stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทัดดอกไม้

| ทัดดอกไม้  (Pterion) |
| --- | --- |
มุมมองด้านข้างของศีรษะ แสดงตำแหน่งของกะโหลกศีรษะสัมพันธ์กับผิวหนังด้านนอก (ทัดดอกไม้อยู่ตรงกลางภาพ)
มุมมองจากทางด้านข้างซ้ายของกะโหลกศีรษะของมนุษย์ (ลูกศรชี้จุดของสฟีโนพาไรทัลซูเจอร์ (sphenoparietal suture) ทัดดอกไม้จะอยู่ค่อนไปทางขวาของลูกศรเล็กน้อย))
ตัวระบุ
TA98: A02.1.00.019
TA2: 421
FMA: 264720
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ทัดดอกไม้ (อังกฤษ: Pterion) เป็นบริเวณของกะโหลกศีรษะที่บอบบางที่สุด อยู่ขอบหลังของข้อต่อสฟีโนพาไรทัลซูเจอร์ (sphenoparietal suture) ในระยะทารกบริเวณนี้จะเป็นแผ่นเนื้อเยื่อที่กระดูกยังไม่เจริญมาประสานกันเรียกว่า กระหม่อมสฟีนอยด์ หรือ กระหม่อมข้าง (sphenoidal fontanelle) และจะเกิดการสร้างกระดูกจนเป็นข้อต่อเมื่ออายุได้ 6-8 เดือนหลังคลอด
ตำแหน่ง

ทัดดอกไม้อยู่ด้านหลังประมาณ 3 เซนติเมตร และเหนือเล็กน้อยต่อระดับของส่วนยื่นกระดูกหน้าผากจดกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic process of frontal bone)
บริเวณนี้เป็นที่บรรจบของกระดูก 4 ชิ้น ได้แก่
กระดูกข้างขม่อม (parietal bone)
กระดูกขมับ (temporal bone)
กระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid bone)
กระดูกหน้าผาก (frontal bone)
ความสำคัญทางคลินิก

ทัดดอกไม้เป็นส่วนที่บอบบางที่สุดของกะโหลกศีรษะ เป็นบริเวณที่มีความสำคัญเพราะมีหลอดเลือดแดงมิดเดิลเมนินเจียล (middle meningeal artery) วิ่งอยู่ด้านในของกะโหลกศีรษะใต้ต่อทัดดอกไม้ หากมีการกระทบกระเทือนที่ทัดดอกไม้จะทำให้หลอดเลือดแดงนี้แตก และเกิดการตกเลือดเหนือเยื่อดูรา (epidural hematoma) ซึ่งอาจทำให้หมดสติได้
รากศัพท์

คำว่า ทัดดอกไม้ มีที่มาเนื่องจากเป็นบริเวณด้านข้างของศีรษะระหว่างหูกับขมับ เมื่อนำดอกไม้มาทัดหู กลีบของดอกไม้มักจะอยู่ชิดกับบริเวณนี้
สำหรับภาษาอังกฤษ คำว่า pterion มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก pteron แปลว่า ปีก
ในตำนานเทพปกรณัมกรีก เฮอร์มีส (Hermes) เทพเจ้าผู้สื่อสารสามารถบินได้เนื่องจากมีรองเท้ามีปีก และมีปีกที่ติดอยู่บริเวณทัดดอกไม้
แหล่งข้อมูลอื่น

Diagram at shoshinryu.com เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
SUNY Figs 22:01-04
Diagram - look for #24 เก็บถาวร 2007-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (source here เก็บถาวร 2006-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
Pterion จากเว็บไซต์  eMedicine Dictionary
กัมพล ปฐมอรรฆย์กุล

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  กัมพล ปฐมอรรฆย์กุล
วันเกิด:   (1992-07-27) 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 (32 ปี)
สถานที่เกิด:  ภูเก็ต, ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.78 m (5 ft 10 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ราชบุรี เอฟซี
หมายเลข:  99
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2011–2020 |  เมืองทอง ยูไนเต็ด |  20 |  (0) |
| 2012 |  →เอฟซี ภูเก็ต (ยืมตัว) |  8 |  (0) |
| 2014–2016 |  →นครราชสีมา มาสด้า เอฟซี (ยืมตัว) |  78 |  (0) |
| 2017 |  →โปลิศ เทโร (ยืมตัว) |  33 |  (0) |
| 2019 |  →ชลบุรี เอฟซี (ยืมตัว) |  5 |  (0) |
| 2019 |  →สมุทรปราการ ซิตี้ (ยืมตัว) |  7 |  (0) |
| 2020 |  →ระยอง (ยืมตัว) |  11 |  (0) |
| 2020– |  ราชบุรี เอฟซี |  101 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2012 |  ไทย ยู23 |  3 |  (0) |
| 2017–2023 |  ทีมชาติไทย |  10 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 29 ตุลาคม 2023 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 21 พฤศจิกายน 2023
กัมพล ปฐมอรรฆย์กุล ชื่อเล่น ไอซ์ เป็นนักฟุตบอล สัญชาติไทย ปัจจุบันได้ลงเล่นให้กับราชบุรี เอฟซี และทีมชาติไทย ในตำแหน่งผู้รักษาประตู เป็นหนึ่งในนักเตะชุดแชมป์ซีเกมส์ ที่ประเทศพม่า
เด็กหนุ่มนักล่าฝันจากทะเลอันดามัน จ.ภูเก็ต เลือกเดินบนเส้นสายลูกหนังในการเฝ้าเสามาตั้งแต่เยาว์วัย โดยสมัยเด็กเคยค้าแข้งให้กับ ร.ร.สตรีภูเก็ต ก่อนที่จะเบนเข็มเข้าสู่เมืองหลวง ด้วยการมาเรียนต่อที่ ร.ร.ราชวินิตบางแก้ว
อย่างไรก็ตาม ด้วยฟอร์มอันโดดเด่นจึงทำให้ไม่พลาดที่จะไปโดนใจสายตาของสตาฟฟ์โค้ช ”กิเลนผยอง” เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด จนกระทั่งถูกเซ็นสัญญาเข้ามาร่วมทีมตั้งแต่ในวัยเพียงแค่ 18 ปีเท่านั้น แต่ด้วยทีมดังจาก ”เมืองทอง” มีนายทวารมือหนึ่งอย่าง ”เจ้าตอง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยืนเฝ้าเสาอยู่แล้ว จึงทำให้เจ้าตัวต้องออกไปหาประสบการณ์กับสโมสรอื่นๆ อาทิ ทีมในศึกโตโยต้า ไทยพรีเมียร์ลีก อย่าง อาร์มี่ ยูไนเต็ด ด้วยสัญญายืมตัว 1 ฤดูกาล ก่อนที่ประตูมือกาวดาวรุ่งรายนี้จะไปยืนเฝ้าเสาให้กับทีมบ้านเกิดอย่าง ”ขุนศึกทะเลใต้” ภูเก็ต เอฟซี  แต่เมื่อเลก 2 ที่การบาดเจ็บของ ”เจ้าตอง” ก็ทำให้เจ้าตัวต้องกลับไปรับใช้ต้นสังกัดที่แท้จริงอย่างเอสซีจี เมืองทอง
แต่ทั้งนี้การย้ายกับไปยังถิ่น ”กิเลน” ”เจ้าไอซ์” ก็ยังต้องเป็นมือรองให้กับ ”เจ้าตาล” วิษณุศักดิ์ แก้วเรือง นายทวารรุ่นพี่ที่ทำผลงานได้โดดเด่นกว่า อีกทั้งการที่สโมสรมีการเดิมพันที่สูงอย่างการลุ้นแชมป์ และด้วยประสบการณ์ที่ยังน้อยจึงทำให้เป็นได้เพียงเบอร์รองและรอรับโอกาสจากรุ่นพี่อีกครั้ง
แต่อย่างไรก็ดี นายทวารที่วัยใกล้เคียงกันในรุ่น 23 ปี ”ไอซ์” ก็ยังมีผลงานโดดเด่นกว่าหลายๆ คน ซึ่งเรื่องฝีไม้ลายมือถือว่าไม่เป็นสองรองใครจนมีโอกาสเข้าไปคัดตัวในการเป็นหนึ่งในขุนพลทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ ก่อนที่สุดท้ายเจ้าตัวต้องอกหัก และหลุดในโควตา 20 คนสุดท้ายไปในท้ายที่สุด
จนกระทั่งเตรียมซีซั่นใหม่นี้ หลังเจ้าตัวยังต้องเป็นมือ 3 ให้กับทีม ”กิเลนผยอง” เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ดต่อไป จึงทำให้ต้องเลือกโอกาสในการหาความท้าทายใหม่และเก็บประสบการณ์ให้มากขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่จะได้รับความสนใจจากหลายๆ สโมสรทั้งในศึกโตโยต้า ไทยพรีเมียร์ลีก และศึกยามาฮ่า ลีก วัน แต่ ”เจ้าไอซ์” ก็จะตัดสินใจย้ายไปเฝ้าเสาให้กับทีมอย่างนครราชสีมา มาสด้า เอฟซี ในท้ายที่สุด ด้วยสัญญายืมตัว 1 ฤดูกาล จนกระทั่งในฤดูกาล 2561 ”เจ้าไอซ์” ก็สามารถยึดตำแหน่งตัวจริงไว้ได้
เกียรติประวัติ

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน: 2022
อร อรดี

| อร อรดี |
| --- | --- |
เกิด: อรดี บุญสุวรรณ 20 มกราคม พ.ศ. 2531 (36 ปี) เทศบาลเมืองพระพุทธบาท  จังหวัดสระบุรี ประเทศไทย
ชื่ออื่น: อร อรดี, มนต์เสียงลูกแม่ค้าปาท่องโก๋
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรีลพบุรี
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง
ผลงานเด่น: สาวเมืองนนท์ (2547) สาวบางกรวย (2548) ฝากตัวเป็นน้อง (2548)   เรารักอ่างทอง (2549)  เบอร์โทรเบอร์ห้องไม่ต้องมาขอ (2550) 
บิดามารดา: สิงห์ทอง ขอญวนกลาง (บิดา) สมนึก บุญสุวรรณ (มารดา)
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ลูกทุ่ง ป็อป คันทรี่บลูส์ สตริง
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2546–พ.ศ. 2559
ค่ายเพลง: นพพร ซิลเวอร์โกลด์
 นักดนตรี
อรดี บุญสุวรรณ (เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น ยุ้ย มีชื่อในการแสดงว่า อร อรดี เป็นนักร้องลูกทุ่ง, นักร้องคันทรี่บลูส์ และนักแสดงหญิงชาวไทย พื้นเพเป็นคนจังหวัดสระบุรี เจ้าของฉายา มนต์เสียงลูกแม่ค้าปาท่องโก๋
อร อรดี เป็นศิลปินลูกทุ่งที่อายุน้อยที่สุดในค่ายนพพร ซิลเวอร์โกลด์ ในขณะนั้น ซึ่งเธอมีผลงานในวัย 15 ปี ออกอัลบั้มชุดแรกเมื่อช่วงต้นปี พ.ศ. 2547 และออกอัลบั้มเพลงเรื่อยมากับทางต้นสังกัด มีผลงานเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอ เช่นเพลง สาวเมืองนนท์, สาวบางกรวย, ฝากตัวเป็นน้อง, เรารักอ่างทอง, เบอร์โทรเบอร์ห้องไม่ต้องมาขอ และเพลง หนุ่มจันท์เงียบจัง เป็นต้น
ประวัติ

อรดี บุญสุวรรณ มีชื่อแต่แรกเกิดว่า "วนิดา ขอญวนกลาง", "วนิดา บุญสุวรรณ" ตามลำดับ ในภายหลังเข้าวงการเพลง ได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อ อร อรดี ซึ่งเป็นการตั้งให้โดย พนม นพพร นักร้องลูกทุ่งชื่อดัง และผู้บริหารค่ายเพลง นพพร ซิลเวอร์โกลด์ ซึ่งในช่วงหนึ่งเธอใช้ชื่อในการประกวดร้องเพลง ในนาม ขวัญใจ สายน้ำผึ้ง
อร อรดี เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2531 ภูมิลำเนาเป็นชาวเมืองพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี เป็นบุตรของนายสิงห์ทอง ขอญวนกลาง และนางสมนึก ขอญวนกลาง มีพี่น้อง 2 คน โดยเธอเป็นบุตรคนโต ด้านการศึกษา จบการศึกษาจากเทคโนโลยีละโว้ และศึกษาต่อ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรีลพบุรี สำเร็จการศึกษาในปีพ.ศ. 2555
ประวัติ > ปัจจุบัน

อร อรดี หมดสัญญากับทางต้นสังกัดในปีพ.ศ. 2560 ผลงานชิ้นสุดท้ายก่อนหมดสัญญาคือโปรเจค สามสาวซิลเวอร์โกลด์ หลังจากที่หมดสัญญากับทางต้นสังกัด เธอได้หันมาทำอาชีพพนักงานประจำ แผนกบัญชีที่บริษัทปุ๋ยแห่งหนึ่ง ในจังหวัดสระบุรี ปัจจุบันเธอทำธุรกิจส่วนตัวเปิดร้านคาเฟ่ชื่อ Mond Tree Cafe’ Saraburi ตั้งอยู่ในอำเภอพุทธบาท จังหวัดสระบุรี ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเธอเอง
ผลงาน > อัลบั้มเดี่ยว > อัลบั้ม "สาวเมืองนนท์" (17 กุมภาพันธ์ 2547)

สาวเมืองนนท์
หนูอยากสวย
น้าฉันเอง
นักร้องประกวด
ขาดคนส่งเรียน
ตามใจพ่อ
หัวใจการ์ตูน
ฝันเห็นงู
ร้านน้ำร้านเน็ต
ไม่แน่อย่ามา
ผลงาน > อัลบั้มเดี่ยว > อัลบั้ม "สาวบางกรวย" (7 มิถุนายน 2548)

สาวบางกรวย
คอยพี่ที่สวนกาแฟ
ฝากตัวเป็นน้อง
อายจังเลย
รอเธอที่ทุ่งทับกระดาน
สาวคลองไผ่
ลูกสาว ม.ศ.
อย่ามัวแต่มอง
เปิดเทอมหัวใจ
เดี๋ยวพุงย้วย
ผลงาน > อัลบั้มเดี่ยว > อัลบั้ม "เรารักอ่างทอง" (14 ธันวาคม 2549)

เรารักอ่างทอง
โหลดใจใส่จอ
ปึ๋งปั๋ง
แม่สอนเลือกแฟน
รักหนุ่มลีวายส์
เกลียดผู้ชายหลอกลวง
มองทำไม
บ้านนี้หมาดุ
คนหล่อท้ายซอย
อยากรู้ความรัก
ผลงาน > อัลบั้มเดี่ยว > อัลบั้ม "เบอร์โทรเบอร์ห้องไม่ต้องมาขอ" (28 กรกฎาคม 2551)

เบอร์โทรเบอร์ห้องไม่ต้องมาขอ
นักการมอง
ลดพุงหน่อยพี่
มาสายดีกว่าไม่มา
นํ้ายางกับนํ้าตา
อิ้วหน้าไม่อาย
มะลิแรกแย้ม
คิดจะหลอกให้บอกล่วงหน้า
ล้อเล่นหรือเปล่า
สาวใต้ใจชัวร์
ผลงาน > อัลบั้มเดี่ยว > อัลบั้ม "หนุ่มจันทร์เงียบจัง" (12 มีนาคม 2555)

หนุ่มจันท์เงียบจัง
ยิ้มก่อนเด้
เบอร์โทรเบอร์ห้องไม่ต้องมาขอ
มาสายดีกว่าไม่มา
สาวใต้ใจชัวร์
คอยพี่ที่สวนกาแฟ
เปิดเทอมหัวใจ
เรารักอ่างทอง
เกลียดผู้ชายหลอกลวง
บ้านนี้หมาดุ
นักร้องประกวด
ไม่แน่อย่ามา
ผลงาน > อัลบั้มอื่น ๆ

อัลบั้ม เทศกาลงานบุญ 12 เพลงดัง (รวม 12 ศิลปินค่ายนพพรฯ) (ตุลาคม 2548)
อัลบั้ม ลอยกระทง ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ (ร่วมกับศิลปินค่ายนพพรฯ) (2545-2546, 2548)
อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนต์วีซีดีเรื่อง บ้านไร่อลเวง (พ.ศ. 2547)
อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนต์วีซีดีเรื่อง ยุทธการกล้วยไม้ป่า (พ.ศ. 2549)
อัลบั้ม สามสาวซิลเวอร์โกลด์ ร่วมกับ ลูกปัด พิมพ์ชนก, วีจิราพร (2554)
อัลบั้ม สามสาวซิลเวอร์โกลด์ ชุด สวยได้อีก ร่วมกับ ลูกปัด พิมพ์ชนก, วีจิราพร (2555) ฯลฯ
ผลงานการแสดง

ภาพยนตร์วีซีดีเรื่อง บ้านไร่อลเวง (2547) ) / เป็นภาพยนต์ที่จัดจำหน่ายโดย นพพร ซิลเวอร์โกลด์ ในรูปแบบวีซีดี และดีวีดี ไม่ได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์แต่อย่างใด
ภาพยนตร์วีซีดีเรื่อง แม่ครัวหัวไข่ (2549) / เป็นภาพยนต์ที่จัดจำหน่ายโดย นพพร ซิลเวอร์โกลด์ ในรูปแบบวีซีดี และดีวีดี ไม่ได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์แต่อย่างใด
ภาพยนตร์เรื่อง ยุทธการกล้วยไม้ป่า (2550) ) / เป็นภาพยนต์ที่จัดจำหน่ายโดย นพพร ซิลเวอร์โกลด์ ในรูปแบบวีซีดี และดีวีดี ไม่ได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์แต่อย่างใด
ละครเรื่อง เพลงรักข้ามภพ (2552)  (ช่อง 7) / รับเชิญ
ละครเรื่อง แม่ศรีไพร (2553)  (ช่อง 7) /รับบท อร อรดี (3 สาวซิลเวอร์โกลด์) (รับเชิญ)
รางวัลที่ได้รับ

รางวัล คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 2 (เข้าชิงนักร้องหญิงยอดเยี่ยม จากเพลง "สาวเมืองนนท์") ประจำปี 2547 (ประกาศเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2548)
รางวัล คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 3 (นักร้องหญิงยอดเยี่ยม จากเพลง "ฝากตัวเป็นน้อง") ประจำปี 2548 (ประกาศเมื่อ 24 มกราคม 2549)
รางวัล คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 10 (เรียบเรียงเสียงประสานยอดเยี่ยม จากเพลง "หนุ่มจันท์เงียบจัง") ประจำปี 2555 (ประกาศเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2556)
แหล่งข้อมูลอื่น

อร อรดี ที่เฟซบุ๊ก
อร อรดี ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
อร อรดี ที่อินสตาแกรม
วิดีโอ ที่ยูทูบ
กลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น

โลโก้ทั่วไปในกลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น
กลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: JRグループ) คือชื่อเรียกกลุ่มบริษัทรถไฟฟ้าญี่ปุ่น 7 บริษัท ที่แปรรูปมาจากการรถไฟญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2530 ปัจจุบันมีเส้นทางรถไฟในประเทศญี่ปุ่นความยาวกว่า 27,182 กิโลเมตร
สำนักงานหลักและสำนักงานสาขาของกลุ่ม JR
ฮกไกโด
   ตะวันออก
   ตอนกลาง

   ตะวันตก
   ชิโกะกุ
   คีวชู
(ไม่แสดง JR ขนส่ง และ JR ระบบ, ส่วนขยาย: คีวชู)
บริษัท

| ธุรกิจ | บริษัท | สี | ภูมิภาคที่ดำเนินการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| คมนาคม | บริษัทรถไฟฮกไกโด   (北海道旅客鉄道, JR北海道) |  เขียวอ่อน | ฮกไกโด |  |
| คมนาคม | บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก  (東日本旅客鉄道, JR東日本） |  เขียว | โทโฮกุ, คันโต, โคชินเอ็ตสึ |  |
| คมนาคม | บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง   (東海旅客鉄道, JR東海） |  ส้ม | โทไก | ดำเนินการโทไกโดชินกันเซนในคันโตและคันไซ |
| คมนาคม | บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก   (西日本旅客鉄道, JR西日本） |  น้ำเงิน | โฮกูริกุ, คันไซ, ชูโงกุ | ดำเนินการซันโยชิงกันเซ็งในเกาะคีวชู |
| คมนาคม | บริษัทรถไฟชิโกกุ   (四国旅客鉄道, JR四国） |  ฟ้า | ชิโกกุ |  |
| คมนาคม | บริษัทรถไฟคิวชู   (九州旅客鉄道, JR九州） |  แดง | คีวชู |  |
| ขนส่งสินค้า | บริษัทขนส่งสินค้าญี่ปุ่น   (日本貨物鉄道, JR貨物） |  เทา | ทั่วประเทศ |  |
| วิจัย | สถาบันวิจัยเทคนิคการรถไฟ   (鉄道総合技術研究所) |  ม่วง |  |  |
| สารสนเทศ | ระบบสารสนเทศทางรถไฟ   (JR System) |  แดงแก่ |  |  |
ข้อมูลเพิ่มเติม

คู่มือรถไฟฮิซะกีว
JR's กฎการใช้ตั๋ว JR เก็บถาวร 2009-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก กลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
อดีต: การรถไฟแห่งรัฐบาลญี่ปุ่น | การรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น | บรรษัทรถไฟญี่ปุ่น
| บริษัทรถไฟขนส่งผู้โดยสาร |  JR ฮกไกโด |  JR ตะวันออก |  JR ตอนกลาง |  JR ตะวันตก |  JR ชิโกะกุ |  JR คีวชู |
| สมาร์ตการ์ด | คิตะกะ | ซุยกะ | โทะอิกะ | อิโกะกะ | อิโกะกะ | ซุโงะกะ |
| อื่นๆ |  JR บรรทุก |  วิจัย |  JR ระบบ |  |  |  |
ดูเพิ่ม: ชิงกันเซ็ง · เรล พาส
เคียวเซร่า

| --- | --- |

สำนักงานใหญ่ในเขตฟุชิมิ นครเคียวโตะ
ชื่อท้องถิ่น: 京セラ株式会社
ชื่อโรมัน: Kyōsera Kabushiki-gaisha
ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: TYO: 6971 NYSE: KYO 
ISIN: JP3249600002 
อุตสาหกรรม: เครื่องใช้ไฟฟ้า
ก่อตั้ง: 1 เมษายน 1959; 65 ปีก่อน (1959-04-01)
ผู้ก่อตั้ง: คะซุโอะ อินะโมะริ
สำนักงานใหญ่: เคียวโตะ, ญี่ปุ่น
ผลิตภัณฑ์: เครื่องพิมพ์, ระบบถ่ายภาพดิจิทัล, อุปกรณ์ไฟฟ้า, อุปกรณ์โทรคมนาคม, อุปกรณ์กึ่งตัวนำ, ระบบพลังงานแสงอาทิตย์, ผลิตภัณฑ์เซรามิกประยุกต์, อื่นๆ
รายได้: ¥1.577 ล้านล้าน (2018)
รายได้สุทธิ: ¥81.79 พันล้าน (2018)
พนักงาน: 70,153 (31 มีนาคม 2017)
บริษัทในเครือ: เคียวเซร่าคอมมูนิเคชัน
เว็บไซต์: Global Portal
โลโก้ของมิต้า, ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อเป็น เคียวเซร่า ในปี พ.ศ.2543
เคียวเซร่าคอร์ปอเรชัน (ญี่ปุ่น: 京セラ株式会社; โรมาจิ: เคียวเซะระ คะบุชิงิ ไกฉะ อังกฤษ: Kyocera Corporation) เป็นบริษัทข้ามชาติผู้ผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้าและผลิตภัณฑ์เซรามิกของญี่ปุ่น ก่อตั้งในปี 1959 โดยนายคะซุโอะ อินะโมะริ โดยใช้ชื่อว่า บริษัท เคียวโตะเซรามิก จำกัด ก่อนที่ต่อในปี 1982 มาจะเปลี่ยนชื่อเป็นเคียวเซร่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา บริษัทได้เป็นเจ้าของเทคโนโลยีเกี่ยวกับเซรามิคมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเทคโนโลยีที่พัฒนาขึ้นเองหรือเกิดจากการควบรวมและซื้อกิจการของบริษัทอื่น นอกจากนี้ยังเป็นผู้นำในอุตสาหกรรมการถ่ายภาพของโลกอีกด้วย ในการจัดอันดับ Global 2000 ประจำปี 2015 เคียวเซร่าได้รับการจัดอันดับเป็นบริษัทที่ใหญ่เป็นอันดับ 552 ของโลก
ประวัติศาสตร์ > ต้นกำเนิดถึงปี 2000

ผลิตภัณฑ์ดั้งเดิมของ Kyocera คือฉนวนเซรามิกที่เรียกว่า "เคลซิมา" สำหรับใช้ในหลอดภาพของโทรทัศน์ บริษัทได้ปรับเปลี่ยนเทคโนโลยีอย่างรวดเร็วเพื่อผลิตชิ้นส่วนเซรามิกที่หลากหลายมากขึ้นสำหรับการใช้งานด้านอิเล็กทรอนิกส์และโครงสร้าง ในปี 1960 ในฐานะโครงการอวกาศของ NASA การเกิดของ Silicon Valley และความก้าวหน้าของเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ทำให้เกิดความต้องการวงจรรวมเซมิคอนดักเตอร์ (ICs) Kyocera ได้พัฒนาแพ็คเกจเซมิคอนดักเตอร์เซรามิกที่ยังคงอยู่ในกลุ่มผลิตภัณฑ์หลักในปัจจุบัน
ในช่วงกลางทศวรรษ 1970 Kyocera เริ่มขยายเทคโนโลยีวัสดุเพื่อผลิตผลิตภัณฑ์เซรามิกประยุกต์ที่หลากหลาย รวมถึงโมดูลเซลล์แสงอาทิตย์ ระบบทดแทนฟันและข้อต่อที่เข้ากันได้ทางชีวภาพ เครื่องมือตัดอุตสาหกรรม เซรามิกสำหรับผู้บริโภค เช่น มีดทำครัวใบมีดเซรามิกและปากกาลูกลื่นปลายเซรามิก และอัญมณีจากห้องปฏิบัติการ ได้แก่ ทับทิม มรกต แซฟไฟร์ โอปอล อเล็กซานไดรต์ และแพดพาแรดชาห์
บริษัทเข้าซื้อกิจการการผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และเทคโนโลยีการสื่อสารทางวิทยุในปี 2522 ผ่านการลงทุนใน Cybernet Electronics Corporation ซึ่งรวมเข้ากับ Kyocera ในปี 2525 หลังจากนั้นไม่นาน Kyocera ได้เปิดตัวคอมพิวเตอร์แล็ปท็อปแบบพกพาที่ใช้พลังงานจากแบตเตอรี่เครื่องแรก ซึ่งจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาในชื่อ Tandy Model 100 ซึ่งมีหน้าจอ LCD และความสามารถในการถ่ายโอนข้อมูลของโมเด็มโทรศัพท์
Kyocera ได้รับเทคโนโลยีด้านออปติกโดยการซื้อกิจการ Yashica Company, Limited ในปี 1983 พร้อมกับข้อตกลงการอนุญาตใช้งานก่อนหน้าของ Yashica กับ Carl Zeiss และผลิตฟิล์มและกล้องดิจิทัลภายใต้ชื่อทางการค้า Kyocera, Yashica และ Contax จนถึงปี 2005 เมื่อบริษัทเลิกผลิตกล้องฟิล์มและกล้องดิจิทัลทั้งหมด การผลิต.
ในช่วงทศวรรษที่ 1980 Kyocera ทำการตลาดอุปกรณ์เครื่องเสียง เช่น เครื่องเล่นซีดี เครื่องรับ เครื่องเล่นแผ่นเสียง และเครื่องเล่นเทป องค์ประกอบที่โดดเด่นเหล่านี้รวมถึงแพลตฟอร์มที่ใช้เซรามิกของ Kyocera และเป็นที่ต้องการของนักสะสมจนถึงปัจจุบัน ครั้งหนึ่ง Kyocera เป็นเจ้าของแบรนด์ KLH อันโด่งดังที่ก่อตั้งโดย Henry Kloss แม้ว่า Kloss และพนักงานฝ่ายออกแบบและวิศวกรรมของ Cambridge เดิมจะออกจากบริษัทไปตั้งแต่ตอนที่ซื้อ Kyocera ในปี 1989 Kyocera หยุดการผลิตส่วนประกอบเครื่องเสียงและหาผู้ซื้อสำหรับแบรนด์ KLH
ในปี 1989 Kyocera ได้เข้าซื้อ Elco Corporation ซึ่งเป็นผู้ผลิตคอนเนคเตอร์อิเล็กทรอนิกส์ ในปี พ.ศ. 2533 การดำเนินงานทั่วโลกของ Kyocera ขยายตัวอย่างมากด้วยการเพิ่ม AVX Corporation ซึ่งเป็นผู้ผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์แบบพาสซีฟระดับโลก เช่น ตัวเก็บประจุชิปเซรามิก ตัวกรอง และตัวป้องกันแรงดันไฟฟ้า
การขยายการขายผลิตภัณฑ์พลังงานแสงอาทิตย์แบบโซลาร์เซลล์ทำให้บริษัทก่อตั้ง Kyocera Solar Corporation ในญี่ปุ่นในปี 2539 และ Kyocera Solar, Inc. ในสหรัฐอเมริกาในปี 2542
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เคียวเซร่า
Kyocera Global site
Kyocera Communications, Inc. site เก็บถาวร 2014-04-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Kyotronic 85 เก็บถาวร 2010-07-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดูราเซลล์

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทสาขา
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1924; 100 ปีที่แล้ว (1924) (ในฐานะพี.อาร์. มัลลอรีคอมปานี)
ผู้ก่อตั้ง: ซามูเอล รูเบน ฟิลิป มัลลอรี
สำนักงานใหญ่: เบเธล รัฐคอนเนตทิคัต สหรัฐ เจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ผลิตภัณฑ์: แบตเตอรีและและระบบไฟฟ้าอัจฉริยะ
รายได้: 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค.ศ. 2015)
พนักงาน: 2,700 คน
บริษัทแม่: เบิร์กเชียร์แฮทาเวย์
บริษัทในเครือ: ดูราเซลล์ (ยูเค) ลิมิเต็ด ดูราเซลล์ไชนาลิมิเต็ด ดูราเซลล์แบตเตอรีส์ เบ.เว.เบ.อา ดูราเซลล์แบตเตอรีส์ลิมิเต็ด
เว็บไซต์: www.duracell.com
ดูราเซลล์ อิงก์. (อังกฤษ: Duracell Inc.) เป็นบริษัทผู้ผลิตสัญชาติอเมริกันของเบิร์กเชียร์แฮทาเวย์ ซึ่งผลิตแบตเตอรีและระบบพลังงานอัจฉริยะ บริษัทมีต้นกำเนิดใน ค.ศ. 1920 โดยผ่านผลงานของซามูเอล รูเบน และฟิลิป มัลลอรี รวมถึงการก่อตั้งพี.อาร์. มัลลอรีคอมปานี
ด้วยการควบรวมและซื้อกิจการหลายครั้ง ดูราเซลล์เข้ามาเป็นเจ้าของโดยกลุ่มผลิตภัณฑ์เพื่อผู้บริโภคพรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิล (พีแอนด์จี) กระทั่งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 พีแอนด์จีบรรลุข้อตกลงในการขายบริษัทให้แก่เบิร์กเชียร์แฮทาเวย์ผ่านการโอนหุ้น ภายใต้ข้อตกลงดังกล่าว เบิร์กเชียร์แฮทาเวย์ได้แลกเปลี่ยนหุ้นที่ถืออยู่ในพีแอนด์จีเพื่อเป็นเจ้าของธุรกิจดูราเซลล์
ประวัติ > ต้นกำเนิด

ดูราเซลล์เกิดจากความร่วมมือของนักวิทยาศาสตร์ชื่อซามูเอล รูเบน และนักธุรกิจชื่อฟิลิป โรเจอส์ มัลลอรี ซึ่งพบกันในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 พี.อาร์. มัลลอรีคอมปานี แห่งเบอร์ลิงตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐ ได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปที่อินเดียแนโพลิส รัฐอินดีแอนา ใน ค.ศ. 1924 โดยบริษัทได้ผลิตถ่านปรอทสำหรับอุปกรณ์ทางทหาร ซึ่งเหนือกว่าถ่านคาร์บอนซิงค์ที่ใช้ในเกือบทุกการใช้งาน ส่วนใน ค.ศ. 1956 พี. อาร์. มัลลอรีแอนด์โค. ได้เข้าซื้อกิจการเจเนอรัลดรายแบตเตอรีส์, อิงก์. (GDB) โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่คลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ เจเนอรัลดรายแบตเตอรีส์, อิงก์. เป็นผู้ผลิตถ่านคาร์บอนซิงค์รายใหญ่อันดับสามของสหรัฐ และผลิตถ่านปรอทภายใต้ใบอนุญาตจากพี.อาร์. มัลลอรี ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและหลังสงครามจนกระทั่งเข้าซื้อกิจการใน ค.ศ. 1956 ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 โกดักได้เปิดตัวกล้องที่มีแฟลช การออกแบบดังกล่าวต้องการถ่านคาร์บอนซิงค์ขนาดใหม่ และถ่านขนาดสามเอได้รับการพัฒนา
ใน ค.ศ. 1964 คำว่า "ดูราเซลล์" ได้รับการนำมาใช้เป็นแบรนด์ จากความหมายของ "ถ่านที่ทนทาน" จนกระทั่งถึง ค.ศ. 1980 แบตเตอรียังมีแบรนด์มัลลอรีเปิดทาง
ประวัติ > การพัฒนา

พี.อาร์. มัลลอรี ถูกซื้อกิจการโดยดาร์ตอินดัสทรีส์ใน ค.ศ. 1978 ซึ่งรวมเข้ากับคราฟต์ใน ค.ศ. 1980 ส่วนบริษัทโคลเบิร์กคราวิสโรเบิตส์ได้ซื้อดูราเซลล์ใน ค.ศ. 1988 และนำบริษัทสู่การเป็นบริษัทมหาชนใน ค.ศ. 1989 โดยที่เดอะยิลเลตต์คอมปานีได้ซื้อกิจการมูลค่า 7 พันล้านดอลลาร์ใน ค.ศ. 1996
ใน ค.ศ. 2005 บริษัทพรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิล ได้ซื้อกิจการยิลเลตต์ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของดูราเซลล์ในราคา 57 พันล้านดอลลาร์
ครั้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 ดูราเซลล์ และเพาเวอร์แมตเทคโนโลจีส์ ลิมิเต็ด ได้เริ่มต้นการร่วมทุนที่เรียกว่าดูราเซลล์เพาเวอร์แมต เพื่อผลิตเครื่องชาร์จไร้สายขนาดเล็กสำหรับโทรศัพท์เคลื่อนที่รวมถึงอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ขนาดเล็ก โดยพรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิล ถือหุ้น 55 เปอร์เซ็นต์ของหุ้นในกิจการร่วมค้า และเพาเวอร์แมต 45 เปอร์เซ็นต์
อ่านเพิ่ม

Hintz, Eric S., "Portable Power: Inventor Samuel Ruben and the Birth of Duracell," Technology and Culture, 50 (Jan. 2009), 24–57.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ดูราเซลล์
เว็บไซต์ทางการ
ไฟฉายดูราเซลล์นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980
อำเภอบางพลี

| อำเภอบางพลี |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Bang Phli
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
คำขวัญ: ร่วมบุญบัวหลวง หวานมะม่วงน้ำดอกไม้ ไหว้หลวงพ่อโตศักดิ์สิทธิ์ ยอดปลาสลิดบางพลี ผ่องปฐพีสุวรรณภูมิ
แผนที่จังหวัดสมุทรปราการ เน้นอำเภอบางพลี
พิกัด: 13°36′21″N 100°42′22″E﻿ / ﻿13.60583°N 100.70611°E﻿ / 13.60583; 100.70611
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สมุทรปราการ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 260.0 ตร.กม. (100.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 290,776 คน
 • ความหนาแน่น: 1,118.37 คน/ตร.กม. (2,896.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 10540, 10543 (เฉพาะภายในอาคารท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ตำบลหนองปรือ)
รหัสภูมิศาสตร์: 1103
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอบางพลี  เลขที่ 15 หมู่ที่ 8 ตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ 10540
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางพลี เป็นอำเภอที่มีพื้นที่มากที่สุดในจังหวัดสมุทรปราการ เป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ประวัติศาสตร์

วันที่ 21 สิงหาคม 2470 โอนพื้นที่ตำบลบางแก้ว อำเภอพระโขนง มาขึ้นกับอำเภอบางพลี
วันที่ 1 มกราคม 2486 จังหวัดสมุทรปราการได้ถูกยุบลงเนื่องจากขณะนั้นอยู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งก่อให้เกิดปัญหาสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ อำเภอบางพลีจึงย้ายไปขึ้นกับจังหวัดพระนคร
วันที่ 10 พฤษภาคม 2489 ตั้งจังหวัดสมุทรปราการขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง จึงทำให้อำเภอบางพลีกลับมาขึ้นกับจังหวัดสมุทรปราการเหมือนเดิม
วันที่ 31 สิงหาคม 2498 จัดตั้งสุขาภิบาลบางพลีในท้องที่บางส่วนของตำบลบางพลี
วันที่ 20 พฤศจิกายน 2528 จัดตั้งสุขาภิบาลบางเสาธงในท้องที่บางส่วนของตำบลบางเสาธงและบางส่วนของตำบลศีรษะจรเข้ใหญ่
วันที่ 1 เมษายน 2538 แบ่งพื้นที่ตำบลบางเสาธง ตำบลศีรษะจรเข้น้อย และตำบลศีรษะจรเข้ใหญ่ ไปตั้งเป็นกิ่งอำเภอบางเสาธง ขึ้นกับอำเภอบางพลี พร้อมกับโอนสุขาภิบาลบางเสาธงไปขึ้นกับกิ่งอำเภอบางเสาธง
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลบางพลีเป็นเทศบาลตำบลบางพลี
วันที่ 8 กันยายน 2550 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอบางเสาธงเป็นอำเภอบางเสาธง
ที่ตั้งและอาณาเขต

ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตลาดกระบัง (กรุงเทพมหานคร) มีแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างกรุงเทพมหานครกับจังหวัดสมุทรปราการ คลองลาดกระบัง และแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างกรุงเทพมหานครกับจังหวัดสมุทรปราการ เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบางเสาธง มีถนนเข้าวัดหัวคู้ คลองหนองงูเห่า คลองบางนา ถนนวัดศรีวารีน้อย คลองเสาระหงษ์ คลองสำโรง คลองโก่งประทุน คลองลาดหวาย และคลองสี่ศอกเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบางบ่อและอำเภอเมืองสมุทรปราการ มีคลองโก่งประทุนและคลองสามเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองสมุทรปราการ เขตบางนา และเขตประเวศ (กรุงเทพมหานคร) มีคลองบางเหี้ยน้อย คลองบางกระบือ คลองกู้พารา คลองทับนาง คลองสำโรง ถนนศรีนครินทร์ คลองหนองกระทุ่ม คลองบางนา (สาหร่าย) คลองหนองตาดำ คลองปลัดเปรียง คลองต้นตาล แนวคันนาแบ่งเขตระหว่างกรุงเทพมหานครกับจังหวัดสมุทรปราการ คลองสลุด คลองปากน้ำ คลองสิงห์โต คลองขันแตก และคลองตาพุกเป็นเส้นแบ่งเขต[ต้องการอ้างอิง]
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอบางพลีแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 6 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็นหมู่บ้าน รวม 83 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | บางพลีใหญ่ | Bang Phli Yai | 23 | 103,190 |
| 2. | บางแก้ว | Bang Kaeo | 16 | 62,643 |
| 3. | บางปลา | Bang Pla | 15 | 33,731 |
| 4. | บางโฉลง | Bang Chalong | 11 | 44,261 |
| 5. | ราชาเทวะ | Racha Thewa | 15 | 36,131 |
| 6. | หนองปรือ | Nong Prue | 3 | 3,548 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอบางพลีประกอบด้วยองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองบางแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางแก้วทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบางพลี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางพลีใหญ่ (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 6–11), ตำบลบางปลา (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 11) และตำบลบางโฉลง (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 3)
องค์การบริหารส่วนตำบลบางพลีใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางพลีใหญ่ (เฉพาะหมู่ที่ 1–5, 12–23 และบางส่วนของหมู่ที่ 6–11)
องค์การบริหารส่วนตำบลบางปลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางปลา (เฉพาะหมู่ที่ 1–10, 12–15 และบางส่วนของหมู่ที่ 11)
องค์การบริหารส่วนตำบลบางโฉลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางโฉลง (เฉพาะหมู่ที่ 1–2, 4–11 และบางส่วนของหมู่ที่ 3)
องค์การบริหารส่วนตำบลราชาเทวะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลราชาเทวะทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปรือทั้งตำบล
สถานที่ท่องเที่ยว

วัดบางพลีใหญ่ใน (วัดหลวงพ่อโต)
วัดบางพลีใหญ่กลาง (วัดพระนอนใหญ่)
มัสยิดดีนุ้ลอิสลาม (สุเหร่าบางปลา)
ตลาดน้ำโบราณบางพลี
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
หนองงูเห่าฟาร์ม
การคมนาคม

อำเภอบางพลีมีถนนสายหลัก ได้แก่
ถนนเทพรัตน (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 34) และทางพิเศษบูรพาวิถีด้านบน​ ตั้งแต่คลองเสาระหงส์ถึงคลองบางนา (สุดเขตจังหวัดสมุทรปราการ)​
ถนนเทพารักษ์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3268) ตั้งแต่คลองทับนางจนถึงคลองสี่ศอก
ถนนกิ่งแก้ว (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3256) ตั้งแต่แยกคลองขุด​จนถึงสุดเขต​จังหวัด​สมุทรปราการ​
ถนนตำหรุ-บางพลี (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3256) ตั้งแต่แยกคลองขุดจนสุดเขตอำเภอบางพลี
ถนนกาญจนาภิเษก (ทางหลวงพิเศษหมายเลข 9) ตั้งแต่คลองสำโรงจนถึงคลองต้นตาล (สุดเขตจังหวัดสมุทรปราการ)​
ทางเข้าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 370)
ถนนเลียบคลองระบายน้ำบริเวณท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ถนนสายรอง ได้แก่
ถนนวัดหนามแดง (ทางหลวงชนบทหมายเลข สป.4006)
ถนนจตุรโชคชัย (ซอยวัดหลวงพ่อโต)
ถนนวัดศรีวารีน้อย (ทางหลวงชนบทหมายเลข สป.2001)
ถนนจรรยวรรธ (รามคำแหง 2)
ถนนวัดบางปลา
ซอยวัดบางโฉลงนอก
ซอยบางปลา 2 (ธนสิทธิ์)
ถนนบัวนครินทร์
ซอยขจรวิทย์
ซอยที่ดินไท
ซอยบุญธรรมอนุสรณ์
ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ

วงกลมแสดงทิศ ระบุทิศหลักและทิศรอง โดยทิศตะวันออกเฉียงเหนือแสดงโดยทิศตะวันออกเฉียงเหนือ (NE) ทางขวาเฉียงขึ้นไปด้านบน
ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ หรือ อีสาน เป็นหนึ่งในทิศรองทั้งสี่ อยู่ตรงข้ามกับทิศตะวันตกเฉียงใต้ ขวามือของทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และซ้ายมือของทิศตะวันออก