stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดาวโรหิณี

| --- | --- |
 ตำแหน่งของดาวอัลดิบาแรนในกลุ่มดาววัว
ข้อมูลสังเกตการณ์  ต้นยุคอ้างอิง J2000.0      วิษุวัต J2000.0
กลุ่มดาว: วัว

ไรต์แอสเซนชัน: 04h 35m 55.2s
เดคลิเนชัน: +16° 30' 33"
ความส่องสว่างปรากฏ (V): +0.85 / +13.50
คุณสมบัติ
ชนิดสเปกตรัม: K5III / M2V
ดัชนีสี U-B: 1.90 / ?
ดัชนีสี B-V: 1.54 / ?
ชนิดดาวแปรแสง: Suspected / ?
มาตรดาราศาสตร์
ความเร็วแนวเล็ง (Rv): +53.8 km/s
การเคลื่อนที่เฉพาะ (μ):  RA: 62.78 mas/yr   Dec.: −189.36 mas/yr 
พารัลแลกซ์ (π): 50.09 ± 0.95 mas
ระยะทาง: 65 ± 1 ly  (20.0 ± 0.4 pc)
ความส่องสว่างสัมบูรณ์ (MV): −0.63 / 11.98
รายละเอียด

มวล: 2.5 / 0.15 M☉
รัศมี: 44.2   / 0.04 R☉
กำลังส่องสว่าง: 350  / 0.00014 L☉
อุณหภูมิ: 4,100 / 3,050 K
ค่าความเป็นโลหะ: 70% Sun / ?

ชื่ออื่น
 Alpha Tauri, Parilicium, Cor Tauri, Paliliya, 87 Tauri,  Gl 171.1A/B,  GJ 9159 A/B, HR 1457, BD +16°629 A/B, HD 29139, GCTP 1014.00, LTT 11462, SAO 94027, FK5 168, GC 5605, ADS 3321 A/B, CCDM 04359+1631, Wo 9159 A/B, HIP 21421. 
ฐานข้อมูลอ้างอิงอื่น
SIMBAD: data
ดาวโรหิณี หรือ ดาวอัลดิบาแรน (อังกฤษ: Aldebaran; ชื่ออื่น: α Tau, α Tauri, Alpha Tauri) เป็นดาวฤกษ์สว่างที่สุดในกลุ่มดาววัว และเป็นหนึ่งในดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดบนท้องฟ้ายามค่ำคืน เนื่องจากตำแหน่งของดาวอยู่บริเวณส่วนหัวของกลุ่มดาว ในอดีตจึงมีที่เรียกชื่อดาวนี้ว่า ดาวตาวัว ดาวอัลดิบาแรนเป็นดาวที่มีความสว่างมากที่สุดในบริเวณกระจุกดาวไฮดีส (Hyades) ซึ่งเป็นกระจุกดาวที่อยู่ใกล้โลกมากที่สุด ยานอวกาศไพโอเนียร์ 10 ขององค์การนาซาที่เดินทางผ่านดาวพฤหัสบดีเมื่อปี ค.ศ. 1973 จะเดินทางไปถึงผ่านดาวอัลดิบาแรนในประมาณอีก 2 ล้านปีข้างหน้า
ดาวยักษ์เล็ก

แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล
ชนิดสเปกตรัม
ดาวแคระน้ำตาล
ดาวแคระขาว
ดาวแคระแดง
ดาวแคระเล็ก
ดาวแคระ
แถบลำดับหลัก
ดาวยักษ์เล็ก
ดาวยักษ์
ดาวยักษ์สว่าง
ดาวยักษ์ใหญ่
ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง
โชติมาตร
สัมบูรณ์
(MV)
ดาวยักษ์เล็ก (อังกฤษ: Subgiant star) เป็นประเภทของดาวฤกษ์ที่สว่างกว่าดาวแคระปกติในแถบลำดับหลักในชั้นสเปกตรัมเดียวกัน แต่ไม่สว่างเท่ากับดาวยักษ์ ถึงแม้ว่าดาวยักษ์เล็กจะมีลักษณะแน่นอนว่าเป็นดาวสว่างผิดปกติซึ่งอุดมไปด้วยโลหะและมีปฏฺกิริยาฟิวชั่นไฮโดรเจน (แบบเดียวกับดาวกึ่งแคระว่าเป็นดาวฤกษ์มัวผิดปกติซึ่งมีโลหะอยู่น้อยและมีปฏิกิริยาฟิวชั่นไฮโดรเจน) แต่ก็เป็นที่เชื่อกันทั่วไปว่าดาวยักษ์เล็กเป็นดาวฤกษ์ที่เผาผลาญเชื้อเพลิงไฮโดรเจนที่แกนกลางจนหมดหรือกำลังจะหมดแล้ว ในดาวยักษ์เล็กที่มีมวลประมาณ 1 มวลดวงอาทิตย์ เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้แกนกลางยุบตัวลง ซึ่งเพิ่มอุณหภูมิใจกลางของดวงฤกษ์ให้สูงพอที่จะย้ายฟิวชั่นไฮโดรเจนไปยังเปลือกหุ้มรอบแกน และยังเพิ่มขนาดของดาวจนกระทั่งกลายเป็นดาวยักษ์ ที่จุดเริ่มต้นของระยะดาวยักษ์เล็ก (อย่างเช่น โปรซิออน) เส้นผ่านศูนย์กลางและความสว่างจะเพิ่มขึ้น แต่ดาวจะยังไม่เย็นตัวลงหรือเปลี่ยนสีอย่างเห็นได้ชัด ดาวยักษ์เล็กในช่วงหลังจะมีความคล้ายดาวยักษ์มากขึ้นโดยมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่ขึ้นและมีอุณหภูมิต่ำกว่าดาวฤกษ์ที่มีมวลเท่ากันในแถบลำดับหลัก ความสว่างโดยรวมเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยระหว่างระยะดาวยักษ์เล็ก ดังที่แสดงให้เห็นโดยวิวัฒนาการตามแนวนอนอย่างเหมาะสมออกจากแถบลำดับหลักในทันที ลักษณะดังกล่าวมีความโดดเด่นอย่างมากในไดอะแกรมของแฮร์ทสชปรุง-รัสเซลล์‎ของกระจุกดาวทรงกลม
| ด ค กดาวฤกษ์ |
| --- | --- |
ดาวฤกษ์ก่อนเกิด:  เมฆโมเลกุล บริเวณเอช 2  กลุ่มเมฆบอก  วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อย  วัตถุเฮอร์บิก–อาโร  รอยฮายาชิ  ขีดจำกัดฮายาชิ  รอยเฮนเยย์  ดาวฤกษ์ก่อนเกิด  ที วัว  เอฟยู นายพราน  ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี 
วิวัฒนาการ:  กำเนิด  ก่อนลำดับหลัก  แถบลำดับหลัก  วิวัฒนาการหลังดาวยักษ์แดง  แขนงดาวยักษ์เชิงเส้นกำกับ  แผ่นยาวดาวแปรขนาดและแปรแสง  เนบิวลาดาวเคราะห์ก่อนเกิด  เนบิวลาดาวเคราะห์  ดาววอลฟ์–ราแย  นวดารา  มหานวดารา  ไฮเปอร์โนวา  แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล 
ประเภท:  ดาวแคระ น้ำเงิน  ส้ม  แดง  เหลือง  เหลือง-ขาว  ดาวยักษ์เล็ก  ดาวยักษ์ น้ำเงิน  แดง  ดาวยักษ์สว่าง  ดาวยักษ์ใหญ่ น้ำเงิน  แดง  เหลือง  ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง เหลือง  ดาวแปลกพวกน้ำเงิน  ดาวแปรแสงแกมมาแคสซิโอเปีย  ดาวคาร์บอน ซีเอช  แบเรียม  เอส  ดาวฤกษ์ประหลาด  ดาวเทคเนเทียม  ดาวปรอท-มังกานีส  ดาวแปรแสง 
คุณสมบัติ:  การจัดประเภท  ดัชนีสียูบี-วี  การสังเคราะห์นิวเคลียส  อุณหภูมิยังผล  ความเป็นโลหะ  การหมุน  สนามแม่เหล็ก  การเคลื่อนไหวผิดปกติของบรรยากาศแบบไมโคร  ระบบดาวเคราะห์  ความเร็วแนวเล็ง  การเคลื่อนที่เฉพาะ  พารัลแลกซ์  ความเร็วของอวกาศ ดาวฤกษ์ความเร็วสูง - ดาวฤกษ์ความเร็วสูงยิ่งยวด 
โครงสร้าง:  แกน  เขตพาความร้อน  เขตแผ่รังสี  โฟโตสเฟียร์  โครโมสเฟียร์  โคโรนา  ลมดาวฤกษ์  โพรงลมดาวฤกษ์ 
ซากดาว:  ดาวแคระขาว  ดาวนิวตรอน  พัลซาร์  แมกนีทาร์  ดาวควาร์ก  ดาวส่วนประกอบประหลาด  หลุมดำ  หลุมดำดาวฤกษ์ 
รายชื่อดาวฤกษ์:  เรียงตามมวล  เรียงตามขนาด  เรียงตามโชติมาตรปรากฏ  เรียงตามโชติมาตรสัมบูรณ์  เรียงตามระยะห่าง
ดาวไมรา

| --- | --- |
 ภาพปรากฏของดาวไมราซึ่งไม่สมมาตร แสดงถึงการเปลี่ยนแปรแสงสว่างของดาวแปรแสง ภาพถ่ายจากกล้องฮับเบิลโดยองค์การนาซา
ข้อมูลสังเกตการณ์  ต้นยุคอ้างอิง J2000.0      วิษุวัต J2000.0
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวซีตัส

ไรต์แอสเซนชัน: 02h 19m 20.79210s
เดคลิเนชัน: –02° 58′ 39.4956″
ความส่องสว่างปรากฏ (V): 3.04 (2.0 to 10.1)
คุณสมบัติ
ชนิดสเปกตรัม: M7 IIIe
ดัชนีสี U-B: +0.08
ดัชนีสี B-V: +1.53
ชนิดดาวแปรแสง: Mira
มาตรดาราศาสตร์
ความเร็วแนวเล็ง (Rv): +63.8 km/s
การเคลื่อนที่เฉพาะ (μ):  RA: +9.33 mas/yr   Dec.: –237.36 mas/yr 
พารัลแลกซ์ (π): 10.91 ± 1.22 mas
ระยะทาง: ประมาณ 300 ly  (ประมาณ 90 pc)
รายละเอียด

มวล: 1.18 M☉
รัศมี: 332–402 R☉
กำลังส่องสว่าง: 8,400–9,360 L☉
อุณหภูมิ: 2918–3192 K

ชื่ออื่น
 Stella Mira, Collum Ceti, Wonderful Star, Omicron Ceti, 68 Ceti, HR 681, BD -03°353, HD 14386, LTT 1179, SAO 129825, HIP 10826. 
ดาวไมรา (อังกฤษ: Mira) อยู่ในกลุ่มดาวซีตัส ห่างจากโลกเราประมาณ 200-400 ปีแสง เป็นระบบดาวคู่ที่ประกอบด้วยดาวยักษ์แดง 2 ดวงคือ ดาวไมรา เอ (Mira A) และดาวไมรา บี (Mira B)  ดาวไมรา เอ ยังเป็นดาวแปรแสงและเป็นดาวแปรแสงซึ่งมิใช่ซูเปอร์โนวาดวงแรกที่มีการค้นพบอีกด้วย หากไม่นับรวม Eta Carinae ในกลุ่มดาวกระดูกงูเรือแล้ว ไมราจัดว่าเป็นดาวแปรแสงแบบมีวงรอบที่สว่างที่สุดบนท้องฟ้า แต่อาจมองด้วยตาเปล่าไม่เห็นในบางช่วงของวงรอบการส่องสว่างของมัน
ดาวเคราะห์คล้ายโลก

ดาวเคราะห์ชั้นในของระบบสุริยะ ได้แก่ ดาวพุธ ดาวศุกร์ โลก และดาวอังคาร ขนาดเปรียบเทียบตามจริง
ดาวเคราะห์คล้ายโลก (อังกฤษ: terrestrial planet) หรือบางครั้งเรียกว่า ดาวเคราะห์หิน (rocky planet) หรือ ดาวเคราะห์ชั้นใน (inner planet) หมายถึงดาวเคราะห์ที่มีองค์ประกอบพื้นฐานเป็นหินซิลิเกต ในระบบสุริยะจะหมายถึงดาวเคราะห์ที่อยู่ใกล้กับดวงอาทิตย์มาก และดาวเคราะห์ที่มีลักษณะภายนอก "คล้ายกับโลก"มาก
ดาวเคราะห์คล้ายโลกจะมีองค์ประกอบพื้นฐานที่แตกต่างจากดาวเคราะห์แก๊สยักษ์อย่างเด่นชัด โดยที่ดาวเคราะห์แก๊สยักษ์จะไม่มีพื้นผิวเป็นของแข็งที่ชัดเจน และมีองค์ประกอบพื้นฐานส่วนมากเป็นไฮโดรเจน ฮีเลียม และน้ำ ในสถานะต่างๆ
ดาวเคราะห์คล้ายโลกในระบบสุริยะ

ในระบบสุริยะของเรามีดาวเคราะห์คล้ายโลกจำนวน 4 ดวง คือ ดาวพุธ ดาวศุกร์ โลก และดาวอังคาร และมีดาวเคราะห์แคระคล้ายโลกอีก 1 ดวง คือ เซเรส วัตถุบางชนิดเช่น พลูโต แม้จะคล้ายคลึงกับดาวเคราะห์คล้ายโลก เพราะมีพื้นผิวที่เป็นของแข็งชัดเจน ทว่าองค์ประกอบส่วนใหญ่ของดาวนั้นเป็นน้ำแข็ง เชื่อว่าในระหว่างการก่อตัวของดาวเคราะห์ของระบบสุริยะ อาจมีดาวเคราะห์ชั้นในเป็นจำนวนมากกว่านี้ แต่ดาวเคราะห์เหล่านั้นเกิดรวมตัวกันหรือแตกกระแทกสลายไปจนเหลือเพียง 4 ดวง ในจำนวนนี้มีเพียงโลกเท่านั้นที่มีชั้นบรรยากาศซึ่งห่อหุ้มด้วยน้ำ
ดวงจันทร์ของโลก รวมถึงดวงจันทร์บริวารของดาวพฤหัสบดี คือ ไอโอ และ ยูโรปา อาจนับเป็นดาวเคราะห์คล้ายโลกด้วยเช่นกัน แม้ว่ามันจะโคจรรอบดาวเคราะห์ดวงอื่น จึงไม่ได้มีสถานะเป็น "ดาวเคราะห์" โดยตรง
ดาวเคราะห์คล้ายโลกในระบบสุริยะ > ความหนาแน่น

ยิ่งดาวเคราะห์ใกล้โลกอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์มากขึ้น เช่น ดาวเซเรส และดาวเคราะห์น้อยขนาดใหญ่อีก 2 ดวง มีแนวโน้มที่ความหนาแน่นของดาวจะยิ่งน้อยลง
| วัตถุ | ความหนาแน่นเฉลี่ย | uncompressed density | กึ่งแกนเอก |
| --- | --- | --- | --- |
| ดาวพุธ | 5.4 g/cm³ | 5.3 g/cm³ | 0.39 AU |
| ดาวศุกร์  | 5.2 g/cm³ | 4.4 g/cm³ | 0.72 AU |
| โลก  | 5.5 g/cm³ | 4.4 g/cm³ | 1.0 AU |
| ดวงจันทร์  | 3.3 g/cm³ | 3.3 g/cm³ | 1.0 AU |
| ดาวอังคาร  | 3.9 g/cm³ | 3.8 g/cm³ | 1.5 AU |
| เวสตา  | 3.4 g/cm³ | 3.4 g/cm³ | 2.3 AU |
| พัลลัส  | 2.8 g/cm³ | 2.8 g/cm³ | 2.8 AU |
| เซเรส  | 2.1 g/cm³ | 2.1 g/cm³ | 2.8 AU |
ดาวเคราะห์คล้ายโลกที่อยู่นอกระบบสุริยะ

ดูเพิ่ม: ซูเปอร์เอิร์ธ และ ดาวเคราะห์พัลซาร์
มวลเปรียบเทียบกันระหว่างดาวเคราะห์คล้ายโลกดวงต่างๆ ในระบบสุริยะ รวมถึงดวงจันทร์
ดาวกัปไตน์

| --- | --- |
  ดาวกัปไตน์แสดงในจุดสีแดง ในแผนที่ดาวของกลุ่มดาวขาตั้งภาพ
ข้อมูลสังเกตการณ์  ต้นยุคอ้างอิง J2000      วิษุวัต J2000
กลุ่มดาว: Pictor

ไรต์แอสเซนชัน: 05h 11m 40.58112s
เดคลิเนชัน: -45° 01′ 06.2899″
ความส่องสว่างปรากฏ (V): 8.853
คุณสมบัติ
ชนิดสเปกตรัม: sdM1
ดัชนีสี U-B: +1.21
ดัชนีสี B-V: +1.57
ชนิดดาวแปรแสง: BY Dra
มาตรดาราศาสตร์
ความเร็วแนวเล็ง (Rv): +245.2 km/s
การเคลื่อนที่เฉพาะ (μ):  RA: +6,505.08 mas/yr   Dec.: -5,730.84 mas/yr 
พารัลแลกซ์ (π): 255.66 ± 0.91 mas
ระยะทาง: 12.76 ± 0.05 ly  (3.91 ± 0.01 pc)
รายละเอียด

มวล: 0.274 M☉
รัศมี: 0.291 ± 0.025 R☉
แรงโน้มถ่วงที่พื้นผิว (log g): 4.96
อุณหภูมิ: 3,570 K
ความเร็วในการหมุนตัว (v sin i): 9.15 km/s

ชื่ออื่น
 VZ Pictoris, GJ 191, HD 33793, CD-45°1841, CP(D)-44°612, SAO 217223, LHS 29, LTT 2200, LFT 395, GCTP 1181, HIP 24186. 
ฐานข้อมูลอ้างอิงอื่น
SIMBAD: data
ดาวกัปไตน์ (อังกฤษ: Kapteyn's Star) เป็นดาวฤกษ์แคระแดงคลาส M1 อยู่ห่างกลุ่มดาวขาตั้งภาพไปทางตอนใต้ประมาณ 13 ปีแสงจากโลก มีความส่องสว่างปรากฏที่ระดับ 9 สามารถมองเห็นได้ด้วยกล้องสองตาหรือกล้องโทรทรรศน์.
ประวัติ

ดาวฤกษ์ที่ต่อมาได้ชื่อว่าดาวกัปไตน์ ได้รับการจัดหมวดหมู่โดยนักดาราศาสตร์ชาวดัดช์ชื่อยาโกบึส กัปไตน์ ในปี ค.ศ. 1889 เมื่อเขาตรวจสอบผังดวงดาวและแผ่นถ่ายรูป เขาพบดาวดวงที่มีลักษณะการเคลื่อนที่เฉพาะกว่า 8 ลิปดาต่อไป ดาวดังกล่าวได้ชื่อต่อมาว่าดาวกัปไตน์เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ค้นพบ ในยุคนั้นดาวดังกล่าวเป็นดาว์ที่มีระดับการเคลื่อนที่เฉพาะสูงที่สุด รองลงมาคือกรูมบริดจ์ 1830 ต่อมาใน ค.ศ. 1916 เมื่อมีการค้นพบดาวเบอร์นาร์ด ลำดับการเคลื่อนที่เฉพาะสูงสุดของดาวกัปไตน์ก็ตกลงไป แต่ยังคงอันดับสองในลำดับดังกล่าวอยู่ ในปี ค.ศ. 2014 มีการประกาศว่ามีความเป็นไปได้ที่จะพบซูเปอร์เอิร์ธในบริเวณวงโคจรของดาวดังกล่าว
ลักษณะจำเพาะ

โดยอาศัยการวัดพารัลแลกซ์ของดาวเทียมวัดการเคลื่อนที่ฮิปปาคอส ดาวกัปไตน์มีระยะห่าง 12.76 ปีแสง (3.91 พาร์เซก) จากโลก เมื่อ 10,800 ปีก่อนดาวกัปไตน์เคลื่อนเข้ามาอยู่ในระยะ 7.00 ปีแสง (2.15 พาร์เซก) จากดวงอาทิตย์ และได้เคลื่อนออกไปนับแต่นั้น มีมวลอยู่ระหว่างหนึ่งในสี่ถึงหนึ่งในสามของมวลดวงอาทิตย์ แต่มีความเย็นกว่ามากที่อุณหภูมิ 3,500 องศาเคลวิน ทั้งนี้ผู้สังเกตต่างคนให้ระยะการวัดไม่ตรงกัน มีการจัดประเภทดาวฤกษ์ไว้ที่ sdM1 ซึ่งแสดงว่าดาวดังกล่าวเป็นดาวแคระย่อยที่มีความสว่างน้อยกว่าดาวในแถบลำดับหลักในชนิดคลื่นรังสีเดียวกับ M1 เมื่ออาศัยการวัดความเป็นโลหะจะพบว่าดาวนี้มีสัดส่วนโลหะอยู่ 14% เทียบกับดวงอาทิตย์ ดาวกัปไตน์เป็นดาวแปรแสงประเภท BY Draconis และถูกขนานนามในชื่อ VZ Pictoris ซึ่งหมายความว่าความสว่างของดาวอาจเปลี่ยนไปได้ตามกิจกรรมบนสนามแม่เหล็กของดาวฤกษ์ในชั้นโครโมสเฟียร์ รวมถึงการหมุนรอบตัวเอง ทำให้จุดมืดของดาวอยู่ในระยะที่อาจมองเห็นหรือไม่เห็นจากโลก
ดาวกัปไตน์มีลักษณะเฉพาะบางประการ เช่น มีการเคลื่อนที่เฉพาะสูง วงโคจรถอยหลังจากทางช้างเผือก และเป็นดาวกลดที่อยู่ใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุด รวมทั้งยังเป็นหนึ่งในกลุ่มดาวฤกษ์จลนศาสตร์กัปไตน์ที่มีวิถีโคจรในอวกาศร่วมกัน โดยอาศัยการวัดความเป็นโลหะ เชื่อได้ว่าดาวกัปไตน์น่าจะเคยเป็นส่วนหนึ่งของโอเมกาคนครึ่งม้า ซึ่งเป็นกระจุกดาวทรงกลมที่น่าจะเป็นเศษเล็กเศษน้อยของดาราจักรแคระที่มารวมกับทางช้างเผือก ในขั้นตอนดังกล่าวดาวในกลุ่มนี้รวมทั้งดาวกัปไตน์น่าจะหลุดออกไปเป็นคลื่นเศษซากของดาราจักร
ความเกี่ยวพันกับโลก

ในปี ค.ศ. 2014 มีการประกาศว่าดาวกัปไตน์เป็นบริเวณที่ซูเปอร์เอิร์ธสองดวงคือ กัปไตน์ b และกัปไตน์ c ลอยอยู่ โดยกัปไตน์ b ที่มีอายุ 11,000 ล้านปี เป็นดาวที่เก่าแก่ที่สุดที่อยู่อาศัยได้เท่าที่มีการค้นพบ โดยเมื่อเทียบอัตราส่วนกันแล้วดาวดังกล่าวมีขนาดประมาณ 5:2 แต่ยังไม่สามารถยืนยันเรโซแนนซ์ได้ อาศัยการรวมตัวของพลังงานของดาวพบว่า ดาวทั้งสองอยู่ในสภาวะมีพลังที่เรียกว่า apsidal co-rotation ซึ่งเป็นการอนุมานได้ว่าดาวดังกล่าวมีพลังงานคงที่เป็นเวลานาน ในการค้นพบครั้งนี้ อลาสแต เรย์โนลด์ ได้แต่งเรื่องสั้นไซไฟชื่อ Sad Kapteyn ประกอบด้วย
| ดาวเคราะห์ (ตามลำดับจากดาว) | มวล | กึ่งแกนเอก (AU) | คาบการโคจร (day) | ความเยื้องศูนย์กลาง | ความเอียงของวงโคจร | รัศมี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| b | >4.5 M⊕ | 0.168  ± 0.005 | 48.616 ± 0.036 | <0.4 | — | — |
| c | >7.0 M⊕ | 0.311  ± 0.02 | 121.53 ± 0.25 | <0.4 | — | — |
บรรณานุกรม

Luyten, W. J. (1927), "Note on the magnitude and spectrum of Kapteyn's star", Harvard College Observatory Bulletin, 843: 3–4, Bibcode:1927BHarO.843....3L.
MacConnell, D. J. (1973), "The spectrum and colors of Kapteyn's star", Bulletin of the American Astronomical Society, 5: 346, Bibcode:1973BAAS....5..346M.
Murdin, Paul, บ.ก. (2001), "Kapteyn's Star", Encyclopedia of Astronomy and Astrophysics, Bristol: Institute of Physics Publishing, doi:10.1888/0333750888/5156.
Perryman, Michael (2010), The Making of History's Greatest Star Map, Heidelberg: Springer-Verlag, doi:10.1007/978-3-642-11602-5.
Wing, R. F.; Dean, C. A.; MacConnell, D. J. (1976), "The temperature, luminosity, and spectrum of Kapteyn's star", The Astrophysical Journal, 205: 186–193, Bibcode:1976ApJ...205..186W, doi:10.1086/154263.
แหล่งข้อมูลอื่น

SolStation.com: Kapteyn's Star
Press release on planetary system
พิกัด:  05h 11m 41s, −45° 01′ 06″
ดาร์ธ มอล
ลักษณะเฉพาะ > แนวคิดและการสร้าง

หลังจากที่หงุดหงิดจากภาพวาดโดยเกวิน บอกเคต ซึ่งเป็นนักออกแบบงานสร้างของ ภัยซ่อนเร้น เอียน แม็คเคกซึ่งเป็นนักออกแบบแนวคิดจึงเริ่มที่จะปิดภาพนั้นโดยเทป ทั้งเขาและผู้กำกับ จอร์จ ลูคัส ชอบผลที่ออกมา โดยเรียกว่าเป็น "แนว ๆ แบบทดสอบรอร์ชัค" ภาพวาดสุดท้ายนั้นมีใบหน้าของแม็คเคก โดยเอาผิวหนังทั้งหมดออกไป และมีการทดลองรอร์ชัค (หยดหมึกลงไปบนกระดาษ พับครึ่ง แล้วเปิดออกมา) รอยสักบนหน้าของมอลนั้นได้รับแรงบันดาลใจมาจากชนเผ่าพื้นเมืองของบราซิล ในตอนที่งานออกแบบศิลปะของเขานั้นเสร็จสิ้น มอลนั้นถูกเรียกว่าเป็นเหมือนสิ่งที่หลุดมาจากฝันร้าย
โดยแรกเดิมนั้น หัวของมอลจะมีขนนก โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากโทเทม แต่ทีมงานของครีเอเตอร์เอฟเฟ็กส์ที่นำโดยนิก ดัดแมนนั้นเข้าใจว่าขนเหล่านั้นคือเขา และดัดแปลงลักษณะของมอลให้กลายเป็นรูปแบบที่พบเห็นได้โดยทั่วไปของมาร
นอกจากนี้ เครื่องแต่งกายของเขาก็ยังถูกดัดแปลง จากที่เป็นชุดรัดรูปและมีลวดลายของกล้ามเนื้อ กลายเป็นชุดคลุมของซิธซึ่งมีต้นแบบมาจากกางเกงจีบของซามูไร ด้วยเหตุที่ว่าการต่อสู้ด้วยกระบี่แสงนั้นต้องมีการกระโดด การหมุน การวิ่ง และการกลิ้ง อีกแนวคิดหนึ่งนั้นคือการให้มอลเป็นตัวละครที่สวมหน้ากาก ซึ่งเป็นสิ่งที่สามารถเทียบเคียงกับดาร์ธ เวเดอร์ได้ ในขณะที่ตัวละครต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับวุฒิสภานั้นจะมีการระบายและรอยสักบนหน้า แต่สุดท้ายนั้นก็มีตัดสินใจที่จะนำรูปแบบการระบายและรอยสักบนหน้ามาใช้กับมอลแทนสมาชิกวุฒิสภา
จอร์จ ลูคัสตัดสินใจที่จะฟื้นคืนชีพดาร์ธ มอล ใน เดอะ โคลน วอร์ส หลังจากที่พัฒนาตัวละครซาเวจ โอเพรส ในตอนแรกนั้น เดฟ ฟิโลนีซึ่งเป็นผู้ร่วมสร้างแอนิเมชันชุดนี้ได้ตอบกลับแนวคิดของลูคัสว่าไม่สมจริง เพราะ "มันจบแล้ว เขาถูกหั่นครึ่ง มันจะเป็นไปได้อย่างไร?" ตามที่ฟิโลนีเล่านั้น ลูคัสตอบว่า "ผมไม่รู้ ลองหาทางออกดู"
ลักษณะเฉพาะ > การแสดง

นักแสดงและนักศิลปะป้องกันตัว เรย์ พาร์ค แสดงเป็น ดาร์ธ มอล ใน สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1 ภัยซ่อนเร้น และ ฮาน โซโล: ตำนานสตาร์ วอร์ส ปีเตอร์ เซราฟีโนวิกซ์ให้เสียงสำหรับตัวละครนี้ใน ภัยซ่อนเร้น แซม วิทเวอร์นั้นแทนที่เซราฟีโนวิกซ์ในตอนที่ตัวละครนี้กลับมาใน สตาร์ วอร์ส: เดอะ โคลน วอร์ส และกลับมารับบทในโปรเจ็กต์ต่าง ๆ ที่ตามมาในภายหลัง โดยโดดเด่นที่สุดใน สตาร์ วอร์ส เรเบลส์ และ ฮาน โซโล นอกจากนี้ เกร็ก เบอร์เกอร์, คลินท์ บาจาเคียน, เจสส์ ฮาร์เนลล์, สตีเฟน สแตนตัน และลี ทอกคาร์ยังให้เสียงมอลในการปรากฏตัวอื่น ๆ ที่ไม่ได้โดดเด่นมากเท่าไหร่
ลักษณะเฉพาะ > กระบี่แสง

ดาร์ธ มอลนั้นเป็นที่รู้จักจากการที่เขาใช้กระบี่แสงสองใบดาบ โดยท่าที่เขาถือนั้นคล้ายการถือไม้โบ (อังกฤษ: Bō) หรือคฑา ใน สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1 ภัยซ่อนเร้น อุปกรณ์ประกอบฉากสำหรับกระบี่แสงของเขานั้นทำมาจากเรซินที่หุ้มแท่งโลหะซึ่งเป็นที่ติดใบดาบสำหรับการต่อสู้
เหตุการณ์

ไม่เพียงเท่านั้น ในหนังแอนิแมชั่น Star Wars : Clone Wars และ Rebels ซึ่งได้รับการยืนยันว่าเป็นเนื้อหาอย่างเป็นทางการได้บอกว่า แท้ที่จริงแล้วดาร์ธ มอลนั้นยังไม่ตายเพราะเขาถูกโอบีวันฟันกระบี่แสงไปที่เอวจนทำให้ร่างกายขาดเป็นสองท่อนและตกลงไปในช่องระบายอากาศบนดาวนาบู ต่อมาก็ทำการหลบหนีไปยัง โลธอล ไมเนอร์
ในช่วงปีที่ 2 ก่อนยุทธการยาวิน มอลได้เดินทางไปที่ดาวทาทูอิน จากการนำทางของโฮโลครอน ได้พบกับเบน(โอบีวัน)เคโนบีที่ช่วยหลือเอซรา บริดเจอร์  มอลและเบนก็ได้ต่อสู้ 3 กระบวนท่า มอลพลาดท่า จึงถูกฟันที่กลางร่าง ก่อนตายมอลได้สั่งเสียโอบีวันว่า "เขาคือผู้ที่ถูกเลือก เขาจะแก้แค้นให้เรา" ก่อนสิ้นลม
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยนิยายวิทยาศาสตร์
สถานีย่อยภาพยนตร์
มอล ในฐานข้อมูล StarWars.com
มอล ใน วูกีพีเดีย วิกิของ สตาร์ วอร์ส
มอล ที่ อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1: ภัยซ่อนเร้น |
| --- | --- |
ตัวละคร:  ไควกอน จินน์  โอบีวัน เคโนบี  ดาร์ธ มอล  แพดเม่ อมิดาลา  อนาคิน สกายวอล์คเกอร์  พัลพาทีน/ดาร์ธ ซิเดียส  เมซ วินดู  โยดา  จาร์ จาร์ บิงคส์  ซีทรีพีโอ  อาร์ทูดีทู  แจบบา เดอะ ฮัทท์ 
ดาวเคราะห์:  คอรัสซัง  นาบู  ทาทูอีน 
เมือง:  คอรัสซัง 
เกม:  พินบอล 
เรย์ พาร์ค
ดาร์วิน (เมือง)

นครในนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี (ออสเตรเลีย)
ดาร์วิน (อังกฤษ: Darwin) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของดินแดนนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลติมอร์ ชาวลาร์ราเกีย เจ้าของดั้งเดิมในบริเวณนี้ เรียกเมืองนี้ว่า การ์รามิลเลีย (Garramilla) ซึ่งสื่อถึงหินขาวที่พบในบริเวณนี้ โดยมีประชากรโดยประมาณใน ค.ศ. 2019 ที่ 147,255 เมืองนี้มีผู้อยู่อาศัยส่วนมากในดินแดนนอร์เทิร์นเทร์ริทอรีที่มีประชากรเบาบาง
ผู้ปกครองและสมาชิกสภา

เมืองดาร์วินแบ่งออกเป็นสี่เขตการปกครองและควบคุมโดย 12 เทศมนตรี คือ
| เชนวอร์ด (ตะวันตก) | ไลออนวอร์ด (ใต้) | ริชาร์ดวอร์ด (เหนือ) | วอเทอร์วอร์ด (ตะวันออกเฉียงเหนือ) |
| --- | --- | --- | --- |
|  บ็อบ อีลิซ  เคอร์รี มอยร์  โรบิน นอกซ์ |  ร็อดเกอร์ ดี  เฮเลน กาลทัน  เฮเทอร์ สโจเบิร์ก |  จอห์น ไบเลอย์  แกรี แลมเบิร์ต  โจแอนน์ สัมสเตอร์ |  แอลลัน มิตเชลล์  เฟรด มาร์โรน  โรบิน เลสลีย์ |
เขต

| เชนวอร์ด (ตะวันตก) | ไลออนวอร์ด (ใต้) | ริชาร์ดวอร์ด (เหนือ) | วอเทอร์วอร์ด (ตะวันออกเฉียงเหนือ) | แผนที่การแบ่งเขต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  Coconut Grove  Jingili  Millner  Moil  Nightcliff  Rapid Creek |  Bayview  Charles Darwin (บางส่วน)  Darwin  East Point  Eaton  Fannie Bay  Hidden Valley (บางส่วน)  Larrakeyah  Ludmilla  Parap  Stuart Park  The Gardens  The Narrows  Winnellie  Woolner |  Alawa  Brinkin  Buffalo Creek  Casuarina  Holmes  Leanyer  Lee Point  Lyons  Muirhead  Nakara  Tiwi  Wagaman  Wanguri |  Anula  Berrimah (บางส่วน)  Coonawarra  Karama  Malak  Marrara  Wulagi |   |
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของท่าอากาศยานดาร์วิน (ค> ศ. 1941–2011).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าอากาศยานดาร์วิน (ค> ศ. 1941–2011).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าอากาศยานดาร์วิน (ค> ศ. 1941–2011).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าอากาศยานดาร์วิน (ค> ศ. 1941–2011).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าอากาศยานดาร์วิน (ค> ศ. 1941–2011).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าอากาศยานดาร์วิน (ค> ศ. 1941–2011).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าอากาศยานดาร์วิน (ค> ศ. 1941–2011).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าอากาศยานดาร์วิน (ค> ศ. 1941–2011).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าอากาศยานดาร์วิน (ค> ศ. 1941–2011).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าอากาศยานดาร์วิน (ค> ศ. 1941–2011).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าอากาศยานดาร์วิน (ค> ศ. 1941–2011).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าอากาศยานดาร์วิน (ค> ศ. 1941–2011).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าอากาศยานดาร์วิน (ค> ศ. 1941–2011).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของท่าอากาศยานดาร์วิน (ค> ศ. 1941–2011).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 35.6 (96.1) | 36.0 (96.8) | 36.0 (96.8) | 36.7 (98.1) | 36.0 (96.8) | 34.5 (94.1) | 34.8 (94.6) | 36.0 (96.8) | 37.7 (99.9) | 38.9 (102) | 37.3 (99.1) | 37.0 (98.6) | 38.9 (102) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 31.8 (89.2) | 31.4 (88.5) | 31.9 (89.4) | 32.7 (90.9) | 32.0 (89.6) | 30.6 (87.1) | 30.5 (86.9) | 31.3 (88.3) | 32.5 (90.5) | 33.2 (91.8) | 33.3 (91.9) | 32.6 (90.7) | 32.0 (89.6) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 24.8 (76.6) | 24.7 (76.5) | 24.5 (76.1) | 24.0 (75.2) | 22.1 (71.8) | 19.9 (67.8) | 19.2 (66.6) | 20.4 (68.7) | 23.0 (73.4) | 25.0 (77) | 25.4 (77.7) | 25.3 (77.5) | 23.2 (73.8) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 20.2 (68.4) | 17.2 (63) | 19.2 (66.6) | 16.0 (60.8) | 13.8 (56.8) | 12.1 (53.8) | 10.4 (50.7) | 13.2 (55.8) | 14.3 (57.7) | 19.0 (66.2) | 19.3 (66.7) | 19.8 (67.6) | 10.4 (50.7) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 426.6 (16.795) | 374.3 (14.736) | 317.8 (12.512) | 101.6 (4) | 20.8 (0.819) | 1.9 (0.075) | 1.2 (0.047) | 5.1 (0.201) | 15.6 (0.614) | 71.0 (2.795) | 140.2 (5.52) | 252.0 (9.921) | 1,728.1 (68.035) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 21.4 | 20.4 | 19.6 | 9.3 | 2.2 | 0.6 | 0.5 | 0.6 | 2.4 | 6.7 | 12.4 | 16.9 | 113 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 176.7 | 159.6 | 210.8 | 261.0 | 297.6 | 297.0 | 313.1 | 319.3 | 294.0 | 291.4 | 252.0 | 213.9 | 3,086.4 |
แหล่งที่มา:
ดูเพิ่ม

การทิ้งระเบิดดาร์วิน
แหล่งข้อมูลอื่น

City of Darwin Official Website
Darwin เก็บถาวร 2012-02-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the Australian Bureau of Statistics (2001 Census).
Darwin – Tourism Australia
NT Street and Place Names search
Surveying Darwin, Northern Territory Library online feature เก็บถาวร 2019-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเมืองในประเทศออสเตรเลีย |
| --- | --- |
ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี: แคนเบอร์รา (เมืองหลวงของประเทศ)
รัฐนิวเซาท์เวลส์:  อัลบูรี่  Armidale  Bathurst  Broken Hill  Cessnock  Coffs Harbour  Dubbo  Gosford  Goulburn  Grafton  Griffith  Lake Macquarie  Lismore  Lithgow  Maitland  นิวคาสเซิล  Nowra  Orange  Queanbeyan  ซิดนีย์  Tamworth  Wagga Wagga  วูลลองกอง 
นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี:  ดาร์วิน  Palmerston  อลิซสปริงส์ 
รัฐควีนส์แลนด์:  บริสเบน  Bundaberg  Cairns  Caloundra  Charters Towers  Gladstone  โกลด์โคสต์  Hervey Bay  Mackay  Maryborough  Mount Isa  Rockhampton* Toowoomba  Townsville 
รัฐเซาท์ออสเตรเลีย:  แอดิเลด  Mount Gambier  Murray Bridge  Port Augusta  Port Lincoln  Port Pirie  Victor Harbor  Whyalla 
รัฐแทสเมเนีย:  เบอร์นี  เดวอนพอร์ท  โฮบาร์ต  ลอนเซสตัน 
รัฐวิกตอเรีย:  Ararat  Bairnsdale  Ballarat  เบนดิโก  Castlemaine  จีลอง  Hamilton  Horsham  Maryborough  เมลเบิร์น  Mildura  Moe  Morwell  Portland  Sale  Shepparton  Traralgon  Wangaratta  Warrnambool  Wodonga 
รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย:  Albany  Bunbury  Geraldton  แคลกูร์ลี  แมนเจอรา  เพิร์ท
ดาวเคราะห์น้ำแข็ง

ดาวเคราะห์ OGLE-2005-BLG-390Lb ถูกคาดการณ์ว่าเป็นดาวเคราะห์น้ำแข็ง
ดาวเคราะห์น้ำแข็ง (อังกฤษ: Ice planet) คือดาวเคราะห์นอกระบบชนิดหนึ่งที่มีลักษณะพื้นผิวเป็นน้ำแข็ง และมีชั้นไครโอสเฟียร์ปกคลุมทั่วดาวเคราะห์ ตัวอย่างวัตถุในระบบสุริยะที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับดาวเคราะห์น้ำแข็ง อาทิเช่น ยูโรปา เอนเซลาดัส ไทรทัน ดาวพลูโต อีริส และวัตถุขนาดเล็กในระบบสุริยะอื่น ๆ ที่หนาวเย็น
ลักษณะและความเอื้อต่อการอยู่อาศัย

ดาวเคราะห์น้ำแข็งส่วนมากจะมีสีขาวและมีอัตราส่วนสะท้อนทางเรขาคณิตมากกว่า 0.9 พื้นผิวของดาวเคราะห์น้ำแข็งอาจประกอบไปด้วยน้ำ มีเทน แอมโมเนีย คาร์บอนไดออกไซด์ (ในรูปของน้ำแข็งแห้ง) หรือสารระเหยอื่น ๆ โดยขึ้นอยู่กับอุณหภูมิพื้นผิวของดาวเคราะห์ ดาวเคราะห์น้ำแข็งจะมีอุณหภูมิพื้นผิวต่ำกว่า 260 เคลวินหากประกอบด้วยน้ำเป็นส่วนใหญ่ ต่ำกว่า 180 เคลวิน หากประกอบด้วยคาร์บอนไดออกไซด์และแอมโมเนีย หรือต่ำกว่า 80 เคลวินหากมีมีเทนเป็นส่วนประกอบหลัก
ดาวเคราะห์น้ำแข็งโดยมากมีคุณสมบัติที่ไม่เอื้อต่อการอยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิต เนื่องจากมีอุณหภูมิที่เย็นจัด ดาวเคราะห์น้ำแข็งอาจมีมหาสมุทรภายในที่อยู่ใต้เปลือกของมัน ซึ่งอาจถูกทำให้อุ่นโดยแกนของมันเองหรือแรงไทดัลจากวัตถุที่อยู่ใกล้เคียง โดยเฉพาะดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์ น้ำใต้เปลือกดาวเคราะห์อาจสามารถเอื้อต่อการอยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิต รวมไปถึงปลา แพลงก์ตอน และจุลินทรีย์ แพลงก์ตอนและจุลินทรีย์ที่อยู่ใต้เปลือกของดาวเคราะห์จะไม่ทำการสังเคราะห์ด้วยแสงเนื่องจากแสงดาวฤกษ์ถูกบดบังโดยเปลือกน้ำแข็งที่อยู่เหนือน้ำ แต่จะสร้างสารอาหารจากโดยใช้สารเคมีจำเพาะ โดยผ่านกระบวนการสังเคราะห์ทางเคมี หากมีปัจจัยที่เหมาะสม ดาวเคราะห์บางดวงอาจมีชั้นบรรยกาศที่เห็นได้ชัดคล้ายกับไททัน ดาวบริวารของดาวเสาร์ ซึ่งอาจเอื้อต่อการอยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตต่างดาว
ดาวพลูโตและดาวเคราะห์น้ำแข็งในสมมติฐาน

แม้ว่าจะมีวัตถุที่ประกอบไปด้วยน้ำแข็งมากมายในระบบสุริยะ แต่ไม่มีวัตถุไหนที่เข้าข่ายเป็นดาวเคราะห์น้ำแข็ง (ดาวพลูโตเคยถูกพิจารณาให้เป็นดาวเคราะห์น้ำแข็ง ก่อนที่จะถูกลดสถานะให้เป็นดาวแคระในปี 2006) ส่วนดาวเคราะห์น้ำแข็งนอกระบบนั้น มีที่สันนิษฐานไว้หลายดวง อาทิ OGLE-2005-BLG-390Lb OGLE-2013-BLG-0341Lb และ MOA-2007-BLG-192Lb เป็นต้น
ดูเพิ่ม

ดาวเคราะห์มหาสมุทร
ดาวเคราะห์น้ำแข็งยักษ์
ทฤษฎีโลกลูกหิมะ
ดาวเคราะห์น้ำแข็งในนวนิยายวิทยาศาสตร์
ดาวแดงเหนือแผ่นดินจีน

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: เอ็ดการ์ สโนว์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Red Star Over China
ผู้แปล: แสงระวี
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
วันที่พิมพ์:  ค.ศ. 1937
ดาวแดงเหนือแผ่นดินจีน (อังกฤษ: Red Star Over China) เป็นงานเขียนของเอ็ดการ์ สโนว์ เกี่ยวกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน ขณะที่ทำการรบแบบกองโจรต่อต้านผู้รุกรานชาวตะวันตก นับเป็นหนึ่งในงานเขียนทรงอิทธิพลของชาวตะวันตกที่ให้ความเข้าใจและเห็นอกเห็นใจต่อจีนในยุคคริสต์ทศวรรษ 1930
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวประวัติเหมาเจ๋อตุง 4 บทของสโนว์ ดูได้จากลิงก์ต่อไปนี้  เก็บถาวร 2005-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน และลิงก์นี้  เก็บถาวร 2006-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
Behind Red Star over China (2006 account from China Daily)
งานดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ของจีน  แต่ถูกภรรยาของเอ็ดการ์ สโนว์ ปฏิเสธการสร้าง .
Georgi Dimitrov and the Chinese Revolution