stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แองกัส โอลกิลวี

| เซอร์ แองกัส โอลกิลวี |
| --- | --- |

เกิด: แองกัส เจมส์ บรูซ โอกิลวี 14 กันยายน ค.ศ. 1928(1928-09-14) ลอนดอน ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร
เสียชีวิต: 26 ธันวาคม ค.ศ. 2004(2004-12-26) (76 ปี) ลอนดอน ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร
คู่สมรส: เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอกิลวี
บุตร: เจมส์ โอกิลวี มารีนา โอลกิลวี
บิดามารดา: พันเอกเดวิด โอลกิลวี เอิร์ลที่ 12 แห่งแอร์รีย์ เลดีอเล็กซานดรา โค๊ก
เซอร์แองกัส โอลกิลวี (อังกฤษ: Angus Ogilvy) เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1928 เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของ พันเอกเดวิด โอลกิลวี เอิร์ลที่ 12 แห่งแอร์รีย์ กับ เลดีอเล็กซานดรา โค๊ก เขาเป็นหลานชายของ  โทมัส โค๊ก เอิร์ลที่ 3 แห่งเลสเตอร์ ผ่านทางสายมารดา โดยครอบครัวของเขานั้นมีความสินทกับพระราชวงศ์อังกฤษอยู่แล้วเนื่องจาก มาเบลล์ โอลกิลวี เคาน์เตสแห่งแอร์รีย์ ผู้เป็นย่าของแองกัสเป็นนางสนองพระโอษฐ์ของแมรีแห่งเทก สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร และพ่อของเขานั้นเป็นคนสนิทของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร พระราชบิดาในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร รัชกาลปัจจุบัน เขายังเป็นญาติใน ไดอานา มิตฟอร์ด กับ พาเมลา แฮร์ริแมน นักการทูตของสหราชอาณาจักรประจำประเทศฝรั่งเศส
เขาได้รับการศึกษาที่โรงเรียนเฮตดาวน์ ณ เมืองอาร์กก็อต มลฑลเบิร์กเชียร์ และระดับอุดมศึกษาที่วิทยาลัยอีตัน ระหว่างปี ค.ศ. 1946 และปี ค.ศ. 1948 ต่อมาเขาได้รับหน้าที่ในฐานะเจ้าหน้าที่หัวหน้าองค์รักษ์ และจบปริญญาตรีในสาขาปรัชญาการเมืองและเศรษฐศาสตร์ ต่อมาเขาทำงานเป็นผู้ประกอบการธุรกิจการลงทุนของประเทศอังกฤษ
ต่อมาเขาแต่งงานกับ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอกิลวี พระธิดาใน เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ พระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1963 มีบุตร-ธิดา 2 คนคือ
เจมส์ โอกิลวี
มารีนา โอลกิลวี
ตราอาร์มประจำตัว
เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2004 สิริอายุรวม 76 ปี ศพของเขาถูกฝังในโบสถ์จอร์จวินด์เซอร์
บรรดาศักดิ์

14 กันยายน 1928 – 31 ธันวาคม 1988: เดอะออเนเรเบิล แองกัส โอกิลวี (The Honourable Angus Ogilvy)
31 ธันวาคม 1988 – 31 ธันวาคม 1996: เดอะออเนเรเบิล เซอร์แองกัส โอกิลวี (The Honourable Sir Angus Ogilvy)
31 ธันวาคม 1996 – 26 ธันวาคม 2004: เดอะไรต์ออเนเรเบิล เซอร์แองกัส โอกิลวี (The Right Honourable Sir Angus Ogilvy)
แองกลิคัน

นิกายแองกลิคัน (อังกฤษ: Anglicanism) คือคำที่กล่าวถึงความเชื่อหรือการปฏิบัติของนิกายศาสนาคริสต์ที่มีประวัติเกี่ยวข้องกับ หรือ มีการปฏิบัติที่คล้ายคลึงกับคริสตจักรแห่งอังกฤษ คำว่า “แองกลิคัน”  มาจากคำว่า “ecclesia anglicana”  ในภาษาละตินสมัยกลางที่ใช้กันมาตั้งแต่ ค.ศ. 1246 หมายความว่า คริสตจักรอังกฤษ (the English Church) ผู้นับถือนิกายอังกลิคันส่วนใหญ่เป็นสมาชิกของวัดในกลุ่มที่เรียกว่า “กลุ่มอังกลิคัน” (Anglican Communion) แต่ก็ยังมีวัดที่เป็นอังกลิคันแต่มิได้เป็นส่วนหนึ่งของ “กลุ่มอังกลิคัน” เช่นกลุ่มที่เรียกตนเองว่า “Continuing Anglican Churches”
ความเชื่อของแองกลิคันจะพบได้ในคำเขียนในพระวรสาร ประเพณีของโบสถ์สาวก และผู้สอนศาสนาแต่เดิม ลักษณะโครงสร้าง ความเชื่อทางเทววิทยา และลักษณะการทำพิธีเป็นลักษณะเอกลักษณ์ที่เป็นสายกลางระหว่าง โรมันคาทอลิกและโปรเตสแตนต์ หรือที่เรียกว่า “ทางสายกลาง” ของนิกายทั้งสาม
นิกายย่อยในกลุ่มอังกลิคันได้แก่:
คริสตจักรแห่งอังกฤษ
คริสตจักรแห่งไอร์แลนด์ (Church of Ireland)
คริสตจักรอิปิสโคปอลสกอต (Scottish Episcopal Church)
คริสตจักรในเวลส์ (Church in Wales)
ดูเพิ่ม

นิกายของศาสนาคริสต์
แองเจลา แลสเซิลส์

| แองเจลา แลสเซิลส์ |
| --- | --- |
เกิด: แองเจลา เอสทรี เลสลอด เด อากี ดาวน์ดิง 20 เมษายน ค.ศ. 1919(1919-04-20) ลอนดอน ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร
เสียชีวิต: 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007(2007-02-28) (87 ปี) เซอร์รีย์ ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร
มีชื่อเสียงจาก: สมาชิกพระราชวงศ์อังกฤษ (ราชวงศ์วินด์เซอร์)
คู่สมรส: เจอราล์ด เดวิด แลสเซิลส์
บุตร: เฮนรี แลสเซิลส์
บิดามารดา: ชาลส์ สแตนลีย์ ดาวน์ดิง ลิเลียน เอ็มมา ลิวเลอร์
แองเจลา แลสเซิลส์ (อังกฤษ: Angela Lascelles) เกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1919 ณ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรของ ชาลส์ สแตนลีย์ ดาวน์ดิง และ ลิเลียน เอ็มมา ลิวเลอร์ เธอประกอบอาชีพเป็นนักแสดงชาวอังกฤษ
สมรส

แองเจลา แลสเซิลส์ สมรสกับ เจอราล์ด เดวิด แลสเซิลส์ พระบุตรใน เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคาน์เตสแห่งแฮร์วุด เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 ก่อนจะหย่ากันในปี ค.ศ. 1978 ทั้ง 2 ได้แยกกันอยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1955 มีบุตรชาย 1 คน คือ
เฮนรี แลสเซิลส์ (เกิด 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1953)
ในปี ค.ศ. 1955 เธอและเจอราล์ด ได้แยกกันอยู่ เธอได้ย้ายไปอยู่ในบ้านเบเวเดฟ ซึ่งเป็นอดีตที่ประทับใน สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 แห่งสหราชอาณาจักร สมเด็จพระราชปิตุลา (ลุง) ของสวามี ถึงแม้เธอจะหย่าแล้ว แต่ยังได้รับเชิญให้ร่วมงานพระราชวงศ์ต่างๆ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ยังคงพระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้เธอเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทเสมอ และภายหลังการหย่า เธอก็มิได้สมรสใหม่อีก เธอเสียชีวิตใน เซอร์รีย์ ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 สิริอายุ 87 ปี
แองเจิลแอร์ไลน์

แองเจิลแอร์ไลน์ (อังกฤษ: Angel Airlines) เป็นสายการบินที่ดำเนินการโดยกลุ่มยูคอม ได้รับอนุญาตจากกรมการบินพาณิชย์ให้เป็นสายการบินแห่งชาติสายที่สอง เปิดบริการครั้งแรกในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2541 ในเส้นทางกรุงเทพมหานครถึงเชียงใหม่ ในช่วงแรกมีเครื่องบินประจำการอยู่สองลำ คือรุ่น โบอิง 737 - 500 ความจุ 106 ที่นั่ง ที่เช่ามาจากมาเลเซียแอร์ไลน์ และรุ่น ดอร์เนียร์ 328 ความจุ 30 ที่นั่งเช่ามาจากสายการบินพีบีแอร์ จากนั้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2542 ได้เช่าเครื่องบินรุ่น โบอิง 737 - 400 เข้ามาเพิ่มเติมแต่ก็ประสบปัญหาขาดทุน แม้ว่าในช่วงเวลาก่อนปิดตัวลงจะมีการเช่าเครื่องบินรุ่น แอร์บัส เอ 300 - 600 จากสายการบินไชน่านอร์ทเวสแอร์ไลน์เข้ามาประจำการก็ตาม แต่ก็ไม่สามารถดำเนินกิจการต่อไปได้
เส้นทางการบินในอดีต

กรุงเทพมหานคร - ท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง
เชียงใหม่ - ท่าอากาศยานนานาชาติเชียงใหม่ (ท่าอากาศยานหลัก)
อุดรธานี - ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานี
ภูเก็ต - ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต
หลวงพระบาง - ท่าอากาศยานนานาชาติหลวงพระบาง
สิงคโปร์ - ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์
เชียงราย - ท่าอากาศยานนานาชาติแม่ฟ้าหลวงเชียงราย
ขอนแก่น - ท่าอากาศยานขอนแก่น
| ด ค ก สายการบินในประเทศไทย |
| --- | --- |
บริการเต็มรูปแบบ:  การบินไทย (ประจำชาติ) 
ต้นทุนต่ำ:  นกแอร์  ไทยแอร์เอเชีย  ไทยแอร์เอเชียเอ็กซ์  ไทยไลอ้อนแอร์  ไทยเวียดเจ็ทแอร์ 
ภูมิภาคและเช่าเหมาลำ:  บางกอกแอร์เวย์ส  เอ็มเจ็ท  สยามซีเพลน 
ขนส่งสินค้า:  เอพีไอคาร์โกแอร์ไลน์  เค-ไมล์ แอร์ 
อดีต:  แอร์อันดามัน  แอร์ฟีนิคซ์  แอร์สยาม  แอนเจิลแอร์ไลน์  เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์  ซิตี้แอร์เวย์  แฮปปี้แอร์  บิสิเนสแอร์  เจ็ทเอเซีย แอร์เวย์  กานต์แอร์  นิวเจนแอร์เวย์ส  ภูเก็ตแอร์  วัน-ทู-โก  โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์  อาร์แอร์ไลน์  พีบีแอร์  อาร์แอร์ไลน์  เอสจีเอแอร์ไลน์  สยามแอร์  สกายสตาร์แอร์เวย์  โซล่าแอร์  ไทยแอร์คาร์โก  เดินอากาศไทย  ไทยแปซิฟิกแอร์ไลน์  ไทยรีเจียนัลแอร์ไลน์  ไทยสกายแอร์ไลน์  ไทยไทเกอร์แอร์เวย์  ไทยเจ็ทส์  ยู แอร์ไลน์  วิสดอมแอร์เวย์  นกสกู๊ต  การบินไทยสมายล์ 
อนาคต:  พี 80 แอร์  เรียลลี่คูลแอร์ไลนส์  แลนด์ดาร์ชแอร์ไลน์
แองเการี ไรซ์

| แองเการี ไรซ์ |
| --- | --- |
ไรซ์ในปีค.ศ. 2020
เกิด: แองเการี อิซาเบล เทเรซา ไรซ์  (2001-01-01) 1 มกราคม ค.ศ. 2001 (24 ปี) ซิดนีย์, ออสเตรเลีย
สัญชาติ: ออสเตรเลีย
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2013–ปัจจุบัน
แองเการี อิซาเบล เทเรซา ไรซ์ (อังกฤษ: Angourie Isabel Teresa Rice, ออกเสียง: /æŋˈɡaʊri/; เกิด 1 มกราคม พ.ศ. 2544 ) เป็นนักแสดงหญิงชาวออสเตรเลีย เธอเริ่มอาชีพในฐานะนักแสดงเด็กโดยได้รับความสนใจจากบทบาทของเธอในเรื่อง These Final Hours และ The Nice Guys ต่อมาในปีค.ศ. 2024 เธอได้รับบทเป็น เคดี้ เฮรอน ตัวละครหลักจากภาพยนตร์เรื่อง ก๊วนสาวซ่าส์ วีนซะไม่มี
ชีวิตวัยเด็ก

ไรซ์ได้รับการตั้งชื่อตามเมืองแองเการีในนิวเซาท์เวลส์ที่คุณยายของเธออาศัยอยู่  เธอเกิดที่ซิดนีย์และอาศัยอยู่ในเมลเบิร์น โดยมีพ่อแม่ของเธอ เจเรมี ไรซ์ ซึ่งเป็นผู้กำกับ และ เคท ไรซ์ นักเขียน ซึ่งเธอได้เข้าเรียนที่ Princes Hill Secondary College จบการศึกษาในปี ค.ศ. 2018  เธออาศัยอยู่ที่เพิร์ธเป็นเวลาห้าปี และในมิวนิก ประเทศเยอรมนีเป็นเวลาหนึ่งปีก่อนที่จะย้ายกลับไปเมลเบิร์น
แอชลีย์ จอห์นสัน

| แอชลีย์ จอห์นสัน |
| --- | --- |
จอห์นสันในเดือนเมษายน ค.ศ. 2014
เกิด: แอชลีย์ ซูซาน จอห์นสัน  (1983-08-09) สิงหาคม 9, 1983 (41 ปี) คามาริลโล, แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1990–ปัจจุบัน
คู่รัก: ไบรอัน ดับเบิลยู. ฟอสเตอร์ (2012–ปัจจุบัน; หมั้น)
ญาติ: จอนนี่ แลง (พี่เขย)
แอชลีย์ ซูซาน จอห์นสัน (อังกฤษ: Ashley Suzanne Johnson; เกิด 9 สิงหาคม พ.ศ. 2526) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน
จอห์นสันเริ่มเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงเด็กสำหรับบทบาท คริสซี ซีเวอร์ ในซิทคอมเรื่อง โกรวิ่งเพนส์ (พ.ศ. 2533-2535) ในฐานะผู้ใหญ่ เธอมีบทบาททางโทรทัศน์ที่โดดเด่นที่สุดในบท แอมเบอร์ อาเหม็ดจากเรื่อง เดอะคิลลิ่ง (2011–2012) และเจ้าหน้าที่เอฟบีไอแพทเทอร์สันในซีรีส์เอ็นบีซีเรื่อง บลายด์สปอต (2015–2020) เธอเคยแสดงในภาพยนตร์ เช่น วอทวีเมนวอนต์ (2000), เดอะเฮลพ์ (2011), และ มัชอะโดอะเบ้าน้อตติ้ง (2012) นอกจากนี้ เธอยังเป็นสมาชิกในเว็บซีรีส์ของคริติคอลโรลเรื่อง ดันเจียนส์และดราก้อน (2015–ปัจจุบัน) และดำรงตำแหน่งประธานสาขาการกุศลของรายการมูลนิธิคริติคอลโรล ขณะเปิดตัวในปี ค.ศ. 2020
จอห์นสันเคยพากย์เสียงตัวละครการ์ตูน เช่น เกรทเชน กรุนด์เลอร์ ในเรื่อง รีเซส (1997–2001), เทอร์ร่าในเรื่อง ทีนไททันส์ (2004–2006) และ ทีนไททันส์โก!, จินเมย์ในเรือง ซุเปอร์โรบอตมังกี้ทีมไฮเปอร์ฟอซโก! (2004–2006), เกว็น เทนนีสันในแฟรนไชส์ เบ็นเท็น (2008–2014), รีเน็ต เทลลี่ในทีนเอจมิวแตนท์นินจาเทอทัลส์ (2012), ชิเซรุใน นารุโตะ: ชิบพูเดน (2015) และ ทิวลิป โอลเซนและเลก อินฟินิตี้เทรน (2019 –2020) บทบาทของเธอในวิดีโอเกมรวมทั้งการบันทึกเสียงและภาพเคลื่อนไหวของเอลลี่ในเรื่อง เดอะลาสออฟอัส (2013), เดอะลาสออฟอัส: เลฟท์บีไฮด์ (2014), และ เดอะลาสออฟอัส พาร์ท 2 (2020), เพตราใน มายน์คราฟท์: สตอรี่โหมด (2015–2016) และภาคต่อ (2017) รวมถึงเสียงของกอร์ทิสใน เทลส์ฟรอมเดอะบอร์เดอร์แลนด์ (2014)
ในบรรดารางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิงอื่น ๆ จอห์นสันเป็นผู้คว้ารางวัลบาฟต้าเกมส์อวอร์ดสาขาเพอร์ฟอร์เมอร์ถึง 2 ครั้ง โดยคว้ารางวัลละครั้งจากการแสดงของเธอในเกม เดอะเลทออฟอัส และ เดอะเลทออฟอัส: เลฟท์บีไฮด์ ทำให้เธอเป็นคนเดียวที่ได้รับรางวัลมากกว่าหนึ่งครั้ง เธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลจากการแสดงของเธอในเกม เดอะเลทออฟอัสพาร์ท 2
แอกทิไนด์

| เลขอะตอม | ชื่อไทย | ชื่ออังกฤษ | สัญลักษณ์ |
| --- | --- | --- | --- |
| 89 | แอกทิเนียม | Actinium | Ac |
| 90 | ทอเรียม | Thorium | Th |
| 91 | โพรแทกทิเนียม | Protactinium | Pa |
| 92 | ยูเรเนียม | Uranium | U |
| 93 | เนปทูเนียม | Neptunium | Np |
| 94 | พลูโทเนียม | Plutonium | Pu |
| 95 | อะเมริเซียม | Americium | Am |
| 96 | คูเรียม | Curium | Cm |
| 97 | เบอร์คีเลียม | Berkelium | Bk |
| 98 | แคลิฟอร์เนียม | Californium | Cf |
| 99 | ไอน์สไตเนียม | Einsteinium | Es |
| 100 | เฟอร์เมียม | Fermium | Fm |
| 101 | เมนเดลีเวียม | Mendelevium | Md |
| 102 | โนเบเลียม | Nobelium | No |
| 103 | ลอว์เรนเซียม | Lawrencium | Lr |
แอกทิไนด์ (อังกฤษ: Actinide) เป็น อนุกรมเคมีของธาตุ ในตารางธาตุ จำนวน 15 ตัว ตั้งแต่ ธาตุแอกทิเนียม ถึง ธาตุลอว์เรนเซียม
สิ่งที่น่าสนใจ ได้แก่
ชื่ออนุกรมมีที่มาจากชื่อธาตุแอกทิเนียม ซึ่งเป็นธาตุแรกในอนุกรม
ธาตุทุกตัวในอนุกรมมีเลขอะตอมสูง และเป็นธาตุหายาก
ธาตุทุกตัวในอนุกรมแอกทิไนด์อยู่ใน บล็อก-f ยกเว้นลอว์เรนเซียม
ธาตุทุกตัวในอนุกรมแอกทิไนด์เป็นธาตุกัมมันตรังสี มีเลขอะตอมสูง มีครึ่งชีวิตสั้น
เกลือแอกทิไนด์

ในกลุ่มธาตุแอกทิไนด์นี้ มีบางธาตุที่สามารถเป็นเกลือได้ เช่น ยูเรเนียมไทรคลอไรด์ (UCl3) เบอร์คีเลียมไทรคลอไรด์ (BkCl3) เป็นต้น
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สูตรเคมี | AcCl3 | UCl3 | NpCl3 | PuCl3 | AmCl3 | CmCl3 | BkCl3 | CfCl3 |
| เลขทะเบียน CAS | 22986-54-5 | 10025-93-1 | 20737-06-8 | 13569-62-5 | 13464-46-5 | 13537-20-7 | 13536-46-4 | 13536-90-8 |
| มวล | 333.386 | 344.387 | 343.406 | 350.32 | 349.42 | 344–358** | 353.428 | 357.438 |
| จุดหลอมเหลว |  | 837 °C | 800 °C | 767 °C | 715 °C | 695 °C | 603 °C | 545 °C |
| จุดเดือด |  | 1657 °C |  | 1767 °C | 850 °C |  |  |  |
โครงสร้างคริสตัล:  An3+: __  /  Cl−: __
Space group: P63/m
เลขโคออร์ดิเนชัน: An*[9], Cl [3]
| ค่าคงที่ของแลกทิช | a = 762 pm  c = 455 pm | a = 745.2 pm  c = 432.8 pm |  | a = 739.4 pm  c = 424.3 pm | a = 738.2 pm  c = 421.4 pm | a = 726 pm  c = 414 pm | a = 738.2 pm  c = 412.7 pm | a = 738 pm   c = 409 pm |
| สารประกอบ | สี | ความสมมาตรของคริสตัล, รูปแบบ | ค่าคงที่ของแลตทิช, Å (อังสตรอม)> a | ค่าคงที่ของแลตทิช, Å (อังสตรอม)> b | ค่าคงที่ของแลตทิช, Å (อังสตรอม)> c | ความหนาแน่น, g/cm3 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| AcF3 | ขาว | เฮกซะโกนัล, LaF3 | 4.27 | - | 7.53 | 7.88 |
| PaF4 | น้ำตาลเข้ม | โมโนคลินิก | 12.7 | 10.7 | 8.42 | – |
| PaF5 | ดำ | เททระโกนัล, β-UF5 | 11.53 | - | 5.19 | – |
| ThF4 | ไม่มีสี | โมโนคลินิก | 13 | 10.99 | 8.58 | 5.71 |
| UF3 | สีม่วงแดงเรื่อๆ | เฮกซะโกนัล | 7.18 | - | 7.34 | 8.54 |
| UF4 | เขียว | โมโนคลินิก | 11.27 | 10.75 | 8.40 | 6.72 |
| α-UF5 | น้ำเงินอ่อน | เททระโกนัล | 6.52 | - | 4.47 | 5.81 |
| β-UF5 | น้ำเงินอ่อน | เททระโกนัล | 11.47 | - | 5.20 | 6.45 |
| UF6 | ค่อนข้างเหลือง | ออกทอร์ฮอมบิก | 9.92 | 8.95 | 5.19 | 5.06 |
| NpF3 | ดำหรือม่วง | เฮกซะโกนัล | 7.129 | - | 7.288 | 9.12 |
| NpF4 | เขียวอ่อน | โมโนคลินิก | 12.67 | 10.62 | 8.41 | 6.8 |
| NpF6 | ส้ม | ออกทอร์ฮอมบิก | 9.91 | 8.97 | 5.21 | 5 |
| PuF3 | ม่วงน้ำเงิน | ไทรโกนัล | 7.09 | - | 7.25 | 9.32 |
| PuF4 | น้ำตาลอ่อน | โมโนคลินิก | 12.59 | 10.57 | 8.28 | 6.96 |
| PuF6 | น้ำตาลแดง | ออกทอร์ฮอมบิก | 9.95 | 9.02 | 3.26 | 4.86 |
| AmF3 | ชมพูหรือครีมอ่อน | เฮกซะโกนัล, LaF3 | 7.04 | - | 7.255 | 9.53 |
| AmF4 | ส้มแดง | โมโนคลินิก | 12.53 | 10.51 | 8.20 | – |
| CmF3 | จากน้ำตาลถึงขาว | เฮกซะโกนัล | 4.041 | - | 7.179 | 9.7 |
| CmF4 | เหลือง | โมโนคลินิก, UF4 | 12.51 | 10.51 | 8.20 | – |
| BkF3 | เขียวเหลือง | ไทรโกนัล, LaF3  ออกทอร์ฮอมบิก, YF3 | 6.97  6.7 | -  7.09 | 7.14  4.41 | 10.15  9.7 |
| BkF4 | - | Monoclinic, UF4 | 12.47 | 10.58 | 8.17 | – |
| CfF3 | -  - | ไทรโกนัล, LaF3  ออกทอร์ฮอมบิก, YF3 | 6. 94  6.65 | -  7.04 | 7.10  4.39 | – |
| CfF4 | -  - | โมโนคลินิก, UF4 โมโนคลินิก, UF4 | 1.242   1.233 | 1.047  1.040 | 8.126  8.113 | – |
เอคา-แอกทิไนด์

ธาตุในเอคา-แอกทิไนด์มีการต้นพบในบางธาตุ แต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกค้นพบ เข่น อูนควอด์เฮกเซียม เป็นต้น
ไอน์สไตเนียม ไทรไอโอไดต์ ส่องแสงในความมืด
แผนที่ภูมิลักษณ์

"แผนที่ภูมิลักษณ์"   (อังกฤษ: topographic map)  หรือ  "แผนที่ topographic"  ของระบบประสาท  เป็นการส่งข้อมูลอย่างเป็นระเบียบของพื้นผิวในร่างกายที่เกิดความรู้สึก  เช่นที่เรตินาหรือผิวหนัง  หรือในระบบปฏิบัติงานเช่นระบบกล้ามเนื้อ ไปยังโครงสร้างต่าง ๆ ของสมองในระบบประสาทกลาง
แผนที่ภูมิลักษณ์มีอยู่ในระบบรับความรู้สึกทั้งหมด  และในระบบสั่งการ  (motor system)  ต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก
ระบบสายตา

ระบบสายตาหมายถึงส่วนในระบบประสาทกลางที่ยังการเห็นให้เป็นไปได้ในสิ่งมีชีวิต
เป็นระบบที่แปลข้อมูลจากแสงในความถี่ที่เห็นได้เพื่อสร้างแบบจำลองของโลก.
ganglion cell ของเรตินาส่งข้อมูลอย่างเป็นระเบียบไปยัง lateral geniculate nucleus (LGN) ในทาลามัส  และจากนั้น  ไปยังคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ  (V1).
จุดที่อยู่ใกล้ ๆ กันบนเรตินา  มีนิวรอนที่อยู่ใกล้ ๆ กันเป็นตัวแทน  (คือเป็นแผนที่) ทั้งใน LGN ทั้งใน V1
การส่งและการรับข้อมูลเป็นระเบียบอย่างนี้เรียกว่า  topography  (ภูมิลักษณ์)
มีแผนที่ภูมิลักษณ์หลายประเภทในคอร์เทกซ์สายตา  เช่น  แผนที่ภูมิลักษณ์ของเรตินา (retinotopic map)  แผนที่ occular dominance และ แผนที่ทิศทาง  (orientation)
แผนที่ของเรตินาเป็นประเภทที่เข้าใจได้ง่ายที่สุดโดยความเป็นแผนที่ภูมิลักษณ์
คือเป็นแผนที่ที่ภาพที่ตกลงบนเรตินามีนิวรอนที่คอร์เทกซ์คือ LGN และ V1 เป็นตัวแทน
กล่าวโดยอีกนัยหนึ่ง  ถ้ามีจุดจุดหนึ่งในคอร์เทกซ์ที่เป็นตัวแทนของเรตินาเสียหาย  บุคคลนั้นก็จะเกิดดวงมืดในสายตา  คือจะไม่สามารถเห็นส่วนของภาพที่ตกลงบนเรตินาที่จุดในคอร์เทกซ์ที่เสียหายเป็นตัวแทนรองรับ
แม้แผนที่ทิศทาง  ก็เป็นแผนที่ภูมิลักษณ์ด้วย
ในแผนที่อย่างนี้  มีเซลล์ประสาทที่เลือกตอบสนองต่อรูปที่มีทิศทางโดยเฉพาะ  (เช่นเป็นรูปตั้งหรือรูปนอน)  และเมื่อรูปมีทิศทางเฉพาะนั้นมาอยู่ในลานรับสัญญาณของเซลล์  ก็จะเกิดการยิงศักยะงานในระดับที่สูงสุด
และเมื่อรูปนั้น  เคลื่อนไปจากลานรับสัญญาณของเซลล์  ระดับการยิงสัญญาณของเซลล์ก็จะลดลง
แผนที่ทิศทางเป็นแผนที่ภูมิลักษณ์เพราะว่าเซลล์ใกล้ ๆ กันเลือกตอบสนองต่อรูปที่มีทิศทางเดียวกัน
การจัดระเบียบโดยภูมิลักษณ์ของเรตินา  มีอยู่ในเขตต่าง ๆ ที่ประสาทนำเข้านำข้อมูลจากเรตินา  ไปยังโครงสร้างต่าง ๆ ใต้เปลือกสมอง  แล้วไปยัง  V1  และไปยังเขตสายตาในคอร์เทกซ์อื่น ๆ
คอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ  (V1 หรือเขตบร็อดแมนน์ 17)  เป็นคอร์เทกซ์เขตแรกที่รับข้อมูลสายตา
ระบบสายตา > ช่วงพัฒนาการ

สมมุติฐาน  Chemoaffinity hypothesis  ให้การสันนิษฐานว่า  มีเครื่องหมายเชิงเคมีกระจายโดยลาดระดับไปทั่วเรตินาและ superior colliculus
ซึ่งทำให้  retinal ganglion cell  สามารถรู้ว่าควรจะมี dendrite ไปสุดอยู่ที่ไหน
งานทดลองในตาประกอบของสัตว์ในสกุล  Xenopus  ซึ่งเป็นกบโดยมากอยู่ในน้ำในทวีปอัฟริกา  แสดงว่า  ไม่ใช่เพียงแต่  dendrite ของ RGC  เท่านั้นที่มีความเฉพาะเจาะจงเช่นนี้  แม้แต่แอกซอนของ RGC ก็มีความเฉพาะเจาะจงเช่นนี้เช่นเดียวกัน
คือ  แอกซอนต้องมีการร่วมมือกันเพื่อให้แน่ใจว่า  แอกซอนที่สื่อข้อมูลของเรตินาในจุดที่ใกล้ ๆ กัน  ไปสุดในเขตเดียวกันใน  superior colliculus
ระบบสายตา > ประเภทของแผนที่ภูมิลักษณ์ของเรตินา

แผนที่ตัวแทนที่หนึ่ง  (First-order representation)  เป็นแผนที่ที่จุดใกล้ ๆ กันที่อยู่ในส่วนครึ่งเดียวกันของเรตินา  ก็จะมีคอลัมน์ใกล้ ๆ กันในคอร์เทกซ์ซีกตรงข้ามเป็นตัวแทน  ตัวอย่างก็เช่น  แผนที่ใน V1
แผนที่ตัวแทนที่สอง  (Second-order representation)  หรือเรียกว่า  field discontinuity map  เป็นแผนที่มีระเบียบที่ดูเหมือนว่า  มีช่องหรือความไม่ต่อเนื่องกัน  (discontinuity)  ในลานสายตา  (visual field)  หรือในเรตินา
แผนที่ในเขตสายตา V2 และคอร์เทกซ์นอกคอร์เทกซ์ลาย (extrastriate cortex) อื่น ๆ  (คือเขตคอร์เทกซ์ที่มีระดับสูงกว่า V1) จัดเป็นแผนที่ตัวแทนที่สอง
ระบบการได้ยิน

ระบบการได้ยินเป็นระบบรับความรู้สึกสำหรับการได้ยิน  เป็นที่ที่สมองแปลข้อมูลจากความถี่คลื่นเสียง  เป็นการรับรู้เสียง
คลื่นเสียงเดินทางเข้าไปในหูผ่านรูหู
ไปถึงแก้วหู  เป็นที่ที่มีการถ่ายโอนคลื่นเสียงไปเป็นความสั่นสะเทือน
ซึ่งเดินทางไปตามกระดูกของหูชั้นใน  จนถึงอวัยวะรูปหอยโข่ง (cochlea) ในหูชั้นใน
ซึ่งเป็นที่มีการถ่ายโอนความสั่นสะเทือน  (คือข้อมูลเสียง)  ไปเป็นข้อมูลไฟฟ้า  โดยการยิงสัญญาณของเซลล์ขนใน  organ of Corti  ซึ่งเป็นส่วนของอวัยวะรูปหอยโข่ง
และ organ of Corti ก็ส่งแอกซอนอย่างเป็นระเบียบไปยังโครงสร้างต่าง ๆ ในก้านสมอง  คือ  cochlear nuclei  และ  inferior colliculus
ต่อจากนั้น  วิถีประสาทก็ดำเนินต่อไปยัง  medial geniculate nucleus ในทาลามัส  และไปยังคอร์เทกซ์การได้ยินปฐมภูมิ  (primary auditory cortex)
จุดที่อยู่ใกล้ ๆ กันบน  organ of Corti  ซึ่งรองรับเสียงที่มีความถี่ที่เฉพาะเจาะจง  มีตัวแทนเป็นนิวรอนที่อยู่ใกล้ ๆ กันในโครงสร้างต่าง ๆ ที่พึ่งกล่าวถึงในระบบประสาทกลาง  ระเบียบการส่งสัญญาณเช่นนี้เรียกว่า  tonotopy
ระเบียบแบบ  tonotopy  นี้เริ่มใน  cochlear  ซึ่งเป็นที่ที่เยื่อ  basilar membrane สั่นสะเทือนในตำแหน่งต่าง ๆ กันในด้านยาวขึ้นอยู่กับความถี่เสียง
ถ้า cochlea ที่ขดอยู่คลี่ออก  ตำแหน่งของเสียงความถี่สูงจะอยู่ที่ฐาน  และตำแหน่งของเสียงความถี่ต่ำจะอยู่ที่ปลาย
การจัดระเบียบแบบนี้ก็พบได้ในคอร์เทกซ์การได้ยิน  (auditory cortex)  ในสมองกลีบขมับด้วย
ในเขตสมองที่มีการจัดระเบียบแบบนี้  ความถี่เสียงเพิ่มขึ้นตามลำดับจากต่ำไปถึงสูงตามผิวคอร์เทกซ์  แต่ว่าจะเป็นความถี่เดียวกันสำหรับเซลล์ในแนวตั้งฉาก  (ที่เรียกว่าคอลัมน์ในคอร์เทกซ์)  กับผิวของคอร์เทกซ์
โดยทั่ว ๆ ไปสัตว์หนึ่ง ๆ มีแผนที่ tonotopic อย่างนี้หลายแผนที่กระจายไปตามผิวคอร์เทกซ์
ระบบรับความรู้สึกทางกาย

ระบบรับความรู้สึกทางกายประกอบด้วยตัวรับความรู้สึกและศูนย์ประมวลข้อมูลมากมายหลายแบบ  เพื่อจะก่อให้เกิดความรู้สึกเกี่ยวกับสัมผัส  อุณหภูมิ  อากัปกิริยา  และโนซิเซ็ปชั่น
ตัวรับความรู้สึกอยู่ที่ทั่วร่างกายรวมทั้งผิวหนัง เนื้อเยื่อบุผิว  อวัยวะภายใน  กล้ามเนื้อโครงร่าง กระดูก  และข้อต่อ
ตัวรับความรู้สึกที่หนัง  (cutaneous receptors)  ส่งแอกซอนอย่างเป็นระเบียบไปสู่ไขสันหลัง
และจากไขสันหลัง  โดยผ่านวิถีประสาทนำเข้าคือ dorsal column-medial lemniscus pathway และ spinothalamic tract  ไปยังทาลามัสและคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายปฐมภูมิ  (primary somatosensory cortex)
และในที่นี้ก็เช่นกัน  ที่จุดใกล้ ๆ กันที่ผิวหนังมีนิวรอนที่อยู่ใกล้ ๆ กันในโครงสร้างสมองที่พึ่งกล่าวถึง  เป็นตัวแทน  ระเบียบการส่งสัญญาณเช่นนี้เรียกว่า  somatotopy
cortical homunculus ของสมองมนุษย์   มองจากด้านข้าง
cortical homunculus ของสมองมนุษย์ มองจากด้านหน้าหรือหลัง
แผนผังสามัญที่แสดงแผนที่แบบ  somatotopic  อย่างหนึ่งเรียกว่า  cortical homunculus
ภาพในผังแสดงขนาดของคอร์เทกซ์ที่อุทิศกับเขตความรู้สึกต่าง ๆ ในร่างกายอย่างค่อนข้างจะแม่นยำ
นอกจากนั้นก็ยังแสดงด้วยว่า  คอร์เทกซ์ส่วนไหนเป็นตัวแทนของส่วนไหนในร่างกาย
ระบบสั่งการ

โดยที่ไม่เหมือนกับแผนที่ภูมิลักษณ์ของระบบรับความรู้สึก  นิวรอนของคอร์เทกซ์สั่งการ  (motor cortex)  เป็นเซลล์ประสาทในใยประสาทที่นำสัญญาณออกจากสมองแทนที่จะนำข้อมูลเข้าไปยังสมองเหมือนใยประสาทนำเข้า
ระบบสั่งการ  (motor system)  มีหน้าที่ในการสั่งการการเคลื่อนไหวใต้อำนาจจิตใจ  เปรียบเทียบกับการเคลื่อนไหวแบบรีเฟล็กซ์  ซึ่งเกิดที่ไขสันหลัง  ดังนั้น  การเคลื่อนไหวแบบรีเฟล็กซ์ไม่ได้เกิดที่คอร์เทกซ์สั่งการ
สัญญาณของคอร์เทกซ์สั่งการเดินทางผ่าน "Betz cell" ผ่าน "upper motor neuron" ผ่าน "corticospinal tract" 
ลงไปสุดที่  "ปีกหน้าของไขสันหลัง" (anterior horn of spinal cord) ซึ่งเป็นเขต[[เนื้อเทา]ที่ "lower motor neuron" ส่งสัญญาณไปที่  "นิวรอนสั่งการส่วนปลาย" ซึ่งส่งสัญญาณไปสุดที่  "กล้ามเนื้อ"  ที่อยู่ใต้อำนาจจิตใจ
ระบบสั่งการ > การเคลื่อนไหวไม่ต้องใช้แผนที่ภูมิลักษณ์

มีการเคลื่อนไหวหลายอย่างที่ไม่ต้องใช้แผนที่ภูมิลักษณ์  ไม่ต้องใช้แม้แต่สมอง
ตัวอย่างหนึ่งที่กล่าวไว้แล้วก็คือการเคลื่อนไหวที่เกิดจากรีเฟล็กซ์
ปฏิกิริยารีเฟล็กซ์เกิดขึ้นที่ไขสันหลังคือที่  อาร์กกิริยาสนองฉับพลัน  (reflex arc) 
ในมนุษย์   วงจรประสาทในอาร์กกิริยาสนองฉับพลันที่มี 1-2-3 ไซแนปส์หรือมากกว่านั้น,  นิวรอนใน  propriospinal tract, และนิวรอนที่เชื่อมทางประสาทในเนื้อเทา  (internuncial gray matter neuron)  มีบทบาทร่วมกันในการก่อให้เกิดสัญญาณรีเฟล็กซ์ในไขสันหลังที่ทำให้เกิดการทำงานในกล้ามเนื้อ
ศูนย์สั่งการในสมองของปลาหมึกสาย  (ซึ่งเป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังมีสมองใหญ่)  มีความเด่นในการควบคุมการเคลื่อนไหวที่ประกอบด้วยทักษะอย่างสูงโดยไม่ใช้แผนที่ภูมิลักษณ์ของร่างกาย  ซึ่งไม่เหมือนกับในสัตว์มีกระดูกสันหลัง
ระบบรับรส

ระบบรับรส (gustatory system) เป็นระบบความรู้สึกในการรับรส
และเหมือนกับกลิ่น  การรับรสเป็นการรับความรู้สึกเชิงเคมี
เซลล์รับรสอยู่ที่ปุ่มรับรส  (taste buds)  บนลิ้น
ลิ้นมีทั้งเซลล์ประสาทรับรสและเซลล์ประสาทรับแรงกล
แต่ว่า  ใยประสาทนำเข้าจากเซลล์รับรสและเซลล์รับแรงกลเดินทางขึ้นไปยังระบบที่ต่างกันในก้านสมอง
ยังไม่ชัดเจนว่า  ข้อมูลสองอย่างนี้ได้รับการแปลผลร่วมกันอย่างไรในคอร์เทกซ์
คอร์เทกซ์รับรสปฐมภูมิ  (primary gustatory cortex)  อยู่ใกล้กับเขตแผนที่ทางกายของลิ้น  (ซึ่งอยู่ในคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกาย) ใน  insular cortex  ซึ่งฝังลึกอยู่ในร่องด้านข้าง (lateral fissure)  ส่วนเขตรับรสทุติยภูมิอยู่ใน  operculum
ระบบรับรสส่วนปลายน่าจะรักษาความสัมพันธ์โดยเฉพาะระหว่างเซลล์ปุ่มรับรสที่ตอบสนองโดยเฉพาะต่อรสชาติหนึ่ง ๆ กับ ganglion cells ที่ส่งข้อมูลเกี่ยวกับรสนั้น
ความสัมพันธ์อย่างนี้สามารถอธิบายความเฉพาะเจาะจงของการตอบสนองในเส้นประสาทรับรสแต่ละเส้น  โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะว่า  ตัวรับรสหวาน  รสอุมามิ  และรสขม  ปรากฏในเซลล์รับรสที่ต่างพวกกัน
แม้ว่าหลักฐานทางกายวิภาคสำหรับความสัมพันธ์โดยเฉพาะอย่างนี้จะยังไม่มีในระดับของเซลล์รับรสหนึ่ง ๆ และ ganglion cell แต่ว่าความสัมพันธ์ระดับปุ่มรับรสหนึ่ง ๆ กับ ganglion cell ที่เชื่อมต่อกับปุ่มรับรสนั้น  สามารถแยกแยะได้ง่ายทางประสาทกายวิภาค
อย่างไรก็ดี  สำหรับรสชาติ  งานวิจัยที่พยายามระบุแผนที่ของเซลล์รับรสหรือรส  พบแต่ภูมิลักษณ์ที่คลุมเครือในสมอง
แต่ถึงอย่างนั้น  ganglion cell ก็ยังต้องมีใยประสาทส่งไปที่เซลล์รับรสประเภทต่าง ๆ และส่งพลังประสาทไปยังระบบประสาทกลางที่จัดเป็นระเบียบอย่างใดอย่างหนึ่ง
ประโยชน์

สำหรับเซลล์ประสาทแล้ว  การส่งสัญญาณไปไกล ๆ เปลืองพลังงานมาก  และยังมีปัญหาเกี่ยวกับการเสียเวลาอีกด้วย
ดังนั้น  การออกแบบที่ดีก็จะตั้งกลุ่มนิวรอนที่ต้องติดต่อกันและกันไว้ใกล้ ๆ กัน  (คือนิวรอนที่ต้องใช้ข้อมูลของแผนที่ก็ควรอยู่ใกล้ ๆ แผนที่)
การมีแผนที่ภูมิลักษณ์หลาย ๆ แผ่นมีผลดีอย่างหนึ่งคือ  แผนที่แต่ละแผ่นสามารถมีขนาดแตกต่างกัน  และมีรายละเอียดที่แตกต่างกันตามความต้องการ 
แผ่นที่ละเอียดก็จะต้องใช้นิวรอนเป็นจำนวนมากและมีขนาดใหญ่กว่าแผนที่แบบครอบคลุม  ซึ่งใช้นิวรอนน้อยกว่า
เทคนิคการระบุแผนที่ภูมิลักษณ์

มีหลายเทคนิคที่ใช้กำหนดแผนที่ภูมิลักษณ์ต่าง ๆ ในสมอง
ในยุคต้น ๆ ความมีอยู่ของแผนที่ภูมิลักษณ์ปรากฏด้วยการกระตุ้นคอร์เทกซ์ด้วยไฟฟ้า  ที่ใช้เพื่อสืบหารูปแบบของการชักเหตุโรคลมชัก,  ความสัมพันธ์ในสมองต่อตัวกระตุ้น,  และความบกพร่องที่เกิดขึ้นเนื่องจากรอยโรค
ส่วนหลายละเอียดของแผนที่ปรากฏในยุคต่อ ๆ มาด้วยการใช้เทคนิคการกระตุ้นและบันทึกสัญญาณด้วยไมโครอิเล็กโทรดที่กลายเป็นเทคนิคที่ใช้ทั่ว ๆ ไปในการแสดงแผนที่ความรู้สึกทางกาย  และหลังจากนั้น  ในการแสดงแผนที่ในระบบการได้ยินและระบบการเห็น  
ทั้งในโครงสร้างในคอร์เทกซ์และทั้งโครงสร้างใต้คอร์เทกซ์เช่น colliculus และ geniculate nucleus ที่อยู่ในทาลามัส
หลังจากนั้นมา Single-cell recording (การบันทึกสัญญาณในเซลล์เดียว),  Transcranial magnetic stimulation  (การกระตุ้นสมองผ่านกะโหลกด้วยแม่เหล็ก), การกระตุ้นคอร์เทกซ์ด้วยไฟฟ้า และการสร้างภาพสมองโดยกิจด้วยเรโซแนนท์แม่เหล็ก  (fMRI) ก็กลายเป็นเทคนิคที่ใช้ในการศึกษาแผนที่ต่าง ๆ ในสมอง
แผนที่ภูมิลักษณ์ที่มีอยู่แล้วก็ได้รับการศึกษาเพิ่มเติมโดยใช้ fMRI ด้วย
ตัวอย่างเช่น  ฮูเบลและวีเซิลเป็นผู้เริ่มต้นในการศึกษาแผนที่ภูมิลักษณ์ของเรตินาในคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิโดยใช้  single-cell recording
แต่พึ่งเร็ว ๆ นี้  ก็มีการทำภาพของแผนที่ภูมิลักษณ์ของเรตินาในคอร์เทกซ์และในเขตใต้เปลือกสมองอื่น ๆ เช่น lateral geniculate nucleus  ได้รับการพัฒนาขึ้นโดยใช้เทคนิค  fMRI