stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วาร์เชาเออร์ชตราเซอ (สถานีรถไฟใต้ดินเบอร์ลิน)

วาร์เชาเออร์ ชทราเซอ (เยอรมัน: Warschauer Straße) เป็นสถานีปลายทางฝั่งตะวันออกของรถไฟใต้ดินเบอร์ลินสาย U1 และ U3
ประวัติศาสตร์

สถานีออกแบบโดยเพาล์ วิททิค (Paul Wittig) ภายใต้สัญญาจ้างกับซีเมินส์ อุนด์ ฮัลซเคอ เปิดให้บริการในปี 1902 ภายใต้ชื่อ วาร์เชาเออร์ บรุคเคอ (Warschauer Brücke; สะพานวอร์ซอ) ถือเป็นสถานียกระดับสถานีแรกของเบอร์ลิน
หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง สถานีปิดตัวลง และเปิดอีกครั้งในปี 1945 แต่เนื่องจากสถานีนี้เป็นสถานีเดียวของ U1 ที่ตั้งอยู่ในเบอร์ลินตะวันออก จึงต้องปิดบริการอีกครั้งในปี 1961 เนื่องมาจากการสร้างกำแพงเบอร์ลิน
ในปี 1990 หลังการรวมเยอรมนี มีการปรับสร้างสถานีใหม่ครั้งใหญ่ และเปิดให้บิรการอีกครั้งในปี 1995 รวมถึงเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบัน (Warschauer Straße) เพื่อให้เป็นระเบียบเดียวกันกับสถานีของเอส-บาน ที่ตั้งอยู่ห่างออกไป 150 เมตร
สถานที่สำคัญโดยรอบ

จากสถานีนี้สามารถเดินเท้าไปถึงสะพานโอเบออเบาม์, หอศิลป์ตะวันออก และ สนามกีฬาเมอร์เซเดซ-เบนซ์ ตัวอาคารสถานียังมีห้องใต้ดินที่เปิดเป็นดิสโกเท็ก ซึ่งหนึ่งในนั้นคือมาทรีกซ์คลุบ ที่เปิดให้บริการมาตั้งแต่ปี 1996,
วอลเลย์บอลชายทีมชาติออสเตรีย

วอลเลย์บอลชายทีมชาติออสเตรีย (เยอรมัน: Österreichische Volleyballnationalmannschaft der Männer) เป็นตัวแทนของประเทศออสเตรียในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติรวมถึงนัดกระชับมิตร อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมวอลเลย์บอลออสเตรีย โดยเข้าร่วมเป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศในปี ค.ศ. 1953
ผลงานการแข่งขัน > วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก

| วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> ปี | วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> รอบ | วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> อันดับ | วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> แข่ง | วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> ชนะ | วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> แพ้ | วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> เซตชนะ | วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> เซตแพ้ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1990–2015: ไม่ได้เข้าร่วม
 2016: ไม่ผ่านการคัดเลือก
|  2017 | รอบคัดเลือก  (ดิวิชัน 3) | อันดับที่ 29 | 6 | 4 | 2 | 13 | 10 |  |
ผลงานการแข่งขัน > วอลเลย์บอลยูโรเปียนลีก

| วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> ปี | วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> รอบ | วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> อันดับ | วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> แข่ง | วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> ชนะ | วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> แพ้ | วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> เซตชนะ | วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก> เซตแพ้ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
2004–2007: ไม่ได้เข้าร่วม
|  2008 | รอบคัดเลือก | อันดับที่ 7 | 12 | 4 | 8 | 19 | 25 |  |
|  2009 | รอบคัดเลือก | อันดับที่ 10 | 12 | 3 | 9 | 15 | 28 |  |
|  2010 | รอบคัดเลือก | อันดับที่ 10 | 12 | 2 | 10 | 10 | 33 |  |
|  2011 | รอบคัดเลือก | อันดับที่ 12 | 12 | 2 | 10 | 14 | 31 |  |
|  2012 | รอบคัดเลือก | อันดับที่ 8 | 12 | 5 | 7 | 20 | 28 |  |
|  2013 | รอบคัดเลือก | อันดับที่ 9 | 12 | 4 | 8 | 18 | 27 |  |
|  2014 | รอบคัดเลือก | อันดับที่ 7 | 8 | 3 | 5 | 12 | 16 |  |
|  2015 | รอบคัดเลือก | อันดับที่ 10 | 10 | 2 | 8 | 17 | 25 |  |
|  2016 | รอบ 4 ทีมสุดท้าย | อันดับที่ 3 | 8 | 5 | 3 | 19 | 11 |  |
 2017: ไม่ได้เข้าร่วม
|  2018 | รอบคัดเลือก (ยูโรเปียนซิลเวอร์ลีก) | อันดับที่ 5 (อันดับที่ 17) | 6 | 4 | 2 | 15 | 8 |  |
|  2019 | รอบคัดเลือก (ยูโรเปียนซิลเวอร์ลีก) | อันดับที่ 3 (อันดับที่ 15) | 6 | 5 | 1 | 15 | 5 |  |
|  2021 | รอบคัดเลือก (ยูโรเปียนซิลเวอร์ลีก) | อันดับที่ 5 (อันดับที่ 16) | 6 | 4 | 2 | 12 | 8 |  |
2022: ไม่ได้เข้าร่วม
|  2023 | รอบ 4 ทีมสุดท้าย (ยูโรเปียนซิลเวอร์ลีก) | อันดับที่ 3 (อันดับที่ 15) | 6 | 2 | 4 | 8 | 12 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
FIVB profile
| ด ค กวอลเลย์บอลชายทีมชาติในทวีปยุโรป (ซีอีวี) |
| --- | --- |
สมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป
ปัจจุบัน:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  บริเตนใหญ่ อังกฤษ  ไอร์แลนด์เหนือ  สกอตแลนด์  เวลส์  กรีซ  กรีนแลนด์  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มาซิโดเนียเหนือ  มอลตา  มอลโดวา  โมนาโก  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ไอร์แลนด์  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
ลินทซ์

| ลินทซ์ |
| --- | --- |
นคร
 ตามเข็มนาฬิกาจากบน: ทิวทัศน์ของอาสนวิหารใหม่, ย่านคนเดินที่ใจกลางนคร, Landstraße, Altstadt
   ตราอาร์ม
ลินทซ์ที่ตั้งในประเทศออสเตรีย
พิกัด:  48°18′N 14°17′E﻿ / ﻿48.300°N 14.283°E﻿ / 48.300; 14.283
ประเทศ: ออสเตรีย
รัฐ: โอแบร์เอิสเตอร์ไรช์
อำเภอ: Statutory city
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Klaus Luger (SPÖ)
ความสูง: 266 เมตร (873 ฟุต)
ประชากร
 • รวมปริมณฑล: 271,234 คน
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 4010, 402x, 4030, 404x
รหัสพื้นที่: 0732, (และ 070 จนถึงวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2014)
ทะเบียนพาหนะ: L
เว็บไซต์: www.linz.at
ลินทซ์ (เยอรมัน: Linz, ออกเสียง: [ˈlɪnts] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศออสเตรีย เป็นเมืองหลวงของรัฐโอแบร์เอิสเตอร์ไรช์ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ อยู่ห่างจากชายแดนประเทศเช็กเกียราว 30 กิโลเมตร (19 ไมล์) ริมแม่น้ำดานูบ ใน ค.ศ. 2024 เมืองนี้มีประชากร 212,538 คน
เมืองมีการผลิตเหล็กกล้า เครื่องจักร อุปกรณ์ไฟฟ้า ผลิตภัณฑ์ยาสูบ เมืองนี้พัฒนามาจากค่ายสมัยโรมัน เป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญในคริสต์ศตวรรษที่ 13
เมืองเก่าที่มีบ้านแบบอย่างบาโรกจำนวนมากได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี ปัจจุบันมีอาคารสถานที่ท่องเที่ยวและมหาวิทยาลัยหลายแห่ง
ลินทซ์เป็นเมืองหลวงแห่งวัฒนธรรมยุโรปใน ค.ศ. 2009 ลินทซ์เป็นสมาชิกของ UNESCO Creative Cities Network (UCCN) ในฐานะเมืองแห่งศิลปะสื่อ
สถาปัตยกรรมประวัติศาสตร์

ถนนสายหลักLandstraße (ซึ่งเป็นถนนช้อปปิ้งหลักของเมืองด้วย) ทอดจาก Volksgarten ไปยัง Taubenmarkt ใกล้กับจัตุรัสหลัก
จัตุรัสหลักหรือ Hauptplatz (สร้างขึ้นในปี 1230) มีพื้นที่ 13,200 ตารางเมตร เป็นจัตุรัสที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป รอบจัตุรัสมีบ้านที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์หลายแห่งที่น่าสนใจทางสถาปัตยกรรม ทางทิศตะวันตกของจัตุรัสหลักคือเมืองเก่า ซึ่งมีอาคารเก่าแก่มากมาย เช่น บ้านเรอเนซองส์และบ้านเก่าในฝั่งบาโรก
ใกล้กับปราสาทซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นที่ประทับของจักรพรรดิเฟรดเดอริกที่ 3 คือโบสถ์เซนต์มาร์ติน หนึ่งในโบสถ์ออสเตรียที่เก่าแก่ที่สุด อาสนวิหารแห่งใหม่นี้เป็นโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดในออสเตรีย
สถาปัตยกรรมและศิลปะสมัยใหม่

มีพิพิธภัณฑ์ โรงละคร โรงละครดนตรี บาร์และคลับที่มีสถาปัตยกรรมสมัยใหม่มากมาย ศิลปะ วัฒนธรรม สถานที่ท่องเที่ยว และกิจกรรมต่างๆ ทำให้เมืองนี้เป็นศูนย์กลางที่มีชีวิตชีวา
มหาวิทยาลัย

Johannes Kepler University Linz (JKU) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของ ลินทซ์ และมีคณะเศรษฐศาสตร์ กฎหมาย สังคมศาสตร์ การแพทย์ เทคโนโลยี วิทยาการคอมพิวเตอร์ วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ และอื่นๆ อีกมากมาย มีนักศึกษาลงทะเบียนประมาณ 24,000 คน (พ.ศ. 2567)
มหาวิทยาลัยศิลปะและการออกแบบลินซ์
Fachhochschule อัปเปอร์ออสเตรีย วิทยาเขตลินซ์
มหาวิทยาลัยเอกชน Anton Bruckner สาขาดนตรี การละคร และกาเต้นรำ
โรงเรียนมัธยมปลายแห่งอัปเปอร์ออสเตรีย
มหาวิทยาลัยคาทอลิกเอกชนลินซ์
โรงเรียนธุรกิจ LIMAK ออสเตรีย
เคเอ็มยู อคาเดมี่ เอจี.
แกลเลอรี่

ส่วนหนึ่งของจัตุรัสหลัก
มหาวิหารใหม่
อาร์ส อิเล็กทรอนิกา เซ็นเตอร์
พิพิธภัณฑ์ศิลปะเลนโตส
บ้านบรัคเนอร์
ละครเพลง
ในเมืองเก่า
สถานีกลาง
มหาวิทยาลัย
หล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Collier's Poster
"Linz" . New International Encyclopedia. 1905.
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ Official Linz web site
เว็บไซต์การท่องเที่ยวลินซ์ Linz Tourism web site
| ด ค กเมืองใหญ่ในประเทศออสเตรีย |
| --- | --- |
 เวียนนา  กราทซ์  ลินทซ์  ซัลทซ์บวร์ค  อินส์บรุค  คลาเกินฟวร์ท  ฟิลลัค  เว็ลส์  ซังคท์เพิลเทิน 
| ด ค กเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป |
| --- | --- |
 1985 เอเธนส์ 1986 ฟลอเรนซ์ 1987 อัมสเตอร์ดัม 1988 เบอร์ลินตะวันตก 1989 ปารีส 1990 กลาสโกว์ 1991 ดับลิน 1992 มาดริด 1993 แอนต์เวิร์ป 1994 ลิสบอน 1995 นครลักเซมเบิร์ก 1996 โคเปนเฮเกน 1997 เทสซาโลนีกี 1998 สต็อกโฮล์ม 1999 ไวมาร์ 2000 เรคยาวิก บาร์เกิน เฮลซิงกิ บรัสเซลส์ ปราก กรากุฟ ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา อาวีญง โบโลญญา 2001 รอตเทอร์ดาม โปร์ตู 2002 บรูช ซาลามังกา 2003 กราทซ์ ปลอฟดิฟ 2004 เจนัว ลีล 2005 คอร์ก 2006 แพทรัส 2007 นครลักเซมเบิร์ก ซีบิว 2008 ลิเวอร์พูล สตาวังเงอร์ 2009 ลินทซ์ วิลนีอัส 2010 เอ็สเซิน อิสตันบูล เปช 2011 ตุรกุ ทาลลินน์ 2012 มารีบอร์ กีมาไรช์ 2013 กอชิตเซ มาร์แซย์ 2014 อือมิยอ รีกา 2015 มงส์ เปิลแซ็ญ 2016 ซานเซบัสเตียน วรอตสวัฟ 2017 ออร์ฮูส แพฟอส 2018 วัลเลตตา เลวาร์เดิน 2019 ปลอฟดิฟ มาเตรา 2020–เมษายน 2021 ริเยกา กอลเวย์ 2022 เกานัส แอฌวลต์เซิชท์ นอวีซาด 2023 แว็สเปรม ตีมีชออารา เอเลฟซีนา 2024 ตาร์ตู บาทอิชเชิล บูเดอ 2025 นอวากอรีตซา / โกริตเซีย เค็มนิทซ์ 2026 โอวลุ เตรนชีน 2027 เลียปายา
วิลเฮ็ล์ม กลีเซอ

| วิลเฮ็ล์ม กลีเซอ |
| --- | --- |
Wilhelm Gliese
เกิด: 21 มิถุนายน 1915 ไซลีเชีย จักรวรรดิเยอรมัน
สัญชาติ:  เยอรมนี
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยวรอตสวัฟ
มีชื่อเสียงจาก: จัดทำสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ใกล้เคียงของกลีเซอ
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ดาราศาสตร์
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค
 
วิลเฮ็ล์ม กลีเซอ (เยอรมัน: Wilhelm Gliese; 21 มิถุนายน 1915 – 12 มิถุนายน 1993) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน
ชีวประวัติ

กลีเซอเกิดที่เมืองกอลท์แบร์กในเมืองซวอตอรือยาในไซลีเชียซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของโปแลนด์ ตั้งแต่ปี 1933 เขาเริ่มศึกษาด้านดาราศาสตร์ คณิตศาสตร์ และฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยวรอตสวัฟ และต่อมาที่มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน จนกระทั่งต้องเลิกกลางคันเพื่อไปรับราชการทหาร แวร์มัคท์เกณฑ์เขาไปเป็นทหารและส่งไปยังแนวรบด้านตะวันออกเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 1942 เขาถูกกองกำลังโซเวียตจับเข้าคุกทางเหนือของปอซนัญเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1945 และในที่สุดก็สามารถกลับบ้านได้ในวันที่ 11 กันยายน 1949 ในช่วงทศวรรษนั้นเขาไม่สามารถทำงานเป็นนักวิทยาศาสตร์ได้ แต่ความกระตือรือร้นด้านวิทยาศาสตร์ของเขาก็ไม่ได้ลดลง ขณะเป็นเชลยศึกเขาได้บรรยายเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์และทำการสังเกตการเปลี่ยนแปลงความสว่างของดาวแปรแสงโดยไม่ต้องใช้เครื่องมือ
กลีเซอได้รับการว่าจ้างให้เป็นผู้ช่วยสังเกตการณ์ที่สถาบันการคำนวณทางดาราศาสตร์ซึ่งย้ายไปที่ไฮเดิลแบร์คในเดือนตุลาคม 1949 หลังจากเดินทางกลับประเทศได้ไม่นาน และได้กลายเป็นผู้สังเกตการณ์ในปี 1957 และได้เป็นหัวหน้าผู้สังเกตการณ์ในปี 1965 เขามีส่วนร่วมในการแก้ไขหนังสือประจำปีทางดาราศาสตร์จนกระทั่งถึงปี 1954 และได้มีส่วนร่วมในการแก้ไขสารบัญแฟ้มพื้นฐาน (FK4, FK5) ตั้งแต่ปี 1957 จนกระทั่งเกษียณอายุในปี 1980
เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 1951 เขาได้รับข้อเสนอจากปีต ฟัน เดอ กัมป์ ให้รับหน้าที่จัดระเบียบดาวฤกษ์ในบริเวณใกล้เคียงกับระบบสุริยะ และเริ่มรวบรวมรายชื่อดาวฤกษ์ในบริเวณใกล้เคียง สิ่งนี้ต่อมามีชื่อเรียกว่าสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ใกล้เคียงของกลีเซอ ในปี 1957 มีการเผยแพร่สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ฉบับแรก โดยมีรายชื่อวัตถุมากกว่า 1,000 ชิ้นที่อยู่ในระยะห่างจากระบบสุริยะไม่เกิน 20 พาร์เซก และในปี 1969 ได้ขยายเป็นประมาณ 2,000 ชิ้นในระยะจนถึง 22 พาร์เซก
ดาวเคราะห์น้อย 1823 กลีเซอ ได้รับการตั้งชื่อตามเขา
ราชวงศ์ฮันโนเฟอร์

| --- | --- |


พระราชอิสริยยศ:  กษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์  จักรพรรดิอินเดีย  กษัตริย์แห่งฮันโนเฟอร์  ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค  ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ 
ปกครอง: ฮันโนเฟอร์
เชื้อชาติ: เยอรมัน (ฮันโนเวียน), อังกฤษ
ประมุขพระองค์แรก: เกออร์ก ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค
ผู้นำสกุลองค์ปัจจุบัน: แอนสท์ เอากุสท์ที่ 5 เจ้าชายแห่งฮันโนเฟอร์ (ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์)
ประมุขพระองค์สุดท้าย: แอนสท์ เอากุสท์ ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค
สถาปนา: ค.ศ. 1635
สิ้นสุด: ค.ศ. 1918
ด ค ก
ราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ (เยอรมัน: Haus Hannover; อังกฤษ: House of Hanover) เป็นราชวงศ์เชื้อชาติเยอรมันที่ครองบัลลังก์ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ต่อจากราชวงศ์สจวตใน ค.ศ. 1714 ราชวงศ์นี้ยังปกครองรัฐฮันโนเฟอร์ในเยอรมนีอันเป็นดินแดนที่ราชวงศ์นี้เป็นเจ้าของ ในบางครั้งอาจเรียกราชวงศ์นี้ว่าราชวงศ์เบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค สายฮันโนเฟอร์ (House of Brunswick and Lüneburg, Hanover line)
ประวัติ

เกออร์ก ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คเป็นสมาชิกแรกของราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ เมื่อดัชชีเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คถูกแบ่งใน ค.ศ. 1635 เกออร์กได้รับมรดกส่วนราชรัฐคาเลนแบร์ก (Principality of Calenberg) และราชรัฐเกิททิงเงิน (Principality of Göttingen) และในปี 1636 พระองค์ได้ย้ายไปพำนักอยู่ที่ฮันโนเฟอร์ ดยุกแอนสท์ เอากุสท์ โอรสของท่านได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี 1692 เจ้าหญิงโซฟีแห่งฮันโนเฟอร์ พระชายาในดยุกแอนสท์ เอากุสท์ ได้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์บริเตนใหญ่อันเนื่องจากพระราชบัญญัติการสืบสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 ได้กำหนดว่ารัชทายาทที่เป็นโรมันคาทอลิกไม่สามารถครองราชบัลลังก์ได้ เจ้าหญิงโซฟีซึ่งขณะนั้นเป็นโปรเตสแตนต์ที่เป็นพระญาติใกล้ชิดที่สุดกับพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ พระเจ้าวิลเลียมจริง ๆ แล้วทรงเป็นชาวดัตช์แห่งราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา แต่ทั้งพระมเหสีและพระราชมารดาเป็นเจ้าหญิงในราชวงศ์สจวต
ประวัติ > สายที่ปกครองสหราชอาณาจักร

พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ พระราชโอรสในดยุกแอนสท์ ออกุสท์และเจ้าหญิงโซฟีแห่งฮันโนเฟอร์ได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่ และเป็นกษัตริย์บริเตนใหญ่พระองค์แรกของราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ แม้ว่าพระองค์จะอยู่ในลำดับที่ 52 ในลำดับการสืบสันตติวงศ์ก็ตามพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรในราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ ได้แก่
กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรบริเตนใหญ่
พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ (George I) ค.ศ. 1714 - ค.ศ. 1727 (เกออร์ก ลุดวิก (Georg Ludwig) = จอร์จ หลุยส์ (George Louis))
พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ (George II) ค.ศ. 1727 - ค.ศ. 1760 (เกออร์ก เอากุสท์ (Georg August) = จอร์จ ออกัสตัส (George Augustus))
พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งบริเตนใหญ่ (George III) ค.ศ. 1760 - ค.ศ. 1820
พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร (George III) ค.ศ. 1760 - ค.ศ. 1820
พระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร (George IV) ค.ศ. 1820 - ค.ศ. 1830)
พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร (William IV) ค.ศ. 1830 - ค.ศ. 1837
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร (Victoria) ค.ศ. 1837 - ค.ศ. 1901
พระเจ้าจอร์จที่ 1 พระเจ้าจอร์จที่ 2 และพระเจ้าจอร์จที่ 3 ต่างก็ทรงดำรงดำแหน่งเจ้าผู้คัดเลือกและดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค (Electors and dukes of Brunswick-Lüneburg) ซึ่งเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่าผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเฟอร์ (Electors of Hanover) ในช่วงต้นของปี 1814 เมื่อฮันโนเฟอร์ได้กลายเป็นราชอาณาจักร กษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่ก็มีพระอิสสริยยศเป็นพระมหากษัตริย์ฮันโนเฟอร์ด้วย
ราชบัลลังก์สหราชอาณาจักรและฮันโนเฟอร์ได้แยกจากกันในปี 1837 เมื่อมีกฎหมายแซลิกที่กำหนดให้ราชบัลลังก์ฮันโนเฟอร์ไม่ได้ตกผ่านรัชทายาทของตกไปสู่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย แต่กลับผ่านไปยังพระราชปิตุลาของพระองค์คือแอนสท์ เอากุสท์ 1 แห่งฮันโนเฟอร์ (Ernest Augustus I of Hanover, Duke of Cumberland) เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียสวรรคตในปี 1901 ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทาได้ครองราชบัลลังก์สหราชอาณาจักรต่อ โดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 พระราชโอรสและองค์รัชทายาทผู้เป็นพระโอรสในเจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ทำให้ชื่อราชวงศ์อังกฤษเปลี่ยนไปเป็นซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา ตามนามสกุลของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ซึ่งได้รับมาจากพระราชบิดา
ประวัติ > สายปกครองรัฐฮันโนเฟอร์

หลังจากพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร สวรรคตในปี 1837 มีผู้ได้ครองบัลลังก์ฮันโนเฟอร์ต่อ ดังนี้:
พระเจ้าแอนสท์ เอากุสท์ที่ 1 แห่งฮันโนเฟอร์ (Ernest Augustus I) ค.ศ. 1837-ค.ศ. 1851
พระเจ้าเกออร์กที่ 5 แห่งฮันโนเฟอร์ (George V) ค.ศ. 1851-ค.ศ. 1866 ถูกถอดจากราชสมบัติ
ฮันโนเฟอร์สิ้นสุดลงเมื่อถูกรวมเข้ากับปรัสเซียในปี 1866
ประวัติ > ดัชชีเบราน์ชไวค์

ในปี 1884 เชื้อสายของราชวงศ์เวลฟ์ (House of Welf) ได้สิ้นสุดลง ตามกฎหมายของราชวงศ์ ราชวงศ์ฮันโนเฟอร์สามารถขึ้นครองบัลลังก์ดัชชีเบราน์ชไวค์ แต่กระนั้นก็มีแรงกดดันจากปรัสเซียต่อพระเจ้าจอร์จที่ 5 และแอนสท์ เอากุสท์ ดยุกที่ 3 แห่งคัมบาลันด์ (Ernest Augustus, 3rd Duke of Cumberland) พระราชโอรสไม่ให้ขึ้นเป็นรัฐสมาชิกของจักรวรรดิเยอรมัน ตามกฎหมายในปี 1879 ได้ตั้งสภาชั่วคราวขึ้นมาเพื่อดูแลเมื่อดยุกถึงแก่อสัญกรรม หรือแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทนในกรณีจำเป็น
ดยุกแห่งคัมบาลันด์ได้อ้างสิทธิเป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวค์หลังจากดยุกองค์ก่อนสิ้นพระชนม์ แต่ก็มีการต่อรองที่ยาวนานและปัญหาก็ไม่ได้รับการแก้ไข เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งปรัสเซัย (Prince Albrecht of Prussia) ได้ทรงแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ หลังจากพระองค์สวรรคตในปี 1906 ดยุกโยฮันน์ อัลแบร์ตแห่งเมคเลินบวร์ค (Duke John Albert of Mecklenburg) ได้ครองราชย์ต่อ โอรสคนโตของดยุกแห่งคัมบาลันด์ได้เสียชีวิตในอุบัติเหตุรถยนต์ในปี 1912 ดยุกแห่งคัมบาลันด์จึงประกาศให้ราชบัลลังก์ตกสู่โอรสองค์เล็ก ผู้ซึ่งแต่งงานกับพระราชธิดาในจักรพรรดิแห่งเยอรมนี (Kaiser) ได้ให้สัตย์ปฏิญาณว่าจะเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิเยอรมัน และได้รับอนุญาตให้ขึ้นครองราชบัลลังก์ของดัชชีในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1913 เขาเป็นนายพลตรี (major-general) ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แต่ตำแหน่งดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ก็ถูกล้มล้างในปี 1918 บิดาของเขาก็ถูกถอดจากพระอิสริยยศอังกฤษในปี 1919 เนื่องจากจับอาวุธต่อสู้กับสหราชอาณาจักร
ประวัติ > ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์

หัวหน้าราชวงศ์ในลำดับถัดมาได้แก่
จอร์จที่ 5 แห่งฮาโนเวอร์ (George V) ค.ศ. 1866-ค.ศ. 1878
แอนสท์ เอากุสท์ ดยุกที่ 3 แห่งคัมบาลันด์ (Ernest Augustus, 3rd Duke of Cumberland) ค.ศ 1878-ค.ศ. 1923
แอนสท์ เอากุสท์ที่ 3 ดยุกผู้ถูกถอดแห่งบรุนสวิค (จากตำแหน่ง) (Ernest Augustus III, the deposed duke of Brunswick) ค.ศ. 1923-ค.ศ. 1953 โอรสของดยุกคนก่อน
แอนสท์ เอากุสท์ ผู้อาวุโส เจ้าชายแห่งฮันโนเฟอร์ (Ernest Augustus the elder, Prince of Hanover) ค.ศ. 1953-ค.ศ. 1987
แอนสท์ เอากุสท์ ผู้เยาว์ เจ้าชายแห่งฮันโนเฟอร์ (Ernest Augustus the younger, Prince of Hanover) ค.ศ. 1987-ปัจจุบัน
ราชวงศ์นี้ปัจจุบันพำนักอยู่ในออสเตรียตั้งแต่ปี 1866 พระอิสสริยศและตำแหน่งนี้ใช้เพียงสมมติกันขึ้นมาเพื่อความเคารพตั้งแต่ปี 1919
เกร็ดข้อมูล

ถนนในเขตเศรษฐกิจกลางของบริสเบน (Brisbane's Central Business District) มีชื่อตามสมาชิกของราชวงศ์ฮาโนเวอร์ ถนนที่ตัดขนานกับ Queen Street จะตั้งตามชื่อสมาชิกที่เป็นหญิง ส่วนถนนที่ตัดตั้งฉากจะเป็นมีชื่อตามชื่อสมาชิกที่เป็นชาย
จัตุรัสแฮโนเวอร์ ในเมืองนิวยอร์กตั้งชื่อตามชื่อราชวงศ์ รวมไปถึงชื่อรัฐนิวบรันสวิก (province of New Brunswick) ในแคนาดา รวมทั้งชื่อเมืองต่าง ๆ ในทางตะวันออกของสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
ชื่อเมืองแอดิเลด (Adelaide) ในประเทศออสเตรเลีย ตั้งชื่อตามพระนางแอเดเลดแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร (Adelaide of Saxe-Meiningen) พระมเหสีในพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร
อ้างอิงและเชิงอรรถ

↑  Picknett, Lynn, Prince, Clive, Prior, Stephen & Brydon, Robert (2002). War of the Windsors: A Century of Unconstitutional Monarchy, p. 13. Mainstream Publishing. ISBN 1-84018-631-3.
↑  ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และราชอาณาจักรไอร์แลนด์ได้รวมกันใน ค.ศ. 1801 เป็นสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
↑  Picknett, Prince, Prior & Brydon, pp. 13, 14.
↑  Picknett, Prince, Prior & Brydon, p. 14.
หนังสือและบทความอ่านประกอบ

ชาคริต ชุ่มวัฒนะ และอนันต์ชัย เลาหะพันธุ. “การสืบราชบัลลังก์อังกฤษของราชวงศ์แฮโนเวอร์: มาตรการสุดท้ายในการยุติความขัดแย้งทางศาสนา.” วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร 32, 2 (ก.ค.-ธ.ค. 2557): 73-106.
Fraser, Flora. Princesses: The Six Daughters of George III. Knopf, 2005. (อังกฤษ)
Plumb, J. H. The First Four Georges. Revised ed. Hamlyn, 1974. (อังกฤษ)
Redman, Alvin. The House of Hanover. Coward-McCann, 1960. (อังกฤษ)
Van der Kiste, John. George III’s Children. Sutton Publishing, 1992. (อังกฤษ)
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร
รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ
แหล่งข้อมูลอื่น

ตารางเวลาของราชวงศ์ฮาโนเวอร์ เก็บถาวร 2008-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
วงศ์วานของราชวงศ์ เก็บถาวร 2008-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Die Welfen (เยอรมัน) เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของราชวงศ์เวลฟ์
กฎการสืบสันตติวงศ์ของราชวงศ์เวลฟ์ (อังกฤษ)
วิกิพีเดียภาษาเยอรมัน

| --- | --- |

ภาพจับหน้าจอ หน้าหลักของวิกิพีเดียภาษาเยอรมันในเดือนเมษายน ค.ศ. 2021
ประเภท: สารานุกรมออนไลน์
ภาษาที่ใช้ได้: ภาษาเยอรมัน
เจ้าของ: มูลนิธิวิกิมีเดีย
สร้างโดย: ชุมชนชาววิกิเยอรมัน
ยูอาร์แอล: de.wikipedia.org
เชิงพาณิชย์: ไม่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น
เปิดตัว: 16 มีนาคม 2001; 23 ปีก่อน (2001-03-16)
วิกิพีเดียภาษาเยอรมัน (เยอรมัน: Deutschsprachige Wikipedia) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาเยอรมัน เริ่มสร้างเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2544 วิกิพีเดียภาษาเยอรมันเป็นวิกิพีเดียที่มีจำนวนบทความมากเป็นอันดับสองรองจากภาษาอังกฤษ โดยมีบทความถึง 2,957,262 บทความ (2024)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิพีเดียภาษาเยอรมัน รุ่นโทรศัพท์ (ในภาษาเยอรมัน)
Meta: German Wikipedia
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
วอลเลย์บอลชายบุนเดิสลีกา

| --- | --- |
การแข่งหรือฤดูกาลปัจจุบัน:  วอลเลย์บอลชายบุนเดิสลีกา 2016-17
กีฬา: วอลเลย์บอล
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1974
จำนวนทีม: 12
ประเทศ:  เยอรมนี
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: เบอร์ลินรีไซเคิลวอลลีย์ส
เว็บไซต์: www.volleyball-bundesliga.de
วอลเลย์บอลชายบุนเดิสลีกา (เยอรมัน: Volleyball Bundesliga der Männer) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลลีกสูงสุดของประเทศเยอรมนี และเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับอาชีพสำหรับสโมสรวอลเลย์บอลในประเทศเยอรมนี ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1974
โครงสร้างของลีก

โครงสร้างลีกแบ่งออกเป็น 3 ระดับ
ดิวิชัน 1 วอลเลย์บอลบุนเดิสลีกา (Deutsche Volleyball-Bundesliga) ซึ่งมี 12 ทีมเข้าร่วมแข่งขัน
ดิวิชัน 2 ซไวเทอบุนเดิสลีกา (2. Volleyball-Bundesliga) ซึ่งมี 28 ทีมเข้าร่วมแข่งขันแบ่งออกเป็นลีกภาคใต้ และลีกภาคเหนือ
ดิวิชัน 3 ดริทเทอลีกา (Dritte Liga) ซึ่งมี 40 ทีมเข้าร่วมแข่งขันแบ่งออกเป็นลีกภาคตะวันออก, ลีกภาคใต้, ลีกภาคตะวันตก, ลีกภาคเหนือ
ทำเนียบแชมป์

นับตั้งแต่ในปี ค.ศ. 1991 หลังจากการรวมประเทศเยอรมนี
จำนวนครั้งที่ชนะ

| สโมสร | ครั้ง | ปี |
| --- | --- | --- |
| เฟาเอฟเบ ฟรีดริชส์ฮาเฟิน | 14 | 1997/98, 1998/99, 1999/00, 2000/01, 2001/02, 2004/05, 2005/06, 2006/07, 200708, 2008/09, 2009/10, 2010/11, 2014/15, 2018/19 |
| เบอร์ลินรีไซคลิงวอลลีส์ | 12 | 1992/93, 2002/03, 2003/04, 2011/12, 2012/13, 2013/14, 2015/16, 2016/17, 2017/18, 2020/21, 2021/22, 2022/23 |
| บาแยร์วุพเพอร์ทัล | 2 | 1993/94, 1996/97 |
| อาเอสเวดาเคา | 2 | 1994/95, 1995/96 |
| เมอร์แซร์เอสเซ | 1 | 1991/92 |
ดูเพิ่ม

ซไวเทอวอลเลย์บอลชายบุนเดิสลีกา
วอลเลย์บอลชายดริทเทอลีกา
วอลเลย์บอลบุนเดิสลีกา (หญิง)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website (เยอรมัน)
วอลเลย์บอลหญิงบุนเดิสลีกา

| --- | --- |
การแข่งหรือฤดูกาลปัจจุบัน:  วอลเลย์บอลหญิงบุนเดิสลีกา 2016–17
กีฬา: วอลเลย์บอล
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1974
จำนวนทีม: 13
ประเทศ:  เยอรมนี
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: ชเวรีน เอสเซ
ทีมชนะเลิศสูงสุด: ชเวรีน เอสเซ (11 สมัย)
เว็บไซต์: http://www.volleyball-bundesliga.de/
วอลเลย์บอลหญิงบุนเดิสลีกา (เยอรมัน: Volleyball-Bundesliga der Frauen) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลลีกสูงสุดของประเทศเยอรมนี และเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับอาชีพสำหรับสโมสรวอลเลย์บอลในประเทศเยอรมนี ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1974