stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เฉลียว ปทุมรส

| เฉลียว ปทุมรสอ> ป.ร.๔ |
| --- | --- |
เฉลียวในเครื่องแบบเต็มยศ

ราชเลขานุการในพระองค์
ดำรงตำแหน่ง 8 สิงหาคม พ.ศ. 2487 – 30 เมษายน พ.ศ. 2489   (1 ปี 265 วัน)
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร
ก่อนหน้า: สเหวก นิรันดร
ถัดไป: หม่อมเจ้านิกรเทวัญ เทวกุล
สมาชิกพฤฒสภา
ดำรงตำแหน่ง 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 – 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490   (1 ปี 168 วัน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 25 มีนาคม พ.ศ. 2445 เมืองกรุงเก่า มณฑลกรุงเก่า ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 (52 ปี) เรือนจำบางขวาง จังหวัดนนทบุรี ประเทศไทย
เชื้อชาติ: ไทย
พรรคการเมือง: แนวรัฐธรรมนูญ
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: คณะราษฎร
คู่สมรส: ฉลวย ปทุมรส   ฮุ้น ปทุมรส   ศิริ ปทุมรส
บุตร: 8 คน

สถานะทางคดี: ถูกประหารชีวิต

พิพากษาลงโทษฐาน: ประทุษร้ายต่อพระองค์สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระมเหสี มกุฎราชกุมาร และผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน
บทลงโทษ: ประหารชีวิตด้วยการยิง
รายละเอียด
ผู้เสียหาย: พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร, 20 พรรษา
วันที่: 9 มิถุนายน พ.ศ. 2489
ประเทศ: ประเทศไทย
รัฐ: จังหวัดพระนคร
ตำแหน่ง: พระที่นั่งบรมพิมาน ในพระบรมมหาราชวัง
วันที่ถูกจับ: 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490
จำคุกที่: เรือนจำกลางบางขวาง
 
 

เฉลียว ปทุมรส เป็นอดีตสมาชิกคณะราษฎรสายพลเรือน อดีตราชเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
ประวัติ

เฉลียว ปทุมรส เกิดที่เกาะลอย ต.หัวรอ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา[ต้องการอ้างอิง] ได้เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนตัวอย่างประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา (ปัจจุบันคือ โรงเรียนอยุธยาวิทยาลัย)
อดีตสมาชิกพฤฒสภาสังกัดพรรคแนวรัฐธรรมนูญ ตกเป็นผู้ต้องหาว่ามีส่วนเกี่ยวพันกับการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ในที่สุดศาลฎีกาได้พิพากษาให้ได้รับโทษประหารชีวิต  จึงถูกนำตัวไปประหารชีวิตที่เรือนจำบางขวางในเช้ามืดวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 พร้อมด้วยจำเลยอีก 2 คนในคดีนี้ คือ ชิต สิงหเสนี และบุศย์ ปัทมศริน
หลังจากเสียชีวิต ได้มีการมอบแพปทุมรสให้วัดมณฑป โดยเจ้าอาวาสได้ทำการยกแพปทุมรสขึ้นต่อเป็นชั้น 2 ของอาคารกุฏิพระ ภายในมีสธูปที่ใช้เก็บอัฐิคนในตระกูลปทุมรส และยังมีซุ้มเรือนแก้วปทุมรสอยู่ภายในบริเวณวัดอีกด้วย[ต้องการอ้างอิง]
ปัจจุบัน ได้มีความพยายามในการยื่นเรื่องต่อศาล ขอรื้อฟื้นคดีสวรรคตรัชกาลที่ 8 จากพยานหลักฐานที่อ้างว่าเป็น "พยานหลักฐานใหม่" ที่ชี้ถึงความเป็นไปได้ของ “การกระทำด้วยพระองค์เอง”
ครอบครัว

เฉลียว ปทุมรส สมรสกับนางฉลวย ปทุมรส มีบุตรสี่คน โดยเกิดจากนางฮุ้น ปทุมรส 2 คน คือ เครือพันธ์ (ปทุมรส) บำรุงพงศ์ และสมวงศ์ ปทุมรส และเกิดจากนางศิริ ปทุมรส 2 คน คือ ฉายศรี (ปทุมรส) โสภณศิริ  และ  เพิ่มศักดิ์ ปทุมรส ตามลำดับ
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลที่ถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าในประเทศไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2478-2530
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน (ช.ร.)
พ.ศ. 2481 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 4 (อ.ป.ร.4)
กฎหมายป้องกันความฟุ่มเฟือย

Le Courtisan suivant le Dernier Édit (แปล: ข้าราชบริพารปฏิบัติตามพระบรมราชโองการฉบับสุดท้าย) โดย อับราฮัม บอสส์ – ปรากฎภาพข้าราชบริพารชาวฝรั่งเศสกำลังเก็บเสื้อผ้าที่มีลูกไม้ ริบบิ้น และแขนเสื้อแบบผ่า และให้แต่งแบบสุภาพแทน โดยเป็นไปตามพระราชกฤษฎีกาปี 1633
กฎหมายป้องกันความฟุ่มเฟือย (อังกฤษ: Sumptuary law, จากภาษาละติน sūmptuāriae lēgēs) เป็นกฎหมายที่บัญญัติมาเพื่อควบคุมการบริโภค โดยทางพจนานุกรมกฎหมายของแบล็ค (Black's Law Dictionary) ได้นิยามมันเอาไว้ว่า "กฎหมายที่ถูกบัญญัติมาเพื่อยับยั้งความหรูหราหรือความฟุ่มเฟือย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการใช้จ่ายอย่างเกินควรกับเครื่องแต่งกาย อาหาร เฟอร์นิเจอร์ ฯลฯ" ในอดีต มันมีจุดมุ่งหมายเพื่อกำหนดและส่งเสริมการจัดช่วงชั้นทางสังคมและศีลธรรมผ่านการจำกัดการบริโภคเสื้อผ้า อาหาร และรายจ่ายฟุ่มเฟือย โดยการจำกัดมักขึ้นอยู่กับตำแหน่งทางสังคมของแต่ละบุคคล
กฎของปัสกาล

กฎของปัสกาลเป็นเบื้องหลังหลักการทำงานของแม่แรงและเครื่องอัดไฮดรอลิก
กฎของปัสกาล หรือ หลักการส่งผ่านความดันของของไหล (อังกฤษ: Pascal's law หรือ principle of transmission of fluid-pressure) เป็นหลักการในกลศาสตร์ของไหลที่กล่าวไว้ว่า ความดัน ณ จุดใดจุดหนึ่งมีทิศทางที่เป็นอนันต์ ซึ่งทำให้การเปลี่ยนแปลงความดัน ณ จุดใด ๆ ในของไหลซึ่งไม่อัดกันแน่นในระบบปิด ความดันที่เปลี่ยนแปลงนั้นจะถูกถ่ายทอดออกมาตลอดทุกทิศทางในของไหลนั้น กฎนี้ถูกเผยแพร่โดยแบลซ ปัสกาล นักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1647–48
บทนิยาม

กฎของปัสกาลกล่าวไว้ว่า
การเปลี่ยนแปลงความดัน ณ จุดใด ๆ ในของไหลซึ่งอยู่นิ่งในระบบปิด ความดันที่เปลี่ยนแปลงนั้นจะถูกถ่ายทอดไปยังทุก ๆ จุดในของไหลนั้น
กฎของปัสกาลสามารถอธิบายเป็นสมการได้ดังนี้
การประยุกต์ใช้งานกฎปัสกาล

เป็นพื้นฐานในหลักของแม่แรงไฮดรอลิกและเครื่องอัดไฮดรอลิก
ใช้ในการขยายแรงในระบบเบรกของยานยนต์ส่วนใหญ่
ใช้ในการสร้างบ่อน้ำบาดาล หอตั้งถังน้ำ และเขื่อน
การดำน้ำสกูบาต้องอาศัยหลักการนี้ ตัวอย่างเช่น ณ ระดับความลึก 10 เมตรใต้น้ำ ความดันจะเป็น 2 เท่าของความกดอากาศที่ระดับน้ำทะเล โดยความดันจะเพิ่มขึ้นประมาณ 100 กิโลปาสกาล ในทุก ๆ ความลึก 10 เมตร
กฎของปัสกาลมักนำมาใช้กับระบบปิด (ของไหลหยุดนิ่ง) แต่เมื่อของไหลไหลอย่างต่อเนื่อง กฎนี้จึงสามารถนำมาใช้กับกลไกการยกตัวของน้ำมัน (ซึ่งสามารถแสดงให้เห็นเป็นหลอดตัวยูที่มีลูกสูบอยู่ทั้ง 2 ข้าง) อย่างไรก็ตามระดับความสูงในการยกตัวนี้จะเป็นระดับไมครอน เพราะพลังงานจะถูกถ่ายออกและความดันจะลดลงหลังจากปะทะกับวัสดุที่ใช้ยก แต่แรงที่ใช้ไปจะเท่ากัน
ดูเพิ่ม

สถิตยศาสตร์ของไหล
ความดันในน้ำและอากาศ ซึ่งกฎของปัสกาลใช้สำหรับในของเหลว
กฎผู้เล่นท้องถิ่น (อังกฤษ)

กฎผู้เล่นท้องถิ่น (อังกฤษ: Homegrown Player Rule) เป็นความคิดริเริ่มของพรีเมียร์ลีกอังกฤษ เพื่อให้ผู้เล่นในประเทศได้รับการพัฒนาจากยุคก่อนหน้านี้มากขึ้น โดยหวังว่าจะได้รับการดูแลเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพให้มากขึ้น เป็นส่วนหนึ่งของแผนประสิทธิภาพผู้เล่นระดับสูงของลีก พรีเมียร์ลีกเสนอให้แต่ละทีม มีผู้เล่นที่ไม่ใช่ "ผู้เล่นท้องถิ่น" สูงสุด 17 คน และมีขนาดทีมสูงสุด 25 คน ซึ่งหมายความว่าใน 25 คนต้องมีผู้เล่นท้องถิ่นอย่างน้อยแปดคน เกร็ก ไดก์ อดีตประธานสมาคมฟุตบอล ต้องการบังคับใช้กฎระเบียบที่เข้มงวดมากขึ้นสำหรับผู้เล่นต่างชาติ โดยความตั้งใจของเขาคือช่วยให้อังกฤษคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 2022 ที่กาตาร์ ตามที่เขาระบุไว้ในบทนำ
ข้อเสนอที่สำคัญที่สุดบางส่วนของไดก์ ในปี 2015 ได้แก่ :
ผู้เล่นท้องถิ่นในทีม 25 คนจะเพิ่มขึ้นจากแปดคนเป็น 12 คน มีสองคนที่ต้องมาจากระบบทีมเยาวชน
การกำหนดคำจำกัดความของการเป็นผู้เล่นท้องถิ่นให้กระชับมากขึ้น ด้วยเหตุนี้ผู้เล่นต่างชาติที่ผ่านคุณสมบัติ จะมีน้อยลง
ผู้เล่นต่างชาติ ผู้เล่นท้องถิ่น

ในปัจจุบัน การจัดประเภทเป็นผู้เล่นท้องถิ่น ต้องอยู่ในทีมอังกฤษอย่างน้อยสามปีก่อนอายุยี่สิบเอ็ด ซึ่งไดก์ต้องการลดเหลือสิบแปดปี นั่นหมายความว่าเด็กจะต้องเริ่มต้นที่สโมสรเมื่ออายุสิบห้าเป็นอย่างช้า และเนื่องจากผู้เล่นไม่ได้รับอนุญาตให้ย้ายข้ามเขตแดนของประเทศก่อนอายุสิบหก (ยกเว้นในกรณีพิเศษ) นั่นหมายถึงผู้เล่นต่างชาติที่ผ่านคุณสมบัติ จะมีน้อยลง
แต่ละฤดูกาล พรีเมียร์ลีกจะแสดงรายชื่อทีมของแต่ละสโมสรประจำฤดูกาลในวันที่ 1 กันยายน (หลังปิดตลาดซื้อขายนักเตะช่วงฤดูร้อน) แต่ละสโมสรสามารถลงทะเบียนผู้เล่นทีมชุดใหญ่ที่ไม่ใช่ชาวอังกฤษหรือชาวเวลส์ และไม่ได้อยู่ในระบบทีมเยาวชนของอังกฤษหรือเวลส์ได้มากถึง 17 คน รวมทั้งมีผู้เล่นท้องถิ่นจำนวนเท่าใดก็ได้ที่มีขนาดสูงสุดไม่เกิน 25 คน รวมทั้งไม่จำกัดจำนวนผู้เล่นจากทีมเยาวชน และผู้เล่นอายุต่ำกว่า 21 ปี ตัวอย่าง เช่น รายชื่อในปี 2017 มีผู้เล่นท้องถิ่นจำนวนหนึ่งที่ไม่ได้เป็นชาวอังกฤษหรือชาวเวลส์โดยกำเนิดหรือผ่านคุณสมบัติ ซึ่งรวมถึงแซ็สก์ ฟาบรากัส, ปอล ป็อกบา, โรเมลู ลูกากู และเอกตอร์ เบเยริน
กฎว่าด้วยเอกสิทธิ์แปดประการ

กฎว่าด้วยเอกสิทธิ์แปดประการ (จีนตัวย่อ: 八议; จีนตัวเต็ม: 八議; พินอิน: Bā Yì; อังกฤษ: Eight Deliberations) เป็นกฎหมายจีนดั้งเดิมประเภทหนึ่งที่ใช้เป็นข้อพิจารณาในการลดโทษสำหรับอภิชนบางกลุ่ม เช่น สมาชิกราชวงศ์ ขุนนาง และชนชั้นสูงอื่น ๆ
กฎว่าด้วยเอกสิทธิ์แปดประการตราขึ้นในวุยก๊ก สมัยสามก๊ก โดยพัฒนามาจากกฎแห่งโจว อันมีหลักว่า ผู้กระทำความผิดอาญา หากมีลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้ ให้ได้รับการลดโทษ คือ เป็นประยูรญาติขององค์อธิปัตย์ เป็นสหายสนิทชิดเชื้่อกับองค์อธิปัตย์ เป็นผู้มีคุณความดีอย่างใหญ่หลวง เป็นผู้มีคุณธรรมมาก เป็นข้าราชการชั้นสูง เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐที่ได้รับการยกเว้นเป็นพิเศษ หรือเป็นอาคันตุกะขององค์อธิปัตย์หรือเป็นประยูรญาติของประมุขแห่งรัฐคนก่อน
ต่อมาได้รับการตราไว้ในมาตรา 7 แห่งประมวลกฎหมายราชวงศ์ถัง และคงได้รับนามตามเดิม โดยตามมาตรา 7 นี้ การไต่สวนและพิจารณาพิพากษาผู้มีลักษณะข้างต้นต้องได้รับราชานุญาตจากพระจักรพรรดิเสียก่อน ทว่า ในมาตรา 8 บัญญัติยกเว้นว่า มิให้ใช้มาตรา 7 หากบุคคลดังกล่าวกระทำความผิดร้ายแรงตามกฎว่าด้วยความชั่วสิบประการ ซึ่งประมวลกฎหมายของราชวงศ์ต่อ ๆ มาของจีนก็มีหลักการเดียวกัน
กฎว่าด้วยเอกสิทธิ์แปดประการ ประกอบด้วย
ความเป็นพระประยูรญาติกับพระจักรพรรดิ (จีนตัวย่อ: 议亲; จีนตัวเต็ม: 議親; พินอิน: Yì Qīn) ได้แก่ พระราชวงศ์หกชั้นที่สามารถเข้าร่วมพระราชพิธีพระศพพระจักรพรรดิและเครือญาติพระราชวงศ์หกชั้น รวมถึงพระอัยยิกาของพระจักรพรรดิ และพระประยูรญาติข้างพระชนนีซึ่งอยู่ในห้าชั้นที่สามารถเข้าร่วมพระราชพิธีพระศพพระจักรพรรดิ
ความเป็นราชวัลลภของพระจักรพรรดิ (จีนตัวย่อ: 议故; จีนตัวเต็ม: 議故; พินอิน: Yì Gù) รวมถึง ราชวัลลภเคยสนองพระคุณเป็นเวลายาวนานแม้ต่อมาจะเกษียณแล้วก็ตาม
ความเป็นผู้มีคุณธรรมสูง (จีนตัวย่อ: 议贤; จีนตัวเต็ม: 議賢; พินอิน: Yì Xián) หมายถึง ผู้มีคุณธรรมระดับที่เป็นแบบอย่างสำหรับประชาชนทั่วไป
ความเป็นผู้มีความสามารถสูง (จีนตัวย่อ: 议能; จีนตัวเต็ม: 議能; พินอิน: Yì Néng) หมายถึง ผู้มีความสามารถด้านบุ๋นหรือบู๊ระดับสูงชนิดหาเปรียบได้ยากชนิดที่เป็นแบบอย่างสำหรับอนุชน
ความเป็นผู้มีคุณงามความดีมาก่อน (จีนตัวย่อ: 议功; จีนตัวเต็ม: 議功; พินอิน: Yì Gōng) เช่น ผุ้เคยนำทัพใหญ่ชนะสงครามมาก่อน
ความเป็นผู้มีตำแหน่งสูง (จีนตัวย่อ: 议贵; จีนตัวเต็ม: 議貴; พินอิน: Yì Guì) หมายถึง ข้าราชการตั้งแต่ระดับสามขึ้นไป
ความเป็นผู้มีวิริยะสูง (จีนตัวย่อ: 议勤; จีนตัวเต็ม: 議勤; พินอิน: Yì Qín) หมายถึง ผู้เป็นข้าราชการพลเรือนหรือทหารซึ่งได้ปฏิบัติหน้าที่โดยไม่ย่อท้อหรือฝ่าฟันอันตรายใหญ่หลวงเพื่อประชาชนมาก่อน
ความเป็นอาคันตุกะแห่งรัฐ (จีนตัวย่อ: 议宾; จีนตัวเต็ม: 議賓; พินอิน: Yì Bīn)
เชิงอรรถ

↑  Chü, Tung-tsu: Law and Society in Traditional China, page 177. Paris: Mouton & Co., 1965.
↑  Johnson, Wallace Stephen: The T’ang Code, Volume I, General Principles, page 83-89. Princeton: Princeton University Press, 1979.
กฎห้าวินาที

สตรอว์เบอร์รีตกลงบนพื้น กฎห้าวินาทีแนะนำว่าถ้าเก็บขึ้นมาภายใน 5 วินาที จะยังคงรับประทานได้อย่างปลอดภัยโดยไม่ต้องล้างซ้ำ
กฎห้าวินาที (อังกฤษ: five-second rule) บางครั้งเรียกว่า กฎสามวินาที (อังกฤษ: three-second rule) เป็นความเชื่อเกี่ยวกับสุขอนามัยอาหารที่ระบุถึงกรอบเวลาที่ปลอดภัยของการเก็บอาหาร (หรือบางครั้งเป็นเครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร เช่น ช้อน ส้อม) หลังจากตกลงบนพื้นและเสี่ยงต่อการปนเปื้อน
ยังไม่มีฉันทามติทางวิทยาศาสตร์ของการใช้กฎโดยทั่วไป และที่มาของกฎไม่แน่ชัด อาจเป็นกฎที่ต่อยอดมาจากทฤษฎีเชื้อโรคในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 การกล่าวถึงกฎดังกล่าวปรากฏครั้งแรกในนิยายเรื่อง Wanted: Rowing Coach ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1995
กฎของวานดอล์ฟ

รูปภาพตาราง แสดงวิธีการเดินม้าหมากรุกตามกฎของวานส์ดอล์ฟ
กฎของวานดอล์ฟ (อังกฤษ: Warnsdorff's rule) เป็นวิธีการแบบฮิวริสติกสำหรับการหาวิธีการเดินม้าหมากรุก กล่าวโดยสรุปคือในการเดินม้าแต่ละครั้งนั้นจะต้องเป็นไปตามกฎ กล่าวคือ กำหนดให้ ในทุกช่องที่สามารถเดินไปจากช่องปัจจุบัน(ซึ่งไม่นับรวมถึงช่องที่เคยเดินผ่านไปแล้ว) จะมีค่าเท่ากับจำนวนช่องที่ช่องดังกล่าวสามารถเดินต่อไปได้ตามกฎของการเดินม้าหมากรุก(ซึ่งไม่นับรวมถึงช่องที่เคยเดินผ่านไปแล้ว)
การเลือกช่องต่อไปสำหรับการเดินม้าจะพิจารณาเลือกช่องที่มีค่าน้อยที่สุด ซึ่งหากมีหลายช่องที่มีค่าน้อยที่สุดเท่ากันก็อาจมีทางเลือกได้หลายทาง
นอกจากกลวิธีดังกล่าวในการแก้ปัญหานี้ยังมีกลวิธีอื่นๆอีกหลายหลายวิธี เช่น กลวิธีของโพ และกลวิธีของสไควเออร์และคูล
โดยทั่วไปกฎของวานส์ดอล์ฟ จะนำไปประยุกต์ใช้กับเรื่องกราฟได้ ในเรื่องของทฤษฎีกราฟ การเดินม้าหมากรุกแต่ละครั้ง จะเดินไปยังปมที่อยู่ติดกันด้วยดีกรีที่น้อยที่สุด
ถึงแม้ว่าปัญหาทางเดินของแฮมิลตันจะจัดอยู่ในเรื่องของกลุ่มปัญหาเอ็นพีแบบยาก โดยปกติแล้วในการใช้วิธีการแบบฮิวริสติกในหลายๆกราฟสามารถแก้ปัญหาได้ด้วยอัตราการเติบโตแบบเชิงเส้น แต่สำหรับปัญหาทางเดินม้าหมากรุกนี้จัดเปนกรณีพิเศษ
วิธีดำเนินการเพื่อประยุกต์กับกฎดังกล่าว

กฎของวานดอล์ฟสามารถใช้ได้กับจุดเริ่มต้นที่ช่องใดก็ได้ของตารางหมากรุก จำนวนครั้งที่เดินได้ก็คือจำนวนตัวเลขที่บรรจุในแต่ละช่อง ซึ่งตามกฎแล้ว จะต้องเดินไปยังช่องที่มีตัวเลขน้อยที่สุดนั่นเอง จากนั้นก็เลือกเดินตามกฎต่อไปจนกว่าจะเดินได้ครบทุกช่อง
ตำแหน่ง Q จะเข้าถึงจากตัวแหน่ง P ได้ ถ้าหากว่า P สามารถเคลื่อนที่ไปยัง Q ได้ด้วยการเคลื่อนที่เพียงครั้งเดียว และ Q ยังเป็นตำแหน่งที่ยังไม่ได้เยี่ยม
ความสามารถในการเข้าถึงตำแหน่ง P เท่ากับ จำนวนของตำแหน่งที่สามารถเข้าถึงได้จากตำแหน่ง P
กำหนดให้ P เป็นจำแหน่งเริ่มต้นของการเดินม้าหมากรุก โดยเลือกจุดเริ่มต้นนี้แบบสุ่ม
กำหนดให้จุดเริ่มต้นมีเลขกำกับการเคลื่อนที่เป็น 1
สำหรับทุกการเคลื่อนที่ที่มีเลขกำกับการเคลื่อนที่เป็น 2 ขึ้นไป
กำหนดให้ S เป็นตำแหน่งที่เข้าถึงได้จากตำแหน่งที่ส่งเข้าไป
กำหนดตำแหน่ง P ให้เป็นตำแหน่ง ที่ตำแหน่ง S มีความสามารถที่จะการเข้าถึงได้น้อยที่สุด
ทำเครื่องหมายแสดงเลขกำกับการเคลื่อนที่บนตำแหน่ง P
คืนค่าตารางหมากรุกที่ได้รับการทำเครื่องหมายแล้ว โดยแต่ละช่องจะถูกทำเครื่องหมายด้วยเลขกำกับการเคลื่อนที่ที่มันถูกเยี่ยม
ตัวอย่างโปรแกรมในภาษาซี

https://web.archive.org/web/20110912213543/http://chinmaylokesh.wordpress.com/2011/06/20/knights-tour-using-warnsdorffs-algorithm-a-heuristic-approach/
เพิ่มเติม

http://www.wou.edu/~broegb/Cs345/KnightTour.pdf เก็บถาวร 2015-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กฎของทีทซีอุส–โบเดอ

กฎของทีทซีอุส–โบเดอ (อังกฤษ: Titius–Bode law) หรือบางแห่งเรียกว่า กฎของโบเดอ คือสมมุติฐานเกี่ยวกับวงโคจรของวัตถุทางดาราศาสตร์ที่ค่ากึ่งแกนเอกต่าง ๆ กันกับดวงอาทิตย์ ว่ามีความสัมพันธ์ในลักษณะเอกซ์โพเนนเชียลตามลำดับของดาวเคราะห์ ได้รับการเสนอขึ้นใน ค.ศ. 1766 โดยโยฮัน ดานีเอล ทีทซีอุส นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน และต่อมาโยฮัน เอเลิร์ท โบเดอ ได้นำมาสรุปเป็นกฎขึ้น ในภายหลังสมมุติฐานนี้ไม่เป็นที่ยอมรับเมื่อการทำนายวงโคจรของดาวเคราะห์ผิดพลาดไปนับแต่การค้นพบดาวเนปจูนใน ค.ศ. 1846
สมการ

สมการกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างค่ากึ่งแกนเอก (a) ของดาวเคราะห์แต่ละดวงไล่ลำดับออกไปจากดวงอาทิตย์ เช่น ค่ากึ่งแกนเอกของโลกเท่ากับ 10 จะได้ว่า
โดยที่ n = 0, 3, 6, 12, 24, 48 ..., ตามลำดับของดาวเคราะห์นับจากด้านใน (ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด) ไล่ออกไปด้านนอก ตัวเลขแต่ละลำดับที่  n>3 จะมีค่าเป็นสองเท่าของตัวเลขก่อนหน้า ผลลัพธ์ที่ได้เมื่อหารด้วย 10 จะแปลงเป็นหน่วยดาราศาสตร์ ทำให้ได้สมการต่อไปนี้
โดยที่ m =  - \infty , 0, 1, 2,...
สำหรับดาวเคราะห์รอบนอก ดาวแต่ละดวงได้รับการ "ทำนาย" ว่าอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์เป็นระยะประมาณ 2 เท่าของวัตถุรอบในดวงก่อนหน้า
ข้อมูล

ระยะห่างของดาวเคราะห์ที่ได้จากการคำนวณตามกฎนี้ เมื่อเปรียบเทียบกับระยะห่างจริง เป็นดังนี้
| ดาวเคราะห์ | k | ระยะห่างตามกฎ | ระยะห่างจริง |
| --- | --- | --- | --- |
| ดาวพุธ | 0 | 0.4 | 0.39 |
| ดาวศุกร์ | 1 | 0.7 | 0.72 |
| โลก | 2 | 1.0 | 1.00 |
| ดาวอังคาร | 4 | 1.6 | 1.52 |
| ซีรีส1 | 8 | 2.8 | 2.77 |
| ดาวพฤหัสบดี | 16 | 5.2 | 5.20 |
| ดาวเสาร์ | 32 | 10.0 | 9.54 |
| ดาวยูเรนัส | 64 | 19.6 | 19.2 |
| ดาวเนปจูน | 128 | 38.8 | 30.06 |
| ดาวพลูโต1 | 256 | 77.2 | 39.44 |
1 ซีรีส นับเป็นดาวเคราะห์อยู่ในช่วง ค.ศ. 1801 จนถึงราวคริสต์ทศวรรษ 1860 พลูโตนับเป็นดาวเคราะห์อยู่ระหว่าง ค.ศ. 1930–2006 ร่างข้อกำหนดของสหภาพดาราศาสตร์สากลว่าด้วยการจัดประเภทของ "ดาวเคราะห์" จะทำให้ซีรีส ได้รับการจัดประเภทใหม่เป็นดาวเคราะห์ แต่จากการปรับปรุงข้อกำหนดในตอนปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2006 ทำให้ซีรีส พลูโต และเอริส ได้รับการจัดประเภทใหม่กลายเป็น "ดาวเคราะห์แคระ"
คำอธิบาย

กฎของทีทซีอุส–โบเดอยังไม่มีคำอธิบายใดที่เชื่อถือได้ แต่มีสิ่งที่เป็นไปได้อย่างหนึ่งคือการสั่นพ้องของวงโคจรรวมกับการสั้นลงขององศาอิสระ : ระบบดาวเคราะห์ใด ๆ ที่เสถียรจะมีความเป็นไปได้สูงที่จะมีความสัมพันธ์ไปตามกฎของทีทซีอุส–โบเดอ อย่างไรก็ตามอลัน บอส นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ กล่าวว่ามันเป็นเพียงแค่เรื่องบังเอิญ และวารสารวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ Icarus ไม่ยอมรับที่จะตีพิมพ์กฎที่ปรับปรุงนี้
การสั่นพ้องของวงโคจรจากวัตถุที่โคจรหลักจะสร้างบริเวณรอบดวงอาทิตย์ที่ปราศจากวงโคจรที่เสถียร ผลจากแบบจำลองการกำเนิดระบบสุริยะสนับสนุนแนวคิดที่ระบบดาวเคราะห์จะเลือกรัศมีวงโคจรที่เสถียรแบบสุ่มจะมีแนวโน้มที่จะเป็นไปตามกฎของทีทซีอุส–โบเดอ
ดูบรูลและแกรเนอร์แสดงให้เห็นว่ากฎกำลังสองผกผันตามระยะทางจะมีผลลัพธ์ของแบบจำลองการยุบตัวของกลุ่มเมฆของระบบดาวเคราะห์มีแนวโน้มที่จะสมมาตรสองแกน : การหมุนคงที่ (เมฆจะสมมาตรตามแกน) สเกลคงที่ (เมฆจะมีสเกลตามความยาวเท่ากันหมด), อันหลังเป็นโครงหลักของหลายปรากฏการณ์ มีบทบาทในการเกิดระบบสุริยะ
แผนภูมิแสดงข้อมูลจากตารางด้านซ้าย
กฎหมายแพ่ง

กฎหมายแพ่ง (อังกฤษ: civil law) เป็นกฎหมายที่วางระเบียบความเกี่ยวพันระหว่างบุคคลเกี่ยวกับสถานภาพ สิทธิ และหน้าที่ของบุคคลตามกฎหมาย เช่น กฎหมายว่าด้วยนิติกรรม  เอกเทศสัญญา ทรัพย์สิน ครอบครัว มรดก แต่งงาน
เปี๊ยก โปสเตอร์

| เปี๊ยก โปสเตอร์จ> ภ. |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: สมบูรณ์สุข นิยมศิริ
เกิด: 18 ตุลาคม พ.ศ. 2475 (92 ปี) จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศสยาม
บุตร: 4 คน
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์, ช่างเขียน
ผลงานเด่น: โทน (2513)  ชู้ (2515)  วัยอลวน (2519)    สะพานรักสารสิน (2530) ลุงเทือง ใน ท็อป ซีเคร็ต วัยรุ่นพันล้าน (2554)
ศิลปินแห่งชาติ: พ.ศ. 2558 - สาขาศิลปะการแสดง (ภาพยนตร์และละครโทรทัศน์)
พระสุรัสวดี: ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2516-17 - ชู้
สุพรรณหงส์: ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2523 - เงาะป่า  ผู้กำกับยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2523 - เงาะป่า  พ.ศ. 2530 - สะพานรักสารสิน  กำกับภาพยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2530 - สะพานรักสารสิน
ชมรมวิจารณ์บันเทิง: พ.ศ. 2553 - รางวัลเกียรติคุณแห่งความสำเร็จ นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม พ.ศ. 2554 - Top Secret วัยรุ่นพันล้าน
ฐานข้อมูล
IMDb
เปี๊ยก โปสเตอร์ (เกิด 18 ตุลาคม พ.ศ. 2475) ผู้กำกับภาพยนตร์ไทย และศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ภาพยนตร์และละครโทรทัศน์) ประจำปี พ.ศ. 2558  ผู้มีชื่อเสียง อดีตเป็นช่างวาดภาพป้ายโฆษณาภาพยนตร์ ก่อนมาเอาดีในด้านกำกับหนัง ที่เคยกำกับหนังไทยมากว่า 28 เรื่อง ในยุคแรกๆ นิยมตั้งชื่อภาพยนตร์ด้วยคำพยางค์เดียวจนกลายเป็นเอกลักษณ์ ผลงานสร้างชื่อเสียง อาทิ โทน ชู้ ผลงานสร้างชื่อในยุคต่อมาได้แก่ วัยอลวน ภาพยนตร์เรื่องเป็นหนังรักวัยรุ่น ใช้ดาราหน้าใหม่นำแสดง คือไพโรจน์ สังวริบุตร และลลนา สุลาวัลย์  ฉีกแนวภาพยนตร์ในยุคนั้น ทำเงินได้จำนวนมาก ทำให้มีการสร้างภาคต่อ คือรักอุตลุด และ ชื่นชุลมุน ตามมา ทั้งไพโรจน์ และลลนา กลายเป็นดาราดังเปรี้ยงปร้างในชั่วข้ามคืน
ผลงานกำกับการแสดง

โทน (2513)
ดวง (2514)
ยอดต่อยอด (2514)
ชู้ (2515)
เขาสมิง (2516)
คู่หู (2517)
ข้าวนอกนา (2518)
ประสาท (2518)
มีนัดไว้กับหัวใจ (2518)
วัยอลวน (2519)
เงาราหู (2519)
รักอุตลุด (2520)
ชื่นชุลมุน (2521)
แก้ว (2523)
เงาะป่า (2523) - กำกับร่วมกับ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล
คุณปู่ซู่ซ่าส์ (2524)
คุณย่าเซ็กซี่ (2525)
วัยระเริง (2527)
ข้างหลังภาพ (2528)
เกมส์มหาโชค (2529)
ดวงใจกระซิบรัก (2529)
สะพานรักสารสิน (2530)
กลิ่นสีและกาวแป้ง (2531)
กลิ่นสีและกาวแป้ง 2 (2532)
ดีดสีและตีเป่า (2532)
ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม (2534)
บินแหลก (2538)
สุริโยไท (2544) (ผู้กำกับกอง 2)
ผลงานกำกับการแสดง > บทภาพยนตร์

โทน (2513)
แก้ว (2523)
คุณปู่ซู่ซ่า (2524)
คุณย่าเซ็กซี่ (2525)
ผลงานกำกับการแสดง > อำนวยการสร้าง

มีนัดไว้กับหัวใจ (2518)
ผลงานกำกับการแสดง > แสดงภาพยนตร์

Top Secret วัยรุ่นพันล้าน (2554) รับบท ลุงเทือง
รัก 7 ปี ดี 7 หน (ตอน 42.195) (2555) รับบท นักวิ่งมาราธอน (รับเชิญ)
20 ใหม่ ยูเทิร์นวัย หัวใจรีเทิร์น (2559) (รับเชิญ)
วัยอลวน 5 (2564)
ผลงานกำกับการแสดง > กำกับละคร

ชมรมขนหัวลุก ตอน ความกลัวหมายเลข 0 (2540)
อย่าลืมฉัน (2541)
พรุ่งนี้ฉันจะรักคุณ (2542)
แก้ว (2545)
ผลงานกำกับการแสดง > บทละคร

โทน (2535)
คุณปู่ซู่ซ่า (2542)
แก้ว (2545)
โทน (2556)
คู่หู (2559)
ผลงานกำกับการแสดง > ควบคุมการผลิต

พรุ่งนี้ฉันจะรักคุณ (2542)
ผลงานกำกับการแสดง > แสดงละคร

ชมรมขนหัวลุก FRIDAY ตอน มหกรรมขนหัวลุก กับ 3 ผู้กำกับระดับหัวกะทิ (2540)
รางวัลที่ได้รับ

พ.ศ. 2516-17 รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี - ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เรื่อง ชู้
พ.ศ. 2523 รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ - ภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและผู้กำกับยอดเยี่ยม  เรื่อง เงาะป่า
พ.ศ. 2530 รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ - กำกับภาพยอดเยี่ยม เรื่อง สะพานรักสารสิน
พ.ศ. 2553 รางวัลเกียรติคุณแห่งความสำเร็จ จากชมรมวิจารณ์ ครั้งที่ 19
พ.ศ. 2554 รางวัลเกียรติยศ จากสมาคมผู้กำกับภาพยนตร์ไทย ครั้งที่ 1
พ.ศ. 2554 รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง - นักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม เรื่อง Top Secret วัยรุ่นพันล้าน
พ.ศ. 2558 รางวัลศิลปินแห่งชาติ สาขาภาพยนตร์และละครโทรทัศน์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
ความตกลงฉันทไมตรี

| --- | --- |
ภาพโปสเตอร์ภาษาฝรั่งเศสในปีค.ศ.1904 ที่มีบริแทนเนียกับมารียานเต้นรำด้วยกัน เป็นสัญลักษณ์ความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศ
วันลงนาม: 8 เมษายน ค.ศ.1904
ผู้ลงนาม: สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 สหราชอาณาจักร
ภาษา: ฝรั่งเศส และอังกฤษ
ความตกลงฉันทไมตรี (ฝรั่งเศส: entente cordiale) เป็นความตกลงหลายฉบับที่ลงนามเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1904 ระหว่างสหราชอาณาจักรกับสาธารณรัฐฝรั่งเศส นอกเหนือไปจากความกังวลเร่งด่วนเรื่องการขยายอาณานิคมที่ระบุไว้ในความตกลงแล้ว การลงนามความตกลงฉันทไมตรียังถือเป็นจุดสิ้นสุดของความขัดแย้งเป็นระยะระหว่างทั้งสองชาติและรัฐก่อนหน้ามานานเกือบสหัสวรรษ และทำให้การดำรงอยู่ร่วมกันอย่างสันติเป็นทางการ จากที่เคยปรากฏนับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามนโปเลียน ความตกลงฉันทไมตรี ร่วมกับภาคีอังกฤษ-รัสเซีย และพันธมิตรฝรั่งเศส-รัสเซีย ในภายหลังได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของพันธมิตรไตรภาคีระหว่างสหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส และรัสเซีย
ประวัติ

คำในภาษาฝรั่งเศสว่า Entente-Cordiale (มักแปลว่า "ความตกลงฉันทไมตรี" หรือ "ความเข้าใจฉันทไมตรี") ใช้ในภาษาอังกฤษครั้งแรกใน ค.ศ. 1844 เพื่อแสดงถึงความตระหนักในผลประโยชน์ร่วมกันระหว่างสหราชอาณาจักรกับฝรั่งเศส ในปัจจุบัน คำดังกล่าวแทบทุกครั้งจะหมายถึง ความตกลงฉันทไมตรีครั้งที่สอง นั่นคือ ความตกลงลายลักษณ์อักษรและลับส่วนหนึ่งที่ลงนามในกรุงลอนดอนระหว่างชาติทั้งสองเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1904
ความตกลงดังกล่าวถือเป็นการเปลี่ยนแปลงสำหรับทั้งสองประเทศ ฝรั่งเศสเคยแยกตัวโดดเดี่ยวจากชาติยุโรปอื่น ๆ ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากความพยายามของนายกรัฐมนตรีเยอรมนี ออทโท ฟอน บิสมาร์ค ในการทำให้ฝรั่งเศสห่างเหินจากพันธมิตร เมื่อเยอรมนีคิดว่าฝรั่งเศสอาจมุ่งแก้แค้นหลังความพ่ายแพ้ในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย ค.ศ. 1870-71 สหราชอาณาจักรยังคงดำเนินนโยบาย "การโดดเดี่ยวอย่างสง่างาม" บนภาคพื้นทวีปยุโรปเป็นเวลาเกือบศตวรรษ โดยจะเข้าแทรกแซงกิจการของภาคพื้นทวีปเฉพาะเมื่อเห็นว่าจำเป็นต่อการคุ้มครองผลประโยชน์ของอังกฤษและเพื่อรักษาไว้ซึ่งสมดุลแห่งอำนาจบนภาคพื้นทวีป สถานการณ์สำหรับทั้งสองประเทศเปลี่ยนแปลงไปในทศวรรษสุดท้ายของคริสต์ศตวรรษที่ 19
ความเปลี่ยนแปลงดังกล่าวมีรากเหง้ามาจากความสูญเสียความมั่นใจของอังกฤษหลังความอัปยศอดสูที่ประสบระหว่างชัยชนะยืดเยื้อในสงครามบัวร์ครั้งที่สอง และความกลัวที่เพิ่มมากขึ้นว่าตนจะถูกโดดเดี่ยวในการเผชิญกับเยอรมนีที่เร่งพัฒนาศักยภาพและก้าวร้าว เดือนมีนาคม ค.ศ. 1881 รัฐบุรุษชาวฝรั่งเศส เลออน แกมเบ็ตตา และเจ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด พบปะกันเพื่อพูดคุยถึงการจัดตั้งพันธมิตรต่อต้านเยอรมนี อย่างไรก็ตาม การแย่งชิงแอฟริกาทำให้การประนีประนอมดังกล่าวไม่อาจเกิดขึ้นได้ ในการริเริ่มของรัฐมนตรีกระทรวงอาณานิคม โจเซฟ เชมเบอร์แลน มีการประชุมอังกฤษ-เยอรมนีหลายรอบระหว่าง ค.ศ. 1898 และ 1901 แต่หลังจากเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด อัลเบิร์ตเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 พระองค์ก็ทรงลดความเห็นชอบในไตรพันธมิตร ละทิ้งการเจรจากับกรุงเบอร์ลิน และทรงฟื้นฟูแนวคิดของพันธมิตรอังกฤษ-ฝรั่งเศสขึ้นมาอีก
เมื่อสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นกำลังปะทุขึ้น ฝรั่งเศสและอังกฤษพบว่าต่างฝ่ายต่างอยู่บนขอบที่จะถูกลากเข้าสู่ความขัดแย้งในฝ่ายพันธมิตรของตน ฝรั่งเศสเป็นพันธมิตรอย่างเหนียวแน่นของรัสเซีย ขณะที่อังกฤษเพิ่งลงนามในพันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่น เพื่อหลีกเลี่ยงการเข้าสู่สงคราม ทั้งสองชาติจึงได้ "สลัดความขัดแย้งแต่โบราณ" และตกลงข้อขัดแย้งในทวีปแอฟริกา ทวีปอเมริกา ทวีปเอเชีย และมหาสมุทรแปซิฟิก รัฐมนตรีต่างประเทศอังกฤษและฝรั่งเศสได้เจรจาความตกลงว่าด้วยปัญหาอาณานิคม และได้มีการลงนามในอนุสัญญาอันเป็นผลจากการเจรจา เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1904 อย่างไรก็ตาม ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่า ฉันทไมตรีดังกล่าวมีความหมายอย่างไรต่อกระทรวงการต่างประเทศอังกฤษ
เอกสารลงนาม

ความตกลงฉันทไมตรีประกอบด้วยเอกสารสามฉบับ ดังนี้
เอกสารฉบับแรกและที่สำคัญที่สุด คือ แถลงการณ์ว่าด้วยอียิปต์และโมร็อกโก โดยฝรั่งเศสให้สัญญาว่าจะไม่เข้าไปขัดขวางการปฏิบัติของอังกฤษในอียิปต์ แลกกับการที่อังกฤษให้สัญญาว่าจะอนุญาตให้ฝรั่งเศสรักษาความสงบและจัดหาการสนับสนุนในโมร็อกโก มีการรับประกันการเดินทางผ่านคลองสุเอซ และทำให้อนุสัญญากรุงคอนสแตนติโนเปิลมีผลใช้บังคับ และห้ามการก่อสร้างป้อมปราการบนพื้นที่บางส่วนของชายฝั่งโมร็อกโก สนธิสัญญาดังกล่าวยังมีภาคผนวกลับซึ่งจัดการกับความเป็นไปได้ของสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงในการบริหารจัดการของประเทศใดประเทศหนึ่ง
เอกสารฉบับที่สองเกี่ยวกับเกาะนิวฟันด์แลนด์และบางส่วนของแอฟริกาตะวันตกและแอฟริกากลาง ฝรั่งเศสยกเลิกสิทธิที่ได้รับจากสนธิสัญญาอูเทร็คท์เหนือชายฝั่งตะวันตกของนิวฟันด์แลนด์ แม้ว่าฝรั่งเศสจะยังมีสิทธิ์ในการจับปลาชายฝั่ง แลกกับอังกฤษยกเมืองยาบูเตนดา (ใกล้กับพรมแดนปัจจุบันระหว่างเซเนกัลกับแกมเบีย) และอิลเดอลอส (ในกินีปัจจุบัน) ข้อกำหนดเพิ่มเติมจัดการกับปัญหาพรมแดนที่ถือครองระหว่าฝรั่งเศสและอังกฤษทางตะวันออกของแม่น้ำไนเจอร์ (ในไนเจอร์และไนจีเรียปัจจุบัน)
แถลงการสุดท้ายเกี่ยวกับสยาม มาดากัสการ์และนิวเฮบริเดส (วานูอาตู) ในสยาม อังกฤษยอมรับเขตอิทธิพลของฝรั่งเศสทางตะวันออกของลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา แลกกับฝรั่งเศสยอมรับอิทธิพลของอังกฤษเหนือดินแดนทางตะวันตกของที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา ทั้งสองประเทศไม่ยอมรับแนวคิดใด ๆ ในการผนวกดินแดนสยาม อังกฤษเพิกถอนการคัดค้านการริเริ่มภาษีศุลกากรในมาดากัสการ์ ทั้งสองตกลงจะร่วมมือกันในความตกลงซึ่งจะ "ทำให้ความยากลำบากอันเกิดขึ้นจากการขาดอำนาจตามกฎหมายเหนือชนพื้นเมืองแห่งนิวเฮบริเดสสิ้นสุดลง"