stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หลุมศพปลาวาฬ
ประวัติ

หลุมศพปลาวาฬ เป็นเพลงที่แต่งขึ้นมาโดยนำคำหลายคำที่ไม่เกี่ยวข้องกันมาปะปนกัน และให้ผู้ฟังคิดภาพตามจินตนาการ เปรียบเทียบเป็นนามธรรม จึงเป็นเพลงนี้ขึ้นมา ในส่วนมิวสิกวิดีโอ เป็นรูปแบบภาพกราฟิกโดยมีสัตว์ทั้ง 4 คือ กระต่าย แมว หนู และหมาป่า ซึ่งแทนตัวสมาชิกในวง
การตอบรับ

เพลง "หลุมศพปลาวาฬ" ติดอันดับสูงสุด 8 ของชาร์ต GMM Grammy Gmember Song Chart Top 100 ประจำวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 และอันดับสูงสุด 18 ชาร์ต GMM Grammy Gmember MV Chart Top 100 ประจำวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 จากการจัดอันดับของเว็บไซต์ Gmember.com
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100: 8
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก เอ็มวีชาร์ตท็อป 100: 18
อิโซโรกุ ยามาโมโตะ

| อิโซโรกุ ยามาโมโตะ |
| --- | --- |
4 เมษายน 1884 – 18 เมษายน 1943   (59 ปี)
 อิโซโรกุ ยามาโมโตะ
เกิดที่: นางาโอกะ จังหวัดนีงาตะ จักรวรรดิญี่ปุ่น
อนิจกรรมที่: ปาปัวนิวกินี †
เหล่าทัพ:  กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ยศสูงสุด:  จอมพลเรือ
การยุทธ: สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น   การโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์  ยุทธนาวีที่ทะเลคอรัล ยุทธนาวีที่มิดเวย์ การทัพกัวดัลคะแนล การทัพนิวกินี
บำเหน็จ: เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกเบญจมาศ (ชั้นสายสะพาย)  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ว่าวทองคำ เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย (ชั้น 1) กางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็กประดับใบโอ๊กและดาบประดับเพชร
จอมพลเรือ อิโซโรกุ ยามาโมโตะ (ญี่ปุ่น: 山本五十六; โรมาจิ: Yamamoto Isoroku) (4 เมษายน 1884 – 18 เมษายน 1943) เป็นจอมพลเรือในกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น และผู้บัญชาการทัพเรือผสมระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2
เกิดที่เมืองนางาโอกะ จังหวัดนีงาตะ จักรวรรดิญี่ปุ่นรับปริญญาที่โรงเรียนนายเรือของญี่ปุ่นและนิสิตเก่าของวิทยาลัย
จอมพลเรือ อิโซโรกุ ยามาโมโตะ เป็นผู้บัญชาการในปีแรกสำหรับการวางแผนในสงครามหลัก เช่น การโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ ยุทธนาวีที่มิดเวย์ เขาเป็นนายพลเรือหัวก้าวหน้าผู้โด่งดัง ที่สนับสนุนแนวทางพัฒนาศักยภาพกองทัพเรือโดยการพัฒนาการบิน มากกว่าการต่อเรือรบขนาดใหญ่ ยามาโมโตะไม่เห็นด้วยกับการทำสงครามกับสหรัฐและอังกฤษ จนถูกปองร้ายจากคนในกองทัพ แต่ก็เป็นผู้ที่มีส่วนร่วมสำคัญในการวางแผนการโจมตีอ่าวเพิร์ล เขายังเป็นผู้บัญชาการสูงสุดกองเรือสหพันธ์ตลอดห้วงระยะเวลารุนรานแปซิฟิกใต้ และเป็นผู้นำการรบที่ยุทธนาวีมิดเวย์จนพ่ายแพ้ยับเยิน หลังจากความพ่ายแพ้ที่มิดเวย์ และกัวดัลคะแนล ยามาโมโตะเสียชีวิตระหว่างเดินทางไปให้กำลังใจทหารที่หมู่เกาะโซโลมอน เมื่อเครื่องบินMitsubishi G4Mที่จอมพลเรือเอกอิโซโรกุ ยามาโมโตะโดยสารมาถูกแกะรอยจากหน่วยข่าวกรองสหรัฐจนรู้เส้นทางการบิน และใช้ฝูงบินของเครื่องบินขับไล่ P-38 ดักสังหาร ในที่สุด
| ด ค กจอมพลเรือแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
|  ไซโง สึงูมิจิ  อิโต ซูเกยูกิ  อิโนอูเอะ โยชิกะ  โทโง เฮฮาจิโร  เจ้าฮิงาชิฟูชิมิ  ฮายาโอะ ชิมามูระ  โทโมซาบูโร คาโต  เจ้าฟูชิมิ  อิโซโรกุ ยามาโมโตะ  โอซามิ นางาโนะ  มิเนอิจิ โคงะ  |  ไซโง สึงูมิจิ  อิโต ซูเกยูกิ  อิโนอูเอะ โยชิกะ  โทโง เฮฮาจิโร  เจ้าฮิงาชิฟูชิมิ  ฮายาโอะ ชิมามูระ  โทโมซาบูโร คาโต  เจ้าฟูชิมิ  อิโซโรกุ ยามาโมโตะ  โอซามิ นางาโนะ  มิเนอิจิ โคงะ  |  |
| ด ค กผู้ได้รับกางเขนอัศวินติดใบโอ๊กคาดดาบประดับเพชรแห่งกางเขนเหล็ก |
| --- | --- | --- |
| 1941 | แวร์เนอร์ เมิลเดิร์ส |  |
| 1942 |  อาด็อล์ฟ กัลลันท์  Gordon Gollob  ฮันส์-โยอาคิม มาร์เซย์  แฮร์มัน กราฟ  |  |
| 1943 |  แอร์วีน ร็อมเมิล  Wolfgang Lüth  Walter Nowotny  อาเดลแบร์ท ชูลทซ์  อิโซโรกุ ยามาโมโตะ  |  |
| 1944 |  ฮันส์-อุลริช รูเดิล (เคลือบทอง)  Hyacinth Graf von Strachwitz  เฮอร์เบิร์ อ็อตโต กิลส์  ฮันส์-วาเล็นทีน ฮูเบอ  อัลแบร์ท เค็สเซิลริง  เฮลมูท เลนท์  เซ็พ ดีทริช  วัลเทอร์ โมเดิล  เอริช ฮาร์ทมัน  แฮร์มันน์ บัลก์  Hermann-Bernhard Ramcke  Heinz-Wolfgang Schnaufer  อัลเบรคชท์ แบรนดี้  |  |
| 1945 |  แฟร์ดีนันท์ เชอร์เนอร์  ฮัสโซ ฟ็อน มันท็อยเฟิล  Theodor Tolsdorff  Karl Mauss  เดรทริค ฟอน ซอคเค็น  |  |
ตามลำดับเวลา
หอยเสียบจิ้มมะละกอ

| --- | --- |
ชื่ออื่น: หอยเสียบมะละกอ
มื้อ: อาหารว่าง
แหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภูมิภาค: อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ส่วนผสมหลัก: หอย, ปลา, มะละกอดิบสับหยาบ, น้ำจิ้ม, ถั่วลิสงตำหยาบ
 ตำราอาหาร: หอยเสียบจิ้มมะละกอ
หอยเสียบจิ้มมะละกอ หรือเรียกโดยย่อว่า หอยเสียบมะละกอ เป็นอาหารว่างของไทยอย่างหนึ่ง พบได้ที่ย่านตลาดหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีวัตถุดิบหลักคืออาหารทะเลชนิดต่าง ๆ ตากแห้ง ได้แก่ หอยแมลงภู่ หอยหลอด หอยแครง ปลาหมึก ปลาริวกิว ไข่ปลา ปลาแผ่น และปลาวงตากแห้งเสียบไม้เอาไว้ นอกจากของทะเลแล้ว บางร้านยังมีไส้กรอก กุนเชียง ลูกชิ้น ปูอัด มาเสียบไม้ขายด้วยกัน โดยนำของเสียบไม้เหล่านี้ไปปิ้งบนเตาถ่านให้สุกกรอบกำลังดีและมีกลิ่นหอมขึ้น รับประทานเคียงกันกับน้ำจิ้มรสเผ็ดหวาน ใสุ่ถั่วลิสงคั่วบดหยาบ บางร้านใส่พริกตำไปด้วย ลักษณะคล้ายกับอาจาดแบบหวาน และมีมะละกอดิบสับหยาบ แตงกวาหั่นเล็ก แยกมาต่างหาก เมื่อจะรับประทานให้นำเส้นมะละกอสับหยาบและแตงกวาซึ่งมีความกรุบกรอบมาใส่ในน้ำจิ้ม จากนั้นนำหอยเสียบมาคลุกเคล้ากับน้ำจิ้มและรับประทานร่วมกันกับเส้นมะละกอ
ส่วนที่มาของหอยเสียบมะละกอนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด บ้างก็ว่าเป็นอาหารที่มีมาช้านาน บ้างก็ว่าเป็นเสบียงของชาวประมง ที่มีการนำอาหารทะเลมาถนอมอาหารด้วยการตากแห้ง ส่วนมะละกอเป็นเสบียงที่หาได้ง่ายและเก็บตุนไว้ได้นานพอ ๆ กับฟักแฟง ปัจจุบันในย่านตลาดหัวหิน มีร้านหอยเสียบจิ้มมะละกออยู่ราว 7-8 ร้าน โดยหน้าร้านจะเรียงรายด้วยของทะเลแห้งเสียบไม้บนโต๊ะเป็นจุดสังเกต
อัสแซสซินส์ครีด: ลินนิเอจ

| อัสแซสซินส์ครีด: ลินนิเอจ |
| --- | --- |

กำกับ: Yves Simoneau
เขียนบท: William Reymond, Yves Simoneau
อำนวยการสร้าง: Pierre Raymond Serge Hascoet (executive) Yannis Mallat (executive) Yves Guillemot (executive) Ian Whitehead (line)
นักแสดงนำ: Romano Orzari
กำกับภาพ: Guy Dufaux
ตัดต่อ: Isabelle Malenfant
ดนตรีประกอบ: George S. Clinton
บริษัทผู้สร้าง: Ubisoft (Montreal) Hybride Technologies  
ผู้จัดจำหน่าย: New Video Group
วันฉาย:   26 ตุลาคม ค.ศ. 2009 (2009-10-26) 
ความยาว: 36 minutes
ประเทศ: Canada France
ภาษา: English
อัสแซสซินส์ครีด: ลินนิเอจ เป็นซีรีส์หนังสั้นแนะนำเกมอัสแซสซินส์ครีด 2 ผลิตโดย ยูบิซอฟท์ ซึ่งซีรีส์นี้กำกับโดยผู้กำกับชาวแคนาดา Yves Simoneau ซีรีส์ตอนแรกถูกปล่อยออกมาวันที่ 26 ตุลาคม 2009 ทาง YouTube และยังเป็นก้าวแรกของยูบิซอฟท์ในวงการภาพยนตร์
เค้าโครงเรื่อง

จะกล่าวถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าอัสแซสซินส์ครีด 2 ตัวเอกของเรื่องคือ Giovanni Auditore เป็นมือสังหารในศตวรรษที่ 15 ช่วงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ในอิตาลี 
ซึ่งเป็นพ่อของ Ezio Auditore da Firenze  ในช่วงเริ่มต้นของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยามีกลุ่มผู้สมรู้ร่วมคิดที่จะล้มล้างตระกูลเมดิซีซึ่งมีอำนาจมากในสมัยนั้น และคิดจะแทรกแซง ความเป็นเอกภาพของอิตาลี  ซึ่ง Giovanni จะต้องเผชิญกับภัยคุกคามนี้และจัดการกับคนผิดเพื่อนำความยุติธรรมมาสู่อิตาลี
นักแสดง

Romano Orzari รับบทเป็น Giovanni Auditore
Manuel Tadros รับบทเป็น Rodrigo Borgia
Claudia Ferri รับบทเป็น Maria Auditore
Jesse Rath รับบทเป็น Federico Auditore
Devon Bostick รับบทเป็น Ezio Auditore
Alex Ivanovici รับบทเป็น Lorenzo de' Medici
Michel Perron รับบทเป็น Uberto Alberti
Roc Lafortune รับบทเป็น นักโทษ
Arthur Grosser รับบทเป็น Pope Sixtus IV
Shawn Baichoo รับบทเป็น บาทหลวง Antonio Maffei
Peter Miller รับบทเป็น Galeazzo Maria Sforza
Harry Standjofsky รับบทเป็น Silvio Barbarigo
Frank Fontaine รับบทเป็น Marco Barbarigo
Maxime Savaria รับบทเป็น คนส่งจดหมาย
การถ่ายทำ

การถ่ายทำภาพยนตร์จะใช้เทคนิคคอมพิวเตอร์กราฟิกเช่นเดียวกับการผลิตเกม ถ่ายทำนักแสดงบนพื้นหลัง green screen (เหมือนกับเทคโนโลยี Hybride ในการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง 300,Sin City และ Avartar)
ซึ่งพื้นหลังสีเขียวจะถูกแทนที่ด้วยสภาพแวดล้อมที่ดัดแปลงมาจากเกม
ประมาณ 50% ของเครื่องแต่งกายที่ปรากฏใน อัสแซสซินส์ครีด: ลิเนียจ ได้เช่ามาจากอิตาลี ส่วนเครื่องแต่งกายที่เหลือได้ออกแบบใหม่และสร้างขึ้น โดยมีฝ่ายสตูดิโอออกแบบในนามของ Ubisoft ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านเครื่องแต่งกาย
จากยูบิซอฟท์ มอนทรีออล และ ยูบิซอฟท์ ควิเบก
Corey May ผู้เขียนบทของอัสแซสซินส์ครีด 2 ทำงานร่วมกับ William Reymond ผู้เขียนบทของอัสแซสซินส์ครีด: ลิเนียจ อย่างใกล้ชิด เพื่อให้แน่ใจว่า เรื่องราวทั้งสองมีการเชื่อมโยงเนื้อเรื่องกัน
เบื้องหลังการถ่ายทำ อัสแซสซินส์ครีด: ลิเนียจ
อลงกต เอื้อไพบูลย์

อลงกต เอื้อไพบูลย์ ชื่อเล่น บุ๊ค เกิดเมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2512 ผู้กำกับโฆษณา ภาพยนตร์ มิวสิกวิดีโอ เริ่มมีชื่อเสียงจากการทำมิวสิกวิดีโอโดยใช้ฟิล์ม 16 มม.ในการถ่ายทำเกือบ 100% การเล่าเรื่อง และสื่อความหมายด้วยภาพที่มีเอกลักษณ์อย่างชัดเจน มีผลงานไม่ต่ำกว่า 1,000 ชิ้นทั้งในและนอกประเทศ และยังเป็นผู้กำกับ มิวสิกวิดีโอ คู่บุญของ ไทยเทเนี่ยม อีกด้วย
แต่ในอดีต บุ๊คเป็นส่วนหนึ่งในสมาชิกวง เฌอ (วงดนตรี) ตำแหน่ง กลอง
การศึกษา จบอนุบาลและประถมที่ โรงเรียนสวนเด็ก จบมัธยมต้นที่ โรงเรียนสาธิตปทุมวันจบมัธยมปลายที่ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบปริญญาตรีที่ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผลงาน > การแสดง

ทิดบุ๊ค จากภาพยนตร์ เรื่อง พรจากฟ้า
ผลงาน > กำกับภาพยนตร์

คู่แท้ปาฏิหาริย์
อยากได้ยินว่ารักกัน
อธิษฐานสิจ๊ะกับนางฟ้าสีเขียว

| อธิษฐานสิจ๊ะกับนางฟ้าสีเขียว   |
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: วิเชียร ไชยบัง
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ไทย
ประเภท: วรรณกรรม
สำนักพิมพ์: ลำปลายมาศพัฒนา
วันที่พิมพ์: 2552
ชนิดสื่อ: จัดพิมพ์ในรูปของปกอ่อน
หน้า: 120 หน้า
ISBN: 978-616-202-082-7
อธิษฐานสิจ๊ะกับนางฟ้าสีเขียว เป็นผลงานวรรณกรรมของวิเชียร ไชยบัง ผู้ได้รับรางวัล รองชนะเลิศอันดับหนึ่ง ประเภทวรรณกรรมสำหรับเยาวชน ในการประกาศผลการประกวดหนังสือดีเด่นรางวัล "เซเว่นบุ๊กอวอร์ด" ครั้งที่ 7 ประจำปี 2553 และได้รับการจัดพิมพ์ครั้งแรกในปีพ.ศ.2552 เป็นวรรณกรรมที่แต่งขึ้นจากเรื่องราวอิงประสบการณ์การณ์จริง รวบรวมเอาจิตวิทยาเชิงบวกที่ใช้กับเด็กและใช้ควบคู่กับการจัดกระบวนการเรียนรู้ของครูผู้ปกครองที่ โรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา ประเทศไทย
เนื้อเรื่องย่อ

ทุกคนต่างก็มีวัยเด็กเรื่องราวในวัยเด็ก แม้จะดูเป็นเรื่องเล็กๆ ในสายตาของผู้ใหญ่ แต่คือสิ่งที่มีค่ายิ่งใหญ่ต่อจิตใจดวงเล็กๆ ของเด็กๆ ทุกคน สิ่งที่เด็กๆ ทำอาจดูไร้ค่า ไม่มีความหมายในสายตาของผู้ใหญ่ แต่หากผู้ใหญ่อย่างเราๆ ได้มองดูด้วยความเข้าใจเราจะมองเห็นความงาม เห็นสิ่งที่มีความหมายเหล่านั้น ดอกไม้แห่งจินตนาการ เบ่งบานงดงามในวัยเด็ก “อธิษฐานสิจ๊ะกับนางฟ้าสีเขียว” บอกเล่าเรื่องราวของเด็กๆ อย่างเรียบง่ายและเป็นธรรมชาติ แต่แอบซ่อนแง่คิด มุมมองหลายอย่างที่จะทำให้เราเข้าใจเด็กๆ มากขึ้น อยากเห็นผู้ใหญ่เข้าใจเด็กๆ อย่างที่นางฟ้าสีเขียวเผื่อบางทีเราก็เป็น นางฟ้าสีเขียว ที่จะให้เด็กๆ ได้อธิษฐานขอพร
แหล่งข้อมูลอื่น

รางวัล “เซเว่นบุ๊คอวอร์ด” ครั้งที่ 7/2553 เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สวนป่าสิงโต

| Classical Gardens of Suzhou * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ประเทศ:  ประเทศจีน
ภูมิภาค **: Asia-Pacific
ประเภท: Cultural
เกณฑ์พิจารณา: i, ii, iii, iv, v
อ้างอิง: 813
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1997 (คณะกรรมการสมัยที่ 21st)
เพิ่มเติม: 2000
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
สวนป่าสิงโต (อังกฤษ: Lion Grove Garden; จีนตัวย่อ: 狮子林园; จีนตัวเต็ม: 獅子林園; พินอิน: Shī Zǐ Lín Yuán) หรือสวนซือจึ ตั้งอยู่ที่เลขที่ 23 ถนนหยวนหลิน เขตผิงเจียง (Pingjiang District; 平江区) ในเมืองซูโจว มณฑลเจียงซู ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นสวนที่มีความโดดเด่นที่อาณาบริเวณขนาดกว้างใหญ่และมีหินประดับจากไท่หู (หรือทะเลสาบหู) อันสวยงามซับซ้อนที่จัดแต่งอยู่กลางสวน ชื่อของสวนได้มาจากลักษณะของหินประดับนี้ที่มีรูปร่างคล้ายสิงโต นอกจากนั้นสวนป่าสิงโตยังได้รับการบันทึกให้เป็นหนึ่งในสวนโบราณเมืองซูโจวที่เป็นมรดกโลกโดยองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโก (UNESCO) เช่นกัน
ประวัติศาสตร์

"ในบรรดาหินประดับสวนที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ มีเพืยงหนึ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่ คือ หินประดับที่สวนป่าสิงโตในเมืองซูโจว (Of all the famous rock-gardens in history, only one has survived. This is the so-called 'Lion Garden' in Suzhou." สวนป่าสิงโตสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1342 ช่วงราชวงศ์หยวน โดยนักบวชในศาสนาพุทธนิกายเซน ชื่อ เหวินเทียนหรู๋ (Wen Tianru) เพื่อเป็นที่ระลึกให้แก่อาจารย์ของท่านที่ชื่อ นักบวชจงเฟิง (Abbot Zhongfeng) ซึ่งในเวลานั้นสถานที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของพระอารามผู๋ที๋เจ้งจง (อังกฤษ: Bodhi Orthodox Monastery; จีน:菩提正宗).  ชื่อสวนแห่งนี้ได้มาจากหินจากทะเลสาบไท่หูที่มีรูปร่างคล้ายสิงโต หรืออีกนัยหนึ่งชื่อสวนแห่งนี้ได้มาจากยอดเขาสิงโต (the Lion Peak) แห่งทิวเขาเทียนมู่ (อังกฤษ: Mount Tianmu หรือ Tianmushan; จีนตัวย่อ: 天目山; พินอิน: Tiānmùshān) ในเมืองหลินอัน (อังกฤษ: Lin'an City; จีนตัวย่อ: 临安市; พินอิน: Lín'ān Shì) หางโจว มณฑลเจ้อเจียง ซึ่งเป็นสถานที่ที่นักบวชจงเฟิงเข้าสู่นิพพาน ในช่วงเวลานั้นสวนป่าสิงโตมีพื้นที่ประมาณ 6,670 ตารางเมตร เต็มไปด้วยหินประดับและสวนไผ่ หลังจากที่เหวินเทียนหรู๋เสียชีวิตลงสวนได้ถูกปล่อยทิ้งร้างให้ชำรุดทรุดโทรม จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1589 ในช่วงของราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368-1644) นักบวชในพุทธศาสนาอีกรูปหนึ่งชื่อ หมิงซิง (Mingxing) บูรณะสวนขึ้นใหม่
ต่อมาในสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644-1911) หวงสิงซู (Huang Xingzu) ซึ่งเป็นผู้ตรวจการเมืองเหิงโจว (Hengzhou) ได้ซื้อสวนป่าสิงโตไว้และบุตรชายของเขา คือ หวงซี (Huang Xi) ได้เริ่มบูรณะสวนใหม่อีกครั้งในปี ค.ศ. 1771 และตั้งชื่อแก่สวนใหม่ว่า 'สวนสนห้าต้น (Garden of Five Pines)' หลังจากปี ค.ศ. 1850 สวนก็ถูกทิ้งและทรุดโทรมลงอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1917 เป่ยหรุนเซิง (Bei Runsheng) ซื้อสวนไว้และได้ทำการบูรณะเสร็จสิ้นในปี ค.ศ. 1926 จากข้อมูลบนป้ายประชาสัมพันธ์ภายในสวนป่าสิงโต กล่าวว่าครอบครัวเป่ยได้บริจาคสวนแห่งนี้ให้แก่รัฐบาลจีนเมื่อปี  ค.ศ. 1949 ข้อความเหล่านี้ยังเป็นที่สงสัยกันอยู่ เนื่องจากเมื่อพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน (Communist Party) เข้าปกครองประเทศได้ยึดทรัพย์สินต่าง ๆ เข้าเป็นของหลวงในปีเดียวกันนั้นเอง โดยมีการปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชมสวนได้ในปี ค.ศ. 1956 เป็นต้นมา
การออกแบบสวนนับได้ว่าเป็นที่ดึงดูดความสนใจแก่ผู้เข้าเยี่ยมชมเป็นอันมาก อาทิ หนีจ้าน (อังกฤษ: Ni Zan; จีนตัวย่อ: 倪瓒; จีนตัวเต็ม: 倪瓚; พินอิน: Ní Zàn) หนึ่งในสี่จิตรกรเอกสมัยราชวงศ์หยวน และเป็นผู้วาดภาพ "Picture Scroll of Lion Grove" ไว้เมื่อปี ค.ศ. 1373 ในปี ค.ศ. 1703 สมเด็จพระจักรพรรดิคังซียังได้เสด็จมาประพาสสวนป่าสิงโตนี้ ต่อมาในปี ค.ศ. 1765 สมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงได้เสด็จประพาสสวนป่าสิงโตเช่นกัน โดยพระองค์มีรับสั่งให้สร้างสวนที่มีลักษณะเลียนแบบสวนป่าสิงโตไว้ที่พระราชวังฤดูร้อนอี๋เหอหยวน คือ สวนฉางชุน (อังกฤษ: Changchun garden; จีนตัวย่อ: 长春园; จีนตัวเต็ม: 長春園; พินอิน: Chángchūn Yuán) และในสถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อด้วย
ดูเพิ่ม

Chinese garden
ซูโจว
แหล่งข้อมูลอื่น

Asian Historical architecture (June 24, 2004), The Lion Grove Garden, สืบค้นเมื่อ 2009-03-01
Cultural China (June 24, 2004), The Lion Grove Garden, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-01-27, สืบค้นเมื่อ 2009-03-01
University of Alberta (2009), Complete View of the Lion Grove, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-06, สืบค้นเมื่อ 2009-03-01
Classical Gardens of Suzhou, องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ's official website on มรดกโลก.
แม่แบบ:Classical Gardens of Suzhou
31°19′23.60″N 120°37′30.20″E﻿ / ﻿31.3232222°N 120.6250556°E﻿ / 31.3232222; 120.6250556
Lion Grove Garden
A bridge
อัมโบรโจ โลเรนเซตตี

อัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติ (ภาษาอังกฤษ: Ambrogio Lorenzetti หรือ Ambruogio Laurati) (ราว ค.ศ. 1290 - 9 มิถุนายน ค.ศ. 1348) เป็นจิตรกรสมัยกอธิคชาวอิตาลีของตระกูลการเขียนภาพแบบเซียนนา ของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ที่มีความเชี่ยวชาญในการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
อัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติเกิดราวปี ค.ศ. 1348 ในประเทศอิตาลี และเสียชีวิตด้วยกาฬโรคเช่นเดียวกับเปียโตร ลอเร็นเซ็ตตีพี่ชายที่เป็นจิตรกรเช่นกันเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1348 อัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติเป็นหนึ่งในศิลปินที่มีชื่อเสียงที่จอร์โจ วาซารีลงบันทึกไว้ในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน” อัมโบรจิโอมีผลงานระหว่างปี ค.ศ. 1348 ถึงปี ค.ศ. 1348
อัมโบรจิโอแสดงถึงอิทธิพลของซิโมเน มาร์ตินิแต่เป็นงานที่เป็นธรรมชาติมากกว่า งานชิ้นแรกๆ ที่สุดเท่าที่ทราบคืองานเขียน “พระแม่มารีและพระบุตร” (ค.ศ. 1319, พิพิธภัณฑ์ไดโอเซซาโน, ซานคาชิอาโน) หลักฐานเกี่ยวกับอัมโบรจิโอถูกบันทึกไว้ที่ฟลอเร็นซ์จนปี ค.ศ. 1321 แต่ก็กลับมาอีกหลังจากที่ไปทำงานที่เซียนนาเป็นเวลาหลายปี
จิตรกรรมฝาผนังบนผนังใน “ศาลาแห่งเก้า” (Sala dei Nove) และ  “ศาลาแห่งความสันติสุข” (Sala della Pace) ในศาลาว่าการเมืองเซียนาเป็นผลงานชิ้นเอกของยุคเรอเนสซองซ์ตอนต้นที่มิใช่งานที่เกี่ยวกับคริสต์ศาสนา  “เก้า” เป็นคณาธิปไตยของสมาคมช่างและผู้มีผลประโยชน์ทางการเงินเก้าสมาคมที่ปกครองสาธารณรัฐเซียนนาในขณะนั้น ผนังสามด้านเป็นภาพเขียนของการประชุมที่เป็นอุปมานิทัศน์ของคุณธรรมใน “อุปมานิทัศน์ของรัฐบาลที่ดี” (Allegory of Good Government) เก็บถาวร 2019-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน บนผนังอีกสองด้านอัมโบรจิโอเขียนภาพปริทัศน์ของ “ผลของการมีรัฐบาลที่ดีต่อบ้านเมือง” (Effects of Good Government on Town and Country) และภาพ “อุปมานิทัศน์ของรัฐบาลที่ไม่ดี” (Allegory of Bad Government) และภาพคู่กัน “ผลของการมีรัฐบาลที่ไม่ดีต่อบ้านเมือง” (Effects of Bad Government on Town and Country) ภาพผลของรัฐบาลที่ดีอยู่ในสภาพที่ดีกว่า ทำให้เป็นภาพที่แสดงสารานุกรมของชีวิตอันสงบสุขของชาวเมืองในยุคกลางและทิวทัศน์ชนบท
หลักฐานแรกของนาฬิกาทรายนาฬิกาทรายจะพบได้ในภาพเขียนนี้
ดูเพิ่ม

ศิลปะยุคกอธิค
ศิลปะยุคเรอเนซองส์
จิตรกรรมฝาผนัง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติ
ชีวประวัติของอัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติ ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ภาพเขียนของอัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติ ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
อัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติที่ Panopticon Virtual Art Gallery เก็บถาวร 2012-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สมุดภาพ

“พระแม่มารีให้นม” ค.ศ. 1335
“พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญ” (Maestà)
ราว ค.ศ. 1330
พาลัซโซคอมมูนาเล
มาสซา มาริตติมา
ประเทศอิตาลี
“อุปมานิทัศน์ของรัฐบาลที่ดี” ราว ค.ศ. 1328
“อุปมานิทัศน์ของรัฐบาลที่ดี”
“อุปมานิทัศน์ของรัฐบาลที่ดี” (รายละเอียด)
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
อันเดรย์ เซียร์เกเยวิช เซมิโอนอฟ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เซมิโอนอฟกับอัคมัตกรอซนีในปี 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อันเดรย์ เซียร์เกเยวิช เซมิโอนอฟ
วันเกิด:   (1989-03-24) 24 มีนาคม ค.ศ. 1989 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  มอสโก โซเวียตรัสเซีย
ส่วนสูง:  1.91 เมตร (6 ฟุต 3 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อัคมัตกรอซนี
หมายเลข:  15
สโมสรเยาวชน
:  Torpedo-ZIL Moscow
2006–2008:  สปาร์ตัคมอสโก
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2008 |  Sokol Saratov |  7 |  (0) |
| 2008 |  Istra |  17 |  (0) |
| 2009 |  Nosta Novotroitsk |  9 |  (0) |
| 2009–2012 |  SKA-Energiya Khabarovsk |  71 |  (2) |
| 2012–2013 |  Amkar Perm |  22 |  (1) |
| 2014– |  อัคมัตกรอซนี |  184 |  (4) |
ทีมชาติ‡
| 2008 |  รัสเซีย อายุไม่เกิน 19 ปี |  1 |  (0) |
| 2014– |  รัสเซีย |  16 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 14 สิงหาคม 2020 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 16 พฤศจิกายน 2019
อันเดรย์ เซียร์เกเยวิช เซมิโอนอฟ (รัสเซีย: Андрей Серге́евич Семёнов, สัทอักษรสากล: [ɐnˈdrʲej sʲɪrˈgʲe(j)ɪvʲɪtɕ sʲɪˈmʲɵnəf]; เกิดวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวรัสเซียที่เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้กับอัคมัตกรอซนี และทีมชาติรัสเซีย
เขาลงเล่นในรัสเซียนพรีเมียร์ลีกนัดแรกให้กับอัมคาร์เปิร์มเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ในการพบกับอันจีมาคัชคาลา และทำประตูได้ในนัดนั้น (อัมคาร์แพ้ 1–2) ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 อัมคาร์ประกาศว่าเขาจะย้ายไปเตเรกกรอซนี หรืออัคมัตกรอซนีในปัจจุบัน
เขาลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติรัสเซียเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ในนัดกระชับมิตรที่พบกับนอร์เวย์ ต่อมาในวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2014 เขามีชื่อติดทีมชาติชุดลุยศึกฟุตบอลโลก 2014 ในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขามีชื่อติดทีมชาติชุดเบื้องต้นในฟุตบอลโลก 2018 และในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2018 เขายังคงมีชื่อในทีมชาติชุดสุดท้าย อย่างไรก็ตาม ในฟุตบอลโลกทั้งสองครั้ง เขาไม่ได้ลงเล่นเลย
อากิระ

อากิระ หรือ อะกิระ หรือ อาคิระ เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น สามารถหมายถึง
บุคคล

อากิระ คุโรซาวา - ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น
อากิระ โทริยามา - นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ผู้วาดการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล
อากิระ ฟุบุกิ - เอวีไอดอลชาวญี่ปุ่น
อากิระ ฟูจิโมโตะ - ประธานบริษัท Integra Incorporated
อากิระ อีดะ - นักแข่งรถชาวญี่ปุ่น
อากิระ คามิยะ - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น
อากิระ อิชิดะ - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น
อากิระ อิโต - นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
อากิระ อิโซะงาวะ - นักออกแบบแฟชันชาวญี่ปุ่น
อากิระ นาโตริ - นักบินอวกาศชาวญี่ปุ่น
อากิระ วาทาเสะ - นักแสดงชาวญี่ปุ่น
อากิระ ยามาโอกะ - นักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น
อากิระ เทระโอะ - นักแสดงและนักดนตรีชาวญี่ปุ่น
อากิระ คุชิดะ - นักร้องชาวญี่ปุ่น
ตัวละครการ์ตูน

อากิระ (ตัวละคร) - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง อากิระ
โอโคอุจิ อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ!
โซมะ อาคิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เสน่ห์สาวข้าวปั้น
อุเอะฮาร่า อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เมื่อผมกับเธอ XXX
ชินเม อะกิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง โกเรนเจอร์
โมโมอิ อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เด็นจิแมน
โทยะ อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ฮิคารุเซียนโกะ
คิโยะซาโตะ อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ซามูไรพเนจร
อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ลามู ทรามวัยจากต่างดาว
อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง มาสก์แมน
อื่นๆ

อากิระ (การ์ตูนญี่ปุ่น) - การ์ตูนญี่ปุ่น
อากิระ คนไม่ใช่คน - ภาพยนตร์แอนิเมชันที่สร้างจากการ์ตูนเรื่องดังกล่าว
อลองก์ ดีนอย

| อลองก์ ดีนอย |
| --- | --- |
เกิด: ปรีซิลลาโน เดนอย 12 ธันวาคม พ.ศ. 2526
อลองก์ ดีนอย นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2526 ที่ Candijay ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 21 (น็อก 11) เสมอ 3 แพ้ 7
ประวัติ

ดีนอยด์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ชนะน็อก ลีโอนาร์โด ฟาเรเรน ยก 2 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ รวมทั้งชนะน็อก โรเบิร์ต คอสเตโล ยก 5 ต่อมา ได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นฟลายเวทเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2547 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนาไม่ได้แชมป์ ดีนอยด์ได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 โดยขึ้นชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นฟลายเวท ดีนอยด์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไก่ชน ส.วรพินไป จากนั้นดีนอยด์ขึ้นชกชนะที่ฟิลิปปินส์อย่างต่อเนื่องรวมทั้งชนะคะแนนนีโน ซูอีโล ชนะน็อก จูน อีราแฮม ยก 6 ชนะน็อกโรเบิร์ต รูบิลล่า ยก 4 จากนั้น จึงได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นฟลายเวทอีกครั้งเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งคราวนี้ ดีนอยด์เป็นฝ่ายชนะน็อกไก่ชน ส.วรพิน คู่ปรับเก่ายก 5 ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น ดีนอยด์ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนซอนนี่ บอยจาโร ไม่ได้แชมป์
จากนั้น ดีนอยด์ยังขึ้นชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้ง รวมทั้งชนะน็อก เชอร์วิน มานาทัด เสมอกับ ดอนดอน จีเมนา ดีนอยด์ได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2553 โดยชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท แพ้น็อก เทพฤทธิ์ ก่อเกียรติยิม ยก 7 ดีนอยด์ยังคงขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้งและขึ้นชกครั้งล่าสุดคือ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 แพ้น็อก จาสัน กานอย ยก 8 แล้วไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
เกียรติประวัติ

แชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิก รุ่นฟลายเวท (2550)
ชิง, 13 ก.ค. 2550 ชนะน็อก ไก่ชน ส.วรพิน ยก 5 ที่ จ.ราชบุรี
สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์เยาวชนรุ่นฟลายเวท WBC 27 ส.ค. 2547 แพ้น็อก ฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนา ยก 8 ที่ จ.ศรีสะเกษ
ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิก รุ่นฟลายเวท 8 ก.ค. 2548 แพ้คะแนน ไก่ชน ส.วรพิน ที่ จ.อุตรดิตถ์
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 20 มิถุนายน 2551 แพ้คะแนน ซอนนี่ บอย จาโร ที่ ฟิลิปปินส์
ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 24 ตุลาคม 2553 แพ้น็อก เทพฤทธิ์ ก่อเกียรติยิม ยก 7
หมู่บ้านกกค้อ

| หมู่บ้านกกค้อ Ban Kok Kho  |
| --- | --- |
หมู่บ้านกกค้อ หมู่ที่ 3
ข้อมูลทั่วไป
หมู่: 1,3
ตำบล: นากลาง
อำเภอ: นากลาง
จังหวัด: หนองบัวลำภู
รหัสไปรษณีย์: 39170
การปกครอง
ผู้ใหญ่บ้าน: หมู่ที่ 1 นายจำนงค์ คุณนาม หมู่ที่ 3 นายอดุลย์ บุญเกษม
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่: -
ประชากร: หมู่ที่ 1  854 คน หมู่ที่ 3 575 คน

หมู่บ้านกกค้อ หรือ ตลาดกกค้อ หรือ ชุมชนโคกสีกา เป็นหมู่บ้านหนึ่งในตำบลนากลาง อำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู เป็นหมู่บ้านที่อยู่ในเขตเทศบาลตำบลนากลางครอบคลุมทั้งหมด
ข้อมูลทั่วไป > ที่ตั้งและอาณาเขต

หมู่บ้านกกค้อ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของที่ว่าการอำเภอนากลาง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
บ้านกกค้อ หมู่ที่ 1
ทิศเหนือ ติดต่อกับ บ้านศิริชัย หมู่ที่ 13 ตำบลนากลาง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ บ้านสุขสวัสดิ์พัฒนา หมูที่ 16 ตำบลนากลาง
ทิศใต้  ติดต่อกับ บ้านหนองหญ้าปล้อง หมู่ที่ 11 ตำบลนากลาง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ บ้านภูน้อย หมู่ที่ 6 ตำบลนากลาง
บ้านกกค้อ หมู่ที่ 3
ทิศเหนือ ติดต่อกับ บ้านกกค้อ หมู่ที่ 1 ตำบลนากลาง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ บ้านหนองฉิมพัฒนา หมูที่ 14 ตำบลนากลาง
ทิศใต้  ติดต่อกับ ติดต่อกับ บ้านวังเซียม หมู่ที่ 5 ตำบลฝั่งแดง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ บ้านหนองหญ้าปล้อง หมู่ที่ 11 ตำบลนากลาง