stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การระบุข้อกำหนดซอฟต์แวร์

การระบุข้อกำหนดซอฟต์แวร์ (อังกฤษ: Software Requirements Specification) หรือ เอสอาร์เอส เป็นข้อกำหนดที่กำหนดขึ้นในกระบวนการพัฒนาระบบ โดยก่อนจะลงมือพัฒนาจะมีการวิเคราะห์ความต้องการ หลังจากเราวิเคราะห์เสร็จก็จะมากำหนดความต้องการว่ามีอะไรบ้าง โดยความต้องการที่เรากำหนดขึ้นมานั้นนำมาใช้ประโยชน์ได้ 2 อย่าง คือ
1.1 มองในมุมมองของเจ้าของงาน จะใช้เป็นตัวอ้างอิงการเปิดประมูลให้กับผู้ที่จะทำการพัฒนา
1.2 เป็นส่วนหนึ่งในสัญญาเพื่อใช้ในการชำระค่าจ้าง กล่าวคือ ถ้าทำไม่ได้ตามข้อกำหนดความต้องการก็อาจจะไม่ชำระค่าจ้าง
Functional Requirement คือ Requirement หรือสิ่งที่ระบบควรจะทำหน้าที่หลักของระบบที่จะต้องทำ เช่น
ผู้ใช้ต้องสามารถค้นหาจากฐานข้อมูลทั้งหมดก็ได้หรือ ค้นหาจากส่วนหนึ่งส่วนใดของฐานข้อมูลก็ได้
ระบบจะต้องมีโปรแกรมที่ช่วยให้อ่านเอกสารได้
Non-functional Requirement คือ Requirement อื่นๆที่ไม่ใช่หน้าที่หลักๆที่ต้องทำ แต่เป็นคุณสมบัติอื่นๆที่เราอยากได้จากระบบ เช่น ความปลอดภัยของระบบ, ความเชื่อถือได้ของระบบ, เวลาตอบสนอง, มีความสามารถทางด้าน I/O, ความสามารถในการเชื่อมต่อกับระบบอื่นๆ ตัวอย่างเช่น ระบบบัญชี โดยที่หน้าที่หลักของระบบบัญชีคือ บันทึกข้อมูล Transaction รายวัน, จะต้องมีการทำสรุปยอดบัญชีได้ สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่ระบบบัญชีควรทำคือ Functional Requirement แต่ถ้าบอกว่าต้องมีการใส่รหัสผ่าน, สามารถเชื่อมโยงอินเทอร์เน็ตได้ , เชื่อมโยงกับระบบบัญชีของบริษัทอื่นได้ อันนี้ไม่ใช่หน้าที่หลัก ของระบบบัญชี แต่มันคือ Non-functional Requirement
Function Oriented Programming เป็นการเขียน โปรแกรมโดยยึดหลักการเขียนโปรแกรมแบบแยกเป็นหน่วยย่อย (Module) ตามหน้าที่แล้ว รวบรวมหน่วยย่อยเหล่านั้นเข้าด้วยกันเป็นโครงสร้างสอดคล้องสัมพันธ์กัน เราเรียกขั้นนี้ว่า ขั้น Integration โครงสร้างที่ได้ก็คือโปรแกรมที่ต้องการ ภาษาที่ใช้พัฒนาโปรแกรมในแนวนี้ จัดเป็นภาษาประเภทที่เรียกว่า Procedural Language การเขียนโปรแกรมแนวนี้ได้ถูกใช้มา นานตั้งแต่ยุคก่อนจนถึงยุคปัจจุบันก็ยังใช้อยู่ โดยเฉพาะโปรแกรมที่มีขนาดเล็ก
การยึดรัฐ

การยึดรัฐ (อังกฤษ: state capture) เป็นการทุจริตทางการเมืองอย่างเป็นระบบชนิดหนึ่ง ซึ่งผลประโยชน์ของเอกชนมีอิทธิพลต่อกระบวนการวินิจฉัยสั่งการของรัฐอย่างมากเพื่อประโยชน์ส่วนตน
ธนาคารโลกเป็นผู้ประดิษฐ์คำนี้ขึ้นครั้งแรกในช่วงประมาณปี 2543 เพื่ออธิบายสถานการณ์ในประเทศเอเชียกลางบางประเทศที่กำลังเปลี่ยนระบบเศรษฐกิจออกจากคอมมิวนิสต์โซเวียต ที่เจาะจงคือ ใช้กับสถานการณ์ที่กลุ่มทุจริตกลุ่มเล็กใช้อิทธิพลที่มีเหนือข้าราชการในการเข้าควบคุมการวินิจฉัยสั่งการของรัฐบาลเพื่อเสริมสร้างฐานะทางเศรษฐกิจของตน สมาชิกลุ่มเหล่านี้จะได้ชื่อว่า "คณาธิปัตย์" (oligarch)
นิยาม

นิยามคลาสสิกของ "การยึดรัฐ" คือ วิธีการที่กระบวนวิธีดำเนินการอย่างเป็นทางการ (เช่นกฎหมายและบรรทัดฐานทางสังคม) และระบบข้าราชการประจำของรัฐบาลถูกชักใยโดยข้าราชการ บริษัทที่รัฐบาลสนับสนุน บริษัทเอกชน และ/หรือ ปัจเจกบุคคล เพื่อมีอิทธิพลต่อนโยบายและกฎหมายที่เอื้อประโยชน์แก่พวกตน
การยึดรัฐมุ่งมีอิทธิพลต่อการร่างกฎหมาย เพื่อคุ้มครองและส่งเสริมตัวแสดงที่มีอิทธิพลและผลประโยชน์ของตัวแสดงดังกล่าว ในความหมายนี้ การยึดรัฐจึงต่างจากการทุจริตทางการเมืองแบบอื่นซึ่งมุ่งเน้นการบังคับใช้กฎหมายบางส่วนที่มีอยู่ก่อนแล้ว
การยึดรัฐไม่จำเป็นต้องขัดต่อกฎหมายของรัฐเสมอไป ขึ้นอยู่กับการตีความของรัฐนั้น ๆ เอง และที่จริงอาจมีความพยายามยึดรัฐผ่านการวิ่งเต้นและการใช้อิทธิพลส่วนตัว อิทธิพลนี้อาจมาผ่านสถาบันของรัฐหลายอย่าง รวมทั้งฝ่ายนิติบัญญัติ บริหาร และตุลาการ และผ่านกระบวนการเลือกตั้งทุจริต ในความหมายนี้จะคล้ายคลึงกับการยึดระเบียบ (regulatory capture) แต่จะมีความแตกต่างตรงที่ขอบเขตและประเภทของภาคส่วนที่ได้รับอิทธิพล และอิทธิพลของเอกชนนั้นเป็นไปในทางลับ
ปัจจัยแยกแยะจากการทุจริตอยู่ที่ ในกรณีการทุจริต ผลลัพธ์ (ของการตัดสินนโยบายหรือระเบียบ) มีความไม่แน่นอน ส่วนในกรณีของการยึดรัฐนั้น จะทราบผลลัพธ์อยู่แล้ว และมีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นประโยชน์ต่อผู้ยึดรัฐ ในปี 2560 กลุ่มนักวิชาการแอฟริกาใต้พัฒนามโนทัศน์ดังกล่าว โดยมีบทวิเคราะห์ที่เน้นลักษณะทางการเมืองของการยึดรัฐ โดยให้เหตุผลว่ากลุ่มอภิชนในแอฟริกาใต้ละเมิดรัฐธรรมนูญและฝ่าฝืนกฎหมายเพื่อดำเนินโครงการทางการเมืองซึ่งพวกเขาเชื่อว่าจะไม่สามารถสำเร็จได้ภายในกรอบรัฐธรรมนูญและกฎหมายที่มีอยู่
การปรุรู (แสตมป์)

แสตมป์จากตู้หยอดเหรียญของสหรัฐอเมริกาปี พ.ศ. 2460
การปรุรู (อังกฤษ: perforation) คือการเจาะรูเล็ก ๆ รอบดวงแสตมป์เพื่อให้สะดวกแก่การฉีกแสตมป์ออกมาจากแผ่นเป็นดวง ๆ และเมื่อฉีกออกจากแผ่นแล้ว จะปรากฏรายหยักบนขอบแสตมป์ที่เรียกว่า ฟันแสตมป์ (perfs หรือ teeth)
แสตมป์ที่ฉีกมาจากแผ่นมักมีการปรุรูครบทั้งสี่ด้านของแสตมป์ ส่วนแสตมป์ที่จำหน่ายในรูปแบบอื่น ๆ อาจมีรูปแบบการปรุแตกต่างจากนี้ เช่น แสตมป์ที่มาจากตู้หยอดเหรียญ (coil stamp) มักมีการปรุรูเพียงสองด้าน ในขณะที่แสตมป์ที่มาจากสมุดตราไปรษณียากรเล่มเล็ก (stamp booklet) อาจไม่ปรุรูบางด้าน
ความสมบูรณ์ของฟันแสตมป์ถือเป็นสิ่งสำคัญในการสะสมแสตมป์ แสตมป์ที่มีฟันแหว่งหรือขาดไปถือว่ามีตำหนิ และมีมูลค่าต่ำลง
วิวัฒนาการการปรุรู

แสตมป์ในยุกแรกที่ยังไม่คิดค้นการปรุรู ต้องใช้กรรไกรตัดแสตมป์ออกจากแผ่น แสตมป์ดวงแรกออกเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2383 ซึ่งสมัยนั้นมีการใช้เครื่องปรุรูสำหรับพิมพ์สมุดเช็คแต่ก็ไม่ได้นำมาปรุรูแสตมป์เนื่องจากการปรุรูแสตมป์แต่ละแนวจะอยู่ชิดกัน
กระบวนการเจาะรูแสตมป์คิดค้นโดย เฮนรี อาร์เชอร์ (Henry Archer) ชาวไอริช โดยเสนอแนวความคิดกับไปรษณีย์สหราชอาณาจักรเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2390 เครื่องจักรต้นแบบได้ถูกส่งมอบในเดือนมกราคม พ.ศ. 2393 และได้รับอนุมัติเมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2395 หลังจากนั้นไปรษณีย์สหราชอาณาจักรก็ได้ทดลองปรุรูแสตมป์และนำใช้งาน และนำแสตมป์ปรุรูออกจำหน่ายอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2397 ส่วนประเทศอื่นก็เริ่มแสตมป์ปรุรูออกใช้ตามมา เช่น สวีเดน เมื่อ กรกฎาคม พ.ศ. 2398 นอร์เวย์เมื่อ พฤศจิกายน พ.ศ. 2399 สหรัฐอเมริกาเมื่อ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2400
เครื่องจักรปรุรูของ เฮนรี อาร์เชอร์ นั้นทำงานเป็นจังหวะ แต่ละจังหวะจะกดเข็มรูปวงกลมกลวง ที่เรียงต่อกันเป็นแนว ลงบนกระดาษเพื่อเจาะเป็นรูรูปวงกลม การเจาะแต่ละครั้งจะได้ฟันแสตมป์หนึ่งแนว วิลเลียม เบมโรส (William Bemrose) ได้จดสิทธิบัตรวิธีการปรุอีกแบบโดยทำงานแบบลูกกลิ้ง โดยเรียงเข็มให้อยู่รอบลูกกลิ้ง แล้วหมุนลูกกลิ้งให้เข็มกดลงบนแสตมป์เกิดเป็นรูตามแนวที่ลูกกลิ้งหมุนไป การปรุรูในปัจจุบันยังคงอาศัยหลักการสองแบบนี้
ชนิดการปรุรู

ในสมัยแรกที่การปรุรู เป็นการปรุแบบเส้นตรง (line perforation) ซึ่งการปรุแต่ละจังหวะจะได้รอยปรุแนวตั้งหรือแนวนอนแนวใดแนวหนึ่ง เมื่อเสร็จหนึ่งจังหวะเครื่องพิมพ์จะเลื่อนแผ่นแสตมป์และปรุในจังหวะถัดไป เมื่อแผ่นแสตมป์เคลื่อนผ่านเครื่องปรุจนครบแผ่นออกมาอีกด้านจะมีการปรุแนวนอนครบทุกเส้นหรือแนวนอนครบทุกเส้น การปรุจะเสร็จสมบูรณ์ได้จะต้องป้อนแผ่นแสตมป์เข้าเครื่องปรุสองครั้ง ครั้งหนึ่งสำหรับแนวนอน อีกครั้งสำหรับแนวตั้ง ถึงจะได้รอยปรุรอบดวงแสตมป์
ข้อสังเกตแสตมป์ที่ปรุวิธีนี้คือ ฟันแสตมป์ที่มุมทั้งสี่ของแสตมป์เมื่อฉีกแยกออกเป็นดวง ๆ แล้ว มีรูปร่างไม่แน่นอน ไม่เป็นระเบียบ
การปรุที่มีการพัฒนาขึ้นในระยะแรกอีกรูปแบบหนึ่งใช้การปรุแบบหวี (comb perforation) โดยในการเจาะแต่ละจังหวะ จะเจาะรูพร้อมกันสามด้านของแสตมป์แสตมป์ในแถวหนึ่ง ๆ (เช่นด้านซ้าน บน และล่าง) ส่วนด้านที่เหลือจะเจาะเมื่อปรุแสตมป์ในจังหวะถัดไป ข้อสังเกตแสตมป์ที่ปรุด้วยวิธีนี้คือ มุมทั้งสี่ของแสตมป์ดูเรียบร้อย
การปรุแบบนี้นอกจากจะปรุทีละแถวแล้ว ยังมีการพัฒนาต่อโดยปรุพร้อมกันหลายแถวในคราวเดียวได้
การปรุที่นิยมใช้ในปัจจุบันคือการปรุแบบแผ่น (sheet perforation หรือ harrow perforation) กล่าวคือจะเจาะรูทั้งหมดในคราวเดียว แสตมป์ที่ได้จะมีมุมเรียบร้อยเช่นเดียวกับการปรุแบบหวี
จุดที่แยกแยะข้อแตกต่างระหว่างการปรุแบบแผ่นและแบบหวีตรงที่การปรุแบบหวีต้องปรุหลายครั้งต่อแผ่น ในแสตมป์เก่า ๆ ที่เทคนิกการพิมพ์ยังไม่ดี แนวการปรุหวีแต่ละครั้งอาจไม่ตรงกัน
มีตัวอย่างของแสตมป์ไทยชุดหนึ่งซึ่งมีการปรุสองแบบ คือ แสตมป์ทั่วไปพระบรมฉายาลักษณ์รัชกาลที่ 9 ชุดที่ 2 (นิยมเรียกว่า ชุดไทยแลนด์ เพราะแสตมป์พระบรมฉายาลักษณ์ชุดก่อนหน้านี้ใช้ชื่อประเทศบนแสตมป์ว่า สยาม) แสตมป์พระบรมฉายาลักษณ์ชุดนี้ เริ่มจำหน่ายเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 (เฉพาะราคา 25 สตางค์ ราคาอื่นทยอยวางจำหน่ายทีหลัง) และมีการพิมพ์เพิ่มหลายครั้ง จนถึง พ.ศ. 2506 การพิมพ์ในรุ่นแรก ๆ พิมพ์ที่โรงพิมพ์วอเตอร์โลว์แอนด์ซันส์ ใช้วิธีปรุแบบเส้น ภายหลังโรงพิมพ์ถูกซื้อกิจการโดยโทมัส เดอ ลา รู เมื่อ พ.ศ. 2504 การพิมพ์รุ่นหลัง ๆ โดยเดอ ลา รู ใช้วิธีการปรุแบบหวี สามารถสังเกตได้ง่ายว่าพิมพ์ที่โรงพิมพ์ไหนจากมุมทั้งสี่ของแสตมป์
รูเล็ตต์

รูเล็ตต์ (อังกฤษ: roulette) เป็นวิธีการเจาะแสตมป์ให้ฉีกง่ายอีกวิธีหนึ่งที่พบได้ไม่บ่อยนักในแสตมป์ แต่พบมากในงานพิมพ์ประเภทอื่น ลักษณะของรูเล็ตต์ แทนที่จะเจอะเป็นรูกลม ๆ กลับใช้วิธีตัดเป็นเส้นบนกระดาษ ซึ่งอาจเป็นเส้นตรง รูปฟันเลื่อย หรือ รูปแบบอื่น ๆ ก็ได้ แสตมป์ยุคแรกของประเทศฟินแลนด์ใช้วิธีเจาะแบบรูเล็ตต์แบบต่าง ๆ
การปรุแบบต่าง ๆ ในแสตมป์สมัยใหม่

ปัจจุบันเราจะพบแสตมป์รูปร่างแปลก ๆ ทำขึ้นสำหรับการสะสมมากขึ้น เช่น รูปสามเหลี่ยม รูปวงกลม หรือ รูปร่างอื่น ซึ่งแนวการปรุต่างไปจากที่พบแบบเดิม ใช้เทคนิกการปรุแบบแผ่น
นอกจากนี้ บางโรงพิมพ์มีการปรุรูให้มีขนาดของรูไม่เท่ากัน ปรุเป็นรูที่มีรูปร่างอื่น เช่น วงรี หรือ รูปดาว ทั้งหมดนี้เป็นทางหนึ่งของมาตรการป้องกันการปลอมแปลงแสตมป์
แสตมป์สติกเกอร์

แสตมป์สติกเกอร์ เป็นแสตมป์ที่นิยมใช้กันในหลายประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา แสตมป์สติกเกอร์จะมีการตัดเป็นดวง ๆ เรียบร้อย ด้านหลังฉาบด้วยกาวแบบเดียวกับสติกเกอร์และติดบนกระดาษมันที่อยู่ข้างหลัง เวลาใช้ก็ลอกออกจากกระดาษมันมาติดบนจดหมายได้ทันทีโดยไม่ต้องใช้น้ำลูบด้านที่เป็นกาวของแสตมป์ แสตมป์แบบนี้จึงไม่มีการปรุรู (แต่อาจปรุรูบนกระดาษมันแทนในรูปแบบ รูเล็ตต์)
แต่เพื่อไม่ให้แสตมป์มีขอบเรียบเหมือนสติกเกอร์ธรรมดาซึ่งไม่น่าสะสม มักจะตัดขอบให้มีรอยหยักคล้ายกับฉีกมาจากแผ่นจริง ๆ ด้วย
หน่วยวัดการปรุรู หรือ ฟันแสตมป์

รอยปรุที่ปรากฏแสตมป์มีประโยชน์ในการศึกษาถึงที่มาของแสตมป์ ไม่ว่าจะเป็นแสตมป์รุ่นเก่าหรือรุ่นใหม่ เนื่องจากแสตมป์หลาย ๆ ดวงที่มีการใช้งานมาก มักต้องมีการพิมพ์เพิ่มหลายครั้ง แต่ละครั้งอาจพิมพ์ที่โรงพิมพ์ต่างกันเนื่องจากสัญญาการพิมพ์หรืออาศัยการประมูล ซึ่งโรงพิมพ์ที่ให้ราคาต่ำกว่าก็ได้สิทธิในการพิมพ์ครั้งนั้น เครื่องปรุฟันแสตมป์ของโรงพิมพ์ต่าง ๆ ก็มักมีการปรุรูที่แตกต่างกันไปด้วย
สิ่งที่ใช้แยกแยะฟันแสตมป์ง่ายสุดคือการวัดขนาดฟันแสตมป์ วิธีการวัดแบบมาตรฐานที่ใช้ในวงการแสตมป์ วัดจากจำนวนฟัน หรือ รู ในช่วงระยะสองเซนติเมตร
ตัวอย่างเช่น ฟันขนาด 12 หมายถึงมีฟัน 12 ซี่ใน 2 เซนติเมตรทั้งแนวตั้งและแนวนอน แต่ถ้าขนาดฟันในแต่ละแนวไม่เท่ากัน จะระบุทั้งสองค่า เช่น ฟันขนาด 13×11 หมายถึงแนวนอนมี 13 ซี่ และแนวตั้ง 11 ซี่ในระยะดังกล่าว
ขนาดของฟันแสตมป์โดยทั่วไปจะอยู่ที่ประมาณระหว่าง 11 จนถึง 16 ถ้าฟันห่างเกินไปจะทำให้ฉีกแสตมป์ออกจากกันยาก แต่ถ้าถี่เกินไปจะทำให้แสตมป์แยกออกจากกันง่ายแม้ไม่จงใจจะฉีก
เพื่อความสะดวกในการวัดขนาดของฟัน หลายบริษัทมีการผลิต มาตรวัดฟันแสตมป์ (perforation gauge) สำหรับงานนี้โดยเฉพาะ มีลักษณะเป็นแผ่นพลาสติกบาง บนแผ่นมีการพิมพ์ลวดลายการปรุของฟันแต่ละขนาดเอาไว้ เวลาวัดก็เอาแสตมป์ทาบกับแผ่นพลาสติกนี้เพื่อดูว่าฟันแสตมป์ตรงกับลวดลายขนาดใด
ความผิดพลาดในการปรุรู

แสตมป์ที่เกิดความผิดพลาดในการปรุรู จัดเป็นแสตมป์ตลกอีกแบบหนึ่ง รูปแบบของแสตมป์ตลกที่เกิดจากการปรุรูนี้ ขึ้นอยู่กับวิธีการปรุ ถ้าเป็นการปรุแบบเส้นตรงทีละแถว เครื่องอาจกระโดดไม่ปรุรูแถวหนึ่งในแนวตั้งหรือแนวนอน เป็นต้น เวลาเก็บสะสมนิยมเก็บแสตมป์อย่างน้อยสองดวงติดกัน เพื่อแสดงให้เห็นว่าแนวระหว่างดวงแสตมป์ไม่มีรอยปรุ เรียกว่าไม่ปรุรูระหว่างคู่ (imperforate between) แต่ถ้าผิดพลาดไม่ปรุแสตมป์ตรงแนวขอบของแผ่น เรียกว่าไม่ปรุรุด้านบน ด้านข้าง หรือ ด้านล่าง (margin imperforate) ขึ้นกับว่าขอบด้านไหนไม่มีการปรุรู
ความผิดพลาดแบบอื่นที่พบได้อีก เช่น ปรุรูเคลื่อน (misplaced imperforate) ไปทับภาพบนดวงแสตมป์ ปรุรูซ้ำสองครั้ง ปรุรูตอนที่แผ่นแสตมป์มีการพับ เป็นต้น
รูเล็ตต์บนอากรแสตมป์ของสหรัฐอเมริกา
เปรียบเทียบขนาดฟันที่แตกต่างกัน ของแสตมป์คนละรุ่น
การมีคู่ครองหลายคน

สัญลักษณ์สำหรับการมีคู่ครองหลายคน
"รักนอกกรอบ" เป็นสัญลักษณ์ของ การมีคนรักหลายคน และการไม่ผัวเดียวเมียเดียว
การมีคู่ครองหลายคน หรือ หลายผัวหลายเมีย (อังกฤษ: Non-Monogamy) เป็น เป็นคำที่ครอบคลุมการปฏิบัติหรือปรัชญาความสัมพันธ์ใกล้ชิด ที่ไม่ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของ การมีคู่สมรสคนเดียว หรือ ผัวเดียวเมียเดียว ที่มีความรัก ความเสน่หาและความสัมพันธ์ทางเพศกับคนเพียงคนเดียว เพราะฉะนั้น คำว่าการมีคู่ครองหลายคน  อาจถูกนำไปใช้กับการนอกใจและการมีเซ็กส์นอกสมรส ในการแต่งงานกลุ่มหรือ การมีคนรักหลายคน หรือพอลีแอเมอรี
ยิ่งไปกว่านั้นการมีคู่ครองหลายคน ยังรวมไปถึงความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลที่ไม่ได้จำกัดกับแค่คนเดียว ทั้งความสัมพันธ์ทางเพศ และอารมณ์ โดยสามารถ ความสัมพันธุ์เชิงรักและทางเพศกับหลายคนในเวลาเดียวกัน ตรงกันข้ามกับการมีคู่สมรสคนเดียวแต่อาจเกิดขึ้นจากหลักจิตวิทยาเดียวกัน
คำนี้ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นการสื่อว่าการมีคู่สมรสคนเดียวเป็นเรื่องปกติ และไลฟ์สไตล์ที่ต่างออกไป เป็นความผิดปกติและผิดศีลธรรม
ประเภท

หลายคำที่ใช้ในการมีคู่ครองหลายคน มีความยืดหยุ่นในคำจำกัดความ โดยยึดตามเกณฑ์เช่น "ความสัมพันธ์" หรือ "ความรัก"  ผู้ปฏิบัติที่นับตัวเองว่าเป็น ผู้มีคู่ครองหลายคนอย่างมีจริยธรรม ได้คำหนดบางคำเพื่อแยกตัวเองออกจากหลอกลวง
ในรูปแบบความสัมพันธ์อื่น ๆ
การใช้งานจะสร้างความแตกต่าง นอกเหนือความหมายตรงตัวของคำ ดังนั้นแม้บางความสัมพันธ์ในทางเทคนิคอาจจะนับเป็น การมีคู่ครองหลายคน (Polygamy) และ การมีคนรักหลายคน (Polyamory) การมีคู่ครองหลายคน ปกติแล้วสื่อถึงการแต่งงานหลายครั้ง จากพื้นฐานของหลักศาสนา ขณะที่การมีคนรักหลายคน เป็นความความสมัครใจส่วนบุคคล
มากกว่าข้อกำหนดทางสังคมกำหนดหรือแบบอย่างที่มีมาก่อน
รูปแบบของการมีคู่ครองหลายคน  มีหลากหลายและบางครั้งทับซ้อนกัน
ความสัมพันธ์แบบไม่เป็นทางการ —เป็นความสัมพันธ์ทางกายและอารมณ์ ระหว่างสองคนยังไม่ได้แต่งงาน อาจจะมีความสัมพันธ์ทางเพศ
ชู้ —เป็นคนมีเซ็กซ์กับอีกคนโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคู่สมรส
การแต่งงานกลุ่ม —หลายคนแต่งงานกัน โดบทุกคนในกลุ่มนับว่าแต่งงานกับทุกคน
เพศสัมพันธ์หมู่ —เพศสัมพันธ์กับมากกว่าสองคนในเวลาเดียวกัน
menage à trois —การมีเพศสัมพันธ์ และการตกลงที่จะอยู่ร่วมกันของคนสามคน
ความสัมพันธ์แบบเปิดกว้าง รวมทั้งการแต่งงานแบบเปิด —หนึ่งหรือทั้งสองคู่สมรส(หรือคู่รัก) ตกลงให้อิสรภาพแก่อีกคนให้มีการร่วมเพศกับคนอื่นได้
การมีคนรักหลายคน (Polyamory) —ผู้เข้าร่วมมีคนรักหลายคน
ครอบครัวพอลี (Poly families) —เหมือนกับการแต่งงานกลุ่มแต่คนบางคนอาจจะไม่คิดว่าตัวเองแต่งงานกับทุกคนในกลุ่ม
ความซื่อสัตย์ต่อหลายคน (Polyfidelity) —ผู้เข้าร่วมมีคู่ครองหลายคน แต่จำกัดกิจกรรมทางเพศกับกลุ่มคนบางกลุ่ม
การมีคู่ครองหลายคน —หนึ่งคนในความสัมพันธ์ได้แต่งงานกับหลายคน
การมีสามีหลายคน —ผู้หญิงมีหลายสามี
การมีภรรยาหลายคน—ชายมีหลายภรรยา
ความสัมพันธ์แบบไร้กฎเกณฑ์ —ร่วมไม่มีพันธะร่วมกันด้วยตั้งกฏ
สวิงกิง —คล้ายความสัมพันธ์แบบเปิดแต่เป็นกิจกรรมที่มีการวางแผน
แหล่งค้นคว้าเพิ่มเติม

ปวีณา กุดแถลง. (2562, ส.ค.-2563, ก.ค.). มโนทัศน์รักเดียวใจเดียวและปัญหาเมียน้อยในทศวรรษ 2490-2530. วารสารประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 44: 49-67.
ภาสกร ศูนย์ตรง. (2560, ม.ค.-มิ.ย.). มโนทัศน์ของความรักและการเลือกคู่ครองบนพื้นที่สิ่งพิมพ์ในสังคมไทยทศวรรษ 2460 ถึง 2480. วารสารประวัติศาสตร์ ธรรมศาสตร์. 4(1): 325-70.
การย้อมรุ้ง

การย้อมชมพู (อังกฤษ: pinkwashing) หรือ การย้อมรุ้ง (อังกฤษ: rainbow-washing) เป็นแนวทางในการสนับสนุนการปกป้องสิทธิผู้มีความหลากหลายทางเพศในฐานะหลักฐานแห่งความเสรีนิยมและประชาธิปไตย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อที่จะเบี่ยงเบนความสนใจจากหรือให้ความชอบธรรมแก่ความรุนแรงต่อประเทศหรือชุมชนอื่น แนวคิดเรื่องการย้อมรุ้งมีใช้มาตั้งแต่ปี 2011 โดยซาราห์ ชูลมัน ซึ่งเรียกการย้อมรุ้งเพื่ออธิบายถึงหน่วยประชาสัมพันธ์ของรัฐบาลอิสราเอล และแนวคิดชาตินิยมรักร่วมเพศ เพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับการเหยียดเชื้อชาติและความรังเกียจชาวต่างชาติ การย้อมรุ้งเป็นผลสืบเนื่องหนึ่งจากภาระการสร้างความศิวิไลซ์ซึ่งใช้เพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับแนวคิดล่าอาณานิคม โดยในบริบทนี้ว่าด้วยสิทธิผู้มีความหลากหลายทางเพศในรัฐตะวันตก ในมุมมองที่กว้างกว่า การย้อมรุ้งสามารถนิยามได้ว่าเป็น "การเอาข้อความที่เห็นอกเห็นใจเพียงผิวเผิน แต่แทบจะไม่มีหรือไม่มีอะไรที่เกี่ยวเลยกับความเท่าเทียมหรือการมีส่วนร่วมของกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ" ซึ่งในที่นี้อาจรวมถึงการตลาดพุ่งเป้าความหลากหลายทางเพศ
บรรณานุกรม

Atshan, Sa'ed (2020). "Global Solidarity and the Politics of Pinkwashing". Queer Palestine and the Empire of Critique. Stanford University Press. ISBN 978-1-5036-1240-2.
Ghosh, Cyril (2018). "Radical Theory Creep". De-Moralizing Gay Rights: Some Queer Remarks on LGBT+ Rights Politics in the US (ภาษาอังกฤษ). Springer International Publishing. pp. 11–41. ISBN 978-3-319-78840-1.
Hartal, Gilly (2020). "Touring and obscuring: how sensual, embodied and haptic gay touristic practices construct the geopolitics of pinkwashing". Social & Cultural Geography. 23 (6): 836–854. doi:10.1080/14649365.2020.1821391. S2CID 224897595.
Luibhéid, Eithne (2018). "Same-sex marriage and the pinkwashing of state migration controls". International Feminist Journal of Politics. 20 (3): 405–424. doi:10.1080/14616742.2018.1442735. S2CID 148824463.
Russell, Eric Louis (2019). "Filip Dewinter: Pinkwashing, Populism and Nativism". The Discursive Ecology of Homophobia. Multilingual Matters. ISBN 978-1-78892-346-0.
Wahab, Amar (2021). "Affective Mobilizations: Pinkwashing and Racialized Homophobia in Out There". Journal of Homosexuality. 68 (5): 849–871. doi:10.1080/00918369.2019.1667158. PMID 31532347. S2CID 202675700.
การรบจนตัวตาย

การรบจนตัวตาย (อังกฤษ: Last Stand) คือ ศัพท์ทางการทหารที่ใช้บรรยายถึงการรบที่ฝ่ายผู้ตั้งรับมีกำลังพลน้อยกว่าฝ่ายโจมตีเป็นจำนวนมาก ซึ่งทำให้กองกำลังฝ่ายตั้งรับได้รับความสูญเสียอย่างหนักหรือไม่ก็ถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง แต่ก็สร้างความเสียหายให้แก่ฝ่ายผู้โจมตีอย่างหนักเช่นกัน
สถานการณ์ดังกล่าวสามารถเกิดขึ้นได้ในสองกรณี กล่าวคือ บางครั้งเป็นเพราะสภาพภูมิประเทศที่ไม่อำนวย หรือการขาดแคลนเสบียงอาหารหรือการสนับสนุน กองกำลังฝ่ายตั้งรับไม่สามารถถอยทัพได้โดยไม่ถูกทำลายทั้งหมดจากกองกำลังของฝ่ายศัตรู ในขณะที่อีกสถานการณ์หนึ่ง คือ กองกำลังดังกล่าวถูกบังคับให้ทำตามคำสั่งและไม่สามารถถอนกำลังออกจากพื้นที่ได้ แม้ว่าพวกเขาจะมีตัวเลือกก็ตาม ทั้งสองกรณี กองกำลังฝ่ายตั้งรับสามารถยอมจำนนต่อกองกำลังของฝ่ายศัตรูได้ แต่ว่าผู้บัญชาการระดับสูงกว่ากลับลงความเห็นว่าพวกเขายังสามารถ "ทำการรบต่อไปได้" และมีบางกรณีเช่นกันที่ทหารที่ยอมจำนนถูกสังหารโดยฝ่ายศัตรูอยู่ดี จึงทำให้การยอมสู้ต่อไปจะเป็นการดีกว่าในสถานการณ์เหล่านั้น รวมไปถึงในบางครั้ง การตัดสินใจดังกล่าวเป็นการตัดสินใจทางยุทธศาสตร์และความถูกต้อง อย่างเช่น ฝ่ายตั้งรับตัดสินใจว่าจะยอมสละชีพเพื่อความสำเร็จอันยิ่งใหญ่กว่า หรือไม่ก็คงการทัพของฝ่ายตนเองต่อไป
ดูเพิ่ม

การระเบิดพลีชีพ
การรักษาความลับ

การรักษาความลับ (อังกฤษ: Confidentiality) ในทางคอมพิวเตอร์หมายถึงการรับรองว่าจะมีการเก็บข้อมูลไว้เป็นความลับ และผู้ที่มีสิทธิ์เท่านั้นจึงจะเข้าถึงข้อมูลนั้นได้ เนื่องจากข้อมูลบางอย่างในองค์กรมีความสำคัญ และไม่สามารถเปิดเผยต่อบุคคลภายนอกองค์กรได้ ช่วยลดความเสี่ยงต่อการถูกคุกคามของระบบ ถือเป็นการปกป้องความมั่นคงปลอดภัยของระบบและตัวองค์กรเอง
ส่วนประกอบ 2 ส่วนที่สำคัญที่จะช่วยทำให้ข้อมูลนั้นเป็นความลับได้ก็คือ การกำหนดสิทธิ์ และการพิสูจน์ตัวตน ซึ่งอาจทำได้หลายวิธี ได้แก่ การใช้รหัสผ่านในการเข้าถึงข้อมูล, ลายเซ็นดิจิทัล, SSL
การรักษาแบบมุ่งเป้า

การรักษาแบบมุ่งเป้า (อังกฤษ: Targeted therapy)  เป็นวิธีการรักษาด้วยยาอย่างหนึ่งโดยใช้ยาที่ยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งด้วยวิธีการไปทำปฏิกิริยากับโมเลกุลเป้าหมาย (targeted molecule) ที่จำเป็นต่อการเจริญของเซลล์มะเร็ง แทนที่จะไปยับยั้งการเจริญของเซลล์ที่มีการแบ่งตัวเร็วอย่างเคมีบำบัดทั่วไป ทางทฤษฎีแล้วการรักษามะเร็งแบบมุ่งเป้า น่าจะได้ประสิทธิภาพดีกว่าและเป็นอันตรายต่อเซลล์ปกติน้อยกว่าการรักษาในปัจจุบัน
แม้ในภาษาอังกฤษการใช้คำนี้ก็ยังมีความไม่แน่นอนอยู่ โดยบางครั้งมีการกล่าวว่าการรักษาด้วยวิธีเหล่านี้นั้นยังมีความจำเพาะไม่มากพอ คำ targeted therapy นี้หลายครั้งก็ยังถูกใส่เครื่องหมายคำพูดเอาไว้ (เช่น ใช้เป็น "targeted therapy" หรือ 'targeted therapy')
การยอมระงับความกังขา

แซมมวล เทย์เลอร์ คอเลริดจ์ เป็นนักปรัชญาและนักเขียนผู้ที่มีอิทธิพลสำคัญในแวดวงวรรณกรรมอังกฤษ และเป็นผู้ที่บัญญัติวลีนี้ขึ้นมาพร้อมกับความหมายและวิธีใช้โดยละเอียด
การยอมระงับความกังขา (อังกฤษ: suspension of disbelief) เป็นการหลีกเลี่ยงความคิดเชิงวิพากษ์และความสมเหตุสมผลในการทำความเข้าใจสิ่งที่ไม่เป็นจริงหรือเป็นไปไม่ได้ในความเป็นจริง เช่น การเลือกที่จะเชื่อถือเหตุการณ์บางอย่างในจินตนิยายที่ขาดความสมเหตุสมผล เพื่อที่จะได้เข้าถึงและคล้อยตามไปกับกรรมวิธีการเล่าเรื่องของบทละครนั้น ๆ จุดกำเนิดของแนวคิดนี้มีพื้นเพมาจากบทละครของชาวกรีกและชาวโรมัน กล่าวคือผู้ชมจะต้องมองข้ามความไม่สมเหตุสมผลของเนื้อหาในบันเทิงคดีเรื่องนั้น ๆ เพื่อที่จะได้เคลิบเคลิ้ม (catharsis) ไปกับประสบการณ์อันเป็นบทบาทและผลจากการกระทำของตัวละครนั้น ๆ เอง ผู้ที่บัญญัติและเรียบเรียงวลีนี้ขึ้นมาคือ แซมมวล เทย์เลอร์ คอเลริดจ์ นักกวีและนักปรัชญาชาวอังกฤษ โดยได้ระบุคำนี้ไว้ในงานอัตชีวประวัติ (Biographia Literaria) ของเขาเมื่อ ค.ศ. 1817 ว่า "ความเต็มใจที่จะระงับความไม่เชื่อไว้ชั่วขณะหนึ่ง เป็นการแสดงให้เห็นถึงศรัทธาในความเป็นบทกวีอย่างสุดซึ้ง"
ดูเพิ่ม

การแยกส่วนชีวิต (จิตวิทยา)
การระงับการตัดสิน
กำแพงที่สี่
ความประหลาดใจ
ความเป็นกลางทางสุนทรียภาพ
ความรู้สึกถอยห่าง
ความสมจริงสมจัง
ความสมจริง (บันเทิงคดี)
เคย์เฟบ
เทวดามาโปรด
ปฎิทรรศน์เชิงวรรณกรรม
ปรากฏการณ์ละครน้ำเน่า
สมมติฐานเชิงจักรวาลของทอมมี เวสต์ฟาลล์
แหล่งข้อมูลอื่น

Coleridge's Biographia Literaria, Chapter XIV, containing the term
การรักษาตามอาการ

การใช้ยาแก้ปวดลดไข้เป็นการรักษาตามอาการอย่างหนึ่ง
การรักษาตามอาการ (อังกฤษ: symptomatic/supportive treatment) เป็นการรักษาทางการแพทย์ใดๆ ที่มุ่งให้มีผลต่ออาการของโรค แต่ไม่ได้มุ่งให้มีผลต่อสาเหตุของโรค มีเป้าหมายเพื่อลดหรือบรรเทาอาการและอาการแสดงที่มีผลต่อความสุขสบายของผู้ป่วย นอกจากนี้ยังอาจมีผลช่วยลดผลกระทบระยะยาวของโรคได้ด้วย ในบางโรค การรักษาตามอาการเป็นการรักษาแบบเดียวที่ทำได้ เช่น โรคติดเชื้อไวรัสส่วนใหญ่ เป็นต้น
การประชุมสุดยอดแห่งสหัสวรรษ

ประมุขแห่งรัฐในการประชุมสุดยอด
การประชุมสุดยอดแห่งสหัสวรรษ (อังกฤษ: Millennium Summit) เป็นการประชุมของผู้นำทั่วโลก ซึ่งจัดขึ้นเป็นเวลา 3 วัน ตั้งแต่วันที่ 6 - 8 กันยายน 2000 ที่สำนักงานใหญ่สหประชาชาติ ในนครนิวยอร์กของสหรัฐ โดยมีวัตถุประสงค์คือเพื่อหารือเกี่ยวกับบทบาทของสหประชาชาติในช่วงเปลี่ยนผ่านสู่คริสต์ศตวรรษที่ 21 ในการประชุม ผู้นำโลกให้สัตยาบันต่อปฏิญญาแห่งสหัสวรรษของสหประชาชาติ การประชุมครั้งนี้เป็นการรวมตัวของผู้นำโลกที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของปี 2000 ตามมาด้วยการประชุมสุดยอดผู้นำโลกในอีกห้าปีต่อมา ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 14 - 16 กันยายน 2005
เป้าหมาย

มติที่ประชุมสมัชชาใหญ่ในการประชุมสุดยอดครั้งนี้ระบุว่า พยายามที่จะยึด "ช่วงเวลาอันเป็นเอกลักษณ์และเป็นสัญลักษณ์ที่น่าสนใจในการชี้แจงและยืนยันวิสัยทัศน์อันมีชีวิตชีวาสำหรับสหประชาชาติ"
ในการประชุมสุดยอดครั้งนี้ ประเทศสมาชิกของสหประชาชาติทั้ง 189 ประเทศตกลงที่จะช่วยเหลือพลเมืองในประเทศที่ยากจนที่สุดในโลกให้มีชีวิตที่ดีขึ้นภายในปี 2015 กรอบการทำงานสำหรับความก้าวหน้านี้มีระบุไว้ในเป้าหมายการพัฒนาสหัสวรรษ หรือที่รู้จักกันในชื่อ MDG เป้าหมายเหล่านี้ได้มาจากปฏิญญาแห่งสหัสวรรษ การประชุมสุดยอดนี้มุ่งเน้นไปที่ประเด็นต่าง ๆ ในระดับโลก เช่น ความยากจน โรคเอดส์ และวิธีแบ่งปันผลประโยชน์ของโลกาภิวัตน์ อย่างยุติธรรมมากขึ้น
การมอบหมาย

เมื่อวันที่ 5 กันยายน 2000 ผู้ได้รับมอบหมายจากทั่วโลกเริ่มเดินทางไปยังสหรัฐ เพื่อเข้าร่วมการประชุมสุดยอดแห่งสหัสวรรษ เจ้าหน้าที่สายการบินอเมริกันตรวจสอบคณะผู้แทนของประเทศเกาหลีเหนือที่ท่าอากาศยานแฟรงก์เฟิร์ต ระหว่างแวะพักในประเทศเยอรมนี เจ้าหน้าที่ของ สายการบินอเมริกัน แอร์ไลน์ เรียกร้องให้มีการตรวจค้นสมาชิกคณะผู้แทนและข้าวของของพวกเขา เพื่อตอบสนองต่อข้อเรียกร้องเหล่านี้ รัฐบาลเกาหลีเหนือจึงถอนคณะผู้แทนออกจากการประชุมสุดยอด ในฐานะนักการทูต เจ้าหน้าที่ไม่ควรถูกตรวจค้น
ผู้นำจากทั่วโลกจำนวนมากกว่า 150 คนเข้าร่วมในการประชุมในครั้งนี้ รวมถึงประมุขแห่งรัฐ 100 คน หัวหน้ารัฐบาล 47 คน มกุฏราชกุมาร 3 พระองค์ รองประธานาธิบดี 5 คน รองนายกรัฐมนตรี 3 คน และผู้แทนอีก 8,000 คน นอกจากนี้ กลุ่ม 77 ยังเข้าร่วมเพื่อหารือเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงที่สหประชาชาติเผชิญในช่วงเปลี่ยนผ่านสู่คริสต์ศตวรรษที่ 21
การประชุมสุดยอด

ตารยา ฮาโลเนน ประธานาธิบดีฟินแลนด์ และ แซม นูโจมา ประธานาธิบดีนามิเบีย เป็นประธานร่วมในการประชุมสุดยอดแห่งสหัสวรรษ ซึ่งเป็นผลมาจากการดำรงตำแหน่งประธานสมัชชาใหญ่ของธีโอ-เบน กูริรับ แห่งนามิเบียในสมัยประชุมที่ 54 และของ แฮร์รี่ โฮลเคริ แห่งฟินแลนด์ในสมัยประชุมที่ 55 ดังนั้น ประมุขแห่งรัฐของฟินแลนด์และนามิเบียจึงได้รับเลือกให้เป็นประธานการประชุมสุดยอดในครั้งนี้
โคฟี แอนนัน เลขาธิการสหประชาชาติ กล่าวเปิดการประชุมสุดยอดแห่งสหัสวรรษเมื่อวันที่ 6 กันยายน 2000 ก่อนเริ่มต้นการประชุมสุดยอด แอนนันประกาศให้ทุกคนยืนสงบนิ่งเป็นเวลา 1 นาที เพื่อไว้อาลัยแด่คนงานขององค์การสหประชาชาติ 4 คน ที่ถูกสังหารในติมอร์ตะวันตกโดยกองกำลังติดอาวุธที่สนับสนุนอินโดนีเซีย บิล คลินตัน ประธานาธิบดีสหรัฐ และวลาดิมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย ร่วมกันร้องขอสันติภาพโลกและการลดอาวุธ ผู้อภิปรายอีก 63 คนอภิปรายคนละ 5 นาที ในระหว่างการประชุมสุดยอด บิล คลินตัน ได้จัดการประชุมแยกกันกับ เอฮุด บารัค นายกรัฐมนตรีอิสราเอล และยัสเซอร์ อาราฟัต ผู้นำปาเลสไตน์ โดยเรียกร้องให้ทั้งสองบรรลุข้อตกลงสันติภาพระหว่างทั้งสองประเทศ แม้ว่าจะไม่มีความคืบหน้าอย่างแท้จริงในการดำเนินการก็ตาม  อย่างไรก็ตาม ทั้ง 2 ฝ่ายยังคงมุ่งมั่นที่จะบรรลุข้อตกลงดังกล่าว
วันที่ 7 กันยายน ผู้นำต่าง ๆ ของโลก หารือในประเด็นการรักษาสันติภาพ พวกเขาหารือประเด็นเหล่านี้ในการสัมมนาโต๊ะกลมของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ มีการกำหนดผู้อภิปรายสำหรับการประชุมสุดยอดในวันนี้จำนวน 70 คน รวมถึง เจียง เจ๋อหมิน ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน, ทาบอ อึมแบกี ประธานาธิบดีแอฟริกาใต้, จันดริกา กุมาราตุงกะ ประธานาธิบดีศรีลังกา, โยชิโร โมริ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น และ อาหมัด เทยาน แคบบาห์ ประธานาธิบดีเซียร์ราลีโอน
วันที่ 8 กันยายน การประชุมสุดยอดแห่งสหัสวรรษสิ้นสุดลง หลังจากผู้นำโลก 60 คนกล่าวถ้อยแถลงคนละ 5 นาที ผู้อภิปรายในวันนี้ประกอบด้วย อับดุลเราะห์มาน วาฮิด ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย โรเบิร์ต มูกาเบ ประธานาธิบดีซิมบับเว โอลูเซกุน โอบาซานโจ ประธานาธิบดีไนจีเรีย อาตัล เบฮารี วัจปายี นายกรัฐมนตรีอินเดีย และ สุรินทร์ พิศสุวรรณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งเป็นผู้แทนจากประเทศไทย