stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยุทธการที่นาร์วา (ค.ศ. 1944)

ยุทธการที่นาร์วา เป็นการทัพทางทหารระหว่างกองทัพเยอรมัน ดีทอาทเมนท์ "นาร์วา" และแนวรบเลนินกราดของโซเวียต การสู้รบเพื่อครอบครองพื้นที่ที่สำคัญทางยุทธศาสตร์ที่นาร์วา อิทชมุส (Narva Isthmus) เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ - 10 สิงหาคม ค.ศ. 1944 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
การทัพครั้งนี้เกิดขึ้นในทางตอนเหนือของแนวรบด้านตะวันออกและประกอบด้วยสองช่วงที่สำคัญ: ยุทธการที่หัวสะพานนาร์วา (กุมภาพันธ์-กรกฎาคม ค.ศ. 1944) และยุทธการที่แนวทันเนนแบร์ก (กรกฎาคม-สิงหาคม ค.ศ. 1944) การรุก Kingisepp–Gdov และการรุกนาร์วาของโซเวียต (15-28 กุมภาพันธ์, 1-4 มีนาคม และ 18-24 มีนาคม) เป็นส่วนหนึ่งของการทัพฤดูหนาวสปริงของกองทัพแดงในปี ค.ศ. 1944  ตามกลยุทธ์ที่เรียกว่า "แนวรบกว้าง" ของโจเซฟ สตาลิน การสู้รบเหล่านี้เกิดขึ้นเวลาเดียวกันกับการรุกนีเปอร์–คาร์เพเทียน (ธันวาคม ค.ศ. 1943 - เมษายน ค.ศ. 1944) และการรุกลวอฟ–ซานโดเมียร์ซ (กรกฎาคม-สิงหาคม ค.ศ. 1944) จำนวนของทหารอาสาสมัครชาวต่างชาติและชาวเอสโตเนียที่อยู่ตามท้องถิ่นได้เข้าร่วมรบเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเยอรมัน โดยให้การสนับสนุนเพื่อเรียกร้องให้เกณฑ์ทหารที่ผิดกฏหมายของเยอรมัน จากขบวนการใต้ดินที่เรียกตัวเองว่า คณะกรรมการแห่งชาติของสาธารณรัฐเอสโตเนีย ได้คาดหวังว่าจะสร้างกองทัพแห่งชาติและฟื้นฟูความเป็นเอกราชของประเทศ
ผลสืบเนื่องจากการรุกเลนินกราด–นอฟโกรอดของเดือนมกราคม ค.ศ. 1944 ปฏิบัติการเอสโตเนียของโซเวียตได้เริ่มผลักดันแนวรบตะวันตกไปยังแม่น้ำนาร์วา ด้วยความมุ่งหมายทำลายกองทัพ"นาร์วา" และผลักดันลึกเข้าไปในเอสโตเนีย หน่วยทหารของโซเวียตได้สร้างหัวสะพานหลายแห่งบนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำในเดือนกุมภาพันธ์ ในขณะที่เยอรมันพยายามที่จะรักษาหัวสะพานบนฝั่งตะวันออก ตามที่ความพยายามกลับล้มเหลวในการขยายแนวหน้าของพวกเขา เยอรมันได้โจมตีตอบโต้กลับทำลายหัวสะพานที่ไปทางเหนือของนาร์วาและลดหัวสะพานทางตอนใต้ของเมือง การทำให้คงที่ของแนวรบจนกระทั่งถึงกรกฎาคม ค.ศ. 1944 การรุกนาร์วาของโซเวียต (กรกฎาคม ค.ศ. 1944) ได้นำไปสู่การยึดครองเมืองหลังจากพวกทหารเยอรมันได้ล่าถอยกลับไปเพื่อเตรียมความพร้อมในแนวป้องทันเนนแบร์กในเขา Sinimäed ที่อยู่ระยะทางประมาณ 16 กิโลเมตรจากนาร์วา ในการสู้รบที่ตามที่แนวทันเนนแบร์ก กลุ่มกองทัพเยอรมันได้จัดตั้งขึ้นบนพื้นที่นี้ เป้าหมายทางยุทธศาสตร์หลักของสตาลิน—การเข้ายึดครองเอสโตเนียกลับคืนอย่างรวดเร็วเพื่อใช้เป็นฐานทัพทางอากาศและโจมตีทางทะเลเพื่อปะทะกับฟินแลนด์และการบุกครองปรัสเซียตะวันออก—ยังไม่อาจบรรลุ อันเป็นผลมาจากการป้องกันอย่างแน่นหนาของกองทัพเยอรมัน ความพยายามสงครามของโซเวียตในทะเลบอลติกได้ถูกขัดขวางเป็นเวลา 7 เดือนครึ่ง
ยี่หร่าฝรั่ง

ระวังสับสนกับ ผักชีล้อม หรือ ผักชีลาว
| ยี่หร่าฝรั่ง |
| --- | --- |

ต้นยี่หร่าฝรั่งกำลังออกดอก

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: อันดับผักชี Apiales
วงศ์:: วงศ์ผักชี Apiaceae
สกุล:: Foeniculum Foeniculum Mill.
สปีชีส์:: Foeniculum vulgare
ชื่อทวินาม
Foeniculum vulgare Mill.

ชื่อพ้อง
  ชื่อพ้อง Anethum dulce DC.  Anethum foeniculum L.  Anethum minus Gouan  Anethum panmori Roxb.  Anethum panmorium Roxb. ex Fleming  Anethum piperitum Ucria  Anethum rupestre Salisb.  Foeniculum azoricum Mill.  Foeniculum capillaceum Gilib.  Foeniculum divaricatum Griseb.  Foeniculum dulce Mill.  Foeniculum foeniculum (L.) H.Karst.  Foeniculum giganteum Lojac.  Foeniculum officinale All.  Foeniculum panmorium (Roxb.) DC.  Foeniculum piperitum C.Presl  Foeniculum rigidum Brot. ex Steud.  Ligusticum foeniculum (L.) Roth  Ligusticum foeniculum (L.) Crantz  Meum foeniculum (L.) Spreng.  Meum piperitum Schult.  Ozodia foeniculacea Wight & Arn.  Selinum foeniculum E.H.L.Krause  Seseli dulce Koso-Pol.  Seseli foeniculum Koso-Pol.  Seseli piperitum Koso-Pol.  Tenoria romana Schkuhr ex Spreng.  
ยี่หร่าฝรั่ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Foeniculum vulgare) เป็นไม้ดอกในวงศ์ผักชี นิยมใช้ผลเป็นเครื่องเทศอย่างแพร่หลายมาช้านาน ปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันทั่วโลก กล่าวกันว่าเดิมนั้นเป็นพืชประจำท้องถิ่นของแถบเมดิเตอร์เรเนียน นับเป็นพืชที่ให้น้ำมันระเหย ซึ่งมีกล่าวไว้ในนิทานปรัมปราของกรีก และนิทานพื้นบ้านของอิตาลีด้วย
ยี่หร่าฝรั่งในภาษาอังกฤษเรียกว่า fennel มีรากศัพท์มาจากภาษาละตินว่า fenum อันเป็นคำศัพท์ที่ใช้บรรยายกลิ่นที่หอมหวาน เล่ามาว่าสตรีชาวโรมันนิยมรับประทานยี่หร่าฝรั่งเพื่อลดความอ้วน ปัจจุบันมีการใช้ยี่หร่าฝรั่งมากมายในตำรับอาหาร ซึ่งมีส่วนช่วยให้อาหารที่มีมันมากไม่เลี่ยน และย่อยได้ง่าย
เชื่อกันว่ายี่หร่าฝรั่งนั้นช่วยเสริมความแข็งแกร่งและความกล้าหาญ และยังทำให้มีชีวิตยืนยาวด้วย เชื่อกันว่างูนั้นกินยี่หร่าฝรั่งเพื่อช่วยให้ลอกคราบ ในสมัยกลางมีการห้อยยี่หร่าฝรั่งไว้เหนือประตูเพื่อขจัดวิญญาณชั่วร้าย ดอกยี่หร่าฝรั่งนั้นมีสีเหลือง เป็นพืชปรุงรสที่สำคัญอย่างหนึ่ง มีกลิ่นฉุนรสร้อนแรง ใช้ปรุงอาหารหลายชนิด เชื่อว่ายังช่วยรักษาโรคตา และรักษาสายตาด้วย
ระเบียงภาพ

หัวยี่หร่าฝรั่ง
ช่อดอกยี่หร่าฝรั่ง
ช่อซี่ร่มยี่หร่าฝรั่ง
ผลยี่หร่าฝรั่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Fennel" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Foeniculum ที่วิกิสปีชีส์
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Foeniculum vulgare
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q43511  Wikispecies: Foeniculum vulgare  APDB: 154796  ARKive: foeniculum-vulgare  BioLib: 40303  Calflora: 3603  EoL: 585008  EPPO: FOEVU  FloraBase: 6221  FNA: 200015555  FoC: 200015555  GBIF: 3034922  GRIN: 300219  iNaturalist: 53052  IPNI: 136027-1  IRMNG: 11426304  ITIS: 29509  NBN: NHMSYS0000458868  NCBI: 2849586  NZOR: 9dc554ff-5585-4a77-94ab-3ec06670e466  PfaF: vulgare Foeniculum vulgare  Plantarium: 16499  Plant List: kew-2813604  PLANTS: FOVU  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:842680-1  Tropicos: 1700130  VASCAN: 2579  WOI: 106 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
รายนามนักมวยแชมป์โลกชาวอินโดนีเซีย

ต่อไปนี้เป็นรายนามนักมวยสากลชาวอินโดนีเซียที่ได้ครองแชมป์โลกเฉพาะสถาบันหลักคือ  สมาคมมวยโลก (ดับเบิลยูบีเอ), สภามวยโลก (ดับเบิลยูบีซี), สหพันธ์มวยนานาชาติ (ไอบีเอฟ) และองค์กรมวยโลก (ดับเบิลยูโอ) ดังต่อไปนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ  (สมัย)  | รูป | ชื่อ รุ่น/สถาบัน | ตั้งแต่ | สิ้นสุด | ตั้งแต่ | สิ้นสุด |
| 1 |  | เอ็ลลียัซ ปีกัล จูเนียร์แบนตัมเวต สหพันธ์มวยนานาชาติ | 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 | 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 | 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 | พ.ศ. 2530 (สละแชมป์) |
| 2 |  | นีโก โทมัส มินิฟลายเวต สหพันธ์มวยนานาชาติ | 17 มิถุนายน พ.ศ. 2532 | 21 กันยายน พ.ศ. 2532 |  |  |
| 3 |  | คริส จอห์น  เฟเทอร์เวต สมาคมมวยโลก | 26 กันยายน พ.ศ. 2546 | 6 ธันวาคม พ.ศ. 2556 |  |  |
| 4 |  | มูฮัมมัด รัคมัน มินิฟลายเวต สหพันธ์มวยนานาชาติ  มินิมัมเวท สมาคมมวยโลก | 14 กันยายน พ.ศ. 2547 | 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 | 19 เมษายน พ.ศ. 2554 | 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 |
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอิสราเอล

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอิสราเอลทั้งสิ้น 9 แหล่ง
ที่ตั้ง

Bahá’i Holy Places
Biblical Tels - Megiddo, Hazor, Beer Sheba
Incense Route – Desert Cities in the Negev
มาซาดา
เมืองเก่าเอเคอร์
White City of Tel-Aviv
Nahal Me'arot Nature Reserve
Beit Guvrin
Beit She'arim
ที่ตั้งแหล่งมรดกโลกในประเทศอิสราเอล
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  ha (acre) | ปี (พ> ศ./ค.ศ.) | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มาซาดา |  | เขตใต้  อิสราเอล 31°18′49″N 35°21′10″E﻿ / ﻿31.31361°N 35.35278°E﻿ / 31.31361; 35.35278﻿ (Masada) | วัฒนธรรม: (iii)(iv)(vi) | 276 (680); buffer zone 28,965 (71,570) | 2544/2001 |  |  |
| เมืองเก่าเอเคอร์ |  | Western Galilee  อิสราเอล 32°55′42″N 35°5′2″E﻿ / ﻿32.92833°N 35.08389°E﻿ / 32.92833; 35.08389﻿ (Old City of Acre) | วัฒนธรรม: (ii)(iii)(v) | 63 (160) | 2544/2001 |  |  |
| นครสีขาวเทลอาวีฟ—ขบวนการนวยุค |  | เทลอาวีฟ  อิสราเอล 32°4′0″N 34°47′0″E﻿ / ﻿32.06667°N 34.78333°E﻿ / 32.06667; 34.78333﻿ (White City of Tel-Aviv -- the Modern Movement) | วัฒนธรรม: (ii)(iv) | 140 (350); พื้นที่กันชน 197 (490) | 2546/2003 |  |  |
| มูนดินในคัมภีร์ไบเบิล - เมกิดโด, คัตซอร์, เบียร์ชีบา |  |  อิสราเอล 32°35′50″N 35°10′56″E﻿ / ﻿32.59722°N 35.18222°E﻿ / 32.59722; 35.18222﻿ (Biblical Tels - Megiddo, Hazor, Beer Sheba) | วัฒนธรรม: (ii)(iii)(iv)(vi) | 96 (240); พื้นที่กันชน 604 (1,490) | 2548/2005 |  |  |
| เส้นทางสายเครื่องหอม - นครทะเลทรายในเนเกฟ |  | Negev  อิสราเอล 30°32′28″N 35°9′39″E﻿ / ﻿30.54111°N 35.16083°E﻿ / 30.54111; 35.16083﻿ (Incense Route – Desert Cities in the Negev) | วัฒนธรรม: (iii)(v) | — | 2548/2005 |  |  |
| สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาบาไฮในไฮฟาและกาลิลีตะวันตก |  | Haifa and North District  อิสราเอล 32°49′46″N 34°58′18″E﻿ / ﻿32.82944°N 34.97167°E﻿ / 32.82944; 34.97167﻿ (Bahá’i Holy Places in Haifa and the Western Galilee) | วัฒนธรรม: (iii)(vi) | 63 (160); พื้นที่กันชน 255 (630) | 2551/2008 |  |  |
| แหล่งวิวัฒนาการของมนุษย์ที่ภูเขาคาร์เมล: ถ้ำนาคัลเมอารอต/วาดีอัลมุเฆาะเราะฮ์ |  | Mount Carmel  อิสราเอล 32°40′12″N 34°57′55″E﻿ / ﻿32.67000°N 34.96528°E﻿ / 32.67000; 34.96528﻿ (Sites of Human Evolution at Mount Carmel: The Nahal Me’arot / Wadi el-Mughara Caves) | วัฒนธรรม: (iii)(v) | 54 (130); พื้นที่กันชน 370 (910) | 2555/2012 |  |  |
| ถ้ำมาเรชาและเบต-กุฟรินในที่ต่ำจูเดีย จักรวาลเล็ก ๆ แห่งดินแดนถ้ำ |  | Israel !Southern District  อิสราเอล 31°36′0″N 34°53′44″E﻿ / ﻿31.60000°N 34.89556°E﻿ / 31.60000; 34.89556﻿ (Caves of Maresha and Bet-Guvrin) | วัฒนธรรม:  (v) | 259 (640) | 2557/2014 |  |  |
| สุสานเบย์ตเชอาริม : ภูมิสัญลักษณ์แห่งการฟื้นฟูประชาคมยิว |  | Israel !Haifa District  อิสราเอล 32°42′8″N 35°7′37″E﻿ / ﻿32.70222°N 35.12694°E﻿ / 32.70222; 35.12694﻿ (Necropolis of Bet She’arim) | วัฒนธรรม:  (ii)(iii) | 12 (30); พื้นที่กันชน 64 (160) | 2558/2015 |  |  |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกพิพาท

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  ha (acre) | ปี (พ> ศ./ค.ศ.) | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นครเก่าเยรูซาเลมและกำแพงเมือง |   | เยรูซาเลม 31°46′36″N 35°14′03″E﻿ / ﻿31.77667°N 35.23417°E﻿ / 31.77667; 35.23417﻿ (The Old City of Jerusalem) | วัฒนธรรม: (ii), (iii), (vi) |  | 2524/1981 |  |  |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศอิสราเอลมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 18 แห่ง
ยี่หุบ

| ยี่หุบ |
| --- | --- |

ดอกตูมของยี่หุบ

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Magnoliids
อันดับ:: Magnoliales
วงศ์:: Magnoliaceae
สกุล:: Magnolia
สปีชีส์:: M.  coco
ชื่อทวินาม
Magnolia coco (Lour.) DC.

ชื่อพ้อง
 Lirianthe coco (Lour.) N.H.Xia & C.Y.Wu  Liriodendron coco Lour.  Liriopsis pumila Spach ex Baill. (Jacq.) DC.  Talauma coco (Lour.) Merr.
ยี่หุบ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Magnolia coco) เป็นพืชในสกุลแมกโนเลีย ลักษณะเป็นไม้พุ่มสูง 2-4 เมตร ใบรูปรี ขอบขนานหรือแกมรูปไข่กลับ ยาว 7-28 เซนติเมตร ปลายใบแหลมหรือแหลมยาว ช่อดอกออกตามปลายกิ่ง มีดอกเดียว มีกลิ่นหอมแรงโดยเฉพาะในช่วงเช้า เมื่อบานมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 3-4 เซนติเมตร มีใบประดับ 3-4 ใบ กลีบดอกรูปไข่กลับมี 9 กลีบ เรียง 3 วง วงนอกสีเขียวอ่อน ยาวประมาณ 2 เซนติเมตร วงในสีครีม ยาว 3-4 เซนติเมตร เกสรเพศผู้ยาว 4-6 มิลลิเมตร อับเรณูยาวประมาณ 3 มิลลิเมตร วงเกสรเพศเมียรูปไข่ ยาว 1.5-2 เซนติเมตร มีประมาณ 10 คาร์เพล ก้านเกสรเพศเมียสั้น ผลเป็นผลกลุ่มเปลือกแข็งรูปรี ยาวประมาณ 3 เซนติเมตร ภายในมีเมล็ดรูปไข่สีแดง ยาวประมาณ 1 เซนติเมตร
ยี่หุบมีถิ่นกำเนิดในจีน ไต้หวันและเวียดนาม ยี่หุบเป็นไม้ดอกที่ออกดอกตลอดปีและร่วงเร็ว นิยมปลูกเป็นไม้ประดับในที่ที่มีแสงแดดรำไร บนดินร่วนซุยมีความชื้นพอสมควร
ในวรรณคดี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| หอมดอกไม้ใกล้กุฏิ |  | สายหยุดมลิลา |
| ยี่หุบบุปผา |  | แย้มผกากลิ่นขจร |
— เห่เรื่องพระอภัยมณี ประพันธ์โดยสุนทรภู่
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ยี่หุบ
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Magnolia coco ที่วิกิสปีชีส์
| ด ค กพรรณไม้ดอกไม้ประดับ ที่กล่าวถึงในเพลงอุทยานดอกไม้ เรียงตามลำดับการกล่าวถึง |
| --- | --- |
 ผกา  จำปา  จำปี  กุหลาบ  ราตรี  พะยอม  อังกาบ  กรรณิการ์  ลำดวน  นมแมว  ซ่อนกลิ่น  ยี่โถ  ชงโค  มณฑา  สายหยุด  เฟื่องฟ้า  ชบา  สร้อยทอง  บานบุรี  ยี่สุ่น  ขจร  ประดู่  พุดซ้อน  พลับพลึง  หงอนไก่  พิกุล  ทานตะวัน  รักเร่  กาหลง  ประยงค์  พวงทอง  บานชื่น  พุทธชาด  พวงชมพู  กระดังงา  รสสุคนธ์  บุนนาค  นางแย้ม  สารภี  อุบล  จันทน์กะพ้อ  ผีเสื้อ  เล็บมือนาง  พุดตาน  กล้วยไม้  ดาวเรือง  อัญชัน  ยี่หุบ  มะลิวัลย์
ฟุตบอลลีกวัน ฤดูกาล 2015–16

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2015–16
ชนะเลิศ: วีแกนแอทเลติก (แชมป์สมัยที่ 2)
เลื่อนชั้น: วีแกนแอทเลติก เบอร์ตันอัลเบียน
ตกชั้น: แบล็กพูล ดอนคาสเตอร์โรเวอส์ โคลเชสเตอร์ยูไนเต็ด ครูว์อเล็กซานดรา
จำนวนการแข่งขันทั้งหมด: 552
จำนวนประตูทั้งหมด: 1457 (2.64 ต่อนัด)
ผู้ยิงประตูสูงสุด: วิลล์ กริกก์ (25 ประตู)
ทีมเหย้าชนะสูงสุด: เชสเตอร์ฟีลด์ 7–1 ชรูว์สบิวรีทาวน์  (2 ม.ค.) โคเวนทรีซิตี 6–0 บิวรี (13 ก.พ.)
ทีมเยือนชนะสูงสุด: ครูว์อเล็กซานดรา 0–5 โคเวนทรีซิตี (2 ม.ค.)
สถิติชนะติดต่อกันสูงสุด: บาร์นสลีย์ (7 นัด)
สถิติไม่แพ้ติดต่อกันสูงสุด: วีแกนแอทเลติก (20 นัด)
สถิติไม่ชนะติดต่อกันสูงสุด: โคลเชสเตอร์ยูไนเต็ด (19 นัด)
สถิติแพ้ติดต่อกันสูงสุด: โคลเชสเตอร์ยูไนเต็ด (9 นัด)
ผู้เข้าชมมากที่สุด: 24,777 คน เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด 2–1 แบรดฟอร์ดซิตี (28 ธันวาคม ค.ศ. 2015)
ผู้เข้าชมน้อยที่สุด: 1,767 คน รอชเดล 1–0 ฟลีตวูดทาวน์ (23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016)
← 2014–15 2016–17 →
ฟุตบอลลีกวัน ฤดูกาล 2015–16 (หรือเรียกว่า สกายเบตลีกวัน ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกวัน ฤดูกาลที่ 12 ของลีกภายใต้ชื่อปัจจุบันและในฤดูกาลที่ 23 ภายใต้รูปแบบการแบ่งลีกปัจจุบัน
ทีม

ทีมเข้าแข่งขันทั้งหมด 24 ทีม โดยเป็น 17 ทีมจากในฤดูกาล 2014-15, 3 ทีมที่ตกชั้นจากฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2014–15 และอีก 4 ทีมที่เลื่อนชั้นจากฟุตบอลลีกทู ฤดูกาล 2014-15
ทีม > การเปลี่ยนแปลงทีม

| --- | --- |
 มายังลีกวัน เลื่อนชั้นจาก  ลีกทู เบอร์ตันอัลเบียน  ชรูว์สบิวรีทาวน์  บิวรี  เซาท์เอนด์ยูไนเต็ด ตกชั้นจาก แชมเปียนชิป มิลล์วอลล์  วีแกนแอทเลติก  แบล็กพูล:  จากลีกวัน ตกชั้นสู่  ลีกทู น็อตต์สเคาน์ตี  ครอว์ลีย์ทาวน์  เลย์ตันโอเรียนท์  เยโอวิลทาวน์ เลื่อนชั้นสู่ แชมเปียนชิป บริสตอลซิตี  มิลตันคีย์นส์ดอนส์  เปรสตันนอร์ทเอ็นด์
ทีม > สนามและที่ตั้ง

บาร์นสลีย์
แบล็กพูล
แบรดฟอร์ดซิตี
เบอร์ตัน
บิวรี
เชสเตอร์ฟีลด์
โคลเชสเตอร์ยูไนเต็ด
โคเวนทรีซิตี
ครูว์อเล็กซานดรา
ดอนคาสเตอร์โรเวอส์
ฟลีตวูดทาวน์
กิลลิงแฮม
มิลล์วอลล์
โอลดัม แอทเลติก
ปีเตอร์โบโร ยูไนเต็ด
พอร์ตเวล
รอชเดล
สคันธอร์ป ยูไนเต็ด
เชฟฟีลด์ ยูไนเต็ด
ชรูว์สบิวรี ทาวน์
เซาท์เอนด์ ยูไนเต็ด
สวินดอน ทาวน์
วอลซอลล์
วีแกน แอทเลติก
ที่ตั้งของทีมในการแข่งขันฟุตบอลลีกวัน ฤดูกาล 2015-16
| ทีม | ที่ตั้ง | สนาม | ความจุ |
| --- | --- | --- | --- |
| บาร์นสลีย์  | บาร์นสลีย์ | โอ๊กเวลล์ | 23,009 |
| แบล็กพูล  | แบล็กพูล | บลูมฟีลด์ โรด | 17,338 |
| แบรดฟอร์ดซิตี  | แบรดฟอร์ด | วัลเลย์ พาเหรด | 25,136 |
| เบอร์ตันอัลเบียน  | เบอร์ตัน-อัปอน-เทรนต์ | สนามกีฬาปีเรลลี | 6,912 |
| บิวรี  | บิวรี | กิกก์ เลน | 11,840 |
| เชสเตอร์ฟีลด์  | เชสเตอร์ฟีลด์ | สนามกีฬาโปรแอ็คต์ | 10,400 |
| โคลเชสเตอร์ ยูไนเต็ด  | โคลเชสเตอร์ | สนามกีฬาโคลเชสเตอร์ คอมมูนิตี | 10,105 |
| โคเวนทรีซิตี  | โคเวนทรี | ริโคห์ อารีนา | 32,609 |
| ครูว์อเล็กซานดรา  | ครูว์ | เกรสตี โรด | 10,153 |
| ดอนคาสเตอร์โรเวอส์  | ดอนคาสเตอร์ | สนามกีฬาคีปโมต | 15,231 |
| ฟลีตวูดทาวน์  | ฟลีตวูด | สนามกีฬาไฮบิวรี | 5,327 |
| กิลลิงแฮม  | กิลลิงแฮม | สนามกีฬาปรีเอสต์ฟีลด์ | 11,582 |
| มิลล์วอลล์  | ลอนดอน (เซาท์ เบอร์มอนด์ซีย์) | เดอะ เดน | 20,146 |
| โอลดัมแอทเลติก  | โอลดัม | เบาน์ดารี ปาร์ค | 10,638 |
| ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด  | ปีเตอร์โบโร | สนามกีฬา อาแบกซ์ | 16,315 |
| พอร์ตเวล  | สโตก-ออน-เทรนต์ | เวล ปาร์ค | 19,052 |
| รอชเดล  | รอชเดล | สนามกีฬาสปอตแลนด์ | 10,249 |
| สคันธอร์ปยูไนเต็ด  | สคันธอร์ป | แกลนฟอร์ด ปาร์ค | 9,088 |
| เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด  | เชฟฟีลด์ | บรามอลล์ เลน | 32,702 |
| ชรูว์สบิวรีทาวน์  | ชรูว์สบิวรี | นิว มีอาโดว์ | 9,875 |
| เซาท์เอนด์ยูไนเต็ด  | เซาท์เอนด์ | รูตส์ ฮอลล์ | 12,392 |
| สวินดอนทาวน์  | สวินดอน | เคาน์ตี กราวนด์ | 15,728 |
| วอลซอลล์  | วอลซอลล์ | สนามกีฬาบีสกอต | 11,300 |
| วีแกนแอธเลติก  | วีแกน | สนามกีฬาดีดับเบิลยู | 25,138 |
ทีม > เปลี่ยนผู้จัดการทีม

| ทีม | ผู้จัดการคนก่อน | เหตุที่ออก | วันที่ | อันดับในตารางคะแนน | ผู้จัดการคนใหม่ | วันที่ได้รับการแต่งตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แบล็กพูล |  ลี คลาร์ก | ลาออกจากตำแหน่ง | 9 พฤษภาคม 2015 | ก่อนเริ่มฤดูกาล |  นีล แมคโดนัลด์ | 2 มิถุนายน 2015 |
| เชสเตอร์ฟีลด์ |  พอล คุก | เซ็นสัญญากับพอร์ตสมัท | 12 พฤษภาคม 2015 | ก่อนเริ่มฤดูกาล |  ดีน ซอนเดอส์ | 13 พฤษภาคม 2015 |
| เชฟฟีลด์ ยูไนเต็ด |  ไนเจล คลัฟ | ถูกไล่ออก | 25 พฤษภาคม 2015 | ก่อนเริ่มฤดูกาล |  ไนเจล แอดกินส์ | 2 มิถุนายน 2015 |
| ปีเตอร์โบโร ยูไนเต็ด |  เดฟ โรเบิร์ตสัน | ถูกไล่ออก | 6 กันยายน 2015 | อันดับที่ 20 |  เกรแฮม เวสต์ลีย์ | 21 กันยายน 2015 |
| ดอนคาสเตอร์ โรเวอส์ |  พอล ดิกคอฟ | ถูกไล่ออก | 8 กันยายน 2015 | อันดับที่ 17 |  ร็อบ โจนส์ (ชั่วคราว) | 8 กันยายน 2015 |
| โอลดัม แอทเลติก |  ดาร์เรน เคลลี | ถูกไล่ออก | 12 กันยายน 2015 | อันดับที่ 19 |  เดวิด ดันน์ (ชั่วคราว) | 13 กันยายน 2015 |
| โอลดัม แอทเลติก |  เดวิด ดันน์ (ชั่วคราว) | เปลี่ยนแปลงของสัญญา | 7 ตุลาคม 2015 | อันดับที่ 18 |  เดวิด ดันน์ | 7 ตุลาคม 2015 |
| ดอนคาสเตอร์ โรเวอส์ |  ร็อบ โจนส์ | หมดเวลาการคุมทีมชั่วคราว | 16 ตุลาคม 2015 | อันดับที่ 20 |  ดาร์เรน เฟอร์กูสัน | 16 ตุลาคม 2015 |
| วอลซอลล์ |  ดีน สมิธ | เซ็นสัญญากับ เบรนท์ฟอร์ด | 30 พฤศจิกายน 2015[ต้องการอ้างอิง] | อันดับที่ 4 |  จอห์น วอร์ด (ชั่วคราว) | 30 พฤศจิกายน 2015 |
| เบอร์ตัน อัลเบียน |  จิมมี โฟลยด์ ฮัสเซิลบังก์ | เซ็นสัญญากับ คิวพีอาร์ | 4 ธันวาคม 2015 | อันดับที่ 1 |  ไนเจล คลัฟ | 5 ธันวาคม 2015 |
| วอลซอลล์ |  จอห์น วอร์ด (ชั่วคราว) | จบการคุมทีมแบบชั่วคราว | 18 ธันวาคม 2015 | อันดับที่ 3 |  ฌอน โอ'ดริสโคลล์ | 18 ธันวาคม 2015 |

| โอลดัม แอทเลติก |  เดวิด ดันน์ | ถูกไล่ออก | 12 มกราคม 2016 | อันดับที่ 22 |  จอห์น เชอริแดน | 13 มกราคม 2016 |

| บาร์นสลีย์ |  ลี จอห์นสัน | ลงนามโดย บริสตอล ซิตี | 6 กุมภาพันธ์ 2016 | อันดับที่ 12 |  พอล เฮคคิงก์บ็อททอม (รักษาการ) | 12 กุมภาพันธ์ 2016 |

| วอลซอลล์ |  ฌอน โอ'ดริสโคลล์ | ถูกไล่ออก | 6 มีนาคม 2016 | อันดับที่ 4 |  จอห์น วิทนีย์ (ชั่วคราว) | 7 มีนาคม 2016 |
| ปีเตอร์โบโร ยูไนเต็ด |  เกรแฮม เวสต์ลีย์ | ถูกไล่ออก | 23 เมษายน 2016 | อันดับที่ 14 |  |  |
ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การเลื่อนชั้น การผ่านเข้ารอบ หรือการตกชั้น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | วีแกนแอทเลติก (C, P) | 46 | 24 | 15 | 7 | 82 | 45 | +37 | 87 | เลื่อนชั้นสู่ แชมเปียนชิป |
| 2 | เบอร์ตันอัลเบียน (P) | 46 | 25 | 10 | 11 | 57 | 37 | +20 | 85 | เลื่อนชั้นสู่ แชมเปียนชิป |
| 3 | วอลซอลล์ (Q) | 46 | 24 | 12 | 10 | 71 | 49 | +22 | 84 | ผ่านเข้าสู่ ลีกวัน เพลย์ออฟ |
| 4 | มิลล์วอลล์ (Q) | 46 | 24 | 9 | 13 | 73 | 49 | +24 | 81 | ผ่านเข้าสู่ ลีกวัน เพลย์ออฟ |
| 5 | แบรดฟอร์ดซิตี (Q) | 46 | 23 | 11 | 12 | 55 | 40 | +15 | 80 | ผ่านเข้าสู่ ลีกวัน เพลย์ออฟ |
| 6 | บาร์นสลีย์ (Q) | 46 | 22 | 8 | 16 | 70 | 54 | +16 | 74 | ผ่านเข้าสู่ ลีกวัน เพลย์ออฟ |
| 7 | สคันธอร์ปยูไนเต็ด | 46 | 21 | 11 | 14 | 60 | 47 | +13 | 74 |  |
| 8 | โคเวนทรีซิตี | 46 | 19 | 12 | 15 | 67 | 49 | +18 | 69 |  |
| 9 | กิลลิงแฮม | 46 | 19 | 12 | 15 | 71 | 56 | +15 | 69 |  |
| 10 | รอชเดล | 46 | 19 | 12 | 15 | 68 | 61 | +7 | 69 |  |
| 11 | เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด | 46 | 18 | 12 | 16 | 64 | 59 | +5 | 66 |  |
| 12 | พอร์ตเวล | 46 | 18 | 11 | 17 | 56 | 58 | −2 | 65 |  |
| 13 | ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด | 46 | 19 | 6 | 21 | 82 | 73 | +9 | 63 |  |
| 14 | บิวรี | 46 | 16 | 12 | 18 | 56 | 73 | −17 | 60 |  |
| 15 | เซาท์เอนด์ยูไนเต็ด | 46 | 16 | 11 | 19 | 58 | 64 | −6 | 59 |  |
| 16 | สวินดอนทาวน์ | 46 | 16 | 11 | 19 | 64 | 71 | −7 | 59 |  |
| 17 | โอลดัมแอทเลติก | 46 | 12 | 18 | 16 | 44 | 58 | −14 | 54 |  |
| 18 | เชสเตอร์ฟีลด์ | 46 | 15 | 8 | 23 | 58 | 70 | −12 | 53 |  |
| 19 | ฟลีตวูดทาวน์ | 46 | 12 | 15 | 19 | 52 | 56 | −4 | 51 |  |
| 20 | ชรูว์สบิวรีทาวน์ | 46 | 13 | 11 | 22 | 58 | 79 | −21 | 50 |  |
| 21 | ดอนคาสเตอร์โรเวอส์ (R) | 46 | 11 | 13 | 22 | 48 | 64 | −16 | 46 | ตกชั้นสู่ ฟุตบอลลีกทู |
| 22 | แบล็กพูล (R) | 46 | 12 | 10 | 24 | 40 | 63 | −23 | 46 | ตกชั้นสู่ ฟุตบอลลีกทู |
| 23 | โคลเชสเตอร์ยูไนเต็ด (R) | 46 | 9 | 13 | 24 | 57 | 99 | −42 | 40 | ตกชั้นสู่ ฟุตบอลลีกทู |
| 24 | ครูว์อเล็กซานดรา (R) | 46 | 7 | 13 | 26 | 46 | 83 | −37 | 34 | ตกชั้นสู่ ฟุตบอลลีกทู |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด วันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2016. แหล่งที่มา: บีบีซี สปอร์ต
กฎการจัดอันดับ: 1) คะแนน; 2) ผลต่างประตู; 3) ประตูรวม
 ชนะเลิศ;  เลื่อนชั้น;  ผ่านเข้าสู่รอบที่ระบุ;  ตกชั้น.
หมายเหตุ:
↑  สี่ทีมที่ลงเล่นลุ้นเพื่อเป็นหนึ่งในทีมที่ได้เลื่อนชั้นขึ้นสู่ แชมเปียนชิป.
ตารางคะแนน > รอบเพลย์ออฟ

ข้อมูลเพิ่มเติม: ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ ฤดูกาล 2016
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |
 
|  |  3 |   วอลซอลล์ | 0 | 1 | 1 |   |  |  |  |  |
|  |  6 |   บาร์นสลีย์ | 3 | 3 | 6 |   |  |  |  |  |
|  |   |   |   |   |   |   |   |  6 |   บาร์นสลีย์ | 3 |
|  |   |   |   |   |   |   |   |  4 |   มิลล์วอลล์ | 1 |
|  |  4 |   มิลล์วอลล์ | 3 | 1 | 4 |   |  |  |  |  |
|  |  5 |   แบรดฟอร์ด ซิตี | 1 | 1 | 2 |   |  |  |  |  |
ผู้ทำประตูสูงสุด

| อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  วิลล์ กริกก์ | วีแกนแอทเลติก | 25 |
| 2 |  นิคกี อาโจเซ | สวินดอนทาวน์ | 24 |
| 3 |  แซม วินนอลล์ | บาร์นสลีย์ | 23 |
| 4 |  บิลลี ชาร์ป | เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด | 21 |
| 5 |  แพดดี แมดเดน | สคันธอร์ปยูไนเต็ด | 20 |
| 5 |  แอดัม อาร์มสตรอง | โคเวนทรีซิตี | 20 |
| 5 |  ลี เกรโกรี | มิลล์วอลล์ | 20 |
| 8 |  ทอม แบรดชอว์ | วอลซอลล์ | 17 |
| 9 |  สตีฟ โมริสัน | มิลล์วอลล์ | 16 |
| 10 |  ลีออน คลาร์ก | บิวรี | 15 |
รางวัลประจำเดือน

| เดือน | ผู้จัดการทีมประจำเดือน> ผู้จัดการทีม | ผู้จัดการทีมประจำเดือน> สโมสร | ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือน> ผู้เล่น | ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือน> สโมสร | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| สิงหาคม |  ดีน สมิธ | วอลซอลล์ |  แอดัม อาร์มสตรอง | โคเวนทรี ซิตี |  |

| กันยายน |  จิมมี โฟลยด์ ฮัสเซิลบังก์ | เบอร์ตัน อัลเบียน | แม่แบบ:Country data JER ปีเตอร์ วินเซนติ | รอชเดล |  |

| ตุลาคม |  มาร์ก โรบินส์ | สคันธอร์ป ยูไนเต็ด |  ไอเดน โอไบรอัน | มิลล์วอลล์ |  |

| พฤศจิกายน |  เกรแฮม เวสต์ลีย์ | ปีเตอร์โบโร ยูไนเต็ด |  จาค็อบ เมอร์ฟี | โคเวนทรี ซิตี |  |

| ธันวาคม |  ไนเจล แอดกินส์ | เชฟฟีลด์ ยูไนเต็ด |  แอนดี วิลเลียมส์ | ดอนคาสเตอร์ โรเวอส์ |  |

| มกราคม |  ลี จอห์นสัน | บาร์นสลีย์ |  แซม วินนอลล์ | บาร์นสลีย์ |  |

| กุมภาพันธ์ |  แกรี คัลด์เวลล์ | วีแกน แอทเลติก |  จอร์แดน อาร์เชอร์ | มิลล์วอลล์ |  |
| มีนาคม |  พอล เฮ็กคิงบ็อททอม | บาร์นสลีย์ |  ซุลไลย์ ไคไค | ชรูว์สบิวรี ทาวน์ |  |
| เมษายน |  เกรแฮม อาเลกซานเดอร์ | สคันธอร์ป ยูไนเต็ด |  วิลล์ กริกก์ | วีแกน แอทเลติก |  |
ลูกู

ใบของต้นลูกู
ลูกู (ชื่อวิทยาศาสตร์: Aglaia dookkoo) เป็นผลไม้ทางภาคใต้ของไทย  บ้างก็เรียก ลองกองป่า ลักษณะผลคล้ายกับ ลองกอง แต่ผลใหญ่กว่า ทั้งนี้ลูก เนื้อมีกลิ่นฉุน ฉ่ำน้ำ  มีเมล็ดมาก  จึงนิยมนำมาปลูกเป็นต้นตอของลองกองในการขยายพันธุ์
ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ ฤดูกาล 2023

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2022–23
← 2022 2024 →
การแข่งขัน ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ ของ ฤดูกาล 2022–23 จะจัดขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2023 กับรอบชิงชนะเลิศทั้งหมดจัดขึ้นที่สนาม เวมบลีย์ ใน ลอนดอน.
รอบเพลย์ออฟเริ่มต้นที่รอบรองชนะเลิศกับรอบรองชนะเลิศทั้งหมดจะลงเล่นสองนัด, เข้าร่วมโดยทีมที่มาจากการจบในอันดับที่ 3, 4, 5 และ 6 ใน แชมเปียนชิป และ ลีกวัน และทีมอันดับที่ 4, 5, 6 และ 7 ในตารางคะแนน ลีกทู. ทีมชนะเลิศของรอบรองชนะเลิศนั้นจะได้ก้าวเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ, พบกับผู้ชนะของรอบชิงชนะเลิศซึ่งได้เปรียบจากการเลื่อนชั้นในฤดูกาลถัดไป.
ภูมิหลัง

ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟได้จัดขึ้นทุกปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987. พวกเขาใช้พื้นที่สำหรับแต่ละดิวิชันตามแต่ข้อสรุปของฤดูกาลปกติและได้เข้ารับการเข้าร่วมโดยสี่สโมสรที่เสร็จสิ้น ด้านล่างตามการเลื่อนชั้นอัตโนมัติ.