stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศเวียดนามในซีเกมส์

| ประเทศเวียดนาม ในซีเกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: VIE
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งเวียดนาม
เหรียญ อันดับ 6:  ทอง 928 เงิน 967 ทองแดง 991 รวม 2,886 
การเข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ (ภาพรวม)
1989 1991 1993 1995 1997 1999 2001 2003 2005 2007 2009 2011 2013 2015 2017 2019 2021 2023
ประเทศเวียดนามในซีเกมส์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ครั้งแรกในซีเกมส์ 1989 ที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ซึ่งเวียดนามได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมดจากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 928 เหรียญทอง 967 เหรียญเงิน และ 991 เหรียญทองแดง รวม 2,886 เหรียญ เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน 2 ครั้ง
สรุปเหรียญการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| การแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
|  1989 Kuala Lumpur | ? | 3 | 11 | 5 | 19 | 7 |
|  1991 Manila | ? | 7 | 12 | 10 | 29 | 7 |
|  1993 Singapore | ? | 9 | 6 | 19 | 34 | 6 |
|  1995 Chiang Mai | ? | 10 | 18 | 24 | 52 | 6 |
|  1997 Jakarta | 397 | 35 | 48 | 50 | 133 | '5' |
|  1999 Bandar Seri Begawan | 174 | 17 | 20 | 27 | 64 | '5' |
|  2001 Kuala Lumpur | 431 | 33 | 35 | 64 | 132 | 4 |
|  2003 Ho Chi Minh | ? | 158 | 97 | 91 | 346 | 1 |
|  2005 Manila | 652 | 71 | 71 | 86 | 228 | 3 |
|  2007 Nakhon Ratchasima | 624 | 64 | 58 | 82 | 204 | 3 |
|  2009 Vientiane | 681 | 83 | 75 | 57 | 215 | 2 |
|  2011 Jakarta and Palembang | 608 | 96 | 92 | 100 | 288 | 3 |
|  2013 Nay Pyi Taw | 511 | 74 | 85 | 86 | 245 | 3 |
|  2015 Singapore | 391 | 73 | 53 | 60 | 186 | 3 |
|  2017 Kuala Lumpur | 460 | 58 | 50 | 60 | 168 | 3 |
|  2019 Philippines | 856 | 98 | 85 | 105 | 288 | 2 |
|  2021 ฮานอย | 965 | 205 | 125 | 116 | 446 | 1st |
|  2023 พนมเปญ | 702 | 136 | 105 | 114 | 355 | 1st |
 2025 Bangkok: Future event
 2027 Kuala Lumpur: Future event
| Total | Total | 1230 | 1046 | 1156 | 3432 | 4th |
ดูเพิ่ม

ซีเกมส์
อาเซียนพาราเกมส์
ตำบลดงขวาง (อำเภอหนองขาหย่าง)

| ตำบลดงขวาง |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Dong Khwang
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: อุทัยธานี
อำเภอ: หนองขาหย่าง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 23.87 ตร.กม. (9.22 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 2,208 คน
 • ความหนาแน่น: 92.50 คน/ตร.กม. (239.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 61130
รหัสภูมิศาสตร์: 610509
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลดงขวาง |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.ดงขวางที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลดงขวาง
พิกัด: 15°18′39.8″N 99°55′45.8″E﻿ / ﻿15.311056°N 99.929389°E﻿ / 15.311056; 99.929389
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: อุทัยธานี
อำเภอ: หนองขาหย่าง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 23.87 ตร.กม. (9.22 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 2,208 คน
 • ความหนาแน่น: 92.50 คน/ตร.กม. (239.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06610502
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ที่ 1 ตำบลดงขวาง อำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี 61130
เว็บไซต์: www.dongkwang.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ดงขวาง เป็นตำบลในอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลดงขวางมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหนองไผ่และตำบลหนองขาหย่าง
ทิศตะวันออก ติดต่อตำบลหลุมเข้า
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบ่อแร่ (อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท) และตำบลกุดจอก (อำเภอหนองมะโมง จังหวัดชัยนาท)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหนองนางนวล (อำเภอหนองฉาง)
ประวัติ

ดงขวางเป็นตำบลในอำเภอหนองพลวง จังหวัดอุทัยธานี ตั้งเป็นตำบลตั้งแต่ พ.ศ. 2443 ชื่อของ "ดงขวาง" ที่ใช้ชื่อนี้เพราะสมัยก่อนเป็นพื้นที่ติดกับป่าดงดิบ และพื้นที่เป็นที่ราบลุ่มที่อุดมสมบูรณ์ ซึ่งสันนิษฐานว่า ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ดั้งเดิมย้ายมาจากบ้านเก่าเขากระจิว เขตจังหวัดกาญจนบุรี โดยการนำของแม่เฒ่าจีน คำจีนศรี
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

พื้นที่ตำบลดงขวางประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 6 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 2,208 คน แบ่งเป็นชาย 1,024 คน หญิง 1,184 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดอันดับ 5 จาก 9 ตำบลในอำเภอหนองขาหย่าง
* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2566 | พ> ศ. 2565 | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563 | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ดงขวาง | 563 | 566 | 571 | 585 | 591 | 597 | 596 |
| ขุนแก้ว | 539 | 540 | 547 | 563 | 570 | 556 | 552 |
| ทุ่งปาจาน | 405 | 412 | 414 | 421 | 420 | 428 | 431 |
| ลานคา | 285 | 284 | 284 | 284 | 283 | 293 | 300 |
| ใหม่ | 227 | 230 | 231 | 225 | 234 | 238 | 237 |
| คูเมือง | 189 | 190 | 190 | 196 | 202 | 199 | 197 |
| รวม | 2,208 | 2,222 | 2,237 | 2,274 | 2,300 | 2,311 | 2,313 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ปัจจุบันตำบลดงขวางทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลดงขวาง ซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดงขวาง ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2541 สภาตำบลดงขวางมี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 23.87 ตารางกิโลเมตร ประชากร 2,587 คน และ 624 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2542 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลดงขวางอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดงขวาง
สถานที่สำคัญ

เมืองโบราณบ้านคูเมือง หรือเมืองโบราณทับตาอู่ ตัวเมืองเป็นรูปวงกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 800 เมตร มีคูน้ำคันดินสองชั้น คันดินครึ่งวงกลม กว้างประมาณ 20 เมตร ขอบคันดินลาดเอียงเป็นท้องกระทะ คูน้ำตื้นเขิน
ตำบลสำเภาล่ม

| ตำบลสำเภาล่ม |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Samphao Lom
พระบรมราชานุสาวรีย์กษัตริย์ 5 พระองค์ที่ วัดพุทไธศวรรย์ (จากซ้ายไปขวา: สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช, สมเด็จพระเอกาทศรถ, สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1, สมเด็จพระนเรศวรมหาราช, พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว)
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: พระนครศรีอยุธยา
อำเภอ: พระนครศรีอยุธยา
ประชากร (1998)
 • ทั้งหมด: 6,368 คน
รหัสไปรษณีย์ : 13000
รหัสภูมิศาสตร์: 140109
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลสำเภาล่ม เป็นตำบลใน อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประวัติศาสตร์

ตำบลสำเภาล่มเป็นจุดบรรจบของแม่น้ำ 2 สาย คือ แม่น้ำป่าสัก และ แม่น้ำเจ้าพระยา โดยมีภูมิประเทศเป็นทางแยก 3 ทาง กระแสน้ำได้ก่อตัวขึ้นในจุดที่เรือและเรือสำเภามักจะพลิกคว่ำและจมลงตั้งแต่สมัยอยุธยาเป็นเมืองหลวงของประเทศไทยเมื่อกว่า 600 ปีที่แล้ว
ตามตำนาน เรือของเจ้าหญิงจีนพระนามว่า เจ้าหญิงสร้อยดอกหมาก ล่มและจมลงหน้าวัดพนัญเชิง อีกตำนานเล่าว่ามาจากเรือสำเภาจีนที่จมลงจากการค้าขายที่นี่ เรือมักจะประสบอุบัติเหตุพลิกคว่ำและจมบ่อย ๆ มีเรื่องเล่าว่าเมื่อน้ำลด จะพบซากเรืออัปปางมากมาย
บันทึกในสมัยอยุธยาระบุว่ามี เรือนแพ เรียงรายตั้งแต่หน้าวัดพนัญเชิงถึง วัดไชยวัฒนาราม เป็นระยะทางประมาณ 3 กม. (1.9 ไมล์) และมีเรือนแพอยู่รอบเกาะเมืองอยุธยา (ตัวเมืองอยุธยาล้อมรอบด้วยน้ำทุกด้านเหมือนเกาะ) ในยุคนั้นพื้นที่นี้ถือว่าเป็นตลาดน้ำขนาดใหญ่และมีเครือข่ายทางน้ำที่มีเรือนแพทอดยาวไปในแม่น้ำประมาณ 10,000 หลัง มักมีเรือบรรทุกของที่ไม่ใช่ไม้แปรรูปหรือผลิตภัณฑ์ในประเทศจาก ตาก และ เพชรบูรณ์ มาค้าขาย มีชุมชนชาวจีนอยู่บริเวณวัดพนัญเชิง นอกจากนี้ยังมีชุมชนชาวต่างชาติหลายเชื้อชาติ ได้แก่ ชาวโปรตุเกส ดัตช์ ญี่ปุ่น และชาวจาม  พวกเขาได้รับอนุญาตจากราชสำนักอยุธยาให้ตั้งบ้านเรือนอยู่ทั้งสองฟากของแม่น้ำเจ้าพระยา เรือสำเภามักจะทอดสมอเพื่อทำการค้า และระหว่างทางไปแม่น้ำป่าสัก เป็นที่ตั้งของโรงจอดสำเภาหลวงของราชสำนัก
ตามบันทึกของ พระยาโบราณราชธานินทร์ (พร เดชะคุปต์) ข้าหลวงเทศาภิบาล มณฑลกรุงเก่า (ชื่อทางการของจังหวัดพระนครศรีอยุธยาในสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) และนักโบราณคดีคนสำคัญในยุคนั้น ระบุว่าแผ่นดินในตัวเมืองอยุธยาแต่เดิมไม่ใช่เกาะ แต่ดูเหมือนแหลมยื่นจาก ทุ่งหันตรา ทางตะวันตกไปจรดตะวันออกจนถึงแนวแม่น้ำเจ้าพระยาที่ไหลมาจากทิศเหนือและไหลวนไปทางทิศใต้จนถึงหน้าวัดพนัญเชิง ทำให้แผ่นดินรูปแหลมกลายเป็นเกาะที่ล้อมรอบด้วยน้ำ 3 ด้าน
ทางทิศตะวันออกของเกาะเมืองอยุธยามีคูน้ำชื่อ คลองคูขื่อหน้า ไหลออกจาก หัวรอ (ที่ปัจจุบันมีประชากรและตลาดเก่าแก่ชื่อเดียวกันอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือใกล้กับ พระราชวังจันทรเกษม) ไปบรรจบกับแม่น้ำเจ้าพระยาที่หน้าวัดพนัญเชิง ในรัชสมัย สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช ทรงบัญชาให้ขุดขยายทางน้ำนี้ให้กว้างกว่าเดิม  เมื่อเวลาผ่านไปกระแสน้ำก็ไหลเร็วขึ้นและรุนแรงขึ้น มันกัดเซาะตลิ่งและทรุดตัวลงสู่แม่น้ำป่าสักดังในปัจจุบัน ดังนั้นตัวเมืองอยุธยาจึงถูกล้อมรอบด้วยน้ำทุกด้านเหมือนเกาะ จึงเป็นที่มาของชื่อ เกาะเมืองอยุธยานับแต่นั้นมา
ปัจจุบันพื้นที่ตำบลสำเภาล่มมักเกิดอุบัติเหตุเรือล่มและจมอยู่บ่อยครั้ง
ภูมิศาสตร์

ตำบลสำเภาล่มถือว่าอยู่ทางตอนล่างของอำเภอพระนครศรีอยุธยาโดยอยู่นอกเกาะเมืองอยุธยา
สภาพภูมิประเทศของตำบลสำเภาล่มเป็นที่ราบลุ่มจึงเหมาะสำหรับการปลูกข้าว มีน้ำท่วมขังในฤดูฝนประมาณ 2-3 เดือน โดยมีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่าน ไม่มีป่าไม้ในพื้นที่
ตำบลข้างเคียง ได้แก่ (ตามเข็มนาฬิกาจากทิศเหนือ) ตำบลประตูชัย ตำบลเกาะเรียน ตำบลคลองตะเคียน และตำบลปากกราน
ประชากร

ชาวตำบลสำเภาล่มชอบที่จะสร้างบ้านอยู่ 2 ฝั่งคลองและริมถนน บ้านส่วนใหญ่อยู่ใกล้กัน  บ้านเรือนแบ่งกันเป็นหมู่ ๆ ตามความยาวของถนน
ในปี พ.ศ. 2541 ตำบลสำเภาล่มมีประชากรทั้งหมด 6,368 คน
สถานที่สำคัญ

วัดพุทไธศวรรย์
หมู่บ้านโปรตุเกส
วัดขุนพรหม
ผู่หนิง

| ผู่หนิง 普宁市 โผวเล้ง |
| --- | --- |
นครระดับอำเภอ และนครระดับกิ่งจังหวัด
สถานที่ต่าง ๆ ในนครผู่หนิง
ที่ตั้งของผู่หนิงในมณฑลกวางตุ้ง
ผู่หนิงที่ตั้งของใจกลางเมืองในมณฑลกวางตุ้ง
พิกัด: 23°17′53″N 116°09′58″E﻿ / ﻿23.298°N 116.166°E﻿ / 23.298; 116.166
ประเทศ:  สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: กวางตุ้ง
นครระดับจังหวัด: เจียหยาง (เก๊กเอี๊ย)
พื้นที่
 • ทั้งอำเภอ: 1,620 ตร.กม. (630 ตร.ไมล์)
ความสูง: 10.5 เมตร (34.4 ฟุต)
ประชากร (2020)
 • ทั้งอำเภอ: 2,508,900 คน
 • ความหนาแน่น: 1,500 คน/ตร.กม. (4,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 5153**
รหัสโทรศัพท์: (0)663
ป้ายทะเบียน: 粤V
เว็บไซต์: www.puning.gov.cn/pngov/web/index.action
ผู่หนิง ในภาษาจีนกลาง (จีนตัวย่อ: 普宁; จีนตัวเต็ม: 普寧; พินอิน: Pǔníng) หรือ โผวเล้ง ในภาษาแต้จิ๋ว (เพ็งอิม: pou2 lêng5) เป็นนครระดับอำเภอที่อยู่ภายใต้การปกครองของนครระดับจังหวัดเจียหยาง (เก๊กเอี๊ย) ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน นครผู่หนิงมีฐานะเป็นนครระดับกิ่งจังหวัดด้วย ซึ่งมีอำนาจในการบริหารด้านเศรษฐกิจเทียบเท่ากับนครระดับจังหวัด
นครผู่หนิงมีประชากรตามทะเบียนราษฎร์ประมาณ 2,508,900 คน ทำให้เป็นนครระดับอำเภอที่มีประชากรตามทะเบียนราษฎร์มากที่สุดในประเทศจีน ในจำนวนนี้เป็นประชากรที่อยู่อาศัยในตัวเมืองประมาณ 581,900 คน นอกจากนี้ ผู่หนิงยังเป็นถิ่นฐานบรรพบุรุษของชาวจีนโพ้นทะเลจำนวนมาก
อำเภอผู่หนิงก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1563 ในสมัยราชวงศ์หมิง (รัชศกจักรพรรดิเจียจิ้งปีที่ 42) อำเภอผู่หนิงได้รับการจัดตั้งให้เป็นนครระดับอำเภอเมื่อ ค.ศ. 1993
นครผู่หนิงแบ่งการปกครองออกเป็น 7 แขวง (ใจกลางเมือง), 18 เมือง (เมืองรอบนอก), และ 1 ตำบล (พื้นที่ชนบท)
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของผู่หนิง (1981−2010)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของผู่หนิง (1981−2010)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของผู่หนิง (1981−2010)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของผู่หนิง (1981−2010)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของผู่หนิง (1981−2010)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของผู่หนิง (1981−2010)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของผู่หนิง (1981−2010)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของผู่หนิง (1981−2010)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของผู่หนิง (1981−2010)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของผู่หนิง (1981−2010)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของผู่หนิง (1981−2010)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของผู่หนิง (1981−2010)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของผู่หนิง (1981−2010)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของผู่หนิง (1981−2010)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 29.3 (84.7) | 31.5 (88.7) | 32.0 (89.6) | 34.0 (93.2) | 35.4 (95.7) | 37.6 (99.7) | 38.1 (100.6) | 37.4 (99.3) | 37.2 (99) | 34.5 (94.1) | 33.0 (91.4) | 29.5 (85.1) | 38.1 (100.6) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 19.2 (66.6) | 20.5 (68.9) | 22.4 (72.3) | 25.8 (78.4) | 29.1 (84.4) | 30.9 (87.6) | 33.3 (91.9) | 32.8 (91) | 31.5 (88.7) | 28.7 (83.7) | 24.9 (76.8) | 21.1 (70) | 26.68 (80.03) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 14.3 (57.7) | 15.8 (60.4) | 17.8 (64) | 21.6 (70.9) | 25.1 (77.2) | 27.0 (80.6) | 28.8 (83.8) | 28.3 (82.9) | 27.2 (81) | 24.3 (75.7) | 20.2 (68.4) | 16.1 (61) | 22.21 (71.98) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 11.1 (52) | 12.9 (55.2) | 14.6 (58.3) | 18.6 (65.5) | 22.1 (71.8) | 24.3 (75.7) | 25.5 (77.9) | 25.2 (77.4) | 24.1 (75.4) | 21.2 (70.2) | 16.7 (62.1) | 12.6 (54.7) | 19.08 (66.34) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 0.4 (32.7) | 4.8 (40.6) | 5.0 (41) | 11.6 (52.9) | 15.9 (60.6) | 17.6 (63.7) | 22.6 (72.7) | 22.8 (73) | 19.9 (67.8) | 11.9 (53.4) | 6.5 (43.7) | 0.7 (33.3) | 0.4 (32.7) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 35.5 (1.398) | 75.4 (2.969) | 127.1 (5.004) | 199.4 (7.85) | 275.4 (10.843) | 395.5 (15.571) | 335.8 (13.22) | 335.8 (13.22) | 241.5 (9.508) | 40.5 (1.594) | 35.2 (1.386) | 38.4 (1.512) | 2,135.5 (84.075) |
| ความชื้นร้อยละ | 74 | 78 | 76 | 79 | 79 | 83 | 79 | 81 | 78 | 73 | 72 | 72 | 77 |
แหล่งที่มา: ศูนย์บริการข้อมูลอุตุนิยมวิทยาจีน
บูลด็อก

| --- | --- |

ถิ่นกำเนิดพันธุ์
ถิ่นกำเนิด: ประเทศอังกฤษ
มาตรฐานพันธุ์
น้ำหนัก: เพศผู้ 24 - 25 กิโลกรัม  / เพศเมีย 22 - 23 กิโลกรัม
ส่วนสูง: เพศผู้ 12 - 18 นิ้ว / เพศเมีย 12 - 15 นิ้ว
ลักษณะขน: เรียบสั้น และแน่น
สีขน: ทุกสีของสุนัขในกลุ่มมาสติฟ
จัดอยู่ในกลุ่ม: กลุ่มสุนัขมาสติฟ
พันธุ์สุนัข
ด ค ก
บูลด็อก เป็นชื่อสำหรับสายพันธุ์ของสุนัขมักเรียกว่า อิงลิชบูลด็อก สายพันธุ์บูลด็อกอื่น ๆ รวมทั้งอเมริกันบูลด็อก, โอลด์อิงลิชบูลด็อก และเฟรนช์บูลด็อก เป็นสุนัขที่มีลักษณะใบหน้าย่นและมีจมูกโด่ง
บูร์ฮันอุดดิน ฮาราฮัป

Burhanuddin Harahap
บูร์ฮันอุดดิน ฮาราฮัป (Burhanuddin Harahap) เป็นนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐอินโดนีเซียระหว่าง พ.ศ. 2498 – 2499 และต่อมาเป็นผู้นำคนหนึ่งของฝ่ายกบฏเพื่อล้มล้างรัฐบาลของซูการ์โน ในพ.ศ. 2501 – 2505.
บูร์ฮันอุดดินเกิดเมื่อ พ.ศ. 2460 ประกอบอาชีพเป็นทนายความมาก่อนที่จะเป็นนักการเมือง โดยเข้าสังกัดพรรคชาตินิยมใหม่ของโมฮัมมัด ฮัตตา ต่อจากนั้นย้ายมาอยู่พรรคมาชูมี และได้เป็นผู้แทนของพรรคนี้ในรัฐสภาเมื่อ พ.ศ. 2489 พรรคมาชูมีนี้ได้ตั้งรัฐบาลใน พ.ศ. 2498 หลังจากที่อาลี ซัซโตรอามีโจโยลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี บูร์ฮันอุดดินจากพรรคมาชูมีจึงได้ตั้งรัฐบาลผสมร่วมกับพรรคการเมืองอื่นๆตั้งรัฐบาลแทน ผลงานที่สำคัญของเขาคือยกเลิกสหภาพเนเธอร์แลนด์-อินโดนีเซียในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 และสามารถรณรงค์ให้ประชาชนออกมาเลือกตั้งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2498 ได้เป็นจำนวนมาก แต่ผลการเลือกตั้งกลับปรากฏว่าพรรคมาชูมีไม่ได้คะแนนเสียงมากอย่างที่คาดการณ์ไว้ บูร์ฮันอุดดินพยายามประวิงเวลาไม่ยอมลาออกจากนายกรัฐมนตรีจนถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2499 จึงลาออก อาลี ซัซโตรอามีโจโยได้กลับมาจัดตั้งรัฐบาลอีกครั้ง
ต่อมาเมื่ออาลี ซัซโตรอามีโจโยล้มเหลวในการบริหารประเทศ ทำให้ซูการ์โนหันมาประกาศใช้ประชาธิปไตยแบบชี้นำมาใช้ใน พ.ศ. 2500 แต่พรรคมาชูมีไม่เห็นด้วย พรรคมาชูมีได้จัดประชุมบัณฑิตทางศาสนาอิสลาม และประกาศว่าลัทธิคอมมิวนิสต์เป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับศาสนาอิสลาม ทำให้สมาชิกพรรคมาชูมีถูกกลุ่มเยาวชนคอมมิวนิสต์ข่มขู่จนต้องออกจากกรุงจาการ์ตา ในที่สุดพรรคมาชูมีและพรรคสังคมนิยมอินโดนีเซียได้ก่อกบฏและจัดตั้งรัฐบาลปฏิวัติที่เกาะสุมาตราเรียกว่ารัฐบาลปฏิวัติแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย บูร์ฮันอุดดินได้เป็นรัฐมนตรีในรัฐบาลชุดนี้ด้วย
ฝ่ายกบฏและฝ่ายรัฐบาลได้สู้รบกันอย่างรุนแรง จน พ.ศ. 2501 กองทัพฝ่ายกบฏถูกปราบปรามจนเหลือสภาพเป็นกองโจร สหรัฐก็ถอนการสนับสนุน แต่ฝ่ายกบฏก็ยังไม่ยอมแพ้ จนถึง พ.ศ. 2504 จึงยอมวางอาวุธ บูร์ฮันอุดดินและผู้นำรัฐบาลฝ่ายกบฏคนอื่นถูกจับกุมเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2505 และถูกคุมขังจน พ.ศ. 2508 จึงได้รับการปล่อยตัว จากนั้น บูร์ฮันอุดดินไม่มีบทบาททางการเมืองอีกเลย จนเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2530
พระนางอินย็อล

พระนางอินย็อล (เกาหลี: 인열왕후; ฮันจา: 仁烈王后; 16 สิงหาคม ค.ศ. 1594 – 16 มกราคม ค.ศ. 1636) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าอินโจ พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 16 แห่งราชวงศ์โชซ็อนของเกาหลี เสกสมรสกันขณะที่พระนางพระชนม์ได้ 17 ชันษาและพระเจ้าอินโจยังทรงดำรงตำแหน่งนึงยังกุน (능양군) ครั้นนึงยังกุนขึ้นครองราชย์แล้ว พระนางก็ได้เป็นพระมเหสี แต่เมื่อพระนางประสูติพระโอรสพระองค์ที่ 6 ของพระเจ้าอินโจได้ 4 วัน พระนางก็สิ้นพระชนม์ พระเจ้าอินโจมีพระราชประสงค์จะพระราชทานนาม "มย็องฮ็อน" (Myeongheon) ให้แก่พระนางหลังพระนางสิ้นพระชนม์ แต่ราชบัณฑิตคิม ซัง-ฮ็อน (김상헌) เสนอให้เปลี่ยนนาม "อินย็อล" เป็น "อินรย็อล" (인렬) แทน สุสานของพระนางอยู่ที่พาจูในคย็องกี
พงศาวลี

พระบิดา: ฮัน จุง-กย็อม (한준겸; ค.ศ. 1557–1627)
พระเจ้าปู่: ฮัน ฮโย-ยุน (한효윤; ค.ศ. 1536–1580)
พระเจ้าย่า: นางชินจากพย็องซัน (평산 신씨; ค.ศ. 1532–1608)
พระมารดา: นางฮวังจากชังว็อน (창원 황씨; ค.ศ. 1561–1594)
พระเจ้าตา: ฮวัง ซ็อง (황성)
พระเจ้ายาย: นางอีจากอูบง (우봉 이씨)
พระสวามี: อินโจ (인조; 7 ธันวาคม ค.ศ. 1595 – 17 มิถุนายน ค.ศ. 1649)
พระโอรส: อี วัง, ได้เป็น โซฮย็อนเซจา (이왕 소현세자; 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1612 – 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1645)
พระสุณิสา: นางคังจากมินฮเวบิน (민회빈 강씨; ค.ศ. 1611 – 30 เมษายน ค.ศ. 1646)
พระโอรส: พงลิมแทกุน (봉림대군; 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1619 – 23 มิถุนายน ค.ศ. 1659)
พระสุณิสา: นางชัง, ได้เป็น พระนางอินซ็อน (인선왕후 장씨; 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1619 – 19 มีนาคม ค.ศ. 1674)
พระโอรส: อี โย, ได้เป็น อินพย็องแทกุน (이요 인평대군; 10 ธันวาคม ค.ศ. 1622 – 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1658)
พระสุณิสา: นางโอจากทงบก, ได้เป็น บกช็อนบูบูอิน (복천부부인 동복 오씨; 22 เมษายน ค.ศ. 1622 – 6 สิงหาคม ค.ศ. 1658)
พระโอรส: อี กน, ได้เป็น ยงซ็องแทกุน (이곤 용성대군; 24 ตุลาคม ค.ศ. 1624 – 22 ธันวาคม ค.ศ. 1629)
| ก่อนหน้า |  | พระนางอินย็อล |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระนางยู |  | พระมเหสีแห่งโชซ็อน   (ค.ศ. 1623–1635) |  | พระนางชังรย็อล |
พ.ศ. 2164

| --- | --- |
ศตวรรษ::  16  17  18
ปี::  2161  2162  2163  2164  2165  2166  2167
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2164
ปฏิทินกริกอเรียน: 1621 MDCXXI
Ab urbe condita: 2374
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1070 ԹՎ ՌՀ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6371
ปฏิทินบาไฮ: −223 – −222
ปฏิทินเบงกอล: 1028
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2571
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 18 Ja. 1 – 19 Ja. 1
พุทธศักราช: 2165
ปฏิทินพม่า: 983
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7129–7130
ปฏิทินจีน: 庚申年 (วอกธาตุโลหะ) 4317 หรือ 4257     — ถึง — 辛酉年 (ระกาธาตุโลหะ) 4318 หรือ 4258
ปฏิทินคอปติก: 1337–1338
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2787
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1613–1614
ปฏิทินฮีบรู: 5381–5382
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1677–1678
 - ศกสมวัต: 1543–1544
 - กลียุค: 4722–4723
ปฏิทินโฮโลซีน: 11621
ปฏิทินอิกโบ: 621–622
ปฏิทินอิหร่าน: 999–1000
ปฏิทินอิสลาม: 1030–1031
ปฏิทินญี่ปุ่น: Genna 7 (元和７年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 10 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 3954
ปฏิทินหมินกั๋ว: 291 ก่อน ROC 民前291年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2164 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1621 - มีนาคม ค.ศ. 1622
มหาศักราช 1543
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม (พ.ศ. 2154 - 12 ธันวาคม พ.ศ. 2171)
พ.ศ. 2163

| --- | --- |
ศตวรรษ::  16  17  18
ปี::  2160  2161  2162  2163  2164  2165  2166
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2163
ปฏิทินกริกอเรียน: 1620 MDCXX
Ab urbe condita: 2373
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1069 ԹՎ ՌԿԹ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6370
ปฏิทินบาไฮ: −224 – −223
ปฏิทินเบงกอล: 1027
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2570
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 17 Ja. 1 – 18 Ja. 1
พุทธศักราช: 2164
ปฏิทินพม่า: 982
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7128–7129
ปฏิทินจีน: 己未年 (มะแมธาตุดิน) 4316 หรือ 4256     — ถึง — 庚申年 (วอกธาตุโลหะ) 4317 หรือ 4257
ปฏิทินคอปติก: 1336–1337
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2786
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1612–1613
ปฏิทินฮีบรู: 5380–5381
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1676–1677
 - ศกสมวัต: 1542–1543
 - กลียุค: 4721–4722
ปฏิทินโฮโลซีน: 11620
ปฏิทินอิกโบ: 620–621
ปฏิทินอิหร่าน: 998–999
ปฏิทินอิสลาม: 1029–1030
ปฏิทินญี่ปุ่น: Genna 6 (元和６年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 10 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 3953
ปฏิทินหมินกั๋ว: 292 ก่อน ROC 民前292年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2163 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1620 - มีนาคม ค.ศ. 1621
มหาศักราช 1542
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม (พ.ศ. 2154 - 12 ธันวาคม พ.ศ. 2171)
ปูนขาว

ประภาคาร Eddystone ของ Smeaton John Smeaton ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้บุกเบิกปูนขาวไฮดรอลิกในศตวรรษที่ 18 ซึ่งนำไปสู่การพัฒนาปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์และคอนกรีตสมัยใหม่ ภาพวาดโดย จอห์น ลินน์
ปูนขาว เป็นวัสดุที่ได้จากการเผาหินปูน (แคลเซียมคาร์บอเนต) โดยใช้ความร้อนสูง จะได้เป็นปูนสุก (แคลเซียมออกไซด์, CaO, lime) เมื่อเย็นตัวลงแล้วพรมน้ำให้ชุ่ม ปูนสุกจะทำปฏิกิริยากับน้ำได้เป็น แคลเซียมไฮดรอกไซด์ ส่วนที่เป็นผงแห้งได้เป็น ปูนขาว และส่วนที่เป็นสารแขวนลอยคือ น้ำปูนใส (Milk of lime)
ประโยชน์ของปูนขาว

ด้านการก่อสร้าง
ใช้เป็นส่วนผสมของปูนฉาบ
ใช้ในการปรับปรุงคุณภาพของดินกระจายตัว (Dispersive Soil)
ใช้เป็นสารตัวเติมในยางแอสฟัลต์สำหรับราดถนน
ด้านการเกษตร
ใช้ปรับสภาพของดินและน้ำที่เป็นกรด
ใช้แก้น้ำกระด้าง
ด้านอุตสาหกรรม
ใช้ดึงสารเจือปนในการผลิตเหล็กคุณภาพสูง
ใช้เป็นสารเติมในอุตสาหกรรมยาง เซรามิกส์ กระดาษ ฯลฯ
ใช้ผลิตโซดาไฟ สารฟอกขาว ฯลฯ
มาตรฐานของปูนขาว

มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไทย (ม.อ.ก.) ม.อ.ก. 202
ดูเพิ่ม

ประโยชน์ของปูนไลม์ เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บทความเกี่ยวกับการใช้ประโยชน์จากปูนขาวในด้านต่าง ๆ เก็บถาวร 2007-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พ.ศ. 219

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -3  -2  -1
ปี::  216  217  218  219  220  221  222
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 219
ปฏิทินกริกอเรียน: 325 BC
Ab urbe condita: 429
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4426
ปฏิทินบาไฮ: −2168 – −2167
ปฏิทินเบงกอล: −917
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 626
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 220
ปฏิทินพม่า: −962
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5184–5185
ปฏิทินจีน: 乙未年 (มะแมธาตุไม้) 2372 หรือ 2312     — ถึง — 丙申年 (วอกธาตุไฟ) 2373 หรือ 2313
ปฏิทินคอปติก: −608 – −607
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 842
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −332 – −331
ปฏิทินฮีบรู: 3436–3437
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −268 – −267
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2777–2778
ปฏิทินโฮโลซีน: 9676
ปฏิทินอิกโบ: −1324 – −1323
ปฏิทินอิหร่าน: 946 BP – 945 BP
ปฏิทินอิสลาม: 975 BH – 974 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 2009
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2236 ก่อน ROC 民前2236年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 219 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 325
พ.ศ. 2191

| --- | --- |
ศตวรรษ::  16  17  18
ปี::  2188  2189  2190  2191  2192  2193  2194
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2191
ปฏิทินกริกอเรียน: 1648 MDCXLVIII
Ab urbe condita: 2401
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1097 ԹՎ ՌՂԷ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6398
ปฏิทินบาไฮ: −196 – −195
ปฏิทินเบงกอล: 1055
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2598
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 23 Cha. 1 – 24 Cha. 1
พุทธศักราช: 2192
ปฏิทินพม่า: 1010
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7156–7157
ปฏิทินจีน: 丁亥年 (กุนธาตุไฟ) 4344 หรือ 4284     — ถึง — 戊子年 (ชวดธาตุดิน) 4345 หรือ 4285
ปฏิทินคอปติก: 1364–1365
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2814
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1640–1641
ปฏิทินฮีบรู: 5408–5409
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1704–1705
 - ศกสมวัต: 1570–1571
 - กลียุค: 4749–4750
ปฏิทินโฮโลซีน: 11648
ปฏิทินอิกโบ: 648–649
ปฏิทินอิหร่าน: 1026–1027
ปฏิทินอิสลาม: 1057–1058
ปฏิทินญี่ปุ่น: Shōhō 5 / Keian 1 (慶安元年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 10 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 3981
ปฏิทินหมินกั๋ว: 264 ก่อน ROC 民前264年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2191 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1648 - มีนาคม ค.ศ. 1649
มหาศักราช 1570
พ.ศ. 2161

| --- | --- |
ศตวรรษ::  16  17  18
ปี::  2158  2159  2160  2161  2162  2163  2164
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2161
ปฏิทินกริกอเรียน: 1618 MDCXVIII
Ab urbe condita: 2371
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1067 ԹՎ ՌԿԷ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6368
ปฏิทินบาไฮ: −226 – −225
ปฏิทินเบงกอล: 1025
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2568
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 15 Ja. 1 – 16 Ja. 1
พุทธศักราช: 2162
ปฏิทินพม่า: 980
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7126–7127
ปฏิทินจีน: 丁巳年 (มะเส็งธาตุไฟ) 4314 หรือ 4254     — ถึง — 戊午年 (มะเมียธาตุดิน) 4315 หรือ 4255
ปฏิทินคอปติก: 1334–1335
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2784
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1610–1611
ปฏิทินฮีบรู: 5378–5379
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1674–1675
 - ศกสมวัต: 1540–1541
 - กลียุค: 4719–4720
ปฏิทินโฮโลซีน: 11618
ปฏิทินอิกโบ: 618–619
ปฏิทินอิหร่าน: 996–997
ปฏิทินอิสลาม: 1027–1028
ปฏิทินญี่ปุ่น: Genna 4 (元和４年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 10 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 3951
ปฏิทินหมินกั๋ว: 294 ก่อน ROC 民前294年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2161 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1618 - มีนาคม ค.ศ. 1619
มหาศักราช 1540
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม (พ.ศ. 2154 - 12 ธันวาคม พ.ศ. 2171)
พ.ศ. 2158

| --- | --- |
ศตวรรษ::  16  17  18
ปี::  2155  2156  2157  2158  2159  2160  2161
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2158
ปฏิทินกริกอเรียน: 1615 MDCXV
Ab urbe condita: 2368
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1064 ԹՎ ՌԿԴ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6365
ปฏิทินบาไฮ: −229 – −228
ปฏิทินเบงกอล: 1022
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2565
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 12 Ja. 1 – 13 Ja. 1
พุทธศักราช: 2159
ปฏิทินพม่า: 977
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7123–7124
ปฏิทินจีน: 甲寅年 (ขาลธาตุไม้) 4311 หรือ 4251     — ถึง — 乙卯年 (เถาะธาตุไม้) 4312 หรือ 4252
ปฏิทินคอปติก: 1331–1332
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2781
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1607–1608
ปฏิทินฮีบรู: 5375–5376
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1671–1672
 - ศกสมวัต: 1537–1538
 - กลียุค: 4716–4717
ปฏิทินโฮโลซีน: 11615
ปฏิทินอิกโบ: 615–616
ปฏิทินอิหร่าน: 993–994
ปฏิทินอิสลาม: 1023–1024
ปฏิทินญี่ปุ่น: Keichō 20 / Genna 1 (元和元年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 10 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 3948
ปฏิทินหมินกั๋ว: 297 ก่อน ROC 民前297年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2158 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1615 - มีนาคม ค.ศ. 1616
มหาศักราช 1537
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม (พ.ศ. 2154 - 12 ธันวาคม พ.ศ. 2171)