stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หัตถยา บำรุงสุข
ผลงาน > สโมสร

ไทยแลนด์ลีก 2010-11 –  รองชนะเลิศอันดับสอง กับนครราชสีมา
ไทยแลนด์ลีก 2012-13 –  รองชนะเลิศอันดับสอง กับนครราชสีมา
ไทยแลนด์ลีก 2013-14 –  ชนะเลิศ กับนครราชสีมา
ไทยแลนด์ลีก 2015-16 –  รองชนะเลิศอันดับสอง กับนครราชสีมา
ไทยแลนด์ลีก 2016-17 –  รองชนะเลิศอันดับสอง กับนครราชสีมา
ไทยแลนด์ลีก 2017-18 –  รองชนะเลิศ กับนครราชสีมา เดอะมอลล์
ไทยแลนด์ลีก 2020-21 –  ชนะเลิศ กับไดมอนด์ฟู้ด
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 5 เบญจมดิเรกคุณาภรณ์ (บ.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

Hattaya Bamrungsuk ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย – วอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก 2024 |
| --- | --- | --- |
|  1 วิภาวี ศรีทอง  2 ปิยะนุช แป้นน้อย  3 พรพรรณ เกิดปราชญ์  4 ดลพร สินโพธิ์  5 ทัดดาว นึกแจ้ง   6 วริศรา สีทาเลิศ  7 วารุณี การรัมย์  8 กัญญารัตน์ ขุนเมือง  9 จิดาภา นาหัวหนอง  10 ดาริน ปิ่นสุวรรณ  11 ศศิภาพร จันทรวิสูตร  12 หัตถยา บำรุงสุข  13 กนกพร แสงทอง  14 สิริวัลย์ ดีแก้ว  15 ณัฐณิชา ใจแสน  16 พิมพิชยา ก๊กรัมย์  18 อัจฉราพร คงยศ  19 ชัชชุอร โมกศรี  20 สุพัตรา ไพโรจน์  21 ธนัชชา สุขสด  23 กัตติกา แก้วพิน  24 ฑิชากร บุญเลิศ  25 วิรัลยุพา อินทร์จันทร์  29 วิมลรัตน์ ทะนะพันธุ์  99 จรัสพร บรรดาศักดิ์  ผู้ฝึกสอน: ณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค  |  1 วิภาวี ศรีทอง  2 ปิยะนุช แป้นน้อย  3 พรพรรณ เกิดปราชญ์  4 ดลพร สินโพธิ์  5 ทัดดาว นึกแจ้ง   6 วริศรา สีทาเลิศ  7 วารุณี การรัมย์  8 กัญญารัตน์ ขุนเมือง  9 จิดาภา นาหัวหนอง  10 ดาริน ปิ่นสุวรรณ  11 ศศิภาพร จันทรวิสูตร  12 หัตถยา บำรุงสุข  13 กนกพร แสงทอง  14 สิริวัลย์ ดีแก้ว  15 ณัฐณิชา ใจแสน  16 พิมพิชยา ก๊กรัมย์  18 อัจฉราพร คงยศ  19 ชัชชุอร โมกศรี  20 สุพัตรา ไพโรจน์  21 ธนัชชา สุขสด  23 กัตติกา แก้วพิน  24 ฑิชากร บุญเลิศ  25 วิรัลยุพา อินทร์จันทร์  29 วิมลรัตน์ ทะนะพันธุ์  99 จรัสพร บรรดาศักดิ์  ผู้ฝึกสอน: ณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค  |  |
ดิเอโก ซิเมโอเน

ดิเอโก ซิเมโอเน (สเปน: Diego  Simeone; เกิดวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1970 ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา; ชื่อเต็ม: ดิเอโก ปาโบล ซิเมโอเน (Diego Pablo Simeone)) ซิเมโอเนเริ่มต้นเป็นนักฟุตบอลอาชีพมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987 โดยได้ลงเล่นให้กับสโมสรใน 3 ประเทศคือ สเปน, อิตาลี และ อาร์เจนตินา ซิเมโอเนได้รับฉายาในสมัยที่ยังเล่นให้กับอัตเลติโกเดมาดริดว่า เอลโชโล ต่อมาในปี ค.ศ. 2006 ซิเมโอเน ได้เปลี่ยนอาชีพมาเป็นผู้จัดการสโมสร โดยสโมสรแรกคือราซินเดซันตันเดร์ ปัจจุบันซิเมโอเนได้เป็นผู้จัดการและหัวหน้าผู้ฝึกสอนสโมสรเก่าของตนเองคือ อัตเลติโกเดมาดริด
ในปี ค.ศ. 2012 ซิเมโอเนนำอัตเลติโกเดมาดริดผ่านเข้ารอบชิงยูฟ่ายูโรปาลีก โดยพบกับอัตเลติกเดบิลบาโอ สโมสรจากสเปนเช่นเดียวกัน ซึ่งอัตเลติโกเดมาดริดชนะไป 3–0 คว้าแชมป์มาได้ถือเป็นแชมป์แรกที่ซิเมโอเนทำได้ในฐานะผู้จัดการและหัวหน้าผู้ฝึกสอนอัตเลติโกเดมาดริด และในฤดูกาล 2013–14 ซิเมโอเนนำพาอัตเลติโกเดมาดริดได้แชมป์ลาลิกา โดยสามารถบุกไปเสมอกับบาร์เซโลนา ได้ถึงสนามกัมนอว์ 1–1 ได้แชมป์ลาลิกาเป็นสมัยที่ 9 ของสโมสร และนับเป็นครั้งแรกในรอบ 18 ปี ซึ่งถือว่าเป็นการยุติการผูกขาดแชมป์ของทั้งบาร์เซโลนาและเรอัลมาดริด ซึ่งเป็นสองสโมสรชั้นนำของสเปนอีกด้วย
เกียรติประวัติ > ผู้เล่น

อัตเลติโกมาดริด
ลาลิกา: 1995–96
โกปาเดลเรย์: 1995–96
อินเตอร์มิลาน
ยูฟ่าคัพ: 1997–98
ลาซิโอ
เซเรียอา: 1999–2000
โกปปาอีตาเลีย: 1999–2000
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา: 2000
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 1999
อาร์เจนตินา
โกปาอาเมริกา: 1991, 1993
King Fahd Cup: 1992
โอลิมปิกฤดูร้อน เหรียญเงิน: 1996
รางวัลส่วนตัว
Trofeo EFE: 1995–96
เกียรติประวัติ > ผู้จัดการทีม

Estudiantes La Plata
อาร์เจนไตน์ปริเมราดิบิซิออน: 2006 Torneo Apertura
ริเบร์เปลต
อาร์เจนไตน์ปริเมราดิบิซิออน: 2008 Torneo Clausura
อัตเลติโกมาดริด
ลาลิกา: 2013–14, 2020–21
โกปาเดลเรย์: 2012–13
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2014
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2011–12, 2017–18
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2012, 2018
รางวัลส่วนตัว
ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของยุโรป: 2011–12
ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำเดือนของลาลิกา: ตุลาคม 2013, พฤศจิกายน 2015, มีนาคม 2017
Trofeo Comunidad Iberoamericana: 2014
ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมแห่งปีของลาลิกา: 2012–13, 2013–14, 2015–16
Miguel Muñoz Trophy: 2013–14, 2015–16
ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมของเฟซบุ๊ค/มาร์กาฟุตบอลอะวอร์ด: 2016
ผู้ฝึกสอนสโมสรยอดเยี่ยมของโลกโดยสหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลระหว่างประเทศ: 2016
Globe Soccer Master Coach Special Award: 2017
ผู้ฝึกสอนสโมสรยอดเยี่ยมแห่งทศวรรษโดยสหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลระหว่างประเทศ: 2011–2020
Konex Awards: 2020
แกรี ชอว์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ชอว์ในปี ค.ศ. 1982
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  แกรี รอเบิร์ต ชอว์
วันเกิด:  21 มกราคม ค.ศ. 1961(1961-01-21)
สถานที่เกิด:  เบอร์มิงแฮม, อังกฤษ
วันเสียชีวิต:  16 กันยายน ค.ศ. 2024(2024-09-16) (63 ปี)
สถานที่เสียชีวิต:  เบอร์มิงแฮม, อังกฤษ
ส่วนสูง:  5 ft 10 in (1.78 m)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรเยาวชน
1977–1978:  แอสตันวิลลา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1978–1988 |  แอสตันวิลลา |  165 |  (59) |
| 1987 |  → แบล็กพูล (ยืมตัว) |  6 |  (0) |
| 1988 |  Kjøbenhavns Boldklub |  14 |  (4) |
| 1988–1990 |  SK Austria Klagenfurt |  9 |  (7) |
| 1990 |  วอลซอลล์ |  9 |  (3) |
| 1990 |  คิลมาร์น็อค |  2 |  (0) |
| 1990–1991 |  ชรูส์บรีทาวน์ |  22 |  (5) |
| 1991–1992 |  Ernest Borel |   |   |
| รวม |   |  218 |  (71) |
ทีมชาติ
| 1978–1979 |  England Youth |  9 |  (4) |
| 1981–1982 |  อังกฤษ ยู-21 |  7 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
แกรี ชอว์ (ซ้าย) กับโทนี มอร์ลีย์และปีเตอร์ วิธ หลังจากคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพปี 1982 เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม
แกรี รอเบิร์ต ชอว์ (21 มกราคม ค.ศ. 1961 – 16 กันยายน ค.ศ. 2024) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษซึ่งเล่นตำแหน่งกองหน้าให้กับแอสตันวิลลา ในช่วงต้นทศวรรษ 1980
ระดับสโมสร

ในช่วงทศวรรษ 1980 ชอว์ช่วยให้แอสตันวิลลาคว้าแชมป์ดิวิชัน 1 ในฤดูกาล 1980–81 และแชมป์ยูโรเปียนคัพในปีถัดมา โดยเป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวในทีมที่เกิดในเมืองเบอร์มิงแฮม ในปี ค.ศ. 1981 เขาได้รับการโหวตให้เป็นนักฟุตบอลดาวรุ่งแห่งปีของพีเอฟเอและได้รับรางวัล Bravo Award ในปีถัดมาในฐานะนักเตะอายุต่ำกว่า 23 ปี ที่ดีที่สุดในรายการแข่งขันฟุตบอลยุโรป
อาชีพค้าแข้งที่สดใสของเขากับวิลลาต้องพบกับอุปสรรคหลังจากได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่าในเกมเยือนนอตทิงแฮมฟอเรสต์ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1983 หลังจากเข้าปะทะอย่างหนัก เขาก็ได้รับการช่วยให้ลุกขึ้นโดยเอียน โบว์เยอร์ ผู้เล่นของฟอเรสต์และตามคำพูดของชอว์มีบางอย่างที่ 'ดังคลิก' ในเข่าของเขา ช่วงที่เหลือในอาชีพของเขากับวิลลาต้องเผชิญกับอาการบาดเจ็บบ่อยครั้ง เขายังคงเล่นให้กับวิลล่าจนกระทั่งจบฤดูกาล 1987–88
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1988 เขาประเดิมสนามกับสโมสร Kjøbenhavns Boldklub ในกรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก ก่อนที่จะย้ายไปอยู่กับคลาเกนฟูร์ท ประเทศออสเตรีย ในปี ค.ศ. 1989 เขาจบอาชีพการค้าแข้งของเขาด้วยการไปเล่นให้กับวอลซอลล์ คิลมาร์น็อค ชรูส์บรีทาวน์ และเออร์เนสต์ โบเรล ซึ่งอยู่ในฮ่องกง
ระดับทีมชาติ

ชอว์ได้รับโอกาสติดทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี จำนวน 7 นัด หลังจากประสบความสำเร็จในการแข่งขันฟุตบอลยูโรเปียนคัพกับแอสตันวิลลา เขาก็มีชื่อติดทีมชาติอังกฤษ ชุดแรกจำนวน 40 คนสำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 1982 อย่างไรก็ตาม เขาไม่มีชื่อติดทีม 22 คนสุดท้าย
เสียชีวิต

เมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2024 ชอว์ได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะหลังจากล้มที่บ้านของเขาในเบอร์มิงแฮมและเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลด้วย "อาการสาหัส" ภายหลังจากมีรายงานการเสียชีวิตของเขาเมื่อวันที่ 15 กันยายน ครอบครัวของชอว์ได้ออกแถลงการณ์ว่าเขายังคงอยู่ในโรงพยาบาล โดยมีการระบุว่าอาการของเขานั้น "ร้ายแรง" ชอว์เสียชีวิตในวันถัดมาด้วยวัย 63 ปี แอสตันวิลลาออกแถลงการณ์ในนามของครอบครัวของชอว์ โดยระบุว่าเขาเสียชีวิตอย่างสงบเมื่อช่วงเช้าของวันนั้น โดยมีครอบครัวอยู่เคียงข้าง
เมื่อวันที่ 17 กันยายน ซึ่งเป็นวันถัดจากการเสียชีวิตของชอว์ แอสตันวิลลาได้ลงเล่นกับเบเอ็สเซ ยังบอยส์ในเบิร์น ในเกมแรกของพวกเขาในยูโรเปียนคัพ (ปัจจุบันเรียกว่าแชมเปียนส์ลีก) นับตั้งแต่สมัยที่ชอว์ยังเป็นนักเตะ สโมสรจากสวิสได้แสดงความเคารพต่อชอว์ก่อนเกม โดยอูไน เอเมรี ผู้จัดการทีมแอสตันวิลลา กล่าวว่าชัยชนะในครั้งนี้เป็นเกียรติแก่ชอว์
ในเกมเหย้าเกมแรกของแอสตันวิลลานับตั้งแต่การเสียชีวิตของชอว์ ซึ่งเป็นเกมพรีเมียร์ลีกที่พบกับวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ทางวิลลาพาร์กได้ติดแบนเนอร์ที่มีรูปชอว์ไว้ อดีตเพื่อนร่วมทีมของเขาได้รับเชิญให้เป็นแขกผู้มีเกียรติและมีการยืนปรบมือหนึ่งนาทีก่อนเกม
งานศพของชอว์จัดขึ้นในวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2024 ฝูงชนเรียงรายตามเส้นทางขบวนแห่ศพที่เริ่มต้นที่วิลลาพาร์กและนำไปฝังที่สุสานซัตตันโคลด์ฟิลด์
เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2024 เจ้าหน้าที่ชันสูตรได้ตัดสินว่าเป็นการเสียชีวิตโดยอุบัติเหตุ
แผงวงจรหลัก

แผงวงจรหลักคอมพิวเตอร์โดยทั่วไป (ในรูป ASRock KT400A)
แผงวงจรหลัก, แผงหลัก หรือชื่ออื่น เช่น เมนบอร์ด (อังกฤษ: mainboard/main board), มาเธอร์บอร์ด (อังกฤษ: motherboard), ซิสเต็มบอร์ด (อังกฤษ: system board), ลอจิกบอร์ด (อังกฤษ: logic board) เป็นแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์ส่วนสำคัญของคอมพิวเตอร์ แผงวงจรหลักของคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลทั่วไปจะประกอบด้วยซ็อกเก็ตสำหรับบรรจุหน่วยประมวลผลกลางและหน่วยความจำ มีไบออสเป็นเฟิร์มแวร์ พร้อมช่องให้สามารถเชื่อมต่ออุปกรณ์เสริมอื่น ๆ ได้ทั้งอุปกรณ์ติดตั้งภายในและอุปกรณ์เชื่อมต่อภายนอก
แผงวงจรหลัก หมายถึง แผงวงจรหลักในเครื่องคอมพิวเตอร์ ที่อุปกรณ์ต่าง ๆ เชื่อมต่ออยู่อีกทีหนึ่ง
โฆษณาคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลในบางประเทศใช้ศัพท์สแลงเรียกแผงวงจรหลักว่า mobo (โมโบ) ซึ่งเป็นคำย่อจาก motherboard
รูปแบบ

PC/XT เป็นรุ่นบุกเบิกสร้างขึ้นโดยบริษัท IBM
AT (Advance Technology) มีชื่อในยุค 386 แต่ตกรุ่นเมื่อมีรุ่น ATX
ATX เป็นรุ่นที่เป็นที่นิยมจวบจนยุคปัจจุบัน
ETX ใช้ใน embedded systems
LPX ออกแบบโดย Western Digital
BTX (Balanced Technology eXtended) เป็นแผงวงจรหลักรุ่นใหม่ที่ถูกนำเสนอโดย Intel
Mini-ITX (VIA Epia) ออกแบบโดย VIA
WTX (Workstaion Technology eXtended) เป็นแผงวงจรหลักสำหรับระบบคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่
ดูเพิ่ม

อุปกรณ์คอมพิวเตอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

ความรู้เรื่องเมนบอร์ด[ลิงก์เสีย]
| ด ค กอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ขั้นพื้นฐาน |
| --- | --- |
อุปกรณ์อินพุต:  คีย์บอร์ด  เครื่องกราดภาพ  ไมโครโฟน  อุปกรณ์ชี้ กราฟิกส์แท็บเล็ต  จอยสติก  ปากกาแสง  เมาส์  พ็อยน์ติงสติก  ทัชแพด  จอสัมผัส  แทร็กบอล  เว็บแคม 
อุปกรณ์เอาต์พุต:  จอภาพ  แผงแสดงอักษรเบลล์  เครื่องพิมพ์  ลำโพง  พล็อตเตอร์ 
หน่วยบันทึกข้อมูลแบบถอดได้:  ออปติคัลดิสก์ไดร์ฟ CD-RW  DVD+RW  BD-R  ชุดจานบันทึก  ฟลอปปีดิสก์  การ์ดหน่วยความจำ  ยูเอสบีแฟลชไดรฟ์ 
กล่องครอบคอมพิวเตอร์:  หน่วยประมวลผลกลาง (CPU)  HDD / SSD / SSHD  แผงวงจรหลัก  ตัวควบคุมระบบติดต่อประสาน  แหล่งจ่ายไฟ  หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่ม (แรม)  การ์ดเสียง  การ์ดแสดงผล 
พอร์ตข้อมูล:  อีเทอร์เน็ต  ไฟร์ไวร์ (IEEE 1394)  พอร์ตขนาน  พอร์ตอนุกรม  USB  เต้ารับเสียง
เอ็มเฟา วิลเฮ็ล์ม กุสท์ล็อฟฟ์

เรือขนส่งทหารเยอรมันที่อับปางเมื่อ ค.ศ. 1945 และอดีตเรือสำราญ
| --- | --- |
เรือพยาบาลวิลเฮ็ล์ม กุสท์ล็อฟฟ์ ก่อนถูกดัดแปลงเป็นเรือขนส่งทหาร เทียบท่าที่ดันท์ซิช 23 กันยายน ค.ศ. 1939
ประวัติ
เยอรมนี
ชื่อ: วิลเฮ็ล์ม กุสท์ล็อฟฟ์ (Wilhelm Gustloff)
ตั้งชื่อตาม: วิลเฮ็ล์ม กุสท์ล็อฟฟ์
เจ้าของ:  แนวร่วมแรงงานเยอรมัน (Deutsche Arbeitsfront)
ผู้ให้บริการ: ฮัมบวร์คซืด
ท่าเรือจดทะเบียน: ฮัมบวร์ค เยอรมนี
อู่เรือ: โบลห์มอุนท์ฟ็อสส์
มูลค่าสร้าง: 25 ล้านไรชส์มาร์ค
Yard number: 511
ปล่อยเรือ: 1 สิงหาคม 1936
เดินเรือแรก: 5 พฤษภาคม 1937
สร้างเสร็จ: 15 มีนาคม 1938
Maiden voyage: 24 มีนาคม 1938
บริการ: 1938–1939
หยุดให้บริการ: 1 กันยายน 1939
รหัสระบุ: รหัสวิทยุ DJVZ
ความเป็นไป: เข้าประจำการในครีคส์มารีเนอในวันที่ 1 กันยายน 1939
เยอรมนี
ชื่อ: ลาซาเรทท์ชิฟฟ์ เด (Lazarettschiff D) (เรือพยาบาล D)
ผู้ให้บริการ:  ครีคส์มารีเนอ (กองทัพเรือเยอรมัน)
ส่งมอบเสร็จ: 1 กันยายน 1939
บริการ: 1939–1940
หยุดให้บริการ: 20 พฤศจิกายน 1940
หมายเหตุ: ดัดแปลงเป็นค่ายทหารลอยน้ำ ตั้งแต่วันที่ 20 พฤศจิกายน 1940 รวมถึงการทาสีใหม่จากสีเรือพยาบาลเป็นสีเทากรมท่ามาตรฐาน
เยอรมนี
ชื่อ: วิลเฮ็ล์ม กุสท์ล็อฟฟ์ (Wilhelm Gustloff)
ผู้ให้บริการ:  ครีคส์มารีเนอ
ส่งมอบเสร็จ: 20 พฤศจิกายน 1940
บริการ: 1940–1945
หยุดให้บริการ: 30 มกราคม 1945
ความเป็นไป: ถุกตอร์ปิโดและอับปางเมื่อวันที่ 30 มกราคม 1945 โดยเรือดำน้ำเอส-13 ของโซเวียต
หมายเหตุ: ใช้เป็นค่ายทหารลอยน้ำสำหรับกองฝึกอบรมเรือดำน้ำที่ 2 กระทั่งเรือกลับมาให้บริการประจำเพื่อบรรทุกพลเรือนและทหารโดยเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการฮันนิบาล
ลักษณะเฉพาะ 
ชั้น::  เรือสำราญ
ขนาด (ตัน)::  25,484 ตันกรอส
ความยาว::  208.5 เมตร (684 ฟุต 1 นิ้ว)
ความกว้าง::  23.59 เมตร (77 ฟุต 5 นิ้ว)
ความสูง::  56 เมตร (183 ฟุต 9 นิ้ว)
กินน้ำลึก::  6.5 เมตร (21 ฟุต 4 นิ้ว)
ดาดฟ้า::  5
ระบบพลังงาน::  9,500 hp (7,100 kW)
ระบบขับเคลื่อน::  4 × เครื่องยนต์ดีเซล MAN 8 สูบ  2 × ใบจักร 4 พวง
ความเร็ว::  15.5 นอต (28.7 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 17.8 ไมล์ต่อชั่วโมง)
พิสัยเชื้อเพลิง::  12,000 ไมล์ทะเล (22,000 กิโลเมตร) ที่ 15 นอต (28 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 17 ไมล์ต่อชั่วโมง)
ความจุ::  ผู้โดยสาร 1,465 คน (ตามการออกแบบ) ในห้องโดยสาร 489 ห้อง
ลูกเรือ::  เรือสำราญ 417 คน  เจ้าหน้าที่ 20 นาย ทหารเกณฑ์ 145 นาย (กองทัพเรือ)[ต้องการอ้างอิง]
ยุทโธปกรณ์::  3 × ปืนต่อสู้อากาศยาน 105 มิลลิเมตร (4.1 นิ้ว)  8 × ปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน 20 มิลลิเมตร (0.79 นิ้ว)
เอ็มเฟา วิลเฮ็ล์ม กุสท์ล็อฟฟ์ (เยอรมัน: MV Wilhelm Gustloff) เป็นเรือขนส่งทางทหารของเยอรมันที่ถูกอับปางเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1945 โดยเรือดำน้ำเอส-13 ของโซเวียตในทะเลบอลติกขณะอพยพ พลเรือนและเจ้าหน้าที่ทหารจากปรัสเซียตะวันออกและรัฐบอลติกที่ถูกเยอรมนียึดครอง และเจ้าหน้าที่ทหารเยอรมันจากโกเทนฮาเฟิน (กดือญา) ขณะที่กองทัพแดงรุกคืบ จากประมาณการเบื้องต้น มีผู้เสียชีวิตประมาณ 9,400 คน ถือเป็นการสูญเสียชีวิตครั้งใหญ่ที่สุดจากเรือลำเดียวที่จมในประวัติศาสตร์
เดิมทีสร้างขึ้นเพื่อเป็นเรือสำราญสำหรับโครงการสุขกายด้วยสุขใจ (Kraft durch Freude) ของนาซีใน ค.ศ. 1937 วิลเฮ็ล์ม กุสท์ล็อฟฟ์ถูกกองทัพเรือเยอรมันเรียกเข้าประจำการใน ค.ศ. 1939 เธอทำหน้าที่เป็นเรือพยาบาลใน ค.ศ. 1939 และ 1940 ต่อมาเธอได้รับมอบหมายให้เป็นค่ายทหารลอยน้ำสำหรับกำลังทหารเรือในโกเทนฮาเฟินก่อนจะได้รับการติดตั้งปืนต่อต้านอากาศยานและนำไปประจำการเพื่อขนส่งผู้ถูกอพยพใน ค.ศ. 1945
เรจิสเตอร์

เรจิสเตอร์ หรือ รีจิสเตอร์ (อังกฤษ: register) ในอิเล็กทรอนิกส์ดิจิทัล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการคำนวณ เรจิสเตอร์จะเก็บข้อมูลเป็นบิทจำนวนมากเพื่อให้ระบบต่าง ๆ สามารถเขียนเข้าไปใหม่หรืออ่านบิททั้งหมดนั้นได้พร้อมกัน เรจิสเตอร์เป็นหน่วยความจำขนาดเล็ก ที่ทำงานได้เร็วมาก ในระบบคอมพิวเตอร์ หน่วยความจำเหล่านี้ ใช้เก็บข้อมูลที่จำเป็นในการคำนวณ หรือสถานะการทำงานของหน่วยประมวลผลกลาง และมักถูกอ้างถึงบ่อย ในระหว่างการคำนวณของหน่วยประมวลผล เพื่อให้โปรแกรมที่ทำงานอยู่ สามารถเข้าถึงข้อมูลที่จำเป็นเหล่านี้ ได้อย่างรวดเร็ว
ฟังก์ชัน

สัญญาณเรียกใช้ข้อมูลจากเครื่องคำนวณหลักจะถูกส่งไปที่อุปกรณ์ควบคุมของรึจิสเตอร์เพื่อให้เรจิสเตอร์ส่งข้อมูลไปให้หรือรับข้อมูลจากอีกเรจิสเตอร์หนึ่ง
บางครั้งเครื่องคำนวณหลักเปลี่ยนเส้นทางข้อมูลจากเรจิสเตอร์หนึ่งไปยังอุปกรณ์ที่ทำหน้าที่บางอย่างเช่นหน่วยบวกเลข จากนั้นจึงส่งผลลัพธ์ไปเก็บไว้ที่อีกเรจิสเตอร์หนึ่ง
การใช้งานโดยทั่วไปของเรจิสเตอร์ประกอบด้วย:
ทำการตั้งค่า configuration และการเริ่มต้นทำงานของคุณสมบัติบางอย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในระหว่างการ initialization
ทำเป็นหน่วยความจำบัฟเฟอร์ชั่วคราว เช่น หน่วยความจำวิดีโอสำหรับกราฟิกการ์ด
เป็นอินพุต/เอาต์พุต (I/O) ในงานที่แตกต่างกัน
รายงานสถานะ เช่นเหตุการณ์บางอย่างได้เกิดขึ้นในหน่วยฮาร์ดแวร์หรือไม่ (ตัวอย่างเช่นเรจิสเตอร์ที่แสดงสถานะของโมเด็ม (อังกฤษ: modem status register หรือ MSR) หรือ เรจิสเตอร์ที่แสดงสถานะของสาย (อังกฤษ: line status register หรือ LSR)
การอ่านเรจิสเตอร์ใน "peripheral units" (ฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์นอก CPU) เกี่ยวข้องกับการ เข้าถึง I/O address ที่หน่วยความจำหรือพอร์ตกำหนดไว้(อังกฤษ: memory-mapped I/O address หรือ port-mapped I/O address) ที่มีคำสั่ง "โหลด" หรือ "เก็บ"ที่ออกโดยหน่วยประมวลผล เรจิสเตอร์จะถูกเรียกด้วยคำสั่ง แต่บางครั้ง ใช้เพียงไม่กี่บิตของคำสั่ง เช่น อ่านใน หรือ เขียนไป ที่เรจิสเตอร์ใด ๆ
เครื่องมือการออกแบบเชิงพาณิชย์ถูกทำให้ง่ายและโดยอัตโนมัติของการใช้ข้อกำหนดและการสร้างระหัสของเรจิสเตอร์ที่กำหนดโดยหน่วยความจำ (อังกฤษ: memory-mapped register) สำหรับฮาร์ดแวร์, เฟิร์มแวร์, การตรวจสอบ ฮาร์ดแวร์, การทดสอบ และเอกสารต่าง ๆ
เพราะเรจิสเตอร์แบบ write-only แก้จุดบกพร่องเกือบไม่ได้ นำไปสู่​​ปัญหา read-modify-write และยังทำให้เป็นเรื่องยากโดยไม่จำเป็นสำหรับ Advanced Configuration and Power Interface (ACPI) เพื่อตรวจสอบสถานะของอุปกรณ์เมื่อเข้าสู่สลีปโหมด เพื่อเรียกคืนสถานะเมื่อออกจากสลีปโหมด โปรแกรมเมอร์จำนวนมากบอกนักออกแบบฮาร์ดแวร์เพื่อให้แน่ใจว่าเรจิสเตอร์ทั้งหมดที่สามารถเขียนได้จะสามารถอ่านได้ด้วย อย่างไรก็ตาม มีบางกรณี เมื่อการอ่านบางประเภทของเรจิสเตอร์ จะไร้ประโยชน์ ตัวอย่างเช่น บิตของรีจิตเตอร์แบบ strobe ที่สร้างวงจรพัลส์หนึ่งรอบเข้ากับฮาร์ดแวร์พิเศษจะอ่านเป็นลอจิก 0 เสมอ
ความหลากหลายของเรจิสเตอร์

เรจิสเตอร์ภายในหน่วยประมวลผลกลาง (CPU) จะเรียกว่ารึจิสเตอร์หน่วยประมวลผล
เรจิสเตอร์แบบ Strobe มีอินเตอร์เฟสเดียวกันเรจิสเตอร์ปกติ แต่แทนที่จะจัดเก็บข้อมูล พวกมันจะ กระตุกให้กระทำอะไรบางอย่างทุกครั้งที่พวกมันถูกเขียน (หรือในกรณีที่หายาก ถูกอ่านจาก) พวกมันเป็นเครื่องมือส่งสัญญาณ
เรจิสเตอร์ปกติจะถูกวัดโดยจำนวนบิตที่พวกมันสามารถเก็บไว้ ตัวอย่างเช่น "8 บิตเรจิสเตอร์" หรือ "32 บิตเรจิสเตอร์"
นักออกแบบสามารถใช้งานเรจิสเตอร์ในหลากหลายวิธี รวมทั้ง:
ไฟล์เรจิสเตอร์
SRAM มาตรฐาน
flip-flop เฉพาะตัว
หน่วยความจำหลักความเร็วสูง
นอกจากนั้น เรจิสเตอร์ที่"โปรแกรมเมอร์มองเห็น" ที่สามารถถูกอ่านและเขียนด้วยซอฟแวร์ ชิปจำนวนมากมีเรจิสเตอร์แบบ "microarchitectural ภายใน"ที่ถูกนำมาใช้สำหรับเครื่องคำนวณหลักและเครื่องอื่นที่อยู่ระหว่างการพัฒนา; ตัวอย่างเช่น registered memory
ในสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ จะแบ่งประเภทของเรจิสเตอร์ ไว้เป็นหมวดหมู่ เช่น
เรจิสเตอร์สำหรับงานทั่วไป (general purpose register)
เรจิสเตอร์สำหรับเลขทศนิยม (floating point register)
เรจิสเตอร์สำหรับหน้าที่พิเศษ (special purpose register)
เรจิสเตอร์ที่เก็บตำแหน่งของชุดคำสั่งที่กำลังประมวลผลอยู่ (program counter)
เรจิสเตอร์ที่เก็บตำแหน่งของสแตก
มาตรฐาน

SPIRIT IP- XACT และ DITA SIDSC XML เป็นตัวกำหนดรูปแบบ XML มาตรฐานสำหรับ  memory-mapped registers
ดูเพิ่ม

หน่วยประมวลผลกลาง
อุปกรณ์คอมพิวเตอร์
Register-transfer level (RTL)
Input/output base address
ยาส 39

| ยาส 39 กริพเพน |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เครื่องบินขับไล่หลากบทบาท
บริษัทผู้ผลิต: ซ้าบ
สถานะ: ประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: กองทัพอากาศสวีเดน กองทัพอากาศเช็ก กองทัพอากาศฮังการี กองทัพอากาศแอฟริกาใต้ กองทัพอากาศไทย
จำนวนที่ผลิต: 213 ลำเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551
ประวัติ
สร้างเมื่อ: พ.ศ. 2530 – ปัจจุบัน
เริ่มใช้งาน: 9 มิถุนายน พ.ศ. 2539
เที่ยวบินแรก: 9 ธันวาคม พ.ศ. 2531
ยาส 39 กริพเพน (สวีเดน: JAS 39 Gripen) (อ่านในภาษาสวีเดนว่า "ยอซ แทร็กตี้นิโยะ กรีเผ่น") เป็นเครื่องบินขับไล่หลากบทบาทที่ผลิตโดยบริษัทซ้าบของประเทศสวีเดน โดยมีกริพเพน อินเตอร์เนชั่นแนล (Gripen International) ทำหน้าที่เป็นองค์กรหลักในการทำสัญญาซึ่งจะรับผิดชอบต่อการตลาด การขาย และการสนับสนุนเครื่องบินขับไล่กริพเพนทั่วโลก
ปัจจุบันมันอยู่ในประจำการของกองทัพอากาศสวีเดน กองทัพอากาศเช็ก กองทัพอากาศฮังการี และกองทัพอากาศแอฟริกาใต้ และยังถูกสั่งซื้อโดยกองทัพอากาศไทยอีกด้วย มีกริพเพนทั้งหมด 236 ลำที่ถูกสั่งซื้อในปี พ.ศ. 2551
วันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2550 กองทัพอากาศไทยแถลงผลการดำเนินโครงการจัดหาเครื่องบินขับไล่อเนกประสงค์ ทดแทนเครื่องบินขับไล่แบบที่ 18 ก/ข (เอฟ-5บี/อี) ระยะที่ 1 จำนวน 6 เครื่อง และระยะที่ 2 อีก 6 เครื่อง ได้ตัดสินใจซื้อเครื่อง ยาส 39 กริพเพน  ในวงเงินกว่า 19,000 ล้านบาท ผูกพันงบประมาณ 5 ปี ตั้งแต่ปี 2551-2555 โดยเครื่องบินฝูงใหม่จะประจำการที่กองบิน 7 จังหวัดสุราษฎร์ธานี
การพัฒนา

เมื่อปลายทศวรรษที่ 2513 สวีเดนเริ่มต้องการหาเครื่องบินเข้ามาแทนที่ซ้าบ 35 ดราเคนและซ้าบ 37 วิกเกน เครื่องบินขับไล่รุ่นใหม่เกิดขึ้นในปีพ.ศ. 2523 ด้วยการศึกษาแบบที่เริ่มขึ้นในปีต่อมา การพัฒนากริพเพนเริ่มขึ้นในปีพ.ศ. 2525 โดยได้รับการอนุมัติจากรัฐสภา
กริพเพนถูกออกแบบมาเพื่อการทำงานที่ดี ความยืดหยุ่น ความมีประสิทธิภาพ และความอยู่รอดในการต่อสู้ทางอากาศ คำว่า JAS ย่อมาจาก Jakt (อากาศสู่อากาศ) Attack (อากาศสู่พื้น) และ Spaning (การลาดตระเวน) ซึ่งแปลว่ากริพเพนนั้นเป็นเครื่องบินรบหลากบทบาทซึ่งสามารถทำภารกิจที่แตกต่างกันไปได้ ยาส 39 ได้รับชื่อว่ากริพเพน (Gripen หรือ Griffin ในภาษาอังกฤษ) จากการส่งชื่อเข้าแข่งขันในปีพ.ศ. 2525 กริฟฟินเป็นสัญลักษณ์บนโลโก้ของซ้าบและมันเหมาะกับเอกลักษณ์ของเครื่องบินหลากบทบาท นอกจากนี้กริฟฟินยังเป็นสัตว์ที่เป็นสัญลักษณ์ของเมืองซึ่งเป็นสถานที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของซ้าบ
สวีเดนได้เลือกที่จะพัฒนากริพเพนมากกว่าที่จะซื้อเอฟ-16 เอฟ/เอ-18เอ/บี หรือเอฟ-5เอสที่เป็นรุ่นหนึ่งของเอฟ-20 ไทเกอร์ชาร์คของนอร์ทธรอป กริพเพนลำแรกเปิดตัวในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2530 ซึ่งครบรอบ 50 ปีของบริษัทซ้าบพอดี ต้นแบบแรกทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2531
ในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เครื่องบินลำสุดท้ายของ 64 ลำถูกส่งให้กับหน่วยงานของสวีเดนที่จะรายงานให้กับกระทรวงกลาโหมสวีเดน นั่นเป็นความสำเร็จที่ตำกว่าราคาตกลง 10% สำหรับกองบินทั้งหมด มันทำให้ราคาของกริพเพน 39ซี บานปลายเป็น 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
การพัฒนา > ข้อตกลงเรื่องทีมการสร้าง

ในปี พ.ศ. 2538 ซ้าบและบริติช แอโรสเปซ (ปัจจุบันคือบีเออี ซิสเทมส์) ได้ตั้งบริษัทร่วมขึ้นมาเพื่อทำการสร้างและสนับสนุนกริพเพนระหว่างประเทศ ข้อตกลงมีเพื่อใช้ข้อได้เปรียบเรื่องประสบการณ์การตลาดทั่วโลกของบริติช แอโรสเปซ บริติช แอโรสเปซเองก็มองว่ากริพเพนเป็นผลผลิตที่จะเติมเต็มเครื่องบินของตน เป็นการเติมช่องว่างระหว่างฮอว์ก ทอร์นาโด และยูโรไฟท์เตอร์ ไทฟูน การร่วมมือกันครั้งนี้ขยายออกในปีพ.ศ. 2544 โดยมีการก่อตั้งกริพเพน อินเตอร์เนชั่นแนล (Gripen International) ขึ้นมาเพื่อจุดประสงค์เดิม ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2547 ซ้าบและบีเออี ซิสเทมส์ได้ตกลงว่าตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2548 ซ้าบจะเป็นผู้รับผิดชอบการตลาดของกริพเพนทั้งหมด เพื่อเพิ่มยอดขายส่งออก
ในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2550 นอร์เวย์ได้ทำสัญญาตกลงในโครงการพัฒนาร่วมกันเพื่อให้มีการพัฒนาเครื่องบินต่อไปในอนาคตสำหรับรุ่นที่จะตามมา สัญญาดังกล่าวมีมูลค่า 150 ล้านโครน ตลอดสองปี
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 ธาเลส นอร์เวย์ (หรือThales Group) และซ้าบได้ทำสัญญาการพัฒนาระบบสื่อสารของกริพเพน มันเป็นการทำให้บริษัทของนอร์เวย์ได้รับรางวัลแรกจากการทำข้อตกลงที่ทำโดยกระทรวงกลาโหมนอร์เวย์และกริพเพน อินเตอร์เนชั่นแนลในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550
ด้วยการเป็นส่วนหนึ่งในการตลาดของกริพเพน อินเตอร์เนชั่นแนลในเดนมาร์ก ข้อตกลงจึงทำขึ้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยมีผู้สนับสนุนเทคโนโลยีของเดนมาร์กคือเทอร์มา เอ/เอส (Terma A/S) ซึ่งทำให้พวกเขาเข้าร่วมในโครงการอุตสาหกรรมร่วมตลอด 10-15 ปี มูลค่าทั้งสิ้นของโครงการคือประมาณ 1 หมื่นล้านเดนมาร์กโครน และบางส่วนขึ้นอยู่กับการเลือกกริพเพนของเดนมาร์ก
การพัฒนา > กริพเพน เอ็นจี Gripen NG

เป็นการพัฒนาเพื่อก้าวไปสู้ เครื่องบินรบยุคที่ 5 และมีการสร้างเครื่องแบบสองที่นั่งสำหรับทดสอบเทคโนโลยีใหม่ถูกสร้างขึ้นมาและถูกนำมาแสดงในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2551 มันมีความจุเชื้อเพลิงมากขึ้น ขุมกำลังที่ทรงพลังยิ่งกว่า น้ำหนักบรรทุกเพิ่มขึ้น ระบบอิเลคทรอนิกที่ได้รับการพัฒนา และการพัฒนาอื่นๆ อีกมาก เครื่องบินใหม่นี้ยังมีชื่อเรียกอีกชื่อว่า"กริพเพน เดโม" (Gripen Demo)
กริพเพน เอ็นจี (NG ย่อมาจาก Next Generation) จะมีชิ้นส่วนใหม่มากมายและมีขุมกำลังเป็นเครื่องยนต์จีอี/วอลโว แอโร เอฟ414จีที่พัฒนามาจากเครื่องยนต์ของเอฟ/เอ-18อี/เอฟ ซูเปอร์ฮอร์เน็ท เครื่องยนต์จะให้กำลังมากขึ้นอีก 20% เป็น 22,000 ปอนด์ ทำให้มันสามารถใช้ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศที่ความเร็วซูเปอร์ครูซ 1.1 มัคได้
เมื่อเทียบกับกริพเพน ดี น้ำหนักสูงสุดของกริพเพน เอ็นจีนั้นเพิ่มขึ้นจาก 14,000 กิโลกรัมเป็น 16,000 กิโลกรัม โดยมีน้ำหนักเปล่าเพิ่มขึ้นอีก 200 กิโลกรัม เนื่องมาจากการเปลี่ยนตำแหน่งของล้อลงจอด ความจุเชื้อเพลิงภายในจึงเพิ่มขึ้น 40% ซึ่งจะเป็นการเพิ่มระยะในการขนส่งเป็น 4,070 กิโลเมตร รูปแบบใต้ท้องใหม่ยังทำให้มันสามารถเพิ่มจุดติดตั้งอาวุธได้อีกสองจุด เรดาร์พีเอส-05/เอได้เพิ่มเสาอากาศเออีเอสเอเข้าไปเพื่อการบินทดสอบที่จะเกิดขึ้นกลางปีพ.ศ. 2552
การบินครั้งแรกของกริพเพน เดโมเกิดขึ้นในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 การบินทดสอบกินเวลา 30 นาทีและทำความสูงสุดที่ 21,000 ฟุต ในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2552 กริพเพน เดโมได้บินด้วยความเร็ว 1.2 มัคโดยไม่มีการทำให้เครื่องร้อนใหม่เพื่อทดสอบความสามารถในการทำซูเปอร์ครูซของมัน
การออกแบบ

ในการออกแบบเครื่องบินมีการศึกษาโครงสร้างมากมาย ในที่สุดซ้าบก็เลือกแบบที่มีปีกหน้าซึ่งไม่เสถียร ปีกหน้าหรือคานาร์ด (Canard) ทำให้มันมีอัตราการไต่ระดับที่มากขึ้นและลดแรงฉุด ทำให้เครื่องบินเร็วขึ้น พิสัยไกลขึ้น และบรรทุกได้มากขึ้น
การผสมผสานกันของปีกทรงสามเหลี่ยมและปีกหน้าทำให้กริพเพนมีการบินขึ้น-ลงที่มีประสิทธิภาพและการบินที่ไม่เหมือนใคร ระบบอิเลคทรอนิกอากาศทั้งหมดทำให้มันเป็นเครื่องบินที่สามารถถูกโปรแกรมได้ มันยังมีหน่วยระบบสงครามอิเลคทรอนิกภายในอีกด้วย ทำใหม้นสามารถเพิ่มระเบิดเข้าไปได้โดยที่ไม่สูญเสียความสามารถในการป้องกันตนเอง มันยังมีระบบ 300-ลิงก์ ที่ใช้เพื่อแบ่งข้อมูลให้กับเครื่องบินอีกลำอีกด้วย
กริพเพนนั้นมีความยืดหยุ่นมากกว่าเครื่องบินรบรุ่นก่อนๆ ที่สวีเดนใช้ และค่าใช้จ่ายในการปฏิบัติการของมันเท่ากับ 2 ใน 3 ของซ้าบ 37 วิกเกนเท่านั้น
ในกองทัพอากาศสวีเดนมีความต้องการเครื่องบินที่สามารถใช้ทางวิ่งยาว 800 เมตรได้ ในตอนต้นโครงการการบินทั้งหมดจากโรงงานซ้าบใช้ทางวิ่งขนาด 9x800 เมตรเท่านั้น ระยะหยุดถูกลดลงด้วยการเพิ่มเบรกอากาศขนาดใหญ่เข้าไป ด้วยการใช้ผิวหน้าควบคุมเพื่อดันเครื่องบินลง การเพิ่มแรงเบรกที่ล้อให้มากขึ้นและลดปีกปลอมลงจะทำให้พวกมันกลายเป็นเบรกอากาศขนาดใหญ่และดันตัวเครื่องบินลง
การออกแบบ > เรดาร์

กริพเพนใช้เรดาร์สมัยใหม่เป็นเรดาร์พัลส์-ดอปเปลอร์ พีเอส-05/เอ มันถูกสร้างขึ้นโดยอิริกส์สันและจีอีซี-มาร์โคนี โดยมีพื้นฐานมาจากเรดาร์บลูวิกเซน (Blue Vixen) ของซีแฮร์ริเออร์ (ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจมาจากเรดาร์ยูโรไฟท์เตอร์ของแคปเตอร์อีกที)
เรดาร์นี้สามารถตรวจจับ ระบุตำแหน่ง ระบุเป้าหมาย และติดตามเป้าหมายได้หลายเป้าหมายโดยอัตโนมัติ ทั้งบนพื้น ทะเล หรืออากาศ และในทุกสภาพอากาศ มันสามารถถูกใช้เพื่อนำทางขีปนาวุธอากาศสู่อากาศได้ 4 ลูก (อย่างเอไอเอ็ม-120 แอมแรมและเอ็มบีดีเอ ไมก้า) ในเวลาเดียวกันเข้าสู่เป้าหมายทั้งสี่[ต้องการตรวจสอบความถูกต้อง]
ในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2552 ซ้าบและซีเล็กซ์ กาลิเลโอได้ทำสัญญาข้อตกลงสำหรับการพัฒนาร่วมกันของเรดาร์วิกเซนเออีเอสเอราเวน (Raven) และพีเอส-05/เอ เรดาร์นี้จะสามารถสแกนได้ 200 องศาจากข้างหลังไปทางซ้ายและขวา
ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2552 กริพเพน อินเตอร์เนชั่นแนลได้เสนอซอร์ซโค้ดของเรดาร์เออีเอสเอของพวกเขาโดยเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันการขายในอินเดีย