stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมาคมมวยโลก
สมาคมมวยโลกกับประเทศไทย

สำหรับในประเทศไทยและทวีปเอเชีย สมาคมมวยโลกมีสถาบันที่ให้การยอมรับ คือ สมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย (Pan Pacific and Asia Boxing Association – PABA) (ปัจจุบันได้แยกสมาคมเป็น WBA ASIA) และสหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก (Oriental and Pacific Boxing Federation – OPBF) มีนักมวยไทยเคยเป็นแชมป์โลกของสถาบันนี้มาแล้วหลายคน ได้แก่ โผน กิ่งเพชร , ชาติชาย เชี่ยวน้อย , เบิกฤกษ์ ชาติวันชัย, เขาทราย แกแล็คซี่ , เขาค้อ แกแล็คซี่ , ชนะ ป.เปาอินทร์ , ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ , แสน ส.เพลินจิต , วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น , หยกไทย ศิษย์ อ. , พิชิต ช.ศิริวัฒน์ , สงคราม ป.เปาอินทร์ (เป็นเพียงแค่แชมป์เฉพาะกาล) , ศรพิชัย พิษณุราชันย์ , ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง , ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ , สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ , เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต , พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม , ขวัญไทย ศิษย์หมอเส็ง, พรสวรรค์ ป.ประมุข , เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา , น็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท , ไผ่ผารบ ก่อเกียรติยิม (เป็นเพียงแค่แชมป์เฉพาะกาล) , คมพยัคฆ์ ป.ประมุข (เป็นเพียงแค่แชมป์เฉพาะกาล) , ยอดมงคล ว.แสงเทพ (เป็นเพียงแค่แชมป์เฉพาะกาล) , และ แสตมป์ ศิษย์หมอเส็ง (เป็นเพียงแค่แชมป์เฉพาะกาล)
และในต้นปี พ.ศ. 2555 ได้ยกย่องให้ เขาทราย แกแล็คซี่ เป็นสุดยอดแชมป์โลก หรือ แชมป์โลกตลอดกาล ในรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท หรือซูเปอร์ฟลายเวท (115 ปอนด์)
ซูเปอร์แชมป์

สมาคมมวยโลก เป็นสถาบันที่มีซูเปอร์แชมป์ โดยนักมวยที่เป็นซูเปอร์แชมป์นั้นจะเป็นแชมป์โลกที่ป้องกันตำแหน่งได้เกิน 5 ครั้ง จะถูกยกให้เป็นซูเปอร์แชมป์ ขณะที่แชมป์โลกตัวจริงในรุ่นนั้นก็จะว่างลง จึงต้องมีการชกเพื่อหาตัวผู้เป็นแชมป์ หรือแม้กระทั่งนักมวยที่ครองแชมป์โลกของสถาบันอื่นที่ได้รับการยอมรับในระดับเดียวกัน เช่น สภามวยโลก (WBC) หรือสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ก็อาจได้รับการสถาปนาให้เป็นซูเปอร์แชมป์ของสมาคมมวยโลกได้เช่นเดียวกัน โดยที่ไม่จำเป็นต้องเป็นแชมป์ของสมาคมมวยโลกแต่อย่างใด
ซึ่งเรื่องนี้ ได้ก่อให้เกิดความสับสนและวิพากษ์วิจารณ์พอสมควรสำหรับแฟนมวยและสื่อมวลชน ที่ทำให้ในแต่ละรุ่นมีแชมป์โลกพร้อมกันถึง 2-3 คน เพียงแค่สถาบันเดียว คือแชมป์โลก, แชมป์เฉพาะกาล, ซูเปอร์แชมป์โดยทั้งนี้ยังไม่นับถึงแชมป์ของสถาบันอื่น อย่าง WBC ที่มีทั้งแชมป์เข็มขัดเงิน และแชมป์เข็มขัดเพชร (ซึ่งบางครั้งแชมป์เหล่านี้อาจถูกเรียกในชื่อต่างกันออกไป เช่น แชมป์หนึ่งเดียว, แชมป์เกียรติยศ, แชมป์ปราศจากข้อโต้แย้ง) โดยนักมวยที่ได้รับตำแหน่งซูเปอร์แชมป์ เช่น คริส จอห์น, ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์, อันเซลโม โมเรโน, โรมัน กอนซาเลซ หรือทากาชิ อูจิยามะ เป็นต้น
แชมป์โลกตลอดกาล

ในต้นปี พ.ศ. 2555 สมาคมมวยโลกได้ทำการคัดเลือกนักมวยที่เคยเป็นแชมป์โลกในแต่ละรุ่นของสถาบัน เพื่อที่หาผู้ที่เป็นสุดยอดแชมป์โลกจริง ๆ ซึ่งได้แก่
มินิมัมเวท – เลโอ กาเมซ
ไลท์ฟลายเวท – โยโก กูชิเก็ง
ฟลายเวท – ปัสกวล เปเรซ
ซูเปอร์ฟลายเวท – เขาทราย แกแล็คซี่
แบนตัมเวท – เอเดร์ ฌูเฟร
ซูเปอร์แบนตัมเวท –  วิลเฟรโด โกเมซ
เฟเธอร์เวท – เอวเซบิโอ เปโดรซา
ซูเปอร์เฟเธอร์เวท – แฟลซ อีลอสเด้
ไลท์เวท – โรเบร์โต ดูรัน
ซูเปอร์ไลท์เวท – อันโตนิโอ เซร์บันเตส
เวลเตอร์เวท – ชูการ์ เรย์ โรบินสัน
ซูเปอร์เวลเตอร์เวท – โธมัส เฮิร์นส์
มิดเดิลเวท – การ์โลส มอนซอน
ซูเปอร์มิดเดิลเวท – ชูการ์ เรย์ เลนเนิร์ด
ไลท์เฮฟวีเวท – เวอร์จิน ฮิลล์
ครุยเซอร์เวท – อีแวนเดอร์ โฮลีฟิลด์
เฮฟวีเวท – มูฮัมหมัด อาลี
โดยมีการประกาศเกียรติคุณขึ้นที่สำนักงานใหญ่สมาคมมวยโลก กรุงปานามาซิตี ประเทศปานามา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของสมาคมมวยโลก
เข็มขัดแชมป์โลกสมาคมมวยโลก
สหภาพฟุตบอลอเมริกาเหนือ

| --- | --- |
สมาชิกของ NAFU (สีส้ม) ควบคู่ไปกับสมาชิกอื่น ๆ ของคอนคาแคฟ CONCACAF (คาราเมล)
ชื่อย่อ: NAFU
ประเภท: องค์กรกีฬา
สมาชิก  : 3 สมาคมสมาชิก
สหภาพฟุตบอลอเมริกาเหนือ (อังกฤษ: North American Football Union; อักษรย่อ NAFU; ฝรั่งเศส: Union Nord-Américaine de Football; สเปน: Unión Norteamericana de Fútbol) เป็นองค์กรฟุตบอลระดับภูมิภาคภายใต้สมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน ในเขตอเมริกาเหนือ สหภาพฟุตบอลอเมริกาเหนือไม่มีโครงสร้างองค์กร กฎเกณฑ์ระบุเพียงว่า "คอนคาแคฟจะ รับรอง ... สหภาพฟุตบอลอเมริกาเหนือ (NAFU)" (เน้นเพิ่ม) NAFU มีตัวแทนหนึ่งคนของคอนคาแคฟที่เป็นคณะกรรมการบริหารฟีฟ่า
สมาคมสมาชิก

สหภาพฟุตบอลอเมริกาเหนือมีสมาชิก 3 สมาคม ได้แก่
| สมาคม | รหัส |
| --- | --- |
 แคนาดา: CAN
 สหรัฐ: USA
 เม็กซิโก: MEX
กฎเกณฑ์คอนกาแคฟฉบับปี ค.ศ. 2015 ตั้งข้อสังเกตว่า "แม้ว่า NAFU จะมีความเกี่ยวข้องก็ตาม แต่บาฮามาสและเบอร์มิวดาจะเข้าร่วมในการแข่งขันของสหภาพฟุตบอลแคริบเบียน"
แหล่งข้อมูลอื่น

NAFU – North American Football Union at Football Mywapblog (archived 18 August 2016)
สเปนสมัยราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค

สเปนสมัยราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค เป็นศัพท์ทางประวัติศาสตร์นิพนธ์สมัยใหม่ หมายถึงสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 (ค.ศ. 1516–1700) ซึ่งปกครองโดยกษัตริย์ในราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค (ซึ่งยังปกครองดินแดนต่าง ๆ ในยุโรปกลางและตะวันออกด้วย) กษัตริย์สเปนภายใต้ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค (โดยเฉพาะพระเจ้าการ์โลสที่ 1 และพระเจ้าเฟลิเปที่ 2) นั้นถือเป็นจุดสูงสุดของพระราชอำนาจในการปกครองจักรวรรดิสเปน โดยควบคุมดินแดนต่าง ๆ ในกว่าห้าทวีปไว้ได้ รวมถึงอเมริกา อินเดียตะวันออก กลุ่มประเทศต่ำ เบลเยียม ลักเซมเบิร์ก และดินแดนต่าง ๆ ที่ในปัจจุบันคืออิตาลี ฝรั่งเศส และเยอรมนีในยุโรป รวมถึงจักรวรรดิโปรตุเกสตั้งแต่ ค.ศ. 1580 จนถึง ค.ศ. 1640 และดินแดนอื่น ๆ อีกอย่างเซวตาและออรานในแอฟริกาเหนือเป็นต้น ในประวัติศาสตร์สเปนถือว่ายุคนี้เป็น "ยุคแห่งการสำรวจ"
สเปนหรือ "เหล่าสเปน" หมายถึงดินแดนต่าง ๆ ของสเปนในทุกทวีปทั่วโลกนั้นสมัยนั้น ซึ่งกินอาณาเขตในคาบสมุทรไอบีเรียทั้งหมด รวมถึงราชอาณาจักรอารากอน กัสติยา เลออน นาวาร์ และตั้งแต่ ค.ศ. 1580 รวมราชอาณาจักรโปรตุเกสเข้ามาด้วย
การอภิเสกสมรสระหว่างสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยากับพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอนใน ค.ศ. 1469 ส่งผลให้เกิดการรวมกันระหว่างสองราชบัลลังก์ กล่าวคือ กัสติยาและอารากอน ซึ่งนำไปสู่การรวมชาติสเปนโดยพฤตินัย และภายหลังจากเรกองกิสตารวมกับการพิชิตกรานาดาใน ค.ศ. 1492 และการพิชิตนาวาร์ใน ค.ศ. 1512–1529 พระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 ได้ถวายพระราชสมัญญาแด่ทั้งสองพระองค์ว่า "พระมหากษัตริย์และพระราชินีคาทอลิก" ใน ค.ศ. 1494 และศัพท์ ราชาธิปไตยคาทอลิก (สเปน: Monarquía Católica) ยังคงใช้เรียกสถาบันพระมหากษัตริย์มาจนถึงสเปนสมัยราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
สเปนในสมัยต่อมาได้เป็นรัฐชาติตามกฎหมายภายหลังจากพระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตาใน ค.ศ. 1707 สืบเนื่องจากกรณีสวรรคตใน ค.ศ. 1700 ของพระเจ้าการ์โลสที่ 2 ผู้ซึ่งเป็นกษัตริย์พระองค์สุดท้ายจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค นำไปสู่สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน ต่อมาพระเจ้าเฟลิเปที่ 5 จากราชวงศ์บูร์บงได้รับพระราชบัลลังก์ไปและเริ่มเป็นศักราชใหม่ของการรวมเป็นชาติสเปน
ดูเพิ่ม

ราชาธิปไตยฮาพส์บวร์ค
ประวัติศาสตร์สเปน
หอดูดาวซิเอร์ราเนบาดา

กล้องโทรทรรศน์เชิงแสง
กล้องโทรทรรศน์วิทยุ
กล้องโทรทรรศน์กล้องเก่า
หอดูดาวซิเอร์ราเนบาดา (สเปน: Observatorio de Sierra Nevada, OSN) เป็นหอดูดาวที่ตั้งอยู่ในโลมาเดดิลาร์ จังหวัดกรานาดา แคว้นอันดาลูซิอา ประเทศสเปน สร้างขึ้นบนสันเขาซิเอร์ราเนบาดา ตั้งอยู่ที่พิกัด 37°03'51"N, 03°23'05"W ความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 2896 เมตร
มีการติดตั้งกล้องโทรทรรศน์แบบแนสมิธ 2 กล้องซึ่งมีรูรับแสงขนาด 1.5 ม. และ 0.9 ม. ดูแลและจัดการโดยสถาบันฟิสิกส์ดาราศาสตร์อันดาลูซิอา
ที่บริเวณใกล้เคียงกันยังมีหอดูดาวอีราม ปิโกเบเลตา ของสถาบันดาราศาสตร์วิทยุมิลลิเมตร (อีราม) ตั้งอยู่ด้วย
หอดูดาวกาลาร์อัลโต

หอดูดาวกาลาร์อัลโต (สเปน: Observatorio de Calar Alto) เป็นหอดูดาวในจังหวัดอัลเมริอา แคว้นอันดาลูซิอาของประเทศสเปน ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 2,168 เมตร บนเขากาลาร์อัลโตในทิวเขาซิเอร์ราเดโลสฟิลาเบรส มีอีกชื่อเรียกว่า ศูนย์ดาราศาสตร์สเปนในอันดาลูซิอา (Centro Astronómico Hispano en Andalucía, CAHA) ก่อตั้งในปี 1973
กล้องโทรทรรศน์ขนาด 3.5 เมตรของหอดูดาวแห่งนี้มีรูรับแสงกว้างที่สุดในบรรดากล้องโทรทรรศน์เชิงแสงบนแผ่นดินใหญ่ของยุโรป (แม้ว่าจะมีกล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่กว่าที่นี้อยู่ที่หอดูดาวโรเกเดโลสมูชาโชสบนเกาะลาปัลมาในแคว้นกานาเรียส ซึ่งเป็นเกาะโพ้นทะเลของสเปนใกล้ทวีปแอฟริกา)
กล้องโทรทรรศน์ขนาด 1.5 ม. ที่นี่เป็นของหอดูดาวแห่งชาติสเปน
ดาวเคราะห์น้อย 189202 กาลาร์อัลโต ซึ่งค้นพบในปี 2003 โดยเฟลิคส์ ฮอร์มูท ได้รับการตั้งชื่อตามชื่อของหอดูดาวแห่งนี้
หมู่เกาะเรบิยาฆิเฆโด

| กลุ่มเกาะเรบิยาฆิเฆโด * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เกาะโซกอร์โร
พิกัด: 18°47′53.1″N 110°58′00.9″W﻿ / ﻿18.798083°N 110.966917°W﻿ / 18.798083; -110.966917
ประเทศ:  เม็กซิโก
ภูมิภาค **: ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน
ประเภท: มรดกทางธรรมชาติ
เกณฑ์พิจารณา: (vii), (ix), (x)
อ้างอิง: 1510
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2016 (คณะกรรมการสมัยที่ 40)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ที่ตั้งของหมู่เกาะเรบิยาฆิเฆโด
หมู่เกาะเรบิยาฆิเฆโด (สเปน: Islas Revillagigedo, ออกเสียง: [reβiʝaxiˈxeðo]) หรือ กลุ่มเกาะเรบิยาฆิเฆโด (Archipiélago de Revillagigedo) เป็นกลุ่มเกาะภูเขาไฟ 4 เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นที่รู้จักในด้านระบบนิเวศที่เป็นเอกลักษณ์ เป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลมันซานิโยของรัฐโกลิมา ประเทศเม็กซิโกตั้งแต่ ค.ศ. 1861 ตั้งอยู่ห่างจากเมืองกาโบซานลูกัสและปลายสุดของคาบสมุทรบาฆากาลิฟอร์เนียไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 386 กิโลเมตร
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศเม็กซิโก |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์เม็กซิโกซิตีและโซชิมิลโก  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์วาฮากาและแหล่งโบราณคดีมอนเตอัลบัน  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ปวยบลา  นครสมัยก่อนอารยธรรมสเปนและอุทยานแห่งชาติปาเลงเก  นครสมัยก่อนอารยธรรมสเปนแห่งเตโอตีวากาน  เมืองประวัติศาสตร์กวานาคัวโตและเหมืองในบริเวณใกล้เคียง  นครสมัยก่อนอารยธรรมสเปนแห่งชิเชนอิตซา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์โมเรเลีย  เอลตาฆิน นครสมัยก่อนอารยธรรมสเปน  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ซากาเตกัส  จิตรกรรมบนหินแห่งซิเอร์ราเดซานฟรันซิสโก  อารามเก่าแก่ที่สุดสมัยต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 บนไหล่เขาโปโปกาเตเปตล์  เขตโบราณสถานเกเรตาโร  เมืองสมัยก่อนอารยธรรมสเปนแห่งอุชมัล  โอสปิซิโอกาบัญญัส กวาดาลาฮารา  เขตโบราณคดีปากิเม กาซัสกรันเดส  เขตโบราณสถานตลาโกตัลปัน  เขตแหล่งโบราณคดีโชชีกัลโก  เมืองประวัติศาสตร์ที่มีป้อมปราการแห่งกัมเปเช  ศูนย์เผยแผ่ศาสนาคณะฟรันซิสกันในซิเอร์รากอร์ดาแห่งเกเรตาโร  บ้านและสตูดิโอของลุยส์ บาร์รากัน  ภูมิทัศน์อะกาเวและเขตอุตสาหกรรมโบราณเตกิลา  วิทยาเขตเมืองมหาวิทยาลัยกลางแห่งมหาวิทยาลัยอิสระแห่งชาติเม็กซิโก  เมืองผู้คุ้มครองแห่งซานมิเกลและบริเวณศักดิ์สิทธิ์เฆซุสนาซาเรโนเดอาโตโตนิลโก  กามิโนเรอัลเดติเอร์ราอาเดนโตร  ถ้ำยุคก่อนประวัติศาสตร์ยากุลและมิตลาในหุบเขาวาฮากาตอนกลาง  ระบบไฮดรอลิกของสะพานส่งน้ำบาทหลวงเตมเบลเก  |  |
| ทางธรรมชาติ |  เซียนกาอัน  เขตอนุรักษ์วาฬเอลบิซกาอิโน  หมู่เกาะและพื้นที่คุ้มครองบริเวณอ่าวแคลิฟอร์เนีย  เขตสงวนชีวมณฑลผีเสื้อจักรพรรดิ  เขตสงวนชีวมณฑลเอลปินากาเตและกรันเดซิเอร์โตเดอัลตาร์  กลุ่มเกาะเรบิยาฆิเฆโด  |  |
| ผสม |  นครมายาโบราณและป่าเขตร้อนคุ้มครองแห่งกาลักมุล กัมเปเช  หุบเขาเตอัวกัน-กุยกาตลัน : แหล่งที่อยู่ดั้งเดิมแห่งมีโซอเมริกา  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
สโมสรฟุตบอลเอร์กูเลส

สโมสรฟุตบอลเอร์กูเลส (สเปน: Hércules Club de Fútbol, S.A.D.) เป็นสโมสรฟุตบอลสเปน จากเมืองอาลีกันเต แคว้นบาเลนเซีย สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 1922 ปัจจุบันอยู่ในลาลิกา มีสนามกีฬาเหย้าคือสนามกีฬาโคเซรีโกเปเรซ ที่จุที่นั่ง 30,000 ที่
แหล่งข้อมูลอื่น

สโมสรฟุตบอลเอร์กูเลส ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กลาลิกา |
| --- | --- | --- |
| สโมสรในฤดูกาล 2022–23 | อัลเมริอา · อัตเลติกเดบิลบาโอ · อัตเลติโกเดมาดริด · บาร์เซโลนา · เบติส · กาดิซ · เซลตาเดบิโก · ราโยบาเยกาโน · อัสปัญญ็อล · เอลเช · เรอัลมาดริด · เรอัลโซซิเอดัด · เซบิยา · เฆตาเฟ · ฌิโรนา · โอซาซูนา · บาเลนเซีย · มายอร์กา · เรอัลบายาโดลิด · บิยาร์เรอัล |  |
| สโมสรที่เคยอยู่ในลาลิกา | กรานาดา · เลบันเต · อาลาเบส · อัลบาเซเต · อัลโกยาโน · อาเด อัลเมริอา · อารีนัสเกซโช · อัตเลตีโกเตโตอูอัน · บูร์โกส · กัสเตยอน · กอมโปสเตลา · กอนดัล · กอร์โดบา · กุลตูรัลเลโอเนซา · เอวโรปา · เอซเตรมาดูรา · ฌิมนัสติก · เดปอร์ติโบลาโกรูญา · เอร์กูเลส · คาเอน · ลัสปัลมัส ·  เลกาเนส · เยย์ดา · เซเด โลโกรเญส · มาลากา · อูเอสกา · เซเป เมริดา · เรอัลมูร์เซีย · นูมันเซีย · เรอัลโอบิเอโด · ปอนเตเบดรา · ราซินเดซันตันเดร์ · เอย์บาร์ · เรอัลบูร์โกส · เรอัลอูนีออน · เรเกรอาตีโบอูเอลบา · ซาบาเดลย์ · ซาลามังกา · เตเนรีเฟ · เคเรซ · ซาราโกซา · อูเอสกา · เอสปอร์ตินเดฆิฆอน |  |
หอจดหมายเหตุอินดีส

| มหาวิหาร, อัลกาซาร์ และหอจดหมายเหตุอินดีสในเซบิยา * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
หอจดหมายเหตุอินดีส
ประเทศ:  สเปน
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i), (ii), (iii), (vi)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2530 (คณะกรรมการสมัยที่ 11)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
หอจดหมายเหตุอินดีส (สเปน: Archivo General de Indias) เป็นสถานที่เก็บเอกสารสำคัญทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับจักรวรรดิสเปนในทวีปอเมริกาและหมู่เกาะฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ที่เมืองเซบิยา ประเทศสเปน หอจดหมายเหตุอินดีสได้รับการรับรองจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกในปี พ.ศ. 2530
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศสเปน |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์กอร์โดบา  อาลัมบรา เฆเนราลิเฟ และอัลไบซิน กรานาดา  อาสนวิหารบูร์โกส  อารามและแหล่งเอลเอสโกเรียล มาดริด  ผลงานของอันตอนี เกาดี  ถ้ำอัลตามิราและศิลปะถ้ำยุคหินเก่าแห่งสเปนตอนเหนือ  เมืองเก่าเซโกเบียและสะพานส่งน้ำ  โบราณสถานแห่งโอบิเอโดและราชอาณาจักรอัสตูเรียส  ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา (เมืองเก่า)  เมืองเก่าอาบิลาพร้อมด้วยโบสถ์นอกกำแพงเมือง  สถาปัตยกรรมมูเดฆาร์แห่งอารากอน  นครประวัติศาสตร์โตเลโด  เมืองเก่ากาเซเรส  อาสนวิหาร อัลกาซาร์ และหอจดหมายเหตุอินดีสในเซบิยา  นครเก่าซาลามังกา  อารามปุบแบล็ต  กลุ่มโบราณคดีเมริดา  อารามหลวงซานตามาริอาเดกัวดาลูเป  เส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลา : กามิโนฟรันเซสและเส้นทางในสเปนตอนเหนือ  เมืองป้อมปราการประวัติศาสตร์แห่งกูเองกา  ลาลองฆาเดลาเซดาเดบาเลนเซีย  ลัสเมดูลัส  ปาเลาดาลามูซิกากาตาลานาและอุสปิตัลดาซัมเปา บาร์เซโลนา  อารามยูโซและอารามซูโซแห่งซานมิยัน  แหล่งศิลปะบนหินยุคก่อนประวัติศาสตร์ในหุบเขาโกอาและซิเอกาเบร์เด (ร่วมกับประเทศโปรตุเกส)  ศิลปะบนหินของแอ่งเมดิเตอร์เรเนียนบนคาบสมุทรไอบีเรีย  มหาวิทยาลัยและย่านประวัติศาสตร์อัลกาลาเดเอนาเรส  ซานกริสโตบัลเดลาลากูนา  กลุ่มโบราณคดีตาร์ราโก  สวนปาล์มแห่งเอลเช  กำแพงโรมันแห่งลูโก  โบสถ์โรมาเนสก์แบบกาตาลาแห่งบัลย์ดาบูอี  แหล่งโบราณคดีอาตาปูเอร์กา  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมอารังฆูเอซ  กลุ่มโบราณสถานสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแห่งอูเบดาและบาเอซา  สะพานบิซกายา  ประภาคารเฮอร์คิวลีส  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมแซร์ราดาตรามุนตานา  มรดกปรอท อัลมาเดนและอีดริยา (ร่วมกับประเทศสโลวีเนีย)  แหล่งดอลเมนแห่งอันเตเกรา  นครกาหลิบแห่งมะดีนะตุซซะฮ์รออ์  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมริสโกกาอิโดและภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกรันกานาเรีย  ปาเซโอเดลปราโดและบูเอนเรติโร ภูมิทัศน์แห่งศิลปะและวิทยาศาสตร์  แหล่งยุคก่อนประวัติศาสตร์มินอร์กาสมัยตาลาย็อต  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อุทยานแห่งชาติการาโฆไน  อุทยานแห่งชาติดอญญานา  ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป  อุทยานแห่งชาติเตย์เด  |  |
| แบบผสม |  อิบิซา ความหลากหลายทางชีวภาพและวัฒนธรรม  ปีเรเน-มงแปร์ดูว์ (ร่วมกับประเทศฝรั่งเศส)  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
หอดูดาวแห่งชาติ (โคลอมเบีย)

| --- | --- |

หน่วยงาน: มหาวิทยาลัยแห่งชาติโคลอมเบีย
ที่ตั้ง: โบโกตา ประเทศโคลอมเบีย
ก่อตั้ง: 20 สิงหาคม ค.ศ. 1803 (1803-08-20)
เว็บไซต์: Observatorio Astronómico Nacional
หอดูดาวแห่งชาติ (สเปน: Observatorio Astronómico Nacional, OAN) ของประเทศโคลอมเบีย เป็นหอดูดาวแห่งแรกที่สร้างขึ้นในทวีปอเมริกา อาคารสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 1803 ในกรุงโบโกตา เมืองหลวงของโคลอมเบีย และได้รับการประกาศให้เป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติโคลอมเบียตามกฤษฎีกาหมายเลข 1584 เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 1975 ปัจจุบันอยู่ภายในพื้นที่ของกาซาเดนาริญโญ และอยู่ติดกับคณะวิทยาศาสตร์ของมหาวิทยาลัยแห่งชาติโคลอมเบีย ซึ่งเปิดสอนหลักสูตรปริญญาโทและปริญญาเอกด้านดาราศาสตร์ที่เมืองมหาวิทยาลัยโบโกตา
สาธารณรัฐเนโกรส

สาธารณรัฐเนโกรส (สเปน: República de Negros; ฮิลิไกนอน: Republica sang Negros) เป็นสาธารณรัฐอายุสั้น และต่อมาเป็นเขตการบริหารที่คงอยู่ในฟิลิปปินส์ภายใต้การปกครองของสเปนและสหรัฐอเมริกา ชื่อของสาธารณรัฐนี้มาจากชื่อเกาะที่เป็นที่ตั้งคือเกาะเนโกรส
ประวัติศาสตร์

ระหว่างวันที่ 3-6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 ประชาชนในเนโกรสได้ก่อการปฏิวัติต่อต้านการปกครองของสเปนที่ปกครองโดยนายพลอิซิโดร เด กัสโตร ชาวสเปนได้ยอมแพ้หลังจากที่เห็นกองกำลังติดอาวุธจำนวนมากเข้ามาในเมืองบาโกโลด กองกำลังปฏิวัตินำโดยควน อาราเนตา จากบาโก และอานิเซโต ลักซอน จากตาลิไซ ได้ใช้อาวุธปลอมทั้งปืนไรเฟิลที่ทำจากทางปาล์มและปืนใหญ่ทำจากกระบอกไม้ใหญ่ทาสีดำ ตอนบ่ายของวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 นายพลกัสโตรได้ลงนามในข้อตกลงยอมจำนนสิ้นสุดการปกครองแบบอาณานิคมของสเปนในเนโกรสตะวันตก
ในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 สภาผู้แทนราษฎร (Cámara de Diputados) ซึ่งเป็นสภาเดี่ยวได้ประกาศจัดตั้ง "สาธารณรัฐเขตเนโกรส" (República Cantonal de Negros) สภาผู้แทนราษฎรทำหน้าที่เป็นสภาร่างรัฐธรรมนูญด้วย
เมื่อกองทัพสหรัฐอเมริกามาถึง ประธานาธิบดีอานิเซโต ลักซอน ได้ชักธงสหรัฐและยอมรับให้กองทัพขึ้นเกาะอย่างเป็นมิตร แม้จะมีการประท้วงจากเนโกรสโอริเอนตัลในช่วงแรก สาธารณรัฐได้เข้าเป็นรัฐในอารักขาของสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2442 โดยเป็นรัฐแยกต่างหากจากส่วนอื่น ๆ ของฟิลิปปินส์ และในวันรุ่งขึ้นได้ผ่านร่างรัฐธรรมนูญ ต่อมา ในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สาธารณรัฐเนโกรส" แต่ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2444 สาธารณรัฐนี้ได้สลายตัวและผนวกเข้ากับฟิลิปปินส์โดยสหรัฐอเมริกา จนกระทั่งถูกญี่ปุ่นยึดครองระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
แหล่งข้อมูลอื่น

The opposition to the Americans and the Canton Republic of Negros
หอดูดาวแห่งชาติ (เม็กซิโก)

หอดูดาวแห่งชาติ (สเปน: Observatorio Astronomico Nacional) ของประเทศเม็กซิโก เป็นหอดูดาวที่เริ่มสร้างขึ้นในปี 1878 ดำเนินการโดยมหาวิทยาลัยอิสระแห่งชาติเม็กซิโกตั้งแต่ปี 1929
ตัวหอดูดาวเริ่มแรกถูกสร้างขึ้นที่ปราสาทชาปุลเตเปกในเม็กซิโกซิตี จากนั้นย้ายไปที่ตากูบายาชานเมืองทางตะวันตก จากนั้นจึงย้ายไปที่รัฐปวยบลาในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 และในปี 1967 เนื่องจากมลภาวะทางแสง จึงย้ายไปที่ซิเอร์ราซานเปโดรมาร์ตีร์ในรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียจนถึงปัจจุบัน
ที่หอดูดาวแห่งนี้มีการติดตั้งกล้องโทรทรรศน์แบบริตชี–เครเตียง 3 กล้อง กล้องโทรทรรศน์ 1.5 ม. ติดตั้งในปี 1970 กล้องโทรทรรศน์ 0.84 ม. ติดตั้งในปี 1972 และกล้องโทรทรรศน์ 2.12 ม. สร้างขึ้นตั้งแต่ปี 1974 จนถึงปี 1979 ซึ่งถือเป็นกล้องโทรทรรศน์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเม็กซิโก
อาคารกล้องโทรทรรศน์ 2.12 ม.
อาคารกล้องโทรทรรศน์ 1.5 ม.
อาคารกล้องโทรทรรศน์ 0.84 ม.
หอดูดาวมองจากด้านล่าง
สโมสรฟุตบอลเรอัลบายาโดลิด

สโมสรฟุตบอลเรอัลบายาโดลิด (สเปน: Real Valladolid Club de Fútbol, S.A.D.) หรือเรียกโดยย่อว่า บายาโดลิด (ออกเสียง: [βaʎaðoˈlið]) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศสเปน ตั้งอยู่ในเมืองบายาโดลิด แคว้นกัสติยาและเลออน ปัจจุบันลงเล่นอยู่ในลาลิกา ลีกสูงสุดของประเทศสเปน สีของสโมสรคือสีม่วง และขาว โดยสวมเป็นชุดลายมาตั้งแต่ก่อตั้งสโมสรในวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1928 พวกเขาใช้สนามกีฬาโฆเซซอร์ริยาเป็นสนามเหย้า ซึ่งมีความจุผู้ชม 27,846 คน
นับตั้งแต่ก่อตั้ง สโมสรชนะเลิศการแข่งขันเพียงรายการเดียวคือ โกปาเดลาลิกา ฤดูกาล 1983–84 ซึ่งยกเลิกกาาแข่งขันไปแล้วในปัจจุบัน พวกเขาเคยเป็นทีมรองชนะเลิศโกปาเดลเรย์สองครั้ง ในฤดูกาล 1949–50 และ 1988–89 และได้ผ่านเข้าไปแข่งขันในยูฟ่าคัพสองครั้ง ในฤดูกาล 1984–85 และ 1997–98 นอกจากนี้ ยังได้ลงเล่นในยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ในฤดูกาล 1989–90 ปัจจุบันสโมสรมีทีมสำรองที่ลงเล่นอยู่ในเซกุนดาเฟเดราซิออน ในนาม เรอัลบายาโดลิดโปรเมซัส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ในภาษาสเปน)
โปรไฟล์ที่เว็บไซต์ Futbolme (ในภาษาสเปน)
โปรไฟล์ที่เว็บไซต์ BDFutbol
| ด ค กลาลิกา |
| --- | --- | --- |
| สโมสรในฤดูกาล 2022–23 | อัลเมริอา · อัตเลติกเดบิลบาโอ · อัตเลติโกเดมาดริด · บาร์เซโลนา · เบติส · กาดิซ · เซลตาเดบิโก · ราโยบาเยกาโน · อัสปัญญ็อล · เอลเช · เรอัลมาดริด · เรอัลโซซิเอดัด · เซบิยา · เฆตาเฟ · ฌิโรนา · โอซาซูนา · บาเลนเซีย · มายอร์กา · เรอัลบายาโดลิด · บิยาร์เรอัล |  |
| สโมสรที่เคยอยู่ในลาลิกา | กรานาดา · เลบันเต · อาลาเบส · อัลบาเซเต · อัลโกยาโน · อาเด อัลเมริอา · อารีนัสเกซโช · อัตเลตีโกเตโตอูอัน · บูร์โกส · กัสเตยอน · กอมโปสเตลา · กอนดัล · กอร์โดบา · กุลตูรัลเลโอเนซา · เอวโรปา · เอซเตรมาดูรา · ฌิมนัสติก · เดปอร์ติโบลาโกรูญา · เอร์กูเลส · คาเอน · ลัสปัลมัส ·  เลกาเนส · เยย์ดา · เซเด โลโกรเญส · มาลากา · อูเอสกา · เซเป เมริดา · เรอัลมูร์เซีย · นูมันเซีย · เรอัลโอบิเอโด · ปอนเตเบดรา · ราซินเดซันตันเดร์ · เอย์บาร์ · เรอัลบูร์โกส · เรอัลอูนีออน · เรเกรอาตีโบอูเอลบา · ซาบาเดลย์ · ซาลามังกา · เตเนรีเฟ · เคเรซ · ซาราโกซา · อูเอสกา · เอสปอร์ตินเดฆิฆอน |  |
วอลเลย์บอลชายทีมชาติอาร์เจนตินา

| เหรียญรางวัล> โอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
|  | 1988 โซล | ทีม |
ชิงแชมป์โลก
|  | 1982 อาร์เจนตินา | ทีม |
อเมริกาคัพ
|  | 1998 มาร์เดลปลาตา | ทีม |
|  | 1999 แทมปา | ทีม |
|  | 2001 บัวโนสไอเรส | ทีม |
แพนอเมริกันเกมส์
|  | 1995 มาร์เดลปลาตา | ทีม |
|  | 2015 โทรอนโต | ทีม |
|  | 2011 กวาดาลาฮารา | ทีม |
|  | 1991 ฮาวานา | ทีม |
|  | 1983 การากัส | ทีม |
|  | 1963 เซาเปาลู | ทีม |
วอลเลย์บอลชายทีมชาติอาร์เจนตินา (สเปน: Selección masculina de voleibol de Argentina) เป็นทีมชาติวอลเลย์บอลของประเทศอาร์เจนตินา ทีมนี้ได้รับการบริหารโดยสหพันธ์วอลเลย์บอลอาร์เจนตินา (โปรตุเกส: Federación del Voleibol Argentino)
ความสำเร็จที่ดีที่สุดของทีมคือเหรียญทองแดงจากวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 1982 วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 และ 2 เหรียญทองจากแพนอเมริกันเกมส์ 1995 และ2015 ตลอดคริสต์ทศวรรษ 1990 ได้รับการจัดอันดับที่ 10 เป็นครั้งแรก
ประวัติการแข่งขัน > โอลิมปิกฤดูร้อน

1984 – อันดับที่ 8
1988 –  เหรียญทองแดง
1996 – อันดับที่ 8
2000 – อันดับที่ 4
2004 – อันดับที่ 5
2012 – อันดับที่ 5
2016 – อันดับที่ 5
2020 –  เหรียญทองแดง
ประวัติการแข่งขัน > วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก

1960 – อันดับที่ 11
1978 – อันดับที่ 22
1982 –  เหรียญทองแดง
1986 – อันดับที่ 7
1990 – อันดับที่ 6
1994 – อันดับที่ 14
1998 – อันดับที่ 17
2002 – อันดับที่ 6
2006 – อันดับที่ 13
2010 – อันดับที่ 9
2014 – อันดับที่ 11
2018 – อันดับที่ 15
2022 – อันดับที่ 8
ประวัติการแข่งขัน > วอลเลย์บอลเวิลด์คัพ

1989 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
1995 – อันดับที่ 7
1999 – อันดับที่ 9
2003 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
2007 – อันดับที่ 7
2011 – อันดับที่ 7
2015 – อันดับที่ 5
2019 – อันดับที่ 5
ประวัติการแข่งขัน > วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก

1996 – อันดับที่ 17
1997 – อันดับที่ 8
1998 – อันดับที่ 9
1999 – อันดับที่ 6
2000 – อันดับที่ 8
2001 – อันดับที่ 13
2002 – อันดับที่ 9
2003 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
2004 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
2005 – อันดับที่ 10
2006 – อันดับที่ 7
2007 – อันดับที่ 13
2008 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
2009 – อันดับที่ 5
2010 – อันดับที่ 5
2011 – อันดับที่ 4
2012 – อันดับที่ 10
2013 – อันดับที่ 6
2014 – อันดับที่ 13
2015 – อันดับที่ 11
2016 – อันดับที่ 10
2017 – อันดับที่ 10
ประวัติการแข่งขัน > วอลเลย์บอลชายเนชันส์ลีก

2017 – อันดับที่ 14
ประวัติการแข่งขัน > วอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ

1993 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
1997 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
2001 – อันดับที่ 6
2005 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
2009 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
2013 – ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน
ประวัติการแข่งขัน > แพนอเมริกันเกมส์

1963 –  เหรียญทองแดง
1983 –  เหรียญทองแดง
1991 –  เหรียญทองแดง
1995 –  เหรียญทอง
2011 –  เหรียญทองแดง
2015 –  เหรียญทอง
ประวัติการแข่งขัน > อเมริกาคัพ

1998 –  เหรียญเงิน
1999 –  เหรียญทองแดง
2000 – อันดับที่ 4
2001 –  เหรียญทองแดง
2005 – อันดับที่ 4
2007 – อันดับที่ 4
2008 – อันดับที่ 4
ประวัติการแข่งขัน > แพน-อเมริกันคัพ

2010 –  เหรียญเงิน
2011 – อันดับที่ 7
2012 –  เหรียญเงิน
2013 –  เหรียญทองแดง
2014 –  เหรียญทองแดง
2015 –  เหรียญเงิน
2016 –  เหรียญเงิน
2017 –  เหรียญทอง
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
FIVB profile
สโมสรกีฬาเอเรเดียโน

สโมสรกีฬาเอเรเดียโน (สเปน: Club Sport Herediano, C.S. Herediano; เสียงอ่านภาษาสเปน: [kluβ (e)sport eɾeˈðjano]) เป็นสโมสรกีฬาคอสตาริกา ตั้งอยู่ที่เขตซานฟรานซิสโก เมืองเอเรเดียโน แม้ว่าสโมสรจะประกอบด้วยกีฬาหลายชนิด แต่ฟุตบอลเป็นกีฬาที่ถูกพูดถึงมากที่สุด ปัจจุบันลงเล่นในลิกา เอเฟเปเด ลีกฟุตบอลสูงสุดของคอสตาริกา โดยเอเรเดียโนเป็น 1 ใน 2 สโมสรที่ไม่เคยตกชั้นจากลีกสูงสุด ร่วมกับอาลาฮูเอเลนเซ
เอลติม มีสนามเหย้าที่ชื่อว่าสนามกีฬาเอลาดิโอ โรซาบัล กอร์เดโร สีชุดเหย้าของสโมสรคือสีแดง มีแถบสีเหลืองลายทาง กางเกงสีแดง ถุงเท้าสีเหลืองและแดง โดยเริ่มใช้สีนี้มาตั้งแต่ ค.ศ. 1929 ผู้ผลิตชุดแข่งขันในปัจจุบันคืออัมโบร คู่ปรับของสโมสรได้แก่ อาลาฮูเอนเลนเซ, ซาปริซา และการ์ตาฮิเนส
เกียรติประวัติ

ลิกา เอเฟเปเด
ชนะเลิศ (26): 1921, 1922, 1924, 1927, 1930, 1931, 1932, 1933, 1935, 1937, 1947, 1948, 1951, 1955, 1961, 1978, 1979, 1981, 1985, 1987, 1992–93, Verano 2012, Verano 2013, Verano 2015, Verano 2016, Verano 2017.
รองชนะเลิศ (14): 1925, 1939, 1944, 1946, 1953, 1960, 1974, 1980, 1988, 2000–01, 2003–04, Invierno 2007, Verano 2009, Invierno 2010, Invierno 2011
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (สเปน)
เก็บถาวร 2012-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สเปน)
องค์การระหว่างประเทศเพื่อการโยกย้ายถิ่นฐาน

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 6 ธันวาคม 1951; 72 ปีก่อน (1951-12-06)
ประเภท: หน่วยงานของสหประชาชาติ
สํานักงานใหญ่: เจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
สมาชิก (2021) : 174 ชาติสมาชิก และ 8 ชาติสังเกตการณ์
ภาษาทางการ : อังกฤษ, ฝรั่งเศส และสเปน
ผู้อำนวยการ: อังตอนียู วีตูรีนู
รายได้ (2018) : 1.87 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
พนักงาน (2019) : 13,844 คน
เว็บไซต์: www.iom.int
องค์การระหว่างประเทศเพื่อการโยกย้ายถิ่นฐาน  (อังกฤษ: International Organization for Migration, IOM; ฝรั่งเศส: Organisation internationale pour les migrations, OIM; สเปน: Organización Internacional para las Migraciones, OIM) ก่อตั้งขึ้นในปี 1951 เป็นองค์กรนำระหว่างรัฐบาลในด้านของการย้ายถิ่น และทำงานอย่างใกล้ชิดกับภาครัฐ ระหว่างรัฐ และองค์การนอกภาครัฐ