stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 16
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร > ภาคเหนือ

| จังหวัด | เขต | รายชื่อ | พรรค | พรรค | พรรค | หมายเหตุ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เชียงราย | 1 | วีระพล มุตตามระ |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| เชียงราย | 1 | มงคล จงสุทธนามณี |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| เชียงราย | 1 | จ่าสิบเอก ทรงธรรม ปัญญาดี |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| เชียงราย | 2 | สมบูรณ์ วันไชยธนวงศ์ |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| เชียงราย | 2 | ประทวน รมยานนท์ |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| เชียงราย | 3 | อาทิตย์ วิลัยวงค์ |  | พรรคราษฎร |  |  |  |
| เชียงราย | 3 | วิสาร เตชะธีราวัฒน์ |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| เชียงใหม่ | 1 | ธวัชวงศ์ ณ เชียงใหม่ |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| เชียงใหม่ | 1 | สุบิน ปิ่นขยัน |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| เชียงใหม่ | 1 | สุรพันธ์ ชินวัตร |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| เชียงใหม่ | 2 | เจริญ เชาวน์ประยูร |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| เชียงใหม่ | 2 | สมพงษ์ อมรวิวัฒน์ |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| เชียงใหม่ | 2 | มานะ แพรสกุล |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| เชียงใหม่ | 3 | อำนวย ยศสุข |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| เชียงใหม่ | 3 | วารินทร์ ลิ้มศักดากุล |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| เชียงใหม่ | 3 | สยม รามสูต |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| น่าน | 1 | พูนสุข โลหะโชติ |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| น่าน | 1 | วัลลภ สุปริยศิลป์ |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| น่าน | 1 | เดช วงศ์เทพ |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| พะเยา | 1 | วิชาญ ไพบูลย์สิริรัตน์ |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| พะเยา | 1 | พวงเล็ก บุญเชียง |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| พะเยา | 1 | เชวง วงศ์ใหญ่ |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| แพร่ | 1 | ณรงค์ วงศ์วรรณ |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| แพร่ | 1 | ดุสิต รังคสิริ |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| แพร่ | 1 | ชูวิทย์ จิตรสกุล |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| แม่ฮ่องสอน | 1 | บุญเลิศ สว่างกุล |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| ลำปาง | 1 | สอาด ปิยวรรณ |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| ลำปาง | 1 | ไพโรจน์ โล่ห์สุนทร |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| ลำปาง | 1 | บุญหลง ถาคำฟู |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| ลำปาง | 2 | พินิจ จันทรสุรินทร์ |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| ลำปาง | 2 | บุญเท่ง ทองสวัสดิ์ |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| ลำพูน | 1 | สมาน ชมภูเทพ |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  | ลาออก 4 มิถุนายน พ.ศ. 2533 |
| ลำพูน | 1 | อนุสรณ์ วงศ์วรรณ |  | พรรคเอกภาพ |  |  | เลือกตั้งใหม่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2533 |
| ลำพูน | 1 | สังวาลย์ วงศ์วรรณ |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| ลำพูน | 1 | มนตรี ด่านไพบูลย์ |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| อุตรดิตถ์ | 1 | ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ |  | พรรคราษฎร |  |  |  |
| อุตรดิตถ์ | 1 | เรืออากาศตรี บุญยง วัฒนพงศ์ |  | พรรคปวงชนชาวไทย |  |  |  |
| อุตรดิตถ์ | 1 | เชาวลิต สุขสวัสดิ์ |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร > ภาคใต้

| จังหวัด | เขต | รายชื่อ | พรรค | พรรค | พรรค | หมายเหตุ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กระบี่ | 1 | อาคม เอ่งฉ้วน |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
| กระบี่ | 1 | สมบูรณ์ สิทธิมนต์ |  | พรรคประชาชน → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| ชุมพร | 1 | ธีรพันธ์ เพ็ชรสุวรรณ์ |  | พรรคกิจประชาคม → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| ชุมพร | 1 | จัตุรนต์ คชสีห์ |  | พรรคประชาชน → พรรคชาติไทย |  |  |  |
| ตรัง | 1 | ชวน หลีกภัย |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
| ตรัง | 1 | ทวี สุระบาล |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
| ตรัง | 1 | พิทักษ์ รังษีธรรม |  | พรรคประชาชน → พรรคชาติไทย |  |  |  |
| นครศรีธรรมราช | 1 | สุรินทร์ พิศสุวรรณ |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
| นครศรีธรรมราช | 1 | มาโนชญ์ วิชัยกุล |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
| นครศรีธรรมราช | 1 | สัมพันธ์ ทองสมัคร |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
| นครศรีธรรมราช | 2 | สุพัตรา มาศดิตถ์ |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
| นครศรีธรรมราช | 2 | นิยม คำแหง |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| นครศรีธรรมราช | 2 | พลเอก หาญ ลีนานนท์ |  | พรรคประชาชน → พรรคชาติไทย |  |  |  |
| นครศรีธรรมราช | 3 | ชำนิ ศักดิเศรษฐ์ |  | พรรคก้าวหน้า → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| นครศรีธรรมราช | 3 | สุธรรม แสงประทุม |  | พรรคก้าวหน้า → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| นครศรีธรรมราช | 3 | วิทยา แก้วภราดัย |  | พรรคก้าวหน้า → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| นราธิวาส | 1 | เสนีย์ มะดากะกุล |  | พรรคกิจประชาคม → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| นราธิวาส | 1 | อารีเพ็ญ อุตรสินธุ์ |  | พรรคประชาชน → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| นราธิวาส | 1 | ปริญญา เจตาภิวัฒน์ |  | พรรครวมไทย → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| ปัตตานี | 1 | เด่น โต๊ะมีนา |  | พรรคประชาชน → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| ปัตตานี | 1 | ทวีศักดิ์ อับดุลบุตร |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| ปัตตานี | 1 | ปรีชา บุญมี |  | พรรคประชาชน → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| พังงา | 1 | จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
| พัทลุง | 1 | โอภาส รองเงิน |  | พรรคประชาชน → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| พัทลุง | 1 | เจริญ ภักดีวานิช |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| พัทลุง | 1 | สานันท์ สุพรรณชนะบุรี |  | พรรคประชาชน → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| ภูเก็ต | 1 | เรวุฒิ จินดาพล |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| ยะลา | 1 | ไพโรจน์ เฉลียวศักดิ์ |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
| ยะลา | 1 | วันมูหะมัดนอร์ มะทา |  | พรรคประชาชน → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| ระนอง | 1 | ทองหยด จิตตวีระ |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| สงขลา | 1 | อำนวย สุวรรณคีรี |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
| สงขลา | 1 | สงบ ทิพย์มณี |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
| สงขลา | 1 | นิกร จำนง |  | พรรคประชาชน → พรรคชาติไทย |  |  |  |
| สงขลา | 2 | ไสว พัฒโน |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
| สงขลา | 2 | จ่าสิบตรี อนันต์ เรืองกูล |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| สงขลา | 3 | ไตรรงค์ สุวรรณคีรี |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
| สงขลา | 3 | สมนเล๊าะ โปขะรี |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
| สตูล | 1 | วิทูร หลังจิ |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| สุราษฎร์ธานี | 1 | บัญญัติ บรรทัดฐาน |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
| สุราษฎร์ธานี | 1 | โกเมศ ขวัญเมือง |  | พรรคพลังธรรม |  |  |  |
| สุราษฎร์ธานี | 1 | ตัน วัชรสินธุ์ |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| สุราษฎร์ธานี | 2 | ภิญญา ช่วยปลอด |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| สุราษฎร์ธานี | 2 | สุเทพ เทือกสุบรรณ |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |  |
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร > ภาคตะวันออก

| จังหวัด | เขต | รายชื่อ | พรรค | พรรค | พรรค | หมายเหตุ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จันทบุรี | 1 | วโรทัย ภิญญสาสน์ |  | พรรคประชากรไทย |  |  |  |
| จันทบุรี | 1 | ธวัชชัย อนามพงษ์ |  | พรรคประชากรไทย |  |  |  |
| จันทบุรี | 1 | ประวัฒน์ อุตตะโมต |  | พรรคประชากรไทย |  |  |  |
| ฉะเชิงเทรา | 1 | จาตุรนต์ ฉายแสง |  | พรรคประชาชน → พรรคชาติไทย |  |  |  |
| ฉะเชิงเทรา | 1 | อาทิตย์ อุไรรัตน์ |  | พรรคกิจประชาคม → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| ฉะเชิงเทรา | 2 | สุชาติ ตันเจริญ |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| ฉะเชิงเทรา | 2 | ทิวา พูลสมบัติ |  | พรรคมวลชน |  |  |  |
| ชลบุรี | 1 | นิคม แสนเจริญ |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| ชลบุรี | 1 | อุทัย พิมพ์ใจชน |  | พรรคก้าวหน้า → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| ชลบุรี | 1 | เทอดธรรม อัมราลิขิต |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| ชลบุรี | 2 | ดรงค์ สิงห์โตทอง |  | พรรคก้าวหน้า → พรรคเอกภาพ |  |  |  |
| ชลบุรี | 2 | จรูญ งามพิเชษฐ์ |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| ชลบุรี | 2 | ถาวร ตรีรัตน์ณรงค์ |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| ตราด | 1 | ธนิต ไตรวุฒิ |  | พรรคประชาชน → พรรคชาติไทย |  |  |  |
| ปราจีนบุรี | 1 | สมาน ภุมมะกาญจนะ |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| ปราจีนบุรี | 1 | สุนทร วิลาวัลย์ |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| ปราจีนบุรี | 1 | บุญส่ง สมใจ |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| ปราจีนบุรี | 2 | เสนาะ เทียนทอง |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| ปราจีนบุรี | 2 | วิทยา เทียนทอง |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| ปราจีนบุรี | 2 | บุรินทร์ หิรัญบูรณะ |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| ระยอง | 1 | สิน กุมภะ |  | พรรคกิจสังคม |  |  |  |
| ระยอง | 1 | เสริมศักดิ์ การุญ |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
| ระยอง | 1 | สมศักดิ์ ชาญด้วยกิจ |  | พรรคชาติไทย |  |  |  |
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร > ภาคตะวันตก

| จังหวัด | เขต | รายชื่อ | พรรค | พรรค | หมายเหตุ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กาญจนบุรี | 1 | พลตำรวจโท จำรัส มังคลารัตน์ |  | พรรคชาติไทย |  |  |
| กาญจนบุรี | 1 | พินิจ จันทร์สมบูรณ์ |  | พรรคพลังธรรม |  |  |
| กาญจนบุรี | 2 | เรวัต สิรินุกุล |  | พรรคชาติไทย |  |  |
| กาญจนบุรี | 2 | ชวิน เป้าอารีย์ |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |
| ตาก | 1 | อุดร ตันติสุนทร |  | พรรคกิจสังคม |  |  |
| ตาก | 1 | เทอดพงษ์ ไชยนันทน์ |  | พรรคประชาธิปัตย์ |  |  |
| ประจวบคีรีขันธ์ | 1 | อุดมศักดิ์ ทั่งทอง |  | พรรคชาติไทย |  |  |
| ประจวบคีรีขันธ์ | 1 | สำเภา ประจวบเหมาะ |  | พรรคชาติไทย |  |  |
| ประจวบคีรีขันธ์ | 1 | วิเศษ ใจใหญ่ |  | พรรคชาติไทย |  |  |
| เพชรบุรี | 1 | ปิยะ อังกินันทน์ |  | พรรคชาติไทย |  |  |
| เพชรบุรี | 1 | ยุทธ อังกินันทน์ |  | พรรคชาติไทย |  |  |
| เพชรบุรี | 1 | ภิมุข อังกินันทน์ |  | พรรคชาติไทย |  |  |
| ราชบุรี | 1 | ทวี ไกรคุปต์ |  | พรรคกิจสังคม |  |  |
| ราชบุรี | 1 | จิระ มังคลรังษี |  | พรรคชาติไทย |  |  |
| ราชบุรี | 1 | สรอรรถ กลิ่นประทุม |  | พรรคชาติไทย |  |  |
| ราชบุรี | 2 | พันเอก วินัย เจริญจันทร์ |  | พรรคปวงชนชาวไทย |  |  |
| ราชบุรี | 2 | ทวิช กลิ่นประทุม |  | พรรคชาติไทย |  |  |
ผู้ดำรงตำแหน่ง

ประธานสภาผู้แทนราษฎร : ปัญจะ เกสรทอง
รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่หนึ่ง : ธนา เมตตาริกานนท์
รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่สอง : ไสว พัฒโน
ผู้ดำรงตำแหน่ง > การลงมติเลือกผู้ดำรงตำแหน่ง

| ตำแหน่ง | ชื่อ | พรรค | คะแนนเสียง |
| --- | --- | --- | --- |
| ประธานสภาผู้แทนราษฎร | ปัญจะ เกสรทอง | ชาติไทย | 230 |
| ประธานสภาผู้แทนราษฎร | สุธี ภูวพันธุ์ | รวมไทย | 122 |
| ประธานสภาผู้แทนราษฎร |  งดออกเสียง  |  งดออกเสียง  | - |
| ประธานสภาผู้แทนราษฎร |  รวม  |  รวม  | 352 |
| รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่หนึ่ง | ธนา เมตตาริกานนท์ | กิจสังคม | 228 |
| รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่หนึ่ง | วัชระ ประภาพัฒน์ | ประชากรไทย | 110 |
| รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่หนึ่ง |  งดออกเสียง  |  งดออกเสียง  | - |
| รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่หนึ่ง |  รวม  |  รวม  | 338 |
| รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่สอง | ไสว พัฒโน | ประชาธิปัตย์ | 237 |
| รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่สอง | เด่น โต๊ะมีนา | ประชาชน | 116 |
| รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่สอง |  งดออกเสียง  |  งดออกเสียง  | - |
| รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่สอง |  รวม  |  รวม  | 353 |
การเปลี่ยนแปลงจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พรรค | 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 | 14 เมษายน พ.ศ. 2532 | 14 เมษายน พ.ศ. 2532 | 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 |
| พรรค | เปิดประชุมรัฐสภา | 4 พรรคยุบรวมกันเป็นพรรคเอกภาพ | สมาชิกส่วนหนึ่งที่ไม่ได้เข้าร่วมพรรคเอกภาพ ย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทย | เลือกตั้ง สส.กรุงเทพมหานคร เขต 2 แทนตำแหน่งที่ว่างลง |
| ชาติไทย | 87 | 87 | 96 | 96 |
| เอกภาพ |  | 62 | 62 | 62 |
| กิจสังคม | 54 | 54 | 54 | 53 |
ประชาธิปัตย์: 48
| รวมไทย | 35 | — |  |  |
ประชากรไทย: 31
ราษฎร: 21
| ประชาชน | 19 | — |  |  |
ปวงชนชาวไทย: 17
| พลังธรรม | 14 | 14 | 14 | 15 |
| กิจประชาคม | 9 | — |  |  |
| ก้าวหน้า | 8 | — |  |  |
สหประชาธิปไตย: 5
มวลชน: 5
เสรีนิยม: 3
พลังสังคมประชาธิปไตย: 1
| ไม่มีพรรคการเมือง | - | 9 | - | - |
รวม: 357
ประชากรศาสตร์

สมาชิกที่มีอายุมากที่สุด คือ ทองหยด จิตตวีระ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระนอง พรรคกิจสังคม อายุ 79 ปี
สมาชิกที่มีอายุน้อยที่สุด คือ เอกพร รักความสุข สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร พรรคก้าวหน้า → พรรคเอกภาพ อายุ 27 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 16เก็บถาวร 2013-03-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสภาผู้แทนราษฎรไทย |
| --- | --- |
 ชั่วคราว  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26
ทอมัส เจฟเฟอร์สัน
เชิงอรรถ

↑  วันที่แบบเก่า: 2 เมษายน ค.ศ. 1743; The birth and death of Thomas Jefferson are given using the Gregorian calendar. However, he was born when Britain and her colonies still used the Julian calendar, so contemporary records (and his tombstone) record his birth as April 2, 1743. The provisions of the Calendar (New Style) Act 1750, implemented in 1752, altered the official British dating method to the Gregorian calendar with the start of the year on January 1– see the article on Old Style and New Style dates for more details.
ดูเพิ่ม

ประชาธิปไตยแนวเจฟเฟอร์สัน
รอเบิร์ต บี. สเปนเซอร์

| รอเบิร์ต สเปนเซอร์ |
| --- | --- |
สเปนเซอร์ใน ค.ศ. 2020
เกิด: รอเบิร์ต บรูซ สเปนเซอร์  (1962-02-27) 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 (63 ปี)
สัญชาติ: อเมริกัน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา แชเปิลฮิลล์ (MA)
อาชีพ: นักเขียน บล็อกเกอร์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2002–ปัจจุบัน
องค์การ: David Horowitz Freedom Center Stop Islamization of America
มีชื่อเสียงจาก: มุมมองต่อต้านมุสลิม, ญิฮาดวอตช์, หนังสือ
รอเบิร์ต บรูซ สเปนเซอร์ (อังกฤษ: Robert Bruce Spencer; เกิดวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962) เป็นนักเขียนและบล็อกเกอร์ชาวอเมริกันที่ต่อต้านมุสลิม และหนึ่งในบุคคลสำคัญในขบวนการญิฮาดโต้กลับ (counter-jihad movement) สเปนเซอร์ก่อตั้งและบริหารบล็อก ญิฮาดวอตช์ ตั้งแต่ ค.ศ. 2003 และใน ค.ศ. 2010 เขากับพาเมลา เกลเลอร์ร่วมก่อตั้งองค์กร Stop Islamization of America
หนังสือของสเปนเซอร์สามเล่มติดรายชื่อหนังสือขายดีสุดของเดอะนิวยอร์กไทม์ รายงานข่าวที่ว่าหนังสือของสเปนเซอร์ 2 เล่มถูกระบุไว้ในเอกสารฝึกอบรมของเอฟบีไอ และเขายังจัดสัมมนาให้กับหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายหลายแห่งในสหรัฐฯ ด้วย ก่อให้เกิดประเด็นพิพาท ใน ค.ศ. 2013 ทางกระทรวงมหาดไทยแห่งสหราชอาณาจักรห้ามสเปนเซอร์เดินทางเข้าสหราชอาณาจักรเป็นเวลาสามถึงห้าปีฐาน"ออกแถลงการณ์ที่อาจส่งเสริมความเกลียดชัง ซึ่งอาจนำไปสู่ความรุนแรงระหว่างชุมชน" เขาปรากฏผ่านช่องฟอกซ์นิวส์บ่อยคครั้ง
ภูมิหลัง

สเปนเซอร์ได้รับบัพติศมาในคริสต์จักรกรีกออร์ทอดอกซ์และเข้าร่วมคริสต์จักรกรีกคาทอลิกเมลไคต์ (Melkite Greek Catholic Church) ใน ค.ศ. 1984 สเปนเซอร์กล่าวว่า ในสมัยประธานาธิบดี มุสทาฟา เคมัล อาทาทืร์ค ปู่ย่าตายายของเขาต้องอพยพจากพื้นที่ที่ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศตุรกีเนื่องจากนับถือศาสนาคริสต์ พ่อของสเปนเซอร์ทำงานให้กับวอยซ์ออฟอเมริกาในช่วงสงครามเย็น และในช่วงวัยหนุ่ม สเปนเซอร์ทำงานให้กับ Revolution Books ร้านหนังสือลัทธิเหมาในนครนิวยอร์กที่ก่อตั้งโดย Robert Avakian
สเปนเซอร์ได้รับปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิตใน ค.ศ. 1986 ในสาขาศาสนศึกษาจากมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา แชเปิลฮิลล์ โดยมีวิทยานิพนธ์ปริญญาโทคือ monophysitism และประวัติศาสตร์คริสต์จักรคาทอลิก
สเปนเซอร์ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงจากบาทหลวงในนิกายโรมันคาทอลิกหลายคน เนื่องจากมุมมองอิสลามของตัวเขา ด้วยผลจากการ "ไตร่ตรองแบบส่วนตัวและการศึกษาประวัติศาสตร์" ทำให้ใน ค.ศ. 2016 เขาจึงหันมานับถือนิกายกรีกออร์ทอดอกซ์
กิจกรรมและงานเขียน

สเปนเซอร์ศึกษาเทววิทยา กฎหมาย และประวัติศาสตร์อิสลามตั้งแต่ ค.ศ. 1980 แต่สิ่งพิมพ์เกี่ยวกับศาสนาอิสลามและมุสลิมของเขาไม่ได้ผ่านพิชญพิจารณ์ทางวิชาการ สิ่งพิมพ์เหล่านี้ได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ที่เชี่ยวชาญด้านงานเขียนของฝ่ายอนุรักษ์นิยมทางการเมือง ส่วนใหญ่คือ Regnery Publishing หรือ Bombardier Books. เขาทำงานให้กลุ่มผู้เชี่ยวชาญ (think tanks) เป็นเวลามากกว่า 20 ปี และเคยเป็นผู้ช่วยนักวิจัยใน Free Congress Foundation ใน ค.ศ. 2002–2003
รายงานการสืบสวนของ The Tennessean ใน ค.ศ. 2010 ระบุว่า สเปนเซอร์เป็นหนึ่งในบุคคลหลายคนที่ "หาผลประโยชน์จากการแพร่กระจายความเกลียดชังและความกลัวต่อศาสนาอิสลาม" การสืบสวนของ Tennessean สรุปว่า "เอกสารที่ยื่นต่อกรมสรรพากรใน ค.ศ. 2008 แสดงให้เห็นว่ารอเบิร์ต สเปนเซอร์ได้รับเงิน 132,537 ดอลลาร์สหรัฐจาก David Horowitz Freedom Center" นอกจากจะเป็นบรรณาธิการบล็อก ญิฮาดวอตช์ ของ David Horowitz Freedom Center แล้ว สเปนเซอร์ยังเขียนบทความให้กับ Breitbart News และเป็นนักเขียนคอลัมน์ให้กับ ฮิวแมนอีเวนต์ส พีเจมีเดีย และฟรอนต์เพจแมกาซีน อีกด้วย
สเปนเซอร์เป็นผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่มต่อต้านมุสลิมชื่อ Stop Islamization of America (มีอีกชื่อว่า American Freedom Defense Initiative) กับพาเมลา เกลเลอร์ใน ค.ศ. 2010 Anti-Defamation League และ Southern Poverty Law Center จัดให้องค์กรนี้เป็น "กลุ่มเกลียดชัง" ทั้งเขาและเกลเลอร์เป็นผู้นำการรณรงค์ให้หยุดการสร้างพาร์ก51 ศูนย์รวมชุมชนอิสลามใกล้เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ที่พวกเขาเรียกเป็น "มัสยิดกราวนด์ซีโร" โดยอ้างว่าอิหม่ามฟัยศ็อล อับดุลเราะอูฟวางแผนสร้าง "มัสยิดชัยชนะ" เพื่อฉลองการทำลายล้างเวิร์ลเทรดเซนเตอร์ในวินาศกรรม 11 กันยายน
บรรณานุกรม

Muhammad: A Critical Biography. Bombardier. 2024. ISBN 979-8888453087.
Empire of God: How the Byzantines Saved Civilization. Bombardier. 2023. ISBN 978-1637587423.
The Sumter Gambit: How the Left Is Trying to Foment a Civil War. Bombardier. 2023. ISBN 978-1637585320.
The Critical Qur'an: Explained from Key Islamic Commentaries and Contemporary Historical Research. Bombardier. 2022. ISBN 978-1642939491.
Who Lost Afghanistan?. Center for Security Policy. 2022. ISBN 979-8849452913.
The Church and the Pope: The Case for Orthodoxy. Uncut Mountain. 2022. ISBN 978-1639410057.
Islamophobia and the Threat to Free Speech. Center for Security Policy. 2021. ISBN 979-8528301945.
Rating America's Presidents: An America-First Look at Who Is Best, Who Is Overrated, and Who Was An Absolute Disaster. Bombardier. 2020. ISBN 978-1642935356.
The Palestinian Delusion: The Catastrophic History of the Middle East Peace Process. Bombardier. 2019. ISBN 978-1642932546.
The History of Jihad: From Muhammad to ISIS. Bombardier. 2018. ISBN 9781682616598.
Confessions of an Islamophobe. Bombardier. 2017. ISBN 978-1682614914.
The Complete Infidel's Guide to Free Speech (and Its Enemies). Regnery. 2017. ISBN 978-1621576273.
The Complete Infidels' Guide to Iran. Regnery. 2016. ISBN 978-1621575160.
The Complete Infidel's Guide to ISIS. Regnery. 2015. ISBN 978-1-62157-453-8.
The Arab Winter Comes to America: The Truth about the War We're In. Regnery. 2014. ISBN 978-1-62157-204-6.
Not Peace But a Sword: The Great Chasm Between Christianity and Islam. Catholic Answers. 2013. ISBN 978-1938983283.
Did Muhammad Exist?: An Inquiry Into Islam's Obscure Origins. ISI Books. 2012. ISBN 978-1-61017-061-1.
The Post-American Presidency: The Obama Administration's War on America (with Pamela Geller). Threshold Editions. 2010. ISBN 978-1-4391-8930-6.
The Complete Infidels' Guide to the Koran. Regnery. 2009. ISBN 978-1-59698-104-1.
Stealth Jihad: How Radical Islam is Subverting America without Guns or Bombs. Regnery. 2008. ISBN 978-1-59698-556-8.
Religion of Peace?: Why Christianity Is and Islam Isn't. Regnery. 2007. ISBN 978-1-59698-515-5.
The Truth About Muhammad: Founder of the World's Most Intolerant Religion. Regnery. 2006. ISBN 1-59698-028-1.
The Politically Incorrect Guide to Islam (And the Crusades). Regnery. 2005. ISBN 0-89526-013-1.
The Myth of Islamic Tolerance: How Islamic Law Treats Non-Muslims. Prometheus. 2005. ISBN 1-59102-249-5.
Onward Muslim Soldiers: How Jihad Still Threatens America and the West. Regnery. 2003. ISBN 0-89526-100-6.
Inside Islam: A Guide for Catholics: 100 questions and answers (with Daniel Ali). Ascension. 2003. ISBN 978-0-9659228-5-2.
Islam Unveiled: Disturbing Questions About the World's Fastest Growing Faith. Encounter. 2002. ISBN 978-1-893554-58-0.
แหล่งข้อมูลอื่น

Robert Spencer ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  นครรัฐวาติกัน 
อื่น ๆ:  IdRef
หินไนส์

| --- | --- |
หินแปร
ภาพของหินไนส์
หินไนส์ (อังกฤษ: gneiss) เป็นหินแปรชนิดหนึ่งที่พบได้ทั่วไปและกระจายตัวอย่างกว้างขวาง โดยเกิดจากกระบวนการแปรสภาพภายใต้อุณหภูมิและความดันสูง ซึ่งมีผลต่อหินต้นกำเนิดที่เป็นหินอัคนีหรือหินตะกอน หินชนิดนี้เกิดขึ้นภายใต้ความดันที่อยู่ในช่วง 2 ถึง 15 กิโลบาร์ หรือมากกว่านั้นในบางกรณี และอุณหภูมิที่สูงกว่า 300 องศาเซลเซียส (572 องศาฟาเรนไฮต์) ลักษณะเด่นของหินไนส์คือพื้นผิวที่มีเนื้อเป็นแถบ (banded texture) ซึ่งประกอบด้วยแถบสีเข้มและสีอ่อนสลับกัน โดยไม่มีแนวแตกเรียบ (cleavage) ที่ชัดเจน
หินไนส์สามารถพบเจอได้ทั่วไปตามหินฐานทวีปโบราณ หินที่เก่าแก่ที่สุดในโลกบางก้อนนั้นคือหินไนส์ ยกตัวอย่างเช่นหินไนส์ที่อะคัสตาไนส์ (Acasta Gneiss)
คำจำกัดความ

จากนิยามดั้งเดิมของภาษาอังกฤษและการใช้งานในอเมริกาเหนือ คำว่า "ไนส์" (Gneiss) หมายถึงหินแปรเนื้อหยาบที่มีลักษณะการเรียงตัวขององค์ประกอบเป็นแถบ (gneissic banding) แต่มีความเป็นหินชิสต์ (schistosity) ที่พัฒนาน้อย และไม่มีแนวแตกเรียบ (cleavage) ที่ชัดเจน กล่าวอีกนัยหนึ่งคือหินไนส์เป็นหินแปรที่ประกอบด้วยแร่ธาตุที่มีขนาดเม็ดใหญ่จนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าซึ่งเรียงตัวกันเป็นชั้นหรือแถบอย่างชัดเจน แต่มีแนวโน้มที่จะเกิดการแตกหักตามชั้นหรือแถบเหล่านี้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ในยุโรป คำว่า "ไนส์" ถูกใช้อย่างกว้างมากกว่า โดยหมายรวมถึงหินแปรเนื้อหยาบที่มีไมกา (mica) น้อยและเป็นหินแปรคุณภาพสูง
สำนักงานสำรวจธรณีวิทยาแห่งสหราชอาณาจักร (British Geological Survey - BGS) และ สหภาพวิทยาศาสตร์ทางธรณีวิทยานานาชาติ (International Union of Geological Sciences - IUGS) ใช้คำว่า "ไนส์" เป็นหมวดหมู่อย่างกว้างที่เกี่ยวกับเนื้อหินสำหรับหินแปรเนื้อปานกลางถึงเนื้อหยาบที่มีความเป็นชิสต์ ที่พัฒนาน้อย โดยมีการเรียงตัวขององค์ประกอบเป็นชั้นที่มีความหนามากกว่า 5 มิลลิเมตร (0.20 นิ้ว) และมักแตกออกเป็นแผ่นที่มีความหนามากกว่า 1 เซนติเมตร (0.39 นิ้ว) นิยามนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบทางเคมีหรือแหล่งกำเนิดของหิน แต่หินที่มีแร่แผ่นบาง (platy minerals) ประกอบอยู่น้อยนั้นมักจะเกิดลักษณะเนื้อไนส์ (gneissose texture) ได้ง่ายกว่า ด้วยเหตุนี้ หินไนส์จึงเป็นหินที่ผ่านกระบวนการตกผลึกใหม่ (recrystallized) เป็นส่วนใหญ่ แต่ไม่ได้ประกอบด้วยไมกา, คลอไรต์ (chlorite) หรือแร่แผ่นบางชนิดอื่นในปริมาณมาก หินแปรที่แสดงความเป็นชิสต์มากกว่าจะถูกจัดประเภทเป็น ชิสต์ ในขณะที่หินแปรที่ไม่มีความเป็นชิสต์เลยจะเรียกว่ากราโนเฟลส์ (granofels)
ไนส์ที่เกิดจากการแปรสภาพของหินอัคนีหรือหินต้นกำเนิดที่มีลักษณะใกล้เคียงกันจะถูกเรียกชื่อตามหินต้นกำเนิด เช่น ไนส์แกรนิต (granite gneiss), ไนส์ไดออไรต์ (diorite gneiss) เป็นต้น หินไนส์อาจถูกตั้งชื่อตามองค์ประกอบเด่นที่พบ เช่น ไนส์การ์เนต (garnet gneiss), ไนส์ไบโอไทต์ (biotite gneiss), ไนส์อัลไบต์ (albite gneiss) เป็นต้น คำว่าออร์โธไนส์ (orthogneiss) ใช้ระบุถึงไนส์ที่มีต้นกำเนิดจากหินอัคนี ในขณะที่พาราไนส์ (paragneiss) หมายถึงไนส์ที่มีต้นกำเนิดจากหินตะกอน ทั้งสำนักงานสำรวจธรณีวิทยาแห่งสหราชอาณาจักร (BGS) และสหภาพวิทยาศาสตร์ทางธรณีวิทยานานาชาติ (IUGS) ได้ใช้คำว่า gneissose เพื่ออธิบายหินที่มีเนื้อหินแบบไนส์ แม้คำว่า gneissic จะยังคงเป็นคำที่ใช้กันทั่วไป ตัวอย่างเช่น gneissose metagranite หรือ gneissic metagranite ทั้งสองคำนี้หมายถึงหินแกรนิตที่ผ่านการแปรสภาพและมีเนื้อหินแบบไนส์
คำจำกัดความ > ลายแถบแบบไนส์

แร่ธาตุในหินไนส์ถูกจัดเรียงตัวเป็นชั้น ซึ่งปรากฏเป็นแถบเมื่อมองผ่านมุมมองหน้าตัด ลักษณะนี้เรียกว่า การเรียงตัวเป็นแถบของไนส์ แถบสีเข้มประกอบด้วยแร่รูปแบบเมฟิก (mafic) มากกว่า ซึ่งหมายถึงแร่ที่มีแมกนีเซียมและเหล็กในปริมาณสูง ส่วนแถบสีอ่อนประกอบด้วยแร่รูปแบบเฟลสิก (felsic) มากกว่า เช่น เฟลด์สปาร์ หรือควอตซ์ ซึ่งมีธาตุเบาอย่างอะลูมิเนียม, โซเดียม และโพแทสเซียมเป็นองค์ประกอบหลัก
การเกิดลายแถบแบบหินไนส์นั้นพัฒนาขึ้นมาภายใต้อุณหภูมิสูง เมื่อหินถูกบีบอัดอย่างรุนแรงในทิศทางหนึ่งมากกว่าทิศทางอื่น (แรงเค้นแบบไม่เป็นไปตามหลักอุทกสถิต หรือ nonhydrostatic stress) แถบเหล่านี้จะพัฒนาไปในทิศทางตั้งฉากกับทิศทางที่มีการบีบอัดมากที่สุด ซึ่งเรียกว่า ทิศทางการหดตัว (shortening direction) โดยแร่แผ่นบางจะถูกหมุนหรือเกิดการตกผลึกใหม่ให้เรียงตัวเป็นชั้นขนานกันในทิศทางดังกล่าว
สาเหตุทั่วไปของแรงเค้นที่ไม่เป็นไปตามอุทกพลศาสตร์ (nonhydrodynamic stress) คือการที่หินต้นกำเนิด (protolith) ซึ่งก็คือวัสดุหินดั้งเดิมก่อนที่จะถูกแปรสภาพเป็นหินแปรได้ถูกแรงเฉือน (shearing force) กระทำอย่างรุนแรง ซึ่งเป็นแรงที่คล้ายกับการเลื่อนสำรับไพ่ โดยการผลักไพ่ด้านบนไปในทิศทางหนึ่งและผลักไพ่ด้านล่างไปในทิศทางตรงกันข้าม แรงดังกล่าวทำให้หินถูกยืดออกเหมือนวัสดุพลาสติก และวัสดุดั้งเดิมกระจายตัวออกเป็นชั้นอย่างบาง ตามหลักทฤษฎีบทการย่อยปัญหาเชิงขั้ว (polar decomposition theorem) การเปลี่ยนรูปที่เกิดจากแรงเฉือนประเภทนี้มีผลเทียบเท่ากับการหมุนของหิน พร้อมกับการหดตัวในทิศทางหนึ่งและการยืดตัวในอีกทิศทางหนึ่ง
ลายแถบบางส่วนนั้นเกิดขึ้นจากวัสดุดั้งเดิมของหินต้นกำเนิดที่ถูกแปรสภาพภายใต้อุณหภูมิและความดันสูง วัสดุดังกล่าวประกอบด้วยชั้นสลับกันของหินทราย (สีอ่อน) และหินดินดาน (สีเข้ม) ซึ่งผ่านกระบวนการแปรสภาพจนกลายเป็นแถบของควอร์ตไซต์ (quartzite) และไมกา
อีกสาเหตุหนึ่งของการเกิดแถบคือ "การแยกตัวในกระบวนการแปรสภาพ" (metamorphic differentiation) ซึ่งเป็นการแยกวัสดุชนิดต่าง ๆ ออกเป็นชั้นที่แตกต่างกันผ่านปฏิกิริยาเคมี ซึ่งกระบวนการนี้ยังไม่ได้รับการทำความเข้าใจอย่างสมบูรณ์
คำจำกัดความ > หินไนส์รูปตา

ดูเพิ่มเติม: ออยเกน
หินไนส์รูปตา หรือไนส์ออยเกน (Augen gneiss) เป็นชื่อที่มาจากภาษาเยอรมันคำว่า "Augen" [ˈaʊɡən] ซึ่งหมายถึง "ดวงตา" เป็นหินไนส์ที่เกิดจากการแปรสภาพของหินแกรนิต มีลักษณะเด่นคือเม็ดแร่ทรงรีหรือทรงเลนส์ (porphyroclasts) ซึ่งมักเป็นเฟลด์สปาร์ที่ถูกแรงเฉือนล้อมรอบด้วยวัสดุที่มีลักษณะเป็นเม็ดที่เล็กกว่า วัสดุเม็ดเล็กที่ล้อมรอบนี้ถูกแปรสภาพและเปลี่ยนรูปตามแรงเฉือนรอบเม็ดเฟลด์สปาร์ที่มีความทนทานมากกว่า จึงก่อให้เกิดลักษณะพื้นผิวแบบเฉพาะตัวของหินไนส์รูปตา