stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิชัย ศรีวัฒนประภา
การเสียชีวิต

บทความหลัก: เหตุเฮลิคอปเตอร์สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตีตก พ.ศ. 2561
เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2561 เฮลิคอปเตอร์ของวิชัยตกนอกสนาม คิง เพาเวอร์ สเตเดียม หลังจากออกจากสนามได้ไม่นาน โดยเฮลิคอปเตอร์ได้เสียการทรงตัวแล้วตกกระแทกพื้นบริเวณลานจอดรถของสนาม คิง เพาเวอร์ สเตเดียม เมื่อเวลา 20.30 น. โดยทางสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี ได้ออกแถลงการณ์ยืนยันว่าเสียชีวิตในวันที่ 29 ตุลาคมของปีเดียวกันและกลุ่มบริษัท คิง เพาเวอร์ แถลงการณ์การจากไปของวิชัย วันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2561   สิริอายุ 60 ปี โดยพิธีสวดอภิธรรม จัดขึ้นในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 โดยในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้พระราชทานโกศแปดเหลี่ยม ฉัตรเบญจาตั้งประดับ ปี่กลองชนะประโคมเวลาพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมเวลากลางคืน กำหนด 3 คืน ณ ศาลากวีนิรมิตร (กลางน้ำ) วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร ในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา เสด็จเป็นการส่วนพระองค์ ในพิธีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมศพนายวิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานกรรมการบริษัทกลุ่มคิง เพาเวอร์ และประธานสโมสรเลสเตอร์ซิตี วันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 สมาชิกทีมเลสเตอร์ซิตีทั้งทีม ได้เดินทางมาแสดงความอาลัยเป็นครั้งสุดท้าย โดยร่วมงานในวันที่ 4–5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 หลังทีมเลสเตอร์ซิตีคว้าชัยชนะทีมฟุตบอลคาร์ดิฟฟ์ไปได้ 1-0 หลังจบเกม จอน รัดกิ้น ผู้อำนวยการสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี นำผู้บริหาร ทีมงาน สต๊าฟโค้ชและนักเตะ รวม 30 คน เดินทางทันทีเพื่อแสดงความเคารพเป็นครั้งสุดท้าย
พระราชทานเพลิงศพ

เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2562 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพนายวิชัย ศรีวัฒนประภา ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
อนุสาวรีย์วิชัย ศรีวัฒนประภา

เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2565 ได้มีพิธีเปิดอนุสาวรีย์วิชัย ศรีวัฒนประภา โดยในงานพิธีเปิดมีบุคคลสำคัญ อาทิ เบรนดัน ร็อดเจอส์ ผู้จัดการทีมคนปัจจุบัน พร้อมนักเตะเลสเตอร์ชุดแชมป์เอฟเอคัพ ปี 2564 และนักเตะชุดแชมป์พรีเมียร์ลีก ปี 2559 อดีตผู้จัดการทีม ผู้ที่เคยมีส่วนร่วมในการสร้างเกียรติคุณให้แก่สโมสร อาทิ ไนเจล เพียร์สัน, เกลาดีโอ รานีเอรี และ เคร็ก เชกสเปียร์ รวมถึงอดีตประธานสโมสร อดีตผู้เล่นที่มีชื่อเสียง เจ้าหน้าที่ที่ได้ร่วมงานกับสโมสรมากกว่า 25 ปี ตลอดจนหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต่าง ๆ โดยรูปปั้นคุณวิชัย ศรีวัฒนประภา ได้เปิดให้ชมที่หน้าสนามฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตีในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2565
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วิชัย ศรีวัฒนประภา
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ คิง เพาเวอร์ คิง เพาเวอร์ กรุ๊ป
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี
สโมสรฟุตบอลโอเอช ลูเวิน สโมสรฟุตบอลโอเอช ลูเวิน
วิชัยในขณะแข่งขันโปโลม้า
คิง เพาเวอร์ ร่วมมือกับสายการบินที่แสดงถึงพันธมิตรในทางการค้าที่วิชัยได้บริหาร
สิทธิ เจริญฤทธิ์

สิทธิ เจริญฤทธิ์  นักกีฬาเพาะกายทีมชาติไทย  วันเกิด 15 มกราคม พ.ศ. 2516 ชื่อเล่น โอ๋ เป็นชาว จ.สุรินทร์ จบการศึกษาจากโรงเรียนสุรวิทยาคาร สังกัด สโมสรพาวเวอร์โซนยิม
ผลงานเด่น

แชมป์ รุ่น 80 กก. เพาะกายชายชิงแชมป์โลก(World Amateur Bodybuilding Championships ) ครั้งที่ 59 ที่ประเทศจีน ปี 2548
แชมป์ รุ่น 80 กก. เพาะกายชายชิงแชมป์โลก (World Amateur Bodybuilding Championships ) ครั้งที่ 60 ที่สาธารณรัฐเชก ปี 2549
แชมป์ รุ่น 80 กก. ซีเกมส์ 2005 ครั้งที่ 23 ที่ประเทศฟิลิปินส์ ปี 2548
แชมป์ รุ่น 80 กก. เอเชียนเกมส์ 2006 ครั้งที่ 15 ที่ประเทศกาตาร์ ปี 2549
เหรียญทอง รุ่น 80 กก. ซีเกมส์ 2007 ครั้งที่24 ที่ จังหวัด นครราชสีมา ประเทศไทย ปี 2550
รองแชมป์อันดับ1 รุ่น 80 กก. เวิลด์ แชมเปี้ยนชิพส์ ครั้งที่ 61 ปี 2007 (พ.ศ. 2550) (IFBB 61st World Men's Bodybuilding Amateur Championships)
รองแชมป์อันดับ2 รุ่น 80 กก. เวิลด์ แชมเปี้ยนชิพส์ ครั้งที่ 62 ปี 2008 (พ.ศ. 2551) (IFBB 62nd World Men's Bodybuilding Amateur Championships)
แชมป์ รุ่น 80 กก. เอเชี่ยน บีช เกม ครั้งที่1 ที่ เกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย  ปี 2008 (พ.ศ. 2551)
เหรียญเงิน รุ่น 80 กก. ศึกเพาะกายและฟิตเนสชิงแชมป์เอเชีย 2009(พ.ศ. 2552) ดูผลการแข่งขันเพาะกายรายการนี้ของ สิทธิ เจริญฤทธิ์ เก็บถาวร 2009-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แชมป์ รุ่น 80 กก. การแข่งขันเพาะกายชายชิงแชมป์โลก ครั้งที่ 1  ปี2009 (พ.ศ. 2552) (the WBPF 1st World Men's Bodybuilding Championships)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สิทธิ เจริญฤทธิ์
ข้อมูลนักกีฬาสิทธิ เจริญฤทธิ์ในโดฮาเกมส์
วิดีโอคลิปสิทธิ เจริญฤทธิ์
ติดตามข่าวของสิทธิ เจริญฤทธิ์ เก็บถาวร 2010-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนMuscle.in.th
สำนักงานกรรมการกลาง 39 แห่งพรรคแรงงานเกาหลี

| --- | --- |
สำนักงานกรรมการกลาง 39 แห่งพรรคแรงงานเกาหลี
โชซ็อนกึล: 삼십구호실
ฮันจา: 三十九號室
อาร์อาร์: Samsipgu-hosil 
เอ็มอาร์: Samsipku-hosil 
รูม 39 (ชื่ออย่างเป็นทางการคือ สำนักงานกรรมการกลาง 39 แห่งพรรคแรงงานเกาหลี เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า บูโร 39, ดิวิชั่น 39, หรือ ออฟฟิด 39) เป็นองค์กรลับของพรรคแรงงานแห่งเกาหลี ที่พยายามเก็บรักษาเงินสกุลต่างประเทศด้วยการปลอม เพื่อผู้นำประเทศเกาหลีเหนือ
มีการนำเงินเข้าองค์กร ระหว่าง $500 ล้าน ถึง $1 พันล้านต่อปี หรือมากกว่านี้ และอาจจะเกี่ยวข้องกับกิจการที่ผิดกฏหมาย ตัวอย่างเช่น การปลอมธนบัตร 100 ดอลลาร์, ผลิตสารควบคุม (รวมทั้งการสังเคราะห์เมแทมเฟตามีน และการแปลงมอร์ฟีนที่มีฝิ่นปนเปื้อนสารบริสุทธิ์ เช่น เฮโรอีน) และการฉ้อโกงประกันระหว่างประเทศ
แม้ว่าประเทศเกาหลีเหนือจะถูกโดดเดี่ยว แต่มันก็ยากที่จะประเมินข้อมูลชุดนี้ หลายข้อมูลของ รูม 39 นั้นเป็นวิกฤตศรัทธาของ คิม จ็อง-อึน อย่างต่อเนื่อง การเปิดสำนักงานของเขาสู่การสนับสนุนทางการเมืองและการช่วยกองทุน อาวุธนิวเคลียร์
เชื่อกันว่าที่ทำการ รูม 39 ตั้งอยู่ภายในอาคารใน พรรคแรงงานแห่งชาติ ที่เปียงยาง ไม่ไกลจากบ้านพักของผู้นำประเทศเกาหลีเหนือ
ประวัติ

รูม 39 ก่อตั้งขึ้นโดย คิม อิล-ซ็อง ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1970 ได้รับการอธิบายเป็นหลักสำคัญที่ทำให้ประเทศเกาหลีเหนืออยู่ได้ โดยเรียกว่า "ศาลเศรษฐกิจ" ศูนย์กลางในราชวงศ์คิม ปัจจุบันยังไม่มีใครทราบถึง ต้นกำเนิดของชื่อรูม 39
ช่วงต้นปี 2010  สำนักข่าวยอนฮับ ของประเทศประเทศเกาหลีใต้ รายงานว่า คิม ด็อง-อึน หัวหน้าสำนักงานเป็นรองหัวหน้าแทน จอน อิล-ชุน
โชซ็อน อิลโบ รายงานเรื่อง รูม 38 นำโดยคิม จ็อง-อิล รวมเข้ากับ รูม 39 ในช่วงปลายปี 2009 แต่ทั้งสองสำนักงานก็แยกอีกครั้งในปี 2010 the two were split again in 2010 เนื่องจากความแตกต่างในการได้รับสกุลเงินต่างประเทศ
วัตถุประสงค์และกิจกรรม

รูม 39 เกี่ยวข้องกับการจัดการสกุลเงินต่างประเทศ รายได้มาจากคนต่างชาติมาอาศัยโรงแรมในกรุงเปียงยาง, ทองคำและการทำเหมืองแร่สังกะสี, และการเกษตรและการส่งออกประมง เชื่อว่าหลายบริษัทถูกควบคุมโดย รูม 39 ประกอบด้วย การค้าโซควัง และ ธนาคารทาเอะซ็อง
รายงานปี 2007 เผยแพร่โดย โครงการไมเลินเนียม ของ สมาคมสหพันธ์แห่งสหประชาชาติโลก รายงานว่า เกาหลีเหนือสร้างรายได้กว่า 500 ถึง 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปีจากวิสาหกิจอาชญากร
ในปี 2009 วอชิงตันโพสต์ระบุรายงานร่างแผนประกันภัยการทุจริตทั่วโลก ของรัฐบาลเกาหลีเหนือ ในชื่อคอร์ปประกันภัยแห่งชาติเกาหลี (เคเอ็นไอซี) โดยหาสัญญารับประกันภัย กับบริษัทประกันภัยต่างประเทศและยื่นคำร้องในการฉ้อโกง สัญญาดังกล่าวอยู่ภายใต้กฎหมายของประเทศเกาหลีเหนือ และความท้าทายทางกฎหมายก็ไร้ผล
ยังเชื่ออีกว่า รูม 39 ดำเนินธุรกิจร้านอาหารเกาหลีเหนือ ที่ชื่อว่าเปียงยาง[12][11]
ในปี ค.ศ. 2015 สหภาพยุโรปได้มีมติเกี่ยวกับเคเอ็นไอซี โดยลงโทษและเพิ่มเคเอ็นไอซีเป็นหนึ่งในองค์กร รูม 39  เคเอ็นไอซี (เป็นสำนักงานในเมืองฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี และลอนดอน สหราชอาณาจักร) โดยได้รายงานทรัพย์สินว่ามีทรัพย์สินราว 787 ล้านปอนด์ ในปี ค.ศ. 2014 โดยมีส่วนร่วมในการหลอกลวงตลาดประกันภัยและกองทุนอสังหาริมทรัพย์ และการเปลี่ยนเงินตราในต่างปรเทศ แท ย็อง-โฮ อดีตผู้ช่วยเอกอัคราชทูตเกาหลีเหนือประจำสหราชอาณาจักรที่ได้หลบหนีจากประเทศในปี ค.ศ. 2016 ได้กล่าวถึงประเทศเกาหลีเหนือว่า ในแต่ละปีเกาหลีเหนือได้รับคนละ "สิบล้านดอลลาร์สหรัฐ" จากการฉ้อโกงประกัน
รี จ็อง โฮ เป็นเจ้าหน้าอาวุธโส ประจำองค์กร รูม 39 ประมาณ 30 ปี เขาได้แปรพักตร์มาอยู่ที่ประเทศเกาหลีใต้ในปี ค.ศ. 2014 และประเทศสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 2016 รียังเป็นประธานกลุ่ม คัมกังเกาหลี โดยได้ร่วมกับนักธุรกิจชาวจีนในบริษัทแท็กซี ในกรุงเปียงยาง บริษัทการส่งสินค้าของประธานาธิบดีเกาหลีเหนือ ประธานสาขาในแดงฮยอง บริษัทการค้าเกาหลีเหนือที่เกี่ยวกับ อาหารทะเล, ถ่านหิน, การส่งสินค้า และน้ำมัน
ในปี ค.ศ. 2017 บทความในหนังสือพิมพ์ รี อธิบายถึง วิธีหลีกเลี่ยงจากการคว่ำบาตรโดยการโอนเงินสดจากประเทศจีนไปยังประเทศเกาหลีเหนือด้วยทางเรือและรถไฟ
ดูเพิ่ม

กิจกรรมที่ผิดกฎหมายของเกาหลีเหนือ
ขบวนการช็อง ชน
บรรณานุกรม

Jay Solomon and Hae Won Choi (July 14, 2003). "Money Trail: In North Korea, Secret Cash Hoard Props Up Regime". The Wall Street Journal.
Michael Breen (January 2004). Kim Jong-il: North Korea's Dear Leader. John Wiley and Sons. ISBN 0-470-82131-0.
อุนโช อิชิซูกะ

| อุนโช อิชิซูกะ |
| --- | --- |
石塚 運昇
เกิด: いしづか ゆきのり 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1951(1951-05-16) จังหวัดฟุกุอิ ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 13 สิงหาคม ค.ศ. 2018(2018-08-13) (67 ปี)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: อาโอนิโปรดักชัน
ส่วนสูง: 168 ซม.
อุนโช อิชิซูกะ (石塚 運昇, 16 พฤษภาคม 1951 - 13 สิงหาคม 2018) เป็น นักพากย์ นักแสดง ผู้บรรยาย ชาวญี่ปุ่น สังกัดอาโอนิโปรดักชัน เกิดที่เมืองคัตสึยามะ จังหวัดฟุกุอิ ชื่อจริงคือ ยูกิโนริ อิชิซูกะ โดยเขียนคันจิเป็น 石塚 運昇 เหมือนกัน แค่อ่านต่างกัน
เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งหลอดอาหาร เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2018 ด้วยวัย 67 ปี และใน วันที่ 2 ตุลาคม ของปีเดียวกันได้งานเลี้ยงอำลาจัดขึ้นที่ สถานจัดงานศพอาโอยามะ โดยมีโคอิจิ ยามาเดระ เข้าร่วมด้วย
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน (จังหวัดขอนแก่น)

สำหรับสถานที่อื่นที่มีชื่อเดียวกัน ดูที่ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน
| องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
   ตรา
คำขวัญ: "การคมนาคมสะดวก มุ่งขจัดปัญหาความยากจน ส่งเสริมเศรษฐกิจ เพิ่มผลผลิตในชุมชน มีความรู้กว้างไกล สิ่งแวดล้อมไม่เป็นพิษ"
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
อำเภอ: โนนศิลา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 75.42 ตร.กม. (29.12 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 8,096 คน
 • ความหนาแน่น: 107.34 คน/ตร.กม. (278.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06402502
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่ 99 หมู่ 10 ตำบลบ้านหัน อำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น 40110
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน เป็นองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น
ที่ตั้งและอาณาเขต

องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำใส, องค์การบริหารส่วนตำบลแคนเหนือ (อำเภอบ้านไผ่)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ  องค์การบริหารส่วนตำบลแคนเหนือ, องค์การบริหารส่วนตำบลป่าปอ (อำเภอบ้านไผ่)
ทิศใต้ ติดต่อกับ องค์การบริหารส่วนตำบลวังหิน (อำเภอหนองสองห้อง), องค์การบริหารส่วนตำบลโจดหนองแก, องค์การบริหารส่วนตำบลโสกนกเต็น (อำเภอพล)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ เทศบาลตำบลโนนศิลา ,องค์การบริหารส่วนตำบลโนนแดง, องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลาหมอ
ประวัติ

บ้านหัน อำเภอโนนศิลา แต่ดั้งเดิมเมื่อราวปี พ.ศ. 2474 ขึ้นสังกัดการปกครองเป็น หมู่ 10 ตำบลแคนเหนือ อำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น จนต่อมาราว พ.ศ. 2482 ทางราชการจึงตั้งจัด "กิ่งอำเภอบ้านไผ่" ตำบลแคนเหนือจึงได้ย้ายมาสังกัดกิ่งอำเภอบ้านไผ่ (อำเภอบ้านไผ่ ปัจจุบัน) ซึ่งในขณะนั้นตำบลแคนเหนือมีทั้งหมด 46 หมู่บ้าน จึงยากต่อการปกครองดูแลไม่ทั่วถึง
เมื่อราว พ.ศ. 2492 บ้านหัน ซึ่งอยู่ห่างไกลจากการปกครอง ทางราชการจึงยกฐานะขึ้นเป็น "ตำบลบ้านหัน กิ่งอำเภอบ้านไผ่" (ในขณะนั้น) ได้แยกออกมาจากตำบลแคนเหนือ ซึ่งในเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ทางราชการได้ให้จัดตั้งเป็น สภาตำบลบ้านหัน
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2537 ตำบลบ้านหัน อำเภอบ้านไผ่ มีประชากรหนาแน่น พื้นที่กว้างขวาง มีหมู่บ้านในเขตการปกครองรวมทั้งหมด 22 หมู่บ้าน ประกอบกับอำเภอบ้านไผ่ มีเขตการปกครองมากถึง 25 ตำบล ทางราชการจึงเห็นสมควรยกฐานะตำบลอันห่างไกลจากการปกครองของอำเภอบ้านไผ่ขึ้นเป็น "กิ่งอำเภอ" โดยทางราชการได้เห็นสมควรยกฐานะ ตำบลบ้านหัน ขึ้นเป็น "กิ่งอำเภอบ้านหัน" ทางทิศใต้ของอำเภอบ้านไผ่ รวมการปกครองเป็น 5 ตำบล โดยก่อสร้างศูนย์ราชการ ณ บริเวณป่าโคกห้วยทราย บ้านห้วนแคน แต่ในที่ประชุมกำนัน ผู้ใหญ่บ้านทั้ง 5 ตำบล "ไม่เห็นชอบด้วย" เนื่องจากบริเวณป่าโคกห้วยทราย ไม่เป็นที่ตั้งกึ่งกลาง ทำให้ประชาชนทางด้านฝั่งตะวันตกอยู่ห่างไกล ลำบากต่อการเดินทางมาติดต่อราชการ จึงได้ลงมติเห็นชอบตั้งศูนย์ราชการที่โคกสาธารณประโยชน์ หมู่ 2 ตำบลโนนศิลา และมีมติเห็นว่าให้ใช้ชื่อว่า "กิ่งอำเภอโนนศิลา" จนปัจจุบัน
และเมื่อ ตำบลบ้านหันแยกออกมาสังกัด กิ่งอำเภอโนนศิลา หมู่บ้านทางได้ทิศตะวันออก ได้แก่ บ้านป่าป่อ บ้านหนองดู่ บ้านดอนเปือย บ้านเสือเฒ่า ซึ่งเห็นว่าห่างไกลที่ตั้งศูนย์ราชการใหม่ จึงขอยกฐานะหมู่บ้านป่าปอขึ้นเป็น ตำบลป่าปอ ขึ้นสังกัดอำเภอบ้านไผ่ ตามเดิม ซึ่งโดยตำบลบ้านหัน มีการปกครองเป็น สภาตำบลบ้านหัน จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้เปลี่ยนแปลงฐานะ สภาตำบลบ้านหัน เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน ซึ่งปัจจุบันตำบลบ้านหัน มีเขตการปกครอง 16 หมู่บ้าน อยู่ในเขตเทศบาลตำบลโนนศิลา 2 หมู่บ้าน และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน 14 หมู่บ้าน
การปกครอง

องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน ปกครองพื้นที่ตำบลบ้านหัน 14 หมู่บ้าน (นอกเขตเทศบาลตำบลโนนศิลา) ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | บ้านหนองไฮ |  | (Ban Nong Hai) |  |  |  |  |  |  |  | 8. | บ้านหนองแวง |  | (Ban Nong Waeng) |  |  |  |
| 2. | บ้านห้วยแคน |  | (Ban Huai Khaen) |  |  |  |  |  |  |  | 9. | บ้านหนองไฮน้อย |  | (Ban Nong Hai Noi) |  |  |  |
| 3. | บ้านวังยาว |  | (Ban Wang Yao) |  |  |  |  |  |  |  | 10. | บ้านหนองแวงน้อย |  | (Ban Nong Waeng Noi) |  |  |  |
| 4. | บ้านหนองขี้เห็น |  | (Ban Nong Khi Hen) |  |  |  |  |  |  |  | 11. | บ้านหนองทุ่ม |  | (Ban Nong Thum) |  |  |  |
| 5. | บ้านห้างข้าว |  | (Ban Hang Khao) |  |  |  |  |  |  |  | 12. | บ้านกุดหลง |  | (Ban Kut Long) |  |  |  |
| 6. | บ้านหนองน้ำขุ่นเหนือ |  | (Ban Nong Nam Khun Nuea) |  |  |  |  |  |  |  | 13. | บ้านดอนกู่ |  | (Ban Don Ku) |  |  |  |
| 7. | บ้านหนองน้ำขุ่นใต้ |  | (Ban Nong Nam Khun Tai) |  |  |  |  |  |  |  | 14. | บ้านหนองน้ำขุ่นเหนือ |  | (Ban Nong Nam Khun Nuea) |  |  |  |
สถานที่สำคัญ

วัดอัมพวนาราม
วัดศรีบุญเรือง
วัดวิสุทธิการาม
วัดแก้วกู่ชัยมงคล
วัดเทพาราม
วัดนารานิวาส
วัดวิสุทธิการาม
หยวน ชงหวน

| หยวน ชงหวน |
| --- | --- |


兵部尚書 เสนาบดีกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1627 – ค.ศ. 1630
右副都御史 รองผู้ตรวจการขวา
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1627 (1627) – ค.ศ. 1630 (1630)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 6 มิถุนายน พ.ศ. 2127
เสียชีวิต: 22 กันยายน พ.ศ. 2173 (46 ปี 108 วัน)

หยวน ฉงฮว่าน (จีน: 袁崇煥; พินอิน: Yuán Chónghuàn) ชื่อรอง ยฺเหวียนซู่ เป็นขุนนาง ขุนพล และนักเขียนที่รับราชการภายใต้ ราชวงศ์หมิง ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้รักชาติใน วัฒนธรรมจีน เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในการปกป้อง เหลียวหนิง จากการรุกรานของ หนี่ว์เจิน ในระหว่าง การรุกรานหมิงของโฮ่วจิน ในฐานะขุนพล ยฺเหวียน ฉงฮว่าน เชี่ยวชาญด้านปืนใหญ่และพยายามนำปืนใหญ่ของยุโรปเข้าสู่คลังแสงของต้าหมิง
อาชีพทหารของยฺเหวียนมาถึงจุดสูงสุดเมื่อเขาเอาชนะผู้ปกครองของชาวหนี่ว์เจิน หนูเอ่อร์ฮาชื่อ และกองทัพของเขาใน ยุทธการที่หนิงยฺเหวียนครั้งที่ 1 ในเวลาต่อมา ยฺเหวียนก็ยังเอาชนะ หฺวัง ไท่จี๋ บุตรชายและทายาทของหนูเอ่อร์ฮาชื่อและกองทัพที่แข็งแกร่งกว่า 200,000 นายของเขาประกอบด้วยทหารมองโกลเป็นส่วนใหญ่ใน ยุทธการที่หนิงยฺเหวียนครั้งที่ 2 ยฺเหวียนพบจุดจบของเขาเมื่อถูกจับและประหารชีวิตโดยการแล่เนื้อแบบช้า ๆ ตามพระบัญชาของ จักรพรรดิฉงเจิน ในความผิดฐานกบฏ ซึ่งเชื่อกันว่าถูกชาวหนี่ว์เจินปรักปรำ
ในวรรณกรรม กิมย้ง ได้เขียนให้หยวนชงหวนเป็นพ่อของ อ้วงเซ็งจี้ พระเอกของเรื่อง เทพบุตรงูทอง
ดูเพิ่ม

งักฮุย
อู๋ ซานกุ้ย
ฮาดัดคนเอโดม

ฮาดัดคนเอโดม เป็นตัวละครในหนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 ที่เป็นศัตรูของซาโลมอนหลังจากที่พระองค์หันไปบูชาเทวรูป นักวิชาการบางคนเชื่อว่าชื่อนั้นควรอ่านเป็น ฮาดัดคนแอราเมอัน
แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกระทำให้ศัตรูคนหนึ่งแข็งกร้าวต่อโซโลมอนคือฮาดัด ซึ่งเป็นเชื้อพระวงศ์ผู้หนึ่งของเอโดม
ตามรายงานจาก 1 พงศ์กษัตริย์ ฮาดัดเป็นผู้รอดชีวิตจากราชวงศ์เอโดมหลังการสังหารด้วยน้ำมือของโยอาบ เขาหลบหนีไปอียิปต์ในฐานะลูก ซึ่งฟาโรห์เลี้ยงดูจนโต และแต่งงานกับน้องสาวของราชินี หลังพระเจ้าดาวิดสวรรคต ฮาดัดกลับมาอ้างสิทธิ์บัลลังก์เอโดม การทัพของฮาัดเพื่อยึดเอโดมคืนดูเหมือนจะประสบความสำเร็จ เนื่องจาก 1 Kings 11:25 ระบุว่าเรโซนบุตรเอลียาดา ศัตรูอีกคนของซาโลมอน ทำร้ายซาโลมอน "เหมือนที่ฮาดัดเคยทำ"
ฮาดัดทำ "สิ่งชั่วร้าย" ต่อพระเจ้าซาโลมอนหลัง "รวบรวมผู้คน" ฮาดัด "ปกครองอยู่ในอารัม (ซีเรีย) และเป็นศัตรูต่ออิสราเอล" นอกจากนี้ เจ้าหญิงเอโดมก็อยู่ในรายการมเหสีของพระเจ้าซาโลมอนด้วย
ฮาดัดกับเรโซนถูกอธิบายเป็น ซาตาน ต่อซาโลมอน โดยเป็นคำที่ไม่ได้แปลและทับศัพท์เป็นอักษรกรีกในเซปทัวจินต์
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไผ่

ระวังสับสนกับ เทศบาลเมืองบ้านไผ่
| องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไผ่ |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
   ตรา
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
อำเภอ: บ้านไผ่
การปกครอง
 • นายก: วานิช ทวะลัย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 32.95 ตร.กม. (12.72 ตร.ไมล์)
ประชากร (2559)
 • ทั้งหมด: 6,968 คน
 • ความหนาแน่น: 211.47 คน/ตร.กม. (547.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06401004
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ 3 ตำบลบ้านไผ่ อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น 40110
เว็บไซต์: www.tambonbanphai.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไผ่ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัดห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 40 กิโลเมตร มีลักษณะทางกายภาพเป็นที่ลุ่มสลับที่ดินลักษณะลูกคลื่น มีความสูงประมาณ 160-180 เมตร จากระดับน้ำทะเล โดยครอบคลุมพื้นที่ของตำบลบ้านไผ่ (นอกเขตเทศบาลเมืองบ้านไผ่) ทั้งหมด 32.95 ตารางกิโลเมตร
ที่ตั้งและอาณาเขต

องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไผ่ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อ เทศบาลตำบลโคกสำราญ
ทิศใต้ ติดต่อ เทศบาลเมืองบ้านไผ่
ทิศตะวันออก ติดต่อ เทศบาลเมืองบ้านไผ่, เทศบาลตำบลในเมือง
ทิศตะวันตก ติดต่อ องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเพีย
ประวัติ

แต่ก่อนแต่เดิมนั้น บริเวณพื้นที่ของตำบลบ้านไผ่นี้ มีหมู่บ้านต่างๆ คือ บ้านเกิ้ง บ้านหนองแวงไร่ บ้านเป้า บ้านหนองผือ บ้านธาตุ เป็นต้น โดยขึ้นอยู่กับการปกครองของตำบลบ้านเป้า อำเภอชนบท
เมือปีพ.ศ. 2470 ประชากรได้ขยายออกไปอาศัยตามไร่นาจึงทำให้มีความเจริญมากขึ้น จนได้แยกหมู่บ้านออกจากตำบลบ้านเป้า แล้วตั้งเป็นตำบลใหม่ขึ้นมาเพื่อความสะดวกในการบริหาร โดยขณะนั้นบ้านเกิ้งมีสภาพเป็นหมู่บ้านใหญ่มีประชากรหนาแน่นและมีความพร้อมในหลายๆด้าน ทางการจึงได้ยกฐานะให้เป็นที่ตั้งของตำบล เรียกชื่อว่า "ตำบลบ้านเกิ้ง" ขึ้นตรงต่อการปกครองอำเภอชนบท ต่อมามีผู้คนจากบ้านเมืองเพีย ตัวเมืองชนบทและจากที่อื่นๆได้อพยพครอบครัวเข้ามาอยู่ในท้องที่ตำบลบ้านเกิ้งมากขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้เกิดหมู่บ้านต่างๆมากขึ้น เช่น บ้านโคกสูง กุดเป่ง หนองผักแว่น โนนละม่อม บ้านหนองกุง บ้านหนองลุมพุก ตลาดบ้านไผ่ บ้านไผ่นอก
เมื่อปี พ.ศ. 2482 ทางการยกฐานะของชุมชนต่างๆที่ขึ้นต่อตำบลบ้านเกิ้งนั้นขึ้นเป็นกิ่งอำเภอเรียกชื่อว่า "กิ่งอำเภอบ้านไผ่" โดยเหตุที่ไม่ใช่ชื่อว่า "บ้านเกิ้ง" เพราะชาวบ้านฟังดูแล้วไม่เพราะไม่ทันสมัยเป็นชื่อแบบบ้านนอกสมัยเก่า จึงตั้งเป็นชื่อ "บ้านไผ่" แล้วต่อมาก็ได้ยุบตำบลบ้านเกิ้งลงเป็นหมู่บ้านธรรมดาแล้ว ตั้งตำบลบ้านไผ่ขึ้นมาแทน โดยต่อมาทางรถไฟจึงได้ตัดผ่านบ้านไผ่มุ่งสู่ ขอนแก่น อุดรธานี และหนองคาย ตำบลบ้านไผ่ก็มีความเจริญมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ทางราชการได้ประกาศจัดตั้งเป็น สภาตำบลบ้านไผ่ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย ให้จัดตั้งขึ้นเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไผ่ จนถึงปัจจุบัน
การปกครอง

องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไผ่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านไผ่ จำนวน 13 หมู่บ้าน (นอกเขตเทศบาลเมืองบ้านไผ่) ดังนี้
หมู่ที่ 1  บ้านหนองผือ
หมู่ที่ 2  บ้านกุดเป่ง
หมู่ที่ 3  บ้านเป้า
หมู่ที่ 4  บ้านโนนละม่อม (บ้านโนนอีมอม)
หมู่ที่ 5  บ้านธาตุ
หมู่ที่ 6  บ้านป่าแดง
หมู่ที่ 7  บ้านโคกสูง
หมู่ที่ 8  บ้านทุ่งมน
หมู่ที่ 9  บ้านหนองผักแว่น
หมู่ที่ 10  บ้านหนองกุง
หมู่ที่ 11  บ้านกอบง
หมู่ที่ 12  บ้านดอนนาดี (บ้านดอนกอย)
หมู่ที่ 13  บ้านทุ่งมน
การศึกษา

มีสถานศึกษา คือ
โรงเรียนบ้านหนองผือ-กอบง
โรงเรียนบ้านเป้า
โรงเรียนบ้านทุ่งมน
โรงเรียนเบญจมิตรวิทยาคม
ผลิตภัณฑ์ชุมชน

ดอกไม้ประดิษฐ์จากผ้าไหมและผ้าใยบัว ของหมู่ 2
ผลิตภัณฑ์จากใยบวบ ของหมู่ 2
ผลิตภัณฑ์จากสำลี ของหมู่ 1 (บริษัท เพิ่มพูนอุตสาหกรรม)
ปลาส้ม ของชุมชนแสงทอง
ผ้าไหม ของหมู่ 8
เสื้อผ้าสำเร็จรูป ของหมู่ 1
อำเภอพรเจริญ

| อำเภอพรเจริญ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Phon Charoen
คำขวัญ: หนองเลิงกว้างใหญ่ ภูมิใจวัดดาน ปู่ซอคู่บ้าน ถิ่นฐานพรเจริญ
แผนที่จังหวัดบึงกาฬ เน้นอำเภอพรเจริญ
พิกัด: 18°1′54″N 103°42′30″E﻿ / ﻿18.03167°N 103.70833°E﻿ / 18.03167; 103.70833
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: บึงกาฬ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 362.4 ตร.กม. (139.9 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 44,019 คน
 • ความหนาแน่น: 121.47 คน/ตร.กม. (314.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 38180
รหัสภูมิศาสตร์: 3802
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอพรเจริญ หมู่ที่ 4 ถนนพังโคน-บึงกาฬ ตำบลพรเจริญ อำเภอพรเจริญ จังหวัดบึงกาฬ 38180
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
พรเจริญ  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬซึ่งแยกออกมาจากจังหวัดหนองคายตามพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม 2554 เป็นต้นไป
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอพรเจริญมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองบึงกาฬ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีวิไลและอำเภอเซกา
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอคำตากล้าและอำเภอบ้านม่วง (จังหวัดสกลนคร)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านม่วง (จังหวัดสกลนคร) และอำเภอโซ่พิสัย
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอพรเจริญแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 58 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ศรีชมภู | Si Chomphu | 7 | 5,084 |
| 2. | ดอนหญ้านาง | Don Yanang | 7 | 5,024 |
| 3. | พรเจริญ | Phon Charoen | 11 | 10,244 |
| 4. | หนองหัวช้าง | Nong Hua Chang | 11 | 8,087 |
| 5. | วังชมภู | Wang Chomphu | 8 | 4,709 |
| 6. | ป่าแฝก | Pa Faek | 7 | 6,017 |
| 7. | ศรีสำราญ | Si Samran | 7 | 5,001 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอพรเจริญประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลพรเจริญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพรเจริญทั้งตำบล
เทศบาลตำบลดอนหญ้านาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนหญ้านางทั้งตำบล
เทศบาลตำบลศรีสำราญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสำราญทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลศรีชมภู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีชมภูทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหัวช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหัวช้างทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังชมภู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังชมภูทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลป่าแฝก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าแฝกทั้งตำบล
การศึกษา > โรงเรียนมัธยมศึกษา

ท้องที่อำเภอพรเจริญประกอบด้วยโรงเรียนมัธยมศึกษา 3 แห่ง ได้แก่
โรงเรียนพรเจริญวิทยา ต.พรเจริญ
โรงเรียนหนองหัวช้างวิทยา ต.หนองหัวช้าง
โรงเรียนศรีสำราญวิทยาคม ต.ศรีสำราญ
สมจิตร บ่อทอง

| สมจิตร บ่อทอง |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: สมจิต ทองบ่อ
เกิด: 21 มกราคม พ.ศ. 2507 (60 ปี)
ที่เกิด: จังหวัดยโสธร,  ไทย
แนวเพลง: ลูกทุ่ง หมอลำ
อาชีพ: นักร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2526 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: ชัวร์ออดิโอ เอ็มดีเทป ท็อปไลน์ ไดมอนด์
สมจิตร บ่อทอง (21 มกราคม พ.ศ. 2507 — ) เป็นนักร้องหมอลำชายชาวไทย มีผลงานเป็นที่โด่งดังจากเพลง กุหลาบแดง ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2533 และยังมีผลงานเพลงดังอื่นๆ อีกมาก อาทิ เกี่ยวข้าวคอยนาง, คอยน้องคืนนา, คิดฮอดตลอดเวลา, มักสาวส่ำน้อย, ของฝากจากคนหลายใจ
ประวัติ

สมจิตร บ่อทอง มีชื่อจริงว่า สมจิต ทองบ่อ เกิดเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2507 ที่บ้านคำเตย ตำบลส้มผ่อ อำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร เป็นบุตรคนที่ 7 จากพี่น้องทั้งหมด 9 คน ของนายบุญทัน และนางจันทร์ ทองบ่อ สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 จากโรงเรียนกุดชุมวิทยา อำเภอกุดชุม จังหวัดยโสธร
สมจิตรเริ่มเข้าสู่วงการในปี พ.ศ. 2526 กับหมอลำคณะรุ่งตะวันสีทอง ซึ่งเป็นวงดนตรีของอาจารย์บุญเลิศ พรหมชาติ ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 ดาว บ้านดอน ได้ชักชวนสมจิตรให้เข้าเป็นศิลปินสังกัดชัวร์ออดิโอ แต่ยังคงรับงานในคณะหมอลำรุ่งตะวันสีทอง
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2533 ได้มาโด่งดังในเพลง กุหลาบแดง ซึ่งกลายเป็นเพลงประจำตัวของเขาและเป็นที่รู้จักของแฟนเพลงตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา กลายเป็นหมอลำมีชื่อเสียงในเวลานั้น รุ่นราวคราวเดียวกับ พรศักดิ์ ส่องแสง สาธิต ทองจันทร์ เฉลิมพล มาลาคำ เดือนเพ็ญ อำนวยพร ศิริพร อำไพพงษ์ จินตหรา พูนลาภ ฮันนี่ ศรีอีสาน รุ่งโรจน์ เพชรธงชัย ไก่ฟ้า ดาดวง สมโภชน์ ดวงสมพงษ์ สมหมายน้อย ดวงเจริญ พิมพา พรศิริ เป็นต้น
หลังจากที่อยู่ในสังกัดชัวร์ออดิโอมาเป็นเวลา 8 ปี จึงได้ย้ายมาอยู่สังกัดเอ็มดีเทป ในปี พ.ศ. 2541 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2553 เขาได้ตั้งคณะดนตรีหมอลำเป็นของตนเอง ปัจจุบันเป็นศิลปินสังกัดท็อปไลน์ ไดมอนด์
ผลงานเพลงที่สร้างชื่อเสียง

กุหลาบแดง
แอบรักน้องนวล
เกี่ยวข้าวคอยนาง
เป่าแคนเกี้ยวสาว
คอยน้องคืนนา
ชีวิตนักร้อง
คิดฮอดตลอดเวลา
บักแหมบโสตาย
มักสาวส่ำน้อย
เมียป๋าเพราะซาอุ
รอรักที่อู่รถ
ขอกอดหยอดเหรียญ
สัญญารักฝั่งโขง
เมียมีแต่พี่ชอบน้อง
รักหม่นเพราะต้นผ้าป่า
ห้องใจใครจอง
ทหารฝากใจ
คอยน้องเป็นสาว
บักสีขี้เมา
คนเมียบ่ย้าน
ชีวิตสมจิตร
เต้ยโศก
ขออยู่คู่เธอ
เทิงเมาเทิงม่วน
ของฝากจากคนหลายใจ