stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถานีกลางซือริช

| สถานีกลางซือริช   ซือริช ฮัพท์บานฮอฟ |
| --- | --- |
สถานีกลางซือริชจากทิศตะวันออก
ข้อมูลทั่วไป
ชื่ออื่น: Zürich HB
ที่ตั้ง: สวิตเซอร์แลนด์
พิกัด: 47°22′40″N 8°32′25″E﻿ / ﻿47.37778°N 8.54028°E﻿ / 47.37778; 8.54028
ความสูง: 408 m (1,339 ft)
เจ้าของ: SBB CFF FFS (การรถไฟสวิต)
ผู้ให้บริการ: SBB CFF FFS, SZU
ชานชาลา: 26 ชานชาลา
โครงสร้าง
ประเภทโครงสร้าง: ระดับดินและใต้ดิน
ความลึก: 0
ระดับชานชาลา: 2
สถาปนิก: ยาขอบ ฟรีดิช วันเนอร์ (1871)
ข้อมูลอื่น
เขตค่าโดยสาร: ZVV: 110
ประวัติ
เริ่มเปิดให้บริการ: 9 สิงหาคม ค.ศ. 1847 (1847-08-09)
สร้างใหม่: ค.ศ.1871, 1990 และ 2014
ติดตั้งระบบไฟฟ้า: 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1923 (1923-02-05)
ผู้โดยสาร

2014: 414,000 คน/วัน
อันดับ: 1 จาก 794
 
สถานีกลางซือริช (เยอรมัน: Zürich Hauptbahnhof) เป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในนครซือริชซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ สถานีรถไฟแห่งนี้เป็นศูนย์กลางด้านคมนาคมทางรางซึ่งเชื่อมต่อกับรถไฟสายอื่นๆไปทั่วประเทศและประเทศเพื่อนบ้านในทวีปยุโรปอาทิ เยอรมนี, อิตาลี, ออสเตรีย และ ฝรั่งเศส
สถานีรถไฟซือริชแห่งแรก สร้างขึ้นโดยกุสตาฟ อัลแบร์ต เว็กมันน์ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณนอกเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือ รถไฟจะสามารถเข้า-ออกได้จากทิศตะวันตก สถานีแห่งแรกนี้ตั้งอยู่คนละที่กับสถานีในปัจจุบัน  สถานีรถไฟซือริชแห่งใหม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นสถานีต้นทางสำหรับรถไฟสวิตสายเหนือ ซึ่งเชื่อมระหว่างนครซือริชกับแคว้นบาเดิน โดยเปิดใช้งานในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1847 ในช่วงแรกนี้ได้ใช้ทางรถไฟกว้าง 1.600 เมตร หลังจากเปิดทำการได้เพียงไม่นาน สถานีรถไฟซือริชก็มีการพัฒนาไปอย่างรวดเร็วมาก ในปี 1853 จึงมีการผนวกสถานีนี้เป็นสถานีต้นทางของรถไฟสวิตสายตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งในปีเดียวกันนั้นเอง ได้มีการปรับขนาดรางเป็นขนาด 1.435 เมตร (รางมาตรฐาน) ซึ่งใช้ทางขนาดนี้มาจนถึงปัจจุบัน ทางรถไฟซึ่งก่อสร้างหลังจากนั้นก็ต่างยึดเอาสถานีซือริชเป็นสถานีต้นทาง
ในปี 2007 สถานีกลางซือริช ได้เริ่มการก่อสร้างชานชาลาใหม่ซึ่งเป็นชานชาลาชั้นใต้ดินที่เรียกว่า ลอว์เอินสแตรสเซอ (Löwenstrasse) ซึ่งประกอบด้วยทางรถไฟ 4 ทางในอุโมงค์ ชานชาลานี้ได้เปิดใช้งานในปี 2014
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Zürich Hauptbahnhof
Station data from SBB web site
Station plan from SBB web site
Shopville RailCity Zürich pages เก็บถาวร 2013-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from SBB web site
ไพรีอัส

มุมมองฝั่งตะวันตกของเมือง และท่าเรือไพรีอัส
ไพรีอัส หรือ พีเรอัส  (กรีกใหม่: Πειραιάςรหัส: ell เลื่อนระดับเป็นรหัส: el  Peiraiás, กรีกโบราณ: Πειραιεύς) เป็นเมืองในแคว้นอัตติกะ ประเทศกรีซ ตั้งอยู่ในเขตเมืองของกรุงเอเธนส์ ห่างจากศูนย์กลางของเมือง 12 กม. ไปทางตะวันตกเฉียงใต้
รัฐบุรุษและแม่ทัพเทมิสโตคลีส เป็นผู้วางแผนและเริ่มต้นการก่อสร้างป้อมปราการที่เมืองนี้เมื่อ 493 ปีก่อนคริสต์ศักราช เมืองมีผังแบบตารางกริด ออกแบบโดยสถาปนิกฮิปโปเดมัส เมื่อ 450 ปีก่อนคริสต์ศักราช  เมืองได้รับความเสียหายรุนแรงจากสงครามโลกครั้งที่สอง
ไพรีอัสมีท่าจอดเรือที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และเป็นศูนย์กลางการค้า อุตสาหกรรม ท่าเรือไพรีอัสเป็นท่าเรือสำคัญของประเทศกรีซ เป็นท่าเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป และใหญ่เป็นอันดับ 3 ของโลก รองรับผู้โดยสารราว 20 ล้านคนต่อปี เมืองนี้ยังเคยเป็นเจ้าภาพในการจัดโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 และ 2004 ที่จัดที่กรุงเอเธนส์
แอรีส

| แอรีส |
| --- | --- |
เทพเจ้าแห่งสงคราม
รูปปั้นแอรีส
ที่ประทับ: ยอดเขาโอลิมปัส, เธรซ, มาซิโดเนีย, ธีปส์, สปาร์ตา และคาบสมุทรแมนิ
สัญลักษณ์: หอก, หมวกเกราะ, สุนัข, รถม้า, หมูป่า, แร้ง
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: แอโฟรไดที
บุตร - ธิดา: เอะรอเทส (เอียรอสและแอนเทอรอส), โฟบอส, ไดมอส, Phlegyas, ฮาร์โมเนีย, and Adrestia
บิดา-มารดา: ซูสและฮีรา
พี่น้อง: อีริส, อะธีนา, อะพอลโล, อาร์ทิมิส, แอโฟรไดที, ไดอะไนซัส, ฮีบี, เฮอร์มีส, เฮราคลีส, เฮเลนแห่งทรอย, ฮิฟีสตัส, เพอร์ซิอัส, ไมนอส, มิวส์, แคริทีส, เอนีโอ และอิลิไธอา
เทพที่เทียบเท่าในความเชื่ออื่น
เทียบเท่าในโรมัน: มาร์ส
แอรีส (อังกฤษ: Ares /ˈɛəriz/; กรีกโบราณ: Ἄρης [árɛːs] อาแรส) ทรงเป็นเทพแห่งสงครามของกรีก ทรงเป็นหนึ่งในสิบสองพระเจ้าโอลิมปัส และพระโอรสของซูสและฮีรา ในวรรณกรรมกรีก เป็นสัญลักษณ์ของแง่มุมกายภาพหรือความรุนแรงและไม่สงบของสงคราม ขัดกับอะธีนา ผู้เป็นเทพเจ้าแห่งปัญญา รวมทั้งยุทธศาสตร์การทหารและตำแหน่งอำนาจแม่ทัพ
ชาวกรีกมีความรู้สึกไม่ชัดเจนต่อแอรีส เนื่องจากเทพแอรีสเป็นสัญลักษณะของความพ่ายแพ้เช่นเดียวกับความสามารถในสงครามแม้พระองค์จะทรงมีความกล้าทางกายซึ่งจำเป็นต่อความสำเร็จในสงคราม แต่เป็นพลังที่อันตราย "ท่วมท้น ละโมบในการยุทธ์ ทำลายล้างและฆ่าคน" ความกลัว (โฟบอส) และความสยองขวัญ (ไดมอส) พระโอรส และความแตกสามัคคี (เอนีโอ) คนรักและพระกนิษฐภคินี เดินทางไปกับพระองค์ด้วยบนรถม้าศึก ในอีเลียด ซูสพระบิดาตรัสแก่แอรีสว่า พระองค์ทรงเป็นเทพที่ซูสเกลียดที่สุด สถานที่หรือวัตถุที่สัมพันธ์กับแอรีสทำให้สถานที่หรือวัตถุนั้นมีคุณภาพโหดร้าย อันตรายหรือเป็นทหาร คุณค่าของพระองค์ในฐานะเทพแห่งสงครามกลายเป็นที่กังขา เพราะในสงครามกรุงทรอย แอรีสทรงอยู่ข้างที่ปราชัย ขณะที่อะธีนา ซึ่งมักพรรณนาในศิลปะกรีกโดยถือชัยชนะ (ไนกี) อยู่ในพระหัตถ์ อยู่ฝ่ายกรีกผู้ชนะ
ดูเพิ่ม

มาร์ส
| ด ค กเทพปกรณัมกรีก |
| --- | --- |
ปฐมเทพ:  เคออส  อะแนงคี  โครนอส  เอียรอส  ไกอา  ยูเรนัส  ทาร์ทารัส  อีเธอร์  เฮเมรา  เอระบัส  นิกซ์  โอฟิออน  มอยเร 
เทพไททัน:  โครนัส  โอเชียนัส  เรีย  ทีมิส  แอตลัส  ซีอัส  ครีอัส  ไฮพีเรียน  ธีอา  เทธิส  นิมอซินี  ฟีบี  โพรมีเทียส  เอพิมีเทียส  ไออาเพทัส  เมโนเอเทียส 
สิบสองเทพเจ้าโอลิมปัส:  ซูส  ฮีรา  โพไซดอน  ดิมีเทอร์  อะธีนา  อะพอลโล  อาร์ทิมิส  แอรีส  แอโฟรไดที  ฮิฟีสตัส  เฮอร์มีส  ไดอะไนซัสหรือเฮสเตีย 
เทพเจ้าหลักอื่น:  แอซคลีเปียส  ฮีลิออส  อีออส  เฮดีส  ฮีบี  เฮคะที  แพน  เพอร์เซฟะนี  เซลีนี 
กลุ่ม:  แอมะซอน  เซนทอร์  คเธาะนิค  ไซคลอปส์  มังกร  อิรินีอีซ  ยักษ์  ฮาร์พี  เฮคะท็องคะรีซ  มอยเร  พระเจ้าไมซีเนียน  มนุษย์  มิวส์  นิมฟ์  เซเทอร์  สมุทรเทพ 
วีรบุรุษ:  เฮราคลีสกับงานของเขา  อคิลลีสกับสงครามกรุงทรอย  โอดิสเซียสกับโอดิสซีย์  เจสันกับลูกเรืออาร์โก  เพอร์ซิอัสกับเมดูซา  อีดิปัสกับธีบส์  ธีซีอัสกับมินะทอร์  บิลเลโรฟอนกับคิเมียรา 
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์:  เดลฟี  ดอโดนา  ดีลอส  โอลิมเปีย  โอลิมปัส
สถานีรถไฟสวนสัตว์เบอร์ลิน

สถานีรถไฟสวนสัตว์เบอร์ลิน ในยามค่ำคืน
สถานีรถไฟสวนสัตว์เบอร์ลิน (เยอรมัน: Bahnhof Berlin Zoologischer Garten เรียกสั้น ๆ ว่า "สถานีรถไฟสวนสัตว์") เป็นสถานีรถไฟแห่งหนึ่งในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ในบริเวณใกล้กับสวนสัตว์เบอร์ลิน เป็นศูนย์รวมการขนส่งของกรุงเบอร์ลินฝั่งตะวันตก ก่อนที่จะมีการเปิดใช้งานสถานีกลางในปี ค.ศ. 2006 นอกจากนี้ยังเป็นสถานีของรถไฟใต้ดินเบอร์ลิน สาย 2, 9 และรถไฟเร็วเขตเมืองเบอร์ลิน สาย 5,7 และ 75
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถานีรถไฟสวนสัตว์เบอร์ลิน
เฮสิโอด

| เฮสิโอด  Ἡσίοδος |
| --- | --- |
รูปปั้นที่เคยถูกเข้าใจผิดว่าเป็น รูปศีรษะของเซเนกาตัวปลอม นักปรัชญาสายสโตอิก แต่ปัจจุบันสันนิษฐานว่าอาจเป็นของเฮสิโอด
เกิด: ศตวรรษที่ 8 ก่อนค.ศ.
อาชีพ: กวีชาวบ้าน
ภาษา: กรีกโบราณ
แนว: มหากาพย์
หัวข้อ: กวีนิพนธ์
ผลงานที่สำคัญ: ธีออโกนี, งานและวัน
เฮสิโอด หรือ เฮสิอัด (อังกฤษ: Hesiod; กรีกโบราณ: Ἡσίοδος เฮ-สิ-โอ-ดอส) เป็นกวีชาวกรีกที่สันนิษฐานว่ามีชีวิตอยู่ร่วมสมัยกับโฮเมอร์ ในระหว่างปีที่ 750 ถึง 650 ก่อนค.ศ. เฮสิอัดเป็นกวีรายแรกในธรรมเนียมทางวรรณกรรมของตะวันตก ที่นำตัวเองเข้าไปมีบทบาทอยู่ในกวีนิพนธ์ของตัวเอง นักเขียนยุคโบราณถือว่าเฮสิอัดมีฐานะร่วมกับโฮเมอร์ในฐานะผู้ก่อตั้งขนบธรรมเนียมทางศาสนาของกรีซ ปัจจุบันเราถือว่าเฮสิอัดเป็นแหล่งข้อมูลหลักในทางวรรณคดี เกี่ยวกับเทพปกรณัมของกรีซ และข้อมูลด้านประวัติศาสตร์ เช่น เทคนิกการทำนาสมัยกรีซโบราณ ความคิดทางเศรษฐศาสตร์ยุคเริ่มแรก ความรู้ทางดาราศาสตร์โบราณ และการบอกเวลาในสมัยโบราณ
ชีวิต

เฮสิอัดประพันธ์งานที่เป็นกวีนิพนธ์เชิงสั่งสอน (didactic poems) ไว้หลายเรื่อง ซึ่งท่านแทรกรายละเอียดเกี่ยวกับชีวิตของตนไว้ ทำให้เราทราบว่าบิดาของท่านมาจากเมืองไซเม (Cyme) ในแคว้นอีโอลิส (Aeolis) ซึ่งอยู่บริเวณชายฝั่งเอเชียไมเนอร์ ใต้เกาะเลสบอสลงมา โดยบิดาของเฮสิอัดเดินทางข้ามทะเลมาตั้งรกรากที่เมืองเล็กๆ ชื่อว่า "อัสเคร" (Ἄσκρη) ใกล้กับเธสปิไอ ในแคว้นบีโอเชีย, "สถานที่ต้องสาป ทารุณในหน้าหนาว ลำบากในหน้าร้อน ไม่เคยมีดีสักอย่าง" (งานและวัน 640) เฮสิอัดได้รับมรดกจาบิดาเป็นที่ดินแปลงเล็กๆ อยู่เชิงเขาเฮลิคอน ซึ่งเป็นต้นเหตุให้ต้องเป็นคดีความกับ เปอร์เซส พี่ชายของตนหลายครั้ง โดยเฮสิอัดเล่าว่าพี่ชายของท่านโกงสิทธิในส่วนแบ่งมรดก โดยไปติดสินบนผู้ปกครอง แต่ภายหลังก็ตกยากและต้องบากหน้ามาขอพึ่งท่าน
เฮสิอัดไม่ชอบเดินทางทางทะเลเหมือนอย่างบิดา แต่มีครั้งหนึ่งท่านข้ามช่องแคบระหว่างแผ่นดินใหญ่ของกรีซ กับยูบีอา (Euboea) เพื่อร่วมประกวดร้องเพลงในพิธีฉลองงานศพ และชนะการประกวด นอกจากนี้ท่านยังเล่าถึงการได้พบกับอัปสรมิวส์บนเขาเฮลิคอน ในขณะที่กำลังคุมฝูงแกะอยู่ โดยเหล่าอัปสรมิวส์ปรากฏตัวขึ้นและมอบคธาประดับใบลอเรลให้ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจในเชิงกวี (ธีออโกนี 22-35)
บรรณานุกรม

Allen, T. W. and Arthur A. Rambaut, "The Date of Hesiod", The Journal of Hellenic Studies, 35 (1915), pp. 85–99.
Allen, William (2006), "Tragedy and the Early Greek Philosophical Tradition", A Companion to Greek Tragedy, Blackwell Publishing.
Andrewes, Antony (1971), Greek Society, Pelican Books.
Barron, J. P. and Easterling, P. E. (1985), "Hesiod", The Cambridge History of Classical Literature: Greek Literature, Cambridge University Press.
Buckham, Philip Wentworth (1827), Theatre of the Greeks.
Burn, A.R. (1978), The Pelican History of Greece, Penguin Books.
Cingano, E. (2009), "The Hesiodic Corpus",  ใน Montanari, Rengakos & Tsagalis (2009) (บ.ก.), Brill's Companion to Hesiod, pp. 91–130{{citation}}:  CS1 maint: multiple names: editors list (ลิงก์).
Evelyn-White, Hugh G. (1964), Hesiod, the Homeric Hymns and Homerica (= Loeb Classical Library, vol. 57), Harvard University Press, pp. xliii–xlvii.
Lamberton, Robert (1988), Hesiod, New Haven: Yale University Press. ISBN 0-300-04068-7.
Marckscheffel, Johann Georg Wilhelm (1840), Hesiodi, Eumeli, Cinaethonis, Asii et Carminis Naupactii fragmenta, Leipzig: Sumtibus F.C.G. Vogelii.
Montanari, Franco; Rengakos, Antonios; Tsagalis, Christos (2009), Brill's Companion to Hesiod, Leiden, ISBN 978-90-04-17840-3.
Murray, Gilbert (1897), A History of Ancient Greek Literature, New York: D. Appleton and Company, pp. 53 ff.
Griffin, Jasper (1986), "Greek Myth and Hesiod", The Oxford History of the Classical World, Oxford University Press.
Peabody, Berkley (1975), The Winged Word: A Study in the Technique of Ancient Greek Oral Composition as Seen Principally Through Hesiod's Works and Days, State University of New York Press. ISBN 0-87395-059-3.
Pucci, Pietro (1977), Hesiod and the Language of Poetry, Baltimore and London: Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-1787-0.
Reinsch-Werner, Hannelore (1976), Callimachus Hesiodicus: Die Rezeption der hesiodischen Dichtung durch Kallimachos von Kyrene, Berlin: Mielke.
Rohde, Erwin (1925), Psyche. The cult of the souls and belief in immortality among the Greeks, London: Kegan Paul, Trench, Trubner & Co.
Symonds, John Addington (1873), Studies of the Greek Poets, London: Smyth, Elder & Co.
Taylor, Thomas (1891), A Dissertation on the Eleusinian and Bacchic Mysteries, New York: J. W. Bouton.
West, Martin L. (1966), Hesiod: Theogony, Oxford University Press
เฮสิอัดกับอัปสรมิวส์ (1891), โดย กุสตาฟ มอโร (Gustave Moreau). ในภาพแสดงกวีเฮสิอัดในขณะได้รับพิณจากเทพอัปสร ซึ่งต่างไปจากคำบอกเล่าของเฮสิอัดว่าเป็นคธาประดับพวงมาลัยใบลอเรล
สถาบันมัคส์ พลังค์ เพื่อการวิจัยระบบสุริยะ

| --- | --- |

ชื่อย่อ: เอ็มเพเอ็ส
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1934
ที่ตั้ง: เกิททิงเงิน เยอรมนี
องค์กรปกครอง: สมาคมมัคส์ พลังค์
พนักงาน  : 410
เว็บไซต์: www.mps.mpg.de
สถาบันมัคส์ พลังค์เพื่อการวิจัยระบบสุริยะ (เยอรมัน: Max-Planck-Institut für Sonnensystemforschung) หรือย่อว่า เอ็มเพเอ็ส (MPS) เป็นสถาบันวิจัยด้านดาราศาสตร์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ปัจจุบันตั้งอยู่ในเมืองเกิททิงเงิน ประเทศเยอรมนี สถาบันนี้ก่อตั้งใน ค.ศ. 1934 ในสมัยนาซีเยอรมนี เมื่อแรกก่อตั้งมีฐานะเป็นฐานทดสอบของกองทัพอากาศเยอรมัน ก่อนที่ใน ค.ศ. 2004 จะเปลี่ยนชื่อเป็นสถาบันมัคส์ พลังค์ เพื่อการวิจัยระบบสุริยะ โดยอยู่ในการกำกับของสมาคมมัคส์ พลังค์
เฮอรอโดทัส

| เฮอรอโดทัส |
| --- | --- |
Ἡρόδοτος
รูปสลักจำลองจากรูปสลักจากสี่ร้อยปีก่อนคริสตกาล แสดงเฮอรอโดทัส
เกิด: ป. 484 BC ฮาลิการ์นาสซัส, กาเรีย, เอเชียไมเนอร์, จักรวรรดิเปอร์เซีย
เสียชีวิต: ป. 425 BC (อายุประมาณ 60) ธูรีอี, กาลาเบรีย หรือ เปลลา, แมซีดอน
อาชีพ: นักประวัติศาสตร์
ผลงานเด่น: เดอะฮีสโตรีส
บิดามารดา: Lyxes (พ่อ) Dryotus (แม่)
ญาติ: Theodorus (พี่/น้องชาย) Panyassis (ลุง/ญาติ)
เฮอรอโดทัส (/hɪˈrɒdətəs/; กรีกโบราณ: Ἡρόδοτος, Hēródotos, เสียงอ่านภาษากรีกแบบแอตติก: [hɛː.ró.do.tos]; ป. 484 –  425 BC) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวกรีกโบราณ ผู้เกิดที่ฮาลิการ์แนสซัสในจักรวรรดิเปอร์เซีย (ปัจจุบันคือโบดรุม, ประเทศตุรกี) เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ประพันธ์ เดอะฮิสตอรีส (กรีก: Ἱστορίαι Historíai) เนื้อหาเกี่ยวกับการบันทึกสงครามกรีก-เปอร์เซีย เขามักได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งประวัติศาสตร์" ที่ซึ่งมีผู้เรียกขานเขาเช่นนี้มาตั้งแต่หนึ่งร้อยปีก่อนคริสตกาล
ผลงาน เดอะฮิสตอรีส ของเขามีชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างมาก โดยเป็นการสะท้อนมุมมองของเขาที่มีต่อสงครามกรีก-เปอร์เซียโดยละเอียด เขายังถือเป็นนักเขียนคนแรกที่นำวิธีการสืบสวนอย่างเป็นระบบมาใช้ในวิชาประวัติศาสตร์ นอกจากนี้ผลงานของเขายังถ่ายทอดมุมมองที่มีต่อระบอบการเมืองการปกครอง, ชีวประวัติของกษัตริย์หลายพระองค์ และเหตุการณ์การรบในสมรภูมิที่มีชื่อเสียง เช่น เทอร์มอพิลี, อาร์เทมิเซียม และซาลามิส งานเขียนของเขายังมีการแบ่งแยกหัวข้อในศาสตร์ต่าง ๆ นอกเหนือจากหัวข้อหลักทางด้านประวัติศาสตร์ เช่น ชาติพันธุ์วรรณนา, ภูมิศาสตร์ และประวัติศาสตร์นิพนธ์ ซึ่งเป็นการให้ความรู้และดึงดูดความสนใจของผู้อ่านได้เป็นอย่างดี
อย่างไรก็ตาม งานเขียนของเขาก็ได้รับคำวิจารณ์ในแง่ลบจากนักประวัติศาสตร์และนักเขียนบางท่าน โดยงานของเขามักถูกวิจารณ์ว่า "เหมือนนวนิยายเพ้อฝัน และห่างไกลจากความเป็นจริง" ทิวซิดิดีส นักเขียนเชิงประวัติศาสตร์ชื่อดังชาวกรีกผู้ซึ่งเป็นเพื่อนของเฮอรอโดทัสเคยวิจารณ์งานของเขาว่า "เป็นการแต่งเรื่องขึ้นมาเพื่อความบันเทิง และสนองความต้องการของตนเอง" ในขณะที่เฮอรอโดทัสได้แย้งว่างานทุกชิ้นของเขารวบรวมและถ่ายทอดผ่านประสบการณ์จริง งานของเฮอรอโดทัสได้รับการยอมรับมากขึ้นในบรรดานักประวัติศาสตร์และนักโบราณคดีสมัยใหม่
ประวัติ

เฮอรอโดทัสเกิดที่ ฮาลิการ์แนสซัส (Halicarnassus) ในช่วงประมาณ 485 ปีก่อนคริสตกาล เขาเป็นบุตรชายของ Lyxes และ Dryo เขายังมีความเกี่ยวข้องกับ Panyassis กวีชื่อดังชาวกรีก มีการสันนิษฐานกันว่าเมืองที่เขาเกิดเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเปอร์เซีย และอาจเป็นไปได้ว่าเฮอรอโดทัสในวัยเยาว์ได้ยินเรื่องราวจากคำบอกเล่าของผู้คนในท้องถิ่นเกี่ยวกับเหตุการณ์ภายในอาณาจักรและการเตรียมการของเปอร์เซียเพื่อรุกรานกรีก รวมถึงการเคลื่อนทัพของกองเรือภายใต้การบังคับบัญชาของพระนางอาร์เทมิเซียแห่งคาเรีย
เฮอรอโดทัสถ่ายทอดประวัติของเขาด้วยภาษาไอโอเนียน แต่เขาเกิดที่ฮาลิการ์แนสซัสซึ่งเป็นถิ่นฐานของชาวดอเรียน เขาได้เรียนรู้ภาษาไอโอเนียนเมื่อครั้งที่อาศัยอยู่บนเกาะซามอสในวัยเด็กซึ่งเขาอาศัยอยู่กับครอบครัวโดยหลบหนีการกดขี่ของ Lygdamis จอมทรราชผู้เป็นหลานชายของอาร์เทมิเซีย มีหลักฐานในจารึกว่าเขาได้เดินทางกลับบ้านเกิดในภายหลังเพื่อเริ่มต้นการก่อจลาจลเพื่อโค่นล้มทรราช
แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม

วิศรุต พึ่งสุนทร. ประวัติศาสตร์นิพนธ์ตะวันตกก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 20. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2556.
อูอีนูดาการ์ตา

| คำแปล: เพลงแห่งรัฐธรรมนูญ |
| --- | --- |
Hino da Carta
หน้าปกสกอร์เพลงอูอีนูดาการ์ตา
ทำนอง: พระเจ้าเปดรูที่ 4 แห่งโปรตุเกส
รับไปใช้: พฤษภาคม พ.ศ. 2377
เลิกใช้: 10 ตุลาคม พ.ศ. 2454
อูอีนูดาการ์ตา (บรรเลง)
อูอีนูดาการ์ตา (โปรตุเกส: Hino da Carta) หรือสะกดแบบเก่าว่า อิงนูดาการ์ตา (Hymno da Carta) หรือเพลงสรรเสริญรัฐธรรมนูญ เป็นเพลงชาติและเพลงสรรเสริญพระบารมีของราชอาณาจักรโปรตุเกส ประกาศใช้อย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2377 เรียบเรียงทำนองโดยพระเจ้าเปดรูที่ 4 แห่งโปรตุเกส (จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล) คำว่า "การ์ตา" ในที่นี้หมายถึงรัฐธรรมนูญที่พระเจ้าเปดรูที่ 4 ลงพระนามประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2454 เพลงดังกล่าวนี้ถูกยกเลิก ภายหลังจากการปฏิวัติที่โค่นสถาบันพระมหากษัตริย์และทำให้โปรตุเกสเป็นสาธารณรัฐและใช้เพลงชาติฉบับใหม่ที่มีชื่อว่า "อาปูร์ตูเกซา"
บทร้อง

| ภาษาโปรตุเกส> บทที่ 1 | คำแปล> บทที่ 1 |
| --- | --- |
 Ó Pátria, Ó Rei, Ó Povo,  Ama a tua Religião  Observa e guarda sempre  Divinal Constituição :  โอ้ ประเทศชาติ องค์ราชันย์และปวงประชา น้อมเคารพแด่ศาสนาอันเป็นที่รักของท่าน ขอบันดาลพระผู้เป็นเจ้าโปรดทรงอภิบาลท่าน รัฐธรรมนูญอันประเสริฐเลิศศรีของเราเถิด 
ประสานเสียง
 Viva, viva, viva ó Rei  Viva a Santa Religião  Vivam Lusos valorosos  A feliz Constituição  A feliz Constituição:  จงเจริญ จงเจริญ พระราชาทรงพระเจริญเถิด แด่ศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา วีรชนแห่งลูซิเทเนียจะยั่งยืนยิ่งนาน จงเจริญเถิด รัฐธรรมนูญที่เป็นปิติของเรา จงเจริญเถิด ขอให้รัฐธรรมนูญของเราจงเจริญเถิด 
บทที่ 2
 Ó com quanto desafogo  Na comum agitação  Dá vigor às almas todas  Divinal Constituição:  โอ้ การปลดปล่อยมาถึงแล้ว ในการก่อโกลาหลที่หยาบช้า ดั่งพลังที่แกร่งกล้ามอบให้แก่จิตวิญญาณทั้งปวง สู่รัฐธรรมนูญอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา
ประสานเสียง
บทที่ 3
 Venturosos nós seremos  Em perfeita união  Tendo sempre em vista todos  Divinal Constituição:  เราล้วนโชคดีที่จะได้รับ ของสหภาพที่ดีเลิศ สนับสนุนในทัศนคติ แห่งรัฐธรรมนูญอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา
ประสานเสียง
บทที่ 4
 A verdade não se ofusca  O Rei não se engana, não,  Proclamemos Portugueses  Divinal Constituição:  ความจริงที่มิได้หวั่นไหว องค์พระราชาที่ทรงมิได้ก่อขบถ เราชาวโปรตุเกสขอประกาศไว้เป็นที่ประจักษ์ว่า เรามีรัฐธรรมนูญอันศักดิ์สิทธิ์
ประสานเสียง
ดูเพิ่ม

อาปูร์ตูเกซา
แหล่งข้อมูลอื่น

สกอร์คนตรีเพลงอูอีนูดาการ์ตา (อังกฤษ)
Download of the music of the Hino da Carta เก็บถาวร 2008-10-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สถานีรถไฟหลักเบรเมิน

สถานีรถไฟหลักเบรเมิน
สถานีรถไฟหลักเบรเมิน (เยอรมัน: Bremen Hauptbahnhof) เป็นสถานีรถไฟหลักในเมืองเบรเมิน ทางตอนเหนือของประเทศเยอรมนี เป็นสถานีที่มีความสำคัญในรัฐเบรเมิน เนื่องจากเป็นจุดผ่านของรถไฟไปยังเมืองเมืองใหญ่อื่น ๆ มีขบวนรถไฟ 510 ขบวนต่อวัน ผู้โดยสาร 100,000 คนต่อวัน มีจำนวน 9 ชานชาลาราง ติดตั้งระบบไฟฟ้าตั้งแต่ ค.ศ. 1964 โดยภายในสถานีเป็นศูนย์การค้าในตัว
แหล่งข้อมูลอื่น

DB information page (English) เก็บถาวร 2012-04-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
See the Ticket Hall in a 360 degrees interactive panorama (Flash) เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สถาบันเพศวิทยา

สหภาพนักเรียนเดินขบวนผ่านหน้าสถาบันเพศวิทยา (พ.ค. 1933)
สถาบันเพศวิทยา (เยอรมัน: Institut für Sexualwissenschaft) เป็นมูลนิธิไม่แสวงหากำไรในประเทศเยอรมนี มีที่ตั้งอยู่ในกรุงเบอร์ลิน ก่อตั้งขึ้นในปี 1919 หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ถือเป็นสถาบันวิจัยเพศวิทยาแห่งแรกของโลก และถูกยุบในปี 1933 เมื่อพรรคนาซีเรืองอำนาจ
ผู้อำนวยการสถาบันคือนายแพทย์มัคนุส เฮียร์ชเฟ็ลด์ (Magnus Hirschfeld) ซึ่งเป็นผู้นำการรณรงค์ในประเด็นก้าวหน้าและสมเหตุผลสำหรับกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศตั้งแต่ปี 1897 อย่างไรก็ตาม การก่อตั้งสถาบันแห่งนี้ทำให้เฮียร์ชเฟ็ลด์ตกเป็นเป้าโจมตีจากกลุ่มขวาจัดในเยอรมนี
สถาบันเพศวิทยาเป็นองค์กรผู้บุกเบิกการวิจัยและการรักษาเกี่ยวกับเพศสภาพทางกาย และเพศสภาพทางใจ อันได้แก่ เกย์, กะเทย และผู้ข้ามเพศ นอกจากนี้ยังให้บริการอื่นแก่สาธารณชนด้วย เช่น การรักษาโรคติดสุรา การตรวจสูติศาสตร์ การรักษากามโรค การให้คำปรึกษาชีวิตสมรส ฯลฯ เป็นต้น
สมาชิกพรรคนาซีทำการเผาหนังสือของสถาบันเพศวิทยา (พ.ค. 1933)
กุมภาพันธ์ 1933 หลังการเสื่อมอำนาจของผู้นำเอ็สอาอย่างแอ็นสท์ เริห์ม (ผู้เป็นชาวรักร่วมเพศ) พรรคนาซีก็เริ่มกวาดล้างสโมสรเกย์ในเบอร์ลิน ห้ามออกสื่อสิ่งพิมพ์ และห้ามดำเนินกิจกรรมของกลุ่มเกย์ ส่งผลให้หลายคนตัดสินใจหนีออกจากประเทศ ในเดือนมีนาคม 1933 นักกฎหมายของสถาบันก็ถูกส่งตัวเข้าค่ายกักกันและถูกทรมาน ทางด้านนายแพทย์เฮียร์ชเฟ็ลด์ลี้ภัยไปอยู่สวิตเซอร์แลนด์ เอกสารและหนังสือทั้งหมดนับหมื่นเล่มในห้องสมุดของสมาคมก็ถูกนำไปเผาทำลาย รายชื่อผู้มีความหลากหลายทางเพศถูกยึดโดยเจ้าหน้าที่
ศูนย์อำนวยการความมั่นคงไรช์

| --- | --- |
Reichssicherheitshauptamt (RSHA)
ธงประจำผู้บัญชาการซีโพและเอ็สเด
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 27 กันยายน ค.ศ. 1939
หน่วยงานก่อนหน้า: ซีแชร์ไฮท์สโพลีไซ (ซีโพ) ซีแชร์ไฮท์สดีนสท์ (เอ็สเด)
ยุบเลิก: 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
ประเภท:  ตำรวจลับ  หน่วยสืบราชการลับ 
เขตอำนาจ:  นาซีเยอรมนี ยุโรปที่ถูกเยอรมนียึดครอง
สำนักงานใหญ่: ถนนพรินซ์อัลเบร็ช เบอร์ลิน 52°30′26″N 13°22′57″E﻿ / ﻿52.50722°N 13.38250°E﻿ / 52.50722; 13.38250
บุคลากร: 50,648 คน (กุมภาพันธ์ ค.ศ.1944)
รัฐมนตรี: ไฮน์ริช ฮิมเลอร์, (1939–1945)
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: ไรน์ฮาร์ท ไฮดริช 1939–1942, หัวหน้าของ SiPo และ SD ไฮน์ริช ฮิมเลอร์1942–1943, ปฏิบัติหน้าที่เป็นหัวหน้าของ SiPo and SD แอนสท์ คัลเทนบรุนเนอร์ 1943–1945, ปฏิบัติหน้าที่เป็นหัวหน้าของซีโพและเอ็สเด
ต้นสังกัดหน่วยงาน: รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย(เพียงในนาม)   อัลล์เกอไมเนอ เอ็สเอ็ส
ศูนย์อำนวยการความมั่นคงไรช์ (เยอรมัน: Reichssicherheitshauptamt; RSHA) เป็นองค์การที่อยู่ใต้การบังคับบัญชาของไฮน์ริช ฮิมเลอร์ ในฐานะที่เขาเป็นผู้บัญชาการตำรวจเยอรมัน (Chef der Deutschen Polizei) และผู้นำสูงสุดขององค์การชุทซ์ชตัฟเฟิล องค์กรนี้มีหน้าที่หลักคือการกำจัด "ศัตรูของไรซ์" ทั้งภายในและภายนอก และเป็นองค์กรต้นสังกัดของตำรวจลับ, ตำรวจความมั่นคง, ตำรวจอาชญากรรม และสำนักอำนวยความปลอดภัย
หัวหน้าศูนย์อำนวยการความมั่นคงไรช์

รายชื่อหัวหน้าศูนย์อำนวยการความมั่นคงไรช์ (Chef des RSHA)
นายกลุ่มเอก ไรน์ฮาร์ท ไฮดริช ระหว่าง 27 ก.ย. 1939 ถึง 4 มิ.ย. 1942
ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส ไฮน์ริช ฮิมเลอร์ ระหว่าง 4 มิ.ย. 1942 ถึง 30 ม.ค. 1943 (รักษาการ)
นายกลุ่มเอก แอ็นสท์ คัลเทินบรุนเนอร์ ระหว่าง 30 ม.ค. 1943 ถึง 12 พ.ค. 1945
โครงสร้าง

ตั้งแต่มีนาคม 1941 ศูนย์อำนวยการความมั่นคงไรช์ แบ่งออกเป็นเจ็ดกองอำนวยการ (Ämter)
กองอำนวยการ 1 (Amt I)  "กำลังพล" (Personal)
กองอำนวยการ 2 (Amt II) "องค์กร, บริหาร และนิติการ" (Organisation, Verwaltung und Recht)
กองอำนวยการ 3 (Amt III) "ถิ่นอาศัยชาวเยอรมัน" (Deutsche Lebensgebiete)
กองอำนวยการ 4 (Amt IV) "สำรวจและปราบอริศัตรู" (Gegner-Erforschung und -Bekämpfung)
กองอำนวยการ 5 (Amt V) "ปราบอาชญากรรม" (Verbrechensbekämpfung)
กองอำนวยการ 6 (Amt VI) "ต่างประเทศ" (Ausland)
กองอำนวยการ 7 (Amt VII) "วิจัยและประเมินผลอุดมการณ์" (Weltanschauliche Forschung und Auswertung)
แอนทิกะนี

แอนทิกะนี โดย เฟรเดอริค เลห์ตัน (Frederic Leighton) (1882)
แอนทิกะนี (อังกฤษ: Antigone; กรีกโบราณ: Ἀντιγόνη อ่านว่า แอนติกอแน) ตามตำนานเทพปกรณัมกรีก เป็นบุตรีของอีดิปัส กษัตริย์แห่งธีบส์ และพระนางโยคัสตา (Jocasta) ชื่อของ แอนทิกะนี (Ἀντιγόνη) เป็นอิตถีลิงค์ (feminine gender) ของชื่อ แอนติโกนัส (กรีกโบราณ: Ἀντίγονος) แปลว่า "เทียบได้กับบรรพบุรุษ" ตำนานของแอนทิกะนีเป็นที่รู้จักกันดี จากบทละครโศกนาฏกรรมที่มีชื่อเสียงของซอโฟคลีส นาฏศิลปินของเอเธนส์
ตำนาน

ตำนานของแอนทิกะนี เป็นเรื่องของราชธิดาของกษัตริย์อีดิปัส ผู้พยายามจะทำพิธีปลงศพให้แก่พี่ชาย โพลีไนซีส (Polynices) ("ผู้มากความขัดแย้ง" ภาษากรีกอ่านว่า โปลูเนเกส) โดยเมื่ออีดิปัสสละราชสมบัติกรุงธีบส์ให้แก่ลูกชายสองคน ได้แก่ โพลีไนซีส และ อีตีโอคลีส (Eteocles) พระองค์ได้สาปแช่งวงศ์ตระกูลของตนไว้ ทำให้พี่น้องทั้งสองไม่อาจตกลงแบ่งการปกครองกรุงธีบส์ นครแห่งทวารทั้งเจ็ดได้โดยสันติ โดยอีตีโอคลีสไม่ยอมผลัดเปลี่ยนให้น้องชายเข้าปกครองเมืองเมื่อครบหนึ่งปีตามที่สัญญากัน โพลีไนซีสจึงออกจากพระนครไปรวบรวมสมัครพรรคพวก ตั้งกองทัพมาโจมตีเมืองธีบส์ ในสงครามที่มีชื่อเรียกขานว่า ศึกเจ็ดขุนพลชิงธีบส์ พี่น้องทั้งสองตายด้วยมือของกันและกันในการรบ
หลังศึกเจ็ดขุนพลยุติลง ครีออนขึ้นเป็นกษัตริย์ครองธีบส์ และออกคำสั่งไม่ให้ผู้ใดชำระหรือฝังศพโพลีไนซีส และห้ามไม่ให้ไว้ทุกข์ด้วย หากฝ่าฝืนต้องโดนประหารด้วยการปาหิน แอนทิกะนีฝ่าฝืนบัญญัติของครีออน และถูกนำไปพิจารณาคดี โดยแอนทิกะนีให้การว่าตนทราบคำสั่งของตรีออนดี แต่ตัดสินใจฝ่าฝืน โดยอ้างว่าเป็นการทำตามบัญญัติของสวรรค์ (divine law) ที่สูงกว่ากฎหมายของมนุษย์ ทำให้ถูกพิพากษาลงโทษให้ฝังทั้งเป็น
แอนทิกะนี (ซอโฟคลีส)

ในบทละครของซอโฟคลีส แอนทิกะนีต้องโทษให้ถูกฝังทั้งเป็นอยู่ในสุสานตามคำสั่งของครีออน และต่อมาแม้ครีออนจะเปลี่ยนใจคิดปล่อยตัวแอนทิกะนี แอนทิกะนีก็ผูกคอตายในสุสานเสียแล้ว และฮีมอน (Haemon) คู่หมั้นของแอนทิกะนีและลูกชายของครีออนเอง ก็แทงตัวตายตามคนรักไป เมื่อเรื่องทราบถึงยูรีดีส (Eurydice) ภริยาของครีออน เธอก็ฆ่าตัวตายตามลูกชายไปด้วย
พงศาวลีของแอนทิกะนี
แอนทิกะนี กับ อิสมีเน ภาพแสดงแอนทิกะนีใส่ชุดไว้ทุกข์พี่ชาย และถือคณโฑใส่น้ำทักษิโณทกฝ่าฝืนคำสั่งครีออน
สภาควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตร

Kammergericht, 1945–1990 สำนักงานใหญ่ของสภาควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตร: ดูจาก Kleistpark
สภาควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตร หรือ องค์การควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตร (เยอรมัน: Alliierter Kontrollrat) หรือเรียกอีกอย่างว่า สี่ชาติ (เยอรมัน: Vier Mächte) เป็นองค์กรปกครองของเขตการยึดครองเยอรมนีและออสเตรียของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรปสิ้นสุดลง สมาชิกอันได้แก่ สหภาพโซเวียต สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และฝรั่งเศส องค์กรเหล่านี้ได้ตั้งอยู่ที่กรุงเบอร์ลิน-เชินเนอแบร์ก สภาได้มีการประชุมหารือเพื่อพิจารณาแผนการต่างๆสำหรับยุโรปในช่วงหลังสงคราม รวมทั้งวิธีการเปลี่ยนเส้นเขตชายแดนและถ่ายโอนโยกย้ากประชากรในยุโรปตะวันออกและเยอรมนี ในขณะที่อำนาจฝ่ายสัมพันธมิตรทั้งสี่ได้รวมตัวกันเป็นคอนโดมิเนียมซึ่งได้มีอำนาจสูงสุดในเยอรมนี สภาควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตรคืออำนาจอธิปไตยทางกฎหมายเพียงอย่างเดียวของเยอรมนีทั้งหมด ซึ่งได้เข้ามาแทนที่รัฐบาลพลเรือนที่ล่มสลายไปแล้วของนาซีเยอรมนี