stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หริมันทิรสาหิบ

| หริมันทิรสาหิบ हरिमन्दिर साहिब |
| --- | --- |
ภาพวิหารภายนอก
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาซิกข์
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง:  เมืองอมฤตสระ รัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย
ที่ตั้งในปัญจาบแสดงแผนที่รัฐปัญจาบหริมันทิรสาหิบ (ประเทศอินเดีย)แสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 31°37′12″N 74°52′37″E﻿ / ﻿31.62000°N 74.87694°E﻿ / 31.62000; 74.87694
สถาปัตยกรรม
ผู้ก่อตั้ง: คุรุอรชุน
เริ่มก่อตั้ง: ค.ศ. 1589 (อาคาร) ค.ศ. 1604 (นำคัมภีร์ อาทิครันถ์ มาประดิษฐาน)
เว็บไซต์
เว็บไซต์ทางการของคณะกรรมการวิหาร
หริมันทิรสาหิบ, ฮรมันดิรซาฮิบ หรือ หริมนเทียรสาหิบ (คุรมุขี: ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ; เทวนาครี: हरिमन्दिर साहिब; อักษรโรมัน: Harmandir Sahib) หรือ วิหารทอง (Golden Temple) เป็นคุรุทวาราที่สำคัญที่สุดในศาสนาซิกข์ ตั้งอยู่ที่เมืองอมฤตสระ รัฐปัญจาบ ทางภาคเหนือของประเทศอินเดีย ชื่อของวิหารนั้นแปลว่า ที่สถิตของพระผู้เป็นเจ้า สถานที่อันเป็นที่ยกย่องว่าศักดิ์สิทธิ์สูงสุด (abode of God, exalted holy court) ในภาษาไทยได้มีผู้เรียกวิหารนี้อีกหลายชื่อ เช่น วิหารทองคำ, สุวรรณวิหาร เป็นต้น
วิหารนั้นสร้างขึ้นท่ามกลางสระน้ำอมฤตซึ่งสร้างโดยคุรุรามทาสในปี ค.ศ. 1577 ต่อมา คุรุอรชุน คุรุศาสดาองค์ที่ 5 ตามความเชื่อของซิกข์ได้ทรงรับสั่งให้ซาอี มีอัน มีร์ (Sai Mian Mir) ผู้เป็นปีร์ (pir) ชาวมุสลิมแห่ง ละฮอร์ วางศิลาฤกษ์ในปี ค.ศ. 1589 ต่อมาในปี ค.ศ. 1604 คุรุอรชุนได้ประดิษฐานพระมหาคัมภีร์ อาทิครันถ์ (ซึ่งต่อมาเรียกว่า พระมหาคัมถีร์คุรุครันถสาหิพ) และประทานชื่อให้กับวิหารนี้ว่า อัถ สัถ ติรัถ (Ath Sath Tirath) ซึ่งแปลโดยตรงว่าสถานที่แห่ง 68 การแสงบุญอันศักดิ์สิทธิ์ ("shrine of 68 pilgrimages") วิหารนั้นได้รับการสร้างใหม่อย่างต่อเนื่อง เนื่องด้วยความศักดิ์สิทธิ์และความเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวซิกข์ จึงถูกทำลายอย่างต่อเนื่องทั้งจากกองทัพมุสลิมของอาณาจักรในอัฟกานิสถานและจากจักรวรรดิโมกุล เช่น การบุกทำลายของพระเจ้าอะห์เมด ชาห์ ดูร์รานี (Ahmad Shah Durrani) ในปี ค.ศ. 1757 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 1762 มหาราชา รณชีต สิงห์ ผู้ก่อตั้งจักรวรรดิซิกข์ ได้ทรงบูรณะวิหารใหม่ครั้งใหญ่โดยประดับด้วยหินอ่อนและทองแดงในปี ค.ศ. 1809 และประดับภายนอกด้วยทองคำเปลวในปี ค.ศ. 1830 ทำให้วิหารแห่งนี้ได้รับชื่อว่าเป็น "วิหารทองคำ" นับแต่นั้นมา
ระเบียงภาพ

หริมันทิรสาหิบ
ทางเข้าหลักของวิหาร
ภาพปริทัศน์ของอาคารหลัก
ทางเหนือของประตูทางเข้า
ทางเข้าวัด
ภาพเงาสะท้อนในสระน้ำ
ธงขาลสา
ประตูทิศตะวันออก
แหล่งข้อมูลอื่น

หริมันทิรสาหิบ บนเว็บไซต์ชาวซิกข์แห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2008-01-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
31°37′12″N 74°52′37″E﻿ / ﻿31.62000°N 74.87694°E﻿ / 31.62000; 74.87694
| ด ค ก☬ บทความเกี่ยวกับศาสนาซิกข์ ☬ |
| --- | --- | --- |
| คุรุ |  คุรุนานัก  คุรุอังคัต  คุรุอมรทาส  คุรุรามทาส  คุรุอรชุน  คุรุหริโกบินท์  คุรุหรราย  คุรุหริกริษัน  คุรุเตฆหบดูร์  คุรุโควินทสิงห์  คุรุครันถสาหิพ (คัมภีร์)  |  |
| หลักการและความเชื่อ |  คุรุมเนโยครันถ์  สิกขเรหัตมรรยาท  ข้อห้าม กัญชาในศาสนาซิกข์  อาหารซิกข์  |  |
| พิธีกรรมและการปฏิบัติตน |  ขาลสา  อรทาส  กีรตัน  ลังคัร  อานันทการัช  อมฤตสังสการ  อมฤตเวลา  อันตัมสังสการ  เสาหลักสามเสา กิรัต กโร  นาม จโป  วันท ฉโก  ข้อปฏิบัติในศาสนาซิกข์  ก 5 ประการ  การรับใช้  ทัศวันธ์  ฌตกา  |  |
| งานเขียน |  คุรุครันถสาหิพ  ทสัมครันถ์  คุรบานิ  มูลมนตร์  นิตเนม  จปุจีสาหิบ  เจาปาอี  จาปสาหิบ  เรหรัส  สุขมณีสาหิบ  ตวประสาท สวอิเย  |  |
| แบ่งตามประเทศ |  ไทย  อินเดีย  ปากีสถาน  สหรัฐอเมริกา  |  |
| อื่น ๆ |  ประวัติ  อักษรคุรมุขี  อิกโองการ  วาเหคุรุ  ขัณฑา  นิษาณสาหิบ  คุรุทวารา (หริมันทิรสาหิบ)  ปัญจปีร์  วรรณกรรม  ดนตรี  ชื่อ  สถานที่  การเมือง  ปฏิทินนานักชาฮี  รามานันทะ  ฟารีดูดดีน กันจชาการ์  กาบีร์  ประวัติศาสตร์ปัญจาบ  สรทาร  ทัสตาร์  ศาสนาอิสลามกับศาสนาซิกข์  ศาสนาเชนกับศาสนาซิกข์  ศาสนาฮินดูกับศาสนาซิกข์  อาณาจักรซิกข์  เมลามฆี  มัฆขี  วิสาขี  ทิวาลี  โหลา โมหัลลา  ชาวซิกข์  สตรีในศาสนาซิกข์  ศาสนาซิกข์กับการมีเพศสัมพันธ์  การวิจารณ์  ปัญจาบ  ชาวปัญจาบ  ภาษาปัญจาบ  |  |
| ปัญจตาคัต |  อกาลตาคัต  ตาคัตศรีเกศคารหสาหิบ  ตาคัตศรีทัมทะมาสาหิบ  ตาคัตศรีปัฏนาสาหิบ  หซูระสาหิบ  |  |
☬ สถานีย่อย ☬
อังค์คุ

อังค์คุ
อังค์คุ เป็นอัครมหาเสนาบดีชาวอียิปต์ที่อาศัยอยู่ในราชวงศ์ที่สิบสาม เมื่อประมาณ 1750 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ด้านครอบครัว

อังค์คุเป็นลูกชายของอัครเสนาบดีนามว่า ซาเมาท์ และมารดามีนามว่า เฮนุทปุ  อังค์คุเป็นบิดาของอัครเสนาบดีทั้งสองคนคือ เรสเซนเนบ และ อัยย์เมรู ซึ่งทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่ศาลสูง
หวง ซิ่งซิ่ว

| หวง ซิ่งซิ่ว |
| --- | --- |
เกิด: วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2499 (68 ปี) หวงซิ่งซิ่ว ฮ่องกง
คู่สมรส: "เฉินไป่เสียง" (ปีพ.ศ. 2531-ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: ปีพ.ศ. 2518-2531
ผลงานเด่น: -บท "ซุนซิ่วจิน" ในเรื่อง "เล็กเซี่ยวหงส์ ภาค2" (2520) ค่าย "ทีวีบี" -บท "ลิ้มเซียนยี้" ในเรื่อง "ฤทธิ์มีดสั้น" (2521) ค่าย "ทีวีบี" -บท "อาจู" และ"จงหลิง" ในเรื่อง "แปดเทพอสูรมังกรฟ้า" (2525) ค่าย "ทีวีบี"  -บท "เหอ อี้ว์เฟิ่ง" ในเรื่อง "สมิงสาวใจเพชร" (2526) ค่าย "ทีวีบี"   -บท"หร่วนหลิงอวี้" ในเรื่อง สุดสายรุ้ง (2527) ค่าย "เอทีวี"  
สังกัด: ทีวีบี   เอทีวี    ค่ายRTHK   ค่ายTTV
หวงซิ่งซิ่ว (จีน:黃杏秀) มีชื่ออังกฤษ "ซิซิเลีย" (Cecilia Wong) เป็นนักแสดงหญิงชาวฮ่องกง ที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในช่วงปีพ.ศ. 2518-2531 อดีตเธอเคยเป็นหนึ่งใน 7 นางฟ้าของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี รุ่นแรก และเคยอยู่ในกลุ่ม 4 ดรุณีหยกยุค 70s รุ่นสอง ประกอบด้วย วังหมิงฉวน, เจ้าหย่าจือ , เจิ้งอวี้หลิง และ หวงซิ่งซิ่ว
ส่วนผลงานที่เป็นที่จดจำมากที่สุดของเธอ คือ รับบท “อาจู” และ “จงหลิง จาก
ละครของทีวีบีเรื่อง "แปดเทพอสูรมังกรฟ้า" ในปีพ.ศ. 2525 ที่มี เหลียงเจียเหยิน หวงเย่อหัว และทัง เจิ้นเยี่ย ร่วมแสดงนำ ในช่วงที่เธอมีชื่อเสียง เคยได้รับฉายา ว่า “สาวงามในชุดโบราณอันดับหนึ่ง” เนื่องจากสื่อเห็นว่า เธอแต่งชุดโบราณได้งามราวกับนางในวรรณคดี
ประวัติ

หวงซิ่งซิ่ว มีชื่อเล่นว่า ซิ่วกู เป็นดารานักแสดงสาวชาวฮ่องกง ที่โดดเด่นในช่วงปีพ.ศ. 2518-2531 ในช่วงแรกเธอเป็นนักแสดงในสังกัดของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี เส้นทางบันเทิงของเธอเริ่มต้นจากการเข้าเรียนในโรงเรียนการแสดงรุ่นที่ 4 ของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ควบคู่ไปกับการศึกษาในวิทยาลัย "Hong Kong Baptist College of Communication Department" ต่อมาเธอตัดสินออกจากวิทยาลัยกลางคันเพราะต้องการมุ่งไปที่การแสดงที่สถานีโทรทัศน์ของ เธอก็ได้เริ่มต้นชีวิตการแสดงโดยทันที ในช่วงแรกเริ่มเธอได้รับแสดงแต่บทรอง ๆ ในละครโทรทัศน์และภาพยนตร์หลายต่อหลายเรื่อง อาทิ หยางกุ้ยเฟย์ สนมเอกสะท้านแผ่นดิน ในปีพ.ศ. 2518, กระบี่สะท้านบู้ลิ้ม, ชอลิ่วเฮียง (เวอร์ชันเจิ้งเส้าชิว) และ เซียวฮื่อยี้ (เวอร์ชันหวงหยวนเซิน-หมีเซียะ)
แต่ต่อมาเธอก็ได้รับบทเด่นและเป็นนางเอก ทั้งเรื่อง เล็กเซี่ยวหงส์ ภาค2 ปีพ.ศ. 2520 และ ฤทธิ์มีดสั้น เวอร์ชันปีพ.ศ. 2521 ต่างก็สร้างชื่อเสียงให้กับเธอ โดยเฉพาะละครของทีวีบีเรื่อง "แปดเทพอสูรมังกรฟ้า" ปีพ.ศ. 2525 ที่สร้างชื่อเสียงโด่งดังให้เธอในเวลานั้นเป็นอย่างมาก ในบท “อาจู” และ “จงหลิง” โดยมี เหลียงเจียเหยิน, หวงเย่อหัว และทังเจิ้นเยี่ย ร่วมแสดงนำ นอกจากนี้ยังมีผลงานเด่น ๆ เช่น เรื่อง สมิงสาวใจเพชร ในปีพ.ศ. 2526 ในบท "เหออี้ว์เฟิ่ง" จนกระทั่งหมดสัญญาเป็นนักแสดงกับ ทีวีบี
ต่อมาในปีพ.ศ. 2527 สถานีโทรทัศน์"เอทีวี" คู่แข่งสำคัญของสถานีโทรทัศน์"ทีวีบี" ได้ติดต่อให้เธอมาแสดงภาพยนตร์จีนชุด 20 ตอนจบเรื่อง “สุดสายรุ้ง” ซึ่งเป็นละครกึ่งชีวประวัติของนางเอกสาวผู้อาภัพนาม “หร่วนหลิงอวี้” มานำเสนอ และเรื่องนี้ก็เป็นอีกผลงานเด่นในชีวิตของ หวงซิ่งซิ่ว อีกเรื่องจนเธอได้รับฉายาเป็น “หร่วนหลิงอวี้น้อย” ในตอนนั้น
ชีวิตส่วนตัว

อย่างไรก็ตาม ชีวิตการแสดงของเธอปิดฉากลงในปีพ.ศ. 2531 หลังจากเข้าสู่ประตูวิวาห์กับ "เฉินไป่เสียง" ดาราและพิธีกรชื่อดังของฮ่องกง
แหล่งข้อมูล

เว็บไซต์หลักของ หวงซิ่งซิ่ว
หวง ซิ่งซิ่ว ที่ฮ่องกงมูวีเดตาเบส
ระลึกถึงละครเรื่อง ฤทธิ์มีดสั้น version 1978
ระลึกถึงละครเรื่อง เล็กเซี่ยวหงส์ version 1977
ฮารูกะ (รถไฟ)

| --- | --- |
รถไฟรุ่น 281 ซีรีส์ อีเอ็มยู ขณะกำลังเดินรถขบวน ฮารูกะ
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: รถไฟเชื่อมท่าอากาศยาน (ด่วนพิเศษ)
ที่ตั้ง: สายหลักโทไกโด, สายวงกลมโอซากะ, สายฮันวะ, สายสนามบินคันไซ
ให้บริการครั้งแรก: 4 กันยายน 1994
ผู้ให้บริการ: JR ตะวันตก
เส้นทาง
ปลายทาง: ยะสุ ท่าอากาศยานคันไซ
ความถี่ให้บริการ: 30 รอบ วันธรรมดา
บริการบนขบวน
ชั้น: ธรรมดา + สีเขียว
ข้อมูลทางเทคนิค
ขบวนรถ: 271 ซีรีส์, 281 ซีรีส์ อีเอ็มยู
รางกว้าง: 1,067 mm (3 ft 6 in)
ระบบจ่ายไฟ: 1,500 V DC เหนือหัว
ความเร็ว: 130 km/h (81 mph)
รถด่วนพิเศษท่าอากาศยานขบวนฮารูกะ (ญี่ปุ่น: はるか; โรมาจิ: Haruka) เป็นขบวนรถไฟด่วนพิเศษที่วิ่งจากสถานีไมบะระ ผ่านเกียวโต ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติคันไซในโอซากะ ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก (JR ตะวันตก)
แต่ละวันมีรถไฟขบวนฮารูกะให้บริการ 60 ขบวน กำกับด้วยหมายเลข 1 ถึง 60 ขบวนหมายเลขเลขคี่จะวิ่งไปทางทิศใต้ (ไปยังท่าอากาศยาน) และขบวนหมายเลขเลขคู่จะวิ่งไปทางทิศเหนือ (ออกจากท่าอากาศยาน) ขบวนที่ไปยังเกียวโตจะออกจากสถานีท่าอากาศยานคันไซระหว่างเวลา 6:34 ถึง 22:16 และขบวนจากเคียวโตะจะเข้าเทียบที่ท่าอากาศยานระหว่างเวลา 7:11 ถึง 21:37 (ในวันหยุดสุดสัปดาห์จะเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย) ให้บริการทุกครึ่งชั่วโมงในเวลากลางวันและหัวค่ำ โดยปกติแล้วใช้เวลาเดินทางระหว่างสถานีเคียวโตะและท่าอากาศยาน 75 นาทีสำหรับขบวนวิ่งลงใต้ และ 73 นาทีสำหรับขบวนวิ่งขึ้นเหนือ
สถานีที่จอด

รถไฟขบวนฮารูกะให้บริการระหว่างสถานีรถไฟเกียวโต ถึง สถานีท่าอากาศยานคันไซ โดยจอดที่สถานีชินโอซากะและสถานีรถไฟเท็นโนจิในเมืองโอซากะ แต่บางขบวนอาจจอดที่สถานีอื่นด้วย
ขบวนฮารูกะจะวิ่งผ่าน Umeda Freight Line ซึ่งเลี่ยงสถานีโอซากะ ในช่วงที่เปลี่ยนรางระหว่าง สายหลักโทไกโด และ สายวงกลมโอซากะ ดังนั้นจึงไม่จอดที่สถานีโอซากะ
| สาย | สถานี | ขบวนที่จอด> ขาล่อง ไปสนามบิน | ขบวนที่จอด> ขาขึ้น จากสนามบิน | เปลี่ยนสาย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โทไกโด (สายบิวาโกะ) | ไมบะระ | 9, 13 | 50, 54 | โทไกโดชิงกันเซ็ง, สายหลักโทไกโด, สายหลักโฮกูริกุ, ทางรถไฟสายโอมิ |
| โทไกโด (สายบิวาโกะ) | ฮิโคะเนะ | 9, 13 | 50, 54 | ทางรถไฟสายโอมิ |
| โทไกโด (สายบิวาโกะ) | โอมิ-ฮาจิมัง | 9, 13 | 50, 54 | ทางรถไฟสายโอมิ |
| โทไกโด (สายบิวาโกะ) | ยะสุ | 9, 13 | 50, 54 |  |
| โทไกโด (สายบิวาโกะ) | โมะริยะมะ | 9, 13 | 50, 54 |  |
| โทไกโด (สายบิวาโกะ) | คุซัทสึ | 3, 9, 13 | 50, 54 | สายคุซัทสึ |
| โทไกโด (สายบิวาโกะ) | อิชิยะมะ | 3, 9, 13 | 50, 54 | ทางรถไฟเคฮัง สายอิชิยามะ ซากาโมโตะ |
| โทไกโด (สายบิวาโกะ) | โอทสึ | 3, 9, 13 | 50, 54 |  |
| โทไกโด (สายบิวาโกะ) | ยะมะชินะ | 3, 9, 13 | 50, 54 | สายโคะเซ, ทางรถไฟเคฮัง สายเคชิง, สายโทไซ |
| โทไกโด (สายบิวาโกะ) | เคียวโตะ | all | all | โทไกโดชิงกันเซ็ง, Sanin Main Line, สายนะระ, รถไฟคินเท็ตสึ สายเกียวโต, สายคะระซุมะ |
| โทไกโด (JR สายเกียวโต) | เคียวโตะ | all | all | โทไกโดชิงกันเซ็ง, Sanin Main Line, สายนะระ, รถไฟคินเท็ตสึ สายเกียวโต, สายคะระซุมะ |
| โทไกโด (JR สายเกียวโต) | ชินโอซะกะ | all | all | โทไกโดชิงกันเซ็ง, ซันโย ชิงกันเซ็ง, สายมิโดซุจิ |
| โทไคโด (สายสาขาขนส่งสินค้า) | ชินโอซะกะ | all | all | โทไกโดชิงกันเซ็ง, ซันโย ชิงกันเซ็ง, สายมิโดซุจิ |
| โทไคโด (สายสาขาขนส่งสินค้า) | นิชิคุโจ | all but 1–11 | all but 2–6 | JR สายยูเมะซากิ, ทางรถไฟฮันชิง สายนัมบะ |
| วงกลมโอซากะ | นิชิคุโจ | all but 1–11 | all but 2–6 | JR สายยูเมะซากิ, ทางรถไฟฮันชิง สายนัมบะ |
| วงกลมโอซากะ | เท็นโนจิ | all | all | สายหลักคันไซ (สายยะมะโทะจิ), สายมิโดซุจิ, สายทะนิมะจิ, รถไฟคินเท็ตสึ สายมินามิ-โอซากะ |
| ฮันวะ | เท็นโนจิ | all | all | สายหลักคันไซ (สายยะมะโทะจิ), สายมิโดซุจิ, สายทะนิมะจิ, รถไฟคินเท็ตสึ สายมินามิ-โอซากะ |
| ฮันวะ | อิสุมิ-ฟุจู | 45–59 | 2–6 |  |
| ฮันวะ | ฮิเนโนะ | 45–59 | 2–6 |  |
| ท่าอากาศยานคันไซ | ฮิเนโนะ | 45–59 | 2–6 |  |
| ท่าอากาศยานคันไซ | ท่าอากาศยานคันไซ | all | all |  |
ขบวนรถไฟ

ขบวนฮารูกะใช้ขบวนรถแบบ 281 series EMUs formed in 6- or 9-car formations แต่ละ formation มีหนึ่ง Green car
ค่าโดยสาร

| สถานี | Green car | Reserved seat | Non-reserved seat |
| --- | --- | --- | --- |
| เคียวโตะ | ¥4,220 | ¥3,490 | ¥2,980 |
| ชิน-โอซะกะ | ¥3,710 | ¥2,980 | ¥2,470 |
ฮารุโนะ ซากุระ

| --- | --- |
ฮารุโนะ ซากุระ(อุจิวะ​ ซากุระ)​ 
ฮารุโนะ ซากุระ จากการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โหเฮะ
ชื่อภาษาญี่ปุ่น: 春野 サクラ (ฮารุโนะ ซากุระ)
โรมะจิ: Haruno Sakura
ปรากฏตัวตอนแรก: ตอนที่ 3 เล่มที่ 1
สังกัด: หมู่บ้านโคโนฮะ
อาจารย์: ฮาตาเกะ คาคาชิ ซึนาเดะ
ลูกศิษย์: ไม่ปรากฏ
ทีม: ทีม 7
ขั้น: Part I: เกะนิน Part II: จูนิน Blank Period: โจนิน
วันเกิด: 28 มีนาคม
กรุ๊ปเลือด: B
ฉายา: ซึนาเดะรุ่นที่2 - นินจาหญิงที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งยุค - วีรสตรีนินจา - นินจาแพทย์ที่เก่งที่สุด
หมวดหมู่ นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
ฮารุโนะ ซากุระ (ญี่ปุ่น: 春野 サクラ; โรมาจิ: Haruno Sakura; ทับศัพท์: , ฮะรุโนะ ซะกุระ) ตัวละครหลักหญิงจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ปัจจุบันใช้นามสกุลอุจิวะตามสามีอุจิวะ ซาสึเกะ และยังเป็นหนึ่งในโจนินประจำรุ่น
ครอบครัว

ฮารุโนะ คิซาชิ (พ่อ)
ฮารุโนะ เมบุกิ (แม่)
อุจิวะ ซาสึเกะ (สามี)
อุจิวะ ซาราดะ (ลูกสาว)
ประวัติ

ซากุระเป็นนินจาที่ฉลาด หลังจากที่ซากุระได้เดินทางร่วมทุกข์ร่วมสุขกันกับกลุ่ม 7 (ประกอบด้วย ซากุระ นารูโตะ ซาสึเกะ) มานาน เธอตกหลุมรักซาสึเกะอย่างมาก แต่รู้สึกชอบนารูโตะในฐานะเพื่อน ไม่เคยคิดนอกเหนือจากนั้น ในตอนท้าย ซาสึเกะ เป็นนินจาถอนตัวไปแล้ว นารูโตะ ก็บาดเจ็บจากการต่อสู้ เธอรู้สึก เสียใจมากที่ช่วยอะไรไม่ได้เลย เธอจึงไปขอเป็นลูกศิษย์ของซึนาเดะ ซึ่งเป็นนินจาแพทย์ที่เก่งที่สุดในเรื่องใช้วิชารักษาคน แล้วซากุระก็เป็นนินจาที่มีพลังคล้ายๆกับอาจารย์ของเธอ ซึ่งซากุระนั้นมีพลังทำลายล้างสูงเหมือนซึนาเดะ แค่เธอต่อยลงพื้นที่เดียวแผ่นดินก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ  แถมยังถนัดวิชาภาพลวงตาอีก 
แล้วยังเป็นนินจาที่แข็งแกร่งมากในด้านพลัง มีจักระมหาศาล ทำลายกำแพงหรือทำดินให้แตกเป็นหลุมหรือแตกออกเป็นเสี่ยงๆ  ด้วยการอัด ต่อย หรือฟาดเท้าเพียงครั้งเดียว แต่ในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่4นั้น การต่อสู้กับ 10 หางร่วมกับทุกคนในทีม 7 อีกครั้งทำให้ซากุระ สามารถใช้ คาถาต้องห้ามได้ นั่นก็คือคาถาเบียคุโก เป็นวิชารักษาขั้นสูงสุดของนินจาแพทย์แบบซึนาเดะอาจารย์ของเธอแล้วก็สามารถอัญเชิญคัตสึยุมารักษาทุกคนที่บาดเจ็บได้อีกด้วยทั้งๆที่ พึ่งใช้เบียคุโกได้ครั้งแรกแต่สามารถใช้คาถารักษาระยะไกลของคัตสึยุได้ ภายหลังจากจบสงครามนินจาครั้งที่4 ซากุระได้เลื่อนขั้นตัวเองเป็นโจนินระดับสูงของหมู่บ้านในฐานะนินจาแพทย์ที่เก่งที่สุด(ตอนนี้)หลังจากซึนาเดะวางมือ ทั้งยังสามารถโค่นศัตรูที่แข็งแกร่งได้ด้วยตัวคนเดียว เธอเลยถือตัวเองป็นนินจาหญิงที่เก่งที่สุดมากในเรื่อง ในที่สุดซากุระก็ได้แต่งงานกับซาซึเกะอย่างลับๆและเปลี่ยนเป็นใช้นามสกุลของสามีอีกด้วยเป็น​"อุจิวะ​ ​ซากุระ" และมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน ชื่อว่า อุจิวะ ซาราดะ
ชื่อของตัวละคร

ชื่อ"ซากุระ" มาจากชื่อดอกซากุระ ดอกไม้ประจำชาติญี่ปุ่น และนามสกุล "ฮารุโนะ" มาจากคำว่า ฮะรุ (春) แปลว่า ฤดูใบไม้ผลิ และ โนะ (野) แปลว่า ทุ่ง ซึ่งรวมความหมายถึง ทุ่งของดอกไม้ผลิใบ โดยในเนื้อเรื่องจะมีอยู่หลายครั้งที่ อิโนะ คุยกับซากุระว่า ซากุระยังเป็นเด็กเปรียบเหมือน ดอกไม้ที่ยังไม่ผลิใบ เมื่อโตขึ้นจะต้องสวยงามดั่งซากุระ
เกล็ดปลาหมอ

| เกล็ดปลาหมอ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
วงศ์ย่อย:: Faboideae
สกุล:: Phyllodium
สปีชีส์:: P.  elegans
ชื่อทวินาม
Phyllodium elegans 

เกล็ดปลาหมอ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Phyllodium elegans (Lour.) Desv) มีลักษณะเป็นไม้พุ่ม ลำต้นตรง ลักษณะใบเป็นแบบขนนกเรียงสลับจะมีใบย่อย 3 ใบ ดอกของมันจะเป็นกระจุกที่ซอกใบ มีใบประดับลักษณะคล้ายเกล็ดปลา ประกบหุ้มไว้ 2 ใบ กลีบดอกสีขาว รูปดอกถั่ว ผลเป็นฝักแบนยาว มีสรรพคุณทางสมุนไพร ใช้รากต้มน้ำดื่มเพื่อแก้โรคตับพิการ
รางวัลบาฟต้า ครั้งที่ 64

รางวัลบาฟต้า ครั้งที่ 64 เป็นการประกาศผลรางวัลทางภาพยนตร์โดยสถาบันศิลปะภาพยนตร์และวิทยุโทรทัศน์แห่งบริเตน จะจัดขึ้นในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2554 ณ โรงอุปรากรหลวง กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

Black Swan
Inception
The King's Speech
The Social Network
True Grit
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

Danny Boyle - 127 Hours
Darren Aronofsky - Black Swan
Christopher Nolan - Inception
Tom Hooper - The King's Speech
David Fincher - The Social Network
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม

Javier Bardem - Biutiful
Jeff Bridges - True Grit
Jesse Eisenberg - The Social Network
Colin Firth - The King's Speech
James Franco - 127 Hours
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

Annette Bening - The Kids Are All Right
Julianne Moore - The Kids Are All Right
Natalie Portman - Black Swan
Noomi Rapace - The Girl with the Dragon Tattoo
Hailee Steinfeld - True Grit
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม

Christian Bale - The Fighter
Andrew Garfield - The Social Network
Pete Postlethwaite - The Town
Mark Ruffalo - The Kids Are All Right
Geoffrey Rush - The King's Speech
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม

Amy Adams - The Fighter
Helena Bonham Carter - The King's Speech
Barbara Hershey - Black Swan
Lesley Manville - Another Year
Miranda Richardson - Made in Dagenham
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม

Mark Heyman, Andrés Heinz and John McLaughlin - Black Swan
Scott Silver, Paul Tamasy and Eric Johnson - The Fighter
Christopher Nolan - Inception
Lisa Cholodenko and Stuart Blumberg - The Kids Are All Right
David Seidler - The King's Speech
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม

Danny Boyle and Simon Beaufoy - 127 Hours
Rasmus Heisterberg and Nikolaj Arcel - The Girl with the Dragon Tattoo
Aaron Sorkin - The Social Network
Michael Arndt - Toy Story 3
Joel Coen and Ethan Coen - True Grit
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > ภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม

Chris Renaud and Pierre Coffin - Despicable Me
Chris Sanders and Dean DeBlois - How to Train Your Dragon
Lee Unkrich - Toy Story 3
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > กำกับภาพยอดเยี่ยม

Anthony Dod Mantle and Enrique Chediak - 127 Hours
Matthew Libatique - Black Swan
Wally Pfister - Inception
Danny Cohen- The King's Speech
Roger Deakins - True Grit
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม

Colleen Atwood - Alice in Wonderland
Amy Westcott - Black Swan
Jenny Beavan - The King's Speech
Louise Stjernsward - Made in Dagenham
Mary Zophres - True Grit
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > งานตัดต่อยอดเยี่ยม

Jon Harris - 127 Hours
Andrew Weisblum - Black Swan
Lee Smith  - Inception
Tariq Anwar - The King's Speech
Kirk Baxter - The Social Network
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม

Biutiful • Mexico
The Girl with the Dragon Tattoo (Män som hatar kvinnor) • Sweden/Denmark
I Am Love (Io sono l'amore) • Italy
Of Gods and Men (Des hommes et des dieux) • France
The Secret in Their Eyes (El secreto de sus ojos) • Argentina
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > แต่งหน้าทำผมยอดเยี่ยม

Nominees to be confirmed - Alice in Wonderland
Judy Chin and Geordie Sheffer - Black Swan
Amanda Knight and Lisa Tomblin - Harry Potter and the Deathly Hallows Part 1
Frances Hannon - The King's Speech
Lizzie Yianni Georgiou - Made in Dagenham
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > เพลงและดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

A. R. Rahman - 127 Hours
Danny Elfman - Alice in Wonderland
John Powell - How to Train Your Dragon
Hans Zimmer - Inception
Alexandre Desplat - The King's Speech
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > กำกับเสียงยอดเยี่ยม

Glenn Freemantle, Ian Tapp, Richard Pryke, Steven C Laneri and Douglas Cameron - 127 Hours
Ken Ishii, Craig Henighan and Dominick Tavella - Black Swan
Richard King, Lora Hirschberg, Gary A Rizzo, Ed Novick - Inception
John Midgley, Lee Walpole, Paul Hamblin - The King's Speech
Skip Lievsay, Craig Berkey, Greg Orloff, Peter F Kurland, Douglas Axtell - True Grit
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > งานสร้างยอดเยี่ยม

Robert Stromberg and Karen O’Hara - Alice in Wonderland
Thérèse DePrez and Tora Peterson - Black Swan
Guy Hendrix Dyas, Larry Dias and Doug Mowat - Inception
Eve Stewart and Judy Farr - The King's Speech
Jess Gonchor and Nancy Haigh - True Grit
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > เทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม

Nominees to be confirmed - Alice in Wonderland
Dan Schrecker - Black Swan
Tim Burke, John Richardson, Nicolas Ait'Hadi and Christian Manz - Harry Potter and the Deathly Hallows Part 1
Chris Corbould, Paul Franklin, Andrew Lockley and Peter Bebb - Inception
Toy Story 3
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > แอนิเมชันขนาดสั้นยอดเยี่ยม

Michael Please - The Eagleman Stag
David Prosser - Matter Fisher
Matthias Hoegg - Thursday
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > ภาพยนตร์สั้นยอดเยี่ยม

Samuel Abrahams and Beau Gordon - Connect
Piers Thompson and Simon Hessel - Lin
Michael Pearce and Ross McKenzie - Rite
Karni Arieli, Saul Freed, Alison Sterling and Kat Armour-Brown - Turning
Paul Wright and Poss Kondeatis - Until The River Runs Red
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > ดาวรุ่งขวัญใจมหาชน

Gemma Arterton
Tom Hardy
Aaron Johnson
Emma Stone
Andrew Garfield
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > ภาพยนตร์อังกฤษยอดเยี่ยม

127 Hours
Another Year
Four Lions
The King's Speech
Made in Dagenham
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงและได้รับรางวัล > ผู้กำกับภาพยนตร์อังกฤษหน้าใหม่ยอดเยี่ยม

Clio Barnard (Director) and Tracy O’Riordan (Producer) - The Arbor
Banksy (Director) and Jaimie D’Cruz (Producer) - Exit Through the Gift Shop
Chris Morris (Director/Writer) - Four Lions
Gareth Edwards (Director/Writer) - Monsters
Nick Whitfield (Director/Writer) - Skeletons
เกล็ดปลา

เกล็ดแบบกลมที่ปกคลุมปลายี่สกเทศ
ผิวหนังของปลาส่วนใหญ่ปกคลุมด้วยเกล็ด เกล็ดปลาแต่ละชนิดนั้นมีความแตกต่างกันทั้งด้านขนาด รูปทรง โครงสร้างและขอบเขต โดยมีตั้งแต่แผ่นเกราะแข็งแรงทื่อในปลาอย่างปลามีดโกนและปลาปักเป้ากล่อง ไปจนถึงมีขนาดเล็กจนมองไม่เห็นด้วยตาเปล่าหรือไม่มีเลยในปลาอย่างปลาไหลและปลาตกเบ็ด สามารถใช้กายสัณฐานของเกล็ดในการระบุชนิดของปลาได้
ปลากระดูกอ่อน (เช่น ปลาฉลามและปลากระเบน) มีเกล็ดแบนราบ (placoid) ปกคลุม ส่วนปลากระดูกแข็งส่วนใหญ่มีเกล็ดทรงกลม (cycloid) อย่างปลาแซลมอนและปลาคาร์พ หรือเกล็ดแบบซี่ (ctenoid) อย่างปลาเพิร์ช หรือเกล็ดกระดูกแข็ง (ganoid) อย่างปลาสเตอร์เจียนและปลาการ์ บางชนิดมีสคิวต์ (scute) ปกคลุม และบางชนิดไม่มีสิ่งปกคลุมผิวหนัง
เกล็ดปลาเป็นส่วนหนึ่งของระบบส่วนห่อหุ้มของปลา และผลิตจากชั้นเมโซเดิร์ม (mesoderm) ของหนังแท้ ซึ่งทำให้เกล็ดปลาแตกต่างจากเกล็ดสัตว์เลื้อยคลาน การเจริญของเกล็ดอาศัยยีนเดียวกับที่เกี่ยวข้องกับการเจริญของฟันและขนในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เกล็ดแบนราบของปลากระดูกอ่อนยังเรียก เด็นทิเคิลหนังแท้ (dermal denticle) และสมนัยเชิงโครงสร้างกับฟันของสัตว์มีกระดูกสันหลัง มีการเสนอว่า เกล็ดของปลากระดูกแข็งมีโครงสร้างเหมือนกับฟัน แต่อาจกำเนิดจากเนื้อเยื่อคนละชนิดกัน ปลาส่วนใหญ่มีชั้นเมือกป้องกันปกคลุมอยู่
เกล็ดมังกร

| เกล็ดมังกร |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Apocynaceae
วงศ์ย่อย:: Asclepiadoideae
สกุล:: Dischidia
สปีชีส์:: D.  nummularia
ชื่อทวินาม
Dischidia nummularia 

เกล็ดมังกร ชื่อวิทยาศาสตร์:  Dischidia nummularia อยู่ในวงศ์ Asclepiadaceae เป็นไม้เลื้อย เกาะอาศัย ยางขาว ใบเดี่ยวเป็นวงรี ดอกช่อออกตามซอกใบ สีขาวอมเหลือง ใช้เป็นไม้ประดับ
ฮิโรกิ มิยาซาวะ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  ฮิโรกิ มิยาซาวะ
วันเกิด:   (1989-06-28) 28 มิถุนายน ค.ศ. 1989 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  ดาเตะ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.82 m (6 ft 0 in)*
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ฮกไกโด คอนซาโดเล ซัปโปโระ
หมายเลข:  10
สโมสรเยาวชน
2005–2007:  โรงเรียนมัธยมมูโรรังโอตานิ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2008– |  คอนซาโดเล ซัปโปโระ |  278 |  (21) |
ทีมชาติ‡
| 2008 |  ญี่ปุ่น – รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี |  8 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008
ฮิโรกิ มิยาซาวะ (ญี่ปุ่น: 宮澤 裕樹; โรมาจิ: Miyazawa Hiroki; ทับศัพท์: เกิดวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลฮกไกโด คอนซาโดเล ซัปโปโระ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลนักเตะ เก็บถาวร 2018-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากคอนซาโดเล ซัปโปโระ
ฮิโรกิ มิยาซาวะ ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของฮกไกโด คอนซาโดเล ซัปโปโระ  |
| --- | --- |
 1 ซูเนโนะ  2 ทานากะ  3 ทะนะกะ  5 ฟุกุโมะริ  7 เฟอร์นานเดช  8 ฟุกะอิ  10 มิยาซาวะ  11 โลเปซ  14 โยะชิอะกิ  15 คิกุชิ  16 มะเอะ  19 ชิระอิ  20 คิม  21 อะวะกะ  25 กู  26 ฮะยะซะกะ  27 อะระโนะ  31 มิยะโยะชิ  32 อิชิกะวะ  35 โอกาชิวะ  49 สุภโชค  ผู้จัดการ: เปโตรวิช
หวายซ่าง

| หวายซ่าง |
| --- | --- |
เกิด: ประเทศจีน
นามปากกา: หวายซ่าง
อาชีพ: นักเขียนนวนิยายออนไลน์
แนว: นิยายแฟนตาซี นิยายกำลังภายใน ยาโออิ
ผลงานที่สำคัญ: อาชญากรรมรักในม่านเมฆ
หวายซ่าง (จีน: 淮上; พินอิน: Huái shàng) เป็นนามปากกาของนักเขียนนวนิยายออนไลน์สาวชาวจีนที่มีผลงานประจำบนเว็บไซต์นิยายออนไลน์ Jinjiang Literature City  เธอมีชื่อเสียงโด่งดังจากผลงานนวนิยาย อาชญากรรมรักในม่านเมฆ, พันธะรักวันสิ้นโลก และ โค้มสะท้อนดอกท้อ