stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลของ แคร์รี อันเดอร์วูด
การเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล > 2012

| รางวัล | ประเภท |
| --- | --- |
54th Grammy Awards: Solo Country Vocal Performance, "Mama's Song"
47th Academy of Country Music Awards: Female Vocalist of the Year
47th Academy of Country Music Awards: Vocal Event of the Year, "Remind Me"
2012 CMC Australian Awards: International Artist of the Year
2012 CMC Australian Awards: Music Video of the Year, "Mama's Song"
2012 CMT Music Awards: 
2012 CMT Music Awards: Female Video of the Year, "Good Girl"
2012 CMT Music Awards: CMT Performance of the Year, "Just a Dream"/"Dream On" (collaboration with Steven Tyler)
2012 Teen Choice Awards: Choice Female Country Artist
สุชาดี มณีวงศ์

| สุชาดี มณีวงศ์ |
| --- | --- |
เกิด: 29 มีนาคม พ.ศ. 2489 (78 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศไทย 
บุตร: จุฬาพิช มณีวงค์ ดร.จุฬิศพงศ์ จุฬารัตน์ อลงค์กร จุฬารัตน์ อรอรีย์ จุฬารัตน์
อาชีพ: พิธีกร, นักพากย์
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2520 – ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: พิธีกรในรายการ กระจกหกด้าน (พ.ศ. 2526 – ปัจจุบัน)
โทรทัศน์ทองคำ: รายการสารคดียอดเยี่ยม  กระจกหกด้าน
เมขลา: ประเภทรายการความรู้และสาระดีเด่น  กระจกหกด้าน
สุชาดี มณีวงศ์ (เกิด 29 มีนาคม พ.ศ. 2489) หรือ โอป้า เป็นพิธีกรและนักพากย์ชาวไทย รู้จักในฐานะพิธีกรรายการกระจกหกด้าน สารคดีสั้นทางช่อง 7
ประวัติ

สุชาดี มณีวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2489 ที่จังหวัดพระนคร ประเทศไทย เข้าศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนใกล้บ้านคือ โรงเรียนศิริธนศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ ในวัยเยาว์สุชาดีเคยกล่าวไว้ว่า “ด้วยความเป็นลูกคนกลางจากบรรดาพี่น้องผู้หญิง 4 คน มีความรู้สึกว่าพ่อแม่ไม่รัก ต้องรักตัวเอง เเละค่อนข้างเข้มแข็งกว่าคนอื่น ทุกคนรู้สึกว่าเราต้องพึ่งตัวเองได้ เลยหัดคิดเอง ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง เริ่มหาเงินได้เองตั้งแต่ยังเป็นเด็กนักเรียน ระหว่างไปโรงเรียนผ่านตลาดเทเวศร์ จะแวะซื้อดอกกุหลาบ ดอกละ 1 สลึง ซื้อ 3 บาท แถม 3 ดอก แล้วเอาไปขายดอกละ 50 สตางค์ พยายามมองสิ่งที่เราเห็นว่าอะไรเป็นเงินเป็นทองได้ ทำให้มีเงินใช้จ่ายเวลาอยากจะซื้ออะไรพิเศษเป็นของตัวเอง”
หลังจบ ม.4 ที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์(หลังจากนั้น 1 ปี ถึงเป็นระบบ มศ.) ก็ออกมาเรียนเทียบ ม.5-ม.6 ส่วน ม.7-ม.8 แม้สุชาดีมั่นใจว่าสอบได้แต่เพราะอายุไม่ถึง ขาดไป 1 สัปดาห์ จึงหมดสิทธิ์สอบ เลยมาช่วยพ่อทำเสมียนสำนักงานทนายความพักใหญ่ ก็มีญาติมาชวนไปทำงานขายสบู่ ค่าแรงเดือนละ 600 บาท ไม่นานญาติจึงให้มาช่วยงานหาโฆษณาที่ “หนังสือพิมพ์ พิมพ์ไทย”
สุชาดีเริ่มต้นด้วยการหาโฆษณาย่อย บรรทัดละ 8 บาทต่อคอลัมน์นิ้ว จนกระทั่ง ไชยยงค์ ชวลิต เจ้าของหนังสือพิมพ์ พิมพ์ไทย ลาออก กลุ่มคนที่ทำอยู่ย้ายออกไปตั้งหนังสือพิมพ์บ้านเมือง ทำให้พิมพ์ไทยขาดคน สุชาดีจึงได้มาเขียนคอลัมน์และทำข่าวสังคม ทำให้รู้จักคนเพิ่มมากขึ้น กระทั่งหนังสือพิมพ์ปิดกิจการ ก็ผันตัวมาทำงานด้านละคร ระหว่างนั้นมีงานพิเศษช่วยเพื่อนที่ทำโฆษณา เก็บเงินทุนหมุนเวียน หางานโฆษณา
ยังมีโอกาสได้เป็นผู้บริหารสถานีวิทยุ 2 แห่ง คือ อสมท. ความถี่ 95.0 เมกะเฮิรตซ์ (MHz) เอฟเอ็ม สตูดิโอ มัลติเพล็กซ์ และสถานีวิทยุรักษาดินแดน เอฟเอ็ม 96.0 เมกะเฮิรตซ์
ขณะที่ทำงานอย่างตั้งใจ การใช้ชีวิตของสุชาดี เรียกได้ว่าเป็นผู้หญิงก๋ากั่น ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ กระทั่งหักดิบเลิกทุกอย่างในวันเดียวตอนอายุ 30 ปี
“เป็นวันที่ได้ไหว้พระวันแรก ตอนนั้นได้พบหลวงปู่คำดี ปภาโส พระอริยเจ้าศิษย์กรรมฐานสายท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ที่มาผ่าตัดตาที่โรงพยาบาลจักษุรัตนิน ได้ขอกรรมฐานจากท่าน จากนั้นก็นั่งสมาธิ ถือศีลเรื่อยมา” สุชาดีกล่าว
การเข้าหาทางธรรมในครั้งนั้นทำให้เกิดชื่อรายการสารคดี “กระจกหกด้าน” ขึ้น สุชาดีขณะเป็นผู้บริหารสถานีวิทยุ รด. 96.0 เมกะเฮิรตซ์ มีหัวหน้าสถานีเป็นคนนั่งวิปัสสนา ถวายตัวเป็นลูกศิษย์ของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) ได้คุยเรื่องธรรมะ เรื่องนั่งสมาธิ บอกว่า สมเด็จฯสอนเรื่องทิศ 6 พอทำสารคดีเลยนำชื่อ “กระจกหกด้าน” มาใช้
แรงจูงใจที่สุชาดีอยากทำสารคดีเพราะเคยทำละครเรื่อง “จากแฟ้มประวัติอาชญากรรม” โดยเพื่อนที่เป็นผู้สื่อข่าวสายอาชญากรรมช่วยเจรจากับ พล.ต.อ.มนต์ชัย พันธุ์คงชื่น ซึ่งเป็นอธิบดีกรมตำรวจในขณะนั้น เพื่อขอแฟ้มคดีที่ปิดคดีแล้วมาทำละครเป็นตอนต่างๆ เช่น ตอนตี๋ใหญ่ ตอนกินฟรี
สุชาดีให้สัมภาษณ์ว่า
“เราเอา “กระจกหกด้าน” ไปเสนอช่อง 7 เขาอยากได้พอดี ตอนเเรกคิดไว้จะทำอาทิตย์ละ 1 วัน ก็ได้ทำ 7 วัน ช่วงนั้น พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี มีโครงการประหยัดไฟ ให้ปิดไฟตอน 18.00-20.00 น. รายการของเราอยู่ก่อนปิดไฟพอดี คนเลยดูรายการเยอะมาก”
กระจกหกด้านเริ่มออกอากาศครั้งแรก เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2526 นับเป็นรายการสารคดีที่มีระดับความนิยมสูงสุด ชื่อรายการ กระจกหกด้าน มาจากคำสอนของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) ที่ว่า คนเราทุกวันนี้ ดีแต่ส่องกระจกด้านหน้าแต่เพียงด้านเดียว ให้เอากระจกหกด้านมาส่องเสียบ้าง แล้วจะเห็นเอง
สันติ กีระนันทน์

| ผู้ช่วยศาสตราจารย์สันติ กีรนันทน์ท> ช., ท.ม..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 (62 ปี)
พรรคการเมือง: ชาติไทยพัฒนา (2566–2567)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: พลังประชารัฐ (2562–2565)   สร้างอนาคตไทย (2565–2566)
ศิษย์เก่า: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สันติ กีระนันทน์ (เกิด 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505) เป็นอดีตรองหัวหน้าพรรคชาติไทยพัฒนา อดีตเลขานุการคณะที่ปรึกษาว่าการกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคพลังประชารัฐ อดีตกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงอุตสาหกรรม เป็นหนึ่งในคณะทำงานด้านเศรษฐกิจของพรรคพลังประชารัฐที่นำโดย สมคิด จาตุศรีพิทักษ์
ประวัติ

สันติ กีระนันทน์ เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบการศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาโท ระดับละ 2 ปริญญา คือ บัญชีบัณฑิต (การบัญชี) เกียรตินิยม จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เศรษฐศาสตรบัณฑิต (เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ปริญญาโท วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (Computer Science) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และพาณิชยศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารธุรกิจ) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นอกจากนั้นเขายังจบการศึกษาระดับปริญญาเอก บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต (Finance) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภายใต้โครงการนานาชาติ (International Program) ร่วมผลิตดุษฎีบัณฑิตทางบริหารธุรกิจร่วม 3 สถาบัน คือ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และสถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์ (Joint Doctoral program in Business Administration - JDBA) ซึ่่งได้รับการสนับสนุนจาก Canadian International Development Agency (CIDA) โดยเขาได้รับ Merit Award ตลอดการเรียนในหลักสูตร
การทำงาน

สันติ กีระนันทน์ เคยทำงานเป็นอาจารย์ประจำคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีตำแหน่งทางวิชาการเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ในสาขาวิชาบริหารธุรกิจ เคยดำรงตำแหน่งคณบดีคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรังสิต ตามคำชักชวนของ ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ เคยทำงานในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ตำแหน่งรองผู้จัดการ โดยรับผิดชอบสายงานการตลาดผู้ลงทุน และการตลาดผู้ระดมทุน เป็นผู้ริเริ่มการจัดทำ Live platform เพื่อสนับสนุนให้เกิดการสนับสนุน startup โดยใช้กลไกตลาดทุน นอกจากนั้น เขายังเคยดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ บริษัท ทริส คอร์ปอเรชั่น จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทที่ปรึกษาผู้ประเมินผลงานของหน่วยงานราชการและรัฐวิสาหกิจ และบริษัท ทริสเรทติ้ง จำกัด ซึ่งเป็นสถาบันจัดอันดับเครดิตสัญชาติไทย เพียงบริษัทเดียวในประเทศไทย โดยทำงานอยู่ใน 2 บริษัทดังกล่าวเป็นเวลา 5 ปี ก่อนจะกลับมาทำงานที่ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
หลังจากออกจากตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ก็ได้ดำรงตำแหน่ง กรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรี ประจำกระทรวงอุตสาหกรรม เป็นผู้สร้าง InnoSpace เพื่อสนับสนุนให้เกิด startup ในประเทศไทย โดยได้รับความร่วมมือในการก่อตั้งจาก CyberPort, Hong Kong.
เขาเข้ามาทำงานร่วมกับพรรคพลังประชารัฐโดยการชักชวนของ สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ เป็นหนึ่งในผู้ที่ขับเคลื่อนเบื้องหลังการทำนโยบายพรรคชุด "ประชารัฐ" ร่วมกับ นฤมล ภิญโญสินวัฒน์ และ วิเชียร ชวลิต
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ผศ.ดร.สันติ ได้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคพลังประชารัฐ ในลำดับที่ 6 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก โดยสันติ เป็นสมาชิกในกลุ่ม 4 กุมารในพรรคพลังประชารัฐ ต่อมาเขาได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พร้อมกับ สุพล ฟองงาม เพื่อไปร่วมงานกับ พรรคสร้างอนาคตไทย ของสมคิด จาตุศรีพิทักษ์ และได้รับหน้าที่เป็นรองหัวหน้าพรรคสร้างอนาคตไทย ต่อมาในปี 2566 เขาได้ลาออกจากทุกตำแหน่งในพรรคสร้างอนาคตไทย และเข้าร่วมงานกับพรรคชาติไทยพัฒนา
ต่อมาในวันศุกร์ที่ 16 สิงหาคม 2567 สันติได้ประกาศลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคชาติไทยพัฒนาทำให้พ้นจากตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคทันที โดยสาเหตุมาจากการที่วราวุธ ศิลปอาชาหัวหน้าพรรคพร้อม ส.ส. ของพรรคพร้อมใจกันโหวตให้แพทองธาร ชินวัตรเป็นนายกรัฐมนตรีโดยไม่ผ่านการประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคก่อน โดยมีกระแสข่าวว่ามีกรรมการบริหารพรรคอีกหลายคนเตรียมที่จะลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคด้วยเช่นกัน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2564 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
วิก โจว

| โจว ยฺหวีหมิน |
| --- | --- |
โจว ยฺหวีหมิน ณ งานแจกลายเซ็นของซิวเจี๋ยข่าย
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1981-06-09) 9 มิถุนายน ค.ศ. 1981 (43 ปี) อี๋หลาน ประเทศไต้หวัน
คู่สมรส: รีน หยู (สมรส 2015)
บุตร: 1 คน
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง
ปีที่แสดง: 2001–ปัจจุบัน
สังกัด: Sony Music Entertainment
โจว ยฺหวีหมิน หรือ วิก โจว (จีน: 周渝民; พินอิน: Zhōu Yúmín; เกิด 9 มิถุนายน ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไต้หวัน เป็นที่รู้จักจากบทบาท "ฮวาเจ๋อเล่ย" ในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง รักใสใส หัวใจสี่ดวง (2001) และเป็นสมาชิกของวงเอฟโฟร์ ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น JVKV
ผลงานเพลง > ร่วมกับวงเอฟโฟร์

2007 Waiting For You (在這裡等你)
2002 Fantasy 4ever (煙火的季節)
2001 Meteor Rain (流星雨)
ผลงานเพลง > อัลบั้มเดี่ยว

2007 I'm not F4 (我不是F4)
2003 Remember, I Love You (記得我愛你)
2002 Make a wish
ผลงานเพลง > เพลงประกอบละคร

F4 - Zai Zhe Li Deng Ni (在這裡等你) Waiting For You, Wish To See You Again (2008)
F4 - Ti Yan (體驗) Experience, Wish To See You Again (2008)
Ai Shang Zhe Shi Jie (愛上這世界) Fall in Love With This World, Sweet Relationship (2007)
Shou Xi De Wen Rou (熟悉的溫柔) Familiar Gentleness, Silence (2006)
Rang Wo Ai Ni (讓我愛你) Let Me Love You, Mars (2004)
Wo Hu Xi Ni (我呼吸你) I Breath You, Love Storm (2003)
Wen Rou De Wan An (溫柔的晚安) A Gentle Goodnight, Come To My Place (2002)
Love for Loving You, Come To My Place (2002)
F4 - Jue Bu Neng Shi Qu Ni (絕不能失去你) Can't Lose You, Meteor Garden II (2002)
F4 - Yan Huo De Ji Jie (煙火的季節) The Season of Fireworks, Meteor Garden II (2002)
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

Perfect Couple (2017)
Z Storm II (2016)
Go Lala Go (2015)
Detective Gui (2015)
Don't Go Breaking My Heart 2 (2014)
A Moment of Love (2013)
Day of Redemption (2013)
Saving General Yang (2013)
New Perfect Two (2012)
Sleepless Fashion (2011)
Love You Ten Thousand Years (2010)
Tea Fight (2008)
Linger (2008)
ผลงานด้านการแสดง > ละคร

เพลงพิณโอบใจเพียงใจในเพลงพิณ (烈火如歌)The Flame's Daughter
(2018)
The King's Woman เล่ห์รัก บัลลังก์เลือด {Lie Huo Ru Ge} (2018)
Gui Zhong Mei Ren (2017)
โฮม สงครามและความรัก Home (JZTV, 2012)
The Last Night of Madam Chin (CCTV, 2009)
คู่หูฟัดเต็มสปีด Black & White (PTS, 2009)
เติมฝันวันรัก Wish to See You Again (CTS, 2008)
เมนูรักเชฟมือใหม่ Sweet Relationship (CTS, 2007)
ปาฏิหาริย์รักจากดวงดาว Silence (CTV, 2006)
ลุ้นรักนักบิด Mars (CTS, 2004)
พายุหมุนลุ้นรัก Love Storm (CTS, 2003)
รักใสใส หัวใจสี่ดวง ภาค2 Meteor Garden II (CTS, 2002)
ตามฝันฉันแลละเธอ Come to my place (CTV, 2002)
เทพบุตรถังแตก Poor Prince Taro (CTS, 2001)
รักใสใส หัวใจสี่ดวง ภาคพิเศษ Meteor Rain (CTS, 2001)
รักใสใส หัวใจสี่ดวง Meteor Garden (CTS, 2001)
แหล่งข้อมูลอื่น

โจวอี๋หมิน vic f4 เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เฟซบุ๊ควงเอฟโฟร์
Vic Zhou Yumin (วิก โจว อี๋หมิน )
สองหัวใจนี้เพื่อเธอ

| สองหัวใจนี้เพื่อเธอ |
| --- | --- |

สร้างโดย: บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด
เขียนโดย: จินโจว
กำกับโดย: ชุดาภา จันทเขตต์
แสดงนำ: มาริโอ้ เมาเร่อ ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง ณปภา ตันตระกูล ปรมะ อิ่มอโนทัย
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: หัวใจให้เธอ - ศรัณยู วินัยพานิช
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: เหตุผลของคนไม่ดี - โอปอล์ ประพุทธ์ พิมพามา
จำนวนตอน: 12 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ปิยะ เศวตพิกุล
ความยาวตอน: 2 ชั่วโมง 30 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 8 ตุลาคม พ.ศ. 2558 – 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
สองหัวใจนี้เพื่อเธอ (ชื่อภาษาอังกฤษ : Two Spirits' Love) เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนว โรแมนติก-ดราม่า-คอมเมดี-แฟนตาซี นำแสดงโดย มาริโอ้ เมาเร่อ, ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2558ถึงวันที่18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558ออกอากาศทุกวันพุธ–พฤหัสบดี เวลา 20.20-  22.50 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด โดยผู้จัด ปิยะ เศวตพิกุล, ชุดาภา จันทเขตต์ ดัดแปลงจากบทประพันธ์โดย จินโจว บทโทรทัศน์โดย สร้างสรรค์, หลี่เจิน, โซนิกซ์ ทีม ควบคุมการดำเนินงานโดย ปิยะ เศวตพิกุล กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์
โดยละครโทรทัศน์เรื่องนี้ได้มีการออกฉายในประเทศจีนด้วย
นักแสดงนำ

มาริโอ้ เมาเร่อ  รับบทเป็น  ธรรณธร / หลวงวรงค์ฤทธิรอน (อดีต)
ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง  รับบทเป็น  เกวลิน / แก้วกุลวรินทร์ (คุณแก้ว) (อดีต)
ณปภา ตันตระกูล  รับบทเป็น  แชมเปญ / คุณเกศ (อดีต)
ปรมะ อิ่มอโนทัย  รับบทเป็น  กรณ์
วิศรุต หิรัญบุศย์  รับบทเป็น  เมฆ
ณัฏฐพงษ์ ชาติพงษ์  รับบทเป็น  ไอ้ปู่
สาวิตรี สุทธิชานนท์  รับบทเป็น  ยุ้ย
ศุกล ศศิจุลกะ  รับบทเป็น  กนก (พ่อเด่น)
ปวีณา ชารีฟสกุล  รับบทเป็น  กรุณา (แม่บัว)
ภูดิศ ว่องตระกูล  รับบทเป็น  ทนง / ขวัญวงษ์ (อดีต)
กษมา นิสสัยพันธ์  รับบทเป็น  พลเทพ
สุปราณี เจริญผล  รับบทเป็น  ชัญญา
ฝันดี จรรยาธนากร  รับบทเป็น  ใหญ่
จุ๊บจิ๊บ เชิญยิ้ม  รับบทเป็น  ต๋อง
สรรเพชร สายน้ำเย็น  รับบทเป็น  แม็ค
เกล้าแก้ว สินเทพดล  รับบทเป็น  อณิมา (นิ)
ธนลภย์ ปรีดามาโนช  รับบทเป็น  หมอกฤต
จิราภา จิตร์ระเบียบ รับบทเป็น แพม
นักแสดงนำ > นักแสดงรับเชิญ

สุริยา เยาวสังข์  รับบทเป็น  ขุนวิจิตร
กวินนา สุวรรณประทีป  รับบทเป็น
ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์  รับบทเป็น  ซินแส
ด.ช.ภคพล ตัณฑ์พาณิชย์  รับบทเป็น ธรรณธร (ตอนเด็ก)
ด.ญ.ทิพย์รดา ไมเออร์  รับบทเป็น เกวลิน (ตอนเด็ก)
ด.ญ.ชวัลรัตน์ เจนจิตรานนท์ รับบทเป็น คุณแก้ว (ตอนเด็ก)
แหล่งข้อมูลอื่น

สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ที่สยามโซน
สองหัวใจ หนึ่งรักเดียว

| สองหัวใจ หนึ่งรักเดียว |
| --- | --- |
กำกับ: โทโมมิ โมจิซึกิ
เขียนบท: เคอิโกะ นิวะ
อำนวยการสร้าง: โนโซมุ ทาคาฮาชิ โทชิโอะ ซูซูกิ เซจิ โอคุดะ
นักแสดงนำ: โนบุโอ โทบิตะ โทชิฮิโกะ เซกิ ยูโกะ ซากาโมโตะ
กำกับภาพ: เนายะ ทานากะ
ตัดต่อ: ทาเคชิ เซยามะ
ดนตรีประกอบ: ชิเงะรุ นากาตะ
บริษัทผู้สร้าง: สตูดิโอจิบลิ 
วันฉาย: 5 พฤษภาคม 2536
ความยาว: 72 นาที
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น อังกฤษ ไทย ภาษาอื่นๆ
สองหัวใจ หนึ่งรักเดียว (ญี่ปุ่น: 海がきこえる; โรมาจิ: Umi ga Kikoeru) หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า "Ocean Waves" เป็นภาพยนตร์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่สร้างโดยสตูดิโอจิบลิกำกับโดย โทโมมิ โมจิซึกิ ดัดแปลงจากนวนิยาย I can hear the sea ของ ซาเอโกะ ฮิมุโระ
เนื้อเรื่อง

เรื่องราวที่เกิดขึ้นในจังหวัดโคจิ ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะชิโกะกุ เกี่ยวกับรักสามเส้า ที่เกิดขึ้นระหว่างเพื่อนสนิท 2 คนและหญิงสาวคนใหม่ผู้ซึ่งเพิ่งย้ายมาจากโตเกียว แกนของเรื่องก็คือ การปรับตัวที่ยากยิ่งของหญิงสาวผู้มาใหม่ต่อคนอื่นๆ ในห้องเรียนของเธอ
ตัวละคร

ทาคุ โมริสากิ (ญี่ปุ่น: 杜﨑 拓; โรมาจิ: Morisaki Taku)
ทาคุเด็กหนุ่มใสซื่อที่เป็นเพื่อนสนิทกันกับมัตสึโนะโดยที่พวกเขาทั้งสองนั้นรู้จักกันตอนอยู่ม.3ช่วงที่มีเหตุการณ์ประท้วงต่อทางโรงเรียนที่ไม่ยอมจัดทริปทัศนศึกษาเพราะคะแนนสอบเอ็นทรานซ์ของรุ่นพี่ม.6นั้นต่ำกว่าเกณฑ์ที่ทางโรงเรียนนั้นคาดหวังไว้ทาคุทำงานพาร์ทไทมอยู่ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในห้างที่อยู่ใกล้ๆกันกับโรงเรียนมัธยมโคจิโดยทำงานเป็นเด็กล้างจานกับคอยรับส่งของให้ทาคุได้ไปรู้จักกันกับริคาโกะผ่านทางมัตสึโนะเพื่อนสนิทของเขาที่แนะนำให้รู้จักเธอทาคุมีเพื่อนที่รู้จักด้วยกันอีกคนคือยามาโอะในช่วงแรกทาคุดูจะไม่ค่อยสนิทอะไรกันมากกับริคาโกะแต่พอนานวันเข้าทาคุเริ่มมีความเป็นห่วงเธอมากขึ้นจนไปเตะตากับเพื่อนสนิทของเขามัตสึโนะที่ชอบใจในตัวริคาโกะอยู่ด้วยคนทาคุมีนิสัยเป็นคนที่ชอบพูดตรงๆแบบขวานผ่าซากแต่ลึกๆในใจที่เขาพูดตรงๆไปนั้นเพราะความเป็นห่วงเพื่อนร่วมชั้นเรียนด้วยกันกับเขาหลังจากที่เรียนจบมัธยมปลายเขาได้ไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยในโตเกียวและได้อาศัยเช่าห้องอยู่ที่อพาร์ทเมนต์ใกล้กับสวนชะกุจิอิ (ญี่ปุ่น: 石神井公園; โรมาจิ: Shakujii Kōen)ส่วนบ้านที่เขาอาศัยอยู่กับพ่อและแม่ที่โคจินั้นอยู่ใกล้กับบริเวณเชิงภูเขาโกไดทางตอนใต้ของเมืองโคจิ
ริคาโกะ มุโตะ (ญี่ปุ่น: 武藤 里伽子; โรมาจิ: Muto Rikako)
ริคาโกะเป็นหญิงสาววัยรุ่นที่ต้องจำใจย้ายออกมาจากกรุงโตเกียวพร้อมกับแม่และน้องของเธอเพราะเนื่องมาจากปัญหาภายในครอบครัวของริคาโกะที่เกิดจากพ่อกับแม่ของริคาโกะทะเลาะกันเรื่องที่พ่อริคาโกะไปมีชู้หลังจากที่ริคาโกะย้ายมาอยู่ที่เมืองโคจิและสมัครเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมโคจิเธอก็ได้รู้จักกันกับมัตสึโนะเป็นคนแรกก่อนหน้าที่จะได้ไปรู้จักกับทาคุซึ่งในตอนแรกของการเปิดเทอมเธอจะอยู่ห้องเดียวกันกับมัตสึโนะแต่ในเทอมต่อมาเธอจะย้ายมาเรียนอยู่ห้องเดียวกันกับทาคุและได้สนิทกับยูมิซึ่งเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอในโรงเรียนนี้ริคาโกะมีความเก่งในด้านกีฬาและด้านการเรียนเป็นอย่างมากแต่เธอเป็นคนที่เข้าสังคมไม่เก่งเพราะเนื่องจากเพื่อนร่วมชั้นเรียนด้วยกันที่อิจฉาเธอเพราะด้วยความที่ว่าเธอนั้นเก่งกว่าพวกเขาทั้งหมดริคาโกะมักจะมีนิสัยที่เห็นแก่ตัวและเอาแต่ใจตัวเองเป็นส่วนใหญ่แต่ในความเป็นจริงเธอแค่ต้องการคนที่เข้าใจกันและอยู่กับเธอได้หลังจากที่เรียนจบริคาโกะสอบติดมหาวิทยาลัยโคจิแต่เธอก็ได้แอบไปสมัครสอบมหาวิยาลัยในโตเกียวและเธอก็สอบติดเช่นกันจนทำให้เธอตัดสินใจเรียนต่อที่โตเกียวแทนเพราะความสบายใจกว่า
ยูทากะ มัตสึโนะ (ญี่ปุ่น: 松野 豊; โรมาจิ: Matsuno Yutaka)
เพื่อนสนิทของทาคุที่ได้รู้จักกันกันตอนที่มีเหตุการณ์ประท้วงทริปทัศนศึกษาของทางโรงเรียนมัตสึโนะมีความชอบในตัวริคาโกะตั้งแต่ที่เธอย้ายมาเรียนที่นี้เขามักจะแสดงออกถึงความเป็นห่วงในตัวริคาโกะเป็นระยะๆอย่างเช่นช่วงที่ริคาโกะป่วยเขาก็ตามไปเยี่ยมเธอถึงที่บ้านด้วยแต่บางทีมันก็มากเกินไปจนทำให้ริคาโกะรู้สึกอึดอัดเวลาที่มัตสึโนะถามถึงเรื่องต่างๆของเธอจนว่าถูกเธอต่อว่าใส่ซึ่งเป็นจุดพลิกที่ทำให้ผลการเรียนของเขานั้นตกต่ำลงเป็นอย่างมากด้วยหลังจากที่เรียนจบเขาได้ไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยเกียวโต
การสร้าง

ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างโดยสตูดิโอจิบลิ เพื่อจะเปิดโอกาสให้เหล่ามือใหม่ได้ทำภาพยนตร์ในวงเงินที่ไม่มากนัก แต่อย่างไรก็ตาม ทุกอย่างเสร็จสิ้นลงด้วยสภาวะเกินวงเงินและเกินเวลาที่วางเอาไว้
สปิตซ์

สปิตซ์ (Spitz) อาจหมายถึง
สปิตซ์ (พันธุ์สุนัข)
สปิตซ์ (วงดนตรี) วงดนตรีจากประเทศญี่ปุ่น
ห่วงโซ่โปรตอน–โปรตอน

ห่วงโซ่โปรตอน–โปรตอน (proton–proton chain) คือหนึ่งในปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันชนิดหนึ่งในจำนวนสองรูปแบบ ซึ่งดาวฤกษ์ใช้ในการแปลงไฮโดรเจนไปเป็นฮีเลียม ปฏิกิริยาอีกชนิดหนึ่งคือวงจรซีเอ็นโอ (วงจรปฏิกิริยาคาร์บอน–ไนโตรเจน–ออกซิเจน) สำหรับห่วงโซ่โปรตอน–โปรตอนนั้นจะเกิดในดาวฤกษ์ที่มีขนาดประมาณดวงอาทิตย์หรือเล็กกว่า
โดยปกติแล้ว ฟิวชันของโปรตอน–โปรตอน เกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่ออุณหภูมิ (หรือพลังงานจลน์) ของโปรตอนนั้นสูงมากจนสามารถเอาชนะแรงไฟฟ้าสถิตร่วมหรือ แรงผลักเนื่องจากประจุไฟฟ้าบวก (Coulomb repulsion)  อาร์เธอร์ สแตนลีย์ เอ็ดดิงตัน เป็นผู้เสนอทฤษฎีนี้เมื่อช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 ว่า ปฏิกิริยาห่วงโซ่โปรตอน–โปรตอนเป็นหลักการพื้นฐานซึ่งดวงอาทิตย์และดาวฤกษ์อื่น ๆ ใช้ในการเผาผลาญตนเอง ในยุคนั้นเชื่อกันว่าอุณหภูมิของดวงอาทิตย์ต่ำเกินไปที่จะฝ่ากำแพงคูลอมบ์ได้ แต่หลังจากวิวัฒนาการด้านกลศาสตร์ควอนตัม จึงมีการค้นพบอุโมงค์ควอนตัมของฟังก์ชันคลื่นของโปรตอนซึ่งทำให้สามารถเกิดปฏิกิริยาฟิวชั่นได้ที่อุณหภูมิที่ต่ำกว่าที่เคยคาดการณ์กันไว้ตามหลักของฟิสิกส์ดั้งเดิม
อย่างไรก็ดี ยังไม่เป็นที่เข้าใจกันดีนักว่า ปฏิกิริยาห่วงโซ่โปรตอน–โปรตอน ดำเนินไปอย่างไร เนื่องจากผลผลิตจากปฏิกิริยาที่เห็นชัดที่สุด คือฮีเลียม-2 นั้นเป็นสสารที่ไม่เสถียรและจะแยกตัวออกกลายไปเป็นคู่โปรตอนตามเดิม ในปี ค.ศ. 1939 ฮันส์ เบเทอได้เสนอว่า โปรตอนตัวหนึ่งอาจจะสลายตัวให้อนุภาคบีตากลายไปเป็นนิวตรอนผ่านอันตรกิริยาอย่างอ่อนระหว่างช่วงเวลาสั้นๆ ของการเกิดฟิวชั่น ทำให้ได้ดิวเทอเรียมขึ้นมาเป็นผลผลิตแรกในห่วงโซ่ปฏิกิริยา แนวคิดนี้เป็นส่วนหนึ่งที่ปรากฏอยู่ในทฤษฎีการสังเคราะห์นิวเคลียสของดาวฤกษ์ ซึ่งเป็นผลงานที่ทำให้เบเทอได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์
ดูเพิ่ม

วงจรซีเอ็นโอ
กระบวนการทริปเปิลอัลฟา
สโมสรฟุตบอลลินฟีลด์

สโมสรฟุตบอลลินฟีลด์ เป็นสโมสรฟุตบอลกึ่งอาชีพตั้งอยู่ที่เบลฟาสต์ในไอร์แลนด์เหนือ ปัจจุบันแข่งขันในเอ็นไอเอฟแอล พรีเมียร์ชิป ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของระบบลีกฟุตบอลไอร์แลนด์เหนือ สโมสรก่อตั้งใน ค.ศ. 1886 ในชื่อ สโมสรกีฬาลินฟีลด์ ต่อมาใน ค.ศ. 1905 ได้ย้ายสนามเหย้าไปที่วินด์ซอร์พาร์ก ซึ่งเป็นสนามเหย้าของทีมชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์ด้วย ตราสัญลักษณ์ของสโมสรเป็นรูปปราสาทวินด์ซอร์ ซึ่งเป็นชื่อเดียวกันกับสนามเหย้า ลินฟีลด์มีสโมสรคู่ปรับคือ เกลนตอรัน ซึ่งการพบกันของทั้งคู่ถูกเรียกว่า บิ๊กทูดาร์บี ผู้ชมในเกมเหย้าโดยเฉลี่ยอยู่ 2,500 คน ซึ่งมากที่สุดในลีก
ในปัจจุบัน สโมสรมีผู้จัดการทีมคือ เดวิด ฮีลีย์ ซึ่งเป็นผู้ครองสถิติทำประตูมากที่สุดทั้งในลีกเอ็นไอและทีมชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์ เขาเข้ารับตำแหน่งนี้ในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2015 ต่อจาก แวร์เรน ฟีนีย์ ซึ่งลาออกและไปรับหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนของนิวพอร์ตเคาน์ตี
ลินฟีลด์เป็นสโมสรที่ครองสถิติชนะเลิศรางวัลมากที่สุดในประเทศ พวกเขาเป็น 1 ใน 8 สมาชิกผู้ร่วมก่อตั้งลีกใน ค.ศ. 1890 และชนะเลิศในลีกตั้งแต่ฤดูกาลแรกที่ได้ลงเล่น นอกจากนี้ พวกเขายังเป็น 1 ใน 3 สโมสร ร่วมกับเกลนตอรันและคลิฟตันวิลล์ ที่ไม่เคยตกชั้นจากลีกสูงสุดเลย ลินฟีลด์ชนะเลิศในลีก 53 สมัย มากกว่าจำนวนสมัยของสโมสรอื่น ๆ รวมกันถึงสองเท่า นอกจากนี้ ยังครองสถิติชนะเลิศในลีกเป็นจำนวนมากที่สุดเป็นอันดับที่สองของโลก รองจากเรนเจอส์ในสกอตแลนด์
ใน ค.ศ. 1922 ลินฟีลด์ชนะเลิศรางวัลถึง 7 รายการในฤดูกาลเดียว และใน ค.ศ. 2006 ก็ชนะเลิศรางวัล 4 รายการในฤดูกาลเดียวเช่นกัน พวกเขาชนะเลิศเทรเบิลแชมป์สามครั้ง และชนะเลิศดับเบิลแชมป์ในประเทศ 24 ครั้ง ซึ่งมากที่สุดในโลก สโมสรครองสถิติชนะเลิศไอริชคัพมากที่สุดที่ 43 สมัย และชนะเลิศลีกคัพมากที่สุดที่ 10 สมัย ส่วนผลงานที่ดีสุดของสโมสรในการแข่งขันระดับทวีปคือเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในยูโรเปียนคัพฤดูกาล 1966–67
แหล่งข้อมูลอื่น

Linfield FC Website
Linfield Statistics and Results at the Irish Football Club Project
| ด ค กนอร์เทิร์นไอร์แลนด์ฟุตบอลลีก |
| --- | --- |
ทีมในพรีเมียร์ชิป :  Ballymena United  Carrick Rangers  Cliftonville  Coleraine  Crusaders  Dungannon Swifts  Glenavon  Glentoran  Institute  Larne  ลินฟีลด์  Warrenpoint Town 
ทีมในแชมเปียนชิป:  Ards  Ballinamallard United  Ballyclare Comrades  Dergview  Dundela  Harland & Wolff Welders  Knockbreda  Loughgall  Newry City  Portadown  PSNI  Queen's University 
ทีมในพรีเมียร์อินเตอร์มิเดียตลีก:  Annagh United  Armagh City  Banbridge Town  Bangor  Dollingstown  Limavady United  Lisburn Distillery  Moyola Park  Newington  Portstewart  Tobermore United
สองหัวใจหนึ่งความทรงจำ

| สองหัวใจหนึ่งความทรงจำ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์ สองหัวใจหนึ่งความทรงจำ
กำกับ: ชุนจิ อิวาอิ
เขียนบท: ชุนจิ อิวาอิ
อำนวยการสร้าง: ชุนจิ อิวาอิ
นักแสดงนำ: อันเนะ ซูซูกิ   ยู อะโออิ
ผู้บรรยาย:  ญี่ปุ่น
ตัดต่อ: ชุนจิ อิวาอิ
ดนตรีประกอบ: ชุนจิ อิวาอิ
ผู้จัดจำหน่าย:  Rockwell Eyes Inc.    บริษัท อีวีเอส
วันฉาย: 13 มีนาคม 2547 (ญี่ปุ่น)
ความยาว: 135 นาที
ประเทศ:  ประเทศญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ต่อจากนี้: ฮานะ & อลิซ ปริศนาโรงเรียนหลอน
ข้อมูลจาก IMDb
สองหัวใจหนึ่งความทรงจำ (ญี่ปุ่น: 花とアリス; โรมาจิ:  hanatoarisu) หรือ Hana & Alice เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น แนวรักโรแมนติก, ตลก จากประเทศญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดย ชุนจิ อิวาอิ ออกฉายในปี พ.ศ. 2547 ณ ประเทศญี่ปุ่น
เรื่องย่อ

ฮานะ เป็นเพื่อนสนิทกับ อลิส ทั้งสองคนนั้นสนิทกันมาก อยู่มาวันหนึ่ง ฮานะก็บอกกับอลิสว่า แอบไปหลงรักชายหนุ่มคนหนึ่ง  และเธอก็ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่ใกล้กับเขา แต่อยู่มาวันหนึ่งก็มีอุบัติเหตุ โดยที่ฮานะแอบมองอยู่ใกล้ๆ เธอจึงรีบไปหาเขา แต่เขายังคงมึนงงอยู่ ฮานะจึงโกหกไปว่าเป็นแฟนกับเขา และโกหกอีกว่าเขาความจำหายไป  ต่อมาฮานะก็โกหกไปอีกว่า อลิสเป็นแฟนเก่ากับเขา..
นักแสดง

อันเนะ ซูซูกิ (Anne Suzuki) ... Hana
ยู อาโออิ (Yu Aoi) ... Alice
โทโมฮิโระ คากุ (Tomohiro Kaku) ... Miyamoto
โชโกะ ไอดะ (Shoko Aida) ... Kayo Arisugawa (Alice's mother)
ฮิโรชิ อาเบะ (Hiroshi Abe) ... Boy friend of Alice's mam
เซ ฮิราอิซูมิ (Sei Hiraizumi) ... Kenji Kuroyanagi (Alice's father)
ทากาโอะ โอซาวะ (Takao Osawa) ... Ryo Taguchi
เรียวโกะ ฮิโรซูเอะ (Ryoko Hirosue) ... Staff of magazine
อายูมิ อิโต (Ayumi Ito) ... Cameo
มิกะ คาโนะ (Mika Kano) ... Cameo (as herself)
รางวัล

[2005] Japanese Professional Movie Award : Best Actress  Yu Aoi
แหล่งข้อมูลอื่น

เวปไซต์ออฟฟิต ชุนจิ อิวาอิ เก็บถาวร 2008-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Eng-Jep)
IMDb (Eng)
สายนัมโบกุ (ซัปโปโระ)

| สายนัมโบกุ |
| --- | --- |

5000 ซีรีส์ ใกล้สถานีรถไฟมินะมิ-ฮิระงิชิ
ข้อมูลทั่วไป
เจ้าของ: สำนักงานขนส่งนครซัปโปโระ
ที่ตั้ง: ซัปโปโระ, จังหวัดฮกไกโด
ปลายทาง: อะซะบุ มะโกะมะไน
จำนวนสถานี: 16
สีบนแผนที่:   สีเขียว
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟฟ้าล้อยาง
ระบบ:  รถไฟใต้ดินเทศบาลซัปโปโระ
ขบวนรถ: 5000 ซีรีส์ อีเอ็มยู
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 16 ธันวาคม 1971; 52 ปีก่อน (1971-12-16)
ส่วนต่อขยายล่าสุด: 16 มีนาคม 1978; 46 ปีก่อน (1978-03-16)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 14.3 km (8.89 mi)
จำนวนทางวิ่ง: ทางคู่
รางกว้าง: ล้อยาง รางนำทางแบบตรงกลางและด้านข้าง
ระบบจ่ายไฟ: 750 V DC รางที่สาม
ความเร็ว: 70 km/h (43 mph) (สูงสุด)
อาณัติสัญญาณ: Cab signalling
ความชันสูงสุด: 4.3%
สายนัมโบกุ (ญี่ปุ่น: 南北線; โรมาจิ: Nanboku-sen) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินเทศบาลซัปโปโระ นครซัปโปโระ เกาะฮกไกโด ดำเนินการโดยสำนักงานขนส่งนครซัปโปโระ เรียกในอีกชื่อหนึ่งว่า สายเหนือ-ใต้ ตัวย่อเส้นทาง คือตัว N