stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร
ความยุ่งยากก่อนขึ้นครองราชย์

หลังจากสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดีเสด็จสวรรคตลง เมื่อ พ.ศ. 2403 ได้เกิดความยุ่งยากในการสืบราชสมบัติของกัมพูชา เมื่อนักองค์วัตถา พระอนุชาของพระนโรดมพรหมบริรักษ์ พระมหาอุปราช ซึ่งอยู่ที่กรุงเทพฯ ได้ขอกลับไปถวายบังคมพระบรมศพ เมื่อมาถึงกัมพูชา นักองค์วัตถาแสดงความต้องการที่จะขึ้นเป็นกษัตริย์และได้รับการสนับสนุนจากสนองโส (หรือสนองสู) ผู้เป็นลุง ทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างฝ่ายของนักองค์ศรีวัตถากับพระนโรดม
ในระหว่างความขัดแย้งนั้น สนองโสได้รวบรวมขุนนางไปตั้งมั่นที่กัมพูชาตะวันออกแล้วยกทัพเข้ามายึดพนมเปญและเมืองอุดงมีไชยได้ พระนโรดมหนีไปพระตะบองซึ่งขณะนั้นอยูในพระราชอาณาเขตสยาม ขุนนางฝ่ายตรงข้ามของสนองโสได้รวบรวมกำลังเข้าต่อต้าน และเป็นฝ่ายชนะ จับตัวสนองโสได้  แต่สนองโสหลบหนีไปสู่อินโดจีนฝรั่งเศสได้ในที่สุด
เมื่อเกิดความขัดแย้งขึ้นในกัมพูชา สยามได้เรียกตัวนักองค์วัตถาเข้ากรุงเทพฯ ในขณะเดียวกัน พระนโรดมก็เดินทางเข้าสู่กรุงเทพฯ เมื่อ 24 มกราคม พ.ศ. 2404 สยามได้ตัดสินใจสนับสนุนให้นักองค์ราชาวดีขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งกรุงกัมพูชาขึ้นที่กรุงเทพฯ ที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร โดยมีขุนนางกัมพูชาในกรุงเทพช่วยกันประกอบพิธี พิธีราชาภิเษกของพระนโรดมได้เป็นไปโดยโดยนิตินัย ก่อนที่จะมีพิธีราชาภิเษกอีกครั้งที่กรุงอุดงมีชัย โดยพฤตินัย จากนั้นพระองค์ได้ถูกเรียกตัวให้เข้าเฝ้าที่พระบรมมหาราชวังเพื่อเป็นการอำลาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและเจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์ องค์พระรัชทายาท พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงยินดีในพระนโรดมและได้พระราชทานพระปรมาภิไธยแก่พระนโรดมว่า "องค์สมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร คุณสารสุนทรฤทธิ์ มหิศวราธิบดี ศรีสุริโยสุรัตน์นฤพัทธพงศ์ดำรงราช บรมนารถมหากำโพชาธิบดินทร สรรพศิลปสิทธิ์สถิตสถาพร พรหมามรอำนวยไชย เป็นมไหสวริยาธิบดีในปฐพีดล สกลกัมโพชาณาจักร อัครมหาบุรุษรัตนวัฒนาดิเรก เอกอุดมบรมบพิตร พระเจ้ากรุงกัมโพชาธิบดี" ทางการสยามได้จัดทัพทางเรือไปส่งนักองค์ราชาวดีที่เมืองกำปอด และเดินทัพทางบกไปยังเมืองอุดงมีไชย ในระหว่างนี้ เกิดการกบฏอีก ออกญาสุทศ (บา) ได้รวบรวมกองทัพตั้งมั่นที่โพธิสัตว์ สยามจึงส่งทัพจากเสียมราฐและจันทบุรีไปปราบจนราบคาบ และได้อัญเชิญสมเด็จพระนโรดมประกอบพิธีราชาภิเษกที่กรุงอุดงมีชัยและขึ้นเป็นกษัตริย์อย่างสมบูรณ์ เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2407
ความสัมพันธ์กับฝรั่งเศสและการเข้าเป็นรัฐในอารักขา

บทความหลัก: กัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศส
หลังจากขึ้นครองราชย์ได้ไม่นาน ฝรั่งเศสได้เข้ามาขอให้ทำสนธิสัญญาเข้าเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส ซึ่งพระนโรดมยินยอมที่จะเข้าเป็นรัฐในอารักขา ในช่วงแรกของการเข้าเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศสค่อนข้างราบรื่น แต่เมื่อฝรั่งเศสเปลี่ยนนโยบายการปกครองให้เข้มงวดขึ้นจึงเกิดปัญหาขัดแย้งกับข้าหลวงฝรั่งเศส พระองค์ถูกบังคับให้ลงนามในการปฏิรูปกัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2427 ทำให้เกิดกบฏชาวนาที่ยืดเยื้อตามมา กบฏยุติลงเมื่อ พ.ศ. 2430 เมื่อฝรั่งเศสเจรจากับพระองค์สำเร็จ พระองค์จึงประกาศให้ยุติการกบฏและประกาศนิรโทษกรรม
ปลายรัชกาล

ในช่วงนี้ ฝรั่งเศสพยายามจะลิดรอนอำนาจของกษัตริย์กัมพูชาและเพิ่มอำนาจให้ผู้ว่าการสูงสุดของฝรั่งเศส แต่พระองค์ไม่ยินยอม พระโอรสของพระองค์คือพระยุคนธรได้เดินทางไปยังฝรั่งเศสเพื่อคัดค้านนโยบายนี้จนถูกถอดจากบรรดาศักดิ์และต้องลี้ภัยไปสยาม ฝ่ายฝรั่งเศสก็ได้ทำการย้ายเมืองหลวงจากกรุงอุดงไปที่พนมเปญซึ่งพระองค์ทรงไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งแต่ทางการฝรั่งเศสก็ได้ทำใบแจ้งเรื่องย้ายเมืองหลวงและบังคับให้พระองค์ทรงลงพระปรมาภิไธยจนสำเร็จ ในช่วงระยะเวลานี้ฝรั่งเศสได้มอบรางวัลเล็กน้อยให้แก่กัมพูชาโดยการเสนอสร้าง
พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคลที่คล้ายกับพระบรมมหาราชวังของสยามในกรุงเทพมหานคร ถวายพระนโรดม
เมื่อพระองค์ได้เริ่มต่อต้านฝรั่งเศสมากขึ้นทางการฝรั่งเศสจึงลดพระราชอำนาจของพระนโรดมลง จนสถานะพระมหากษัตริย์กัมพูชากลายเป็นเพียงหุ่นเชิดของฝรั่งเศสเท่านั้นและได้ให้พระสีสุวัตถิ์พระอนุชาของพระองค์ที่นิยมฝรั่งเศสขึ้นสืบสมบัติต่อ ส่วนพระนโรดมได้เสด็จสวรรคตอย่างในปี พ.ศ. 2447  ที่พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล พระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพมีขึ้นที่กรุงพนมเปญ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2449 ปัจจุบันมีพระบรมราชานุสาวรีย์พระบรมรูปทรงม้าของพระองค์อยู่ในวัดอุดง
หลังการสวรรคต พระบาทสมเด็จพระนโรดม ทรงได้รับการถวายพระนามว่า "พระกรุณาพระสุวรรณโกศ"
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  ฝรั่งเศส | พ.ศ. 2415 | เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นประถมาภรณ์ |  |
|  สยาม | ไม่ทราบปี | เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ |  |
|  สยาม | ไม่ทราบปี | เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นมหาวราภรณ์ |  |
พระราชตระกูล

พระราชพิธีของพระนโรดมที่กรุงเทพฯ
การขยายตัวของอินโดจีนฝรั่งเศส
แผนที่จังหวัดทั้ง 6 ของเวียดนามในปีพ.ศ. 2403
พระบรมรูปสมเด็จพระนโรดมทรงม้า ที่วัดพระแก้วมรกต กรุงพนมเปญ
การประหารชีวิตด้วยการยิง

| การประหารชีวิตด้วยการยิง |
| --- | --- |
นายมุ้ย จุ้ยเจริญ เพชฌฆาตของเรือนจำกลางบางขวางกำลังดำเนินการประหารชีวิตสนอง โพธิ์บาง ที่เรือนจำกลางบางขวาง ประเทศไทย, พ.ศ. 2515
เป็นวิธีของ: การประหารชีวิต
การประหารชีวิตด้วยการยิง เป็นวิธีลงโทษประหารชีวิตวิธีหนึ่ง ซึ่งยิงบุคคลให้ตายด้วยปืนหนึ่งกระบอกหรือหลายกระบอก เป็นวิธีที่แพร่หลายที่สุดทั่วโลก ใช้อยู่ในราว 70 ประเทศ วิธีการยิงนี้รวมถึงการยิงเป็นชุด
ในประเทศส่วนใหญ่ การยิงเป็นชุดนั้นเคยถือกันว่าเป็นวิธีประหารที่มีเกียรติยศยิ่งกว่าวิธีอื่น และมักใช้สำหรับบุคลากรทางทหาร ส่วนในบางประเทศ ซึ่งรวมถึงเบลารุสอันเป็นประเทศเดียวในยุโรปที่ยังมีโทษประหารชีวิตอยู่ มีการใช้วิธียิงนัดเดียวที่สืบทอดมาจากสมัยโซเวียต
การประหารแบ่งตามพื้นที่ > ประเทศไทย

ประเทศไทยใช้การประหารชีวิตด้วยวิธีนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2477 ถึง พ.ศ. 2546 หากนับตั้งแต่ พ.ศ. 2478 ประเทศไทยมีการประหารชีวิตนักโทษทั้งสิ้น 326 คน โดยแบ่งเป็นการประหารชีวิตแบบยิงเป้าถึง 319 คน ใน พ.ศ. 2478 นายสิบเอก สวัสดิ์ มหะหมัด ถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าครั้งแรก จากความผิดฐานคิดกบฏ และมี นายสุดใจ ชนะ เป็นนักโทษรายสุดท้าย จากคดีฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน
การประหารแบ่งตามพื้นที่ > บราซิล

แม้ว่าประเทศบราซิลจะยกเลิกโทษประหารไปแล้ว โทษนี้ยังสามารถใช้เมื่อเกิดอาชญากรรมบางประเภทในช่วงสงคราม เช่น การทรยศ การสมคบคิด การกระด้างกระเดื่อง การถอยทัพโดยมิชอบ และการลักอุปกรณ์หรือเสบียงในฐานทัพ และการประหารในกรณีเช่นนี้จะใช้วิธียิง
การประหารแบ่งตามพื้นที่ > เบลารุส

การประหารจะให้เพชฌฆาต 1 คนยืนอยู่ด้านหลังของนักโทษ แล้วยิงนักโทษที่บริเวณด้านหลังของศีรษะด้วยปืนพก 1 นัด
พระยาบุเรศผดุงกิจ (รวย พรหโมบล)

พระยาบุเรศผดุงกิจ (รวย พรหโมบล) (30 เมษายน พ.ศ. 2424 - 30 มกราคม พ.ศ. 2509)  อธิบดีกรมตำรวจคนที่ 3 ของประเทศไทย
ชีวิตส่วนตัว

ด้านครอบครัว พระยาบุเรศผดุงกิจมีภรรยาทั้งหมด 6 ท่านคือ
คุณหญิงทองคำ บุเรศผดุงกิจ
คุณพร้อม
คุณเยื้อง
คุณเปรื่อง
คุณชวน
คุณสุดใจ
พระยาบุเรศผดุงกิจท่านมีบุตร และบุตรี ตามลำดับทั้งหมด 19 ท่าน ดังรายนามดังนี้
พลตำรวจตรี หลวงพรหโมปกรณ์กิจ(รื่น พรหโมบล)
คุณ เริญ พรหโมบล
คุณ เลื่อน พรหโมบล
คุณหญิงแร่ม พรหโมบล บุณยประสพ (เนติบัณฑิตหญิงคนแรกของไทย)(มารดาของคุณอรนุช โอสถานนท์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์)
คุณ ริ้ม พรหโมบล
คุณ ร้อม พรหโมบล
พันตำรวจเอก รัตน์ พรหโมบล
คุณ เรียมหรือบุญช่วย พรหโมบล
คุณ เรียบหรือผดุง พรหโมบล
คุณ รุจีหรือไข่ขวัญ พรหโมบล
คุณ รัมภา พรหโมบล (มารดาของ คุณกรณ์ จาติกวณิช อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง)
คุณ คลอใจ พรหโมบล
คุณ รุ่งเรือง พรหโมบล
คุณ เคลือวัลย์ พรหโมบล
คุณ สุรศักดิ์ พรหโมบล
คุณ จิระ พรหโมบล
คุณ อมรา พรหโมบล
พันตำรวจเอก คีรี พรหโมบล
คุณ ดำรงศักดิ์ พรหโมบล
พระยาบุเรศผดุงกิจถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2509
ยศ

3 มกราคม พ.ศ. 2456 - นายหมู่ตรี
- นายหมู่เอก
7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2459 - นายหมวดตรี
23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461 - นายหมวดโท
- นายหมวดเอก
30 มิถุนายน พ.ศ. 2465 นายกองตรี
8 กุมภาพันธ์ 2467 – นายกองโท
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2466 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ต.จ.ว.)
พ.ศ. 2460 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย (จ.ม.)
พ.ศ. 2458 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2465 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 5 (ว.ป.ร.5)
30 สิงหาคม 2458 - เข็มข้าหลวงเดิม
สมิทธ ธรรมสโรช

| สมิทธ ธรรมสโรช |
| --- | --- |
เกิด: 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 (87 ปี) กรุงเทพมหานคร
สัญชาติ: ไทย
อาชีพ: ข้าราชการบำนาญ
มีชื่อเสียงจาก: อธิบดีกรมอุตุนิยมวิทยา ผู้อำนวยการ ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ
คู่สมรส: เนาวรัชต์ ธรรมสโรช
บิดามารดา: รองอำมาตย์โทสอาด ธรรมสโรช นางมะลิ ธรรมสโรช
สมิทธ ธรรมสโรช เป็นทั้งอดีตผู้ช่วยรัฐมนตรี อดีตประธานกรรมการอำนวยการศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ อดีตอธิบดีกรมอุตุนิยมวิทยา
ประวัติ

สมิทธ ธรรมสโรช เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของ รองอำมาตย์โท (สอาด ธรรมสโรช) และนางมะลิ ธรรมสโรช สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย, มัธยมศึกษาตอนปลาย ที่ Wilbraham Academy สหรัฐอเมริกา ปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต สาขาไฟฟ้า และอิเล็กทรอนิกส์ มหาวิทยาลัยเวอร์มอนต์ สหรัฐอเมริกา
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับเนาวรัชต์ ธรรมสโรช (นามสกุลเดิม ธนานันท์)
มีบุตร 2 คน คือ นายสิทธิพร ธรรมสโรช และนางสาวสุปรีย์ ธรรมสโรช
ประวัติการทำงาน

รับราชการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 ในกรมอุตุนิยมวิทยามาโดยตลอด จนกระทั่งเกษียณอายุราชการในตำแหน่งรองปลัดกระทรวงคมนาคมเมื่อปี พ.ศ. 2541 นอกจากตำแหน่งอธิบดีกรมอุตุนิยมวิทยาแล้ว  ยังเคยดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข เมื่อปี พ.ศ. 2535 และมีตำแหน่งอื่น ๆ อีก อาทิ กรรมการการบินพลเรือน, กรรมการการท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย ประธานกรรมการบริษัท ท่าอากาศยานสากลกรุงเทพแห่งใหม่ (สนามบินสุวรรณภูมิ),กรรมการบริหารบริษัท อโซน่า (ประเทศไทย) จำกัด เป็นต้น
บทบาทด้านการเตือนภัยพิบัติ

สมิทธ ธรรมสโรช เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางเมื่อปี พ.ศ. 2548 หลังจากเหตุการณ์สึนามิในปลายปี พ.ศ. 2547 จากการที่เป็นผู้ที่เคยเตือนภัยมาก่อนหน้านี้แล้วว่า จังหวัดภาคใต้ฝั่งทะเลอันดามันของไทยมีสิทธิ์ที่จะได้รับผลกระทบจากคลื่นสึนามิ แต่ทว่าในขณะนั้นยังไม่มีใครเชื่อ
จนกระทั่งหลังเหตุการณ์ครั้งนั้น ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร หลังจากการที่ สมิทธ ได้มีคำเตือนเกี่ยวกับเหตุการณ์คลื่นสึนามิ ถล่มภาคใต้ของประเทศไทย และต่อมาได้มีการจัดตั้งศูนยเตือนภัยพิบัติแห่งชาติขึ้น ทำให้ สมิทธ ได้รับหน้าที่เป็นประธานกรรมการอำนวยการ
ในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ มีการแต่งตั้งให้ สมิทธ ธรรมสโรช เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (สิทธิชัย โภไคยอุดม) ปฏิบัติหน้าที่ให้คำปรึกษาเกี่ยวกับภารกิจการกำกับดูแลศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ
ต่อมาภายหลังที่มีการเปลี่ยนแปลงรัฐบาล สมิทธ จึงถูกลดบทบาทดังกล่าวลงไป แต่ก็ได้ร่วมกับนายปราโมทย์ ไม้กลัด อดีตอธิบดีกรมชลประทาน จัดตั้งมูลนิธิสภาเตือนภัยพิบัติแห่งชาติ  เพื่อกระตุ้นเตือนรัฐบาลในการดำเนินการเกี่ยวกับการเตือนภัยพิบัติของประเทศไทย
นอกจากนี้แล้วบทบาทและตัวตนของ สมิทธ ยังได้ถูกดัดแปลงมาเป็นตัวละครชื่อ ดร.สยาม ในภาพยนตร์เรื่อง 2022 สึนามิ วันโลกสังหาร ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2552 โดยมี สุเชาว์ พงษ์วิไล มารับบทตัวละครตัวนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2537 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2533 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2539 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
สแกนเนีย

สำหรับจังหวัดในประเทศสวีเดน ดูที่ สกัวเนอ
| --- | --- |
สำนักงานใหญ่ของสแกนเนียในเมืองเซอเดอเท็ลเยอ
ชื่อเดิม: บริษัท สแกนเนีย-วาบิส จำกัด (AB Scania-Vabis)
ประเภท: บริษัทย่อย (Aktiebolag)
ISIN: SE0000308280 
อุตสาหกรรม: ยานยนต์
ก่อนหน้า: บริษัท เครื่องจักรกลสแกนเนีย จำกัด วาบิส
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2454; 114 ปีก่อน
สำนักงานใหญ่:  เซอเดอเท็ลเยอ, ประเทศสวีเดน
จำนวนที่ตั้ง: 10
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: แอนเนตต์ เดเนียลสกี (ประธาน) คริสเตียน เลวิน (ประธานและซีอีโอ)
ผลิตภัณฑ์: ยานพาหนะเพื่อการพาณิชย์ เครื่องยนต์ดีเซล
บริการ: บริการทางการเงิน
รายได้:  170 พันล้าน ครูนา (2022)
รายได้จากการดำเนินงาน:  12.37 พันล้าน ครูนา (2565)
รายได้สุทธิ:  7.86 พันล้าน ครูนา (2565)
สินทรัพย์:  290.66 พันล้าน ครูนา (2565)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  79.62 พันล้าน ครูนา (2565)
พนักงาน:  56,927 คน (สิ้นปี 2565)
บริษัทแม่: ทราทัน (Traton)
เว็บไซต์: www.scania.com
บริษัท สแกนเนีย จำกัด (สวีเดน: Scania Aktiebolag; อังกฤษ: Scania AB) ใช้ชื่อในผลิตภัณฑ์ว่า สแกนเนีย (SCANIA) เป็นบริษัทผู้ผลิตรายใหญ่สัญชาติสวีเดน มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองเซอเดอเท็ลเยอ มุ่งเน้นการผลิตยานพาหนะเพื่อการพาณิชย์เป็นหลัก โดยเฉพาะรถบรรทุกหนัก รถบรรทุก และรถโดยสาร นอกจากนี้ยังผลิตเครื่องยนต์ดีเซลสำหรับยานยนต์หนัก ตลอดจนเครื่องยนต์ทางทะเลและอุตสาหกรรมทั่วไป
สแกนเนียก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2454 โดยการควบรวมกิจการระหว่างวาบิส (Vabis) ซึ่งมีฐานอยู่ที่เมืองเซอเดอเท็ลเยอ กับบริษัท เครื่องจักรกลสแกนเนีย จำกัด (Maskinfabriks-aktiebolaget Scania) ซึ่งมีฐานอยู่ที่เมืองมัลเมอ และได้ย้ายที่ตั้งบริษัทไปที่เซอเดอเท็ลเยอหลังจากการควบรวมกิจการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2455
ปัจจุบันสแกนเนียมีโรงงานผลิตในประเทศสวีเดน ฝรั่งเศส เนเธอร์แลนด์ ไทย จีน อินเดีย อาร์เจนตินา บราซิล โปแลนด์ รัสเซีย และฟินแลนด์ นอกจากนี้ยังมีโรงงานประกอบใน 10 ประเทศในทวีปแอฟริกา เอเชีย และยุโรป สำนักงานขาย ศูนย์บริการ และบริษัททางการเงินของสแกนเนียมีอยู่ทั่วโลก ในปี พ.ศ. 2565 บริษัทมีพนักงานทั่วโลกประมาณ 56,927 คน
สแกนเนียจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ NASDAQ OMX Stockholm ตั้งแต่ปี 2539 ถึง 2557 ปัจจุบันเป็นบริษัทในเครือทราทัน (Traton) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเครือฟ็อลคส์วาเกิน (Volkswagen Group)
โลโก้ของสแกนเนียเป็นรูปกริฟฟอน จากตราอาร์มของจังหวัดสกัวเนอ (สวีเดน: Skåne)
ประวัติ > ช่วงแรก

บริษัท สแกนเนีย-วาบิส จำกัด (AB Scania-Vabis) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2454 จากการควบรวมกิจการระหว่างวาบิส (Vabis) ผู้ผลิตตู้รถไฟที่ใกล้จะปิดตัว ซึ่งมีฐานอยู่ในเมืองเซอเดอเท็ลเยอ และบริษัท เครื่องจักรกลสแกนเนีย จำกัด (Maskinfabriks-aktiebolaget Scania) ผู้ผลิตจักรยาน ซึ่งมีฐานอยู่ในเมืองมัลเมอ
การพัฒนา การผลิตเครื่องยนต์ และยานพาหนะขนาดเล็กถูกกำหนดให้เป็นที่เซอเดอเท็ลเยอ ส่วนรถบรรทุกจะถูกผลิตในมัลเมอ
โลโก้ของบริษัทได้รับการออกแบบใหม่จากโลโก้ดั้งเดิมของ บจ.เครื่องจักรกลสแกนเนีย โดยมีส่วนหัวของกริฟฟอน ซึ่งเป็นตราอาร์มของจังหวัดสกัวเนอ (Skåne) ของสวีเดน อยู่ตรงกลางชุดจานหน้าจักรยานแบบสามก้าน เดิมสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในมัลเมอ แต่ต่อมาก็ได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปที่เซอเดอเท็ลเยอในปี พ.ศ. 2455
ประวัติ > สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และคริสต์ทศวรรษ 1920

เนื่องจากมีการนำเข้ารถยนต์ราคาไม่แพงเข้ามาในสวีเดนเป็นจำนวนมากในเวลานั้น สแกนเนีย-วาบิสจึงตัดสินใจสร้างรถยนต์หรูหราระดับสูง เช่น รถลีมูซีน Type III รุ่นปี พ.ศ. 2463 ซึ่งมีที่ใส่หมวกทรงสูงบนหลังคา เจ้าชายคาร์ลแห่งสวีเดน ทรงเป็นเจ้าของสแกนเนีย-วาบิส 3S รุ่นปี พ.ศ. 2456 ซึ่งเป็นรุ่นที่ติดตั้งปุ่มในรถเพื่อให้ผู้โดยสารสามารถสื่อสารกับคนขับได้ และสแกนเนีย-วาบิสยังสร้างรถสปอร์ตสองที่นั่ง (หรือ "รถยนต์นั่งสมรรถนะสูง")
ในอีกไม่กี่ปีถัดมา ผลกำไรของบริษัทก็ซบเซา โดยคำสั่งซื้อประมาณหนึ่งในสามมาจากต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม การปะทุของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งได้เปลี่ยนแปลงบริษัท โดยผลผลิตเกือบทั้งหมดถูกส่งออกไปยังกองทัพบกสวีเดน และทำกำไรได้มากพอที่จะลงทุนในการปรับปรุงโรงงานผลิตทั้งสองแห่งภายในปี พ.ศ. 2459
หลังจากจบสงครามในปี พ.ศ. 2459 สแกนเนียตัดสินใจมุ่งเน้นไปที่การสร้างรถบรรทุกโดยสิ้นเชิง โดยละทิ้งผลผลิตอื่น ๆ รวมถึงรถยนต์และรถโดยสาร อย่างไรก็ตาม พวกเขาได้รับผลกระทบจากการล้นตลาดของยานพาหนะทางทหารที่ปลดประจำการจากสงคราม และบริษัทก็ล้มละลายในปี พ.ศ. 2464
หลังจากปัญหาทางเศรษฐกิจในปี พ.ศ. 2464 มีเงินทุนใหม่จากธนาคารสต็อกโฮล์มเอนสกิลดา (Stockholms Enskilda Bank) ซึ่งตระกูลวัลเลนเบิร์ก (Wallenberg) เป็นเจ้าของ และสแกนเนีย-วาบิสก็กลายเป็นบริษัทที่แข็งแกร่งและมีชื่อเสียงในทางเทคนิค
ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2456 บริษัทได้จัดตั้งบริษัทย่อยในประเทศเดนมาร์ก ในปีต่อมารถยนต์ชนิดหลังคาเปิดได้ (Phaeton) สี่ที่นั่งที่สร้างขึ้นในเดนมาร์กคันแรกถูกสร้างขึ้นที่โรงงานของบริษัทที่เฟรเดอริกส์เบิร์ก ในโคเปนเฮเกน ในปี พ.ศ. 2457 โรงงานได้ผลิตรถบรรทุกสแกนเนีย-วาบิสคันแรกของเดนมาร์ก และหลังจากนั้นก็ได้พัฒนาเครื่องยนต์ V8 ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องยนต์แรก ๆ ของโลก ในปี พ.ศ. 2464 สแกนเนียขายรถบรรทุกได้ประมาณ 175 คัน และรถยนต์ 75 คัน และต่อมากิจการในเดนมาร์กก็ปิดตัวลง
ในปี พ.ศ. 2460 มีการก่อตั้งข้อตกลงกับ บจ.การยานยนต์นอร์เวย์ จํากัด (Norsk Automobilfabrik A/S) ประเทศนอร์เวย์ ที่จัดตั้งขึ้นใหม่เกี่ยวกับการผลิตรถยนต์และรถบรรทุกภายใต้ใบอนุญาตของสแกนเนีย-วาบิส การผลิตเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2462 แต่สิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2464 หลังจากการผลิตรถบรรทุกเพียง 77 คัน ซึ่งส่วนใหญ่สร้างจากชิ้นส่วนที่ผลิตในสวีเดน
ประวัติ > สงครามโลกครั้งที่สอง

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สแกนเนียได้ผลิตยานพาหนะทางทหารหลายประเภทให้กับกองทัพสวีเดน เช่น รถถังเบา Stridsvagn m/41 ที่ผลิตภายใต้ใบอนุญาต
ประวัติ > คริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980

ในปี พ.ศ. 2519 ได้มีการเปิดตัวศูนย์อุตสาหกรรมอาร์เจนตินา ไม่กี่เดือนต่อมา ในวันที่ 10 กันยายน ได้มีการผลิตกระปุกเกียร์ชุดแรกนอกประเทศสวีเดน และในที่สุดก็มีการผลิตรถบรรทุก L111 ในเดือนธันวาคม กลายเป็นรถบรรทุกคันแรกของสแกนเนียที่ผลิตในอาร์เจนตินา ในไม่ช้า โรงงานแห่งนี้ก็มีความเชี่ยวชาญในการผลิตกระปุกเกียร์ เพลา และเฟืองท้าย
นอกจากนี้ในอาร์เจนตินา ในปี พ.ศ. 2525 ได้มีการเปิดตัวรถบรรทุกซีรีส์ 2 (Series 2) โดยเป็นส่วนหนึ่งของ "โปรแกรมสแกนเนีย" ซึ่งประกอบด้วยรถบรรทุก T-112 และ R-112 ทั้งสองรุ่นมีห้องโดยสาร ตัวเลือกในด้านเครื่องยนต์และความสามารถในการบรรทุกที่แตกต่างกัน ในปี พ.ศ. 2526 ได้มีการเปิดตัวรถโคชรุ่น K112 เพื่อทดแทนรุ่น BR-116
ในช่วงกลางปี ​​พ.ศ. 2528 สแกนเนียเข้าสู่ตลาดสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรก โดยเริ่มต้นอย่างเรียบง่ายโดยตั้งเป้าหมายไว้ที่ 200 คันในปี พ.ศ. 2530 (จำหน่ายรถบรรทุกได้ 121 คันในระหว่างปี พ.ศ. 2529) สแกนเนียจำกัดขอบเขตการตลาดไว้ที่นิวอิงแลนด์ซึ่งสถานการณ์คล้ายคลึงกับยุโรปมากกว่า
ยานพาหนะเพื่อการพาณิชย์และการทหารของสแกนเนีย, วาบิส และสแกนเนีย-วาบิส หลายรุ่นถูกจัดแสดงไว้ที่มาร์คัส วัลเลนเบิร์กฮอลล์ (พิพิธภัณฑ์สแกนเนีย) ในเมืองเซอเดอเท็ลเยอ
เจ้าของ > ซ้าบ-สแกนเนีย (พ.ศ. 2512–2538)

ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2512 สแกนเนียได้รวมกิจการกับซ้าบ (Saab AB) และก่อตั้งเป็น บริษัท ซ้าบ-สแกนเนีย จำกัด (Saab-Scania AB) เมื่อซ้าบ-สแกนเนียแยกออกจากกันในปี พ.ศ. 2538 ชื่อของแผนกรถบรรทุกและรถบัสจึงถูกเปลี่ยนเป็น บริษัท สแกนเนีย จำกัด (Scania AB) 1 ปีต่อมาได้เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ซึ่งนำไปสู่การเปลี่ยนชื่อเล็กน้อยเป็น บริษัท สแกนเนีย จำกัด (มหาชน) (Scania AB (publ))
เจ้าของ > การระงับการเข้าซื้อกิจการของวอลโว่

ในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2542 วอลโว่ (Volvo) ประกาศตกลงซื้อหุ้นส่วนใหญ่ในสแกนเนีย 49.3% ซึ่งเป็นของบริษัท อินเวสเตอร์ จำกัด (Investor AB) ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของสแกนเนีย ในเวลานั้น การเข้าซื้อกิจการใช้เงิน 7.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (60.7 พันล้านครูนาสวีเดน) และจะกลายเป็นผู้ผลิตรถบรรทุกหนักที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก รองจากไดม์เลอร์ไครสเลอร์ (DaimlerChrysler)
แต่การควบรวมกิจการประสบความล้มเหลว เนื่องจากจากสหภาพยุโรปไม่อนุมัติ โดยให้เหตุผลว่าบริษัทหนึ่งจะมีส่วนแบ่งการตลาดเกือบ 100% ในตลาดนอร์ดิก[ต้องการอ้างอิง]
เจ้าของ > การระงับการเข้าซื้อกิจการของ MAN

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 เอ็ม.เอ.เอ็น (MAN AG) ผู้ผลิตรถบรรทุกสัญชาติเยอรมนี ยื่นข้อเสนอที่ไม่เป็นมิตรมูลค่า 10.3 พันล้านยูโรเพื่อซื้อสแกนเนีย ลีฟ เอิสต์ลิ่ง (Leif Östling) ซีอีโอของสแกนเนีย ถูกบังคับให้ขอโทษที่เปรียบการเสนอราคาของ MAN เหมือนกับบลิทซ์ครีค ต่อมา MAN ก็ได้ยกเลิกข้อเสนอ แต่ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2551 MAN ก็ได้เพิ่มสิทธิในการออกเสียงในสแกนเนียเป็น 17%
เจ้าของ > เครือฟ็อลคส์วาเกิน

สแกนเนียถือหุ้น 100% โดยเครือฟ็อลคส์วาเกิน (Volkswagen Group) บริษัทยานยนต์สัญชาติเยอรมัน และเป็นส่วนหนึ่งของบจ.ทราทัน (Traton) ซึ่งเป็นบริษัทลูกของเครือฟ็อลคส์วาเกินด้านยานยนต์เพื่อการพาณิชย์ขนาดใหญ่ พร้อมด้วย มันทรัคแอนด์บัส (MAN Truck & Bus), ฟ็อลคส์วาเกินทรัคแอนด์บัส (Volkswagen Camnhões e Ônibus) และนาวิสตาร์  (Navistar)
ฟ็อลคส์วาเกินเข้าซื้อหุ้นของวอลโว่เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 และเข้าซื้อกิจการของสแกนเนียหลังจากความพยายามในการเข้าซื้อกิจการของวอลโว่ถูกยกเลิก และเพิ่มสัดส่วนการถือหุ้นเป็น 36.4% ในไตรมาสแรกของปี พ.ศ. 2550 จากนั้นในเดือนมีนาคม 2551 ฟ็อลคส์วาเกินได้เข้าซื้อกิจการของ บจ.อินเวสเตอร์ (Investor AB) โดยเพิ่มสัดส่วนการถือหุ้นเป็น 70.94% ข้อตกลงดังกล่าวได้รับการอนุมัติจากหน่วยงานกำกับดูแลในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 จากนั้น สแกนเนียจึงกลายเป็นตราสินค้าลำดับที่ 9 ในเครือฟ็อลคส์วาเกิน ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2558 ฟ็อลคส์วาเกินได้เข้าควบคุมสัดส่วนการถือหุ้น 100% ของสแกนเนีย
สแกนเนียในประเทศไทย

รถบรรทุกสแกนเนียคันแรกได้ถูกนำเข้ามาในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2529 โดยบริษัท โฟฟร้อนท์ (ประเทศไทย) จำกัด จากนั้นในปี พ.ศ. 2543 Scania CV AB ประเทศสวีเดน ได้เข้ามาลงทุนและจัดตั้งบริษัท สแกนเนีย สยาม จำกัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ลงทุนสร้างโรงงานประกอบในจังหวัดฉะเชิงเทราโดยแบ่งสายการประกอบรถบรรทุกและรถโดยสารออกจากกัน ในปี พ.ศ. 2552 ได้สร้างสำนักงานใหญ่แห่งใหม่เป็นทั้งสำนักงานขายและศูนย์บริการที่ครบวงจร ณ จังหวัดสมุทรปราการ บนเนื้อที่ 16 ไร่ ริมถนนบางนา-ตราด
เหตุการณ์ > ค่าปรับการกำหนดราคา

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 สแกนเนียถูกสหภาพยุโรปปรับเป็นเงิน 880 ล้านยูโร (8.45 พันล้านครูนาสวีเดน) ฐานมีส่วนร่วมในกลุ่มพันธมิตรกำหนดราคานาน 14 ปี สมาชิกอีกห้าคนของกลุ่มพันธมิตร ได้แก่ ไดม์เลอร์ (Daimler), ดัฟ (DAF), มัน (MAN), อีเวโก้ (Iveco) และวอลโว่/เรโนลต์ (Volvo/Renault) ได้ตกลงร่วมกับคณะกรรมาธิการในปี 2559
เหตุการณ์ > ธุรกิจในรัสเซีย

ในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2565 หลังจากการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย สแกนเนียได้ประกาศหยุดดำเนินการในรัสเซีย เนื่องจากรัสเซียบังคับใช้มาตรการคว่ำบาตรและข้อจำกัดการส่งออก ในเดือนมีนาคม สแกนเนียหยุดการส่งมอบรถบรรทุกและชิ้นส่วนไปยังรัสเซีย และหยุดการผลิตในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ผลิตภัณฑ์ > รถบรรทุกและยานพาหนะพิเศษ

สแกนเนียพัฒนา ผลิต และจำหน่ายรถบรรทุกที่มีพิกัดน้ำหนักรวมของยานพาหนะ (GVWR) มากกว่า 16 ตัน (คลาส 8) ซึ่งมีไว้สำหรับการขนส่งทางไกล การกระจายสินค้าในระดับภูมิภาคและระดับท้องถิ่น ตลอดจนการขนส่งในการก่อสร้าง
ในปี พ.ศ. 2506 สแกนเนีย LB76 ได้สร้างชื่อเสียงให้กับสแกนเนีย-เวบิส นอกประเทศสวีเดน โดยเป็นหนึ่งในห้องโดยสารรถบรรทุกรุ่นแรก ๆ ที่ได้รับการทดสอบการชนอย่างละเอียดถี่ถ้วน
ผลิตภัณฑ์ > รถบรรทุกและยานพาหนะพิเศษ > ปัจจุบัน

รถบรรทุกทั้งหมดของสแกนเนียในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มผลิตภัณฑ์รถบรรทุกสแกนเนีย (PRT-range) วางตลาดเป็นซีรีส์ที่แตกต่างกันตามความสูงของห้องโดยสาร
ซีรีส์ L (L-series) – เปิดตัวในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 โดยมีห้องโดยสารที่ต่ำกว่าซีรีส์ P ได้รับการออกแบบให้เหมาะสมสำหรับการทำงานในสภาพแวดล้อมชุมชนเมืองที่หนาแน่น และการขนส่งระยะสั้นสแกนเนีย L 280
ซีรีส์ P (P-series) – เปิดตัวในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2547 เป็นรุ่นอเนกประสงค์ที่สุด ใช้สำหรับงานทั่วไป ได้แก่ ระดับภูมิภาคและท้องถิ่น การก่อสร้าง และการปฏิบัติการพิเศษต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการขนส่งและบริการ ทุกรุ่นมีห้องโดยสาร P cab ซึ่งมีจำหน่ายหลายรูปแบบ: แบบเตียงนอนเดี่ยว เดย์แค็บกว้างขวาง หัวเก๋งแบบสั้น และแบบยาว (crew cab)สแกนเนีย P 280
ซีรีส์ G (G-series) – เปิดตัวในเดือนกันยายน พ.ศ. 2550 นำเสนอทางเลือกที่หลากหลายมากขึ้นสำหรับผู้ปฏิบัติงานที่ทำงานในการขนส่งระยะไกลระดับประเทศและการใช้งานในการก่อสร้างแทบทุกประเภท ทุกรุ่นมีห้องโดยสาร G cab มีจำหน่ายทั้งแบบหัวลากและแบบบรรทุก มาพร้อมกับห้องโดยสาร 5 แบบ ได้แก่ ตู้นอน 3 ตู้ เดย์แค็บ และหัวเก๋งแบบสั้น มีรูปแบบเพลาที่แตกต่างกัน สามารถเลือกความสูงแชสซีและระบบกันสะเทือนได้สแกนเนีย G 360
ซีรีส์ R (R-series) – เปิดตัวในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2547 และได้รับรางวัลรถบรรทุกนานาชาติแห่งปีในปี พ.ศ. 2548 และอีกครั้งในปี พ.ศ. 2553 ซีรีส์นี้นำเสนอรถบรรทุกหลากหลายประเภทที่ปรับให้เหมาะกับการขนส่งระยะไกล ทุกรุ่นมีห้องโดยสาร R cab มีจำหน่ายทั้งแบบหัวลากและแบบบรรทุก มีรูปแบบเพลาที่แตกต่างกัน และมีตัวเลือกความสูงแชสซีและระบบกันสะเทือน รุ่นที่ทรงพลังที่สุดของซีรีส์นี้คือรุ่น R 730 ด้วยเครื่องยนต์ DC16 เทอร์โบ ดีเซล V8 ขนาด 16.4 ลิตร ให้กำลัง 730 แรงม้า (540 กิโลวัตต์) ที่ 1,900 รอบต่อนาที และแรงบิด 3,500 นิวตันเมตร (2,600 ปอนด์ฟุต) ที่ 1,000–1,350 รอบต่อนาทีสแกนเนีย R 450 "Heróis da estrada" ("วีรบุรุษแห่งท้องถนน") - เป็นรุ่นพิเศษเฉลิมฉลองครบรอบ 63 ปีของสแกนเนีย ในประเทศบราซิล
ซีรีส์ S (S-series) – เปิดตัวในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 เป็นซีรีส์ที่มีห้องโดยสารสูงที่สุดเท่าที่สแกนเนียเคยสร้างมา มีพื้นราบและมีเตียงเตี้ยที่ขยายได้สูงสุด 100 เซนติเมตร (ประมาณ 3.28 ฟุต)สแกนเนีย S 650
ผลิตภัณฑ์ > รถบรรทุกและยานพาหนะพิเศษ > ในอดีต

CLb/CLc (2454–2470)
DLa (2454–2469)
ELa (2455–2469)
FLa (2454–2467)
GLa (2457–2466)
314/324/325 (2468–2479)
335/345/355 (2474–2487)
L10/F10/L40/F40/L51 ดราบานต์ (2487–2502)
L20/L60/L71 รีเจนต์ (2489–2501)
L75/L76/LB76 (2501–2511)
L55/L56/L66 (2502–2511)
L36 (2507–2511)
50, 80, 85, 110, 140 (2511–2517)
81, 86, 111, 141 (2517–2524)
ซีรีส์ 2: 82, 92, 112, 142 (2523–2531)
ซีรีส์ 3: 93, 113, 143 (2530–2540)
ซีรีส์ 4: 94, 114, 124, 144, 164 (2538–2547)
ซีรีส์ T (2547–2548) – อดีตส่วนหนึ่งของกลุ่มผลิตภัณฑ์รถบรรทุกของสแกนเนีย
ผลิตภัณฑ์ > รถบัสและรถโคช

กลุ่มผลิตภัณฑ์รถบัสและรถโคชของสแกนเนียมุ่งเน้นไปที่แชสซีมาโดยตลอด โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อใช้ร่วมกับรถบัสและรถโคช แต่ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา เมื่อบริษัทยังคงเป็นที่รู้จักในชื่อสแกนเนีย-วาบิส พวกเขาได้ผลิตรถบัสสำเร็จสำหรับตลาดในสวีเดนและส่วนอื่น ๆ ของสแกนดิเนเวีย และสำหรับภูมิภาคหลักของยุโรปตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา
ผลิตภัณฑ์ > เครื่องยนต์ดีเซล

นอกเหนือจากเครื่องยนต์รถบัสและรถบรรทุกแล้ว เครื่องยนต์อุตสาหกรรมและเครื่องยนต์ทางทะเลของสแกนเนียยังใช้ในชุดเครื่องกำเนิดไฟฟ้าและในเครื่องจักรขนย้ายดินและการเกษตร ตลอดจนบนเรือและงานฝีมือเพื่อความบันเทิง
การมีส่วนร่วมของสแกนเนียในการผลิตเครื่องยนต์สันดาปภายในเกิดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2440 เมื่อวิศวกร กุสตาฟ เอริกสัน (Gustav Erickson) ได้ออกแบบเครื่องยนต์สำหรับรถยนต์คันแรกของบริษัท ในช่วงหลายปีต่อมา สแกนเนียได้เติบโตขึ้นจนกลายเป็นหนึ่งในผู้ผลิตเครื่องยนต์ที่มีประสบการณ์มากที่สุดในโลก โดยไม่เพียงแต่สร้างเครื่องยนต์สำหรับรถบรรทุกและรถโดยสารเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการใช้งานทางทะเลและอุตสาหกรรมทั่วไปด้วย ซึ่งมีการส่งออกไปทั่วโลก