stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ริ้วขบวนในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราชฯ
การฝึกซ้อมริ้วขบวน > 22 ตุลาคม พ.ศ. 2560

กองอำนวยการร่วมพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพฯ จัดพิธีฝึกซ้อมใหญ่ริ้วขบวนพระบรมราชอิสริยยศครั้งสุดท้าย ในงานพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในริ้วขบวนที่ 4-6 ณ มณฑลพิธีท้องสนามหลวง ในการนี้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินโดยรถยนต์พระที่นั่งมายังพระเมรุมาศ มณฑลพิธีท้องสนามหลวง ทรงร่วมพิธีซ้อมใหญ่ริ้วขบวนพระบรมราชอิสสริยยศ ในริ้วขบวนที่ 4 และ 5 โดยทั้งสองริ้วขบวนนี้เป็นการซ้อมในพื้นที่จริงครั้งแรกและครั้งเดียว
ในส่วนของริ้วขบวนที่ 6 สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา ในฉลองพระองค์สีขาว สนับเพลาสีดำ พระมาลาสีดำกำมะหยี่ ประดับพู่สีฟ้า ทรงม้านำกองทหารม้ารักษาพระองค์จำนวน 77 ม้า จากหน่วยบัญชาการรักษาดินแดน เพื่อทรงมาเตรียมตั้งริ้วขบวนพระบรมราชอิสริยยศริ้วที่ 6 ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เพื่อทรงร่วมการซ้อมใหญ่ริ้วขบวนพระบรมราชอิสริยยศงานพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในริ้วขบวนที่ 6 เป็นครั้งสุดท้าย โดยสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา ทรงม้าชื่อ W-CALATA (เว-คาลาตา) อันเป็นม้าทรงประจำพระองค์ฯ สายพันธุ์โฮล์สไตเนอร์ วอร์มบลัด สีแซมขาว เพศเมีย อายุ 11 ปี ความสูง 170 เซนติเมตร จากสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ซึ่งเป็นม้ากีฬาประเภทกระโดดข้ามเครื่องกีดขวางที่มีความสามารถ ผ่านการฝึกขั้นสูง ตอบสนองต่อการบังคับควบคุมได้ดี โดยเคยเข้าร่วมการแข่งขันในรายการต่างๆ และได้รับรางวัลมากมาย ในการแข่งขันประเภทกระโดดข้ามเครื่องกีดขวางในสหภาพยุโรป นำขบวน ตามด้วยขบวนกองทหารม้าจำนวน 77 ม้า ประกอบด้วยกำลังพลทหารม้าที่ 2 รักษาพระองค์ (พล.ม2.รอ) และกำลังพลของกองบัญชาการตำรวจนครบาล
สำหรับบรรยากาศบริเวณโดยรอบท้องสนามหลวงและพระบรมมหาราชวัง ตั้งแต่ช่วงเช้ามืด มีประชาชนจำนวนมาก ทยอยเดินทางมาชมการซ้อมใหญ่ริ้วขบวนพระบรมราชอิสริยยศในงานพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยประชาชนหลั่งไหลมาเฝ้าชมอย่างต่อเนื่องจนเต็มพื้นที่ ด้านหน้าศาลฎีกา ยาวไปจนถึงบริเวณด้านหน้าศาลหลักเมือง
ริ้วขบวนที่ 3

ริ้วขบวนที่ 3 เชิญราชรถปืนใหญ่ทรงพระบรมโกศเวียนรอบพระเมรุมาศโดยอุตราวัฎ (ทางซ้าย) 3 รอบ ริ้วขบวนนำโดยเสลี่ยงกลีบบัวเชิญพระสวดพระอภิธรรม ราชรถปืนใหญ่ ตามด้วยขบวนเสด็จฯ ของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ พระประยูรญาติ ข้าราชบริพารในพระองค์ฯ และสมาชิกราชสกุล อาทิ หม่อมราชวงศ์จักรรถ จิตรพงศ์ อดีตปลัดกระทรวงวัฒนธรรม หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ หม่อมราชวงศ์ปรียนันทนา รังสิต สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 หม่อมราชวงศ์อุษณิษา สุขสวัสดิ์ หม่อมหลวงขวัญทิพย์ เทวกุล หม่อมหลวงวันชัย นวรัตน เลขาธิการสมาคมผู้ผลิตดำเนินรายการวิทยุและวิทยุโทรทัศน์ ระหว่างเคลื่อนริ้วขบวน ทหารปืนใหญ่ยิงสลุดถวายนาทีละ 1 นัด เมื่อเคลื่อนขบวนครบ 3 รอบแล้ว เสด็จขึ้นประทับบนพระที่นั่งทรงธรรม เจ้าพนักงานเทียบราชรถปืนใหญ่ที่เกรินบันไดนาคพระเมรุมาศด้านเหนือ เจ้าพนักงานเลื่อนพระบรมโกศสู่เกริน อัญเชิญพระบรมโกศขึ้นประดิษฐานบนพระจิตกาธาน ครั้นถึงที่แล้ว ปิดพระฉาก ปิดพระวิสูตร หยุดประโคมกระทั่ง มโหระทึก สังข์ แตร ปี่ กลองชนะ เปลื้องพระบรมโกศประกอบพระโกศจันทน์ แวดล้อมด้วยฉัตรดอกไม้สด 4 มุม แล้วเปิดพระฉาก เปิดพระวิสูตร พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จขึ้นพระเมรุมาศทางบันไดด้านตะวันตก ทรงจุดธูปเทียนเครื่องราชสักการะ กราบถวายบังคมพระบรมศพ แล้วเสด็จลงทางเดิม ขึ้นพระที่นั่งทรงธรรมไปประทับรถยนต์พระที่นั่ง เสด็จพระราชดำเนินกลับ ริ้วขบวนที่ 3
พันเอก ณัฐวุฒิ จาตุศรีพิทักษ์ เป็นผู้กำกับราชรถปืนใหญ่ พันเอก จิรโรจน์ ธูปเทียนรัตน์ ผู้บังคับการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ ผู้กำกับการริ้วขบวนที่ 3 พล.ต.ทรงวิทย์ หนุนภักดี ผู้บัญชาการกองพลทหารราบที่ 11 บุตรชาย พลเอก อิสระพงศ์ หนุนภักดี อดีตผู้บัญชาการทหารบก เป็น ผู้บัญชาการกองผสม ผู้คุมคนฉุดชักราชรถปืนใหญ่ด้านหน้า คือ พันตรี เตชธร ขวัญยืน และ พันตรี วิชัย สายชล ผู้คุมคนฉุดชักราชรถปืนใหญ่ด้านหลัง คือ ร้อยเอก พีรณัฐ ศรีทะวงศ์ และ ร้อยเอก วรัฏฐา อริยาราชสกุลร่วมเดินริ้วขบวนอาทิ พลอากาศตรีหญิง สุรีย์พร บุญจงผศ.ดร.หม่อมหลวง วิฏราธร จิรประวัติ นายกสมาคมนิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ท่านผู้หญิงรวิจิตร สุวรรณบุบผา นางสนองพระโอษฐ์ ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
ริ้วขบวนที่ 4

ริ้วขบวนที่ 4 เชิญพระบรมอัฐิและพระบรมราชสรีรางคารประดิษฐาน ณ พระบรมมหาราชวัง โดยออกจากพระเมรุมาศทางประตูด้านทิศเหนือ ใช้เส้นทางจากถนนกลางท้องสนามหลวง ออกถนนราชดำเนินใน เลี้ยวขวาเข้าถนนหน้าพระลาน เข้าสู่พระบรมมหาราชวัง ทางประตูวิเศษไชยศรี ริ้วขบวนเริ่มด้วยโดยขบวนม้านำ 2 ม้า ตามด้วยพนักงานเชิญเครื่องสูงแผ่ลวด คณะรัฐมนตรีนำโดย พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ต่อมาเป็นพระที่นั่งราเชนทรยาน โดยมี รองศาสตราจารย์ นพ.ประดิษฐ์ ปัญจวีณิน ผู้อำนวยการโรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์ ปฏิบัติหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานภูษามาลา ประคองพระบรมอัฐิ และ ศาสตราจารย์ นพ.ประสิทธิ์ วัฒนาภา คณบดีคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล ปฏิบัติหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานภูษามาลาประคองพระบรมราชสรีรางคาร บนพระที่นั่งราเชนทรยานน้อย ตามลำดับ โดยมี ว่าที่ร้อยตรี เกียรติศักดิ์ บุญสุวรรณ เจ้าพนักงานภูษามาลาส่งมอบพระบรมอัฐิ แก่พลอากาศโท ภักดี แสง-ชูโต ผู้ช่วยราชเลขานุการในพระองค์ ปฏิบัติหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานภูษามาลารอรับพระบรมอัฐิ  ตำรวจหลวง 8 นาย เชิญธงชัยราชกระบี่ยุทธ ธงชัยพระครุฑพ่าห์ นำเสด็จฯ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว จากนั้นในลำดับต่อมา สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระดำเนินตาม และปิดท้ายริ้วขบวนพระบรมราชอิสริยยศฯ ด้วยขบวนของสมาชิกในราชสกุล
เมื่อริ้วขบวนถึงพระบรมมหาราชวัง ริ้วขบวนจะแยกเป็นสองสาย คือ สายพระที่นั่งราเชนทรยานทรงพระบรมอัฐิ ตรงไปเข้าประตูพิมานไชยศรี พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท เลี้ยวขวาที่ถนนอมรวิถี และไปยังพระที่นั่งอาภรณ์พิโมกข์ปราสาท และสายพระที่นั่งราเชนทรยานน้อยทรงพระบรมราชสรีรางคาร แยกออกไปเลี้ยวถนนหน้าศาลาสหทัยสมาคม เทียบพระที่นั่งราเชนทรยานน้อยที่เกยประตูหลังวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เจ้าพนักงานอัญเชิญพระผอบพระบรมราชสรีรางคารจากพระที่นั่งราเชนทรยานน้อยไปประดิษฐานพักไว้ในพระศรีรัตนเจดีย์
ริ้วขบวนที่ 5

ริ้วขบวนที่ 5 เชิญพระโกศพระบรมอัฐิโดยพระที่นั่งราเชนทรยาน ออกจากพระที่นั่งอาภรณ์ภิโมกข์ปราสาท เคลื่อนไปตามถนนอมรวิถี มีนายทหารราชองครักษ์เชิญธงมหาราชนำ ตามด้วยพระที่นั่งราเชนทรยานทรงพระโกศพระบรมอัฐิ โดยมี รองศาสตราจารย์ นพ.ประดิษฐ์ ปัญจวีณิน ผู้อำนวยการโรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์ ปฏิบัติหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานภูษามาลาประคองพระโกศพระบรมอัฐิ และตำรวจหลวง 8 นาย เชิญธงชัยราชกระบี่ยุทธ ธงชัยพระครุฑพ่าห์ นำเสด็จฯ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว จากนั้นในลำดับต่อมา สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี่ และพระบรมวงศานุวงศ์ ทรงพระดำเนินตาม และปิดท้ายริ้วขบวนพระบรมราชอิสริยยศด้วยขบวนของสมาชิกในราชสกุล อาทิ พล.ต.หม่อมเจ้าจุลเจิม ยุคล หม่อมเจ้าฑิฆัมพร ยุคล ท่านหญิงศรีสว่างวงศ์ บุญจิตราดุลย์ หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคลและเทียบพระที่นั่งราเชนทรยานที่อัฒจันทร์ตะวันออกของพระที่นั่งจักรีมหาปราสาท
โปรดเกล้าให้ พันโท สมชาย กาญจนมณี พลเอก สถิตย์พงษ์ สุขวิมล นาย ประชุม เอี่ยมสะอาด ศาสตราจารย์ นิธิ มหานนท์ เลขาธิการราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ บุตร พลตำรวจเอก ณรงค์ มหานนท์ นาย ไตรวุฒิ ชำนาญศิลป์ เข้าเฝ้า เพื่อนำพระบรมอัฐิ ไปประทับตามตำหนักต่างๆ อาทิ ตำหนักทิพย์วิมาน
ริ้วขบวนที่ 6

ริ้วขบวนที่ 6 เชิญพระผอบพระบรมราชสรีรางคารออกจากพระบรมมหาราชวัง โดยขบวนกองทหารม้ารักษาพระองค์ มี พลตรีหญิง สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา ทรงม้านำขบวนทหารม้านำ 45 ม้า ตามด้วยรถยนต์พระที่นั่งของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งทรงอัญเชิญพระผอบพระบรมราชสรีรางคาร มีกองเกียรติยศทหารม้ารักษาพระองค์ขบวนหลังตามอีก 33 ม้า ขบวนเคลื่อนไปตามถนนหน้าพระลาน เลี้ยวขวาเข้าสู่ถนนสนามไชย เลี้ยวซ้ายไปยังถนนกัลยาณไมตรี ข้ามสะพานช้างโรงสี เลี้ยวขวาไปที่ถนนอัษฎางค์ เลี้ยวซ้ายเข้าถนนราชบพิธ ขบวนหน้าทหารม้ารักษาพระองค์แห่นำรถยนต์พระที่นั่งอัญเชิญพระบรมราชสรีรางคารเทียบที่ประตูวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร เพื่ออัญเชิญพระบรมราชสรีรางคารไปบรรจุ
และหลังจากเสร็จพระราชพิธีที่วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหารแล้ว ขบวนกองทหารม้าขบวนเดิม เชิญพระผอบพระบรมราชสรีรางคารออกจากวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร โดยรถยนต์พระที่นั่ง เลี้ยวขวาที่ถนนอัษฎางค์ เลี้ยวซ้ายเพื่อข้ามสะพานช้างโรงสี เคลื่อนไปตามถนนกัลยาณไมตรี เลี้ยวขวาเข้าถนนสนามไชย เข้าสู่ถนนราชดำเนินใน ข้ามสะพานผ่านพิภพลีลา เคลื่อนไปตามถนนราชดำเนินกลาง วนรอบอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย เลี้ยวซ้ายเข้าสู่ถนนพระสุเมรุ และเทียบขบวนที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร เพื่ออัญเชิญพระบรมราชสรีรางคารไปบรรจุโดยมี พันตำรวจเอก ธรรมนิธิ วนิชย์ถนอม รองเลขาธิการพระราชวังฝ่ายที่ประทับ เป็นผู้อัญเชิญพระผอบ
แหล่งข้อมูลอื่น

ริ้วขบวนในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ เก็บถาวร 2017-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อิเกีย

| --- | --- |

ประเภท: เอกชน
อุตสาหกรรม: การค้าปลีก
ก่อตั้ง: 28 กรกฎาคม 1943; 81 ปีก่อน (1943-07-28) ในประเทศสวีเดน
ผู้ก่อตั้ง: อิงวาร์ คัมปรัด
สำนักงานใหญ่: เดลฟท์ ประเทศเนเธอร์แลนด์  52°10′02″N 4°28′55″E﻿ / ﻿52.1673°N 4.4819°E﻿ / 52.1673; 4.4819
จำนวนที่ตั้ง: 445 (2021)
พื้นที่ให้บริการ: ยุโรป  ตะวันออกกลาง  แอฟริกาเหนือ  เอเชียตะวันออก  อินเดีย  เอเชียตะวันออกเฉียงใต้  โอเชียเนีย  อเมริกาเหนือ
บุคลากรหลัก:   Jesper Brodin (ประธานและ CEO แห่ง INGKA Holding)  Jon Abrahamsson Ring (ประธานและ CEO แห่ง Inter IKEA Holding) 
ผลิตภัณฑ์: เครื่องเรือนพร้อมประกอบ, เครื่องใช้ในบ้าน, ผลิตภัณฑ์อาหาร
รายได้:  41.3 พันล้านยูโร (FY 2019)
เว็บไซต์: about.ikea.com www.ingka.com  หน้าค้าปลีก www.ikea.com
อิเกียในสต็อกโฮล์ม
อิเกีย (สวีเดน: IKEA, ออกเสียง: [ɪˈkêːa]) คือตราสินค้าเครื่องเรือนและเครื่องตกแต่งบ้านจากประเทศสวีเดน ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2486 โดย อิงวาร์ คัมปรัด เปิดสาขาแรกในปี พ.ศ. 2496 มี 231 สาขา ใน 33 ประเทศ โดยสาขาส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในทวีปยุโรป และบางส่วนในทวีปอเมริกา เอเชีย และออสเตรเลีย อิเกียมีชื่อเสียงในด้านเครื่องเรือนราคาย่อมเยา และเป็นตราสินค้าเครื่องเรือนตราแรกที่ขายเครื่องเรือนแบบถอดประกอบได้ โดยผู้ซื้อจะเดินเลือกสินค้าจากที่จัดแสดงไว้ และจดเลขรหัสของสินค้าที่ต้องการ จากนั้นจึงเดินไปเอากล่องบรรจุชิ้นส่วนจากห้องเก็บของ เพื่อเอาไปประกอบเองที่บ้าน
IKEA ในภาษาสวีเดนออกเสียงว่า "อิเคียยา" แต่ในภาษาอังกฤษจะออกเสียงว่า "ไอคีอา" [aɪˈkiːə]
แผนที่ประเทศที่มีร้านอิเกีย

สัญลักษณ์:
  ประเทศที่มีร้านอิเกีย
  ประเทศที่อิเกียมีแผนขยายสาขา
  ประเทศที่เคยมีร้านอิเกีย
  ประเทศที่อิเกียยังไม่มีแผนขยายสาขา
เปิดสาขาแรกในแต่ละพื้นที่

1958, สวีเดน
1963, นอร์เวย์
1969, เดนมาร์ก
1973, สวิตเซอร์แลนด์
1974, ญี่ปุ่น
1974, เยอรมนี
1975, ออสเตรเลีย
1975, แคนาดา
1975, ฮ่องกง1
1977, ออสเตรีย
1978, สิงคโปร์
1978, เนเธอร์แลนด์
1980, สเปน
1981, ไอซ์แลนด์
1981, ฝรั่งเศส
1983, ซาอุดีอาระเบีย
1984, เบลเยียม
1984, คูเวต
1985, สหรัฐ
1987, สหราชอาณาจักร
1989, อิตาลี
1990, ฮังการี
1990, โปแลนด์
1991, สาธารณรัฐเช็ก2
1991, เซอร์เบีย3
1991, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
1992, สโลวะเกีย2
1994, ไต้หวัน
1996, ฟินแลนด์
1996, มาเลเซีย
1998, จีน
2000, รัสเซีย (หยุดดำเนินการในปี 2022)
2001, อิสราเอล
2001, กรีซ
2004, โปรตุเกส
2005, ตุรกี
2007, โรมาเนีย
2007, ไซปรัส
2008, ไอร์แลนด์
2010, สาธารณรัฐโดมินิกัน
2011, บัลแกเรีย
2011, ไทย
2012, มาเก๊า
2013, ลิทัวเนีย
2013, เปอร์โตริโก
2013, อียิปต์
2013, กาตาร์
2014, จอร์แดน
2014, โครเอเชีย
2014, อินโดนีเซีย
2014, เกาหลีใต้
2016, โมร็อกโก
2018, อินเดีย
2018, ลัตเวีย
2018, บาห์เรน
2019, เอสโตเนีย
2020, ยูเครน
2021, เม็กซิโก
2021, สโลวีเนีย
2021, ฟิลิปปินส์
2022, โอมาน
2022, ชิลี
1 ฮ่องกงของบริเตนในขณะนั้น, 2 เป็นส่วนหนึ่งของเชโกสโลวาเกีย, 3 เป็นส่วนหนึ่งของยูโกสลาเวีย
อิเกียในประเทศไทย

ในประเทศไทย บริษัท อิคาโน่ ตัวแทนของอิเกีย ได้ลงนามร่วมกับสยามฟิวเจอร์ ดีเวลอปเมนท์ ของไทยในการสร้างศูนย์การค้าเมกาบางนาโดยอาคารสีน้ำเงิน จะเป็นศูนย์การค้าเครื่องเรือนและของตกแต่งบ้านของอิเกีย ส่วนอาคารสีเทาจะเป็นศูนย์การค้าครบวงจรของ สยามฟิวเจอร์ ดีเวลอปเม้นท์ ในส่วนของอิเกียนั้นเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ก่อนที่ส่วนศูนย์การค้าหลักจะเปิดให้บริการในปีต่อมา
หลังจากนั้นได้มีการเปิดศูนย์บริการสั่งซื้อและรับสินค้าอิเกีย ที่จังหวัดภูเก็ต เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 และเปิดสาขาที่ 2 ที่ศูนย์การค้าเซ็นทรัล เวสต์เกต ในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2561 โดยเป็นสาขาใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ขนาดพื้นที่ 50,278 ตรม.) ก่อนจะถูกทำลายสถิติด้วยสาขาปาไซซิตี้ ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งอยู่ในโครงการเอสเอ็ม มอลล์ออฟเอเชีย และในปี พ.ศ. 2564 ได้มีการปรับปรุงศูนย์บริการสั่งซื้อและรับสินค้าอิเกีย ภูเก็ต ให้กลายเป็นสาขารูปแบบคอมแพกต์สโตร์ขนาดเล็ก เพื่อรองรับต่อความต้องการที่เปลี่ยนไป โดยมีสินค้าเครื่องเรือนขนาดใหญ่วางขายในสาขา พร้อมกับใช้เป็นสาขาพักสินค้าของลูกค้าที่สั่งซื้อสินค้าจากระบบออนไลน์ ทำให้อิเกีย ภูเก็ต กลายเป็นสาขาที่สามของประเทศไทยไปโดยปริยาย
ต่อมาอิเกียวางแผนเปิดสาขาที่ 4 ภายในศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ แต่จากการชักชวนของศุภลักษณ์ อัมพุช ประธานกลุ่มเดอะมอลล์ที่ให้เลือกมาเปิดบริเวณย่านพร้อมพงษ์ ทำให้อิเกียเลือกเปิดสาขาใหม่ที่ศูนย์การค้า เอ็มสเฟียร์ ถนนสุขุมวิท เป็นสาขาที่สี่และนับเป็นสาขาแรกในเขตกรุงเทพมหานคร โดยใช้พื้นที่ชั้น 3 ทั้งชั้น พื้นที่รวม 12,000 ตารางเมตร ถือเป็นสาขารูปแบบซิตีสโตร์แห่งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และใหญ่เป็นอันดับสองของเอเชียรองจากสาขาในฮ่องกง โดยมีองค์ประกอบส่วนใหญ่เช่นเดียวกับสาขาบางใหญ่และบางนา ยกเว้นการจัดส่งสินค้าจากคลัง ที่จะให้สาขาบางใหญ่ขนส่งสินค้าขนาดเล็กมาเติมสต็อกในมาร์เก็ตฮอลล์ ส่วนสาขาบางนาเป็นผู้ดำเนินการจัดส่งสินค้าขนาดใหญ่ถึงลูกค้า นอกจากนี้ยังมีบริการส่งสินค้าโดยใช้รถพลังงานไฟฟ้าอีกด้วย
จากนั้นอิเกียได้ประกาศความร่วมมือกับเครือเจริญโภคภัณฑ์ในการร่วมกันพัฒนาโครงการ "ไลฟ์ เอ็กซ์เพรส" (ชื่อเดิม: ฟิวเจอร์ คอนวีเนียนซ์ สโตร์) โครงการพัฒนาพื้นที่ค้าปลีกรูปแบบใหม่โดย บริษัท ซีพี ฟิวเจอร์ ซิตี้ ดีเวลลอปเม้นท์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด โดยเปิดสาขาแรกในพื้นที่ห้างสรรพสินค้าแม็คโคร สาขาหางดง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งภายหลังประกาศความร่วมมือ อิเกีย ได้ขึ้นประกาศเปิดตัวสาขาเชียงใหม่เป็นสาขาที่ 5 ทันที โดยสาขานี้จะแตกต่างจาก 4 สาขาแรกคือนำรูปแบบของศูนย์บริการสั่งซื้อและรับสินค้าที่เคยเปิดให้บริการที่ภูเก็ตกลับมาใช้งานอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ได้เพิ่มส่วนของอิเกียแพลนนิ่งสตูดิโอเข้าไปด้วย ซึ่งเรียกชื่อว่า จุดสั่งซื้อสินค้า อิเกีย เชียงใหม่
นอกจากนี้ยังมีแผนเปิดสาขาใหม่บริเวณย่านรังสิต และเล็งขยายพื้นที่สาขาภูเก็ตให้ใหญ่ขึ้น
| ชื่อสาขา | วันที่เริ่มเปิดดำเนินการ | เขต/อำเภอที่ตั้ง | จังหวัดที่ตั้ง | ตั้งอยู่ใน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| บางนา | 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 | อำเภอบางพลี | สมุทรปราการ | เซ็นทรัล เมกาบางนา (เมกาซิตี้ บางนา) |
| ภูเก็ต | 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 | อำเภอเมืองภูเก็ต | ภูเก็ต | บายพาส บิชทาวน์ ภูเก็ต |
| บางใหญ่ | 15 มีนาคม พ.ศ. 2561 | อำเภอบางใหญ่ | นนทบุรี | เซ็นทรัล เวสต์เกต |
| สุขุมวิท | 1 ธันวาคม พ.ศ. 2566 | เขตคลองเตย | กรุงเทพมหานคร | เอ็มสเฟียร์ |
| เชียงใหม่ | 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 | อำเภอเมืองเชียงใหม่ | เชียงใหม่ | ไลฟ์ เอ็กซ์เพรส เชียงใหม่ |
ดูเพิ่ม

สารบัญแฟ้มอิเกีย
แหล่งข้อมูลอื่น

โฮมเพจบริษัท
IKEA สาขาประเทศไทย
How IKEA Became Sweden’s National Brand เก็บถาวร 2022-01-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บริษัท อิเกีย จัดกลุ่มที่ โอเพนคอร์ปอเรตส์
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  มิวสิกเบรนซ์ ค่ายเพลง  IdRef 
อิเกีย บางนา
รายชื่อเรือบรรทุกเครื่องบินในประจำการ

เรือบรรทุกเครื่องบินและเฮลิคอปเตอร์ของแต่ละประเทศ
This is a รายชื่อเรือบรรทุกเครื่องบิน which are currently in service or reserve, or being constructed or rebuilt. It only refers to the status of the ship, not availability or condition of an air wing. Ships classed as เรือโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบก และ เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์, whose primary purpose is to carry, arm, deploy, and recover aircraft are included.
รายชื่อประเทศแบ่งตามเรือบรรทุกเครื่องบิน

| ประเทศ | นาวี | เสร็จแล้ว | ปลดประจำการ | ปล่อยลงน้ำ | อยู่ระหว่างการก่อสร้าง | สั่งแล้ว | มีแผน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ออสเตรเลีย |  ราชนาวีออสเตรเลีย | 02 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
|  บราซิล |  กองทัพเรือบราซิล | 01 1  | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 |
|  จีน |  กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน | 02 2  | 0 | 0 | 2  | 0 | 0 |
|  อียิปต์ |  กองทัพเรืออียิปต์ | 02 2  | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
|  ฝรั่งเศส |  กองทัพเรือฝรั่งเศส | 04 4  | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
|  อินเดีย |  กองทัพเรืออินเดีย | 01 1  | 1 | 0 | 1  | 0 | 5 |
|  อิหร่าน |  กองทัพเรืออิหร่าน | 01 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
|  อิตาลี |  กองทัพเรืออิตาลี | 02 2  | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 |
|  ญี่ปุ่น |  กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น | 04 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
|  รัสเซีย |  กองทัพเรือรัสเซีย | 01 1  | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 |
|  เกาหลีใต้ |  กองทัพเรือสาธารณรัฐเกาหลี | 01 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | 2 |
|  สเปน |  กองทัพเรือสเปน | 01 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
|  ไทย |  กองทัพเรือไทย | 01 1  | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
|  ตุรกี |  กองทัพเรือตุรกี | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 |
|  สหราชอาณาจักร |  ราชนาวี | 02 2  | 0 | 0 | 0  | 0 | 0 |
|  สหรัฐ |  กองทัพเรือสหรัฐ | 19 | 1 | 0 | 3  | 1 | 16 |
เรือบรรทุกเครื่องบินที่ปลดประจำการ

| ประเทศ | ชื่อ (รหัส) | ความยาว | ระวางขับน้ำ (ตัน) | ชั้น | พลังงาน | ประเภท | เสร็จสมบูรณ์ | ปลดประจำการ | สถานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  สหรัฐ | คิตตีฮอว์ค (CV-63) | 325.8325 m (1,066 ft) | 081985 81,985 ตัน | คิตตีฮอว์ค | ปกติ | CATOBAR | 1961-04-21 21 เมษายน 1961 | 2009-01-31 31 มกราคม 2009 | Reserve until  Gerald R. Ford  is commissioned |
|  บราซิล | เซาเปาลู (A12) | 265 265 m (869 ft) | 032800 32,800 ตัน | Clemenceau | ปกติ | CATOBAR | 15 พฤศจิกายน 2000 | 14 กุมภาพันธ์ 2017 | Awaiting disposal |
|  อินเดีย | Viraat (R22) | 227 227 m (745 ft) | 028700 28,700 ตัน | Centaur | ปกติ | STOVL | 000000001987-05-20-000020 พ.ค. 1987 | 6 March 2017 | Awaiting disposal |
เรือบรรทุกเครื่องบินที่ปล่อยลงน้ำแต่ยังไม่เสร็จ

| ประเทศ | ชื่อ (รหัส) | ความยาว | ระวางขับน้ำ (ตัน) | ชั้น | พลังงาน | ประเภท | ปีที่จะเสร็จสมบูรณ์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ฝรั่งเศส | Vladivostok | 199 199 m (653 ft) | 021300 21,300 ตัน | Mistral | ปกติ | VTOL | 2015 (คาดว่า) |
เรือบรรทุกเครื่องบินที่รอการก่อสร้าง และ อยู่ระหว่างการก่อสร้าง

| ประเทศ | ชื่อ (รหัส) | ความยาว | ระวางขับน้ำ (ตัน) | ชั้น | พลังงาน | ประเภท | ปีที่จะเสร็จสมบูรณ์ | สถานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  จีน | (CV-18) | tbd | 085000 85,000 ตัน | Type 002 | ปกติ | CATOBAR | 2024 (expected) | อยู่ระหว่างการก่อสร้าง |
|  อินเดีย | INS Vikrant | 262 262 m (860 ft) | 040000 40,000 ตัน | Vikrant | ปกติ | STOBAR | 2018 (คาดว่า) | อยู่ระหว่างการก่อสร้าง |
|  เกาหลีใต้ | ROKS Marado (LPH-6112) | 199 199 m (653 ft) | 018800 18,800 ตัน | Dokdo | ปกติ | VTOL | 2019 (คาดว่า) | อยู่ระหว่างการก่อสร้าง |
|  ตุรกี | Anadolu (L-408) | 231 232 m (761 ft) | 026000 26,000 ตัน | Juan Carlos I variant | ปกติ | STOVL | 2021 (expected) | อยู่ระหว่างการก่อสร้าง |
|  สหรัฐ | ยูเอสเอส เจอรัลด์ อาร์. ฟอร์ด (CVN-78) | 333 333 m (1,093 ft) | 100000 100,000 ตัน | เจอรัลด์ อาร์. ฟอร์ด | นิวเคลียร์ | CATOBAR | 2015 (คาดว่า) | อยู่ระหว่างการก่อสร้าง |
|  สหรัฐ | ยูเอสเอส จอห์น เอฟ. เคนเนดี (CVN-79) | 333 333 m (1,093 ft) | 100000 100,000 ตัน | เจอรัลด์ อาร์. ฟอร์ด | นิวเคลียร์ | CATOBAR | 2020 (คาดว่า) | อยู่ระหว่างการก่อสร้าง |
|  สหรัฐ | USS Tripoli (LHA-7) | 257.3 257.3 m (844 ft) |  45,000  45,000 ตัน | America | ปกติ | STOVL | 2018 (คาดว่า) | อยู่ระหว่างการก่อสร้าง |
เรือบรรทุกเครื่องบินที่ถูกสั่ง

| ประเทศ | ชื่อ (รหัส) | ความยาว | ระวางขับน้ำ (ตัน) | ชั้น | พลังงาน | ประเภท | ปีที่จะเสร็จสมบูรณ์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  สหรัฐ | ยูเอสเอส เอ็นเตอร์ไพรส์ (CVN-80) | 333 333 m (1,093 ft) | 100000 100,000 ตัน | เจอรัลด์ อาร์. ฟอร์ด | นิวเคลียร์ | CATOBAR | 2025 (คาดว่า) |
ดูเพิ่ม

เรือบรรทุกอากาศยาน
เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์
ประเทศที่มีเรือบรรทุกอากาศยานแบบปีกตรึงประจำการ (9)
  ประเทศที่มีเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ประจำการ (6)
  ประเทศที่เคยประจำการเรือบรรทุกอากาศยาน (3)
สาธารณรัฐสังคมอิตาลี

สาธารณรัฐสังคมอิตาลี (อิตาลี: Repubblica Sociale Italiana, RSI) เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายและในประวัติศาสตร์คือ สาธารณรัฐซาโล (อิตาลี: Repubblica di Salò [reˈpubblika di saˈlɔ]) เป็นรัฐหุ่นเชิดของเยอรมันด้วยการรับรองที่จำกัดซึ่งถูกสร้างขึ้นในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ได้ดำรงอยู่นับตั้งแต่เริ่มต้นด้วยเยอรมันเข้ายึดครองอิตาลีในเดือนกันยายน ค.ศ. 1943 จนกระทั่งการยอมจำนนของกองทัพเยอรมันในอิตาลีในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1945
สาธารณรัฐสังคมอิตาลีเป็นประเทศที่ถือกำเนิดเป็นครั้งที่สองและครั้งสุดท้ายของรัฐฟาสซิสต์อิตาลีและภายใต้การนำของดูเช เบนิโต มุสโสลินี และพรรคฟาสซิสต์รีพับลิกันของเขาได้หันไปเป็นผู้ต่อต้านระบอบราชาธิปไตย ซึ่งได้พยายามที่จะปรับปรุงแก้ไขและให้ทันสมัยของหลักคำสอนลัทธิฟาสซิสต์ในแนวทางที่เป็นกลางและซับซ้อนมากขึ้น รัฐได้ประกาศว่ากรุงโรมเป็นเมืองหลวงแต่ในทางพฤตินัย ซึ่งตั้งอยู่ที่ซาโล (ดังนั้นจึงเป็นชื่ออย่างไม่เป็นทางการ) เมืองขนาดเล็กบนทะเลสาบการ์ดา ใกล้กับเบรชชา ที่มุสโสลินีและกระทรวงการต่างประเทศได้ตั้งสำนักงานใหญ่ที่นั้น สาธารณรัฐสังคมอิตาลีมีอำนาจอธิปไตยในนามในทางภาคเหนือและกลางของอิตาลี แต่ต้องพึ่งพาทหารเยอรมันเพื่อรักษาการควบคุมเป็นส่วนใหญ่
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1943 ภายหลังจากฝ่ายสัมพันธมิตรได้ผลักดันอิตาลีออกจากแอฟริกาเหนือและจากนั้นก็บุกครองเกาะซิซิลี สภาใหญ่ฟาสซิสต์ ซึ่งได้รับการสนับสนุนโดยพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 ได้รับสั่งให้ทำการล้มล้างและจับกุมมุสโสลินี รัฐบาลใหม่ได้เริ่มทำการเจรจาสันติภาพอย่างลับๆกับฝ่ายสัมพันธมิตร เมื่อการสงบศึกที่แคสซิเบียได้ถูกประกาศ เมื่อวันที่ 8 กันยายน เยอรมนีได้เตรียมความพร้อมและเข้าแทรกแซงอย่างรวดเร็ว เยอรมนีได้เข้ายึดครองควบคุมทางตอนเหนือครึ่งหนึ่งของอิตาลี ได้ปลดปล่อยมุสโสลินีออกจากที่คุมขังและพาเขาไปยังพื้นที่ที่เยอรมันยึดครองเพื่อจัดตั้งระบอบประเทศรัฐบริวาร สาธารณรัฐสังคมอิตาลีได้ถูกประกาศขึ้น เมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1943 แม้ว่าสาธารณรัฐสังคมอิตาลีได้กล่าวอ้างว่าดินแดนส่วนใหญ่ของอิตาลีเป็นสิทธิ์อันชอบธรรม มันได้ควบคุมทางการเมืองในส่วนที่เหลือน้อยอย่างมากของอิตาลี สาธารณรัฐสังคมอิตาลีได้รับรองทางการทูตจากเยอรมนี ญี่ปุ่น และรัฐหุ่นเชิดของพวกเขาเท่านั้น
เมื่อประมาณวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1945 สาธารณรัฐฟาสซิสต์ของมุสโสลินีได้ล่มสลายลง ในอิตาลี, วันนั้นได้เป็นที่รู้จักกันคือ วันปลดปล่อย (''festa della liberazione'') ซึ่งวันนั้นเป็นการก่อการกำเริบของพลพรรคทั่วไป พร้อมกับความพยายามของกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงการรุกอิตาลีครั้งสุดท้ายของพวกเขา ได้จัดการขับไล่เยอรมันออกไปจากอิตาลีเกือบทั้งหมด เมื่อถึงจุดสิ้นสุด สาธารณรัฐสังคมอิตาลีได้ดำรงอยู่นานกว่าเก้าเดือนเศษ เมื่อวันที่ 27 เมษายน พลพรรคได้จับกุมมุสโสลินี อนุภรรยาของเขา (คลาล่า แปตะชิ) รัฐมนตรีของสาธารณรัฐสังคมอิตาลีและฟาสซิสต์อิตาลีคนอื่นๆอีกหลายคน ในขณะที่พวกเขาได้พยายามหลบหนี เมื่อวันที่ 28 เมษายน พลพรรคได้ประหารชีวิตแก่มุสโสลินีและนักโทษคนอื่นๆจำนวนมาก รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม โรดอลโฟ กราซีอานี ได้ยอมจำนนในส่วนที่เหลืออยู่ของสาธารณรัฐสังคมอิตาลี หนึ่งวันก่อนที่กองทัพเยอรมันในอิตาลีจะยอมจำนน-นี้ถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดของสาธารณรัฐสังคมอิตาลี
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Bosworth, R.J.B. Mussolini's Italy: Life Under the Fascist Dictatorship, 1915-1945 (2007)
Gat, Moshe.  "The Soviet Factor in British Policy towards Italy, 1943-1945," Historian (1988) 50#4 pp 535–557
Knox, MacGregor. Common Destiny: Dictatorship, Foreign Policy, and War in Fascist Italy and Nazi Germany (2000)
Maximiano, Cesar. with Bonalume, Ricardo N. & Bujeiro, Ramiro. Brazilian Expeditionary Force in World War II[ลิงก์เสีย]. Osprey Publishing Ltd., 2011. ISBN 9781849084833 (Print version).
Morgan, Philip. The Fall of Mussolini: Italy, the Italians, and the Second World War (2007)
Moseley, Ray. Mussolini: The Last 600 Days of Il Duce (2004)
Smith, D. Mack. Modern Italy: A Political History (1997) online เก็บถาวร 2011-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Shirer, William (1960). The Rise and Fall of the Third Reich. New York City: Simon & Schuster. ISBN 0-671-72868-7.
แหล่งข้อมูลอื่น

Fascist Italy and the Jews: Myth versus Reality เก็บถาวร 2015-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน an online lecture by Dr. Iael Nidam-Orvieto of Yad Vashem
"Axis History Factbook - Italy". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-06-20. สืบค้นเมื่อ 2014-07-17.{{cite web}}:  CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
Comando Supremo
Historical flags of Italy
War flag of Italian Social Republic
รายชื่อสถานีรถไฟ สายใต้

| ด ค กรายชื่อสถานีรถไฟในประเทศไทย |
| --- | --- |
(ดำเนินการโดย รฟท.)
 : ย่านชานเมือง (กรุงเทพ – ชุมทางแก่งคอย/ลพบุรี)
 : สายเหนือ (ชุมทางบ้านภาชี – เชียงใหม่)
 : สายตะวันออกเฉียงเหนือ (ชุมทางบ้านภาชี – อุบลราชธานี/หนองคาย)
 : สายใต้ (ชุมทางบางซื่อ/ธนบุรี – สุไหงโกลก)
 : สายตะวันออก (สามเหลี่ยมจิตรลดา – อรัญประเทศ/สัตหีบ)
 : สายแม่กลอง (วงเวียนใหญ่ – มหาชัย และบ้านแหลม – แม่กลอง)
บทความต่อไปนี้เป็นรายชื่อสถานีรถไฟและที่หยุดรถ สายใต้