stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระราชวังต้องห้าม
โครงสร้างและสถาปัตยกรรม > สัญลักษณ์นิยม

พระราชวังหลวงซึ่งตกแต่งด้วยจิตรกรรมสี
การตกแต่งหลังคาในวังหลวงด้วยรูปปั้นเครื่องสูงบนสันของหลังคาที่พระตำหนักไถ่เหอ
การออกแบบพระราชวังต้องห้าม จากภาพรวมไปจนถึงรายละเอียดที่เล็กที่สุด ล้วนถูกวางแผนมาอย่างพิถีพิถันเพื่อสะท้อนหลักทางปรัชญาและศาสนา และเหนือสิ่งอื่นใดเพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งพระราชอำนาจของสมเด็จพระจักรพรรดิ มีการตั้งข้อสังเกตการออกแบบสัญลักษณ์บางอย่างประกอบด้วย
การใช้สีเหลืองเพื่อสื่อถึงองค์ฮ่องเต้ ดังนั้นเกือบทุกหลังคาในพระราชวังต้องห้ามจะปูด้วยกระเบื้องเคลือบสีเหลือง ยกเว้นเพียงสองอาคารคือ หอพระสมุดที่พลับพลาเหวินยวน (文淵閣) ซึ่งเป็นสีดำ เพราะสีดำมีส่วนเกี่ยวข้องกับธาตุน้ำ เพื่อป้องกันการเกิดอัคคีภัย และที่ที่ประทับขององค์รัชทายาทที่ใช้สีเขียว เพราะเกี่ยวข้องกับธาตุดิน เพื่อการเติบโต
พระตำหนักองค์หลักในเขตพระราชฐานชั้นนอกและชั้นในถูกจัดเรียงเป็นกลุ่ม กลุ่มละสามองค์ เป็นรูปทรงของเฉียน เป็นตัวแทนของสวรรค์ ส่วนที่ประทับในเขตพระราชฐานชั้นใน ในแต่ละด้านถูกจัดเป็นกลุ่ม กลุ่มละหกองค์ เป็นรูปทรงของคุน เป็นตัวแทนของโลกมนุษย์
สันหลังคาที่ลาดเอียงของอาคารถูกตกแต่งด้วยรูปปั้นเรียงกัน เริ่มต้นจากชายที่ขี่นกอมตะและตามด้วยมังกรแห่งองค์จักรพรรดิ จำนวนของรูปปั้นเป็นตัวแทนของสถานะอาคาร อาคารองค์รองลงมาอาจจะมีรูปปั้น 3 หรือ 5 ตัว ส่วนพระตำหนักไถ่เหอมีรูปปั้น 10 ตัว ซึ่งเป็นพระตำหนักหลังเดียวในประเทศที่ได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระจักรพรรดิในขณะนั้น ผลที่ตามมาคือ รูปปั้นตัวที่ 10 เรียกว่า "หั่งชือ" หรือ "อันดับที่สิบ" (จีน: 行十; พินอิน: Hángshí) และยังเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของพระราชวังต้องห้ามด้วย
เค้าโครงของอาคารโบราณถูกวางไว้เพื่อก่อสร้างตามต้นแบบแห่งพิธีกรรม ดังนั้นจึงมีการตั้งวัดหลวงสืบต่อมาจากบรรพบุรุษที่ด้านหน้าของพระราชวัง ส่วนพระคลังหลวงถูกวางไว้บริเวณส่วนหน้าของพระราชวังอันซับซ้อน และส่วนที่ประทับขององค์ฮ่องเต้อยู่ด้านหลัง
เหตุผลที่ได้รับคัดเลือกเป็นมรดกโลก

พระราชวังต้องห้ามได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 11 เมื่อ ค.ศ. 1987 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส และต่อมาใน ค.ศ. 2004 พระราชวังเฉิ่นหยาง พระราชวังพักตากอากาศของสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิง ได้ลงทะเบียนร่วมกับพระราชวังต้องห้ามภายใต้ชื่อ "พระราชวังแห่งราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงในปักกิ่งและเฉิ่นหยาง" ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(i)  - เป็นตัวแทนในการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
(ii)  - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iii)  - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
(iv)  - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
ภาพวาดพระราชวังต้องห้ามในสมัยราชวงศ์หมิงเป็นจิตรกรรมแบบราชวงศ์หมิง
ภาพวาดพระราชวังต้องห้ามในหนังสือเยอรมัน The Garden Arbor (ค.ศ. 1853)
ประตูตงหวาเหมินที่ถูกบูรณะปฏิสังขรณ์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในกระบวนการการบูรณะ 16 ปี
ประตูเสินอู่ ประตูด้านทิศเหนือ มีป้ายตัวอักษรด้านล่างอ่านว่า "พิพิธภัณฑ์พระราชวัง" (故宫博物院)
แปลนของพระราชวังต้องห้าม

- – - เส้นแบ่งโดยประมาณระหว่างเขตพระราชฐานชั้นใน (ด้านเหนือ) และเขตพระราชฐานชั้นนอก (ด้านใต้)





A. ประตูอู่

B. ประตูเฉินอู่

C. ประตูซีหวา

D. ประตูตงหวา

E. ป้อมมุมกำแพง

F. ประตูไท่เหอ

G. พระที่นั่งไท่เหอ


H. ตำหนักอู่หยิง

J. ตำหนักเหวินฮวา

K. พระที่นั่งหน่านซัน

L. พระตำหนักเฉียนชิง

M. อุทยานหลวง

N. ตำหนักหย่างซิน

O. พระที่นั่งเฉียนหลง
ประตูอู่เหมิน ทางเข้าด้านหน้าของพระราชวังต้องห้าม โดยมีปีกยื่นออกมาทั้งสองด้าน
ภาพมุมใกล้ของปีกด้านซ้ายของประตูอู่เหมิน
ป้อมตรงมุมของพระราชวังต้องห้าม
แม่น้ำน้ำสีทอง (The Golden Water River) เป็นกระแสน้ำเทียมที่ไหลไปทั่วพระราชวังต้องห้าม
ประตูไท่เหอ
พระที่นั่งไท่เหอ
ป้ายชื่อแนวตั้งของพระที่นั่งไท่เหอ
หอหงอี้
เพดานของพระที่นั่งเจียวไท่
ภาพใกล้ของด้านขวาของประตูไท่เหอ
ถังน้ำสัญลักษณ์ด้านหน้าของพระที่นั่งไท่เหอ
พระราชบัลลังก์ในพระตำหนักเฉียนชิง
ผนังมังกรเก้าตัวที่ด้านหน้าของพระตำหนักหนิงโซ่ว
พระราชอุทยานหลวง
รูปแบบลวดลายสวัสติกะและการมีอายุยืน การออกแบบในลักษณะนี้สามารถพบได้ทั่วทั้งพระราชวังต้องห้าม
ข้าวหอมมะลิ

ข้าวสารข้าวหอมมะลิ
ข้าวหอมมะลิ (อังกฤษ: Thai jasmine rice) เป็นสายพันธุ์ข้าวที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศไทย มีลักษณะกลิ่นหอมคล้ายใบเตย เป็นพันธุ์ข้าวที่ทำให้ข้าวไทยเป็นสินค้าส่งออกที่รู้จักไปทั่วโลก
ประวัติ

ข้าวเป็นอาหารหลักของพลโลกมานานนับพันปี  บางภูมิภาคนำข้าวไปแปรรูปเป็นแป้งเพื่อปรุงแต่งเป็นอาหาร สำหรับภูมิภาคเอเชียบริโภคข้าวในรูปลักษณ์ดั้งเดิมและมีข้าวหลากหลายพันธุ์ให้เลือก สำหรับประเทศไทยแล้วข้าวหอมมะลิ ถือว่าเป็นที่สุดของข้าวและกำลังเป็นที่ต้องการของผู้นิยมบริโภคข้าวทั่วโลกในชื่อ Jasmine Rice
เมื่อปี พ.ศ. 2497 นายทรัพธนา เหมพิจิตร ผู้จัดการบริษัทการส่งออกข้าว จังหวัดฉะเชิงเทรา ได้รวบรวมพันธุ์ข้าวหอมในเขตอำเภอบางคล้า ได้จำนวน 199 รวง แล้ว ดร.ครุย บุณยสิงห์ (ผู้อำนวยการกองบำรุงพันธุ์ข้าวในขณะนั้น) ได้ส่งไปปลูกคัดพันธุ์บริสุทธิ์และเปรียบเทียบพันธุ์ที่ สถานีทดลองข้าวโคกสำโรง (ขณะนี้เป็นสถานีข้าวลพบุรี) ดำเนินการคัดพันธุ์โดยนักวิชาการเกษตรชื่อนายมังกร จูมทอง ภายใต้การดูแลของนายโอภาส พลศิลป์ หัวหน้าสถานีทดลองข้าวโคกสำโรง
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2502 ได้พันธุ์บริสุทธิ์ข้าวขาวดอกมะลิ 4-2-105 และคณะกรรมการพิจารณาพันธุ์ ข้าวได้อนุมัติให้เป็นพันธุ์ส่งเสริมแก่เกษตรกร เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2502 โดยเกษตรกรทั่วไปเรียกว่า ขาวดอกมะลิ 105 ต่อมาได้มีการปรับปรุงพันธุ์ข้าว ขาวดอกมะลิ 105 จนได้ข้าวพันธุ์ กข 15 ซึ่งกระทรวงพาณิชย์ประกาศให้ ข้าวทั้ง 2 พันธุ์เป็นข้าวหอมมะลิไทย
ลักษณะจำเพาะของกลิ่นหอม

ข้าวหอมมะลิมีกลิ่นหอมในตนเอง เป็นกลิ่นของธรรมชาติอันบริสุทธิ์ กลิ่นเหมือนดอกมะลิยามเช้าพร่างหยาดน้ำค้างและปราศจากสารพิษ เวลาเคี้ยวเมล็ดข้าวจะนุ่มหอมอร่อยมากกว่าข้าวอื่น ๆ ลักษณะของข้าวหอมมะลิไทยจะมีเมล็ดเรียวยาวสวยงาม สีขาวหรือครีมอ่อน ๆ
เกรดในการจำหน่าย

มีเกรดของข้าวอยู่ 4 เกรด คือ
เกรดดี 95.5
เกรดปานกลาง 70.3
เกรดไม่ดี 50.9
เกรดการปรับปรุง 20.0
ดูเพิ่ม

ข้าวหอมมะลิอินทรีย์
รายชื่อพันธุ์ข้าวในประเทศไทย
ลุยส์ ซัวเรซ

บทความนี้เกี่ยวกับนักฟุตบอลชาวอุรุกวัย สำหรับนักฟุตบอลชาวสเปน ดูที่ ลุยส์ ซัวเรซ มิรามอนเตส
ลุยส์ อัลเบร์โต ซัวเรซ   (สเปน: Luis Alberto Suárez Díaz; เกิด 24 มกราคม ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลชาวอุรุกวัย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้าให้แก่อินเตอร์ไมแอมี และทีมชาติอุรุกวัย
ประวัติ

ซัวเรซ เกิด ณ เมืองซัลโต ประเทศอุรุกวัย ไม่นานนักครอบครัวได้ย้ายมาตั้งรกรากที่กรุงมอนเตวิเดโอ ที่นี่เองที่เด็กชายเติบโตขึ้นมาจากการเลี้ยงดูด้วยลำแข้งของมารดาเพียงลำพัง ร่วมกับพี่น้องอีก 6 คน ต่อมา ในปี ค.ศ. 2005 ซัวเรซ ได้เซ็นสัญญาเป็นนักฟุตบอลอาชีพกับสโมสรนาซิโอนัลในกรุงมอนเตวิเดโอ สโมสรที่ซัวเรซเล่นมาตั้งแต่ระดับเยาวชน เมื่ออายุถึง 19 ปี เขาจึงย้ายสโมสรเป็นครั้งแรกไปสู่สโมสรฟุตบอลโครนิงเงิน ประเทศเนเธอร์แลนด์ ในปี 2006 และย้ายทีมอีกครั้งในปี 2007 ไปยังสโมสรชื่อดัง อายักซ์ อัมสเตอร์ดัม ในฤดูกาล 2008-09 ได้รับรางวัลผู้เล่นแห่งปีของสโมสร และทำประตูเป็นดาวซัลโวของสโมสร ถึงแม้ว่าจะถูกทำโทษเนื่องจากมีปัญหากับเพื่อนร่วมทีม และได้รับถึง 7 ใบเหลืองในฤดูกาลเดียว ในฤดูกาลนี้ เขายังได้เป็นกัปตันของอายักซ์ อัมสเตอร์ดัม ยิง 35 ประตู จาก 33 นัด ในลีก ได้รับรางวัลผู้เล่นแห่งปีของลีกเนเธอร์แลนด์ ยิงรวมทุกถ้วย 49 ประตู ในฤดูกาล 2010-11 เขายิงให้อายักซ์ อัมสเตอร์ดัม ครบ 100 ลูก ทำผลงานเทียบชั้นตำนานของสโมสร อาทิ โยฮัน ไกรฟฟ์, มาร์โก ฟัน บัสเติน และแด็นนิส แบร์คกัมป์ แต่ในฤดูกาลนี้มีเหตุการณ์อื้อฉาวคือ ซัวเรซ ไปกัดที่ไหล่ของนักเตะเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน ออตมัน บักกัล และถูกแบน 7 นัด ระหว่างที่ถูกแบนในเดือนมกราคม 2011 สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลจากประเทศอังกฤษได้ซื้อตัวเขาในมูลค่า 26.5 ล้านยูโร นับแต่การมาของซัวเรซ ลิเวอร์พูลขยับจากอันดับที่ 12 ของตาราง ณ กลางเดือนมกราคม 2011 ไปจบที่อันดับ 6 เมื่อสิ้นสุดฤดูกาลโดยเป็นผู้เล่นที่เป็นกุญแจสำคัญของลิเวอร์พูล และในฤดูกาลต่อมา เขาก็พาลิเวอร์พูลคว้าแชมป์ลีกคัพ สมัยที่ 8 ไปครอง ในเดือนเมษายน 2014 เขาก็ได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของสมาคมนักฟุตบอลอาชีพอังกฤษ (พีเอฟเอ) ประจำฤดูกาล 2013-14
ในส่วนของการรับใช้อุรุกวัย ซัวเรซได้เป็นสมาชิกของทีมชุดยู 20 เข้าร่วมแข่งบอลโลก ยู 20 ประจำปี 2007 ในปี 2007 นี้เองซัวเรซได้ลงเล่นทีมชาติชุดใหญ่นัดแรกเจอกับ ทีมชาติโคลอมเบีย และทำประตูได้ แต่ก็โดนไล่ออกจากสนามเนื่องจากรับ 2 ใบเหลือง ในฟุตบอลโลก 2010 ซัวเรซ มีบทบาทสำคัญในทีมชุดนี้ที่ได้อันดับที่ 4 โดยทำประตูได้ 3 ลูกตลอดการแข่งขัน เขาเรียกตัวเองว่า หัตถ์พระเจ้า และยังได้ฉายาว่า หม่อมกัด จากการแข่งขันรายการนี้ในนัดพบทีมชาติกานา ที่ใช้มือป้องกันประตูช่วยให้ทีมอุรุกวัยผ่านเข้ารอบต่อไป ในปี 2011 ซัวเรซนำทีมชาติอุรุกวัยได้แชมป์โกปาอาเมริกา ในการแข่งขันนี้ ซัวเรซได้รางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยม และยิงไปถึง 4 ประตู
เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ภรรยาของเขาให้กำเนิดลูกสาวคนแรกที่เมืองบาร์เซโลนา ตั้งชื่อเธอว่าเดลฟินา
สโมสรอาชีพ > นาซิโอนัล

ลุยส์ ซัวเรซ เริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลกับทีมในบ้านเกิด ทีมนาซิโอนัล ทีมที่เขาเล่นในระดับเยาวชนมาตั้งแต่อายุ 14 ปี คืนหนึ่งเขาถูกจับได้ว่าดื่มเหล้าในงานปาร์ตี้ ผู้ฝึกสอนในขณะนั้นปรามเขาว่า เขาจะไม่ได้เล่นฟุตบอลอีกถ้ายังไม่จริงจังกับการเล่นฟุตบอล  ในเดือนพฤษภาคม 2005 เมื่อเขาอายุได้ 16 ปี เขาได้ลงเล่นให้สโมสรอย่างเป็นทางการโดยพบกับทีม จูเนียร์ เดอ บารานควิลลา ในการแข่งขันลิเบอร์ตาดอเรส คัพ เขาทำประตูแรกได้ในเดือน กันยายน 2005 และช่วยนาซิโอนัลเป็นแชมป์อุรุกวัยพรีเมียร์ดิวิชัน 2005-06 โดยทำได้ 10 ประตู ใน 27 เกม
สโมสรอาชีพ > โครนิงเงิน

ซัวเรซถูกจับตาจากกลุ่มแมวมองของ สโมสรฟุตบอลโครนิงเงิน ในตอนที่พวกเขาเดินทางไปประเทศอุรุกวัย เพื่อดูฟอร์มนักเตะอีกคนหนึ่ง ในเกมส์นั้น ซัวเรซ สร้างสรรค์เกม ยิงจุดโทษ และทำประตูที่สวยงาม หลังเกมนั้น กลุ่มแมวมองสนใจที่จะเซ็นสัญญาซื้อ ซัวเรซ หลังจบฤดูกาลนั้น สโมสรฟุตบอลโครนิงเงิน เซ็นสัญญาซื้อเขาในราคา 800,000 ยูโร ซัวเรซ อยากที่จะย้ายไปเล่นที่ยุโรปเพราะว่าแฟนของเขาและภรรยาในปัจจุบัน โซเฟีย บาลบิ ได้ย้ายมาอยู่ที่เมืองบาร์เซโลนาก่อนหน้านี้ ก่อนหน้านี้เขาต้องรักษาความสัมพันธ์จากการต้องห่างกันเอาไว้ และนี่เป็นโอกาสที่เขาจะได้อยู่ใกล้แฟนสาวมากขึ้น
สโมสรอาชีพ > อาเอฟเซ อายักซ์

ในช่วงปี ค.ศ. 2007 ซัวเรซ ได้เซ็นสัญญากับ อาเอฟเซ อายักซ์ เอาไว้ 4 ปี ด้วยค่าตัว 7.5 ล้านยูโร ในฤดูกาล 2007-08 ซัวเรซ ได้ลงเล่นเป็นตัวจริงในลีกและบอลถ้วยเกือบทุกนัด โดยเขาทำผลงานในฤดูกาลแรกได้ยอดเยี่ยมโดยทำไป 22 ประตูจากการเล่น 44 นัด รวมทุกรายการ ในฤดูกาล 2008-09 ซัวเรซ ได้รับรางวัลผู้เล่นแห่งปีของสโมสร และได้เป็นดาวซัลโวของสโมสร ถึงแม้ว่าจะถูกทำโทษเนื่องจากมีปัญหากับเพื่อนร่วมทีม และได้รับถึง 7 ใบเหลืองในฤดูกาลเดียว ในฤดูกาล 2009-10 เขายังได้เป็นกัปตันทีมของอายักซ์ อัมสเตอร์ดัม แทนโตมัส เฟอร์มาเลิน ที่ย้ายไปอยู่กับอาร์เซนอล โดย ซัวเรซ ทำได้ 35 ประตู จาก 33 นัด ในลีก และพาทีมคว้าแชมป์เคเอ็นวีบี คัพ รวมทั้งได้รับรางวัลผู้เล่นแห่งปีของลีกเนเธอร์แลนด์ ยิงรวมทุกถ้วย 49 ประตู ในฤดูกาล 2010-11 ซัวเรซ ยิงให้สโมสรอายักซ์ อัมสเตอร์ดัม ครบ 100 ลูก ในนัดที่เปิดบ้านเสมอกับ พีเอโอเค ซาโลนิกี้ 1-1 ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบคัดเลือก และนำทีมอายักซ์ คว้าแชมป์เอเรอดีวีซี ของลีกสูงสุดในประเทศ เนเธอร์แลนด์
ในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 ซัวเรซ ก็โดนแบน 7 นัด จากการที่เขาไปกัดไหล่ของ ออสมาน แบคคาล กองกลางของ เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน รวมถึงถูกต้นสังกัดสั่งลงโทษแบน 2 นัดและสั่งปรับเงินโดยที่ไม่เปิดเผยจำนวน ซัวเรซลงสนามเกมสุดท้ายให้กับ อายักซ์ ในเกมที่พบกับ เอซี มิลาน ในศึกยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ก่อนที่จะย้ายไปสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลของ พรีเมียร์ลีก ที่ประเทศอังกฤษ ในปลายฤดูกาล 2010-2011 ด้วยค่าตัว 22.8 ล้านปอนด์ (1,026 ล้านบาท) จบฤดูกาล อาเอฟเซ อายักซ์ คว้าแชมป์เอเรอดีวีซี ฤดูกาล 2010-11 ซัวเรซ ได้เหรียญรางวัลชนะเลิศ ยิงประตูในเอเรอดีวีซีได้ 7 ประตูจาก 13 นัด ผลงานตลอด 3 ปีครึ่งที่อายักซ์ของซัวเรซยอดเยี่ยมมาก เมื่อยิงประตูได้ทั้งหมด 111 ประตูจาก 159 นัด
สโมสรอาชีพ > ลิเวอร์พูล > ฤดูกาล 2010-11

ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 ลิเวอร์พูล ได้ซื้อกองหน้ามา 2 คนคือ แอนดี แคร์โรล และ ลุยส์ ซัวเรซ เข้ามาในถิ่นแอนฟีลด์ และได้เซ็นสัญญาให้กับ ลิเวอร์พูล ถึงปี 2016 โดย ซัวเรซ ได้มีโอกาสลงเล่นตัวจริงค่อนข้างมากถึงแม้จะอยู่ในช่วงปลายฤดูกาล 2010-11 แล้วก็ตาม เคนนี ดัลกลิช ผู้จัดการทีมลิเวอร์พูลได้เห็นความสามารถและความพิเศษของเขาคนนี้ ดัลกลิชเลยให้เขาสวมเสื้อเบอร์ 7 โดยได้ตั้งเป้าไว้ว่าจะให้ ซัวเรซ เป็นตำนานของลิเวอร์พูลต่อจากเขาต่อไป นัดแรกที่ ซัวเรซ ได้เล่นให้กับ ลิเวอร์พูล เป็นครั้งแรกและเล่นในถิ่นแอนฟีลด์คือการเจอกับ สโตกซิตี โดยซัวเรซทำไป 1 ประตู และทำให้ลิเวอร์พูลชนะไป 2-0 โดยถูกส่งลงมาเป็นตัวสำรองและก็ประเดิมประตูแรกของตัวเองในสีเสื้อลิเวอร์พูล ได้ทันที เรียกว่าเป็นการลดความกดดันทั้งในเรื่องค่าตัวและเบอร์เสื้ออย่างสิ้นเชิง ต่อมา ในวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2011 ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์ต้อนรับการมาเยือนของคู่อริ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในศึกแดงเดือด ซัวเรซสร้างความปั่นป่วนแนวรับปีศาจแดงตลอดทั้งเกมจนทำให้ เดิร์ค เคาท์ ปีกขวาทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ที่แม้จะทำแฮตทริกได้ในเกมนั้นชนะ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 3-1 ยังต้องหลบซีนตำแหน่ง นักเตะยอดเยี่ยมประจำเกมให้กับเขาเลยทีเดียว ต่อมา ในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2011 ซัวเรซ ทำประตูที่ 2 ในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ ซันเดอร์แลนด์ ที่สเตเดียมออฟไลต์ 2-0 ต่อมา ในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 ซัวเรซ ทำประตูที่ 3 ในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เอาชนะ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด 3-0 ต่อมา ในวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 ซัวเรซ ทำประตูที่ 4 ในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ ฟูลัม ที่เครเวนคอตทิจ 5-2 ทำให้ ซัวเรซ ทำสถิติตลอดระยะเวลา 5 เดือนแรกกับหงส์แดงด้วยการทำไป 4 ประตูจาก 13 นัด และก้าวเข้าไปอยู่ในหัวใจของสาวกเดอะ ค็อปได้อย่างเต็มตัว รวมถึงบรรดาเพื่อนร่วมทีมที่เรียงหน้าออกมาชมไม่ขาดสาย และช่วยให้ ลิเวอร์พูล จบอันดับที่ 6 เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 2010-11 ซัวเรซ ก็กลายเป็นผู้เล่นที่เป็นกุญแจสำคัญของลิเวอร์พูล
สโมสรอาชีพ > บาร์เซโลนา > ฤดูกาล 2018-19

ในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2018 ซัวเรซยิง 2 ประตูแรกในลาลิกา ฤดูกาล 2018–19 ในนัดที่ บาร์เซโลนา เปิดสนามกัมนอว์เอาชนะ อูเอสก้า 8-2 ต่อมา ในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2018 ซัวเรซทำประตูที่ 3 ในลาลิกา ในนัดที่ บาร์เซโลนา เอาชนะ เรอัลโซเซียดัด 2-1 ต่อมา ในวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ซัวเรซทำประตูที่ 4 ในลาลิกา ในนัดที่ บาร์เซโลนา เปิดสนามกัมนอว์เอาชนะ เซบิยา 4-2 ต่อมา ในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ซัวเรซทำแฮตทริกที่ 12 ของเขาให้กับ บาร์เซโลนา โดย บาร์เซโลนา เปิดสนามกัมนอว์เอาชนะ เรอัลมาดริด คู่ปรับตลอดกาล 5-1
ทีมชาติอุรุกวัย > ฟุตบอลโลก 2010

ทีมชาติอุรุกวัยได้เรียกตัว ลุยส์ ซัวเรซ ติดรายชื่อ 23 คน ชุดลุยศึกฟุตบอลโลก 2010 ที่แอฟริกาใต้ ถือเป็นทัวนาเม้นท์แจ้งเกิดให้กับ ซัวเรซ อย่างแท้จริง โดยเขาจับคู่กับ ดิเอโก้ ฟอร์ลัน สร้างความปั่นป่วนให้กับทีมคู่แข่ง เป็นอย่างมาก ด้วยการทำไป 3 ประตูจาก 6 นัดและช่วยให้อุรุกวัยผ่านเข้าไปถึง รอบรองชนะเลิศได้สำเร็จ แต่น่าเสียดายที่สุดท้ายอุรุกวัยก็จอดแค่รอบนั้น โดยซัวเรซ ไม่ได้ลงสนามเพราะต้องชดใช้โทษแบนพอดี
ไฮไลท์สำคัญในฟุตบอลโลกที่แฟน ๆ จดจำได้เป็นอย่างดีคือ "แฮนด์ ออฟ ก็อด" ในเกมกับ กาน่า รอบก่อนรองชนะเลิศ เมื่อเขาใช้มือปัดลูกบอล ที่กำลังจะลอย เข้าประตูในนาทีสุดท้ายของช่วงต่อเวลาพิเศษ ขณะที่อุรุกวัยยังเสมอกับ กาน่า อยู่ ทำให้เขาโดนใบแดงไล่ออกจากสนามทันที แต่ช้อตต่อจากนั้น กียาน อซาโมอาห์ ของกาน่า ยิงจุดโทษพลาดทำให้เกมจบลงด้วยการเสมอ และ ไปดวลจุดโทษ ตัดสินปรากฏว่า อุรุกวัย แม่นโทษกว่าเอาชนะไปได้ ทำให้ชื่อของ ซัวเรซ ยิ่งถูก โจษจันมากขึ้นในแง่มุมอื่นนอกจากการสังหารประตู ซึ่งเจ้าตัวก็บอกว่าเขาทำไป โดยสัญชาติญาณ และ ถ้าเลือกได้เขาก็จะยอมเสียสละตัวเองเพื่อทำแบบเดิมอีก เพราะถือเป็นการช่วยอุรุกวัยไม่ให้ต้องตกรอบ
ทีมชาติอุรุกวัย > โกปาอาเมริกา 2011

ซัวเรซถูกเรียกติดทีมชาติอุรุกวัยชุดลุยศึกโกปาอาเมริกา 2011 ที่อาร์เจนตินา โดย อุรุกวัย ได้อยู่กลุ่มซี ร่วมกับ เปรู, ชิลี และ เม็กซิโก โดย ซัวเรซ ได้ทำประตูแรก ในนัดที่ อุรุกวัย เสมอกับ เปรู 1-1 และช่วยให้ทีมได้อันดับ 2 ของกลุ่มซี พาทีมชาติอุรุกวัยเข้ารอบ 8 ทีมสุดท้ายเจอกับเจ้าภาพ อาร์เจนตินา สุดท้าย อุรุกวัย เอาชนะ อาร์เจนตินา ด้วยการดวลจุดโทษ 5-4 หลังจากเสมอกัน 1-1 ในช่วง 90 นาที และต่อเวลาพิเศษ ต่อมา ในรอบรองชนะเลิศ ซัวเรซ ได้ทำ 2 ประตู ในนัดที่ อุรุกวัย เอาชนะ เปรู 2-0 พาทีมชาติอุรุกวัยเข้ารอบชิงชนะเลิศเจอกับ ปารากวัย โดย ซัวเรซ ยิงประตูให้อุรุกวัยออกนำไปก่อน 1-0 ก่อนที่ อุรุกวัย จะชนะไป 3-0 ซัวเรซ ช่วยให้ อุรุกวัย คว้าแชมป์โกปาอาเมริกา สมัยที่ 15 มาครอง และคว้ารางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมของโกปาอาเมริกา
ทีมชาติอุรุกวัย > ฟุตบอลโลก 2014

ในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ซัวเรซ ได้มีอาการบาดเจ็บที่หัวเข่าด้านซ้าย ทำให้ ซัวเรซ ต้องเข้ารับการผ่าตัดด่วน และอาจทำให้เขาหมดสิทธิ์ไปเล่นฟุตบอลโลก ต่อมา ทีมชาติอุรุกวัยได้เรียกตัว ลุยส์ ซัวเรซ ติดรายชื่อ 23 คน ชุดลุยศึกฟุตบอลโลก 2014 ที่บราซิล แม้จะมีอาการบาดเจ็บรบกวนอยู่ก็ตาม ต่อมา ในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ซัวเรซ ได้เป็นตัวสำรองแต่ไม่ได้ลงสนาม ในนัดที่ อุรุกวัย พ่ายแพ้ต่อ คอสตาริกา 1-3 ในรอบแรกนัดที่สาม ที่อุรุกวัยพบกับอิตาลี ลุยส์ ซัวเรซ สร้างเรื่องฮือฮาขึ้นมาเมื่อเป็นฝ่ายไปกัดไหล่ของ จอร์โจ กีเอลลีนี กองหลังของอิตาลี ซึ่งสถานการณ์บังคับให้อุรุกวัยต้องชนะอิตาลีให้ได้เท่านั้น จึงจะผ่านเข้ารอบไปได้ ถึงแม้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกรรมการจะไม่เห็น แต่ทว่าสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ หรือฟีฟ่า ก็มีบทลงโทษย้อนหลัง โดยให้ซัวเรซต้องงดเล่นให้กับทีมชาติเป็นเวลานานถึง 9 นัด และยังห้ามเล่นในระดับสโมสรอีก 4 เดือน และยังสั่งปรับซัวเรซอีกเป็นจำนวนเงิน 3.6 ล้านบาท
ซึ่งก่อนหน้านั้นซัวเรซเองก็มีพฤติกรรมเช่นนี้มาแล้วเมื่อครั้งยังเล่นอยู่ในเอเรอดีวีซีหรือลีกของเนเธอร์แลนด์ กอปรกับฟุตบอลโลก 2010 ที่แอฟริกาใต้เป็นเจ้าภาพ ในรอบสี่ทีมสุดท้าย ซัวเรซก็เป็นฝ่ายใช้มือปัดลูกฟุตบอลที่กำลังจะเข้าประตูของทีมกานา ทำให้อุรุกวัยเสียจุดโทษ แต่ทว่าฝ่ายกานายิงไม่เข้า
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ฟุตบอลถ้วย> ลงเล่น | ฟุตบอลถ้วย> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นาซิโอนัล[b] | 2005–06 | 27 | 10 | – | – | – | – | 3 | 0 | 4 | 2 | 34 | 12 |
| นาซิโอนัล[b] | รวม | 27 | 10 | – | – | – | – | 3 | 0 | 4 | 2 | 34 | 12 |
| โครนิงเงิน[b] | 2006–07 | 29 | 10 | 2 | 1 | – | – | 2 | 1 | 4 | 3 | 37 | 15 |
| โครนิงเงิน[b] | รวม | 29 | 10 | 2 | 1 | 0 | 0 | 2 | 1 | 4 | 3 | 37 | 15 |
| อาเอฟเซ อายักซ์[b] | 2007–08 | 33 | 17 | 3 | 2 | – | – | 4 | 1 | 4 | 2 | 42 | 22 |
| อาเอฟเซ อายักซ์[b] | 2008–09 | 31 | 22 | 2 | 1 | – | – | 10 | 5 | – | – | 43 | 28 |
| อาเอฟเซ อายักซ์[b] | 2009–10 | 33 | 35 | 6 | 8 | – | – | 9 | 6 | – | – | 48 | 49 |
| อาเอฟเซ อายักซ์[b] | 2010–11 | 13 | 7 | 1 | 1 | – | – | 9 | 4 | 1 | 0 | 24 | 12 |
| อาเอฟเซ อายักซ์[b] | รวม | 110 | 81 | 12 | 12 | 0 | 0 | 32 | 16 | 5 | 2 | 159 | 111 |
| ลิเวอร์พูล[b] | 2010–11 | 13 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | 13 | 4 |
| ลิเวอร์พูล[b] | 2011–12 | 31 | 11 | 4 | 3 | 4 | 3 | – | – | – | – | 39 | 17 |
| ลิเวอร์พูล[b] | 2012–13 | 33 | 23 | 2 | 2 | 1 | 1 | 8 | 4 | – | – | 44 | 30 |
| ลิเวอร์พูล[b] | 2013–14 | 33 | 31 | 3 | 0 | 1 | 0 | – | – | – | – | 37 | 31 |
| ลิเวอร์พูล[b] | รวม | 110 | 69 | 9 | 5 | 6 | 4 | 8 | 4 | 0 | 0 | 133 | 82 |
| บาร์เซโลนา | 2014–15 | 27 | 16 | 6 | 2 | – | – | 10 | 7 | – | – | 43 | 25 |
| บาร์เซโลนา | 2015–16 | 35 | 40 | 4 | 5 | – | – | 9 | 8 | 5 | 6 | 53 | 59 |
| บาร์เซโลนา | 2016–17 | 35 | 29 | 6 | 4 | – | – | 9 | 3 | 1 | 1 | 51 | 37 |
| บาร์เซโลนา | 2017–18 | 33 | 25 | 6 | 5 | – | – | 10 | 1 | 2 | 0 | 51 | 31 |
| บาร์เซโลนา | 2018–19 | 11 | 9 | 0 | 0 | – | – | 3 | 1 | 1 | 0 | 15 | 10 |
| บาร์เซโลนา | รวม | 141 | 119 | 22 | 16 | – | – | 41 | 19 | 9 | 7 | 213 | 162 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 417 | 289 | 45 | 34 | 6 | 4 | 86 | 40 | 22 | 14 | 576 | 382 |
↑  All appearances in Copa Libertadores
↑  Two appearances and Two goals in Primera playoffs
1 2  All appearances in UEFA Cup
1 2  all appearances in the Eredivisie playoffs
↑  Two appearances and one goal in UEFA Champions League, two appearances UEFA Cup
1 2  All appearances in Europa League
1 2 3 4 5  All appearances in UEFA Champions League
↑  Appearance in 2010 Johan Cruijff Schaal
↑  One appearance and one goal in UEFA Super Cup, two appearances in Supercopa de España, two appearances and five goals in FIFA Club World Cup
1 2 3  Appearances in Supercopa de España
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติอุรุกวัย> ปี | ทีมชาติอุรุกวัย> ลงเล่น | ทีมชาติอุรุกวัย> ประตู |
| --- | --- | --- |
| 2007 | 6 | 2 |
| 2008 | 10 | 4 |
| 2009 | 12 | 3 |
| 2010 | 11 | 7 |
| 2011 | 13 | 10 |
| 2012 | 8 | 4 |
| 2013 | 16 | 9 |
| 2014 | 6 | 5 |
| 2016 | 8 | 3 |
| 2017 | 5 | 2 |
| 2018 | 8 | 4 |
| รวม | 103 | 53 |
เกียรติประวัติ > ระดับสโมสร

อุรุกวัยพรีเมียร์ดิวิชัน: 2005–06
เอเรอดีวีซี: 2010–11
เคเอ็นวีบี คัพ: 2009–10
ฟุตบอลลีกคัพ: 2011–12
ลาลิกา: 2014–15, 2015–16, 2017–18, 2018-19
โกปาเดลเรย์: 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2016, 2018
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2014–15
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2015
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2015
ลาลิกา: 2020–21
เกียรติประวัติ > ระดับชาติ

โกปาอาเมริกา: 2011
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

IFFHS World's Best Top Division Goalscorer: 2010, 2014, 2016
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอ: 2013–14
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษ: 2013–14
รองเท้าทองคำของยุโรป: 2013–14, 2015–16
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลของพรีเมียร์ลีก: 2013–14
นักเตะยอดเยี่ยมแห่งปีของสมาพันธ์ผู้สนับสนุนกีฬาฟุตบอล: 2013–14
La Liga World Player of the Year: 2015–16
ผู้เล่นแห่งปีของเอเรอดีวีซี: 2009–10
ESM Team of the Year: 2013–14, 2014–15, 2015–16
ทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ: 2012–13, 2013–14
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมประจำเดือนของพรีเมียร์ลีก: ธันวาคม 2013, มีนาคม 2014
รองเท้าทองคำของพรีเมียร์ลีก: 2013–14
Premier League Golden Boot Landmark Award 10: 2012–13
Premier League Golden Boot Landmark Award 20: 2012–13, 2013–14
Premier League Golden Boot Landmark Award 30: 2013–14
Copa del Rey top goalscorer: 2015–16
รองเท้าทองคำของเอเรอดีวีซี: 2009–10
เคเอ็นวีบี คัพดาวยิงสูงสุด: 2009–10
ฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก (CONMEBOL): Top Goalscorer (11 ประตู)
โกปาอาเมริกา ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำการแข่งขัน: 2011
ผู้เล่นแห่งปีของอายักซ์ อัมสเตอร์ดัม: 2008–09, 2009–10
ผู้ทำประตูสูงสุดของอายักซ์ อัมสเตอร์ดัม: 2008–09, 2009–10
Liverpool FC Player of the Year: 2012–13, 2013–14
ผู้ทำประตูสูงสุดของลิเวอร์พูล: 2011–12, 2012–13, 2013–14
La Liga Pichichi Trophy: 2015–16
La Liga World Player of the Year: 2015–16
La Liga top assist provider: 2015–16, 2016–17
Barcelona Player of the Season (Trofeo Aldo Rovira): 2015–16
Trofeo EFE Player of the Year: 2014–15
UEFA Best Player in Europe Award: 2014, (8th place), 2015, (2nd place) 2016 (4th place)
UEFA Champions League Team of the Season: 2014–15, 2015–16
FIFA Ballon d'Or: 6th place 2011, 5th place 2015
FIFA Club World Cup Golden Ball: 2015
FIFA Club World Cup Most Valuable Player of the Final: 2015
FIFA FIFPro World XI: 2016
นักเตะยอดเยี่ยมแห่งปี จากการโหวตของเพื่อนร่วมทีมลิเวอร์พูล: 2013–14
นักเตะยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลจากสมาคมกองเชียร์ผู้พิการ: 2012–13
FTBpro PFA Fan Player of the Season: 2013–14
ประตูยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลของลิเวอร์พูล (2): (2012–13: เจอกับ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในวันที่ 4 พฤศจิกายน 2012), (2013–14: ประตูที่ 1 เจอกับ นอริชซิตี ในวันที่ 4 ธันวาคม 2013)
Standard Chartered Liverpool Player of the Month (14): มีนาคม 2011, พฤษภาคม 2011, สิงหาคม 2011, กันยายน 2011, ตุลาคม 2011, เมษายน 2012, กันยายน 2012, ตุลาคม 2012, ธันวาคม 2012, กุมภาพันธ์ 2013, ตุลาคม 2013, พฤศจิกายน 2013, ธันวาคม 2013, มกราคม 2014
ประตูยอดเยี่ยมประจำเดือนของอีเอ สปอตส์ (2): พฤศจิกายน 2013, ธันวาคม 2013
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2013-06-17 ที่ archive.today
FC Barcelona official profile
ประวัติของ ลุยส์ ซัวเรซ ที่ BDFutbol
ข้อมูลของ ลุยส์ ซัวเรซ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
Liverpool F.C. History profile
Premier League profile เก็บถาวร 2014-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Luis Suárez Profile and latest news at Sportskeeda
ลุยส์ ซัวเรซ ที่ National-Football-Teams.com
ลุยส์ ซัวเรซ – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
ลุยส์ ซัวเรซ – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
สถิติของ ลุยส์ ซัวเรซ ที่ Soccerbase
| ก่อนหน้า |  | ลุยส์ ซัวเรซ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โตมัส เฟอร์มาเลิน |  | กัปตันทีมสโมสรอายักซ์ อัมสเตอร์ดัม  (2009–2011) |  | มาร์เติน สเตเกอเลินบืร์ค |
ซัวเรซ สมัยอยู่กับ โครนิงเงิน ในปี 2006
ซัวเรซ กับ สโมสรฟุตบอลอาเอฟเซ อายักซ์
ลุยส์ ซัวเรซ เล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล ในปี ค.ศ. 2011
ซัวเรซ และแอนดี แคร์โรล ในปี 2012
ซัวเรซ ดวลกับ ซิลแว็ง ดิสแต็ง กองหลังของ เอฟเวอร์ตัน ในศึก เมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บี ในเดือนมีนาคม 2012
ลุยส์ ซัวเรซ ลงเล่นให้กับลิเวอร์พูล ในนัดที่เจอกับ อาร์เซนอล ในปี ค.ศ. 2013
ซัวเรซ ยิงฟรีคิกให้ ลิเวอร์พูล ในนัดที่เจอกับ เซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ซัวเรซ ลงเล่นให้กับบาร์เซโลนา ในปี 2014
ซัวเรซ ลงซ้อมให้กับ บาร์เซโลนา ในยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2015
ซัวเรซ คว้ารางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมของ โกปาอาเมริกา 2011