stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สืบลับหมอระบาด
งานสร้าง

ละครเรื่อง สืบลับหมอระบาด ได้มีการฟิตติ้งเสื้อผ้านักแสดงไปเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยเตรียมการเปิดกล้องในเดือนพฤษภาคมนี้ กระทั่งวันเสาร์ที่ 7 พฤษภาคม ทางกองละครจึงได้ฤกษ์บวงสรวงย่อยพร้อมกับเดินกล้องถ่ายทำคิวแรกในทันที โดยได้ กังฟู-นิติวัฒน์ ชลวณิชสิริ ที่เคยกำกับละครเรื่อง ผู้กองยอดรัก ให้กับทางช่อง 3 เมื่อปี พ.ศ. 2558 มารับหน้าที่กำกับแทน อ้อ-วิลาวัณย์ สังฆะภิบาล ที่มากำกับในช่วงแรก
กระทั่งวันจันทร์ที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2565 จึงได้มีการปล่อยทีเซอร์ของละครเรื่อง สืบลับหมอระบาด พร้อมกับละครเรื่องอื่น ๆ เช่น จนกว่าจะได้รักกัน หมอหลวง เกมรักทรยศ โลกหมุนรอบเธอ ดวงใจเทวพรหม และ พรหมลิขิต ออกมาให้ได้รับชม และได้ถ่ายทำคิวสุดท้ายเมื่อวันอาทิตย์ที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 โดยคาดว่าจะออกอากาศในช่วงครึ่งปีหลัง จากนั้นในวันพฤหัสบดีที่ 27 กรกฎาคม 2566 ได้มีการจัดพิธีบวงสรวงละครเรื่อง สืบลับหมอระบาด อย่างเป็นทางการที่สตูดิโอช่อง 3 หนองแขม
นักแสดง

| นักแสดงหลัก> รายชื่อ | นักแสดงหลัก> รับบท | นักแสดงหลัก> บุคลิกตัวละคร |
| --- | --- | --- |
| ณเดชน์ คูกิมิยะ | ขุนเขา วรพุฒิไชย (ขุน) | ลูกชายของหมอครองขวัญ |
| คิมเบอร์ลี่ แอน เทียมศิริ | เจนจิรา จิระพงษ์ (เจน) / ฉัตรนรี โพธิ์พิมพ์ | นักข่าวและลูกสาวของราม ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นน้องสาวของ ธีธัช ที่หายตัวไป |
| อเล็กซ์ เรนเดลล์ | ธีธัช (ธี) | ลูกบุญธรรมของรดากร และเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของเจนจิรา |
| ภูริตา สุปินชุมภู | มินตรา (มิน) | เพื่อนสนิทของขุนเขาและธีธัชที่แอบชอบขุนเขาอยู่ |
นักแสดงรอง
| นพวิชญ์ ไทยแท้ | แม็กกี้ | ตากล้องคู่ใจและเพื่อนสนิทของเจนจิรา |
| นิภาภรณ์ ฐิติธนการ | เบญ | เพื่อนร่วมงานของขุนเขา |
| วิศรุต หิรัญบุศย์ | เอก | เพื่อนร่วมงานของขุนเขา |
| นิติ ชัยชิตาทร | เจ๊จ๋า | บรรณาธิการสำนักข่าวเพจไล่ล่าหาข่าวที่เจนจิราและแม็กกี้ทำงานอยู่ |
| คัทลียา แมคอินทอช | รดากร | แม่บุญธรรมของธีธัช และประธานบริษัท RDK |
| ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี | ราม จิระพงษ์ | พ่อบุญธรรมของเจนจิราและอาจารย์ของขุนเขา |
| สัญญา คุณากร | อากร | หัวหน้าของขุนเขา |
| ศรุต วิจิตรานนท์ | นพดนัย | หุ้นส่วนทางธุรกิจของ รดากร |
| ขวัญฤดี กลมกล่อม | ครองขวัญ | แม่ของขุนเขา ถูกรดากรบังคับให้ทำงานร่วมกับมินตราเพื่อผลิตยารักษา แทน ลูกชายแท้ ๆ ของรดากรที่ถูกแช่แข็ง |
| ธนายง ว่องตระกูล | ธเนศ | พ่อของมินตรา ลูกน้องของรดากร เป็นคนวางระเบิดตามคำสั่งของ รดากร จนทำให้พ่อแม่ของ ธีธัช และ เจนจิรา ต้องตาย |
นักแสดงรับเชิญ
| รายชื่อ | รับบท | บุคลิกตัวละคร |
| พลวัฒน์ มนูประเสริฐ | เศก | พ่อของขุนเขา |
| ศิระ แพทย์รัตน์ | อนันต์ |  |
| สุชาดา พูนพัฒนสุข | พิมพ์พรรณ | เเม่ของมินตรา |
การตอบรับ > เรตติ้งละคร

| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศ | เรตติ้งทั่วประเทศ (Nationwide) |
| --- | --- | --- |
| 1 | 21 สิงหาคม 2566 | 2.6 |
| 2 | 22 สิงหาคม 2566 | 2.7 |
| 3 | 28 สิงหาคม 2566 | 2.2 |
| 4 | 29 สิงหาคม 2566 | 2.7 |
| 5 | 4 กันยายน 2566 | 1.8  |
| 6 | 5 กันยายน 2566 | 2.0 |
| 7 | 11 กันยายน 2566 | 2.1 |
| 8 | 12 กันยายน 2566 | 2.3 |
| 9 | 18 กันยายน 2566 | 2.2 |
| 10 | 19 กันยายน 2566 | 2.1 |
| 11 | 25 กันยายน 2566 | 2.2 |
| 12 | 26 กันยายน 2566 | 2.5 |
| 13 | 2 ตุลาคม 2566 | 2.3 |
| 14 | 3 ตุลาคม 2566 | 2.1 |
| 15 | 9 ตุลาคม 2566 | 2.4 |
| 16 | 10 ตุลาคม 2566 | 2.5 |
| 17 | 16 ตุลาคม 2566 | 2.8 |
| 18 | 17 ตุลาคม 2566 | 2.9 |
| 19 | 23 ตุลาคม 2566 | 3.2 |
| 20 (ตอนจบ) | 24 ตุลาคม 2566 | 3.1 |
แหล่งข้อมูลอื่น

ดูละครสืบลับหมอระบาด ที่ Ch3Plus
สืบลับหมอระบาด เรื่องย่อ เก็บถาวร 2023-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จาก idol
เสียมราฐ (เมือง)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เสียมราฐ
| เสียมราฐ សៀមរាប |
| --- | --- |
เมือง
บนลงล่าง ซ้ายไปขวา: พระวิหารวัดโบร์, ใจกลางเมือง, พระตำหนักพระบาทสมเด็จนโรดม สีหนุ, ย่านถนนคนเดินในเมืองเสียมราฐ, สะพานศาลาทรงเขมร สังกัดศาลากำเริง, วัดพระพรหมรัตน์ , วัดตำหนัก (เสียมราฐ)
สมญา: Temple Town 
เสียมราฐตำแหน่งของเมืองเสียมเรียบ
พิกัด: 13°21′44″N 103°51′35″E﻿ / ﻿13.36222°N 103.85972°E﻿ / 13.36222; 103.85972
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: เสียมราฐ
เทศบาล: เสียมราฐ
ก่อตั้ง: 802
อย่างเป็นอย่างการ: 1907
การปกครอง
 • หัวหน้าเขตและผู้ว่าราชการ: Nuon Putheara
ความสูง: 18 เมตร (59 ฟุต)
ประชากร (2019)
 • ทั้งหมด: 245,494 คน
 • อันดับ: ที่ 2
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดจีน)
เสียมราฐ หรือชื่อท้องถิ่นว่า เซียมเรียบ (เขมร: សៀមរាប) เป็นเมืองในประเทศกัมพูชา มีฐานะเป็นเมืองเอกของจังหวัดเสียมราฐ (เทียบได้กับอำเภอเมืองของจังหวัดในประเทศไทย) มีประชากรประมาณ 171,800 คน เมืองเสียมราฐเป็นที่รู้จักกันดีเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้นครวัด นครธม และปราสาทขอมอื่น ๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งของเมืองพระนคร แหล่งมรดกโลกของกัมพูชา
ประวัติ

ชื่อ "เสียมราฐ" มีความหมายตรงตัวว่า 'สยามแพ้' (เสียม ในภาษาเขมรคือ สยาม) และมักใช้เป็นอ้างอิงถึงเหตุการณ์ความขัดแย้งระหว่างอาณาจักรสยามและอาณาจักรเขมรที่เกิดขึ้นเมื่อหลายศตวรรษก่อน แม้ว่าเรื่องนี้อาจจะเป็นเรื่องแต่งที่ไม่มีหลักฐานก็ตาม ตามเรื่องเล่าหนึ่งระบุว่า พระเจ้าพญาจันทน์ (1516–1566) ทรงให้พระนามเมืองนี้เป็น "เสียมเรียบ" หลังพระองค์ขับไล่กองทัพที่สมเด็จพระมหาจักรพรรดิ พระมหากษัตริย์ไทย ส่งไปรุกรานกัมพูชาใน ค.ศ. 1549 นักวิชาการอย่าง Michael Vickery จัดให้ที่มาของคำในเรื่องนี้เป็นนิรุกติศาสตร์พื้นบ้านสมัยใหม่ และยังคงยืนยันว่าชื่อเสียมเรียบและเจนละ ในภาษาจีนโบราณที่ใช้เรียกกัมพูชาอาจมีความเกี่ยวข้องกัน ที่มาแท้จริงของชื่อยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด
ในความเป็นจริง แหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่ยังหลงเหลืออยู่ทำให้แหล่งที่มานี้ดูไม่น่าจะเป็นไปได้ เนื่องจากข้อมูลเหล่านี้ระบุถึงการเสื่อมถอยของนครวัดเกิดขึ้นหลายศตวรรษก่อนเหตุการณ์นี้ เมื่อกองทหารจากกรุงศรีอยุธยาเข้ายึดและปล้นนครวัด ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของช่วงเวลาที่กัมพูชากลายเป็นรัฐประเทศราชอันยาวนาน การยึดครองใน ค.ศ. 1431 เกิดขึ้นพร้อมกับช่วงที่นครวัดเสื่อมโทรมลง แม้ว่าเหตุผลเบื้องหลังการละทิ้งนครวัดจะไม่ชัดเจนก็ตาม โดยอาจรวมถึงการเปลี่ยนแปลงด้านสิ่งแวดล้อม และความล้มเหลวด้านโครงสร้างพื้นฐานของเขมร
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 19 เกิดการต่อสู้ภายในระหว่างขุนนางเขมรนำไปสู่การแทรกแซงและครอบงำเป็นระยะ ๆ โดยเวียดนามและสยาม เพื่อนบ้านที่มีอำนาจมากกว่าของกัมพูชา เสียบราฐ พระตะบอง (บัตดอมบอง) และศรีโสภณ เมืองใหญ่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกัมพูชา อยู่ภายใต้เขตบริหารของสยามและมณฑลเหล่านี้มีชื่อเรียกเป็น กัมพูชาตอนใน (Inner Cambodia) ใน ค.ศ. 1795 จนกระทั่งถูกยกให้กับอินโดจีนของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1907 และในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในสมัยอาณาจักรอยุธยา มณฑลนี้มีชื่อว่า นครสยาม
สถานที่ท่องเที่ยว > เมืองพระนคร

บทความหลัก: เมืองพระนคร
เมืองพระนคร (เขมร: ក្រុងអង្គរ) ตั้งอยู่ในจังหวัดเสียมราฐ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา ในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางแห่งอาณาจักรเขมร ซึ่งเริ่มก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ก่อนจะถูกทัพสยามรุกรานในคริสต์ศตวรรษที่ 15 จนต้องมีการอพยพยกย้ายไปตั้งนครหลวงแห่งใหม่ กุญแจสำคัญในความยิ่งใหญ่ของอาณาจักรแห่งนี้คือ การที่กษัตริย์เขมรสามารถวางระบบการจัดการน้ำที่มีประสิทธิภาพ ประชาชนจึงพากันมาอยู่อาศัยทำกิน ทำให้อำนาจและมีบารมีของกษัตริย์หลายรัชสมัยมีความมั่นคงและแผ่ขยายออกไป สิ่งที่ยืนยันความรุ่งเรืองของดินแดนเขมรและอำนาจอันไพศาลของกษัตริย์คือ หมู่เทวสถานที่สร้างขึ้นอย่างหนาแน่น ในปี ค.ศ. 1992 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโกยกย่องให้เมืองแห่งนี้เป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม โดยในเขตเมืองพระนคร ประกอบด้วย โบราณสถานที่สำคัญหลายแห่ง
สถานที่ท่องเที่ยว > นครวัด

บทความหลัก: นครวัด
นครวัด (เขมร: អង្គរវត្ត) เป็นศาสนสถาน เริ่มสร้างในรัชสมัยของพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 12 โดยเป็นศาสนสถานประจำพระนครของพระองค์ ตัวเทวสถานได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี จนเป็นศูนย์กลางทางศาสนาที่สำคัญเพียงแห่งเดียวที่ยังเหลือรอดมาจนถึงปัจจุบันนับตั้งแต่ก่อสร้างแล้วเสร็จ แต่เดิมนครวัดเป็นเทวสถานของศาสนาฮินดูซึ่งสร้างขึ้นเพื่อถวายแด่พระวิษณุ ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นศาสนสถานของศาสนาพุทธ นครวัดเป็นสิ่งก่อสร้างทางศาสนาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของโลก ตัวเทวสถานถือเป็นที่สุดของสถาปัตยกรรมเขมรสมัยรุ่งเรือง และได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของประเทศกัมพูชา โดยปรากฏในธงชาติกัมพูชาและเป็นจุดท่องเที่ยวหลักของประเทศตลอดจนได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลก ภายใต้ชื่อ เมืองพระนคร ปราสาทนครวัดเป็นสิ่งก่อสร้างในช่วงยุครุ่งเรืองของอาณาจักรขะแมร์โดยมีหินทรายเป็นวัสดุก่อสร้างหลัก
สถานที่ท่องเที่ยว > นครธม

บทความหลัก: นครธม
นครธม (เขมร: អង្គរធំ) ตั้งอยู่ทางฝั่งขวาของแม่น้ำเสียมราฐ เป็นเมืองหลวงแห่งสุดท้ายและเมืองที่เข้มแข็งที่สุดของอาณาจักรขะแมร์ สถาปนาขึ้นในปลายคริสต์ศวรรษที่ 12 โดยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ 9 ตารางกิโลเมตร อยู่ทางทิศเหนือของนครวัด ภายในเมืองมีสิ่งก่อสร้างมากมายนับแต่สมัยแรกๆ และที่สร้างโดยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 และรัชทายาท ใจกลางพระนครเป็นปราสาทหลักของพระเจ้าชัยวรมัน เรียกว่า ปราสาทบายน และมีพื้นที่สำคัญอื่นๆ รายล้อมพื้นที่ชัยภูมิถัดไปทางเหนือ
การเดินทาง

เมืองนี้อยู่ห่างจากท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ 7 กิโลเมตร และสามารถเดินทางไปได้ด้วยเที่ยวบินตรงจากเมืองในเอเชีย จากกรุงพนมเปญ หรือจากชายแดนไทย นอกจากนี้ยังสามารถเดินทางโดยเรือผ่านโตนเลสาป และรถบัสจากพนมเปญและพระตะบอง หรือเดินทางจากกรุงเทพฯไปเสียมราฐผ่านอำเภออรัญประเทศเข้าด่านปอยเปต แล้วเดินทางจากปอตเปตไปยังเสียมราฐ
เมืองพี่น้อง

พุกาม พม่า
ฟงแตนโบล ฝรั่งเศส, ตั้งแต่ 11 มิถุนายน 2000
ซังท์โกอาร์ เยอรมนี, ตั้งแต่ 13 พฤษภาคม 2015
โคตะ จังหวัดไอจิ ญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ประจำเมืองเสียมราฐ
คู่มือการท่องเที่ยว Siem Reap จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
257838557  เสียมราฐ (เมือง) ในโอเพินสตรีตแมป
| ด ค ก จังหวัดเสียมราฐ |
| --- | --- | --- |
เมืองหลัก: เสียมราฐ
| อำเภอ |  อังกอร์ชุม  อังกอร์ธม  บันทายสรี  จีแกรง  กลอรันห์  ปวก  ปราสาทบากอง  เทศบาลเสียมราฐ นคร  สูทรนิคม  เสร็ยสนำ  สวายเลอ  วาริน  เทศบาลนครรุนตาเอกเตโชเซน  |  |
| ภูมิศาสตร์ |  แม่น้ำเสียมราฐ  โตนเลสาบ  |  |
| สถานที่สมัยพระนคร |  นครธม  นครวัด  ปราสาทบันทายศรี  ปราสาทบาปวน  ปราสาทบายน  ปราสาทตาพรหม  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef 
ศรีโสภณ, พระตะบอง และอังกอร์ (เมืองพระนคร) คืนให้กับพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์, ค.ศ. 1907
ถนนผับ เสียมราฐ
พระภิกษุสงฆ์อยู่บริเวณด้านหน้านครวัด
หอใจกลางปราสาทบายนที่นครธม
ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ
ซูบารุ 360

| ซูบารุ 360 |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ซูบารุ
เรียกอีกชื่อ: ซูบารุ 450  K-10 (ระหว่างการพัฒนา)
เริ่มผลิตเมื่อ: 1958 - 1971
แหล่งผลิต: โรงงาน โอกิตะ, โอตะ,กุนมะ, ประเทศญี่ปุ่น
ผู้ออกแบบ: ชินโรคุ โมโมเสะ
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: ไมโครคาร์
รูปแบบตัวถัง: 2-ประตู ซีดาน   2-ประตู เปิดประทุน   3-ประตู สเตชั่น วาก่อน
โครงสร้าง: เครื่องยนต์วางหลัง ขับเคลื่อนล้อหลัง
รุ่นที่คล้ายกัน: ซูบารุ แซมบ้า
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 356cc EK31 2สูบเรียง 356cc EK32 2สูบเรียง 423cc EK51 2สูบเรียง
มิติ
ระยะฐานล้อ: 1,801 mm (70.9 in)
ความยาว: 2,990 mm (117.7 in)
ความกว้าง: 1,300 mm (51.2 in)
ความสูง: 1,379 mm (54.3 in)
น้ำหนัก: 410 kg (900 lb)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นต่อไป: ซูบารุ อาร์ทู
ซูบารุ 360 เป็นรถยนต์ขนาดเล็กที่ผลิตโดยซูบารุ เริ่มสายการผลิตในปี 1958 จนถึงปี 1971 โดยตลอดระยะเวลา 13 ปีที่ ซูบารุ360 อยู่ในสายการผลิต ซูบารุสามารถผลิตออกมาได้มากถึง 392,000 คัน ชื่อรุ่น "360"
นั้นมาจากขนาดเครื่องยนต์ คือ 356cc
จากขนาดตัวรถที่เล็ก, น้ำหนักรวมประมาณ450กิโลกรัม, ตัวถังแบบโมโนคอก(Monocoque), ระบบกันสะเทือนหลังแบบกึ่งอิสระสวิงแอ๊กเซิ่ล(Swing Axle), หลังคาผลิตจากไฟเบอร์กลาสและเป็นรถราคาไม่แพง ที่ถูกผลิตขึ้นเพื่อให้สอดคล้องกับข้อกำหนดของเคย์คาร์(Kei car)ที่รัฐบาลญี่ปุ่นกำหนดขึ้นมา เพราะต้องการที่จะผลักดันรถขนาดเล็กราคาประหยัดให้เป็นรถยนต์แห่งชาติ เพื่อช่วยแบ่งเบาภาระประชาชนหลังเหตุการณ์ สงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ยังมีความต้องการใช้รถยนต์อยู่ในขณะนั้น
ในประเทศญี่ปุ่นนั้น ซูบารุ 360 มีชื่อเล่นว่า เลดี้บัก(Ladybug) ที่แปลว่าแมลงเต่าทอง ซูบารุ 360 ถือเป็นหนึ่งในรถยนต์ญี่ปุ่นที่ขายดีที่สุด ถึงแม้จะมีเพียงแค่เจเนอร์เรชั่นเดียวก็ตาม นาย มัลคอม บริคลิน ได้น้ำเข้ารถยนต์ ซูบารุ 360 จำนวน 10,000 คัน ไปจำหน่ายใน ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยใช้ข้อความโฆษณาว่า "ถูกและขี้เหร่".
เครื่องยนต์และการออกแบบ

ซูบารุ 360 ใช้เครื่องยนต์ขนาด 356cc 2 จังหวะ 2 สูบเรียง โดยถูกจัดวางไว้ที่บริเวณด้านท้ายของตัวรถ ในแนวขวางกับตัวรถ และถูกเปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 3 มีนาคม ปี 1958
เช่นเดียวกับเครื่องยนต์ 2 จังหวะรุ่นอื่นๆ สำหรับการจ่ายเชื้อเพลิงเข้าสู่เครื่องยนต์นั้น จำเป็นที่จะต้องใช้เชื้อเพลิงที่ผสมกับออโต้ลู้ปแล้วเท่านั้น ฝาถังน้ำมันเชื้อเพลิงจึงมีลักษณะคล้ายถ้วย ใช้ในการตวงออโต้ลู้ปสำหรับเติมลงในถังน้ำมันเชื้อเพลิง ในปี 1964 ซูบารุได้เปิดตัวระบบ ซูบารุเมติก(Subaru matic) เป็นระบบที่จะทำการผสมน้ำมันเชื้อเพลิงเข้ากับออโต้ลู้ปอัตโนมัติ ก่อนที่จะจ่ายเข้าสู่เครื่องยนต์ โดยที่สามารถเติมออโต้ลู้ปได้ที่ถังออโต้ลูปที่แยกออกจากถังเชื้อเพลิงต่างหาก ไม่ต้องตวงลงในถังน้ำมันเชื้อเพลิงอีกต่อไป
ในรุ่นแรกที่ผลิตออกมานั้น จะมีลักษณะเด่นด้วยเบาะแถวหน้าตอนยาว(ลักษณะคลายกับเบาะของรถกระบะบรรทุกตอนเดียว), แผงคอนโซลหน้าจะผลิตจากโลหะทั้งชิ้นและใช้ระบบเกียร์ธรรมดาแบบ 3 จังหวะอีกด้วย ส่วนในรุ่นที่ผลิตตามออกมาในภายหลังจะมีการเพิ่มอุปกรณ์ต่างๆเข้ามา ในบางรุ่นย่อยจะติดตั้งช่องใส่สำภาระที่หลังเบาะนั่ง, กระจกข้างแถว2สามารถแง้มเปิดได้ในลักษณะคล้ายกระจกแค็ปของรถกระบะ, เปลี่ยนจากเบาะแถวยาวเป็นเบาะแยกสำหรับผู้ขับขี่และผู้โดยสาร, ช่องสำหรับเก็บแผนที่, เกียร์ธรรมดาแบบ 4 จังหวะและสามารถเลือกติดตั้งเกีร์ธรรมดา 3 จังหวะแบบคลัตช์อัตโนมัติ(Autoclutch) ซึ่งในรุ่นคลัตช์อัตโนมัตินี้จะไม่มีการติดตั้งแป้นคลัตช์มาให้ คลัตช์จะถูกควบคุมการทำงานด้วยแม่เหล็กไฟฟ้าแทน นอกจากที่กล่าวมาแล้วนั้นเอกลักษณ์ที่สำคัญของ ซูบารุ 360 อีกข้อหนึ่งคือถังน้ำมันเชื้อเพลิงถูกติดตั้งไว้สูงกว่าเครื่องยนต์ จึงไม่จำเป็นที่จะต้องใช้ปั๊มเชื้อเพลิงแบบรถยนต์รุ่นอื่นๆ แต่อาศัยการไหลตามแรงโน้มถ่วงลงสู่ระบบจ่ายเชื้อเพลิงก่อนเข้าสู่เครื่องยนต์ต่อไป
ประสิทธิภาพ

ในiรุ่นที่ใช้ระบบเกียร์ธรรมดา 3จังหวะนั้น สามารถทำความเร็วูงสุดได้ถึง 60 ไมล์ต่อชัวโมง หรือ ประมาณ 97 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ด้วยน้ำหนักตัวประมาณ 450 กิโลกรัม ส่งผลให้ ซูบารุ 360 ได้รับการยกเว้นจากการบังคับใช้กฎระเบียบด้านความปลอดภัยของสหรัฐอเมริกา รายงานผู้บริโภคของสหรัฐอเมริกาบันทึกไว้ว่า ซูบารุ 360 สามารถทำความเร็วจาก 0-60 ไมล์ต่อชั่วโมง ได้ที่ประมาณ 37 วินาที  และอัตราการบริโภคที่ประมาณ 25-35 ไมล์ ต่อ แกลลอน หรือ ประมาณ 11-15 กิโลเมตร ต่อ ลิตร เครื่องยนต์ EK31 รุ่นแรก มีกำลังเพียง 16 แรงม้าเท่านั้น ส่วนในรุ่นสปอร์ทที่ใช้เครื่องยนต์ EK32 มีกำลังเพิ่มขึ้นเป็น 25 แรงม้า และ 36 แรงม้าในรุ่นสุดท้ายของสายการผลิต ในรุ่นส่งออกนั้น ซูบารุได้ติดตั้งเครื่องยนต์ EK51 เพื่อแทนที่เครื่องยนต์ EK31 เดิม ทำให้ได้กำลังเพิ่มขึ้นเป็น 23 แรงม้าอีกด้วย
รูปแบบตัวถัง

ซูบารุ 360 ถูกผลิตออกมาหลาหหลายรูปแบบตัวถัง ไม่ว่าจะเป็น 2 ประตู สเตชั่นวาก่อน (ซูบารุเรียกตัวถังสเตชั่นวาก่อนว่า คัสต้อม), ตัวถัง 2 ประตู เปิดประทุน, และตัวถัง 2 ประตู ซีดาน ที่ใช้เป็นพื้นฐานให้ต่อยอดไปเป็นรุ่นสปอร์ทที่ถูกผลิตออกมาถึง2รุ่นด้วยกัน รุ่นแรกคือ ซูบารุ ยัง เอส (Young S) มาพร้อมกับเครื่องยนต์ที่ถูกปรับปรุงขึ้นเล็กน้อย ซูบารุเรียกเครื่องยนต์ที่ถูกปรับปรุงนี้ว่า EK32F และยังใช้เกียร์ธรรมดา 4 จังหวะแทนเกียร์ 3 จังหวะเดิมอีกด้วย ภายในห้องโดยสารได้มีการเปลี่ยนจากเบาะเดี่ยวตอนยาวมาใช้เป็นเบาะแยกสำหรับผู้ขับขี่และผู้โดยสารแทน ส่วนภายนอกนั้น หลังคาได้มีการคาดแถบสีขาวเข้าไปและทำเป็นร่องบุ๋มไว้สำหรับใส่กระดานโต้คลื่นอีกด้ว รุ่นต่อมาคือ ซูบารุ ยัง เอสเอส (Young SS) ในภาพรวมของ ยังเอสเอส นั้นมีความคล้ายคลึงกับ ยังเอส เพียงแต่ซูบารุทำการปรับปรุงเครื่องยนต์อีกครั้ง โดยการเปลี่ยนมาใช้กระบอกสูบชุบแข็ง และคาร์บูเรเตอร์คู่รุ่นBS32จาก มิคูนิ โซเลกซ์(Mikuni-Solex) ซูบารุเรียกเครื่องยนต์ที่ถูกปรับปรุงใหม่นี้ว่า EK32S ผลจากการปรับปรุงในครั้งนี้ ส่งผลให้เครื่องยนต์มีแรงม้าสูงถึง 36 แรงม้า (หรือประมาณ 27 กิโลวัตต์) ทำให้เครื่องยนต์รุ่นนี้มีอัตราส่วนแรงม้าต่อปริมาตรเครื่องยนต์ที่ 100 แรงม้าต่อลิตร
ในปี 1961 ซูบารุได้ผลิตรถตู้และรถบรรทุกเล็ก ที่มีชื่อว่า ซูบารุแซ็มบ้า โดยซูบารุได้นำเครื่องยนต์ของ ซูบารุ 360 มาใช้ในรถตู้และรถบรรทุกใหม่นี้ด้วย จากขนาดตัวรถที่กระทัดรัด สามารถขับไปในตรอกซอกซอยที่มีขนาดเล็กได้ดี และยังประหยัดน้ำมันอีกด้วย ส่งผลให้รถบรรทุกเล็กนี้ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว ส่วนในรุ่นที่ผลิตเพื่อส่งออกนั้นรู้จักในชื่อ ซูบารุ 450 ชื่อใหม่นี้มาจากการที่ซูบารุเปลี่ยนเครื่องยนต์จาก EK31 เดิม มาใช้เครื่องยนต์ EK51 ซึ่งมีขนาด 423cc แทน ในบางประเทศรู้จัก ซูบารุ 450 ในชื่อ ซูบารุ ไมอา(Subaru Maia)
คลังภาพ

ซูบารุ 360 ปี1958
ภาพภายในของ ซูบารุ 360
ซูบารุ 360 ปี1967
ซูบารุ 360 ปี1969
ภาพด้านหลังของ ซูบารุ 360 ปี1969
ซูบารุ ยัง เอสเอส
ซูบารุ 360 เปิดประทุน
ภาพด้านหลังของ ซูบารุ 360 เปิดประทุน
ภาพภายในของ ซูบารุ 360 เปิดประทุน
เครื่องยนต์ EK31
ซูบารุ 360 บนถนนแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น
เครื่องยนต์ รหัส EK31 ที่ถูกใช้ใน ซูบารุ 360
ซูบารุ 360 คัสตอม
รายชื่อเครื่องยนต์อีซูซุ

อีซูซุใช้ทั้งเครื่องยนต์ที่ผลิตขึ้นเองและที่ผลิตโดยเจเนรัลมอเตอร์ นอกจากนี้ยังเป็นผู้ผลิตเครื่องยนต์ให้แก่บริษัทรถยนต์ชั้นนำระดับโลกหลายแห่ง อาทิ เจเนอรัล มอเตอร์, เรโนลต์, ซ้าบ, ฮอนด้า, นิสสัน, โอเปิล, โตโยต้า และมาสด้า
ภาพรวม

เครื่องยนต์อีซูซุมีรหัสนำหน้าสองตัวอักษร ซึ่งใช้ระบุจำนวนกระบอกสูบและตระกูลของเครื่องยนต์ เครื่องยนต์ที่มีจำหน่ายในปัจจุบันประกอบด้วย:
| จำนวนสูบ | ตระกูล | ความจุ | กำลัง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 | C | 0.57–1.6 L (34.8–97.6 cu in) | 11.8–23.9 hp (8.8–17.8 kW) |  |
| 4 | L | 2.179 L (133.0 cu in) | 40–62 hp (30–46 kW) |  |
| 4 | J | 2.999 L (183.0 cu in) | 70–115 hp (52–86 kW) |  |
| 4 | B | 4.3 L (262.4 cu in) | 98–111 hp (73–83 kW) |  |
| 6 | B | 6.5 L (396.7 cu in) | 154–174 hp (115–130 kW) |  |
| 4 | H | 5.193 L (316.9 cu in) | 173–188 hp (129–140 kW) | มีจำหน่ายในรูปแบบเครื่องยนต์ LP/CNG (4HV1) |
| 6 | H | 7.790 L (475.4 cu in) | 282 hp (210 kW) | มีจำหน่ายในรูปแบบเครื่องยนต์ LP/CNG (4HV1) |
| 6 | U | 9.839 L (600.4 cu in) | 362 hp (270 kW) |  |
| 6 | W | 15.681 L (956.9 cu in) | 512 hp (382 kW) |  |
2 สูบ > ดีเซล

| รหัส | คำอธิบาย | ขนาดกระบอกสูบ | ระยะชัก | ความจุ | กำลัง | ปีที่ผลิต (ค> ศ.) | น้ำหนัก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2AA1 | มีรุ่นสามกระบอกสูบเรียกว่า 3AA1 ปั๊มน้ำมันเชื้อเพลิง Bosch รุ่น PES-K นั้นใช้ร่วมกันกับเครื่องยนต์รุ่น 2AB1 และมีความคล้ายคลึงกับปั๊มน้ำมันเชื้อเพลิงรุ่น PES-A ที่ใช้ในเครื่องยนต์รุ่น 3AA1, 3AB1, C220 และ C240 | 86 mm (3.4 in) | 84 mm (3.3 in) | 975 cc (59.5 cu in) | 19.5 PS (14.3 kW) @2800rpm | 1972-1989 | 160 kg (350 lb) |
| 2AB1 | มีรุ่นสามกระบอกสูบ เรียกว่า 3AB1 | 86 mm (3.4 in) | 106 mm (4.2 in) | 1,184 cc (72.3 cu in) | 25.5 PS (18.8 kW) @2800rpm | 1970-1991 | 160 kg (350 lb) |
| UM-2AB1 | เป็นเครื่องยนต์ 2AB1 ที่ดัดแปลงเพื่อใช้งานในงานทางทะเล | 86 mm (3.4 in) | 106 mm (4.2 in) | 1,184 cc (72.3 cu in) |  | 1971-1991 |  |
| 2CA1 | Klassen Engines เป็นผู้ผลิตเครื่องยนต์รุ่น Suzie 14 ซึ่งดัดแปลงเพื่อใช้ในงานทางทะเล |  |  | 653 cc (39.8 cu in) |  | 1983 |  |
| 2KC1 |  | 74 mm (2.9 in) | 76 mm (3.0 in) | 653 cc (39.8 cu in) |  | 1988-1994 |  |
| UM-2KC1 | เป็นเครื่องยนต์ 2KC1 ที่ดัดแปลงสำหรับใช้งานทางทะเล โดยบริษัท Beta Marine Limited ได้ดำเนินการดัดแปลงในช่วงระยะเวลาหนึ่ง | 74 mm (2.9 in) | 76 mm (3.0 in) |  |  |  |  |
3 สูบ > ดีเซล > เครื่องยนต์ตระกูล A

| รหัส | คำอธิบาย | ขนาดกระบอกสูบ | ระยะชัก | ความจุ | กำลัง | ปีที่ผลิต (ค> ศ.) | น้ำหนักแห้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3AA1 | มีขนาดกระบอกสูบและระยะชักเท่ากับเครื่องยนต์ดีเซลสี่สูบรุ่น C190 และเครื่องยนต์สองสูบรุ่น 2AA1 ปั๊มน้ำมันเชื้อเพลิง Bosch PES-A นั้นเป็นรุ่นเดียวกับที่ใช้ในเครื่องยนต์รุ่น 3AA1, 3AB1, C220 และ C240 | 86 mm (3.4 in) | 84 mm (3.3 in) | 1,463 cc (89.3 cu in) | 29.5 PS (21.7 kW) @2800rpm | 1972-90 | 197 kg (434 lb). |
| 3AB1 | มีขนาดกระบอกสูบเท่ากับเครื่องยนต์รุ่น 2AA1/3AA1/C240 แต่มีระยะชักยาวกว่ามาก นอกจากนี้ยังมีรุ่นที่เป็นเครื่องยนต์สองสูบเรียกว่า 2AB1 | 86 mm (3.4 in) | 102 mm (4.0 in) | 1,777 cc (108.4 cu in) | 38 PS (28 kW) @2800rpm | 1971- | 217 kg (478 lb). |
| 3AD1 |  |  |  |  |  | 1977-90 |  |
| 3AD1-T |  |  |  |  |  | 1978-79 |  |
3 สูบ > ดีเซล > เครื่องยนต์ตระกูล L

| รหัส | คำอธิบาย | ขนาดกระบอกสูบ | ระยะชัก | ความจุ | กำลัง | ปีที่ผลิต | น้ำหนักแห้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
3LA1: 
| 3LB1 |  |  |  |  |  |  | OHV |
| 3LD1 |  |  |  |  |  |  | OHV |
| 3LD1 |  |  |  |  |  |  | OHV |
4 สูบ > เบนซิน > เครื่องยนต์ตระกูล GH

เครื่องยนต์เบนซินรุ่นแรกของอีซูซุผลิตภายใต้ลิขสิทธิ์จาก Hillman โดยใช้ในรถยนต์ Minx ที่ประกอบขึ้นในประเทศตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 เรียกว่า GH10 มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางกระบอกสูบ 65 มิลลิเมตร (2.56 นิ้ว) และช่วงชัก 95 มิลลิเมตร (3.74 นิ้ว) ส่งผลให้มีปริมาตรกระบอกสูบทั้งหมด 1,260 ลูกบาศก์เซนติเมตร (76.9 ลูกบาศก์นิ้ว) ให้กำลังสูงสุด 37.5 metric horsepower (28 กิโลวัตต์) ในปี ค.ศ. 1955 ได้มีการปรับปรุงรุ่นนี้เป็น GH12 ซึ่งมีรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางกระบอกสูบและช่วงชัก 76.2 มิลลิเมตร ส่งผลให้มีปริมาตรกระบอกสูบ 1,390 ลูกบาศก์เซนติเมตร (84.8 ลูกบาศก์นิ้ว) ในปี ค.ศ. 1956 เครื่องยนต์ดังกล่าวได้รับการปรับปรุงเพื่อเพิ่มกำลังสูงสุดเป็น 46 metric horsepower (34 กิโลวัตต์) จากเดิมที่ 43 metric horsepower (32 กิโลวัตต์), และตั้งชื่อใหม่ว่า GH100 ต่อมาในปี ค.ศ. 1958 กำลังของเครื่องยนต์ก็เพิ่มขึ้นอีกครั้งเป็น 50 metric horsepower (37 กิโลวัตต์)
4 สูบ > เบนซิน > เครื่องยนต์ตระกูล GL

ในปี ค.ศ. 1959 อีซูซุได้พัฒนาเครื่องยนต์เบนซินรุ่นแรกของตนเองขึ้นมาโดยใช้รหัส GL150 มีลักษณะเด่นคือการออกแบบให้มีขนาดกระบอกสูบและช่วงชักเท่ากันที่ 78 มิลลิเมตร (3.07 นิ้ว) แม้จะยังคงเห็นเค้าโครงดั้งเดิมของ Hillman อย่างชัดเจน เครื่องยนต์นี้มีความจุ 1,491 ลูกบาศก์เซนติเมตร (91.0 ลูกบาศก์นิ้ว) และให้กำลังสูงสุด 60 metric horsepower (44 กิโลวัตต์) ได้รับการติดตั้งใน Isuzu Elf รุ่นปี 1959 และ Bellel รุ่นปี 1961
4 สูบ > เบนซิน > เจเนรัลมอเตอร์

Isuzu Hombre ใช้เครื่องยนต์ Vortec 2200 ซึ่งผลิตโดยเจเนรัลมอเตอร์ มีกำลังสูงสุด 118 แรงม้า (86 กิโลวัตต์) และแรงบิดสูงสุด 140 ฟุต-ปอนด์ (190 นิวตันเมตร)
Isuzu i-Series รุ่นปี ค.ศ. 2004–2006 ใช้เครื่องยนต์ Vortec 2800 ซึ่งผลิตโดยเจเนรัลมอเตอร์ มีกำลังสูงสุด 175 แรงม้า (130 กิโลวัตต์) และแรงบิดสูงสุด 185 ฟุต-ปอนด์ (251 นิวตันเมตร)
Isuzu i-Series รุ่นปี ค.ศ. 2007–2008 ใช้เครื่องยนต์ Vortec 2900 ซึ่งผลิตโดยเจเนรัลมอเตอร์ มีกำลังสูงสุด 185 แรงม้า (138 กิโลวัตต์) และแรงบิดสูงสุด 195 ปอนด์-ฟุต (263 นิวตันเมตร)
4 สูบ > เบนซิน > เครื่องยนต์อีซูซุ X

| รหัส | คำอธิบาย | ขนาดกระบอกสูบ | ช่วงชัก | ความจุ | กำลัง | ขบวนเปิดปิดลิ้น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 4XB1 | เครื่องยนต์รหัส 4XB1 ขนาด 1.3 ลิตร ถูกติดตั้งใน Isuzu Gemini JT140 รุ่นส่งออกไปจำหน่ายในตลาดต่างประเทศ | 72.3 mm (2.85 in) | 79 mm (3.11 in) | 1,297 cc (79.1 cu in) | 72 PS (53 kW) DIN ที่ 5400 rpm | SOHC |
| 4XC1 | เครื่องยนต์รหัส 4XC1 SOHC ขนาด 1.5 ลิตร เป็นเครื่องยนต์พื้นฐานสำหรับ Isuzu  Gemini FF, Isuzu Piazza JT22 Series และ Chevrolet Spectrum ที่พัฒนามาจากรุ่นดังกล่าว กำลังของเครื่องยนต์มีตั้งแต่ 70 แรงม้า (52 กิโลวัตต์) ในรุ่นที่ผลิตสำหรับสหรัฐ ไปจนถึง 76 แรงม้า (56 กิโลวัตต์) ในรุ่นยุโรปที่ไม่มีตัวเร่งปฏิกิริยา และสูงสุดถึง 120 แรงม้า (88 กิโลวัตต์) ในรุ่นเทอร์โบชาร์จ (ลดลงเหลือ 110 แรงม้า ตามมาตรฐาน SAE ในสหรัฐ) รุ่นต่อมาได้รับการติดตั้งฝาสูบแบบ 12 วาล์ว ซึ่งเมื่อนำไปติดตั้ง Isuzu Gemini JT150 สามารถให้กำลังสูงสุด 100 แรงม้า (74 กิโลวัตต์) ที่ 6,000 รอบต่อนาที | 77 mm (3.0 in) | 79 mm (3.11 in) | 1,471 cc (89.8 cu in) |  | SOHC |
| 4XE1-V | เครื่องยนต์รหัส 4XE1-V ขนาด 1.6 ลิตร ถูกใช้ใน Geo Storm รุ่นเริ่มต้น และ Isuzu Stylus S | 80 mm (3.15 in) | 79 mm (3.11 in) | 1,588 cc (96.9 cu in) | 96 hp (72 kW; 97 PS) | SOHC |
| 4XE1-UW | เครื่องยนต์รหัส 4XE1-UW ขนาด 1.6 ลิตร ถูกนำไปติดตั้งใน Isuzu Impulse XS และ Isuzu Stylus XS รุ่นปี ค.ศ. 1990–91 รวมถึง Geo Strom GSi ในรุ่นปีเดียวกัน และ M100 Lotus Elan | 80 mm (3.15 in) | 79 mm (3.11 in) | 1,588 cc (96.9 cu in) | 130 hp (97 kW; 132 PS)   140 PS (103 kW) ในสเปกญี่ปุ่น | DOHC 16 วาล์ว |
| 4XE1WT | เครื่องยนต์เทอร์โบขนาด 1.6 ลิตร รหัส 4XE1WT ถูกใช้ใน M100 Lotus Elan, Isuzu Impulse RS, และ Isuzu Stylus RS รุ่นปี ค.ศ. 1991 รวมถึง Isuzu Gemini สำหรับตลาดภายในประเทศญี่ปุ่น | 80 mm (3.15 in) | 79 mm (3.11 in) | 1,588 cc (96.9 cu in) | 160 hp (119 kW; 162 PS)   180 PS (132 kW) ในสเปกญี่ปุ่น | DOHC 16 วาล์ว |
| 4XF1 | เครื่องยนต์ขนาด 1.8 ลิตร รหัส 4XF1 ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าได้เข้ามาแทนที่เครื่องยนต์รหัส 4XE1 ในตลาดอเมริกาเหนือ ถูกติดตั้งในใน Geo Storm GSi รุ่นปี ค.ศ. 1992–93, Isuzu Stylus RS รุ่นปี ค.ศ. 1992 และ Asüna Sunfire ในญี่ปุ่น เครื่องยนต์ดังกล่าวถูกติดตั้งใน Isuzu Piazza ซึ่งให้กำลังสูงสุด 150 แรงม้า (110 กิโลวัตต์) | 80 mm (3.15 in) | 90 mm (3.54 in) | 1,809 cc (110.4 cu in) | 140 hp (142 PS; 104 kW)   125 lb·ft (169 N·m) | DOHC 16 วาล์ว |