stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
ประวัติ

คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยให้จัดตั้งเป็นคณะเภสัชศาสตร์ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 และมีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 111 ตอนที่ 21 ก. เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2537 สำหรับหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต ระยะเวลาการศึกษา 5 ปี ได้รับความเห็นชอบจาก ทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 และสำนักงาน ก.พ.รับรองคุณวุฒิปริญญาเภสัชศาสตรบัณฑิตของ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ในปี 2551 ได้ดำเนินการปรับหลักสูตรเป็นหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต ซึ่งมีระยะเวลาการศึกษา 6 ปี ให้สอดคล้องกับเกณฑ์การจัดการเรียนการสอนที่กำหนดโดยสภาเภสัชกรรมแห่งประเทศไทย และเริ่มเปิดรับนักศึกษา ตั้งแต่ปีการศึกษา 2552 เป็นต้นไป
คณะเภสัชศาสตร์ได้ปฏิบัติภารกิจสำคัญในการจัดการศึกษาและดำเนินงานวิจัยด้านเภสัชศาสตร์มานานกว่าทศวรรษ  โดยเปิดรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี ตั้งแต่ปีการศึกษา 2537 เป็นต้นมา  มีบัณฑิตเภสัชศาสตร์สำเร็จการศึกษาในหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต หลักสูตร 5 ปีแล้ว 15 รุ่น รวมทั้งสิ้น 1,104 คน โดยปีการศึกษา 2557 นักศึกษาคณะเภสัชศาสตร์ รุ่นที่ 16 ซึ่งเป็นรุ่นแรกที่มีการเรียนการสอนในหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต หลักสูตร 6 ปี สำเร็จ การศึกษา ทั้งนี้ตั้งแต่ปีการศึกษา 2537-2559 คณะเภสัชศาสตร์มีบัณฑิตสำเร็จการศึกษาในหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต ทั้ง หลักสูตร 5 ปี และหลักสูตร 6 ปี รวมทั้งสิ้น 18 รุ่น จำนวน 1,349 คน  ปัจจุบันมีการรับนักศึกษาในหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต (6 ปี) 2 สาขา ได้แก่ การบริบาลทางเภสัชกรรมและเภสัชกรรมอุตสาหการ จำนวนปีละประมาณ 138 คน
กลุ่มวิชา

คณะเภสัชศาสตร์มีการแบ่งส่วนราชการเพียงส่วนเดียวคือ สำนักงานเลขานุการ แต่ในส่วนของการจัดการเรียนการสอนนั้น มีการบริหารจัดการในลักษณะของกลุ่มวิชา ซึ่งเป็นการแบ่งส่วนงานภายใน แบ่งเป็น 3 กลุ่มวิชาดังนี้
กลุ่มวิชาชีวเภสัชศาสตร์ (Division of Biopharmacy)
กลุ่มวิชาเภสัชเคมีและเทคโนโลยีเภสัชกรรม (Division of Pharmaceutical Chemistry and Technology)
กลุ่มวิชาเภสัชกรรมปฏิบัติ(Division of Pharmacy Practices)
สำหรับการเรียนการสอนในรายวิชาศึกษาทั่วไปและรายวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐานนั้น จัดการเรียนการสอนโดยคณะศิลปศาสตร์และคณะวิทยาศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ส่วนการฝึกปฏิบัติงานวิชาชีพนั้นจัดขึ้นในหน่วยงานที่เป็นแหล่งฝึกปฏิบัติงานด้านการผลิตเภสัชภัณฑ์และด้านการให้บริการสุขภาพ
และเภสัชกรรมทั้งในภาครัฐและเอกชนทั่วประเทศ
หลักสูตรการศึกษา

ปัจจุบัน คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
| หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี> ระดับปริญญาบัณฑิต | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี> ระดับปริญญามหาบัณฑิต | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี> ระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี>  |
| --- | --- | --- | --- |
|  เภสัชศาสตรบัณฑิต (ภ.บ.) สาขาการบริบาลทางเภสัชกรรม  สาขาเภสัชกรรมอุตสาหการ |  เภสัชศาสตรมหาบัณฑิต (ภ.ม.) สาขาเภสัชกรรมคลินิก วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.) สาขาวิทยาการทางผลิตภัณฑ์สุขภาพและเภสัชภัณฑ์ (กำลังดำเนินการ) |  ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาเภสัชศาสตร์ วิชาเอกเภสัชศาสตร์ชีวภาพ  วิชาเอกเภสัชภัณฑ์และผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ  วิชาเอกการบริหารเภสัชกิจและการวิจัยผลลัพธ์ทางสุขภาพ |  |
ทำเนียบคณบดี

รายนามคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
| --- | --- |
คณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
รายนามคณบดี: วาระการดำรงตำแหน่ง
1. รองศาสตราจารย์ เภสัชกรหญิง ดร.บังอร ศรีพานิชกุลชัย: พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2546
2. รองศาสตราจารย์ เภสัชกรหญิง ดร.นงนิตย์ ธีระวัฒนสุข: พ.ศ. 2546 - พ.ศ. 2553
3. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ เภสัชกรหญิง ดร.ชุตินันท์ ประสิทธิ์ภูริปรีชา: พ.ศ. 2553 - พ.ศ. 2562
4. เภสัชกร ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ศรีภา: พ.ศ. 2562 - ปัจจุบัน

หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนเภสัชกรรมในประเทศไทย  |
| --- | --- | --- |
| สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ | นเรศวร • มหาสารคาม • อุบลราชธานี |  |
| สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ | ขอนแก่น • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • ธรรมศาสตร์ • บูรพา • พะเยา • มหิดล • วลัยลักษณ์ • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร • สงขลานครินทร์ |  |
| สถาบันอุดมศึกษาเอกชน | พายัพ • รังสิต • สยาม • หัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ • อีสเทิร์นเอเชีย |  |
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
| ด ค กมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี |
| --- | --- | --- |
| คณะ |  เกษตรศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์  วิทยาศาสตร์  ศิลปศาสตร์  เภสัชศาสตร์  บริหารศาสตร์  ศิลปประยุกต์และสถาปัตยกรรมศาสตร์  นิติศาสตร์  รัฐศาสตร์  พยาบาลศาสตร์  |  |
| วิทยาลัย |  แพทยศาสตร์และการสาธารณสุข  |  |
| โรงเรียน |  โรงเรียนลือคำหาญวารินชำราบ (โครงการ วมว.)  |  |
| โรงพยาบาล |  โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี  ศพค.โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์  ศพค.โรงพยาบาลศรีสะเกษ  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย
ซีทรีพีโอ

| --- | --- |
ตัวละคร สตาร์ วอร์ส
ซีทรีพีโอ

'
ตำแหน่ง: โพรโทคอลดรอยด์ (ทรีพีโอ-ซีรีส์)
บ้านเกิด: อัฟฟา (สร้างใหม่บนทาทูอีน)
เกิด: ปีที่ 112 ก่อนยุทธการยาวิน
ตาย: ไม่ปรากฏ
เผ่าพันธุ์: หุ่นยนต์
เพศ: กำหนดให้เป็นชาย
ส่วนสูง: 1.67 เมตร
สังกัด: สาธารณรัฐเก่า, พันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐ, สาธารณรัฐใหม่, สหพันธ์กาแลกติก
นักแสดง: แอนโธนี แดเนียลส์ จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร (เสียงไทยภาค 1-3,7-8) สามารถ พรหมวรางกูร (เสียงไทยภาค 4-6)
หมวดหมู่ ตัวละครในสตาร์ วอร์ส
ฉันชื่อซีทรีพีโอ มนุษย์ไซบอร์กสัมพันธ์
ซีทรีพีโอ (C-3PO) เป็นตัวละครหุ่นยนต์ในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 4: ความหวังใหม่ โดยเป็นตัวละครตัวหนึ่งในไม่กี่ตัวที่มีบทบาทในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส ทุกภาค
ซีทรีพีโอถูกสร้างโดยอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ในปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวิน (ก่อนเหตุการณ์ในสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1: ภัยซ่อนเร้น) เขาเป็นหุ่นยนต์พิธีการ (protocol droid) และเรียกตัวเองว่า "มนุษย์ไซบอร์กสัมพันธ์" ("human-cyborg relations") และอ้างว่าสามารถเจรจาได้ถึงกว่า "หกล้านรูปแบบการสื่อสาร" และ "มีฟังก์ชันทุติยภูมิมากกว่าสามสิบฟังก์ชัน"
แอนโธนี แดเนียลส์ แสดงเป็นตัวละครนี้ในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส ทุกภาค รูปลักษณ์ของซีทรีพีโอได้รับแรงบันดาลใจจากหุ่นยนต์ลึกลับในภาพยนตร์เรื่องเมโทรโพลิส (พ.ศ. 2470)
แหล่งข้อมูลอื่น

C-3PO  ใน Star Wars Databank
C-3PO ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki
| ด ค กสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1: ภัยซ่อนเร้น |
| --- | --- |
ตัวละคร:  ไควกอน จินน์  โอบีวัน เคโนบี  ดาร์ธ มอล  แพดเม่ อมิดาลา  อนาคิน สกายวอล์คเกอร์  พัลพาทีน/ดาร์ธ ซิเดียส  เมซ วินดู  โยดา  จาร์ จาร์ บิงคส์  ซีทรีพีโอ  อาร์ทูดีทู  แจบบา เดอะ ฮัทท์ 
ดาวเคราะห์:  คอรัสซัง  นาบู  ทาทูอีน 
เมือง:  คอรัสซัง 
เกม:  พินบอล
กีฬาซอฟต์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000

แม่แบบ:ซอฟท์บอลโอลิมปิกฤดูร้อน2000
การแข่งขันซอฟท์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 เป็นการแข่งขันกีฬาซอฟท์บอลในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ที่เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ระหว่างวันที่ 17-26 กันยายน พ.ศ. 2543 จัดขึ้นที่สนาม ซึ่งการแข่งขันกีฬาซอฟท์บอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 1 รายการ คือ ประเภททีมชาย 0 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน  คน จาก 8 ประเทศ
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ทีมหญิง |  สหรัฐ Laura Berg  Lisa Fernandez  Lori Harrigan  Michele Smith  Christie Ambrosi  Jennifer Brundage   Crystl Bustos  Sheila Cornell  Danielle Henderson  Jennifer McFalls  Stacey Nuveman  Leah O'Brien  Dot Richardson  Michelle Venturella  Christa Lee Williams |  ญี่ปุ่น Misako Ando  Yumiko Fujii  Taeko Ishikawa  Kazue Ito  Yoshimi Kobayashi  Shiori Koseki  Mariko Masubuchi  Naomi Matsumoto  Emi Naito  Haruka Saito  Juri Takayama  Hiroko Tamoto  Reika Utsugi  Miyo Yamada  Noriko Yamaji |  ออสเตรเลีย Joanne Brown  Kerry Dienelt  Peta Edebone  Tanya Harding  Melanie Roche  Natalie Ward  Brooke Wilkins  Sandra Allen  Sue Fairhurst  Selina Follas  Fiona Hanes  Kelly Hardie  Sally McDermid  Simmone Morrow  Natalie Titcume |
ชิซาโกะ ทากาชิมะ

| ชิซาโกะ ทากาชิมะ |
| --- | --- |
เกิด: 24 สิงหาคม พ.ศ. 2511 (56 ปี) ชิซาโกะ ทากาชิมะ
อาชีพ: นักแสดง, นักไวโอลิน , นางแบบ, นักดนตรี
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2537 - ปัจจุบัน
ฐานข้อมูล
IMDb
ชิซาโกะ ทากาชิมะ (ญี่ปุ่น: 高嶋ちさ子; โรมาจิ: Takashima Chisako) เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2511 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักไวโอลินหญิงชาวญี่ปุ่น, นักดนตรีหญิงชาวญี่ปุ่นและดาราหญิงชาวญี่ปุ่น
ผลงาน > โทรทัศน์

[2001] Geijutsu ni Koishite! (TV Tokyo)
[2001] Watashi wa Akiramenai (NHK)
[2009] Umi o Watatta Samurai Kan'ichi Asakawa (TV Asahi)
[2012] Ogiyahagi no Aisha Henreki No Car, No Life! (Nippon TV)
ผลงาน > วิทยุ

[2001] NDS presents Chisako Takashima Gentle Wind (FM Aichi)
ผลงาน > ภาพยนตร์

[2003] Bayside Shakedown 2
รางวัล

[1997] Concerto Competition Prize
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2016-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ IMDb (อังกฤษ)
วิกิพีเดียญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์วิกิพีเดีย (อังกฤษ)
ซิงโครตรอน

บทความนี้เกี่ยวกับซิงโครตรอน ที่เป็นเครื่องเร่งอนุภาค สำหรับการแผ่รังสีซิงโครตรอน ที่สร้างโดยเครื่องเร่งอนุภาคกลม ดูที่ แสงซิงโครตรอน
เครื่องเร่งอนุภาคซิงโครตรอน มีลักษณะเป็นวงกลมเพื่อเร่งความเร็วอนุภาค
ซิงโครตรอน (อังกฤษ: synchrotron) เป็นเครื่องเร่งอนุภาคแบบกลมชนิดหนึ่ง เป็นเครื่องสืบต่อจากไซโครตรอน เครื่องนี้จะลำเลียงลำอนุภาคที่เร่งตัวขึ้นนั้นไปตามเส้นทางที่เป็นวงแบบปิดและคงที่ สนามแม่เหล็กซึ่งบิดลำอนุภาคเข้าไปในเส้นทางดังกล่าวจะทวีตัวขึ้นตามลำดับในระหว่างกระบวนการเร่งความเร็ว สนามแม่เหล็กจึงถูกประสานเข้ากับเวลาเพื่อเพิ่มพลังงานจลน์ของอนุภาคเหล่านั้น
ซิงโครตรอนเป็นหนึ่งในแนวคิดเรื่องแรกของเครื่องเร่งอนุภาคที่สามารถสร้างโครงสร้างขนาดใหญ่ได้เนื่องจากการดัดงอและการเร่งความเร็วของลำแสงสามารถแยกออกเป็นส่วนต่าง ๆ ได้ ตัวเร่งอนุภาคที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดคือรุ่นซิงโครตรอน เครื่องเร่งอนุภาคซิงโครตรอนที่ใหญ่ที่สุดยังเป็นเครื่องเร่งอนุภาคที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย (Large Hadron Colider)
วลาดิเมียร์ เว็คสเลอร์ คิดค้นแนวคิดเรื่องซิงโครตรอนในปี ค.ศ. 1944 เอ็ดวิน แมคมิลาน สร้างเครื่องซิงโครตรอนอิเล็กตรอนเครื่องแรกในปี ค.ศ. 1945 เซอร์มาร์คัส โอลิแฟนท์ ออกแบบเครื่องซิงโครตรอนโปรตอนเครื่องแรก และสร้างเครื่องดังกล่าวขึ้นในปี ค.ศ. 1952
ชนิด

เครื่องซิงโครตรอนชนิดพิเศษหลายชนิดใช้กันในปัจจุบัน
วงแหวนกักเก็บอนุภาค เป็นซิงโครตรอนชนิดพิเศษซึ่งพลังงานจลน์ของอนุภาคคงที่
การแผ่รังสีซิงโครตรอน คือการรวมกันของชนิดของตัวเร่งอิเล็กตรอนชนิดต่าง ๆ รวมทั้งวงแหวนกักเก็บอนุภาคที่สร้างรังสีแม่เหล็กไฟฟ้าที่ต้องการ การแผ่รังสีจะใช้ในสถานีทดลองที่ตั้งอยู่บนระบบลำเลียงแสง นอกเหนือจากแหวนกักเก็บอนุภาคแล้วแหล่งกำเนิดแสงซิงโครตรอนมักประกอบด้วยตัวเร่งปฏิกิริยาเชิงเส้นและตัวเร่งจะใช้เพื่อเร่งอิเล็กตรอนให้เป็นพลังงานสุดท้ายก่อนที่จะถูก "เตะ" ลงในแหวนกักเก็บอนุภาค
แหล่งกำเนิดแสงซิงโครตรอนบางครั้งเรียกรวมกันว่าว่า "ซิงโครตรอน" แม้ว่าจะไม่ถูกต้องตามเทคนิคก็ตาม
เครื่องเร่งอนุภาคกลมก็เป็นการรวมกันของเครื่องเร่งอนุภาคต่างชนิด รวมถึงแหวนกักเก็บอนุภาค 2 ชุดและเครื่องเร่งอนุภาคก่อนเร่งจริง
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
จอผักกาด

| --- | --- |

ชื่ออื่น: ผักกาดจอ
ประเภท: แกง
มื้อ: อาหารจานหลัก
แหล่งกำเนิด: ไทย
ภูมิภาค: ภาคเหนือ
ส่วนผสมหลัก: เนื้อสัตว์ (กระดูกหมูหรือหมูสามชั้น) ผักกาดกวางตุ้งที่มีดอก
 ตำราอาหาร: จอผักกาด
จอผักกาด หรือ ผักกาดจอ เป็นอาหารไทยภาคเหนือประเภทแกง ที่ใช้ผักกาดกวางตุ้งที่มีดอก หรือเรียกว่า ผักกาดจ้อน หรือ ผักกาดดอก ปรุงรสด้วยเกลือ กะปิหรือปลาร้า น้ำมะขามเปียกหรือมะขามสด บางแห่งนิยมใส่น้ำอ้อย ลงไปด้วย บางสูตรใส่ถั่วเน่าแข็บหรือถั่วเน่าแผ่นย่างไฟ นิยมแกงกับกระดูกหมูหรือหมูสามชั้น มักนิยมรับประทานจอผักกาดกับพริกแห้งทอด ตัดเป็นท่อน โรยหน้าแกง หรือรับประทานต่างหาก
จอผักกาดเป็นอาหารประจำฤดูหนาวของชาวล้านนา ชาวไทใหญ่ รวมทั้งชาวไทใหญ่ในรัฐฉาน ประเทศพม่า คนเหนือนิยมกินจอผักกาดกันมาก แทบทุกวัน เป็นอาหารที่กินกันจนเบื่อ ภาษาเมืองล้านนาว่า "ก้ายแต๊ ๆ" ในเพลง "ผักกาดจอ" ของจรัล มโนเพ็ชร ยังกล่าวถึงจอผักกาดว่า "โอ๊ยกั๋วแล้ว ตายแล้ว กั๋วแล้วเจ้าข้า กั๋วนักกั๋วหนา กั๋วผักกาดจอ….หนึ่งจอ สองจอ สามจอ สี่จอ ห้าจอ หกจอ เจ๊ด..จอ พอก่อนหนอ…ผักกาดจอ"
เนื่องจากจอผักกาดใช้ผักกวางตุ้งเช่นเดียวกับจับฉ่าย แต่รสชาติต่างกันที่ ผักกาดจอเป็นประเภทแกงรสออกเปรี้ยวและใช้ผักกวางตุ้งชนิดเดียว ส่วนจับฉ่ายเป็นประเภทต้ม รสออกหวานและเค็ม ผักที่ใช้ก็จะมีหลายชนิด
คัสเตลลา

| --- | --- |

ประเภท: เค้กฟองน้ำ
แหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: ญี่ปุ่น, ไต้หวัน
ส่วนผสมหลัก: แป้ง, น้ำตาล, ไข่, มิซึอาเมะ
 ตำราอาหาร: คัสเตลลา   สื่อ: คัสเตลลา
คัสเตลลา (castella; ญี่ปุ่น: カステラ; โรมาจิ: kasutera) เป็นเค้กฟองน้ำของญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยม ทำมาจากน้ำตาล แป้ง ไข่ และมิซึอาเมะ มีจำหน่ายทั่วไปตามเทศกาลและร้านค้าริมถนน
คัสเตลลานำเข้ามายังญี่ปุ่นโดยพ่อค้าชาวโปรตุเกสเมื่อศตวรรษที่ 16 ปัจจุบันเป็นขนมหวานที่มีชื่อเสียงของนางาซากิ ชื่อ " คัสเตลลา" มีที่มาจากคำในภาษาโปรตุเกสคำว่า "Pão de Castela" แปลว่า "ขนมปังจากกัสติยา" ปกติแล้วจะจำหน่ายในกล่องรูปทรงยาว บรรจุคัสเตลลาขนาดยาวประมาณ 27 เซนติเมตร คัสเตลลามีบางส่วนที่คล้ายคลึงกับเค้กมาเดรา (Madeira cake) ที่มีที่มาจากโปรตุเกสเช่นกัน แต่ขนมหวานที่ใกล้เคียงที่สุดคือ "เปาดือลอ" (pão-de-ló) ซึ่งเป็นเค้กของโปรตุเกส
ประวัติ

เมื่อศตวรรษที่ 16 โปรตุเกสได้เริ่มการค้าและเผยแพร่ศาสนาในญี่ปุ่น ขณะนั้นนะงะซะกิเป็นเมืองท่าเพียงแห่งเดียวในญี่ปุ่นที่เปิดรับการค้าจากต่างชาติ ชาวโปรตุเกสได้นำสิ่งใหม่ ๆ เข้ามายังญี่ปุ่นมากมาย เช่น ปืน ยาสูบ ฟักทอง รวมทั้งคัสเตลลาซึ่งมีข้อดีที่สามารถเก็บรักษาไว้ได้นาน จึงเหมาะเป็นอาหารสำหรับกะลาสีที่ต้องออกทะเลเป็นเวลาหลายเดือน ในยุคเอโดะ น้ำตาลมีราคาแพง จึงทำให้คัสเตลลามีราคาแพงตามไปด้วย และตระกูลโทกูงาวะได้มอบคัสเตลลาแก่ผู้แทนทางการทูตในจักรพรรดิเพื่อนำไปถวาย เมื่อเวลาผ่านไป รสชาติของคัสเตลลาก็ได้รับการปรับเปลี่ยนให้เข้ากับรสนิยมของชาวญี่ปุ่นมากขึ้น
รูปแบบ

คัสเตลลาทำมาจากส่วนประกอบจากธรรมชาติ ซึ่งให้รสชาติที่เรียบง่ายที่ชาวญี่ปุ่นจำนวนมากชื่นชอบ แต่ปัจจุบันก็มีคัสเตลลาหลายแบบที่ทำมาจากส่วนประกอบที่แตกต่างกัน เช่น ผงชาเขียว น้ำตาลทรายแดง น้ำผึ้ง ซึ่งอาจทำเป็นรูปทรงแตกต่างกันอย่างเช่น "เบบีคัสเตลลา" (baby castella) ที่ทำเป็นขนาดพอดีคำ เป็นที่นิยมในเทศกาล
คุโจ ยอดทนายบาป

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น
| --- | --- |
คุโจ ยอดทนายบาป
九条の大罪 (Kujō no Taizai)
มังงะ
เขียนโดย: โชเฮ มานาเบะ
สำนักพิมพ์: โชงากูกัง
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
นิตยสาร: บิกคอมิกสปิริตส์รายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 12 ตุลาคม พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  8    2
คุโจ ยอดทนายบาป (ญี่ปุ่น: 九条の大罪; โรมาจิ: Kujō no Taizai) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโชเฮ มานาเบะ ตีพิมพ์ในนิตยสารบิกคอมิกสปิริตส์รายสัปดาห์ นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพืโชงากูกังตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์
การตีพิมพ์

ซีรีส์มังงะคุโจ ยอดทนายบาปแต่งเรื่องและวาดภาพโดยโชเฮ มานาเบะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารบิกคอมิกสปิริตส์รายสัปดาห์ นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพืโชงากูกังตั้งแต่วันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2563 สำนักพิมพ์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง)  เล่มแรกวางจำหน่ายในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 6 เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2566
การตีพิมพ์ > หนังสือมังงะ

| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  10 กันยายน พ.ศ. 2564 | 978-4-09-860848-5 |
| 2 |  28 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-09-861044-0 |
| 3 |  30 สิงหาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-09-861125-6 |
| 4 |  30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | 978-4-09-861184-3 |
| 5 |  30 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-09-861262-8 |
| 6 |  29 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-09-861383-0 |
การตอบรับ

ซีรีส์มังงะติดอันดับ 10 ของการ์ตูนแนะนำโดยพนักงานร้านหนังสือทั่วประเทศประจำปี พ.ศ. 2565
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการที่ Big Comic Bros (ญี่ปุ่น)
ดนตรีแทร็ป (อีดีเอ็ม)

| แทร็ป |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ ป็อป ดั๊บสเตป ดนตรีแทร็ป (ฮิปฮอป) บิ๊กรูมเฮ้าส์
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ปลายทศวรรษ 2000 – ต้นทศวรรษ 2010, สหรัฐอเมริกา
เครื่องบรรเลงสามัญ: ซีเควนเซอร์ แซมเพลอร์ เครื่องสังเคราะห์เสียง เครื่องบรรเลงคีย์บอร์ด ดิจิทัลออดิโอเวิร์กสเตชัน
รูปแบบอนุพันธุ์: ฟิวเจอร์เบส
ในปลายทศวรรษ 2000 – ต้นทศวรรษ 2010 องค์ประกอบของดนตรีแทร็ป ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากเซาเทิร์นฮิปฮอป กรองเป็นดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ และสร้างสรรค์รูปแบบที่แตกต่างของดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ (EDM)
ความเป็นมา

ในปี ค.ศ. 2012 รูปแบบของดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ (EDM) ได้เป็นองค์ประกอบรวมในการกำเนิดของดนตรีอ และเริ่มได้รับความนิยมมากขึ้น ส่วนใหญ่ของแนวดนตรีย่อยใหม่เหล่านี้รวมสแนร์ และไฮ-แฮทส์ทั่วไปสำหรับดนตรีฮิปฮ็อป และซับ-เบส และจังหวะ tempos ช้าของ dubstep ได้สร้างสรรค์แนวความเดอตี้, aggressive beats และทำนองที่มืดมิด โปรดิวเซอร์ที่รู้จักกันดีที่มีชื่อเสียงและได้รับความนิยม เช่น Diplo, TNGHT, Baauer, Keys N Krates, Bro Safari, Luminox, RL Grime, Dimitri Vegas & Like Mike, Hardwell, R3hab, DJ Snake, Don Diablo, Marshmello, Aero Chord, Steve Aoki, GTA, Dillon Francis, Afrojack, Skrillex, Tomsize, Flosstradamus, และYellow Claw และนำความสนใจไปสู่รูปแบบอนุพันธ์ของแทร็ป แนวดนตรีนี้จะเห็นการใช้ดนตรี techno, dub, และ house sounds ด้วยตัวอย่างกลอง Roland TR-808 และตัวอย่างเสียงร้องแบบฉบับของแทร็ป
ในช่วงครึ่งหลังปี ค.ศ. 2012 เฟลเลอต่าง ๆ เหล่านี้ ของแทร็ปกลายเป็นที่นิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ และมีผลทำให้เกิดความกระทบที่เห็นได้ชัดในฉากดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์อเมริกา ดนตรีนี้ได้รับการขนานนามว่า "แทร็ป" โดยโปรดิวเซอร์และแฟนเพลง ซึ่งนำไปสู่คำว่า ถูกนำมาใช้เพื่อแก้ไขเพลงทั้งแร็ปเปอร์ และโปรดิวเซอร์ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ทำให้เกิดความสับสนในหมู่สาวกของทั้งสองแนว คำว่า "แทร็ป" ถูกใช้เพื่ออธิบายแนวดนตรีของฮิปฮ็อป และแดนซ์ คลื่นลูกใหม่ของดนตรีประเภทนี้ได้รับการติดข้อความโดยบางส่วนเป็น "อีดีเอ็มแทร็ป (EDM trap)" เพื่อแยกความแตกต่างออกจากแนวดนตรีแร็พ ข้อกำหนดของ "แทร็ป-เฮ้าส์ (Trap-house)" และ "แทร็ปสเตป (Trapstep)" มักถูกระบุโดยโปรดิวเซอร์ เพื่ออธิบายโครงสร้างทางดนตรีของแต่ละเพลง SoundCloud rapper/ดีเจโปรดิวเซอร์ Bergy Berg ได้รับการยอมรับจาก Diplo เป็นผู้บุกเบิกคนสำคัญในประเภท Trapstep การพัฒนาอีดีเอ็มแทร็ป (EDM trap) มีการรวมตัวกัน และได้รับอิทธิพลจาก ดั๊บสเตป (Dudtrap) ในช่วงที่ "แทร็ป" ได้รับการยกย่องว่าเป็นการแทนแนวดนตรีของดั๊บสเตป ในช่วงกลางทศวรรษที่ 2010
ค่าจ้าง

ค่าจ้างเป็นค่าตอบแทนที่เป็นเงิน (หรือสินจ้าง ค่าใช้จ่ายส่วนบุคคล แรงงาน) ที่นายจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างเพื่อแลกกับงานที่ทำสำเร็จ การชำระค่าจ้างอาจคำนวณเป็นปริมาณคงที่สำหรับงานที่สำเร็จแต่ละอย่าง (ค่าจ้างตามชิ้นงาน) หรือในอัตรารายชั่วโมงหรือรายวัน หรือยึดตามปริมาณงานที่ทำเสร็จที่วัดได้ง่าย ๆ ลูกจ้างที่ได้รับค่าจ้างอาจได้รับทิปหรือเงินรางวัลที่ลูกค้าหรือผลประโยชน์ของนายจ้างจ่ายให้โดยตรงซึ่งเป็นค่าตอบแมนในรูปที่ไม่ใช่เงิน เนื่องจาก แรงงานค่าจ้างเป็นรูปแบบงานส่วนใหญ่ คำว่า "ค่าจ้าง" บางทีจึงหมายความถึงค่าตอบแทนจากนายจ้างทุกรูปแบบด้วย
ค่าจ้างนับเป็นส่วนหนึ่งของค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องในการดำเนินธุรกิจ
การชำระค่าจ้างต่างจากงานมีเงินเดือน ซึ่งเงินเดือนหมายความว่า นายจ้างจ่ายเงินปริมาณที่ตกลงกันไว้ในระยะคงที่ (เช่น เป็นสัปดาห์หรือเป็นเดือน) ไม่ว่าทำงานกี่ชั่วโมงก็ตาม
ปัจจัยกำหนดอัตราค่าจ้าง

อัตราค่าจ้างได้รับอิทธิพลจากแรงตลาด (อุปสงค์และอุปทาน) กฎหมายและประเพณี ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับโครงสร้างและประเพณีของเศรษฐกิจประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก แรงตลาดบางทีมีบทบาทเด่นในสหรัฐ ส่วนประเพณี โครงสร้างและวัยวุฒิอาจมีบทบาทสูงกว่าในประเทศญี่ปุ่น
แม้ในประเทศที่แรงตลาดเป็นตัวกำหนดอัตราค่าจ้างหลัก หลายการศึกษายังพบว่ามีข้อแตกต่างในสินจ้างสำหรับงานโดยขึ้นกับเพศและเชื้อชาติ ตัวอย่างเช่น ข้อมูลของกรมสถิติแรงงานสหรัฐ ในปี 2550 หญิงทุกเชื้อชาติมีค่าจ้างมัธยฐานคิดเป็นประมาณ 80% ของรายจ้างชาย ซึ่งน่าจะมีสาเหตุจากอุปสงค์และอุปทานสำหรับหญิงในตลาดเนื่องจากข้อผูกมัดของครอบครัว ในทำนองเดียวกัน ชายผิวขาวมีค่าจ้างคิดเป็นประมาณ 84% และชายผิวดำมีค่าจ้าง 64% เทียบกับชายเอเชีย ทั้งนี้ เป็นค่าเฉลี่ยรวมยังไม่ได้ปรับตามประเภท ปริมาณและคุณภาพของงานที่ทำ
ชาวสานตาล

| ᱥᱟᱱᱛᱟᱲ ᱦᱚᱲ |
| --- | --- |
ชาวสานตาลสวมชุดพื้นเมืองกำลังเฉลิมฉลอง บาฮาปาราบ
ประชากรทั้งหมด
ป. 7.4 ล้าน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 อินเดีย •  บังกลาเทศ •  เนปาล
 อินเดีย:        รัฐฌารขัณฑ์:  2,752,723
       รัฐเบงกอลตะวันตก: 2,512,331
       รัฐโอฑิศา: 894,764
       รัฐพิหาร: 406,076
       รัฐอัสสัม: 213,139
 บังกลาเทศ: 300,061 (2001)
 เนปาล: 51,735
ภาษา
สานตาล
ศาสนา
ส่วนใหญ่  ศาสนาฮินดู (63%) ส่วนน้อย ศาสนาพื้นถิ่น (สารนธรรม) (31%)  ศาสนาคริสต์ (5%), อื่น ๆ (1%)
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
มุนดา • โฮ • จุยัง • ฆาริยา • ซาวารา • โกรกู • ภูมีจ 
สานตาล (อักษรโรมัน: Santal หรือ Santhal) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์มุนดาในเอเชียใต้ ถือเป็นชนเผ่าที่ขนาดใหญ่ที่สุดในรัฐฌารขัณฑ์ของประเทศอินเดีย และมีประชากรอยู่ในรัฐอัสสัม รัฐตริปุระ รัฐพิหาร รัฐฉัตตีสครห์ รัฐโอฑิศา และรัฐเบงกอลตะวันตก และเป็นชนเผ่ากลุ่มน้อยที่สำคัญของภาคราชชาฮีและภาครังปุระของประเทศบังกลาเทศ นอกจากนี้ยังมีประชากรในประเทศเนปาลและประเทศภูฏาน ภาษาที่ใช้คือภาษาสานตาลซึ่งเป็นภาษาที่มีการใช้มากที่สุดในกลุ่มภาษามุนดา
คำว่าสานตาลเป็นไปได้ว่าเป็นคำที่เรียกโดยคนนอก (exonym) จากภาษาเบงกอล ซึ่งแปลว่าผู้อยู่อาศัยในพื้นที่ Saont (ปัจจุบันคือสิลดา มณมิทนาปุระซึ่งถือกันว่าเป็นมาตุภูมิของชาวสานตาล) ส่วนชื่อเรียกชาติพันธุ์ (ethnonym) คือ Hor Hopon ("บุตรของมนุษยชาติ")
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิซอร์ซมีข้อความของบทความ "" จาก  ฉบับ ค.ศ. 1905
Saontal Voice in Bangladesh
Santal Rebellion
Santal Dance
Boro Baski: Santal worries
Santal culture on Daricha Foundation website (Kolkata)
กุศลิน โควหกุล

| กุศลิน โควหกุล |
| --- | --- |
เกิด: 6 มีนาคม พ.ศ. 2528 (39 ปี) กุศลิน โควหกุล  กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักร้อง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2541 - พ.ศ. 2550
สังกัด: โดโจ ซิตี้
กุศลิน โควหกุล ชื่อเล่น กิฟท์ เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2528 เป็นศิลปินชาวไทย และเป็นหนึ่งในศิลปินวง Project H สังกัด โดโจ ซิตี้
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

กุศลิน โควหกุล เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2528 มีชื่อเล่นว่า กิ๊ฟท์ จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมที่ โรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์ ระดับปริญญาตรีที่ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เข้าสู้วงการด้วยการถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่นช่วงปี 2539  ก่อนจะมาถ่ายนิตยสารแฟชั่นวัยรุ่น "แคตช์" (Katch) ของ สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ กิฟท์เป็นที่รู้จักกันในการเป็นหนึ่งในศิลปินวงเอช เป็นวงดนตรีหญิงล้วน ในค่ายโดโจ ซิตี้ สังกัดย่อยของ เบเกอรี่มิวสิก ซึ่งมี สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ เป็นผู้ดูแลและก่อตั้งค่ายนี้ขึ้น ในขณะนั้นทำให้กิ๊ฟท์ได้เป็นหัวหน้าวง และมีศิลปินอีกสองคนคือ พลอย หอวัง (พลอย) และ มณทิราภา รัตตะกุญชร (แอนนี่) โดยออกมา 2 อัลบั้มเต็ม และ 1 อัลบั้มพิเศษ
มีผลงานอัลบั้มแรกเมื่อปี พ.ศ. 2542 อัลบั้ม "Project H" ด้วยแนวเพลงสไตล์โดโจ ที่เน้นความสดใส ภายใต้การควบคุมอย่างละเอียดของโปรดิวเซอร์อย่าง สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ จึงมีเพลงฮิตมากมาย เช่น "สุดสัปดาห์ (Holiday)" "ความลับ (Secret)" "วันที่เธอดูแปลก (The Day You Look So Strange)" ซึ่งเพลง ความลับ ได้ถูกนำไปเป็นเพลงประกอบละครอีกด้วย
ในปีถัดมาทางโดโจ ซิตี้ ได้ทำผลงานเพลงให้กับวงเอช โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า "H2oh! (เอชทูโอ้!)" มีเพลงฮิตเช่นกัน แต่พวกเธอได้เปลี่ยนภาพลักษณ์ให้ดูโตขึ้น แตกต่างจากอัลบั้มแรก มีเพลงฮิต เช่น "โอม (Spell)" "ไม่รู้ (What Sould I Do)" "ต่อให้ใครไม่รัก (Don't Worry)" "ฝันร้าย (Bad Dream)" "รักหรือเปล่านะ" ฯลฯ
ในปี 2556 กิ๊ฟท์ได้ขึ้นคอนเสิร์ตโดยเป็นแขกรับเชิญพิเศษที่รวบรวมศิลปินค่ายเบเกอรี่มิวสิค และค่ายโดโจ ซิตี้ อาทิศิลปินค่ายโดโจ โบ สุรัตนาวี สุวิพร (โบ ทีเค), นีซ, เอช, พิงค์ มิสเตอร์ซิสเตอร์ และอีกมากมาย ชื่อคอนเสิร์ตว่า "BMW Millennium Auto Presents P.O.P Party of The Bakerian" วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2556 และกำลังจะมีคอนเสิร์ตอีกครั้งกับ "Boyd Ko Family Christmas Together" ในวันเสาร์ที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2556
การศึกษา

ศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษา ม.1 - ม.6 โรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์
ศึกษาระดับปริญญาตรีที่ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

เพลง คนบนฟ้า - Mr. Z (ร่วมกับ: พิ้งค์ วงมิสเตอร์ซิสเตอร์, ออย ช็อคกิ้งพิ้งค์, กิ วงนีซ, แอนนี่ วงเอช) (พ.ศ. 2560)
ผลงานเพลง > สตูลดิโออัลบั้ม

กุศลิน โควหกุล มีผลงานเพลงกับวงดนตรี เอช (H) ศิลปินกลุ่มหญิง 3 คน จากค่ายโดโจ ซิตี้ สังกัดย่อยของ เบเกอรี่มิวสิก สมาชิกประกอบด้วย กุศลิน โควหกุล (กิฟท์) ธีรดา รัตตะกุญชร (แอนนี่), พลอย หอวัง (พลอย) โดยมีรายละเอียดของอัลบั้มเพลง ดังนี้
ผลงานเพลง > สตูลดิโออัลบั้ม > อัลบั้ม "Project H" (1999)

สุดสัปดาห์ Holiday
ลืมได้ไหม Can You Just Forget
สาบาน (จู๊ด จู๊ด) Swear
ความลับ Secret
วันที่เธอดูแปลก The Day You Look So Strange
เธอว่าไหม Don't You Think So
ไกลเธออยากเจอ So Far Wanna See You
อยากอยู่อย่างนี้ไปนาน ๆ On And On
สุดสัปดาห์ Holiday (Happy Mix)
สาบาน (จู๊ด จู๊ด) (Wolfgang'Club Mix)
ผลงานเพลง > สตูลดิโออัลบั้ม > อัลบั้ม "H2oh!" (2000)

โอม Spell
ไม่รู้ What Sould I Do?
ต่อให้ใครไม่รัก Don't Worry
ฝันร้าย Bad Dream
รักหรือเปล่านะ Is It Love?
จับมือฉันเอาไว้ Hold My Hand
ไม่น่าไปรักเขาเลย I Sholdn't love him at First Place
อย่าหยุดนะ Don't Stop Loving Me
ฉันกลุ้มใจ I'm Clueless
คิดถึงเธอ Missing You
ป่วน Stir
ผลงานเพลง > อัลบั้มพิเศษ > อัลบั้ม "H's Hits" (2001)

อย่ายอมนะ Don't Give Up
สุดสัปดาห์ Holiday
ฝันร้าย Bad Dream
ต่อให้ใครไม่รัก Don't Worry
สาบาน (จู๊ด..จู๊ด) Swear
รักหรือเปล่านะ Is It Love?
ไกลเธออยากเจอ So Far Wanna See You
ไม่รู้ What Should I Do? (Acoustic Version)
ความลับ Secret
วันที่เธอดูแปลก The Day You Look So Strange
รู้ไหม Do You Khow?
ป่วน Stir
อย่าหยุดนะ Don't Stop Loving Me
อยากอยู่อย่างนี้ไปนานๆ On And On (Acoustic Version)