stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โก ซู
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | เพลง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 1998 | "Last Promise" | Position |
| 1998 | "Pig Man" | Noise |
| 1998 | "Letter" | Position |
| 2000 | "U Got the Funk" | Lee Hyun-do |
| 2001 | "I'll Be Back" | Yoo Seung-jun |
| 2002 | "Sadness" | Kang Hyung-rok |
| 2002 | "A Sad Gift" | Kim Jang-hoon |
| 2003 | "1:1" | Juju Club |
| 2003 | "I Still Bite My Lips" | Lee Soo-young |
| 2003 | "Left Alone" | Lee Soo-young |
| 2004 | "Confession" | Park Hye-kyung |
| 2004 | "Burying My Face in Tears" | Jang Na-ra |
ผลงาน > โฆษณา

KTFever
Bachuss
BH Fashion
Popeye Chicken
Ziozia Fashion
N2O
MayPole
รางวัลที่ได้รับ

2005 42nd Grand Bell Awards: Best Actor Award ("Some")
2003 Model Line Awards: Most Popular Actor Award
2003 Model Line Awards: Best Dresser Award
2002 SBS Awards: Best New Actor Award (Age of Innocence)
2002 SBS Awards: Top Ten Stars Award (Age of Innocence)
2001 SBS Awards: Best New Actor Award (Piano)
2001 SBS Awards: Popularity Award (Piano)
2000 MBC Awards: Best New Actor Award (Mothers and Sisters)
โย โฮ-ฮย็อน

| โย โฮ-ฮย็อน |
| --- | --- |

เกิด:  (1994-05-09) 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี) โซล, เกาหลีใต้
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2014-ปัจจุบัน
ตัวแทน: อีเลฟัน เอ็นเตอร์เทนเม้นท์

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 여회현
ฮันจา: 呂會鉉
อาร์อาร์: Yeo Hoe-hyeon 
เอ็มอาร์: Yŏ Hoehyŏn 
 
โย โฮ-ฮย็อน (เกาหลี: 여회현, อักษรโรมัน: Yeo Hoe-hyun; 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี ค> ศ. | เรื่อง | บทบาท | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2014 | สติล, ไลฟ์โกส์ออน | เพื่อนร่วมชั้นของดัลโพ | [ต้องการอ้างอิง] |
| 2016 | วิทออร์วิทเอ้ายู | ย็อง-ดัล |  |
| 2016 | เดอะลาสปรินเซส | คิม จัง-ฮัน วัยรุ่น |  |
| 2018 | เดอะเกรทแบทเทิล | มา-โร |  |
แทว็อนกุนฮึงซ็อน

แทว็อนกุนฮึงซ็อน (เกาหลี: 흥선 대원군; ฮันจา: 興宣大院君) เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าโคจง และเป็นผู้สำเร็จราชการแทนในรัชสมัยของพระโอรส แทว็อนกุนฮึงซ็อน หรือเรียกสั้น ๆ ว่า แทว็อนกุน เป็นผู้มีบทบาทอย่างมากในการเมืองสมัยราชวงศ์โชซอนตอนปลาย
พระราชวงศ์ตกอับ

แทว็อนกุนฮึงซ็อนเดิมพระนามว่า อี ฮาอึง (เกาหลี: 이하응 李昰應) ประสูติเมื่อค.ศ. 1821 เป็นพระโอรสองค์ที่ 4 ของเจ้าชายนัมย็อน (เกาหลี: 남연군 南延君) กับพระชายาจากตระกูลมินแห่งยอฮึง พระบิดาของเจ้าชายอี ฮาอึงคือเจ้าชายนัมย็อนนั้น เดิมชื่อว่า อี กู เป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าอินโจมาแล้วหลายรุ่น ด้วยความห่างไกลทางสายพระโลหิตทำให้ตระกูลของอี กูมีสถานะเป็นเพียงขุนนาง ยังบัน ธรรมดา แต่ทว่าในค.ศ. 1815 อี กูได้เข้าเป็นบุตรบุญธรรมขององค์ชายอึนชิน (เกาหลี: 은신군 恩信君) พระโอรสของเจ้าชายรัชทายาทซาโด) เนื่องจากเจ้าชายอึนชินต้องพระอาญาถูกเนรเทศไปยังเกาะเชจูและสิ้นพระชนม์ที่นั่นทำให้ขาดทายาท อี กูได้รับสถานะเป็นเจ้าชายและได้รับพระนามว่า เจ้าชายนัมย็อน ค.ศ. 1843 เจ้าชายอี ฮาอึงได้รับพระนามว่า เจ้าชายฮึงซ็อน (เกาหลี: 흥선군 興宣君)
ราชสำนักโชซอนในสมัยนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของราชนิกูล หรือการปกครองแบบเซโด (เกาหลี: 세도정치 勢道政治) ซึ่งเป็นการปกครองโดยพระญาติของพระมเหสีหรือพระพันปี ได้แก่ ตระกูลคิมแห่งอันดง ตระกูลโจแห่งพุงยาง และตระกูลฮงแห่งนัมยาง ซึ่งตระกูลเหล่านี้คอยแก่งแย่งผลัดกันขึ้นมามีอำนาจและมักหาทางกำจัดเจ้าชายที่มีความสามารถไปให้พ้นทาง เจ้าชายฮึงซ็อนตระหนักถึงความจริงข้อนี้ดีจึงทรงแสร้งทำองค์เหมือนคนวิปริตไร้ความสามารถ ขาดสติปัญญา เพื่อที่จะไม่เป็นที่สนใจของตระกูลคิมแห่งอันดงซึ่งมีอำนาจอยู่ในขณะนั้น จนกระทั่งค.ศ. 1863 พระเจ้าชอลจงสวรรคตโดยที่ไม่มีทายาท ทำให้ราชบัลลังก์ขาดผู้สืบทอด เจ้าชายฮึงซ็อนได้ทรงเข้าหาพระอัยยิกาตระกูลโจแห่งพุงยาง ผู้ทรงอาวุโสที่สุดในราชสำนักขณะนั้น โดยเสนอให้ยกบุตรชายของตนคือ อี มย็องบก (เกาหลี: 이명복 李命福) ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป เนื่องจากเจ้าชายอี มย็องบกมีพระชนมายุเพียงแค่สิบเอ็ดพระชันษาพระอัยยิกาโจจึงสามารถกุมอำนาจในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนได้ ซึ่งพระอัยยิกาตระกูลโจก็ทรงเห็นชอบจึงยกให้องค์ชายลีมยองบกเป็นกษัตริย์เกาหลีองค์ต่อมา คือ พระเจ้าโกจงแห่งโชซอน
เมื่อพระโอรสคือพระเจ้าโคจงได้ขึ้นครองราชย์แล้ว เจ้าชายฮึงซ็อนในฐานะเป็นพระราชบิดาของพระเจ้าโคจงได้รับพระอิสริยยศเป็น แทว็อนกุน หรือ พระบรมราชชนก (เกาหลี: 대원군 大院君) อันเป็นตำแหน่งสำหรับพระราชบิดาของพระมหากษัตริย์โชซอนซึ่งมักจะล่วงลับไปแล้ว แทว็อนกุนฮึงซ็อน หรือ เจ้าชายฮึงซ็อน พระบรมราชชนก นั้น จึงเป็นแทว็อนกุนเพียงพระองค์เดียวที่ได้รับพระอิสริยยศนี้ในขณะที่มีพระชนม์ชีพอยู่
ขึ้นสู่อำนาจ

เมื่อพระเจ้าโคจงขึ้นครองราชย์ ตระกูลคิมแห่งอันดงซึ่งครอบครองตำแหน่งระดับสูงต่าง ๆ อยู่ในขณะนั้นก็ถูกขับออกจากราชสำนักไปจนเกือบหมดสิ้น โดยที่มีตระกูลโจแห่งพุงยางนำโดยพระอัยยิกาตระกูลโจและโจโดซุน ขึ้นมามีอำนาจแทน อย่างไรก็ตามแทว็อนกุนก็ได้ทรงแสดงศักยภาพโดยการยึดอำนาจการปกครองจากตระกูลโจมาไว้แก่ตนเอง โดยแทว็อนกุนทรงสามารถดำเนินการปฏิรูปการปกครองของราชสำนักโชซอน ซึ่งเสื่อมลงและเต็มไปด้วยการทุจริตจากการปกครองของราชนิกูลแบบเซโด โดยมีพื้นฐานบนหลักของลัทธิขงจื้อ และแก้ไขปัญหาการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายของขุนนาง โดยแทว็อนกุนได้กำจัดต้นเหตุแห่งการแบ่งฝักฝ่ายของขุนนางคือ สำนักปราชญ์ขงจื้อต่าง ๆ ตามหัวเมืองเรียกว่า ซอวอน (เกาหลี: 서원 書院) โดยแทว็อนกุนทรงสั่งปิด ซอวอน ทั่วอาณาจักรโชซอนกว่าสี่ร้อยแห่ง ท่ามกลางการประท้วงของขุนนางและนักปราชญ์ต่าง ๆ  เพราะนอกจากจะเป็นที่ปลูกฝังความคิดแบ่งฝ่ายแล้ว ซอวอน ยังเป็นสถานที่สำหรับเซ่นไหว้บูชานักปราชญ์ผู้มีชื่อเสียงชาวจีนและชาวเกาหลีต่าง ๆ  ซึ่งแทวอนกุนได้ทำการตอบโต้ว่า "...ข้าจะไม่ยอมรับแม้แต่การฟื้นคืนชีพของขงจื้อ ถ้าหากว่านั่นจะเป็นการทำร้ายประชาชน..." จึงกล่าวได้ว่าการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายของขุนนางเกาหลีที่ดำเนินมานานหลายร้อยปี สิ้นสุดลงในสมัยของแทวอนกุนนั้นเอง
ค.ศ. 1865 แทว็อนกุนทรงมีโครงการที่จะย้ายพระราชวังจากพระราชวังชังด็อกกลับไปยังพระราชวังคย็องบก ซึ่งได้ถูกเผาทำลายเสียหายไปเมื่อครั้งการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135–2141) เมื่อกว่าสามร้อยปีก่อนโดยที่มิได้มีการบูรณะ แต่ทว่าราชสำนักโชซอนไม่มีงบประมาณพอที่จะทำการซ่อมแซมบูรณะพระราชวังใหม่ แทว็อนกุนจึงทรงให้มีการเก็บภาษีจากชนชั้นขุนนาง ยังบัน ซึ่งแต่เดิมชนชั้นขุนนางได้รับการยกเว้นภาษีเสมอมา สร้างความไม่พอใจให้แก่ชนชั้น ยังบัน เป็นอย่างมากแต่เป็นการแบ่งเบาภาระของประชาชน และการเก็บภาษีนี้ยังทำให้อำนาจทางเศรษฐกิจของชนชั้น ยังบัน อ่อนแอลง หลังจากที่ใช้เวลาบูรณะสองปี พระราชวังคย็องบกก็เสร็จสิ้นในค.ศ. 1867 พระเจ้าโคจง แทว็อนกุน และพระอัยยิกาตระกูลโจจึงเสด็จแปรพระราชฐานไปประทับยังพระราชวังใหม่
ขึ้นสู่อำนาจ > การรุกรานของชาวตะวันตก

ความท้าทายอย่างใหญ่หลวงที่สุดของราชสำนักเกาหลีในสมัยของแทว็อนกุนคือ ความพยายามของชาติตะวันตกในการติดต่อค้าขายกับอาณาจักรโชซอน ซึ่งอาณาจักรโชซอนยึดถือนโยบายปิดประเทศไม่ข้องแวะกับชาวต่าชาติใด ๆ  (ยกเว้นราชวงศ์ชิงและญี่ปุ่น) จนได้รับฉายาว่า อาณาจักรฤๅษี (The Hermit Kingdom) และปัญหาการเผยแพร่คริสต์ศาสนาในเกาหลีช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 อันจะเป็นภัยคุกคามต่อลัทธิขงจื้อที่ราชสำนักยึดถือเป็นหลักสำคัญมาช้านาน ทำให้ราชสำนักโชซอนนั้นมีทัศนคติที่ไม่สู้ดีนักกับชาวตะวันตกและวิทยาการตะวันตกโดยรวม
ในความพยายามที่จะกำจัดคริสต์ศาสนาออกไปจากเกาหลี ในค.ศ. 1866 หลังจากที่ราชวงศ์ชิงได้พ่ายแพ้ในสงครามฝิ่นครั้งที่สอง ชาติตะวันตกเริ่มให้ความสนใจแก่อาณาจักรโชซอน โดยรัสเซียได้ส่งเรือรบเข้ามาหวังเปิดการเจรจาการค้า ทำให้ในปีนั้นแทว็อนกุนทรงตัดสินพระทัยดำเนินกวาดล้างชาวคริสเตียนในเกาหลี โดยมีการประหารชีวิตบาทหลวงซีเมอง-ฟรองซัว แบร์โนซ์ (Siméon-François Berneux) หัวหน้าสมาคมมิชชันนารีต่างประเทศแห่งกรุงปารีส (Société des Missions Étrangères de Paris) ในเกาหลี ชาวคริสเตียนที่หลุดรอดไปได้เดินทางไปพบปิแอร์-กุสตาฟ โรเซอ (Pierre-Gustave Roche) นายพลเรือฝรั่งเศสที่กรุงปักกิ่ง โรเชอจึงตัดสินใจรุกรานโชซอนในทันที ทัพเรือของโรเซอบุกยึดได้เกาะคังฮวา แต่กระแสน้ำแปรปรวนและแม่น้ำฮันตื้นเขินเกินกว่าจะล่องเรือไปได้ทำให้โรเซอยกทัพไปไม่ถึงเมืองฮันยาง โรเซอมีพยายามจะยกทัพขึ้นฝั่งอยู่หลายครั้งแต่ถูกกองทัพโชซอนต่อต้านอย่างรุนแรงจึงถอยกลับไปในที่สุด การบุกเกาหลีของฝรั่งเศสครั้งนี้เรียกว่า พยองอินยังโย (เกาหลี: 병인양요) หรือ การรุกรานของชาวตะวันตกในปีพยองอิน
ในปีค.ศ. 1866 เช่นกัน บริษัทอังกฤษแห่งหนึ่งในจีน ต้องการที่จะทำสัญญาการค้ากับโชซอน จึงส่งเรือรบชื่อว่าเจเนอรัล เชอร์แมน (General Sherman) ซึ่งเป็นเรือรบของสหรัฐอเมริกามายังโชซอน ซึ่งเรือเจเนอรัล เชอร์แมนถูกต่อต้านอย่างรุนแรงจากทางการโชซอนโดยการส่งทัพมาโจมตีและเผาเรือเจเนอรัล เชอร์แมน อีกห้าปีต่อมาในค.ศ. 1871 รัฐบาลสหรัฐอเมริกาจึงส่งทัพเรือส่วนหนึ่งจากกองกำลังภาคเอเชีย (Asiatic Squadron) นำโดยนายจอห์น ร็อดเจอร์ส (John Rodgers) มายังโชซอน เพื่อเจรจาขอชดเชยค่าเสียหายจากกรณีเรือเจเนอรัล เชอร์แมน แต่ด้วยการสื่อสารที่ไม่ได้ผลทำให้เมื่อทัพเรือสหรัฐอเมริกาเข้าสู่แม่น้ำฮัน ชาวโชซอนเข้าใจว่าทัพเรือสหรัฐฯ จะมาบุกยึดเมืองฮันยางจึงยิงปืนเข้าใส่ ทัพสหรัฐอเมริกาตอบโต้ด้วยการบุกยึดเกาะคังฮวา และโจมตีเมืองต่าง ๆ ของโชซอน และได้จับชาวโชซอนเป็นเชลยไว้จำนวนมาก จึงคิดจะให้เป็นข้อแลกเปลี่ยนในการทำสัญญาทางการค้า แต่ทางราชสำนักไม่สนใจชีวิตของตัวประกันและยังคงยืนยันจะปิดประเทศต่อไป เมื่อการเจรจาไม่ได้ผลทัพเรืออเมริกาจึงถอยทัพกลับ การบุกเกาหลีของสหรัฐอเมริกาครั้งนี้เรียกว่า ชินมียังโย (เกาหลี: 신미양요) การรุกรานของชาวตะวันตกในปีชินมี
สูญเสียอำนาจ

ค.ศ. 1866 เมื่อพระเจ้าโกจงมีพระชนมายุสิบห้าชันษาถึงเวลาอภิเษกสมรส พระอัยยิกาตระกูลโจและแทว็อนกุนฮึงซ็อน พระบิดาของพระเจ้าโกจงเป็นผู้คัดเลือกพระมเหสีองค์ใหม่ พระชายาของแทว็อนกุนคือ พระชายายอฮึง (เกาหลี: 여흥부대부인 驪興府大夫人) ได้แนะนำสตรีจากตระกูลของพระนาง เป็นบุตรสาวของมินชีรก (เกาหลี: 민치록 閔致祿) ให้เป็นพระมเหสีของพระเจ้าโกจง ซึ่งแทว็อนกุนฮึงซ็อนนั้นก็เห็นด้วยเนื่องจากว่าเป็นตระกูลของพระชายาของเจ้าชายแทวอนเอง ซึ่งเป็นตระกูลที่มีอิทธิพลและบทบาทในราชสำนักน้อย ไม่น่าจะเป็นภัยคุกคามต่อแทว็อนกุนในอนาคต แต่ปรากฏว่าพระมเหสีองค์ใหม่จากตระกูลมิน (จักรพรรดินีมย็องซ็อง) กลับเข้ามาแทรกแซงกิจการบ้านเมืองและนำตระกูลมินแห่งยอฮึงเข้ามามีอำนาจในราชสำนักแข่งขันกันกับแทว็อนกุน
ค.ศ. 1868 พระสนมควีอินระกูลลี (เกาหลี: 귀인이씨 貴人李氏) ประสูติพระโอรสองค์แรกแด่พระเจ้าโคจงพระนามว่า  เจ้าชายวานฮวา (เกาหลี: 완화군 完和君) ซึ่งเจ้าชายแทวอนประสงค์จะแต่งตั้งเจ้าชายวานฮวาเป็นเจ้าชายรัชทายาท พระมเหสีมินประสูติพระโอรสองค์แรกของพระองค์เองแต่ทว่าสิ้นพระชนม์ลงเมื่อพระชนมายุเพียงสามวัน เจ้าชายแทวอนตำหนิพระมเหสีมินว่าทรงไม่อาจทำหน้าที่ของภรรยาที่ดีได้ ในขณะที่พระมเหสีมินตรัสโทษโสมของเจ้าชายแทวอนที่ประทานแก่พระโอรสว่าเป็นต้นเหตุการสิ้นพระชนม์ ในค.ศ. 1873 กลุ่มขุนนางตระกูลมินได้สนับสนุนให้ขุนนางชื่อว่า ชเวอิกฮยอน (เกาหลี: 최익현 崔益鉉) ถวายฏีกาตำหนิการปกครองของเจ้าชายแทวอนว่ามีการทุจริตฉ้อฉล และร้องขอให้พระเจ้าโคจงทรงปกครองประเทศด้วยพระองค์เองเนื่องจากมีพระชนมายุเกินยี่สิบชันษาแล้ว พระเจ้าโคจงจึงทรงประกาศว่าจะว่าราชการด้วยพระองค์เอง เป็นเหตุให้เจ้าชายแทวอนต้องทรงพ้นสภาพจากการเป็นผู้สำเร็จราชการแทนไปโดยปริยาย เมื่อทรงสูญเสียอำนาจให้แก่พระสุนิสา (ลูกสะใภ้) แล้ว แทว็อนกุนก็เสด็จย้ายไปประทับที่พระราชวังอุนฮยอน
หลังจากที่สูญเสียอำนาจไปแล้วนั้น แทว็อนกุนยังทรงหาทางกอบกู้อำนาจคืนจากพระมเหสีมินและตระกูลมินอยู่เสมอ ในค.ศ. 1881 แทว็อนกุนทรงร่วมกับขุนนางผู้สมรู้ร่วมคิดจำนวนหนึ่งวางแผนการก่อกบฏยึดอำนาจจากพระเจ้าโคจงและพระมเหสีมิน พร้อมทั้งยกให้องค์ชายวานึง (เกาหลี: 완은군 完恩君) พระโอรสองค์โตผู้เป็นพระเชษฐาของพระเจ้าโคจงเป็นกษัตริย์แทน แต่ทว่าแผนการกลับล่วงรู้ไปถึงพระมเหสีมินเสียก่อน จึงมีการจับกุมลงโทษประหารชีวิตผูสมรู้ร่วมคิด รวมทั้งองค์ชายวานึงถูกสำเร็จโทษประหารชีวิตไปเช่นกัน ส่วนแทว็อนกุนในฐานะพระราชบิดาจึงไม่มีผู้ใดสามารถเอาผิดได้
ในค.ศ. 1882 ในเหตุการณ์กบฏปีอีโม (เกาหลี: 임오군란) ทหารเก่าไม่พอใจการปฏิรูปของพระมเหสีมินได้ยกทัพเข้ายึดพระราชวังคย็องบก และถวายคืนอำนาจให้แด่แทว็อนกุน แต่ทว่าพระมเหสีได้ทรงร้องขอความช่วยเหลือจากจีนราชวงศ์ชิง ได้ส่งกองทัพจำนวน 4,500 นำโดยหลี่หงจาง (จีน: 李鴻章 Lǐ Hóngzhāng) เข้ามายังกรุงโซลเพื่อทำการปราบกบฏลงได้สำเร็จ แทว็อนกุนทรงต้องโทษและถูกจับกุมองค์ไปยังเมืองเทียนจิน หลังจากที่ประทับอยู่เมืองเทียนจินเป็นเวลาเกือบสามปี ทางราชสำนักชิงก็ได้ปลดปล่อยแทว็อนกุนกลับมาสู่โชซอน
ค.ศ. 1895 เหตุการณ์ปีอึลมี พระมเหสีมินทรงถูกลอบสังหารอย่างโหดเหี้ยมโดยกลุ่มทหารญี่ปุ่นทำโดย มิอุระ โกโร (ญี่ปุ่น: 三浦梧楼; โรมาจิ: Miura Gorō) ราชทูตญี่ปุ่นประจำเกาหลีในขณะนั้น เป็นที่คาดเดาว่า แทว็อนกุนทรงมีส่วนรู้เห็นในเหตุการณ์ครั้งนี้
แทว็อนกุนสิ้นพระชนม์เมื่อค.ศ. 1898 ที่พระราชวังอุนฮยอน พระชนมายุ 78 ชันษา
พระราชวงศ์

พระราชบิดา
องค์ชายนัมยอง (1788-1836)
พระราชมารดา
ไม่ทราบพระนามแน่ชัด
พระชายา
พระชายายอฮึงจากตระกูลมิน (1818-1898)
อนุภรรยา กเย ซองวอล (계성월)
พระโอรสและธิดา
ลี แจมยอน (องค์ชายวอนฮึง) (1845-1912)- ประสูติในพระชายาตระกูลมิน
ลี มยอนบก (พระเจ้าโคจง) (1852-1919)- ประสูติในพระชายาตระกูลมิน
ลี แจซอน (องค์ชายวานึง) 완은군 (1842-1881) -ประสูติในอนุภรรยากเยซองวอล
ดูเพิ่ม

แทว็อนกุน
พระเจ้าโคจง
จักรพรรดินีเมียงซอง
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-05-23. สืบค้นเมื่อ 2014-03-15.
↑  http://www.koreanhistoryproject.org/Ket/C21/E2101.htm
↑  Jae-eun Kang. The Land of Scholars: Two Thousand Years of Korean Confucianism. Homa & Sekey Books, 2006.
↑  http://www.koreanhistoryproject.org/Ket/C22/E2204.htm
แทว็อนกุนฮึงซ็อน พระราชบิดาในพระเจ้าโกจง(จักรพรรดิโกจง)
โนแมด

| โนแมด |
| --- | --- |
ที่เกิด: โซล ประเทศเกาหลีใต้
แนวเพลง:  เคป็อป  ฮิปฮอป  แทร็ป  อาร์แอนด์บี 
ช่วงปี: 2024–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: โนแมดเอนเตอร์เทนเมนต์

สมาชิก:  โดอึย  ซังฮา  ว็อน  ริเวอร์  จุนโฮ 
โนแมด (เกาหลี: 노매드, อักษรโรมัน: NOMAD ย่อมาจาก Need Our Microphone And Dances) เป็นบอยกรุ๊ปเกาหลีใต้ที่กำลังจะเปิดตัวภายใต้โนแมดเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบด้วยสมาชิก 5 คน ได้แก่ โดอึย, ซังฮา, ว็ฮน, ริเวอร์, และ จุนโฮ พวกเขาเผยแพร่วิดีโอการแสดงก่อนวางจำหน่ายของอีพีแรก B-Side ชื่อเพลง Lights On ในวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2023 กลุ่มมีกำหนดเปิดตัวในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024
ผลงานเพลง > อีพี

| ชื่อ | รายละเอียด | อันดับชาร์ทสูงสุด> KOR | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| B-Side |  วางจำหน่าย: 27 ธันวาคม ค.ศ. 2023  สังกัด: โนแมดเอนเตอร์เทนเมนต์  รูปแบบ: ดาวน์โหลดดิจิทัล, สตรีมมิ่ง | รอประกาศ | รอประกาศ |
แหล่งข้อมูลอื่น

โนแมด ที่อินสตาแกรม
วิดีโอ ที่ยูทูบ
โนแมด ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
โนแมด ที่ติ๊กต็อก
โน อาจู

| โน อาจู |
| --- | --- |
เกิด:  (1990-07-06) 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 (34 ปี) โน อาจู (노아주) โซล ประเทศเกาหลีใต้
อาชีพ: นักร้อง, นักเต้น
ปีที่แสดง: ค.ศ. 2007–2010
ผลงานเด่น: เการักที่เกาหลี
สังกัด: สแตมเอนเตอร์เทนเมนท์
โน อาจู (เกาหลี: 노아주; อังกฤษ: Noh Ah-joo) เกิดวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ที่ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2008 กับซิงเกิลที่มีชื่อว่า "เฟิร์สคิส" รวมถึงมีผลงานร่วมแสดงในภาพยนตร์ไทยชุด เการักที่เกาหลี
ประวัติ

แม้ว่าซิงเกิลแรกของเขาจะไม่สามารถทำได้ตามคาดหวังไว้ในชาร์ตเพลง แต่เขาก็กลับมาอีกครั้งในซิงเกิล "ปาปารัซซี่" โดยมีการร่วมกับนักร้องหญิงที่ได้รับความนิยมอย่าง ยุนฮา ซึ่งยุนฮายังเป็นผู้เขียนเนื้อร้องให้กับเพลงและได้ปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอ
เขาได้เปิดตัวซิงเกิลในช่วงต้น ค.ศ. 2009 ในผลงาน "เวลธีเซคันด์เจเนอเรชัน" (재벌2세) ซึ่งมีความหมายถึงความหรูหราและเด็กใจแตก เพลงได้ถูกแบนโดยเครือข่ายวิทยุโทรทัศน์เคบีเอส โดยกล่าวว่าเพลงได้มีการส่งเสริมมากเกินไป กับวิถีชีวิตที่ตามใจตน ซึ่งได้รับการกล่าวถึงโดยประชาชน โดยกล่าวว่าทางเอสบีเอสเองก็รู้สึกผิดในสิ่งเดียวกัน เรียกได้ว่าเป็นเหมือนกับซีรีส์ รักฉบับใหม่หัวใจ 4 ดวง
ผลงานภาพยนตร์

เการักที่เกาหลี Sorry ซารางเฮโย รับบทเป็น อาจู (ค.ศ. 2010)
แหล่งข้อมูลอื่น

Ajoo - อา จู (ไทย)
โพโรโระ เพนกวินป่วน ก๊วนขั้วโลก

| โพโรโระ เพนกวินป่วน ก๊วนขั้วโลก |
| --- | --- |
ประเภท: เด็ก
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้ และ เกาหลีเหนือ 
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 6
จำนวนตอน: 52 ตอนต่อซีซัน (จนถึงซีซัน 3) 26 ตอนต่อซีซัน (ซีซัน 4 - ปัจจุบัน)
การผลิต
ความยาวตอน: 5 นาที ต่อ 1 ตอน (จนถึงซีซัน 3) 11 นาที ต่อ 1 ตอน (ซีซัน 4 - ปัจจุบัน)
ออกอากาศ
เครือข่าย: อีบีเอส
ออกอากาศ: 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546
โพโรโระ เพนกวินป่วน ก๊วนขั้วโลก (เกาหลี: 뽀롱뽀롱 뽀로로) เป็นการ์ตูนแอนิเมชันคอมพิวเตอร์ เป็นผลงานของ ไอโคนิกเอนเตอร์เทนเมนท์, เอสเคบอร์ดแบนด์, โอคอนและอีบีเอส และยังถือเป็นผลผลิตแห่งความร่วมมือจาก Samchŏlli บริษัทผลิตแอนิเมชัน ที่ตั้งอยู่ในแคซ็อง เกาหลีเหนือด้วย โดยเริ่มสร้างแอนิเมชันเรื่องนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 และเริ่มออกอากาศในเกาหลีใต้ทางช่อง  อีบีเอส ในปี พ.ศ. 2546
ในปัจจุบันแอนิเมชันเรื่องนี้ยังออกอากาศในหลายประเทศเช่น ออสเตรเลีย, ฝรั่งเศส, ไต้หวัน, อินเดีย, อิตาลี, เปอร์โตริโก, สิงคโปร์และเวียดนาม และยังออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ของ นอร์เวย์, ช่องบูมเมอแรงและการ์ตูนนิโต ของสหราชอาณาจักร และช่องดิสนีย์จูเนียร์เอเชีย
ในประเทศเกาหลีใต้ โพโรโระเป็นที่มีชื่อเสียงในกลุ่มเด็กวัยก่อนอนุบาลและเด็กทั่วไป และมีชื่อเล่นที่เรียกกันว่า "ท่านประธานโพโรโระ" (เกาหลี: 뽀통령) และในกลุ่มวัยรุ่นก็เรียกกันว่า "ศาสดาโพโรโระ" (เกาหลี: 뽀느님)
แอนิเมชันเรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับการผจญภัยของโพโรโระและผองเพื่อนซึ่งอาศัยอยู่ในป่าหิมะแห่งป่าโพรง โพรง ซึ่งมักจะเผชิญกับความท้าทาย, บทเรียนต่างๆและเรื่องของศีลธรรมในแต่ละตอน
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

Pororo - เพนกวินน้อยตัวผู้
Crong - เฮอร์รีราซอรัสตัวผู้
Eddy - หมาจิ้งจอกเฟนเนกตัวผู้
Poby - หมีขาวตัวผู้
Loopy - บีเวอร์ตัวเมีย
Petty - เพนกวินน้อยตัวเมีย
Harry - ฮัมมิงเบิร์ดตัวผู้
Rody - หุ่นยนต์ตัวผู้
Tong Tong - มังกรตัวผู้
Pipi - มนุษย์ต่างดาวสีม่วง
Popo - มนุษย์ต่างดาวสีฟ้า
ข้อมูลเพิ่มเติม

Iconix Official Website (English)
Pororo The Little Penguin Official Site เก็บถาวร 2005-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (outdated)
Pororo in Netherlands  (Dutch)
Mini-Site[ลิงก์เสีย] at Playhouse Disney Channel Asia
โอ ควัง-ซู

| โอ ควัง-ซู |
| --- | --- |
เกิด:  (1965-10-30) 30 ตุลาคม ค.ศ. 1965 (59 ปี)
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.ตัวแทนของ  เกาหลีใต้.มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก |
| --- | --- | --- |
|  |  เรโน 1986  | ไลต์ฟลายเวต |
เอเชียนเกมส์
|  |  โซล 1986  | ไลต์ฟลายเวต |
โอ ควัง-ซู (เกาหลี: 오광수, Oh Kwang-Soo; เกิดเมื่อ: 30 ตุลาคม ค.ศ. 1965 ที่เมืองโคฮึง จังหวัดช็อลลาใต้ ประเทศเกาหลีใต้) เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวเกาหลีใต้ และติดทีมชาติเกาหลีใต้เข้าแข่งขันในกีฬาเอเชียนเกมส์ และมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก รวมถึงเป็นนักมวยสากลอาชีพด้วย
ใน ค.ศ. 1986 โอเข้าแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นเวิลด์คัปในรุ่นไลต์ฟลายเวตและได้เหรียญทอง และยังชกชนะราฟาเอล ราโมส นักมวยเหรียญทองกีฬาแพนอเมริกัน ค.ศ. 1983 ได้ในรอบรองชนะเลิศด้วย ใน ค.ศ. 1986 โอได้เหรียญทองแดงในมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก และชกชนะอาร์เอสซีโรแบร์ต อีชอเซกี ในยกแรก ซึ่งต่อมา อีชอเซกีได้เหรียญทองแดงโอลิมปิก ค.ศ. 1988 ที่กรุงโซล ของเกาหลีใต้เป็นเจ้าภาพ โดยชนะผ่านในรอบแรก ในรอบสองพบกับไมเคิล คาร์บาฮาล นักมวยตัวแทนทีมชาติสหรัฐอเมริกา ซึ่งต่อมาได้เหรียญเงิน และเมื่อหันมาชกมวยสากลอาชีพก็กลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ผลปรากฏว่าคาร์บาฮาลเป็นฝ่ายชนะไป 2-3  รวมถึงในปีเดียวกันนั้น ยังได้เหรียญทองกีฬาเอเชียนเกมส์ในรุ่นไลต์ฟลายเวตด้วย
หลังจากโอลิมปิก 1988 ที่กรุงโซลแล้ว โอ ควัง-ซู ก็หันมาชกมวยสากลอาชีพในรุ่น 105 ปอนด์ หรือสตอร์วเวต ซึ่งเป็นพิกัดที่เล็กที่สุด ทำสถิติชนะมาทั้งหมด 6 ครั้ง จึงได้ชิงแชมป์โลกในรุ่นนี้ของสภามวยโลก (WBC) กับเจ้าของตำแหน่งชาวเม็กซิกัน ริคาร์โด โลเปซ ที่เมืองโปฮัง เมื่อต้นปี ค.ศ. 1993 ผลปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในยกที่ 9 และแขวนนวมไปหลังจากนั้น
โท ยู

| โท ยู |
| --- | --- |

เกิด: คิม ชี-ฮุน  (1981-04-11) 11 เมษายน ค.ศ. 1981 (43 ปี) โคโลญ, เยอรมนีตะวันตก
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2003–ปัจจุบัน
ตัวแทน: ซี-เจสเอนเตอร์เทนเมนต์
คู่สมรส: นิกกี้ เอส. ลี (แต่งงาน ค.ศ. 2007)

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 김치훈
อาร์อาร์: Gim Chi-hun 
เอ็มอาร์: Kim Ch'ihun 
ชื่อในวงการ
ฮันกึล: 유태오
อาร์อาร์: Yoo Tae-o 
เอ็มอาร์: Yoo T'aeo 
 
คิม ชี-ฮุน (เกาหลี: 김치훈, อักษรโรมัน: Kim Chi-Hun; เกิด 11 เมษายน พ.ศ. 2524) หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า โท ยู เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงจากบทบาท วิคเตอร์ โซอิ ในภาพยนตร์มิวสิคัลเรื่อง เลโต
ชีวิตส่วนตัว

โท ยู มีชื่อเกิดว่า คิม ชี-ฮุน เขาเกิดที่เมืองโคโลญ, ประเทศเยอรมนี พ่อของเขาเป็นคนงานเหมืองและแม่ของเขาเป็นพยาบาล หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมในเยอรมนี เขาไปเรียนการแสดงที่สหรัฐและอังกฤษ
ในปี ค.ศ. 2007 เขาแต่งงานกับศิลปินชื่อ นิกกี้ เอส. ลี
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปี ค> ศ. | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | สงครามสยบบัลลังก์ | รากาซ | คามีโอ |  |
| 2019 | วากาบอนด์ | เจอโรม |  |  |
| 2019 | ช็อคโกแลต | ควอน มิน-ซอง |  |  |
| 2020 | มันนีเกม | ยูจีน ฮัน |  |  |
| 2021 | ดรามาสเตจ – พร็อกซีอีโมชัน | ยู แจ-โฮ | ฤดูกาลที่ 4; ละครหนึ่งเรื่อง |  |
| 2021 | เดอะวินโดว์ | โช แจ-ยอน | ละครร่วมระหว่างญี่ปุ่น-เยอรมัน |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  เกาหลี 
ประชาชน:  Deutsche Synchronkartei
โอ จิน-ฮย็อก

โอ จิน-ฮย็อก (เกาหลี: 오진혁; อังกฤษ: Oh Jin-Hyek; 15 สิงหาคม ค.ศ. 1981 – ) เป็นนักยิงธนูชาวเกาหลีใต้ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในกีฬายิงธนูประเภทชายเดี่ยว และการแข่งขันในรายการทีมชาย กับเพื่อนร่วมทีมอย่าง อิม ดงฮย็อน และ คิม บอบมิน ที่ซึ่งทีมของเขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดง ทั้งนี้ โอ จิน-ฮย็อก เป็นนักยิงธนูชายเดี่ยวคนแรกของประเทศเกาหลีใต้ที่ได้รับรางวัลเหรียญทองโอลิมปิก
แร็กนาร็อกออนไลน์สอง: เลจเจนด์ออฟเดอะเซคันด์

| แร็กนาร็อกออนไลน์สอง: เลจเจนด์ออฟเดอะเซคันด์ |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: กราวิตี ทีม เมคิวรี
ผู้จัดจำหน่าย: KOกราวิตี.  SEAเอเชียซอฟท์/เพลย์ปาร์ค
อำนวยการผลิต: จุน จิน ซู
ศิลปิน: ลี เมียง จิน
แต่งเพลง: โยโกะ คันโนะ
ชุด: แร็กนาร็อกออนไลน์
เอนจิน: เกมบรีโอ Foliage: สปีดทรี
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
วางจำหน่าย: KO26 มีนาคม 2012  SEA3 มกราคม 2013 (OBT)
แร็กนาร็อกออนไลน์สอง: เลจเจนด์ออฟเดอะเซคันด์ (เกาหลี: 라그나로크 온라인 2: Legend of the Second) เป็นการกลับมาทำใหม่จาก แร็กนาร็อกออนไลน์ 2: เดอะเกตออฟเดอะเวิลด์ (เกาหลี: 라그나로크 온라인 2: The Gate of the World) เป็นเกมส์ออนไลน์ที่ผลิตโดยบริษัทกราวิตีและได้รับอิทธิพลมาจากเกมส์แร็กนาร็อกออนไลน์.
จากเกมส์แร็กนาร็อกออนไลน์ 2: เดอะเกตออฟเดอะเวิลด์ที่ได้ประกาศยกเลิกให้บริการเมื่อกรกฎาคม 2010 และมีการปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์ใหม่เป็นแร็กนาร็อกออนไลน์สอง: เลจเจนด์ออฟเดอะเซคันด์ โดยปรับปรุงใหม่ครั้งนี้ได้นำระบบการเล่นซึ่งโดยการหลัก ๆ ก็คือการปรับปรุงให้อยู่ในระบบสามมิติสมบูรณ์แบบ โดยได้เปลี่ยนเอนจินไปหลาย ๆ อย่างตั้งแต่มีการประกาศเบต้าในปี 2007 ซึ่งเป็นการประกาศเกี่ยวกับเกมส์แร็กนาร็อกสองอย่างเป็นทางการโดยอาศัยเอนจินเกมบริโอ ในขณะที่แร็กนาร็อกหนึ่งใช้เอนจินอันเรียล2.5.
สำหรับเซิร์ฟเวอร์สิงคโปร์เปิดให้บริการสี่ประเทศคือ มาเลเซีย สิงคโปร์ ไทย และเวียดนาม
ระบบอาชีพ

ระบบอาชีพในเกมแร็กนาร็อกสองได้คัดลอกมาจากเกมแร็กนาร็อกเกือบทั้งหมด แต่ต่างก็คือในเกมนี้เป็นระบบชั้นอาชีพและอาชีพเสริม โดยชนชั้นอาชีพมีดังนี้
| ชั้นที่หนึ่ง | ชั้นที่หนึ่ง | ชั้นที่หนึ่ง | ชั้นที่หนึ่ง | ชั้นที่หนึ่ง | ชั้นที่หนึ่ง | ชั้นที่หนึ่ง | ชั้นที่หนึ่ง | ชั้นที่หนึ่ง | ชั้นที่หนึ่ง | ชั้นที่หนึ่ง | ชั้นที่หนึ่ง |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นักกระบี่ | นักกระบี่ | ขโมย | ขโมย | นักธนู | นักธนู | นักมายากล | นักมายากล | เณร | เณร |  |  |  |  |
ชั้นที่สอง
| อัศวิน | นักรบ | นักฆ่า | โจร | นักล่า | ผู้คุมสัตว์ร้าย | พ่อมด | นักเล่นแปรธาตุ | บาทหลวง | พระ |  |  |  |  |
โดยระบบอาชีพเสริมมีสี่อาชีพคือ
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ช่างตีอาวุธ | ช่างตีอาวุธ | ช่างทำเกราะ | ช่างทำเกราะ | นักปรุงยา | นักปรุงยา | พ่อครัว | พ่อครัว |
ระบบเศรษฐกิจ

ทุกชนชั้นอาชีพจะมีความแตกต่างจากเกมเก่าคือทุกคนจะสามารถตั้งร้านค้าได้เองเมื่อเบสเลเวลเกินสิบ และอาชีพรองจะเป็นกลไกในการผลิตสิ่งของเพื่อทำการค้าขาย โดยเรียนวิธีผลิตสินค้ากับเอ็นพีซี ซึ่งจะผลิตของจำพวกอาวุธ เกราะ อาหารและยา
ระบบการ์ด

In a recent interview with GRAVITY Co., Ltd. CTO Jin-soo Jun, it was revealed that the card system will indeed be making a comeback, but this time the cards will be attached to the character instead of individual items. The reason for this change is the fact that in Ragnarok Online many rare items were often overshadowed by low level items socketed with powerful cards. This made the inherent abilities in rare items a lot less relevant, and it proved to be a limiting factor when making new content. Furthermore, in Ragnarok Online, many players had trouble obtaining these cards because they were too rare. To counter this issue GRAVITY Co., Ltd. implemented cards in ranks of bronze, silver, and gold. Therefore a gold card will be difficult to obtain, whereas the bronze card will be relatively common. This new system had then been modified in the "Limited Edition Test" so that instead of bronze, silver, and gold cards, there will be regular and special cards. By combining up to 5 different cards at the card master, players will be rewarded with a special card which will further increase its stats. Once a player has the maximum amount of cards equipped, you must destroy one of the equipped cards to replace it with a new one. Replacing a special card with a new one will result in the card not being destroyed, but sent back to your inventory instead.
ระบบสัตว์เลี้ยง

ในภาคนี้ยังไม่มีระบบสัตว์เลี้ยง ซึ่งจะมีในแพชหลังจากนี้อีกซักพัก
การปล่อยข่าว

วันที่ 31 กรกฎาคม 2010 มีการปิดตัวเบต้าครั้งที่หนึ่ง
วันที่ 25 มกราคม 2011 บริษัทกราวิตีได้มีการปิดตัวเบต้าครั้งที่สองซึ่งก่อนสี่ให้บริการจริง
วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2012 เวลาบ่ายสองยี่สิบสองนาที ได้มีการปล่อยให้บริการจริงในรูปแบบ โอบีที
วันที่ 4 พฤศจิกายน 2012 มีข่าวเกี่ยวกับการปล่อยเวอร์ชันภาษาอังกฤษในเซิร์ฟเวอร์สิงคโปร์ ซึ่งคาดว่าน่าจะเปิดตัวช่วงธันวาคมปีนั้น
วันที่ 3 มกราคม 2013 แร็กนาร็อกออนไลน์สองได้เปิดตัวสำหรับเซิร์ฟเวอร์สิงคโปร์ในรูปแบบ โอบีพี