stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อรัชมน รัตนวราหะ

| อรัชมน รัตนวราหะ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: อรัชมน รัตนวราหะ
เกิด: 20 สิงหาคม พ.ศ. 2527 (40 ปี)
คู่สมรส: อธิรัฐ รัตนเศรษฐ
บุตร: 1 คน
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 2548-ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: จันจิรา - ป่านางเสือ  จินตนา - ปิ่นอนงค์   จันจิรา - ป่านางเสือ 2 พรรณี-ห้องหุ่น
สังกัด: กันตนา
| อรัชมน รัตนวราหะ> ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
พรรคการเมือง: พลังประชารัฐ (2566–ปัจจุบัน)

อรัชมน รัตนวราหะ ชื่อเล่น เตย เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2527  เป็นนักแสดงชาวไทย
การศึกษา

ปริญญาตรี สาขาประชาสัมพันธ์ คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ปริญญาโท สาขาการจัดการ  คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
ปริญญาเอก บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต (การบริหารธุรกิจ) มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
ชีวิตส่วนตัว

ปัจจุบันอรัชมนสมรสกับ อธิรัฐ รัตนเศรษฐ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม บุตรชายคนโตของนาย วิรัช รัตนเศรษฐ ประธานวิปรัฐบาลและ ส.ส. บัญชีรายชื่อ พรรคพลังประชารัฐ และมีบุตรชายด้วยกัน 1 คน
การเมือง

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 พรรคพลังประชารัฐมีกำหนดส่งอรัชมนเป็นผู้สมัคร ส.ส. ในพื้นที่อำเภอพิมายและอำเภอชุมพวง จังหวัดนครราชสีมา
ผลงาน > ละคร

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2548 | บันทึกจาก(ลูก)ผู้ชาย | อรัชมน (น้ำตาล) |
| 2558 |  ห้องหุ่น  | พรรณี (หุ่นนางพยาบาล) |
| 2559 |  วิมานเมขลา  | ครูปริม (รับเชิญ) |
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2548 | เสน่ห์รักนางซิน | วีลี |
| 2551 | ศัตรูคู่ขวัญ  | สุทธิดา |
| 2552 | นิทานทะลุมิติ   ตอน พรายน้ำ  |  |
| 2554 | ป่านางเสือ | จันจิรา |
| 2555 |  ปิ่นอนงค์  | จินตนา |
| 2555 | ป่านางเสือ 2 | จันจิรา |
| 2557 | ยมบาลเจ้าขา (ละครชุด)  | รับเชิญตอน คำเตือนจากนรก |
| 2557 | วัยมันพันธุ์อสูร (ละครชุด) | ยศสินี |
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2550 | วีรชนคนกล้าแห่งสยาม   ตอน พระเจ้าพรหมมหาราช | พระชายาแก้วสุภา |
| 2552 |  เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ | นุ่น (รับเชิญตอน ห้องพัก 306) |
| 2554 | เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ | พ.ญ. วรรณ (รับเชิญตอน หมอมัจจุราช) |
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทาง ไอทีวี
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2548 |  คนทะเล  | ราตรี |
| 2549 |  นรสิงห์  | รับเชิญ |
| 2549 | อนันตาลัย  | รับเชิญ |
| 2549 | โรบอทน้อย หัวใจเพชร  |  |
ผลงาน > ภาพยนตร์

Crazy in Thailand ลงโรงฉายที่ประเทศอินโดนีเซีย
ผลงาน > พิธีกร

รายการ Nine intrend คนรุ่นใหม่หัวใจ IT
ผลงาน > มิวสิกวีดีโอ

เพลงฉันกำลังเป็นตัวแทนของใครหรือเปล่า ของพี สะเดิด
เพลงคำตอบสุดท้าย ของ airborne
แหล่งข้อมูลอื่น

อรัชมน รัตนวราหะ ที่อินสตาแกรม
ออลโมสต์อีซี

| "ออลโมสต์อีซี" |
| --- | --- |

เพลงโดยอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
จากอัลบั้มอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
วางจำหน่าย: 18 กันยายน พ.ษ. 2550
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2550 ที่ซันเซตซาวด์เรเคิดเดอส์ ในลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สตูดิโอเอลโดราโอเรเคิดดิงส์, และสตูดิโอเบอร์แบงก์แอนด์แคปิตอล ในฮอลลีวูด, แคลิฟอร์เนีย
แนวเพลง: เฮฟวีเมทัล
ความยาว: 3:54
ค่ายเพลง: วอร์เนอร์บราเธอร์ส
ผู้ประพันธ์เพลง: เดอะเรฟ
โปรดิวเซอร์: อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
 
มิวสิกวิดีโอ
"เบิร์นอิตดาวน์" ที่ยูทูบ
 
"ออลโมสต์อีซี" (อังกฤษ: Almost Easy) เป็นเพลงของวงดนตรีเฮฟวีเมทัลชาวอเมริกัน อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ เป็นซิงเกิลลำดับที่ 2 และเป็นเพลงลำดับที่ 2 จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 4 ของวง อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ออกจำหน่ายอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2550 ผ่านเว็บไซต์ดาวน์โหลดเพลงออนไลน์ เช่น ไอทูนส์, ยูอาร์จีอี
เพลงนี้ประพันธ์โดยมือกลองของวง เดอะเรฟ เป็นเพลงที่สมาชิกทั้งวงได้ให้เสียงร้องประสานกันในเพลงพร้อมกันทุกคน โดยเฉพาะในท่อนคอรัสครั้งที่ 2 นอกจากนี้ เพลงนี้ได้รวมอยู่ในอัลบั้มประกอบภาพยนตร์ ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส อภิมหาสงครามแค้น เดิมได้กำหนดให้ออกในอัลบั้มประกอบภาพยนตร์ ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส 1 ในปี พ.ศ. 2550 แต่เพลงยังไม่เสร็จสมบูรณ์ในเวลานั้น ทำให้เลื่อนมาอยู่ในอัลบั้มภาคต่อมา
รายชื่อเพลง

เพลงทั้งหมดแต่งโดยอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Almost Easy" | 3:55 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Almost Easy" | 3:56 |
| 2. | "Almost Easy" (ไลฟ์) | 3:53 |
หมายเหตุ: เพลง "ออลโมสต์อีซี" ทั้งสองเวอร์ชันเป็นเวอร์ชันอัลบั้มเหมือนกัน (ยกเว้นเวอร์ชันแสดงสด) เพียงแต่ในซิงเกิลสหราชอาณาจักร เพลงมีความยาวมากกว่าซิงเกิลโปรโมตสหราชอาณาจักร โดยจะมีเสียงเงียบในตอนจบของเพลงเพิ่มขึ้นมาอีก 1 วินาที
บุคคลที่เกี่ยวข้อง

เอ็ม. แชโดวส์ – ร้องนำ
แซกกี เวนเจนซ์ – จังหวะกีตาร์, ร้องเสียงประสาน
เดอะเรฟ – กลอง, ร้องเสียงประสาน
ซินนิสเตอร์ เกตส์ – กีตาร์นำ, ร้องเสียงประสาน
จอห์นนี คริสต์ – กีตาร์เบส, ร้องเสียงประสาน
ชาร์ต

| ชาร์ต (2550) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
UK Singles Chart: 67
UK Rock Chart: 1
Mainstream Rock Tracks: 3
Modern Rock Tracks: 6
U.S. Bubbling Under Hot 100: 6
แหล่งข้อมูลอื่น

เนื้อเพลงเต็มของเพลงนี้ ที่เมโทรลิริกส์
| ด ค กอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ |
| --- | --- |
 เอ็ม. แชโดวส์  แซกกี เวนเจนซ์  ซินนิสเตอร์ เกตส์  จอห์นนี ไครสต์  บรุกส์ แวกเกอร์แมน แอริน อิเลไฮ  เดอะเรฟ  แมตต์ เวนดต์  จัสติน เซน  เดเมียน แอช 
สตูดิโออัลบั้ม:  ซาวน์ดิงเดอะเซเวนท์ทรัมเปต  เวกกิงเดอะฟอลเลน  ซิตีออฟอีวิล  อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์  ไนต์แมร์  เฮลทูเดอะคิง  เดอะสเตจ  ไลฟ์อิสบัตอะดรีม... 
วิดีโอ:  ออลเอ็กเซส  ไลฟ์อินดิแอลบีซีแอนด์ไดมอนส์อินเดอะรัฟ 
อีพี:  วอร์มเนสออนเดอะโซล  เวลคัมทูเดอะแฟมิลี 
ซิงเกิล:  "วอร์มเนสออนเดอะโซล"  "อันโฮลีคอนเฟสชันส์"  "เบิร์นอิตดาวน์"  "แบตคันทรี"  "บีสต์แอนด์เดอะฮาร์ลอต"  "ซีซเดอะเดย์"  "วอล์ก"  "คริทิคัลอักเคลม"  "ออลโมสต์อีซี"  "แอฟเตอร์ไลฟ์"  "เดียร์ก็อด"  "สกรีม"  "ไนต์แมร์"  "เวลคัมทูเดอะแฟมิลี"  "โซฟาร์อะเวย์"  "นอตเรดีทูดาย"  "เบรีด์อะไลฟ์"  "แคร์รีออน"  "เฮลทูเดอะคิง"  "เชเพิร์ดออฟไฟเออร์"  "ดิสมีนส์วอร์"  "เดอะสเตจ" 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  ผลงาน  วอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์  โฮปเลสเรเคิดส์  กูดไลฟ์เรเคิดดิงส์  แคปิตอลเรเคิดส์ 
   หมวดหมู่:อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
อำเภอผิงหนาน (มณฑลฝูเจี้ยน)

| อำเภอผิงหนาน 屏南县 |
| --- | --- |
อำเภอ
สะพานเชียนเฉิงในเมืองถังโข่ว อำเภอผิงหนาน
ที่ตั้งของอำเภอผิงหนาน (สีแดง) ในนครหนิงเต๋อ
ผิงหนานที่ตั้งของศูนย์กลางของอำเภอในมณฑลฝูเจี้ยน
พิกัด: 26°54′29″N 118°59′10″E﻿ / ﻿26.908°N 118.986°E﻿ / 26.908; 118.986
ประเทศ:  สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: ฝูเจี้ยน
นครระดับจังหวัด: หนิงเต๋อ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,487.33 ตร.กม. (574.26 ตร.ไมล์)
ประชากร (2009)
 • ทั้งหมด: 184,122 คน
 • ความหนาแน่น: 120 คน/ตร.กม. (320 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 352300
รหัสโทรศัพท์: +86 (0)593
รหัส ISO 3166: 350923
อำเภอผิงหนาน (จีนตัวย่อ: 屏南县; จีนตัวเต็ม: 屏南縣; พินอิน: Píngnán Xiàn) เป็นอำเภอหนึ่งทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลฝูเจี้ยน สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ในภูมิภาคทางวัฒนธรรมที่เรียกว่า หมิ่นตง (闽东) และตั้งอยู่ทางตะวันตกของนครหนิงเต๋อ
การปกครอง

อำเภอผิงหนานมีประชากรประมาณ 184,122 คน อาศัยอยู่ในเขตเมืองประมาณ 35,700 คน[ต้องการอ้างอิง]
อำเภอผิงหนานมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 1,487.33 ตารางกิโลเมตร (574.26 ตารางไมล์) แบ่งการปกครองออกเป็น 5 เมือง (镇; zhèn) และ 6 ตำบล (乡; xiāng)
ฝ่ายบริหาร นิติบัญญัติ และตุลาการของอำเภอ ตั้งอยู่ที่เมืองกู่เฟิง (古峰镇) รวมทั้งสำนักงานสาขาพรรคคอมมิวนิสต์จีน และสำนักความมั่นคงสาธารณะของอำเภอก็ตั้งอยู่ในเมืองกู่เฟิงด้วย
การปกครอง > เมือง

เมืองกู่เฟิง (古峰镇)
เมืองชวางซี (双溪镇)
เมืองไต้ซี (黛溪镇)
เมืองฉางเฉียว (长桥镇)
เมืองถังโข่ว (棠口镇)
การปกครอง > ตำบล

ตำบลผิงเฉิง (屏城乡)
ตำบลกานถัง (甘棠乡)
ตำบลซีหลิ่ง (熙岭乡)
ตำบลลู่เซี่ย (路下乡)
ตำบลโช่วชาน (寿山乡)
ตำบลหลิ่งเซี่ย (岭下乡)
ประวัติศาสตร์

ผิงหนานก่อตั้งขึ้นเป็นอำเภอในสมัยราชวงศ์ชิงเมื่อ ค.ศ. 1735
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ในท้องถิ่น ได้แก่ สะพานว่านอัน ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองฉางเฉียว (长桥镇, แปลว่า "สะพานยาว") เป็นสะพานแบบโค้งสร้างด้วยไม้ที่ยาวที่สุดในประเทศจีน สร้างขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1648 และได้ถูกทำลายและสร้างใหม่หลายครั้งตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
การเกษตร

ผิงหนานเป็นแหล่งผลิตเห็ดหอมฤดูร้อน ซึ่งมีผลผลิตมากกว่า 6,000 ตันต่อปี นับเป็นแหล่งส่งออกเห็ดหอมฤดูร้อนที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน นอกจากนี้ ผิงหนานยังมีชื่อเสียงในเรื่องผลผลิตทางการเกษตรอื่น ๆ เช่น ลูกพลัมโหยวไน่ ลูกพลับไร้เมล็ด เกาลัด มะเฟือง และถั่วลันเตา
การขนส่ง

ทางหลวงจีนหมายเลข 235,  ทางหลวงจีนหมายเลข 237
ทางรถไฟสายฉวีโจว–หนิงเต๋อ มี 1 สถานี ได้แก่ สถานีผิงหนาน ตั้งอยู่ในเมืองถังโข่ว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์นครหนิงเต๋อ (ในภาษาอังกฤษและจีน)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
สถานีรถไฟผิงหนาน บนทางรถไฟสายฉวีโจว–หนิงเต๋อ
อายะ เอโมริ

| อายะ เอโมริ |
| --- | --- |
絵森 彩
เกิด: อายากะ โยดะ (依田 彩花)  (2004-02-23) 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004 (20 ปี) จังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: เอโมริง (えもりん)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: บ็อกซ์คอร์ปอเรชั่น
ส่วนสูง: 163 ซม.
อายะ เอโมริ (絵森 彩, えもり あや, 23 กุมภาพันธ์ 2004 -) เป็น นักพากย์และไอดอลหญิงชาวญี่ปุ่น อยู่สังกัดบ็อกซ์คอร์ปอเรชั่น เกิดที่จังหวัดยามานาชิ เป็นสมาชิกของ Liella!
เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2019 ได้เข้าร่วมวงไอดอลฮาโกอิริ♡มุสุเมะ ในฐานะสมาชิกรุ่นที่ 5 โดยในตอนนั้นใช้ชื่อจริงคือ อายากะ โยดะ (依田 彩花) ในวันที่ 16 สิงหาคม 2020 ได้ยุบวงพร้อมกับการแสดงสดครั้งสุดท้ายที่ CLUB CITTA'
ในวันที่ 1 กันยายน 2021 จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นชื่ออายะ เอโมริ และได้เปิดบัญชีทวิตเตอร์ใหม่
12 พฤษภาคม 2022 ได้รับเลือกให้รับบทเป็นนัตสึมิ โอนิซึกะ สมาชิกระยะที่ 2 ในเลิฟไลฟ์! ซูเปอร์สตาร์!!
ผลงานพากย์

เลิฟไลฟ์! ซูเปอร์สตาร์!! (โอนิตสึกะ นัตสึมิ)
เซตตะไบต์

เซตตะไบต์ (Zettabyte) หรือ เซตตาไบต์ ใช้ตัวย่อว่า ZB เป็นหน่วยวัดขนาดของข้อมูลในคอมพิวเตอร์ เช่น ใช้เป็นหน่วยวัดความจุของหน่วยความจำหรือฮาร์ดดิสก์
เซตตะไบต์ มีขนาดอ้างอิงคร่าวๆ คือ
1 ZB = 1,000,000,000,000,000,000,000 ไบต์ (หนึ่งพันล้านล้านล้านไบต์) ใช้ในหน่วยความจำของคอมพิวเตอร์ และในวิศวกรรมสื่อสาร
หรือเทียบเท่าได้กับ 1,024 EB = 1 ZB
อายะ อูจิดะ

ระวังสับสนกับ มายะ อูจิดะ
| อายะ อูจิดะ |
| --- | --- |
内田 彩
เกิด:  (1986-07-23) 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1986 (38 ปี) จังหวัดกุมมะ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: อุจจี (うっちー)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: อครอสเอนเทอร์เทนเมนต์
ส่วนสูง: 156 ซม.
อายะ อูจิดะ (ญี่ปุ่น: 内田 彩; โรมาจิ: Uchida Aya; 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1986 -) เป็นนักพากย์ นักร้อง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองโอตะ จังหวัดกุมมะ สังกัดอครอสเอนเทอร์เทนเมนต์ อยู่ค่ายเพลงนิปปงโคลัมเบีย มีชื่อเล่นว่า อุจจี (うっちー) เป็นสมาชิกของ μ's
ผลงานพากย์

เลิฟไลฟ์! ปฏิบัติการไอดอลจำเป็น (มินามิ โคโตริ)
เคะโมะโนะเฟรนด์ส (คาบัง)
แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์ (พาโรนา)
เกิดใหม่เป็นขุนนางไปผจญภัยในต่างโลก -อัครทูตจอมซุ่มซ่ามของทวยเทพ- (ซิลก์ ฟอน ซันตานา)
เขาอู่ไถ

| เขาอู่ไถ * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ประเทศ: มณฑลชานซี  จีน
ประเภท: มรดกโลกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iii) (iv) (vi)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2552 (คณะกรรมการสมัยที่ 33)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
เขาอู่ไถ (จีน: 五台山; พินอิน: Wǔtái Shān) คือแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเขตภูเขา มณฑลชานซี ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นหนึ่งในสี่ภูเขาอันศักดิ์สิทธิ์ทางพุทธศาสนาของจีน (ประกอบด้วยภูเขาอู่ไถ ภูเขาจิ่วหฺวา ภูเขาเอ๋อเหมย์หรือง้อไบ๊ และภูเขาผู่ถัว) ณ ภูเขาอู่ไถแห่งนี้เป็นที่ประทับของพระมัญชุศรีโพธิสัตว์ ธรรมราชกุมารในคติของพระพุทธศาสนามหายาน
ได้รับการจัดระดับโดยคณะกรรมการจัดระดับคุณภาพสถานที่ท่องเที่ยวแห่งประเทศจีนสถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA เมื่อปี 2550
มรดกโลก

เขาอู่ไถได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 33 เมื่อปี พ.ศ. 2552 ที่เมืองเซบิยา ประเทศสเปน ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
(iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
(vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
เขาเผิงไหล

| เขาเผิงไหล |
| --- | --- |
"The Immortal Island of Penglai" ภาพวาดโดย Yuan Jiang (1708) ศิลปินชาวจีน จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์พระราชวัง
ชนิด: เทพปกรณัมจีน
ข้อมูลเบื้องต้น
ประเภท: เกาะในตำนานของเหล่าเซียน, โลกอื่น
ตัวละครสำคัญ: โป๊ยเซียน
เผิงไหล (จีน: 蓬萊仙島) เป็นดินแดนในตำนานจากเทพปกรณัมจีน ส่วนในเทพปกรณัมญี่ปุ่นรู้จักกันในชื่อ โฮไร
ที่ตั้ง

ชานไห่จิงบันทึกว่า ภูเขานี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของทะเลปั๋วไห่ รายงานจากเทพปกรณัมก่อนรัฐฉินที่เล่าเรื่องตำนานสฺวี ฝูซ้ำ แสดงอนุสรณ์สถานถึงจักรพรรดิฉินเพื่อแสวงหาน้ำอมฤต มีเทือกเขา 3 แห่งในทะเลปั๋วไห่ที่เหล่าเซียนอาศัยอยู่ ได้แก่ เผิงไหล, ฟางจ้าง (方丈) และหยิงโจว (瀛洲/瀛州) ส่วนเกาะอื่น ๆ ที่เหล่าเซียนอาศัยอยู่ได้แก่ ไต้อวี๋ (岱輿) และยฺเหวียนเจียว (員嬌)
ในเซวียนเหอเฟิ่งฉื่อเกาหลีทู่จิง (จีน: 宣和奉使高麗圖經) เขียนโดยสฺวี จิง (徐兢) ใน ค.ศ. 1124 ระบุว่า เขาเผิงไหลตั้งอยู่ในเกาะที่ไม่มีผู้อาศัยอยู่ใน ซึ่งพบในชายแดนแขวงชางกั๋ว และสามารถไปถึงที่นั่น "หลังข้ามสายน้ำอ่อนสามหมื่นลีก"
ดูเพิ่ม

แอวาลอน
ดิลมุน เกาะสวรรค์ในมหากาพย์กิลกาเมช
แชงกรี-ลา
อาณาจักรพัน - พัน

อาณาจักรพัน - พัน เป็นอาณาจักรฮินดูขนาดเล็กที่หายสาบสูญที่มีอยู่ประมาณศตวรรษที่ 3 ถึงศตวรรษที่ 7 เชื่อว่ามีที่ตั้งอยู่ทางชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรมลายู ตั้งแต่บริเวณของรัฐกลันตันหรือรัฐตรังกานู, ประเทศมาเลเซีย ถึงบริเวณใกล้เคียงกับอำเภอพุนพิน, จังหวัดสุราษฎร์ธานี, ประเทศไทย
ประวัติ

ไม่ค่อยมีใครมีข้อมูลเกี่ยวกับอาณาจักรนี้ แต่สิ่งที่รู้กันคือ ก่อน ค.ศ. 775 อาณาจักรนี้ถูกยึดโดยอาณาจักรศรีวิชัยภายใต้การนำของธรรมเซตู
ในช่วง ค.ศ. 424 ถึง 453 ทางอาณาจักรได้ส่งคณะทูตไปจีนเป็นครั้งแรก กล่าวกันว่า โกณฑัญญะที่ 2 ได้พยายามนำศาสนาฮินดูไปเผยแพร่แก่อาณาจักรฟูนาน ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของอ่าวสยาม
ในช่วงยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ของจีน ใน ค.ศ. 529, 533, 534, 535 และ 571 อาณาจักรพัน - พันได้ส่งบรรณาการแก่จีน ใน ค.ศ. 616 ถึง 637 ก็ส่งบรรณาการแก่ราชวงศ์ถัง
ดูเพิ่ม

จังหวัดนครศรีธรรมราช
หุบเขาบูจัง
ประวัติศาสตร์ของรัฐเกอดะฮ์ตอนต้น
รัฐกลันตัน
เวียงพูคา

| เวียงภูคา |
| --- | --- |
Town
เวียงภูคา
พิกัด:  20°41′N 101°4′E﻿ / ﻿20.683°N 101.067°E﻿ / 20.683; 101.067
ประเทศ:  ลาว
แขวง: หลวงน้ำทา
เมือง: เมืองเวียงภูคา
เขตเวลา: UTC+7 (Laos Standard Time)
เวียงภูคา เป็นเมืองหนึ่งของประเทศลาว และเป็นเมืองของแขวงหลวงน้ำทา เวียงภูคาเป็นเมืองเอกของเมืองเวียงภูคา
เจ้าหญิงแห่งเสียงเพลง

| เจ้าหญิงแห่งเสียงเพลง |
| --- | --- |


ญี่ปุ่น: 竜とそばかすの姫
เฮปเบิร์น: Ryū to Sobakasu no Hime
ตรงตัว: มังกรและเจ้าหญิงหน้ากระ
 
กำกับ: มาโมรุ โฮโซดะ
เขียนบท: มาโมรุ โฮโซดะ
สร้างจาก: โฉมงามกับเจ้าชายอสูร โดย ฌาน-มารี เลอพรินส์ เดอ โบมง
อำนวยการสร้าง:   โนโซมุ ทากาฮาชิ  ยูอิจิโร ไซโต  โทชิมิ ทานิโอะ  เก็งกิ คาวามูระ 
นักแสดงนำ:   คาโฮะ นากามูระ  เรียว นาริตะ  โชตะ โซเมตานิ  ทีนา ทามาชิโระ  ริระ อิกูตะ  โคจิ ยากูโชะ  ทาเกรุ ซาโต 
ตัดต่อ: ชิเงรุ นิชิยามะ
ดนตรีประกอบ:   ไทเซ อิวาซากิ  ลุกวิก ฟอร์สเซลล์  ยูตะ บังโด  มิโฮะ ซาไก 
บริษัทผู้สร้าง: สตูดิโอชิซุ 
ผู้จัดจำหน่าย: โทโฮ
วันฉาย: 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 (เทศกาลภาพยนตร์กาน) 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 (ญี่ปุ่น) 20 มกราคม พ.ศ. 2565 (ไทย)
ความยาว: 124 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: 60.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เจ้าหญิงแห่งเสียงเพลง (ญี่ปุ่น: 竜とそばかすの姫; โรมาจิ: Ryū to Sobakasu no Hime; แปลตรงตัว "มังกรและเจ้าหญิงหน้ากระ"; อังกฤษ: Belle) เป็นภาพยนตร์อนิเมะแนวจินตนิมิต-วิทยาศาสตร์ เขียนบทและกำกับโดยมาโมรุ โฮโซดะ และผลิตโดยสตูดิโอชิซุ มีเค้าโครงและได้รับแรงบันดาลใจจากเทพนิยายฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1756 เรื่องโฉมงามกับเจ้าชายอสูรที่เขียนโดยฌาน-มารี เลอพรินส์ เดอ โบมง.
ภาพยนตร์ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ในเทศกาลภาพยนตร์กาน 2021 ซึ่งได้รับเสียงตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์ด้วยการยืนปรบมือเป็นเวลา 14 นาที   เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ในประเทศไทยเข้าฉายเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2565
เจ้าหญิงแห่งเสียงเพลงเป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ทำรายได้มากที่สุดเป็นอันดับ 3 ในปี พ.ศ. 2564 โดยทำรายได้ถึง 6.53 พันล้านเยนในอันดับบ็อกซ์ออฟฟิศ ณ วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2564
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
Belle  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
Belle ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เซตอิสระ

เซตอิสระ ในทฤษฎีกราฟ เซตอิสระของกราฟ G หมายถึงเซตของจุดที่คู่จุดใด ๆ ภายในเซตไม่มีเส้นเชื่อมถึงกันเลย หรืออาจจะพูดได้อีกแบบหนึ่งคือ เส้นเชื่อมใด ๆ ที่อยู่ในกราฟจะมีจุดปลายของเส้นเชื่อมอยู่ในเซตนี้ไม่เกินหนึ่งจุด
ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ขนาดของเซตอิสระ หมายถึงจำนวนของจุดที่อยู่ภายในเซตอิสระนั้น ๆ
เบส

เบส สามารถหมายถึง
bass (รูปคำนี้อ่านได้สองแบบคือ เบส และ แบส แต่สำหรับคำที่หมายถึงเสียงระดับต่ำอ่านเป็น เบส)
เบส (เสียงร้อง) ระดับเสียงต่ำของนักร้องชาย
ดับเบิลเบส เครื่องดนตรีประเภทเครื่องสาย
กีตาร์เบส เครื่องดนตรีชนิดหนึ่งลักษณะผสมของ เบสและกีต้าร์
base
เบส (เคมี) ค่าความเป็นกรดและเบส
เบส (กีฬา) ฐานหรือตำแหน่งบนสนามกีฬาของเบสบอล หรือ ซอฟต์บอล ที่เป็นจุดยืนของตัวรับ
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก เบส โปรแกรมจัดการฐานข้อมูลในชุด โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก
เขาเฉียว

เขาเฉียว (ค.ศ. 150 - ค.ศ. 195) มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่าสฺวี่เช่า (จีนตัวย่อ: 许劭; จีนตัวเต็ม: 許劭; พินอิน: Xǔ Shào) มีชื่อรองว่าจื่อเจียง (จีน: 子將; พินอิน: Zǐjiāng) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นข้าราชการและนักดูลักษณะคนในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ประวัติ

เขาเฉียวเป็นนักดูลักษณะคนชาวเมืองยีหลำ โจโฉซึ่งขณะนั้นอยู่ในวัยฉกรรจ์ได้มาหาเขาเฉียวแล้วถามลักษณะของตนเอง เขาเฉียวจึงนิ่งมิได้พูดอะไร โจโฉจึงถามซ้ำไปอีก เขาเฉียวจึงประเมินโจโฉว่า ท่านมีปัญญามาก จะป้องกันแผ่นดินได้อยู่ แต่มิได้สัตย์ซื่อต่อแผ่นดิน จะเป็นศัตรูราชสมบัติ โจโฉครั้นได้ฟังคำทำนายก็หัวเราะชอบใจ
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ยุคสามก๊ก
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
สโมสรฟุตบอลสุราษฎร์ธานี

สโมสรฟุตบอลจังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2542 ในปัจจุบันเล่นในไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนภาคใต้
ประวัติสโมสร > ยุคโปรลีก

สมาคมกีฬาแห่งจังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้รับการเทียบเชิญจาก การกีฬาแห่งประเทศไทย และ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ให้เข้าร่วมทำการแข่งขัน โปรวินเชียลลีก ครั้งแรก ในปี 2542 โดยมี วิสุทธิ์ สุทธินุ่น เป็นประธานสโมสรคนแรก โดยได้เริ่มส่งทีมจังหวัด เข้าร่วมการแข่งขันมาโดยตลอด และไม่เคยตกชั้นจากโปรลีกเลย ขณะเดียวกัน ผลงานของทีมในตอนนั้น ส่วนใหญ่จะอยู่โซนท้ายตารางมากกว่า
ประวัติสโมสร > ยุคระบบลีก

ต่อมาทาง สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และ การกีฬาแห่งประเทศไทย ได้มีนโยบายในการรวมลีกเข้าด้วยกัน โดยที่ทีมได้ถูกจัดให้แข่งในระดับ ดิวิชั่น 1 2550 สโมสรจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น สโมสรฟุตบอลจังหวัดสุราษฎร์ธานี เพื่อเป็นรากฐานในการยกระดับสโมสรสู่ระดับอาชีพ โดยมีการตั้งกลุ่มเชียร์ก็คือ Ultra Tapee และ Cheer Rooster
ประวัติสโมสร > ตราสัญลักษณ์สโมสร

นับตั้งแต่เข้าร่วมแข่งขัน โปรวินเชียลลีก ทางสโมสรได้อัญเชิญ พระบรมธาตุไชยา ซึ่งจะเหมือนกับตราประจำจังหวัด และประกอบด้วย ลูกฟุตบอล 3 ลูกคล้องกับเป็นห่วง 3 ห่วง โดยใช้ตั้งแต่ปี 2542 ถึง 2546 ต่อมาทาง การกีฬาแห่งประเทศไทย ได้ออกแบบโลโก้ให้กับ ทีมที่ส่งเข้าแข่งขันในครั้งนั้น โดยใช้ชื่อว่า SURATTHANI SCORER ซึ่งคำว่า "SCORER" ซึ่งเป็นฉายา ที่แปลว่า "ผู้ล่าประตู" ดังรูป โดยสโมสรได้ใช้โลโก้นี้ จนถึงปี 2548 ต่อมาในปี 2549 ได้มีการเปลี่ยนชื่อฟุตบอลรายการนี้เป็น "โปรเฟสชั่นนอล ลีก" ทางสโมสร เห็นว่า ตราอันเก่าไม่มีเอกลักษณ์ที่โดดเด่น และไม่ค่อยเป็นสากล สำหรับการเป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพเท่าที่ควร จึงได้มีการเปลี่ยนอีกครั้งเป็นตราปัจจุบัน (ใช้งานครั้งแรก) แต่เมื่อมีการเปลื่ยนแปลงผู้บริหารสโมสร เป็นชุดของ จิรวัฒน์ พริ้งสกุล ก็ได้มีการเปลื่ยนแปลงตราสัญลักษณ์อีกครั้ง (รูปที่ 4)
ในปี 2557 ทางสโมสรได้เปลื่ยนแปลงตราสัญลักษณ์ อีกครั้ง ในยุคของ อนงค์ ล่อใจ เป็นประธานสโมสร โดยให้เหตุผลเพื่อความสบายใจ และ เสริมสร้างกำลังใจให้แก่สโมสร จนกระทั่งเมื่อมีการเปลื่ยนแปลงผู้บริหารเป็นชุดของ รังสรรค์ มธุระเมธาวี จึงได้กลับมาใช้ตราสโมสรเดิม ที่เคยใช้ในปี 2549 ถึง 2553 อีกครั้ง
ประวัติตราสโมสรสุราษฎร์ธานี
(2542 – 2546 ; ยุคโปรลีก)
(2546 – 2548 ; ยุคโปรลีก)
(2549 – 2553, 2559 - ; ยุคดิวิชั่น 1, ไทยลีก 3)
(2554 – 2555 ; ยุคดิวิชั่น 2)
(2557 – 2559 ; ยุคดิวิชั่น 2)
สนามเหย้า

สนามกีฬากลางจังหวัดสุราษฎร์ธานี ภายในประกอบด้วย อัฒจันทร์ 3 ด้าน รวมความจุ ประมาณ 10,000 คน ดังนี้
ด้านตะวันตกฝั่งมีหลังคา เป็นอัฒจันทร์ ที่มีที่นั่งของประธาน นอกจากนี้ที่นั่งจะเป็นเก้าอี้นั่งอย่างดี สภาพสวยงาม สีของที่นั่ง มี 2 สี คือสีแสด และสีเหลือง ซึ่งถือว่าเป็น สีประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี และสีประจำสโมสรฟุตบอล สุราษฎร์ฯ รูสเตอร์
ด้านตะวันออกฝั่งคบเพลิง
ด้านเหนือฝั่งสกอร์บอร์ด
นอกจากนี้ยังมีสิ่งอำนวยความสะดวก ประกอบไปด้วย
ห้องพักนักกีฬา 2 ห้อง คือ ห้องพักนักกีฬา ทีมเหย้า และห้องพักนักกีฬาทีมเยือน พร้อมห้องอาบน้ำและห้องน้ำ นักกีฬา
ห้องพักผู้ตัดสิน 1 ห้อง
ห้องพักเจ้าหน้าที่ 1 ห้อง
ศูนย์ฟิตเนส พร้อมอุปกรณ์ออกกำลังกายที่ทันสมัยและครบครัน
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผลงาน

2542/43 - โปรลีก - อันดับ 9
2544 - โปรลีก
2545 - โปรลีก - ตกรอบแรก (อันดับ 5 สาย B)
2546 - โปรลีก - อันดับ 10
2547 - โปรลีก
2548 - โปรลีก
2549 - โปรลีก - อันดับ 7
2550 - ไทยลีกดิวิชัน 1 - สาย A อันดับ 7
2551 - ไทยลีกดิวิชัน 1 - อันดับ 12
2552 - ไทยลีกดิวิชัน 1 - อันดับ 14 (ตกชั้น)
2553 - 2555 ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2
2559 - ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 โซนภาคใต้ - ชนะเลิศโซน
2561 - ไทยลีก 3 โซนตอนล่าง - อันดับ 10
2562 - ไทยลีก 3 โซนตอนล่าง - อันดับ 14
2563–64 - ไทยลีก 3 โซนภาคใต้ - อันดับ 11
2564–65 - ไทยลีก 3 โซนภาคใต้ - อันดับ 13 (ตกชั้นสู่ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก)