stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟาโรห์เซเนบคาย
สุสาน

หลุมฝังศพของฟาโรห์เซเนบคาย (CS9) ถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2557 โดย Josef W. Wegner จากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียและทีมนักโบราณคดีชาวอียิปต์ในภาคใต้ของอบีดอสประเทศอียิปต์ หลุมฝังศพสี่ห้องมีห้องฝังศพหินปูนตกแต่ง , แบกภาพของเทพธิดา Isis, Neith, Nephthys และ Selket ศพถูกค้นพบในโลงศพไม้ที่ฝังศพไว้ในสุสานหิน  หัวของกษัตริย์ครั้งหนึ่งเคยได้รับการตกแต่งด้วยหน้ากากมัมมี่ ข้อความที่บันทึกของฟาโรห์และเรียกเขาว่า "กษัตริย์แห่งสังคมและล่างอียิปต์วอเซอร์อิบเรลูกชายของเทพเร" แล้วชื่อของฟาโรห์เซเนบคายถูกจารึกไว้ภายในคาร์ทูธ บางส่วนของอุปกรณ์ที่ฝังศพเช่นไหคาโนปิกไม้ถูกนำมาจากสุสานที่มีอายุมากกว่า ส่วนที่เหลือของไหคาโนปิกถูกสลักไว้สำหรับฟาโรห์โซเบคโฮเทป
คาร์ทูธของฟาโรห์ฟาโรห์เซเนบคาย
ฟิกโตเซ็กชวล

การดึงดูดทางเพศต่อตัวละครในบันเทิงคดี
ฟิกโตเซ็กชวลลิตี (อังกฤษ: fictosexuality) หรือ ฟิกโตเซ็กชวล (อังกฤษ: fictosexual)  เป็นการดึงดูดทางเพศที่มีต่อตัวละครในบันเทิงคดี แม้ว่าไม่ใช่ฟิกโตเซ็กชวลทุกคนที่ระบุว่าตนเองเป็นเกรย์เอเซ็กชวล แต่บุคคลที่เป็นฟิกโตเซ็กชวลก็คือผู้ที่ไม่มีประสบการณ์การดึงดูดทางเพศกับคนจริง ๆ และถือว่าอยู่ในสเปกตรัมของเอเซ็กชวล
สิ่งที่ทำให้เกิดการดึงดูดทางเพศสำหรับฟิกโตเซ็กชวลไม่ใช่มนุษย์จริงหรือสิ่งทดแทนมนุษย์จริง แต่เป็นสิ่งทำขึ้นที่ไม่ใช่มนุษย์ โดยเฉพาะตัวละครในบันเทิงคดี อย่างไรก็ตาม รูปแบบของเพศวิถีนี้มักถูกมองข้าม เนื่องจากการเน้นเรื่องเพศวิถีระหว่างบุคคลเป็นสำคัญ
ฟาโรห์สกอร์เปียนที่ 2

ฟาโรห์สกอร์เปียน หรือ สกอร์เปียนที่ 2 (อังกฤษ: King Scorpion หรือ Scorpion II; อียิปต์โบราณ: น่าจะ Selk หรือ Weha) เป็นผู้ปกครองในอียิปต์ตอนบนสมัยก่อนราชวงศ์ (ประมาณ 3200–3000 ปีก่อนคริสต์ศักราช)
พระองค์เป็นผู้รวบรวมอาณาจักรอียิปต์ทั้งบนและใต้เข้าไว้ด้วยกัน ในราว 3,200 ปีก่อนคริสตกาล ในปลายยุคก่อนราชวงศ์ เป็นผู้ครองนครไทนิส (Thinis) ซึ่งตั้งอยู่บริเวณตอนกลางลุ่มน้ำไนล์ได้กรีฑาทัพ เข้ายึดครองนครรัฐต่าง ๆ ในอียิปต์บนและตั้งตนเป็นฟาโรห์แห่งอาณาจักรบน พระองค์ปรารถนาจะรวมอียิปต์เข้าด้วยกันแต่กลับสิ้นพระชนม์เสียก่อน โอรสของพระองค์ (ข้อนี้นักประวัติศาสตร์ยังไม่แน่ใจนักแต่จากหลักฐานที่มีแสดงว่าทั้งสองพระองค์น่าจะเกี่ยวดองกัน) ที่มีนามว่า นาเมอร์ (Namer) ได้สานต่อนโยบายและกรีฑาทัพเข้าโจมตีอียิปต์ล่าง จนกระทั่งมาถึงสมัยของ ฟาโรห์เมเนส (Menese) พระองค์สามารถผนวกทั้งสองอาณาจักรเข้าด้วยกันได้สำเร็จและ สถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นฟาโรห์พระองค์แรกของอียิปต์โดยตั้งเมืองหลวงที่ เมมฟิส (Memphis) ซึ่งอยู่ตอนกลางของลุ่มน้ำไนล์ ซึ่งนักประวัติศาสตร์ได้นับฟาโรห์เมเนสเป็นฟาโรห์องค์แรกแห่งราชวงศ์ที่ 1 ของอาณาจักรอียิปต์โบราณ
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

Golding, William (1971), The Scorpion God (novella) อิงจากประวัติศาสตร์อียิปต์สมัยนี้
มีการใช้พระนามของพระองค์ในภาพยนตร์ เดอะมัมมี่ รีเทิร์น ฟื้นชีพกองทัพมัมมี่ล้างโลก (2001) และภาคแยก เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ศึกราชันย์แผ่นดินเดือด (2002), อภินิหารศึกจอมราชันย์ (2008), เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 3 สงครามแค้นกู้บัลลังก์เดือด (2012) และ เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 4 ศึกชิงอำนาจจอมราชันย์ (2015).
ข้อมูล

Assmann, Jan (2003). Stein und Zeit: Mensch und Gesellschaft im Alten Ägypten (ภาษาเยอรมัน). München: W. Fink. ISBN 978-3-77-052681-9.
Hannig, Rainer (2006). Großes Handwörterbuch Ägyptisch-Deutsch: (2800–950 v. Chr.): die Sprache der Pharaonen. Kulturgeschichte der antiken Welt (ภาษาเยอรมัน). Vol. 64. Mainz: Philip von Zabern. ISBN 978-3-80-531771-9.
Kaiser, Werner; Dreyer, Günter (1982). "Umm el-Qaab: Nachuntersuchungen im frühzeitlichen Königsfriedhof. 2. Vorbericht". Mitteilungen des Deutschen archäologischen Instituts (MDAIK). Abteilung Kairo. (ภาษาเยอรมัน). Mainz: Philipp von Zabern. 38. ISBN 978-3-80-530552-5.
Menu, Bernadette (1996). "Enseignes et porte-étendarts". Bulletin de l'Institut Français d'Archéologie Orientale (ภาษาฝรั่งเศส). Cairo: Institut Français d'Archéologie Orientale. 96: 339–342.
Moortgat, Anton (1994). "Die Goldrosette – ein Schriftzeichen?". Altorientalische Forschungen (ภาษาเยอรมัน). Berlin: Institut für Orientforschung. 21: 359–371.
Needler, Winifred (1967). "A Rock-drawing on Gebel Sheikh Suliman (near Wadi Halfa) showing a Scorpion and human Figures". Journal of the American Research Center in Egypt. Winona Lake: Eisenbrauns. 6: 87–91. doi:10.2307/40000735. JSTOR 40000735.
Shaw, Ian; Nicholson, Paul (1995). The Dictionary of Ancient Egypt. London: The British Museum Press. ISBN 978-0-71-411909-0.
Wildung, Dietrich (1981). Ägypten vor den Pyramiden – Münchner Ausgrabungen in Ägypten (ภาษาเยอรมัน). Mainz: Philipp von Zabern. ISBN 978-3-80-530523-5.
บรรณานุกรม

Clayton, Peter A (2006), Chronicle of the Pharaohs: The Reign-by-Reign Record of the Rulers and Dynasties of Ancient Egypt, Thames & Hudson, ISBN 0-500-28628-0.
Edwards, IES (1965), "The Early Dynastic Period in Egypt",  ใน Edwards, IES;  และคณะ (บ.ก.), The Cambridge Ancient History, vol. 1, Cambridge University Press.
ฟิชแอนด์ชิปส์

| --- | --- |
ฟิชแอนด์ชิปส์ในนอร์ฟอล์ก อังกฤษ
มื้อ: อาหารจานหลัก
แหล่งกำเนิด: อังกฤษ
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: ปลาชุบแป้งทอดกับมันฝรั่งทอด
 ตำราอาหาร: ฟิชแอนด์ชิปส์   สื่อ: ฟิชแอนด์ชิปส์
ฟิชแอนด์ชิปส์ (อังกฤษ: fish and chips) เป็นอาหารจานร้อนที่มีต้นกำเนิดในอังกฤษ ประกอบด้วยเนื้อปลาที่ชุบแป้ง โดยมักจะเป็นปลาค็อดแอตแลนติก (Atlantic cod) หรือปลาค็อดชนิดอื่น รวมทั้งมันฝรั่งทอด เป็นอาหารที่เตรียมไว้ขายและเครื่องเคียงที่กินร่วมกัน Fish & Chips จึงมีที่มาที่ต่างกัน ก่อนที่มันจะมารวมเป็นเมนูเดียวกันในช่วงศตวรรษที่ 19ทั้งสองเมนูไม่ได้ถูกคิดค้นโดยคนอังกฤษเลยแม้แต่น้อย แต่เป็นเหล่าผู้อพยพที่มาอาศัยในอังกฤษต่างหากเริ่มมีการนำปลาทอดมาขายเป็นร้านแผงลอยให้ชาวอังกฤษได้ซื้อกิน โดยเฉพาะเมื่ออังกฤษเข้าสู่ยุคปฏิวัติอุตสาหกรรม (1760 – 1850) มันยิ่งได้รับความนิยมในหมู่ชนชั้นแรงงาน เพราะมันกินง่าย และ ราคาถูก ร้านขายปลาทอดในลักษณะนี้ เคยถูกกล่าวถึงในนิยาย Oliver Twist (1839) ของ Charles Dickens ด้วย เป็นหลักฐานว่ามีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมอาหารอังกฤษ
ฟาโรห์เมนทูโฮเตปที่ 5

ฟาโรห์เซวัตจ์เร เมนทูโฮเตป (อังกฤษ: Sewadjare Mentuhotep)(หรือเรียกว่าเมนทูโฮเทปที่ 5 หรือ เมนทูโฮเทปที่ 6 ขึ้นอยู่กับนักวิชาการ) เป็นฟาโรห์อียิปต์พิสูจน์ได้ไม่ดีในช่วงปลายราชวงศ์ที่ 13 ที่ทรงครองราชย์เป็นเวลาคสั้น 1655 ปีก่อนคริสตกาลในช่วงยุคกลางที่สอง นักไอยคุปต์ คิม ริโฮลต์และดาร์เรลล์ เบเคอร์ตามลำดับเชื่อว่าเขาเป็นคนที่ห้าสิบและ 49 กษัตริย์แห่งราชวงศ์ ดังนั้นฟาโรห์เซวัตจ์เร เมนทูโฮเตป ส่วนใหญ่จะขึ้นครองราชย์แทนก่อนที่จะมาถึงของฮัยก์โสส มากกว่าภูมิภาคเมมฟิทส์
ฟาโรห์เมอร์คาเร

ฟาโรห์เมอร์คาเร (อังกฤษ: Merkare)เป็นฟาโรห์อียิปต์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่ 13 ของอียิปต์ในช่วงยุคกลางที่สองที่ครองราชย์ขณะที่ระยะสั้นบางเวลาระหว่าง 1663 ปีก่อนคริสตกาลและ 1,649 ปีก่อนคริสตกาล
ฟาโรห์เมอร์เคปเปอร์เร

ฟาโรห์เมอร์เคปเปอร์เร (อังกฤษ: Merkheperre)เป็นฟาโรห์ของอียิปต์ในช่วงปลายทศวรรษที่ 13 ของราชวงศ์อียิปต์ในช่วงระยะเวลากลางสมัยที่สองซึ่งครองราชสมบัติระหว่าง 1663 ถึง 1649 ปีก่อนคริสตกาล ฟาโรห์เมอร์เคปเปอร์เรจะได้ปกครองทั้งเหนืออียิปต์จากธีบส์ หรือมากกว่าอียิปต์จากเมมฟิส ในขณะที่ลุ่มแม่น้ำไนล์ตะวันออกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ที่ 14
ฟาโรห์เมอร์โฮเทปเร ไออิน

ฟาโรห์เมอร์โฮเทปเร ไออิน (อังกฤษ: Merhotepre Ini)(ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม ไออินที่ 1) เป็นทายาทของฟาโรห์อัยย์อาจจะเป็นลูกชายของเขาและสามสิบสาม - กษัตริย์แห่งราชวงศ์สิบสามแห่งอียิปต์ เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรัชกาล 2 ปี 3 หรือ 4 เดือนและ 9 วันในรินโตรและอาศัยอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 17 ก่อนคริสต์ศักราช
ฟอร์ด เฟียสตา

| ฟอร์ด เฟียสตา |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ฟอร์ด
เริ่มผลิตเมื่อ: มิถุนายน พ.ศ. 2519 – 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 (20 ล้านคัน; ทั่วโลก)
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก
รูปแบบตัวถัง: 3-ประตู hatchback 5-ประตู hatchback 4-ประตู sedan/saloon (บางประเทศ, เฉพาะ Mk4-Mk6) 3-ประตู van (เฉพาะทวีปยุโรป)
โครงสร้าง: เครื่องวางหน้า ขับเคลื่อนล้อหน้า
ระยะเหตุการณ์
รุ่นต่อไป: Ford Puma (crossover) (ไฟฟ้า; ในทางอ้อม)
ฟอร์ด เฟียสตา (อังกฤษ: Ford Fiesta) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก (Subcompact Car) ที่ผลิตและจำหน่ายโดย ฟอร์ดมอเตอร์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2519 และส่งขายไปตามที่ต่างๆ โดยมีตลาดรองรับอยู่ทั่วโลก ตั้งแต่ญี่ปุ่นไปจนถึงอเมริกา
ประวัติ

เดิมทีนั้น ชาวยุโรปนิยมชมชอบในรถนาดใหญ่ หรูหรา ราคาแพง แต่ในช่วงต้น คริสต์ทศวรรษ 1970 ชาวยุโรป เริ่มหันมาสนใจรถขนาดเล็กกันมากขึ้น โดยในช่วงนั้น หลายค่ายที่มีการออกแบบรถขนาดกะทัดรัดไว้แล้ว ก็สามารถหยิบยกมาประชาสัมพันธ์ได้ทันที แต่สำหรับฟอร์ด รถที่เล็กที่สุดในขณะนั้น คือ ฟอร์ด เอสคอร์ต (อังกฤษ: Ford Escort) ซึ่งมีภาพลักษณ์ที่ยังไม่เข้ากับค่านิยมในรถขนาดเล็กสักเท่าใดนัก ประกอบกับใน พ.ศ. 2516 เกิดวิกฤติราคาน้ำมันแพงขึ้นรอบหนึ่ง (ราคาพุ่งจาก 3 จนถึง 13 ดอลลาร์สหรัฐ ต่อบาร์เรล แพงขึ้น 4 เท่าในครึ่งปี) ยิ่งกระตุ้นให้ผู้คนหันมาซื้อรถขนาดเล็กกันมากขึ้น ฟอร์ดจึงต้องรีบพัฒนารถรุ่นใหม่ขึ้นมาเพื่อชูเป็นจุดขาย
ทีมพัฒนาของฟอร์ดได้ลงพื้นที่สำรวจความคิดเห็นของประชาชนในยุโรปและอเมริกา ถึงความชอบเรื่องรถ เพื่อเป็นตัวช่วยในการพัฒนารถต้นแบบ จนเมื่อรถต้นแบบสำเร็จ ก็ถึงขั้นตอนการเลือกชื่อที่เหมาะสมที่จะตั้งชื่อเป็นชื่อรถ ซึ่งช่วงแรก ทีมนักพัฒนาและพนักงานฟอร์ดส่วนใหญ่ได้ลงคะแนนเลือกให้รถต้นแบบรุ่นใหม่มีชื่อว่า ฟอร์ด บราโว (อังกฤษ: Ford Bravo) แต่ เฮนรี ฟอร์ดที่ 2 (อังกฤษ: Henry Ford II) ประธานบริษัท ฟอร์ดมอเตอร์ ในขณะนั้น ได้ตัดสินใจให้รถรุ่นใหม่มีชื่อว่า ฟอร์ด เฟียสตา ตามความชื่นชอบส่วนตัวของเขา
ฟอร์ด เฟียสตา เริ่มสายการผลิตอย่างเป็นทางการในเดือนกันยายน พ.ศ. 2519 โดยเริ่มขายในประเทศฝรั่งเศส และเยอรมนี แล้วจึงขยายตลาดไปเรื่อยๆ จนถึงปัจจุบัน
ฟอร์ด เฟียสตา มีวิวัฒนาการตามช่วงเวลาแบ่งได้ 7 รุ่น ดังนี้
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2519 - 2526)

ฟอร์ด เฟียสตา รุ่นแรก มีความแตกต่างจากรถ Subcompact รุ่นอื่นๆ ในยุคนั้น ตรงที่การออกแบบนั้นได้นำโปรแกรมคอมพิวเตอร์เสมือนจริงมาช่วยในการออกแบบ รวมทั้งมีนวัตกรรมที่ทันสมัยและภายในหรูหรากว่ารถ Subcompact รุ่นอื่นๆ (สมัยนั้น อุปกรณ์เสริมความหรูหรามักติดตั้งในรถขนาดใหญ่ ราคาแพง เกรดสูงๆ ไม่ใช่รถ Subcompact) เช่น กระจกนิรภัย, เข็มขัดนิรภัยดึงกลับอัตโนมัติแบบปรับระดับสูง-ต่ำได้ และอุปกรณ์ไล่ฝ้าที่กระจกหลัง, มูนรูฟ (หน้าต่างบนหลังคา เปิดดูดาวได้) ฯลฯ ซึ่งส่วนมากในยุคนั้นอุปกรณ์ประเภทนี้จะมีในรถขนาดกลางขึ้นไป ซึ่งความทันสมัยดังกล่าวได้กลายเป็นเอกลักษณ์ของเฟียสตาเรื่อยมาถึงปัจจุบัน
นอกจากนี้การออกแบบโดยใช้โปรแกรมช่วย ทำให้สามารถออกแบบรถได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีค่าสัมประสิทธิ์ความเสียดทานเพียง 0.42 (ต่ำมากเมื่อเทียบกับรถรุ่นอื่นๆ ในยุคเดียวกัน) ทำให้รถลู่ลม ไม่ต้านลม เครื่องยนต์จึงทำงานเบาลง ส่งผลให้เครื่องยนต์ใช้น้ำมันน้อยลง และยังช่วยให้อัตราเร่งดีขึ้นด้วย โดยเครื่องยนต์รุ่นมาตรฐาน(ลูกสูบเล็กที่สุด) เป็นเครื่องยนต์ 4 สูบ ขนาด 957 ซีซี ให้กำลัง 40 แรงม้า มีอัตราการใช้น้ำมันอยู่ที่ 17.8 กิโลเมตร/ลิตร (ประหยัดมาก แม้เมื่อเทียบกับรถสมัยใหม่) ส่วนเครื่องยนต์ที่ให้แรงมากกว่า ก็จะนิยมรุ่น 1298 ซีซี ให้กำลัง 66 แรงม้า มีอัตราการใช้น้ำมันอยู่ที่ 16.1 กิโลเมตร/ลิตร
ใน พ.ศ. 2522 เป็นเวลาเพียง 3 ปี ฟอร์ด เฟียสตา สามารถทำยอดขายสะสมได้ครบ 1 ล้านคัน และครบอีก 1ล้าน รวมเป็น 2 ล้านคันในปี 2524 เป็นยอดขายที่เร็วมาก
รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2526 - 2532)

เฟียสตารุ่นที่ 2 มีจุดเด่นคือเครื่องยนต์(เฉพาะเครื่อง 1298 ซีซี) สามารถรองรับน้ำมันเบนซินไร้สารตะกั่ว และมีระบบเกียร์อัตโนมัติแบบอัตราทดแปรผันต่อเนื่อง หรือ CVT (รถญี่ปุ่นอื่นๆ เปลี่ยนมาใช้เกียร์ CVT เมื่อประมาณ พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา) ส่วนภาพรวมอื่นๆ คือ เครื่องยนต์เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากขึ้น แต่ให้กำลังน้อยลงเล็กน้อย
แต่ที่แปลกประหลาดและเรียกความสนใจของเฟียสตาที่เป็นที่กล่าวถึงกันมาก คือ หน้าปัทม์รถ ที่มีรูปร่างประหลาด ปกติ หน้าปัทม์รถแบบทั่วไป เข็มวัดทุกเข็มจะอยู่รวมกันในเบ้าใหญ่เบ้าเดียว แต่เฟียสตารุ่นที่ 2 ในต่างประเทศ เกจ์วัดแต่ละเกจจะอยู่ในเบ้าเล็กๆ เกจ์ละเบ้า ไม่ได้อยู่รวมกัน
รุ่นที่ 3 (พ.ศ. 2532 - 2540)

เฟียสตารุ่นที่ 3 มีการผลิตรถแฮทช์แบคแบบ 5 ประตูเป็นครั้งแรก (ก่อนหน้านี้มักจะมีแต่แบบ 3 ประตู) เปิดตัวในเดือนกุมภาพันธ์ 2532 ก่อนการเปิดตัว 2 เดือน ต้นแบบรถเฟียสตารุ่นที่ 3 จำนวน 250 คัน ได้ถูกส่งมอบไปให้กลุ่มลูกค้ารายใหญ่ของบริษัท เพื่อเข้าสู่กระบวนการทดสอบรถบนการใช้งานจริง โดยเฟียสตาใหม่ มีระบบควบคุมการหยุด (อังกฤษ: Stop Control System-SCS) และระบบเบรกป้องกันล้อล็อก (อังกฤษ: Anti-lock Breaking System-ABS) ทำให้มีความน่าเชื่อถือในการใช้งาน
ภายในปีแรกหลังการเปิดตัว ฟอร์ดสามารถขายเฟียสตาใหม่ได้ถึง 500,000 คัน และในปีที่สองมียอดขายสูงเป็นประวัติการณ์ถึง 649,781 คัน และนอกจากนี้ ยังมีการเสริมระบบความปลอดภัย เช่น เปลี่ยนวัสดุที่บุพวงมาลัยให้สามารถดูดซับแรงกระแทกได้ดีขึ้น เพื่อลดการบาดเจ็บจากการที่ศีรษะกระแทกพวงมาลัยหากรถชน, ติดตั้งถุงลมนิรภัยเป็นอุปกรณ์มาตรฐาน, ตัวถังที่แข็งแรงขึ้นเพื่อป้องกันการกระแทกจากด้านข้าง, เข็มขัดนิรภัยที่มีระบบดึงกลับและปรับความตึงอัตโนมัติ, เบาะคู่หน้าแบบป้องกันการลื่นไถล, ปุ่มฉุกเฉิน กดเพื่อตัดการจ่ายเชื้อเพลิงออกจากถังในทันทีในกรณีเกิดอุบัติเหตุที่อาจมีเชื้อเพลิงรั่วไหล ดังนั้น ถึงแม้เฟียสตาอาจมีความปลอดภัยต่ำกว่ารถรุ่นอื่นๆ เป็นบางรุ่น ก็เป็นธรรมดาของรถขนาดเล็กที่มีความสามารถในการปกป้องผู้โดยสารต่ำกว่ารถใหญ่โดยธรรมชาติอยู่แล้ว แต่ถ้าเทียบกับรถขนาดเดียวกันแล้ว ถือว่า "ปลอดภัยไร้เทียมทาน"
นอกจากนี้ เฟียสตารุ่น 3 ยังสามารถกวาดรางวัลจากหน่วยงานต่างๆ ได้มากมาย เช่น รางวัลรถยนต์ยอดเยี่ยมแห่งปี 1989 จากนิตยสาร What Car?, รางวัลรถขนาดกะทัดรัดยอดเยี่ยมจากการโหวตของผู้ว่านนิตยสาร Auto, Motor und Sport, รางวัลรถซิตี้คาร์ยอดเยี่ยมจากนิตยสาร Neue Revue, รางวัลรถยนต์ยอดเยี่ยมอันดับ 3 ของยุโรปประจำปี 1990 (อังกฤษ: European Car of the Year)
รุ่นที่ 4 (พ.ศ. 2538 - 2545)

เฟียสตารุ่นที่ 4 ได้รับการออกแบบใหม่ให้มีความโค้งมนรอบขึ้น เหลี่ยมมุมต่างๆ ถูกแทนที่ด้วยลายเส้นโค้ง ทำให้ลู่ลมได้ดีขึ้น ช่องระบายอากาศด้านล่างถูกเปลี่ยนใหม่, มีแผงไฟขนาดใหญ่ขึ้น, ระบบกันสะเทือนด้านหน้าออกแบบใหม่โดยใช้เหล็กเสริมกันโครง, และด้านหลังมีการออกแบบคานบิดใหม่และติดตั้งระบบควบคุมการยึดเกาะ Traction Control เพื่อเพิ่มความสามารถในการทรงตัว, มีการติดตั้งระบบเบรกแบบ ABS 4 Channel, เครื่องยนต์ใหม่ ประหยัดน้ำมันและปล่อยไอเสียในระดับต่ำ จนได้รางวัล รถยนต์สีเขียว
ฟอร์ด เฟียสตา รุ่นที่ 4 เป็นรถที่มียอดขายสูงที่สุดในสหราชอาณาจักร 3 ปีซ้อน และมีภาพรวมเป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กที่ขายดีที่สุดในยุโรป
รุ่นที่ 5 (พ.ศ. 2545 - 2551)

เฟียสตารุ่นที่ 5 ออกแบบให้ทันสมัยขึ้นอย่างก้าวกระโดด และมีการติดตั้งถุงลมนิรภัยด้านข้าง
ในภาพรวมแล้ว เฟียสตาเริ่มเสื่อมความนิยมลงในแถบยุโรป โดยกลายเป็นรถที่มียอดขายอันดับ 3 รองจาก โอเปิล คอร์ซา (อังกฤษ: Opel Corsa) และ เปอโยต์ 206 (อังกฤษ: Peugeot 206) แต่ยังได้รับความนิยมอย่างสูงสุดในประเทศ บราซิล
รุ่นที่ 6 (พ.ศ. 2551 - 2562)

ฟอร์ด เฟียสตา รุ่นที่ 6 เปิดตัวในงานแฟรงค์เฟิร์ตมอเตอร์โชว์ 2008 และเริ่มขายตลาดไปทั่วโลก รวมถึงประเทศไทย ที่ฟอร์ดประเทศไทย ได้นำเฟียสตาเข้ามาผลิตและจำหน่าย โดยในรุ่นนี้ เฟียสตามีตัวถังแบบรถซีดาน เป็นครั้งแรก (ซีดานคือรถทั่วๆไปที่มีกระโปรงหลังและกระโปรงหน้า) ซึ่งฟอร์ดจะขายเฟียสตาทั้งแบบซีดานและแฮทช์แบค และจากการทดสอบความปลอดภัยของเฟียสตาใหม่ ก็พบว่า เฟียสตาใหม่ ปลอดภัยในระดับแถวหน้าของรถเล็ก และยังได้นำรุ่นพิเศษ ที่ให้ถุงลมนิรภัย 6 ลูกและ 7 ลูก (รถ segment นี้ปกติจะมีถุงลมให้ 1-2 จุดเท่านั้น)ระบบ ESP มาจำหน่ายในไทยอีกด้วย เครื่องยนต์มีให้เลือกคือ 1.25, 1.4, 1.6, 1.4 ดีเซล, 1.6 ดีเซล ในประเทศไทยมีให้เลือกเฉพาะ 1.4 และ 1.6 เบนซิน ภายหลังมีการเพิ่ม 1.5 เบนซิน ตัวถังมีให้เลือกคือ 3, 5, 4 และ 2 ประตู van เกียร์มีให้เลือกคือ อัตโนมัติ 4 สปีด, ธรรมดา 5 สปีด, และ 6 สปีด dual clutch PowerShift
ต่อมาในปี 2014 ได้ทำการปรับ minor change ในประเทศไทย โดยมีรุ่นเครื่องยนต์ 1.0 ลิตร EcoBoost มาให้เลือกอีกด้วย แต่ไม่ใช่อีโคคาร์ เนื่องจากฟอร์ดไม่ได้เข้าร่วมโครงการอีโคคาร์
ปี 2016 ได้ยกเลิกรุ่นเครื่องยนต์ 1.0 EcoBoost และรุ่น 4 ประตู โดยเหลือแค่รุ่น 5 ประตูเพียงอย่างเดียวทั้ง 2 รุ่นเช่น Trend และ Sport โดยเครื่องยนต์ขนาด 1.5 ลิตร มีการเพิ่มพลังงานทางเลือกให้รองรับนํ้ามัน E85
กลางปี 2018 ได้ยุติการทำตลาดแล้วในประเทศไทย เนื่องจากปัญหาเรื่องระบบเกียร์ PowerShift
รุ่นที่ 7 (พ.ศ. 2560 - ปัจจุบัน)

| รุ่นที่ 7 |
| --- | --- |

ภาพรวม
เริ่มผลิตเมื่อ: 2560–2566
รุ่นปี: 2561–ปัจจุบัน
แหล่งผลิต: เยอรมนี: โคโลญ (CB&A)
ผู้ออกแบบ: อีแวน เทเลสกา
ตัวถังและช่วงล่าง
รูปแบบตัวถัง: แฮทช์แบ็ก 3/5 ประตู
แพลตฟอร์ม: Ford global B-car platform
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 1.0 L Ecoboost I3 (turbocharged gasoline) 1.0 L EcoBoost Hybrid Fox mHEV I3-T 1.1 L Duratec Ti-VCT I3 1.5 L Ecoboost I3 (turbocharged gasoline) 1.5 L Duratorq I4 (turbocharged diesel)
มอเตอร์ไฟฟ้า: 11.5 kW (15.4 hp) belt-driven integrated starter/generator (BISG)
ระบบเกียร์: ธรรมดา IB5 5 จังหวะ ธรรมดา B6 6 จังหวะ อัตโนมัติ 6 จังหวะ Powershift DCT 7 จังหวะ
ระบบขับเคลื่อนรถไฮบริด: EcoBoost Hybrid mHEV
แบตเตอรี่: 48-volt battery pack
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,493 mm (98.1 in)
ความยาว: 4,040 mm (159 in) (แฮทช์แบ็ก)  4,406 mm (173.5 in) (เก๋ง) 
ความกว้าง: 1,734 mm (68.3 in) (ไม่นับกระจก)
ความสูง: 1,483 mm (58.4 in)
ในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 เฟียสตารุ่นที่เจ็ดได้เปิดตัวในประเทศเยอรมณี โดยมีขนาดที่ใหญ่ขึ้น ห้องโดยสารกว้างขวางขึ้น ปลอดภัยขึ้น มีประสิทธิภาพมากขึ้นและจับกลุ่มตลาดที่แพงขึ้น เฟียสตายังมีรุ่นครอสโอเวอร์ที่ชื่อว่าเฟียสตา แอคทีฟและรุ่นหรูหราชื่อเฟียสตา วินเนล
รุ่นที่ 7 (พ.ศ. 2560 - ปัจจุบัน) > การตลาด

ในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ฟอร์ดสหราชอาณาจักรได้นำนักแสดงคีเลย์ ฮาเวสมาถ่ายโฆษณากับเฟียสตา
รุ่นที่ 7 (พ.ศ. 2560 - ปัจจุบัน) > เฟียสตา เอสที (2561)

ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ได้มีการเปิดตัวฟอร์ด เฟียสตา เอสที รุ่นที่เจ็ด ซึ่งมาพร้อมกับเครื่องยนต์อีโคบูสต์เทอร์โบ 1.5 ลิตร 3 สูบ 197 แรงม้า
รุ่นที่ 7 (พ.ศ. 2560 - ปัจจุบัน) > เฟียสตา ปรับปรุง/เฟียสตา EcoBoost Hybrid

Ford Fiesta ตัวถังล่าสุดเปิดตัวรุ่น Minorchange แล้วในเยอรมนี เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2021 ซึ่งไม่ได้แต่การปรับหน้าตา แต่ยังเพิ่มระบบเชื่อมต่อและขุมพลัง EcoBoost Hybrid ด้านรุ่นย่อยมีให้เลือกทั้ง Trend, Titanium, ST-Line และ Active ส่วนสีตัวถังที่เพิ่มใหม่มีทั้ง สีเขียว Mean Green สำหรับ Fiesta ST และ สีน้ำเงิน Boundless Blue – สีม่วง Beautiful Berry สำหรับ Fiesta รุ่นอื่น
ขนาด 1.0 ลิตร EcoBoost เทอร์โบ กำลังสูงสุด 100 แรงม้า จับคู่กับเกียร์ธรรมดา 6 จังหวะ
ขนาด 1.0 ลิตร EcoBoost Hybrid เทอร์โบพ่วงระบบ Mild Hybrid 48 โวลต์ กำลังสูงสุด 125 หรือ 155 แรงม้า จับคู่กับเกียร์ธรรมดา 6 จังหวะ หรือ เกียร์อัตโนมัติ Powershift DCT 7 จังหวะ
Fiesta ST ขนาด 1.5 ลิตร EcoBoost เทอร์โบ กำลังสูงสุด 200 แรงม้า ที่ 6,000 รอบ/นาที แรงบิดสูงสุด 320 นิวตันเมตร ที่ 1,600 – 4,000 รอบ/นาที ทำอัตราเร่ง 0 – 100 กิโลเมตร/ชั่วโมง ภายใน 6.5 วินาที ความเร็วสูงสุด 230 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รุ่นที่ 7 (พ.ศ. 2560 - ปัจจุบัน) > ปิดตำนาน Fiesta

Ford ได้ปิดตำนานรถยนต์นั่งชื่อดังไปแล้วหลายรุ่นทั้ง Escort, Cortina, Mondeo รวมถึง Focus ที่มีกำหนดการยุติการผลิตในปี 2025 ล่าสุด รถยนต์ขนาดเล็กยอดนิยมอย่าง Ford Fiesta ซึ่งออกขายมาตั้งแต่ปี 1976 ก็อาจไม่พ้นชะตากรรมดังกล่าว เนื่องจากมีรายงานว่าบริษัทอาจยุติการผลิตอย่างไวสุด ในวันที่ 7 กรกฎาคม 2023 หลังก่อนหน้าบริษัทได้ประกาศเตรียมยุติการขาย Fiesta ตัวถัง 3 ประตู หลังปี 2022
มีรายงานว่า Ford จะแจ้งให้ภาคส่วนที่เกี่ยวข้องที่ได้รับการคัดเลือก ให้ทราบถึงจุดจบของ Ford Fiesta ในอนาคตอันใกล้ เมื่อสอบถามไปยัง Ford โฆษกระบุแค่ว่าบริษัทอยู่ระหว่างการเร่งเข้าสู่ยุครถยนต์ไฟฟ้า ซึ่งจะนำไปสู่การปรับฐานผลิตภัณฑ์ให้เหมาะสมกับกลยุทธ์ของธุรกิจ โดย Ford ไม่สามารถแสดงความเห็นเกี่ยวกับการคาดคะเนได้ และจะเปิดเผยข้อมูลเพิ่มเติมในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า
มีรายงานด้วยว่าโรงงานใน Cologne ประเทศเยอรมนี ซึ่งใช้ผลิต Ford Fiesta อยู่ในปัจจุบัน จะเปลี่ยนไปผลิตรถยนต์ไฟฟ้า generation ใหม่ ภายใต้ความร่วมมือของ Volkswagen ด้วยการนำ platform แบบ MEB มาใช้ นั่นจึงเป็นเหตุให้ไม่มีที่ยืนเหลืออยู่สำหรับ Ford Fiesta แต่สำหรับ Ford Puma ตัวถัง crossover ที่ใช้ platform ร่วมกับ Fiesta กลับจะได้ไปต่อ โดยพัฒนาเป็น EV ในปี 2024
ดูเพิ่ม

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฟอร์ด เฟียสตา
เว็บไซต์ฟอร์ด เฟียสตาประเทศไทย
ฟอร์ด เฟียสตา รุ่นที่ 1
ฟอร์ด เฟียสตา รุ่นที่ 2
ฟอร์ด เฟียสตา รุ่นที่ 3
ฟอร์ด เฟียสตา รุ่นที่ 4
ฟอร์ด เฟียสตา รุ่นที่ 5
ฟอร์ด เฟียสตา รุ่นที่ 6
ภาพด้านหลัง
ฟอร์ด เฟียสตา เอสที
ฟาโรห์แรเมซีสที่ 6

ฟาโรห์แรเมซีสที่ 6 (อังกฤษ: Ramesses VI) ฟาโรห์องค์ที่ 5 แห่ง ราชวงศ์ที่ยี่สิบ พระองค์ครองสิริราชสมบัติทั้งสิ้น 8 ปีในช่วงกลางถึงปลาย คริสต์ศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสต์ศักราช และเป็นพระราชโอรสของ แรเมซีสที่ 3 โดยเมื่อครั้งยังดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายพระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นนายพลกองทัพรถม้า
หลังการสวรรคตของพระนัดดา แรเมซีสที่ 5 พระราชโอรสของพระเชษฐาของแรเมซีสที่ 6 แรเมซีสที่ 4 แรเมซีสที่ 6 ขึ้นสืบราชบัลลังก์และถูกสืบราชบัลลังก์โดยพระราชโอรสของพระองค์ แรเมซีสที่ 7
ฟินเดกโคเฮาส์

| ฟินเดกโคเฮาส์ |
| --- | --- |
อาคารทางขวาสุดของภาพคือฟินเดกโคเฮาส์
th
ข้อมูลทั่วไป
สถาปัตยกรรม: ลัทธิมอเดิร์นแบบยูโกสลาเวีย
เมือง: ลูซากา
ประเทศ:  แซมเบีย
พิกัด: 15°25′27″S 28°17′02″E﻿ / ﻿15.4243°S 28.2838°E﻿ / -15.4243; 28.2838
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 23 ชั้น
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: Dušan Milenković และ Branimir Ganović
ผู้รับเหมาก่อสร้าง: ZECCO
ฟินเดกโคเฮาส์ (อังกฤษ: FINDECO House) เป็นตึกระฟ้าในลูซากา ประเทศแซมเบีย และเป็นอาคารที่สูงสี่สุดในประเทศ ตั้งอยู่ที่สี่แยกที่ถนนเอกราช (Independence Avenue) ตัดกับถนนไคโร (Cairo Road) ในย่านธุรกิจกลางเมืองของนครลูซากา อาคารความสูง 295 ฟุต นี้สร้างขึ้นระหว่างปี 1978 ถึง 1979 ออกแบบโดยสถาปนิกชาวยูโกสลาเวีย ดูชสน มีเลนโควิช (Dušan Milenković) และ บรานีมีร์ กานอวิช (Branimir Ganović) อาคารนี้ตั้งชื่อตามองค์การระดับข้ามรัฐ (parastatal) ชื่อว่า FINDECO (องค์การพัฒนาและการเงินแห่งรัฐ; State Finance and Development Corporation) เจ้าของแรกของอาคาร ปัจจุบันการใช้สอยอาคารประกอบด้วยพื้นที่ที่อยู่อาศัย ค้าขาย และสำนักงาน ภายใต้การบริหารขององค์การที่อยู่อาศัยแห่งชาติ (National Housing Authority) ในปี 2013 ได้มีการติดตั้งตราของซัมซุงขนาดใหญ่บนยอดอาคาร
ฟิฟตีเชดส์ (นวนิยายชุด)

| --- | --- |

ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ (2011) ฟิฟตีเชดส์ดาร์กเกอร์ (2012) ฟิฟตีเชดส์ฟรีด (2012) เกรย์ (2015) ดาร์กเกอร์ (2017) ฟรีด (2021)
ผู้ประพันธ์: อี. แอล. เจมส์
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: นวนิยายวีรคติ, วรรณกรรมเชิงสังวาส
สำนักพิมพ์: Vintage Books
จัดพิมพ์เมื่อ: ค.ศ. 2011 – ค.ศ. 2021
ประเภทสื่อ: สิ่งพิมพ์ (ปกอ่อน)
ฟิฟตีเชดส์ (อังกฤษ: Fifty Shades) เป็นชุดนวนิยายแนววีรคติเชิงสังวาสในปี ค.ศ. 2011–2012 เขียนโดยอี. แอล. เจมส์ ประกอบด้วย ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์, ฟิฟตีเชดส์ดาร์กเกอร์ และ ฟิฟตีเชดส์ฟรีด โดยทั้งสามเล่มมีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของแอนัสตาเซีย สตีล นักศึกษาสาวและคริสเตียน เกรย์ นักธุรกิจหนุ่ม ต่อมาในปี ค.ศ. 2015–2021 อี. แอล. เจมส์. ได้ออกหนังสือ ฟิฟตีเชดส์ โดยเล่าในมุมมองของคริสเตียน เกรย์ ประกอบด้วย เกรย์, ดาร์กเกอร์ และ ฟรีด
จุดเริ่มต้นของ ฟิฟตีเชดส์ มาจากแฟนฟิกชันของนวนิยายชุดทไวไลท์ ก่อนจะได้รับความนิยมเป็นหนังสือขายดี ถึงแม้จะได้รับคำวิจารณ์ในแง่ลบ แต่นวนิยายชุดนี้ก็ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2015 ภาคต่อของภาพยนตร์ชุดนี้เข้าฉายในปี ค.ศ. 2017 และ ค.ศ. 2018
ฟาโรห์โซเบคเอมซาฟที่ 1

ฟาโรห์เซเคมเร วัตจ์คาว เซเบคเอมซาฟ (อังกฤษ: Sobekemsaf I)หรือ เซเบคเอมซาฟที่ 1 เป็นฟาโรห์ของอียิปต์ในช่วงราชวงศ์ที่ 17 เขามีส่วนร่วมโดยชุดของจารึกกล่าวถึงการเดินทางเพื่อการทำเหมืองแร่เหมืองหินmuj Hammamat ในทะเลทรายตะวันออกในช่วงรัชสมัยของพระองค์ พระองค์ทรงครองราชย์เป็นเวลา 7 ปี นอกจากนี้พระยังบูรณะอย่างกว้างขวางและตกแต่งวัดมอนทู ที่ Medamud
ฟิงโกลฟิน

ตามปกรณัมชุด ซิลมาริลลิออน ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ฟิงโกลฟิน (อังกฤษ: Fingolfin) เป็นกษัตริย์ของชาวโนลดอร์พลัดถิ่นบนมิดเดิ้ลเอิร์ธ  พระองค์เป็นโอรสองค์ที่สองของกษัตริย์ฟินเวกับพระนางอินดิส  มีพี่ชายต่างมารดาคือ เฟอานอร์ และน้องชายร่วมมารดาเดียวกันคือ ฟินาร์ฟิน  ฟิงโกลฟินมีโอรสธิดารวมสี่องค์คือ ฟิงกอน ทัวร์กอน อาเรเดล และอาราคาโน (ไม่ได้เอ่ยถึงในปกรณัม)  ในปกรณัมกล่าวถึงฟิงโกลฟินว่า เป็นผู้มีร่างกายกำยำแข็งแรง จิตใจห้าวหาญ  บางแห่งยกย่องว่าพระองค์เป็นนักรบผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในบรรดาบุตรแห่งอิลูวาทาร์ทั้งปวง  ชื่อของพระองค์ในภาษาเควนยา คือ โนโลฟินเว (Nolofinwë) ซึ่งมีความหมายว่า 'บุตรแห่งฟินเวผู้เฉลียวฉลาด'
ฟิงโกลฟินและฟินาร์ฟิน เป็นโอรสของกษัตริย์ฟินเวกับพระนางอินดิส ซึ่งอภิเษกหลังจากมีริเอล พระชายาองค์แรกและมารดาของเฟอานอร์สิ้นพระชนม์  ดังนั้นจึงมักมีเรื่องขัดเคืองกันระหว่างเฟอานอร์กับฟิงโกลฟินเสมอๆ เพราะต่างก็เป็นโอรสองค์ใหญ่  เหตุแห่งความขัดเคืองกันส่วนใหญ่มาจากการยุแยงของเมลคอร์ เทพอสูรที่ริษยาในความรุ่งเรืองของเหล่าวาลาร์และพวกเอลฟ์   ครั้งหนึ่งเกิดการวิวาทกันจนเฟอานอร์ชักดาบออกต่อหน้าฟิงโกลฟิน จนเป็นเหตุให้เฟอานอร์ถูกลงโทษ ให้เนรเทศออกจากนครทิริออน  ทว่าหลังจากนั้น มานเวเทพบดีได้จัดงานเลี้ยงและไกล่เกลี่ยให้พี่น้องทั้งสองกลับคืนดีกัน
แต่เมลคอร์และอุงโกลิอันท์ก่อเหตุร้าย ทำลายทวิพฤกษา สังหารกษัตริย์ฟินเว แล้วชิงซิลมาริลของเฟอานอร์ไปเสียจากท้องพระคลังที่ฟอร์เมนอส หลบหนีไปยังมิดเดิ้ลเอิร์ธ  เฟอานอร์ประกาศตามไล่ล่ามอร์กอธ (หรือเมลคอร์) ประชาชนชาวโนลดอร์ส่วนใหญ่ก็เคียดแค้นและจะตามไล่ล่ามอร์กอธด้วย ฟิงโกลฟินจึงเป็นผู้นำชาวโนลดอร์ส่วนใหญ่ที่ติดตามเฟอานอร์กลับมายังมิดเดิ้ลเอิร์ธ
หลังจากเฟอานอร์สิ้นพระชนม์  มายดรอส โอรสองค์ใหญ่ของเฟอานอร์สละสิทธิ์ในราชสมบัติ  ฟิงโกลฟินจึงขึ้นเป็นจอมกษัตริย์ของชาวโนลดอร์พลัดถิ่นบนมิดเดิ้ลเอิร์ธ เขาเป็นผู้นำในการสงครามต่อสู้กับมอร์กอธหลายครั้ง จนกระทั่งมอร์กอธตีโต้ด้วยไฟ ในสงครามดากอร์บราโกลลัค ทำให้ฝ่ายกองทัพเอลฟ์ได้รับความเสียหายยับเยิน รวมทั้งโอรสสององค์ของฟินาร์ฟิน คืออังกร็อดและอายก์นอร์ สิ้นพระชนม์ในการศึกครั้งนี้ด้วย ทำให้ฟิงโกลฟินลุแก่โทสะ บุกเพียงลำพังพระองค์เดียวเข้าไปถึงที่มั่นของมอร์กอธในอังก์บันด์ ฟิงโกลฟินได้สู้รบกับมอร์กอธตัวต่อตัว และสร้างบาดแผลแก่มอร์กอธได้ถึงเจ็ดแผล (จนทำให้มอร์กอธต้องเดินเขย่งขามานับแต่นั้น) แต่ไม่มีผู้ใดสามารถสังหารมอร์กอธซึ่งเป็นหนึ่งในเหล่าวาลาร์ได้  สุดท้ายฟิงโกลฟินจึงถูกมอร์กอธสังหาร
โธรอนดอร์พญาอินทรี นำร่างของฟิงโกลฟินออกมา ไปไว้ยังเขตเทือกเขาของกอนโดลิน  ทัวร์กอนได้สร้างหลุมพระศพของฟิงโกลฟินในที่นั้น
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์ฟินเว
ฟิล ดาวด์

ฟิล ดาวด์
ฟิล ดาวด์ (อังกฤษ: Philip Dowd) เกิดเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1963 เป็นผู้ตัดสินฟุตบอลชาวอังกฤษ ทำหน้าที่ส่วนใหญ่ในฟุตบอลพรีเมียร์ลีก เขาอาศัยอยู่ที่เมืองสโตก-ออน-เทรนต์ สแตฟฟอร์ดเชอร์