stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024
กลุ่มเอฟ > เช็กเกีย

ผู้จัดการ: อิวัน ฮาแช็ก
เช็กเกียประกาศรายชื่อผู้เล่นรอบสุดท้าย 26 คน ในวันที่ 28 พฤษภาคม วันที่ 9 มิถุนายน มิคัล ซายีแล็ก ถอนตัวออกจากรายชื่อเนื่องจากอาการบาดเจ็บที่ขา วันที่ 12 มิถุนายน แปเตอร์ แช็ฟชีก ได้รับการเพิ่มเข้ามาในรายชื่อ
| 0#0 | ตำแหน่ง | ผู้เล่น | วันเกิด (อายุ) | ลงเล่น | ประตู | สโมสร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1GK | ยินด์ฌิค สตาแญ็ก | 27 เมษายน ค.ศ. 1996 (อายุ 28 ปี) | 9 | 0 |  สลาวิยาปราฮา |
| 2 | 2DF | ดาวิต ซิมา | 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000 (อายุ 23 ปี) | 20 | 1 |  สลาวิยาปราฮา |
| 3 | 2DF | โตมาช โฮแล็ช | 31 มีนาคม ค.ศ. 1993 (อายุ 31 ปี) | 27 | 2 |  สลาวิยาปราฮา |
| 4 | 2DF | โรบิน ฮรานาช | 29 มกราคม ค.ศ. 2000 (อายุ 24 ปี) | 1 | 0 |  วิกโตริยาเปิลแซ็ญ |
| 5 | 2DF | วลายิมีร์ โซว์ฟัล | 22 สิงหาคม ค.ศ. 1992 (อายุ 31 ปี) | 40 | 1 |  เวสต์แฮมยูไนเต็ด |
| 6 | 2DF | มาร์ติน วิจีก | 21 มกราคม ค.ศ. 2003 (อายุ 21 ปี) | 1 | 0 |  สปาร์ตาปราฮา |
| 7 | 3MF | อันโตญีน บาราก | 3 ธันวาคม ค.ศ. 1994 (อายุ 29 ปี) | 39 | 9 |  ฟีออเรนตีนา |
| 8 | 3MF | แปเตอร์ แช็ฟชีก | 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1994 (อายุ 30 ปี) | 12 | 0 |  สลาวิยาปราฮา |
| 9 | 4FW | อาดัม ฮโลแฌ็ก | 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 (อายุ 21 ปี) | 31 | 2 |  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน |
| 10 | 4FW | ปาตริก ชิก | 24 มกราคม ค.ศ. 1996 (อายุ 28 ปี) | 37 | 18 |  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน |
| 11 | 4FW | ยัน กุคตา | 8 มกราคม ค.ศ. 1997 (อายุ 27 ปี) | 20 | 2 |  สปาร์ตาปราฮา |
| 12 | 2DF | ดาวิต โดว์แยรา | 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1998 (อายุ 26 ปี) | 8 | 1 |  สลาวิยาปราฮา |
| 13 | 4FW | โมยมีร์ คิจิล | 29 เมษายน ค.ศ. 1999 (อายุ 25 ปี) | 12 | 4 |  สลาวิยาปราฮา |
| 14 | 3MF | ลูกาช โปรโวต | 23 ตุลาคม ค.ศ. 1996 (อายุ 27 ปี) | 18 | 2 |  สลาวิยาปราฮา |
| 15 | 2DF | ดาวิต ยูราแซ็ก | 7 สิงหาคม ค.ศ. 2000 (อายุ 23 ปี) | 7 | 0 |  เทเอ็สเก ฮ็อฟเฟินไฮม์ |
| 16 | 1GK | มาแจย์ โกวาช | 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2000 (อายุ 24 ปี) | 1 | 0 |  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน |
| 17 | 4FW | วาตสลัฟ แชร์นี | 17 ตุลาคม ค.ศ. 1997 (อายุ 26 ปี) | 15 | 5 |  เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค |
| 18 | 2DF | ลายิสลัฟ แกรย์ชี | 20 เมษายน ค.ศ. 1999 (อายุ 25 ปี) | 9 | 3 |  สปาร์ตาปราฮา |
| 19 | 4FW | โตมาช โครี | 26 มกราคม ค.ศ. 1995 (อายุ 29 ปี) | 3 | 2 |  วิกโตริยาเปิลแซ็ญ |
| 20 | 3MF | โอนด์แฌย์ ลิงเกอร์ | 7 ตุลาคม ค.ศ. 1998 (อายุ 25 ปี) | 13 | 0 |  ไฟเยอโนร์ด |
| 21 | 3MF | ลูกาช แชร์ฟ | 10 เมษายน ค.ศ. 2001 (อายุ 23 ปี) | 0 | 0 |  วิกโตริยาเปิลแซ็ญ |
| 22 | 3MF | โตมาช โซว์แช็ก (กัปตัน) | 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 (อายุ 29 ปี) | 68 | 12 |  เวสต์แฮมยูไนเต็ด |
| 23 | 1GK | วีแจ็สลัฟ ยาโรช | 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2001 (อายุ 22 ปี) | 0 | 0 |  ชตวร์มกราทซ์ |
| 24 | 2DF | โตมาช เวิลแช็ก | 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 (อายุ 23 ปี) | 1 | 0 |  สลาวิยาปราฮา |
| 25 | 3MF | ปาแว็ล ชุลตส์ | 29 ธันวาคม ค.ศ. 2000 (อายุ 23 ปี) | 1 | 0 |  วิกโตริยาเปิลแซ็ญ |
| 26 | 3MF | มาแจย์ ยูราแซ็ก | 30 สิงหาคม ค.ศ. 2003 (อายุ 20 ปี) | 1 | 0 |  สลาวิยาปราฮา |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 |
| --- | --- |
รอบ:  รอบคัดเลือก  รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่มเอ  กลุ่มบี  กลุ่มซี  กลุ่มดี  กลุ่มอี  กลุ่มเอฟ  รอบแพ้คัดออก  รอบชิงชนะเลิศ 
ข้อมูลทั่วไป:  การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ  การแพร่ภาพกระจายเสียง  ผู้เล่น  สถิติ 
| ด ค กฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป |
| --- | --- |
การแข่งขัน:  ฝรั่งเศส 1960  สเปน 1964  อิตาลี 1968  เบลเยียม 1972  ยูโกสลาเวีย 1976  อิตาลี 1980  ฝรั่งเศส 1984  เยอรมนีตะวันตก 1988  สวีเดน 1992  อังกฤษ 1996  เบลเยียม/เนเธอร์แลนด์ 2000  โปรตุเกส 2004  ออสเตรีย/สวิตเซอร์แลนด์ 2008  โปแลนด์/ยูเครน 2012  ฝรั่งเศส 2016  ทั่วยุโรป 2020  เยอรมนี 2024  สหราชอาณาจักร/ไอร์แลนด์ 2028  อิตาลี/ตุรกี 2032  
รอบคัดเลือก:  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024 
นัดชิงชนะเลิศ:  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024 
ผู้เล่น:  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024 
คัดเลือกเจ้าภาพ:  2004  2008  2012  2016  2020  2024  2028  2032 
สถิติ:  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020 
สิทธิในการออกอากาศ:  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024 
สถิติรวม:  ทีมที่เข้าร่วม  ผู้เล่นที่เข้าร่วม  การทำประตู แฮตทริก  เข้าประตูตัวเอง  การยิงจุดโทษ  ใบแดง  ผู้เล่นที่ชนะ  ผู้จัดการที่ชนะ 
เบ็ดเตล็ด:  รางวัล  ดนตรี  มาสคอต  ลูกบอล  Video games  Qualifying broadcasting rights 
 † เลื่อนออกไปเป็นปี ค.ศ. 2021 เนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19 ในยุโรป   Category   Commons
กองทัพเปรู

| กองทัพเปรู |
| --- | --- |
Fuerzas Armadas del Perú
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1821
เหล่า:  กองทัพบก   กองทัพเรือ   กองทัพอากาศ
กองบัญชาการ: ลิมา
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการทหาร: ประธานาธิบดี โอยันตา อูมาลา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม: Peter Cateriano Bellido
เสนาธิการกลาโหม: พลเอก เลโอเนล คาร์เบรลาร์ ปิโน
กำลังพล
อายุเริ่มบรรจุ: 18
การเกณฑ์: ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1999 และ เปลี่ยนมาใช้การเป็นทหารโดยวิธีสมัครใจ ในรูปแบบพลอาสาสมัตรแทน.
ประชากร วัยบรรจุ: 7,920,056, อายุ 17-45
ประชากร ฉกรรจ์: 6,045,256, อายุ 17-45
ประชากรวัยถึงขั้น ประจำการทุกปี: 312,375
ยอดประจำการ: 120,658 (2001)
รายจ่าย
ร้อยละต่อจีดีพี: 1.5% (2006 est.)
อุตสาหกรรม
แหล่งผลิตนอกประเทศ:  รัสเซีย  สหรัฐ  ฝรั่งเศส  อิตาลี  เบลารุส  สเปน  จีน  อุซเบกิสถาน  เกาหลีใต้  เซอร์เบีย  อิสราเอล  อาร์เจนตินา  คิวบา
บทความที่เกี่ยวข้อง
ประวัติ: ประวัติศาสตร์ทางทหารของเปรู
ยศ: ยศทหาร เครื่องอิสริยาภรณ์
กองทัพเปรู (สเปน: Fuerzas Armadas del Perú) อยู่ภายใต้การควบคุมของผู้บัญชาการทหารสูงสุด (ประธานาธิบดี) และบริหารจัดการโดย กระทรวงกลาโหม ประกอบด้วย กองทัพบก กองทัพเรือ และกองทัพอากาศ  มีหน้าที่หลักคือดูแลความปลอดภัยของอิสรภาพ เอกราช และ บูรณภาพดินแดนของประเทศ รวมถึงภารกิจต่อต้านการก่อการร้ายระหว่างประเทศ ภารกิจสนับสนุนในการรักษาความสงบเรียบร้อย พิทักษ์ผลประโยชน์และทรัพยากรของชาติในเขตเศรษฐกิจจำเพาะ รวมถึงช่วยเหลือผู้ประสบภัยธรรมชาติร่วมกับกองกำลังเฉพาะกิจอาสาสมัครรักษาดินแดน
ตำรวจแห่งชาติเปรู มีสถานะเป็นเดียวกับกองทัพ. ภารกิจหลักมีหน้ารักษาความสงบเรียบร้อย และ ป้องกับอาชญากรรม, โดยมีหน่วยปฏิบัติการพิเศษในการต่อต้านการก่อการร้ายร่วมกับฝ่ายทหาร กำลังพลตำรวจมีทั้งหมด 140,000 นาย ตำรวจแห่งชาติบริหารจัดการโดยพลเรือนผ่านกระทรวงมหาดไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

กระทรวงกลาโหม (สเปน)
กองทัพบก เก็บถาวร 2008-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สเปน)
กองทัพอากาศ (สเปน)
กองทัพเรือ (สเปน)
แม่แบบ:กองทัพเปรู
กอร์ตาโด

กาเฟกอร์ตาโด
กอร์ตาโด (สเปน: cortado) หรือ กาเฟกอร์ตาโด (café cortado) เป็นกาแฟเอสเปรสโซที่เติมนมอุ่นลงไปเล็กน้อยเพื่อลดความเป็นกรด โดยทั่วไปไม่มีฟองนมมากนัก กาแฟชนิดนี้เป็นที่รู้จักอย่างดีในสเปน โปรตุเกส และลาตินอเมริกา café noisette
คำว่า cortado เป็นรูปกริยาขยายในอดีตกาลของคำกริยาภาษาสเปน cortar แปลว่า "ตัด" ในที่นี้หมายถึง "ตัดรส" หรือ "ทำให้เจือจาง" นอกจากคำว่ากอร์ตาโดแล้ว ในเวเนซุเอลายังเรียกกาแฟชนิดนี้ว่า "กาเฟมาร์รอน" (café marrón แปลว่า กาแฟสีน้ำตาล) เพื่อแยกความแตกต่างกับเอสเปรสโซซึ่งจะเรียกว่า "กาเฟเนโกร" (café negro แปลว่า กาแฟดำ) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "เนกริโต" (negrito) ส่วนในคิวบาและปวยร์โตรีโกเรียกว่า "กอร์ตาดิโต" (cortadito) สำหรับภาษาอื่น ๆ ในคาบสมุทรไอบีเรียและลาตินอเมริกานั้น กาแฟชนิดนี้มีชื่อเรียกว่า "ตัลยัต" (tallat) ในภาษากาตาลา, "เอบากี" (ebaki) ในภาษาบาสก์ และ "ปิงกู" (pingo) หรือ "กาโรตู" (garoto) ในภาษาโปรตุเกส
อนึ่ง ในประเทศที่ไม่ได้ใช้ภาษาสเปนเป็นภาษาหลัก บางครั้งก็จำเป็นต้องแยกความแตกต่างระหว่างกอร์ตาโดกับคัฟแฟะมัคคียาโตและคัปปุชชีโนให้ชัดเจน โดยคัฟแฟะมัคคียาโตจะมีฟองนมปิดอยู่ด้านบนเพียงเล็กน้อย ส่วนคัปปุชชีโนจะมีทั้งนมร้อนและฟองนมในปริมาณมาก
กอร์ริเอนเตส

| กอร์ริเอนเตส |
| --- | --- |
นคร
(จากบนลงล่าง; จากซ้ายไปขวา) เส้นขอบฟ้าแม่น้ำปารานา; สะพานนายพลเบลกราโน; ทำเนียบรัฐบาล; พระราชวังซานมาร์ตินและจตุรัสกาบรัล
   ตราอาร์ม

กอร์ริเอนเตสสถานที่ตั้งของเมืองกอร์ริเอนเตสในอาร์เจนตินา
พิกัด: AR_type:city 27°29′S 58°49′W﻿ / ﻿27.483°S 58.817°W﻿ / -27.483; -58.817
ประเทศ:  อาร์เจนตินา
รัฐ:  กอร์ริเอนเตส
Department: เมืองหลวง
การปกครอง
 • Mayor: Roberto Fabían Ríos (Front for Victory)
พื้นที่
 • นคร: 500 ตร.กม. (200 ตร.ไมล์)
ความสูง: 52 เมตร (171 ฟุต)
ประชากร (2010 census)
 • เขตเมือง: 346,334 คน
เดมะนิม: correntino/a
เขตเวลา: UTC−3 (ART)
CPA base: W3400
Dialing code: +54 379
เว็บไซต์: Official website
กอร์ริเอนเตส (สเปน: Corrientes) เป็นเมืองหลวงของรัฐกอร์ริเอนเตส ประเทศอาร์เจนตินา ตั้งอยู่ริมฝั่งทิศตะวันออกของแม่น้ำปารานา อยู่ห่างจากกรุงบัวโนสไอเรสราว 1,000 กิโลเมตร (621 ไมล์) และอยู่ห่างจากเมืองโปซาดัส 300 กิโลเมตร (186 ไมล์) จากถนนทางหลวงสายที่ 12 เมืองมีประชากร 346,334 คน จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 เมืองตั้งอยู่ตรงข้ามเมืองแฝดที่ชื่อ เรซิสเตนเซีย ของรัฐชาโก
กอร์โดบา (ประเทศอาร์เจนตินา)

| กอร์โดบา |
| --- | --- |
City and provincial capital
City of Córdoba
Clockwise from top: Cityscape taken from Naciones Park, San Martin Square, La Cañada Glen, Argentina Pavilion from National University of Córdoba, Cityscape at night taken from Nueva Cordoba neighborhood, Arch of Córdoba, Plaque commemorating the designation of the Jesuit block as World Heritage Site in 2000, Evita Fine Arts Museum.
   ตราอาร์ม

พิกัด: 31°25′0.0″S 64°11′0.0″W﻿ / ﻿31.416667°S 64.183333°W﻿ / -31.416667; -64.183333
Established: 1573
การปกครอง
 • Mayor: Ramón Javier Mestre
พื้นที่
 • พื้นดิน: 576 ตร.กม. (222 ตร.ไมล์)
ความสูง: ระหว่าง 352 ถึง 544 เมตร (ระหว่าง 1,154.86 ถึง 1,784.78 ฟุต)
ประชากร (2008)
 • City and provincial capital: 1,309,536 (census) คน
 • ความหนาแน่น: 2,273.5 คน/ตร.กม. (5,888.46 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,528,000 (est) คน
 : 
เขตเวลา: UTC−3 (ART)
กอร์โดบา (สเปน: Córdoba) เป็นเมืองในประเทศอาร์เจนตินา เป็นเมืองหลวงของรัฐกอร์โดบา ตั้งอยู่บริเวณตีนเขาของเซียร์รัสชีกัส ลุ่มแม่น้ำซูกีอา อยู่ห่างจากกรุงบัวโนสไอเรสไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือราว 700 กม. (435 ไมล์) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ รองเพียงกรุงบัวโนสไอเรส มีประชากร 1.3 ล้านคน (ค.ศ. 2001) มีมหาวิทยาลัยแห่งชาติกอร์โดบา ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1613
เมืองก่อตั้งเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1573 โดยเคโรนีโม ลุยส์ เด กาเบรรา ที่ได้ตั้งชื่อเมืองตามเมืองกอร์โดบา ประเทศสเปน
กัซปาโช

| --- | --- |

มื้อ: อาหารว่าง
แหล่งกำเนิด: สเปน โปรตุเกส
ภูมิภาค: อันดาลูซิอา, อาเล็งแตฌู, อัลการ์วึ
อุณหภูมิเสิร์ฟ: เย็น
ส่วนผสมหลัก: ขนมปัง, น้ำมันมะกอก, มะเขือเทศ, น้ำส้มสายชู, กระเทียม, แตงกวา
รูปแบบอื่น: ซัลโมเรโฆ
 ตำราอาหาร: กัซปาโช   สื่อ: กัซปาโช
กัซปาโช (สเปน: gazpacho, ออกเสียง: [ɡaθˈpatʃo]) หรือ กัชปาชู (โปรตุเกส: gaspacho, ออกเสียง: [ɡɐʃˈpaʃu]) เป็นซุปที่ทำจากผักดิบและรับประทานแบบเย็น ๆ ส่วนผสมหลักคือมะเขือเทศบด กัซปาโชมีต้นกำเนิดจากภาคใต้ของคาบสมุทรไอบีเรีย โดยเฉพาะแคว้นอันดาลูซิอาและอัลการ์วึ เป็นที่นิยมรับประทานกันทั่วไปในฤดูร้อนในสเปนและโปรตุเกส
โปรตอน (โครงการดาวเทียม)

| โปรตอน 1, 2, 3  และ 4 Протон-1, 2, 3  и 4 |
| --- | --- |
ดาวเทียมโปรตอน

ประเภทภารกิจ: ดาราศาสตร์
ผู้ดำเนินการ: สหภาพโซเวียต
COSPAR ID:   1965-054A  (โปรตอน 1)  1965-087A  (โปรตอน 2)  1966-060A  (โปรตอน 3)  1968-103A  (โปรตอน 4) 
 

ข้อมูลยานอวกาศ
ผู้ผลิต: ОКБ-52 [en]
มวลขณะส่งยาน:   12,200 กิโลกรัม (26,900 ปอนด์) (โปรตอน 1)  12,200 กิโลกรัม (26,900 ปอนด์) (โปรตอน 2)  12,200 กิโลกรัม (26,900 ปอนด์) (โปรตอน 3)  17,000 กิโลกรัม (37,000 ปอนด์) (โปรตอน 4) 
 

เริ่มต้นภารกิจ
วันที่ส่งขึ้น:   โปรตอน 1: 16 กรกฎาคม 2508 (2508-07-16) 17:16 UTC+6  โปรตอน 2: 2 พฤศจิกายน 2508 (2508-11-02) 18:28 UTC+6  โปรตอน 3: 6 กรกฎาคม 2509 (2509-07-06) 18:57 UTC+6  โปรตอน 4: 16 พฤศจิกายน 2511 (2511-11-16) 17:40 UTC+6 
จรวดนำส่ง: УР-500 (1–3), Протон-К (4)
ฐานส่ง: ท่าอวกาศยานบัยโกเงอร์ ฐานส่ง 81/23 (1–3), ท่าอวกาศยานบัยโกเงอร์ ฐานส่ง 81/24 (4)
 

สิ้นสุดภารกิจ
การกำจัด: ปลดจากวงโคจร (De-orbited)
เข้าสู่ชั้นบรรยากาศ:   โปรตอน 1: 11 ตุลาคม 2508  โปรตอน 2: 6 กุมภาพันธ์ 2509  โปรตอน 3: 6 กันยายน 2509  โปรตอน 4: 24 กรกฎาคม 2512 
 

ลักษณะวงโคจร
ระบบอ้างอิง: พ้องคาบโลก
ความเยื้อง: .030 (1–3), .017 (4)
ระยะใกล้สุด:   โปรตอน 1: 183 กิโลเมตร (114 ไมล์)  โปรตอน 2: 189 กิโลเมตร (117 ไมล์)  โปรตอน 3: 185 กิโลเมตร (115 ไมล์)  โปรตอน 4: 248 กิโลเมตร (154 ไมล์) 
ระยะไกลสุด:   โปรตอน 1: 589 กิโลเมตร (366 ไมล์)  โปรตอน 2: 608 กิโลเมตร (378 ไมล์)  โปรตอน 3: 585 กิโลเมตร (364 ไมล์)  โปรตอน 4: 477 กิโลเมตร (296 ไมล์) 
ความเอียง: 63.5° (1–3), 31.5° (4)
คาบการโคจร: ≈92 นาที (1–4)
 
 
โปรตอน (รัสเซีย: Протон, อักษรโรมัน: Proton ) เป็นดาวเทียมตรวจจับรังสีคอสมิกและอนุภาคมูลฐาน สี่ดวงของสหภาพโซเวียต เข้าสู่วงโคจรในปี พ.ศ. 2508–2511 โดยสามดวงแรกส่งโดยจรวดทดสอบ УР-500 (อักษรโรมัน: UR-500 ) ซึ่งเป็นขีปนาวุธข้ามทวีป (ICBM) และอีกหนึ่งดวงส่งโดยจรวด Протон-К (อักษรโรมัน: Proton-K ) ดาวเทียมทั้งสี่ดวงทำภารกิจสำเร็จ โดยดวงสุดท้ายกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลกในปี พ.ศ. 2512
ภูมิหลัง

ดาวเทียมโปรตอนเป็นห้องปฏิบัติการอัตโนมัติขนาดใหญ่ที่ถูกส่งขึ้นสู่วงโคจรในปี พ.ศ. 2508–2511 เพื่อศึกษาอนุภาคพลังงานสูงและรังสีคอสมิก ดาวเทียมเหล่านี้ใช้การทดสอบการส่งขีปนาวุธข้ามทวีป (ICBM) แบบ УР-500 ซึ่งเป็นจรวดแบบสองขั้นตอนที่มีน้ำหนักบรรทุกสูง ออกแบบโดยสำนักออกแบบพิเศษของสหภาพโซเวียตในการออกแบบเครื่องบินที่ไม่มีนักบิน (ОКБ-52) ซึ่งมี วลาดีมีร์ เชโลเมย์ (รัสเซีย: Влади́мир Челоме́й) เป็นผู้นำองค์กร ภารกิจหลักเพื่อบรรทุกหัวรบนิวเคลียร์ขนาด 100 เมกะตัน ดาวเทียมโปรตอนแต่ละดวงจะถูกบรรจุอยู่ในจรวดขั้นที่สามที่สร้างขึ้นโดยเฉพาะ ที่เพิ่มซ้อนเข้าไปบนจรวด УР-500
การออกแบบดาวเทียม

โปรตอน 1–3 มีขนาดเท่ากันโดยมีมวล 12,200 กิโลกรัม (26,900 ปอนด์) โดยมีบรรจุภัณฑ์ทางวิทยาศาสตร์ที่พัฒนาขึ้นภายใต้การดูแลของนักวิทยาศาสตร์ เซอร์เกย์ นิโคลาเยวิช เวียร์นอฟ (รัสเซีย: Серге́й Никола́евич Вернóв) จากสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์-ฟิสิกส์นิวเคลียร์ของมหาวิทยาลัยมอสโก การทดลองประกอบด้วยกล้องโทรทรรศน์รังสีแกมมา, กล้องโทรทรรศน์ตรวจจับการเปล่งแสงวับ (scintillator) และอุปกรณ์นับตามสัดส่วนสำหรับตรวจวัดอนุภาคจากการไอออไนเซชันของแก๊ส ตัวนับสามารถระบุพลังงานทั้งหมดของอนุภาคคอสมิกพลังงานสูงพิเศษแต่ละอนุภาคได้ทีละอนุภาคซึ่งเป็นความสามารถที่ไม่เคยมีในดาวเทียมมาก่อน แม้ว่าอุปกรณ์ดังกล่าวจะได้รับการพัฒนาขึ้นก่อนหน้านั้นแปดปี โดยศาสตราจารย์ นาอูม เลโอนีโดวิช กริโกรอฟ (รัสเซีย: Нау́м Леони́дович Григо́ров) แต่ УР-500 เป็นจรวดบูสเตอร์รุ่นแรกที่มีประสิทธิภาพมากพอที่จะส่งดาวเทียมที่มีเครื่องวัดอนุภาคที่มีความอ่อนไหวเข้าสู่วงโคจรได้ ตัวนับสามารถวัดรังสีคอสมิกด้วยระดับพลังงานได้ถึง 100 ล้านอิเล็กตรอนโวลต์ (eV)
โปรตอน 3 ยังติดตั้งกล้องโทรทรรศน์ ตรวจจับการเปล่งแสงวับจากการแผ่รังสีเชเรนคอฟของแก๊ส (gas-Cherenkov-scintillator) เพื่อพยายามตรวจจับอนุภาคพื้นฐานที่ได้รับการตั้งสมมติฐานใหม่คือควาร์ก บรรจุภัณฑ์การทดลองทั้งหมดมีมวล 4,000 กก. (8,800 ปอนด์) และประกอบด้วยชิ้นส่วนโลหะ, พลาสติก และพาราฟิน
โทรมาตรถ่ายทอดผ่านสัญญาณนำทาง (beacon) ที่ 19.910 เมกะเฮิร์ตซ  แผงโซลาร์เซลล์สี่แผงจ่ายพลังงานให้กับดาวเทียมซึ่งระบายความร้อนแผงด้วยเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน ดาวเทียมมีความเสถียรในการหมุนโดยระบบควบคุมทิศทางถูกควบคุมโดยเครื่องยนต์เจ็ต มีระบบควบคุมความชื้น ระบบทั้งหมดถูกควบคุมโดยคอมพิวเตอร์ภายใน
โปรตอน 4 มีมวลที่มากกว่าคือ 17,000 กิโลกรัม (37,000 ปอนด์) โดยมีเครื่องมือหลักคือแคลอรีมิเตอร์ไอออไนเซชันที่ประกอบด้วยแท่งเหล็กและตัวเปล่งแสงวับพลาสติก อุปกรณ์ตรวจวัดที่ประกอบด้วยคาร์บอนหนึ่งก้อนและโพลีเอทิลีนอีกชิ้นหนึ่ง ซึ่งให้ข้อมูลเกี่ยวกับรังสีคอสมิกและสเปกตรัมของพลังงานจากการชนกันที่เป็นไปได้ของอนุภาครังสีคอสมิกกับนิวเคลียสของอนุภาคในชั้นบรรยากาศของไฮโดรเจน, คาร์บอน และเหล็ก ที่เกิดขึ้นในวงโคจร และยังคงดำเนินการค้นหาควาร์ก
ภารกิจ > โปรตอน 1

โปรตอน 1 ถูกส่งเข้าสู่วงโคจรโลก ในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 เวลา 11:16 UTC จากฐานส่ง 81/23 ที่ท่าอวกาศยานบัยโกเงอร์ แม้ว่าการปล่อยจะพบอุปสรรคจากการรั่วไหลในท่อส่งสารออกซิไดซ์ (oxidizer) ซึ่งส่งผลให้ไนโตรเจนเตตรอกไซด์ (NTO; N2O4) หกรดบนสายไฟฟ้า ในช่วงแรกของเที่ยวบินผู้เชี่ยวชาญในการส่งจรวดได้รับสัญญาณที่ระบุว่าดาวเทียมกำลังทำงานอยู่เท่านั้น อย่างไรก็ตามในที่สุดโปรตอน 1 ก็ทำงานได้ตามปกติโดยส่งกลับข้อมูลทางฟิสิกส์ของอนุภาคคอสมิกพลังงานสูงพิเศษ ภารกิจกินเวลา 45 วัน และดาวเทียมกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลกในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2508
ภารกิจ > โปรตอน 2

โปรตอน 2 ที่แทบจะเหมือนกับโปรตอน 1 ถูกส่งขึ้นสู่วงโคจรเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 เวลา 12:28 น. UTC จากฐานส่ง 81/23 ที่ท่าอวกาศยานบัยโกเงอร์ และกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลกในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 ในช่วงเวลาของการส่ง ผู้เชี่ยวชาญชาวอเมริกันเชื่อว่าโปรตอนรุ่นแรกเป็นส่วนประกอบของสถานีอวกาศทดลองเนื่องจากน้ำหนักของดาวเทียมและโซเวียตใช้คำว่า "สถานี" ในการระบุถึงดาวเทียมสังเกตการณ์
ภารกิจ > โปรตอน 3

หลังจากการทดสอบครั้งที่สามของการปล่อยจรวด УР-500 ในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2509 เวลา 14:39 น. UTC ไม่ประสบความสำเร็จ  โปรตอน 3 ก็ได้ถูกนำขึ้นสู่วงโคจรโลกในวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2509 เวลา 12:57 น. ในการทดสอบจรวดครั้งที่สี่และเป็นครั้งสุดท้าย โดยเป็นดาวเทียมดวงแรก ๆ ที่ติดตั้งอุปกรณ์ค้นหาควาร์ก และอนุภาคมูลฐานอื่น ๆ ซึ่งเป็นส่วนย่อยของอิเล็กตรอน ดาวเทียมดังกล่าวกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลกในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2509
ภารกิจ > โปรตอน 4

หลังจากสิ้นสุดการทดสอบจรวด УР-500 (ปัจจุบันถูกกำหนดชื่อเป็น "โปรตอน") จรวดรุ่นนี้และรุ่นต่อมาส่วนใหญ่ถูกนำมาใช้ในการปล่อยยานอวกาศไปยังดวงจันทร์ในโครงการซอนด์ (รัสเซีย: Зонд) อย่างไรก็ตามในวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 เวลา 11:40 น. UTC ดาวเทียมโปรตอน 4 ซึ่งเป็นรุ่นสุดท้ายและมีขนาดใหญ่กว่ามากถูกปล่อยขึ้นสู่วงโคจรผ่านจรวดโปรตอน  Протон-К จากฐานส่ง 81/24 ที่ท่าอวกาศยานบัยโกเงอร์ เพื่อดำเนินการค้นหาควาร์กต่อไป และเสริมการวัดรังสีคอสมิกของดาวเทียมโปรตอนรุ่นก่อนหน้า  ดาวเทียมโปรตอนดวงสุดท้ายนี้กลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศโลกในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2512
สิ่งตกทอด

ดาวเทียมโปรตอนได้รับการประกาศจากสื่อมวลชนของโซเวียตว่าเป็นจุดเริ่มต้นของขั้นตอนใหม่ในการสำรวจอวกาศของสหภาพโซเวียต ความสำเร็จของโปรตอนทำให้ วลาดีมีร์ เชโลเมย์ มีสถานะในอุตสาหกรรมจรวดของโซเวียตเทียบเท่ากับ เซียร์เกย์ โคโรเลฟ (รัสเซีย: Серге́й Королёв) แห่ง ОКБ-1 (ผู้พัฒนา สปุตนิก, วอสตอก และวอสฮอด) และ มีฮาอิล ยันเกล (รัสเซีย: Михаил Янгель) จาก ОКБ-456 (ผู้ออกแบบขีปนาวุธทางทหารคนสำคัญ) จรวด УР-500 เดิมชื่อ (รัสเซีย: Геркулес, อักษรโรมัน: Gerkules ) หมายถึงเฮอร์คิวลิส ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "โปรตอน" เมื่อมีการรายงานข่าวที่สับสนทำให้ชื่อของจรวดนำส่งและวัสดุที่บรรทุกกลายเป็นชื่อเดียวกัน แม้ว่าโปรตอนจะไม่เคยใช้ในบทบาทขีปนาวุธข้ามทวีป แต่ก็กลายเป็นจรวดนำส่งที่ประสบความสำเร็จเป็นพิเศษสำหรับส่งดาวเทียมเชิงพาณิชย์ซึ่งให้บริการได้ดีจนถึงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยการบินอวกาศ
โครงการอวกาศโซเวียต
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของ "NPO Mashinostroyenia"
โครงการ INCA, Ionization-Neutron CAlorimeter – โครงการต่อเนื่องยุคใหม่ในการทดลองโปรตอนที่ สถาบันเพื่อการวิจัยนิวเคลียร์ของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งรัสเซีย
แผนผังของดาวเทียมโปรตอน
กัวกาโมเล

| --- | --- |

ประเภท: อาหารเม็กซิโก
แหล่งกำเนิด: เม็กซิโก
ส่วนผสมหลัก: อาโวคาโด,  เกลือ, น้ำเลมอน
รูปแบบอื่น: มันเตกิยาเดโปเบร กัวซากากา
 ตำราอาหาร: กัวกาโมเล   สื่อ: กัวกาโมเล
กัวกาโมเล (สเปน: guacamole) เป็นอาหารประเภทเครื่องจิ้ม ทา หรือยำจากเม็กซิโก ทำมาจากอาโวคาโดบด ปรุงรสด้วยน้ำเลมอน กระเทียม พริกไทยดำ ผักชี มะเขือเทศสด และส่วนประกอบอื่น ๆ แตกต่างกันไปตามสูตร เชื่อว่ามีรับประทานมาตั้งแต่สมัยแอซเท็ก นิยมรับประทานกับตอร์ติยาชิปและตาโก
กองทัพกัวเตมาลา

| กองทัพกัวเตมาลา |
| --- | --- |
Fuerzas Armadas de Guatemala
ตราแผ่นดินของกัวเตมาลา
เหล่า: กองทัพบก  กองทัพเรือ   กองทัพอากาศ  กองเกียรติยศประธานาธิบดี
ผู้บังคับบัญชา
ประธานาธิบดี: จิมมี โมราเรส
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม: หลุยส์ มิเกล ราลดา โมเรโน
กำลังพล
อายุเริ่มบรรจุ: 18
รายจ่าย
งบประมาณ: USD $120 million (FY99)
ร้อยละต่อจีดีพี: 0.6% (FY99)
บทความที่เกี่ยวข้อง
ยศ: ยศทหารในกองทัพกัวเตมาลา
กองทัพกัวเตมาลา (สเปน: Fuerzas Armadas de Guatemala) เป็นองค์การทหารของกัวเตมาลา มีหน้าที่หลักคือดูแลความปลอดภัยของอิสรภาพ เอกราช และ บูรณภาพดินแดนของประเทศ รวมถึงภารกิจต่อต้านการก่อการร้ายระหว่างประเทศ ภารกิจสนับสนุนในการรักษาความสงบเรียบร้อย พิทักษ์ผลประโยชน์และทรัพยากรของชาติในเขตเศรษฐกิจจำเพาะ รวมถึงช่วยเหลือผู้ประสบภัยธรรมชาติร่วมกับกองกำลังเฉพาะกิจอาสาสมัครรักษาดินแดน ประกอบด้วย กองทัพบก (Ejercito Nacional de Guatemala, ENG), กองทัพเรือ (Marina de la Defensa Nacional, และ นาวิกโยธิน), กองทัพอากาศ (Fuerza Aerea Guatemalteca, FAG), และ กองเกียรติยศประธานาธิบดี (Guardia de Honor Presidencial).
อดีตผู้บังคับบัญชา

Captain General Rafael Carrera
Colonel Jacobo Árbenz Guzman
Field Marshal José Víctor Zavala
General Justo Rufino Barrios
General Miguel Garcia Granados
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website of Guatemala's Military เก็บถาวร 2019-12-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เก็บถาวร 2016-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Raul Sohr. ‘’Centroamérica en guerra.’’ Alianza Editorial. México. 1988.
Christopher F. Foss. ‘’Jane's tank and combat vehicles recognition guide. ‘’Harper Collins Publishers. UK. 2000.
แม่แบบ:ประเทศกัวเตมาลา
กองทัพคิวบา

| กองทัพปฏิวัติคิวบา Revolutionary Armed Forces |
| --- | --- |
Fuerzas Armadas Revolucionarias

ก่อตั้ง: ค.ศ. 1960
เหล่า: กองทัพบก  กองทัพอากาศและป้องกันภัยทางอากาศ  กองทัพเรือ  หน่วยกึ่งทหาร
กองบัญชาการ: ฮาวานา
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด: ประธานาธิบดี มิเกล ดิอัซ-กาเนล
Commander-in-chief:  ประธานาธิบดี มิเกล ดิอัซ-กาเนล
รัฐมนตรีวาการกระทรวงกลาโหม:  พลโท. Álvaro López Miera
กำลังพล
การเกณฑ์: 2 ปี
ประชากร วัยบรรจุ: 3,134,622 ชาย, อายุ 15–49,  3,022,063 หญิง, อายุ 15–49
ประชากร ฉกรรจ์: 1,929,370 ชาย, อายุ 15–49,  1,888,498 หญิง, อายุ 15–49
ยอดประจำการ: 85,000 (2011 est.)
รายจ่าย
ร้อยละต่อจีดีพี: 3.8% (2006)
อุตสาหกรรม
แหล่งผลิตในประเทศ:  สหอุตสาหกรรมทหาร
แหล่งผลิตนอกประเทศ:  รัสเซีย  จีน  เวียดนาม  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  เวเนซุเอลา  ลาว  บัลแกเรีย  โปแลนด์  มองโกเลีย ในอดีต:  สหภาพโซเวียต (1958-89)  สหรัฐ (pre-1958)  เยอรมนีตะวันออก  เกาหลีใต้ (pre-1958)
บทความที่เกี่ยวข้อง
ประวัติ: ประวัติศาสตร์ทางทหารของคิวบา
ยศ: ยศทหารในกองทัพปฏิวัติคิวบา
กองทัพคิวบา มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า กองทัพปฏิวัติคิวบา (สเปน: Fuerzas Armadas Revolucionarias—FAR) ประกอบไปด้วย กองทัพบก, กองทัพอากาศและป้องกันภัยทางอากาศ, กองทัพเรือ, และ กองกำลังกึ่งทหาร เช่น  ทหารอาสาสมัครดินแดน (สเปน: Milicias de Tropas Territoriales—MTT), กองทัพกรรมกรยุวชน (สเปน: Ejército Juvenil del Trabajo—EJT), และ กองพลน้อยป้องกันและผลิต (สเปน: Brigadas de Producción y Defensa—BPD).
ประวัติ > สงครามเย็น

บทความหลัก: สงครามเย็น
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:ประเทศคิวบา
แม่แบบ:กองทัพคิวบา
อำเภอบ้านด่านลานหอย

| อำเภอบ้านด่านลานหอย |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Ban Dan Lan Hoi
คำขวัญ: สักการะหลวงพ่อปิ้ ศักดิ์ศรีเมืองหน้าด่าน ย่านทรัพยากร พักผ่อนอ่างเก็บน้ำ  ชมถ้ำเที่ยวเขา ประเพณีเก่ามากมี
แผนที่จังหวัดสุโขทัย เน้นอำเภอบ้านด่านลานหอย
พิกัด: 17°0′22″N 99°34′29″E﻿ / ﻿17.00611°N 99.57472°E﻿ / 17.00611; 99.57472
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุโขทัย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,018.11 ตร.กม. (393.09 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 47,877 คน
 • ความหนาแน่น: 47.03 คน/ตร.กม. (121.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 64140
รหัสภูมิศาสตร์: 6402
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอบ้านด่านลานหอย  ถนนจรดวิถีถ่อง ตำบลลานหอย อำเภอบ้านด่านลานหอย จังหวัดสุโขทัย 64140
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บ้านด่านลานหอย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุโขทัย ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัด แต่เดิมขึ้นอยู่กับอำเภอเมืองสุโขทัย ก่อนได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ.2506
ประวัติศาสตร์

อำเภอบ้านด่านลานหอย มีประวัติความเป็นมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัยซึ่งกล่าวขาดกันว่าบริเวณเนินด้านทิศตะวันตกของกรุงสุโขทัย ได้มีกองทหารตั้งด่านป้องกันการรุกรานของศัตรูที่จะเดินทัพเข้ามาโจมตีกรุงสุโขทัย เรียกว่า "หน้าด่าน" และได้จัดหน่วยตรวจตระเวนคอยเหตุก่อนถึงหน้าด่านโดยการแฝ้วถางป่าให้เป็นลานกว้าง เพื่อเฝ้าระวังศัตรูที่จะเข้ามารุกรานซึ่งเรียกว่า "ลานคอย" ต่อมาได้มีประชาชนอพยพเข้ามาอย่อาศัยประกอบกับครอบครัวทหารเพิ่มจำนวนมากขึ้น กระทั่งขยายกลายเป็นหย่อมบ้าน หรือหมู่บ้าน 2 แห่ง คือ บริเวณหน้าด่านเรียกว่า "บ้านหน้าด่าน" หนึ่งแห่ง และบริเวณลานคอย เรียกว่า "บ้านลานคอย" อีกหนึ่งแห่ง ซึ่งภายหลังได้เพี้ยนชื่อเป็น "บ้านด่าน" และ "บ้านลานหอย"
ในปี  พ.ศ. 2452 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งกิ่งอำเภอแยกออกจากอำเภอเมืองสุโขทัยขึ้น โดยการรวมและใช้ชื่อหมู่บ้าน "บ้านด่าน" และ "บ้านลานหอย" มารวมกันเป็นกิ่งอำเภอบ้านด่าน เริ่มแรกได้มีสถานที่ตั้งกิ่งอำเภอที่ตำบลบ้านด่าน และต่อมาในปี พ.ศ. 2459 ได้ย้ายที่ว่าการกิ่งอำเภอบ้านด่านลานหอย มาตั้งอย่ที่หมู่ที่ 1 ตำบลลานหอย
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอบ้านด่านลานหอยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเถิน (จังหวัดลำปาง) อำเภอทุ่งเสลี่ยม และอำเภอศรีสำโรง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีสำโรง อำเภอเมืองสุโขทัย และอำเภอคีรีมาศ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอคีรีมาศ และอำเภอพรานกระต่าย (จังหวัดกำแพงเพชร)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองตากและอำเภอบ้านตาก (จังหวัดตาก)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอบ้านด่านลานหอยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 71 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ลานหอย |  |  | (Lan Hoi) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 2. | บ้านด่าน |  |  | (Ban Dan) |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |
| 3. | วังตะคร้อ |  |  | (Wang Takhro) |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |
| 4. | วังน้ำขาว |  |  | (Wang Nam Khao) |  |  | 17 หมู่บ้าน |  |
| 5. | ตลิ่งชัน |  |  | (Taling Chan) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 6. | หนองหญ้าปล้อง |  |  | (Nong Ya Plong) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 7. | วังลึก |  |  | (Wang Luek) |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |