stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ป๊อปทีวี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ บมจ.ไลฟ์ อินคอร์ปอเรชั่น เก็บถาวร 2007-09-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ ไลฟ์ ทีวี เก็บถาวร 2009-09-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ ป๊อป ทีวี เก็บถาวร 2014-03-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กช่องที่ออกอากาศทางไลฟ์ทีวี |
| --- | --- |
ป๊อป - ไทยไชโย - มิติ 4  - ดู๊ด ทีวี - ฟุตบอล พลัส - เอเชียน ฟูดส์ แชนแนล  -  สปอร์ต พลัส  - เอ็มยู ทีวี
| ด ค ก ช่องโทรทัศน์ผ่านระบบเคเบิล ระบบดาวเทียม และอินเทอร์เน็ตในประเทศไทย |
| --- | --- |
สารคดี:  ทรูเอ็กซ์พลอร์  สำรวจโลก 
กีฬา:  ทรูสปอร์ต 
ดนตรี:  ไทไชโย 
ละครชุด:  ทรูซีรีส์  ทรูเอเชียนซีรีส์ 
ภาพยนตร์:  ทรูมูฟวีฮิตส์  ทรูไทยฟิล์ม 
รายการสำหรับเด็ก:  บูมเมอแรง  ทรูสปาร์กเพลย์  อนิพลัส  เน็กซ์ คิด 
บันเทิง:  ทรูเอ็กไซต์  ทรูเรียลิตี 
ปกิณกะ:  ไม่มีช่องออกอากาศ 
การศึกษา:  สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษา  สถานีวิทยุโทรทัศน์การศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม  อาร์ยูทีวี  เอสทีโอยูแชนเนล  อาร์เอสยูวิสดอมทีวี  บีทียูทีวี 
ศาสนา:  ธรรมะทีวี  ทีวีมุสลิม  ทีบีซี 
ภาษาต่างประเทศ:  เอ็นบีทีเวิลด์ 
การเมือง:  วอยซ์ทีวี  นิวส์วัน  สถานีสุวรรณภูมิ  เอ็มวีทีวีแชนแนล  พีซทีวี  ไทยไทแชนแนล  ท็อปนิวส์ 
ในอดีต:  เอเอฟ แชนแนล  มะจังทีวี  เอเอสทีวี  กรีนแชนแนล  แอ็กซ์แชนแนล  จีเอ็มเอ็ม มิวสิค  อาร์เอสสปอร์ตลาลิกา/ซันแชนเนล  ช่อง 6  สาระแนแชนแนล  เจเอสแอลแชนแนล  บางกอกซิตีแชนแนล  ทีแชนแนล  มีเดียส์นิวส์ แชนแนล  ไทยอาเซียนนิวส์เน็ตเวิร์ค  อินแชนแนล  อาเซียนทีวี  พีทีวี  สถานีประชาธิปไตย/สถานีประชาชน  จีทีเอชออนแอร์  แบงแชนแนล  เอ็มคอตวัน  ดีเอ็มซี  ตูนแชนแนล  จีเอ็มเอ็มสปอร์ต  ซีทีเอช สเตเดียม  ซีทีเอช สปอร์ตส สปิริต  ทีนิวส์  สยามสปอร์ตแชนเนล  ทูนามิ  แอนิแมกซ์  ช็อคโกแลตทีวี  มันนีแชนแนล  แก๊งการ์ตูนแชนเนล  ทรูสปาร์กจัมพ์  ดีเอ็นซี  ทีวี 24  แฟนทีวี  ยูแชนแนล  สบายดีทีวี  เพลินทีวี  ช่อง 2  ทรูเฮฮา  ทรูมิวสิก  ไทยไทยแชนแนล  เวรีทีวี  แชนแนลวีไทยแลนด์  เอ็มคอตเวิลด์  ยูทูเพลย์ทีวี  ป๊อปทีวี  ทีสปอร์ตส  เอ็มแชนเนล  ตูนนี่  ตูนตูน  ทีวีจ๊ะทิงจา  เบบี้ทีวี  ไทยทีวีโกลบอลเน็ตเวิร์ก  มิราเคิล  เอ็มวีทีวีแฟมิลี  พีเอสไอ สาระดี  ทรูอินไซด์  การ์ตูนคลับแชนเนล
เดอะกริ๊นช์ ตัวเขียวป่วนเมือง

เดอะกริ๊นช์ ตัวเขียวป่วนเมือง (อังกฤษ: The Grinch) เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากเค้าเรื่องจากนิยายขายดีของ ดร.ซูส (ธีโอดอร์ ไกเซล) เรื่อง How The Grinch Stole Christmas ในภาพยนตร์ของผู้กำกับ รอน โฮวาร์ด ที่เคยกำกับภาพยนตร์อย่าง Apollo 13, Ransom, Cocoon และ Backdraft เป็นต้น ร่วมกับนักแสดงนำจิม แคร์รีย์ เขียนบทโดย ปีเตอร์ ซีแมน และ เจฟฟรีย์ ไพร์ซ (Who Framed Roger Rabbit?) อำนวยการสร้างโดย ไบรอัน เกรเซอร์ แห่ง อิมเมจิน เอนเตอร์เทนเม้นท์
ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉายในประเทศไทยเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2543
นักแสดง

นำแสดงโดย จิม แคร์รี่ย์ และหนูน้อยวัย 6 ขวบ เทเลอร์ มอมเซน และยังมีดาราอื่นๆ อีกได้แก่ คริสตีน บารานสกี้ รับบท มาร์ธา ฮูเวียร์, บิลล์ เออร์วินรับบท ลู ลู ฮู, มอลลีย์ แชนนอน รับบท เบ็ตตี้ ลู ฮู แม่ของหนูน้อยซินดี้, เจฟฟรีย์ แทมบอร์ รับบท นายกเทศมนตรี เมย์ ฮู และ เทย์เลอร์ มอมเซ่น เป็น ซินดี้ ลู ฮู โดยมี เซอร์ แอนโธนี ฮอปกิ้นส์ เป็นผู้เล่าเรื่อง
แหล่งข้อมูลอื่น

How the Grinch Stole Christmas! ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้

| สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ |
| --- | --- |
秦始皇陵


ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: เขตหลินถง, ซีอาน, มณฑลฉ่านซี
ประเทศ: ประเทศจีน
พิกัด:  34°22′54″N 109°15′14″E﻿ / ﻿34.38167°N 109.25389°E﻿ / 34.38167; 109.25389

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์: i, iii, iv, vi
ขึ้นเมื่อ: 1987 (ชุดที่ 11)
เลขอ้างอิง: 441
Region: เอเชีย-แปซิฟิก
 
 
สุสานจักรพรรดิฉินที่ 1 (จีนตัวย่อ: 秦始皇兵马俑; จีนตัวเต็ม: 秦始皇兵馬俑; พินอิน: Qínshǐhuáng bīngmǎyǒng; อังกฤษ: Mausoleum of the First Qin Emperor) เป็นสุสานของจิ๋นซีฮ่องเต้ จักรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์ฉิน
สุสานฉินสื่อหวงตั้งอยู่ในเขตหลินถง, ซีอาน, มณฑลฉ่านซี ของประเทศจีน ใช้เวลาสร้างขึ้นมานานกว่า 38  ปี ตั้งแต่ 246 ถึง 208 ปีก่อนคริสตศักราช และตั้งอยู่ใต้เนินสุสานสูง 76 เมตรที่มีรูปร่างคล้ายพีรามิดที่ถูกตัดทอน แผนผังของสุสานนั้นจำลองมาจากเสียนหยาง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ฉิน โดยแบ่งออกเป็นเมืองชั้นในและชั้นนอก เส้นรอบวงของเมืองชั้นในยาว 2.5 กิโลเมตร (1.55 ไมล์) และด้านนอกยาว 6.3 กิโลเมตร (3.9 ไมล์) สุสานตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองชั้นในและหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ห้องฝังศพหลักที่เก็บโลงพระศพและสิ่งประดิษฐ์ที่ฝังศพถือเป็นแกนกลางของสถาปัตยกรรมที่ซับซ้อนของสุสาน
สุสานแห่งนี้ถูกค้นพบโดยบังเอิญเมื่อ 29 มีนาคม พ.ศ. 2517 โดยชาวนาในหมู่บ้านซีหยางชื่อ หยางจื้อฟา ในขณะที่ขุดดินเพื่อทำบ่อน้ำ บริเวณเชิงเขาหลีซาน ห่างจากตัวเมืองซีอาน ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 35 กม. โดยในระหว่างที่ขุดนั้น ก็บังเอิญพบกับซากของทหารดินเผา ที่ทราบภายหลังว่ามีอายุมากกว่า 2,000 ปี
ปัจจุบันรัฐบาลจีนขุดค้นพบวัตถุโบราณที่เป็นกองทัพทหารดินเผา สรรพาวุธ รถม้าและม้าศึก จำนวนทั้งสิ้นกว่า 7,400 ชิ้น ภายในบริเวณพื้นที่หลุมสุสานกว่า 25,000 ตารางเมตร มีการคาดคะเนว่าอาณาเขตของสุสานฉินสื่อหวงจะมีพื้นที่มากกว่า 2,180 ตารางกิโลเมตร สุสานฉินสื่อหวงได้รับการคัดเลือกให้ขึ้นทะเบียนให้เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมในปี พ.ศ. 2530
สุสานฉินสื่อหวงเริ่มก่อสร้างในสมัยฉินสื่อหวง ใช้ระยะเวลาก่อสร้างประมาณ 38 ปี ตั้งแต่ปี 246 - 208 ก่อนคริสตกาล  ซึ่งอาณาเขตพื้นที่ของสุสานรวมทั้งสิ้น 2,180 ตร.กม. แบ่งออกเป็นพระราชฐานชั้นในและพระราชฐานชั้นนอก ภายในสุสานใช้บรรจุพระบรมศพของฉินสื่อหวง ทรัพย์สมบัติต่าง ๆ ตลอดจนกองกำลังทหาร นางสนมและนางกำนัล รถม้าและขุนพลทหาร จำนวนมาก เพื่อเป็นตัวแทนของข้าราชบริพารในการร่วมเดินทางไปยังปรโลกของฉินสื่อหวง
โครงสร้างและสถาปัตยกรรมโดยรวมของสุสาน มีพื้นที่เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีความลึกเฉลี่ย 35 เมตร กว้าง 145 เมตร และ ยาว 170 เมตร
สำหรับห้องบรรจุพระบรมศพอยู่จุดกึ่งกลางของสุสาน มีความสูง 15 เมตร มีขนาดพื้นที่และความใหญ่โตมโหฬารราวกับสนามฟุตบอล
สำหรับภายใน ในส่วนที่ก่อสร้างจากหินนั้นยังคงได้รับการปิดผนึกอย่างดีโดยคงสภาพเดิมเอาไว้ และไม่เคยผ่านการขุดและรื้อทำลายมาก่อน โดยโครงสร้างของสุสานดังกล่าว มีรูปแบบโครงสร้างและการจัดสร้างที่มีความสลับซับซ้อน ขนาดของสุสานมีขนาดมหึมา ยิ่งใหญ่สมพระเกียรติของจักรพรรดิจีนผู้รวบรวมประเทศจีนให้เป็นปึกแผ่น
โครงสร้างและสถาปัตยกรรม > หลุมหมายเลข 1

หลุมหมายเลข 1  ที่รัฐบาลจีนทำการขุดค้นมีขนาดกว้างใหญ่ที่สุดในบรรดาหลุมทั้ง 3 หรือราว 230 เมตร จากเหนือไปใต้และกว้าง 62 เมตร จากตะวันออกไปตะวันตก เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า เนื้อที่ 14,260 ตร.ม. มีขนาดความกว้างประมาณ 197 ฟุต  (62 เมตร)  ยาว 689 ฟุต  (230 เมตร)  และลึก 14.8 - 21.3 ฟุต  (5 เมตร)  ประกอบไปด้วยกองทัพทหารติดอาวุธครบมือจำนวนมากกว่า 6,000 ตัว รถศึกพร้อมม้าเทียมรถศึกอีกรวม 40 คัน แบ่งออกเป็น 4 เหล่า คือกองระวังหน้า ปีกซ้าย ปีกขวา และกองระวังหลัง ซึ่งจัดกองทัพทหารดินเผาออกเป็น 38 แถว กองทัพทหารดินเผาทุกนายภายในสุสานมีอาวุธประจำกายได้แก่ ดาบ เกาทัณฑ์ และ หอก อยู่ในที่ตั้งตามตำแหน่งอย่างชัดเจนไม่สับสน
รถม้าและรถศึก กองทัพทหารดินเผาและม้าศึกที่ได้ขุดพบนั้นมีขนาดใหญ่และเล็กเหมือนกับของจริงทุกประการ หุ่นดินเผาทุกตัวมีโครงหน้า สีหน้าและทรงผมที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ไม่เหมือนกันแม้แต่ตัวเดียว มีขนาดความสูงราว 5 ฟุต 8 นิ้ว จนถึง 6 ฟุต 5 นิ้ว ยืนตระหง่านเรียงรายอยู่เป็นหมวดหมู่ ภายในหลุมที่ 1 ซึ่งเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้านักโบราณคดีของจีนตั้งข้อสังเกตถึงรูปแบบการจัดเรียงของกองทัพทหารดินเผาที่ขุดพบในหลุมที่ 1 มีรูปแบบและแนวการจัดทัพตามบันทึกในตำราพิชัยสงครามซุนวู  มีกองทัพทหารดินเผามากกว่า 6,000 ตัว
โครงสร้างและสถาปัตยกรรม > หลุมหมายเลข 2

หลุมหมายเลข 2 เป็นรูปตัว L ได้ขุดพบในปี พ.ศ. 2519 อยู่ห่างจากหลุมที่ 1 ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 20 เมตร ในอาณาเขตพื้นที่ประมาณ 6,000 ตร.ม. แบ่งออกเป็นพื้นที่ขนาด 4 ส่วน  ความกว้างจากเหนือไปใต้ราว 98 เมตร มีความยาวจากตะวันออกไปตะวันตกราว 124 ภายในหลุมมีกองทัพทหารดินเผาจำนวน 4,000 ตัว รถม้าไม้ 89 คัน แบ่งออกเป็น 4 แถว ประกอบไปด้วยเหล่าขุนพลทหารม้า ขุนทหารประจำรถม้าศึก ซึ่งมีรูปร่างสูงใหญ่ สวมหมวกหนัง รองเท้าบูต มือข้างหนึ่งถือ ธนู ม้าศึกมีลักษณะแข็งแรงปราดเปรียว ทุกตัวถูกจัดตามลำดับแถว หลุมรูปปั้นกองทัพทหารดินเผาหลุมที่ 2  รัฐบาลจีนทำการขุดค้นหาพบหุ่นทหารดินเผาจำนวนกว่า 1,000 ตัว ม้าศึก 500 ตัวและรถม้าที่ทำจากไม้ 89 คัน เปิดให้สาธารณชนได้เข้าชมและศึกษาเกี่ยวกับโบราณวัตถุทางประวัติศาสตร์ในปี พ.ศ. 2538
โครงสร้างและสถาปัตยกรรม > หลุมหมายเลข  3

หลุมหมายเลข 3 เป็นรูปตัว U อยู่ห่างจากหลุมที่ 1 ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือราว 25 เมตร หรือ 120 เมตร รัฐบาลจีนขุดค้นพบในปี พ.ศ. 2519 ทางทิศตะวันออกของหลุมที่ 2 มีขนาดพื้นที่ประมาณ 520 ตร.ม. เป็นหลุมที่เล็กที่สุด แต่มีความสำคัญที่สุดยิ่งกว่า หลุมหมายเลข 1 และ 2 เนื่องจากเป็นกองบัญชาการสูงสุด โดยกองทัพทหารดินเผาทุกตัวมีอาวุธครบมือ เข้าแถวรักษาการณ์แบบเผชิญหน้ากันทางทิศเหนือกับทิศใต้ข้างละ 2 แถว เพื่อเป็นการคุ้มกันเหล่าแม่ทัพภายในกระโจมบัญชาการ นอกจากนี้ยังพบเขากวางและกระดูกสัตว์ ซึ่งใช้เป็นเครื่องรางของขลังซึ่งเข้าใจว่าเป็นเครื่องที่ใช้ในการประกอบพิธีบูชายัญในพิธีศพอีกด้วย ซึ่งหลุมที่ 3 นี้เปิดให้สาธารณชนได้เข้าชมในปี พ.ศ. 2532
ขบวนรถม้าสำริด

นอกจากการขุดพบกองทัพทหารดินเผาจำนวนมากแล้ว รัฐบาลจีนยังขุดพบโลงไม้ ยาว 7 เมตร กว้าง 2.3 เมตร ฝังอยู่ใต้พื้นดิน ห่างจากสุสานฉินสื่อหวงไปทางทิศตะวันตกราว 20 เมตร และเมื่อนำขึ้นมาเปิดฝาโลงออกก็พบกับขบวนรถม้าสำริดจำลองของฉินสื่อหวง ฝีมือประณีตสวยงาม ใช้เทคนิคงานโลหะผสม สร้างขึ้นเพื่อให้เป็นรถม้าประจำพระองค์ในภพหน้า ปัจจุบันรถม้าสำริดที่ถูกขุดค้นพบ จัดแสดงไว้ในอาคารอีกหลังหนึ่งในบริเวณพิพิธภัณฑ์ กองทัพทหหารดินเผาประกอบด้วยรถม้าส่วนพระองค์ รถเทียมม้าบุกนำทาง มีองค์รักษ์ทำหน้าที่พลขับ
รถม้าบุกนำทาง มีความยาว 1.26 เมตร กว้าง 70 เซนติเมตร กั้นร่มคลุมแทนหลังคา ติดอาวุธพร้อม มีอุปกรณ์เสริมอื่น ๆ ขนาดเล็กรวมทั้งหมดราว 3,064 ชิ้น ส่วนรถม้าส่วนพระองค์จำลองของฉินสื่อหวง มีความยาว 3.17 เมตร กว้าง 1.06 เมตร รูปทรงสี่เหลี่ยม คลุมด้วยหลังคารูปไข่ ชิ้นส่วนต่าง ๆ ที่ประกอบเป็นตัวรถม้าส่วนพระองค์จำลองรวม 3,462 ชิ้น ประดับด้วยทองคำและเงินจำนวนมากกว่า 1,000 ชิ้น นอกจากนี้ ยังมีเส้นทองแดงขดเป็นโซ่ขนาดเล็ก ขนาดเพียง 0.05 เซนติเมตร อยู่ภายใน
รถม้าทั้งสองคันเทียมด้วยม้าสำริดคันละ 4 ตัว แต่งเครื่องทรงเต็มยศ องครักษ์ สูง 51 เซนติเมตร แต่งเครื่องแบบเต็มยศเช่นกัน นับเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญที่สุดอีกชิ้นหนึ่งที่ได้เคยค้นพบในประเทศจีน เป็นการลบภาพความเชื่อเดิม ๆ ที่ว่า ยุคทองของเครื่องสำริดได้หมดไปตั้งแต่สมัยราชวงศ์ซาง ซึ่งเหล็กได้เข้ามามีบทบาทแทนที่จนถึงสมัยราชวงศ์ฉินและราชวงศ์ฮั่น ที่ช่างสำริดได้สูญหายไปหมดแล้ว
จากรูปสำริดเหล่านี้ นักโบราณคดีจีนสามารถจินตนาการขบวนรถม้าส่วนพระองค์ของจริงที่ฉินสื่อหวงทรงใช้ประทับแรมระหว่างเสด็จประพาสตามหัวเมืองต่าง ๆ ได้อย่างง่ายดาย
มรดกโลกทางวัฒนธรรม

กองทัพทหารดินเผาภายในสุสานฉินสื่อหวง ได้รับคัดเลือกให้เป็น มรดกโลกทางวัฒนธรรมในปี พ.ศ. 2530 ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์พิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังต่อไปนี้
(i)  - เป็นตัวแทนในการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
(iii)  - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
(iv)  - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
(vi)  - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
บอนนี เอ็ม.

| Boney M>  |
| --- | --- |
ที่เกิด:  เยอรมนี
แนวเพลง: ป็อป ดิสโก แดนซ์
ช่วงปี: 1974–1986 1987–1989 1992–1994 1996–2010
ค่ายเพลง: Sony BMG

อดีตสมาชิก: Liz Mitchell  Marcia Barrett  Maizie Williams  บ็อบบี้ ฟาร์เรล  Reggie Tsiboe
บอนนี เอ็ม.  (อังกฤษ: Boney M.) กลุ่มดนตรีป็อป/ดิสโกสัญชาติเยอรมัน ก่อตั้งโดยแฟรงค์ แฟเรียน โปรดิวเซอร์ชาวเยอรมัน มีสมาชิกประกอบด้วยนักร้องและนักเต้นเชื้อสายแอฟริกันและแคริบเบียน ได้แก่ ลิซ มิทเชลล์ (จาเมกา) มาร์เซีย แบเร็ตต์ (จาเมกา) เมซี วิลเลียมส์ (มอนต์เซอร์รัต) บ็อบบี แฟร์เรล (อารูบา) เรจจี ทซีโบ (กานา) โดยมีนักร้องนำเป็นชาย คือ บ็อบบี แฟร์เรล (และเรจจี ทซีโบ ช่วงปี 1982-1986 และ 1989-1990)
บ็อบบี แฟร์เรล
บอนนี เอ็ม. เริ่มก่อตั้งวงในปี 1974 และบันทึกเสียงอัลบั้มแรกในปี 1976 เริ่มประสบความสำเร็จ ได้รับความนิยมในเบลเยียมและเนเธอร์แลนด์ เพลง "Daddy Cool", "Sunny", "Ma Baker" และ "Belfast" ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในเยอรมนี เริ่มได้รับความนิยมในประเทศอังกฤษตั้งแต่ปี 1978 โดยเพลง "Rivers of Babylon" ขึ้นถึงอันดับหนึ่งทั้งยุโรป และขึ้นถึงอันดับ 30 ในสหรัฐอเมริกา จัดอันดับโดยนิตยสารบิลบอร์ด
อัลบั้มที่ขายดีที่สุดของวง คืออัลบั้มที่สาม Nightflight to Venus ออกมาในปี 1978 มีเพลงฮิต "Rasputin" และ "Mary's Boy Child / Oh My Lord"
แหล่งข้อมูลอื่น

Fantastic Boney M. เก็บถาวร 2017-07-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Frank Farian's official website
ปางถวายเนตร

พระพุทธรูปปางถวายเนตร
ปางถวายเนตร เป็นพระพุทธรูปอยู่ในอิริยาบถยืน ลืมพระเนตรทั้งสองเพ่งไปข้างหน้า พระหัตถ์ทั้งสองห้อยลงมาประจบกันอยู่ข้างหน้าระหว่างพระเพลา (ตัก) พระหัตถ์ขวาซ้อนเหลื่อมอยู่บนพระหัตถซ้าย อยู่ในอาการสังวรทอดพระเนตรต้นพระศรีมหาโพธิ์
ประวัติ

หลังจากที่พระบรมโพธิสัตว์ได้บรรลุอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าแล้ว ได้ประทับเสวยวิมุตติสุข (สุขที่เกิดจากความหลุดพ้น) ณ ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ 7 วัน จากนั้นเสด็จไปทรงยืนอยู่กลางแจ้ง ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของต้นพระศรีมหาโพธิ์ ทรงทำอุปหาร คือ ยืนทอดพระเนตรต้นศรีมหาโพธิ์ สถานที่เสด็จมาทรงยืนทอดพระเนตร
ความเชื่อและคตินิยม

เป็นพระพุทธรูปประจำวันเกิดของคนเกิดวันอาทิตย์
เป็นพระพุทธรูปประจำรัชกาลสมเด็จพระเอกาทศรถ
พระคาถาสวดบูชา โมรปริตร สวด 6 จบ
อุเทตะยัญจักขุมา เอกะราชา หะริสสะวัณโณ ปะฐะ วิปปะภาโส ตัง ตัง มะมัสสามิ หะริส สะวัณนัง ปะฐะ วิปปะภาสัง ตะยัชชะ คุตตา วิหะเรมุ ทิวะสัง 
เย พราหมะณา เวทะคุ สัพพะธัมเม เต เม นโม เต จะ มัง ปาละยันตุ นะมัตถุ พุทธานัง นะมัตถุ โพธิยา นะโม วิมุตตานัง นะโม วิมุตติยา
อิมัง โส ปะริตตัง กัตวา โมโร จะระติ เอสะนาฯ
ไทยฮอนด้า

| --- | --- |
สัญลักษณ์รถจักรยานยนต์ฮอนด้า
ประเภท: บริษัทเอกชนขนาดใหญ่
อุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมยานยนต์ 
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2508
สำนักงานใหญ่: จังหวัดสมุทรปราการ 
พื้นที่ให้บริการ: ประเทศไทย
บุคลากรหลัก: ดร.อารักษ์ พรประภา 	  ประธานบริษัท   มร.ยูอิจิ ชิมิซุ   ประธานกรรมการบริหาร
ผลิตภัณฑ์: รถจักรยานยนต์
เว็บไซต์: www.thaihonda.co.th
บริษัท ไทยฮอนด้า จำกัด (อังกฤษ: Thai Honda Co., Ltd.) เป็นบริษัทที่อยู่ในเครือฮอนด้าในประเทศไทย โดยประกอบธุรกิจเกี่ยวกับรถจักรยานยนต์ และเครื่องยนต์อเนกประสงค์ มีสำนักงานใหญ่และโรงงานผลิตอยู่ในนิคมอุตสาหกรรมลาดกระบัง และสำนักงานฝ่ายขายและการตลาดอยู่ที่ถนนทางรถไฟสายเก่าปากน้ำ จังหวัดสมุทรปราการ โดยบริษัทฯทำหน้าที่เป็นทั้งผู้ผลิต และผู้จัดจำหน่าย
ประวัติ

ธุรกิจรถจักรยานยนต์ฮอนด้าในประเทศไทย เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507 โดยการนำเข้าของ บริษัท เอเชี่ยน ฮอนด้า มอเตอร์ จำกัด ซึ่งเป็นตัวแทนของสำนักงานใหญ่จาก บริษัท ฮอนด้า มอเตอร์ จำกัด ประเทศญี่ปุ่น ต่อมาฮอนด้าได้ตัดสินใจก่อสร้างโรงงานประกอบรถจักรยานยนต์ฮอนด้าขึ้นในประเทศไทย ควบคู่ไปกับการก่อตั้ง บริษัท ไทยฮอนด้า แมนูแฟคเจอริ่ง จำกัด ในปี พ.ศ. 2508
ในช่วงแรกของการประกอบกิจการรถจักรยานยนต์ในประเทศไทย ฮอนด้าต้องประสบปัญหาไม่น้อยในการจัดจำหน่าย เนื่องจากการแข่งขันกันเองระหว่างผู้จัดจำหน่าย 3 ราย ซึ่งต่างก็มีหุ้นส่วนในบริษัท ไทยฮอนด้า แมนูแฟคเจอริ่ง จำกัด ซึ่งได้สิทธิในการจำหน่ายรถที่ผลิตจากโรงงานแห่งนี้เหมือนกัน จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2529 ได้มีนโยบายจากฮอนด้า มอเตอร์ ประเทศญี่ปุ่น ให้ยุบรวมฝ่ายขายรวมกับ บริษัท พี.ไทยแลนด์ แมชินเนอรี่ จำกัด ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้จัดจำหน่ายรถจักรยานยนต์ฮอนด้ารายใหญ่ในขณะนั้น เพื่อจัดช่องทางการจำหน่ายใหม่ จึงก่อให้เกิด บริษัท เอ.พี.ฮอนด้า จำกัด ขึ้นมา เพื่อเป็นผู้จัดจำหน่ายรถจักรยานยนต์ฮอนด้าแต่เพียงผู้เดียวในประเทศไทย ตลอดระยะเวลา 35 ปี
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 เอ.พี.ฮอนด้า ได้เริ่มต้นธุรกิจบิ๊กไบค์ในประเทศไทย โดยการเปิดศูนย์ ฮอนด้าบิ๊กวิง (Honda BigWing) เพื่อจัดจำหน่ายรถฮอนด้าบิ๊กไบค์ที่นำเข้ามาจากญี่ปุ่น ก่อนที่ฮอนด้าจะขึ้นไลน์ผลิตรถบิ๊กไบค์ขนาดกลางในเมืองไทย ในเวลาต่อมา  และได้นำมาจำหน่ายที่ศูนย์นี้ด้วยเช่นกัน
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2561 เอ.พี.ฮอนด้า ได้เปิดตัว คับเฮ้าส์ (Cub House) เพื่อจัดจำหน่ายรถกลุ่มพิเศษที่ฮอนด้าเรียกว่า รถมูลค่าเพิ่ม แยกออกจากการจำหน่ายรถทั่วไป และรถบิ๊กไบค์ เนื่องจากมีกลุ่มฐานลูกค้าที่แตกต่างกัน
ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2564 เอ.พี.ฮอนด้า ได้ควบรวมกิจการกับ บริษัท ไทยฮอนด้า แมนูแฟคเจอริ่ง จำกัด เกิดเป็นบริษัท ไทยฮอนด้่า จำกัด กลายเป็นบริษัทผู้ผลิต และผู้จัดจำหน่ายจักรยานยนต์ฮอนด้า รวมถึงเครื่องยนต์อเนกประสงค์ฮอนด้า ในประเทศไทย
รูปแบบการดำเนินธุรกิจ

ไทยฮอนด้า ผลิตและจัดจำหน่ายรถจักรยานยนต์ และเครื่องยนต์อเนกประสงค์ฮอนด้าในประเทศไทย และได้มีการนำเข้ารถจักรยานยนต์ฮอนด้าบางรุ่น จากประเทศญี่ปุ่น โดยในส่วนของรถจักรยานยนต์ทั่วไป จะถูกจัดจำหน่ายผ่านศูนย์ฮอนด้าวิงเซ็นเตอร์ (Honda Wing Center) ในขณะที่รถกลุ่มพิเศษจำหน่ายผ่านร้านคับเฮ้าส์ (CUB House) ในขณะที่รถบิ๊กไบค์ ถูกจัดจำหน่ายผ่านศูนย์ฮอนด้าบิ๊กวิง (Honda BigWing) ซึ่งปัจจุบันมีสาขาอยู่ทั่วประเทศ
ประเภทของรถจักรยานยนต์ฮอนด้า ที่ผลิตในประเทศไทยในปัจจุบัน

ประเทศไทยถือเป็นฐานผลิตรถจักรยานยนต์ฮอนด้ารายใหญ่ของโลก เพื่อจำหน่ายทั้งในประเทศ และส่งออกไปจำหน่ายในต่างประเทศ
Underbone : Wave Series, Super Cub
Minibike : GROM, Monkey
Scooter : Scoopy, Giorno+, PCX, ADV, Click, Forza
Sport bike : CBR Series
Classic : Rebel Series, CL Series
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

| เรือใบ ในโอลิมปิกครั้งที่ 29 |
| --- | --- |

สนาม: Qingdao International Sailing Centre
วันที่: 9-21 สิงหาคม พ.ศ. 2551
จำนวนรายการ: 11
จำนวนนักกีฬา: 409 คน  จาก 62 ประเทศ
← 20042012 →
การแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ที่จัดขึ้นในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 9-21 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ณ สนาม Qingdao International Sailing Centre มีการแข่งขันทั้งหมด 11 รายการ
การคัดเลือก

บทความหลัก: กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 4 | 1 | 1 | 6 |
| 2 |  ออสเตรเลีย (AUS) | 2 | 1 | 0 | 3 |
| 3 |  สหรัฐ (USA) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 3 |  สเปน (ESP) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 5 |  จีน (CHN) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 6 |  เดนมาร์ก (DEN) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 6 |  นิวซีแลนด์ (NZL) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 8 |  เนเธอร์แลนด์ (NED) | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 9 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 10 |  อิตาลี (ITA) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 10 |  บราซิล (BRA) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 12 |  ลิทัวเนีย (LTU) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 12 |  สโลวีเนีย (SLO) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 14 |  สวีเดน (SWE) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 14 |  เยอรมนี (GER) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 14 |  กรีซ (GRE) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 14 |  อิสราเอล (ISR) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 14 |  อาร์เจนตินา (ARG) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (18 ประเทศ) | รวม (18 ประเทศ) | 11 | 11 | 11 | 33 |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล > หญิง

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
|   2008: Women's RS:X  details  |  China (CHN) Yin Jian  |  Italy (ITA) Alessandra Sensini  |  Great Britain (GBR) Bryony Shaw  |
|   2008: Laser Radial  details  |  United States (USA) Anna Tunnicliffe  |  Lithuania (LTU) Gintarė Volungevičiūtė  |  China (CHN) Xu Lijia  |
|   2008: Women's 470  details  |  Australia (AUS) Elise Rechichi Tessa Parkinson  |  Netherlands (NED) Marcelien de Koning Lobke Berkhout  |  Brazil (BRA) Fernanda Oliveira Isabel Swan  |
|   2008: Yngling  details  |  Great Britain (GBR) Sarah Ayton Sarah Webb Pippa Wilson  |  Netherlands (NED) Mandy Mulder Annemieke Bes Merel Witteveen  |  Greece (GRE) Sofia Bekatorou Virginia Kravarioti Sofia Papadopoulou |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล > ชาย

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
|   2008: Men's RS:X  details  |  New Zealand (NZL) Tom Ashley  |  France (FRA) Julien Bontemps  |  Israel (ISR) Shahar Tzuberi  |
|   2008: Laser  details  |  Great Britain (GBR) Paul Goodison  |  Slovenia (SLO) Vasilij Žbogar  |  Italy (ITA) Diego Romero  |
|   2008: Men's 470  details  |  Australia (AUS) Nathan Wilmot Malcolm Page  |  Great Britain (GBR) Nick Rogers Joe Glanfield  |  France (FRA) Nicolas Charbonnier Olivier Bausset  |
|   2008: Star  details  |  Great Britain (GBR) Iain Percy Andrew Simpson  |  Brazil (BRA) Robert Scheidt Bruno Prada  |  Sweden (SWE) Fredrik Lööf Anders Ekström |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล > ผสม

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
|   2008: Finn  details  |  Great Britain (GBR) Ben Ainslie  |  United States (USA) Zach Railey  |  France (FRA) Guillaume Florent  |
|   2008: 49er  details  |  Denmark (DEN) Jonas Warrer Martin Kirketerp  |  Spain (ESP) Iker Martínez de Lizarduy Xabier Fernández  |  Germany (GER) Jan-Peter Peckolt Hannes Peckolt  |
|   2008: Tornado  details  |  Spain (ESP) Antón Paz Fernando Echavarri  |  Australia (AUS) Darren Bundock Glenn Ashby  |  Argentina (ARG) Santiago Lange Carlos Espínola |
Countries that participated in the Sailing event of the 1972 Olympic Games.

 Blue: Water

 Gray: Never participated in OG

 Dark Gray: Participated in earlier OG

 Green: Country participated for the first time

 Dark Blue: Country participated also on previous games

 Red: Country boycotted the sailing event of the OG
รายชื่อตัวละครในฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง

รายละเอียดของตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง แยกตามแต่ละทีมและแต่ละโรงเรียนในการแข่งขันอินเตอร์ไฮ ที่เมืองซัปโปโร จังหวัดฮอกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
เยส

| Yes |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ลอนดอน อังกฤษ
แนวเพลง: โปรเกรสซีฟร็อก, ซิมโฟนิกร็อก
ช่วงปี: 1968–1980, 1983–2004, 2008–ปัจจุบัน

สมาชิก: สตีฟ ฮาว เจฟ ดาวน์ส บิลลี เชอร์วูด จอน เดวิสัน

อดีตสมาชิก: จอน แอนเดอร์สัน คริส สไควร์ ปีเตอร์ แบงค์ส บิล บรูฟอร์ด โทนี เคย์ โทนี โอเรลลี ริก เวกแมน อลัน ไวท์ แพทริก โมราซ เทรวอร์ ฮอร์น เทรวอร์ ราบิน เอดดี จอบสัน อิกอร์ โคโรเชฟ โอลิเวอร์ เวกแมน เบนวา เดวิด

เว็บไซต์: YesWorld.com
เยส (Yes) เป็นวงดนตรีร็อกจากอังกฤษ ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2511 สมาชิกรุ่นก่อตั้งคือ จอน แอนเดอร์สัน และคริส สไควร์ มีชื่อเสียงเป็นวงดนตรีที่มีโครงสร้างดนตรีซับซ้อน โดยได้อิทธิพลมาจากดนตรีคลาสสิก และมีเสียงร้องที่เป็นเอกลักษณ์ของ จอน แอนเดอร์สัน
ในปี ค.ศ. 1983 ทางวงออกอัลบั้ม 90125 เปลี่ยนแนวทางดนตรีไปจากเดิม ไปเป็นดนตรีป๊อป เพลง Owner Of A Lonely Heart ซึ่งมีจังหวะดิสโก ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา จัดอันดับโดยนิตยสารบิลบอร์ด
หน้าปกอัลบั้มของวงเยส เป็นภาพกราฟิกที่มีความงดงาม ออกแบบโดย Roger Dean ตั้งแต่อัลบั้มที่ 4 Fragile เป็นต้นมา ยกเว้นอัลบัม Going for the One, 90125, Big Generator และ Talk
ผลงาน > สตูดิโออัลบั้ม

Yes - July 25, 1969
Time and a Word - June 1970 / UK #45
The Yes Album - February 19, 1971 / UK #4; US #40
Fragile - November 26, 1971 / UK #7; US #4
Close to the Edge - September 15, 1972 / UK #4; US #3
Tales from Topographic Oceans - December 14, 1973 / UK #1; US #6
Relayer - December 13, 1974 / UK #4; US #5
Going for the One - July 22, 1977 / UK #1; US #8
Tormato - September 29, 1978 / UK #8; US #10
Drama - August 22, 1980 / UK #2; US #18
90125 - November 14, 1983 / UK #16; US #5
Big Generator - September 28, 1987 / UK #17; US #15
Union - April 30, 1991 / UK #7; US #15
Talk - March 21, 1994 / UK #20; US #33
Open Your Eyes - November 24, 1997 / US #151
The Ladder - September 20, 1999 / UK #36; US #99
Magnification - September 10, 2001 / UK #71; US #186
Fly from Here - June 22, 2011 / UK #30; US #36
Heaven & Earth - 2014
The Quest - 2021
Mirror to the Sky - 2023
ผลงาน > บันทึกการแสดงสด

Yessongs - May 18, 1973 / UK #7; US #12
Yesshows - December 19, 1980 / UK #22; US #43
9012Live: The Solos - November 7, 1985 / UK #44; US #81
Keys to Ascension - October 28, 1996 / UK #48; US #99
Keys to Ascension 2 - November 3, 1997 / UK #62
House of Yes: Live from House of Blues - September 25, 2000
ผลงาน > อัลบั้มรวมฮิต

Yesterdays - February 28, 1975 /UK #27; US #17
Classic Yes - November 30, 1981 / US #142
Yesstory - September 15, 1992
Highlights: The Very Best of Yes - September 20, 1993
Something's Coming: The BBC Recordings 1969-1970 - October 14, 1997
Keystudio - May 21, 2001
The Ultimate Yes: 35th Anniversary Collection - July 28, 2003 / UK #10; US #131
แหล่งข้อมูลอื่น

Yesworld: The Official Yes site
Yesfans: The Official Yes fan forum
Forgotten Yesterdays: A Comprehensive Guide to Yes Shows
http://www.oknation.net/blog/chandra/2007/06/02/entry-1
โรงพยาบาลสุโขทัย

| โรงพยาบาลสุโขทัย |
| --- | --- |
Sukhothai Hospital

ประเภท: รัฐ (โรงพยาบาลทั่วไป)
ที่ตั้ง: เลขที่ 2/1 หมู่ 12  ตำบลบ้านกล้วย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย 64000
ข้อมูลทั่วไป
ก่อตั้ง: 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506; 62 ปีก่อน (2506-02-02)
สังกัด: กระทรวงสาธารณสุข
ผู้อำนวยการ: นายแพทย์มาโนช อู่วุฒิพงษ์
จำนวนเตียง: 320 เตียง
เว็บไซต์: โรงพยาบาลสุโขทัย
โรงพยาบาลสุโขทัย เป็นโรงพยาบาลทั่วไป สังกัดกระทรวงสาธารณสุข เริ่มดำเนินการก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2503 เป็นโรงพยาบาลประจำจังหวัดสุโขทัย