stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แนวร่วมปลดปล่อยชาติเวียดนามใต้
หนังสืออ่านเพิ่ม

U.S. Senate Judiciary Committee, The Human Cost of Communism in Vietnam (1972), part I เก็บถาวร 2018-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, part II เก็บถาวร 2016-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, part III เก็บถาวร 2019-05-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, and part IV เก็บถาวร 2019-05-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
Marvin Gettleman, et al. Vietnam and America: A Documented History. Grove Press. 1995. ISBN 0-8021-3362-2. See especially Part VII: The Decisive Year.
Truong Nhu Tang. A Viet Cong Memoir. Random House. ISBN 0-394-74309-1. 1985. See Chapter 7 on the forming of the Viet Cong, and Chapter 21 on the communist take-over in 1975.
Frances Fitzgerald. Fire in the Lake: The Vietnamese and the Americans in Vietnam. Boston: Little, Brown and Company, 1972. ISBN 0-316-28423-8. See Chapter 4. "The National Liberation Front".
Douglas Valentine. The Phoenix Program. New York: William Morrow and Company. 1990. ISBN 0-688-09130-X.
Merle Pribbenow (translation). Victory in Vietnam: The Official History of the People's Army of Vietnam. University Press of Kansas. 2002 ISBN 0-7006-1175-4
ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้. กทม. : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2548.
แหล่งข้อมูลอื่น

Tet Offensive 1968, US Embassy & Saigon fighting. CBS News footage of the Tet Offensive.
Vietnam War – Hue Massacre 1968. A  tribute to the dead of Huế by Trịnh Công Sơn, one of wartime Vietnam's most prominent composers.
The Wars for Vietnam: 1945–1975 เก็บถาวร 2008-05-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Primary documents concerning the Vietnam War, including peace proposals, treaties, and platforms.
Digger History, VC Tunnels. At one point, Viet Cong tunnels stretched from the Cambodia border to Saigon.
The Viet Cong 1965–1967 – part 1 and The Viet Cong 1965–1967 – part 2. What was it like to be a Viet Cong? This recruiting video shows one perspective.
"Tiên vê Sài Gòn" (Forward to Saigon.) This propaganda video features singing Viet Cong and newsreel footage from the 1975 offensive.
ภาพการโจมตีของเวียดกงในไซ่ง่อนเมื่อ พ.ศ. 2508
เชลยศึกฝ่ายเวียดกง
ทหารเวียดกง
บ้านพี่น้อง

| --- | --- |
형제복지원
ถัดไป: Siloam's House
ก่อตั้ง: 1960
ยุติ: 1988
วัตถุประสงค์: บริการคุ้มครองเด็ก, สวัสดิการ (อย่างเป็นทางการ)
ที่ตั้ง: จูรเยดง [ko], เขตบุค (ปัจจุบันคือ เขตซาซัง), ปูซาน
หัวหน้า: ปาร์คอินเก็น
บุคลากรหลัก: ช็อน ดู-ฮวัน
ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 형제복지원
ฮันจา: 兄弟福祉院
อาร์อาร์: Hyeongje bokjiwon 
เอ็มอาร์: Hyŏngje bokchiwŏn 
 
บ้านพี่น้อง (อังกฤษ: Brothers' Home) (เกาหลี: 형제복지원) เป็น ค่ายกักกัน (อย่างเป็นทางการเรียกว่าเป็นสถานสงเคราะห์) ที่ตั้งอยู่ในเมือง ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ในช่วงทศวรรษ 1970 และ 1980 โดยสถานที่นี้มักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นแรงบันดาลใจหรือพื้นฐานของซีรีส์ เน็ตฟลิกซ์ เรื่อง สควิดเกม เล่นลุ้นตาย อย่างไรก็ตาม ไม่มีหลักฐานสนับสนุนข้อมูลดังกล่าว [ต้องการอ้างอิง]
บ้านพี่น้องนี้เป็นสถานที่ที่มีการละเมิดสิทธิมนุษยชนในเกาหลีใต้ที่ร้ายแรงที่สุดในช่วงเวลาดังกล่าว และได้รับการขนานนามจากสื่อต่าง ๆ ของเกาหลีว่า "ออสช์วิตซ์แห่งเกาหลี" (Korea's Auschwitz)
ความเป็นมา

ในช่วงทศวรรษ 1950 สาธารณรัฐเกาหลียังอยู่ระหว่างการฟื้นฟูจากความเสียหายที่เกิดจากสงครามเกาหลี โดยในช่วงเวลาดังกล่าว นโยบายสวัสดิการของรัฐบาลมุ่งเน้นไปที่การจัดหาที่พักพิงสำหรับเด็กกำพร้า เนื่องจากเด็กกำพร้าถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ที่สร้างความเสื่อมเสียให้กับชื่อเสียงระดับชาติของเกาหลีใต้
ในทศวรรษ 1960 คณะรัฐบาลทหารของพัก จ็อง-ฮี ได้ดำเนินนโยบาย “ทำความสะอาด” สังคม โดยจัดการกับผู้ที่ถูกมองว่าเป็น “สัญลักษณ์ของความยากจนและความไร้ระเบียบในเมือง” และขยายไปสู่การจับกุมคนไร้บ้านทั่วไป
ภายใต้กฎหมายของเกาหลีใต้ในยุคนั้น คนเร่ร่อน (เกาหลี: 부랑인; ฮันจา: 浮浪人) ถูกนิยามว่าเป็นบุคคลที่ "ขอทาน, ขายหมากฝรั่ง หรือค้าขายสินค้าอย่างรบเร้าตามสถานที่ที่มีผู้คนพลุกพล่าน เช่น สถานที่ท่องเที่ยว, สถานีรถไฟ, ป้ายรถประจำทาง หรือบริเวณที่พักอาศัย โดยไม่มีที่อยู่อาศัยแน่นอน"
ตั้งแต่ปี 1960 เป็นต้นมา เมืองใหญ่ เช่น โซล ปูซาน และแทกู เริ่มก่อสร้างสถานกักกันคนเร่ร่อน ขณะที่กฎหมายด้านสังคมสงเคราะห์ปี 1970 (구 사회복지사업법) ได้กำหนดให้คนเร่ร่อนที่มีอายุระหว่าง 18–65 ปีมีสิทธิรับ "บริการสังคมสงเคราะห์"
ในปี 1975 กระทรวงมหาดไทยของเกาหลีใต้ประกาศคำสั่งกระทรวงหมายเลข 410 (내무부훈령 제410호) ซึ่งกำหนดให้เทศบาลและตำรวจท้องถิ่นจัดตั้ง "ทีมลาดตระเวนคนเร่ร่อน" เพื่อออกปฏิบัติการตรวจจับเป็นประจำทุกเดือน
นโยบายดังกล่าวทวีความเข้มงวดมากขึ้นเมื่อเกาหลีใต้เตรียมตัวจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 1986 และโอลิมปิกโซล 1988 โดยอดีตประธานาธิบดีซ็อน ดู-ฮวัน ออกคำสั่งในปี 1981 ให้จัดการ “กวาดล้าง” การขอทานและดูแลคนไร้บ้าน
ผลที่ตามมา > การพิจารณาคดีของพัก อิน-กึน

พัก อิน-กึน ในที่สุดถูกตัดสินจำคุกสองปีครึ่ง ไม่ใช่เพราะการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่เกิดขึ้นที่ บ้านพี่น้อง แต่เนื่องจากข้อหายักยอกเงินและทุจริต
ดูเพิ่ม

ช็อน ดู-ฮวัน
ค่ายกักกันโยดอก
ใจเพชร

| ใจเพชร |
| --- | --- |

กำกับ: เนรมิต
เขียนบท: ส. อาสนจินดา (เรื่อง) เชิด ทรงศรี (บทภาพยนตร์)
นักแสดงนำ: มิตร ชัยบัญชา   เพชรา เชาวราษฎร์   พิศมัย วิไลศักดิ์   ชนะ ศรีอุบล   ทักษิณ แจ่มผล   ประจวบ ฤกษ์ยามดี
วันฉาย: 30 ตุลาคม พ.ศ. 2506
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ภาษาไทย
ใจเพชร เป็นภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2506 ที่โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง กำกับการแสดงโดย"เนรมิต" ประพันธ์เรื่องโดย ส. อาสนจินดา คนเขียนบทภาพยนตร์คือ'ธม ธาตรี'หรือเชิด ทรงศรี นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, พิศมัย วิไลศักดิ์, ชนะ ศรีอุบล, ทักษิณ แจ่มผล และ ประจวบ ฤกษ์ยามดี ปัจจุบันไม่เหลือฟิล์มภาพยนตร์เรื่องนี้แล้ว
16 ปีแห่งความหลัง (ภาพยนตร์)

| 16 ปีแห่งความหลัง |
| --- | --- |
กำกับ: อนุมาศ บุนนาค
นักแสดงนำ: มิตร ชัยบัญชา   เพชรา เชาวราษฎร์   กันทิมา ดาราพันธ์   ทองใบ รุ่งเรือง
วันฉาย: 6 ธันวาคม พ.ศ. 2511
ประเทศ:  ไทย
ภาษา:  ไทย
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
16 ปีแห่งความหลัง เป็นภาพยนตร์ไทยแนวชีวประวัติ ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2511 กำกับโดยอนุมาศ บุนนาค นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา เพชรา เชาวราษฎร์ กันทิมา ดาราพันธ์ ทองใบ รุ่งเรือง ส่วนเนื้อหาในเรื่องเล่าตั้งแต่ก่อนเขาวงการจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต และมีเพลง 8 เพลงอมตะของ สุรพล สมบัติเจริญ
มัน

| มัน |
| --- | --- |
กำกับ: เปี๊ยก มีคุณสุต
อำนวยการสร้าง: บัญญัติ เดชากรณ์
นักแสดงนำ: สมบัติ เมทะนี   นาท ภูวนัย อรัญญา นามวงศ์
บริษัทผู้สร้าง: เดชากรณ์ภาพยนตร์  
วันฉาย: 25 เมษายน พ.ศ. 2518
ประเทศ:  ไทย
ภาษา:  ไทย
ต่อจากนี้: กำนันเหี้ยม
มัน (อังกฤษ: Devil Killer) ภาพยนตร์ไทยแนวบู๊ผลงานเรื่องแรกจากค่ายเดชากรณ์ภาพยนตร์โดย บัญญัติ เดชากรณ์ ออกฉายครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2518 กำกับการแสดงโดย เปี๊ยก มีคุณสุต นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี ในบท จ่าเยี่ยม ยอดยิ่ง และ นาท ภูวนัย ในบท โจม ร่วมด้วย อรัญญา นามวงศ์ อีกทั้งยังเป็นการพลิกบทบาทครั้งสำคัญของ ดามพ์ ดัสกร ในการมารับบทเป็นคนดีในบท ไพร ศัตรูของโจมหรือนาทก่อนที่จะกลายมาเป็นเพื่อนและผู้ช่วยของโจมในภายหลัง
ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากทำให้ เปี๊ยก มีคุณสุต ผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ได้สร้างภาคต่อของภาพยนตร์เรื่องนี้ในชื่อ กำนันเหี้ยม ใน พ.ศ. 2520
เนื้อเรื่อง

เรื่องราวของ โจม (นาท) ที่ต้องร่วมมือกับ จ่าเยี่ยม ยอดยิ่ง (สมบัติ) หัวหน้าสถานีตำรวจไศลดงคนใหม่ในการทำลายอิทธิพลของ โรม อินทนนท์ (ทักษิณ) ที่มี ทศ (กฤษณะ) เป็นมือขวาซึ่งมีส่วนในการตายของครอบครัวของโจม
นักแสดง

| นักแสดง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| สมบัติ เมทะนี | จ่าเยี่ยม ยอดยิ่ง |  |
| อรัญญา นามวงศ์ | ครูเรียม |  |
| นาท ภูวนัย | โจม |  |
| รุ้งลาวัลย์ ศรีปฏิมากูร | พรรณงาม |  |
| ดามพ์ ดัสกร | ไพร |  |
จุดผ่านแดนถาวรระนอง

|  จุดผ่านแดนถาวรระนอง–เกาะสอง |
| --- | --- |
จุดตรวจท่าเทียบเรืออันดามันคลับ (ด้านหน้า) และ จุดตรวจท่าเทียบเรือศุลกากรระนอง (ประภาคารด้านหลัง)
thพื้นที่พรมแดนไทย (ขวา) และพม่า (ซ้าย)
ที่ตั้ง
ประเทศ:  ไทย,  พม่า
ที่ตั้ง:   อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง  ฝั่งไทย   จุดตรวจท่าเทียบเรือสะพานปลาระนอง   จุดตรวจปากน้ำระนอง   จุดตรวจท่าเทียบเรืออันดามันคลับ   จุดตรวจท่าเทียบเรือศุลกากรระนอง  ฝั่งพม่า  เกาะสอง 
พิกัด: 9°56′53″N 98°35′42″E﻿ / ﻿9.9480°N 98.5949°E﻿ / 9.9480; 98.5949
รายละเอียด
เปิดทำการ: พ.ศ. 2540 จุดผ่านแดนถาวร 
ดำเนินการโดย:  • กรมศุลกากร  • สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง
ประเภท: จุดผ่านแดนถาวร
จุดผ่านแดนถาวรระนอง หรือ จุดผ่านแดนถาวรระนอง–เกาะสอง เป็น 1 ใน 2 จุดผ่านแดนหลักระหว่างประเทศไทยกับประเทศพม่าในพื้นที่จังหวัดระนอง ซึ่งประกอบไปด้วยจุดตรวจทางน้ำ 4 แห่ง ฝั่งไทยตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง มีร่องน้ำลึกของแม่น้ำกระบุรี เป็นเส้นแบ่งเขตแดนตามธรรมชาติ ตั้งอยู่ตรงข้ามกับเมืองเกาะสอง จังหวัดเกาะสอง ภาคตะนาวศรี ประเทศพม่า
ประวัติ > ก่อนจัดตั้งจุดผ่านแดน

แต่เดิม การค้าชายแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศพม่านั้นกระทำผ่านด่านศุลกากรกระบุรี ตั้งอยู่ที่ริมแม่น้ำกระบุรี ตำบลน้ำจืด อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง ตั้งอยู่ตรงข้ามกับอำเภอมะริด ภาคตะนาวศรี ประเทศพม่า โดยดำเนินการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2470 ในชื่อของด่านตรวจกระบุรี ขึ้นตรงต่อด่านศุลกากรระนอง จากนั้นได้ยกฐานะขึ้นเป็น ด่านศุลกากรกระบุรีเมื่อปี พ.ศ. 2474 โดยดำเนินงานมาจนกระทั่งในปี พ.ศ. 2543 ได้มีการยกเลิกด่านศุลกากรกระบุรี เนื่องจากภารกิจและการค้าขายจุดดังกล่าวลดลง รวมถึงด่านศุลกากรระนองที่มีศัยภาพในการดูแลพื้นที่ครอบคลุมมาถึงบริเวณดังกล่าว
ประวัติ > จุดผ่านแดนถาวรระนอง–เกาะสอง

จุดผ่านแดนถาวรระนอง–เกาะสอง มีการก่อตั้งและเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการครั้งแรกตามประกาศของกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2540  พร้อมกันกับจุดผ่านแดนถาวรด้านจังหวัดเชียงราย และจังหวัดตาก โดยในช่วงแรกเปิดทำการระหว่างเวลา 06.30–18.30 น. ต่อมาได้มีการขยายเวลาปิดเปิดการผ่านแดนเป็นระหว่างเวลา 06.30–24.00 น. ประกาศในราชกิจจานุเบกษาและบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2543
ต่อมา จังหวัดระนองได้กำหนดจุดตรวจเพิ่มเติมสำหรับใช้ผ่านแดนเพิ่มขึ้นเป็น 3 จุด และแจ้งไปยังกระทรวงมหาดไทยเพื่อขอเปิดจุดตรวจดังกล่าวเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2540 โดยเพิ่มจุดตรวจบริเวณท่าเทียบเรือสะพานปลา และบริเวณปากน้ำระนอง และกำหนดเพิ่มอีก 1 จุดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 คือบริเวณท่าเทียบเรือศุลกากรระนอง ทำให้ปัจจุบัน จุดผ่านแดนถาวรระนอง–เกาะสอง ประกอบไปด้วยจุดตรวจทางเรือจำนวน 4 แห่ง
การผ่านแดน

จุดผ่านแดนถาวรถาวรระนอง–เกาะสอง เปิดทำการตั้งแต่เวลา 06.30 - 24.00 น. ซึ่งสาเหตุที่เปิดถึงเวลา 24.00 น. นั้นก็เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวและการค้า สำหรับผู้ที่ต้องการจะเดินทางผ่านแดนนั้นจะต้องมีเอกสารประจำตัว อย่างใดอย่างหนึ่ง คือ
หนังสือเดินทาง
บัตรผ่านแดน
บัตรผ่านแดนชั่วคราว มีอายุใช้งานได้ครั้งละ 7 วัน โดยเดินทางไปได้แค่ในพื้นที่เกาะสองเท่านั้น
หนังสือเดินทางชั่วคราว คือเอกสารที่ออกโดยรัฐบาลพม่าให้กับชาวพม่าที่ได้รับการพิสูจน์สัญชาติแล้ว มีอายุ 6 ปี ปัจจุบันไม่มีการออกเพิ่มเติมแล้ว
เอกสารรับรองบุคคล คือหนังสือรับรองจากรัฐบาลพม่า ออกให้กับบุคคลสัญชาติพม่าเพื่อพำนักและทำงานในประเทศไทยได้อย่างถูกต้อง เกิดขึ้นจากการร่วมมือกันระหว่างรัฐบาลไทย ส่วนของกระทรวงแรงงาน กับรัฐบาลพม่า สถานะเหมือนกันกับหนังสือเดินทาง (passport) แต่จะใช้งานได้เพียงในประเทศไทยและประเทศพม่าเท่านั้น
การผ่านแดน > กิจกรรม

จุดผ่านแดนถาวรถาวรระนอง–เกาะสอง มีกิจกรรมหลักคือการผ่านแดนสำหรับการท่องเที่ยวในฝั่งเกาะสอง ประเทศพม่าเป็นหลัก และการค้า ทั้งอาหารทะเล และสินค้าอุปโภคบริโภคต่าง ๆ
สำหรับสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในเมืองเกาะสอง อาทิ จุดชมวิววิกตอเรีย ที่ตั้งของอนุสาวรีย์ จุดกำเนิดแห่งพม่า วัดปยีดอเอ อนุสาวรีย์พระเจ้าบุเรงนอง และตลาดเกาะสอง
การผ่านแดน > ด่านศุลกากร

จุดผ่านแดนถาวรระนอง–เกาะสอง และจุดตรวจทั้ง 4 แห่ง อยู่ภายใต้การดูแลของด่านศุลกากรระนอง ตั้งอยู่ที่เลขที่ 90/221 ถนนเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง
การผ่านแดน > ด่านตรวจคนเข้าเมือง

จุดตรวจปากน้ำระนอง จุดตรวจท่าเทียบเรือศุลกากรระนอง จุดตรวจท่าเทียบเรือบริษัทอันดามันคลับ และจุดตรวจท่าเทียบเรือสะพานปลา อยู่ภายใต้การดูแลรับผิดชอบของตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดระนอง
จุดตรวจ

จุดผ่านแดนถาวรระนอง–เกาะสอง ประกอบไปด้วยจุดตรวจต่าง ๆ สำหรับเดินทางผ่านแดนทางน้ำ 4 แห่ง ประกอบไปด้วย
จุดตรวจ > จุดตรวจท่าเทียบเรือสะพานปลาระนอง

จุดตรวจท่าเทียบเรือสะพานปลาระนอง ตั้งอยู่ที่ท่าเทียบเรือเทศบาลตำบลปากน้ำ (ท่าเรือระนอง–เกาะสอง, ท่าเรือสะพานปลา) ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง รองรับการเดินทางผ่านแดนไปยังฝั่งพม่าทั้งด้านการท่องเที่ยว และการค้าชายแดน
สำหรับบริการด้านการตรวจคนเข้าเมืองจุดตรวจท่าเทียบเรือสะพานปลานั้น ประกอบไปด้วยการผ่านแดนเข้าออกประเทศไทยและพม่าโดยใช้เอกสารอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้
หนังสือเดินทาง
หนังสือเดินทางชั่วคราว
เอกสารรับรองบุคคล
บัตรผ่านแดน
บัตรผ่านแดนชั่วคราว
จุดตรวจ > จุดตรวจปากน้ำระนอง

จุดตรวจปากน้ำระนอง ตั้งอยู่ที่ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง เป็นจุดตรวจที่ตั้งอยู่บนท่าน้ำ บริเวณปากน้ำระนอง โดยได้รับการปรับปรุงอาคารจุดผ่านแดนครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2558 ภายใต้งบประมาณ 1,833,000 บาท เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวที่ผ่านจุดตรวจดังกล่าวซึ่งมีปริมาณสูง เฉลี่ยปีละประมาณ 1,070,000 คน  แทนที่อาคารเดิมที่คับแคบและไม่สะดวก ตั้งอยู่ใกล้เคียงกับจุดตรวจด่านศุลกากรระนอง ซึ่งตั้งอยู่บนท่าน้ำบริเวณปากน้ำระนองเช่นกัน
สำหรับบริการด้านการตรวจคนเข้าเมืองจุดตรวจปากน้ำระนองนั้น ประกอบไปด้วยการผ่านแดนเข้าออกประเทศไทยและประเทศพม่าโดยใช้เอกสารอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้
บัตรผ่านแดน
บัตรผ่านแดนชั่วคราว
ซึ่งเอกสารทั้งสองประเภทนั้นออกให้สำหรับบุคคลสัญชาติไทย และสัญชาติเมียนมา
จุดตรวจ > จุดตรวจท่าเทียบเรืออันดามันคลับ

จุดตรวจท่าเทียบเรือบริษัทอันดามันคลับ (ท่าเรือแกรนด์อันดามัน) ตั้งอยู่ที่ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง การเดินทางผ่านแดนในจุดนี้จะโดยสารด้วยเรือของบริษัท แกรนด์อันดามัน ซึ่งต้องเดินทางไปเปลี่ยนเรือบริเวณเกาะสน (เกาะตะเทจูน อังกฤษ: Thahtay Kyun, พม่า: သူဌေးကျွန်း) ก่อนจะเดินทางเข้ามายังพื้นที่เกาะสองได้ผ่านการว่าจ้างไกด์นำเที่ยวแบบเหมาราคาในการเดินทาง
สำหรับบริการด้านการตรวจคนเข้าเมืองบริเวณจุดตรวจท่าเทียบเรือบริษัทอันดามันคลับนั้น ประกอบไปด้วยการผ่านแดนเข้าออกประเทศไทยและประเทศพม่าโดยใช้เอกสารอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้
หนังสือเดินทาง
หนังสือเดินทางชั่วคราว
เอกสารรับรองบุคคล
บัตรผ่านแดน
จุดตรวจ > จุดตรวจท่าเทียบเรือศุลกากรระนอง

จุดตรวจท่าเทียบเรือศุลกากรระนอง ตั้งอยู่ที่บ้านเขานางหงส์ ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง เปิดทำการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 เพื่อส่งเสริมด้านการค้าและการท่องเที่ยว โดยใช้งบประมาณในการก่อสร้างประมาณ 85 ล้านบาท ประกอบด้วยท่าเทียบเรือ ความยาว 334 เมตร ความกว้าง 10 เมตร และประภาคารเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา ความสูง 48.5 เมตร ซึ่งตัวท่ารองรับเรือท่องเที่ยวของเอกชนที่บริการข้ามแดนและท่องเที่ยวไปยังเกาะต่าง ๆ ในฝั่งพม่า และเป็นสำหรับจอดเรือตรวจการณ์ของศุลกากรระนอง
สำหรับบริการด้านการตรวจคนเข้าเมืองบริเวณจุดตรวจท่าเทียบเรือศุลกากรระนองนั้น ประกอบไปด้วยการผ่านแดนเข้าออกประเทศไทยและประเทศพม่าโดยใช้เอกสารอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้
หนังสือเดินทาง
หนังสือเดินทางชั่วคราว
เอกสารรับรองบุคคล
บัตรผ่านแดน
การเดินทาง

จุดผ่านแดนถาวรระนอง–เกาะสอง ประกอบด้วยจุดตรวจจำนวน 4 แห่ง โดย 3 แห่ง คือ จุดตรวจท่าเทียบเรือสะพานปลาระนอง จุดตรวจท่าเทียบเรืออันดามันคลับ และจุดตรวจท่าเทียบเรือศุลกากรระนอง สามารถเดินทางเข้าไปถึงได้ด้วยรถยนต์และขนส่งมวลชนท้องถิ่น และโดยสารเรือรับจ้างทั้งท้องถิ่นและเอกชนข้ามไปยังฝั่งพม่า และอีก 1 แห่ง คือ จุดตรวจปากน้ำระนอง ที่ตั้งอยู่บริเวณปากน้ำระนอง เข้าถึงได้ด้วยเรือเท่านั้น
ด่านตรวจคนเข้าเมืองฝั่งเกาะสอง ประเทศพม่า
ทรุมเซอ

| เทศบาลทรุมเซอ Romssa suohkan (ซามีเหนือ) |
| --- | --- |
เทศบาล

   ตราอาร์ม
สมญา: Nordens Paris (ปารีสเหนือ), Ishavsbyen
เทศบาลทรุมเซอทรุมเซอ ภายใน Troms og Finnmarkแสดงแผนที่เทศมณฑลทรุมส์และฟินมาร์กเทศบาลทรุมเซอเทศบาลทรุมเซอ (นอร์เวย์)แสดงแผนที่นอร์เวย์
พิกัด: 69°40′58″N 18°56′34″E﻿ / ﻿69.68278°N 18.94278°E﻿ / 69.68278; 18.94278
ประเทศ: นอร์เวย์
มณฑล: Troms og Finnmark
เขต: Hålogaland
ก่อตั้ง: 20 มิถุนายน ค.ศ. 1794 (กลายเป็นเมืองตลาด) 1 มกราคม ค.ศ. 1838 (ก่อตั้งเทศบาลทรุมเซอ)
ศูนย์กลางการบริหาร: ทรุมเซอ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2019): Gunnar Wilhelmsen (พรรคแรงงาน)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,521.27 ตร.กม. (973.47 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 2,473.78 ตร.กม. (955.13 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 47.49 ตร.กม. (18.34 ตร.ไมล์)  1.9%
อันดับพื้นที่: 21ในประเทศนอร์เวย์
ประชากร (30 กันยายน ค.ศ. 2019)  • การเปลี่ยนแปลง (10 ปี)    14.4%
 • ทั้งหมด: 77,095 คน
 • อันดับ: 12ในประเทศนอร์เวย์
 • ความหนาแน่น: 31.1 คน/ตร.กม. (81 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัส ISO 3166: NO-5401
Official language form: เป็นกลาง
เว็บไซต์: tromso.kommune.no
ข้อมูลจากสำนักงานสถิตินอร์เวย์
ทรุมเซอ (นอร์เวย์: Tromsø, ออกเสียง: [ˈtrʊ̂msœ] ไฟล์:Tromso.ogg; ซามีเหนือ: Romsa, ออกเสียง: [ˈromːsa]; Kven: Tromssa; สวีเดน: Tromsö) เป็นเมืองและเทศบาลในเทศมณฑลทรุมส์ ประเทศนอร์เวย์ เป็นเมืองท่าทางทะเลบนเกาะขนาดเล็กระหว่างเกาะควาเลอยากับผืนแผ่นดินใหญ่ เป็นเมืองที่มีบ้านเก่าทำจากไม้จำนวนมากที่สุดในนอร์เวย์เหนือ บ้านเก่าที่สุดสร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1789 มีอาสนวิหารอาร์กติก (Arctic Cathedral) วิหารสมัยใหม่ที่สร้างในปี ค.ศ. 1965 ที่เป็นจุดสังเกตที่มีชื่อเสียงที่สุดของเมือง
ทรุมเซอตั้งอยู่ในนอร์เวย์เหนือ เทศบาลนี้มีขนาด 2,521 ตารางกิโลเมตร (973 ตารางไมล์) อยู่ในอันดับ 2 จากทั้งหมด 356 เทศบาล ซึ่งมีประชากร 76,974 คน ทรุมเซอเป็นเทศบาลที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 12 ของประเทศนอร์เวย์ โดยมีความหนาแน่นประชากรที่ 31.1 คนต่อตารางกิโลเมตร (81 คนต่อตารางไมล์) และในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา มีประชากรเพิ่มขึ้นร้อยละ 14.4
เมืองพี่น้อง

ทรุมเซอเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้
แองเคอเรจ สหรัฐ (1969)
อาร์ฮันเกลสค์ ประเทศรัสเซีย (2011)
นครกาซา ปาเลสไตน์ (2001)
Kemi ประเทศฟินแลนด์ (1940)
Luleå ประเทศสวีเดน (1950)
มูร์มันสค์ ประเทศรัสเซีย (1972)
นาดึม ประเทศรัสเซีย (2007)
Quetzaltenango ประเทศกัวเตมาลา (1999)
เซร์เมร์โซก กรีนแลนด์ (2018)
ซาเกร็บ ประเทศโครเอเชีย (1971)
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว ทรุมเซอ จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Municipal fact sheet จาก Statistisk sentralbyrå (ในภาษานอร์เวย์)
"Tromsö" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 27 (11 ed.). 1911. p. 305.
Tromsø Municipal Council
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ศิลปิน:  KulturNav
หนักแผ่นดิน

หนักแผ่นดิน เป็นเพลงที่แต่งเมื่อ พ.ศ. 2518 ใช้เปิดออกอากาศทางสถานีวิทยุ จ.ส. กรมการสื่อสารทหารบก กองทัพบก ในการต่อสู้ทางการเมืองกับขบวนการคอมมิวนิสต์ ในช่วงปี 2518–2523 ประพันธ์คำร้องโดย พันเอก บุญส่ง หักฤทธิ์ศึก และขับร้องโดย สิบเอก อุบล คงสิน และศิริจันทร์ อิศรางกูร ณ อยุธยา ต่อมาใน พ.ศ. 2520 ชื่อเพลงนี้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง หนักแผ่นดิน กำกับโดยสมบัติ เมทะนี แสดงนำโดยสมบัติ เมทะนี และนัยนา ชีวานันท์[ต้องการอ้างอิง]
การนำไปใช้ทางการเมือง

เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 พลเอก อภิรัชต์ คงสมพงษ์ ผู้บัญชาการทหารบก อ้างถึงเพลงนี้เมื่อคุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ แกนนำพรรคเพื่อไทย ประกาศนโยบายการลดงบประมาณการจัดซื้ออาวุธของกองทัพ และปฏิรูปทหารเกณฑ์ให้ใช้ระบบทหารอาชีพที่มีการคัดเลือกตามความรู้ความสามารถด้วยความสมัครใจ นอกจากนี้ ยังมีกระแสข่าวว่า พลเอกอภิรัชต์สั่งการให้สถานีวิทยุกระจายเสียงเครือข่ายกองทัพบก นำเพลงนี้ รวมถึงเพลงปลุกใจอื่น ๆ อาทิ มาร์ชกองทัพบก ความฝันอันสูงสุด ไปเปิดในช่วงเวลา 07.00 น. และ 12.00 น. #หนักแผ่นดิน ขึ้นอันดับ 1 ในทวิตเตอร์ในประเทศไทยในเดือนเดียวกัน
เพลงหนักแผ่นดิน มีชื่อเสียงจนถูกนำไปแต่งเพลงล้อเลียนในแนวขบขัน ชื่อ หนักเตียงนอน แปลงเพลงโดย ซูม แห่งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ[ต้องการอ้างอิง]
ดูเพิ่ม

การก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ในประเทศไทย
พระสุพรรณกัลยา

| พระสุพรรณกัลยา |
| --- | --- |
ศาลพระสุพรรณกัลยาที่วัดจันทร์ตะวันออก
ประสูติ: พ.ศ. 2095 (ไม่แน่ชัด)
สิ้นพระชนม์: ราวปี พ.ศ. 2135
พระสวามี: พระเจ้าบุเรงนอง
พระบุตร: เจ้าหญิงมินอะทเว
ราชวงศ์: สุโขทัย
พระบิดา: สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช
พระมารดา: พระวิสุทธิกษัตรีย์
พระสุพรรณกัลยา หรือพระนามอื่น สุวรรณกัลยา หรือ สุวรรณเทวี เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชและพระวิสุทธิกษัตรีย์ และเป็นพระโสทรเชษฐภคินีในสมเด็จพระนเรศวรมหาราชและสมเด็จพระเอกาทศรถ ประสูติ ณ พระราชวังจันทน์ เมืองพิษณุโลก เชื่อว่าพระนามเดิม คือ องค์ทอง
ชีวิตในกรุงหงสาวดี

พระสุพรรณกัลยา พระราชธิดาในสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชและพระวิสุทธิกษัตรีย์ พระนางปรากฏในพงศาวดารพม่าระบุว่า ในปี พ.ศ. 2112 เจ้าฟ้าสองแคว (พระอิสริยยศของพระมหาธรรมราชาเมื่อครั้งได้รับการสถาปนาจากพระเจ้าบุเรงนองให้ขึ้นครองพิษณุโลก) ได้ถวายพระสุวรรณกัลยา พระชันษา 17 ปี กับบริวารและนางสนมรวม 15 คนแก่พระเจ้าบุเรงนอง โดยพระองค์ได้สถาปนาเป็นเจ้านาง มีพระตำหนักและฉัตรส่วนพระองค์ ได้รับพระราชทานเบี้ยหวัด เครื่องใช้สิ่งของ ข้าราชบริวารที่เป็นชาวไทยทั้งหมด เมื่อจะเสด็จไปยังที่ใด จะโดยเสลี่ยงหรือพระที่นั่งหรือพระพาหนะใดก็ตาม จะมีเจ้าพนักงานกางฉัตรถวาย และพระองค์ทรงอยู่อย่างเกษมสำราญ
พระนางมีพระธิดา 1 พระองค์กับพระเจ้าบุเรงนอง ทรงได้รับพระราชทานพระนามว่า เจ้านางเจ้าภุ้นชิ่ ซึ่งมีความหมายว่า ผู้มีสติปัญญาและพระบารมี แต่โดยมากจะรู้จักกันในพระนาม เจ้านางเมงอทเว ในพระราชพงศาวดารพม่าได้บันทึกว่าพระสุพรรณกัลยาเป็นเจ้านางที่พระเจ้าบุเรงนองทรงโปรดปรานมาก โดยทรงจัดให้สร้างตำหนักทรงไทยขึ้นในพระราชวังกรุงหงสาวดี
ด้วยเหตุที่พระเจ้าบุเรงนองเสด็จออกราชการสงครามอยู่เสมอ ทำให้พระสุพรรณกัลยารวมทั้งเจ้านางองค์อื่นทรงดำเนินชีวิตในพระราชวังตามปกติ โดยมิได้เสด็จออกงานหรือเห็นโลกภายนอกจนกว่าที่พระเจ้าบุเรงนองจะเสด็จกลับหงสาวดีจึงจะมีการจัดงานสำคัญ โดยในวันเพ็ญเดือนมีนาคม พ.ศ. 2116 มีงานบูชาเจดีย์ชเวดากอง พระสุพรรณกัลยาพร้อมด้วยพระราชธิดาองค์น้อยได้ประทับเรือพระที่นั่งโดยเสด็จพระเจ้าบุเรงนองไปบำเพ็ญพระราชกุศลนาน 5 วัน นับเป็นครั้งแรกที่พระองค์ได้เสด็จออกนอกพระราชฐานมานานว่า 3 ปี
หลังจากงานบูชามหาเจดีย์จบสิ้นลง พระเจ้าบุเรงนองได้นิมนต์พระสงฆ์พม่า มอญ เชียงใหม่ และไทใหญ่ 3,500 รูป เจริญพระพุทธมนต์ และทำพิธีพุทธาภิเษกพระพุทธรูปหล่อด้วยทองคำ เงิน สำริด และปัญจโลหะ อย่างละองค์ ในการนี้พระเจ้าบุเรงนองได้ทำการเฉลิมพระยศพระราชโอรส และพระราชธิดา โดยในการนี้ เจ้านางเจ้าภุ้นชิ่ พระราชธิดาในพระสุพรรณกัลยาได้รับพระราชทานตำแหน่งเป็น พิษณุโลกเมียวซา เนื่องจากทรงได้รับสิทธิ์ในภาษีประจำปีที่ได้จากพิษณุโลก นับแต่นั้นมาทุกคนจึงขานพระนามพระราชธิดาพระองค์นี้ว่า เจ้านางพิษณุโลก
กรณีการสิ้นพระชนม์

ภายหลังจากที่พระเจ้าบุเรงนองเสด็จสวรรคตเมื่อพ.ศ. 2124 พระเจ้านันทบุเรงขึ้นครองราชย์แทน ภายหลังจากที่พระมหาอุปราชามังกะยอชวาสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2135 จากการทำสงครามยุทธหัตถีกับสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ซึ่งการสิ้นพระชนม์นั้นในพงศาวดารรวมถึงคำให้การต่าง ๆ ทั้งของไทยและพม่าต่างก็ให้ข้อมูลต่างกันออกไปเกี่ยวกับการกล่าวถึงการสิ้นพระชนม์ของพระสุพรรณกัลยา
กรณีการสิ้นพระชนม์ > หลักฐานของไทย

คำให้การชาวกรุงเก่า ระบุว่า "พระเจ้าหงสาวดีก็ทรงพระพิโรธ รับสั่งให้เอาตัวนายทัพนายกองที่ไปกับพระมหาอุปราชนั้น ใส่คาย่างไฟให้ตายสิ้น แต่เท่านั้นยังไม่คลายพระพิโรธ จึงเสด็จไปสู่ตำหนักพระสุพรรณกัลยา เอาพระแสงฟันพระนางสุพรรณกัลยากับพระราชธิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ทั้ง ๒ พระองค์"
คำให้การขุนหลวงหาวัด ได้กล่าวใกล้เคียงกัน แต่ต่างที่เป็นพระราชโอรสมิใช่พระราชธิดา ความว่า "ฝ่ายพระเจ้าหงสา ทรงพระพิโรธยิ่งนัก ก็เสด็จเข้าไปในพระราชฐานเห็นองค์พระพี่นางพระนเรศวรนั้นบรรทมให้พระราชโอรสเสวยนมอยู่ในพระที่ พระเจ้าหงสาวดีจึงฟันด้วยพระแสง ก็ถูกทั้งพระมารดาและพระโอรสทั้งสองพระองค์ ก็ถึงแก่พิราลัยด้วยกันทั้งสองพระองค์ ด้วยพระเจ้าหงสาวดีทรงโกรธยิ่งนัก มิทันจะผันผ่อนได้"
กรณีการสิ้นพระชนม์ > หลักฐานของพม่า

ไม่ปรากฏการสิ้นพระชนม์ในหลักฐานพม่า
อย่างไรก็ตามจากหลักฐานของไทยและพม่าก็ต่างแสดงความมีตัวตนของพระสุพรรณกัลยา และประทับอยู่ในหงสาวดีตั้งแต่ในปี พ.ศ. 2112 ขณะมีพระชันษาได้ 17 ปี ดังนั้นในปี พ.ศ. 2135 ที่เกิดยุทธหัตถี พระองค์จึงน่าจะมีพระชันษา 40 ปี และหากมีพระโอรส-ธิดากับพระเจ้าบุเรงนอง พระโอรสธิดาก็ควรมีพระชันษาราว 8 ปีหรืออาจจะมากกว่านั้น ซึ่งดูจะขัดแย้งกับคำให้การขุนหลวงหาวัด ที่กล่าวถึงการ ให้พระโอรสเสวยนมอยู่ในที่.. ส่วนกรณีที่ถูกพระแสงดาบของพระเจ้านันทบุเรงเช่นเดียวกัน เนื่องจากหากพระเจ้าแผ่นดินจะประหารชีวิตใครก็จะบันทึกเรื่องราวไว้โดยละเอียด แต่ในเรื่องราวของพระสุพรรณกัลยากลับไม่ปรากฏไว้เลย
กรณีการสิ้นพระชนม์ > หลักฐานที่ขัดแย้งกัน

แม้การสิ้นพระชนม์ของพระสุพรรณกัลยานั้นจะเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่าเกิดจากแรงโทสะของพระเจ้านันทบุเรง ตามหลักฐานประเภทคำให้การของไทย แต่มิกกี้ ฮาร์ท (Myin Hsan Heart) นักประวัติศาสตร์ชาวพม่าได้นำเสนอข้อมูลที่แตกต่างออกไป โดยกล่าวถึงเจ้าภุ้นชิ่หรือเจ้าหญิงพิษณุโลกได้ตามเสด็จพระราชมารดาออกมาประทับนอกพระราชวังกัมโพชธานี โดยเจ้าหญิงเจ้าภุ้นชิ่ได้เสกสมรสกับ เจ้าเกาลัด พระโอรสของเจ้าอสังขยา เจ้าเมืองตะลุป ซึ่งเป็นชาวไทใหญ่ ซึ่งเป็นที่ปรึกษาของพระเจ้ามังรายกะยอชวา โอรสองค์ที่สองของพระเจ้านันทบุเรง และมีพระธิดาด้วยกันคือ เจ้าหญิงจันทร์วดี ซึ่งหมายความว่า ในช่วงสงครามยุทธหัตถี พ.ศ. 2135 พระสุพรรณกัลยามิได้ประทับอยู่ในหงสาวดีแต่ทรงประทับอยู่ในอังวะ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2137 พระเจ้าตองอู พระเจ้านยองยัน และพระเจ้าเชียงใหม่ ต่างแยกตัวเป็นอิสระจากหงสาวดี พระเจ้านยองยันได้เข้าครองกรุงอังวะที่เจ้าหญิงพิษณุโลก และพระมารดาอาศัยอยู่ อีกทั้งยังเป็นผลดีแก่ทั้งสองพระองค์ด้วย เนื่องจากพระเจ้านยองยันนั้นเป็นพระโอรสองค์หนึ่งของพระเจ้าบุเรงนอง ทั้งยังมีความคุ้นเคยกับเจ้าอสังขยาบิดาของเจ้าเกาลัด จึงคาดได้ว่า ภายใต้การปกครองของพระเจ้านยองยันพระสุพรรณกัลยารวมถึงเจ้าหญิงพิษณุโลกก็ยังทรงประทับในนครอังวะอย่างปกติสุขจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ โดยมิได้ถูกปลงพระชนม์แต่อย่างใด
พระนามต่าง ๆ

สุวรรณกัลยา จากคำให้การขุนหลวงหาวัด (ฉบับหลวง)
สุวรรณกัลยา จันทรกัลยา จากคำให้การชาวกรุงเก่า
พระสุวรรณ จากมหาราชวงศ์
อะเมี้ยวโยง แปลว่าผู้จงรักภักดีในเผ่าพันธุ์ตน จากมหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ ของมหาสีหตู (Twinthin Taikwun Maha Sithu)
พระสุพรรณกัลยา จากพระประวัติสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ