stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความเหนือกว่าเทียม
ปัจจัยบรรเทา > บุคคลเป้าหมาย

บุคคลเป้าหมายเป็นปัจจัยบรรเทาที่พื้นฐานที่สุดของปรากฏการณ์นี้ และมีประเด็นสองเรื่องที่ต้องพิจารณา
สำหรับเรื่องแรก งานวิจัยในปรากฏการณ์นี้ไม่เหมือนงานวิจัยอื่นเพราะว่าบุคคลเป้าหมายที่ใช้เปรียบเทียบกับตนเอง เป็นบุคคลปานกลางที่มีโดยสมมุติ แทนที่จะเป็นคนใดคนหนึ่งจริง ๆ
งานวิจัยปี 1995 พบว่า ปรากฏการณ์นี้มีขนาดน้อยกว่า แม้ว่าจะยังมีอยู่ เมื่อผู้ร่วมการทดลองเปรียบเทียบตนกับบุคคลที่มีอยู่จริง ๆ (คือเป็นผู้ร่วมการทดลองที่นั่งอยู่ในห้องเดียวกัน) ซึ่งต่างจากการเปรียบเทียบกับบุคคลปานกลาง
ซึ่งแสดงนัยว่า การวิจัยในเรื่องนี้เอง อาจจะทำให้เกิดความเอนเอียง ดังนั้นจึงพบผลต่างที่มีขนาดใหญ่กว่าที่อาจจะพบในชีวิตจริง
การทดลองต่อมาสืบหาความแตกต่างกันระหว่างบุคคลเป้าหมาย โดยกำหนดกลุ่ม 4 กลุ่มที่ผู้ร่วมการทดลองอยู่ใกล้ไกลกับบุคคลเป้าหมายไม่เท่ากัน คือ
บุคคลที่อยู่ในห้องเดียวกัน บุคคลในวีดีโอ บุคคลในบทความ และบุคคลปานกลาง
งานวิจัยพบว่า เมื่อผู้ร่วมการทดลองอยู่ไกลจากบุคคลเป้าหมาย (ในวีดีโอและในบทความ) ผลต่างของปรากฏการณ์นี้มีมากกว่า
นักวิจัยจึงเสนอว่า ผลต่างของปรากฏการณ์นี้สามารถลดได้โดยปัจจัย 2 อย่าง คือ การมีบุคคลเป้าหมายเป็นบุคคลโดยเฉพาะ ๆ และการอยู่ร่วมกับบุคคลนั้นจริง ๆ
สำหรับเรื่องที่สอง งานวิจัยปี 1995 ตรวจสอบว่า ความรู้สึกในเชิงดูถูกของคำว่า "เฉลี่ย" (average) จะมีผลต่อระดับปรากฏการณ์นี้หรือไม่ คือถ้าการใช้คำว่า average จะเพิ่มระดับปรากฏการณ์หรือไม่
จึงมีการทดลองที่ให้ผู้ร่วมการทดลองประเมินตนเอง บุคคลปานกลาง และบุคคลที่นั่งใกล้ ๆ ดังที่กล่าวในการทดลองก่อน โดยมีความต่าง ๆ กัน
ผู้วิจัยพบว่า ผู้ร่วมการทดลองประเมินตนเองสูงสุด ตามด้วยบุคคลจริง และตามด้วยบุคคลปานกลาง แต่ว่า บุคคลเฉลี่ยได้การประเมินที่สูงกว่าจุดมัธยฐานอย่างสม่ำเสมอ ซึ่งแสดงว่า คำว่า average ไม่ได้มีผลลบต่อทัศนคติเกี่ยวกับบุคคลปานกลาง
ปัจจัยบรรเทา > การควบคุมได้

ปัจจัยบรรเทาสำคัญอย่างหนึ่งของปรากฏการณ์นี้ก็คือระดับที่บุคคลเชื่อว่า ตนสามารถควบคุมหรือเปลี่ยนคะแนนของลักษณะที่ประเมินได้
งานวิจัยในปี 2005 เสนอว่า ลักษณะเชิงบวกที่บุคคลเชื่อว่าสามารถควบคุมได้ทำให้เกิดความเอนเอียงเข้าข้างตนมากกว่า ในขณะที่ลักษณะเชิงลบที่บุคคลเชื่อว่าควบคุมไม่ได้ จะไม่เป็นปฏิปักษ์ต่อการยกย่องตัวเอง (self-enhancement)
ซึ่งมีหลักฐานในงานปี 1985 (Alicke 1985) ที่พบว่า บุคคลจะให้คะแนนตนเองสูงกว่าบุคคลปานกลางเกี่ยวกับลักษณะเชิงบวกที่ควบคุมได้ และต่ำกว่าบุคคลปานกลางเกี่ยวกับลักษณะเชิงลบที่ควบคุมไม่ได้
แนวคิดดังที่เสนอในงานวิจัยว่า การเชื่อว่าตนเป็นเหตุของความสำเร็จของตน แต่ปัจจัยอื่น ๆ เป็นเหตุของความล้มเหลว เป็นความเอนเอียงที่เรียกว่าความเอนเอียงเข้าข้างตนเอง (self-serving bias)
ปัจจัยบรรเทา > ความแตกต่างระหว่างบุคคล

ลักษณะบุคลิกภาพมีความต่างกันมากระหว่างบุคคล ซึ่งเป็นปัจจัยบรรเทาปรากฏการณ์นี้ ตัวอย่างอย่างหนึ่งก็คือการเคารพตน (self-esteem)
งานปี 1986 พบว่า การประเมินลักษณะเชิงบวกของตนเองของผู้ร่วมการทดลองที่เคารพตนสูง มีระดับปรากฏการณ์นี้สูงกว่าผู้ที่เคารพตนต่ำ
งานวิจัยปี 2002 ก็พบผลคล้ายกัน
แต่พบเพิ่มด้วยว่า ผู้ที่เคารพตนสูงตีความลักษณะที่คลุมเครือเข้าข้างตนเองมากกว่า
เปรียบเทียบกับผู้ที่ไม่มีความเคารพตนสูง ผู้ไม่ได้ตีความเช่นนี้
ปรากฏการณ์แย่กว่าคนปานกลาง

ตรงข้ามกับที่บางคนเชื่อ งานวิจัยพบว่า ปรากฏการณ์นี้ไม่ได้ทั่วไปกับทุกคน
จริง ๆ แล้ว งานวิจัยเร็ว ๆ นี้กลับพบผลตรงกันข้ามในงานทดสอบที่ยากกว่ามากมาย
ดูเพิ่ม

ภาวะเสียสำนึกความพิการ
การแปลการพินิจภายในผิด
ความเอนเอียงรับใช้ตนเอง
รายชื่อความเอนเอียงทางประชาน
แหล่งข้อมูลอื่น

Alicke, Mark D.; Dunning, David A.; Kruger, Joachim I. (2005). The Self in Social Judgment. Psychology Press. pp. 85–106. ISBN 978-1-84169-418-4. especially chapters 5 and 4
Kruger, Justin (1999). "Lake Wobegon Be Gone! The 'Below-Average Effect' and the Egocentric Nature of Comparative Ability Judgments". Journal of Personality and Social Psychology. 77 (2): 221–232. doi:10.1037/0022-3514.77.2.221. PMID 10474208.
Matlin, Margaret W. (2004). "Pollyanna Principle".  ใน Pohl, Rüdiger F. (บ.ก.). Cognitive Illusions: A Handbook on Fallacies and Biases in Thinking, Judgement and Memory. East Sussex: Psychology Press. ISBN 978-1-84169-351-4.
Myers, David G. (1980). The Inflated Self: Human Illusions and the Biblical Call to Hope. New York, NY: Seabury Press. ISBN 978-0816404599.
Sedikides, Constantine; Gregg, Aiden P. (2007). "Portraits of the Self".  ใน Hogg, Michael A.; Cooper, Joel (บ.ก.). The SAGE Handbook of Social Psychology (Concise Student ed.). London: SAGE Publications. pp. 93–122. ISBN 978-1412945356.
Dunning, David; Johnson, Kerri; Ehrlinger, Joyce; Kruger, Justin (June 2003). "Why People Fail to Recognize Their Own Incompetence". Current Directions in Psychological Science. 12 (3): 83–87. doi:10.1111/1467-8721.01235. S2CID 2720400.
Phelps, Richard P. (2009). "Appendix C: The Rocky Score-line of Lake Wobegon" (PDF).  ใน Phelps, Richard P. (บ.ก.). Correcting Fallacies about Educational and Psychological Testing. Washington, DC: The American Psychological Association. ISBN 978-1433803925.
Cannell, J. J. (1987). "Nationally Normed Elementary Achievement Testing in America's Public Schools: How All Fifty States are Above the National Average". Nonpartisan Education Review. 13 (1): 1–17.
ออกซิโคโดน

| --- | --- |


ข้อมูลทางคลินิก
ชื่ออื่น: dihydrohydroxycodeinone, 14-hydroxydihydrocodeinone, 6-deoxy-7,8-dihydro-14-hydroxy-3-O-methyl-6-oxomorphine
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  B/D (prolonged use or in high doses at term) 
รหัส ATC: N02AA05 (WHO)  N02AA55 (in combinations)
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  AU: S8 (ควบคุม)   CA: Schedule I   UK: Class A   US: Schedule II  
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: Up to 87%
การจับกับโปรตีน: 45%
การเปลี่ยนแปลงยา: Hepatic (CYP450: 2D6 substrate)
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: 3 - 4.5 h
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC (5R,9R,13S,14S)-4,5α-epoxy-14-hydroxy-3-methoxy-17-methylmorphinan-6-one 
เลขทะเบียน CAS: 76-42-6
PubChem CID: 5284603
DrugBank: APRD00387
ChemSpider: 4447649
ECHA InfoCard: 100.000.874 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C18H21NO4
มวลต่อโมล: 315.364 g/mol g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
 SMILES COc1ccc2C[C@@H]3N(C)CC[C@@]45[C@@H](Oc1c24)C(=O)CC[C@@]35O 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ออกซิโคโดน (อังกฤษ: oxycodone) เป็นสารสังเคราะห์ โอปิออยด์ ที่ทำให้ติดยาสูงมากมันเป็นยาบรรเทาปวด ที่สังเคราะห์ได้จาก ทีบาอีน (thebaine)  มันเป็นยาใช้รับประทานที่มีประสิทธิภาพสูงมาก  และมักทำตลาดเป็นสูตรผสม เช่น กับแอสไพรินหรือพาราเซตามอล
Tylox ใช้สำหรับบรรเทาอาการปวด  และทำออกมาในรูปควบคุมการปลดปล่อย (sustained-release form) ให้ยาออกฤทธิ์ได้ยาวนานผู้ผลิตคือ  Purdue Pharma และชื่อการค้าคือ OxyContin และประเภทออกฤทธิ์ทันที (instant-release forms) มีชื่อทางการค้าว่า OxyIR OxyNorm และ rcolone   OxyContin มีในรูปยาเม็ดขนาด  10, 20, 40 และ 80 มก.  และด้วยกลไกการปลดปล่อยนี้ทำให้ยาออกฤทธิ์ได้นาน 8-12 ชั่วโมง
แหล่งข้อมูลอื่น

Oxycodone: Pharmacological profile and clinical data in chronic pain management เก็บถาวร 2006-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน minervamedica.it. Minerva Anestesiologica, 2005;71:451-60. [pdf file]
Limbaugh admits addiction to pain medication CNN.com. Friday, October 10, 2003 Posted: 10:52 PM EDT (0252 GMT).
Oxycontin Doesn't Cause Addiction. Its Users are Already Addicts. เก็บถาวร 2012-06-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Forbes.com. September 6, 2004
Kaufman, Gil. Courtney Love Turns Herself In On Felony Drug Charges เก็บถาวร 2006-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน vh1.com. Tue. October 28.2003 7:51 PM EST.
ประเทศเอสโตเนีย

ประเทศในยุโรปเหนือ
59°N 26°E﻿ / ﻿59°N 26°E﻿ / 59; 26
| สาธารณรัฐเอสโตเนีย Eesti Vabariik (เอสโตเนีย) |
| --- | --- |
   ธงชาติ     ตราแผ่นดิน  
เพลงชาติ: "มู อิสซามา มู เอิน ยา เรอเออ"
แสดงลูกโลกแสดงทวีปยุโรปที่ตั้งของ ประเทศเอสโตเนีย  (เขียวเข้ม)– ในยุโรป  (เขียว & เทาเข้ม) – ในสหภาพยุโรป  (เขียว)  —  [คำอธิบายสัญลักษณ์]
เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: ทาลลินน์a 59°25′N 24°45′E﻿ / ﻿59.417°N 24.750°E﻿ / 59.417; 24.750
ภาษาราชการ และภาษาประจำชาติ: เอสโตเนียb
กลุ่มชาติพันธุ์ (2021): 68.8% เอสโตเนีย 24.2% รัสเซีย 2.0% ยูเครน 0.8% เบลารุส 0.6% ฟินแลนด์ 3.4% อื่น ๆ
 
ศาสนา  (ค.ศ. 2011): 64.87% ไม่มี 34.03% คริสต์ —19.87% อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ —12.02% ลูเทอแรน —2.14% คริสต์นิกายอื่น ๆ 1.10% อื่น ๆ
การปกครอง: รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐระบบรัฐสภา

• ประธานาธิบดี : อาลาร์ การิส
• นายกรัฐมนตรี : กริสเต็น มีห์ฮัล
• ประธานรีกิโกกู : เลารี ฮุสซาร์
 
สภานิติบัญญัติ: Riigikogu
เอกราช จากรัสเซียและเยอรมนี

• เขตปกครองตนเอง : 12 เมษายน ค.ศ. 1917
• ประกาศ : 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918
• ได้รับการยอมรับ : 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1920
• โซเวียดครอบครอง : 16 มิถุนายน ค.ศ. 1940
• เยอรมนีครอบครอง : 1941–1944
• โซเวียตครอบครอง : 1944–1991
• เอสโตเนียเป็นเอกราช : 20 สิงหาคม ค.ศ. 1991
• เข้าร่วมอียู : 1 May 2004
 
พื้นที่
• รวม: 45,339 ตารางกิโลเมตร (17,505 ตารางไมล์) (อันดับที่ 129d)
• แหล่งน้ำ (%): 5.16 (ใน ค.ศ. 2015)
ประชากร
• ค.ศ. 2021 ประมาณ:  1,330,068
• : 1,294,455
• ความหนาแน่น: 30.9 ต่อตารางกิโลเมตร (80.0 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 148)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : ค.ศ. 2021 (ประมาณ)
• รวม: 49.644 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
• ต่อหัว: 41,892 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 41)
จีดีพี (ราคาตลาด) : ค.ศ. 2021 (ประมาณ)
• รวม: 35.187 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 97)
• ต่อหัว: 27,101 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 39)
จีนี (ค.ศ. 2020):  30.5 ปานกลาง
เอชดีไอ (ค.ศ. 2019):  0.892 สูงมาก · อันดับที่ 29
สกุลเงิน: ยูโร (€) (EUR)
เขตเวลา: UTC+02:00 (เวลายุโรปตะวันออก)
• ฤดูร้อน (เวลาออมแสง): UTC+03:00 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
ขับรถด้าน: ขวามือ
รหัสโทรศัพท์: +372
โดเมนบนสุด: .eec
 ศาลสูงสุดและกระทรวงเดียวตั้งอยู่ในตาร์ตู รายงานจากรัฐธรรมนูญเอสโตเนีย ภาษาเอสโตเนียเป็นภาษาราชการเพียงภาษาเดียว และ .eu ซึ่งใช้กันในรัฐสมาชิกสหภาพยุโรป 
เอสโตเนีย (อังกฤษ: Estonia; เอสโตเนีย: Eesti, [ˈeːsʲti] ( ฟังเสียง)) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐเอสโตเนีย (อังกฤษ: Republic of Estonia; เอสโตเนีย: Eesti Vabariik) เป็นรัฐอธิปไตยในภูมิภาคบอลติก ในยุโรปเหนือ มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับอ่าวฟินแลนด์ ทิศตะวันตกติดกับทะเลบอลติก มีพรมแดนทางทิศใต้ติดกับประเทศลัตเวีย (ระยะทาง 343 กิโลเมตร) และทางทิศตะวันออกติดกับประเทศรัสเซีย (ระยะทาง 338.6 กิโลเมตร) เอสโตเนียมีพื้นที่ 45,227 ตารางกิโลเมตร (17,462 ตารางไมล์) (อันดับที่ 131 ของโลก) ประเทศเอสโตเนียปกครองด้วยระบอบสาธารณรัฐประชาธิปไตยแบบรัฐสภา มีประธานาธิบดีเป็นประมุขและมีการแบ่งเขตการปกครองออกเป็นเทศมณฑลจำนวน 15 เทศมณฑล โดยมีเมืองหลวงชื่อว่า ทาลลินน์ โดยเอสโตเนียมีจำนวนประชากรของประเทศที่น้อยที่สุดในประเทศสมาชิกของสหภาพยุโรป
เอสโตเนียประกาศเอกราชครั้งแรกใน พ.ศ. 2461 ก่อนจะถูกยึดครองโดยสหภาพโซเวียต นาซีเยอรมนี และสหภาพโซเวียตอีกครั้งหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง เอสโตเนียกลับมาเป็นรัฐเอกราชอีกครั้งหลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ต่อมาเอสโตเนียก็เข้าร่วมองค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือและสหภาพยุโรป
การเมืองการปกครอง > นิติบัญญัติ

สถาบันทางการเมืองเอสโตเนียมีประธานาธิบดีเป็นประมุขภายใต้รัฐธรรมนูญระบบรัฐสภาเป็นระบบสภาเดียว เรียกว่า Saiema ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 100 คน โดยประธานาธิบดีจะเป็นผู้เสนอชื่อนายกรัฐมนตรีต่อรัฐสภา เพื่อลงมติให้ความไว้วางใจ ในการจัดตั้งรัฐบาลชุดใหม่ (พรรคการเมืองที่เข้าร่วมรัฐสภาต้องได้รับคะแนนเสียงเกินร้อยละ 4 จากการลงคะแนนเสียงทั่วประเทศ)
การแบ่งเขตการปกครอง

เทศมณฑลฮาร์ยู (Harju) มีเมืองหลักคือ ทาลลินน์
เทศมณฑลฮีอู (Hiiu) มีเมืองหลักคือ แกร์ตลา
เทศมณฑลอิตา-วิรู (Ida-Viru) มีเมืองหลักคือ เยอฮ์วี
เทศมณฑลแยร์วา (Järva) มีเมืองหลักคือ ไปเต
เทศมณฑลเยอเกวา (Jõgeva) มีเมืองหลักคือ เยอเกวา
เทศมณฑลแลเน (Lääne) มีเมืองหลักคือ ฮาปซาลู
เทศมณฑลแลเน-วิรู (Lääne-Viru) มีเมืองหลักคือ รักเวเร
เทศมณฑลแปร์นู (Pärnu) มีเมืองหลักคือ ปาร์นู
เทศมณฑลเปิลวา (Põlva) มีเมืองหลักคือ เปิลวา
เทศมณฑลรัปลา (Rapla) มีเมืองหลักคือ รัปลา
เทศมณฑลซาเร (Saare) มีเมืองหลักคือ กูเร็สซาเร
เทศมณฑลตาร์ตู (Tartu) มีเมืองหลักคือ ตาร์ตู
เทศมณฑลวัลกา (Valga) มีเมืองหลักคือ วัลกา
เทศมณฑลวิลยันตี (Viljandi) มีเมืองหลักคือ วิลยันตี
เทศมณฑลเวอรู (Võru) มีเมืองหลักคือ เวอรู
อ่านเพิ่ม

Giuseppe D'Amato Travel to the Baltic Hansa เก็บถาวร 2011-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. The European Union and its enlargement to the East. Book in Italian. Viaggio nell'Hansa baltica. L'Unione europea e l'allargamento ad Est. Greco&Greco editori, Milano, 2004. ISBN 88-7980-355-7
Hiden, John; Salmon, Patrick (1991). The Baltic Nations and Europe: Estonia, Latvia, and Lithuania in the Twentieth Century. London: Longman. ISBN 0-582-08246-3.
Laar, Mart (1992). War in the Woods: Estonia's Struggle for Survival, 1944–1956. trans. Tiina Ets. Washington, D.C.: Compass Press. ISBN 0-929590-08-2.
Lieven, Anatol (1993). The Baltic Revolution: Estonia, Latvia, Lithuania, and the Path to Independence. New Haven: Yale University Press. ISBN 0-300-05552-8.
Meyendorff, Alexander Feliksovich (1922). "Esthonia" .  ใน Chisholm, Hugh (บ.ก.). Encyclopædia Britannica (12th ed.). London & New York: The Encyclopædia Britannica Company.
Naylor, Aliide (2020). The Shadow in the East: Vladimir Putin and the New Baltic Front. London: I.B. Tauris. ISBN 9781788312523.
Raun, Toivo U. (1987). Estonia and the Estonians. Stanford, Calif.: Hoover Institution Press, Stanford University. ISBN 0-8179-8511-5.
Smith, David J. (2001). Estonia: Independence and European Integration. London: Routledge. ISBN 0-415-26728-5.
Smith, Graham, บ.ก. (1994). The Baltic States: The National Self-determination of Estonia, Latvia, and Lithuania. New York: St. Martin's Press. ISBN 0-312-12060-5.
Subrenat, Jean-Jacques, บ.ก. (2004). Estonia, identity and independence. Amsterdam & New York: Rodopi. ISBN 90-420-0890-3.
Taagepera, Rein (1993). Estonia: Return to Independence. Boulder, Colo.: Westview Press. ISBN 0-8133-1199-3.
Taylor, Neil (2004). Estonia (4th ed.). Chalfont St. Peter: Bradt. ISBN 1-84162-095-5.
Williams, Nicola; Herrmann, Debra; Kemp, Cathryn (2003). Estonia, Latvia, and Lithuania (3rd ed.). London: Lonely Planet. ISBN 1-74059-132-1.
แหล่งข้อมูลอื่น

ประเทศเอสโตเนีย
แหล่งข้อมูลอื่น > รัฐบาล

ประธานาธิบดี
รัฐสภา
รัฐบาล
กระทรวงการต่างประเทศ
สำนักงานสถิติ
Chief of State and Cabinet Members เก็บถาวร 20 กุมภาพันธ์ 2019 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น > การเดินทาง

Official gateway to Estonia เก็บถาวร 2010-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
E-Estonia Portal
VisitEstonia Portal
คู่มือการท่องเที่ยว ประเทศเอสโตเนีย จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
แหล่งข้อมูลอื่น > แผนที่

google.com map of Estonia
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ประเทศเอสโตเนีย ที่โอเพินสตรีตแมป
แหล่งข้อมูลอื่น > ข้อมูลทั่วไป

สารานุกรมเอสโตนิกา เก็บถาวร 2010-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สถาบันเอสโตเนีย
Estonia. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
BBC News – Estonia country profile
Estonia at UCB Libraries GovPubs
Estonia ที่เว็บไซต์ Curlie
Wikimedia Atlas of Estonia
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เกาหลี  โครเอเชีย  โปรตุเกส  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  KulturNav 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef
คอร์รี เอฟวันส์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เอฟวันส์กับฮัลล์ซิตีใน ค.ศ. 2011
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  คอร์รี จอห์น เอฟวันส์
วันเกิด:   (1990-07-30) 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  เบลฟาสต์ ไอร์แลนด์เหนือ
ส่วนสูง:  5 ft 11 in (1.80 m)
ตำแหน่ง:  กองกลาง เซ็นเตอร์แบ็ก
สโมสรเยาวชน
:  กรีนไอแลน์บอยส์
2005–2009:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2011 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  0 |  (0) |
| 2010 |  → คาร์ไลล์ยูไนเต็ด (ยืม) |  1 |  (0) |
| 2011 |  → ฮัลล์ซิตี (ยืม) |  18 |  (3) |
| 2011–2013 |  ฮัลล์ซิตี |  75 |  (3) |
| 2013–2021 |  แบล็กเบิร์นโรเวอส์ |  206 |  (4) |
| 2021–2024 |  ซันเดอร์แลนด์ |  64 |  (2) |
ทีมชาติ‡
| 2006–2007 |  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี |  3 |  (1) |
| 2007 |  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี |  5 |  (0) |
| 2007–2008 |  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี |  9 |  (0) |
| 2008–2009 |  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี |  10 |  (0) |
| 2009 |  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ บี |  1 |  (0) |
| 2009– |  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ |  69 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 12:10, 21 มีนาคม 2020 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 23:42, 12 ธันวาคม 2019 (UTC)
คอร์รี จอห์น เอฟวันส์ (เกิดวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวไอร์แลนด์เหนือผู้เล่นในตำแหน่งกองกลางหรือเซ็นเตอร์แบ็กให้กับซันเดอร์แลนด์ นอกจากนี้ เขายังเล่นให้กับทีมชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์ เขาเป็นผู้เล่นที่มาจากทีมเยาวชนของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เช่นเดียวกันกับพี่ชายของเขา จอนนี เอฟวันส์ ที่ปัจจุบันเล่นให้กับแบล็กเบิร์นโรเวอส์
ทีมชาติ

เอฟวันส์มีชื่อติดทีมชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์ครั้งแรกในวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 สำหรับนัดที่จะพบกับอิตาลีที่ปิซาในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2009 โดยเขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นหน้าใหม่ 9 คนที่ยังไม่เคยติดทีมชาติมาก่อน เขาได้ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติในนัดนั้น โดยได้ลงเล่น 78 นาทีก่อนถูกเปลี่ยนตัวออก สลับกันกับ เชน เฟอร์กัสสัน สุดท้ายในนัดนั้น นอร์เทิร์นไอร์แลนด์พ่ายแพ้ไป 3–0 ต่อมาในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2010 เอฟวันส์ทำประตูแรกในนามทีมชาติ โดยเขาลงเล่นเป็นตัวสำรองแล้วยิงประตูชัย ช่วยให้เอาชนะสโลวีเนียไปได้ 1–0 ในรายการฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 รอบคัดเลือก
เอฟวันส์มีชื่อติดทีมชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์ชุดลุยศึกฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ที่ประเทศฝรั่งเศส เขามีชื่อเป็นตัวสำรองแต่ไม่ได้ลงเล่นในนัดที่แพ้โปแลนด์ 1–0 ต่อมาเขาได้ลงเล่นในนัดที่พบกับเวลส์ ซึ่งสุดท้ายแล้ว นอร์เทิร์นไอร์แลนด์เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ทำให้ยุติเส้นทางในรอบ 16 ทีมสุดท้าย
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2009 | 1 | 0 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2010 | 6 | 1 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2011 | 7 | 0 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2012 | 4 | 0 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2013 | 3 | 0 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2014 | 5 | 0 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2015 | 6 | 0 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2016 | 7 | 0 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2017 | 5 | 0 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2018 | 8 | 1 |
| นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | 2019 | 7 | 0 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 59 | 2 |
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | นัดที่ | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 3 September 2010 | Stadion Ljudski vrt, มาริบอร์ สโลวีเนีย | 5 |  สโลวีเนีย | 1–0 | 1–0 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 รอบคัดเลือก |
| 2 | 18 November 2018 | วินด์ซอร์ปาร์ก เบลฟาสต์ ไอร์แลนด์เหนือ | 52 |  ออสเตรีย | 1–1 | 1–2 | ยูฟ่าเนชันส์ลีก 2018–19 ลีกบี |
เกียรติประวัติ

แบล็กเบิร์นโรเวอส์
อีเอฟแอลลีกวัน รองชนะเลิศ: 2017–18
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ คอร์รี เอฟวันส์ ที่ Soccerbase
Profile ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 15 สิงหาคม 2012) at irishfa.com
Northern Ireland progile at NIFG
Profile ที่ archive.today (เก็บถาวร 12 มกราคม 2013) at redStat
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์  |
| --- | --- |
 1 Patterson  2 Huggins  3 Cirkin  4 เอฟวันส์  5 Ballard  6 Batth  8 Embleton  9 Simms  10 Roberts  11 Gooch  12 Bass  13 O'Nien  14 Stewart  17 Embleton  18 Dobson  21 Robson  22 Grigg  23 Leadbitter  25 Smith  26 Wright  28 Scowen  30 บิชอป  31 Mbunga-Kimpioka  33 Hume  42 Semenyo  43 Patterson  ผู้จัดการ: Mowbray 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์ – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 มักกัฟเวิร์น  2 มักล็อกลิน  3 เฟอร์กัสสัน  4 มักออลีย์  5 จ. เอฟวันส์  6 แบร์ด  7 มักกินน์  8 เดวิส (c)  9 กริกก์  10 แลฟเฟอร์ตี  11 วอชิงตัน  12 แคร์รอลล์  13 ค. เอฟวันส์  14 แดลลัส  15 มักคัลลัก  16 นอร์วุด  17 มักแนร์  18 ฮิวส์  19 วอร์ด  20 แคทคาร์ต  21 มาเกนนิส  22 ฮอดสัน  23 แมนนัส  ผู้ฝึกสอน: โอนีลล์  |  1 มักกัฟเวิร์น  2 มักล็อกลิน  3 เฟอร์กัสสัน  4 มักออลีย์  5 จ. เอฟวันส์  6 แบร์ด  7 มักกินน์  8 เดวิส (c)  9 กริกก์  10 แลฟเฟอร์ตี  11 วอชิงตัน  12 แคร์รอลล์  13 ค. เอฟวันส์  14 แดลลัส  15 มักคัลลัก  16 นอร์วุด  17 มักแนร์  18 ฮิวส์  19 วอร์ด  20 แคทคาร์ต  21 มาเกนนิส  22 ฮอดสัน  23 แมนนัส  ผู้ฝึกสอน: โอนีลล์  |  |
คีปคาล์มแอนด์แคร์รีออน

คีปคาล์มแอนด์แคร์รีออน ฉบับดั้งเดิมในปี ค.ศ. 1939
คีปคาล์มแอนด์แคร์รีออน (อังกฤษ: Keep Calm and Carry On; ไทย: ตั้งสติ แล้วใช้ชีวิตต่อไป) เป็นใบปลิวและคำขวัญโฆษณาชวนเชื่อของรัฐบาลสหราชอาณาจักร ซึ่งใบปลิวถูกผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1939เมื่อสหราชอาณาจักรเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง โดยผลิตออกมาเป็นจำนวนทั้งหมด 2.45 ล้านใบ
ต่อมาในปี ค.ศ. 2000 ได้มีการค้นพบหนึ่งในใบปลิวฉบับดั้งเดิมที่ร้านหนังสือ Barter Books จึงกลายเป็นกระแสจนมีการนำมาทำเป็นสินค้าอื่นๆ และทำเป็นฉบับล้อเลียนกันอย่างกว้างขวาง
สมุดภาพ

Keep Calm and Carry On ยังมีใบปลิวแบบอื่นดังนี้
Freedom Is In Peril
Your Courage
สินค้า
ใบปลิวล้อเลียนในปี 2009
หนังสือเพื่มเติม

Clampin, David (2009). ""To Guide, Help and Hearten Millions": the place of commercial advertising in wartime Britain, 1939–1945". Journal of Macromarketing. 29 (1): 58–73. doi:10.1177/0276146708328054. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-12-18. สืบค้นเมื่อ 2016-11-13.
Inkster, Nigel; Nicoll, Alexander (2010). "Keep Calm and Carry On". Survival: Global Politics and Strategy. 52: 249–256. doi:10.1080/00396331003764777.
Lewis, Bex (2012). "The Renaissance of 'Keep Calm and Carry On'". The Poster. 2: 7–23. doi:10.1386/post.2.1.7_1.
Walker, Susannah (2012). Home Front Posters of the Second World War. Oxford: Shire. ISBN 9780747811428.
แหล่งข้อมูลอื่น

Photographs displaying examples of the poster's popularity, as printed in The Guardian
Photo of the original poster on the Barter Books website
First person: 'I am the Keep Calm and Carry On man'
Dr Bex Lewis, Original history of the poster, and blog tracing its 21st Century renaissance เก็บถาวร 2012-04-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Video explaining the basic history of the poster
Popular Keep Calm Posters เก็บถาวร 2014-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แฟลตไวต์

แฟลตไวต์ในประเทศอังกฤษ แต่งหน้าด้วยศิลปะบนแก้วกาแฟ
แฟลตไวต์ (อังกฤษ: flat white) เป็นเครื่องดื่มกาแฟที่ประกอบด้วยเอสเปรสโซกับไมโครโฟม (นมไอน้ำซึ่งมีลักษณะฟองขนาดเล็ก) โดยทั่วไปมักมีสัดส่วนของเอสเปรสโซต่อนมที่มากกว่าลัตเตและมีชั้นของไมโครโฟมที่บางกว่าในคัปปูชิโน ที่มาของเครื่องดื่มนี้ไม่เป็นที่ทราบชัดเจน กระนั้นมีเจ้าของร้านกาแฟในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์อ้างตนว่าเป็นผู้คิดค้น
ลักษณะ

แอนเนต มอลด์แวร์ (Anette Moldvaer) ระบุว่าแฟลตไวต์ประกอบด้วยดับเบิลเอสเปรสโซ (double espresso, คิดเป็น 50 ml/1.5 fl oz) และนมไอน้ำขนาดราว 130 มิลลิลิตร (4 fl oz) และไมโครโฟมชั้นหนา 5 มิลลิเมตร (0.25 นิ้ว) จากผลการสำรวจนักวิจารณ์ในอุตสาหกรรม แฟลตไวต์มีชั้นของไมโครโฟมบาง ๆ อยู่ด้านบน อันเป็นที่มาของชื่อ “แฟลต“ (เรียบแบน) ในชื่อ ซึ่งตรงกันข้ามกับชั้นโฟมอย่างหนาที่พบในคัปปูชิโนแบบดั้งเดิม
สูตรสำหรับการทำแฟลตไวต์มีความต่างกันไปตามร้านกาแฟและพื้นที่ ในออสเตรเลีย แฟลตไวต์จะเสิร์ฟในแก้วเซรามิก โดยทั่วไปมีปริมาตรพอกับแก้วลัตเต (200 ml, 7.0 imp fl oz) แฟลตไวต์แบบนิวซีแลนด์มักจะเสิร์ฟในแก้วทรงดอกทิวลิป (165 ml, 5.8 imp fl oz) ในทั้งออสเตรเลียและนิวซีแลนด์นั้น เป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่าความต่างระหว่างลัตเตกับแฟลตไวต์อยู่ที่อัตราส่วนของนมต่อกาแฟ และความข้นของนมซึ่งต่างกันที่กระบวนการให้ความร้อนนม
ที่มาและประวัติศาสตร์

นักประวัติศาสตร์ด้านกาแฟ เอียน แบร์สเติน (Ian Bersten) ระบุว่าแม้ที่มาของแฟลตไวต์จะไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่เครื่องดื่มนี้น่าจะมีที่มาจากประเทศอังกฤษในทศวรรษที่ 1950 มีการกล่าวถึงเครื่องดื่มนี้ในออสเตรเลียตั้งแต่ทศวรรษที่ 1980 บทวิจารณ์หนึ่งของร้านกาแฟ มิลเลอส์ทรีต (Miller's Treat) ในนครซิดนีย์ เมื่อเดือนพฤษภาคม 1983 มีการกล่าวถึง "กาแฟแฟลตไวต์" (flat white coffee)
ที่ร้านมัวส์เอสเปรสโซบาร์ (Moors Espresso Bar) ในนครซิดนีย์ แอลัน เพรสตัน (Alan Preston) นำเครื่องดื่มนี้ใส่เป็นส่วนหนึ่งของรายการเครื่องดื่มถาวรในปี 1985 เพรสตันอ้างว่าเขาได้นำเข้าแนวคิดนี้มายังซิดนีย์จากบ้านเกิดของเขาที่ควีนส์แลนด์ ที่ซึ่งร้านกาแฟในระหว่างทศวรรษที่ 1960 ถึง 1970 มักมีให้บริการเครื่องดื่ม "ไวต์คอฟฟี-แฟลต" (White Coffee – flat)
ที่นิวซีแลนด์ก็มีการกล่าวอ้างว่าเป็นต้นกำเนิดของแฟลตไวต์เช่นเดียวกัน หนึ่งในผู้ที่กล่าวอ้างมาจากนครออกแลนด์ โดยเดเร็ก ทาวน์เซนด์ (Derek Townsend) กับ แดเรล อาเลอส์ (Darrell Ahlers) จากคาเฟดีเคดี (Cafe DKD) ซึ่งอ้างว่าสร้างแฟลตไวต์ขึ้นเป็นตัวเลือกสำหรับลัตเตแบบอิตาลี อีกคำกล่าวอ้างมีที่มาจากนครเวลลิงตัน ซึ่งอ้างว่าเป็น "คัปปูชิโนที่ล้มเหลว" จากบาร์บอเดกา บนถนนวิลลิส (Willis St) ในปี 1989 เคร็ก มิลเลอร์ ผู้ประพันธ์หนังสือ Coffee Houses of Wellington 1939 to 1979 (ร้านกาแฟในเวลลิงตัน 1939-1979) อ้างว่าเป็นเคยเตรียมแฟลตไวต์ในนครออกแลนด์ในกลางทศวรรษที่ 1980