stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เพลาข้อเหวี่ยง

เพลาข้อเหวี่ยง (สีแดง) ลูกสูบ (สีเทา) กระบอกสูบ (สีน้ำเงิน) และล้อตุนกำลัง (สีดำ)
เพลาข้อเหวี่ยง (อังกฤษ: crankshaft) เป็นส่วนประกอบทางกลที่ใช้ในเครื่องยนต์ลูกสูบเพื่อแปลงการเคลื่อนที่แบบขึ้นลงให้กลายเป็นการหมุน มีลักษณะเป็นเพลาขับ โดยจะมีส่วนที่เรียกว่าข้อเหวี่ยง (crankpin) อยู่ 1 จุดหรือมากกว่าขึ้นอยู่กับจำนวนสูบของเครื่องยนต์ ข้อเหวี่ยงเหล่านี้จะเชื่อมต่อกับลูกสูบผ่านก้านสูบ (connecting rod)
ข้อเหวี่ยงเรียกอีกอย่างว่า ข้อก้าน (rod bearing journals) ซึ่งข้อเหล่านี้จะหมุนอยู่ภายในปลายด้านใหญ่ของก้านสูบ
เพลาข้อเหวี่ยงส่วนใหญ่ในเครื่องยนต์สมัยใหม่จะอยู่ภายในเสื้อสูบ นิยมทำจากเหล็กกล้าหรือเหล็กหล่อ โดยใช้กระบวนการตี การหล่อ หรือการกลึง
เพลคทรูเมเลคทรัม

เพลคทรูเมเลคทรัม (อังกฤษ: Plectrumelectrum) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 36 ของนักร้องชาวอเมริกัน พรินซ์ ร่วมกับ3rdeyegirl ออกจำหน่ายในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2014 สังกัดค่ายเอ็นพีจี เรคคอร์ดส ภายใต้การดูแลของวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์ เพลคทรูเมเลคทรัม ได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกจากนักวิจารณ์ทั่วหลายคน
พรินซ์ ยังได้ออกอัลบั้ม Art Official Age พร้อมในวันเดียวกัน
การตอบรับ

| คะแนนคำวิจารณ์> ที่มา | คะแนนคำวิจารณ์> ค่าประเมิน |
| --- | --- |
AllMusic: 
The A.V. Club: A–
Chicago Tribune: 
The Daily Telegraph: 
Entertainment Weekly: B+
The Guardian: 
Los Angeles Times: 
Q: 
Pitchfork Media: 3.8/10
Rolling Stone: 
อัลบั้มนี้ได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกโดยทั่วไปจากนักวิจารณ์เพลง ซึ่งกำหนดให้คะแนนจากปกติ 100 ความคิดเห็นจากนักวิจารณ์หลัก อัลบั้มนี้ได้รับคะแนนเฉลี่ย 61, อิงจาก 18 ความคิดเห็น ในนิตยสาร Q กล่าวว่า เสียงร้องของพรินซ์การทำงานร่วมกับวงดนตรีผสมแบบลีนทำให้รู้สึกสดชื่นมาก
รายการเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Wow" | 4:28 |
| 2. | "PretzelBodyLogic" | 3:26 |
| 3. | "AintTurninRound" | 3:02 |
| 4. | "PlectrumElectrum" (instrumental) | 4:51 |
| 5. | "WhiteCaps" | 3:43 |
| 6. | "FixUrLifeUp" | 3:12 |
| 7. | "BoyTrouble" (featuring Lizzo and Sophia Eris) | 3:53 |
| 8. | "StopThisTrain" | 3:41 |
| 9. | "AnotherLove" (adapted from original song by Alice Smith, Rebecca Jordan and Reginald "Syience" Perry) | 4:16 |
| 10. | "TicTacToe" | 3:38 |
| 11. | "Marz" | 1:48 |
| 12. | "FunkNRoll" | 4:10 |
ชาร์ต

| ชาร์ต (2014) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
Australian Albums (ARIA): 33
Belgian Albums (Ultratop Flanders): 20
Belgian Albums (Ultratop Wallonia): 35
Danish Albums (Hitlisten): 8
Dutch Albums (Album Top 100): 9
French Albums (SNEP): 13
Hungarian Albums (MAHASZ): 6
Italian Albums (FIMI): 21
New Zealand Albums (RMNZ): 31
Norwegian Albums (VG-lista): 8
Scottish Albums (OCC): 15
Swiss Albums (Schweizer Hitparade): 8
UK Albums (OCC): 11
US Billboard 200: 8
US Top Rock Albums (Billboard): 1
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2014-10-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เพนน์ แบดจ์ลีย์

| เพนน์ แบดจ์ลีย์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1986-11-01) 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 (38 ปี) เพนน์ เดย์ตัน แบดจ์ลีย์ Baltimore, Maryland
อาชีพ: นักแสดง ,นักพากย์เสียง นายแบบ พิธีกร
ปีที่แสดง: 1998 - ปัจจุบัน
เพนน์ เดย์ตัน แบดจ์ลีย์ (อังกฤษ: Penn Dayton Badgley) เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในบทบาท แดน ฮัมฟรีย์ ในละครซีรีส์ชุด แสบใสไฮโซ
ชีวิตช่วงแรก

แบดจ์ลีย์ เกิดในบัลติมอร์ รัฐแมริแลนด์ ในวัยเด็กเขาใช้ชีวิตระหว่างริชมอนด์ เวอร์จิเนียและซีแอตเทิล วอชิงตัน เขาเข้าเรียนที่สถาบันชาลส์ไรต์ ในทาโคมา วอชิงตัน และเข้าร่วมในโรงละคร Seattle Children's Theatre เขาเริ่มทำงานพากย์เสียงให้กับสถานีวิทยุเด็ก
ในวัย 11 ปี แบดจ์ลีย์ ย้ายไปอยู่กับแม่เขาที่ฮอลลีวูดและเริ่มต้นอาชีพการแสดง เขายังเป็นเพื่อนร่วมโรงเรียนกับนักแสดงสาวและนักแสดงร่วมในอนาคต เบลค ไลฟ์ลี เมื่ออายุ 17 ปี หลังจากศึกษาจบจากแซนตาโมนิกาคอลเลจ เขาเข้าศึกษาที่ มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย ที่เขาต้องยืดเวลาเข้าเพราะติดภารกิจหลายอย่าง
อาชีพ

แบดจ์ลีย์ มีเครดิตงานครั้งแรกในงานให้เสียงกับวิดีโอเกม มาริโอกอล์ฟ 64 ในปี 1999 ถึงแม้เขาจะไม่เคยเล่นกอล์ฟก็ตาม เขายังให้เสียงต่อในปี 2000 กับเกม มาริโอ้เทนนิส 64 ส่วนด้านการแสดง เขาได้เครดิตการแสดงครั้งแรกในตอนหนึ่งของ  Will & Grace และยังปรากฏตัวในรายการอย่าง  Daddio, The Brothers Garcia และ What I Like About You เขายังปรากฏตัวใน John Tucker Must Die แสดงเป็นสก็อต ทักเกอร์ โดยภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดตัวในสุดสัปดาห์ด้วยรายได้รวม  $14.3  ล้านดอลลาร์สหรัฐ ติดอันดับ 3 บนตารางบ็อกซ์ออฟฟิศ
สร้างชื่อ

แบดจ์ลีย์เป็นที่รู้จักครั้งแรกในบท ฟิลิป แชนเซลเลอร์ ที่ 4 ในละครน้ำเน่าเรื่อง The Young and the Restless (2000 - 2001) เขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลยังอาร์ทิสต์ ในสาขาการแสดงยอดเยี่ยมประเภทซีรีส์ในเวลากลางวัน
ในปี 2002 เขาแสดงในซีรีส์ Do Over รับบทเป็น โจเอล ลาร์เซน หนุ่มวัย 34 ปี ที่ได้รับโอกาสครั้งที่ 2 ที่จะได้ชีวิตกลับคืนมา ซีรีส์ฉายรอบปฐมทัศน์ทางช่อง WB Television Network เขายังไปร่วมเปิดตัวของโชว์นี้ในรายการ ทูไนต์โชว์วิธเจย์เลโน แต่ซีรีส์ ก็ได้ยกเลิก ไม่ได้ฉายเต็มฤดูกาล ต่อมาแบดจ์ลีย์ปรากฏตัวใน Drive-Thru  รับบทบาทเป็น แวน ร่วมแสดงกับ ลีจตัน มีสเตอร์
เขาเริ่มเป็นที่รู้จักกว้างขวางขึ้นจากผลงานแสดงชิ้นต่อไปในบท แซม ทันนีย์ ใน The Mountain (2004 - 2005) แต่ก็ได้ยกเลิกไปหลังจากออกฉายฤดูกาลแรก และก็เกิดเช่นเดียวกันกับซีรีส์ The Bedford Diaries ที่เขารับบทแสดงนำ
ซีรีส์เรื่องถัดมาคือ แสบใสไฮโซ ที่แบดจ์ลีย์รับบทเป็นแดน ฮัมฟรีย์ ลูกชายของอดีตร็อกสตาร์ในยุคทศวรรษ 1990 ที่ชื่อ รูฟัส ฮัมฟรีย์ (แมททิว เซทเทิล) เขาแสดงเป็นคนที่ชื่นชอบในสาวจากอัปเปอร์อีสต์ไซด์ ที่ชื่อ เซเรนา แวน เดอร์ วูดเซน (เบลค ไลฟ์ลี) เป็นซีรีส์ที่เกี่ยวกับชีวิตของสังคมวัยรุ่น ที่โตมาในอัปเปอร์อีสต์ไซด์ในนิวยอร์ก ที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเพศสัมพันธ์ ยาเสพติด และปัญหาวัยรุ่นต่าง ๆ
เขายังจะได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ทำใหม่ในปี 1987 เรื่อง The Stepfather
ชีวิตส่วนตัว

ปลายปี 2007 มีรายงานออกมาว่า แบดจ์ลีย์เดทอยู่กับนักแสดงร่วมใน แสบใสไฮโซ และเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนในวัยเด็ก เบลค ไลฟ์ลี ต่อมาพฤษภาคม 2006 นิตยสารพีเพิล ตีพิมพ์รูปของทั้งคู่ จูบกันในขณะพักผ่อนอยุ่ที่ประเทศเม็กซิโก ซึ่งทั้งคู่ก็เริ่มเปิดเผยความสัมพันธ์มากขึ้น
เดือนตุลาคม 2008 แบดจ์ลีย์ ปรากฏตัวพร้อมไลฟ์ลีในแคมเปญโฆษณาของ MoveOn.org ในการสนับสนุนผู้สมัครประธานาธิบดี บารัก โอบามา
ผลงาน

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999 | Will & Grace | Todd |  |
| 1999 | Mario Golf 64 | Voice Over |  |
| 2000 | The Brothers Garcia | Eddie Bauer |  |
| 2000 | Bull | Zack |  |
| 2000 | Mario Tennis 64 | Voice Over |  |
| 2000 | Daddio | Todd |  |
| 2001 | The Fluffer | Young Sean |  |
| 2001 | The Young and the Restless | Phillip Chancellor IV |  |
| 2002 | What I Like About You | Jake Wood |  |
| 2002 | Do Over | Joel Larsen | Main Role/TV series |
| 2003 | The Twilight Zone | Jace Malone |  |
| 2004 - 2005 | The Mountain | Sam Tunney | Main Role/TV series |
| 2006 | The Bedford Diaries | Owen Gregory | Main Role/TV series |
| 2006 | John Tucker Must Die | Scott Tucker |  |
| 2006 | Drive-Thru | Van |  |
| 2007 - ปัจจุบัน | Gossip Girl | Dan Humphrey | Main Role/TV series |
| 2008 | Forever Strong | Lars | Main Role/Feature film |
| 2009 | The Stepfather | Michael | Main Role/Feature film |
แหล่งข้อมูลอื่น

Penn Badgley ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เพลย์เกิร์ล (ภาพยนตร์)

| เพลย์เกิร์ล |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์เรื่องเพย์เกิร์ล
กำกับ: Frank Woodruff
เขียนบท: Jerome Cady
อำนวยการสร้าง: Cliff Reid
นักแสดงนำ: เคย์ ฟรานซิส
กำกับภาพ: Nicholas Musuraca
ตัดต่อ: Harry Marker
ดนตรีประกอบ: Paul Sawtell
บริษัทผู้สร้าง: RKO Radio Pictures 
ผู้จัดจำหน่าย: RKO Radio Pictures
วันฉาย: 7 มีนาคม ค.ศ. 1941 (สหรัฐอเมริกา)
ความยาว: 75-77 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังฏฤษ
เพลย์เกิร์ล (อังกฤษ: Play Girl) เป็นภาพยนตร์โรแมนติกคอเมดีในปี ค.ศ. 1941 นำแสดงโดยเคย์ ฟรานซิส ,เจมส์ อีลลิสัน ,ไนเกล บรูค ,มาร์กาเร็ต ฮามิลตัน และแคตเธอริน อเล็กซานเดอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เพลย์เกิร์ล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เพลย์เกิร์ล ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
เพศทวิลักษณ์

เพศทวิลักษณ์ หรือนิยมทับศัพท์ว่า เพศไบนารี (อังกฤษ: Gender binary) หรือปรากฏใช้ ระบบเพศทวิลักษณ์ (อังกฤษ: gender binarism หรือสั้น ๆ ว่า ระบบทวิลักษณ์; binarism) หรือเรียกอย่างหลวม ๆ ว่า คติถือเพศ (อังกฤษ: genderism) เป็นการจัดกลุ่มเพศเป็นกลุ่มสองกลุ่มที่แตกต่างและตรงกันข้ามกัน คือ ความเป็นชาย และ ความเป็นหญิง ทั้งในระบบทางสังคมหรือความเชื่อทางวัฒนธรรม
ในระบบทวิลักษณ์นี้ sex, gender, และ sexuality อาจถือโดยธรรมชาติว่าถูกกำหนดโดยพันธุกรรมของบุคคลนั้น หรือเรียกว่าเพศแบบอิงกามีท หรือตามเพศเมื่อกำเนิด ยกตัวอย่างเช่น บุคคลผู้เกิดเป็นชาย ระบบทวิลักษณ์ทางเพศอาจถือว่าบุคคลนั้นมีความเป็นชายในทางแสดงออก, ลักษณะส่วนบุคคล และพฤติกรรม รวมถึงมีความรู้สึกทางเพศต่อผู้หญิง มุมมองเหล่านี้อาจรวมถึงการคาดหวังต่อการแต่งกาย, พฤติกรรม, การมีอารมณ์ทางเพศ, ชื่อและสรรพนาม, ห้องน้ำที่ใช้ ความคาดหวังเหล่านี้อาจก่อให้เกิดทัศนคติ, อคติ และ การเลือกปฏิบัติต่อบุคคลที่แสดงออกซึ่งลักษณะอื่นทางเพศและอัตลักษณ์ทางเพศที่ขัดกับเพศแบบทวิลักษณ์ของตน
เพลเวฟส์

| เพลเวฟส์ |
| --- | --- |
เพลเวฟส์เมื่อเดือนเมษายน 2018
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: แมนเชสเตอร์, อังกฤษ
แนวเพลง: Indie pop indie rock synth-pop dream pop goth-pop
ช่วงปี: ค.ศ. 2014 (2014)–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Dirty Hit Interscope

สมาชิก:  Heather Baron-Gracie  Ciara Doran  Hugo Silvani  Charlie Wood 
อดีตสมาชิก:  Ben Bateman  Ryan Marsden 

เว็บไซต์: www.palewaves.co.uk
เพลเวฟส์ (อังกฤษ: Pale Waves) เป็นวงอินดีป็อปอังกฤษจากเมืองแมนเชสเตอร์ ก่อตั้งวงเมื่อปี ค.ศ. 2014 เดิมใช้ชื่อวงว่า ครีก (Creek) โดยนักร้องนำและมือกีตาร์ ฮีเทอร์ แบรอน-เกรซี ได้พบกับมือกลอง ซีเอรา ดอแรน ขณะศึกษาระดับอุดมศึกษาที่แมนเชสเตอร์ จากนั้นวงได้มือกีตาร์ ฮูโก ซิลเวนี และมือเบส ชาร์ลี วูด รวมกันจบครบวง
หลังจากเซ็นสัญญากับค่ายเดอร์ตีฮิตเมื่อปี 2017 เพลเวฟส์ออกซิงเกิลเปิดตัว "There's a Honey" ตามมาด้วย "Television Romance" จากนั้นในปีถัดมาวงติดอันดับ 5 ของบีบีซีซาวด์ปี 2018 ในการสำรวจและได้รางวัลเอ็นเอ็มอีอันเดอร์เดอะเรดาร์ (NME Under the Radar Award) ในการมอบรางวัลเอ็นเอ็มอีอะวอดส์ (NME Awards) เพลเวฟส์ออกอีพีชุดเปิดตัว All the Things I Never Said ออกจำหน่ายเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2018 และออกสตูดิโออัลบัมเปิดตัว My Mind Makes Noises เมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2018 สามารถไต่ยูเคอัลบัมส์ชาร์ตที่อันดับ 8
เพย์แบ็ค (2014)

เพย์แบ็ค (2014) (อังกฤษ: Payback (2014)) เป็นการแสดงมวยปล้ำอาชีพแบบ เพย์-เพอร์-วิว (PPV) ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) จัดเป็นครั้งที่ 2 โดยมีกำหนดจัดวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ที่สนามออลสเตทส์ อารีนา ที่เมืองโรสมอนต์ ,รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา
เบื้องหลัง

หลังจากกลุ่ม เดอะชีลด์ ได้รับชัยชนะใน เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2014) ความแค้นของกลุ่ม เอฟโวลูชั่น จะยังไม่จบลง เมื่อในรายการรอว์ วันที่ 5 พฤษภาคมนั้น ดีน แอมโบรส จะต้องป้องกันแชมป์ WWE United States Championship กับอีก นักมวยปล้ำ 19 คนในแมทช์แบทเทิลรอยัล โดยเชมัสเป็นฝ่ายเอาชนะไป และเป็นแชมป์ใหม่ไปในทันที และจบสถิติการป้องกันแชมป์ของแอมโบรส 351 วันได้สำเร็จ ก่อนที่กลุ่ม เอฟโวลูชั่นจะตามมาก่อกวน และทำร้ายเดอะชีลด์ในแมทช์ที่ต้องเจอกับ เดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี จนกลุ่มเดอะชีลด์หมดสภาพไปในคืนนั้น
ในรอว์ วันที่ 12 พฤษภาคม เดอะชีลด์ได้ออกมาท้ากลุ่มเอฟโวลูชั่น หลังจากที่ได้ทำร้ายพวกเขาในสัปดาห์ที่ผ่านมา และรถลีมูซีนกลุ่มเอฟโวลูชั่นก็โผล่มาทางจอยักษ์ในสนาม ทำให้เดอะชีลด์ไม่รอช้าตามไปอัดถึงที่ จนกรรมการต้องออกมาห้าม และกลุ่มของเอฟโวลูชั่นก็ได้รับคำท้า และเจอกันในเพย์แบ็ค ขณะที่บาทิสตา ท้าขอเจอกับ โรแมน เรนส์ ในคู่เอกของรายการ ซึ่งในแมทช์นั้น สมาชิกที่เหลือของเดอะชีลด์ และเอฟโวลูชั่นต่างก็ยืนอยู่ข้างเวที และในระหว่างแมทช์ทั้งสองฝ่ายต่างอัดกันจนกรรมการบนเวที ต้องยุติการปล้ำ แต่เดอะชีลด์ก็ยังไม่หยุด สเตฟานี แม็กแมน จึงเรียกนักมวยปล้ำคนอื่นๆ มาช่วยจัดการเดอะชีลด์ แต่ก็ไม่สำเร็จ และยังโดนเดอะชีลด์เล่นงานคืนได้สำเร็จ
ในสแมคดาวน์ วันที่ 16 พฤษภาคม จอห์น ซีนา ออกมาที่เวทีและประกาศรับคำท้าของเบรย์ ไวแอ็ตต์ด้วย แต่ปัญหาคือเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ไวแอ็ตต์ มันท้าอะไรง ท้าเจอในแบบ Last Man Standing ทั้งที่ตัวเองก็ไม่เคยปล้ำแมตช์แบบนี้มาก่อน
ในรอว์ ของวันที่ 19 พฤษภาคม ได้มีการจัดการแข่งขันในแมทช์ Beat the Clock Challenge ผู้ที่ชนะในรายการนี้ จะได้เจอกับแชมป์ WWE Intercontinental Championship อย่างแบด นิวส์ บาร์เร็ตต์ในคู่แรกบิ๊กอีเอาชนะ[ไรแบ็ก]]ด้วยเวลา 5:02 ในคู่ที่สองร็อบ แวน แดมเอาชนะอัลเบร์โต เดล รีโอด้วยเวลา 4:15 และคู่สุดท้ายดอล์ฟ ซิกก์เลอร์เจอกับมาร์ก เฮนรี แต่ทั้งคู่ต่างเอาชนะเวลาที่ แวน แดมทำไว้ไม่สำเร็จ ทำให้แวน แดมได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 และขณะที่ แวน แดม กำลังฉลองชัยชนะการแข่งขัน Beat the Clock อยู่นั้น บาร์เร็ตต์ ได้ออกมาทำร้าย แวน แดม ก่อนบอกกับแวน แดมว่าจะไม่มีทางที่จะชนะเขาได้
ในรอว์ วันที่ 12 พฤษภาคม ไบรอันได้ออกมาประกาศเรื่องสำคัญให้แฟนๆ ทราบ และก็พูดถึงการต่อสู้ของเขาที่ต้องสู้มาตลอดตั้งแต่ตอนที่ แรนดี ออร์ตัน ใช้กระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์กับเขา เขาสู้และเขาก็ทำได้สำเร็จ เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE แต่จากเขาก็เจ็บจนต้องเข้ารับการผ่าตัดคอ มันทำให้เขาไม่สามารถกลับมาปล้ำได้อีกตลอดชีวิต แต่เขาจะไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้นและเขาจะกลับมา คืนเดียวกัน สเตฟานีออกมาพูดถึงการผ่าตัดของไบรอัน เธอบอกอีกว่า ไบรอันไม่ใช่ดาวระดับ A แม้ว่าหัวใจจะแข็งแกร่งแต่ร่างกายกลับทนไม่ไหว และได้ขอให้ไบรอันออกมาพูดเรื่องสำคัญต่อหน้า แต่เคนออกมาซึ่งลากเอาไบรอัน ในสภาพฟกช้ำออกมากองไว้ แล้วก็เดินจากไป ทีมแพทย์ต้องช่วยกันหามไบรอัน ลงเปลส่งโรงพยาบาล
ในรอว์ วันที่ 26 พฤษภาคม สเตฟานีออกมาที่เวทีและก็เรียกไบรอัน ให้ออกมาประกาศสละแชมป์ ไบรอัน บอกว่า สเตฟานีเอาประชาชนมาอ้าง ความจริงแล้วก็แค่อยากจะปลดเขาออกไปเพื่อจะได้ตั้งแชมป์คนกลางตามใจชอบหรือ คงจะวางแผนมาตั้งแต่ที่เขาได้แชมป์มาในเรสเซิลเมเนีย โดยเอาชนะสามีของเธอมาได้ เคยคิดบ้างไหมว่าทำไมคนดูถึงตะโกนทุกครั้งที่พวกเขาไม่ได้รับสิ่งที่พวกเขาต้องการ และเขาจะไม่สละแชมป์ตามที่กล่า สเตฟานี บอกว่าคิดไว้ว่า ไบรอันไม่ยอมแต่เมื่อสองสัปดาห์ก่อน บรี เบลลาทำร้ายเธอ สเตฟานีบอกว่าการทำร้ายนายจ้างเป็นสิ่งที่ผิด จะให้โอกาสอีกครั้งในศึก เพย์แบ็ค เขาจะต้องสละแชมป์มิฉะนั้นบรีจะถูกไล่ออก
ผล

| ลำดับ |  | กำหนด | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 1P | El Torito (with Diego and Fernando) ชนะ Hornswoggle (with Drew McIntyre, Heath Slater and Jinder Mahal) | Mask vs. Hair match | 07:14 |
| 2 | Sheamus (c) ชนะ Cesaro (with Paul Heyman) | ชิง WWE United States Championship | 11:38 |
| 3 | RybAxel (Curtis Axel and Ryback) ชนะ Cody Rhodes and Goldust | แท็กทีม | 07:49 |
| 4 | Rusev (with Lana) ชนะ Big E ซับมิสชั่น | ปล้ำเดี่ยว | 03:40 |
| 5 | Bo Dallas vs. Kofi Kingston ไม่มีผลตัดสิน | ปล้ำเดี่ยว | 00:32 |
| 6 | Bad News Barrett (c) ชนะ Rob Van Dam | ชิง WWE Intercontinental Championship | 09:32 |
| 7 | John Cena (with Jey Uso and Jimmy Uso) ชนะ Bray Wyatt (with Erick Rowan and Luke Harper) | Last Man Standing match | 24:24 |
| 8 | Paige (c) ชนะ Alicia Fox ซับมิสชั่น | ชิง WWE Divas Championship | 06:37 |
| 9 | The Shield (Dean Ambrose, Roman Reigns and Seth Rollins) ชนะ Evolution (Batista, Randy Orton and Triple H) | แท็กทีมคัดออก แบบไม่มีกฏกติกา | 30:56 |
  (c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่งขัน  P –  หมายถึงโชว์ก่อนเริ่มรายการ
ผล > แมทช์การปล้ำแท็กทีมคัดออก แบบไม่มีกฏกติกา

| ถูกกำจัดเป็นคนที่ | นักมวยปล้ำ | ทีม | ถูกกำจัดโดย | ถูกกำจัดโดยวิธี | เวลา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | บาทิสตา | เอฟโวลูชั่น | โรลลินส์ | จับกดหลัง เรนส์ใช้ท่า สเปียร์ |  |
| 2 | แรนดี ออร์ตัน | เอฟโวลูชั่น | แอมโบรส | จับกดหลังใช้ท่า เดอร์ตี้ ดีดส์กับเก้าอี้ |  |
| 3 | ทริปเปิล เอช | เอฟโวลูชั่น | เรนส์ | จับกดหลัง ใช้ท่า สเปียร์ |  |
| ผู้ชนะ | ดีน แอมโบรส, เซท โรลลินส์ และ โรแมน เรนส์ | เดอะชีลด์ | - | - |  |
ดูเพิ่ม

รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Payback website
เพลงชาติไม่มีชื่อ

| --- | --- |
เพลงชาติของ เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส
เนื้อร้อง: ซาฮิรา ฮิลิแมน (อังกฤษ) ลูซิลล์ เบร์รี-ฮาเซท (ปาเปียเมนตู)
ทำนอง: ซาฮิรา ฮิลิแมน
รับไปใช้: ค.ศ. 2000
เลิกใช้: 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010
เพลงชาติไม่มีชื่อ (อังกฤษ: anthem without a title) เป็นเพลงชาติที่ไม่ได้ตั้งชื่อของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส ซึ่งเพลงนี้ประพันธ์ทั้งคำร้องและทำนองโดยซาฮิรา ฮิลิแมน ชาวเกาะซินต์มาร์เติน โดยบทร้องที่ประพันธ์ขึ้นครั้งแรกนั้นเป็นบทภาษาอังกฤษ ต่อมาได้มีการแปลเป็นภาษาปาเปียเมนตู ซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นของดินแดนแห่งนี้ โดยลูซิลล์ เบร์รี-ฮาเซท (Lucille Berry-Haseth) ชาวเกาะกือราเซา เพลงนี้ได้รับการรับรองให้ใช้เป็นเพลงชาติประจำดินแดนเมื่อ ค.ศ. 2000 อนึ่ง นอกจากเพลงนี้แล้ว เกาะอื่น ๆ ที่ขึ้นกับเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสก็ยังมีเพลงประจำดินแดนของตนเองใช้ด้วยเช่นกัน
ณ วันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสถูกยุบเลิกไปเป็นกือราเซา, ซินต์มาร์เติน และทบวงการเมือง (public body) สามแห่งในแคริบเบียนเนเธอร์แลนด์
บทร้อง > ภาษาปาเปียเมนตู

1.
Sinku prenda den laman, e islanan di nos,
dòrnando e korona di un aliansa ideal.
Ounke hende i kultura tur koló nan tin , nos mes a
forma ùn famia den tur libertad.
เชื่อม
Pesei nos tur ta alsa bos ku amor i den union
ประสานเสียง
Antia Neerlandes, bunitesa sin igual.
Ku orguyo mi ta defendé mi patria tan stimá.
Antia Neerlandes, p’abo tur mi lealtat.
Pa semper lo mi keda fiel, pais bendishoná
2.
Un shelu semper kla, laman ta invitá, e islanan ta
wowo dje kadena di unidat Idiomanan distinto, papiá
Ku komprenshon, mes ternura: "Sweet antilles"
"Dushi Antia ta ",
3.
Ser parti di nos tera, ta orguyo sin midí,
Antia Neerlandes stimá, ku tur sinseridat,
Pues nos ta rearfimá ku amor i dignidat,
ku, dios dilanti, nos ta sirbi huntu nos pais.
บทร้อง > ภาษาอังกฤษ

1. Our island in the sea, like gems they seem to be,
outstanding from a golden crown of blissful royalty.
Though their people and their culture colorful may seem,
they yet uniquely blend to be just one family.
เชื่อม
So we, your people raise our voice in love and unity
ประสานเสียง
Dear Netherlands Antilles, so beautiful to me.
I’m proud to be a part of you, a patriot I shall be.
Yes Netherlands Antilles, I pledge my loyalty,
To you always will be true; I say may God bless you.
2. So blessed with sunny skies and clear welcoming seas,
each island like a link that forms this chain of unity.
May differ in our language, yet meet on common ground,
When some say "Sweet Antilles", some say "Dushi Antia ta".
3. Yes, proud are we to be identified with you,
dear Netherlands Antilles, to you we will be true.
So we declare and vow, with dignity and love,
Our nation we will always serve, may God keep us as one.
ดูเพิ่ม

ธงชาติเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส
ตราแผ่นดินของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส
แหล่งข้อมูลอื่น

เพลงชาติเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส ที่เว็บไซต์ nationalanthems.info พร้อมเนื้อร้องกับเสียง
An instrumental rendition performed by the Slovak State Philharmonic Orchestra and conducted by Peter Breiner - Youtube
Music
Instrumental performance, c. 2001 (MP3)
ฟุตบอลโลก 1934

| Campionato Mondiale di Calcio |
| --- | --- |
สัญลักษณ์ฟุตบอลโลก 1934 อย่างเป็นทางการ
รายละเอียดการแข่งขัน
ประเทศเจ้าภาพ: อิตาลี
วันที่: 27 พฤษภาคม - 10 มิถุนายน
ทีม: 16 (จาก 4 สมาพันธ์)
สถานที่: 8 (ใน 8 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  อิตาลี (สมัยที่ 1)
รองชนะเลิศ:  เชโกสโลวาเกีย
อันดับที่ 3:  เยอรมนี
อันดับที่ 4:  ออสเตรีย
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 17
จำนวนประตู: 70 (4.12 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 358,000 (21,059 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  Oldřich Nejedlý (5 ประตู)
← 1930 1938 → 
ฟุตบอลโลก 1934 (อังกฤษ: 1934 FIFA World Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งที่ 2 ที่ประเทศอิตาลีที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 27 พฤษภาคมถึง 10 มิถุนายน ค.ศ. 1934 อิตาลีได้รับเลือกเป็นประเทศเจ้าภาพจากฟีฟ่าในการประชุมที่สต็อกโฮล์มเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1930 เป็นฟุตบอลโลกครั้งแรกที่มีการแข่งขันในรอบคัดเลือก มีทีมชาติที่เข้าแข่ง 32 ทีมและคัดเหลือ 16 ทีมในรอบสุดท้าย อิตาลีเป็นแชมป์การแข่งขันครั้งนี้โดยชนะเชโกสโลวาเกียในรอบชิงชนะเลิศ 2-1
โดยในครั้งนี้ กล่าวกันว่า เบนิโต มุสโสลินี ผู้นำของอิตาลีในระบอบฟาสซิสต์ มีคำสั่งให้อิตาลีต้องได้แชมป์ เพื่อเป็นหน้าเป็นตาให้แก่ตนเอง
รายชื่อประเทศที่เข้ารอบ

อาร์เจนตินา
ออสเตรีย
เบลเยียม
บราซิล
เชโกสโลวาเกีย
อียิปต์
ฝรั่งเศส
เยอรมนี
[[Image:{{{flag alias-1940}}}|22x20px|border |ธงชาติฮังการี]] ฮังการี
อิตาลี (เจ้าภาพ)
เนเธอร์แลนด์
โรมาเนีย
สเปน
สวีเดน
สวิตเซอร์แลนด์
สหรัฐ
สนามแข่งขัน

| โบโลญญา | ฟลอเรนซ์ | เจนัว |
| --- | --- | --- |
| Stadio Littoriale | Stadio Giovanni Berta | Stadio Luigi Ferraris |
| Capacity: 50,100 | Capacity: 47,290 | Capacity: 36,703 |

มิลาน: โบโลญญาฟลอเรนซ์เจนัวมิลานเนเปิลส์โรมตรีเยสเตตูริน
Stadio San Siro: โบโลญญาฟลอเรนซ์เจนัวมิลานเนเปิลส์โรมตรีเยสเตตูริน
Capacity: 55,000: โบโลญญาฟลอเรนซ์เจนัวมิลานเนเปิลส์โรมตรีเยสเตตูริน
: โบโลญญาฟลอเรนซ์เจนัวมิลานเนเปิลส์โรมตรีเยสเตตูริน
ตูริน: โบโลญญาฟลอเรนซ์เจนัวมิลานเนเปิลส์โรมตรีเยสเตตูริน
Stadio Benito Mussolini: โบโลญญาฟลอเรนซ์เจนัวมิลานเนเปิลส์โรมตรีเยสเตตูริน
Capacity: 28,140: โบโลญญาฟลอเรนซ์เจนัวมิลานเนเปิลส์โรมตรีเยสเตตูริน
: โบโลญญาฟลอเรนซ์เจนัวมิลานเนเปิลส์โรมตรีเยสเตตูริน
| เนเปิลส์ | โรม | ตรีเยสเต |
| Stadio Giorgio Ascarelli | Stadio Nazionale PNF | Stadio Littorio |
| Capacity: 40,000 | Capacity: 47,300 | Capacity: 8,000 |
ผลการแข่งขัน > First round

12 June 1942
16:30 CET
| สเปน  | 3 - 1 |  บราซิล |
| --- | --- | --- |
| Iraragorri  18' (ลูกโทษ), 25' Lángara  29' | Report | Leônidas  55' |
ผู้ชม: ~25,000
ผู้ตัดสิน: Alfred Birlem (Germany)
12 June 1942
16:30 CET
| ฮังการี [[Image:{{{flag alias-1940}}}|22x20px|border |ธงชาติฮังการี]] | 4 - 2 |  อียิปต์ |
| --- | --- | --- |
| Teleki  11' Toldi  31', 61' Vincze  54' | Report | Fawzi  39', 43' |
ผู้ชม: ~12,000
ผู้ตัดสิน: Rinaldo Barlassina (Italy)
12 June 1942
16:30 CET
| สวิตเซอร์แลนด์  | 3 - 2 |  เนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- | --- |
| Kielholz  7', 43' Abegglen  69' | Report | Smit  19' Vente  84' |
ผู้ชม: ~40,000
ผู้ตัดสิน: Ivan Eklind (Sweden)
12 June 1942
16:30 CET
| อิตาลี  | 7 - 1 |  สหรัฐ |
| --- | --- | --- |
| Schiavio  18', 29', 64' Orsi  20', 69' Ferrari  63' Meazza  90' | Report | Donelli  57' |
ผู้ชม: ~13,000
ผู้ตัดสิน: Rene Mercet (Switzerland)
12 June 1942
16:30 CET
| เชโกสโลวาเกีย  | 2 - 1 |  โรมาเนีย |
| --- | --- | --- |
| Puč  50' Nejedlý  67' | Report | Dobay  11' |
ผู้ชม: ~8,000
ผู้ตัดสิน: Jean Langenus (Belgium)
12 June 1942
16:30 CET
| สวีเดน  | 3 - 2 |  อาร์เจนตินา |
| --- | --- | --- |
| Jonasson  9', 67' Kroon  79' | Report | Belis  4' Galateo  48' |
ผู้ชม: ~15,000
ผู้ตัดสิน: Eugen Braun (Austria)
12 June 1942
16:30 CET
| ออสเตรีย  | 3 - 2  (a> e.t.) |  ฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
| Sindelar  44' Schall  93' Bican  109' | Report | Nicolas  18' Verriest  116' (ลูกโทษ) |
ผู้ชม: ~20,000
ผู้ตัดสิน: Johannes van Moorsel (Netherlands)
12 June 1942
16:30 CET
| เยอรมนี  | 5 - 2 |  เบลเยียม |
| --- | --- | --- |
| Kobierski  25' Siffling  49' Conen  66', 70', 87' | Report | Voorhoof  29', 43' |
ผู้ชม: ~8,000
ผู้ตัดสิน: Francesco Mattea (Italy)
ผลการแข่งขัน > Quarter-finals

16 June 1942
16:30 CET
| ออสเตรีย  | 2 - 1 | [[Image:{{{flag alias-1940}}}|22x20px|border |ธงชาติฮังการี]] ฮังการี |
| --- | --- | --- |
| Horvath  8' Zischek  51' | Report | Sárosi  60' (ลูกโทษ) |
ผู้ชม: ~25,000
ผู้ตัดสิน: Francesco Mattea (Italy)
16 June 1942
16:30 CET
| อิตาลี  | 1 - 1  (a> e.t.) |  สเปน |
| --- | --- | --- |
| Ferrari  44' | Report | Regueiro  30' |
ผู้ชม: ~35,000
ผู้ตัดสิน: Louis Baert (Belgium)
Replay:
17 June 1942
16:30 CET
| อิตาลี  | 1 - 0 |  สเปน |
| --- | --- | --- |
| Meazza  11' | Report |  |
ผู้ชม: ~45,000
ผู้ตัดสิน: Rene Mercet (Switzerland)
12 June 1942
16:30 CET
| เยอรมนี  | 2 - 1 |  สวีเดน |
| --- | --- | --- |
| Hohmann  60', 63' | Report | Dunker  82' |
ผู้ชม: ~15,000
ผู้ตัดสิน: Rinaldo Barlassina (Italy)
12 June 1942
16:30 CET
| เชโกสโลวาเกีย  | 3 - 2 |  สวิตเซอร์แลนด์ |
| --- | --- | --- |
| Svoboda  24' Sobotka  49' Nejedlý  82' | Report | Kielholz  18' Jaeggi  78' |
ผู้ชม: ~12,000
ผู้ตัดสิน: Alois Beranek (Austria)
ผลการแข่งขัน > Semi-finals

7 July 1942
16:30 CET
| อิตาลี  | 1 - 0 |  ออสเตรีย |
| --- | --- | --- |
| Guaita  19' | Report |  |
ผู้ชม: ~60,000
ผู้ตัดสิน: Ivan Eklind (Sweden)
8 July 1942
16:30 CET
| เชโกสโลวาเกีย  | 3 - 1 |  เยอรมนี |
| --- | --- | --- |
| Nejedlý  19', 71', 80' | Report | Noack  62' |
ผู้ชม: ~10,000
ผู้ตัดสิน: Rinaldo Barlassina (Italy)
ผลการแข่งขัน > Third place match

12 July 1942
18:00 CET
| เยอรมนี  | 3 - 2 |  ออสเตรีย |
| --- | --- | --- |
| Lehner  1', 42' Conen  27' | Report | Horvath  28' Sesta  54' |
ผู้ชม: ~8,000
ผู้ตัดสิน: Albino Carraro (Italy)
ผลการแข่งขัน > Final

12 July 1942
17:30 CET
| อิตาลี  | 2 - 1  (a> e.t.) |  เชโกสโลวาเกีย |
| --- | --- | --- |
| Orsi  81' Schiavio  95' | Report | Puč  76' |
ผู้ชม: ~45,000
ผู้ตัดสิน: Ivan Eklind (Sweden)