stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จินตหรา พูนลาภ
รางวัล

รางวัลเพลงลูกทุ่งดีเด่น งานกึ่งศตวรรษลูกทุ่งไทย ครั้งที่ 2 คือเพลง แรงงานข้าวเหนียว  เนื่องในงานกึ่งศตวรรษลูกทุ่งไทย จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี  พ.ศ. 2534
[ รายชื่อเข้าชิงรางวัล ] "นักร้องหญิงยอดนิยม" จากบทเพลง "มาทำไม " ในงาน ทีวีพูล ท็อปอวร์อด 2003 (ผลสำรวจจากสวนดุสิตโพล ได้อันดับ 2 อย่างเฉียดฉิว)
ปริญญากิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด
รางวัล นักร้องหญิงยอดเยี่ยม  ปี 2553 กับบทเพลงชีวิตฉันขาดเธอไม่ได้ ในงาน "คมชัดลึกอวอร์ด ครั้งที่ 8 " ณ เซนทรัลลาดพร้าว 12 ม.ค. 2554
รางวัลศิลปินลูกทุ่งฝ่ายหญิงยอดนิยม ปี 2553 กับบทเพลงชีวิตฉันขาดเธอไม่ได้ ในงาน "มหานครอวอร์ดส ครั้งที่ 7  รางวัลแห่งความภูมิใจเกียรติยศจากคนไทยทั้งประเทศ  ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย 27 มีนาคม 2554
รางวัลเพลงฮิตมาราธอน ปี 2553 กับบทเพลงชีวิตฉันขาดเธอไม่ได้ ในงาน "มหานครอวอร์ดส ครั้งที่ 7  รางวัลแห่งความภูมิใจเกียรติยศจากคนไทยทั้งประเทศ  ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย 27 มีนาคม 2554
[รายชื่อเข้าชิงรางวัล] "คำร้องยอดเยี่ยม" , "นักร้องลูกทุ่งหญิงยอดเยี่ยม" , "เพลงลูกทุ่งยอดเยี่ยม" จากเพลง ขอใจฉันคืน ในงานประกาศรางวัล คมชัดลึกอวอร์ด ครั้งที่9 ณ โรงละครอักษรา คิงพาวเวอร์
[รายชื่อเข้าชิงรางวัล] "ศิลปินลูกทุ่งฝ่ายหญิงยอดนิยม"  จากอัลบั้ม จินตหราครบเครื่อง ชุดที่5ฝากคำขอโทษ และรางวัล "เพลงลูกทุ่งยอดนิยม" จากเพลง ฝากคำขอโทษ ในงานประกาศรางวัล มหานครอวอร์ดส ครั้งที่8 ณ หอประชุมพ่อขุนรามคำแหงมหาราช
รางวัล daradaily The Great Awards 2012 สาขารางวัลนักร้องลูกทุ่งหญิง ที่สุดแห่งปี 2012 จากเพลงขอใจฉันคืน
[รายชื่อเข้าชิงรางวัล] นักร้องลูกทุ่งหญิงยอดเยี่ยม คมชัดลึกอวอร์ด ครั้งที่11 จากอัลบั้ม จินตหราครบเครื่องชุดที่7 เคยรักกันบ้างไหม
รับพระราชทานรางวัล "พระธาตุนาดูนทองคำ" ประเภทบุคคลดีเด่นในภาคตะวันออกเฉียงเหนือสาขาทำนุบำรุงศิลปวัฒธรรม จาก สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตร ประจำปีพุทธศักราช 2557 ณ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม (03 ธันวาคม 2557)
[รายชื่อเข้าชิงรางวัล] ศิลปินลูกทุ่งฝ่ายหญิงยอดนิยม จากอัลบั้ม จินตหราครบเครื่องชุดที่8 อยากเป็นฉันในอ้อมกอดเธอ มหานครอวอร์ดส ครั้งที่11
รางวัลศิลปินเพลงประเภทคู่หรือกลุ่มยอดนิยม ร่วมกับ เวสป้า อาร์สยาม จากเพลง ติดฝนความคิดถึง มหานครอวอร์ดส ครั้งที่11 ณ ศูนวัฒนธรรมแห่งประเทศไทย 29 มกราคม 2558
[รายชื่อเข้าชิงรางวัล] นักร้องลูกทุ่งหญิงยอดเยี่ยม คมชัดลึกอวอร์ด ครั้งที่12 จากเพลง "โทษฉันที่มันไม่ใช่" อัลบั้ม จินตหราครบเครื่องชุดที่8 อยากเป็นฉันในอ้อมกอดเธอ
รับประทานรางวัล"ตาชั่งทอง" บุคคลสงเคราะห์ดีเด่นแห่งปี 2558 ประทานรางวัลโดย สมเด็จพระวันรัต รักษาการเจ้าอาวาส วัดบวรนิเวศ จัดโดย คณะกรรมการสงเคราะห์เด็กและเยาวชน แห่งประเทศไทย กระทรวงยุติธรรม
[รายชื่อเข้าชิงรางวัล] นักร้องลูกทุ่งหญิงยอดเยี่ยม คมชัดลึกอวอร์ด ครั้งที่13 จากเพลง "แม่ค้าริมโขง" อัลบั้มจินตหราครบเครื่องชุดที่9 เมียหลวงทวงสิทธิ์
[รายชื่อเข้าชิงรางวัล] ศิลปินลูกทุ่งฝ่ายหญิงยอดนิยม มหานครอวอร์ดส ครั้งที่13 "บทเพลงเพื่อพ่อ" มีนาคม 2560 จากเพลง "เมียหลวงทวงสิทธิ์" อัลบั้มจินตหราครบเครื่องชุดที่9 เมียหลวงทวงสิทธิ์
[รายชื่อเข้าชิงรางวัล] เพลงลูกทุ่งแห่งปี จากเพลง "เต่างอย" JOOX Thailand Music Awards 2018
[รายชื่อเข้าชิงรางวัล] นักร้องลูกทุ่งหญิง ขวัญใจมหาชน MAYA AWARDS 2018 (มายามหาชน ครั้งที่ 4)
แหล่งข้อมูลอื่น

(
info/dl
)
ไฟล์เสียงนี้ถูกสร้างขึ้นจากรุ่นของบทความ "" เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2562  และอาจไม่ใช่การแก้ไขล่าสุด (วิธีใช้เสียง)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาไทย)
จินตหรา พูนลาภ ที่เฟซบุ๊ก
จินตหรา พูนลาภ ที่ยูทูบ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
noicon
บทความเสียงวิกิพีเดีย
โรงแรมมณเฑียร

สาขาถนนสุรวงศ์
โรงแรมมณเฑียร (อังกฤษ: Montien Hotels) เป็นหนึ่งในโรงแรมแห่งแรก ๆ ของประเทศไทยที่บริหารจัดการโดยชาวไทยทั้งหมด อาคารออกแบบโดยหม่อมราชวงศ์มิตรารุณ เกษมศรี ซึ่งยังได้เสนอให้ตั้งชื่อโรงแรมแห่งนี้ว่า "มณเฑียร" ซึ่งแปลว่า "เรือนหลวง" เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดโรงแรม
ปัจจุบันโรงแรมมณเฑียรมีทั้งสิ้น 2 สาขา ได้แก่
โรงแรมมณเฑียรกรุงเทพ ตั้งอยู่บนถนนพระรามที่ 4 ตรงข้ามกับสถานเสาวภา อีกด้านของที่ตั้งเปิดออกสู่ถนนสุรวงศ์ตรงข้ามกับถนนพัฒน์พงศ์
โรงแรมมณเฑียร ริเวอร์ไซด์ ตั้งอยู่บนถนนพระรามที่ 3 ด้านหน้าติดถนนพระราม 3 ด้านหลังติดแม่น้ำเจ้าพระยา
เจ้าของและบริหารงานโรงแรมมณเฑียร ปัจจุบันคือกลุ่มนักลงทุน Ignite Venture Co., LTD , Conduit House Limited และ Jade Partners Private Equity
บทบาทต่อวงการบันเทิงไทย

โรงแรมมณเฑียร เป็นสถานที่สาธารณะที่แรกๆ ที่ยอมให้ศิลปินหน้าใหม่ที่ไม่มีชื่อเสียง เข้าไปทำการแสดงได้ในโรงแรม ศิลปินเหล่านี้ ตัวอย่างเช่น เรวัต พุทธินันทน์และวง Oriental Funk, ภูสมิง หน่อสวรรค์, วงอีสซึ่น (Isn't), ฐิติมา สุตสุนทร, อัญชลี จงคดีกิจ ส่วนนักแสดงได้แก่ เกรียงไกร อุณหะนันท์, แสงระวี อัศวรักษ์, หม่ำ จ๊กมก, เทพ โพธิ์งาม เป็นต้น
นอกจากนี้ โรงแรมยังจัดส่วนหนึ่งเป็น โรงละครมณเฑียรทอง สำหรับให้คณะละครเวทีเปิดทำการแสดง นับเป็นโรงละครเอกชนแห่งแรก ๆ ของไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บโรงแรมมณเฑียร เก็บถาวร 2007-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บโรงแรมมณเฑียร ริเวอร์ไซด์
มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก

| มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก |
| --- | --- |
ซักเคอร์เบิร์ก ใน ค.ศ. 2019
เกิด: มาร์ก เอลเลียต ซักเคอร์เบิร์ก  (1984-05-14) 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
อาชีพ: ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร/ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการของเมตา   (ถือหุ้น 24% ในปี 2010)
มีชื่อเสียงจาก: ร่วมก่อตั้งเฟซบุ๊กในปี ค.ศ. 2004; กลายเป็นมหาเศรษฐีที่อายุน้อยที่สุดในโลกเป็นของปี ค.ศ. 2008
คู่สมรส: พริสซิลลา ชาน  (2012 - ปัจจุบัน)
บุตร: 3 คน
ญาติ: แรนดี, ดอนนาและแอเรียล (พี่สาว)
รางวัล: บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์ ค.ศ. 2010
เว็บไซต์: facebook.com/zuck
ลายมือชื่อ

มาร์ก เอลเลียต ซักเคอร์เบิร์ก (อังกฤษ: Mark Elliot Zuckerberg, เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1984) เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกันเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ เฟซบุ๊ก เขาร่วมก่อตั้งเฟซบุ๊กร่วมกับเพื่อนร่วมคณะอีก 4 คน ขณะกำลังศึกษาที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ต่อมา นิตยสารไทม์ ได้ให้เขาเป็นบุคคลแห่งปี ค.ศ. 2010
ที่โรงเรียนอาร์ดสลีย์ไฮสคูล เขาได้มีความสามารถด้านการศึกษาคลาสสิก ก่อนที่เขาจะย้ายไปเรียนระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนฟิลิปส์เอกเซกเตอร์อคาเดมี ที่นี่ซักเคอร์เบิร์กได้รับรางวัลทางวิทยาศาสตร์ (คณิตศาสตร์ ดาราศาสตร์ และฟิสิกส์) และศึกษาด้านศิลปะคลาสสิก เขายังเรียนภาษาต่างประเทศ โดยเขาสามารถอ่าน ภาษาฝรั่งเศส ภาษาฮิบรู ภาษาละติน และภาษากรีกโบราณ เขายังเป็นกัปตันทีมฟันดาบ
ในงานสังสรรค์ในช่วงชั้นปีที่ 2 ซักเคอร์เบิร์กพบกับพริสซิลลา ชาน ที่ต่อมาเป็นเพื่อนหญิงของเขา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 ชานซึ่งศึกษาแพทย์ ได้ย้ายมาอยู่บ้านเช่าของซักเคอร์เบิร์กในแพโลอัลโต
ซักเคอร์เบิร์กสามารถมองเห็นสีฟ้าได้ดีที่สุด เพราะเขาเป็นโรคตาบอดสีซึ่งมองสีแดงและสีเขียวได้ไม่ชัดเจน นอกจากนี้สีฟ้ายังเป็นสีหลักในเว็บไซต์เฟซบุ๊กอีกด้วย
พัฒนาซอฟต์แวร์ > ช่วงแรก

ซักเคอร์เบิร์ก ได้ใช้คอมพิวเตอร์ในการเขียนซอฟต์แวร์ ตั้งแต่ยังเป็นเด็กในชั้นประถมปลาย พ่อเขาสอนให้ใช้โปรแกรมพื้นฐานของอาตาริในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 และต่อมายังจ้างนักพัฒนาซอฟต์แวร์ ที่ชื่อ เดวิด นิวแมน มาสอนเป็นการส่วนตัว นิวแมนเรียกเขาว่า "เด็กอัจฉริยะ" และกล่าวต่อว่า "ยากที่จะล้ำหน้าเกินเขา" ซักเกอร์เบิร์กยังเรียนคอร์สที่วิทยาลัยเมอร์ซี ใกล้กับบ้านของเขาขณะที่เรียนระดับไฮสคูลอยู่ เขามีความสนุกกับการพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เครื่องมือด้านการสื่อสารและเกม ตัวอย่างเช่น มีโปรแกรมหนึ่ง ซึ่งพ่อของเขาที่เป็นทันตแพทย์ เขาสร้างโปรแกรมที่ชื่อ "ซักเน็ต" ที่จะให้คอมพิวเตอร์สามารถสื่อสารได้ระหว่างบ้านกับสำนักงานทันตแพทย์ โดยใช้ระบบปิงหากัน ถือว่าเป็นเมสเซนเจอร์รุ่นดึกดำบรรพ์ของเอโอแอล ซึ่งออกมาภายหลัง
ในช่วงระหว่างเรียนไฮสคูล ภายใต้การทำงานกับบริษัท อินเทลลิเจนต์มีเดียกรุ๊ป เขาได้สร้างโปรแกรมเล่นดนตรีที่เรียกว่า ไซแนปส์มีเดียเพลเยอร์ (Synapse Media Player) ใช้ปัญญาประดิษฐ์เรียนรู้พฤติกรรมการฟังเพลงของผู้ใช้ โดยได้โพสต์ลงที่ สแลชด็อต ได้รับคะแนน 3 เต็ม 5 จาก พีซีแม็กกาซีน ไมโครซอฟท์และเอโอแอลพยายามจะซื้อไซแนมป์และรับซักเคอร์เบิร์กเข้าทำงาน แต่เขาเลือกที่จะสมัครเรียนที่ฮาร์วาร์ดในเดือนกันยายน ค.ศ. 2002
พัฒนาซอฟต์แวร์ > ฮาร์วาร์ด

ในช่วงที่เขาเรียนอยู่ที่ฮาร์วาร์ด เขามีกิตติศัพท์ด้านความอัจฉริยะในการเขียนโปรแกรมแล้ว เขาศึกษาด้าน วิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์และจิตวิทยา และเป็นสมาชิก อัลฟาเอปซิลอนไพ สมาคมยิวในมหาวิทยาลัย พอเรียนชั้นปีที่ 2 เขาสร้างโปรแกรมจากห้องพักของเขาที่ชื่อ "คอร์สแมตช์" ที่ให้ผู้ใช้สามารถตัดสินใจเรื่องการเลือกเรียนวิชา จากการตัดสินใจของนักเรียนคนอื่น และยังช่วยให้พวกเขาร่วมก่อกลุ่มการเรียน ต่อจากนั้นไม่นาน เขาสร้างโปรแกรมที่แตกต่างกันออกไป เรียกว่า "เฟซแมช" ที่ให้ผู้ใช้เลือกหน้าผู้ใช้ที่หน้าตาดีที่สุดในบรรดารูปที่ให้มา เพื่อนร่วมห้องของเขาเวลานั้นที่ชื่อ อารี ฮาซิต กล่าวว่า "เขาสร้างเว็บไซต์นี้เพื่อความสนุก"
"เรามีหนังสือ ที่เรียกว่า เฟซบุ๊กส์ ที่รวบรวมรายชื่อและภาพของทุกคนที่อยู่ในหอพัก ในตอนแรกเขาสร้างเว็บไซต์ที่ วางรูป 2 รูป หรือรูปของผู้ชาย 2 คน และผู้หญิง 2 คน ผู้เยี่ยมเยือนเว็บไซต์จะเลือกว่า ใครร้อนแรงกว่ากัน และรวบรวมจัดอันดับเป็นผลโหวต"
เว็บไซต์เปิดในช่วงวันหยุด แต่พอถึงเช้าวันจันทร์ เว็บไซต์ก็ถูกปิดโดยมหาวิทยาลัย เว็บไซต์ได้รับความนิยมในช่วงเวลาอันสั้น จนทำให้เซิร์ฟเวอร์ของฮาร์วาร์ดล่ม นักศึกษาจะถูกห้ามใช้เข้าเว็บไซต์ นอกจากนั้นมีนักศึกษาหลายคนร้องเรียนเรื่องภาพที่ใช้ไม่ได้รับอนุญาต เขาออกขอโทษต่อสาธารณะ หนังสือพิมพ์นักเรียนจะพาดหัวเกี่ยวกับเว็บไซต์ของเขาว่า "ไม่เหมาะสม"
อย่างไรก็ตาม นักเรียนก็ได้เรียกร้องให้มหาวิทยาลัยพัฒนาเว็บไซต์ที่ให้ข้อมูล รายชื่อ รวมถึงรูป ในส่วนหนึ่งของเครือข่ายมหาวิทยาลัย ฮาซิตเพื่อนร่วมห้องเขากล่าวว่า "มาร์กได้ยินคำร้องเหล่านี้และตัดสินใจว่า ถ้ามหาวิทยาลัยจะไม่ทำอะไรเลยก็ตาม เขาก็จะสร้างเว็บไซต์ที่ดีกว่าที่มหาวิทยาลัยจะทำ"
เฟซบุ๊ก > ก่อตั้งและเป้าหมาย

ซักเคอร์เบิร์กได้เปิดตัวเฟซบุ๊ก จากในห้องพักของเขาในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004 แรงบันดาลใจแรก ๆ ของเฟซบุ๊กอาจมาจากที่โรงเรียนฟิลิปส์เอกเซกเตอร์อคาเดมี ที่เขาเรียนจบปี ค.ศ. 2002 โดยที่เผยในเว็บไซต์ของเขาคือ สารบัญรูปนักศึกษาของเขา ที่นักศึกษาหมายถึง "เดอะเฟซบุ๊ก" มีสารบัญภาพ ที่มีภาพนักศึกษาทำกิจกรรมในหลาย ๆ โรงเรียน โดยนักศึกษาสามารถเข้ามาให้ข้อมูล อย่างเช่น ชั้นปีที่ศึกษา เพื่อนใกล้ชิด หมายเลขโทรศัพท์
โดยในขณะนั้น เฟซบุ๊ก เริ่มต้นเพียงแค่ "Harvard thing" จนกระทั่งซักเคอร์เบิร์กตัดสินใจที่จะกระจายไปสู่มหาวิทยาลัยอื่น ๆได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมห้อง ดัสติน มอสโควิตซ์ โดยเริ่มจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด มหาวิทยาลัยดาร์ตมัธ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก มหาวิทยาลัยคอร์เนล มหาวิทยาลัยบราวน์ และมหาวิทยาลัยเยล จากนั้นก็เข้าสู่โรงเรียนอื่น ที่มีความสัมพันธ์กับมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ซักเคอร์เบิร์กได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองแพโลอัลโต รัฐแคลิฟอร์เนีย กับมอสโควิตซ์และเพื่อนบางส่วน พวกเขาดัดแปลงบ้านเช่าเป็นสำนักงาน ในฤดูร้อนนั้น ซักเคอร์เบิร์กได้พบกับปีเตอร์ ทีล ที่ได้ให้ทุนกับบริษัท พวกเขาเริ่มก่อตั้งบริษัทแรกในกลางปี 2004 พวกเขาได้ปฏิเสธการเสนอขายเฟซบุ๊กกับบริษัทใหญ่ ๆ โดยในบทสัมภาษณ์ในปี 2007 ซักเคอร์เบิร์กอธิบายไว้ว่า
เขาพูดในนิตยสารไวร์ ในปี 2010 ว่า "สิ่งที่ผมใส่ใจมากเกี่ยวกับภารกิจนี้ ก็คือทำให้โลกเปิดกว้างขึ้น" ก่อนหน้านั้นในเดือนเมษายน 2009 ซักเคอร์เบิร์กได้สอบถามคำแนะนำจากผู้บริหารระดับสูงด้านการเงินของเน็ตสเคป ปีเตอร์ เคอร์รี เกี่ยวกับยุทธวิธีสำหรับเฟซบุ๊ก
เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 ซักเคอร์เบิร์กรายงานว่า บริษัทมีผู้ใช้ 500 ล้านบัญชีรายชื่อ และเมื่อถามว่า เฟซบุ๊ก จะสามารถทำเงิน หรือสร้างปรากฏการณ์เพิ่มขึ้น เขาอธิบายว่า:
ผมคิดว่า เราสามารถ... ถ้าคุณดูว่าโฆษณาที่มีในแต่ละหน้ากินไปขนาดไหน เมื่อเปรียบเทียบกับการค้นหาข้อมูล ของเรามีน้อยกว่าร้อยละ 10 ต่อหน้าและยอดการค้นหาปกติจะมีโฆษณาราวร้อยละ 20 ... นี่เป็นสิ่งง่ายที่ทุกคนจะทำ แต่เราไม่ใช่อย่างนั้น เราทำเงินให้พอที่เราจะดำเนินงานได้ เติบโตในอัตราที่เราต้องการ
ในปี 2010 สตีเฟน เลวี ผู้แต่งหนังสือเรื่อง  Hackers: Heroes of the Computer Revolution ในปี ค.ศ. 1984 ได้เขียนเกี่ยวกับซักเคอร์เบิร์กไว้ว่า "เห็นชัดว่าเขาคิดว่าตัวเองเป็น"แฮ็กเกอร์" ซักเคอร์เบิร์กพูดว่า "มันโอเคที่จะสร้างสิ่งใหม่...ทำให้มันดียิ่งขึ้น"เฟซบุ๊กเริ่มให้มี" "งานแฮ็กคาธอน" ในทุก ๆ 6 ถึง 8 อาทิตย์ เปิดโอกาส 1 คืนให้ร่วมคิดและจบโครงการ 1 โครง โดยบริษัทให้จัดหาเพลง อาหารและเบียร์ สำหรับงานแฮกคาธอน และจะมีเจ้าหน้าที่ของเฟซบุ๊ก รวมถึงซักเคอร์เบิร์ก เข้าร่วมด้วย "แนวคิดคือคุณสามารถสร้างบางสิ่งให้ดีได้ใน 1 คืน" ซักเคอร์เบิร์กบอกเลวี "และเป็นบุคลิกของเฟซบุ๊กในปัจจุบัน...ซึ่งก็คือนิสัยส่วนตัวของผมด้วย"
ในปี นิตยสาร วานิตีแฟร์ ได้ให้ซักเคอร์เบิร์กติดอันดับ 1 ในปี 2010 ของรายชื่อ "100 อันดับ บุคคลที่มีอิทธิพลที่สุดในยุคข้อมูล" ในปี 2010 ยังติดอันดับ 16 ของการสำรวจประจำปีของ นิวสเตตส์เม็น ในหัวข้อ "บุคคลที่มีอิทธิพลมากที่สุดในโลก 50 อันดับ"
การพูดถึงในสื่อ > เดอะโซเชียลเน็ตเวิร์ก

ภาพยนตร์ที่สร้างมาจากชีวิตจริงของซักเคอร์เบิร์ก ในปีเริ่มก่อตั้งเฟซบุ๊กเรื่อง The Social Network ออกฉายเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2010 นำแสดงโดยเจสซี ไอเซนเบิร์ก แสดงเป็นซักเคอร์เบิร์ หลังจากที่ชีวิตเขาปรากฏบนจอภาพยนตร์ เขาตอบรับว่า "ผมหวังว่าจะไม่มีใครสร้างหนังเกี่ยวกับผมขณะที่ผมยังมีชีวิตอยู่" และเมื่อบทภาพยนตร์หลุดมาทางอินเทอร์เน็ต และนักแสดงนำไม่ใช่ตัวซักเคอร์เบิร์กในด้านบวก เขาก็ออกมาพูดว่า เขาต้องการให้เสนอตัวเขาในแบบ "คนดี"
ภาพยนตร์ The Social Network ซึ่งอิงมาจากหนังสือเรื่อง The Accidental Billionaires โดยเบน เมซริช ซึ่งมีการประชาสัมพันธ์ไว้ว่า "สนุก น่าสนใจ มาก" มากกว่าการเป็น "รายงาน" ผู้เขียนบทภาพยนตร์ แอรอน ซอร์คิน บอกกับนิตยสารนิวยอร์กว่า "ผมไม่ต้องการความถูกต้องแม่นยำ ผมต้องการเล่าเรื่อง" จากบทในหนังของซอร์คิน ที่บรรยายว่าซักเคอร์เบิร์กสร้างเฟซบุ๊กขึ้นมาเพราะต้องการยกระดับชื่อเสียงของตนเพราะไม่สามารถเข้าไฟนอลคลับของฮาร์วาร์ด อย่างไรก็ตามซักเคอร์เบิร์กเล่าให้กับ The New Yorker ว่าเขาไม่เคยมีความสนใจที่จะเข้าไฟนอลคลับ
การพูดถึงในสื่อ > สื่ออื่น

ซักเคอร์เบิร์กในพากย์เสียงเป็นตัวเขาเองในตอนของ The Simpsons ชื่อตอน "Loan-a Lisa" ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2010 เป็นตอนเกี่ยวกับลิซา ซิมป์สันและเพื่อของเธอที่ชื่อเนลสันได้พบกับซักเคอร์เบิร์กที่งานชุมนุมนักธุรกิจ ซักเคอร์เบิร์กบอกกับลิซาว่า เขาไม่ต้องการเรียนจบจากมหาวิทยาลัยเพื่อประสบความสำเร็จแบบรีบเร่ง อย่าง บิล เกตส์ และริชาร์ด แบรนสัน เป็นต้น
ในวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2010 รายการ  Saturday Night Live ได้ล้อเลียนซักเคอร์เบิร์กและเฟซบุ๊ก โดยแอนดี แซมเบิร์กแสดงเป็นซักเคอร์เบิร์ก ซึ่งซักเคอร์เบิร์กเขียนลงในเฟซบุ๊กของตัวเขาเองเกี่ยวกับตอนนี้ว่า "ผมเป็นแฟนตัวจริงของแอนดี แซมเบิร์ก และผมคิดว่ามันสนุก"
แหล่งข้อมูลอื่น

"Zuckerberg's Love Affair With Xi Jinping", – Forbes
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Mark Zuckerberg
มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก ที่เฟซบุ๊ก
มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Mark Zuckerberg – Forbes
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
| ก่อนหน้า |  | มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เบ็น เบอร์นานคี |  | บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์  (พ.ศ. 2553) |  | ผู้ประท้วง |
| ด ค กเฟซบุ๊ก |
| --- | --- |
ข้อมูลทั่วไป:  ประวัติ  เส้นเวลา  ข้อวิจารณ์ 
เว็บไซต์:  บีคอน  คุณสมบัติ  แพลตฟอร์ม 
บุคคลสำคัญ:  มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก  คริส ฮิวจ์  ดัสติน มอสโควิส  เอดูอาโด ซาเวอริน 
ซอฟต์แวร์:  ฮิปฮอปฟอร์พีเอชพี  อะปาเช่แคสซานดรา  อะปาเช่ทริฟท์ 
อื่นๆ:  การสัมมนาเฟซบุ๊กเฟท  โซเชียลกราฟ  เดอะโซเชียลเน็ตเวิร์ก  ไวร์ฮอก 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  IdRef 
ซักเคอร์เบิร์กในงานเวิลด์เอโคโนมิกฟอรัม ที่สวิตเซอร์แลนด์ เดือนมกราคม 2009)
รูปลอก

รูปลอก (sticker) หมายถึง แผ่นภาพบนกระดาษ ซึ่งเมื่อนำมาปิดลงบนพื้นแล้วลอกกระดาษออก จะทำให้รูปติดอยู่บนพื้นนั้นๆสติ๊กเกอร์กระดาษ นิยมใช้กันอย่างกว้างขวางเพราะจะราคาถูกกว่าสติ๊กเกอร์ชนิดอื่นๆ และเหมาะสำหรับติดวัสดุที่ไม่ต้องระวังเปียก และฉลากสินค้าทั่วไป
ตัวอย่างรูปภาพที่เกี่ยวกับป้ายเตือนในวิกิพีเดีย และคุณสามารถพิมพ์ออกมาใช้ได้

https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Rocket000/Useful_icon_gallery
อำเภอโคกโพธิ์ไชย

| อำเภอโคกโพธิ์ไชย |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Khok Pho Chai
คำขวัญ: โบราณสถานเมืองไชยวาน ตระการตาภูผาแดง แหล่งท่องเที่ยวลำน้ำชี มากมีอุตสาหกรรมครัวเรือน
แผนที่จังหวัดขอนแก่น เน้นอำเภอโคกโพธิ์ไชย
พิกัด: 16°5′1″N 102°23′56″E﻿ / ﻿16.08361°N 102.39889°E﻿ / 16.08361; 102.39889
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 238.824 ตร.กม. (92.210 ตร.ไมล์)
ประชากร (2567)
 • ทั้งหมด: 24,844 คน
 • ความหนาแน่น: 104.02 คน/ตร.กม. (269.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 40160
รหัสภูมิศาสตร์: 4022
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอโคกโพธิ์ไชย หมู่ที่ 8 ถนนศูนย์ราชการ ตำบลบ้านโคก อำเภอโคกโพธิ์ไชย จังหวัดขอนแก่น 40160
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
โคกโพธิ์ไชย เป็นอำเภอขนาดกลางแห่งหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอโคกโพธิ์ไชยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอมัญจาคีรี
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอมัญจาคีรีและอำเภอชนบท
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอแวงใหญ่ และอำเภอคอนสวรรค์ (จังหวัดชัยภูมิ)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอคอนสวรรค์และอำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ
ภูมิศาสตร์

มีแม่น้ำชีไหลผ่าน
มี "กุดนาแซง" เป็นบึงขนาดใหญ่ และเป็นแหล่งน้ำดิบสำหรับทำน้ำประปา
ประวัติ

ท้องที่อำเภอโคกโพธิ์ไชยเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมัญจาคีรี ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอโคกโพธิ์ไชย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน ปีเดียวกัน ต่อมาจึงได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอโคกโพธิ์ไชย ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอโคกโพธิ์ไชยมีเขตการปกครองรวม 4 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็นหมู่บ้านรวม 40 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | บ้านโคก |  |  |  | (Ban Khok) |  |  |  | 11 หมู่บ้าน |
| 2. | โพธิ์ไชย |  |  |  | (Pho Chai) |  |  |  | 10 หมู่บ้าน |
| 3. | ซับสมบูรณ์ |  |  |  | (Sap Sombun) |  |  |  | 11 หมู่บ้าน |
| 4. | นาแพง |  |  |  | (Na Phaeng) |  |  |  | 8 หมู่บ้าน |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอโคกโพธิ์ไชยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลบ้านโคก ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านโคก
เทศบาลตำบลโพธิ์ไชย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธิ์ไชยทั้งตำบล
เทศบาลตำบลนาแพง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาแพงทั้งตำบล
เทศบาลตำบลภูผาแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านโคก (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านโคก)
องค์การบริหารส่วนตำบลซับสมบูรณ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลซับสมบูรณ์ทั้งตำบล
บุคคลที่มีชื่อเสียง

พระครูสุวรรณธรรมากร (หลวงปู่แขม จารุวัณโณ) พระมหาเถราจารย์ อดีตเจ้าอาวาสวัดจันทรสิรินทราวาส , อดีตเจ้าคณะอำเภอโคกโพธิ์ไชย
สมคิด สิงสง นักเขียนนักพัฒนา
ศาสนสถาน > วัดราษฏร์ในอำเภอโคกโพธิ์ไชย > วัดราษฏร์มหานิกาย

วัดอัมพาผล ตำบลบ้านโคก
วัดจันทรสิรินทราวาส ตำบลบ้านโคก
วัดหนองคูสุวรรณาราม ตำบลบ้านโคก
วัดทุ่งสว่าง ตำบลบ้านโคก
วัดชมภู ตำบลบ้านโคก
วัดโพธิ์ศรี ตำบลบ้านโคก
วัดกองศรี ตำบลโพธิ์ไชย
วัดเกษามคม ตำบลโพธิ์ไชย
วัดทุ่งสว่าง ตำบลโพธิ์ไชย
วัดมัชฌิมาวาส ตำบลโพธิ์ไชย
วัดสระทอง ตำบลโพธิ์ไชย
วัดหงษ์ทอง ตำบลโพธิ์ไชย
วัดโนนศิลา ตำบลนาแพง
วัดชัยมงคล ตำบลนาแพง
วัดสะอาด ตำบลนาแพง
วัดสาลวัน ตำบลนาแพง
วัดสว่าง ตำบลนาแพง
วัดสว่างอารมณ์ ตำบลนาแพง
วัดตะคลอง ตำบลซับสมบูรณ์
วัดสะอาดชมภู ตำบลซับสมบูรณ์
วัดปากช่อง ตำบลซับสมบูรณ์
สถานศึกษา > มัธยมศึกษา

โรงเรียนโคกโพธิ์ไชยศึกษา
โรงเรียนซับสมบูรณ์พิทยาลัย
โรงเรียนอนุบาลอรุณโรจน์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อำเภอโคกโพธิ์ไชย เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์เทศบาลตำบลโพธิ์ไชย
เว็บไซต์เทศบาลตำบลนาแพง
เว็บไซต์เทศบาลตำบลบ้านโคก เก็บถาวร 2018-12-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทัวเหอถาเอ่อร์เปี๋ยเค่อ ถังลาถีฮั่น

ทัวเหอถาเอ่อร์เปี๋ยเค่อ ถังลาถีฮั่น (จีน: 托合塔尔别克·唐拉提汗, คาซัค: Тоқтарбек Таңатқан, อักษรโรมัน: Toqtarbek Tañatqan; เกิดวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996) เป็นนักมวยชาวจีน เขาเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ประเภทมิดเดิลเวตชาย
ถังลาถีฮั่นเกิดจากพ่อแม่ชาวคาซัค
แหล่งข้อมูลอื่น

ทัวเหอถาเอ่อร์เปี๋ยเค่อ ถังลาถีฮั่น ที่ BoxRec (ในภาษาอังกฤษ) (registration required)
ทัวเหอถาเอ่อร์เปี๋ยเค่อ ถังลาถีฮั่น ที่ Olympedia (ในภาษาอังกฤษ)
Tuohetaerbieke Tanglatihan ที่โอลิมปิกฤดูร้อน 2024
ปาโอโล เจนตีโลนี

| ปาโอโล เจนตีโลนี |
| --- | --- |
Paolo Gentiloni


นายกรัฐมนตรีอิตาลี คนที่ 57
ดำรงตำแหน่ง 12 ธันวาคม พ.ศ. 2559 – 1 มิถุนายน พ.ศ. 2561
ประธานาธิบดี: แซร์โจ มัตตาเรลลา
ก่อนหน้า: มัตเตโอ เรนซี
ถัดไป: จูเซปเป คอนเต
รัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศอิตาลี
ดำรงตำแหน่ง 31 ตุลาคม พ.ศ. 2557 – 12 ธันวาคม พ.ศ. 2559
นายกรัฐมนตรี: มัตเตโอ เรนซี
ก่อนหน้า: เฟเดรีคา โมเกรีนี
ถัดไป: อันเจลีโน อัลฟาโน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ปาโอโล เจนตีโลนี ซิลเวรี  (1954-11-22) 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954 (70 ปี) โรม, อิตาลี
พรรคการเมือง: เดอะเดซี (2545–2550) พรรคประชาธิปไตย (อิตาลี) (2550–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: เอมานูเวลา เมาโร
ลายมือชื่อ: 

ปาโอโล เจนตีโลนี ซิลเวรี (อิตาลี: Paolo Gentiloni Silveri) เป็นนายกรัฐมนตรีอิตาลีคนที่ 57  ที่ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ถึง 1 มิถุนายน พ.ศ. 2561 สืบต่อจากมัตเตโอ เรนซี โดยก่อนหน้านี้เขาเคยดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศอิตาลี ระหว่างปี พ.ศ. 2557-2559
| ด ค กนายกรัฐมนตรีอิตาลี |
| --- | --- |
ราชอาณาจักรอิตาลี:  กามิลโล เบนโซ เคานต์แห่งกาวูร์  เบตตีโน รีกาโซลี  Urbano Rattazzi  Luigi Carlo Farini  Marco Minghetti  อัลฟอนโซ แฟร์เรโร ลา มาร์โมรา  Bettino Ricasoli  Urbano Rattazzi  Luigi Federico Menabrea  โจวันนี แลนซา  Marco Minghetti  Agostino Depretis  Benedetto Cairoli  Agostino Depretis  Benedetto Cairoli  Agostino Depretis  ฟรันเซสโก คริสปี  Antonio Starabba, Marchese di Rudinì  โจวันนี โจลิตตี  ฟรันเซสโก คริสปี  Antonio Starabba, Marchese di Rudinì  Luigi Pelloux  Giuseppe Saracco  Giuseppe Zanardelli  โจวันนี โจลิตตี  ทอมมาโซ ทิตโตนี  อเลสซานโดร ฟอร์ทิส  Sidney Sonnino  โจวันนี โจลิตตี  Sidney Sonnino  Luigi Luzzatti  โจวันนี โจลิตตี  Antonio Salandra  Paolo Boselli  วิตโตริโอ เอ็มมานูเอล ออร์ลันโด  Francesco Saverio Nitti  โจวันนี โจลิตตี  อีวาโนเอ โบนอมี  หลุยจี ฟาจตา  เบนิโต มุสโสลินี  ปีเอโตร บาโดลโย  อีวาโนเอ โบนอมี  แฟร์รุจโจ ปาร์รี  อัลชีเด เด กัสเปรี
สาธารณรัฐอิตาลี:  อัลชีเด เด กัสเปรี  จูเซปเป เปลลา  อามินโตเร ฟันฟานี  Mario Scelba  อันโตนีโอ เซญญี  Adone Zoli  อามินโตเร ฟันฟานี  อันโตนีโอ เซญญี  Fernando Tambroni  อามินโตเร ฟันฟานี  โจวันนี เลโอเน  อัลโด โมโร  โจวันนี เลโอเน  Mariano Rumor  เอมีเลียว โคลอมโบ  Giulio Andreotti  Mariano Rumor  อัลโด โมโร  Giulio Andreotti  ฟรันเชสโก กอสซีกา  Arnaldo Forlani  Giovanni Spadolini  อามินโตเร ฟันฟานี  เบ็ตตีโน กรักซี  อามินโตเร ฟันฟานี  Giovanni Goria  Ciriaco De Mita  Giulio Andreotti  จูลีอาโน อามาโต  การ์โล อาเซลโย ชัมปี  ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี  ลัมแบร์โต ดีนี  โรมาโน โปรดี  มัสซิโม ดาเลมา  จูลีอาโน อามาโต  ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี  โรมาโน โปรดี  ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี  มารีโอ มอนตี  เอนรีโก เลตตา  มัตเตโอ เรนซี  ปาโอโล เจนตีโลนี  จูเซปเป คอนเต  มารีโย ดรากี  จอร์จา เมโลนี
ทะเลของก้อย

| ทะเลของก้อย |
| --- | --- |

กำกับ: ปรามธนี วงศ์พรหมเมศร์ ศุภรัฐ บุญมาแย้ม
เขียนบท: ปรามธนี วงศ์พรหมเมศร์
อำนวยการสร้าง: สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม
นักแสดงนำ: พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์
ภาษา: ไทย
ทะเลของก้อย (อังกฤษ: The Sanctuary of Sea) เป็นภาพยนตร์ไทยขนาดสั้น ในโครงการภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ แด่พระผู้ทรงธรรม เนื่องในในศุภวาระพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงเจริญพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 จัดสร้างโดยสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม และกำกับภาพยนตร์โดย ปรามธนี วงศ์พรหมเมศร์ และศุภรัฐ บุญมาแย้ม โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจจาก "พระมหาชนก" พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
เค้าโครงเรื่อง

ก้อย เด็กสาวชั้นมัธยมปลายท้อแท้กับการเตรียมตัวเข้ามหาวิทยาลัย ในขณะที่เธอนั่งปลดปล่อยอารมณ์ที่ห้องสมุด ก้อยได้เหลือบไปเห็นหนังสือเล่มพระมหาชนก แต่ตอนนี้เธออ่อนหล้าจากการอ่านหนังสือสอบ เธอเบื่อที่จะอ่านตัวหนังสือ จึงขอดูแต่ภาพ ภายในมีภาพประกอบที่ประณีตสวยงาม ก้อยเปิดผ่านไปอย่างช้า ๆ แล้วสายตาเธอก็ไปหยุดอยู่ที่ภาพหนึ่ง ภาพที่พระมหาชนกว่ายในมหาสมุทรน้ำเจ็ดวันเจ็ดคืน ภาพดูสวย แต่เธอไม่เชื่อ และตั้งคำถามในใจอย่างขัดแย้ง
ก้อยใจจดใจจ่อกับการอ่านหนังสือเตรียมตัวเข้ามหาวิทยาลัยมาหลายเดือน นอกจากจะต้องสอบแข่งขันทั่วประเทศ (O-net A-net) แล้วยังต้องทำเกรดในชั้นเรียนให้ดีด้วย เธอจึงรับแรงกดดัน ด้วยความที่ผลการเรียนปานกลาง ไม่มีวิชาไหนโดดเด่น ทำให้เธอต้องพยายามอย่างหนักเพื่อแข่งขันกับคนอื่น ขอพ่อแม่มาอยู่หอพักเรียนกวดวิชา แต่เมื่อก้อยลองทำแบบทดสอบแล้ว ปรากฏว่าคะแนนเธอก็ไม่ดีขึ้น
เธอรู้สึกโดดเดี่ยว ราวกับอยู่ในทะเล เวิ้งน้ำที่กว้างใหญ่ เหมือนกับหนังสือพระมหานกที่เธออ่านค้างไว้  เธอย้อนกลับไปอ่านหน้าก่อนนี้ เพื่อจะจับความว่า เกิดอะไรก่อนหน้านี้ จนเธออ่านจบ ความเข้มแข็งได้เริ่มก่อตัวขึ้น ก้อยเลิกทำตัวเครียดเกินเหตุ และตั้งใจอ่านหนังสือเต็มความสามารถของเธอ
นักแสดง

พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ รับบทเป็น ก้อย
ทวีศักดิ์ สุภาศรี

| ทวีศักดิ์ สุภาศรีป> ช., ป.ม..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 21 ธันวาคม พ.ศ. 2484 (83 ปี) อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน
พรรคการเมือง: ไทยรักไทย (2543–2550)

ทวีศักดิ์  สุภาศรี (เกิด 21 ธันวาคม พ.ศ. 2484) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 2 สมัย  ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 สังกัดพรรคชาติพัฒนา
ประวัติ

ทวีศักดิ์ สุภาศรี เกิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ที่อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน เป็นบุตรของนายมา กับนางเตียม สุภาศรี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2539