stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน
ประวัติการแข่งขัน > วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์

1993 :  เหรียญเงิน
1994 :  เหรียญทองแดง
1995 : อันดับที่ 4
1996 : อันดับที่ 4
1997 : อันดับที่ 5
1998 : อันดับที่ 4
1999 :  เหรียญทองแดง
2000 : อันดับที่ 4
2001 :  เหรียญเงิน
2002 :  เหรียญเงิน
2003 :  เหรียญทอง
2004 : อันดับที่ 5
2005 :  เหรียญทองแดง
2006 : อันดับที่ 5
2007 :  เหรียญเงิน
2008 : อันดับที่ 5
2009 : อันดับที่ 5
2010 : อันดับที่ 4
2011 : อันดับที่ 8
2012 : อันดับที่ 5
2013 :  เหรียญเงิน
2014 : อันดับที่ 5
2015 : อันดับที่ 4
2016 : อันดับที่ 5
2017 : อันดับที่ 4
ประวัติการแข่งขัน > เนชันส์ลีก

2018 :  เหรียญทองแดง
2019 :  เหรียญทองแดง
2021 : อันดับ 5
2022 : อันดับ 6
2023|2033]]: เหรียญเงิน
ประวัติการแข่งขัน > เอเชียนเกมส์

1974 :  เหรียญทองแดง
1978 :  เหรียญเงิน
1982 :  เหรียญทอง
1986 :  เหรียญทอง
1990 :  เหรียญทอง
1994 :  เหรียญเงิน
1998 :  เหรียญทอง
2002 :  เหรียญทอง
2006 :  เหรียญทอง
2010 :  เหรียญทอง
2014 :  เหรียญเงิน
2018 :  เหรียญทอง
2022 : เหรียญทอง
ประวัติการแข่งขัน > วอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชีย

1975 :  เหรียญทองแดง
1979 :  เหรียญทอง
1983 :  เหรียญเงิน
1987 :  เหรียญทอง
1989 :  เหรียญทอง
1991 :  เหรียญทอง
1993 :  เหรียญทอง
1995 :  เหรียญทอง
1997 :  เหรียญทอง
1999 :  เหรียญทอง
2001 :  เหรียญทอง
2003 :  เหรียญทอง
2005 :  เหรียญทอง
2007 :  เหรียญเงิน
2009 :  เหรียญเงิน
2011 :  เหรียญทอง
2013 : อันดับที่ 4
2015 :  เหรียญทอง
2017 : อันดับที่ 4
2019 : อันดับที่ 4
2021 : ถอดทีมออกจากการแข่งขัน
2023 :  เหรียญเงิน
ประวัติการแข่งขัน > เอเชียนคัพ

2008 :  เหรียญทอง
2010 :  เหรียญทอง
2012 :  เหรียญเงิน
2014 :  เหรียญทอง
2016 :  เหรียญทอง
2018 :  เหรียญทอง
2020 : ถูกยกเลิกเนื่องจากการแพร่ระบาดของ COVID-19
2022 :  เหรียญเงิน
พระสีวลีเถระ

| พระสีวลีเถระ |
| --- | --- |
รูปเคารพพระสีวลีรูปแบบที่นิยมสร้าง ในภาพประดิษฐานที่วัดราชสิงขร กรุงเทพมหานคร
ข้อมูลทั่วไป
พระนามเดิม: สีวลีกุมาร, เจ้าชายสีวลี
สถานที่ประสูติ: กรุงโกลิยะ
สถานที่บวช: สำนักพระสารีบุตร
วิธีบวช: ไตรสรณคมน์
เอตทัคคะ: ผู้มีลาภมาก
อาจารย์: ผนวชในสำนักพระสารีบุตร
ฐานะเดิม
ชาวเมือง: แคว้นโกลิยะ
พระบิดา: มหาลิ
พระมารดา: พระนางสุปปวาสา
วรรณะเดิม: กษัตริย์
ราชวงศ์: โกลิยราชวงศ์
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
พระสีวลีเถระ หรือ พระสีวลี เป็นพระภิกษุสาวกเอตทัคคะของพระพุทธเจ้า นับเนื่องในพระอสีติมหาสาวก 80 องค์สำคัญในพระพุทธศาสนาในสมัยพุทธกาล
พระสีวลีเถระเป็นเจ้าชายในโกลิยวงศ์ ออกบวชในสำนักพระสารีบุตร บรรลุพระอรหันต์ในขณะที่ปลงเกศานั่นเอง และหลังจากผนวช ท่านเป็นผู้มีลาภสักการะมากด้วยกุศลกรรมที่ทำมาแต่อดีต ด้วยเหตุนี้ท่านจึงได้รับยกย่องจากพระพุทธองค์ให้เป็นเอตทัคคะผู้เลิศในทาง ผู้มีลาภมาก
ชาติภูมิ

พระสีวลีเถระ เป็นพระโอรสของพระนางสุปปวาสา ผู้เป็นพระราชธิดาของพระมหากษัตริย์แห่งกรุงโกลิยะ อยู่ในพระครรภ์ถึง 7 ปี 7 เดือน 7 วัน เมื่อทรงพระครรภ์ทำให้พระมารดาสมบูรณ์ด้วยลาภสักการะมาก เมื่อประสูติก็ประสูติง่ายดาย พุทธานุภาพที่ทรงพระราชทานพรว่า "ขอพระนางสุปปวาสาจงมีความสุข ปราศจากโรคาพยาธิ ประสูติพระราชบุตรผู้ไม่มีโรคเถิด"
เมื่อประสูติและพระประยูรญาติขนานถวายพระนามว่า สีวลีกุมาร ในวันที่นิมนต์พระพุทธเจ้ามาเสวยภัตตาหารตลอด 7 วัน สีวลีกุมารก็ได้ถือธมกรกรองน้ำถวายพระพุทธเจ้าและพระสงฆ์ตลอด ๗ วัน
เมื่อเจริญวัย ท่านได้ออกผนวชในสำนักพระสารีบุตร ได้บรรลุอรหันตผลในเวลาปลงเกศาเสร็จ จากนั้นมาท่านสมบูรณ์ด้วยลาภสักการะไม่ขาดด้วยปัจจัย ๔ ทั้งปวง ด้วยเหตุนี้จึงได้รับการยกย่องจากพระพุทธองค์ให้เป็นเอตทัคคะผู้เลิศในทาง ผู้มีลาภมาก
บั้นปลายชีวิต

ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธปรินิพพานที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงปรินิพพาน
ดูเพิ่ม

พระอสีติมหาสาวก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ 84000
เว็บไชต ธรรมะ เกตเวย์ เก็บถาวร 2009-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์พระสีวลี
| ด ค กเอตทัคบุคคล (ในศาสนาของพระโคตมพุทธเจ้า) |
| --- | --- | --- |
| ภิกษุ |  พระอัญญาโกณฑัญญะ  พระอุรุเวลกัสสปะ  พระสารีบุตร  พระมหาโมคคัลลานะ  พระปุณณมันตานีบุตร  พระกาฬุทายี  พระนันทะ  พระราหุล  พระอุบาลี  พระภัททิยกาฬิโคธาบุตร  พระอนุรุทธะ  พระอานนท์  พระโมฆราช  พระปิณโฑลภารทวาชะ  พระมหากัจจายนะ  พระสีวลี  พระโสณกุฏิกัณณะ  พระมหากัสสปะ  พระราธเถระ  พระลกุณฏกภัททิยเถระ  พระทัพพมัลลบุตร  พระพากุละ  พระวักกลิ  พระมหากัปปินะ  พระอุปเสนะ  พระขทิรวนิยเรวตะ  พระสุภูติ  พระพาหิยะ  พระวังคีสะ  พระโสณโกฬิวิสะ  พระโสภิตะ  พระนันทกะ  พระกังขาเรวตะ  พระมหาปันถกะ  พระจูฬปันถกะ  พระกุณฑธานะ  พระรัฐปาละ  พระกุมารกัสสปะ  พระมหาโกฏฐิตะ  พระสาคตะ  พระปิลินทวัจฉะ  |  |
| ภิกษุณี |  พระมหาปชาบดีโคตมีเถรี  พระเขมาเถรี  พระอุบลวรรณาเถรี  พระปฏาจาราเถรี  พระนันทาเถรี  พระธรรมทินนาเถรี  พระโสณาเถรี  พระสกุลาเถรี  พระภัททากุณฑลเกสาเถรี  พระภัททกาปิลานีเถรี  พระภัททากัจจานาเถรี  พระกีสาโคตมีเถรี  พระสิงคาลมาตาเถรี  |  |
| อุบาสก |  ตปุสสะ ภัลลิกะ  อนาถบิณฑิกเศรษฐี  จิตตคฤหบดี  หัตถกคฤหบดี  พระเจ้ามหานามะ  อุคคคฤหบดี  อุคคตคฤหบดี  สูรอัมพัฏฐอุบาสก  ชีวกโกมารภัจจ์  นกุลบิดาคฤหบดี  |  |
| อุบาสิกา |  นางสุชาดา  นางวิสาขา  นางขุชชุตตรา  นางสามาวดี  นางอุตตรานันทมารดา  พระนางสุปปวาสา  นางสุปปิยา  นางกาติยานี  นางกาฬีกุรรฆริกา  นางนกุลมารดาคหปตานี  |  |
| ดูเพิ่ม |  พระอสีติมหาสาวก  เอตทัคคะ  |  |
วัดช้างให้ราษฎร์บูรณาราม

| วัดช้างให้ราษฎร์บูรณาราม |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดช้างให้ราษฎร์บูรณาราม, วัดช้างให้
ที่ตั้ง: ตำบลควนโนรี อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูอนุกูลปริยัติกิจ (สวัสดิ์ อรุโณ)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดช้างให้ราษฎร์บูรณาราม  เดิมชื่อ วัดช้างให้  ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ตำบลควนโนรี อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี สังกัดคณะสงฆ์ มหานิกาย ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ตามพระราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 74 ตอน 15 หน้า 451 - 252 เขตวิสุงคามสีมา ยาว 80 เมตร กว้าง 40 เมตร เนื้อที่จำนวน 12 ไร่  ทำพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อวันเสาร์ที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 ตรงกับวันขึ้น 13 ค่ำ
ประวัติ

พระยาแก้มดำเจ้าเมืองไทรบุรี สร้างเมืองใหม่ได้อธิษฐานปล่อยช้างให้ออกเดินทางไปในป่า โดยมีเจ้าเมืองและไพร่พลเดินติดตามไป เมื่อช้างหยุดอยู่ ณ ที่แห่งหนึ่ง แล้วร้องขึ้นสามครั้ง จึงสร้างเมืองใหม่ ณ ที่ตรงนั้นสมัยโบราณกาล คนมลายูซึ่งยังนับถือพุทธศาสนา พระยาแก้มดำจึงได้สร้างวัดช้างให้
ต่อมาใน พ.ศ. 1300 กษัตริย์ครองอาณาจักรศรีวิชัยแห่งปาเล็มบังมีอานุภาพแผ่อาณาเขตเข้ามาถึงแหลมมลายูและได้ก่อสรางปูชนีย์ทางพระพุทธศาสนาไว้หลายแห่ง ศิลาจารึกแผ่นหนึ่งที่นครศรีธรรมราชจารึกว่า "พ.ศ. 1318 เจ้าเมืองศรีวิชัยได้มาก่อพระเจดีย์องค์หนึ่งที่นครศรีธรรมราชและพระพุทธไสยาสน์ในถ้ำแห่งภูเขาวัดหน้าถ้ำ (ปัจจุบันชื่อ วัดคูหาภิมุข) ตั้งอยู่ ตำบลหน้าถ้ำ อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา ได้สร้างในอาณาจักรศรีวิชัย ระหว่าง พ.ศ. 1318 - พ.ศ. 1400"
ต่อมาได้ปฏิสังขรณ์เพิ่มเติม ซึ่งคงปรากฏอยู่กระทั่งบัดนี้ องค์พระยาวถึง 81 ฟุต 1 นิ้ว ขนาดใหญ่วัดโดยรอบองค์พระ 35 ฟุต
พ.ศ. 1300 กษัตริย์ครองอาณาจักรศรีวิชัยแห่งปาเล็มบัง สร้างเมือง ณ วัดราษฎร์บูรณะ แต่ต่อมาวัดราษฎร์บูรณะได้กลายเป็นวัดร้าง
พ.ศ. 2478 ขุนธำรงพันธุ์ภักดี ขุนพิทักษ์รายา ขายช้างเชื่อกหนึ่ง นำเงินไปบูรณะวัดช้างให้ วัดราษฎร์บูรณะได้เป็นวัดร้าง
พ.ศ. 2480 สถานที่แห่งนี้เป็นเพียงป่ารก มีต้นไม้ใหญ่ พระครูมนูญสมณการ วัดพลานุภาพ ได้ชักชวนชาวบ้านช้างให้และใกล้เคียงไปทำการแผ้วถางวัดร้างแห่งนี้ โดยจัดบูรณะให้เป็นวัดมีพระสงฆ์เข้าอยู่จำพรรษา
พ.ศ. 2484 เจ้าอาวาสได้ลาสิกขา วัดราษฎร์บูรณะจึงไม่มีเจ้าอาวาส วัดราษฎร์บูรณะจึงได้กลายเป็นวัดร้างอีกครั้ง
พ.ศ. 2488 เกิดสงครามทหารญี่ปุ่นยกพลขึ้นเมืองไทยผ่านไปประเทศมาเลเซียและประเทศสิงคโปร์ รถไฟสายใต้วิ่งจากหาดใหญ่ไปสถานีสุไหงโก-ลก ชายแดน ขนทหารและสัมภาระผ่านหน้าวัดช้างให้ วัดช้างให้ก็อยู่ในสภาพเดิมยังมิได้บูรณะ วัดช้างให้ซึ่งตั้งติดอยู่กับทางรถไฟเป็นทางผ่านไปยังจังหวัดยะลา นราธิวาส และชายแดนมาเลเซีย เจ้าอาวาสวัดช้างให้ต้องรับภาระหนักต้องจัดหาที่พักหาอาหารมาเลี้ยงดูผู้คนที่มาขอพักอาศัยพักแรมในระหว่างเดินทาง วัดได้มีถาวรวัตถุ ดังนี้ ศาลาการเปรียญ อุโบสถ หอฉัน หอระฆัง กุฏิ สถูปบรรจุอัฐิหลวงพ่อทวด กำแพงวัด อาคารเรียน โรงเรียนสมเด็จหลวงพ่อทวดเหยียบน้ำทะเลจืด
พ.ศ. 2497 สร้างกำแพงอุโบสถ แทนอุโบสถหลังเดิมที่ปรักหักพังจนเหลือแต่ฐานราก และได้ทำพิธีปลุกเสกพระเครื่องหลวงพ่อทวดวัดช้างให้ ณ เนินดินบริเวณอุโบสถเก่า ได้ปัจจัยสมทบสร้างอุโบสถ
พ.ศ. 2499 พิธียกช่อฟ้าอุโบสถ
พ.ศ. 2500 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา
พ.ศ. 2501 ทำพิธีผูกพัทธสีมา
สถานที่

พระธาตุเจดีย์วัดช้างให้ รูปแบบ เป็นเจดีย์ 5 ยอด โดยมีองค์ใหญ่อยู่ตรงกลาง ด้านล่างเป็นห้องโถง มีระเบียงเป็นวิหารคตรอบองค์พระเจดีย์ ฉัตรทองคำหนัก 100 บาท เป็นฉัตร 7 ชั้น ประดับทับทิมประดิษฐานอยู่บนยอดเจดีย์ ภายในองค์พระธาตุเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ความสูง 59.09 เมตร
วางศิลาฤกษ์ วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2509
พิธียกฉัตรทองคำยอดเจดีย์ วันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2520
วันจันทร์ที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2530 บรรจุพระบรมสารีริกธาตุในองค์พระเจดีย์
วันพุธที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2531 พิธีบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ
วันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2495 ทำพิธีวางศิลาฤกษ์อุโบสถวัดช้างให้
วันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2499  ทำพิธียกช่อฟ้า
วันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา (ยาว 80 เมตร กว้าง 40 เมตร )
วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 ทำพิธีผูกพัทธสีมา
พ.ศ. 2507 สร้างศาลาการเปรียญ เสร็จ พระประธานปางปฐมเทศนาพระพุทธไสยาสน์ พวงชุมพู วิหารสมเด็จหลวงพ่อทวด สถูปหลวงพ่อทวด เดิมเป็นเสาแก่นไม้ปักหมายเอาไว้ เรียกกันในภาษาท้องถิ่นว่า เขื่อน
พ.ศ. 2484 พระครูวิสัยโสภณ ได้ทำการบูรณะด้วยการก่ออิฐถือปูนห่อหุ้มเสาไม้ไว้
พ.ศ. 2503 สร้างกุฏิปัจจุบันเป็นที่ประดิษฐานรูปเหมือนหุ่นขึ้ผึ้ง พระครูวิสัยโสภณ (ทิม ธมฺมธโร)
รายนามเจ้าอาวาส

สมเด็จเจ้าพระราชมุนีสามีรามคุณูปมาจารย์ (หลวงปู่ทวด)
พระอธิการไชย ศีลวโร
พระอธิการสังข์ ชยธฺมโม
พระเดิม รักขิตเทโว
พระครูวิสัยโสภณ (ทิม ธมมฺธโร)
พระครูใบฎิกาขาว รกฺขิตธมฺโม
พระตานีสรคุณ
พระสุนทรธรรมวัตร
พรศักดิ์ ส่องแสง

| พรศักดิ์ ส่องแสง |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: บุญเสาร์ ประจันตะเสน
รู้จักในชื่อ: ศักดิ์
เกิด: 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503
ที่เกิด: อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ประเทศไทย
เสียชีวิต: 15 ตุลาคม พ.ศ. 2564 (60 ปี)  จังหวัดหนองบัวลำภู ประเทศไทย
แนวเพลง: ลูกทุ่ง หมอลำ
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง
ช่วงปี: 2523–2564
ค่ายเพลง: เสียงสยาม แผ่นเสียง-เทป
พรศักดิ์ ส่องแสง หรือ บุญเสาร์ ประจันตะเสน (2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503 - 15 ตุลาคม พ.ศ. 2564) นักร้องเพลงลูกทุ่งและหมอลำที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่งของประเทศไทย เจ้าของฉายา "ไอ้หนุ่มแขนซ้ายลายมังกร" มีชื่อเสียงโด่งดัง เป็นนักร้องเพลงหมอลำคนแรก ๆ ที่ออกตระเวนแสดงคอนเสิร์ตในต่างประเทศ เกิดที่ตำบลโนนสมบูรณ์ อำเภอบ้านแฮด (ในอดีตขึ้นกับอำเภอบ้านไผ่) จังหวัดขอนแก่น ย้ายภูมิลำเนามาที่ อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี ได้สมรสและไปอยู่บ้านภรรยา ที่
อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จนเสียชีวิต
ประวัติ

นายพรศักดิ์ ส่องแสง มีชื่อจริงว่า นาย บุญเสาร์ ประจันตะเสน (นามสกุล ประจันตะเสน ถือว่าเป็นนามสกุลพระราชทานของลูกหลานเจ้าเมืองชนบท) นักร้องเพลงลูกทุ่งและหมอลำที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่งของประเทศไทย เจ้าของฉายา "ไอ้หนุ่มแขนซ้ายลายมังกร" เเละยังได้รับอีกฉายาว่า "ราชาหมอลำ"  พรศักดิ์ ส่องแสง เกิดที่บ้านหนองขาม ตำบลโนนสมบูรณ์ อำเภอบ้านไผ่ ปัจจุบันคือ(ตำบลโนนสมบูรณ์ อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น)  เป็นบุตรคนที่ 2 ของนายเฮา และนางแว่น ประจันตะเสน  มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 6 คน
เท ประจันตะเสน
บุญเสาร์ ประจันตะเสน (พรศักดิ์ ส่องแสง)
บุญถม ประจันตะเสน
อัมพร ประจันตะเสน
บังอร ประจันตะเสน
สมร ประจันตะเสน
ศร ประจันตะเสน
พรศักดิ์ ส่องแสงมีภูมิลำเนาที่บ้านหนองหญ้ารังกา ตำบลปะโค อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี ในวัยเด็กจบการศึกษาชั้น ป. 4 แล้วช่วยพ่อแม่ทำนาที่ บ้านหนองหญ้ารังกา ตำบลปะโค อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี แล้วเข้ารับราชการทหาร จากนั้นตั้งวงดนตรีชื่อ "แชมป์อีสาน" บันทึกเทปชุดแรกเมื่อ พ.ศ. 2523 ชื่อชุด "เสือสำนึกบาป"
ชื่อ พรศักดิ์ ส่องแสง ตั้งให้โดยครูเพลง รักษ์ วัฒนยา หรือ ครูคำหอม พ่อฮ้างน้อย ผู้สนับสนุนให้ตั้งวงดนตรี พรศักดิ์ ส่องแสง มีผลงานเพลงออกมาอย่างต่อเนื่องประมาณ 40 ชุด มีชื่อเสียงโด่งดังสูงสุดประมาณปี พ.ศ. 2529-2530 จากเพลง "เต้ยสาวจันทร์กั้งโกบ" ออกตระเวนแสดงทั่วประเทศ และออกไปแสดงถึงในต่างประเทศ เคยมีการจัดคอนเสิร์ตประชันกันระหว่าง พรศักดิ์ ส่องแสง กับ เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทยสากล-ขับร้อง) ประจำปี พ.ศ. 2565 ด้วยดนตรีสองแนวต่างสไตล์มาแล้ว  โดยใช้คอนเสิร์ตชื่อว่า "คอนเสิร์ตสองคนสองคม" แสดงเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 ที่ สนามกีฬาเวโลโดรม หัวหมาก
การเสียชีวิต

ในวันศุกร์ที่ 15 ตุลาคม 2564 พรศักดิ์ได้เข้าห้องน้ำในบ้านพักส่วนตัว จู่ ๆ ก็ได้เกิดอาการวูบขณะที่อยู่ในห้องน้ำจนครอบครัวพานำส่งโรงพยาบาลหนองบัวลำภู ตำบล หนองบัว อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู และได้เสียชีวิตลงอย่างสงบในเวลา 20:40 นาที ด้วยอาการภาวะหัวใจวายโดยเฉียบพลัน อายุ 60 ปี โดยการเสียชีวิตของเขานั้นมีคนในวงการรวมถึงแฟนเพลงร่วมแสดงความอาลัยเป็นจำนวนมาก เช่น ปู พงษ์สิทธิ์, ไผ่ พงศธร, ไมค์ ภิรมย์พร, ครูสลา คุณวุฒิ, ยิ่งยง ยอดบัวงาม, ก้อง ห้วยไร่, มอส ปฏิภาณ, เต๋า สมชาย, เบอนัวต์ & แดนเซอร์, หงา คาราวาน, หนุ่ม กะลา, ฝน ธนสุนทร, หม่ำ จ๊กมก, เสนาสิง, เบิร์ด ธงไชย, นิติพงษ์ ห่อนาค, ต้อย หมวกแดง, ดอกอ้อ ทุ่งทอง, หญิงลี ศรีจุมพล, นกน้อย อุไรพร, เฉลิมพล มาลาคำ
ชีวิตครอบครัว

นายบุญเสาร์ สมรสกับนางจุฬาวัลย์ ประจันตะเสน อาศัยอยู่ที่ บ้านขามใหม่ ม.14 ตำบลบ้านขาม อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู มีลูก 3 คน ผู้หญิง 2 และลูกชาย 1 คน
อาภรณ์ ประจันตะเสน
วรรณภรณ์ ประจันตะเสน
พีรศักดิ์ ประจันตะเสน
รางวัล

พ.ศ. 2534 - รางวัลพระราชทานลูกทุ่งกึ่งศตวรรษ จากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
พ.ศ. 2548 - รางวัลมาลัยทองนักร้องยอดนิยม
ได้รับพระราชทานศิลปศาสตรบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาดนตรี จากมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ประจำปีการศึกษา 2547-48
พ.ศ. 2558 - รางวัลสยามดารา สตาร์ส อวอร์ดส์ 2015 สาขาเพลงลูกทุ่งยอดเยี่ยม จากเพลง ขอบใจที่ฮักคนมีเมีย
พ.ศ. 2562 - รางวัลสิงหราช สาขาศิลปะการแสดง จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ผลงานเพลง > สตูดิโออัลบั้ม

ลำล่อง เสือสำนึกบาป (2523)
หนุ่มนานครพนม (สิงหาคม 2524)
มาลัยใจดำ (2526)
ลำเพลิน หนุ่มนานอนหนาว (2526)
ลอยแพ (2526)
ลำเพลิน ครูยิงยาว (2527)
เต้ย หัวใจว่าง (2527)
คุยสาวเกี่ยวข้าว (2527)
ปลอบใจน้องเล็ก (2527)
แม่ของใคร (พระคุณของแม่) (2528)
แค้นจ้อก้อ (2528)
เต้ยซู่ซ่า (2528)
ลำแพน สะออนสาวอ่ง (2528)
เต้ยอาวรณ์ก่อนจาก (2528)
เต้ยตุ๋ยลืมแต๋น (พฤศจิกายน 2528)
ลำเดิน คู่..นิดหน่อย (2528) ร้องคู่ เดือนเพ็ญ พรสวรรค์
ทหารเกณฑ์ผลัด 2 (2528)
รักขาดดุล (2529)
โฆษกกำศรวล (2529)
ลำล่อง สาวซันเดย์ (2529)
ชั่วก็ช่าง (2529)
สาวจันทร์กั้งโกบ (กันยายน 2529)
16 เพลงดัง ปี 2530 ชุด เพลงเงินล้าน (ธันวาคม 2529) (รวมฮิต)
สาวนาในกรุง (พฤศจิกายน 2529)
ลำแพน คนไกลบ้าน (กรกฎาคม 2530)
จันทร์จ๋าจันทร์ (กันยายน 2530)
พรศักดิ์เปิดอก (2530)
ลำคอนสวรรค์ (2531)
ลำเพลินรอยยิ้มฟ้าขาด (2531)
ลืมน้องไม่ลง (สิงหาคม 2531)
18 เพลงดัง (สิงหาคม 2531) (รวมฮิต)
ชุด...ลำเต้ยอมตะ 1 (18 เต้ยทีเด็ด ปี 2532)(ธันวาคม 2531) (รวมฮิต)
ลำล่องรวมฮิต 3 ชุด...สาวมิดไนท์ (เมษายน 2532) (รวมฮิต)
ร็อค​ &​ พรศักดิ์ (เมษายน 2532)
สาวซิ่งใจฮั่ว (พฤษภาคม 2533)
ลำเพลิน หนาวหัวใจ (สิงหาคม 2533)
มักเจ้าอีหลี (2533)
ใส่กลอนหรือเปล่า (เมษายน 2534)
ฮักสาวบ้านเพิ่น (กรกฏาคม 2534)
ดาวลูกไก่ (ตุลาคม 2534)
บวชนาคเงินล้าน (มกราคม 2535)
เต้ย รักที่เท่าไหร่ (2535)
หลงเสน่ห์สาวส่วย (2535)
ลำมหาสนุก (หลงเดือน) (2535)
เต้ยข้ามปี ชุดที่2 (ธันวาคม 2535)
ประเพณีอีสาน (พฤษภาคม 2536)
ผัวเผลอเจอกัน (ตุลาคม 2536)
สะพานรัก สะพานมิตร (มิถุนายน 2537)
พรศักดิ์ลำซิ่ง (กรกฏาคม 2537)
พรศักดิ์แหล่ 1 พ่อหม้ายใจมาร (พฤศจิกายน 2537)
ลาวอินเตอร์ (อวยพรเจ้าภาพ) (2538)
ลำแพน เขาลืมเราแล้ว (2538)
รวมเพลงดัง ปี 2529 (พฤษภาคม 2538)        (รวมฮิต)
สาวน้อยหยิกแม่ (มีนาคม 2539)
พรศักดิ์แหล่ 2 รักแท้แม่เรา (พฤศจิกายน 2539)
พรศักดิ์ลาบวช (2540)
ลำสอยเงินล้าน (ตุลาคม 2540)
ทั้งเจ็บทั้งเหม็น (สิงหาคม 2541)
คิดถึงพี่หน่อย​ (2541)
เต้ยสาวจันทร์42 (2542)
นั่งไม่ติด (1 มิถุนายน 2543)
รวมลูกทุ่ง 1 (14 มีนาคม 2544) (รวมฮิต)
รวมหมอลำ 1 (14 มีนาคม 2544) (รวมฮิต)
เต้ยลงแขก (สิงหาคม 2544) (รวมฮิต)
สาวเจ้ยใจจืด (1 กันยายน 2544)
รักบริสุทธิ์ (13 ตุลาคม 2544)
รักเต็มร้อย (8 พฤษภาคม 2546)
มีเมียเด็ก (5 ตุลาคม 2547)
ผู้แพ้รัก (7 สิงหาคม 2548)
รวมเพลงดัง 25 ปี 1-4 (1 พฤศจิกายน 2548) (รวมฮิต)
มักสาวซ่ำน้อย (สิงหาคม 2549)
พ่อหม้ายใจมาร (เป็นอัลบั้มพิเศษ เป็นการคัดเพลงบางส่วนจากอัลบั้มพรศักดิ์แหล่ 1-2 มารวมกัน) (25 กันยายน 2549)
ลำแพน ยายงก อกหัก (1 เมษายน 2550)
รักกับป๋าพาไปยันฮี (1 พฤษภาคม 2550)
เต้ย ซู่ซ่า (มกราคม 2552) (เป็นการคัดเพลงบางส่วนจาก อัลบั้ม เต้ยซู่ซ่า และอัลบั้มอื่นๆ มารวมกัน)
พูดจริงหรือเล่น (1 กุมภาพันธ์ 2552)
ซาหลงบั้ง (2552) (เป็นการคัดเพลงบางส่วนจาก อัลบั้ม หนุ่มนานครพนม และอัลบั้มอื่นๆ มารวมกัน)
แฮงเมาแฮงคิดฮอด (1 ธันวาคม 2552)
แมงหวี่ไม่มีสิทธิ์ (มีนาคม 2553)
รวมเพลงดัง 2553 (มิถุนายน 2553) (รวมฮิต)
30 ปีทอง พรศักดิ์ลำล่อง (30 กรกฏาคม 2553)
รวมเพลงเงินล้าน (30 ธันวาคม 2553)
แก้วลืมคอน (28 กุมภาพันธ์ 2554)
หยุดเถิดน้ำตา (มีนาคม 2555)
ขอบใจที่ฮักคนมีเมีย (พฤศจิกายน 2557)
รักแท้แพ้ทุนนิยม (24 กรกฏาคม 2559)
เพลงดัง พรศักดิ์ ส่องแสง (24 มกราคม 2561)
40 ปี พรศักดิ์ ส่องแสง (12 มกราคม 2562)
ผลงานเพลง > อัลบั้มพิเศษ

เจาะเวลาเพลงดัง ชุดที่1-9 (2534-2535)
ลำซิ่งคมเฉือนคม (ร้องคู่ สมหมายน้อย ดวงเจริญ) (2540)
เพชรตัดเพชร 1 (ร้องคู่ สมหมายน้อย ดวงเจริญ) (2540-2541)
เพชรตัดเพชร 2 (ร้องคู่ พรเพชร บุญค้ำจุน         (มนต์แคน แก่นคูน)) (2542)
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

ฟ้าเหงาฝน คนเหงาใจ(ซิงเกิล) (2562)
เลาะฮิม(ซิงเกิล) (2562)
ซาหลงบั้ง(ซิงเกิล(บันทึกเสียงใหม่-ดนตรีใหม่)) (2562)
หูกินแตง(ซิงเกิล) (2562)
ใบฟาง(ซิงเกิล) (2562)
สาละวันสองฝั่งโขง(ซิงเกิล) (2563)
นิทานนกกระจอก(ซิงเกิล) (2563)
เอาเมียไปเทิร์น(ซิงเกิล) (2563)
อ้ายเป็นห่วงเจ้าเด้อ(ซิงเกิล) (2563)
อย่าอ่านประวัติ(2564)เพลงสุดท้ายในชีวิต
ผลงานเพลง > เพลงพิเศษ

ราชันแห่งแผ่นดิน (2554) - จัดทำขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในวโรกาสที่พระองค์ทรงเจริญพระชนมพรรษา 84 พรรษา
ฟ้าร้องไห้ (2559) จัดทำขึ้นเพื่อแสดงความอาลัยแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มหิตลาธิเบศรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร
คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ต สองคนสองคน ประชันกับเบิร์ด ธงไชย (1 พฤษภาคม 2530)
คอนเสิร์ต รวมใจให้อิสานเขียว (12 มีนาคม 2531)
คอนเสิร์ต ถูกใจคนไทย ร่วมใจใช้สินค้าถูกกฎหมาย (17 สิงหาคม 2545)
มหกรรมคอนเสิร์ต ทรัพย์สินทางปัญญา (31 สิงหาคม 2546)
คอนเสิร์ต เพื่อนช่วยเพื่อน ยอดรัก สลักใจ (26 มีนาคม 2551)
คอนเสิร์ต ลูกทุ่ง-หมอลำวัฒนธรรมสองฝั่งโขง (24 พฤศจิกายน 2558)
คอนเสิร์ต คำภีร์ไลฟ์ ก็ใจมันบงการ (26 มีนาคม 2559) รับเชิญ
คอนเสิร์ต เซิ้ง 2 Thai Dance Music Festival (22 ธันวาคม 2561)
ผลงานการแสดงภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2530 | วอนเพลงฝากรัก | พรศักดิ์ |  |
| 2530 | รักพี่ดีกว่า | พรศักดิ์ |  |
| 2545 | มนต์เพลงลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม. | ไอ้หนุ่มแขนซ้ายลายมังกร | รับเชิญ |
| 2548 | เสือร้องไห้ | พรศักดิ์ ส่องแสง | - |
| 2548 | เพลงรักชาวทุ่ง ตอน มีเมียเด็ก | ครูบุญทำ คนซื่อ |  |
| 2560 | ยองบ่าง เดอะมูฟวี่ | กำนันพร | - |
| 2561 | หลวงพี่มาร์ | กำนันพร | - |
| 2563 | อีหล่าเอ๋ย | พรศักดิ์ |  |
| 2564 | ส้ม ปลา น้อย | พ่อศร | คู่กับ ฝน ธนสุนธร |
ผลงานการแสดงโฆษณา

แม็ก 77
เหนือนักเลง (ภาพยนตร์ไทยปี พ.ศ. 2523)

| เหนือนักเลง |
| --- | --- |
กำกับ: จรัล พรหมรังสี
อำนวยการสร้าง: วิสันต์ สันติสุชา
นักแสดงนำ: สมบัติ เมทะนี   สมชาย คุณปลื้ม   รสริน จันทรา   ดามพ์ ดัสกร
วันฉาย: พ.ศ. 2523
เหนือนักเลง เป็นภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายเมื่อปี 2523 จากการกำกับของ จรัล พรหมรังสี นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี และ สมชาย คุณปลื้ม หรือ กำนันเป๊าะ ซึ่งได้ให้เกียรติร่วมแสดง
ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงจากชีวิตจริงของกำนันเป๊าะโดยได้มีการแต่งเติมเรื่องราวให้สนุกสนานขึ้น
เรื่องย่อ

เรื่องราวของกำนันเป๊าะสมัยเป็นผู้ใหญ่บ้านที่ได้ร่วมมือกับสารวัตรอวยพร (สมบัติ) ซึ่งมาสืบคดีการปล้น
รถขนเงินเข้าขัดขวางการค้าอาวุธสงครามของ กอบกุล (ดามพ์) เศรษฐีเงินกู้และ เสี่ยพิพัฒน์ (บู๊) เศรษฐีจากกรุงเทพจนทำให้
เกิดการต่อสู้กันขึ้น
นักแสดง

สมบัติ เมทะนี - สารวัตรอวยพร
สมชาย คุณปลื้ม - เป็นตัวเอง
ดวงใจ หทัยกาญจน์ - สติล
รสริน จันทรา
ลักษณ์ อภิชาติ - เชี่ยว
เป้า ปรปักษ์
ฉัตร มงคลชัย
ดามพ์ ดัสกร - กอบกุล
บู๊ วิบูลย์นันท์ - เสี่ยพิพัฒน์
เทพ เทียนชัย - ท่อก
ออพติมัส ไพรม์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ คอนวอย
แม่แบบ:กล่องข้อมูล ตัวละครมหาเวทย์ผลึกมาร
ออพติมัส ไพรม์ (อังกฤษ: Optimus Prime) หรือที่รู้จักในญี่ปุ่นในชื่อ คอนวอย (ญี่ปุ่น: Convoy; โรมาจิ: コンボイ ; ทับศัพท์: Konboi) เป็นตัวละครที่สร้างโดยแฟรน ทรานส์ฟอร์เมอร์ส
ประวัติ

คอนวอย หรือ ออพติมัส ไพรม์ คือ ผู้นำของกลุ่มไซเบอร์ตรอน โดยหน้าที่หลักคือการปกป้องจักรวาลให้พ้นภัยจากกลุ่มเดสตรอนและสร้างสันติสุขให้กับจักรวาล
สำหรับ ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส กาแล็คซี่ ฟอร์ซ คำว่า คอนวอย หมายถึง ชื่อยศที่มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าหุ่นยนต์สูงสุดของดาวเคราะห์ดวงนั้นๆ ซึ่งดาวเคราะห์แต่ละดวงจะมีการคัดเลือกคอนวอยที่เหมาะสมกับการปกครองดาวแตกต่างกันตามขนบธรรมเนียมและประเพณีของดาวเคราะห์ดวงนั้นๆ
ประวัติ > อนิเมะ > ยุค G1 > G1ออพติมัส ไพรม์

ในช่วงยุคทองของดาวไซเบอร์ทรอน เมื่อเก้าล้านปีก่อน ชีวิตแรกเริ่มของ ออพติมัส ไพรม์ นั้น มีนามเดิมว่า โอไรอ้อน แพ็คส์ เขาทำงานอยู่ที่อู่และมีคนรักชื่อว่า เอเรียล และมีเพื่อนสนิทอีกหนึ่งคนคือ ดิออน จนกระทั่งวันหนึ่ง เมกะทรอน ได้รุกล้ำเข้ามาในอู่ที่โอไรอ้อนทำงานอยู่ โดยอ้างว่าแค่มาหาสถานที่เก็บสินค้าของเขา หลังจากนั้นไม่นานเมกะทรอนก็แสดงตัวเข้าปล้นแหล่งพลังงานและสั่งหุ่นยนต์โคลนนิ่งนับสิบตัวซึ่งมีนามว่า ดร็อปคิก ที่รออยู่ด้านนอกเข้าโจมตีภายในอู่ เมกะทรอนใช้ปืนใหญ่ประจำตัว ยิงโอไรอ้อน เอเรียล และดิออน อย่างไร้ความปราณี จนกระทั่งหุ่นยนต์หน่วยแอเรียลบอททั้ง 5 ตัว อาทิ เช่น ซิลเวอร์โบลท์,แอร์เรด,ไฟร์ไฟลท์,สกายไดรฟ์ และ สลิงช็อต มาพบร่างของโอไรอ้อนและเอเรียล แต่ไม่พบร่างของดิออน แอเรียลบอททั้ง 5 นำร่างโอไรอ้อนไปหา อัลฟ่าไทรอ้อน เพื่อให้เขาทำการรักษาโอไรอ้อน ขณะที่เครื่องมือการรักษาของอัลฟ่าไทรอ้อนก็เหลือน้อยลงมากเนื่องจากภายในห้องผ่าตัดนั้นก็ยังมีออโต้บ็อตส์อีกหลายตัวที่บาดเจ็บหนักและล้มตายจากการถูกดีเซปติคอนส์ระดมยิงเหมือนกัน แต่อัลฟ่าไทรอ้อนก็รับตัวโอไรอ้อนไว้ทำการรักษา และอัลฟ่าไทรอ้อนนี้เอง ที่มอบเมทริกซ์แห่งจิตผู้นำและสร้างระบบร่างแบบใหม่ให้แก่โอไรอ้อน ทำให้โอไรอ้อน มีร่างกายที่เปลี่ยนไปจากเดิมและมีชื่อใหม่ว่า "ออพติมัส ไพรม์" จากนั้นออพติมัส ไพรม์ และแอเรียลบอททั้ง 5 ก็เข้าปะทะกับเมกะทรอนและกองทัพดีเซปติคอนส์ เมกะทรอนยิงปืนใหญ่ใส่ออพติมัสแต่ยิงไม่เข้า เมกะทรอนซึ่งบัดนั้นยังไม่รู้จักออพติมัส ประหลาดใจมากและถามไปว่าออพติมัสคือใคร ออพติมัสจึงตอบว่าเขาคือฝันร้ายของเมกะทรอน อาวุธประจำตัวของออพติมัส คือ ขวานขุมพลังเอ็นเนอร์จอนและปืนกลขนาดใหญ่
ส่วน เอเรียล ในภายหลังมีการกล่าวถึงว่าอัลฟาไทรอ้อนได้สร้างระบบร่างกายของเธอขึ้นใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น เอลิต้า-วัน ส่วนดิออนนั้นในเนื้อเรื่องไม่มีการกล่าวถึงเขาอีกเลย แต่ก็มีกระแสจากผู้ชมบางกลุ่มว่า ดิออนอาจถูกนำไปสร้างร่างใหม่ให้กลายเป็น ไอร่อนไฮด์ หรือ อัลตร้าแม็กนัส แต่นั่นก็ยังเป็นเพียงการคาดเดาจากผู้ชมบางกลุ่มเท่านั้น
ประวัติ > อนิเมะ > ตำนานไมครอน / ซูเปอร์ลิงก์ > โรดิมัสคอนวอย

โรดิมัสคอนวอย (ญี่ปุ่น: 司令官ロディマスコンボイ) หัวหน้าทีมโรดิมัส มีความสุขุมรอบคอบ มักไม่ถูกชะตากับแกรนด์คอนวอยสักเท่าไหร่อันเนื่องจากความคิดเห็นที่ไม่ตรงกัน
ประวัติ > อนิเมะ > กาแล็คซี่ ฟอร์ซ > กาแล็คซี่ คอนวอย

กาแล็คซี่ คอนวอย (ญี่ปุ่น: 総司令官ギャラクシーコンボイ) / ไลเกอร์ คอนวอย (ญี่ปุ่น: ライガーコンボイ)/ โซนิค คอนวอย (ญี่ปุ่น: 高速機動総司令官ソニックコンボイ) ผู้นำแห่งกลุ่มไซเบอร์ทรอน
ประวัติ > อนิเมะ > กาแล็คซี่ ฟอร์ซ > ไนโตรคอนวอย

ไนโตร คอนวอย (ญี่ปุ่น: 音速司令官ニトロコンボイ) ผู้นำแห่งดาวสปีเดียร์
ประวัติ > อนิเมะ > กาแล็คซี่ ฟอร์ซ > เฟรม คอนวอย

เฟรม คอนวอย (ญี่ปุ่น: 暗黒司令官フレイムコンボイ) ผู้นำแห่งดาวแอนิมาโทส เข้าร่วมกลุ่มกับเดสทรอนเนื่องจากต้องการพลังและแสดงความสามารถของตน ภายหลังได้มาร่วมกลุ่มกับไซเบอร์ทรอนเพื่อหยุดยั้งความทะเยอทะยานของมาสเตอร์ เมกาทรอน
ประวัติ > อนิเมะ > กาแล็คซี่ ฟอร์ซ > ไลฟ์ คอนวอย

ไลฟ์ คอนวอย (ญี่ปุ่น: 航空司令官ライブコンボイ) ผู้นำแห่งดาวโลก
ประวัติ > อนิเมะ > กาแล็คซี่ ฟอร์ซ > เมกาโล คอนวอย

เมกาโล คอนวอย(ญี่ปุ่น: 巨神司令官メガロコンボイ) ผู้นำแห่งดาวกิกาโลเนียร์
ประวัติ > อนิเมะ > อะนิเมเต็ด > ออพติมัส ไพรม์

ออพติมัส ไพรม์ (ญี่ปุ่น: 部隊司令官オプティマスプライム , อังกฤษ: Optimus Prime)/ วิงก์เบลด ออพติมัส ไพรม์ ( ญี่ปุ่น: ウイングブレードオプティマスプライム ) ผู้นำกลุ่มออพติมัสที่เดินทางมายังโลกเพื่อใช้เป็นบ้านหลังที่ 2 พร้อมกับช่วยเหลือมนุษย์ในคราบของพาหนะต่างๆบนโลก ในเวลาต่อมาเมื่อรู้ว่าดีเซปติคอนส์ได้ทำการรุกรานโลกจึงได้ต่อสู้และปกป้องไม่ให้โลกเกิดเหตุการณ์เดียวกันกับที่ดาวไซเบอร์ทรอน
ออพติมัส ทำการสแกนรถดับเพลิงและแฝงตัวเป็นรถดับเพลิงเพื่อใช้ในการปฏิบัติงาน โดยรูปแบบของพาหนะของออพติมัสนั้น มีรูปแบบคล้ายกับ กาแล็คซี่ คอนวอย ใน ทรานส์ฟอร์เมอร์ส กาแล็คซี่ ฟอร์ซ