stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เถื่อน เฉือนระห่ำ

| เถื่อน เฉือนระห่ำ |
| --- | --- |
โปสเตอร์ในแบบภาษาจีน
กำกับ: หลิน เชาเสียน 
เขียนบท: หลิน เชาเสียน  แจ๊ค อู๋
อำนวยการสร้าง: แคนดี้ เหลียง
นักแสดงนำ: เจย์ โชว เซียะ ถิงฟง อัน จื้อเจี๋ย หลิน เผิง ไป๋ ปิง คาร์ล อู๋
บริษัทผู้สร้าง: เอมเพอร์เรอร์ โมชั่น พิคเจอรส์  
ผู้จัดจำหน่าย: เอมเพอร์เรอร์ โมชั่น พิคเจอรส์ (ฮ่องกง, จีน) ดีเอ็นเอ 2002 (ไทย)
วันฉาย:  จีน:   17 มกราคม 2012  ฮ่องกง: 19 มกราคม 2012  ไทย:  17 พฤษภาคม 2012 (เฉพาะในเครือเมเจอร์ซีนีเพล็กซ์)
ความยาว: 122 นาที
ประเทศ: จีน ฮ่องกง
ภาษา: กวางตุ้ง จีนกลาง อังกฤษ มาเลเซีย
ทุนสร้าง: 200 ล้านหยวน
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
เถื่อน เฉือนระห่ำ (อังกฤษ: The Viral Factor; จีนตัวเต็ม: 逆戰; จีนตัวย่อ: 逆战; พินอิน: Nì Zhàn) ภาพยนตร์แอ๊คชั่นสัญชาติฮ่องกง ออกฉายในปี ค.ศ. 2012
เนื้อเรื่อง

ที่จอร์แดน จอน หรือ หรือ หม่า เฟย  ตำรวจในหน่วยพิเศษกำลังปฏิบัติภารกิจคุ้มครองนักวิทยาศาสตร์ชาวตะวันออกกลางผู้เพาะไวรัสต้านเชื้อฝีดาษสายพันธุ์ใหม่ไม่สำเร็จ เพราะ ฌอน สมาชิกในทีมหักหลัง และโชคร้ายที่ ไอซ์ คู่หมั้นของตัวเองโดนกระสุนยิงเข้าที่ศีรษะ เสียชีวิตทันที และอาเฟยก็ถูกกระสุนฝังเข้าไปติดในกลีบสมองอีกด้วย ซึ่งแพทย์ไม่สามารถผ่าตัดได้เพราะเสี่ยงต่อการเป็นอัมพาตหรือเสียชีวิตอย่างสูง ซึ่งมีเวลาเหลือเพียง 2 สัปดาห์
อาเฟยจึงกลับไปยังกรุงปักกิ่ง บ้านเกิด ได้พบกับความลับที่แม่ตนเองปิดบังเอาไว้ นั่นคือมีพี่ชายชื่อ หม่า หยวน โดยที่แม่เป็นฝ่ายทิ้งอาหยวนไว้กับพ่อที่ติดการพนันงอมแงม ทำให้สองพี่น้องต้องพลัดพรากจากกัน เมื่อสองพี่น้องได้กลับมาพบกันอีกครั้งในรอบ 20 ปี ที่มาเลเซีย แต่เสมือนโชคชะตาเล่นตลกเมื่ออาเฟยคือตำรวจ ส่วนอาหยวนก็คือโจร ที่ทำงานให้กับตำรวจมาเลเซียที่สัมพันธ์กับองค์กรอาชญากรรมที่หวังจะปล่อยไวรัสในหลายประเทศแล้วทำยาต้านไวรัสขึ้นมาเพื่อหวังจะขายยาแก้  จึงจับตัว ดร.เรเชล เคน  แพทย์สาวและนักวิทยาศาสตร์ผู้ชำนาญเรื่องไวรัสเอาไว้ เพราะเธอสามารถผลิตยาต้านไวรัสได้ อาเฟยเข้าช่วยเหลือเธอ จนได้พบกับอาหยวนพี่ชายตนเองที่กลายเป็นโจร แต่อาหยวนก็ถูกหักหลังจากพวกเดียวกันเรื่องผลประโยชน์ จนอาเซ็ง ลูกสาวถูกจับตัวไป ทำให้อาเฟยซึ่งเป็นตำรวจที่ยึดมั่นในกฎกติกาต้องเปลี่ยนมาใช้วิธีการนอกกฎหมาย โดยที่ ฌอน ผู้ทรยศหักหลังเพื่อนก็รวมอยู่ในแก๊งค์นี้ด้วย
นักแสดง

จอน/ หม่า เฟย...เจย์ โชว
หม่า หยวน...เซียะ ถิงฟง
ฌอน...อัน จื้อเจี๋ย
ดร.ราเชล เคน...หลิน เผิง
ไอซ์...ไป๋ ปิง
รอส...คาร์ล อู๋
มาร์ค...หง เทียนหมิง
เบื้องหลังและการออกฉาย

The Viral Factor ถือเป็นภาพยนตร์ฟอร์มใหญ่ในต้นปี ค.ศ. 2012 ของวงการภาพยนตร์ฮ่องกงและจีน ด้วยทุนสร้างกว่า 200 ล้านหยวน โดยมี 2 นักแสดงระดับซูเปอร์สตาร์ของฮ่องกง คือ เซียะ ถิงฟง และไต้หวัน คือ เจย์ โชว มารับบทนำเป็น 2 พี่น้องที่อยู่กันคนละขั้ว จากพี่น้องกลายเป็นศัตรู แต่สายเลือดและความถูกต้องจึงไม่อาจไปด้วยกันได้
ภาพยนตร์ได้ถ่ายทำในหลายประเทศ อาทิ มาเลเซีย, สิงคโปร์, ไทย รวมถึงจอร์แดน ซึ่งเป็นฉากเปิดเรื่อง โดยเริ่มถ่ายทำตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2011 ซึ่งทางผู้สร้างถึงกับต้องพาทีมงานและนักแสดงไปทำประกันชีวิตที่ฮอลลีวูดเลยทีเดียว เนื่องจากบริษัทในฮ่องกงไม่กล้ารับทำให้ โดยที่ฉากแอ๊คชั่นนั้นเน้นความดิบ เถื่อน และสมจริง
และเมื่อออกฉายแล้วในวันแรกที่เปิดตัวที่ฮ่องกง ทำรายได้ไปกว่า 2 ล้านหยวน (ประมาณ 10 ล้านบาท) และส่วนในมาเลเซีย, สิงคโปร์ และฮ่องกง ทำรายได้ยอดรวมทั้งหมด 130 ล้านหยวน (ประมาณ 660 ล้านบาท)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์ (อังกฤษ)
เถื่อน เฉือนระห่ำ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Viral Factor ที่สยามโซน
เดอะเอ็มไพร์บรูไน

| เดอะเอ็มไพร์บรูไน |
| --- | --- |
เดอะเอ็มไพร์บรูไนในปี ค.ศ. 2023
th
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดบริการ
ประเภท: โรงแรมหรู
ที่ตั้ง: กำปงเจรูดง, บีจี3122, ประเทศบรูไน
พิกัด: 4°58′6″N 114°51′13″E﻿ / ﻿4.96833°N 114.85361°E﻿ / 4.96833; 114.85361
เริ่มสร้าง: 1994; 31 ปีที่แล้ว (1994)
แล้วเสร็จ: 2000; 25 ปีที่แล้ว (2000)
เปิดใช้งาน: 16 ตุลาคม 2000; 24 ปีก่อน (2000-10-16)
ค่าก่อสร้าง: $1.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เจ้าของ: สำนักงานการลงทุนบรูไน
พื้นที่ชั้นล่าง: 180 เฮกตาร์ (440 เอเคอร์)
การออกแบบและการก่อสร้าง
บริษัทออกแบบ: แม็คเคอร์เรน ลินช์
ผู้ออกแบบผู้อื่น: แจ็ค นิคลอส
ข้อมูลอื่น
จำนวนห้อง: 532 ห้อง
เว็บไซต์
theempirebrunei.com
อ้างอิง

เดอะเอ็มไพร์บรูไน (อังกฤษ: The Empire Brunei) เป็นโรงแรมหรูหราที่ตั้งอยู่ในกัมปงเจรูดง ใกล้กับเมืองหลวงบันดาร์เซอรีเบอกาวัน ในเขตบรูไน-มัวราของประเทศบรูไน เดิมทีได้รับเงินทุนจากเจ้าชายเจอฟรี โบลเกียห์ ซึ่งสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2000 โรงแรมประสบปัญหาทางการเงินซึ่งส่งผลให้รัฐบาลเข้าลงทุนและโอนกรรมสิทธิ์ โรงแรมเปิดตัวอีกครั้งในปี ค.ศ. 2019 พร้อมกับการปรับปรุงห้องพักใหม่ โดยเสนอห้องพักหลากหลายประเภท รวมถึง "เอ็มเพอร์เรอสูท" โรงแรมนี้ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงมีสนามกอล์ฟ และเป็นเจ้าภาพจัดงานอาเซียนหลากหลายงาน
ประวัติ

ในช่วงทศวรรษ 1990 เจ้าชายเจอฟรี โบลเกียห์ พระราชทานทุนสนับสนุนการก่อสร้างโรงแรมมูลค่าประมาณ 1.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ วิกฤตทางการเงินของทรัพยากรภายในรัฐทำให้รัฐบาลต้องลงทุนในสิ่งที่เดิมตั้งใจให้เป็นวิสาหกิจเอกชน การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1994 และใช้ระยะเวลานานถึง 6 ปี โดยมีสถาปนิกและนักออกแบบ 220 คนจากบริษัทแม็คเคอร์เรน ลินช์จากประเทศออสเตรเลียเข้าร่วมสร้าง เดิมทีเป็นของบริษัทอาเมเดโอเดเวลอปเมนต์ ซึ่งพระองค์เองทรงเป็นผู้นำ ต่อมาถูกโอนกรรมสิทธิ์ไปยังสำนักงานการลงทุนบรูไนหลังจากการปืดกิจการของบริษัทในปี ค.ศ. 1998
โรงแรมแห่งนี้เดิมรู้จักกันในนามว่า โรงแรมเจรูดงพาร์ค
โรงแรมเอ็มไพร์และคันทรีคลับได้รับการพัฒนาในช่วงเวลาหกปีด้วยความร่วมมือของนักออกแบบ นักเทคโนโลยี และช่างฝีมือประมาณ 300 คน พร้อมกับเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2000 โรงแรมมีกำหนดเปิดตัวก่อนการประชุมสุดยอดเอเปคของบรูไนดารุสซาลาม 2000 ในช่วงเดือนพฤศจิกายน เพื่อช่วยแก้ไขปัญหาการขาดแคลนพื้นที่โรงแรมในบันดาร์เซอรีเบอกาวัน
เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2019 โรงแรมแห่งนี้ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น เดอะเอ็มไพร์บรูไน เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 19 ปี การเปลี่ยนชื่อนี้เกิดจากการบริหารโดยแอนด์สมิท (& SMITH) ซึ่งยังคงใช้ชื่อเดิม "เดอะเอ็มไพร์" และเพิ่มคำว่า "บรูไน" เพื่อเน้นย้ำถึงสถานที่ตั้ง ตราเพิ่มใหม่นี้ใช้ดอกไม้ประจำชาติ กล่าวคือ ดอกส้านชะวา ล้อมรอบด้วยดอกลิลลี่ และใช้โทนสีทองและสีน้ำเงินอมเขียวเพื่อเป็นตัวแทนของท้องทะเลและป่าไม้
การออกแบบและตกแต่ง

โรงแรมตั้งอยู่บนพื้นที่ริมชายหาดขนาด 180 เฮกตาร์ (445 เอเคอร์) สามารถมองเห็นทะเลจีนใต้ได้ โรงแรมมีทั้งห้องพักและสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับการประชุม โรงแรมถือเป็นโรงแรมระดับ "หกดาว"
สิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจ อาทิ สนามกอล์ฟ 18 หลุมที่ออกแบบโดยแจ็ค นิคลอส สิ่งอำนวยความสะดวกด้านกีฬาอื่น ๆ รวมถึงชายหาดส่วนตัวสองแห่ง ร้านอาหาร และโรงภาพยนตร์สามจอ "เอ็มเพอเรอร์สูท" ซึ่งเป็นห้องชุดที่แพงที่สุดในโรงแรม มีพื้นที่ 665 หรือ 675 ตารางเมตร (7,160 หรือ 7,270 ตารางฟุต) ของชั้นที่เจ็ด และมีสิ่งอำนวยความสะดวก เช่น พื้นที่รับประทานอาหารส่วนตัว สระว่ายน้ำ เปียโนแกรนด์ ซาวน่า จาคุซซี่ ลิฟต์ส่วนตัว และโรงภาพยนตร์ รวมถึงสิ่งอำนวยความสะดวกด้านความปลอดภัย อาทิ กระจกกันกระสุน ราคามีตั้งแต่ 16,600 ถึง 23,000 เหรียญสหรัฐต่อคืน[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้] ห้องชุดนี้มักสงวนไว้สำหรับแขกผู้มีเกียรติเท่านั้น แขกคนแรกคือประธานาธิบดี บิล คลินตัน ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งพำนักในระหว่างการประชุมเอเปค ที่บรูไนดารุสซาลาม ค.ศ. 2000 อดีตแขกรับเชิญคนอื่น ๆ อย่างเจ้าชายชาร์ลส์แห่งสหราชอาณาจักรในขณะนั้น
กิจกรรม

การประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งที่ 25 จัดขึ้นที่โรงแรมเอ็มไพร์เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2015 ในห้องประชุมที่ใหญ่ที่สุดของโรงแรม
กระทรวงวัฒนธรรม เยาวชน และกีฬาได้จัดการประชุมประชาคมสังคมและวัฒนธรรมอาเซียนที่โรงแรมตั้งแต่วันที่ 28 ถึง 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 โรงแรมได้จัดการประชุมกรอบการประชุมอาเซียนว่าด้วยเรื่องข้าราชการพลเรือน (ACCSM)
สนามกอล์ฟของโรงแรมได้จัดการแข่งขันบรูไนโอเพน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เฉิน เป่าเหลียน

| เฉิน เป่าเหลียน Pauline Chan |
| --- | --- |
เกิด: 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1973(1973-05-23) เซี่ยงไฮ้, ประเทศจีน
เสียชีวิต: 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2002 เซี่ยงไฮ้, ประเทศจีน
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1990–2002
เฉิน เป่าเหลียน (จีน: 陳寶蓮 อังกฤษ: Chan Bo-Lin) (เกิด 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1973 - 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักแสดงภาพยนตร์อีโรติกชาวจีน ซึ่งมีชื่อภาษาอังกฤษที่คนทั่วไปรู้จักคือ พอลลีน ชาน (อังกฤษ: Pauline Chan)
ประวัติ > เริ่มเข้าวงการบันเทิง

เธอเข้าประกวดมิสเอเชียเมื่อปี ค.ศ. 1990 ถึงแม้จะไม่ได้รางวัลชนะเลิศค แต่ก็ได้รับความสนใจจากบรรดาชาวฮ่องกง และผู้สร้างภาพยนตร์ จนได้มีโอกาสเข้าวงการบันเทิง และโด่งดังขึ้นมากับภาพยนตร์ประเภทวาบหวิว กลายเป็นราชินีแห่งภาพยนตร์เกรด 3 อีกคนในยุคนั้น ทำให้เธอประสบความสำเร็จถึงขั้นได้รับการยกย่องเป็น เซ็กส์ซิมโบล (Sex Symbol) แห่งยุค เธอมีผลงานในแนวดังกล่าวมากกว่า 25 เรื่องเลยทีเดียว
ในปี ค.ศ. 1992 ขณะที่กำลังมีชื่อเสียงนั่นเอง เธอได้พบกับมหาเศรษฐีชาวไต้หวัน หวง เจินจง (黃任中 อังกฤษ: Huang Jen-chung) ที่อายุมากกว่าเธอ 33 ปี ในตอนนั้นมีข่าวว่าเธอได้กลายเป็นภรรยาน้อยของเขา จนกระทั่งเขาต้องออกมาแก้ข่าว บอกว่าระหว่างตนเองกับดาราสาวคนสวยไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรไปมากกว่าการเป็นพ่อบุญธรรมกับลูกสาวเท่านั้น อย่างไรก็ตาม สื่อกลับพบว่าทั้งสองมีพฤติกรรมแสดงความใกล้ชิดสนิทสนมมากขึ้นเรื่อยๆ และเกินเลยไปจากคำว่า"พ่อกับลูกสาว"อย่างที่ฝ่ายชายกล่าวอ้าง จนกระทั่งตัวของหวงต้องออกมายืนยันอีกครั้ง ว่าแม้เขาจะหลับนอนบนเตียงเดียวกับหญิงสาวอายุน้อยคราวลูกคนนี้มากกว่า 50 ครั้ง แต่เขาและเธอก็ไม่เคยมีความสัมพันธ์ทางเพศต่อกันแต่อย่างใด
จนกระทั่งปลายยุค 1990s ชีวิตของเธอจึงเริ่มประสบปัญหาขึ้นมาเรื่อยๆ อาชีพในวงการภาพยนตร์ของเธอเริ่มมีน้อยลง ขณะเดียวกันก็มีข่าวว่าราชินีหนังเกรดสามคนนี้เริ่มใช้ยาเสพติดอย่างหนัก และหมกตัวอยู่ในไนท์คลับบ่อยครั้งขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เธอมีสุขภาพที่ทรุดโทรมลงและยังทำตัวมีปัญหามากมายตั้งแต่พยายามฆ่าตัวตายในระหว่างการสัมภาษณ์ทางทีวี ทำร้ายผู้คนซ้ำแล้วซ้ำเล่า แก้ผ้าในที่สาธารณะ พยายามไปต่างประเทศโดยใช้พาสสปอร์ตปลอมส่งผลให้ถูกเนรเทศ จุดไฟเผาบ้านของเธอ และเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลบ่อยครั้งด้วยจากการติดยา
ในตอนนั้นมีข่าวว่า หวง เจินจง รู้สึกเสียใจกับชีวิตที่ดิ่งลงเหวของหญิงสาวคนสนิทมาก เขาพยายามช่วยเหลือด้วยการส่งเธอไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษ หวังว่าจะช่วยเปลี่ยนแปลงอะไรได้บ้าง แต่สุดท้ายเธอก็โดนไล่ออกจากโรงเรียน หลังทำผิดกฏต่าง ๆ หลายครั้ง เธอจึงผลาญเงินที่ควรจะเป็นค่าใช้จ่ายในการศึกษาไปกับเรื่องฟุ่มเฟือยต่างๆ แทน และยังเคยติดคุกข้อหาทำร้ายร่างกายที่ประเทศอังกฤษจนหวง เจินจง โมโหกับสิ่งที่เกิดขึ้นมา ถึงขั้นยุติความสัมพันธ์ทั้งหมดกับเธอ
ประวัติ > จุดอวสานของเธอ และปัญหาเรื่องบุตรในครรภ์

ในปี ค.ศ. 1999 เฉินเป่าเหลียน เดินทางไปไต้หวันเพื่อขอคืนดีกับ หวง เจินจง แต่เขาก็ยังปฏิเสธ หลังจากนั้นอีกสามปี ดาราสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นอดีตราชินีหนังเกรดสาม จึงตัดสินใจฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดลงมาจากชั้นที่ 24 ของอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งในกรุงปักกิ่ง และเสียชีวิตลงในวันที่ 31 ก.ค. 2002
ในจดหมายลาตาย เฉินเป่าเหลียน ที่ตอนนั้นอายุได้ 29 ปี เปรยถึงปัญหาการป่วยเป็นโรคซึมเศร้า ว่าเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอรู้สึกว่าไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกแล้ว เธอยังขอบคุณไปถึง หวง เจินจง กับสิ่งที่เขาทำ และขอร้องให้ทุกคนช่วยตามหาพ่อของลูกให้เธอด้วย
ว่ากันว่า ในตอนนั้น หวง เจินจง เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นมาก ต่อมาเขายังยอมรับว่าตนเองยังคงมีรูปของ เฉินเป่าเหลียน อยู่ข้างๆ เตียงนอนเพื่อระลึกถึงเธอ จนในเดือน ก.พ. 2004 เขาจึงจากไปหลังจากโดนรุมเร้าจากโรคเบาหวานอยู่นาน เมื่ออายุได้ 64 ปี
ในตอนนั้นมีข่าวลือออกมาว่า พ่อของลูก เฉินเป่าเหลียน อาจจะเป็นดีเจหนุ่มอายุ 25 ปี คนหนึ่งจากไทเป แต่ก็ไม่มีใครสามารถติดต่อเพื่อพูดคุยกับเขาได้ อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้เมื่อเรื่องราวต่างๆ ได้ผ่านไปถึง 10 ปีเต็มทายาทของดาราสาวคนสวยเติบโตขึ้นมามาก สื่อในฮ่องกงกลับเชื่อว่าสุดท้ายแล้วอาจจะเป็น หวง เจินจง นั่นเองที่เป็นพ่อของลูก เพราะใบหน้าของเด็กกับเขาช่างดูละม้ายคล้ายคลึงกันเหลือเกิน
ประวัติ > บุตรของเธอในปัจจุบัน

โดยปัจจุบันทายาทของดาราสาวอยู่ในการดูแลของ หวน จี ผู้จัดการของ หวัง เฟย ซึ่งรู้จักคุ้นเคยกับ เธอเป็นอย่างดี โดย หวน จี ตัดสินใจอุปการะเลี้ยงดูเป็นลูกบุญธรรมตั้งแต่เด็กอายุเพียง 15 เดือนเท่านั้น และเลี้ยงดูเหมือนลูกแท้ๆ มาตลอด
ข่าวจากฮ่องกงระบุว่า เนื่องจากลูกชายของ เฉินเป่าเหลียน ลืมตาดูโลกก่อนกำหนด สุขภาพของเขาจึงไม่ค่อยแข็งแรงนัก เมื่อตอนแรกเกิดก็เคยมีภาวะปอดบวม หวน จี ต้องใช้เงินในการรักษาพยาบาลไปไม่น้อย นอกจากนั้นยังมีข่าวอีกว่า หวัง เฟย เองก็ช่วยเหลือด้านการเงินในการรักษาให้กับเด็ก รวมถึงช่วยเหลือค่าใช้จ่ายเรื่องการศึกษา และอื่นๆ ที่จำเป็นอีกด้วย
รายงานข่าวระบุว่า ในวัย 10 ขวบลูกชายของ เฉินเป่าเหลียน มีผลการเรียนที่ไม่ดีนัก และค่อนข้างจะเป็นเด็กดื้อรั้น
สำหรับ หวนจี นอกจากทำงานกับหวังเฟยมานานแล้ว เธอยังเป็นผู้จัดการของนักแสดงชาวไต้หวัน เชอรีล หยาง, นักร้องชื่อดัง เฟธ หยาง และเป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ รวมถึงจัดคอนเสิร์ตที่ประสบความสำเร็จของวงการ ซึ่งทำให้ต้องมีงานยุ่งอยู่ตลอด และไม่ค่อยมีเวลาให้กับลูกนัก แต่เธอก็พยายามพาลูกชายไปดูคอนเสิร์ต หรืองานเปิดตัวหนัง เมื่อมีเวลาว่าง นอกจากนั้น ก็ยังพยายามหาเวลาว่างในช่วงสุดสัปดาห์ให้กับลูกคนนี้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพื่อทดแทนสิ่งที่แม่ของเธอไม่มี
ผลงานด้านภาพยนตร์

Millennium Mambo (2001)
Paramount Motel (2000)
Hunting Evil Spirit (1999)
Flowers of Shanghai (1998)
02:00 A.M. (1997)
Passionate Nights (1997)
Boys? (1996)
Hong Kong Showgirls (1996)
Once Upon a Time in Triad Society (1996)
A Sudden Love (1995)
Dream Lovers (1994)
From Beijing with Love (1994)
All Over the World (1993)
Angel the Kickboxer (1993)
Flying Dagger (1993)
Love is Over (1993)
A Man of Nasty Spirit (1993)
Run For Life - Ladies From China (1993)
Sex for Sale (1993)
Slave of the Sword (1993)
Whores from the North (1993)
A Wild Party (1993)
Behind the Pink Door (1992)
Devil of Rape (1992)
Erotic Ghost Story 3 (1992)
Escape from Brothel (1992)
The Girls from China (1992)
Girls Without Tomorrow 1992 (1992)
It's Now or Never (1992)
Spider Force (1992)
Queen of the Underworld (1991)
แหล่งข้อมูลอื่น

Pistol Packing Pauline Chan เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เฉิน เป่าเหลียน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
loveHKfilm entry
HK cinemagic entry เก็บถาวร 2019-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เนบิวลานาฬิกาทราย

| เนบิวลานาฬิกาทราย |
| --- | --- |
ภาพถ่ายของเนบิวลานาฬิกาทรายจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล
ข้อมูลสังเกตการณ์: ต้นยุคอ้างอิง J2000
ประเภท: ???
ไรต์แอสเซนชัน: 13h 39m 35.116s
เดคลิเนชัน: -67° 22′ 51.45″
ระยะห่าง: 8 kly (2.5 kpc)[ต้องการอ้างอิง]
โชติมาตรปรากฏ (V): 13.0
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวแมลงวัน
ลักษณะทางกายภาพ
รัศมี: -
โชติมาตรสัมบูรณ์ (V): -
จุดสังเกต: -
ชื่ออื่น: ESO 97-1,  Engraved Hourglass Nebula,  Etched Hourglass Nebula,  PN MyCn 18
ดูเพิ่ม: เนบิวลา, รายการเนบิวลา
ด ค ก
เนบิวลานาฬิกาทราย (อังกฤษ: Hourglass Nebula) หรือรู้จักกันดีในชื่อ MyCn 18 เป็นเนบิวลาดาวเคราะห์อ่อน ตั้งอยู่ในทิศทางใต้ของกลุ่มดาวแมลงวัน ซึ่งอยู่ห่างจากโลกประมาณ 8,000 ปีแสง ค้นพบโดยแอนนี จัมป์ แคนนอน และมาร์กาเร็ท ดับเบิลยู. มาเยลล์ ในระหว่างการทำงานนานของพวกเขาในHenry Draper Catalogue (ถูกสร้างขึ้นระหว่างปี 1918 และ 1924) ในเวลานั้นมันถูกกำหนดให้เป็นเพียงเนบิวลาดาวเคราะห์ขนาดเล็กจาง กล้องโทรทรรศน์ที่ปรับปรุงมากและเทคนิคการถ่ายภาพให้รูปร่างเนบิวลานาฬิกาทรายที่ค้นพบโดย แรชเวนดรา ซาเฮย์ และจอห์น เทราเกอร์ จากJet Propulsion Laboratory ในวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1996 มันเป็นเรื่องที่คาดคะเนได้ว่ารูปร่างเนบิวลานาฬิกาทราย ลมดาวฤกษ์ที่สร้างโดยการขยายตัวอย่างรวดเร็ว
เนบิวลาสะท้อนแสง

เนบิวลาสะท้อนแสง IC2118 หรือเนบิวลาหัวแม่มด
เนบิวลาสะท้อนแสง (อังกฤษ: Reflection nebula) คือกลุ่มเมฆฝุ่นที่สะท้อนแสงของดาวฤกษ์หรือกลุ่มดาวฤกษ์ที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียง พลังงานจากดาวฤกษ์ใกล้เคียงมีไม่เพียงพอจะสร้างประจุให้แก๊สในเนบิวลาเพื่อสร้างเนบิวลาแบบเรืองแสง แต่มากพอจะช่วยให้เกิดการกระเจิงแสงกับอนุภาคฝุ่นทำให้สามารถมองเห็นได้ ดังนั้น ความถี่สเปกตรัมของเนบิวลาสะท้อนแสงจึงคล้ายคลึงกับดาวฤกษ์ที่ส่องแสงสว่างมาให้ อนุภาคขนาดเล็กที่ทำให้เกิดการกระเจิงแสงได้แก่ อนุภาคองค์ประกอบคาร์บอน (เช่นฝุ่นของเพชร) และองค์ประกอบธาตุอื่นๆ เช่นเหล็ก และนิเกิล สองอย่างหลังนี้มักพบในแนวสนามแม่เหล็กของดาราจักรและทำให้เกิดการกระเจิงของแสงในทิศทางขั้วแม่เหล็ก เอ็ดวิน ฮับเบิล เป็นผู้แรกที่สามารถแยกแยะเนบิวลาสะท้อนแสงกับเนบิวลาแบบเรืองแสงได้ในปี ค.ศ. 1922
เนบิวลาสะท้อนแสงมักเห็นเป็นสีน้ำเงิน เนื่องมาจากการกระเจิงของแสงเกิดในช่วงแสงสีน้ำเงินได้ดีกว่าช่วงแสงสีแดง (เป็นกระบวนการเดียวกันกับที่ทำให้เรามองเห็นท้องฟ้าเป็นสีน้ำเงิน และเห็นอาทิตย์อัสดงเป็นสีแดง)
เรามักพบเห็นเนบิวลาสะท้อนแสงกับเนบิวลาเรืองแสงอยู่ด้วยกัน บางครั้งก็เรียกรวมกันว่า เนบิวลาสว่าง (Diffuse nebula) ตัวอย่างหนึ่งของเนบิวลาลักษณะนี้คือ เนบิวลานายพราน
เนติลมัยซิน

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
AHFS/Drugs.com: โมโนกราฟ
MedlinePlus: a605011
รหัส ATC: J01GB07 (WHO) S01AA23
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: ~0%
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: 2.5 ชั่วโมง
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC (2R,3R,4R,5R)-2-{[(1S,2S,3R,4S,6R)-4-Amino-3-{[(2S,3R)-3-amino-6-(aminomethyl)-3,4-dihydro-2H-pyran-2-yl]oxy}-6-(ethylamino)-2-hydroxycyclohexyl]oxy}-5-methyl-4-(methylamino)oxane-3,5-diol 
เลขทะเบียน CAS: 56391-56-1 Y
PubChem CID: 41859
DrugBank: DB00955 Y
ChemSpider: 38195 Y
UNII: 4O5J85GJJB
KEGG: D08268 Y
ChEMBL: CHEMBL1572 N
ECHA InfoCard: 100.054.661 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C21H41N5O7
มวลต่อโมล: 475.587 g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
 SMILES O[C@]3(C)[C@H](NC)[C@@H](O)[C@@H](O[C@H]2[C@H](NCC)C[C@H](N)[C@@H](OC1O\C(=C/CC1N)CN)[C@@H]2O)OC3 
 InChI InChI=1S/C21H41N5O7/c1-4-26-13-7-12(24)16(32-19-11(23)6-5-10(8-22)31-19)14(27)17(13)33-20-15(28)18(25-3)21(2,29)9-30-20/h5,11-20,25-29H,4,6-9,22-24H2,1-3H3/t11?,12-,13+,14-,15+,16+,17-,18+,19?,20+,21-/m0/s1 Y Key:CIDUJQMULVCIBT-KALHTFJLSA-N Y 
  7Y (what is this?)  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
เนติลมัยซิน (อังกฤษ: Netilmicin) เป็นยาปฏิชีวนะในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ โดยถูกจัดเป็นยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์กว้าง เนื่องจากออกฤทธิ์ต้านแบคทีเรียได้หลายสายพันธุ์ เนติลมัยซินไม่สามารถถูกดูดซึมได้จากทางเดินอาหารของมนุษย์ ดังนั้นจึงมียานี้เฉพาะในรูปแบบสำหรับการฉีดเท่านั้น ยานี้มักถูกสงวนไว้ใช้รักษาโรคที่เกิดจาการติดเชื้อแบคทีเรียที่มีอาการรุนแรง โดยเฉพาะอย่าง โรคที่มีสาเหตุมาจากแบคทีเรียที่ดื้อต่อเจนตามัยซิน
เฏาะลากสามครั้งในอินเดีย

เฏาะลากสามครั้ง (อังกฤษ: triple talaq) เป็นรูปแบบหนึ่งของการหย่าในศาสนาอิสลาม (ซึ่งภาษาอาหรับเรียก talaq-e-mughallazah แปลว่า การหย่าอันลบล้างมิได้) ชายมุสลิมสามารถหย่าภรรยาได้โดยชอบด้วยกฎหมาย เพียงแจ้งภรรยาว่า "เฏาะลาก" (talaq แปลว่า "หย่า") สามครั้ง ซึ่งมักทำในคราวเดียว ไม่ว่าด้วยวาจา ด้วยลายลักษณ์อักษร หรือปัจจุบันด้วยวิธีทางอิเล็กทรอนิกส์ก็มี การแจ้งเฏาะลากสามครั้งที่ประพฤติกันในหมู่มุสลิมอินเดียนั้นเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์เสมอมา บรรดาผู้ตั้งคำถามเห็นว่า การหย่าดังกล่าวเป็นการไม่ยุติธรรม สร้างความเหลื่อมล้ำทางเพศ ขัดต่อสิทธิมนุษยชน และขัดต่อหลักฆราวาสนิยม อันเป็นประเด็นเกี่ยวเนื่องถึงการบังคับใช้ประมวลกฎหมายแพ่งที่เป็นระเบียบเดียวกันทั่วประเทศ และเกี่ยวพันไปถึงรัฐบาลอินเดียกับศาลสูงสุดอินเดีย ฉะนั้น ในวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 2017 ศาลสูงสุดอินเดียจึงวินิจฉัยด้วยคะแนนเสียงสามต่อสองว่า การหย่าโดยแจ้งเฏาะลากสามครั้งในคราวเดียว (talaq-e-biddat; instant triple talaq) ไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ โดยตุลาการเสียงข้างมากเห็นว่า การหย่าเช่นนี้ขัดต่อรัฐธรรมนูญ ส่วนเสียงข้างน้อยเห็นว่า ไม่ขัดต่อรัฐธรรมนูญ แต่เห็นเป็นเสียงเดียวกันว่า ควรที่รัฐบาลจะออกกฎหมายมาห้ามต่อไป
วิธีการ

เฏาะลากสามครั้ง เป็นวิธีหย่าที่ประพฤติกันในอินเดีย โดยชายมุสลิมสามารถหย่าภรรยาได้โดยชอบ เพียงแจ้งภรรยาว่า "เฏาะลาก" สามครั้ง การแจ้งนี้สามารถกระทำได้หลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นวาจา ลายลักษณ์อักษร และในปัจจุบัน มีการแจ้งด้วยวิธีทางอิเล็กทรอนิกส์ เช่น โทรศัพท์ ข้อความ อีเมล หรือสื่อสังคม ในการแจ้งนี้ ชายไม่ต้องแสดงเหตุผลใด ๆ และเพียงแจ้งลอย ๆ ไม่ต้องมีภรรยามาอยู่ต่อหน้าเลยก็ได้ เมื่อพ้นเวลาที่เรียก "อิดดะฮ์" (‘iddah) ซึ่งกำหนดไว้ให้แน่ใจว่า ภรรยามิได้ตั้งครรภ์อยู่แล้ว การหย่าก็เป็นอันลบล้างมิได้อีกต่อไป มีการแนะนำว่า ก่อนแจ้งหย่าครบทั้งสามครั้ง ควรรั้งรอไว้สักระยะ เผื่อจะไกล่เกลี่ยประนีประนอมกันได้ แต่ก็ไม่เคยมีการรั้งรอเช่นนั้น เพราะโดยทั่วไปแล้วมักแจ้งหย่าสามครั้งรวดเดียว
หญิงที่ชายหย่าแล้วจะสมรสกับชายเดิมมิได้ เว้นแต่ "ล้างน้ำ" (เรียก nikah halala) โดยสมรสกับชายอื่นแล้วกลับมาแต่งงานกับชายคนเดิม แต่จนกว่าจะสมรสใหม่ หญิงต้องแบกรับภาระเลี้ยงดูบุตรชายที่ยังเล็ก และเลี้ยงดูบุตรหญิงไปจนกว่าจะถึงวัยเจริญพันธุ์ เมื่อพ้นเวลานั้นแล้ว บุตรทั้งหลายก็ตกอยู่ในความปกครองของบิดาต่อไป
คณะกรรมการกฎหมายบุคคลอิสลามเพื่อชนอินเดียทั้งมวล (All India Muslim Personal Law Board: AIMPLB) องค์การนอกภาครัฐที่สนับสนุนการหย่าแบบเฏาะลากสามครั้ง เคยชี้แจงต่อศาลสูงสุดอินเดียว่า หญิงก็สามารถหย่าสามีโดยวิธีเดียวกัน และจะกำหนดเงื่อนไขมิให้สามีแจ้งหย่าตนก็ได้
ปัจจุบัน ประเทศที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นมุสลิมจำนวน 20 ประเทศ ซึ่งรวมถึงปากีสถาน ได้ห้ามหย่าโดยแจ้งเฏาะลากสามครั้งรวดเดียว
ประวัติ

กิจการครอบครัวมุสลิมในอินเดียนั้นอยู่ในบังคับของรัฐบัญญัติให้ใช้กฎหมายบุคคลมุสลิม (ชะรีอะฮ์) ค.ศ. 1937 (Muslim Personal Law (Shariat) Application Act, 1937) ซึ่งเป็นหนึ่งในกฎหมายฉบับแรก ๆ ที่ประกาศใช้หลังจากพระราชบัญญัติการปกครองอินเดีย ค.ศ. 1935 (Government of India Act, 1935) มีผลใช้บังคับ กฎหมายดังกล่าวเข้าแทนที่ "กฎหมายแบบอังกฤษ–มุฮัมมัด" (Anglo-Mohammedan Law) ที่เคยใช้แก่ชาวอิสลาม โดยมีผลผูกพันชาวอิสลามทั้งหมดในอินเดีย
เนติบัณฑิตอุลมา (ulama) เท่านั้นที่จะตีความกฎหมายชะรีอะฮ์ดังกล่าวได้ เหล่าอุลมาเคยถกเถียงครั้งใหญ่ในเรื่องนี้กันเมื่อ ค.ศ. 2003 โดยอุลมาจากสำนักกฎหมายฮะนะฟี (Hanafi) ของนิกายซุนนี (Sunni) เห็นว่า การหย่าแบบเฏาะลากสามครั้งมีผลผูกพัน ถ้ากระทำต่อหน้าพยานที่เป็นมุสลิม และให้ศาลชะรีอะฮ์รับรอง แต่อุลมาจากสำนักอื่น ๆ เช่น Ahl-i Hadith, Twelver, และ Musta'li ไม่เห็นด้วยกับการหย่าเช่นนี้
สำหรับนิติปรัชญาอิสลามแบบดั้งเดิมแล้ว การหย่าแบบเฏาะลากสามครั้งไม่เป็นที่ยอมรับ แต่อาจชอบด้วยกฎหมาย นับแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 สืบมา สถานการณ์ของโลกที่เปลี่ยนแปลงไปทวีความไม่พอใจต่อกฎหมายหย่าของอิสลาม ทำให้ประเทศมุสลิมหลายแห่งปฏิรูปการหย่าในหลายวิธี กระนั้น ความสัมพันธ์ทางสมรสของมุสลิมในอินเดียยังคงเดิม คือ ไม่ต้องจดทะเบียนสมรสตามกฎหมาย และถือเป็นเรื่องส่วนบุคคลที่ฝ่ายบ้านเมืองจะไม่ก้าวก่าย เว้นแต่เข้ามาอยู่ในบังคับของกฎหมาย โดยจดทะเบียนสมรสตามรัฐบัญญัติการสมรสพิเศษ ค.ศ. 1954 (Special Marriage Act, 1954) และเพราะปัจจัยทางประวัติศาสตร์ สิทธิที่สามีสามารถหย่าภรรยาได้แต่ฝ่ายเดียวในอินเดียจึงไม่เคยมีการตรวจสอบเหมือนในประเทศอื่น
การสนับสนุน

AIMPLB สนับสนุนการหย่าแบบเฏาะลากสามครั้ง โดยอ้างรายงานของคณะวิจัยมุสลิมมหิลา (Muslim Mahila Research Kendra) กับคณะกรรมการชะรีอะฮ์เพื่อสตรี (Shariah Committee for Women) ว่า มุสลิมมีอัตราการหย่าต่ำกว่าชาวศาสนาอื่น ข้ออ้างที่ว่ามีการหย่าแบบเฏาะลากสามครั้งมากนั้นจึงฟังไม่ขึ้น นอกจากนี้ AIMPLB ยังว่า มีหญิงมุสลิมกว่า 35 ล้านคนทั่วอินเดียลงชื่อสนับสนุนกฎหมายชะรีอะฮ์และการหย่าแบบเฏาะลากสามครั้ง
การถกเถียงเรื่องหย่าแบบเฏาะลากสามครั้ง ทำให้ AIMPLB ออกประมวลจริยธรรมกำหนดแนวทางการหย่าดังกล่าวในเดือนเมษายน ค.ศ. 2017 พร้อมชี้ชวนให้คว่ำบาตรผู้หย่าแบบเฏาะลากสามครั้งโดยปราศจากการไตร่ตรองและเหตุผลรองรับ AIMPLB ยังแนะนำว่า เพื่อให้มีเวลาปรองดอง การแจ้งหย่าแต่ละครั้งควรทำอย่างน้อยหนึ่งเดือนห่างกัน
การคัดค้าน

หญิงมุสลิมไม่เห็นด้วยกับการหย่าแบบเฏาะลากสามครั้ง หญิงบางคนฟ้องคดีเพื่อประโยชน์ส่วนรวมต่อศาลสูงสุดอินเดีย โดยพรรณนาว่า เป็นวิถีประพฤติที่ "ล้าหลัง" (regressive) โดยผู้ฟ้องคดีขอให้เพิกถอนมาตรา 2 ของรัฐบัญญัติให้ใช้กฎหมายบุคคลมุสลิม (ชะรีอะฮ์) ค.ศ. 1937 ที่ยอมให้มีการหย่าดังกล่าว อ้างว่า ขัดต่อมาตรา 14 ของรัฐธรรมนูญอินเดีย ซึ่งว่าด้วยความเสมอภาคกันในทางกฎหมาย
วันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2016 ศาลสูงอัลลอฮาบาด (Allahabad High Court) จึงวินิจฉัยว่า การหย่าแบบเฏาะลากสามครั้งขัดต่อรัฐธรรมนูญและละเมิดสิทธิสตรีมุสลิม
ครั้นเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 กลุ่มอิสลามในสังกัดกลุ่มชาตินิยมฮินดูที่ชื่อ ราษฏรียสวยัมเสวกสังฆ์ (Rashtriya Swayamsevak Sangh) ล่ารายชื่อเรียกร้องให้ยุติการหย่าแบบเฏาะลากสามครั้ง มีชาวมุสลิมในอินเดียร่วมลงชื่อสนับสนุนกว่าหนึ่งล้านคน วันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 นักบวชผู้ใหญ่ในศาสนาอิสลามบางคนออกแถลงการณ์ว่า การหย่าดังกล่าว "ไม่ใช่ของอิสลาม" (un-Islamic) เป็นแต่เครื่องมือกดขี่สตรี
คดีข้างต้นไปถึงศาลสูงสุดอินเดียใน ค.ศ. 2017 ผู้รับผิดชอบเป็นองค์คณะซึ่งประกอบด้วยตุลาการห้าคนที่หลากความเชื่อและศาสนา ตุลาการสองคนเห็นว่า การหย่าโดยแจ้งเฏาะลากสามครั้งรวดเดียวนั้นไม่ขัดต่อรัฐธรรมนูญ ตุลาการอีกสามคนเห็นว่า ขัด จึงเกิดคำวินิจฉัยด้วยเสียงข้างมากสามต่อสอง องค์คณะตุลาการยังกำหนดให้รัฐบาลกลางตรากฎหมายเกี่ยวกับการสมรสและการหย่าของชาวอิสลามเสียใหม่ภายในหกเดือน แต่จนกว่าจะมีกฎหมายใหม่ องค์คณะตุลาการออกคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวโดยห้ามแจ้งเฏาะลากสามครั้งเพื่อหย่า
บรรณานุกรม

Choudhury, Cyra Akila (2008), "(Mis)Appropriated Liberty: Identity, Gender Justice and Muslim Personal Law Reform in India", Columbia Journal of Gender & Law, 17 (1): 45–110
Esposito, John L.; DeLong-Bas, Natana J. (2001). Women in Muslim Family Law (2nd ed.). Syracuse University Press.
Joseph, Suad; Naǧmābādī, Afsāna (2003), Encyclopedia of Women and Islamic Cultures: Family, Law and Politics, Brill, p. 341, ISBN 90-04-12818-2
Murshid, Tazeen Mahnaz (2003), "Inheritance: Contemporary Practice – South Asia", Ibid, p. 304, ISBN 9004128182
Rao, Aparna (2003), "Kinship, Descent Systems and State – South Asia", Ibid, p. 341, ISBN 9004128182
Mukhopadhyay, Maitrayee (August 1994), Construction of Gender Identity: Women, the State and Personal Laws in India, University of Sussex
Singh, Rajvendra (December 2019), Three Verdicts : the Man with Extreme Will Power, Amazon Publishing.