stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สวนศาสตร์
สาขาย่อยของสวนศาสตร์

อากาศสวนศาสตร์ (en:aeroacoustics) เป็นการศึกษาทางด้านเสียงเชิงอากาศพลศาสตร์ ซึ่งเกี่ยวกับการกำเนิดของเสียง จากปฏิกิริยาของของไหลกับพื้นผิว หรือ กับของไหลอื่น มีประโยชน์ทางด้านการออกแบบอากาศยาน เช่น การศึกษาเสียงที่กำเนิดจากเครื่องบินไอพ่น และ ฟิสิกส์ของคลื่นกระแทก (shock wave) ที่เรียกว่า โซนิกบูม(en:sonic boom)
สถาปัตยสวนศาสตร์ (en:architectural acoustics) เป็นการศึกษาเสียงในอาคาร เช่น คุณภาพของเสียงใน หอประชุม โรงละคร ห้องเรียน สำนักงาน โรงงาน โรงภาพยนตร์ ฯลฯ รวมถึง การกันเสียงภายในอาคารด้วย
ชีวสวนศาสตร์ (en:bioacoustics) ศึกษาถึงการใช้เสียงของสิ่งมีชีวิตต่างๆ เช่น วาฬ โลมา และ ค้างคาว
ชีวเวชศาสตรสวนศาสตร์ (en:biomedical acoustics) เป็นการศึกษาการใช้เสียงในทางการแพทย์ เช่น การใช้ คลื่นเหนือเสียง (en:ultrasound) ในการวินิจฉัยและบำบัดโรค
สวนศาสตร์ของลำโพง (en:loudspeaker acoustics) เป็นสาขาทางวิศวกรรม ในการออกแบบ ลำโพง (en:loudspeaker)
จิตสวนศาสตร์ (en:psychoacoustics) เป็นการศึกษาเกี่ยวกับประสาทสัมผัสการได้ยินของมนุษย์ เช่น การได้ยินเสียง (hearing) การรับรู้ และ การรับรู้ตำแหน่งของเสียง (en:sound localization)
สวนศาสตร์เชิงจิตวิทยา (en:psychological acoustics) เป็นการศึกษาการทำงาน ทางกล ทางไฟฟ้า และ ทางชีวเคมี ของการได้ยิน ในสิ่งมีชีวิต
สวนศาสตร์เชิงฟิสิกส์ (en:physical acoustics) ศึกษาเกี่ยวกับปฏิกิริยาของเสียง ต่อ วัสดุ และ ของไหลต่างๆ เช่น ปรากฏการณ์ โซโนลูมิเนสเซนส์ (en:sonoluminescence) ซึ่งเป็นปรากฏการณ์การเปล่งแสงของฟองอากาศในของเหลวที่ถูกกระตุ้นด้วยเสียง และ อุณหสวนศาสตร์ (en:thermoacoustics) ซึ่งเป็นปฏิกิริยาระหว่างเสียงและความร้อน
การสื่อสารทางเสียงพูด (en:speech communication) เป็นการศึกษาถึง การกำเนิด และ การวิเคราะห์ สัญญาณเสียงพูด รวมถึง การถ่ายทอดเสียงพูด การเก็บข้อมูลเสียงพูด การจดจำเสียงพูด และ การปรับแต่งเสียงพูด
สวนศาสตร์ของการสั่น (en:vibration acoustics) หรือ เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า เสียงรบกวนและการสั่นของโครงสร้าง เป็นการศึกษาถึงปฏิกิริยาระหว่างเสียง และ การสั่นของโครงสร้าง เช่น การส่งผ่านการสั่นของผนัง พื้น ฝ้าเพดาน
ดุริยางคสวนศาสตร์ (en:musical acoustics) ศึกษาคุณสมบัติเชิงฟิสิกส์ของเครื่องดนตรี
สวนศาสตร์ใต้น้ำ (en:underwater acoustics) ศึกษาเกี่ยวกับการแผ่กระจายของเสียงในทะเล มีความเกี่ยวข้องกับการวิจัยพัฒนาเกี่ยวกับโซนาร์ (en:sonar)
วิศวกรรมสวนศาสตร์ (en:acoustic engineering) ศึกษาเกี่ยวกับการกำเนิด และ การวัดเสียงโดยอุปกรณ์ต่างๆ เช่น ลำโพง ไมโครโฟน ไฮโดรโฟน (en:hydrophone) และ อุปกรณ์รับรู้ (en:sensor) ต่างๆ
คุณลักษณะของคลื่นเสียงนั้นกำหนดโดย ความเร็ว  ความยาวคลื่น และ แอมพลิจูด ความเร็วของเสียงขึ้นกับตัวกลาง และอุณหภูมิ โดยไม่ขึ้นกับความดันอากาศ ความเร็วของเสียงในอากาศมีค่าประมาณ 340 เมตรต่อวินาที และ 1500 เมตรต่อวินาทีในน้ำ ความยาวคลื่นคือระยะทางระหว่างยอดคลื่นของลูกที่อยู่ติดกัน โดยความสัมพันธ์ระหว่าง ความยาวคลื่น  \,\lambda \, ความเร็วของเสียง  \,c\, และ ความถี่เสียง  \,f\, คือ
วิธีการวัดเสียง

วิธีการที่นิยมใช้ในการวัดเสียงทางวิทยาศาสตร์ นั้นมีสองแบบ คือ "วิธีการวัดโดยตรง" และ "วิธีการวัดแบบสัมพัทธ์"
วิธีการวัดโดยตรง เป็นค่าที่วัดทางฟิสิกส์โดยตรง เช่น อุณหภูมิ ความชื้น ช่วงเวลา ฯลฯ วิธีการวัดในรายละเอียดดูได้จาก มาตรฐานสากลทางเสียง ISO3745
วิธีการวัดแบบสัมพัทธ์ เป็นการวัดค่าต่างๆ โดยเปรียบเทียบค่าที่ได้จากการวัด กับค่าของแหล่งกำเนิดเสียงอ้างอิง ที่มีระดับกำลังของเสียงตามที่กำหนดให้
| การวัดโดยตรง | การวัดแบบสัมพัทธ์ |
| --- | --- |
ความดันเสียง (en:sound pressure) p: ระดับความดันเสียง (en:sound pressure level) (SPL)
ความเร็วอนุภาค (en:particle velocity) v: ระดับความเร็วอนุภาค (en:particle velocity level) (SVL)
ความเข้มเสียง (en:sound intensity) I: ระดับความเข้มเสียง (en:sound intensity level) (SIL)
กำลังเสียง (en:sound power) Pac: ระดับกำลังเสียง (en:sound power level) (SWL)
การขจัดของอนุภาค (en:particle displacement) ξ: 
ความหนาแน่นพลังงานเสียง (en:sound energy density) E: 
ฟลักซ์พลังงานเสียง (en:sound energy flux) q: 
อิมพีแดนซ์ของเสียง (en:acoustic impedance) Z: 
อัตราเร็วของเสียง (en:speed of sound) c:
ศาลสูงสุดญี่ปุ่น

| ศาลสูงสุด |
| --- | --- |
最高裁判所
อาคารศาลสูงสุด
th
สถาปนา: 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1947
ที่ตั้ง: เขตชิโยดะ, โตเกียว
พิกัด: 35°40′49″N 139°44′37″E﻿ / ﻿35.68028°N 139.74361°E﻿ / 35.68028; 139.74361
วิธีได้มา: รับเลือกโดยคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่น
ที่มา: รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น
วาระตุลาการ: บังคับเกษียณที่อายุ 70 ปี
เว็บไซต์: ศาลสูงสุด
ประธานศาลสูงสุดญี่ปุ่น
ปัจจุบัน: ซาบูโร โทกูระ
ตั้งแต่: 23 มิถุนายน ค.ศ. 2022
ศาลสูงสุดญี่ปุ่น หรือ ศาลฎีกาญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 最高裁判所; โรมาจิ: Saikō-Saibansho หรือ เรียกอย่างสั้น ญี่ปุ่น: 最高裁; โรมาจิ: Saikō-Sai; อังกฤษ: Supreme Court of Japan) เป็นศาลสูงสุดในประเทศญี่ปุ่นที่ตั้งอยู่ในฮายาบูซาโจ, เขตชิโยดะ, โตเกียว มีอำนาจทางตุลาการสูงสุดในการตีความรัฐธรรมนูญญี่ปุ่นและตอบกระทู้คำถามที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายแห่งชาติ ศาลสูงสุดญี่ปุ่นยังมีอำนาจในการพิจารณาทบทวนซึ่งทำให้ศาลสามารถกำหนดความเป็นรัฐธรรมนูญของกฎหมายหรือพระราชบัญญัติใด ๆ ได้
ประวัติ

ศาลสูงสุดในปัจจุบันก่อตั้งตามมาตรา 81 แห่งรัฐธรรมนูญญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1947 มีการโต้เถียงในหมู่เจ้าหน้าที่นิติกรของผู้บัญชาการสูงสุดฝ่ายพันธมิตรผู้ร่างรัฐธรรมนูญและในการประชุมสภานิติบัญญัติแห่งสมเด็จพระจักรพรรดิใน ค.ศ. 1946 เกี่ยวกับอำนาจที่มากเกินไปของฝ่ายตุลาการ แต่ถูกบดบังความสำคัญโดยคำถามประเด็นหลักอื่น ๆ ที่เกี่ยวเนื่องกับหลักอำนาจอธิปไตยของปวงชน, หน้าที่ของจักรพรรดิ และการยอมสละสงคราม อย่างไรก็ตามการใช้คำในมาตรา 81 ที่ได้รับเห็นชอบบัญญัติว่าศาลถืออำนาจการพิจารณาทบทวน ส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ตอนต้นของศาลมีการเข้าไปเกี่ยวพันกับขอบเขตอำนาจนี้ ใน ค.ศ. 1948 ศาลประกาศว่ารัฐธรรมนูญมีเจตจำนงในการกำหนดประเภทของการพิจารณาทบทวนที่ถูกนำมาใช้ในสหรัฐ ใน ค.ศ. 1952 มีการประกาศให้อำนาจดังกล่าวสามารถนำไปใช้ได้เพียงคดีที่มีความยุ่งยาก
ในช่วง ค.ศ. 1960–1970 ศาลสูงสุดประสบ "วิกฤตตุลาการ" (judicial crisis) ระหว่างผู้พิพากษาอาวุโสและผู้พิพากษาเสรีนิยมที่เด็กกว่าเป็นส่วนใหญ่ อาทิ มีข้อโต้เถียงว่าผู้พิพากษาบางคนในศาลจังหวัดคับข้องใจเกี่ยวกับการบังคับใช้ข้อบัญญัติที่จะจำกัดการประท้วงต่อต้านรัฐบาล ใน ค.ศ. 1971 ศาลสูงสุดไม่แต่งตั้งผู้ช่วยผู้พิพากษา ยาซูอากิ มิยาโมโตะ อีกครั้งหลังเขาเข้าร่วมองค์กรที่มีแนวคิดทางการเมืองเอนเอียงไปทางฝ่ายซ้ายซึ่งจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย เหตุการณ์ดังกล่าวส่งผลให้มีการทำข่าวและประท้วงโดยผู้พิพากษาคนอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาไม่มีผู้พิพากษาคนไหนจะไม่ได้รับการแต่งตั้งใหม่ ท้ายที่สุด ในช่วง ค.ศ. 1960–1970 ศาลสูงสุดถูกเปลี่ยนให้เป็นอนุรักษ์นิยมมากขึ้น โดยมีผู้พิพากษาบางส่วนเป็นตัวแทนของข้าราชการตลอดชีพ เป็นเหตุให้การตัดสินต่าง ๆ มักจำกัดการแสดงออกอย่างเสรีและการชุมนุมสาธารณะ
อำนาจและความรับผิดชอบ

มาตรา 81 ของรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่นจำกัดความว่า ศาลสูงสุดเป็นศาลที่พึ่งสุดท้ายและอนุญาตให้ศาลพิจารณาทบทวนผ่าน "อำนาจในการตัดสินความเป็นรัฐธรรมนูญของกฎหมาย, คำสั่ง, ข้อกำหนดหรือพระราชบัญญัติใด ๆ" ตามคำนิยามของรัฐธรรมนูญ ศาลสูงสุดรับพิจารณาคดีแพ่ง, คดีปกครอง และคดีอาญาจากศาลจังหวัดที่ได้รับคำร้องขออุทธรณ์ ความรับผิดชอบนี้และความไม่สามารถในการไตร่ตรองอย่างรอบคอบในคำร้องส่งผลให้การอุทธรณ์คดีแพ่งและอาญาค้างพิจาณราอยู่เป็นจำนวนมาก ศาลสูงสุดสามารถใช้อำนาจพิจารณาทบทวนเมื่อมีการยื่นอุทธรณ์ข้อพิพาททางกฎหมายที่ยากจะไกล่เกลี่ยมีความเกี่ยวข้องกับการละเมิดหรือการตีความรัฐธรรมนูญที่ผิด
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก โซนยุโรป

| 2020 Women's European Olympic Qualification Tournament> รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  เนเธอร์แลนด์
เมือง: อาเพลโดร์น
วันที่: 7–12 มกราคม
ทีม: 8 (จาก 1 สมาพันธ์)
สถานที่: 1 (ใน 1 เมืองเจ้าภาพ)
รางวัล
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  เมอร์แยม บอซ
← ก่อนหน้าถัดไป →
การแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนยุโรป 2020 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในทวีปยุโรปเพื่อคัดเลือกทีมวอลเลย์บอลหญิงเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ และสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป โดยจะมีเพียงหนึ่งทีมที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันรอบสุดท้ายในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะมีกำหนดจัดขึ้นที่อาเพลโดร์น ประเทศเนเธอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 5–12 มกราคม ค.ศ. 2020
การแบ่งกลุ่ม

เนเธอร์แลนด์ประเทศเจ้าภาพและอีกเจ็ดอันดับแรกจากการจัดอันดับทวีปยุโรป ณ วันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2019 ซึ่งยังไม่ผ่านคัดเลือกเข้าโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะได้สิทธิ์เข้าร่วมในการแข่งขันรอบคัดเลือกนี้ การแบ่งกลุ่มของแต่ละกลุ่มโดยใช้วิธีสลับฟันปลาจากอันดับทวีปยุโรป โดยตัวเลขในวงเล็บเป็นลำดับจากอันดับทวีปยุโรป
| กลุ่มเอ | กลุ่มบี |
| --- | --- |
 เนเธอร์แลนด์ (3):  ตุรกี (4)
 บัลแกเรีย (7):  เยอรมนี (6)
 โปแลนด์ (8):  เบลเยียม (9)
 อาเซอร์ไบจาน (11):  โครเอเชีย (10)
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน

จำนวนแมทช์ที่ชนะ
คะแนน
อัตราส่วนเซตที่ชนะต่อแพ้
อัตราส่วนคะแนนที่ทำได้ในแมตช์ต่อคะแนนที่เสีย
ผลการแข่งขันจากแมชท์สุดท้ายของทีมที่ทำการแข่งขันด้วยซึ่งเป็นทีมเดียวกัน
แมตช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1  ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน ส่วนแมทช์ที่แข่งขัน 3–2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
รอบแรก

เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น (UTC+01:00)
| --- | --- |
: ผ่านเข้ารอบสู่รอบสุดท้าย
รอบแรก > กลุ่มเอ

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  โปแลนด์ | 3 | 0 | 9 | 9 | 2 | 4.500 | 196 | 177 | 1.107  |
| 2 |  เนเธอร์แลนด์ | 2 | 1 | 6 | 7 | 3 | 2.333 | 242 | 223 | 1.085  |
| 3 |  บัลแกเรีย | 1 | 2 | 3 | 4 | 7 | 0.571 | 244 | 263 | 0.928  |
| 4 |  อาเซอร์ไบจาน | 0 | 3 | 0 | 1 | 9 | 0.111 | 152 | 171 | 0.889 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 Jan | 16:00 | โปแลนด์   | 3–1 |   บัลแกเรีย  | 23–25 | 25–20 | 25–19 | 25–22 |   | 98–86 | Report |
| 7 Jan | 19:30 | อาเซอร์ไบจาน   | 0–3 |   เนเธอร์แลนด์  | 23–25 | 18–25 | 22–25 |   |   | 63–75 | Report |
| 8 Jan | 19:30 | บัลแกเรีย   | 0–3 |   เนเธอร์แลนด์  | 19–25 | 19–25 | 24–26 |   |   | 62–76 | Report |
| 9 Jan | 16:00 | บัลแกเรีย   | 3–1 |   อาเซอร์ไบจาน  | 25–23 | 25–19 | 21–25 | 25–22 |   | 96–89 | Report |
| 9 Jan | 19:30 | เนเธอร์แลนด์   | 1–3 |   โปแลนด์  | 20–25 | 23–25 | 25–23 | 23–25 |   | 91–98 | Report |
| 10 Jan | 20:00 | โปแลนด์   | 3–0 |   อาเซอร์ไบจาน  | 25–19 | 25–19 | 25–23 |   |   | 75–61 | Report |
รอบแรก > กลุ่มบี

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เยอรมนี | 3 | 0 | 9 | 9 | 2 | 4.500 | 279 | 240 | 1.163  |
| 2 |  ตุรกี | 2 | 1 | 5 | 7 | 6 | 1.167 | 183 | 177 | 1.034  |
| 3 |  เบลเยียม | 1 | 2 | 4 | 6 | 7 | 0.857 | 201 | 197 | 1.020  |
| 4 |  โครเอเชีย | 0 | 3 | 0 | 2 | 9 | 0.222 | 225 | 274 | 0.821 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 Jan | 13:00 | เยอรมนี   | 3–1 |   ตุรกี  | 25–15 | 21–25 | 25–21 | 25–21 |   | 96–82 | Report |
| 8 Jan | 13:00 | โครเอเชีย   | 1–3 |   ตุรกี  | 28–26 | 12–25 | 20–25 | 21–25 |   | 81–101 | Report |
| 8 Jan | 16:00 | เบลเยียม   | 1–3 |   เยอรมนี  | 31–33 | 24–26 | 26–24 | 22–25 |   | 103–108 | Report |
| 9 Jan | 13:00 | เบลเยียม   | 3–1 |   โครเอเชีย  | 20–25 | 28–26 | 25–16 | 25–22 |   | 98–89 | Report |
| 10 Jan | 13:30 | เยอรมนี   | 3–0 |   โครเอเชีย  | 25–15 | 25–17 | 25–23 |   |   | 75–55 | Report |
| 10 Jan | 16:30 | ตุรกี   | 3–2 |   เบลเยียม  | 25–20 | 25–15 | 20–25 | 22–25 | 15–10 | 107–95 | Report |
รอบสุดท้าย

เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น (UTC+01:00)
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |
 
|   | 11 มกราคม | 11 มกราคม |  |  |  |  |
|   | 11 มกราคม | 11 มกราคม |  |  |  |  |
|   |  โปแลนด์ | 2 |  |  |  |  |
|   |  โปแลนด์ | 2 |  |  | 12 มกราคม | 12 มกราคม |
|   |  ตุรกี | 3  |  |  | 12 มกราคม | 12 มกราคม |
|   |  ตุรกี | 3  |  |  |   ตุรกี  | 3 |
|   | 11 มกราคม | 11 มกราคม |  |  |   ตุรกี  | 3 |
|   | 11 มกราคม | 11 มกราคม |  |  |   เยอรมนี  | 0  |
|   |  เยอรมนี | 3 |  |  |   เยอรมนี  | 0  |
|   |  เยอรมนี | 3 |  |  |  |  |
|   |  เนเธอร์แลนด์ | 0  |  |  |  |  |
|   |  เนเธอร์แลนด์ | 0  |  |  |  |  |
รอบสุดท้าย > รอบรองชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 ม.ค. | 17:15 | เยอรมนี   | 3–0 |   เนเธอร์แลนด์  | 27–25 | 25–23 | 25–22 |   |   | 77–70 |   |
| 11 ม.ค. | 20:45 | โปแลนด์   | 2–3 |   ตุรกี  | 25–19 | 18–25 | 25–23 | 31–33 | 11–15 | 110–115 |   |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 12 ม.ค. |   | เยอรมนี   | 0–3 |    ตุรกี   | 17–25 | 19–25 | 22–25 |   |   | 58–75 |   |
อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1:  ตุรกี
2:  เยอรมนี
3:  โปแลนด์
4:  เนเธอร์แลนด์
5:  เบลเยียม
6:  บัลแกเรีย
7:  โครเอเชีย
8:  อาเซอร์ไบจาน

| --- | --- |
: ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ดูเพิ่ม

วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก โซนยุโรป
แหล่งข้อมูลอื่น

สหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กกีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 — รอบคัดเลือก |
| --- | --- |
ชาย:  เจ้าภาพ  ระหว่างทวีป  แอฟริกา  ยุโรป  อเมริกาเหนือ  อเมริกาใต้  เอเชีย 
หญิง:  เจ้าภาพ  ระหว่างทวีป  แอฟริกา  ยุโรป  อเมริกาเหนือ  อเมริกาใต้  เอเชีย
หมอลำกลอน

หมอลำกลอน เป็นการแสดงศิลปะพื้นบ้านของชาวอิสาน เริ่มมีมานานแล้วเท่าใดไม่ปรากฏหลักฐาน ทราบเพียงแต่ว่าเป็นศิลปะที่แทรกซึมอยู่ในสายเลือดของชาวอิสาน เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของพวกเขา นักแสดงจะมีชื่อเรียกกันว่า "หมอลำ" คำว่า"หมอ" ก็แปลว่าผู้เชี่ยวชาญทางใดทางหนึ่ง คำว่าก็หมอกลอน คือหมอกวีที่ชำนาญการขับร้องลำนำ คำบท คำกลอนนั่นเอง
เพลงหมอลำกลอน มีไว้เพื่อให้ชาวบ้านได้นำมาร้องมารำในยามมีงานบุญต่าง ๆ ในหมู่บ้าน หรือในงานวัด ทั้งงานสุขและงานทุกข์ ชาวบ้านก็จะนำเอาหมอลำกลอนมาเล่นกันให้สนุกสนาน โดยเฉพาะในช่วงหลังฤดูกาลเก็บเกี่ยวข้าว โดยมักนำเอาเรื่องราวในวรรณคดี นิทานพื้นเมืองความเป็นอยู่หรือสภาพของสังคม ตลอดจนเหตุการณ์ทั่วไป มาแต่งเป็นเรื่องราวเพื่อขับร้องเพื่อให้ผู้ฟังได้เกิดความเข้าใจและบันเทิง
รายชื่อตัวละครในนักเตะแข้งสายฟ้า อาเรส โนะ เท็นบิง และ โอไรออน โนะ โคคุอิน

บทความหลัก: อินาสึมะอีเลฟเวน อาเรส โนะ เท็นบิง และ อินาสึมะอีเลฟเวน โอไรออน โนะ โคคุอิน
รายละเอียดตัวละครที่ปรากฏตัวใน อินาสึมะอีเลฟเวน อาเรส โนะ เท็นบิง และ โอไรออน โนะ โคคุอิน จากอนิเมะ
ในส่วนของตัวละครเก่าดูเพิ่มเติมได้ที่ รายชื่อตัวละครในนักเตะแข้งสายฟ้า และ รายชื่อตัวละครในนักเตะแข้งสายฟ้า GO
โรงเรียนมัธยมต้นไรมง และ เกาะอินาคุนิ

โรงเรียนมัธยมต้นไรมง และ เกาะอินาคุนิ (伊那国・雷門中学校) เป็นทีมที่แข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์บล็อก A ผู้สนับสนุนของทีมคือ บริษัทการท่องเที่ยวไอร์แลนด์ (アイランド観光) เป็นทีมที่มาจากทีมชมรมฟุตบอลของโรงเรียนมัธยมต้นอินาคุนิที่เพิ่งถูกยุบชมรมไป และถูกเข้ามาย้ายที่โรงเรียนมัธยมต้นไรมงและเป็นสมาชิกของชมรมฟุตบอลแทนกลุ่มของเอ็นโดที่ย้ายไปเป็นสมาชิกเสริมความแกร่งให้กับทีมโรงเรียนมัธยมต้นอื่นๆ ในภาคโอไรออน โนะ โคคุอิน หลังจากการแข่ง FFI สิ้นสุดลงสมาชิกในทีมได้กลับไปที่โรงเรียนมัธยมต้นอินาคุนิเหมือนเดิม
ท่าไม้ตายกลยุทธ์ของโรงเรียนอินาคุนิ ไรมง (ท่าไม้ตายแท็กติกส์)
มาริโอเน็ตแอคแทค (マリオネットアタック)
โรงเรียนเซย์โช

โรงเรียนเซย์โช (星章学園) เป็นทีมโรงเรียนระดับชั้นมัธยมต้นที่แข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์บล็อก A ผู้สนับสนุนของทีมคือ คิระสตาร์ฟาร์มาซูติคอล (KIRAST☆R製薬) เดิมเป็นทีมฟุตบอลที่มีผู้เล่นที่แกร่งมากจนกระทั่งคิโดเข้ามาในทีมทำให้เพิ่มความแกร่งยกระดับมากขึ้น เป็นทีมที่มีคะแนนสูงที่สุดเป็นอันดับ 1 ของบล็อก A อย่างไรก็ตามในฟุตบอลฟรอนเทียร์รอบระดับประเทศ ทีมโรงเรียนเซย์โชตกรอบในการแข่งขันระหว่างทีมโรงเรียนมัธยมต้นโอเทย์สึคิโนะมิยะ
โรงเรียนมัธยมต้นโอเทย์สึคิโนะมิยะ

โรงเรียนมัธยมต้นโอเทย์สึคิโนะมิยะ (王帝月ノ宮中学校) เป็นทีมที่แข่งกับโรงเรียนเซย์โซในนัดที่ 1 ของฟุตบอลฟรอนเทียร์ระดับประเทศและโรงเรียนมัธยมต้นไรมงในรอบชิงชนะเลิศ ผู้สนับสนุนของทีมคือบริษัทเครื่องใช้ไฟฟ้า เก็กโคอิเล็กโทรนิคส์ (月光エレクトロニクス) เป็นทีมฟุตบอลที่ได้ถูกตั้งโปรแกรมอาเรส โนะ เท็นบิง จนกลายเป็นทีมฟุตบอลที่แข็งแกร่งที่สุด ในภาคโอไรออน ได้มีการกล่าวถึงว่าหลังจากการแข่งขันฟรอนเทียร์ระดับประเทศสิ้นสุดลงชมรมฟุตบอลโอเทย์สึคิโนะมิยะได้ถูกยุบไปเนื่องจากเป็นผู้ที่เป็นส่วนเกี่ยวข้องกับคดีโปรแกรมอาเรสที่มิโดอินสร้าง แต่อย่างไรก็ตามก็ได้กลับมาตั้งชมรมฟุตบอลอีกครั้งโดยไม่พึ่งพาโปรแกรมอาเรสอีกต่อไป
โรงเรียนมัธยมต้นมิโนะโดซัน

โรงเรียนมัธยมต้นมิโนะโดซัน (美濃道三中学校) ทีมที่แข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์ระดับภูมิภาค บล็อก A ผู้สนับสนุนของทีมคือ บริษัทรักษาความปลอดภัย เฮคอม (HECOM) เป็นที่ไรมงลงแข่งในนัดที่ 2 มีฉายาว่า ป้อมปราการที่ปราศจากทะลวง (要塞守備) เนื่องจากเป็นทีมที่มีความสามารถในการป้องกันประตูสูงสุด
โรงเรียนมัธยมต้นคิโดคาวะเซชู

โรงเรียนมัธยมต้นคิโดคาวะเซชู (木戸川清修中学校) เป็นทีมที่แข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์บล็อก A ผู้สนับสนุนของทีมคือสถาบันกวดวิชา แซดเซมินัล หรือ Z เซมิ (Zゼミ) เป็นทีมโรงเรียนเซย์โชที่ลงแข่งในนัดที่ 2 โดยเป็นทีมฟุตบอลที่มีการเล่นเต็มรูปแบบรวมถึงการทำทีมเวิร์ค
โรงเรียนมัธยมต้นมิคาเงะเซ็นโน

โรงเรียนมัธยมต้นมิคาเงะเซ็นโน (御影専農中学校) เป็นทีมที่อยู่ในบล็อก A ของฟุตบอลฟรอนเทียร์รอบคัดเลือกระดับภูมิภาค เป็นทีมที่อินาคุนิ ไรมงแข่งในนัดที่ 3 ชื่อเต็มมีชื่อว่า โรงเรียนมัธยมต้นทางการเกษตรมิคาเงะเซ็นโน (御影専修農業高校附属中学校) ผู้สนับสนุนของทีมคือบริษัทผลิตเครื่องระบบสำหรับเกษตร เวจิเมทจ์ (VEGEMECH)
โรงเรียนเทย์โคคุ

โรงเรียนเทย์โคคุ (帝国学園) เป็นทีมที่แข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์บล็อก A ผู้สนับสนุนของทีมคือบริษัทผลิตเครื่องจักรอุตสาหกรรมหนักคิโด (鬼道重工) เป็นทีมที่เคยแข่งกับโรงเรียนมัธยมต้นไรมงมาแล้วถึง 4 ครั้ง และเป็นทีมที่ถูกเรียกว่า บัลลังก์อันทรงเกียรติอันดับ 1 ในรอบ 40 ปี
โรงเรียนอาโอบะ

โรงเรียนอาโอบะ (青葉学園) เป็นทีมฟุตบอลในรอบคัดเลือกระดับภูมิภาค บล็อก A เป็นทีมที่มีกำหนดให้ลงแข่งกับอินาคุนิ ไรมงในนัดที่ 6 แต่ว่าการแข่งขันถูกยกเลิกลงไป เนื่องจากตรวจพบว่ามีผู้เล่นในทีมทุจริตการแข่งขันนัดก่อน
โรงเรียนมัธยมต้นมิโดริงาโอกะ

โรงเรียนมัธยมต้นมิโดริงาโอกะ (緑ヶ丘中) เป็นทีมฟุตบอลในรอบคัดเลือกระดับภูมิภาค บล็อก A เป็นทีมที่มีกำหนดให้แข่งกับเซย์โซในนัดที่ 6 แต่ว่าการแข่งขันนัดดังกล่าวได้ถูกยกเลิกไป เนื่องจากผู้เล่นในทีมทั้งหมดติดไข้หวัดจนไม่สามารถลงแข่งได้
โรงเรียนมัธยมต้นเซอุสึ

โรงเรียนมัธยมต้นเซอุสึ (世宇子中学校) เป็นทีมฟุตบอลในรอบฟุตบอลฟรอนเทียร์ระดับประเทศบล็อก B เป็นทีมที่ไรมงลงแข่งในนัดที่ 1 ผู้สนับสนุนของทีมคือเครื่องดื่มก็อดบูล (God Bull) เป็นทีมที่เน้นกลยุทธ์ด้านความเร็วกับทางอากาศเป็นหลัก
โรงเรียนมัธยมต้นฮาคุเร็น

โรงเรียนมัธยมต้นฮาคุเร็น (白恋中学校) เป็นทีมฟุตบอลในรอบฟุตบอลฟรอนเทียร์ระดับประเทศบล็อก B เป็นทีมที่ไรมงลงแข่งในรอบที่ 2 ผู้สนับสนุนของทีมคือ บริษัทผลิตขนม ชิโระอุซากิฮงโปะ (しろうさぎ本舗) จุดแข็งหลักของทีมนี้คือมีกองหน้าสามคนอย่างโซเมโอกะและพี่น้องฟุบุคิที่มีพลังบุกรุกสูง
โรงเรียนเอย์เซย์

โรงเรียนเอย์เซย์ (永世学園) เป็นทีมฟุตบอลในรอบฟุตบอลฟรอนเทียร์ระดับประเทศบล็อก B เป็นทีมที่ไรมงลงแข่งในรอบที่ 3 ผู้สนับสนุนของทีมคือสายการบิน เอเลี่ยน (エイリアン航空, ALIEN) เป็นโรงเรียนที่มาจากกลุ่มของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าสวนดวงตะวัน
โรงเรียนมัธยมต้นโทเนะงาวะโทเซ็น

โรงเรียนมัธยมต้นโทเนะงาวะโทเซ็น (利根川東泉中学校) เป็นทีมฟุตบอลในรอบฟุตบอลฟรอนเทียร์ระดับประเทศบล็อก B เป็นทีมที่ไรมงลงแข่งในรอบที่ 4 ผู้สนับสนุนของทีมคือบริษัทขนส่ง แพนด้า (PANDA) แต่เดิมโรงเรียนโทเนะงาวะไม่เคยมีชมรมฟุตบอล จนกระทั่งเอ็นโด มาโมรุ ผู้รักษาประตูในตำนานของไรมงได้เข้ามาในโรงเรียนแห่งนี้และได้ก่อตั้งทีมชมรมฟุตบอลนี้ขึ้นมา
ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชันแนล > ตัวแทนทีมชาติเกาหลี "เรดไบซัน"

เรดไบซัน (レッドバイソン) เป็นทีมตัวแทนทีมชาติเกาหลี และเป็นแรกที่อินาสึมะเจแปนที่แข่งใน FFI กลุ่มทีมชาติในทวีปเอเชียถูกสมญานามว่าเป็น อสูรแดงคลั่ง (赤い突撃獣) เนื่องจากว่ามีฝีมือการเล่นที่เน้นความรุนแรง แพ้ให้อินาสึมะเจแปนด้วยคะแนน 3 ประตูต่อ 2
ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชันแนล > ตัวแทนทีมชาติออสเตรเลีย "ไชนิ่งซาตานส์"

ไชนิ่งซาตานส์ (シャイニングサタンズ) เป็นทีมตัวแทนทีมชาติออสเตรเลีย และเป็นทีมที่ 2 ที่อินาสึมะเจแปนที่ลงแข่งใน FFI กลุ่มทีมชาติในทวีปเอเชีย ถูกสมญานามว่าเป็น ซาตานแห่งสุริยะ (太陽のサタン) เป็นทีมที่ใช้วิธีสกปรกด้วยการนำกระจกมาติดใต้รองเท้าข้างหน้า รวมถึงลอบทำร้ายผู้เล่นทีมตรงข้าม แพ้ให้อินาสึมะเจแปนด้วยคะแนน 4 ประตูต่อ 5
ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชันแนล > ตัวแทนทีมชาติอุซเบกิสถาน "เอเทอร์นอลแดนซ์เซอร์ส"

เอเทอร์นัลแดนซ์เซอร์ส (エターナルダンサーズ) เป็นทีมตัวแทนทีมชาติอุซเบกิสถาน และเป็นทีมที่ 3 ที่อินาสึมะเจแปนที่แข่งใน FFI กลุ่มทีมชาติในทวีปเอเชีย เป็นทีมที่มีพละกำลังกับความอึดที่สูงและมีลูกเล่นที่เข้าใจง่ายและเฉพาะตัว แพ้ให้อินาสึมะเจแปนด้วยคะแนน 4 ประตูต่อ 2
ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชันแนล > ตัวแทนทีมชาติซาอุดีอาระเบีย "กองทัพวิหคเพลิงแห่งอาหรับ"

กองทัพวิหคเพลิงแห่งอาหรับ (アラブの火の鳥軍団, อาหรับ โนะ ฮิ โนะ โทริกุนดัน) เป็นทีมที่ 4 ที่อินาสึมะเจแปนที่แข่งใน FFI กลุ่มทีมชาติในทวีปเอเชียที่มีความเชี่ยวชาญในทางกายภาพการเล่นทางอากาศและมีความรุนแรงและความสูง ในการแข่งขันโนะซากะได้สอนกลยุทธ์ให้กับอิจิโฮชิ และแพ้ให้อินาสึมะเจแปนด้วยคะแนน 2 ประตูต่อ 0
ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชันแนล > ตัวแทนทีมชาติจีน "คณะกายกรรมฟุตบอล"

คณะกายกรรมฟุตบอล (足球雑技団, ซ็อกเกอร์ซาซุกิดัน) เป็นทีมที่ 5 (รอบสุดท้าย) ที่อินาสึมะเจแปนที่แข่งในการแข่งขัน FFI ในโซนเอเชีย รูปแบบการเล่นจะไปเน้นทางด้านกายกรรมและกลยุทธ์หลากชนิดมาใช้กับฟุตบอลเป็นหลัก สมาชิกทุกคนมาจากทีม กลุ่มเด็กชายตรอกซอย (路地裏少年団, โระดิจูระโชเน็นดัน) และ กลุ่มดาวแมวเซี่ยงไฮ้ (上海星猫団, เซี่ยงไฮ้โฮชิเนโกะดัน) ที่โจ คินอุนเป็นโค้ชของทีม นอกจากนี้คินอุนและเฮาได้ไปที่ประเทศญี่ปุ่นและได้ล่วงรู้ข้อมูลของอินาสึมะเจแปนบางส่วน เป็นทีมที่ต่อกรกับมูลนิธิโอไรออนเช่นเดียวกับอินาสึมะเจแปน
ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชันแนล > ตัวแทนทีมชาติสเปน "ยักษ์ไร้เทียมทาน"

ยักษ์ไร้เทียมทาน (無敵のジャイアント, มุเทคิ โนะ ไจแอนท์) เป็นตัวทีมชาติสเปนในกลุ่ม A ของ FFI ที่แข่งกับอินาสึมะเจแปนในรอบที่ 1 มีทักษะกายภาพที่สูงและมีความสามารถเฉพาะของผู้เล่นที่แตกต่างกันไป เป็นทีมที่ต่อต้านกลุ่มมูลนิธิโอไรออนที่ควบคุมวงการฟุตบอล
ในการแข่งขัน FFI รอบที่ 1 ที่แข่งกับทีมชาติญี่ปุ่นเสมอด้วยคะแนน 3 ประตูต่อ 3 รอบที่ 2 แพ้ให้ทีมชาติรัสเซียด้วยคะแนน 6 ประตูต่อ 0 ส่งผลทำให้อันดับอยู่รั้งท้าย และ รอบที่ 3 ชนะทีมชาติอเมริกาด้วยคะแนน 3 ประตูต่อ 2 แต่ตกรอบในรอบคัดเลือกระดับโลก
ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชันแนล > ตัวแทนทีมชาติอเมริกา

ทีมในกลุ่ม A ของ FFI
ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชันแนล > ตัวแทนทีมชาติอเมริกา > สตาร์ยูนิคอร์น

สตาร์ยูนิคอร์น (スターユニコーン) เป็นทีมตัวแทนทีมชาติอเมริกาทีมแรก และเป็นทีมที่เป็นแนวร่วมต่อต้านมูลนิธิโอไรออนเช่นเดียวกันทีมชาติญี่ปุ่นและสเปน มีความสามารถใช้กลยุทธ์ในการเล่นบนสนามหลากรูปแบบและสามารถตามรูปแบบการเล่นของฝ่ายตรงข้ามได้ แต่ว่ากลับพ่ายแพ้ให้กับทีมเนวี่ อินเวเดอร์ของบาฮาร์ดที่ถูกท้าลงแข่งเป็นตัวแทนทีมชาติ ทำให้สมาชิกในทีมบางคนได้รับบาดเจ็บ และทำให้สมาชิกทั้งหมดถูกเปลี่ยนตัวแทนทีมชาติไป แต่หลังจากที่ทีมเนวี่ อินเวเดอร์แพ้กับทีมชาติญี่ปุ่น สตาร์ยูนิคอร์นก็ได้กลับเข้ามาเป็นทีมตัวแทนทีมชาติอเมริกาอีกครั้ง
ในการแข่งขันรอบคัดเลือก FFI ระดับโลก รอบแรก ชนะทีมชาติรัสเซียด้วยคะแนน 2 ประตูต่อ 1 รอบที่ 2 แพ้ทีมชาติสเปนด้วยคะแนน 3 ประตูต่อ 2 ตกรอบในรอบคัดเลือก