การกรีธาทัพขึ้นเหนือ
การกวาดล้างคอมมิวนิสต์และระยะที่สอง (เมษายน ค.ศ. 1927–มิถุนายน ค.ศ. 1928) > ปราศจากเจียง ไคเชก (สิงหาคม ค.ศ. 1927–มกราคม ค.ศ. 1928)

ขณะที่ทั้งสองฝ่ายพยายามประนีประนอมความขัดแย้งทางการเมือง กองทัพของซุน ฉฺวันฟาง ยังคงระดมยิงปืนใหญ่มายังหนานจิงจากฝั่งตรงข้ามแม่น้ำแยงซีอย่างต่อเนื่อง เมื่อซุนรับรู้ว่ากองทัพปฏิวัติแห่งชาติยังคงตกอยู่ในความโกลาหล เขาจึงตัดสินใจบุกยึดเซี่ยงไฮ้คืน ซึ่งขัดต่อความต้องการของจาง จั้วหลิน ผู้นำกองทัพสันติภาพแห่งชาติ เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม กองทัพสันติภาพแห่งชาติยกพลข้ามแม่น้ำแยงซีมาที่หลงถาน ใกล้เมืองหนานจิง และในช่วงเช้ามืดของวันที่ 26 สิงหาคม ทหารของซุนหลายพันนายได้ข้ามแม่น้ำและรวมพลกันที่สถานีรถไฟหลงถาน ซึ่งเป็นสถานีบนทางรถไฟสายเซี่ยงไฮ้–หนานจิง กองทัพที่ 7 ของกองทัพปฏิวัติแห่งชาติที่นำโดยหลี่ จงเหริน สามารถตีโต้กองทัพสันติภาพแห่งชาติ และยึดเส้นทางรถไฟคืนได้ชั่วคราว แต่ในวันถัดมา ทหารของซุนอีกหลายพันนาย รวมถึงกองกำลังทหารรับจ้างรัสเซียขาว ได้ข้ามแม่น้ำและยึดสถานีหลงถานกลับคืน ทำให้การติดต่อระหว่างหนานจิงกับเซี่ยงไฮ้ถูกตัดขาด กองทัพปฏิวัติแห่งชาติที่กำลังสูญเสียความได้เปรียบได้ส่งสารถึงทุกฝ่ายในขบวนการปฏิวัติ เรียกร้องให้รวมพลังต่อต้านกองทัพของซุน ด้วยเหตุนี้ เฝิง ยฺวี่เสียง และกั๋วหมินจฺวิน จึงเปิดฉากโจมตีมณฑลชานตงในวันที่ 28 สิงหาคม โดยมีจุดประสงค์กดดันตัวของซุน ในขณะที่รัฐบาลอู่ฮั่นส่งกองกำลังไปทางเหนือ เพื่อขนาบข้างกองทัพของซุน และเหอ ยิ่งชิน เคลื่อนกำลังประชิดเซี่ยงไฮ้ เมื่อกองทัพของซุนถูกปิดล้อมและไม่สามารถส่งกองกำลังข้ามแม่น้ำได้อีก กองทัพสันติภาพแห่งชาติจึงต้องละทิ้งสถานีรถไฟหลงถานในวันที่ 30 สิงหาคม ในความพยายามต่อต้านครั้งสุดท้าย ซุนได้ระดมทหารที่เหลืออยู่ 40,000 นาย เปิดฉากโต้กลับในวันที่ 31 สิงหาคม แต่กลับพ่ายแพ้อย่างยับเยิน ทหารของเขาเสียชีวิตกว่า 10,000 นาย แม้ว่าซุนจะสามารถหลบหนีไปยังชานตงได้ แต่กองกำลังที่เหลืออยู่ของเขาต้องยอมจำนนต่อกองทัพปฏิวัติแห่งชาติ
หลังจากได้รับชัยชนะ การเจรจาประสานความสัมพันธ์เริ่มต้นขึ้นใหม่ในวันที่ 7 กันยายน และในวันที่ 15 กันยายน มีการยุบเลิกรัฐบาลอู่ฮั่น และจัดตั้งรัฐบาลร่วมใหม่ที่หนานจิง โดยมีผู้นำเป็นนายพลจากก๊กกว่างซี วาง จิงเว่ย์ ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกับรัฐบาลใหม่ เช่นเดียวกับถัง เชิงจื้อ ซึ่งกลายเป็นขุนศึกอิสระที่ควบคุมมณฑลหูเป่ย์ หูหนาน เจียงซี และบางส่วนของมณฑลอานฮุย ในทางกลับกัน หยาน ซีชาน ขุนศึกมณฑลชานซี ซึ่งก่อนหน้านี้เป็นอิสระ ได้ผนวกมณฑลของตนเข้ากับรัฐบาลหนานจิง โดยเพิ่มทหาร 100,000 นาย ให้กับกองทัพปฏิวัติแห่งชาติ และเพิ่มแรงกดดันต่อจาง จั้วหลิน ในการต่อสู้ที่ตามมา ทั้งกองทัพชานซีและเฟิ่งเทียนต่างไม่สามารถเอาชนะกันได้ กองทัพของหยานสามารถต้านทานการล้อมที่จัวโจวได้สำเร็จ แต่ต้องปราชัยอย่างหนักที่เป่าติ้งในวันที่ 15 ตุลาคม อย่างไรก็ตาม ภัยคุกคามจากกองทัพของถัง ทำให้การเคลื่อนทัพไปทางเหนือของกองทัพปฏิวัติแห่งชาติถูกขัดขวาง และในเดือนตุลาคม กองทัพจึงเคลื่อนไปปราบการกบฏของถัง ซึ่งถูกปราบในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน และหลบหนีไปลี้ภัยในญี่ปุ่นไม่นานหลังจากนั้น เมื่อจัดการกับถังได้แล้ว การกรีธาทัพขึ้นเหนือเหนือก็กลับมาเดินหน้า โดยไปถึงเปิ้งปู้ในวันที่ 9 พฤศจิกายน ต่อจากนั้นกองทัพปฏิวัติแห่งชาติและกั๋วหมินจฺวินของเฝิง ยฺวี่เสียง ได้เคลื่อนทัพไปยังสฺวีโจว ต่อมาในวันที่ 12 ธันวาคม กองทัพสันติภาพแห่งชาติพยายามโต้กลับโดยใช้รถไฟหุ้มเกราะ แต่ก็ต้องถอยทัพกลับเพราะการกดดันจากกองทัพปฏิวัติแห่งชาติและกั๋วหมินจฺวินที่รวมตัวกัน และเมื่อยึดสฺวีโจวได้ในวันที่ 16 ธันวาคม กองทัพสันติภาพแห่งชาติจึงถอยกลับไปยังมณฑลชานตง
ขณะเดียวกัน ได้เกิดการลุกฮือของคอมมิวนิสต์ขึ้นที่กว่างโจวเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม การก่อกบฏที่รุนแรงนี้ถูกปราบปรามอย่างรวดเร็ว และในวันที่ 13 ธันวาคม เจียง ไคเชก ได้เรียกร้องให้ยุติความสัมพันธ์ที่เหลืออยู่ทั้งหมดกับสหภาพโซเวียต รัฐบาลหนานจิงเห็นพ้องต้องกัน และยังแสดงความเคลือบแคลงต่อความภักดีของวาง จิงเว่ย์ ซึ่งพำนักอยู่ที่กว่างโจวหลังจากรัฐบาลอู่ฮั่นสิ้นสุดลง วางจึงลี้ภัยไปฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม เปิดทางให้เจียงกลับมาเป็นผู้บัญชาการสูงสุด ด้วยชัยชนะทางทหารของกองทัพหวงผู่ของเจียง ฝ่ายต่าง ๆ ในก๊กมินตั๋งจึงตกลงยอมรับความชอบธรรมในการนำของเขา ส่งผลให้เจียงได้รับเชิญให้กลับมาควบคุมกองทัพปฏิวัติแห่งชาติอย่างเป็นทางการอีกครั้งในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1928