stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศโคลอมเบียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
กรีฑา

| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Dixon De Jesus Hooker Velasquez | Men's 400m T38 |  |  |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศโคลอมเบียในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติโคลอมเบียในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาโคลอมเบียที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
ปราจิน เอี่ยมลำเนา

ปราจิน เอี่ยมลำเนา เป็นเจ้าของบริษัทในเครือกรังค์ปรีซ์ ได้รับฉายาว่าเจ้าพ่อมอเตอร์โชว์
ประวัติ

ปราจิน เอี่ยมลำเนา สำเร็จการศึกษาจาก โรงเรียนอยุธยาวิทยาลัย ในระดับมัธยม และ วิทยาลัยเพาะช่าง เริ่มต้นอาชีพแรกในชีวิตด้วยการเป็นครูและฝ่ายศิลป์ที่สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช ทำงานกับอาจารย์เปลื้อง ณ นคร มีหน้าที่รับผิดชอบการออกแบบปกหนังสือ จัดหัวเรื่อง คลุกคลีกับงานหนังสือจนกลายเป็นนักอ่านหนังสือตัวยง วันหนึ่งหลาย ๆ คนเห็นว่าทำงานอยู่ที่ร้านหนังสือ และรู้เรื่องเกี่ยวกับหนังสือดี ก็เลยยื่นสูจิบัตรงานเกี่ยวกับแข่งรถมอเตอร์ไซด์เอามาให้ทำ เพราะการแข่งขันสมัยก่อน หลังจากแข่งกันเสร็จก็จะมีการเลี้ยงฉลอง มีเป็นงานบอลล์ และก็มีการแจกสูจิบัตร ซึ่งเล่มนั้นปราจินเป็นคนทำเขียนหมด โดยมีเรื่องราวผลการแข่งขันและข่าวสังคม ซึ่งได้ทำออกมา 500 เล่มเอาไปแจกในงานได้สร้างความฮือฮามาก  หลังจากนั้น เดอะกรังด์ปรีซ์ก็เกิดขึ้นมาในปี พ.ศ. 2513 ด้วยเงินทุนจากการไปรวมร่วมจากแหล่งต่าง ๆ มาได้ 40,000 บาท
หลังจากที่กรังด์ปรีซ์เจริญเติบโตมาเรื่อย ๆ กรังซ์ปรีซ์ก็เกิดงานโชว์รถขึ้นมา เนื่องจากปราจินเดินทางไปต่างประเทศ ได้เห็นจัดงานมอเตอร์โชว์ ก็เกิดความคิดมาลองทำบ้าง หนังสือพิมพ์ลงข่าว ได้มีการคุยกับเพื่อน ๆ จัดรถขึ้นมา ที่สวนลุมพินี เวทีลีลาส ในปีแรก พ.ศ. 2522
ค่าผ่านประตูในการจัดมอเตอร์โชว์ครั้งแรกได้มีการมอบให้มูลนิธิดวงประทีปทั้งหมด ต่อมาก็มีย้ายมาจัดที่สวนอัมพร, ไบเทค บางนา และอิมแพ็ค เมืองทองธานี ตามลำดับ ปัจจุบัน งานบางกอกมอเตอร์โชว์ได้รับการจัดในปฏิทินมอเตอร์โชว์โลก และได้รับความสนใจจากชาวไทยและชาวต่างประเทศอย่างกว้างขวาง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โรงเรียนเพาะช่าง เก็บถาวร 2013-06-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระวรวงศ์

สำหรับพระอิสริยยศ ดูที่ พระยศเจ้านายไทย § รายพระนามพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า (ชั้นองค์)
พระวรวงศ์ เป็นนิทานพื้นบ้านที่พบได้ในทุกภาคของประเทศไทย สันนิษฐานว่าแต่งขึ้นในสมัยอยุธยา โดยอาจมีจุดเริ่มจากการเป็น นิทานจักร ๆ วงศ์ ๆ ก่อน แล้วจึงปรับสถานภาพเป็นชาดก
ประวัติ

พระวรวงศ์ ฉบับหอสมุดแห่งชาติเป็นเอกสารฉบับเก่าที่สุดที่พบเรื่อง พระวรวงศ์
ใน ปุณโณวาทคําฉันท์ ของพระมหานาก วัดท่าทราย ซึ่งแต่งในสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศได้พรรณนาถึงละครชาตรีเรื่อง วรวงศ์ ใน อุณรุทร้อยเรื่อง โดยคุณสุวรรณ พบว่ามีตัวละครใน พระวรวงศ์ กล่าวถึงอยู่ 3 ตัวละคร คือ วรวงศ์ นางกาไว และวงศ์สุริยามาตย์
นอกจากนั้นยังพบว่านิทานคำกาพย์เรื่อง ศรีสุทัศน์สังหัสไชย มีโครงเรื่องคล้าย พระวรวงศ์ น่าจะได้รับอิทธิพลจาก พระวรวงศ์
ฉบับ

พระวรวงศ์ ปรากฏอยู่ในปัญญาสชาดกฉบับหอสมุดแห่งชาติ เรียกว่า วรวงสชาดก เป็นชาดกลําดับที่ 45 นอกจากนั้นยังพบสํานวนเก่า 2 สํานวนซึ่งเป็นร้อยกรอง คือ วรวงศ์ คํากาพย์ และ ลิลิตวรวงศ์วงศ์สุริยามาตร พบในหอสมุดแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร ส่วนอีกสองฉบับพบที่จังหวัดจันทบุรี คือ ตํานานเรื่องเมืองจันทบุรีโบราณ และ พระนางกาไว
ส่วนในแถบลานนา เรียก บัวระวงศ์หงส์อามาตย์ พบถึง 4 สํานวน คือ ฉบับร้านประเทืองวิทยา จังหวัดเชียงใหม่ ฉบับวัดบ้านโอ่งหลวง จังหวัดลำพูน ฉบับวัดดอยสารภี จังหวัดลําพูน ฉบับวัดนันทาราม จังหวัดเชียงใหม่ ในภาคตะวันออก เรียก วงยะมาด พบเพียง 1 สํานวน ที่วัดม่วงขาว จังหวัดปราจีนบุรี ส่วนในภาคใต้พบ 3 สํานวนคือ ฉบับนายนาค ท่าโพธิ์ อําเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ฉบับอําเภอท่าฉาง จังหวัดสุราษฎร์ธานี และฉบับสถาบันทักษิณคดีศึกษา ฉบับภาคใต้มีการแปลงเป็นเพลงกล่อมเด็กเรียก เพลงร้องเรือหรือเพลงขาน้อง
เนื้อเรื่อง

พระเจ้าวงศาธิราชผู้ครองภูสานครมีมเหสีสององค์ อัครมเหสีนามว่า วงศ์สุริยาราชเทวี พระนางมีพระโอรส ได้แก่ วงศ์สุริยามาศกุมาร และวรวงศ์กุมารซึ่งคือพระโพธิสัตว์ ส่วนมเหสีอีกองค์นามว่า กาไวยเทวี มีโอรสคือ ไวยทัตกุมาร ไวยทัตกุมารมีนิสัยหยาบช้าทารุณ พระบิดาจึงมีดําริจะไม่ให้ครองราชย์
กาไวยเทวีออกอุบายว่าวงศ์สุริยามาศกุมารและวรวงศ์กุมารล่วงเกินพระนาง พระเจ้าวงศาธิราชหลงเชื่อจึงรับสั่งให้ประหารพระโอรสทั้งสองพระองค์ แต่วงศ์สุริยาราชเทวีติดสินบนเพชฌฆาตให้ปล่อยสองกุมาร ทั้งสองกุมารได้หนีไปในป่า เมื่อค่ำได้บรรทมใต้ต้นไทรใหญ่ ได้ยินไก่ขาวและไก่ทะเลาะวิวาทกัน ไก่ขาวว่าผู้ได้กินหัวใจของตนจะได้เป็นจักรพรรดิราช ฝ่ายไก่ดําก็ว่าผู้ได้กินหัวใจของตนจะสามารถยกหลักศิลา ฆ่ายักษ์ตายแล้วได้เป็นบรมกษัตริย์ พระวงศ์สุริยามาศจึงเสวยหัวใจไก่ขาว ส่วนพระวรวงศ์เสวยหัวใจไก่ดํา
นครอัยยมาศซึ่งว่างกษัตริย์ เหล่าข้าราชการจึงทําพิธีเสี่ยงบุศยราชรถ ปรากฏว่าเสี่ยงได้พระวงศ์สุริยามาศเป็นกษัตริย์ พระวรวงศ์จึงได้พลัดพรากจากพระเชษฐาออกผจญภัยจนได้นางคารวีและยกหลักศิลาสังหารยักษ์ ช่วยชีวิตพระเจ้าภุสาราชได้ ทําให้ได้นางมกุฏเทวีเป็นชายาอีกองค์ จากนั้นพระวรวงศ์พานางคารวรีออกตามหาพระวงศ์สุริยามาศ ต่อมาเกิดพลัดพรากกับนาง ภายหลังได้พบกับพระเชษฐาและและนางคารวี จนได้ประสูติพระโอรสนามว่าดาราวงศ์ จากนั้นได้เดิมทางกลับไปยังภูสานครบ้านเกิด รบชนะพระไวยทัตทำให้กาไวยเทวีดื่มยาพิษฆ่าตัวตาย พระวรวงศ์ได้ครองเมือง ส่วนพระวงศ์สุริยามาศกลับไปครองนครอัยยมาศ
เมื่อพระวรวงศ์อยู่ในวัยชราได้เสด็จออกบําเพ็ญธรรม เมื่อสิ้นพระชนม์ได้เกิดในดุสิตเทวโลก ตอนท้ายเรื่องระบุว่า พระวรวงศ์ได้เกิดเป็นพระโคดมพุทธเจ้า ส่วนพระเชษฐา คือ พระวงศ์สุริยามาศ จะได้ตรัสรู้เป็นพระเมตไตรยพุทธเจ้า
สถานที่เกี่ยวข้องกับนิทาน

นิทาน พระนางกาไว ของจังหวัดจันทบุรี มีสถานที่อันเกี่ยวข้องกับนิทาน เช่น ที่พระนางกาไวหว่านทอง เรียกว่า ทองทั่ว หรือ โคกทองทั่ว เมื่อสร้างวัดจึงตั้งชื่อว่า "วัดทองทั่ว" เล่ากันมาแต่ก่อนว่าเคยมีผู้พบทองคําที่บริเวณวัดทองทั่วมาแล้ว
ปกของ วรวงสชาดก ในปัญญาสชาดก ฉบับตีพิมพ์ปี พ.ศ. 2474
วัดทองทั่ว
ประเทศเติร์กเมนิสถานในเอเชียนเกมส์ 2018

ประเทศเติร์กเมนิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 18 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองจาการ์ตา และเมืองปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 18 สิงหาคม ถึง 2 กันยายน พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศเติร์กเมนิสถาน ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่ง  คน เพื่อแข่งขัน  กีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเติร์กเมนิสถานได้รับ 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 3 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

ข้อมูลเพิ่มเติม: สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 2018
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล มีรายชื่อดังต่อไปนี้
| เหรียญ | ชื่อ | ชนิดกีฬา | รุ่น | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 ! เงิน | Kristina Şermetowa | Weightlifting | Women's 53 kg | 21 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | Şyhazberdi Öwelekow | Wrestling | Men's Greco-Roman 87 kg | 22 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | Kemal Meredov | Ju-jitsu | Men's 56 kg | 24 สิงหาคม |
ปลาหมู (แก้ความกำกวม)

บทความนี้เกี่ยวกับปลาน้ำจืด สำหรับความหมายอื่น ดูที่ หมู (แก้ความกำกวม)
ปลาหมู อาจหมายถึง
ปลานํ้าจืดทุกชนิดในสกุลปลาหมู (Botia) ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae)
วงศ์ปลาหมู (Botiidae)
วงศ์ปลาหมูแท้ (Cobotiade)
ปลากดหมูหรือปลากดยักษ์ (Rita sacerdotum) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งที่มีแหล่งกำเนิดที่แม่น้ำสาละวิน
ประเทศแคเมอรูนในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012

| ประเทศแคเมอรูน ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: CMR
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติแคเมอรูน
ณ ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร 29 สิงหาคม ค.ศ. 2012 (2012-08-29) – 9 กันยายน ค.ศ. 2012 (2012-09-09)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: คอนรัท อาตันคานา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศแคเมอรูน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 14 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคมถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2555  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติแคเมอรูนเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 ยกน้ำหนัก: 

รวม:
ยกน้ำหนัก

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
| Conrat Atangana | -56kg | 155 | 9 |
ดูเพิ่ม

ประเทศแคเมอรูนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศแคเมอรูนในพาราลิมปิก
ประเทศแคเมอรูนในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาแคเมอรูนที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
| ด ค ก ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามหาหงสโสภาค

| พระวรวงศ์เธอ  พระองค์เจ้ามหาหงสโสภาค |
| --- | --- |
พระวรวงศ์เธอ ชั้น 1   พระองค์เจ้าชั้นตรี
ประสูติ: พ.ศ. 2375 อาณาจักรรัตนโกสินทร์ หม่อมเจ้ามหาหงส์
สิ้นพระชนม์: พ.ศ. 2428 (53 ปี) ประเทศสยาม
พระราชทานเพลิง: 1 เมษายน พ.ศ. 2428 พระเมรุวัดบุปผารามวรวิหาร
หม่อม: ศรี   แดง
พระบุตร: 8 คน
ราชวงศ์: จักรี
ราชสกุล: ฉัตรกุล
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสุรินทรรักษ์
ศาสนา: เถรวาท
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามหาหงสโสภาค เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสุรินทรรักษ์ (พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและเจ้าจอมมารดาตานี ต้นราชสกุลฉัตรกุล) มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าชายมหาหงส์ ฉัตรกุล ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2375 พระองค์ได้เสกสมรสกับหม่อมศรี และหม่อมแดง มีพระโอรส 3 คน และพระธิดา 5 คน
ในปี พ.ศ. 2396 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ได้สถาปนา หม่อมเจ้ามหาหงส์ ฉัตรกุล ขึ้นเป็น พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามหาหงสโสภาค ซึ่งต่อมาพระอิสริยยศ พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ได้รับการเปลี่ยนแปลงเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5
พระองค์ได้สิ้นพระชนม์เมื่อปี พ.ศ. 2428 และพระราชทานเพลิง ณ วัดบุปผารามวรวิหาร เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2428
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

หม่อมเจ้ามหาหงส์ ฉัตรกุล (พ.ศ. 2375 - พ.ศ. 2396)
พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามหาหงสโสภาค (พ.ศ. 2396 - สมัยรัชกาลที่ 5)
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามหาหงสโสภาค (สมัยรัชกาลที่ 5 - ปัจจุบัน)
ประเทศอันดอร์ราในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศอันดอร์รา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอันดอร์ราเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 10 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอันดอร์ราไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  เทควันโด | 0 |  |  |
| รวม |  |  | 10 |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Pol Arias Dourdet | 400 m freestyle | 4:11.13 | 30 | Did not advance | Did not advance |
| Pol Arias Dourdet | 800 m freestyle | — | — | 8:47.46 | 25 |
ดูเพิ่ม

ประเทศอันดอร์ราในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติอันดอร์ราในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาอันดอร์ราที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
ประเทศเซนต์ลูเชียในโอลิมปิก

ประเทศเซนต์ลูเชีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเซนต์ลูเชีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ LCA
นับตั้งแต่ประเทศเซนต์ลูเชียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาเซนต์ลูเชียได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 0 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  แอตแลนตา 1996 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  ซิดนีย์ 2000 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  เอเธนส์ 2004 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  ปักกิ่ง 2008 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  ลอนดอน 2012 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
 โตเกียว 2020: เหตุการณ์ในอนาคต
 ปารีส 2024: เหตุการณ์ในอนาคต
 ลอสแอนเจลิส 2028: เหตุการณ์ในอนาคต
| รวม | รวม | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
ดูเพิ่ม

ประเทศเซนต์ลูเชียในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเซนต์ลูเชียในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเซนต์ลูเชียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
ประเทศเติร์กเมนิสถานในเอเชียนเกมส์

| ประเทศเติร์กเมนิสถาน ในเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: TKM
เอ็นโอซี: National Olympic Committee of Turkmenistan
เหรียญ อันดับ 33:  ทอง 3 เงิน 7 ทองแดง 10 รวม 20 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
1994 1998 2002 2006 2010 2014 2018 2022
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูหนาว
2017
ประเทศเติร์กเมนิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งแรกในเอเชียนเกมส์ 1994 ที่จัดขึ้น ณ ฮิโรชิมา ประเทศญี่ปุ่น มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเติร์กเมนิสถาน เป็นผู้รับผิดชอบส่งนักกีฬาเติร์กเมนิสถานเข้าร่วมการแข่งขัน ทีมชาติเติร์กเมนิสถานได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันทั้งหมด 3 เหรียญทอง 7 เหรียญเงิน 10 เหรียญทองแดง รวมทั้งสิ้น 20 เหรียญ
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์
| การแข่งขัน | อันดับ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  1994 Hiroshima | 1 | 3 | 3 | 7 | 17 |
|  1998 Bangkok | 1 | 0 | 1 | 2 | 23 |
|  2002 Busan | 1 | 2 | 1 | 4 | 25 |
|  2006 Doha | 0 | 1 | 0 | 1 | 33 |
|  2010 Guangzhou | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  2014 Incheon | 0 | 1 | 5 | 6 | 32 |
| รวม | 3 | 7 | 10 | 20 |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศเติร์กเมนิสถานในโอลิมปิก