stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2017 รอบคัดเลือก
รอบที่ 2 > กลุ่ม E

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เนเธอร์แลนด์ | 6 | 0 | 16 | 18 | 6 | 3.000 | 561 | 492 | 1.140  |
| 2 |  ตุรกี | 4 | 2 | 13 | 15 | 8 | 1.875 | 533 | 499 | 1.068  |
| 3 |  เบลารุส | 2 | 4 | 6 | 9 | 15 | 0.600 | 524 | 531 | 0.987  |
| 4 |  ออสเตรีย | 0 | 6 | 1 | 5 | 18 | 0.278 | 466 | 562 | 0.829 |
สนาม:  Yildirim Beyazit Sports Hall, ทูร์กุตลู, ตุรกี
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 15 ก.ย. | 17:00 | ออสเตรีย   | 1–3 |   ตุรกี   | 23–25 | 18–25 | 25–23 | 15–25 |   | 81–98 | รายงาน |
| 15 ก.ย. | 20:00 | เบลารุส   | 0–3 |   เนเธอร์แลนด์   | 20–25 | 21–25 | 17–25 |   |   | 58–75 | รายงาน |
| 16 ก.ย. | 17:00 | ตุรกี   | 2–3 |   เนเธอร์แลนด์  | 16–25 | 25–18 | 26–24 | 23–25 | 6–15 | 96–107 | รายงาน |
| 16 ก.ย. | 20:00 | ออสเตรีย   | 1–3 |   เบลารุส  | 17–25 | 19–25 | 25–23 | 21–25 |   | 82–98 | รายงาน |
| 17 ก.ย. | 17:00 | ตุรกี   | 3–0 |   เบลารุส  | 25–23 | 25–18 | 25–22 |   |   | 75–63 | รายงาน |
| 17 ก.ย. | 20:00 | เนเธอร์แลนด์   | 3–1 |   ออสเตรีย  | 30–32 | 25–20 | 25–20 | 25–21 |   | 105–93 | รายงาน |
สนาม:  Topsportcentrum de Koog, โกคอานเดอซาน, เนเธอร์แลนด์
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 23 ก.ย. | 17:00 | ตุรกี   | 3–1 |   เบลารุส  | 25–18 | 29–27 | 20–25 | 25–22 |   | 99–92 | รายงาน |
| 23 ก.ย. | 19:30 | ออสเตรีย   | 0–3 |   เนเธอร์แลนด์  | 17–25 | 11–25 | 24–26 |   |   | 52–76 | รายงาน |
| 24 ก.ย. | 17:00 | เบลารุส   | 2–3 |   เนเธอร์แลนด์  | 25–20 | 25–18 | 18–25 | 23–25 | 13–15 | 104–103 | รายงาน |
| 24 ก.ย. | 19:30 | ตุรกี   | 3–0 |   ออสเตรีย  | 25–18 | 26–24 | 25–19 |   |   | 76–61 | รายงาน |
| 25 ก.ย. | 15:30 | เนเธอร์แลนด์   | 3–1 |   ตุรกี  | 19–25 | 25–22 | 26–24 | 25–18 |   | 95–89 | รายงาน |
| 25 ก.ย. | 18:00 | เบลารุส   | 3–2 |   ออสเตรีย  | 21–25 | 25–20 | 23–25 | 25–19 | 15–8 | 109–97 | รายงาน |
รอบที่ 2 > กลุ่ม F

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เช็กเกีย | 5 | 1 | 15 | 15 | 5 | 3.000 | 479 | 426 | 1.124  |
| 2 |  เอสโตเนีย | 3 | 3 | 8 | 11 | 12 | 0.917 | 515 | 515 | 1.000  |
| 3 |  มาซิโดเนียเหนือ | 2 | 4 | 7 | 9 | 14 | 0.643 | 500 | 548 | 0.912  |
| 4 |  โรมาเนีย | 2 | 4 | 6 | 9 | 13 | 0.692 | 509 | 514 | 0.990 |
สนาม:  Sala Polivalentă, กรายโอวา, ประเทศโรมาเนีย
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 15 ก.ย. | 17:00 | เอสโตเนีย   | 0–3 |   เช็กเกีย  | 20–25 | 19–25 | 14–25 |   |   | 53–75 | รายงาน |
| 15 ก.ย. | 19:45 | โรมาเนีย   | 3–0 |   มาซิโดเนียเหนือ  | 25–21 | 25–14 | 25–12 |   |   | 75–47 | รายงาน |
| 16 ก.ย. | 17:00 | เช็กเกีย   | 3–1 |   มาซิโดเนียเหนือ  | 25–17 | 25–18 | 23–25 | 27–25 |   | 100–85 | รายงาน |
| 16 ก.ย. | 19:45 | เอสโตเนีย   | 3–1 |   โรมาเนีย  | 19–25 | 28–26 | 25–18 | 25–23 |   | 97–92 | รายงาน |
| 17 ก.ย. | 17:00 | มาซิโดเนียเหนือ   | 2–3 |   เอสโตเนีย  | 28–26 | 22–25 | 23–25 | 27–25 | 11–15 | 111–116 | รายงาน |
| 17 ก.ย. | 19:45 | เช็กเกีย   | 3–0 |   โรมาเนีย  | 25–13 | 25–17 | 25–21 |   |   | 75–51 | รายงาน |
สนาม:  Jablonec City Hall, ยาบลอเนตซ์นาดญีโซ, เช็กเกีย
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 23 ก.ย. | 15:00 | โรมาเนีย   | 3–1 |   เอสโตเนีย  | 23–25 | 25–22 | 25–19 | 25–23 |   | 98–89 | รายงาน |
| 23 ก.ย. | 18:00 | เช็กเกีย   | 3–0 |   มาซิโดเนียเหนือ  | 25–19 | 26–24 | 25–22 |   |   | 76–65 | รายงาน |
| 24 ก.ย. | 15:00 | เอสโตเนีย   | 1–3 |   มาซิโดเนียเหนือ  | 25–13 | 21–25 | 23–25 | 16–25 |   | 85–88 | รายงาน |
| 24 ก.ย. | 18:00 | โรมาเนีย   | 1–3 |   เช็กเกีย  | 22–25 | 29–31 | 25–21 | 21–25 |   | 97–102 | รายงาน |
| 25 ก.ย. | 15:00 | มาซิโดเนียเหนือ   | 3–1 |   โรมาเนีย  | 29–31 | 25–22 | 25–21 | 25–22 |   | 104–96 | รายงาน |
| 25 ก.ย. | 18:00 | เอสโตเนีย   | 3–0 |   เช็กเกีย  | 25–17 | 25–13 | 25–21 |   |   | 75–51 | รายงาน |
รอบที่ 3

ทีมที่ได้อันดับที่ 2 ของรอบที่ 2 จะแข่งขันในระบบเหย้าและเยือน เพื่อที่จะหาผู้ชนะ 3 ทีม แล้วจะผ่านการคัดเลือกเข้าวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2017 การแข่งขันรอบที่สามจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 16-21 พฤษภาคม ค.ศ. 2017
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ตุรกี  | 5–1 |  โปรตุเกส | 3–0 | 3–2  |
| สเปน  | 4–2 |  กรีซ | 3–0 | 2–3  |
| ลัตเวีย  | 1–5 |  เอสโตเนีย | 2–3 | 0–3 |
รอบที่ 3 > รอบที่ 1

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ต.ค. | 17:00 | ลัตเวีย   | 2–3 |   เอสโตเนีย  | 17–25 | 25–16 | 19–25 | 25–22 | 12–15 | 98–103 | รายงาน |
| 1 ต.ค. | 21:00 | สเปน   | 3–0 |   กรีซ  | 25–16 | 25–21 | 25–17 |   |   | 75–54 | รายงาน |
| 2 ต.ค. | 16:00 | ตุรกี   | 3–0 |   โปรตุเกส  | 28–26 | 25–14 | 25–22 |   |   | 78–62 | รายงาน |
รอบที่ 3 > รอบที่ 2

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 8 ต.ค. | 19:00 | กรีซ   | 3–2 |   สเปน  | 20–25 | 25–22 | 25–14 | 26–28 | 17–15 | 113–104 | รายงาน |
| 9 ต.ค. | 17:00 | เอสโตเนีย   | 3–0 |   ลัตเวีย  | 25–20 | 25–19 | 25–16 |   |   | 75–55 | รายงาน |
| 9 ต.ค. | 18:00 | โปรตุเกส   | 2–3 |   ตุรกี  | 21–25 | 25–18 | 25–19 | 20–25 | 12–15 | 103–102 | รายงาน |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2017-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เกื้อ วงศ์บุญสิน

| เกื้อ วงศ์บุญสิน |
| --- | --- |
เกิด: 14 เมษายน พ.ศ. 2496 (71 ปี)
สัญชาติ: ไทย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย   คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อาชีพ: อาจารย์, นักวิชาการ
ศาสตราจารย์ เกื้อ วงศ์บุญสิน รองอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, นายกสมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนอัสสัมชัญ, อดีตนายกสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และอดีตผู้อำนวยการสถาบันประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ประวัติ

ศ.ดร.เกื้อ วงศ์บุญสิน เกิดวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2496 จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ระดับปริญญาตรี วท.บ. (ฟิสิกส์) เมื่อ พ.ศ. 2519 และ สค.ม. (สังคมวิทยา) พ.ศ. 2522 จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาได้ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย, U.S.A. ได้รับ A.M. (Demography) ในปี 2524 และ Ph.D. (Demography) ในปี 2528 นอกจากนี้ยังได้รับ ปริญญาบัตร  2549 จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.48) ศาสตราจารย์เกื้อ ดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มาหลายสมัย
ประวัติการทำงาน

ตำแหน่ง ศาสตราจารย์ (มิถุนายน 2539)
ศาสตราจารย์ระดับ 11 (มกราคม 2548)
รองอธิการบดี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมษายน 2539- 31 มีนาคม 2543
รองอธิการบดี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมษายน 2547- 31 มีนาคม 2551
รองอธิการบดี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมษายน 2551- ปัจจุบัน
ผู้อำนวยการสถาบันประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กุมภาพันธ์ 2535-2539
นายกสมาคมนักประชากรไทย 2537-2544
กรรมการสภาวิจัยแห่งชาติ สาขาสังคมวิทยา 2538-2539
กรรมการสภามหาวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2538-2539, 2551-ปัจจุบัน
เลขานุการกรรมการสภามหาวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย   2539-2543, 2547- 2551
นายกสมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนอัสสัมชัญ 2548-ปัจจุบัน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2547 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ฐานข้อมูลส่วนตัวเก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เมกาอีสปอร์ตส์

| --- | --- |
ชื่อย่อ: MEGA
กีฬา: อีสปอร์ตส์
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2012 (2012)
ฐาน: กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
ที่ตั้ง: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เว็บไซต์: www.megaesports.gg 
เมกาอีสปอร์ตส์ (MEGA Esports) เป็นทีมอีสปอร์ตส์ที่ตั้งในกรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นในปี 2012 โดยมีทีมเกมต่างๆ ทั้ง ลีกออฟเลเจนด์,อารีนาออฟเวเลอร์,โอเวอร์วอตช์,โดตา 2 เป็นต้น
ประวัติทีมลีกออฟเลเจนต์

เมกาอีสปอร์ตส์ ได้เข้าเป็นขึ้นเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ.2017 หลังการได้สิทธิ์เป็นเจ้าของกิจการใหม่ของทีมแบงค็อก ไททันส์ โดยคุณ Arnold Tandra หรือ AhNodT CTO ของทีม โดยได้เข้าร่วมการแข่งขันแรกในนามเมกาอีสปอร์ตส์คือการแข่งขันไทยแลนด์โปรลีค สปริง 2018 
โดยในการแข่งขันนั้นทีมเมกาอีสปอร์ตส์ จบในอันดับที่ 2 ในการแข่งขัน โดยในนัดชิงชนะเลิศพ่ายให้กับ Ascension Gaming ไป 0-3 เกม
 ต่อมาได้เข้าคัดเลือกการแข่งขัน SEA Tour 2018 Summer หรือ GCM ที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ โดยทีมเมกาอีสปอร์ตส์จบอันดับที่ 2 ในการแข่งขันรอบคัดเลือก ทำให้ได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน SEA Tour 2018 Summer ที่ประเทศฟิลิปปินส์
 หลังจากผ่านการคัดเลือกจึงเข้าแข่งขันที่ประเทศฟิลิปปินส์ในช่วง 1-13 กุมภาพันธ์ 2018 โดยอยู่ในกลุ่ม B ร่วมกับ Kuala Lumpur Hunters,ArkAngel,Bigetron และจบการเป็นที่ 1 ของกลุ่มได้ด้วยการชนะรอบ Tie-Break ต่อทีม Kuala Lumpur Hunters เข้ารอบไปเจอกับทีม Resurgence 3-1 เกม และเข้าไปเจอกับคู่ปรับเก่าอย่าง Ascension Gaming จากชาติเดียวกัน และพ่ายไป 0-3 เกม
 หลังจากนั้นจึงเข้าร่วมการแข่งขัน Lenovo Legion of Champions Series III หลังผ่านการคัดเลือกมาได้โดยอยู่กลุ่ม B แต่ทำผลงานไม่ดีนักจบอันดับที่ 3 ต้องลงไปเล่นสายล่าง แต่ก็สามารถตะลุยฝ่าฟันได้แต่จบในอันดับที่ 3 ด้วยการพ่ายให้กับเพื่อนร่วมกลุ่มอย่าง Team Diamond ด้วยสกอร์ 1-0 เกม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2019-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เซ็ง

เซ็ง อาจหมายถึง
ความเบื่อหน่าย
เซน
เฉิน หลงไห่

เฉิน หลงไห่ (จีนตัวย่อ: 陈龙海; จีนตัวเต็ม: 陳龍海; พินอิน: Chén lónghǎi) เป็นนักวอลเลย์บอลชาวจีน เขาได้เข้าแข่งขันในรายการวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2014ที่ประเทศโปแลนด์ และเป็นผู้ทำหน้าที่ให้แก่สังกัดสโมสรเซี่ยงไฮ้
สังกัดสโมสร

เซี่ยงไฮ้ (2014)
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB profile
อุทยานแห่งชาติภูซาง

| อุทยานแห่งชาติภูซาง |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)

ที่ตั้ง: ตำบลภูซาง อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา
พื้นที่: 178,049.62 ไร่
จัดตั้ง: วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
ผู้เยี่ยมชม: 54,589 (2559)
หน่วยราชการ: สำนักอุทยานแห่งชาติ
อุทยานแห่งชาติภูซาง อยู่ในเขตอำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา  และอำเภอเทิง จังหวัดเชียงรายเป็นอุทยานแห่งชาติที่มีอาณาเขตติดต่อประเทศลาว และเป็นพื้นที่มีความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรป่าไม้และสัตว์ป่า
น้ำตกภูซาง หรืออีกชื่อที่เรียกกันว่า น้ำตกอุ่นภูซาง
การจัดตั้ง

วันที่ 2 พฤศจิกายน 2543 ได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดบริเวณที่ดินป่าน้ำหงาวฝั่งซ้าย ในท้องที่ตำบลตับเต่า ตำบลหงาว อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย และป่าน้ำเปื๋อย ป่าน้ำหย่วน และป่าน้ำลาว ในท้องที่ตำบลภูซาง ตำบลทุ่งกล้วย กิ่งอำเภอภูซาง อำเภอเชียงคำ และตำบลร่มเย็น ตำบลแม่ลาว อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา ให้เป็นอุทยานแห่งชาติภูซาง
ลักษณะภูมิประเทศ

ภูมิประเทศ อุทยานแห่งชาติภูซาง มีพื้นที่เป็นเทือกเขาสลับซับซ้อนติดเขตแดนสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว มีความสูงตั้งแต่ 440-1,548 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ยอดเขาที่สูงที่สุด คือ ยอดเขาดอยผาหม่น มีความสูงประมาณ 1,548 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง เป็นแหล่งต้นน้ำลำธารของแม่น้ำลาว น้ำหงาว น้ำเปื๋อย น้ำบง และน้ำญวน เพื่อหล่อเลี้ยงพื้นที่เกษตรกรรมของประชาชนในเขต อำเภอภูซาง อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา และ อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย อาณาเขตติดต่อด้านทิศเหนือ อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย อาณาเขตติดต่อด้านทิศใต้ อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา อาณาเขตติดต่อด้านทิศตะวันออก สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว อาณาเขตติดต่อด้านทิศตะวันตก อำเภอภูซาง
น้ำตกภูซาง เป็นน้ำตกชั้นเดียว ซึ่งตกลงสู่แอ่งน้ำเบื้องล่างสูงประมาณ  25 เมตร น้ำตกภูซางเป็นน้ำตกที่เป็นกระแสน้ำอุ่น มีอุณหภูมิประมาณ 35 องศาเซลเซียส
ลักษณะภูมิอากาศ

ภูมิอากาศ แบ่งได้ 3 ฤดู
ฤดูฝน ตั้งแต่เดือน มิถุนายน - กันยายน
ฤดูหนาว ตั้งแต่เดือน ตุลาคม - กุมภาพันธ์
ฤดูร้อน ตั้งแต่เดือน มีนาคม - พฤษภาคม
พืชพรรณและสัตว์ป่า

สภาพป่าในพื้นที่อุทยานแห่งชาติภูซาง มีความหลากหลายของชนิดป่า ซึ่งสามารถจำแนกเป็นชนิดป่าต่าง ๆ โดยอาศัยปัจจัยทางสภาพภูมิประเทศ สภาพภูมิอากาศ ลักษณะดินและลักษณะของพืชพรรณที่ขึ้นอยู่ได้ 5 ชนิด ดังนี้
ป่าเบญจพรรณ (Mixed Deciduous Forest) มีร้อยละ 50 ของพื้นที่อุทยานแห่งชาติชนิดพันธุ์ไม้ที่พบ เช่น สัก, แดง, ประดู่, มะค่าโมง, ตะแบก, เก็ดแดง เป็นต้น ชนิดพันธุ์ไม้พื้นล่าง เช่น ไผ่ชนิดต่าง ๆ และหญ้าชนิดต่าง ๆ ชนิดพันธุ์ไม้เลื้อย เช่น หนามหัน บันไดลิง (เครือบ้า) เป็นต้น
ป่าเต็งรัง (Dry Dipterocarp Forest) มีร้อยละ 30 ของพื้นที่อุทยานแห่งชาติ ชนิดพันธุ์ไม้ที่พบ เช่น เต็ง, รัง, เหียง, พลวง เป็นต้น ชนิดพันธุ์ไม้พื้นล่าง เช่น หญ้าชนิดต่าง ๆ ชนิดพันธุ์ไม้เลื้อย เช่น บันไดลิง(เครือบ้า),ไม้พุ่ม เช่น มะเม่า เป็นต้น
ป่าดิบเขา (Hill Evergreen Forest) มีร้อยละ 10 ของพื้นที่อุทยานแห่งชาติ ชนิดพันธุ์ไม้ที่พบ เช่น ไม้ตระกูลก่อ ทะโล้ มณฑาป่า จำปีป่า เป็นต้น ชนิดพันธุ์ไม้พื้นล่าง เช่น ผักกูด กล้วยไม้เฟิร์น มอส พืชวงศ์ขิงข่า เป็นต้น
ป่าดิบแล้ง (Dry Evergreen Forest) มีร้อยละ 8 ของพื้นที่อุทยานแห่งชาติ ชนิดพันธุ์ไม้ที่พบ เช่น เติม ถ่อน ยางแดง ยางขาว ตะเคียนทอง แดง มะค่าโมง เป็นต้น ชนิดพันธุ์ไม้พื้นล่าง เช่นไผ่บง ไผ่หก มะพร้าวเต่า พืชวงศ์ขิงข่า เป็นต้น ชนิดพันธุ์ไม้เลื้อย เช่น สะบ้าช้าง เป็นต้น
ป่าสน (Pine Forest) มีร้อยละ 2 ของพื้นที่อุทยานแห่งชาติ ชนิดพันธุ์ไม้ที่พบ เช่น สนสองใบ สนสามใบ ชนิดพันธุ์ไม้พื้นล่าง เช่นหญ้าชนิดต่าง ๆ
สัตว์ป่า ในเขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติภูซางมีสัตว์ป่าหลายชนิด เช่น เลียงผา กวาง เก้ง หมูป่า ลิง ค่าง ชะนี กระจง หมาใน ไก่ป่า ไก่ฟ้า กระรอก อีเห็น กระแตเหนือ และนกชนิดต่าง ๆ ที่พบเห็นมากกว่า 150 ชนิด และสัตว์เลื้อยคลาน เช่น ตะกวด เต่าปูลู ตัวนิ่ม งูชนิดต่าง ๆ เป็นต้น ซึ่งอุทยานแห่งชาติภูซางได้กำหนดให้ เต่าปูลู เป็นสัญลักษณ์ประจำอุทยานแห่งชาติภูซาง
การเดินทาง

อุทยานแห่งชาติภูซางอยู่ห่างจากจังหวัดพะเยาประมาณ 96 กิโลเมตร ไปตามเส้นทาง พะเยา -ดอกคำใต้-จุน-เชียงคำ (ทางหลวงหมายเลข 1021) และอยู่ห่างจากอำเภอเชียงคำประมาณ 20 กิโลเมตร โดยจากเชียงคำ ก่อนถึงโรงเรียนภูซางวิทยาคม เลี้ยวขวาเข้ามา (หมายเลขทางหลวง 1093) ผ่านที่ว่าการอำเภอภูซาง หรือเดินทางจากจังหวัดเชียงราย-เทิง-เชียงคำ ระยะทางประมาณ 100 กิโลเมตร ตามทางหลวงหมายเลข 1021 หากเดินทางโดยรถโดยสารประจำทางจากพะเยา ถึงอำเภอเชียงคำ หรือจาก เชียงราย แล้วต่อรถโดยสารประจำทางขนาดเล็กสายเชียงคำ-บ้านฮวก รถจะผ่านที่ทำการอุทยานแห่งชาติภูซาง
น้ำตกภูซาง จัดว่าเป็นน้ำตกน้ำอุ่นเพียงแห่งเดียวในไทย เพราะน้ำจะมีอุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ 35 - 36  องศา และใสปราศจากกลิ่นกำมะถัน บริเวณใต้น้ำตกเป็นแอ่งน้ำใสสีเขียวมรกต
อุทยานแห่งชาติภูซาง เป็นถิ่นอาศัยของ "เต่าปูลู" ซึ่งเป็นเต่าหายากและใกล้สูญพันธุ์ เป็นเต่าน้ำจืดกินเนื้อเป็นอาหารชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Platysternon megacephalum (เป็นภาษาละตินแปลว่า "หัวโต อกแบน") ในสกุล Platysternon วงศ์ Platysternidae ซึ่งมีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์และสกุลนี้
เทียนดอก

| เทียนดอก |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Ericales
วงศ์:: Balsaminaceae
สกุล:: Impatiens
สปีชีส์:: I.  balsamina
ชื่อทวินาม
Impatiens balsamina L.

ผลเทียนดอก
เทียนดอก หรือเทียนบ้าน เทียนสวน ชื่อวิทยาศาสตร์:  Impatiens balsamina อยู่ในวงศ์ Balsaminaceae เป็นไม้ล้มลุก ลำต้นสีเขียวอ่อน อุ้มน้ำ ใบเดี่ยว ขอบใบหยักแบบฟันเลื่อย ก้านใบสั้น มีตุ่มเรียงเป็นแถวยาวทั้งสองด้าน ดอกมีหลายสี ผลรูปไข่ แก่แล้วแตกตามแนวยาว ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก สีน้ำตาล
ชาวจีนใช้ใบสดตำพอกแก้ปวดตามข้อนิ้วหรือเล็บขบ ใช้ถอนพิษ ปวดแสบปวดร้อน ในอินเดียใช้แก้ปวดข้อ ขับลม รักษาแผลติดเชื้อ ไฟไหม้ น้ำร้อนลวก ในใบมีสารเมทิลลอว์โซน
แหล่งข้อมูลอื่น

Jewelweeds. Drugs.com
เทียนชานในซินเจียง

| เทียนชานในซินเจียง * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
The Tian Shan range on the border between China and Kyrgyzstan with Khan Tengri (7,010 m) visible at center.
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
ประเภท: มรดกทางธรรมชาติ
เกณฑ์พิจารณา: (vii) (ix)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2556 (คณะกรรมการสมัยที่ 37)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ประกอบด้วยพื้นที่ 4 พื้นที่ ได้แก่ โทมูร์ คาลาจุน-เควอร์เตอหนิง ปาอินปูคูเคอ และปกตา (Tomur, Kalajun-Kuerdening, Bayinbukuke and Bogda) รวมพื้นที่ 606,833 เฮกแตร์ (6,068.33 ตร.กม. หรือ 3,792,706 ไร่) พื้นที่เหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของระบบภูเขาเทียนชานแห่งเอเชียกลาง ซึ่งเป็นหนึ่งในเทือกเขาที่ใหญ่ที่สุดของโลก ซินเจียงเทียนชานมีรูปลักษณะภูมิประเทศทางกายภาพที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ และมีพื้นที่ที่มีทิวทัศน์งดงาม ได้แก่หิมะและภูเขาหิมะที่มียอดปกคลุมด้วยน้ำแข็ง ป่าและทุ่งหญ้าที่บริสุทธิ์ แม่น้ำและทะเลสาบที่ใสสะอาด และหุบเขาหินแดง ภูมิทัศน์เหล่านี้ตัดกันกับภูมิทัศน์ของทะเลทรายอันกว้างใหญ่ที่อยู่ติดกัน ก่อให้เกิดภาพตรงกันข้ามของสภาพแวดล้อมของความร้อนและความหนาว ความแห้งและความเปียก ความเปล่าเปลี่ยวและความอุดมสมบูรณ์ สภาพพื้นที่และระบบนิเวศยังคงรักษาสภาพเดิมไว้ตั้งแต่ยุคไพลโอซีน และเป็นตัวอย่างที่โดดเด่นของกระบวนการวิวัฒนาการทางชีววิทยาและนิเวศวิทยา แหล่งนี้ยังมีพื้นที่แผ่เข้าไปภายในทะเลทรายตากลิมากัน ซึ่งเป็นหนึ่งในทะเลทรายที่ใหญ่ที่สุดและอยู่บนพื้นที่สูงที่สุดของโลก มีชื่อเสียงด้วยเนินทรายขนาดใหญ่และพายุทรายที่รุนแรง ยิ่งไปกว่านั้น ซินเจียงเทียนชานยังเป็นถิ่นที่อยู่ของพืชพันธุ์เฉพาะถิ่นและพืชพันธุ์โบราณ ซึ่งบางชนิดหายากและอยู่ในภาวะเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์
มรดกโลก

เทียนชานในซินเจียงได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 37เมื่อปี 2556ที่กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชาด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(vii) - เป็นตัวอย่างที่เด่นชัดของการเป็นตัวแทนในวิวัฒนาการสำคัญต่าง ๆ ในอดีตของโลก เช่น ยุคสัตว์เลื้อยคลาน ยุคน้ำแข็ง ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการพัฒนาความหลากหลายทางธรรมชาติบนพื้นโลก
(ix) - เป็นแหล่งที่เกิดจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่มีเอกลักษณ์หายากหรือสวยงามเป็นพิเศษ เช่น แม่น้ำ น้ำตก ภูเขา
เค็นตะ ชิโนฮาระ

| เค็นตะ ชิโนฮาระ |
| --- | --- |
เกิด: ชิโนฮาระ เค็นตะ (篠原 健太) 09 มกราคม พ.ศ. 2517 (50 ปี) จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักเขียนการ์ตูน
ผลงานเด่น: สเก็ต ดานซ์ อัสตร้าหลงจักรวาล วิทช์วอทช์
เค็นตะ ชิโนฮาระ (ญี่ปุ่น: 篠原 健太; โรมาจิ: Shinohara Kenta; เกิด 9 มกราคม พ.ศ. 2517) เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงจากผลงานหนังสือการ์ตูนเรื่อง สเก็ต ดานซ์ ซึ่งตีพิมพ์เป็นการ์ตูนเรื่องยาวในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ระหว่างปี พ.ศ. 2550 ถึง พ.ศ. 2556 และชนะรางวัลมังงะโชงาคุคังในปี พ.ศ. 2553
ประวัติ

ชิโนฮาระเกิดเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2517 ในจังหวัดชิบะ. เริ่มแรกทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือน ภายหลังลาออกจากงานเป็นเวลาสองปีเพื่อเตรียมตัวเปิดตัวเป็นนักเขียนการ์ตูน
ชิโนฮาระทำงานเป็นผู้ช่วยของฮิเดอากิ โซราจิในการเขียนการ์ตูนเรื่องกินทามะเป็นระยะเวลาสั้น ๆ โดยใช้นามแฝงว่า SHINTAROH NAKAE(ญี่ปุ่น: なかえ しんたろう; โรมาจิ: Nakae Shintarō) ซึ่งเป็นคำสลับอักษรของ "Kenta Shinohara" ระหว่างที่ทำงานให้กับโซราจิ ชิโนฮาระเรียกโซราจิว่า "อาจารย์" ผู้ซึ่งสอนทักษะการเขียนการ์ตูนที่จำเป็นให้แก่เขา
ในเดือนมิถุนายนและกันยายน พ.ศ. 2546 ชิโนฮาระเป็นหนึ่งในผู้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายของรางวัลรายเดือน รางวัลจัมป์สิบสองมังงะหน้าใหม่ดีเด่น (ジャンプ十二傑新人漫画賞) ในทั้งสองเดือน แม้ว่าจะพลาดรางวัลในทั้งสองครั้ง
ชิโนฮาระเขียนการ์ตูนเรื่องสั้นสองชุดของเรื่องสเก็ต ดานซ์ ในฤดูหนาวและฤดูร้อนของปี พ.ศ. 2549 เสนอให้กับนิตยสารอากามารุจัมป์และโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ตามลำดับ การ์ตูนเรื่องสั้นชุดที่สองเป็นรูปแบบนำร่องให้กับรูปแบบหนังสือการ์ตูน มีความคล้ายกับตอนแรกสุดของซีรี่ส์หลัก การ์ตูนเรื่องยาวของสเก็ต ดานซ์เริ่มตีพิมพ์ในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์
ในหนังสือการ์ตูนสเก็ต ดานซ์เล่มที่ 15 ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 กันนายน พ.ศ. 2553 ชิโนฮาระได้ประกาศว่าตนจะได้แต่งงาน
การทำงาน

พ.ศ. 2548 - เปิดตัวในนิตยสารอากามารุจัมป์ฉบับฤดูหนาวด้วยผลงานการ์ตูนเรื่องสั้นเรื่อง "Red Panda Puppet Show".
พ.ศ. 2549 - เขียนการ์ตูนเรื่องสั้นของสเก็ต ดานซ์ให้นิตยสารอากามารุจัมป์ฉบับฤดูหนาว ชิโนฮารุเขียนเรื่องสั้นของสเก็ต ดานซ์อีกครั้งในเดือนสิงหาคมในฐานะตอนนำร่องของซีรี่ส์ที่จะตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ฉบับที่ 39
พ.ศ. 2550 - การ์ตูนเรื่องยาวรายสัปดาห์ของสเก็ต ดานซ์เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ฉบับที่ 39
พ.ศ. 2553 - ชนะรางวังมังงะโชงาคุคังครั้งที่ 55 ในสาขาการ์ตูนโชเน็งจากเรื่องสเก็ต ดานซ์.
พ.ศ. 2554 - ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ของเรื่องสเก็ต ดานซ์โดยสตูดิโอทัตซึโนโกะ โปรดักชั่น เริ่มออกอากาศ
พ.ศ. 2555 - เขียนเนื้อเพลง Water Color (ウォーターカラー) เพลงในอัมบัม Sketchbook อัมบัมแรกของวง The Sketchbook ชิโนฮาระได้กล่าวว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้แต่งเพลง
พ.ศ. 2556 - การ์ตูนเรื่องสเก็ต ดานซ์ถึงตอนจบบริบูรณ์ที่ 288 ตอน
พ.ศ. 2559 - ทำงานออกแบบตัวละครให้อนิเมะ Battle Spirits: Burning Soul.
พ.ศ. 2560 - เริ่มผลงานการ์ตูนเรื่องใหม่แนวไซไฟเรื่อง Astra Lost in Space,
ผลงาน

Red Panda Puppet Show (ญี่ปุ่น: レッサーパンダ・パペットショー; โรมาจิ: Ressā Panda Papetto Shō) (พ.ศ. 2548)
สเก็ต ดานซ์ (ญี่ปุ่น: スケット・ダンス; โรมาจิ: Suketto Dansu) (พ.ศ. 2550-2556)
Battle Spirits: Burning Soul (ญี่ปุ่น: バトルスピリッツ烈火魂＜バーニングソウル＞; โรมาจิ: Batoru Supirittsu Rekka Tamashī (Bāningu Souru)), ออกแบบตัวละคร (พ.ศ. 2558)
อัสตร้าหลงจักรวาล (ญี่ปุ่น: 彼方のアストラ; โรมาจิ: Kanata no Asutora) (พ.ศ. 2559-2560)
วิทช์วอทช์ (ญี่ปุ่น: ウィッチウォッチ; โรมาจิ: Witchi Wotchi) (พ.ศ. 2564–ปัจจุบัน)
แหล่งข้อมูลอื่น

เค็นตะ ชิโนฮาระ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
อุมาพร บัวพึ่ง

| อุมาพร บัวพึ่ง |
| --- | --- |
เกิด: 28 สิงหาคม พ.ศ. 2497 (70 ปี) อุมาพร บัวพึ่ง
อาชีพ: นักร้อง
อุมาพร บัวพึ่ง (28 สิงหาคม พ.ศ. 2497 -  ) นักร้องแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ประจำปี  พ.ศ. 2524 และเสาอากาศทองคำพระราชทาน ประจำปี พ.ศ. 2520   และรางวัลพระพิฆเนศทอง ประจำปี พ.ศ. 2560 ผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้เธอเป็นที่รู้จักจนปัจจุบันนี้คือเพลง "หนึ่งหญิงสองชาย" ของจงรัก จันทร์คณา ที่ร้องแก้กับเพลง" หนึ่งใจสองรัก " โดยชรัมภ์ เทพชัย
อุมาพร บัวพึ่ง เริ่มเป็นที่รู้จักการการประกวดร้องเพลงในรายการโทรทัศน์  "คนดังพาเลซ" ของ ยิ่งยง สะเด็ดยาด (ทวิชย์ โปสินธุ์) ทางไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อ พ.ศ. 2514  
มีงานร้องเพลงตามงานคอนเสิร์ตและงานโชว์ตัวต่างๆ และร้องประจำทุกคืนวันเสาร์ที่โรงแรมนิรันดร์แกรนด์ นอกจากนี้เธอยังเป็นครูสอนร้องเพลงอีกด้วย ในปัจจุบัน ยังมีผลงานรับเชิญตามคอนเสิร์ตต่าง ๆ โดยมักจะได้ร่วมงานกับ ชรัมภ์ เทพชัย , ฎากร เทพทอง , พรหมเทพ เทพรัตน์ ในนามของคณะ สุเทพโชว์จูเนียร์ อยู่เสมอ
เทปแผ่นเสียง (เทปคาสเซ็ท)

เหตุการณ์รัก
ขวัญหล้า
หลงเพ้อ - กลัวจูบ
โกรธกันทำไม
อัลบั้มทั้งหมด (จากแผ่นซีดี)

อัลบั้มชุด รักจากดวงใจ รวม 34 เพลง
อัลบั้มชุด เพลงไทยยอดนิยม คนหน้าเดิม - บัวขาว - รักต้องห้าม - ให้ - ความรักไม่รู้จบ - หนึ่งหญิงสองชาย - เศษเนื้อข้างเขียง - จงรัก - ใครหนอ - HELLO (แบ่งเวลาไปหาฉันบ้าง - สามหัวใจ) - หากรู้สักนิด - หัวใจสลาย - ทาสรัก - คีรีบูนบิน
อัลบั้มชุด สานอดีตเพลงทอง ชุด เชียงรายรำลึก - สามหัวใจ และ ถ้าวันนี้มีเขาอยู่
อัลบั้มชุด เพลงประทับใจ 7-8 บาดหัวใจ - คนหน้าเดิม
อัลบั้มชุด อมตะเพลงทอง คนหน้าเดิม - เศษเนื้อข้างเขียง - จงรัก
อัลบั้มชุด แม่ไม้เพลงไทย หนึ่งหญิงสองชาย - ดาว
อัลบั้มชุด อมตะเพลงลูกกรุง เพชรนํ้าเอก 1-7
อัลบั้มชุด สานตำนานสุนทราภรณ์ ชรัม - อุมาพร
อัลบั้มชุด กลางกรุงสราญ ชุดที่ 4 และ 6
อุมิโบสึ

| อุมิโบสึ |
| --- | --- |
ตัวละครใน กินทามะ
ปรากฏครั้งแรก:  หนังสือการ์ตูน:   บทเรียนที่ 57 ลูกกวาดสอดไส้รสวิกคืออะไร 
สร้างโดย: ฮิเดอากิ โซราจิ
ให้เสียงโดย: ฮายามิ โชว
ประวัติ
ชื่อเล่น: อุมิโบสึ
เผ่าพันธุ์: ยาโตะ
เพศ: ชาย
ญาติ: คามุอิ (ลูกชาย) คางุระ(ลูกสาว)
ที่อยู่ปัจจุบัน: นักพเนจรอวกาศ
ส่วนสูง: 168 เซนติเมตร
น้ำหนัก: 65 กิโลกรัม
บทความนี้เกี่ยวกับอุมิโบสึที่เป็นตัวละครในการ์ตูนเรื่องกินทามะ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อุมิโบสึ
อุมิโบสึ (ญี่ปุ่น: 星海坊主; โรมาจิ: Umibōzu) เป็นตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
ข้อมูลตัวละคร

อุมิโบสึ เอเลี่ยนฮันเตอร์ที่เก่งที่สุดในจักรวาล แต่บอบบางอ่อนไหวมากกับเรื่องหัวล้านของตนที่เป็นปมด้อย  มักโดนเรียก "ตาเหม่ง" ประจำ (โดยเฉพาะกินโทกิ) และเป็นบิดาบังเกิดเกล้าของคางุระ ซึ่งห่วงเอามากๆ แต่ส่วนความสัมพันธ์กับลูกชายอย่างคามุอิ  กลับตรงกันข้าม ถึงกับขาดความเป็นพ่อลูกกัน (เพราะคามุอิจงใจฆ่าเพราะสายเลือดของยาโตะจนต้องเสียแขนซ้ายไป) ปัจจุบันกำลังท่องอวกาศในฐานะเอเลี่ยนฮันเตอร์อยู่
ดูเพิ่ม

กินทามะ
คางุระ
คามุอิ
เซ็งเป็ด

| เซ็งเป็ด |
| --- | --- |
กำกับ: สราวุธ อินทรพรหม
นักแสดงนำ: ณัฐพล นิลภูมิ   อธิวัฒน์ ลำกูล  อินทิรา เกตุวรสุนทร   ทวีวัฒน์ วันทา   อนุรักษ์ ยิ่งนคร
บริษัทผู้สร้าง: ไชน์เอนเตอร์เทนเมนต์  
วันฉาย: 29 ตุลาคม พ.ศ. 2552
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
เซ็งเป็ด เป็นภาพยนตร์ไทย สร้างโดยไชน์เอนเตอร์เทนเมนต์ กำกับโดยสราวุธ อินทรพรหม นำแสดงโดย ณัฐพล นิลภูมิ, อธิวัฒน์ ลำกูล, อินทิรา เกตุวรสุนทร, ทวีวัฒน์ วันทา, อนุรักษ์ ยิ่งนคร ออกฉายเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เฉพาะโรงภาพยนตร์ลิโด้
เนื้อเรื่องของภาพยนตร์มาจากไดอารี่บนเว็บไซต์พันทิป ที่มีผู้อ่านนับแสนคน และคำพูดติดปากคำว่า "เซ็งเป็ด" ก็มาจากเรื่องนี้ หลังจากที่โด่งดังบนเว็บไซต์จึงมีการตีพิมพ์เป็นพ็อกเก๊ตบุ๊ค แล้วจึงสู่รูปแบบภาพยนตร์  ภาพยนตร์ทำรายได้ 0.25 ล้านบาท
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.sengpedthemovie.com เก็บถาวร 2020-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.facebook.com/sengpedmovie
เซ็งเป็ด (2009) ที่สยามโซน