stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟูตอง
ผลงาน > อัลบั้ม Love Bites

Rich Baby
Hubble
Love So Strong
Alive
Machine Gun
Guessing Game
Give Me More
Talk of the Town
High
Dead Husband
Token Hetero / Suitcase
Bonus Tracks : Guessing Game (Thai)
Bonus Tracks : Rich, Baby (Pramface Remix)
Bonus Tracks : Token Hetero (Celebrity Remix)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ ฟูตอง เก็บถาวร 2007-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระราชพงศาวลีราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์

เหมือนกับราชวงศ์อียิปต์โบราณส่วนใหญ่ พระราชพงศาวลีราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์นั้นซับซ้อนและไม่เป็นที่กระจ่าง
ยุทธการที่ก็อง

แม่แบบ:Campaignbox Normandy
ยุทธการที่ก็อง (เดือนมิถุนายนถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1944) เป็นชื่อของการสู้รบระหว่างกองทัพที่สองของอังกฤษและพันเซอร์กรุพเพอ ตะวันตกของเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อเข้าควบคุมเมืองก็องและบริเวณใกล้เคียง  ในยุทธการที่นอร์ม็องดี การรบที่เกิดขึ้นหลังปฏิบัติการเนปจูน ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ทำการยกพลขึ้นบกบนชายฝั่งของฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1944 (ดีเดย์)
ก็องอยู่ระยะทางประมาณ 9 ไมล์ (14 กิโลเมตร) ในประเทศจากชายฝั่งคาลวาโดสและบนทั้งสองฝั่งของแม่น้ำ Orne และคลองก็องที่ทางแยกของถนนหลายเส้นทางและเส้นทางรถไฟ แม่น้ำ Orne และโอดอน และคลองโอดอน ซึ่งทำให้กลายเป็นเป้าหมายปฏิบัติการที่สำคัญของทั้งสองฝั่ง ก็องและพื้นที่ทางตอนใต้เป็นช่างประจบและเปิดกว้างกว่าประเทศรั้วต้นไม้ (bocage) ในทางทิศตะวันตกของนอร์ม็องดีและผู้บัญชาการกองทัพอากาศของฝ่ายสัมพันธมิตรต้องการให้ภาคพื้นดินต้องถูกยึดโดยเร็ว เพื่อเพิ่มฐานทัพอากาศในฝรั่งเศส
กองพลทหารราบที่ 3 ของอังกฤษได้ตัดสินใจจะเข้ายึดก็องเมื่อครั้งดีเดย์หรือขุดในระยะสั้นของเมืองถ้าเยอรมันได้เข้าขัดขวางการยึดครอง การปกคลุมก็องเพียงชั่วคราวเพื่อป้องกันฝ่ายสัมพันธมิตรจากภัยคุกคามและขัดขวางของความเป็นไปได้ของการโจมตีตอบโต้กลับของเยอรมันจากเมือง ก็อง, บาเยอ และคาร์เรนทันยังไม่ถูกยึดครองโดยฝ่ายสัมพันธมิตรเมื่อครั้งดีเดย์และจากสัปดาห์แรกของการรุกรานของฝ่ายสัมพันธมิตรได้มุ่งเน้นไปที่การเชื่อมต่อกับหัวหาด อังกฤษ-แคนาดาได้เริ่มโจมตีในบริเวณที่ใกล้เคียงของเมืองก็องและชานเมืองและใจกลางเมืองทางตอนเหนือของ Orne ได้ถูกยึดครองในช่วงปฏิบัติการชารน์วู้ด (8–9 กรกฎาคม) ชานเมืองก็องทางตอนใต้ของแม่น้ำได้ถูกยึดครองโดยกองทัพน้อยแคนาดาที่สองในช่วงปฏิบัติการแอตแลนติก (18–20 กรกฎาคม) เยอรมันได้ดำเนินส่วนใหญ่ของกองพลยานเกราะในการป้องกันที่กำหนดของก็อง ซึ่งทำให้การสู้รบทั้งสองฝ่ายต้องจ่ายราคาแพงและปราศจากเยอรมันของวิธีการอย่างมากเพื่อเสริมกำลังทางด้านตะวันตกสุดของแนวรบการรุกราน
ในทางตะวันตกของนอร์ม็องดี กองทัพสหรัฐที่หนึ่งได้ปิดล้อมคาบสมุทรโคเตนติน เข้ายึดครองแชร์บัวก์และเข้าโจมตีไปยังทิศใต้สู่แซ็ง-โล อยู่ระยะทางประมาณ 37 ไมล์ (60 กิโลเมตร) ทางด้านตะวันตกของก็อง การเข้ายึดครองเมืองเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ภายหลังความล่าช้ามาจากสภาพอากาศ กองทัพที่หนึ่งได้เริ่มปฏิบัติการคอบราบนถนน Périers ของแซ็ง-โล คอยประสานงานกับปฏิบัติการสปริงของแคนาดาที่ Verrières (Bourguébus) สันเขาทางตอนใต้ของก็อง คอบราได้ประสบความสำเร็จอย่างมากและเริ่มพังทะลายของตำแหน่งเยอรมันในนอร์ม็องดี; ฝ่ายสัมพันธมิตรได้แตกหักจนนำไปสู่การสู้รบของฟาเลส์พ็อกเกต ซึ่งได้ดักล้อมส่วนใหญ่ของส่วนที่เหลือของกองทัพที่ 7 และกองทัพพันเซอร์ที่ 5 (ก่อนหน้านี้เป็นพันเซอร์กรุพเพอ ตะวันตก) ซึ่งได้เปิดทางไปยังแม่น้ำแซนและปารีส
เมืองก็องได้ถูกทำลายโดยการทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตร ซึ่งด้วยความเสียหายจากการสู้รบทางภาคพื้นดิน ได้ก่อให้เกิดความสูญเสียของพลเรือนชาวฝรั่งเศสจำนวนมาก ภายหลังการสู้รบขนาดเล็กของเมืองช่วงก่อนสงครามยังคงอยู่และการฟื้นฟูบูรณะเมืองจนถึงปี ค.ศ 1962
มูซาชิโนะ

มูซาชิโนะ (ญี่ปุ่น: 武蔵野市; โรมาจิ: Musashino-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1947 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 10.73 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 150,331 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Musashino, Tokyo
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
มหาวิทยาลัยศิลปะมูซาชิโนะ เก็บถาวร 2006-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
มาร์เดอร์ 1

|  มาร์เดอร์ 1  |
| --- | --- |
มาร์เดอร์ 1 ถูกจัดแสดงที่ Musée des Blindés ที่โซมูร์
ชนิด: รถถังพิฆาต
แหล่งกำเนิด: นาซีเยอรมนี
บทบาท
ประจำการ: 1942–1944
ผู้ใช้งาน: นาซีเยอรมนี
สงคราม: สงครามโลกครั้งที่สอง
ประวัติการผลิต
ช่วงการออกแบบ: 1942
จำนวนที่ผลิต: 170
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 8,200 kg (18,078 lb)
ความยาว: 5.38 m (17 ft 8 in)
ความกว้าง: 1.88 m (6 ft 2 in)
ความสูง: 2 m (6 ft 7 in)
ลูกเรือ: 4 to 5

เกราะ: 5–12 mm
อาวุธหลัก: 75 mm PaK 40
เครื่องยนต์: Delahaye 103TT 70 PS (69 hp, 51.5 kW)
กำลัง/น้ำหนัก: 8.4 hp (6.3 kW) / tonne
พิสัยปฏิบัติการ: 135–150 km (84–93 mi) road
ความเร็ว: 34–38 km/h (21–23 mph) road 15–20 km/h (9–12 mph) off-road
มาร์เดอร์ 1,"มาร์เทน"(Sd.Kfz. 135)เป็นรถถังพิฆาตของเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ติดตั้งอาวุธด้วยปืนต่อต้านรถถัง 75 มม. เพ็ก 40 ส่วนใหญ่ของมาร์เดอร์ 1 ถูกสร้างขึ้นบนฐานของ Tracteur Blindé 37L (Lorraine) รถขนปืนใหญ่/รถหุ้มเกราะลำเลียงพลของฝรั่งเศสที่ซึ่งเยอรมันได้ยึดมันมามากกว่าสามร้อยคันภายหลังจากฝรั่งเศสถูกยึดครองในปี ค.ศ. 1940
รัฐจิ้น

จิ้น เป็นรัฐที่สำคัญในช่วงกลางของ ราชวงศ์โจว ในตอนแรกแคว้นจิ้นเป็นแคว้นที่ยังไม่พัฒนา  แต่เมื่อจิ้นเหวินกงขึ้นครองราชย์  พระองค์ได้ทรงทำให้แคว้นจิ้นกลายเป็นแคว้นที่มีอำนาจทางเหนืออย่างรวดเร็ว ในขณะนั้นแคว้นฉู่ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ก็อยากขึ้นเป็นผู้นำแคว้น(ปาอ๋อง) ในปี 632 ก่อนคริสต์ศักราช แคว้นจิ้นและแคว้นฉู่เปิดศึกรบครั้งใหญ่ กองทัพฉู่แพ้อย่างราบคาบ พระเจ้าจิ้นเหวินแห่งแคว้นจิ้น（晋国）จึงได้ทรงขึ้นเป็นมหาราชาแห่งที่ราบตอนกลางนับจากนั้นเป็นต้นมา การแย่งชิงอำนาจมหาราชาระหว่างแคว้นจิ้นและแคว้นฉู่ดำเนินต่อเนื่องมาเป็นเวลาร้อยกว่าปี สุดท้ายพระเจ้าฉู่จวงหวังก็ทรงสามารถรบชนะกองทัพจิ้นได้ และขึ้นเป็นมหาราชาแห่งที่ราบตอนกลาง  ตอนหลังแคว้นจิ้นได้ล่มสลายลงและได้แบ่งเป็นแคว้น จ้าว เว่ย หาน
| ด ค กรัฐในยุควสันตสารท |
| --- | --- |
|รัฐหลู | รัฐฉี | รัฐจิ้น | รัฐฉิน | รัฐฉู่ | รัฐซ่ง | รัฐเว่ย | รัฐเฉิน | รัฐไช้ | รัฐเฉา | รัฐเจิ้ง | รัฐยาน | รัฐอู๋|
มาร์เดอร์ 2

|  มาร์เดอร์ 2  |
| --- | --- |
This Marder II (Sd.Kfz. 131) was nicknamed "Kohlenklau" (Coal thief), after a propaganda caricature which was very popular in Germany from 1942 onward.
ชนิด: Tank destroyer
แหล่งกำเนิด:  ไรช์เยอรมัน
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 10.8 tonnes (23,809 lb)
ความยาว: 6.36 m (20 ft 10 in)
ความกว้าง: 2.28 m (7 ft 6 in)
ความสูง: 2.2 m (7 ft 3 in)
ลูกเรือ: 3

เกราะ: 5-35 mm (.19 -1.37 in)
อาวุธหลัก: 1x 75 mm Pak 40  37 rounds
เครื่องยนต์: Maybach HL 62 TRM 140 PS (138 hp, 103 kW)
กำลัง/น้ำหนัก: 13 PS (9.5 kW) / tonne
กันสะเทือน: Leaf spring
พิสัยปฏิบัติการ: 190 km (118 mi)
ความเร็ว: 40 km/h (25 mph)
มาร์เดอร์ 2 (MarderII) เป็นรถถังพิฆาตของนาซีเยอรมนีในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มันถูกออกแบบมาให้สนับสนุนทหารราบและยานเกราะไปพร้อมกัน โดยได้รับการดัดแปลงด้วยการใช้ฐานรถถังพันเซอร์ 2เและนำปืนใหญ่ 75 มม. แพค 40 มาติดตั้งไว้
มาร์เดอร์ 3

|  มาร์เดอร์ 3  |
| --- | --- |
มาร์เดอร์ 3 รุ่นเอฟ
ชนิด: รถถังพิฆาต
แหล่งกำเนิด: นาซีเยอรมนี
บทบาท
ประจำการ: 1942–1945
ผู้ใช้งาน: นาซีเยอรมนี
สงคราม: สงครามโลกครั้งที่สอง
ประวัติการผลิต
ช่วงการออกแบบ: 1942
บริษัทผู้ผลิต: BMM (ČKD)
ช่วงการผลิต: 1942–1944
จำนวนที่ผลิต: 1736 produced and converted  Sd. Kfz. 139: 344 produced  Sd.Kfz. 138, Ausf. H: 275 produced, 175 converted  Sd.Kfz. 138, Ausf. M: 942 produced
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 10.6 ton (23,523 lbs)
ความยาว: 4.65 m (15 ft 3 in)
ความกว้าง: 2.35 m (7 ft 9 in)
ความสูง: 2.48 m (8 ft 2 in)
ลูกเรือ: 4

เกราะ: 10–50 mm
อาวุธหลัก: 76 mm PaK 36(r) or 75 mm PaK 40
อาวุธรอง: 7.92 mm MG 37(t), MG 34 or MG 42
เครื่องยนต์: Praga Typ TNHPS/II water-cooled, 6-cylinder gasoline, 7.75 l 125-150 PS (123-148 hp, 92-110 kW)
กำลัง/น้ำหนัก: 14.1 PS (10.3 kW) / tonne
กันสะเทือน: leaf spring
ความสูงจากพื้นรถ: 40 ซm (1 ft 4 in)
พิสัยปฏิบัติการ: 190–210 km
ความเร็ว: 35–42 km/h
มาร์เดอร์ 3 เป็นชื่อในตระกูลรถถังพิฆาตของเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง พวกเขาได้ติดตั้งด้วยปืนกองพลภาคสนาม 76.2 มม. เอฟ 22 แบบ 1936 ของโซเวียต หรือ 75 มม. แพค 40 ของเยอรมัน ในช่องการยิงที่เปิดกว้างด้านบนบนตัวรถถังของพันเซอร์ 38 (ที) พวกเขาได้เสนอให้การป้องกันที่เล็กน้อยแก่พลขับ แต่เพิ่มอำนาจการยิงที่สำคัญเมื่อเทียบกันรถถังเยอรมันร่วมสมัย พวกเขาได้ผลิตขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1942 ถึง 1944 และทำหน้าที่ในทุกด้านของแนวรบจนถึงสงครามยุติลง พร้อมกับมาร์เดอร์ 2 เช่นเดียวกัน คำภาษาเยอรมันว่า มาร์เดอร์ หมายถึง มาร์เทินในภาษาอังกฤษ
ฟุตบอลทีมชาติมาลายา

ฟุตบอลทีมชาติมาลายา เป็นทีมชาติของสหพันธรัฐมาลายา โดยดำเนินการจนกระทั่ง ค.ศ. 1962 และแทนที่ด้วยฟุตบอลทีมชาติมาเลเซียนับตั้งแต่การแข่งขันเมอร์เดกา 1963
บันทึกสถิติ > เอเชียนเกมส์

| สถิติเอเชียนเกมส์> ปี | สถิติเอเชียนเกมส์> รอบ | สถิติเอเชียนเกมส์> อันดับ | สถิติเอเชียนเกมส์> GP | สถิติเอเชียนเกมส์> W | สถิติเอเชียนเกมส์> D | สถิติเอเชียนเกมส์> L | สถิติเอเชียนเกมส์> GS | สถิติเอเชียนเกมส์> GA |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 1951: ไม่ได้เข้าร่วม
 1954: ไม่ได้เข้าร่วม
|  1958 | รอบแบ่งกลุ่ม | 12/14 | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 | 8 |
|  1962 | อันดับที่ 3 | 3/8 | 5 | 3 | 0 | 2 | 23 | 9 |
| รวม | ผลการแข่งขันที่ดีที่สุด: อันดับที่ 3 |  2/2 | 8 | 3 | 0 | 5 | 25 | 17 |
สถิติ

| ผู้ทำประตูมากที่สุด> # | ผู้ทำประตูมากที่สุด> ผู้เล่น | ผู้ทำประตูมากที่สุด> ประตู | ผู้ทำประตูมากที่สุด> ช่วงที่แข่ง | ผู้ทำประตูมากที่สุด>  | ผู้ทำประตูมากที่สุด>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | อับดุล ฆานี มินฮัต | 58 | 1956–1962 |  |  |
| 2 | Robert Choe | 20 | 1958–1962 |  |  |
| 3 | Arthur Koh | 14 | 1958–1962 |  |  |
| 4 | สแตนลีย์ เกเบรียลล์ | 11 | 1959–1964 |  |  |
| 5 | ราฮิม โอมาร์ | 11 | 1957–1962 |  |  |
มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2019

| มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2019 |
| --- | --- |
วันที่: 28 สิงหาคม พ.ศ. 2562
สถานที่จัด: โรงแรมเดอะบาซ่าร์ แยกรัชดาภิเษก-ลาดพร้าว, กรุงเทพมหานคร
ถ่ายทอดทาง: พีพีทีวี
เข้าร่วมประกวด: 21
ผู้ชนะเลิศ: ชาญชัย รุ่งไพสิฐ
← 20182021 →
มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2019 เป็นการประกวดมิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ครั้งที่ 4 การประกวดรอบตัดสินจัดขึ้นเมื่อวันที่ กันยายน 2562 และจะเปิดตัว 20 สาวสวยผู้เข้าประกวดในแฟชั่นโชว์ชุดว่ายน้ำริมสระของโรงแรมนันดา เฮอริเทจ ในวันเสาร์ที่ 7 กันยายน 2562 และรอบตัดสินจะจัดขึ้นในวันพุธที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ที่โรงแรมเดอะบาซ่าร์ แยกรัชดาภิเษก-ลาดพร้าว, กรุงเทพมหานคร ถ่ายทอดออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ พีพีทีวี ช่อง 36 เวลา 23.00 น. ซึ่งจะได้เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวดมิสเตอร์ซูปราเนชันแนล 2019
ผลการประกวด > ลำดับ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด | การประกวดระดับนานาชาติ | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- |
| มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2019 |  #18 – ชาญชัย รุ่งไพสิฐ | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย – มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล 2019 |  |
| มิสเตอร์ไทยแลนด์โมเดลออฟเดอะเวิลด์ 2019 |  #05 – ฉัตรทอง พรพิริยะโยธา | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวด | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวด |
| โกลบอลเอเชียโมเดลไทยแลนด์ 2019 |  #14 – ฟลาโก้ ศรนรินทร์ | ชนะเลิศ – โกลบอลเอเชียโมเดล 2019 |  |
| โกลบอลเอเชียโมเดลไทยแลนด์ 2019 |  #01 – อรุโณทัย สุขสวัสดิ์ | ไม่ผ่านเข้ารอบ – โกลบอลเอเชียโมเดล 2019 |  |
| มิสเตอร์ไทยแลนด์แอมบาสซาเดอร์ออฟเดอะเวิลด์ 2019 |  #02 – ณัฐพจน์ ธนาทิพย์อุดมโชค | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวด | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวด |
| มิสเตอร์โกลบไทยแลนด์ 2019 |  #16 – เลอชาญ โก๊ะแอ | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวด | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวด |
| แอลฟาแมนอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2019 |  #21 – กัณตพงศ์ กลิ่นด้วง | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวด | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวด |
| แอททิจูดแมนอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2019 |  #03 – ณรงค์ฤทธิ์ อุ่นบุรมย์ | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวด | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวด |
รางวัลตำแหน่งพิเศษ
มิสเตอร์ป๊อปปูล่าโหวต:  #12 – ปฎิพัทธิ์ กนกอมรศิลป์
ผู้เข้าประกวด

21 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน:
| หมายเลข | ผู้เข้าประกวด | ชื่อเล่น | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 01 | อรุโณทัย สุขสวัสดิ์ | ข้าว | ขอนแก่น | โกลบอลเอเชียโมเดลไทยแลนด์ 2019 |
| 02 | ณัฐพจน์ ธนาทิพย์อุดมโชค | เบสท์ | ขอนแก่น | มิสเตอร์ไทยแลนด์แอมบาสซาเดอร์ออฟเดอะเวิลด์ 2019 |
| 03 | ณรงค์ฤทธิ์ อุ่นบุรมย์ | เดี่ยว | น่าน | แอททิจูดแมนอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2019 |
| 04 | ปัญญวิช ปิยะพรมดี | มั่น | ขอนแก่น |  |
| 05 | ฉัตรทอง พรพิริยะโยธา | แชมป์ | เพชรบุรี | มิสเตอร์ไทยแลนด์โมเดลออฟเดอะเวิลด์ 2019 |
| 06 | รณกฤต สัมบัญนัง | บาส | อุดรธานี |  |
| 07 | ชวนชัย ศรัทธาคลัง | นนท์ | อุบลราชธานี |  |
| 08 | ชนาธิป ธนสารวิมล | ไมค์ | กรุงเทพมหานคร |  |
| 09 | ณฐกร ถามุลตรี | บิ๊กกัน | มหาสารคาม |  |
| 10 | โยธิน บรรลือทรัพย์ | โย | สุรินทร์ |  |
| 11 | สุริยา พุทธชาติ | ตุลย์ | นครราชสีมา |  |
| 12 | ปฎิพัทธิ์ กนกอมรศิลป์ | ปิน | กรุงเทพมหานคร | มิสเตอร์ป๊อปปูล่าโหวต |
| 13 | จักริน นาคประสิทธิ์ | พีช | ร้อยเอ็ด |  |
| 14 | ฟลาโก้ ศรนรินทร์ | อัส | สิงห์บุรี | โกลบอลเอเชียโมเดลไทยแลนด์ 2019 |
| 15 | ภูริพัฒน์ สันติสิริกุล | เทมส์ | กรุงเทพมหานคร |  |
| 16 | เลอชาญ โก๊ะแอ | บุช | กรุงเทพมหานคร | มิสเตอร์โกลบไทยแลนด์ 2019 |
| 17 | อุดมโชค สันติธรรมากร | ฮั้งเซ้ง | ปราจีนบุรี |  |
| 18 | ชาญชัย รุ่งไพสิฐ | ต้อง | เพชรบุรี | มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2019 |
| 19 | จิรพัฒน์ บวรเกียรติเมธี | แสตมป์ | ศรีสะเกษ |  |
| 20 | นฤพนธ์ วงษ์จันทร์ | ไซม่อน | บุรีรัมย์ |  |
| 21 | กัณตพงศ์ กลิ่นด้วง | แจ๊ค | สุรินทร์ | แอลฟาแมนอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2019 |
แหล่งข้อมูลอื่น

มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์
| ด ค กมิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ |
| --- | --- |
มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์:  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  2024 
รายนาม:  ภานุพงศ์ วันทะมาตย์  อารัช วิทยากรณ์  อภิสิตธ์นันท์ เลน ดาโสม  ชาญชัย รุ่งไพสิฐ  นิปุณ แก้วเรือน  ธีนฤปกร ม่วงไม้  ณฐนน ณรธัญวิรุณ  ชลวิศว์ วงศ์ศรีวอ
มูซาชิ (นวนิยาย)

มูซาชิ เป็นนวนิยายญี่ปุ่น ที่ประพันธ์โดยเอจิ โยะชิกะวะ
หนังสือเรื่องมูซาชิ เล่าว่า มูซาชิเป็นบุตรของนักรบที่เกิดในเขต ฮาริมา มีชื่อเดิมว่า ทาเกโซ เกิดในตระกูล ชินเม็ง เหตุการณ์การต่อสู้ในท้องทุ่งพิฆาต เซกิงาฮารา กลับกลายและเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขา ชื่อที่เป็นที่รู้จักของเขาคือ มิยาโมโต้ มูซาชิ (宮元武蔵) เขาเป็นนักดาบที่มีชื่อเสียง ถึงกระทั่งบั้นปลายของชีวิตก็บรรลุผลสูงสุด ด้วยการเป็นครูทางจิตใจ มูซาชิ เป็นนักต่อสู้ธรรมดา ที่ต่อสู้เพื่อชนะ แต่ชีวิตของเขาเป็นทั้งเรื่องจริง ทั้งเป็นนิยายอย่างยิ่ง ที่ระดับวรรณกรรม และระดับโลก มูซาชิผ่านการต่อสู้ด้วยการเอาชีวิตเป็นเดิมพันมากกว่า 60 ครั้ง เขามีความสามารถที่จะรบชนะ และมีความสูงสุดในวิชาการต่อสู้มากกว่าความเชี่ยวชาญในวิชาคัมภีร์ดาบแบบเก่า นิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องมูซาชิ ในภาษาไทย ประชาชนให้ความรู้จักและเรียกชื่อว่า หนังสือ มูซาชิ ฉบับท่าพระจันทร์ ซึ่งเป็นหนังสือที่แปลโดยนักเขียนที่ชำนาญวิชาการต่อสู้และภาษาญี่ปุ่น จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์คบไฟ ตามประวัติในหนังสือ เชื่อว่ามูซาชิมีช่วงชีวิตอยู่ระหว่างปี ค.ศ.1584-1645 และบันทึกคัมภีร์ห้าห่วงก็เช่นกัน ได้ถูกเขียนขึ้น ในปีเดียวกันกับปีที่เขาเสียชีวิต เรื่องราวของมูซาชิในหนังสืออมตะนิยายเป็นเป็นสิ่งที่สร้างความประทับใจ เร้าใจ และเป็นที่นิยมกันอย่างล้นหลาม หนังสือมูซาชิฉบับอมตะนิยาย ของ โยชิคาว่า เอญิ ได้รับการแปลอย่างมาก ในเรื่องการต่อสู้ของสำนักโยชิโอกะ และการต่อสู้แบบซามูไรกับ ซาซากิ โคยิโร่  เพราะความนิยมจิตใจแบบซามูไร กระทั้งคำประพันธ์ ในหนังสือก็ได้รับการยกย่องและได้รับการยอมรับว่างดงามดุจดอกซากุระที่มีจิตวิญญาณทางอุดมคติที่แข็งแกร่ง และวิถีบูชิโดของนักรบเอง ก็ได้รับความนับถือมาจาก เรื่องมูซาชิ ซึ่งมีทั้งเรื่องจริง และที่ออกมาเป็นนิยายแบบวรรณกรรม
สารบัญนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องมูซาชิ

ภาคดิน
ภาคน้ำ
ภาคไฟ
ภาคลม
ภาคสุญญตา
ภาครู้แจ้ง
ภาคผนวก ว่าด้วยมูซาชิ
รายการอ้างอิง

↑  The Samurai Archives Samurai Wiki
↑  มิยาโมโต้ มูซาชิ
↑  นาย สุวินัย ภรณวลัย[ลิงก์เสีย]
1 2  "Teruo Machida ภาควิชาภาษาต่างประเทศ" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2015-04-06. สืบค้นเมื่อ 2014-06-05.
↑  Kobfai Publishing Project is a part the Foundation for Democracy and Development Studies (FDDS)
หนังสือมูซาชิฉบับท่าพระจันทร์
พระยาเทพวงศ์

| เจ้าผู้ครองนครแพร่แห่ง ราชวงศ์แสนซ้าย |
| --- | --- |
*: พระยาแสนซ้าย
*: พระยาเทพวงศ์
*: พระยาอินทวิไชย
: พระยาพิมพิสารราชา
: เจ้าพิริยเทพวงษ์
ด ค ก
พระยาเทพวงศ์ เจ้าหลวงเทพวงศ์ หรือ เจ้าหลวงอุปเสน ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
ราชประวัติ

พระยาเทพวงศ์ มีพระนามเดิมว่า "เจ้าน้อยอุปเสน" และมีอีกพระนามว่า "เทพวงษ์" ซึ่งมาจากชื่อทางพระ เป็นโอรสของพระยาแสนซ้าย เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 1 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย และก่อนขึ้นเป็นพระยาแพร่ ทรงเคยดำรงตำแหน่งพระเมืองไชย (พระเมืองใจ) มาก่อน ตามที่พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4 ฉบับเจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) กล่าวว่า
"...เมืองแพร่นั้น เมื่อแผ่นดินพระบาทสมเด็จฯ พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกนั้น พระยาแสนซ้ายได้เป็นเจ้าเมือง ครั้นถึงแก่กรรมแล้ว โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ตั้งพระเมืองใจบุตรพระยาแสนซ้ายเป็นพระยาแพร่..."
พระองค์ทรงเป็นเจ้าหลวงที่มีปิยวาจา พูดไพเราะน่าฟัง พูดเก่ง พูดจาสิ่งใด ใครๆก็เชื่อฟังหมดจนชาวเมืองให้การเคารพนับถือ พับสาที่เก็บรักษาไว้ที่วัดดอยจ่าคำเรียกพระนามพระองค์ว่า "เจ้าหลวงลิ้นทอง (ลิ้นตอง)" อันเป็นนามที่สื่อถึงความสามารถด้านเจรจากับทุกฝ่ายผลประโยชน์ที่ลงตัวของกลุ่มชน มีผลสืบเนื่องให้เมืองแพร่ธำรงอยู่หนึ่งในห้าหัวเมืองประเทศราชล้านนา
พระยาเทพวงศ์ถึงแก่พิราลัย ในปี พ.ศ. 2359 พระอินทวิไชย ราชโอรสองค์โต จึงได้เสด็จขึ้นครองนครแพร่ต่อจากพระองค์เป็นพระยาอินทวิไชย ดังระบุในพับสาวัดดอยจำค่าว่า
"...เจ้าหลวงลิ้นทองเสวยเมืองอยู่ได้ ๔๕ ปี เถิงสวัรคต(สวรรต) ว่าง ๑ ปี เจ้าหลวงอินทวิไชยผู้เปนลูกขึ้นแทน..."
ราชโอรส-ธิดา

พระยาเทพวงศ์ ราชโอรส-ธิดา กับแม่เจ้าสุชาดา (ราชธิดาในพระยาศรีสุริยวงศ์ (พระเมืองไชย) เจ้าผู้ครองนครแพร่สมัยกรุงธนบุรี) ดังนี้
เจ้าน้อยอินทวิไชย (อินต๊ะวิไจย) ต่อมาคือ พระยาอินทวิไชย เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 3 ราชเทวีคือแม่เจ้าสุพรรณวดี
เจ้าปิ่นแก้ว (อ้างอิงจากหนังสือเชื้อสายเจ้าหลวงเมืองแพร่ 4 สมัย เรียบเรียงโดยบัวผิว วงศ์พระถาง เจ้าไข่มุกต์ ประชาศรัยสรเดช และร.ต.ดวงแก้ว รัตนวงศ์) สมรสกับเจ้าวังขวา มีโอรส-ธิดา ดังนี
เจ้าเขียว สมรสกับ พระวังขวา (เจ้าหนานคำแสน)
เจ้าพิมพิสาร ต่อมาคือ พระยาพิมพิสารราชาเจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย ราชเทวีคือแม่เจ้าแก้วไหลมา
เจ้าเรือนแก้ว สมรสกับ พระยาบุรีรัตน์ (เจ้าหนานปัญญา มหายศปัญญา)
เจ้าแก้ววรรณา สมรสกับ พระวังซ้าย (เจ้าวังซ้ายเฒ่า)
พระยาราชวงศ์ (เจ้าน้อยสุริยวงศ์) สมรสกับ เจ้าบัวคำ และเจ้าบัวจีน
เจ้าพุทธวงศ์
ราชกรณียกิจ

ทรงบูรณะวัดหัวข่วง(วัดสำเภา) และวัดศรีชุม(วัดท่านางเหลียว) เมืองแพร่
ก่อนปีพ.ศ. 2353 มีการขุดเหมืองหลวง เพื่อให้ชาวเมืองได้ใช้น้ำโดยการผันน้ำจากลำน้ำแม่สาย
พระอิสริยยศ

ก่อน พ.ศ. 2348 พระเมืองไชย (พระเมืองใจ)
พ.ศ. 2348-2359 พระยานครแพร่
ฟุตบอลทีมชาติยูกันดา

ฟุตบอลทีมชาติยูกันดา เป็นทีมฟุตบอลประจำประเทศยูกันดา อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์สมาคมฟุตบอลยูกันดา เคยจบอันดับที่สองในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ เมื่อปี ค.ศ. 1978
เกียรติประวัติ

ชนะเลิศ 14 สมัย (1973, 1976, 1977, 1989, 1990, 1992, 1996, 2000, 2003, 2008, 2009, 2011, 2012, 2015)
รองชนะเลิศ 4 สมัย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของสมาคม
ยูกันดา เก็บถาวร 2018-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ฟีฟ่า.คอม
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกาเหนือ (UNAF) |  ตูนิเซีย  โมร็อกโก  ลิเบีย  อียิปต์  แอลจีเรีย  |  |
| แอฟริกาตะวันตก (WAFU) |  กานา  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โตโก  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเตเนีย  มาลี  ไลบีเรีย  |  |
| แอฟริกาตะวันออก (CECAFA) |  เคนยา  จิบูตี  ซูดาน  เซาท์ซูดาน  แซนซิบาร์1  โซมาเลีย  แทนซาเนีย  บุรุนดี  รวันดา  ยูกันดา  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  |  |
| แอฟริกากลาง (UNIFFAC) |  กาบอง  คองโก  แคเมอรูน  ชาด  เซาตูเมและปรินซิปี  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  |  |
| แอฟริกาใต้ (COSAFA) |  คอโมโรส  ซิมบับเว  เซเชลส์  แซมเบีย  นามิเบีย  บอตสวานา  มอริเชียส  มาดากัสการ์  มาลาวี  โมซัมบิก  เลโซโท  เอสวาตีนี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  |  |
| สมาชิกไม่เจาะจงภูมิภาค |  เรอูว์นียง1  |  |
1 เป็นสมาชิกของซีเอเอฟ แต่ไม่ได้เป็นสมาชิกฟีฟ่า
รางวัลเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ดีเด่น

รางวัลเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ดีเด่น (Best e-Commerce Website Award) เป็นรางวัลที่ริเริ่มมอบครั้งแรกในโครงการพัฒนาศักยภาพทางการค้าธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ประจำปี 2558 ซึ่งกรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์มอบให้แก่ผู้ประกอบการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ (e-Commerce) ดีเด่นในด้านต่างๆ ร่วมกับหน่วยงานพันธมิตร ทั้งสมาคมผู้ประกอบการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ไทย สมาคมผู้ดูแลเว็บไทย สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน) (สพธอ.) เพื่อเพิ่มศักยภาพทางการค้าพร้อมเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) ซึ่งเป็นนโยบายเศรษฐกิจดิจิตอล (Digital Economy) ของรัฐบาลไทย
การมอบรางวัลดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของการส่งเสริมและผลักดันผู้ประกอบการให้ประกอบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ที่ได้มาตรฐาน สามารถสร้างโอกาส สร้างความเชื่อมั่นแก่ผู้บริโภค  รวมทั้งเป็นแบบอย่างที่ดีของธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ไทย และตระหนักถึงความสำคัญของการปฏิบัติตามกฏหมายและพัฒนาธุรกิจให้มีมาตรฐาน
ประเภทรางวัล

ประเภทรางวัลตามหลักเกณฑ์ ปี 2558 แบ่งออกเป็น 3 ด้านดังต่อไปนี้
ด้านการนำเสนอธุรกิจ
ด้านการบริหารจัดการ
ด้านการตลาด
ประเภทรางวัลตามหลักเกณฑ์ ปี 2559 แบ่งออกเป็น 3 ด้านดังต่อไปนี้
ด้านการบริหารจัดการ e-Commerce
ด้านการตลาดสร้างสรรค์ (Creative Marketing)
ด้านความน่าเชื่อถือ e-Commerce
มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2016

| มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2016 |
| --- | --- |
วันที่: 23 ตุลาคม พ.ศ. 2559
สถานที่จัด: ศูนย์ประชุมสตาร์เวลล์ จังหวัดนครราชสีมา, ประเทศไทย
เข้าร่วมประกวด: 14
ผู้ชนะเลิศ: ภานุพงศ์ วันทะมาตย์ (กำแพงเพชร)
2017 →
มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2016 เป็นการประกวดมิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ครั้งที่ 1 การประกวดรอบตัดสินจัดขึ้นเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ณ ศูนย์ประชุมสตาร์เวลล์ จังหวัดนครราชสีมา, ประเทศไทย โดยผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ คือ ภานุพงศ์ วันทะมาตย์ ซึ่งจะได้เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวดมิสเตอร์ซูปราเนชันแนล 2016
ผลการประกวด > ลำดับ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด | การประกวดระดับนานาชาติ | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- |
| มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2016 |  13 – ภาณุพงศ์ อินทะมาศ | ไม่ผ่านเข้ารอบ – มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล 2016 |  อันดับ 2 - มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล Party.pl |
| มิสเตอร์เบสท์โมเดลไทยแลนด์ 2016 |  02 – พงศ์สิริ ปัตถา | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวด – เบสท์โมเดลออฟเดอะเวิลด์ 2016 | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวด – เบสท์โมเดลออฟเดอะเวิลด์ 2016 |
| รองอันดับ 1 |  04 – สิรวัช โชติเมืองปัก |  |  |
| รองอันดับ 2 |  01 – ชัยวัฒน์ พุทธนัน |  |  |
ผู้เข้าประกวด

14 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน:
| หมายเลข | ผู้เข้าประกวด | ชื่อเล่น | ตำแหน่งในการประกวด |
| --- | --- | --- | --- |
| 01 | ชัยวัฒน์ พุทธนัน | โอเล่ | รองอันดับ 2 |
| 02 | พงศ์สิริ ปัตถา | โก้ | มิสเตอร์เบสท์โมเดลไทยแลนด์ 2016 |
| 03 | นราศักดิ์ เสวะนา | โดนัท |  |
| 04 | สิรวัช โชติเมืองปัก | ปาล์ม | รองอันดับ 1 |
| 05 | วิทิต กาพย์ไกรแก้ว | เป้ง |  |
| 06 | จักริน ปรีชาเลิศ | แจ๊ค |  |
| 07 | วิชาญ แสนราชา | ชาญ |  |
| 08 | ธนาวุฒิ คุงสูงเนิน | ออย |  |
| 09 | ผดุงเกียรติ ธนาทิพย์ | จีโน่ |  |
| 10 | พิเชษฐ์ เปรียบยอดยิ่ง | มอส |  |
| 11 | ภานุเดช สมนึก | ตี๋เล็ก |  |
| 12 | ไทยคม ชัยตระกูลพิบูลย์ | คริส |  |
| 13 | ภาณุพงศ์ อินทะมาศ | โรม | มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2016 |
| 14 | บุรุษ ลันขุนทด | มะนาว |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์
| ด ค กมิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ |
| --- | --- |
มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์:  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  2024 
รายนาม:  ภานุพงศ์ วันทะมาตย์  อารัช วิทยากรณ์  อภิสิตธ์นันท์ เลน ดาโสม  ชาญชัย รุ่งไพสิฐ  นิปุณ แก้วเรือน  ธีนฤปกร ม่วงไม้  ณฐนน ณรธัญวิรุณ  ชลวิศว์ วงศ์ศรีวอ
มิสเตอร์ซิสเตอร์

| มิสเตอร์ซิสเตอร์ (Mr> Sister) |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: กรุงเทพ ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อป , แดนซ์
ช่วงปี: 2002 - 2004, 2014
ค่ายเพลง: โดโจ ซิตี้

สมาชิก: พรเพ็ชร วิริยะวงศ์ไพศาล อังคณา สุระเรืองชัย
มิสเตอร์ซิสเตอร์ (Mr.Sister) คือศิลปินกลุ่มสุดท้ายในสังกัดโดโจ ซิตี้ สมาชิกประกอบด้วย 2 สาว พรเพ็ชร วิริยะวงศ์ไพศาล (พิ้งค์) และ อังคณา สุระเรืองชัย (ปุ๋ย)