stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดีดีอาร์ เอสดีแรม

หน้าตาของหน่วยความจำ DDR-266 ทั่วไปซึ่งมี 184 พินแบบ DIMM
หน่วยความจำ Corsair DDR-400 และมีแผ่นกระจายความร้อนติดตั้งอยู่
หน่วยความจำเข้าถึงข้อมูลโดยสุ่มแบบพลวัตซิงโครนัสที่มีอัตราข้อมูลสองเท่า (อังกฤษ: Double data rate synchronous dynamic random-access memory, DDR SDRAM) หรือ ดีดีอาร์ เอสดีแรม นิยมเรียกว่า ดีดีอาร์แรม คือชื่อเรียกระดับชั้นของหน่วยความจำที่มีลักษณะเป็นวงจรรวม และถูกใช้ในเครื่องคอมพิวเตอร์ ในบางครั้งการเรียก DDR SDRAM ก็หมายถึง DDR1 SDRAM ซึ่งในปัจจุบันถูกแทนที่ด้วย DDR2 SDRAM และ DDR3 SDRAM ซึ่งมีความเร็วสูงกว่า แต่สามารถกล่าวรวมได้ว่าแรมต่างๆ ที่กล่าวมานั้นเป็นประเภทเดียวกันนั่นคือ ดีดีอาร์ เอสดีแรม แต่แรมทั้งสามชนิดนั้นไม่สามารถใช้ร่วมกันได้ กล่าวคือในแผงหลัก (motherboards) ที่รองรับ DDR1 SDRAM ก็จะไม่รองรับแรม 2 ชนิดที่เหลือ
เมื่อเปรียบเทียบกับ SDR (single data rate) หรือ SDRAM ที่มีอัตราข้อมูลปกติ (เท่าเดียว) นั้น DDR จะมีอัตราข้อมูลสูงกว่าอันเนื่องจากมีการส่งข้อมูลสองครั้งต่อหนึ่งจังหวะสัญญาณนาฬิกา (ทั้งขาขึ้น และขาลง)  ต่างกับ SDR ที่จะส่งข้อมูลเพียงครั้งเดียวต่อหนึ่งรอบสัญญาณนาฬิกา ทำให้แม้ว่าความถี่สัญญาณนาฬิกาจะเท่ากันแต่ DDR ก็สามารถส่งข้อมูลมากกว่าเป็นสองเท่า และนี่ก็เป็นที่มาของคำว่า "อัตราข้อมูลสองเท่า" (DDR) ที่อยู่ในชื่อของหน่วยความจำชนิดนี้นั่นเอง อีกทั้งการรักษาความถี่สัญญาณนาฬิกาให้ต่ำยังจะช่วยรักษาความสมบูรณ์ของสัญญาณอีกด้วย
ด้วยการส่งข้อมูล 64 บิตต่อครั้ง ทำให้ DDR SDRAM มีอัตราการการส่งข้อมูลสูงสุดเท่ากับ (ความถี่สัญญาณนาฬิกา) × 2 (ส่งข้อมูล 2 ครั้งต่อรอบ) × 64 (จำนวนบิตของข้อมูลที่ถูกส่งต่อครั้ง) / 8 (แปลงหน่วยบิตเป็นหน่วยไบต์) จะเห็นว่าสำหรับ DDR SRAM ที่มีความถี่สัญญาณนาฬิกาที่ 100 MHz จะมีอัตราการส่งข้อมูลสูงสุดถึง 1600 MB/s
ดีดีอี

DDE อาจหมายถึง
สิ่งแวดล้อมเดสก์ท็อปเชินตู้เชาจั้วซี่ถ่ง (อังกฤษ: Deepin Desktop Environment)
ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ (อังกฤษ: Dwight David "Ike" Eisenhower; 14 ตุลาคม ค.ศ. 1890 − 28 มีนาคม ค.ศ. 1969) ชาวอเมริกันที่ดำรงตำแหน่งพลเอกแห่งกองทัพและรัฐบุรุษที่ทำหน้าที่เป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ คนที่ 34
ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์

| --- | --- |
โลโก้ของดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ ในอินเดียและบางประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ภาพจับหน้าจอ หน้าจอหลักในภาษาไทย
ประเภท: บริการสื่อผ่านอินเทอร์เน็ต
ประเทศต้นทาง:  อินเดีย
พื้นที่ให้บริการ: ในชื่อ ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์:  อินเดีย, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, ไทย ในชื่อ ฮอตสตาร์: แคนาดา, สิงคโปร์, สหราชอาณาจักร, สหรัฐ
เจ้าของ: สตาร์อินเดีย
ประธาน: สุนิล รายาน
บริษัทแม่: ดิสนีย์ แผนกจำหน่ายสื่อและบันเทิง
ยูอาร์แอล: hotstar.com
ลงทะเบียน: จำเป็น
ผู้ใช้:  34.5 ล้านคน (จ่ายแล้ว; ณ วันที่ 3 เมษายน 2021) ผู้ใช้งาน 300 ล้านคน (พฤษภาคม 2020)
เปิดตัว: 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 (2015-02-11)
สถานะปัจจุบัน: เปิดใช้งาน
ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ หรือ ดิสนีย์พลัส ฮอตสตาร์ (อังกฤษ: Disney+ Hotstar, Disney Plus Hotstar) เป็นบริการสตรีมมิงวีดิทัศน์ตามคำขอแบบบอกรับสมาชิกที่ดำเนินการโดยแผนกจำหน่ายสื่อและความบันเทิงของเดอะวอลต์ดิสนีย์ เริ่มเปิดเผยแบรนด์ครั้งแรกเมื่อปี 2015 โดยสตาร์อินเดีย ในชื่อ ฮอตสตาร์ (อังกฤษ: Hotstar) โดยเป็นบริการสตรีมมิงที่มีเนื้อหาจากเครือข่ายท้องถิ่น รวมถึงภาพยนตร์ ซีรีส์ทางโทรทัศน์ กีฬาสด และผลงานต้นฉบับ ตลอดจนเนื้อหาที่ได้รับอนุญาตจากบุคคลที่สามในอินเดีย เช่น เอชบีโอ และ โชว์ไทม์ เป็นต้น และท่ามกลางการเติบโตอย่างรวดเร็วของบรอดแบนด์เคลื่อนที่ในอินเดีย ฮอตสตาร์ได้กลายเป็นบริการสตรีมมิงที่โดดเด่นในประเทศอย่างรวดเร็ว
หลังจากดิสนีย์เข้าซื้อกิจการทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ บริษัทแม่ของสตาร์อินเดียเมื่อปี 2019 ดิสนีย์ได้เพิ่มคลังเนื้อหาของแบรนด์สตรีมมิงระดับสากลแห่งใหม่อย่างดิสนีย์+ ลงในฮอตสตาร์ในเดือนเมษายน 2020 ซึ่งรวมถึงผลงานต้นฉบับของดิสนีย์+ และภาพยนตร์และซีรีส์ทางโทรทัศน์จากแบรนด์เนื้อหาหลักของเดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์, ลูคัสฟิล์ม, มาร์เวล, สตาร์ วอร์ส, ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์, เนชั่นแนลจีโอกราฟิก และพิกซาร์ และบริการทั้งหมดได้กลายเป็นตราสินค้าร่วมในชื่อ ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์
นอกอินเดีย บริการดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ ยังดำเนินการในอินโดนีเซีย มาเลเซีย และไทย ซึ่งรวมเนื้อหาความบันเทิงที่ได้รับอนุญาตจากสตูดิโอของบุคคลที่สามในแต่ละประเทศ เข้ากับคลังเนื้อหาของดิสนีย์+ ที่ใหญ่ขึ้นเช่นเดียวกัน ในปี 2021 ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ เตรียมที่จะเปิดตัวในฟิลิปปินส์ และ​ เวียดนาม​ ในปี​ 2022​ ส่วนในแคนาดา สิงคโปร์ สหราชอาณาจักร และสหรัฐ ฮอตสตาร์ ดำเนินการเป็นบริการสตรีมมิงที่กำหนดเป้าหมายเป็นชาวอินเดียในประเทศนั้น ๆ โดยเน้นที่เนื้อหาความบันเทิงและกีฬาในประเทศของสตาร์อินเดีย (โดยที่ดิสนีย์+ ดำเนินการให้บริการแต่เพียงผู้เดียวในตลาดเหล่านี้)
ประวัติ

สตาร์อินเดียเปิดตัวฮอตสตาร์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2015 หลังจากพัฒนามา 15 เดือน ตรงกับการแข่งขันคริกเกตชิงแชมป์โลกและอินเดียนพรีเมียร์ลีก ประจำปี 2015 (ซึ่งสตาร์อินเดีย (สตาร์) ได้รับสิทธิ์ในการถ่ายทอดสด) บริการสนับสนุนโฆษณาในขั้นต้นมีคลังเนื้อหามากกว่า 35,000 ชั่วโมง ใน 7 ภาษาประจำภูมิภาค รวมถึงการถ่ายทอดสดกีฬา เช่น ฟุตบอล กาบัดดี และ คริกเก็ต ภายใต้การถ่วงเวลาออกอากาศ ซันเจย์ กัปตา ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของสตาร์รู้สึกว่า "[เราไม่มี] แพลตฟอร์มที่ผู้บริโภคชาวอินเดียจะสามารถนำเสนอเนื้อหาคุณภาพสูงและดูแลจัดการได้ นอกเหนือจากยูทูบ" และอธิบายว่าบริการนี้จะดึงดูดคนหนุ่มสาวที่กำลังเติบโตอย่างเด่นชัดที่สุด ข้อมูลประชากรสำหรับผู้ใหญ่ และนำเสนอโฆษณาที่ "ตรงเป้าหมายมาก" เขาคาดว่าภายในปี 2020 บริการนี้สามารถคิดเป็นเกือบหนึ่งในสี่ของรายได้ประจำปีของสตาร์
ในเดือนเมษายน 2016 ฮอตสตาร์ได้เปิดตัวระบบบอกรับเป็นสมาชิก โดยเน้นไปที่เนื้อหาระดับสากลและความเป็นไปได้ของเนื้อหากีฬาระดับพรีเมียม บริการนี้เปิดตัวควบคู่ไปกับข้อตกลงใหม่เพื่อดำเนินการกัลบบอหาฉบับไม่ตัดต่อของเอชบีโอบนแพลตฟอร์ม โดยเปิดตัวพร้อมกับรอบปฐมทัศน์ของ มหาศึกชิงบัลลังก์ ซีซั่นที่ 6
การเปิดตัว Jio ผู้ให้บริการเครือข่ายไร้สายแอลทีอีโดยเฉพาะในปี 2016 กระตุ้นการเติบโตของบรอดแบนด์เคลื่อนที่ในอินเดีย และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในปัจจัยหนุนการเติบโตของบริการสตรีมมิงในประเทศ ในขณะที่บริการที่มาจากสหรัฐ เช่น แอมะซอน ไพรม์ วิดีโอ และเน็ตฟลิกซ์ มีการเติบโตในตลาดอินเดีย แต่ฮอตสตาร์ยังคงเป็นบริการสตรีมมิ่งที่โดดเด่น ในเดือนกรกฎาคม 2017 แอพพลิเคชั่นฮอตสตาร์มียอดดาวน์โหลดถึง 300 ล้านครั้ง และได้รับรายงานว่าเป็นแอปสตรีมวิดีโออันดับต้น ๆ ของประเทศ
ในเดือนพฤษภาคม 2018 มีรายงานว่าบริการนี้มีผู้ใช้งาน 75–100 ล้านคนต่อเดือน  ในเดือนกันยายน 2018 อาจิท โมฮัน ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของฮอตสตาร์ได้ลาออกจากการเป็นรองประธานและกรรมการผู้จัดการของเฟซบุ๊กสาขาอินเดีย เดือนนั้นมีรายงานว่าบริการดังกล่าวเริ่มมีการปรับโครงสร้างในส่วนความเป็นผู้นำเพื่อให้มีผู้บริหารที่แยกออกจากกันสำหรับบริการสนับสนุนโฆษณาและบริการระดับพรีเมียม และได้รับความช่วยเหลือจากการระดมทุนใหม่จากสตาร์ ยูเอส โฮลดิ้งส์ และยังวางแผนในการเพิ่มการผลิตผลงานต้นฉบับระดับพรีเมียมให้ดียิ่งขึ้นเพื่อแข่งขันกับแอมะซอนและเน็ตฟลิกซ์ ท่ามกลางความกังวลว่าบริการเริ่มประสบสภาวะขาดแคลนเงินสดอย่างรุนแรง
ในปี 2019 บริการนี้มีผู้ใช้งานมากกว่า 150 ล้านคนต่อเดือน ในเดือนมีนาคม 2019 ก่อนอินเดียนพรีเมียร์ลีก 2019 ฮอตสตาร์ได้ย้ายสมาชิกที่มีอยู่ของแผนกีฬาประจำปีทั้งหมดไปยังแผนระดับเริ่มต้นใหม่ที่รู้จักกันในชื่อ "ฮอตสตาร์วีไอพี" มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นตัวเลือกการรับชมในเบื้องต้น ซึ่งรวมถึงการเข้าถึงเนื้อหากีฬา (รวมถึงอินเดียนพรีเมียร์ลีก, คริกเกตชิงแชมป์โลก 2019 และฟุตบอลพรีเมียร์ลีกอังกฤษ) สิทธิ์การเข้าถึงซีรีส์ก่อนออกอากาศทางโทรทัศน์ และซีรีส์ต้นฉบับรูปแบบใหม่ "Hotstar Specials" นอกจากนี้ยังต้องชำระด้วยเงินสด วรุณ ณรัง ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายผลิตภัณฑ์อธิบายว่าข้อเสนอนี้เป็น "คุณค่าที่สร้างขึ้นโดยคำนึงถึงผู้ชมชาวอินเดียเป็นหัวใจสำคัญ
ประวัติ > เข้าซื้อกิจการโดยดิสนีย์ และรวมเข้ากับดิสนีย์+

สตาร์อินเดียและรวมถึงฮอตสตาร์ถูกซื้อกิจการโดยเดอะวอลต์ดิสนีย์ในปี 2019 โดยเป็นส่วนหนึ่งของการเข้าซื้อกิจการบริษัทแม่ในสหรัฐ ที่มีชื่อว่า ทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์
ในระหว่างการประชุมแถลงผล​ประกอบการ (Earning Call) ในเดือนกุมภาพันธ์ 2020 บ็อบ ไอเกอร์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของดิสนีย์ประกาศว่าแบรนด์สตรีมมิ่งระดับสากลที่ดิสนีย์เพิ่งเปิดตัวใหม่อย่างดิสนีย์+ รวมถึงผลงานต้นฉบับจะรวมเข้ากับฮอตสตาร์ โดยเป็นส่วนหนึ่งของการเปิดตัวโฉมใหม่ในวันที่ 29 มีนาคม 2020 อีเกอร์ระบุด้วยว่าการเปิดตัวบริการซึ่งเดิมกำหนดไว้ในช่วงเริ่มต้นการแข่งขันอินเดียนพรีเมียร์ลีก 2020 จะใช้ประโยชน์จาก "แพลตฟอร์มที่ได้รับการพิสูจน์แล้ว" และฐานลูกค้าที่มีอยู่ในฮอตสตาร์อย่างคุ้มค่า ทั้งนี้ The Motley Fool อธิบายว่าฮอตสตาร์เป็น "อาวุธลับ" ของดิสนีย์ในตลาด เนื่องจากอยู่ในตำแหน่งที่เด่นอยู่แล้ว
ฮอตสตาร์เริ่มเปิดตัวบริการใหม่เบื้องต้นสำหรับผู้ใช้บางรายในเดือนมีนาคม แต่เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2020 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 และการเลื่อนฤดูกาลของอินเดียนพรีเมียร์ลีกที่เกี่ยวข้อง ดิสนีย์จึงประกาศเลื่อนการเปิดตัวอย่างเต็มรูปแบบเป็นวันที่ 3 เมษายน  บริการใหม่นี้เปิดตัวอย่างเป็นทางการด้วย "รอบปฐมทัศน์พรมแดงเสมือนจริง" ของเดอะไลอ้อนคิง และละครชุดของดิสนีย์+ เดอะแมนดาลอเรียน โดยมีนักแสดงจากทั้ง 2 เรื่องเข้าร่วมในการโต้ตอบสดด้วย ราคาของบริการฮอตสตาร์พรีเมียมก็เพิ่มขึ้นจากการเปิดตัวบริการใหม่ดังกล่าว
เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม สตาร์อินเดียประกาศว่าจะให้บริการฟรีแก่แรงงานข้ามชาติในสิงคโปร์จนถึงวันที่ 21 กรกฎาคม เพื่อให้ขวัญกำลังใจท่ามกลางผลกระทบจากโควิด-19 ต่อมาในเดือนมิถุนายน 2020 ฮอตสตาร์ได้แต่งตั้งสุนิล รายาน ซึ่งเดิมบริหารกูเกิล เป็นประธานคนใหม่
เนื้อหา > อินเดีย

บริการนี้ดำเนินการ 2 ระดับ ทั้งบริการฟรีที่มีโฆษณาและระดับการสมัครใช้งาน บริการฟรีที่มีโฆษณาจะรวมถึงการเข้าถึงภาพยนตร์อินเดียและซีรีส์ของสตาร์ที่ผ่านการคัดเลือกหลังจากการออกอากาศทางโทรทัศน์ ส่วนการสมัครสมาชิกดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ วีไอพี มุ่งเน้นไปที่เนื้อหาในประเทศ รวมถึงซีรีส์จากเครือข่ายโทรทัศน์ภาษาอินเดียของสตาร์ และแบนเนอร์ Hotstar Specials การเข้าถึงละครชุดทางโทรทัศน์ของสตาร์อินเดียก่อนฉายรอบปฐมทัศน์ การรายงานข่าวคริกเก็ต ฟุตบอลพรีเมียร์ลีกอังกฤษ และการเข้าถึงเนื้อหาจากจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล นอกจากนี้ ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ พรีเมียม ยังเพิ่มการเข้าถึงภาพยนตร์และซีรีส์ต่างประเทศ รวมถึงผลงานต้นฉบับของดิสนีย์+ และคลังเนื้อหาหลักของดิสนีย์+ โดยเดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ และวอลต์ดิสนีย์เทเลวิชัน, ลูคัสฟิล์ม (รวมถึงแฟรนไชส์ สตาร์ วอร์ส), มาร์เวลสตูดิโอส์ และเนชั่นแนล จีโอกราฟิก นอกเหนือจากเนื้อหาที่ได้รับอนุญาตจากผู้ให้บริการบุคคลที่สาม
ผลงานต้นฉบับบางส่วนในช่วงแรก ๆ ของบริการนี้ได้รวมถึงรายการล้อเลียนข่าวในรายการ On Air With AIB และ CinePlay ด้วย ในเดือนมีนาคม 2019 บริการได้เปิดตัวแบรนด์รวบรวมเนื้อหาต้นฉบับระดับพรีเมียมใหม่ Hotstar Specials โดยผลงานที่ผลิตครั้งแรกคือ Roar of the Lion—สารคดี มินิซีรีส์เรื่อง เชนไน ซูเปอร์ คิงส์ ในอินเดียนพรีเมียร์ลีก 2018 ฮอตสตาร์ระบุว่าซีรีส์เหล่านี้จะมีความยาวอย่างน้อย 6 ตอน โดยมีให้บริการใน 7 ภาษาประจำภูมิภาค (เบงกาลี, ฮินดี, กันนาดา, มลยาฬัม, มราฐี, ทมิฬ และ เตลูกู) และเน้นให้บริการ "ละครฟอร์มยักษ์ คุณภาพสูง" นอกจากนี้ฮอตสตาร์ยังร่วมมือกับผู้สร้างภาพยนตร์ชาวอินเดียจำนวนมากในการผลิตซีรีส์ให้กับแบรนด์ดังกล่าว
ในเดือนธันวาคม 2015 ฮอตสตาร์ได้รับสิทธิ์ในการสตรีมสำหรับซีรีส์ดั้งเดิมของเอชบีโอทั้งในปัจจุบันและในอดีตในประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงที่ใหญ่กว่าของสตาร์อินเดียกับเครือข่าย เป็นการบรรลุข้อตกลงที่คล้ายกันกับโชว์ไทม์ ในเดือนกรกฎาคม 2017 สิทธิ์ในเนื้อหาใหม่ของโชว์ไทม์ได้ย้ายไปที่ วูท ของ เวียคอม 18 (บริษัทในเครือโชว์ไทม์ผ่านทางบริษัทแม่ เวียคอมซีบีเอส)
ในเดือนตุลาคม 2018 ฮอตสตาร์ร่วมมือกับฮูค เพื่อนำเสนอเนื้อหาและบริการระดับพรีเมียม รวมถึงสิทธิ์ในภาพยนตร์และซีรีส์จากเจ้าของร่วม โซนี่พิคเจอร์สเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และ วอร์เนอร์บราเธอส์ ตลอดจนบริษัทอื่น ๆ ที่เป็นพันธมิตรด้านเนื้อหา ความร่วมมือสิ้นสุดลงหลังจากการชำระบัญชีของฮูคในเดือนเมษายน 2020
ในเดือนมิถุนายน 2020 ฮอตสตาร์ประกาศว่าจะเริ่มฉายภาพยนตร์อินเดียเป็นรอบปฐมทัศน์ในรูปแบบคล้ายกับหนังแผ่น ภายใต้แบนเนอร์ "Disney+ Hotstar Multiplex" เนื่องจากการปิดโรงภาพยนตร์จากผลกระทบของโรคโควิด-19 เริ่มจาก ดิล เบชาร่า ของฟ็อกซ์สตาร์สตูดิโอส์ ในวันที่ 24 กรกฎาคม 2020 ตามด้วยภาพยนตร์อีก 7 เรื่อง
เนื้อหา > อินโดนีเซียและมาเลเซีย

ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ ในอินโดนีเซียและมาเลเซียให้ความสำคัญกับการเข้าซื้อกิจการในประเทศเป็นอย่างมาก ในอินโดนีเซีย ฮอตสตาร์ได้บรรลุข้อตกลงในการจัดหาเนื้อหากับบริษัทผลิตเนื้อหาในท้องถิ่นหลายแห่ง และยังได้รับการอนุญาตให้เปิดตัวสู่การสตรีมโดยตรงเป็นครั้งแรกด้วย (ซึ่งกำลังวางตลาดในชื่อ "Hotstar Originals" หรือผลงานต้นฉบับของฮอตสตาร์) เพื่อดึงดูดใจชาวฮินดูในท้องถิ่น บริการนี้ยังมีภาพยนตร์ บอลลีวูด ที่มีคำบรรยาย และ/หรือ เสียงพากย์ เป็นภาษาอินโดนีเซียอีกด้วย เช่นเดียวกับมาเลเซียที่ได้บรรลุข้อตกลงกับบริษัทผลิตเนื้อหาในท้องถิ่นหลายแห่งเพื่อถ่ายทำภาพยนตร์ก่อนสตรีมบนแพลตฟอร์มนี้เช่นเดียวกัน
เนื้อหา > ประเทศไทย

สำหรับประเทศไทย บริษัทผลิตเนื้อหาและผู้แพร่ภาพกระจายเสียงที่ร่วมมือกับดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ ในการนำเนื้อหาในประเทศไทยขึ้นสตรีมในแพลตฟอร์มนี้มีหลายแห่ง จีดีเอช, สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล, กันตนา และ เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ และยังได้รับลิขสิทธิ์เนื้อหาจากภูมิภาคอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออก เช่น ฮ่องกง ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และไต้หวัน รวมถึงยังมีภาพยนตร์แอนิเมชัน และทีวีแอนิเมชันจาก มิวส์ คอมมิวนิเคชัน ร่วมให้บริการบนแพลตฟอร์มด้วย
กำหนดการฉาย

เมื่อวันที่ 4 กันยายน 2017 สตาร์สปอร์ตส์ ได้รับลิขสิทธิ์การถ่ายทอดสดอินเดียนพรีเมียร์ลีก โดยมีฮอตสตาร์ทำหน้าที่เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ดิจิทัลระหว่างประเทศ หลังจากนั้นฮอตสตาร์ได้เปิดตัวบริการบอกรับเป็นสมาชิกระหว่างประเทศในแคนาดาและสหรัฐ โดยมีเป้าหมายเพื่อให้บริการเนื้อหาและกีฬาจากประเทศอินเดีย ฮอตสตาร์เปิดตัวในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 13 กันยายน 2018 เพื่อให้ตรงกับเอเชียคัพ 2018 เมื่อวันที่ 4 มกราคม 2019 สตาร์อินเดียได้ยุติการให้บริการช่องรายการโทรทัศน์แบบบอกรับสมาชิกระหว่างประเทศในสหรัฐ (เช่น สตาร์พลัส) เพื่อมุ่งเน้นความสนใจของคนในภูมิภาคไปที่ฮอตสตาร์
ในเดือนสิงหาคม 2019 บ็อบ ไอเกอร์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของดิสนีย์ระบุว่า มีแผนขยายฮอตสตาร์เข้าสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในเดือนสิงหาคม 2020 มีการประกาศว่าดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ จะเริ่มให้บริการในอินโดนีเซียในวันที่ 5 กันยายน นับเป็นการขยายบริการแบบครบวงจรครั้งแรกนอกอินเดีย เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม สตาร์อินเดียได้ประกาศเปิดตัวฮอตสตาร์ในสิงคโปร์ซึ่งเริ่มให้บริการในวันที่ 1 พฤศจิกายน วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2021 มีรายงานว่าดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ จะเปิดตัวในมาเลเซีย และไทยในปี 2021 เริ่มจากมาเลเซียก่อนในวันที่ 1 มิถุนายน ตามด้วยประเทศไทยในวันที่ 30 มิถุนายน
ให้บริการในชื่อ ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์
ให้บริการในชื่อ ฮอตสตาร์
ยืนยันการเปิดตัว
| วันฉาย | ประเทศ/ดินแดน | ผู้นำเข้า | หมายเหตุ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 000000002015-02-11-000011 กุมภาพันธ์ 2015 |  อินเดีย | None | ปรับปรุงเครื่องหมายการค้าเป็น ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ เมื่อ 3 เมษายน 2020 |  |
| 000000002017-09-04-00004 กันยายน 2017 |  แคนาดา | None | เปิดตัวในชื่อ ฮอตสตาร์ |  |
| 000000002017-09-04-00004 กันยายน 2017 |  สหรัฐ | None | เปิดตัวในชื่อ ฮอตสตาร์ |  |
| 000000002018-09-13-000013 กันยายน 2018 |  สหราชอาณาจักร | None | เปิดตัวในชื่อ ฮอตสตาร์ |  |
| 000000002020-09-05-00005 กันยายน 2020 |  อินโดนีเซีย | Telkomsel | เปิดตัวในชื่อ ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ |  |
| 000000002020-11-01-00001 พฤศจิกายน 2020 |  สิงคโปร์ | StarHub | เปิดตัวในชื่อ ฮอตสตาร์ |  |
| 000000002021-06-01-00001 มิถุนายน 2021 |  มาเลเซีย | Astro | เปิดตัวในชื่อ ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ |  |
| 000000002021-06-30-000030 มิถุนายน 2021 |  ไทย | AIS | เปิดตัวในชื่อ ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ |  |
| 000000002023-01-01-00002023 |  เวียดนาม |  | กำลังจะเปิดตัวในชื่อ ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ |  |
ดูเพิ่ม

ดิสนีย์+
สตาร์, แบรนด์สตรีมมิ่งที่คล้ายคลึงกันซึ่งดิสนีย์ใช้สำหรับเนื้อหาความบันเทิงทั่วไปในตลาดอื่นๆ ซึ่งให้บริการภายในโครงสร้างพื้นฐานของดิสนีย์+
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กดิสนีย์+ |
| --- | --- | --- |
| โปรแกรม |  Original programming Star  Original films  Premier Access  |  |
| ฮับเนื้อหา |  Disney  พิกซาร์  มาร์เวล  สตาร์ วอร์ส  เนชั่นแนลจีโอกราฟิกแชนแนล  Star  |  |
| บริการพี่น้อง |  ESPN+  Hulu  Star+ upcoming  ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์  |  |
| ดูเพิ่ม |  Disney Streaming Services  Walt Disney Direct-to-Consumer & International  เดอะวอลต์ดิสนีย์  |  |
โลโก้แรกของฮอตสตาร์ตั้งแต่ปี 2020 จนถึงปี 2024
โลโก้แรกของฮอตสตาร์ตั้งแต่ปี 2015 จนถึงปี 2020
แผนการสมัครสมาชิกฮอตสตาร์ในอินเดีย
ดิโอปราห์วินฟรีย์โชว์

| ดิโอปราห์วินฟรีย์โชว์ |
| --- | --- |

ประเภท: ทอล์กโชว์ สาระบันเทิง
สร้างโดย: โอปราห์ วินฟรีย์
กำกับโดย: Joseph C. Terry
ผู้กำกับศิลป์: Reed Woodworth
พิธีกร: โอปราห์ วินฟรีย์
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 25
จำนวนตอน: 4,561
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: Harpo Studios ชิคาโก รัฐอิลลินอย
กล้อง: หลายตัว
ความยาวตอน: 40–45 นาที
บริษัทผู้ผลิต: WLS-TV ชิคาโก (1986–1988) (ฤดูกาลที่ 1–3) Harpo Productions (1988–2010) (ฤดูกาลที่ 3–24) Harpo Studios (2010–2011) (ฤดูกาลที่ 25)
ออกอากาศ
เครือข่าย: Syndication
ออกอากาศ: 8 กันยายน ค.ศ. 1986 (1986-09-08) – 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 (2011-05-25)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
Oprah's Lifeclass Super Soul Sunday Oprah's Next Chapter Oprah: Where Are They Now?
ดิโอปราห์วินฟรีย์โชว์ (อังกฤษ: The Oprah Winfrey Show) หรือ ดิโอปราห์โชว์ หรือ โอปราห์ (อังกฤษ: The Oprah Show หรือ Oprah) เป็นรายการทอล์กโชว์ขายข่าวอเมริกัน สร้างและดำเนินรายการโดย โอปราห์ วินฟรีย์ ออกอากาศ 25 ฤดูกาล ก่อนที่จะจบลงใน ค.ศ. 2011 เป็นรายการทอล์กโชว์ที่มีเรตติ้งสูงสุดในประวัติศาสตร์โทรทัศน์อเมริกัน ออกอากาศทางช่องเอบีซี ยกเว้น KTRK-TV ในฮูสตัน และออกอากาศทดแทนในช่อง KHOU-TV (เช่นเดียวกับสถานีอื่นในการจัดจำหน่ายของ ซีบีเอสเทเลวิชันดิสทริบิวชัน ต่อจาก คิงเวิลด์)
รายการมีอิทธิพลอย่างสูงและมีหลายหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับการตระหนักในวัฒนธรรมสมัยนิยมอเมริกัน ในช่วงแรกรายการได้รับอิทธิพลแนวทางจากรายการของฟิล โดนาฮิว ที่นำเสนอเรื่องอื้อฉาวของสังคม แต่ต่อมารายการได้ปรับเปลี่ยนสู่แนวคิดด้านบวก ประสบการณ์การยกระดับจิตใจ มีทั้งสมาคมหนังสือ การสัมภาษณ์ผู้มีชื่อเสียง การปรับปรุงตนเอง และกิจกรรมช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ รายการไม่ได้หาผลประโยชน์กำไรจากผลิตภัณฑ์แต่อย่างใด ทั้งนี้มีการตกลงกันกับผู้ค้าว่าสินค้าที่ได้รับการประชาสัมพันธ์ในรายการนั้น รายการจะไม่รับเงินจากการโฆษณา เช่นจากการประชาสัมพันธ์ในหนังสือในรายการ
ในปี ค.ศ. 2011 ถือเป็นรายการทอล์กโชว์ช่วงกลางวันที่ดำเนินรายการยาวนานที่สุดในสหรัฐอเมริกา ออกอากาศทั่วประเทศตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1986 เป็นเวลา 25 ฤดูกาล จำนวน 4,561  ตอน  ตอนสุดท้ายของรายการออกอากาศวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 โดยจะคงออกอากาศซ้ำโดยคัดตอนที่มีความน่าจดจำมาออกอากาศอีกประมาณ 70 ตอนจนถึงวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2011
อ่านเพิ่ม

Illouz, Eva (2003). Oprah Winfrey and the Glamour of Misery: An Essay on Popular Culture. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-11813-2. สืบค้นเมื่อ May 31, 2011.
Oppenheimer, Mark (May 28, 2011). "The Church of Oprah Winfrey and a Theology of Suffering". The New York Times. สืบค้นเมื่อ May 31, 2011.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ The Oprah Winfrey Show
เว็บไซต์ทางการ
Oprah's Angel Network
Oprah's Book Club
TV Network
The Oprah Winfrey Show ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Oprah Winfrey at TVGuide.com
ดิอาเซียนเวย์

| --- | --- |
The ASEAN Way
เพลงชาติของสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ชื่ออื่น: เพลงชาติเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เนื้อร้อง: พยอม วลัยพัชรา
ทำนอง: กิตติคุณ สดประเสริฐ และสำเภา ไตรอุดม
รับไปใช้: 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

ตัวอย่างเสียง
ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
"วิถีอาเซียน" (อังกฤษ: The ASEAN Way) เป็นบทเพลงประจำสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อาเซียน) อย่างเป็นทางการ ประพันธ์ทำนองโดย กิตติคุณ สดประเสริฐ และสำเภา ไตรอุดม คำร้องโดยพยอม วลัยพัชรา จากประเทศไทย เพลงนี้ได้รับการคัดเลือกเป็นเพลงประจำสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 จากผลงานเพลงที่เข้าประกวดทั้งหมด 99 เพลงจากชาติสมาชิกอาเซียนทั้ง 10 ประเทศ
ประวัติ > แนวคิดในการจัดทำเพลงประจำอาเซียน

แนวคิดในการมีเพลงประจำอาเซียนเกิดขึ้นครั้งแรกจากการหารือในที่ประชุมคณะกรรมการอาเซียนว่าด้วยวัฒนธรรมและสนเทศ ครั้งที่ 29 เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2537 โดยที่ประชุมมีความเห็นว่าอาเซียนควรจะมีเพลงประจำอาเซียน เพื่อใช้เปิดในช่วงของการจัดกิจกรรมต่างๆ ทางด้านวัฒนธรรมและสนเทศ โดยการจัดทำโครงการประกวดเพลงประจำอาเซียนนั้น ที่ประชุมมีมติให้ใช้เงินจากกองทุนวัฒนธรรมอาเซียน
ต่อมาในการประชุมคณะกรรมการอาเซียนว่าด้วยวัฒนธรรมและสนเทศ ครั้งที่ 29 ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2540 ที่ประเทศมาเลเซีย ได้มีการพิจารณาเพลงประจำอาเซียนที่เข้าประกวดในรอบสุดท้าย  โดยเพลงที่เข้ารอบในครั้งนั้นเป็นเพลงจากประเทศไทย ประเทศมาเลเซีย และประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งบทเพลงที่ได้รับรางวัลชนะเลิศคือเพลง ASEAN Song of Unity จากประเทศฟิลิปปินส์  แต่เพลงดังกล่าวนี้ไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลายในประเทศสมาชิก เนื่องจากได้ใช้เปิดเฉพาะในการประชุมคณะกรรมการอาเซียนว่าด้วยวัฒนธรรมและสนเทศและกิจกรรมที่เกี่ยวข้องเท่านั้น  ทำให้การประชุมสุดยอดอาเซียนช่วงต่อมามีการแต่งเพลงเพื่อใช้เปิดในที่ประชุมเป็นคราวๆ ไป
ประวัติ > การประกวดเพลงประจำอาเซียนในปี พ.ศ. 2551

เพื่อให้เป็นไปตามกฎบัตรอาเซียนบทที่ 40 ซึ่งระบุให้อาเซียนมีเพลงประจำอาเซียน สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จึงได้มอบหมายให้ประเทศไทยเป็นผู้ดำเนินการจัดการประกวดเพลงประจำอาเซียน  โดยที่ประชุมประเทศสมาชิกอาเซียนได้เห็นชอบให้กำหนดรูปแบบการแข่งขันเป็น open competition  ทั้งนี้ อาเซียนได้มอบหมายให้สำนักเลขานุการอาเซียนในแต่ละประเทศกลั่นกรองคุณสมบัติเบื้องต้นและจัดส่งให้ประเทศไทยภายในเดือนกันยายน พ.ศ. 2551
กรมอาเซียน กระทรวงการต่างประเทศ ประเทศไทย ได้ดำเนินการเป็นเจ้าภาพจัดการประกวดเพลงประจำอาเซียนระดับภูมิภาคในรอบแรก เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ที่โรงแรมพูลแมน คิง เพาเวอร์ กรุงเทพ โดยมีกรรมการจากประเทศสมาชิกอาเซียนประเทศละ 1 คน ซึ่งคณะกรรมการการประกวดได้คัดเลือกเพลงจำนวน 10 เพลงให้เข้ารอบสุดท้าย จากผลงานที่ส่งเข้าประกวดทั้งหมด 99 เพลง และได้ดำเนินการประกวดรอบตัดสิน เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โดยคณะผู้ตัดสินประกอบด้วยกรรมการจากอาเซียน 10 คนในรอบแรก และจากประเทศนอกอาเซียนอีก 3 คน ได้แก่ ประเทศญี่ปุ่น ประเทศจีน และประเทศออสเตรเลีย  โดยที่ประชุมมีมติเป็นเอกฉันท์เลือกเพลง "The ASEAN Way" (ดิอาเซียนเวย์) ของประเทศไทย ซึ่งประพันธ์โดยกิตติคุณ สดประเสริฐ (ทำนองและเรียบเรียง) สำเภา ไตรอุดม (ทำนอง) และพะยอม วลัยพัชรา (เนื้อร้อง) ให้เป็นเพลงประจำอาเซียน
เพลงดิอาเซียนเวย์ได้เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ณ โรงละครอักษรา โดยมีวงดุริยางค์ทหารเรือของกองทัพเรือไทยเป็นผู้บรรเลงเพลง และได้ใช้บรรเลงอย่างเป็นทางการในพิธีเปิดการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 14 ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ที่อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี ประเทศไทย
ประวัติ > การประกวดเพลงประจำอาเซียนในปี พ.ศ. 2551 > หลักเกณฑ์การประกวดเพลงประจำอาเซียน

หลักเกณฑ์การประกวดเพลงประจำอาเซียนมีดังนี้
เป็นภาษาอังกฤษ
มีลักษณะเป็นเพลงชาติประเทศสมาชิกอาเซียน
มีความยาวไม่เกิน 1 นาที
เนื้อร้องสะท้อนความเป็นหนึ่งเดียวของอาเซียนและความหลากหลายทางด้านวัฒนธรรมและเชื้อชาติ
เป็นเพลงที่แต่งขึ้นใหม่
ประวัติ > การประกวดเพลงประจำอาเซียนในปี พ.ศ. 2551 > คณะกรรมการผู้ตัดสิน

คณะกรรมการจากประเทศสมาชิกทั้ง 10 ประเทศ
ฮาจิ มานัฟ บิน ฮาจิมานัฟ จากประเทศบรูไน
ดร.แสม อั่ง แสม จากประเทศกัมพูชา
ปูร์วา จารากา จากประเทศอินโดนีเซีย
คำพัน โพนทองสี จากประเทศลาว
อายอบ อิบราฮิม จากประเทศมาเลเซีย
ทิน อู่ ท้วง จากประเทศพม่า
อากริปริโน วี. เดียสโทร จากประเทศฟิลิปปินส์
ผุน หยู เทียน จากประเทศสิงคโปร์
ฝ่าม ฮง ไฮ จากประเทศเวียดนาม
พลเรือเอก หม่อมหลวงอัศนี ปราโมช จากประเทศไทย
คณะกรรมการจากประเทศที่มิได้เป็นสมาชิกอาเซียน
ซานดรา มิลลิเคน จากประเทศออสเตรเลีย
เปา หยวน ไค จากประเทศจีน
เคโกะ ฮาราดะ จากประเทศญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

ASEAN: The ASEAN Way with lyrics by the official channel of the ASEAN secretariat
About the ASEAN Anthem (archive link)
ดีทรอยต์ (แก้ความกำกวม)

ดีทรอยต์ (อังกฤษ: Detroit) อาจหมายถึง
ดีทรอยต์ (รัฐมิชิแกน)
ดีทรอยต์ (รัฐแอลาบามา)
ดีทรอยต์ (รัฐอิลลินอยส์)
ดีทรอยต์ (รัฐแคนซัส)
ดีทรอยต์ (รัฐเมนน์)
ดีทรอยต์ (รัฐโอเรกอน)
ดีทรอยต์ (รัฐเท็กซัส)
ดีทรอยต์ (มินเนโซต้า)
หาดดีทรอยต์, รัฐมิชิแกน
ทะเลสาบดีทรอยต์, รัฐมินนิโซตา
ดีทรอยต์: บีคัมฮิวแมน
ดิอีเทอร์นัลไอดอล

ดิอีเทอร์นัลไอดอล (อังกฤษ: The Eternal Idol) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่13ของวงเฮฟวีเมทัล แบล็ค ซับบาธ ออกวางขายในเดือน ธันวาคม 1987 นี่เป็นอัลบั้มแรกที่ได้ Tony Martin มาร้องให้กับวง อัลบั้มให้เวลาสองสัปดาห์ในการอยู่อันดับที่ 168 ของ Billboard 200และเป็นอัลบั้มสุดท้ายที่ แบล็ค ซับบาธทำงานให้กับค่าย Warner Bros. Records
รายชื่อเพลง > แผ่นหนึ่ง

"The Shining" – 6:00
"Ancient Warrior" – 5:28
"Hard Life to Love" – 5:00
"Glory Ride" – 4:49
รายชื่อเพลง > แผ่นสอง

"Born to Lose" – 3:43
"Nightmare" – 5:19
"Scarlet Pimpernel" (instrumental)– 2:05
"Lost Forever" – 4:03
"Eternal Idol" – 6:33
รายชื่อเพลง > 2010(แก้ไข)แผ่นหนึ่ง

"Black Moon" (Single B-side)
"Some Kind of Woman" (Single B-side)
รายชื่อเพลง > 2010(แก้ไข)แผ่นสอง

"Glory Ride"
"Born to Lose"
"Lost Forever"
"Eternal Idol"
"The Shining"
"Hard Life to Love"
"Nightmare"
"Ancient Warrior"
สมาชิก

Tony Martin – ร้อง (เฉพาะแผ่นหนึ่งรุ่นแรก)
Tony Iommi – กีตาร์
Bob Daisley – เบส
Eric Singer – กลอง
Geoff Nicholls – คีย์บอร์ด
Bev Bevan – เพอร์คัชชั่น
Ray Gillen – ร้อง (เฉพาะในรุ่นแก้ไขแผ่นแรก)
ดี.เอส. (เพลง)

| "D> S.".เพลงโดยไมเคิล แจ็กสัน.จากอัลบั้มHIStory: Past, Present and Future, Book I |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 2 ธันวาคม ค.ศ. 1995
บันทึกเสียง: ค.ศ. 1995
แนวเพลง: ฮาร์ดร็อก, ฟังก์
ความยาว: 4:49
ค่ายเพลง: อีพิก
ผู้ประพันธ์เพลง: ไมเคิล แจ็กสัน
โปรดิวเซอร์: ไมเคิล แจ็กสัน

ดี.เอส. (อังกฤษ: D.S.) เป็นเพลงในอัลบั้มของ ไมเคิล แจ็กสัน จาก HIStory: Past, Present and Future, Book I เป็นรายการเพลงที่ 6 ในอัลบั้มแผ่นที่ 2 มันเป็นแทร็คที่หกในแผ่นที่สองซึ่งเป็นหนึ่งในสามเพลงจากแผ่นดิสก์ที่มีเพลงที่ได้รับการตีพิมพ์ในอัลบั้ม และเป็นสี่นาทีและสี่สิบเก้าวินาทีในความยาว
ในเพลง "D.S." แต่งและผลิตโดยแจ็คสัน และรวมถึงนักกีตาร์โซโลโดย สแลช เป็นเพลงร็อคที่บ่งบอกถึงรูปแบบเช่นความขมขื่นความไม่ไว้วางใจและการทุจริตในการบังคับใช้กฎหมาย