เออีเอส
ความปลอดภัย > วิธีการโจมตีที่รู้

สำหรับนักวิทยาการเข้ารหัสลับ การทอน (break) การเข้ารหัสลับก็คือปฏิบัติการโจมตีที่ทำได้เร็วกว่าการใช้กำลังล้วน ๆ ซึ่งเป็นการลองถอดรหัสด้วยกุญแจที่อาจจะใช่เป็นลำดับ
ดังนั้น การทอนจึงรวมวิธีที่จริง ๆ ยังทำไม่ได้ด้วยเทคโนโลยีปัจจุบัน
ซึ่งแม้จะปฏิบัติไม่ได้ แต่ก็ช่วยให้เข้าใจรูปแบบของความอ่อนแอ
การโจมตีด้วยกำลังล้วน ๆ ซึ่งได้ผลที่สุด ปรากฏต่อสาธารณชน ทำต่อขั้นตอนวิธีการเข้ารหัสลับแบบบล็อกไซเฟอร์ซึ่งได้ทำให้เกิดผลอย่างกว้างขวางที่สุด เป็นการโจมตีกุญแจ RC5 ขนาด 64 บิต โดย distributed.net
ในปี 2006
ขนาดของกุญแจเท่ากับเพิ่มเป็นสองเท่าต่อบิตทุกบิตที่เพิ่มในกุญแจ และถ้ากุญแจอาจมีค่าอะไรก็ได้ในโอกาสเท่า ๆ กัน การโจมตีด้วยกำลังล้วน ๆ เพื่อหากุญแจเท่ากับต้องเพิ่มเวลาเป็นสองเท่าโดยเฉลี่ย
ซึ่งเท่ากับต้องเพิ่มเวลาเป็นเลขชี้กำลังตามขนาดกุญแจ
แต่ขนาดกุญแจเพียงอย่างเดียวไม่ได้แน่นอนว่าปลอดภัยเพราะก็มีไซเฟอร์ที่มีกุญแจใหญ่มากแต่พบว่าอ่อนแอ
เออีเอสใช้หลักพีชคณิตที่ค่อนข้างง่าย
ในปี 2002 นักวิทยาการเข้ารหัสชาวอังกฤษและออสเตรเลียได้แสดงการโจมตีโดยทฤษฎีซึ่งเรียกว่า XSL attack เพื่อแสดงจุดอ่อนของขั้นตอนวิธีเออีเอส โดยส่วนหนึ่งก็เพราะความซับซ้อนไม่มากของการคำนวณแบบไม่ใช่เชิงเส้นของมัน
แต่ต่อมานักวิชาการอื่น ๆ ก็ได้แสดงว่า การโจมตีที่กล่าวนี้ทำให้ได้ผลไม่ได้
ในช่วงการเลือกไซเฟอร์เพื่อเป็นมาตรฐานเออีเอส ผู้พัฒนาวิธีคู่แข่งได้เขียนถึงขั้นตอนวิธีเรนดาลไว้ว่า "...พวกผมเป็นห่วงเรื่องการใช้ (ไซเฟอร์นี้) ...
ในโปรแกรมประยุกต์ที่ความปลอดภัยสำคัญขีดสุด"
แต่ในปลายปี 2000 หลังจากได้ตั้งเออีเอสแล้ว ผู้พัฒนาขั้นตอนวิธีคู่แข่งคือ Twofish ได้เขียนว่า แม้เขาคิดว่า วันหนึ่งจะเกิดการโจมตีเชิงวิชาการ (คือโดยทฤษฎีที่นำไปใช้จริง ๆ ไม่ได้ด้วยเทคโนโลยีปัจจุบัน) ต่อเรนดาลที่ได้ผล แต่เขา "ไม่เชื่อว่า จะมีใครค้นพบการโจมตีที่ทำให้สามารถอ่านการสื่อสารที่เข้ารหัสโดยเรนดาลได้"
ในปี 2009 มีการค้นพบ related-key attack (การโจมตีโดยมีกุญแจสัมพันธ์) แบบหนึ่งที่ถือเอาประโยชน์จากความเรียบง่ายของ AES key schedule โดยมีความซับซ้อนที่ 2119
ซึ่งเมื่อถึงปลายปีได้ทำให้เร็วขึ้นเหลือ 299.5
แต่ related-key attack ก็ไม่เป็นปัญหาในเกณฑ์วิธีการเข้ารหัสลับที่ออกแบบและทำให้เกิดผลอย่างเหมาะสม เพราะโปรแกรมย่อมไม่ยอมให้ใช้กุญแจที่สัมพันธ์กัน
ในปี 2009 นักวิชาการได้ตีพิมพ์ (เป็นเอกสารที่ยังไม่ได้ทบทวนโดยผู้รู้เสมอกัน) การโจมตีเออีเอส-256 โดยใช้กุญแจที่สัมพันธ์กันเพียงแค่ 2 ตัว ใช้การคำนวณซับซ้อนระดับ 239 เพื่อเจาะกุญแจขนาด 256 บิตเมื่อคำนวณเข้ารหัสเพียงแค่ 9 รอบ หรือ 245 เมื่อคำนวณเข้ารหัส 10 รอบโดยใช้การโจมตีแบบ related subkey attack ที่กุญแจสัมพันธ์กันยิ่งกว่า หรือ 270 เมื่อเจาะการเข้ารหัสที่คำนวณ 11 รอบ
แต่จริง ๆ เออีเอส 256 บิตต้องเข้ารหัส 14 รอบ การโจมตีเยี่ยงนี้จึงไม่ได้ผลต่อเออีเอสที่ใช้จริง ๆ 
การนำไปใช้ได้จริง ๆ ของการโจมตีที่มีกุญแจสัมพันธ์กันยิ่งกว่าก็ถูกวิจารณ์
แม้โดยวินเซ็นต์ เรเม็นเอง
ในปลายปี 2009 มีการตีพิมพ์การโจมตีแบบ known-key distinguishing attack แรกต่อเออีเอส-128 ที่เข้ารหัส 8 รอบ
โดยมีความซับซ้อนเชิงเวลาที่ 248 และความซับซ้อนเชิงความจำที่ 232
แต่เพราะเออีเอส-128 ต้องเข้ารหัส 10 รอบ การโจมตีนี้จึงไม่มีผลต่อเออีเอสที่ใช้กันจริง ๆ
การโจมตีโดยกู้คืนกุญแจ (key-recovery attack) ต่อเออีเอสเต็ม ๆ ได้พิมพ์ในงานปี 2011
การโจมตีเป็นแบบ biclique attack และเร็วกว่าการโจมตีที่ใช้กำลังอย่างเดียวถึง 4 เท่า
โดยต้องใช้การดำเนินการ 2126.2 ครั้งเพื่อกู้คืนกุญแจ AES-128
สำหรับ AES-192 และ AES-256 ต้องใช้การดำเนินการ 2190.2 และ 2254.6 ครั้งตามลำดับ
ต่อมาผลจึงได้ทำเร็วขึ้นเป็น 2126.0 สำหรับ AES-128, 2189.9 สำหรับ AES-192 และ 2254.3 สำหรับ AES-256 เหล่านี้เป็นผลที่ได้ดีสุดสำหรับการโจมตีโดยกู้คืนกุญแจต่อเออีเอส
นี่เป็นประโยชน์เพียงเล็กน้อย เพราะกุญแจขนาด 126 บิต (แทนที่อาจใช้คือ 128 บิต) ยังต้องใช้เวลาเป็นพัน ๆ ล้านปีถ้าใช้ฮาร์ดแวร์ปัจจุบันหรือแบบที่ยังพอเล็งเห็นล่วงหน้าได้
อนึ่ง ผู้เขียนคำนวณว่า การโจมตีเร็วสุดโดยใช้เทคนิกของผู้เขียนต่อเออีเอสที่ใช้กุญแจ 128 บิตยังต้องเก็บข้อมูล 288 บิต
เท่ากับข้อมูล 38 ล้านล้านเทระไบต์ ซึ่งมากกว่าข้อมูลที่เก็บบนคอมพ์ทั้งหมดในโลกในปี 2016 
ดังนั้น นี่จึงไม่ทำลายความปลอดภัยของเออีเอส
ต่อมา ข้อมูลที่ต้องเก็บลดได้เหลือ 256 บิต
ซึ่งเท่ากับ 9,007 เทระไบต์
ตามข้อมูลรั่วของเอ็ดเวิร์ด สโนว์เดน สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติสหรัฐ (NSA) กำลังวิจัยว่า การโจมตีการเข้ารหัสลับโดยใช้สถิติเทา (tau statistic) อาจช่วยเจาะเออีเอสได้หรือไม่
ดังนั้นในปัจจุบัน จึงยังไม่มีการโจมตีที่ปฏิบัติได้ซึ่งช่วยให้บุคคลที่ไม่มีกุญแจสามารถอ่านข้อมูลที่เข้ารหัสลับด้วยเออีเอสเมื่อทำให้เกิดผลอย่างถูกต้อง