stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บิ๊กมาม่า (วงดนตรี)
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | เสนอชื่อเข้าชิง | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2546 | Golden Disc Awards | Best New Artist | "Break Away" | ชนะ |  |
| 2546 | Golden Disc Awards | Best Music Video | "Break Away" | ชนะ |  |
| 2548 | KBS Music Awards | Singer of the Year (Bonsang) | Big Mama | ชนะ |  |
| 2546 | KMTV Korean Music Awards | Best New Artist | Big Mama | ชนะ |  |
| 2549 | Korea Broadcasting Producer Awards | Singer of the Year | Big Mama | ชนะ |  |
| 2547 | Korean Music Awards | Musician of the Year (Grand Prize) | Big Mama | ชนะ |  |
| 2547 | Korean Music Awards | Rookie of the Year | Big Mama | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2547 | Korean Music Awards | Album of the Year | Like The Bible | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2547 | Korean Music Awards | Best R&B Album | Like The Bible | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2549 | Korean Music Awards | Best R&B and Soul Song | "Sori" | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2546 | MBC Gayo Daejejeon | Top Ten Artist | Big Mama | ชนะ |  |
| 2546 | Mnet Asian Music Awards | Best Music Video (Grand Prize) | "Break Away" | ชนะ |  |
| 2546 | Mnet Asian Music Awards | Best New Artist | "Break Away" | ชนะ |  |
| 2546 | Mnet Asian Music Awards | Best R&B Performance | "Break Away" | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2548 | Mnet Asian Music Awards | Best Female Group | "Woman" | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2550 | Mnet Asian Music Awards | Best Female Group | "Betrayal" | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2546 | SBS Gayo Daejeon | Best New Artist | Big Mama | ชนะ |  |
| 2546 | Seoul Music Awards | Best New Artist | Big Mama | ชนะ |  |
ประเทศโปแลนด์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

| ประเทศโปแลนด์ ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: POL
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติโปแลนด์
ณ รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล 7 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-07) – 18 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-18)
นักกีฬา: 90 คน  ใน 13 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: ราฟาล วิลค์
เหรียญ อันดับ 10:  ทอง 9 เงิน 18 ทองแดง 12 รวม 39 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศโปแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติโปแลนด์เป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 90 คนใน 13 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 21 | 13 | 34 |

| รวม | 21 | 13 | 34 |
ยกน้ำหนัก

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | น้ำหนักรวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
| มาริอุสซ์ ทอมซีค | Men's –59 kg | — | DNF |
| เกรซกอร์ซ แลนเซอร์ | Men's –65 kg | 170 | 8 |
| มาเร็ค ไตรคัซ | Men's –72 kg | 173 | 4 |
ดูเพิ่ม

ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศโปแลนด์ในพาราลิมปิก
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาโปแลนด์ที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
ผลและสถิติ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย  |  |
ประเทศโปรตุเกสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022

ประเทศโปรตุเกส จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโปรตุเกสเป็นตัวแทนประเทศโปรตุเกสในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  สกีลงเขา | 1 | 1 | 2 |
| สกีข้ามทุ่ง | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 2 | 1 | 3 |
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 และ กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
สกีข้ามทุ่ง

บทความหลัก: กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 และ กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศโปรตุเกสในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติโปรตุเกสในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาโปรตุเกสที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ที่ ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- |
แอฟริกา:   เอริเทรีย   กานา   มาดากัสการ์   โมร็อกโก   ไนจีเรีย 
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   โบลิเวีย   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   เอกวาดอร์   เฮติ   จาเมกา   เม็กซิโก   เปรู   ปวยร์โตรีโก   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มาเลเซีย   มองโกเลีย   ปากีสถาน   ฟิลิปปินส์   ซาอุดีอาระเบีย   เกาหลีใต้   จีนไทเป   ไทย   อุซเบกิสถาน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   มาซิโดเนียเหนือ   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์ 
อื่นๆ:   อาร์โอซี
มหาสงครามซู ค.ศ. 1876

แม่แบบ:Campaignbox 1876 North Plains Campaign
แม่แบบ:Campaignbox Sioux Wars
มหาสงครามซู ค.ศ. 1876 หรือสงครามแบล็กฮิลส์ เป็นชุดยุทธการและการเจรจาซึ่งเกิดระหว่าง ค.ศ. 1876 ถึง 1877 ระหว่างฝ่ายซูลาโคตาและไชแอนเหนือกับสหรัฐอเมริกา เมื่อมีการค้นพบทองในแบล็กฮิลส์ ผู้อพยพเริ่มเข้าเบียดเบียนพื้นที่ของอินเดียนแดง และรัฐบาลกลางสหรัฐกดดันชาวอินเดียนแดงให้อยู่ในเขตสงวนซู เดิมกองทัพและนักประวัติศาสตร์สหรัฐกำหนดลาโคตาเป็นหัวใจของเรื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อดูจากตัวเลข แต่ชาวอินเดียนแดงบางคนเชื่อว่าไชแอนเป็นเป้าหมายหลักของการทัพสหรัฐ การตีความอีกอย่างหนึ่งนี้แนะว่า ชาวอินเดียนจะเรียกเหตุการณ์นี้ว่า "มหาสงครามไชแอน"
หนึ่งในบรรดายุทธการและการรบปะทะในสงครามนี้ คือ ยุทธการที่ลิตเติลบิกฮอร์น ซึ่งมักรู้จักกันในนาม "การยืนหยัดครั้งสุดท้ายของคัสเตอร์" เป็นที่กล่าวขานกันมากที่สุดระหว่างกองทัพสหรัฐและชาวอินเดียนแดงพื้นราบที่ขี่ม้า แม้ชัยชนะของอินเดียนแดงดังกล่าว แต่สหรัฐอเมริกาที่มีทรัพยากรเหนือกว่าก็สามารถบีบอินเดียนแดงให้ยอมจำนนได้ในเวลาไม่นาน โดยการเข้าตีและทำลายค่ายและทรัพย์สินของพวกเขาเป็นหลัก มหาสงครามซูเกิดขึ้นในสมัยประธานาธิบดียูลิสซิส เอส. แกรนท์และรัทเทอร์ฟอร์ด บี. เฮส์
พลรบ

นักรบชาวอินเดียนประมาณการว่ามีอยู่ระหว่าง 900 ถึง 4,000 คน
นักรบของดาโกตาซูจำนวน 7 กองในทศวรรษ 1870 อยู่ที่ประมาณ 15,000 นาย ซึ่งมีทั้งชาย หญิง และเด็ก ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในบริเวณสงวนให้ซูและเป็นพลเรือน สายข่าวชาวอินเดียนกล่าวในเดือนพฤศจิกายน 1875 ว่า มีชาวอินเดียนอาศัยในพื้นที่ดังกล่าว "ที่เป็นนักรบมีไม่กี่ร้อยคน" นายพลครูกประเมินว่าเขาอาจเผชิญกับนักรบมากถึง 2,000 คน ชาวซูที่ยังคงอยู่ในพื้นที่นั้นในช่วงที่เกิดสงครามเป็นชาวโอกลาลาและฮันค์ปาปา  มีจำนวนทั้งหมดประมาณ 5,500 คน ในจำนวนนี้เมื่อรวมชาวไชแอนเหนือประมาณ 1,500 คนและชาวอาปาโฮแล้ว ชาวอินเดียนที่ไม่เป็นมิตรต่ออเมริกันจากทั้งหมด 7,000 คนโดยประมาณจึงมีนักรบได้มากถึง 2,000 นาย ส่งผลให้มีนักรบชาวอินเดียนเข้าร่วมการต่อสู้ในยุทธการที่ลิตเติลบิกฮอร์นระหว่าง 900 ถึง 2,000 คน
ชาวอินเดียนมีข้อได้เปรียบในด้านการเคลื่อนที่ที่รวดเร็วและความชำนาญภูมิประเทศ แต่ชาวอินเดียนทั้งหมดล้วนเป็นนักรบเฉพาะกาล ในฤดูใบไม้ผลิ พวกเขามักอยู่กับที่กับเหล่าม้าเพื่อความอยู่รอดตลอดฤดูหนาวอันยาวนาน ในขณะที่ฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วงก็ใช้เวลาไปกับการล่ากระบือเพื่อเลี้ยงชีพครอบครัว นักรบชาวอินเดียนกึ่งหนึ่งติดอาวุธปืนคาบศิลาที่ค่อนข้างเก่า ที่เหลือติดธนูและหอก ซึ่งหอกของชาวอินเดียนถูกออกแบบมาเพื่อการต้อนฝูงม้าและสังหารในระยะใกล้ แต่แทบจะใช้ประโยชน์ไม่ได้เมื่อใช้สังหารศัตรูที่อยู่ไกลหรือมีการป้องกันเป็นอย่างดี นักรบอินเดียนใช้การต่อสู้แบบดั้งเดิมเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของแต่ละคนเองมากกว่าการต่อสู้ต่อเป้าหมายอย่างมียุทะศาสตร์ ถึงแม้ว่าเครซีฮอร์สจะปลูกฝังความคิดในการสมานฉันท์กันระหว่างชาวซูด้วยกันก็ตาม ในขณะที่ไชแอนมีความเป็นเอกภาพและมีการจัดการที่ดีที่สุดในเหล่าอินเดียนราบด้วยกัน ทำให้ทั้งชาวซูและไชแอนอยู่ในสงครามอย่างยาวนาน โดยมีคู่สงครามที่มีความแค้นฝังลึกอย่างยาวนานอย่างชาวคราวและโชชอนคอยตัดเสบียงอยู่เรื่อยๆ
ในการต่อสู้กับซู กองทัพอเมริกันล้อมรอบพื้นที่สงวนซูและพื้นที่ใกล้เคียง กองทัพที่ใหญ่ที่สุดในการประจัญหน้ากับชาวอินเดียนที่เกิดขึ้นในฤดูร้อน ค.ศ.1876 บริเวณพื้นที่สงวนดังกล่าว ประกอบด้วยทหารประมาณ 2,500 นาย เหล่าแมวเซาและพลเรือนอีกนับร้อยคน ทหารส่วนมากเดิมเป็นผู้อพยพและไร้ประสบการในการสู้รบตามแนวชายแดน ทั้งยังใช้การรบในรูปแบบอินเดียนดั้งเดิม ในขณะที่กองทัพทหารม้าของสหรัฐอเมริกาติดอาวุธปืนคาลิเบอร์ .45 รีวอลเวอร์จังหวะเดียวและสปริงฟิลด์แบบ 1873 ซึ่งเป็นปืนไรเฟิลจังหวะเดียวและโหลดกระสุนจากพานท้ายปืน ซึ่งช่วยให้ทหารอเมริกาได้เปรียบอย่างมากจากระยะการยิงที่เหนือกว่าอาวุธของชาวอินเดียน
พันโท จอร์จ อาร์มสตรอง คัสเตอร์ ซึ่งถูกสังหารในยุทธการที่ลิตเติลบิกฮอร์นพร้อมกับทหาร 268 นาย
ซิตติง บูล ชาวฮังปาคา หนึ่งในผู้นำที่สำคัญของชาวซู
พังงา (แก้ความกำกวม)

พังงา สามารถหมายถึง
จังหวัดพังงา
อำเภอเมืองพังงา
เทศบาลเมืองพังงา
อ่าวพังงา และ อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา
คลองพังงา
สโมสรฟุตบอลจังหวัดพังงา
พังงา (พวงมาลัยเรือ)
มหาสงครามลูกแก้วมากะ

มหาสงครามลูกแก้วมากะ (ญี่ปุ่น: 一騎当千; โรมาจิ: Ikkitōsen) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยยูจิ ชิโอซากิ เนื้อเรื่องอิงอย่างหลวม ๆ จากนิยายจีนสมัยศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการต่อสู้ในภูมิภาคคันโตของญี่ปุ่นระหว่างนักสู้ที่เรียกว่า โทชิ (闘士, Tōshi)) จากเจ็ดโรงเรียนที่สู้กันเพื่อชิงความเป็นใหญ่ เรื่องราวเน้นที่ตัวซงซาคุ ฮาฟุคุ นักสู้ที่ย้ายมาโรงเรียนนันโย หนึ่งในเจ็ดโรงเรียนที่ร่วมในการต่อสู้
มังงะตีพิมพ์ในนิตยสารการ์แนวเซเน็ง Comic Gum ของสำนักพิมพ์ Wani Books ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2543 วางจำหน่ายหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) เล่มแรกในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 วางจำหน่ายรวมทั้งหมด 24 เล่มจบเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2558 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ มังงะภาคต่อชื่อเรื่องว่า มหาศึกลูกแก้วมาะ คำรบใหม่ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Young King OURs ของสำนักพิมพ์โชเน็งกาโฮชะตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์
ซีรีส์อนิเมะดัดแปลง 13 ตอน สร้างโดยสตูดิโอเจซีสตาฟออกอากาศระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงตุลาคม พ.ศ. 2546 ทางช่อง AT-X และช่องอื่น ๆ ฤดูกาลที่ 2 สร้างโดยสตูดิโอ  Arms ออกอากาศทางช่อง AT-X ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2550 มีทั้งหมด 12 ตอน ฤดูกาลที่ 3 สร้างโดยสตูดิโอ Arms เช่นกัน ออกอกาศทางช่อง AT-X ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม พ.ศ. 2551 มีทั้งหมด 12 ตอน และมีเนื้อเรื่องกับตัวละครออริจินัล ฤดูกาลที่ 4 สร้างโดยสตูดิโอ TNK ออกอากาศทางช่อง AT-X และช่องอื่น ๆ ระหว่างเดือนมีนาคมถึงมิถุนายน พ.ศ. 2553 มีทั้งหมด 12 ตอนและเผยโรงเรียนกับตัวละครกลุ่มใหม่ในเรื่อง ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงของมหาศึกลูกแก้วมากะ คำรบใหม่มีออกอากาศทางช่อง AT-X ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ เก็บถาวร 2020-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
มหาสงครามลูกแก้วมากะ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
พระธาตุเก้าจอม

พระธาตุเก้าจอม คือพระธาตุเจดีย์สำคัญที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเชียงราย เชื่อว่าหากสักการะครบทั้ง 9 จอมภายใน 1 วัน จะ​เกิดศิริมงคลเช่นเดียว​กับ​การปิดทอง​ 7 ​วัด​ภาย​ใน​ 1 ​วัน​  ประกอบด้วย
พระธาตุดอยจอมทอง - วัดพระธาตุดอยจอมทอง ชุมชนดอยทอง ตำบลเวียง อำเภอเมืองเชียงราย
พระธาตุจอมหมอกแก้ว - วัดพระธาตุจอมหมอกแก้ว หมู่ที่ 9  บ้านดงมะเฟือง  ตำบลจอมหมอกแก้ว  อำเภอแม่ลาว
พระธาตุจอมผ่อ - วัดอรัญญวิเวกคีรี  หมู่ที่ 7  บ้านดงหล่ายหน้า  ตำบลเวียง  อำเภอเวียงป่าเป้า
พระธาตุจอมแจ้ง - วัดจอมแจ้ง หมู่ที่ 12 บ้านจอมแจ้ง ตำบลแม่สรวย อำเภอแม่สรวย
พระธาตุจอมแว่ - วัดพระธาตุจอมแว่ หมู่ที่ 2 บ้านดอนตัน,หมู่ที่ 11 บ้านใหม่สันผักหละ  ตำบลเมืองพาน  อำเภอพาน
พระธาตุจอมจ้อ - วัดพระธาตุจอมจ้อ หมู่ที่ 20 บ้านเวียงจอมจ้อ ตำบลเวียง อำเภอเทิง
พระธาตุจอมกิตติ - วัดพระธาตุจอมกิตติ หมู่ที่ 6 บ้านจอมกิตติ ตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน
พระธาตุจอมจันทร์ - วัดจอมจันทร์ หมู่ที่ 2  บ้านจอมจันทร์  ตำบลสันทราย  อำเภอแม่จัน
พระธาตุจอมสัก - วัดพระธาตุจอมสัก หมู่ที่ 14  บ้านเหล่าพัฒนา  ตำบลบ้านดู่  อำเภอเมืองเชียงราย
สิ่งสืบเนื่อง

เพลง พระธาตุเก้าจอม ของ หนิม คนึงพิมพ์ พรมกร
แหล่งข้อมูลอื่น

ตำนานพระธาตุเก้าจอม จากเว็บไซต์ศูนย์บริหารจัดการ การท่องเที่ยวจังหวัดเชียงราย เก็บถาวร 2007-05-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กพระธาตุเจดีย์ในกลุ่มพระธาตุ 9 จอม จังหวัดเชียงราย |
| --- | --- |
 พระธาตุจอมทอง  พระธาตุจอมหมอกแก้ว  พระธาตุจอมผ่อ  พระธาตุจอมแจ้ง  พระธาตุจอมแว่  พระธาตุจอมจ้อ  พระธาตุจอมกิตติ  พระธาตุจอมจันทร์  พระธาตุจอมสัก
พระนางมุนจ็อง

มุนจ็องแห่งพาพย็อง (문정왕후, 文定王后) (2 ธันวาคม พ.ศ. 2044–5 พฤษภาคม พ.ศ. 2108) เป็นพระมเหสีองค์ที่ 3 ของพระเจ้าชุงจงแห่งราชวงศ์โชซ็อน พระนางมุนจ็องเป็นธิดา ของใต้เท้า ยุน จี เม แห่งตระกูล ยุน (ฝ่ายเล็ก) พระนางมุนจ็องเป็นผู้สำเร็จราชการแทน หรือ ว่าราชการหลังม่านให้กับโอรส คือพระเจ้ามย็องจงแห่งโชซ็อน เมื่อพระเจ้ามย็องจงยังทรงพระเยาว์ในการปกครองบ้านเมืองด้วยตนเองจนถึงปี พ.ศ. 2108 เมื่อพระนางมุนจ็องสวรรคตทำให้พระเจ้ามย็องจง ได้ครองอำนาจทั้งหมดเองหลังจากที่พระนางมุนจ็องสวรรคตได้รับการเฉลิมพระนามให้เป็น ช็องโย อินมย็อง มุนจ็อง ฮวังฮู  (성렬인명문정왕후; 聖烈仁明文定王后) พระสุสานถูกฝังไว้ที่แทรึง
การปกครอง

พระนางมุนจ็อง ทรงมอบที่ดินและที่นาให้กับประชาชนที่อยู่ยากแร้นแค้น ซึ่งที่ดินที่มอบให้แก่ประชาชนนั้น ล้วนเป็นที่ดินของเหล่าขุนนางที่ทุจริตฉ้อราษฎร์บังหลวง
เนื่องจากในสมัยพระเจ้าชุงจง ยังคงมีพระชนม์ชีพอยู่ ขุนนางได้แตกออกเป็นสองฝ่ายคือ ฝ่ายยุนใหญ่ คือเป็นฝ่ายของ ยุนอิม พระมาตุลาของพระเจ้าอินจง ที่สนับสนุนพระเจ้าอินจง ซึ่งในขณะนั้นยังคงอยู่ในตำแหน่ง องค์ชายรัชทายาท หรือ เซจา และฝ่ายยุนเล็ก คือฝ่ายของ ยุน ว็อน ฮัง พระเชษฐารอง ของ พระนางมุนจ็อง ซึ่งสนับสนุนพระเจ้ามย็องจง ซึ่งขณะนั้นเป็นยังคงดำรงตำแหน่ง องค์ชายคังว็อน เมื่อพระเจ้าอินจงครองราชย์ได้ตามฝ่ายยุนใหญ่ต้องการ พระเจ้าอินจงได้ขึ้นครองราชย์แทนในสมัยนี้ ฝ่ายยุนเล็กได้กุมอำนาจการปกครองเกือบทั้งหมด และฝ่ายยุนเล็ก ได้กำจัดฝ่ายยุนใหญ่ทั้งหมด ทำให้สมัยนี้ ยุน วอน ฮัง มีอำนาจ และฉ้อราษฎร์บังหลวง ซึ่งเมื่อ พระนางมุนจ็อง ในขณะนั้น คือพระพันปีมุนจ็อง ได้สิ้นพระชนม์ ทำให้ฝ่ายยุนเล็กถูกกวาดล้าง เนื่องจากเสียงคัดค้านของเหล่าขุนนางที่ยื่นฎีกา ให้ปลดและประหาร ยุน ว็อน ฮัง แก่ พระเจ้าเมียงจง ทำให้ ยุน ว็อน ฮัง และฝ่ายยุนเล็ก ถูกกวาดล้าง ในสมัยพระเจ้ามย็องจง ด้วย
ปรีดา เปี่ยมวารี

| ปรีดา เปี่ยมวารี |
| --- | --- |

ผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดสงขลา
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2559 – 30​ กันยายน​ 2562
ก่อนหน้า: ธิติ​ แสงสว่าง​
ถัดไป: ทิวธวัช นครศรี​
รักษาการผู้กำกับการสถานีตำรวจภูธรหาดใหญ่
ดำรงตำแหน่ง 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 – 14 มีนาคม พ.ศ. 2559
ก่อนหน้า: ภาสกร กลั่นหวาน
ถัดไป: ภาสกร กลั่นหวาน
รองจเรตำรวจ​ (สบ​ 7)​
ดำรงตำแหน่ง 1​ ตุลาคม​ 2562 – 31 มีนาคม 2565
ผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 1 เมษายน 2565 – 30 กันยายน 2565
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 (62 ปี)  ประเทศไทย
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ยศ:  พลตำรวจโท

พลตำรวจโท ปรีดา เปี่ยมวารี (4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 – ) อดีตผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษสำนักงานตำรวจแห่งชาติ อดีตรองจเรตำรวจ (สบ​ 7)​ อดีตผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดสงขลา ผู้ทำการระดมกวาดล้างอาชญากรรม โดยสามารถจับกุมคดีสำคัญได้นับร้อยคดี ทั้งคดีอาวุธปืนและคดียาเสพติด
ประวัติ

เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ปรีดารักษาราชการในตำแหน่งผู้กำกับการสถานีตำรวจภูธรหาดใหญ่ หลังจากมีคำสั่งโยกย้ายพันตำรวจเอก ภาสกร กลั่นหวาน
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2559 หลังมีการจับกุมแก๊งวิ่งราวทรัพย์รายสำคัญ ปรีดาได้เตือนประชาชนที่ขี่จักรยานยนต์ ไม่ให้แขวนกระเป๋า หรือวางสิ่งมีค่าไว้หน้ารถ และในปี พ.ศ. 2560 เขาได้ร่วมแถลงข่าวการจับกุมเอเยนต์ค้ายาเสพติดรายใหญ่ ตลอดจนแก๊งขโมยรถจักรยานยนต์รายใหญ่
นอกจากนี้ ในช่วงปี พ.ศ. 2560–2561 เขายังเป็นผู้ร่วมแถลงการจับกุมผู้ต้องหาคดีฆาตกรรมต่าง ๆ รวมถึงเป็นผู้สั่งการสอบสวนพยานหลักฐานอย่างรัดกุม
ส่วนในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ปรีดาเป็นหนึ่งในผู้เดินทางมาตรวจสอบพื้นที่เกิดเหตุระเบิดรูปปั้นนางเงือก ณ หาดสมิหลา จังหวัดสงขลา
กิจกรรมเพื่อสังคม

เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 เขาได้มีส่วนร่วมในโครงการอบรมนักศึกษาเพื่อทำหน้าที่ประชาสัมพันธ์ประจำสถานี โดยเป็นความร่วมมือระหว่างสถานีตำรวจภูธรเมืองสงขลากับมหาวิทยาลัยทักษิณ และในเดือนธันวาคมของปีดังกล่าว เขาได้มอบถุงยังชีพแก่ชาวบ้านที่ประสบภัยน้ำท่วม พร้อมด้วยข้าราชการตำรวจในสังกัด
ส่วนในปี พ.ศ. 2561 เขาเป็นผู้มอบประกาศเกียรติคุณให้แก่ข้าราชการตำรวจที่มีผลงานดีเด่น เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจในการปฏิบัติหน้าที่ และในปีเดียวกัน เขาได้ร่วมมอบคืนโฉนดที่ดินให้แก่ประชาชนที่ถูกเอารัดเอาเปรียบ
นอกจากนี้ ปรีดายังเป็นผู้ร่วมมอบเงินเพื่อช่วยเหลือครอบครัวตำรวจ, อาสาสมัครตำรวจชุมชน ที่ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตจากการปฏิบัติหน้าที่ในจังหวัดสงขลา
หนังสือ

ปรีดา เปี่ยมวารี มีผลงานหนังสือ จริยธรรมในวิชาชีพตำรวจ (ISBN 978-616-279-795-8) ร่วมกับพลตำรวจตรีดอกเตอร์ อดุลย์ ณรงศักดิ์ และผู้ช่วยศาสตราจารย์ดอกเตอร์ สุมนทิพย์ จิตสว่าง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2563 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2563 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
ประเทศโปรตุเกสในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศโปรตุเกส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโปรตุเกสเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 21 คน ใน 10 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศโปรตุเกสได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 2 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Siderot, MariaMaria Siderot | Judo | Mixed team (in mixed-NOC team with Team Rougé) | 21 สิงหาคม |
| 1 ! ทอง | Teixeira, MariaMaria Teixeira | Modern pentathlon | Mixed relay (in mixed-NOC team with  Anton Kuznetsov (UKR)) | 26 สิงหาคม |
| 2 ! เงิน | Pires, RodolfoRodolfo Pires | Sailing | Boys' Byte CII | 24 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | Ferreira, PedroPedro Ferreira | Gymnastics | Boys' trampoline | 22 สิงหาคม |
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศโปรตุเกสในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติโปรตุเกสในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาโปรตุเกสที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
ปรากฏการณ์ไอโซโทป
ประวัติการค้นพบ

ปรากฏการณ์ไอโซโทป(The Isotope Effect) เป็นปรากฏการณ์ที่ค้นพบโดย อี.แมกซ์เวล (E. Maxwell) และคนอื่น ๆ ในปี 1950 ภายหลังจากการค้นพบไม่นาน กลุ่มนักวิจัยรัทเกอร์(Rutgers group) จากมหาวิทยาลัยรัทเกอร์(Rutgers University) ได้เผยแพร่ข้อมูลผลการทดลองไอโซโทปของปรอท ซึ่งมีความสัมพันธ์ดังสมการ
เมื่อ
จากความสัมพันธ์ดังกล่าวนำไปสู่ข้อสรุปสำหรับตัวนำยวดยิ่งอื่น