stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เครื่องนมัสการ
เครื่องทรงธรรมสำรับใหญ่

เครื่องทรงธรรมสำรับใหญ่ ใช้ตั้งหน้าพระราชอาสน์ ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เพื่อทรงจุดบูชาพระธรรม แต่ในกรณีที่ทรงให้พระบรมวงศานุวงศ์เสด็จแทน ผู้เสด็จแทนต้องมาจุดเครื่องทรงธรรมสำรับใหญ่ที่หน้าพระราชอาสน์ ประกอบด้วย กระถางธูปสำหรับปักธูปหาง 3 ดอก เชิงทองปักเทียน 2 กรวยเชิงทองใส่พุมดอกไม้ 4 พานทองใส่ดอกไม้สด 1 ทั้งหมดนี้ตั้งบนพานทองทรงแบบจานเชิง ช้อนบนแท่นโลหะลายมังกรมีกระจังฉลุโปร่งมีเท้า 1 บนแท่นนี้ด้านซ้ายและขวาตั้งแจกันทองสลักลายปักดอกไม้ด้านละ 1 หน้าแจกันตั้งพานทองใส่ดอกไม้สดอีกข้างละ 1 กลางตั้งกระถางธูปหยกสำหรับปักธูปหาง ทั้งสิ้นนี้ตั้งบนโต๊ะสลักลายปิดทองอีกทีหนึ่ง โดยมีเชิงเทียนทองราวเทียนคู่ยอดฉัตร ต้นเชิงคล้ายต้นปาล์ม มีช้างทองยืนที่โคนต้น ฐานเชิงมีอักษรพระปรมาภิไธยย่อ จปร. ติดเป็นวงกลม ขนาบด้านละ 1 ต้นบนโต๊ะสลักลายปิดทองนี้
เครื่องทรงธรรมสำรับน้อย

เครื่องทรงธรรมสำรับน้อย ใช้ตั้งหน้าพระราชอาสน์ ของ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงบูชาพระธรรม ประกอบด้วย เชิงธูป 1 เชิงเทียน 1 พานพุ่ม 5 วางบนพานสลักลายกลีบบัว
เครื่องทองน้อย

เครื่องทองน้อย มี 4 ชุด
เครื่องทองน้อยสำรับเครื่องห้า ทำด้วยทองคำลงยาทั้งสำรับ สำหรับพระมหากษัตริย์ใช้เป็นเครื่องราชสักการะ และทรงธรรมในงานพระราชพิธีปรกติ (แต่งชุดปกติขาว) ประกอบด้วยพานทองคำสลักลายกลีบบัวลงยา ตั้งกรวยเชิงทองคำลงยาใส่พุ่มดอกไม้ 5 พุ่ม เชิงทองคำลงยาปักเทียน 2 เชิง กระถางธูปทำด้วยแก้วหุ้มทองที่ปากและฐานปักธูปหาง
เครื่องทองน้อยเครื่องหงส์ ทำด้วยทองคำลงยาทั้งสำรับ สำหรับพระมหากษัตริย์ถึงสมเด็จพระบรมวงศ์ชั้นเจ้าฟ้า เป็นเครื่องสักการะและทรงธรรม หรือใช้ตั้งให้พระบรมศพและพระศพทรงธรรม ประกอบด้วยพานทองคำสลักลายลงยา บนพานตั้งกรวยเชิงทองคำลงยา 3 พุ่ม เชิงเป็นรูปหงส์ทำด้วยทองคำลงยาปักธูปไม้ระกำ 1 ปักเทียน 1
เครื่องทองน้อยปากกระจับ ทำด้วยทองคำสลักลาย สำหรับพระมหากษัตริย์ถึงสมเด็จพระบรมวงศ์ชั้นเจ้าฟ้า เป็นเครื่องสักการะและทรงธรรม หรือใช้ตั้งให้พระบรมศพและพระศพทรงธรรม ประกอบด้วยพานทองคำสลักลายปากกระจับกระจังกลีบบัว บนพานตั้งกรวยเชิงทองคำลงยา 3 พุ่ม เชิงทำด้วยทองคำลงยาปักธูปไม้ระกำ 1 ปักเทียน 1
เครื่องทองน้อยแก้ว สำหรับพระมหากษัตริย์ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ ทรงธรรมขณะทรงผนวชและพระสงฆ์ชั้นพระราชาคณะบูชาพระรัตนตรัย ทำด้วยแก้วเจียระไนทั้งชุด ประกอบด้วย พานกรวยเชิงใส่พุ่มดอกไม้ 3 พุ่ม เชิงแก้วปักเทียน 1 ปักธูป 1
เครื่องนมัสการบูชายิ่ง

เครื่องนมัสการบูชายิ่ง ใช้สำหรับทรงบูชาพระธาตุเจดีย์ที่สำคัญ เช่น องค์พระปฐมเจดีย์ และใช้ในการพระราชกุศลเทศน์มหาชาติ ประกอบด้วย กระบะมุกย่อมุมไม้สิบสอง 1 ใส่พานเชิงแก้ว 5 เชิงสำหรับใส่พุ่มข้าวตอก 1 พุ่มดอกไม้ 1 พุ่มถั่ว 1 พุ่มงา 1 และพุ่มหญ้าแพรก 1 ด้านหน้ากระบะมุกตั้งเครื่องทองน้อยอีก 1 สำรับ
เครื่องนมัสการท้ายที่นั่ง

เครื่องนมัสการท้ายที่นั่ง เป็นเครื่องนมัสการอย่างไม่เป็นทางการ ใช้เชิญตามเสด็จไปในที่ต่าง ๆ และเชิญออกตั้งเมื่อทรงมีพระราชประสงค์จะสักการะศาสนวัตถุ ใช้บูชาเป็นการส่วนพระองค์ เช่น งานสังเวยพระป้าย มีความคล้ายคลึงกับเครื่องนมัสการของสามัญชน ประกอบด้วย กระถางธูป สำหรับปักธูปหาง 1 เชิงเทียน 2 พานกไหล่ทองสำหรับวางกระทงเจิม
พระแท่นทรงกราบ

พระแท่นทรงกราบเป็นแท่นสำหรับ ทรงใช้กราบหลังจากจุดเครื่องนมัสการแล้ว มี 4 ชนิดหลัก ๆ คือ
พระแท่นทรงกราบสำรับใหญ่ ใช้สำหรับพระมหากษัตริย์ พระบรมราชินี ทรงกราบในงานพระราชพิธีสำคัญต่าง ๆ เป็นพระแท่นขนาดใหญ่ทอดเบาะผ้าเยียรบับขนาดยาว สำหรับคุกพระชงฆ์ แท่นคลุมด้วยผ้าตาดทอง พระเขนยทรงกราบปักจากผ้าเยียรบับ
พระแท่นทรงกราบ เป็นพระแท่นขนาดย่อมทอดเบาะปักด้วยดิ้นทองสำหรับคุกพระชงฆ์ แท่นคลุมด้วยผ้าตาดทอง หรือผ้าเยียรบับตามแต่พระอิสริยยศ พระเขนยทรงกราบปักด้วยดิ้นทองเช่นกัน พระแท่นนี้สำหรับพระมหากษัตริย์ทรงกราบในงานลำลอง หรือกราบพระบรมอัฐิในการพระราชกุศลทักษิณานุปทาน และใช้สำหรับพระบรมวงศานุวงศ์ทรงกราบ
แท่นกราบ เป็นแท่นสำหรับพระอนุวงศ์ชั้นหม่อมเจ้า เจ้าคุณพระสินีนาถ พิลาสกัลยาณี ผู้แทนพระองค์ องคมนตรี ข้าราชการผู้ใหญ่ กราบในการเสด็จไปหรือไปแทนพระองค์ในการพระราชพิธีต่าง ๆ มีลักษณะคล้ายพระแท่นทรงกราบ แต่เบาะคุกพระชงฆ์และหมอนกราบปักด้วยไหมสีน้ำเงิน ผ้าคลุมพระแท่นเป็นผ้าน้ำเงินปักทองแล่ง
เครื่องนมัสการของบุคคลทั่วไป

เครื่องนมัสการที่บุคคลทั่วไปมักใช้บูชามี 4 อย่าง ได้แก่ ธูป เทียน ดอกไม้ และ ข้าวตอก ซึ่งเป็นเครื่องนมัสการบูชาแต่โบราณ 
ธูป มีหลายชนิด ดังนี้
ธูปหาง คือ ธูปที่เราใช้สักการบูชาทั่วไป มักทำจากไม้หอม หรือ ไม้ยางพารา ชุบด้วยผงโกบั๊วะ ประมาณ 3 ใน 4 ของก้าน
ธูปไม้ระกำ คือ ธูปที่ใช้ไม้ระกำเป็นแกน มักพบในเครื่องบูชาของหลวง หรือ ธูปเทียนแพ
ธูปกำยาน มีลักษณะเป็นธูปทรงกรวย
เทียน มักทำจากขี้ผึ้ง ใช้จุดเพื่อบูชาพระธรรม
ดอกไม้ มักใช้ดอกไม้ที่มีกลิ่นหอม ใช้บูชาพระสงฆ์
ข้าวตอก เป็นเครื่องบูชาแต่โบราณใช้คู่กับดอกไม้ โดยจะพบในเครื่องนมัสการชุดใหญ่ของหลวง
สหพันธรัฐอาหรับ

สำหรับดินแดนสหพันธรัฐอื่นที่เกี่ยวกับประเทศอาหรับ ดูที่ สหพันธรัฐอาหรับ (แก้ความกำกวม)
สหพันธรัฐอาหรับฮัชไมต์ (Hashemite Arab Federation) หรือ สหพันธรัฐอาหรับ (Arab Federation) เป็นรัฐอายุสั้นซึ่งก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2501 ระหว่างราชอาณาจักรอิรักและจอร์แดน สหพันธรัฐได้ตั้งขึ้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 เมื่อพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรักและสมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน พระญาติของพระองค์ได้ตกลงรวมราชอาณาจักรฮัชไมต์ทั้งสองแห่งเข้าด้วยกันเพื่อเป็นการตอบสนองต่อการรวมตัวกันของอียิปต์และซีเรียเป็นสหสาธารณรัฐอาหรับ สหพันธรัฐนี้มีอายุเพียง 6 เดือน โดยสลายตัวลงเมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2501 หลังจากพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 ถูกรัฐประหารในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2501
ซีรี

| --- | --- |

ภาพจับหน้าจอแสดงการโต้ตอบกับซีรี
ผู้ออกแบบ: บริษัท เอสอาร์ไอ อินเตอร์เนชันแนล
นักพัฒนา: แอปเปิล
วันที่เปิดตัว: 9 สิงหาคม พ.ศ. 2554 (2011-08-09); 4891 วันก่อน
ระบบปฏิบัติการ: iOS
แพลตฟอร์ม: ไอโฟน 4เอส ขึ้นไป   ไอแพด รุ่นที่ 3 ขึ้นไป   macOS 10.12 ขึ้นไป
ภาษา: อังกฤษ, อิตาลี, ฝรั่งเศส, เยอรมัน, ญี่ปุ่น, จีน, เกาหลี, สเปน, เดนมาร์ก, ดัตช์, โปรตุเกส, รัสเซีย, สวีเดน, ไทย, ตุรกี
ประเภท: Intelligent software assistant
สัญญาอนุญาต: กรรมสิทธิ์
เว็บไซต์: www.apple.com/th/siri
ซีรี (อังกฤษ: Siri) หรือแผลงเป็น สิริ เป็นซอฟต์แวร์ผู้ช่วยอัจฉริยะ (intelligent software assistant) และผู้นำร่องความรู้ (knowledge navigator) ซึ่งทำหน้าที่เสมือนแอปพลิเคชันช่วยส่วนบุคคลสำหรับอุปกรณ์ iOS แอปพลิเคชันนี้ใช้อินเตอร์เฟซผู้ใช้ภาษาธรรมชาติในการตอบคำถาม เสนอคำแนะนำ และดำเนินการปฏิบัติตามคำขอซึ่งได้รับมอบหมายไปยังชุดบริการเว็บ แอปเปิลอ้างว่าซอฟต์แวร์นี้ปรับให้เข้ากับความพึงใจส่วนตัวของผู้ใช้เมื่อเวลาผ่านไป และให้ผลเป็นของตัว เช่นเดียวกับการบรรลุภารกิจ เช่น การหาคำแนะนำร้านอาหารละแวกใกล้เคียง หรือถามทาง
ซีรีเดิมเริ่มแรกเป็นแอปพลิเคชัน iOS ที่สามารถหาได้ใน App Store ซีรีตกเป็นกรรมสิทธิของบริษัทแอปเปิลเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2553 บริษัท เอสอาร์ไอ อินเตอร์เนชันแนล ประกาศว่า ซอฟต์แวร์ของพวกเขาจะสามารถใช้ได้ในแบล็กเบอร์รีและสำหรับโทรศัพท์ที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ แต่ความพยายามพัฒนาทั้งหมดสำหรับแพลตฟอร์มที่ไม่ใช่ของแอปเปิลถูกยกเลิกภายหลังแอปเปิลเข้าซื้อกิจการ
ปัจจุบัน ซีรีเป็นส่วนหนึ่งของไอโอเอสตั้งแต่เวอร์ชัน 5 เป็นต้นมา โดยเริ่มแรกสามารถใช้ได้เฉพาะบนไอโฟน 4เอส ซึ่งเปิดตัวเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2554 แม้กระนั้น แฮกเกอร์ก็ยังสามารถใช้ซีรีได้ในไอโฟนรุ่นเก่ากว่า วันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 แอปเปิลประกาศต่อสาธารณะว่า ไม่มีแผนสนับสนุนซีรีบนเครื่องรุ่นเก่ากว่าของบริษัท ต่อมาแอปเปิลได้อนุญาตให้ไอแพด และไอแพดมินิ สามารถใช้ซีรีได้ด้วยเช่นกัน และในปี 2559 ได้เพิ่มความสามารถนี้ใส่บนคอมพิวเตอร์แมค บน macOS ตั้งแต่เวอร์ชัน 10.12 เป็นต้นมา
ภาษาที่รองรับ

| ภาษา | สำเนียง | เวอร์ชัน iOS |
| --- | --- | --- |
| ภาษาอังกฤษ |  สหรัฐอเมริกา | 5.0 ขึ้นไป |
| ภาษาอังกฤษ |  สหราชอาณาจักร | 5.0 ขึ้นไป |
| ภาษาอังกฤษ |  ออสเตรเลีย | 5.0 ขึ้นไป |
| ภาษาอังกฤษ |  แคนาดา | 6.0 ขึ้นไป |
| ภาษาอังกฤษ |  นิวซีแลนด์ | 8.3 ขึ้นไป |
| ภาษาอังกฤษ |  อินเดีย | 8.3 ขึ้นไป |
| ภาษาฝรั่งเศส |  ฝรั่งเศส | 5.0 ขึ้นไป |
| ภาษาฝรั่งเศส |  แคนาดา | 6.0 ขึ้นไป |
| ภาษาฝรั่งเศส |  สวิสเซอร์แลนด์ | 6.0 ขึ้นไป |
| ภาษาเยอรมัน |  เยอรมนี | 5.0 ขึ้นไป |
| ภาษาเยอรมัน |  สวิสเซอร์แลนด์ | 6.0 ขึ้นไป |
| ภาษาอิตาลี |  อิตาลี | 6.0 ขึ้นไป |
| ภาษาอิตาลี |  สวิสเซอร์แลนด์ | 6.0 ขึ้นไป |
| ภาษาญี่ปุ่น |  ญี่ปุ่น | 5.1 ขึ้นไป |
| ภาษาสเปน |  สเปน | 6.0 ขึ้นไป |
| ภาษาสเปน |  เม็กซิโก | 6.0 ขึ้นไป |
| ภาษาสเปน |  สหรัฐอเมริกา | 6.0 ขึ้นไป |
| ภาษาเกาหลี |  เกาหลีใต้ | 6.0 ขึ้นไป |
| ภาษาจีนกลาง |  จีน | 6.0 ขึ้นไป |
| ภาษาจีนกลาง |  ไต้หวัน | 6.0 ขึ้นไป |
| ภาษาจีนกวางตุ้ง |  ฮ่องกง | 6.0 ขึ้นไป |
| ภาษาเดนมาร์ก |  เดนมาร์ก | 8.3 ขึ้นไป |
| ภาษาดัตช์ |  เนเธอร์แลนด์ | 8.3 ขึ้นไป |
| ภาษาโปรตุเกส |  บราซิล | 8.3 ขึ้นไป |
| ภาษารัสเซีย |  รัสเซีย | 8.3 ขึ้นไป |
| ภาษาสวีเดน |  สวีเดน | 8.3 ขึ้นไป |
| ภาษาไทย |  ไทย | 8.3 ขึ้นไป |
| ภาษาตุรกี |  ตุรกี | 8.3 ขึ้นไป |
แหล่งข้อมูลอื่น

Siri homepage
วิธีการใช้งาน Siri  ในภาษาไทย
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี

| พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี |
| --- | --- |
พระเจ้าวรวงศ์เธอ ชั้น 4 พระองค์เจ้าชั้นโท

ประสูติ: 25 ตุลาคม พ.ศ. 2435 วังวรวรรณ จังหวัดพระนคร อาณาจักรสยาม
สิ้นพระชนม์: 7 เมษายน พ.ศ. 2494 (58 ปี) โรงพยาบาลศิริราช จังหวัดธนบุรี ประเทศไทย
ราชวงศ์: จักรี
ราชสกุล: วรวรรณ
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์
พระมารดา: หม่อมอินทร์ วรวรรณ ณ อยุธยา
ศาสนา: พุทธ
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี (25 ตุลาคม พ.ศ. 2435 – 7 เมษายน พ.ศ. 2494) พระนามเดิม หม่อมเจ้าวรรณวิมล เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ กับหม่อมอินทร์ วรวรรณ ณ อยุธยา เป็นที่รู้จักในฐานะเป็นอดีตพระคู่หมั้นในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับการสถาปนาเป็น พระวรกัญญาปทาน พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี ทั้งนี้พระองค์เป็นเสือป่าหญิงคนแรกของประเทศไทย และเป็นผู้ริเริ่มการสวมเครื่องประดับที่คาดศีรษะจนเป็นที่นิยมของสตรีในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
แต่ภายหลังก็ถูกถอดถอนหมั้นลง โดยให้เหตุผลว่า "พระราชอัธยาศัยมิได้ต้องกัน" และถูกจำสนมในพระบรมมหาราชวังตลอดรัชกาล ภายหลังพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวกษัตริย์องค์ต่อมา จึงมีพระบรมราชโองการให้ปลดปล่อยพระองค์ออกจากพระบรมมหาราชวังขณะมีพระชันษา 33 ปี และพระราชทานวังที่ประทับนาม "พระกรุณานิวาสน์"
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี ได้เข้าประทับรักษาพระองค์ในโรงพยาบาลศิริราชด้วยโรคพระวักกะพิการ เป็นเวลา 60 วัน โดยพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการสงบ ในเวลา 06.07 น. ของวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2494 สิริพระชันษา 58 ปี
พระประวัติ > พระชนม์ชีพตอนต้น

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัลลภาเทวีประสูติเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2435 เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ กับหม่อมอินทร์ วรวรรณ ณ อยุธยา (สกุลเดิม อิ่มสุข) มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าวรรณวิมล วรวรรณ และมีพระนามเรียกกันในหมู่พระญาติว่า ท่านหญิงเตอะ หรือ ท่านหญิงขาว
พระองค์ได้รับการศึกษาและมีวิถีชีวิตเยี่ยงสตรีสมัยใหม่ ทรงมีความคิดอ่านอิสระเสรี ซึ่งพระบิดา พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ เป็นผู้ที่มีความสามารถ มีความรู้และความคิดที่กว้างไกลทันสมัย แม้กระทั่งการอบรมเลี้ยงดูพระโอรส-ธิดา ก็ทรงให้ได้รับการศึกษาสมัยใหม่ ไม่เข้มงวดดังการประพฤติปฏิบัติอย่างกุลสตรีโบราณ ทำให้เหล่าพระธิดาในกรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์มีความคิดเห็นกว้างขวาง และกล้าที่จะแสดงออกในวัตรปฏิบัติผิดแผกแตกต่างไปสตรีส่วนใหญ่ในสมัยนั้นที่อยู่ในกรอบของม่านประเพณีโบราณ
หม่อมเจ้าวรรณวิมล ทรงเปิดพระองค์อยู่ในสังคมชั้นสูงที่มีกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อสังคมและความบันเทิง ทำให้หลายคนต่างมองเห็นภาพความสนุกสดใสของบรรดาพระธิดาในกรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ได้ไม่ยากนัก ซึ่งในเรื่องนี้ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงศ์ ทรงเล่าไว้ใน เกิดวังปารุสก์ ตอนหนึ่งว่า "... ไม่มีผู้หญิงคนไทยครอบครัวใดที่จะช่างคุยสนุกสนานเท่าองค์หญิงตระกูลวรวรรณ เท่าที่ข้าพเจ้าเคยรู้จักพบมา..."
พระประวัติ > มูลเหตุแห่งการหมั้น

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวในขณะนั้นมีพระชนมพรรษา 40 พรรษา นับตั้งแต่ทรงเถลิงถวัลย์ราชสมบัติตั้งแต่พระชนมพรรษา 31 พรรษา ก็ยังมิได้ภิเษกสมรสหรือมีฝ่ายในดังพระมหากษัตริย์องค์ก่อน ๆ พระองค์ประทับกับข้าราชบริพารชายล้วน และมิใคร่มีโอกาสพบปะกับสตรี และบ้างก็ทรงพบแต่ก็ยังมิต้องพระทัย
หม่อมเจ้าหญิงวรรณวิมล ทรงเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นครั้งแรกที่ห้องทรงไพ่บริดจ์ในงานประกวดภาพเขียน ณ โรงละครวังพญาไท ซึ่งนับเป็นงานชุมนุมของพระบรมวงศานุวงศ์ทั้งผู้ใหญ่และหนุ่มสาว ในงานนี้บรรดาท่านหญิงทั้งหลายของราชสกุลวรวรรณจึงเสด็จมาในงานนี้ด้วยหลายองค์ ซึ่งในเรื่องนี้ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงศ์ ทรงเล่าเกี่ยวกับการพบกันครั้งแรกของทั้งสองพระองค์ในหนังสือ เกิดวังปารุสก์ ความตอนหนึ่งว่า
"...ข้าพเจ้าดูรูปในที่ต่าง ๆ คุยกับคนต่าง ๆ แต่มักจะไปนั่งบนพื้นคุยกับทูลหม่อมลุงเสมอบ่อย ๆ ครั้งหนึ่งข้าพเจ้าทูลว่า 'ทูลหม่อมลุงครับ ที่ห้องทางโน้นเขาเล่นไพ่บริดจ์กัน' ท่านทรงตอบว่า 'อย่างงั้นหรือ ลุงต้องไปดู บางทีจะไปเล่นกับเขาบ้าง' เมื่อท่านเสด็จไปเล่นจริง ๆ ก็เลยไปพบท่านหญิงขาว..."
ในการพบกันครั้งนั้นทำให้พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวถูกพระราชหฤทัยในรูปโฉมและคุณสมบัติเฉพาะของหม่อมเจ้าวรรณวิมล ยิ่งได้มีโอกาสสนทนากันก็พบว่ามีรสนิยมต้องกัน กล่าวคือมีรสนิยมในงานศิลปะประเภทวรรณกรรมและการแสดง ทั้งยังทรงมีไหวพริบ คารมคมคาย และความคิดอ่าน ทำให้การสนทนามีรสชาติเป็นที่พอพระราชหฤทัยอย่างยิ่ง
พระประวัติ > ดำริหญิงและพระจริยวัตร

ด้วยความที่พระวรกัญญาปทาน พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี ทรงมีความคิดที่ล้ำสมัยสตรีไทยในยุคนั้น ทรงเขียนบทความชื่อ "ดำริหญิง" ในหนังสือดุสิตสมิธรายสัปดาห์เมื่อ พ.ศ. 2463 ในทำนองส่งเสริมให้สตรีมีความเท่าเทียมกับบุรุษ เพราะสตรีก็มีความสามารถ และจะอุ้มชูหรือชักบุรุษให้ต่ำลงก็ทำได้ แต่ก็มีพระประสงค์ให้บุรุษเข้าใจและเคารพสถานภาพของสตรี รู้จักหน้าที่ของบุรุษตามแบบสากล และขณะเดียวกันก็สนับสนุนให้สตรีรู้จักทำหน้าที่ของตนให้ถูกต้อง ความว่า
"...หญิงโดยมากมักบูชาว่าชายเป็นมนุษย์ที่วิเศษกว่าตัวเทือกเทวดา ทั้งนี้ก็เพราะในบ้านโดยมากชายเป็นเจ้าบ้านมีอำนาจบังคับบัญชากดขี่หญิง การที่ชายได้อำนาจไปมากเช่นนั้น ตามความเข้าใจของข้าพเจ้า คิดว่าคงเป็นเพราะหญิงมิได้ถือหน้าที่ที่ตนควรประพฤติ..."
แม้ในเนื้อความจะเป็นความจริงก็ตาม แต่ในขณะนั้นก็ยังไม่มีสตรีคนใดที่สามารถตีแผ่ความจริงได้อย่างห้าวหาญแจ่มชัดอย่างที่พระองค์ได้พระนิพนธ์ไว้ในบทความตอนหนึ่ง ความว่า
"...ความเข้าใจของข้าพเจ้าคิดว่ามนุษย์ทุกคนมีความบกพร่องอยู่ในตัวอย่างที่ไม่รู้จักกันพอ เช่นหญิงชายแรกคบกันคงจะต้องสรรท่าที่ตัวคิดว่าดีออกอวดกัน ต่างคนก็บูชากันว่าเป็นผู้วิเศษในขณะนั้น ความพอใจย่อมมีต่อกันมาก ก็อาจให้สัญญาต่อกันทุกอย่างในความต้องการของฝ่ายใด ครั้นเมื่อคุ้นกันเข้า ความบกพร่องซึ่งเป็นของธรรมดาตามมากน้อยก็ต้องเกิดความรู้กันขึ้นทั้งสองฝ่าย ความนับถือซึ่งกันก็ย่อมซาไป..."
นอกจากนี้ในบทความของพระองค์ที่ทรงนิพนธ์ขึ้น แสดงให้เห็นถึงความมั่นพระทัยในบทบาทและความสามารถของสตรีในการผลักดันบุรุษให้ทำกิจการต่าง ๆ ความว่า
"...ข้าพเจ้าเห็นว่ามือเบา ๆ ของหญิงนี่แหละ อาจลูบหลังชายให้ออกไปต้านศึกได้ง่าย ๆ ยิ่งกว่าจะใช้ปืนจ้องให้ต้องกลับหลังหันไป"
มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับพระองค์ที่กล่าวขานเชิงนินทาในเรื่องเกี่ยวกับพระอุปนิสัยของพระวรกัญญาปทานอย่างหนึ่ง คือการปฏิบัติพระองค์ต่อข้าราชบริพารซึ่งเคยรับใช้สนองพระเดชพระคุณใกล้ชิดก่อนจะทรงหมั้น เล่ากันว่า ครั้งหนึ่งเมื่อพระวรกัญญาปทานเสด็จมาถึงพระราชวังพญาไท มหาดเล็กเดิมคนหนึ่งได้เข้าไปเพื่อจะรับพระหัตถ์ตามธรรมเนียมตะวันตก แต่พระองค์ไม่ทรงยินยอม ครั้นเมื่อเรื่องไปถึงพระกรรณพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวก็กลายเป็นว่าทรงสะบัดมือ และแสดงพระกิริยาดูถูกมหาดเล็กเดิมคนนั้น ทำให้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงกริ้ว และอาจเป็นอีกสาเหตุหนึ่งของการถอดถอนหมั้น ซึ่งในเรื่องนี้ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงระบายความทุกข์ในพระทัยด้วยรูปแบบพระราชหัตถเลขาถึงหม่อมเจ้าลักษมีลาวัณ วรวรรณ พระน้องนางเธอของพระวรกัญญาปทาน
อนึ่งพระวรกัญญาปทาน พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี เป็นเจ้านายที่ทรงริเริ่มการสวมเครื่องประดับคาดที่ศีรษะเป็นพระองค์แรก จนกลายเป็นที่นิยมของสุภาพสตรีช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระประวัติ > ทรงถอดถอนหมั้น

อย่างไรก็ตาม บทความ ดำริหญิง ดังกล่าวได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก กับทั้งยังมีพระวิสัยถือพระองค์จากเหตุการณ์สะบัดมือนั้น เป็นเหตุให้พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระพิโรธ และประพันธ์กลอนเชิงบริภาษว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อย่าทะนงอวดองค์ว่างามเลิศ |  | สวยประเสริฐยากที่จะเปรียบได้ |
| อย่าทะนงอวดองค์ว่าวิไล |  | อันสุรางค์นางในยังมากมี |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อย่าทะนงอวดองค์ว่าทรงศักดิ์ |  | จะใฝ่รักแต่องค์พระทรงศรี |
| นั่งรถยนต์โอ่อ่าวางท่าที |  | เป็นผู้ดีแต่ใจไพล่เป็นกา |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อย่าดูถูกลูกผู้ชายที่เจียมตน |  | อย่าดูถูกฝูงชนที่ต่ำกว่า |
| อย่าทะนงอวดองค์ว่าโสภา |  | อันชายใดฤๅจะกล้ามาง้องอน |
ครั้นแล้วจึงมีพระบรมราชโองการให้ถอนหมั้น เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2464 และโปรดเกล้าฯ ให้ออกพระนามว่า พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี ความตอนหนึ่งว่า
"...มีความเสียพระราชหฤทัยเป็นอย่างยิ่ง ที่ได้มาทรงทราบตระหนักแน่ชัดขึ้นว่า การจะไม่เป็นไปโดยเรียบร้อย สมพระราชประสงค์อันดีที่กล่าวมาแล้ว เพราะเหตุที่พระราชอัธยาศัยของพระวรกัญญาปทาน พระองค์เจ้าวัลลภาเทวีมิได้ต้องกัน ซึ่งอาจจะเป็นเพราะพระองค์เจ้าวัลลภาเทวีมีพระโรคประจำพระองค์อันเป็นไปในทางพระเส้นประสาทไม่ปรกติ ทรงพระราชดำริว่า ถ้าแม้จะคงให้การดำเนินต่อไปจนถึงกระทำการพระราชพิธีราชาภิเษกสมรส ก็อาจจะมีผลอันไม่พึงปรารถนา..."
และแล้วก็มีพระบรมราชโองการให้ท้าวนางจ่าโขลนนำโซ่ตรวนทองคำไปจับกุมพระองค์เจ้าวัลลภาเทวีมายังพระบรมมหาราชวัง แต่ด้วยทรงพระทิฐิมานะ พระองค์เจ้าวัลลภาเทวีจึงไม่ทรงทูลขอพระราชทานอภัย กับทั้งยังส่งหนังสือ "ศกุนตลา" ที่พระราชทานกลับพร้อมขีดเส้นใต้กลอนบทเหล่านี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  |  | ทรงภพผู้ปิ่นโปรดฦๅสาย |
| พระองค์เองสิไม่มียางอาย |  | พูดง่ายย้อนยอกกรอกคำ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| มาหลอกลวงชมเล่นเสียเปล่าเปล่า |  | ทิ้งให้คอยสร้อยเศร้าทุกเช้าค่ำ |
| เด็ดดอกไม้มาดมชมจนช้ำ |  | ไม่ต้องจดจำนำพา |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| เหมือนผู้ร้ายย่องเบาเข้าลักทรัพย์ |  | กลัวเขาจับวิ่งปร๋อไม่รอหน้า |
| จงทรงพระเจริญเถิดราชา |  | ข้าขอลาแต่บัดนี้ |
ด้วยเหตุนี้ จึงทรงถูกจำขังลงโซ่ตรวนทองคำอยู่ในพระบรมมหาราชวังนับแต่นั้นจนตลอดทั้งรัชกาล
พระประวัติ > ปลายพระชนม์

ครั้นเมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวสวรรคตเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลต่อมา จึงมีพระบรมราชโองการให้ปลดปล่อยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัลลภาเทวีออกจากพระบรมมหาราชวัง และพระราชทานวังที่ประทับให้อยู่บริเวณสี่แยกพิชัย ซึ่งพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ พระบิดา ประทานชื่อว่า พระกรุณานิวาสน์  ขณะทรงได้รับการปล่อยออกมานั้น พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี มีพระชันษา 33 ปี ทรงประทับอยู่ที่วังพระกรุณานิวาสน์ และสนพระทัยในพระพุทธศาสนาตลอดมา
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัลลภาเทวีเข้าประทับรักษาพระองค์ในโรงพยาบาลศิริราชด้วยโรคพระวักกะพิการเป็นเวลา 60 วัน โดยพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการสงบในเวลา 06.07 น. ของวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2494 สิริพระชันษา 58 ปี 5 เดือน และทรงได้รับพระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดเบญจมบพิตร เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495
หลังสิ้นพระชนม์พระกรุณานิวาสน์ได้ตกเป็นของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ครั้งเมื่อสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงรับสภาสตรีแห่งชาติไว้ในพระบรมราชินูปถัมภ์จึงถูกเช่าสำหรับเป็นสำนักงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2504 ถึง พ.ศ. 2518 ปัจจุบันบ้านพระกรุณานิวาสน์หลังเดิมถูกรื้อเพื่อสร้างอาคารหลังใหม่สำหรับจัดกิจกรรมและกิจการอื่น ๆ ในการหารายได้เข้าสภาสตรีแห่งชาติ
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี |
| --- | --- |
การทูล: ฝ่าพระบาท
การแทนตน: เกล้ากระหม่อม/เกล้ากระหม่อมฉัน
การขานรับ: เกล้ากระหม่อม/เพคะ
| นายกองเอกพิเศษ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี |
| --- | --- |
รับใช้: กองเสือป่า
ประจำการ: พ.ศ. 2463–2468
ชั้นยศ:  นายกองเอกพิเศษ
หน่วย:  กรมเสือป่าพรานหลวงรักษาพระองค์  กรมเสือป่าม้าหลวงรักษาพระองค์
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

28 ตุลาคม พ.ศ. 2435 – 21 ตุลาคม พ.ศ. 2463 : หม่อมเจ้าวรรณวิมล
21 ตุลาคม พ.ศ. 2463 – 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2463 : หม่อมเจ้าวัลลภาเทวี
9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2463 – 15 มีนาคม พ.ศ. 2464 : พระวรกัญญาปทาน พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี
15 มีนาคม พ.ศ. 2464 – 7 เมษายน พ.ศ. 2494 : พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2464 :  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วัลลภาภรณ์ (ถอนสิทธิ 16 มีนาคม พ.ศ. 2464)
พ.ศ. 2464 :  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2463 :  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นปฐมจุลจอมเกล้า ดาราประดับเพชร
พระเกียรติยศ > พระยศทางเสือป่า

พ.ศ. 2463 - นายกองเอกพิเศษ สังกัดกองร้อยหลวง กรมเสือป่าพรานหลวงรักษาพระองค์ และกองร้อยหลวง กรมเสือป่าม้าหลวงรักษาพระองค์
แหล่งข้อมูลอื่น

พิมาน แจ่มจรัส. รักในราชสำนัก. กรุงเทพฯ: โอเดียนการพิมพ์, 2510. ISBN 974-341-064-3
ปิยะนาถ อังควาณิชกุล. “อิทธิพลตะวันตกที่มีต่อการปรับเปลี่ยนของสตรีในราชสำนักในสมัยรัชกาลที่ 5–รัชกาลที่ 6.” วารสารประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ฉบับครบรอบ 100 ปีชาตกาล ศาสตราจารย์พิเศษขจร สุขพานิช (2556): 68-80.
วรธิภา สัตยานุศักดิ์กุล. “‘หญิงชั่ว’ ในประวัติศาสตร์ไทย: การสร้างความเป็นหญิงโดยชนชั้นนำสยามช่วงต้นรัตนโกสินทร์–พ.ศ. 2477.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2559.
วรธิภา สัตยานุศักดิ์กุล. หญิงร้าย. กรุงเทพฯ: ยิปซี, 2562.
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระวรกัญญาปทาน พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี ขณะเสด็จขึ้นนมัสการพระปฐมเจดีย์
ทรงร่วมแสดงละครเรื่อง โพงพาง พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงรับบทเป็นนายพลเรือโท พระยาสมุทโยธิน และพระวรกัญญาปทาน พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี รับบทเป็น คุณหญิงสมุทโยธิน
พระวรกัญญาปทาน พระองค์เจ้าวัลลภาเทวี
อับดุลกะรีม กอซิม

| อับดุลกะรีม กอซิม |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีอิรักคนที่ 24
ดำรงตำแหน่ง 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1958 – 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963
ประธานาธิบดี: Muhammad Najib ar-Ruba'i
ก่อนหน้า: Ahmad Mukhtar Baban
ถัดไป: Ahmed Hassan al-Bakr
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1914(1914-11-21) แบกแดด จักรวรรดิออตโตมัน
เสียชีวิต: 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963(1963-02-09) (48 ปี) แบกแดด อิรัก
เชื้อชาติ: อิรัก
พรรคการเมือง: อิสระ

อับดุลกะรีม กอซิม (อาหรับ: عبد الكريم قاسم‎; 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1914 – 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963) เป็นพลจัตวากองทัพอิรักซึ่งครองอำนาจตั้งแต่ราชวงศ์อิรักล่มสลายลงระหว่างการปฏิวัติ 14 กรกฎาคม เขาเป็นนายกรัฐมนตรีอิรักคนที่ 24 จนถึงการปฏิวัติเราะมะฎอน
ในระหว่างที่กอซิมดำรงตำแหน่ง ประชาชนมักเรียกกอซิมว่า อัซซะอีม (الزعيم) หรือ "ท่านผู้นำ"
เชิงอรรถ

↑  ได้รับการสนับสนุนจากพรรคประชาธิปไตยแห่งชาติและพรรคคอมมิวนิสต์อิรัก
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)

ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91) ครอบคลุมความเป็นช่างประดิษฐ์และความก้าวหน้าทางนวัตกรรมของประเทศสหรัฐอเมริกาภายในบริบททางประวัติศาสตร์, ย้อนไปตั้งแต่ยุคร่วมสมัยถึงยุคปัจจุบัน, ซึ่งได้บรรลุความสำเร็จโดยนักประดิษฐ์ทั้งหลาย ผู้เป็นทั้งประชากรโดยกำเนิดหรือได้รับเป็นพลเมืองของประเทศสหรัฐอเมริกา. การคุ้มครองลิขสิทธิ์ยึดถือสิทธิของบุคคลในการเรียกร้องความคิด ของเขาหรือของเธอเป็นคนแรกที่ได้คิดค้นสิ่งประดิษฐ์ที่เป็นต้นฉบับในคำถาม, ตามที่ได้ไฮไลต์ ใน หัวข้อที่หนึ่ง มาตรา 8, ข้อ 8 ของรัฐธรรมนูญของสหรัฐอเมริกาที่ให้อำนาจการแจกแจงต่อไปนี้ให้กับรัฐสภาคองเกรสแห่งสหรัฐอเมริกา:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | เพื่อส่งเสริมความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์และศิลปะที่มีประโยชน์, โดยการยึดถือเวลาที่จำกัดให้กับนักเขียนและนักประดิษฐ์ในสิทธิของการเขียนและการค้นพบของพวกเขาตามลำดับแต่เพียงผู้เดียว | ” |
ใน ค.ศ. 1641, สิทธิบัตรแรกในอเมริกาเหนือออกให้กับ ซามูเอล วินสโลว โดยศาลทั่วไปของแมสซาชูเซตสำหรับวิธีการใหม่ของการทำเกลือ. วันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1790 ประธานาธิบดีจอร์จ วอชิงตัน ลงนามใน กฎหมายสิทธิบัตร 1790 (1 Stat. 109) เพื่อใช้เป็นกฎหมายที่ประกาศว่า สิทธิบัตรจะออกให้กับ "ศิลปะที่มีประโยชน์ใดๆ, การผลิต, เครื่องยนต์, เครื่องจักร, หรืออุปกรณ์, หรือ การปรับปรุงใดๆ ที่ไม่เป็นที่รู้จักหรือถูกใช้มาก่อน."" วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1790, ซามูเอล ฮอปกินส์ แห่งพิตต์สฟอร์ด, รัฐเวอร์มอนต์ กลายเป็นคนแรกในประเทศสหรัฐอเมริกาในการยื่นแบบและได้รับสิทธิบัตรสำหรับวิธีการที่ดีขึ้นของ " การทำหม้อ และขี้เถ้าไข่มุก." กฎหมายสิทธิบัตร 1836 (Ch. 357, 5 Stat. 117) ชี้แจงเพิ่มเติมกฎหมายสิทธิบัตรประเทศสหรัฐอเมริกา ที่มีขอบเขตของการจัดตั้งสำนักงานสิทธิบัตรเพื่อใช้เป็นที่ยื่นขอจดสิทธิบัตร, ทำการประมวลผล, และอนุญาต, ขึ้นอยู่กับภาษาและขอบเขตของการประดิษฐ์ของผู้ร้อง, สำหรับ ระยะคุ้มครองสิทธิบัตรจาก 14 ปีที่มีส่วนขยายเพิ่มขึ้นไปอีกถึง 7 ปี. อย่างไรก็ตาม ข้อตกลงรอบอุรุกวัยของกฎหมายปี 1994 (อังกฤษ: Uruguay Round Agreements Act of 1994 (URAA)) เปลี่ยนระยะคุ้มครองสิทธิบัตรในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นรวม 20 ปี, มีผลสำหรับการยื่นแบบขอสิทธิบัตรในหรือหลังวันที่ 8 มิถุนายน 1995, จึงเป็นการนำกฎหมายสิทธิบัตรของประเทศสหรัฐอเมริกาให้สอดคล้องกับกฎหมายสิทธิบัตรระหว่างประเทศ. บทบัญญัติสมัยใหม่ของกฎหมายที่ใช้กับสิ่งประดิษฐ์ถูกนำออกมาใช้ ใน หัวเรื่องที่ 35 ของรหัสสหรัฐอเมริกา (Ch. 950, ตอน 1, 66 Stat 792)
จากปี 1836-2011, สำนักงานสิทธิบัตรและเครื่องหมายการค้าสหรัฐอเมริกา(USPTO) ได้อนุญาตจำนวน 7,861,317 สิทธิบัตร  เกี่ยวกับสิ่งประดิษฐ์ที่รู้จักกันดีหลายอย่างตามที่ปรากฏตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้านล่าง บางต้วอย่างของสิ่งประดิษฐ์ที่ได้รับสิทธิบัตรระหว่างปี 1946 ถึง 1991 รวมถึงทรานซิสเตอร์ของ William Shockley (1947), คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลของ John Blankenbaker (1971), Internet protocol/TCP ของ Vinton Cerf และ Bob Kahn (1973), และ โทรศัพท์เคลื่อนที่ของ Martin Cooper (1973).