stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลูคา เดลลา รอบเบีย

ลูคา เดลลา รอบเบีย (อังกฤษ: Luca della Robbia) (ค.ศ. 1400 - ค.ศ. 1482) เป็นประติมากรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางสร้างงานเซรามิคเคลือบ (Ceramic glaze)
ลูคาสร้างงานเซรามิคเคลือบที่มีความทนแดดทนฝนที่เหมาะแก่การตกแต่งภายนอกตัวอาคาร งานของลูคามีชื่อว่าเป็นงานที่มีเสน่ห์ที่ไม่ใช่งานที่พยายามแสดงนาฏกรรมเช่นงานของศิลปินอื่นร่วมสมัย งานชิ้นสำคัญสองชิ้นที่สร้างคือ “การประสูติของพระเยซู” ที่สร้างราวปี ค.ศ. 1460 และ “พระแม่มารีและพระบุตร” ที่สร้างราวปี ค.ศ. 1475 ลูคาเป็นสมาชิกของตระกูลที่มีชื่อเสียงในงานด้านนี้ที่รวมทั้งอันเดรอา เดลลา รอบเบีย และ จิโอวานนิ เดลลา รอบเบีย
ลูคาได้รับคำสรรเสริญโดยลีออน บาตติสตา อัลเบอร์ติว่ามีความสามารถที่เทียบได้กับประติมากรโดนาเทลโล และ ลอเร็นโซ กิเบอร์ติ, สถาปนิกฟีลิปโป บรูเนลเลสกี และจิตรกร มาซาชิโอ การเปรียบเทียบลูคากับศิลปินระดับหนึ่งเช่นนี้เป็นการทำให้ทราบถึงฝีมือของผลงานด้านอื่นของลูคาด้วยที่รวมทั้งงานหินอ่อนและสัมริด
ประวัติ

ประวัติเกี่ยวกับลูคาในวัยเด็ก การศึกษา การฝึกหัด และงานประติมากรรมในระยะแรกไม่มีรายละเอียดให้ทราบกัน และงานหลายชิ้นก็ไม่สามารถบอกได้ว่าสร้างขึ้นเมื่อใด
สัญญาสั่งงานแรกที่ปรากฏคือสัญญาสำหรับงาน “ระเบียงคานตอเรีย” (ระเบียงนักดนตรี; ค.ศ. 1431-ค.ศ. 1438) สำหรับมหาวิหารฟลอเรนซ์แสดงให้เห็นว่าลูคาต้องเป็นศิลปินผู้มีฝีมือพอสมควรก่อนที่จะมาเป็นสมาชิกของสมาคมช่างสลักในปี ค.ศ. 1432 “ระเบียงคานตอเรีย” เป็นภาพเด็กร้องเพลงและเต้นรำเพื่อสรรเสริญพระเจ้าจากเพลงสดุดี 150 ร่างของเด็กเป็นร่างที่เต็มไปด้วยชีวิตจิตใจและรายละเอียด ระเบียงประกอบด้วยแผงภาพสิบแผง
ในช่วงยี่สิบปีต่อมาลูคาก็สร้างงานสำคัญๆ ทั้งที่ทำด้วยหินอ่อนและสัมริด ที่รวมทั้งชุดภาพนูนบนหินอ่อนที่สลักในปี ค.ศ. 1437 สำหรับหอระฆังของมหาวิหารฟลอเรนซ์, งานหินอ่อนและงานเซรามิคเคลือบแท่นบูชา (ค.ศ. 1443) ที่ปัจจุบันอยู่ที่วัดซานตามาเรียที่เพเรโทรา, เทวดาสัมริดสำหรับตกแต่ง “ระเบียงคานตอเรีย” และงานชิ้นใหญ่ร่วมกับมิเกลอโซ มิเกลอซิในการสร้างประตูสัมริดสำหรับห้องเก็บสมบัติของมหาวิหารที่มาสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1469 งานชิ้นนี้มีเพียงตัวแบบไม่กี่ตัวบนบานประตูที่วางองค์ประกอบอย่างง่ายๆ ที่ตรงกับข้ามกับประตูที่เต็มไปด้วยรายละเอียดของประตูหอศีลจุ่มโดยลอเร็นโซ กิเบอร์ติ
ลูคาทำงานเซรามิคเคลือบสองชิ้นให้แก่มหาวิหาร “การคืนชีพของพระเยซู” ในปี ค.ศ. 1445 และ “อัสสัมชัญของพระเยซู” ในปี ค.ศ. 1446
ดูเพิ่ม

งานเซรามิค
ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลูคา เดลลา รอบเบีย
ลูเทอร์ เบอร์แบงก์

| ลูเทอร์ เบอร์แบงก์ |
| --- | --- |

เกิด: 7 มีนาคม ค.ศ. 1849(1849-03-07) แลงคัสเตอร์ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 11 เมษายน ค.ศ. 1926(1926-04-11) (77 ปี) แซนตาโรซา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
สัญชาติ: อเมริกัน
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: พฤกษศาสตร์
ชื่อย่อที่ใช้ทางพฤกษศาสตร์: Burbank
 
ลูเทอร์ เบอร์แบงก์ (อังกฤษ: Luther Burbank; 7 มีนาคม ค.ศ. 1849 – 11 เมษายน ค.ศ. 1926) เป็นนักพฤกษศาสตร์และพืชกรชาวอเมริกัน เป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกวิชาเกษตรศาสตร์ ตลอดเวลา 55 ปีของการทำงาน เบอร์แบงก์พัฒนาสายพันธุ์พืชกว่า 800 สายพันธุ์ รวมถึงดอกเดซีแชสตา (Leucanthemum × superbum) กระบองเพชรไร้หนาม และผลไม้ในสกุลพรุน (Prunus)
เบอร์แบงก์เกิดในครอบครัวชาวไร่ที่เมืองแลงคัสเตอร์ในปี ค.ศ. 1849 เป็นบุตรคนที่ 13 จากทั้งหมด 18 คน เขาได้เรียนแค่ระดับชั้นประถมศึกษา หลังบิดาเสียชีวิต เบอร์แบงก์ใช้เงินมรดกซื้อที่ดิน 17 เอเคอร์เพื่อพัฒนามันฝรั่งพันธุ์เบอร์แบงก์ที่ต้านทานโรคและขายลิขสิทธิ์ในราคา 150 ดอลลาร์สหรัฐ มันฝรั่งพันธุ์เบอร์แบงก์ได้รับการพัฒนาต่อมาจนได้พันธุ์รัสเซตเบอร์แบงก์ (Russet Burbank potato) ซึ่งเป็นมันฝรั่งพันธุ์ที่ปลูกมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา
เมื่อย้ายมาอยู่เมืองแซนตาโรซา เบอร์แบงก์ซื้อที่ดิน 4 เอเคอร์เพื่อตั้งเรือนกระจกและปรับปรุงพันธุ์พืชตามแนวคิดของชาลส์ ดาร์วิน (ปัจจุบันพื้นที่แห่งนี้คือลูเทอร์ เบอร์แบงก์โฮมแอนด์การ์เดนส์) ภายหลังเขาซื้อที่ดินขนาด 18 เอเคอร์ใกล้เมืองซิแบสโตโพล (ปัจจุบันคือไร่ทดลองลูเทอร์ เบอร์แบงก์สโกลด์ริดจ์) ระหว่าง ค.ศ. 1904–1909 เบอร์แบงก์ได้รับการสนับสนุนจากสถาบันคาร์เนกี อย่างไรก็ตาม นักวิทยาศาสตร์หลายท่านไม่ยอมรับวิธีการปรับปรุงพืชของเบอร์แบงก์เพราะไม่เป็นไปตามกระบวนการทางวิทยาศาสตร์
เบอร์แบงก์เป็นคนที่มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และชอบช่วยเหลือผู้อื่น ด้านชีวิตส่วนตัว เขาแต่งงานครั้งแรกกับเฮเลน โคลแมนในปี ค.ศ. 1890 แต่หย่าร้างกันในอีก 6 ปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1916 เขาแต่งงานครั้งที่สองกับอลิซาเบธ วอเตอส์ ทั้งคู่ไม่มีบุตร เบอร์แบงก์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1926
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลูเทอร์ เบอร์แบงก์
Luther Burbank - Biography.com เก็บถาวร 2015-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ล็อกดาวน์โควิด-19

เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 จึงมีการใช้มาตรการที่ไม่ใช้ยาจำนวนหนึ่งที่เรียกรวมกันว่า ล็อกดาวน์ (อังกฤษ: lockdown) ซึ่งประกอบด้วยคำสั่งให้อยู่ติดบ้าน เคอร์ฟิว การกักบริเวณ การตั้งเขตสุขาภิบาล (cordon sanitaires) และข้อจำกัดทางสังคมอื่นที่คล้ายกัน ในหลายประเทศและดินแดนทั่วโลก ข้อจำกัดเหล่านี้เป็นไปเพื่อลดการระบาดของ SARS-CoV-2 ซึ่งเป็นเชื้อไวรัสก่อโรคโควิด-19 ข้อมูล ณ เดือนเมษายน 2563 พบว่าประชากรราวกึ่งหนึ่งของโลกอยู่ภายใต้มาตรการล็อกดาวน์อย่างใดอย่างหนึ่ง โดยมีประชากรกว่า 3.9 พันล้านคนในประเทศหรือดินแดนกว่า 90 แห่งได้รับคำขอร่วมมือหรือคำสั่งให้อยู่ติดบ้านจากรัฐบาล แม้ว่ามาตรการล็อกดาวน์จะมีมาแล้วหลายร้อยปี แต่ไม่มีครั้งใดมีขอบเขตกว้างขวางมากเท่าครั้งนี้
การวิจัยและกรณีศึกษาพบว่าล็อกดาวน์มีประสิทธิภาพในการลดการระบาดของโควิด-19 เป็นการลดความชันของกราฟผู้ป่วย คำแนะนำขององค์การอนามัยโลกในเรื่องเคอร์ฟิวและล็อกดาวน์ระบุว่า มาตรการดังกล่าวควรเป็นไปในช่วงสั้น ๆ เพื่อจัดระเบียบใหม่ ปรับสมดุลทรัพยากรและพักเจ้าหน้าที่สาธารณสุขที่แบกรับจำนวนผู้ป่วยมาก และในการรักษาสมดุลระหว่างการจำกัดและการใช้ชีวิตตามปกติ WHO แนะนำว่าการตอบสนองต่อโรคระบาดทั่วประกอบด้วยการรักษาสุขอนามัยส่วนบุคคลอย่างเข้มงวด การติดตามการสัมผัสอย่างมีประสิทธิภาพ และการแยกตัวเมื่อป่วย
มาตรการที่ประเทศและดินแดนต่าง ๆ ทั่วโลกใช้นั้นมีความเข้มงวดแตกต่างกันไป บางแห่งห้ามเดินทางโดยสิ้นเชิง ส่วนบางแห่งห้ามเดินทางเป็นบางช่วงเวลา ในหลายกรณีจะอนุญาตให้เปิดเฉพาะธุรกิจที่มีความสำคัญขาดไม่ได้เท่านั้น สถานศึกษาถูกปิดทั่วประเทศหรือปิดในท้องถิ่นใน 63 ประเทศ ซึ่งมีผลต่อประชากรนักเรียนนักศึกษาโลกประมาณร้อยละ 47
การวางข้อจำกัดนี้มีผลกระทบทางสังคมและเศรษฐกิจ ทำให้เกิดการประท้วงในบางประเทศและดินแดน
ลูโดวีโก สฟอร์ซา

| ลูโดวีโก สฟอร์ซา |
| --- | --- |

ดยุกแห่งมิลาน
ครองราชย์: 21 ตุลาคม ค.ศ. 1494 – 6 กันยายน ค.ศ. 1499
ก่อนหน้า: จาน กาเลอัซโซ สฟอร์ซา
ถัดไป: ลุยจี ดี วาลัว-โอร์เลอันซ์
ผู้สำเร็จราชการแทนดยุกแห่งมิลาน
ระหว่าง: 7 ตุลาคม ค.ศ. 1480 –  21 ตุลาคม ค.ศ. 1494
ดยุก: จาน กาเลอัซโซ สฟอร์ซา

เกิด: 3 สิงหาคม ค.ศ. 1452 มิลาน ดัชชีมีลาโน
ถึงแก่อสัญกรรม: 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1508 (55 ปี) พระราชวังโลช ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
คู่สมรส: เบอาตริเชแห่งเอสเต
บุตร: มัสซีมีลีอาโน สฟอร์ซา ฟรันเชสโกที่ 2 สฟอร์ซา โจวันนี เปาโลที่ 1 สฟอร์ซา (นอกสมรส) บีอังกา โจวันนา สฟอร์ซา
ราชวงศ์: สฟอร์ซา
บิดา: ฟรันเชสโกที่ 1 สฟอร์ซา
มารดา: บีอังกา มารีอา วิสกอนตี
ลูโดวีโก มารีอา สฟอร์ซา หรือ ลูโดวีโก อิล โมโร (อิตาลี: Ludovico Maria Sforza หรือ Ludovico il Moro ; 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1452 - 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1508) มีบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งมิลานของตระกูลสฟอร์ซา เป็นบุตรคนที่สองของฟรันเชสโก สฟอร์ซา และเป็นบิดาของฟรันเชสโกที่ 2 สฟอร์ซา
ดูเพิ่ม

สงครามอิตาลี
ลู้ก มิตเชลล์

| ลู้ก มิตเชลล์ |
| --- | --- |
มิตเชลล์ในปี ค.ศ. 2016
เกิด:  (1985-04-17) 17 เมษายน ค.ศ. 1985 (39 ปี) โกลด์โคสต์, ควีนสแลนด์, ออสเตรเลีย
อาชีพ: นักแสดง, นายแบบ
ปีปฏิบัติงาน: 2008–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Rebecca Breeds (สมรส 2013)
ลู้ก มิตเชลล์ (อังกฤษ: Luke Mitchell; เกิด 17 เมษายน พ.ศ. 2528)  เป็นนักแสดงและนายแบบชาวออสเตรเลีย
ลูวิส ด็อบบิน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ด็อบบินขณะเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ในปี 2019
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ลูวิส นอร์มัน ด็อบบิน
วันเกิด:   (2003-01-03) 3 มกราคม ค.ศ. 2003 (21 ปี)
สถานที่เกิด:  สโตก-ออน-เทรนต์, อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เอฟเวอร์ตัน
หมายเลข:  61
สโมสรเยาวชน
2014−2021:  เอฟเวอร์ตัน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2021– |  เอฟเวอร์ตัน |  8 |  (1) |
| 2022–2023 |  → ดาร์บีเคาน์ตี (ยืม) |  43 |  (3) |
ทีมชาติ
| 2018–2019 |  อังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี |  8 |  (3) |
| 2019–2020 |  อังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี |  10 |  (5) |
| 2021 |  อังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 17:15, 26 สิงหาคม 2023 (UTC)
ลูวิส นอร์มัน ด็อบบิน (อังกฤษ: Lewis Norman Dobbin; เกิด 3 มกราคม 2003) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งปีกให้กับเอฟเวอร์ตัน
ระดับสโมสร

ด็อบบินเกิดที่สโตก-ออน-เทรนต์และเข้าร่วมทีมเอฟเวอร์ตันเมื่ออายุเพียง 11 ปี เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2021 ด็อบบินประเดิมสนามในระดับอาชีพให้กับเอฟเวอร์ตันโดยเป็นตัวสำรองแทนที่อเล็กซ์ อิโวบีในเกมลีกที่ชนะนอริชซิตี 2–0
ระดับสโมสร > ดาร์บีเคาน์ตี (ยืม)

เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2022 ด็อบบินย้ายไปร่วมทีมดาร์บีเคาน์ตีในลีกวันด้วยสัญญายืมตัวตลอดฤดูกาล เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2022 เขาพลาดลูกโทษลูกที่ 5 ที่สำคัญในการดวลจุดโทษกับลิเวอร์พูล คู่แข่งร่วมเมืองของเอฟเวอร์ตัน ในรอบที่ 3 ของคาราบาวคัพ เมื่อคีวีน เคลลิเฮอร์เซฟลูกยิงของเขาได้
ลูกปืนใหญ่ (พืช)

| ลูกปืนใหญ่ |
| --- | --- |

ดอกลูกปืนใหญ่
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Ericales
วงศ์:: Lecythidaceae
สกุล:: Couroupita
สปีชีส์:: C.  guianensis
ชื่อทวินาม
Couroupita guianensis Aubl.

ผลลูกปืนใหญ่
ลูกปืนใหญ่ หรือ สาละลังกา (อังกฤษ: Cannonball tree) เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดใหญ่
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ลูกปืนใหญ่เป็นไม้ต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ผลัดใบ เรือนยอดทรงกลมหรือรูปไข่ หนาทึบ เปลือกสีน้ำตาลแกมเทา แตกเป็นร่องและสะเก็ด ใบเดี่ยว  เรียงเวียนสลับ เป็นกระจุกที่ปลายกิ่ง รูปขอบขนานถึงรูปใบหอกแกมรูปไข่ กว้าง 5-8 เซนติเมตร ยาว12-25 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบสอบหรือมน ขอบใบจักตื้น ใบหนา ดอกสีชมพูอมเหลืองหรือแดง  ด้านในสีม่วงอ่อนอมชมพู   มีกลิ่นหอมมาก   ออกดอกเป็นช่อแบบช่อกระจะขนาดใหญ่ตามลำต้น ช่อดอกยาว 30-150 เซนติเมตร   ปลายช่อโน้มลง   กลีบดอกหนา  4-6 กลีบ กลางดอกนูน สีขนสั้นสีเหลืองคล้ายแปรง  เกสรเพศผู้เป็นเส้นยาวสีชมพูแกมเหลืองจำนวนมาก ทยอยบานจากโคนไปหาปลายช่อ นานเป็นเดือน ดอกบานเต็มที่กว้าง 5-10 เซนติเมตร ผลแห้ง  ทรงกลมใหญ่  ขนาด 10-20 เซนติเมตร เปลือกแข็ง สีน้ำตาลปนแดง ผลสุกมีกลิ่นเหม็นมีเมล็ดจำนวนมาก รูปไข่
ประวัติ

ลูกปืนใหญ่ มีถิ่นกำเนิดอยู่ในแถบอเมริกาใต้ในประเทศเปรู, โคลัมเบีย, บราซิล และประเทศใกล้เคียง ในปี พ.ศ. 2424 สวนพฤกษศาสตร์ศรีลังกาได้นำเข้าลูกปืนใหญ่จากตรินิแดดและโตเบโก ต่อมาได้ขยายพันธุ์ไปทั่วศรีลังกา แต่ชาวศรีลังกากลับเรียกต้นลูกปืนใหญ่นี้ว่า ซาล (Sal) โดยไม่ปรากฏเหตุผลและไม่ทราบความเป็นมาของลูกปืนใหญ่ ส่วนมากอ้างว่านำมาจากอินเดีย และที่เรียกเพราะซาลเพราะเชื่อว่าก้านชูอับเรณูที่เชื่อมกันเป็นรูปผืนผ้าตัวงอเป็นตัว U นอน ปุ่มตรงกลางเปรียบเสมือนพระแท่นที่พระพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพาน มีเกสรสีเหลืองรายล้อมเปรียบเสมือนพระสงฆ์สาวกห้อมล้อมอยู่ ส่วนด้านบนเป็นที่บังแดดและน้ำค้างประดับด้วยดอกไม้ เนื่องจากมีดอกตลอดปีประกอบกับกลิ่นหอมที่ทนนาน ชาวศรีลังกาจึงนิยมใช้บูชาพระเช่นดอกไม้อื่นๆ
ลูกปืนใหญ่มิใช่พืชพื้นเมืองของศรีลังกาและอินเดีย และต่างจากสาละอย่างสิ้นเชิงทั้งถิ่นกำเนิดและพฤกษศาสตร์ จึงได้มีการจำแนกชื่อที่พ้องกันเพื่อเรียกให้ถูกต้องว่าสาละ (Sal Tree) หรือสาละอินเดีย (Sal of India) และลูกปืนใหญ่ (Cannonball Tree)
อนึ่ง ลูกปืนใหญ่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับพุทธประวัติแต่อย่างใด เนื่องจากลูกปืนใหญ่มีดอกและผลตลอดปี ออกเป็นงวงยาวตามลำต้นตั้งแต่โคนขึ้นไป ซึ่งผลของของลูกปืนใหญ่มีเปลือกแข็งขนาดส้มโอย่อม ๆ ซึ่งไม่เหมาะแก่การนั่งพักหรือทำกิจได้ หากตกใส่ก็อาจทำให้บาดเจ็บได้
ต้นไม้ประจำสถาบัน

เป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยชินวัตรและในอดีตเคยเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (ในปัจจุบันได้เปลี่ยนเป็นต้นราชพฤกษ์แล้ว)
เป็นต้นไม้ประจำ โรงเรียนสารวิทยา
เป็นต้นไม้ประจำ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เป็นต้นไม้ประจำ วิทยาลัยพยาบาลบรมมราชชนนี แพร่ เก็บถาวร 2018-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น

19537.โพธิญาณพฤกษา : ต้นสาละใหญ่ (ต้นมหาสาละ)
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Couroupita guianensis ที่วิกิสปีชีส์
ลู่เฟิงโกซอรัส

| ลู่เฟิงโกซอรัส ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Early-Middle Jurassic |
| --- | --- |

Lufengosaurus magnus skeleton, Beijing Museum of Natural History

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Sauropsida
อันดับใหญ่:: Dinosauria
อันดับ:: Saurischia
อันดับย่อย:: Sauropodomorpha
อันดับฐาน:: Prosauropoda
วงศ์:: Massospondylidae
สกุล:: Lufengosaurus Young, 1941

Species
 L. huenei Young, 1941(type)  L. magnus Young, 1947
ลู่เฟิงโกซอรัส (อังกฤษ: Lufengosaurus) ค้นพบเมื่อปี 1941 ในประเทศจีน ชื่อของมันมีความหมายว่ากิ้งก่าแห่งลู่เฟิง เพราะว่า
ฟอสซิลขอลของมันค้นพบที่อำเภอลู่เฟิง เป็นไดโนเสาร์กินพืชคล้ายกับออร์นิโทไมมัส แต่มีขนาดใหญ่กว่า ยาวประมาณ 6 เมตร อาศัยอยู่ในยุคจูแรสซิกตอนต้นเมื่อประมาณ 205 ล้านปีก่อน
แหล่งข้อมูลอื่น

Dinosaurian stamps เก็บถาวร 2011-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Prehistoric animals เก็บถาวร 2006-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลูวิส ไมลีย์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
วันเกิด:   (2006-05-01) 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 (18 ปี)
สถานที่เกิด:  สแตนลีย์
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หมายเลข:  67
สโมสรเยาวชน
:  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2022– |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |  7 |  (1) |
ทีมชาติ‡
| 2022– |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 19 ปี |  10 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 28 พฤษภาคม 2023 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 18 พฤษภาคม
ลูวิส ไมลีย์ (อังกฤษ: Lewis Miley; เกิด 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษที่เล่นเป็นกองกลางตัวรุกให้แก่นิวคาสเซิลยูไนเต็ดและทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
อาชีพ > นิวคาสเซิลยูไนเต็ด > ฤดูกาล 2022–23

ไมลีย์เข้าร่วมศูนย์ฝึกเยาวชนของนิวคาสเซิลยูไนเต็ดตั้งแต่อายุ 7 ขวบและประเดิมสนามในนามทีมชุดใหญ่ในเกมกระชับมิตรกับอัลฮิลาล ในปี 2022 ในเดือนพฤศจิกายน 2022 เขาได้รับรางวัลแจ็ก ฮิกสัน ซึ่งเป็นรางวัลสำหรับผู้เล่นดาวรุ่งที่มีอนาคตของสโมสร เขาปรากฏตัวครั้งแรกในทีมชุดใหญ่ในฐานะตัวสำรองที่ไม่ได้ลงสนามในเกมพรีเมียร์ลีกที่พบกับบอร์นมัทในเดือนกุมภาพันธ์ 2023 และเขาเซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกกับสโมสรในเดือนพฤษภาคม 2023 ซึ่งเป็นช่วงฉลองอายุครบ 17 ปีของเขา
หลังจากนั้นเขาลงประเดิมสนามในเกมพรีเมียร์ลีกนัดเยือนเชลซีในฐานะผู้เล่นสำรองในนาทีที่ 76 เมื่อวันอาทิตย์ที่ 28 พฤษภาคม 2023 ซึ่งเป็นนัดสุดท้ายของฤดูกาล ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดของนิวคาสเซิลยูไนเต็ดที่ได้ลงเล่นในพรีเมียร์ลีก
อาชีพ > นิวคาสเซิลยูไนเต็ด > ฤดูกาล 2023–24

เมื่อวันที่ 27 กันยายน 2023 ไมลีย์ประเดิมสนามในฐานะตัวจริงของทีมชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในการชนะแมนเชสเตอร์ซิตี 1–0 ในรอบที่ 3 ของคาราบาวคัพ เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน เขาลงประเดิมสนามในแชมเปียนส์ลีก โดยลงเป็นตัวสำรองในนาทีที่ 81 ในเกมที่พ่ายต่อโบรุสซีอาดอร์ทมุนด์ 0–2 กลายเป็นผู้เล่นนิวคาสเซิลยูไนเต็ดอายุน้อยที่สุดที่ได้ลงเล่นในฟุตบอลสโมสรยุโรป ด้วยวัย 17 ปี 191 วัน ทำลายสถิติเดิมของอดัม แคมป์เบลล์ ในปี 2012 เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ไมลีย์มีชื่อเป็นตัวจริงครั้งแรกในเกมพรีเมียร์ลีกที่ออกไปเยือนแล้วแพ้บอร์นมัท 0–2
เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ไมลีย์ลงเล่น 90 นาที และทำแอสซิสต์แรกของเขาในพรีเมียร์ลีกโดยแอสซิสต์ประตูขึ้นนำของอาเล็กซันเดอร์ อีซักในเกมชนะเชลซี 4–1 ที่เซนต์เจมส์พาร์ก เมื่ออายุ 17 ปี 208 วัน ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นนิวคาสเซิลยูไนเต็ดที่อายุน้อยที่สุดที่แอสซิสต์ประตูในพรีเมียร์ลีก
ล็อกฮีด มาร์ติน

สำหรับอดีตบริษัท ดูที่ ล็อกฮีด  และ มาร์ติน มาเรียทต้า
| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน (NYSE: LMT)
ISIN: US5398301094 
อุตสาหกรรม: อากาศยานและการป้องกัน
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2538 (29 ปี)
สำนักงานใหญ่: รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: โรเบิร์ต เจ สตีเว่นส์ (ประธาน ซีอีโอ) บรูซ แอล แทนเนอร์ (รองประธานฝ่ายบริหาร) ดร.เรย์ โอ จอห์นสัน (รองประธานอาวุโสและหัวหน้าฝ่ายเทคโนโลยี)
ผลิตภัณฑ์: ระบบเอทีซี ขีปนาวุธ ยุทธโธปกรณ์ ขีปนาวุธป้องกันประเทศ อากาศยานขนส่ง เครื่องบินขับไล่ เรดาร์ ดาวเทียม จรวดแอทลาส ยานโอไรออนของนาซ่า
รายได้: 65,984,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ (พ.ศ. 2565) 
รายได้จากการดำเนินงาน: 8,348,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ (พ.ศ. 2565) 
รายได้สุทธิ: 5,732,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ (พ.ศ. 2565) 
สินทรัพย์: 50,710,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ (พ.ศ. 2563) 
พนักงาน: 110,000 (พ.ศ. 2563) 
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ล็อกฮีด มาร์ติน (อังกฤษ: Lockheed Martin) เป็นบริษัทด้านอากาศยาน อวกาศ และการป้องกันประเทศรายใหญ่ของโลกสัญชาติอเมริกา เกิดจากการควบรวมระหว่างสองบริษัทคือ ล็อคฮีคคอร์ปอเรชั่น กับ มาร์ตินมารีเอ็ตตา ในปี 1995 ล็อกฮีดมาร์ตินมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในเบเธสดา รัฐแมริแลนด์ อันเป็นเขตปริมณฑลทางตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ล็อกฮีคมาร์ตินถือเป็นบริษัทคู่สัญญาด้านการป้องกันประเทศ (defense contractor) ที่ใหญ่ที่สุดของโลกในแง่ของรายได้  โดยรายได้ 73% มาจากการขายสินค้าด้านกลาโหม
Lockheed Corporation ก่อตั้งในปี 1912 ในชื่อ Alco Hydro-Aeroplane Company โดยสองพี่น้อง อัลลัน และมัลคอล์ม ล็อกฮีด (Allan & Malcolm Loughead) ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น Loughead Aircraft Manufacturing Company ในปี 1916 บริษัทได้เริ่มออกแบบและสร้างเรือบินโมเดล F-1 ซึ่งขึ้นบินครั้งแรกเมื่อ 29 มีนาคม 1918 หลังจากนั้น บริษัทก็ได้ลงทุนมหาศาลไปในการออกแบบและการพัฒนาอากาศยานจอมปฏิวัติวงการแบบโมโนโคค (Monocoque) ชื่อว่าโมเดล S-1 ขึ้นมา ขายราคาลำละ 2,500 ดอลลาร์ แต่ด้วยพิษจากผลของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งทำให้เครื่องบินขายไม่ดี และต้องปิดบริษัทไปในปี 1921 โรงงานได้รับเงินทุนและกลับมาเปิดได้อีกครั้งในปี 1926 ในชื่อ Lockheed Aircraft Company บริษัทได้นำโมเดล S-1 ของเดิมมาต่อยอดเป็นโมเดล Vega ซึ่งขายได้ทะลุหนึ่งล้านดอลลาร์ในปีเดียว เป็นปฐมบทความยิ่งใหญ่ของนาม “ล็อกฮีด”
เมื่อล็อกฮีดควบรวมกับบริษัทผู้ผลิตยานอวกาศ, จรวด และขีปนาวุธรายใหญ่อย่าง Martin Marietta ในปี 1995 แล้ว ล็อกฮีดมาร์ตินก็กลายเป็นบริษัทค้าอาวุธอย่างครบวงจร และเป็นคู่สัญญารายใหญ่ที่สุดของรัฐบาลสหรัฐ โดยในแต่ละปีได้รับสัญญามูลค่ากว่า 10% ของงบประมาณด้านกลาโหมของสหรัฐ ซึ่งได้ผลิตอากาศยานทางทหารชื่อดังอย่าง P-3 โอไรออน, F-16 ไฟทิงฟอลคอน, C-130 เฮอร์คิวลิส ส่งออกไปยังหลายประเทศทั่วโลก นอกจากนี้ เครื่องบินรบ F-22 แรพเตอร์ ของล็อกฮีดมาร์ติน ยังขึ้นชื่อว่าเป็นเครื่องบินรบที่ดีและมีสมรรถภาพมากที่สุดในโลก ในปี 2015 บริษัทมีรายได้กว่า 46 พันล้านดอลลาร์ โดยมีกำไร 3.6 พันล้านดอลลาร์ มีพนักงานกว่า 97,000 คน
ลูกบาศก์ของรูบิก

| --- | --- |

ชื่ออื่น: เมจิกคิวบ์
ประเภท: ปริศนาตัวต่อ
ผู้ประดิษฐ์: เออร์โน รูบิค
บริษัท: Rubik's Brand Ltd
ประเทศ:  ฮังการี
ช่วงเวลา: 1977–ปัจจุบัน
เว็บไซต์ทางการ
สภาพแบบสุ่ม
สภาพหลังแก้ปัญหาสำเร็จ
ลูกบาศก์ของรูบิค (อังกฤษ: Rubik's Cube) หรือที่เรียกกันว่า ลูกรูบิก เป็นของเล่นลับสมอง ประดิษฐ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1974 โดยแอร์เนอ รูบิก (Ernő Rubik) ซึ่งเป็นศาสตราจารย์และสถาปนิกชาวฮังการี โดยทั่วไป ตัวลูกบาศก์นั้นทำจากพลาสติก แบ่งเป็นชิ้นย่อย ๆ 26 ชิ้น ประกอบกันเป็นรูปลูกบาศก์ที่สามารถบิดหมุนไปรอบ ๆ ได้ ส่วนที่มองเห็นได้ของแต่ละด้าน จะประกอบด้วย 9 ส่วนย่อย ซึ่งมีสีทั้งหมด 6 สี ส่วนประกอบที่หมุนไปมาได้นี้ทำให้ การจัดเรียงสีของส่วนต่าง ๆ สลับกันได้หลายรูปแบบ จุดประสงค์ของเกมคือ การจัดเรียงให้แถบสีทั้ง 9 ที่อยู่ในด้านเดียวกันของลูกบาศก์ (ซึ่งมีทั้งหมด 6 ด้าน) มีสีเดียวกัน
ลูกบาศก์ของรูบิกได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงต้นของทศวรรษ 1980 และได้กลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมสมัยนิยมของยุคนั้น ลูกบาศก์ของรูบิกนั้นถือได้ว่าเป็นเป็นของเล่นที่ขายได้มากที่สุดในโลก โดยมีจำนวนยอดขายรวมทั้งของแท้และของเลียนแบบมากกว่า 300,000,000 ชิ้นทั่วโลก
ประวัติ

ลูกบาศก์ของรูบิกได้รับการคิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1974 โดยแอร์เนอ รูบิก สถาปนิกชาวฮังการีผู้สนใจในเรขาคณิตและรูปทรงสามมิติ แอร์เนอได้จดสิทธิบัตร HU170062 สิ่งประดิษฐ์ในชื่อ "ลูกบาศก์มหัศจรรย์" (Magic Cube) ในปี ค.ศ. 1975 ที่ประเทศฮังการี แต่ไม่ได้จดสิทธิบัตรนานาชาติ มีการผลิตชุดแรกเพื่อสำรวจตลาดในปลายปี ค.ศ. 1977 โดยจำหน่ายในร้านของเล่นในกรุงบูดาเปสต์
หลังจากนั้นลูกบาศก์นี้ก็ได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นทั่วทั้งประเทศฮังการีโดยการบอกเล่าปากต่อปาก วงการศึกษาในกลุ่มประเทศตะวันตกก็เริ่มให้ความสนใจ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1979 บริษัทไอเดียลทอยส์ (Ideal Toys) ได้ทำข้อตกลงเพื่อจัดจำหน่ายทั่วโลก มีการเปิดตัวของลูกบาศก์นี้ในระดับนานาชาติที่งานแสดงของเล่นที่กรุงลอนดอน นครนิวยอร์ก เมืองเนือร์นแบร์ก และกรุงปารีส ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1980 บริษัทไอเดียลทอยส์เปลี่ยนชื่อของเล่นนี้เป็น "ลูกบาศก์ของรูบิก" (Rubik's Cube) และได้ส่งออกลูกบาศก์นี้จากประเทศฮังการีชุดแรกเพื่อจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1980
ชื่อ "ลูกบาศก์ของรูบิก" เป็นเครื่องหมายการค้าของบริษัท "Seven Towns Limited" ดังนั้นบริษัทไอเดียลทอยส์จึงลังเลที่จะผลิตของเล่นนี้ ในขณะนั้นปรากฏของลอกเลียนแบบออกจำหน่าย ในปี ค.ศ. 1984 บริษัทไอเดียลทอยส์แพ้คดีละเมิดสิทธิบัตรหมายเลข US3655201 ซึ่งฟ้องร้องโดยแลร์รี นิโคลส์ (Larry Nichols) ชาวญี่ปุ่นชื่อ อิชิงิ เทรูโตชิ (Terutoshi Ishigi) ได้ทำการจดสิทธิบัตรของเล่นที่มีลักษณะเกือบจะเหมือนกันกับลูกบาศก์ของรูบิก หมายเลข JP55‒8192 ที่ประเทศญี่ปุ่น ในช่วงเวลาระหว่างที่สิทธิบัตรที่รูบิกขอนั้นกำลังอยู่ระหว่างดำเนินการ นายอิชิกิจึงได้รับการยอมรับโดยทั่วไปว่าเป็นการค้นพบซ้ำกัน
หลักการทำงาน

ลูกบาศก์ของรูบิกมีขนาดมาตรฐานโดยประมาณ 2 1/8 นิ้ว (5.4 เซนติเมตร) กว้าง ยาว และสูง ลูกบาศก์ประกอบด้วยลูกบาศก์ขนาดย่อม 26 ชิ้น "ชิ้นกลางหน้า" ของแต่ละด้าน จะเป็นชิ้นที่มีสีหน้าเดียว และเชื่อมต่อกับกลไกการหมุนที่แกนกลาง ซึ่งชิ้นกลางหน้าที่ยึดติดกับแกนกลางนี้จะเป็นโครงสร้างที่ขัดส่วนที่เหลือไว้ด้วยกัน และหมุนไปมาได้ ดังนั้นทั้งหมดจะมี 27 ชิ้นส่วน แกนกลางสำหรับหมุน 1 ชิ้น ชิ้นกลางหน้า 6 ชิ้น และชิ้นอื่น ๆ อีก 20 ชิ้น ซึ่งสามารถประกอบเข้ากับชิ้นกลางหน้าที่ยึดติดกับแกนหมุนได้พอดี โดยจะมีส่วนที่ออกแบบให้ยึดขัดกันไม่ให้หลุดออกจากกัน แต่หมุนไปมาได้ การแยกชิ้นส่วนของลูกบาศก์ก็ไม่ได้ยากอะไร เพียงแต่งัดชิ้นขอบให้หลุดออกมาส่วนที่เหลือก็จะหลุดออกจากกันเอง การแก้ปัญหาลูกบาศก์ของรูบิกโดยวิธีการแยกส่วนประกอบเป็นวิธีที่ง่าย แต่ขาดความท้าทาย
นอกเหนือจากชิ้นกลางหน้าแล้ว จะมีลูกบาศก์ขนาดย่อมอีก 20 ชิ้น มี 12 ชิ้นเป็น "ชิ้นขอบ" ซึ่งมีสี 2 ด้าน และ 8 ชิ้นเป็น "ชิ้นมุม" ซึ่งมีสี 3 ด้าน
การเรียงสับเปลี่ยน

ลูกบาศก์ของรูบิกมีจำนวนรูปแบบการเรียงสับเปลี่ยนที่แตกต่างกันทั้งหมด  8!\times 3^{7}\times 12!\times 2^{10} รูปแบบ ซึ่งเมื่อคำนวณแล้วจะมีค่าเท่ากับ 43,252,003,274,489,856,000 รูปแบบ (~4.33 × 1019) หรือประมาณ 43 ล้านล้านล้าน (quintillion) รูปแบบ ถึงแม้จะมีรูปแบบการจัดเรียงเป็นจำนวนมาก แต่ทุกรูปแบบสามารถแก้ได้ภายในการบิด 20 ครั้งหรือน้อยกว่า
การแข่งขันและสถิติ

มีการจัดการแข่งขันการปั่นลูกบาศก์ (speedcubing) เพื่อหาผู้ที่สามารถแก้ปัญหาลูกบาศก์ของรูบิกได้เร็วที่สุด การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นที่กรุงบูดาเปสต์ ในวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1982 ผู้ชนะเลิศการแข่งขันในครั้งนั้นคือ มิน ไท (Minh Thai) นักศึกษาชาวเวียดนามจากนครลอสแอนเจลิส โดยใช้เวลา 22.95 วินาที
สถิติโลกอย่างเป็นทางการที่ยอมรับโดยสมาคมลูกบาศก์โลก (World Cube Association) ซึ่งเป็นองค์กรควบคุมการจัดการแข่งขันและสถิติ สถิติการแก้ลูกบาศก์ของรูบิกได้เร็วที่สุดอย่างเป็นทางการในปัจจุบันคือ 3.47 วินาที โดย Yusheng Du ในการแข่งขัน Wuhu Open 2018 ส่วนสถิติในเวลาเฉลี่ย 5 ครั้ง คือ 5.53 วินาที โดย Feliks Zemdegs ในการแข่งขัน Odd Day in Sydney 2019
สถิติการแก้ลูกบาศก์ของรูบิกด้วยมือเดียว (one-handed) ได้เร็วที่สุดอย่างเป็นทางการในปัจจุบันคือ 6.82 วินาที โดย Max Park ในการแข่งขัน Bay Area Speedcubin' 20 2019 ส่วนสถิติในเวลาเฉลี่ย 5 ครั้ง คือ 9.42 วินาที โดย Max Park ในการแข่งขัน Berkeley Summer 2018
สถิติการแก้ลูกบาศก์ของรูบิกโดยปิดตาแก้ (blindfolded) ได้เร็วที่สุดอย่างเป็นทางการในปัจจุบันคือ 15.50 วินาที โดย Max Hilliard ในการแข่งขัน CubingUSA Nationals 2019 ส่วนสถิติในเวลาเฉลี่ย 3 ครั้ง คือ 18.18 วินาที โดย Jeff Park ในการแข่งขัน OU Winter 2019
สถิติการแก้ลูกบาศก์ของรูบิกโดยปิดตาแก้เป็นจำนวนหลายลูก (multi-blind) อย่างเป็นทางการในปัจจุบันคือ ปิดตาเล่นเป็นจำนวน 59/60 ลูกและทำเวลาไปได้ 59:46 นาที โดย Graham Siggins ในการแข่งขัน OSU Blind Weekend 2019
สถิติการแก้ลูกบาศก์ของรูบิกด้วยเท้าได้เร็วที่สุดอย่างเป็นทางการในปัจจุบันคือ 15.56 วินาที โดย Mohammed Aiman Koli ในการแข่งขัน VJTI Mumbai Cube Open 2019 ส่วนสถิติในเวลาเฉลี่ย 5 ครั้ง คือ 19.90 วินาที โดย Lim Hung ในการแข่งขัน Medan 10th Anniversary 2019
สถิติการแก้ลูกบาศก์ของรูบิกโดยการใช้จำนวนครั้งในการบิดให้น้อยที่สุด (fewest moves) อย่างเป็นทางการในปัจจุบันคือ บิด 16 ครั้ง โดย Sebastiano Tronto ในการแข่งขัน FMC 2019
นอกจากนี้ยังมีสถิติอื่นที่ไม่เป็นทางการที่ใช้เวลาน้อยกว่านี้ แต่เนื่องจากไม่ได้มีการจัดการแข่งขันและจับเวลาที่เป็นมาตรฐาน ดังนั้นมีเพียงสถิติที่ได้รับการรับรองจากสมาคมลูกบาศก์โลกเท่านั้น ที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไป
ในปี ค.ศ. 2004 สมาคมลูกบาศก์โลกได้จัดทำมาตรฐานใหม่โดยใช้อุปกรณ์จับเวลาที่เรียกว่า นาฬิกาจับเวลาสแต็กแมต (StackMat timer)
ค.ศ. 2007 คาวาซากิเฮฟวีอินดรัสทรีส์ (Kawasaki Heavy Industries) ผู้ผลิตเครื่องจักรของญี่ปุ่น โชว์ตัวหุ่นยนต์ชื่อ "Cube-kun" ที่มีความสามารถการเล่นรูบิกได้อย่างรวดเร็ว
การแข่งขันและสถิติ > การแข่งขันในประเทศไทย

ในประเทศไทยมีการแข่งขันอย่างเป็นทางการครั้งแรกที่จัดโดยสมาคมลูกบาศก์โลก คืองาน NSM Thailand 2009 ผู้ชนะในการแข่งขันครั้งนั้นคือ ปิติ พิเชษฐพันธ์ ทำเวลาเฉลี่ยไว้ที่ 12.43 วินาที นับว่าเป็นสถิติแรกของประเทศไทย นอกจากนี้ประเทศไทยยังได้รับเกียรติในการเป็นเจ้าภาพจัดงานแข่งขันชิงแชมป์เอเชีย (Asian Championship) ในปี 2010 และงานแข่งขันชิงแชมป์โลก World Championship ในปี 2011 สถิติของประเทศไทยอย่างเป็นทางการในปัจจุบันคือ 5.50 วินาที ณัฐภัทร จี มาทานี ในการแข่งขัน THC 2017 ส่วนสถิติในเวลาเฉลี่ย 5 ครั้ง คือ 7.42 วินาที เอเชีย กรวิทยโยธิน ในการแข่งขัน Singapore Cube Championship 2019