stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อัฐมา ชีวนิชพันธ์
รางวัลที่ได้รับ

Polo Angle
ชนะการประกวด Tea Tree สุดยอดหนุ่มสาวหน้าใส
สตาร์เซ็กซี่ จากงานประกาศผลรางวัลสยามดารา สตาร์ส อวอร์ดส์ 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

• อัฐมา ชีวนิชพันธ์ ที่อินสตาแกรม
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

| --- | --- |
Faculty of Engineering,   Khon Kaen University

ชื่อย่อ: วศ. / EN
สถาปนา: 24 มิถุนายน พ.ศ. 2507 (60 ปี)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณบดี: รศ. ดร. รัชพล สันติวรากร
ที่อยู่: 123 หมู่ 16 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น 40002
วารสาร: วารสารวิศวกรรมสาร มข.
สี:   สีเลือดหมู
มาสคอต: เกียร์
เว็บไซต์: www.en.kku.ac.th
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (อังกฤษ: Faculty of Engineering, Khon Kaen University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น กระทรวงศึกษาธิการ เป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นพร้อมกับคณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์ (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นคณะวิทยาศาสตร์) และคณะเกษตรศาสตร์ ซึ่งได้ถือว่าเป็นคณะแรกตั้งของการสถาปนามหาวิทยาลัย ถือว่าเป็นสถาบันการศึกษาทางด้านวิศวกรรมศาสตร์แห่งแรกในส่วนภูมิภาค
ประวัติ

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์แห่งแรกที่จัดตั้งขึ้นในส่วนภูมิภาค โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตวิศวกรที่มีทักษะและมีความรู้ที่จำเป็นต่อการพัฒนาประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพัฒนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นภูมิภาคที่มีเนื้อที่และประชากรประมาณหนึ่งในสามของประเทศ แต่เป็นที่น่าเสียดายว่าเป็นภูมิภาคที่มีการพัฒนาน้อยที่สุด คำบรรยายที่ดีที่สุดเกี่ยวกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีปรากฏในคำกล่าวของอดีตนายกรัฐมนตรี จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ในแผนพัฒนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ พ.ศ. 2504 - 2509 ดังนี้
"...ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย เป็นส่วนหนึ่งที่มีความสำคัญยิ่งทั้งในทางเศรษฐกิจและการเมือง ซึ่งจะต้องได้รับการดูแลเอาใจใส่เป็นพิเศษ..."
"...ภูมิภาคนี้มีปัญหาที่สำคัญยิ่งสองประการคือการคมนาคมที่ไม่เพียงพอ และการขาดแคลนน้ำ โดยทั่วไปน้ำจะท่วมในฤดูฝนและไม่มีน้ำในฤดูร้อน สิ่งเหล่านี้คือสาเหตุของความล้มเหลวของการผลิตข้าว และพืชผลทางการเกษตรอื่นๆ..."
เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2505 คณะกรรมการพัฒนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งมีจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีเป็นประธาน ได้มีมติให้จัดตั้งสถาบันการศึกษาชั้นสูงด้านวิศวกรรมศาสตร์และเกษตรศาสตร์ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือขึ้นที่จังหวัดขอนแก่น และให้ชื่อสถาบันแห่งนี้ว่า "Khon Kaen Institute of Technology" ใช้อักษรย่อว่า "K.I.T." ต่อมา เพื่อให้สอดคล้องกับการขอความช่วยเหลือเงินทุนพิเศษสหประชาชาติ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ จึงมอบให้สภาการศึกษาแห่งชาติเป็นเจ้าของโครงการและให้ชื่อสถาบันนี้ว่า "มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ" โดยใช้ช่วงวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 Mr.D.J.Rohner จาก Swiss Federal Institute of Technology ผู้แทนของ UNESCO ได้สำรวจและเขียนรายงานถึงความจำเป็นทางวิชาการด้านวิศวกรรมศาสตร์ อันเกี่ยวข้องกับโครงการพัฒนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และต่อมาในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2506 รัฐบาลแคนาดาได้ส่ง ศาสตราจารย์ R.M.Dillan จาก University of Westem Ontario ร่วมสำรวจเพื่อจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะวิศวกรรมศาสตร์ได้เริ่มรับนักศึกษารุ่นแรกเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2507 มีนักศึกษาทั้งสิ้น 58 คน ซึ่งการเรียนการสอนในสองปีแรกนั้น ใช้สถานที่ของคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (ในปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยมหิดล) อาจารย์ผู้สอนส่วนใหญ่เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และอาจารย์จากคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์
ในปี พ.ศ. 2508 คณะรัฐมนตรี ได้อนุมัติตั้งคณะกรรมการการจัดตั้งมหาวิทยาลัย โดยมี ฯพณฯ รัฐมนตรี พจน์ สารสิน เป็นประธานกรรมการ และคณะรัฐมนตรีมีมติให้มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีชื่อใหม่ว่า มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตามชื่อเมืองที่ตั้ง
สัญลักษณ์

สัญลักษณ์ประจำคณะ
สัญลักษณ์ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น คือ เกียร์
สีประจำคณะ
สีเลือดหมู
หลักสูตร

| หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> กลุ่มวิชา/ภาควิชา/สาขาวิชา | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> ระดับปริญญาตรี | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> ระดับปริญญาโท | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> ระดับปริญญาเอก |
| --- | --- | --- | --- |
|  ภาควิชาวิศวกรรมโยธา |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา  สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา (โครงการพิเศษ) |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (วศ.ม.) สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา |
|  ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า  สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า (โครงการพิเศษ)  สาขาวิชาวิศวกรรมโทรคมนาคม (นานาชาติ) |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (วศ.ม.) สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า |
|  ภาควิชาวิศวกรรมเกษตร |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) สาขาวิชาวิศวกรรมเกษตร |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (วศ.ม.) สาขาวิชาวิศวกรรมเกษตร |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชาวิศวกรรมเกษตร |
|  ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ  สาขาวิชาวิศวกรรมโลจีสติกส์ (นานาชาติ) |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (วศ.ม.) สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ  สาขาวิชาวิศวกรรมการจัดการอุตสาหกรรมและโลจิสติกส์ |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ |
|  ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล  สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล (โครงการพิเศษ) |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (วศ.ม.) สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล  สาขาวิชาวิศวกรรมพลังงาน |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล |
|  ภาควิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (วศ.ม.) สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม |
|  ภาควิชาวิศวกรรมเคมี |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) สาขาวิชาวิศวกรรมเคมี  สาขาวิชาวิศวกรรมเคมี (นานาชาติ) |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (วศ.ม.) สาขาวิชาวิศวกรรมเคมี |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชาวิศวกรรมเคมี |
|  ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (วศ.ม.) สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ |
|  ภาควิชาวิศวกรรมสื่อดิจิทัล |  หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) สาขาวิชาวิศวกรรมสื่อดิจิทัล (นานาชาติ) |  |  |
คณบดี

| ทำเนียบคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> รายนามคณบดี | ทำเนียบคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> วาระการดำรงตำแหน่ง | ทำเนียบคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น>  |
| --- | --- | --- |
| 1. ศาสตราจารย์ ดร.วิทยา เพียรวิจิตร | พ.ศ. 2507 - 2516 |  |
| 2. รองศาสตราจารย์ หม่อมราชวงศ์จีรวัฒน์ จักรพันธุ์ | พ.ศ. 2516 - 2517 |  |
| 3. ศาสตราจารย์ พิมล กลกิจ | พ.ศ. 2517 - 2517 |  |
| 4. ศาสตราจารย์ ชลิต เวชชาชีวะ | พ.ศ. 2517 - 2518 |  |
| 5. รองศาสตราจารย์ ฉลอง เกิดพิทักษ์ | พ.ศ. 2518 - 2521 |  |
| 6. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ รังษี นันทสาร | พ.ศ. 2521 - 2526 |  |
| 7. รองศาสตราจารย์ ดร.สัจจะ เสถบุตร | พ.ศ. 2526 - 2528 |  |
| 8.  ศาสตราจารย์ ดร.ปริญญา จินดาประเสริฐ |  พ.ศ. 2528 - 2532   พ.ศ. 2532 - 2535 |  |
| 9.  ศาสตราจารย์ ดร.ประกอบ วิโรจนกูฏ | พ.ศ. 2535 - 2539 |  |
| 10. รองศาสตราจารย์ ดำรงค์ หอมดี | พ.ศ. 2539 - 2543 |  |
| 11. รองศาสตราจารย์ วินิต ชินสุวรรณ | พ.ศ. 2543 - 2547 |  |
| 12. รองศาสตราจารย์.ดร.กิตติชัย ไตรรัตนศิริชัย | พ.ศ. 2547 - 2550 |  |
| 13. รองศาสตราจารย์ ดร.สมนึก ธีระกุลพิศุทธิ์ | พ.ศ. 2550 - 2554  พ.ศ. 2554 - 2558 |  |
| 14. ศาสตราจารย์ ดร.อภิรัฐ ศิริธราธิวัตร | พ.ศ. 2558 - 2562 |  |
| 15. รองศาสตราจารย์ ดร. รัชพล สันติวรากร | พ.ศ. 2562 - ปัจจบัน |  |

หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
บุคคลที่มีชื่อเสียง

ดูเพิ่ม รายนามบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
สมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์ (ศิษย์เก่า) : ประธานรัฐสภาไทย และ ประธานสภาผู้แทนราษฎร
สุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล (ศิษย์เก่า) : รองนายกรัฐมนตรี และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ประเสริฐ ประคุณศึกษาพันธ์ (ศิษย์เก่า) : สมาชิกวุฒิสภา จังหวัดขอนแก่น
สนิท พรหมวงศ์ (ศิษย์เก่า) : อธิบดีกรมการขนส่งทางบก
พิศักดิ์ จิตวิริยะวศิน (ศิษย์เก่า) : อธิบดีกรมทางหลวงชนบท
กอบชัย สังสิทธิสวัสดิ์ (ศิษย์เก่า) : ปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม
สมบูรณ์ ศรีพัฒนาวัฒน์ (ศิษย์เก่า) : อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดอุตรดิตถ์
อำนาจ ผการัตน์ (ศิษย์เก่า) : ผู้ว่าราชการจังหวัดสกลนคร
รศ.ดร.กิตติชัย ไตรรัตนศิริชัย (ศิษย์เก่า, อาจารย์) : อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยขอนแก่น
ศ.ดร.ประกอบ วิโรจนกูฏ (ศิษย์เก่า) : อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
รศ.ดร.วัชรินทร์ กาสลัก (ศิษย์เก่า) : อธิการบดีมหาวิทยาลัยบูรพา
สมพงษ์ ปรีเปรม (ศิษย์เก่า) : ผู้ว่าการการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
ธเนศ วีระศิริ (ศิษย์เก่า) : นายกวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย และนายกสภาวิศวกร
สมศักดิ์ จันทรรวงทอง (ศิษย์เก่า) : เลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลทราย
ศ.ดร.สมชาติ โสภณรณฤทธิ์ (ศิษย์เก่า) : ราชบัณฑิต และ ศาสตราจารย์ คณะพลังงานสิ่งแวดล้อมและวัสดุ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
อภิสิทธิ์ รุจิเกียรติกำจร (ศิษย์เก่า) : อดีตรองกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)
วิทูร สุริยวนากุล ประธานกรรมการบริหาร ผู้ก่อตั้ง บริษัท สยาม โกลบอล เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน)
ศุกลวัฒน์ คณารศ (ศิษย์เก่า) : นักแสดง
อโนเชาว์ ยอดบุตร (ศิษย์เก่า) : อดีตนักแสดงภาพยนตร์ไทย
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยขอนแก่น, "คณะวิศวกรรมศาสตร์", ขอนแก่น 18 ปี, 2525, หน้า 77 - 86
มหาวิทยาลัยขอนแก่น, "คณะวิศวกรรมศาสตร์", 30 ปี มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 2537, หน้า 36 - 40
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
เว็บไซต์สมาคมศิษย์เก่าวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เก็บถาวร 2010-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการและสวัสดิภาพครูและบุคลากรทางการศึกษา

เว็บย่อ
สกสค.
| --- | --- |
Office of the Welfare Promotion Commission for Teachers and Educational Personnel
ตราสัญลักษณ์
ภาพรวมสำนักงาน
ก่อตั้ง: 12 มิถุนายน พ.ศ. 2546; 21 ปีก่อน (2546-06-12)
ประเภท: องค์การมหาชน
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 128/1 ถนนนครราชสีมา แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร 10300
บุคลากร: 348 คน (พ.ศ. 2566)
งบประมาณต่อปี: 133,308,600 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสำนักงาน: พีระพันธ์ เหมะรัต, เลขาธิการ ดิษกุล เกษมสวัสดิ์, รองเลขาธิการ สุชาติ กลัดสุข, รองเลขาธิการ ชนนิกานต์ สืบชนะ, รองเลขาธิการ
ต้นสังกัดสำนักงาน: กระทรวงศึกษาธิการ
ลูกสังกัดสำนักงาน: ดูในบทความ
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการและสวัสดิภาพครูและบุคลากรทางการศึกษา หรือ สกสค. (อังกฤษ: Office of the Welfare Promotion Commission for Teachers and Educational Personnel : OTEP) เป็นองค์การมหาชน นิติบุคคลในกำกับของกระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติสภาครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. 2546 เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2546 มีหน้าที่ความรับผิดชอบในการบริหารงานของสำนักงาน ปฏิบัติภารกิจเกี่ยวกับการดำเนินงานสวัสดิการ สวัสดิภาพ สิทธิประโยชน์เกื้อกูลอื่น และความมั่นคงของผู้ประกอบการวิชาชีพทางการศึกษา และผู้ปฏิบัติงานด้านการศึกษา
สถานที่ตั้ง

สำนักงาน สกสค. ตั้งอยู่เลขที่ 128/1 อาคาร 2 ถนนนครราชสีมา แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพ 10300
หน่วยงานในสังกัด

สำนักงาน สกสค. มีหน่วยงานในสังกัด จำนวน 10 หน่วยงาน และสำนักงาน สกสค.จังหวัด 75 จังหวัด
องค์การค้าของ สกสค.
สำนักส่งเสริมการลงทุนและจัดหาผลประโยชน์
ศูนย์พัฒนาคุณภาพชีวิตครู
สำนักอำนวยการ
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์
สำนักการคลัง
สำนักบริหารงานบุคคล
สำนักสวัสดิการครู
สำนักสวัสดิภาพครู
สำนักบริหารสินทรัพย์
สำนักกฎหมายและคุ้มครองสิทธิครู
สำนักงาน สกสค. จังหวัด
หน่วยตรวจสอบภายใน
เจ้าชายอเมดิโอ ดยุกที่ 3 แห่งออสตา

เจ้าชายอาเมเดโอแห่งซาวอย-เอออสตา, ดยุคแห่งเอออสตาที่ 3
เจ้าชายอาเมเดโอแห่งซาวอย-ออสตา 28 ตุลาคม ค.ศ. 1898 — 1 มีนาคม ค.ศ. 1942) เป็นพระญาติของพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี และทรงเป็นดยุคแห่งเอออสตาลำดับที่ 3  พระนามหลังทรงได้รับศีลจุ่มในศาสนาคริสต์คือ "อาเมเดโอ อุมแบร์โต อิซาเบลลา ลุยจี ฟิลิปโป มาเรีย จูเซปเป โจวานนี ดี ซาวอย-เอออสตา" (Amedeo Umberto Isabella Luigi Filippo Maria Giuseppe Giovanni di Savoia-Aosta) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พระองค์ดำรงตำแหน่งเป็นอุปราชแห่งแอฟริกาตะวันออกของอิตาลี (Africa Orientale Italiana)
พระประวัติ

เจ้าชายอาเมเดโอประสูติที่เมืองโตริโน แคว้นปิเอมอนเต เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1898 โดยเป็นพระโอรสของเจ้าชายเอมมานูเอล ฟิลิแบร์โต ดยุคแห่งออสตาที่ 2 และเจ้าหญิงเอแลนแห่งออร์เลอองส์  เนื่องจากพระไปยกา (ปู่ทวด) ของพระองค์คือพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 2 กษัตริย์แห่งอิตาลี  ทำให้พระองค์ได้นับเนื่องอยู่ในสมาชิกแห่งราชวงศ์ซาวอยด้วย  เมื่อแรกประสูตินั้นพระองค์มีพระอิสริยยศเป็น "ดยุคแห่งอาปูเลีย"
เจ้าชายอาเมเดโอมีพระวรกายที่สูงมาก ครั้งหนึ่งได้มีนักข่าวกราบทูลถามถึงส่วนสูงของพระองค์ พระองค์ได้ตรัสตอบว่า "198 เซนติเมตร" (6 ฟุต 6 นิ้ว)
พระประวัติ > อุปราชและข้าหลวงใหญ่

ในปี ค.ศ. 1937 หลังจากที่อิตาลีสามารถพิชิตเอธิโอเปียได้สำเร็จจากสงครามอิตาลี-อบิสสิเนียครั้งที่สอง เจ้าชายอาเมเดโอจึงทรงได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอุปราชและข้าหลวงใหญ่แห่งดินแดนแอฟริกาตะวันออกของอิตาลี แทนจอมพลโรดอลโฟ กราซีอานี  การแต่งตั้งครั้งนี้เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่าเป็นการแก้ไขภาพลักษณ์ของอิตาลีให้ดีขึ้นยิ่งกว่าช่วงที่จอมพลกราซีอานีดำรงตำแหน่งดังกล่าวมาก  อนึ่ง ในฐานะที่พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งอุปราชและข้าหลวงใหญ่แห่งแอฟริกาตะวันออกของอิตาลี พระองค์จึงทรงมีฐานะเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพอิตาลีที่อยู่ในเอริเทรีย เอธิโอเปีย และในโซมาลีแลนด์ของอิตาลีด้วยเช่นกัน
พระประวัติ > สงครามโลกครั้งที่ 2

เมื่ออิตาลีประกาศสงครามต่อสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศสในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ดยุคแห่งเอออสตาจงทรงมีฐานะเป็นผู้บัญชาการกองทัพอิตาลีในการทัพแอฟริกาตะวันออก  พระองค์ได้ตรวจตราการบุกขั้นต้นของกองทัพอิตาลีในซูดานและเคนยา และในเดือนสินหาคม พระองค์ก็ได้ไปตรวจการบุกของกองทัพอิตาลีในบริติชโซมาลีแลนด์
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1941 ฝ่ายบริเตนได้เปิดฉากการรุกโต้กลับ และฝ่ายอิตาลีต้องกลับมาเป็นฝ่ายป้องกันในสมรภูมิแอฟริกาตะวันออก กองทัพอิตาลีต้องทำการสู้รบอย่างตึงมือตลอดเดือนกุมภาพันธ์ ทว่าหลังจากการต่อต้านอย่างดุเดือดในยุทธการแห่งเคเรน อิตาลีก็เป็นฝ่ายปราชัยในที่สุด ผลของการพ่ายแพ้ทำให้ดินแดนเอริเทรียที่เหลืออยู่ซึ่งรวมถึงเมืองท่ามาสซาวาต้องแตกพ่ายทั้งหมด  ในวันที่ 31 มกราคม ดยุคแห่งออสตาได้รายงานสถานการยังหน่วยเหนือว่า กำลังของอิตาลีในแอฟริกาตะวันออกเหลือเพียงอากาศยานที่ปฏิบัติการได้ 67 ลำ พร้อมด้วยเชื้อเพลิงจำนวนจำกัด และด้วยสถานการณ์ที่เสบียงใกล้จะหมดและหมดหนทางที่จะหามาเพิ่มเติมได้  พระองค์จึงตัดสินพระทัยที่จะทุ่มเทเสบียงเหล่านี้ให้แก่กองกำลังอิตาลีที่เหลืออยู่ในที่มั่นสำคัญหลายแห่ง อันได้แก่ที่เมืองกอนดาร์, อัมบา อลางี, เดสซี, และจิมมา  โดยพระองค์เองได้บัญชาการทหารอิตาลี 7,000 อยู่ที่ป้อมปราการบนภูเขาในเขตเมืองอัมบา อลางี  กองกำลังของพระองค์ถูกกองกำลังบริเตน 9,000 นาย และกองทัพกบฏชาวเอธิโอเปียอีกกว่า 20,000 ปิดล้อมและเข้าโจมตี  ทำให้พระองค์และกองทัพอิตาลีต้องยอมจำนนในสมรภูมิอัมบา อลางี เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1941  การยอมจำนนในวันนั้นกองทัพบริเตนได้จัดให้เป็นการยอมจำนนอย่างมีเกียรติเพื่อเป็นการยกย่องการต่อสู้อย่างกล้าหาญของกองทัพอิตาลีในอัมบา อลางี
พระประวัติ > มรณกรรม

ไม่นานนักหลังจากพระองค์ยอมแพ้ต่อสัมพันธมิตร ดยุคแห่งออสตาได้ทรงถูกกักกันที่ค่ายเชลยศึกในกรุงไนโรบี ประเทศเคนยา  พระองค์ได้ถูกจัดให้อยู่ร่วมกันกับเพื่อนนักโทษร่วมชาติ ทว่าพระองค์ไม่มีโอกาสที่จะได้ทอดพระเนตรจุดจบของสงครามโลกครั้งที่สอง  เพราะหลังจากที่ทรงถูกควบคุมตัวไว้ไม่นานก็ได้สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1942 ในค่ายกักกันแห่งนั้นเอง รายงานกล่าวว่าสาเหตุของการสิ้นพระชนม์มาจากทั้งโรคมาเลเรียและวัณโรค ตำแหน่งดยุคแห่งออสตาจึงสืบทอดแก่เจ้าชายไอโมเนผู้เป็นพระอนุชา
ดูเพิ่ม

ราชอาณาจักรอิตาลี (ค.ศ. 1861-1946)
ประวัติศาสตร์ลิเบีย
กระทรวงอุดมศึกษาและทางหลวง

| --- | --- |
Ministry of Higher Education and Highways උසස් අධ්‍යාපන හා මහාමාර්ග අමාත්‍යාංශය உயர் கல்வி மற்றும் நெடுஞ்சாலைகள் அமைச்சு

ภาพรวมหน่วยงาน
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: 18 วาท เพรซ, โคโลมโบ 7, ประเทศศรีลังกา
รัฐมนตรี: Kabir Hashim, รัฐมนตรีว่าการ D. C. Dissanayake, เลขานุการ
เว็บไซต์: mohe.gov.lk  mohsl.gov.lk
กระทรวงการศึกษาสูงสุดและทางหลวง (สิงหล: උසස් අධ්‍යාපන හා මහාමාර්ග අමාත්‍යාංශය, อักษรโรมัน: Usas Adhyāpana Hā Mahāmārga Amātyāṁśaya; ทมิฬ: உயர் கல்வி மற்றும் நெடுஞ்சாலைகள் அமைச்சு, อักษรโรมัน: Uyar Kalvi Maṟṟum Neṭuñcālaikaḷ Amaiccu) เป็นกระทรวงระดับรัฐมนตรี  ของรัฐบาลประเทศศรีลังกา มีหน้าที่รับผิดชอบในการกำหนด และใช้นโยบายระดับชาติในด้านการศึกษาระดับสูงกับทางหลวง และหัวข้ออื่นอยู่ภายใต้ขอบเขตของกระทรวง โดยทั่วไปจะครอบคลุมถึงการบำรุงรักษา, การขยายมาตรฐาน และการกำกับดูแลทั่วไปของระเบียบข้อบังคับของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศ ตลอดจนการพัฒนาการบำรุงรักษา และการบริหารจัดการเครือข่ายทางหลวงแห่งชาติ
ปัจจุบันมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการศึกษาสูงสุดและทางหลวง, รัฐมนตรีกระทรวงการศึกษาสูงสุดประจำรัฐ และรัฐมนตรีกระทรวงทางหลวงประจำรัฐ คือ Kabir Hashim, Mohan Lal Grero และ Dilan Perera ตามลำดับ เลขานุการประจำกระทรวง คือ D. C. Dissanayake
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of the Ministry of Higher Education
Official website of the Ministry of Highways
กระทรวงศึกษาธิการ (อัฟกานิสถาน)

| --- | --- |
ดารี: وزارت معارف افغانستان‎   ปาทาน: د پوهني وزارت افغانستان‎
ภาพรวมหน่วยงาน
เขตอำนาจ: รัฐบาลอัฟกานิสถาน
สำนักงานใหญ่: เดห์ อัฟกานัน, เมืองคาบูล, ประเทศอัฟกานิสถาน
รัฐมนตรี: นูร์รูลาห์ มูเนีย (รักษาการ)
รัฐมนตรีช่วย: มัลวี ซักฮาร์ลาห์
เว็บไซต์: http://moe.gov.af/en
กระทรวงศึกษาธิการอัฟกานิสถาน (ปาทาน: د پوهني وزارت افغانستان, ดารี: وزارت معارف افغانستان) เป็นกระทรวงในประเทศอัฟกานิสถาน มีหน้าที่กำหนดนโยบาย การบริหารจัดการองค์กรในสังกัด และการกำกับดูแลการศึกษาในประเทศอัฟกานิสถาน ตึกบัญชาการตั้งอยู่ในกรุงคาบูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการคนปัจจุบัน คือ นูร์รูลาห์ มูเนีย กระทรวงศึกษาธิการจัดทำรายงานประจำครึ่งปีเพื่อแจ้งให้สาธารณชนทราบถึงความก้าวหน้าของภาคการศึกษาในประเทศอัฟกานิสถาน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาของไทย

| รัฐมนตรีว่าการ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา |
| --- | --- |
ตราประจำกระทรวง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน สรวงศ์ เทียนทอง ตั้งแต่ 3 กันยายน พ.ศ. 2567
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
สมาชิกของ: คณะรัฐมนตรีไทย
รายงานต่อ: นายกรัฐมนตรีไทย
ผู้เสนอชื่อ: นายกรัฐมนตรีไทย
ผู้แต่งตั้ง: พระมหากษัตริย์ไทย
วาระ: ตามวาระของคณะรัฐมนตรี
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: สนธยา คุณปลื้ม
สถาปนา: 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545
เว็บไซต์: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เป็นตำแหน่งหัวหน้าส่วนราชการของ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา โดยตำแหน่งนี้มีขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 พร้อมการการจัดตั้งกระทรวงตาม พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 ใน คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 54
ประวัติ

สืบเนื่องจาก พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 ทำให้มีการจัดตั้ง กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ในปี พ.ศ. 2545 โดยมีหน้าที่หลักในการส่งเสริม สนับสนุน และพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว รวมไปถึงดูแลในด้าน การกีฬา การศึกษาด้านกีฬา และ นันทนาการ
จึงได้มีการปรับโครงสร้างของส่วนราชการตามไปด้วย จึงต้องมีการแต่งตั้งรัฐมนตรีว่าการขึ้น เพื่อบริหารและสั่งการกระทรวง ให้การดำเนินงานของกระทรวง เป็นไปอย่างมีเสถียรภาพ โดยได้มีพระบรมราชโองการแต่งตั้ง สนธยา คุณปลื้ม ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการเป็นคนแรกของกระทรวง เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545
รายนามผู้ดำรงตำแหน่ง

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ (สมัย) | รูป | รายนาม | ครม. คณะที่ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 |  | สนธยา คุณปลื้ม | 54 | 3 ตุลาคม 2545 | 10 มีนาคม 2547 |
| 2 |  | สมศักดิ์ เทพสุทิน | 54 | 3 ตุลาคม 2545 | 10 มีนาคม 2547 |
| 2 |  | สมศักดิ์ เทพสุทิน | 54 | 10 มีนาคม 2547 | 2 สิงหาคม 2548 |
| 2 |  | สมศักดิ์ เทพสุทิน | 55 | 10 มีนาคม 2547 | 2 สิงหาคม 2548 |
| 3 |  | ประชา มาลีนนท์ | 55 | 2 สิงหาคม 2548 | 19 กันยายน 2549 |

| คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยฯ (คปค.) | คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยฯ (คปค.) | คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยฯ (คปค.) | คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยฯ (คปค.) | 19 กันยายน 2549 | 1 ตุลาคม 2549 |
| 4 |  | ร้อยโทสุวิทย์ ยอดมณี | 56 | 9 ตุลาคม 2549 | 6 กุมภาพันธ์ 2551 |
| 5 (1,2) |  | วีระศักดิ์ โควสุรัตน์ | 57 | 6 กุมภาพันธ์ 2551 | 9 กันยายน 2551 |
| 5 (1,2) |  | วีระศักดิ์ โควสุรัตน์ | 58 | 9 กันยายน 2551 | 2 ธันวาคม 2551 |
| 6 (1,2) |  | ชุมพล ศิลปอาชา | 59 | 20 ธันวาคม 2551 | 9 สิงหาคม 2554 |
| 6 (1,2) |  | ชุมพล ศิลปอาชา | 60 | 9 สิงหาคม 2554 | 21 มกราคม 2556 |
| 7 |  | สมศักย์ ภูรีศรีศักดิ์ | 60 | 2 เมษายน 2556 | 22 พฤษภาคม 2557 |
| คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) | คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) | คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) | คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) | 22 พฤษภาคม 2557 | 30 สิงหาคม 2557 |
| 8 |  | กอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร | 61 | 30 สิงหาคม 2557 | 23 พฤศจิกายน 2560 |
| 5 (3) |  | วีระศักดิ์ โควสุรัตน์ | 61 | 23 พฤศจิกายน 2560 | 8 พฤษภาคม 2562 |
| 9 |  | พิพัฒน์ รัชกิจประการ | 62 | 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 | 22 สิงหาคม พ.ศ. 2566 |
| 10 |  | สุดาวรรณ หวังศุภกิจโกศล | 63 | 1 กันยายน พ.ศ. 2566 | 27 เมษายน พ.ศ. 2567 |
| 11 |  | เสริมศักดิ์ พงษ์พานิช | 63 | 27 เมษายน พ.ศ. 2567 | 3 กันยายน พ.ศ. 2567 |
| 12 |  | สรวงศ์ เทียนทอง | 64 | 3 กันยายน พ.ศ. 2567 | ปัจจุบัน |
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาที่ยังมีชีวิตอยู่

ปัจจุบันมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาที่ยังมีชีวิตอยู่ 10 คน ได้แก่
| รายนาม | วาระ | วันเกิด |
| --- | --- | --- |
| สุวิทย์ ยอดมณี | พ.ศ. 2549–2551 | 25 สิงหาคม พ.ศ. 2485 (82 ปี) |
| เสริมศักดิ์ พงษ์พานิช | พ.ศ. 2567 | 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2489 (78 ปี) |
| ประชา มาลีนนท์ | พ.ศ. 2548–2549 | 20 มีนาคม พ.ศ. 2490 (77 ปี) |
| สมศักย์ ภูรีศรีศักดิ์ | พ.ศ. 2556–2557 | 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 (73 ปี) |
| สมศักดิ์ เทพสุทิน | พ.ศ. 2547–2548 | 13 มกราคม พ.ศ. 2498 (70 ปี) |
| พิพัฒน์ รัชกิจประการ | พ.ศ. 2562–2566 | 5 สิงหาคม พ.ศ. 2498 (69 ปี) |
| กอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร | พ.ศ. 2557–2560 | 19 กันยายน พ.ศ. 2503 (64 ปี) |
| สนธยา คุณปลื้ม | พ.ศ. 2545–2547 | 10 ตุลาคม พ.ศ. 2506 (61 ปี) |
| วีระศักดิ์ โควสุรัตน์ | พ.ศ. 2551,  พ.ศ. 2560–2562 | 23 ตุลาคม พ.ศ. 2508 (59 ปี) |
| สุดาวรรณ หวังศุภกิจโกศล | พ.ศ. 2566–2567 | 8 สิงหาคม พ.ศ. 2525 (42 ปี) |
รายนามรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ (สมัย) | รูป | รายนาม | ครม. คณะที่ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 |  | ณัฐ อินทรปาณ | 56 | 27 เมษายน 2550 | 6 กุมภาพันธ์ 2551 |
โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่

| โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ |
| --- | --- |



ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: 110 ถนนอินทวโรรส ตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ 50200, ไทย
พิกัด: 18°47′24″N 98°58′27″E﻿ / ﻿18.7901082°N 98.9740595°E﻿ / 18.7901082; 98.9740595
หน่วยงาน
ระบบการบริการ: ประกันสุขภาพแห่งชาติ
ประเภท: โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย
สังกัด: คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ 
บริการสุขภาพ
แผนกฉุกเฉิน: มี
จำนวนเตียง: 1,043
ลานจอดเฮลิคอปเตอร์: มี
ประวัติ
ชื่อเดิม: โรงพยาบาลเชียงใหม่, โรงพยาบาลสวนดอก
เปิดให้บริการ: 12 ธันวาคม พ.ศ. 2499 (68 ปี)
ลิงก์
เว็บไซต์: suandok.med.cmu.ac.th
โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ เป็นโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยระดับตติยภูมิขั้นสูง ในสังกัดคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2499 โดยมีชื่อที่ชาวบ้านเรียกติดปากว่า โรงพยาบาลสวนดอก เนื่องจากพื้นที่ของโรงพยาบาลตั้งอยู่ในเวียงสวนดอก ซึ่งเป็นเวียงโบราณของจังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเวียงเชียงใหม่ บริเวณเชิงดอยสุเทพ
ปัจจุบันโรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ให้บริการรักษาขั้นสูงและรักษาโรคที่ซับซ้อนจากประชากรใน 17 จังหวัดภาคเหนือ ซึ่งใน พ.ศ. 2565 มีจำนวนผู้ป่วยนอกเข้ารับบริการทั้งสิ้น 1,654,255 คน ผู้ป่วยใน 43,181 คน จำนวนเตียงทั้งสิ้น 1,282 เตียง (ไม่รวมศูนย์ศรีพัฒน์ คณะแพทยศาสตร์ มช.) มีจำนวนบุคลากรมากกว่า 5,000 คน
ประวัติ

โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2499 เป็นโรงพยาบาลในสังกัดคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ซึ่ง มีชื่อเดิมคือคณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลนครเชียงใหม่ ก่อตั้งขึ้นในสังกัดมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (มหาวิทยาลัยมหิดลในปัจจุบัน) และเป็นโรงเรียนแพทย์แห่งที่ 3 ของประเทศไทยต่อจากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล และคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ซึ่งปัจจุบันคือ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โดยมีประวัติความเป็นมา ดังนี้
12 ธันวาคม พ.ศ. 2499 คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบและอนุมัติในหลักการ ให้จัดตั้งโรงเรียนแพทย์ที่เชียงใหม่ ตามที่มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์และกระทรวงสาธารณสุขเป็นผู้เสนอ
1 มกราคม พ.ศ. 2502 โอนโรงพยาบาลเชียงใหม่ ของกระทรวงสาธารณสุขมาสังกัดมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์
25 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 มีพระบรมราชานุญาตให้เปลี่ยนชื่อโรงพยาบาลเชียงใหม่ เป็น “โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่”