stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ

| สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์ สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ ในประเทศไทย
กำกับ: จอห์น วู
เขียนบท: จอห์น วู   ฉานคาน   โค่วเฉิง   เซิงเหอหยี
อำนวยการสร้าง: จอห์น วู  เทอเรนซ์ ชาง  หาน ซานปิง
นักแสดงนำ: เหลียงเฉาเหว่ย ทาเคชิ คาเนชิโร่ หลินจื้อหลิง จางเฟิงอี้ ฉางเฉิน เจ้าเหว่ย ฮูจุน ชิโด นากามูระ
กำกับภาพ: หลี่หยู จางลิ
ตัดต่อ: แองจี้ แลม   หยางฮองหยี   โรเบิร์ต อา. เฟอร์เร็ตตี้ (ภาค 1)  เดวิด หวู (ภาค 2)
ดนตรีประกอบ: ทาโร่ อิวาชิโร่
บริษัทผู้สร้าง: เป่ย์จิงฟิล์มสตูดิโอ ไชน่าฟิล์มกรุ๊ป ไลอ้อน ร็อก โปรดักชั่น 
ผู้จัดจำหน่าย: ซัมมิท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ สหมงคลฟิล์ม (ไทย)  เอเว๊กซ์กรุ๊ป (ญี่ปุ่น) ไชน่าฟิล์มกรุ๊ป (จีน) โชว์บ๊อกซ์ (เกาหลีใต้) ทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์ (ไต้หวัน)
วันฉาย: 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 (ภาค 1)   22 มกราคม พ.ศ. 2552 (ภาค 2)
ความยาว: 280 นาที (รวม) 140 นาที (ภาค 1) 140 นาที (ภาค 2)
ประเทศ:  จีน
ภาษา: จีนกลาง
ทำเงิน: 248.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ใบปิดภาค 2
สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ (จีน: 赤壁; พินอิน: Chìbì; อังกฤษ: Red Cliff หรือ The Battle of Red Cliff ในสิงคโปร์) เป็นภาพยนตร์จีนอิงประวัติศาสตร์ขนาดยาว ออกฉายพร้อมกันทั่วทวีปเอเชียในวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2551  เพื่อต้อนรับมหกรรมกีฬาโอลิมปิก 2008 ที่จีนเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขัน สร้างจากวรรณคดีชิ้นเอกของจีนเรื่อง สามก๊ก ในตอน โจโฉ แตกทัพเรือ หรือ ศึกผาแดง อำนวยการสร้างและกำกับโดย จอห์น วู โดยภาพยนตร์เริ่มเปิดการถ่ายทำขึ้นเมื่อปลายเดือนมีนาคม ค.ศ. 2007  ด้วยทุนสร้างกว่า 80 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งนับว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้ทุนสร้างมากที่สุดในประวัติศาสตร์วงการภาพยนตร์เอเชีย โดยแบ่งออกเป็น 2 ภาคใหญ่ ๆ ด้วยกันเฉพาะในเอเชีย (ในภาค 2 ฉาย 22 มกราคม พ.ศ. 2552) ต้อนรับเทศกาลตรุษจีน ส่วนประเทศอื่น ๆ จะฉายในตอนเดียวจบในระยะเวลาประมาณ 4 ชั่วโมง
เนื้อเรื่องย่อ > ภาค 1

ในฤดูร้อน ปี ค.ศ. 208 ยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก โจโฉสมุหนายกผู้พิชิตภาคเหนือและเมืองหลวง อ้างโองการของพระเจ้าเหี้ยนเต้ยกพลกว่า 800,000 นายและกองเรือกว่า 2,000 ลำ ลงสู่ภาคใต้ เพื่อปราบขุนศึกซุนกวนและเล่าปี่  เพื่อหวังยึดครองดินแดนของขุนศึกทั้งสอง โจโฉได้นำพลพิชิตเล่าปี่ได้อย่างง่ายดาย ทำให้เล่าปี่ต้องอพยพราษฎรออกจากเมืองซินเอี๋ย โจโฉได้นำทัพบุกโจมตีขบวนอพยพของเล่าปี่ แต่กวนอูและเตียวหุย น้องร่วมสาบานของเล่าปี่ได้นำทัพมาป้องกันระวังหลังไว้ได้ ส่วนจูล่ง ขุนพลอีกคนของเล่าปี่ได้ขี่ม้าไปช่วยเหลือครอบครัวของเล่าปี่ที่ตกอยู่ในวงล้อมของโจโฉ ถึงแม้จะช่วยภรรยาทั้งสองของเล่าปี่ไม่ได้ แต่จูล่งก็ช่วยทารกบุตรชายของเล่าปี่กลับมาหาเล่าปี่ได้สำเร็จ
หลังจากพ่ายศึก เล่าปี่ได้ส่งขงเบ้งไปเจรจาขอเป็นพันธมิตรกับซุนกวนแห่งง่อก๊ก เพื่อร่วมมือกันต่อต้านโจโฉ แต่ซุนกวนยังสองจิตสองใจว่าจะร่วมสู้หรือสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ เนื่องด้วยคณะที่ปรึกษานำโดยเตียวเจียวได้เสนอให้ยอมสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ ขณะที่คณะขุนศึกนำโดยเทียเภาได้เสนอให้ร่วมมือกับเล่าปี่สู้โจโฉ แต่ด้วยความเห็นของขงเบ้ง และกุศโลบายการโน้มน้าวอย่างแยบคายของจิวยี่แม่ทัพใหญ่แห่งง่อก๊ก ซุนกวนจึงตัดสินใจประกาศสงครามกับโจโฉ โดยแต่งตั้งให้จิวยี่เป็นแม่ทัพในการสงคราม ขณะเดียวกัน ชัวมอและเตียวอุ๋นแห่งเกงจิ๋วได้มาสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ โจโฉตั้งให้ทั้งสองคนเป็นแม่ทัพเรือ
หลังจากนั้นไม่นาน กองทัพโจโฉนำโดยแฮหัวเอี๋ยนได้นำกองทัพม้าไปโจมตีกองทัพพันธมิตรของเล่าปี่และซุนกวน แต่ก็ถูกกลศึกโดยปิดล้อมในกระบวนทัพที่ฝ่ายพันธมิตรได้วางแผนเอาไว้แล้วร่วมกัน แฮหัวเอี๋ยนพ่ายศึก แต่จิวยี่ได้ปล่อยตัวแฮหัวเอี๋ยนกลับทัพโจโฉไป ฝ่ายโจโฉก็นำทัพเรือมาตั้งไว้ที่ริมฝั่งตรงข้ามกับผาแดงอันเป็นที่ตั้งค่ายของจิวยี่ รอเวลาเปิดศึกต่อไป
เนื้อเรื่องย่อ > ภาค 2

ซุนซ่างเซียง น้องสาวของซุนกวน ได้ลอบเข้าไปสอดแนมในกองทัพของโจโฉ ขณะนั้นได้เกิดโรคระบาดในกองทัพของโจโฉ โจโฉได้วางแผนส่งศพทหารไปยังง่อก๊ก เพื่อให้การเกิดระบาดในกองทัพพันธมิตร แต่จิวยี่และขงเบ้งได้ควบคุมโรคระบาดได้ทันกาล แต่จากการเกิดโรคระบาด ทำให้เล่าปี่กลับถอนตัวจากกองทัพ ส่วนขงเบ้งยังอยู่ในง่อก๊กต่อไป ฝ่ายกองทัพของโจโฉ ชัวมอและเตียวอุ๋นได้เสนอการโยงเรือติดกันเพื่อแก้ปัญหาการเมาเรือของทหารโจโฉที่ไม่คุ้นชินการรบทางน้ำ
ต่อมา จิวยี่และขงเบ้งได้ร่วมกันวางแผนอันแยบคายในการบั่นทอนกำลังของกองทัพโจโฉ โดยขงเบ้งได้นำกองเรือที่บรรทุกหุ่นฟางมาเต็มลำ ไปหลอกให้ฝ่ายโจโฉยิงเกาทัณฑ์ใส่ขณะที่หมอกลงจัด ได้เกาทัณฑ์มาถึงแสนกว่าดอก ฝ่ายจิวยี่ เมื่อโจโฉส่งเจียวก้านมาเพื่อเกลี้ยกล่อมจิวยี่ จิวยี่ได้แสร้งให้เจียวก้านลักจดหมายสวามิภักดิ์ของชัวมอและเตียวอุ๋นที่จิวยี่ปลอมแปลงขึ้น เมื่อโจโฉได้อ่านจดหมายนั้น ประกอบกับการที่ชัวมอและเตียวอุ๋นได้ยิงเกาทัณฑ์แสนดอกให้ฝ่ายง่อก๊ก ทำให้โจโฉสั่งประหารชัวมอและเตียวอุ๋น
ซุนซ่างเซียงได้เดินทางกลับจากการสอดแนมแล้วนำแผนที่ค่ายโจโฉนำมาเสนอ จิวยี่และขงเบ้งวางแผนที่จะเผากองทัพเรือของโจโฉ ฝ่ายเสียวเกี้ยว ภรรยาของจิวยี่ได้เดินทางไปหาโจโฉเพื่อถ่วงเวลาโจโฉ เพื่อให้แผนการของจิวยี่สัมฤทธิ์ผล สงครามได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อลมตะวันออกเฉียงใต้ได้พัดมา อันเป็นประโยชน์ต่อกองทัพง่อก๊กในการเผาทัพของโจโฉ จิวยี่ได้ส่งเรือไฟไปเผาทัพเรือที่โยงติดกันของโจโฉจนวอดวายสิ้น ขณะเดียวกัน เล่าปี่ได้กลับมาร่วมในการโจมตีโจโฉอีกแรง (แท้จริงแล้วเป็นกลลวงซ้อนระหว่างจิวยี่,ซุนกวนและเล่าปี่ เพื่อสร้างสถานการณ์ให้โจโฉเกิดความชะล่าใจว่าแผนแพร่โรคระบาดของตนเองสำเร็จ) โจโฉได้ถอยกลับมาที่ค่าย กองทัพพันธมิตรได้นำทัพไปตีค่ายของโจโฉ และสามารถชิงตัวเสียวเกี้ยวคืนกลับมาได้ จิวยี่ได้ปล่อยโจโฉกลับไป กองทัพพันธมิตรเล่าปี่และซุนกวนได้รับชัยชนะในที่สุด
นักแสดง > นักแสดงหลัก

เหลียงเฉาเหว่ย เป็น จิวยี่
ทาเคชิ คาเนชิโร่ เป็น ขงเบ้ง
จางเฟิงอี้ เป็น โจโฉ
ฉางเฉิน เป็น ซุนกวน
เจ้าเหว่ย เป็น ซุนซ่างเซียง
ฮูจุน เป็น จูล่ง
ชิโด นากามูระ เป็น กำเหลง
หลินจื้อหลิง เป็น เสียวเกี้ยว
ถงไต้เหว่ย เป็น ซุนจือไฉ่ (ทหารของโจโฉ)
โย่วหยง เป็น เล่าปี่
โฮ่วหยง เป็น โลซก
นักแสดง > นักแสดงรอง

ปาเซินจาปู เป็น กวนอู
แจงจิงเชิง เป็น เตียวหุย
จางซาน เป็น อุยกาย
หวางฮุ่ย เป็น โจหอง
เซี่ยกัง เป็น ฮัวโต๋
ซ่งเจีย เป็น อิจี้ (สาวใช้ของโจโฉ)
ซื่อเซี่ยวหง เป็น เจียวก้าน
ซูเฟิงเหนียน เป็น เตียวเลี้ยว
กั่วเฉา เป็น งักจิ้น
ฮุ่เสี่ยวกวง เป็น แฮหัวเอี๋ยน
ซุยหยีกุย เป็น เคาทู
เจียงต๋อง เป็น ลิบอง
หม่าจิง เป็น บุนเพ่ง
อี้เจิน เป็น ชัวมอ
เจีย ฮองเว่ย เป็น เตียวอุ๋น
เจ้าเฉิงซุน เป็น ซุนฮิว
หวางเจ้าล่าย เป็น เทียหยก
หวางหนิง เป็น พระเจ้าเหี้ยนเต้
หวางชิงเซี่ยง เป็น ขงหยง
ลิฮอง เป็น กำฮูหยิน
เหอยิน เป็น บิฮูหยิน
หวางหยีจาง เป็น เทียเภา
เหมิ่งเหอ หวูลิจิ เป็น กวนเป๋ง
เฉินฉางไฮ่ เป็น จิ๋นสง
จางอี้ เป็น เตียวเจียว
หวูฉี เป็น โกะหยง
การคัดเลือกตัวนักแสดง

ในขั้นแรก เคน วาตานาเบ้ ได้รับการทาบทามให้รับบท โจโฉ  แต่มีกระแสต่อต้านจากคอภาพยนตร์ชาวจีนว่าไม่เหมาะสมที่จะให้ชาวญี่ปุ่นมารับบทบุคคลสำคัญที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์จีน ต่อมาจึงเปลี่ยนให้จางเฟิงอี้รับบทโจโฉแทน
ในขั้นแรก จอห์น วู วางตัวผู้ที่จะรับบทจิวยี่ คือ หลี่หมิง แต่ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น โจวเหวินฟะ แม้จะมีเสียงกล่าวว่าโจวเหวินฟะ สูงวัยเกินไป แต่ทางโจวเหวินฟะ ได้ปฏิเสธบทนี้เนื่องจากติดงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง ศึกโค่นบัลลังก์วังทอง ของผู้กำกับ จางอี้โหมว   สำหรับขงเบ้งนั้น จอห์น วู เดิมทีวางตัวให้ เหลียงเฉาเหว่ย รับบทนี้ แต่ในที่สุดก็กลายเป็น เหลียงเฉาเหว่ย ที่รับบทจิวยี่ และขงเบ้ง รับบทโดย ทาเคชิ คาเนชิโร่
เพลงประกอบภาพยนตร์

久遠の河 (Kuon no kawa) ขับร้องโดย alan
ดูเพิ่ม

ศึกผาแดง
สามก๊ก
สามก๊ก ขุนศึกเลือดมังกร
แหล่งข้อมูลอื่น

10 ปีแห่งความทรงจำกับ สามก๊ก โจโฉ แตกทัพเรือ (RED CLIFF)
ตัวอย่างภาพยนตร์
ตัวอย่างภาพยนตร์ภาค 2
Red Cliff ที่สยามโซน
สำนักงานปราบปรามยาเสพติด

| สำนักงานปราบปรามยาเสพติด |
| --- | --- |
ตราประทับของกองอำนวยบังคับใช้กฎหมายยาเสพติด
ตราเจ้าหน้าที่พิเศษของดีอีเอ
ธงประจำหน่วยของดีอีเอ
ข้อมูลองค์กร
ก่อตั้ง: 1 กรกฎาคม 1973; 51 ปีก่อน (1973-07-01)
หน่วยงานก่อนหน้า: Federal Bureau of Narcotics Bureau of Drug Abuse Control Bureau of Narcotics and Dangerous Drugs Office of Drug Abuse Law Enforcement Office of National Narcotics Intelligence
เจ้าหน้าที่: 10,169 (2019)
งบประมาณรายปี: US$3.136 billion (FY2019)
โครงสร้างเขตอำนาจ
หน่วยงานรัฐบาลกลาง: United States
เขตอำนาจในการปฏิบัติการ: United States
ลักษณะทั่วไป: การบังคับใช้กฎหมายของรัฐบาลกลาง
สำนักงานใหญ่: 600-700 Army-Navy Drive มณฑลอาร์ลิงตัน, รัฐเวอร์จิเนีย, สหรัฐ
 
Special Agent: 4,924
ผู้บริหารหน่วยงาน: Anne Milgram, Administrator Louis Milione, Principal Deputy Administrator
หน่วยงานปกครอง: United States Department of Justice
เว็บไซต์
www.dea.gov
สำนักงานปราบปรามยาเสพติด หรือ ดีอีเอ (อังกฤษ: Drug Enforcement Administration, DEA) เป็นหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายของรัฐบาลกลางสหรัฐ สังกัดกระทรวงยุติธรรมสหรัฐ มีหน้าที่ปราบปรามการค้าและจำหน่ายยาเสพติดภายในสหรัฐ เป็นหน่วยงานหลักในการบังคับใช้กฎหมายภายในประเทศด้วยรัฐบัญญัติสารควบคุม (Controlled Substances Act) ซึ่งแบ่งเขตอำนาจกับสำนักงานสอบสวนกลาง (FBI) กองบังคับการคนเข้าเมืองและศุลกากรสหรัฐ (U.S. Immigration and Customs Enforcement หรือ ICE) และกองพิทักษ์ชายแดนและศุลกากรสหรัฐ (U.S. Customs and Border Protection หรือ CBP) ดีอีเอมีหน้าที่แต่ผู้เดียวในการประสานงานและสอบสวนยาเสพติดของสหรัฐทั้งในและต่างประเทศ
สาวบอนด์

ตามเข็มนาฬิกาจากซ้ายบน: อีวา กรีน, แฮลลี เบร์รี, มิเชล โหย่วและเจน ซีมัวร์
สาวบอนด์ (อังกฤษ: Bond girl) เป็นตัวละครผู้หญิงที่เป็นคนรักหรือเป็นเพื่อนหญิงของ เจมส์ บอนด์ ในนวนิยาย, ภาพยนตร์หรือวิดีโอเกม สาวบอนด์มักจะชื่อที่เป็นคำผวนหรือมุกตลก เช่น พุซซี กาลอร์, แพลนตี โอทูล, ซีเนีย ออนาทอปป์ หรือ โฮลลี กูดเฮด และยังหมายถึงนักแสดงที่รับบทดังกล่าว เช่น เออร์ซูลา แอนเดรส, ออเนอร์ แบลกแมน หรือ โซฟี มาร์โซ
ไม่มีการกำหนดกฎเกณฑ์ว่าสาวบอนด์จะเป็นคนแบบไหนหรือบทบาทของเธอคืออะไร เธออาจเป็นพันธมิตรหรือศัตรูของบอนด์, มีส่วนสำคัญต่อภารกิจหรือแค่ปรากฏตัวให้เห็นความสวยงามของเธอเฉย ๆ มีตัวละครหญิงบางคนเช่น เอ็ม ที่แสดงโดย จูดี เดนช์ และ คามิลล์ มอนเตส สายลับโบลีเวีย ซึ่งร่วมมือกับบอนด์ใน 007 พยัคฆ์ร้ายทวงแค้นระห่ำโลก เป็นสาวบอนด์ที่ไม่มีความสัมพันธ์โรแมนติกกับบอนด์ ทำให้สาวบอนด์ไม่จำเป็นว่าต้องมีความสัมพันธ์โรแมนติกกับบอนด์เสมอไป
อย่างไรก็ตาม มีการถกเถียงกันว่า บทบาทของเอ็มใน พลิกรหัสพิฆาตพยัคฆ์ร้าย 007 เป็นส่วนสำคัญต่อเนื้อเรื่องของภาพยนตร์ ทำให้เธอมีคุณสมบัติเป็นสาวบอนด์หรือผู้หญิงบอนด์
สาลี่พลิมัท

| สาลี่พลิมัท |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Rosales
วงศ์:: Rosaceae
สกุล:: Pyrus
สปีชีส์:: P.  cordata
ชื่อทวินาม
Pyrus cordata Desv.

ชื่อพ้อง
  รายการ  Malus longipes Wenz.  Pyrus cordata subsp. briggsii  (Syme) Coombe & P.D.Sell  Pyrus cossonii Rehder  Pyrus gharbiana Trab.  Pyrus longipes Coss. & Durieu  Pyrus macropoda Rehder  
แพร์พลิมัท หรือ สาลี่พลิมัท (ชื่อวิทยาศาสตร์: Pyrus cordata; อังกฤษ: Plymouth pear) เป็นสาลี่ป่าหายาก ในวงศ์กุหลาบ ได้ชื่อมาจากเมืองพลิมัทในเดวอน ที่ถูกพบในปี พ.ศ. 2413 สาลี่พลิมัทเป็นหนึ่งในต้นไม้พื้นถิ่นของอังกฤษที่ได้รับทุนในการฟื้นฟูพันธุ์ภายใต้ "โครงการฟื้นฟูพันธุ์ธรรมชาติของอังกฤษ" เป็นไม้ต้นขนาดเล็กที่ขึ้นตามพุ่มไม้หรือตามริมป่า สาลี่พลิมัทอาจจัดอยู่เป็นชนิดย่อยของ Pyrus pyraster (สาลี่ป่ายุโรป) หรือเป็นชนิดที่แยกต่างหาก[ต้องการอ้างอิง] ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในพันธุ์ไม้ที่หายากที่สุดในสหราชอาณาจักรและได้รับการคุ้มครองภายใต้ประเภทที่ 8 ตามพระราชบัญญัติสัตว์ป่าและชนบท และเมล็ดพันธุ์ของสาลี่พลิมัทได้รับการฝากไว้ที่ธนาคารเมล็ดพันธุ์มิลเลนเนียมของคิว
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

เป็นไม้พุ่มหรือไม้ต้นผลัดใบขนาดเล็กสูงได้ถึง 10 เมตร มีความทนทานและไม่เปื่อยยุ่ยในสภาพอากาศหนาวเมื่อเกิดน้ำค้างแข็ง ต้นมีสีครีมอ่อนอมชมพูบางส่วน
ความสามารถในการให้ผลและเมล็ดขึ้นอยู่กับสภาพอากาศที่เอื้ออำนวย ออกดอกตั้งแต่เดือนเมษายนถึงพฤษภาคม ดอกกะเทยและผสมเกสรโดยแมลง กลิ่นของดอกบานจาง ๆ คล้ายกลิ่นกุ้งเน่า หรือ ผ้าที่ไม่แห้ง ซึ่งดึงดูดแมลงวันเป็นหลัก รวมถึงแมลงบางชนิดที่ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นเน่า เช่น แมลงวันซานจา (Bibio marci)
พบได้ทั่วไปในบริตตานี โปรตุเกสตอนเหนือ และกาลิเซีย ซึ่งเกิดขึ้นที่ชายขอบป่าบนดินที่เป็นกรด
การกระจายพันธุ์

แพร์พลิมัธมีการกระจายพันธุ์ในภูมิชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกและพบได้ในยุโรปตะวันตกเช่นฝรั่งเศส (โดยเฉพาะในบริตตานี) สเปน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกาลิเซีย) โปรตุเกส และมีอยู่เล็กน้อยในสหราชอาณาจักร (ในเดวอนและคอร์นวอลล์) ซึ่งปัจจุบันเชื่อกันว่าเป็นพืชนำเข้าแต่โบราณ
นิเวศวิทยา

มักพบสาลี่พลิมัทเติบโตขึ้นในพุ่มไม้ทึบและป่าเปิด ที่มีสภาพอากาศหนาวเย็นในที่ราบลุ่มและเนินเขา
นิเวศวิทยา > ประชากรในอังกฤษ

สาลี่พลิมัทได้รับชื่อภาษาอังกฤษจากพื้นที่ที่พบครั้งแรกในพลิมัทในปี พ.ศ. 2414 โดยนักธรรมชาติวิทยาในท้องถิ่น ที.อาร์.อาร์เชอร์ บริกส์
ในสหราชอาณาจักร พืชชนิดนี้หายากมากและพบเฉพาะในสองพื้นที่ – พลิมัทและทรูโร ความหลากหลายทางพันธุกรรมของสปีชีส์ในสหราชอาณาจักรนั้นต่ำมาก โดยที่ประชากรสองกลุ่มที่กระจัดกระจายอย่างกว้างขวางนั้นมีความเหมือนกันทางพันธุกรรม ซึ่งบ่งชี้ว่าประชากรกลุ่มหนึ่งถูกสร้างขึ้นจากการโคลนที่นำมาจากอีกกลุ่มหนึ่ง (ด้วยการปักชำหรือตอนกิ่ง)
อย่างไรก็ตามการขาดความหลากหลายทางพันธุกรรมนี้เป็นภัยคุกคามต่อประชากร เนื่องจากยากต่อการแพร่พันธุ์ด้วยเมล็ด (เมล็ดลีบ) ปัจจุบันมีความพยายามอนุรักษ์ประชากรโดยการจัดการพันธุ์ในสวนพฤกษศาสตร์ เพื่อทำให้เกิดการกลายพันธุ์และการแปรผันของตัวอย่างพันธุ์ที่ปลูก การอนุรักษ์สายพันธุ์สาลี่พลิมัทนี้เกี่ยวข้องกับการเพิ่มความหลากหลายทางพันธุกรรม โดยหลีกเลี่ยงการผสมกับวัสดุทางพันธุกรรมพืชจากส่วนอื่น ๆ ของยุโรปแผ่นดินใหญ่ และเพื่อต้องการให้เกิดการกลายพันธุ์เพียงเพื่อให้สายพันธุ์ในสหราชอาณาจักรเองมีึความสามารถในการผสมพันธุ์ได้เองมากขึ้น (ต้นสาลี่เป็นพืชที่เป็นหมัน (self-sterile) ในตัวเอง ต้นที่เกิดจากการโคลนไม่สามารถผสมพันธุ์ได้ง่าย กับต้นที่เกิดจากการโคลนต้นอื่น ๆ )
นักพฤกษศาสตร์ที่สวนคิว ในโครงการการอนุรักษ์ได้สรุปว่า สาลี่พลิมัทน่าจะถูกนำเข้ามาจากบริตตานีเพื่อเป็นพืชไม้พุ่มสำหรับปลูกเป็นแนวรั้วเมื่อหลายร้อยปีก่อน
สำนักงานเคลื่อนที่

สำนักงานเคลื่อนที่บนถนนในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
สำนักงานเคลื่อนที่ (อังกฤษ: Mobile office) เป็นสำนักงานที่สร้างขึ้นภายในรถบรรทุก บ้านเคลื่อนที่ รถพ่วง หรือเรือบรรทุกตู้คอนเทนเนอร์ที่สร้างขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ต่าง ๆ ที่พบมากที่สุดคือสำนักงานที่สามารถลางจูงได้ สร้างขึ้นบนเพลาเหล็กเพื่อความสะดวกในการเคลื่อนย้าย
สำนักงานสนามเคลื่อนที่มักพบในพื้นที่ก่อสร้าง หรือในพื้นที่ภัยพิบัติที่ต้องการพื้นที่สำนักงานชั่วคราว โดยปกติแล้ว สำนักงานเคลื่อนที่ในทวีปอเมริกาเหนือจะมีบริการไฟฟ้ากระแสสลับแยกเป็นเฟสเดียว (240 โวลต์แบบกึ่งกลาง) ซึ่งเชื่อมต่อกับแหล่งพลังงานใกล้เคียงเพื่อใช้งานเครื่องปรับอากาศขนาดเล็กแบบหน้าต่าง และอื่น ๆ มีบริษัทหลายแห่งที่ขาย ให้เช่า และใช้ตู้คอนเทนเนอร์เก็บรักษา อาคารพกพา หรืออาคารแยกส่วน การก่อสร้างประเภทนี้จะทำให้ระยะเวลาการก่อสร้างสั้นลง เนื่องจากสามารถสร้างอาคารในโรงงานได้ในเวลาเพียง 6 สัปดาห์ และสามารถทำเว็บไซต์และงานสาธารณูปโภคร่วมกับการก่อสร้างอาคารได้
คำว่า "สำนักงานเคลื่อนที่" นั้นใช้สำหรับพื้นที่ทำงานของพนักงานขายหรือที่คล้ายกัน สำหรับทำงานนอกสำนักงานหรือบริษัท พวกเขามักจะติดตั้งคอมพิวเตอร์พกพา และเชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์ของบริษัทและอินทราเน็ตผ่านโทรศัพท์มือถือ, ไวไฟ หรือผ่านการเชื่อมต่อแบบตายตัวในอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ โรงแรม และท่าอากาศยาน พวกเขาต้องการใช้ผู้จัดการข้อมูลส่วนบุคคล
เนื่องจากแต่ละคนต้องพกอุปกรณ์ของพวกเขาเอง พนักงานในสำนักงานเคลื่อนที่จึงต้องใช้อุปกรณ์ขนาดเล็ก
สำนักงานอัตราเบี้ยประกันวินาศภัย

สำนักงานอัตราเบี้ยประกันวินาศภัย (อังกฤษ: The Insurance Premium Rating Bureau - IPRB) เป็นหน่วยงานอิสระที่สมาคมประกันวินาศภัยของไทยได้จัดตั้งขึ้นตามมติที่ประชุมเชิงปฏิบัติการ “การกำหนดยุทธศาสตร์การประกันภัยแห่งชาติ” ในปี พ.ศ. 2546 โดยได้รับความเห็นชอบจากกรมการประกันภัย (ซึ่งปัจจุบันนี้คือ สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย หรือ สำนักงาน คปภ.) ทั้งนี้ การจัดตั้ง IPRB ขึ้นนั้นมีวัตถุประสงค์เพื่อให้มีองค์กรอิสระหรือหน่วยงานกลางที่ทำหน้าที่เตรียมความพร้อมให้แก่ภาคธุรกิจประกันวินาศภัยของไทยในการเปิดเสรีอัตราเบี้ยประกันภัยและการเปิดเสรีธุรกิจประกันภัยที่กำลังจะมาถึงในอนาคตอันใกล้ ซึ่งเรื่องนี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของแผนพัฒนาการประกันภัยของไทยโดยการสนับสนุนให้ภาคธุรกิจมีการกำกับดูแลกันเองมากขึ้น
IPRB เป็นองค์กรที่บริหารงานและควบคุมโดยคณะกรรมการจากหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจประกันวินาศภัยทั้งจากภาครัฐและเอกชน อาทิ ผู้แทนจากสำนักงาน คปภ., ผู้แทนจากภาคธุรกิจ รวมทั้งผู้ทรงคุณวุฒิจากองค์กรวิชาชีพและสถาบันการศึกษาต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการประกันวินาศภัย โดยงบประมาณในการดำเนินงานของ IPRB นั้นได้รับสนับสนุนจากสมาคมประกันวินาศภัย
วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2548 เป็นวันแรกที่ IPRB เริ่มเปิดสำนักงานเพื่อดำเนินงานอย่างเป็นทางการ โดยวัตถุประสงค์หลักของการดำเนินงานเมื่อแรกเริ่มก่อตั้ง IPRB นั้นมีอยู่ด้วยกัน 2 ประการ นั่นคือ 1. เพื่อทำหน้าที่เป็นศูนย์ข้อมูล สารสนเทศ สถิติที่สำคัญ ๆ เกี่ยวกับการประกันวินาศภัยทุกประเภท และ 2. เพื่อทำหน้าที่วิเคราะห์และนำเสนอต้นทุนความเสียหาย (Loss Cost) ของการประกันวินาศภัยประเภทต่าง ๆ เพื่อช่วยให้การกำหนดอัตราเบี้ยประกันภัยมีความเหมาะสมและเป็นธรรมต่อทั้งผู้รับประกันภัยและผู้เอาประกันภัย
อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่วันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา พระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551 ได้มีผลบังคับใช้ ส่งผลให้ระบบการกำกับธุรกิจประกันวินาศภัยเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การที่ภาคธุรกิจประกันวินาศภัยต้องนำกรอบการดำรงเงินกองทุนตามความเสี่ยง (Risk-Based Capital Framework) มาใช้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 จึงทำให้ IPRB เข้ามามีบทบาทมากขึ้นในการให้การสนับสนุนงานทางด้านเทคนิค ตลอดจนการวิเคราะห์ต่าง ๆ ต่อทั้งหน่วยงานที่ทำหน้าที่กำกับดูแลธุรกิจประกันวินาศภัยและภาคธุรกิจประกันวินาศภัย โดยปัจจุบัน IPRB ได้ให้บริการที่เกี่ยวข้องกับการคำนวณเงินสำรองประกันภัย การพัฒนาแบบจำลองในการคำนวณเงินกองทุนตามความเสี่ยง รวมไปถึงการพัฒนาบุคลากรด้านคณิตศาสตร์ประกันภัยให้แก่ภาคธุรกิจประกันวินาศภัยด้วย จึงอาจกล่าวอีกนัยหนึ่งได้ว่า ปัจจุบัน IPRB หรือสำนักงานอัตราเบี้ยประกันวินาศภัยนั้นเปรียบเสมือนศูนย์บริการด้านเทคนิคและคณิตศาสตร์ประกันภัย ซึ่งเข้ามาเป็นกลไกหนึ่งที่จะช่วยเสริมสร้างความมั่นคงเข้มแข็งให้แก่ธุรกิจประกันวินาศภัยไทย เพื่อให้สามารถเติบโตได้อย่างยั่งยืนและมั่นคงในระยะยาว
อ้างอิงแหล่งที่มา: สำนักงานอัตราเบี้ยประกันวินาศภัย
สาลี่นก

| สาลี่นก |
| --- | --- |

สาลี่นก (P. calleryana)

ช่อดอกสีขาว

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Rosales
วงศ์:: Rosaceae
สกุล:: Pyrus
สปีชีส์:: P.  calleryana
ชื่อทวินาม
Pyrus calleryana Decne.

ชื่อพ้อง
 Pyrus dimorphophylla Makino  Pyrus kawakamii Hayata  Pyrus mairei H.Lév.
สาลี่นก หรือ สาลี่ถั่ว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Pyrus calleryana จีน: 豆梨 หรือ 鸟梨; พินอิน: dòu lí หรือ niǎo lí; อังกฤษ: Callery pear) เป็นไม้ผลผลัดใบในสกุลสาลี่ วงศ์ Rosaceae มีถิ่นกำเนิดในในประเทศจีนตะวันออกและจีนตอนใต้จนถึงเวียดนาม รวมทั้งเกาหลีและญี่ปุ่น มักขึ้นในป่าเชิงเขา ริมหนองบึง และป่าหญ้าที่มีอากาศอบอุ่นและชื้น สามารถใช้เป็นต้นตอในการติดตาต่อกิ่ง รากและใบมีคุณค่าทางยา บำรุงปอด บรรเทาอาการไอ คลายร้อน ล้างพิษ รักษาโรคตาแดงเฉียบพลัน ผลมีขนาดเล็ก ผลไม้ช่วยทำให้กระเพาะแข็งแรง บรรเทาโรคบิด
อนุกรมวิธาน

สาลี่นก (P. calleryana) ตั้งชื่อตามผู้เชี่ยวชาญจีนวิทยาชาวอิตาลี-ฝรั่งเศส โจเซฟ-มารี แคลเลอรี (Joseph-Marie Callery; ค.ศ. 1810–ค.ศ. 1862) ซึ่งส่งตัวอย่างต้นไม้จากจีนไปยังยุโรป
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

สาลี่นกเป็นไม้ผลผลัดใบ มีความสูง 5–8 เมตร (16–26 ฟุต) มักมีทรงพุ่มรูปกรวยถึงกลมมน
ใบเป็นรูปไข่ ยาว 4–8 เซนติเมตร (1+1⁄2 ถึง 3 นิ้ว) สีเขียวเข้มมันด้านบน ด้านล่างสีซีดกว่าเล็กน้อย ก้านใบยาว ใบเมื่อเริ่มงอกเป็นทรงกระบอก (terete) และมีขนสั้น ๆ (tomentose) เมื่อแก่ใบเกลี้ยง (glabrescent) ตารูปสามเหลี่ยมรี เป็นไม้ผลัดใบในช่วงฤดูร้อนใบเป็นสีเขียวเข้ม ในฤดูใบไม้ร่วงมักจะเปลี่ยนเป็นสีตั้งแต่สีเหลืองและสีส้มไปจนถึงสีแดง สีชมพู สีม่วง
ช่อดอก มี 6-12 ดอก ดอกสีขาวห้ากลีบมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2–2.5 เซนติเมตร. (3⁄4 ถึง 1 นิ้ว) กลีบประดับรูปใบหอกขอบเรียบปลายแหลมหยัก ยาว 8-13 มิลลิเมตร ออกดอกมากทั่วทั้งต้นในต้นฤดูใบไม้ผลิ เมื่อดอกร่วงจะออกใบเต็มที่
ผลเกลี้ยง สีน้ำตาลอมดำมีจุดสีซีด ทรงกลม (ซึ่งมักถูกสันนิษฐานว่ากินไม่ได้เนื่องจากมีเมล็ดที่มีไซยาไนด์เจืออยู่มาก) มีขนาดเล็กมาก เส้นผ่านศูนย์กลางน้อยกว่า 1 เซนติเมตร ก้านผลยาว 1.5–3 เซนติเมตร ผลค่อนข้างแข็งสากเกือบเป็นไม้ ช่วงติดผลคือเดือนสิงหาคม-กันยายน มีนกช่วยกระจายเมล็ดจากการถ่ายมูล
สาลี่นกมีความสามารถต้านทานโรคใบไหม้ได้อย่างดี แม้ว่าในสายพันธุ์ปลูกต่าง ๆ แต่อ่อนไหวและได้รับความเสียหายจากพายุลมแรง (รวมทั้งพายุน้ำแข็ง หิมะตกหนัก) โดยง่าย ซึ่งทำให้เสียรูปทรงต้น หรือตายได้ เนื่องจากอัตราการเจริญเติบโตตามธรรมชาติที่เร็วเกินไป
สาลี่นกออกดอก
ใบสาลี่นกในฤดูใบไม้ร่วง
ใบสาลี่นกในฤดูใบไม้ร่วง (ภาพระยะใกล้)
ผลสาลี่นก
ผลสาลี่นกในฤดูหนาว
การแพร่กระจายและถิ่นที่อยู่

พบในป่าเนินเขา ที่ราบ ป่าเบญจพรรณ ป่าทึบในมณฑลชานตง เหอหนาน เจียงซู เจ้อเจียง เจียงซี อานฮุย หูเป่ย์ หูหนาน ฝูเจี้ยน กวางตุ้ง กวางสี และยูนนาน ในสภาพอากาศที่อบอุ่นและชื้น เหนือระดับน้ำทะเล 80–1800 เมตร และในภาคเหนือของเวียดนาม
การใช้ประโยชน์

ไม้สาลี่ (ทุกชนิด) เป็นไม้ที่มีเนื้อสัมผัสที่ดีที่สุดในจำนวนพืชไม้ผลทั้งหมด มีเนื้อแข็งและมีเนื้อแน่นเหมาะสำหรับทำเครื่องเป่าลมไม้ และใช้ในเฟอร์นิเจอร์ชั้นดี นอกจากนี้ยังเป็นที่ต้องการสำหรับเป็นแผ่นไม้แกะสำหรับงานภาพพิมพ์แกะไม้ด้วย
สาลี่นกถูกใช้เป็นต้นตอสำหรับการติดตาต่อกิ่งแพร์และโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับสาลี่จีน
สาลี่นก (P. calleryana) ได้ถูกนำเข้าไปปลูกครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในปี 1909 และ 1916 โดยส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากงานวิจัยของแฟรงค์ เมเยอร์ (Frank N. Meyer) นักสำรวจพันธุ์พืชของกระทรวงเกษตรสหรัฐ หรือที่รู้จักกันทั่วไปในเรื่องการค้นพบ "มะนาวเมเยอร์" สำหรับการทดลองทางการเกษตรในเรื่องศักยภาพของสายพันธุ์ในฐานะเป็นไม้ประดับ
ในไต้หวัน พบใช้เป็นผลไม้แทนซานจาในถังหูหลู เรียกว่า หลี่จึเซียน (李仔攕), เหนี่ยวหลีจึเกา (鳥梨仔膏), เหนี่ยวหลีจึถัง (鳥梨仔糖)
สำนักงานใหญ่สหประชาชาติ

อาคารสำนักงานใหญ่สหประชาชาติ
อาคารสำนักงานใหญ่สหประชาชาติ (อังกฤษ: United Nations Headquarters) ก่อสร้างขึ้นบนที่ดินใกล้แม่น้ำอีสต์ในรัฐนิวยอร์ก นครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อ พ.ศ. 2492 - 2493 บริจาคโดยจอห์น ดี. รอกกีเฟลเลอร์ จูเนียร์ ด้วยมูลค่า 8.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และออกแบบโดยออสการ์ นีไมเออร์ สถาปนิกชาวบราซิล สำนักงานใหญ่สหประชาชาติเปิดทำการเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2493 นอกจากนี้ยังมีสำนักงานตัวแทนที่สำคัญตั้งอยู่ในนครเจนีวา นครเฮก กรุงเวียนนา กรุงโคเปนเฮเกน กรุงเทพมหานคร ฯลฯ
สำนักงานใหญ่จอห์นสันแว็กซ์

สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของสหรัฐ
| --- | --- |

อาคารบริหารและหอคอยค้นคว้าวิจัย บริษัทเอส.ซี. จอห์นสัน
สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ขึ้นทะเบียนแห่งชาติของสหรัฐ
สิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติของสหรัฐ
 
โถงทำงานหลักของสำนักงานใหญ่จอห์นสันแว็กซ์
แสดงแผนที่รัฐวิสคอนซินแสดงแผนที่สหรัฐ
ที่ตั้ง: ราซีน รัฐวิสคอนซิน
พิกัด:  42°42′49″N 87°47′27″W﻿ / ﻿42.71361°N 87.79083°W﻿ / 42.71361; -87.79083
สร้างเมื่อ: 1936
สถาปนิก: แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์; พีเทอส์, เวสต์ลีย์ ดับเบิลยู.
รูปแบสถาปัตยกรรม: สตรีมไลน์มอเดอร์น
เลขอ้างอิง NRHP: 74002275
วันสำคัญ
ขึ้นทะเบียน NRHP: 27 ธันวาคม 1974
ทะเบียน NHL: 7 มกมราคม 1976
สำนักงานใหญ่จอห์นสันแว็กซ์ (อังกฤษ: Johnson Wax Headquarters) เป็นสำนักงานใหญ่นานาชาติและอาคารบริหารของบริษัทเอส. ซี. จอห์นสัน แอนด์ ซัน ในราซีน รัฐวิสคอนซิน ผลงานออกแบบโดยสถาปนิกชาวอเมริกัน แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ ให้กับประธานบริษัท แฮร์เบิร์ต เอฟ. "ฮิบ" จอห์นสัน (Herbert F. "Hib" Johnson) สร้างขึ้นในระหว่างปี 1936 ถึง 1939 เสาทรง "ใบบัว" ที่โดดเด่น และนวัตกรรมอื่น ๆ ที่ไรต์ออกแบบให้กับอาคารนี้ได้ช่วยฟื้นหน้าที่การงานของไรต์ขึ้นมาอีกครั้งจากช่วงที่เขากำลังเริ่มสูญเสียอิทธิพล ตัวอาคารสำนักงานและอีกอาคารที่อยู่ติดกัน คือหอค้นคว้าวิจัยความสูง 14 ชั้น (Johnson Wax Research Tower) สร้างขึ้นปี 1944–1950 ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นแนชั่นนอลฮิสตอริกแลนด์มาร์กในปี 1976
สารภูมิต้านทาน

Each antibody binds to a specific antigen; an interaction similar to a lock and key.
สารภูมิต้านทาน หรือ แอนติบอดี (อังกฤษ: antibody) หรือ อิมมิวโนโกลบูลิน (อังกฤษ: immunoglobulin) เป็นโปรตีนขนาดใหญ่ในระบบภูมิคุ้มกันที่ร่างกายมนุษย์หรือสัตว์ชั้นสูงอื่น ๆ สร้างขึ้นเพื่อตรวจจับและทำลายฤทธิ์ของสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาในร่างกาย เช่น แบคทีเรีย และไวรัส แอนตีบอดีแต่ละชนิดจะจดจำโมเลกุลเป้าหมายที่จำเพาะของมันคือ แอนติเจน (antigen)
แอนติบอดีส่วนใหญ่ถูกหลั่งออกมาจากเซลล์พลาสมา (plasma cell) ซึ่งเป็นเซลล์เม็ดเลือดขาวชนิดบีลิมโฟไซต์ (B lymphocyte) การกำจัดสิ่งแปลกปลอมโดยการสร้างแอนติบอดีเป็นการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันที่เรียกว่า humoral immune response
โครงสร้าง

โครงสร้างโมเลกุลของแอนติบอดีอยู่ในรูปตัววาย (Y shape) ประกอบด้วยสายพอลีเพปไทด์ 4 เส้น คือ เส้นหนัก (heavy chain) เหมือนกัน 2 เส้น และเส้นเบา (light chain) เหมือนกัน 2 เส้น โดยเปรียบเทียบจากขนาดน้ำหนักโมเลกุล
บริเวณปลายทั้งสองของตัว Y (ปลาย N-terminal) จะเป็นตำแหน่งที่ใช้จับกับแอนติเจน เรียกว่า antigen binding site ลำดับกรดอะมิโนของบริเวณนี้จึงมีความหลากหลายสูง โดยจะแตกต่างกันไปตามแอนติบอดีแต่ละตัว ทำให้แอนติบอดีแต่ละตัวมีความจำเพาะต่อแอนติเจนคนละชนิดกัน บริเวณปลายทั้งสองนี้จึงว่าบริเวณแปรผัน (variable region) อย่างไรก็ตาม ในแอนติบอดีตัวเดียวกัน antigen binding site ทั้งสองจะเหมือนกันและจะจับกับเอปิโทปของแอนติเจนชนิดเดียวกัน ดังนั้นเพื่อให้ระบบภูมิคุ้มกันสามารถตรวจจับแอนติเจนได้มากชนิดที่สุด ร่างกายจึงต้องผลิตแอนติบอดีให้มี antigen binding site ได้นับล้านรูปแบบ ความหลากหลายของ antigen binding site เกิดขึ้นได้จากกระบวนการ somatic recombination
ถัดลงมาจากบริเวณแปรผันจนถึงโคนของตัว Y (ปลาย C-terminal) นั้นเรียกว่า บริเวณคงที่ (constant region) เพราะแอนติบอดีในคลาสเดียวกันจะมีลำดับของกรดอะมิโนบริเวณนี้เหมือนกัน บริเวณคงที่จะแสดงลักษณะการทำงานของแอนติบอดี รวมถึงบ่งบอกถึงชนิดของแอนติบอดีว่าเป็นคลาสใด บริเวณคงที่ใน IgG, IgA และ IgD จะประกอบด้วยสายโปรตีนเส้นหนักที่มี 4 โดเมน ส่วนใน IgM และ IgE จะประกอบด้วยสายโปรตีนเส้นหนักที่มี 5 โดเมน