stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ท่าอากาศยานนานาชาติเฮย์แดร์ แอลีเยฟ
การคมนาคมที่เกี่ยวข้องกับท่าอากาศยาน > รถประจำทางและรถแท็กซี่

ท่าอากาศยานมีรถบัส BakuBus H1 วิ่งให้บริการตลอด 24 ชั่วโมงจากสถานีรถไฟใต้ดิน 28 พฤษภาคมไปยังท่าอากาศยานบากู โดยมีช่วงเวลาการเดินรถทุกๆ 30 นาทีในช่วงบ่ายและทุกๆ ชั่วโมงในช่วงเวลากลางคืน และยังสามารถโดยสารรถแท็กซี่ส่วนตัวในเวลาประมาณ 20 นาทีได้เช่นกัน
การคมนาคมที่เกี่ยวข้องกับท่าอากาศยาน > รถไฟ

ท่าอากาศยานบากูเชื่อมต่อกับตัวเมืองทางรถไฟ โดยมีทางรถไฟสายชานเมืองบากูที่ให้บริการโดยการรถไฟอาเซอร์ไบจาน และสามารถเดินทางด้วยระบบรถไฟใต้ดินบากูเข้าสู่ท่าอากาศยานได้ โดยในฝั่งตะวันตกสามารถเชื่อมต่อรถไฟจากสถานี 28 พฤษภาคม      และสถานีจาฟาร์ จับบาร์ลี      ในฝั่งตะวันออกสามารถเชื่อมต่อรถไฟจากสถานีโคโรกลู      และสถานีบากิคานอฟ     รวมถึงรถไฟเอ็ม-11
ภาพมุมสูงของท่าอากาศยาน
พระภรต

| พระภรต Bharata |
| --- | --- |
จักรพรรดิ
ภรตเล่นกับลูกสิงโต ภาพวาดโดยราชา รวิ วรรมา
ก่อนหน้า: ท้าวทุษยันต์
ถัดไป: ภูมันยุ
ประสูติ: อาศรมของพระฤๅษีกัณวะ
คู่อภิเษก: สุนันทา, 2 องค์อื่น
ราชวงศ์: จันทรวงศ์
พระราชบิดา: ท้าวทุษยันต์ แห่ง หัสตินาปุระ
พระราชมารดา: ศกุนตลา
พระภรต (สันสกฤต: भरत, อักษรโรมัน: bharata, แปลตรงตัว 'The Cherished') เป็นบรรพบุรุษของทั้งฝ่ายเการพและปาณฑพ เรื่องราวของพระองค์ถูกเล่าอยู่ใน อาทิบรรพ ซึ่งเป็นบรรพแรกในคัมภีร์มหาภารตะ โดยเล่าถึงการกำเนิดของพระองค์ และเรื่องของ ท้าวทุษยันต์ และนางศกุนตลา.
ในมหากาพย์มหาภารตะ บรรพบุรุษของราชวงศ์กุรุนั้นเริ่มต้นจากพระองค์เป็นปฐม ในการครองราชย์ของพระองค์ และอาณาจักรของพระองค์ ทุกคนจึงเรียกว่า ภารตะ
ประวัติของพระองค์ในโลกวรรณกรรม

จากบันทึกใน มหาภารตะ (จับความจากตอน อาทิบรรพ) เล่าว่า พระองค์เป็นพระโอรสของ ท้าวทุษยันต์ กับนางศกุนตลา พระองค์เป็นรัชทายาทแห่ง จันทรวงศ์ แห่งวรรณะกษัตริย์ พระองค์มีพระนามเดิมว่า สรรวทมน์ สรรวทน์เติบโตขึ้นเป็นเด็กที่แข็งแรง อยู่ท่ามกลางเหล่าสัตว์ร้าย มักเล่นสนุกโดยการเปิดปากเสือหรือสิงโต แล้วนับจำนวนฟัน ต่อมาฤๅษีทุรวาสได้สาปให้ท้าวทุษยันต์ลืมนางศกุนตลา จนกว่าจะได้ทอดพระเนตรแหวนที่พระองค์ประทานให้นางศกุนตลา เมื่อท้าวทุษยันต์ทรงจำนางศกุนตลาได้แล้ว พระองค์ทรงยกราชบัลลังก์ให้แก่สรรวทมน์ และทรงตั้งชื่อให้ใหม่ว่าภรต
พระภรตได้ครองบัลลังก์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ แต่ก็ทรงแผ่พระราชอำนาจไปทั่วชมพูทวีปในสมัยนั้น ชมพูทวีปจึงมีนามว่าภารตวรรษ แปลว่าดินแดนของภรต ในวิษณุปุราณะได้ระบุขอบเขตของดินแดนภารตวรรษว่า"วรรษที่ตั้งอยู่เหนือมหาสมุทรและทางใต้ของภูเขาหิมาลัยเรียกว่าภารตวรรษ" พระภรตเป็นกษัตริย์ที่ทรงคุณธรรม พระฤๅษีกัณวะเป็นราชปุโรหิตของพระองค์ พระองค์ได้ทรงประกอบพิธีอัศวเมธที่ริมฝั่งแม่น้ำยมุนา 100 ครั้ง ริมแม่น้ำสรัสวตี 300 ครั้ง ริมแม่น้ำคงคา 400 ครั้ง ทรงประกอบพิธีอัศวเมธอีกพันครั้ง อีกทั้งยังทรงประกอบพิธีราชสูยะ100ครั้ง และทรงทำพิธีอื่นๆอีกเช่นอัคนิโสม วิศวาชิต เป็นต้น พระภรตมีบุตรชื่อเภามันยุ โดยกำเนิดของเภามันยุมี2ตำนานคือ
1)เป็นบุตรของพระภรตกับพระนางสุนันทา ธิดาของท้าวสรรวเสนา พระราชาแคว้นกาสี
2)ประสูติจากพิธีกรรมของพระภรต
พระเจ้าธนานันทะ

| พระเจ้าธนานันทะ |
| --- | --- |
จักรวรรดิของพระเจ้าธนานันทะ
จักรพรรดิแห่งนันทะ
ครองราชย์: ราว 329–321 ปีก่อนคริสตกาล
ก่อนหน้า: พระเจ้ามหาปัทมนันทะ
ถัดไป: พระเจ้าจันทรคุปตเมารยะ (ผู้ก่อตั้งจักรวรรดิเมารยะ)

พระราชบุตร:  ทุรธรา (ตามความเชื่อฝ่ายไชนะ)  Pabbata  Shaurya Nanda 
ราชวงศ์: ราชวงศ์นันทะ
พระราชบิดา: พระเจ้ามหาปัทมนันทะ
พระเจ้าธนานันทะ (ฮินดี: धनानंद อักษรโรมัน: Dhana Nanda) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งจักรวรรดินันทะตามความใน มหาโพธิวงศ์ พระองค์เป็นหนึ่งในพระโอรสเก้าพระองค์ของพระเจ้ามหาปัทมนันทะ และพลูทาร์กระบุว่า พระเจ้าจันทรคุปตเมารยะตรัสว่า พระเจ้าธนานันทะทรงเป็นที่เกลียดชังและสาปแช่งของเหล่าราษฎร เพราะมีพระอัธยาศัยร้ายกาจและทรงมีชาติกำเนิดต่ำ
ปรือปิยัจ

| ปรือปิยัจ |
| --- | --- |
นคร

   ตราอาร์ม
ปรือปิยัจที่ตั้งนครปรือปิยัจแสดงแผนที่แคว้นเคียฟปรือปิยัจปรือปิยัจ (ประเทศยูเครน)แสดงแผนที่ประเทศยูเครน
พิกัด: 51°24′17″N 30°03′25″E﻿ / ﻿51.40472°N 30.05694°E﻿ / 51.40472; 30.05694
ประเทศ:  ยูเครน
แคว้น: แคว้นเคียฟ
เขต: เขตเชียร์โนบีล (ค.ศ. 1923–1988) เขตอีวันกิว (ค.ศ. 1988–2020) เขตหวงห้ามเชียร์โนบีล (ตั้งแต่ ค.ศ. 2020)
ก่อตั้ง: 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970
สิทธิพิเศษของเมือง: 1979
การปกครอง
 • เขตการปกครอง: State Agency of Ukraine on the Exclusion Zone Management
ความสูง: 111 เมตร (364 ฟุต)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 0   คน
 : (ประมาณ 49,360 คนใน ค.ศ. 1986)
เขตเวลา: UTC+02:00 (EET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+03:00 (EEST)
รหัสไปรษณีย์: ไม่มี (อดีตคือ 01196)
รหัสพื้นที่: +380 4499
ปรือปิยัจ (ยูเครน: При́п’ять, อักษรโรมัน: Prypiat, ออกเสียง: [ˈprɪpjɐtʲ]) หรือ ปรีเปียต (รัสเซีย: При́пять, อักษรโรมัน: Pripyat') เป็นเมืองร้างในภาคเหนือของประเทศยูเครน ใกล้กับชายแดนประเทศยูเครน–ประเทศเบลารุส ตั้งชื่อตามแม่น้ำปรือปิยัจที่อยู่ใกล้เคียง ตัวเมืองได้รับการก่อตั้งในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970 ในฐานะเมืองนิวเคลียร์ที่ 9  ("อะตอมการ์ด" หนึ่งในประเภทของเมืองปิด) ในสหภาพโซเวียต เพื่อทำงานในโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชียร์โนบีลที่อยู่ใกล้เคียง ปรือปิยัจได้รับสถานะนครใน ค.ศ. 1979 และมีประชากรเพิ่มขึ้นถึง 49,360 คน ในเวลาที่ต้องอพยพคนออกไปในตอนบ่ายของวันที่ 27 เมษายน 1986 หลังจากภัยพิบัติเชียร์โนบีลเพียงวันเดียว
ประวัติ > เบื้องหลัง

ดูเพิ่ม: ภัยพิบัติเชียร์โนบีล
ไม่เหมือนกับเมืองปิดอื่น ๆ การเดินทางไปยังปรือปิยัจยังไม่ได้ห้ามก่อนภัยพิบัติ ในตอนที่สหภาพโซเวียตถือว่าโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ปลอดภัยกว่าโรงไฟฟ้าแบบอื่น โรงไฟฟ้านิวเคลียร์จึงเป็นรางวัลของวิศวกรรมโซเวียต ในตอนนั้น คำขวัญ "อะตอมอันสงบสุข" (รัสเซีย: мирный атом, อักษรโรมัน: mirnyy atom) ยังเป็นที่นิยม ตามแผนเดิมที่จะสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ห่างจากเคียฟแค่ 25 กิโลเมตร แต่ทางสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติยูเครนกับองค์กรอื่นกังวลว่า มันอยู่ใกล้เมืองเกินไป จึงต้องสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์กับปรือปิยัจให้ห่างจากเคียฟไปประมาณ 100 กิโลเมตร หลังจากภัยพิบัตินั้น ก็มีการอพยพภายในสองวัน
ภาพพาโนรามาของปรือปิยัจในฤดูร้อน โดยโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชียร์โนบีลอยู่ตรงกลางบน
ประวัติ > หลังภัยพิบัติเชียร์โนบีล

ใน ค.ศ. 1986 มีการสร้างเมืองสลาวูติชเพื่อทดแทนปรือปิยัจ
หนึ่งในจุดหมายตาสำคัญในพบในภาพของเมืองและมองเห็นจากภาพถ่ายทางอากาศในเว็บไซต์คือชิงช้าสวรรค์ที่ถูกทิ้งร้างมานานในสวนสนุกปรือปิยัจ ซึ่งวางแผนที่จะเปิดหลังจากภัยพิบัติใน 5 วัน เพื่อฉลองวันแรงงาน นอกจากนี้ ก็มีสถานที่โด่งดังอีกสองแห่งคือสระว่ายน้ำสีฟ้าและสนามกีฬาอาวันฮาร์ด
ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 ผู้ที่เคยอยู่อาศัยที่ปรือปิยัจได้รวมตัวกันในเมืองร้างเพื่อฉลองวันก่อตั้ง 50 ปี ถือเป็นครั้งแรกที่ผู้เคยอยู่อาศัยกลับมายังตัวเมืองตั้งแต่การอพยพออกไปใน ค.ศ. 1986
ภูมิอากาศ

ภูมิอากาศของปรือปิยัจอยู่ในระดับ Dfb (ภูมิอากาศแบบไม่มีฤดูแล้งอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร) ตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน
| ข้อมูลภูมิอากาศของปรือปิยัจ> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของปรือปิยัจ> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปรือปิยัจ> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของปรือปิยัจ> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปรือปิยัจ> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปรือปิยัจ> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปรือปิยัจ> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปรือปิยัจ> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปรือปิยัจ> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปรือปิยัจ> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปรือปิยัจ> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปรือปิยัจ> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปรือปิยัจ> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปรือปิยัจ> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | −3 (27) | −1.4 (29.5) | 3.7 (38.7) | 13.2 (55.8) | 20.3 (68.5) | 23.5 (74.3) | 24.6 (76.3) | 23.9 (75) | 18.8 (65.8) | 11.8 (53.2) | 4.3 (39.7) | −0.1 (31.8) | 11.6 (52.9) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | −6.1 (21) | −4.7 (23.5) | 0.1 (32.2) | 8.4 (47.1) | 14.8 (58.6) | 18.0 (64.4) | 19.1 (66.4) | 18.4 (65.1) | 13.7 (56.7) | 7.8 (46) | 1.8 (35.2) | −2.6 (27.3) | 7.39 (45.31) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | −9.1 (15.6) | −9.0 (16) | −3.5 (25.7) | 3.7 (38.7) | 9.3 (48.7) | 12.6 (54.7) | 13.7 (56.7) | 12.9 (55.2) | 8.6 (47.5) | 3.8 (38.8) | −0.7 (30.7) | −5.1 (22.8) | 3.1 (37.58) |
แหล่งที่มา:
แหล่งข้อมูลอื่น

Pripyat.com - Site created by former residents
25 years of satellite imagery over Chernobyl Pripyat map
pripyatpanorama.com เก็บถาวร 2019-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Pripyat in Panoramas Project
exploringthezone.com เก็บถาวร 2020-12-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - 5-year project documenting the Pripyat and Chernobyl Zone
Pripyat-city.ru เก็บถาวร 2020-12-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Blog related to Pripyat
ChernobylGallery.com - Photographs of Pripyat and Chernobyl
Chernobyl Exclusion Zone, Pripyat 2018 ที่ยูทูบ - 2018 Footage of Pripyat and Chernobyl
51°24′20″N 30°03′25″E﻿ / ﻿51.40556°N 30.05694°E﻿ / 51.40556; 30.05694
ภาพมุมกว้างของปรือปิยัจในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2009
โรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชียร์โนบีลกับระดับกัมมันตรังสีในปี 2003 อยู่ที่ 763 ไมโครเรินต์เกนต่อชั่วโมง
สระว่ายน้ำสีฟ้าใน ค.ศ. 1996 หลังภัยพิบัติไปทศวรรษ
สระว่ายน้ำสีฟ้าเสื่อมโทรมจากการไม่ได้ใช้งานใน ค.ศ. 2009 หลังจากภัยพิบัติไปกว่า 2 ทศวรรษ
พระราม

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พระราม (แก้ความกำกวม)
| พระราม |
| --- | --- |

ชื่อในอักษรเทวนาครี: राम
ชื่อในการทับศัพท์ภาษาสันสกฤต: Rāma
ส่วนเกี่ยวข้อง: อวตารที่ 7 ในทศาวตารในพระวิษณุ, พรหมัน (ลัทธิไวษณพ)
ที่ประทับ: Vaikunta, อโยธยา, Saket
อาวุธ: ธนู
คัมภีร์: รามายณะ, รามจารตมนะ
เทศกาล: Rama Navami, Vivaha Panchami, ทีปวลี, Dusshera
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: อโยธยา, แคว้นโกศล (รัฐอุตตรประเทศ, อินเดีย ในปัจจุบัน)
คู่ครอง: นางสีดา
บุตร - ธิดา: ลวะ  กุษ
บิดา-มารดา: ท้าวทศรถ (พระบิดา) พระนางเกาสุริยา (พระมารดา) พระนางไกยเกษี (step-mother) พระนางสุมิตรา (step-mother) 
พี่น้อง: พระลักษมณ์ พระพรต พระสัตรุด Shanta 
ราชวงศ์: รฆูวันษี-อิศวกุ-สุรยวังษา
พระราม (/ˈrɑːmə/; IAST: Rāma, ออกเสียง [ˈraːmɐ] ( ฟังเสียง); สันสกฤต: राम อักษรโรมัน: Rama), รามา, หรือชื่อเต็มของปางนี้คือ รามจันทรา (/ˌrɑːməˈtʃʌndrə/; IAST: Rāmacandra, สันสกฤต: रामचन्द्र, อักษรโรมัน: Ramachandra), เป็นเทพเจ้าองค์สำคัญในศาสนาฮินดู ในฐานะอวตารปางที่เจ็ดและเป็นหนึ่งในอวตารที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของพระวิษณุ ในศาสนาฮินดูนับถือพระรามเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ โดยถือว่า พระราม เป็นสิ่งมีชีวิตสูงสุด เรียกว่า พรหมิณ
ตำนานเล่าว่า พระรามเป็นพระโอรสของ ท้าวทศรถ และ นางเกาสุริยา แห่งกรุงอโยธยา กษัตริย์ผู้ครองแคว้นโกศล พระรามมีพระอนุชา 3 พระองค์ คือ พระลักษณ์, พระพรต และ พระสัตรุด พระรามอภิเษกสมรสกับนางสีดา แม้จะเกิดในราชวงศ์ที่สูงส่ง แต่ชีวิตของพระรามที่มีบรรยายไว้กลับระบุว่าเปลี่ยนแปลงไปในทางตรงข้ามอย่างคาดไม่ถึง เช่น การเนรเทศไปสู่สถานที่ที่ยากไร้และกันดาร ทำให้เกิดคำถามด้านจริยธรรม และประเด็นขัดแย้งทางศีลธรรมในภายหลัง ในช่วงเวลาที่พระรามเดินป่าเกือบ 14 ปีนั้น ช่วงเวลาที่โดดเด่นมากที่สุดคือการลักพาตัวนางสีดาโดยจอมอสูรอย่างทศกัณฐ์ ตามด้วยความพยายามอย่างยิ่งยวดของพระรามและพระลักษมณ์ เพื่อการชิงนางสีดากลับมา และสังหารทศกัณฐ์ที่ชั่วร้าย เรื่องราวชีวิตทั้งหมดของพระราม นางสีดา และบุคคลต่างในรามายณะ เปรียบเทียบได้กับหน้าที่ สิทธิ และความรับผิดชอบต่อสังคมของแต่ละบุคคล แสดงให้เห็นถึงการดำเนินชีวิตด้วยธรรมะ โดยมีตัวละครฝ่ายพระรามเป็นแบบอย่าง
ปาตริก ชิก

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ปาตริก ชิก ใน ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:   (1996-01-24) 24 มกราคม ค.ศ. 1996 (28 ปี)
สถานที่เกิด:  ปราก เช็กเกีย
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน
หมายเลข:  14
สโมสรเยาวชน
2013–2014:  สปาร์ตาปราฮา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2014–2016 |  สปาร์ตาปราฮา |  4 |  (0) |
| 2015–2016 |  → Bohemians 1905 (ยืมตัว) |  27 |  (8) |
| 2016–2017 |  ซัมป์โดเรีย |  32 |  (11) |
| 2017–2020 |  โรมา |  46 |  (5) |
| 2019–2020 |  → แอร์เบ ไลพ์ซิช (ยืมตัว) |  22 |  (10) |
| 2020– |  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน |  84 |  (41) |
ทีมชาติ‡
| 2011 |  เช็กเกีย อายุไม่เกิน 16 ปี |  2 |  (0) |
| 2012–2013 |  เช็กเกีย อายุไม่เกิน 17 ปี |  11 |  (7) |
| 2014 |  เช็กเกีย อายุไม่เกิน 18 ปี |  2 |  (0) |
| 2014–2015 |  เช็กเกีย อายุไม่เกิน 19 ปี |  15 |  (7) |
| 2015–2017 |  เช็กเกีย อายุไม่เกิน 21 ปี |  12 |  (11) |
| 2016– |  เช็กเกีย |  37 |  (18) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 09:13, 4 มิถุนายน 2019 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 7 กันยายน 2019
ปาตริก ชิก (เช็ก: Patrik Schick; เกิดวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลชาวเช็ก ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับไบเออร์เลเวอร์คูเซินในบุนเดิสลีกาและทีมชาติเช็กเกีย
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | นัดลงเล่น | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 | Kufstein Arena, Kufstein, Austria | 1 |  มอลตา | 6–0 | 6–0 | เกมกระชับมิตร |
| 2 | 26 มีนาคม ค.ศ. 2018 | Guangxi Sports Center, Nanning, China | 7 |  จีน | 2–1 | 4–1 | 2018 China Cup |
| 3 | 6 กันยายน ค.ศ. 2018 | Městský fotbalový stadion, Uherské Hradiště, Czech Republic | 10 |  ยูเครน | 1–0 | 1–2 | ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 ลีกบี |
| 4 | 13 ตุลาคม ค.ศ. 2018 | Štadión Antona Malatinského, Trnava, Slovakia | 11 |  สโลวาเกีย | 2–1 | 2–1 | ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 ลีกบี |
| 5 | 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 | Sinobo Stadium, Prague, Czech Republic | 14 |  สโลวาเกีย | 1–0 | 1–0 | ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 ลีกบี |
| 6 | 7 มิถุนายน ค.ศ. 2019 | Stadion Letná, Prague, Czech Republic | 17 |  บัลแกเรีย | 1–1 | 2–1 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก |
| 7 | 7 มิถุนายน ค.ศ. 2019 | Stadion Letná, Prague, Czech Republic | 17 |  บัลแกเรีย | 2–1 | 2–1 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก |
| 8 | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2019 | Andrův stadion, Olomouc, Czech Republic | 18 |  มอนเตเนโกร | 3–0 | 3–0 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก |
| 9 | 7 กันยายน ค.ศ. 2019 | Fadil Vokrri Stadium, Pristina, Kosovo | 19 |  คอซอวอ | 1–0 | 1–2 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก |
เกียรติประวัติ

สปาร์ตาปราฮา
เช็กเฟิสต์ลีก: 2013–14
เช็กคัพ: 2013–14
เช็กซูเปอร์คัพ: 2014
ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน
บุนเดิสลีกา: 2023–24
รางวัลส่วนตัว
Czech Talent of the Year: 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

Patrik Schick official international statistics
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน  |
| --- | --- |
 1 ฮราเด็ตสกี (c)  3 อิงกาปิเอ  4 ทา  6 คอสซูนู  7 ฮอฟมันน์  8 อันดริช  9 Iglesias  10 เวียทซ์  12 ตาบซอบา  13 อาเธอร์  14 ชิก  17 โกวาร์ช  18 เอ็มบัมบา  19 เทลลา  20 กรีมัลโด้  22 โบนิเฟส  23 โลเช็ค  24 โฟซู-เมนซาห์  25 ปาลาซิโอส  30 ฟริมโปง  34 จากา  36 ลอมบ์  38 Izekor  ผู้จัดการ: อาลอนโซ 
| ด ค กดาวซัลโวฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป |
| --- | --- |
 1960:  Galić,  Heutte,  Ivanov,  Jerković &  Ponedelnik  1964:  Bene,  Novák &  Pereda  1968:  Džajić  1972:  จี. มึลเลอร์  1976:  D. Müller  1980:  Allofs  1984:  ปลาตีนี  1988:  ฟัน บัสเติน  1992:  แบร์คกัมป์,  Brolin,  Larsen &  Riedle  1996:  เชียเรอร์  2000:  ไกลเฟิร์ต &  Milošević  2004:  Baroš  2008:  บิยา  2012:  บาโลเตลลี,  ดซาโกเอฟ,  ก็อมเม็ส,  มันจูกิช,  โรนัลโด &  ตอร์เรส*  2016:  กรีแยซมาน  2020:  โรนัลโด* &  ชิก 
*: Golden Boot award winner (when goals scored are tied)
นิกอลา มักซีมอวิช

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 มักซีมอวิชขณะลงเล่นให้กับโตรีโนในปี ค.ศ. 2015
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:   (1991-11-25) 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991 (32 ปี)
สถานที่เกิด:  บายินาบาชตา ยูโกสลาเวีย
ส่วนสูง:  1.93 m (6 ft 4 in)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  สปาร์ตัคมอสโก (ยืมตัวจากนาโปลี)
หมายเลข:  33
สโมสรเยาวชน
2002–2004:  Kosmos Bajina Bašta
2004–2006:  Dover Athletic
2006–2008:  Sloboda Užice
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2008–2012 |  Sloboda Užice |  63 |  (3) |
| 2012–2013 |  เรดสตาร์เบลเกรด |  25 |  (1) |
| 2013–2014 |  → โตรีโน (ยืมตัว) |  23 |  (0) |
| 2014–2016 |  โตรีโน |  43 |  (0) |
| 2016– |  นาโปลี |  10 |  (1) |
| 2018– |  → สปาร์ตัคมอสโก (ยืมตัว) |  4 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2012– |  เซอร์เบีย |  20 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 31 มีนาคม 2561 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 23 มีนาคม 2561
นิกอลา มักซีมอวิช (เซอร์เบีย: Никола Максимовић, ออกเสียง: [nǐkola maksǐːmoʋitɕ]; เกิดวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเซอร์เบีย ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้กับสโมสรฟุตบอลสปาร์ตัคมอสโก (ยืมตัวจากนาโปลี) และทีมชาติเซอร์เบีย
สโมสรอาชีพ > ช่วงแรก

มักซีมอวิชเริ่มต้นอาชีพในปี ค.ศ. 2002 กับสโมสร Kosmos Bajina Bašta ซึ่งเขาได้ลงเล่นในชุดเยาวชน ก่อนที่จะย้ายไป FK Sloga Bajina Bašta ในปี ค.ศ. 2004 ต่อมาในวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 เขาย้ายไปชุดเยาวชนของสโมสร Sloboda Užice และในอีกสองถัดมา เขาลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ครั้งแรกในนัดที่พบกับ FBK Kaunas ต่อมาในวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2010 มักซีมอวิชได้รับใบเหลืองแรกของอาชีพในนัดที่พบกับ Spartak Subotica และทำประตูแรกของอาชีพในวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2011
สโมสรอาชีพ > เรดสตาร์

มักซีมอวิชเซ็นสัญญากับสโมสรเรดสตาร์เบลเกรด ในช่วงเปิดตลาดซื้อ-ขายฤดูหนาว ค.ศ. 2012 ด้วยค่าตัว 300,000 ยูโร เขาลงเล่นนัดแรกเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2012 ในนัดที่พบกับ Spartak Zlatibor
สโมสรอาชีพ > โตรีโน

วันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับสโมสรฟุตบอลโตรีโนในเซเรียอา เนื่องด้วยเหตุผลด้านการกู้ยืมเงิน; เขาลงเล่นนัดแรกเมื่อวันที่ 6 ตุลาคมปีเดียวกัน ในฐานะตัวสำรอง พบกับซัมป์โดเรียที่เจนัว ก่อนที่จะเสมอกันไป 2–2 ตลอดฤดูกาลเขาได้ลงเล่นบ่อย ส่วนใหญ่จะลงเล่นในตำแหน่งกองหลังตัวกลาง หรือไม่ก็กองกลางตัวขวา
ต่อมาวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 โตรีโนได้ซื้อขาด และทำสัญญาจนถึงปี ค.ศ. 2018
สโมสรอาชีพ > นาโปลี

วันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2016 เขาย้ายไปนาโปลี ต่อมาวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2016 มักซีมอวิชลงเล่นนัดแรกในนัดที่นาโปลีเปิดบ้านเอาชนะไบฟีกา 4–2 และในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2016 เขาทำประตูแรกในเซเรียอา นัดที่บุกไปชนะโกรโตเน 2–1
สโมสรอาชีพ > สปาร์ตัค

วันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2018 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับสโมสรฟุตบอลสปาร์ตัคมอสโกจนจบฤดูกาล 2017–18
ทีมชาติ

เขาลงเล่นให้กับทีมชาติเซอร์เบีย รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี สองนัด และรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปีอีกสองนัด เขามีชื่อติดทีมชาติเซอร์เบียครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ในนัดกระชับมิตรพบกับฝรั่งเศส และสวีเดน โดยลงเล่นเป็นตัวจริงทั้งสองนัด เขาได้ลงเล่นอีกครั้งในนัดที่พบกับไอร์แลนด์ (เป็นตัวสำรองในครึ่งหลัง) และชิลี
ลักษณะการเล่น

สามารถเล่นเป็นกองกลางตัวรับได้ แต่ส่วนใหญ่จะลงเล่นในตำแหน่งกองหลังตัวกลาง เขามีความว่องไว และเนื่องด้วยความสูงถึง 193 เซนติเมตร ทำให้จัดการกับลูกกลางอากาศได้ดี เขามักถูกเปรียบเทียบกับเนมันยา วีดิช
เกียรติประวัติ > สโมสร

เซอร์เบียนคัพ: 2011–12
เกียรติประวัติ > ส่วนตัว

ทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของเซอร์เบียนซูเปอร์ลีกา: 2011–12
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile เก็บถาวร 2014-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at utakmica.rs
ข้อมูลของ นิกอลา มักซีมอวิช ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของโซชีเอตาสปอร์ตีวากัลโชนาโปลี  |
| --- | --- |
 1 Meret  4 Buongiorno  5 อาลัง  6 รุย  7 กาเยฆอน  8 แม็กโทมิเนย์  9 โอซิมเฮน  11 ลูกากู  12 Elmas  13 Luperto  14 แมร์เตินส์  19 มักซีมอวิช  20 Zieliński  21 Chiricheș  22 ดี โลเรนโซ  23 Hysaj  24 อินซิญเญ (c)  25 โอสปินา  26 Koulibaly  27 Karnezis  30 Rog  31 Ghoulam  33 อูนัส  34 Younes  44 Manolas  70 Gaetano  77 ควารัตส์เคเลีย  ผู้จัดการ: สปัลเล็ตติ
พรรคแรงงานสังคมนิยมฮังการี

| พรรคแรงงานสังคมนิยมฮังการี Magyar Szocialista Munkáspárt |
| --- | --- |

ผู้นำคนแรก: ยาโนส คาดาร์
ผู้นำคนสุดท้าย: Rezső Nyers
ก่อตั้ง: 31 ตุลาคม 1956
ถูกยุบ: 7 ตุลาคม 1989
ก่อนหน้า: พรรคประชาชนแรงงานฮังการี
ถัดไป: พรรคแรงงานฮังการี, พรรคแรงงานคอมมิวนิสต์ฮังการี
ที่ทำการ: บูดาเปสต์, สาธารณรัฐประชาชนฮังการี
ฝ่ายเยาวชน: สันนิบาตยุวชนคอมมิวนิสต์ฮังการี
อุดมการณ์: คอมมิวนิสต์, มาร์กซิสต์-เลนินนิสต์, Kádárism
จุดยืน: ซ้ายจัด
สี: แดง, ขาว, เขียว (สีของธงชาติฮังการี)
การเมืองฮังการี   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
ใบปลิวชวนเชื่อของพรรคซึ่งมีข้อความว่า "เอกภาพอันแบ่งแยกมิได้ซึ่งพรรคของเราและประชาชนของเราจงเจริญ!"
พรรคแรงงานสังคมนิยมฮังการี (ฮังการี: Magyar Szocialista Munkáspárt, MSzMP) เป็นพรรคการเมืองลัทธิมากซ์–เลนิน ที่ปกครองสาธารณรัฐประชาชนฮังการี ระหว่าง ค.ศ. 1956 ถึง ค.ศ. 1989 พรรคแรงงานสังคมนิยมฮังการีถูกจัดตั้งขึ้นจากรากฐานของพรรคประชาชนแรงงานฮังการี ระหว่างการปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1956 โดยมียาโนช กาดาร์ เป็นเลขานุการลำดับที่หนึ่ง พรรคแรงงานสังคมนิยมฮังการีควบคุมกองกำลังของตน คือ กองทัพประชาชนฮังการี
ผู้นำพรรค > เลขานุการ/เลขานุการลำดับที่หนึ่ง

| ที่ | รูปภาพ | ชื่อ (เกิด–เสียชีวิต) | วาระ | วาระ | ตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | ยาโนช กาดาร์ (ค.ศ. 1912–1989) | 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1956 | 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1988 | เลขานุการลำดับที่ 1 | ยังเป็นนายกรัฐมนตรี (ค.ศ. 1956–1958 และ ค.ศ. 1961–1965) |
| 1 |  | ยาโนช กาดาร์ (ค.ศ. 1912–1989) | 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1956 | 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1988 | เลขานุการ  (ตั้งแต่วันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1985) | ยังเป็นนายกรัฐมนตรี (ค.ศ. 1956–1958 และ ค.ศ. 1961–1965) |
| 2 |  | คาโรลี กรอสซ์ (ค.ศ. 1930–1996) | 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1988 | 26 มิถุนายน ค.ศ. 1989 | เลขานุการ  (ตั้งแต่วันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1985) | ยังเป็นนายกรัฐมนตรี (ค.ศ. 1987–1988) |
ผู้นำพรรค > ประธานคณะผู้บริหารพรรค

| ที่ | รูปภาพ | ชื่อ (เกิด–เสียชีวิต) | วาระ | วาระ | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | เรเซโย นาเย(ค.ศ. 1923–2018) | 26 มิถุนายน ค.ศ. 1989 | 7 ตุลาคม ค.ศ. 1989 | Party President |
↑  "Hungary - Ideology". www.country-data.com. สืบค้นเมื่อ 2017-04-04.
↑  Previously First Secretary of the disbanded Hungarian Working People's Party 25–30 October 1956.
↑  Continued as general secretary until 7 October 1989 but outranked by Rezső Nyers, the Chairman of the 4-man Presidency of the newly created Political Executive Committee which replaced the Politburo after 26 June 1989.
↑  While Grósz retained the title of General Secretary until 7 October, Nyers held the chairmanship of the Party's four-man presidency after the reorganization of the Party leadership on 26 June.  This made him de facto chief executive of both the Party and the country after that date, a post he held for most of the summer of 1989.
ปูรณิมา มหโต

ปูรณิมา มหโต (ฮินดี: पूर्णिमा महतो ปูรณิมา มหโต, เบงกอล: পূর্ণিমা মাহাতো ปูรณิมา มาหาโต) เป็นทั้งนักยิงธนูชาวอินเดีย และเป็นผู้ฝึกสอนยิงธนูจากชัมเศทปุระ ประเทศอินเดีย เธอเป็นผู้ชนะการแข่งขันยิงธนูชิงแชมป์ประเทศอินเดีย รวมถึงได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขันกีฬาเครือจักรภพ 1998 และเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมชาติอินเดียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รวมถึงเป็นได้รับเลือกให้เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ผลงานที่ผ่านมา

เมื่อครั้งเยาว์วัย ปูรณิมาได้ดูการยิงธนูในเทือกเขาพิรสานคร ชัมเศทปุระ เธอได้รับการฝึกฝน ณ ที่แห่งนั้นก่อนที่จะย้ายไปยังเบอร์มาไมน์สเมื่อครั้งที่ชัมเศทปุระได้ปิดพิรสานครในครั้งหนึ่ง เธอได้เข้าร่วมทีมชาติอินเดียใน ค.ศ. 1992 และได้ย้ายไปเดลีเพื่อฝึกฝนร่วมกับทีม
ในฐานะนักยิงธนู ปูรณิมาได้รับเหรียญรางวัลทั้งในระดับชาติและนานาชาติของการแข่งขันยิงธนู เธอยังเป็นแชมป์ของประเทศอินเดีย ในการแข่งขันยิงธนูชิงแชมป์นานาชาติ 1993 เธอได้รับเหรียญทองในการแข่งขันประเภททีม ส่วนในการแข่งขันปูเน่เนชันแนลเกมส์ 1994 เธอได้รับรางวัลหกเหรียญทองในการแข่งขันยิงธนู และเธอยังได้เข้าแข่งขันในเอเชียนเกมส์ 1994 แต่ไม่ได้รับเหรียญรางวัล จากนั้น ใน ค.ศ. 1997 ที่การแข่งขันชิงแชมป์แห่งชาติ เธอได้รับรางวัลสองเหรียญทองและทำสถิติของประเทศสองรายการ รวมทั้งได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันกีฬาเครือจักรภพ 1998 ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติอินเดีย 1999 โดลา บาเนอร์จี ได้ทำลายสถิติของประเทศที่ปูรณิมาได้ทำไว้เมื่อสองปีก่อนในรายการแข่งขันยิงธนู 30 เมตร
ผลงานที่ผ่านมา > การฝึกสอน

ปูรณิมาเป็นผู้ฝึกสอนยิงธนู โดยเริ่มตั้งแต่ใน ค.ศ. 1994 เธอเป็นผู้ฝึกสอนที่โรงเรียนยิงธนูทาทา ซึ่งเธอได้รับการแต่งตั้งตำแหน่งใน ค.ศ. 2012 นักยิงธนูที่เธอฝึกสอนเป็นการส่วนตัว ประกอบด้วยนักยิงธนูโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 อย่างทีปิกา กุมารี
ปูรณิมาได้เป็นผู้ฝึกสอนทีมชาติอินเดียในหลายรายการ รวมทั้งยิงธนูอาวุโสกลางแจ้งชิงแชมป์โลก 2005 ที่ประเทศสเปน ที่ซึ่งทีมของเธอได้รับรางวัลเหรียญเงิน และเธอเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่นักกีฬาอินเดียในยิงธนูเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย 2007 ณ ประเทศจีน ที่ซึ่งทีมชายที่ได้รับการฝึกสอนจากเธอได้อันดับหนึ่งและทีมหญิงที่ได้รับการฝึกสอนจากเธอได้อันดับสาม รวมทั้งเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมอินเดียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และยังเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่นักกีฬาอินเดียในเวิลด์คัพ 2008 ที่ประเทศโครเอเชีย โดยนักธนูของเธอได้รับเหรียญเงินและเหรียญทองแดงจากการแข่งขัน รวมทั้งเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่นักกีฬาอินเดียในยิงธนูเยาวชนชิงแชมป์โลก 2009 และเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่นักยิงธนูอินเดียสามรายในยิงธนูเวิลด์คัพแกรนด์ 2010 ตลอดจนเป็นผู้ฝึกสอนแก่ทีมชาติอินเดียในเอเชียนเกมส์ 2010 ที่ซึ่งนักยิงธนูของเธอได้รับสองเหรียญทองแดงในประเภทบุคคล และเป็นผู้ฝึกสอนแก่ทีมชาติอินเดียในกีฬาเครือจักรภพ 2010 โดยเหล่านักกีฬาของเธอได้รับสามเหรียญทองกับสองเหรียญทองแดง ในการประชุมกีฬาระดับโลก TURF 2011 เธอได้รับการจารึกชื่อเป็นผู้ฝึกสอนแห่งปี เธอได้รับรางวัลราม ดายัล มันดา สาขาผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมแห่งปีจากรัฐบาลฌาร์ขัณฑ์ในวันฉลองมหกรรมเดิน-วิ่งโอลิมปิก เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ที่รันจี
ปูรณิมายังได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนอินเดียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในฐานะผู้ฝึกสอนทีมชาติด้วยเช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

ปูรณิมา มหโต ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ปูรณิมา มหโต ที่เฟซบุ๊ก