stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นูร์ เดียนา เปตรา อับดุลละฮ์

| นูร์ เดียนา เปตรา อับดุลละฮ์ |
| --- | --- |
สุลต่านหญิง
สุลต่านหญิงแห่งกลันตันเมื่อ พ.ศ. 2566
พระอัครมเหสีแห่งกลันตัน
ดำรงตำแหน่ง: 2 สิงหาคม พ.ศ. 2565 – ปัจจุบัน
ราชาภิเษก: 2 สิงหาคม พ.ศ. 2565
ก่อนหน้า: เติงกูอานิซ บินตี เติงกูอับดุล ฮามิด

พระราชสมภพ: 26 มกราคม พ.ศ. 2530 (37 พรรษา) ปราก ประเทศเชโกสโลวาเกีย
พระราชสวามี: สุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 (พ.ศ. 2553–ปัจจุบัน)
ราชวงศ์: ลงยูนุซ (อภิเษกสมรส)
ศาสนา: อิสลาม
สุลต่านหญิงนูร์ เดียนา เปตรา อับดุลละฮ์ (มลายู: Sultanah Nur Diana Petra Abdullah, ยาวี: سلطانه نور ديانا ڤترا عبدالله) พระนามเดิม ยานา ยาคุบโควา (อักษรโรมัน: Yana Yakubková; พระราชสมภพ 26 มกราคม พ.ศ. 2530) เป็นพระอัครมเหสีของสุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 สุลต่านแห่งรัฐกลันตันพระองค์ปัจจุบัน โดยเสกสมรสเข้าเป็นบาทบริจาริกา เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2553[ต้องการอ้างอิง] ในเวลาต่อมาได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระอัครมเหสี มีพระอิสริยยศเป็น สุลต่านหญิง คู่กับพระภัสดาที่มีพระอิสริยยศเป็นสุลต่านแห่งกลันตัน เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2565
สุลต่านหญิงนูร์ เดียนา เปตรา อับดุลละฮ์ ปรากฏพระองค์ต่อสาธารณชนครั้งแรกหลังดำรงพระอิสริยยศเป็นพระอัครมเหสี ในการตกลงที่ทรงเข้าร่วมในสมาคมราชนิกุลกษัตริย์กลันตัน เมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2565 ณ พระราชวังกูบังเกอเรียน กรุงโกตาบารู โดยสวมฉลองพระองค์บาจูกูรุงและสวมผ้าโพกพระเศียร
พระอิสริยยศ

26 มกราคม พ.ศ. 2530 – 30 ตุลาคม พ.ศ. 2553 : นางสาวยานา ยาคุบโควา
30 ตุลาคม พ.ศ. 2553 – 2 สิงหาคม พ.ศ. 2565 : จิกปวนนูร์ เดียนา เปตรา อับดุลละฮ์
2 สิงหาคม พ.ศ. 2565 – ปัจจุบัน : สุลต่านหญิงนูร์ เดียนา เปตรา อับดุลละฮ์
ปลาฉลามหางไหม้ (ไทย)

| ปลาฉลามหางไหม้ |
| --- | --- |

ภาพถ่ายที่เชื่อว่าเป็นปลาฉลามหางไหม้ไทย เป็นภาพจากนิตยสารปลาสวยงามของนอร์เวย์ ไม่ทราบปี
สถานะการอนุรักษ์
 อาจจะสูญพันธุ์ไปแล้ว  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
สกุล:: Balantiocheilos
สปีชีส์:: B.  ambusticauda 
ชื่อทวินาม
Balantiocheilos ambusticauda Ng & Kottelat, 2007

ปลาหางไหม้ หรือที่นิยมเรียกกันว่า ปลาฉลามหางไหม้ (อังกฤษ: Burnt-tailed barb, Siamese bala-shark; ชื่อวิทยาศาสตร์: Balantiocheilos ambusticauda) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
ปลาหางไหม้ มีรูปร่างและทรวดทรงที่เพรียวยาว ตาโต ปากเล็ก ขยับปากอยู่ตลอดเวลา ใต้คางมีแผ่นหนังเป็นถุงเปิดออกด้านท้าย ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย เกล็ดมีขนาดเล็กสัดส่วนของครีบทุกครีบเหมาะสมกับลำตัว โดยเฉพาะครีบหางซึ่งเว้าเป็นแฉกลึก สีของลำตัวเป็นสีเงินแวววาว ด้านหลังสีเขียวปนเทา ครีบหลัง ครีบท้อง ครีบก้นและครีบหาง สีส้มแดงและขอบเป็นแถบดำ อันเป็นที่มาของชื่อ  ว่ายน้ำได้ปราดเปรียวมาก และกระโดดขึ้นได้สูงจากน้ำมาก มีขนาดโตเต็มราว 20–30 เซนติเมตร
นิยมอยู่เป็นฝูง หากินตามใต้พื้นน้ำ ในอดีตพบชุกชุมในเขตที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา ในประเทศไทย แต่ปัจจุบันไม่พบแล้ว เชื่อว่าได้สูญพันธุ์ไปจนหมดแล้ว สันนิษฐานว่าเป็นผลมาจากการจับจากธรรมชาติเพื่อจำหน่ายเป็นปลาสวยงาม  แต่ก็เพียงข้อสันนิษฐาน โดยถือว่าเป็นสิ่งมีชีวิตถิ่นเดียว แม้จะมีรายงานพบในลุ่มแม่น้ำโขง ในเวียดนาม, กัมพูชา และลาว แต่ทว่าก็ยังไม่มีหลักฐานยืนยัน และไม่เป็นที่ยอมรับจาก IUCN ซึ่งในอดีตปลาหางไหม้ได้ถูกใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ร่วมกับปลาฉลามหางไหม้ชนิดที่พบในประเทศอินโดนีเซีย (B. melanopterus) และถูกใช้ชื่อวิทยาศาสตร์และข้อมูลนี้มาโดยตลอด จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2007 มีการจัดอนุกรมวิธานกันขึ้นมาใหม่  โดยตัวอย่างต้นแบบแรกถูกเก็บโดยนักมีนวิทยาชาวเยอรมัน รอล์ฟ ไกสเลอร์ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967 ที่บึงบอระเพ็ด จังหวัดนครสวรรค์ และตัวอย่างเพิ่มเติมถูกเก็บโดย โรดอล์ฟ เมเยอร์ เดอ เชาเวินซี ในปี ค.ศ. 1936 โดย เอ็ม. ฮาร์มันด์ ในปี ค.ศ. 1883 และโดย มารี เฟิร์มง โบคอร์ต ในปี ค.ศ. 1862
แต่ในทัศนะของ กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์ ผู้เชี่ยวชาญเรื่องปลาน้ำจืดและสัตว์น้ำชาวไทย ซึ่งเป็นผู้ที่พบปลาหางไหม้ตัวสุดท้ายในแม่น้ำเจ้าพระยา ที่บริเวณสวนส้มบางมด ในเขตราษฎร์บูรณะ เมื่อปี ค.ศ. 1986 เห็นว่าปลาหางไหม้ ไม่น่าจะมีครีบต่าง ๆ เป็นสีแดงส้ม เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นจริง คงมีการแยกชนิดกันชัดเจนมานานแล้ว แต่น่าจะเป็นมีแถบดำบริเวณครีบต่าง ๆ นั้นน้อยกว่าส่วนที่เป็นสีเหลืองอมขาว และมีส่วนหัวที่ทู่สั้นกว่า
นอกจากนี้แล้ว ปลาหางไหม้ ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาหางเหยี่ยว" หรือ "ปลาหนามหลังหางดำ"
ดูเพิ่ม

ปลาฉลามหางไหม้
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
พรรณิการ์ วานิช

| พรรณิการ์ วานิช |
| --- | --- |
พรรณิการ์ พ.ศ. 2563

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ
ดำรงตำแหน่ง 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 (0 ปี 334 วัน)
โฆษกพรรคอนาคตใหม่
ดำรงตำแหน่ง 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 (1 ปี 270 วัน)
ถัดไป: วิโรจน์ ลักขณาอดิศร (พรรคก้าวไกล)
โฆษกคณะก้าวหน้า
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  18 มีนาคม พ.ศ. 2563 (4 ปี 292 วัน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 28 มกราคม พ.ศ. 2531 (36 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: อนาคตใหม่ (2561–2563) คณะก้าวหน้า (2563-ปัจจุบัน)
ศิษย์เก่า: โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน
อาชีพ: พิธีกร นักการเมือง
ชื่อเล่น: ช่อ

พรรณิการ์ วานิช (เกิด 28 มกราคม พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น ช่อ เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 25) แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคอนาคตใหม่ อดีตโฆษกและคณะกรรมการของพรรคอนาคตใหม่ อดีตพิธีกรรายการข่าวทางช่องวอยซ์ทีวี ปัจจุบันดำรงตำแหน่งโฆษกคณะก้าวหน้า
ประวัติ

พรรณิการ์เกิดเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2531 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ จากนั้นเข้าศึกษาต่อปริญญาตรีที่ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (International Relations) และสำเร็จการศึกษาเกียรตินิยมอันดับหนึ่งในปี พ.ศ. 2553 ต่อมาได้ศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่ MSc Global Politics, London School of Economics and Political Science (วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน) ประเทศอังกฤษ และนอกจากนี้ ยังเคยฝึกงานที่กรมเอเชียใต้, ตะวันออกกลาง และแอฟริกา สังกัดกระทรวงการต่างประเทศ
การทำงาน

ภายหลังสำเร็จการศึกษา พรรณิการ์ทำงานที่สถานีโทรทัศน์วอยซ์ทีวี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 จนถึงปี พ.ศ. 2560 และได้ดำเนินรายการดังต่อไปนี้
พิธีกรรายการสารคดีเกี่ยวกับความสัมพันธ์ไทยและประเทศอาเซียน iASEAN (ยุติรายการแล้ว)
พิธีกรรรายการวิเคราะห์ข่าวการเมืองและเศรษฐกิจ Tonight Thailand (ปัจจุบันคือรายการ Talking Thailand)
พิธีกรรรายการวาไรตี้ ที่มีทั้งเรื่องการเมือง สิทธิมนุษยชน แฟชั่น วัฒนธรรม ท่องเที่ยว จากมุมมมองของผู้หญิง Divas Café (ยุติรายการแล้ว)
พิธีกรรายการข่าวต่างประเทศ Voice World Wide (ยุติรายการแล้ว)
โดยตำแหน่งสุดท้ายก่อนลาออก คือ บรรณาธิการฝ่ายต่างประเทศ
การเมือง

พรรณิการ์ได้สมัครเข้าร่วมกับพรรคอนาคตใหม่ และได้ดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค พร้อมกับตำแหน่งโฆษกพรรค โดยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 พรรณิการ์ลงสมัคร สส.แบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 7 และได้รับเลือกตั้ง
เมื่อมีการเปิดเสนอประชุมสภา พรรณิการ์ลุกขึ้นอภิปรายก่อนลงคะแนนเลือกรองประธานสภาฯ คนที่ 1 เพื่อต้องการให้มีการแสดงวิสัยทัศน์ของผู้ถูกเสนอชื่อให้ดำรงตำแหน่งทั้งสองคน โดยฝ่ายพรรคเพื่อไทยได้เสนอชื่อ เยาวลักษณ์ วงษ์ประภารัตน์ จากพรรคอนาคตใหม่ เข้าชิงกับ สุชาติ ตันเจริญ จากพรรคพลังประชารัฐ หลังจากนั้นทำให้มี ส.ส. หญิงอีกหลายคนลุกขึ้นสนับสนุนข้อหารือ ทำให้สภาฯ วุ่นวายจนประธานต้องสั่งพักการประชุม ภายหลังได้ให้สัมภาษณ์กับสื่อ ยอมรับว่าเป็นความผิดพลาดของตนจริงๆ ที่ได้ลุกขึ้นอภิปรายก่อนที่ประธานสภาจะอนุญาต ในฐานะ สส.ใหม่ เธอจะต้องปรับปรุงตัวใหม่
การอภิปรายครั้งสุดท้ายของพรรณิการ์ในสภาผู้แทนราษฎร คือการอภิปรายถึงการย้อนยุค "มืด-ดิบ-เถื่อน" จากอำนาจมาตรา 44 ของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
หลังคำตัดสินให้ยุบพรรคอนาคตใหม่ พร้อมกับตัดสิทธิ์กรรมการบริหารพรรคเป็นเวลา 10 ปี พรรณิการ์และอดีตสมาชิกพรรคอีก 11 คนที่ถูกตัดสิทธิ์ย้ายมาทำงานที่ คณะก้าวหน้า โดยเน้นการทำงานนอกสภา ปลดล็อกการเลือกตั้งท้องถิ่น และสนับสนุนการแก้ไขมาตรา 112 นอกจากนี้ เธอยังคงทำงานขับเคลื่อนทางความคิดเช่นเดิม โดยการใช้โซเชียลมีเดียต่างๆ เช่น ยูทูบ และ ติ๊กต็อก ในการแสดงออก
พรรณิการ์อภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลของประยุทธ์ จันทร์โอชานอกสภา โดยอภิปรายว่ารัฐบาลพลเอกประยุทธ์ อาจมีส่วนเกี่ยวข้องในคดีของ 1MDB (1Malaysia Development Berhad) หรือ กองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติของมาเลเซีย ซึ่งถือเป็นคดีอาชญากรรมการเงินที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีการก่อหนี้จำนวนมากในเวลา 6 ปี รวมถึงเกิดการทุจริตยักยอกเงินจากกองทุน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 พรรณิการ์ได้ทำงานในฐานะผู้ช่วยหาเสียงของพรรคก้าวไกล
การเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 บัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคอนาคตใหม่
ข้อวิจารณ์

พรรณิการ์ถูกพูดถึงในกรณีแต่งกายเข้าสภา 2 ครั้ง ซึ่งครั้งแรกนั้นได้แต่งชุดของ POEM ซึ่งเป็นชุดที่ไล่เฉดจากขาวไปดำ ต่อมาได้ถูกพรทิพย์ โรจนสุนันท์ วิจารณ์ว่าไม่ใช่ธรรมเนียมปฏิบัติ เพราะชุดไว้ทุกข์นั้นต้องเป็นสีดำทั้งชุด ซึ่งถูกพาดพิงก็ออกมาตอบโต้ว่าชุดที่ตนสวมใส่นั้นเป็นชุดสูท เหมาะสมกับกาลเทศะ
ครั้งที่สองถูกวิจารณ์เรื่องการแต่งกายด้วยชุดไทยเข้าสภา โดยปารีณา ไกรคุปต์ อ้างว่าไม่เหมาะสม แต่หลังจากนั้น ธณิกานต์ พรพงษาโรจน์ ในฐานะโฆษกคณะกรรมาธิการยกร่างข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ได้ออกมาเปิดเผยว่า การแต่งชุดไทยเข้าประชุมสภาถือว่าไม่ผิดระเบียบ เพราะประธานสภาฯ ยังไม่ได้กำหนดรูปแบบการแต่งกายของสมาชิก อีกทั้งในระเบียบการแต่งกายเข้าประชุมของ ส.ส. ระบุไว้เพียงว่า ให้แต่งตามชุดสากลนิยม ชุดพระราชทาน หรือชุดที่ประธานสภาผู้แทนราษฎรกำหนด ไม่ได้ห้ามให้แต่งชุดไทยแต่อย่างใด ดังนั้นการแต่งกายของสมาชิกจึงขึ้นอยู่กับอำนาจของประธานสภาฯ
คดีความ

พรรณิการ์เคยถูกขุดคุ้ยภาพในปี พ.ศ. 2553 โดยเป็นภาพของตนเองและเพื่อนสมัยเป็นนิสิตนักศึกษาที่ถือภาพรัชกาลที่ 9 พร้อมกับมีการบรรยายใต้ภาพว่า ไม่ควรมีคำบรรยาย ต่อมาเธอได้โพสต์ข้อความเกี่ยวกับภาพดังกล่าวว่า เป็นเหตุการณ์ที่คนหนุ่มสาวจำนวนมากเติบโตในยุครัฐประหาร กระทั่งบางครั้งกลายเป็นสิ่งที่นำมาคุยล้อกันเพื่อสะท้อนความขื่นขันในโศกนาฎกรรมทางการเมืองแต่ก็ยอมรับว่าเป็นภาพที่ไม่เหมาะสม และขอร้องอย่านำประเด็นสถาบันมาโจมตีทางการเมืองกันอีกเลย ทำให้ถูกยื่นร้องต่อศาล ชี้มูลว่ามีลักษณะหมิ่นสถาบันพระมหากษัตริย์หรือไม่
ในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2566 ศาลฎีกาสั่งห้ามพรรณิการ์ดำรงตำแหน่งทางการเมืองอีกตลอดชีวิต เนื่องจากศาลเห็นว่า ข้อความที่พรรณิการ์โพสต์ไว้ในเฟซบุ๊กของตนเองนั้นมีลักษณะไม่เทิดทูนสถาบันพระมหากษัตริย์
พรรณิการ์กล่าวว่า แม้มีคำตัดสินดังกล่าวออกมา ก็ถือว่าไม่ได้มีอะไรแตกต่างไปจากตอนนี้ เพียงแต่ที่เคยคิดว่าจะรออีก 6 ปี พอพ้นโทษตัดสิทธิ์ตอนแรกจะกลับมาเป็น สส. และรับตำแหน่งทางการเมืองต่อ ก็คงไม่ต้องรอแล้ว แต่ยืนยันว่าบทบาทของตนที่ผ่านมาตั้งแต่ในยุคพรรคอนาคตใหม่ จนถึงขณะนี้เป็นอย่างไร ก็จะยังเป็นแบบนั้นทุกประการ ซึ่งในการเลือกตั้ง สส. สมัยหน้า หากพรรคก้าวไกลยังใช้ตนอยู่ ก็จะยังเป็นผู้ช่วยหาเสียงให้พรรคต่อไป รวมถึงการวิจารณ์ วิเคราะห์ ให้ความเห็นทางการเมืองใดๆ ก็จะยังคงทำผ่านทางแพลตฟอร์มออนไลน์ต่างๆ ส่วนเรื่องการลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. ไม่ได้ ก็ไม่ได้มีความหมายอยู่แล้ว เพราะตนเข้ามาทำงานการเมือง ไม่ได้หวังเป็น สส. และรัฐมนตรีเท่านั้น แต่อยากผลักดันสร้างการเปลี่ยนแปลงให้กับประเทศ และยังทำต่อได้นอกสภา
แหล่งข้อมูลอื่น

พรรณิการ์ วานิช ที่เฟซบุ๊ก
พรรณิการ์ วานิช ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
สนุกดอตคอม
เว็บไซต์รัฐสภาไทย
| ด ค กพรรคอนาคตใหม่ |
| --- | --- | --- |
| หัวหน้าพรรค | ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ |  |
| เลขาธิการพรรค | ปิยบุตร แสงกนกกุล |  |
| โฆษกพรรค | พรรณิการ์ วานิช |  |
| หัวข้อที่เกี่ยวข้อง |  คณะก้าวหน้า  พรรคก้าวไกล  พรรคประชาชน (พ.ศ. 2567)  |  |
พรรณิการ์ บนเวทีงานครบรอบ 1 ปี พรรคอนาคตใหม่ เดินไปด้วยกัน
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 นับเป็น การเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 8 ของประเทศไทย เป็นการเลือกตั้งครั้งแรกหลังการรัฐประหารยึดอำนาจ จอมพลแปลก พิบูลสงคราม และ พลตำรวจเอกเผ่า ศรียานนท์ ผู้มีสิทธิเลือกตั้งครั้งนี้คือ 44.1%
โดยการเลือกตั้งครั้งนี้ เป็นไปตามบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พ.ศ. 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2495 ซึ่งเป็นรัฐธรรมนูญที่ใช้กันในเวลานั้น โดยกำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 ซึ่งผลการเลือกตั้ง ปรากฏว่า พรรคสหภูมิ เป็นพรรคที่ได้รับคะแนนมากที่สุด โดยได้จำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) จำนวน 45 ที่นั่ง จากจำนวนเสียงทั้งหมดในสภาผู้แทนราษฎร 160 ที่นั่ง ขณะที่พรรคประชาธิปัตย์ ได้รับเลือกมาเป็นลำดับที่สอง ได้จำนวน 39 ที่นั่ง แต่ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ทั้งจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี อันเป็นเมืองหลวง ทางพรรคได้ใช้ผู้สมัครชุดเดิมจากการเลือกตั้งเมื่อครั้งที่แล้ว ซึ่งได้เพียง 2 ที่นั่ง ครั้งนี้ได้มากถึง 11 ที่นั่ง นับว่ามากที่สุด และทางพรรคชาติสังคม ที่ตั้งขึ้นมาโดยจอมพล สฤษดิ์ หัวหน้าคณะรัฐประหาร ก็ได้รับเลือกตั้งมาด้วยจำนวน 9 ที่นั่ง โดยภาพรวมการเลือกตั้งครั้งนี้มีผู้ออกมาใช้สิทธิคิดเป็นร้อยละ 30 ซึ่งถือว่าน้อยมาก แต่จอมพลสฤษดิ์ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบกและเป็นหัวหน้าพรรคชาติสังคมมีความกังวลว่าพรรคสหภูมิที่ตนเองให้การสนับสนุนจะไม่มีเสถียรภาพมากพอจึงตัดสินใจยุบพรรคสหภูมิและพรรคเสรีมนังคศิลาพร้อมกับดูด ส.ส. ประเภท 1 ซึ่งไม่สังกัดพรรคและ ส.ส. ประเภท 2 ซึ่งมาจากการแต่งตั้งเข้ามาอยู่ในพรรคชาติสังคม
การจัดตั้งรัฐบาล จอมพล สฤษดิ์ ได้แนะนำให้ พลโท ถนอม กิตติขจร รองหัวหน้าพรรคพรรคชาติสังคม ร่วมกับพรรคการเมืองอื่น ๆ จัดตั้งรัฐบาลขึ้นมา โดย พลโท ถนอม กิตติขจร ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เป็นครั้งแรก ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 โดยมีบุคคลสำคัญบางคนที่ได้รับตำแหน่งในรัฐบาลชุดนี้ ได้แก่ พลโท ประภาส จารุเสถียร เป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ขณะที่ทางพรรคประชาธิปัตย์ ได้ทำหน้าที่เป็นฝ่ายค้าน ต่อมาในวันที่ 20 ตุลาคม ปีเดียวกัน จอมพล สฤษดิ์ ก็ได้ทำการรัฐประหารอีกครั้ง โดยประกาศให้ยกเลิกพรรคการเมืองทั้งหมด, ยกเลิกรัฐธรรมนูญ และยกเลิกรัฐสภา พร้อมกับขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทน
ผลการเลือกตั้ง

ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประเภทที่ 1
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พรรค | หัวหน้าพรรค | แบ่งเขต | แบ่งเขต | แบ่งเขต | แบ่งเขต | แบ่งเขต | แบ่งเขต | แบ่งเขต | แบ่งเขต | รวม |
| พรรค | หัวหน้าพรรค | พระนคร | ธนบุรี | กลาง | เหนือ | อีสาน | ใต้ | ตะวันออก | ตะวันตก | รวม |
| สหภูมิ | สุกิจ นิมมานเหมินท์ | - | - | 13 | 2 | 19 | 7 | 2 | 3 | 46 |
| ประชาธิปัตย์ | พันตรี ควง อภัยวงศ์ | 8 | 3 | 4 | 10 | 3 | 8 | 1 | 2 | 39 |
| เศรษฐกร | เทพ โชตินุชิต | - | - | - | - | 6 | - | - | - | 6 |
| เสรีประชาธิปไตย | เมธ รัตนประสิทธิ์ | - | - | - | - | 5 | - | - | - | 5 |
| เสรีมนังคศิลา | จอมพล ป. พิบูลสงคราม | - | - | 3 | 1 | - | - | - | - | 4 |
| ชาตินิยม | เนตร พูนวิวัฒน์ | - | - | - | 1 | - | - | - | - | 1 |
| ขบวนการไฮด์ปาร์ค | ทวีศักดิ์ ตรีพลี | - | - | - | - | 1 | - | - | - | 1 |
| อิสระ | เกตุ วงศ์กาไสย | - | - | - | - | 1 | - | - | - | 1 |
| ไม่สังกัดพรรค |  | 1 | - | 15 | 7 | 18 | 7 | 6 | 3 | 57 |
| รวม |  | 9 | 3 | 35 | 21 | 53 | 22 | 9 | 8 | 160 |
ดูเพิ่ม

สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 9
| ด ค ก(กุมภาพันธ์ พ> ศ. 2500 ←)    การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500   (→ พ.ศ. 2512) |
| --- | --- |
 พระนคร  ธนบุรี  กระบี่  กาญจนบุรี  กาฬสินธุ์  กำแพงเพชร  ขอนแก่น  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ชัยนาท  ชัยภูมิ  ชุมพร  เชียงราย  เชียงใหม่  ตรัง  ตราด  ตาก  นครนายก  นครปฐม  นครพนม  นครราชสีมา  นครศรีธรรมราช  นครสวรรค์  นนทบุรี  นราธิวาส  น่าน  บุรีรัมย์  ปทุมธานี  ประจวบคีรีขันธ์  ปราจีนบุรี  ปัตตานี  พระนครศรีอยุธยา  พังงา  พัทลุง  พิจิตร  พิษณุโลก  เพชรบุรี  เพชรบูรณ์  แพร่  ภูเก็ต  มหาสารคาม  แม่ฮ่องสอน  ยะลา  ร้อยเอ็ด  ระนอง  ระยอง  ราชบุรี  ลพบุรี  ลำปาง  ลำพูน  เลย  ศรีสะเกษ  สกลนคร  สงขลา  สตูล  สมุทรปราการ  สมุทรสงคราม  สมุทรสาคร  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุโขทัย  สุพรรณบุรี  สุราษฎร์ธานี  สุรินทร์  หนองคาย  อ่างทอง  อุดรธานี  อุตรดิตถ์  อุทัยธานี  อุบลราชธานี 
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ชนิดนอกเกณฑ์สูญพันธุ์

ชนิดนอกเกณฑ์สูญพันธุ์ (อังกฤษ: least-concern species) คือชนิด (สปีชีส์) ที่องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (ไอยูซีเอ็น) ได้ประเมินแล้วยังไม่จัดว่าเป็นเป้าหมายในการอนุรักษ์ เนื่องจากชนิดนั้นยังคงมีจำนวนมากในธรรมชาติ ฉะนั้นสิ่งมีชีวิตในกลุ่มนี้จึงถือว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่ยังไม่เข้าข่ายถูกคุกคาม (threatened), ใกล้ถูกคุกคาม (near threatened) หรือ (ก่อน ค.ศ. 2001) ขึ้นกับการอนุรักษ์ (conservation dependent) สิ่งมีชีวิตที่จัดอยู่ในกลุ่มนี้มีนกกระสาแดง, นกนางนวลแกลบหงอนใหญ่, เพนกวินจักรพรรดิ, แมวดาว และแมวน้ำลายพิณเป็นอาทิ
สิ่งมีชีวิตจะจัดอยู่ในกลุ่ม "ชนิดนอกเกณฑ์สูญพันธุ์" ก็ต่อเมื่อได้รับการพิจารณาสถานะของจำนวนประชากรที่เปรียบเทียบกับโดยตรงหรือโดยทางอ้อมกับการกระจายของประชากรและ/หรือสถานภาพของประชากร
ตั้งแต่ ค.ศ. 2001 ระดับของกลุ่มนี้ใช้อักษรย่อว่า LC ตามประเภทและกฎเกณฑ์ไอยูซีเอ็น 2001 รุ่น 3.1 (IUCN 2001 Categories & Criteria version 3.1)
นกพิราบเป็นนกที่อยู่นอกเกณฑ์สูญพันธุ์
กระรอก หนึ่งในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่อยู่นอกเกณฑ์สูญพันธุ์
ดูเพิ่ม

องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ
สถานะการอนุรักษ์
คัง พัน-ซ็อก

| คัง พัน-ซ็อก |
| --- | --- |

เกิด: 21 เมษายน พ.ศ. 2435 จังหวัดพย็องอัน อาณาจักรโชซ็อน
เสียชีวิต: 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 (40 ปี) มณฑลจี๋หลิน สาธารณรัฐจีน
คู่สมรส: คิม ฮย็อง-จิก
บุตร: คิม อิล-ซ็อง คิม ช็อล-จู คิม ย็อง-จู
บิดามารดา: คัง ดน-อุก วี ดน-ชิน
คัง พัน-ซ็อก (เกาหลี: 강반석; ฮันจา: 康盤石; อาร์อาร์: Gang Pan-seok; เอ็มอาร์: Kang Pan-sŏk; 21 เมษายน พ.ศ. 2435 – 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2475) เป็นมารดาของคิม อิล-ซ็อง เป็นย่าของคิม จ็อง-อิล และเป็นทวดของคิม จ็อง-อึน ผู้นำประเทศเกาหลีเหนือ เธอเป็นทั้งนักปฏิวัติและนักการเมืองคอมมิวนิสต์ชาวเกาหลี ทุกวันที่ 21 เมษายนของทุกปีในประเทศเกาหลีเหนือจะมีพิธีวางพวงมาลาเพื่อแสดงความรำลึกถึงเธอ ณ พื้นที่ปฏิวัติชิลก็อล (Chilgol Revolutionary Site) หรือชิลก็อลรี เมืองหนึ่งในจังหวัดพย็องอันที่ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของกรุงเปียงยาง
ในประเทศเกาหลีเหนือ คัง พัน-ซ็อกจะได้รับการเทิดทูนว่าเป็น "มารดาแห่งเกาหลี" (Mother of Korea) หรือ "มารดาผู้ยิ่งใหญ่ของเกาหลี" (Great Mother of Korea) ซึ่งคิม จ็อง-ซุก (김정숙; 金正淑) มารดาของคิม จ็อง-อิลก็ถูกเทิดทูนแบบเดียวกันนี้ ทั้งนี้คัง พัน-ซ็อกถือเป็นสมาชิกในครอบครัวคนแรกของคิม อิล-ซ็องที่มีลัทธิบูชาบุคคล เพื่อสนับสนุนความสำคัญของบุตรชายมาตั้งแต่ปลายทศวรรษที่ 1960 เป็นต้นมา ในปี พ.ศ. 2510 หนังสือพิมพ์แรงงาน (로동신문; 勞動新聞) ได้ยกย่องให้เธอเป็น "แม่ของทุกคน" (mother of all) ในปีเดียวกันนั้นกลุ่มสตรีประชาธิปไตย (Democratic Women's League) ริเริ่มการรณรงค์ "เรียนรู้จากท่านคัง พัน-ซ็อก" (Learning from Madame Kang Pan-sŏk) และแต่งเพลง "แม่แห่งเกาหลี" เพื่อเป็นเกียรติแก่เธอ นอกจากนี้ยังมีภาพยนตร์ชีวประวัติธรรมิกชน (hagiographic biography) ชื่อว่า "แม่แห่งเกาหลี" (The Mother of Korea) เมื่อปี พ.ศ. 2511
ปัจจุบันมีโบสถ์ชิลก็อลในเปียงยางเป็นอนุสรณ์ที่ถูกสร้างเพื่อรำลึกถึงเธอโดยเฉพาะ เพราะส่วนตัวเธอนับถือศาสนาคริสต์นิกายเพรสไบทีเรียน ซึ่งชื่อของเธอมีความหมายว่า "หิน" ที่สื่อถึงนามของนักบุญเปโตร
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

The Mother of Korea. Pyongyang: Foreign Languages Publishing House. 1978. OCLC 6695920.
Mrs. Kang Ban Sok, mother of the great leader of Korea. Pyongyang: Central Committee of the Korean Democratic Women's Union. 1968. OCLC 11370735.
แหล่งข้อมูลอื่น

Chilgol Revolutionary Site picture album เก็บถาวร 2016-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Naenara
Chilgol Revolutionary Site (video) เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Naenara
| ด ค กตระกูลคิมแห่งเกาหลีเหนือ |
| --- | --- |
 คิม อิล-ซ็อง (1912–1994)  คิม จ็อง-อิล (1941–2011)  คิม จ็อง-อึน (1984–) 
รุ่นที่ 1:  คิม ฮย็อง-จิก (บิดา คิม อิล-ซ็อง)  คัง พัน-ซ็อก (มารดา คิม อิล-ซ็อง) 
รุ่นที่ 2:  คิม จ็อง-ซุก (ภรรยาคนแรกของ คิม อิล-ซ็อง, มารดา คิม จ็อง-อิล)  คิม ย็อง-จู (น้องชาย คิม อิล-ซ็อง)  คิม ซ็อง-แอ (ภรรยาคนที่สองของ คิม อิล-ซ็อง) 
รุ่นที่ 3:  ฮง อิล-ช็อน (ภรรยาคนแรกของ คิม จ็อง-อิล, หย่า)  ซ็อง ฮเย-ริม (อนุภรรยาคนแรกของ คิม จ็อง-อิล)  คิม มัน-อิล (น้องชาย คิม จ็อง-อิล)  ชัง ซ็อง-แท็ก (พี่เขย คิม จ็อง-อิล)  คิม คยอง-ฮุย (น้องสาว คิม จ็อง-อิล)  คิม ย็อง-ซุก (ภรรยา คิม จ็อง-อิล)  โค ยง-ฮี (อนุภรรยาคนที่สองของ คิม จ็อง-อิล, มารดา คิม จ็อง-อึน)  คิม พย็อง-อิล (น้องชายต่างมารดา คิม จ็อง-อิล)  คิม อก (อนุภรรยาคนที่สามของ คิม จ็อง-อิล) 
รุ่นที่ 4:  คิม ยอ-จ็อง (น้องสาว คิม จ็อง-อึน)  คิม จ็อง-ช็อล (พี่ชาย คิม จ็อง-อึน)  คิม ซ็อล-ซง (พี่สาวต่างมารดา คิม จ็อง-อึน)  คิม จ็อง-นัม (พี่ชายต่างมารดา คิม จ็อง-อึน)  รี ซ็อล-จู (ภรรยา คิม จ็อง-อึน) 
รุ่นที่ 5:  คิม จู-เอ (บุตรสาว คิม จ็อง-อึน)  คิม ฮัน-ซ็อล (บุตรชาย คิม จ็อง-นัม) 
หมายเหตุ: เฉพาะบุคคลที่สำคัญ
เกาะขามใหญ่

| --- | --- |

การปกครอง
 ไทย
จังหวัด: จังหวัดชลบุรี
อำเภอ: อำเภอเกาะสีชัง
ตำบล: ตำบลท่าเทววงษ์
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+07:00

 ไอยูซีเอ็นประเภท IV (พื้นที่เพื่อการจัดการที่อยู่อาศัย/ชนิดพันธุ์)
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: เขตพื้นที่รักษาพันธุ์สัตว์น้ำบริเวณเกาะขามใหญ่
เลขอ้างอิง: 555705576
 
 
เกาะขามใหญ่ เป็นเกาะซึ่งตั้งอยู่ในตำบลท่าเทววงษ์ อำเภอเกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี อยู่ห่างจากเกาะสีชังประมาณ 1.4 กิโลเมตร ทางทิศตะวันออก เป็นหนึ่งในแปดเกาะของหมู่เกาะสีชัง
จากข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2557 มีชาวบ้านอาศัยอยู่ราว 50 ครัวเรือน มีอาชีพหลักทำการประมง รวมถึงแปรรูปสัตว์ทะเลมาเป็นสินค้าโอท็อป เช่น ปลาหมึกแห้ง  ปลาหมึกแดดเดียว ปลาเค็ม รอบของเกาะมีทรัพยากรธรรมชาติที่ค่อนข้างสมบูรณ์ โดยเฉพาะหอยนมสาวเป็นสัตว์อนุรักษ์ และปลิงทะเล มีทั้งปลิงดำ ปลิงขาว ปูหิน เป็นแหล่งดำน้ำและตกปลาที่มีปลาขนาดใหญ่ บนเกาะมีบริการที่พักรับรองนักท่องเที่ยวแบบเรือนแรม ศาสนสถานบนเกาะมีศาลเจ้าพ่อกวนอูและศาลเจ้าแม่ทับทิม
เกาะขามใหญ่มีประเพณีสงกรานต์อุ้มสาวลงน้ำซึ่งเป็นประเพณีที่มีมาตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยจะจัดขึ้นในวันที่ 18 เมษายนของทุก ๆ ปี
มังมหานรธา

| มหานรธา   မဟာနော်ရထာ |
| --- | --- |
เกิด: หุบเขามู, ราชอาณาจักรพม่า
เสียชีวิต: มีนาคม ค.ศ. 1767 วัดสีกุก นอกเมือง กรุงศรีอยุธยา สยาม
รับใช้: ราชวงศ์โก้นบอง
แผนก/สังกัด: กองทัพอาณาจักรพม่า
ประจำการ: ค.ศ. 1752–1767
ชั้นยศ: ผู้ร่วมบัญชาการทหารสูงสุด
บังคับบัญชา: กองทัพฝ่ายใต้ (ค.ศ. 1765–1767)
การยุทธ์: สงครามโก้นบอง-หงสาวดี (ค.ศ. 1752–1757)   สงครามพม่า-สยาม (ค.ศ. 1759–1760)  สงครามพม่า-สยาม (ค.ศ. 1765–1767)
มหานรธา (พม่า: မဟာနော်ရထာ, Maha Nawrahta) ในพงศาวดารไทยเรียก มังมหานรธา (မင်းမဟာနော်ရထာ) โปแมง หรือ โปมัง (ဗိုလ်မင်း) เป็นหนึ่งในขุนพลเอกของพระเจ้ามังระที่พระองค์ทรงไว้ใจเป็นอย่างมาก มังมหานรธามักจะเป็นตัวเลือกแรกๆที่พระเจ้ามังระทรงเลือกใช้งานโดยไม่คำนึงถึงอายุที่มากของเขาไม่ว่าผู้ใดจะทัดทาน
สงครามพระเจ้าอลองพญา

มังมหานรธาได้เข้าร่วมรบในสงครามพระเจ้าอลองพญา โดยมีตำแหน่งเป็นมังละสิริ (မင်းလှသီရိ) เป็นเพียงแม่ทัพระดับรอง โดยปรากฏบทบาทว่าได้เป็นแม่ทัพกองกลางรบกับอยุทธยาที่แม่น้ำตาลาน มีมังฆ้องนรธาเป็นปีกซ้าย มังละนรธาเป็นปีกขวา สิริธรรมราชา (พระเจ้ามังระ) เป็นทัพหนุน บุกเข้าโจมตีทัพกองทัพของพระยากลาโหม พระยารัตนาธิเบศ พระยาราชวังสัน รบตะลุมบอนกับทัพของพระยากลาโหมกลางคลองตาลานอย่างดุเดือด นอกจากนี้ยังมีทัพหลวงของพระเจ้าอลองพญามาเสริมด้วย ทัพของอยุธยาที่ค่ายบ้านตาลานถูกตีแตกยับเยิน พม่ายึดช้างของแม่ทัพอยุธยาได้หลายช้าง รวมถึงจับตัวแม่ทัพได้หลายคน
ตีเมืองเชียงใหม่

พ.ศ. 2306 พระเจ้ามังลอกโปรดให้โป่อภัยคามินีกับมังละสิริยกทัพไปตีเมืองเชียงใหม่ได้สำเร็จ นำตัวองค์จันทร์และครอบครัวมาถวาย พระเจ้ามังระที่ครองราชน์ต่อจึงทรงตั้งให้โป่อภัยคามินีเป็นเจ้าเมืองเชียงใหม่ ส่วนมังละสิริได้เลื่อนขึ้นเป็นมังมหานรธาที่เสนาบดีกลาโหม และให้ว่าการกรมม้า
บุกกรุงศรีอยุธยา

ในปี พ.ศ. 2308 พระเจ้ามังระได้ประกาศสงครามกับอยุธยา ซึ่งก็เป็นอีกครั้งที่พระองค์ทรงเลือกใช้มังมหานรธา ถึงขนาดปรารภในที่ประชุมขุนนางว่า "การทำสงครามกับอยุธยาจะสำเร็จได้ต้องอาศัยมังมหานรธาเป็นผู้นำทัพอีกทางหนึ่ง" พระองค์แต่งตั้งเขาเป็นผู้คุมกองทัพฝ่ายใต้ 30,000 นายในการทำสงครามคราวนี้ ซึ่งมังมหานรธาก็สามารถสนองพระบรมราชโองการของพระเจ้ามังระได้เป็นอย่างดี แม้จะเดินทางช้าแต่กองทัพของเขานั้นกลับมีประสิทธิภาพมาก แม้กองทัพจากอยุธยาจะยกขึ้นมาต้านทานเขาก็ยังสงบนิ่งสามารถหาทางรับ และรุกตอบโต้ได้อย่างมีวินัย ทำให้ตลอดเส้นทางแทบไม่พ่ายแพ้แก่ผู้ใดเลย จนสามารถล้อมกรุงศรีอยุธยาเอาไว้ได้ใน พ.ศ. 2309 ก่อนเนเมียวสีหบดีจะยกมาสมทบในปีเดียวกัน กองทัพของทั้งคู่สามารถปิดล้อมเพื่อโดดเดียวอยุธยาจากการช่วยเหลือทั้งทางเหนือและใต้ได้อย่างสมบูรณ์ร่วม 14 เดือน แต่เขาต้องมาเสียชีวิตเพียงไม่กี่สัปดาห์ก่อนที่กองทัพพม่าจะประสบความสำเร็จในการพิชิตกรุงศรีอยุธยา
ปิดฉากกรุงศรีอยุธยา

โดยในขณะที่กำลังป่วยมังมหานรธารู้แล้วว่า ไม่มีเวลาสำหรับการล้อมกรุงอีกต่อไปแล้ว เพราะศึกกับจีนก็ชี้ชะตากรุงอังวะเช่นกัน ก่อนจะสิ้นใจไม่นานเขาได้บอกแผนสุดท้ายให้แก่เนเมียวสีหบดี วิธีที่จะปิดฉากกรุงศรีอยุธยาโดยใช้ระยะเวลาสั้นที่สุด นั้นคือการขุดรากกำแพงเมืองแล้วสุมด้วยไฟ ท่านก็จะสามารถพิชิตกรุงศรีอยุธยาได้ในครานี้
มังมหานรธาเสียชีวิตในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2310 ที่ค่ายสีกุก โดยพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา บันทึกว่า นายทัพนายกองทุก ๆ ค่าย ช่วยกันปลงศพมังมหานรธาเสร็จแล้วให้ก่อพระเจดีย์บรรจุอัฐิไว้ในค่ายนี้ เมื่อ พระเจ้ามังระ ทรงทราบถึงการเสียชีวิตของมังมหานรธา ก็ได้มีพระราชโองการให้จัดฝังร่างเขาอย่างสมเกียรติเป็นพิเศษ
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

มีนักแสดงผู้รับบท มังมหานรธา ได้แก่
สุเชาว์ พงษ์วิไล จากละครเรื่อง บางระจัน (2558)
ชัชวาลย์ เพชรวิศิษฐ์ จากภาพยนตร์เรื่อง หนึ่งด้าวฟ้าเดียว (2561)