อีซูซุ ฟาสเตอร์
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2515–2523)

| รุ่นที่ (โฉมที่) 1 |
| --- | --- |
เชฟโรเลต แอลยูวี (สหรัฐ)
ภาพรวม
เรียกอีกชื่อ: อีซูซุ ฟาสเตอร์ (ประเทศไทย) อีซูซุ KB เบดฟอร์ด เคบี เชฟโรเลต LUV
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2515–2523
แหล่งผลิต: ญี่ปุ่น: ฟูจิซาวะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศไทย: สำโรง จังหวัดสมุทรปราการ  อินโดนีเซีย: เบอกาซี จังหวัดชวาตะวันตก ฟิลิปปินส์: ดาสมารีญาส
ตัวถังและช่วงล่าง
รูปแบบตัวถัง: 2 ประตู ไม่มีกระบะ รถกระบะ 2 ประตู รถกระบะ 4 ประตู
รุ่นที่คล้ายกัน: อีซูซุ ฟลอเรียน
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 1.6 L G161 OHV I4 (เบนซิน) 1.6 L G161Z I4 (เบนซิน) 1.8 L G180Z I4 (เบนซิน) 2.0 L C190 I4 (ดีเซล)
ระบบเกียร์: เกียร์ธรรมดา 4-สปีด เกียร์อัตโนมัติ 3-สปีด
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,600 มิลลิเมตร (102.4 นิ้ว) (ฐานล้อสั้น) 2,995 มิลลิเมตร (117.9 นิ้ว) (ฐานล้อยาว)
ความยาว: 4,405 มิลลิเมตร (173.4 นิ้ว) (ฐานล้อสั้น)
ความกว้าง: 1,600 มิลลิเมตร (63.0 นิ้ว)
น้ำหนัก: 1,099–1,290 กิโลกรัม (2,423–2,844 ปอนด์)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นต่อไป: เชฟโรเลต S-10
1980 Chevrolet LUV 2-door pickup (Chile)
Double cab (4-door pickup) using Isuzu Florian rear doors
อีซูซุประเทศญี่ปุ่นเปิดตัวอีซูซุ ฟาสเตอร์ รหัสตัวถัง KB20/25 ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2515 รุ่นฐานล้อมาตรฐานได้รับการกำหนดให้เป็น "20" ขณะที่รุ่นฐานล้อยาวได้รับการกำหนดให้เป็น "25" มีพื้นฐานมาจากอีซูซุ ฟลอเรียน (Isuzu Florian) โดยมีส่วนประกอบร่วมกันหลายส่วน เช่น ประตูและชุดประกอบด้านหน้า รถรุ่นนี้ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อทดแทนอีซูซุ วอสป์ (Isuzu Wasp) ซึ่งเป็นรถกระบะที่ดัดแปลงมาจากเบลเลตต์ (Isuzu Bellett) และผลิตก่อนหน้าฟลอเรียน มีการผลิตทั้งแบบไฟหน้าเดี่ยวและคู่
เนื่องด้วยสัดส่วนมิติภายนอกและเครื่องยนต์ที่นำเสนอนั้นสอดคล้องกับข้อกำหนดของประเทศญี่ปุ่น จึงทำให้แพลตฟอร์มดังกล่าวได้รับการจัดประเภทให้อยู่ในกลุ่มขนาดเล็ก ซึ่งเป็นกลุ่มที่ได้รับความนิยม และสามารถแข่งขันกับผลิตภัณฑ์จากญี่ปุ่นอื่น ๆ ที่จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นในช่วงเวลานั้น
ในตลาดส่งออกส่วนใหญ่ อีซูซุได้ทำการปรับเปลี่ยนชื่อของฟาสเตอร์เป็น "KB" อย่างไรก็ตาม ฟาสเตอร์มักจำหน่ายผ่านช่องทางขายปลีกของเจเนรัลมอเตอร์ (GM) และจำหน่ายภายใต้แบรนด์เชฟโรเลตในชื่อ "เชฟโรเลต LUV" ซึ่ง LUV ย่อมาจาก "light utility vehicle" เบดฟอร์ด (Bedford) ซึ่งเป็นบริษัทในเครือด้านรถเพื่อการพาณิชย์ในยุโรปของ GM ก็ได้จำหน่ายรถรุ่นนี้ภายใต้ชื่อ "เบดฟอร์ด KB" เช่นกัน
อีซูซุ ฟาสเตอร์ ใช้โครงสร้างแบบรถกระบะทั่วไปที่มีแชสซีส์แบบบันไดและและระบบกันสะเทือนด้านหลังแบบแหนบพร้อมคานแข็ง ด้านหน้าใช้ปีกนกรูปตัว A ในระบบกันสะเทือนแบบอิสระ รุ่นฐานล้อสั้น (KB20) มีความยาว 2,600 มิลลิเมตร (102.4 นิ้ว) มีขนาดใกล้เคียงกับคู่แข่งในตลาด และกระบะยาว 1,855 มิลลิเมตร (73.0 นิ้ว) แตกต่างจากวอสป์รุ่นก่อนหน้า รุ่น KB25 มีฐานล้อที่ยาวขึ้น โดยมีความยาวระหว่างเพลาหน้าและเพลาหลัง 2,995 มิลลิเมตร (117.9 นิ้ว) ทำให้กระบะมีความยาวถึง 2,290 มิลลิเมตร (90.2 นิ้ว)
ในปี พ.ศ. 2521 ได้มีการเปิดตัวรุ่นขับเคลื่อนสี่ล้อ โดยใช้รหัสตัวถัง KB40 แต่จำหน่ายภายใต้ชื่อ "ฟาสเตอร์ โรดีโอ" ในประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังมีรุ่นสองตอน (บนแชสซีส์ที่ยาวขึ้น) อีกด้วย การจำหน่ายสิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2523 เมื่อมีการเปิดตัวโฉมที่สอง เครื่องยนต์ที่ใช้ในตลาดส่วนใหญ่เป็นเครื่องยนต์เบนซิน 4 สูบเรียง SOHC ขนาด 1.6 ลิตร (1,584 ซีซี) จ่ายเชื้อเพลิงด้วยคาร์บูเรเตอร์ ให้กำลังสูงสุด 94 แรงม้า (69 กิโลวัตต์) เสริมด้วยเครื่องยนต์ดีเซล 4 สูบเรียง (รหัส KBD) ขนาด 2.0 ลิตร (1,951 ซีซี) ให้กำลังสูงสุด 62 แรงม้า (46 กิโลวัตต์) ความเร็วสูงสุดของรถรุ่นนี้เมื่อใช้เชื้อเพลิงเบนซินและดีเซลอยู่ที่ 145 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (90 ไมล์ต่อชั่วโมง) และ 115 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (71 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ตามลำดับ เดิมทีในประเทศญี่ปุ่น รถรุ่นนี้ติดตั้งเครื่องยนต์แบบวาล์วเหนือสูบรหัส G161 ให้กำลังสูงสุด 84 แรงม้า (62 กิโลวัตต์) ทำให้สามารถทำความเร็วสูงสุดได้ 135 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (84 ไมล์ต่อชั่วโมง)
เจเนรัลมอเตอร์-โฮลเดน ได้นำเข้าฟาสเตอร์เข้าสู่ประเทศออสเตรเลียตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2515 โดยใช้ชื่อทางการค้าว่า "เชฟโรเลต แอลยูวี" ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "อีซูซุ KB" ในปี พ.ศ. 2520 ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยโฉมที่สองในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2523 ซึ่งใช้ชื่อว่า "โฮลเดน โรดีโอ" โฮลเดนได้เปิดตัว LUV ในประเทศออสเตรเลีย โดยติดตั้งเครื่องยนต์เบนซิน 4 สูบเรียง ขนาด 1.6 ลิตร ให้กำลังสูงสุดประมาณ 67 แรงม้า (50 กิโลวัตต์) และแรงบิดสูงสุดประมาณ 110 นิวตันเมตร (81 ปอนด์-ฟุต) ด้วยชื่อเสียงในด้านความน่าเชื่อถือและความทนทานที่สร้างขึ้นมาตั้งแต่เริ่มแรก รุ่นดั้งเดิมเหล่านี้ขับเคลื่อนด้วยล้อหลัง มาพร้อมกับเกียร์ธรรมดา 4 สปีด โครงสร้างฐานล้อสั้น และมีความสามารถในการบรรทุกประมาณ 1 ตัน
ในปี พ.ศ. 2521 ได้มีการปรับปรุงและขยายไลน์ผลิตภัณฑ์ LUV ซึ่งประกอบด้วยรุ่น KB20 ที่มีฐานล้อสั้น รุ่น KB25 ที่มีฐานล้อยาวรุ่นใหม่ และรุ่น KB40 ที่มีฐานล้อสั้นและระบบขับเคลื่อนสี่ล้อ รุ่น KB25 และ KB40 มีให้เลือกทั้งแบบแค็บแชสซีส์ (cab chassis) และแบบกระบะ (utility หรือ pickup) โดยมีให้เลือกทั้งเครื่องยนต์เบนซินขนาด 1.6 ลิตร หรือเครื่องยนต์ดีเซล 4 สูบเรียงขนาด 1.95 ลิตร เครื่องยนต์ดีเซลผลิตกำลังได้ 60 แรงม้า (45 กิโลวัตต์) และแรงบิด 113 นิวตันเมตร (83 ปอนด์-ฟุต)
ความรับผิดชอบในการขายในทวีปอเมริกาเหนือได้ถูกมอบหมายให้แก่เจเนรัลมอเตอร์ ส่งผลให้รถอีซูซุถูกจำหน่ายผ่านตัวแทนจำหน่ายเชฟโรเลตภายใต้ชื่อ "เชฟโรเลต LUV" โดยมีเครื่องยนต์เพียงแบบเดียว คือ เครื่องยนต์เบนซิน 4 สูบเรียง ขนาด 1.8 ลิตร (1,817 ซีซี) SOHC ให้กำลังสูงสุด 75 แรงม้า (56 กิโลวัตต์)
การจำหน่ายในสหรัฐได้เริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2515 เพื่อเป็นการตอบสนองต่อการแข่งขันในตลาดรถกระบะจากดัทสันและโตโยต้า ตลอดจนรถกระบะคูเรียร์ที่ฟอร์ดนำเข้ามาจากมาสด้า  เพื่อเลี่ยงอัตราภาษีนำเข้าร้อยละ 25 ที่เรียกว่าภาษีไก่ สำหรับรถกระบะขนาดเล็ก LUV จึงถูกนำเข้ามาในรูปแบบแค็บแชสซีส์ ซึ่งประกอบด้วยส่วนของรถกระบะทั้งหมด ยกเว้นกระบะท้าย และถูกเรียกเก็บภาษีนำเข้าเพียงร้อยละ 4 เท่านั้น จากนั้นจึงติดตั้งกระบะเข้ากับตัวถัง และรถดังกล่าวก็สามารถจำหน่ายได้ในฐานะรถบรรทุกขนาดเล็ก
ภายนอกได้รับการปรับปรุงเล็กน้อยในปี พ.ศ. 2517 แต่การปรับปรุงครั้งใหญ่ครั้งแรกเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2519 โดยมีการเพิ่มตัวเลือกเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด และระบบดิสก์เบรกที่ล้อหน้า ในปี พ.ศ. 2520 กำลังของเครื่องยนต์ได้เพิ่มขึ้นเป็น 80 แรงม้า (60 กิโลวัตต์) และยอดขายก็ยังคงเติบโตอย่างต่อเนื่อง การปรับปรุงรูปลักษณ์ภายนอกและการเพิ่มตัวเลือกพื้นที่บรรทุกขนาด 2,285 มิลลิเมตร (90 นิ้ว) พร้อมฐานล้อที่ยาวขึ้นเป็น 2,995 มิลลิเมตร (118 นิ้ว) ส่งผลให้ยอดขายเพิ่มขึ้นเป็น 71,145 คันในปี พ.ศ. 2521 การเพิ่มรุ่นขับเคลื่อนสี่ล้อในปี พ.ศ. 2522 นั้นทำให้ LUV ได้รับความสนใจจากนิตยสาร Motor Trend และได้รับรางวัล "รถกระบะยอดเยี่ยมแห่งปี" ครั้งที่สอง LUV เป็นรถบรรทุกเล็กขับเคลื่อนสี่ล้อรุ่นแรกที่มีวางจำหน่ายและสร้างกระแสใหม่ ยอดขายสูงสุดแตะที่ 100,192 คัน