stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชาวบาสก์

| Euskaldunak  (บาสก์)> ประชากรทั้งหมด |
| --- | --- |
ป. 3 ล้านคน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 สเปน (อาศัยอยู่ในประเทศบาสก์ของสเปน และพื้นที่บางส่วนที่ผู้คนส่วนใหญ่ไม่ระบุเป็นชาวบาสก์): 2,410,000
 ฝรั่งเศส (ผู้คนที่อาศัยในประเทศบาสก์ของฝรั่งเศส ใช่ว่าทั้งหมดระบุตนเองเป็นชาวบาสก์): 239,000
 สหรัฐ (ระบุตนเองว่ามีเชื้อสายบาสก์): 57,793
 แคนาดา (รวมผู้มีเชื้อสายผสม): 6,965
ภาษา
บาสก์ • สเปน • ฝรั่งเศส
ศาสนา
คริสต์ (ส่วนใหญ่นับถือโรมันคาทอลิก), อื่น ๆ
ชาวบาสก์ (บาสก์: euskaldunak [eus̺kaldunak]; สเปน: vascos [ˈbaskos]; ฝรั่งเศส: basques [bask]) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในยุโรปตะวันตกเฉียงใต้ ที่มีภาษาบาสก์, วัฒนธรรมทั่วไป และมีพันธุกรรมบรรพบุรุษจากVascones และ Aquitani โบราณ
ชาวบาสก์อาศัยอยู่ทางตะวันตกของเทือกเขาพิเรนีส บนชายฝั่งอ่าวบิสเคย์และข้ามไปถึงทางตอนเหนือ-กลางของประเทศสเปน และทางใต้-ตะวันตกของประเทศฝรั่งเศส พวกบาสก์โดยทั่วไปเป็นพวกนับถือศาสนาคริสต์ที่เคร่งมากและมีภาษาเป็นของตนเองซึ่งแตกต่างจากสเปนและฝรั่งเศส
บรรณานุกรม

Allières, Jacques. The Basques 1977;  online 2016 reprint.
The Basques, the Catalans and Spain, Daniele Conversi, 2000, ISBN 1-85065-268-6.
The Basque History of the World, Mark Kurlansky, 1999, ISBN 0-8027-1349-1.
The Oldest Europeans, J. F. del Giorgio, A. J. Place, 2006, ISBN 980-6898-00-1.
Ethnologue report for France for population statistics in France.
Euskal Herria en la Prehistoria, Xabier Peñalver Iribarren, 1996, ISBN 84-89077-58-4.
Gimbutas, Marija, The Living Goddesses (Berkeley: University of California Press, 2001).
Hadingham, Evan (September 1992). "Europe's Mystery People". World Monitor. 5 (9).
Hamilton, Carrie (2000). "Re-membering the Basque nationalist family: Daughters, fathers and the reproduction of the radical nationalist community". Journal of Spanish Cultural Studies. 1 (2): 153–71. doi:10.1080/713683438. S2CID 144135906.
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
ฌูอัน มิโร

ฌูอัน มิโร (1935)
ฌูอัน มิโร อี ฟาร์รา (กาตาลา: Joan Miró i Ferrà, ออกเสียง: [ʒuˈam miˈɾo j fəˈra]) เป็นจิตรกรและประติมากรชาวกาตาลา (ประเทศสเปน) ในสกุลศิลปะลัทธิเหนือจริง ภาพของเขาที่แสดงความเคลื่อนไหวไปมาอย่างน่าประหลาดนั้น เขาทำขึ้นจากความเคลื่อนไหวของลายเส้นที่พันกันชุลมุนและความสว่างสดใสของสี ภาพของมิโรเป็นการแปลสิ่งมหัศจรรย์ ซึ่งเป็นความแท้จริงที่พบใหม่นี้ มีความเป็นอยู่อย่างเหมาะสมดีแท้ทีเดียว เพราะโดยข้อเท็จจริงแล้ว ความแท้จริงใหม่นี้ ไม่สามารถจะจับเอาเป็นคำพูด ความคิด หรือภาพให้สมบูรณ์แบบได้เลย ศิลปินลัทธิเหนือจริงและศิลปินเอกของศิลปะนามธรรมผู้นี้ได้พัฒนามาเป็นแบบอย่างศิลปะส่วนตัวอย่างเต็มที่ กลายเป็นผลงานที่สีสันอุดมสมบูรณ์ โดยได้รับอิทธิพลมาจากวาซีลี คันดินสกี และฌ็อง อาร์ป ผลงานของเขาเผยให้เห็นภาษาเชิงกวีนิพนธ์
มิโรได้รับการยอมรับว่ามีเอกลักษณ์ในการถ่ายทอดวัฒนธรรมท้องถิ่น ออกมาเป็นภาพวาดได้อย่างลงตัวและงดงามหาที่เปรียบมิได้ เป็นศิลปินยุค 1893-1983 ซึ่งถือว่าโดดเด่นมากเมื่อเทียบกับรุ่นพี่อย่างปาโบล ปีกัสโซ ร่วมพิสูจน์ภาพเขียนแนวเหนือจริงที่ฉีกจากกรอบและกฎเกณฑ์เดิม ๆ
ประวัติ

ฌูอัน มิโร เกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2436 ที่ปาซัดจาดัลแกรดิต (Passatge del Crèdit) เมืองบาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน บิดาเป็นช่างทองและช่างนาฬิกาชื่อ มิแก็ล มิโร อี อัดเซริอัส (Miquel Miró i Adzerias) ส่วนมารดาชื่อ ดูโลส ฟาร์รา อี อูรูมี (Dolors Ferrà i Oromí) มิโรใช้ชีวิตวัยเด็กในบาร์เซโลนา แม้เขาจะมีความสนใจศิลปะอยู่บ้างแต่ก็เข้าเรียนที่วิทยาลัยธุรกิจก่อนที่จะเข้าศึกษาในสถาบันวิจิตรศิลป์บาร์เซโลนา (The Barcelona École des Beaux-Arts) และสถาบันกาลิ (Académie Gali) แต่เรียนไปได้เพียงสามปี ในปี ค.ศ. 1910 เขาล้มป่วยด้วยไข้ไทฟอยด์อย่างรุนแรง ครอบครัวของเขาจึงย้ายไปอยู่ในชนบทที่มุนร็อดจ์ (Montroig) มิโรได้เริ่มวาดรูปหรือสร้างงานจิตรกรรมอย่างจริงจังที่บ้านใหม่นั้น
ในปี ค.ศ. 1918 มิโรจัดแสดงผลงานของเขาขึ้นเป็นครั้งแรกที่ดัลเมากัล (Dalmau Gal) เป็นผลงานที่ได้รับความบันดาลใจ มากจากคติพื้นบ้านผสมกับกรรมวิธีของคติโฟวิสต์ (Fauvism; Fauves) เป็นคติทางศิลปะคติหนึ่งเกิดขึ้นในกรุงปารีสเมื่อ ค.ศ. 1905 ผลงานจิตรกรรมของคตินี้นิยมใช้สีสว่าง สดใส รุนแรง ให้ความสำคัญกับอารมณ์ จินตนาการ และความงาม ศิลปินที่มีชื่อเสียงในกลุ่มนี้มีหลายคน เช่น อ็องรี มาติส (ศิลปินชาวฝรั่งเศส) อ็องเดร เดอแร็ง (André Derain ศิลปินชาวฝรั่งเศส ค.ศ. 1880-1954) และดูฟี (Raoul Dufy ศิลปินชาวฝรั่งเศส ค.ศ. 1877-1953)
ในปี ค.ศ. 1919 มิโรเดินทางไปปารีส ที่นั่นเองเขาได้พบกับศิลปินรุ่นพี่เชื้อชาติเดียวกันคือปีกัสโซ ซึ่งคบหากันเรื่อยมา มิโรได้รับอิทธิพลทางความคิดเกี่ยวกับศิลปะบาศกนิยมผสานกับคตินิยมแบบดั้งเดิม (primitivism) เมื่อมิโรเดินทางกลับไปสเปน เขาพยายามแสวงหาแนวทางการสร้างสรรค์ของตนเอง แต่ก็ยังไม่พบแนวทางของตนเองอย่างแท้จริง ผลงานจิตรกรรมของมิโรในช่วงนี้ยังคงอาศัยรูปทรงธรรมชาติเป็นแนว หากแต่ได้ตัดรูปทรงที่ไม่ต้องการบางส่วนออกไปและเพิ่มเติมสีสันที่แปลกใหม่ตามความรู้สึกของเขาลงไป
ในปี ค.ศ. 1920 มิโรเดินทางไปกรุงปารีสอีกครั้งหนึ่ง ในครั้งนี้เขาเข้าร่วมกลุ่มกับศิลปินหัวก้าวหน้าในขณะนั้น ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ศิลปะคติดาดา (dadaism; dada) กำลังได้รับความสนใจจากศิลปินรุ่นใหม่ ต่อมาลัทธินี้ได้สลายตัวไป เกิดลัทธิเหนือจริง ผู้ก่อตั้งลัทธินี้คือ อ็องเดร เบรอตง (André Breton กวีชาวฝรั่งเศส ค.ศ. 1896-1966) เบรอตงกล่าวว่า ลัทธิเหนือจริงคือสิ่งที่ดำเนินไปเองตามจิตที่บริสุทธิ์ อาจแสดงออกด้วยถ้อยคำและวิธีการอื่น ๆ โดยปราศจากการควบคุมตามกฎเกณฑ์เก่า ๆ ศิลปินด้านทัศนศิลป์ ในลัทธินี้มีหลายคน เช่น ซัลบาโด ดาลี, ฟรานซิส เบคอน (จิตรกรชาวอังกฤษ), มัคส์ แอ็นสท์ (จิตรกรชาวเยอรมัน) โดยกลุ่มศิลปินหัวก้าวหน้าซึ่งมีทั้งนักคิด นักเขียน กวี และจิตรกร มิโรสนใจแนวคิดของลัทธิที่เกิดขึ้นใหม่นี้มากเมื่อเขาได้พบกับเบรอตงในกรุงปารีส
ในปี ค.ศ. 1923 เขากระตือรือร้นที่จะสร้างผลงานตามแนวคิดดังกล่าว มิโรจึงได้เข้าร่วมกับกลุ่มดังกล่าว แนวคิดของลัทธิเหนือจริงมีอิทธิพลต่อเขามากถึงกับประกาศว่า เขาจะฆ่าจิตรกรรมแบบเก่าที่เคยทำมาคือสัจนิยมและบาศกนิยม เพื่อหันมาสร้างสรรค์ผลงานแนวใหม่ตามความคิดของเขา เพื่อสะท้อนความคิดฝันและแรงปรารถนาที่ออกมาจากจิตใต้สำนึกอย่างฉับพลันและเป็นอิสระ ผลงานของมิโรสร้างความตื่นเต้นให้กับกลุ่มเซอร์เรียลลิสม์มาก
ผลงานจิตรกรรม

ผลงานจิตรกรรมของมิโรที่สร้างขึ้นหลังคริสต์ทศวรรษ 1920 เขาตัดทอนรูปทรงธรรมชาติออกไป เหลือเพียงรูปสัญลักษณ์ที่อาจแทนค่าด้วยรูปทรงเรขาคณิตหรือสีที่เรียบ ๆ โดยนำมาจัดวางเป็นองค์ประกอบอย่างง่าย ๆ ดังนั้นผลงานจิตรกรรมของมิโรจึงมีลักษณะเฉพาะตนที่ต่างไปจากจิตรกรลัทธิเหนือจริงคนอื่น ๆ ที่ยังอาศัยรูปทรงของธรรมชาติเป็นสื่อ
อย่างไรก็ตาม ผลงานศิลปะของมิโรโดยเฉพาะผลงานจิตรกรรมได้รับการยอมรับว่ามีคุณค่าสูงและมีความโดดเด่น เขาจึงเป็นศิลปินที่ได้รับเกียรติจากวงการศิลปะของโลกอย่างกว้างขวางคนหนึ่ง ในช่วงต้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 มิโรได้รับเชิญให้เดินทางไปเยือนและแสดงผลงานในประเทศต่าง ๆ ทั้งในยุโรปและสหรัฐหลายครั้ง และได้สร้างผลงานศิลปะให้กับสถานที่สำคัญ ๆ ของโลกหลายแห่ง ในปี ค.ศ. 1968 เมืองบาร์เซโลนาได้จัดนิทรรศการอย่างยิ่งใหญ่ที่เรียกว่า "ปีแห่งมิโร" เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา และได้สร้างพิพิธภัณฑ์มิโรเพื่อเก็บผลงานจำนวน 40 ชิ้นของมิโรไว้เป็นสมบัติของชาติ
ฌูอัน มิโรเป็นศิลปินชาวสเปนคนหนึ่งที่ประสบความสำเร็จมาก เขามีอายุยืนถึง 90 ปี ในปี พ.ศ. 2526 สุขภาพของเขาทรุดลงเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ที่ปัลมา ร่างที่ไร้วิญญาณของเขาได้ถูกเผาที่บาร์เซโลนาแผ่นดินเกิดของเขานั่นเอง
หยดเย็น

หยดเย็นเหนือคาบสมุทรอิตาลีและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
เมืองบาเลนเซียในช่วงน้ำท่วมใหญ่จากปรากฏการณ์หยดเย็นเมื่อ พ.ศ. 2500 ภาพทั้งสองแสดงให้เห็นสภาพพื้นที่ก่อนและหลังจากระดับน้ำลดลง
หยดเย็น หรือที่ในทางอุตุนิยมวิทยาเรียกว่า หย่อมความกดอากาศต่ำที่ถูกตัดขาดในระดับสูง คือความปั่นป่วนของบรรยากาศนอกเขตร้อนที่ไม่เกี่ยวข้องกับแนวปะทะอากาศ ปรากฏการณ์นี้อาจก่อให้เกิดฝนตกหนักมากเป็นเวลาหลายชั่วโมงหรือหลายวันร่วมกับพายุฟ้าคะนองและลูกเห็บ แม้จะส่งผลกระทบต่อพื้นที่ขนาดเล็กมาก แต่ก็พยากรณ์ทิศทางการเคลื่อนที่ได้ยาก ศัพท์ หยดเย็น ในประเทศสเปนเป็นการยืมคำแบบดัดแปลงมาจากศัพท์ หยดอากาศเย็น (Kaltlufttropfen) ซึ่งนักอุตุนิยมวิทยาชาวเยอรมันบัญญัติขึ้น ศัพท์นี้ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในประเทศสเปนช่วงคริสต์ศตวรรษ 1980 โดยในช่วงแรกใช้เรียกเหตุการณ์ฝนตกหนักใด ๆ ก็ตามที่ส่งผลกระทบรุนแรง
ที่มาของปรากฏการณ์หยดเย็นมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกระแสลมกรดในเขตละติจูดสูง หากเส้นทางของกระแสลมกรดมีลักษณะคดเคี้ยวมากผิดปกติ อาจทำให้ร่องความกดอากาศถูกบีบจนเป็นคอคอดและหลุดออกเป็นอิสระ มวลอากาศเย็นจัดที่ถูกตัดขาดนั้นจะแผ่ลงมาปะทะกับมวลอากาศร้อนและชื้นในเขตละติจูดต่ำกว่า หยดเย็นซึ่งยังคงหมุนวนในทิศทางทวนเข็มนาฬิกาจะพัฒนาเป็นระบบความกดอากาศต่ำในระดับสูง นำไปสู่การขาดเสถียรภาพในบรรยากาศและการพาความร้อนในที่สุด ยิ่งอุณหภูมิของผิวพื้นด้านล่าง (ไม่ว่าจะเป็นผืนดินหรือผืนทะเล) สูงขึ้นเท่าไร ผลกระทบของหยดเย็นก็จะยิ่งรุนแรงขึ้นเท่านั้น เนื่องจากความไม่เสถียรจะผลักดันให้ไอน้ำยกตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ก่อนจะควบแน่นและก่อตัวเป็นเมฆอย่างรวดเร็ว แม้จะไม่แผ่กว้างนักแต่ก็อาจสูงถึง 10 กิโลเมตรหรือมากกว่านั้น
แม้ว่าปรากฏการณ์หยดเย็นจะพบได้ทั่วไปในเขตละติจูดกลาง แต่ก็มีความสำคัญเป็นพิเศษในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนซึ่งมีอากาศอบอุ่นและมีความชื้นสูงจากทะเล และเนื่องจากมักเกิดขึ้นบ่อยครั้งในช่วงเวลาสั้น ๆ จึงกลายเป็นลักษณะเฉพาะอย่างหนึ่งของรูปแบบการตกของหยาดน้ำฟ้าในเขตภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน ความปั่นป่วนทางบรรยากาศเช่นนี้พบได้บ่อยในแถบชายฝั่งเมดิเตอร์เรเนียนของประเทศสเปนและทั่วประเทศฝรั่งเศสในช่วงเปลี่ยนฤดู โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูใบไม้ร่วงระหว่างเดือนกันยายนถึงเดือนตุลาคม
งุลตรัมภูฏาน

| งุลตรัมภูฏาน |
| --- | --- |

ISO 4217
รหัส: BTN
การตั้งชื่อ
หน่วยย่อย: 
 1/100: เชอร์ตัม
สัญลักษณ์: Nu.
 เชอร์ตัม: Ch.
ธนบัตร: 1, 5, 10, 20, 50, 100, 500, 1000 งุลตรัม
เหรียญ: 
 ใช้บ่อย: 20, 25, 50 เชอร์ตัม, 1 งุลตรัม
 ไม่ค่อยใช้: 5, 10 เชอร์ตัม
ข้อมูลการใช้
ผู้ใช้:  ภูฏาน (คู่ขนานกับ รูปีอินเดีย)
การตีพิมพ์
ธนาคารกลาง: กองกำลังการเงินของประเทศภูฏาน
 เว็บไซต์: www.rma.org.bt
การประเมินค่า
อัตราเงินเฟ้อ: 5.2%
 ที่มา: Royal Monetary Authority of Bhutan, 2015 est.
ผูกค่ากับ: รูปีอินเดีย
งุลตรัมภูฏาน (ซองคา: དངུལ་ཀྲམ [ŋul'tram] ; สัญลักษณ์: Nu. ; รหัสสากลตาม ISO 4217: BTN)  เป็นสกุลเงินที่ใช้ในภูฏาน
เหรียญ

เหรียญประกอบด้วย 20, 25, 50 เชอร์ตัม และ 1 งุลตรัม
ธนบัตร

ธนบัตรที่ใช้ในปัจจุบันประกอบด้วย ชนิดราคา 1, 5, 10, 20, 50, 100, 500, 1000 งุลตรัม
แหล่งข้อมูลอื่น

Analysis of Pegged Exchange Rate Between Bhutan and India
Historical and current banknotes of Bhutan
http://himalaya.socanth.cam.ac.uk/collections/journals/jbs/pdf/JBS_01_01_04.pdf
http://himalaya.socanth.cam.ac.uk/collections/journals/jbs/pdf/JBS_02_02_03.pdf
https://web.archive.org/web/20120806142959/http://picasaweb.google.com/Vercrusse/Bhutan_Coins02
| ด ค กสกุลเงินตราในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียเหนือและกลาง:  เท็งเกคาซัคสถาน  ซอมคีร์กีซสถาน  โซโมนีทาจิกิสถาน  มานัตเติร์กเมนิสถาน  ซอมอุซเบกิสถาน  รูเบิลรัสเซีย 
เอเชียตะวันออก:  หยวนจีน  ดอลลาร์ฮ่องกง  ปาตากามาเก๊า  เยนญี่ปุ่น  วอนเกาหลีเหนือ  วอนเกาหลีใต้  ทูกรีกมองโกเลีย  ดอลลาร์ไต้หวันใหม่ 
เอเชียใต้:  ฏากาบังกลาเทศ  งุลตรัมภูฏาน  รูปีอินเดีย  รูฟียาห์มัลดีฟส์  รูปีเนปาล  รูปีปากีสถาน  รูปีศรีลังกา  ดอลลาร์สหรัฐ บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  ดอลลาร์บรูไน  จัตพม่า  เรียลกัมพูชา  เซ็งตาวูติมอร์-เลสเต  รูปียะฮ์อินโดนีเซีย  กีบลาว  ริงกิตมาเลเซีย  เปโซฟิลิปปินส์  ดอลลาร์สิงคโปร์  บาทไทย  ดอลลาร์สหรัฐ ติมอร์-เลสเต  ด่งเวียดนาม 
เอเชียตะวันตก:  อัปซาร์อับฮาเซีย ไม่เป็นที่ยอมรับ  อัฟกานีอัฟกานิสถาน  ดรัมอาร์มีเนีย  มานัตอาเซอร์ไบจาน  ดีนาร์บาห์เรน  ปอนด์อียิปต์ ฉนวนกาซา  ยูโร ไซปรัส  ลารีจอร์เจีย  เรียลอิหร่าน  ดีนาร์อิรัก  เชเกลอิสราเอลใหม่  ดีนาร์จอร์แดน  ดีนาร์คูเวต  ปอนด์เลบานอน  ดรัมนากอร์โน-คาราบัค ไม่เป็นที่ยอมรับ  เรียลโอมาน  รูเบิลรัสเซีย อับฮาเซีย  เซาท์ออสซีเชีย  ริยาลกาตาร์  ริยาลซาอุดีอาระเบีย  ปอนด์ซีเรีย  ลีราใหม่ตุรกี  เดอร์แฮมสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เรียลเยเมน 
สกุลเงินในอดีต:  วอนเกาหลี  เยนเกาหลี  เยนไต้หวัน  ลีราออตโตมัน  รูเบิลโซเวียต  ด่งเวียดนามเหนือ  ด่งเวียดนามใต้  ปอนด์อิสราเอล 
 สกุลเงิน ทวีปยุโรป ทวีปอเมริกา ทวีปแอฟริกา เขตโอเชียเนีย
สภานิติบัญญัติกวม

| สภานิติบัญญัติแห่งกวม  Legislature of Guam  (อังกฤษ) Liheslaturan Guåhan  (ชามอร์โร) |
| --- | --- |
ชุดที่ 36

ประเภท
ประเภท: ระบบสภาเดี่ยว 
ผู้บริหาร
ประธานสภา: เทรีซ เอ็ม เทอร์ลาเฮ, เดโมแครต  ตั้งแต่ 4 มกราคม ค.ศ. 2021 
รองประธานสภา: ทีนา โรซ มูญา บาร์เนส, เดโมแครต  ตั้งแต่ 4 มกราคม ค.ศ. 2021 
ผู้นำฝ่ายเสียงข้างมาก: เทเลนา ครูซ เนลสัน, เดโมแครต  ตั้งแต่ 7 มกราคม ค.ศ. 2019 
โครงสร้าง
สมาชิก: 15 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง: ฝ่ายเสียงข้างมาก   เดโมแครต (8) ฝ่ายเสียงข้างน้อย   รีพับลิกัน (7) 
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: ระบบคะแนนเสียงเหนือกว่ายกเขต (block voting)
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020
ที่ประชุม
สภาคองเกรสกวม  ฮากัตญา กวม
เว็บไซต์
www.guamlegislature.com
สภานิติบัญญัติแห่งกวม (อังกฤษ: Legislature of Guam, ชามอร์โร: Liheslaturan Guåhan) คือสภานิติบัญญัติของดินแดนกวมแห่งสหรัฐ โดยเป็นฝ่ายนิติบัญญัติที่มีลักษณะเป็นสภาเดี่ยว ประกอบด้วยวุฒิสมาชิกจำนวน 15 คนที่มาจากการเลือกตั้งคราวละ 2 ปี โดยไม่จำกัดวาระ สมาชิกมาจากการเลือกตั้งระบบคะแนนเสียงเหนือกว่ายกเขต (block voting) โดยมีเขตเลือกตั้งเดียวทั้งเกาะ สภามีที่ทำการอยู่ที่อาคารรัฐสภา (คองเกรส) ทีีฮากัตญา
สภานิติบัญญัติซึ่งเรียกว่าเป็นวุฒิสภานั้นเป็นสภาระบบสภาเดี่ยว ซึ่งในสหรัฐอเมริกามีเพียงแค่ในสี่แห่ง ได้แก่ รัฐเนแบรสกา กวม และดีซี
จังหวัดกอร์ส-ดูว์-ซูด

| จังหวัดกอร์ส-ดูว์-ซูด Département de la Corse-du-Sud (ฝรั่งเศส) |
| --- | --- |
จังหวัด
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของจังหวัดกอร์ส-ดูว์-ซูดในประเทศฝรั่งเศส
พิกัด: 41°51′N 9°2′E﻿ / ﻿41.850°N 9.033°E﻿ / 41.850; 9.033
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
แคว้น: กอร์ส
เมืองหลัก: อาฌักซีโย
เมืองรอง: ซาร์แตน
การปกครอง
 • ผู้ว่าการจังหวัด: อาโมรี เดอ แซ็ง-ก็องแต็ง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4,014 ตร.กม. (1,550 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)
 • ทั้งหมด: 157,853 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 96
 • ความหนาแน่น: 39 คน/ตร.กม. (100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
หมายเลขจังหวัด: 2A
เขต: 2
อำเภอ: 11
เทศบาล: 124
เว็บไซต์: www.corse-du-sud.gouv.fr
กอร์ส-ดูว์-ซูด (ฝรั่งเศส: Corse-du-Sud, ออกเสียง: [kɔʁs dy syd] ( ฟังเสียง); คอร์ซิกา: Corsica suttana, ออกเสียง: [ˈkorsiga sutˈtana]; Pumonte [puˈmɔntɛ]; หรือ Pumonti [puˈmɔnti]) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นกอร์ส ประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดกอร์ส-ดูว์-ซูดตั้งตามชื่อเกาะกอร์ส (คอร์ซิกา) ตัวจังหวัดตั้งตอนใต้ของอยู่ทางของเกาะ โดยมีอาฌักซีโยเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 158,507 คน
กอร์ส-ดูว์-ซูดก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1975 เมื่อจังหวัดกอร์สแบ่งออกเป็นโอต-กอร์สและกอร์ส-ดูว์-ซูด
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
| 1968  | 89,566 | —     |
| 1975  | 100,278 | +1.63% |
| 1982  | 108,604 | +1.15% |
| 1990  | 118,808 | +1.13% |
| 1999  | 118,593 | −0.02% |
| 2007  | 139,362 | +2.04% |
| 2012  | 145,429 | +0.86% |
| 2017  | 157,249 | +1.58% |
ที่มา: INSEE
ดูเพิ่ม

แคว้นกอร์ส
หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดกอร์ส-ดูว์-ซูด
(ในภาษาฝรั่งเศส) เว็บไซต์จังหวัด
(ในภาษาอังกฤษ) Corse-du-Sud ที่เว็บไซต์ Curlie
| ด ค กจังหวัดของประเทศฝรั่งเศส |
| --- | --- |
แผ่นดินแม่:  01 แอ็ง  02 แอน  03 อาลีเย  04 อาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์  05 โอตซาลป์  06 อาลป์-มารีตีม  07 อาร์แด็ช  08 อาร์แดน  09 อาเรียฌ  10 โอบ  11 โอด  12 อาแวรง  13 บุช-ดูว์-โรน  14 กาลวาโดส  15 ก็องตาล  16 ชาร็องต์  17 ชาร็องต์-มารีตีม  18 แชร์  19 กอแรซ  2A กอร์ส-ดูว์-ซูด  2B โอต-กอร์ส  21 โกต-ดอร์  22 โกต-ดาร์มอร์  23 เคริซ  24 ดอร์ดอญ  25 ดู  26 โดรม  27 เออร์  28 เออเรลัวร์  29 ฟีนิสแตร์  30 การ์  31 โอต-การอน  32 แฌร์  33 ฌีรงด์  34 เอโร  35 อีเลวีแลน  36 แอ็งดร์  37 แอ็งเดรลัวร์  38 อีแซร์  39 ฌูว์รา  40 ล็องด์  41 ลัวเรแชร์  42 ลัวร์  43 โอต-ลัวร์  44 ลัวรัตล็องติก  45 ลัวแร  46 ล็อต  47 ลอเตการอน  48 ลอแซร์  49 แมเนลัวร์  50 ม็องช์  51 มาร์น  52 โอต-มาร์น  53 มาแยน  54 เมอร์เตมอแซล  55 เมิซ  56 มอร์บีอ็อง  57 มอแซล  58 เนียฟวร์  59 นอร์  60 อวซ  61 ออร์น  62 ปาดกาแล  63 ปุย-เดอ-โดม  64 ปีเรเน-อัตล็องติก  65 โอต-ปีเรเน  66 ปีเรเน-ออรีย็องตาล  67 บา-แร็ง  68 โอ-แร็ง  69 โรน  70 โอต-โซน  71 โซเนลัวร์  72 ซาร์ต  73 ซาวัว  74 โอต-ซาวัว  75 ปารีส  76 แซน-มารีตีม  77 แซเนมาร์น  78 อีฟว์ลีน  79 เดอ-แซฟวร์  80 ซอม  81 ตาร์น  82 ตาร์เนการอน  83 วาร์  84 โวกลูซ  85 ว็องเด  86 เวียน  87 โอต-เวียน  88 โวฌ  89 อียอน  90 แตรีตัวร์เดอแบลฟอร์  91 เอซอน  92 โอดแซน  93 แซน-แซ็ง-เดอนี  94 วาล-เดอ-มาร์น  95 วาล-ดวซ 
โพ้นทะเล:  971 กัวเดอลุป  972 มาร์ตีนิก  973 เฟรนช์เกียนา  974 เรอูว์นียง  976 มายอต 
 หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส แคว้น จังหวัด เมือง เมืองแบ่งตามจังหวัด 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 2  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
กาแร็ล ชาแป็ก

| กาแร็ล ชาแป็ก |
| --- | --- |

เกิด: 9 มกราคม ค.ศ. 1890(1890-01-09) มาแลสวาโตโญวิตแซ โบฮีเมีย จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
เสียชีวิต: 25 ธันวาคม ค.ศ. 1938(1938-12-25) (48 ปี) ปราก สาธารณรัฐเชโกสโลวัก
อาชีพ: นักเขียน
สัญชาติ: เช็ก
ช่วงเวลา: พ.ศ. 2463-2481
ผลงานที่สำคัญ: R.U.R. (พ.ศ. 2463)
คู่สมรส: อ็อลกา ไชนพ์ฟลูโกวา (สมรส พ.ศ. 2478)

ลายมือชื่อ: 
กาแร็ล ชาแป็ก (เช็ก: Karel Čapek, ออกเสียง: [ˈkarɛl ˈt͡ʃapɛk] ( ฟังเสียง); 9 มกราคม พ.ศ. 2433 – 25 ธันวาคม พ.ศ. 2481) เป็นนักเขียนชาวเช็ก ผู้ริเริ่มใช้คำว่า robot ('หุ่นยนต์') ซึ่งปรากฏอยู่ในบทละครเรื่อง R.U.R.
ประวัติ

กาแร็ล ชาแป็ก เกิดที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งในโบฮีเมีย จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันคือประเทศเช็กเกีย) เมื่อ พ.ศ. 2433 เขาเป็นบุตรคนสุดท้องจาก 3 คน ครั้งเป็นวัยรุ่น ชาแป็กสนใจวิชาทัศนศิลป์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งแนวคิดบาศกนิยม เขาเข้าศึกษาระดับมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยชาลส์ที่กรุงปราก และที่ซอร์บอน ประเทศฝรั่งเศส ชาแป็กไม่ได้เข้ารับราชการทหารเมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เนื่องจากปัญหาที่กระดูกสันหลัง หลังสำเร็จการศึกษา เขาทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ และเริ่มเขียนหนังสือร่วมกับโยแซ็ฟ ชาแป็ก ผู้เป็นพี่ชาย ใน พ.ศ. 2463 ชาแป็กตีพิมพ์ R.U.R. (ย่อมาจาก Rossumovi Univerzální Roboti) ซึ่งกล่าวถึงสภาพสังคมที่หุ่นยนต์ทำงานให้มนุษย์ จนหุ่นยนต์มีความรู้สึกนึกคิดและร่วมกันต่อต้านมนุษย์ ความสำคัญของบทละครนี้คือ ชาแป็กใช้คำว่า robot (ซึ่งพี่ชายเป็นผู้บัญญัติ) เรียกหุ่นยนต์เป็นครั้งแรก (โดยหุ่นยนต์ที่ชาแป็กกล่าวถึงนั้นคือแอนดรอยด์ในปัจจุบัน) R.U.R. ได้รับความนิยมอย่างสูง จนแปลไปแล้วกว่า 30 ภาษาทั่วโลก (ในฉบับภาษาอังกฤษใช้ชื่อ Rossum’s Universal Robots)
นอกจากแนววิทยาศาสตร์แล้ว ชาแป็กยังเขียนบทความทางการเมืองอีกด้วย โดยเขามีแนวคิดต่อต้านระบอบนาซีและฟาสซิสต์ เขาปฏิเสธที่จะลี้ภัยในช่วงที่เชโกสโลวาเกียกำลังถูกนาซียึด ด้วยปัญหาสุขภาพ ชาแป็กเสียชีวิตที่ปรากเมื่อ พ.ศ. 2481 จากอาการปอดบวม สิริอายุ 48 ปี
ผลงาน > บทละคร

ค.ศ. 1920 – R.U.R. (Rossumovi univerzální roboti; แปลไทยในชื่อ ห.ส.ร. หุ่นยนต์สากลราวี โดยปราบดา หยุ่น)
ค.ศ. 1921 – Pictures from the Insects' Life (Ze života hmyzu)
ค.ศ. 1922 – The Makropulos Affair (Věc Makropulos)
ค.ศ. 1927 – Adam the Creator (Adam stvořitel)
ค.ศ. 1937 – The White Disease (Bílá nemoc)
ค.ศ. 1938 – The Mother (Matka)
ผลงาน > นวนิยาย

ค.ศ. 1922 – The Absolute at Large (Továrna na absolutno)
ค.ศ. 1922 – Krakatit
ค.ศ. 1933 – Hordubal
ค.ศ. 1934 – Meteor (Povětroň)
ค.ศ. 1934 – An Ordinary Life (Obyčejný život)
ค.ศ. 1936 – War with the Newts (Válka s mloky)
ค.ศ. 1939 – Life and Work of the Composer Foltýn (Život a dílo skladatele Foltýna; ตีพิมพ์หลังเสียชีวิต)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กาแร็ล ชาแป็ก
R.U.R. หุ่นยนต์สากลราวี
บายอน

| บายอน |
| --- | --- |
Subprefecture และเทศบาล

   ธง ตราอาร์ม
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: นูแวลากีแตน
จังหวัด: เรเน-อัตล็องติก
เขต: บายอน
อำเภอ: บายอน-1, 2 และ 3
สหเทศบาล: CA Pays Basque
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020-2026) : Jean-René Etchegaray (UDI)
พื้นที่1: 21.68 ตร.กม. (8.37 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 51,411 คน
 • ความหนาแน่น: 2,400 คน/ตร.กม. (6,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 64102 /64100
สูงจากระดับน้ำทะเล: 0–55 m (0–180 ft)  (avg. 4 m หรือ 13 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
บายอน (ฝรั่งเศส: Bayonne, ออกเสียง: [bajɔn] ( ฟังเสียง); บาสก์: Baiona, ออกเสียง [bai.ona]; อุตซิตา: Baiona, ออกเสียง: [baˈjunɔ]; สเปน: Bayona) เป็นเมืองในจังหวัดปีเรเน-อัตล็องติกในแคว้นอากีแตนในประเทศฝรั่งเศส ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส ตรงปากแม่น้ำแม่น้ำนีฟว์และแม่น้ำอาดูร์ เดิมบายอนเป็นเมืองหลวงของบริเวณเบอาร์น (Béarn)
บายอนเป็นที่ตั้งของมหาวิหารแซ็งต์-มารีแห่งบายอน
ประชากร

ใน ค.ศ. 2017 เทศบาลนี้มีประชากร 51,228 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

City council website (ในภาษาฝรั่งเศส)
Webpage about the citadel and fortifications of the town เก็บถาวร 2008-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
BAIONA in the Bernardo Estornés Lasa – Auñamendi Encyclopedia (Euskomedia Fundazioa) (ในภาษาสเปน)
Jewish Encyclopedia 1906
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่  Pleiades 
อื่น ๆ:  NARA
พระเจ้าการ์ซิอา ซันเชซที่ 1 แห่งปัมโปลนา

| พระเจ้าการ์ซิอา ซันเชซที่ 1 |
| --- | --- |

กษัตริย์แห่งปัมโปลนา
ครองราชย์: ค.ศ. 925–970
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้าซันโชที่ 1 แห่งปัมโปลนา
รัชกาลถัดไป: พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งปัมโปลนา
ประสูติ: ค.ศ. 919
สิ้นพระชนม์: ค.ศ. 970
ฝังพระศพ: ปราสาทนักบุญเอสเตบันเดโย,  บิยามายอร์เดมองฆาร์ดิน
พระมเหสี: อันเดรโกโต กาลินเดซ เตเรซา รามิเรซ
พระบุตร: พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งปัมโปลนา รามิโร กอนซาโล อูร์รากา
ราชวงศ์: ฆีเมเนซ
พระบิดา: พระเจ้าซันโชที่ 1 แห่งปัมโปลนา
พระมารดา: โตดา อัซนาเรซ
พระเจ้าการ์ซิอา ซันเชซที่ 1 (สเปน: García Sánchez I; บาสก์: Gartzea I.a Sanoitz; ค.ศ. 919 – 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 970) เป็นกษัตริย์แห่งนาเฆรา และสืบทอดตำแหน่งกษัตริย์แห่งปัมโปลนาต่อจากพระบิดา ปกครองราชอาณาจักรตั้งแต่ ค.ศ. 925 จนสิ้นพระชนม์ เป็นพระโอรสของพระเจ้าซันโช การ์เซสที่ 1 กษัตริย์แห่งปัมโปลนากับพระราชินีโตดา อัซนาเรซ พระนัดดาหญิงของพระเจ้าฟอร์ตุน การ์เซส
การครองราชย์

ในปี ค.ศ. 923 พระเจ้าซันโช การ์เซสที่ 1 พระบิดาของพระองค์ร่วมมือกับพระเจ้าออร์ดอญโญที่ 2 แห่งเลออนกอบกู้นาเฆรา ลาริโอฆาเมเดีย และลาริโอฆาอัลตากลับคืนมา พระเจ้าซันโช การ์เซสที่ 1 ได้สิทธิ์ในการปกครองราชอาณาจักรนาเฆรา ทำให้กลายเป็นปฐมกษัตริย์ของราชอาณาจักรดังกล่าว
เมื่อพระเจ้าซันโช การ์เซสสิ้นพระชนม์ในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 925 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือการ์ซิอา ซันเชซ พระโอรสวัย 6 พรรษา ภายใต้การคุ้มครองของพระปิตุลา ฆิเมโน การ์เซส ซึ่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 931 ก่อให้เกิดวิกฤตการแย่งชิงสิทธิ์ในการคุ้มครองกษัตริย์ การเข้ามาแทรกแซงของพระมารดา พระราชินีโตดา และการเป็นคนกลางไกล่เกลี่ยของอับดุรเราะห์มานที่ 3 พระภาติยะของพระราชินีโตดา ทำให้สามารถควบคุมสถานการณ์ได้ พระราชินีไปเยี่ยมเยียนกาหลิบผู้เป็นพระภาติยะที่ค่ายกาลาออร์ราในปี ค.ศ. 934 และขอให้กาหลิบยอมรับการ์ซิอา พระโอรสของพระองค์ เป็นกษัตริย์คนใหม่ของปัมโปลนา แลกกับการที่พระองค์สัญญาว่าจะตัดความสัมพันธ์กับราชอาณาจักรอัสตูเรียส ทว่าข้อตกลงกับกาหลิบกอร์โดบาอยู่ได้ไม่นาน
หลังพระเจ้าการ์ซิอา ซันเชซบรรลุนิติภาวะในปี ค.ศ. 933 ทรงอ้างสิทธิ์ในการคุ้มครองอันเดรโกโต กาลินเดซ คู่หมั้นของพระองค์ และบริหารปกครองเคาน์ตีอารากอน จนกระทั่งการแต่งงานถูกประกาศให้เป็นโมฆะในปี ค.ศ. 943 ปีที่ชื่อของเตเรซา รามิเรซ พระมเหสีคนที่สองของพระองค์ ปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรก
การเข้ามาแทรงแซงกิจการด้านการปกครองของพระราชชนนีทำให้ราชอาณาจักรปัมโปลนากลายเป็นรัฐสำคัญของกลุ่มราชอาณาจักรคริสเตียน พี่น้องหญิงสามคนของพระเจ้าการ์ซิอา ซันเชซถูกจับแต่งงานกับกษัตริย์เลออน คือ อูร์รากากับพระเจ้ารามิโรที่ 2, ซันชากับพระเจ้าออร์ดอญโญที่ 2 และโอเนกากับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 5 ด้วยเหตุนี้นาวาร์จึงมีส่วนพัวพันในสงครามกลางเมืองของราชอาณาจักรเลออน เมื่อพระเจ้ารามิโรที่ 2 สิ้นพระชนม์ พระราชินีโตดาได้ช่วยให้ซันโช พระนัดดา ได้ครองบัลลังก์ที่วางอยู่ ต่อมาเมื่อพระเจ้าซันโชถูกเนรเทศโดยออร์ดอญโญผู้เลวร้าย พระนัดดาอีกคนของพระองค์ พระราชชนนีมองหาความช่วยเหลือจากบุคคลที่สาม อับดุรเราะห์มานจึงช่วยซันโช หลานชายของตน กอบกู้บัลลังก์กลับคืนมา
ในปี ค.ศ. 939 พระองค์เข้าร่วมกองทัพผสมที่จัดตั้งขึ้นมาโดยพระเจ้ารามิโรที่ 2 แห่งเลออน, เฟร์นัน กอนซาเลซ และกองทหารอัสตูเรียสและเลออน ซึ่งได้รับชัยชนะครั้งสำคัญเหนืออับดุรเราะห์มานที่ 3 ในสมรภูมิซิมังกัส
ในปี ค.ศ. 961 ทรงมีบทบาทในความขัดแย้งระหว่างเคาน์ตีกัสติยากับราชอาณาจักรเลออน และจับกุมตัวเฟร์นัน กอนซาเลซ เคานต์แห่งกัสติยาได้ ทว่าทรงปฏิเสธที่จะมอบตัวเขาให้ชาวมุสลิม ในปี ค.ศ. 963 ทรงตั้งกลุ่มพันธมิตรคริสเตียนขึ้นมาต่อกรกับอัลฮาเกนที่ 2 แต่ถูกปราบโดยชาวมุสลิม
พระองค์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 970 ร่างของพระองค์ถูกฝังที่หน้ามุขของโบสถ์น้อยนักบุญเอสเตบันในปราสาทมองฆาร์ดิน