stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปลาเทวดา
ปลาสวยงาม

ปลาเทวดาได้รับความนิยมในแง่ของการเป็นปลาตู้สวยงามมาช้านาน โดยผู้เลี้ยงนิยมเลี้ยงในตู้ไม้น้ำ ซึ่งปลาเทวดาเป็นปลาที่มีอุปนิสัยเรียบร้อย แต่ถ้าหากก้าวร้าวแล้วก็จะค่อนข้างยากที่จะเลี้ยงรวมกับปลาประเภทอื่น ๆ  โดยมนุษย์นั้นได้พัฒนาสายพันธุ์ของปลาเทวดาชนิด P. scalare ให้มีสีสันแตกต่างจากเดิมไปมาก เช่น "ปลาเทวดาหินอ่อน" ที่มีสีสันเป็นสีดำสลับกับขาวทั้งตัว, "ปลาเทวดาดำ" ที่เป็นสีดำทั้งตัว, "ปลาเทวดาแพล็ตตินั่ม" ที่มีทั้งสีขาวสะอาดตา ดวงตาสีดำ และสีทองเหลือบเป็นประกายทั้งตัว ดวงตาสีแดง, "ปลาเทวดามุก" ที่เป็นสีเหลืองอ่อน ๆ ดูสะอาดตาทั้งตัว เป็นต้น
การขยายพันธุ์ของปลาเทวดา สามารถกระทำได้ในตู้เลี้ยง โดยวางไข่ติดกับวัตถุใต้น้ำที่มีลักษณะค่อนข้างมั่นคงแข็งแรง การวางไข่แต่ละครั้งประมาณ 300-1,000 ฟอง ใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 36 ชั่วโมง ปลาที่พร้อมจะผสมพันธุ์และวางไข่ได้มีอายุตั้งแต่ 8-10 เดือนขึ้นไป
รูปภาพ

ชนิด P. altum
ปลาเทวดาหินอ่อน
ปลาเทวดามุกกับไข่ที่วางติดไว้กับใบของไม้น้ำ
ปลาเทวดาครึ่งชาติ
ปลาเทวดา P. scalare สายพันธุ์ดั้งเดิมที่แม่น้ำริโอนาเนย์
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Pterophyllum ที่วิกิสปีชีส์
ปลาแค้ติดหิน

| ปลาแค้ติดหิน |
| --- | --- |

ชนิด Glyptothorax lonah

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Sisoridae
วงศ์ย่อย:: Glyptosterninae
เผ่า:: Glyptothoracini de Pinna, 1996
สกุล:: Glyptothorax Blyth, 1860

ชนิด
 93 ชนิด (ดูในเนื้อหา)
ชื่อพ้อง
 Aglyptosternon Bleeker, 1862  Euclyptosternum Günther, 1864  Pteroglanis Fowler, 1934  Pteropsoglanis Fowler, 1934  Sundagagata Boeseman, 1966  Paraglyptothorax Li, 1986  Superglyptothorax Li, 1986
ปลาแค้ติดหิน หรือ ปลาแค้ห้วย (อังกฤษ: Hill-stream catfish) เป็นปลาหนังในสกุล Glyptothorax (/กลีพ-โท-ทอ-แร็กซ์/) ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae) จัดเป็นปลาขนาดเล็ก มีรูปร่างโดยรวมคือ มีลำตัวเพรียวยาว ครีบหางเว้าลึก อาจมีสีเหลืองเป็นลายพาดด้านข้างลำตัว พื้นลำตัวสีน้ำตาล มีหนวด 4 คู่ โดยหนวดที่ริมฝีปากเป็นเส้นแบนและแข็ง หนวดที่จมูกสั้น หนวดใต้คางยาว  ผิวสาก  และมีแผ่นหนังย่นใต้อกซึ่งใช้เกาะพื้นหินได้ ครีบหลังอยู่หน้าครีบท้อง ครีบอกและครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวที่เป็นเงี่ยงแข็งและขอบจักเป็นฟันเลื่อย มักพบอาศัยอยู่ในลำธารน้ำตกบนภูเขาที่มีกระแสน้ำไหลเชี่ยว กินอาหารจำพวก แมลงน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็ก ออกหากินในเวลากลางคืน
มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 10-15 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ลุ่มน้ำของทะเลดำทางตอนเหนือของตุรกี ไปจนถึงเอเชียไมเนอร์, ตอนใต้ของจีนและลุ่มแม่น้ำแยงซี, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงเกาะชวาในอินโดนีเซีย
มีทั้งหมดประมาณ 93 ชนิด
มีชื่อเรียกโดยรวมในภาษาไทยว่า "แค้", "แค้ห้วย" หรือ "ปลาติดหิน" ในขณะที่วงการปลาสวยงามจะนิยมเรียกว่า "ฉลามทอง"
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Glyptothorax ที่วิกิสปีชีส์
ปลาแมนดารินจุด

| ปลาแมนดารินจุด |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Callionymidae
สกุล:: Synchiropus
สปีชีส์:: S.  picturatus
ชื่อทวินาม
Synchiropus picturatus (Peters, 1877)

ปลาแมนดารินจุด (อังกฤษ: Spotted mandarin, Spotted mandarin goby, Target dragonfish, Green mandarin) ปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Synchiropus picturatus อยู่ในวงศ์ปลามังกรน้อย (Callionymidae)
มีรูปร่างและลักษณะคล้ายกับปลาแมนดาริน (S. splendidus) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกันมาก หากแต่ปลาแมนดารินจุดนั้นมีลวดลายและลายจุดที่มีขนาดใหญ่กว่า ล้อมรอบด้วยเส้นตัดขอบจุดซ้อนกันเป็นวงเป็นเส้นสีส้มและสีเขียวเป็นชั้นซ้อนกันกระจายอยู่บนหัวและตลอดลำตัว
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในเขตอินโด-แปซิฟิก โดยหากินและอาศัยอยู่ในแนวปะการังและกองหินใต้น้ำ หาจำพวกสัตว์น้ำไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กกินเป็นอาหาร จากพื้นทราย
จัดเป็นปลาที่มีความสวยงามอีกชนิดหนึ่ง จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเช่นเดียวกับปลาแมนดาริน ซึ่งก็สามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้วเช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Synchiropus picturatus (อังกฤษ) เก็บถาวร 2011-10-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ปลาแปบยาว

| ปลาแปบยาว |
| --- | --- |

ปลาแปบยาวเงิน (S. acinaces)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
สกุล:: Salmophasia Swainson, 1839

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ชื่อพ้อง
 Salmostoma Swainson, 1839
ปลาแปบยาว (อังกฤษ: Razorbelly minnow) เป็นปลาน้ำจืดในสกุล Salmophasia (/ซัล-โม-ฟา-เซีย-อา/) ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
จัดเป็นปลาแปบที่มีรูปร่างเรียวยาวกว่าปลาแปบสกุลอื่น ๆ พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียใต้รวมถึงประเทศพม่า พบในประเทศไทยเพียงชนิดเดียว ในลุ่มแม่น้ำสาละวินและลุ่มแม่น้ำตะนาวศรีในแถบจังหวัดระนอง
การจำแนก

ทั้งหมด 13 ชนิด
Salmophasia acinaces (Valenciennes, 1844) (ปลาแปบยาวเงิน)
Salmophasia bacaila (Hamilton, 1822) (ปลาแปบยาวใหญ่)
Salmophasia balookee (Sykes, 1839) (ปลาแปบยาวบลอช)
Salmophasia belachi (Jayaraj, Krishna Rao, Ravichandra Reddy, Shakuntala & Devaraj, 1999)
Salmophasia boopis (Day, 1874) (ปลาแปบยาวบูพิช)
Salmophasia horai (Silas, 1951) (ปลาแปบยาวโฮรา)
Salmophasia novacula (Valenciennes, 1840) (ปลาแปบยาวโนวาคูลา)
Salmophasia orissaensis (Bănărescu, 1968) (ปลาแปบยาวโอริสสา)
Salmophasia phulo (Hamilton, 1822) (ปลาแปบยาวเกล็ดเล็ก)
Salmophasia punjabensis (Day, 1872) (ปลาแปบยาวปัญจาบ)
Salmophasia sardinella (Valenciennes, 1844) (ปลาแปบยาวสาละวิน)–พบในประเทศไทย
Salmophasia sladoni (Day, 1870)
Salmophasia untrahi (Day, 1869) (ปลาแปบยาวมหานาดี)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Salmophasia ที่วิกิสปีชีส์
ปลาแมว

| ปลาแมว |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Clupeiformes
วงศ์:: Engraulidae
สกุล:: Setipinna
สปีชีส์:: S.  melanochir
ชื่อทวินาม
Setipinna melanochir (Bleeker, 1849)

ปลาแมว (อังกฤษ: Dusky-hairfin anchovy; ชื่อวิทยาศาสตร์: Setipinna melanochir) เป็นชื่อปลาชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาแมว (Engraulidae) มีลำตัวแบนข้าง ท้องเป็นสันคม เกล็ดเล็กหลุดร่วงง่าย ครีบอกมีปลายเรียวเป็นเส้น ตัวผู้มีสีคล้ำ ครีบหางสีเหลือง และขอบสีคล้ำ มีขนาดประมาณ 15 เซนติเมตร ใหญ่สุด 25 เซนติเมตร สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยได้  โดยมีพฤติกรรมอยู่เป็นฝูงเล็ก ว่ายในระดับกลางน้ำ อาหารได้แก่ ลูกกุ้ง ลูกปลา พบในปากแม่น้ำตอนล่างถึงชายฝั่ง ในภาคอีสานพบที่แม่น้ำโขง เป็นต้น ไม่พบบ่อยมากนัก และมักตายง่ายมากเมื่อพ้นจากน้ำ
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาแมว
ปลาอะโรวาน่าเอเชีย

| Scleropages |
| --- | --- |

Scleropages jardinii

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: อันดับปลาลิ้นกระดูก Osteoglossiformes
วงศ์:: วงศ์ปลาตะพัด Osteoglossidae
สกุล:: ปลาอะโรวาน่าเอเชีย Scleropages Günther, 1864

ชนิดต้นแบบ
Scleropages leichardti Günther, 1864
ปลาอะโรวาน่าเอเชีย หรือ ปลาตะพัดเอเชีย (อังกฤษ: Asian arowana) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่งในสกุล Scleropages (/สะ-เคอ-โอ-พา-กิส/) ในวงศ์ Osteoglossidae พบในทวีปเอเชียและทวีปออสเตรเลีย
ถือเป็นปลาโบราณที่สืบเผ่าพันธุ์มาจากปลาในยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยมีลักษณะรูปร่างไม่ต่างจากบรรพบุรุษในยุคก่อนประวัติศาสตร์มากนัก เป็นปลาที่มีวิวัฒนาการแยกออกจากปลาสกุลอื่นในวงศ์เดียวกัน เมื่อกว่า 140 ล้านปีก่อน ในยุคครีเตเชียสตอนต้น
ศัพทมูลวิทยา

คำว่า Scleropages มาจากภาษากรีกโบราณคำว่า "σκληρός" (skleros) หมายถึง "หนัก" หรือ "ยาก, ลำบาก" และ pages สันนิษฐานว่ามาจากรากศัพท์ละติน หมายถึง "ใบไม้" หมายถึง ลักษณะของเกล็ดบนลำตัวปลาที่มีขนาดใหญ่
ลักษณะและพฤติกรรม

เป็นปลาที่มีรูปร่างโดยรวมคือ ลำตัวยาว ด้านข้างแบน เกล็ดมีขนาดใหญ่เป็นระเบียบอย่างสวยงาม เกล็ดบริเวณเส้นข้างลำตัวมีประมาณ 24 ชิ้น ตาโต ปากใหญ่เฉียงขึ้นด้านบน ฟันแหลม ครีบหลังและครีบก้นยาวไปใกล้บริเวณครีบหาง สันท้องคม ครีบทุกครีบแหลมยาวโดยเฉพาะครีบอก และฉีกขาดได้ง่ายมาก มีหนวด 1 คู่อยู่ใต้คาง ขนาดโตเต็มที่ได้ยาวได้ราว 90 เซนติเมตร หนักได้ถึง 7 กิโลกรัม พฤติกรรมมักจะว่ายบริเวณริมผิวน้ำ  เป็นปลากินเนื้อซึ่งอาหารได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็ก ตลอดจนแมลง, สัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดเล็ก ปลาโตเต็มวัยสามารถโดดงับอาหารได้สูงถึง 1 เมตร
มีอุปนิสัยก้าวร้าวพอสมควร มีพฤติกรรมชอบอยู่ตามลำพังตัวเดียว หรือไม่ก็จับกลุ่มเป็นฝูงเล็ก ๆ ไม่เกิน 3-5 ตัว ในป่าดิบชื้นที่มีน้ำใสสะอาด และในบางแหล่งที่มีสภาพความเป็นกรดของน้ำ (pH) ค่อนข้างสูง เช่น ป่าพรุ
พบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะภูมิภาคเอเชียอาคเนย์และออสเตรเลียบริเวณรัฐควีนส์แลนด์และนอร์เทิร์นเทร์ริทอรีเท่านั้น
เป็นปลาที่มีสีสันหลากหลายมาก ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยและพันธุกรรม ซึ่งมีทั้ง สีเงิน, สีเขียว, สีแดง, สีส้ม หรือเหลือบสีต่าง ๆ เหล่านี้ในเกล็ด  โดยเฉพาะในชนิด S. formosus
การจำแนก

ปัจจุบันมีชนิดที่ได้รับการยอมรับในสกุลนี้ 4 ชนิด:
| ภาพ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | ชื่อสามัญ | ที่อยู่อาศัย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Scleropages formosus (S. Müller & Schlegel, 1840) | Asian bonytongue; green arowana, Asian arowana | ไทย กัมพูชา เวียดนามตอนใต้ คาบสมุทรมลายู |
|  | Scleropages inscriptus T. R. Roberts, 2012  | Myanmar bonytongue, Scripted arowana, inscriptus arowana | พม่า |
|  | Scleropages jardinii (Saville-Kent, 1892) | Australian bonytongue, northern barramundi, Jardini arowana | ระบบระบายน้ำอ่าวคาร์เพนแทเรีย ทางตะวันตกของแม่น้ำแอดิเลดในนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ทั่วรัฐควีนส์แลนด์ตอนเหนือ และในนิวกินี |
|  | Scleropages leichardti Günther, 1864 | Spotted bonytongue/Saratoga | ระบบแม่น้ำฟิตซ์รอย ประเทศออสเตรเลีย |
วิวัฒนาการชาติพันธุ์

ตารางวิวัฒนาการชาติพันธุ์อิงจากผลงานของ Pouyaud, Sudarto & Teugels 2003
การแพร่พันธุ์และสถานะ

พฤติกรรมเมื่อเวลาผสมพันธุ์และวางไข่ ปลาตัวผู้และตัวเมียจะจับคู่กัน เมื่อได้เวลาที่ปลาตัวเมียจะออกไข่ ปลาตัวผู้จะว่ายเข้าไปผสมน้ำเชื้อ ไข่มีลักษณะเป็นลูกกลมสีส้ม ไข่ไม่จับตัวกัน ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่โดยอมไว้ในปากจนกระทั่งฟักเป็นตัว ปริมาณในการวางไข่แต่ละครั้งประมาณ 40-100 ฟอง ซึ่งอายุของปลาที่พร้อมจะผสมพันธุ์ได้นั้นอยู่ที่ประมาณ 1.5-2 ปี ลูกปลาเมื่อแรกเกิดจะยังว่ายน้ำไม่ได้ และมีถุงไข่แดงติดออกมา ซึ่งถุงไข่แดงนี้จะยุบลงในเวลาประมาณ 1 สัปดาห์ พร้อมกับลูกปลาที่เริ่มจะว่ายน้ำได้แล้วและเข้มแข็งขึ้นเรื่อย ๆ
ปลาในสกุลนี้ ทุกชนิดเป็นปลาที่มีสถานภาพใกล้สูญพันธุ์แล้ว โดยมีชื่อติดอยู่ในรายชื่อบัญชีของ CITES ในบัญชีที่ 1 (Appendix I) ซึ่งผู้ที่เลี้ยง, ค้าขายหรือครอบครองต้องได้รับอนุญาตจากทางการของแต่ละประเทศซะก่อน
ปัจจุบัน มีการเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในหลายประเทศ จนกลายเป็นอุตสาหกรรมอย่างเป็นล่ำเป็นสัน เช่น อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, สิงคโปร์ และไทย
อนึ่ง ปลาชนิด S. formosus ซึ่งมีสีสันที่หลากหลายนั้นได้ถูกจัดแบ่งออกเป็นหลายชนิดในปี ค.ศ. 2003 แต่ทว่าชื่อวิทยาศาสตร์เหล่านี้ยังไม่ค่อยใช้แพร่หลายใช้กันเท่าใดนัก ได้แก่ S. aureus, S. legendrei และ S. macrocephalus
ดูเพิ่ม

Osteoglossum
ปลาแมนดาริน
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
ปลาแรดแม่น้ำโขง

| ปลาแรดแม่น้ำโขง |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Anabantiformes
วงศ์:: Osphronemidae
วงศ์ย่อย:: Osphroneminae
สกุล:: Osphronemus
สปีชีส์:: O.  exodon
ชื่อทวินาม
Osphronemus exodon Roberts, 1994

ปลาแรดแม่น้ำโขง หรือ ปลาแรดเขี้ยว (อังกฤษ: Elephant ear gourami; ชื่อวิทยาศาสตร์: Osphronemus exodon) เป็นปลาแรดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae)
มีรูปร่างคล้ายปลาแรดธรรมดา (O. goramy) ซึ่งเป็นชนิดที่พบได้ทั่วไป หากแต่ปลาแรดแม่น้ำโขงนั้น จะพบเฉพาะในแม่น้ำโขงที่เดียวเท่านั้น มีความแตกต่างคือ มีลำตัวสีน้ำตาลแดงคล้ำ ครีบก้นแคบและเล็กกว่า และริมผีปากจะไม่สามารถสบกันจนสนิท จนเผยอให้เห็นซี่ฟันในปาก โดยเฉพาะฟันที่ริมฝีปากบน อันเป็นที่มาของชื่อ สันนิษฐานว่าเพื่อใช้สำหรับในการงับลูกไม้หรือผลไม้ต่าง ๆ ที่ตกลงไปในน้ำซึ่งเป็นอาหารหลัก
มีขนาดเมื่อโตเต็มที่เล็กกว่าปลาแรดธรรรมดา กล่าวคือ ประมาณ 40 เซนติเมตร เท่านั้น โดยพบใหญ่ที่สุดประมาณ 2 ฟุต
โดยปลาขนาดเล็กจะมีแถบสีส้มหรือสีแดงคล้ายคลึงกับปลาแรดแดง (O. laticlavius) มาก และไม่มีแถบแนวตั้งที่ชัดเจน หรือมีก็แค่จาง ๆ มีจุดสีดำขนาดใหญ่ที่โคนหางเหนือครีบก้นชัดเจน มีส่วนหลังสีน้ำตาลเข้มและส่วนท้องสีจางกว่า นอกจากนี้แล้วปลาแรดแม่น้ำโขงยังมีกระดูกปิดเหงือก เมื่อเทียบกับขนาดตัวใหญ่กว่าปลาแรดชนิดอื่น ๆ อีกด้วย ตัวผู้มีหัวโหนกนูน ขากรรไกร และริมฝีปากหนาและใหญ่กว่าตัวเมีย ขณะที่ตัวเมียจะมีจุดสีดำบริเวณโคนครีบอก ซึ่งตัวผู้ไม่มี
จากการสำรวจของ ดร.ไทสัน อาร์. โรเบิร์ตส์ นักมีนวิทยาผู้อนุกรมวิธานปลาแรดแม่น้ำโขง พบว่า ปลาแรดแม่น้ำโขงจะไม่อาศัยอยู่ในแม่น้ำโขงสายหลัก แต่จะอาศัยอยู่ตามบึงหรือหนองน้ำที่เป็นสาขามากกว่า โดยเฉพาะแหล่งน้ำที่มีพืชน้ำขึ้นหนาแน่น เว้นแต่ในช่วงฤดูแล้งที่น้ำเหือดแห้ง ปลาจะอพยพลงสู่แม่น้ำสายหลัก ในฝั่งของชายแดนไทยจะพบได้น้อยมาก จะพบได้ในเขตของกัมพูชา และลาวมากกว่า นอกจากนี้แล้ว ปลาที่พบขายในตลาดสดของเมืองสตรึงเตร็งทางตอนเหนือของกัมพูชา จะมีลักษณะเกล็ดสีแดงเข้มในพื้นที่บนลำตัวมากที่สุด จนดูเผิน ๆ เหมือนกับปลามีแผลช้ำเลือด ขณะที่ปลาจากแหล่งอื่น ๆ ไม่มีสีและลักษณะเกล็ดดังกล่าว
จัดเป็นปลาที่หาได้ยากชนิดหนึ่ง และนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม แต่ว่าปลาแรดแม่น้ำโขงนับเป็นปลาแรดที่อุปนิสัยดุร้าย ก้าวร้าวที่สุด เมื่อเลี้ยงรวมกันในสถานที่แคบ ๆ ปลาจะทำร้ายกัดกันได้จนถึงขั้นพิการหรือตายได้ และในฐานะของการเป็นปลาสวยงาม จัดว่าเป็นปลาที่มีราคาแพง เนื่องจากความยากในการเสาะหา อีกทั้งยังไม่เป็นที่นิยมของสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำในต่างประเทศอีกด้วย เนื่องจากไม่เห็นถึงความแตกต่างกับปลาแรดธรรมดา จึงเป็นที่นิยมในหมู่ผู้ที่นิยมเลี้ยงปลาแปลก ๆ และหายากมากกว่า
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาแรดแม่น้ำโขง
ปลาแลมป์เพรย์ทะเล

| ปลาแลมป์เพรย์ทะเล |
| --- | --- |

ภาพวาดของปลาแลมป์เพรย์ทะเลวัยอ่อน และปลาขนาดโตเต็มที่
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้นใหญ่:: Agnatha
ชั้น:: Petromyzontida
อันดับ:: Petromyzontiformes
วงศ์:: Petromyzontidae
สกุล:: Petromyzon Linnaeus, 1758
สปีชีส์:: P.  marinus
ชื่อทวินาม
Petromyzon marinus Linnaeus, 1758

ปลาแลมป์เพรย์ทะเล หรือ ปลาแลมป์เพรย์ทะเลสาบ (อังกฤษ: Sea lamprey, Lake lamprey; ชื่อวิทยาศาสตร์: Petromyzon marinus) ปลาชนิดหนึ่ง จำพวกปลาแลมป์เพรย์ หรือปลาปากกลม จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Petromyzon
ปลาแลมป์เพรย์ทะเล มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 125 เซนติเมตร น้ำหนักได้ถึง 2.5 กิโลกรัม นับเป็นปลาแลมป์เพรย์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีลำตัวยาวคล้ายปลาไหล ลำตัวเรียบลื่นไม่มีเกล็ด มีลักษณะเด่นคือ ปากเป็นวงกลมไม่มีขากรรไกรหรือกราม ภายในปากเต็มไปด้วยฟันคมขนาดเล็กจำนวนมาก เรียงเป็นแถวไปตามวงกลมของปาก ภายในปากมีอวัยวะพิเศษคล้ายท่อ ใช้สำหรับดูดเลือด มีสีลำตัวตั้งแต่สีฟ้าจนถึงสีดำเทา มีดวงตาขนาดเล็ก และมีซี่กรองเหงือกข้างละ 7 แถว
กระจายพันธุ์อยู่ตั้งแต่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน,  ชายฝั่งแปซิฟิกของอเมริกาเหนือ, โนวาสโกเทีย, ตอนใต้ของเกาะกรีนแลนด์, ไอร์แลนด์, สหราชอาณาจักร และสแกนดิเนเวีย รวมถึงเกรตเลคส์และแม่น้ำ หรือลำธารน้ำจืดต่าง ๆ กินอาหารโดยการดูดเลือดของสัตว์มีกระดูกสันหลังที่มีขนาดใหญ่กว่า เช่น ปลาขนาดใหญ่ชนิดต่าง ๆ ทั้งน้ำจืดและน้ำเค็ม เช่น ปลาโบว์ฟิน, ปลาการ์, ปลาเทราต์, ปลาซัคเกอร์ โดยมักจะดูดบริเวณหลังครีบอกหรือใต้ท้อง รอยแผลจะปรากฏเป็นรอยช้ำแดงเป็นจั้ม ๆ  ปลาที่ถูกดูดอาจถึงตายหรือบาดเจ็บสาหัส รวมกระทั่งมีรายงานว่าโจมตีดูดเลือดมนุษย์ที่ลงเล่นน้ำด้วย โดยแผลที่ถูกดูดจะปรากฏรอยฟันเป็นวงกลมเห็นชัดเจน และมีเลือดไหลซิบ ๆ
รอยแผลของปลาที่ถูกปลาแลมป์เพรย์ทะเลดูดเลือด
ส่วนหัวของปลาแลมป์เพรย์ทะเล
ปลาแลมป์เพรย์ทะเล มีวงจรชีวิตปกติอาศัยอยู่ในทะเล แต่จะเดินทางเข้าสู่เขตน้ำจืดเป็นระยะทางไกลนับเป็นพัน ๆ กว่ากิโลเมตร เพื่อผสมพันธุ์และวางไข่ในลำธารน้ำที่ไหลเชี่ยว บางครั้งที่พบเขื่อนหรือที่กั้นที่เป็นที่สูง ก็จะพยายามคืบคลานขึ้นไป ในช่วงนี้ปลาแลมป์เพรย์ทะเลจะไม่กินอาหารทั้งตัวผู้และตัวเมีย การผสมพันธุ์เป็นการปฏิสนธิภายนอก วางไข่ได้ครั้งละ 35,000-100,000 ฟอง โดยปลาตัวเมียจะขุดหลุมวางไข่ซึ่งมีความกว้างประมาณ 1 เมตร และลึกประมาณ 15 เซนติเมตร ไข่จะฟักเป็นตัว หลังจากปลาพ่อแม่ตายไปแล้ว ปลาในวัยอ่อนจะยังไม่มีฟันและตาบอด ซึ่งมีลักษณะภายนอกแตกต่างจากปลาเต็มวัยพอสมควร และต้องใช้ระยะเวลาประมาณ 3-4 ปีก่อนที่จะเติบโตจะเปลี่ยนแปลงรูปร่างเป็นปลาเต็มวัย  ซึ่งในระยะนี้ปลาวัยอ่อนจะเลี้ยงตัวเองในน้ำจืด
ปลาแลมป์เพรย์ทะเล แม้จะมีรูปลักษณ์ที่น่าเกลียด แต่ก็นิยมนำมารับประทานเป็นอาหารทั้งสตูหรือพาย และมีอินเดียนแดงบางเผ่าที่นำมาย่างรมควัน รับประทานเป็นอาหารด้วย ในกลางปี ค.ศ. 2013 ทางหน่วยงานสัตว์ป่าและสัตว์น้ำแห่งสหรัฐอเมริกาต้องวางยาฆ่าตัวอ่อนของปลาแลมป์เพรย์ทะเลในทะเลสาบมิชิแกน เพื่อป้องกันไม่ให้ขยายพันธุ์มากขึ้นเรื่อย ๆ ชี้เป็นตัวการฆ่าปลาชนิดอื่น ๆ ด้วยการเป็นปรสิตสูบเลือดปลาอื่นจนตาย ซึ่งในรอบ 50 ปีที่ผ่านมานั้น ทางหน่วยงานนี้ก็ได้วางยาเพื่อกำจัดแบบนี้ทุก ๆ 3-5 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลเพิ่มเติม
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Petromyzon marinus ที่วิกิสปีชีส์
ปลาเลียหิน

| ปลาเลียหิน |
| --- | --- |

ปลาเลียหิน (G. cambodgiensis)

ปลาการ์ร่า รูฟาขณะดูดผิวหนังคน

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้นใหญ่:: Osteichthyes
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
วงศ์ย่อย:: Labeoninae
สกุล:: Garra Hamilton, 1822

ชนิด
 มากกว่า 90 ชนิด (ดูในเนื้อหา)
ชื่อพ้อง
 ชื่อพ้อง Ageneiogarra Garman, 18912   Brachygramma  Day, 1865   Discognathichthys Bleeker, 1860   Discognathus Heckel, 1843   Lissorhynchus Bleeker, 1860   Mayoa Day, 1870   Placocheilus Wu in Wu, Lin, Chen, Chen & He, 1977   Platycara McClelland, 1838  
ปลาเลียหิน (อังกฤษ: Stone-lapping fishes, Garras, Doctor fishes) คือชื่อสามัญเรียกโดยรวมของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง มีชื่อสกุลว่า Garra (/การ์-รา/)
เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) และอยู่ในวงศ์ย่อย Labeoninae เป็นปลาที่มีขนาดเล็ก ลำตัวยาว หลังโค้งเล็กน้อย สันท้องแบนราบ จะงอยปากยาว ปลายทู่ และมีตุ่มเหมือนเม็ดสิวเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะตัวผู้ริมฝีปากหนาและมีตุ่มเม็ดสิวที่อ่อนนุ่มอยู่เป็นจำนวนมาก ไม่มีร่องระหว่างริมฝีปากกับกระดูกขากรรไกร ริมฝีปากล่างแผ่ออกกว้างเป็นแผ่น ขอบหน้าเรียบ ใช้ในการยึดเกาะกับของแข็ง มีหนวด 1-2 คู่ ครีบอกและครีบครีบท้องอยู่ในแนวระดับสันท้อง ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 8 ก้าน และก้านครีบเดี่ยวไม่แข็ง ครีบก้นสั้นมีก้านครีบแขนง 5 ก้าน เส้นข้างลำตัวตรง
มีพฤติกรรมมักอาศัยอยู่เป็นฝูง ในแหล่งน้ำไหลเชี่ยวบริเวณน้ำตกหรือลำธารในป่า เพื่อดูดกินตะไคร่น้ำหรือสาหร่ายหรืออินทรีย์วัตถุต่าง ๆ เป็นอาหาร
พบกระจายอยู่ทั่วไปในทวีปเอเชีย พบมากกว่า 90 ชนิด  สำหรับในประเทศไทยพบด้วยหลายชนิด เช่น G. fuliginosa, G. notata, G. cambodgiensis, G. fasciacauda เป็นต้น
นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม เพื่อให้ดูดกินเศษอาหารที่ปลาใหญ่กินเหลือและทำความสะอาดตู้เลี้ยง  นอกจากนี้แล้วในปัจจุบัน ปลาเลียหินยังนิยมใช้ในธุรกิจสปา แบบที่เรียกว่า "ฟิชสปา" โดยให้ผู้ใช้บริการแช่เท้าและขาลงในอ่างน้ำ และให้ปลาเลียหินมาดูดกินผิวหนังชั้นผิวกำพร้าเพื่อกำจัดเซลล์ผิวที่ตายแล้ว เพื่อเป็นการสร้างเซลล์ผิวใหม่อีกด้วย โดยในน้ำลายของปลาเลียหินจะมีเอนไซม์ชนิดหนึ่งที่กระตุ้นในการสร้างเซลล์ผิวใหม่ซึ่งปลาเลียหินที่นิยมใช้กันคือ ชนิด G. rufa และ G. sp. ซึ่งพบในประเทศตุรกี
ปลาเลียหินยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ ในภาษาไทย อีก เช่น "ปลามูด" หรือ"ปลาอีดูด" หรือ "ปลามัน"
เชิงอรรถ

↑  ปลาที่ได้ชื่อว่าเลียหินนั้น ยังอาจรวมถึงปลาในสกุล Crossocheilus เช่น ปลาเล็บมือนาง (C. reticulatus) ด้วย ซึ่งก็สามารถใช้เป็นปลาในฟิชสปาได้ด้วยเช่นกัน เนื่องจากมีพฤติกรรมคล้ายคลึงกัน
ดูเพิ่ม

ฟิชสปา
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Garra ที่วิกิสปีชีส์
ปลาแอตแลนติกทาร์ปอน

| ปลาแอตแลนติกทาร์ปอน ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Miocene-recent,  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N       |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Elopiformes
วงศ์:: Megalopidae
สกุล:: Megalops
สปีชีส์:: M.  atlanticus
ชื่อทวินาม
Megalops atlanticus Valenciennes, 1847


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Tarpon atlanticus (Valenciennes 1847)  Clupea gigantea Shaw 1804  Megalops giganteus (Shaw 1804)  Megalops elongatus Girard 1859  Amia subargentea Browne 1789
ปลาแอตแลนติกทาร์ปอน (อังกฤษ: Atlantic tarpon) ปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Megalops atlanticus ในวงศ์ปลาตาเหลือก (Megalopidae) จัดเป็น 1 ใน 2 ชนิดของปลาในวงศ์นี้  มีรูปร่างเหมือนปลาตาเหลือกซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน ต่างกันเพียงปลาแอตแลนติกทาร์ปอนมีดวงตาขนาดเล็กกว่าเมื่อเทียบเป็นสัดส่วนกับขนาดของหัว ส่วนหัวมีขนาดเล็กกว่าเมื่อเทียบกับสัดส่วนของลำตัว ส่วนหัวตรงบริเวณหน้าผากเหนือตา มีลักษณเป็นหยัก ทำให้ปากดูเชิดขึ้นด้านบนมากกว่าและจะชัดเจนมากเมื่อปลาโตขึ้น ลำตัวค่อนข้างเพรียวยาวกว่าชัดเจน ไม่ป้อมสั้นและไม่มีเยื่อไขมันคลุมตาเหมือนปลาตาเหลือก
อีกทั้งรูปร่างเมื่อโตขึ้นมาเต็มที่อาจยาวได้ถึง 2.5 เมตร หนักถึง 161 กิโลกรัม ซึ่งใหญ่กว่าปลาตาเหลือกมาก จนได้รับฉายาในภาษาอังกฤษว่า "ราชาสีเงิน" (Silver king)
มีการแพร่กระจายพันธุ์ในแถบมหาสมุทรแอตแลนติกแถบชายฝั่งทะเลตั้งแต่แอฟริกาตะวันตก, ทวีปอเมริกาเหนือจนถึงแคนาดาและจนถึงทวีปอเมริกาใต้  เป็นปลากินเนื้อ กินสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร นิยมตกเป็นเกมกีฬา
สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย ซึ่งเป็นปลาที่มีราคาขายแพงมาก
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาแอตแลนติกทาร์ปอน
ปลาแบล็คโกสต์

| ปลาแบล็คโกสต์ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Gymnotiformes
อันดับย่อย:: Sternopygoidei
วงศ์:: Apteronotidae
สกุล:: Apteronotus
สปีชีส์:: A.  albifrons
ชื่อทวินาม
Apteronotus albifrons (Linnaeus, 1766)

ชื่อพ้อง
 Sternarchus albifrons (Linnaeus, 1766)  Sternarchus maximilliani Castelnau, 1855
ปลาแบล็คโกสต์ หรือ ปลาผีดำ (อังกฤษ: Black ghost knifefish, Apteronotid eel; ชื่อวิทยาศาสตร์: Apteronotus albifrons) เป็นปลาที่จัดอยู่ในอันดับ Gymnotiformes เช่นเดียวกับปลาไหลไฟฟ้า และปลาไนท์ฟิช แหล่งที่อยู่แถบลุ่มแม่น้ำอะเมซอนและซูรินามในทวีปอเมริกาใต้
ลักษณะทั่วไป

ลักษณะของปลาแบล็คโกสต์เป็นปลาที่มีลักษณะแบนยาว ตัวผู้จะมีขนาดที่ใหญ่กว่าตัวเมียขนาดเมื่อโตเต็มประมาณ 50 เซนติเมตร การสังเกตเพศของปลาแบล็คโกสต์ โดยตัวผู้จะมีขนาดเมื่อโตเต็มที่ใหญ่กว่าตัวเมียมาก เพศผู้สามารถโตได้ถึง 50 เซนติเมตร ในขณะที่ตัวเมียเมื่อโตเต็มที่แล้วมีขนาดเพียง 25 เซนติเมตร (บางข้อมูลให้สังเกตดูที่ส่วนหัวปลาเพศผู้จะยาวรีกว่า หางถ้ายาวจะเป็นปลาเพศผู้ หากสั้นจะเป็นปลาเพศเมีย)
ลำตัวเป็นสีดำเกือบทั้งหมด มีแถบสีขาวกลางหัว และที่หางที่ละหนึ่งแถบ มีหางที่ยาวยื่นจากลำตัว ลักษณะคล้ายด้ามมีดที่ต่อจากตัวมีด ใช้ครีบก้น ในการว่ายน้ำ ปลาแบล็คโกสต์ไม่มีครีบหลัง ซึ่งความเป็นจริงแล้ว ครีบดังกล่าวจะมีขนาดเล็กมากเป็นเส้นสีขาวโดยมากมักจะขาด หรือ หลุดหายไป ส่วนช่องขับถ่ายของปลาชนิดนี้จะอยู่ค่อนมาทางส่วนหัวซึ่งบางครั้ง เวลาปลาขับถ่ายจะดูเหมือนว่า ปลาขับถ่ายทางคอ
ปลาแบล็คโกสต์เป็นปลาที่นิยมของนักเลี้ยงปลาสวยงามตัวหนึ่ง เนื่องจากรูปร่างที่แปลก และ ลักษณะการว่ายน้ำที่สวยงาม ชายครีบล่างของปลาชนิดนี้ จะพริ้วไหวไปมาทำให้ปลาสามารถ เคลื่อนไหวไปข้างหน้าและถอยหลังได้อย่างว่องไวตาของปลาชนิดนี้ มีขนาดเล็กและลดรูป มีความสามารถในการผลิตกระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ ในการนำทาง และหาอาหาร ในระหว่างวันปลาชนิดนี้จะชอบหลบอาศัยอยู่เงียบ ๆ นิ่ง ๆ แต่จะกลับกลายเป็นนักล่าที่ว่องไว ในยามค่ำคืน คลื่นไฟฟ้าอ่อน ๆ ที่ปลาปลดปล่อยออกมา ถึงแม้จะไม่รุนแรงเท่าปลาไหลไฟฟ้า แต่ก็เพียงพอที่จะใช้บอกตำแหน่งของเหยื่อได้อย่างแม่นยำ
ปลาแบล็คโกสต์ ออกลูกเป็นไข่ ไข่จะฟักเป็นตัวภายใน 3 วัน หรือประมาณ 72-96 ชั่วโมง การเพาะพันธุ์ในที่เลี้ยงเท่าที่มีรายงานประสบความสำเร็จที่บริสเบน รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย
การเลี้ยง

การเลี้ยงปลาชนิดนี้หากเลี้ยงในตู้ควรหาท่อดินเผา PVC หรือหลอดแก้วใส ๆ ให้ปลาเข้าหลบในหลอด ปลาจะได้รู้สึกปลอดภัย หากไม่ที่ซ่อนตัวปลาจะนอนอยู่เฉย ๆ จนดูเหมือนว่าปลาตายไปแล้ว
ค่าความเป็นกรดด่าง ควรอยู่ที่ 6.5-7.2 pH และอุณหภูมิควรอยู่ที่ 24-27 องศาเซลเซียส ถ้านำใบหูกวางมาแช่ในน้ำให้มีสีชาปลาจะชอบและรู้สึกปลอดภัยมากสามารถทำเช่นนี้กับปลาในลุ่มน้ำอะแมซอนได้เกือบทุกตัว อุปนิสัยของปลาแบล็คโกสท์ เป็นปลาสุภาพ ขี้อาย แต่หวงถิ่น ในตู้ขนาดเล็กควรเลี้ยงแบล็คโกสต์เพียงตัวเดียวในตู้ แต่ก็ยังสามารถเลี้ยงรวมกับปลาอื่นที่มีขนาดใหญ่กว่าหรือเท่ากันได้
ปลาแบล็คโกสต์เป็นปลาที่กินง่ายและกินเก่ง สามารถกินอาหารได้ทุกชนิด ทั้งอาหารเม็ด จม ลอย และ อาหารสด สามารถฝึกปลาชนิดนี้ให้ขึ้นมากินอาหารจากมือ โดยการใช้แท่งเหล็ก หย่อนลงไปในน้ำ เมื่อปลาตรวจจับการนำไฟฟ้าของแท่งเหล็ก ปลาจะว่ายเข้ามาหาอาหาร อาจจะเป็นกุ้งสด หรือ อาหารที่ปลาชอบ เมื่อฝึกเช่นนี้เป็นประจำ ปลาจะเชื่องและสามารถขึ้นมากินอาหารจากมือผู้เลี้ยง
อาจมีอายุนานถึง 15 ปี หากได้รับการเลี้ยงดูอย่างถูกวิธี
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Apteronotus albifrons ที่วิกิสปีชีส์
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
ปลาแฮลิบัต (สกุล)

| ปลาแฮลิบัต |
| --- | --- |

ปลาแอตแลนติกแฮลิบัต (H. hippoglossus) ความยาว 3 ฟุต

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Pleuronectiformes
วงศ์:: Pleuronectidae
วงศ์ย่อย:: Hippoglossinae
สกุล:: Hippoglossus Cuvier, 1816

ชนิด
 2 ชนิด (ดูในเนื้อหา)
ปลาแฮลิบัต (อังกฤษ: halibut) เป็นสกุลของปลาในอันดับปลาซีกเดียว ในสกุล Hippoglossus (/ฮิป-โป-กลอส-ซัส/) จัดอยู่ในวงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างขวา (Pleuronectidae)
เป็นปลาซีกเดียว หรือปลาลิ้นหมา ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก อาศัยและหากินอยู่ตามพื้นทะเลในซีกโลกทางตอนเหนือ แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
ปลาแฮลิบัตแอตแลนติก (H. hippoglossus)
ปลาแฮลิบัตแปซิฟิก (H. stenolepis)
จัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญ เนื้อแน่นสีขาว มีไขมันต่ำ ใช้ปรุงเป็นอาหารได้หลากหลายชนิด
โดยที่คำว่า Hippoglossus นั้น มาจากคำภาษากรีกว่า hippos หมายถึง "ม้า" และ glossa หมายถึง "ลิ้น"
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hippoglossus ที่วิกิสปีชีส์