stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สากลที่สี่
การประชุมใหญ่โลกครั้งที่สอง

การประชุมใหญ่โลกครั้งที่สองในเดือนเมษายน 1948 มีผู้แทนจาก 22 ภาคส่วนเข้าร่วม ในที่ประชุมได้ถกเถียงในข้อมติหลายเรื่องทั้งปัญหายิว ลัทธิสตาลิน ประเทศอาณานิคม และสถานการณ์จำเพาะที่เผชิญกับภาคส่วนต่าง ๆ ในบางประเทศ เมื่อถึงจุดนี้ FI มีเอกภาพอยู่รอบทัศนะที่ว่า "รัฐกันชน" ในยุโรปตะวันออกยังเป็นประเทศทุนนิยมอยู่
ที่ประชุมมีความโดดเด่นเป็นพิเศษในการนำองค์การสากลให้มาติดต่อใกล้ชิดมากขึ้นกับกลุ่มนักลัทธิทรอตสกีทั่วโลก ซึ่งรวมกลุ่มที่สำคัญอย่างพรรคกรรมกรปฏิวัติโบลิเวียและพรรคลังกาสมสมาชะซึ่งอยู่ในซีลอนเวลานั้น แต่กลุ่มนักลัทธิทรอตสกีชาวเวียดนามขนาดใหญ่ก่อนหน้านี้ได้ถูกกำจัดหรือถูกกลืนเข้ากับผู้สนับสนุนโฮจิมินห์แล้ว
หลังการประชุม สำนักเลขาธิการสากลพยายามเปิดการสื่อสารกับระบอบของยอซีป บรอซ ตีโต ในยูโกสลาเวีย ในการวิเคราะห์ของพวกเขา ยูโกสลาเวียแตกต่างจากประเทศกลุ่มตะวันออกที่เหลือเพราะก่อตั้งโดยพลพรรคในสงครามโลกครั้งที่สองที่ต่อสู้การยึดครองของนาซี RCP ของบริเตนซึ่งมีจ็อก ฮาสตัน และเท็ด แกรนต์ สนับสนุน วิจารณ์ท่าทีนี้อย่างมาก
การประชุมใหญ่โลกครั้งที่สาม

การประชุมใหญ่โลกครั้งที่สามในปี 1951 มีข้อสรุปว่าเศรษฐกิจและรัฐบาลของรัฐยุโรปตะวันออกมีความคล้ายคลึงกับสหภาพโซเวียตมากขึ้นเรื่อย ๆ รัฐเหล่านั้นจึงถูกอธิบายว่าเป็นรัฐกรรมกรวิรูปในแนวเดียวกันกับรัฐกรรมกรเสื่อมสภาพในรัสเซีย ทั้งนี้ ที่ใช้คำว่า วิรูป แทนคำว่า เสื่อมสภาพ เพราะไม่มีการปฏิวัติของกรรมกรที่นำไปสู่การก่อตั้งรัฐเหล่านั้น
การประชุมใหญ่โลกครั้งที่สามเล็งเห็นว่ามีความเป็นไปได้ส่วนหนึ่งของ "สงครามกลางเมืองระหว่างประเทศ" ในอนาคตอันใกล้ และให้เหตุผลว่าพรรคคอมมิวนิสต์มวลชน "อาจไปไกลกว่าเป้าหมายที่ระบบข้าราชการประจำโซเวียตตั้งไว้ให้กับพรรคและวางโครงการการปรับแนวปฏิวัติ ภายใต้เงื่อนไขที่เอื้ออำนวยบางอย่าง" เมื่อคำนึงถึงโอกาสเกิดสงครามในไม่นาน FI คิดว่าพรรคคอมมิวนิสต์และพรรคประชาธิปไตยสังคมนิยมจะเป็นกำลังที่สำคัญเพียงอย่างเดียวที่สามารถคุ้มครองกรรมกรของโลกต่อค่ายจักรวรรดินิยมในประเทศซึ่งค่ายนั้นมีกำลังมหาศาลได้ โดยสอดคล้องกับทัศนะภูมิรัฐศาสตร์นี้ ปาโบลแย้งว่าทางเดียวที่นักลัทธิทรอตสกีสามารถหลีกเลี่ยงการแยกอยู่โดดเดี่ยวคือภาคส่วนต่าง ๆ ของสากลที่สี่ในระยะยาวจะต้องดำเนินการเข้าร่วม (entryism) ในพรรคการเมืองคอมมิวนิสต์หรือประชาธิปไตยสังคมนิยมมวลชน ยุทธวิธีนี้เรียกว่า ลัทธิเข้าร่วมที่มีลักษณะเฉพาะตัว เพื่อแยกแยะวิธีนี้กับยุทธวิธีเข้าร่วมกับพรรคอื่นระยะสั้นที่ใช้ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ตัวอย่างเช่น หมายความว่าโครงการสร้างพรรคการเมืองนักลัทธิทรอตสกีอย่างเปิดเผยและเป็นอิสระถูกพับไปในประเทศฝรั่งเศส เพราะถูกมองว่าไม่มีความเป็นไปได้ทางการเมืองเมื่อมีพรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศสแล้ว
ทัศนะดังกล่าวได้รับการยอมรับภายในสากลที่สี่ แต่ก็ได้หว่านเมล็ดพันธุ์สำหรับการแตกแยกในปี 1953 ณ การประชุมใหญ่โลกครั้งที่สาม ภาคส่วนดังกล่าวตกลงกับทัศนะของสงครามกลางเมืองระหว่างประเทศ ภาคส่วนฝรั่งเศสไม่เห็นด้วยกับยุทธวิธีลัทธิเข้าร่วมที่มีลักษณะเฉพาะตัว และถือว่าปาโบลกำลังประเมินบทบาทอิสระของพรรคชนชั้นกรรมกรในสากลที่สี่ต่ำเกินไป ปีแยร์ ล็องแบร์ และมาร์แซล ไบลพ์ทร็อย หัวหน้าองค์การนักลัทธิทรอตสกีส่วนใหญ่ในประเทศฝรั่งเศส ไม่ยอมรับแนวทางขององค์การสากล หัวหน้าองค์การสากลจึงเปลี่ยนตัวด้วยเสียงข้างน้อย ทำให้เกิดการแตกแยกถาวรในภาคส่วนฝรั่งเศส
ในการประชุมใหญ่โลก แนวทางของหัวหน้าองค์การสากลโดยทั่วไปได้รับการยอมรับจากกลุ่มต่าง ๆ ทั่วโลก รวมทั้ง SWP ซึ่งเจมส์ พี. แคนนอน หัวหน้าพรรค แลกเปลี่ยนสารกับฝ่ายข้างมากฝรั่งเศสเพื่อสนับสนุนยุทธวิธีลัทธิเข้าร่วมที่มีลักษณะเฉพาะตัว ทว่าในขณะเดียวกัน แคนนอน, ฮีลี และมันเดลมีความกังวลอย่างมากต่อวิวัฒนาการทางการเมืองของปาโบล แคนนอนและฮีลีก็กังวลกับการแทรกแซงของปาโบลเข้าไปในภาคส่วนฝรั่งเศส และกับนัยที่ว่าปาโบลอาจใช้อำนาจขององค์การสากลในทำนองเดียวกันกับส่วนอื่นของสากลที่สี่ที่รู้สึกว่าลัทธิเข้าร่วมที่มีลักษณะเฉพาะตัวไม่ใช่ยุทธวิธีที่เหมาะสมในประเทศของตน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แนวโน้มฝ่ายข้างน้อย เช่น จอห์น ลอว์เรนซ์ ในบริเตน และเบิร์ต ค็อกรัน ในสหรัฐ ซึ่งสนับสนุนลัทธิเข้าร่วมที่มีลักษณะเฉพาะตัวได้บอกเป็นนัยว่าการที่ปาโบลสนับสนุนทัศนะของพวกเขาหมายความว่าองค์การสากลอาจร้องขอให้นักลัทธิทรอตสกีในประเทศเหล่านั้นให้รับยุทธวิธีนี้ไปใช้ด้วย
การก่อตั้งคณะกรรมการสากลของสากลที่สี่

ในปี 1953 คณะกรรมการชาติของ SWP ออก จดหมายเปิดผนึกถึงนักลัทธิทรอตสกีทั่วโลก และจัดระเบียบคณะกรรมการสากลของสากลที่สี่ (ICFI) ซึ่งเป็นกลุ่มแยกสาธารณะซึ่งทีแรกมี SWP, ส่วนเดอะคลับของเจร์รี ฮีลี ในบริเตน, พรรคคอมมิวนิสต์สากลนิยมในประเทศฝรั่งเศส (ซึ่งมีล็องแบร์ที่ขับไบลพ์ทร็อยและกลุ่มของเขาออกจากพรรคเป็นหัวหน้าในขณะนั้น), พรรคของนาอูเอล โมเรโน ในประเทศอาร์เจนตินา และส่วนออสเตรียและจีนใน FI หลายส่วนของ ICFI ถอนตัวออกจากสำนักเลขาธิการองค์การสากลซึ่งระงับสิทธิออกเสียงของพวกเขา ทั้งสองฝ่ายอ้างว่าพวกตนเป็นฝ่ายข้างมากขององค์การสากลก่อนหน้านี้
พรรคลังกาสมสมาชะของศรีลังกาซึ่งเป็นพรรคกรรมกรแถวหน้าของประเทศในเวลานั้น วางตัวเป็นกลางในกรณีพิพาทนี้ พรรคยังคงร่วมดำเนินการกับ ISFI แต่ก็เรียกร้องให้ประชุมร่วมกัน เพื่อสร้างความเป็นเอกภาพกับ ICFI
บทคัดย่อจากจดหมายนั้นอธิบายการแตกแยกไว้ดังนี้
โดยสรุป: เส้นแบ่งระหว่างลัทธิแก้ของปาโบลกับลัทธิทรอตสกีดั้งเดิมอยู่ลึกเสียจนไม่มีทางประนีประนอมได้ไม่ว่าในทางการเมืองหรือองค์การ กลุ่มแยกปาโบลแสดงออกว่ากลุ่มจะไม่ยอมรับการบรรลุการตัดสินใจที่เป็นประชาธิปไตยที่สะท้อนความเห็นของฝ่ายข้างมากอย่างแท้จริง พวกเขาเรียกร้องให้ยอมจำนนอย่างเบ็ดเสร็จต่อนโยบายที่เป็นอาชญากรรมของพวกเขา พวกเขามุ่งมั่นขับนักลัทธิทรอดสกีดั้งเดิมทั้งหมดออกจากสากลที่สี่หรือปิดปากและใส่กุญแจมือพวกเขา แผนการของพวกเขาได้แก่การฉีดลัทธิการประนอม (conciliationism) แบบลัทธิสตาลินทีละน้อย และในทำนองเดียวกันแบบทีละน้อย กำจัดผู้ที่ทราบความและยกข้อคัดค้าน
จากการประชุมใหญ่โลกครั้งที่สี่จนถึงการกลับมารวมกันใหม่

ในช่วงทศวรรษถัดมา IC เรียกองค์การสากลส่วนที่เหลือว่า "สำนักเลขาธิการสากลของสากลที่สี่" เป็นการเน้นย้ำถึงทัศนะของตนว่าสำนักเลขาธิการไม่ได้เป็นตัวแทนขององค์การสากลทั้งหมด สำนักเลขาธิการยังคงมองตนเองว่าเป็นผู้นำขององค์การสากล และจัดการประชุมใหญ่โลกครั้งที่สี่ในปี 1954 เพื่อจัดกลุ่มใหม่และเพื่อรับรองส่วนที่จัดระเบียบใหม่ในบริเตน ประเทศฝรั่งเศส และสหรัฐ
ส่วนต่าง ๆ ของคณะกรรมการสากลมีความเห็นไม่ตรงกันในเรื่องการแตกแยกกับ "ลัทธิปาโบล" ว่าเป็นสิ่งถาวรหรือชั่วคราว และบางทีอาจเป็นผลของลัทธิดังกล่าวที่ไม่ได้ประกาศตนเป็นสากลที่สี่ ส่วนต่าง ๆ เหล่านั้นซึ่งถือว่าการแตกแยกเป็นการถาวรได้อภิปรายเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และความหมายของการแตกแยก
ส่วนต่าง ๆ ขององค์การสากลที่รับรองความเป็นผู้นำของสำนักเลขาธิการสากลยังมองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับความเป็นไปได้ของอิทธิพลทางการเมืองขององค์การสากลที่เพิ่มขึ้น และขยายลัทธิเข้าร่วมเข้าสู่พรรคประชาธิปไตยสังคมนิยมที่กำลังดำเนินการอยู่ในบริเตน ออสเตรีย และที่อื่น ๆ การประชุมใหญ่ปี 1954 เน้นย้ำลัทธิเข้าร่วมเข้าสู่พรรคคอมมิวนิสต์และพรรคชาตินิยมในอาณานิคม กดดันเพื่อการปฏิรูปประชาธิปไตย โดยเห็นได้ว่าเพื่อกระตุ้นฝ่ายซ้ายที่พวกเขาเชื่อว่ามีอยู่ในพรรคคอมมิวนิสต์ให้เข้าร่วมด้วยกับองค์การในการปฏิวัติ ความตึงเครียดที่พัฒนาขึ้นระหว่างผู้ที่รับทัศนะกระแสหลักของปาโบลกับฝ่ายข้างน้อยที่โต้แย้งไม่สำเร็จต่อการทำงานอย่างเปิดเผย ผู้แทนเหล่านี้จำนวนหนึ่งเดินออกจากที่ประชุมใหญ่โลกและในที่สุดก็ออกจากองค์การสากล ได้แก่ผู้นำส่วนบริติช จอห์น ลอว์เรนซ์, จอร์จ คลาร์ก, มีแชล แม็สทร์ (ผู้นำส่วนฝรั่งเศส) และเมอร์รี เดาสัน (ผู้นำกลุ่มแคนาดา) เป็นต้น
สำนักเลขาธิการจัดระเบียบการประชุมใหญ่โลกครั้งที่ห้าในเดือนตุลาคม 1957 มันเดลและปีแยร์ ฟร็องก์ ยกย่องการปฏิวัติแอลจีเรียและสรุปว่ามีความสำคัญในการปรับแนวทางในรัฐอาณานิคมและอาณานิคมใหม่ต่อการปฏิวัติที่มีกองโจรเป็นผู้นำที่กำลังเกิดขึ้น ตามข้อมูลของรอเบิร์ต อเล็กซานเดอร์ นั้น แอร์เนสต์ มันเดล ได้เขียนเกี่ยวกับพรรคอาโจมา องค์การในประเทศอินโดนีเซียซึ่งสวามิภักดิ์ต่อ FI ตั้งแต่ปี 1959 จนถึงการปฏิวัติปี 1965
การประชุมใหญ่โลกครั้งที่หกในปี 1961 มีการบรรเทาการแบ่งแยกทางการเมืองระหว่างผู้สนับสนุนฝ่ายข้างมากของสำนักเลขาธิการองค์การสากลกับผู้นำ SWP ในสหรัฐ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ที่ประชุมใหญ่เน้นย้ำการสนับสนุนการปฏิวัติคิวบาและเน้นย้ำการสร้างพรรคการเมืองเพิ่มขึ้นในประเทศจักรวรรดินิยม การประชุมใหญ่ครั้งที่หกยังวิจารณ์พรรคลังกาสมสมาชะ ส่วนของศรีลังกา เนื่องจากดูเหมือนสนับสนุนพรรคเสรีภาพศรีลังกาซึ่งพวกเขามองว่าเป็นพวกชาตินิยมกระฎุมพี
ในปี 1962 IC และ IS ก่อตั้งคณะกรรมการความเสมอภาคเพื่อจัดระเบียบการประชุมใหญ่โลกร่วมกัน ผู้สนับสนุนมีแชล ปาโบล และฆวน โปซาดัส คัดค้านการรวมเข้าด้วยกัน ผู้สนับสนุนโปซาดัสออกจากองค์การสากลในปี 1962 ในที่ประชุมใหญ่รวมเข้ากันใหม่ในปี 1963 ส่วนของ IC และ IS รวมเข้าด้วยกันใหม่ (มีสองข้อยกเว้น คือ ส่วนบริติชและฝรั่งเศสของ IC) ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากการสนับสนุนร่วมกันต่อข้อมติ พลวัตของการปฏิวัติโลกวันนี้ ของแอร์เนสต์ มันเดล และโจเซฟ แฮนเซน และต่อการปฏิวัติคิวบา เอกสารนี้แยกแยะระหว่างภารกิจปฏิวัติต่าง ๆ ในประเทศจักรวรรดินิยม "รัฐกรรมกร" และประเทศอาณานิคมและกึ่งอาณานิคม ในปี 1963 องค์การสากลที่สี่ที่รวมกันใหม่เลือกตั้งสำนักเลขาธิการเอกภาพของสากลที่สี่ (USFI) ซึ่งเป็นชื่อที่องค์การทั้งหมดมักนิยมให้เรียกอยู่
ตั้งแต่การสร้างเอกภาพใหม่

ตั้งแต่การสร้างเอกภาพใหม่ในปี 1963 ลัทธิทรอตสกีสากลมีหลายมุมมองและแนวทางต่อสากลที่สี่
สากลที่สี่ที่สร้างเอกภาพใหม่เป็นองค์การปัจจุบันเดียวที่มีความต่อเนื่องขององค์การโดยตรงกับสากลที่สี่ดั้งเดิมในระดับนานาชาติ คณะกรรมการและสำนักเลขาธิการสากลมีการสร้างเอกภาพใหม่ในการประชุมใหญ่ปี 1963 แต่ปราศจากสันนิบาตกรรมกรสังคมนิยมและองค์การคอมมิวนิสต์สากลนิยม บางทีเรียกว่า สำนักเลขาธิการรวมของสากลที่สี่ (United Secretariat of the Fourth International หรือ USFI) ตามชื่อของคณะกรรมการนำ แม้ว่าคณะกรรมการนั้นถูกเปลี่ยนแล้วในปี 2003 นอกจากนี้ยังเป็นองค์การปัจจุบันองค์การเดียวที่นำเสนอตนเองอย่างต่อเนื่องว่าเป็นสากลที่สี่ เป็นองค์การสากลใหญ่สุดในปัจจุบันและเป็นผู้นำขององค์การสากลแบบลัทธิทรอตสกีอื่น ๆ บางส่วนเรียกองค์การนี้ว่า "สากลที่สี่" เช่น เจร์รี ฮีลี (เลขาธิการ ICFI) หรือองค์การแนวโน้มสังคมนิยมสากล
กลุ่มสมาชิกคณะกรรมการสากลของสากลที่สี่แต่เดิมเรียกตนว่าเป็นส่วนหนึ่งของสากลที่สี่ และองค์การทั้งหมดอธิบายตนเองว่าเป็น "ผู้นำของสากลที่สี่" อย่างไรก็ดี ICFI นำเสนอตนเองว่าเป็นผู้สานต่อทางการเมืองของสากลที่สี่และลัทธิทรอตสกี ไม่ใช่ FI โดยระบุวันสถาปนาเป็นปี 1953 อย่างชัดเจน ไม่ใช่ปี 1938
บางแนวโน้มให้เหตุผลว่าสากลที่สี่ได้เปลี่ยนแปลงทางการเมืองในช่วงระหว่างปีที่ทรอตสกีถูกลอบสังหารกับปีที่มีการก่อตั้ง ICFI (1953) พวกเขาจึงดำเนินการเพื่อ "บูรณะ" "จัดระเบียบใหม่" หรือ "สร้างใหม่" มุมมองนี้ถือกำเนิดขึ้นจากลูว์ตูวรีแยร์ (Lutte Ouvrière) และองค์การแนวโน้มสปาร์ตาซิสต์สากล และผู้ที่รับไปได้แก่ผู้ที่เห็นแตกต่างจาก ICFI ตัวอย่างเช่น คณะกรรมการของกรรมกรสากล ซึ่งผู้ก่อตั้งถอนตัวจาก FI ที่สร้างเอกภาพใหม่ในปี 1965 เพื่อเรียกร้อง "สากลที่สี่ปฏิวัติ" ใหม่ โดยสากลที่สี่ (ICR) ประกาศตั้งสากลที่สี่ใหม่ในการประชุมใหญ่ที่ส่วนต่าง ๆ ของ ICR เข้าร่วมในเดือนมิถุนายน 1993
กลุ่มลัทธิทรอตสกีอื่นให้เหตุผลว่าสากลที่สี่สิ้นไปแล้ว และเรียกร้องให้ก่อตั้งองค์การสากลกรรมกรใหม่ หรือสากลที่ห้า
ผลกระทบ

สากลที่สี่สร้างประเพณีซึ่งองค์การลัทธิทรอตสกีหลายองค์การอ้างมาโดยตลอดในการสร้างเอกภาพนักลัทธิทรอตสกีส่วนใหญ่ในองค์การเดียว
โครงการเปลี่ยนผ่านสะท้อนแถลงการณ์พรรคคอมมิวนิสต์ของมากซ์ โดยปิดท้ายด้วยประโยค "กรรมกร —ชายและหญิง— ของทุกประเทศ จงอยู่ภายใต้ธงของสากลที่สี่ มันเป็นธงแห่งชัยที่ใกล้เข้ามาของท่าน!" มีประกาศข้อเรียกร้องต่อนักทุนนิยม การต่อต้านระบบข้าราชการประจำในสหภาพโซเวียต และการสนับสนุนการปฏิบัติของกรรมกรต่อลัทธิฟาสซิสต์ ข้อเรียกร้องส่วนใหญ่ต่อนักลัทธิทุนนิยมยังไม่บรรลุผล การล่มสลายของสหภาพโซเวียตเกิดขึ้นแล้ว แต่ผ่านการปฏิวัติทางสังคมที่นำไปสู่การฟื้นฟูลัทธิทุนนิยม มิใช่การปฏิวัติทางการเมืองแบบที่นักลัทธิทรอตสกีเสนอ กลุ่มลัทธิทรอตสกีจำนวนมากยังดำเนินการอยู่ในการรณรงค์ต่อต้านลัทธิฟาสซิสต์ แต่สากลที่สี่ไม่เคยมีบทบาทหลักในการโค่นระบอบใด ๆ
กลุ่มเหล่านี้ยึดถือประเพณีซึ่งออกจากสากลที่สี่ในช่วงต้น ๆ ขององค์การให้เหตุผลว่า แม้มีจุดยืนที่ถูกต้องในทีแรก แต่มีผลกระทบเพียงเล็กน้อย ลูว์ตูวรีแยร์อ้างว่ามัน "ไม่รอดจากสงครามโลกครั้งที่สอง" เสรีภาพกรรมกร ซึ่งยึดถือประเพณีค่ายที่สามที่ก่อตั้งโดยพรรคกรรมกร ถือว่า "ทรอตสกีและทุกอย่างที่เขาเป็นสัญลักษณ์นั้นถูกพิชิต และ —ตามที่เราต้องยอมรับย้อนหลัง— แพ้มาตลอดช่วงประวัติศาสตร์"
กลุ่มอื่นชี้ไปยังผลกระทบด้านบวก ICFI อ้างว่า "สากลที่สี่ [ุยุคต้น] ประกอบด้วยกลุ่มแกนนำที่ยังคงยึดมั่นในเป้าหมายของตน" และอธิบายกิจกรรมช่วงต้นของสากลที่สี่ว่า "ถูกต้องและมีหลักการ" FI ที่สร้างเอกภาพใหม่อ้างว่า "สากลที่สี่ปฏิเสธจะประนีประนอมกับทุนนิยมไม่ว่าในรูปแบบฟาสซิสต์หรือประชาธิปไตย" ในทัศนะของมัน "คำพยากรณ์จำนวนมากของทรอตสกีเมื่อเขาก่อตั้งสากลที่สี่ถูกประวัติศาสตร์พิสูจน์แล้วว่าผิด แต่สิ่งที่ปลอดมลทินอย่างเบ็ดเสร็จคือคำวินิจฉัยทางการเมืองที่สำคัญของเขา"
สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน

| --- | --- |
中国民用航空局

ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949; 75 ปีก่อน
เขตอำนาจ:  จีน
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 155 ถนนตงซื่อชี, เขตตงเฉิง, กรุงปักกิ่ง
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: ซ่ง จื้อหย่ง (ผู้อำนวยการ)
ต้นสังกัดหน่วยงาน: กระทรวงคมนาคม
เว็บไซต์: www.caac.gov.cn
สำนักงานใหญ่ซีเอเอซี
ศูนย์ตรวจสอบการบินของซีเอเอซี
สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (จีน: 中国民用航空局; พินอิน: Zhōngguó Mínyòng Hángkōng Jú; อังกฤษ: Civil Aviation Administration of China; ย่อว่า CAAC: ซีเอเอซี) เป็นหน่วยงานการบินพลเรือนของรัฐบาลจีนภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงคมนาคม มีหน้าที่รับผิดชอบในการดูแลการบินพลเรือน และสืบสวนอุบัติเหตุและอุบัติการณ์ทางการบินของจีน
ในฐานะหน่วยงานด้านการบินที่รับผิดชอบในประเทศจีน ทางหน่วยงานได้สรุปข้อตกลงการบินพลเรือนกับหน่วยงานด้านการบินอื่น ๆ รวมถึงเขตบริหารพิเศษของจีนซึ่งถูกจัดอยู่ในประเภท "ภายในประเทศพิเศษ"
ซีเอเอซีเคยดำเนินการสายการบินของตนเองชื่อว่า ซีเอเอซีแอร์ไลน์ ซึ่งผูกขาดการบินของจีนจนถึงปี ค.ศ. 1988 หน่วยงานนี้มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เขตตงเฉิง กรุงปักกิ่ง
ซีเอเอซีไม่ได้แบ่งความรับผิดชอบในการจัดการน่านฟ้าของจีนกับคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง ภายใต้กฎหมายการบินพลเรือนของสาธารณรัฐประชาชนจีน
ซีเอเอซีแอร์ไลน์

บทความหลัก: ซีเอเอซีแอร์ไลน์
หน่วยงานที่สังกัด

สำนักบริหารการจราจรทางอากาศ (Air Traffic Administration Bureau; ATMB) ปักกิ่ง
มหาวิทยาลัยการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (Civil Aviation University of China; CAUC) เทียนจิน
มหาวิทยาลัยการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (Civil Aviation Flight University of China; CAFUC) กว่างฮั่น มณฑลเสฉวน
สถาบันจัดการการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (Civil Aviation Management Institute of China; CAMIC) ปักกิ่ง
สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการบินพลเรือนจีน – ศูนย์เทคโนโลยีความปลอดภัยการบิน (China Academy of Civil Aviation Science and Technology — Center of Aviation Safety Technology) ปักกิ่ง
สถาบันวิจัยซีเอเอซีแห่งที่สอง (CAAC Second Research Institute) เฉิงตู
สำนักพิมพ์การบินพลเรือนจีน (China Civil Aviation Publishing Press) ปักกิ่ง
ศูนย์การแพทย์การบินพลเรือน — โรงพยาบาลการบินพลเรือน (Civil Aviation Medical Center — Civil Aviation General Hospital) ปักกิ่ง
ศูนย์การตั้งถิ่นฐาน (CAAC Settlement Center) ปักกิ่ง
ศูนย์ข้อมูล (CAAC Information Center) ปักกิ่ง
ศูนย์ออดิชัน (CAAC Audition Center) ปักกิ่ง
บริษัท ท่าอากาศยานปักกิ่งแคปิตอล จำกัด (Capital Airports Holdings Limited; CAH) ปักกิ่ง
ศูนย์ความร่วมมือและบริการระหว่างประเทศ (CAAC International Cooperation and Service Center) ปักกิ่ง
บริษัท ก่อสร้างท่าอากาศยานจีน จำกัด (China Airport Construction Corporation; CACC) ปักกิ่ง
ศูนย์ตรวจสอบความสมควรเดินอากาศของเครื่องยนต์การบินพลเรือนจีน (China Civil Aviation Engine Airworthiness Audition Center)
ศูนย์ตรวจสอบการบิน (Flight Inspection Center of CAAC) ปักกิ่ง
พิพิธภัณฑ์การบินพลเรือนจีน (CAAC Museum)
ดูเพิ่ม

การคมนาคมในประเทศจีน
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศจีน
รายชื่อสายการบินในประเทศจีน
การบินพลเรือนในประเทศจีน
กรมการบินพลเรือน (ฮ่องกง)
สำนักงานการบินพลเรือน (มาเก๊า)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (ในภาษาจีน)
เว็บไซต์สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (เก็บถาวร)
ศูนย์ตรวจสอบการบินของสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (ในภาษาอังกฤษ)/(ในภาษาจีน)
การบินพลเรือนในจีน
สถาบันการจัดการการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน สถาบันความปลอดภัยการบินพลเรือน (ในภาษาจีน)
สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร

| --- | --- |
Office of Transport and Traffic Policy and Planning
เครื่องหมายราชการ
ภาพรวมสำนักงาน
ก่อตั้ง: 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545; 22 ปีก่อน (2545-10-03)
สำนักงานก่อนหน้า: สำนักงานคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก สำนักนโยบายและแผนการขนส่งและการสื่อสาร
ประเภท: ส่วนราชการ
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 35 ถนนเพชรบุรี แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร 10400
งบประมาณต่อปี: 261,928,000 บาท  (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสำนักงาน: ปัญญา ชูพานิช, ผู้อำนวยการ สุรพงษ์ เมี้ยนมิตร, รองผู้อำนวยการ จิรโรจน์ ศุกลรัตน์, รองผู้อำนวยการ
ต้นสังกัดสำนักงาน: กระทรวงคมนาคม
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสำนักงาน
สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร หรือ สนข. (อังกฤษ: Office of Transport and Traffic Policy and Planning ย่อว่า OTP) เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงคมนาคม จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2545
ประวัติ

สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร เพื่อปฏิรูประบบราชการตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่8 และ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 เมื่อปี พ.ศ. 2545 เป็นหน่วยงานสังกัดกระทรวงคมนาคม โดยทำการโอนอำนาจหน้าที่ของ สำนักงานคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก (สจร.) อำนาจหน้าที่ของสำนักงานปลัดกระทรวงคมนาคม ในส่วนของสำนักนโยบายและแผนการขนส่งและสื่อสาร (บางส่วน) และอำนาจหน้าที่ของสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการพาณิชยนาวี (บางส่วน) มาขึ้นกับ สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร และให้มีภารกิจเกี่ยวกับ การเสนอแนะนโยบายและจัดทำแผนการขนส่งการจราจร  และความปลอดภัยจากการขนส่ง ประสานแผนด้านการขนส่งทางบก ทางน้ำ ทางอากาศ การจราจร และความปลอดภัย จากการขนส่งให้สอดคล้องกับแผนหลักด้านการขนส่งและจราจร เพื่อให้ นโยบายด้านการขนส่งและจราจร มีความเป็นเอกภาพ
สำนักงานฯ มีผู้อำนวยการสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร เป็นหัวหน้าส่วนราชการ และทำหน้าที่เป็นกรรมการและเลขานุการของ คณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก (คจร.) และ สนข.ยังเป็นหน่วยงานซึ่งอำนวยการปฏิบัติงานของ ศูนย์ปลอดภัยคมนาคม กระทรวงคมนาคม อีกด้วย
การแบ่งส่วนราชการ

สำนักบริหารกลาง
กองจัดระบบการจราจรทางบก
กองพัฒนาระบบการขนส่งและจราจร
ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศการขนส่งและจราจร
สำนักงานโครงการบริหารจัดการระบบตั๋วร่วม
สำนักแผนความปลอดภัย
สำนักแผนงาน
สำนักส่งเสริมระบบการขนส่งและจราจรในภูมิภาค
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กหน่วยงานในกระทรวงคมนาคม |
| --- | --- | --- |
| กรม |  สำนักงานรัฐมนตรี  สำนักงานปลัดกระทรวง  กรมการขนส่งทางบก  กรมทางหลวง  กรมเจ้าท่า  กรมท่าอากาศยาน  กรมทางหลวงชนบท  สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร  กรมการขนส่งทางราง  |  |
| รัฐวิสาหกิจ |  บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน)  การท่าเรือแห่งประเทศไทย  การรถไฟแห่งประเทศไทย  บริษัท ขนส่ง จำกัด  การทางพิเศษแห่งประเทศไทย  การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย  องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ  บริษัท วิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด  สถาบันการบินพลเรือน  บริษัท รถไฟฟ้า รฟท. จำกัด  |  |
| องค์การมหาชน |  สถาบันวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีระบบราง  |  |
| หน่วยงานอื่นของรัฐ |  สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย  |  |
| หน่วยงานในอดีต |  กรมการบินพลเรือน  |  |
หมวดหมู่
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ (ญี่ปุ่น)

ตราอาทิตย์อุทัย (旭日章; Seal of the Rising Sun) ตราราชการตำรวจแห่งชาติญี่ปุ่น
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ (ญี่ปุ่น: 警察庁; โรมาจิ: Keisatsu-chō; อังกฤษ: National Police Agency, ย่อ NPA) เป็นส่วนราชการของรัฐบาลญี่ปุ่น แต่ต่างจากประเทศอื่น ๆ ตรงที่ไม่มีข้าราชการตำรวจในสังกัด เป็นแต่หน่วยงานกลางสำหรับประสานความร่วมมือในองค์กรตำรวจญี่ปุ่น และกำหนดมาตรฐานกับนโยบายทั่วไปขององค์กรตำรวจเท่านั้น
คณะกรรมการความปลอดภัยสาธารณะแห่งชาติ (National Public Safety Commission) ในคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่น บริหารสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
การจัดระเบียบราชการ

ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (Commissioner-General of the National Police Agency) เป็นข้าราชการตำรวจชั้นสูงสุด
รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (警察庁次長; Deputy Commissioner-General of the National Police Agency)
สำนักเลขาธิการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (警察庁長官官房; Secretariat General of the Commissioner-General of the National Police Agency)
กองบัญชาการความปลอดภัยชุมชน (生活安全局; Community Safety Bureau)
กองบัญชาการสืบสวนคดีอาญา (刑事局 ; Criminal Investigation Bureau)
กองบังคับการองค์กรอาชญากรรม (組織犯罪対策部; Organized Crime Department)
กองบัญชาการตำรวจจราจร (交通局; Traffic Bureau)
กองบัญชาการความมั่นคง (警備局 ; Security Bureau)
กองบังคับการต่างประเทศและข่าวกรอง (外事情報部; Foreign Affairs and Intelligence Department)
วิทยาลัยตำรวจแห่งชาติ (警察大学校; National Police Academy)
สถาบันวิจัยวิทยาการตำรวจแห่งชาติ (科学警察研究所; National Research Institute of Police Science)
ศูนย์บัญชาการราชองครักษ์ (皇宮警察本部; Imperial Guard Headquarters)
กองบัญชาการตำรวจภูธร
กองบัญชาการตำรวจภูธรโทโฮะกุ (東北管区警察局; Tohoku Regional Police Bureau)
กองบัญชาการตำรวจภูธรคันโต (関東管区警察局; Kanto Regional Police Bureau)
กองบัญชาการตำรวจภูธรชูบุ (中部管区警察局; Chubu Regional Police Bureau)
กองบัญชาการตำรวจภูธรกิงกิ (近畿管区警察局; Kinki Regional Police Bureau)
กองบัญชาการตำรวจภูธรชูโงะกุ (中国管区警察局; Chugoku Regional Police Bureau)
กองบัญชาการตำรวจภูธรชิโกะกุ (四国管区警察局; Shikoku Regional Police Bureau)
กองบัญชาการตำรวจภูธรคีวชู (九州管区警察局; Kyushu Regional Police Bureau)
กองบัญชาการคมนาคมสารสนเทศ (情報通信局; Info-Communications Bureau)
กองบังคับการคมนาคม
กองบังคับการคมนาคมสารสนเทศตำรวจนครบาลโตเกียว (東京都警察情報通信部; Tokyo Metropolitan Police Info-Communications Department)
กองบังคับการคมนาคมสารสนเทศตำรวจฮกไกโด (北海道警察通信情報部; Hokkaido Police Info-Communications Department)
สิงห์จีน

สิงห์จีน
สิงห์จีน (อังกฤษ: Lionhead, Chinese lionhead) เป็นปลาทองสวยงามสายพันธุ์หนึ่ง ที่ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
สิงห์จีนเป็นปลาทองที่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์ขึ้นในประเทศจีน ในราวศตวรรษที่ 17 หรือ 18 โดยเรียกชื่อมาจาก ชีชี (石獅) หรือสิงโตหินรูปปั้นที่ทำหน้าที่ทวารบาลเฝ้าประตูต่าง ๆ ตามสถาปัตยกรรมแบบจีน
สิงห์จีน เป็นปลาทองอีกสายพันธุ์หนึ่งที่มีลำตัวป้อม สั้น แลดูหนาบึกบึน ไม่มีครีบหลัง มีส่วนของวุ้นที่หัวมากกว่ารันชูหรือสิงห์ญี่ปุ่น ในบางตัวอาจมีวุ้นปกคลุมมิดทั้งดวงตาเลยก็ได้  มีส่วนคอที่สั้น ลักษณะของปลาทองสิงห์จีนที่ได้มาตรฐานว่า สวย คือ ส่วนหลังโค้ง หางบานออกพอประมาณต้องได้ฉาก ลำตัวไม่ว่าจะสั้นหรือยาวต้องได้สัดส่วน ถ้าเป็นปลาลำตัวยาวปลานั้นต้องอ้วนใหญ่  แกนสันหลัง หาง ครีบทวาร ครีบหน้า และบริเวณหัวต้องใหญ่ ได้สัดส่วนด้วย หากเป็นปลาลำตัวสั้นส่วนต่าง ๆไม่ว่าบริเวณสันหลัง ครีบต่าง ๆ และลำตัวต้องสั้นได้สัดส่วน
สิงห์ญี่ปุ่น

สิงห์ญี่ปุ่น
สิงห์ญี่ปุ่น (อังกฤษ: Ranchu) เป็นปลาทองสายพันธุ์หนึ่งที่ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
เป็นปลาที่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์ขึ้นมาภายในประเทศไทย มีลำตัวที่อ้วนหนา ดูบึกบึน แข็งแรง ไม่มีครีบหลัง ดูแลคล้ายกับรันชูหรือสิงห์จีนมาก  แต่ทว่าสิงห์ญี่ปุ่นจะมีส่วนหัวที่เล็กกว่า ไม่มีวุ้นบนหัวหรือมีแต่ก็น้อยกว่า ลำตัวสั้น หลังโค้งมน หางสั้นและเชิดขึ้น แลดูสง่า ปลาทองสิงห์ญี่ปุ่นที่สวยงามนั้น ต้องมีส่วนหลังที่โค้งมนเป็นรูปครึ่งวงกลม เหมือนไข่ผ่าซีก ดูจากด้านข้างแล้วลำตัวปลาะต้องกว้าง หัวไม่ทิ่มหรือต่ำลงไป การว่ายน้ำต้องทำได้อย่างสมดุล มีสง่างาม
ปลาทองสิงห์ญี่ปุ่นนั้นมีความแตกต่างจากรันชู ตรงที่สิงห์ญี่ปุ่นนั้นมีลำตัวที่สมส่วน ดูกลมกลึงกว่า อีกทั้งมีข้อหางที่เล็กและลึกกว่า ดังนั้นจึงเหมาะแก่การเลี้ยงในตู้กระจก หรือ ไซด์วิว (Side View) ขณะที่รันชูนั้นจะสวยงามกว่าเมื่อได้มองจากด้านบน จึงเหมาะแก่การเลี้ยงในบ่อหรืออ่างมากกว่า จึงเรียกว่า ทอปวิว (Top View)
สำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลาง

| --- | --- |
Federal Emergency Management Agency

ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 1 เมษายน 1979; 45 ปีก่อน (1979-04-01)
เขตอำนาจ: กระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ
สำนักงานใหญ่: วอชิงตัน ดี.ซี. , สหรัฐอเมริกา
คำขวัญ: Prepared. Responsive. Committed.
บุคลากร: 11,300+ (ปี 2020)
งบประมาณต่อปี: $28.7 พันล้าน (ปี 2020)
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: ปีเตอร์ ที. เกย์เนอร์, ผู้บริหาร
หน่วยงานแม่: กระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ
เว็บไซต์: www.fema.gov
สัญลักษณ์ของสำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลาง
สำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลาง (อังกฤษ: Federal Emergency Management Agency) หรือ ฟีมา (FEMA) เป็นหน่วยงานรัฐของสหรัฐอเมริกาที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2522 สำหรับปฏิบัติการในสถานการณ์ฉุกเฉิน โดยมีหน้าที่หลักคือการประสานงานสำหรับแก้ปัญหาภัยพิบัติที่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา
สำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลางจะเข้าไปช่วยจัดการเมื่อทางผู้ว่าการรัฐได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินและได้แจ้งเรื่องไปยังประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาให้ทางสำนักฯ ช่วยจัดการกับภัยพิบัติดังกล่าว
การประสานงานของสำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลางนอกเหนือจากการจัดการและบรรเทาภัยพิบัติแล้ว สำนักฯ ยังมีผู้เชี่ยวชาญในแต่ละสายวิชาชีพ ช่วยในการจัดการทั้งทางด้านบูรณะโครงสร้างพื้นฐาน ประสานงานและช่วยเหลือธุรกิจขนาดกลางและเล็ก สำนักฯ ยังคงมีการจัดอบรมให้กับทางประชาชนเพื่อเตรียมความพร้อมในการรับมือสถานการณ์ภัยพิบัติที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
ตัวอย่างผลงานความช่วยเหลือ

พายุเฮอร์ริเคนแอนดรูว์ที่รัฐลุยเซียนา พ.ศ. 2545
พายุเฮอร์ริเคนฟรานเซสที่รัฐฟลอริดา พ.ศ. 2547
พายุเฮอร์ริเคนแคทรีนาที่นิวออร์ลีนส์ พ.ศ. 2548
ไฟไหม้ป่าที่รัฐแคลิฟอร์เนีย พ.ศ. 2551
แหล่งข้อมูลอื่น

FEMA.gov
สำนักอิเล็กทรอนิกส์และส่วนประกอบกลาโหม

| --- | --- |
Defence Electronics and Components Agency
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2558
เขตอำนาจ: สหราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: เมืองซีแลนด์ เทศมณฑลฟลินเชอร์
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: ฟิลิปส์ ดูเน
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สำนักงานอุปกรณ์และอิเล็กทรอนิกส์กลาโหม (อังกฤษ: Defence Electronics and Components Agency; DECA) เป็นสำนักงานที่ได้รับการสนับสนุนจากกระทรวงกลาโหมสหราชอาณาจักร ก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2558 จากคณะทำงานสนับสนุนกลาโหมฝ่ายกองการบิน ก่อนที่จะถูกโอนหน่วยงานไปยังบริษัท แบ็พค็อก อินเตอร์เนสเชแนล จำกัด
เดก้ามีหน้าที่ปรับปรุง ซ่อมแซม และรื้อใหม่ กับอุปกรณ์ที่เสียหาย และยังทำลายอุปกรณ์หรือเครื่องมือทางอิเล็กทรอนิกส์ที่ล้าสมัยให้เป็นจำนวนมาก เพราะเหตุนี่ทำให้เดก้าได้เป็นศูนย์กลางใหญ่ที่ปรับปรุง ซ่อมแซม และรื้อใหม่ให้กับอากาศยานชนิด ล็อกฮีดร์ เอฟ-35 ไลท์ติงค์ II
เดก้ามีสำนักงานหลักอยู่ที่พื้นที่ในอดีตของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักรในเมืองซีแลนด์ เทศมณฑลฟลินเชอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ