stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
งานรักบี้ฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์

| --- | --- |
    จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย   มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์   
ชื่อในภาษาแม่: รักบี้ประเพณี
ชื่ออื่น: งานรักบี้ฟุตบอลประเพณีธรรมศาสตร์–จุฬาฯ
กีฬา: รักบี้ฟุตบอล
ที่ตั้ง: กรุงเทพมหานคร
ทีม: 2
พบกันครั้งแรก: พ.ศ. 2480
พบกันครั้งล่าสุด: ธรรมศาสตร์
พบกันครั้งต่อไป: รอประกาศ
รางวัล: ถ้วยพระราชทาน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
สถิติ
การพบกันทั้งหมด: 34
ชนะสูงสุด: จุฬาลงกรณ์ (15 ครั้ง)
Postseason results: ธรรมศาสตร์ (ครั้งที่ 11)
งานรักบี้ฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ (อังกฤษ: CU–TU Traditional Rugby–Football Match) เป็นการแข่งขันรักบี้ฟุตบอลระหว่างจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพื่อกระชับความสัมพันธ์ระหว่างมหาวิทยาลัยและศิษย์เก่า ซึ่งการแข่งขันได้เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2503 เป็นต้นมา โดยสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ได้พระราชทานถ้วยรางวัล “มหิดล” เป็นรางวัลสำหรับทีมที่ชนะการแข่งขัน
ประวัติ

การแข่งขันรักบี้ฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ได้มีการจัดการแข่งขันกันมาตั้งแต่ พ.ศ. 2480 ณ สนามศุภชลาศัย โดยคณะกลุ่มบุคคลจากนักรักบี้ฟุตบอลที่เคยเป็นนิสิตนักศึกษาเก่าของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้ร่วมกันจัดการแข่งขันรักบี้ฟุตบอลประเพณีขึ้น โดยวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างความสัมพันธ์และความสามัคคีของนักกีฬารักบี้ฟุตบอลของทั้งสองมหาวิทยาลัยและผู้เกี่ยวข้องซึ่งประกอบด้วย คณาจารย์ ศิษย์เก่า และนิสิตนักศึกษาปัจจุบัน ซึ่งทำหน้าที่ร่วมกันในการจัดการแข่งขันเป็นประจำทุกปี โดยหมุนเวียนผลัดเปลี่ยนกันเป็นผู้จัดการแข่งขัน และเป็นแบบอย่างที่ดี ในการแข่งขันรักบี้ฟุตบอลให้แก่เยาวชนของชาติ ซึ่งผู้เข้าแข่งขันประกอบไปด้วยนิสิตหรือนักศึกษาที่กำลังศึกษาอยู่หรือเคยศึกษาหรือจบการศึกษาแล้ว
หลังจากนั้น ใน พ.ศ. 2503 สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีได้พระราชทานถ้วยรางวัล “มหิดล” แก่ผู้ชนะในการแข่งขัน พร้อมทั้งเสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานเปิดการแข่งขันด้วยพระองค์เอง โดยพระองค์ท่านเสร็จพระราชดำเนินเป็นประธานการแข่งขัน พระราชทานถ้วยรางวัลแก่ผู้ชนะและของที่ระลึกแก่กรรมการผู้ตัดสินและนักกีฬาของทั้งสองทีมด้วยพระองค์เองในช่วงแรกอยู่หลายปี ทั้งสองมหาวิทยาลัยจึงถือว่าการแข่งขันใน พ.ศ. 2503 เป็นการแข่งขันรักบี้ประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 1 ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
การแข่งขันรักบี้ฟุตบอลประเพณีนี้ มีการแข่งขันครั้งที่ 1 พ.ศ. 2503 และมีการแข่งขันตลอดมาเป็นครั้งที่ 22 เมื่อ พ.ศ. 2527 แล้วได้หยุดการแข่งขันไป เนื่องจากมีการทำกิจกรรมอื่น จึงได้มีการรื้อฟื้นการแข่งขันรักบี้ฟุตบอลประเพณีชิงถ้วยพระราชทาน “มหิดล” อีกครั้งหนึ่งโดยกลับมาแข่งขันอีกประจำ พ.ศ. 2549 เป็นครั้งที่ 23 ในยุคแรกแข่งขันที่สนามศุภชลาศัย กรีฑาสถานแห่งชาติ โดยครั้งที่ 2 ถึงครั้งที่ 7 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงเสด็จมาเป็นประธานในพิธีและทอดพระเนตรการแข่งขัน มีนิสิตนักศึกษาของทั้งสองสถาบัน และประชาชนเฝ้ารับเสด็จฯ มากกว่า 30,000 คน ผลการแข่งขัน 28 ครั้ง ธรรมศาสตร์ชนะ 11 ครั้ง จุฬาฯ ชนะ 15 ครั้ง เสมอ 5 ครั้ง และในปีล่าสุดที่ทีมรักบี้ธรรมศาสตร์เป็นผู้ชนะ
งานสะสมชุดโจวีโอ

ระเบียงแรกของหอศิลป์อุฟฟิซิ ภาพเหมือนในชุด “งานสะสมชุดโจวีโอ” เป็นภาพเขียนขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ติดกับเพดานที่เป็นลวดลาย
งานสะสมชุดโจวีโอ หรือ ภาพเหมือนชุดโจวีโอ (อังกฤษ: Giovio Series, Giovio Collection หรือ Giovio Portraits) เป็นภาพเหมือน 484 ภาพที่รวบรวมโดยนักประวัติศาสตร์ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาและนักประวัติศาสตร์ปาโอโล โจวีโอ (ค.ศ. 1483-ค.ศ. 1552) เป็นภาพชุดที่ประกอบด้วยบุคคลสำคัญ ๆ ทางวรรณคดี, นักการปกครอง, รัฐบุรุษ และคนสำคัญอื่น ๆ ที่เขียนจากตัวจริง โจวีโอตั้งใจจะสะสมเพื่อเป็นในเป็นหลักฐานของสารธารณะชนของบุคคลสำคัญ เดิมภาพเขียนชุดนี้เก็บรักษาไว้ในคฤหาสน์ที่สร้างเฉพาะในการเก็บสะสมภาพเขียนบนฝั่งทะเลสาบโคโม แม้ว่าภาพเดิมจะไม่มีเหลืออยู่แล้วแต่ชุดที่ก็อปปีสำหรับโคสิโมที่ 1 เดอ เมดิชิปัจจุบันตั้งแสดงอย่างถาวรอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิในเมืองฟลอเรนซ์
บรรณานุกรม

Aleci, Linda Kinger. "Images of Identity: Italian Portrait Collections of the Fifteenth and Sixteenth Centuries." "The Image of the Individual: Portraits in the Renaissance" Eds. Nicholas Mann and Luke Syson. London: British Museum Press, 1998. 67-79.
Campbell, Lorne. Renaissance Portraits: European Portrait-Painting in the 14th, 15th and 16th Centuries. New Haven: Yale University Press, 1990.
Fossi, Gloria. Uffizi Gallery: Art, History, Collections. Firenze: Firenze Musei, 2001.
Giovio, Paolo. An Italian Portrait Gallery. Translated by Florence Alden Gragg. Boston: Chapman & Grimes, 1935.
Haskell, Francis. History and its Images: Art and the Interpretation of the Past. Yale University Press. 1995. ISBN 0300059493, ISBN 9780300059496
Müntz, Eugène. "Le Musée de portraits de Paul Jove. Contributions pour servir à l’iconographie du moyen âge et de la renaissance, " Mémoires de l'Institut nationale de France, Académie des inscriptions et belles-lettres, Vol. 36, no. 2, 1900. 249-343.
Zimmermann, T. C. Price. Paolo Giovio: The Historian and the Crisis of Sixteenth-Century Italy. Princeton, NJ: Princeton University Press, 1995.
ดูเพิ่ม

ปาโอโล โจวีโอ
หอศิลป์อุฟฟิซิ
ระเบียงภาพ

สุลต่านเบเยซิดที่ 1 (ราว ค.ศ. 1357-ค.ศ. 1403)
จิโอวานนิ เดอ เมดิชิ (ค.ศ. 1360–ค.ศ. 1429) ผู้ก่อตั้งตระกูลเมดิชิ
ดันเต อาลีกีเอรี (ค.ศ. 1265-ค.ศ. 1321)
นักเรอเนสซองซ์มนุษยนิยมมัตเตโอ พาลมิเอริ (Matteo Palmieri) (ค.ศ. 1406-ค.ศ. 1475)
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 (ค.ศ. 1431-ค.ศ. 1503)
นักปรัชญาจิโอวานนิ พิโค เดลลา มิรานโดลา (Giovanni Pico della Mirandola) (ค.ศ. 1463-ค.ศ. 1494)
จิโอวานนิ เดลเล บานเด เนเร (Giovanni dalle Bande Nere) (ค.ศ. 1498-ค.ศ. 1526)
อเลสซานโดร เดอ เมดิชิ ดยุคแห่งฟลอเรนซ์ (ค.ศ. 1510-ค.ศ. 1537)
งานศึกษาตามยาว

งานศึกษาตามยาว
หรือ วิธีศึกษาระยะยาว
(อังกฤษ: longitudinal study)
เป็นการศึกษาวิจัยโดยสหสัมพันธ์ที่สังเกตวัดค่าตัวแปรเดียวกัน ๆ เป็นระยะเวลายาว บ่อยครั้งเป็นทศวรรษ ๆ
เป็นการศึกษาแบบสังเกตประเภทหนึ่ง
มักใช้ในสาขาจิตวิทยาเพื่อศึกษาพัฒนาการต่าง ๆ ตลอดชั่วชีวิต
และในสาขาสังคมศาสตร์เพื่อศึกษาเหตุการณ์ต่าง ๆ ทั้งชีวิตหรือหลายชั่วชีวิต
เป็นการศึกษาที่ไม่เหมือนกับการศึกษาตามขวาง (cross-sectional study) เพราะการศึกษาตามขวางเปรียบเทียบลักษณะเดียวกันของบุคคลต่าง ๆ
แต่การศึกษาตามยาวติดตามบุคคลเดียวกัน ดังนั้น ค่าต่าง ๆ ที่พบในบุคคลเหล่านั้น มีโอกาสน้อยกว่าที่จะเป็นความแตกต่างทางวัฒนธรรมระหว่างชั่วคน
การศึกษาตามยาวจึงสามารถแสดงความเปลี่ยนแปลงที่แม่นยำกว่า และจึงมีการประยุกต์ใช้ในการศึกษาสาขาต่าง ๆ 
ในการแพทย์ การศึกษาแบบนี้ใช้เพื่อค้นหาตัวทำนาย (predictor) ของโรค
ส่วนในการโฆษณา ใช้เพื่อตรวจความเปลี่ยนแปลงทางทัศนคติและพฤติกรรมของผู้ชมโฆษณา
เนื่องจากการศึกษาแบบนี้เป็นแบบสังเกต คือสังเกตดูสภาพความจริงโดยที่ไม่เข้าไปจัดการ จึงมีการอ้างว่า มีกำลังที่จะตรวจจับความเป็นเหตุผลน้อยกว่าการศึกษาเชิงทดลอง
แต่เพราะว่า เป็นการสังเกตลักษณะในระดับบุคคลอย่างซ้ำ ๆ กัน จึงมีกำลังกว่าการศึกษาตามขวาง (cross-sectional study) เพราะสามารถแยกออกซึ่งความแตกต่างระหว่างบุคคลที่ไม่ได้ขึ้นกับเวลา และสามารถติดตามเหตุการณ์ตามลำดับเวลา
ข้อเสียของการศึกษาตามยาวก็คือใช้เวลามากและมีค่าใช้จ่ายสูง
ดังนั้น จึงไม่ค่อยสะดวกที่จะทำ
การศึกษาแบบนี้ช่วยให้นักสังคมศาสตร์แยกแยะระหว่างปรากฏการณ์ระยะสั้นกับปรากฏการณ์ระยะยาว เช่นความยากจน
คือ ถ้าอัตราความยากจนอยู่ที่ 10% ที่เวลาหนึ่ง ก็อาจจะหมายความว่า มีประชากร 10% พวกเดียวกันที่เป็นคนยากจนตลอด หรือว่า ในประชากรทั้งหมด ณ เวลาหนึ่ง จะมีประชากร 10% ที่เป็นคนยากจน
ซึ่งไม่สามารถจะแยกแยะได้โดยใช้การศึกษาตามขวางซึ่งวัดค่าต่าง ๆ เพียงครั้งเดียว
ประเภทต่าง ๆ ของการศึกษาตามยาวรวมทั้งงานศึกษาตามรุ่น (cohort study) และ panel study 
งานแบบแรกสุ่มตัวอย่างจากคนในรุ่น ซึ่งกำหนดเป็นกลุ่มบุคคลที่ประสบเหตุการณ์อย่างหนึ่ง (ปกติคือการเกิด) ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง แล้วติดตามศึกษาเป็นระยะ ๆ
ส่วนงานแบบที่สองสุ่มตัวอย่างตามขวาง คือจากทั้งกลุ่มประชากร แล้วสำรวจข้อมูลต่าง ๆ เป็นระยะ ๆ
ส่วนการศึกษาย้อนหลัง (retrospective study) เป็นการศึกษาตามยาวที่ตรวจข้อมูลย้อนหลัง
ยกตัวอย่างเช่น อาจจะตรวจดูบันทึกทางการแพทย์ของปีที่แล้วเพื่อตรวจหาแนวโน้ม
เชิงอรรถและอ้างอิง

1 2  "ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑", ให้ความหมายของ longitudinal ว่า "-ตามยาว" และของ longitudinal study ว่า "วิธีศึกษาระยะยาว"
↑  Carlson, Neil;  และคณะ (2009). Psychology the Science of Behavior (7 ed.). United States of America: Pearson Canada. ISBN 9780205547869.
↑  Cherry, Kendra. "What Is Longitudinal Research?". experiments. About.com guide. สืบค้นเมื่อ 2012-02-22.
↑  "Encuesta Longitudinal Colombiaba de la Universidad de los Andes - ELCA 2013" [งานศึกษาตามยาวแห่งประเทศโคลอมเบียของมหาวิทยาลัยแอนดีส (โคลอมเบีย) 2013] (PDF). มหาวิทยาลัยแอนดีส.[ลิงก์เสีย]
↑  Teotonio, Isabel (2012-04-24). "Landmark study on aging to follow 50,000 Canadians over the next two decades". Toronto Life. Toronto Star Newspapers Ltd. สืบค้นเมื่อ 2014-07-28.
↑  "Favela: Longitudinal Multi-Generational Study of migrants and squatters in Rio's Favelas, 1968-2014". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-08-09. สืบค้นเมื่อ 2021-09-08.
↑  Growing Up in Scotland, Study dsign เก็บถาวร 2015-03-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  Panel Study of Belgian Households, Survey summary
↑  "About the Seattle Longitudinal Study". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-14. สืบค้นเมื่อ 2015-05-06.
แหล่งข้อมูลอื่น

ESDS Longitudinal data service
Centre for Longitudinal Studies
| ด ค กBiomedical research: Clinical study design / Design of experiments |
| --- | --- |
Overview:  การทดลองทางคลินิก Clinical trial protocol  Clinical trial management  Academic clinical trials 
Controlled study (EBM I to II-1; A to B):  การทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม การทดลองแบบอำพราง  Open-label trial) 
งานศึกษาแบบสังเกต (EBM II-2 to II-3; B to C):  งานศึกษาตามขวาง vs. งานศึกษาตามยาว, Ecological study งานศึกษาตามรุ่น (งานศึกษาตามรุ่นย้อนหลัง  งานศึกษาตามรุ่นตามแผน)  งานศึกษามีกลุ่มควบคุม (Nested case-control study)  Case series  Case study  รายงานผู้ป่วย 
วิทยาการระบาด/ methods:  occurrence: อุบัติการณ์ (อุบัติการณ์สะสม)  ความชุก ความชุก ณ จุดใดจุดหนึ่ง  ความชุกในช่วงเวลา) association: absolute (Absolute risk reduction, Attributable risk, Attributable risk percent)  relative (ความเสี่ยงสัมพัทธ์ (Odds ratio, Hazard ratio) other: Virulence  Infectivity  Mortality rate  Morbidity  Case fatality  Specificity and sensitivity  Likelihood-ratios  Pre/post-test probability 
Trial/test types:  In vitro  In vivo  Animal testing  Animal testing on non-human primates  First-in-man study  Multicenter trial  Seeding trial  Vaccine trial 
Analysis of clinical trials:  Risk-benefit analysis 
Interpretation of results:  Selection bias  Correlation does not imply causation  Null result 
Category · Glossary · List of topics
งูกรีนแมมบาตะวันตก

| งูกรีนแมมบาตะวันตก |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไฟลัมย่อย:: Vertebrata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes
วงศ์:: Elapidae
วงศ์ย่อย:: Elapinae
สกุล:: Dendroaspis
สปีชีส์:: D.  viridis
ชื่อทวินาม
Dendroaspis viridis (Hallowell, 1844)


การกระจายพันธุ์ของงูกรีนแมมบาตะวันตก
ชื่อพ้อง
 Leptophis viridis Hallowell, 1844
งูกรีนแมมบาตะวันตก (อังกฤษ: Western green mamba, West African green mamba, Hallowell's green mamba; ชื่อวิทยาศาสตร์: Dendroaspis viridis) เป็นงูพิษร้ายแรงในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae)
เป็นงูที่มีสีเขียวตลอดทั้งตัว มีลักษณะคล้ายกับงูกรีนแมมบาตะวันออก (D. angusticeps) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน (Dendroaspis spp.) แต่ว่าถูกจัดให้เป็นชนิดต่างกัน เนื่องจากมีลักษณะทางกายภาพที่ต่างกัน คือ มีความยาวที่มากกว่างูกรีนแมมบาตะวันออก กล่าวคือ มีความยาวโดยเฉลี่ย 1.8 เมตร และมีโทนสีของลำตัวหลากหลายแตกต่างกันมากกว่า กล่าวคือ มีทั้งสีเขียวมรกต, สีเขียวมะกอก หรือแม้แต่สีเขียวอมฟ้า อีกทั้งมีอุปนิสัยที่ดุร้ายก้าวร้าวกว่างูกรีนแมมบาตะวันออก  อาศัยและหากินเป็นหลักบนต้นไม้
งูกรีนแมมบาตะวันตก มีถิ่นกระจายพันธุ์อยู่ในทวีปแอฟริกาตอนกลางในฝั่งทิศตะวันตก ซึ่งเป็นคนละส่วนกับถิ่นแพร่กระจายพันธุ์ของงูกรีนแมมบาตะวันออก
ซึ่งทั้งคู่เป็นงูที่มีพิษร้ายแรงต่อระบบประสาทเช่นเดียวกัน โดยมีพิษร้ายแรงใกล้เคียงกับงูเห่า (Naja spp.)  ทั้งคู่มีการนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงในหมู่ของผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานหรือสัตว์แปลก ๆ  โดยที่งูกรีนแมมบาตะวันตกจะมีราคาซื้อขายแพงกว่างูกรีนแมมบาตะวันออก
การเป็นข่าว

งูกรีนแมมบาทั้ง 2 ชนิดนี้ เคยตกเป็นข่าวครึกโคมอยู่ช่วงหนึ่งในประเทศไทย ในเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ในปลายปี พ.ศ. 2554 เมื่อมีข่าวลือทางอินเทอร์เน็ตว่าได้มีผู้นำเข้างูชนิดนี้มาเลี้ยงในประเทศไทย (เชื่อว่าคงเป็นงูกรีนแมมบาตะวันออก) และหลุดรอดออกไปเมื่อเกิดน้ำท่วม โดยข่าวว่าหลุดออกจากย่านบางบัวทอง
ซึ่งในบทความในนิตยสารสัตว์เลี้ยงฉบับหนึ่ง ได้มีผู้เชี่ยวชาญและนิยมการเลี้ยงงูเป็นสัตว์เลี้ยงได้เขียนถึงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับงูทั้ง 2 ชนิดนี้ในประเทศไทยว่า ครั้งหนึ่งเคยมีการนำเข้ามาจริง แต่ทว่างูชุดนั้นได้ตายหมดเพราะไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพภูมิอากาศในประเทศไทยได้ อีกทั้งอุปสงค์ของงูกรีนแมมบ้าทั้ง 2 ชนิด ในประเทศไทยก็ไม่สมเหตุสมผล เนื่องจากยังมีงูชนิดอื่นที่มีสีสันและลักษณะคล้ายกัน แต่ว่ามีอันตรายน้อยกว่า ซึ่งได้มีการเลี้ยงกันมาอย่างยาวนานแล้ว ประกอบกับเมื่อเหตุการณ์ผ่านมาแล้วระยะหนึ่ง ก็ยังไม่มีผู้ใดจับงูกรีนแมมบาได้จริง ดังนั้น ผู้เขียนผู้นี้จึงเชื่อว่าข่าวเรื่องงูกรีนแมมบาที่หลุดออกมานั้น เป็นเพียงการปล่อยข่าวเท่านั้น
ดูเพิ่ม

งูกรีนแมมบาตะวันออก
แหล่งข้อมูลอื่น

Bushdrums.com - Green Mamba Video filmed in Gabon
งูสมิงทะเลปากดำ

| งูสมิงทะเลปากดำ |
| --- | --- |

งูสมิงทะเลปากดำที่แนวปะการังเกาะสมุย
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes
วงศ์:: Elapidae
วงศ์ย่อย:: Hydrophiinae
สกุล:: Laticauda
สปีชีส์:: L.  laticaudata
ชื่อทวินาม
Laticauda laticaudata (Linnaeus, 1758)

ชื่อพ้อง
  Coluber laticaudatus Linnaeus, 1758  Laticauda scutata Laurenti, 1768  Platurus laticaudatus Girard, 1858 
งูสมิงทะเลปากดำ (อังกฤษ: Black banded sea snake, Brown-lipped sea krait; ชื่อวิทยาศาสตร์: Laticauda laticaudata) เป็นงูทะเลในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae) ที่มีพิษร้ายแรงต่อระบบกล้ามเนื้อ ที่พบได้ในประเทศไทย
มีความยาวได้ถึง 2 เมตร จึงจัดเป็นงูทะเลที่ใหญ่ที่สุดด้วยที่พบได้ในน่านน้ำไทย ลำตัวเป็นสีเทา หรือเทาเหลืองลายเป็นปล้องหรือลักษณะคล้ายชายธงขว้างตามตัว หัวมีขนาดเล็ก ส่วนหางเล็กเหมือนส่วนหัว ใช้สำหรับว่ายน้ำ ปกติจะใช้ชีวิตอยู่ในทะเลตลอดทั้งชีวิต แต่ก็สามารถคลานขึ้นมาบนชายหาดได้บ้าง เพราะมีเกล็ดส่วนท้องมีค่อนข้างกว้างอย่างน้อยประมาณครึ่งหนึ่งของความกว้างลำตัว สามารถใช้คลานได้ โดยมักอาศัยหากินปลาตามแนวปะการังใกล้ชายฝั่งที่เป็นบริเวณน้ำตื้น
แต่เมื่อวางไข่จะขึ้นมาวางไข่บนบกในที่ ๆ เงียบสงบ เช่น ในโพรงถ้ำ โดยในน่านน้ำไทยจะพบที่อ่าวไทย สำหรับในต่างประเทศพบได้ที่ศรีลังกา, พม่า, อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์, โพลินีเซีย, ฟิจิ, ไต้หวัน, อ่าวเบงกอล, ปาปัวนิวกินี, นิวแคลิโดเนีย, หมู่เกาะโซโลมอน
งานศึกษาตามรุ่นย้อนหลัง

แผนภาพแสดงจุดเริ่มต้นและทิศทางการดำเนินงานของงานศึกษามีกลุ่มควบคุม เทียบกับงานศึกษาตามรุ่น (cohort study)
ในงานศึกษามีกลุ่มควบคุม เริ่มต้นจากข้อมูลการเกิดโรค ผู้วิจัยจะตรวจสอบและวิเคราะห์หาเหตุของโรค
ส่วนในงานศึกษาตามรุ่น เริ่มต้นจากสมมุติฐานของโรค 
ผู้วิจัยจะสังเกตดูปัจจัยที่เป็นสมมุติฐานของโรคสัมพันธ์กับอุบัติการณ์ของโรค
การศึกษาตามรุ่นตามแผน หรือในอนาคต (prospective) จะศึกษาการเกิดของโรคในอนาคต ส่วนการศึกษาตามรุ่นย้อนหลัง (retrospective) จะศึกษาการเกิดของโรคที่มีแล้ว
งานศึกษาตามรุ่นย้อนหลัง 
(อังกฤษ: retrospective cohort study, historic cohort study)
เป็นการศึกษาที่โดยทั่ว ๆ ไป สำรวจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วในอดีต
ยกตัวอย่างเช่น เมื่อใช้ในการแพทย์ เป็นงานที่ตรวจสอบประวัติคนไข้ หรือประวัติการใช้ชีวิต
การศึกษาตามรุ่นย้อนหลังมีประวัติเกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันกับการศึกษาตามรุ่นตามแผน (prospective cohort studies)
การออกแบบ

งานศึกษาประเภทนี้เป็นงานวิจัยทางการแพทย์ ที่ตรวจสอบประวัติการแพทย์ของกลุ่มบุคคลที่คล้ายคลึงกันในหลาย ๆ ด้าน แต่ต่างกันตรงลักษณะที่เป็นประเด็นการศึกษา (ยกตัวอย่างเช่น กลุ่มนางพยาบาลที่สูบหรือไม่สูบบุหรี่) เพื่อหาความสัมพันธ์กับผลทางสุขภาพ (เช่นโรคมะเร็ง) 
ค่า risk ratio (อัตราความเสี่ยง) และ odds ratio จะสามารถใช้ประเมินความเสี่ยงสัมพัทธ์ (relative risk) ได้
ในงานศึกษาประเภทนี้ นักวิจัยจะเก็บข้อมูลที่บันทึกไว้ในอดีต และจะไม่ติดตามคนไข้เหมือนกับที่ทำในการศึกษาตามแผน
แต่ว่า จุดเริ่มต้นของงานศึกษา คือการกำหนดกลุ่มการศึกษาที่ได้รับหรือไม่ได้รับปัจจัยที่เป็นประเด็น จะเหมือนกันในงานศึกษาตามรุ่นทุกรูปแบบ
เพียงแต่งานศึกษาย้อนหลังจะตรวจดูการเกิดโรคซึ่งเป็นข้อมูลที่มีบันทึกไว้แล้ว ส่วนงานศึกษาตามแผนจะติดตามคนไข้เพื่อตรวจสอบข้อมูลการเกิดของโรคที่จะมีต่อไปในอนาคต
ฉะนั้น ในงานศึกษาย้อนหลัง เหตุการณ์ทุกอย่างคือ การได้รับปัจจัยที่เป็นประเด็น ช่วงเวลาที่ยังไม่ปรากฏโรค และผลที่เกี่ยวกับโรค (เช่นการเกิดขึ้นของโรค) ล้วนแต่ได้เกิดแล้วในอดีต
ดังนั้น จึงเป็นการเก็บข้อมูลที่มีอยู่แล้ว แล้วตรวจสอบว่า มีความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยความเสี่ยงที่เป็นประเด็นการศึกษา กับการเกิดโรคหรือไม่
ส่วนงานศึกษาตามแผนเริ่มจากกลุ่มสองกลุ่มในปัจจุบัน แล้วติดตามในอนาคตต่อไปว่าจะเกิดโรคหรือไม่
มีความสำคัญที่จะเข้าใจว่า ระเบียบวิธีของทั้งการศึกษาตามแผนและการศึกษาย้อนหลังต่างก็เป็นแบบเดียวกัน แต่การศึกษาย้อนหลังทำหลังจากเกิดเหตุการณ์ทั้งหมดแล้ว (post-hoc) ส่วนการศึกษาตามแผนทำไปตามแผน (หรือทำต่อไปในอนาคต)
แต่ว่า งานศึกษาย้อนหลังจะใช้เวลาเพียงแค่รวบรวมข้อมูลที่มีอยู่ แล้วตีความข้อมูลเหล่านั้นเท่านั้น
เป็นการตรวจสอบปัจจัยความเสี่ยงและปัจจัยความคุ้มครอง เปรียบเทียบกับผลที่เกิดขึ้นแล้ว ในช่วงเวลาที่เริ่มงานศึกษา
แต่ว่าเป็นการศึกษาที่ต้องอาศัยความระมัดระวังมาก เพราะว่า ข้อผิดพลาดเนื่องจากตัวแปรสับสน (confounding) และความเอนเอียง (bias) ในงานศึกษาย้อนหลัง สามัญกว่าในงานศึกษาตามแผน
ข้อดี

งานศึกษาย้อนหลังมีข้อดีเมื่อเทียบกับงานศึกษาตามแผนคือ
เป็นงานขนาดเล็กกว่า
ใช้เวลาน้อยกว่า
ดีกว่าเมื่อต้องวิเคราะห์ผลที่เกิดขึ้นหลายอย่าง
ในการแพทย์ สามารถใช้ศึกษาโรคหายาก ซึ่งถ้าจะทำในงานตามแผน จะต้องเป็นกลุ่มรุ่นที่ใหญ่มาก เพราะว่าในงานแบบย้อนหลัง คนที่มีโรคชัดเจนอยู่แล้ว ดังนั้น จึงช่วยการศึกษาโรคหายากได้ดีเป็นอย่างยิ่ง
โดยทั่วไปมีค่าใช้จ่ายน้อยกว่างานตามแผน เพราะว่า เหตุการณ์ต่าง ๆ รวมทั้งการได้รับปัจจัยและการเกิดโรคหรือผลอย่างอื่น ได้เกิดขึ้นแล้ว ดังนั้น จึงสามารถทุ่มทรัพยากรเพื่อเก็บข้อมูลอย่างเดียว
มีประโยชน์ทั่ว ๆ ไปเหมือนกับงานศึกษาตามรุ่นทุกอย่าง
ข้อเสีย

งานย้อนหลังมีข้อเสียเมื่อเทียบกับงานตามแผน
ที่สำคัญรวมทั้ง
ค่าทางสถิติบางอย่างไม่สามารถวัดได้ และอาจจะเกิดความเอนเอียงอย่างมีนัยสำคัญ ในการเลือกกลุ่มควบคุม
ความเอนเอียงอย่างอื่น ๆ สามารถมีผลต่อการระลึกข้อมูลการได้รับปัจจัยความเสี่ยงที่เป็นประเด็นการศึกษา ที่ตรงกับความจริง ความเอนเอียงรวมทั้ง ความเอนเอียงโดยการคัดเลือก (selection bias) และ information bias (การวัดค่าผิดจากความจริง) ที่เกิดเพราะทำการย้อนหลัง
ลำดับเวลาที่ได้รับปัจจัยกับการเกิดของโรค บ่อยครั้งยากที่จะประเมิน
ผู้วิจัยไม่สามารถควบคุมการประเมินค่าการรับปัจจัย (exposure) และผลที่เกิดขึ้น แต่ต้องอาศัยผู้อื่นในการวัดและการบันทึกค่าที่ถูกต้อง ซึ่งอาจจะเป็นปัญหาที่สำคัญ เพราะอาจเป็นเรื่องยากที่จะทำการเปรียบเทียบที่ถูกต้อง ระหว่างการได้รับปัจจัยกับการไม่ได้รับ
งานย้อนหลังอาจจะต้องมีตัวอย่างมาก ในการศึกษาผลที่หายาก
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Meirik, O. "Cohort and Case-Control Studies".  ใน Campana, Aldo (บ.ก.). Reproductive Health. Geneva Foundation for Medical Education and Research.
↑  "ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑", ให้ความหมายของ "cohort" ว่า "ตามรุ่น" เช่น "cohort analysis" แปลว่า "การวิเคราะห์ตามรุ่น", และ "retrospective study" ว่า "การศึกษาย้อนหลัง"
↑  Doll, Richard. "Cohort studies: history of the method II. Retrospective cohort studies" (PDF). History of epidemiology.
↑  "Definition of historic cohort study - NCI Dictionary of Cancer Terms".
1 2 3  "Prospective vs. retrospective studies". StatsDirect Limited. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-02. สืบค้นเมื่อ 2015-05-06.
↑  doi:10.1136/emj.20.1.54
This citation will be automatically completed in the next few minutes. You can jump the queue or  บทความเต็มPDF (233 KB)
1 2 3 4 5  "retrospective study". สืบค้นเมื่อ 2015-05-06.
1 2 3 4 5 6 7  Hyde, James N. "Retrospective Cohort Study: Strengths and Weaknesses". Epidemiology and Biostatistics - Lecture 2: Observational Studies. Tufts University. สืบค้นเมื่อ 2015-05-06.
↑  "4. The epidemiological approach to investigating disease problems". Food and Agriculture Organization. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-05-06. สืบค้นเมื่อ 2015-05-06.
↑  "Lesson 9: Cohort Study Design; Sample Size and Power Considerations for Epidemiologic Studies". STAT 507: Epidemiological Research Methods. The Pennsylvania State University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-12-20. สืบค้นเมื่อ 2015-05-06.
| ด ค กBiomedical research: Clinical study design / Design of experiments |
| --- | --- |
Overview:  การทดลองทางคลินิก Clinical trial protocol  Clinical trial management  Academic clinical trials 
Controlled study (EBM I to II-1; A to B):  การทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม การทดลองแบบอำพราง  Open-label trial) 
งานศึกษาแบบสังเกต (EBM II-2 to II-3; B to C):  งานศึกษาตามขวาง vs. งานศึกษาตามยาว, Ecological study งานศึกษาตามรุ่น (งานศึกษาตามรุ่นย้อนหลัง  งานศึกษาตามรุ่นตามแผน)  งานศึกษามีกลุ่มควบคุม (Nested case-control study)  Case series  Case study  รายงานผู้ป่วย 
วิทยาการระบาด/ methods:  occurrence: อุบัติการณ์ (อุบัติการณ์สะสม)  ความชุก ความชุก ณ จุดใดจุดหนึ่ง  ความชุกในช่วงเวลา) association: absolute (Absolute risk reduction, Attributable risk, Attributable risk percent)  relative (ความเสี่ยงสัมพัทธ์ (Odds ratio, Hazard ratio) other: Virulence  Infectivity  Mortality rate  Morbidity  Case fatality  Specificity and sensitivity  Likelihood-ratios  Pre/post-test probability 
Trial/test types:  In vitro  In vivo  Animal testing  Animal testing on non-human primates  First-in-man study  Multicenter trial  Seeding trial  Vaccine trial 
Analysis of clinical trials:  Risk-benefit analysis 
Interpretation of results:  Selection bias  Correlation does not imply causation  Null result 
Category · Glossary · List of topics
งูหลามต้นไม้สีเขียว

| งูหลามต้นไม้สีเขียว |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน Reptilia
อันดับ:: กิ้งก่าและงู Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes Serpentes
วงศ์:: วงศ์งูเหลือม Pythonidae
สกุล:: Morelia Morelia (snake) (Schlegel, 1872)
สปีชีส์:: Morelia viridis
ชื่อทวินาม
Morelia viridis (Schlegel, 1872)

ชื่อพ้อง
 Python viridis  Schlegel, 1872  Chondropython azureus  Meyer, 1874  Chondropython pulcher  Sauvage, 1878  Chondropython azureus  — W. Peters & Doria, 1878  Chondropython viridis  — Boulenger, 1893  Chondropython viridis  — Kinghorn, 1928  Chondropython viridis  — McDowell, 1975  Morelia viridis  — Underwood & Stimson, 1990  Chondropython viridis  — Cogger, 1992  M [orelia]. viridis  — Kluge, 1993
งูหลามต้นไม้สีเขียว (อังกฤษ: Green tree python) เป็นงูไม่มีพิษชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Morelia viridis อยู่ในวงศ์งูเหลือม (Pythonidae)
งูเมื่อโตเต็มวัยแล้วจะมีสีของช่วงหลังเป็นสีเขียวสดใสหรือสีฟ้าเป็นแต้ม และช่วงท้องเป็นสีเหลืองอ่อนหรือสีขาวตลอดแนวกระดูกสันหลัง ในขณะที่ยังเป็นตัวอ่อนส่วนใหญ่จะเป็นสีเหลืองสดใสตลอดลำตัว  แต่ในบางพื้นที่อาจจะมีช่วงหลังเป็นสีแดง, ส้มหรือเขียว  ร่างกายมีกล้ามเนื้อแข็งแรงมีส่วนหัวและลำตัวสั้น  ตามีขนาดใหญ่โดยที่มีม่านตาอยู่ในแนวตั้ง และมีแอ่งจับคลื่นความร้อนบริเวณริมฝีปากเช่นเดียวกับงูในวงศ์เดียวกันนี้ชนิดอื่น ๆ โดยใช้เป็นเครื่องมือตรวจจับคลื่นความร้อนจากสัตว์เลือดอุ่นโดยเฉพาะในเวลากลางคืนเพื่อจับเป็นอาหาร
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 150-200 เซนติเมตร เป็นงูที่สามารถพบได้ในหลายพื้นที่ของเกาะนิวกินีตลอดจนหลายเกาะของอินโดนีเซียจนถึงรัฐควีนส์แลนด์ ของออสเตรเลีย สามารถพบได้ทั้งในป่าพรุ, ป่าดิบแล้ง ตลอดจนถึงพื้นที่ทำการเกษตร โดยสามารถพบได้จนถึงพื้นที่สูงจากระดับน้ำทะเลถึง 2,000 เมตร
โดยมากจะหาอาหารในเวลากลางคืน ได้แก่ กิ้งก่าและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก โดยจะหากินหลักบนต้นไม้ แต่บางครั้งก็จะลงพื้นดินมาหาอาหารได้ด้วย
จัดเป็นงูชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง
แหล่งข้อมูลอื่น

Morelia viridis ที่คลังข้อมูลสัตว์เลื้อยคลาน Reptarium.czสืบค้นเมื่อ 19 September 2007
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q849394  Wikispecies: Morelia viridis  ADW: Morelia_viridis  GBIF: 5225681  iNaturalist: 32164  IRMNG: 10990671  ITIS: 634781  IUCN: 177524  NCBI: 129333  Species+: 11140
งูลายสอ

| งูลายสอ |
| --- | --- |

งูลายสอบ้าน หรืองูลายสอใหญ่ (X. piscator)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไฟลัมย่อย:: Vertebrata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes
วงศ์:: Colubridae
วงศ์ย่อย:: Natricinae
สกุล:: Xenochrophis Günther, 1864

ชนิด
 13 ชนิด ดูในเนื้อหา
งูลายสอ (อังกฤษ: Painted keelbacks) เป็นงูขนาดเล็กในสกุล Xenochrophis (/ซี-โน-โคร-ฟิส/) ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหลัง (Colubridae) เป็นงูขนาดเล็กที่ไม่มีพิษ แต่มีนิสัยดุร้าย ลำตัวมักมีลายดำบนพื้นสีเหลือง อาศัยหากินอยู่ตามพื้นดินและในน้ำ ไม่ขึ้นต้นไม้ ออกหากินในเวลากลางวัน