stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก. ประจำปี 2552
เกมการแข่งขัน > ครึ่งแรก

เมืองทองฯ ยูไนเต็ด ได้ลุ้นจากจังหวะที่ ปิยะชาติ ถามะพันธ์ เปิดบอลมาถึง โคเน โมฮาเหม็ด ได้โหม่งประตูในนาทีที่ 14 แต่ผู้ตัดสินในเกมไม่ให้ประตูเพราะมีการทำฟาวล์ก่อนหน้านี้ และอีกจังหวะในนาทีที่ 16 ที่ ยายา ซูมาโฮโร มีโอกาสได้ทำประตู แต่ถูกจับล้ำหน้า
เกมการแข่งขัน > ครึ่งหลัง

โคเน โมฮาเหม็ด ทำประตูออกนำให้กับ เมืองทองฯ ยูไนเต็ด ในนาทีที่ 67 จากลูกฟรีคิกของ ปิยะชาติ ซึ่งเป็นประตูแรกอย่างเป็นทางการของเจ้าตัวหลังย้ายมาจาก ชลบุรี เอฟซี ก่อนที่ในนาทีที่ 81 ดาโน เซียกา จะโขกทำประตูให้ทีมทิ้งห่างออกเป็น 2-0
เกมการแข่งขัน > เหตุจลาจล

บทความหลัก: เหตุการณ์ความไม่สงบในฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก 2553
หลังจากที่เมืองทองฯ ยูไนเต็ด ได้ประตูที่สองของเกม แฟนบอลของ การท่าเรือไทย ไม่พอใจการตัดสินของผู้ตัดสินในเกม (อรรถกร เวชการ) โดยมองว่าจังหวะประตูที่สองที่เมืองทองฯ ได้เป็นจังหวะแฮนด์บอล ก่อนจะมีการปาขวดน้ำและสิ่งของลงสนาม และจุดพลุไฟเขวี้ยงลงมา รวมถึงจุดประทัดขึ้นฟ้าเสียงดังลั่นสนาม จนเกมต้องยุติลงกลางคัน ก่อนที่ในเวลาต่อมา เหตุการณ์จะบานปลายเมื่อแฟนบอล การท่าเรือไทย พังรั้วกั้นเข้าไปทำร้ายกองเชียร์ของเมืองทองฯ จนคนดูวิ่งหนีกระโดดลงจากอัฒจันทร์ ขณะที่เจ้าหน้าที่ตำรวจและสารวัตรทหารที่มีเพียงไม่กี่คนไม่สามารถคุมสถานการณ์ได้ ทำให้เกิดเหตุวิวาทชกต่อยกันรอบสนาม
ก่อนที่ในเวลาต่อมา พิเชษฐ์ มั่นคง ประธานสโมสรการท่าเรือไทย ได้ประกาศขอยอมแพ้ และยกตำแหน่งชนะเลิศการแข่งขันให้กับสโมสรเมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด และในวันที่ 29 มกราคม 2554 ทางสโมสรเมืองทองฯ ยูไนเต็ด ได้เข้ารับถ้วยรางวัลอย่างเป็นทางการ ต่อหน้าพระบรมฉายาลักษณ์
รายละเอียดการแข่งขัน

20 กุมภาพันธ์ 2553
17:00 UTC+7
| เมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด | 2–0 | การท่าเรือไทย |
| --- | --- | --- |
| โคเน  67'   ดาโน  81' | รายงานการแข่งขัน |  |
ผู้ชม: 13,000
ผู้ตัดสิน: อรรถกร เวชการ (ไทย)
| --- | --- |
             เมืองทองฯ ยูไนเต็ด :              การท่าเรือไทย 
| --- | --- |
 คณะผู้ตัดสิน ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:  ปรีชา กางรัมย์   วิโรจน์ อ่อนโก้ก  ผู้ตัดสินที่ 4:  มงคลชัย เพชรศรี:  กติกา 90 นาที  ดวลยิงจุดโทษตัดสินถ้าในเวลาเสมอกัน  เปลี่ยนตัวผู้เล่นได้ไม่เกิน 3 คน
ฟูจิวาระ โนะ ทามาโกะ

| ฟูจิวาระ โนะ ทามาโกะ |
| --- | --- |
ภาพที่ครอบครองโดยโฮกงโง-อิน (ญี่ปุ่น: 法金剛院; โรมาจิ: Hōkongō-in)
จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น
ดำรงพระยศ 18 กุมภาพันธ์ 1661 – 31 ธันวาคม 1667

ประสูติ: ค.ศ. 1101
สิ้นพระชนม์: 10 กันยายน พ.ศ. 1688 
พระบิดา: ฟูจิวาระ โนะ คินซาเนะ (ญี่ปุ่น: 藤原公実; โรมาจิ: Fujiwara no Kinzane)
พระมารดา: ฟูจิวาระ โนะ มิตสึโกะ (ญี่ปุ่น: 藤原光子; โรมาจิ: Fujiwara no Mitsuko)
พระสวามี: จักรพรรดิโทบะ
พระบุตร:   จักรพรรดิซูโตกุ  เจ้าหญิงโยชิโกะ  เจ้าชายมิจิฮิโตะ  เจ้าชายคิมิฮิโตะ  เจ้าหญิงมูเนโกะ  จักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ  เจ้าชายโมโตฮิโตะ 
ด ค ก
ฟูจิวาระ โนะ ทามาโกะ (ญี่ปุ่น: 藤原璋子) เป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิโทะบะ จักรพรรดิองค์ที่ 74 และเป็นพระราชมารดาของจักรพรรดิซุโตะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 75 และจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ จักรพรรดิองค์ที่ 77
ข้อมูล

Tsunoda, Bun'ei (1985).  待賢門院璋子の生涯―椒庭秘抄 [The Life of Taikenmon-in Tamako: Notes on the Empress] (ภาษาญี่ปุ่น). Asashi Sensho. ISBN 4022593814.
Yasunaga, Akiko (1999).  待賢門院璋子－保元の乱前夜 [Taikenmon-in Tamako: The Night Before the Hōgen Rebellion] (ภาษาญี่ปุ่น). Nihon Tosho Kankō-kai. ISBN 4823104838.
Watanabe, Jun'ichi (2011).  天上紅蓮 [Tenjō Guren] (ภาษาญี่ปุ่น). Bungeishunjū. ISBN 4163805001.
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.guide2womenleaders.com/japan_heads.htm
| ก่อนหน้า |  | ฟูจิวาระ โนะ ทามาโกะ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าหญิงเรชิ |  |   จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น  (ค.ศ. 1118–1124) |  | ฟุจิวะระ โนะ คิโยะโกะ |
ภาษาบันติก

| ภาษาบันติก |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: เกาะซูลาเวซี
จำนวนผู้พูด: ~10,000 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียภาษากลุ่มซูลาเวซีภาษากลุ่มซังกรีภาษากลุ่มซังกรีใต้ภาษาบันติก
รหัสภาษา
ISO 639-2: map
ISO 639-3: bnq
ภาษาบันติก เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน ใช้พูดในทางเหนือของเกาะซูลาเวซี ประเทศอินโดนีเซีย เป็นภาษาของชาวบันติก ซึ่งปัจจุบันเปลี่ยนไปใช้ภาษามลายูสำเนียงมานาโดแทน ทำให้ภาษาบันติกเหลือผู้พูดน้อย เป็นภาษาที่ใช้พูดในหมู่ผู้ชายโดยที่ผู้หญิงที่อายุน้อยกว่า 30 ปีมีน้อยมาที่รู้ภาษานี้ เป็นภาษารูปคำติดต่อ เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม และกริยา-กรรม-ประธาน
สัทวิทยา > สระ

|  | สระหน้า | สระหลัง |
| --- | --- | --- |
| สระสูง | i | u |
| สระกลาง | e | o |
สระต่ำ: a
สัทวิทยา > พยัญชนะ

|  |  | ริมฝีปาก | ปุ่มเหงือก | ลิ้นไก่ | เส้นเสียง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พยัญชนะเสียงกัก | พยัญชนะเสียงไม่ก้อง | p | t | k | ʔ |
| พยัญชนะเสียงกัก | พยัญชนะเสียงก้อง | b | d | ɡ |  |
| พยัญชนะนาสิก | พยัญชนะนาสิก | m | n | ŋ |  |
| พยัญชนะเสียงเสียดแทรก | พยัญชนะเสียงเสียดแทรก |  | s |  | h |
| พยัญชนะเสียงลิ้นสะบัดและลิ้นกระทบ | พยัญชนะเสียงลิ้นสะบัดและลิ้นกระทบ |  | ɾ |  |  |
มอระกู่

มอระกู่
มอระกู่ เป็นอุปกรณ์สูบยาของชาวอาหรับ ลักษณะเป็นขวดทรงสูงหรือหม้อมีขาหยั่ง ด้านบนมีถ้วยสำหรับใส่ยาสูบซึ่งเรียก "ชีชะฮ์" (شيشة, shisha) หรือ ฮุคคา (hookah) ถ้วยนั้นมีฝาปิด และมีท่อต่อจากถ้วยลงมาถึงก้นขวดที่มีน้ำหล่ออยู่ เมื่อดูดท่อจะทำให้ควันผ่านน้ำขึ้นมา อุปกรณ์นี้มีชื่อเรียกที่แตกต่างกันหลายภาษาเช่น water pipe, narghile, hubble-bubble ภาษาไทยเองก็เรียกเพี้ยนเป็น บารากู่ เป็นต้น
สารที่นำมาใช้กับอุปกรณ์ฮุคคาไม่จำเป็นต้องแห้งสนิท ที่มักใช้กันก็มีชื่อว่า โทบาเมล หรือ มาแอสเซล เป็นส่วนผสมของใบยาสูบ (tobacco) กับสารที่มีความหวาน เช่น น้ำผึ้งหรือกากน้ำตาล (molasses) หรือผลไม้ตากแห้ง
ประเทศคีร์กีซสถานในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017

| ประเทศคีร์กีซสถาน ในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: KGZ
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแห่งสาธารณรัฐคีร์กีซสถาน
ณ ซัปโปะโระ และ โอะบิฮิโระ 19–26 กุมภาพันธ์
นักกีฬา: 33 คน  ใน 4 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว
1996 1999 2003 2007 2011 2017
ประเทศคีร์กีซสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ครั้งที่ 8 ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) ณ ซัปโปะโระ และ โอะบิฮิโระ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 19 กุมภาพันธ์ – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

นักกีฬาประเทศคีร์กีซสถานมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการดังต่อไปนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  ทวิกีฬา | 2 | 2 | 4 |
|  สกีลงเขา | 2 | 2 | 4 |
|  สกีวิบาก* | 1 | 1 | 2 |
|  สเกตลีลา | 0 | 2 | 2 |
|  ฮอกกี้น้ำแข็ง | 23 | 0 | 23 |
| รวม | 27 | 6 | 33 |
นักกีฬาทั้งสองได้ร่วมแข่งขันกีฬาทวิกีฬาด้วย
กีฬาทวิกีฬา

บทความหลัก: กีฬาทวิกีฬาในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
นักกีฬาทวิกีฬาของประเทศคีร์กีซสถานมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาทวิกีฬา ประเภทชาย และประเภทหญิง
กีฬาทวิกีฬา > ประเภทชาย

ทาเรล จาร์กิมเบฟ
นุร์เบก ดูลาทอฟ
กีฬาทวิกีฬา > ประเภทหญิง

คุนดุซ แอบดีกาดีรอวา
นาตาเลีย เลฟดานสกี
กีฬาสกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
นักกีฬาสกีลงเขาของประเทศคีร์กีซสถานมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีลงเขา ประเภทชาย และประเภทหญิง
กีฬาสกีลงเขา > ประเภทชาย

แมกซิม กอร์ดีฟ
เอฟกีนีย์ ทิมอฟีฟ
กีฬาสกีลงเขา > ประเภทหญิง

ออลการ์ พาเลียวกินา
ดาริฮา มูราทาเลียวา
กีฬาสกีวิบาก

บทความหลัก: กีฬาสกีวิบากในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
นักกีฬาสกีวิบากของประเทศคีร์กีซสถานมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีวิบาก ประเภทชาย และประเภทหญิง
กีฬาสกีวิบาก > ประเภทชาย

ทาเรล จาร์กิมเบฟ
กีฬาสกีวิบาก > ประเภทหญิง

คุนดุซ แอบดีกาดีรอวา
กีฬาสเกตลีลา

นักกีฬาสเกตลีลาของประเทศคีร์กีซสถานมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสเกตลีลา ประเภทหญิง
กีฬาสเกตลีลา > ประเภทหญิง

| นักกีฬา | รายการ | ชอร์ท โปรแกรม> คะแนน | ชอร์ท โปรแกรม> อันดับ | ฟรี โปรแกรม> คะแนน | ฟรี โปรแกรม> อันดับ | รวม> คะแนน | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลอรา อิสมากูโลา | บุคคลหญิง |  |  |  |  |  |  |
| อเลกซานดรา เนสเทอรอวา | บุคคลหญิง |  |  |  |  |  |  |
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง

นักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งของประเทศคีร์กีซสถานมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งประเภททีมชาย  ระดับดิวิชั่น 2
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง > ประเภททีมชาย

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | OW | OL | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  บาห์เรน | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2 |  นักกีฬาจากคูเวต | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 3 |  คีร์กีซสถาน | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 4 |  ฟิลิปปินส์ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 5 |  กาตาร์ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  20:00 18:00 (เวลาไทย) | นักกีฬาจากคูเวต  | 20:00 18:00 (เวลาไทย) |  คีร์กีซสถาน | ลานสเกตโฮะชิโอะกิ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  20:00 18:00 (เวลาไทย) | คีร์กีซสถาน  | 20:00 18:00 (เวลาไทย) |  ฟิลิปปินส์ | ลานสเกตโฮะชิโอะกิ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  19:00 17:00 (เวลาไทย) | บาห์เรน  | 19:00 17:00 (เวลาไทย) |  คีร์กีซสถาน | ลานสเกตโฮะชิโอะกิ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  16:30 14:30 (เวลาไทย) | คีร์กีซสถาน  | 16:30 14:30 (เวลาไทย) |  กาตาร์ | ลานสเกตโฮะชิโอะกิ ด |
พระครูอินทรวุฒิกร (ต่วน อินทฺปญฺโญ)

| พระครูอินทรวุฒิกร (ต่วน อินทฺปญฺโญ) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: หลวงพ่อต่วน วัดกล้วย
ส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2444 (85 ปี ปี)
มรณภาพ: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2529
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดกล้วย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดกล้วย
หลวงพ่อด่วน อินทปัญโญ (พ.ศ. 2444 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2529) พระเกจิอาจารย์รุ่นเก่าแห่ง พระนครศรีอยุธยา อดีตเจ้าอาวาส วัดกล้วย เป็นสุดยอดพระคณาจารย์คนหนึ่ง ที่มีความสามารถในการปลุกเสกวัตถุมงคล และอัฏฐิของท่านนั้นยังเก็บอยู่ที่วัดกล้วย
ประวัติ

หลวงพ่อด่วน ท่านเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2444 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่กรุงพนมเปญ ท่านได้อยู่จำพรรษา อยู่ 1 พรรษา เมื่อออกรับผ้ากฐินแล้ว จึงเดินทางกับประเทศไทย ในช่วงวัยรุ่น หลวงปู่ต่วน ท่านได้ศึกษาวิชาอาคม และ ศึกษาวิชาคาถา ต่าง ๆ  ร่างกายของท่าน มีการสักยันต์ และ อาบน้ำว่านเย็น เต็มไปหมด หลังท่านอุปสมบทแล้ว ท่านได้เดินทางธุดงค์ ไปปฏิบัติธรรมในประเทศไทย และในระหว่างทาง ก็ได้เดินทางกลับมามีสหายเดินทางหลายรูป  แต่ส่วนใหญ่กลับสู่ประเทศเขมรหมดแล้ว คงเหลือแต่พระสหายเพียง 2 พระองค์ ก็คือ หลวงปู่หิน วัดระฆัง ธนบุรี กับ หลวงปู่สร้อย วัดทางหลวง อำเภอบางซ้าย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ต่อมาในปี พ.ศ. 2469 ท่านได้มาจำพรรษาวัดหัวโนน หรือวัดหัวใน ตำบลหนองแค อำบลหนองแค จังหวัดสระบุรี เพื่อเรียนวิปัสนากรรมฐาน กับหลวงปู่ทา เจ้าอาวาส ซึ่งเป็นชาวจังหวัดอุทัยธานี หลวงปู่ทาเป็นพระอาจารย์ที่มีวิชาอาคมมาก ท่านเป็นพระสหายที่ร่วมเดินธุดงค์กับหลวงปู่กลั่น วัดพระญาติ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา หลวงพ่อต่วน ท่านอยู่จำพรรษาอยู่กับ หลวงปู่ทา เพื่อเรียนวิชากับท่าน ที่วัดหัวโนน อยู่เพียง 3 พรรษา หลวงปู่ทา ก็ให้หลวงพ่อต่วน เดินทางมาจำพรรษา เพื่อพัฒนาวัดกล้วยเพื่อพัฒนาที่วัดกล้วยเจริญมากขึ้น ในปี พ.ศ. 2514 และได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสในปีนั้นด้วย
วัตถุมงคล

วัตถุมงคลของท่าน ที่โดงดังไม่เป็นรองใคร ก็คือ ด้านหน้าเหรียญเป็นรูปเหมือนหลวงพ่อต่วน รอบเหรียญยกขอบนูนขึ้น ที่ขอบเหรียญด้านซ้ายมีอักษรเขียนว่า "ที่ระลึกในงานยกช่อฟ้าพระอุโบสถ ขอบเหรียญด้านขวาเขียนว่า "วัดกล้วย จ.อยุธยา" ขอบล่างเขียนว่า "หลวงพ่อต่วน อินฺทปญฺโญฺ" ด้านหลังเหรียญเรียบไม่ยกขอบมีรูปยันต์ตรงกลาง เขียนอักษรขอมเป็นตัว นะ สาลิกา ต่อด้วยอุนาโลม 9 ชั้น ภายในยันต์ทั้ง 4 ทิศเขียนตัวภาษาขอมว่า "นะ ชา ลิ ติ" รอบยันต์ เป็นอักษรขอม เขียนว่า "นะ จัง งัง ปิ ยัง อะ" ซึ่งล้วนแต่เป็นคาถาเกี่ยวกับความเมตตามหานิยมต่อผู้ที่พบเห็น ใต้ยันต์มีอักษรเขียนว่า พ.ศ. ๒๕๒๕ (เป็นเลขไทย) ที่สนใจสามารถหาเช่าบูชาได้ที่วัดกล้วย ตำบลกะมัง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และยังเข้าไปกราบไหว้รูปหล่อหลวงพ่อต่วนและอัฐิธาตุเพื่อความเป็นสิริมงคลได้อีก ท่านมรณภาพเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2529 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ฟูจิวาระ โนะ ทาดาฮิระ

|   ฟูจิวาระ โนะ ทาดาฮิระ   藤原忠平 |
| --- | --- |
Tadahira by Kikuchi Yōsai
ยุค: ยุคเฮอัง
เกิด: ค.ศ. 880
ถึงแก่กรรม: 9 กันยายน ค.ศ. 949 (อายุ 68–69)   เฮอังเกียว (เกียวโต)
นามแฝง: โคอิจิโจ ดาโจไดจิง
ชื่อหลังเสียชีวิต: เทชินโค
จักรพรรดิ: อูดะ→ไดโงะ→ซุซะกุ→มูรากามิ
บิดามารดา: ฟุจิวะระ โนะ โมะโตะสึเนะ
พี่น้อง: โทกิฮิระ, อัตสึโกะ, คาเนฮิระ, ทาดาฮิระ, เซอิโกะ
ภรรยา: มินาโมโตะ โนะ จุนชิ   มินาโมโตะ โนะ โชชิ
บุตร: ซาเนโยริ, โมโรซูเกะ
ฟูจิวาระ โนะ ทาดาฮิระ (ญี่ปุ่น: 藤原 忠平; โรมาจิ: Fujiwara no Tadahira, 880 – September 9, 949) รัฐบุรุษชาวญี่ปุ่น, ข้าราชสำนักและขุนนางระหว่าง ยุคเฮอัง. เขาเป็นที่รู้จักฐานะ เทชิน-โค (貞信公) หรือ โค-อิจิโจ โดโน (小一条殿) หรือ โค-อิจิโจ ไดโจไดจิง.
การงาน

ทาดาฮิระเป็น คูเงะ (ชนชั้นสูงของญี่ปุ่น) ได้รับคำชมจากการเขียนและตีพิมพ์ เอ็งงีชิกิ.เขาเป็นหนึ่งในบรรณาธิการหลัก รับผิดชอบการพัฒนากฎหมายของญี่ปุ่น รู้จักฐานะ ซานได-คาคู-ชิกิ, บางครั้งเรียกว่ากฎและข้อบังคับสามชั่วอายุคน.
ทาดาฮิระ รับราชการ เป็น ผู้สำเร็จราชการ ภายใต้การปกครองของ จักรพรรดิซุซะกุ ซึ่งปกครองจาก 930 ถึง 946.
17 พฤศจิกายน ค.ศ. 914: ไดนะงง ทาดาฮิระ ได้รับการเสนอชื่อเป็น อูไดจิง.
16 ตุลาคม ค.ศ. 930: ทาดาฮิระได้เป็น เซ็ชโช.
7 กันยายน ค.ศ. 936: เขาได้รับเลือกเป็น ไดโจไดจิง.
16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 937: เขาจัดงานฉลองการเจริญพระชนมายุของจักรพรรดิซุซะกุ.
29 กันยายน ค.ศ. 941: เขากลายเป็น คัมปากุ.
Genealogy

สมาชิกของ ตระกูลฟูจิวาระ คนนี้เป็นบุตรชายของ โมโตสึเนะ พี่น้องของทาดาฮิระคือ ฟูจิวาระ โนะ โทกิฮิระ และ ฟูจิวาระ โนะ นากาฮิระจักรพรรดิมูรากามิ เป็นหลานลุงของทาดาฮิระ
ทาดาฮิระยึดครองตำแหน่งหัวหน้าสาขา ฮกเกะ ของ ตระกูลฟูจิวาระ ในปี ค.ศ. 909 เมื่อโทกิฮิระพี่ชายของเขาเสียชีวิต
Genealogy > ภรรยาและลูกหลาน

เขาแต่งงานกับ มินาโมโตะ โนะ จุนชิ (源順子) พระราชธิดาของ จักรพรรดิโคโก
พวกเขามีบุตรชาย.
ฟูจิวาระ โนะ ซาเนโยริ หรือที่เรียกว่า โอโนโนมิยะ โดโนะ (小野宮殿) - คัมปากุ สำหรับ จักรพรรดิเรเซ 967–969 และ เซ็ชโช สำหรับ จักรพรรดิเอ็งยู 969–970
เขาแต่งงานกับ มินาโมโตะ โนะ โชชิ (源昭子) บุตรสาวของ มินาโมโตะ โนะ โยชิอาริ
พวกเขามีบุตรหลายคน.
โมโรซูเกะ - อูไดจิง 947–960, พระอัยกาของ จักรพรรดิเรเซ และ จักรพรรดิเอ็งยู
โมโรยาซุ (師保) - นักบวช
โมโรอูจิ (師氏) (913–970) - ไดนะงง 969–970
โมโรตาดะ (師尹) (920–969) - ซาไดจิง 969
พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เป็นเดือนที่ 11 ของปี พ.ศ. 2554 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
มิตสึฮิโระ อิจิกิ

| มิตสึฮิโระ อิจิกิ |
| --- | --- |
市来 光弘
เกิด:  (1982-01-10) 10 มกราคม ค.ศ. 1982 (42 ปี) จังหวัดคาโงชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2003 – ปัจจุบัน
องค์การ: โปรโมชันเมาซู
ส่วนสูง: 170 ซม.
มิตสึฮิโระ อิจิกิ (ญี่ปุ่น: 市来 光弘; โรมาจิ: Ichiki Mitsuhiro, 10 มกราคม 1982 –) เป็นนักพากย์และนักแสดงละครเวทีชาวญี่ปุ่น สังกัดโปรโมชันเมาซู เกิดที่จังหวัดคาโงชิมะ
มิตสึโกะ ฮามูโระ

| มิตสึโกะ ฮามูโระ |
| --- | --- |
เกิด: 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2396 จักรวรรดิญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 22 กันยายน พ.ศ. 2416 (20 ปี) จักรวรรดิญี่ปุ่น
คู่สมรส: จักรพรรดิเมจิ
บุตร: วากามิตสึเตรุฮิโกะ โนะ มิโกโตะ
บิดามารดา: นางามาซะ ฮามูโระ ยาซูโกะ ฮิโรฮาชิ
มิตสึโกะ ฮามูโระ (ญี่ปุ่น: 葉室 光子; โรมาจิ: Hamuro Mitsuko; 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2396 – 22 กันยายน พ.ศ. 2416) เป็นบาทบริจาริกาท่านแรกในจักรพรรดิเมจิ เป็นธิดาของนางามาซะ ฮามูโระ (葉室長順) ขุนนาง กับมารดาชื่อยาซูโกะ ฮิโรฮาชิ (広橋康子) เธอให้ประสูติการพระราชโอรสพระองค์แรกคือ วากามิตสึเตรุฮิโกะ โนะ มิโกโตะ (稚瑞照彦尊) โดยผู้ทำคลอดคืออิเนะ คูซูโมโตะ แพทย์หญิงแผนตะวันตกคนแรกของญี่ปุ่น ทว่าพระราชโอรสพระองค์นี้สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ประสูติ และพระสนมมิตสึโกะถึงแก่กรรมในอีกห้าวันถัดมาจากอาการแทรกซ้อน
สุสานของมิตสึโกะตั้งอยู่ในสุสานหลวงโทชิมางาโอกะ วัดโกโกกุจิ เขตบุงเกียว กรุงโตเกียว
พฤศจิกายน พ.ศ. 2549

พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เป็นเดือนที่ 11 ของปี พ.ศ. 2549 วันแรกของเดือนเป็นวันพุธ
| ด ค กเหตุการณ์เดือนอื่น |
| --- | --- |
พ.ศ. 2567:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2566:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2565:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2564:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2563:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2562:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2561:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2560:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2559:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2558:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2557:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2556:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2555:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2554:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2553:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2552:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2551:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2550:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2549:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2548:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2547:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2546:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม
มิตสึอากิ มาโดโนะ

| มิตสึอากิ มาโดโนะ |
| --- | --- |
真殿 光昭
เกิด:  (1964-07-28) 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1964 (60 ปี) จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1989 – ปัจจุบัน
องค์การ: อาโอนิโปรดักชัน
ส่วนสูง: 170 ซม.
มิตสึอากิ มาโดโนะ (ญี่ปุ่น: 真殿 光昭; โรมาจิ: Madono Mitsuaki, 28 กรกฎาคม 1964 –) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดโอซากะ และเติบโตที่จังหวัดฮิโรชิมะ สังกัดอาโอนิโปรดักชัน ส่วนสูง 170 ซม.
สามารถพูดทั้งสำเนียงคันไซและสำเนียงฮิโรชิมะได้คล่อง
พระครูอนุศาสน์กิจจาทร (เขียว กิตฺติคุโณ)

ระวังสับสนกับ หลวงปู่เขียว อินฺทมุนี เจ้าอาวาสวัดหรงบน
| พระครูอนุศาสน์กิจจาทร (เขียว กิตฺติคุโณ) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: พ่อท่านเขียว
ส่วนบุคคล
เกิด: 19 สิงหาคม พ.ศ. 2472 (93 ปี)
มรณภาพ: 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดอรัญวาสิการาม (ห้วยเงาะ) จังหวัดปัตตานี
อุปสมบท: 6 มิถุนายน พ.ศ. 2492
พรรษา: 73
พ่อท่านเขียว กิตติคุโณ (19 สิงหาคม พ.ศ. 2472 – 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565) เป็นพระเกจิอาจารย์สายหลวงปู่ทวด ผู้มีศีลวัตรปฏิบัติอันงดงาม และเป็นที่น่าเคารพนับถือ โดยท่านได้สืบทอดวิชามาจากพระเกจิอาจารย์รุ่นเก่า รวมไปถึงเกจิฆราวาส โดยสืบวิชาจำพวกสมุนไพร, สืบอายุ, เมตตา, แคล้วคลาด, โภคทรัพย์ ฯลฯ ซึ่งวัตถุมงคลของพ่อท่านเขียวนั้นมีประสบการณ์มาก ประชาชนทั้งชาวไทยและต่างประเทศต่างเลื่อมใสศรัทธาในองค์พ่อท่านเขียว[ต้องการอ้างอิง]
ประวัติ

พ่อท่านเขียว กิตติคุโณ วัดห้วยเงาะ เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2472 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 ณ ตำบลหน้าถ้ำ อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา เป็นบุตรของนายทอง เพชรภักดี และนางกิ๊ม นวลศรี  ครอบครัวชาวนาในจังหวัดยะลา โดยเป็นบุตรคนที่ 3 ในจำนวนพี่น้องร่วมบิดามารดาทั้งหมด 7 คน ช่วงชีวิตในวัยเด็ก ท่านเรียนจบระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 เพราะบิดาถึงแก่กรรม จึงต้องออกมาช่วยมารดาทำงานเพื่อช่วยเหลือครอบครัว จนกระทั่งเมื่อมีอายุได้ 20 ปี จึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ วัดนางโอ (หรือวัดบุพนิมิต ในปัจจุบัน) ตำบลแม่ลาน (ปัจจุบันเปลี่ยนเป็น อำเภอแม่ลาน) จังหวัดปัตตานีเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2492 โดยมีพระครูมนูญสมณการ วัดพลานุภาพ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการแดง ธมฺมโชโต เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอธิการคำ ติสสโร เป็นพระอาจารย์ผู้ประสิทธิ์ประสาทความรู้วิชาให้แก่พ่อท่านเขียวก่อนอุปสมบท หลังจากนั้นท่านจึงได้ฝึกฝนสวดมนต์บทต่าง ๆ ในเจ็ดตำนานและการสวดภาณยักษ์
พรรษาที่ 2 ท่านได้ย้ายไปจำพรรษาอยู่ที่วัดสุนทรประชาราม อำเภอรามัน จังหวัดยะลา
พรรษาที่ 3 พ่อท่านเขียวได้กลับไปที่วัดนางโออีกครั้ง พร้อมกับได้ศึกษาวิชากับ ตาเลี่ยม กับฆราวาสที่เชี่ยวชาญด้านวิปัสสนากรรมฐาน รวมทั้งศึกษาสรรพวิชาต่าง ๆ จากฆราวาสอีกหลายท่าน พ่อท่านเขียวยังสอบได้นักธรรมชั้นโท แล้วยังได้รับตำแหน่งรักษาการเจ้าอาวาสวัดนางโอ ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสในเวลาต่อมา พ่อท่านเขียวเป็นคนที่รักความสันโดษ และใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มัธยัสถ์ อดออม และรักการอ่านและการศึกษาหาความรู้ ไม่ว่าจะเป็นทางด้านกฎหมายหรือทางด้านเกษตรกรรม หรือในทางด้านทางธรรม ท่านก็ศึกษาพระปริยัติธรรม บาลีไวยากรณ์ และ นักธรรม รวมทั้งสวดมนต์พิธีต่าง ๆ
พรรษาที่ 5 สามารถสวดปาฏิโมกข์ได้ มีความเคร่งครัด ไม่ยึดติดในลาภยศ สรรเสริญ
พ่อท่านเขียว กิตติคุโณ ได้ย้ายมาจำพรรษา ณ วัดห้วยเงาะ อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี ในสมัยที่พ่อท่านธีร์ ลูกศิษย์ของท่านเป็นอดีตเจ้าอาวาส
มรณภาพ

พระครูอนุศาสน์กิจจารทร (พ่อท่านเขียว กิตฺติคุโณ) ถึงแก่กาลมรณภาพด้วยโรคชรา เมื่อวันพุธที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เวลา 21.25 น. (ขึ้น 9 ค่ำ เดือน 12) ณ โรงพยาบาลปัตตานี
โดยมีกำหนดนำสรีระสังขารกลับไปบำเพ็ญกุศล ณ วัดอรัญวาสิการาม (ห้วยเงาะ) ในวันพฤหัสบดีที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565
ฟุตซอลไทยลีก ฤดูกาล 2564–2565

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2564–2565
วันที่: 9 ตุลาคม 2564 – 30 มกราคม 2565
← 2563 2565 → 
ฟุตซอล ไทยลีก 2564–2565 เป็นการแข่งขันฟุตซอลอาชีพระดับสูงสุดของประเทศไทยภายใต้การจัดการของ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย และการกีฬาแห่งประเทศไทย (SAT) จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 14 ในปี พ.ศ. 2564 ซึ่งในฤดูกาลนี้มี 14 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน โดยจะแข่งขันที่สนามกลาง (สนามอินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก) แข่งขันแบบปิด ไม่เปิดให้แฟนบอลเข้าชม โดยเริ่มต้นฤดูกาลการแข่งขันในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2564 และสิ้นสุดฤดูกาลการแข่งขันในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2565 โดยจะแข่งเป็นประจำในทุกวันพุธ, พฤหัสบดี, เสาร์, อาทิตย์ รวมระยะเวลาแข่งขันทั้งหมด 4 เดือน
สโมสรในฟุตซอล ไทยลีก 2564–2565

ฟรีไฟร์ บลูเวฟ ชลบุรี
การท่าเรือ เอเอสเอ็ม
เอ็นที ฟุตซอลคลับ
ห้องเย็นท่าข้าม
แบงค็อก บีทีเอส
ราชนาวี
ธรรมศาสตร์ สแตลเลี่ยน
บางกอก ซิตี้
สุราษฏร์ธานี
เกษมบัณฑิต เอฟซี
มอภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ม.ราชภัฎเพชรบุรี
นนทบุรี ฟุตซอลคลับ
แบล็คเพิร์ล ยูไนเต็ด
ตารางคะแนน

อัปเดตล่าสุด ณ วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2565
| อันดับ | ทีม | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ผลต่าง | คะแนน | คุณสมบัติ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ฟรีไฟร์ บลูเวฟ ชลบุรี | 26 | 21 | 4 | 1 | 116 | 38 | +78 | 67 | ฟุตซอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2565 รอบแบ่งกลุ่ม |
| 2 | ห้องเย็นท่าข้าม | 26 | 18 | 3 | 5 | 97 | 57 | +40 | 57 | ฟุตซอลชิงแชมป์สโมสรอาเซียน 2565 รอบแบ่งกลุ่ม |
| 3 | แบงค็อก บีทีเอส | 26 | 16 | 5 | 5 | 83 | 47 | +36 | 53 |  |
| 4 | การท่าเรือ | 26 | 14 | 4 | 8 | 63 | 43 | +20 | 46 |  |
| 5 | แบล็คเพิร์ล ยูไนเต็ด | 26 | 13 | 6 | 7 | 79 | 62 | +17 | 45 |  |
| 6 | ธรรมศาสตร์ สแตลเลี่ยน | 26 | 12 | 7 | 7 | 79 | 62 | +17 | 43 |  |
| 7 | เอ็นที เอฟซี ฟุตซอลคลับ | 26 | 10 | 9 | 7 | 79 | 77 | +2 | 38 |  |
| 8 | ราชภัฏเพชรบุรี H3 | 26 | 8 | 4 | 14 | 93 | 94 | -18 | 28 |  |
| 9 | นนทบุรี ฟุตซอลคลับ | 26 | 6 | 7 | 12 | 56 | 74 | -18 | 28 |  |
| 10 | สุราษฎร์ธานี | 26 | 7 | 5 | 14 | 55 | 73 | -18 | 26 |  |
| 11 | ราชนาวี | 26 | 6 | 7 | 13 | 55 | 79 | -24 | 25 |  |
| 12 | เกษมบัณฑิต เอฟซี | 26 | 5 | 5 | 16 | 60 | 100 | -40 | 20 |  |

| 13 | บางกอก ซิตี้ | 26 | 5 | 2 | 19 | 48 | 111 | -63 | 17 | ตกชั้นสู่ ฟุตซอลไทยลีก 2 2565–2566 |
| 14 | มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ | 26 | 4 | 4 | 18 | 43 | 88 | -45 | 16 | ตกชั้นสู่ ฟุตซอลไทยลีก 2 2565–2566 |
สถิติประจำฤดูกาล > ผู้ทำประตูสูงสุด

| อันดับที่ | ผู้เล่น | สโมสร | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | มูฮัมหมัด อุสมานมูซา | ฟรีไฟร์ บลูเวฟ ชลบุรี | 30 |
| 2 | คฑาวุธ ภู่พันธ์ | เอ็นที ฟุตซอลคลับ | 17 |
ดูเพิ่ม

ฟุตซอลไทยแลนด์ลีกดิวิชัน 1 2564–2565
เอไอเอส ฟุตซอล เอฟเอคัพ 2564–2565