stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชาวดาวนาเม็ก

ชาวดาวนาเม็ก (อังกฤษ: Namekian) เอเลี่ยนจากการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล ตัวเขียวที่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนพิคโคโล่(ซึ่งเป็นตัวละครหลักของเรื่องที่เป็นชาวดาวนาเม็ก) แต่นิสัยใจดีเหมือนกันหมด มี 2 เผ่า คือ เผ่านักสู้(ยืดหดแขนขา หรือขยายตัวให้ใหญ่กับหดเท่าเดิมได้ แม้ร่างขาดด้านก็งอกใหม่ได้ แต่พลังจะไม่เพิ่มตาม กับงอกส่วนหัวไม่ได้) กับเผ่ารักษา(มีพลังรักษาผู้อื่น) โดยทุกเผ่าจะโทรจิตหากันในรัศมีใกล้ๆ กับแพ้เสียผิวปาก กับนำชาวนาเม็กเผ่าเดียวกันมารวมร่างกันจะประสบการณ์กับพลังเพิ่มขึ้นมา แต่ในกรณีที่แบ่งร่างออกมาเป็น 2 ส่วนเหมือนพิคโกโร่กับพระเจ้า ถ้าใครตายอีกคนตายตาม ซึ่งร่างขอทั้ง 2 จะเรียกหากันเองเหมือนแม่เหล็ก ถ้ารวมร่างกันจะแยกกันไม่ได้อีก กับมี 2 เพศในคนเดียวกัน จะอ้วกไข่ออกมาจากปาก ไข่ฟักเป็นลูก(โดยสุ่มออกมาเป็นเผ่าไหน) กับมีน้อยคนมีพลังสร้างดราก้อนบอล ซึ่งจะมอบพลังให้ผู้อื่นสืบทอดเป็นผู้สร้างคนใหม่ต่อไปได้ แต่ถ้าผู้สร้างคนล่าสุดตาย ดราก้อนบอลจะกลายเป็นหินดังเดิม
นอกจากนี้ ชาวดาวนาเม็ก ยังมีการใช้ภาษานาเม็กในการสื่อสารกันเองอีกด้วย
ชาวดาวนาเม็กกลายพันธุ์ (ปีศาจ)

| ตัวละคร | รายละเอียด |
| --- | --- |
: ชื่อ: แทมโบรีน ญี่ปุ่น: タンバリン , Tanbarin / อังกฤษ: Tambourine เป็นสมุนตัวหนึ่งของราชาปีศาจพิคโกโร่ มีหน้าที่ในการฆ่าผู้มีฝีมือทั้งหมดที่เคยร่วมลงแข่งศึกชิงจ้าวยุทธภพตามคำสั่งของราชาปีศาจพิคโกโร่ เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้มีผู้ที่สามารถใช้วิชาคลื่นสะกดมารมากักขังตนได้อีกครั้ง แทมโบรินได้ฆ่าคุริลินและจัดการกับโกคู แต่โกคูรอดมาได้และจัดการฆ่าแทมโบรินลงได้ เกร็ดเล็กน้อย ชื่อ แทมโบรีน เป็นชื่อของเครื่องดนตรีประเภทตีชนิดหนึ่ง
: ชื่อ: ซิมบัล  ญี่ปุ่น: シンバル , Shinbaru / อังกฤษ: Cymbal เป็นสมุนตัวหนึ่งของราชาปีศาจพิคโกโร่ มีหน้าที่ตามดราก้อนบอลมาให้จอมราชาปีศาจพิคโกโร่ สุดท้ายโดนยาจิโรเบ้ฆ่าแล้วนำมาเป็นอาหาร  เกร็ดเล็กน้อย ชื่อ ซิมบัล เป็นชื่อของเครื่องดนตรีประเภทฉาบ
: ชื่อ: ดรัม  ญี่ปุ่น: ドラム , Doramu / อังกฤษ: Drum เป็นสมุนตัวหนึ่งของราชาปีศาจพิคโกโร่ ได้ต่อสู้กับเท็นชินฮังได้อย่างง่ายดาย สุดท้ายโดนโกคูฆ่าได้อย่างง่ายดายเช่นกัน เกร็ดเล็กน้อย ชื่อ ดรัม เป็นชื่อของเครื่องดนตรีคือ กลอง
: ชื่อ: เปียโน  ญี่ปุ่น: ピアノ , Piano / อังกฤษ: Piano เกร็ดเล็กน้อย ชื่อ เปียโน เป็นชื่อเครื่องดนตรีชนิดหนึ่ง
ชาวดาวนาเม็กจากจักรวาลที่ 6 > ซาโอเนล

เป็นชาวดาวนาเม็กจากจักรวาลที่ 6
ชาวดาวนาเม็กจากจักรวาลที่ 6 > พิรินา

เป็นชาวดาวนาเม็กจากจักรวาลที่ 6
ร่างพิเศษ > อัลติเมทพิคโกโร่ (Ultimate)

ร่างต่อสู้พิเศษของพิคโกโร่ที่เกิดจากการที่พิคโกโร่ได้ขอพรจากดราก้อนบอลเรียกเทพเจ้ามังกรของโลกให้ปลดล็อกดึงพลังแฝงของตัวเองออกมาทั้งหมด
ร่างพิเศษ > ออเรนจ์พิคโกโร่หรือพิคโกโร่ส้ม (Orange)

ร่างกายสีส้ม/ตาสีแดง
แหล่งข้อมูลอื่น

Capsule Corporation Headquarters
Guide to Piccolo's Fusions at Daizex
เดซีเร คลารี สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์

เดซีเร คลารี หรือ แบร์นาร์ดีน เออเฌนี เดซีเร คลารี (ฝรั่งเศส:Bernardine Eugénie Désirée Clary; 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1777 - 17 ธันวาคม ค.ศ. 1860) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ โดยทรงเป็นพระมเหสีในพระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮัน แห่งสวีเดน อดีตนายพลชาวฝรั่งเศสและเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์เบอร์นาดอตต์ และครั้งหนึ่งพระนางทรงเคยเป็นคู่หมั้นในนโปเลียน โบนาปาร์ต พระนางทรงเปลี่ยนพระนามอย่างเป็นทางการเป็น เดซีเดอเรีย (Desideria) พระนามในภาษาละติน ซึ่งพระนางก็ไม่ทรงเคยใช้แทนพระองค์เอง
พระโอรส

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | คู่สมรส และพระโอรส-ธิดา |
|  | พระเจ้าออสการ์ที่ 1 แห่งสวีเดน | 17994 กรกฎาคม ค.ศ. 1799 | 18598 กรกฎาคม ค.ศ. 1859 | อภิเษกสมรส วันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1823 กับ เจ้าหญิงโจเซฟีนแห่งเลาช์เทนเบิร์ก มีพระโอรสธิดา 5 พระองค์ ได้แก่ พระเจ้าคาร์ลที่ 15 แห่งสวีเดน เจ้าชายกุสตาฟ ดยุกแห่งอุปป์ลันด์ พระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน เจ้าหญิงยูจีนีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ เจ้าชายออกัส ดยุกแห่งดาลาร์นา |
พระอิสริยยศ

8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1777 - 17 สิงหาคม ค.ศ. 1798 : มาดมัวแซล เบอร์นาร์ดีน เออเฌนี เดซีเร คลารี
17 สิงหาคม ค.ศ. 1798 - ค.ศ. 1806 : มาดามเบอร์นาดอตต์
ค.ศ. 1806 - ค.ศ. 1810 : เจ้าหญิงแห่งปงเตคอร์โว
ค.ศ. 1810 - ค.ศ. 1814 : มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน
ในฝรั่งเศส ฤดูร้อน ค.ศ. 1811 - 13 มิถุนายน ค.ศ. 1823 : กงเตสเดอกอตลันด์ (เคานท์เตสแห่งกอตลันด์)
ค.ศ. 1814 - 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1818 : มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1818 - 8 มีนาคม ค.ศ. 1844 : สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
8 มีนาคม ค.ศ. 1844 - 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1859 : สมเด็จพระพันปีหลวงแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
8 กรกฎาคม ค.ศ. 1859 - 17 ธันวาคม ค.ศ. 1860 : สมเด็จพระพันปีหลวงเดซีเดอเรียแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
| ธรรมเนียมพระยศของ เดซิเรแห่งสวีเดน |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Majesty  (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า'
การขานรับ: Your Majesry  (พระพุทธเจ้าค่ะ/เพคะ)
เดซีเร คลารีในแวดวงวรรณกรรม

เดซีเร คลารีทรงมีบทบาทในเรื่องราววรรณกรรมและภาพยนตร์หลายเรื่อง
Désirée (1951) โดยแอนน์มารี เซลินโก นวนิยายจากอัตชีวประวัติจำลอง ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกในภาษาเยอรมัน โดย คีเปนฮอยเออและวิตช์ และกลายเป็นหนังสือขายดีทั่วโลก ได้รับการแปลหลายภาษา รวมทั้ง ภาษาจีน อังกฤษ ฝรั่งเศส อิตาลี กรีก ฮังการี สเปน เปอร์เซียและตุรกี
Le Destin fabuleux de Désirée Clary (หรือ มาดมัวแซล เดซีเร) (1942) ภาพยนตร์ภาษาฝรั่งเศส โดย ซาชา กีทรี
Désirée (1954) ภาพยนตร์อเมริกันซึ่งพื้นเรื่องมาจากหนังสือของเซลินโก แสดงนำโดยจีน ซิมมอนส์และมาร์ลอน แบรนโด
The Bernadotte Album (1918) เป็น"กระบวนการรักษาภาพ"โดยจอห์น บี. แลนแกน ในภาพชีวิตของคลารีและโฌเซฟีน (หรือ มารี ตาเช) ซึ่งอ้างถึงการ "ตั้งอยู่บนบันทึกความทรงจำของมารี ตาเชและเดซีเร คลารี"
เชิงอรรถ

↑  "Desideria - Meaning of the name". www.babynamespedia.com.
1 2 3 4 5  Lars Elgklou (1995). Familjen Bernadotte. En släktkrönika. (The Bernadotte family. A family chronicle.) (ภาษาสวีเดน). Skogs Boktryckeri Trelleborg. p. 21. ISBN 91-7054-755-6.
↑  Revue politique et littéraire: revue bleue. p. 576 (French).
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15  Lars O. Lagerqvist (1979). Bernadotternas drottningar (The queens of the Bernadotte dynasty) (ภาษาสวีเดน). Albert Bonniers Förlag AB. ISBN 91-0-042916-3.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31  Lindwall, Lilly: (Swedish) Desideria. Bernadotternas anmoder.[Desideria. The Ancestral Mother of the Bernadottes] Stockholm. Åhlén och Åkerlunds Förlag A.-B. (1919)
↑  
Cecilia af Klercker (1939). Hedvig Elisabeth Charlottas dagbok IX 1807-1811 (The diaries of Hedvig Elizabeth Charlotte IX 1807-1811) (ภาษาสวีเดน). P.A. Norstedt & Söners förlag. pp. 636–637, 654–655, 705.
↑  Lars Elgklou (1978). Bernadotte. Historien - eller historier - om en familjen. Stockholm: Askild & Kärnekull Förlag AB.
↑  Cecilia af Klercker (översättning och redigering) (1942). Hedvig Elisabeth Charlottas dagbok IX (The diaries of Hedwig Elizabeth Charlotte IX) (ภาษาสวีเดน). P.A. Norstedt & Söners förlag.
↑  Anne-Marie Riiber (1959). Drottning Sophia. (Queen Sophia) Uppsala: J. A. Lindblads Förlag. page 149. ISBN (Swedish)
↑  Robert Braun (1950). Silvertronen, En bok om drottning Josefine av Sverige-Norge. (The Silver Throne. A Book about Queen Josefine of Sweden-Norway) Stockholm: Norlin Förlag AB. ISBN (Swedish) page 145
↑  "Michael Sibalis (2014). Napoleon's Fiancée: The Fabulous Destiny of Désirée Clary". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-10. สืบค้นเมื่อ 2015-05-05.
อนาคต

ระวังสับสนกับ อนาฅต
อนาคต คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นในเวลาหลังจากปัจจุบัน การมาถึงของอนาคตเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เพราะเวลาและกฎของฟิสิกส์ เนื่องจากอนาคตมีธรรมชาติของความเป็นจริงและมีภาวะที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ทุกสิ่งที่มีอยู่ในขณะนี้และจะมีอยู่ต่อไปนั้น สามารถจัดว่าเป็นสิ่งถาวร หมายความว่ามันจะมีอยู่ตลอดไป หรือเป็นสิ่งชั่วคราว หมายความว่ามันจะสิ้นสุดลง อนาคตและมโนทัศน์ของนิรันดร์เป็นหัวข้อหลักของวิชาปรัชญา ศาสนา และวิทยาศาสตร์ และการนิยามนิรันดร์โดยไร้ข้อถกเถียงที่ผ่านมานั้นไม่เกี่ยวข้องกับความคิดของคนส่วนใหญ่ในมุมมองของวัฒนธรรมตะวันตก ซึ่งใช้มโนทัศน์เชิงเส้นเกี่ยวกับเวลา อนาคตเป็นส่วนหนึ่งของเส้นเวลาที่ยื่นออกไปที่ถูกคาดการณ์ว่าจะเกิดขึ้น ในทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ อนาคตถือว่าเป็นอนาคตสัมพัทธ์ หรือกรวยแสงอนาคต
ในปรัชญาเวลา ทฤษฏีปัจจุบันเป็นความเชื่อว่ามีเฉพาะปัจจุบันเท่านั้นที่มีอยู่จริงและอนาคตกับอดีตถือว่าไม่มีจริง เมื่อพูดถึงประเด็นต่าง ๆ เช่น กรรม ชีวิตหลังความตาย และอวสานวิทยา ศาสนาหลายศาสนามองว่าอนาคตศึกษาเรื่องจุดจบของเวลาและลักษณะจุดจบของโลกเป็นอย่างไร บุคคลทางศาสนา เช่น ผู้เผยพระวจนะ และโหร อ้างว่ามองเห็นอนาคต ความพยายามที่จะทำนายหรือพยากรณ์อนาคตอาจมาจากการสังเกตวัตถุวิเศษของคนโบราณ
ดูเพิ่ม

เส้นเวลาของอนาคต
นวน เจีย

| นวน เจีย |
| --- | --- |
នួន ជា
นวน เจียใน ค.ศ. 2013

ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภา สภาผู้แทนราษฎรกัมพูชา
ดำรงตำแหน่ง 13 เมษายน ค.ศ. 1976 – 7 มกราคม ค.ศ. 1979
ประธานาธิบดี: เขียว สัมพัน
รอง: ฌิต เชือน
ผู้นำ: พล พต (เลขาธิการทั่วไป)
ก่อนหน้า: ก่อตั้งตำแหน่ง
ถัดไป: ยุบเลิกตำแหน่ง
นายกรัฐมนตรีกัมพูชาประชาธิปไตย
รักษาการ
ดำรงตำแหน่ง 27 กันยายน ค.ศ. 1976 – 25 ตุลาคม ค.ศ. 1976
ประธานาธิบดี: เขียว สัมพัน
ผู้นำ: พล พต (เลขาธิการทั่วไป)
ก่อนหน้า: พล พต
ถัดไป: พล พต
รองเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์กัมปูเจีย
ดำรงตำแหน่ง 30 กันยายน ค.ศ. 1960 – 6 ธันวาคม ค.ศ. 1981
เลขาธิการทั่วไป: ตู สามุต พล พต
ก่อนหน้า: ก่อตั้งตำแหน่ง
ถัดไป: ไม่มี ถูกยุบ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: เล้า กิมลอน 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1926(1926-07-07) วัดกร จังหวัดพระตะบอง กัมพูชา อินโดจีนของฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 4 สิงหาคม ค.ศ. 2019(2019-08-04) (93 ปี) พนมเปญ ประเทศกัมพูชา
ที่ไว้ศพ: ศาลานอก จังหวัดไพลิน ประเทศกัมพูชา
เชื้อชาติ:  อินโดจีนของฝรั่งเศส (1926–1941)  ไทย (1941–1960)  กัมพูชา (1960–2019)
พรรคการเมือง:  พรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา (1960–1981)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น:  พรรคคอมมิวนิสต์สยาม
คู่สมรส: ลี กิมเซ้ง
บุตร: 4 คน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

นวน เจีย (เขมร: នួន ជា นวน ชา; 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1926 – 4 สิงหาคม ค.ศ. 2019) อาจรู้จักในชื่อ ลอง บุญรอด หรือ ฬง บุนรวต (เขมร: ឡុង រិទ្ធិ ฬง ริทฺธิ; อังกฤษ: Long Bunruot) และมีชื่อภาษาไทยว่า รุ่งเลิศ เหล่าดี เป็นนักการเมืองสายคอมมิวนิสต์ของกัมพูชา เป็นผู้นำอันดับสองของเขมรแดงรองจากพล พต จนถูกเรียกกันว่า "พี่ชายหมายเลขสอง" หรือ "พี่รอง"
เขาเป็นที่ต้องการตัวจากสหประชาชาติ เพื่อนำตัวไปดำเนินคดีข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ที่ศาลพิเศษคดีอาชญากรสงคราม กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา พร้อมกับเอียง ซารี, เขียว สัมพัน และเอียง ธิริทธ์ (เขียว ธิริทธ์) ภริยาของนายเอียง ซารี โดยวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2557 นวน เจีย และเขียว สัมพัน ถูกตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิต ในคดีฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวเขมรกว่าสองล้านคนช่วงเขมรแดงเรืองอำนาจ
ประวัติ

นวน เจีย หรือ รุ่งเลิศ เหล่าดี เกิดที่จังหวัดพระตะบองช่วงที่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศไทย มีชื่อแต่แรกเกิดว่า เล้า กิมลอน (Lau Kim Lorn) เป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนแต้จิ๋ว โดยบรรพบุรุษฝ่ายบิดาอพยพมาจากเมืองซัวเถา ทางตอนใต้ของจีน สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร จังหวัดพระนคร และศึกษาต่อที่โรงเรียนเตรียมปริญญา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และทำงานชั่วคราวที่กระทรวงการต่างประเทศของไทย
นวน เจีย ได้เริ่มกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย แต่หลังจากนั้นไม่นานหลังเขาทราบข่าวว่าฝรั่งเศสสังหารชาวลาวที่เรียกร้องเอกราช เขาจึงแอบหนีออกจากไทยที่จังหวัดบึงกาฬ ผ่านเข้าแดนลาวที่เมืองปากซัน แล้วไปรับการฝึกโดยเวียดมินห์ในสมรภูมิเดียนเบียนฟู จนกระทั่งเดินทางถึงกัมพูชาอันเป็นบ้านเกิดในเวลาต่อมา ที่นั่นเขาได้เปลี่ยนกลับมาใช้ชื่อ นวน เจีย อีกครั้ง และได้รับเลือกเป็นรองเลขาธิการพรรคแรงงานกัมพูชา ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา นวน เจียเป็นผู้นำเขมรแดงเพียงคนเดียวที่ไม่ได้จบการศึกษาจากปารีส
นวนเจีย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ที่กรุงพนมเปญขณะอายุได้ 93 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

Extraordinary Chambers in the Courts of Cambodia. Extraordinary Chambers in the Courts of Cambodia.
571-page closing brief, Chea’s version of Khmer Rouge  history. Extraordinary Chambers in the Courts of Cambodia.
The Rape Of Khmer Muslim Women. Union of Catholic Asian News.
"Brother Number Two Enjoys Retirement" Full Transcript. BBC.
Cambodia Tribunal Monitor. Northwestern University School of Law Center for International Human Rights and Documentation Center of Cambodia.
Documentary Feature Film featuring interviews with Nuon Chea. Enemies of the People.
| ด ค กสมาชิกคนสำคัญของเขมรแดง |
| --- | --- | --- |
|  พล พต   นวน เจีย   เอียง ซารี   ตา ม็อก   เขียว สัมพัน   ซอน เซน   ฮู นิม   ฮู ยวน   คัง เค็ค เอียว   เอียง ธิริทธ์   เก ปวก  |  พล พต   นวน เจีย   เอียง ซารี   ตา ม็อก   เขียว สัมพัน   ซอน เซน   ฮู นิม   ฮู ยวน   คัง เค็ค เอียว   เอียง ธิริทธ์   เก ปวก  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef 
นวน เจีย (ค.ศ. 2011)
ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์

ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ (มลายู: Lapangan Terbang Antarabangsa Kuala Lumpur) ตั้งอยู่ที่เขตเซปัง รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย ห่างจากตัวเมืองกัวลาลัมเปอร์ประมาณ 50 กิโลเมตร เปิดดำเนินการเมื่อวันที่  27 มิถุนายน พ.ศ. 2541 เพื่อใช้เป็นท่าอากาศยานหลัก แทน ท่าอากาศยานสุลต่านอับดุล อาซิส ซาห์ (ซูบัง) ซึ่งตั้งห่างอยู่ทางทิศเหนือ (ปัจจุบันเปิดทำการในสายภายในประเทศ และเครื่องบินขนาดเล็ก) และเป็นท่าอากาศยานหลักของมาเลเซียแอร์ไลน์, มาเลเซียแอร์ไลน์คาร์โก และแอร์เอเชีย
ได้รับรางวัลท่าอากาศยานที่ดีที่สุด จาก (AETRA awards) ปี 2005 และ  (ACI-ASQ awards) ปี 2006
เส้นทางการบินในอดีต

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง |
| --- | --- |
แอร์เอเชีย: หาดใหญ่,สุราษฎร์ธานี,อุดรธานี
มาเลเซียแอร์ไลน์: กระบี่,หาดใหญ่,ลอสแอนเจลิส,นิวยอร์ก,ดูไบ
ไทยสมายล์: กรุงเทพ-สุวรรณภูมิ
ไทยแอร์เอเชีย: เชียงราย
แอร์เอเชีย เอกซ์: มุมไบ,นิวเดลี,ปารีส,ลอนดอน
ไทยไลอ้อนแอร์: กรุงเทพ-ดอนเมือง
| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | Terminal |
| --- | --- | --- |
| Cargolux | Baku, Chennai, Luxembourg, Singapore | Cargo |
| China Airlines Cargo | Penang, Taipei-Taoyuan | Cargo |
| China Eastern Cargo | Shanghai-Pudong | Cargo |
| Coyne Airways |  | Cargo |
| DHL |  | Cargo |
| Eva Air Cargo | Taipei-Taoyuan | Cargo |
| FedEx Express | Anchorage, Cebu, Los Angeles, Penang, Singapore, Subic Bay, Tokyo-Narita | Cargo |
| Gading Sari |  | Cargo |
| Indian Airlines Cargo | Chennai | Cargo |
| Japan Airlines Cargo | Singapore, Tokyo-Narita, Bangkok-Suvarnabhumi, Manila | Cargo |
| Jet Airways Cargo | Chennai | Cargo |
| KLM Cargo | Amsterdam, Jakarta, Penang, Singapore | Cargo |
| Korean Air Cargo | Seoul-Incheon | Cargo |
| Lufthansa Cargo | Bangkok-Suvarnabhumi, Chennai, Frankfurt | Cargo |
| MASkargo | Amsterdam, Basel, Dubai, Frankfurt, Hong Kong, Melbourne, Milan-Malpensa, Shanghai-Pudong, Sydney, Taipei-Taoyuan, Tashkent, Tokyo-Narita | Cargo |
| Nippon Cargo Airlines | Osaka-Kansai, Tokyo-Narita | Cargo |
| Republic Express | Unknown | Cargo |
| Singapore Airlines Cargo | Singapore | Cargo |
| TNT Airways |  | Cargo |
| Transmile Air Services | Anchorage, Bangalore, Chennai, Cincinnati/Northern Kentucky, Hong Kong, Jakarta, Johor Bahru, Kota Kinabalu, Kuching, Luik, Malmo, Manila, Medan, Mumbai, Nagoya, Nanjing, Osaka-Kansai, Penang, Riverside, Shanghai, Shenzen, Singapore, Tokyo-Narita, Taipei-Taoyuan | Cargo |
| Tri-MG Intra Asia Airlines | Jakarta-Halim | Cargo |
| UPS Airlines | Anchorage, Cologne/Bonn, Dubai, Penang, Singapore | Cargo |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ (อังกฤษ)
| ด ค ก ท่าอากาศยานนานาชาติในประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- |
ศูนย์กลาง:  โกตากีนาบาลู  กัวลาลัมเปอร์  ปีนัง 
นานาชาติ:  อีโปะฮ์  โจโฮร์บะฮ์รู  กัวลาเตอเริงกานู  กลันตัน  กูชิง  ลังกาวี  มะละกา  มีรี  กัวลาลัมเปอร์ (ซูบัง)  ตาเวา 
| ด ค กท่าอากาศยานหลักของประเทศในอาเซียน |
| --- | --- |
รัฐสมาชิก:    ซูการ์โน-ฮัตตา    สุวรรณภูมิ    กัวลาลัมเปอร์    บรูไน    พนมเปญ    เตินเซินเญิ้ต    วัตไต    นินอย อากีโน    ชางงีสิงคโปร์    ย่างกุ้ง 
รัฐสังเกตการณ์:    ประธานาธิบดีนีกูเลา ลูบาตู    แจ็กสันส์ 
Airplanes at Contact Pier
สวนป่าภายในอาคารผู้โดยสาร ของท่าอากาศยานนานาชาติ กัวลาลัมเปอร์
อาคารที่จอดรถที่ถูกคลุมด้วยสวนหลังคาและสวน
รถไฟเชื่อมระหว่างสองอาคารผู้โดยสาร
ญาติกา

| ญาติกา |
| --- | --- |
บทประพันธ์: โสภาค สุวรรณ
บทละครโทรทัศน์: ศัลยา
กำกับโดย: จรูญ ธรรมศิลป์
แสดงนำ: ยุทธพิชัย ชาญเลขา กมลชนก โกมลฐิติ นุติ เขมะโยธิน สวิช เพชรวิเศษศิริ กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ญาติกา – พัชริดา วัฒนา
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: เธอผู้เป็นดวงใจ – พัชริดา วัฒนา
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย • เมียนมา
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: โรงถ่ายลาดหลุมแก้ว
ลำดับภาพ: แมนรัตน์ สุนทรพฤกษ์
ถ่ายภาพ: กัณหา กันนิการ์ สุวรรณ ชูแก้ว
ความยาวตอน: 105 นาที
บริษัทผู้ผลิต: ดาราวิดีโอ
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่อง 7
ออกอากาศ: 26 มกราคม 2539 (2539-01-26) – 23 มีนาคม 2539 (2539-03-23)
ละครเรื่องก่อนหน้า: สายโลหิต
ญาติกา เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า โรแมนติก ปี 2539 ภาคต่อของละครเรื่องสายโลหิต จากการกำกับของจรูญ ธรรมศิลป์ นำแสดงโดยยุทธพิชัย ชาญเลขา, กัญญารัตน์ จิรรัชชกิจ, กมลชนก โกมลฐิติ, นุติ เขมะโยธิน, สวิช เพชรวิเศษศิริ และกุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา ออกอากาศทุกวันศุกร์–อาทิตย์ เวลา 20.30 – 22.15 น. ระหว่างวันที่ 26 มกราคม ถึง 23 มีนาคม พ.ศ. 2539
นักแสดง

| นักแสดง | แสดงเป็น |
| --- | --- |
ยุทธพิชัย ชาญเลขา: พ่อบวร
กัญญารัตน์ จิรรัชชกิจ: แม่นวล

สวิช เพชรวิเศษศิริ: ชวาลา

ณิชชยาณัฐ ศิริพงศ์ปรีดา: ม่านแก้ว / นินสีบัน (ลำดวนกลับชาติมาเกิด)

นุติ เขมะโยธิน: ชวาล

กมลชนก เขมะโยธิน: สร้อยทอง (ดาวเรืองกลับชาติมาเกิด)

มยุริญ ผ่องผุดพันธ์: มะยะเจมิ้น / เม

สุภาภรณ์ คำนวณศิลป์: พวงแสด

ภคกุล สนิทวงศ์ ณ อยุธยา: คุณแพรว (ภริยาท่านทูตประกิจ)

นุจรินทร์ วงศ์จินดา: ปอหละ (สาวใช้ชาวกะเหรี่ยง)

กชกร นิมากรณ์: ลำดวน

เชษฐา สวนสุวรรณ,สุทธิพันธ์ ปิณฑะรุจิ: พ่อเรือง

ศรราม เทพพิทักษ์,อภิชาติ หาลำเจียก: พระยาไกรสีห์ราชภักดี (ไกร)

สุวนันท์ ปุณณกันต์,ดวงดาว จารุจินดา: ดาวเรือง/คุณหญิงไกรสีห์ราชภักดี
การจูบ

โรเมโอและจูเลียต จูบกันในภาพเขียนของแฟรงก์ ดิกซี
การจูบ คือการนำเอาริมฝีปากสัมผัสกับร่างกายของอีกคนหนึ่ง การแสดงการจูบในแต่ละวัฒนธรรมมีความหมายที่แตกต่างกันไป การจูบอาจเพื่อแสดงความรักหรือความใคร่ ความนับถือ การทักทายและแสดงความโชคดี การจูบในหลายวัฒนธรรมทั่วโลกโดยมากจะเป็นการแสดงความรัก ในบางวัฒนธรรมการจูบเป็นการทักทาย โดยเฉพาะประเทศในยุโรป แต่ในบางครั้งการจูบก็ไม่ใช่สิ่งที่เกิดประจำวัน อย่างเช่นชนพื้นเมืองในออสเตรเลีย ชาวตาฮิติ หรือหลายเผ่าในแอฟริกา
การศึกษาเรื่องการจูบเริ่มในต้นศตวรรษที่ 20 โดยนักประวัติศาสตร์ธรรมชาติที่ชื่อ เออร์เนสต์ ครอว์ลีย์ เขียนไว้ว่า "การจูบเป็น การแสดงอเนกประสงค์ในชีวิตสังคมของความศิวิไลซ์ชั้นสูงกว่าของความรู้สึก ความใคร่ ความรัก (เพศ ความเป็นพ่อเป็นแม่ และความเป็นลูก) และความเคารพ" ครอว์เลย์ยังกล่าวว่า การสัมผัส "เป็นความรู้สึกของความเป็นแม่ และการจูบเป็นการสัมผัสและรูปแบบพิเศษของการติดต่อกันที่ใกล้ชิด" อย่างไรก็ตามเขากล่าวว่า การจูบเป็นเรื่องแปลกใน "กลุ่มผู้ไม่เจริญกว่า" แต่กระนั้นในบรรดาผู้มีความศิวิไลซ์สูงกว่า ครวว์ลีย์เห็นความแตกต่างว่า การจูบในอียิปต์โบราณไม่เป็นที่รู้จัก แต่ก็แสดงให้เห็นดีในกรีกยุคต้น, อัสซีเรียและอินเดีย
การจูบกันของความรักนั้น นักมานุษยวิทยาในศตวรรษที่ 19 ที่ชื่อเซแซร์ ลอมโบรโซ ระบุมีต้นกำเนิดและพัฒนามาจากการจูบของมารดา ครอว์เลย์สนับสนุนมุมมองนี้โดยกล่าวว่า ในสังคมญี่ปุ่น ก่อนศตวรรษที่ 20 "เป็นสิ่งที่ไม่ตระหนักถึง ยกเว้นเพียงมารดาจูบทารกของเธอ" ขณะที่ในแอฟริกาและคนป่าเถื่อนไร้ศาสนาภรรยาหรือคนรักกันต่างก็ไม่จูบกัน อย่างไรก็ตามในวัฒนธรรมกรีกและละติน การจูบกันถือเป็นเรื่องปกติ เมื่อพ่อแม่จูบลูกของเขาหรือคนรัก หรือคนแต่งงานกันแล้วต่างก็จูบกัน การจูบในสังคมตะวันตกยังมีใช้ในพิธีกรรมทางศาสนาหลายอย่าง เพื่อแสดงความศักดิ์สิทธิ์
ฟุตบอล

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ฟุตบอล (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |
ผู้เล่นฝ่ายรุก (หมายเลข 10) พยายามจะเตะลูกฟุตบอลให้ผ่านผู้รักษาประตู และ เข้าไประหว่างเสาประตูเพื่อทำคะแนน
สมาพันธ์สูงสุด: ฟีฟ่า
ชื่ออื่น: Football, soccer, futbol, footy/footie, "the beautiful game"
เล่นครั้งแรก: กลางศตวรรษที่ 19 ในประเทศอังกฤษ
ลักษณะเฉพาะ
การปะทะ: ใช่
ผู้เล่นในทีม: 11 คน ต่อฝั่ง
แข่งรวมชายหญิง: มีการแข่งขันแยกชาย-หญิง
หมวดหมู่: กีฬาที่เล่นเป็นทีม, กีฬาที่ใช้ลูกบอล
อุปกรณ์: ลูกฟุตบอล
สถานที่: สนามฟุตบอล
ในกีฬาฟุตบอล วัตถุประสงค์พื้นฐานของแฟน ๆ คือการสนับสนุนทีมของพวกเขาในระหว่างการแข่งขัน
ฟุตบอลสมาคม (อังกฤษ: association football) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ฟุตบอล (อังกฤษ: football) หรือ ซอกเกอร์ (อังกฤษ: soccer) เป็นกีฬาประเภททีมที่เล่นระหว่างสองทีม โดยแต่ละทีมมีผู้เล่น 11 คน โดยใช้ลูกบอล เป็นที่ยอมรับอย่างแพร่หลายว่าเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมมากที่สุดในโลก
โดยจะเล่นในสนามหญ้าแนวยาว(สี่เหลี่ยมผืนผ้า) หรือ สนามหญ้าเทียม โดยมีประตูอยู่กึ่งกลางที่ปลายสนามทั้งสองฝั่ง เป้าหมายคือทำคะแนนโดยการใช้เท้าพาลูกฟุตบอลให้เข้าไปยังประตูของฝ่ายตรงข้าม ในการเล่นทั่วไป ผู้รักษาประตูจะเป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวที่สามารถใช้มือหรือแขนกับลูกฟุตบอลได้โดยมีข้อแม้ว่าห้ามออกนอกเขตโทษ หรือกรอบ 25 หลาหน้าปากประตู ส่วนผู้เล่นอื่น ๆ จะใช้เท้าในการเตะลูกฟุตบอลไปยังตำแหน่งที่ต้องการ บางครั้งอาจใช้ลำตัว หรือ ศีรษะ เพื่อสกัดลูกฟุตบอลที่ลอยอยู่กลางอากาศ โดยทีมที่พาลูกฟุตบอลเข้าประตูฝ่ายตรงข้ามได้มากกว่าจะเป็นผู้ชนะ ถ้าคะแนนเท่ากันให้ถือว่าเสมอ แต่ในบางเกมที่เสมอกันในช่วงเวลาปกติแล้วต้องการหาผู้ชนะจึงต้องมีการต่อเวลาพิเศษ และ/หรือดวลลูกโทษขึ้นอยู่กับกฎระเบียบของรายการแข่งขันนั้น ๆ
โดยกฎกติกาการเล่นสมัยใหม่จะถูกรวบรวมขึ้นในประเทศอังกฤษ โดย สมาคมฟุตบอลอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2406 ได้กำเนิดกติกาฟุตบอลขึ้นเพื่อเป็นแนวทางกติกาการเล่นในปัจจุบัน ฟุตบอลในระดับนานาชาติจะถูกวางระเบียบโดยฟีฟ่า ซึ่งรายการแข่งขันที่มีเกียรติสูงสุดในระดับนานาชาติคือการแข่งขันฟุตบอลโลกซึ่งจะจัดขึ้นทุก ๆ 4 ปี
กติกาการเล่นฟุตบอล

ในกีฬาฟุตบอลมีกติกาสากลทั้งหมด 17 ข้อหลักที่มีการใช้ในฟุตบอลทั่วโลก โดยกติกาอาจมีการดัดแปลงบ้างสำหรับฟุตบอลเด็กและฟุตบอลหญิง ยาว 90-120 เมตร และความกว้างระหว่าง 70-90 เมตร โดยเส้นขอบสนามของด้านยาวจะเรียกว่า "เส้นข้าง" ขณะที่ขอบสนามของด้านกว้างจะเรียกว่า "เส้นประตู" โดยคานประตูจะตั้งอยู่กึ่งกลางบนเส้นประตู โดยมีความสูง 2.44 เมตร (8 ฟุต) เหนือจากพื้นดิน และเสาประตูจะห่างกัน 7.4 เมตร (8 หลา) เสาและคานประตูจะต้องมีสีขาว ตาข่ายจะมีการขึงด้านหลังประตู แต่อย่างไรก็ตามตาข่ายประตูไม่ได้มีกำหนดไว้ในกติกาสากล
ด้านหน้าประตูจะเป็นบริเวณเขตโทษ ซึ่งแสดงถึงบริเวณที่ผู้รักษาประตูสามารถถือบอลได้ และยังคงใช้ในการเตะลูกโทษ
กติกาการเล่นฟุตบอล > ระยะเวลาการแข่งขัน

การแข่งขันจะแบ่งออกเป็นสองครึ่ง โดยครึ่งละ 45 นาที โดยเวลาการแข่งขันจะมีการนับตลอดเวลา แม้ว่าฟุตบอลจะถูกเตะออกนอกสนามและกรรมการสั่งให้หยุดเล่นก็ตาม ระหว่างครึ่งจะมีเวลาพักให้ 15 นาที กรรมการจะเป็นคนควบคุมเวลา และจะทำการทดเวลาบาดเจ็บในช่วงท้ายของแต่ละครึ่งเพื่อทดแทนเวลาที่เสียไป ระหว่างการเล่น โดยเมื่อจบการแข่งขันกรรมการจะทำการเป่านกหวีดเพื่อหยุดการแข่งขัน
ในการแข่งขันแบบลีก จะมีการจบการแข่งขันสำหรับผลเสมอ แต่สำหรับการแข่งขันที่ต้องรู้ผลแพ้ชนะจะมีการต่อเวลาพิเศษ ซึ่งจะประกอบไปด้วย 2 ครึ่ง ครึ่งละ 15 นาที โดยถ้าคะแนนยังคงเสมอกันจะมีการให้เตะลูกโทษ (ด้านการเตะลูกโทษมีคนวิจัยมาว่าทีมไหนเตะก่อนจะมีเปอร์เซนต์การชนะมากกว่าทีมที่เตะทีหลัง)
คณะกรรมการสมาคมฟุตบอลระหว่างประเทศได้ทดลองการกำหนดรูปแบบการทำคะแนนในช่วงต่อเวลาที่เรียกว่า โกลเดนโกล โดยทีมที่ทำประตูได้ก่อนในช่วงต่อเวลาจะเป็นผู้ชนะการแข่งขัน และ ซิลเวอร์โกล โดยทีมที่ทำประตูนำเมื่อจบครึ่งเวลาแรกจะเป็นผู้ชนะการแข่งขัน โดยโกลเดนโกลได้ถูกนำมาใช้ใน ฟุตบอลโลก 1998 และ ฟุตบอลโลก 2002 โดยมีการใช้ครั้งแรกในการแข่งขันทีมชาติฝรั่งเศส ชนะ ปารากวัย ในปี 1998 ขณะที่ซิลเวอร์โกลได้มีการใช้ครั้งแรกในฟุตบอลยูโร 2004 ซึ่งปัจจุบันโกลเดนโกล และซิลเวอร์โกลยกเลิกการใช้แล้ว
การแข่งขันระหว่างประเทศ > ทีมชาติ

การแข่งขันฟุตบอลในระดับโลกนั้น มีการแข่งขันสูงสุดคือ ฟุตบอลโลก ที่จัดขึ้นทุก 4 ปี ซึ่งทีมที่ร่วมเล่นจะเป็นทีมชาติจากแต่ละประเทศที่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า โดยแต่ละทีมจำเป็นต้องผ่านรอบคัดเลือก ของทางสมาพันธ์ เพื่อมีสิทธิเข้าร่วมเล่น โดยในแต่ละสมาพันธ์จะมีจำกัดจำนวนทีมที่ร่วมเล่นแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับผลงานของแต่ละทีมในอดีต โดยทางฟีฟ่าจะเป็นทางกำหนด และนอกจากฟุตบอลโลกแล้ว ในแต่ละสมาพันธ์จะมีการแข่งขันสูงสุดของแต่ละสมาพันธ์เอง ซึ่งจัดขึ้นทุก 4 ปี โดยผู้ชนะจากแต่ละสมาพันธ์จะทำการแข่งขันกันในคอนเฟเดอเรชันส์คัพพร้อมกับทีมที่ชนะเลิศในฟุตบอลโลกครั้งล่าสุด
นอกเหนือจากการแข่งขันที่จัดโดยฟีฟ่า การแข่งขันฟุตบอลทีมชาติที่เป็นที่จับตามองได้แก่การแข่งขันฟุตบอลในกีฬาระหว่างประเทศ เช่น โอลิมปิก (ทั่วโลก) เอเชียนเกมส์ (ทวีปเอเชีย) หรือ ซีเกมส์ (เฉพาะเอเชียตะวันออกเฉียงใต้)
| ภูมิภาค | เอเชีย | แอฟริกา | อเมริกาเหนือและกลาง | อเมริกาใต้ | ออสเตรเลีย | ยุโรป |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สมาพันธ์ | เอเอฟซี | ซีเอเอฟ | คอนแคแคฟ | คอนเมบอล | โอเอฟซี | ยูฟ่า |
| สมาพันธ์ | AFC | CAF | CONCACAF | CONMEBOL | OFC | UEFA |
| การแข่งขันสูงสุด | เอเชียนคัพ | แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ | คอนคาแคฟโกลด์คัพ | โกปาอาเมริกา | โอเอฟซีเนชันส์คัพ | ยูโร |
ระดับโลก: ฟุตบอลโลก
การแข่งขันระหว่างประเทศ > ทีมสโมสร

สำหรับทีมสโมสรนั้น ทีมที่ชนะเลิศการแข่งขันในประเทศ มีสิทธิเข้าร่วมการแข่งขันในระดับสมาพันธ์ที่มีการจัดขึ้นทุกปี (บางสมาพันธ์จะให้ทีมรองชนะเลิศร่วมด้วย) โดยทีมที่ชนะเลิศในแต่ละสมาพันธ์ จะมาแข่งขันกันในระดับโลก ในการแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก (ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ) ซึ่งจัดขึ้นทุกปี
| ภูมิภาค | เอเชีย | แอฟริกา | อเมริกาเหนือและกลาง | อเมริกาใต้ | ออสเตรเลีย | ยุโรป |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สมาพันธ์ | เอเอฟซี | ซีเอเอฟ | คอนแคแคฟ | คอนเมบอล | โอเอฟซี | ยูฟ่า |
| สมาพันธ์ | AFC | CAF | CONCACAF | CONMEBOL | OFC | UEFA |
| การแข่งขัน  ระดับสมาพันธ์ | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | ซีเอเอฟแชมเปียนส์ลีก | คอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีก | โกปาลิเบร์ตาโดเรส | โอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก |
ระดับโลก: ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก