stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซ็นเตอร์พ้อยท์
กิจกรรม

เซ็นเตอร์พ้อยท์ เป็นสถานที่จัดงานคอนเสิร์ต จัดงาน และเปิดตัวสินค้ามาแล้วมากมาย เป็นสถานที่ประกวดดนตรี หรือเป็นลานทางความคิด เน้นกลุ่มวัยรุ่น โดยวัตถุประสงค์การจัดอีเว้นท์ เนื่องมาจากทุกวันนี้ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เน้นการตลาดแบบ Below the Line มากขึ้น ซึ่งเซ็นเตอร์พอยท์มีลักษณะพิเศษเป็นแหล่งรวมวัยรุ่นกลุ่มพิเศษ และแสดงภาพของวัยรุ่นได้อย่างชัดเจน มีรูปแบบการจัดกิจกรรมที่เน้นเรื่องความทันสมัยโดนใจวัยรุ่น
โดยมีเวทีการจัดงานภายในที่มีหลังคาโปร่งใสคลุมและบริเวณลานน้ำพุ และจากสถิติของผู้สนใจเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมในพื้นที่แห่งนี้ ปีละไม่ต่ำกว่า  7,500,000 คน หรือประมาณ 150,000 คน ต่อวัน  รวมถึงสื่อในการรองรับกิจกรรมทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นสื่อทีวี (Shaker Screen, Strawberry Sunday – TTV2, Under Cut – TTV1, Music Chic Showz – Beyond Channel), วิทยุ (S.O.S Radio), Website (www.centerpoint108.com) และสิ่งพิมพ์ (Centerpoint Magazine)
สื่ออื่น ๆ > สิ่งพิมพ์

สื่อสิ่งพิมพ์เริ่มต้นตั้งแต่มีนาคม 2548 ในรูปแบบของนิตยสาร Centerpoint นิตยสารรายสองเดือนฉบับแรกในเครือเซ็นเตอร์พ้อยท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ มีเนื้อหาแฟชั่น บทสัมภาษณ์นักร้อง ดารา ที่เป็นที่นิยม โดยมีคำขวัญว่า More Than U Can See (มอร์ แดน ยู แคน ซี) นอกจากนั้นยังมีการจัดทำพ็อกเก็ตบุ๊คอย่างเช่น งกแต่ร่วยช่วยไม่ได้ (โดย เจมิกซ์-เจริญ แซ่จู ดี.เจ.จาก True Music Radio), เม้าท์ไป เรียนไปในอะโอะโมะริ (โดยแพท จีว่า) และ เวลา...อารมณ์ (โดย นพจงกล)
สื่ออื่น ๆ > สื่อออนไลน์

นอกจากนี้เซ็นเตอร์พ้อยท์ ยังมีการจัดทำเว็บไซต์ www.centerpoint108.com เป็นเนื้อหาวาไรตี้และมีสถานีวิทยุออนไลน์ S.O.S RADIO และเว็บไซต์ www.centerpoint.co.th นำเสนอข่าวสารองค์กรและกิจกรรมที่เซ็นเตอร์พ้อยท์
ดูเพิ่ม

สยาม ดิจิตอล เกตเวย์
เซ็นเตอร์พ้อยท์ แอท เซ็นทรัลเวิลด์
แหล่งข้อมูลอื่น

centerpoint108.com เก็บถาวร 2007-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
centerpoint.co.th
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ เซ็นเตอร์พ้อยท์
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′40″N 100°31′59″E﻿ / ﻿13.744430°N 100.533140°E﻿ / 13.744430; 100.533140
ยุทธการที่ปอลตาวา

ยุทธการปอลตาวา (8 กรกฎาคม ค.ศ. 1709) เป็นชัยชนะอย่างเด็ดขาดของซาร์ปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย เหนือจักรวรรดิสวีเดน ในยุทธการอันมีชื่อเสียงที่สุดของมหาสงครามเหนือ นับเป็นจุดเริ่มต้นของความเสื่อมของจักรวรรรดิสวีเดนในฐานะมหาอำนาจ และรัสเซียเริ่มผงาดกลายเป็นชาติผู้นำในยุโรปเหนือแทน เช่นเดียวกับการยุติความทะเยอทะยานของยูเครนในการแสวงหาอิสรภาพชั่วคราว
หลังจากการรบ

นายทหารระดับสูงจำนวนมากของสวีเดนถูกจับกุม ในจำนวนนี้มี จอมพลRehnskiöld,พลเอกSchlippenbach,พลเอกStackelberg,พลเอกฮามิลตัน,เจ้าชายแม็กซิมิเลียน เอมมานูเอลและคาร์ล ไพเพอร์ พระเจ้าปีเตอร์จัดเต็นท์ขึ้น2เต็นท์บนสนามรบเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองชัยชนะ  วอลแตร์ในภายหลังคาดการว่าการกระทำของปีเตอร์เป็นไปเพื่อยกย่องให้นายพลสวีเดนในฐานะที่ได้สู้อย่างกล้าหาญและส่งสัญญานถึงนายพลของเขาเองถ้าหากเกิดความไม่จงรักภักดี หลุมฝังศพขนาดใหญ่สิงหลุมได้ถูกสร้างขึ้น500เมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของค่ายรัสเซีย เพื่อฝังศพทหารรัสเซียที่เสียชีวิต เนื่องจากพระเจ้าชาร์ลหลบหนีไปไกลแล้ว พระเจ้าปีเตอร์จึงเลิกติดตามและส่งเชลยศึกสวีเดนไปยังไซบีเรีย
พระเจ้าชาร์ลและMazepaหลบหนีไปพร้อมกับทหารประมาณ1,500คน ไปยัง Bendery ,Moldavia ซึ่งตอนนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของจักวรรดิออตโตมัน พระเจ้าชาร์ลใช้เวลาห้าปีอยู่ที่นั้นก่อนจะเดินทางกลับสวีเดนในเดือนธันวาคม ปี 1715 ตลอดช่วงเวลานั้นพระเจ้าชาร์ลยังคงแสดงออกถึวความเป็นพระมหากษัตริย์นักการทหารอยู่ตลอดเวลา ด้วยบุคลิกที่เยือกเย็น ทำให้สามารถรอดพ้นจากสถานการณ์ต่างๆไปได้ รวมถึงจากความพยายามของ High Vizierของออตโตมัน ในการวางอุบายลับหลัง
พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์

| พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่อเกิด: พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์
เกิด: 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 (46 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ส่วนสูง: 1.71 เมตร (5 ฟุต 7 1⁄2 นิ้ว)
อาชีพ:  นักแสดง  นักร้อง  นางแบบ  นักธุรกิจ 
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2543–ปัจจุบัน
สุพรรณหงส์: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม พ.ศ. 2546 – คืนบาป พรหมพิราม
พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ (เกิด 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521) ชื่อเล่น พิมพ์ เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย เข้าสู่วงการจากการประกวด Miss Motor Show ปี 2543 โดยได้ตำแหน่งชนะเลิศ มีชื่อเสียงจากการแสดงภาพยนตร์เรื่อง คืนบาป พรหมพิราม ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลสุพรรณหงส์ ประจำปี พ.ศ. 2546
ประวัติ

เป็นบุตรคนโต ในจำนวนพี่น้อง 2 คน จบการศึกษาระดับมัธยม โรงเรียนราชวินิต มัธยม จบปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ สาขาการเงิน มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ปริญญาโท สาขาอีคอมเมอร์ซ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
เธอเคยแสดงภาพยนตร์เรื่อง ขุนแผน (2545) ของธนิตย์ จิตนุกูล ในปี 2552 เธอแสดงละครเรื่อง มงกุฎแสงจันทร์ รับบท จตารี และเธอยังเป็นนางแบบ เธอยังทำประโยชน์เพื่อสังคมในหลาย ๆ ด้าน เช่นเป็นอาสาสมัครกู้ภัยมูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง นอกจากการแสดงแล้วเธอยังร้องเพลงได้ดีอีกด้วย
ผลงาน > เพลง

ร้องไห้ได้ไหม ร้องคู่ ปฐมพงศ์ เรือนใจดี, ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง (ต้นฉบับ แซ็ค ชุมแพ) (เพลงประกอบละคร นางฟ้าลำแคน) (2563)
อยากให้เธออยู่ตรงนี้ (cover version)
เดี๋ยวจัดให้ (เพลงประกอบภาพยนตร์ ฟอร์มาลีนแมนรักเธอเท้าฟ้า)
ขอบคุณแฟนๆ (เพลงประกอบภาพยนตร์ฟอร์มาลีนแมนรักเธอเท้าฟ้า)
ผลงาน > ภาพยนตร์

ขุนแผน (2545)
คืนบาป พรหมพิราม (2546)
ฟอร์มาลีนแมน : รักเธอเท่าฟ้า (2547)
กบฏท้าวศรีสุดาจัน  (2548)
โบอา งูยักษ์ (2549)
โคลิค เด็กเห็นผี (2549)
อาข่าผู้น่ารัก (2551)
ปืนใหญ่จอมสลัด (2551)
สวย ซามูไร (2552)
ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๓ ยุทธนาวี (2554)
ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๔ ศึกนันทบุเรง (2554)
ภาพยนตร์ประกอบเพลง ชีวิตภาคค่ำ (2556)
อาปัติ (2558)
The Autistic Hero (ดิ ออทิสติก ฮีโร่)  (2561)
ผลงาน > ละครเฉลิมพระเกียรติ

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2560 | ค่าของแผ่นดิน ชายขอบ | นูรียา | รับเชิญ |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

"ผู้หญิงด้วยกัน" ของ ฝน ธนสุนทร (2553)
"คนคนนี้" ของ พลพล
"ไม่รักเธอแล้ว" ของ The sis [2546]
"ไม่เหงาไม่มา" ของ หงส์ ทยุตา [ชีวิตภาคค่ำ]
"ไว้ใจ" ของ โฟร์ท
แหล่งข้อมูลอื่น

Pimpan Chalaikupp ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ชีวประวัติ พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ ที่ ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ ที่อินสตาแกรม
| ด ค กรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2534–2540:  ปวีณา ชารีฟสกุล (2534)  พัชราวัลย์ พิภพวรไชย (2535)  บุษกร พรวรรณะศิริเวช (2536)  จินตหรา สุขพัฒน์ (2537)  สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา (2538)  ธัญญา โสภณ (2539)  เฟย์ อัศเวศน์ (2540) 
2541–2551:  อมิตา ทาทายัง (2541)  ลลิตา ปัญโญภาส (2542)  สิริยากร พุกกะเวส (2544)  อริศรา วงษ์ชาลี (2545)  พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ (2546)  แอน ทองประสม (2547)  นวรัตน์ เตชะรัตนประเสริฐ (2548)  รุ้งลาวัณย์ โทนะหงษา (2549)  มาช่า วัฒนพานิช (2550)  รัชวิน วงศ์วิริยะ (2551) 
2552–2562:  ศิริน หอวัง (2552)  หนึ่งธิดา โสภณ (2553)  ปิยธิดา วรมุสิก (2554)  อภิญญา สกุลเจริญสุข (2555)  พัชชา พูนพิริยะ (2556)  จรินทร์พร จุนเกียรติ (2557)  ดาวิกา โฮร์เน่ (2558)  นิษฐา จิรยั่งยืน (2559)  ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง (2560)  อุรัสยา เสปอร์บันด์ (2561)  (2562) โควิด-19 
2563–2573:  ภัณฑิรา พิพิธยากร (2563)  นริลญา กุลมงคลเพชร (2564)  อุรัสยา เสปอร์บันด์ (2565)  ธิติยา จิระพรศิลป์ (2566)
ศาสนาฮินดูแบบบาหลี

สตรีบาหลีขณะประกอบพิธีกรรมทางศาสนาที่อูบุดก่อนถวายของบูชาแด่เทพเจ้า
ปัทมาสน์ที่ประทับของอจินไตย (เทพฮินดู)
ศาสนาฮินดูแบบบาหลี (อินโดนีเซีย: Agama Hindu Dharma) หรือ ลัทธิวารีศักดิ์สิทธิ์ (อินโดนีเซีย: Agama Tirtha) เป็นศาสนาฮินดูรูปแบบหนึ่งที่ปฏิบัติในกลุ่มชาวบาหลีบนเกาะบาหลีในประเทศอินโดนีเซีย อันมีความแตกต่างจากศาสนาฮินดูสายหลักคือมีการสักการะผีพื้นเมือง บูชาผีบรรพบุรุษ และเคารพพระโพธิสัตว์ซึ่งเป็นของคติทางศาสนาพุทธด้วย แม้ว่าประชากรส่วนใหญ่ของประเทศอินโดนีเซียจะนับถือศาสนาอิสลามและคริสต์ แต่ชาวบาหลียุคปัจจุบันยังคงยึดมั่นในหลักธรรมของตนและยังประกอบพิธีกรรมทางศาสนาอย่างฮินดูอยู่
ประวัติ

ศาสนาฮินดูเข้าสู่อินโดนีเซียตั้งแต่ศตวรรษแรกโดยชาวอินเดียที่เข้ามาค้าขาย ก่อนถูกแทนที่โดยศาสนาพุทธที่กลายเป็นศาสนาหลักของเกาะสุมาตราและชวา แต่ภายหลังการเข้ามาของศาสนาอิสลามช่วงศตวรรษที่ 14 และด้วยอุปสรรคทางวัฒนธรรมบางประการ จึงทำให้บาหลีเป็นแหล่งพักพิงสุดท้ายของชาวฮินดูยุคก่อนและประชากรส่วนใหญ่ของบาหลียังคงเป็นฮินดูมาจนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ยังมีชุมชนชาวฮินดูจำนวนมากอาศัยอยู่บริเวณหมู่เกาะขนาดน้อยทางตะวันออกของเกาะชวา ส่วนบริเวณเกาะชวาทางฝั่งตะวันออกสุดของเกาะก็ยังมีหมู่บ้านฮินดูกระจัดกระจายอยู่ทั่วไป
หลักธรรม

หลักธรรมทางศาสนาขั้นพื้นฐาน หากประพฤติดีปฏิบัติชอบจะเรียกว่า ธรรมะ หากประพฤติชั่วจะเรียกว่า อธรรม ชาวฮินดูจึงต้องมุ่งแสวงหาความสมดุลกันระหว่างธรรมะและอธรรมดังกล่าวจึงจะหลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิด และบรรลุสิ่งที่สูงสุดคือ โมกษะ
ศาสนาฮินดูแบบบาหลีแบ่งจักรวาลวิทยาออกเป็นสามภพคือ สวรรค์ (suarga ซูวาร์กา) อันเป็นที่พำนักของทวยเทพ โลก (buwah บูวะฮ์) เป็นที่อยู่ของมนุษย์ และนรก (bhur บูร์) เป็นที่อยู่ของปีศาจและวิญญาณของมนุษย์ประพฤติชั่วที่ถูกลงทัณฑ์ เปรียบได้ถึงร่างกายของมนุษย์สามส่วน คือ ศีรษะ ร่างกาย และเท้า และยังพบตามศาลพระภูมิต่าง ๆ นอกเรือนชานของชาวบาหลี
เทพเจ้า

ดูเพิ่ม: อจินไตย (เทพฮินดู)
ชาวฮินดูแบบบาหลีจะมีการนมัสการพระพรหม พระศิวะ และพระวิษณุตามคติดั้งเดิมของศาสนา แต่มีเอกลักษณ์พิเศษคือมีเทพพื้นเมืองเพิ่มเข้าไปด้วย หนึ่งในนั้นคือซังฮฺยังวีดี (Sang Hyang Widhi) หรือ อจินไตย (Acintya) เป็นหนึ่งในเทพเจ้าตามคติบาหลี และต่อมาได้นับถือเป็นเทพเจ้าสูงสุดเพียงพระองค์เดียวตามหลักปรัชญาปัญจศีลของประเทศอินโดนีเซีย โดยซังฮฺยังวีดีหรืออจินไตยจะมีที่ประทับเรียกว่า ปัทมาสน์ (padmasana ปัดมาซานา) ซึ่งมีลักษณะเป็นเก้าอี้ว่างเปล่า พบได้ทั่วไปตามบ้านเรือนและศาสนสถานต่าง ๆ
นอกจากอจินไตยแล้ว คติฮินดูแบบบาหลียังมีเทพเจ้าอีกจำนวนมากหาคณานับ อาทิ เทพเจ้าแห่งข้าวหรือเทวีศรี หรือแม้แต่เทพเจ้าแห่งขุนเขาหรือมหาสมุทรก็มี โดยชาวบาหลีเชื่อว่าเทพเจ้าจะสถิตอยู่ยอดเขาสูง พื้นดินคือที่อยู่ของมนุษย์ และมหาสมุทรคือที่สถิตของวิญญาณร้าย ด้วยเหตุนี้ชาวบาหลีจึงสร้างวัดบริเวณกึ่งกลางระหว่างภูเขาและทะเลเพื่อป้องกันภยันตรายต่าง ๆ
นักบวช

นักบวชของศาสนาฮินดูแบบบาหลี แบ่งออกเป็นสามระดับ ได้แก่
เปอดันดา (pedanda) คือนักบวชชั้นสูง เป็นบุคคลวรรณะพราหมณ์ (ทวิชาติ)
เปอมังกู (pemangku) คือนักบวชประจำศาสนสถาน เป็นบุคคลจากวรรณะกษัตริย์ แพศย์ และศูทร (เอกชาติ)
บาเลียน (balian) คือผู้เป็นสื่อกลาง หรือ พ่อหมอสำหรับติดต่อกับเทพเจ้า
พิธีกรรม

ศาสนาฮินดูแบบบาหลีจะมีหน้าที่ที่เรียกว่า ปัญจยุธะ (panca yudha) หรือ ยัชญะ 5 ประการ ที่ต่างออกไปจากปรกติ ได้แก่
เทวยัชญะ (dewa yadnya เดวายัดญา) – บูชาเทพเจ้า
ภูตยัชญะ (buta yadnya บูตายัดญา) – บูชาภูตผีปีศาจ
ฤษียัชญะ (resi yadnya เรอซียัดญา) – การอุทิศถวายแก่นักบวช
มนุษยยัชญะ (manusa yadnya มานูซายัดญา) – พิธีกรรมสำคัญต่าง ๆ ของมนุษย์ เช่น การเกิด การผ่านเข้าสู่ช่วงวัยใหม่ การสมรส
ปิตฤยัชญะ (pitra yadnya ปิตรายัดญา) – สำหรับการตายและการเกิดใหม่
พิธีกรรม > การเกิดและชีวิต

ชาวบาหลีมีพิธีกรรมทางศาสนากว่า 13 พิธี (ไม่รวมพิธีกรรมหลังการตาย) ประกอบไปด้วยสี่ประการคือ ขับไล่วิญญาณชั่วร้าย ทำให้บริสุทธิ์ด้วยน้ำศักดิ์สิทธิ์ การเผาเครื่องหอมให้กลิ่นโชยไปกับลม และการสวดภาวนา สิ่งเหล่านี้จะอยู่ในพิธีกรรมสำคัญต่าง ๆ ในช่วงชีวิตของมนุษย์ เช่น การเกิด การเข้าสู่วัยรุ่น การตะไบฟัน และการสมรส เมื่อมีการเกิด ในช่วง 42 แรกของชีวิตทารกจะถือว่าเป็นตัวแทนของผีบรรพชนและเทพเจ้าบนโลกมนุษย์ ส่วนมารดานั้นจะถือว่ามีมลทินไม่สามารถร่วมปฏิบัติศาสนกิจได้ในช่วงเวลาดังกล่าว ทารกจะไม่สามารถนำเท้าลงแตะพื้นได้จนกว่าจะอายุครบ 105 วัน เพราะถือว่าพื้นโลกมีราคี เมื่ออายุครบ 210 วันตามปฏิทินปาวูกนของบาหลี ก็จะมีการฉลองวันเกิดครั้งแรกแก่ทารก ครั้นเมื่ออายุย่างเข้าสู่วัยรุ่นก็จะมีพิธีตะไบฟันหกซี่บนจนเสมอกัน ซึ่งถือว่าฟันหกซี่บนนั้นเสมือนความชั่วร้าย 6 ประการ อันได้แก่ ความขี้เกียจ ความเฉื่อยชา ความโลเล ความโลภ กิเลสตัณหา และโทสะ เมื่อตะไบฟันแล้ว จะถือว่าเป็นมนุษย์โดยสมบูรณ์
การสมรสถือเป็นเรื่องใหญ่สำหรับชาวบาหลีที่นับถือฮินดู ซึ่งสามีจำต้องเป็นทั้งหัวหน้าครอบครัวและการเป็นสมาชิกของหมู่บ้าน การให้กำเนิดบุตรถือเป็นสิ่งยืนยันว่ามีผู้สืบวงศ์ตระกูล และต้องบุตรคนใดคนหนึ่งมาประกอบพิธีกรรมทางศาสนาสำหรับการกลับชาติมาเกิดใหม่ อันเป็นเครื่องหมายของการเข้าสู่วัยรุ่น
พิธีกรรม > การตายและการเกิดใหม่

เมื่อมีการเสียชีวิตก็จะมีพิธีกรรมทางศาสนา ชาวฮินดูเชื่อว่าเมื่อตายลงวิญญาณจะเป็นอิสระและจะกลับไปเกิดใหม่ หากจะเป็นอิสระได้ก็ต้องมีการฌาปนกิจศพให้เรียบร้อยเสียก่อนจึงจะถือว่าเสร็จสิ้นพิธีการ เพราะการฌาปนกิจไม่ใช่แค่การกำจัดศพ แต่เป็นการส่งดวงวิญญาณให้กลับไปสู่เทพเจ้าและเป็นผีบรรพบุรุษคอยบันดาลพูนสุขแก่ลูกหลานบนโลก กระนั้นการฌาปนกิจแบบบาหลีนั้นค่าใช้จ่ายสูงนักเนื่องจากมีพิธีกรรมค่อนข้างซับซ้อน หลายครอบครัวจึงต้องฝังศพไว้ก่อนจนกว่าจะมีเงินเพียงพอที่จะจ่ายค่างานศพ ทั้งนี้ศพของนักบวชและชนชั้นสูงจะถูกเก็บไว้เหนือผืนดินไม่ให้ฝังไว้ใต้ดิน
วรรณะ

ระบบวรรณะของบาหลีปรากฏอยู่ในเอกสารของชาวยุโรปช่วงศตวรรษที่ 20 แบ่งเป็นสามกลุ่มได้สามกลุ่ม คือ ตรีวังสา (เกิดสามครั้ง) ทวิชาติ (เกิดสองครั้ง) และเอกชาติ (เกิดครั้งเดียว) โดยจะสูงศักดิ์ลดหลั่นลงมาตามลำดับ ส่วนวรรณะทั้งสี่แบบอินเดียนั้นจะออกเสียงแตกต่างออกไป คือ
วรรณะพราหมณ์ (Brahmana บราห์มานา) – นักบวช
วรรณะกษัตริย์ (Satria ซาตรียา) – นักรบ
วรรณะแพศย์หรือไวศยะ (Wesia เวซียา) – วานิช
วรรณะศูทร (Sudra ซูดรา) – ทาส
นักมานุษยวิทยาชาวดัตช์ได้แบ่งกลุ่มวรรณะพราหมณ์ของบาหลีออกเป็นสองกลุ่มใหญ่คือ ซีวา (Siwa) และบูดา (Buda) ซึ่งกลุ่มซีวาสามารถแบ่งย่อยได้อีก 5 กลุ่มย่อย ได้แก่ เกอเมอนุฮ์ (Kemenuh) เกอนีเติน (Keniten) มัซ (Mas) มานูบา (Manuba) และเปอตาปัน (Petapan) คือกลุ่มย่อยที่รองรับการสมรสระหว่างชายวรรณะสูงกับหญิงวรรณะต่ำ และนักมานุษยวิทยายังยังแบ่งวรรณะกลุ่มย่อย ๆ อีกตามเกณฑ์ลักษณะนี้ในศตวรรษที่ 19 ถึง 20 ตามการแต่งงานในกลุ่มวรรณะเดียวกัน ต่างวรรณะ หรืออาจมีปัจจัยอื่น ๆ ซึ่งคล้ายคลึงกับระบบชนชั้นในอาณานิคมเม็กซิโกของสเปน และการศึกษาระบบวรรณะในอาณานิคมอินเดียของอังกฤษ
ศาสนสถาน

บทความหลัก: ปูรา
เทศกาล > กาลุงงันและกูนิงงัน

เป็นเทศกาลเฉลิมฉลองชัยชนะของธรรมะเหนืออธรรม จะมีการคำนวณ 210 วันตามปฏิทินปาวูกน (pawukon calendar) จะจัดขึ้นในวันพุธ (buda) สัปดาห์ที่ 11 (dunggulan) เชื่อว่าวิญญาณผีบรรพชนจะลงมาจากสวรรค์กลับมาหาลูกหลาน 10 วันก่อนกลับสวรรค์ในวันกูนิงงัน
เทศกาล > เญปี

ช่อของเทศกาลแปลว่า "วันแห่งความเงียบ" เป็นวันปีใหม่ของการนับศักราชแบบบาหลี มักอยู่ช่วงเดือนสิบเอ็ดหรือเกอดาซา (kedasa) ซึ่งตรงกับช่วงมีนาคมตามปฏิทินสากล จะมีการเดินขบวนในพิธีกรรมทางศาสนา โดยมีเยาวชนถือคบเพลิงเป็นสัญลักษณ์ในการเผาทำลายปีศาจโอโกะฮ์โอโกะฮ์ ที่ถือว่าเป็นวิญญาณชั่วร้าย
เทศกาล > เทศกาลอื่น ๆ

วันวาตูกูนุง (Watugunung) เป็นวันสุดท้ายของปฏิทินปาวูกนที่ต้องบำเพ็ญเพียรอุทิศแด่เทพีสุรัสวดี เทพแห่งการเรียนรู้ด้วยการอ่านหนังสือ แม้ว่าหนังสือเล่มนั้นจะไม่ได้รับการอนุญาตให้อ่านก็ตาม ส่วนวันที่สี่ของปีจะเรียกว่าวันปาเกอร์เวซี (Pagerwesi) แปลว่า "รั้วเหล็ก" เป็นวันรำลึกถึงการต่อสู้กันระหว่างความดีกับความชั่ว
จานังซารีที่ชาวบาหลีที่นับถือศาสนาฮินดูถวายแด่เทพเจ้าและผีบรรพชน
พิธีฌาปนกิจแบบบาหลีที่อูบุด
ผู้คนขณะนำสิ่งของไปบัตรพลีแก่ผีบรรพบุรุษในวันกูนิงงัน
พรรคราษฎร (พ.ศ. 2529)

บทความนี้เกี่ยวกับพรรคราษฎรที่เปลี่ยนชื่อมาจากพรรคสหชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2529 สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พรรคราษฎร
| พรรคราษฎร  |
| --- | --- |

หัวหน้า: ยงยุทธ สันทนาประสิทธิ์
เลขาธิการ: เอนก นาวาพานิช
คำขวัญ: พูดจริง ทำจริง พึ่งพิงได้
ก่อตั้ง: 25 มิถุนายน พ.ศ. 2525
ถูกยุบ: 7 สิงหาคม พ.ศ. 2539 (14 ปี)
อุดมการณ์: ชาตินิยม 
การเมืองไทย    รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคราษฎร ชื่อเดิม พรรคสหชาติ เป็นพรรคการเมืองในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเป็นพรรคการเมือง ในปี พ.ศ. 2525 ในชื่อพรรคสหชาติ โดยมีพัฒนา พยัคฆนิธิ เป็นหัวหน้าพรรค และมีนิพนธ์ ช่อชัยทิพย์ เป็นเลขาธิการพรรค
ประวัติ

พรรคสหชาติ ได้รับการจดทะเบียนจัดตั้งเป็นพรรคการเมือง ลำดับที่ 4/2525 เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2525 โดยมี ดร.พัฒนา พยัคฆนิธิ เป็นหัวหน้าพรรค นายเอื้อ บุษปะเกศหงสกุล พลเอก กาจบัณฑิต โชติกญาณ และนายพูนสวัสดิ์ กำลังงาม เป็นรองหัวหน้าพรรค และมีนายนิพนธ์ ช่อชัยทรัพย์ เป็นเลขาธิการพรรค
ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 พรรคสหชาติได้เปลี่ยนชื่อพรรคจากเดิมเป็น "พรรคราษฎร" โดยมีพลเอก เทียนชัย สิริสัมพันธ์ เป็นหัวหน้าพรรค มีรองหัวหน้าพรรค 5 คน ได้แก่ ดร.พัฒนา พยัคฆนิธิ  นายวิเชียร จันทาภากุล พลเอก กาจบัณฑิต โชติกญาณ นายนิพนธ์ ศศิธร และนายไพฑูรย์ เครือแก้ว ณ ลำพูน และมีพลเอกมานะ รัตนโกเศศ เป็นเลขาธิการพรรค
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 พรรคราษฎร ไม่ส่งผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จึงต้องถูกยุบพรรคตามคำสั่งศาลฎีกา ที่ 5041/2539 เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2539
ประวัติ > รายนามหัวหน้าพรรค

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | รูป | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | ตำแหน่งสำคัญ |
| 1 |  | พัฒนา พยัคฆนิธิ | 25 มิถุนายน พ.ศ. 2525 | 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 |  |
| 2 |  | พลเอก เทียนชัย สิริสัมพันธ์ | 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 | 22 มกราคม พ.ศ. 2535 | • อดีตรองนายกรัฐมนตรี • อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ |
| 3 |  | พลเอก มานะ รัตนโกเศศ (รักษาการ) | 22 มกราคม พ.ศ. 2535 | 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 | • อดีตรองนายกรัฐมนตรี • อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ |
| 4 |  | ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ | 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 | 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 | • อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี • อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม • อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย |
| 5 |  | ยงยุทธ สันทนาประสิทธิ์ (รักษาการ) | 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 | 7 สิงหาคม พ.ศ. 2539 |  |
ประวัติ > รายนามเลขาธิการพรรค

นิพนธ์ ช่อชัยทรัพย์ (25 มิถุนายน พ.ศ. 2525 - 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2529)
พลเอก มานะ รัตนโกเศศ (19 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2535)
ชาญชัย รามโกมุท (รักษาการ) (21 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536)
ร้อยเอก เอนก นาวาพานิช (21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 - 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2538)
การเลือกตั้ง > การเลือกตั้ง พ.ศ. 2529

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 พรรคราษฎร ได้รับเลือกตั้งมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 20 คน ยกเว้นในเขตกรุงเทพมหานคร และเขตภาคใต้ ภายหลังการเลือกตั้ง พรรคประชาธิปัตย์ 99 เสียง พรรคชาติไทย 64 เสียง พรรคกิจสังคม 51 เสียง และพรรคราษฎร 20 เสียง โดยเสียงทั้งหมดในสภาผู้แทนราษฎรมีทั้งหมด 347 เสียง ได้มีมติสนับสนุนพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรีต่ออีกสมัย โดยในส่วนของพรรคราษฎร มีรัฐมนตรีในสังกัดของพรรค จำนวน 3 คน คือ พลเอก เทียนชัย สิริสัมพันธ์ รองนายกรัฐมนตรี เฉลียว วัชรพุกก์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และ พลเอก มานะ รัตนโกเศศ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
การเลือกตั้ง > การเลือกตั้ง พ.ศ. 2531

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 พรรคราษฎร ได้รับเลือกตั้งมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 21 คน โดยได้รับเลือกตั้งในเฉพาะพื้นที่ภาคกลาง ภาคเหนือ และภาคอีสานเท่านั้น และในการจัดตั้งรัฐบาลหลังการเลือกตั้งครั้งนี้ พรรคราษฎรได้เข้าร่วมรัฐบาลกับพรรคชาติไทย โดยมีพลตรี ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี โดยในส่วนของพรรคราษฎร มีรัฐมนตรีในสังกัดของพรรค จำนวน 4 คน คือ พลเอก เทียนชัย สิริสัมพันธ์ เป็นรองนายกรัฐมนตรี ไพฑูรย์ แก้วทอง เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม วัฒนา อัศวเหม เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และพลเอก มานะ รัตนโกเศศ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ กระทั่งในปี พ.ศ. 2533 นายกรัฐมนตรีประกาศลาออกจากตำแหน่ง
ในคณะรัฐมนตรีชุดต่อมา พรรคราษฎร ได้เข้าร่วมรัฐบาลของพรรคชาติไทย โดยมีสมาชิกพรรคได้รับตำแหน่งรัฐมนตรี คือ พลเอก มานะ รัตนโกเศศ รองนายกรัฐมนตรี วัฒนา อัศวเหม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย พลเอก เทียนชัย สิริสัมพันธ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และ บุญถึง ผลพานิชย์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
การเลือกตั้ง > การเลือกตั้ง เดือนมีนาคม พ.ศ. 2535

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 พรรคราษฎร ได้รับเลือกตั้งมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 4 คน คือ พลเอก มานะ รัตนโกเศศ ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ สุรพล เลี้ยงบำรุง และ ร้อยเอก เอนก นาวาพานิช หลังการเลือกตั้งได้เข้าร่วมรัฐบาลของพรรคสามัคคีธรรม ซึ่งสนับสนุนพลเอก สุจินดา คราประยูร เป็นนายกรัฐมนตรี โดย ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
การเลือกตั้ง > การเลือกตั้ง เดือนกันยายน พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 ซึ่งมีขึ้นเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 พรรคราษฎร มีสมาชิกที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 1 คน คือ ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ หัวหน้าพรรคฯ จากจังหวัดอุตรดิตถ์ เขต 1
การเลือกตั้ง > ผลการเลือกตั้งทั่วไป

| การเลือกตั้ง | จำนวนที่นั่ง | ที่นั่งเปลี่ยน | ผลการเลือกตั้ง | ผู้นำเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2529 | 20 / 347 |  20 | ร่วมรัฐบาล | พลเอกเทียนชัย สิริสัมพันธ์ |
| 2531 | 21 / 357 |  1 | ร่วมรัฐบาล |  |
| มีนาคม  พ.ศ. 2535 | 4 / 360 |  17 | ร่วมรัฐบาล | พลเอกมานะ รัตนโกเศศ (รักษาการหัวหน้าพรรค) |
| กันยายน  พ.ศ. 2535 | 1 / 360 |  3 | ฝ่ายค้าน | ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ |
พรรคราษฎร (พ.ศ. 2541)

วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 มีการจัดตั้งพรรคราษฎรขึ้นมาใหม่ ถึงแม้กรรมการบริหารพรรคจะไม่ใช่ชุดเดิม แต่ว่ามีการใช้สัญลักษณ์พรรคใกล้เคียงกับของเดิมมาก
สี่สิ่งเก่า

สรีระที่ไม่เน่าเปื่อยของภิกษุเว่ยหลางได้รับความเสียหายระหว่างการปฏิวัติทางวัฒนธรรม
สี่สิ่งเก่า หรือ สี่เก่า (จีนตัวย่อ: 四旧; จีนตัวเต็ม: 四舊; พินอิน: sì jiù) เป็นคำเรียกการจัดประเภทโดยยุวชนแดงระหว่างการปฏิวัติทางวัฒนธรรมในสาธารณรัฐประชาชนจีน เพื่อเรียกองค์ประกอบของวัฒนธรรมจีนก่อนการปฏิวัติคอมมิวนิสต์จีนที่จะต้องทำลายทิ้ง สี่สิ่งเก่าได้แก่ 'ความคิดเก่า', 'วัฒนธรรมเก่า', 'ธรรมเนียมเก่า' และ 'นิสัยเก่า' (旧思想; jiù sīxiǎng, 旧文化; jiù wénhuà, 旧风俗; jiù fēngsú และ 旧习惯; jiù xíguàn ตามลำดับ) ระหว่างการสังหารหมู่สิงหาแดงในปี 1966 ไม่นานหลังจุดเริ่มต้นการปฏิวัติวัฒนธรรม ขบวนการทำลายสี่เก่าของยุวชนแดงได้เริ่มต้นขึ้นในปักกิ่ง แนวคิดที่ว่าวัฒนธรรมจีนเป็นเหตุให้เศรษฐกิจจีนถดถอยและจะต้องถูกปฏิรูปนั้นอาจมีที่มาบางส่วนตั้งแต่ขบวนการสี่พฤษภาคม (1919) และยังได้รับการสนับสนุนโดยเจ้าอาณานิคมในสมัยสงครามกับญี่ปุ่นครั้งที่สอง
สถานที่และสิ่งปลูกสร้างต่าง ๆ ที่ถูกจัดว่าเป็นสิ่งเก่าถูกบุกรุกและทำลาย เช่น สุสานขงจื๊อ ถูกโจมตีในเดือนพฤสจิกายน 1966 โดยยุวชนแดงจากมหาวิทยาลัยครุศาสตร์ปักกิ่ง ศพของผู้สืบทอดขงจื๊อลำดับที่ 76 ถูกขุดออกมาจากหลุมศพ เปลื้องผ้า และแขวนคอจากต้นไม้ด้านหน้าศาลเจ้าของสุสาน ศพของจักรพรรดิว่านลี่ถูกขุดจากสุสานจักรพรรดิหมิงและถูกนำมาประจานด้านหน้าสุสาน ก่อนเผาทำลายโดยยุวชนแดง
รัฐบาลจีนไม่ได่สนับสนุนการทำลายวัตถุและสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับสิ่งเก่าอย่างเป็นทางการ รัฐบาลยังให้การปกป้องแหล่งโบราณคดีที่ค้นพบระหว่างการปฏิวัติทางวัฒนธรรม ซึ่งรวมถึง มาหวังตุย, พระใหญ่เล่อชาน และ กองทัพทหารดินเผา ไม่ให้โดนทำลายล้าง เมื่อครั้นทราบข่าวว่ายุวชนแดงกำลังเตรียมการบุกพระราชวังต้องห้าม โจว เอินไหล ออกคำสั่งให้ปิดประตูทางเข้าพระราชวังต้องห้ามทั้งหมด รวมถึงสั่งการให้กองทัพปลดแอกประชาชนประจำการเตรียมรัยมือกับยุวชนแดง ในภายหลัง โจว เอินไหล ยังป้องกันไม่ให้ปักกิ่งเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "นครบูรพาสีแดง" และป้องกันไม่ให้สิงโตจีนหน้าจัตุรัสเทียนอันเหมินถูกแทนที่ด้วยรูปปั้นเหมาได้สำเร็จ ในระยะหลัง ๆ ของการปฏิวัติทางวัฒนธรรม สิ่งปลูกสร้างที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมจีน, วรรณกรรมจีน, จิตรกรรมจีน และวัดจีน ล้วนถูกทำลายไปด้วย
พรรคคอมมิวนิสต์ไม่เคยตีพิมพ์สถิติทางการว่าด้วยมูลค่าความเสียหายที่เกิดขึ้น แต่ไม่เกินปี 1978 เรื่องราวการเสียชีวิตและการทำลายล้างจากการปฏิวัติทางวัฒนธรรมรั่วไหลจากจีนและเป็นที่รับรู้ไปทั่วโลก
แม้ในระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรมจนถึงหลังการปฏิวัติวัฒนธรรม ได้มีความพยายามมากมายที่จะอนุรักษ์โบราณวัตถุต่าง ๆ จากการถูกทำลาย เช่น เจ้าหน้าที่รัฐในเซี่ยงไฮ้ซึ่งทำการตรวจค้นบ้านของยุวชนแดง ย้ายโบราณวัตถุไปเก็บยังที่ปลอดภัย และบันทึกวัตถุที่ขนย้ายไม่ได้ไว้อย่างละเอียดเผื่อการบูรณะทดแทนในภายหลัง หลังการปฏิวัติทางวัฒนธรรม ได้มีความพยายามในการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรมผ่านโครงการต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงที่รัฐสนับสนุน
พ.ศ. 541

| --- | --- |
ศตวรรษ::  0  1  2
ปี::  538  539  540  541  542  543  544
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 541
ปฏิทินกริกอเรียน: 3 BC
Ab urbe condita: 751
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4748
ปฏิทินบาไฮ: −1846 – −1845
ปฏิทินเบงกอล: −595
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 948
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 542
ปฏิทินพม่า: −640
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5506–5507
ปฏิทินจีน: 丁巳年 (มะเส็งธาตุไฟ) 2694 หรือ 2634     — ถึง — 戊午年 (มะเมียธาตุดิน) 2695 หรือ 2635
ปฏิทินคอปติก: −286 – −285
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1164
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −10 – −9
ปฏิทินฮีบรู: 3758–3759
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 54–55
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 3099–3100
ปฏิทินโฮโลซีน: 9998
ปฏิทินอิกโบ: −1002 – −1001
ปฏิทินอิหร่าน: 624 BP – 623 BP
ปฏิทินอิสลาม: 643 BH – 642 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 3 BC
ปฏิทินเกาหลี: 2331
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1914 ก่อน ROC 民前1914年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 541 ใกล้เคียงกับ 3 ปีก่อนคริสตกาล
เหตุการณ์

พ.ศ. 541 ตรงกับปี ค.ศ. อะไร

มาดูคำตอบและวิธีแปลง พ.ศ. 541 เป็นปี ค.ศ. กันดีกว่า
พ.ศ. ย่อมาจาก พุทธศักราช
(ภาษาอังกฤษคือ Buddhist Era เขียนย่อได้ว่า BE หรือ B.E.)
ค.ศ. ย่อมาจาก คริสตศักราช
(ภาษาอังกฤษคือ Anno Domini เขียนย่อได้ว่า AD หรือ A.D)
สูตรการแปลงปี พ.ศ. เป็น ค.ศ.
ค.ศ. = พ.ศ. - 543
(สาเหตุที่ต้องเอา พ.ศ. ลบ 543 ก็เพราะว่า พ.ศ. มีการเริ่มใช้ก่อน ค.ศ. เป็นเวลาถึง 543 ปี ดังนั้นถ้าจะแปลง พ.ศ. เป็น ค.ศ. ต้องเอาปี พ.ศ. ลบออกไป 543 ปี)
วิธีแปลงพ.ศ. 541 เป็นปี ค.ศ.
ปี พ.ศ. ที่คุณกรอกมาคือ 541 ซึ่งในขณะนั้นยังไม่มีการใช้งานปี ค.ศ.