stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซิมวาสแตติน

| --- | --- |


ข้อมูลทางคลินิก
การอ่านออกเสียง: /ˈsɪmvəstætɪn/ 
ชื่อทางการค้า: Zocor, อื่น ๆ
AHFS/Drugs.com: โมโนกราฟ
MedlinePlus: a692030
ข้อมูลทะเบียนยา:  EU EMA: by INN  US DailyMed: Simvastatin 
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  AU: D   
ช่องทางการรับยา: ทางปาก
รหัส ATC: C10AA01 (WHO) 
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  AU: S4 (ต้องใช้ใบสั่งยา)   UK: POM (Prescription only)   US: ℞-only   EU: Rx-only  
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: 5%
การจับกับโปรตีน: 95%
การเปลี่ยนแปลงยา: ตับ (CYP3A4)
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: 2 ชั่วโมงสำหรับซิมวาสแตติน และ 1.9 ชั่วโมงสำหรับกรดซิมวาสแตติน
การขับออก: ไต 13%, อุจจาระ 60%
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC (1S,3R,7S,8S,8aR)-8-{2-[(2R,4R)-4-hydroxy-6-oxotetrahydro-2H-pyran-2-yl]ethyl}-3,7-dimethyl-1,2,3,7,8,8a-hexahydronaphthalen-1-yl 2,2-dimethylbutanoate 
เลขทะเบียน CAS: 79902-63-9 Y
PubChem CID: 54454
IUPHAR/BPS: 2955
DrugBank: DB00641 Y
ChemSpider: 49179 Y
UNII: AGG2FN16EV
KEGG: D00434 Y
ChEBI: CHEBI:9150 Y
ChEMBL: CHEMBL1064 Y
ECHA InfoCard: 100.115.749 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C25H38O5
มวลต่อโมล: 418.574 g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
 SMILES O=C(O[C@@H]1[C@H]3C(=C/[C@H](C)C1)\C=C/[C@@H]([C@@H]3CC[C@H]2OC(=O)C[C@H](O)C2)C)C(C)(C)CC 
 InChI InChI=1S/C25H38O5/c1-6-25(4,5)24(28)30-21-12-15(2)11-17-8-7-16(3)20(23(17)21)10-9-19-13-18(26)14-22(27)29-19/h7-8,11,15-16,18-21,23,26H,6,9-10,12-14H2,1-5H3/t15-,16-,18+,19+,20-,21-,23-/m0/s1 Y Key:RYMZZMVNJRMUDD-HGQWONQESA-N Y 
  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ซิมวาสแตติน (อังกฤษ: simvastatin) มีชื่อทางการค้าว่า Zocor และอื่น ๆ เป็นหนึ่งในสแตติน (ประเภทหนึ่งของยาลดไขมัน) ที่ใช้ร่วมกับการออกกำลังกาย ไดเอต และลดน้ำหนัก เพื่อลดระดับไขมันสูง และยังใช้เป็นยาลดความเสี่ยงต่อผู้ที่มีปัญหาเรื่องหัวใจในกรณีที่ร้ายแรง
ผลข้างเคียงทั่วไปได้แก่ท้องผูก, ปวดหัว และคลื่นไส้ ผลข้างเคียงร้ายแรงอาจรวมถึงภาวะกล้ามเนื้อสลาย, ปัญหาที่ตับ และระดับน้ำตาลในเลือดเพิ่มขึ้น ผู้ที่มีอาการที่ไตควรบริโภคในระดับน้อย มีหลักฐานว่ายานี้จะทำอันตรายต่อเด็กทารกในช่วงตั้งครรภ์ และผู้ที่เลี้ยงลูกด้วยนมไม่ควรใช้ยาชนิดนี้
ซิมวาสแตตินผลิตจากเห็ดรา Aspergillus terreus จากนั้นทาง Merck ได้จดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1980 และเริ่มใช้งานทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1992 ซิมวาสแตตินมีให้ใช้เป็นยาสามัญ และได้รับการบรรจุลงในรายชื่อยาสำคัญขององค์การอนามัยโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

"Simvastatin". Drug Information Portal. U.S. National Library of Medicine.
ซินนะมันเกิร์ล (เพลงพรินซ์)

Error ซิงเกิลโดยพรินซ์
คินนามอนเกิร์ล (อังกฤษ: Cinnamon Girl) เป็นเพลงของพรินซ์ ในปี ค.ศ. 2004 จากอัลบั้ม Musicology นอกจากชื่อเพลงที่มีไม่มีการเชื่อมต่อไปยังเพลงชื่อเดียวกันของ นีล ยัง
ซิงเกิลได้รับการเผยแพร่ในหลายรูปแบบในวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2004 ซีดีซิงเกิลยุโรปถูกปล่อยออกมาพร้อมกับ 4 แทร็ค "Cinnamon Girl" (Album version), "Dear Mr. Man" (live at Webster Hall) "United States of Division" (ซึ่งได้รับการบริการเฉพาะดาวน์โหลดเท่านั้น) สองสัปดาห์ต่อมาซิงเกิลคล้ายกันได้รับการออกจำหน่าย แต่ไม่มีวิดีโอ
เพลงนี้ไม่ได้ติดชาร์ตในสหรัฐอเมริกา แต่ติดชาร์ตในสหราชอาณาจักร อันดับที่ 43 ในท็อปชาร์ต 40
รายการเพลง > UK/German CD single

"Cinnamon Girl" – 3:56
"Dear Mr. Man" (Live at Webster Hall) – 4:14
"United States of Division" – 6:18
"Dear Mr. Man" (Live at Webster Hall Video) – 4:14
รายการเพลง > NPG Enhanced CD single

"Cinnamon Girl" – 3:56
"Cinnamon Girl" (Video) – 4:04
"Cinnamon Girl: Xposed" (Making of the Video) – 5:15
ชาร์ต

| ชาร์ต (2004) | ตำแหน่ง สูงสุด |
| --- | --- |
Germany (Official German Charts): 89
Italy (FIMI): 29
Netherlands (Single Top 100): 34
UK Singles (OCC): 43
ซิมโฟนีหมายเลข 94 (ไฮเดิน)

ซิมโฟนีหมายเลข 94 ในบันไดเสียง จี เมเจอร์ (อังกฤษ: Symphony No. 94 in G major, Hoboken 1/94) เป็นผลงานของฟรานซ์ โยเซ็ฟ ไฮเดินที่แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1791 ระหว่างเดินทางในประเทศอังกฤษช่วง ค.ศ. 1791-1792 ตามคำเชิญของโยฮัน เพเทอร์ ซาโลม็อน ผลงานชิ้นนี้เป็นซิมโฟนีบทที่ 2 จาก 12 ชิ้นในชุด "ลอนดอนซิมโฟนี" (หรืออีกชื่อหนึ่งว่า ซาโลมอนซิมโฟนี)  ออกแสดงรอบปฐมทัศน์ที่ลอนดอน เมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1792 โดยไฮเดินเป็นผู้อำนวยเพลง และเล่นฟอร์เตเปียโน
ซิมโฟนีบทนี้แบ่งออกเป็น 4 มูฟเมนต์ ได้แก่
I. Adagio - Vivace assai
II. Andante
III. Menuetto: Allegro molto
IV. Finale: Allegro molto
ซิมโฟนีบทนี้มีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 23 นาที มีท่วงทำนองที่ทำให้ผู้ฟังรู้สึกผ่อนคลาย แต่ไฮเดินได้สอดแทรกมุกตลกในมูฟเมนต์ที่ 2  โดยมีจังหวะกระแทกกระทั้นเสียงดังจากกลองทิมปานีขึ้นมาอย่างกะทันหัน เป็นมุกตลกที่ไฮเดินปล่อยให้ผู้ชมฟังดนตรีเนิบนาบจนงีบหลับ แล้วแกล้งส่งเสียงดังให้ตกใจสะดุ้งตื่น จากนั้นดนตรีก็บรรเลงต่อไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ซิมโฟนีบทนี้มีชื่อเล่นในภาษาอังกฤษว่า "Surprise Symphony" ส่วนในภาษาเยอรมัน เรียกว่า "Sinfonie mit dem Paukenschlag" ("Symphony with the kettledrum stroke")
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงเสรีของ Symphony No. 94 ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
ฟังผลงาน Symphony No.94, No.33 ที่ มิวโซเพน
ซิกซ์ดีกรีส์ออฟอินเนอร์เทอร์บิวเลนซ์

| คะแนนคำวิจารณ์> ที่มา | คะแนนคำวิจารณ์> ค่าประเมิน |
| --- | --- |
ออลมิวสิก: 
เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี: (B)
โรลลิงสโตน: (favorable)
411mania.com: 
ซิกซ์ดีกรีส์ออฟอินเนอร์เทอร์บิวเลนซ์ (อังกฤษ: Six Degrees of Inner Turbulence) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่หกของวงดนตรีโพรเกรสซิฟเมทัล ดรีมเทียเตอร์ ออกจำหน่ายเป็นอัลบั้มบรรจุซีดีสองแผ่นเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2002 ทางค่ายเพลงอิเล็กทราเรเคิดส์ (Elektra Records) ถ้าไม่นับอีพี อะเชนจ์ออฟซีซันส์ (A Change of Seasons) อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกที่มีเพลงที่มีชื่อเดียวกันกับอัลบั้ม และเป็นอัลบั้มที่มีความยาวเป็นอันดับสองของวง รองจากอัลบั้ม ดิแอสโทนิชชิง (The Astonishing) นับมาจนถึงปัจจุบัน ดรีมเทียเตอร์ได้ทำการแสดงสดทุกเพลงในอัลบั้มแล้ว
แนวคิด

ผลงานเพลงนี้อยู่ในรูปแบบคอนเซปต์อัลบั้ม ประกอบด้วยหกเพลง โดยห้าเพลงแรกบรรจุอยู่ในแผ่นที่หนึ่ง เนื้อหาของเพลงในอัลบั้มกล่าวถึงการต่อสู้ดิ้นรนในชีวิตในเรื่องต่าง ๆ เช่น โรคพิษสุราเรื้อรัง การสูญเสียความศรัทธา การแยกตัวเอง ความศักดิ์สิทธิ์ของชีวิต และความตาย ส่วนเพลงที่หก ซึ่งยาว 42 นาที บรรจุอยู่ในแผ่นที่สอง โดยแยกออกเป็นแปดแทร็ก เนื้อหาของเพลงเป็นเรื่องราวของคนหกคนที่ทนทุกข์ทรมานกับอาการเจ็บป่วยทางจิตใจที่แตกต่างกัน ได้แก่ โรคอารมณ์สองขั้ว ความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ โรคจิตเภท ภาวะซึมเศร้าหลังคลอด โรคออทิซึม และโรคหลายบุคลิกหรือบุคลิกภาพแตกแยก นอกจากนี้ ชื่อของอัลบั้มยังบอกเป็นนัยถึงความจริงที่ว่าแต่ละเพลงในอัลบั้มเป็นรูปแบบต่าง ๆ ของความวุ่นวายปั่นป่วนของจิตใจ กล่าวคือ เพลงหกเพลงก็หมายถึงหกขั้นหรือหกรูปแบบ แนวเพลงของแต่ละแทร็กของเพลงที่หกนี้เป็นการสะท้อนให้เห็นถึงอิทธิพลทางดนตรีที่มีต่อวงที่หลากหลายเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็น ดนตรีคลาสสิก ดนตรีโฟล์ก แจ๊ส และเฮฟวีเมทัล
เพลง

เพลงแรกของอัลบั้ม "เดอะกลาสพริซัน" (The Glass Prison) เป็นตอนแรกของทเวลฟ์-สเตปสวีต (Twelve-step Suite) พูดถึงเรื่องราวของไมค์ พอร์ตนอย ในการฟื้นสภาพจากโรคพิษสุรา ซึ่งจะมีเพลงเล่าเรื่องราวนี้ต่อในอัลบั้มถัด ๆ ไป จนถึงอัลบั้มชุดที่สิบ แบล็กคลาวส์แอนด์ซิลเวอร์ไลนิงส์ (Black Clouds & Silver Linings) เพลง "เดอะกลาสพริซัน" ประกอบด้วยสามส่วน ซึ่งเป็นสามส่วนแรกในทั้งหมดสิบสองส่วนของทเวลฟ์-สเตปสวีต เพลงนี้เริ่มต้นด้วยเสียงชมพู (pink noise) ซึ่งเป็นเสียงที่ใช้จบเพลง "ไฟนอลลีฟรี" (Finally Free) เพลงสุดท้ายของอัลบั้มชุดที่แล้ว เมโทรโพลิส พาร์ต 2: ซีนส์ฟรอมอะเมโมรี (Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory)
คอร์ดสุดท้ายของเพลง "ซิกซ์ดีกรีส์ออฟอินเนอร์เทอร์บิวเลนซ์" เป็นคอร์ดที่ใช้เปิดเพลง "แอสไอแอม" (As I Am) ซึ่งอยู่ในอัลบั้มถัดไป เทรนออฟทอต (Train of Thought) และต่อกันเป็นลูกโซ่ไปจนถึงอัลบั้ม อ็อกทาวาเรียม (Octavarium)
อิทธิพลทางดนตรี

นักดนตรีที่มีอิทธิพลต่อการประพันธ์และบันทึกอัลบั้มนี้ ได้แก่ เมทัลลิกา, เรดิโอเฮด, แพนเทอรา, เมกาเดท, ยูทู, ทูล, ไนน์อินช์เนลส์, ซาวด์การ์เดน, อลิซอินเชนส์, เควิน กิลเบิร์ต, คิงส์เอกซ์, กาแลกติกคาวบอยส์, เบ-ลอ บอร์โตก, เรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน, และมาเรีย ตีโป
รายชื่อเพลง > แผ่นที่หนึ่ง

เพลงทั้งหมดประพันธ์ทำนองโดยจอห์น เปตรุชชี, จอห์น ไมอัง, จอร์แดน รูเดส และไมค์ พอร์ตนอย
| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "The Glass Prison" "I. Reflection"  "II. Restoration"  "III. Revelation" | Portnoy | 13:52 5:54  3:48  4:10 |
| 2. | "Blind Faith" | James LaBrie | 10:21 |
| 3. | "Misunderstood" | Petrucci | 9:32 |
| 4. | "The Great Debate" | Petrucci | 13:46 |
| 5. | "Disappear" | LaBrie | 6:46 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 54:18 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 6. | "Solitary Shell" (radio edit) | 4:11 |
รายชื่อเพลง > แผ่นที่สอง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "I. Overture" | (instrumental) | 6:50 |
| 2. | "II. About to Crash" | Petrucci | 5:50 |
| 3. | "III. War Inside My Head" | Portnoy | 2:08 |
| 4. | "IV. The Test That Stumped Them All" | Portnoy | 5:03 |
| 5. | "V. Goodnight Kiss" | Portnoy | 6:17 |
| 6. | "VI. Solitary Shell" | Petrucci | 5:47 |
| 7. | "VII. About to Crash (Reprise)" | Petrucci | 4:04 |
| 8. | "VIII. Losing Time/Grand Finale" | Petrucci | 5:59 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 42:02 |
อันดับในชาร์ต

| ปี | ชาร์ต | อันดับ |
| --- | --- | --- |
| 2002 | บิลบอร์ด 200 | 46 |
| ปี | ชื่อ | ชาร์ต | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2002 | "ซิกซ์ดีกรีส์ออฟอินเนอร์เทอร์บิวเลนซ์" | บิลบอร์ด ท็อปอินเทอร์เน็ตอัลบั้ม | 1 |
แหล่งข้อมูลอื่น

The Making of Six Degrees of Inner Turbulence Part I ที่ยูทูบ
The Making of Six Degrees of Inner Turbulence Part II ที่ยูทูบ
The Making of Six Degrees of Inner Turbulence Part III ที่ยูทูบ
ซิมเฮลธ์

| ซิมเฮลธ์  เกมการจำลองแบบการดูแลสุขภาพแห่งชาติ SimHealth: The National Health Care Simulation |
| --- | --- |
ภาพปกเกม
ผู้พัฒนา: ธิงกิ้ง ทูลส์, Inc.
ผู้จัดจำหน่าย: แมกซิส
อำนวยการผลิต: Mike Perry 
ออกแบบ: จอห์น ไฮล์
ชุด: แมกซิส ซิม
เครื่องเล่น: ดอส
วางจำหน่าย: ค.ศ. 1994
แนว: จำลองรูปแบบการจัดการ
รูปแบบ: วิดีโอเกมผู้เล่นคนเดียว
ซิมเฮลธ์ เกมการจำลองแบบการดูแลสุขภาพแห่งชาติ (อังกฤษ: Sim Health:The National Health Care Simulation) ผลิตมาจากแม็กซิสในปี 1994  เป็นการจำลองการจัดการของระบบสุขภาพสหรัฐฯที่ผลิตโดยความช่วยเหลือจากมูลนิธิมาร์เกิล ถูกผลิตขึ้นเฉพาะสำหรับระบบดอส เกมซิมเฮลธ์ได้เปิดตัวในระหว่างการอภิปรายในรัฐสภาคลินตันเรื่องการวางแผนการดูแลสุขภาพ
โดยเป็นเกมการจำลองที่มีความซับซ้อนอย่างเหลือเชื่อ ซึ่งทั่วไปถือเป็นการเล่นที่ค่อนข้างยาก ไม่มีอาวุธหรือสิ่งตลกขบขันอย่างที่แมกซิสเคยผลิตมาในช่วงก่อน มีสิ่งที่สามารถเชื่อมโยงไปยังซิมซิตี้ 2000ได้ โดยได้แรงบันดาลใจจากส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ โนเอล ฟริทซิงเกอร์ ผู้ซึ่งวางคอนเซ็ปต์แรกคู่กับเลย์แมน ออร์ตัน ในคอมมูนิตี้วิซ กล่าวว่าแรงดลบันดาลใจของเขามาจากการมองถึงซิมเฮลธ์ และได้เกิดความสงสัยว่าหากนำแนวคิดเดียวกันนี้ไปใช้ในโลกแห่งความเป็นจริงรวมถึงการใช้ทรัพยากรที่ดินที่ดีนั้นเป็นเช่นไร
แหล่งข้อมูลอื่น

SimHealth at MobyGames
SimHealth at GameFAQs
Screen Grabs of SimHealth เก็บถาวร 2011-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซิมไลฟ์

| ซิมไลฟ์ |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: แมกซิส ซอฟต์แวร์
ผู้จัดจำหน่าย: แมกซิสซอฟต์แวร์
ออกแบบ: Ken Karakotsios, วิลล์ ไรต์, Justin McCormick
แต่งเพลง: Russell Lieblich 
เครื่องเล่น: Amiga, DOS, Windows 3.x, แอปเปิล แมคอินทอช
วางจำหน่าย: พ.ศ. 2535 (DOS, Macintosh, Windows 3.x)   พ.ศ. 2536 (Amiga)
แนว: การจำลองทางชีวภาพ
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว
ซิมไลฟ์ (อังกฤษ: Sim Life) เป็นเกมส์คอมพิวเตอร์ที่พัฒนาโดยแมกซิส ออกจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2535 เกมส์เป็นแนวการจำลองระบบนิเวศ โดยผู้เล่นสามารถเปลี่ยนพันธุกรรมของพืชและสัตว์ที่อาศัยอยู่ในโลกเสมือน เพื่อทดสอบและสร้างระบบนิเวศที่มีความยั่งยืนด้วยตนเอง
ผู้ใช้สามารถสำรวจปฏิสัมพันธ์ของรูปแบบชีวิตและสภาพแวดล้อมในสิ่งที่เรียกว่า "สนามเล่นสายพันธุ" และยังสามารถจัดการกับพันธุศาสตร์ของทั้งพืชและสัตว์เพื่อตรวจสอบว่าสายพันธุ์ใหม่เหล่านี้สามารถอยู่รอดในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ของโลกได้หรือไม่ ผู้เล่นยังสามารถสร้างโลกใหม่ด้วยสภาพแวดล้อมที่โดดเด่น
ใน ซิมไลฟ์ ให้ผู้เล่นสามารถจะ
สร้างและปรับเปลี่ยนโลก
สร้างและปรับเปลี่ยนพืชและสัตว์ในระดับพันธุกรรม
การออกแบบสภาพแวดล้อมและระบบนิเวศ
การศึกษาพันธุศาสตร์ในการดำเนินการ
จำลองและวิวัฒนาการของการควบคุม
เปลี่ยนทางฟิสิกส์ของจักรวาลในคอมพิวเตอร์ของคุณ
ดูเพิ่ม

SimLife ที่ MobyGames
ซิมโฟนีหมายเลข 7 (เบทโฮเฟิน)

ซิมโฟนีหมายเลข 7 ในบันไดเสียง เอ เมเจอร์ (อังกฤษ: Symphony No. 7 in A major, Op. 92) ผลงานประพันธ์ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟินในปี ค.ศ. 1811 แล้วเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 1812
เบทโฮเฟินประพันธ์ซิมโฟนีบทนี้ในขณะสุขภาพไม่ดี อยู่ระหว่างการพักผ่อนเพื่อฟื้นฟูร่างกายที่สปาในเมืองแตปลิตแซ บริเวณชายแดนระหว่างแคว้นโบฮีเมียกับแคว้นซัคเซิน ในขณะนั้นยุโรปอยู่ท่ามกลางสงคราม โดยฝรั่งเศสกำลังยึดครองกรุงเวียนนาอยู่

Allegretto, 2nd movement
Performed by John Michel
Allegro con brio, 4th movement
Performed by John Michel
ซิมโฟนีบทนี้มีความยาวประมาณ 37 นาที แบ่งออกเป็น 4 มูฟเมนต์
I. Poco sostenuto – Vivace
II. Allegretto
III. Presto – Assai meno presto (trio)
IV. Allegro con brio
เบทโฮเฟินเป็นผู้อำนวยเพลงรอบปฐมทัศน์ด้วยตัวเองที่เวียนนา เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1813  ในการแสดงรอบพิเศษเพื่อการกุศล หารายได้ช่วยเหลือทหารผ่านศึกที่ได้รับบาดเจ็บจากยุทธการที่ฮาเนา แคว้นเฮ็สเซิน ระหว่างแนวร่วมราชอาณาจักรบาวาเรียและจักรวรรดิออสเตรีย กับจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 นำโดยนโปเลียน โบนาปาร์ต
หลังการแสดงครั้งนั้น ผลงานได้รับคำชื่นชมว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของเบทโฮเฟิน โดยเฉพาะมูฟเมนต์ที่สอง "Allegretto" ที่มีจังหวะเร่งเร้า มีผู้เปรียบเปรยว่าเป็นเหมือนการประกาศชัยชนะของดยุกแห่งเวลลิงตันที่มีต่อโจเซฟ โบนาปาร์ต (พี่ชายของนโปเลียน)  และนิยมนำกลับมาแสดงซ้ำอยู่เสมอ
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงเสรีของ Symphony No. 7 ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
ซิมโฟนีหมายเลข 40 (โมทซาร์ท)

ซิมโฟนีหมายเลข 40 ในบันไดเสียง จี ไมเนอร์ (อังกฤษ: Symphony No. 40 in G minor, KV. 550) ผลงานประพันธ์ของว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ทในปี ค.ศ. 1788 เป็นซิมโฟนีเพียงหนึ่งในสองชิ้นของโมทซาร์ทในบันไดเสียงจี ไมเนอร์
โมทซาร์ทแต่งซิมโฟนีหมายเลข 40 เสร็จเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1788 ในเวลาใกล้เคียงกับที่เขาแต่งซิมโฟนีหมายเลข 39 และ หมายเลข 41 เสร็จ  แต่ไม่มีหลักฐานปรากฏว่ามีการแสดงรอบปฐมทัศน์ที่ใด มีข้อสันนิษฐานว่าโมทซาร์ทได้จัดแสดงซิมโฟนีหมายเลข 40 นี้ ระหว่างออกตระเวนไปยังเดรสเดิน ไลพ์ซิจ ฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์ และเวียนนา ในช่วงประมาณ ค.ศ. 1789 ถึง 1791 และมีเอกสารลายมือโมทซาร์ทแสดงว่ามีการปรับปรุงการเรียบเรียงในช่วงนั้น

Symphony No. 40, performed by Fulda Symphonic Orchestra on March 18, 2001 in Fulda, Germany.
1st movement
Molto allegro
2nd movement
Andante
3rd movement
Menuetto, Allegretto-Trio
4th movement
Allegro assai
ซิมโฟนีหมายเลข 40 ประกอบด้วย 4 มูฟเมนต์ (เร็ว-ช้า-มินูเอ็ต-เร็ว) โดยมูฟเมนต์ที่ 1 เป็นท่อนที่ได้รับความนิยมที่สุด ดังนี้
I. Molto allegro, 2/2
II. Andante, 6/8
III. Menuetto – Trio, 3/4
IV. Allegro assai, 2/2
ซิมโฟนีชิ้นนี้มีอิทธิพลต่องานของเบโทเฟน โดยเฉพาะช่วงต้นของมูฟเมนต์ที่ 4 ซึ่งมีท่วงทำนองคล้ายคลึงกับมูฟเมนต์ที่ 3 ของซิมโฟนีหมายเลขห้าของบีโทเฟน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ KV 550
โน้ตเพลงเสรีของ Symphony No. 40 ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
ซิมโฟนีหมายเลข 6 (ไชคอฟสกี)

"Pathétique Symphony" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับ"Sonata Pathétique" ดูที่ เปียโนโซนาตาหมายเลข 8 (เบโทเฟน)

Symphony No. 6 in B minor, Op. 74 - I. Adagio, Allegro Non Troppo (17:31)
Symphony No. 6 in B minor, Op. 74 - II. Allegro con gracia (8:16)
Symphony No. 6 in B minor, Op. 74 - III. Allegro molto vivace (9:53)
Symphony No. 6 in B minor, Op. 74 - IV. Finale: Adagio lamentoso (10:19)
All files courtesy of Musopen
ซิมโฟนีหมายเลข 6 ในบันไดเสียง บี ไมเนอร์ (อังกฤษ: Symphony No. 6 in B minor, Pathétique, Op. 74) เป็นซิมโฟนีชิ้นสุดท้ายของปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี แต่งขึ้นในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงสิงหาคม ค.ศ. 1893  ออกแสดงครั้งแรกที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1893 เพียงเก้าวันก่อนการเสียชีวิตของไชคอฟสกี โดยเขาเป็นผู้อำนวยเพลงด้วยตนเอง  การแสดงครั้งที่สองในพิธีรำลึกถึงการเสียชีวิตของเขา เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ได้มีการปรับปรุงสกอร์ดนตรีเล็กน้อยโดยตัวไชคอฟสกีเอง อำนวยเพลงโดย Eduard Nápravník วายกรชาวเช็ก
ไชคอฟสกีได้อุทิศบทประพันธ์บทนี้ให้กับวลาดีมีร์ ดาวืยดอฟ ซึ่งเป็นหลานชาย  และว่ากันว่าเป็นหนึ่งในชู้รักของตัวเขา  มีเสียงซุบซิบร่ำลือว่าพฤติกรรมการรักร่วมเพศของไชคอฟสกี สร้างความไม่พอใจให้กับบุคคลชั้นสูงในสังคม จึงบีบบังคับให้ไชคอฟสกีฆ่าตัวตายโดยการดื่มน้ำที่ไม่ได้ต้ม และป่วยเป็นอหิวาตกโรคจนเสียชีวิต
ไชคอฟสกีไม่ได้ตั้งชื่อซิมโฟนีบทนี้ แต่เรียกว่า Программная (Programmnaja หรือ "Programme Symphony")  ซิมโฟนีบทนี้มีดนตรีที่หดหู่ คล้ายกับว่าไชคอฟสกีพอจะทราบชะตาของตัวเองอยู่แล้ว ถือเป็นบทสั่งลา  น้องชายคนสุดท้องของเขาชื่อ โมเดสต์ อิลิชไชคอฟสกี จึงเสนอให้ใช้ชื่อว่า Патетическая (Patetičeskaja) มีความหมายว่า "passionate" หรือ "emotional"  ซิมโฟนีบทนี้จึงรู้จักกันในชื่อ Pathétique เป็นศัพท์ภาษาฝรั่งเศสในความหมายเดียวกัน
ซิมโฟนีบทนี้ประกอบด้วย 4 มูฟเมนต์ ได้แก่
I. Adagio – Allegro non troppo - Andante - Moderato Mosso - Andante - Moderato assai - Allegro vivo - Andante come prima - Andante mosso (E Minor - B Minor - D Major - B Minor - B Major)
II. Allegro con grazia (D major - B Minor - D Major)
III. Allegro molto vivace (G major)
IV. Finale: Adagio lamentoso (B minor)
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงเสรีของ 6th symphony ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
Recordings for personal use เก็บถาวร 2012-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน as performed by the Peabody Concert Orchestra
ซิมบับเวโรดีเชีย

รัฐที่ไม่ได้รับการรับรองในภูมิภาคแอฟริกาใต้ ค.ศ. 1979
ซิมบับเวโรดีเชีย (อังกฤษ: Zimbabwe Rhodesia) หรือ ซิมบับเว-โรดีเชีย หรือชื่ออย่างไม่เป็นทางการคือ ซิมบับเว หรือ โรดีเชีย เป็นรัฐอธิปไตยที่ดำรงอยู่เป็นเวลาอันสั้น ระหว่างวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1979 ถึงวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1980 แม้ว่ารัฐจะไม่ได้รับการรับรองจากนานาประเทศก็ตาม ซิมบับเวโรดีเชียถือเป็นรัฐสืบทอดของสาธารณรัฐโรดีเชียและอยู่ภายใต้รัฐบาลเปลี่ยนผ่านที่อยู่ในการควบคุมของสหราชอาณาจักร ทำให้บางครั้งมักถูกเปรียบเปรยว่าเป็นการก่อตั้งเซาเทิร์นโรดีเชียขึ้นมาใหม่ ซึ่งตามทฤษฎีรัฐธรรมนูญของบริเตนยังถือว่าเป็นรัฐบาลที่ชอบด้วยกฎหมายของดินแดนภายหลังการประกาศอิสรภาพฝ่ายเดียว (UDI) ใน ค.ศ. 1965 และอีกประมาณสามเดือนต่อมา อาณานิคมเซาเทิร์นโรดีเชียที่ก่อตั้งขึ้นมาใหม่ก็ได้รับการรับรองเอกราชภายในเครือจักรภพ ในฐานะสาธารณรัฐซิมบับเว
หนังสืออ่านเพิ่ม

British Broadcasting Corporation (1979). Summary of World Broadcasts: Non-Arab Africa. British Broadcasting Corporation Monitoring Service.
Zvobgo, Chengetai J. M. (2009). A History of Zimbabwe, 1890-2000 and Postscript, Zimbabwe, 2001-2008. Newcastle upon Tyne, United Kingdom: Cambridge Scholars Publishing. ISBN 978-1-4438-1360-0.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เซาเทิร์นโรดีเชีย
ซิมโฟนีหมายเลข 3 (เบทโฮเฟิน)

หน้าปก Eroica Symphony มีร่องรอยจากการที่เบทโฮเฟินขูดชื่อนโปเลียนออกไป
ซิมโฟนีหมายเลข 3 ในบันไดเสียง อี แฟลต เมเจอร์ (อังกฤษ: Symphony No. 3 in E flat major) ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน รู้จักกันในชื่อ อีรอยกา ซิมโฟนี (Eroica Symphony; Eroica มาจากภาษาอิตาลี หมายถึง "heroic", วีรบุรุษ) เป็นผลงานซิมโฟนีของเบทโฮเฟินที่บางครั้งถูกอ้างถึงว่าเป็นจุดสิ้นสุดของดนตรียุคคลาสสิก และเป็นจุดเริ่มต้นของดนตรียุคโรแมนติก [ต้องการอ้างอิง]
เบทโฮเฟินเริ่มแต่งซิมโฟนีบทนี้ด้วยความเลื่อมใสในตัวนโปเลียน โบนาปาร์ต (1769-1821) ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เดิมเมื่อเริ่มแต่ง เขาอุทิศผลงานชิ้นนี้ให้กับนโปเลียน พร้อมกับตั้งชื่อให้ว่า Bonaparte เริ่มตั้งแต่ช่วงปลายปี ค.ศ. 1803 แล้วเสร็จเมื่อต้นปี ค.ศ. 1804
ต่อมาเมื่อนโปเลียนสถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิ พระนามว่า จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1804 เบทโฮเฟินผิดหวังในความมักใหญ่ใฝ่สูงของนโปเลียน ถึงกับใช้มีดกรีดกระดาษโน้ตเพลงต้นฉบับเพื่อขูดชื่อโบนาปาร์ตออก จนทำให้ต้นฉบับเป็นรอยฉีกขาด  เบทโฮเฟินได้เปลี่ยนชื่อซิมโฟนีบทนี้เป็น Sinfonia eroica, composta per festeggiare il sovvenire d'un grand'uomo ("heroic symphony, composed to celebrate the memory of a great man")  หรือเรียกสั้นๆ ว่า Sinfonia eroica
ซิมโฟนีบทนี้ออกบรรเลงครั้งแรกเป็นการภายในต่อเจ้าชายล็อพโควิทซ์ ผู้อุปถัมภ์เบทโฮเฟิน และแสดงรอบปฐมทัศน์ที่ Theater an der Wien กรุงเวียนนา เมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1805
ซิมโฟนีบทนี้แบ่งออกเป็น 4 ท่อน ได้แก่
I. Allegro con brio
II. Marcia funebre: Adagio assai in C minor
III. Scherzo: Allegro vivace
IV. Finale: Allegro molto

I. Allegro con brio (15:12)
II. Marcia funebre: Adagio assai (15:29)
III. Scherzo: Allegro vivace (5:49)
IV. Finale: Allegro molto (11:45)
ไฟล์ทั้งหมดถูกนำมาจากมิวโซเพน
มูฟเมนต์ที่ 2 มีชื่อเรียกว่า funeral march นิยมใช้บรรเลงในงานศพ หรืองานรำลึกถึงบุคคลที่เสียชีวิต เช่นในงานศพของเฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน . พิธีรำลึกถึงตัวอาตูโร ตอสกานินี  แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์  และพิธีรำลึกถึงผู้เสียชีวิตจากโศกนาฏกรรมที่มิวนิกในช่วงโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟังผลงาน Symphony No.3 in E flat major Op.55 ที่ มิวโซเพน
Program notes for the San Francisco Symphony (Ries anecdote) เก็บถาวร 2008-03-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Complete Eroica Discography
A site about Eroica. เก็บถาวร 2010-01-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Full Score of Beethoven's Third Symphony.
Program notes for the Philadelphia Orchestra.
โน้ตเพลงเสรีของ Symphony No. 3 ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
Lists of live performances at Bachtrack
บันเทิง:
Eroica website from SF Symphony's 'Keeping Score' with Analysis, Background and Commentary by Michael Tilson Thomas (needs Flash).
Discovering Music, BBC Radio 3. Videos of an analysis and complete performance of the symphony. The analysis is by Stephen Johnson and the symphony is performed by the BBC National Orchestra of Wales, under Christophe Mangou. Listening notes for the symphony are also available here.
ซิริงโกไมอีเลีย

Disorder in which a cyst forms in the spinal cord
| ซิริงกะไมอีเลีย |
| --- | --- |

ภาพฉายรังสีพบซิริงซ์
การออกเสียง: /sɪˌrɪŋɡəmaɪˈiːliə, -ɡoʊ-/ 
สาขาวิชา: ประสาทศัลยศาสตร์
ซิริงโกไมอีเลีย (อังกฤษ: Syringomyelia) เป็นคำกว้าง ๆ ที่ใช้เรียกโรคที่ซึ่งพบซิสท์หรือโพรงก่อตัวขึ้นภายในไขสันหลัง ในหลายกรณี ซิริงโกไมอีเลียใช้เรียกพยาธิสภาพที่พบก่อนการวินิจฉัยทางสมุฏฐานวิทยา ซิสท์ที่พบนี้เรียกว่าซิริงซ์ สามารถเติบโตและยาวขึ้นจนกดทำลายไขสันหลัง ส่งผลให้เกิดการสูญเสียความรู้สึก, อัมพาต, อ่อนแรง ปวดหลัง ไหล่ และปลายของร่างกาย รวมถึงอาจสูญเสียความสามารถในการรับรู้ความร้อนและหนาวจัด โดยเฉพาะที่มือ อย่างไรก็ตาม อาการอาจแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับจุดที่ซิริงซ์กดทับหรือรุกรานในไขสันหลัง
ซิริงโกไมอีเลียพบความชุกอยู่ที่ประมาณ 8.4 ใน 100,000 คน โดยอาการมักเริ่มพบในวัยผู้ใหญ่ตอนต้น อาการแสดงมักเกิดขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: G95.0, Q06.4 ICD-9-CM: 336.0 742.53 OMIM: 272480 MeSH: D013595 DiseasesDB: 12769
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001398 eMedicine: neuro/359 Orphanet: 3280
Syringomyelia at NINDS
แม่แบบ:Spinal cord lesions
ซามูไรทรูปเปอร์

| --- | --- |
ซามูไรทรูปเปอร์
鎧伝サムライトルーパー
ชื่อภาษาอังกฤษ: Ronin Warriors
แนว: ต่อสู้
มังงะ
เขียนโดย: เออิจิโร่ โอดะ
สำนักพิมพ์:  โคดันฉะ
อนิเมะ
กำกับโดย: มาซาชิ อิเคดะ
สตูดิโอ:  ซันไรส์
อนิเมะ
Gaiden
สตูดิโอ: ซันไรส์
อนิเมะ
Legend of Kikoutei
สตูดิโอ: ซันไรส์
อนิเมะ
Message
สตูดิโอ: ซันไรส์
ซามูไรทรูปเปอร์ (ญี่ปุ่น: 鎧伝サムライトルーパー; โรมาจิ: Yoroiden Samurai Torūpā ; อังกฤษ: Ronin Warriors) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวโชเน็น แต่งโดยยาทาเตะ ฮาจิเมะ ผลิตโดยบริษัทซันไรส์ ออกอากาศที่ประเทศญี่ปุ่น ทางสถานีนาโงยะ ทีวีและทีวีอาซาฮี ทุกวันเสาร์ เวลา 17.30-18.00 น. ตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2531 ถึง  4 มีนาคม พ.ศ. 2532 มีความยาวทั้งสิ้น 39 ตอน และต่อมาสร้างเป็นโอวีเออีก 3 ภาคด้วยกัน ในปี พ.ศ. 2532 ถึง พ.ศ. 2534
โครงเรื่อง

ซามูไรทรูปเปอร์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กหนุ่มทั้ง 5 ต่างที่มาและต่างจิตใจ ผู้สวมชุดเกราะ โยโรอิเกียร์ เกราะเกียร์ในตำนานที่ผนึกด้วยลูกแก้วแห่งคุณธรรมทั้งห้าแห่งจิตใจของมนุษย์ ต่อสู้กับจอมปีศาจอาราโกและเหล่าปีศาจร้าย เพื่อปกป้องโลกมนุษย์ ซึ่งเป็น 1 ในผลงานที่ได้รับอิทธิพลมาจากเซนต์เซย่า อีกทั้งยังออกอากาศในเวลาไล่เลี่ยกัน ทำให้ ซามูไรทรูปเปอร์ ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงในสมัยนั้น ตัวละครในเรื่องได้แรงบันดาลใจจากยุคสงครามญี่ปุ่น ในสมัยเอโดะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นในยุคของโอดะ โนบุนากะ ขุนพลนักรบผู้เป็นตำนานแห่งประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นพร้อมด้วยเหล่านักรบซามูไรทั้ง 4 คือซานาดะ ยูคิมูระ ดาเตะ มาซามุเนะ โทโยโทมิ ฮิเดโยชิ และ โมริ โมโตนาริ