โครงการเอ็มเคอัลทรา
การเปิดเผย

ในปี 1973 ท่ามกลางความตื่นตระหนกทั่วทั้งรัฐบาลที่เกิดจากคดีวอเตอร์เกต ริชาร์ด เฮล์มส์ ผู้อำนวยการ ซีไอเอ ได้สั่งให้ทำลายไฟล์ เอ็มเคอัลทรา ทั้งหมด ตามคำสั่งนี้ เอกสารส่วนใหญ่ของซีไอเอเกี่ยวกับโครงการถูกทำลาย ทำให้การสอบสวน เอ็มเคอัลทรา อย่างเต็มรูปแบบเป็นไปไม่ได้ เอกสารจำนวน 20,000 ฉบับรอดพ้นจากการล้างข้อมูลของเฮล์มส์ เนื่องจากถูกจัดเก็บอย่างไม่ถูกต้องในอาคารบันทึกทางการเงิน และถูกค้นพบหลังจากคำร้องขอ พระราชบัญญัติเสรีภาพในการเข้าถึงข้อมูล (สหรัฐอเมริกา) ในปี 1977 เอกสารเหล่านี้ได้รับการตรวจสอบอย่างเต็มรูปแบบในระหว่างการพิจารณาของวุฒิสภาในปี 1977
ในเดือนธันวาคม ปี 1974 หนังสือพิมพ์ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ได้กล่าวหาว่า ซีไอเอ ได้ดำเนินกิจกรรมภายในประเทศอย่างผิดกฎหมาย รวมถึงการทดลองกับพลเมืองสหรัฐฯ ในช่วงทศวรรษที่ 1960 รายงานดังกล่าวกระตุ้นให้มีการสอบสวนโดย รัฐสภาสหรัฐ ในรูปแบบของ คณะกรรมการคริสตจักร และโดยคณะกรรมการที่รู้จักกันในชื่อ คณะกรรมการร็อคกี้เฟลเลอร์ ซึ่งตรวจสอบกิจกรรมภายในประเทศที่ผิดกฎหมายของ ซีไอเอ, เอฟบีไอ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับหน่วยข่าวกรองของกองทัพ
ในช่วงฤดูร้อนของปี 1975 รายงานของคณะกรรมการคริสตจักรของรัฐสภาและรายงานของ คณะกรรมการร็อคกี้เฟลเลอร์ ของประธานาธิบดีได้เปิดเผยต่อสาสาธารณชนเป็นครั้งแรกว่า ซีไอเอ และ กระทรวงกลาโหม ได้ทำการทดลองกับมนุษย์ทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการขนาดใหญ่เพื่อค้นหาวิธีการชักจูงและควบคุมพฤติกรรมมนุษย์โดยใช้ ยาออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท เช่น แอลเอสดี และ เมสกาลีน และวิธีการทางเคมี ชีววิทยา และจิตวิทยาอื่น ๆ พวกเขายังเปิดเผยด้วยว่ามีผู้เข้ารับการทดลองอย่างน้อยหนึ่งราย คือ แฟรงค์ โอลสัน เสียชีวิตหลังจากได้รับ แอลเอสดี สิ่งต่าง ๆ มากมายที่คณะกรรมการคริสตจักรและคณะกรรมการร็อคกี้เฟลเลอร์ได้เรียนรู้เกี่ยวกับ เอ็มเคอัลทรา นั้นมีอยู่ในรายงานที่จัดทำโดยสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินในปี 1963 ซึ่งรอดพ้นจากการทำลายบันทึกที่สั่งในปี 1973
คำแถลงการณ์ที่เตรียมไว้ของ พลเรือเอกสแตนส์ฟิลด์ เทิร์นเนอร์ ผู้อำนวยการหน่วยข่าวกรองกลาง เก็บถาวร 2006-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ParaScope.
อย่างไรก็ตาม มันมีรายละเอียดเล็กน้อย ซิดนีย์ ก๊อตต์ลิบ ซึ่งเกษียณจากซีไอเอเมื่อสองปีก่อนและเป็นหัวหน้า เอ็มเคอัลทรา ได้รับการสัมภาษณ์จากคณะกรรมการ แต่อ้างว่าจำกิจกรรมของ เอ็มเคอัลทรา ได้น้อยมาก
คณะกรรมการรัฐสภาที่ตรวจสอบการวิจัยของ แฟรงค์ เชิร์ช ซึ่งมีสมาชิกวุฒิสภาเป็นประธาน สรุปว่า "เห็นได้ชัดว่าไม่ได้รับความยินยอมจากผู้เข้ารับการทดลองแต่อย่างใด" คณะกรรมการตั้งข้อสังเกตว่า "การทดลองที่ได้รับทุนสนับสนุนจากนักวิจัยเหล่านี้ [...] ทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับการตัดสินใจของหน่วยงานที่ไม่กำหนดแนวทางสำหรับการทดลอง"
ตามคำแนะนำของคณะกรรมการคริสตจักร ประธานาธิบดี เจอรัลด์ ฟอร์ด ในปี 1976 ได้ออกคำสั่งของผู้บริหารเกี่ยวกับกิจกรรมด้านข่าวกรองเป็นฉบับแรก ซึ่งในบรรดาสิ่งอื่น ๆ ห้าม "การทดลองยาเสพติดในมนุษย์ ยกเว้นได้รับความยินยอมอย่างเต็มใจ เป็นลายลักษณ์อักษร และมีพยานบุคคลที่สามที่ไม่เกี่ยวข้องของอาสาสมัครแต่ละคน" และเป็นไปตามแนวทางที่ออกโดยคณะกรรมการแห่งชาติ คำสั่งซื้อที่ตามมาโดยประธานาธิบดี คาร์เตอร์ และ เรแกน ได้ขยายคำสั่งให้ครอบคลุมถึงการทดลองในมนุษย์ใด ๆ
ในปี 1977 ระหว่างการพิจารณาคดีที่จัดขึ้นโดย คณะกรรมาธิการวิสามัญวุฒิสภาด้านข่าวกรอง เพื่อตรวจสอบ เอ็มเคอัลทรา เพิ่มเติม พลเรือเอก สแตนส์ฟิลด์ เทิร์นเนอร์ ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการหน่วยข่าวกรองกลางในขณะนั้น ได้เปิดเผยว่า ซีไอเอ พบบันทึกชุดหนึ่งซึ่งประกอบด้วยเอกสารประมาณ 20,000 หน้า  ซึ่งรอดพ้นจากคำสั่งทำลายในปี 1973 เนื่องจากถูกจัดเก็บอย่างไม่ถูกต้องที่ศูนย์บันทึกข้อมูลซึ่งปกติไม่ได้ใช้สำหรับเอกสารดังกล่าว  ไฟล์เหล่านี้เกี่ยวข้องกับการจัดหาเงินทุนสำหรับโครงการ เอ็มเคอัลทรา และมีรายละเอียดโครงการเพียงเล็กน้อย แต่ได้เรียนรู้จากไฟล์เหล่านี้มากกว่ารายงานของผู้ตรวจราชการแผ่นดินในปี 1963
บนที่ประชุมวุฒิสภาในปี 1977 วุฒิสมาชิก เท็ด เคนเนดี้ กล่าวว่า:
รองผู้อำนวยการของ CIA เปิดเผยว่า มหาวิทยาลัยและสถาบันมากกว่าสามสิบแห่งมีส่วนร่วมในโครงการ "การทดสอบและการทดลองอย่างกว้างขวาง" ซึ่งรวมถึงการทดสอบยาอย่างลับๆ กับพลเรือนที่ไม่รู้ตัว "ในทุกระดับทางสังคม ทั้งสูงและต่ำ ชาวพื้นเมืองอเมริกันและชาวต่างชาติ" การทดสอบหลายครั้งเกี่ยวข้องกับการให้ แอลเอสดี แก่ "บุคคลที่ไม่รู้ตัวในสถานการณ์ทางสังคม"
อย่างน้อยหนึ่งความตาย ซึ่งเป็นผลมาจาก การทิ้งร่าง ของ แฟรงค์ โอลสัน ถูกอ้างว่าเป็นเพราะโอลสันถูกทดลองโดยที่เขาไม่รู้ตัวเก้าวันก่อนที่เขาจะเสียชีวิต[ต้องการอ้างอิง] ต่อมาทาง ซีไอเอ ยอมรับว่าการทดลองเหล่านี้มีเหตุผลทางวิทยาศาสตร์เพียงเล็กน้อย เจ้าหน้าที่ที่ทำการตรวจสอบไม่มีคุณสมบัติเป็นผู้สังเกตการณ์ทางวิทยาศาสตร์
ในแคนาดา ปัญหานี้ใช้เวลานานกว่าจะปรากฏขึ้น โดยเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในปี 1984 ในรายการข่าว เดอะ ฟิฟท์ เอสเตท (ทีวี) ของ บรรษัทกระจายเสียงแห่งแคนาดา มีการเรียนรู้ว่าไม่เพียงแต่ ซีไอเอ ให้ทุนสนับสนุนความพยายามของคาเมรอนเท่านั้น แต่รัฐบาลแคนาดาก็ตระหนักดีถึงเรื่องนี้ และต่อมาได้ให้ทุนอีก 500,000 เหรียญสหรัฐเพื่อดำเนินการทดลองต่อไป การเปิดเผยนี้ทำให้ความพยายามของเหยื่อในการฟ้องร้อง ซีไอเอ เป็นส่วนใหญ่ล้มเหลว เช่นเดียวกับที่คู่กรณีในสหรัฐอเมริกาเคยทำ และในที่สุดรัฐบาลแคนาดาก็ตกลงกันนอกศาลโดยจ่ายเงิน 100,000 เหรียญสหรัฐให้กับเหยื่อ 127 ราย คาเมรอนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1957 หลังจากหัวใจวายขณะที่เขากำลังปีนเขากับลูกชาย บันทึกส่วนตัวของคาเมรอนเกี่ยวกับการเกี่ยวข้องกับ เอ็มเคอัลทรา ไม่รอดเลย เพราะครอบครัวของเขาทำลายมันทิ้งหลังจากที่เขาเสียชีวิต