stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิด

ดักลาส เอสบีดี ดอนท์เลสส์ กำลังทำการดำดิ่งทิ้งระเบิด
เครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิด คืออากาศยานที่พุ่งตรงไปที่เป้าหมายเพื่อให้การทิ้งระเบิดแม่นยำยิ่งขึ้น การดำดิ่งไปยังเป้าหมายทำให้วิถีของระเบิดง่ายขึ้น และช่วยให้นักบินมองเห็นได้ตลอดการทิ้งระเบิด วิธีนี้ทำให้สามารถโจมตีเป้าหมายและเรือรบได้ ซึ่งยากต่อการโจมตีด้วยเครื่องบินทิ้งระเบิดทั่วไปที่รักษาระดับเพดานบิน[ต้องการอ้างอิง]
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 การเพิ่มขึ้นของอาวุธนำวิถีที่แม่นยำและการป้องกันอากาศยานที่ปรับปรุงให้ดีขึ้น—ทั้งตำแหน่งปืนคงที่และการสกัดกั้นเครื่องบินขับไล่—นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐานในการทิ้งระเบิดดำดิ่ง โดยอาวุธชนิดใหม่ เช่น จรวดมีความแม่นยำมากขึ้นจากมุมกดที่เล็กกว่าและจากระยะไกลกว่า สามารถติดตั้งได้กับเครื่องบินเกือบทุกชนิดรวมทั้งเครื่องบินขับไล่ ทำให้ปฏิบัติการมีประสิทธิภาพมากขึ้นโดยไม่มีช่องโหว่เช่นการใช้เครื่องบินทิ้งระเบิดดำดิ่ง ซึ่งต้องการการครองอากาศที่เหนือกว่าเพื่อปฏิบัติการอย่างมีประสิทธิภาพ
วิธีการ

เครื่องบินทิ้งระเบิดชนิดนี้ดำดิ่งในมุมสูงชัน โดยปกติระหว่าง 45 ถึง 60 องศา หรือแม้กระทั่งถึง 80 องศาเกือบเป็นแนวดิ่งด้วยเครื่องบิน ยุงเคิร์ส ยู 87 ดังนั้นจึงจำเป็นต้องดึงเครื่องขึ้นอย่างกะทันหันหลังจากทิ้งระเบิด สิ่งนี้สร้างความเครียดให้กับทั้งนักบินและเครื่องบิน ดังนั้นจึงต้องการเครื่องบินที่มีโครงสร้างแข็งแรงที่มีการชะลอการดำดิ่งให้ช้าลง สิ่งนี้จำกัดรุ่นการออกแบบเหลือเพียงเครื่องบินทิ้งระเบิดเบาที่สามารถบรรทุกอาวุธในพิกัดประมาณ 1,000 ปอนด์ (450 กก.) แม้ว่าจะมีเครื่องบางรุ่นที่ใหญ่กว่า ตัวอย่างที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ ยุงเคิร์ส ยู 87 "ชตูคา" ซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลายในช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง เครื่องบินทิ้งระเบิดไอจิ ดี3เอ "วาล" ซึ่งจมเรือรบของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามมากกว่าเครื่องบินของฝ่ายอักษะอื่น ๆ และดักลาส เอสบีดี ดอนท์เลสส์ ซึ่งจมเรือของญี่ปุ่นมากกว่าเครื่องบินพันธมิตรประเภทอื่น ๆ เอสบีดี ดอนท์เลสส์ ช่วยให้ชนะในยุทธนาวีที่มิดเวย์ เป็นส่วนสำคัญในชัยชนะที่ยุทธนาวีที่ทะเลคอรัล และต่อสู้ในการรบของสหรัฐทุกครั้งที่เกี่ยวข้องกับเรือบรรทุกเครื่องบิน
รายชื่อเครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิด

ยุงเคิร์ส ยู 87
ดักลาส เอสบีดี ดอนท์เลสส์
ไอจิ ดี3เอ
เคอร์ทิสส์ เอสบี2ซี เฮลไดเวอร์
โยโกซูกะ ดี4วาย
แบล็กเบิร์น สคัว
เปตล์ยากอฟ พี-2
แฟร์รี่ย์ บาราคูด้า
ลัวร์-นีเออร์ปอร์ต แอลแอ็น.401
ไอจิ บี7เอ
นักบินเครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิดที่มีชื่อเสียง

ฮันส์-อุลริช รูเดิล
ริชาร์ด ฮอลซี เบสต์
คาคูอิจิ ทากาฮาชิ
นอร์แมน ไคลส์
คิโยโตะ ฟูรูตะ
ดูเพิ่ม

เครื่องบินทิ้งระเบิด
เครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโด
บรรณานุกรม

Angelucci, Enzo and Paolo Matricardi. World Aircraft: World War II. Volume II (Sampson Low Guides). Maidenhead, UK: Sampson Low, 1978. ISBN 0-562-00096-8.
Brown, David. Warship Losses of World War II. Arms and Armour, London, Great Britain, 1990. ISBN 0-85368-802-8.
Brown, David. Carrier Fighters. MacDonald and Janes, London, Great Britain, 1975. ISBN 0-356-08095-1.
Casey, Louis. Naval Aircraft. Secaucus, New Jersey: Chartwell Books Inc. 1977. ISBN 0-7026-0025-3.
Parshall, Jonathan; Tully, Anthony (2005). Shattered Sword: The Untold Story of the Battle of Midway. Dulles, Virginia: Potomac Books. ISBN 1-57488-923-0. Uses recently translated Japanese sources.
Smith, Peter C. Dive Bomber!. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press, 1982. ISBN 978-0-87021-930-6.
Worth, Richard. Fleets of the World War II. New York: Da Capo Press, 2001. ISBN 978-0-306-81116-6.
แหล่งข้อมูลอื่น

"Dive Bombing at Target Assures Accuracy" April 1933, Popular Mechanics – early article on dive bombing
"Diving Artillery" , April 1942, Popular Science illustrated article on the basics of dive bombing
Tail Brake on Do-217E Controls Its Diving Speed, November 1942, Popular Science
battle Dive bombers compared Flight article of 1940
"How to Dive Bomb in World War 2 Aircraft – 1943" ที่ยูทูบ
ยุงเคิร์ส ยู 87
อุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง

| อุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง |
| --- | --- |
大雪山国立公園
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
ทัศนียภาพในฤดูร้อนของภูเขาอาซาฮิดาเกะ ในอุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง
อุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง ในญี่ปุ่น
ที่ตั้ง: ฮกไกโด, ญี่ปุ่น 
พิกัด: 43°39′37″N 142°51′29″E﻿ / ﻿43.660278°N 142.858056°E﻿ / 43.660278; 142.858056
พื้นที่: 2,267.64 km²
จัดตั้ง: 4 ธันวาคม พ.ศ. 2477
ผู้เยี่ยมชม: 6,000,000 คน (2551) 
อุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง (ญี่ปุ่น: 大雪山国立公園; โรมาจิ: ไดเซ็ตสึซัง โคกูริตสึ โคเอ็ง) หรือเรียกสั้นๆว่า ไทเซ็ตสึซัง เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในภูเขาตอนกลางของเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ครอบคลุมพื้นที่  2,267 ตารางกิโลเมตรในสองกิ่งจังหวัดคือคามิกาวะและโทกาชิ ด้วยพื้นที่ใหญ่โตนี้ทำให้เป็นอุทยานแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น ทั้งนี้ คำว่า ไดเซ็ตสึซัง มีความหมายว่า "ดอยหลวงหิมะ" ในอุทยานแห่งนี้มียอดเขาที่มีความสูงเกิน 2,000 เมตรอยู่ถึง 16 ยอด
สามารถเดินทางสู่อุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซังได้จากเมืองอาซาฮิกาวะ โดยอุทยานตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง ระหว่างทางจะผ่านเขื่อนชูเบ็ตสึ หลังจากนั้นก็ขึ้นกระเช้าลอยฟ้าอาซาฮิดาเกะไปยังบริเวณจุดชมวิวฐานภูเขาไฟ
หมู่ภูเขา

อุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง ประกอบด้วย 3 หมู่ภูเขาไฟ แต่ละหมู่มีลักษณะเป็นกรวยภูเขาไฟสลับชั้น ในจำนวนนี้มีปล่องภูเขาไฟอยู่ 1 ปล่องที่ยังปะทุอยู่
หมู่ภูเขาไฟไดเซ็ตสึซัง — ตั้งอยู่ส่วนเหนือของอุทยาน เป็นที่ตั้งของภูเขาอาซาฮิดาเกะซึ่งเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในฮกไกโด
หมู่ภูเขาไฟโทกาชิ — ตั้งอยู่ส่วนตะวันตกเฉียงใต้ของอุทยาน เป็นที่ตั้งของภูเขาโทกาชิ
หมู่ภูเขาไฟชิการิเบ็ตสึ — ตั้งอยู่ทางตะวันออกของอุทยาน เป็นที่ตั้งของภูเขาอิชิการิและแม่น้ำอิชิการิ (268 กิโลเมตร (167 ไมล์))
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website of Daisetsuzan National Park
คู่มือการท่องเที่ยว อุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Daisetsuzan National Park เก็บถาวร 2014-03-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Biodiversity Center of Japan, Ministry of the Environment
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
อุทยานแห่งชาติ:  อากัง  อาชิซูริ-อูวาไก  อาโซะ-คูจู  บันได-อาซาฮิ  อุทยานแห่งชาติชิจิบุ-ทามะ-ไค  ชูบุซังงากุ  ไดเซ็ง-โอกิ  ไดเซ็ตสึซัง  ฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ  ฮากุซัง  อิริโอโมเตะ-อิชิงากิ  อิเซะชิมะ  โจชินเอ็ตสึโคเง็ง  เครามะโชะโต  คิริชิมะ-คิงโกวัง  คูชิโระชิตสึเง็ง  เมียวโก-โทงากูชิ  มินามิแอลป์  นิกโก  โองาซาวาระ  โอเซะ  ริชิริ-เรบุง-ซาโรเบ็ตสึ  ไซไก  ซันอิงไคซัง  ซันริกุฮุกโก  เซโตะไนไก  ชิกตสึ-โทยะ  ชิเรโตโกะ  โทวาดะ-ฮาจิมันไต  อุนเซ็ง-อามากูซะ  ยันบารุ  ยากูชิมะ  โยชิโนะ-คูมาโนะ 
วนอุทยานแห่งชาติ:  อาบาชิริ  ไอจิโคเง็ง  อากิโยชิได  บิวาโกะ  โชไก  เอจิโงะ ซันซัง-ทาดามิ  เอจิเซ็ง-คางะไคงัง  เก็งไก  ฮายาจิเนะ  ฮิบะ-โดโง-ไทชากุ  ฮิดะ-คิโซงาวะ  ฮิดากะ-ซันเมียกุ เอริโมะ  เฮียวโนเซ็น-อูชิโรยามะ-นางิซัน  อิบิ-เซกิงาฮาระ-โยโร  อิกิ-สึชิมะ  อิชิซูจิ  คิตะนางะโตะ  คิตะกีวชู  คงโง-อิโกมะ-คิเซ็ง  โคยะ-ริวจิน  คุริโกมะ  เกียวโตะทัมบะโคเง็ง  คิวชูจูโอซันจิ  เมจิโนะโมริมิโน  เมจิโนะโมริทากาโนะ  มิกาวะวัง  มินามิโบโซ  มินามิซันริกุคินคะซัง  มุโร-อากาเมะ-อาโอยามะ  มูโนโตะ-อานังไคงัง  เมียวงิ-อาราฟูเนะ-ซากุโคเง็ง  นิจินังไคงัง  นิปโปไคงัง  นิเซโกะ-ชาโกตัง-โอตารุไคงัง  นิชิ-ชูโงกุซันจิ  โนโตะฮันโต  โองะ  โอกินาวะไคงัง  โอกินาวะเซนเซกิ  โอนุมะ  ซาโดะ-ยาฮิโกะ-โยเนยามะ  ชิโมกิตะฮันโต  โชกันเบ็ตสึ-เทอูริ-ยางิชิริ  โซโบะ-กาตามูกิ  ซุยโง-สึกุบะ  ซูซูกะ  ทังโงะ-อามาโนฮาชิดาเตะ-โอเอะยามะ  ทันซาวะ-โอยามะ  เท็นริว-โอกุมิกาวะ  สึงารุ  สึรุงิซัน  วากาซะวัง  ยาบะ-ฮิตะ-ฮิโกะซัง  ยามาโตะ-ฮาโองากิ  ยัตสึงาตาเกะ-ชูชิงโคเง็ง  ซาโอ
อุทยานแห่งชาติใต้ร่มเย็น

อุทยานแห่งชาติใต้ร่มเย็นมีพื้นที่ครอบคลุมท้องที่ อำเภอกาญจนดิษฐ์ อำเภอบ้านนาสาร และ อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
| อุทยานแห่งชาติใต้ร่มเย็น |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
ที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติใต้ร่มเย็นแสดงแผนที่จังหวัดสุราษฎร์ธานีอุทยานแห่งชาติใต้ร่มเย็น (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
ที่ตั้ง:  ไทย
เมืองใกล้สุด: จังหวัดสุราษฎร์ธานี   • อำเภอเวียงสระ  • อำเภอบ้านนาสาร  • อำเภอกาญจนดิษฐ์
พื้นที่: 425 ตร.กม. (265,625 ไร่)
จัดตั้ง: 31 ธันวาคม พ.ศ. 2534
หน่วยราชการ: สำนักอุทยานแห่งชาติ, กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
เว็บไซต์: https://portal.dnp.go.th/Content/nationalpark?contentId=1023
สภาพป่าส่วนใหญ่เป็นป่าดงดิบชื้น มีสภาพป่าที่อุดมสมบูรณ์ เป็นแหล่งต้นน้ำลำธาร เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่านานาชนิด และมีจุดเด่นตามธรรมชาติที่สวยงาม เช่น หน้าผา ถ้ำ น้ำตก ตลอดจนมีหลักฐานทางด้านประวัติศาสตร์การสู้รบที่เหลืออยู่ เช่น ค่าย บังเกอร์ อุโมงค์ มีเนื้อที่ประมาณ 265,625 ไร่ หรือ 425 ตารางกิโลเมตร ได้จัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2534 นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 73 ของประเทศไทย
สถานที่สำคัญในอุทยาน

น้ำตกดาดฟ้า
น้ำตก357 (ธารทิพย์)
น้ำตกเหมืองทวด
น้ำตกคลองคันเบ็ด
น้ำตกคลองน้ำเฒ่า
น้ำตกเพชรพนมวัฒน์
น้ำตกเหนือคลองวาริน
ถ้ำเหมก
ถ้ำขมิ้น
เขาหนอง
ลักษณะภูมิประเทศ

มีสภาพภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน เป็นแหล่งกำเนิดของต้นน้ำลำธาร มีลำคลองที่สำคัญหลายสาย เช่น คลองฉวาง คลองลำพูน คลองกิ่งยาว คลองแคระ ภูเขาบางลูกเป็น เขาหินปูน จึงเกิดเป็นถ้ำที่สวยงามน่าพิศวง
ลักษณะภูมิอากาศ

สภาพภูมิอากาศแบ่งเป็น 2 ฤดูกาล คือ
ฤดูฝนระหว่างเดือน พฤษภาคม - ธันวาคม
ฤดูร้อนระหว่างเดือนมกราคม - เดือนเมษายน
8°52′23.70″N 99°28′34.90″E﻿ / ﻿8.8732500°N 99.4763611°E﻿ / 8.8732500; 99.4763611
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย
เคมีลีออน

| --- | --- |

เคมีลีออน 1.5.1 แสดงหน้าหลักของ Wikimedia meta
นักพัฒนา: Christophe Thibault, Dorian, et al.

รุ่นเสถียร:   (5 มีนาคม พ.ศ. 2553 (2010-03-05); 5334 วันก่อน) 
รุ่นทดลอง:   (12 ธันวาคม พ.ศ. 2554 (2011-12-12); 4687 วันก่อน) 
 
ที่เก็บข้อมูล:  sourceforge.net/p/kmeleon/source/ci/default/tree/  
ระบบปฏิบัติการ: Microsoft Windows
ประเภท: Web browser
สัญญาอนุญาต: GPL
เว็บไซต์: kmeleon.sourceforge.net
เคมีลีออน (อังกฤษ:K-Meleon) เป็นโปรแกรมค้นดูเว็บสำหรับวินโดวส์ที่ใช้ตัววาดหน้าเว็บแบบ Gecko เช่นเดียวกับมอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ มีจุดเด่นก็คือใช้ทรัพยากรระบบน้อยทำให้เหมาะกับเครื่องที่มีประสิทธิภาพต่ำ
เจเวลซอง / บีไซด์ยู: โบคุโอะโยบุโคเอะ

เจเวล ซอง / บีไซด์ ยู -โบคุโอะโยบุโคเอะ- (ญี่ปุ่น: JEWEL SONG / BESIDE YOU -僕を呼ぶ声-; โรมาจิ: ジュエル・ソング/ビサイド・ユー ぼくをよぶこえ; ทับศัพท์: Jueru Songu / Bizaido Yu -Bokuwoyobukoe-) เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 8 ของโบอาในรูปแบบของดับเบิ้ล เอ ไซด์ ซิงเกิล วางขายเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2545 โดยเพลง JEWEL SONG เป็นเพลงในอัลบั้ม VALENTI กับ BEST OF SOUL ซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 3 ของออริกอนชาร์ต และมียอดขายรวมมากกว่า 151,000 แผ่น โดยเป็นซิงเกิลที่มียอดขายสูงที่สุดเป็นอันดับ 4 ของโบอา
เพลง JEWEL SONG เป็นเพลงประกอบละครเกาหลีเรื่องสงครามแห่งความรัก ส่วนเพลง BESIDE YOU -僕を呼ぶ声-(BESIDE YOU -โบคุโอะโยบุโคเอะ-) เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง Monkey Typhoon
รายชื่อเพลง

JEWEL SONG
BESIDE YOU -僕を呼ぶ声-
JEWEL SONG (Instrumental)
BESIDE YOU -僕を呼ぶ声- (Instrumental)
ชาร์ต

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 ธันวาคม 2002 | Oricon Daily Singles Chart | #3 |  |  |  |
| 11 ธันวาคม 2002 | Oricon Weekly Singles Chart | #3 | 53,656 | 151,000 |  |
| 11 ธันวาคม 2002 | Oricon Monthly Singles Chart |  |  | 151,000 |  |
| 11 ธันวาคม 2002 | Oricon Yearly Singles Chart |  |  | 151,000 |  |
อุปมานิทัศน์ของความรอบคอบ (ทิเชียน)

| <font=110%>อุปมานิทัศน์ของความรอบคอบ |
| --- | --- |

ศิลปิน: ทิเชียน
ปี: ค.ศ. 1565 - ค.ศ. 1570
ประเภท: ภาพเขียนสีน้ำมัน
สถานที่: หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน
อุปมานิทัศน์ของความรอบคอบ (ภาษาอังกฤษ: Allegory of Prudence) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยทิเชียนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติใน กรุงลอนดอนในอังกฤษ
ทิเชียนเขียนภาพ “อุปมานิทัศน์ของความรอบคอบ” ระหว่างปี ค.ศ. 1565  ถึงปี ค.ศ. 1570 เป็นภาพศีรษะชายสามศีรษะหันหน้ากันไปสามทางเหนือสัตว์สามชนิด จากซ้ายเป็นหมาป่า, สิงห์โต และหมา ศีรษะชายสามคนเป็นอุปมานิทัศน์หรือสัญลักษณ์ของ “ชีวิตสามช่วงของมนุษย์” (ความเป็นหนุ่ม, ความเป็นผู้ใหญ่ และ ความมีอายุ) ซึ่งคล้ายกับการวางท่าของสฟิงซ์และต่อมาบรรยายโดยอริสโตเติล
ใบหน้าของแบบเชื่อกันว่าเป็นภาพของทิเชียนเอง, โอราซิโอลูกชาย และหลานมาร์โค เวเชลลิโอซึ่งเช่นเดียวกับโอซาริโอ ทั้งสองคนพำนักและทำงานอยู่กับทิเชียน  ทิเชียนเขียนภาพเหมือนตนเองอีกภาพหนึ่งในปี ค.ศ. 1567 ซึ่งใช้เป็นภาพที่ใช้เปรียบเทียบความคล้ายคลึงของทิเชียนกับภาพนี้ นอกจากนั้นใบหน้านี้ยังปรากฏในภาพเขียนของทิเชียนในสมัยเดียวกันอีกหลายภาพ
ภาพนี้เป็นภาพเดียวที่ทิเชียนเขียนคำขวัญ: “EX PRAETERITO/PRAESENS PRUDENTER AGIT/NE FUTURA ACTIONẼ DETURPET” 
(จาก(ประสบการณ์ใน)อดีต, ปฏิบัติอย่างรอบคอบในปัจจุบัน, ไม่ทำลายอนาคต)
เออร์วิน พานอฟสกีตีความหมายในความสัมพันธ์ของใบหน้าทั้งสามในภาพเขียนว่าเมื่อทิเชียนได้รับความสำเร็จในปี  ค.ศ. 1569 ในการที่สามารถโอนใบ “Senseria” ซึ่งเป็นใบลิขสิทธิ์ที่ได้รับจากซินยอเรีย (Signoria) ให้แก่ลูกชายได้ ฉะนั้นทิเชียนจึงกลายเป็นอดีต, โอราซิโอเป็นสัญลักษณ์ของปัจจุบัน และ ความไม่มีหลาน, มาร์โคจึงเป็นสัญลักษณ์ของอนาคต
ดูเพิ่ม

ทิเชียน
ภาพเขียนสีน้ำมัน
อุปมานิทัศน์
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
เฉวียนโจว

| นครเฉวียนโจว 泉州市 |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
ทิวทัศน์ของจัตุรัสวั่นต๋า [zh] นครเฉวียนโจว

ที่ตั้งของนครเฉวียนโจวในมณฑลฝูเจี้ยน
นครเฉวียนโจวที่ตั้งในจีน
พิกัด: 24°52′28″N 118°40′33″E﻿ / ﻿24.8744°N 118.6757°E﻿ / 24.8744; 118.6757
ประเทศ:  จีน
มณฑล: ฝูเจี้ยน
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำ: Zheng Xincong
 • นายกเทศมนตรี: Zhu Ming
พื้นที่
 • ทั้งจังหวัด: 11,218.91 ตร.กม. (4,331.65 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 872.4 ตร.กม. (336.8 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 4,274.5 ตร.กม. (1,650.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโนปี 2010)
 • ทั้งจังหวัด: 8,128,533 คน
 • ความหนาแน่น: 720 คน/ตร.กม. (1,900 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 1,435,185 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 1,600 คน/ตร.กม. (4,300 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 6,107,475 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 1,400 คน/ตร.กม. (3,700 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 362000
รหัสพื้นที่: 0595
เว็บไซต์: www.quanzhou.gov.cn
เฉวียนโจว (จีน: 泉州; พินอิน: Quánzhōu; เวด-ไจลส์: Ch'üan2-chou1) หรือภาษาฮกเกี้ยนเรียก จวนจิว (เป่อ่วยยี: Choân-chiu) เป็นนครที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน ในสมัยราชวงศ์ถัง เฉวียนโจวเป็นท่าเรือที่สำคัญ 1 ใน 4 ของจีน 
เฉวียนโจวเป็นบ้านเดิมของชาวจีนโพ้นทะเลหลายตระกูล และยังเป็นจุดเริ่มต้นเส้นทางสายแพรไหมทางทะเลซึ่งแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่างจีนกับต่างประเทศ ในบันทึกบางเล่มมีการเอ่ยนามเมืองล่าถง, เมืองถง, เมืองหลี่เฉิง ทั้งหมดนี้เป็นชื่อของนครเฉวียนโจว
เขตการปกครอง

| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
  1 2 เขตลั่วเจียง เขตเฉวียนกัง อำเภอฮุ่ยอัน อำเภออันซี อำเภอหยงชุน อำเภอเต๋อหัว นครฉีชี นครจิ้นเจียง นครหนานอัน 1. เขตหลี่เฉิง 2. เขตเฟิงเจ๋อ อำเภอจินเหมิน* หมายเหตุ: ประเทศจีนอ้างสิทธิเหนือจินเหมินแต่ก็ไม่เคยเข้าปกครอง 
| ชื่อ | ตัวจีน | พินอิน | เป่อ่วยจี | พื้นที่  (ตร.กม.) | ประชากร | ความหนาแน่น |
| เขตหลี่เฉิง | 鲤城区 | Lǐchéng Qū | Lí-siâⁿ-khu | 52.41 | 404,817 | 7,724 |
| เขตเฟิงเจ๋อ | 丰泽区 | Fēngzé Qū | Hong-te̍k-khu | 132.25 | 529,640 | 4,005 |
| เขตลั่วเจียง | 洛江区 | Luòjiāng Qū | Lo̍k-kang-khu | 381.72 | 187,189 | 490 |
| เขตเฉวียนกั่ง | 泉港区 | Quán'gǎng Qū | Chôan-káng-khu | 306.03 | 313,539 | 1025 |
| นครฉีชี | 石狮市 | Shíshī Shì | Chio̍h-sai-chhī | 189.21 | 636,700 | 3,365 |
| นครจิ้นเจียง | 晋江市 | Jìnjiāng Shì | Chìn-kang-chhī | 721.64 | 1,986,447 | 2,753 |
| นครหนานอัน | 南安市 | Nánān Shì | Lâm-oaⁿ-chhī | 2,035.11 | 1,418,451 | 697 |
| อำเภอฮุ่ยอัน | 惠安县 | Huì'ān Xiàn | Hūiⁿ-oaⁿ-kūiⁿ | 762.19 | 944,231 | 1,239 |
| อำเภออันซี | 安溪县 | Ānxī Xiàn | An-khoe-kūiⁿ | 2,983.07 | 977,435 | 328 |
| อำเภอหย่งชุน | 永春县 | Yǒngchūn Xiàn | Éng-chhun-kūiⁿ | 1,445.8 | 452,217 | 313 |
| อำเภอเต๋อฮว่า | 德化县 | Déhuà Xiàn | Tek-hòe-kūiⁿ | 2,209.48 | 277,867 | 126 |
| อำเภอจินเหมิน * | 金门县 | Jīnmén Xiàn | Kim-mn̂g-kūiⁿ | — | — | — |
แหล่งข้อมูลอื่น

The Stones of Zayton speak เก็บถาวร 2013-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from China Heritage Newsletter
สุริยุปราคา 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

| สุริยุปราคา 13 พฤศจิกายน พ> ศ. 2555 |
| --- | --- |
เมื่อมองจากนอร์ทเทิร์นออสเตรเลีย
แผนที่
ประเภท
ประเภท: เต็มดวง
แกมมา: -0.3719
ความส่องสว่าง: 1.05
บดบังมากที่สุด
ระยะเวลา: 242 วินาที (4 นาที 2 วินาที)
พิกัด: 40°00′S 161°18′W﻿ / ﻿40°S 161.3°W﻿ / -40; -161.3
ความกว้างของเงามืด: 179 กิโลเมตร
เวลา (UTC)
(P1) เริ่มอุปราคาบางส่วน: 19:37:58
(U1) เริ่มอุปราคาเงามืด: 20:35:08
บดบังมากที่สุด: 22:12:55
(U4) สิ้นสุดอุปราคาเงามืด: 23:48:24
(P4) สิ้นสุดอุปราคาบางส่วน: 0:45:34
แหล่งอ้างอิง
แซรอส: 133 (45 จาก 72)
บัญชี # (SE5000): 9538
สุริยุปราคาเต็มดวง เกิดขึ้นในวันที่ 13–15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 เพราะว่ามันได้ข้ามเส้นแบ่งเขตวันสากล โดยเริ่มขึ้นในเวลาท้องถิ่น วันที่ 14 พฤศจิกายน ทางตะวันตกของของเส้นแบ่งวันเหนือนอร์ทเทิร์นออสเตรเลีย และสิ้นสุดลงในเวลาท้องถิ่น วันที่ 13 พฤศจิกายน ทางตะวันออกของเส้นแบ่งวันใกล้กับชายฝั่งตะวันตกของอเมริกาใต้ โดยมีแมกนิจูด 1.0500 และเกิดขึ้นก่อนหน้าจุดเพริจีเพียง 12 ชั่วโมง ด้วยระยะเวลาคราสเต็มดวงมากกว่า 4 นาที สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นเมื่อขนาดเชิงมุมของดวงจันทร์ มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ โดยจะบดบังแสงโดยตรงทั้งหมดจากดวงอาทิตย์ ทำให้เวลากลางวันเข้าสู่ความมืด สุริยุปราคาแบบเต็มดวงเกิดขึ้นในแนวแคบผ่านบนพื้นผิวโลก และสุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้เหนือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคนั้นกว้างหลายพันกิโลเมตร
สภาพมองเห็นได้

สำหรับอุปราคานี้ คราสเต็มดวงสามารถมองเห็นได้จากนอร์ทเทิร์นออสเตรเลีย จนถึงใกล้ 4 องศาเหนือของหมู่เกาะควนเฟร์นันเดซของชิลี ในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้โดยสุริยุปราคาได้สิ้นสุดลง เมืองที่มีพลเมืองหนาแน่นที่ได้สัมผัสประสบการณ์คราสเต็มดวง คือ ไคร์น ซึ่งเกิดคราสเต็มดวงขึ้น 2 นาทีหนึ่งชั่วโมงหลังฟ้าสาง (เวลา 06:39 AEST หรือ 20:39 UTC) โดยดวงอาทิตย์อยู่ที่ความสูง 14° เกาะนอร์ฟอล์ก เกาะเล็ก ๆ ในมหาสมุทรแปซิฟิกซึ่งอยู่ทางตะวันออกของออสเตรเลีย ได้สัมผัสประสบการณ์สุริยุปราคาบางส่วน โดยบดบังไปกว่า 98% ของดวงอาทิตย์ในเวลา 09:37 NFT ที่ความสูง 42°
ระเบียงภาพ

ภาพจับหน้าจอของนาซาวิดีโอ
ตะวันออก Arnhem ภาค
เตารางา, นิวซีแลนด์ (10:15)
เตารางา, นิวซีแลนด์ (10:15)
เตารางา, นิวซีแลนด์ (10:15)
ออกแลนด์, นิวซีแลนด์
อุปราคาสังเกตจากอูบีร์, อุทยานแห่งชาติคาคาดู
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติอุปราคาและแผนที่การมองเห็นบนโลก การทำนายอุปราคาโดยเฟรด เอสเปนาก นาซา/ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ด
แผนที่เชิงโต้ตอบกูเกิล
เบสเซเลียนเอลีเมนท์
www.eclipser.ca: เจย์ แอนเดอร์สัน 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 สุริยุปราคาเต็มดวง เก็บถาวร 2010-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
timeanddate.com 13-14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 สุริยุปราคาเต็มดวง — ภาพอุปราคาแบบเคลื่อนไหว
วิดีโออุปราคาของนาซา, ในนอร์ทเทิร์นออสเตรเลีย
ฮันนีพอต

ในทางศัพท์ของคอมพิวเตอร์ honeypot คือกับดักที่ติดตั้งเพื่อดักจับ เบี่ยงเบน หรือบางครั้งอาจตอบโต้การพยายามใช้ระบบสารสนเทศโดยไม่ได้รับอนุญาต โดยทั่วไปแล้วประกอบด้วยคอมพิวเตอร์ ข้อมูล หรือบริเวณส่วนหนึ่งของเครือข่ายที่ไม่ได้ถูกแยกต่างหากและไม่ได้รับการป้องกัน และเครือข่ายที่มีข้อมูลหรือทรัพยากรที่อาจมีค่าสำหรับผู้บุกรุก Honeypot ที่แฝงตัวเป็น open proxy จะรู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า Sugarcane
ฮันนี วาน ลีอูเวน

ฮันนี วาน ลีอูเวน
ฮันนี วาน ลีอูเวน: imago
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
สมาคม
ครอบครัว
:
ความทรงจำ
:
ฮันนี วาน ลีอูเวน  (18 มกราคม ค.ศ. 1926 – 1 สิงหาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักการเมืองชาวเนเธอร์แลนด์ สังกัดพรรคต่อต้านการปฏิวัติ และพรรคคริสเตียนประชาธิปไตย เป็นวุฒิสภา ตั้งแต่วันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1995 ถึง 12 มิถุนายน ค.ศ. 2007
สุริยุปราคา 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2561

| สุริยุปราคา 13 กรกฎาคม พ> ศ. 2561 |
| --- | --- |
แผนที่
ประเภท
ประเภท: บางส่วน
แกมมา: -1.3542
ความส่องสว่าง: 0.3365
บดบังมากที่สุด
พิกัด: 67°54′S 127°24′E﻿ / ﻿67.9°S 127.4°E﻿ / -67.9; 127.4
เวลา (UTC)
(P1) เริ่มอุปราคาบางส่วน: 01:48:17
บดบังมากที่สุด: 03:01:02
(P4) สิ้นสุดอุปราคาบางส่วน: 04:13:43
แหล่งอ้างอิง
แซรอส: 117 (69 จาก 71)
บัญชี # (SE5000): 9548
สุริยุปราคาบางส่วนจะเกิดขึ้นในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาบางส่วนเกิดขึ้นในภูมิภาคขั้วโลก เมื่อศูนย์กลางเงาของดวงจันทร์นั้นพลาดหรือไม่ได้ทอดลงมาบนโลก
ภาพ

ภาพเคลื่อนไหวแนวเส้นทาง
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > สุริยุปราคา พ.ศ. 2561–2564

อุปราคานี้เป็นสมาชิกของชุดเทอม โดยอุปราคาในชุดเทอมของสุริยุปราคาจะวนซ้ำโดยประมาณทุก ๆ 177 วัน 4 ชั่วโมง (เทอม) ที่การสลับโหนดของวงโคจรดวงจันทร์
หมายเหตุ: สุริยุปราคาบางส่วนในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 และ 11 สิงหาคม 2561 เกิดขึ้นระหว่างชุดเทอมก่อนหน้า
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติอุปราคาและแผนที่การมองเห็นบนโลก การทำนายอุปราคาโดยเฟรด เอสเปนาก นาซา/ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ด
แผนที่เชิงโต้ตอบกูเกิล
เบสเซเลียนเอลีเมนท์
| สุริยุปราคา |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สุริยุปราคาครั้งก่อนหน้า: 15 กุมภาพันธ์ 2561 ( สุริยุปราคาบางส่วน) |  | สุริยุปราคา 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 |  | สุริยุปราคาครั้งถัดไป: 11 สิงหาคม 2561 ( สุริยุปราคาบางส่วน) |
| สุริยุปราคาบางส่วนครั้งก่อนหน้า: 15 กุมภาพันธ์ 2561 |  |  สุริยุปราคาบางส่วน |  | สุริยุปราคาบางส่วนครั้งถัดไป: 11 สิงหาคม 2561 |
สุริยุปราคา 13 กันยายน พ.ศ. 2558

| สุริยุปราคา 13 กันยายน พ> ศ. 2558 |
| --- | --- |
แผนที่
ประเภท
ประเภท: บางส่วน
แกมมา: -1.1004
ความส่องสว่าง: 0.7875
บดบังมากที่สุด
พิกัด: 72°06′S 2°18′W﻿ / ﻿72.1°S 2.3°W﻿ / -72.1; -2.3
เวลา (UTC)
(P1) เริ่มอุปราคาบางส่วน: 04:41:40
บดบังมากที่สุด: 06:54:11
(P4) สิ้นสุดอุปราคาบางส่วน: 09:06:25
แหล่งอ้างอิง
แซรอส: 125 (54 จาก 73)
บัญชี # (SE5000): 9542
สุริยุปราคาบางส่วนเกิดขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2558 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาบางส่วนเกิดขึ้นในภูมิภาคขั้วโลก เมื่อศูนย์กลางเงาของดวงจันทร์นั้นพลาดหรือไม่ได้ทอดลงมาบนโลก