stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โปโฬนนะรุวะ

| โปฬนนะรุวะ පොළොන්නරුව பொலன்னறுவை |
| --- | --- |
เมือง
คัลวิหาร
โปฬนนะรุวะ
พิกัด: 7°56′N 81°0′E﻿ / ﻿7.933°N 81.000°E﻿ / 7.933; 81.000
ประเทศ: ศรีลังกา
จังหวัด: จังหวัดกลางเหนือ
เขตเวลา: UTC+5:30 (เวลากลางศรีลังกา)
เว็บไซต์: www.polonnaruwa.dist.gov.lk

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อทางการ: นครโบราณโปโฬนนะรุวะ
เกณฑ์พิจารณา: Cultural: i, iii, vi
อ้างอิง: 201
ขึ้นทะเบียน: 1982 (สมัยที่ 6th)
 
โปโฬนนะรุวะ, (สิงหล: පොළොන්නරුව, อักษรโรมัน: Poḷonnaruva; ทมิฬ: பொலன்னறுவை, อักษรโรมัน: Polaṉṉaṟuvai) เป็นเมืองสำคัญของอำเภอโปโฬนนะรุวะ ในจังหวัดกลางเหนือ ประเทศศรีลังกา ปัจจุบันเมืองแบ่งออกเป็นสองส่วนหลัก ๆ คือส่วนเมืองใหม่ที่พัฒนาขึ้นในยุคหลัง และส่วนเมืองเก่าที่เคยเป็นราชธานีของราชอาณาจักรโปโฬนนะรุวะ
อาณาจักรโปโฬนนะรุวะเป็นอาณาจักรที่เก่าแก่ที่สุดของศรีลังกาเป็นอันดับสอง เริ่มแรกเป็นฐานทัพของอาณาจักรของชาวสิงหล พื้นที่ นครโบราณโปโฬนนะรุวะ ได้รับการประกาศเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก
นครโปโฬนนะรุวะใหม่อยู่ภายใต้โครงการการพัฒนาครั้งใหญ่ในชื่อ “ปลุกตื่นโปโฬนนะรุวะ” (Awakening Polonnaruwa; පොළොන්නරුව උදාව) ซึ่งนำโดยอดีตประธานาธิบดีไมตรีปาละ สิริเสนา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โปโฬนนะรุวะ
คู่มือการท่องเที่ยว Polonnaruwa จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Ancient City of Polonnaruwa – UNESCO World Heritage Centre
"Discovering Polonnaruwa" – บทความใน The Hindu.
"Galvihara – a unique display of rock art", WWW Virtual Library - Sri Lanka, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 ธันวาคม 2012
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศศรีลังกา |
| --- | --- |
 นครโบราณอนุราธปุระ  เมืองเก่ากอลล์และป้อมปราการ  วัดทองแห่งดัมบุลลา  นครศักดิ์สิทธิ์กัณฏิ  นครโบราณโปโลนนรุวะ  นครโบราณสีคิริยะ  ที่สูงตอนกลางของศรีลังกา  เขตสงวนป่าสิงหราชะ 
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
การบาดเจ็บเหตุเสียง

| การบาดเจ็บเหตุเสียง  (acoustic trauma) |
| --- | --- |
สาขาวิชา: โสตสัมผัสวิทยา, โสต ศอ นาสิกวิทยา
การบาดเจ็บเหตุเสียง หรือ การบาดเจ็บจากเสียง หรือ อะคูสติกทรอมา (อังกฤษ: acoustic trauma)
คือการบาดเจ็บที่หูเนื่องกับเสียงที่ดังมาก
ปกติเป็นเสียงที่เกิดสั้น ๆ เช่น การระเบิด เสียงปืน หรือเสียงตะโกนดัง ๆ
แต่เสียงเบากว่าแต่ดังในช่วงความถี่แคบ ๆ ก็อาจทำให้ประสาทรับเสียงเฉพาะความถี่นั้นเสียหายได้
ความรุนแรงแตกต่างกันไปตั้งแต่เจ็บปวดจนถึงการเสียการได้ยิน
การบาดเจ็บจากเสียงเฉียบพลัน (acute acoustic trauma, AAT) สามารถรักษาได้ด้วยการบำบัดด้วยออกซิเจนความดันสูง (HBO) ร่วมกับการใช้ยาคอร์ติโคสเตอรอยด์
การได้รับเสียงดังเฉียบพลันทำให้หูชั้นในเกิดการอักเสบและมีการจ่ายออกซิเจนลดลง
ยาคอร์ติโคสเตอรอยด์จะยับยั้งปฏิกิริยาการอักเสบ และการบำบัดด้วยออกซิเจนจะช่วยให้ได้ออกซิเจนเพียงพอ
การรักษานี้พิสูจน์แล้วว่ามีประสิทธิภาพเมื่อเริ่มต้นภายในสามวันหลังจากได้รับบาดเจ็บ
ดังนั้น นี้จึงถือเป็นภาวะฉุกเฉินทางหู คอ จมูก
อาการ

เสียงที่เป็นอันตรายอาจทำให้กลไกการได้ยินในหูชั้นในเสียหาย อาจมีผลเป็นการเสียการได้ยินทางประสาทรับความรู้สึก (SNHL) ซึ่งอาจเป็นแบบชั่วคราว (ระดับการได้ยินเปลี่ยนไปชั่วคราว หรือ TTS) หรือแบบถาวร (ระดับการได้ยินเปลี่ยนไปอย่างถาวร หรือ PTS) แบบชั่วคราวจะหายเป็นปกติตามเวลา แม้ระยะเวลาการฟื้นฟูอาจต่าง ๆ กัน แต่ถ้าเป็นเกิน 8 สัปดาห์หลังการบาดเจ็บ นี่มักจะเป็นแบบถาวร การบาดเจ็บเหตุเสียงมีอาการรวมทั้ง
เสียการได้ยิน
เสียงในหู (เสียงดังวิ๊ง ๆ ในหู)
หูอื้อ (แน่นหู)
การรับรู้เสียงที่เพิ่มขึ้นผิดปกติ เจ็บหูเมื่อได้ยินเสียงดังปกติ
มีปัญหาระบุตำแหน่งที่มาของเสียง
มีปัญหาการได้ยินเมื่อมีเสียงรบกวน
อาการรู้สึกหมุน
เหตุ

การบาดเจ็บจากเสียงเกิดที่หูชั้นในที่มักมีเหตุจากเสียงดังคือมีค่าเดซิเบลสูง
อาจเกิดหลังได้รับเสียงดังครั้งเดียว หรือเสียงที่มีระดับเดซิเบลสูงเป็นเวลานาน
หลายกรณีจะมีช่วงที่การได้ยินลดลงหลังได้รับเสียงดัง 
ตัวอย่างเช่น หลังจากไปดูคอนเสิร์ต หรือไปเที่ยวไนต์คลับ หรือทำงานกับอุปกรณ์ที่มีเสียงดัง
ประเภทนี้มักเป็นชั่วคราว
หลังจากสักพักหนึ่งก็มักจะหายไปเอง
เหตุ > ระดับความดังของเสียง (เดซิเบล, dB)

0–30: เสียงแผ่ว
40–60: เบาจนถึงปานกลาง
70–90: ดังมาก
100–120: ทำให้เจ็บปวดไม่สบาย
130–180: ทนไม่ได้
พยาธิสรีรวิทยา

การบาดเจ็บจากเสียงเกิดขึ้นเมื่อเสียงชั่วคราวที่ต่อเนื่องส่งพลังงานมากพอไปยังคอเคลียจนทำให้เซลล์ขนด้านนอก (OHC) และเซลล์ขนด้านใน (IHC) ตาย 
และก่อความเป็นพิษจากกลูตาเมตเหตุกระตุ้นมากเกิน (glutamate excitotoxicity) ต่อเซลล์ประสาทนำเข้า (afferent neuron) ลำดับแรกในกลุ่มเซลล์ประสาทคอเคลียคือ spiral ganglion (เป็นภาวะ cochlear synaptopathy) 
ซึ่งอาจเกิดจากเสียงกระแทกฉับพลัน เช่น การระเบิด
เมื่อเสียงดังเกินก็จะทำให้เซลล์เกิดเมแทบอลิซึมมากเกิน ทำให้เซลล์เสียหายและตาย
แรงเสียงชั่วคราวนี้ยังอาจเกินขีดจำกัดความยืดหยุ่นได้ของเนื้อเยื่อ
อวัยวะของคอร์ติสามารถฉีกขาดออกจากเยื่อกั้นหูชั้นในเมื่อเสียงที่ผ่านช่องหู หูชั้นกลาง และคอเคลียเกิน 132 เดซิเบล
หากเสียงดังกว่า 184 เดซิเบล แก้วหูก็จะฉีก
เสียงที่เกิน 184 เดซิเบลขึ้นไปมักเป็นเสียงจากการรบ เช่น เสียงจากระเบิดแสวงเครื่อง
เมื่อได้รับเสียงเช่นนี้ ไม่ใช่แค่แก้วหูเท่านั้นจะฉีก แต่กระดูกหูก็จะเลิกต่อเนื่องกันด้วย
และถ้าระเบิดรุนแรงมาก ก็จะทำให้สมองบาดเจ็บได้ด้วย
ดังนั้น บุคคลอาจมีปัญหาประมวลเสียง
อาจบาดเจ็บที่ปอดและอวัยวะภายในได้
เมื่อหยุดการได้รับเสียงในระดับที่เป็นอันตราย การเสียการได้ยินก็จะลดการลุกลามอย่างมีนัยสำคัญ
บุคคลจะไวต่าง ๆ กันมากต่อการสูญเสียการได้ยินจากเสียง แต่เหตุผลก็ยังไม่ชัดเจน
การวินิจฉัย

การวินิจฉัยจะขึ้นอยู่กับปัจจัยทางสิ่งแวดล้อมของเสียงดังที่ได้รับ
การตรวจการได้ยิน (audiometry) จะใช้ตรวจจับอาการของการบาดเจ็บจากเสียง 
ซึ่งใช้เสียงดังต่าง ๆ กัน มีความถี่สูงต่ำต่าง ๆ กัน เพื่อประเมินว่าได้ยินและไม่ได้ยินอะไรบ้าง
การรักษา/การป้องกัน

มีวิธีการรักษาต่าง ๆ ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของการบาดเจ็บจากเสียง
แต่ก็ไม่สามารถทำให้กลับคืนเป็นปกติได้ในปัจจุบัน
เป้าหมายของการรักษาคือการป้องกันหไม่ให้เสียหายเพิ่มเติม
มาตรการป้องกันและวิธีการรักษาที่อาจช่วยได้รวมทั้ง
การบำบัดด้วยออกซิเจนความดันสูง (hyperbaric oxygen therapy) ใช้เฉพาะในกรณีที่รุนแรงมากเท่านั้น
ยาคอร์ติโคสเตอรอยด์ เพื่อใช้ต้านการอักเสบ
การซ่อมแซมแก้วหู
การใช้เทคโนโลยีช่วยการสูญเสียการได้ยิน เช่น เครื่องช่วยฟัง
การป้องกันการได้ยิน
การใช้ที่อุดหู ที่ครอบหู และอุปกรณ์ชนิดอื่น ๆ
การไม่เข้าร่วมกิจกรรมและสภาพแวดล้อมที่มีเสียงดังกว่าปกติค่อนข้างมาก
พยากรณ์โรค

การบาดเจ็บทางเสียงแต่ละครั้งมีผลให้หูชั้นในเสียหายอย่างถาวร
แม้ว่าในผู้ป่วยส่วนใหญ่อาการจะหายไปและการตรวจการได้ยินจะแสดงผลปกติภายในไม่กี่ชั่วโมงจนถึงไม่กี่วัน
ในบางกรณี การเปลี่ยนแปลงที่พบในผลการตรวจการได้ยินจะดีขึ้นเพียงบางส่วนหรือคงอยู่อย่างถาวร
อาการหนึ่งก็คือเสียงในหูซึ่งอาจคงอยู่นาน
ในบางกรณี อาจเป็นอย่างถาวร
ยังไม่มีการศึกษาโดยเฉพาะเกี่ยวกับการคาดหมายคงชีพหรือข้อมูลทางสถิติเกี่ยวกับพยากรณ์โรคของภาวะนี้
โดยรวมแล้ว การพยากรณ์โรคค่อนข้างจะยากโดยขึ้นอยู่กับความดังของเสียงและความรุนแรงของการบาดเจ็บ
ระบาดวิทยา

ความชุกของภาวะขึ้นอยู่กับปัจจัยทางสิ่งแวดล้อม
การบาดเจ็บทางเสียงพบได้บ่อยในระหว่างรับราชการทหารและกิจกรรมการล่าสัตว์ ซึ่งมักเกี่ยวกับการยิงปืนโดยเฉพาะเมื่อเกิดโดยอุบัติเหตุ
ในวัยรุ่น 20–50% ได้สัมผัสกับเสียงที่ดังพอให้เกิดการบาดเจ็บจากเสียงเฉียบพลัน (AAT)
การสูญเสียการได้ยินเนื่องจากเสียง เป็นการสูญเสียการได้ยินทางประสาทรับความรู้สึกที่พบบ่อยเป็นอันดับสองรองจากหูตึงเหตุสูงอายุ 
จากชาวอเมริกันมากกว่า 28 ล้านคนที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน
มีถึง 10 ล้านคนที่เสียการได้ยินโดยมีเหตุส่วนหนึ่งจากเสียงดังเกินในที่ทำงานหรือในกิจกรรมนันทนาการ
ดูเพิ่ม

เสียงในหู
Hearing protection device
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Oberhaus, Daniel (2018-04-05). "A Former NASA Scientist Almost Lost His Hearing Because of a Toilet Lid". Motherboard. Vice Media. สืบค้นเมื่อ 2018-04-05.
↑  "Slideshow: Top Causes of Severe Hearing Loss". webmd.com.
1 2 3  Bayoumy, AB; van der Veen, EL (2019). "Effect of hyperbaric oxygen therapy and corticosteroid therapy in military personnel with acute acoustic trauma". Journal of the Royal Army Medical Corps. 166 (4): jramc–2018–001117. doi:10.1136/jramc-2018-001117. PMID 30612101. S2CID 58655791.
1 2  Esquivel, Carlos (2018-09-05). "Aural Blast Injury/Acoustic Trauma and Hearing Loss". Military Medicine. 183 (suppl_2): 78–82. doi:10.1093/milmed/usy167. PMID 30189086. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-11-17.
↑  Saltzman, M.; Ersner, M. S. (1955-09-01). "Acoustic Trauma". Archives of Otolaryngology - Head and Neck Surgery. 62 (3): 235–241. doi:10.1001/archotol.1955.03830030001001. ISSN 0886-4470.
1 2 3 4 5  "Acoustic trauma - What is an acoustic trauma? | Learn more!". www.hear-it.org (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-21. สืบค้นเมื่อ 2020-11-12.
↑  SpeakerMasters (2019-04-04). "Noise Level Chart: Decibel Levels of Common Sounds With Examples". BoomSpeaker.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2020-11-12.
1 2  Rabinowitz, Peter (2000-05-01). "Noise-Induced Hearing Loss". American Family Physician. 61 (9): 2749–2756. ISSN 0002-838X. PMID 10821155.
↑  Fligor, Brian J. "Acoustic Trauma from Recreational Noise Exposures Brian J. Fligor". AudiologyOnline (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-11-12.
1 2  "Acoustic trauma: MedlinePlus Medical Encyclopedia". medlineplus.gov (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-11-12.
1 2 3  "Acute acoustic trauma | Evidence-Based Medicine Guidelines". evidence.unboundmedicine.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-11-12.
↑  Harada, Hirofumi; Shiraishi, Kimio; Kato, Toshihiko (2001-04-01). "Prognosis of acute acoustic trauma: a retrospective study using multiple logistic regression analysis". Auris Nasus Larynx (ภาษาอังกฤษ). 28 (2): 117–120. doi:10.1016/S0385-8146(00)00117-6. ISSN 0385-8146. PMID 11240317.
↑  Mrena, Roderik; Savolainen, Seppo; Pirvola, Ulla; Ylikoski, Jukka (2004). "Characteristics of acute acoustical trauma in the Finnish Defence Forces". International Journal of Audiology. 43 (3): 177–181. doi:10.1080/14992020400050025. ISSN 1499-2027. PMID 15198383.
↑  Rabinowitz, Peter (2000-05-01). "Noise-Induced Hearing Loss". American Family Physician. 61 (9): 2749–2756. ISSN 0002-838X. PMID 10821155.
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-9-CM: 388.11
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001061
พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554

| --- | --- |
หน้าปกพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ฉบับพิมพ์ครั้งแรก
ผู้ประพันธ์: ราชบัณฑิตยสถาน
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ภาษาไทย
ประเภท: พจนานุกรม
สำนักพิมพ์: นานมีบุ๊คส์
วันที่พิมพ์: พ.ศ. 2556
หน้า: 1,484 หน้า
เรื่องก่อนหน้า: พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 
พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เป็นพจนานุกรมภาษาไทยที่ใช้เป็นมาตรฐานสำหรับการเขียนหนังสือไทยของทางราชการและสถาบันการศึกษามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 ถึงปัจจุบัน ผู้จัดทำคือ คณะกรรมการชำระพจนานุกรม แห่งราชบัณฑิตยสถาน (ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นราชบัณฑิตยสภา) โดยแก้ไขปรับปรุงเนื้อหาจากพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
ประวัติ

คณะกรรมการชำระพจนานุกรมได้เริ่มปรับปรุงพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 โดยนอกจากจะแก้ไขตัวสะกดและบทนิยามของคำศัพท์ที่มีอยู่ในพจนานุกรมฉบับก่อน ๆ แล้ว คณะกรรมการฯ ยังได้เพิ่มเติมบทนิยามคำศัพท์ทั่วไปและคำภาษาปากจำนวนหนึ่งซึ่งมีใช้ในภาษาไทยและเป็นที่รู้จักแพร่หลาย แต่ยังไม่เคยปรากฏในพจนานุกรม เช่น เครื่องดื่ม แซ็ว ตลาดนัดแรงงาน ตัดต่อ ตัวสำรอง ผัดฉ่า วัตถุมงคล สปา ห้างสรรพสินค้า เป็นต้น รวมทั้งคำศัพท์จากสาขาวิชาที่มีความสำคัญ ได้แก่ ศัพท์พรรณพืช ศัพท์พรรณสัตว์ ศัพท์ประวัติศาสตร์ ศัพท์กฎหมายไทย ศัพท์ดนตรีไทย ศัพท์ดนตรีสากล และราชาศัพท์ และคำที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงใช้ในการพัฒนาเรื่องดิน น้ำ ป่าไม้ เช่น กังหันน้ำชัยพัฒนา แก้มลิง แกล้งดิน โครงการตามพระราชดำริ ทฤษฎีใหม่ เป็นต้น ทำให้พจนานุกรมฉบับล่าสุดนี้มีคำศัพท์เพิ่มจากฉบับ พ.ศ. 2542 ประมาณ 2,000 คำ รวมแล้วมีคำศัพท์ทั้งหมดประมาณ 39,000 คำ
ในปี พ.ศ. 2555 กนกวลี ชูชัยยะ เลขาธิการราชบัณฑิตยสถาน ได้แถลงข่าวว่า ราชบัณฑิตยสถานได้ชำระพจนานุกรมเสร็จเรียบร้อยแล้ว และรัฐบาลของยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ได้สนับสนุนงบประมาณจัดพิมพ์ครั้งแรกจำนวน 100,000 เล่ม เพื่อนำขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายแด่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบรมวงศานุวงศ์ ตลอดจนแจกจ่ายสถาบันการศึกษา สถาบันศาสนา หน่วยงานราชการ คณะรัฐมนตรี สมาชิกรัฐสภา สื่อมวลชน และบุคคลที่เกี่ยวข้อง และจะคัดเลือกให้เอกชนเข้ามาใช้สิทธิ์ในการจัดพิมพ์และจำหน่ายฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2 ต่อไป
อนึ่ง แม้ว่าพจนานุกรมฉบับนี้จะได้รับการจัดพิมพ์ในปี พ.ศ. 2556 แต่ก็ใช้ชื่อว่า พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๗ รอบ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๔ เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554 และเพื่อเป็นการเผยแพร่พระเกียรติคุณและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ที่ทรงห่วงใยการใช้ภาษาไทยของคนไทยในปัจจุบัน
ในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ได้ออกประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีให้ยกเลิกระเบียบการใช้ตัวสะกดตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 และให้ใช้ตัวสะกดตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เป็นมาตรฐานการเขียนหนังสือไทยในวงราชการและวงการศึกษาแทน โดยลงเผยแพร่ในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
ต่อมาราชบัณฑิตยสถานได้เปิดให้ทดสอบระบบพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 แบบออนไลน์ตั้งแต่วันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2557 และเปิดให้ดาวน์โหลดโปรแกรมประยุกต์พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 สู่โทรศัพท์เคลื่อนที่แบบสมาร์ตโฟนตั้งแต่วันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2558
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสืบค้นพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔
พงศกร ขวัญเมือง

| ร้อยตำรวจเอกพงศกร ขวัญเมือง |
| --- | --- |

โฆษกกรุงเทพมหานคร
ดำรงตำแหน่ง 15 ตุลาคม พ.ศ. 2562 – 3 เมษายน พ.ศ. 2563
ผู้ว่าการ: อัศวิน ขวัญเมือง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 (31 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2564–2567)
บุพการี: อัศวิน ขวัญเมือง (บิดา) วาสนา ขวัญเมือง (มารดา)
ศิษย์เก่า: โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย โรงเรียนเตรียมทหาร โรงเรียนนายร้อยตำรวจ มหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
อาชีพ: ตำรวจ นักการเมือง
ชื่อเล่น: เอิร์ธ

ร้อยตำรวจเอก พงศกร ขวัญเมือง (เกิด 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2536) ชื่อเล่น เอิร์ธ เป็นนักการเมืองชาวไทย ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรองสารวัตรสอบสวน สถานีตำรวจนครบาลทุ่งมหาเมฆ เคยดำรงตำแหน่งโฆษกกรุงเทพมหานครในยุคที่พลตำรวจเอก อัศวิน ขวัญเมือง บิดาของเขาเป็นอดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
ประวัติ

พงศกร ขวัญเมือง เกิดเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวน 3 คนของพลตำรวจเอก อัศวิน ขวัญเมือง กับวาสนา ขวัญเมือง สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย, โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 53 (ประธานรุ่น), ปริญญาตรีจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ รุ่นที่ 69 (ประธานรุ่น), ปริญญาโทรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน  และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด โดยทุนรัฐบาลอังกฤษ ก่อนเข้ารับราชการเมื่อปี 2559 ในตำแหน่งรองสารวัตรสอบสวน สถานีตำรวจนครบาลทุ่งมหาเมฆ และลาออกจากราชการในเวลาต่อมา
งานการเมือง

พงศกรมีความสนใจงานด้านการเมืองมาตั้งแต่ พ.ศ. 2561 ปีต่อมาหลังลาออกจากราชการตำรวจ เขาได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งโฆษกกรุงเทพมหานคร พร้อมกับจินดารัตน์ ชโยธิน, ธรรมรัต หวั่งหลี และอรพินทร์ เพชรทัต โดยมีหน้าที่หลักคือการประชาสัมพันธ์มาตรการการจัดการโรคโควิด 19 ในกรุงเทพมหานคร
ต่อมา พงศกรได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 ในพื้นที่เขตคลองเตยและวัฒนา โดยสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ทั้งนี้ พลตำรวจเอกอัศวิน บิดาของเขา ได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรครวมไทยสร้างชาติ
ข้อมูลเพิ่มเติม

เว็บไซต์พงศกร ขวัญเมือง เก็บถาวร 2023-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ ModernBangkok.com
แม่น้ำสตลุช

| แม่น้ำสตลุช |
| --- | --- |
ทิวทัศน์แม่น้ำสตลุช
เส้นทางแม่น้ำ
ที่ตั้ง
ประเทศ: จีน, อินเดีย, ปากีสถาน
รัฐ: ทิเบต, หิมาจัลประเทศ, ปัญจาบ (อินเดีย), ปัญจาบ (ปากีสถาน)
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: ทะเลสาบ มานสโรวร-รากัส (Manasarovar-Rakas)
 • ตำแหน่ง: ทิเบต
 • พิกัด: 30°50′39″N 81°12′17″E﻿ / ﻿30.84417°N 81.20472°E﻿ / 30.84417; 81.20472
 • ระดับความสูง: 4,575 เมตร (15,010 ฟุต)
 
ปากน้ำ: บรรจบกับแม่น้ำจนาพเพื่อก่อเป็นแม่น้ำปันชนัท
 • ตำแหน่ง: ใกล้ไขร์ปุระ อำเภอพหาวัลปุระ แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน
 • พิกัด: 29°23′23″N 71°3′42″E﻿ / ﻿29.38972°N 71.06167°E﻿ / 29.38972; 71.06167
 • ระดับความสูง: 102 เมตร (335 ฟุต)
ความยาว: ประมาณ 1,450 กิโลเมตร (900 ไมล์)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: ประมาณ 395,000 ตารางกิโลเมตร (153,000 ตารางไมล์)

อัตราการไหล:  
 • ตำแหน่ง: รูปนคร
 • เฉลี่ย: 500 ลูกบาศก์เมตร/วินาที (18,000 ลูกบาศก์ฟุต/วินาที)
 

อัตราการไหล:  
 • ตำแหน่ง: ปันชนัท จุดบรรจบกันของแม่น้ำจนาพ (ทางเหนือของปากแม่น้ำ 71 กิโลเมตร)
 • เฉลี่ย: 2,946.66 ลูกบาศก์เมตร/วินาที (104,060 ลูกบาศก์ฟุต/วินาที) 63.613 ลูกบาศก์กิโลเมตร/ปี (2,015.8 ลูกบาศก์เมตร/วินาที)
 
ลุ่มน้ำ
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: พัสปา
 • ขวา: สปีติ, บีอาส, จนาพ
แม่น้ำสตลุช (อังกฤษ: Sutlej River, Satluj River; ปัญจาบ: ਸਤਲੁਜ; สันสกฤต: शतद्रु (ศตทรุ)) เป็นแม่น้ำในประเทศอินเดียและปากีสถาน เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดและอยู่ทางตะวันออกสุดของบรรดาแม่น้ำห้าสาย (ปัญจนาที) ของภูมิภาคปัญจาบ และเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำสินธุ มีความยาวประมาณ 1,500 กิโลเมตร (932 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ที่ทะเลสาบรากษสตาล (Lake Rakshastal) ทางใต้ของเขาไกรลาสในทิเบต ก่อนจะไหลไปทางตะวันตกเฉียงเหนือเป็นระยะทาง 260 กิโลเมตร (160 ไมล์) เข้าประเทศอินเดียทางช่องเขาชิปกีลา (Shipki La) แล้วไหลลงมาทางตะวันตกเฉียงใต้เป็นระยะทาง 360 กิโลเมตร (220 ไมล์) ไปรวมกับแม่น้ำบีอาส ที่ใกล้เมืองมาคู (Makhu) รัฐปัญจาบ แม่น้ำสายนี้จะไหลเข้าประเทศปากีสถานต่อไปเพื่อไปรวมกับแม่น้ำจนาพ กลายเป็นแม่น้ำปันชนัทที่ตำบลพหาวัลปุระ (Bahawalpur) แคว้นปัญจาบ และไหลไปรวมกับแม่น้ำสินธุในที่สุด
ในสมัยโบราณหุบเขาแม่น้ำสตลุชตอนต้นถูกเรียกว่า หุบเขาครุฑ โดยชาวจางจุง (Zhangzhung) ซึ่งอาศัยอยู่ในทิเบตตะวันตก ซากปรักหักพังของเมืองจางจุงยังคงพบเห็นได้ในปัจจุบัน ชาวกรีกโบราณเรียกแม่น้ำสตลุชว่า "ซาราดรอส" (Zaradros)
แม่น้ำสตลุชเป็นหนึ่งในแม่น้ำที่อยู่ในสนธิสัญญาแม่น้ำสินธุ ซึ่งเป็นข้อตกลงด้านทรัพยากรน้ำระหว่างอินเดียกับปากีสถาน อินเดียสร้างเขื่อนหลายแห่ง เช่น เขื่อนภาขรา (Bhakra Dam) โรงไฟฟ้าพลังน้ำคาร์ชัมวังทู (Karcham Wangtoo Hydroelectric Plant) และเขื่อนนาถปาฌากรี (Nathpa Jhakri Dam) เพื่อใช้ประโยชน์ในการผลิตกระแสไฟฟ้า อินเดียเคยมีโครงการที่จะขุดคลองความยาว 214 กิโลเมตร (133 ไมล์) เพื่อเชื่อมแม่น้ำสตลุชกับแม่น้ำยมุนา (คนละสายกับแม่น้ำยมุนาในบังกลาเทศ)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แม่น้ำสตลุช
ลุ่มแม่น้ำสตลุช เครื่องหมายระบุตำแหน่งบนโอเพินสตรีตแมป
| ด ค กแม่น้ำแห่งปัญจาบ |
| --- | --- | --- |
|  สินธุ เฌลัม  จนาพ  ราวี  บีอาส  สตลุช  |  สินธุ เฌลัม  จนาพ  ราวี  บีอาส  สตลุช  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
ซอนย่า คูลลิ่ง

| ซอนย่า คูลลิ่ง |
| --- | --- |
ซอนย่า คูลลิ่งที่งานแถลงข่าว The Face Men Thailand ในปี 2018
เกิด: 18 มิถุนายน พ.ศ. 2517 (50 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ชื่ออื่น: พิม
อาชีพ: นักแสดง นางแบบ วีเจ พิธีกร โปรดิวเซอร์
ปีปฏิบัติงาน: 1988-ปัจจุบัน
มีชื่อเสียงจาก: มายา (2544) ไทยแลนส์เน็กซต์ท็อปโมเดล (2548) เดอะเฟซไทยแลนด์ (2561)
ส่วนสูง: 1.70 m (5 ft 7 in)
คู่สมรส: โปล-โดมินิก วัชรสินธุ (สมรส 2007)
บุตร: 1
ซอนย่า คูลลิ่ง (อังกฤษ: Sonia Couling; 18 มิถุนายน พ.ศ. 2517) ชื่อเล่น พิม เป็นนางแบบ, นักแสดง, วีเจ และพิธีกรหญิงชาวไทยเชื้อสายอังกฤษ มีผลงานทั้งในไทย ระดับเอเชียและนานาชาติ นอกจากนี้ยังเป็นนักกีฬาโปโลม้าหญิงอันดับโลก
ประวัติ

ซอนย่าเป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ บิดาชื่อปีเตอร์ คูลลิ่ง กับมารดาชาวไทยชื่อกัญญนันทน์ สืบสันติวงศ์ (ชื่อเดิม มาลินี) มีน้องสาวคนหนึ่งชื่อแพทรินา คูลลิ่ง เกิดในประเทศไทยต่อมาย้ายไปอยู่ประเทศสิงคโปร์และมาเลเซีย ตามลำดับ แล้วไปเรียนต่อไฮสคูลที่ St Michael’s all-girls boarding school ที่เซอเรย์ และระดับอุดมศึกษา ภาษาเยอรมัน และอิตาเลียน ณ มหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศอังกฤษ จบการศึกษาระดับปริญญา สาขาธุรกิจนานาชาติ จากโรงเรียนธุรกิจนานาชาติยุโรป (European Business School London (EBS London)) ในปี พ.ศ. 2541
ในสมัยเด็กเป็นนักเต้นที่มีความสามารถ ทั้งการเต้นแจ๊ส แท็ปแดนซ์ โมเดิร์น ที่ได้รับรางวัลจากประเทศอังกฤษ รวมถึงการเต้นบอลรูม สวิง ซัลซา  สามารถพูดได้ 5 ภาษา ได้แก่ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาเยอรมัน และภาษาอิตาเลียน
วงการบันเทิง > การเข้าสู่วงการ

เข้าวงการครั้งแรกด้วยการถ่ายโฆษณาเซเว่นอัพ เมื่อมีอายุ 13 ปี ตามด้วยการถ่ายแบบครั้งแรกกับนิตยสารดิฉัน งานโฆษณาอีกหลายชิ้น เข้าสู่วงการแฟชั่น รวมถึงปรากฏตัวเป็นนางเอกมิวสิกวิดีโอในเพลง "ไม่รักกันจริง" วงเฟม และเพลง "ละลาย" ของสุรศักดิ์ วงษ์ไทย จนมีชื่อเสียง
วงการบันเทิง > ยุค 1990

ในระหว่างศึกษาระดับไฮสคูลและมหาวิทยาลัยที่ประเทศอังกฤษ ได้ร่วมงานกับ Storm Agency ถ่ายโฆษณาให้กับ L'Oreal สหราชอาณาจักร และถ่ายแบบแฟชั่นหลายชิ้น เมื่อกลับมาประเทศไทยก็มีผลงานทั้ง ละครโทรทัศน์, รายการโทรทัศน์, ภาพยนตร์ ด้านการเป็นนางแบบ เป็นหนึ่งในซูเปอร์โมเดลที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จ มีผลงานการเดินแบบ ถ่ายแบบกับนิตยสารชั้นนำมากมาย และเป็นนางแบบไทยคนแรกที่ขึ้นปกนิตยสารคลีโอ
ซอนย่าได้แสดงละครโทรทัศน์เรื่องแรกคือ สนทนาประสาจน (2537) ตามด้วยละครอีกหลายเรื่อง อาทิ เยี่ยมวิมาน (2539) ซึ่งได้เข้าชิงรางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงดีเด่นเป็นครั้งแรก, ตะวันยอแสง (2540) รวมถึงภาพยนตร์ คนป่วนสายฟ้า (2540) ร่วมกับ ชาคริต แย้มนาม และ เจษฎาภรณ์ ผลดี
ต่อมาผลงานและความนิยมของซอนย่าได้ไปสู่ระดับเอเชีย เมื่อได้ทำงานเป็นวีเจ ให้กับเอ็มทีวีเอเชีย ที่สิงคโปร์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2541 นับเป็นคนไทยคนแรกที่เป็นวีเจให้เอ็มทีวีเอเชีย ด้วยความนิยมทั้งในไทยและเอเชีย ทำให้ได้เป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับผลิตภัณฑ์ทั้งไทยและเอเชีย อาทิ L'Oreal Asia, Clairol Shampoo Worldwide, Olay Asia, Rado watches, Singapore Telecom, Sunsilk, Eucerin และ Physical Gym ฮ่องกง ร่วมกับ กัวฟู่เฉิง พร้อมกับการถ่ายแบบขึ้นปกนิตยสารชั้นนำของประเทศอื่นๆ ในเอเชีย
ในปี พ.ศ. 2542 นิตยสาร FHM ได้จัดให้เป็นผู้หญิงที่เซ็กซี่ที่สุดในประเทศไทย ในช่วงเป็นวีเจเอ็มทีวีเอเชีย นิตยสาร FHM ของประเทศอังกฤษ ได้จัดให้ซอนย่าอยู่ในอันดับ 1 ใน 10 ผู้หญิงเซ็กซี่ที่สุดในโลก อันดับ 2 ในเอเชียซึ่งรองเพียง ซู ฉี และเป็นอันดับ 1 ในไทย
วงการบันเทิง > ยุค 2000

ในปี พ.ศ. 2544-2545 ได้เซ็นสัญญาให้บริษัท เฟิร์สต์เอเชีย เอนเตอร์เทนเมนต์ ฮ่องกง เป็นผู้รับงานทั่วโลก
ด้านการแสดงในปี พ.ศ. 2545 จากบท พิตะวัน สัจจามาตย์ ในละครโทรทัศน์เรื่อง มายา (2544) จากบทประพันธ์ของ ว. วินิจฉัยกุล ทำให้ซอนย่าได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงดีเด่น ตามด้วยละครเรื่อง พยัคฆ์ร้าย 6 แผ่นดิน (2546) ที่แสดงบทแอคชั่นเต็มตัว นอกจากการแสดงในปี พ.ศ. 2545 ซอนย่าได้ร่วมพากย์มวยไทยเป็นภาษาอังกฤษคู่กับเมทินี กิ่งโพยม ในรายการศึกจ้าวมวยไทย ที่สนามมวยสยามอ้อมน้อย นอกจากนี้ ในปีต่อมาได้รับเลือกจากระทรวงอุตสาหกรรมให้ประชาสัมพันธ์โครงการกรุงเทพเมืองแฟชั่น
ในปี พ.ศ. 2547 เธอได้ร่วมกับบริษัทฮานาโกะทำธุรกิจน้ำหอม โดยออกผลิตภัณฑ์น้ำหอมที่ชื่อว่า “Sonia Hanako Tokyo” โดยซอนย่าเป็นผู้ออกแบบกลิ่นและขวดบรรจุของน้ำหอม
ในปี พ.ศ. 2548 ซอนย่าได้ร่วมทุนกับบริษัทบีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ ก่อตั้ง “บริษัท ฮอรัส ครีเอชั่นส์ จำกัด” รับดูแลโปรดักชั่น ผลิตรายการโทรทัศน์ จัดกิจกรรมบันเทิง โดยเน้นด้านแฟชั่น จัดหานางแบบ การเดินแบบ ทั้งในและต่างประเทศ และมีตำแหน่งเป็น Executive Producer ของบริษัทฯ หนึ่งในผลงานคือรายการไทยแลนส์เน็กซต์ท็อปโมเดล (2548) ที่ซอนย่าได้เป็นพิธีกรและกรรมการตัดสินในรายการนี้ด้วย
ในปี พ.ศ. 2552 ซอนย่าได้กลับมามีผลงานการแสดงกับละครโทรทัศน์เรื่อง สุสานภูเตศวร  และ สูตรเสน่หา และตามด้วยไฟอมตะ ในปี พ.ศ. 2553
วงการบันเทิง > ยุค 2010

นอกจากไทยและเอเชีย ในปี พ.ศ. 2553 ซอนย่าได้เป็น "The Face of Muay Thai" ที่ส่งเสริมภาพลักษณ์และประชาสัมพันธ์มวยไทยในระดับนานาชาติ กิจกรรมที่เด่นๆ ได้แก่ เป็น the face ของ IFMA World Championships 2010, เป็นพิธีกรในมวยไทยชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ 2553, เป็นโฆษกผู้ประกาศบนเวทีมวย (Ring Announcer) ในรายการ The Challenger Muay Thai รายการเรียลลิตี้แข่งขันมวยไทยระดับนานาชาติ ออกอากาศทางช่อง AXN และเป็นพิธีกรรายการ Muaythai Premier League (2554) รายการภายใต้แนวคิดมวยไทยไปฮอลลีวูด ออกอากาศทางช่อง FOX
นอกจากนี้ยังมีงานพิธีกรกับช่อง HBO Asia รวมถึงงานในไทยและเวทีระดับโลก เช่น การประชุมเอเปค เวทีประกวดนางงามอย่าง มิสเอิร์ธ และ มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
ซอนย่ายังได้มีผลงานกับโปรดักชั่นฮอลลีวูดและยุโรป มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ต่างประเทศ ได้แก่ Blood and High Heels (2555) ภาพยนตร์ฮังการีที่รับเลือกให้ฉายในเทศกาลภาพยนตร์คานส์, ภาพยนตร์อเมริกันภาคต่อ The Mark (2555) และ The Mark: Redemption (2556) ภาพยนตร์ A Stranger in Paradise (2556) ที่เป็น Exclusive Producer ร่วมด้วย รวมถึงร่วมแสดงซีรีส์อเมริกันชื่อดัง Strike Back สองพยัคฆ์สายลับข้ามโลก ซีซัน 5 Legacy (2558)
ในปี พ.ศ. 2561 ซอนย่ารับหน้าที่เป็นเมนเทอร์ในรายการค้นหานางแบบและนักแสดง เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 4 และ เดอะเฟซเมนไทยแลนด์ ซีซัน 2 ตามด้วยการรับหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ในรายการค้นหาศิลปินบอยแบนด์และเกิร์ลแบนด์ เดอะเน็กซ์บอย/เกิร์ลแบนด์ไทยแลนด์ รวมถึงผลงานการแสดงในไทยและต่างประเทศ ได้แก่ ละครโทรทัศน์ไทยเรื่อง มาตุภูมิแห่งหัวใจ (2561) เป็นต้น
กีฬาโปโลม้า

ในด้านกีฬา ซอนย่าเป็นนักกีฬาโปโลม้า World Polo Tour จัดอันดับเป็นนักโปโลม้าหญิง อันดับ 46 ของโลก (2563) และต่อมาได้อันดับที่ 13
ชีวิตส่วนตัว

ซอนย่าสมรสกับโปล-โดมินิก วัชรสินธุ ลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศสและจีนไหหลำ เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2550 บนเกาะคอร์สิกา เมืองอาฌักซีโอ ประเทศฝรั่งเศส และฉลองงานมงคลสมรสอีกครั้งเมื่อวันที่ 18 กันยายนปีเดียวกัน ที่ประเทศไทย ช่วงปี พ.ศ. 2550 เธอตั้งครรภ์บุตรคนหนึ่งแต่ทว่าแท้งขณะอายุครรภ์ยังไม่ถึงสามเดือน ซึ่งต่อมามีบุตรชายคนหนึ่งชื่อภฌา-โดมินิก วัชรสินธุ (21 ตุลาคม พ.ศ. 2558) ซึ่งมาจากการอุ้มบุญ