stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นีโคไล แพนเชฟ
ผลงานในระดับอาชีพ > สโมสร

ฤดูกาล 2012/2013 เขาเล่นให้กับสโมสรเอฟเฟคตอร์ เคียซา ในประเทศโปแลนด์ ในปี ค.ศ. 2013 เขาได้ย้ายไปสโมสรอัสเซโกริโซเวียเชชูฟ และได้ทำสัญญาเป็นระยะเวลา 2 ปี ในฤดูกาลแรกของเขาได้รับรางวัลชนะเลิศจากการแข่งขันโปลิชซุปเปอร์คัพ 2013 แต่การแข่งขันโปลิชแชมเปียนชิพ ทีมชองเขาพ่ายให้กับสโมสรแปกีแยแอ สกราแบวคาตุฟ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 เขาสามารถคว้าแชมป์ โปลิชแชมเปียนชิพ 2015 ได้สำเร็จ และในเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 เขาทำสัญญาใหม่เป็นระยะเวลา 1 ปี กับสโมสรประเทศโปแลนด์
รางวัล > ผลงานร่วมกับสโมสร

2014/2015 - ร่วมกับสโมสร อัสเซตซอแรซอเวียเชชูฟ
2013/2014  โปลิชซุปเปอร์คัพ 2013, ร่วมกับสโมสร อัสเซตซอแรซอเวียเชชูฟ
2013/2014  โปลิชแชมเปียนชิพ, ร่วมกับสโมสร อัสเซตซอแรซอเวียเชชูฟ
2014/2015  โปลิชแชมเปียนชิพ, ร่วมกับสโมสร  อัสเซตซอแรซอเวียเชชูฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB Profile
PlusLiga player profile
Asseco Resovia Rzeszów player profile เก็บถาวร 2015-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซเวตัน โซโคลอฟ

ซเวตัน โซโคลอฟ (บัลแกเรีย: Цветан Соколов; 31 ธันวาคม ค.ศ. 1989 —) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชาวบัลแกเรีย เขาเล่นตำแหน่งตัวบุกแดนหลัง ให้กับสโมสรฮัลก์บังก์อังการาในประเทศตุรกี
ชีวิตส่วนตัว

โซโคลอฟ เกิดที่เมืองดัปนิตซา, ประเทศบัลแกเรีย ในปี ค.ศ. 2014 เขาแต่งงานกับเดลียานา คริสโตวา เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ภรรยาของเขาให้กำเนิดบุตร ซึ่งเป็นเด็กแฝดมีชื่อว่า นิโคลาและวิคเตอร์
สังกัดสโมสร

Marek Union Ivkoni (2003–2009)
อีตัสดีอาเตกเตรนตีโน (2009–2012)
เบรบังกาลันนุตตีกูเนโอ (2012–2013)
อีตัสดีอาเตกเตรนตีโน (2013–2014)
ฮัลก์บังก์อังการา (2014–)
เกียรติประวัติ > สโมสร

2009/2010 – ร่วมกับสโมสร อีตัสดีอาเตกเตรนตีโน
2010/2011 – ร่วมกับสโมสร อีตัสดีอาเตกเตรนตีโน
2011/2012 – ร่วมกับสโมสร อีตัสดีอาเตกเตรนตีโน
2012/2013 – ร่วมกับสโมสร เบรบังกาลันนุตตีกูเนโอ
กาตาร์ 2009 – ร่วมกับสโมสร เบรบังกาลันนุตตีกูเนโอ
กาตาร์ 2010 – ร่วมกับสโมสร เบรบังกาลันนุตตีกูเนโอ
กาตาร์ 2011 – ร่วมกับสโมสร เบรบังกาลันนุตตีกูเนโอ
2009/2010  อิตาเลียนคัพ ซีรีส์ A, ร่วมกับสโมสร เบรบังกาลันนุตตีกูเนโอ
2009/2010  อิตาเลียนแชมเปียนชิพ, ร่วมกับสโมสร เบรบังกาลันนุตตีกูเนโอ
2010/2011  อิตาเลียนแชมเปียนชิพ, ร่วมกับสโมสร เบรบังกาลันนุตตีกูเนโอ
2011/2012  อิตาเลียนคัพ ซีรีส์ A, ร่วมกับสโมสร เบรบังกาลันนุตตีกูเนโอ
2011/2012  อิตาเลียนแชมเปียนชิพ, ร่วมกับสโมสร เบรบังกาลันนุตตีกูเนโอ
2014/2015  เตอร์กิชซุปเปอร์คัพ 2014, ร่วมกับสโมสร ฮัลก์บังก์อังการา
2014/2015  เตอร์กิชคัพ, ร่วมกับสโมสร ฮัลก์บังก์อังการา
2014/2015  เตอร์กิชแชมเปียนชิพ, ร่วมกับสโมสร ฮัลก์บังก์อังการา
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

2009 ตุรกี
เกียรติประวัติ > บุคคล

วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2013 "ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม"
เมโมเรียลฮิวเบิร์ตเจอร์ซีแว็กเนอร์ 2014 "ตบยอดเยี่ยม"
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB Heroes profile เก็บถาวร 2012-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
LegaVolley Serie A player profile
ปริยังกา โยชิกาวะ

| ปริยังกา โยชิกาวะ |
| --- | --- |
เกิด:  (1994-01-20) 20 มกราคม ค.ศ. 1994 (30 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง: 1.76 เมตร (5 ฟุต 9 1⁄2 นิ้ว)
เป็นที่รู้จักจาก: มิสเวิลด์เจแพน 2016
ผู้ดำรงตำแหน่งการประกวดความงาม
สีผม: ดำ
สีตา: น้ำตาล
รางวัล: มิสเวิลด์เจแพน 2016 (ผู้ชนะ) มิสเวิลด์ 2016 (รอบ 20 คน)
ปริยังกา โยชิกาวะ หรือ ปูริอังกะ โยชิกาวะ (ญี่ปุ่น: 吉川 プリアンカ; โรมาจิ: Yoshikawa Purianka; 20 มกราคม ค.ศ. 1994) เป็นผู้เข้าประกวดและได้รับตำแหน่งมิสเวิลด์เจแพน 2016 ทั้งเป็นสุภาพสตรีลูกครึ่งหรือที่เรียกในสังคมญี่ปุ่นว่าฮาฟุ (ハーフ hāfu) คนที่สองต่อจากเอเรียนา มิยาโมโตะ มิสยูนิเวิร์สเจแพน 2015 นอกจากนี้ยังมีผู้เข้าประกวดลูกครึ่งที่ครองตำแหน่งชนะเลิศต่อจากเอเรียนา ได้แก่ยูซูเกะ ฟูจิตะ (มิสเตอร์กลอบอลเจแพน 2016) และยูกิ ซาโตะ (มิสเตอร์เวิลด์เจแพน 2016)
ประวัติ

ปริยังกามีมารดาเป็นชาวญี่ปุ่น ส่วนบิดาเป็นชาวอินเดียเชื้อสายเบงกอล เธอเป็นเหลนของประฟุลละจันทระ โฆษ (เบงกอล: প্রফুল্লচন্দ্র ঘোষ) มุขยมนตรีคนแรกของรัฐเบงกอลตะวันตก
ปริยังกาเกิดที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ครั้นเมื่ออายุได้หกขวบจึงย้ายไปที่แซคราเมนโต รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ จนอายุเก้าขวบได้ย้ายไปอยู่เมืองโกลกาตา ประเทศอินเดียเป็นเวลาหนึ่งปีก่อนย้ายกลับญี่ปุ่น ณ ที่นั่น เธอมักถูกล้อเลียนอยู่เป็นนิจเพราะเป็นลูกผสม เธอสามารถพูดภาษาญี่ปุ่น, อังกฤษ และเบงกอล ก่อนการประกวดมิสเวิลด์เจแพน เธอทำงานเป็นล่าม, เป็นนักศิลปะบำบัด และมีใบอนุญาตให้ฝึกช้าง
การประกวด

ปริยังกาได้รับตำแหน่งเป็นมิสเวิลด์เจแพน 2016 เมื่อวันที่ 6 กันยายน 2016 และเป็นผู้เข้าชิงมงกุฎมิสเวิลด์ 2016ในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน ณ สหรัฐ แต่ตกรอบ 20 คนสุดท้าย
แหล่งข้อมูลอื่น

ปริยังกา โยชิกาวะ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
มิสเวิลด์เจแพน
ปาโฆเนีย (เพลง)

| --- | --- |
Пагоня
เนื้อร้อง: มักซิม บาฆดาโนวิช, ค.ศ. 1916
ทำนอง: มิกาลัย สชาโลว-กูลิโกวิช
ปาโฮเนีย (เบลารุส: Пагоня – การแสวงหา) เป็นเพลงปลุกใจของชาวเบลารุสที่เขียนมาจากบทกวีชื่อเดียวกันของมักซิม บาฆดาโนวิช
การใช้และขับร้อง

ในปี 2020 บทเพลงนี้ได้รับความนิยมอีกครั้ง โดยเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของการประท้วงต่อต้านระบอบการปกครองของลูกาเชนกาโดยชาวเบลารุสในปี 2020พร้อมด้วยธงขาว-แดง-ขาว เพลงได้ขับร้องในสถานที่สาธารณะหลายแห่ง: ใกล้กับ Philharmonic State Belarusian ในห้างสรรพสินค้า ในรถไฟใต้ดินมินสค์ ที่ตลาดกามาโรวสกี้ [be-tarask] และที่สถานีรถไฟมินสค์
บามาโก

| บามาโก ߓߡߊ߬ߞߐ߬ Bàmakɔ̌  (บัมบารา) 𞤄𞤢𞤥𞤢𞤳𞤮 Bamako  (Fula) |
| --- | --- |
เมืองหลวง

   ตรา
บามาโกที่ตั้งของบามาโก
พิกัด: 12°38′21″N 8°0′10″W﻿ / ﻿12.63917°N 8.00278°W﻿ / 12.63917; -8.00278
ประเทศ:  มาลี
ภูมิภาค: เขตเมืองหลวงบามาโก
Cercle: บามาโก
เขตการปกครอง:  คอมมูน คอมมูน 1 คอมมูน 2 คอมมูน 3 คอมมูน 4 คอมมูน 5 คอมมูน 6 
การปกครอง
 • ประเภท: เขตเมืองหลวง
 • Maire du District: Adama Sangaré
พื้นที่
 • เมืองหลวง: 245.0 ตร.กม. (94.6 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 17,141.61 ตร.กม. (6,618.41 ตร.ไมล์)
ความสูง: 350 เมตร (1,150 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน ค.ศ. 2009)
 • เมืองหลวง: 2,713,000 คน
 • ความหนาแน่น: 7,384.11 คน/ตร.กม. (19,124.8 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,757,234 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 160.85 คน/ตร.กม. (416.6 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC (เขตเวลา)
รหัส ISO 3166: ML-BKO
เอชดีไอ (2017): 0.623 ปานกลาง · ที่ 1
บามาโก (ฝรั่งเศส: Bamako; บัมบารา: ߓߡߊ߬ߞߐ߬ Bàmakɔ̌; Fula: 𞤄𞤢𞤥𞤢𞤳𞤮 Bamako) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศมาลี อยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ ที่ริมฝั่งแม่น้ำไนเจอร์ ในอดีตเคยเป็นแหล่งผลิตและค้าทองคำให้กับอาณาจักรต่าง ๆ ที่อยู่รายรอบแม่น้ำไนเจอร์ แต่ปัจจุบันเป็นเมืองท่าริมแม่น้ำ ตลอดจนศูนย์กลางการขนส่งทางเรือและอุตสาหกรรมต่าง ๆ ใน ค.ศ. 2009 นครนี้มีประชากร 1,810,366 คน และใน ค.ศ. 2022 มีประชากรประมาณ 2.81 ล้านคน
นอกจากนี้บามาโกยังติดอันดับเมืองโตเร็วที่สุดในทวีปแอฟริกาและเป็น “เมืองโตเร็วที่สุดในโลก” (The world’s fastest growing cities) เป็นอันดับที่ 6
บามาโกเป็นศูนย์กลางการบริหารประเทศ ท่าเรือแม่น้ำของบามาโกตั้งอยู่ในย่านกูลีกอโรใกล้กับศูนย์กลางการค้าและการประชุมระดับภูมิภาคที่สำคัญ บามาโกเป็นเจ็ดที่ใหญ่ที่สุดในแอฟริกาตะวันตกใจกลางเมืองหลังจากเลกอส, อาบิดจาน, คาโน, อีบาดัน, ดาการ์ และอักกรา สินค้าที่ผลิตในประเทศ ได้แก่ สิ่งทอ เนื้อสัตว์แปรรูป และสินค้าจากโลหะ
คำว่า บามาโก (Bamako) มาจากภาษาบัมบารา (ߓߡߊ߬ߞߐ߬ Bàmakɔ̌) แปลว่า แม่น้ำจระเข้ (Crocodile River)
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของบามาโก (ค> ศ. 1950–2000, สูงสุด ค.ศ. 1949–2015).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของบามาโก (ค> ศ. 1950–2000, สูงสุด ค.ศ. 1949–2015).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบามาโก (ค> ศ. 1950–2000, สูงสุด ค.ศ. 1949–2015).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของบามาโก (ค> ศ. 1950–2000, สูงสุด ค.ศ. 1949–2015).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบามาโก (ค> ศ. 1950–2000, สูงสุด ค.ศ. 1949–2015).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบามาโก (ค> ศ. 1950–2000, สูงสุด ค.ศ. 1949–2015).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบามาโก (ค> ศ. 1950–2000, สูงสุด ค.ศ. 1949–2015).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบามาโก (ค> ศ. 1950–2000, สูงสุด ค.ศ. 1949–2015).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบามาโก (ค> ศ. 1950–2000, สูงสุด ค.ศ. 1949–2015).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบามาโก (ค> ศ. 1950–2000, สูงสุด ค.ศ. 1949–2015).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบามาโก (ค> ศ. 1950–2000, สูงสุด ค.ศ. 1949–2015).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบามาโก (ค> ศ. 1950–2000, สูงสุด ค.ศ. 1949–2015).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบามาโก (ค> ศ. 1950–2000, สูงสุด ค.ศ. 1949–2015).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบามาโก (ค> ศ. 1950–2000, สูงสุด ค.ศ. 1949–2015).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 38.9 (102) | 42.8 (109) | 43.9 (111) | 43.5 (110.3) | 45.0 (113) | 42.0 (107.6) | 40.0 (104) | 37.8 (100) | 38.4 (101.1) | 38.9 (102) | 42.0 (107.6) | 40.0 (104) | 45.0 (113) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 33.4 (92.1) | 36.4 (97.5) | 38.5 (101.3) | 39.6 (103.3) | 38.5 (101.3) | 35.3 (95.5) | 32.1 (89.8) | 31.1 (88) | 32.2 (90) | 34.6 (94.3) | 35.3 (95.5) | 33.4 (92.1) | 35.0 (95) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 17.0 (62.6) | 19.9 (67.8) | 22.9 (73.2) | 25.2 (77.4) | 25.4 (77.7) | 23.6 (74.5) | 22.2 (72) | 21.8 (71.2) | 21.6 (70.9) | 21.3 (70.3) | 18.4 (65.1) | 16.8 (62.2) | 21.3 (70.3) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 8.7 (47.7) | 9.0 (48.2) | 12.0 (53.6) | 15.8 (60.4) | 17.8 (64) | 16.1 (61) | 17.5 (63.5) | 17.2 (63) | 18.0 (64.4) | 14.7 (58.5) | 10.8 (51.4) | 6.0 (42.8) | 6.0 (42.8) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 0.6 (0.024) | 0.7 (0.028) | 2.1 (0.083) | 19.7 (0.776) | 54.1 (2.13) | 132.1 (5.201) | 224.1 (8.823) | 290.2 (11.425) | 195.9 (7.713) | 66.1 (2.602) | 5.2 (0.205) | 0.5 (0.02) | 991.3 (39.028) |
| ความชื้นร้อยละ | 24 | 20 | 22 | 33 | 50 | 67 | 77 | 81 | 78 | 65 | 38 | 27 | 49 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 0.2 | 0.2 | 0.6 | 3.3 | 6.3 | 7.7 | 16.7 | 17.9 | 14.7 | 5.7 | 0.3 | 0.1 | 73.7 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 277.4 | 253.0 | 268.1 | 230.4 | 242.6 | 233.6 | 216.6 | 218.3 | 221.7 | 253.7 | 270.7 | 268.6 | 2,954.7 |
แหล่งที่มา 1: องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก
แหล่งที่มา 2: NOAA (ดวงอาทิตย์ 1961–1990), Deutscher Wetterdienst (สูงสุดและความชื้น)
เมืองพี่น้อง

บามาโกเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
อ็องเฌ ประเทศฝรั่งเศส (1974)
อาชกาบัต ประเทศเติร์กเมนิสถาน (1974)
Bobo-Dioulasso ประเทศบูร์กินาฟาโซ (1994)
บอร์โด ประเทศฝรั่งเศส (1999)
ดาการ์ ประเทศเซเนกัล (1973)
นูอากช็อต ประเทศมอริเตเนีย
รอเชสเตอร์ สหรัฐ (1975)
แหล่งข้อมูลอื่น

Bamako-culture.org (French language)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef  İslâm Ansiklopedisi
ฟุตบอลคัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

| --- | --- |
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2000
ภูมิภาค: บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
จำนวนทีม: 32
ผ่านเข้าไปเล่นใน: ยูฟ่ายูโรปาลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: ซาราเยโว (สมัยที่ 6)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: เซเลซนิชาร์   ซาราเยโว  (6 สมัย)
ผู้แพร่ภาพโทรทัศน์: BHRT Arena Sport
เว็บไซต์: BIH Cup
ฟุตบอลคัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (บอสเนีย: Kup Bosne i Hercegovine / Куп Босне и Херцеговине) เป็นการแข่งขันฟุตบอลแบบแพ้คัดออกประจำปี แข่งขันโดยสโมสรจากบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีกรอบคัดเลือกรอบแรก
ก่อนฤดูกาล 1999–2000 เคยมีการจัดแข่งขันฟุตบอลถ้วยแยกถึงสามรายการ ต่อมาใน ค.ศ. 1998 มีทีมชนะเลิศฟุตบอลคัพเป็นครั้งแรกจากนัด "ซูเปอร์ไฟนอล" ระหว่างซาราเยโวกับออรัสเย (ทีมชนะเลิศจากสองถ้วย) ต่อมาในฤดูกาล 1999–2000 สหพันธ์ฟุตบอลบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาได้จัดรูปแบบการแข่งขันฟุตบอลถ้วยเพียงหนึ่งเดียว และนับตั้งแต่ฤดูกาล 2000–01 เป็นต้นมา สโมสรจากทั่วประเทศได้เข้าร่วมแข่งขันในฟุตบอลถ้วยรายการนี้
ในช่วงก่อน ค.ศ. 1992 สโมสรจากดินแดนบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาจะเข้าร่วมแข่งขันยูโกสลาฟคัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
Bosnian Cup history at Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation
| ด ค กฟุตบอลคัพแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  คอซอวอ  คาซัคสถาน  โครเอเชีย  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอลโดวา  มอลตา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  ยิบรอลตาร์  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลีชเทินชไตน์  ลิทัวเนีย  เวลส์  สกอตแลนด์  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  หมู่เกาะแฟโร  ออสเตรีย  อังกฤษ  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยอรมนีตะวันออก  ยูโกสลาเวีย  สหภาพโซเวียต 
ไม่รับรอง:  นครรัฐวาติกัน
ปลาแค้

| ปลาแค้ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ยุคไพลโอซีน - ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ปลาแค้ยักษ์ (Bagarius yarrelli) ซึ่งเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุด

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Sisoridae
วงศ์ย่อย:: Sisorinae
สกุล:: Bagarius Bleeker, 1855

ชนิดต้นแบบ
Pimelodus bagarius Hamilton, 1822
ชนิด
 B. bagarius (Hamilton, 1822)  B. rutilus Ng & Kottelat, 2000  B. suchus Roberts, 1983  B. yarrelli (Sykes, 1839)
ชื่อพ้อง
 Pimelodus Lacepède, 1803
ปลาแค้ (อังกฤษ: Devil catfish, Goonch, Bagarius catfish; เบงกอล: বাঘাইর) เป็นปลากระดูกแข็งในสกุล Bagarius (/บา-กา-เรียส/) อยู่ในอันดับปลาหนัง ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae)
ลักษณะ

มีรูปร่างโดยรวมคือ  ส่วนหัวโต ปากกว้างมากและอยู่ด้านล่าง ภายในปากมีฟันซี่แหลม ๆ อยู่ ช่องเหงือกกว้าง ผิวหนังบนหัวและตัวไม่เรียบ อาจสากหรือเป็นตุ่มนิ่มเล็ก ๆ บนหัวมีสันตื้น ๆ ไปถึงด้านหลัง ครีบไขมันมีขนาดเล็ก มีหนวด 4 คู่ หนวดที่ริมฝีปากเป็นเส้นแบนและแข็งเป็นพิเศษ หนวดที่จมูกสั้น หนวดใต้คางยาว ก้านครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวเป็นกระโดงสูงและยื่นเป็นเส้นเดี่ยว ครีบอกมีก้านครีบเดี่ยวที่มีปลายยื่นออกมาเป็นเส้นเดี่ยวเช่นเดียวกัน ครีบท้องใหญ่ ครีบก้นเล็ก ครีบหางเว้าลึก ตามีขนาดเล็ก ข้อหางไปจรดปลายหางเรียวลู่  มีสีลำตัวน้ำตาลเขียวและมีลวดลายสีดำ
จัดเป็นปลาขนาดใหญ่ มีขนาดโดยรวมตั้งแต่ 2 เมตร-75 เซนติเมตร ถือได้ว่าเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ พบแพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, เอเชียอาคเนย์ จนถึงมณฑลยูนนานในประเทศจีน
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ในแม่น้ำสายใหญ่ ที่มีคุณภาพน้ำใสสะอาด มีปริมาณออกซิเจนละลายในน้ำสูง และมีกระแสน้ำไหลพอสมควร โดยมักจะกบดานตัวอยู่นิ่ง ๆ ที่ใต้พื้นน้ำเพื่อดักรออาหาร ซึ่งได้แก่ ปลาชนิดต่าง ๆ
มีด้วยกันทั้งหมด 4 ชนิด ได้แก่
B. bagarius
B. yarrelli เป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุด โดยพบยาวได้ถึง 2 เมตร
B. suchus
B. rutilus เป็นชนิดที่เพิ่งอนุกรมวิธานเมื่อปี ค.ศ. 2000 พบในเวียดนามและมณฑลยูนาน
ทั้งหมดนี้ นิยมบริโภคกันมาก เพราะเนื้อมีรสชาติอร่อย และตกเป็นเกมกีฬา โดยเฉพาะใน 2 ชนิดแรก เนื่องจากมีขนาดใหญ่และพบได้มากกว่า ในภาษาไทยจะเรียกปลาสกุลนี้ชื่ออื่น ๆ อีก เช่น "แข้" หรือ "ตุ๊กแก" เป็นต้น
ฟอสซิล

ชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้ว คือ B. gigas ได้รับรายงานจากเกาะสุมาตรา ในยุคอีโอซีน แต่อายุของสถานที่ถูกขุดค้นพบนั้นยังไม่เป็นที่ทราบแน่แนอน
ปลาชนิดที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จักของสกุลนี้และมีซากดึกดำบรรพ์ที่ได้รับการยืนยัน คือ ปลาแค้วัว พบในเกาะสุมาตราและอินเดียในยุคไพลโอซีน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Bagarius ที่วิกิสปีชีส์
Bagarius gigas ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
ฟุตบอลในประเทศบัลแกเรีย

| ฟุตบอลในประเทศบัลแกเรีย |
| --- | --- |
ประเทศ: บัลแกเรีย
องค์กรบริหารดูแล: สหภาพฟุตบอลบัลแกเรีย
ทีมชาติ: ฟุตบอลทีมชาติบัลแกเรีย
การแข่งขันระดับชาติ
 บัลแกเรียนคัพ
การแข่งขันของสโมสร
 เฟิสต์ลีก เซคันด์ลีก
การแข่งขันระดับนานาชาติ
 สโมสร แชมเปียนส์ลีก ยูโรปาลีก ซูเปอร์คัพ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก ทีมชาติ ฟุตบอลโลก ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ยูฟ่าเนชันส์ลีก
ฟุตบอล (บัลแกเรีย: футбол, ฟุตโบล) เป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศบัลแกเรีย กีฬาชนิดนี้เริ่มรู้จักกันในประเทศตั้งแต่ ค.ศ. 1893–1894 โดยการแนะนำของครูยิมนาสติกชาวสวิส ฟุตบอล (ซึ่งในช่วงแรกถูกเรียกว่า "คิกบอล") ถูกจัดการแข่งขันขึ้นครั้งแรกที่โรงเรียนมัธยมปลายวาร์นาใน ค.ศ. 1894 โดยการแนะนำของยอร์เกส เด เรจีบุส และในปีถัดมา กีฬาชนิดนี้ได้ถูกเผยแพร่ไปยังโซเฟียโดยชาลส์ แชมพอด กติกาการแข่งขันฟุตบอลถูกเขียนในภาษาบัลแกเรียนโดยครูชาวสวิสในนิตยสาร Uchilishten pregled ใน ค.ศ. 1897 และฟุตบอลยังคงได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่องในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 หนึ่งในผู้ก่อตั้งสโมสรฟุตบอลตุรกี กาลาทาซาไร เมื่อ ค.ศ. 1905 เป็นนักเรียนชาวบัลแกเรียนที่ชื่อว่า บลากอย บาลักชิเอฟ และสโมสรฟุตบอลแห่งแรกของบัลแกเรีย เทอร์ทีนโซเฟีย ได้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1909 ต่อมาได้มีการก่อตั้งสโมสรบอเตฟพลอฟดิฟใน ค.ศ.1912, สลาเวียโซเฟียใน ค.ศ. 1913 และเลฟสกีโซเฟียใน ค.ศ. 1914
ฟุตบอลทีมชาติบัลแกเรียลงแข่งขันครั้งแรกในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1924 ในรอบคัดเลือกโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ด้วยการพ่ายแพ่ต่อออสเตรียที่เวียนนา ในคริสต์ทศวรรษ 1950–1960 ฟุตบอลบัลแกเรียประสบความสำเร็จอย่างมากในโอลิมปิกฤดูร้อนด้วยการจบอันดับที่สามในปี 1956 ที่เมลเบิร์น และจบอันดับที่สองในปี 1968 ที่เม็กซิโกซิตี นอกจากนี้ ยังเคยจบอันดับที่ 5 ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1968 ทีมชาติบัลแกเรียผ่านรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลกเป็นครั้งแรกในปี 1962 ต่อมาในฟุตบอลโลก 1986 บัลแกเรียเข้ารอบ 16 ทีมสุดท้ายเป็นครั้งแรก และในปี 1994 บัลแกเรียประสบความสำเร็จมากที่สุดในฟุตบอลโลกด้วยการจบอันดับที่ 4 นอกจากนี้ยังเอาชนะแชมป์เก่าอย่างเยอรมนีในรอบก่อนรองชนะเลิศ และผู้เล่นทีมชาติบัลแกเรีย ฮริสตอ สตออิชคอฟ ก็เป็นผู้ทำประตูสูงสุดในรายการนั้นด้วย
ในรายการอื่น ๆ บัลแกเรียชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี สามสมัย และชนะเลิศบอลข่านอีกสามสมัย
การแข่งขันฟุตบอลในประเทศ

แชมเปียนชิป:
ระดับสูงสุด: เฟิสต์ลีก - 14 ทีม
ระดับสอง: เซคันด์ลีก - 16 ทีม
ระดับสาม: เทิร์ดลีก - 4 กลุ่ม กลุ่มละ 12-18 ทีม
ระดับสี่: แบ่งตามภูมิภาค
บัลแกเรียนคัพ
บัลแกเรียนซูเปอร์คัพ
คัพออฟบัลแกเรียนอะเมเจอร์ฟุตบอลลีก
มสาลาจาย

| --- | --- |
มสาลาจาย เสิร์ฟกับบิสกิต
ชื่ออื่น: จาย, ชาจาย
ประเภท: ชาแต่งกลิ่น
แหล่งกำเนิด: ประเทศอินเดีย
ภูมิภาค: เอเชียใต้
ผู้สร้างสรรค์: เครื่องดื่มแบบดั้งเดิม
ส่วนผสมหลัก: ชาแดง (เช่น ชาอัสสัม), นม, เครื่องเทศและสมุนไพร (เช่น ขิง, อบเชย, โป๊ยกั้ก, พริกไทยดำ, กานพลู, เมล็ดกระวาน, เมล็ดยี่หร่าฝรั่ง), สารให้ความหวาน (เช่น น้ำตาล, น้ำเชื่อม, น้ำผึ้ง)
รูปแบบอื่น: ลัตเตจาย, จายเขียว
 ตำราอาหาร: มสาลาจาย   สื่อ: มสาลาจาย
มสาลาจาย (ฮินดี: मसाला चाय, แปลตรงตัวว่า "ชาใส่เครื่องเทศ"; อูรดู: مصالحہ چائے; เนปาล: मसलेदार चिया; เบงกอล: মসলা চা) เป็นเครื่องดื่มชาแต่งกลิ่นชนิดหนึ่งจากเอเชียใต้ ได้จากการต้มใบชาแดงกับเครื่องเทศและสมุนไพรที่มีกลิ่นหอม ปัจจุบันมสาลาจายได้รับความนิยมไปทั่วโลกโดยกลายเป็นรายการเด่นของร้านกาแฟหรือร้านน้ำชาหลายแห่ง บางแห่งอาจเรียกเครื่องดื่มชนิดนี้สั้น ๆ ว่า "จาย" ซึ่งแปลว่าชา หรือเรียกโดยซ้ำคำเป็น "ชาจาย" วิธีการเตรียมแบบดั้งเดิมจะนำใบชาไปต้มกับนมและเครื่องเทศ เช่น เมล็ดกระวานเขียว อบเชยแท่ง ขิงบด กานพลูบด เมล็ดพริกไทยดำ เป็นต้น เสร็จแล้วจึงกรองเอากากออก แต่ก็มีการผลิตมสาลาจายเป็นจำนวนมากเพื่อการค้าปลีกในรูปแบบถุงชาสำหรับชงแช่, ผงส่วนผสมสำเร็จรูป หรือชาเครื่องเทศเข้มข้น (concentrate)
มัสยิดสาตกัมบุจ

| มัสยิดสาตกัมบุจ |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: อิสลาม
นิกาย: ซุหนี่
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: โมฮัมมัดปุระ ธากา ประเทศบังกลาเทศ
สถาปัตยกรรม
ประเภท: มัสยิด
รูปแบบ: อิสลาม
เริ่มก่อตั้ง: ปลายศตวรรษที่ 17
โดม: 7
มัสยิดสาตกัมบุจ (เบงกอล: সাত গম্বুজ মসজিদ, แปลตรงตัว 'มัสยิดเจ็ดโดม'; Sat Gambuj Mosque) เป็นมัสยิดในย่านชานเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของธากา เมืองหลวงของบังกลาเทศ จัดเป็นงานชิ้นตัวอย่างสำคัญของสถาปัตยกรรมแบบโมกุลผสานพื้นถิ่นแบบบังกลาเทศในสมัยศตวรรษที่ 17 องค์ประกอบที่สำคัญของมัสยิดคือโดมทรงบัลบัสจำนวนเจ็ดโดมของมัสยิด เข้าใจว่าตั้งขึ้นโดยผู้ว่าการไชสตา ข่าน
ส่วนภายในของมัสยิดเทียบเท่าได้กับรูปแบบที่พบได้ในครึ่งหลังของศตวรรษที่ 16 โดยมิฮ์รอบกลสงประดับด้วยงานปูนปั้นนูนต่ำ ค้ลายกับของมัสยิด Haji Khwaja Shahbaz
ภาคของประเทศบังกลาเทศ

| ภาคของประเทศบังกลาเทศ |
| --- | --- |

หมวดหมู่: รัฐเดี่ยว
ที่ตั้ง:  บังกลาเทศ
จำนวน: 8
ประชากร: มากสุด: 39,675,000 คน (ภาคธากา) น้อยสุด: 8,331,000 คน (ภาคบอรีชัล)
พื้นที่: ใหญ่สุด: 33,908.55 ตร.กม. (ภาคจิตตะกอง) เล็กสุด: 10,584.06 ตร.กม. (ภาคมัยมันสิงห์)
การปกครอง: ข้าหลวงภาค
หน่วยการปกครอง: อำเภอ
ภาค (เบงกอล: বিভাগ, พิภาค) เป็นเขตการปกครองระดับแรกในประเทศบังกลาเทศ ณ พ.ศ. 2566 บังกลาเทศแบ่งออกเป็น 8 ภาค แต่ละภาคได้รับการตั้งชื่อตามเมืองใหญ่ซึ่งยังทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการบริหารของภาคนั้นด้วย แต่ละภาคแบ่งออกเป็นอำเภอซึ่งแบ่งย่อยออกไปอีกเป็นตำบลและสภาชนบท
รายชื่อภาค

ภาคของบังกลาเทศมีดังต่อไปนี้
ขุลนา (খুলনা)
จิตตะกอง (চট্টগ্রাম)
ธากา (ঢাকা)
บอรีชัล (বরিশাল)
มัยมันสิงห์ (ময়মনসিংহ)
รังปุระ (রংপুর)
ราชชาฮี (রাজশাহী)
สิเลฏ (সিলেট)
| ด ค กเขตการปกครองระดับแรกของประเทศในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กรีซ1  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ จังหวัด  นครพิเศษ  คาซัคสถาน1  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจีย1  จอร์แดน  จีน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ญี่ปุ่น1  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี1  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน1  รัสเซีย1  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาเซอร์ไบจาน1  อาร์มีเนีย  อินโดนีเซีย1  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์1  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไต้หวัน  นอร์เทิร์นไซปรัส  อับคาเซีย 
ดูเพิ่ม: รายชื่อเขตการปกครอง  1มีพื้นที่ส่วนหนึ่งอยู่นอกทวีปเอเชีย
ภาสานจร

| --- | --- |
ภาสานจร
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: อ่าวเบงกอล
พิกัด: 22°22′30″N 91°23′33″E﻿ / ﻿22.37500°N 91.39250°E﻿ / 22.37500; 91.39250
พื้นที่: 25 ตารางไมล์ (65 ตารางกิโลเมตร)
การปกครอง
 บังกลาเทศ
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: เวลามาตรฐานบังกลาเทศ (UTC+6)
ภาสานจร (เบงกอล: ভাসানচর; แปลว่า สันดอนลอย, เกาะลอย) เป็นเกาะในเขตตำบลหาติยา อำเภอโนยาขาลี ภาคจิตตะกอง ประเทศบังกลาเทศ  ตั้งอยู่ในอ่าวเบงกอล ห่างจากเกาะสันทวีปประมาณ 6 กิโลเมตร และห่างจากแผ่นดินใหญ่ประมาณ 60 กิโลเมตร
ภาสานจรก่อตัวขึ้นจากตะกอนทรายแป้งจากเทือกเขาหิมาลัยใน พ.ศ. 2549 มีพื้นที่ประมาณ 40 ตารางกิโลเมตร (15 ตารางไมล์) รัฐบาลบังกลาเทศวางแผนที่จะสร้างอาคารทั้งหมด 1,440 หลังซึ่งรวมถึงศูนย์พักพิงพายุไซโคลน 120 ศูนย์ เพื่อเคลื่อนย้ายผู้ลี้ภัยชาวโรฮีนจา 100,000 คนออกจากค่ายที่เมืองค็อกส์บาซาร์บนแผ่นดินใหญ่ รัฐบาลบังกลาเทศเสนอให้ย้ายผู้ลี้ภัยชาวโรฮีนจามายังเกาะนี้เป็นครั้งแรกในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 หน่วยงานด้านผู้ลี้ภัยของสหประชาชาติให้ความเห็นว่าข้อเสนอดังกล่าว "มีความท้าทายด้านการจัดระบบการดำเนินงาน" ถึงกระนั้นรัฐบาลบังกลาเทศก็สั่งการให้ย้ายชาวโรฮีนจามายังเกาะนี้เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2560 ฮิวแมนไรตส์วอตช์กล่าวว่าแผนการนี้เป็น "หายนะทางสิทธิมนุษยชนและมนุษยธรรมที่กำลังก่อตัว"
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 รัฐบาลบังกลาเทศประกาศขยายโครงการอาศรยัณ (อาศรยัณ-3) เพื่อสร้างบ้าน 100,000 หลังที่ภาสานจร บ้านเหล่านี้จะยกพื้นสูง 4 ฟุตเพื่อปกป้องผู้ลี้ภัยจากคลื่นน้ำขึ้นลง งานโยธาสาธารณะมีค่าใช้จ่ายสูงถึง 309.5 ล้านฏากา ซึ่งเพิ่มขึ้นร้อยละ 34 จากการจัดสรรงบประมาณครั้งแรก โครงการเพิ่มเติมได้แก่ การก่อเขื่อนกันน้ำท่วมสูงตั้งแต่ 2.7 เมตร (9 ฟุต) ถึง 5.8 เมตร (19 ฟุต) และการก่อสร้างหมู่บ้านเป็นกลุ่ม สถานีพักพิง โครงสร้างพื้นฐานร่องน้ำ ถนน และการพัฒนาที่ดินนอกเหนือจากงานที่ค้างอยู่ 26 งานภายใต้โครงการ
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 โครงการนี้เดินหน้าต่อไปแม้จะมีเสียงต่อต้านจากบรรดาผู้นำชาวโรฮีนจาและกลุ่มสิทธิมนุษยชน รัฐมนตรีกระทรวงกิจการผู้ลี้ภัยของบังกลาเทศระบุว่าภาสานจร "พร้อมสำหรับการอยู่อาศัย" ต่อมาในวันที่ 4 ธันวาคม ปีเดียวกัน รัฐบาลบังกลาเทศได้เริ่มเคลื่อนย้ายผู้ลี้ภัยชาวโรฮีนจาชุดแรก จำนวน 1,640 คน ออกจากค่ายที่ค็อกส์บาซาร์ เดินทางทางเรือจากท่าจิตตะกองมายังเกาะนี้
มัสยิดอาทินา

| มัสยิดอาทินา |
| --- | --- |
আদিনা মসজিদ
มัสยิดอาทินา
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาอิสลาม
เขต: มัลทะ
จังหวัด: รัฐเบงกอลตะวันตก
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ปันทุอา
ประเทศ: ประเทศอินเดีย
ที่ตั้งในรัฐเบงกอลตะวันตกแสดงแผนที่รัฐเบงกอลตะวันตกมัสยิดอาทินา (ประเทศอินเดีย)แสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 25°09′08″N 88°09′53″E﻿ / ﻿25.1523°N 88.1647°E﻿ / 25.1523; 88.1647
สถาปัตยกรรม
ประเภท: มัสยิด
รูปแบบ: อิสลาม
ลงเสาเข็ม: 1373
เสร็จสมบูรณ์: 1375
มัสยิดอาทินา (เบงกอล: আদিনা মসজিদ; Adina Mosque) เป็นอดีตมัสยิดในมัลทะ รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นในสมัยรัฐสุลต่านเบงกอล เพื่อใช้เป็นมัสยิดหลวงของสิกันดาร์ ชาห์ ผู้ซึ่งฝังร่างไว้ที่นี่เช่นกัน
ลักษณะทางสถาปัตยกรรมของมัสยิดมีหลายส่วนที่เกี่ยวข้องกับมัสยิดอุมัยยัด มัสยิดสร้างขึ้นในปี 1373 โดยสร้างขึ้นบนซากของอดีตวัดพุทธและโบสถ์พราหมณ์เดิม และปัจจุบันได้รับการคุ้มครองโดยกรมสำรวจโบราณคดีของรัฐบาลอินเดีย
งานออกแบบของมัสยิดมีการผสมผสานสถาปัตยกรรมมุสลิมเบงกอล, อาหรับ, เปอร์เซีย และ บีแซนทีนเข้าด้วยกัน แปลนก่อสร้างของมัสยิดคล้ายคลึงมากกับมัสยิดใหญ่ดามัสกัส
ภาคธากา

| ภาคธากา ঢাকা বিভাগ |
| --- | --- |
ภาค
ที่ตั้งภาคธากาในประเทศบังกลาเทศ
พิกัด: 24°10′N 90°25′E﻿ / ﻿24.167°N 90.417°E﻿ / 24.167; 90.417
ประเทศ:  บังกลาเทศ
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2372
ตั้งชื่อจาก: วัดฒาเกศวรี
เมืองหลัก: ธากา
การปกครอง
 • ข้าหลวง: คาลีลูร์ เราะห์มาน
 • เขตเลือกตั้งรัฐสภา: รัฐสภาแห่งชาติ (64 ที่นั่ง)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 20,508.8 ตร.กม. (7,918.5 ตร.ไมล์)
ประชากร (พ.ศ. 2565)
 • ทั้งหมด: 44,215,107 คน
 • ความหนาแน่น: 2,200 คน/ตร.กม. (5,600 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+6 (เวลามาตรฐานบังกลาเทศ)
รหัส ISO 3166: BD-C
เอชดีไอ (พ.ศ. 2561):  0.652
ทีมคริกเกตที่มีชื่อเสียง: ทีมคริกเกตภาคธากา ทีมคริกเกตมหานครธากา ธากาดอมิเนเตอส์ ธากาไดนาไมตส์
เว็บไซต์: dhakadiv.gov.bd
ธากา (เบงกอล: ঢাকা) เป็นภาคหนึ่งของประเทศบังกลาเทศ เป็นที่ตั้งของธากาซึ่งเป็นทั้งเมืองหลักของภาคและเมืองหลวงของประเทศ ภาคธากามีอาณาเขตติดต่อกับภาคอื่น ๆ ทุกภาค ยกเว้นภาครังปุระ