stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทอร์โมแอซิโดไฟล์

เทอร์โมแอซิโดไฟล์ในบ่อน้ำร้อนที่อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
เทอร์โมแอซิโดไฟล์ (อังกฤษ: thermoacidophile) เป็นจุลินทรีย์อิกซ์ตรีโมไฟล์ที่เป็นทั้งเทอร์โมฟิลิกและแอซิโดฟิลิก กล่าวคือสามารถเจริญเติบโตได้ภายใต้สภาวะที่มีอุณหภูมิสูงและมีพีเอชต่ำ เทอร์โมแอซิโดไฟล์ส่วนใหญ่เป็นอาร์เคีย (โดยเฉพาะ crenarchaeota และ euryarchaeota) หรือแบคทีเรีย และพบยูแคริโอตบ้างเป็นครั้งคราว เทอร์โมแอซิโดไฟล์พบได้ในบ่อน้ำร้อน พุแก๊ส ปล่องน้ำร้อนใต้ทะเลหรือในสภาพแวดล้อมอื่น ๆ ที่มีการปลดปล่อยพลังงานความร้อนใต้พิภพ นอกจากนี้ยังพบในสภาพแวดล้อมที่ปนเปื้อนมลพิษ เช่น น้ำเสียจากเหมืองแร่
แต่กระนั้น สิ่งมีชีวิตอาจมีความสามารถอย่างหนึ่ง แต่เสียความสามารถอีกอย่างไป (biological trade-off) ระหว่างการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่อุณหภูมิสูงกับปรับตัวให้อยู่รอดในสิ่งแวดล้อมที่มีพีเอชต่ำ มีเพียงไม่กี่ตัวอย่างเท่านั้นที่สามารถทนต่อสภาวะสุดขั้วของทั้งสองอย่างได้ดี (pH < 2, อุณหภูมิที่สามารถเติบโตได้ > 80°C) อาร์เคียหลายชนิดมีวิถีเมแทบอลิซึมแบบใช้ออกซิเจน ใช้ออกซิเจนเพียงเล็กน้อย (microaerophile) และไม่ใช้ออกซิเจน (obligate anaerobe) เช่น Acidilobales
การจัดลำดับจีโนมของสาหร่ายสีแดง Galdieria sulphuraria ซึ่งเป็นยูแคริโอตที่เป็นเทอร์โมแอซิโดไฟล์ พบว่าการปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมน่าจะเกิดจากการถ่ายทอดยีนในแนวราบ โดยได้รับจากอาร์เคียและแบคทีเรียที่เป็นเทอร์โมแอซิโดไฟล์
ดูเพิ่ม

Stetter, Karl O. (2011). "History of Discovery of Hyperthermophiles".  ใน Horikoshi, Koki; Antranikian, Garabed; Bull, Alan T.; Robb, Frank T.; Stetter, Karl O. (บ.ก.). Extremophiles handbook. Tokyo: Springer. pp. 403–425. ISBN 9784431538974.
สนามบินเกาะไม้ซี้

hs-spl เครื่องบิน ที่ทำการบินที่เกาะไม้ซี้หลังไทยฟลายอิ้งเซอร์วิส เที่ยวบินที่ 209 ตก
สนามบินเกาะไม้ซี้  หรือ สนามบินโซเนวา คีรี (อังกฤษ: Koh Mai Si Airport) ตั้งอยู่ที่ เกาะไม้ซี้ อ.เกาะกูด จังหวัดตราด เป็นสนามบินส่วนตัวของเครือโรงแรมโซเนวา คีรี เกาะกูด มีลานจอดเครื่องบินแบบเซสนา 208 คาราวานได้ 2 ลำ และแบบซาบ 340 บี ได้ 1 ลำ ทางวิ่งมีความยาว 860 เมตร มีเที่ยวบินแบบเช่าเหมาลำจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ มาลงประจำ
สนามบินเกาะไม้ซี้ เปิดใช้ในเดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2551 สนามบินแห่งนี้มีชื่อเสียงเนื่องจากคนดังจำนวนมากเคยมาเยือนอาทิ อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา, ศรัณยู วินัยพานิช, ปกรณ์ ลัม, ปนัดดา วงศ์ผู้ดี
รายชื่อสายการบิน

เที่ยวบินดำเนินการโดยไทยฟลายอิ้งเซอร์วิส ในนามของบริษัท โซเนวา คีรี ไปกลับ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ–เกาะไม้ซี้ 4 เที่ยวบิน/วัน
รายงานสถิติขนส่งทางอากาศของการท่าอากาศยานไทยประจำปี 2566 ระบุว่ามีผู้โดยสารขึ้นเครื่องมาที่นี่ 4,057 ราย และมีผู้เดินทางไปท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ 4,206 ราย
อุบัติเหตุ

วันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2555 เกิดอุบัติเหตุกับเครื่องบิน HS-SKR เครื่องลื่นไถลออกนอกรันเวย์ จนใบพัดได้รับความเสียหาย
วันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2567 เกิดอุบัติเหตุเครื่องบิน HS-SKR ของบริษัทไทยฟลายอิ้งเซอร์วิส เที่ยวบินที่ 209 ตกบริเวณหนองน้ำในป่าใกล้วัดเขาดิน จังหวัดฉะเชิงเทรา ขณะทำการบินไปยังสนามบินเกาะไม้ซี้ มีผู้เสียชีวิต 9 ราย
ดูเพิ่ม

รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศไทย
เหตุการณ์ยึดมัสยิดอัลฮะรอม

เหตุการณ์ยึดมัสยิดอัลฮะรอม เกิดขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม ค.ศ. 1979 เมื่อกลุ่มหัวรุนแรงต้องการที่จะโค่นราชวงศ์ซะอูด ยึดครองมัสยิดอัลฮะรอม ที่มักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย มุฮัมมัด อับดุลลอฮ์ อัลเกาะฮ์ตานีได้อ้างว่าตนเป็นมะฮ์ดี (ผู้ฟื้นฟูอิสลาม) แล้วเรียกให้มุสลิมทุกคนเชื่อฟังเขา โดยประมาณสองสัปดาห์ กองกำลังพิเศษของซาอุดีอาระเบียได้รับการสนับสนุนจากกองทัพปากีสถานและฝรั่งเศส แล้วสู้เพื่อยึดมัสยิดกลับคืนมา
เรื่องนี้ทำให้โลกอิสลามตกใจ เพราะมีการยึดสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของอิสลาม, นำตัวประกันจากผู้แสวงบุญ และการตายของผู้ก่อการร้าย, กองกำลังรักษาความปลอดภัย และตัวประกันมากกว่าร้อยชีวิต การยึดได้สิ้นสุดลงภายในสองสัปดาห์และมัสยิดได้ถูกทำความสะอาดให้เรียบร้อย อัลเกาะฮ์ตานีถูกฆ่าในระหว่างการจับกุม แต่ญุฮัยมานและผู้ติดตามอีก 67 คนถูกจับแล้วถูกประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะ
หลังจากการโจมตี สมเด็จพระราชาธิบดีคอลิด บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด ทรงตรัสว่าให้เคารพกฎชะรีอะฮ์ (กฎหมายอิสลาม) มากกว่าเดิม พระองค์ทรงแนะนำให้อุลามะและนักอนุรักษ์ศาสนาให้มีกำลังใจ และทหารเข้มงวดมากขึ้น
เบื้องหลัง

การยึดครองเริ่มโดยญุฮัยมาน อัล-อุตัยบี โดยที่เขาคิดว่า มุฮัมมัด อับดุลเลาะฮ์ อัลเกาะฮ์ตานี ผู้เป็นน้องเขยจะเป็นมะฮ์ดีคนต่อไป ผู้ที่มายังโลกก่อนวันสิ้นโลก ผู้ติดตามได้อธิบายว่า เขาสมควรเป็นมะฮ์ดีคนต่อไปเพราะชื่อของเกาะฮ์ตานีและพ่อของเขาเป็นชื่อเดียวกันกับศาสดามุฮัมมัดและพ่อของเขา และมีรายงานว่า "คนที่มีชื่อของตนเองและพ่อของเขาจะมีชื่อเดียวกันกับมุฮัมหมัดและพ่อของเขา และเขาจะมาจากทางเหนือของมักกะฮ์" เพื่อยืนยันความเชื่อนี้ วันที่โจมตีจึงเป็นวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 ซึ่งเป็นวันเแรกของ ฮ.ศ. 1400 ตามปฏิทินฮิจเราะห์ แล้วมีการเชื่อมโยงไปยังธรรมเนียมของมุญาดิดที่ว่า บุคคลที่จะทำให้อิสลามกลับคืนดั่งเดิมจะมาทุก ๆ ศตวรรษ
การยึดมัสยิด

ในช่วงเช้าของวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 เช็คมุฮัมหมัด อัล-สุบายิล อิหม่ามประจำมัสยิดกำลังเตรียมตัวละหมาดพร้อมกับคนประมาณ 50,000 คน ในช่วงประมาณ 5:00 น. เขาถูกขัดจังหวะโดยการปิดตา ประตูถูกปิดทุกบาน และสังหารตำรวจสองนายที่ติดอาวุธกระบองไม้สำหรับตีคนที่ไม่ฟังพวกเขาเท่านั้น จำนวนผู้ก่อการร้ายมี "อย่างน้อย 500 คน" หรือ "สี่ถึงห้าร้อย" และรวมถึงจำนวนเด็กและผู้หญิงบางคนที่เข้าร่วมกองทหารของ อัล-อุตัยบี
หลังจากนั้นผู้ก่อการร้ายได้ปล่อยตัวประกันส่วนใหญ่และขังส่วนที่เหลือในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาจัดกองกำลังป้องกันที่ชั้นบนของมัสยิด และคนยิงสไนเปอร์ที่มินาเร็ต ไม่มีใครที่อยู่ข้างนอกรู้ว่ามีตัวประกันกี่คน ทหารกี่นาย และพวกเขาจัดการตั้งทัพอย่างไร
จำนวนผู้เสียชีวิต

การต่อสู้ได้ยืดเยื้อไปกว่าสองสัปดาห์ และมีรายงานทางการว่า "มีนักแสวงบุญ, ทหาร และคนเคร่งในลัทธิ 255 ถูกฆ่า" และ "ได้รับบาดเจ็บไป 560 คน ... อย่างไรก็ตาม นักการทูตได้อธิบายว่าอาจมีจำนวนมากกว่านั้น" กำลังทหารเสียชีวิตไป 127 คน และบาดเจ็บไป 451 คน
ผลที่ตามมา > ผู้ต้องขัง, การสอบสวน และการประหาร

อัล-กอฮ์ตานีถูกฆ่าในระหว่างการจับกุม แต่ญุฮัยมานและผู้ติดตามอีก 67 คนถูกจับแล้วถูกประหารชีวิตโดยการตัดหัว พวกเขาไม่ได้รับการผ่อนปรน พร้อม 7 ข้อหาใหญ่ ดังนี้:
สร้างความรุนแรงที่มัสยิด อัล-ฮะรอมอันศักดิ์สิทธิ์
สร้างความรุนแรงในเดือนมุฮัรรอมอันศักดิ์สิทธิ์
ฆ่าคนมุสลิมและคนอื่น ๆ
ไม่เชื่อฟังเจ้าหน้าที่
ระงับการละหมาดที่มัสยิด อัล-ฮะรอม
อ้างตนเองว่าเป็นมะฮ์ดี
มีข้อหาเกี่ยวกับการฆ่าคนบริสุทธิ์
ดูเพิ่ม

ยุทธการบลูสตาร์ ที่หริมันทิรสาหิบ เมืองอมฤตสาร์ ประเทศอินเดีย ค.ศ. 1984
การยึดมัสยิดลาล
รายชื่อคนที่อ้างตนเองว่าเป็นมะฮ์ดี
มัสยิดใหญ่แห่งมักกะฮ์  (มัสยิด อัล-ฮะรอม)
กบฎอิควาน
กองกำลังพิเศษของปากีสถาน
บรรณานุกรม

Aburish, Said K., The Rise, Corruption, and Coming Fall of the House of Saud, St. Martin's (1996)
Benjamin, Daniel, The Age of Sacred Terror by Daniel Benjamin and Steven Simon, New York : Random House, (c2002)
Fair, C. Christine and Sumit Ganguly, "Treading on Hallowed Ground: Counterinsurgency Operations in Sacred Spaces", Oxford University Press (2008)
Hassner, Ron E., "War on Sacred Grounds", Cornell University Press (2009) ISBN 978-0-8014-4806-5978-0-8014-4806-5
Kechichian, Joseph A., "The Role of the Ulama in the Politics of an Islamic State: The Case of Saudi Arabia", International Journal of Middle East Studies, 18 (1986), 53–71.
Trofimov, Yaroslav, The Siege of Mecca: The Forgotten Uprising in Islam's Holiest Shrine and the Birth of Al Qaeda, Doubleday (2007) ISBN 0-385-51925-70-385-51925-7 (Also softcover – Anchor, ISBN 0-307-27773-90-307-27773-9)
Wright, Robin B., Sacred Rage : The Wrath of Militant Islam, Simon & Schuster (2001)
Wright, Lawrence, The Looming Tower: Al Qaeda and the Road to 9/11, New York : Knopf (2006) ISBN 978-0-375-41486-2978-0-375-41486-2 (Also softcover – New York : Vintage, ISBN 978-1-4000-3084-2978-1-4000-3084-2)
มีควันลอยขึ้นจากซอฟา-มัรฺวะฮ์ ค.ศ.1979
ผู้รอดชีวิตภายใต้การคุมของทหารซาอุ (ค.ศ. 1979)
ผู้รอดชีวิตภายใต้การคุมของทหารซาอุ (ค.ศ. 1979)
กระจกนาฬิกา

ตัวอย่างของซีเซียมฟลูออไรด์บนกระจกนาฬิกา
กระจกนาฬิกา (อังกฤษ: watch glass) คือชิ้นกระจกเว้าซึ่งใช้วางเพื่อให้ของเหลวระเหย ใช้ใส่ของแข็งเวลาชั่งน้ำหนัก ใช้เป็นที่ปิดบีกเกอร์ และใช้ใส่เพื่อให้ความร้อนแก่สสารจำนวนน้อย ประโยชน์อื่น ๆ ได้แก่ การใช้ปิดเพื่อป้องกันฝุ่นหรือสสารอื่น ๆ ไม่ให้เข้าไปในบีกเกอร์ กระจกนาฬิกาไม่ได้ปิดบีกเกอร์อย่างสมบูรณ์ ดังนั้นก๊าซสามารถแลกเปลี่ยนได้
กระจกนาฬิกาทำให้สามารถเฝ้าดูตะกอนหรือการตกผลึก (crystallization) ได้ง่ายขึ้นเมื่อใช้เป็นพื้นผิวสำหรับการระเหย ทั้งนี้สามารถนำไปวางบนพื้นผิวที่มีสีแตกต่างกับสีของสสารเพื่อทำให้สังเกตได้ง่ายขึ้น
บางครั้งกระจกนาฬิกายังถูกนำไปครอบแก้ววิสกี้ เพื่อรวบรวมกลิ่นให้อยู่ในแก้วและปิดไม่ให้หกเมื่อวิสกี้ถูกเหวี่ยงเป็นวงกลมในแก้ว
ชื่อของกระจกนาฬิกามาจากการที่กระจกนั้นมีความคล้ายกับกระจกบนนาฬิกาพกแบบโบราณ
ประโยชน์

จากที่กล่าวไว้ข้างต้น กระจกนาฬิกาถูกใช้เป็นฝาปิดบีกเกอร์อยู่บ่อยครั้ง โดยกระจกนาฬิกาถูกวางไว้บนภาชนะทำให้ควบคุมและเปลี่ยนแปลงสภาวะอิ่มตัวของไอน้ำได้ง่ายขึ้น นอกจากนี้กระจกนาฬิกายังใช้เพื่อใส่ของแข็งเวลาชั่งบนตราชั่ง ก่อนการชั่งของแข็งกระจกนาฬิกาจะถูกนำไปชั่งก่อน ตามด้วยการกดปรับให้ตราชั่งเป็นศูนย์ จากนั้นค่อยใส่สสารที่ต้องการช่างลงไปบนกระจกนาฬิกาเพื่อให้ได้น้ำหนักตามต้องการ โดยตราชั่งจะแสดงน้ำหนักของสสารตัวอย่าง
นอกจากนี้กระจกนาฬิกายังใช้สำหรับการตากสสาร โดยเมื่อสสารนั้นถูกแยกจากตัวทำละลายแล้วจะถูกเกลี่ยลงบนกระจกนาฬิกา และบางครั้งกระดาษกรอง ยังถูกพับแล้ววางไว้ด้านบนเพื่อป้องกันละอองบนอากาศไม่ให้ตกลงบนสสารที่ได้
เพื่อเร่งเวลาในการตาก กระจกนาฬิกาสามารถถูกนำไปวางในตู้ดูดควัน (fume hood) เพื่อเพิ่มการถ่ายเทของอากาศ
อ้างอิง
↑  Graham, Lawrence. "E-pistle 2007/030 – Whisky Glasses; a Study". Malt Maniacs. Canada. สืบค้นเมื่อ 28 June 2015.
↑  Helmenstine, Anne Marie. "Watch Glass - Photo". About. สืบค้นเมื่อ 28 June 2015.
↑  Jones, Chad. "Chemistry Lab Equipment: Watch Glass". Answers. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-11-06. สืบค้นเมื่อ 28 June 2015.
↑  Lehman, John W. (2008). The Student's Lab Companion: Laboratory Techniques for Organic Chemistry (2nd ed.). Prentice Hall. pp. 156–157. ISBN 9780131593817.
ผลึกของแข็งบนกระจกนาฬิกาซึ่งมีกระดาษที่ถูกพับวางไว้ด้านบนเพื่อป้องกันการปนเปื้อน
การตากแห้งของผลึกโดยใช้กระจกนาฬิกาและอากาศแห้งจากกรวยที่กลับหัว
สวนลอยบาบิโลน

ภาพวาดสวนลอยบาบิโลน โดย มาเตน แวน ฮีมเสติร์ก (Maarten van Heemskerck) นักวาดภาพชาวดัตช์
สวนลอยบาบิโลน (อังกฤษ: Hanging Gardens of Babylon) จัดเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ตั้งอยู่ริมแม่น้ำยูเฟรติส ประเทศอิรักในปัจจุบัน สร้างโดยพระเจ้าเนบูคัดเนซซาร์ที่ 2 แห่งกรุงบาบิโลเนีย สร้างให้แก่มเหสีของพระองค์ชื่อพระนางอมีทิสสร้างขึ้นเมื่อ 600 ปีก่อนคริสต์ศักราช สูงประมาณ 75 ฟุต กินพื้นที่ 400 ตารางฟุต ระเบียงทุกชั้นได้รับการตกแต่งด้วยไม้ดอก ไม้ประดับ ไม้ยืนพุ่มชนิดต่าง ๆ มีระบบชลประทานชักน้ำจากแม่น้ำยูเฟรตีสไปทำเป็นน้ำตกและนำไปเลี้ยงต้นไม้ตลอดปี
สวนลอยบาบิโลนคือสิ่งมหัศจรรย์แห่งเดียวที่ยังไม่ทราบที่ตั้งชัดเจนของมัน และไม่มีเอกสารใดของบาบิโลนที่กล่าวถึงสวนนี้ ทำให้มีการตั้งทฤษฎีต่าง ๆ ที่ตั้งข้อสงสัยถึงการมีอยู่ของมันมากมาย โดยทฤษฎีที่ได้รับการวิเคราะห์ว่าเป็นไปได้นั้นมีอยู่สามทฤษฎี หนึ่ง; สวนนี้อาจมีอยู่จริงที่บาบิโลน และถูกทำลายด้วยปัจจัยบางอย่างในช่วงเวลาหลังคริสต์ศตวรรษที่หนึ่ง สอง; สวนลอยบาบิโลนอาจเป็นเพียงสวนในตำนานที่มาจากจินตนาการของนักเขียนชาวกรีกและโรมันเท่านั้น สาม; สวนนี้แท้จริงแล้วเป็นสวนในตำนานที่ได้รับการอ้างอิงถึงสวนของกษัตริย์เซนนาเชริบของอัสซีเรีย ที่ตั้งอยู่ในกรุงนิเนเวห์ที่ริมแม่น้ำไทกริส ใกล้เมืองโมซูลของประเทศซีเรียในปัจจุบัน
ข้อมูล

Finkel, Irving (1988). "The Hanging Gardens of Babylon".  ใน Clayton, Peter; Price, Martin (บ.ก.). The Seven Wonders of the Ancient World. New York: Routledge. pp. 38 ff. ISBN 0-415-05036-7.
Finkel, Irving L.; Seymour, Michael J., บ.ก. (2008). Babylon. New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-538540-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ |
| --- | --- |
เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์:  มหาพีระมิดแห่งกีซา  สวนลอยบาบิโลน  เทวรูปซูสที่โอลิมเปีย  วิหารอาร์ทิมิส  สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส  มหารูปแห่งโรดส์  ประภาคารแห่งอเล็กซานเดรีย 
ที่เกี่ยวข้อง:  เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก  Seven Wonders of the World (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1956)  "Eighth Wonder of the World"  นิว7วันเดอส์ออฟเดอะเวิลด์ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef 
32°32′08″N 44°25′39″E﻿ / ﻿32.5355°N 44.4275°E﻿ / 32.5355; 44.4275
Acantopsis choirorhynchos

| Acantopsis dialuzona |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: ปลาตะเพียน Cypriniformes
วงศ์:: วงศ์ปลาหมู Cobitidae
สกุล:: ปลารากกล้วย Acantopsis van Hasselt, 1823
สปีชีส์:: Acantopsis dialuzona
ชื่อทวินาม
Acantopsis dialuzona van Hasselt, 1823

ชื่อพ้อง
 Acantopsis choirorhynchos (Bleeker, 1854)  Cobitis choirorhynchos Bleeker, 1854
Acantopsis choirorhynchos เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาหมูแท้ (Cobitidae) มีลำตัวเล็ก ขนาดยาวไม่เกิน 30 เซนติเมตร (แต่ที่พบโดยทั่วไปจะยาวเพียงแค่ 5-14 เซนติเมตร) หัวแหลม ตาเล็ก หางแหลม กลางลำตัวมีเส้นสีเทาจากหัวถึงหางระหว่างเส้นมีจุดสีดำเป็นแนวยาว ครีบหางเว้าตื้น มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในพื้นท้องน้ำที่มีกรวดทรายและมีกระแสน้ำไหลเชี่ยว สามารถมุดทรายได้อย่างรวดเร็วเมื่อตกใจหรือจะซ่อนตัวจากสัตว์นักล่า
A. choirorhynchos เป็นปลาพื้นเมืองในรัฐอัสสัมของอินเดีย, พม่า, ไทย, เวียดนาม, มาเลเซีย (ทั้งตะวันตกและตะวันออก) และเกาะสุมาตราและเกาะชวาของอินโดนีเซีย ตัวอย่างที่นำมาจัดอนุกรมวิธานถูกจับมาจากบริเวณจุดบรรจบระหว่างแม่น้ำเลอมาตังกับแม่น้ำเอนิมในจังหวัดสุมาตราใต้ ส่วนในไทยพบที่แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำแม่กลอง แม่น้ำยม แม่น้ำวัง แม่น้ำมูล แม่น้ำสงคราม แม่น้ำปัตตานี เป็นต้น
เนื่องจากปลาชนิดนี้เป็นปลาขนาดเล็ก จึงนิยมบริโภคด้วยการรับประทานทั้งตัวและก้าง โดยนำมาทำเป็นอาหารได้หลายอย่างทั้งการปรุงสดและตากแห้ง โดยรายการที่ขึ้นชื่อที่สุด คือ ปลารากกล้วยทอดกระเทียม รับประทานกับข้าวต้ม สำหรับการปรุงสดสามารถทำอาหารได้หลากหลาย เช่น ต้มยำ ต้มโคล้ง ฉู่ฉี่ นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ นิยมเลี้ยงเพราะเป็นปลาที่เก็บเศษอาหารที่ปลาอื่นกินเหลือไว้เป็นอย่างดี อีกทั้งยังช่วยพรวนทรายให้ร่วนอยู่ตลอดเวลาด้วย จากการที่มันสามารถมุดทรายได้เป็นอย่างดี
อนึ่ง A. choirorhynchos มีชื่อสามัญในภาษาไทยว่า "ปลารากกล้วย" หรือ "ปลาซ่อนทราย" ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้เรียกร่วมกับปลาชนิดอื่น ๆ ในสกุล Acantopsis ของวงศ์ปลาหมู นอกจากชนิด A. choirorhynchos ซึ่งเป็นชนิดที่พบบ่อยที่สุดแล้ว ยังมีปลารากกล้วยชนิดอื่น ๆ ที่มีความคล้ายคลึงกัน เช่น A. thiemethdi, A. spectabilis, A. octoactinotos เป็นต้น และยังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่สามารถจำแนกอนุกรมวิธานได้ จึงใช้ชื่อชนิดเป็น sp. อยู่
ดูเพิ่ม

Acantopsis
บรรณานุกรม

Baensch, Hans A.; Riehl, Rudiger (1997). Baensch Aquarium Atlas. Vol. 1 (6th ed.). Shelburne, Vermont: Microcosm Ltd. p. 366. ISBN 1-890087-05-X.
Froese, Rainer and Pauly, Daniel, eds. (2005). "Acantopsis choirorhynchos" in FishBase. พฤษภาคม 2005 version.
"Acantopsis choirorhynchos". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ. สืบค้นเมื่อ 23 มิถุนายน 2005.
แหล่งข้อมูลอื่น

Oijen, M.J.P. van; G.M.P. Loots (พฤษภาคม 2012). "An illustrated translation of Bleeker's Fishes of the Indian Archipelago Part II Cyprini". Zoologische Mededelingen. 86. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 ธันวาคม 2014.
| ด ค กสัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  ปลาบึก (เชียงราย, พะเยา)  ปลากา (เชียงใหม่, แพร่)  ปลาปากหนวด (น่าน)  กบทูด (แม่ฮ่องสอน)  ปลารากกล้วยชนิด Acantopsis choirorhynchos (ลำปาง)  อึ่งปากขวด (ลำพูน)  ปลาตะโกก (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ปลาเกล็ดถี่ (กาฬสินธุ์)  ปลาพรม (ขอนแก่น)  ปลาสลาด (ชัยภูมิ)  ปลาเผาะ (นครพนม)  ปลาบ้า (นครราชสีมา)  ปลาบู่กุดทิง (บึงกาฬ)  กุ้งฝอยชนิด Macrobrachium lanchesteri (บุรีรัมย์)  ปูทูลกระหม่อม (มหาสารคาม)  ปลากดคัง (มุกดาหาร)  ปลาชะโอน (ยโสธร)  ปลาหลดจุด (ร้อยเอ็ด)  ปลาเพ้าชนิด Bangana lippus (เลย)  กบนา (ศรีสะเกษ)  ปลากา (สกลนคร)  ปลานวลจันทร์น้ำจืด (สุรินทร์)  ปลายี่สก (หนองคาย)  ปลาสร้อยขาว (หนองบัวลำภู, อำนาจเจริญ)  ปลาสร้อยลูกกล้วย (อุดรธานี)  ปลาเทโพ (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  ปลากระโห้ (กรุงเทพมหานคร)  ปลาตะพากเหลือง (กำแพงเพชร)  ปลาแดง (ชัยนาท)  ปลาตะเพียนทอง (นครนายก, อ่างทอง)  กุ้งก้ามกราม (นครปฐม, พระนครศรีอยุธยา)  ปลาสวาย (นครสวรรค์)  ปลาเทพา (นนทบุรี)  ปลาบู่ทราย (ปทุมธานี)  จระเข้น้ำจืด (พิจิตร)  ปลากดคัง (พิษณุโลก)  แมงกะพรุนน้ำจืดชนิด Craspedacusta sowerbii (เพชรบูรณ์)  ปลาตะเพียนขาว (ลพบุรี)  ปลาสลิด (สมุทรปราการ)  หอยหลอดชนิด Solen regularis (สมุทรสงคราม)  ปลาทู (สมุทรสาคร)  ปูน้ำตกสระบุรี (สระบุรี)  ปลาช่อน (สิงห์บุรี)  ปลาก้างพระร่วง (สุโขทัย)  ปลาม้า (สุพรรณบุรี)  ปลาแรด (อุทัยธานี) 
ภาคตะวันออก:  ปลาบู่มหิดล (จันทบุรี)  ปลากะพงขาว (ฉะเชิงเทรา)  ปลาฉลามกบ (ชลบุรี)  ปลากะรังจุดฟ้าจุดเล็ก (ตราด)  ปลาตะโกก (ปราจีนบุรี)  ปลาพลวงทอง (ระยอง)  ปลาบ้า (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  ปลายี่สก (กาญจนบุรี, ราชบุรี)  ปลาตะพากส้ม (ตาก)  ปลานวลจันทร์ทะเล (ประจวบคีรีขันธ์)  ปลาเวียน (เพชรบุรี) 
ภาคใต้:  หอยชักตีน (กระบี่)  ปลาทู (ชุมพร)  พะยูน (ตรัง)  ปลาหมอ (นครศรีธรรมราช)  ปลาซิวข้างขวานใหญ่ (นราธิวาส)  ปลาสลิด (ปัตตานี)  เต่าตนุ (พังงา)  ปลากระแห (พัทลุง)  หอยมุกจาน (ภูเก็ต)  ปลาพลวงชมพู (ยะลา)  ปูเจ้าฟ้า (ระนอง)  ปลาตะกรับ (สงขลา)  ปลาการ์ตูนส้มขาว (สตูล)  ปลาตะพัดเขียว (สุราษฎร์ธานี) 
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Acantopsis choirorhynchos:  Wikidata: Q3284304  Wikispecies: Acantopsis choirorhynchos  BOLD: 106063  EoL: 205886  GBIF: 2368327  iNaturalist: 187008  IRMNG: 10581224  ITIS: 639714  IUCN: 166466  NCBI: 357281  WoRMS: 275369 
Acantopsis dialuzona:  Wikidata: Q1501220  Wikispecies: Acantopsis dialuzona  BOLD: 709823  EoL: 224859  FishBase: 23015  GBIF: 2368334  iNaturalist: 445605  IRMNG: 10938698  ITIS: 639715  IUCN: 181193  NCBI: 743463  Plazi: 6C82A47E-1683-DDBD-CB6B-D34A607157E9  WoRMS: 1022744  ZooBank: 17AEA7E2-91BF-4CEC-AC4D-310E6ED93226
ฟรานซิส เจฟเฟอส์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เจฟเฟอส์ขณะฝึกซ้อมเพื่อลงเล่นให้กับอิปสวิชทาวน์
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ฟรานซิส เจฟเฟอส์ (Francis Jeffers)
วันเกิด:   (1981-01-25) 25 มกราคม ค.ศ. 1981 (43 ปี)
สถานที่เกิด:  ลิเวอร์พูล, อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.75 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรเยาวชน
000?–1997:  เอฟเวอร์ตัน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1997–2001 |  เอฟเวอร์ตัน |  49 |  (18) |
| 2001–2004 |  อาร์เซนอล |  22 |  (4) |
| 2003–2004 |  → เอฟเวอร์ตัน (ยืม) |  18 |  (1) |
| 2004–2006 |  ชาร์ลตันแอธเลติก |  20 |  (3) |
| 2005 |  → เรนเจอส์ (ยืม) |  8 |  (0) |
| 2006–2007 |  แบล็กเบิร์นโรเวอส์ |  10 |  (0) |
| 2007 |  → อิปสวิชทาวน์ (ยืม) |  9 |  (4) |
| 2007–2010 |  เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ |  54 |  (5) |
| 2010–2011 |  นิวคาสเซิลเจทส์ |  9 |  (1) |
| 2011 |  มาเทอร์เวลล์ |  10 |  (1) |
| 2011–2012 |  นิวคาสเซิลเจทส์ |  17 |  (1) |
| 2012 |  ฟลอเรียนา |  2 |  (1) |
| 2013 |  แอกคลิงตันสแตนลีย์ |  7 |  (2) |
| รวม |   |  235 |  (41) |
ทีมชาติ‡
| 1999–2001 |  อังกฤษอายุต่ำกว่า 21 ปี |  16 |  (13) |
| 2003 |  อังกฤษ |  1 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 16:32, 1 ธันวาคม 2013 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 24 เมษายน 2010
ฟรานซิส เจฟเฟอส์ (อังกฤษ: Francis Jeffers) อดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษในตำแหน่งกองหน้า เคยมีชื่อเสียงโด่งดังกับเอฟเวอร์ตัน และอาร์เซนอล ในพรีเมียร์ลีก
เจฟเฟอส์ เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1981 ที่เมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ เริ่มต้นการเป็นนักฟุตบอลจากการเป็นผู้เล่นของเอฟเวอร์ตัน สโมสรประจำเมืองลิเวอร์พูล สร้างชื่อขึ้นมาจากการเป็นผู้เล่นดาวรุ่งที่มีความรวดเร็วและสัญชาตญาณการทำประตูของกองหน้าอย่างครบถ้วน จนได้รับฉายาว่า "จิ้งจอกแดนหน้า" (Fox in the Box) และถูกนำไปเปรียบเทียบกับไมเคิล โอเวน กองหน้าของลิเวอร์พูล สโมสรคู่ปรับร่วมเมืองของเอฟเวอร์ตัน ด้วยความเป็นกองหน้าดาวรุ่งเหมือนกัน โดยได้ลงเล่นให้กับเอฟเวอร์ตตันชุดใหญ่ ในวันเปิดกล่องของขวัญ ค.ศ. 1997 พบกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ขณะที่มีอายุเพียง 16 ปี
ในฤดูกาล 2011–12 เจฟเฟอส์ได้ขอย้ายไปยังอาร์เซนอล ด้วยการทำผลงานได้เข้าตาอาร์แซน แวงแกร์ ผู้จัดการของอาร์เซนอล ด้วยค่าตัว 8 ล้านปอนด์ (ประมาณ 400 ล้านบาท) แต่ทว่ากลับไม่ประสบความสำเร็จ และถูกมองว่าเป็นหนึ่งในการซื้อตัวที่ล้มเหลวของแวงแกร์ แต่เจฟเฟอส์ก็เป็นแรงบันดาลใจให้กับเวย์น รูนีย์ อีกหนึ่งกองหน้าของเอฟเวอร์ตันที่ต่อมากลายมาเป็นผู้เล่นที่มีชื่อเสียงโด่งดังระดับโลก
หลังจากนั้น เจฟเฟอส์ก็ได้ถูกยืมตัวไปเล่นในเอฟเวอร์ตันอีกครั้ง และถูกยืมตัวจนถึงขายตัวออกไปในหลายสโมสรในระดับที่ต่ำลง พร้อมกับชื่อเสียงก็ค่อย ๆ ลดลง รวมถึงการได้ย้ายไปสู่สโมสรอื่นนอกประเทศอังกฤษด้วย
ในระดับทีมชาติ เจฟเฟอส์เคยติดทีมชาติอังกฤษชุดเยาวชนอายุไม่เกิน 21 ปี ด้วยการทำประตูไปทั้งสิ้น 13 ประตู จาก 16 ครั้งที่ได้ลงเล่น และติดทีมชาติชุดใหญ่ ในนัดกระชับมิตรกับออสเตรเลีย ณ สนามอัปตันพาร์ก ของเวสต์แฮมยูไนเต็ด ซึ่งเจฟเฟอส์ทำประตูได้หนึ่งประตู
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ Francis Jeffers ที่ Soccerbase
ฟรานซิส เจฟเฟอส์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
หญ้าชะเงา

| หญ้าชะเงา |
| --- | --- |

Enhalus acoroides

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Alismatales
วงศ์:: Hydrocharitaceae
สกุล:: Enhalus Rich.
สปีชีส์:: E.  acoroides
ชื่อทวินาม
Enhalus acoroides (L.f.) Royle

หญ้าชะเงา(ชื่อวิทยาศาสตร์: Enhalus acoroides) เป็นหญ้าทะเลที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ขึ้นเป็นกอสูง 1 เมตร มี 2-5 ใบ ใบแบนยาว แตกขึ้นมาจากไรโซม ก้านดอกยาว ม้วนงอเหมือนสปริง พบได้ทั้งบริเวณน้ำกร่อยและทะเล เป็นพืชท้องถิ่นในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิกฝั่งตะวันตก ในตำรายาไทยใช้เป็นยาฟอกโลหิต ขับน้ำเหลืองเสีย แก้ลมในลำไส้
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Enhalus acoroides ที่วิกิสปีชีส์
Images เก็บถาวร 2012-03-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน of Enhalus at Algaebase
สองชีวิตหนึ่งโศกนาฏกรรมบรรจบ

| สองชีวิตหนึ่งโศกนาฏกรรมบรรจบ |
| --- | --- |
Promotional film poster
กำกับ: Terry George
เขียนบท: John Burnham Schwartz (novel and adaptation)  Terry George (adaptation)
อำนวยการสร้าง: Dean Leavitt Gina Resnick Nick Wechsler A. Kitman Ho
นักแสดงนำ: Joaquin Phoenix Mark Ruffalo Jennifer Connelly  Mira Sorvino
กำกับภาพ: John Lindley
ตัดต่อ: Naomi Geraghty
ผู้จัดจำหน่าย: Focus Features
วันฉาย: 19 ตุลาคม, ค.ศ. 2007
ประเทศ:  สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทำเงิน: $137,807
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
สองชีวิตหนึ่งโศกนาฏกรรมบรรจบ (อังกฤษ: Reservation Road) เป็นภาพยนตร์อเมริกันในปี ค.ศ. 2007 กำกับโดย เทอร์รี จอร์จ สร้างจากหนังสือจากชื่อเดียวกันของ จอห์น เบิร์นแฮม ชวอตซ์ ทีเขายังร่วมดัดแปลงบทประพันธ์เป็นบทภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วย ภาพยนตร์นำแสดงโดยวาคีน ฟินิกซ์ และมาร์ก รัฟฟาโล
นักแสดง

Joaquin Phoenix - Ethan Learner
Mark Ruffalo - Dwight Arno
Jennifer Connelly - Grace Learner
Mira Sorvino - Ruth Wheldon
Elle Fanning - Emma Learner
Eddie Alderson - Lucas Arno
ดูเพิ่ม

Focus Features Homepage
Reservation Road ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ความไม่เสถียรของจีนส์

ความไม่เสถียรของจีนส์ (อังกฤษ: Jeans instability) เป็นสาเหตุทำให้เกิดการยุบตัวของเมฆระหว่างดาวและทำให้เกิดการก่อตัวของดาวฤกษ์เป็นลำดับต่อไป เกิดขึ้นเมื่อแรงดันก๊าซภายในไม่เพียงพอที่จะป้องกันการยุบตัวจากแรงโน้มถ่วงของห้วงบริเวณที่เต็มไปด้วยสสาร การจะดำรงภาวะเสถียรไว้นั้น กลุ่มเมฆจะต้องมีภาวะสมดุลอุทกสถิต ซึ่งในกรณีของกลุ่มเมฆทรงกลมนั้นสามารถแปลงเป็นสมการได้ดังนี้
โดยที่  M_{enc}(r) คือมวลที่อยู่ภายใน,  p คือแรงดัน,  \rho (r) คือความหนาแน่นของก๊าซที่ระยะรัศมี  r,  G คือ ค่าคงที่แรงโน้มถ่วง และ  r คือรัศมี ภาวะสมดุลจะคงอยู่ได้ถ้ามีความยุ่งเหยิงเล็ก ๆ เกิดขึ้น แต่จะเข้าสู่ความไม่เสถียรถ้ามันขยายตัวขึ้น โดยทั่วไป กลุ่มเมฆไม่เสถียรถ้ามันมีมวลสูงมากๆ ที่อุณหภูมิค่าหนึ่ง หรือเย็นมาก ๆ ที่ขีดมวลค่าหนึ่ง ทำให้แรงโน้มถ่วงเอาชนะแรงดันก๊าซภายในได้