stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เป๊ปซี่โค

| --- | --- |

อาคารสำนักงานใหญ่ของเป๊ปซี่โคที่ เพอร์เชส รัฐนิวยอร์ก
ชื่อทางการค้า: เป๊ปซี่โค
ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด (NASDAQ: PEP)
ISIN: US7134481081 
อุตสาหกรรม: เครื่องดื่ม การแปรรูปอาหาร
ก่อตั้ง: 28 สิงหาคม 1898; 126 ปีก่อน (1898-08-28)
ผู้ก่อตั้ง: เคเลบ แบรดแฮม
สำนักงานใหญ่: แฮริสัน รัฐนิวยอร์ก
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
รายได้:  US$79.5 ล้านดอลลาร์ (2021)
รายได้จากการดำเนินงาน: 11,512,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ (พ.ศ. 2565) 
รายได้สุทธิ: 8,910,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ (พ.ศ. 2565) 
สินทรัพย์: 92,377,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ (พ.ศ. 2564) 
พนักงาน: 267,000 คน (2021)
เว็บไซต์: pepsico.com 
เป๊ปซี่โค (อังกฤษ: PepsiCo) เป็นบริษัทอาหาร ขนมขบเคี้ยว และเครื่องดื่มข้ามชาติสัญชาติอเมริกัน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองแฮร์ริสัน รัฐนิวยอร์ก ในหมู่บ้านเล็ก ๆ ชื่อ เพอร์เชส ธุรกิจของเป๊ปซี่โคครอบคลุมทุกด้านของตลาดอาหารและเครื่องดื่มทั้ง ดูแลการผลิต การจัดจำหน่าย และการตลาด เป๊ปซี่โคก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1965 จากการควบรวมกิจการของบริษัท เป๊ปซี่-โคล่า และบริษัทฟริโต-เลย์ เป๊ปซี่โคได้ขยายธุรกิจไปยังแบรนด์อาหารและเครื่องดื่มที่มีความหลากหลายอย่างมาก การเข้าซื้อกิจการที่ใหญ่ที่สุดคือ Pioneer Foods ในปี ค.ศ. 2020 ด้วยมูลค่า 1.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และก่อนหน้านี้เคยซื้อบริษัท Quaker Oats ในปี ค.ศ. 2001 ซึ่งเป็นการเพิ่มแบรนด์เกเตอเรดเข้ามาอยู่ในเป๊ปซี่โค และ Tropicana Products ในปี ค.ศ. 1998
ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2021 บริษัทมีแบรนด์ 23 แบรนด์ที่มียอดขายมากกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี เป๊ปซี่โคมีการดำเนินธุรกิจอยู่ทั่วโลก และมีการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของบริษัทในกว่า 200 ประเทศ ทำให้มีรายได้สุทธิต่อปีมากกว่า 70,000 ล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐ เป๊ปซี่โคเป็นธุรกิจอาหารและเครื่องดื่มที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก โดยพิจารณาจากรายได้สุทธิ กำไร และมูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาด รองจากเนสท์เล่ ผลิตภัณฑ์เรือธงของเป๊ปซี่โคคือเป๊ปซี่มีส่วนร่วมในการแข่งขันกับโคคา-โคล่ามาหลายชั่วอายุคน เรียกกันทั่วไปว่าสงครามโคล่า แม้ว่าโคคา-โคล่าจะขายได้ดีกว่าเป๊ปซี่ในสหรัฐอเมริกา แต่เป๊ปซี่โคในตลาดอเมริกาเหนือก็เป็นบริษัทอาหารและเครื่องดื่มที่ใหญ่ที่สุดเมื่อพิจารณาจากรายได้สุทธิ รามอน ลาการ์ตาดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารของเป๊ปซี่โค ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2018 การจัดจำหน่ายและการบรรจุขวดดำเนินการโดยเป๊ปซี่โค
ประวัติบริษัท > ต้นกำเนิด

เครื่องดื่มเป๊ปซี่ได้รับการพัฒนาโดยเคเลบ แบรดแฮม เภสัชกรและนักธุรกิจจากเขตดับลิน, รัฐนอร์ทแคโรไลนา เขาตั้งชื่อว่า "เป๊ปซี่-โคล่า" ในปี ค.ศ. 1898 เพื่อจำหน่ายเครื่องดื่มจากร้านขายยาของเขาในนิวเบิร์น รัฐนอร์ทแคโรไลนา เมื่อเครื่องดื่มของเขาได้รับความนิยม แบรดแฮมก่อตั้งบริษัทเป๊ปซี่-โคล่าในปี ค.ศ. 1902 และจดสิทธิบัตรสำหรับสูตรเครื่องดื่มของเขาในปี ค.ศ. 1903 บริษัทได้จดทะเบียนในรัฐเดลาแวร์ในปี ค.ศ. 1919 บริษัทของแบรดแฮมประสบความสำเร็จหลายปีจนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 อย่างไรก็ตาม การปันส่วนน้ำตาลระหว่างสงครามและตลาดน้ำตาลที่ผันผวนหลังสงครามได้ทำลายฐานะทางการเงินของบริษัทจนถึงระดับที่ในปี ค.ศ. 1923 แบรดแฮมประกาศล้มละลายและกลับไปเปิดกิจการร้านขายยาในนอร์ทแคโรไลนา
เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1923 คราเวนโฮลดิง คอร์ปอเรชั่น ได้ซื้อเครื่องหมายการค้าและสูตรลับของบริษัท ในปี ค.ศ. 1931 รอย เมการ์เกล นายหน้าในตลาดหุ้นวอลล์สตรีทได้ซื้อเครื่องหมายการค้าและกิจการของเป๊ปซี่จากคราเวนโฮลดิงร่วมกับชาร์ลส์ กูธ กูธยังเป็นประธานของ Loft, incorporated ซึ่งเป็นผู้ผลิตขนมชั้นนำในลองไอส์แลนด์, รัฐนิวยอร์ก ลอฟท์มีเครือข่ายร้านค้า 115 แห่งทั่วมหาสมุทรแอตแลนติกตอนกลาง ณ เวลาที่ กูธเข้าซื้อกิจการ กูธใช้ห้องทดลองและนักเคมีของลอฟท์เพื่อปรับสูตรของเป๊ปซี่เสียใหม่ และเขาใช้ตำแหน่งประธานบริษัทแทนที่โคคา-โคล่าด้วยเป๊ปซี่ โคล่าที่ร้านค้าและร้านอาหารของลอฟท์ กูธยังใช้ทรัพยากรของลอฟท์เพื่อโปรโมตเป๊ปซี่และย้ายบริษัทไปยังสถานที่ใกล้กับโรงงานของลอฟท์ในนิวยอร์ก
มาสคอต > มิรินด้า/เป๊ปซี่

ตัวมาสคอตในประเทศไทยจะเป็นยอดมนุษย์สายรุ้งมิรินด้าแมน แต่จะมี 3 สี 4 สี ตามลำดับยุค ซึ่งมีมาเมื่อระหว่างยุค 1980 ถึง ปลายยุค1990
ตัวมาสคอตในต่างประเทศจะเป็นเป็ปซี่แมน และจะมี 1 สี 2 สี ตามลำดับยุค ซึ่งมีมาเมื่อระหว่างกลางยุค 1960 ถึง ยุค 2000
โจเซฟ โคซูต

Joseph Kosuth,The Venice Biennale 2011 at Tomas Colaco's work
โจเซฟ โคซูต (อังกฤษ: Joseph Kosuth, ออกเสียง: /kəˈsuːt/) หนึ่งในศิลปินผู้มีความสำคัญในการบุกเบิกและขับเคลื่อนกระแสศิลปะเชิงแนวคิด ในช่วงกลางศตวรรษ 1960 เป็นการหันกลับไปพิจารณาสารัตถะที่แท้จริงของศิลปะ แทนที่การสร้างสรรค์ศิลปะเพื่อหวังผลสุนทรียศาสตร์และการถ่ายทอดอารมณ์ของศิลปินที่มีความเป็นอัตวิสัย ในลักษณะเดียวกันกับการถอดรื้อมายาคติทางศิลปะของ มาเซล ดูช็องป์ (Marcel Duchamp, 1887 - 1968)
ชีวประวัติและผลงาน > ชีวประวัติโดยสังเขป

โคซูตเกิดเมื่อปีค.ศ. 1945 ในเมืองโทลีโด (Toledo) รัฐโอไอโอ สหรัฐอเมริกา มีบิดาเป็นชาวฮังการีและมารดาที่มีเชื้อสายฝรั่งเศส อังกฤษ และเชอโรกีผสมกัน ได้รับการศึกษาจากโรงเรียนแห่งพิพิธภัณฑ์และการออกแบบโตเลโดในบ้านเกิด (Toledo Museum School of Design) ตั้งแต่ปี ค.ศ.1955-1962 และมีการเรียนการสอนเป็นการส่วนตัวกับจิตรกรชาวเบลเยียม ไลน์ บลูม เดรฟเปอร์ (Line Bloom Draper)  ตั้งแต่ปี ค.ศ.1963-1964ซึ่งภายหลังจากนั้นเขาก็ได้รับศึกษาต่อที่สถาบันทางศิลปะแห่งคลิฟแลนด์ (Cleveland Art Institute)
ในปี ค.ศ.1965 โคซูตย้ายมาศัยอยู่ที่นิวยอร์กเพื่อเข้าศึกษาในโรงเรียนวิชาทัศนศิลป์ (School of Visual Arts)ซึ่งต่อมาอีกไม่นานหลังจากนั้นผลงานของเขาก็เริ่มแสดงให้เห็นถึงศิลปะเชิงแนวคิดซึ่งเริ่มเป็นที่รู้จักครั้งแรกในปี ค.ศ.1967 จากงานนิทรรศการที่เขาร่วมก่อตั้ง ซึ่งรู้จักกันในชื่อ Museum of Normal Artซึ่งมีเค้าสำคัญจากผลงานที่มีชื่อเสียงที่ทุดของเขา One and Three Chairs เมื่อปี ค.ศ. 1965  ต่อมาในปี ค.ศ.1969 โคซูตเริ่มจัดนิทรรศการเดี่ยวครั้งแรกที่แกลลอรี่ของ ลีโอ คาสเตลลี่ (Leo Castelli Gallery) ในนิวยอร์กและในปีเดียวกันเขาได้กลายเป็นบรรณาธิการของวาสารทางศิลปะและภาษาของอเมริกัน (Art & Language)  และในปีเดียวกัน เขาได้จัดนิทรรศการทางศิลปะกว่า 15 แห่ง ซึ่งเกิดขึ้นพร้อมกันใน 15 พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ทั่วโลก
จากปี ค.ศ.1971-1972 โคซูตเริ่มศึกษาความรู้ทางด้านมานุษยวิทยาและปรัชญาจากโรงเรียนทางด้านการวิจัยทางสังคม (The New School for Social Research - NSSR)  ที่เมืองนิวยอร์ก โดยโคซูตมีความสนใจเกี่ยวกับปรัชญาของ ลุดวิก วิทเกนสไตน์ (Ludwig Wittgenstein) ซึ่งนำไปสู่การพัฒนางานของเขาที่มีมากขึ้นตั้งแต่ทศวรรษที่ 1960-1970 เขาสำรวจความคิดภาษาที่มีความเฉพาะในความสัมพันธ์กับตัวเอง เช่น Neon Electrical Light English Glass Letters Red Eight เป็นต้น
ในปี 1973 พิพิธภัณฑ์ศิลปะลูเซิร์น (Kunstmuseum Luzern) ได้นำเสนอผลงานสำคัญของเขาที่ได้รับการจัดแสดงไปทั่วยุโรป  นอกจากนี้เขายังได้รับเชิญให้ไปจัดแสดงผลงานที่  Documenta V , VI , VII และ IX (1972, 1978, 1982, 1992) และใน Biennale di Venezia ในปี 1976, 1993 และ 1999 และเมื่อเร็วๆนี้ เขาได้จัดแสดงผลงาน II Linguaggio dell’Equilibrio / The Language of Equilibrium  ขึ้นที่มัสยิดกลางกลุ่มนักบวชเมคฮิตาเรียน (Mekhitarian Order) บนเกาะ San Lazzaro degli Armeni เมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ซึ่งงานชี้นถูกนำเสนอต่อมาในปี ค.ศ 2007 ที่ Biennale di Venezia
ชีวประวัติและผลงาน > รางวัลและความสำเร็จ

ความสำเร็จของโคซูตทำให้เขาได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติ เช่น รางวัลจากมูลนิธิ Cassandra Grant ในปี 1968 (โคซูตได้รับรางวัลดังกล่าวตอนอายุ 23 ปี และคัดเลือกโดยมาร์แชล ดูชอง 1 สัปดาห์ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต)รางวัล Brandeis Award ในปี 1990  รางวัล Frederick Weisman Award ในปี 1991 รางวัล the Menzione d’Onore ที่ Venice Biennale ในปี 1992 และรางวัล the Chevalier de I’ordre des Arts et des Lettres จากรัฐบาลฝรั่งเศสในปี 1993  ในเดือนมิถุนายน ปี 1999 เพื่อเป็นเกียรติแก่โคซูต รัฐบาลฝรั่งเศสได้ออกจำหน่ายแสตมป์ราคา 3 ฟรังก์เป็นรูปผลงาน Figeac ของเขาเอง  ในปี 2001 เขาได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมาศักดิ์ในสาขาปรัชญาและจดหมายจากมหาวิทยาลัยโบโลญา ประเทศอิตาลี เดือนตุลาคมปี 2003 เขาได้รับเกียรติสูงสุดจากสาธารณรัฐออสเตรีย โดยทางรัฐบาลได้มอบเครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย (the Decoration of Honour in Gold for services to the Republic of Austria)  สำหรับความสำเร็จทางด้านวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรม และในเดือน พฤษภาคม ปี 2012 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นส่วนหนึ่งของราชบัณฑิตยสภาของประเทศเบลเยี่ยม (Royal Belgian Academy.)
ผลงานสำคัญ > One and Three Chairs

โคซูตได้สร้างผลงานขึ้นมาชุดหนึ่งคือ One and Three Chairs, One and Three Brooms และ One and Five Clocks ในช่วงกลางศตวรรษที่ 1960 ขณะกำลังศึกษาอยู่ที่ School of Visual Arts ผลงานทั้งสามชิ้นถูกนำเสนอในวิธีการที่คล้ายคลึงกันน คือเป็นการนำ วัตถุ ภาพถ่ายวัตถุ และคำอธิบายของวัตถุดังกล่าวในพจนานุกรมที่ถูกขยาย มาจัดแสดงเทียบเคียงเรียงต่อกัน เพื่อตั้งคำถามและตรวจสอบไปยังคุณค่าของศิลปะ ความหมาย รวมไปถึงเป้าหมายและการอ้างอิงแตกต่างจากการสร้างศิลปะตามขนบเดิมที่ให้ความสำคัญแก่ความงามทางสุทรียศาสตร์
โดยในปี 1969 โคซูตได้ให้สัมภาษณ์ว่า สาเหตุที่เขาหันเหออกจากการนำเสนอชิ้นงานด้วยวัตถุใดวัตถุหนึ่ง มาจากคุณสมบัติภายในของวัตถุเหล่านั้น ที่ศิลปินไม่อาจควบคุมความหมายและทิศทางการสื่อสารของวัตถุชิ้นนั้นได้ ซึ่งส่งผลให้ชิ้นงานกลายเป็นพาหะรองรับความคิดเชิงนามธรรมของผู้รับชมได้ทุกทิศทุกทาง ศิลปินยังกล่าวต่อไปอีกว่า นี่คือสาเหตุที่เขานำภาษามาเป็นวัตถุดิบในชิ้นงานเพื่อควบคุมและทำลายช่องว่างระหว่างชิ้นงาน – ความคิดเชิงนามธรรมของชิ้นงานนั้น เพราะภาษา (ในที่นี้คือการนำคำนิยามในพจนานุกรม) สามารถควบคุมทิศทางการนำเสนอชิ้นงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ อาทิเช่น ใน Art as Idea as Idea, (1966) ชิ้นงาน Water, (1967) ที่ศิลปินกล่าวว่าเข้าต้องการเพียงนำเสนอกรอบความคิดของน้ำ ผ่านการคัดลอกคำในพจนานุกรมและขยายใหญ่ด้วยเทคนิคการพิมพ์ ซึ่งหมายความว่าศิลปินไม่ได้ต้องการที่จะนำเสนอน้ำในฐานะชิ้นงานศิลปะ หากแต่ต้องการนำเสนอกรอบความคิดของน้ำหรือกรอบคิดของศิลปะ (ไม่ใช่ศิลปะในฐานะวัตถุ)
One and Three Chairs ตั้งคำถามหลายๆ คำถามพร้อมๆ อาทิเช่น อะไรคือเก้าอี้? เราสามารถนำเสนอเก้าอี้ในวิธีไหนได้บ้าง? ที่สำคัญที่สุดคือ อะไรคือศิลปะ? และอะไรคือการนำเสนอ? ผ่านการกล่าวซ้ำๆ ผ่านตัวชิ้นงานว่า "นี่คือเก้าอี้ นี่คือเก้าอี้ นี่คือเก้าอี้" ซึ่งนำไปสู่การตั้งคำถามถึงนิยามของคำว่าศิลปะ โดยกระบวนการตรวจสอบดังกล่าวอาจได้รับอิทธิพลมาจากแนวคิดแบบปฏิฐานนิยม (Positivism) และปรัชญาทางด้านภาษาศาสตร์  ซึ่งเคยเกิดขึ้นมาก่อนแล้วในการรื้อสร้างมายาคติของมาแชล ดูช็องป์ (Michael Duchamp) ที่นำวัสดุสำเร็จรูป (Ready Made) มาทำเป็นผลงานศิลปะ การตั้งคำถามแบบถอนรากถอนโคนของดูช็องป์ เป็นการเปิดพื้นที่ สร้างโอกาสให้การสร้างสรรค์ศิลปะไม่ถูกจำกัดอยู่แค่การสร้างรูปทรง (Form) เพียงอย่างเดียวหากแต่ยังรวมไปถึงแนวความคิด (Concept) ตลอดจนการตั้งคำถามถึงสถานะของศิลปินและสถาบันศิลปะที่กลายมาเป็นผู้นิยาม กำหนดคุณค่าความเป็นศิลปินซึ่งหมายความว่าคุณค่าของศิลปะไม่ได้อยู่ภายในชิ้นงานอีกต่อไป แต่เป็นสิ่งที่ถูกนิยามขึ้นในภายหลังโดยกลุ่มคนใดกลุ่มคนหนึ่ง
พร้อมๆ กันนั้น One and Three Chairs ก็เป็นผลงานที่ยังสมารถอ้างอิงไปถึงทฤษฎีทางภาษาศาสตร์ โดยชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของสัญญะและรูปสัญญะที่โยงใยเข้าหากันด้วยข้อตกลงบางประการที่ถูกกำหนดขึ้น (ผ่านการนำสัญญะและรูปสัญญะมาเทียบเคียงกัน) กล่าวคือ เป็นความสัมพันธ์กันระหว่างวัตถุและนิยามของวัตถุนั้นๆ ที่ไม่ได้เกิดขึ้นตามธรรมชาติ หากแต่เกิดขึ้นจากระบบระเบียบบางประการที่เข้มข้นจนกระทั่งภาษาสามารถนำเสนอภาพของสิ่งนั้นได้อย่างไม่ตกบกพร่อง อาทิเช่น ในชิ้นงาน ที่แสดงให้เห็นถึงระบบระเบียบการเทียบเคียงรูปสัญญะกับสัญญะ ตลอดจนการตั้งคำถามถึงคำนิยามอันจริงแท้แน่นอนของสิ่งนั้นๆ
เชิงอรรถ

↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-11-09. สืบค้นเมื่อ 2014-12-15.
↑  http://www.skny.com/artists/joseph-kosuth/
↑  http://www.nytimes.com/1990/12/17/arts/at-brooklyn-museum-an-artist-surveys-the-objectionable.html
↑  http://www.skny.com/artists/joseph-kosuth/
↑  http://www.skny.com/artists/joseph-kosuth/
↑  http://radicalart.info/concept/tautology/kosuth/index.html
↑  Lit Kotz, Language Between Performance and Photography, OCTOBER 111, Winter 2005, pp 7.
↑  Lit Kotz, Language Between Performance and Photography, OCTOBER 111, Winter 2005, pp 10.
↑  Lit Kotz, Language Between Performance and Photography, OCTOBER 111, Winter 2005, pp 10.
↑  Joanne Morra, “Seeming Empty: Freud at Berggasse 19, A Conceptual Museum in Vienna,” Journal of Visual Culture 89, 12 (April 2013) : 107.
↑  Ibid.
↑  Ibid, 109.
One and Three Chair
โคคา-โคลา (บริษัท)

บทความนี้เกี่ยวกับบริษัท สำหรับเครื่องหมายการค้า ดูที่ โคคา-โคล่า
| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
การซื้อขาย: NYSE: KO 
ISIN: US1912161007 
อุตสาหกรรม: เครื่องดื่ม
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1892 (1892)
ผู้ก่อตั้ง: Asa Griggs Candler จอห์น เพมเบอร์ตัน 
สำนักงานใหญ่: แอตแลนตา, รัฐจอร์เจีย, สหรัฐอเมริกา
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: Muhtar Kent  (ประธานบริษัทและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)
ผลิตภัณฑ์: โคคา-โคล่า น้ำอัดลม น้ำ Other Non-alcoholic beverages 
รายได้:  $ 31.944 พันล้าน (2008)
รายได้จากการดำเนินงาน:  $ 8.446 พันล้าน (2008)
รายได้สุทธิ:  $ 5.807 พันล้าน (2008)
สินทรัพย์:  $ 40.51 พันล้าน (2008)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  $ 20.472 พันล้าน (2008)
พนักงาน: 92,400 (ตุลาคม 2009)
เชิงอรรถ / อ้างอิง 
บริษัทโคคา-โคล่า เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติอเมริกันที่ก่อตั้งในปี 1892 ผู้ผลิตโคคา-โคล่า บริษัทยังผลิต จำหน่าย และทำการตลาดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์อีกด้วย หุ้นของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก และเป็นส่วนหนึ่งของดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์ ดัชนีเอสแอนด์พี 500 และ ดัชนีเอสแอนด์พี 1000
ภานุวัฒน์ จินตะ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ภานุวัฒน์ จินตะ
วันเกิด:   (1987-01-06) 6 มกราคม ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  สุราษฎร์ธานี ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.66 m (5 ft 5 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
2005–2007:  อัสสัมชัญ ศรีราชา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007–2013 |  ชลบุรี เอฟซี |  76 |  (9) |
| 2012–2013 |  → สงขลา ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  16 |  (4) |
| 2013 |  → พัทยา ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  13 |  (1) |
| 2014–2015 |  ชัยนาท ฮอร์นบิล |  40 |  (3) |
| 2016 |  พีทีที ระยอง |   |   |
| 2016–2017 |  อุดรธานี เอฟซี |   |   |
| 2017–2021 |  พีที ประจวบ |  20 |  (0) |
| 2021–2022 |  นครศรีฯ ยูไนเต็ด |  22 |  (1) |
| 2023 |  บ้านบึง |  9 |  (0) |
| 2023–2024 |  คัสตอม ยูไนเต็ด |  27 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2009–2010 |  ไทย |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 18 มีนาคม 2566
ภานุวัฒน์ จินตะ (เกิด 6 มกราคม พ.ศ. 2530) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย ในตำแหน่งกองกลาง
เกียรติประวัติ

ชนะเลิศ - ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2550
ชนะเลิศ - ถ้วย ก (2550, 2551)
ไทยลีกคัพ: 2562
แหล่งข้อมูลอื่น

ภานุวัฒน์ จินตะ เก็บถาวร 2012-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซต์สโมสรฟุตบอลชลบุรี
ทีเอสเอ็มซี

บริษัทผลิตสารกึ่งตัวนำไต้หวัน จำกัด (อังกฤษ: Taiwan Semiconductor Manufacturing Company, Limited หรือ Taiwan Semiconductor) ย่อเป็น ทีเอสเอ็มซี (TSMC) เป็นบริษัทผลิตและออกแบบสัญญาสารกึ่งตัวนำข้ามชาติสัญชาติไต้หวัน เป็นบริษัทสารกึ่งตัวนำที่มีมูลค่าสูงสุดในโลก เป็นโรงงานผลิตสารกึ่งตัวนำโดยเฉพาะแห่งใหญ่สุดของโลก และบริษัทใหญ่อันดับต้น ๆ ของประเทศไต้หวัน โดยมีสำนักงานใหญ่และแหล่งประกอบการหลักในอุทยานวิทยาศาสตร์ซินชูในซินชู มีเจ้าของหลักเป็นนักลงทุนต่างชาติ
บริษัทฯ ก่อตั้งโดยมอร์ริส จางในปี 1987 เป็นโรงงานผลิตสารกึ่งตัวนำโดยเฉพาะแห่งแรกของโลก และเป็นบริษัทแถวหน้าในอุตสาหกรรมดังกล่าวมาช้านาน บริษัทฯ ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ไต้หวันตั้งแต่ปี 1993 และในปี 1997 ได้เป็นบริษัทไต้หวันบริษัทแรกที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก นับแต่ปี 1994 เป็นต้นมา ทีเอสเอ็มซีมีอัตราเติบโตต่อปีแบบทบต้นของรายได้ 17.4% และอัตราเดียวกันของรายรับ 16.1% ในเดือนมิถุนายน 2022 ทีเอสเอ็มซีมีมูลค่าตลาดคิดเป็นประมาณ 90% ของจีดีพีไต้หวัน
ทีเอ็สเอมซีมีกำลังการผลิตแว่นผลึก (wafer) เทียบเท่า 300 มม. ที่ 30 ล้านชิ้นต่อปีในปี 2020 และผลิตชิปแก่ผู้บริโภคโดยมีกระบวนการผลิต (process node) ตั้งแต่ 2 ไมครอนถึง 5 นาโนเมตร ทีเอสเอ็มซีเป็นโรงงานผลิตแห่งแรกที่มีความสามารถผลิต 7 นาโนเมตรและ 5 นาโนเมตร และเป็นรายแรกที่ขายเทคโนโลยีเอ็กซ์ตรีมอัลตราไวโอเล็ตลิโธกราฟฟี (EUV) ในปริมาณมาก
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลทางด้านธุรกิจของ ทีเอสเอ็มซี:
บลูมเบิร์ก
กูเกิล
รอยเตอร์ส
การยื่นเอกสารต่อ ก.ล.ต. สหรัฐ
ยาฮู!
เว็บไซต์ทางการ
โพยม เสนีณรงค์ฤทธิ์

| ท่านผู้หญิงโพยม เสนีณรงค์ฤทธิ์ท> จ.ว., ป.ป.ร.4, อ.ป.ร.1.ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 20 มีนาคม พ.ศ. 2450
เสียชีวิต: 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 (102 ปี)
คู่สมรส: พระยาเสนีณรงค์ฤทธิ์
บุตร: 5 คน

ท่านผู้หญิงโพยม เสนีณรงค์ฤทธิ์ อดีตนางกำนัลในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 4 (ป.ป.ร.4)
เฮง

| --- | --- |
เฮน
変
ชื่อภาษาอังกฤษ: Hen
แนว: โรแมนติก
มังงะ
変 Hen
เขียนโดย: ฮิโรยะ โอกุ
สำนักพิมพ์:  ชูเอชะ
มังงะ
Hen
เขียนโดย: ฮิโรยะ โอกุ
สำนักพิมพ์:  ชูเอชะ
อนิเมะ
HEN
กำกับโดย: ไดจิ ซุซุกิ
สตูดิโอ: Group TAC
เฮน (ญี่ปุ่น: 変; โรมาจิ: hen) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็น วาดโดย ฮิโรยะ โอกุ การ์ตูนฉบับมังงะตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2531 โดยสำนักพิมพ์ชูเอชะ
โจ โกเมซ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 โกเมซขณะเล่นให้กับ อังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปีในปี ค.ศ. 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โจเซฟ เดวิด โกเมซ
วันเกิด:   (1997-05-23) 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 (27 ปี)
สถานที่เกิด:  คัตฟอร์ด, อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.88 m (6 ft 2 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ลิเวอร์พูล
หมายเลข:  2
สโมสรเยาวชน
2010–2014:  ชาร์ลตันแอธเลติก
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2014–2015 |  ชาร์ลตันแอธเลติก |  21 |  (0) |
| 2015– |  ลิเวอร์พูล |  143 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2012 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 16 ปี |  2 |  (0) |
| 2013–2014 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 17 ปี |  19 |  (0) |
| 2014–2015 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 19 ปี |  4 |  (0) |
| 2015– |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี |  7 |  (0) |
| 2017– |  อังกฤษ |  15 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 18:27, 2 พฤศจิกายน 2024 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 08:15, 7 มิถุนายน ค.ศ. 2024 (UTC)
โจเซฟ เดวิด โจ โกเมซ (อังกฤษ: Joseph David "Joe" Gomez) เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษปัจจุบันเล่นให้กับลิเวอร์พูล ในตำแหน่งกองหลัง
สโมสรอาชีพ > ลิเวอร์พูล

ในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2017 โกเมซตัดสินใจต่อสัญญาระยะยาวกับสโมสรลิเวอร์พูล ไปจนถึงปี 2022
สโมสรอาชีพ > ลิเวอร์พูล > ฤดูกาล 2018-19

ในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2018 โกเมซตัดสินใจต่อสัญญาระยะยาวกับสโมสรลิเวอร์พูล ไปจนถึงปี 2024 ในช่วงต้นฤดูกาล โกเมซลงเล่นตำแหน่งกองหลังตัวกลางคู่กับ เฟอร์จิล ฟัน ไดก์ และคว้า Man of the Match ในนัดที่  ลิเวอร์พูล เอาชนะ เลสเตอร์ซิตี ที่คิงพาวเวอร์สเตเดียม 2-1 ต่อมา ในวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2018 โกเมซได้รับบาดเจ็บ ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ เบิร์นลีย์ 3-1 ต่อมา ในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2019 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2019 ลิเวอร์พูล เจอกับ ทอตนัมฮอตสเปอร์ ที่วันดาเมโตรโปลิตาโน ในมาดริด, ประเทศสเปน สุดท้าย ลิเวอร์พูล เอาชนะ ทอตนัมฮอตสเปอร์ 2-0 ช่วยให้ ลิเวอร์พูล คว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก สมัยที่ 6 ได้สำเร็จ
สโมสรอาชีพ > ลิเวอร์พูล > ฤดูกาล 2019-20

ในวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2019 ลิเวอร์พูล แชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 เจอกับ เชลซี แชมป์ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2018–19 ที่สนามโวดาโฟนพาร์ก, อิสตันบูล ประเทศตุรกี สุดท้าย ลิเวอร์พูล เอาชนะ เชลซี ในการดวลจุดโทษ 5-4 ช่วยให้ ลิเวอร์พูล คว้าแชมป์ยูฟ่าซูเปอร์คัพ สมัยที่ 4 ได้สำเร็จ ต่อมา ในวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2019 นัดชิงชนะเลิศ ลิเวอร์พูล เจอกับ ฟลาเม็งกู ตัวแทน คอนเมบอล ในฐานะแชมป์เก่าของ โกปาลิเบร์ตาโดเรส ที่สนามกีฬาแห่งชาติคาลิฟา ในโดฮา, ประเทศกาตาร์ สุดท้าย ลิเวอร์พูล เอาชนะ ฟลาเม็งกู ในช่วงต่อเวลาพิเศษ 1-0 ช่วยให้ ลิเวอร์พูล คว้าแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก สมัยแรกได้สำเร็จ
จบฤดูกาล โกเมซช่วยให้ ลิเวอร์พูล คว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกครั้งแรกในรอบ 30 ปีได้สำเร็จ
สโมสรอาชีพ > ลิเวอร์พูล > ฤดูกาล 2022-23

ในวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 โกเมซตัดสินใจต่อสัญญาระยะยาวกับสโมสรลิเวอร์พูลถึงปี 2027
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> Division | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | เอฟเอคัพ> ลงเล่น | เอฟเอคัพ> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | อื่นๆ> ลงเล่น | อื่นๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชาร์ลตันแอธเลติก | 2014–15 | แชมเปียนชิป | 21 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 | — | — | — | — | 24 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2015–16 | พรีเมียร์ลีก | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | — | — | 7 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2016–17 | พรีเมียร์ลีก | 0 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 3 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2017–18 | พรีเมียร์ลีก | 23 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 6 | 0 | — | — | 31 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2018–19 | พรีเมียร์ลีก | 16 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 9 | 0 | — | — | 25 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2019–20 | พรีเมียร์ลีก | 28 | 0 | 2 | 0 | 2 | 0 | 7 | 0 | 4 | 0 | 43 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2020–21 | พรีเมียร์ลีก | 7 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 3 | 0 | 1 | 0 | 12 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2021–22 | พรีเมียร์ลีก | 8 | 0 | 2 | 0 | 4 | 0 | 7 | 0 | — | — | 21 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2022–23 | พรีเมียร์ลีก | 21 | 0 | 3 | 0 | 2 | 0 | 5 | 0 | 0 | 0 | 31 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2023–24 | พรีเมียร์ลีก | 32 | 0 | 4 | 0 | 5 | 0 | 10 | 0 | — | — | 51 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2024–25 | พรีเมียร์ลีก | 3 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 2 | 0 | — | — | 7 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | รวม | รวม | 143 | 0 | 15 | 0 | 17 | 0 | 51 | 0 | 5 | 0 | 231 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 164 | 0 | 16 | 0 | 19 | 0 | 51 | 0 | 5 | 0 | 255 | 0 |
1 2  Appearances in UEFA Europa League
1 2 3 4 5 6 7  Appearances in UEFA Champions League
↑  One appearance in FA Community Shield, one in UEFA Super Cup, two in FIFA Club World Cup
↑  One appearance in FA Community Shield
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| อังกฤษ | 2017 | 2 | 0 |
| อังกฤษ | 2018 | 4 | 0 |
| อังกฤษ | 2019 | 2 | 0 |
| อังกฤษ | 2020 | 3 | 0 |
| อังกฤษ | 2024 | 4 | 0 |
| รวม | รวม | 15 | 0 |
เกียรติประวัติ > สโมสร

ลิเวอร์พูล
พรีเมียร์ลีก: 2019–20
เอฟเอคัพ: 2021–22
อีเอฟแอลคัพ: 2023–24
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์: 2022
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2018–19
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2019
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2019
เกียรติประวัติ > อังกฤษ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี: 2014
เกียรติประวัติ > อังกฤษ

ฟุตบอลชิงแชมป์ยุโรปแห่งชาติ: รองชนะเลิศ: 2024
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

UEFA European Under-17 Championship Team of the Tournament: 2014
แหล่งข้อมูลอื่น

Liverpool F.C. profile
สถิติของ โจ โกเมซ ที่ Soccerbase
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล  |
| --- | --- |
 1 อาลีซง  2 โกเมซ  3 เอ็นโด  4 ฟัน ไดก์ (กัปตัน)  5 โกนาเต  7 ดิอัซ  8 โซโบสลอยี  9 นุญเญซ  10 มัก อาลิสเตร์  11 เศาะลาห์  14 กีเอซา  17 โจนส์  18 คักโป  19 เอลเลียต  20 ฌอตา  21 ซีมีกัส  26 รอเบิร์ตสัน  28 การ์วัลยู  38 คราเฟินแบร์ค  43 บัยเชติช  46 อาร์. วิลเลียมส์  47 ฟิลลิปส์  62 เคลลิเฮอร์  66 อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์  84 แบรดลีย์  ผู้จัดการ: สล็อต 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอังกฤษ – รองชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 |
| --- | --- | --- |
|  1 พิกฟอร์ด  2 วอล์กเกอร์  3 ชอว์  4 ไรซ์  5 สโตนส์  6 เกอี  7 ซากา  8 อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์  9 เคน (กัปตัน)  10 เบลลิงงัม  11 โฟเดน  12 ทริปเปียร์  13 แรมส์เดล  14 คอนซา  15 ดังก์  16 แกลลาเฮอร์  17 โทนีย์  18 กอร์ดอน  19 วอตกินส์  20 โบวิน  21 เอเซอ  22 โกเมซ  23 เฮนเดอร์สัน  24 พาล์มเมอร์  25 วอร์ตัน  26 เมนู  ผู้ฝึกสอน: เซาท์เกต  |  1 พิกฟอร์ด  2 วอล์กเกอร์  3 ชอว์  4 ไรซ์  5 สโตนส์  6 เกอี  7 ซากา  8 อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์  9 เคน (กัปตัน)  10 เบลลิงงัม  11 โฟเดน  12 ทริปเปียร์  13 แรมส์เดล  14 คอนซา  15 ดังก์  16 แกลลาเฮอร์  17 โทนีย์  18 กอร์ดอน  19 วอตกินส์  20 โบวิน  21 เอเซอ  22 โกเมซ  23 เฮนเดอร์สัน  24 พาล์มเมอร์  25 วอร์ตัน  26 เมนู  ผู้ฝึกสอน: เซาท์เกต  |  |
ไวยวิก

ไวยวิก เป็นโอรสของนางพิรากวนพี่สาวของไมยราพ ก่อนไมยราพจะรบกับพระรามได้ฝันร้าย โหรทำนายว่าเมืองบาดาลนี้จะมีพระญาติวงศ์ขึ้นเสวยสมบัติ เมื่อโหรดูอย่างละเอียดก็รู้ว่าไวยวิกจะขึ้นครองสมบัติไมยราพจึงรับสั่งให้นนทสูรจับไวยวิกกับนางพิรากวนขัง
ต่อมาเมื่อจะรบกับกองทัพพระราม ไมยราพณ์สะกดทัพแล้วจับพระรามไปขังไว้ยังเมืองบาดาล หนุมานรู้ก็รีบตามไปช่วยและพบกับนางพิรากวนได้ช่วยเหลือหนุมานจนช่วยพระรามออกมาได้สำเร็จ และฆ่าไมยราพตาย หลังจากนั้นจึงปล่อยไวยวิกออกจากที่คุมขัง ทำการมอบสมบัติให้ครองสืบไป ภายหลังได้ไปเข้าเฝ้าพระราม
ลักษณะ

กายสีม่วงแก่ ปากแสยะดูน่ากลัว ตาโพลง ทรงมงกุฎน้ำเต้าเฟือง
อาวุธ

กระบอง
โจว เจี๋ยหลุน

| โจว เจี๋ยหลุน 周杰倫 |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
เกิด:  (1979-01-18) 18 มกราคม ค.ศ. 1979 (45 ปี)
ที่เกิด: ไต้หวัน
แนวเพลง: ป็อป,ร็อค,อาร์แอนด์บี,ฮิปฮอป
อาชีพ: นักร้อง, นักดนตรี, นักแต่งเพลง, โปรดิวเซอร์ทำเพลง, ผู้กำกับภาพยนตร์, นักแสดง,นายแบบ
เครื่องดนตรี: เปียโน,ไวโอลิน,กลอง,เชลโล่,กีต้าร์,เบส,กู่เจิ้ง,เอ้อหู,ผีผา และฮาร์โมนิก้า
ช่วงปี: ค.ศ. 2000 – ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: JVR MUSIC

เว็บไซต์: www.jay-chou.net www.jvrmusic.com.tw
โจวเจี๋ยหลุน (จีนตัวย่อ: 周杰伦; จีนตัวเต็ม: 周杰倫; พินอิน: Zhōu Jiélún) หรือ เจย์ โจว (อังกฤษ: Jay Chou; เกิด 18 มกราคม พ.ศ. 2522) เป็นเป็นนักร้อง นักแต่งเพลง แร็ปเปอร์ โปรดิวเซอร์ นักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ นักธุรกิจ และนักมายากลชาวไต้หวัน
เจย์ โจวเป็นที่ยอมรับในความสามารถทางดนตรีที่หาตัวจับยาก ทั้งแต่งเพลงและควบคุมการผลิตเพลงเอง รวมทั้งเล่นดนตรีได้หลายชนิดทั้งเครื่องดนตรีตะวันตกและตะวันออก  เขาผสมผสานสิ่งเหล่านี้ไว้ในงานเพลงของเขา ดนตรีของเจย์โดดเด่นทั้งด้านทำนองและเนื้อร้องที่ลุ่มลึก นอกจากงานเพลงแล้วเจย์ยังเป็นนักแสดงในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จระดับเอเชีย นั่นทำให้เขาสนใจในด้านการกำกับการแสดง เจย์ได้แสดงฝีมือการกำกับเอาไว้ในมิวสิกวิดีโอหลาย ๆ เพลงของเขา   ด้วยความสามารถเหล่านี้ทำให้เขาเป็นหนึ่งในศิลปินที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับต้น ๆ ของเอเชีย ทั้งในไต้หวัน, จีนแผ่นดินใหญ่, ฮ่องกง, สิงคโปร์, มาเลเซีย, อินโดนีเชีย, ไทย และญี่ปุ่น  เจย์ยังโด่งดังในหมู่ชาวจีนโพ้นทะเลในสหรัฐ, อังกฤษ, ออสเตรเลีย และแคนาดา