stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พันธุ์ทิพา ศกุณต์ไชย

พันธุ์ทิพา ศกุณต์ไชย เดิมสะกดว่า พรรทิภา สกุลชัย หรือรู้จักในชื่อ ติ๋ม ทีวีพูล เป็นนักธุรกิจชาวไทย
พันธุ์ทิพาจบการศึกษาม.ศ.5 จากโรงเรียนสายน้ำผึ้ง ระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญบริหารธุรกิจ สาขาการเงินการธนาคาร ทำงานเป็นเลขากรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท เควสเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด ได้ 1 ปี แล้วรับตำแหน่งเป็นผู้จัดการฝ่ายโฆษณาดิสเพลย์ หนังสือพิมพ์เดอะเนชั่น ระหว่างปี พ.ศ. 2521-2523 และเป็นผู้จัดการฝ่ายบริการลูกค้า บริษัท สปา แอดเวอร์ไทซิ่ง จำกัด ระหว่างปี พ.ศ. 2523-2526 เริ่มอาชีพในวงการบันเทิงจากการทำรายการวิทยุในนามบริษัท ซาวด์ โปรเจกต์ จำกัด ผลิตเพลงประกอบละคร ต่อมาได้รู้จักและแต่งงานกับเกรียงศักดิ์ สกุลชัย หรือ ต้อย แอ๊คเนอร์ และได้มาทำนิตยสารบันเทิง ทีวีพูล ด้วยกัน และก่อตั้งบริษัทที่ชื่อโน้ต พับลิชชิ่ง จำกัด ในปี พ.ศ. 2533 หลังจากนั้นเปิดนิตยสารอีก 2 เล่ม คือ สไปซี และนิตยสาร สตาร์นิวส์ โดยนิตยสารทีวีพูล และสไปซี มียอดขายรวมกันกว่า 2.5 แสนฉบับต่อสัปดาห์ จนในปี พ.ศ. 2548 ได้ทำรายการโทรทัศน์ที่ชื่อ ทีวีพูล ทูไนท์ และ ทีวีพูล ไลฟ์ ที่ออกอากาศทางช่อง 5 และได้หันมาทำธุรกิจโทรทัศน์ดาวเทียม ที่กำลังนิยมในขณะนั้น โดยเปิดช่อง ทีวีพูล แชนแนล จากนั้นตัดสินใจประมูลโทรทัศน์ดิจิตัล 2 ช่อง ในนามบริษัท ไทยทีวี จำกัด คือ ช่องข่าว ไทยทีวี และช่องเด็ก โลกา
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับเกรียงศักดิ์ สกุลชัย หรือ ต้อย แอ๊คเนอร์ มีบุตรชาย 3 คน หลังจากนั้นหย่าร้างกับเกรียงศักดิ์ และสมรสกับ พล.อ.นพดล อินทปัญญา อดีตผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษกองทัพบก และเป็นที่ปรึกษาคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.)  และปัจจุบันได้หย่ากับ พลเอก นพดล อินทปัญญา แล้ว
ผู้จัดรายการ

ออนไลน์
TVPOOL [LIVE] (ธันวาคม 2565)
ติดเทรนท์ (ธันวาคม 2565)
เต๋าตอบ (1 มกราคม 2565)
ทางช่อง YouTube:TVPOOL OFFICIAL
พ.ศ. 2578

| --- | --- |
ศตวรรษ::  20  21  22
ปี::  2575  2576  2577  2578  2579  2580  2581
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2578
ปฏิทินกริกอเรียน: 2035 MMXXXV
Ab urbe condita: 2788
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1484 ԹՎ ՌՆՁԴ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6785
ปฏิทินบาไฮ: 191–192
ปฏิทินเบงกอล: 1442
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2985
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 2579
ปฏิทินพม่า: 1397
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7543–7544
ปฏิทินจีน: 甲寅年 (ขาลธาตุไม้) 4731 หรือ 4671     — ถึง — 乙卯年 (เถาะธาตุไม้) 4732 หรือ 4672
ปฏิทินคอปติก: 1751–1752
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 3201
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 2027–2028
ปฏิทินฮีบรู: 5795–5796
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 2091–2092
 - ศกสมวัต: 1957–1958
 - กลียุค: 5136–5137
ปฏิทินโฮโลซีน: 12035
ปฏิทินอิกโบ: 1035–1036
ปฏิทินอิหร่าน: 1413–1414
ปฏิทินอิสลาม: 1456–1457
ปฏิทินญี่ปุ่น: ศักราชเรวะ 17 (令和１７年)
ปฏิทินจูเช: 124
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 13 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4368
ปฏิทินหมินกั๋ว: ROC 124 民國124年
เวลายูนิกซ์: 2051222400–2082758399
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2578 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2035 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
ปีเถาะ สัปตศก จุลศักราช 1397 (วันที่ 16 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)
เหตุการณ์

8 มกราคม - วัตถุใกล้โลก 2002 AY1 จะโคจรเข้ามาใกล้โลก [ต้องการอ้างอิง]
เหตุการณ์ > เหตุการณ์ไม่ทราบวัน

นักวิจัยและนักประดิษฐ์หวังว่าลิฟต์อวกาศจะสร้างเสร็จในปีนี้
ประเทศบราซิลจะกลายเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว
บันเทิงคดีที่อ้างอิงถึงปีนี้

ภาพยนตร์ ไอ โรบอท พิฆาตแผนจักรกลเขมือบโลก (2004) เหตุการณ์เกิดขึ้นในปีนี้
เหตุการณ์ในการ์ตูนญี่ปุ่น โกสต์อินเดอะเชลล์ เริ่มต้นในปีนี้
ภาพยนตร์การ์ตูน

การ์ตูนม้าเคลื่อนไหว เกิดจากการซ้อนภาพหลายภาพต่อเนื่องกัน
ภาพยนตร์การ์ตูน เป็นทัศนศิลป์รูปแบบหนึ่ง มีรูปแบบเป็นภาพเคลื่อนไหวที่สร้างด้วยการฉายภาพวาด ต่อเนื่องกันด้วยความเร็วสูง ผิดกับภาพยนตร์ซึ่งสร้างโดยใช้กล้องบันทึกภาพของวัตถุเคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูง
ดูเพิ่ม

แอนิเมชัน
การ์ตูน
พระเจ้าฉินอู่

พระเจ้าฉินอู่ (จีน: 秦武王; 329–307 ก่อนคริสต์ศักราช) หรือรู้จักในพระนาม พระเจ้าฉินต้าวอู่เล่ย (秦悼武烈王) หรือ พระเจ้าฉินต้าวอู่ (秦悼武王) หรือ พระเจ้าฉินอู่เล่ย (秦武烈王) เป็นผู้ปกครองของรัฐฉินในช่วง 310-307 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในยุครณรัฐของประวัติศาสตร์จีน
หลังพระองค์ครองราชย์ ฉินอู่ ได้แสดงความแข็งแกร่งโดยการยกติ้ง หรือกระถางสัมฤทธิ์ของราชวงศ์โจว แม้จะยกได้สำเร็จแต่ก็ทำให้กระดูกหัก ในเวลากลางคืนมีเลือดไหลจากพระเนตร ฉินอู่ สิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อพระชันษา 18-19  ปีและสิ้นพระชนม์เมื่อพระชันษา 21–22 ปี โดยทรงปกครองรัฐฉินได้เพียงสามปี
พระเจ้าฉินฮุ่ยเหวิน

| พระเจ้าฉินฮุ่ยเหวิน> กษัตริย์แห่ง รัฐฉิน |
| --- | --- |
ครองราชย์: 338-311 ปีก่อนคริสตกาล
ก่อนหน้า: ฉินเซี่ยวกง
ถัดไป: พระเจ้าฉินอู่

ประสูติ: 356 ปีก่อนคริสตกาล
สวรรคต: 311 ปีก่อนคริสตกาล
คู่อภิเษก: พระราชินีฮุ่ยเหวิน   เซฺวียนไท่โฮ่ว
พระราชบุตร: พระเจ้าฉินอู่   พระเจ้าฉินเจ้าเซียง
พระราชบิดา: ฉินเซี่ยวกง
พระเจ้าฉินฮุ่ยเหวิน (秦惠文王; 356 - 311 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์แห่ง รัฐฉิน ระหว่าง 338 ถึง 311 ปีก่อนคริสตกาล ระหว่าง ยุครณรัฐ ใน ประวัติศาสตร์จีน และเป็นบรรพชนของ จิ๋นซีฮ่องเต้ พระองค์เป็นกษัตริย์องค์แรกของรัฐฉินที่ใช้สรรพนามว่า "หวาง" หรือ "อ๋อง" (王; กษัตริย์) แทน "กง" (公; พระยา)
พิพิธภัณฑ์การเกษตร

Museo Castillo Serralles เป็นพิพิธภัณฑ์การเกษตรในเมือง Ponce เครือรัฐปวยร์โตรีโก ซึ่งจัดแสดงอ้อยและอุตสาหกรรมสุรารัมที่ทำจากอ้อย
Sarka เป็นพิพิธภัณฑ์การเกษตรในเมือง Loimaa ประเทศฟินแลนด์ จัดแสดงการเกษตรกรรมของฟินแลนด์ตลอด 3,000 ปี
พิพิธภัณฑ์การเกษตร เป็นพิพิธภัณฑ์ที่อุทิศให้กับการอนุรักษ์ประวัติศาสตร์และมรดกทางการเกษตร มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ความรู้แก่ประชาชนเกี่ยวกับ ประวัติศาสตร์เกษตรกรรม มรดก และผลกระทบต่อสังคม เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์นี้ พิพิธภัณฑ์การเกษตรจึงเชี่ยวชาญด้านการจัดแสดงและการตีความสิ่งประดิษฐ์ที่เกี่ยวข้องกับการเกษตร ซึ่งมักเป็นของช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งหรือในภูมิภาคใดภูมิภาคหนึ่งโดยเฉพาะ นอกจากนี้ยังอาจจัดแสดงของที่ระลึกเกี่ยวกับเกษตรกรหรือนักธุรกิจที่มีอิทธิพลต่อสังคมผ่านการเกษตร (เช่น ขนาดของพื้นที่เพาะปลูกเมื่อเทียบกับเกษตรกรรายอื่น) หรือความก้าวหน้าทางการเกษตร (เช่น การนำเทคโนโลยีไปใช้)
แหล่งข้อมูลอื่น

Association for Living History, Farm and Agricultural Museums
ฟอสซิล (แก้ความกำกวม)

ฟอสซิล คำทับศัพท์ภาษาอังกฤษ สามารถหมายถึง
ซากดึกดำบรรพ์ ซากหรือร่องรอยของพืชหรือสัตว์ที่ถูกเก็บรักษาไว้โดยธรรมชาติ
ฟอสซิล (เครื่องหมายการค้า) บริษัทผลิตเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกาย สำนักงานใหญ่อยู่ที่รัฐเท็กซัส
ฟอสซิล (โพรโทคอล) (FOSSIL) โพรโทคอลตัวหนึ่ง
พระเจ้าชังซูแห่งโคกูรยอ

| --- | --- |
พระเจ้าชังซู
ฮันกึล: 장수왕
ฮันจา: 長壽王
พระเจ้าชังซู (ค.ศ. 394-491) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 20 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เหนือสุดของ สามราชอาณาจักรเกาหลี พระองค์ประสูติในปี ค.ศ. 394 เป็นพระราชโอรสองค์โตใน พระเจ้าควังแกโทมหาราช พระองค์เป็นเจ้าชายรัชทายาทในปี ค.ศ. 408 และเมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 413 พระองค์ขึ้นครองสิริราชสมบัติเมื่อพระชนมายุ 19 พรรษา
พระที่นั่งอมรพิมานมณี

| พระที่นั่งอมรพิมานมณี> ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: พระที่นั่ง
เมือง: กรุงเทพมหานคร
ประเทศ: ประเทศไทย
ผู้สร้าง: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระที่นั่งอมรพิมานมณี เป็นพระที่นั่งที่สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระที่นั่งองค์หนึ่งในหมู่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท ปัจจุบันถูกรื้อลงแล้ว
ประวัติ

พระที่นั่งองค์นี้ตั้งอยู่ต่อจากเฉลียงพระที่นั่งบรมราชสถิตยมโหฬารลงมาทางทิศใต้ เป็นพระวิมานสำหรับเข้าที่บรรทมของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโดยเฉพาะ เรียกกันเป็นการภายในว่า "ในที่" ด้านหลังพระที่นั่งองค์นี้ติดกับ "สวนสวรรค์"
ซูว็อน

| ซูว็อน 수원 |
| --- | --- |
นครใหญ่
การถอดเสียงเกาหลี
 • ฮันกึล: 수원시
 • ฮันจา: 水原市
 • อักษรโรมันปรับปรุง: Suwon-si
 • แมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์: Suwŏn-si
ป้อมฮวาซ็องและทิวทัศน์เมืองซูว็อน

ประเทศ: เกาหลีใต้
ภูมิภาค: ซูโดกว็อน (เขตเมืองหลวงและปริมณฑล)
การแบ่งเขตการปกครอง: 4 คู" (เขต), 42 "ทง" (แขวง)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 121.1 ตร.กม. (46.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (2555)
 • ทั้งหมด: 1,138,341 คน
 • ความหนาแน่น: 8,975.2 คน/ตร.กม. (23,246 คน/ตร.ไมล์)
 • ภาษาถิ่น: โซล
ซูว็อน (ฮันกึล: 수원, ฮันจา: 水原, เสียงอ่าน: [suwʌn]) เป็นเมืองเอกของจังหวัดคย็องกี เป็นหนึ่งในเมืองสำคัญของเกาหลีใต้มีประชากรมากกว่าหนึ่งล้านคน ซูว็อนตั้งอยู่ทางตอนใต้ของโซล โดยห่างจากโซลประมาณ 30 กิโลเมตร
ซูว็อนเป็นเมืองที่ยังคงกลิ่นอายของวัฒนธรรมโบราณของเกาหลี โดยเริ่มจากการเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ จนในปัจจุบันเป็นเมืองอุตสาหกรรมและวัฒนธรรมที่สำคัญของเกาหลีใต้ในปัจจุบัน โดยซูว็อนเป็นเมืองเดียวในเกาหลีใต้ที่ยังคงมีกำแพงเมืองที่มีสภาพสมบูรณ์อยู่ โดยกำแพงเมืองนี้ถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลักที่นักท่องเที่ยวอยากมาชมของจังหวัดคย็องกี  เช่นเดียวกับการเป็นเมืองอุตสาหกรรม ซูว็อนเป็นที่ตั้งของโรงงานใหญ่ของซัมซุง อิเล็กทรอนิกส์ ซูว็อนมีทางด่วนสองสาย, เครือข่ายรถไฟของชาติและรถไฟไต้ดินของนครพิเศษโซล ซึ่งทำให้เกิดความสะดวกในการเดินทาง การท่องเที่ยว และการขนส่ง
ซูว็อนถือเป็นเมืองศูนย์กลางแห่งการศึกษา โดยมีมหาวิทยาลัยถึง 11 แห่ง จากสิ่งนี้พร้อมด้วยเครือข่ายการขนส่งมวลชนสามารถดึงดูดผู้อยู่อาศัยจากทั่วประเทศและชาวต่างประเทศเป็นจำนวนประชากรถึง 1.85%
ซูว็อนยังมีสโมสรฟุตบอลที่มีเชื่อเสียงอย่างซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์ ซึ่งเป็นแชมป์เค-ลีก 4 สมัย และเป็นแชมป์เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2 สมัย
ประวัติ

เมื่อครั้งชนเผ่าโบราณซูว็อนเป็นที่รู้จักกันในชื่อของ โมซูกุก (ฮันกึล: 모수국) ระหว่างยุคราชอาณาจักรทั้งสาม พื้นที่เมืองซูว็อนและฮวาซ็องในปัจจุบันถูกเรียกว่า แมโฮลกุน  (매홀군)
ใน พ.ศ. 1300 ในสมัยพระเจ้าคย็องด็อกแห่งชิลลาได้เปลี่ยนชื่อเป็น ซูซ็องกุน (수성군) ต่อมาใน พ.ศ. 1483 ในสมัยราชวงศ์โครยอได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น ซูชู (수주) และในที่สุดพระเจ้าแทจงแห่งราชวงศ์โชซ็อนได้เปลี่ยนชื่อเมืองนี้เป็น ซูว็อน ในปี พ.ศ. 1956
ใน พ.ศ. 2135 ระหว่างสงครามการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น ผู้บัญชาการอีควังได้พยายามปฏิบัติการให้กองกำลังของเขาเข้าสู่เมืองหลวง โซล (ในเวลานั้นเรียกว่าฮันซ็อง) กองกำลังถูกถอนออกไป อย่างไรก็ตามภายหลังจากข่าวว่าเมืองหลวงถูกยึดถึงผู้บัญชาการ กองทัพก็โตขึ้นไดยมีกำลัง 50,000 นายพร้อมทั้งมีกองกำลังอาสาสมัครอีกจำนวนหนึ่ง โดยอีควังและผู้บัญชาการที่ไม่ได้ประจำการอีกจำนวนหนึ่งได้พิจารณาเป้าหมายที่จะกอบกู้เมืองหลวงอีกครั้งหนึ่ง และได้รวบรวมกำลังไว้ทางตอนเหนือของซูว็อน
ประวัติ > การก่อสร้างป้อมฮวาซ็อง

ในสมัยราชวงศ์โชซ็อน พระเจ้าซ็องโจ ได้ประสบความล้มเหลวในท้ายที่สุดในความพยายามที่จะให้ซูว็อนเป็นเมืองหลวงใน พ.ศ. 2339 ส่วนหนึ่งของโครงการย้ายเมืองหลวงคือป้อมฮวาซ็อง ป้อมปราการกำแพงที่ล้อมรอบทั้งทั้งเมือง โดยเหตุผลบางส่วนมีความตั้งใจที่จะให้เป็นป้อมปราการเพื่อปกป้องสุสานของพระบิดาพระองค์ เจ้าชายรัชทายาทซาโด
การก่อสร้างกำแพงเป็นหนึ่งในตัวอย่างแรก ๆ ของเกาหลีที่จ่ายค่าแรงให้กับแรงงาน (ปกติก่อนหน้านี้จะใช้วิธีเกณฑ์แรงงาน โดยกำแพงยังคงอยู่ถึงปัจจุบัน ถึงแม้ว่ากำแพง(รวมทั้งป้อม)จะได้รับความเสียหายอย่างมากจากสงครามเกาหลี
เริ่มแรกการก่อสร้างป้อมฮวาซ็องได้ก่อสร้างโดยคำแนะนำของนักปราชญ์ช็อง ยัก-ย็อง ภายหลังการสวรรคตของพระเจ้าซ็องโจไม่นาน (พ.ศ. 2343) กระดาษขาวที่แสดงรายละเอียดเกี่ยวกับการก่อสร้างได้ถูกตีพิมพ์ เป็นสิ่งที่ประเมินค่าไม่ได้เพราะถูกนำมาใช้เป็นแบบในการก่อสร้างใหม่ในช่วงทศวรรษที่ 1970
ครั้งหนึ่งกำแพงของป้อมปราการเคยล้อมเมืองซูว็อนทั้งเมืองไว้ แต่เมืองซูว็อนในยุคปัจจุบันได้ขยายไปไกลกว่าตัวกำแพงป้อมมาก ในปัจจุบันกำแพงป้อมฮวาซ็องได้ถูกกำหนดให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก และป้อมฮวาซ็องได้ถูกนำมาใช้ในการประชาสัมพันธ์เมืองเสมอ
ประวัติ > สงครามเกาหลี

สงครามเกาหลีได้สร้างผลกระทบอย่างมากต่อเมืองซูว็อน โดยเมืองเปลี่ยนผู้ยึดครองระหว่างสงครามถึงสี่ครั้ง ภายหลังการปะทุของสงครามเพียงไม่นานหน่วยเครื่องบินขับไล่ที่ 49ของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกาได้ถูกส่งจากญี่ปุ่นไปยังเกาหลี โดยภารกิจแรกคือเคลื่อนย้ายพลเรือนจากซูว็อนและคิมโพ แต่หลังจากนั้นไม่นานกองทัพเกาหลีเหนือก็เคลื่อนมาถึงเมืองซูว็อน ก่อนหน้ายุทธการโอซันไม่นาน การสู้รบระหว่างกองกำลังของสหรัฐฯกับเกาหลีเหนือก็ได้เริ่มขึ้นครั้งแรก ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 สิ่งป้องกันได้สร้างขึ้นบนถนนระหว่างซูว็อนและรอบ ๆ โอซัน (ซึ่งขณะนั้นยังอยู่ภายใต้การควบคุมของฝ่ายใต้) ในวันต่อมากองกำลังของฝ่ายเหนือได้มุ่งหน้ามายังทางใต้ ตามมาด้วยการปะทะกันยาวนาน 3 ชั่วโมงครึ่ง โดยทหารอเมริกาสูญเสียไป 142 นาย และทหารเกาหลีเหนือ 42 นาย ทำให้กองกำลังของสหรัฐจำต้องล่าถอยไป การปะทะกันครั้งนี้ทำให้กองกำลังของฝ่ายเหนือเคลื่อนพลลงไปยังโอซันช้ากว่ากำหนดการ 7 ชั่วโมง
ในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2493 กองกำลังกรีก ได้ย้ายไปตั้งอยู่ที่ซูว็อนอยู่ติดกับกองพลทหารม้าที่ 1 ของกองทัพสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 แกบบี้ กาเบรียสกี ยอดนักบินของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกาได้มาประจำการอยู่ที่ฐานทัพอากาศ เค-13 เมืองซูว็อน โดยตอนสิ้นสุดของสงครามเมืองซูว็อนอยู่กับเกาหลีใต้
ประวัติ > ประวัติยุคใหม่

ซูว็อนกลายเป็นเมืองเอกของจังหวัดคย็องกี เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2510
ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 เขตจังอันและเขตคว็อนซ็อนได้ตั้งขึ้น
ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536, ส่วนหนึ่งของเขตจังอันและและเขตคว็อนซ็อน	ถูกแบ่งและรวมกันตั้งเป็น เขตพัลดัล
ในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 เขตย็องทงได้ถูกตั้งขึ้นเป็นเขตใหม่โดยแยกออกมาจากเขตพัลดัล
ภูมิศาสตร์

ซูว็อนตั้งอยู่ทางตอนเหนือของที่ราบคย็องกี และอยู่ทางทิศใต้ของโซล เมืองหลวงของเกาหลีใต้ โดยมีอาณาเขตติดต่อกับอึยวังทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ, ยงอินทางทิศตะวันออก, ฮวาซ็องทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และมีอาณาเขตติดกับอันซันเล็กน้อยทางทิศตะวันตก
รอบ ๆ ซูว็อนมีเขาเพียงเล็กน้อย โดยเขาที่สูงสุดของเมืองคือ ควังคโยซันซึ่งอยู่ทางเหนือของเมืองติดกับยงอิน โดยมีความสูง 582 เมตร (1,909 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล
คลองส่วนใหญ่ที่ไหลผ่านซูว็อนมีต้นกำเนิดมาจากภูเขาควังคโยหรือยอดเขาบริเวณรอบ ๆ เมือง คลองซูว็อน (ซูว็อนช็อน) เป็นคลองที่สำคัญที่สุดของเมือง (และมีคลองที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งคือคลองชุงโบ) โดยไหลผ่านเมืองไปยังทิศใต้และไหลลงสู่ทะเลเหลืองทางอ่าวอันซัน
ซูว็อนไม่มีทะเลสาบที่เกิดตามธรรมชาติ อย่างไรก็ตามเมืองซูว็อนก็มีอ่างเก็บน้ำขนาดเล็กหลายแห่ง เช่น  ซอโฮ (서호) อยู่ใกล้กับ สถานีฮวาโซ, อ่างเก็บน้ำอิลว็อน (일원 저수지) อยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัยซ็องคยุนวัน, อ่างเก็บน้ำบัมแบ็ต (밤밭 저수지) ใกล้กับสถานีมหาวิทยาลัยซ็องคยุนวัน, อ่างเก็บน้ำอิลฮวัง (일왕 저수지) ใกล้กับสวนสาธารณะมันซ็อก, อ่างเก็บน้ำพาจัง (파장 저수지) อยู่ทางตอนเหนือของเมืองซูว็อนทางออกไปทางด่วยย็องดง, อ่างเก็บน้ำควังคโย (광교 저수지) อยู่บริเวณตีนเขาควังคโย, อ่างเก็บน้ำว็อนช็อนและซินแด (원천 저수지 & 신대 저수지) อยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัยอาจู (아주대학교), อ่างเก็บน้ำคึมโก๊ก (금곡 저수지), อ่างเก็บน้ำขนาดเล็กบริเวณตีนเขาชิลโบ, และอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่วังซง (왕송 저수지), ซึ่งบริเวณของอ่างเก็บน้ำส่วนใหญ่อยู่ในเขตเมืองอึยวังแต่ตัวเขื่อนตั้งอยู่ซูว็อน
สันเขาที่มีขนาดสูงน้อยที่สุดของเมืองคือ ภูเขาชิลโบ โดยมีความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 239 เมตร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกโดยมีพรมแดนติดกับอันซัน เมืองซูว็อนตั้งอยู่ห่างจากอ่าวทะเลเหลือง 6 กิโลเมตร
ภูมิศาสตร์ > สภาพอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของซูว็อน (2524–2553)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของซูว็อน (2524–2553)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูว็อน (2524–2553)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูว็อน (2524–2553)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูว็อน (2524–2553)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูว็อน (2524–2553)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูว็อน (2524–2553)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูว็อน (2524–2553)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูว็อน (2524–2553)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูว็อน (2524–2553)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูว็อน (2524–2553)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูว็อน (2524–2553)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูว็อน (2524–2553)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซูว็อน (2524–2553)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 2.1 (35.8) | 5.0 (41) | 10.6 (51.1) | 17.9 (64.2) | 23.0 (73.4) | 26.8 (80.2) | 28.8 (83.8) | 29.8 (85.6) | 25.9 (78.6) | 20.0 (68) | 12.0 (53.6) | 5.0 (41) | 17.2 (63) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -2.9 (26.8) | -0.3 (31.5) | 5.0 (41) | 11.6 (52.9) | 17.2 (63) | 21.7 (71.1) | 24.8 (76.6) | 25.6 (78.1) | 20.8 (69.4) | 14.0 (57.2) | 6.6 (43.9) | 0.0 (32) | 12.0 (53.6) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -7.4 (18.7) | -5.0 (23) | 0.0 (32) | 5.9 (42.6) | 12.0 (53.6) | 17.4 (63.3) | 21.7 (71.1) | 22.1 (71.8) | 16.4 (61.5) | 8.8 (47.8) | 1.8 (35.2) | -4.4 (24.1) | 7.5 (45.5) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 22.4 (0.882) | 24.2 (0.953) | 47.9 (1.886) | 61.3 (2.413) | 97.8 (3.85) | 129.2 (5.087) | 351.1 (13.823) | 299.8 (11.803) | 153.9 (6.059) | 53.1 (2.091) | 49.7 (1.957) | 21.8 (0.858) | 1,312.3 (51.665) |
| ความชื้นร้อยละ | 65.1 | 64.3 | 64.2 | 62.5 | 67.6 | 72.3 | 80.1 | 78.3 | 74.5 | 71.0 | 68.6 | 66.4 | 69.6 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 7.3 | 6.2 | 7.6 | 7.8 | 8.7 | 9.4 | 15.4 | 14.1 | 8.7 | 6.2 | 8.7 | 8.1 | 108.2 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 166.0 | 171.6 | 198.0 | 215.2 | 221.3 | 188.3 | 136.7 | 166.0 | 182.0 | 200.2 | 158.0 | 159.7 | 2,162.8 |
แหล่งที่มา: สำนักอุตุนิยมวิทยาเกาหลี
เขตการปกครอง

บทความหลัก: เขตการปกครองของประเทศเกาหลีใต้
ซูว็อนแบ่งออกเป็น 4 คู (เขต):
| โรมัน | ฮันกึล | ฮันจา | ประชากร (2551) | พื้นที่ (ม²) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. เขตคว็อนซ็อน | 권선구 | 勸善區 | 315,512 | 47,355,349.2 |
| 2. เขตจังอัน | 장안구 | 長安區 | 290,732 | 33,119,867.5 |
| 3. เขตพัลดัล | 팔달구 | 八達區 | 224,194 | 13,077,959.4 |
| 4. เขตย็องทง | 영통구 | 靈通區 | 256,466 | 27,500,143.7 |

เขตที่ตั้งขึ้นใหม่ที่สุดของเมืองคือ เขตย็องทงซึ่งแยกออกมาจากเขตพัลดัล เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546  โดยเขตทั้งหมดมีการเขตการปกครองย่อยแยกออกเป็น 42 ทง
ประชากร

ประชากรในซูว็อนเป็นชาย 50.2%   มีเพียงเขตพัลดัล เขตเดียวที่ประชากรหญิงเยอะกว่าประชากรชาย มีชาวต่างชาติอาศัยอยู่ในซูว็อน 1.85%  เขตที่มีชาวต่างชาติมากที่สุดคือเขตพัลดัล ข้อมูลเพิ่มเติมของประชากรในซูว็อนในแต่ละเขตดูได้จากตารางข้างล่างนี้
|  | ประชากรทั้งหมด | ชาย (เกาหลี) | หญิง (เกาหลี) | เกาหลี (ทั้งหมด) | ชาย (ต่างชาติ) | หญิง (ต่างชาติ) | ต่างชาติ (ทั้งหมด) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ซูว็อน (ทั้งหมด) | 1,086,904 | 535,906 | 531,211 | 1,067,117 | 9,914 | 9,873 | 19,787 |
| เขตคว็อนซ็อน | 315,512 | 156,783 | 154,004 | 310,789 | 2,314 | 2,411 | 4,725 |
| เขตจังอัน | 290,732 | 143,737 | 143,351 | 287,088 | 1,742 | 1,902 | 3,644 |
| เขตพัลดัล | 224,194 | 107,929 | 108,926 | 216,855 | 3,652 | 3,687 | 7,339 |
| เขตย็องทง | 256,466 | 127,457 | 124,930 | 252,387 | 2,206 | 1,873 | 4,079 |

โดยภาพรวมประชากรในซูว็อนมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้น แต่ประชากรที่เป็นชาวเกาหลีมีแนวโน้มลดลง เช่น ในช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ 2550 ถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2551 ประชากรชาวเกาหลีของเมืองลดลง 585 คน แต่ประชากรชาวต่างชาติกลับมีจำนวนเพิ่มขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน แสดงให้เห็นว่าประชากรชาวต่างชาติกำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในช่วงครึ่งปีแรกของปี พ.ศ 2550 มีชาวต่างชาติลงทะเบียนเข้าอยู่อาศัยในซูว็อนเพิ่มขึ้น 13% มีเพียงเขตคว็อนซ็อนเท่านั้นที่มีประชากรเพิ่มขึ้น ส่วนเขตจังอันและเขตย็องทง มีประชากรลดน้อยลง
การศึกษา

เมืองซูว็อนมีมหาวิทยาลัยทั้งหมด 11 แห่ง และมีวิทยาลัย 2 แห่ง ประกอบไปด้วย มหาวิทยาลัยซ็องกยุนกวันวิทยาเขตวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ, มหาวิทยาลัยคย็องกี, มหาวิทยาลัยอาจู,  มหาวิทยาลัยคย็องฮี, วิทยาลัยสาธารณสุขทงนัม, มหาวิทยาลัยดิจิทัลกุกเจ, โรงเรียนสอนศาสนาเทววิทยาฮัปดงและวิทยาลัยสตรีซูว็อน. มหาวิทยาลัยซูว็อน แท้จริงแล้วไม่ได้ตั้งอยู่ที่ซูว็อนแต่ตั้งอยู่ที่เมืองฮวาซ็อง ส่วนมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลวิทยาเขตเกษตรศาสตร์ ตั้งอยู่ที่เมืองซูว็อนจนกระทั่งปี พ.ศ. 2548 จึงย้ายไปอยู่เขตควานัค, โซล
ซูว็อนมีวิทยาลัยชุมชน 2 แห่ง โรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย 37 แห่ง, โรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 33 แห่ง, โรงเรียนประถามศึกษา 81 แห่งและโรงเรียนอนุบาล 107 แห่ง
อุตสาหกรรม

ซัมซุงเป็นกลุ่มอุตสาหกรรมที่ทำให้เกิดการจ้างงานมากที่สุดในเมือง ความจริงแล้วซัมซุงมีโรงงานหลักอยุ่ที่โซล แต่ในช่วงเริ่มต้นของสงครามเกาหลี สิ่งของหลายอย่างของซัมซุงได้รับความเสียหาย ผู้ก่อตั้ง อี บย็อง-ช็อล  (이병철) ได้ฝืนทำธุรกิจอีกครั้งในปี พ.ศ. 2494 ส่วนซัมซุงอิเล็กทรอนิกส์ได้ก่อตั้งที่เมืองซูว็อนในปี พ.ศ. 2512 และปัจจุบันได้เป็นสำนักงานใหญ่และโรงงานอุตสาหกรรมกลางใจเมือง ส่วนกลุ่มอุตสาหกรรมอื่น ๆ ก็ประกอบด้วยเอสเค, ซัมซุงอิเล็กทริกส์, ซัมซุงแอลอีดี, ซัมซุงเอสดีไอและอื่นๆอีกมากมาย
วัฒนธรรม

ป้อมฮวาซ็องเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของเมือง สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2399 ในอดีตป้อมฮวาซ็องเคยล้อมเมืองทั้งเมืองไว้ แต่เมืองซูว็อนในปัจจุบันได้ขยายขอบเมืองออกไปไกลกว่าขอบกำแพงป้อมมาก ป้อมฮวาซ็องได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกของยูเนสโก พระราชวังแฮกุงอยู่ภายในป้อมฮวาซ็อง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจอีกแห่งหนึ่ง หลังจากการขยายทางรถไฟสายบุนดังเสร็จ เพียงไม่กี่สถานีจากซูว็อนไปถึงสถานีซิลกัล เมืองยงอิน ซึ่งเป็นเมืองที่มีสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญเช่น หมู่บ้านโบราณเกาหลี และ เอเวอร์แลนด์
วัฒนธรรม > สถานที่พักผ่อนหย่อนใจ

ทางเดินรอบ ๆ กำแพงของป้อมฮวาซ็องเป็นที่นิยมของคนในท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวและการเดินพักผ่อนหย่อนใจและเที่ยวชม สวนสาธารณะมันซ็อกทางตอนเหนือของเมืองมีเส้นทางวิ่ง 1.2 กิโลเมตรรอบ ๆ ทะเลสาบ ส่วนสิ่งสันทนาการอื่น ๆ ของสวนสาธารณะประกอบด้วย สนามเทนนิส (ในร่มและกลางแจ้ง), สนามฟุตบอลและสนามสเก็ตบอร์ด และยังมีสวนสาธารณะอื่น ๆ อีกมากมายรอบเมืองรวมทั้งสกีรีสอร์ทและสถานที่ปีนเขา โดยทั้งหมดนี้อยู่ห่างจากซูว็อนไม่ไกลและเดินทางสะดวก
วัฒนธรรม > สถานที่ท่องเที่ยว

ป้อมฮวาซ็อง โดยมีโปรแกรมท่องเที่ยวป้อมมากมายให้นักท่องเที่ยวได้เลือกหลากหลายเส้นทาง
วัฒนธรรม > กีฬา

ซูว็อนมีสนามกีฬาหลากหลายประเภทเช่นสนามกีฬาการยิงธนู, สนามแบตมินตัน, ลานโบว์ลิ่ง, สระว่ายน้ำในร่ม, สนามเทนนิสและสนามฟุตบอล
สนามกีฬาซูว็อนยิมเนเซียมเคยเป็นสถานที่จัดกีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 โดยสนามกีฬาแห่งนี้มีความจุ 5,145 ที่นั่ง
ซูวอนเวิลด์คัพสเตเดียมเคยเป็นสถานที่จัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 ปัจจุบันเป็นสนามทีมเหย้าของทีมซูวอนซัมซุงบลูวิงส์ ทีมจากเคลีก, ทีมจากเคลีกแชลแลนจ์ ทีมซูว็อนเอฟซีใช้สนามซูว็อนสปอร์ตคอมเพล็กซ์ เป็นสนามเหย้า
ซูว็อนยังเป็นมีทีมเบสบอลอย่างทีมฮุนไดยูนิคอร์น (ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นทีมเน็คเซ็นฮีโร ตั้งอยู่ที่โซล) ซึ่งเคยใช้สนามซูว็อนสปอร์ตคอมเพล็กซ์ เป็นสนามเหย้า
วัฒนธรรม > สิ่งบันเทิง

ซูว็อนมีโรงภาพยนตร์ระบบมัลติเพล็กซ์ 3 โรง ประกอบด้วย เมกาบอกซ์ และ ซีจีวี โรงภาพยนตร์ตั้งอยู่ที่ สถานีรถไฟซูว็อน ซึ่งอยู่ใจกลางเมือง เช่นเดียวกับโรงภาพยนตร์ 'คิเน๊กซ์ 5 ซึ่งอยู่ในเขตย็องทง และยังมีโรงภาพยนตร์อื่น ๆ ในเมืองแต่ฉายภาพยนตร์ต่างประเทศน้อยกว่าเช่น เซเนมาทาวน์, โรงภาพยนตร์แทฮัน, โรงภาพยนตร์พิคคาเดลลี, โรงภาพยนตร์จุงอัง, โรงภาพยนตร์โรแยล, โรงภาพยนตร์ดาโน และ ดาโนฮอลล์อาร์ต
ว็อนช็อนในเขตย็องทงมีสวนสนุก อยู่ 2 แห่งคือ ว็อนช็อนกรีนแลนด์และว็อนช็อนเลคแลนด์
วัฒนธรรม > สิ่งน่าสนใจอื่น ๆ

สภาคณะกรรมการเมืองซูว็อนได้ประกาศความภาคภูมิใจของเมืองเรื่องห้องน้ำสาธารณะ ซึ่งทางเมืองได้ใช้ความพยายามอย่างยิ่งที่จะทำให้ห้องน้ำสาธารณะในเมืองสะอาดและพัฒนาให้ดีขึ้นในด้านต่าง ๆ และปัจจุบันก็ได้มีบริการรถทัวร์ห้องน้ำสาธารณะของเมืองไว้ให้บริการแก่นักท่องเที่ยว
การคมนาคม

ซูว็อนเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งประจำภูมิภาค และสถานีรถไฟซูว็อนเป็นจุดพักที่สำคัญของทางรถไฟสายคย็องบูซึ่งวิ่งระหว่างโซลกับปูซาน ทั้งยังมีบริการรถโดยสารไปยังสถานีรถไฟฟ้าความเร็วสูงเคทีเอกซ์ที่ควังมย็อง  ซูว็อนเชื่อมต่อกับโซลและเมืองใกล้เคียงอื่น ๆ ด้วยรถโดยสารแบบด่วนด้วยจุดขาออกตลอดทั้งเมือง ซูว็อนมีสถานีขนส่งสองแห่งเป็นสถานีรถระหว่างเมืองและรถด่วนที่เชื่อมต่อไปได้ทั่วทั้งประเทศเกาหลีใต้ คือ สถานีขนส่งซูว็อน ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับ 'โฮเทล รามาดา' และสถานีขนส่งซูว็อนตะวันตก ตั้งอยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัยซ็องกยูนกวัน รถไฟเคทีเอกซ์มีจุดพักที่จำกัดเพียงไม่กี่สถานีในการวิ่งระหว่างโซลและปูซาน
เมืองซูว็อนมีหลายสถานีที่รถไฟใต้ดินโซล สาย 1ผ่าน ซึ่งวิ่งจากทางเหนือของเมืองทะลุไปยังทางใต้ของเมือง ประกอบไปด้วยสถานีมหาวิทยาลัยซ็องกยุนกวัน, ฮวาซอ, ซูว็อน และ เซรยู ส่วนรถไฟสายบุนดัง วิ่งผ่านซูว็อนจากตะวันออกไปตังตะวันตกซึ่งหมดระยะที่สถานีรถไฟซูว็อนและรถไฟสายซูอิน เชื่อมระหว่างสถานีรถไฟซูว็อนและสถานีรถไฟอินช็อน ซึ่งขณะนี้อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง สายซูรยอซึ่งเคยเชื่อมระหว่างซูว็อนกับยอจูตั้งแต่ปี พ.ศ. 2473 ก็ได้หยุดดำเนินการไปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515
ทางพิเศษย็องดง (หมายเลข 50) ทอดผ่านซูว็อนและมีทางออก 2 แห่งคือทางออกซูว็อนเหนือและทางออกซูว็อนตะวันออก และยังมีทางพิเศษคย็องบู (หมายเลข 1) วิ่งพาดผ่านเมือง ซึ่งทางออกของทางพิเศษตั้งอยู่ไม่ไกลจากเขตซิกกัลของยงอินวึ่งเป็นเขตที่ติดกับซูว็อน
ในปี พ.ศ. 2556 เมืองซูว็อนได้เป็นเจ้าภาพจัดงาน EcoMobility World Festival ที่แขวงแฮงกุง, เขตพัลดัล เป็นเวลากว่า 1 เดือน ถนนถูกปิดเพื่อให้เป็นสถานที่ทดลองเขตปลอดรถยนต์ แทนที่จะใช้รถยนต์ ชาวเมืองจะใช้ยานพาหนะที่ไม่ได้เดินเครื่องด้วยเครื่องยนต์ซึ่งจัดเตรียมโดยคณะผู้จัดงาน การทดสอบไช่ว่าจะไม่มีการต่อต้าน แต่อย่างไรก็ตามก็ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ที่ประสบความสำเร็จ ภายหลังจากเทศกาลทางเมืองซูว็อนได้เริ่มดำเนินการหารือเพื่อที่จะให้เป็นแนวปฏิบัติที่ทดลองกันใช้เป็นการถาวร
สื่อมวลชน

มีหนังสือพิมพ์ 2 ฉบับที่มีฐานอยู่ที่ซูว็อนได้แก่ คย็องกีเดลี (경기일보) และ คย็องอินเดลี (경인일보) ซึ่งเริ่มดำเนินการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503 ซึ่งในอดีตได้ตั้งอยู่ที่เขตจังอัน และปัจจุบันสำนักงานได้ตั้งอยู่ที่เขตพัลดัล และทั้งสองฉบับพิมพ์เฉพาะภาษาเกาหลี
การทหาร

กองทัพอากาศสาธารณรัฐเกาหลีมีฐานทัพตั้งอยู่ที่แขวงจังจี, เขตคว็อนซ็อน, เมืองซูว็อน ซึ่งเคยเป็นฐานทัพอากาศของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกาในช่วงระหว่างสงครามเกาหลี
ศาสนา

เช่นเดียวกับพื้นที่ส่วนใหญ่ในประเทศเกาหลีใต้  ปี พ.ศ. 2549 จากข้อมูลที่รวบรวมโดยรัฐบาลเกาหลีใต้ ประมาณ 25.3 % ของประชากรไม่นับถือศาสนาใดศาสนาหนึ่งโดยเฉพาะ ศาสนาคริสต์ประมาณ 20% และศาสนาพุทธประมาณ 52% ของจำนวนประชากรทั้งหมด โบสถ์ไดโอซิสออฟซูว็อนของคาทอลิกได้สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2506 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6
อาหาร

อาหารของซูว็อนที่มีชื่อเสียงคือ ซูว็อนคัลบิ หนึ่งในหลากหลายประเภทของเนื้อย่างที่เป็นที่นิยมทั่วทั้งเกาหลี เมืองซูว็อนก็มีอาหารเกาหลีที่มีความหลากหลายเช่นเดียวกับที่มีจำหน่ายทั่วทั้งคาบสมุทรเกาหลีทั้งยังมีร้านอาหารต่างชาติหลากหลายประเภทอีกด้วย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 เทศกาลคัลบิได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี ดึงดูดนักท่องเที่ยวต่างชาติได้เป็นจำนวนมาก
พืชและสัตว์

สัตว์ป่าของซูว็อนมีลักษณะคล้ายคลึงกันกับส่วนใหญ่ของทั้งจังหวัดคย็องกี โดยกบต้นไม้ซูว็อนเป็นสายพันธ์ที่มีชื่อเสียง เป็นหนึ่งในสองสายพันธ์กบต้นไม้ที่อาศัยอยู่ในคาบสมุทรเกาหลีและอาศัยอยู่ในเฉพาะจังหวัดคย็องกี