stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์กัมพูชา
ราชอาณาจักรกัมพูชาที่ 1 > ราชวงศ์ตรอซ็อกผแอม

| พระนาม | ตำแหน่ง | ดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | พระมหากษัตริย์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระมหากษัตริยานี สีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ กุสุมะ นารีรัตน์ สิรีวัฒนา | พระอัครมเหสี | พ.ศ.2463 | พ.ศ.2503 | พระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต (หม่อมเจ้านโรดม สุรามฤต) |
ราชอาณาจักรกัมพูชาที่ 2 (พระราชอาณาจักรกัมพูชา) > ราชวงศ์ตรอซ็อกผแอม

| พระนาม | ตำแหน่ง | ดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | พระมหากษัตริย์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| มิได้อภิเษกสมรส | - | - | - | พระบาทสมเด็จพระบรมนารถ นโรดม สีหมุนี (สมเด็จกรมขุนนโรดม สีหมุนี) |
สาธารณรัฐแอฟริกากลางในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| สาธารณรัฐแอฟริกากลาง ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: CAF
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแอฟริกากลาง
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 1 คน (ชาย 0 คน / หญิง 1 คน) ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศแอฟริกากลาง จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศแอฟริกากลางได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 0 | 1 | 1 |

| รวม | 0 | 1 | 1 |
กรีฑา

| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
| เวโรนิก้า นาคารา | Shot put F41 |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศแอฟริกากลางในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติแอฟริกากลางในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาแอฟริกากลางที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
วิทยาลัยศรีอีสาน (คณาสวัสดิ์อุทิศ)

| --- | --- |
ประเภท: เอกชน
ดำเนินงาน: 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522–6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533
ผู้สถาปนา: จิระศักดิ์ คณาสวัสดิ์
ที่อยู่: อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม
วิทยาลัยศรีอีสาน (คณาสวัสดิ์อุทิศ) (เดิมชื่อ วิทยาลัยคณาสวัสดิ์) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ใกล้เคียงกับมหาวิทยาลัยมหาสารคาม อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2522 ปัจจุบันเลิกกิจการไปแล้ว โดยการถูกเพิกถอนใบอนุญาตจัดตั้ง เมื่อพ.ศ. 2533
ประวัติ

วิทยาลัยศรีอีสาน (คณาสวัสดิ์อุทิศ) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ที่ได้รับอนุญาตจากทบวงมหาวิทยาลัย ตามพระราชบัญญัติสถาบันอุดมศึกษาเอกชน พ.ศ. 2522 ให้ก่อตั้งได้เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 โดยมีจิระศักดิ์ คณาสวัสดิ์ ชาวจังหวัดมหาสารคามเป็นผู้รับใบอนุญาตจัดตั้ง ปัญญา ปุยเปีย อดีตอาจารย์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาสารคามและเป็นอธิการบดีคนแรก วิทยาลัยศรีอีสานเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งแรกของภาคอีสาน
ต่อมาในปี 2530 ได้มีการโอนกิจการไปยังมูลนิธิอภิธรรมมหาธาตุวิทยาลัย ภายหลังมีเกิดปัญหาในการบริหารจัดการทรัพย์สินขึ้น ทบวงมหาวิทยาลัยจึงมีคำสั่งที่ 19/2530 ลงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2530 และคำสั่งที่ 20/2530 ลงวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2530 แต่งตั้งคณะกรรมการเข้าควบคุมวิทยาลัยคณาสวัสดิ์ ตามความในมาตรา 75 แห่งพระราชบัญญัติสถาบันอุดมศึกษาภาคเอกชน พ.ศ. 2522 และแต่งตั้ง ดร. กวี อิศรวรรณ ดำรงตำแหน่งอธิการบดีแทนนางนิตยา ศรีปัดถา อธิการบดีคนเดิมที่ต้องพ้นจากหน้าที่ตามความในมาตรานี้ จนในที่สุดจึงได้เพิกถอนใบอนุญาตจัดตั้ง ในปี 2533 เนื่องจากจัดการศึกษาเสื่อมลงจากมาตรฐานที่รับรองไว้ ไม่ปฏิบัติตามกฎหมายและฝ่าฝืนหลักเกณฑ์ของทบวงมหาวิทยาลัย ไม่งดรับนักศึกษาตามคำสั่งทบวงมหาวิทยาลัย และจัดให้ภิกษุสามเณรเข้าศึกษาซึ่งขัดต่อมติมหาเถรสมาคม
หลักสูตร

วิทยาลัยศรีอีสาน เปิดทำการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี 5 คณะ ได้แก่
คณะเกษตรศาสตร์
หลักสูตรเทคโนโลยีการเกษตรบัณฑิต
สาขาเทคโนโลยีการผลิตพืช
สาขาเทคโนโลยีการผลิตสัตว์
หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง
สาขาพืชไร่
สาขาเศรษฐศาสตร์การเกษตร
คณะนิติศาสตร์
หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต
สาขานิติศาสตร์
คณะบริหารธุรกิจ
หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต
สาขาการตลาด
สาขาการบัญชี
หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง
สาขาการตลาด
สาขาการบัญชี
สาชาการเลขานุการ
คณะวิทยาศาสตร์
หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต
สาขาคณิตศาสตร์
คณะศิลปศาสตร์
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต
สาขาประวัติศาสตร์
สาขาภาษาไทย
สาขาภาษาอังกฤษ
สาธารณรัฐแอฟริกากลางในโอลิมปิก

| สาธารณรัฐแอฟริกากลาง ในโอลิมปิก |
| --- | --- |
ธงชาติสาธารณรัฐแอฟริกากลาง
รหัสประเทศ: CAF
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งชาติแอฟริกากลาง
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
1968 1972–1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
สาธารณรัฐแอฟริกากลาง ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการที่จัดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1984 ถึง 2020 รวมถึงการปรากฏตัวครั้งแรกใน ค.ศ. 1968 อย่างไรก็ตาม แอฟริกากลางยังไม่ได้รับเหรียญโอลิมปิก และยังไม่เคยนักกีฬาจากสาธารณรัฐแอฟริกากลางเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  เม็กซิโกซิตี 1968 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  มิวนิก 1972 | ไม่ได้เข้าร่วม |  |  |  |  |  |
|  มอนทรีอัล 1976 | ไม่ได้เข้าร่วม |  |  |  |  |  |
|  มอสโก 1980 | ไม่ได้เข้าร่วม |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โซล 1988 | 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 16 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  แอตแลนตา 1996 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ซิดนีย์ 2000 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เอเธนส์ 2004 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ปักกิ่ง 2008 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ลอนดอน 2012 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โตเกียว 2020 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ปารีส 2024 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 2028 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  บริสเบน 2032 | อนาคต |  |  |  |  |  |
| รวม | รวม | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
ดูเพิ่ม

สาธารณรัฐแอฟริกากลางในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
อบเชย เวียงพิงค์

| อบเชย เวียงพิงค์ |
| --- | --- |
เกิด: อบเชย ศรีสุข 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 (59 ปี) อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย
สัญชาติ: ไทย 
ศิษย์เก่า: โรงเรียนสันป่าตองวิทยาคม
อาชีพ: นักร้อง
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2529 (ปัจจุบันได้ออกจากวงการเพลงไปแล้ว)
องค์การ: ชัวร์ออดิโอ
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ลูกทุ่ง
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
 
อบเชย เวียงพิงค์ (เกิด 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2508) เป็นนักร้องชาวไทย แนวเพลงพื้นบ้านล้านนา เคยมีผลงานเพลงกับค่ายชัวร์ออดิโอ (หรือ ชัวร์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ในปัจจุบัน) ในอัลบั้มชุด แอ่วเมืองเหนือ ซึ่งร้องคู่กับวีระศักดิ์ จันทิมา เพลงของอบเชย และวีระศักดิ์ มักเปิดในช่วงเทศกาลสงกรานต์ของทางภาคเหนือ เช่นเพลง "ดำหัวปี๋ใหม่ (ปี๋ใหม่เมือง)" "จุ๊หมาน้อยขึ้นดอย" "สาวจี๋"  ฯลฯ
ประวัติ

อบเชย เวียงพิงค์ มีชื่อจริงว่า "อบเชย ศรีสุข" เกิดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 เป็นคนอำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ได้เข้าเรียนในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1–6 (พ.ศ. 2521–2526) ที่โรงเรียนสันป่าตองวิทยาคม ในช่วงที่เรียนอยู่มัธยม อบเชยมีความสนใจร้องเพลงเพื่อผ่อนคลาย และอบเชยได้รับคัดเลือกให้มาเป็นนักร้องของวงดนตรีโรงเรียน เมื่ออายุประมาณ 15 ปี (พ.ศ. 2523)
หลังจากจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ด้วยความที่ว่าครอบครัวของอบเชยเป็นครอบครัวที่ยากจน จึงไม่มีโอกาสได้เรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย ต้องหางานทำ จนได้มารู้จักกับ วีระศักดิ์ จันทิมา (ซึ่งก็ได้ร้องเพลงคู่กับอบเชยในเพลง "แอ่วเมืองเหนือ","ดำหัวปี๋ใหม่" และอีกหลายๆเพลง) วีระศักดิ์ได้รู้จักกับนายห้างบุญทรง ที่บริษัททิพย์เนตร ซึ่งเป็นบริษัทขายเทป จากนั้นนายห้างบุญทรงก็ได้ติดต่อให้อบเชยและวีระศักดิ์ ไปอัดเทปกับบริษัทชัวร์ออดิโอ ตอนนั้นอบเชยอายุประมาณ 21–22 ปี (พ.ศ. 2529–2530) และได้ออกผลงานเพลงในชื่ออัลบั้ม "แอ่วเมืองเหนือ" ซึ่งออกมาทั้งหมด 4 ชุด ชื่อ "อบเชย เวียงพิงค์" เป็นชื่อที่ทางบริษัทชัวร์ฯ ได้ตั้งให้อบเชยเพื่อใช้ในวงการเพลง
อบเชย เวียงพิงค์ ได้ออกจากวงการเพลงไปแล้วเกือบ 20 ปี และปัจจุบัน อาศัยอยู่กับครอบครัวที่จังหวัดนครปฐม
ผลงานเพลง

อัลบั้ม "แอ่วเมืองเหนือ"  ชุดที่ 1,2,3,4 สังกัดชัวร์ออดิโอ (ชัวร์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์)
เพลงที่เป็นที่รู้จัก

เพลงที่อบเชยร้องเดี่ยว
สาวจี๋
จุ๊หมาน้อยขึ้นดอย
อ้ายบ่ลืมแต๊กา
จ้างมันเต๊อะ
ดำหัวปี๋ใหม่ หรือ ปี๋ใหม่เมือง
เพลงที่อบเชยร้องคู่กับ อ.วีระศักดิ์
แอ่วเมืองเหนือ
แอ่วปี๋ใหม่เมือง
หมู่เฮา หรือ หมู่เฮาจาวเหนือ
แหล่งข้อมูลอื่น

อบเชย เวียงพิงค์ นักร้องเสียงอมตะ ตำนานเพลงปี๋ใหม่เมือง-ศุภกิตติ์ คุณา เก็บถาวร 2016-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์

| สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีนาถแห่งชาวสกอต
ครองราชย์: 14 ธันวาคม 1542– 24 กรกฎาคม 1567   (24 ปี 222 วัน)
ราชาภิเษก: 9 กันยายน 1543
ก่อนหน้า: พระเจ้าเจมส์ที่ 5
ถัดไป: พระเจ้าเจมส์ที่ 6
สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
ดำรงพระยศ: 10 กรกฎาคม 1559 – 5 ธันวาคม 1560

พระราชสมภพ: 8 ธันวาคม ค.ศ. 1542 พระราชวังลินลิธโก, สกอตแลนด์
สวรรคต: 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1587(1587-02-08) (44 ปี) ปราสาทฟอธริงเฮย์, นอร์แทมป์ตันเชอร์, อังกฤษ
ฝังพระศพ: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
คู่อภิเษก:   พระเจ้าฟร็องซัวที่ 2 แห่งฝรั่งเศส   (สมรส 1558; เสียชีวิต 1560) เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์   (สมรส 1565; เสียชีวิต 1567)  เอิร์ลแห่งโบธเวล   (สมรส 1567; เสียชีวิต 1578) 
พระราชบุตร: พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
ราชวงศ์: สจวต
พระราชบิดา: พระเจ้าเจมส์ที่ 5 แห่งสกอตแลนด์
พระราชมารดา: มารีแห่งกีซ
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
ลายพระอภิไธย: 
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 (Mary I) หรือ แมรี สจวต (Mary Stuart) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ระหว่างค.ศ. 1542 ถึง 1567 ทรงเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเจมส์ที่ 5 แห่งสกอตแลนด์ พระราชบิดาของพระนางเสด็จสวรรคตหลังจากที่พระนางเสด็จพระราชสมภพได้เพียง 6 วัน ทำให้พระนางทรงกลายเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ตั้งแต่แรกพระราชสมภพ
พระนางใช้ชีวิตในวัยเยาว์ส่วนมากในฝรั่งเศสในขณะที่สกอตแลนด์ถูกปกครองโดยผู้สำเร็จราชการ พระนางได้อภิเษกสมรสกับเจ้าชายฟร็องซัว โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศสในปี 1558 เมื่อพระราชสวามีได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฟร็องซัวที่ 2 แห่งฝรั่งเศส พระนางจึงมียศเป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศส หลังจากที่พระราชสวามีเสด็จสวรรคตในปี 1560 พระนางจึงเสด็จกลับสกอตแลนด์ในปี 1561 และในอีกสี่ปีต่อมา พระนางก็สมรสกับเฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้อง แต่ชีวิตคู่ของทั้งสองไม่ได้มีความสุขมากนัก ในเดือนกุมภาพันธ์ 1567 เกิดการระเบิดขึ้นที่คฤหาสน์ของลอร์ดดาร์นลีย์โดยพบร่างของท่านอยู่ที่สวน
เอิร์ลแห่งโบธเวลตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าอยู่เบื้องหลังการสังหารลอร์ดดาร์นลีย์ แต่ก็พ้นข้อกล่าวหาในอีกสองเดือนถัดมาและทำการสมรสกับพระนางแมรี ต่อมาได้เกิดการลุกฮือเพื่อต่อต้านทั้งสองขึ้น พระนางแมรีถูกนำตัวไปจองจำที่ปราสาทลอชเลเวน พระนางถูกบังคับให้สละราชสมบัติในวันที่ 26 กรกฎาคม 1567 เพื่อเปิดทางให้เจ้าชายเจมส์ โอรสวัยขวบเศษที่เกิดกับลอร์ดดาร์นลีย์ขึ้นครองราชย์ พระนางได้วางแผนเพื่อขึ้นสู่ราชบัลลังก์อีกครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ พระนางจึงหลบหนีลงใต้ไปอังกฤษและอยู่ในความคุ้มครองของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ การที่ทั้งสองต่างมีทวดร่วมกันคือพระเจ้าเฮนรีที่ 7 ทำให้ทั้งสองมีศักดิ์เสมือนเป็นลูกพี่ลูกน้องห่างๆ
อย่างไรก็ตาม การที่พระนางมาลี้ภัยในอังกฤษได้ทำให้อังกฤษเข้าสู่ความวุ่นวายด้วย เนื่องจากพวกคาทอลิกในอังกฤษพยายามอ้างสิทธิในราชบัลลังก์อังกฤษแก่พระนางแมรีโดยอ้างว่าพระนางคือทายาทอันชอบธรรมแห่งราชบัลลังก์อังกฤษ พวกคาทอลิกได้ทำการลุกฮือขึ้นในภาคเหนือของอังกฤษ ราชสำนักอังกฤษซึ่งเป็นนิกายแองกลิคันมองพระนางแมรีเป็นภัยคุกคามจึงมีมีคำสั่งให้กักบริเวณพระนางไว้ หลังอยู่ในความคุ้มครองของอังกฤษเป็นเวลากว่าสิบแปดปีครึ่ง พระนางมีความผิดฐานเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน ในแผนลอบปลงพระชนม์สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 นำไปสู่การตัดศีรษะของพระนางในปีถัดมา ณ ปราสาทฟอธริงเฮย์ มณฑลนอร์แทมป์ตันเชอร์
ชีวิตวัยพระเยาว์

พระนางแมรีประสูติเมื่อวันที่ 7 หรือ 8 ธันวาคม ปี 1542 ณ พระราชวังลินลิธโกว ประเทศสก็อตแลนด์ แแต่พระเจ้าเจมส์ที่ 5 และพระชายาชาวฝรั่งเศส มารีแห่งกีซ (Mary de Guise) พระนางแมรีเป็นทายาทเพียงคนเดียวของพระราชบิดาที่มีชีวิตอยู่หลังพระเจ้าเจมส์เสด็จสวรรคต พระนางเป็นหลานย่าของ มาร์กาเร็ต ทิวดอร์ ผู้ทรงเป็นพระเชษฐภคินีในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ ฯ พระนางแมรีกลายเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสก็อตแลนด์เพียงหกวันหลังพระนางประสูติ เมื่อพระราชบิดาของพระนางทรงเสด็จสวรรคตในวันที่ 14 ธันวาคม 1542 เนื่องจากพระอาการประชวรหลังการรบที่สมรภูมิโซลเวย์มอส
ตำนานเล่าว่าขณะที่พระเจ้าเจมส์ทรงประชวรใกล้จะเสด็จสวรรคตนั้น ได้ทรงทราบว่าพระชายาได้ให้กำเนิดพระราชธิดา ก็ทรงอุทานว่า "มันเกิดมาแต่หญิง มันก็จะฉิบหายไปกับผู้หญิง!" ซึ่งสะท้อนว่าราชวงศ์สจ็วตของพระองค์ขึ้นครองราชย์ผ่านการอภิเสกสมรสกับหญิงสูงศักดิ์ (มาร์ยอรี บรูซ ธิดาของ พระเจ้าโรเบิร์ตที่ 1 แห่งสก็อตแลนด์) เมื่อราชสมบัติมาสู่ตระกูลของพระองค์ผ่านสตรี ก็ทรงทำนายว่าราชสมบัติจะสิ้นสุดไปกับสตรีดุจเดียวกัน อย่างไรก็ดีคำทำนายนี้ไม่ได้เป็นจริงในรัชสมัยของพระนางแมรี เพราะราชวงศ์สจวตคงอยู่สืบต่อมาจนสิ้นรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีแอนน์
ในขณะที่ยังทรงเป็นทารก สก็อตแลนด์ถูกปกครองโดยผู้แทนพระองค์ ซึ่งมีการแย่งชิงอำนาจกันระหว่างเดวิด บีตัน ผู้เป็นคาร์ดินัลของนิกายคาทอลิค กับเจมส์ แฮมิลตัน เอิร์ลแห่งอาร์ราน (Earl of Arran) โดยแฮมิลตัน หรือเอิร์ลแห่งอาร์รานสามารถขึ้นสู่อำนาจได้จากการใช้เส้นสายในพระราชสำนักและคงเป็นผู้แทนพระองค์อยู่จน ปี 1554
สนธิสัญญากรีนิช (Treaty of Greenwich)

พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ เสนอให้พระราชินีแมรีสมรสกับ เอ็ดเวิร์ด รัชทายาทของพระองค์ โดยหวังที่จะรวมสก็อตแลนด์เข้ากับอังกฤษ
ราชินีแห่งฝรั่งเศส

พระมารดาของพระองค์ส่งพระองค์ไปอยู่ภายใต้พระบรมราชูปถัมภ์ของพระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งต่อมาพระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในฐานะพระอัครมเหสีในพระเจ้าฟร็องซัวที่ 2 พระโอรสองค์โตของพระเจ้าอ็องรีด้วย แต่พระองค์ต้องทรงเป็นม่ายตั้งแต่พระชนมายุเพียง 18 พรรษา เมื่อพระเจ้าฟร็องซัวสวรรคตก่อนวัยอันควร
ตราอาร์มพระจำพระองค์

ตราอาร์มในพระบรมราชอิสริยยศพระมหากษัตริย์แห่งชาวสกอตและโดฟีนแห่งฝรั่งเศส
ตราอาร์มในพระบรมราชอิสสริยยศพระมหากษัตริย์แห่งชาวสกอตและพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
ตราอาร์มในพระบรมราชอิสริยยศพระมหากษัตริย์แห่งชาวสกอตและโดฟีนแห่งฝรั่งเศสโดยมีตราอาร์มอังกฤษเพิ่มเข้ามา
ตราอาร์มในพระบรมราชอิสสริยยศพระมหากษัตริย์แห่งชาวสกอตและสมเด็จพระพันปีหลวงแห่งฝรั่งเศส
วงศ์วาน

|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | เจมส์ สจวต เอิร์ลที่ 1 แห่งมอเรย์ | เจมส์ สจวต เอิร์ลที่ 1 แห่งมอเรย์ | เจมส์ สจวต เอิร์ลที่ 1 แห่งมอเรย์ | เจมส์ สจวต เอิร์ลที่ 1 แห่งมอเรย์ | เจมส์ สจวต เอิร์ลที่ 1 แห่งมอเรย์ | เจมส์ สจวต เอิร์ลที่ 1 แห่งมอเรย์ |   |   | แมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ | แมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ | แมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ | แมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ | แมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ | แมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ | เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ | เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ | เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ | เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ | เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ |   |   | เอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ | เอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ | เอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ | เอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ | เอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ | เอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ |   |   | แมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ | แมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ | แมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ | แมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ | แมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ | แมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ |   |   | เอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ | เอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ | เอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ | เอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ | เอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ | เอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ |   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | เจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์เจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ | เจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์เจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ | เจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์เจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ | เจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์เจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ | เจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์เจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ | เจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์เจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ |   |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | เจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์เจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ | เจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์เจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ | เจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์เจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ | เจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์เจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ | เจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์เจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ | เจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์เจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ |   |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
สหพัฒนาอินเตอร์โฮลดิ้ง

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
การซื้อขาย: SET:SPI
ISIN: TH0027010R11
อุตสาหกรรม: กลุ่มบริษัท และการลงทุน
ก่อตั้ง: 5 เมษายน พ.ศ. 2515
ผู้ก่อตั้ง: ดร.เทียม โชควัฒนา
สำนักงานใหญ่: 530 ซอยสาธุประดิษฐ์ 58 แขวงบางโพงพาง เขตยานนาวา กรุงเทพฯ 10120
จำนวนที่ตั้ง: 5 สาขา  - สำนักงานใหญ่กรุงเทพฯ   - สวนอุตสาหกรรมเครือสหพัฒน์ ศรีราชา  - สวนอุตสาหกรรมเครือสหพัฒน์ ลำพูน  - สวนอุตสาหกรรมเครือสหพัฒน์ กบินทร์บุรี  - สวนอุตสาหกรรมเครือสหพัฒน์ แม่สอด 
บุคลากรหลัก: บุณยสิทธิ์ โชควัฒนา (ประธานเครือ)   สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ (ประธานกรรมการบริษัท)   วิชัย กุลสมภพ  (กรรมการผู้จัดการใหญ่)
รายได้:  (5,206 ล้านบาท (2563))
สินทรัพย์:  (54,718 ล้านบาท (2563))
เว็บไซต์: https://www.spi.co.th
บริษัท สหพัฒนาอินเตอร์โฮลดิ้ง จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: Saha Pathana Inter-Holding Public Company Limited, ชื่อย่อ: SPI) เป็นบริษัทในกลุ่มสหพัฒน์ ถือเป็นบริษัทแม่ของเครือสหพัฒน์ทั้งหมด ก่อตั้งโดย ดร.เทียม โชควัฒนา เมื่อปี 2515 ประกอบธุรกิจหลักด้านการลงทุนถือหุ้นในบริษัทต่าง ๆ และการพัฒนาสวนอุตสาหกรรมของเครือสหพัฒน์ ปัจจุบันเป็นบริษัทโฮลดิ้งเพื่อการลงทุนในประเทศไทย บริษัทลงทุนผ่านบริษัทย่อยและบริษัทร่วม ธุรกิจของบริษัทประกอบด้วย 3 กลุ่มธุรกิจหลัก ได้แก่  ธุรกิจการลงทุนในธุรกิจสินค้าอุปโภค ธุรกิจการลงทุนในธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม และ ธุรกิจการพัฒนาสวนอุตสาหกรรมและลงทุนในธุรกิจอื่น ๆ
สหพัฒนาอินเตอร์โฮลดิ้งถือหุ้นหลักในกลุ่มธุรกิจของเครือสหพัฒน์ซึ่งอยู่ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย อย่างเช่น ICC, OCC, SPC และ TFMAMA