stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาร์ติน บอลซัม

| มาร์ติน บอลซัม |
| --- | --- |
บอลซัมในคริสต์ทศวรรษ 1960
เกิด: มาร์ติน เฮนรี บอลซัม 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1919(1919-11-04) นครนิวยอร์ก สหรัฐ
เสียชีวิต: 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996(1996-02-13) (76 ปี) โรม อิตาลี
สุสาน: สุสานซีดาร์พาร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐ
ศิษย์เก่า: เดอะนิวสคูล
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1947–1995
คู่สมรส: เพิร์ล ซอมเนอร์  (สมรส 1951; หย่า 1954) จอยซ์ แวน แพตเทน  (สมรส 1957; หย่า 1962) ไอรีน มิลเลอร์  (สมรส 1963; หย่า 1987)
บุตร: 3 คน รวมถึงทาเลีย
มาร์ติน เฮนรี บอลซัม (อังกฤษ: Martin Henry Balsam; 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1919 – 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์, รางวัลแบฟตา, รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลโทนี อาชีพการแสดงของเขามีช่วงยาวนานตั้งแต่ปี 1947 ถึง 1995 โดยเป็นที่จดจำในภาพยนตร์หลายเรื่องอย่างเช่น 12 คนพิพากษา (1957), ไซโค (1960), นงเยาว์นิวยอร์ค (1961), เทพบุตรอหังการ (1964), อะเทาซันด์คลาวน์ (1965) และ 2 ผู้เกรียงไกร (1976) นอกจากนี้ เขายังปรากฏเป็นประจำในละครชุดเรื่อง ดร. คิลแดร์ (1963–66) และซิตคอมเรื่อง อาร์ชีบังเกอส์เพช (1979–83)
บอลซัมเสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 ด้วยโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน
แหล่งข้อมูลอื่น

มาร์ติน บอลซัม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มาร์ติน บอลซัม ที่อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส
มาร์ติน บอลซัม ที่ไฟน์อะเกรฟ
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1936–1940:  วอลเตอร์ เบรนแนน (1936)  โจเซฟ ไชลด์เคราท์ (1937)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1938)  ทอมัส มิตเชลล์ (1939)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1940) 
1941-1960:  ดอนัลด์ คริสป์ (1941)  แวน เฮฟลิน (1942)  ชาลส์ โคเบิร์น (1943)  แบร์รี ฟิตซ์เจอรัลด์ (1944)  เจมส์ ดันน์ (1945)  แฮโรลด์ รัสเซลล์ (1946)  เอ็ดมันด์ เกว็นน์ (1947)  วอลเตอร์ ฮัสตัน (1948)  ดีน แจกเกอร์ (1949)  จอร์จ แซนเดอส์ (1950)  คาร์ล มัลเดน (1951)  แอนโทนี ควินน์ (1952)  แฟรงก์ ซินาตรา (1953)  เอ็ดมันด์ โอไบรอัน (1954)  แจ็ก เลมมอน (1955)  แอนโทนี ควินน์ (1956)  เรด บัตตันส์ (1957)  เบิร์ล ไอฟส์ (1958)  ฮิว กริฟฟิท (1959)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1960) 
1961–1980:  จอร์จ ชาคีริส (1961)  เอ็ด เบ็กลีย์ (1962)  เมลวิน ดักลาส (1963)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1964)  มาร์ติน บอลซัม (1965)  วอลเตอร์ แมตทาว (1966)  จอร์จ เคนเนดี (1967)  แจ็ก อัลเบิร์ตสัน (1968)  กิก ยัง (1969)  จอห์น มิลส์ (1970)  Ben Johnson (1971)  โจเอล เกรย์ (1972)  จอห์น เฮาส์แมน (1973)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1974)  George Burns (1975)  เจสัน โรบาดส์ (1976)  เจสัน โรบาดส์ (1977)  คริสโตเฟอร์ วอลเคน (1978)  เมลวิน ดักลาส (1979)  ทีโมธี ฮัตตัน (1980) 
1981–2000:  จอห์น กีลกุด (1981)  หลุยส์ กอสเซ็ตต์ จูเนียร์ (1982)  แจ็ก นิโคลสัน (1983)  ฮัง โงร์ (1984)  ดอน อะมีชี (1985)  ไมเคิล เคน (1986)  ฌอน คอนเนอรี (1987)  เควิน ไคลน์ (1988)  เดนเซล วอชิงตัน (1989)  โจ เพชชี (1990)  แจ็ก พาแลนซ์ (1991)  จีน แฮกแมน (1992)  ทอมมี่ ลี โจนส์ (1993)  มาร์ติน แลนเดา (1994)  เควิน สเปซีย์ (1995)  คิวบา กูดิง จูเนียร์ (1996)  โรบิน วิลเลียมส์ (1997)  เจมส์ โคเบิร์น (1998)  ไมเคิล เคน (1999)  เบนีเซียว เดล โตโร (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  จิม บรอดเบนต์ (2001)  คริส คูเปอร์ (2002)  ทิม ร็อบบินส์ (2003)  มอร์แกน ฟรีแมน (2004)  จอร์จ คลูนีย์ (2005)  อลัน อาร์คิน (2006)  ฆาบิเอร์ บาร์เดม (2007)  ฮีธ เลดเจอร์ (2008)  คริสตอฟ วอลซ์ (2009)  คริสเตียน เบล (2010)  คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์ (2011)  คริสท็อฟ วัลทซ์ (2012)  จาเรด เลโท (2013)  เจ. เค. ซิมมอนส์ (2014)  มาร์ก ไรแลนซ์ (2015)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2016)  แซม ร็อกเวลล์ (2017)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2018)  แบรด พิตต์ (2019)  แดเนียล คาลูยา (2020)  ทรอย คอตเซอร์ (2021)  กวาน เก๊ ฮวี (2022)  รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ (2023)
มาร์ติน โดโนแวน

| Martin Donovan |
| --- | --- |
Donovan in 2011
เกิด: Martin Paul Smith  (1957-08-19) 19 สิงหาคม ค.ศ. 1957 (67 ปี) Reseda, California, U.S.
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1982–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Vivian Lanko (สมรส 1984)
บุตร: 2
มาร์ติน โดโนแวน (อังกฤษ: Martin Donovan; ชื่อเกิด มาร์ติน พอล สมิธ (Martin Paul Smith); เกิด 19 สิงหาคม พ.ศ. 2500) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขามีผลงานร่วมกับผู้กำกับ Hal Hartley มาเป็นเวลานาน โดยปรากฏตัวในภาพยนตร์หลายเรื่องเช่น Trust (1990), Surviving Desire (1991), Simple Men (1992), Flirt (1993), Amateur (1994), และ The Book of Life (1998), แสดงเป็น Jesus Christ ในยุคหลัง โดโนแวนยังรับบทเป็น Peter Scottson ในเคเบิลซีรีส์ของ Showtime รายการ Weeds เขาเขียนบท/กำกับการแสดงครั้งแรกด้วยภาพยนตร์เรื่อง Collaborator (2011)
มาร์ลบะระ (เมือง)

ที่ตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในอังกฤษ
| มาร์ลบะระ |
| --- | --- |
 ไฮสตรีท
มาร์ลบะระที่ตั้งในวิลต์เชอร์
ประชากร: 8,395 (in 2011)
โอเอสกริด: SU1969
ซิวิลพาริช: มาร์ลบะระ
ยูนิทารีออธอริที: วิลต์เชอร์
เซเรมอเนียลเคาน์ที: วิลต์เชอร์
ภูมิภาค: เซาธ์เวสท์
ประเทศ: อังกฤษ
รัฐเอกราช: สหราชอาณาจักร
โพสท์ทาวน์: Marlborough
เขตรหัสไปรษณีย์: SN8
รหัสโทรศัพท์: 01672

ตำรวจ: วิลต์เชอร์
ดับเพลิง: วิลต์เชอร์
รถพยาบาล: South Western
 
รัฐสภาสหราชอาณาจักร: Devizes
เว็บไซต์: Town Council
 รายชื่อสถานที่ สหราชอาณาจักร ประเทศอังกฤษ วิลต์เชอร์ 51°25′N 1°44′W﻿ / ﻿51.42°N 1.73°W﻿ / 51.42; -1.73
มาร์ลบะระ (อังกฤษ: Marlborough) เป็นเมืองในเคานตีวิลต์เชอร์ของประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่บนทางหลวงสาย A4 (ถนนโอลบาธสายเก่า) ซึ่งเป็นทางหลวงสายเก่าจากกรุงลอนดอนไปยังนครบาธ
มาร์ติน เดมป์ซีย์

| มาร์ติน เดมป์ซีย์ |
| --- | --- |
พลเอก เดมป์ซีย์ ในปี 2554

ประธานคณะเสนาธิการร่วมกองทัพสหรัฐ
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม 2554 – 25 กันยายน 2558
ประธานาธิบดี: บารัค โอบามา
ก่อนหน้า: ไมเคิล มูลเลน
ถัดไป: โจเซฟ ดันฟอร์ด
เสนาธิการทหารบกสหรัฐ
ดำรงตำแหน่ง 11 เมษายน 2554 – 7 กันยายน 2554
ก่อนหน้า: จอร์จ แคซีย์
ถัดไป: เรย์มอน โอดิแอร์โน
ผู้บัญชาการทหารสหรัฐภาคกลาง
ดำรงตำแหน่ง 28 มีนาคม 2551 – 31 ตุลาคม 2551
ก่อนหน้า: วิลเลียม ฟอลคอน
ถัดไป: เดวิด เพแทรอุส
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: มาร์ติน เอ็ดวาร์ด เดมป์ซีย์ 14 มีนาคม พ.ศ. 2495 (72 ปี) เจอร์ซีซิตี, รัฐนิวเจอร์ซี, สหรัฐอเมริกา
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
สังกัด:  กองทัพบกสหรัฐ
ประจำการ: 2517-2558
ยศ:  พลเอก
ผ่านศึก: สงครามอ่าวเปอร์เซีย   สงครามอิรัก

มาร์ติน เอ็ดวาร์ด เดมป์ซีย์ (อังกฤษ: Martin Edward Dempsey) เป็นนายทหารยศพลเอก สังกัดกองทัพบกสหรัฐ และเป็นประธานคณะเสนาธิการร่วมกองทัพสหรัฐคนที่ 18
เดมปซีย์ในยศพลตรีเคยดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลที่ 1 รับผิดชอบการควบคุมพื้นที่ภายในกรุงแบกแดด ต่อมาได้เลื่อนเป็นพลโทในตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสหรัฐประจำอิรัก และเลื่อนเป็นพลเอกในตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสหรัฐภาคกลาง และเสนาธิการทหารบกสหรัฐ ตามลำดับ
แหล่งข้อมูลอื่น

Military Biography เก็บถาวร 2015-01-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Chairman's Corner เก็บถาวร 2012-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
General Martin E. Dempsey ที่เฟซบุ๊ก
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
มาร์ติน เดมป์ซีย์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
งานโดยหรือเกี่ยวกับ มาร์ติน เดมป์ซีย์ ในห้องสมุดต่าง ๆ ในแคตาลอกของเวิลด์แคต
มาร์วิน มาร์เชียน

Fictional character
| Marvin the Martian |
| --- | --- |
ตัวละครใน Looney Tunes
ปรากฏครั้งแรก: Haredevil Hare (July 24, 1948)
สร้างโดย: Chuck Jones
ให้เสียงโดย: Mel Blanc (1948–1986) Joe Alaskey (1991–2008) Rob Paulsen (1992) Maurice LaMarche (1993) Greg Burson (1994–1995) Bob Bergen (1996, 2012) Eric Goldberg (1996–2003) Jeff Bergman (1998) Neil Ross (1998) Samuel Vincent (2002) Eric Bauza (2011–present) Damon Jones (2011–2015) (see below)
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
นามแฝง: Marvin Martian
เผ่าพันธุ์: Martian
เพศ: Male
มาร์วิน มาร์เชียน (อังกฤษ: Marvin the Martian) เป็นตัวการ์ตูนในลูนนี่ตูนอีกตัว ในรูปแบบมนุษย์ต่างดาว แต่จะแต่งตัวคล้ายนักรบโรมัน เป็นคนที่ออกจะขี้โมโห เชี่ยวชาญอาวุธจำพวกปืนอวกาศ ส่วนใหญ่ไม่ค่อยจะเจอกับบัคส์ บันนี่ จะเจอกันก็ต่อเมื่อบัคส์ไปท่องอวกาศ ซึ่งมีอยู่ประมาณ 2-3 ตอน[ต้องการอ้างอิง]
มาร์ติน แลนเดา

| มาร์ติน แลนเดา |
| --- | --- |
แลนเดา เมื่อ ค.ศ. 1968
เกิด: มาร์ติน เจมส์ แลนเดา 20 มิถุนายน ค.ศ. 1928(1928-06-20) บรุกลิน นครนิวยอร์ก สหรัฐ
เสียชีวิต: 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2017(2017-07-15) (89 ปี) ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
สุสาน: สุสานเบธเดวิด เอลมอนต์ นครนิวยอร์ก
ศิษย์เก่า: สถาบันแพรตต์
อาชีพ: นักแสดง ครูสอนการแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1955–2017
คู่สมรส: บาร์บารา เบน  (สมรส 1957; หย่า 1993)
บุตร: ซูเซิน แลนเดา ฟินช์ จูเลียต แลนเดา
มาร์ติน เจมส์ แลนเดา (อังกฤษ: Martin James Landau; 20 มิถุนายน ค.ศ. 1928 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2017) เป็นนักแสดง ครูสอนการแสดง โปรดิวเซอร์ และบรรณาธิการหนังสือการ์ตูนชาวอเมริกัน อาชีพของเขาเริ่มขึ้นเมื่อคริสต์ทศวรรษ 1950 โดยปรากฏเป็นนักแสดงสมทบในภาพยนตร์ของอัลเฟรด ฮิตช์ค็อก เรื่อง เหนือมฤตยู (1959) ประกบกับแครี แกรนต์ รวมถึงนักแสดงประจำในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง มิชชัน: อิมพอสซิเบิล (1966–1969) และ สเปซ: 1999 (1975–1977)
แลนเดาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม – ภาพยนตร์  และยังถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมเป็นครั้งแรก จากบทบาทของเขาในภาพยนตร์เรื่อง ทักเกอร์ เดอะแมนแอนด์ฮิสดรีม (1988) ครั้งที่สองในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลนเรื่อง ไคร์มแอนด์มิสดีเมียนเนอร์ (1989) การแสดงของแลนเดาจากบทสมทบ เบลา ลูโกซี ในภาพยนตร์เรื่อง จะห่วยจะชุ่ย พี่ขอลุยด้วยใจ (1994) ส่งผลให้เขาได้รับรางวัลออสการ์ รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ และรางวัลลูกโลกทองคำ เขายังคงรับงานแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ต่อไป รวมทั้งดำรงตำแหน่งเป็นประธานของแอกเตอร์สตูดิโอซึ่งเป็นโรงเรียนสอนการแสดงในฮอลลีวูด จวบจนเสียชีวิตในเดือนกรกฎาคม ค.ศ 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

มาร์ติน แลนเดา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มาร์ติน แลนเดา ที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน
มาร์ติน แลนเดา ที่เดอะโททัลพิกเจอร์เซมมินาร์
มาร์ติน แลนเดา ที่ไฟน์อะเกรฟ
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1936–1940:  วอลเตอร์ เบรนแนน (1936)  โจเซฟ ไชลด์เคราท์ (1937)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1938)  ทอมัส มิตเชลล์ (1939)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1940) 
1941-1960:  ดอนัลด์ คริสป์ (1941)  แวน เฮฟลิน (1942)  ชาลส์ โคเบิร์น (1943)  แบร์รี ฟิตซ์เจอรัลด์ (1944)  เจมส์ ดันน์ (1945)  แฮโรลด์ รัสเซลล์ (1946)  เอ็ดมันด์ เกว็นน์ (1947)  วอลเตอร์ ฮัสตัน (1948)  ดีน แจกเกอร์ (1949)  จอร์จ แซนเดอส์ (1950)  คาร์ล มัลเดน (1951)  แอนโทนี ควินน์ (1952)  แฟรงก์ ซินาตรา (1953)  เอ็ดมันด์ โอไบรอัน (1954)  แจ็ก เลมมอน (1955)  แอนโทนี ควินน์ (1956)  เรด บัตตันส์ (1957)  เบิร์ล ไอฟส์ (1958)  ฮิว กริฟฟิท (1959)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1960) 
1961–1980:  จอร์จ ชาคีริส (1961)  เอ็ด เบ็กลีย์ (1962)  เมลวิน ดักลาส (1963)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1964)  มาร์ติน บอลซัม (1965)  วอลเตอร์ แมตทาว (1966)  จอร์จ เคนเนดี (1967)  แจ็ก อัลเบิร์ตสัน (1968)  กิก ยัง (1969)  จอห์น มิลส์ (1970)  Ben Johnson (1971)  โจเอล เกรย์ (1972)  จอห์น เฮาส์แมน (1973)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1974)  George Burns (1975)  เจสัน โรบาดส์ (1976)  เจสัน โรบาดส์ (1977)  คริสโตเฟอร์ วอลเคน (1978)  เมลวิน ดักลาส (1979)  ทีโมธี ฮัตตัน (1980) 
1981–2000:  จอห์น กีลกุด (1981)  หลุยส์ กอสเซ็ตต์ จูเนียร์ (1982)  แจ็ก นิโคลสัน (1983)  ฮัง โงร์ (1984)  ดอน อะมีชี (1985)  ไมเคิล เคน (1986)  ฌอน คอนเนอรี (1987)  เควิน ไคลน์ (1988)  เดนเซล วอชิงตัน (1989)  โจ เพชชี (1990)  แจ็ก พาแลนซ์ (1991)  จีน แฮกแมน (1992)  ทอมมี่ ลี โจนส์ (1993)  มาร์ติน แลนเดา (1994)  เควิน สเปซีย์ (1995)  คิวบา กูดิง จูเนียร์ (1996)  โรบิน วิลเลียมส์ (1997)  เจมส์ โคเบิร์น (1998)  ไมเคิล เคน (1999)  เบนีเซียว เดล โตโร (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  จิม บรอดเบนต์ (2001)  คริส คูเปอร์ (2002)  ทิม ร็อบบินส์ (2003)  มอร์แกน ฟรีแมน (2004)  จอร์จ คลูนีย์ (2005)  อลัน อาร์คิน (2006)  ฆาบิเอร์ บาร์เดม (2007)  ฮีธ เลดเจอร์ (2008)  คริสตอฟ วอลซ์ (2009)  คริสเตียน เบล (2010)  คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์ (2011)  คริสท็อฟ วัลทซ์ (2012)  จาเรด เลโท (2013)  เจ. เค. ซิมมอนส์ (2014)  มาร์ก ไรแลนซ์ (2015)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2016)  แซม ร็อกเวลล์ (2017)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2018)  แบรด พิตต์ (2019)  แดเนียล คาลูยา (2020)  ทรอย คอตเซอร์ (2021)  กวาน เก๊ ฮวี (2022)  รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ (2023)
มาร์ทีนี (ค็อกเทล)

| ค็อกเทลทางการของไอบีเอ |
| --- | --- |
มาร์ทีนีเสิร์ฟคู่กับมะกอกดอง
ประเภท: ค็อกเทล
แอลกอฮอล์หลักตามปริมาตร:  ยิน 
การเสิร์ฟ: อัพ (หรือ ออนเดอะร็อกส์)
สิ่งตกแต่งมาตรฐาน: มะกอก หรือ เลมอนทวิสต์
ภาชนะมาตรฐาน:  แก้วค็อกเทล
วัตถุดิบที่ กำหนดโดย ไอบีเอ†:  ยิน 6 cl (6 ส่วน)  ดรายเวอร์มูธ 1 cl (1 ส่วน) 
การเตรียม: สเตรท: เทส่วนผสมทั้งหมดลงในแก้วผสมพร้อมน้ำแข็ง คนให้เข้ากัน แยกกากและเทใส่แก้วค็อกเทลที่นำไปแช่เย็นมาก่อน บีบเอาน้ำมันจากเปลือกเลมอนลงในเครื่องดื่ม ตกแต่งด้วยมะกอก
เวลา: ก่อนมื้อเย็น
† ดรายมาร์ทีนี โดยสมาคมบาร์เทนเดอร์นานาชาติ
มาร์ทีนี (อังกฤษ: martini) หรือปรากฏทับศัพท์ มาร์ตินี เป็นค็อกเทลที่ประกอบด้วยยิน และ เวอร์มูธ ตกแต่งด้วยมะกอก หรือ เลมอนทวิสต์ มาร์ทีนีเป็นหนึ่งในเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด เอช แอล เมนช์เกนเรียกขานมาร์ทีนีว่าเป็า "ประดิษฐกรรมเดียวของอเมิรกาที่ประเสริฐเทียบเท่าโคลงซอนนิท" และ อี บี ไวท์ เรียกขานมาร์ทีนีว่าเป็น "น้ำยาอัศจรรย์ (elixir) แห่งความเงียบสงบ (quietude)"
ไม่เกินปี 1922 มาร์ทีนีอยู่ในรูปแบบที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด ที่ซึ่งเป็นการผสอนดอนดรายยินกับดรายเวอร์มูธ ด้วยอัตราส่วน 2:1 คนในแก้วผสมกับน้ำแข็ง และตบท้ายด้วยส้มหรือบิทเทอส์ ก่อนจะแยกกากและเทใส่แก้วค็อกเทล
ชนิด

ดรายมาร์ทีนี (dry martini) ประกอบด้วยดรายไวท์เวอร์มูธในอัตราส่วนต่าง ๆ or even 50:1 or 100:1 Martinis became considered the norm.
เว็ทมาร์ทีนี (wet martini) มีองค์ประกอบของเวอร์มูธมากกว่า, 50-50 มาร์ทีนี ผสมยินและเวอร์มูธที่อัตราส่วนเท่ากัน ส่วน อัพไซด์-ดาวน์ (upside-down) หรือ รีเวอร์สมาร์ทีนี (reverse martini) มีสัดส่วนเวอร์มูธมากกว่ายิน
เดอร์ทีมาร์ทีนี (dirty martini) มีส่วนผสมของน้ำเกลือที่ใช้หมักมะกอกดอง ไรือน้ำดองมะกอกลงไป และนิยมตกแต่งด้วนมะกอก
เพอร์เฟคท์มาร์ทีนี (perfect martini) ประกอบด้วยสัดส่วนเท่ากันของสวีทเวอร์มูธและดรายเวอร์มูธ
เหตุรถไฟชนกันที่ตลิ่งชัน พ.ศ. 2522

เหตุการณ์รถไฟชนกันที่ตลิ่งชัน พ.ศ. 2522 เป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเมื่อตอนเช้าตรู่ ราว 06.20 น. ของวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2522 เมื่อขบวนรถไฟเที่ยวแรก ขบวนที่ 165 เส้นทาง ราชบุรี-ธนบุรี (ปัจจุบัน คือ รถชานเมือง ขบวน 352) ซึ่งมีผู้โดยสารแน่นทั้งขบวน เดินทางมาถึงทางแยกบริเวณสถานีรถไฟชุมทางตลิ่งชัน  ได้มีขบวนรถสินค้าที่ 729 เส้นทาง บางซื่อ-ปาดังเบซาร์ วิ่งฝ่าสัญญาณไฟเข้าไปชนรถไฟขบวน 165 กลางขบวน  ทำให้รถไฟทั้งสองขบวนตกราง มีผู้เสียชีวิต 51 คน บาดเจ็บ 138 คน ผู้ประสบภัยส่วนมากเป็นนักเรียน และพ่อค้าที่นำสินค้ามาขายที่ตลาด ข้างสถานีรถไฟธนบุรี ค่าเสียหายของการรถไฟฯ 2,038,235 บาท เหตุการณ์รถไฟชนกันครั้งนี้ ถือเป็นอุบัติเหตุทางรถไฟที่ร้ายแรงอีกครั้งหนึ่งของไทย
การสอบสวน

อุบัติเหตุเกิดจากความผิดพลาดของพนักงานขับรถสินค้า เนื่องจากทำงานติดต่อกันเป็นเวลานาน  และพนักงานผู้ควบคุมสัญญาณหางปลาที่สถานีรถไฟ ตามหนังสือของกระทรวงคมนาคม เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 2522 แจ้งรายละเอียดว่า "ตามหลักแล้ว รถไฟที่จะเข้าเทียบชานชาลา ต้องให้นายสถานีให้สัญญาณ เพื่อให้รถเข้าสถานีจอดไม่ล้ำเส้นปลอดภัย แต่อุบัติเหตุที่เกิดขึ้น มาจาก รถขบวนสินค้าที่ 729 เข้าชานชาลา โดยไม่หยุดที่เส้นปลอดภัย ประจวบกับผู้ให้สัญญาณได้ให้รถโดยสาร 176 เข้าสู่สถานี ในขณะที่รถขบวนสินค้ายังวิ่งอยู่จึงเป็นเหตุให้รถไฟชนกัน"
ในส่วนของคดีอาญา ได้มีการดำเนินคดีกับผู้เกี่ยวข้อง 4 คน ประกอบด้วย พนักงานหอสัญญาณ ผู้ช่วยนายสถานีที่ทำหน้าที่นายสถานีในวันนั้น พนักงานขับรถและช่างเครื่อง รถไฟสินค้าขบวนสินค้าที่ 729 ในเวลาต่อมา 28 มกราคม 2534 ศาลทหารกรุงเทพ ได้อ่านคำพิพากษา สั่งจำคุก พนักงานหอสัญญาณ และพนักงานขับรถไฟสินค้า เป็นเวลา 4 ปี ในข้อหากระทำการโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายและบาดเจ็บสาหัส ขณะที่ ศาลได้ยกฟ้อง ผู้ช่วยนายสถานีที่ทำหน้าที่นายสถานีในวันนั้น และช่างเครื่องรถไฟโดยสาร
แหล่งข้อมูลอื่น

กองบรรณาธิการมติชน, 289 ข่าวดัง 3 ทศวรรษหนังสือพิมพ์มติชน, 2549, ISBN 974-323-889-1
มาร์กาเร็ตแห่งยอร์ก ดัชเชสแห่งบูร์กอญ

| มาร์กาเร็ตแห่งยอร์ก ดัชเชสแห่งบูร์กอญ |
| --- | --- |
ภาพมาร์กาเร็ตแห่งยอร์ก วาดโดยจิตรกรนิรนาม ปี ค.ศ. 1468 (พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ประเทศฝรั่งเศส)
เกิด: 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1446 ปราสาทฟอเธอริงกาย นอร์แทมป์ตันเชอร์ ปะเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1503 (57 ปี) เมเคอเลิน แฟลนเดอส์
ตำแหน่ง: ดัชเชสคู่สมรสแห่งบูร์กอญ
วาระ: 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1468 – 5 มกราคม ค.ศ. 1477
คู่สมรส: ชาร์ลผู้อาจหาญ
บิดามารดา: ริชาร์ด แพลนแทเจเนต ดยุกที่ 3 แห่งยอร์ก  เซซิลี เนวิลล์ ดัชเชสแห่งยอร์ก
มาร์กาเร็ตแห่งยอร์ก (อังกฤษ: Margaret Of York) หรือ มารกาเร็ต แพลนทาเจเนต (อังกฤษ: Margaret Plantagenet) เป็นธิดาของริชาร์ด ดยุคแห่งยอร์กกับเซซิลี เนวิลล์ พี่น้องชายสองคนของเธอได้ครองบัลลังก์อังกฤษในฐานะพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์ยอร์ก คือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 และพระเจ้าริชาร์ดที่ 3
วัยเยาว์

มาร์กาเร็ตแห่งยอร์กเกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1446 ที่ปราสาทฟอเธอริงกายในนอร์แทมป์ตันเชอร์ บิดาของเธอคือริชาร์ด แพลนทาเจเนต ดยุคที่ 3 แห่งยอร์กกับเซซิลี เนวิลล์ พี่น้องของเธอ ได้แก่ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ, จอร์จ ดยุคแห่งแคลเรนสซ์, พระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ, เอ็ดมันด์ เอิร์ลแห่งรัตลันด์, เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ และเอลิซาเบธ เด ลา โปล ภรรยาของจอห์น เด ลา โปล ดยุคแห่งซัฟฟอล์ก
มาร์กาเร็ตเป็นตัวหมากที่เป็นประโยชน์สำหรับครอบครัว เมื่อเธอมีอายุได้ 8 ปี ครอบครัวได้เจรจาตกลงเรื่องการสมรสระหว่างเธอหรือไม่ก็พี่น้องหญิงคนใดคนหนึ่งของเธอกับชาร์ลผู้อาจหาญ เคานต์แห่งชาโรแล แต่การเจรจาดังกล่าวล้มเหลว ต่อมาชาร์ลในปี ค.ศ. 1454 ได้สมรสกับอิซาเบลแห่งบูร์บง ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันหนึ่งคนเป็นบุตรสาวชื่อมารี ทว่าในปี ค.ศ. 1465 อิซาเบลได้เสียชีวิต ในขณะที่ชาร์ลยังคงต้องการบุตรชาย
การสมรส

ในตอนที่อิซาเบลเสียชีวิต มาร์กาเร็ตมีอายุ 19 ปีและยังไม่ได้สมรส ครอบครัวของเธอมีอำนาจมากกว่าที่เคยมีเมื่อครั้งที่เธอยังอยู่ในวัยเยาว์ เมื่อพี่ชายของเธอกลายเป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ หลังภรรยาเสียชีวิตได้ไม่นานชาร์ลส่งทูตมาอังกฤษเพื่อขอสมรสกับมาร์กาเร็ต ทว่าการเจรจาดังกล่าวถูกลากยาวออกไป ความยุ่งยากเกิดขึ้นเมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศสพยายามใช้อำนาจที่มีทำทุกวิถีทางเพื่อทำลายข้อตกลงสมรส เพื่อไม่ให้อังกฤษและบูร์กอญกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของพระองค์ ความล่าช้าทำให้มีข้อเสนอขอสมรสอื่นยื่นถึงมาร์กาเร็ตและในปี ค.ศ. 1466 มาร์กาเร็ตได้หมั้นหมายกับเปโดร องครักษ์แห่งโปรตุเกส ทว่าเขากลับเสียชีวิตในวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1466 ก่อนที่การสมรสจะเกิดขึ้น
ปี ค.ศ. 1467 ฟีลิปผู้ดีงามได้ถึงแก่กรรม ชาร์ลผู้อาจหาญสืบทอดตำแหน่งเป็นดยุคแห่งบูร์กอญต่อจากบิดา พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 ต้องการการสนับสนุนจากชาร์ลมาช่วยรับมือกับปัญหาภายในประเทศเมื่อริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งวอริคได้วางแผนกับชาวฝรั่งเศสต่อต้านพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด เพื่อให้ได้มาซึ่งการสนับสนุนจากชาร์ล ข้อตกลงสมรสระหว่างชาร์ลกับมาร์กาเร็ตจึงถูกทำขึ้นอย่างเป็นทางการในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1467 และได้รับการลงนามในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1468
พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 ยังคงเดินหน้าขัดขวางการสมรสต่อไป ทว่าในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1468 มาร์กาเร็ตได้ออกเดินทางจากอังกฤษและไปถึงสเลิสในแฟลนเดอส์ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1467 มาร์กาเร็ตได้พบกับชาร์ลครั้งแรกในวันที่ 27 มิถุนายน และทั้งคู่สมรสกันในวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1468
หลังการสมรสชาร์ลออกเดินทางไปบรูช มาร์กาเร็ตตามไปถึงในภายหลังโดยมีการจัดงานเฉลิมฉลองต้อนรับเธออย่างยิ่งใหญ่เป็นเวลาเก้าวัน หลังงานเฉลิมฉลองมาร์กาเร็ตเดินทางไปแฟลนเดอส์, บราบันต์ และแอโนพร้อมกับมารี ธิดาเลี้ยง
ดัชเชสแห่งบูร์กอญ

มาร์กาเร็ตและชาร์ลใช้เวลาส่วนใหญ่ในช่วงสามปีแรกของชีวิตสมรสด้วยกัน แต่ทั้งคู่ยังคงไร้ซึ่งบุตรธิดา ต่อมาชาร์ลหมกมุ่นกับการขยายดินแดนของบูร์กอญและออกไปทำศึกสงครามบ่อยครั้งจนแทบไม่ได้เจอหน้าภรรยา ตลอดสามปีต่อมาทั้งคู่ไม่ได้เจอหน้ากันแม้แต่ครั้งเดียว มาร์กาเร็ตใช้เวลาไปกับการเดินทางไปทั่วบูร์กอญในฐานะตัวแทนผู้รักษาผลประโยชน์ให้ชาร์ลและทำหน้าที่เป็นผู้บริหารบ้านเมือง
พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 ยังคงวางตัวเป็นศัตรูกับบูร์กอญและต่อต้านการสมรสของชาร์ลและมาร์กาเร็ตอยู่เสมอ ทว่าในปี ค.ศ. 1474 ชาร์ลได้ทำสนธิสัญญาพักรบกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 และหันไปตั้งหน้าตั้งตากับการสู้รบในไรน์ลันท์ ปี ค.ศ. 1476 ชาร์ลไม่เป็นที่นิยมในหมู่ประชาชนเนื่องถูกชาวฝรั่งเศสกีดกันด้านการค้าจนส่งผลต่อการใช้ชีวิต ชาร์ลถูกมองเป็นทรราชย์ สร้างความไม่มั่นคงให้แก่ตำแหน่งดัชเชสของมาร์กาเร็ต
ปี ค.ศ. 1476 ชาร์ลได้สร้างพันธมิตรด้วยการจับมารี ธิดาของตนหมั้นหมายกับมัคซีมีลีอานแห่งฮาพส์บวร์ค แต่ก่อนที่การสมรสจะเกิดขึ้น ชาร์ลกลับเสียชีวิตในสนามรบนอกเมืองน็องซีในดัชชีลอแรนในเดือนมกราคม ค.ศ. 1477
ดัชเชสม่าย

หลังชาร์ลเสียชีวิต แมรี ธิดาเลี้ยงของมาร์กาเร็ตได้สืบทอดตำแหน่งเป็นดัชเชสแห่งบูร์กอญต่อจากบิดา ข้อเสมอสมรสมากมายเริ่มหลั่งไหลเข้ามา แต่มาร์กาเร็ตได้แนะนำให้มารีสมรสกับมัคซีมีลีอานแห่งฮาพส์บวร์คตามความประสงค์ของบิดาของมารี ทั้งคู่สมรสกันในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1477 มารีได้ให้กำเนิดบุตรชายชื่อฟีลิปในปี ค.ศ. 1478 หลังจากนั้นก็ได้ให้กำเนิดบุตรสาวคือมาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย
ฝรั่งเศสที่เดินหน้าโจมตีบูร์กอญจากทุกทิศทุกทางอาศัยช่วงที่บูร์กอญขาดเสถียรภาพทำการพิชิตบูร์กอญ ถึงกระนั้นพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 ก็ยังคงเล็งเห็นถึงความอันตรายของมาร์กาเร็ตและพยายามซื้อใจเธอด้วยการเสนอเบี้ยบำนาญจากฝรั่งเศสและสัญญาว่าจะให้การคุ้มกันเธอ แต่กลับถูกเธอปฏิเสธอย่างเหยียดหยัน
ปี ค.ศ. 1482 โศกนาฏกรรมถาโถมเข้าใส่มาร์กาเร็ตเมื่อมารีตกจากหลังม้าจนคอหัก อาการบาดเจ็บสาหัสทำให้เธอเสียชีวิตในวันที่ 27 มีนาคนของปีนั้น มาร์กาเร็ตต้องการเป็นผู้พิทักษ์บุตรของมารีแต่กลับถูกปฏิเสธ บูร์กอญภายใต้การครอบงำของฝรั่งเศสได้ยึดสิทธิ์ในการดูแลเด็ก ๆ และได้ลงนามในสนธิสัญญาอาร์ราสกับฝรั่งเศส มาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย หลานเลี้ยงของมาร์กาเร็ตถูกจับหมั้นหมายกับดูแฟ็งแห่งฝรั่งเศส เธอถูกส่งตัวไปเติบโตในราชสำนักฝรั่งเศส
มาร์กาเร็ตประสบกับโศกนาฏกรรมมากมายที่เกิดขึ้นภายในครอบครัว ปี ค.ศ. 1478 จอร์จ ดยุคแห่งแคลเรนซ์ พี่น้องชายของเธอถูกพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 พี่น้องชายของตนเองประหารชีวิต ตัวพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเองสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1483 และพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 น้องชายคนสุดท้องของครอบครัวก็สิ้นพระชนม์ในสนามรบในปี ค.ศ. 1485 ราชวงศ์ยอร์กไม่ได้ปกครองอังกฤษอีกต่อไป แต่มาร์กาเร็ตยังคงสร้างความวุ่นวายและคอยให้การสนับสนุนใครก็ตามที่เป็นปรปักษ์กับราชวงศ์แลงคัสเตอร์ต่อไป
ปี ค.ศ. 1493 มาร์กาเร็ตได้บูร์กอญกลับคืนมาและได้สานต่อภาระหน้าที่ในฐานะดัชเชสม่าย เธอได้อยู่เห็นการสมรสของหลานชายเลี้ยง ทั้งยังได้ดูแลลูก ๆ ของเขา
มาร์กาเร็ตแห่งยอร์กถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1503 ด้วยวัย 57 ปีที่เมเคอเลินในแฟลนเดอส์
ภาพชาร์ลผู้อาจหาญ สามีของมาร์กาเร็ต วาดโดยโรเคียร์ ฟัน เดอร์ ไวเดิน ปี ค.ศ. 1460
มงกุฎของมาร์กาเร็ตแห่งยอร์ก สมบัติของอาสนวิหารอาเคิน
ภาพแมรีแห่งบูร์กอญกับมัคซีมีลีอานแห่งฮาพสบวร์คในไวสคูนิก วาดโดยฮันส์ โบร์คไมอาร์ผู้อาวุโส
รูปแกะสลักปิดทองของมาร์กาเร็ตแห่งยอร์กที่ด้านหน้าอาคารของวิหารพระโลหิตในบรูช ปี ค.ศ. 1529–1533
มาร์มาดิวก์ แลงเดล

| มาร์มาดิวก์ แลงเดล |
| --- | --- |
 มาร์มาดิวก์ แลงเดล
เกิด: ค.ศ. 1598 เบเวอร์ลีย์ในเทศมณฑลยอร์กเชอร์
อสัญกรรม: 5 สิงหาคม ค.ศ. 1661 โฮล์ม-ออน-สปอลดิง-มัวร์
บรรดาศักดิ์: นักการทหารและนักการเมือง
ตำแหน่ง: นายทัพฝ่ายกษัตริย์นิยมในสงครามกลางเมืองอังกฤษ
คู่สมรส: แอนน์ ฮาวเวิร์ด
ขุนนางอังกฤษ - กษัตริย์อังกฤษ - ชาวอังกฤษ
มาร์มาดิวก์ แลงเดล (อังกฤษ: Marmaduke Langdale; ค.ศ. 1598 - 5 สิงหาคม ค.ศ. 1661) เป็นผู้หนึ่งที่ปฏิเสธจ่ายภาษีเรือ แต่หลังจากได้รับประสบการณ์จากการเป็นทหารในยุโรป มาร์มาดิวก์ก็กลับมาสนับสนุนฝ่ายกษัตริย์นิยมและเข้าร่วมต่อสู้ในยุทธการที่เพรสตันในสงครามกลางสามอาณาจักร/สงครามกลางเมืองอังกฤษ เมื่อพ่ายแพ้ในยุทธการครั้งนั้น มาร์มาดิวก์ก็หลบหนีไปยุโรปเพื่อหลีกเลี่ยงการลงโทษอย่างไม่ปรานีของฝ่ายรัฐสภา
ดูเพิ่ม

สงครามกลางเมืองอังกฤษ
สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2
ฝ่ายกษัตริย์นิยม
ยอดรัก สลักใจ

| ยอดรัก สลักใจ |
| --- | --- |
ยอดรัก ภาพถ่ายแบบ มิวสิควิดีโอเพลง ขอบคุณแฟนเพลง ในปี (พ.ศ. 2521) อายุ 22 ปี
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 นิพนธ์ ไพรวัลย์ อำเภอตะพานหิน จังหวัดพิจิตร ประเทศไทย
เสียชีวิต: 9 สิงหาคม พ.ศ. 2551 (52 ปี) โรงพยาบาลพระรามเก้า กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: ลัดดา ไพรวัลย์
บุตร: 1 คน
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2518 - 2551 (อายุ 33 ปี)
สังกัด: ท็อปไลน์มิวสิค (พ.ศ. 2550–2551) จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ (พ.ศ. 2546–2550) นพพร ซิลเวอร์โกลด์ (พ.ศ. 2540–2546) อาร์เอส (พ.ศ. 2538–2540) สลักใจ โปรโมชั่น (พ.ศ. 2537–2538) พีจีเอ็ม (พ.ศ. 2534–2537) แม่ไม้เพลงไทย (พ.ศ. 2518–2534)
ฐานข้อมูล
IMDb
ThaiFilmDb
ยอดรัก สลักใจ (ชื่อเล่น แอ๊ว) หรือชื่อจริง สิบตำรวจโท นิพนธ์ ไพรวัลย์ (6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 — 9 สิงหาคม พ.ศ. 2551) เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่ง,ลูกกรุง,ป๊อป,บัลลาดที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในเมืองไทยเป็นที่รู้จักในนาม "พระเอกลูกทุ่งตลอดกาล" มีผลงานที่สร้างชื่อหลากหลายเพลง เพลงที่รู้จักกันดี ได่แก่ "30 ยังแจ๋ว"
ประวัติ

ยอดรัก สลักใจ มีชื่อเล่นคือ แอ๊ว เกิดวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 ที่ตำบลงิ้วราย อำเภอตะพานหิน จังหวัดพิจิตร เป็นบุตรนายบุญธรรม และ นางบ่าย ไพรวัลย์ มีพี่น้อง 8 คน ชาย 7 คน หญิง 1 คน โดยยอดรักเป็นคนสุดท้อง
ยอดรักจบการศึกษาในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านหาดแตงโม อำเภอตะพานหิน จังหวัดพิจิตร เนื่องจากทางบ้านไม่มีเงินส่งเสียค่าเล่าเรียน บิดาเสียชีวิตตั้งแต่ยอดรักอายุได้ 7 ขวบ มารดามีฐานะยากจนและมีพี่น้องหลายคน จึงได้ออกเร่ร่อนร้องเพลงที่บาร์รำวง ได้เงินคืนละ 5 - 10 บาท ได้เงินมาก็หาซื้อหนังสือมาอ่านเอง และเรียนด้วยตนเอง จนกระทั่งได้เรียนที่โรงเรียนถาวรวิทยา อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ โดยเรียนการศึกษาผู้ใหญ่ และสอบเทียบจนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
ยอดรักได้มีโอกาสเข้าเรียนที่โรงเรียนพลตำรวจบางเขน เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2534  และศึกษาต่อจนกระทั่งปี พ.ศ. 2537 ได้รับปริญญาครุศาสตร์บัณฑิตกิตติมศักดิ์ (ศศ.บ.) สาขาศิลปศาสตร์ สายดนตรีและศิลปะ การแสดง วิทยาลัยครูธนบุรี