stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา เขต 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2552 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
นาราชา สุวิทย์

| นาราชา สุวิทย์ป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 มกราคม พ.ศ. 2512 อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
เสียชีวิต: 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 (47 ปี) โรงพยาบาลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2548–2554)   เพื่อไทย (2554)
ชื่อเล่น: โด่ง

นาราชา สุวิทย์ (7 มกราคม พ.ศ. 2512 – 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2559) ชื่อเล่น โด่ง อดีตนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 2 สมัย
ประวัติ

นาราชา เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2512 เป็นบุตรพันตำรวจโทวิจิตร นางปรีชา สุวิทย์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี จาก Osmania University ประเทศอินเดีย และปริญญาโท MBA Southeasteron University ประเทศอังกฤษ
นาราชา ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคไวรัสขึ้นสมองเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ณ โรงพยาบาลหาดใหญ่ หลังเข้ารับการรักษาตัวนาน 21 วัน และทำพิธีฝังตามหลักศาสนาอิสลามที่สุสานคลองต่ำ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
งานการเมือง

นาราชา ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับเลือกตั้งรวม 2 สมัย แต่ในการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2554 นาราชา มิได้ถูกพรรคประชาธิปัตย์เสนอชื่อให้ลงเลือกตั้ง จึงได้ลาออกจากพรรค และหันไปร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย แต่ไม่ได้ลงเลือกตั้งเอง แต่ได้ช่วยหาเสียงให้น้องชาย คือ อัศวิน สุวิทย์ ซึ่งต้องแข่งกับคู่แข่งคนสำคัญจากพรรคประชาธิปัตย์ คือ ศิริโชค โสภา รวมถึงตัวผู้เป็นพ่อ วิจิตร สุวิทย์ ซึ่งลงในระบบบัญชีรายชื่อ แต่ปรากฏว่าไม่ได้รับเลือกตั้งทั้งคู่  จากนั้นจึงได้วางมือทางการเมืองและได้หันไปทำธุรกิจอยู่ที่กรุงเทพมหานคร
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

นาราชา สุวิทย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
มิสยูนิเวิร์สโคลอมเบีย

| --- | --- |

คําขวัญ: Amor, Fe e Insistencia (eng. Love, Faith and Insistence)
ก่อตั้ง: 2020; 5 ปีที่แล้ว (2020)
ประเภท: Beauty pageant Organization
สํานักงานใหญ่: บาร์รังกิยา, ประเทศโคลอมเบีย
ผู้อำนวยการกองประกวด: นาตาเลีย อักเคอร์มันน์
เว็บไซต์: missuniversecolombia.org
มิสยูนิเวิร์สโคลอมเบีย (อังกฤษ: Miss Universe Colombia) เป็นการประกวดนางงามและก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2020 ที่ประเทศโคลอมเบีย เพื่อคัดเลือกตัวแทนของประเทศเข้าร่วมประกวดนางงามจักรวาล
ผู้ดำรงตำแหน่งปัจจุบันคือ ดาเนียลา โตโลซา โรชา (Daniela Toloza Rocha) จาก จังหวัดบาเยเดลเกากา เธอจะเป็นตัวแทนของโคลอมเบียที่ นางงามจักรวาล 2024.
ผู้ดำรงตำแหน่ง

| ปี | มิสยูนิเวิร์สโคลอมเบีย | จังหวัด | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2024 | ดาเนียลา โตโลซา โรชา |  จังหวัดบาเยเดลเกากา |  |
| 2023 | มาริอา กามิลา อาเบยา มอนตาเญส |  กาซานาเร |  |
| 2022 | มาริอา เฟร์นันดา อาริสติซาบัล อูร์เรอา |  กินดิโอ |  |
| 2021 | บาเรีย มาเรีย อาโยส บอสซา |  การ์ตาเฮนา |  |
| 2020 | เลารา บิกโตเรีย โอลัสกัวกา ปินโต |  โบลิบาร์ |  |
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติ

: ชนะเลิศ
: เข้ารอบ 5/6 คนสุดท้าย
: เข้ารอบ 10/20 คนสุดท้าย
: ได้รับรางวัลพิเศษ
| ปี | จังหวัด | มิสยูนิเวิร์สโคลอมเบีย | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2025 | รอประกาศ | รอประกาศ | รอประกาศ | รอประกาศ |  |
| 2024 |  บาเย | ดานิเอลา โตโลซา โรชา | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |  |
| 2023 |  กาซานาเร | มาริอา กามิลา อาเบยา มอนตาเญส | 5 คนสุดท้าย |  |  |
| 2022 |  กินดิโอ | มาริอา เฟร์นันดา อาริสติซาบัล อูร์เรอา | 16 คนสุดท้าย |  |  |

| 2021 |  การ์ตาเฮนา | บาเรีย มาเรีย อาโยส บอสซา | 5 คนสุดท้าย |  |  |

| 2020 |  จังหวัดโบลิบาร์ | เลารา บิกโตเรีย โอลัสกัวกา ปินโต | 21 คนสุดท้าย |  |  |
รายนามตัวแทนในการประกวดนางงามจักรวาล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1958 – 2019
ดูเพิ่ม

มิสโคลอมเบีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
การาวัจโจ

| การาวัจโจ |
| --- | --- |
Chalk portrait of Caravaggio, ป. 1621
เกิด: มีเกลันเจโล เมรีซี (หรือ อเมรีกี) ดา การาวัจโจ 29 กันยายน ค.ศ. 1571 มิลาน ดัชชีมีลาโน จักรวรรดิสเปน
เสียชีวิต: 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1610(1610-07-18) (38 ปี) ปอร์โต แอร์โกเล รัฐแปรซีดี จักรวรรดิสเปน
การศึกษา: ซีโมเน เปแตร์ซาโน
มีชื่อเสียงจาก: จิตรกรรม
ผลงานเด่น: รายชื่อภาพเขียนโดยการาวัจโจ
ขบวนการ: บารอก

Patron(s): พระคาร์ดินัล ฟรันเชสโก มารีอา เดล มอนเต อาลอฟ เดอ วิญญากูร์
 

ลายมือชื่อ

 
มีเกลันเจโล เมรีซี ดา การาวัจโจ (อิตาลี: Michelangelo Merisi da Caravaggio ค.ศ. 1571 - 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1610) เป็นจิตรกรสมัยบาโรกคนสำค้ญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีความสำคัญในการเขียนภาพสีน้ำมัน ผู้มีผลงานส่วนใหญ่ที่ โรม เนเปิลส์ ซิซิลี และประเทศมอลตา ระหว่างปี ค.ศ. 1593 ถึงปี ค.ศ. 1610
แม้แต่เมื่อการาวัจโจ ยังมีชีวิตอยู่ก็มีได้ชื่อว่าเป็นผู้ยากที่จะเข้าใจได้ (enigmatic) น่าทึ่ง ไม่ยอมอยู่ในระบบ และออกจะอันตราย ตั้งแต่เริ่มทำงานเมื่อปี ค.ศ. 1600 การาวัจโจก็มีคนจ้างตลอดแต่การรักษาสัญญาของการาวัจโจก็ออกจะมีปัญหา ซึ่งจะเห็นได้จากใบประกาศที่พิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1604 ที่บรรยายวิถีชีวิตของการาวัจโจสามปีก่อนหน้านั้นว่า หลังจากทำงานได้สองอาทิตย์ก็เที่ยวลอยชายถือดาบโดยมีคนรับใช้ติดตามสักเดือนสองเดีอน พร้อมจะหาเรื่องทะเลาะหรือต่อสู้ จึงเป็นการยากที่จะเข้ากับการาวัจโจได้  เมื่อปี ค.ศ. 1606 การาวัจโจฆ่าชายหนุ่มหลังจากทะเลาะกันจนต้องหนีไปโรมเพราะมีค่าหัว เมื่ออยู่ที่มาลตาเมื่อปี ค.ศ. 1608 คาราวัจโจก็ไปมีเรื่อง และเมื่อไปอยู่ที่เนเปิลส์เมื่อปี ค.ศ. 1609 ว่ากันว่ามีคนพยายามฆ่าการาวัจโจโดยศัตรูที่เราไม่รู้ ต่อมาอึกปีหนึ่งหลังจากเขียนภาพได้เพียงสิบปีกว่าๆ คาราวัจโจก็เสียชีวิต
ในกรุงโรมระหว่างปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีการสร้างทั้งวัดและวังขนาดใหญ่ๆ กันขนานใหญ่ เมื่อมีสิ่งก่อสร้างใหม่ๆ ก็มีความต้องการภาพเขียนเพื่อใช้ตกแต่งสิ่งก่อสร้างเหล่านี้ โบสถ์ที่สร้างที่เป็นผลจากการปฏิรูปคาทอลิกก็มีความต้องการภาพเขียนทางศาสนาเพื่อจะตอบโต้อิทธิจากการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ และงานเขียนภาพแบบแมนเนอริสม์ ที่มีอิทธิพลมาร่วมร้อยปีก็ไม่เป็นการเพียงพอต่อการแสดงออกที่ต้องการ ลักษณะงานของการาวัจโจที่ต่างจากงานรุ่นก่อนโดยใช้ความเป็นธรรมชาติ (Naturalism) ผสมกับความเป็นนาฏกรรมที่เห็นได้จากการใช้แสงเงาที่ตัดกันอย่างชัดเจน (chiaroscuro)
การาวัจโจมึชื่อเสียงและมีอิทธิพลสำคัญในระหว่างที่มีชีวิตอยู่แต่ก็ลืมกันไปจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่องานของการาวัจโจมาเป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นงานที่มีความสำคัญต่อการวิว้ฒนาการทางศิลปะตะวันตก งานของคาราวัจโจมีความสำคัญอย่างลึกซึ้งต่อลักษณะแบบบาโรกที่รุ่งเรืองขึ้นมาจากศิลปะแมนเนอริสม์ อันเดร เบิร์น-จอฟฟรอย (Andre Berne-Joffroy) ผู้เป็นเลขานุการของพอล วาเลรี (Paul Valéry) กล่าวกับเบิร์น-จอฟฟรอยว่า ภาพเขียนของคาราวัจโจพูดง่ายๆ ก็คือภาพเขียนสมัยใหม่นี่เอง
ศิลปินการาวัจโจ > กำเนิดบาโรก

การาวัจโจ “ใส่เงา (oscuro) ในการสร้างค่าต่างแสง” ค่าต่างแสงเป็นกรรมวิธีการเขียนที่มีใช้กันมานานก่อนหน้านั้นแต่คาราวัจโจเป็นผู้ที่ทำให้เป็นกรรมวิธีที่มีความหมายที่ชัดเจนขึ้น โดยการทำให้เงามืดขึ้นและวางตัวแบบในแสงที่จัดจ้า การวาดเช่นนี้ทำให้ผู้เขียนต้องเพิ่มความสังเกตความเป็นจริงทางด้านสรีระและทางจิตวิทยาของตัวแบบในภาพมากยิ่งขึ้น ความสามารถในการใช้ค่าต่างแสงของคาราวัจโจทำให้เป็นที่นิยมกันมากในหมู่ศิลปินแต่ก่อให้เกิดปัญหากับคณะกรรมการผู้จ้างงานทางศาสนาบ่อยครั้ง คาราวัจโจมีความสามารถในการเขียนภาพอย่างรวดเร็วจากตัวแบบจริงโดยเพียงแต่ร่างหยาบๆ บนผืนผ้าใบด้วยด้ามแปรง ซึ่งเป็นวิธีที่เป็นที่ชิงชังในบรรดาช่างเขียนผู้ชำนาญที่ติเตียนการไม่ยอมวาดจากภาพร่างและการที่ไม่ยอมวาดตัวแบบอย่างอุดมคติอย่างที่ช่างเขียนอื่นทำ แต่ตัวแบบของคาราวัจโจเป็นตัวแบบที่เป็นจริงเป็นจังตามที่คาราวัจโจเห็น บางตัวก็สามารถบอกได้ว่าเป็นใครรวมทั้งมาริโอ มินนิติ และฟรานเชสโค โบเนริ ทั้งสองคนเป็นเพื่อนศิลปินด้วยกัน มาริโอปรากฏในภาพหลายภาพในยุคแรกของการเขียน ฟรานเชสโคปรากฏเป็นเทวดา, นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์, และเดวิดในภาพเขียนหลังจากนั้น แบบสำหรับสตรีก็รวมทั้ง ฟิลลิเด เมลันโดรนิ, แอนนา บิอันชินิ, และมัดดาเลนา อันโตเย็ตติ (“ลีนา” ที่กล่าวถึงในเอกสารในศาลเกี่ยวกับกรณี “อาร์ติโชค”)  และเช่นฮาเร็มของคาราวัจโจ สตรีทั้งหมดเป็นโสเภณีมีชื่อ ผู้ปรากฏในภาพเป็นบุคคลในศาสนาต่างๆ เช่นพระแม่มารี และนักบุญต่างๆ คาราวัจโจเองก็ปรากฏในภาพที่เขียนเองหลายภาพๆ สุดท้ายปรากฏเป็นผู้เห็นเหตุการณ์ทางด้านขวาสุดของภาพ “การพลีชีพของนักบุญเออร์ซูลา”
คาราวัจโจมีความสามารถในการแสดงฉากภาพที่กระจ่างในชั่วขณะที่สำคัญที่สุดของเหตุการณ์อย่างที่ไม่มีผู้ใดเทียบเทียมได้ เช่นในภาพ “พระกระยาหารค่ำที่เอ็มมัส” ที่แสดงนาทีที่สาวกจำได้ว่าเป็นพระเยซู--วินาทีก่อนหน้านั้นทรงเป็นเพียงเพื่อนร่วมทางที่โศรกเศร้าต่อการจากไปของเมสไซยาห์แต่วินาทีถัดมาพระองค์กลายเป็นพระมหาไถ่ ในภาพ “พระเยซูเรียกนักบุญแม็ทธิว” มือของนักบุญแม็ทธิวชี้อกตัวเองราวจะกล่าวว่า “ใคร, ข้าหรือ?” ขณะที่สายตาที่มองตรงไปยังพระเยซูกล่าวแล้วว่า “ตกลง, ข้าจะติดตามท่าน” และในภาพ “ชุบชีวิตลาซารัส” คาราวัจโจยิ่งก้าวต่อไปอีกก้าวหนึ่งโดยการแสดงกระบวนการชุบชีวิตระหว่างที่เกิดขึ้น ร่างของลาซารัสยังกึ่งแข็งจากที่เพิ่งเสียชีวิตไปได้สามวันและได้รับการชุบชีวิตขึ้นมา แต่มือและใบหน้าทำท่ารู้ว่าเป็นพระเยซูเหมือนมีชีวิต จิตรกรบาโรกสำคัญๆ หลายคนก็ใช้วิธีเดียวกันเช่นจานโลเรนโซ แบร์นินีผู้มีความสนใจอย่างจริงจังกับหัวเรื่องของวรรณกรรมของโอวิด “มหากาพย์เมตะมอร์ฟอร์ซิส”
ศิลปินการาวัจโจ > “กลุ่มคาราวัจโจ”

การตั้งภาพเขียนของนักบุญแม็ทธิวในชาเปลคอนตาเรลลิมีผลต่อนักเขียนรุ่นใหม่ในโรมทันที คาราวัจโจกลายเป็นผู้นำในการเขียนภาพแบบใหม่ของนักเขียนที่ทะเยอทะยานทุกคน “กลุ่มคาราวัจโจ” กลุ่มแรกรวมทั้งจิโอวานนิ บากลิโอเน (แต่ติดตามอยู่เพียงไม่นาน) และโอราซิโอ เจนติเลสชิ (Orazio Gentileschi) รุ่นต่อมาก็ได้แก่คาร์โล ซาราเชนิ (Carlo Saraceni), บาร์โทโลเมโอ มันเฟรดิ (Bartolomeo Manfredi) และโอราซิโอ บอร์จิอันนิ (Orazio Borgianni) แม้ว่าเจนติเลสชิจะอายุมากกว่ามากแต่เป็นจิตรกรคนเดียวที่อายุยืนกว่า ค.ศ. 1620 ไปมากและต่อมากลายมาเป็นจิตรกรประจำราชสำนักของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ลูกสาวของเจนติเลสชิอาร์เทมิเซีย เจ็นทิเลสชิก็มีความใกล้ชิดกับคาราวัจโจและเป็นผู้มีพรสวรรค์มากที่สุดคนหนึ่งในวิธีการเขียนแบบคาราวัจโจ แต่ในกรุงโรมและในอิตาลีขบวนการเขียนภาพของอันนิบาเล คารัคชีที่ผสานระหว่างศิลปะเรอเนสซองซ์สูงและการเขียนความเป็นจริงแบบลอมบาร์ดเป็นขบวนการที่มามีความนิยมเหนือกว่าวิธีการเขียนของคาราวัจโจ
ช่วงระยะเวลาสั้นที่คาราวัจโจพำนักอยู่ในเนเปิลส์ก็พอเพียงที่จะสร้างตระกูลการเขียนแบบคาราวัจโจแบบเนเปิลส์ที่รวมทั้งจิตรกรบัตติสเตลโล คารัคชิโอโล (Battistello Caracciolo) และ คาร์โบ เซลลิตโต (Carlo Sellitto) ขบวนการเขียนแบบคาราวัจโจสิ้นสุดลงเมื่อเกิดโรคระบาดครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 1656 และการติดต่อกับสเปนเพราะเนเปิลส์เป็นของสเปนก็ ทำให้อิทธิพลการเขียนของคารัคชิโอโลเผยแพร่ไปถึงสเปนด้วย
ทางเหนือกลุ่มศิลปินโรมันคาทอลิกจากอูเทรคช, “กลุ่มคาราวัจโจอูเทรคช” (Utrecht caravaggism) ถึงกับเดินทางไปโรมเพื่อไปศึกษากับคาราวัจโจในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และได้รับอิทธิพลการเขียนอย่างลึกซึ้งจางงานของคาราวัจโจเช่นที่เบลโลริบรรยาย แต่ก็เป็นเพียงระยะสั้นเมื่อมาแทนด้วยอิทธิพลการเขียนในคริสต์ทศวรรษ 1620 ที่รวมทั้งเฮ็นดริค เตอร์ บรูกเก็น (Hendrick ter Brugghen), เจอราร์ด ฟาน โฮนท์ฮอร์สต์ (Gerard van Honthorst), อันดรีส์ โบท (Andries Both) และเดิร์ค ฟาน บาบูเร็น
แม้ว่าอิทธิพลของคาราวัจโจต่อนักเขียนรุ่นต่อมาจะลดน้อยลงไปแต่ก็ยังเห็นได้ในงานของปีเตอร์ พอล รูเบนส์ (ผู้ซื้อภาพหนึ่งของคาราวัจโจให้แก่กอนซากาแห่งมานตัวและเขียนงานก็อปปีภาพ “ชะลอร่างจากกางเขน”), โยฮันส์ เวร์เมร์, แรมบรังด์, และเดียโก เบลัซเกซ ผู้ที่อาจจะได้เห็นงานของคาราวัจโจระหว่างการเดินทางในอิตาลี
ศิลปินการาวัจโจ > การสิ้นสุดและการรื้อฟื้นความนิยม

ชื่อเสียงของคาราวัจโจแทบจะไม่คงยาวไปกว่าเมื่อเสียชีวิต แต่ศิลปะบาโรกใช้เทคนิคการวาดค่าต่างแสงของคาราวัจโจแต่ปราศจากความเป็นจริงทางจิตใจ คาราวัจโจมีอิทธิพลโดยตรงต่อโอราซิโอ เจนติเลสชิและลูกสาวอาร์เทมิเซีย เจ็นทิเลสชิ และไกลไปยังฝรั่งเศสชอร์ช เดอ ลา ตูร์ และซิมง วูเอท์ (Simon Vouet) และในสเปนจุยเซ็ปเป ริเบอรา (Giuseppe Ribera) แต่เพียงไม่กี่สิบปีต่อมาอิทธิพลของคาราวัจโจก็สิ้นสุดลงหรือถูกละเลย ศิลปะบาโรกที่คาราวัจโจมีบทบาทในการก่อตั้งก็วิวัฒนาการต่อไป แต่เหตุหนี่งที่อิทธิพลของคาราวัจโจที่ไม่ยืนยาวอาจจะเป็นเพราะการที่คาราวัจโจไม่มีห้องเขียนภาพเช่นคารัคชิ จึงทำให้ไม่มีสถานที่ที่เป็นหลักแหล่งสำหรับการเผยแพร่ทฤษฎีการเขียนของตนเอง นอกจากนั้นคาราวัจโจก็ไม่มีโอกาสได้ก่อตั้งปรัชญาการเขียนอย่างเป็นทางการ ความเป็นจริงทางจิตวิทยาในการเขียนของคาราวัจโจจึงเพียงสิ่งที่เห็นได้จากงานเขียนที่ยังหลงเหลืออยู่เท่านั้น นอกจากนั้นชื่อเสียงก็ยังมาถูกทำให้หมองลงโดยนักเขียนชีวประวัติสองคน จิโอวานนิ บากลิโอเนจิตรกรคู่แข่งที่ออกจะเป็นศัตรูของคาราวัจโจ และจิโอวานนิ เบลโลรินักวิจารณ์ศิลปะผู้มีอิทธิพลของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้ไม่รู้จักคาราวัจโจเป็นการส่วนตัวแต่ได้รับอิทธิพลทางความคิดจากนิโคลาส์ ปูแซนผู้ก็ไม่รู้จักคาราวัจโจเช่นกันแต่ไม่ชอบวิธีการเขียนภาพของคาราวัจโจ
ในคริสต์ทศวรรษ 1920 นักวิจารณ์ศิลปะโรแบร์โต ลองกีฟื้นฟูความนิยมคาราวัจโจขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งโดยสรรเสริญว่า: “จุยเซ็ปเป ริเบอรา, โยฮันส์ เวร์เมร์, โยฮันส์ เวร์เมร์, ชอร์ช เดอ ลา ตูร์ และแรมบรังด์ไม่อาจจะมีชื่อเสียงได้ถ้าไม่มีคาราวัจโจ และศิลปะของเออแฌน เดอลาครัวซ์, กุสตาฟ คอร์แบท์ และเอดวด มาเนท์คงจะเป็นศิลปะที่แตกต่างไปจากที่เห็นเป็นอันมาก” ซึ่งนักวิจารณ์ศิลปะเบอร์นาร์ด เบอร์เร็นสัน (Bernard Berenson) เห็นพ้องด้วย: “นอกไปจาก ไมเคิล แอนเจโลไปแล้วกก็ไม่มีจิตรกรอิตาลีคนใดที่มีอิทธิเกินไปกว่านั้น”
ศิลปินการาวัจโจ > วัฒนธรรมสมัยใหม่

พิพิธภัณฑ์ศิลปะหลายพิพิธภัณฑ์เช่นที่ดีทรอยต์และนิวยอร์ก ต่างก็มีห้องแสดงงานของงานเขียนของจิตรกรที่แสดงวิธีการเขียนที่แสดงว่าได้รับอิทธิพลจากคาราวัจโจ—ฉากการวาดกลางคืน, การใช้แสงที่เป็นนาฏกรรม, การใช้คนธรรมดาเป็นแบบ, หรือการเขียนจากธรรมชาติโดยไม่มีการแต่งเติมเป็นต้น ในปัจจุบันจิตรกรเช่นช่างเขียนนอร์เวย์ออด เนอร์ดรุม (Odd Nerdrum) และชาวฮังการีทิบอร์ เซอร์นุส (Tibor Csernus) ต่างก็พยายามใช้วิธีเขียนของคาราวัจโจแต่ในขณะเดียวกันก็ปรับปรุงให้สมสมัยขึ้น และจิตรกรชาวอเมริกันดัก โอลสัน (Doug Ohlson) นักสร้างภาพยนตร์เดเร็ค จาร์แมน (Derek Jarman) สร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับชีวิตใน “คาราวัจโจ”; และจิตรกรปลอมภาพฮัน ฟาน เมเกอเร็น (Han van Meegeren) ใช้งานของคาราวัจโจเมื่อสร้างงานของจิตรกรผู้มีชื่อเสียง
งานเขียนของคาราวัจโจที่ยังมีอยู่มีเพียง 50 ชิ้น, “พระเยซูเรียกนักบุญปีเตอร์และนักบุญแอนดรูว์” เพิ่งพบว่าเก็บอยู่ที่พระราชวังแฮมพ์ตันที่ถูกบันทึกผิดไปว่าเป็นงานก็อปปี แต่ก็ได้รับการยืนยันว่าเป็นงานต้นฉบับและได้รับซ่อมแซม บางภาพก็หายไปหรือบางภาพก็ถูกทำลายระหว่างสงคราม
ข้อมูลเพิ่มเติม

จิตรกรรมยุคบาโรก
รายชื่อภาพเขียนโดยคาราวัจโจ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คาราวัจโจ
ชีวประวัติของคาราวัจโจที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ภาพเขียนของคาราวัจโจที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
จังหวัดมหาสารคามในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้ง

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดมหาสารคาม> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดมหาสารคาม> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดมหาสารคาม> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดมหาสารคาม> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดมหาสารคาม> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดมหาสารคาม> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เศรษฐกร (พ.ศ. 2498)   | บุญคง บุญเพชร (1) | 32,882 |  |  |
|  | อิสระ (พ.ศ. 2499)   | เกียรติ นาคะพงษ์ (9) | 25,652 |  |  |
|  | อิสระ (พ.ศ. 2499)   | เรืองยศ ทองโรจน์ (11) | 25,378 |  |  |
|  | เสรีประชาธิปไตย (พ.ศ. 2498)   | หัด ดาวเรือง (6) | 24,947 |  |  |
|  | อิสระ (พ.ศ. 2499)   | เกตุ วงศ์กาไสย (8) | 23,182 |  |  |
|  | เศรษฐกร (พ.ศ. 2498)   | ดิลก มะลิมาศ (2) | 22,021 |  |  |
|  | ธรรมาธิปัตย์ (พ.ศ. 2498)   | ทองคำ พรชัย (5) | 21,120 |  |  |
|  | อิสระ (พ.ศ. 2499)   | ดิลก บุญเสริม (10) | 19,751 |  |  |
|  | เสรีมนังคศิลา   | บุญช่วย อัตถากร (13)* | 18,756 |  |  |
|  | เสรีมนังคศิลา   | สุรพล ศรีสุข (14) | 12,503 |  |  |
|  | เศรษฐกร (พ.ศ. 2498)   | บุญถม อุทัยแพน (4) | 10,058 |  |  |
|  | เสรีมนังคศิลา   | วัลลภ บุตรเนียร (15) | 6,773 |  |  |
|  | เศรษฐกร (พ.ศ. 2498)   | นาคิน ธีรางศุ (3) | 6,377 |  |  |
|  | ชาวนา   | ผา ศิริวิชัย (21) | 5,753 |  |  |
|  | ไม่สังกัดพรรค | พุฒซ้อน ทิวะวิภาค (19) | 5,083 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | บุญคง นามวิบูลย์ (20) | 5,054 |  |  |
|  | เสรีมนังคศิลา   | ธรรมนูญ ภูมาศ (12)* | 4,405 |  |  |
|  | เสรีประชาธิปไตย (พ.ศ. 2498)   | บุญมา เรืองสุวรรณ (7) | 4,327 |  |  |
|  | เสรีมนังคศิลา   | อินทร์ อันสารคาม (16) | 2,794 |  |  |
|  | เสรีมนังคศิลา   | บุรี นามวิเศษ (17) | 2,507 |  |  |
|  | เสรีมนังคศิลา   | สวัสดิ์ ดวงพลจันทร์ (18) | 1,887 |  |  |
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี |  |  | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน |  |  | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย |  |  | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง |  |  | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง |  |  | — |
: เศรษฐกร (พ.ศ. 2498)   ได้ที่นั่งจาก ไม่สังกัดพรรค  
: อิสระ (พ.ศ. 2499)   ได้ที่นั่งจาก ไม่สังกัดพรรค  
: อิสระ (พ.ศ. 2499)   ได้ที่นั่งจาก ไม่สังกัดพรรค
ดูเพิ่ม

จังหวัดมหาสารคามในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
ภิรพล ลาภาโรจน์กิจ

| ภิรพล ลาภาโรจน์กิจป> ม., ท.ช..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 30 มิถุนายน พ.ศ. 2519 (48 ปี) อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2554–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: พัชรินทร์ ลาภาโรจน์กิจ
บุพการี: ลาภศักดิ์ ลาภาโรจน์กิจ (บิดา)

ภิรพล ลาภาโรจน์กิจ (เกิด 30 มิถุนายน พ.ศ. 2519) ชื่อเล่น หมิง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 1 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ

ภิรพล เกิดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2519 ที่ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เป็นบุตรนายลาภศักดิ์ นางสุไหม ลาภาโรจน์กิจ ด้านครอบครัวสมรสกับนางพัชรินทร์ ลาภาโรจน์กิจ มีบุตร 2 คน
สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย ปริญญาตรี สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ปริญญาโท 2 สาขา คือ MBA University of liverpool และ Master of Science Finance จาก Lancaster University ประเทศอังกฤษ
งานการเมือง

อดีตเคยเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ ที่ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ภิรพล ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ภิรพล ลาภาโรจน์กิจ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
ไพร พัฒโน

| ไพร พัฒโนป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |


นายกเทศมนตรีนครหาดใหญ่
ดำรงตำแหน่ง 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 – 31 มกราคม พ.ศ. 2564
ก่อนหน้า: ประสงค์ สุวรรณวงศ์
ถัดไป: พลตำรวจโท สาคร ทองมุณี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 มกราคม พ.ศ. 2507 (61 ปี) อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2528–2565) เศรษฐกิจไทย (2565) ภูมิใจไทย (2565–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: ทิพย์วรรณ พัฒโน
บุพการี: ไสว พัฒโน (บิดา)

ไพร พัฒโน ป.ช. ป.ม. (เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2507) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตนายกเทศมนตรีนครหาดใหญ่ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา อดีตกรรมการบริหารพรรคเศรษฐกิจไทย
ประวัติ

ไพร เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2507 เป็นบุตรนายไสว นางละเอียด พัฒโน ด้านครอบครัวสมรสกับนางทิพย์วรรณ พัฒโน มีธิดา 3 คน
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระดับปริญญาโทด้านการตลาด จาก College of Natre Dame ประเทศสหรัฐอเมริกา และระดับปริญญาเอก สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
งานการเมือง

ไพร เป็นอาจารย์ประจำคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ สาขาการตลาด ก่อนที่จะลาออกมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และได้รับเลือกครั้งแรกใน พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และต่อมาก็ได้รับเลือกอีกหนึ่งครั้งใน พ.ศ. 2544 ก่อนที่จะลาออกมาเป็นนายกเทศมนตรีนครหาดใหญ่ จนถึง พ.ศ. 2564 ซึ่งมีประกาศเลือกตั้งนายกเทศมนตรีทั่วประเทศไทย
กระทั่งวันศุกร์ที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2565 นายไพรได้ยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์โดยได้โพสต์ภาพหนังสือลาออกลงเพจเฟซบุ๊ก โดยในวันพฤหัสบดีที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2565 ไพรได้ให้สัมภาษณ์กับผู้สื่อข่าวว่าได้ย้ายมาสังกัดพรรคเศรษฐกิจไทย พร้อมกับประกาศว่าตัวเองเป็นหนึ่งในคณะกรรมการบริหารพรรคในการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ในการประชุมใหญ่สามัญประจำปี ในวันศุกร์ที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2565
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ไพร พัฒโน ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
นาวิน เยาวพลกุล

| นาวิน เยาวพลกุล |
| --- | --- |
นาวิน ต้าร์ในงาน Batman V Superman Dawn of Justice Midnight Run Bangkok
สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่อเกิด: นาวิน เยาวพลกุล
ชื่ออื่น: นาวิน ต้าร์
เกิด: 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 (46 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: พัสวี พยัคฆบุตร (2560–ปัจจุบัน)
บุตร: พิณวา เยาวพลกุล เมวา เยาวพลกุล ภาวิน เยาวพลกุล
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง อาจารย์
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2540–ปัจจุบัน
สังกัด: เมกเกอร์เฮด (2540–2544)
นาวิน เยาวพลกุล (เกิด 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522) หรือเรียกอีกชื่อว่า นาวิน ต้าร์ เป็นนักร้อง นักแสดง และอดีตอาจารย์ประจำภาควิชาเศรษฐศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในอดีตเป็นนักร้องในสังกัดเมกเกอร์เฮด บริษัทแกรมมี่ (2540–2544)
ประวัติ

นาวิน เยาวพลกุล เป็นบุตรชายและบุตรคนที่ 2 ของนายแพทย์ วิโรจน์ เยาวพลกุล และ ดาราน้อย เยาวพลกุล ที่มีอาชีพเป็นแม่บ้าน มีพี่น้อง 4 คน คือ นายแพทย์ดาวิน เยาวพลกุล, รินรดา เยาวพลกุล และธาวิน เยาวพลกุล
เริ่มต้นการศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลผานิตา และศึกษาต่อที่โรงเรียนอนุบาลชนานันท์ และโรงเรียนสมถวิล ในช่วงที่เรียนระดับมัธยมศึกษาที่สาธิตปทุมวันและสาธิตประสานมิตรนั้น เขาเป็นเด็กที่เกเรจนมีปัญหากับโรงเรียน จนถูกไล่ออกจากโรงเรียนถึงสองครั้งจากโรงเรียนทั้งสอง แต่ด้วยการเอาชนะใจตน จึงทำให้เขาเอ็นทรานซ์ได้และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง จากนั้นได้รับทุนอานันทมหิดลศึกษาต่อที่ สหรัฐอเมริกา โดยปริญญาโทศึกษาที่ มหาวิทยาลัยออริกอนสเตต และได้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาเอก ที่ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส
นาวิน ต้าร์ เป็นอาจารย์จากโควตาของคณะเศรษฐศาสตร์ที่ให้แก่นิสิตที่สำเร็จการศึกษาด้วยคะแนนเป็นอันดับที่ 1 ของรุ่น และได้ร่วมสอนวิชาเศรษฐศาสตร์จุลภาคและคณิตศาสตร์สำหรับนักเศรษฐศาสตร์ (Mathematics for Economists) ทั้งในภาคปกติและหลักสูตรนานาชาติด้วย
ปัจจุบัน นาวิน ต้าร์ ให้ความสนใจกับการแข่งขันไตรกีฬาเป็นพิเศษ โดยได้มีโอกาสเข้าร่วมแข่งขันไตรกีฬาทั้งในประเทศและต่างประเทศ
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

ด้านชีวิตส่วนตัวปัจจุบันสมรสกับ พัสวี พยัคฆบุตร (ชื่อเล่น : น้ำหวาน) เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2560 ที่โรงแรมเพนนินซูล่า กรุงเทพ  ปัจจุบัน  “นาวิน” และภรรยาสาว “น้ำหวาน พัสวี” ได้ให้กำเนิดบุตรสาวและบุตรชายด้วยกัน 3 คน คนแรก มีชื่อว่า ด.ญ. พิณวา เยาวพลกุล (ชื่อเล่น: ลูก้า) ซึ่งเป็นภาษาอิตาลีแปลว่า แสงสว่าง ชื่อเล่นโดยมีที่มาจากการไปฮันนีมูนกับภรรยาสาวที่ประเทศอิตาลี และวันนั้นก็เป็นวันที่อิตาลีมีหิมะตกในรอบ 70 ปีด้วย ส่วนชื่อจริงใช้ชื่อว่า “พิณวา” ที่หมายถึงเสียงพิณที่เล่นเป็นสิ่งแรกของวงปี่พาทย์ คลอดเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2560 (7 ปี) เมื่อเวลาประมาณ 7.40น. ที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์  คนที่ 2 มีชื่อว่า  ด.ญ. เมวา เยาวพลกุล (ชื่อเล่น : มาโก้) คลอดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2563 คนที่ 3 มีชื่อว่า ด.ช. ภาวิน เยาวพลกุล (ชื่อเล่น : ไมกี้) คลอดเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2566
ผลงานวิชาการ

Post–Uruguay Round price linkages between developed and developing countries: the case of rice and wheat markets.