stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปาร์กูร์

ฌูว์เลียง วีกรู ทำการแสดงปาร์กูร์ในสวน
ปาร์กูร์ (ฝรั่งเศส: parkour, ออกเสียง: [paʁkuʁ]) เป็นวิธีการฝึกที่ผู้เข้าร่วม (เรียกว่า ทราเซอร์) เดินทางจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่งในสภาพแวดล้อมที่ซับซ้อนด้วยวิธีที่เร็วที่สุดและมีประสิทธิภาพที่สุดโดยไม่มีอุปกรณ์ช่วยเหลือ ปาร์กูร์มีที่มาจากการฝึกข้ามด่านอุปสรรคของทหารและศิลปะการต่อสู้
ปาร์กูร์เป็นกิจกรรมที่สามารถฝึกคนเดียวหรือฝึกร่วมกับคนอื่น และมักฝึกในพื้นที่เขตเมืองถึงแม้ว่าจะสามารถฝึกที่ใดก็ได้ วัตถุประสงค์สำคัญเกี่ยวข้องกับการเห็นสภาพแวดล้อมของตนเองในรูปแบบใหม่และการจินตนาการถึงศักยภาพในการเดินทางผ่านสภาพแวดล้อมนั้นด้วยการเคลื่อนตัวไปในลักษณะต่าง ๆ
ปาร์กูร์เป็นขบวนการเคลื่อนไหวที่ดาวีด แบล ก่อตั้งขึ้นในประเทศฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1988 อย่างไรก็ตาม วิธีการฝึกที่คล้าย ๆ กันทั่วโลกนำไปสู่การตั้งคำถามถึงความถูกต้องของคำอ้างดังกล่าว การฝึกนี้กลายเป็นที่นิยมในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ถึงคริสต์ทศวรรษ 2000 ผ่านภาพยนตร์ สารคดี วิดีโอเกม และโฆษณา
ข้อมูล

Angel, Julie (2011). Ciné Parkour. ISBN 978-0-9569717-1-5.
Belle, David & Perriére, Charles. Parkour – From the origins to the practise.
Belle, David (2009). Parkour. Intervista. ISBN 978-2-35756-025-3.
มอร์แกน ชเนแดร์แล็ง

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ชเนแดร์แล็งขณะเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในปี ค.ศ. 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มอร์แกน ชเนแดร์แล็ง
วันเกิด:   (1989-11-08) 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  โอแบร์แน, ฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรับ
สโมสรเยาวชน
1995–2005:  สทราซบูร์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2005–2008 |  สทราซบูร์ เบ |  37 |  (5) |
| 2006–2008 |  สทราซบูร์ |  5 |  (0) |
| 2008–2015 |  เซาแทมป์ตัน |  231 |  (14) |
| 2015–2017 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  32 |  (1) |
| 2017–2020 |  เอฟเวอร์ตัน |  73 |  (1) |
| 2020–2023 |  นิส |  48 |  (0) |
| 2023 |  → Western Sydney Wanderers (ยืมตัว) |  12 |  (2) |
| 2023 |  Konyaspor |  0 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2004–2005 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 16 ปี |  6 |  (0) |
| 2005–2006 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 17 ปี |  5 |  (0) |
| 2006–2007 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 18 ปี |  2 |  (0) |
| 2007–2008 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 19 ปี |  6 |  (2) |
| 2009–2010 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 20 ปี |  9 |  (1) |
| 2010 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 21 ปี |  3 |  (1) |
| 2014–2015 |  ฝรั่งเศส |  15 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2017
มอร์แกน ชเนแดร์แล็ง (ฝรั่งเศส: Morgan Schneiderlin; เกิดวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ในตำแหน่งกองกลางตัวรับ
ชเนแดร์แล็งสร้างชื่อมากับเซาแทมป์ตัน ในตำแหน่งกองกลางตัวรับ ก่อนจะย้ายมาสู่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด สโมสรในระดับใหญ่ขึ้นในช่วงที่มีลูวี ฟัน คาล เป็นผู้จัดการสโมสรและหัวหน้าผู้ฝึกสอน แต่ทว่าเพียงฤดูกาลเดียวเมื่อทางสโมสรได้เปลี่ยนตัวผู้จัดการสโมสรและหัวหน้าผู้ฝึกสอนเนื่องจากฟัน คาล ไม่สามารถนำพาสโมสรไปสู่ความสำเร็จได้ เป็นโชเซ มูรีนโย ชเนแดร์แล็งไม่ได้รับการลงเล่นอย่างต่อเนื่อง โดยได้ลงเล่นในพรีเมียร์ลีกไปเพียง 3 นัดเท่านั้น ทำให้ในต้นปี ค.ศ. 2017 จึงได้ย้ายไปสู่เอฟเวอร์ตันด้วยค่าตัว 20 ล้านปอนด์ (ราว 900 ล้านบาท) ด้วยสัญญา 4 ปีครึ่ง และอาจเพิ่มเป็น 24 ล้านปอนด์ (ราว 1,080 ล้านบาท) ได้ในอนาคต
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ดิวิชัน | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ฟุตบอลถ้วย> ลงเล่น | ฟุตบอลถ้วย> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | อื่นๆ> ลงเล่น | อื่นๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สทราซบูร์ เบ | 2005–06 | CFA | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 2 | 0 |
| สทราซบูร์ เบ | 2006–07 | CFA | 22 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 22 | 3 |
| สทราซบูร์ เบ | 2007–08 | CFA | 13 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 13 | 2 |
| สทราซบูร์ เบ | รวม | รวม | 37 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 37 | 5 |
| สทราซบูร์ | 2006–07 | ลีกเดอ | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 2 | 0 |
| สทราซบูร์ | 2007–08 | ลีกเอิง | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 3 | 0 |
| สทราซบูร์ | รวม | รวม | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 5 | 0 |
| เซาแทมป์ตัน | 2008–09 | แชมเปียนชิป | 30 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 | — | — | 33 | 0 |
| เซาแทมป์ตัน | 2009–10 | ลีกวัน | 37 | 1 | 4 | 0 | 2 | 0 | 4 | 0 | 47 | 1 |
| เซาแทมป์ตัน | 2010–11 | ลีกวัน | 27 | 0 | 2 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 31 | 0 |
| เซาแทมป์ตัน | 2011–12 | แชมเปียนชิป | 42 | 2 | 1 | 0 | 4 | 0 | — | — | 47 | 2 |
| เซาแทมป์ตัน | 2012–13 | พรีเมียร์ลีก | 36 | 5 | 1 | 0 | 0 | 0 | — | — | 37 | 5 |
| เซาแทมป์ตัน | 2013–14 | พรีเมียร์ลีก | 33 | 2 | 3 | 0 | 0 | 0 | — | — | 36 | 2 |
| เซาแทมป์ตัน | 2014–15 | พรีเมียร์ลีก | 25 | 4 | 1 | 1 | 3 | 0 | — | — | 29 | 5 |
| เซาแทมป์ตัน | รวม | รวม | 230 | 14 | 13 | 1 | 11 | 0 | 5 | 0 | 260 | 15 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2015–16 | พรีเมียร์ลีก | 29 | 1 | 3 | 0 | 0 | 0 | 7 | 0 | 39 | 1 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2016–17 | พรีเมียร์ลีก | 3 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 3 | 0 | 8 | 0 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | รวม | รวม | 32 | 1 | 3 | 0 | 2 | 0 | 10 | 0 | 47 | 1 |
| เอฟเวอร์ตัน | 2016–17 | พรีเมียร์ลีก | 14 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 14 | 1 |
| เอฟเวอร์ตัน | รวม | รวม | 14 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 14 | 1 |
| สถิติอาชีพรวม | สถิติอาชีพรวม | สถิติอาชีพรวม | 318 | 21 | 16 | 1 | 14 | 0 | 15 | 0 | 363 | 22 |
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| ฝรั่งเศส | 2014 | 99 | 33 |
| ฝรั่งเศส | 2015 | 8 | 66 |
| รวม | รวม | 15 | 0 |
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ มอร์แกน ชเนแดร์แล็ง ที่ Soccerbase
Manchester United profile
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติฝรั่งเศส – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 โยริส (c)  2 เดอบูว์ชี  3 เอวรา  4 วาราน  5 ซาโก  6 กาบาย  7 Cabella  8 Valbuena  9 ฌีรู  10 แบนเซมา  11 กรีแยซมาน  12 Mavuba  13 ม็องกาลา  14 มาตุยดี  15 ซาญา  16 Ruffier  17 ดีญ  18 ซีซอโก  19 ปอกบา  20 Rémy  21 โกเซียลนี  22 ชเนแดร์แล็ง  23 Landreau  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  1 โยริส (c)  2 เดอบูว์ชี  3 เอวรา  4 วาราน  5 ซาโก  6 กาบาย  7 Cabella  8 Valbuena  9 ฌีรู  10 แบนเซมา  11 กรีแยซมาน  12 Mavuba  13 ม็องกาลา  14 มาตุยดี  15 ซาญา  16 Ruffier  17 ดีญ  18 ซีซอโก  19 ปอกบา  20 Rémy  21 โกเซียลนี  22 ชเนแดร์แล็ง  23 Landreau  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติฝรั่งเศส – รองชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 โยริส (c)  2 ฌาแล  3 เอวรา  4 รามี  5 ก็องเต  6 กาบาย  7 กรีแยซมาน  8 ปาแย็ต  9 ฌีรู  10 ฌีญัก  11 มาร์ซียาล  12 ชเนแดร์แล็ง  13 ม็องกาลา  14 มาตุยดี  15 ปอกบา  16 ม็องด็องดา  17 ดีญ  18 ซีซอโก  19 ซาญา  20 กอมาน  21 โกเซียลนี  22 อูมตีตี  23 ก็อสตีล  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  1 โยริส (c)  2 ฌาแล  3 เอวรา  4 รามี  5 ก็องเต  6 กาบาย  7 กรีแยซมาน  8 ปาแย็ต  9 ฌีรู  10 ฌีญัก  11 มาร์ซียาล  12 ชเนแดร์แล็ง  13 ม็องกาลา  14 มาตุยดี  15 ปอกบา  16 ม็องด็องดา  17 ดีญ  18 ซีซอโก  19 ซาญา  20 กอมาน  21 โกเซียลนี  22 อูมตีตี  23 ก็อสตีล  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  |
รัฐเคาะลีฟะฮ์กุรฏุบะ

รัฐเคาะลีฟะฮ์กุรฏุบะ (อาหรับ: خلافة قرطبة) ปกครองคาบสมุทรไอบีเรียและแอฟริกาเหนือจากเมืองกุรฏุบะตั้งแต่ ค.ศ. 929 จนถึง ค.ศ. 1031 สมัยนี้เป็นสมัยของความรุ่งเรืองทางการค้าขายและทางวัฒนธรรม สถาปัตยกรรมอิสลามชิ้นเอกหลายชิ้นของไอบีเรียสร้างขึ้นในสมัยนี้ รวมทั้งมัสยิดใหญ่แห่งกอร์โดบา (Great Mosque of Córdoba) ในเดือนมกราคม ค.ศ. 929 อับดุรเราะห์มานที่ 3ประกาศตนเป็น “เคาะลีฟะฮ์” แห่งกอร์โดบา แทนตำแหน่ง “เอมีร์แห่งกอร์โดบา” (Emir of Córdoba) เดิม อับดุรเราะห์มานที่ 3 มาจากราชวงศ์อุมัยยะฮ์ราชวงศ์ที่มีตำแหน่งเป็นเอมีร์แห่งกอร์โดบามาตั้งแต่ ค.ศ. 756 การปกครองในฐานะกาหลิบถือกันว่าเป็นสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของมุสลิมในคาบสมุทรไอบีเรีย
อาณาจักรสลายตัวไปแทบทั้งหมดในสงครามกลางเมืองระหว่างผู้สืบเชื้อสายจากกาหลิบฮิชามที่ 2 และผู้สืบการปกครองจากนายกรัฐมนตรี (hayib) อัลมันศูร อิบน์ อะบี อามิร ส่วนที่เหลืออยู่บ้างก็อยู่มาจนถึง ค.ศ. 1031 เมื่อหลังจากการต่อสู้กันภายในต่อเนื่องกันอยู่หลายปีก็แตกแยกออกไปเป็นไตฟา (Taifa) หรือรัฐย่อย ๆ
ประชากร

Thomas Glick รายงานว่า "แม้จะมีการอพยพออกไปเป็นจำนวนมากในช่วงภัยแล้งและความอดอยากในคริสต์ทศวรรษ 750 การอพยพเข้าของชาวเบอร์เบอร์ที่มาใหม่จากแอฟริกาเหนือเป็นคุณลักษณะที่คงที่ของประวัติศาสตร์อันดาลูซี ซึ่งทำให้มีประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ชาวฮิสแปนิก-โรมันที่หันมาเข้ารับอิสลามจำนวน 6 หรือ 7 ล้านคน เป็นประชากรส่วนใหญ่และยังครอบครองลำดับสังคมขั้นต่ำสุด"  มีการประมาณว่าเมืองหลวงมีประชากรประมาณ 450,000 คน ทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของยุโรปในขณะนั้น
รายพระนาม

| --- | --- |
เคาะลีฟะฮ์แห่งกอร์โดบา
เคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์แห่งกอร์โดบา
เคาะลีฟะฮ์: ครองราชย์
อับดุรเราะห์มานที่ 3 อันนาศิร ลิดีนิลลาฮ์: 16 มกราคม 929 – 15 ตุลาคม 961
อัลฮะกัมที่ 2 อัลมุสตันศิร บิลลาฮ์: 15 ตุลาคม 961 – 16 ตุลาคม 976
ฮิชามที่ 2 อัลมุอัยยัด บิลลาฮ์: 16 ตุลาคม 976 – 1009
มุฮัมมัดที่ 2 อัลมะฮ์ดี บิลลาฮ์: 1009
สุลัยมาน อัลมุสตะอีน บิลลาฮ์: 1009 – 1010
ฮิชามที่ 2 อัลมุอัยยัด บิลลาฮ์: 1010 – 19 เมษายน 1013
สุลัยมาน อัลมุสตะอีน บิลลาฮ์: 1013 – 1016
อับดุรเราะห์มานที่ 4 อัลมุรตะฎอ บิลลาฮ์: 1017
เคาะลีฟะฮ์ฮัมมูดแห่งกอร์โดบา
อะลี อิบน์ ฮัมมูด อันนาศิร ลิดีนัลลอฮ์: 1016–1018
อัลมะอ์มูน อัลกอซิม อิบน์ ฮัมมูด: 1018–1021
ยะห์ยา อิบน์ อะลี อิบน์ ฮัมมูด อัลมัวะอ์ตะลี บิลลาฮ์: 1021–1023
อัลมะอ์มูน อัลกอซิม อิบน์ ฮัมมูด: 1023
เคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์แห่งกอร์โดบา (ฟื้นฟู)
อับดุรเราะห์มานที่ 5 อัลมุสตัซฮิร บิลลาฮ์: 1023 – 1024
มุฮัมมัดที่ 3 อัลมุสตักฟี บิลลาฮ์: 1024 – 1025
เคาะลีฟะฮ์ฮัมมูดแห่งกอร์โดบา (ช่วงว่างระหว่างรัชกาล)
ยะห์ยา อิบน์ อะลี อิบน์ ฮัมมูด อัลมัวะอ์ตะลี บิลลาฮ์: 1025–1026
เคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์แห่งกอร์โดบา (ฟื้นฟู)
ฮิชามที่ 3 อัลมัวะอ์ตัด บิลลาฮ์: 1026–1031
รัฐเคาะลีฟะฮ์สิ้นสุด
บรรณานุกรม

Barton, Simon (2004). A History of Spain. New York: Palgrave MacMillan. ISBN 0333632575.[ลิงก์เสีย]
Chejne, Anwar G. (1974). Muslim Spain: Its History and Culture. Minneapolis: The University of Minnesota Press. ISBN 0816606889.
Glick, Thomas F. (2005) [1999]. Islamic and Christian Spain in the Early Middle Ages. The Netherlands: Brill.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
37°53′N 4°46′W﻿ / ﻿37.883°N 4.767°W﻿ / 37.883; -4.767
ปลากัดช้าง

| ปลากัดช้าง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Anabantiformes
วงศ์:: Osphronemidae
วงศ์ย่อย:: Macropodusinae
สกุล:: Betta
สปีชีส์:: B.  pi
ชื่อทวินาม
Betta pi Tan, 1998

ปลากัดช้าง หรือ ปลากัดน้ำแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Betta pi) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae)
มีรูปร่างป้อมสั้น ครีบหลังยาว ครีบท้องเป็นเส้นยาว ครีบก้นยาว ปลายครีบเรียวยาว ครีบหางค่อนข้างใหญ่ หัวโต ปากกว้าง เกล็ดใหญ่ ส่วนหัวละลำตัวมีสีน้ำตาลอ่อนหรือสีน้ำตาลแดง มีลายใต้คางซึ่งมีลักษณะเหมือนสัญลักษณ์พาย (π) อันเป็นที่มาของชื่อวิทยาศาสตร์ ใต้ขอบตาเป็นสีส้มเข้มในตัวผู้ ครีบสีจางมีเหลือบสีเขียวอ่อน ปากสีคล้ำ มีรอยสีคล้ำเป็นรูปโค้งและมีแถบ 2 แถบติดกันที่ใต้คางและริมฝีปากล่าง
นับเป็นหนึ่งในปลากัดอมไข่ ที่พบได้ในประเทศไทย จัดเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุด โดยสามารถโตเต็มที่ได้ถึง 12 เซนติเมตร แต่เฉลี่ยทั่วไป 9 เซนติเมตร ซึ่งนับว่าใหญ่ที่สุดด้วยในบรรดาปลากัดทั้งหมดที่พบในประเทศไทย พบในป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส ของประเทศไทย โดยอาศัยในน้ำที่มีสีชาหรือสีแดง อันเกิดจากการทับถมของซากพืชเป็นเวลานาน และมีค่าความเป็นกรดเป็นด่างค่อนข้างต่ำ (ประมาณ pH 5-6) เป็นปลาที่ไม่ดุร้าย ก้าวร้าว เหมือนพวกปลากัดประเภทก่อหวอด จึงสามารถเลี้ยงรวมกันได้หลาย ๆ ตัว
สถานภาพเป็นปลาที่ถูกคุกคามทางด้านถิ่นที่อยู่อาศัยในธรรมชาติ จัดเป็นปลาเฉพาะถิ่น ปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง
ปลากัดที่พบในประเทศไทย > กลุ่ม B. picta:

ปลากัดอมไข่กระบี่ Betta simplex Kottelat, 1994
ปลากัดที่พบในประเทศไทย > กลุ่ม B. pugnax:

ปลากัดปีนัง Betta pugnax Cantor, 1849
ปลากัดหัวโม่งจันทบุรี Betta prima Kottelat, 1994
ปลากัดอมไข่สงขลา Betta ferox I. Schindler & J. Schmidt, 2006
ปลากัดที่พบในประเทศไทย > กลุ่ม B. splendens:

ปลากัดภาคกลาง (Siamese fighting fish) Betta splendens Regan, 1910
ปลากัดอีสาน Betta smaragdina Ladiges, 1972
ปลากัดภาคใต้ Betta imbellis Ladiges, 1975
ปลากัดตะวันออก Betta siamorientalis Kowasupat, Panijpan, Ruenwongsa & Jeenthong, 2012
ปลากัดมหาชัย Betta mahachaiensis Kowasupat, Panijpan, Ruenwongsa & Sriwattanarothai, 2012
ปลากัดที่พบในประเทศไทย > กลุ่ม B. waseri:

ปลากัดช้าง Betta pi H. H. Tan, 1998
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Betta pi ที่วิกิสปีชีส์
รูปและข้อมูลปลากัดน้ำแดง
เหมิง อู่

| เหมิง อู่ |
| --- | --- |
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
สัญชาติ:  จีน
อาชีพ: ขุนศึก
ตำแหน่ง: แม่ทัพ
บุตร: เมิ่งเถียน , เมิ่งอี้
บิดามารดา: เมิ่งอ้าว (บิดา)
เหมิง อู่ (จีน: 蒙武) เป็นแม่ทัพใหญ่ของราชวงศ์ฉินในช่วงยุครณรัฐ มีบทบาทสำคัญคือการพิชิตรัฐฉู่ และเขายังเป็นบุตรชายของแม่ทัพอาวุโสของฉิน นามว่า เหมิง อ้าว (蒙骜) ซึ่งเป็นขุนพลจากรัชสมัยของ พระเจ้าฉินเจ้าเซียง นอกจากนี้ ลูกชายของเขายังเป็นยอดขุนพลเช่นกับนามว่า เหมิง เถียน และ เหมิง อี้
ประวัติ

เมิ่งอู่เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งในกองทัพของ เหมิง อ้าว ในการต่อต้าน รัฐฉี ใน 285 ปีก่อนคริสตกาล และใน 224ปี ก่อนคริสตกาล ได้มีการพิชิตรัฐเว่ย ด้วยผลงานอันเป็นที่ประจักษ์ ฉินฉื่อหฺวังตี้ หรือ ฉินอ๋อง ได้แต่งตั้งให้ หลี่ ซิ่น และ ตัวเขา นำทหาร 200,000 นาย โดยใช้การแบ่งโจมตี 2 ทาง เพื่อทำการพิชิต รัฐฉู่ แต่ได้พ่ายแพ้ต่อ รัฐฉู่ ด้วยกองกำลังของแม่ทัพเซี่ยง เยี่ยน และกลอุบายของชางผิงจวิน หลังจากความพ่ายแพ้ครั้งนี้ ฉินฉื่อหฺวังตี้หรือฉินอ๋อง ได้ทำการแต่งตั้งหวัง เจี่ยนเป็นผู้บัญชาการและ เหมิง อู่เป็นรองผู้บัญชาการ โดยให้กำลังทหารกว่า 600,000 นาย เพื่อพิชิตรัฐฉู่ โดยเหมิง อู่เป็นผู้สังหารแม่ทัพเซี่ยง เยี่ยน จนสามารถพิชิตรัฐฉู่ได้สำเร็จ
เอกนคร

ประเทศที่ไม่มีเอกนคร (สีแดง)
เอกนคร หรือ เมืองโตเดี่ยว เป็นคำสร้างใหม่ที่ใช้เรียกเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ รัฐ  หรือภูมิภาค โดยมักเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่กว่าเมืองอันดับสองหรือเมืองที่เล็กรองลงมาอย่างไม่สมส่วน กฎเอกนคร ได้รับการเสนอเป็นครั้งแรกโดยนักภูมิศาสตร์ชาวอเมริกันนาม มาร์ก เจฟเฟอร์สัน ใน ค.ศ. 1939 เขาให้คำจำกัดความของเอกนครว่าเป็น "เมืองที่มีขนาดใหญ่กว่าเมืองอันดับสองอย่างน้อยสองเท่า และมีความสำคัญมากกว่าสองเท่า" นอกจากขนาดและอิทธิพลทางเศรษฐกิจแล้ว เอกนครยังมักมีลำดับความสำคัญมากกว่าในด้านอื่น ๆ ในสังคมของประเทศ ไม่ว่าจะเป็นด้านการเป็นศูนย์กลางทางการเมือง สื่อ วัฒนธรรม และการศึกษา รวมถึงการย้ายถิ่นเข้ามาจากเมืองอื่น ๆ ภายในประเทศ
ไม่ใช่ทุกประเทศที่มีเอกนคร มีการถกเถียงกันว่าส่วนใหญ่แล้วเอกนครทำหน้าที่อย่างปรสิต (นำทรัพยากรมาจากที่อื่น ๆ) หรืออย่างเมืองก่อกำเนิด (ผลิตทรัพยากร) การมีอยู่ของเอกนครแสดงให้เห็นถึงความไม่สมดุลในการพัฒนาซึ่งโดยทั่วไปประกอบด้วยแกนกลางที่เจริญก้าวหน้ากับพื้นที่รอบหน้าที่ล้าหลังซึ่งแกนกลางนั้นพึ่งพิงด้านแรงงานและทรัพยากรอื่น ๆ
ตัวอย่าง

เมืองระดับโลกส่วนมากแล้วจะเป็นเอกนครของประเทศและภูมิภาคนั้น เมืองระดับโลกเหล่านั้นรวมถึงลอนดอนของสหราชอาณาจักร โทรอนโตของแคนาดา และนครนิวยอร์กในภาคตะวันออกของสหรัฐ (สหรัฐไม่มีเอกนครในระดับประเทศ) บูดาเปสต์ จาการ์ตา ลิมา เม็กซิโกซิตี และโซลถือเป็นเอกนครในประเทศของตน
กรุงเทพมหานคร เมืองหลวงของประเทศไทย ถูกกล่าวว่าเคยเป็น "เมืองที่มีความเป็นเอกนครที่สุดในโลก" เพราะในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ.2000) กรุงเทพมหานครมีประชากรมากกว่านครราชสีมา ที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศไทย ถึง 40 เท่า ปัจจุบันนี้ กรุงเทพมหานคร ใหญ่กว่าเมืองอันดับสองในตอนนี้อย่าง เมืองเชียงใหม่ถึงเก้าเท่า (ตารางด้านล่างระบุว่าเชียงใหม่เป็นเมืองอันดับสอง) เมื่อดึงแนวคิดจากงานตรวจสอบค้นคว้าของตนระหว่างการชุมนุมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ พ.ศ. 2553 และนำไปใช้กับบทบาทที่เอกนครมีหากเป็นเมืองหลวงแห่งชาติแล้ว แจ็ก ฟง นักวิจัยสังคมวิทยาเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งข้อสังเกตว่า เมื่อบรรดาเอกนครอย่างกรุงเทพมหานครทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงแห่งชาติด้วย เอกนครเหล่านั้นมักตกเป็นพื้นที่ก่อจลาจลจากทั้งทหารและผู้ประท้วง เขาอ้างถึงข้อเท็จจริงที่ว่าเอกนครที่เป็นเมืองหลวงส่วนใหญ่เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ต่าง ๆ ของประเทศ ดังนั้น ในด้านการจัดระบบการดำเนินการจึงถือว่าค่อนข้าง "มีประสิทธิภาพ" สำหรับการงัดข้อกับเป้าหมายระดับชาติ เนื่องจากเป้าหมายเหล่านั้นตั้งอยู่ในบริเวณแวดล้อมที่เป็นเมืองหลักเพียงแห่งเดียว
รายชื่อ > แอฟริกา

| ประเทศ | เมืองและเขตเมือง | ประชากร (เขตมหานคร) | เมืองใหญ่อันดับสอง | ประชากร |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  กาบอง | ลีเบรอวีล | 703,904 | ปอร์-ฌ็องตี | 136,462 |
|  กินี | โคนาครี | 1,660,973 | อึนเซเรกอเร | 195,027 |
|  กินี-บิสเซา | บิสเซา | 492,004 | กาบู | 48,670 |
|  แกมเบีย | พื้นที่บันจูล-เซเรกุนดา | 519,835 | บริกามา | 101,119 |
|  เคนยา | ไนโรบี | 9,354,580 | โมมบาซา | 3,528,940 |
|  จิบูตี | เมืองจิบูตี | 475,322 | อาลีซาบีห์ | 37,939 |
|  ชาด | อึนจาเมนา | 1,605,696 | มูนดู | 137,929 |
|  ซิมบับเว | ฮาราเร | 1,619,000 | บูลาวาโย | 653,337 |
|  ซูดาน | พื้นที่ออมเดอร์มาน-คาร์ทูม | 5,490,000 | พอร์ตซูดาน | 489,725 |
|  เซเชลส์ | วิกตอเรีย | 26,450 | อ็องส์บัวโล | 4,093 |
|  เซเนกัล | ดาการ์ | 2,646,503 | ตูบา | 753,315 |
|  เซาตูแมอีปริงซีป | เซาตูเม | 71,868 | ซังตูอามารู | 8,239 |
|  เซียร์ราลีโอน | ฟรีทาวน์ | 1,500,234 | โบ | 233,684 |
|  แซมเบีย | ลูซากา | 2,238,569 | กีตเว | 522,092 |
|  ตูนิเซีย | ตูนิส | 2,643,695 | สฟักซ์ | 330,440 |
|  โตโก | โลเม | 1,477,660 | ซอกอเด | 118,000 |
|  นามิเบีย | วินด์ฮุก | 325,858 | วอลวิสเบย์ | 62,096 |
|  ไนเจอร์ | นีอาเม | 1,243,500 | ซินเดอร์ | 235,605 |
|  บอตสวานา | กาโบโรเน | 421,907 | ฟรานซิสทาวน์ | 150,800 |
|  บูร์กินาฟาโซ | วากาดูกู | 2,500,000 | บอโบ-ดียูลาโซ | 537,728 |
|  มอริเชียส | พอร์ตลูอิส | 149,194 | โบบาแซ็ง-โรซีล | 104,610 |
|  มอริเตเนีย | นูอากชอต | 958,399 | นาอาดีบู | 118,167 |
|  มาดากัสการ์ | อันตานานารีโว | 1,275,207 | โตมาซีเนอ | 300,813 |
|  มาลี | บามาโก | 1,810,366 | ซีกาโซ | 226,618 |
|  โมซัมบิก | มาปูโต | 1,766,823 | นัมปูลา | 743,125 |
|  ยูกันดา | กัมปาลา | 1,507,080 | นันซานา | 365,124 |
|  รวันดา | คิกาลี | 1,132,686 | บูตาเร | 89,600 |
|  เลโซโท | มาเซรู | 330,760 | เตยาเตยาเนง | 75,115 |
|  ไลบีเรีย | มอนโรเวีย | 1,101,970 | แกนตา | 41,106 |
|  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก | กินชาซา | 11,855,000 | ลูบูมบาชี | 1,630,186 |
|  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง | บังกี | 622,771 | บีมโบ | 124,176 |
|  อียิปต์ | ไคโร | 20,439,541 | อะเล็กซานเดรีย | 5,200,000 |
|  เอธิโอเปีย | อาดดิสอาบาบา | 3,352,000 | อาดามา | 342,940 |
|  เอริเทรีย | แอสมารา | 650,000 | เกอเริน | 82,198 |
|  แองโกลา | ลูอันดา | 8,069,612 | ลูบังโก | 903,564 |
|  แอลจีเรีย | แอลเจียร์ | 7,896,923 | ออราน | 1,560,329 |
บุรุนดี ไนจีเรีย และแทนซาเนียไม่มีเอกนครเนื่องจากเมืองหลวงไม่ใช่เมืองที่ใหญ่ที่สุด แต่เมืองที่ใหญ่ที่สุดมีประชากรมากกว่าเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองเป็นสองเท่า และเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของประเทศ
รายชื่อ > เอเชีย

| ประเทศ | เมืองและเขตเมือง | ประชากร (เขตมหานคร) | เมืองใหญ่อันดับสอง | ประชากร |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  กัมพูชา | พนมเปญ | 2,177,000 | เสียมราฐ | 140,000 |
|  กาตาร์ | โดฮา | 1,850,000 | อัรร็อยยาน | 960,000 |
|  เกาหลีใต้ | โซล | 21,794,000 | ปูซาน | 3,286,000 |
|  เกาหลีเหนือ | เปียงยาง | 2,228,000 | ฮัมฮึง | 535,000 |
|  คีร์กีซสถาน | บิชเคก | 1,297,000 | ออช | 282,000 |
|  คูเวต | คูเวตซิตี | 4,022,000 | อัลญะฮ์รออ์ | 400,000 |
|  จอร์เจีย | ทบิลีซี | 1,207,000 | บาทูมี | 200,000 |
|  จอร์แดน | อัมมาน | 4,425,000 | อิรบิด | 750,000 |
|  ญี่ปุ่น | โตเกียว | 38,140,000 | โอซากะ | 2,668,586 |
|  ติมอร์-เลสเต | ดิลี | 235,000 | เบาเกา | 15,000 |
|  เติร์กเมนิสถาน | อาชกาบัต | 1,168,000 | ตืร์กเมนาบัต | 253,000 |
|  ทาจิกิสถาน | ดูชานเบ | 1,390,000 | ฆูจันด์ | 182,000 |
|  ไทย | กรุงเทพมหานคร | 10,820,921 | เชียงใหม่ | 1,197,931 |
|  เนปาล | กาฐมาณฑุ | 3,941,000 | โปขรา | 403,000 |
|  บรูไน | บันดาร์เซอรีเบอกาวัน | 280,000 | กัวลาเบอไลต์ | 70,000 |
|  บังกลาเทศ | ธากา | 15,443,000 | จิตตะกอง | 3,913,000 |
|  ฟิลิปปินส์ | มะนิลา | 23,088,000 | นครเซบู | 2,275,000 |
|  ภูฏาน | ทิมพู | 115,000 | พุนโซลิง | 28,000 |
|  มองโกเลีย | อูลานบาตาร์ | 1,508,000 | เอร์เตเนท | 100,000 |
|  มัลดีฟส์ | มาเล | 135,000 | อัดดู | 34,000 |
|  มาเลเซีย | กัวลาลัมเปอร์ | 7,564,000 | จอร์จทาวน์ | 2,412,000 |
|  ลาว | เวียงจันทน์ | 1,058,000 | ไกสอน พมวิหาน | 120,000 |
|  เลบานอน | เบรุต | 2,781,000 | ตริโปลี | 365,000 |
|  อัฟกานิสถาน | คาบูล | 4,834,000 | กันดะฮาร์ | 570,000 |
|  อาเซอร์ไบจาน | บากู | 2,934,000 | แกนแจ | 335,000 |
|  อาร์มีเนีย | เยเรวาน | 1,403,000 | กียุมรี | 130,000|- |
|  อินโดนีเซีย | จาการ์ตา | 34,540,000 | ซูราบายา | 6,499,000 |
|  อิหร่าน | เตหะราน | 13,633,000 | แมชแฮด | 3,167,000 |
|  อุซเบกิสถาน | ทาชเคนต์ | 3,492,000 | ซามาร์กันต์ | 1,201,000 |
|  โอมาน | มัสกัต | 1,205,000 | เศาะลาละฮ์ | 340,000 |
พม่า ศรีลังกา ตุรกี และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ไม่มีเอกนครเนื่องจากเมืองหลวงไม่ใช่เมืองที่ใหญ่ที่สุด แต่เมืองที่ใหญ่ที่สุดมีประชากรมากกว่าสองเท่าของเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสอง และเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของประเทศของพวกเขา
รายชื่อ > ยุโรป

| ประเทศ | เมืองและเขตเมือง | ประชากร (เขตมหานคร) | เมืองใหญ่อันดับสอง | ประชากร |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  กรีซ | เอเธนส์ | 3,753,783 | เทสซาโลนีกี | 1,084,001 |
|  โครเอเชีย | ซาเกร็บ | 1,113,111 | สปลิต | 349,314 |
|  เช็กเกีย | ปราก | 2,156,097 | เบอร์โน | 810,000 |
|  เซอร์เบีย | เบลเกรด | 1,659,440 | นอวีซาด | 341,625 |
|  เดนมาร์ก | โคเปนเฮเกน | 2,016,285 | ออร์ฮูส | 330,639 |
|  มาซิโดเนียเหนือ | สโกเปีย | 506,926 | บิตอลา | 105,644 |
|  นอร์เวย์ | ออสโล | 1,036,059 | บาร์เกิน | 259,958 |
|  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | ซาราเยโว | 463,992 | บาญาลูกา | 185,042 |
|  บัลแกเรีย | โซเฟีย | 1,681,666 | ปลอฟดิฟ | 544,628 |
|  เบลารุส | มินสค์ | 2,101,018 | โฆเมียล | 526,872 |
|  โปแลนด์ | วอร์ซอ | 3,100,844 | กรากุฟ | 1,725,894 |
|  ฝรั่งเศส | ปารีส | 12,405,426 | ลียง | 2,237,676 |
|  ฟินแลนด์ | เฮลซิงกิ | 1,441,601 | ตัมเปเร | 363,546 |
|  มอนเตเนโกร | พอดกอรีตซา | 187,085 | นิกชิช | 72,443 |
|  มอลโดวา | คีชีเนา | 736,100 | ตีรัสปอล | 135,700 |
|  รัสเซีย | มอสโก | 12,506,468 | เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก | 5,351,935 |
|  โรมาเนีย | บูคาเรสต์ | 2,272,163 | กลุฌ-นาปอกา | 411,379 |
|  ลักเซมเบิร์ก | นครลักเซมเบิร์ก | 107,247 | แอฌวลต์เซิชท์ | 32,600 |
|  ลัตเวีย | รีกา | 1,018,295 | เดาเกาปิลส์ | 96,818 |
|  สวีเดน | สต็อกโฮล์ม | 1,584,196 | กอเทนเบิร์ก | 592,042 |
|  ออสเตรีย | เวียนนา | 2,600,000 | กราซ | 269,997 |
|  อันดอร์รา | อันดอร์ราลาเวยา | 36,000 | อังกัม | 13,521 |
|  เอสโตเนีย | ทาลลินน์ | 542,983 | ตาร์ตู | 93,687 |
|  แอลเบเนีย | ติรานา | 800,986 | ดูร์เริส | 201,110|- |
|  ไอซ์แลนด์ | เรคยาวิก | 209,680 | อาคือเรย์รี | 18,191 |
|  ไอร์แลนด์ | ดับลิน | 1,904,806 | คอร์ก | 399,216 |
|  ฮังการี | บูดาเปสต์ | 3,303,786 | แดแบร็ตแซ็น | 237,888 |
|  สหราชอาณาจักร | ลอนดอน | 13,879,757 | เบอร์มิงแฮม | 1,137,100 |
รายชื่อ > อเมริกาเหนือ

| ประเทศ | เมืองและเขตเมือง | ประชากร (เขตมหานคร) | เมืองใหญ่อันดับสอง | ประชากร |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  กัวเตมาลา | กัวเตมาลาซิตี | 2,749,161 | เกตซัลเตนังโก | 792,530 |
|  กรีเนดา | เซนต์จอร์เจส | 33,734 | เกร็นวิลล์ | 2,400 |
|  คอสตาริกา | ซานโฮเซ | 2,158,898 | ปูเอร์โตลิมอน | 58,522 |
|  คิวบา | ฮาวานา | 2,106,146 | ซานเตียโกเดกูบา | 433,099 |
|  จาเมกา | คิงส์ตัน | 584,627 | พอร์ตมอร์ | 182,153 |
|  เซนต์คิตส์และเนวิส | บาสแตร์ | 13,000 | แซนดีพ็อยนต์ทาวน์ | 3,140 |
|  เซนต์ลูเชีย | แคสตรีส์ | 70,000 | โกรไอลิต | 22,647 |
|  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ | คิงส์ทาวน์ | 16,500 | จอร์จทาวน์ | 1,700 |
|  ดอมินีกา | โรโซ | 16,582 | พอร์ตสมัท | 2,977 |
|  นิการากัว | มานากัว | 2,560,789 | เลออน | 206,264 |
|  บาร์เบโดส | บริดจ์ทาวน์ | 110,000 | ออยส์ทินส์ | 3,000 |
|  บาฮามาส | แนสซอ | 274,400 | ฟรีพอร์ต | 26,914 |
|  ปานามา | ปานามาซิตี | 880,691 | ลาชอร์เรรา | 118,521 |
|  เม็กซิโก | เม็กซิโกซิตี | 20,400,000 | กวาดาลาฮารา | 5,002,466 |
|  สาธารณรัฐโดมินิกัน | ซานโตโดมิงโก | 2,908,607 | ซานเตียโกเดโลสกาบาเยโรส | 553,091 |
|  เอลซัลวาดอร์ | ซานซัลวาดอร์ | 1,767,102 | ซานตาอานา | 176,661 |
|  แอนทีกาและบาร์บิวดา | เซนต์จอนส์ | 81,799 | ลิเบอร์ตา | 3,301|- |
|  เฮติ | ปอร์โตแปรงซ์ | 2,618,894 | กาปาอีเซียง | 274,404 |
แม้ว่าเบลีซจะไม่มีเอกนคร แต่เบลีซซิตีก็มีขนาดใหญ่กว่าเมืองแซนอิกนาซีโอซึ่งเป็นเมืองใหญ่อันดับสองถึงสองเท่า นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจของเบลีซ
รายชื่อ > โอเชียเนีย

| ประเทศ | เมืองและเขตเมือง | ประชากร (เขตมหานคร) | เมืองใหญ่อันดับสอง | ประชากร |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  คิริบาส | เซาท์ตาราวา | 50,182 | อะไบอัง | 5,502 |
|  ซามัว | อาปีอา | 36,735 | อาเฟงา | 1,781 |
|  ตองงา | นูกูอาโลฟา | 24,571 | เนอิอาฟู | 6,000 |
|  ตูวาลู | ฟูนะฟูตี | 6,025 | อาเซา | 650 |
|  ปาปัวนิวกินี | พอร์ตมอร์สบี | 410,954 | ลาเอ | 76,255 |
|  ฟีจี | ซูวา | 175,399 | เลาโตกา | 52,220 |
|  วานูวาตู | พอร์ตวิลา | 44,040 | ลูแกนวิลล์ | 16,312 |
|  หมู่เกาะมาร์แชลล์ | มาจูโร | 27,797 | เกาะเอเบเย | 15,000 |
|  หมู่เกาะโซโลมอน | โฮนีอารา | 64,609 | เอากี | 7,785 |
นิวซีแลนด์ไม่มีเอกนคร แม้ว่าออกแลนด์จะมีขนาดใหญ่กว่าเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศถึงสองเท่า และเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจของนิวซีแลนด์