stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วงศ์ปลากดทะเล

| วงศ์ปลากดทะเล |
| --- | --- |

รูปปลาในวงศ์ปลากดทะเลไม่ทราบชนิด

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Ariidae Berg, 1958

สกุล
  Amissidens  Amphiarius  Ariopsis  Arius  Aspistor  Bagre  Batrachocephalus  Brustiarius  Carlarius  Cathorops  Cephalocassis  Cinetodus  Cochlefelis  Cryptarius  Doiichthys  Galeichthys  Genidens  Hemiarius  Ketengus  Nedystoma  Nemapteryx  Neoarius  Netuma  Notarius  Osteogeneiosus  Pachyula  Plicofollis  Potamarius  Potamosilurus  Sciades  Tetranesodon 
ชื่อพ้อง
 Tachysuridae smith, 1945
วงศ์ปลากดทะเล หรือ วงศ์ปลาอุก (อังกฤษ: Sea catfishes, Crucifix catfishes, Fork-tailed catfishes) จัดอยู่ในกลุ่มปลาที่มีก้านครีบ ในอันดับปลาหนัง ซึ่งเป็นปลาที่หากินตามพื้นน้ำ โดยมากจะไม่มีเกล็ด มีครีบแข็งที่ก้านครีบอก มีหนวด โดยมากเป็นปลากินซาก ทั้งซากพืช ซากสัตว์ พบทั้งน้ำจืด, น้ำเค็ม และน้ำกร่อย ทั่วเขตอบอุ่นของโลก ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Ariidae (/อา-รี-อาย-ดี้/)
สำหรับปลาในวงศ์นี้  เป็นปลาที่อาศัยในบริเวณน้ำกร่อย เช่น ปากแม่น้ำ และในทะเล ส่วนมากมีรูปร่างคล้ายปลาสวายแต่มีส่วนหัวที่โตกว่าและแบนราบเล็กน้อย ครีบหลังยกสูงมีก้านแข็งคมเช่นเดียวกับครีบอก ครีบไขมันใหญ่ ครีบก้นสั้น ครีบหางเว้าลึก มีหนวด 1-3 คู่รอบปาก บนเพดานมีฟันเป็นแถบแข็งรูปกลมรี
โดยการแพร่พันธุ์ ตัวผู้จะอมไข่ไว้ในปาก รอจนกว่าไข่จะฟักเป็นตัว โดยหลังจากการผสมพันธุ์ภายนอกแล้วตัวเมียจะใช้ครีบก้นที่มีขนาดใหญ่และหนากว่าตัวผู้อุ้มไข่ไว้แล้วให้ตัวผู้มารับไป ไข่มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางตั้งแต่ 0.5-1 เซนติเมตร แล้วแต่ชนิด
กระจายพันธุ์ทั่วเขตร้อนของโลก พบในประเทศไทยประมาณ 20 ชนิด เช่น ปลาริวกิว หรือปลาลู่ทู (Arius thalassinus) และพบในน้ำจืดราว 10 ชนิด เช่น ปลากดหัวโต (Ketengus typus), ปลาอุก (Cephalocassis borneensis), ปลาอุกจุดดำ (Arius maculatus), ปลาอุกหัวกบ (Batrachocephalus mino) และ ปลากดหัวผาน (Hemiarius verrucosus) เป็นต้น
จินตภาพของกะโหลกปลากดทะเล (ขวา) ที่มองเห็นเป็นรูปพระเยซูตรึงกางเขน (ซ้าย)
โดยมากปลาในวงศ์นี้ จะถูกเรียกรวมกันว่า "อุก" เนื่องจากเมื่อถูกจับพ้นน้ำได้แล้วจะส่งเสียงร้องได้ โดยส่งเสียงว่า "อุก อุก"
นอกจากนี้แล้ว ในมุมมองของชาวตะวันตก เมื่อมองกะโหลกของปลาในวงศ์นี้ซึ่งเป็นกระดูกแข็ง ก่อให้เกิดเป็นจินตภาพเห็นภาพมีคนหรือพระเยซูตรึงกางเขนอยู่ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญในภาษาอังกฤษที่ว่า "Crucifix catfish"
แหล่งข้อมูลอื่น

The catfish family Ariidae
วงศ์ปลากะพงขาว

| วงศ์ปลากะพงขาว |
| --- | --- |

ปลากะพงขาว (Lates calcarifer)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
อันดับย่อย:: Percoidei
วงศ์:: Latidae Jordan, 1888

สกุล
 Hypopterus Gill, 1861  Lates Cuvier, 1828  Psammoperca Richardson, 1848
วงศ์ปลากะพงขาว (อังกฤษ: Perch) วงศ์ปลาวงศ์หนึ่ง เป็นปลากินเนื้อในอันดับ Perciformes พบได้ทั้งในน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล พบกระจายในภูมิภาคเขตร้อนตั้งแต่ทวีปแอฟริกาจนถึงทวีปเอเชีย ทั้งในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ใช้ชื่อวงศ์ว่า Latidae (/เลท-ที-เด-อา/)
มีทั้งหมด 11 ชนิด ใน 3 สกุล ได้แก่
Hypopterus
Lates
Psammoperca
มีลักษณะร่วม คือ ปากยาวสามารถยืดหดได้ จะงอยปากค่อนข้างยาวและแหลม นัยน์ตาโต ปากกว้างยืดหดได้ มุมปากอยู่เลยไปทางหลังนัยน์ตา ฟันเป็นฟันเขี้ยวอยู่บนขากรรไกรบนและล่าง ขอบกระดูกแก้มเป็นหนามแหลม ขอบกระดูกกระพุ้งเหงือกแข็งและคม คอดหางมีขนาดใหญ่และแข็งแรง เกล็ดใหญ่มีลักษณะสากมือ ปลาชนิดที่ใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ คือ ปลากะพงแม่น้ำไนล์ (Lates niloticus) ที่พบในแม่น้ำและทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ในทวีปแอฟริกา
เป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญมาก โดยใช้บริโภคเป็นอาหารมาช้านาน เช่น ปลากะพงขาว (L. calcarifer) เป็นต้น
ซึ่งในบางข้อมูล ได้จัดให้วงศ์นี้เป็นวงศ์ย่อยของ วงศ์ Centropomidae โดยใช้ชื่อวงศ์ว่า Latinae
ดูเพิ่ม

Centropomidae
วงศ์ปลากราย

| วงศ์ปลากราย |
| --- | --- |

ปลากราย (Chitala ornata)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Osteoglossiformes
วงศ์:: Notopteridae Bleeker, 1859
สปีชีส์:: ดูในรายละเอียด

สกุล
 Notopterus  Chitala  Papyrocranus  Xenomystus
วงศ์ปลากราย (อังกฤษ: Featherback fish, Knife fish) เป็นปลากระดูกแข็งน้ำจืดที่อยู่ในอันดับ Osteoglossiformes คือ ปลาที่มีกระดูกแข็งบริเวณส่วนหัวและลิ้น อันเป็นอันดับเดียวกับปลาในวงศ์ปลาตะพัดและปลาไหลผีอะบาอะบา ใช้ชื่อวงศ์ว่า Notopteridae (มาจากภาษากรีกคำว่า noton หมายถึง "หลัง" และ pteron หมายถึง "ครีบ")
เป็นปลาน้ำจืด มีรูปร่างแบนด้านข้างมาก และเรียวไปทางด้านท้าย ครีบหลังเล็ก ครีบก้นและครีบหางยาวติดกัน จึงใช้ครีบก้นที่ยาวติดกันนี้โบกพริ้วในเวลาว่ายน้ำ ครีบท้องมีขนาดเล็กมาก ปากกว้าง เกล็ดเป็นแบบขอบบางเรียบ  และมีขนาดเล็กละเอียด  บางครั้งอาจจะขึ้นมาผิวน้ำเพื่อฮุบอากาศโดยไม่ต้องผ่านซี่กรองเหงือกเหมือนเช่นปลาทั่วไปอื่น ๆ เนื่องจากเป็นปลาที่มีอวัยวะพิเศษพัฒนามาจากถุงลมใช้ในการหายใจได้โดยตรง  เป็นปลากินเนื้อที่ออกหากินในเวลากลางคืน
มีจุดเด่นคือ ครีบก้นที่ต่อกับครีบหาง มีก้านครีบทั้งหมด 85-141 ก้าน เป็นครีบที่ปลาในวงศ์นี้ใช้ในการว่ายน้ำมากที่สุด ไม่ว่าจะเคลื่อนที่ไปทิศทางใด ส่วนที่อยู่เหนือครีบก้นขึ้นไปจะเป็นกล้ามเนื้อหนาทำหน้าที่เช่นเดียวกับครีบก้น ซึ่งส่วนของกล้ามเนื้อตรงนี้ มีชื่อเรียกกันในภาษาพูดว่า "เชิงปลากราย" จัดเป็นส่วนที่มีรสชาติอร่อยมาก
พฤติกรรมเมื่อวางไข่ตัวผู้และตัวเมียช่วยกันดูแลไข่ ไข่เป็นก้อนสีขาวทึบ ติดเป็นกลุ่มกับวัสดุใต้น้ำเช่นตอไม้หรือเสาสะพาน เลี้ยงดูลูกจนโต
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปแอฟริกา, เอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีทั้งสิ้น 4 สกุล  10 ชนิด  ได้แก่
การจำแนก

สกุล Chitala มี 6 ชนิด
Chitala blanci
Chitala borneensis
Chitala chitala
Chitala hypselonotus
Chitala lopis
Chitala ornata
สกุล Notopterus มีชนิดเดียว
Notopterus notopterus
สกุล Xenomystus มีชนิดเดียว
Xenomystus nigri
สกุล Papyrocranus มี 2 ชนิด
Papyrocranus  afer
Papyrocranus congoensis
สำหรับในประเทศไทยพบทั้งสิ้น 4 ชนิด (4 ชนิดแรกในด้านบน) โดยในภาษาไทยมักจะเรียกรวม ๆ กันทั้งหมดว่า  "ปลาตอง"
วงศ์ปลางวงช้าง

| วงศ์ปลางวงช้าง |
| --- | --- |

ปลางวงช้างจมูกยาว (Gnathonemus petersii)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Osteoglossiformes
วงศ์:: Mormyridae Bonaparte, 1832

วงศ์ย่อย
 Mormyrinae   Petrocephalinae

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
วงศ์ปลางวงช้าง (อังกฤษ: Elephantfish, Freshwater elephantfish, Mormyrid) วงศ์ปลาในชั้นปลากระดูกแข็งจำพวกหนึ่ง  อยู่ในอันดับปลาลิ้นกระดูก (Osteoglossiformes) ซึ่งเป็นอันดับร่วมกับปลาตะพัดหรือปลาอะโรวาน่า และปลาอะราไพม่าหรือปลาช่อนอเมซอน รวมทั้งปลากรายด้วย ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Mormyridae
พบเฉพาะในทวีปแอฟริกา มีทั้งหมด 18 สกุล และหลายชนิด จนถึงปัจจุบันพบกว่า 200 ชนิด มีลักษณะสำคัญคือ เป็นปลาที่มีรูปร่างแบนข้างและเพรียวยาว ข้อหางคอดเล็ก ครีบหางเล็กและสั้น ครีบหลังยาวและต่อติดกันเป็นแผง ส่วนหัวกลมมนอย่างเห็นได้ชัด ส่วนมากเล็กและงุ้มลง ในบางสกุลและบางสายพันธุ์ ปากมีลักษณะยื่นยาวออกมาคล้ายงวงช้าง จึงทำให้เป็นที่มาชื่อสามัญ ตามีขนาดเล็ก  สีลำตัวมักมีสีดำหรือสีน้ำตาลเทาหรือสีเทา
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินตามพื้นท้องน้ำ อาหารได้แก่ ลูกปลาและลูกกุ้งขนาดเล็ก รวมทั้งสิ่งมีชีวิตหน้าดินเล็ก ๆ  ขนาดเล็กสุดเพียง 5 เซนติเมตร ใหญ่สุด คือ Mormyrops anguilloides  ที่มีขนาด 1.5 เมตร เป็นปลาที่มีความสามารถพิเศษคือ สามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อน ๆ ได้ เพื่อช่วยในการนำทาง, หาอาหาร และติดต่อสื่อสารกันเองด้วยนอกจากประสาทสัมผัสที่บริเวณปากที่ยื่นยาวออกมา
ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ได้ทำการศึกษาแล้วพบว่า ปลาในวงศ์นี้มีน้ำหนักของสมองเมื่อเทียบกับน้ำหนักตัวแล้วเทียบเท่ากับน้ำหนักสมองของมนุษย์เลยทีเดียว นับได้ว่าเป็นปลาที่มีความเฉลียวฉลาดมากทีเดียว
มีความสำคัญ คือ นิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงามในหลายชนิด และใช้บริโภคเป็นอาหารพื้นเมืองในปลาที่มีขนาดใหญ่
วงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย

| วงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย |
| --- | --- |
วงออร์เคสตรา

ชื่อต้นฉบับ: Thailand Philharmonic Orchestra
ชื่อเล่น: TPO
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2548 (อายุ 19 ปี)
ที่ตั้ง: อำเภอพุทธมณฑล, จังหวัดนครปฐม
ฮอลล์หลัก: มหิดลสิทธาคาร วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล
วาทยกรเอก: กุดนี่ อีเมลสัน
ผู้อำนวยการ: สุกรี เจริญสุข
เว็บไซต์: www.thailandphil.com

วงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย (อังกฤษ: Thailand Philharmonic Orchestra; TPO) เป็นวงออร์เคสตราที่ได้ก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดตั้งวงซิมโฟนิคมืออาชีพขึ้นในประเทศไทย
ประวัติ

วงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทยได้จัดตั้งขึ้นที่วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล เพื่อใช้บรรเลงรับในงานศิลปวัฒนธรรมระดับชาติและในกิจกรรมระดับนานาชาติ ตลอดจนสร้างคุณค่า รสนิยม พัฒนาศิลปวัฒนธรรม และรสนิยมของคนในชาติ ในด้านสังคม เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต พัฒนาฝีมือนักดนตรีของไทย คนในสังคมไทย สร้างความคิดสร้างสรรค์ จินตนาการ และพัฒนาศักยภาพทางสมองของคนไทยโดยอาศัยดนตรี เพื่อถ่วงดุลการค้า ในการนำเข้านักดนตรี นักแสดง และวงดนตรีจากต่างประเทศ เปิดประเทศไทยเข้าสู่โลกใหม่ ในฐานะประเทศที่มีประชาคมได้รับการศึกษา มีฐานะทางเศรษฐกิจ และเป็นประเทศที่มีวัฒนธรรม สามารถที่จะพัฒนาอุตสาหกรรมดนตรีภายในประเทศ
ในด้านศักยภาพของมนุษย์ เพื่อพัฒนาศักยภาพความสามารถทางดนตรีของคนไทย ให้งอกงามสู่เป้าหมายสูงสุดของอาชีพ เพื่อใช้ศักยภาพ ผลงานภายในประเทศ และพัฒนาศักยภาพดนตรีส่งออกที่เหลือไว้ขายศักยภาพและความเป็นเลิศด้านดนตรีให้กับนานาชาติ เพราะศักยภาพและความเป็นเลิศด้านดนตรีเป็นทรัพยากรในตัวมนุษย์ ซึ่งหากยิ่งใช้ศักยภาพก็จะยิ่งมีขึ้น นอกจากนี้การจัดตั้งวงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย ก็เพื่อสร้างเป้าหมายสูงสุดของการศึกษาดนตรีและอาชีพดนตรี เพื่อให้นักเรียนดนตรี คนรุ่นต่อไป และนักดนตรีอาชีพ ได้มีเป้าหมายที่ชัดเจน มีหลักชัย และมีความภาคภูมิใจในอาชีพ
นักดนตรีของวงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย ประกอบด้วยอาจารย์ นักเรียน นักศึกษา ของวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นหลัก ขณะเดียวกันก็เปิดโอกาสให้นักดนตรีที่มีความสามารถจากภายนอกเข้าร่วมด้วย วงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย บริหารจัดการ ดูแลรับผิดชอบ และดำเนินงาน โดยวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ โดยมี รศ.ดร.สุกรี เจริญสุข เป็นผู้อำนวยการวงดนตรี ทั้งนี้ได้รับการสนับสนุนงบประมาณครึ่งหนึ่งจากรัฐบาล ส่วนงบประมาณอีกครึ่งหนึ่งเป็นความรับผิดชอบโดยวิทยาลัย สถานที่ฝึกซ้อมหรือสถานที่แสดงของวงนั้น ทางวิทยาลัยได้สร้างหอแสดงดนตรีขึ้นโดยเฉพาะ ขนาด 353 ที่นั่ง มีเวทีกว้างสำหรับวงดนตรีขนาดใหญ่ มีระบบเสียงที่สมบูรณ์ มีเก้าอี้นั่งที่สบาย สามารถบันทึกเสียงระหว่างการฝึกซ้อมหรือบันทึกเสียงในการบรรเลงได้
เป้าหมาย

เป้าหมายของวงคือ เพื่อให้เป็นวงดนตรีของชาติ มีผลงานในระดับนานาชาติ สามารถเดินทางไปแสดงในนานาประเทศได้ โดยมีผู้ควบคุมวงดนตรีรับเชิญและนักดนตรีรับเชิญ (นักเดี่ยว) ในระดับนานาชาติเดินทางมาร่วมแสดง เพื่อการพัฒนาวงให้มีศักยภาพระดับนานาชาติ
โอเปร่าเรื่องแรก

ปี พ.ศ. 2550 นับเป็นปีสำคัญทางประวัติศาสตร์ของวงการโอเปร่าโลก เนื่องจากเป็นปีที่ครบรอบ 400 ปีแห่งการกำเนิดของ L'Orfeo โอเปร่าของ Monteverdi ในโอกาสนี้ ทางวง TPO ได้จัดการแสดงโอเปร่าเรื่องนี้ในวันที่ 11 และ 12 พฤษภาคม 2550 โดยมี Manuel Ludgenhorst มาทำหน้าที่เป็นผู้กำกับการแสดง มีศิลปินรับเชิญจากเยอรมนีมาร่วมในการแสดงโเปร่าครั้งแรกของTPO นี้เป็นจำนวนมาก
บันทึกเพลงเกียรติยศ

เมื่อวันที่ 16-17 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 วงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย โดยมี Gudni Emilsson เป็นผู้อำนวยเพลงได้ทำการบันทึกเสียง ชุด "เพลงเกียรติยศ" โดยมีธนาคารแห่งประเทศไทยเป็นผู้สนับสนุน บทเพลงที่บันทึกเรียบเรียงเสียงประสานโดย ร้อยเอกประทีป สุพรรณโรจน์ ได้แก่ เพลงสำคัญของแผ่นดิน (เพลงชาติ เพลงสรรเสริญพระบารมี เพลงมหาฤกษ์ มหาชัย สดุดีมหาราชา ภูมิแผ่นดินนวมินทร์มหาราชา) เพลงมาร์ช ได้แก่ ทหารของชาติ กราวกีฬา มาร์ชสี่เหล่า มาร์ชเยาวชน สยามานุสติ มาร์ชบริพัตร และ Gaudeamus Igitur (รวมพลัง) ที่พิเศษก็คือ คุณเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ได้ให้เกียรติเป็นผู้ประพันธ์เนื้อเพลงมหาชัย ในการบันทึกเสียงครั้งนี้ มีการขับร้องประกอบการบรรเลงโดยคณะนักร้องประสานเสียง 60 คน ยกเว้นเพลงมหาฤกษ์กับเพลงมาร์ชบริพัตรที่บรรเลงโดยวงออเครสตราล้วน ๆ การบันทึกเสียงครั้งนี้มีคุณ Hrolfur Vagnsson เป็น Sound Engineer
ที่ตั้ง

วงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย 25/25 วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล ถนนพุทธมณฑลสาย 4 ตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม 73170
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ Thailand Philharmonic Orchestra
วงศ์นกร่อนทะเล

| นกร่อนทะเล |
| --- | --- |

นกร่อนทะเลหางแดง (P. rubricauda)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
ชั้นฐาน:: Neognathae
อันดับใหญ่:: Neoaves
อันดับ:: Phaethontiformes
วงศ์:: Phaethontidae Brandt, 1840
สกุล:: Phaethon Linnaeus, 1758

ชนิด
 Phaethon aethereus Linnaeus, 1758  Phaethon lepturus Daudin, 1802  Phaethon rubricauda Boddaert, 1783
นกร่อนทะเล (อังกฤษ: Tropicbird) เป็นวงศ์ของนกทะเลที่หากินบนผิวน้ำในมหาสมุทรเขตร้อน ปัจจุบันจัดอยู่ในอันดับกระทุง (Pelecaniformes) (บ้างก็จัดให้อยู่ในอันดับของตัวเองต่างหาก คือ Phaethontiformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Phaethontidae
ความสัมพันธุ์กับนกชนิดอื่นยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่พบว่ามันไม่มีญาติใกล้ชิดอื่นอีก มี 3 ชนิด สกุลเดียวเท่านั้น คือ Phaethonชุดขนส่วนมากเป็นสีขาว มีขนหางยาว ขาและเท้าเล็ก
ลักษณะ

นกร่อนทะเลมีขนาดตั้งแต่ 76 เซนติเมตร ถึง 102 เซนติเมตร ช่วงปีกยาว 94 เซนติเมตร ถึง 112 เซนติเมตร ชุดขนส่วนใหญ่เป็นสีขาว มีขนตรงกลางหางยาว ทั้งสามชนิดต่างกันที่แต้มสีดำบนหน้า หลัง และปีก ปากใหญ่ แข็งแรง โค้งลงเล็กน้อย หัวใหญ่ คอสั้นหนา มีเท้าแบบพัดเต็ม (แผ่นพังผืดขึงติดต่อกันทั้ง 4 นิ้ว) ขาอยู่ด้านหลังไกลจากลำตัว ทำให้มันเดินไม่ได้ ดังนั้นการเคลื่อนที่บนบกมันทำได้เพียงดันตัวเองไปข้างหน้าด้วยเท้า
เสียงร้องของนกร่อนทะเลโดยทั่วไปจะดัง แหลม โหยหวน แต่แกรกกราก หรือเสียงแตก  บ่อยครั้งที่ร้องเป็นชุดอย่างรวดเร็วเมื่อบินที่โคโลนี
แหล่งข้อมูลอื่น

Tropicbird Identification เก็บถาวร 2008-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Don Roberson
Tropicbird Photos เก็บถาวร 2006-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Brian Patteson
Tropicbird videos on the Internet Bird Collection
นกร่อนทะเลหางแดงที่มิดเวย์อะทอลล์
วงศ์นกตะขาบ

| วงศ์นกตะขาบ |
| --- | --- |

นกตะขาบทุ่ง (Coracias benghalensis) เป็นชนิดประจำถิ่นในประเทศไทย (ในภาพ) พบที่อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Coraciiformes
วงศ์:: Coraciidae Rafinesque, 1815

สกุล
 Coracias Linnaeus, 1758  Eurystomus Vieillot, 1816 
นกตะขาบ หรือ นกขาบ (อังกฤษ: Roller) เป็นนกในวงศ์หนึ่ง ที่อยู่ในอันดับนกตะขาบ (Coraciiformes) ซึ่งร่วมด้วยนกกะรางหัวขวาน (Upupidae), นกกระเต็น (Alcedinidae), นกจาบคา (Meropidae), นกเงือก (Bucerotidae) สำหรับนกตะขาบจัดอยู่ในวงศ์ Coraciidae
นกตะขาบเป็นที่บินได้เก่งมาก ลำตัวอวบอ้วน หัวโต ปากหนาใหญ่ ลำตัวขนาดพอ ๆ กับอีกา ส่วนใหญ่ลำตัวมีสีม่วงหรือน้ำเงินคล้ำ ชอบเกาะนิ่งตามที่โล่ง ๆ เช่น ทุ่งหญ้า, ทุ่งนา เพื่อมองหาเหยื่อซึ่งได้แก่ แมลงขนาดใหญ่, กิ้งก่า และสัตว์เล็ก ๆ เมื่อพบจะบินออกไปจับอย่างรวดเร็ว ทั้งพุ่งลงไปที่พื้นดินและบินไล่จับกลางอากาศ ชอบบินร่อนฉวัดเฉวียนเสมอ ทำรังในโพรงไม้หรือซอกหิน
วางไข่ครั้งละ 2-4 ฟอง ใช้เวลาฟักเป็นตัว 17-20 วัน ลูกนกใช้เวลาประมาณ 30 วันอาศัยอยู่ในรัง โดยในบางชนิด เมื่อโตแล้วแยกออกไปสร้างรังต่างหาก ยังมีพฤติกรรมกลับมาช่วยพ่อแม่ที่ให้กำเนิด เลี้ยงดูลูกนกที่เกิดใหม่ด้วย ดังนั้น ในรังบางครอกจะมีลูกนกที่เป็นเครือญาติกันเกิดพร้อม ๆ กัน
แพร่กระจายพันธุ์ในซีกโลกเก่า ได้แก่ ทวีปเอเชีย, แอฟริกา และยุโรป พบทั้งหมด 12 ชนิด ใน 2 สกุล สำหรับในประเทศไทยพบ 2 ชนิด
การจำแนก

ความสัมพันธ์ทางสายวิวัฒนาการในวงศ์นกตะขาบ (Coraciidae) จากการศึกษาระดับโมเลกุลที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2018 โดยอูลฟ์ โยฮันสัน และยังระบุว่า 2 ชนิดย่อยของนกตะขาบดง (Eurystomus orientalis) เป็นญาติใกล้ชิดของ Eurystomus azureus มากกว่านกตะขาบดงเอง ซึ่งปัจจุบันยังไม่มีข้อสรุป
การจำแนก > สกุล

วงศ์นกตะขาบ ประกอบด้วย 2 สกุล ดังนี้
| สกุล | ภาพ | ชนิด (เฉพาะที่ดำรงพันธุ์อยู่) | สถานะ |
| --- | --- | --- | --- |
| Coracias Linnaeus, 1758 สกุลนกตะขาบทุ่ง |  | นกตะขาบปีกม่วง (Coracias temminckii) |  |
| Coracias Linnaeus, 1758 สกุลนกตะขาบทุ่ง |  | นกตะขาบทุ่ง (Coracias affinis) | นกประจำถิ่นของประเทศไทย แยกออกจาก Coracias benghalensis |
| Coracias Linnaeus, 1758 สกุลนกตะขาบทุ่ง |  | นกตะขาบอินเดีย (Coracias benghalensis) |  |
| Coracias Linnaeus, 1758 สกุลนกตะขาบทุ่ง |  | นกตะขาบยุโรป (Coracias garrulus) |  |
| Coracias Linnaeus, 1758 สกุลนกตะขาบทุ่ง |  | นกตะขาบทุ่งเซเนกัล (Coracias abyssinicus) |  |
| Coracias Linnaeus, 1758 สกุลนกตะขาบทุ่ง |  | นกตะขาบทุ่งอกสีม่วง (Coracias caudatus) |  |
| Coracias Linnaeus, 1758 สกุลนกตะขาบทุ่ง |  | นกตะขาบม่วง (Coracias naevius) |  |
| Coracias Linnaeus, 1758 สกุลนกตะขาบทุ่ง |  | นกตะขาบทุ่งหางบ่วง (Coracias spatulatus) |  |
| Coracias Linnaeus, 1758 สกุลนกตะขาบทุ่ง |  | นกตะขาบหัวหงอก (Coracias cyanogaster) |  |
| Eurystomus Vieillot, 1816 สกุลนกตะขาบดง |  | นกตะขาบดงคอฟ้า (Eurystomus gularis) |  |
| Eurystomus Vieillot, 1816 สกุลนกตะขาบดง |  | นกตะขาบดงปากกว้าง (Eurystomus glaucurus) |  |
| Eurystomus Vieillot, 1816 สกุลนกตะขาบดง |  (ด้านหลัง) | นกตะขาบดงสีคราม (Eurystomus azureus) |  |
| Eurystomus Vieillot, 1816 สกุลนกตะขาบดง |  | นกตะขาบดง (Eurystomus orientalis) | นกประจำถิ่นของประเทศไทย |
วงศ์ปลากะแมะ

| วงศ์ปลากะแมะ |
| --- | --- |

ชนิด C. chaca

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์ใหญ่:: Siluroidea
วงศ์:: Chacidae Bleeker,  1858
สกุล:: Chaca Gray, 1831

ชนิด
 Chaca bankanensis (Bleeker, 1852)  Chaca burmensis (Brown & Ferraris, 1988)  Chaca chaca (Hamilton, 1822)  Chaca serica Ng & Kottelat, 2012
วงศ์ปลากะแมะ (อังกฤษ: Chaca, Squarehead catfish, Frogmouth catfish, Angler catfish) เป็นวงศ์ปลาในอันดับปลาหนัง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Chacidae (/ชา-คิ-ดี้/)
มีรูปร่างแปลกอย่างเห็นได้ชัด มีส่วนหัวที่แบนราบ ปากกว้าง ตาเล็ก ครีบหลังสั้นมีก้านครีบเดี่ยว 1 ก้าน และก้านครีบแขนง 3-4 ก้าน ครีบท้องใหญ่แล ครีบหางแผ่กว้างปลายหางยกขึ้น เห็นสะดุดตา ครีบก้นสั้นประมาณ 8-10 ครีบ ไม่มีก้านครีบแข็ง ผิวหนังย่นและมีตุ่มขนาดต่างๆ เป็นติ่งหนังอยู่โดยรอบ โดยเฉพาะบริเวณปาก เพื่อหลอกล่อเหยื่อ ตัวมีสีน้ำตาลแดงหรือน้ำตาลคล้ำ  มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณไม่เกิน 20 เซนติเมตร
อาศัยอยู่ในน้ำที่มีค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ประมาณ 6.5-8.0  ในป่าพรุ พบตั้งแต่อินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
มักกบดานอยู่นิ่ง ๆ กับพื้น เพื่อดักรออาหารได้แก่ ลูกปลาและลูกกุ้งขนาดเล็ก
มีทั้งหมด 1 สกุล คือ Chaca (/ชา-คา/) แบ่งออกได้เป็น  4 ชนิด ได้แก่
ปลากะแมะ (Chaca bankanensis)
ปลากะแมะพม่า (Chaca burmensis) เป็นชนิดที่หายากที่สุด พบในป่าพรุในประเทศพม่าเท่านั้น
ปลากะแมะอินเดีย (Chaca chaca) พบที่อินเดีย มีลำตัวที่ป้อมสั้นที่สุด มีผิวที่ขรุขระมากกว่าชนิดอื่น ๆ ปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ปลากะแมะบอร์เนียว (Chaca serica) เป็นชนิดที่ค้นพบใหม่ล่าสุด พบบนตอนใต้ของเกาะบอร์เนียว
ซึ่งคำว่า "Chaca" ซึ่งเป็นทั้งชื่อของวงศ์และสกุลนั้น มาจากเสียงของปลากะแมะอินเดีย ที่ถูกจับขึ้นมาพ้นน้ำแล้วทำเสียงว่า "Chaca" ซึ่งเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่ทำแบบนี้ได้
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Chaca ที่วิกิสปีชีส์
วงศ์ปลาขี้ตังเบ็ด

| วงศ์ปลาขี้ตังเบ็ด ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: เทอร์เทียรี-ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ปลาขี้ตังเบ็ดฟ้า (Paracanthurus hepatus) เป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Paracanthurus

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
อันดับย่อย:: Acanthuroidei
วงศ์:: Acanthuridae

สกุล
 Acanthurus   Ctenochaetus   Naso    Paracanthurus   Prionurus   Zebrasoma
วงศ์ปลาขี้ตังเบ็ด (อังกฤษ: Surgeonfish, Tang, Lancetfish, Unicornfish) เป็นวงศ์ของปลาทะเลวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Acanthuridae ในอันดับปลากะพง (Perciformes)
มีรูปร่างโดยรวม คือ มีลำตัวสั้นหรือค่อนข้างยาวรูปไข่ ด้านข้างแบน ส่วนหลังและส่วนท้องโค้งเล็กน้อย เกล็ดมีขนาดเล็กมากเป็นแบบบางเรียบ มีก้านครีบที่โคนหางสามารถขยับได้ ปากมีขนาดเล็ก มีฟันแบบฟันตัดเพียงแถวเดียว ไม่มีฟันที่เพดานปาก จะงอยปากไม่มีลักษณะเป็นท่อสั้น ครีบหลังมีก้านครีบแข็ง 4-9 ก้าน ไม่แยกจากครีบอ่อน ครีบก้นมีก้านครีบแข็ง 2-3 ก้าน เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์ ครีบหางตัดตรงหรือเว้าแบบพระจันทร์เสี้ยว เกล็ดบนลำตัวบางครั้งพบว่าค่อนข้างหยาบ ในขณะที่อายุยังน้อยไม่มีเกล็ด  ลักษณะเด่นของปลาในวงศ์นี้ คือ มีเกล็ดที่พัฒนาบริเวณส่วนโคนหางและครีบหางที่มีขนาดเล็กแต่แหลมคมมาก ใช้สำหรับป้องกันตัวและเป็นที่มาของชื่อเรียก และเป็นส่วนสำคัญในการอนุกรมวิธาน กินสาหร่าย และหญ้าทะเลที่ขึ้นอยู่บนหิน และปะการังเป็นอาหาร หรือบางชนิดกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กเป็นอาหาร  ส่วนใหญ่มีสีสันที่สวยสดงดงาม
มีทั้งหมด 6 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 83 ชนิด มีขนาดโดยเฉลี่ยทั่วไป 15-40 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม กระจายพันธุ์อยู่ในแนวปะการังเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

Family Acanthuridae - Surgeonfishes, tangs, unicornfishes (อังกฤษ)
วงศ์ปลากุเรา

| วงศ์ปลากุเรา |
| --- | --- |

ปลาหนวดพราหมณ์หนวด 14 เส้น (Polynemus multifilis) ที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
อันดับย่อย:: Percoidei
วงศ์ใหญ่:: Percoidea
วงศ์:: Polynemidae

สกุล
 Eleutheronema   Filimanus   Galeoides   Leptomelanosoma   Parapolynemus   Pentanemus   Polydactylus   Polynemus 
วงศ์ปลากุเรา (อังกฤษ: Threadfins) เป็นวงศ์ปลาในอันดับ Perciformes ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Polynemidae (/โพ-ลี-นี-มิ-ดี/)
มีรูปร่างทั่วไปเป็นทรงกระบอก ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย หัวและจะงอยปากทู่ ปากกว้างอยู่ด้านล่างของจะงอยปาก ตาเล็กอยู่ตอนปลายของหัวและมีเยื่อไขมันบาง ๆ คลุม ครีบหลังแบ่งเป็น 2 ตอนอยู่ห่างกัน ตอนแรกเป็นก้านแข็งสั้น ตอนท้ายเป็นก้านอ่อน ครีบหางเว้าลึก ครีบอกแบ่งเป็น 2 ส่วน ส่วนบนเป็นครีบยาวแหลม ส่วนล่างเป็นเส้นยาวแยกออกเป็นเส้นตั้งแต่ 4 - 14 เส้น มีความยาวแล้วแต่ชนิด  เกล็ดเป็นแบบสากมีขนาดเล็กละเอียด
เป็นปลากินเนื้อ โดยกินกุ้ง, ปลา หาเหยื่อและสัมผัสได้ด้วยครีบอกที่เป็นเส้น มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ พบในเขตอบอุ่นทั่วโลก โดยมากเป็นปลาทะเล พบในน้ำกร่อยและน้ำจืดเพียงไม่กี่ชนิด มีทั้งหมด 8 สกุล 38 ชนิด มีขนาดใหญ่สุดได้ถึง 2 เมตร คือ ปลากุเราแอฟริกา (Polydactylus quadrifilis) พบในประเทศไทยประมาณ 10 ชนิด เช่น ปลากุเรา 4 หนวด (Eleutheronema tetradactylum) เป็นต้น  แต่มีเพียง 3 ชนิดเท่านั้นที่พบในน้ำจืด คือ ปลาหนวดพราหมณ์หนวด 7 เส้น (Polynemus paradiseus), ปลาหนวดพราหมณ์ทอง (P. melanochir) และ ปลาหนวดพราหมณ์หนวด 14 เส้น (P. multifilis) นอกจากนี้แล้วยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย สำหรับปลาที่พบในน้ำจืด
แหล่งข้อมูลอื่น

จาก Fishbase.org
ยานพาหนะเคลื่อนที่ทหารราบ

ATF Dingo ของกองทัพบกเยอรมันเป็นยานพาหนะเคลื่อนที่ทหารราบที่ได้รับการปกป้องอย่างดีซึ่งใช้โดยกองกำลังติดอาวุธของยุโรปหลายแห่ง
ยานพาหนะเคลื่อนที่ทหารราบ (อังกฤษ: infantry mobility vehicle: IMV) คือรถลำเลียงพลหุ้มเกราะล้อยาง (APC) ที่ทำหน้าที่เป็นรถตรวจตรา, ลาดตระเวน หรือรักษาความปลอดภัยทางทหาร ตัวอย่างเช่น เฟิร์สวิน, ATF Dingo, Iveco LMV, Oshkosh M-ATV, AMZ Dzik, AMZ Tur, Mungo ESK และ Bushmaster IMV คำนี้ยังใช้กับรถหุ้มเกราะต้านทานทุ่นระเบิดและซุ่มโจมตี (MRAP) ได้ด้วย
ยานพาหนะเคลื่อนที่ทหารราบได้รับการพัฒนาขึ้นเพื่อรับมือกับภัยคุกคามจากสงครามสมัยใหม่ โดยเน้นที่การปกป้องลูกเรือและการต้านทานทุ่นระเบิด ยานพาหนะที่มีลักษณะคล้ายกันนี้มีอยู่มานานก่อนที่จะมีการบัญญัติคำว่ายานพาหนะเคลื่อนที่ทหารราบ (IMV) ขึ้น เช่น VAB ของฝรั่งเศสและ Buffel ของแอฟริกาใต้ คำนี้เริ่มถูกนำมาใช้เพื่อแยกความแตกต่างระหว่างรถ APC ล้อ 4x4 น้ำหนักเบาออกจากรถ APC ล้อ 6x6 และ 8x8 แบบดั้งเดิม รถฮัมวี รุ่น M1114 ที่หุ้มเกราะขึ้นใหม่สามารถมองได้ว่าเป็นการดัดแปลงฮัมวีที่ไม่มีเกราะเพื่อทำหน้าที่ในบทบาทของยานพาหนะเคลื่อนที่ทหารราบ
นิรุกติศาสตร์

ในปี พ.ศ. 2537 กระทรวงกลาโหมของออสเตรเลียได้ระบุถึงความจำเป็นในการระดมทหารราบโดยการจัดหายานพาหนะที่ไม่ได้รับการป้องกันและได้รับการป้องกัน ในที่สุดสิ่งนี้ทำให้เกิดการพัฒนายานพาหนะเคลื่อนที่ทหารราบบุชมาสเตอร์ (Bushmaster Infantry Mobility Vehicle) ซึ่งต่อมาเรียกว่ารถเคลื่อนที่พิทักษ์บุชมาสเตอร์ (Bushmaster Protected Mobility Vehicle)
ประวัติ

ยานพาหนะเคลื่อนที่ทหารราบถูกค้นพบครั้งแรกในช่วงสงครามโรดีเชีย เพื่อตอบสนองต่อภัยคุกคามจากทุ่นระเบิดที่เพิ่มมากขึ้น รถยนต์ "ป้องกันทุ่นระเบิดจากการซุ่มโจมตี" จำนวนหนึ่งจึงถูกผลิตขึ้นในลักษณะชั่วคราวสำหรับกองกำลังของรัฐบาลโรเดเซียในโรงงานของหน่วยและบริษัทผลิตเหล็กแห่งชาติตั้งแต่ประมาณปี พ.ศ. 2515 แอฟริกาใต้ได้พัฒนาหน่วยที่คล้ายคลึงกัน เช่น Casspir
ยานพาหนะเคลื่อนที่ทหารราบบุชมาสเตอร์ ได้รับการออกแบบสำหรับกองทัพออสเตรเลียในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 และมียานพาหนะนับร้อยคันเข้าประจำการ
เพื่อตอบสนองต่อภัยคุกคามจากระเบิดแสวงเครื่องที่เพิ่มขึ้นในสงครามต่อต้านการก่อการร้ายทั่วโลก ฝ่ายที่ทำสงครามจึงได้ซื้อยานพาหนะเคลื่อนที่ทหารราบจำนวนมาก ในปี พ.ศ. 2545 กองนาวิกโยธินสหรัฐได้เริ่มนำ Cougars ซึ่งสร้างโดย Force Protection ไปใช้งานในอัฟกานิสถาน มีการสั่งซื้อไปแล้วหลายพันคันภายใต้โครงการรถหุ้มเกราะต้านทานทุ่นระเบิดและซุ่มโจมตีและยานพาหนะยุทธวิธีเบาร่วมของอเมริกา ตามลำดับ ยานพาหนะเคลื่อนที่ทหารราบถูกนำไปใช้งานอย่างกว้างขวางโดยกองกำลังสนับสนุนด้านความมั่นคงนานาชาติ (ISAF) ในอัฟกานิสถาน โดยสหรัฐ สหราชอาณาจักร และออสเตรเลียได้นำไปใช้งานมาแล้วระหว่างสงครามอิรัก
ในปี พ.ศ. 2561 กองกำลังเพชเมอร์กาในซีเรียถูกพบเห็นในยานพาหนะเคลื่อนที่ทหารราบที่สร้างโดยอเมริกา
วัตถุประสงค์

ยานพาหนะเคลื่อนที่ทหารราบได้รับการออกแบบมาเพื่อทดแทนยานยนต์ที่มีน้ำหนักเบาและได้รับการปกป้องน้อยกว่าในหมู่ทหารในแนวหลังและในการสู้รบที่มีความรุนแรงต่ำ ยานยนต์เหล่านี้เป็นทางเลือกที่ได้รับการปกป้องมากกว่ารถจี๊ปและรถบรรทุกขนาดกลางในบทบาทของการลาดตระเวนและการขนส่ง ยานยนต์เหล่านี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อรับมือกับทุ่นระเบิดและการซุ่มโจมตี ซึ่งรวมถึงการยิงด้วยอาวุธขนาดเล็กเป็นระยะ ๆ จากภัยคุกคาม เช่น อุปกรณ์ระเบิดแสวงเครื่อง และทุ่นระเบิดต่อต้านรถถัง และอาวุธต่อต้านรถถังแบบพกพาสำหรับคน เช่น อาร์พีจี-7