stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะแมนฮูเนเวอร์ลายด์
เบื้องหลังและการผลิต

ใน ค.ศ. 2011 มารูนไฟฟ์ออกจำหน่ายสตูดิโออัลบั้มที่สาม แฮนส์ออลโอเวอร์ ซ้ำ ซิงเกิลแรกจากการออกซ้ำครั้งนี้คือ "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" ร้องรับเชิญโดยนักร้องอเมริกัน คริสตินา อากีเลรา และประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตเพลง 18 ประเทศรวมถึงบิลบอร์ดฮอต 100 ในกลางปี ค.ศ. 2011 วงเริ่มทำสตูดิโออัลบั้มที่สี่ สมาชิกคนหนึ่งในวงมารูนไฟฟ์ เจมส์ วาเลนไทน์ กล่าวกับบิลบอร์ดและเผยแผนในการออกสตูดิโออัลบั้มที่สี่ในต้นปี ค.ศ. 2012 ในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2012 วงนำวิดีโอขึ้นยูทูบ แสดงให้เห็นสมาชิกวงกำลังอัดเสียงในสตูดิโอ ในวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 อัลบั้มออกจำหน่ายภายใต้ชื่อ โอเวอร์เอกซ์โพสด์
"เดอะแมนฮูเนเวอร์ลายด์" แต่งโดยนักร้องนำ แอดัม เลอวีน ร่วมกับไบรอัน เวสต์ และมอเรียส โมกา เพลงผลิตโดยเลอวีน ร่วมกับโนอาห์ "เมลบ็อกซ์" พาสโซวอย เวสต์ช่วยเสริมการผลิตภายใต้ชื่อ สวีตเวสตี (Sweetwesty) โนอาห์ พาสโซวอย อัดเสียงเพลง "เดอะแมนฮูเนเวอร์ลายด์" ที่คอนเวย์สตูดิโอส์ ในลอสแอนเจลิส ขณะที่อีริก อายแลนส์ เป็นผู้ช่วยปรับแต่งเสียง เซอร์บัน เกเนีย ผสมเสียงเพลงที่มิกซ์สตาร์สตูดิโอส์ ในเวอร์จิเนียบีช ร่วมกับจอห์น เฮนส์ และฟิล ซีฟอร์ด เป็นวิศวกรผสมเสียงและผู้ช่วยผสมเสียง ตามลำดับ พาสโซวอยเป็นผู้โปรแกรมเสียงและหาคีย์เพลง ขณะที่เวสต์โปรแกรมเสียงกีตาร์และเสียงเสริมอื่น ๆ แมกซ์ มาร์ติน และแซม ฟาร์ราร์ มาช่วยเรื่องคีย์และโปรแกรมเสียง ตามลำดับด้วย
ดนตรีและเนื้อร้อง

"เดอะแมนฮูเนเวอร์ลายด์" เป็นเพลงป็อปมีความยาว 3 นาที 25 วินาที แต่งด้วยคีย์ดีเมเจอร์ ในจังหวะ 4 4 (common time) เทมโป 116 จังหวะต่อนาที พิสัยเสียงร้องของเลอวีนกว้างตั้งแต่โน้ตต่ำ A4 ถึงโน้ตสูง B5 ด้านเนื้อร้อง เพลงเล่าเรื่องปัญหาความสัมพันธ์ของตัวเอกซึ่งเขารับบทเป็นคนดีคนหนึ่ง "I was the man who never lied... but I couldn't break your heart like you did yesterday." เนต ชิเนน จากเดอะนิวยอร์กไทมส์ กล่าวถึงเพลง "เดอะแมนฮูเนเวอร์ลายด์" ว่า เลอวีนร้อง "เกี่ยวกับการทำลายความซื่อสัตย์สมบูรณ์แบบในตัวเขาเพื่อให้คนรักที่ชวนเขาทะเลาะเหลือแต่ความรู้สึกเจ็บปวด" ร็อบ ชีเฟลด์จากโรลลิงสโตนสรุปว่าในเพลง นักร้องสารภาพว่าความซื่อสัตย์เป็นอุบายที่แย่ที่สุด นักวิจารณ์คนดังกล่าวกล่าวว่า นั่นเป็น "คำคมคลุมเครือในชีวิตจริง แต่มันจะดูสมเหตุสมผลสำหรับคนฉลาด"
การตอบรับ

ซูซาน เบิร์น จาก RTÉ.ie สรุปว่า "ลักกีสไตรก์" "เดย์ไลต์" "เดอะแมนฮูเนเวอร์ลายด์" และ "เลิฟซัมบอดี" อาจได้ออกเป็นซิงเกิล เจเรมี โทมัส จาก 411มาเนีย ติดป้ายเพลงนี้กับเพลง "เพย์โฟน" และ "วันมอร์ไนต์" ให้มี "ตัวเลขที่น่าพอใจ" เนื่องจากเป็นไปได้ว่ามียอดเปิดเพลง "จำนวนพอประมาณ" บรูซ เดนนิล จากเดอะซิติเซนเขียนว่า "เดอะแมนฮูเนเวอร์ลายด์" ร่วมกับเพลง "วันมอร์ไนต์" เป็นหลักฐานว่า "มารูนไฟฟ์ออกผลงานที่มีบางอย่าง (ณ ขณะนี้) ที่พวกเขาภูมิใจนำเสนอ" ในบทวิจารณ์อัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ เฟรเซอร์ แม็กอัลไพน์จากบีบีซีมิวสิกเขียนว่า วงได้ทิ้ง "ความเจ้าอารมณ์ของไก่อ่อนจอมวางมาด" (the strutting cockerel heat) ในซิงเกิล "ดิสเลิฟ" ไปหา "ความสุขสมบูรณ์ชนิดอิ่มตัว" (saturated rave bliss) ในซิงเกิล "เลิฟซัมบอดี" หรือ "เดอะแมนฮูเนเวอร์ลายด์" เนื่องจากผลกระทบของตลาดที่เขาเลือกเป็นกลุ่มเป้าหมาย" คริส เพย์น จากนิตยสารบิลบอร์ดเขียนว่าเพลงทำให้เพลง "ลักกีสไตรก์" แข็งแรง และมีท่อนคอรัสที่น่าจดจำที่สุดในอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ โรเบิร์ต คอปซีย์ จากดิจิทัลสปายเขียนว่าเพลงทำให้รู้สึก "นิรนาม" ทั้ง ๆ ที่มีท่อนคอรัส "ขนาดเท่าสนามกีฬา"
เดอะโพลาร์เอ็กซ์เพรส

| เดอะโพลาร์เอ็กซ์เพรส |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์ เดอะ โพลาร์ เอกซ์เพรส
กำกับ: โรเบิร์ต เซเมกคิส
เขียนบท: Chris Van Allsburg Robert Zemeckis William Broyles, Jr.
อำนวยการสร้าง: Robert Zemeckis Gary Goetzman Steve Starkey William Teitler
นักแสดงนำ: Tom Hanks Leslie Harter Zemeckis Eddie Deezen Chantel Valdivieso  Daryl Sabara  Nona Gaye Jimmy Bennett Steven Tyler
กำกับภาพ: Don Burgess
ดนตรีประกอบ: Alan Silvestri Glen Ballard (songs)
ผู้จัดจำหน่าย: Warner Bros. Pictures Castle Rock Entertainment Shangri-La Entertainment
วันฉาย: 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 (สหรัฐอเมริกา)
ความยาว: 100 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 165 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 307.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
เดอะโพลาร์เอกซ์เพรส (อังกฤษ: The Polar Express) ภาพยนตร์แอนิเมชันมิวสิคัลแฟนตาซีสำหรับเทศกาลคริสต์มาส ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2004 สร้างจากหนังสือสำหรับเด็กในชื่อเรื่องเดียวกันของคริส แวน ออลส์เบิร์ก ภาพยนตร์เขียน ผลิต และกำกับโดยโรเบิร์ต เซเม็กคิส แสดงตัวละครแอนิเมชันที่เป็นคนใช้เทคนิคจับความเคลื่อนไหว (motion capture)
นักพากย์เสียง

Daryl Sabara พากย์เป็น  ฮีโร่บอย
Nona Gaye พากย์เป็น ฮีโร่เกิร์ล
ดูเพิ่ม

เว็บไซต์ทางการ ของสหรัฐอเมริกา
เว็บไซต์ทางการ ของสหราชอาณาจักร[ลิงก์เสีย]
เว็บไซต์ทางการ (ภาษาไทย) เก็บถาวร 2009-02-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Polar Express ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เดอะโรลลิงสโตนส์

สำหรับนิตยสารดนตรี ดูที่ โรลลิงสโตน
| เดอะโรลลิงสโตนส์ |
| --- | --- |
เดอะโรลลิงสโตนส์แสดงที่ Summerfest ใน Milwaukee ในปี 2015 จากซ้ายไปขวา: ชาร์ลี วัตต์ส รอนนี วูด มิก แจ็กเกอร์ และคีธ ริชาร์ดส
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
แนวเพลง: ร็อก, บลูส์, ป็อป, ร็อกแอนด์โรล, คันทรี่, รู้ทส์ร็อค
ช่วงปี: 1962-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Decca, Rolling Stones, Virgin, ABKCO, Interscope, Polydor

สมาชิก: มิก แจ็กเกอร์ (Mick Jagger) คีธ ริชาร์ดส (Keith Richards) รอนนี วูด (Ronnie Wood)
อดีตสมาชิก: ไบรอัน โจนส์ (Brian Jones) เอียน สทิวเวิร์ต (Ian Stewart) ชาร์ลี วัตต์ส (Charlie Watts) บิล ไวแมน (Bill Wyman) มิก เทย์เลอร์ (Mick Taylor)

เว็บไซต์: www.RollingStones.com
เดอะโรลลิงสโตนส์ (อังกฤษ: The Rolling Stones) เป็นวงร็อกอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี 1962 ในลอนดอน โดยหัวหน้าวงดั้งเดิม ไบรอัน โจนส์ และนักเปียโน เอียน สทิวเวิร์ต ร่วมด้วยนักร้อง มิก แจ็กเกอร์ และมือกีตาร์ คีธ ริชาร์ดส ในช่วงแรกแจ็กเกอร์และริชาร์ดสร่วมในฐานะผู้ร่วมเขียนเพลง จากนั้นเริ่มนำวงหลังจากเกิดปัญหาและความไม่เอาแน่เอานอนของโจนส์ ต่อจากนั้น มือเบส บิลล์ ไวแมน และมือกลอง ชาร์ลี วัตต์ส ก็เข้ามาเป็นสมาชิกในยุคแรก และสทิวเวิร์ตรู้สึกว่าไม่เหมาะสมกับการเป็นทีนไอดอล จึงออกจากวงอย่างเป็นทางการเมื่อปี 1963 แต่ยังคงทำหน้าที่เป็นผู้จัดการวงในช่วงออกเดินทางทัวร์ และเป็นมือคีย์บอร์ด จนเขาเสียชีวิตในปี 1985
ในช่วงแรกผลงานส่วนใหญ่จะนำเพลงเก่าในรูปแบบบลูส์อเมริกันและร็อกแอนด์โรลมาทำใหม่ หลังจากที่วงประสบความสำเร็จครั้งแรกในสหราชอาณาจักร พวกเขาก็เริ่มประสบความสำเร็จในอเมริกาหลังจากออกรายการ "บริติชอินเวชัน" ("British Invasion") ในต้นยุคทศวรรษ 1960 วงเดอะโรลลิงสโตนส์มีภาพลักษณ์ที่ขัดกับวงคู่แข่งอย่างเดอะบีทเทิลส์อย่างเห็นได้ชัดคือ มีภาพลักษณ์ที่ไว้ผมยาวรุงรังและต่อต้านสังคม มีซิงเกิลดังในปี 1965 อย่าง "(I Can't Get No) Satisfaction" และมีผลงานอัลบั้ม Aftermath หลังจากนั้นโจนส์เสียชีวิตในปี 1969 หลังจากถูกไล่ออกจากวง และแทนที่โดยมิก เทย์เลอร์ ซึ่งเทย์เลอร์ร่วมบันทึกเพลงกับวง 5 สตูดิโออัลบั้มก่อนออกจากวงในปี 1974 หลังจากนั้นมือกีตาร์ รอนนีย์ วูดเข้ามาในวง จากนั้นไวแมนออกจากวงในปี 1983 และดาร์รีล โจนส์เข้ามาเป็นสมาชิกวงอย่างไม่เป็นทางการ เขาทำงานกับวงตั้งแต่ปี 1994
เดอะโรลลิงสโตนส์ออกสตูดิโออัลบั้มมา 30 อัลบั้ม อัลบั้มแสดงสด 23 อัลบั้ม และมีอัลบั้มรวมเพลงอีกหลายชุด มียอดขายรวม 200 ล้านชุดทั่วโลก อัลบั้มล่าสุดของพวกเขาคือ Blue & Lonesome ออกในปี 2016 และเขายังมีสถิติในชุด Sticky Fingers (1971) ที่ถือเป็นอัลบั้มอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกาอย่างต่อเนื่อง ถึง 8 ชุด นอกจากนี้พวกเขายังมีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ในปี 2004 และติดอันดับ 4 ของการจัดอันดับนิตยสารโรลลิงสโตนในหัวข้อ 100 ศิลปินที่เยี่ยมที่สุดตลอดกาล
สมาชิกวง

สมาชิกปัจจุบัน
มิก แจ็กเกอร์ – ร้องนำและประสานเสียง ฮาร์โมนิกา กีตาร์ริทึม เพอร์คัชชัน คีย์บอร์ด เบส (1962–ปัจจุบัน)
คีธ ริชาร์ดส – กีตาร์นำและริทึม เบส คีย์บอร์ด เพอร์คัชชัน ร้องประสานเสียงและนำ (1962–ปัจจุบัน)
รอนนี วูด – กีตาร์นำและริทึม กีตาร์สไลด์ เบส ร้องประสานเสียง กีตาร์เปดัลสตีล (1975–ปัจจุบัน)
อดีตสมาชิก
ไบรอัน โจนส์ – กีตาร์นำและริทึม กีตาร์สไลด์ ฮาร์โมนิกา คีย์บอร์ด ซีตาร์ แอปพาเลเชียนดัลซิมเมอร์ โกโตะ มาริมบา รีคอร์เดอร์ ฟลูต แซกโซโฟน ฮาร์ป ออโตฮาร์ป ทัมบูรา เพอร์คัชชัน ร้องประสานเสียง (1962–1969; เสียชีวิต 1969)
เอียน สทิวเวิร์ต – เปียโน ออร์แกน เพอร์คัชชัน (1962–1963; นักดนตรีทัวร์และเซสชัน (1963–1985; การเสียชีวิตของเขา)
บิลล์ ไวแมน – เบส คีย์บอร์ด เพอร์คัชชัน ร้องประสานเสียงและนำเป็นบางครั้ง (1962–1993; แขกรับเชิญ 2011 2012 2023)
ชาร์ลี วัตต์ส – กลอง เพอร์คัชชัน ร้องประสานเสียงเป็นบางครั้ง (1963–2021; การเสียชีวิตของเขา)
มิก เทย์เลอร์ – กีตาร์นำและสไลด์ เบส ซินธิไซเซอร์ คองกา ร้องประสานเสียง (1969–1974; แขกรับเชิญ 2012–2014)
เดอะโพลิซ

| เดอะ โพลิซ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ลอนดอน อังกฤษ
แนวเพลง: นิวเวฟ, เร้กเก้ร็อก
ช่วงปี: 1977–1986, 2007–2008
ค่ายเพลง: Illegal, A&M
อดีตสมาชิก: สติง แอนดี ซัมเมอส์ สจ๊วต โคปแลนด์ เฮนรี ปาโดวานี

เว็บไซต์: thepolice.com
เดอะ โพลิซ (อังกฤษ: The Police) เป็นวงดนตรีร็อกสามชิ้นจากอังกฤษ มีชื่อเสียงไปทั่วโลกในยุคทศวรรษที่ 80 กับแนวเพลงร็อกที่ได้รับอิทธิพลจากแจ๊ส เร้กเก้และพังค์ร็อก อัลบั้มของพวกเขาในปี 1983 ชุด Synchronicity สามารถขึ้นอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกาและมียอดขาย 8 แพลตตินั่ม และมีเพลงฮิตอันดับ 1 อย่างเพลง Every Breath You Take และต่อมาก็ได้แยกวงกลางทศวรรษที่ 80 แต่ได้ประกาศรวมตัวกันใหม่ในปี 2007 เพื่อทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลก ซึ่งเสร็จสิ้นในเดือนสิงหาคม 2008
สมาชิก

สติง (กอร์ดอน ซัมเนอร์) – ร้องนำและเบส (1977–1986, 2003, 2007–2008)
แอนดี ซัมเมอส์ – กีตาร์ (1977–1986, 2003, 2007–2008)
สจ๊วต โคปแลนด์ – กลอง (1977–1986, 2003, 2007–2008)
เฮนรี ปาโดวานี – กีตาร์ (1977, 2004, 2007)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เดอะไคโร

สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของสหรัฐ
| --- | --- |

ไคโรอะพาร์ตเมนต์บิลดิง
สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ขึ้นทะเบียนแห่งชาติของสหรัฐ
 


ที่ตั้ง: วอชิงตัน ดี.ซี.
พิกัด: 38°54′41″N 77°02′15″W﻿ / ﻿38.911326°N 77.037546°W﻿ / 38.911326; -77.037546
สร้างเมื่อ: 1894
สถาปนิก: ธอมัส แฟรงคลิน ชไนเดอร์
รูปแบสถาปัตยกรรม: มัวร์ และ โรมาเนสก์ฟื้นฟู
เลขอ้างอิง NRHP: 94001033 
ขึ้นทะเบียน NRHP: 9 กันยายน 1994
เดอะไคโร (อังกฤษ: The Cairo) ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1615 ถนนคิว นอร์ตเวสต์ (Q Street NW) ในวอชิงตัน ดี.ซี. เป็นตึกสำคัญในย่านดูพอนต์เซอร์เคิล และเป็นตึกที่อยู่อาศัยที่สูงที่สุดในเขตโคลัมเบีย ผลงานออกแบบโดยสถาปนิก ทอมัส แฟรงคลิน ชไนเดอร์ สร้างเสร็จในปี 1894 และถือเป็น "ตึกระฟ้าสำหรับการอยู่อาศัยแห่งแรกของนคร" เดอะไคโรมีความสูง 164-ฟุต (50-เมตร) สร้างขึ้นจากอิฐ และมีส่วนผลักดันให้เกิดข้อบังคับและกฎหมายระดับประเทศที่กำหนดความสูงของสิ่งปลูกสร้างในเมือง กฎระเบียบเหล่านี้ยังคงมีอิทธิพลต่อทิวนครของวอชิงตันมาถึงปัจจุบัน
ในปัจจุบัน เดอะไคโรเป็นคอนโดมิเนียม มีห้องอะพาร์ตเมนต์ที่มีผู้อยู่อาศัยทั้งเช่าอยู่และซื้อขาด มีขนาดห้องเล็กไปจนถึงสูงหลายชั้นและมีมากถึงสามห้องนอน
ประวัติศาสตร์

เดอะไคโรมีความสูง 12 ชั้น ทำให้สูงเหนืออาคารโดยรอบทั้งหมด นับตั้งแต่เปิดให้บริการในปี 1894 ความสูงของตึกนี้ทำให้ชาวเมืองไม่พอใจอย่างมากจนเรียกตึกนี้ว่าเป็น "เรื่องโง่เง่าของไชนเดอร์" (Schneider's Folly) และทำการล็อบบี้ให้สภาคองเกรสทำการออกกฎจำกัดความสูงของตึกที่อยู่อาศัยในเขตโคลัมเบีย รัฐบัญญัติความสูงอาคาร ปี 1899 ยังคงมีบทชาทในการกำหนดความสูงของตึกสูงในวอชิงตันดีซีถึงปัจจุบัน
ในราวปี 1900 มีการเปลี่ยนชื่ออาคารเป็นไคโรโฮเท็ล ในยุคนั้น ไคโรโฮเท็ลกลายมาเป็นศูนย์กลางของชีวิตสังคมในดีซี ห้องเต้นรำ (ballroom) เป็นสถานที่พบปะทางสังคมและทางการเมืองอยู่บ่อยครั้ง ผู้อยู่อาศัยและแขกของไคโรในยุคนี้รวมถึงสก็อต ฟิตซ์เจอรอลด์, ทอมัส เอดิสัน และบุคคลที่ทรงอิทธิพลทางการเมืองอีกจำนวนมาก
ในวันที่ 15 มีนาคม 1897 ราชินีแห่งอาณาจักรฮาวายที่ถูกโค่นล้มบัลลังก์ Liliuokalani เสด็จมาพำนักที่เดอะไคโร ในระหว่างที่ทรงทำการล็อบบี้ให้ประธานาธิบดี กรัฟเวอร์ คลีฟแลนด์ จ่ายเงินชดเชยกรณีการล้มล้างราชาธิปไตยในฮาวายเมื่อมกราคม 1893 ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 1905 เดอะไคโรกลายเป็นเป้าของกลุ่มแรงงานหลังระหว่างการนัดประท้วงหยุดงานของแรงงาน คนงานทาสี เจ แฟรงก์ แอนบี (J. Frank Hanby) ร่วงลงมาเสียชีวิตเนื่องจากเชือกที่ผูกตัวขาด มีผู้ค้นพบว่าเชือกดังกล่าวเป็นไปได้ว่าถูกตัดโดยใช้กรด นำไปสู่การตรวจสอบหาสาเหตุการตายครั้งใหญ่ซึ่งมีรายงานอยู่ใน The Washington Post สมาชิกชนชั้นสูงในวอชิงตันนิยมจัดงานพบปะที่ไคโรโฮเท็ล ซึ่งรวมถึงที่สโมสรสตรีประชาธิปไตยแห่งชาติ (Woman's National Democratic League) พบปะกับผู้แทนรัฐจากรัฐนิวเม็กซิโกในปี 1913
ในปี 1906 สมาชิกรัฐสภา รูฟัส เอ เลสเตอร์ จากพรรคเดโมแครตในรัฐจอร์เจีย ร่วงผ่านสกายไลต์บนดาดฟ้าของเดอะไคโรลงมาถึงแก่ชีวิต ในเวลานั้นเลสเตอร์อาศัยอยู่ที่เดอะไคโร และปีนขึ้นไปบนดาดฟ้าเพื่อตามหาหลานสองคน ก่อนที่จะก้าวเท้าพลาดและร่วงลงมาจากความสูง 30 ฟุตผ่านสกายไลต์และกระแทกลงที่พื้นของชั้นสิบเอ็ดของตึก ผลการตรวจสอบพบว่าขาเขาหักทั้งสองข้างและอวัยวะภายในบาดเจ็บอย่างหนักจนถึงแก่ชีวิต
เดอะแมนดาลอเรียน

| เดอะแมนดาลอเรียน |
| --- | --- |

ประเภท: บันเทิงคดีแนวอวกาศ
สร้างโดย: จอน แฟฟโรว์
เค้าโครงจาก: สตาร์ วอร์ส โดย จอร์จ ลูคัส
แสดงนำ:   เปโดร ปัสกัล  Katee Sackhoff 
ผู้ประพันธ์เพลง:   ลุดวิก เยอรันซอน  Joseph Shirley 
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 3
จำนวนตอน: 24
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   จอน แฟฟโรว์  เดฟ ฟิโลนี  Kathleen Kennedy  Colin Wilson  Rick Famuyiwa 
ผู้อำนวยการสร้าง: John Bartnicki
สถานที่ถ่ายทำ: ลอสแอนเจลิส
ผู้กำกับภาพ:   Greig Fraser  Barry "Baz" Idoine  Matthew Jensen  David Klein  Dean Cundey  Paul Hughen 
ผู้ลำดับภาพ:   Jeff Seibenick  Andrew S. Eisen  Dana E. Glauberman  Adam Gerstel  Dylan Firshein  Rachel Goodlett Katz  J. Erik Jessen 
ความยาวตอน: 30–52 นาที
บริษัทผู้ผลิต:   ลูคัสฟิล์ม  Fairview Entertainment  Golem Creations 
ออกอากาศ
เครือข่าย: ดิสนีย์+
ออกอากาศ: 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 (2019-11-12) – ปัจจุบัน
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
  คัมภีร์แห่งโบบ้า เฟตต์  อาโซกา  Skeleton Crew 
เดอะแมนดาลอเรียน (อังกฤษ: The Mandalorian) เป็นละครชุดทางเว็บไซต์แนวบันเทิงคดีอวกาศจากสหรัฐอเมริกา ฉายบนดิสนีย์พลัส สร้างโดยจอน แฟฟโรว์ เป็นภาพยนตร์ชุดแบบคนแสดงเรื่องแรกของเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส เริ่มต้นเรื่องราวในเวลาตามท้องเรื่องที่ 5 ปีหลังเหตุการณ์ในสตาร์ วอร์ส 3 ชัยชนะของเจได (ค.ศ. 1983) นำแสดงโดยเปโดร ปัสกัล รับบทตัวละครเดอะแมนดาลอเรียน นักล่าเงินรางวัลผู้โดดเดี่ยว ที่ได้รับการว่าจ้างให้พาตัว "เด็กทารก" เด็กน้อยเผ่าพันธ​ุ์เดียวกับปรมาจารย์โยดา ไปส่งให้กับฝ่ายจักรวรรดิ แต่ในภายหลังเกิดความเป็นห่วงเด็กน้อย จึงบุกเข้าไปชิงตัวเด็กออกมาจากฝ่ายจักรวรรดิ และหลบหนีข้ามกาแลคซี่เพื่อค้นหาผู้ที่สามารถดูแลเด็กคนนี้ได้
จอร์จ ลูคัส ผู้สร้างสตาร์ วอร์ส ได้วางแผนที่จะสร้างภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์แบบคนแสดงที่ดำเนินเรื่องในจักรวาลสตาร์ วอร์สตั้งแต่ ค.ศ. 2009 แต่โครงการดังกล่าวถูกประเมินว่ามีค่าใช้จ่ายสูงเกินไปจนไม่สามารถดำเนินการได้ หลังจากที่ลูคัสขายบริษัทลูคัสฟิล์มให้กับบริษัทดิสนีย์เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 ก็มีการดำเนินการเพื่อเตรียมสร้างภาพยนตร์ชุดเรื่องใหม่ในจักรวาลสตาร์ วอร์สเพื่อเตรียมออกฉายให้กับบริการดิสนีย์พลัสทันที แฟฟโรว์ตอบตกลงเข้าร่วมโครงการสร้างภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 โดยรับหน้าที่เป็นผู้เขียนบทและโชว์รันเนอร์ นอกจากนี้ยังรับหน้าที่ผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหารร่วมกันกับเดฟ ฟิโลนี, แคทลีน เคนเนดี, และ คอลิน วิลสัน ชื่อเรื่องได้รับการเปิดเผยเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 พร้อมกับการเปิดกล้องถ่ายทำที่แมนฮัตตันบีชสตูดิโอในแคลิฟอร์เนีย บริษัทวิชวลเอฟเฟกต์ไอแอลเอ็มได้พัฒนาเทคโนโลยีสเตจคราฟท์เพื่อใช้ในการถ่ายทำ โดยสร้างเป็นฉากหลังเสมือน มีผนังจอภาพ 360 องศา เพื่อใช้สร้างสิ่งแวดล้อมของฉาก เทคนิกนี้ถูกนำไปใช้ในภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์อีกหลายเรื่องในเวลาต่อมา
เดอะแมนดาลอเรียนตอนแรกออกฉายพร้อมกับการเปิดตัวของบริการดิสนีย์พลัสเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 ซีซั่นแรกซึ่งมีทั้งหมด 8 ตอนได้รับคำวิจารณ์ในทางบวก ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลซีรีส์ดราม่ายอดเยี่ยมในงานประกาศรางวัลไพรม์ไทม์เอ็มมี่ครั้งที่ 72 และได้รับ 7 รางวัลในงานประกาศรางวัลไพรม์ไทม์ครีเอทีฟอาร์ตส์เอ็มมี่ครั้งที่ 72 ซีซั่นที่ 2 ออกฉายครั้งแรกเมื่อ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2020 และซีซั่นที่ 3 กำลังอยู่ระหว่างการเตรียมการถ่ายทำ เมื่อธันวาคม ค.ศ. 2020 มีประกาศว่าจะมีซีรีส์ภาคแยกอีก 3 เรื่อง ได้แก่ เดอะบุ๊กออฟโบบา เฟทท์, เรนเจอร์สออฟเดอะนิวรีพับลิก และ อาโซกา
เนื้อเรื่อง

เดอะ แมนดาลอเรียน - มนุษย์ดาวมฤตยู เกิดขึ้น "หลังการล่มสลายของจักรวรรดิ และก่อนการเกิดขึ้นของปฐมภาคี" และตามติดเรื่องราวของ "นักล่าค่าหัวที่ผจญภัยอยู่ด้านนอกของกาแล็กซีอันไกลโพ้นจากเงื้อมมือของพวกจักรวรรดิที่ยังหลงเหลืออยู่ ในยุคของสาธารณรัฐใหม่" 
เรื่องราวเริ่มต้นที่ ดิน จาริน ชายหนุ่มนักล่าเงินรางวัลชาวแมนดาลอเรียน ผู้ได้ชื่อว่าเป็นนักล่าค่าหัวฝีมือระดับพระกาฬ ที่เดินทางรับภารกิจตามล่าตัวผู้ถูกประกาศจับไปทั่วจักรวาล อยู่ ๆ ก็ได้รับภารกิจที่ทำให้เขาต้องเข้าไปพัวพันกับพวกจักรวรรดิ และนำความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่มาสู่ชีวิตนักล่าค่าหัวของเขา โดยเขาได้รับการว่าจ้างให้ไปพาตัว เด็กน้อยเผ่าพันธุ์เดียวกับปรมาจารย์เจได โยดา ​แต่ทว่า ด้วยสายสัมพันธ์แห่งโชคชะตา แมนดาลอเรี่ยนผู้นี้จึงพาเด็กน้อยไปกับเขาด้วย การผจญภัยครั้งใหม่ของทั้งสองจึงเริ่มขึ้นจากตรงนี้
การสร้าง > ภูมิหลัง

จอร์จ ลูคัส ผู้สร้างสตาร์ วอร์ส ได้เริ่มดำเนินงานสร้างภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์สตาร์ วอร์สแบบคนแสดงมาตั้งแต่ ค.ศ. 2009 ในชื่อ อันเดอร์เวิลด์ นับจนถึง ค.ศ. 2012 มีบทภาพยนตร์ถูกเขียนขึ้นมาแล้วสำหรับภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้มากกว่า 50 ฉบับ แต่ทั้งหมดถูกประเมินว่ามีค่าใช้จ่ายสูงเกินไปจนไม่สามารถถ่ายทำได้ เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 ประธานบริษัทเอบีซี พอล ลี ได้กล่าวว่าสถานีโทรทัศน์เอบีซีจะเริ่มพิจารณาการสร้างภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์สตาร์ วอร์สแบบคนแสดงร่วมกับลูคัสฟิล์มหลังจากจอร์จ ลูคัสขายบริษัทดังกล่าวให้กับเดอะวอลท์ดิสนีย์คอมพานีซึ่งเป็นบริษัทแม่ของเอบีซีเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 บ็อบ ไอเกอร์ ซึ่งเป็นซีอีโอของดิสนีย์จึงประกาศอย่างเป็นทางการว่าบริษัทดิสนีย์และลูคัสฟิล์มกำลังสร้างภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์สตาร์ วอร์สแบบคนแสดงเพื่อออกฉายทางบริการสตรีมมิ่งดิสนีย์พลัส
แหล่งข้อมูลอื่น

เดอะแมนดาลอเรียน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เดอะไชนาซินโดรม

| เดอะไชนาซินโดรม |
| --- | --- |

กำกับ: เจมส์ บริดจ์
เขียนบท: ไมค์ เกรย์ ที. เอส. คุก เจมส์ บริดจ์
อำนวยการสร้าง: ไมเคิล ดักลาส
นักแสดงนำ: เจน ฟอนดา แจ็ก เลมมอน ไมเคิล ดักลาส
ผู้จัดจำหน่าย: โคลัมเบียพิกเจอ
วันฉาย: 16 มีนาคม ค.ศ. 1979
ความยาว: 122 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทำเงิน: 51.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เดอะไชนาซิมโดรม (อังกฤษ: The China Syndrome) เป็นภาพยนตร์อเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2522 กำกับโดยเจมส์ บริดจ์  นำแสดงโดยเจน ฟอนดา แจ็ก เลมมอน และไมเคิล ดักลาส เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักข่าวหญิงกับช่างภาพ ที่พบการเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงของเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ของโรงไฟฟ้า และพบว่าเจ้าหน้าที่รัฐได้พยายามปกปิดข่าวนี้ต่อสาธารณชน
ภาพยนตร์ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2522 หลังจากนั้นเพียง 12 วัน ได้เกิดอุบัติเหตุนิวเคลียร์ทรีไมล์ไอส์แลนด์ เกิดแกนปฏิกรณ์นิวเคลียร์หลอมละลายบางส่วนที่ดาวฟินเคาน์ตี ใกล้เมืองแฮริสเบิร์ก เมืองหลวงของรัฐเพนซิลเวเนีย มีผู้กล่าวว่าอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นจริง ทำให้ยอดขายภาพยนตร์เรื่องนี้ดีขึ้น
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 4 สาขา จากนักแสดงนำชาย (เลมมอน), นักแสดงนำหญิง (ฟอนดา), ฉาก และบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำ ส่วนเลมมอนได้รับรางวัลกรังปรีซ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 1979  บทภาพยนตร์ได้รับรางวัลสมาคมนักเขียนบทภาพยนตร์และโทรทัศน์ (Writers Guild of America Awards) ประจำปี 1980
ชื่อภาพยนตร์ มาจากสำนวนเปรียบเทียบว่า ความรุนแรงของการเกิดอุบัติเหตุทำให้สารกัมมันตรังสีหลอมละลายผิวโลก และทะลุแกนโลกไปจนถึงประเทศจีน  ซึ่งเป็นการเปรียบเทียบที่เกินจริง และเป็นไปไม่ได้ทางวิทยาศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

The China Syndrome ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เดอะว้าวลาว

| เดอะว้าวลาว |
| --- | --- |
The Wow Laos
ประเภท: เรียลลิตี้โชว์
สร้างโดย: บริษัท ว้าว แมกกาซีน โซไซตี้ จำกัด
พัฒนาโดย: บริษัท ว้าว แมกกาซีน โซไซตี้ จำกัด
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศลาว ! ลาว
ภาษาต้นฉบับ: ลาว
จำนวนฤดูกาล: 2
จำนวนตอน: 23
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: บริษัท ว้าว แมกกาซีน โซไซตี้ จำกัด
สถานที่ถ่ายทำ: ห้างไอเฟอร์นิเจอร์
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ลาวสตาร์
ออกอากาศ: 10 กันยายน พ.ศ. 2559 – ปัจจุบัน
เดอะว้าวลาว (อังกฤษ: The Wow Laos) รายการเรียลลิตี้เพื่อค้นหาสุดยอดนางแบบของประเทศลาว ผลิตรายการโดยบริษัท ว้าว แมกกาซีน โซไซตี้ จำกัด ออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 19.30 น. - 20.30 น. ทางช่องลาวสตาร์
แองเจิล

| แองเจิล | ฤดูกาลที่> 1 | ฤดูกาลที่> 2 |
| --- | --- | --- |
| สุดาพอน สีไพพัก | ✔ |  |
| อานุถา ลาดชะวงเลา | ✔ |  |
| มะยุลี จันทะลังสี | ✔ |  |
| ทิดาลัด วงสิหลี |  | ✔ |
| แดง |  | ✔ |
| น้อย |  | ✔ |
| มายซั่ม |  | ✔ |
ผู้ดำเนินรายการ > ซีซั่น 1

รายชื่อผู้ดำเนินรายการ
ตอนที่ 1 - 3: ทะมังสิด ดวงปันยา
ตอนที่ 4: สันติกอน สิวิไล
ตอนที่ 5 - 6 , 10, 12: ลิดทิเดด สำพาบมิไซ
ตอนที่ 7 - 8: บุนเสียง วิไลวัน
ตอนที่ 9: อาเล็กสัน สิดทิโส
ตอนที่ 11: อานุสัก บุนมีไซ
กติกา

คัดเลือกลูกทีม: แองเจิลมีสิทธิเลือกลูกทีมทีมละ 4 คนเท่านั้น หากผู้เข้าแข่งขันมีแองเจิลสนใจมากกว่าหนึ่งคน ผู้นั้นมีสิทธิเลือกเข้าทีมใดทีมหนึ่งเท่านั้น
สกิลคลาส: เป็นการฝึกทักษะผู้เข้าแข่งขันโดยผู้สอนหนึ่งคน และมีการแข่งขันย้อยหลังการฝึกสอน
มิชชั่น: เป็นการแข่งขันในโจทย์ต่างๆในแต่ละสัปดาห์ ซึ่งคัดเลือกผู้ชนะประเภทหนึ่งคนหรือประเภทหนึ่งทีม ผู้ที่อ่อนที่สุดจะต้องถูกคัดออกโดยตัดสินจากคณะกรรมการรับเชิญ
การสตีล: แองเจิลมีสิทธิเรียกลูกทีมตัวเองกลับเข้าทีมในกรณีที่ถูกคัดออก ซึ่งมีสิทธิคนละ 1 ครั้งเท่านั้น
คำสั่งพิเศษ: เป็นคำสั่งนอกเหนือจากกติกาที่อาจทำให้การแข่งขันผลิกผันได้
ผลการแข่งขัน

| ฤดูกาล | ออกอากาศครั้งแรก | ออกอากาศรอบชิงชนะเลิศ | ผู้ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ผู้เข้าแข่งขัน (เรียงตามลำดับคนออก) | จำนวนผู้แข่งขัน | Final Walk |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 10 กันยายน 2559 | 3 ธันวาคม 2559 |   ปูเป้ |   ตุ๊ก   ปาน้อย |    น้ำผึ้ง,   น้องน้อย,   หมี่,   ปุ๊กกี้,   ลินดา,   จุ้น,   ตุ๊กตา,   นก,   ศร | 12 | Vientiane Center |
| 2 | 27 พฤษภาคม 2566 | 8 กันยายน 2566 |   เฟอร์บี้ |   TBA    TBA | TBA | TBA | Phoenix Night Club |
สัญลักษณ์สี
ทีมเลดี้
ทีมเบล
ทีมนุถา
ทีมแดง-มายซั่ม
ทีมน้อย
ทีมลูกน้ำ
ผู้เข้าแข่งขัน > ผู้เข้าแข่งขันซีซั่น 1

| ผู้เข้าแข่งขัน | ส่วนสูง | ทีม | ลำดับการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- |
| น้ำผึ้ง | 173 ซม. | นุถา | ถอนตัวในรอบที่ 5 (อันดับที่ 12) |
| น้อย | 178 ซม. | เลดี้ , นุถา | ถูกคัดออกในรอบที่ 1 กลับมาในรอบที่ 5  และถูกคัดออกในรอบที่ 6 (อันดับที่ 11) |
| หมี่ | 185 ซม. | นุถา | ถูกคัดออกในรอบที่ 6 (อันดับที่ 10) |
| ลินดา | 187 ซม. | เบล | ถูกคัดออกในรอบที่ 9 (อันดับที่ 8-9) |
| ปุ๊กกี้ | 181 ซม. | เบล | ถูกคัดออกในรอบที่ 9 (อันดับที่ 8-9) |
| จุ้น | 183 ซม. | เลดี้ | ถูกคัดออกในรอบที่ 10 (อันดับที่ 7) |
| ตุ๊กตา | 162 ซม. | นุถา | ถูกคัดออกในรอบที่ 11 (อันดับที่ 4-6 ) |
| นก | 164 ซม. | เบล | ถูกคัดออกในรอบที่ 11 (อันดับที่ 4-6 ) |
| ศร | 168 ซม. | เลดี้ | ถูกคัดออกในรอบที่ 11 (อันดับที่ 4-6 ) |
| ปาน้อย | 164 ซม. | นุถา | รองชนะเลิศ |
| ตุ๊ก | 162 ซม. | เบล | รองชนะเลิศ |
| ปูเป้ | 165 ซม. | เลดี้ | ชนะเลิศ |
ข้อมูลการแข่งขัน > ซีซั่น 1 > ตอนที่ 1 Casting

ในสัปดาห์ที่ 1 ผู้เข้าแข่งขัน 12 คนสุดท้ายในมาเดินแบบให้ทั้ง 3 แองเจิ้ลดู และให้ทั้ง 3 แองเจิ้ลเลือกผู้เข้าแข่งขันเข้าทีม โดยเข้าได้ทีมละ 4 คน ซึ่งผลเป็นดังนี้
ทีมเลดี้ :จุ้น น้อย เป้ และศร
ทีมนุถา :ตุ๊กตา ปาน้อย ปุ๊กกี้ และน้ำผึ้ง
ทีมเบล :ตุ๊ก ลินดา หมี่ และนก
และในช่วงท้ายรายการ พิธีกรได้ให้แต่ละทีมส่งตัวแทนมาจับซองคำสั่งพิเศษจากเคลียร์ โดยทีมเบลส่งลินดา ทีมเลดี้ส่งศร ทีมนุถาส่งปุ๊กกี้ โดยลินดาและศร จับได้คำสั่งทีมเปลี่ยนทีมหรือไม่เปลี่ยนก็ได้ ทั้งสองจึงไม่เปลี่ยน แต่ปุ๊กกี้จับได้คำสั่งที่ต้องเปลี่ยนทีม ปุ๊กกี้จึงเปลี่ยนทีมกับหมี่ลูกทีมของแองเจิ้ลเบล จึงทำให้สมาชิกของทีมยกเว้นทีมเลดี้เปลี่ยนเป็นดังนี้
ทีมนุถา :ตุ๊กตา ปาน้อย หมี่ และน้ำผึ้ง
ทีมเบล :ตุ๊ก ลินดา ปุ๊กกี้ และนก
ข้อมูลการแข่งขัน > ตอนที่ 3 ถ่ายภาพกับโซฟา

ผู้ชนะการแข่งขัน: ศร
ผู้ที่แย่ที่สุดของทีม: น้อย , ตุ๊กตา  และ นก
ผู้ที่ถูกคัดออก: น้อย
ข้อมูลการแข่งขัน > ตอนที่ 4 ถ่ายภาพกับนั่งร้านและบันได

ทีมที่ชนะการแข่งขัน:  ทีมเบล
ผู้ชนะการแข่งขัน:  ปาน้อย
ผู้ที่แย่ที่สุดของทีม:  ปูเป้  ,  ตุ๊กตา   และ  ตุ๊ก
ผู้ที่ถูกคัดออกแต่ได้รับการปกป้อง:  ตุ๊ก
ข้อมูลการแข่งขัน > ตอนที่ 5 Color Splash

ผู้ที่ถอนตัว:  น้ำผึ้ง
ผู้ที่กลับมาในการแข่งขันและเปลี่ยนทีม:  น้อย
ผู้ชนะการแข่งขัน:  ลินดา
ผู้ที่ถูกคัดออกแต่ได้รับการสตีล:  ศร
ข้อมูลการแข่งขัน > ตอนที่ 6 เดินแบบในคอนเซปต์ High Fashion

ผู้ชนะการแข่งขัน:  ปูเป้
ผู้ที่แย่ที่สุดสามคน:  น้อย  ,  หมี่   และ  ลินดา
ผู้ที่ถูกคัดออก:  น้อย  และ  หมี่
ข้อมูลการแข่งขัน > ตอนที่ 7 ถ่ายมิวสิกวิดีโอพรีเซนต์รถ

ทีมที่ชนะการแข่งขัน:  ทีมนุถา
ผู้ชนะการแข่งขัน:  ปูเป้
ผู้ที่ถูกคัดออกแต่ได้รับการสตีล:  นก
ข้อมูลการแข่งขัน > ตอนที่ 8 Shape your City

ผู้ชนะการแข่งขัน:  ศร
ผู้ที่ถูกคัดออกแต่ได้รับการสตีล:  ปาน้อย
ข้อมูลการแข่งขัน > ตอนที่ 9 เดินแบบในคอนเซปต์เรียบ หรู

ผู้ชนะการแข่งขัน:  ตุ๊ก
ผู้ที่ถูกคัดออก:  ปุ๊กกี้  และ  ลินดา
ข้อมูลการแข่งขัน > ตอนที่ 10 พิธีกรรายการอาหาร

ทีมที่ชนะการแข่งขัน :  ทีมเบล
ผู้ชนะการแข่งขัน :  ปูเป้
ผู้ที่ถูกคัดออก :  จุ้น
ข้อมูลการแข่งขัน > ตอนที่ 11 Music Video

ทีมเลดี้ : Work from home - Fifth Harmony
ทีมนุถา : Love you like a love song - Selena Gomez
ทีมเบล : Umbrella - Rihanna
ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกเลือกจากแองเจิ้ล:  ปูเป้ ,  ปาน้อย  และ ตุ๊ก
ผู้ที่ถูกคัดออก :  ศร  ,  ตุ๊กตา  และ  นก
ข้อมูลการแข่งขัน > ตอนที่ 12 Final Walk

เดอะว้าวลาว :  ปูเป้
แองเจิ้ลของผู้ที่ชนะ:  เลดี้ สุดาพอน สีไพพัก