stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลทีมชาติบูร์กินาฟาโซ
แหล่งข้อมูลอื่น

L'actualité du Burkina
ทีมชาติบูร์กินาฟาโซ เก็บถาวร 2018-07-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ ฟีฟ่า.คอม
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกาเหนือ (UNAF) |  ตูนิเซีย  โมร็อกโก  ลิเบีย  อียิปต์  แอลจีเรีย  |  |
| แอฟริกาตะวันตก (WAFU) |  กานา  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โตโก  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเตเนีย  มาลี  ไลบีเรีย  |  |
| แอฟริกาตะวันออก (CECAFA) |  เคนยา  จิบูตี  ซูดาน  เซาท์ซูดาน  แซนซิบาร์1  โซมาเลีย  แทนซาเนีย  บุรุนดี  รวันดา  ยูกันดา  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  |  |
| แอฟริกากลาง (UNIFFAC) |  กาบอง  คองโก  แคเมอรูน  ชาด  เซาตูเมและปรินซิปี  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  |  |
| แอฟริกาใต้ (COSAFA) |  คอโมโรส  ซิมบับเว  เซเชลส์  แซมเบีย  นามิเบีย  บอตสวานา  มอริเชียส  มาดากัสการ์  มาลาวี  โมซัมบิก  เลโซโท  เอสวาตีนี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  |  |
| สมาชิกไม่เจาะจงภูมิภาค |  เรอูว์นียง1  |  |
1 เป็นสมาชิกของซีเอเอฟ แต่ไม่ได้เป็นสมาชิกฟีฟ่า
มินาโตมิไร 21

มินาโตมิไร 21
กระเช้าลอยฟ้า "คอสโมคล็อก 21"
มินาโตมิไร 21 (ญี่ปุ่น: みなとみらい21; โรมาจิ: Minato Mirai Nijūichi) หรือเรียกว่า มินาโตมิไร เป็นย่านหนึ่งในเมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ที่รัฐบาลมีนโยบายพัฒนาขึ้นให้เป็นศูนย์กลางแห่งใหม่ของเมืองโยโกฮามะ เพื่อเชื่อมระหว่างย่านคันไนซึ่งเป็นย่านเมืองเก่า กับย่านสถานีรถไฟโยโกฮามะเข้าด้วยกัน
สถานที่สำคัญในบริเวณนี้ เช่น อาคารโยโกฮามะ แลนด์มาร์ก ทาวเวอร์ ศูนย์การประชุมแปซิกฟิกโกโยโกฮามะ สวนสนุกคอสโมเวิลด์ พิพิธภัณฑ์ศิลปะโยโกฮามะ เรือนิปปมมารุ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
ยุทธการที่วีแลร์-บอกาฌ

ยุทธการที่วีแลร์-บอกาฌ เกิดขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1944 หนึ่งสัปดาห์หลังการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดีโดยฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกที่เริ่มพิชิตฝรั่งเศสภายใต้การยึดครองของเยอรมัน การสู้รบเป็นผลมาจากความพยายามของอังกฤษเพื่อฟื้นฟูตำแหน่งของพวกเขาโดยการใช้ช่องว่างในแนวป้องกันของเยอรมันทางด้านตะวันตกของเมืองก็อง ภายหลังหนึ่งวันของการสู้รบทั้งในและรอบๆของเมืองเล็กของวีแลร์-บอกาฌและวันที่สอง การป้องกันตำแหน่งด้านนอกของเมือง กองทัพอังกฤษได้ถอนกำลัง
ฝ่ายสัมพันธมิตรและเยอรมันได้ถือว่าการควบคุมเมืองก็องเป็นส่วนสำคัญในการรบนอร์ม็องดีในวันหลังการยกพลขึ้นบกดีเดย์ในวันที่ 6 มิถุนายน เยอรมันได้สร้างแนวป้องกันอย่างรวดเร็วในด้านหน้าของเมือง เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ความพยายามสองครั้งของอังกฤษในการโอบรอบและเข้ายึดครองก็องต้องพบความปราชัย บนด้านปีกขวาของกองทัพที่สองของอังกฤษ กองพลทหารราบที่ 1 ของสหรัฐได้บีบบังคับให้กองพลทหารราบที่ 352 ของเยอรมันล่าถอยและเปิดช่องว่างในแนวรบของเยอรมัน ได้คว้าโอกาศเพื่อที่หลีกเลี่ยงการปิดกั้นของกองพลพันเซอร์ เลือร์บนเส้นทางตรงทางตอนใต้ในพื้นที่ของ Tilly-sur-Seulles กองกำลังผสมของรถถัง ทหารราบ และปืนใหญ่ พื้นฐานมาจากกองพลน้อยยานเกราะที่ 22 ของกองพลยานเกราะที่ 7 ได้รุกผ่านช่องว่างในขบวนปีกไปยังวีแลร์-บอกาฌ ผู้บัญชาการของอังกฤษได้คาดหวังว่าการปรากฏของกองกำลังที่แข็งแกร่งในทางด้านหลังของพวกเขาจะบีบบังคับของกองพลพันเซอร์ เลือร์ให้ถอนกำลังหรือไม่ก็ถูกล้อม
ภายใต้การบัญชาการของหัวหน้ากอง William "Loony" Hinde กลุ่มกองพลน้อยยานเกราะที่ 22  ได้เดินทางมาถึงวีแลร์-บอกาฌโดยไม่มีเหตุการณ์ที่ร้ายแรงในช่วงเช้าของวันที่ 13 มิถุนายน การนำส่วนหนึ่งเข้ารุกไปยังทางด้านตะวันออกจากเมืองบนถนนก็องไปยังจุด 213 ที่พวกเขาถูกซุ่มโจมตีโดยรถถังทีเกอร์ 1 ของกองพันยานเกราะพันเซอร์หนักเอ็สเอ็สที่ 101 ในเวลาไม่ถึง 15 นาที รถถัง ปืนต่อสู้รถถัง และยานพาหนะขนส่งจำนวนมากถูกทำลาย ส่วนใหญ่โดยเอ็สเอ็ส-ฮอฟท์ชตูร์มฟือเรอร์ (ร้อยเอก) มิชาเอิล วิทท์มันน์ เยอรมันก็ได้เข้าโจมตีเมืองและถูกขับไล่ เสียรถถังทีเกอร์ 1 และรถถังพันเซอร์ 4 หลายคัน หลังหกชั่วโมง Hindeได้ออกคำสั่งให้ถอนกำลังไปยังตำแหน่งที่สามารถป้องกันได้มากขึ้นบนเนินเขาทางด้านตะวันตกของวีแลร์-บอกาฌ วันต่อมาเยอรมันได้โจมตีกองพลน้อยที่รักษาการณ์ ได้จัดการเพื่อการป้องกันทุกรอบ, ในการสู้รบที่เกาะกลางถนน อังกฤษได้จัดการขับไล่เยอรมันได้อย่างยากลำบากและถอนกำลังออกจากจุดยื่นเด่น ยุทธการที่ก็องได้ดำเนินไปทางด้านตะวันออกของวีแลร์-บอกาฌ ซากปรักหักพังของเมืองได้ถูกยึดครอง เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม หลังการตีโฉบฉวยสองครั้งโดยการทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ของกองทัพอากาศหลวง (Royal Air Force)
อังกฤษได้ดำเนินการในยุทธการที่วีแลร์-บอกาฌได้มีการถกเถียงกัน, เพราะการถอนกำลังของพวกเขาได้แสดงให้เห็นว่าเป็นการสิ้นสุดของการโพสต์ดีเดย์ "การแย่งชิงจากภาคพื้นดิน" และการเริ่มต้นของยุทธการที่ก็องที่อ่อนแอลง นักประวัติศาสตร์บางคนได้เขียนไว้ว่าการโจมตีของอังกฤษได้ทำให้เกิดความไม่มั่นใจในความเชื่อมั่นในท่ามกลางหมู่ผู้บัญชาการระดับชั้นอาวุโสบางส่วน มากกว่าพลังการสู้รบของกองทัพเยอรมัน ในขณะที่คนอื่นๆได้ตัดสินว่ากองทัพอังกฤษขาดแคลนกำลังคนจากภารกิจนี้ "การลุยเดี่ยว"ที่โจมตีโดยวิทท์มันน์ตั้งแต่ตอนต้น ได้มีการแต่งเติมจินตนาการที่ตื่นเต้นเร้าใจในขอบเขตที่นักประวัติศาสตร์และนักเขียนบางคนได้สรุปว่าได้ครอบงำบันทึกประวัติศาสตร์ในระดับไม่สมเหตุสมผลและในขณะที่"ความโดดเด่น", บทบาทของวิทท์มันน์ในการสู้รบได้มีการพูดถึงแบบเกินความเป็นจริง
ฟูกูชิมะ 50

ฟูกูชิมะ 50 เป็นชื่อที่สื่อตั้งให้แก่กลุ่มของลูกจ้างของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง ซึ่งยังคงทำงานต่อไปหลังจากเกิดเพลิงไหม้ขึ้นในเครื่องปฏิกรณ์หน่วยที่ 4 เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2554 ซึ่งส่งผลให้มีการอพยพพนักงาน 750 คน จากทั้งหมด 800 คน
ต่อมา กลุ่มฟูกูชิมะ 50 ได้รับการสมทบโดยคนงานเพิ่มเติมในหลายวันต่อมา แต่ชื่อ "ฟูกูชิมะ 50" ยังคงถูกใช้โดยสื่อเพื่อหมายถึงกลุ่มคนงานที่ทำงานอยู่ที่ฟูกูชิมะ จำนวนคนงานที่เกี่ยวข้องเพิ่มสูงขึ้นเป็น 580 คนในตอนเช้าของวันที่ 18 มีนาคม โดยมีเจ้าหน้าที่จากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์คาชิวาซากิ-คาริวะ และคนงานซึ่งติตตั้งสายไฟฟ้าเข้ามาร่วมด้วย เมื่อวันที่ 23 มีนาคม จำนวนของคนงาน พนักงานดับเพลิง และทหารที่ยังคงทำงานอยู่ที่โรงไฟฟ้าดังกล่าวเพิ่มคนเป็นมากกว่า 1,000 คน   ฟูกูชิมะ 50 เป็นกลุ่มที่ถูกนำตัวมาจากโตชิบา ฮิตาชิ บริษัทท้องถิ่นขนาดเล็กถึงปานกลางในฟูกูชิมะ คาจิมะ คันเด็นโกะ พนักงานดับเพลิงจากโตเกียว โอซากะ โยโกฮามะ คาวาซากิ และนาโงยะ ตลอดจนบริษัทผลิตไฟฟ้าโตเกียวและบริษัทลูก
มีคนงานมากกว่า 20 คนได้รับบาดเจ็บจนถึงวันที่ 18 มีนาคม รวมไปถึงคนงานที่ได้รับกัมมันตภาพรังสีเมื่อคนงานพยายามที่จะระบายไอน้ำจากวาล์วของอาคารคลุมเตาปฏิกรณ์ ส่วนคนงานอีก 3 คนได้รับปริมาณรังสีสูงกว่า 100 มิลลิซีเวิร์ต 2 คนในจำนวนนี้ถูกส่งตัวไปยังโรงพยาบาลเนื่องจากรังสีบีตาทำให้ผิวไหม้เมื่อวันที่ 24 มีนาคม
คนงานและอาสาสมัครถูกจัดให้ทำภารกิจเพื่อรักษาเครื่องปฏิกรณ์ให้เสถียร กิจกรรมของพวกเขารวมไปถึงการประเมินความเสียหายและระดับกัมมันตรังสีซึ่งเกิดจากแรงระเบิด การทำให้เครื่องปฏิกรณ์ที่ติดขัดมีอุณหภูมิเย็นลงด้วยน้ำทะเลและป้องกันความเสี่ยงที่จะเกิดเพลิงไหม้ คนงานเหล่านี้ยังคงทำงานอยู่ในพื้นที่แม้ว่าจะมีความเสี่ยงจากการถูกพิษกัมมันตรังสี ระดับของกัมมันตรังสีในพื้นที่สูงกว่าในพื้นที่กีดกัน 20 กิโลเมตร และสื่อได้รายงานว่าความร้ายแรงของเหตุการณ์นี้อาจเป็นอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพในอนาคตของพวกเขา รวมทั้งผลกระทบที่อาจถึงตายของคนงานเหล่านี้ เมื่อวันที่ 18 มีนาคม นายกรัฐมนตรี นาโอโตะ คัง กล่าวว่าคนงานเหล่านี้ "พร้อมที่จะตาย"
สภาพกัมมันตรังสี

ขีดจำกัดของปริมาณรังสีของผู้ที่ทำงานเกี่ยวข้องกับนิวเคลียร์ระหว่างประเทศอยู่ที่ 20 มิลลิซีเวิร์ตต่อปี โดยเฉลี่ยมากกว่าห้าปี โดยมีขีดจำกัดอยู่ที่ 50 มิลลิซีเวิร์ตในปีใดปีหนึ่ง อย่างไรก็ตาม สำหรับคนงานซึ่งกำลังปฏิบัติหน้าที่ฉุกเฉินตามแนวปฏิบัติของสำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐ (EPA) นั้นมีขีดจำกัดอยู่ที่ 100 มิลลิซีเวิร์ตเมื่อ "กำลังปกป้องทรัพย์สินที่มีค่า" และ 250 มิลลิซีเวิร์ตเมื่อกิจกรรมนั้นเกี่ยวข้องกับ "การช่วยชีวิตหรือการปกป้องประชากรขนาดใหญ่"
ก่อนหน้าที่จะเกิดอุบัติเหตุ ปริมาณจำกัดที่ได้รับอนุญาตสำหรับคนงานนิวเคลียร์ญี่ปุ่นอยู่ที่ 100 มิลลิซีเวิร์ตต่อปี แต่หลังจากวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2554 กระทรวงสาธารณสุขและแรงงานญี่ปุ่นได้อนุญาตขีดจำกัดที่ 250 มิลลิซีเวิร์ต จากสถานการณ์ที่เกิดขึ้นที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง
ตามข้อมูลของเดอะการ์เดียน คนงานฟูกูชิมะจำเป็นจะต้องระมัดระวังเกี่ยวกับการเพิ่มขึ้นเฉียบพลันของกัมมันตรังสี ซึ่งไม่สามารถคาดการณ์ได้ อันตรายนี้ทำให้ต้องมีการอพยพคนงานเป็นการชั่วคราวเมื่อเช้าวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2554 เมื่อปริมาณกัมมันตรังสีซึ่งตรวจวัดได้ที่ฟุกุชิมะเพิ่มขึ้นเป็นอย่างน้อย 1000 มิลลิซีเวิร์ต/ชั่วโมง ซึ่งเป็นกัมมันตรังสีระดับสูงสุดที่ตรวจวัดได้หลังจากที่เกิดอุบัติเหตุขึ้น
คนงานสวมชุดและหน้ากากป้องกันสารเคมี ถือเครื่องวัดสารกัมมันตรังสีซึ่งจะเตือนที่ 80 มิลลิซีเวิร์ต คนงานแต่ละคนจะต้องหยุดทำงานเมื่อเครื่องวัดดังกล่าวเตือน ตามข้อมูลของบริษัทผลิตไฟฟ้าโตเกียว มีคนงาน 7 คนที่ได้รับปริมาณรังสีเกินขีดจำกัด 100 มิลลิซีเวิร์ตในช่วงเช้าของวันที่ 20 มีนาคม ซึ่งทั้งหมดเป็นคนงานของบริษัทผลิตไฟฟ้าโตเกียว
การระเบิด

กลุ่มคนงานฟูกูชิมะ 50 ปรากฏตัวขึ้นเมื่อเกิดระเบิดและเพลิงไหม้ที่เครื่องปฏิกรณ์หน่วยที่ 4 มีข้อสงสัยเกิดขึ้นเกี่ยวกับขอบเขตกัมมันตรังสีที่ถูกปลดปล่อยออกมาในเหตุการณ์ดังกล่าว โดยที่รัฐบาลญี่ปุ่นค่อนข้างที่จะปิดปากเงียบเกี่ยวกับสถานการณ์ เนื่องจากเกรงว่าอาจจะก่อให้เกิดความตกใจกลัว ขณะที่บางคนเสนอว่ารัฐบาลอาจไม่เปิดเผยความจริงทั้งหมด
จำนวนคนงานที่แท้จริง

แต่เดิมมีคนงานอย่างน้อย 800 คนเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 ซึ่งเป็นวันที่เกิดเหตุแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิ เมื่อวันที่ 15 มีนาคม คนงานที่ถูกมองว่าไม่สำคัญถูกอพยพออกจากพื้นที่โดยบริษัทผลิตไฟฟ้าโตเกียว รวม 750 คน เนื่องจากความเสี่ยงที่มีมากขึ้น และเหลือคนงานอยู่ประมาณ 50 คน ในวันนี้เอง สื่อได้เริ่มเรียกคนงานที่เหลือนี้ว่า "ฟูกูชิมะ 50"
อย่างไรก็ตาม เช้าของวันที่ 16 มีนาคม คนงานที่เหลือจำเป็นต้องอพยพชั่วคราวเนื่องจากการเพิ่มขึ้นเฉียบพลันของกัมมันตรังสีซึ่งสามารถตรวจวัดได้ว่าอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงาน มีการรายงานว่าเมื่อพวกเขากลับเข้าทำงานยังเครื่องปฏิกรณ์ มีคนงานอีก 130 คนเข้าร่วมด้วย รวมเป็น 180 คน เพื่อรักษาเครื่องปฏิกรณ์ให้เสถียร จำนวนคนงานเพิ่มขึ้นเป็น 580 คนในช่วงเช้าของวันที่ 18 มีนาคม
ในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2554 โตชิบาได้ส่งเจ้าหน้าที่ 700 คนไปยังเครื่องปฏิกรณ์สองเครื่องเพื่อขจัดวิกฤตการณ์นิวเคลียร์ และฮิตาชิได้ส่งเจ้าหน้าที่ 120 คนมายังฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่งและก่อตั้งเป็นคณะทำงานเฉพาะกิจจำนวน 1000 คน
นักวิจัยนิวเคลียร์ ดร.อีริก ฮอลล์ แสดงความคิดเห็นว่าคนงานเหล่านี้ดูเหมือนว่าจะเป็นคนงานสูงอายุ และคาดว่าไม่น่าจะมีบุตรอีกในอนาคต ดังนั้นผลกระทบระยะยาวของการได้รับกัมมันตภาพรังสีในระดับสูงจึงมีโอกาสที่จะปรากฏน้อยกว่าการเสียชีวิตตามธรรมชาติ อย่างไรก็ตาม แหล่งข่าวหลายสำนักบ่งชี้ว่ามีคนงานอายุน้อยจำนวนมากยังทำงานอยู่ในพื้นที่ อย่างเช่น คนงานที่ได้รับบาดเจ็บซึ่งมีอายุอยู่ในวัย 20-30 และพนักงานดับเพลิงที่เข้าไปในหน่วยผลิตกระแสไฟฟ้าก็มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับลูกของหัวหน้าของพวกเขา
การบาดเจ็บ

มีคนงานมากกว่า 20 คนได้รับบาดเจ็บจนถึงวันที่ 18 มีนาคม คนงาน 3 คนได้รับปริมาณรังสีเข้าไปในปริมาณมาก และอีก 2 คนถูกเร่งนำตัวส่งโรงพยาบาลหลังได้รับปริมาณรังสีสูงถึง 180 มิลลิซีเวิร์ต ซึ่งน้อยกว่าปริมาณสูงสุด 250 มิลลิซีเวิร์ตที่รัฐบาลกำหนดไว้สำหรับคนงานที่ทำงานอยู่ที่นั่น คนงานทั้งสองคน ซึ่งคนหนึ่งอยู่ในวัยยี่สิบ และอีกคนหนึ่งอยู่ในวัยสามสิบ เป็นคนงานประจำของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่สอง ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นคนงานจากบริษัทว่าจ้างของคันเด็นโกะ
มิตรภาพ สงคราม/กาลเวลา (ภาพยนตร์)

| มิตรภาพ สงคราม/กาลเวลา |
| --- | --- |
กำกับ: Bob Clark
เขียนบท: Mark Sanderson
อำนวยการสร้าง: Paul Colichman David Forrest Mark R. Harris Mark Headley Sam Irvin
นักแสดงนำ: Pat Morita Trevor Morgan Pam Dawber Haley Joel Osment Mark Harmon
ดนตรีประกอบ: Paul Zaza
ผู้จัดจำหน่าย: Regent Moonstone
วันฉาย: 5 เมษายน ค.ศ. 1999
ความยาว: 90 นาที.
ประเทศ:  สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ข้อมูลจาก IMDb
มิตรภาพ สงคราม/กาลเวลา เป็นภาพยนตร์ประจำปี 1999 กำกับภาพยนตร์โดย Bob Clark.
นักแสดง

Yuji Okumoto แสดงเป็น Matsuo Yomma
Pam Dawber แสดงเป็น Barbara Cooper
Pat Morita แสดงเป็น Abe Tanaka
Richard Taylor Olson แสดงเป็น Tyler Walker
Mark Harmon แสดงเป็น John Cooper
Diana Tanaka แสดงเป็น Kimiko Tanaka
ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง

I'll Remember April (film) ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สยามโซน
มินามิโบโซ

| มินามิโบโซ 南房総市 |
| --- | --- |
นคร
อนุสาวรีย์จุดใต้สุดของคาบสมุทรโบโซ
   ธง ตรา
ที่ตั้งเมืองในจังหวัดชิบะ
มินามิโบโซ 
พิกัด: 35°03′N 139°50′E﻿ / ﻿35.050°N 139.833°E﻿ / 35.050; 139.833
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด: ชิบะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 230.22 ตร.กม. (88.89 ตร.ไมล์)
ประชากร (พฤศจิกายน ค.ศ. 2020)
 • ทั้งหมด: 37,143 คน
 • ความหนาแน่น: 179 คน/ตร.กม. (460 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
Phone number: 0476-93-1111
Address: 28 Aoki Tomiura-chō, Minamibōsō-shi, Chiba-ken 299-2492
เว็บไซต์: มินามิโบโซ
มินามิโบโซ (ญี่ปุ่น: 南房総市; โรมาจิ: Minamibōsō-shi) เป็นนครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 230.22 ตารางกิโลเมตร ในปี 2020 มีประชากร 37,143 คน
มินามิโบโซตั้งอยู่ใต้สุดของจังหวัดชิบะและปลายสุดของคาบสมุทรโบโซ ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันออกและทิศใต้ และติดปากอ่าวโตเกียวทางทิศตะวันตก มีภูมิอากาศอบอุ่นแบบภาคพื้นสมุทร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
พิพิธภัณฑ์การแพทย์ศิริราช

พิพิธภัณฑ์การแพทย์ศิริราช  เป็นพิพิธภัณฑ์การแพทย์ในกรุงเทพ พิพิธภัณฑ์นี้เปิดให้ประชาชนบุคคลทั่วไปเข้าชมได้ ทำให้เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เป็นแหล่งข้อมูลสำคัญแก่นักศึกษาและผู้ที่มีความสนใจทางการแพทย์ ประกอบไปด้วยพิพิธภัณฑ์การแพทย์ขนาดเล็กเจ็ดแห่ง คือ:
| --- | --- |
 พิพิธภัณฑ์พยาธิวิทยาเอลลิส  พิพิธภัณฑ์กายวิภาค-คองดอน  พิพิธภัณฑ์ศิริราชพิมุขสถาน  พิพิธภัณฑ์นิติเวชศาสตร์สงกรานต์ นิยมเสน:  พิพิธภัณฑ์ปรสิตวิทยา  พิพิธภัณฑ์สัมผัส เฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมราชินีนาถ  พิพิธภัณฑ์และห้องปฏิบัติการเรื่องราวก่อนประวัติศาสตร์ สุด แสงวิเชียร  **(ปิดปรับปรุงถาวร)**  
พิพิธภัณฑ์ศิริราชพิมุขสถาน
พิพิธภัณฑ์พยาธิวิทยาเอลลิส

พิพิธภัณฑ์แห่งแรกในศิริราช ก่อตั้งโดย แอลเลอร์ เอลลิส นักพยาธิวิทยาชาวอเมริกันและเป็นพยาธิแพทย์คนแรกของไทย ที่ริเริ่มการเก็บรวบรวมอวัยวะผู้ป่วยที่ผ่านการตรวจพิสูจน์โรคแล้วไว้สำหรับสอนในวิชาพยาธิวิทยา พิพิธภัณฑ์นี้จัดแสดงตัวอย่างอวัยวะและโรคที่คร่าชีวิตคนเป็นอันดับต้น ๆ ในประเทศ เช่น ตัวอย่างความผิดปกติแต่กำเนิด โรคหัวใจ โรคมะเร็งชนิดต่าง ๆ
พิพิธภัณฑ์กายวิภาค-คองดอน

พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ก่อตั้งโดย เอ็ดการ์ เดวิดสัน คองดอน โดยมีการจัดแสดงอวัยวะมากกว่า 2,000 ชิ้นเพื่อใช้ในการเรียนรู้วิชากายวิภาคศาสตร์ ลักษณะการจัดแสดงแบ่งเป็น 2 ห้อง
ห้องแรก แสดงกายวิภาคทั่วไป เช่น อวัยวะรับความรู้สึกพิเศษ อย่าง หู ตา จมูก ลิ้น การจัดแสดงระบบประสาท ระบบไหลเวียน การจัดแสดงการเจริญเติบโตตามอายุ ตั้งแต่เอ็มบริโอขนาดเล็ก ทารกในครรภ์ตามอายุครรภ์ต่าง ๆ จนถึงระยะคลอด การจัดแสดงอวัยวะตามระบบต่าง ๆ อาทิระบบสืบพันธุ์ ระบบขับถ่ายปัสสาวะ ระบบทางเดินอาหาร ระบบทางเดินหายใจ การจัดแสดงร่างกายมนุษย์ตัดตามขวางตามแนวต่าง ๆ
ห้องที่สอง แสดงเฉพาะกระดูกและข้อต่อทุกชิ้นของร่างกาย รวมทั้งกะโหลกซึ่งแยกเป็นชิ้น ๆ แสดงส่วนประกอบของกระดูก การแสดงข้อต่อแบบต่าง ๆ นอกจากนี้ยังมีการจัดแสดงโครงกระดูกของบุคคลสำคัญในวงการแพทย์
ภายในพิพิธภัณฑ์นี้มีสิ่งจัดแสดงที่สำคัญคือ เส้นประสาททั้งร่างกาย หลอดเลือดแดงทั้งร่างกาย กล้ามเนื้อและหลอดเลือดดำ ซึ่งเป็นผลงานที่หาดูได้ยาก
พิพิธภัณฑ์และห้องปฏิบัติการเรื่องราวก่อนประวัติศาสตร์ สุด แสงวิเชียร

ใน พ.ศ. 2503 สุด แสงวิเชียร แพทย์และนักกายวิภาคศาสตร์ชาวไทย ได้เข้ารวมการขุดค้นแหล่งโบราณคดีที่ ตำบลจรเข้เผือก จังหวัดกาญจนบุรี แหล่งโบราณคดีนี้เป็นแหล่งโบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์ที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของไทย จากการขุดค้นทำให้ได้ศึกษาเครื่องมือ เครื่องใช้ เครื่องประดับ เครื่องปั้นดินเผาที่ฝังรวมกับโครงกระดูกมนุษย์ก่อนประวัติศาสตร์ จากนั้นจึงรวบรวมหลักฐานทางโบราณคดีเหล่านั้นมาจัดตั้งขึ้นเป็นพิพิธภัณฑ์ และเปิดเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2515
ภายในตัวพิพิธภัณฑ์มีการจัดแสดงเรื่องราวและหลักฐานจากยุคก่อนประวัติศาสตร์ของประเทศไทย เช่นกะโหลกศีรษะของโฮโมอิเร็กตัส เรียกว่า "มนุษย์ลำปาง" ซึ่งอยู่ในยุคเดียวกับมนุษย์ปักกิ่ง หรือเมื่อประมาณ 1,000,000 ถึง 400,000 ปีก่อน นอกจากนี้ยังมีเครื่องมือหิน เครื่องปั้นดินเผา ลูกปักและอุปกรณ์ตกแต่งจาก ยุคหินเก่า ยุคหินกลาง และ ยุคหินใหม่
พิพิธภัณฑ์ปรสิตวิทยา

พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ก่อตั้งโดย วิจิตร ไชยพร ภายในพิพิธภัณฑ์มีการจัดแสดงตัวอย่างของพยาธิที่นำออกมาจากร่างกายของผู้ป่วย การจัดแสดงจะแสดงลักษณะตัวอย่างพร้อมอธิบายวงจรชีวิตและที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติ พยาธิที่นำมาจัดแสดงมีขนาดตั้งแต่ตัวที่มองด้วยตาเปล่าไม่เห็น จนถึงตัวที่ยาวเป็นเมตร นอกจากพยาธิตัวกลม พยาธิตัวแบน และโปรโตซัวทางการแพทย์แล้ว พิพิธภัณฑ์นี้ยังมีการจัดแสดงตัวอย่างแมลงนำโรคและสัตว์มีพิษ พร้อมกับวิธีการป้องกันด้วย
พิพิธภัณฑ์นิติเวชศาสตร์สงกรานต์ นิยมเสน

นิติเวชศาสตร์เป็นการนำวิชาแพทย์และกระบวนการทางวิทยาศาสตร์มาประยุกต์ใช้เพื่อหาสาเหตุการตายผิดธรรมชาติ พิพิธภัณฑ์นี้จัดแสดง กะโหลกศีรษะมนุษย์ส่วนต่าง ๆ ของร่างกายที่ได้มาจากเหยื่อที่ถูกฆาตกรรม นอกจากชิ้นส่วนมนุษย์แล้วยังมีวัตถุพยานที่จากคดีด้วย ชิ้นส่วนเหล่านี้มาจากการรวบรวมของสงกรานต์ นิยมเสนในสมัยที่เขาทำงานอยู่
ภายในพิพิธภัณฑ์นี้มีการจัดแสดงศพของซีอุย ฆาตกรต่อเนื่องที่เป็นที่เป็นที่รู้จักมากในประวัติศาสตร์ไทย ซีอุยเป็นชาวจีนที่เกิดใน พ.ศ. 2470 ที่ตำบลฮุนไหล จังหวัดซัวเถา ประเทศจีน ซีอุยถูกระบุว่าใช้ แซ่อึ้ง ซีอุยเข้ามาในประเทศไทยในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยเข้ามาทำงานเป็นคนสวนในเนินพระ จังหวัดระยอง
ซีอุยถูกตราหน้าว่าเป็นมนุษย์กินคนหลังถูกตั้งข้อหาว่าทำการฆาตกรรมเด็ก 7 คดี ซีอุยถูกจับกุมที่จังหวัดระยองใน พ.ศ. 2501 หลังกำลังพยายามเผาทำลายเหยื่อรายสุดท้าย และออกมายอมรับว่าได้ฆ่าเหยื่อรายสุดท้ายจริง
การพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นกินเวลา 9 วัน ก็พิพากษาประหารชีวิต แต่ลดโทษเหลือจำคุกตลอดชีวิตเพราะจำเลยยอมรับสารภาพ แต่ตำรวจอุทธรณ์เพราะเห็นว่ามีหลักฐานเพียงพอ เขาจึงถูกศาลอุทธรณ์ตัดสินประหารชีวิตเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2501 และมีการประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2502 และหลังจากถูกประหารชีวิต โรงพยาบาลศิริราชได้ขอศพเพื่อไปใช้ในศึกษากายวิภาค จากนั้นจึงถูกนำไปจัดแสดงพร้อมติดป้ายอธิบายว่า ซีอุย แซ่อึ้ง (มนุษย์กินคน)
ผู้ใหญ่มักจะนำชื่อซีอุยมาขู่ให้เด็ก ๆ กลัว ซึ่งมักจะมีประโยคขู่เด็กที่ว่า "ระวังซีอุยจะมากินตับ" หลังมีกับการเรียกร้องของชาวอำเภอทับสะแก ประกอบกับแคมเปญรณรงค์ให้มีการนำร่างซีอุยออกจากพิพิธภัณฑ์ศิริราชบนเว็บไซต์ Change.org ช่วงเดือนพฤษภาคม พ.ศ.2562 ทำให้ทางโรงพยาบาลได้นำศพออกจากพิพิธภัณฑ์ตามคำเรียกร้องหลังจัดแสดงมานานกว่า 60 ปี ชาวอำเภอทับสะแกยื่นหนังสือร้องเรียนคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติว่าพวกเขาต้องการฝังศพให้ซีอุยอย่างเหมาะสม ครอบครัวของซีอุยไม่มีการเสนอตัวเพื่อนำศพไปดำเนินพิธีการทางศาสนา ทำให้กรมราชทัณฑ์จะเป็นธุระนำร่างซีอุยจากพิพิธภัณฑ์ไปทำการฌาปนกิจที่วัดบางแพรกใต้ ในวันที่ 23 กรกฎาคม 2563
มันนีอินเดอะแบงก์ (2016)

มันนีอินเดอะแบงก์ (2016) (Money in the Bank (2016)) เป็นการแสดงมวยปล้ำอาชีพแบบ เพย์-เพอร์-วิว (PPV) ของดับเบิลยูดับเบิลยูอี(WWE) จัดเป็นครั้งที่7 โดยมีกำหนดจัดวันที่ 19 มิถุนายน 2016 ที่สนามที-โมบายอะรีนา ในย่านชานเมืองของลาสเวกัส ในพาราไดส์ รัฐเนวาดา สหรัฐอเมริกา
ผล

| ลำดับ |  | กำหนด | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 1P | The Golden Truth (Goldust and R-Truth) ชนะ Breezango (Tyler Breeze and Fandango) | Tag team match | 5:06 |
| 2P | The Lucha Dragons (Kalisto and Sin Cara) ชนะ The Dudley Boyz (Bubba Ray Dudley and D-Von Dudley) | Tag team match | 8:48 |
| 3 | The New Day (Big E and Kofi Kingston) (c) (with Xavier Woods) ชนะ The Club (Karl Anderson and Luke Gallows), Enzo Amore and Big Cass and The Vaudevillains (Aiden English and Simon Gotch) | Fatal 4-Way tag team match for the WWE Tag Team Championship | 11:43 |
| 4 | Baron Corbin ชนะ Dolph Ziggler | Singles match | 12:23 |
| 5 | Charlotte and Dana Brooke ชนะ Natalya and Becky Lynch | Tag team match | 7:00 |
| 6 | Apollo Crews ชนะ Sheamus | Singles match | 8:36 |
| 7 | AJ Styles ชนะ John Cena | Singles match | 24:10 |
| 8 | Dean Ambrose ชนะ Alberto Del Rio, Cesaro, Chris Jericho, Kevin Owens and Sami Zayn | Money in the Bank ladder match for a WWE World Heavyweight Championship match contract | 21:38 |
| 9 | Rusev (c) (with Lana) ชนะ Titus O'Neil | Singles match for the WWE United States Championship | 8:30 |
| 10 | Seth Rollins ชนะ Roman Reigns (c) | Singles match for the WWE World Heavyweight Championship | 26:00 |
| 11 | Dean Ambrose ชนะ Seth Rollins (c) | Singles match for WWE World Heavyweight Championship This was Ambrose's Money in the Bank cash-in match | 0:09 |
  (c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่งขัน  P –  หมายถึงโชว์ก่อนเริ่มรายการ
ดูเพิ่ม

รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
มันนี่อินเดอะแบงก์
แหล่งข้อมูลอื่น

Money in the Bank Official Website
ฟุตบอลลีกคัพ 2001 นัดชิงชนะเลิศ

ฟุตบอลลีกคัพ 2001 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขันระหว่างลิเวอร์พูลกับเบอร์มิงแฮมซิตี เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 ที่มิลเลนเนียมสเตเดียมในคาร์ดิฟฟ์ และเป็นนัดชิงชนะเลิศของฟุตบอลลีกคัพ ฤดูกาล 2000–01 ฤดูกาลที่ 41 ของฟุตบอลลีกคัพ ซึ่งเป็นการแข่งขันของ 92 สโมสรจากพรีเมียร์ลีกและฟุตบอลลีก ลิเวอร์พูลเคยเข้าชิงมาแล้ว 8 ครั้ง (ชนะ 6 แพ้ 2) ส่วนเบอร์มิงแฮมเป็นการเข้าชิงครั้งที่สอง โดยครั้งก่อนหน้านี้เป็นการเอาชนะแอสตันวิลลาในนัดชิงชนะเลิศ 1963
เบอร์มิงแฮมอยู่ในฟุตบอลลีก จึงต้องลงแข่งก่อนหน้าลิเวอร์พูล 2 รอบ ดังนั้นเบอร์มิงแฮมจึงลงแข่งขันไป 6 รอบ ส่วนลิเวอร์พูลลงแข่งไป 4 รอบ โดยในแต่ละรอบของลิเวอร์พูล พวกเขาชนะ 3 ลูกขึ้นไป ยกเว้นรอบที่สามที่ชนะเชลซี 2–1
ลิเวอร์พูล เป็นฝ่ายชนะการยิงลูกโทษ 5–4 หลังจากที่เสมอกันในช่วงต่อเวลาพิเศษ 30 นาที จึงเป็นถ้วยรางวัลแรกของลิเวอร์พูลในรอบ 6 ปี หลังจากที่ชนะเลิศฟุตบอลลีกคัพ 1995
นอกจากลีกคัพแล้ว พวกเขายังคว้าแชมป์เอฟเอคัพและยูฟ่าคัพ จึงนับว่าเป็นเทรเบิลแชมป์
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ > ลิเวอร์พูล

| รอบที่ | พบกับ | สกอร์ |
| --- | --- | --- |
| 3 | เชลซี (เหย้า) | 2–1 (หลังต่อเวลาพิเศษ) |
| 4 | สโตกซิตี (เยือน) | 8–0 |
| ก่อนรองชนะเลิศ | ฟูลัม (เหย้า) | 3–0 |
| รองชนะเลิศ | คริสตัลพาเลซ (เยือน) | 1–2 |
| รองชนะเลิศ | คริสตัลพาเลซ (เหย้า) | 5–0 |
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ > เบอร์มิงแฮมซิตี

| รอบที่ | พบกับ | สกอร์ |
| --- | --- | --- |
| 1 | เซาเทนด์ยูไนเต็ด (เยือน) | 5–0 |
| 1 | เซาเทนด์ยูไนเต็ด (เหย้า) | 0–0 |
| 2 | วีคอมบ์วอนเดอเรอส์ (เยือน) | 4–3 |
| 2 | วีคอมบ์วอนเดอเรอส์ (เหย้า) | 1–0 |
| 3 | ทอตนัมฮอตสเปอร์ (เยือน) | 3–1 |
| 4 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (เหย้า) | 2–1 |
| ก่อนรองชนะเลิศ | เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ (เหย้า) | 2–0 |
| รองชนะเลิศ | อิปสวิชทาวน์ (เยือน) | 1–0 |
| รองชนะเลิศ | อิปสวิชทาวน์ (เหย้า) | 4–1 |
การแข่งขัน

25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001
15:00 GMT
| ลิเวอร์พูล | 1–1 (หลังต่อเวลาพิเศษ) | เบอร์มิงแฮมซิตี |
| --- | --- | --- |
| ฟาวเลอร์  30' | รายงาน | Purse  90' (ลูกโทษ) |
ลูกโทษ
| McAllister  Barmby  ซีเก  Hamann  ฟาวเลอร์  คาร์เรเกอร์  | 5–4 |  Grainger  Purse  Marcelo  Lazaridis  Hughes  A. Johnson |
ผู้ชม: 73,500 คน
ผู้ตัดสิน: David Elleray (London)
| --- | --- |
             ลิเวอร์พูล :              เบอร์มิงแฮมซิตี 
| --- | --- |
 ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัด  ร็อบบี ฟาวเลอร์ (ลิเวอร์พูล) คณะกรรมการตัดสิน ผู้ช่วยผู้ตัดสิน: K. Pike (Dorset)  P. R. Sharp (Hertfordshire)  ผู้ตัดสินที่สี่: Paul Danson (Leicestershire and Rutland):  กติกา แข่งในเวลาปกติ 90 นาที  ถ้าเสมอ ต่อเวลาพิเศษอีก 30 นาที  ถ้ายังคงเสมอ ให้ตัดสินด้วยการยิงลูกโทษ  ส่งชื่อตัวสำรองได้ 5 คน  เปลี่ยนตัวสำรองได้มากที่สุด 3 คน
บรรณานุกรม

Haylett, Trevor (2001). Worthington Cup Final: Official Matchday Programme. Preston: The Football League. ISBN 1-903381-09-6.