |
| ศรีสะเกษ |  | − | ศก.2046 ศก.2046 ไปอำเภอภูสิงห์  | ไม่มี |  |
| ศรีสะเกษ |  | − |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2341 ไปบ้านนาตราว, บ้านปรือใหญ่                 | ไม่มี |  |
| ศรีสะเกษ |  | − | ไม่มี  |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2328 ไปอำเภอกาบเชิง |  |
| ศรีสะเกษ |  | − | ตรงไป: ทางหลวงกัมพูชาหมายเลข 66 ไปเสียมราฐ | ตรงไป: ทางหลวงกัมพูชาหมายเลข 66 ไปเสียมราฐ |  |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
สถานที่สำคัญ

ที่ว่าการอำเภอขุขันธ์
ที่ทำการไปรษณีย์ อำเภอขุขันธ์
สำนักงานปศุสัตว์อำเภอขุขันธ์
ตลาดเทศบาล 1
สถานีตำรวจภูธรขุขันธ์
บริษัท แอ็ดไวซ์ขุขันธ์ จำกัด (มหาชน)
ศูนย์ส่งเสริมอาชีพสตรีชนบทอำเภอขุขันธ์ (เรือนสร้อยจิตร)
บริษัท ศรีสะเกษทรัพย์ไพบูลย์ จำกัด
วัดเทพทวารา(วัดบ้านแทรง)
โรงเรียนบ้านแทรง
ศูนย์เด็กเล็กก่อนเกณฑ์บ้านแทรง
ศูนย์เรียนรู้ชุมชนพอเพียง ชุมชนบ้านแทรง
วัดบ้านราษีพัฒนา
วัดบ้านโสน
โรงเรียนบ้านโสน
วัดบ้านสี่แยกนาเจริญ
โรงเรียนบ้านสวาย
โรงเรียนบ้านละลม
โรงเรียนละลมวิทยา
โรงเรียนบ้านไพรพัฒนา
จุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำ
นครวัด-นครธม ประเทศกัมพูชา
เขตควบคุม

ถนนไกรภักดี แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 2 ตอน ได้แก่
| ช่วงที่ | ตอน | ชื่อตอน | หลัก กม>  | ระยะทาง (กม> ) | หมวดทางหลวง | แขวงทางหลวง | จังหวัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 0101 | ขุขันธ์ - แยกนาเจริญ | 0+000 - 15+828 | 15.828 | หมวดทางหลวงขุขันธ์ | ศรีสะเกษที่ 1 | ศรีสะเกษ |
| 2 | 0102 | แยกนาเจริญ - ช่องสะงำ | 15+828 - 53+623 | 37.795 | หมวดทางหลวงภูสิงห์ | ศรีสะเกษที่ 1 | ศรีสะเกษ |
| รวม | รวม | 2 ตอนควบคุม | รวมระยะทาง | 53.623 กม. | 53.623 กม. | 53.623 กม. | 53.623 กม. |
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2023-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (doh.go.th)
เทศบาลเมืองพัทลุง

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พัทลุง (แก้ความกำกวม)
| เทศบาลเมืองพัทลุง |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Mueang Phatthalung
เขาอกทะลุ
ทม.พัทลุงที่ตั้งของเทศบาลเมืองพัทลุงแสดงแผนที่จังหวัดพัทลุงทม.พัทลุงทม.พัทลุง (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 7°37′06″N 100°04′23″E﻿ / ﻿7.61833°N 100.07306°E﻿ / 7.61833; 100.07306
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: พัทลุง
อำเภอ: เมืองพัทลุง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: วาทิต ไพศาลศิลป์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 13.34 ตร.กม. (5.15 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 35,039 คน
 • ความหนาแน่น: 2,626.61 คน/ตร.กม. (6,802.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04930102
ที่อยู่ สำนักงาน: 49 ถนนสุรินทร์ ตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง 93000
เว็บไซต์: www.phatthalungcity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
พัทลุง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งที่เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดพัทลุง มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลต่าง ๆ ในอำเภอเมืองพัทลุง ได้แก่ ตำบลคูหาสวรรค์ทั้งตำบล และบางส่วนของตำบลเขาเจียก ตำบลท่ามิหรำ ตำบลปรางหมู่ ตำบลลำปำ ตำบลตำนาน และตำบลควนมะพร้าว ในปี พ.ศ. 2557 เทศบาลเมืองพัทลุงมีประชากร 35,039 คน
ประวัติ

เทศบาลเมืองพัทลุงจัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2479 มีพื้นที่แรกเริ่ม 3.068 ตารางกิโลเมตร โดยมีคณะผู้บริหารชุดแรกที่มาจากการแต่งตั้งโดยกระทรวงมหาดไทย ซึ่งเข้าดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 โดยมีหลวงสาราลักษณ์ประพันธ์เป็นนายกเทศมนตรีคนแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2523 ได้มีการขยายเขตความรับผิดชอบของเทศบาลโดยพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2523 มีผลทำให้เทศบาลเมืองพัทลุงมีพื้นที่เพิ่มขึ้นเป็น 13.342 ตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์ > ที่ตั้งและอาณาเขต

เทศบาลเมืองพัทลุงอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 เป็นระยะทางประมาณ 858 กิโลเมตร และตามเส้นทางรถไฟ ระยะทางประมาณ 846 กิโลเมตร ปัจจุบัน มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 13.342 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลเขาเจียก ตำบลปรางหมู่ ตำบลพญาขัน และตำบลลำปำ อำเภอเมืองพัทลุง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับทะเลสาบลำปำ อำเภอเมืองพัทลุง
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลลำปำ ตำบลควนมะพร้าว ตำบลตำนาน และตำบลท่ามิหรำ อำเภอเมืองพัทลุง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลเขาเจียก และตำบลท่ามิหรำ อำเภอเมืองพัทลุง
ภูมิศาสตร์ > ภูมิประเทศ

ลักษณะภูมิประเทศในเขตเทศบาลเมืองพัทลุงและบริเวณพื้นที่ต่อเนื่อง ซึ่งเป็นเขตผังเมืองรวมเมืองพัทลุง มีลักษณะเป็นพื้นที่ราบต่ำกว้างใหญ่รอบทะเลสาบ ส่วนที่เป็นทะเลหลวงมีพื้นที่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 0-15 เมตร
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ลักษณะภูมิอากาศ สภาพภูมิอากาศมี 2 ฤดูกาล คือ ฤดูร้อนและฤดูฝน ได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ และมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 29.3 องศาเซลเซียส ในเดือนเมษายน และอุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย 26.7 องศาเซลเซียส ในเดือนธันวาคม อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 28.14 องศาเซลเซียส ความชื้นสัมพัทธ์อยู่ระหว่าง 75-83 เปอร์เซ็นต์ โดยเฉลี่ย 78.7 เปอร์เซ็นต์ และความเร็วลมประมาณ 1-2 เมตรต่อวินาที ปริมาณการระเหยของน้ำประมาณ 3.3-5.5 มิลลิเมตรต่อวัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เทศบาลเมืองพัทลุง
เว็บไซต์เทศบาลเมืองพัทลุง
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดพัทลุง |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  พัทลุง  |  |
| เทศบาลตำบล |  กงหรา  เกาะนางคำ  เขาเจียก  เขาชัยสน  เขาหัวช้าง  คลองทรายขาว  คลองใหญ่  ควนขนุน  ควนเสาธง  โคกชะงาย  โคกม่วง  จองถนน  ชะรัด  ชุมพล  ดอนทราย (อำเภอควนขนุน)  ดอนทราย (อำเภอปากพะยูน)  ดอนประดู่  ตะโหมด  โตนดด้วน  ทะเลน้อย  ท่าแค  ท่ามะเดื่อ  ท่ามิหรำ  นาขยาด  นาท่อม  นาโหนด  บางแก้ว  บ้านนา  บ้านพร้าว  บ้านสวน  ปรางหมู่  ปากพะยูน  ป่าบอน  พญาขัน  พนางตุง  แพรกหา  มะกอกเหนือ  แม่ขรี  ร่มเมือง  ลานข่อย  ลำสินธุ์  สมหวัง  หนองพ้อ  หารเทา  แหลมโตนด  อ่างทอง  อ่าวพะยูน  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  เกาะเต่า  เกาะหมาก  เขาชัยสน  เขาปู่  เขาย่า  คลองเฉลิม  ควนขนุน  ควนมะพร้าว  โคกทราย  โคกสัก  ชะมวง  ชัยบุรี  ตะแพน  ทุ่งนารี  นาปะขอ  ปันแต  ป่าบอน  ป่าพะยอม  ฝาละมี  พนมวังก์  ลำปำ  วังใหม่  หนองธง  หานโพธิ์  |  |
| ด ค กเทศบาลเมืองในประเทศไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  เขลางค์นคร  ดอกคำใต้  ต้นเปา  น่าน  พะเยา  พิชัย  แพร่  ลำพูน  เมืองแกนพัฒนา  แม่โจ้  แม่ฮ่องสอน  แม่เหียะ  ล้อมแรด  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  กระนวน  กันทรลักษ์  กาฬสินธุ์  กุฉินารายณ์  แจระแม  ชัยภูมิ  ชุมแพ  ชุมเห็ด  เดชอุดม  ท่าบ่อ  นครพนม  นางรอง  โนนสูง-น้ำคำ  บัวใหญ่  บ้านดุง  บ้านทุ่ม  บ้านไผ่  บึงกาฬ  ปากช่อง  พิบูลมังสาหาร  มหาสารคาม  มุกดาหาร  เมืองปัก  เมืองพล  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  วังสะพุง  วารินชำราบ  ศรีสะเกษ  ศิลา  สีคิ้ว  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  หนองสำโรง  อำนาจเจริญ 
ภาคกลาง:  กระทุ่มแบน  กระทุ่มล้ม  กำแพงเพชร  แก่งคอย  เขาสามยอด  คลองมะเดื่อ  คลองหลวง  คูคต  ชัยนาท  ชุมแสง  ตะพานหิน  ตาคลี  ทับกวาง  ท่าโขลง  ไทรม้า  นครนายก  นครปฐม  บางกรวย  บางกร่าง  บางกะดี  บางแก้ว  บางบัวทอง  บางคูรัด  บางคูวัด  บางมูลนาก  บางแม่นาง  บางระจัน  บางรักพัฒนา  บางศรีเมือง  บ้านกรด  บ้านหมี่  บึงยี่โถ  ปทุมธานี  ปากน้ำสมุทรปราการ  ปางมะค่า  ปู่เจ้าสมิงพราย  ผักไห่  พระประแดง  พระพุทธบาท  พิจิตร  พิมลราช  เพชรบูรณ์  แพรกษา  แพรกษาใหม่  ไร่ขิง  ลพบุรี  ลัดหลวง  ลาดสวาย  ลำตาเสา  ลำสามแก้ว  วิเชียรบุรี  ศรีสัชนาลัย  สนั่นรักษ์  สมุทรสงคราม  สระบุรี  สวรรคโลก  สองพี่น้อง  สามควายเผือก  สามพราน  สิงห์บุรี  สุโขทัยธานี  สุพรรณบุรี  เสนา  หนองปลิง  ใหม่บางบัวทอง  หล่มสัก  อโยธยา  อรัญญิก  อ่างทอง  อุทัยธานี 
ภาคตะวันออก:  ขลุง  จันทนิมิต  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ตราด  ท่าช้าง  ท่าใหม่  บ้านฉาง  บ้านบึง  บ้านสวน  ปรกฟ้า  ปราจีนบุรี  พนัสนิคม  พระตะบอง  มาบตาพุด  วังน้ำเย็น  ศรีราชา  สระแก้ว  สัตหีบ  แสนสุข  หนองกี่  หนองปรือ  อรัญญประเทศ  อ่างศิลา 
ภาคตะวันตก:  กาญจนบุรี  จอมพล  ชะอำ  ตาก  ท่าเรือพระแท่น  ท่าผา  บ้านโป่ง  ประจวบคีรีขันธ์  ปากแพรก  เพชรบุรี  โพธาราม  ราชบุรี  หัวหิน 
ภาคใต้:  กระบี่  กะทู้  กันตัง  กำแพงเพชร  เขารูปช้าง  คลองแห  ควนลัง  คอหงส์  ชุมพร  ดอนสัก  ตะกั่วป่า  ตะลุบัน  ตากใบ  ท่าข้าม  ท่ายาง  ทุ่งตำเสา  ทุ่งสง  นราธิวาส  นาสาร  บางริ้น  บ้านพรุ  เบตง  ปัตตานี  ปากพนัง  ปากพูน  ปาดังเบซาร์  ป่าตอง  พังงา  พัทลุง  ม่วงงาม  ระนอง  สตูล  สะเดา  สะเตงนอก  สิงหนคร  สุไหงโก-ลก  หลังสวน 
รายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร
การเมืองใหม่

สำหรับพรรคการเมือง ดูที่ พรรคการเมืองใหม่
การเมืองใหม่ เป็นแนวความคิดและเป็นคำนิยามที่นายสนธิ ลิ้มทองกุล แกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยและผู้ก่อตั้งสื่อในเครือผู้จัดการใช้นิยามเปรียบเทียบระหว่างการเมืองไทยในยุคปัจจุบันว่าเป็น การเมืองเก่า เพราะประชาชนไม่มีสิทธิมีเสียงในการตรวจสอบหรือถ่วงดุลอำนาจรัฐ มีสิทธิก็เพียงแค่ 4 วินาทีตอนเลือกตั้งเท่านั้น ซึ่งถือว่าเป็นระบบเลือกตั้งโดยการเลือก สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นตัวแทนของประชาชนในสภา เป็นเพียงการเมืองผ่านตัวแทน
ในช่วงการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 เรื่องของการเมืองใหม่ได้ถูกหยิบยกมาพูดถึงหลายต่อหลายครั้ง ซึ่งทางกลุ่มพันธมิตรฯได้เคยเสนอว่า การเมืองใหม่จะมีสัดส่วนของสมาชิกวุฒิสภามาจากการแต่งตั้ง 70 % และเลือกตั้ง 30 % ดังต่อไปนี้
ซึ่งแนวคิดนี้ได้ถูกคัดค้านและวิจารณ์จากสังคมหลายภาคส่วนว่าไม่เป็นประชาธิปไตย โดยนายธีรยุทธ บุญมี อาจารย์ประจำคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้แสดงความเห็นเอาไว้ตอนหนึ่งว่า
พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ซึ่งยกระดับมาเป็นการต่อสู้เพื่อเปลี่ยนความคิดและโครงสร้างอำนาจการเมือง ซึ่งเป็นเรื่องระยะยาวมาก จึงควรปรับวิธีการต่อสู้ของตน คือมีทั้งการเคลื่อนไหวทางความคิด สลับกับการเคลื่อนไหวมวลชน ทั้งผ่อนสลับกับรุก และเนื่องจากพันธมิตรเริ่มต้นจากการเรียกร้องลงโทษนักการเมืองโกงกินบ้านเมือง เป็นพลังทางคุณธรรมและพลังต่อต้านการใช้อำนาจบาตรใหญ่ให้สังคม จึงยิ่งต้องจำแนกวิธีการต่อสู้ให้ชัดเจนว่าเป็นแนวสันติวิธี หลีกเลี่ยงการดึงดันที่อาจดูคล้ายแนวอำนาจนิยม ไม่ควรเป็นการรุกไปข้างหน้าตลอด จนดูคล้ายการตะลุมบอนกับฝ่ายโกงกินบ้านเมือง ซึ่งจะทำให้คนแยกแยะและเลือกฝ่ายสนับสนุนได้ลำบาก

ที่สำคัญในการเสนอความคิดใหม่ทางการเมือง ไม่ควรสวนทางประชาธิปไตย ควรเคารพประวัติศาสตร์ประชาธิปไตยที่ต่อสู้กันมานาน ควรหาวิธีเปิดกว้างขวางสร้างเวทีความคิดสำหรับทุกฝ่าย ซึ่งต้องมีเวลา ขั้นตอน จังหวะก้าวที่เหมาะสม
ต่อมา ทางกลุ่มพันธมิตรฯ ก็ได้เปลี่ยนแนวคิดใหม่เป็นสมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้ง 100 %
ในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2551 แกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย แถลงข่าวถึงแนวคิดเรื่องการเมืองใหม่ ที่ห้องผู้สื่อข่าวทำเนียบรัฐบาล พล.ต.จำลอง ศรีเมืองกล่าวว่า การเลือกตั้งแบบ 100 เปอร์เซ็นต์จะให้มีการเลือกตั้งได้ 2 ทาง คือ ผู้แทนพื้นที่เขต และผู้สมัครนามกลุ่มอาชีพ หากคนหนึ่งมีหลายอาชีพ จะให้ลงสมัครได้เพียงอาชีพเดียว เรื่องดังกล่าวทำไม่ยาก เมื่อแบ่งคนทั้งประเทศออก 2 กลุ่มดังที่กล่าวไปแล้ว จึงไม่ยากอย่างที่คิดจะทำ แต่อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงได้ ส่วนในทางปฏิบัตินั้นคงเป็นไปได้ยากจริงยอมรับ แต่หากทำเรื่องยากดีกว่าการเมืองเก่าก็ต้องทำ มันเป็นไปได้ แม้อาจจะไม่ได้เลิศเลอทุกอย่างก็ตาม
ส่วนนายสมศักดิ์ โกศัยสุข กล่าวเสริมอีกว่า
เพราะทุกคนในประเทศไทยต่างมีอาชีพทั้งนั้น อาจต้องเพิ่มเติมหรือเอาตามนั้น คนที่มีอาชีพอะไรก็ไปลงทะเบียนในอาชีพนั้น แล้วเวลาเลือกก็เลือกคนกลุ่มนั้น จะได้มีผู้แทนที่หลากหลาย ทุกวันนี้ไม่ใช้ผู้แทนราษฎรเป็นผู้แทนกลุ่มทุนรวมตัวเป็นกระจุกๆ จึงเป็นไปไม่ได้ที่คนกลุ่มนี้จะไปทำงานเพื่อคนทุกกลุ่ม เมื่อพันธมิตรฯ ออกแบบมาเช่นนี้จะมีตัวแทนจากหลายหลาย อาชีพ ทั้งหมอ ทั้งสื่อมวลชน ทำให้เกิดความงดงามในสภาขึ้น
อย่างไรก็ดี ต่อมาเมื่อการชุมนุมได้จบลง และทางกลุ่มพันธมิตรฯได้จัดตั้งพรรคการเมืองขึ้น ก็ได้ใช้ชื่อพรรคของกลุ่มตนว่า พรรคการเมืองใหม่
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 238

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 238> ข้อมูลของเส้นทาง |
| --- | --- |
ความยาว: 13.862 กิโลเมตร (8.613 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
จาก:  ทล.212 ใน อ.เมืองมุกดาหาร จ.มุกดาหาร
 :    ทล.12 ใน อ.เมืองมุกดาหาร จ.มุกดาหาร   ทล.212 อ.เมืองมุกดาหาร จ.มุกดาหาร 
ถึง:  ทล.2034 ใน อ.เมืองมุกดาหาร จ.มุกดาหาร
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: มุกดาหาร
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 238 หรือ ถนนเลี่ยงเมืองมุกดาหาร เป็นทางหลวงแผ่นดินที่มีลักษณะเป็นถนนเลี่ยงเมืองเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาจราจรในเขตตัวจังหวัดมุกดาหาร เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212
รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 ถนนเลี่ยงเมืองมุกดาหาร
| มุกดาหาร | 0+000 | แยกโคกสุวรรณ |  ถนนชยางกูร เข้าเทศบาลเมืองมุกดาหาร  |  ถนนชยางกูร ไป นครพนม |  |
| มุกดาหาร | 6+000 | แยกศูนย์หม่อนไหม |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 เข้าเทศบาลเมืองมุกดาหาร  |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ไป อ.คำชะอี และ กาฬสินธุ์ |  |
| มุกดาหาร | 8+000 | แยกชลประทาน |  ถนนชยางกูร เข้าเทศบาลเมืองมุกดาหาร  |  ถนนชยางกูร ไป อำนาจเจริญ |  |
| มุกดาหาร | 13+862 | − |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2034 เข้าเทศบาลเมืองมุกดาหาร  |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2034 ไป อ.ดอนตาล |  |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
เขตควบคุม

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 238 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 1 ตอน ได้แก่
| ช่วงที่ | ตอน | ชื่อตอน | หลัก กม>  | รวมระยะทาง (กม> ) | หมวดทางหลวง | แขวงทางหลวง | จังหวัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 0100 | ทางเลี่ยงเมืองมุกดาหาร | 0+000 - 13+862 | 13.862 | หมวดทางหลวงมุกดาหาร | มุกดาหาร | มุกดาหาร |
| รวม | รวม | 1 ตอนควบคุม | รวมระยะทาง | 13.862 กม. | 13.862 กม. | 13.862 กม. | 13.862 กม. |
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2023-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดุสิตธานี

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ดุสิตธานี (แก้ความกำกวม)
เมืองดุสิตธานี
ดุสิตธานี เป็นเมืองจำลองรูปแบบระบอบประชาธิปไตย ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 เดิมเป็นเมืองเล็ก ๆ มีเนื้อที่ 3 ไร่ ตั้งอยู่บริเวณรอบพระที่นั่งอุดรภาค ในพระราชวังดุสิต มีลักษณะเป็นเมืองเล็ก ๆ คล้ายเมืองตุ๊กตา ขนาดพื้นที่ 1 ใน 20 เท่าของเมืองจริง ประกอบด้วย พระราชวัง ศาลารัฐบาล วัด สถานที่ราชการ โรงทหาร โรงเรียน โรงพยาบาล ตลาด ร้านค้า ธนาคาร โรงละคร ประมาณเกือบสองร้อยหลัง เพื่อเป็นแบบทดลองการปกครองระบอบประชาธิปไตย โดยโปรดให้มีพระธรรมนูญการปกครองลักษณะนคราภิบาล ซึ่งเปรียบลักษณะของเมือง มีพรรคการเมือง 2 พรรค มีการเลือกตั้งนัคราภิบาล หรือนายกเทศมนตรี (ตำแหน่งนี้ปัจจุบันเปรียบได้กับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในปัจจุบัน) และมีสภาการเมือง (หรือรัฐสภาในปัจจุบัน) แบบระบอบประชาธิปไตย
ต่อมาดุสิตธานีได้โตขึ้นอย่างรวดเร็วจนไม่มีที่จะสร้างบ้านเรือน พอดีกับเวลาที่จะสร้างพระราชฐานใหม่ที่พระราชวังพญาไท จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ย้ายเมืองทั้งเมืองไปตั้งที่บริเวณพระราชวังพญาไท เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2462 ในจำนวนบ้านเล็ก ๆ นั้น มีศาลาว่าการมณฑลดุสิตธานี (ปัจจุบันเทียบเท่ากับศาลากลางจังหวัด) และมีนาคาศาลา (เทียบได้กับศาลากลางบ้านหรือศาลากลางชุมชน) ซึ่งมีความหมายว่า ศาลาของประชาชน เท่ากับว่าเป็นที่ตั้งสภาจังหวัด รัชกาลที่ 6 ทรงเป็นนาคาแห่งดุสิตธานีผู้หนึ่ง ทรงใช้พระนามแฝงว่า นายราม ณ กรุงเทพ ทรงเป็นทนายและทรงเป็นมรรคนายกวัดพระบรมธาตุ ทรงเป็นพระราชมุนี เจ้าอาวาสวัดธรรมธิปไตย และทรงแสดงพระธรรมเทศนาจริง ๆ ด้วย นอกจากนี้ทรงให้คำปรึกษาเกี่ยวกับกรณีพิพาทเรื่องที่ดิน
ที่มาและประวัติ

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงเริ่มโครงการเมืองทดลอง หรือ เมืองตุ๊กตา ตั้งแต่สมัยดำรงพระราชอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร ประมาณกลางปี พ.ศ. 2446 ได้สร้างเมืองมัง นับได้ว่าเป็นเมืองดุสิตธานี สมัยที่หนึ่ง ณ พระตำหนักอัมพวา โดยทำเป็นเมืองขนาดเล็กเรียกว่า เมืองตุ๊กตา และเมืองมัง ก็ยุติลง เมื่อพระองค์ทรงผนวช เมื่อปี พ.ศ. 2448
ต่อมาเมื่อพระองค์ได้เป็นผู้สำเร็จราชการในปี พ.ศ. 2450 จึงได้ทรงทดลองวิธีการปกครองบ้านเมืองแบบเมืองมังอีกครั้งหนึ่ง โดยทรงสร้างเป็นเรือนแถวขึ้นตลอดแนวกำแพงที่กั้นพระตำหนักจิตรลดารโหฐานกับวังปารุสกวันเก่า โดยทรงสมมุติว่าเป็นหมู่บ้านและสมมุติให้มหาดเล็กเป็นเจ้าของบ้าน มีลักษณะการบริหารแบบนี้ว่า นคราภิบาล (ตำแหน่งนี้ปัจจุบันเปรียบได้กับตำแหน่งนายกเทศมนตรีในปัจจุบัน) นับได้ว่าเป็นดุสิติธานีสมัยที่ 2 ของสยามประเทศ
ภายหลังขึ้นครองราชย์เมื่อปี พ.ศ. 2453 ก็ทรงมีพระราชกรณียกิจมากมาย จึงทำให้โครงการเมืองทดลองชะงักไปชั่วคราว จนในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461 ก็ได้ทรงสร้างเมืองดุสิตธานีขึ้นต่ออีก
เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2461 ทรงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ทวยนาครดุสิตธานีมาประชุม เพื่อการเลือกตั้งให้ถูกต้องตามพระธรรมนูญในคราวนี้ พระยาอนิรุทธเทวา (หม่อมหลวงฟื้น พึ่งบุญ) ได้รับเลือกเป็นนคราภิบาลอย่างถูกต้องเป็นคนแรก และเป็นการเลือกตั้งครั้งที่สอง
แหล่งข้อมูลอื่น

ดุสิตธานี เมืองประชาธิปไตยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เก็บถาวร 2007-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย ม.ล.ปิ่น มาลากุล
ดุสิตธานี เก็บถาวร 2006-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย เทาชมพู
เกิดวังปารุสก์. พระนิพนธ์ในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์. สำนักพิมพ์ River Books. ISBN 974-8225-22-4
เพลิง ภูพา. กบฏ ร.ศ. 130 สำนักพิมพ์สยามความรู้.ISBN 978-616-344-054-9
ซอพื้นเมืองล้านนา

บทความนี้เกี่ยวกับดนตรีพื้นเมืองล้านนา สำหรับเครื่องดนตรีไทยประเภทเครื่องสาย ดูที่ ซอ
ซอพื้นเมืองล้านนา หรือที่ชาวพื้นเมืองล้านนาเรียกว่า ซอ (มักเรียกประกอบกันเป็น สะล้อ ซอ ซึง) เป็นรูปแบบการร้องเพลงที่ชาวพื้นเมืองล้านนาใช้ขับกล่อมให้คลายทุกข์ โดยจะมีคำเรียกผู้ร้องเพลงซอว่า ช่างซอ
การขับซอในปัจจุบัน จะมีลีลาและรูปแบบที่เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย การซอมีทั้งขับร้องเดี่ยวและคู่ ซึ่งเรียกว่า "คู่ถ้อง" สลับด้วยดนตรี คือ ปี่ชุม 3 ปี่ชุม 4 หรือปี่ชุม 5 (ภาษาพื้นเมืองจะออกเสียงว่า ปี่จุม) ที่นิยมกันมาแต่โบราณ
ทำนองซอมีอยู่หลายทำนอง ซึ่งจะเรียกว่า "ทางซอ" เพราะมีการเพี้ยนหรือหลีกกันเพียงเล็กน้อย แต่ละทางไม่แตกต่างกันมาก คนที่เริ่มฟังซอใหม่ อาจจะไม่สามารถจับได้ว่า ซอมีทางแตกต่างกันหลายทางอย่างไร
เนื้อร้องเพลงซอ

ตัวอย่างเนื้อร้องซอยอพระเกียรติพระลอ ดังนี้
ยับซอราชเที้ยร  ทุกเมือง
ลือพระลอเรือง  ทั่วหล้า
โฉมมาบพิตรเปลือง  ใจโลก
สาวหนุ่มฟังเป็นบ้า  อยู่เพี้ยงโหยหวล
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 215

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 215 |
| --- | --- |
ถนนสุริยเดชบำรุง
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 76.628 กิโลเมตร (47.614 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศเหนือ:  ถนนสุริยเดชบำรุง ใน อ.เมืองร้อยเอ็ด จ.ร้อยเอ็ด
 :  232 ใน อ.เมืองร้อยเอ็ด จ.ร้อยเอ็ด   202 ใน อ.สุวรรณภูมิ จ.ร้อยเอ็ด 
ปลายทางทิศใต้:  214 ใน อ.ท่าตูม จ.สุรินทร์
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
จังหวัด:  ร้อยเอ็ด  สุรินทร์ 
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 215 สายร้อยเอ็ด–ตาฮะ เป็นทางหลวงสำคัญที่เชื่อมต่อระหว่างตัวเมืองร้อยเอ็ดไปยังอำเภอทางตอนใต้ของจังหวัดร้อยเอ็ด และมีเส้นทางคาบเกี่ยวไปยังจังหวัดสุรินทร์ มีระยะทางตลอดทั้งสาย 76.628 กิโลเมตร นอกจากนี้ ทางหลวงแผ่นดินสายนี้ยังมีเส้นทางขนานในด้านทิศตะวันออกไปกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 214 อีกด้วย
รายละเอียดของเส้นทาง

ทางหลวงสายนี้มีเส้นทางต่อมาจากถนนสุริยเดชบำรุง ซึ่งเป็นถนนในเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด อำเภอเมืองร้อยเอ็ด เป็นจุดเริ่มต้นทางทิศเหนือ มุ่งลงไปยังทิศใต้ ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 232 (ถนนวงแหวนรอบเมืองร้อยเอ็ด) ผ่านอำเภออาจสามารถ อำเภอเมืองสรวง และสิ้นสุดระยะที่ 1 ที่ตำบลดอกไม้ อำเภอสุวรรณภูมิ จากนั้นใช้เส้นทางร่วมกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 202 แล้วแยกออกที่ตำบลสระคู อำเภอสุวรรณภูมิ หน้า โรงเรียนสุวรรณภูมิพิทยไพศาล นับเป็นระยะที่ 2 และเข้าเขตจังหวัดสุรินทร์ สิ้นสุดบนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 214 ที่อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์
รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | อำเภอ | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 ร้อยเอ็ด - สุวรรณภูมิ
| ร้อยเอ็ด | เมืองร้อยเอ็ด | 1+400 | − | เชื่อมต่อจาก:  ถนนสุริยเดชบำรุง จากเมืองร้อยเอ็ด | เชื่อมต่อจาก:  ถนนสุริยเดชบำรุง จากเมืองร้อยเอ็ด |
| ร้อยเอ็ด | เมืองร้อยเอ็ด |  | แยกสุวรรณภูมิ |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 232 ไปจังหวัดยโสธร  |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 232 ไปจังหวัดมหาสารคาม |
| ร้อยเอ็ด | เมืองร้อยเอ็ด |  | − | รอ.3039 รอ.3039 ไปอำเภอธวัชบุรี  | รอ.3039 รอ.3039 ไปบ้านสังข์, อำเภอจตุรพักตร์พิมาน |
| ร้อยเอ็ด | เมืองสรวง |  | − | ถนนเทศบาล 4                 | รอ.3021 รอ.3021 ไปอำเภอจตุรพักตร์พิมาน |
| ร้อยเอ็ด | เมืองสรวง |  | − | รอ.3063 รอ.3063 ไปอำเภออาจสามารถ  | ถนนเทศบาล 1 |
| ร้อยเอ็ด | สุวรรณภูมิ | 46+222 | − |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 202 ไปอำเภอสุวรรณภูมิ, จังหวัดยโสธร  |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 202 ไปอำเภอเกษตรวิสัย |
 สุวรรณภูมิ - ตาฮะ
| ร้อยเอ็ด | สุวรรณภูมิ | 53+389 | − |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 202 ไปจังหวัดยโสธร  |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 202 ไปบุรีรัมย์ |
| ร้อยเอ็ด | สุวรรณภูมิ |  | − | ไม่มี  | รอ.3014 ไปบ้านกู่กาสิงห์, อำเภอเกษตรวิสัย |
| ร้อยเอ็ด | สุวรรณภูมิ |  | − |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2086 ไปอำเภอโพนทราย, อำเภอราษีไศล  | ไม่มี |
| สุรินทร์ | ท่าตูม | 85+195 | แยกตาฮะ | ไม่มี  |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2081 ไปอำเภอชุมพลบุรี |
| สุรินทร์ | ท่าตูม | 85+195 | แยกตาฮะ | ตรงไป:  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 214 ไปอำเภอท่าตูม, อำเภอเมืองสุรินทร์ | ตรงไป:  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 214 ไปอำเภอท่าตูม, อำเภอเมืองสุรินทร์ |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
1 2  ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง https://roadnet2.doh.go.th/ เก็บถาวร 2023-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
1 2 3  "แผนที่ระยะทางควบคุม". bmm.doh.go.th. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-11-21. สืบค้นเมื่อ 2023-11-21.
เทศบาลเมืองพระพุทธบาท

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับอำเภอ ดูที่ อำเภอพระพุทธบาท
| เทศบาลเมืองพระพุทธบาท |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Mueang Praphutthabat
วัดพระพุทธบาทราชวรมหาวิหาร
ทม.พระพุทธบาทที่ตั้งของเทศบาลเมืองพระพุทธบาท
พิกัด: 14°43′17″N 100°48′17″E﻿ / ﻿14.72139°N 100.80472°E﻿ / 14.72139; 100.80472
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สระบุรี
อำเภอ: พระพุทธบาท
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 29.6 ตร.กม. (11.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 34,009 คน
 • ความหนาแน่น: 1,148.95 คน/ตร.กม. (2,975.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04190901
ที่อยู่ สำนักงาน: 159 หมู่ที่ 9 ถนนพหลโยธิน ตำบลขุนโขลน อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี 18120
เว็บไซต์: www.praphutthabat.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เมืองพระพุทธบาท เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งตั้งอยู่ในเขตอำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี เป็นเมืองท่องเที่ยวและเมืองเศรษฐกิจที่สำคัญของจังหวัดสระบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระพุทธบาทและตำบลขุนโขลนทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลธารเกษมและตำบลพุคำจาน
ประวัติ

เทศบาลเมืองพระพุทธบาท ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาการจัดตั้งเป็นเทศบาล โดยยกฐานะจากสุขาภิบาลพระพุทธบาท อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี ขึ้นเป็นเทศบาลตำบลพระพุทธบาท มีชื่อว่า "เทศบาลตำบลพระพุทธบาท" และได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 104 ตอนที่ 224 ลงวันที่ 6 พฤศจิกายน 2530 ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน 2530 เป็นเทศบาลลำดับที่ 130 (ไม่รวมกรุงเทพมหานครและเมืองพัทยา) ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้ ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลพระพุทธบาท อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี ขึ้นเป็นเทศบาลเมืองพระพุทธบาท ตั้งแต่วันที่ 5 มกราคม 2549 จนถึงปัจจุบัน