stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชายน์วีอาร์! / เอิร์ธซอง

ชายน์ วี อาร์! / เอิร์ธซอง (ญี่ปุ่น: シャイン・ウィー・アー/アースソング; โรมาจิ: Shain Wi A! / Asusongu; ทับศัพท์: Shine We Are! / Earthsong) เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 9 ของโบอาในรูปแบบของดับเบิ้ล เอ ไซด์ ซิงเกิล  วางขายเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม  [[พ.ศ. 2546  โดยเพลง Shine We Are! เป็นเพลงในอัลบั้ม Love & Honesty กับ BEST OF SOUL  ส่วนเวอร์ชันเกาหลีจะอยู่ในอัลบั้มที่ 3.5 ที่ชื่อว่า Shine We Are!  ซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 2 ของออริกอนชาร์ต  และมียอดขายรวมมากกว่า 140,000 แผ่น
เพลง Shine We Are! เป็นเพลงประกอบโฆษณาเครื่องดื่ม "คาลปิสวอเตอร์" และ "อะมิโนคาลปิส" ของเครื่องดื่มยี่ห้อคาลปิโก้  ส่วนเพลง Earthsong เป็นเพลงประกอบโฆษณางาน COME COME HONDA Fair ของรถยนต์ฮอนด้า
รายชื่อเพลง

Shine We Are!
Earthsong
VALENTI(Junior Vasquez Radio Mix)
Shine We Are!(Instrumental)
Earthsong(Instrumental)
ชาร์ต

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 พฤษภาคม 2003 | Oricon Daily Singles Chart | #1 |  |  |  |
| 14 พฤษภาคม 2003 | Oricon Weekly Singles Chart | #2 | 70,247 | 144,000 |  |
| 14 พฤษภาคม 2003 | Oricon Monthly Singles Chart |  |  | 144,000 |  |
| 14 พฤษภาคม 2003 | Oricon Yearly Singles Chart |  |  | 144,000 |  |
ชายกินพืช

ชายกินพืช หรือ ชายกินหญ้า (ญี่ปุ่น: 草食(系)男子; โรมาจิ: Sōshoku(-kei) danshi) เป็นคำที่ใช้ใน ญี่ปุ่น เพื่อกล่าวถึงคนที่ไม่สนใจจะแต่งงานหรือหาแฟนสาว คำว่าชายกินพืชใช้สื่อถึงชายหนุ่มที่สูญเสียความเป็นชาย คำนี้ถูกคิดขึ้นโดยนักเขียนมากิ ฟูคะซะวะ ในบทความตีพิมพ์เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2006
ผลสำรวจของชายโสดญี่ปุ่นใน ค.ศ. 2010 พบว่า ร้อยละ 61 ของชายในวัย 20 และร้อยละ 70 ของชายในวัย 30 นับว่าตัวเองเป็นชายกินพืช รัฐบาลญี่ปุ่นมองปรากฏการณ์นี้ว่าเป็นหนึ่งในสาเหตุของการลดลงของอัตราการเกิดในประเทศญี่ปุ่น
ตามที่ฟูคะซะวะอธิบายไว้ ชายกินพืช "ไม่ได้ไม่มีความสัมพันธ์ที่โรแมนติก แต่มีทัศนคติไม่แยแสต่อความต้องการเนื้อหนัง" นักปรัชญา มาซะฮิโระ โมริโอกะ ให้นิยามกับคำว่าชายกินพืชว่า เป็นชายที่ใจดีและอ่อนโยน และไม่ถูกยึดไว้ด้วยความเป็นชาย ไม่แสวงหาความรักโรแมนติกอย่างตะกละตะกลาม และไม่มีแนวโน้มที่จะถูกทำร้ายหรือทำร้ายผู้อื่น
สิ่งที่อาจเป็นสาเหตุ

ความไม่แยแสของผู้ชายต่อการแต่งงานและความผูกพันเป็นแนวโน้มที่สังเกตได้ในสังคมที่ก้าวหน้ามาก ๆ ปัจจัยทางสังคมและเศรษฐกิจต่าง ๆ มีการอ้างถึงบทบาทของแนวโน้มเช่นนี้ ในญี่ปุ่นการลดลงของเศรษฐกิจญี่ปุ่นมักถูกกล่าวกันว่าเป็นสาเหตุของการเพิ่มขึ้นของชายกินพืช ทฤษฎีที่ว่าความถดถอยทางเศรษฐกิจจากการแตกของฟองสบู่ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ทำให้ชาวญี่ปุ่นหันหลังให้กับผู้ชายที่เป็นแบบฉบับ และบทบาทในองค์กร ในขณะที่ภาวะเศรษฐกิจถดถอยแสดงให้เห็นถึงความเปราะบางของมนุษย์เงินเดือน การมีงานประจำกลายเป็นเรื่องที่น่าสนใจน้อยลง โดยมีฟรีแลนซ์กว่า 2,500,000 คนที่ทำงานเฉพาะช่วงเวลา และระหว่าง 650,000 ถึง 850,000 คนหนุ่มสาวที่ "ไม่ได้อยู่ในการศึกษา การจ้างงานหรือการฝึกอบรม" ระหว่างอายุ 19 ถึง 35 ปีอาศัยอยู่ในญี่ปุ่น การตอบสนองนี้อาจฝังลึกในวัฒนธรรมญี่ปุ่น
สตรีชาวญี่ปุ่นอาจเป็นอีกสาเหตุที่ผู้ชายไม่อยากมีความสัมพันธ์ที่โรแมนติก การตัดสินใจที่ชายกินพืชหลายคนหยุดการทำงานเนื่องจากการทำงานและการแต่งงานในญี่ปุ่นมีความเกี่ยวพันกันเป็นอย่างมาก  ทำให้ชาวญี่ปุ่นเหล่านี้หาคู่ยากขึ้น ผู้หญิงจำนวนมากปฏิเสธชายที่ไม่ได้มีงานที่มั่นคง. ผู้หญิงคนอื่น ๆ รู้สึกว่าชายกินพืชนั้นอ่อนแอและไม่เป็นชายชาตรี และชายบางคนก็ไม่ชอบผู้หญิงที่มีความเป็นตัวของตัวเอง. ในการสำรวจความคิดเห็นของเด็กชายญี่ปุ่นอายุระหว่าง 16 ถึง 19 ปีพบว่า 36% กล่าวว่าพวกเขาไม่สนใจในเรื่องเพศ ตัวเลขสำหรับหญิงในกลุ่มอายุเดียวกันอยู่ที่ 59%
มาซาฮิโร โมริโอกะโต้แย้งว่าชายกินพืชในญี่ปุ่นเป็นเป็นผลมาจากความสงบสุขหลังสงครามของญี่ปุ่น นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองญี่ปุ่นไม่ได้มีส่วนร่วมโดยตรงในสงครามหรือความขัดแย้งใด ๆ ไม่ว่าจะอยู่ในขอบเขตของตนเองหรือนอกประเทศ ก่อนช่วงเวลาแห่งสันติภาพชาวญี่ปุ่นจำนวนมากรู้สึกว่าการเป็นทหารเป็นวิธีเดียวที่จะกลายเป็นลูกผู้ชาย บรรทัดฐานทางสังคมนี้หายไปอย่างช้าๆในช่วงหลังสงครามสันติภาพหลังสงคราม ด้วยเหตุนี้คนญี่ปุ่นจึงก้าวร้าวน้อยลงและอาจทำให้ชายเหล่านี้ไม่อยากมีรักโรแมนติก
ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น

ญี่ปุ่นมีอัตราการเกิดเพียง 1.42 ในปี 2014 ลดลงจากระดับ 1.84 ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 หลายคนตำหนิการร่วงลงอย่างรุนแรงนี้ต่อการเพิ่มขึ้นของชายกินพืชในประเทศญี่ปุ่น การลดลงของอัตราการเกิดเป็นผลมาจากการไม่เต็มใจที่จะแต่งงานของชายกินพืช
ซูบารุ เอสอาร์ดีวัน

Subaru SRD-1 (Subaru Research and Design) สร้างขึ้นมาตามแนวคิด "ยนตกรรมในฝันสำหรับยุค 90 และอนาคต" รถแนวคิด SRD-1 ไม่ได่มีการผลิตเพื่อจำหน่าย แต่สร้างขึ้นมาเพื่อตอกย้ำความเป็นผู้นำด้านรถ "สเตชั่น วากอน" ที่ได้รับความนิยมสูงสุดในอเมริกาของซูบารุ โดยมาพร้อมกับเครื่องยนต์บอกเซอร์ 6 สูบขนาด 3.3 ลิตร DOHC 24 วาล์ว ขับเคลื่อน 4 ล้อ ควบคุมเฟืองท้ายด้วยระบบอิเล็คทรอนิกส์
ขนาดตัวถัง

ความยาวรวม = 177.6 in (4,511 mm)
ความกว้างโดยรวม = 78.2 in (1,986 mm)
ความสูง 51.6 in (1,311 mm)
ระยะฐานล้อ = 114.4 in (2,906 mm)
น้ำหนักรถเปล่า = 3,300 lb (1,500 kg)
ซูบารุ อัลไซโอเน่

| ซูบารุ อัลไซโอเน่ (AX4/AX7/AX9 ) |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ซูบารุ
เริ่มผลิตเมื่อ: ปี 1985 ถึง ปี 1991
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: คอมแพ็ค สปอร์ต
รูปแบบตัวถัง: 2-ประตู คูเป้
โครงสร้าง: เครื่องยนต์วางหน้า ขับเคลื่อนล้อหน้า และ ขับเคลื่อน 4 ล้อ
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 1.8 L EA-82   2.7 L ER-27
ระบบเกียร์: เกียร์อัตโนมัติ 3 จังหวะ เกียร์อัตโนมัติ 4 จังหวะ  เกียร์ธรรมดา 5 จังหวะ
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,464 mm (97 in)
ความยาว: 4,511 mm (177.6 in)
ความกว้าง: 1,689 mm (66.5 in)
ความสูง: 1,336 mm (52.6 in)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นต่อไป: ซูบารุ อัลไซโอเน่ เอสวีเอกซ์
ข้อมูลรถยนต์ ซูบารุ อัลไซโอเน่

ซูบารุ อัลไซโอเน่เปิดตัวครั้งแรกเดือนมกราคมปี 1985 ในงานดีทรอยต์โชว์โดยใช้ชื้อซูบารุ เอกซ์ทีสำหรับตลาดอเมริกา ก่อนจะเปิดตัวที่ประเทศญี่ปุ่นในเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน และในเดือนพฤศจิกายนได้เพิ่มเครื่องยนต์ 6 สูบรุ่นใหม่ขนาด 2.7ลิตร ในอเมริกาใช้ชื่อว่าซูบารุ เอกซ์ที 6 และ อัลไซโอเน่ วีเอกซ์ ชื่ออัลไซโอเน่มาจากชื่อของดาวดวงที่สว่างที่สุดในกลุ่มดาวลูกไก่
อัลไซโอเน่ได้รับการออกแบบให้ลู่ลมที่สุดด้วยตัวรถที่มีรูปร่างแหลมคล้ายลิ่ม ใบปัดน้ำฝนหน้าถูกออกแบบให้ถูกซ่อนไว้หลังฝากระโปรงหน้ารถ มือเปิดประตูราบเรียบไปกับประตูรถไร้ส่วนนูนออกมา บริเวณชายกันชนหน้าถูกติดตั้งสปอยเลอร์ยาง ทั้งหมดนี้ส่งผลให้อัลไซโอเน่กลายเป็นหนึ่งในรถยนต์ที่มีค่าสัมประสิทธิ์แรงต้านอากาศ(drag coefficient หรือ Cd)ต่ำที่สุดในช่วงเวลานั้นที่ 0.92 เท่านั้น และเป็นรถยนต์ญี่ปุ่นคันแรกที่มีค่า Cd ต่ำกว่า 0.3 ด้วย
ชะเอมเทศ

| ชะเอมเทศ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
วงศ์ย่อย:: Faboideae
เผ่า:: Galegeae
สกุล:: Glycyrrhiza
สปีชีส์:: G.  glabra
ชื่อทวินาม
Glycyrrhiza glabra L.

ชื่อพ้อง
 Glycyrrhiza glandulifera Waldst. & Kit.  Glycyrrhiza glabra var. glandulifera
Glycyrrhiza glabra
ชะเอมเทศ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Glycyrrhiza glabra มาจากภาษากรีกแปลว่า "รากหวาน") เป็นพรรณไม้ที่มีอายุนานหลายปี ลำต้นมีความยาวประมาณ 1-2 เมตร มีรากใหญ่แตกแขนงจำนวนมาก ใบเป็นใบประกอบลักษณะเป็นรูปขนนก ก้านใบย่อยสั้นมาก แผ่นใบรูปไข่  มีใบย่อยประมาณ 9-17 ใบ ส่วนก้านใบย่อยนั้นจะสั้นมาก ใบจะเป็นสีเขียวอมเหลือง ดอกจะออกเป็นช่อ กลีบดอกจะเป็นสีม่วงอ่อน ๆ และก้านดอกจะสั้นมาก ฝักจะมีลักษณะแบน และผิวข้างนอกจะเรียบ นุ่ม
สายพันธุ์

ชะเอมเทศมีหลายพันธุ์ เช่น
ชะเอมสเปน หรือ var. typical มีรสหวานมากกว่าพันธุ์อื่น
ชะเอมรัสเซีย หรือ var. glandulifera    เป็นพรรณไม้ที่มีขนอยู่เต็มทั้งต้น ใบจะเป็นใบประกอบรูปขนนก ฝักมีหนามขนาดเล็ก อยู่ทั่วฝัก รากนั้นจะเป็นรากขนาดใหญ่ ตรงปลายจะเรียวลงคล้ายกระสวย รากนี้ถ้าไม่ได้เอา เปลือกออกจะมีลักษณะเป็นท่อนยาวประมาณ 15-30 ซม. และมีเส้นผ่านศูนย์กลางยาวประมาณ 1-5 ซม. ส่วนผิวนอกจะเป็นสีเหลืองซีดหรืออาจเป็นสีน้ำตาลแดง ผิวจะหยาบ และมีเส้นใยมาก เนื้อข้างในจะเป็นสีเหลืองมะนาว และมีรสหวานออกขมเล็กน้อย เปลือกรากรสขมมาก ต้องลอกเปลือกออกก่อน
สรรพคุณทางยา

เปลือกของราก จะมีเป็นสีแดง และมีรสหวานใช้เป็นยาบำรุงกำลัง แก้อาการคลื่นเหียน อาเจียน
ใบทำให้เสมหะแห้ง และเป็นยารักษาดีพิการ
ดอกใช้รักษาอาการคัน และรักษาพิษฝีดาษ
ผลจะมีรสหวาน ใช้เป็นยาบำรุงกำลัง และอาการคอแห้ง ทำให้ชุ่มชื้น
รากจะมีรสชุ่ม ใช้เป็นยาบำรุงปอด ขับเลือดที่เน่าในท้อง รักษาพิษยาหรือพืชพิษต่าง ๆ ชนิดคั่วแล้วรักษาอาการเบื่ออาหาร อ่อนเพลีย ตรากตรำทำงานหนัก ปวดท้อง ไอเป็นไข้ สงบประสาท บำรุงปอด ใช้รากสดรักษาอาการเจ็บคอ เป็นแผลเรื้อรัง ระบบการย่อยอาหารไม่ดี หรืออาหารเป็นพิษ และรักษากำเดาให้เป็นปกติ รากแห้งของพืชชนิดนี้ใช้ทำยาระบายอ่อนๆ หรือใช้ปรุงแต่งรส
อื่น ๆในรากของชะเอมนั้น จะมีแป้งและความหวานมาก ต้องรักษาไว้อย่าให้แมลงมารบกวน เพราะพวกมอดและแมลงอื่นชอบกิน ถ้าผุจะทำให้เสื่อมคุณภาพ นอกจากนี้ยังใช้รากผสมยาอื่น ช่วยกลบรสยา หรือแต่งยาให้หวานอีกด้วย
สรรพคุณทางยา > ข้อมูลทางคลีนิค

รักษาอาการปัสสาวะออกมากผิดปกติ (เบาจืด)
รักษาแผลในกระเพาะอาหารหรือลำไส้เล็ก
รักษาอาการหอบหืดจากหลอดลมอักเสบ
รักษาโรควัณโรคปอด
รักษาเส้นเลือดดำขอด
รักษาลำไส้บีบตัวผิดปกติ ซ้อนกันเป็นก้อน
รักษาโรคไข้มาลาเรีย
รักษาโรคพยาธิใบไม้ในเลือดอย่างเฉียบพลัน
รักษาโรคตับอักเสบชนิดที่ติดต่อได้
รักษาเยื่อตาอักเสบ
รักษาผิวหนังบริเวณแขน ขา แตกเป็นขุย
รักษาผิวหนังอักเสบเป็นผื่นคัน
รักษาปากมดลูกอักเสบเน่าเปื่อย
รักษาแผลที่เกิดจากการถูกความเย็นจัด
รักษาเยื่อหุ้มลูกตาชั้นนอกอักเสบ (Scleritis)
สรรพคุณทางยา > ข้อมูลทางเภสัชวิทยา

มีฤทธิ์รักษาอาการอักเสบและอาการแพ้ กรดกลีเซอเรตินิคมีฤทธิ์ในการรักษาอาการบวมอักเสบในหนูใหญ่
มีฤทธิ์อะดรีโนคอร์ติโคสเตียรอยด์ (adrenocorticosteroids) ฤทธิ์คล้ายคอร์ติโตสเตียรอยด์ มีสารสกัดเข้มข้น โปแตสเซียมกลีเซอไรซิเนต หรือแอทโมเนียมกลีเซอไรซิเนต กรดกลีเซอเรตินิค (glycyrhetinic acid) สารพวกนี้ล้วนแต่มีฤทธิ์เหมือนกับดีออกซีคอร์ติโซน (deoxycortisone) ทำให้การขับถ่ายปริมาณของปัสสาวะ และเกลือโซเดียมลดน้อยลง และฤทธิ์คล้ายกลูโคคอร์ติโคสเตียรอยด์ (glucocorticosteroids) กรดกลีเซอเรตินิคจะไปยังยั้งการทำลายกรด อะดรีโนคอร์ติโคสเตียรอยด์ ในร่างกายทำให้ปริมาณของคอร์ติโคสเตียรอยด์ในเลือดให้สูงขึ้น
มีฤทธิ์ในการรักษาพิษ กลีเซอไรซินและน้ำต้มสกัดชะเอมมีฤทธิ์รักษาพิษของตริคนีนได้ โดยสามารถลดความเป็นและอัตราการตายจากสตริคนีนได้ ฤทธิ์นี้อาจเนื่องมาจากกรดกลูคิวโรนิค ที่มีอยู่ในชะเอมเทศ
มีฤทธิ์ต่อระบบทางเดินอาหารคือ มีฤทธิ์ในการรักษาแผลเรื้อรังในระบบทางเดินอาหาร มีฤทธิ์ต่อการหลั่งกรดในกระเพาะอาหาร มีฤทธิ์คลายกล้ามเนื้อเรียบ
ฤทธิ์ต่ออาการดีซ่านที่ทำให้เกิดขึ้นในการทดลอง กลีเซอไรซินและกรดกลีเซอเรตินิค ทำให้บิลิรูบิน (Bilirubin) ในพลาสมาของกระต่ายและหนูใหญ่สีขาวที่เกิดจากการผูกท่อน้ำดีให้มีปริมาณลดลง และการขับบิลิรูบินออกทางปัสสาวะเพิ่มขึ้น
มีฤทธิ์ต่อการเผาผลาญไขมันในเส้นเลือด กลีเซอไรซินจะไม่มีผลต่อการเผาผลาญไขมันในคนปรกติ แต่ในคนไข้ที่มีความดันเลือดสูง ส่วนมากเมื่อกินกลีเซอไรซินไปแล้วจะทำให้ระดับโฆเลสเตอรอลในเลือดนั้นลดลง และความดันเลือดจะลดลงด้วย
มีฤทธิ์รักษาอาการไอ หลังจากที่ได้กินชะเอมเทศแล้วสารที่สกัดได้จะไปเคลือบเยื่อเมือกตามบริเวณที่อักเสบตามคอจะช่วยลดการระคายเคืองและบรรเทาอาการไอด้วย
มีฤทธิ์ช่วยบรรเทาอาการปวดและอาการชัก สารที่สกัดที่ได้จากชะเอม FM100 จะมีฤทธิ์บรรเทาอาการปวดได้
มีฤทธิ์ช่วยยับยั้งการเจริญของเซลล์มะเร็ง กรดกลีเซอเรตินิคนี้มีฤทธิ์ช่วยยับยั้งการเจริญของเซลล์มะเร็งในไขกระดูกชนิด Oberling-Guerin ที่ได้เพาะเลี้ยงในไขกระดูกของหนูใหญ่สีขาว
มีฤทธิ์ต่อระบบปัสสาวะและระบบสืบพันธุ์ กลีเซอไรซิน และเกลือแคลเซียมกลีเซอไรวิเนต นำมาฉีดเข้าหลอดเลือดดำ จะทำให้เพิ่มฤทธิ์ในการขับปัสสาวะของธีโอฟิลลีน (theophylline)
ฤทธิ์อื่น ๆ โซเดียมกลีเซอไรซิเนตจะทำให้ความดันเลือดสูงขึ้น และกลีเซอไรซินนี้มีฤทธิ์ในการลดไข้ในหนูเล็กสีขาวและกระต่ายทดลองที่ทำให้เกิดขึ้นได้
ดาโต๊ะปังกาลัน

ดาโต๊ะปังกาลัน หรือ ดาตูปังกาลัน (มลายู: Datok Pengkalan หรือ Datu Pengkalan) เป็นเจ้าเมืองปัตตานีในช่วงปี พ.ศ. 2334-2352 โดยดำรงตำแหน่งเป็นรายาองค์ที่ 2 ในฐานะประมุขสูงสุดแห่งเมืองปัตตานี.
ในปี พ.ศ. 2328 ปัตตานีได้ตกเป็นประเทศราชของสยาม ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงแต่งตั้งเติงกูลามีเด็น เป็นเจ้าเมืองปกครองปัตตานี ครั้นถึงปี พ.ศ.2332 เติงกูลามีเด็นคิดกู้เอกราชปาตานีจากสยามโดยได้ส่งศาสน์ให้พระเจ้าองเชียงสือ กษัตริย์แห่งอันนาม(เวียดนามในปัจจุบัน)ให้ยกทัพตีกรุงเทพทางทิศตะวันออก ส่วนท่านเองจะยกทัพตีกรุงเทพทางทิศใต้ แต่พระเจ้าองเชียงสือได้นำเรื่องดังกล่าวกราบทูลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯ จึงส่งพระยากลาโหมราชเสนาลงมาปราบ ในที่สุดเติงกูลามีเด็นเสียชีวิตลงในการปราบครั้งนั้น ต่อมาได้แต่งตั้ง "ดาโต๊ะปังกาลัน" ปกครองปัตตานีแทน พร้อมทั้งแต่งตั้ง (ขวัญซ้าย) ไปเป็นผู้ตรวจการสอดส่องดูแลการปกครองของดาโต๊ะปังกาลัน
"ทางการไทยมองว่าการที่เติงกูลามีเด็นเลือกติดต่อพระเจ้าองเชียงสือ เป็นเพราะตระกูลผู้ปกครองปัตตานีมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับราชวงศ์ที่ปกครองจามปาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเวียดนาม"
หลักฐานไทยระบุเกี่ยวกับดาโต๊ะปังกาลันว่า "มีสติปัญญาและมีอำนาจมากเมืองใกล้เคียงก็คร้ามกลัวอยู่" และทางมลายูระบุว่า "ดาโต๊ะปังกาลัน" เป็นหลานของ(วันฟากิฮ์ อาลี มหารายาเลลา หรือ นิอาลี) ซึ่งเป็นโอรสในสุลต่านอับดุลฮามิดชาร์ หรือ นิมุสตอฟา ดาตูยามู-จามปา และได้รับแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่ปัตตานีในสมัยรายาอูงู นับว่าเป็นสายตระกูลเจ้านายมลายูที่ได้กำเนิดเป็นดาตูปกครองเมืองต่างๆเช่น ปกครองจามปา(เวียดนาม) ดาตูยามู(ยะหริ่ง) ดาตูปูยุด และดาตูกลันตัน  นอกจากนั้นดาโต๊ะปังกาลันยังเป็นบุตรเขยของดาโต๊ะกรือเซะ ดาโต๊ะปังกาลันจึงมีฐานอำนาจที่เข้มแข็ง
ภายใต้การปกครองของดาโต๊ะปังกาลัน เมืองปัตตานีมีความสงบระดับหนึ่ง แต่ยังเกิดความขัดแย้งทางการปกครองระหว่างเจ้าเมืองมลายูและข้าราชการสยามขึ้นบ่อยครั้ง จนในปี พ.ศ.2351 ดาโต๊ะปังกาลันและวงศ์พระญาติซึ่งเป็นเจ้าเมืองในการปกครองปัตตานี ผู้นำในท้องถิ่นใกล้เคียงรวมทั้งชาวปัตตานี ร่วมกันยกกำลังเข้าโจมตีข้าราชการสยามที่ปกครองอยู่จนต้องหนีไปสงขลา กองทัพจากนครศรีธรรมราชและสงขลากำลังไปถึงปัตตานี แต่ไม่สามารถเอาชนะได้ จนกระทั้งกองทัพจากกรุงเทพ นำโดยเจ้าพระยาพลเทพออกไปช่วย ในที่สุดปัตตานียอมแพ้อย่างสิ้นเชิง ส่วนดาโต๊ะปังกาลันก็เสียชีวิตระหว่างการสู้รบ
ชายกลาง

"ชายกลาง" เป็นซิงเกิลที่ขับร้องและประพันธ์คำร้องโดยอภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข (แสตมป์) นักร้อง นักแต่งเพลง และสถาปนิกชาวไทย แต่งทำนองโดย สิงโต นำโชค และเรียบเรียงโดย พีระพล ลีละเศรษฐกุล (จ้อ Armchair) สังกัดค่ายเลิฟอีสในเครือของบีอีซี-เทโร มิวสิค ออกจำหน่ายในรูปแบบดิจิตอลดาวโหลดในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
เนื้อหาของเพลงนี้พูดถึง ผู้ชายหน้าตาธรรมดา แถมจนมักจะไปชอบผู้หญิงที่ดีกว่าตัวเองอยู่เสมอ และเขาก็มักจะมองข้ามการจีบของเราไปตามธรรมชาติ แต่ที่มันน่าเจ็บใจก็คือ เจ้าตัวก็ดันมาชอบบ่นกับเราว่า ทำไมไม่มีผูชายมาจีบฉันซักที อืมม เธอคงไม่นับเราเป็นผู้ชายซินะ จึงสถาปนา สถานะ ชายกลาง ขึ้นมาด้วยประการฉะนี้...
ส่วนมิวสิควีดิโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2555 เวลา 18:00 น. ซึ่งใช้เทคนิก 3D Option ที่ยิงภาพลงบนพื้นหลัง
การตอบรับ

เพลง "ชายกลาง" ติดอันดับสูงสุดที่ 9 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2555 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2555) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
IW Chart Top 20 เพลงไทยสากล: 1
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 9
95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40: 8
การตอบรับ > รางวัลที่ได้รับ

| รางวัล | สาขา | ผล |
| --- | --- | --- |
| Playpark Music Award 2012 | ศิลปินเดี่ยวชาย | เสนอชื่อเข้าชิง |
| Gmember Award 2013 | สุดยอดเพลงฮิตแห่งปี | เสนอชื่อเข้าชิง |
จารึกกฎหมายลักษณะโจร

| จารึกกฎหมายลักษณะโจร |
| --- | --- |
วัดมหาธาตุสุโขทัย
วัสดุ: หินชนวน
ขนาด: แผ่นรูปใบเสมา
ความสูง: 108 เซนติเมตร
ความกว้าง: 65 เซนติเมตร
ความลึก: 14 เซนติเมตร
ตัวหนังสือ: อักษรไทยสุโขทัย
ค้นพบ: พุทธศักราช 2473 ทางเลี้ยวเข้าวัดพระมหาธาตุและวัดสระศรี หลักกิโลเมตรที่ 50-51 อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย
ค้นพบโดย: กรมทางหลวงแผ่นดินขุดพบ
ที่อยู่ปัจจุบัน: อาคารคลังกลางพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
เลขประจำตัว: - หลักที่ 38 ศิลาจารึกกฎหมายลักษณะโจร  (หนังสือ ประชุมศิลาจารึก ภาคที่ 3)  - 99/33/2560  (พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กาญจนาภิเษก)
https://db.sac.or.th/inscriptions/inscribe/detail/118
จารึกกฎหมายลักษณะโจร เป็นชื่อเรียกศิลาจารึกหลักที่ 38 ซึ่งกรมทางหลวงขุดค้นพบเมื่อปี พ.ศ. 2473 โดยเหตุที่ได้ชื่อจารึกว่า "กฎหมายลักษณะโจร" เนื่องจากเนื้อหาในจารึกกล่าวถึงการกระทำผิดทางอาญา ทั้งนี้ ดร.วินัย พงศ์ศรีเพียร มีความเห็นว่าจารึกนี้ควรใช้ชื่อว่า "กฎหมายลักษณะลักพา" มากกว่า เนื่องจากเนื้อหาล้วนเกี่ยวกับการลักพาผู้คน และสิ่งของ จารึกนี้เป็นหลักฐานลายลักษณ์อักษรเกี่ยวกับบทบัญญัติของกฎหมายที่เก่าที่สุด และยังคงรูปแบบเดิมเอาไว้ และยังเป็นศิลาจารึกเพียงหลักเดียวที่บันทึกตัวบทกฎหมายเอาไว้ ต่างจากศิลาจารึกอื่นที่มักจะเกี่ยวกับข้องกับเรื่องศาสนา เช่น การสร้างวัด หรือ การกัลปนา
การค้นพบและลักษณะ

กรมทางหลวงขุดค้นพบศิลาจารึกนี้ขณะสร้างถนนจรดวิถีถ่อง (ส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12)  ระหว่างกิโลเมตรที่ 50 - 51 ทางเลี้ยวเข้าวัดมหาธาตุและวัดสระศรี อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ในเขตตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เมื่อ พ.ศ. 2473
ศิลาจารึกนี้มีจำนวน 2 ด้าน ด้านที่ 1 มี 45 บรรทัด ด้านที่ 2 มี 54 บรรทัด มีข้อความบางส่วนชำรุดเสียหาย สลักบนหินชนวน รูปใบเสมา ขนาด กว้าง 65 เซนติเมตร สูง 108 เซนติเมตร และหนา 14 เซนติเมตร จารึกด้วยอักษรไทยสุโขทัย
ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่ อาคารคลังกลางพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กาญจนาภิเษก อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
เนื้อหา > อารัมภบท

กล่าวถึงการขึ้นครองราชย์ของกษัตริย์พระองค์ใหม่ นาม "สมเด็จบพิตรมหาราชบุตรรามราชาธิราช ศรีบรมจักรพรรดิราช" ทรงปรารถนาที่จะขัดเกลากฎหมายหรือการทำให้บริสุทธิ์ อย่างเดียวกับพ่อขุนรามราช ให้ใช้บังคับกับไพร่ฟ้าทั่วทั้งอาณาจักร อันมีเมืองสุโขทัยเป็นประธานของเมืองทั้งหลาย อันประกอบด้วย เชลียง (กำแพงเพชร) ทุ่งยั้ง (อุตรดิตถ์) ปากยม (พิจิตร) สองแคว (พิษณุโลก) เป็นต้น
เนื้อหา > เนื้อหาของกฎหมาย

เนื้อหาส่วนของกฎหมายปรากฏอยู่ 8 มาตรา สรุปได้ดังนี้
มาตรา 1 กรณีถ้าข้ารับใช้หรือบริวารของผู้อื่นหนีมาอยู่ด้วยกับตน และตนไม่จัดส่งคืนให้เจ้านายของข้ารับใช้คนนั้น จะต้องถูกปรับเต็มอัตราตามที่กำหนดไว้ในพระราชศาสตร์และพระธรรมศาสตร์ โดยจะถูกปรับเสมือนไปขโมยลักพาหรือช่วยให้ข้าทาสบริวารของผู้อื่นหนีไปแต่ยังไปได้ไม่พ้นเขตเมือง
มาตรา 2 กรณีถ้าข้ารับใช้หรือบริวารของผู้อื่นหนีมาอยู่ด้วยกับตน และตนไม่จัดส่งคืนให้เจ้านายของข้ารับใช้คนนั้นภายใน 3 วัน (กรณีภายในเขตเมือง) และ 5 วัน (กรณีภายนอกเขตเมือง) จะต้องถูกปรับตามที่กำหนดไว้ในพระราชศาสตร์และพระธรรมศาสตร์ และหากเกิน 8 วัน (นับตั้งแต่วันที่ 9 เป็นต้นไป) จะถูกปรับเสมือนกรณีลักทรัพย์ผู้อื่น
มาตรา 3 กรณีถ้าเห็นคนมาทำลับ ๆ ล่อ ๆ น่าสงสัยและพิจารณาดูแล้วว่าเป็นโจรจริง ให้ช่วยจับโจรไว้ผู้ที่ช่วยจับโจรไว้ได้จะได้รับบำเหน็จรางวัล แต่หากผู้ใดพบเห็นโจรแล้วเพิกเฉย ไม่ช่วยจับกุมไว้ ทั้ง ๆ ที่สามารถทำได้ กลับรอให้เจ้าทรัพย์ถึงก่อนแล้วจึงค่อยเข้าไปช่วยจับตัวโจรส่งให้เพราะหวังรางวัล คนผู้นั้นจะไม่ได้รับบำเหน็จรางวัลใด ๆ เพราะถือว่าเป็นพวกเดียวกับโจร และมีความผิดฐานวางเฉย และถ้าต่อไปพิจารณาพบว่าเป็นพวกเดียวกับขโมยจริงจะต้องถูกลงโทษด้วย
มาตรา 4 กรณีถ้ามีผู้จับโจรได้พร้อมทรัพย์สินที่ถูกขโมยไป แต่ไม่นำส่งคืนแก่เจ้าของ กลับเก็บทรัพย์สินนั้นไว้กับตัวเกือบทั้งวัน กำหนดให้ลงโทษขั้นสูงสุดตามพระราชศาสตร์
มาตรา 5 กรณีถ้ามีผู้นำสิ่งของที่ถูกขโมยไปส่งคืนแก่เจ้าของ ผู้นั้นจะได้รับรางวัล ส่วนผู้ใดที่วางเฉย ไม่ช่วยจับกุมหรือจับได้แล้วแต่ปล่อยตัวโจรไป ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ผู้นั้นจะมีความผิดเสมือนเป็นขโมยเสียเอง
มาตรา 6 กรณีมีผู้ไปขโมยของในบ้านผู้อื่น หรือไปล่า ฆ่าฟันผู้อื่น มีผู้ชวนตนไปลักของผู้อื่นก็ดี ไปลักของด้วยกันก็ดี และรู้ว่าผู้ใดลักทรัพย์สินท่านนานประมาณภายในสิบปี ไม่มีผู้รู้เห็นขโมยผู้นี้หากผู้นั้นจับขโมยได้ แต่ไม่บอกเจ้าหน้าที่และเจ้าของ ท่านให้ปรับมันเหมือนดังมันเป็นขโมย และปรับสถานเดียวกับคนมาพาลูกเมียท่านไป ส่วนเทพี จรัสจรุงเกียรติและเสาวรส มนต์วิเศษ กล่าวว่า กรณีมีผู้ไปลักทรัพย์ ชักชวนให้ไปลักทรัพย์ หรือไปด้วยกันกับผู้ชักชวน ผู้ที่รู้เห็นเหตุการณ์ดังกล่าวแม้ว่าเหตุการณ์นั้นจะผ่านไปนานพ้น 10 ปีแล้วก็ตาม แล้วไม่แจ้งความ แต่กลับนำความนั้นไปข่มขู่เจ้าทรัพย์เพื่อขอรับสินจ้างรางวัล กฎหมายกำหนดให้ปรับเสมือนเป็นขโมยและได้ข่มขู่เจ้าทรัพย์ อนึ่งผู้ที่นำผู้คนหรือทรัพย์สินที่ถูกขโมยไปมาส่งคืนเจ้าของ จะได้รับรางวัลตามที่กำหนดไว้ในพระราชศาสตร์และพระธรรมศาสตร์ และได้รับการยกย่องเชิดชูด้วย
มาตรา 7 กรณีถ้ามีการขโมยแย่งชิงของซึ่งหน้า ต้องเข้าไปช่วยจับกุม หากไม่ช่วยจับกุมจะต้องถูกปรับและต้องชดใช้ค่าเสียหายเท่ากับสิ่งที่ถูกขโมยไปแก่ผู้เสียหายด้วย
มาตรา 8 กรณีถ้าจะมีการฆ่าวัวควาย ให้นำวัวควายนั้นมาแสดงให้ผู้อื่นรู้เห็นเป็นพยานก่อน จึงจะสามารถฆ่าวัวควายนั้นได้ หากไม่นำวัวควายมาแสดงให้ผู้อื่นรู้เห็นก่อนจะมีความผิด ทั้งนี้เพื่อป้องกันผู้ขโมยวัวควายของผู้อื่นมา
อย่างไรก็ตาม ศ.ประเสริฐ ณ นคร เห็นว่าเนื้อหาของกฎหมายอาจมีต่อไปอีก แต่เนื่องจากจารึกชำรุดเสียหายไม่สามารถจับใจความได้
ข้อสันนิษฐานปีที่จารึก

ความในจารึก ระบุว่า " ...๕ ฉลูนักษัตรไพสาขปรุณมีพฤหัสบดีหนไทยมื้อลวงเม้า...." ข้อความส่วนข้อศักราชชำรุดหายไป คงเหลือเพียงเลข 5 ตัวสุดท้ายเพียงตัวเดียว ศาสตราจารย์ฉ่ำ ทองคำวรรณ สันนิษฐานว่าปีที่ระบุในจารึก เป็นปีมหาศักราช (ม.ศ.) อาจจะเป็นปี ม.ศ.1235 (พ.ศ.1856) ม.ศ.1295 (พ.ศ.1916) หรือ ม.ศ.1355 (พ.ศ.1976)
อย่างไรก็ตามศาสตราจารย์ประเสริฐ ณ นคร เห็นว่าสมัยสุโขทัยไม่เคยใช้คำว่า "มื้อ" หลังคำว่า "หนไทย" เพราะฉะนั้นคำว่า "หนไทยมื้อลวงเม้า" จึงควรจะหมายถึง "วันเมิงเม้า" ศ.ประเสริฐ อธิบายต่อไปว่า แต่เดิมการเรียกปีนักษัตรนั้นรอบละ 12 ปีโดยใช้คำว่า "ไก๊ ไจ้ เป๊า ยี่ เม้า สี ไส้ ซง้า เม็ด ส้น เล้า เสด " และเรียกปีที่จุลศักราชลงท้ายเป็น 0,1,2,... รวมรอบละ 10 ปีว่า "กัด กด ลวง เต่า กา กาบ ดับ ระวาย เมิง เบิก" โดยนำมาใช้ควบกัน เรียกวันต่าง ๆ เช่น "ไก๊กัด ไจ้กด เป๊าลวง" ไล่ไปเรื่อย ๆ รอบหนึ่งจึงใช้เวลา 60 วัน
ดังนั้นปีที่มี "วันเมิงเม้า" ที่ตรงกับวันพฤหัสบดี วันเพ็ญ เดือนหก ปีฉลูจึงควรจะเป็นปี พ.ศ.1940 ในขณะที่ดร.วินัย พงศ์ศรีเพียร ระบุว่าคือวันพฤหัสบดีที่ 12 เมษายน พ.ศ.1940
ข้อสันนิษฐานกษัตริย์ที่ทรงตรากฎหมายนี้

ข้อสันนิษฐานของกษัตริย์ที่ทรงตรากฎหมายนี้ว่าอาจเป็น พญาราม ซึ่งเป็นกษัตริย์อโยธยา  ในขณะที่ดร.วินัย พงศ์ศรีเพียร สันนิษฐานว่า คือ สมเด็จพระมหาธรรมาราชาธิราช (รามราชาธิราช)  ซึ่งเป็นพระราชโอรสองค์โตของสมเด็จพระมหาธรรมราชาที่ 2 แห่งสุโขทัย ตามที่ปรากฏในจารึกวัดบูรพาราม
ความสำคัญ

การแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างสุโขทัยและอโยธยา(อยุธยา) ซึ่งหากพิจารณาจากเนื้อหาของบทบัญญัติ จะพบว่ามีลักษณะใก้ลเคียงกับกฎหมายลักพาของอยุธยา อาจเกิดจากการติดต่อสัมพันธ์กันระหว่างเมืองทั้งสอง ทำให้ได้รับอิทธิของอยุธยาขึ้นไป  หรือเนื้อหาของกฎหมายที่ปรากฏนี้อาจถูกผนวกเข้าไปส่วนนึงของกฎหมายอยุธยา เมื่อสุโขทัยกลายเป็นส่วนนึงของอยุธยาแล้ว อย่างไรก็ตาม ลักษณะของการบัญญัติกฎหมายของสุโขทัยและอยุธยามีความแตกต่างกัน กล่าวคือ ในอยุธยามักจากบัญญัติกฎหมายในเอกสาร เช่น ใบลาน ไม่นิยมที่จะจารึกลงแผ่นศิลาเหมือนอย่างสุโขทัย
ความรุ่งเรืองของหลักกฎหมายในสุโขทัย ซึ่งอยู่บนหลักเหตุผลและมาตรการควบคุมสังคม กล่าวคือ ความผิดเนื่องจากการนิ่งเฉยต่อการกระทำผิด ความรับผิดร่วมกันต่อชุมชน และการปรับโดยยศศักดิ์ ทั้งยังปรากฏอิทธิพลของพระราชศาสตร์และพระธรรมศาสตร์
ไทยลีก ฤดูกาล 2562

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2562
วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2562 – 26 ตุลาคม 2562
ทีมชนะเลิศ: เชียงราย ยูไนเต็ด
ตกชั้น: ชัยนาท ฮอร์นบิล เชียงใหม่
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก: เชียงราย ยูไนเต็ด บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
จำนวนนัด: 240
จำนวนประตู: 648 (2.7 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด: ลอนซานา ดูมบูยา (20 ประตู)
ทีมเหย้า ชนะสูงสุด: บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด 6–0 ราชบุรี มิตรผล (17 สิงหาคม 2562)
ทีมเยือน ชนะสูงสุด: เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด 0–3 สมุทรปราการ ซิตี้ (11 พฤษภาคม 2562) สมุทรปราการ ซิตี้ 0–3 พีทีที ระยอง (13 กรกฎาคม 2562) สมุทรปราการ ซิตี้ 0–3 เชียงราย ยูไนเต็ด (11 สิงหาคม 2562)
จำนวนประตูสูงสุด: ชลบุรี 7–5 เชียงใหม่ (21 เมษายน 2562) สถิติสูงสุดตลอดกาลของไทยลีก (12 ประตู)
ชนะติดต่อกัน มากที่สุด: 5 นัด การท่าเรือ
ไม่แพ้ติดต่อกัน มากที่สุด: 11 นัด เชียงราย ยูไนเต็ด
ไม่ชนะติดต่อกัน มากที่สุด: 8 นัด เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด
แพ้ติดต่อกัน มากที่สุด: 4 นัด เชียงใหม่ เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด สมุทรปราการ ซิตี้ ตราด
จำนวนผู้ชมสูงสุด: 32,538 คน บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด 3–1 การท่าเรือ (20 ตุลาคม 2562)
จำนวนผู้ชมต่ำสุด: 443 คน เชียงใหม่ 1–3 ตราด (18 สิงหาคม 2562)
จำนวนผู้ชมรวม: 1,367,681 คน
จำนวนผู้ชมเฉลี่ย: 5,699 คน
← 2561 2563 → 
ไทยลีก ฤดูกาล 2562 หรือ โตโยต้า ไทยลีก ฤดูกาล 2562 ตามชื่อผู้สนับสนุนคือ โตโยต้า เป็นการแข่งขันฟุตบอลไทยลีกฤดูกาลที่ 23 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกระดับสูงสุดของประเทศไทย โดยมีสโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขันจำนวน 16 สโมสร ซึ่งลดลงจาก 18 สโมสรในฤดูกาลที่ผ่านมา และเป็นฤดูกาลแรกที่มีสโมสรเข้าแข่งขันจำนวน 16 สโมสรนับตั้งแต่ฤดูกาล 2553 โดยมีบุรีรัมย์ ยูไนเต็ดเป็นแชมป์เก่าจากฤดูกาลที่แล้ว และมีสโมสรที่เข้าร่วมลีกสูงสุดเป็นครั้งแรกสองสโมสรได้แก่ ตราดและเชียงใหม่ การแข่งขันนัดแรกได้เริ่มต้นในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 และฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลแรกที่ใช้วีเออาร์ แต่มีปัญหาบางอย่างที่ไม่ทราบได้ทำให้ถูกพักอย่างไม่มีกำหนด
เชียงราย ยูไนเต็ด ได้แชมป์ไทยลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสร นอกจากนี้ ฤดูกาลนี้ยังเป็นฤดูกาลแรกนับตั้งแต่ปี 2550 ที่สโมสรอื่นนอกเหนือจากบุรีรัมย์ ยูไนเต็ดและเมืองทอง ยูไนเต็ด ได้แชมป์ไทยลีก
สโมสร > การเปลี่ยนแปลงสโมสรจากฤดูกาลที่แล้ว

ทั้งหมด 16 สโมสรที่ได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันในฤดูกาลนี้ โดยแบ่งเป็น 13 สโมสร จากไทยลีก ฤดูกาล 2561 และ 3 สโมสรอันดับแรกจากไทยลีก 2 ฤดูกาล 2561