stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แม่พระและพระกุมาร
สมุดภาพ

“แม่พระและพระกุมาร”
คริสต์ศตวรรษที่ 12
ไม้แกะทาสี
“แม่พระและพระกุมาร”
คริสต์ศตวรรษที่ 13
“แม่พระและพระกุมารบนบัลลังก์และทูตสวรรค์ 20 องค์
และนักบุญ 19 องค์”
คริสต์ศตวรรษที่ 14-ประมาณปี ค.ศ. 1318 โดย ดุชโช
ภาพเขียนสีฝุ่นและทองบนไม้
“แม่พระและพระกุมาร”
ภาพเขียนสีฝุ่นบนไม้
คริสต์ศตวรรษที่ 14
ประมาณปี ค.ศ. 1320
จอตโต ดี บอนโดเน
“แม่พระและพระกุมาร”
คริสต์ศตวรรษที่ 15
ประมาณปี ค.ศ. 1445
เพาโล อูเชลโล
(Paolo Uccello)
จิตรกรรมฝาผนัง)
“แม่พระเลึ้ยงพระบุตร”
คริสต์ศตวรรษที่ 15
ประมาณปี ค.ศ. 1450
โดยฌอง โฟเคท์ (Jean Fouquet)
“พระแม่มารีย์เบนัวส์” (The Benois Madonna)
คริสต์ศตวรรษที่ 16
ประมาณปี ค.ศ. 1478
เลโอนาร์โด ดา วินชี
“แม่พระและพระกุมาร
และนักบุญอันนา”
คริสต์ศตวรรษที่ 15-ประมาณปี ค.ศ. 1508
เลโอนาร์โด ดา วินชี
“แม่พระและพระกุมารและ
ยอห์นแบปติสต์”
คริสต์ศตวรรษที่ 16
ประมาณปี ค.ศ. 1504
ราฟาเอล
ภาพเขียนสีน้ำมัน
“พระแม่มารีเลึ้ยงพระกุมาร”
คริสต์ศตวรรษที่ 16
อันเดรีย โซลาริโอ
ภาพเขียนสีน้ำมัน
“แม่พระและพระกุมาร”
รูปปั้นแกะจากไม้ทาสี
ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 12
“แม่พระและพระกุมาร”
และประวัติชีวิตของพระแม่มารี
รูปปั้นแกะจากไม้
แบบบานพับภาพ
ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 14
“แม่พระและพระกุมาร”
รูปปั้นที่สำนักสงฆ์เบลาบิวเร็น
คริสต์ศตวรรษที่ 15
ประมาณปี ค.ศ. 1440-1445
“แม่พระและพระกุมาร”
รูปปั้นแกะจากไม้
ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 16
“แม่พระและพระกุมาร”
รูปหล่อเงิน
คริสต์ศตวรรษที่ 15-ค.ศ. 1407
| ด ค กเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของพระแม่มารีย์ |
| --- | --- | --- |
|  ปฏิสนธินิรมล  กำเนิด  ถวายตัวในพระวิหาร  แต่งงาน  รับสาร  เสด็จเยี่ยม  ประสูติพระเยซู  การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ  การนมัสการของโหราจารย์  การถวายพระกุมารในพระวิหาร  หนีไปอียิปต์  การประหารทารกผู้วิมล  พระเยซูในหมู่นักปราชญ์  ลาพระมารดา  การตรึงกางเขน  พระเยซูเสด็จขึ้นสวรรค์  ยกขึ้นสวรรค์  ราชินีแห่งสากลโลก  |  ปฏิสนธินิรมล  กำเนิด  ถวายตัวในพระวิหาร  แต่งงาน  รับสาร  เสด็จเยี่ยม  ประสูติพระเยซู  การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ  การนมัสการของโหราจารย์  การถวายพระกุมารในพระวิหาร  หนีไปอียิปต์  การประหารทารกผู้วิมล  พระเยซูในหมู่นักปราชญ์  ลาพระมารดา  การตรึงกางเขน  พระเยซูเสด็จขึ้นสวรรค์  ยกขึ้นสวรรค์  ราชินีแห่งสากลโลก  |  |
แคว้นอาบรุซโซ

| แคว้นอาบรุซโซ Regione Abruzzo (อิตาลี) |
| --- | --- |
แคว้น
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่ประเทศอิตาลีแสดงที่ตั้งของแคว้นอาบรุซโซ
ประเทศ: อิตาลี
เมืองหลัก: ลากวีลา
การปกครอง
 • ประธานแคว้น: ลูชาโน ดัลฟอนโซ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 10,763 ตร.กม. (4,156 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 ตุลาคม 2555)
 • ทั้งหมด: 1,307,919 คน
 • ความหนาแน่น: 120 คน/ตร.กม. (310 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
จีดีพี (ตัวเงิน): 28.7 พันล้านยูโร (2551)
จีดีพี (อำนาจซื้อ): 21,400 ยูโร (2551)
เว็บไซต์: www.regione.abruzzo.it
อาบรุซโซ (อิตาลี: Abruzzo) เป็นแคว้นหนึ่งในยี่สิบแคว้นของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ห่างจากกรุงโรมไปทางตะวันออกประมาณ 50 ไมล์ มีพื้นที่ติดต่อกับแคว้นมาร์เคทางทิศเหนือ ทะเลเอเดรียติกทางทิศตะวันออก แคว้นโมลีเซทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และแคว้นลัตซีโยทางทิศตะวันตกและทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงแม้ว่าแคว้นอาบรุซโซมีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์อยู่บริเวณภาคกลาง แต่แคว้นนี้มักถูกจัดอยู่ในภาคใต้เนื่องจากมีลักษณะทางประวัติศาสตร์เชื่อมโยงกับราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสองในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมตอนใต้ของอิตาลีทั้งหมด
ประวัติศาสตร์

คำว่า "อาบรุซโซ" (Abruzzo) มาจากคำภาษาละตินว่า "Aprutium" ซึ่งเป็นชื่อของชนเผ่าโบราณที่อาศัยอยู่ในตอนกลางของอิตาลี โดยในสมัยโรมัน แม้ว่าภูมิภาคนี้จะเป็นที่รู้จักในหลายชื่อ เช่น Picenum, Sabina et Samnium, Flaminia et Picenum และ Campania et Samnium แต่ก็ได้เป็นที่รู้จักในชื่อ Aprutium ในยุคกลาง โดยสาเหตุการใช้ชื่อนี้มีที่มาที่เป็นไปได้อยู่ 4 แห่ง ได้แก่ มีหลายความคิดที่คิดว่าเพี้ยนมาจาก Praetutium หรือไม่ก็เพี้ยนมาจากชื่อชาว Praetutii ซึ่งเป็นผู้สร้างเมือง Interamnaes (ปัจจุบันคือเมืองเตราโม) และมีอีกสาเหตุหนึ่งคือ คำว่า Aprutium มาจากภาษาละติน "aper" (หมูป่า) ดังนั้นจึงหมายถึง "แผ่นดินแห่งหมูป่า" หรือมาจากคำว่า "abruptum" (ขรุขระ, ชัน) และสุดท้ายที่เป็นไปได้ คือมาจากวลีละตินว่า "a Bruttiis" (จากบรูตตี) หมายความว่าแผ่นดินนี้เริ่มต้นจากชาวบรูซี (Bruzi) ซึ่งได้ย้ายลงใต้ไปครอบครองพื้นที่บริเวณแคว้นคาลาเบรีย
ก่อนปี ค.ศ. 1963 (พ.ศ. 2506) อาบรุซโซเป็นส่วนหนึ่งของอาบรุซซี (Abruzzi) กับโมลีเซ คำว่าอาบรุซซีเป็นชื่อเรียกภูมิภาคส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง ภูมิภาคนี้ปกครองโดยแบ่งเป็น Abruzzo Citeriore (อาบรุซโซใกล้) และ Abruzzo Ulteriore I และ II (อาบรุซโซใกล้ 1 และ 2) ที่ไม่ใกล้ไม่ไกลนักจากเมืองเนเปิลส์ ซึ่งเป็นเมืองหลักของอาณาจักรในสมัยนั้น ในปัจจุบัน Abruzzo Citeriore คือจังหวัดคีเยตี, Abruzzo Ulteriore I คือจังหวัดเตราโมและจังหวัดเปสคารา และ Abruzzo Ulteriore II คือจังหวัดลากวีลา
เมื่อ พ.ศ. 2552 วันที่ 6 เมษายน ได้เกิดแผ่นดินไหวขนาดความรุนแรง 6.3 ทำให้เกิดความเสียหายอย่างหนักแก่เมืองต่าง ๆ ในแคว้นอาบรุซโซ โดยเฉพาะในเมืองลากวีลา ซึ่งเป็นเมืองหลักของแคว้น แผ่นดินไหวครั้งนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิต 308 คน และสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ทั้งบ้านเรือน โบสถ์ เสียหายเป็นจำนวนมาก
ภูมิศาสตร์

แคว้นอาบรุซโซตั้งอยู่บริเวณกึ่งกลางของคาบสมุทรอิตาลี โดยมีพื้นที่ทั้งหมด 10,794 ตารางกิโลเมตร มีขอบเขตทางทิศตะวันออกเป็นทะเลเอเดรียติกที่มีชายฝั่งยาวประมาณ 150 กิโลเมตร และทิศตะวันตกถูกกั้นด้วยเทือกเขาแอเพนไนน์ ทำให้แคว้นนี้เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีภูเขามากที่สุดในอิตาลี และเป็นที่ตั้งของภูเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขาแอเพนไนน์ คือ คอร์โนกรันเด มีความสูง 2,914 เมตร ส่วนลักษณะทางอุทกวิทยา แคว้นอาบรุซโซมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน แต่ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดได้แก่ แม่น้ำเปสคาราและแม่น้ำซันโกร  นอกจากนี้แคว้นอาบรุซโซยังมีอุทยานแห่งชาติอาบรุซโซ ซึ่งมีพื้นที่ 500 ตารางกิโลเมตร มีสัตว์และพืชประจำถิ่นเมดิเตอร์เรเนียนที่หายาก เช่น ละมั่ง หมาป่า หมี นกอินทรีสีทอง เป็นต้น
แคว้นอาบรุซโซมีภูมิอากาศที่แตกต่างกันตามสภาพพื้นที่ โดยจะมีอากาศร้อนและแห้งบริเวณพื้นที่ชายฝั่งทะเล และอากาศเย็นในพื้นที่ส่วนในของแคว้นซึ่งเป็นภูเขา
การท่องเที่ยว

นับตั้งแต่ทศวรรษที่ผ่านมา การท่องเที่ยวในแคว้นอาบรุซโซได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้น ส่วนใหญ่นักท่องเที่ยวจะเป็นชาวอิตาลีและชาวยุโรป แคว้นอาบรุซโซมีปราสาทและหมู่บ้านยุคกลางมากมาย โดยเฉพาะบริเวณใกล้กับเมืองลากวีลาที่เรียกกันว่า "Abruzzoshire" โดยชื่อนี้เปรียบได้กับ "Chiantishire" ซึ่งเป็นชื่อเรียกพื้นที่เคียนตีในแคว้นตอสคานา นอกจากนี้ แคว้นอาบรุซโซยังมีสถานตากอากาศสำหรับเล่นสกี 21 แห่ง โดยการเดินทางจากโรมใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมง สถานตากอากาศสกีส่วนใหญ่จะอยู่ที่เมืองรอคคาราโซ  ส่วนสถานที่ที่นิยมการปีนเขาอยู่บริเวณกรันซัสโซซึ่งเป็นจุดที่มีความสูงที่สุดของคาบสมุทรอิตาลี มีภูเขาคอร์โนกรันเดและธารน้ำแข็งที่อยู่ใต้สุดของทวีปยุโรปที่มีชื่อว่า คัลเดโรเนที่ 2 ตั้งอยู่บริเวณนั้น ซึ่งเป็นสถานที่ที่เหมาะแก่การปีนเขาและเดินทางไกลชมธรรมชาติ
ส่วนสถานที่ท่องเที่ยวทางทะเล แคว้นอาบรุซโซมีชายหาดรวมยาวประมาณ 129 กิโลเมตร สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม มีบ้านพักตากอากาศและรีสอร์ตริมชายหาด อยู่ในเมืองวัสโต ทางชายฝั่งทิศใต้ของแคว้นอาบรุซโซ ส่วนชายฝั่งทางตอนกลางคือเมืองซิลวีมารีนาซึ่งทรายที่นั่นเป็นที่กล่าวขานกันว่าดีที่สุดในอิตาลี ส่วนชายฝั่งทะเลทางตอนเหนือที่มีชื่อเสียง ได้แก่ เมืองอัลบาอาเดรียตีคาและมาร์ตินซีคูโร
การท่องเที่ยว > อุทยานทางธรรมชาติ

พื้นที่ 1 ใน 3 ของแคว้นอาบรุซโซเป็นพื้นที่อุทยานแห่งชาติและอุทยานแห่งแคว้น ได้แก่
อุทยานแห่งชาติอาบรุซโซ ลัตซีโย และโมลีเซ พื้นที่ 500 ตร.กม.
อุทยานแห่งชาติกรันซัสโซและมอนตีเดลลาลากา พื้นที่ 2,014 ตร.กม.
อุทยานแห่งชาติมาเยลลา พื้นที่ 740.95 ตร.กม.
อุทยานแห่งแคว้นซีเรนเต-เวลีโน
ลาโกดีบาร์เรอา (พื้นที่ชุ่มน้ำทะเลสาบบาร์เรอา)
(อุทยานบางแห่งมีพื้นที่ร่วมกับแคว้นอื่นด้วย)
การแบ่งเขตการปกครอง

แคว้นอาบรุซโซแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 จังหวัด ดังนี้
| จังหวัด | เมืองหลัก | พื้นที่ (ตร> กม.) | ประชากร (คน, 2559)  | ความหนาแน่น (คน/ตร> กม.) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จังหวัดคีเยตี | คีเยตี | 2,599 | 390,258 | 150 |
| จังหวัดเตราโม | เตราโม | 1,954 | 310,144 | 158.7 |
| จังหวัดเปสคารา | เปสคารา | 1,230.33 | 321,861 | 261.6 |
| จังหวัดลากวีลา | ลากวีลา | 5,047 | 302,579 | 60 |
| รวม | รวม | 10,831 | 1,324,842 | 122.3 |
วัฒนธรรม

ในอดีต พื้นที่บริเวณแคว้นอาบรุซโซรู้จักกันดีในชื่อ ตรันซูมันซา (Transumanza) ที่ซึ่งแกะและวัวจำนวนมากได้อพยพลงใต้ไปยังภูมิภาคปุลยาในช่วงฤดูหนาว
สำเนียงท้องถิ่นของอาบรุซโซประกอบด้วยเตรามาโน, อาบรุซเซเซโอรีเยนตาเล-อาเดรียตีโก และอาบรุซเซเซออคซีเดนตาเล โดยสองสำเนียงแรกจัดอยู่ในกลุ่มภาษาถิ่นอีตาเลียโนเมรีดีโยนาเล-อินแตร์โน (Italiano meridionale-interno) ของอิตาลีตอนใต้ ซึ่งรู้จักกันในชื่ออย่างง่ายคือ นาโปลีตัน เพราะเหตุที่ภูมิภาคนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเนเปิลส์และราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง ส่วนอีกสำเนียงเป็นของจังหวัดลากวีลา ซึ่งเกี่ยวข้องกับกลุ่มภาษาถิ่นออสโค-อุมโบร (Osco-Umbro) ของอิตาลีตอนกลางรวมถึงกรุงโรม อย่างไรก็ตามสำเนียงภาษาอิตาลีในอาบรุซโซก็ยังไม่มีการกำหนดเฉพาะเจาะจง
อันที่จริง มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดเคยได้จัดตั้งโครงการวิจัยภาษาในเมืองวัสโต เมืองตากอากาศทางใต้ของอาบรุซโซ ปรากฏว่ายังมีผู้พูดภาษาแอลเบเนียในพื้นที่เล็ก ๆ ในเมืองเปนเนของจังหวัดเปสคารา
ในอาบรุซโซมีเมืองประวัติศาสตร์อยู่มากมาย เช่น ซุลโมนา เมืองที่รู้จักกันดีว่าเป็นที่อยู่ของออวิด กวีเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของอิตาลี, สกันโน, อาตรี เมืองศูนย์กลางศิลปะที่งดงาม และเมืองเชิงเขาเปนเน ลันชาโน และโลเรโตอาปรูตีโน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของแคว้นอาบรุซโซ (อิตาลี)
แผนที่แคว้นอาบรุซโซ เก็บถาวร 2005-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ธรรมชาติในอุทยานแห่งชาติอาบรุซโซ
คอร์โนกรันเด สถานที่ปีนเขายอดนิยมของอิตาลี
อุทยานแห่งชาติอาบรุซโซ ลัตซีโย และโมลีเซ

เมืองลันชาโน เมืองเก่าแก่แห่งหนึ่งของอาบรุซโซ
โฟรซิโนเนกัลโช

โฟรซิโนเนกัลโช (อิตาลี: Frosinone Calcio) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพอิตาลี ตั้งอยู่ที่เมืองโฟรซิโนเนในลาซิโอ สโมสรก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1906 ภายใต้ชื่อ Unione Sportiva Frusinate ต่อมาได้ถูกยกเลิกโดยสหพันธ์ฟุตบอลอิตาลี และกลับมาก่อตั้งสโมสรใหม่อีกครั้งเมื่อปี ค.ศ. 1990 ภายหลังจากจบฤดูกาล 2014–15 สโมสรได้เลื่อนชั้นสู่เซเรียอาเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ แต่หลังจบฤดูกาล 2015–16 ก็ตกชั้นสู่เซเรียบีเหมือนเดิม และในฤดูกาล 2018–19 สโมสรได้เลื่อนชั้นกลับมาเล่นในเซเรียอาเป็นครั้งที่สอง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สโมสรอย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2014-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อิตาลี) (อังกฤษ)
กองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์

กองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์ (อังกฤษ: Irish Republican Army; ไอริช: Óglaigh na hÉireann) เป็นขบวนการของชนกลุ่มน้อยชาวไอริชที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในไอร์แลนด์เหนือ ต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชจากสหราชอาณาจักร โดยใช้ความรุนแรง เช่น การลอบสังหาร การปล้นธนาคาร และการวางระเบิดพลเรือนมาตั้งแต่เริ่มก่อตั้งองค์กรเมื่อ พ.ศ. 2512 วัตถุประสงค์หลักคือต้องการแยกไอร์แลนด์เหนือออกจากสหราชอาณาจักรที่ประชาชนส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรแตสแตนท์ เพื่อไปรวมกับประเทศไอร์แลนด์
กองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์ได้รับการสนับสนุนจากชาวไอริชที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิกในพื้นที่และที่อยู่ต่างแดน เช่นในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาซึ่งเป็นแหล่งเงินทุนสำคัญทำให้กองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์ยังยืนหยัดต่อสู้กับรัฐบาลอังกฤษได้
พ.ศ. 2541 กองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์และกลุ่มซันเฟนได้ประกาศวางอาวุธและลงนามในสนธิสัญญาสงบศึกกับอังกฤษและขบวนการอื่น ๆ ของชาวไอริช ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับข้อตกลงในการวางอาวุธ ทำให้สมาชิกกองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์บางส่วนไม่พอใจ ประกาศแยกตัวออกมาตั้งกองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์ใหม่เมื่อ พ.ศ. 2542 และออกปฏิบัติการด้วยความรุนแรงต่อไป
โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์

| โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์ |
| --- | --- |
โฌแซ็ฟ-หลุยส์ (จูเซปเป โลโดวีโก) เคานต์แห่งลากร็องฌ์
เกิด: 25 มกราคม ค.ศ. 1736 ตูริน ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย
เสียชีวิต: 10 เมษายน ค.ศ. 1813 ปารีส ฝรั่งเศส
สัญชาติ: ฝรั่งเศส, อิตาลี
อาชีพ: นักคณิตศาสตร์ นักดาราศาสตร์ และนักฟิสิกส์
โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์ (ฝรั่งเศส: Joseph-Louis Lagrange; 25 มกราคม ค.ศ. 1736 - 10 เมษายน ค.ศ. 1813) หรือชื่อเดิมว่า จูเซปเป โลโดวีโก ลากรันจา (อิตาลี: Giuseppe Lodovico Lagrangia) เป็นนักคณิตศาสตร์และนักดาราศาสตร์ชาวอิตาลี ผู้ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ของเขาในปรัสเซียและฝรั่งเศส ได้สร้างผลงานสำคัญเกี่ยวกับการวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์ไว้มากมาย รวมถึงทฤษฎีจำนวน กลศาสตร์ดั้งเดิม และกลศาสตร์ท้องฟ้า ตามคำแนะนำของอ็อยเลอร์และดาล็องแบร์ ลากร็องฌ์ได้สืบทอดตำแหน่งของอ็อยเลอร์เมื่อปี ค.ศ. 1766 โดยได้เป็นผู้อำนวยการสาขาคณิตศาสตร์ที่สถาบันวิชาการวิทยาศาสตร์ปรัสเซีย ในกรุงเบอร์ลิน เขาอยู่ที่นี่นานถึง 20 ปี และได้สร้างผลงานต่าง ๆ ไว้เป็นจำนวนมาก รวมถึงได้รับรางวัลด้านวิทยาศาสตร์จากสถาบันวิทยาศาสตร์ฝรั่งเศสอีกหลายรางวัล
ผลงานทางวิทยาศาสตร์

ลากรองจ์เป็นหนึ่งในผู้คิดค้นแคลคูลัสของการผันแปร (Calculus of variations) และสมการอ็อยเลอร์-ลากรองจ์ (Euler-Lagrange Equation) นอกจากนี้เขายังขยายวิธีการพิจารณาระบบที่ถูกเงื่อนไขบางอย่างบังคับไว้ (Contrains) กลายเป็นวิธีการที่เรียกว่า ตัวคูณลากรองจ์ (Lagrange multipliers) ลากรองจ์คิดค้นวิธีการแก้สมการเชิงอนุพันธ์ที่รู้จักกันในวิธีการแปรผันของตัวแปรเสริม (Variation of parameters) และการประยุกต์แคลคูลัสเชิงอนุพันธ์ (Differential calculus) กับทฤษฎีความน่าจะเป็น(Theory of probabilities) รวมถึงการหาผลเฉลยของสมการต่างๆ เขาพิสูจน์ให้เห็นว่าทุกจำนวนธรรมชาติเป็นผลรวมของตัวเลขสี่ตัวที่ยกกำลังสอง (Sum of four squares) และ Theorie des fonctions analytiques ที่เขาคิดค้นยังเป็นทฤษฎีรากฐานสำหรับการศึกษา ทฤษฎีกรุป (group theory) และ anticipating Galois อีกด้วย
สำหรับแคลคูลัส ลากรองจ์ได้พัฒนาวิธีการใหม่สำหรับการประมาณช่วงของฟังก์ชันและอนุกรมเทย์เลอร์ เขาศึกษาปัญหาสามวัตถุ (three-body problem) สำหรับอธิบายความสัมพันธ์ของโลก ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ (1764) และศึกษาการเคลื่อนที่ของดาวบริวารของดาวพฤหัสบดี (1766) และในปี 1772 ยังค้นพบว่าการแก้ปัญหากรณีพิเศษเพื่อแก้ไขปัญหานี้ เป็นที่มาจุดดาวเทียม หรือจุดลากรองจ์ (Lagrangian points) แต่ที่สำคัญเขาเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องของกลศาสตร์ที่เขาสามารถเปลี่ยนกลศาสตร์นิวโตเนียน (Newtonian mechanics) เป็นสาขาของการวิเคราะห์กลศาสตร์ลากรองจ์ (Lagrangian mechanics) ที่รู้จักกันในปัจจุบันและถูกนำเสนอเป็น "หลักการ" (principles) อย่างง่ายของแคลคูลัสของการผันแปร (Calculus of variations)
คุณประโยชน์ที่สร้างให้แก่วงการวิทยาศาสตร์

ลากร็องฌ์เป็นหนึ่งในผู้ที่พัฒนาแคลคูลัสของการแปรผันขึ้น โดยเป็นการคิดต่อยอดจากสมการอ็อยเลอร์-ลากร็องฌ์
แหล่งข้อมูลอื่น

A Biography of Joseph Louis Lagrange เก็บถาวร 2011-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Lagrange, Joseph Louis de: The Encyclopedia of Astrobiology, Astronomy and Space Flight
The Lagrange Points
โบสถ์น้อยบรันกัชชี

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ชาเปล
| ชาเปลบรันคาชชิ  (วัดซานตามาเรียเดลคาร์มิเน, ฟลอเรนซ์) |
| --- | --- |
ชาเปลบรันคาชชิ

43°46′3.8″N 11°14′36.8″E﻿ / ﻿43.767722°N 11.243556°E﻿ / 43.767722; 11.243556
ที่ตั้ง: ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
ประเทศ:  ประเทศอิตาลี
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: ชาเปล
ผู้ก่อตั้ง: ตระกูลบรันคาชชิ
เหตุการณ์: จิตรกรรมฝาผนังโดยมาซาชิโอ
สถาปนิก: เปียโตร บรันคาชชิ
ประเภทสถาปัตย์: ชาเปลด้านข้าง
ปีสร้าง: ค.ศ. 1386
วัสดุ: ชาเปลภายในคริสต์ศาสนสถาน
ชาเปลบรันคาชชิ (อังกฤษ: Brancacci Chapel, อิตาลี: Capella dei Brancacci) เป็นชาเปลที่ตั้งอยู่ภายในวัดซานตามาเรียเดลคาร์มิเนที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี สิ่งที่สำคัญที่สุดภายในชาเปลคืองานจิตรกรรมฝาผนังชิ้นเอกโดยมาซาชิโอ ที่เป็นภาพชุดชีวิตของนักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิ ที่เขียนให้แก่พ่อค้าไหมเฟลิเช บรันคาชชิหลานของเปียโตร บรันคาชชิผู้สร้างชาเปล
ความงามของงานเขียนจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลนี้ทำให้ได้ชื่อว่าเป็น “ชาเปลซิสตินแห่งยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้น” ใน และเป็นงานเขียนที่มีอิทธิพลมากที่สุดชิ้นหนึ่งของสมัยที่ว่านี้ เปียโตร บรันคาชชิสร้างชาเปลนี้ในปี ค.ศ. 1386 ผู้ว่าจ้างให้เขียนภาพชุดนี้คือเฟลิเช บรันคาชชิผู้ไปเป็นทูตของฟลอเรนซ์ในไคโรจนกระทั่งปี ค.ศ. 1423 เมื่อกลับมาถึงฟลอเรนซ์ เฟลิเชก็จ้างให้มาโซลิโน ดา พานิคาเลเขียนภาพในชาเปล ผู้ช่วยของมาโซลิโนคือมาซาชิโอช่างเขียนอายุ 21 ปี อ่อนกว่ามาโซลิโน 18 ปี แต่ระหว่างสัญญามาโซลิโนก็ไปเขียนภาพในราชสำนักในฮังการี สัญญาจ้างจึงตกไปเป็นของมาซาชิโอ แต่ก่อนที่จะเขียนเสร็จมาซาชิโอก็ถูกเรียกตัวไปโรมและไปเสียชีวิตที่นั่นเมื่อมีอายุได้เพียง 27 ปี บางส่วนที่ยังเขียนไม่เสร็จก็มาเขียนต่อจนเสร็จโดยฟิลิปปิโน ลิปปี เมื่อมาถึงสมัยบาโรกบางส่วนของภาพเขียนที่เห็นกันว่าล้าสมัยก็ถูกบดบังด้วยอนุสรณ์ผู้ตาย
ดูเพิ่ม

นักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิ
มาซาชิโอ
ศิลปะคริสต์ศาสนา
จิตรกรรมฝาผนัง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ชาเปลบรันคาชชิ
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
โลเรนโซ เด เมดีชี

| ตระกูลเมดิชิ> โลเรนโซ เดอ เมดิชิ |
| --- | --- | --- |


รัฐบุรุษ, นักการทูต  และผู้อุปถัมภ์ศิลปิน
วันเกิด: 1 มกราคม ค.ศ. 1449
วันเสียชีวิต: 8 เมษายน ค.ศ. 1492 (อายุ 43 ปี)
บิดา: เปียโร ดิ โคสิโม เดอ เมดิชิ
มารดา: ลูเครเซีย ทอร์นาบูโอนิ
ภรรยา: คลาริเช ออร์สินิ ฟิลลิปปาแห่งซาวอย
บทความในหมวดหมู่ตระกูลเมดิชิ
ลอเรนโซ เดอ เมดิชิ (อิตาลี: Lorenzo de’ Medici หรือ Lorenzo il Magnifico; อังกฤษ: Lorenzo the Magnificent) (1 มกราคม ค.ศ. 1449 – 8 เมษายน ค.ศ. 1492) เป็นรัฐบุรุษคนสำคัญของฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลีในยุคเรอเนซองส์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความสำคัญในทางการปกครอง นอกจากนั้นลอเรนโซ เดอ เมดิชิยังเป็นเป็นนักการทูต, ผู้อุปถัมภ์ผู้มีปัญญา, ศิลปิน, และกวี ลอเรนโซ เดอ เมดิชิมีชีวิตอยู่ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของสมัยเรอเนซองส์ หลังจากลอเรนโซ เดอ เมดิชิเสียชีวิตยุคทองของเรอเนซองส์ก็สิ้นสุดลง ความสัมพันธ์ที่เปราะบางระหว่างแคว้นต่างๆของอิตาลีที่ลอเรนโซพยายามยึดไว้ก็แตกหักลง  เพียงสองปีหลังจากลอเรนโซเสียชีวิตฝรั่งเศสก็รุกรานอิตาลีระหว่างปี ค.ศ. 1494-1498 ซึ่งเป็นการเริ่มสมัยการยึดครองของคาบสมุทรอิตาลีโดยชาวต่างประเทศเป็นเวลาทั้งสิ้นเกือบ 400 ปี
ข้อมูลเพิ่มเติม

เมดิชิ
ศิลปะเรอเนซองส์
โรแบร์โต เบนิญญี

| โรแบร์โต เบนิญญี |
| --- | --- |
เบนิญญีในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006
เกิด: โรแบร์โต เรมีโจ เบนิญญี  (1952-10-27) 27 ตุลาคม ค.ศ. 1952 (72 ปี) มันชาโนลามีเซรีกอร์เดีย, กัสตีลยอนฟีโอเรนตีโน, อิตาลี
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท นักแสดง นักแสดงตลก
ปีปฏิบัติงาน: 1970–ปัจจุบัน
คู่สมรส: นีโกเลตตา บรัสกี (1991–ปัจจุบัน)
รางวัล: รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ปี ค.ศ. 1998  รางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม ปี ค.ศ. 1998
โรแบร์โต เรมีโจ เบนิญญี (อิตาลี: Roberto Remigio Benigni; เกิด 27 ตุลาคม ค.ศ. 1952) เป็นนักแสดง นักแสดงตลก นักเขียนบท ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิตาลี ในปี ค.ศ. 1997 เขาร่วมเขียนบท, กำกับ และแสดงในภาพยนตร์เรื่อง ยิ้มไว้โลกนี้ไม่มีสิ้นหวัง (Life Is Beautiful) จากผลงานภาพยนตร์เรื่องนี้ ยังทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม นอกจากนี้เขายังแสดงเป็นลูกชายของนักสืบกลูโซในเรื่อง Son of the Pink Panther (1993) และยังได้แสดงภาพยนตร์ของผู้กำกับจิม จาร์มัช ถึง 3 เรื่อง คือ Down by Law (1986), Night on Earth (1991) และ Coffee and Cigarettes (2003)
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวประวัติ โรแบร์โต เบนิญญี เก็บถาวร 2013-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2011-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรแบร์โต เบนิญญี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1928–1940:  เอมีล ยันนิงส์ (1928)  วอร์เนอร์ แบ็กซ์เตอร์ (1929)  จอร์จ อาร์ลิสส์ (1930)  ลิโอเนล แบร์รีมัวร์ (1931)  เฟรดริก มาร์ช/วอลเลซ บีรี (1932)  ชาลส์ ลาฟตัน (1933)  คลาร์ก เกเบิล (1934)  วิกเตอร์ แม็กลาเกล็น (1935)  พอล มุนี (1936)  สเปนเซอร์ เทรซี (1937)  สเปนเซอร์ เทรซี (1938)  รอเบิร์ต ดอแนต (1939)  เจมส์ สจวร์ต (1940) 
1941–1960:  แกรี คูเปอร์ (1941)  เจมส์ แคกนีย์ (1942)  พอล ลูคัส (1943)  บิง ครอสบี (1944)  เรย์ มิลแลนด์ (1945)  เฟรดริก มาร์ช (1946)  โรนัลด์ คอลแมน (1947)  ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ (1948)  บรอเดริก ครอว์ฟอร์ด (1949)  โฮเซ เฟร์เรร์ (1950)  ฮัมฟรีย์ โบการ์ต (1951)  แกรี คูเปอร์ (1952)  วิลเลียม โฮลเดน (1953)  มาร์ลอน แบรนโด (1954)  เออร์เนสต์ บอร์กไนน์ (1955)  ยูล บรีนเนอร์ (1956)  อเล็ก กินเนสส์ (1957)  เดวิด นิเวน (1958)  ชาร์ลตัน เฮสตัน (1959)  เบิร์ต แลนแคสเตอร์ (1960) 
1961–1980:  มักซีมีเลียน เชลล์ (1961)  เกรกอรี เพก (1962)  ซิดนีย์ พอยเทียร์ (1963)  เรกซ์ แฮร์ริสัน (1964)  ลี มาร์วิน (1965)  พอล สโกฟีลด์ (1966)  ร็อด ชไตเกอร์ (1967)  คลิฟฟ์ รอเบิร์ตสัน (1968)  จอห์น เวย์น (1969)  จอร์จ ซี. สกอตต์ (1970)  จีน แฮกแมน (1971)  มาร์ลอน แบรนโด (1972)  แจ็ก เลมมอน (1973)  อาร์ต คาร์นีย์ (1974)  แจ็ก นิโคลสัน (1975)  ปีเตอร์ ฟินช์ (1976)  ริชาร์ด เดรย์ฟัส (1977)  จอน วอยต์ (1978)  ดัสติน ฮอฟแมน (1979)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1980) 
1981–2000:  เฮนรี ฟอนดา (1981)  เบน คิงสลีย์ (1982)  โรเบิร์ต ดูวัล (1983)  เอฟ. เมอร์รีย์ เอบราฮัม (1984)  วิลเลียม เฮิร์ต (1985)  พอล นิวแมน (1986)  ไมเคิล ดักลาส (1987)  ดัสติน ฮอฟแมน (1988)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (1989)  เจเรมี ไอเอินส์ (1990)  แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (1991)  อัล ปาชิโน (1992)  ทอม แฮงส์ (1993)  ทอม แฮงส์ (1994)  นิโคลัส เคจ (1995)  เจฟฟรีย์ รัช (1996)  แจ็ก นิโคลสัน (1997)  โรแบร์โต เบนิญญี (1998)  เควิน สเปซีย์ (1999)  รัสเซล โครว์ (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  เดนเซล วอชิงตัน (2001)  เอเดรียน โบรดี (2002)  ฌอน เพนน์ (2003)  เจมี ฟ็อกซ์ (2004)  ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน (2005)  ฟอเรสต์ วิตเทกเกอร์ (2006)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (2007)  ฌอน เพนน์ (2008)  เจฟฟ์ บริดเจส (2009)  โคลิน เฟิร์ธ (2010)  ฌ็อง ดูว์ฌาร์แด็ง (2011)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (2012)  แมทธิว แม็คคอนาเฮย์ (2013)  เอดดี เรดเมน (2014)  ลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอ (2015)  เคซีย์ แอฟเฟล็ก (2016)  แกรี โอลด์แมน (2017)  รามี แมลิก (2018)  วาคีน ฟีนิกซ์ (2019)  แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (2020)  วิลล์ สมิธ (2021)  เบรนแดน เฟรเซอร์ (2022)  คิลเลียน เมอร์ฟี (2023)
โฌแซ อัลตาฟีนี

โฌแซ ฌูเวา อัลตาฟีนี (โปรตุเกส: José João Altafini) หรือ มัซโซลา (อิตาลี: Mazzola; เกิด 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1938) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี–บราซิลในตำแหน่งกองหน้า เริ่มต้นเส้นทางอาชีพกับสโมสรปัลเมย์รัส แต่เป็นที่จดจำมากที่สุดกับสโมสรเอซี มิลาน ที่ซึ่งเขาประสบความสำเร็จทั้งในประเทศและระดับทวีปก่อนจะย้ายมาร่วมทีมนาโปลีและยูเวนตุส และยุติเส้นทางอาชีพกับสโมสรในสวิตเซอร์แลนด์
อัลตาฟีนียังคงเป็นเจ้าของสถิติดาวยิงสูงสุดตลอดกาลของเซเรียอาในอันดับที่ 4 ร่วมที่ 216 ประตูร่วมกับจูเซปเป เมอัซซา ตำนานดาวยิงของอินเตอร์มิลาน นอกจากนี้เขายังเป็นเจ้าของสถิตินักฟุตบอลอายุน้อยที่สุดที่ทำประตูครบ 100 ประตูเป็นอันดับที่ 5 ด้วยวัย 24 ปี 239 วัน
ในระดับทีมชาติ อัลตาฟีนีเล่นให้ทั้งบราซิลและอิตาลี โดยเขาเป็นหนึ่งในสมาชิกชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก 1958 ที่สวีเดน ของทีมชาติบราซิลร่วมกับเปเล่ และได้โอนสัญชาติมาเล่นให้แก่ทีมชาติอิตาลี โดยลงเล่นในฟุตบอลโลก 1962 ที่ชิลี
สถิติอาชีพ > ในอิตาลี

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอซี มิลาน | 1958–59 | 32 | 28 | 4 | 4 | – | – | 2 | 2 | 38 | 34 |
| เอซี มิลาน | 1959–60 | 33 | 20 | – | – | 4 | 2 | 2 | 4 | 39 | 26 |
| เอซี มิลาน | 1960–61 | 34 | 22 | 2 | 4 | – | – | 2 | 0 | 38 | 26 |
| เอซี มิลาน | 1961–62 | 33 | 22 | – | – | 2 | 0 | – | – | 35 | 22 |
| เอซี มิลาน | 1962–63 | 31 | 11 | 2 | 1 | 9 | 14 | 4 | 5 | 46 | 31 |
| เอซี มิลาน | 1963–64 | 30 | 14 | 1 | 0 | 4 | 4 | 3 | 1 | 38 | 19 |
| เอซี มิลาน | 1964–65 | 12 | 3 | – | – | – | – | – | – | 12 | 3 |
| เอซี มิลาน | รวม | 205 | 120 | 9 | 9 | 19 | 20 | 13 | 12 | 246 | 161 |
| นาโปลี | 1965–66 | 34 | 14 | 2 | 1 | - | - | 5 | 7 | 41 | 22 |
| นาโปลี | 1966–67 | 27 | 16 | 1 | 1 | 5 | 1 | – | – | 33 | 18 |
| นาโปลี | 1967–68 | 29 | 13 | 2 | 1 | 3 | 3 | – | – | 34 | 17 |
| นาโปลี | 1968–69 | 21 | 5 | 4 | 2 | 3 | 1 | – | – | 28 | 8 |
| นาโปลี | 1969–70 | 15 | 8 | 3 | 0 | 3 | 0 | 5 | 3 | 26 | 11 |
| นาโปลี | 1970–71 | 25 | 7 | 11 | 4 | – | – | – | – | 36 | 11 |
| นาโปลี | 1971–72 | 29 | 8 | 5 | 2 | 2 | 0 | – | – | 36 | 10 |
| นาโปลี | รวม | 180 | 71 | 28 | 11 | 16 | 5 | 10 | 10 | 234 | 97 |
| ยูเวนตุส | 1972–73 | 23 | 9 | 6 | 0 | 6 | 3 | – | – | 35 | 12 |
| ยูเวนตุส | 1973–74 | 21 | 7 | 8 | 2 | 2 | 1 | 1 | 0 | 32 | 10 |
| ยูเวนตุส | 1974–75 | 20 | 8 | 6 | 0 | 9 | 5 | – | – | 35 | 13 |
| ยูเวนตุส | 1975–76 | 10 | 1 | 4 | 1 | 3 | 0 | – | – | 17 | 2 |
| ยูเวนตุส | รวม | 74 | 25 | 24 | 3 | 20 | 9 | 1 | 0 | 119 | 37 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 459 | 216 | 61 | 23 | 55 | 34 | 24 | 22 | 599 | 295 |
*การแข่งขันในยุโรปยังรวมยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก, ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ และยูฟ่าคัพ
สถิติอาชีพ > นานาชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| บราซิล | 1957 | 3 | 2 |
| บราซิล | 1958 | 5 | 2 |
| รวม | รวม | 8 | 4 |
| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| อิตาลี | 1961 | 2 | 1 |
| อิตาลี | 1962 | 4 | 4 |
| รวม | รวม | 6 | 5 |
แหล่งข้อมูลอื่น

FIFA Profile