stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยุค (ธรณีวิทยา)
โครงสร้าง

นี่คือตารางที่รวมยุคทั้งหมด โดยช่วงเวลาก่อน 2500 ล้านปีจะไม่มีการแบ่งยุค
| บรมยุค | มหายุค | ยุค | ขอบเขตในล้านปี | ระยะเวลาในล้านปี |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| บรมยุคฟาเนอโรโซอิก | มหายุคซีโนโซอิก | ควอเทอร์นารี (สมัยไพลสโตซีน/โฮโลซีน) | 2.588–0 | 2.588+ |
| บรมยุคฟาเนอโรโซอิก | มหายุคซีโนโซอิก | ยุคนีโอจีน (สมัยไมโอซีน/พลิโอซีน) | 23.03–2.588 | 20.4 |
| บรมยุคฟาเนอโรโซอิก | มหายุคซีโนโซอิก | ยุคพาลีโอจีน (สมัยพาลีโอซีน/อีโอซีน/โอลิโกซีน) | 66.0–23.03 | 42.9 |
| บรมยุคฟาเนอโรโซอิก | มหายุคมีโซโซอิก | ยุคครีเทเชียส | 145.5–66.0 | 79.5 |
| บรมยุคฟาเนอโรโซอิก | มหายุคมีโซโซอิก | ยุคจูแรสซิก | 201.3–145.0 | 56.3 |
| บรมยุคฟาเนอโรโซอิก | มหายุคมีโซโซอิก | ยุคไทรแอสซิก | 252.17–201.3 | 50.9 |
| บรมยุคฟาเนอโรโซอิก | มหายุคพาลีโอโซอิก | ยุคเพอร์เมียน | 298.9–252.17 | 46.7 |
| บรมยุคฟาเนอโรโซอิก | มหายุคพาลีโอโซอิก | ยุคคาร์บอนิเฟอรัส (สมัยมิซซิสซิปเปียน/เพนซิลเวเนียน) | 358.9–298.9 | 60 |
| บรมยุคฟาเนอโรโซอิก | มหายุคพาลีโอโซอิก | ยุคดีโวเนียน | 419.2–358.9 | 60.3 |
| บรมยุคฟาเนอโรโซอิก | มหายุคพาลีโอโซอิก | ยุคไซลูเรียน | 443.4–419.2 | 24.2 |
| บรมยุคฟาเนอโรโซอิก | มหายุคพาลีโอโซอิก | ยุคออร์โดวิเชียน | 485.4–443.4 | 42 |
| บรมยุคฟาเนอโรโซอิก | มหายุคพาลีโอโซอิก | ยุคแคมเบรียน | 541.0–485.4 | 55.6 |
| บรมยุคโพรเทอโรโซอิก | มหายุคนีโอโพรเทอโรโซอิก | ยุคอีดีแอคารัน | 635.0–541.0 | 94 |
| บรมยุคโพรเทอโรโซอิก | มหายุคนีโอโพรเทอโรโซอิก | ยุคไครโอเจเนียน | 850–635 | 215 |
| บรมยุคโพรเทอโรโซอิก | มหายุคนีโอโพรเทอโรโซอิก | ยุคโทเนียน | 1000–850 | 150 |
| บรมยุคโพรเทอโรโซอิก | มหายุคมีโซโพรเทอโรโซอิก | ยุคสเทเนียน | 1200–1000 | 200 |
| บรมยุคโพรเทอโรโซอิก | มหายุคมีโซโพรเทอโรโซอิก | ยุคเอกเทเซียน | 1400–1200 | 200 |
| บรมยุคโพรเทอโรโซอิก | มหายุคมีโซโพรเทอโรโซอิก | ยุคคาลิมเมียน | 1600–1400 | 200 |
| บรมยุคโพรเทอโรโซอิก | มหายุคแพลีโอโพรเทอโรโซอิก | ยุคสตาทีเรียน | 1800–1600 | 200 |
| บรมยุคโพรเทอโรโซอิก | มหายุคแพลีโอโพรเทอโรโซอิก | ยุคออโรซีเรียน | 2050–1800 | 250 |
| บรมยุคโพรเทอโรโซอิก | มหายุคแพลีโอโพรเทอโรโซอิก | ยุคไรเอเซียน | 2300–2050 | 250 |
| บรมยุคโพรเทอโรโซอิก | มหายุคแพลีโอโพรเทอโรโซอิก | ยุคไซดีเรียน | 2500–2300 | 200 |
ดูเพิ่ม: ช่วงเวลาระหว่าง 4600 ถึง 541 ล้านปีก่อน
ดูเพิ่ม

ธรณีกาล
ยุคออโรซีเรียน

ยุคออโรซีเรียน (อังกฤษ: Orosirian) เป็นยุคที่สามแห่งมหายุคแพลีโอโพรเทอโรโซอิก อยู่หลังยุคไรเอเซียนอยู่ก่อนยุคสตาทีเรียนอยู่ระหว่าง 2,050 ล้านปีมาแล้วถึง 1,800 ล้านปีมาแล้ว ในยุคนี้ยูแคริโอตยุคแรกมีอยู่ไม่มากในทะเล แต่จะมาแพร่พันธุในยุคสตาทีเรียน ในยุคนี้มียูแคริโอตยุคแรกเกิดขึ้นเมื่อต้นยุคแต่ปลายยุคเริ่มแพร่หลาย ไม่มีชีวิตที่มองเห็น และบนพื้นดินยังว่างเปล่า
ยุคจูแรสซิก

ยุคจูแรสซิก หรือที่เรียกกันว่า ยุคจูราสสิค (อังกฤษ: Jurassic) เป็นยุคหนึ่งทางธรณีกาลของโลก อยู่ระหว่าง 199.6 ± 0.6 ถึง 145.4 ± 4.0 ล้านปีก่อน ยุคนี้อยู่หลังยุคไทรแอสซิกและอยู่ก่อนยุคครีเทเชียส ยุคนี้ถูกกำหนดช่วงเวลาจากชั้นหิน แต่ช่วงเวลาที่เกิดขึ้นจริงยังไม่สามารถระบุแน่นอน ตัวเลขปีที่ระบุข้างต้นมีโอกาสผิดพลาดได้ 5 ถึง 10 ล้านปี
ชื่อจูแรสซิก ตั้งโดย อเล็กซานเดอร์ บรอกเนียร์ต (Alexandre Brogniart) จากปริมาณหินปูนที่สะสมเป็นจำนวนมากในชั้นหินที่ตรวจที่ภูเขาชูรา ตรงรายต่อระหว่างประเทศเยอรมนี ฝรั่งเศส และ สวิตเซอร์แลนด์ ยุคนี้ทำให้เกิดหนังเรื่องจูแรสซิกปาร์ค
แหล่งข้อมูลอื่น

Examples of Jurassic Fossils
Palaeos.com
Jurassic fossils in Harbury, Warwickshire เก็บถาวร 2008-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ยิมนาสติกแอโรบิกชิงแชมป์โลก 2021

| ยิมนาสติกแอโรบิกชิงแชมป์โลก 2021 |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: บากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน
วันที่เริ่ม: 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2564
วันที่สิ้นสุด: 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2564
จำนวนนักกีฬา: 166 คน จาก 22 ประเทศ
← Guimarães 2018
ยิมนาสติกแอโรบิกชิงแชมป์โลกครั้งที่ 16 (อังกฤษ: 2021 Aerobic Gymnastics World Championships จัดขึ้นที่บากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน ตั้งแต่วันที่ 27 ถึง 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2564
ตารางสรุปเหรียญ

*  เจ้าภาพ (อาเซอร์ไบจาน)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Russian Gymnastics Federation | 2 | 2 | 2 | 6 |
| 2 |  โรมาเนีย | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 3 |  บัลแกเรีย | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 4 |  อิตาลี | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 5 |  ตุรกี | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 5 |  สเปน | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 5 |  อาเซอร์ไบจาน* | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 8 |  ฮังการี | 0 | 3 | 2 | 5 |
| 9 |  ยูเครน | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 10 |  บราซิล | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (10 ประเทศ) | รวม (10 ประเทศ) | 8 | 8 | 8 | 24 |
ตารางสรุปเหรียญ > แอโรบิกสเตป

| อันดับ | ประเทศ | คะแนน |
| --- | --- | --- |
|  | Russian Gymnastics Federation | 17.700 |
|  |  ยูเครน | 17.200 |
|  |  อิตาลี | 17.100 |
ตารางสรุปเหรียญ > แอโรบิกแดนซ์

| อันดับ | ประเทศ | คะแนน |
| --- | --- | --- |
|  |  อาเซอร์ไบจาน | 18.400 |
|  | Russian Gymnastics Federation | 18.000 |
|  |  ฮังการี | 17.800 |
| 4 |  โรมาเนีย | 17.700 |
| 5 |  อิตาลี | 17.500 |
| 6 |  ฟินแลนด์ | 17.250 |
| 7 |  ยูเครน | 17.150 |
| 8 |  โปรตุเกส | 17.100 |
ตารางสรุปเหรียญ > ทีม

| อันดับ | ประเทศ | คะแนน |
| --- | --- | --- |
| 1 | Russian Gymnastics Federation | 13 |
| 2 |  โรมาเนีย | 16 |
| 3 |  ฮังการี | 23 |
| 4 |  อิตาลี | 25 |
| 5 |  ยูเครน | 39 |
| 6 |  โปรตุเกส | 50 |
ยุคแจกเคอไบต์

| ยุคแจกเคอไบต์ |
| --- | --- |
 พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
ค.ศ. 1603–1625
ก่อนหน้า: ยุคเอลิซาเบธ
ตามด้วย: ยุคชาลส์
กษัตริย์: พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
ประวัติศาสตร์ - ยุคสมัย - กษัตริย์
ยุคแจกเคอไบต์ (อังกฤษ: Jacobean era) เป็นระยะเวลาในประวัติศาสตร์อังกฤษและสกอตแลนด์ช่วงเดียวกับการครองราชย์ของพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ และที่ 1 แห่งอังกฤษ ก่อนหน้ายุคเอลิซาเบธ (Elizabethan era) และตามด้วยยุคชาลส์ (Caroline era) ชื่อยุค "แจกเคอไบต์" นั้นมาจากชื่อขบวนการแจกเคอไบต์ (Jacobite) และมักใช้เรียกรูปแบบที่โดดเด่นของสถาปัตยกรรม ทัศนศิลป์ มัณฑศิลป์ และวรรณกรรมแบบแจกเคอไบต์ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงเวลานี้
ยุคอีดีแอคารัน

ยุคอีดีแอคารัน (อังกฤษ: Ediacaran) หรือ ยุคเวนเดียน เป็นยุคสุดท้ายแห่งมหายุคนีโอโพรเทอโรโซอิก อยู่ระหว่าง 630 ล้านปีมาแล้วถึง 542 ล้านปีมาแล้ว ยุคนี้มีสัตว์แปลก ๆ มากมาย เช่น ดิกคินโซเนีย ซึ่งมีลักษณะเหมือนพรมเช็ดเท้าฟู ๆ กินอาหารโดยใช้การย่อยเมือกแบคทีเรียใต้ทะเล แล้วดูดซับสารอาหาร อีกตัวหนึ่งก็คือสไปรกินา มีลักษณะยาว ดูดซับเมือกแบคทีเรียเหมือนดิกคินโซเนีย บนแผ่นดินยังว่างเปล่า
ยาลดความดัน

ยาลดความดัน (อังกฤษ: antihypertensives) เป็นกลุ่มของยาที่ใช้ในทางการแพทย์
และ เภสัชกรรมเพื่อใช้รักษาโรคความดันโลหิตสูง
ยาลดความดันแบ่งเป็นกลุ่มได้ดังนี้ > ยาขับปัสสาวะ (Diuretics)

ยาขับปัสสาวะ มีฤทธิ์ช่วยไตกำจัดเกลือและน้ำส่วนเกินออกจากร่างกาย
อะมิโลไรด์ (Amiloride)
ลูปไดยูรีติก (Loop diuretic)
บูมีทาไนด์ (bumetanide)
กรดอีทาไครนิก (ethacrynic acid)
ฟูโรซีไมด์ (furosemide)
ไทอะไซด์ (Thiazide) diuretics
คลอโรทาลิโดน (chlorothalidone)
อีพิติไซด์ (epitizide)
ไฮโดรคลอโรไทอะไซด์ (hydrochlorothiazide) และ คลอโรไทอะไซด์ (chlorothiazide)
อินดาพาไมด์ (indapamide)
ไตรแอมเตอรีน (triamterene)
ยาลดความดันแบ่งเป็นกลุ่มได้ดังนี้ > Antiadrenergics (Antiadrenergics)

แอนตี้อะดรีเนอร์จิก (Antiadrenergic)
บีต้า บล็อกเกอร์ (Beta blocker)
อะทีโนลอล (atenolol)
มีโทโพรลอล (metoprolol)
ออกพีโนลอล (oxprenolol)
พินโดลอล (pindolol)
โพรพราโนลอล (propranolol)
แอลฟ้า บล็อกเกอร์ (Alpha blocker)
ยาลดความดันแบ่งเป็นกลุ่มได้ดังนี้ > ยายับยั้ง ACE (ACE inhibitors)

ยายับยั้ง ACE ยับยั้งการสร้างสารที่ทำให้เส้นเลือดหดตัว
แคปโตพริล (captopril)
อีนาลาพริล (enalapril)
ลิซิโนพริล (lisinopril)
รามิพริล (ramipril)
เพอรินโดพริล (perindopril)
ยาลดความดันแบ่งเป็นกลุ่มได้ดังนี้ > แคลเซี่ยมแชนแนลบล็อกเกอร์ (Calcium channel blockers)

แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์ ยับยั้งการเข้าของแคลเซี่ยมที่เซลล์กล้ามเนื้อในผนังหลอดเลือดแดง
แอมโลดิพีน (amlodipine)
ไดไฮโดรไพริดีน (dihydropyridine)
ดิลติอะซิม (diltiazem)
ฟิโลดิปีน (felodipine)
อิสราดิปีน (isradipine)
นิฟิดิปีน (nifedipine)
นิโมดิปีน (nimodipine)
ไนเทรนดิปีน (nitrendipine)
เวอราปามิล (verapamil)
ยาลดความดันแบ่งเป็นกลุ่มได้ดังนี้ > แองกิโอเทนซิน II รีเซพเตอร์ แอนตาโกนิสต์

ATII อินฮิบิเตอร์ (Angiotensin II receptor antagonist)
อิรเบสซาร์แทน (irbesartan)
โลซาร์แทน (losartan)
เทลมิซาร์แทน (telmisartan)
วัลซาร์แทน (valsartan)
ยาลดความดันแบ่งเป็นกลุ่มได้ดังนี้ > แอลโดสเตอร์โรน แอนตาโกนิสต์  (Aldosterone antagonists)

แอลโดสเตอร์โรน (Aldosterone) antagonists
สไปโนโรแลคโตน (spironolactone)
ยาลดความดันแบ่งเป็นกลุ่มได้ดังนี้ > วาโสไดเลเตอร์ (Vasodilators)

วาโสไดเลเตอร์ มีฤทธิ์โดยตรงต่อหลอดเลือดแดง ในลักษณะที่ทำให้มันคลายตัวเพื่อทำให้กระแสเลือดไหลได้สะดวก
ฉุกเฉิน (emergency)
หลักการเลือกยา (choice)

ปัจจัยหลักในการเลือกยารักษาโรคความดันคือ ผลข้างเคียง (side-effects) ในการใช้ยาตัวอย่างเช่น
อาการหอบหืด (asthmatics) เป็นอาการที่แย่ที่สุดจากการใช้ยา  บีต้า-บล็อกเกอร์
ตัวสั่น (tremor) และ ประสาทหลอน (nervous) จากการใช้ยา  บีต้า-บล็อกเกอร์เช่นกัน
บีไนน์ โปรสแตติก ไฮเปอร์พลาสเซีย (benign prostatic hyperplasia) จากการใช้ยา  บีต้า-บล็อกเกอร์
ยุคออร์โดวิเชียน

ยุคออร์โดวิเชียน (อังกฤษ: Ordovician) เป็นธรณีกาลยุคที่สองของมหายุคพาลีโอโซอิก อยู่ระหว่าง 488.3±1.7 ล้านปีมาแล้ว ถึง 443.7±1.5 ล้านปีมาแล้ว และอยู่ระหว่างยุคแคมเบรียนและยุคไซลูเรียน.   ชาร์ลส์ แลปวอร์ธเป็นผู้ตั้งชื่อยุค โดยตั้งชื่อตาม ออร์โดไวซ์ ซึ่งเป็นชื่อชนเผ่าในเซลติก ในยุคออร์โดวิเชียนมีสิ่งมีชีวิตมากมาย เช่น ออสทราโคเดิร์ม ซึ่งเป็นปลาชนิดแรก และในช่วงปลายยุค สิ่งมีชีวิตบางส่วนเริ่มมีกระดูกสันหลังและเริ่มที่จะขึ้นมาอาศัยบนพื้นดิน ปลาในช่วงนี้ไม่มีขากรรไกร
ยุคเอกเทเซียน

ยุคเอกเทเซียน (อังกฤษ: Ectasian) คือยุคที่สองในมหายุคมีโซโพรเทอโรโซอิก สัตว์หลายเซลล์ยูแคริโอตในทะเลเป็นจุดเด่นในยุคนี้ ทวีปบนโลกมีทวีปเดียวคือมหาทวีปโรดิเนีย (Rodinia Supercontinent) เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้เอง ยุคเอกเทเซียนเป็นยยุคที่ออกซิเจนน้อยมาก ประมาณร้อยละ 1-1.5 เท่านั้น
ยุคเพอร์เมียน

ยุคเพอร์เมียน (อังกฤษ: permian) เป็นยุคสุดท้ายในมหายุคพาลีโอโซอิก อยู่ระหว่าง 299±0.5 ล้านปีมาแล้วถึง 251±0.16 ล้านปีมาแล้วมีสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำอยู่มากมาย พืชตระกูลสน เฟิร์นมีมากในช่วงนี้ สัตว์เลื้อยคลานในช่วงนี้คล้ายคลึงกับไดโนเสาร์ แต่เกิดการสูญพันธ์ช่วงปลายยุค ซึ่งเป็นการสูญพันธ์ครั้งใหญ่ที่สุดที่พบบนโลก สิ่งมีชีวิตบนโลกได้สูญพันธ์ไปถึง 96-97%
ไดเมโตรดอน (Dimetrodon) สัตว์เลื้อยคลานคล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่อาศัยอยู่ในยุคเพอร์เมียน
สัตว์ที่อาศัยอยู่ในยุคเพอร์เมียนก็จะมี temnospondyli, lepospondyli และ batrachosaurs.
Edaphosaurus pogonias กับ Platyhystrix – อเมริกาเหนือและยุโรปในช่วงต้นยุคเพอร์เมียน
Dimetrodon grandis กับ Eryops – อเมริกาเหนือในช่วงต้นยุคเพอร์เมียน
Estemmenosuchus uralensis กับ Eotitanosuchus – เทือกเขาอูราลในช่วงกลางยุคเพอร์เมียน
Titanophoneus กับ Ulemosaurus – ที่เทือกเขาอูราล
Inostrancevia alexandri กับ Scutosaurus – ยุโรปเหนือและรัสเซียในช่วงปลายยุคเพอร์เมียน
ยุคโทเนียน

ยุคโทเนียน (อังกฤษ: Tonian) เป็นยุคแรกแห่งมหายุคนีโอโพรเทอโรโซอิก อยู่ระหว่าง 1,000 ล้านปีมาแล้วถึง 850 ล้านปีมาแล้ว ในยุคนี้สิ่งมีชีวิตเล็ก เช่น โปรโตซัว ได้ถือกำเนิดขึ้น ทวีปทั้งหลายได้มารวมกันเป็นมหาทวีปโรดิเนีย ซึ่งสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์เล็ก ๆ ได้เกิดขึ้นช่วงยุคเอกเทเซียนถึงยุคสเทเนียน หรือประมาณ 1,350 ล้านปีก่อนแล้ว
ยาสูบ (พืช)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ยาสูบ
| ยาสูบ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Solanales
วงศ์:: Solanaceae
สกุล:: Nicotiana
สปีชีส์:: N.  tabacum
ชื่อทวินาม
Nicotiana tabacum 

ชื่อพ้อง
 Nicotiana chinensis Fisch. ex Lehm.  Nicotiana fruticosa Moc. & Sessé ex Dunal  Nicotiana latissima Mill.  Nicotiana mexicana Schltdl.  Nicotiana mexicana var. rubriflora Dunal  Nicotiana pilosa Dunal  Nicotiana tabaca St.-Lag.
ยาสูบ (อังกฤษ: common tobacco ชื่อวิทยาศาสตร์: Nicotiana tabacum L.) มีแหล่งกำเนิดในบริเวณตอนกลางของทวีปอเมริกา แม้มนุษย์จะรู้จักใบยาสูบมาประมาณสองพันปีแล้ว แต่ไม่ได้สูบกันอย่างจริงจังจนเป็นนิสัย จนกระทั่งพวกอินเดียนแดง ซึ่งเป็นชาวพื้นเมืองของอเมริกา(American Indian) รู้จักใช้ยาสูบกันอย่างแพร่หลาย จึงได้มีการทำไร่ยาสูบกันทั่วไป
การบันทึกประวัติของยาสูบ มีขึ้นเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2035 เมื่อโคลัมบัส (Christopher Columbus) ขึ้นฝั่งที่ซานซัลวาดอร์ (San Salvador) ในหมู่เกาะอินดีสตะวันตก เห็นชาวพื้นเมืองเอาใบไม้ชนิดหนึ่งมามวน จุดไฟตอนปลาย แล้วดูดควัน ตามบันทึกกล่าวว่า ชาวพื้นเมืองมวนยาสูบด้วยใบข้าวโพด
สเปน เรียกยามวนนี้ว่า ซิการา (cigara) ต่อมาเพี้ยนเป็นคำว่า ซิการ์ (cigar) แต่คนบางคนก็ใช้คำว่า ซิการาอยู่ จากการขุดพบซากปรักหักพังของเมืองเก่าของพวกมายาในศเม็กซิโก ได้พบกล้องยาสูบสมัยโบราณ ซึ่งตรงโคนสำหรับดูดแยกออกเป็นสองง่าม สำหรับอัดเข้าไปในจมูก ด้วยเหตุนี้ ชาวอเมริกัน (American)โบราณสูบยากันทางจมูก กล้องชนิดนี้คนพื้นเมืองเรียกว่า ตาบาโก (tabaco) ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของคำว่า โทแบกโก (tobacco)
การเพาะปลูกยาสูบในแหล่งอื่น ๆ ได้เริ่มที่เฮติ (Hiti) เมื่อ พ.ศ. 2074 โดยได้เมล็ดพันธุ์จากเม็กซิโก และขยายไปยังหมู่เกาะข้างเคียง จนกระทั่ง พ.ศ. 2123 จึงได้เริ่มปลูกในคิวบา และต่อไปจนถึงกายอานา และบราซิล ปลายพุทธศตวรรษที่ 22 แพร่หลายไปยังทวีปยุโรป เอเชีย และแอฟริกา มีหลักฐานแสดงว่า มนุษย์ในสมัยโบราณรู้จักการปลูกยาสูบ เพื่อนำใบไปซอยและมวนสูบ นอกจากนี้ยังเป็นที่ทราบกันว่า ยาสูบมีคุณสมบัติเป็นยาฆ่าเชื้อโรคที่ดีอย่างหนึ่งด้วย
ประเทศแรกในทวีปเอเชียที่เริ่มปลูกยาสูบคือ ฟิลิปปินส์ แล้วแพร่หลายต่อไปยังอินเดีย จีน และอินโดนีเซีย 
สำหรับประเทศไทยไม่มีหลักฐานว่า ใครเป็นผู้นำเข้ามา และมาถึงเมื่อใด มีเพียงบันทึกของหมอสอนศาสนาว่า เมื่อเขาเข้ามาเมืองไทยในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชนั้นพบว่า คนไทยสูบยากันทั่วไปแล้ว และจากพระนิพนธ์ของสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เรื่องบุหรี่ ทรงกล่าวว่า เมอร์สิเออร์ เดอ ลาลูแบร์ อัครราชทูตฝรั่งเศสในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เมื่อ พ.ศ. 2211 ได้เขียนเล่าเรื่องประเทศสยามว่า คนไทยชอบใช้ยาสูบอย่างฉุน ทั้งผู้ชาย และผู้หญิง ใบยาที่ใช้กันในสมัยกรุงศรีอยุธยานั้น ได้จากกรุงมะนิลา (Manila) บ้าง จากเมืองจีน (China) บ้าง และที่ปลูกในประเทศไทย (Thailand) บ้าง
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ต้นเป็นพรรณไม้ล้มลุก ที่มีอายุอยู่ได้เพียงปีเดียว ไม่แตกกิ่งก้านสาขา ทุกส่วนของลำต้นจะปกคลุมไปด้วยขนที่อ่อนนิ่ม ลำต้นสูงประมาณ 1-1.5 เมตร 
ใบ เป็นไม้ใบเดี่ยว ออกเรียงตรงข้ามกันเป็นคู่ ๆ ไปตามข้อต้น ลักษณะของใบเป็นรูปไข่กลับ โคนใบจะแคบแทบจะไม่มีก้านใบเลย ใบมีขนาดโตหนา มีขนอ่อน ๆ ปกคลุมอยู่ด้วยสีเขียว 
ดอก ออกเป็นช่อยาวขึ้นไป ตรงส่วนปลายยอด ซึ่งบานตั้งแต่ส่วนล่างไปหาส่วนบนตามลำดับ ดอกมีสีชมพูอ่อน ๆ เกือบขาว หรือแดงเรื่อ ๆ ดอกสวยงามน่าดูมาก 
ผล เป็น capsule
ชนิดของยาสูบ

ยาสูบที่ปลูกกันทั่วไปมีมากกว่า 60 พันธุ์ หรือ 60 ชนิด แต่ที่ปลูกเป็นการค้าเกือบทั้งหมดเป็นพันธุ์ทาบาคัม (tabacum)(rustica) ทางแถบยุโรปตะวันออก และเอเชียไมเนอร์
ธรรมชาติของยาสูบแตกต่างจากพืชอื่น ใบของยาสูบมีสารประกอบไนโตรเจนหมู่หนึ่งที่เรียกว่า "แอลคาลอยด์" ซึ่งมีนิโคตินเป็นส่วนใหญ่ นิโคตินเป็นองค์ประกอบที่ทำให้เกิดลักษณะเฉพาะตัวของยาสูบ หรืออาจกล่าวได้ว่า นิโคตินคือ ยาสูบ ต้นยาสูบจะผลิตสารนิโคตินที่ราก แล้วส่งไปเก็บไว้ที่ใบ ดังนั้นถ้าต้นยาสูบมีรากมาก ก็มีแนวโน้มที่จะผลิตสารนิโคตินได้มากตามไปด้วย ใบยาเหล่านี้ เมื่อเกิดการเผาไหม้ จะทำให้เกิดสารประกอบต่าง ๆ อีกจำนวนมาก ทำให้เกิดกลิ่น สี และรสต่าง ๆ ความหอม และความฉุน ซึ่งแตกต่างกันไปตามประเภทของยาสูบ ใบยาแต่ละประเภทจะมีปริมาณสารประกอบเคมี ที่ทำให้เป็นลักษณะเด่นแตกต่างกันเช่น
- ใบยาบ่มไอร้อน (เวอร์ยิเนีย) มีปริมาณน้ำตาลสูง นิโคตินปานกลาง
- ใบยาเบอร์เลย์ มีปริมาณไนโตรเจนและนิโคตินสูง น้ำตาลต่ำ
- ใบยาเตอร์กิช มีปริมาณสารหอมระเหยสูง
จากความแตกต่างของปริมาณสารประกอบ เป็นเหตุผลหนึ่งที่อุตสาหกรรมผลิตบุหรี่ จำเป็นต้องผสมใบยาประเภทต่าง ๆ เข้าด้วยกัน ตามสัดส่วน เพื่อให้ได้กลิ่นและรสเป็นที่พอใจของผู้สูบ อย่างไรก็ดี ใบยาสูบทุกประเภท หากนำมาสังเคราะห์องค์ประกอบเคมีต่าง ๆ จะได้เหมือนกันหมด เพียงแต่มีปริมาณแตกต่างกันเท่านั้น นอกจากนี้ระดับความแก่สุกของใบยา และตำแหน่งของใบบนลำต้น เช่น ใบยาส่วนยอด ส่วนกลาง และส่วนล่าง ก็มีส่วนทำให้องค์ประกอบทางเคมี และคุณสมบัติอื่น ๆ เช่น กลิ่นและรสแตกต่างกันด้วย
การเพาะกล้ายาสูบ

งานอันดับแรกของการทำไร่ยาสูบ คือ การเพาะกล้ายาสูบ ต้นยาสูบในไร่จะเจริญเติบโตดี ต้องมาจากต้นกล้าที่สมบูรณ์ แข็งแรง เมื่อนำไปปลูกแล้ว ต้นกล้าตายน้อยที่สุด หรือไม่ตายเลย ถ้าต้นกล้าตายหลังจากปลูก 7-10 วัน ควรจะมีการปลูกซ่อมกล้า และไม่ควรจะปลูกซ่อมบ่อย ๆ เพราะการซ่อมกล้าเพียงร้อยละ 10 จะทำให้คุณภาพลดลงได้ถึงร้อยละ 5 ทั้งนี้เนื่องจากการเก็บใบยาสูบไปบ่ม ผู้เก็บมักจะเก็บทุกต้นเหมือนกันหมด ทำให้มีใบยาที่ไม่สุกติดเข้าไปบ่มด้วย ทำให้คุณภาพใบยาลดลง
การที่จะผลิตต้นกล้าให้มีความสมบูรณ์ และแข็งแรง จะต้องมีการเตรียมและทำแปลงเพาะกล้าที่ดีมาก่อน นับตั้งแต่การเลือกที่ดิน ควรเป็นดินที่อุดมสมบูรณ์ มีการระบายน้ำดี ถ้าเป็นดินบุกเบิกใหม่ยิ่งดี หลังจากเตรียมดินยกเป็นแปลง (กว้าง 1 เมตร ยาว 11 เมตร) แล้วคลุมด้วยผ้าพลาสติก และรมด้วยก๊าซเมทิลโบรไมด์ นานประมาณ 24-48 ชั่วโมง เพื่อกำจัดโรคแมลง และวัชพืชในดิน เมื่อเปิดผ้าพลาสติกออกแล้ว ผึ่งดินทิ้งไว้ 12-24 ชั่วโมง ใส่ปุ๋ยรองพื้นสูตร 4-16-24 ในอัตรา 2-4 กิโลกรัมต่อแปลง และใส่ยาฟูราดาน 3 จี เพื่อป้องกันโรคใบหดในอัตรา 250-300 กรัมต่อแปลง แล้วกลับปุ๋ยและยาให้อยู่ลึกจากผิวดินประมาณ 1-2 นิ้ว เพื่อป้องกันไม่ให้เมล็ดยาสูบที่หว่าน ได้รับอันตรายจากปุ๋ยและยา
การหว่านเมล็ด
เนื่องจากเป็นเมล็ดที่มีขนาดเล็กมาก (เมล็ดยาสูบ 1 กรัม มีจำนวนประมาณ 10,000-12,000 เมล็ด) จึงควรนำเมล็ดผสมขี้เถ้าในการหว่าน เพื่อให้กระจายทั่วแปลง หรือใส่เมล็ดลงในบัวรดน้ำ คนเมล็ดให้กระจายเข้ากับน้ำจนทั่ว แล้วรดให้ทั่วแปลง โดยใช้เมล็ดแปลงละ 1.0-1.5 กรัม รดน้ำให้ชุ่ม แล้วคลุมแปลงเพาะด้วยผ้าดิบ เพื่อป้องกันแสงแดดในเวลากลางวัน และลดแรงกระแทกของน้ำฝน ในฤดูฝน ถ้าเป็นฤดูแล้งอาจใช้แกลบคลุมได้
การรดน้ำ 
รดน้ำวันละ 4 ครั้ง จนกว่าเมล็ดจะงอก จึงค่อยๆ ลดลงเหลือวันละ 2-3 ครั้ง การพ่นยาป้องกันโรคและแมลง จะต้องทำทุกสัปดาห์ หลังจากเมล็ดงอกแล้ว โรคที่สำคัญในแปลงเพาะได้แก่ โรคโคนเน่า และโรคแอนแทรกโนส สำหรับแมลงได้แก่ หนอน และแมลงหวี่ขาว เมื่อกล้ายาสูบมีอายุ 35-45 วัน จึงถอนย้ายไปปลูกในไร่
การเก็บใบยาสดและการบ่ม

การเก็บใบยาสดในประเทศไทยยังใช้วิธีเก็บด้วยมือ โดยเก็บจากใบยาล่างขึ้นไปหายอด และควรจะเก็บในเวลาเช้า การเก็บให้เลือกเฉพาะใบยาที่เริ่มแก่หรือสุกเท่านั้น เพราะมีส่วนสัมพันธ์โดยตรงกับคุณภาพใบยาแห้ง การเก็บครั้งหนึ่ง ๆ ประมาณ 3-5 ใบต่อต้น แต่ละครั้งห่างกัน 5- 10 วัน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับประเภทของใบยา และตำแหน่งของใบบนลำต้น เช่น ใบยาชั้นล่างจะแก่หรือสุกเร็วกว่าใบยายอด เป็นต้น
สรรพคุณของยาสูบ

ใบ
มีรสเผ็ดร้อนเมาเบื่อฉุน มีสรรพคุณเป็นยาระงับประสาท ทำให้นอนหลับ ทำให้ผอม เพราะมีสารสงบประสาทที่ไประงับความอยากอาหาร ใช้ทำเป็นยาเส้นผสมกับปูนแดงและใบเนียม ใช้ปรุงยานัตถุ์แก้หวัดคัดจมูก แก้หอบหืด ขับเสมหะ ทำให้อาเจียน ช่วยขับพยาธิในลำไส้ ช่วยขับปัสสาวะ แก้นิ่ว ในการใช้ภายนอกจะใช้ใบยาสูบเป็นยาสมานบาดแผล ชาวกะเหรี่ยงแดงจะใช้เป็นยาประคบเพื่อช่วยห้ามเลือด ช่วยแก้พิษงู ช่วยแก้ลมพิษ ช่วยแก้ปวด ลดอาการบวม แก้ปวดข้อ ปวดศีรษะ ปวดฟัน ใช้รักษาเหา ให้ใช้ใบยาสูบแก่ที่ตากแห้งแล้ว 1 หยิบมือ นำมาผสมกับน้ำมันก๊าดประมาณ 3-4 ช้อนแกง แล้วใช้ชโลมทั้งน้ำและยาเส้นลงบนผมทิ้งไว้ประมาณ 1 ชั่วโมง แล้วสระออกให้สะอาด โดยให้ทำติดต่อกันประมาณ 3-4 วัน ชาวอินเดียนพื้นเมืองจะใช้ยาสูบเป็นยาแก้ปวด โดยเฉพาะการปวดท้องคลอด ด้วยการนำมาสูบ กิน หรือใช้เป็นยานัตถุ์
ราก
ใช้เป็นยารักษาโรคผิวหนัง กลากเกลื้อน เรื้อนกวาง ผื่นคัน หิด
ยาเส้น
ใช้เป็นยาถอนพิษ รักษาแผลน้ำร้อนลวก ด้วยการใช้ยาเส้นหรือยาตั้ง 1 หยิบมือ นำมาคลุกกับน้ำมันมะพร้าวปิดบริเวณที่ถูกน้ำร้อนลวก จะช่วยถอนพิษได้
นิโคติน
ในทางยานิโคตินถูกนำมาใช้เป็นยาแก้ไข้มาลาเรีย แก้โรคทางเดินปัสสาวะอักเสบ แม้ว่าบุหรี่จะทำให้ร่างกายเป็นโรค แต่สารนิโคตินในบุหรี่ก็สามารถเป็นยาสำหรับบางคนได้ เพราะทำให้คนที่เป็นโรคพาร์กินสัน โรคจิตเภท โรคอัลไซเมอร์ ฯลฯ ทำงานดีขึ้น เพราะในคนที่เป็นโรคพาร์กินสันและอัลไซเมอร์นั้น สมองจะขาด Dopamine แต่สารนิโคตินนั้นสามารถไปกระตุ้นการหลั่ง Dopamine ได้ ทำให้คนที่เป็นอัลไซเมอร์มีความจำดีขึ้น ส่วนคนที่เป็นโรคพาร์กินสันร่างกายก็จะไม่กระตุกมาก เป็นต้น
ข้อมูลทางเภสัชวิทยาของยาสูบ

ใบใบยาสูบพบสารอัลคาลอยด์ นิโคติน (Nicotine) C10 H14 N2 อยู่ประมาณ 0.6-9% ซึ่งสารอัลคาลอยด์พวก Pyridine นี้จะมีลักษณะเป็น oily, volatile liquid ทำให้ไม่มีสีแล้วกลายเป็นสีเหลือง ถ้าหากถูกอากาศจะเป็นสีน้ำตาล หากนำมาสูดดมเข้าไปจะไปกัดเนื้อเยื่อในจมูก มีกลิ่นเผ็ดร้อน แต่ก็ยังมีสารที่ทำให้มีลิ่นหอมที่ชื่อว่า Nicrotranin หรือ Tabacco camphor โดยสารชนิดนี้จะเกิดก็ต่อเมื่อนำมาใบยามาบ่ม
จากรายงานของสถาบันมะเร็งแห่งชาติ ระบุว่า โดยเฉลี่ยแล้วในใบยาสูบทำบุหรี่จะมีปริมาณของสารนิโคตินอยู่ 20 มิลลิกรัม ยาเส้นใช้กล้องสูบมี 25 มิลลิกรัม และใบยาที่ทำให้ซิการ์จะมีนิโคนตินอยู่ 100 มิลลิกรัม รวมไปถึงสารประกอบอื่น ๆ อีกด้วย
ประโยชน์ของยาสูบ

1. ใบอ่อนจะนำมาใช้มวนบุหรี่และใช้ทำซิการ์ ซิการา
2. ใบแก่จะนำมาทำเป็นยาเส้นยาตั้ง ยาฉุน และใช้มวนบุหรี่ ชาวกะเหรี่ยงจะใช้ใบแก่นำมาซอนให้เป็นฝอยแล้วตากแห้ง พันด้วยใบตองแห้งใช้เป็นยาสูบ หรือใช้เป็นไส้บุหรี่ขี้โย
3. ในส่วนของยาตั้งนั้นหากนำมาผสมกับน้ำมันก๊าดแล้วนำมาใส่ผมก็จะเป็นยาฆ่าเหาได้ โดยให้ใส่ทิ้งไว้ประมาณ 30 นาที ให้ทำวันละ 1 ครั้ง ติดต่อกันประมาณ 2-3 วัน เหาก็จะหาย แต่ต้องระวังอย่าให้ยาเข้าตาได้
4. ใบมีสารนิโคตินอยู่ประมาณ 7% ละลายได้ง่ายในน้ำ แอลกอฮอล์ และอีเธอร์ ใช้ทำเป็นยาฉีดฆ่าแมลงและเพลี้ยต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี เพราะจัดเป็นสารพิษชนิดหนึ่ง (การผสมให้ใช้นิโคติน 1 ส่วน สบู่อ่อน 20 ส่วน ในน้ำ 2,000 ส่วน) ยานี้มีพิษแรง การนำมาใช้ต้องระมัดระวังไม่ให้ถูกผิวหนัง เพราะจะซึมเข้าไปและเป็นพิษมาก
5. ใบใช้ทาภายนอกเพื่อป้องกันทากและปลิงเกาะได้
6. ใบเอาไปใส่ไว้ในรังไก่ เพื่อช่วยไล่ไรไก่ หรือนำมาตำแล้วแช่ในน้ำ ใช้ฉีดพ่นไรไก่ (คนเมือง)
7. ใบนำมาคั้นเอาแต่น้ำใช้ทาผิวหนังวัวควายที่เป็นหนอง (กะเหรี่ยงแดง)
8. ชาวอินเดียนพื้นเมืองถือว่ายาสูบเป็นของศักดิ์สิทธิ์ และมีการสูบบาเป็นประเพณีเพื่อแสดงความเป็นมิตร และใบยาสูบเป็นของที่มีราคาที่ใช้แทนเงินได้อีกด้วย
9. ยาสูบเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญมากอย่างหนึ่งของประเทศไทย เดิมจะใช้เฉพาะมวนบุหรี่สูบกันภายในประเทศ แต่ในปัจจุบันผลผลิตใบยาสูบเป็นสินค้าส่งออกที่สำคัญมากของไทย เพราะสามารถทำรายได้ให้กับประเทศถึงปีละ 2,500-3,000 ล้านบาท อีกทั้งผลผลิตของใบยาสูบยังมีความสำคัญต่อการดำรงชีพของเกษตรกร และมีความสำคัญต่อเนื่องถึงอุตสาหกรรมการผลิตบุหรี่ของโรงงานยาสูบ
ประเภทของของผลิตภัณฑ์ยาสูบ

ผลิตภัณฑ์ยาสูบสามารถจำแนกตามการใช้งานออกได้เป็น 2 กลุ่ม ผลิตภัณฑ์ยาสูบชนิดมีควัน และผลิตภัณฑ์ยาสูบชนิดไม่มีควัน ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้
ผลิตภัณฑ์ยาสูบชนิดมีควัน (Smoked tobacco) สามารถจำแนกออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ บุหรี่โรงงาน บุหรี่มวนเอง และผลิตภัณฑ์ยาสูบอื่น ๆ เช่น ซิการ์, ไปป์, ยาสูบที่สูบผ่านน้ำ, (ชิชา, ฮุกก้า, บารากู่) และอื่น ๆ เช่น บุหรี่ขี้โย (บุหรี่พื้นเมืองของชาวเหนือ), บุหรี่ชูรส (บุหรี่ที่มีรสชาติเลียนแบบผลไม้ รสหวาน สมุนไพร)
ผลิตภัณฑ์ยาสูบชนิดไม่มีควัน (Smokeless tobacco) ได้แก่ ยาเส้นหรือยาเส้นปรุง (ใช้สำหรับอมหรือจุกทางปาก เคี้ยวหรือใช้เป็นส่วนผสมของหมากพลู), ยานัตถุ์, และบุหรี่ไฟฟ้า
ยุคไซดีเรียน

ยุคไซดีเรียน(อังกฤษ: Siderian) เป็นยุคแรกแห่งมหายุคแพลีโอโพรเทอโรโซอิก อยู่ระหว่าง 2,500 ล้านปีมาแล้วถึง 2,300 ล้านปีมาแล้ว ในยุคนี้สโตรมาโตไลต์ในบรมยุคอาร์เคียน ทำให้เกิดออกซิเจนมากมายใต้ท้องทะเล ในยุคไซดีเรียนทำให้เกิดสนิมขึ้นในท้องทะเล ซึ่งยุคไซดีเรียน มาจากคำว่า sider แปลว่า เหล็กใน ภาษาละติน ซึ่งในยุคนี้เหล็กเกิดสนิมนั่นเอง
ยุคไครโอเจเนียน

ยุคไครโอเจเนียน (อังกฤษ: Cryogenian) เป็นยุคที่สองแห่งมหายุคนีโอโพรเทอโรโซอิก อยู่ระหว่าง 850 ล้านปีมาแล้วถึง 635 ล้านปีมาแล้ว ยุคนี้น้ำแข็งปกคลุมทั่วโลกตั้งแต่ขั้วโลกจนถึงเส้นศูนย์สูตร สิ่งมีชีวิตในยุคนี้ไม่ค่อยน่าสนใจมากนัก มีการเคลื่อนที่ของทวีปชื่อโรดิเนีย (Rodinia) นักธรณีวิทยาได้พิสูจน์ว่ามีคลื่นความเย็นจัด 2 ลูกมากระทบกัน จึงทำให้อณหภูมิโลกลดลงมาก โดยเราเรียกวิกฤตการณ์นี้ว่าลูกโลกหิมะ (Snowball Earth)
ยุคไรเอเซียน

ยุคไรเอเชียน (อังกฤษ: Rhyacian) เป็นยุคที่สองแห่งมหายุคแพลีโอโพรเทอโรโซอิก อยู่ระหว่าง 2,300 ล้านปีมาแล้วถึง 2,050 ล้านปีมาแล้ว ในยุคนี้ยูแคริโอต ยุคแรกได้ถือกำเนิดขึ้นเมื่อ 2,100 ล้านปีก่อน จุดเด่นในยุคนี้คือสโตรมาโตไลต์และโพรแคริโอตโดยสโตรมาโตไลต์เป็นจุดเด่นในยุคนี้เป็นอย่างมาก เพราะว่าทำให้เกิดออกซิเจนในท้องทะเล ซึ่งทำให้เกิดสนิมในท้องทะเล
ยุทธการที่คัลเบลียน

ยุทธการคัลเบลียน (อังกฤษ: Battle of Culblean) เป็นการต่อสู้กันในวันที่ 30 พฤศจิกายน 1335 ในระหว่างสงครามอิสรภาพสกอตแลนด์ครั้งที่ 2 โดยครั้งนี้ฝ่ายสกอตแลนด์ได้รับชัยชนะภายใต้การนำโดยแอนดริว มูร์เรย์  การ์เดียนแห่งสกอตแลนด์ ซึ่งเอาชนะกองทัพแองโกล-สกอต ภายใต้การบังคับบัญชาของดาวิดที่ 3 สเตรทบอจี เอิร์ลแห่งอัทฮอลซึ่งเป็นผู้สนับสนุนหลักของเอ็ดเวิร์ด บัลลิอล
ยึดเมืองแหวกมิติ

| ยึดเมืองแหวกมิติ |
| --- | --- |

กำกับ: เฉิน มู่เซิ่ง
เขียนบท: เฉิน มู่เซิ่ง เซียง กันเฉิง
อำนวยการสร้าง: อัลวิน ลัม
นักแสดงนำ: กัว ฟู่เฉิง ซู ฉี คอลลิน โจว จาง จิ้งชู แจ็คกี้ วู
กำกับภาพ: เฟลชเชอร์ พุน โทนี่ เฉิง เฉิน ก๊วะหัง
ตัดต่อ: เฉิน มู่เซิ่ง เฉิน ซิ่งเหยิน
ดนตรีประกอบ: แอนโทนี่ ฉู
บริษัทผู้สร้าง: Universe Entertainment Beijing Enlight Pictures Limited Shanxi Film Studio Shenzhen Film Studio Guangzhou City Ying Ming Culture Communication  
ผู้จัดจำหน่าย: Universe Films Distribution
วันฉาย:   12 สิงหาคม ค.ศ. 2010 (2010-08-12) 
ความยาว: 110 นาที
ประเทศ: ฮ่องกง
ภาษา: กวางตุ้งมาตรฐาน จีนกลาง ญี่ปุ่น
ทุนสร้าง: 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 13,851,248 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ยึดเมืองแหวกมิติ (อังกฤษ: City Under Siege จีนตัวย่อ: 全城戒备; จีนตัวเต็ม: 全城戒備) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2010 นำแสดงโดย กัว ฟู่เฉิง, ซู ฉี, คอลลิน โจว, จาง จิ้งชู, แจ็คกี้ วู กำกับโดย เฉิน มู่เซิ่ง
เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวของเมืองที่เต็มไปด้วยผู้คนที่มีความแตกต่างกันอย่างชัดเจนในด้านมืดและด้านสว่าง 2 มนุษย์ทรงพลังที่เผอิญไปรับสารพิษเข้าร่างกาย โดยคนหนึ่งทำหน้าที่มนุษย์จอมพลังฝ่ายธรรมะ ในขณะที่อีกคนหนึ่งคือฝ่ายอธรรมที่ต้องการทำลายล้างเมืองทั้งเมือง การรับมือมนุษย์จอมพลังฝ่ายอธรรมว่ายากแล้ว ยังต้องคอยหลบหลีกทีมเฉพาะกิจที่ตั้งขึ้น เพื่อล่ากลุ่มมนุษย์จอมพลังอีกต่างหาก แล้วชะตากรรมครั้งนี้ของทั้งคู่จะเป็นอย่างไรต้องรอพิสูจน์กัน