stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศาสนาอิสลามในประเทศบรูไน
การเข้ารับอิสลาม

นับตั้งแต่ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติใน ค.ศ. 1954 จำนวนชาวบรูไนก็เข้ารับอิสลามเพิ่มขึ้น และใน ค.ศ. 2004 มีบันทึกว่ามีชาวบรูไนที่เข้ารับอิสลามมากกว่า 16,000 คน ในช่วง ค.ศ. 2009-2020 มีผู้เข้ารับอิสลามในประเทศบรูไน 5,884 คน
| เขต | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บรูไน-มัวรา | 234 | 281 | 260 | 269 | 256 | 300 | 245 | 242 | 203 | 204 | 152 | 218 |
| เบอไลต์ | 153 | 161 | 115 | 94 | 124 | 130 | 94 | 110 | 67 | 74 | 109 | 77 |
| ตูตง | 125 | 175 | 124 | 88 | 129 | 132 | 130 | 102 | 112 | 104 | 64 | 125 |
| เติมบูรง | 21 | 25 | 37 | 18 | 29 | 23 | 45 | 18 | 27 | 22 | 22 | 16 |
| รวม: | 533 | 642 | 536 | 469 | 537 | 585 | 514 | 472 | 409 | 404 | 347 | 436 |
| กลุ่มชาติพันธุ์ | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ดูซุน | 151 | 154 | 131 | 103 | 149 | 164 | 141 | 122 | 108 | 110 | 102 | 122 |
| มูรุต | 14 | 20 | 11 | 14 | 10 | 7 | 12 | 12 | 4 | 13 | 4 | 13 |
| อีบัน | 173 | 208 | 149 | 136 | 130 | 139 | 134 | 115 | 109 | 99 | 111 | 118 |
| จีน | 61 | 74 | 63 | 58 | 80 | 78 | 66 | 75 | 60 | 70 | 47 | 74 |
| อื่น ๆ | 134 | 186 | 182 | 158 | 168 | 197 | 161 | 148 | 128 | 112 | 83 | 109 |
| รวม: | 533 | 642 | 536 | 469 | 537 | 585 | 514 | 472 | 409 | 404 | 347 | 436 |
ศาสนาอิสลามในประเทศตุรกี

ศาสนาอิสลามในทวีปยุโรป
ตามจำนวนร้อยละของประชากรประเทศ
   90–100%
 อาเซอร์ไบจาน
คอซอวอ
ตุรกี
 
   70–80%  คาซัคสถาน
   50–70%
 บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
แอลเบเนีย
   30–50%  มาซิโดเนียเหนือ
   10–20%
 บัลแกเรีย
ไซปรัส
จอร์เจีย
มอนเตเนโกร
รัสเซีย
   5–10%
 ออสเตรีย
สวีเดน
เบลเยียม
ฝรั่งเศส
เยอรมนี
กรีซ
ลีชเทินชไตน์
เนเธอร์แลนด
สวิตเซอร์แลนด์
สหราชอาณาจักร
นอร์เวย์
เดนมาร์ก
   4–5%
 อิตาลี
เซอร์เบีย
   2–4%
 ลักเซมเบิร์ก
สโลวีเนีย
สเปน
   1–2%
 โครเอเชีย
ไอร์แลนด์
ยูเครน
   < 1%
 อันดอร์รา
อาร์มีเนีย
เบลารุส
เช็กเกีย
เอสโตเนีย
ฟินแลนด์
ฮังการี
ไอซ์แลนด์
ลัตเวีย
ลิทัวเนีย
มอลตา
มอลโดวา
โมนาโก
โปแลนด์
โปรตุเกส
โรมาเนีย
ซานมารีโน
สโลวาเกีย
ศาสนาอิสลาม เป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุดในประเทศตุรกี การปรากฏตัวของศาสนาอิสลามในภูมิภาคที่ปัจจุบันคือประเทศตุรกีสมัยใหม่สืบไปได้ถึงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 11 เมื่อเซลจุคเติร์กเริ่มขยายดินแดนไปยังอานาโตเลียตะวันออก
ตามรายงานจากรัฐบาล ประชากรชาวตุรกี 99.8%เป็นมุสลิม เนื่องจากกลุ่มชาติพันธุ์ดั้งเดิมที่ไม่ใช่มุสลิมในตุรกี (เช่น ยิว, อาร์มีเนีย และกรีก) มีจำนวนไม่มากกว่า 0.2% ถึงแม้ว่าการสำรวจบางส่วนจะให้ค่าประมาณที่ต่ำกว่าเล็กน้อยที่ 96.2% โดยสำนักคิดที่มีผู้นับถือมากที่สุดคือสำนักฮะนะฟีของนิกายซุนนี (ประมาณ 90% ของมุสลิมทุกสำนัก) ส่วนนิกายที่เหลือมีเพียงประมาณ 9% จากประชากรมุสลิมทั้งหมด ได้แก่ อาเลวี, ญะอ์ฟะรี (1%) และอะละวี (มีประชากรประมาณ 1 ล้านคน) ซึ่งเทียบเท่าประมาณ 1% ของประชากรมุสลิมในประเทศตุรกี นอกจากนี้ยังมีชนกลุ่มน้อยที่นับถือนิกายศูฟีและไม่อิงนิกายใด ๆ
อ่านเพิ่ม

Bein, Amit. Ottoman Ulema, Turkish Republic: Agents of Change and Guardians of Tradition (2011) Amazon.com
Karakas, Cemal (2007) "Turkey. Islam and Laicism Between the Interests of State, Politics and Society". Peace Research Institute Frankfurt (PRIF), Germany, PRIF-Report No. 78/2007.
Smith, Thomas W. (2005) "Between Allah and Ataturk: Liberal Islam in Turkey", The International Journal of Human Rights, Vol. 9, No. 3., pp. 307–325.
Yavuz, M. Hakan. Islamic Political Identity in Turkey (2003) Amazon.com
Chopra, R.M., Sufism, 2016, Anuradha Prakashan, New Delhi. ISBN 978-93-85083-52-5.
Yavuz, M. Hakan and Öztürk, Ahmet Erdi (2019), "Turkish Secularism and Islam Under the Reign of Erdoğan", Southeast and Black Sea Studies, Vol. 19, NO. 1; https://doi.org/10.1080/14683857.2019.1580828
วา

วา เป็นหน่วยวัดความยาวของไทย มีที่มาจากการกางแขนทั้งสองออกไปข้างลำตัวในแนวราบ หนึ่งวาวัดจากปลายนิ้วกลางของแขนข้างหนึ่ง (หรือนิ้วอื่นที่ยาวที่สุดสำหรับบางคน) ผ่านอกไปยังปลายนิ้วกลางของแขนอีกข้าง แต่เนื่องจากระยะวาของแต่ละคนไม่เท่ากัน พระราชบัญญัติมาตราชั่ง ตวง วัด พระพุทธศักราช ๒๔๖๖ จึงกำหนดให้ 1 วายาวเท่ากับ 2 เมตรเป็นต้นมา และใช้อักษรย่อว่า ว.  หน่วยวาใช้ประกอบกันเป็นหน่วยวัดพื้นที่คือ ตารางวา
ในบันทึกของลาลูแบร์ระบุว่า 1 วา สั้นกว่าตัวร์ (toise) ประมาณ 1 ปูช (pouce) หรือประมาณ 1.9 เมตร ในบันทึกของบาทหลวงฌ็อง-บาติสต์ ปาลกัว นิยามว่า วา เท่ากับ ฟาทอม (fathom) หรือเท่ากับ 1.829 เมตร ส่วนในสนธิสัญญาเบาว์ริงได้ระบุว่าชาวอังกฤษและคนในบังคับจะเช่าที่ดินและซื้อบ้าน จะต้องตั้งห่างจากกำแพงพระนคร 200 เส้น คือ 4 ไมล์ เมื่อแปลงจากเส้นเป็นวา (100 เส้นเท่ากับ 2,000 วา) 1 วา จะเท่ากับ 1.6 เมตร ในสนธิสัญญาไมตรีและพาณิชย์ ค.ศ. 1833 ระบุว่า 1 วา เท่ากับ 78 นิ้ว ในระบบอังกฤษหรืออเมริกัน หรือเท่ากับ 96 นิ้ว (หน่วยความยาวไทย) หรือเท่ากับ 1.981 เมตร
หน่วยความยาว

1 วา มีค่าเท่ากับ
80 นิ้ว
8 คืบ
4 ศอก
2 เมตร
1/20 เส้น
1/8000 โยชน์
ในทางกลับกัน
1 เส้น = 20 วา
1 โยชน์ = 8,000 วา
สำนวนที่กล่าวถึง

ลดราวาศอก - ผ่อนลง, ยอมอ่อนให้
พอไปวัดไปวา, ไปวัดไปวาได้ - มีรูปร่างหน้าตาดีพออวดเขาได้
สายธาร

สายธาร เป็นอัลบั้มชุดแรกของ ต้น สุชาติ ชวางกูร อำนวยการผลิตโดย วิชัย ปุญญะยันต์
รายชื่อเพลง

หน้า 1
สายธาร
ภวังค์รัก
ด้วยรัก
ฝากรักมากับเสียงเพลง
คืนนี้มีเพียงดาว
ใจรัก
หน้า 2
ดวงฤดี
รักเธอหมดหัวใจ
เธอลืม
เยิน
ตะวันแห่งรัก
ฝัน
สายทิพย์

เพลงสายทิพย์  เป็นเพลงที่ประพันธ์คำร้อง โดยแพทย์หญิง ปานทิพย์ (โลจายะ) วิริยะพานิช กุมารแพทย์ อดีต รองผู้อำนวยการ โรงพยาบาล กรุงเทพคริสเตียน ทำนอง โดย ดร. สายสุรี จุติกุล นักวิชาการด้านสิทธิสตรีและเด็ก ชื่อเพลงสายทิพย์นี้มีที่มาจากชื่อของผู้แต่ง ทั้งสองท่าน เพลงนี้แต่งเมื่อท่านทั้งสองกำลังศึกษาที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย เมื่อพ.ศ. 2490
คำร้อง:
พญ.ปานทิพย์ (โลจายะ) วิริยะพานิช
ทำนอง:
ดร.สายสุรี จุติกุล
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟังเพลงสายทิพย์[ลิงก์เสีย] (รำไพ บุญศิริธรรม)
ฟัง MIDI เพลงสายทิพย์
เพลงสายทิพย์ประพันธ์คำร้องโดย พ.ญ.ปานทิพย์ (โลจายะ) วิริยะพานิช ประพันธ์ทำนองโดย ดร.สายสุรี จุติกุล ตรวจสอบข้อมูลที่ถูกต้องได้จากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย
สำนักงานเพื่อการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก

| ภาพรวมหน่วยงาน |
| --- | --- |
ก่อตั้ง: 17 มกราคม พ.ศ. 2560; 7 ปีก่อน (2560-01-17)
ยุบเลิก: 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2561; 6 ปีก่อน (2561-05-15)
หน่วยงานสืบทอด: สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก
สำนักงานใหญ่: การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย 618 ถนนนิคมมักกะสัน แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร 10400
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: คณิศ แสงสุพรรณ, เลขาธิการ พจณี อรรถโรจน์ภิญโญ, รองเลขาธิการ เจริญชัย ประเทืองสุขศรี, รองเลขาธิการ
ต้นสังกัดหน่วยงาน: กระทรวงอุตสาหกรรม
เว็บไซต์: www.eeco.or.th
สำนักงานเพื่อการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (ชื่อย่อ:สกรศ.) หน่วยงานในสังกัด กระทรวงอุตสาหกรรม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2560 ตามคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ ๒/๒๕๖๐ เรื่อง การพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก ลงวันที่ ๑๗ มกราคม ๒๕๖๐  ข้อ ๙ เพื่อทำหน้าที่เป็นสำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการนโยบายการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก และคณะกรรมการบริหารการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก หรือ กรศ.
วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 สำนักงานเพื่อการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกถูกยุบเลิกและเปลี่ยนชื่อเป็น สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก ตาม พระราชบัญญัติเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก พ.ศ. ๒๕๖๑
อำนาจหน้าที่

สำนักงานเพื่อการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกมีอำนาจหน้าที่ตามข้อ ๙ ของคำสั่งดังต่อไปนี้
(๑) บริหารแผนการพัฒนาพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกในภาพรวม 
ตลอดจนประสานการปฏิบัติของหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องเพื่อให้การดำเนินการต่าง ๆ เป็นไปตามนโยบายและแผนการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก
(๒) ประสานงานกับหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องในการจัดเตรียมแผนงานและโครงการต่าง ๆ ตามนโยบายและแผนพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก ตลอดจนติดตามดูแลและให้คำแนะนำแก่หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องเพื่อให้ปฏิบัติโดยถูกต้องตามที่กำหนดในคำสั่งนี้ หรือตามมติของคณะกรรมการนโยบายหรือ กรศ.
(๓) ศึกษา วิเคราะห์ปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก และเสนอแนวทางการแก้ไขที่เหมาะสมต่อ กรศ. เพื่อพิจารณา
(๔) ติดตามและประเมินผลการปฏิบัติงานของหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งความก้าวหน้าในการดำเนินการตามแผนงานและโครงการ ให้เป็นไปตามนโยบายและแผนการพัฒนาพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก
(๕) ดำเนินการให้มีการรับฟังความคิดเห็นของประชาชนผู้อยู่อาศัยในระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก และประชาสัมพันธ์เพื่อสร้างความรับรู้และความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับการพัฒนาพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก
(๖) สนับสนุนให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น องค์กรภาคเอกชน และประชาชนในพื้นที่พัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกได้มีส่วนร่วมและได้รับประโยชน์จากการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกอย่างเหมาะสม ตลอดจนดำเนินการให้ภาคเอกชนมีส่วนร่วมในการดำเนินการตามแผนการพัฒนาพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก
(๗) ปฏิบัติงานอื่นใดตามที่คณะกรรมการนโยบาย หรือ กรศ. มอบหมาย
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักงานเพื่อการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กหน่วยงานในสังกัดและหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงอุตสาหกรรมของไทย |
| --- | --- |
กรม: สำนักงานรัฐมนตรี • สำนักงานปลัดกระทรวง • กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม • กรมโรงงานอุตสาหกรรม • สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม • สำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม • กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ • สำนักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลทราย
รัฐวิสาหกิจ: การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย • ธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแห่งประเทศไทย
หมวดหมู่
สมาคมประภาคารและเครื่องหมายทางเรือระหว่างประเทศ

| --- | --- |
อังกฤษ: International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities
เครื่องหมาย
  ชาติสมาชิก  ชาติที่มีสมาคมเป็นสมาชิก  ไม่ใช่ชาติสมาชิก
ชื่อย่อ: IALA
คําขวัญ: Successful voyages, sustainable planet.
สถาปนา: 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 (67 ปี)
ประเภท: องค์การระหว่างประเทศ
สถานะตามกฎหมาย: สมาคม
สํานักงานใหญ่: แซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล, ประเทศฝรั่งเศส
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : ทั่วโลก
เว็บไซต์: www.iala-aism.org
ชื่อในอดีต: สมาคมประภาคารระหว่างประเทศ
สมาคมประภาคารและเครื่องหมายทางเรือระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities: IALA) ก่อนหน้าที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ สมาคมประภาคารระหว่างประเทศ (International Association of Lighthouse Authorities) เป็นองค์กรระหว่างประเทศที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2500 เพื่อรวบรวมและให้ความรู้และข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการเดินเรือ โดยมีชื่อภาษาฝรั่งเศสว่า Association Internationale de Signalisation Maritime (AISM)
ประวัติ

สมาคมประภาคารและเครื่องหมายทางเรือระหว่างประเทศ (IALA) เป็นการรวมตัวแทนด้านความช่วยเหลือในการให้บริการเดินเรือจากประมาณ 80 ประเทศเพื่อการประสานงานในด้านเทคนิค การแบ่งกันข้อมูล และการประสานการปรับปรุงความช่วยเหลือในการเดินเรือทั่วโลก ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 เพื่อจัดให้มีองค์กรถาวรในการสนับสนุนการประชุมเทคนิคทางประภาคาร (Technical Lighthouse Conferences) ซึ่งก่อตั้งขั้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2472 โดยจะจัดให้มีประชุมทุก ๆ สี่ปี มีสมาชิกจำนวน 24 คนที่มีการประชุมกันปีละสองครั้งเพื่อติดตามและดูแลโครงการที่กำลังเดินการอยู่
คณะกรรมการสี่ชุดที่ดูแลแผนงานที่จัดตั้งขึ้นเป็นระยะเวลาสี่ปี ประกอบไปด้วย
ENAV: e-Navigation – ระบบการเดินเรืออิเล็กทรอนิกส์
ARM: Aids to Navigation Requirements and Management ข้อกำหนดและการจัดการเครื่องหมายทางเรือ – มุ่งเน้นไปที่การจัดการปัญหาด้านการจัดการที่สมาชิกประสบ
ENG: Engineering and Sustainability วิศวกรรมและการพัฒนาอย่างยั่งยืน – มุ่งเน้นในด้านของวิศวกรรมเครื่องหมายทางเรือทั้งหมดรวมถึงด้านผลกระทบต่อสิงแวดล้อม รวมไปถึงดูแลงานและกิจกรรมของ IALA ที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์ประภาคารและอุปกรณ์ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์
VTS: Vessel Traffic Services ระบบควบคุมการจราจรทางน้ำ – มุ่งเน้นไปที่ประเด็นที่เกี่ยวข้องกับระบบควบคุมการจราจรทางน้ำทั้งหมด
คณะกรรมการของ IALA ได้จัดทำเอกสารสำคัญให้แก่องค์การอุทกศาสตร์สากล (International Hydrographic Organization: IHO) และองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ ในขณะที่สำนักเลขาธิการ IALA ทำหน้าที่เป็นหน่วยงานกลางในการแลกเปลี่ยนข้อมูลทางเทคนิค และจัดการสัมมนารวมถึงการสนับสนุนทางเทคนิคสำหรับประเทศกำลังพัฒนา
ภารกิจหลักของสมาคมเริ่มต้นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2516 คือการนำระบบทุ่นลอยทางทะเลของ IALA มาใช้งาน โดยนำระบบนี้มาแทนที่ระบบทุ่นลอยเดิมที่แตกต่างกันกว่า 30 ระบบที่มีการใช้งานมาก่อนหน้านี้แล้วทั่วโลกด้วยระบบหลักที่แบ่งเป็น 2 ระบบ ซึ่งระบบนี้มีที่มามาจากเหตุการณ์อุบัติเหตุสองครั้งในช่องแคบโดเวอร์ในปี พ.ศ. 2514 เมื่อเรือบรันเดินบวร์ก ชนเข้ากับซากเรือเทกซาโกแคริบเบียนนอกชายฝั่งโฟล์กสโตนและจมลง แม้ว่าซากเรือดังกล่าวจะได้รับการติดตั้งทุ่นลอยเตือนแล้วก็ตาม หลังจากนั้นไม่นาน เรือนิกิก็ได้ชนเข้ากับซากเรือเทกซาโกแคริบเบียนและจมลงอีกลำ แม้ว่าจะมีการทำเครื่องหมายป้องกันไว้แล้วเช่นกัน โดยเหตุการณ์ดังกล่าวทั้ง 2 ครั้งทำให้มีผู้เสียชีวิตรวมกันถึง 51 ราย
แม้ว่าข้อตกลงระหว่างประเทศในปี พ.ศ. 2525 ในการใช้ระบบทุ่นลอยร่วมกันจะเป็นอีกความสำเร็จของ IALA ได้ด้วยการทำงานหนักของคณะกรรมการ แต่ก็ยังมีผลสำเร็จอย่างอื่นอีกมากมายในเชิงเทคนิคที่ถูกนำมาใช้งาน เช่น ระบบสำแดงข้อมูลเรืออัตโนมัติ (Automatic. Identification System: AIS) ระบบการหาตำแหน่งแบบสัมพัทธ์ DGNSS (Differential Global Navigation System) และอื่น ๆ อีกมากมาย
สำหรับเป้าหมายความสำเร็จในอนาคต คือการนำระบบการเดินเรืออิเล็กทรอนิกส์ไปใช้งาน โดยไม่ได้มุ่งเป้าไปที่เรือที่เดินเรือด้วยระบบอิเล็กทรอกนิกส์ แต่เป็นการรวบรวมข้อมูลและการนำทางทั้งผมดผ่านฐานข้อมูลที่เชื่อมต่อกันและมีการแลกเปลี่ยนประสานข้อมูลกัน
สมาคมประภาคารและเครื่องหมายทางเรือระหว่างประเทศ (IALA) ตั้งอยู่ใกล้กับปารีส ในเมืองแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล ประเทศฝรั่งเศส
ข้อเสนอแนะหลัก

องค์กร IALA เป็นที่รู้จักกันในด้านของระบบทุ่นลอยทางทะเลของ IALA หรือระบบเครื่องหมายทางทะเลที่ใช้ในการนำร่องเรือในทะเล
เครื่องหมายทางข้าง ใช้ในการระบุขอบของร่องน้ำ
เครื่องหมายจตุรทิศ ใช้ในการระบุทิศทางน่านน้ำที่ปลอดภัยและจุดอันตราย
เครื่องหมายแสดงที่ปลอดภัย (Safe water marks) ใช้ในการระบุระดับน้ำลึกและปลายเปิดของร่องน้ำ
เครื่องหมายพิเศษ (Special marks) ใช้ในการระบุพื้นที่หรือลักษณะพิเศษ เช่น ท่อระบายน้ำ พื้นที่ในการบริหารจัดการเฉพาะ พื้นที่จำกัดความเร็ว เป็นต้น
เครื่องหมายสิ่งอันตรายโดดเดี่ยว (Isolated danger marks) ใช้ในการระบุสิ่งอันตรายต่อการเดินเรือ
ทุ่นเรืออับปางฉุกเฉิน (Emergency Wreck Buoy) เป็นมาตรการชั่วคราวที่ใช้เพื่อทำเครื่องหมายบริเวณที่พึ่งมีเรืออัปปาง (ข้อเสนอแนะของ IALA, O-133 เริ่มใช้งานเมื่อ พ.ศ. 2549)
โดยแต่ละประเภทของเครื่องหมายมีสี รูปร่าง และลักษณะเฉพาะของแสงไฟกระพริบที่แตกต่างกันออกไป
ภูมิภาคเครื่องหมายทางทะเลของ IALA

ระบบทุ่นลอยของ IALA แบ่งออกเป็นสองภูมิภาคบนโลกด้วยกัน คือ ภูมิภาค A และภูมิภาค B โดยภูมิภาค B ครอบคลุมทั่วทั้งทวีปอเมริกา ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และฟิลิปปินส์ ในขณะที่ส่วนที่เหลือของโลกอยู่ในภูมิภาค A
แหล่งข้อมูลอื่น

International Association of Lighthouse Authorities (IALA) official site
Allships - Marine Self-testing on IALA.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  ฟินแลนด์  สหรัฐ 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef 
Wikisource
ศาสนาอิสลามในประเทศอาเซอร์ไบจาน

ศาสนาอิสลามในทวีปยุโรป
ตามจำนวนร้อยละของประชากรประเทศ
   90–100%
 อาเซอร์ไบจาน
คอซอวอ
ตุรกี
 
   70–80%  คาซัคสถาน
   50–70%
 บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
แอลเบเนีย
   30–50%  มาซิโดเนียเหนือ
   10–20%
 บัลแกเรีย
ไซปรัส
จอร์เจีย
มอนเตเนโกร
รัสเซีย
   5–10%
 ออสเตรีย
สวีเดน
เบลเยียม
ฝรั่งเศส
เยอรมนี
กรีซ
ลีชเทินชไตน์
เนเธอร์แลนด
สวิตเซอร์แลนด์
สหราชอาณาจักร
นอร์เวย์
เดนมาร์ก
   4–5%
 อิตาลี
เซอร์เบีย
   2–4%
 ลักเซมเบิร์ก
สโลวีเนีย
สเปน
   1–2%
 โครเอเชีย
ไอร์แลนด์
ยูเครน
   < 1%
 อันดอร์รา
อาร์มีเนีย
เบลารุส
เช็กเกีย
เอสโตเนีย
ฟินแลนด์
ฮังการี
ไอซ์แลนด์
ลัตเวีย
ลิทัวเนีย
มอลตา
มอลโดวา
โมนาโก
โปแลนด์
โปรตุเกส
โรมาเนีย
ซานมารีโน
สโลวาเกีย
| ศาสนาอิสลามในประเทศอาเซอร์ไบจาน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อิสลาม | อิสลาม |  | ร้อยละ | ร้อยละ |
| ชีอะฮ์ | ชีอะฮ์ |    | 85% | 85% |
| ซุนนี | ซุนนี |    | 15% | 15% |
มัสยิดชะฮ์อับบาสที่แกนแจ ประเทศอาเซอร์ไบจาน
มัสยิดบีบี-เฮย์แบตที่บากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน
ประชากรมากกว่าร้อยละ 90 ในประเทศอาเซอร์ไบจานนับถือศาสนาอิสลาม [มีจำนวนประมาณการไว้ที่ 96.9%, 93.4% (Berkley Center, 2012), 99.2% (Pew Research Center, 2009)] ส่วนประชากรที่เหลือนับถือศาสนาอื่นหรือไม่นับถือศาสนา แม้ว่าจะไม่ได้เป็นตัวแทนอย่างเป็นทางการก็ตาม ในบรรดามุสลิมส่วนใหญ่ การปฏิบัติตามศาสนามีความแตกต่าง และอัตลักษณ์ของชาวมุสลิมมีแนวโน้มที่จะขึ้นอยู่กับวัฒนธรรมและชาติพันธุ์มากกว่าศาสนา ประชากรมุสลิมแบ่งเป็นผู้นับถือนิกายชีอะฮ์ประมาณ 85% และผู้นับถือนิกายซุนนีประมาณ 15% ความแตกต่างตามแบบดั้งเดิมไม่ได้รับการกำหนดไว้อย่างชัดเจน
ชีอะฮ์ส่วนใหญ่นับถือตามสำนักสิบสองอิมาม ส่วนฝั่งซุนนีนับถือตามสำนักฮะนะฟี และขบวนการซะละฟีเริ่มได้รับผู้นับถือ นอกจากนี้ ยังปรากฏผู้นับถือศาสนาอิสลามพื้นเมืองด้วย
แกลลัพโพลใน ค.ศ. 2010 รายงานว่า ชาวอาเซอร์ไบจานร้อยละ 49 ตอบว่า ไม่ ในคำถาม "ศาสนาเป็นส่วนสำคัญในชีวิตประจำวันหรือไม่?" ซึ่งถือเป็นหนึ่งในอัตราที่สูงที่สุดในบรรดาประเทศที่มีมุสลิมเป็นส่วนใหญ่ ส่วนโพลใน ค.ศ. 1998 ประมาณสัดส่วนของผู้ศรัทธาอย่างเคร่งครัดในอาเซอร์ไบจานมีเพียงร้อยละ 20
แหล่งข้อมูลอื่น

ISLAMIC AND ETHNIC IDENTITIES IN AZERBAIJAN: EMERGING TRENDS AND TENSIONS, A Discussion Paper, by Hema Kotecha, OSCE, 2006 เก็บถาวร 2009-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Azerbaijan: Islam in a post-soviet republic. By Anar Valiyev, CAEI
Azerbaijan: Islamic threat to religious harmony, Open Democracy News เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วากานะ คูราโมจิ

| วากานะ คูราโมจิ |
| --- | --- |
倉持 若菜
เกิด: 10 เมษายน จังหวัดกุมมะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2020 – ปัจจุบัน
องค์การ: แคลร์วอยซ์
ส่วนสูง: 161 ซม.
วากานะ คูราโมจิ (ญี่ปุ่น: 倉持 若菜; โรมาจิ: Kuramochi Wakana, 10 เมษายน -) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดกุมมะ สังกัดแคลร์วอยซ์
ชีวประวัติ

จบการศึกษาจากสถาบันศิลปะการบรรยายโตเกียวตั้งแต่ 1 เมษายน 2020 แล้วจึงเข้าสังกัดแคลร์วอยซ์
ในปี 2021 ได้รับเลือกให้รับบทเป็นคัฟใน คุณชายวิปริตกับเมดสาวรอบจัด เป็นบทบาทแรกที่ได้รับเลือกจากการออดิชันผ่าน
ผลงานพากย์

คุณชายวิปริตกับเมดสาวรอบจัด (คัฟ)
เวอร์มีลแห่งเวทสีทอง ~นักอาคมหวิดซิ่วกับอสูรรับใช้สุดแกร่งบุกตะลุยโลกเวทมนตร์~ (ลิเลีย คูเดลเฟต)
อสูรกายยักษ์แห่งอาร์ส (ชารุโตะ)
ราชาวีรชน เกิดใหม่เพื่อขัดเกลาวิถีต่อสู้ และ กลายเป็นอัศวินฝึกหัดที่แกร่งสุดในโลก♀ (ลีเซล็อตเต อาร์เซีย)
ยูไนต์อัพ! (เคียวโกะ)
เกิดใหม่เป็นขุนนางไปผจญภัยในต่างโลก -อัครทูตจอมซุ่มซ่ามของทวยเทพ- (เบลา)
ไลเออร์ ไลเออร์ (ไซอนจิ ซาราสะ)
ผมเทพสุดจริงเหรอ? (ลิซา)
ริงโงะ ชีนะ

| ริงโงะ ชีนะ Shiina Ringo 椎名 林檎 |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ยูมิโกะ ชีนะ Yumiko SHIINA 椎名 裕美子
เกิด: 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 (45 ปี)
ที่เกิด: จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
แนวเพลง: เจป็อป, ป็อป, ร็อก, อัลเทอร์เนทีฟร็อก, แจ๊ส, อาร์แอนด์บี, อาร์แอนด์บีร่วมสมัย, ฮิปฮอป, อิเล็กทรอนิกา, เอ็งกะ, ฟังก์
อาชีพ: นักร้อง, นักแต่งเพลง, โปรดิวเซอร์เพลง, นักดนตรี
เครื่องดนตรี: ขับร้อง, กีตาร์, เบส, กลอง, เปียโน, ซินธิไซเซอร์, ซามีซัน, โคโตะ
ช่วงปี: พ.ศ. 2541 - 2546 พ.ศ. 2549 พ.ศ. 2551- ปัจจุบัน (ผลงานเดี่ยว)
ค่ายเพลง: EMI Music Japan. พ.ศ. 2541 - ปัจจุบัน

เว็บไซต์: EMI Music Japan
ยูมิโกะ ชีนะ (ญี่ปุ่น: 椎名 裕美子; โรมาจิ: Shiina Yumiko) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อของ ริงโงะ ชีนะ (ญี่ปุ่น: 椎名 林檎; โรมาจิ: Shiina Ringo) เป็นนักร้องชาวญี่ปุ่น นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ดนตรี เธอเป็นนักร้องนำของวงโตเกียว จิเฮ็น (ญี่ปุ่น: 東京事変; โรมาจิ: Tokyo Jihen)
ประวัติ

ชีนะ เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ในไซตามะและเติบโตในฟูกูโอกะ
เธอเริ่มเรียนเปียโนและบัลเล่ต์ตั้งแต่อายุ 4 ปี
เธอได้เข้าสู่วงการเพลงโดยไปออดิชั่นหลาย
เธอได้เซ็นสัญญากับโตชิบาอีเอ็มไอ
เธอได้เปิดตัวครั้งแรกครั้งเดียวคือ   Kōfukuron บน 27 พฤษภาคม 1998
เธอเริ่มวงโตเกียว จิเฮ็นในปี 2004
ผลงาน: ริงโก ชีนะ > อัลบั้ม > สตูดิโออัลบั้ม

| ปี | รายละเอียดอัลบั้ม | อันดับสูงสุดบนชาร์ต | ขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999 | ญี่ปุ่น: 無罪モラトリアム; โรมาจิ: Muzai Moratorium; Innocence Moratorium วางจำหน่าย: 24 กุมภาพันธ์ 1999  ค่าย: Toshiba-EMI/East World | 2 | 1,433,000 |
| 2000 | ญี่ปุ่น: 勝訴ストリップ; โรมาจิ: Shōso Strip วางจำหน่าย: 31 มีนาคม 2000  ค่าย: Toshiba-EMI/Virgin Music | 1 | 2,332,000 |
| 2003 | ญี่ปุ่น: 加爾基 精液 栗ノ花; โรมาจิ:  Karuki Samen Kuri no Hana  วางจำหน่าย: 23 กุมภาพันธ์ 2003  ค่าย: Toshiba-EMI/Virgin Music | 1 | 409,000 |
| 2009 | ญี่ปุ่น: 三文ゴシップ; โรมาจิ:  Sanmon Gossip  วางจำหน่าย: 24 มิถุนายน 2009  ค่าย: Toshiba-EMI/Virgin Music | 1 | 202,000 |
ผลงาน: ริงโก ชีนะ > อัลบั้ม > Cover album

| ปี | รายละเอียดอัลบั้ม | อันดับสูงสุดบนชาร์ต | ขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2002 | ญี่ปุ่น: 唄ひ手冥利 ～其ノ壱～; โรมาจิ:  Utaite Myōri ~Sono-Ichi~  วางจำหน่าย: 27 พฤษภาคม 2002  ค่าย: Toshiba-EMI/Virgin Music | 1 | 397,000 |
ผลงาน: ริงโก ชีนะ > อัลบั้ม > ร่องเสียง

| ปี | รายละเอียดอัลบั้ม | อันดับสูงสุดบนชาร์ต | ขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 | ญี่ปุ่น: 平成風俗; โรมาจิ: Heisei Fūzoku(Shiina Ringo X Neko Saito) วางจำหน่าย: 21 กุมภาพันธ์ 2007  ค่าย: Toshiba-EMI/Virgin Music | 1 | 175,000 |
ผลงาน: ริงโก ชีนะ > อัลบั้ม > อัลบั้มรวมเพลง

| ปี | รายละเอียดอัลบั้ม | อันดับสูงสุดบนชาร์ต | ขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2008 | ญี่ปุ่น: 私と放電; โรมาจิ: Watashi to Hōden วางจำหน่าย: 2 กรกฎาคม 2008  ค่าย: EMI Music Japan/Virgin Music | 4 | 153,000 |
| 2008 | MoRA วางจำหน่าย: 25 พฤศจิกายน 2008  ค่าย: EMI Music Japan/Virgin Music | 32 | 9,000 |
ผลงาน: ริงโก ชีนะ > อัลบั้มดีวีดี

| ปี | รายละเอียดอัลบั้ม | อันดับสูงสุดบนชาร์ต | ขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 | ญี่ปุ่น: 平成風俗 大吟醸; โรมาจิ:  Heisei Fūzoku Daiginjō  (Shiina Ringo X Neko Saito) วางจำหน่าย: 25 เมษายน 2007  ค่าย: Toshiba-EMI/Virgin Music | 18 | 10,000 |
| 2008 | ญี่ปุ่น: 私の発電; โรมาจิ:  Watashi no Hatsuden  วางจำหน่าย: 2 กรกฎาคม 2008  ค่าย: Toshiba-EMI/Virgin Music | 1 | 68,000 |
| 2008 | MoRA วางจำหน่าย: 25 พฤศจิกายน 2008  ค่าย: EMI Music Japan/Virgin Music | 25 | 5,000 |
ผลงาน: ริงโก ชีนะ > อัลบั้มดีวีดี > แผ่นเสียง

| ปี | รายละเอียดอัลบั้ม | อันดับสูงสุดบนชาร์ต | ขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2003 | ญี่ปุ่น: 加爾基 精液 栗ノ花; โรมาจิ:  Karuki Samen Kuri no Hana  วางจำหน่าย: 27 พฤษภาคม 2003  ค่าย: Toshiba-EMI/Virgin |  |  |
| 2007 | ญี่ปุ่น: 平成風俗; โรมาจิ:  Heisei Fūzoku  (Shiina Ringo X Neko Saito) วางจำหน่าย: 25 เมษายน 2007  ค่าย: Toshiba-EMI/Virgin Music |  |  |
| 2008 | ญี่ปุ่น: 無罪モラトリアム; โรมาจิ:  Muzai Moratorium  วางจำหน่าย: 25 พฤศจิกายน 2008  ค่าย: Toshiba-EMI/Virgin Music |  |  |
| 2008 | ญี่ปุ่น: 勝訴ストリップ; โรมาจิ:  Shōso Strip  วางจำหน่าย: 25 พฤศจิกายน 2008  ค่าย: Toshiba-EMI/Virgin Music |  |  |
| 2009 | ญี่ปุ่น: サタデーナイトゴシップ; โรมาจิ:  Saturday night Gossip  วางจำหน่าย: 26 สิงหาคม 2009  ค่าย: EMI Music Japan/Virgin Music |  |  |
ผลงาน: ริงโก ชีนะ > ซิงเกิล

| วันที่ออกจำหน่าย | ซิงเกิล | อันดับสูงสุดบนชาร์ต | ขาย | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 พฤษภาคม 1998 | ญี่ปุ่น: 幸福論; โรมาจิ:  Kōfukuron  8cm CD | - | - | Muzai Moratorium |
| 27 ตุลาคม 1999 | ญี่ปุ่น: 幸福論; โรมาจิ:  Kōfukuron  12cm CD | 10 | 261,000 | Muzai Moratorium |
| 9 กันยายน 1998 | ญี่ปุ่น: 歌舞伎町の女王; โรมาจิ:  Kabukicho No Jo-ō  | 50 | 51,000 | Muzai Moratorium |
| 20 มกราคม 1999 | ญี่ปุ่น: ここでキスして; โรมาจิ:  Koko De Kiss Shite.  | 10 | 309,000 | Muzai Moratorium |
| 27 ตุลาคม 1999 | ญี่ปุ่น: 本能; โรมาจิ:  Honnō  | 2 | 997,000 | Shōso Strip |
| 26 มกราคม 2000 | ญี่ปุ่น: ギブス; โรมาจิ:  Gibusu; ทับศัพท์:  Gips | 3 | 714,000 | Shōso Strip |
| 26 มกราคม 2000 | ญี่ปุ่น: 罪と罰; โรมาจิ:  Tsumi To Batsu  | 4 | 546,000 | Shōso Strip |
| 13 กันยายน 2000 | ญี่ปุ่น: 絶頂集; โรมาจิ:  Zecchōshū  3 Mini-CD set | 1 | 430,000 |  |
| 27 มีนาคม 2001 | ญี่ปุ่น: 真夜中は純潔; โรมาจิ:  Mayonaka Wa Junketsu  | 2 | 358,000 |  |
| 22 มกราคม 2003 | ญี่ปุ่น: 茎（STEM）～大名遊ビ編～; โรมาจิ: STEM – Daimyou asobi hen | 1 | 187,000 | Karuki Samen Kuri no Hana |
| 25 พฤศจิกายน 2003 | ญี่ปุ่น: りんごのうた; โรมาจิ: Ringo no Uta | 2 | 114,000 |  |
| 17 มกราคม 2007 | ญี่ปุ่น: この世の限り; โรมาจิ:  Kono Yo no Kagiri   (Shiina Ringo X Neko Saito + Junpei Shiina) | 8 | 54,000 | Heisei Fūzoku |
| 27 พฤษภาคม 2009 | ญี่ปุ่น: ありあまる富; โรมาจิ:  Ariamaru Tomi  | 3 | 75,000 |  |
| 2 พฤศจิกายน  2011 | ญี่ปุ่น: カーネーション; โรมาจิ:  Carnation  | 5 |  |  |
ผลงาน: โตเกียว จิเฮ็น > อัลบั้ม > สตูดิโออัลบั้ม

| ปี | รายละเอียดอัลบั้ม | อันดับสูงสุดบนชาร์ต | ขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2004 | ญี่ปุ่น: 教育; โรมาจิ: Kyōiku; ทับศัพท์: Education วางจำหน่าย: 25 พฤศจิกายน 2004  ค่าย: Toshiba-EMI/Virgin Music | 2 | 391,000 |
| 2006 | ญี่ปุ่น: 大人; โรมาจิ: Otona; ทับศัพท์: Adult วางจำหน่าย: 26 มกราคม 2006  ค่าย: Toshiba-EMI/Virgin Music | 1 | 294,000 |
| 2007 | ญี่ปุ่น: 娯楽; โรมาจิ: Goraku; ทับศัพท์: Variety วางจำหน่าย: 26 กันยายน 2007  ค่าย: EMI Music Japan/Virgin Music | 2 | 175,000 |
| 2010 | ญี่ปุ่น: スポーツ; ทับศัพท์: Sports วางจำหน่าย: 24 กุมภาพันธ์ 2010  ค่าย: EMI Music Japan/Virgin Music | 1 | 177,000 |
| 2011 | ญี่ปุ่น: 大発見; โรมาจิ: Daihakken; ทับศัพท์: Great Discovery วางจำหน่าย: 29 มิถุนายน 2011  ค่าย: EMI Music Japan/Virgin | 1 | 131,000 |