stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประชาธิปไตย
ทฤษฎี > ทัศนะคลาสสิก: แอริสตอเติลและท็อกเกอร์วิลล์

| การปกครองโดย | ดี (เพื่อประโยชน์ส่วนรวม) | เลว (เพื่อประโยชน์ส่วนตน) |
| --- | --- | --- |
| บุคคลเดียว | ราชาธิปไตย | ทรราช |
| คณะบุคคล | อภิชนาธิปไตย | คณาธิปไตย (เพื่อคนรวย) |
| บุคคลส่วนใหญ่ | โพลีเทีย | ประชาธิปไตย (เพื่อคนจน) |
แอริสตอเติลเป็นนักปรัชญาชาวกรีกโบราณ ผู้อธิบายและรวบรวมระบบการเมืองที่ใช้กันในยุคสมัยนั้น เขาจำแนกการปกครองออกเป็นการปกครองโดยบุคคลคนเดียว คณะบุคคลและบุคคลจำนวนมาก และแบ่งต่อไปเป็นการปกครองที่เหมาะสมและไม่เหมาะสม โดยคำว่า "เหมาะสม" หมายถึง การกระทำเพื่อประโยชน์สาธารณะไม่ใช่ประโยชน์ส่วนตน สำหรับประชาธิปไตย แอริสตอเติลมองว่าเป็นรูปแบบการปกครองที่เลวเพราะโดยสภาพเป็นการปกครองโดยคนจนที่ทำเพื่อชนชั้นตัวเอง อย่างไรก็ดี แม้แอริสตอเติลเชื่อว่าการปกครองของคนดีคนเดียวเป็นระบอบการปกครองในอุดมคติ แต่ส่วนใหญ่มักลงเอยด้วยการกลายเป็นทรราชที่รับใช้ตนเองซึ่งเป็นระบอบการปกครองที่เลวที่สุด เขาจึงคิดมุมกลับและสรุปว่าการปกครองของคนส่วนใหญ่เป็นระบอบที่พอรับได้มากที่สุด (เลวน้อยที่สุด) เพราะอย่างน้อยการรับใช้ตนเองของคนส่วนใหญ่ก็ให้ประโยชน์แก่ส่วนรวมมากที่สุด
อเล็กซิส เดอ ท็อกเกอร์วิลล์ นักวิชาการชาวฝรั่งเศส ผู้เขียนหนังสือ ประชาธิปไตยในอเมริกา (ค.ศ. 1835 และ 1840) เข้าใจว่าประชาธิปไตยเป็นการปกครองของประชาชน เขาระบุว่า ประชาธิปไตยแบบอเมริกาเกิดขึ้นได้จากความเสมอภาคของประชาชนในการออกเสียงเลือกตั้ง ดำรงตำแหน่งสาธารณะ ตลอดจนการเข้าถึงประโยชน์ทางเศรษฐกิจและมีวัฒนธรรมทัศนคติแบบต่อต้านอภิชนาธิปไตย เขามองว่าประชาธิปไตยมาจากพัฒนาการในทวีปยุโรป เริ่มจากการเริ่มเปิดให้สามัญชนดำรงตำแหน่งนักบวชได้นอกเหนือจากชนชั้นสูง และการรุกล้ำพระราชอำนาจโดยนักกฎหมายและวาณิชมั่งมี อย่างไรก็ดี เขามองว่า "การปฏิวัติประชาธิปไตย" ในสมัยเขา ซึ่งที่สำคัญที่สุดได้แก่ การปฏิวัติฝรั่งเศส ค.ศ. 1789  ว่าเป็นผลลัพธ์อันหลีกเลี่ยงไม่ได้ของประวัติศาสตร์ของการขยายความเสมอภาคในทวีปยุโรป แม้เขาทำนายว่าสหรัฐอาจกลายเป็นทรราชเสียงข้างมากที่กดขี่ในอนาคต แต่เขายังหวังให้สังคมยุโรปมีความสมภาคมากขึ้นตามตัวอย่างแบบอเมริกา หากเลี่ยงความรุนแรงและปัญหาไม่คาดคิดจากการปฏิวัติสมภาคนิยม
มุมมองของท็อกเกอร์วิลล์ยังคลุมเครือเกี่ยวกับประชาธิปไตย ทัศนะของเขาอาจเรียกได้ว่าเป็นทัศนะคลาสสิกต่อประชาธิปไตย โดยมุมมองหลักด้านหนึ่งคือประชาธิปไตยเกี่ยวข้องกับการปกครองตนเอง และอีกเสาหนึ่งคือประชาธิปไตยส่งเสริมหรือแสดงออกซึ่งประโยชน์สาธารณะไม่ว่าสาธารณะกลุ่มใดกำลังใช้อำนาจปกครองตนเองอยู่ ซึ่งอาจทำเพื่อประโยชน์สาธารณะ หรือเพื่อคนส่วนใหญ่ซึ่งยากจนตามความคิดของแอริสตอเติลก็ได้
ข้อวิจารณ์

(ก) สมัยประชุมของสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ ไม่ทราบปี ระบบการเมืองของสหรัฐมักถูกวิจารณ์ว่าเอื้อประโยชน์แก่อภิชนและกลุ่มผลประโยชน์พิเศษ ทำให้พลเมืองทั่วไปขาดส่วนร่วมในกระบวนการการเมือง (ข) การรายงานข่าวการเมืองของ โดยการถ่ายทอดสดผ่านสัญญาณต่อเนื่อง ใน ค.ศ. 2016 การเข้าถึงสารนิเทศปริมาณมากอย่างรวดเร็วและไม่เสียค่าใช้จ่ายทำให้ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งใช้ความพยายามรับรู้ลดลง นำไปสู่การวิจารณ์ว่าผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งขาดความรู้ในการมีส่วนร่วมทางการเมือง
ข้อวิจารณ์ > ข้อวิจารณ์เรื่องจุดประสงค์

นักวิชาการให้เหตุผลว่าสังคมประชาธิปไตยจะทำให้สังคมที่มีความชำนาญเฉพาะด้าน (specialized) หมดไป นโยบายของรัฐมักได้รับอิทธิพลจากความเห็นของผู้ที่ไม่มีความรู้และประสบการณ์ ทำให้ประสิทธิภาพเสียไปได้ ขณะที่อีกฝ่ายแย้งว่าข้อนี้เป็นข้อดีของประชาธิปไตยเพราะเป้าหมายของประชาธิปไตยคือการคุ้มครองฝ่ายข้างน้อย
Bernard Manin เสนอว่าประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนแท้จริงแล้วเป็นอภิชนาธิปไตย เช่นเดียวกับนักรัฐศาสตร์ชาวเยอรมัน-อิตาลี Robert Michels ที่พัฒนากฎเหล็กคณาธิปไตยใน ค.ศ. 1911 ซึ่งเขากล่าวว่า มาตรการที่วางไว้เพื่อป้องกันคณาธิปไตยในประวัติศาสตร์ล้วนไร้ผล และเป้าหมายของประชาธิปไตยในการกำจัดอภิชนนั้นเป็นไปไม่ได้ และประชาธิปไตยกลายมาเป็นฉากหน้าเพื่อสร้างความชอบธรรมแก่อภิชนอีกด้วย นักวิจัยวิชาการบางส่วนเสนอว่าอิทธิพลของบริษัท คนมั่งมี และกลุ่มผลประโยชน์พิเศษอื่น ปล่อยให้พลเมืองมีผลกระทบต่อกระบวนการการเมืองน้อยกว่ากลุ่มอภิชน การศึกษาของ Martin Gilens และ Benjamin Page ใน ค.ศ. 2014 เสนอว่าในสหรัฐ ถ้าความพึงใจของพลเมืองส่วนใหญ่ของประเทศขัดกับอภิชน อภิชนมักเป็นฝ่ายชนะ
ปัญหาเรื่องการให้ความสำคัญกับฝ่ายข้างมากในระบอบประชาธิปไตยเป็นข้อวิจารณ์มาช้านานนับแต่สมัยเพลโตและแอริสตอเติล และโดยเฉพาะบิดาผู้ก่อตั้งสหรัฐ Fierlbeck เขียนว่าชนชั้นกลางซึ่งเป็นเสียงข้างมากในประเทศประชาธิปไตยหลายประเทศอาจตัดสินใจเพิ่มความมั่งคั่งแก่คนบางกลุ่ม และจะยิ่งส่งผลให้ความไม่เสมอภาคทางเศรษฐกิจสูงขึ้น
Kenneth Arrow นักเศรษฐศาสตร์เจ้าของรางวัลโนเบล เสนอทฤษฎีบทความเป็นไปไม่ได้ของแอร์โรว์ ซึ่งว่าด้วยความไม่สอดคล้องกันทางตรรกะของประชาธิปไตย โดยมีใจความว่าในระบบเลือกตั้งแบบเรียงลำดับใด ๆ ไม่สามารถถูกออกแบบมาให้เข้ากับเกณฑ์ "ความเป็นธรรม" สามข้อต่อไปนี้
ถ้าผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งทุกคนเลือกทางเลือก X มากกว่าทางเลือก Y ดังนั้น กลุ่มนิยม X มากกว่า Y
ถ้าความพึงใจของผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งทุกคนระหว่าง X และ Y แล้ว ความพึงใจของกลุ่มระหว่าง X และ Y จะยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ไม่มี "ผู้เผด็จการ" คือ ไม่มีผู้เลือกตั้งคนเดียวที่ครองอำนาจที่จะตัดสินความพึงใจของกลุ่มได้ตลอดเวลา
มักมีการสรุปถ้อยแถลงข้างต้นไว้ดังนี้ "ไม่มีวิธีลงคะแนนใดเป็นธรรม", "วิธีเลือกตั้งแบบเรียงลำดับทุกวิธีมีที่ติ" หรือ "วิธีลงคะแนนวิธีเดียวที่ไม่มีที่ติคือเผด็จการ"
ข้อวิจารณ์ > ข้อวิจารณ์เรื่องกระบวนการ

ระบอบประชาธิปไตยที่มีการเลือกตั้งเป็นประจำนั้นถูกวิจารณ์ว่าลดทอนเสถียรภาพทางการเมือง ทำให้เป็นลักษณะที่ไม่พึงประสงค์สำหรับประเทศกำลังพัฒนาบางประเทศที่ให้ความสำคัญกับการเติบโตทางเศรษฐกิจและการลดความยากจน ซึ่งสหประชาชาติก็ระบุว่าการขาดการมีส่วนร่วมแบบประชาธิปไตยในประเทศจีนทำให้เกิดการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างไม่หยุดยั้ง
วิกฤตศรัทธาประชาธิปไตยทั่วโลกเกิดจากรัฐบาลไม่สามารถจัดการกับปัญหาการฉ้อราษฎร์บังหลวง เพราะประเทศที่เป็นประชาธิปไตยปานกลางมีอัตราฉ้อราษฎร์บังหลวงสูง โดยเฉพาะกระบวนการการเลือกตั้งที่ฉ้อฉลได้ง่าย การศึกษาพบว่า นักการเมืองในตำแหน่งได้รับประโยชน์มากกว่าจากการโกงเลือกตั้ง เพราะจะอยู่ในตำแหน่งนานกว่านักการเมืองที่ไม่โกงเลือกตั้ง 2.5 เท่า ประเทศประชาธิปไตยรายได้ต่ำยังมีแนวโน้มต่อความรุนแรง
ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งมักมีการศึกษาไม่เพียงพอต่อการใช้สิทธิตามระบอบประชาธิปไตยของตนอย่างรอบคอบ การศึกษาพบว่าปริมาณสารนิเทศมหาศาลที่ปรากฏตามสื่อต่าง ๆ ทุกวันทำให้คนเบื่อหน่ายต่อการทำความเข้าใจปัญหาการเมืองเชิงลึก อีกทั้งการเข้าถึงสารนิเทศต่าง ๆ ได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายทำให้มีการใช้ความพยายามในการรู้คิดลดลง นักการเมืองมักใช้ประโยชน์จากความไม่มีเหตุผลของผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง โดยเน้นการแข่งขันในด้านประชาสัมพันธ์และยุทธวิธีหาเสียงมากกว่าอุดมการณ์ การศึกษาในสหรัฐพบว่าผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งตัดสินนักการเมืองจากรูปลักษณ์ภายนอกมากกว่า ในการเลือกตั้งที่ประสบปัญหาผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งมีความรู้น้อยนั้น ยังมักประสบปัญหาที่นักการเมืองคนปัจจุบันที่มีข้อกล่าวหาฉ้อราษฎร์บังหลวงได้รับเลือกตั้งกลับเข้ามาด้วย มีนักการเมืองและกลุ่มผลประโยชน์พิเศษพยายามชักจูงความเห็นสาธารณะมาช้านาน นักปรัชญากรีกโบราณ โสกราตีส เชื่อว่ามวลชนที่ขาดการศึกษามีแต่จะนำไปสู่ประชานิยม ทำให้ได้ผู้นำที่ขาดความสามารถ
งานวิจัยเชิงประจักษ์ให้ผลว่าระบบประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนมักมีความลำเอียงทำให้ชนชั้นมั่งมีมีผู้แทนมากกว่าประชากรกลุ่มอื่นโดยรวม การให้ผู้แทนยังมีเสรีภาพในการใช้วิจารณญาณของตนในการออกเสียงได้ จึงทำให้ระบบดังกล่าวได้รับคำวิจารณ์ โดยชี้ถึงการขัดแย้งกับกลไกการมีผู้แทนกับประชาธิปไตย รวมทั้งการผิดสัญญาเมื่อคราวหาเสียงเลือกตั้ง จึงมีข้อเสนอให้ใช้อาณัติเด็ดขาด (imperative mandate) ซึ่งกำหนดให้ผู้แทนตรานโยบายตามอาณัติของผู้เลือกตั้ง และสามารถเลือกตั้งถอดถอนได้โดยสมัชชาประชาชน
เชิงอรรถ

↑  ทั้งประเทศที่มีความเป็นประชาธิปไตยสูงและเป็นเผด็จการสูงมีอัตราการฉ้อราษฎร์บังหลวงต่ำกว่า'"`UNIQ--ref-000001D5-QINU`"'
ดูเพิ่ม

กลุ่มผู้ทรงอำนาจ (The Establishment)
การทำให้เป็นประชาธิปไตย
ดัชนีประชาธิปไตย
ทฤษฎีประชาธิปไตยทางคณิตศาสตร์
ทฤษฎีสันติภาพประชาธิปไตย
ธรรมาภิบาล
ประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจ
ประชาธิปไตยในที่ทำงาน
รัฐบาลเงา (ทฤษฎีสมคบคิด) (shadow government)
หนิงหนิง

| หนิงหนิง |
| --- | --- |
หนิงหนิงในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2024
เกิด: หนิง อี้จั๋ว  (2002-10-23) 23 ตุลาคม ค.ศ. 2002 (22 ปี) ฮาร์บิน มณฑลเฮย์หลงเจียง จีน
การศึกษา: Beijing Contemporary Music Academy
อาชีพ: นักร้อง
อาชีพทางดนตรี
ที่เกิด: โซล, เกาหลีใต้
แนวเพลง: เคป็อป ไฮเปอร์ป็อป
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2016–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เอสเอ็ม วอร์เนอร์
สมาชิกของ: เอสปา
 นักดนตรี


ชื่อภาษาจีน
อักษรจีนตัวย่อ: 宁艺卓
อักษรจีนตัวเต็ม: 寧藝卓

ฮั่นยฺหวี่พินอิน: Níng Yìzhuó
เวด-ไจลส์: Ning Icho
 
 
 

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 닝이줘
อาร์อาร์: Ning Ijwo 
เอ็มอาร์: Ning Ijwŏ 
ชื่อในวงการ
ฮันกึล: 닝닝
อาร์อาร์: Ningning 
เอ็มอาร์: Ningning 
 
ลายมือชื่อ

หนิง อี้จั๋ว (จีน: 宁艺卓; พินอิน: Níng Yìzhuó; เกิด 23 ตุลาคม ค.ศ. 2002) หรือที่รู้จักกันในชื่อ หนิงหนิง (เกาหลี: 닝닝) เป็นนักร้องชาวจีนที่อาศัยอยู่ในเกาหลีใต้ เธอเป็นสมาชิกของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้เอสปา
ชีวิตช่วงต้น

หนิงหนิง มีชื่อจริงว่า หนิง อี้จั๋ว เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2002 ที่เมืองฮาร์บินประเทศจีน เธอสำเร็จการศึกษาจาก Harbin Normal University Middle School (哈尔滨师范大学附属中学) และ Beijing Contemporary Music Academy (北京市现代音乐学校)
อาชีพ > ก่อนเปิดตัว

หนิงหนิงถูกเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์เข้าหาหลังจากปรากฏตัวในรายการทีวีร้องเพลงของจีน Let's Sing Kids ต่อมาเธอได้รับการแนะนำในฐานะสมาชิกของทีมฝึกอบรมก่อนเปิดตัวเอสเอ็มรุกกีส์เมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2016 ในฐานะส่วนหนึ่งของทีม เธอปรากฏตัวในรายการ Rookies Princess: Who's the Best? ของรายการ My SMT ในปีนั้นและได้บันทึกคัฟเวอร์หลายรายการสำหรับรายการทีวีแอนิเมชั่นเกาหลี Shining Star ในปี ค.ศ. 2017
อาชีพ > 2020–ปัจจุบัน: การเปิดตัวและกิจกรรมเดี่ยว

บทความหลัก: เอสปา
หลังจากฝึกฝนมา 4 ปี หนิงหนิงได้รับการเปิดเผยว่าเป็นสมาชิกคนที่สามของเอสปาเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2020 โดยเอสเอ็มแนะนำว่าเป็น "สมาชิกชาวจีนอายุ 18 ปีที่มีเสียงที่โดดเด่น" ผ่านโซเชียลอย่างเป็นทางการของบริษัท กลุ่มเปิดตัวเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ด้วยการเปิดตัวซิงเกิลดิจิทัล"แบล็กแมมบา" ในปี ค.ศ. 2022 หนิงหนิง ได้ปล่อยเพลงประกอบร่วมกับวินเทอร์สมาชิกร่วมวงชื่อว่า "Once Again" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเพลงประกอบอย่างเป็นทางการของละครเกาหลีใต้เรื่องอาวเวอร์บลูส์: เวลาสีฟ้าหม่น เพลงติดอันดับที่ 119 บนเซอร์เคิลดิจิทัลชาร์ต ในเดือนธันวาคมเธอได้เข้าร่วมใน 2 เพลงสำหรับอัลบั้มรวมเพลงประจำปีสิ้นปีของ SM 2022 Winter SM Town: SMCU Palace "Time After Time" และ "Good To Be Alive" ร่วมกับเพื่อนร่วมค่ายเอสเอ็ม
ในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 หนิงหนิงได้ปล่อยซิงเกิล "WYA" ร่วมกับเจย์ พาร์กเพลงนี้เป็นการร่วมงานแบบเซอร์ไพรส์สำหรับรายการWeTV The Next 2023ซึ่ง เจย์ พาร์ก ได้ปรากฏตัวเป็นที่ปรึกษาประจำ ต่อมาในวันที่ 13 สิงหาคม ได้มีการปล่อยรีมิกซ์ซิงเกิลดังกล่าว โดยมี pH-1, เล็กซี่ หลิว, ØZI และMasiweiร่วมแสดงด้วย
เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2024 หนิงหนิงได้ปล่อยเพลงประกอบละครเรื่อง ห้องถ่ายภาพแห่งรัตติกาล ที่ชื่อว่า "Count on Me" เมื่อวันที่ 15 มีนาคม เธอได้รับการประกาศให้เป็นพิธีกรในวันแรกของงาน KCON 2024 in Hong Kong ที่ฮ่องกงร่วมกับ มย็อง แจ-ฮย็อนจากวงบอยแบนด์บอยเน็กซ์ดอร์
การรับรอง

เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 แบรนด์แฟชั่นสุดหรูสัญชาติอิตาลีเวอร์ซาเชได้แต่งตั้งหนิงหนิงเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ระดับโลก
ผลงานเพลง

สำหรับผลงานเพลงของหนิงหนิงกับ เอสปา ดูที่ ผลงานเพลงของเอสปา
ผลงานเพลง > ซิงเกิล > ในฐานะนักร้องนำ

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> CHN  | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- |
| "WYA" (妳在哪裡) (กับ เจย์ พาร์ก หรือรีมิกซ์ร่วมกับPH-1, Lexie Liu, ØZI และ Masiwei) | 2023 | 63 | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |
ผลงานเพลง > ซาวด์แทร็ก

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> KOR  | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- |
| "Once Again" (กับ วินเทอร์) | 2022 | 119 | Our Blues OST |
| "Count on Me" | 2024 | — | The Midnight Studio OST |
"—" หมายถึง ไม่ติดชาร์ตหรือไม่ได้เผยแพร่ในภูมิภาคนั้น
ผลงานเพลง > ชาร์ตเพลงอื่น

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> KOR  | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- |
| "Snow Dream 2021" (กับ เยรี, แฮชาน, เฉินเล่อ และ จีซอง) | 2021 | — | 2021 Winter SM Town: SMCU Express |
| "Time After Time" (원) (กับ โบอา และ เวนดี) | 2022 | — | 2022 Winter SM Town: SMCU Palace |
| "Bored!" | 2024 | 178 | ซิงก์: พาราเรลไลน์ |
"—" หมายถึง ไม่ติดชาร์ตหรือไม่ได้เผยแพร่ในภูมิภาคนั้น
ผลงานเพลง > ศิลปินรับเชิญ

| ชื่อ | ปี | ศิลปินอื่น | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- |
| "Good to Be Alive" | 2022 | คิม ฮโย-ย็อน, คีย์, เฉิน, จอห์นนี่, Ginjo, Raiden, Imlay และ Mar Vista | 2022 Winter SM Town: SMCU Palace |
| "Melody" | 2023 | — | The Next EP. 4 (Live Version) |
| "Sip Ona Lil Sum'" | 2024 | เจย์ พาร์ก | The One You Wanted |
ผลงานเพลง > เครดิตการแต่งเพลง

เครดิตเพลงทั้งหมดดัดแปลงมาจากฐานข้อมูลของ Korea Music Copyright Association เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น
| ชื่อ | ปี | ศิลปิน | อัลบั้ม | เนื้อร้อง | แต่งเพลง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "Bored!" | 2024 | หนิงหนิง | ซิงก์: พาราเรลไลน์ |  |  |
ผลงานการแสดง > รายการโทรทัศน์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2011 | China Got Talent | ผู้เข้าแข่งขัน | ซีซั่น 2 |  |
| 2015 | Let's Sing Kids | ผู้เข้าแข่งขัน | ซีซั่น 3 |  |
ผลงานการแสดง > พิธีกร

| ปี | ชื่อ | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2024 | 2024 KCON Hong Kong | พิธีกรพิเศษ (วันที่ 1) กับ มย็อง แจ-ฮย็อน |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Ningning
| ด ค กเอสปา |
| --- | --- |
 คารีนา  จีเซล  วินเทอร์  หนิงหนิง 
สตูดิโออัลบั้ม:  อาร์มาเกดดอน 
อีพี:  ซาเวจ  เกิลส์  มายเวิลด์  ดรามา  วิปแลช 
ซิงเกิล:  "แบล็กแมมบา"  "ฟอร์เอเวอร์"  "เน็กซ์เลเวล"  "ซาเวจ"  "ไลฟส์ทูช็อต"  "เกิลส์"  "เวลคัมทูมายเวิลด์"  "สไปซี"  "เบตเตอร์ทิงส์"  "ดรามา"  "ซูเปอร์โนวา"  "อาร์มาเกดดอน"  "ฮอตเมส"  "วิปแลช" 
เพลงอื่น:  "ดรีมส์คัมทรู"  "อิลลูชัน" 
ทัวร์คอนเสิร์ต:  ซิงก์: ไฮเปอร์ไลน์  ซิงก์: พาราเรลไลน์ 
ผลงานการแสดง:  Aespa's Synk Road 
หัวข้อที่เกี่ยวข้อง:  คอนเสิร์ต  เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์  เอสเอ็มทาว์  เอสเอ็มรุกกีส์  เอสเอ็มคัลเจอร์ยูนิเวิร์ส 
 ผลงานเพลง   หมวดหมู่  เพลง   คอมมอนส์ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เกาหลี 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
ไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์

วิดีโอเกม ค.ศ. 1997
| ไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์ |
| --- | --- |
งานศิลปะบรรจุภัณฑ์เวอร์ชันอเมริกาเหนือ
ผู้พัฒนา: สแควร์
ผู้จัดจำหน่าย: ญี่ปุ่น: สแควร์ อเมริกาเหนือ: โซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์
กำกับ: ยาซูมิ มัตสึโนะ
อำนวยการผลิต: ฮิโรโนบุ ซากางูจิ
ออกแบบ: ฮิโรยูกิ อิโต
โปรแกรมเมอร์: ทากุ มูราตะ
ศิลปิน: ฮิโรชิ มินางาวะ อากิฮิโกะ โยชิดะ ฮิเดโอะ มินาบะ
เขียนบท: ยาซูมิ มัตสึโนะ
แต่งเพลง: ฮิโตชิ ซากิโมโตะ มาซาฮารุ อิวาตะ
ชุด: ไฟนอลแฟนตาซี อิวาลิซอัลไลแอนซ์
เครื่องเล่น: เพลย์สเตชัน
วางจำหน่าย: ญี่ปุ่น: 20 มิถุนายน ค.ศ. 1997 อเมริกาเหนือ: 28 มกราคม ค.ศ. 1998
แนว: เล่นตามบทบาทเชิงยุทธวิธี
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว
ไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์ เป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทเชิงยุทธวิธี ค.ศ. 1997 ที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทสแควร์สำหรับเครื่องเล่นวิดีโอเกมเพลย์สเตชัน เกมดังกล่าวออกจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1997 และในสหรัฐเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1998 โดยบริษัทโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งถือเป็นเกมแรกในซีรีส์แทกติกส์ในแฟรนไชส์ไฟนอลแฟนตาซี และเป็นเกมภาคแรกที่ดำเนินเรื่องในโลกสมมติที่ภายหลังรู้จักกันในชื่ออิวาลิซ เรื่องราวของเกมนี้กล่าวถึงแรมซา โบล์ฟ นักเรียนทหารผู้มีตระกูลสูงศักดิ์ที่ถูกส่งไปอยู่ท่ามกลางความขัดแย้งทางทหารที่เรียกว่าสงครามราชสีห์ ซึ่งกลุ่มขุนนางสองฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์กันนั้นต่างก็หมายมั่นที่จะครอบครองบัลลังก์ของอาณาจักร
การผลิตเกมนี้เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1995 โดยยาซูมิ มัตสึโนะ ซึ่งเป็นผู้มาใหม่ที่สร้างซีรีส์โอเกอร์แบตเทิลที่บริษัทเควสต์คอร์ปอเรชัน ความปรารถนาของมัตสึโนะคือเกมแนววางแผนที่เข้าถึงได้และมีเนื้อเรื่องที่เน้นความขัดแย้งตามชนชั้นและการเขียนประวัติศาสตร์ใหม่ มัตสึโนะทำหน้าที่เป็นผู้กำกับและเขียนบท ส่วนฮิโรโนบุ ซากางูจิ ผู้สร้างไฟนอลแฟนตาซีเป็นผู้อำนวยการผลิต และฮิโรยูกิ อิโต เป็นผู้ออกแบบการต่อสู้ นอกจากนี้ มีพนักงานอีกหลายคนเป็นผู้ได้ทำงานจากซีรีส์โอเกอร์แบตเทิลมานาน ซึ่งรวมถึงศิลปินอย่างฮิโรชิ มินางาวะ และอากิฮิโกะ โยชิดะ ตลอดจนนักแต่งเพลงอย่างฮิโตชิ ซากิโมโตะ และมาซาฮารุ อิวาตะ
เกมดังกล่าวได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์จากนิตยสารและเว็บไซต์เกม รวมทั้งกลายเป็นเกมคัลต์คลาสสิกนับตั้งแต่เปิดตัว เกมนี้มียอดจำหน่ายประมาณ 1.24 ล้านหน่วยในประเทศญี่ปุ่นช่วงระหว่าง ค.ศ. 1997 และมากกว่า 2.4 ล้านหน่วยทั่วโลกเมื่อถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2011 ตลอดจนได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล โดยโลกของอิวาลิซได้รับการสร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นฉากหลังของเกมอื่น ๆ อีกหลายเกม รวมถึงเกมภาคแทกติกส์อื่น ๆ และเกมไฟนอลแฟนตาซี XII ซึ่งเป็นภาคหลักที่ออกจำหน่ายใน ค.ศ. 2006 ส่วนไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์: เดอะวอร์ออฟเดอะไลออนส์ ซึ่งเป็นพอร์ตที่ปรับปรุงใหม่ของไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์ ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2007 โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการอิวาลิซอัลไลแอนซ์
รูปแบบการเล่น

ไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์ เป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทเชิงยุทธวิธีซึ่งผู้เล่นจะได้ติดตามเรื่องราวของตัวเอกที่ชื่อแรมซา โบล์ฟ เกมดังกล่าวมีโหมดการเล่นสองโหมดคือโหมดยุทธการและแผนที่โลก โหมดยุทธการจะเกิดขึ้นบนสมรภูมิแบบสามมิติและไอโซเมตริก บรรดาตัวละครจะเคลื่อนที่ไปบนสมรภูมิที่ประกอบด้วยสิ่งที่คล้ายแผ่นกระเบื้องสี่เหลี่ยม ซึ่งระยะการเคลื่อนที่และการกระทำจะกำหนดโดยสถิติและคลาสอาชีพของตัวละครนั้น สมรภูมิดังกล่าวยังคำนึงถึงองค์ประกอบต่าง ๆ เช่น ภูมิประเทศและสภาพอากาศ เพื่อกำหนดข้อได้เปรียบและข้อเสียเปรียบเชิงกลยุทธ์ในระหว่างการปะทะกัน ส่วนยุทธการจะเป็นแบบเทิร์นเบส โดยแต่ละยูนิตจะปฏิบัติการได้เมื่อเวลาในการชาร์จ (CT) ถึง 100 และเพิ่มขึ้นทุก ๆ หนึ่งครั้งต่อทุกเวลาในการชาร์จยูนิต (หน่วยวัดเวลาในการต่อสู้) ในจำนวนที่เท่ากับสถิติความเร็วของยูนิตนั้น ซึ่งในระหว่างการต่อสู้ เมื่อใดก็ตามที่ยูนิตดำเนินการสำเร็จ ยูนิตนั้นก็จะได้รับค่าประสบการณ์ (EXP) และค่าจ็อบ (JP) การกระทำอาจรวมถึงการโจมตีด้วยเวทมนตร์, การโจมตีทางกายภาพ หรือการใช้ไอเทม ผู้เล่นยังสามารถมองเห็นค่าพลังชีวิต (HP) ของยูนิตศัตรูได้ (ยกเว้นในกรณีของบอสบางตัว) ซึ่งทำให้ผู้เล่นรู้ว่าตนเองยังต้องสร้างความเสียหายต่อยูนิตนั้น ๆ อีกเท่าใด
ส่วนในแผนที่โลก ผู้เล่นจะเคลื่อนที่ไปตามเส้นทางที่กำหนดไว้แล้วซึ่งเชื่อมต่อเมืองและจุดรบ โดยเมื่อไอคอนตัวละครอยู่เหนือเมืองหนึ่ง จะสามารถเปิดเมนูที่มีตัวเลือกต่าง ๆ ได้ดังนี้: "บาร์" สำหรับรับข้อเสนองานเควสต์รอง, "ร้านค้า" สำหรับซื้อเสบียงและอุปกรณ์ และ "สำนักงานทหาร" สำหรับการสรรหาตัวละครใหม่ รวมถึงในช่วงท้ายเกม เมืองบางเมืองจะมี "ร้านขายขนสัตว์" ที่ให้ผู้เล่นได้รับไอเทมต่าง ๆ โดยการล่าบรรดามอนสเตอร์ ส่วนการต่อสู้แบบสุ่มจะเกิดขึ้นในตำแหน่งที่กำหนดไว้ล่วงหน้าบนแผนที่ โดยจะทำเครื่องหมายเป็นสีเขียว ซึ่งการผ่านจุดใดจุดหนึ่งเหล่านี้อาจทำให้เกิดการเผชิญหน้าโดยการสุ่ม
ภาคแทกติกส์มีระบบคลาสตัวละครที่ให้ผู้เล่นสามารถปรับแต่งตัวละครให้เป็นบทบาทต่าง ๆ ได้ ซึ่งเกมนี้นำคลาสตัวละครดั้งเดิมส่วนใหญ่จากเกมไฟนอลแฟนตาซีในภาคก่อน ๆ มาใช้ ได้แก่ ผู้ใช้มนตร์อสูร, พ่อมด (มนตร์ดำ), นักบวช (มนตร์ขาว), พระ, นักรบมังกร (หอก) และจอมโจร ส่วนบรรดาทหารใหม่จะเริ่มต้นในฐานะทหารฝึกหัดหรือพ่อค้า ซึ่งเป็นคลาสพื้นฐานสำหรับตำแหน่งนักรบและจอมเวทตามลำดับ โดยเกมนี้มีถึงยี่สิบอาชีพที่ตัวละครปกติสามารถเข้าถึงได้
ค่าจ็อบที่ได้รับการต่อสู้จะนำไปใช้ในการเรียนรู้ความสามารถใหม่ในแต่ละคลาสอาชีพ การสะสมค่าจ็อบให้เพียงพอจะทำให้เลเวลอาชีพเพิ่มขึ้น อาชีพใหม่ ๆ จะปลดล็อกได้โดยการบรรลุเลเวลหนึ่งในคลาสอาชีพปัจจุบัน (เช่น เพื่อจะกลายเป็นนักบวชหรือพ่อมด ยูนิตดังกล่าวจะต้องบรรลุอาชีพเลเวล 2 ก่อนในฐานะพ่อค้า) ซึ่งทำให้ตัวละครดังกล่าวได้รับค่าจ็อบมากขึ้นในคลาสนั้นจากการต่อสู้เช่นกัน เมื่อเรียนรู้ความสามารถทั้งหมดของคลาสอาชีพแล้ว คลาสนั้นจะ "เชี่ยวชาญ" ซึ่งทหารในอาชีพเฉพาะมักจะมีทักษะโดยกำเนิดติดตัวไว้เสมอ (ส่วนพ่อมดจะมี "มนตร์ดำ" เสมอ, อัศวินจะมี "ทักษะการต่อสู้" เสมอ) แต่ช่องทักษะอาชีพที่สองและช่องความสามารถอื่น ๆ อีกหลายช่อง (ปฏิกิริยา, การสนับสนุน และการเคลื่อนที่) สามารถเติมด้วยทักษะใด ๆ ที่ทหารคนนั้นได้เรียนรู้มา
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website at Square Enix America (archive)
Official website at PlayStation.com (archive)
| ด ค กไฟนอลแฟนตาซี |
| --- | --- |
เกมหลัก:  ไฟนอลแฟนตาซี  II  III  IV  V  VI  VII (รีเมค, รีเบิร์ธ)  VIII  IX  X  XI  XII  XIII  XIV 1.0  2.0 เฮเวนส์เวิร์ด  สตอร์มบลัด  ชาโดว์บริงเกอส์  เอนด์วอล์คเกอร์  XV  XVI 
เกมอื่น ๆ:  Airborne Brigade  All the Bravest  Artniks  Brave Exvius  Dimensions  Explorers  Mobius  Mystic Quest  Record Keeper  Toki no Suishō  The 4 Heroes of Light  World 
ชุดเกมย่อย:  คริสตัลโครนิเคิลส์  ดิซซิเดีย  แทกติกส์ (เดอะวอร์ออฟเดอะไลออนส์)  แทกติกส์ แอดวานซ์  Theatrhythm Curtain Call  ไทป์-0 HD  Agito  Online 
ภาพยนตร์และแอนิเมชั่น:  Legend of the Crystals  The Spirits Within  อันลิมิตเต็ด  แอดเวนต์ชิลเดรน  บราเธอร์ฮูด  คิงส์เกลฟ 
ตัวละครถาวร:  ซิด  โจโคโบะ  โมกลี 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data 
ตัวอย่างสมรภูมิแบบไอโซเมตริกที่พบในเกม ซึ่งมีแผงสีฟ้าบนพื้นเป็นเครื่องหมายที่พ่อมด (พร้อมหมวกฟางและไอคอน "AT") สามารถเคลื่อนที่ไปได้
ไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์ มีคลาสอาชีพให้เลือกหลากหลาย ส่วนตัวละครที่เลือกในภาพนี้คือพ่อมด
ชนัตถ์ ปิยะอุย

| ท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุยม> ว.ม., ป.ช., ท.จ.ว., จ.ภ. |
| --- | --- |


สมาชิกวุฒิสภาไทย
ดำรงตำแหน่ง 22 มีนาคม 2539 – 21 มีนาคม 2543
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติไทย
ดำรงตำแหน่ง 16 ธันวาคม 2516 – 25 มกราคม 2518
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: หยก แซ่หวัง 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2465
เสียชีวิต: 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 (97 ปี)
คู่สมรส: ปวิต โทณวณิก (หย่า)
บุตร: ชนินทธ์ โทณวณิก สินี เธียรประสิทธิ์ สุนงค์ สาลีรัฐวิภาค

ท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุย (นามเดิม หยก แซ่หวัง; 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 – 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2563) ผู้ก่อตั้งและอดีตประธานบริษัท ดุสิตธานี จำกัด อดีตนายกสมาคมโรงแรม อดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ประเทศไทย) พ.ศ. 2516
ประวัติ

ท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุย หรือ หยก แซ่หวัง เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 บิดาและมารดา ชื่อ พุฒ และลูกจันทน์ ปิยะอุย บิดาเคยเป็นพ่อค้าไม้ชื่อดังในภาคกลางและภาคเหนือ ส่วนมารดาประกอบการค้าข้าว มีพี่น้องด้วยกัน 6 คน คือ สุภา ปิยะอุย, สุนีรัตน์ เตลาน (ใช้นามสกุลมารดา), ชนัตถ์ ปิยะอุย, ชยาภรณ์ ปิยะอุย, พันโทวรพงษ์ ปิยะอุย และสมพจน์ ปิยะอุย เริ่มเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนเสาวภา ต่อมาศึกษาต่อที่โรงเรียนศึกษานารี เตรียมธรรมศาสตร์ และได้ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา
ในปี พ.ศ. 2492 ท่านผู้หญิงชนัตถ์ เปิดโรงแรมปริ๊นเซสเป็นแห่งแรกขึ้นที่ถนนเจริญกรุง ซึ่งเป็นโรงแรมใจกลางเมืองแห่งแรก ๆ ที่มีสระว่ายน้ำ ลิฟต์ และเครื่องปรับอากาศ โดยสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เสด็จเป็นองค์ประธานในพิธีเปิด และดำเนินธุรกิจต่าง ๆ ประสบความสำเร็จเป็นลำดับ ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 ทำการเปิดโรงแรมดุสิตธานี และได้ขยายกิจการธุรกิจบริการในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ รวมทั้งยังได้ก่อตั้งวิทยาลัยดุสิตธานี สถาบันการศึกษาด้านการโรงแรมและบริหารการท่องเที่ยว และโรงเรียนสอนประกอบอาหาร เลอ กอร์ดอง เบลอ ดุสิต นอกจากนี้ยังทำงานให้กับสมาคมและมูลนิธิต่าง ๆ เช่น ดำรงตำแหน่งประธานสหพันธ์สมาคมสตรีนักธุรกิจและวิชาชีพแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ ประธานกรรมการบริหารสวนหลวง ร.9 และประธานมูลนิธิคุณากร ในพระราชูปถัมภ์ ท่านผู้หญิงชนัตถ์เป็นบุคคลที่มีคุณูปการด้านการพัฒนาการท่องเที่ยวและการโรงแรมทั้งในประเทศและต่างประเทศ โดยนำความรู้และประสบการณ์จากการศึกษาในสหรัฐอเมริกามาประยุกต์ใช้ และได้รับรางวัลต่าง ๆ เช่น บุคคลผู้บำเพ็ญประโยชน์อย่างยิ่งแก่อุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทย ประจำปี พ.ศ. 2527, นักบริหารโรงแรม-นักธุรกิจสตรีแห่งปี ประจำปี พ.ศ. 2532 และรางวัล "SHTM Lifetime Achievement Award 2018" ประจำปี พ.ศ. 2561 จาก มหาวิทยาลัยโปลีเทคนิคฮ่องกง ที่มอบให้แก่ผู้ประสบความสำเร็จสูงสุดด้านการพัฒนาการท่องเที่ยวและการโรงแรมระดับโลก โดยเป็นสุภาพสตรีเพียงคนเดียวที่ได้รับรางวัลทรงเกียรตินี้
ท่านผู้หญิงชนัตถ์ สมรสกับปวิต โทณวณิก บุตรของพระยาโทณวณิกมนตรี (วิสุทธิ์ โทณวณิก) ผู้ก่อตั้งสถานธนานุเคราะห์ อดีตประธานธนาคารศรีนคร ชีวิตสมรสของทั้งสอง ค่อนข้างลุ่ม ๆ ดอน ๆ มาตลอด เนื่องจากอุปนิสัยที่ค่อนข้างแตกต่างกัน เพราะพื้นฐานการดำเนินชีวิตที่แตกต่างกันอย่างมาก จึงเป็นชนวนให้ชีวิตสมรสมีอันต้องหย่าร้างกันในที่สุด ชนัตถ์บอกว่า เธอไม่พอใจที่ปวิตไปค้ำประกันซื้อของให้ญาติคนหนึ่งแล้วตัวเองต้องมาเป็นผู้รับใช้ ซึ่งเธอเคยประสบปัญหานี้มาแล้วกับพ่อที่ต้องล้มละลายเนื่องจากไปช่วยเหลือเพื่อน
ท่านผู้หญิงชนัตถ์ มีบุตรธิดา 3 คน คือ ชนินทธ์ โทณวณิก, สินี เธียรประสิทธิ์ และสุนงค์ สาลีรัฐวิภาค
ท่านผู้หญิงชนัตถ์ ถึงแก่อนิจกรรมเนื่องจากระบบไหลเวียนโลหิตล้มเหลว เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 สิริอายุ 97 ปี ต่อมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ปีเดียวกัน สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปยังเมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เพื่อพระราชทานเพลิงศพ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

ท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุย ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
สุนีรัตน์ เตลาน

| สุนีรัตน์ เตลานท> ม., บ.ม. |
| --- | --- |

หัวหน้าพรรคแผ่นดินไทย
ดำรงตำแหน่ง 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 – 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2463
เสียชีวิต: 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
พรรคการเมือง: แผ่นดินไทย

สุนีรัตน์ เตลาน (23 กรกฎาคม พ.ศ. 2463 - 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 สมัย จากการลงสมัครรับเลือกตั้งใน 3 จังหวัด คือ จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดระนอง และจังหวัดร้อยเอ็ด และเธอยังเป็นอดีตหัวหน้าพรรคแผ่นดินไทย ในระหว่างปี พ.ศ. 2517 - 2519