stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดมงคลพุการาม

| วัดมงคลพุการาม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดมงคลพุการาม, วัดใหม่
ที่ตั้ง: ตำบลคลองสี่ อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี 12120
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูมงคลกิจจารักษ์ (สันติชัย จิตฺตกาโร)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดมงคลพุการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองสี่ อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา
วัดมงคลพุการามได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 โดยมีนายมงคล ชวดท่าข้าม ถวายที่ดินสร้างวัด 1 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา นายพุก ขาวแดง ถวายที่ดิน 5 ไร่ 2 งาน ร่วมกับนายต่วน แสงสี นายรัก นายมาด กรุดปทุม ดำเนินการสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2505 โดยคณะสังฆมนตรีขนานนามว่า "วัดมงคลพุการาม" ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดใหม่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2513 พระครูใบฎีกาผล เจ้าอาวาสวัดพรหมวงศาราม พญาไท ซึ่งเคยจำพรรษาที่วัดนี้ ได้ชักชวนผู้มีจิตศรัทธาร่วมกันสร้างอุโบสถ 1 หลัง ภายในวัดยังมีโรงเรียนระดับประถมศึกษา
อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 24 เมตร เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารไม้ หอระฆังกว้าง 3 เมตร สูง 6.5 เมตร และมีสุสาน
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการอู๊ด ฐิตธมฺโม
พระครูมงคลกิจจารักษ์ (สันติชัย จิตฺตกาโร)
วัดมงคลรัตน์ (จังหวัดปทุมธานี)

| วัดมงคลรัตน์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดมงคลรัตน์, วัดลำไทร
ที่ตั้ง: ตำบลลำไทร อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี 12150
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระอธิการยุทธนา  ฐิติธมฺโม
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดมงคลรัตน์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำไทร อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันมี พระอธิการยุทธนา  ฐิติธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส
วัดมงคลรัตน์สร้างเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2445 โดยมีนางจันทร์ ไม่ทราบนามสกุล อุทิศที่ดินให้เป็นที่สร้างวัดเนื้อที่ 9 ไร่ 3 งาน 80 ตารางวา ต่อมานายนพ นาคสัมฤทธิ์ ได้ถวายที่ดินเพิ่มเติม  4 ไร่ ตั้งชื่อวัดว่า วัดลำไทร เนื่องจากมีต้นไทรอยู่ริมบึงบริเวณวัด ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดมงคลรัตน์" ภายหลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2479 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 ทางวัดยังให้ราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินของวัด
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 5 เมตร ยาว 13 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 กุฏิสงฆ์ 3 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาการเปรียญ หอระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศลกิจจาพิพัฒน์ ศาลาบำเพ็ญกุศลเจษฎาถาวรวงศ์ (ลำไทรร่วมใจ) หอสวดมนต์ วิหารเจริญธรรม ไอ้ไข่จากวัดเจดีย์ และศาลพ่อปู่ลำไทร ส่วนอุโบสถหลังเก่าปิดไม่ได้ใช้ทำสังฆกรรม และอุโบสถหลังใหม่จะเปิดใช้เมื่อมีพิธีทางศาสนา หน้าวัดยังประดิษฐานพระพุทธแก้วนิมิตมงคล
รายนามเจ้าอาวาส

พระอาจารย์ตุ๊ ฐานจาโร
พระอาจารย์เพ็ง
พระอาจารย์กอง
พระอาจารย์เจริญ
พระอาจารย์ป๋อง สุมโน
พระอาจารย์เกิด
พระอาจารย์มงคลรัตนคุณ
พระครูวิสาล สรนารถ
พระอธิการชาตรี กมโล
พระอธิการยุทธนา ฐิติธมฺโม
วัดเสด็จ (จังหวัดสมุทรสงคราม)

| วัดเสด็จ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเสด็จ, วัดใหม่ยายอิ่ม, วัดใหม่ใต้ปากคลองดอน
ที่ตั้ง: ตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเสด็จ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดเสด็จสร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมชื่อ วัดใหม่ยายอิ่ม เนื่องจากยายอิ่ม เป็นผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด ได้รับพระราชทาน
วิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2436 เรียกชื่อใหม่ว่า วัดใหม่ใต้ปากคลองดอน ตามชื่อคลองซอยที่แยกเข้าข้างวัด ต่อมาเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ประทานนามวัดเปลี่ยนใหม่ว่า "วัดเสด็จ" อันเนื่องจาก เสด็จมาโดยฉุกเฉิน ได้ทอดพระเนตรเห็นความสะอาดเอี่ยมของวัดอันเป็นอยู่โดยปรกติ ทรงปฏิสันถารแก่พระสงฆ์ และคฤหัสถ์ชายหญิงที่พากันมาเฝ้า โดยสมควรแก่เวลาแล้ว เสด็จขึ้นวัดบางสะแก ต่อมา พ.ศ. 2498 ได้สร้างโรงเรียนมีตึก 2 ชั้น
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2458 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน เครื่องบนไม้สัก หลังคามุงกระเบื้องดินเผา ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปหล่อจำลอง พระพุทธชินราช อุโบสถหลังเก่าอาคารไม้สักยกพื้นเตี้ย ๆ หลังคาเครื่องไม้มุงสังกะสีมีชายคาปีกนกโดยรอบ วิหารสร้างด้วยไม้สัก เดิมใช้เป็นอุโบสถ ศาลาการเปรียญมีภาพจิตรกรรมบนเพดาน และเจดีย์บรรจุอัฐิเจดีย์ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้สิบสอง ปูชนียวัตถุ ได้แก่ ชิ้นส่วนพระพุทธรูปปูนปั้นพระพุทธรูปปูนปั้นประทับนั่งบนฐานบัว ปางสมาธิ ส่วนพระเศียรชำรุด
วัดเสม็ด (จังหวัดชลบุรี)

| วัดเสม็ด |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลเสม็ด อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเสม็ด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเสม็ด อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีเนื้อที่ทั้งหมด 31 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา
วัดเสม็ดมีผู้มอบที่ดินถวายสร้างวัด จำนวน 6 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา คือ นางไท ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2398 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ วันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2402 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 16 ยาว 28 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2421 ในสมัยที่สมภารจั่นเป็นเจ้าอาวาส ช่างผู้สร้าง คือ หลวงปลัดชู กว้าง 16 เมตร ยาว 28 เมตร อุโบสถก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผา รอบอาคารมีพาไล หน้าบันประดับปูนปั้นลายพันธุ์พฤกษา ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง การปลงกรรมฐานของพระภิกษุด้วยวิธีพิจารณาอสุภ 10 หรือการทำกรรมฐานด้วยการพิจารณาร่างกายซากศพที่ถูกสัตว์ยื้อแย่งกัดกิน และมีภาพเทวดา พญาครุฑ พญานาค พญายักษ์ พญาวานร ภาพพระอรหันตสาวกซึ่งสูงด้วยญาณสมาบัติ ภาพทวยเทพร่ายรำแสดงความยินดีในชัยชนะของพระพุทธเจ้าต่อพญามาร ภาพของชาวตะวันตก ปรากฏรูปทหารขี่ม้า และเรือกลไฟแบบฝรั่ง สำหรับการใช้สีและเส้นค่อนข้างน้อย สีที่ใช้ก็อยู่ในกลุ่มสีค่อนข้างหม่น เช่น น้ำตาล เทา เป็นต้น วิหารกว้าง 6 เมตร ยาว 8 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2480 ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2521 กุฏิ กว้าง 10 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2510 และหอระฆัง กว้าง 6 เมตร สูง 10 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2500
วัดเสนานุชรังสรรค์

| วัดเสนานุชรังสรรค์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเสนานุชรังสรรค์, วัดใหม่กำแพง
ที่ตั้ง: ตำบลตะกั่วป่า อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเสนานุชรังสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะกั่วป่า อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา
วัดเสนานุชรังสรรค์ เดิมชาวบ้านเรียก วัดใหม่กำแพง พระยาเสนานุชิต (นุช ณ นคร) ผู้สำเร็จราชการเมืองตะกั่วป่าเป็นผู้สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2390 หลังจากที่ได้สร้างเมือง ที่ว่าการ และที่พำนักแล้ว จึงได้สร้างวัดเพื่อสืบอายุพระพุทธศาสนาให้มั่นคงถาวรในเมืองตะกั่วป่า และเห็นว่าพื้นที่เชิงเขาฉมังคีรี ตำบลตลาดเหนือ ใกล้สำนักสงฆ์วัดควนป้อม เป็นที่ว่างเปล่ามีอาณาบริเวณกว้างพอสมควร จึงจัดการเกลี่ยพื้นที่ด้านตะวันออกให้ราบ ก่อกำแพงด้วยอิฐถือปูนสูง 2 เมตร มีประตูสี่ประตู คือ ด้านทิศตะวันตก และทิศตะวันออก ด้านละสองประตู แล้วสร้างอุโบสถขึ้นตอนกลาง ตามแบบวัดมหรรณพารามวรวิหาร และสร้างพระประธานหล่อด้วยโลหะ หน้าตักกว้างสองศอกคืบ สร้างศาลาการเปรียญสองหลัง แบบกึ่งถาวร พื้นก่อด้วยอิฐ เสาไม้แก่น หลังคามุงสังกะสี ปัจจุบันศาลาการเปรียญทางทิศใต้ ดัดแปลงเป็นศาลาบำเพ็ญกุศล ส่วนศาลาทางด้านทิศเหนือสร้างเป็นกุฏิสงฆ์สองชั้นกึ่งถาวร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2449 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20.25 เมตร ยาว 10 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2451 วัดเสนานุชรังสรรค์เคยเป็นสถานที่ถือน้ำพิพัฒน์สัตยาตลอดมา ในสมัยก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475
อุโบสถเป็นสถาปัตยกรรมแบบพระราชนิยมในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ได้รับอิทธิพลจากแบบของจีน มีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ก่อฐานแยกพื้นข้างในประธาน และชาลารอบตัวอาคารสูงกว่าระดับดิน ริมชาลาก่อเสารายเป็นเสาสี่เหลี่ยมขึ้นไปรับพาไลทั้งสี่ด้าน หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกร็ดสามชั้น ต่อมาภายหลัง หลังคาได้หักพังลงมา ทางวัดได้จัดการซ่อมขึ้นใหม่ โดยลดลงเสียชั้นหนึ่งแล้วมุงด้วยสังกะสี วัดได้รับการลงทะเบียนเป็นโบราณสถานที่ได้รับการขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร เมื่อ พ.ศ. 2539
วิโอลิโต ปายลา

| วิโอลิโต ปายลา |
| --- | --- |
เกิด: 8 มกราคม พ.ศ. 2522 ที่
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.ตัวแทนของ  ฟิลิปปินส์.เอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
|  |  โดฮา 2549  | ฟลายเวท |
มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชีย
|  |  เปอร์โต ปรินเซซา 2547  | ฟลายเวท |
วิโอลิโต ปายลา (Violito Payla) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2522 ที่ มีซามิส ออเรียนทอล
ในเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2545 เขาแพ้ เนามัน การิม จากปากีสถาน ตกรอบ จากนั้นได้ไปแข่งกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2547 ที่ เอเธนส์ในรุ่นฟลายเวท แพ้ ตูลาชบอย โดนิโยรอฟ จากอุซเบกิสถาน 36-26 ตกรอบ ปายลาประสบความสำเร็จในกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2549 โดยได้เหรียญทองในรุ่นฟลายเวท โดยชกชนะหยาง โป จากจีนในรอบรองชนะเลิศ และชนะสมจิตร จงจอหอในรอบชิงชนะเลิศ
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile on CBS เก็บถาวร 2007-11-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
sports-reference เก็บถาวร 2011-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วัดแหลมพ้อ

| วัดแหลมพ้อ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดแหลมพ้อ, วัดพระนอนแหลมพ้อ
ที่ตั้ง: ตำบลเกาะยอ อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแหลมพ้อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะยอ อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
ประวัติ

วัดแหลมพ้อ หรือ วัดพระนอนแหลมพ้อ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นโดยมีพระครูทิพวาสี (พรหมแก้ว) จากวัดท้ายยอมาดำเนินการก่อสร้าง เนื่องจากในพื้นที่ดังกล่าวเป็นแหลมยื่นออกไปและมีต้นพ้ออยู่จำนวนมากจึงเรียกชื่อวัดกันต่อมาว่า "วัดแหลมพ้อ"
ในพระนิพนธ์เรื่อง ชีวิวัฒน์เที่ยวที่ต่าง ๆ ภาคที่ 7 โดยสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ทรงเรียกชื่อวัดแห่งนี้ในพระนิพนธ์ว่า วัดแหลมภอ และได้กล่าวถึงวัดว่า "วัดแหลมภอนั้นตั้งอยู่ที่แหลมภอมีโบสถ์เสาเฉลียงก่อเป็นคูหาและมีศาลาการเปรียญราษฎรสร้างใหม่ก่ออิฐสงขลาไว้ฝีมืออย่างดีไม่ถือปูนก่อเป็นคูหามีศาลาริมน้ำเป็นที่พักแห่งหนึ่งพื้นวัดเตียนสะอาดร่มรื่นด้วยต้นไม้"
วัดแหลมพ้อได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2431 กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานวัดแหลมพ้อ ในหนังสือราชกิจจานุเบกษาเล่ม 114 ตอนพิเศษ 8ง เมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2545  หน้า 6 ว่าพื้นที่โบราณสถานประมาณ 2 ไร่ 1 งาน 15 ตารางวา
อาคารเสนาสนะ

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ตั้งอยู่บริเวณกลางลานวัดริมทะเลสาบสงขลา อุโบสถหันหน้าไปทางทิศตะวันตก เป็นอุโบสถก่ออิฐถือปูนอยู่ในกำแพงแก้ว อุโบสถมีกว้างประมาณ 12 เมตร ยาวประมาณ 18 เมตร มีบันไดอยู่ทางทิศเหนือ ทิศใต้และทิศตะวันตก ราวบันไดประดับด้วยลูกกรงเซรามิค อุโบสถมีระเบียงโดยรอบ หลังคาชั้นเดียวต่อด้วยปีกนก หลังคามุงกระเบื้องดินเผาเกาะยอ ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันหลังคาทางด้านหน้าประดับปูนปั้นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ หน้าบันด้านหลังประดับปูนปั้นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑ ส่วนหน้าบันช่องหน้าต่างและประตูมีปูนปั้นรูปเทพพนมอยู่ท่ามกลางลายพันธุ์พฤกษา ใบเสมารอบอุโบสถลักษณะก่ออิฐถือปูน ฐานรูปกรวยเป็นชั้น ๆ อุโบสถมีรูปแบบศิลปกรรมตามพระราชนิยมในสมัยรัชกาลที่ 3
หอระฆัง ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอุโบสถ เป็นหอระฆังก่ออิฐถือปูน แผนผังของฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาดประมาณ 4 x 4 เมตร ตัวหอเป็นทรงสี่เหลี่ยมยอดปิรามิด ซ้อนลดหลั่นกันขึ้นไป มีบันไดทางขึ้นด้านข้าง 2 ทาง ขอบบนเจาะเป็นช่องลูกกรง ประดับตกแต่งด้วยกระเบื้องกรุสีเขียวอยู่โดยรอบ ส่วนยอดหอระฆังประดับตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้น ลายพรรณพฤกษา ส่วนเจดีย์ ตั้งอยู่ทิศเหนือของอุโบสถ เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูน ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมขนาด 9x9 เมตร มุมขอบประดับด้วยเจดีย์องค์เล็ก ๆ 4 องค์ องค์ระฆังของเจดีย์ประธานตั้งอยู่ฐานปัทม์ต่อกันเป็นชั้น ๆ ด้านล่างฐานเจดีย์มีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้น
ปูชนียวัตถุ

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระนอนแหลมพ้อ เป็นพระพุทธรูปปางปรินิพพานที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2537 มีพระพุทธรูปลักษณะบรรทม (นอน) ตะแคงเบื้องขวา หลับพระเนตร พระเศียรหนุนพระเขนย (หมอน) พระหัตถ์ซ้ายทอดทาบไปตามพระวรกาย พระหัตถ์ขวาวางหงายอยู่ข้างพระเขนย พระบาทซ้ายทับซ้อนพระบาทขวา ส่วนของพระบาทจะมีลวดลายภาพศิลปะของภาพมงคล 108 ประการ และมีพระสมเด็จเจ้าเกาะยอ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย
อุโบสถตามพระราชนิยมรัชกาลที่ 3
สงครามเก็มเป

สงครามเก็มเป (ญี่ปุ่น: 源平合戦; โรมาจิ: Genpei kassen, Genpei gassen; ค.ศ. 1180-1185) เป็นสงครามกลางเมืองระดับชาติระหว่างตระกูลไทระกับตระกูลมินาโมโตะในช่วงยุคเฮอังตอนปลายของญี่ปุ่น จากสงครามครั้งนี้ทำให้ตระกูลไทระพ่ายแพ้และต้องสูญสิ้นอำนาจ และสถาปนารัฐบาลโชกุนคามากูระภายใต้การนำของมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ผู้แต่งตั้งตนเองเป็น โชกุน ใน ค.ศ. 1192 ปกครองญี่ปุ่นในฐานะเผด็จการทหารจากนครฝั่งตะวันออกของคามากูระ
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังการรัฐประหารของไทระใน ค.ศ. 1179 แล้วถอดถอนคู่แข่งจากตำแหน่งรัฐบาลทั้งหมด และภายหลังเนรเทศทั้งหมด ซึ่งผู้ถูกเนรเทศที่นำโดยมินาโมโตะ เตรียมอาวุธต่อต้านไทระใน ค.ศ. 1180 ยุทธการที่อูจิเกิดขึ้นนอกเกียวโต ถือเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามที่ยาวนาน 5 ปี โดยจบลงที่ชัยชนะของมินาโมโตะในยุทธนาวีที่ดันโนะอูระ อย่างไรก็ตาม มีการระบุว่ายุทธการที่โอชูใน ค.ศ. 1189 เป็นสงครามสุดท้ายในช่วงสมัยสงครามกลางเมือง เนื่องจากเป็นการพิชิตทั่วประเทศผ่านการผนวกภาคตะวันออกเฉียงเหนือของญี่ปุ่นโดยมินาโมโตะ
ชื่อ "เก็มเป" มาจากรูปอ่านอีกแบบของอักษรคันจิว่า "มินาโมโตะ" (源 Gen) กับ "ไทระ" (平 Hei, ออกเสียงตามอักษรประกอบลำดับที่สองเป็น -pei) ความขัดแย้งนี้รู้จักกันในภาษาญี่ปุ่นว่า สงครามจิโช-จูเอ (ญี่ปุ่น: 治承寿永の乱; โรมาจิ: Jishō-Juei no ran) ตามชื่อศักราชที่เกิดสงคราม
ภูมิหลัง

สงครามเก็มเปเป็นช่วงสูงสุดของความขัดแย้งหลายทศวรรษระหว่างตระกูลทั้งสองในการปกครองราชสำนักและประเทศญี่ปุ่น ในกบฏปีโฮเง็งและกบฏปีเฮจิช่วงทศวรรษก่อนหน้า มินาโมโตะพยายามกลับมาควบคุมอำนาจจากไทระและล้มเหลว
ใน ค.ศ. 1180 ไทระ โนะ คิโยโมริแต่งตั้งอันโตกุ (เวลานั้นอายุ 2 ขวบ) ผู้เป็นหลานชาย ครองราชย์หลังจักรพรรดิทากากูระสละราชสมบัติ โมชิฮิโตะ พระราชโอรสในจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะรู้สำว่าตนถูกปฏิเสธสิทธิอันชอบธรรม และส่งอาวุธให้กับตระกูลมินาโมโตะและวัดพุทธ ด้วยความช่วยเหลือจากมินาโมโตะ โนะ โยริมาซะในเดือนพฤษภาคม อย่างไรก็ตาม แผนนี้สิ้นสุดลงหลังการเสียชีวิตขงโยริมาซะและโมจิฮิโตะ
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1180 คิโยโมริย้ายที่ตั้งเมืองหลวงไปที่ฟูกูฮาระเกียว โดย "วัตถุประสงค์ทันทีของเขาดูเหมือนจะเป็นการทำให้ราชวงศ์อยู่ภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิดของเขา"
แหล่งข้อมูลอื่น

Genpei War at Ancient History Encyclopedia
Genpei War Map at Samurai Archives
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
กบฏปีเฮจิ (1159) และการขึ้นมามีอำนาจของไทระในภายหลังเป็นสาเหตุหลักของสงครามเก็มเปใน 20 ปีถัดมา
วัดเสด็จ (จังหวัดปทุมธานี)

| วัดเสด็จ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเสด็จ, วัดสร้อยทอง
ที่ตั้ง: ตำบลสวนพริกไทย อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูปทุมวัชรกิจ (วัชรินทร์ ปญฺญาวฑฺฒโก)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเสด็จ เดิมชื่อ วัดสร้อยทอง ตั้งอยู่ที่ หมู่ 5 บ้านคลองกระแชง ตำบลสวนพริกไทย อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี เป็นวัดราษฎร์และโบราณสถานในจังหวัดปทุมธานี ส่วนใหญ่เป็นวัดในพระพุทธศาสนา ซึ่งตั้งกระจัดกระจายอยู่ตลอดพื้นที่สองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้อพยพผู้คนที่นำมาจากเมืองปัตตานี มาตั้งบ้านเรือนอยู่ใต้วัดสร้อยทองบริเวณแม่น้ำอ้อม (ปัจจุบันเรียกว่า คลองน้ำอ้อม) เรียกกันว่า บ้านแขก มีอาชีพทำสวนพริกไทย
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปี พ.ศ. 2369 เจ้าอนุวงศ์เวียงจันทน์แห่งประเทศลาวเป็นกบฏ พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยามหาโยธา (ทอเรียะ คชเสนี) ยกทัพไปปราบจนสงบราบคาบแล้ว จึงได้นำครอบครัวชาวลาวมากรุงเทพฯ พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้ไปตั้งบ้านเรือนที่เมืองปทุมใกล้วัดสร้อยทองเรียกว่า บ้านลาว
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จเยี่ยมเยียนผู้คนในย่านวัดสร้อยทอง และประทับอยู่ที่วัดสร้อยทอง ในเวลาต่อมาหลายปีท้องถิ่นนี้ กลายเป็นชุมชนหนาแน่นขึ้น ทางราชการจึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นตำบล ให้ชื่อว่าตำบลสวนพริกไทย และวัดสร้อยทองได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดเสด็จ​ ปัจจุบัน​ มีท่าน​ พระครูปทุมวัชรกิจ (วัชรินทร์ ปญฺญาวฑฺฒโก) เจ้าคณะตำบลบ้านกลาง​ เป็นเจ้าอาวาส​
สุนีล เศฏฏี

| สุนีล เศฏฏี |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1961-08-11) 11 สิงหาคม ค.ศ. 1961 (63 ปี) สุนีล เศฏฏี
คู่สมรส: มนะ เศฏฏี
อาชีพ: นักแสดง, โปรดิวเซอร์
ปีที่แสดง: ค.ศ. 1992 - ปัจจุบัน
สุนีล เศฏฏี (ตูลู: ಸುನಿಲ್ ಶೆಟ್ಟಿ) เกิดเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2504 เป็นนักแสดงของบอลลีวูด สุนีล เศฏฏี มีผลงานภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียง ได้แก่ รุทรักษ์ (เหนือคนสุดขอบโลก) และ ดัส รหัสรับวันวินาศกรรม
วิลเลียม ชอกลีย์

วิลเลียม ชอกลีย์
วิลเลียม แบรดฟอร์ด ชอกลีย์ จูเนียร์ (William Bradford Shockley Jr.) (13 กุมภาพันธ์, พ.ศ. 2453  - 12 สิงหาคม พ.ศ. 2532) นักฟิสิกส์และนักประดิษฐ์สัญชาติอเมริกัน ผู้ร่วมค้นคิดและประดิษฐ์ทรานซิสเตอร์
ชอกลีย์ ร่วมกับจอห์น บาร์ดีนและวอลเตอร์ เฮาเซอร์ แบรเทน ได้ประดิษฐ์ทรานซิสเตอร์ได้เป็นผลสำเร็จ ทำให้นักประดิษฐ์ทั้งสามคนได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ประจำปี พ.ศ. 2499 ความพยายามของชอกลีย์ในการผลิตทรานซิสเตอร์ทางการค้าระหว่างช่วง พ.ศ. 2493 - พ.ศ. 2512 ทำให้เกิด "ซิลิคอนแวลลีย์" ขึ้นที่รัฐแคลิฟอร์เนียซึ่งกลายเป็น "แหล่งนวัตกรรมทางอีเลกทรอนิกส์" ดังที่เห็นในปัจจุบัน ในช่วงชีวิตหลัง ๆ ชอกลีย์หันกลับมาทางด้านการศึกษาและวิจัยโดยเข้าเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดและต่อมากลายเป็นผู้สนับสนุนด้านสุพันธุศาสตร์ (eugenics) หรือวิชาว่าด้วยการบำรุงพันธุ์มนุษย์อย่างแข็งขัน
ประวัติ > ช่วงแรกของชีวิต

วิลเลียม ชอกลีย์เกิดในลอนดอน มีบิดามารดาเป็นชาวอเมริกันและเติบโตในแคลิฟอร์เนีย ได้ปริญญาตรีวิทยาศาสตร์บัณฑิตจากสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนียเมื่อ พ.ศ. 2475 ขณะเป็นนักศึกษา ชอกลีย์แต่งงานกับยีน เบลีย์ ชาวไอโอวาเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2476 และมีบุตรสาว 1 คน ในปีต่อมา ชอกลีย์ได้ปริญญาเอกจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเสตส์เมื่อ พ.ศ. 2479 โดยทำวิทยานิพนธ์ชื่อ "แถบอิเลกทรอนิกส์ในเกลือแกง" (Electronic Bands in Sodium Chloride) ซึ่งได้รับคำแนะนำจากอาจารย์ที่ปรึกษาชื่อจอห์น สเลเตอร์ หลังได้ปริญญาเอก ชอกลีย์ได้เข้าทำงานร่วมกับคลินตัน เดวิสสัน หัวหน้าทีมที่หอทดลลองเบลล์ในนิวเจอร์ซีย์ ในปี พ.ศ. 2481 ก็ได้รับสิทธิบัตรฉบับแรกจากการจดลิขสิทธิ์เรื่อง "อุปกรณ์ปล่อยประจุอิเล็กตรอน" ในเครื่องเพิ่มอิเล็กตรอน
ประวัติ > หนังสือแต่งโดยชอกลีย์

Shockley, William - Electrons and holes in semiconductors, with applications to transistor electronics, Krieger (1956) ISBN 0-88275-382-7.
Shockley, William - Mechanics Merrill (1966).
Shockley, William and Pearson, Roger - Shockley on Eugenics and Race: The Application of Science to the Solution of Human Problems Scott-Townsend (1992) ISBN 1-878465-03-1.
ประวัติ > หนังสือเกี่ยวกับตัวชอกลีย์

Joel N. Shurkin; Broken Genius: The Rise and Fall of William Shockley, Creator of the Electronic Age. New York: Palgrave Macmillan. 2006. ISBN 1-4039-8815-3
Michael Riordan and Lillian Hoddeson; Crystal Fire: The Invention of the Transistor and the Birth of the Information Age. New York: Norton. 1997. ISBN 0-393-31851-6 pbk.
ดูเพิ่ม

จูเลียต เอ็ดการ์ ลิเลียนเฟลด์ (Julius Edgar Lilienfeld)
วิทยาลัยเทคโนโลยีอาชีวศึกษานครราชสีมา

| วิทยาลัยเทคโนโลยีอาชีวศึกษา นครราชสีมา Nakhonratchasima Instituute of Vocational Technological> ข้อมูล |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: A-Tech
ประเภท: โรงเรียนอาชีวศึกษาเอกชน
สถาปนา: 17 มีนาคม พ.ศ. 2526
เขตการศึกษา: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน
เว็บไซต์: http://www.a-tech.ac.th
วิทยาลัยเทคโนโลยีอาชีวศึกษา นครราชสีมา เป็นโรงเรียนอาชีวศึกษาเอกชน ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2526 ตั้งอยู่เลขที่ 199 หมู่ 4 ตำบลบ้านโพธิ์ อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา มีเนื้อที่ประมาณ 104 ไร่ 3 งาน 58 ตารางวา เปิดสอนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.)
หลักสูตร > ประกาศนียบัตรวิชาชีพ ( ปวช. )

ประเภทวิชาอุตสาหกรรม เปิดสอน 7 สาขาวิชา ได้แก่
สาขาวิชาช่างเทคนิคคอมพิวเตอร์
สาขาวิชาช่างเทคนิคสถาปัตย์
สาขาวิชาช่างก่อสร้าง
สาขาวิชาช่างเทคนิคการผลิต สาขาเครื่องมือกล (ช่างกลโรงงาน)
สาขาวิชาช่างไฟฟ้ากำลัง
สาขาวิชาช่างอิเล็กทรอนิกส์
สาขาวิชาช่างยนต์
ประเภทวิชาบริหารธุรกิจ เปิดสอน 7 สาขาวิชา ได้แก่
สาขาวิชาการบัญชี
สาขาวิชาธุกิจการพยาบาล
สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
สาขาวิชาการขาย/การตลาด
สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์
สาขาวิชาภาษาต่างประเทศ
สาขาวิชาเลขานุการ
รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล

รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล เป็นรางวัลที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้จัดตั้งขึ้นเพื่อถวายเป็นพระราชานุสรณ์แด่สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ผู้ทรงบำเพ็ญประโยชน์ต่อวงการแพทย์ การสาธารณสุข การพยาบาล การเภสัชกรรม ทันตศึกษา การประมง กองทัพเรือ และการศึกษาของประเทศ เป็นคุณูปการโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เกี่ยวกับการแพทย์ของประเทศไทย ทรงทำนุบำรุงโรงเรียนราชแพทยาลัย และโรงพยาบาลศิริราชให้ทันสมัย ทั้งทรงเป็นผู้แทนรัฐบาลไทย ในการเจรจากับมูลนิธิร็อกกี้เฟลเล่อร์ ให้มาช่วยเหลือปรับปรุงการแพทย์ของไทย เป็นการวางรากฐานให้การแพทย์ของไทย เจริญรุ่งเรืองทัดเทียมอารยประเทศในปัจจุบัน จนได้รับการถวายพระสมัญญานามว่า องค์บิดาแห่งการแพทย์แผนปัจจุบันของไทย และองค์บิดาแห่งการสาธารณสุขของไทย เป็นการสนองพระมหากรุณาธิคุณให้พระเกียรติยืนยง อยู่ในแผ่นดินนี้และแผ่ขจรขจายไปทั่วโลก
ประวัติ

มูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้รับพระบรมราชานุญาตให้จัดตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ด้วยการริเริ่มของคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล ในวโรกาสเฉลิมฉลองวันคล้ายวันพระราชสมภพ ในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ครบ 100 ปี ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 เพื่อดำเนินการมอบรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล ถวายเป็นพระราชอนุสรณ์ และเพื่อเผยแพร่พระราชเกียรติคุณ แห่งสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก “องค์บิดาแห่งการแพทย์แผนปัจจุบันและการสาธารณสุขของไทย”
เมื่อแรกตั้งใช้ชื่อมูลนิธิว่า “มูลนิธิรางวัลมหิดล ในพระบรมราชูปถัมภ์” และได้เปลี่ยนแปลงเป็น “มูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล ในพระบรมราชูปถัมภ์” เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2540
คณะกรรมการมูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล ในพระบรมราชูปถัมภ์

| รายพระนามและรายนามคณะกรรมการ | รายพระนามและรายนามคณะกรรมการ |  |
| --- | --- | --- |
| 1. สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี | องค์ประธาน |  |
| 2. คณบดี คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล |  รองประธาน	 |  |
| 3. ศ.นพ.สุพัฒน์ วาณิชย์การ	 | เลขาธิการ |  |
| 4. เลขาธิการพระราชวัง (นายแก้วขวัญ วัชโรทัย) | เหรัญญิก |  |
| 5. ราชเลขาธิการ 	 | กรรมการ	 |  |
| 6. ปลัดกระทรวงการต่างประเทศ	 | กรรมการ	 |  |
| 7. ปลัดกระทรวงสาธารณสุข	 | กรรมการ |  |
| 8. นายกสภามหาวิทยาลัยมหิดล	 | กรรมการ	 |  |
| 9. อธิการบดี มหาวิทยาลัยมหิดล | กรรมการ	 |  |
| 10. อธิการบดี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย | 	กรรมการ	  |  |
| 11. อธิการบดี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์	 | กรรมการ	 |  |
| 12. คณบดี คณะแพทยศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย | กรรมการ  |  |
| 13. คณบดี คณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี | กรรมการ |  |
| 14. คณบดี คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล | กรรมการ |  |
| 15. อธิบดีกรมสารนิเทศ |  กรรมการ |  |
| 16. ผู้อำนวยการกลุ่มการสาธารณสุขระหว่างประเทศ | กรรมการ |  |
| 17. หม่อมราชวงศ์เกษมสโมสร เกษมศรี | กรรมการ   |  |
| 18. ศ.นพ.ประเวศ วะสี | กรรมการ |  |
| 19. ศ.นพ.ประดิษฐ์ เจริญไทยทวี | กรรมการ	 |  |
| 20. ศ.นพ.วิจารณ์ พานิช | กรรมการ |  |
| 21. ศ.นพ.วิศิษฏ์ สิตปรีชา | กรรมการ |  |
| 22. นายศักดิ์ทิพย์ ไกรฤกษ์ | กรรมการ |  |
| 23. ศ.พญ. ท่านผู้หญิงศรีจิตรา บุนนาค | กรรมการ |  |
| 24. หม่อมหลวงอนุพร เกษมสันต์	 | กรรมการ	 |  |
| 25. ผู้อำนวยการพระคลังข้างที่ | กรรมการ |  |
| 26. เลขาธิการคณะกรรมการการอุดมศึกษา | กรรมการ |  |
| 27.รศ.พญ. บุปผาชาติ จารุเสถียร | กรรมการ |  |
ที่มา (หนังสือครบรอบ 15 ปี รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล, สำนักพิมพ์ อัมรินทร์ พริ้นติ้ง, 2550: หน้า 13)
รายละเอียดของรางวัล

รางวัล มีการให้รางวัลเป็นประจำทุกปี ๆ ละ 2 รางวัล คือ
รางวัลทางการแพทย์ มอบให้แก่บุคคลหรือองค์กรที่ปฏิบัติงาน และ/หรือวิจัยดีเด่นทางด้านการแพทย์ อันก่อประโยชน์แก่มนุษยชาติ
รางวัลทางสาธารณสุขมอบให้แก่บุคคลหรือองค์กรที่ปฏิบัติงานดีเด่นทางด้านสาธารณสุข เป็นประโยชน์แก่สุขภาพอนามัยของมนุษยชาติ
เหรียญรางวัล
ประกาศนียบัตร
เงินรางวัลๆ ละ 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ (นับตั้งแต่ พ.ศ. 2555)
ขั้นตอนการเสนอชื่อและการตัดสินผู้ได้รับรางวัล

คณะบุคคล หรือองค์กรใด ๆ ทั่วโลก ส่งรายนามบุคคล กลุ่มบุคคลหรือ องค์กร ที่สมควรได้รับรางวัลถึงเลขาธิการ มูลนิธิฯ โดยกรอกแบบฟอร์มการเสนอชื่อแล้วส่งผ่านเว็บไซต์หรือทางไปรษณีย์
คณะกรรมการที่ปรึกษาวิชาการ จะพิจารณา กลั่นกรองรายชื่อ สืบค้นข้อมูลเพิ่มเติม
คณะกรรมการรางวัลนานาชาติ ซึ่งประกอบด้วยผู้ทรงคุณวุฒิและมีชื่อเสียงระดับโลก พิจารณารายชื่อที่อยู่ในเกณฑ์การได้รับรางวัล นำเสนอต่อคณะกรรมการมูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลฯ
คณะกรรมการมูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลฯ โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี องค์ประธานมูลนิธิฯ ตัดสินผู้สมควรได้รับรางวัล
ดูเพิ่ม

รายนามผู้ได้รับรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล
รางวัลสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี