stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นอวีซาด

| นอวีซาด Нови Сад (เซอร์เบีย) Újvidék (ฮังการี) |
| --- | --- |
เมือง
นครนอวีซาด
ภาพถ่ายนครนอวีซาด
   ธง ตราอาร์ม สัญลักษณ์
สมญา: เอเธนส์แห่งเซอร์เบีย
นอวีซาดที่ตั้งในประเทศเซอร์เบียแสดงแผนที่เซอร์เบียนอวีซาดที่ตั้งในทวีปยุโรปแสดงแผนที่ยุโรป
พิกัด: 45°15′15″N 19°50′33″E﻿ / ﻿45.25417°N 19.84250°E﻿ / 45.25417; 19.84250
ประเทศ:  เซอร์เบีย
เขต:  วอยวอดีนา
อำเภอ: บาชกาใต้
ชาวสครอดีซีเข้ามาตั้งถิ่นฐาน: ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช
ก่อตั้ง: 1694
ได้รับสถานะเมือง: 1 กุมภาพันธ์ 1748; 276 ปีก่อน (1748-02-01)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: มิลัน จูริช (SNS)
 • พรรคการเมือง ที่ปกครอง: SNS/SDPS/SPO–SPS/JS–SVM
พื้นที่
 • เขตปกครอง: 702.7 ตร.กม. (271.3 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 36
ความสูง: 80 เมตร (262 ฟุต)
ประชากร (2022)
 • เขตปกครอง: 368,967 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 2
 • เขตเมือง: 306,702 คน
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 21000
รหัสพื้นที่: +381(0)21
ทะเบียนพาหนะ: NS
เว็บไซต์: www.novisad.rs
นอวีซาด (เซอร์เบีย: Нови Сад / Novi Sad) เป็นเมืองในประเทศเซอร์เบีย และเป็นเมืองหลวงของจังหวัดปกครองตนเองวอยวอดีนา ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำดานูบ ทางตอนเหนือของประเทศ มีพื้นที่ 1,105 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 368,967 คน
นอวีซาดก่อตั้งขึ้นในปี 1694 เมื่อพ่อค้าชาวเซิร์บก่อตั้งนิคมข้ามแม่น้ำดานูบจากป้อมเปโตรวาราดิน ซึ่งเป็นฐานทัพทางยุทธศาสตร์ของฮาพส์บวร์ค ในศตวรรษต่อมา ที่นี่กลายเป็นศูนย์กลางการค้า การผลิต และวัฒนธรรมที่สำคัญ และในอดีตได้รับการขนานนามว่า เอเธนส์แห่งเซอร์เบีย เมืองนี้ได้รับความเสียหายอย่างหนักในการปฏิวัติปี 1848 แต่ได้รับการสร้างขึ้นใหม่และบูรณะในเวลาต่อมา ปัจจุบัน นอวีซาดเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมและการเงินที่สำคัญต่อเศรษฐกิจเซอร์เบีย ร่วมกับเมืองหลวงของเซอร์เบียคือเบลเกรด
นอวีซาดเป็นเมืองหลวงเยาวชนยุโรปในปี 2019 และเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปในปี 2022 และกลายเป็นเมืองแห่งสื่อศิลปะสร้างสรรค์ของยูเนสโกในปี 2023
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของนอวีซาด (1991–2020, 1948–ปัจจุบัน)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวีซาด (1991–2020, 1948–ปัจจุบัน)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวีซาด (1991–2020, 1948–ปัจจุบัน)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวีซาด (1991–2020, 1948–ปัจจุบัน)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวีซาด (1991–2020, 1948–ปัจจุบัน)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวีซาด (1991–2020, 1948–ปัจจุบัน)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวีซาด (1991–2020, 1948–ปัจจุบัน)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวีซาด (1991–2020, 1948–ปัจจุบัน)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวีซาด (1991–2020, 1948–ปัจจุบัน)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวีซาด (1991–2020, 1948–ปัจจุบัน)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวีซาด (1991–2020, 1948–ปัจจุบัน)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวีซาด (1991–2020, 1948–ปัจจุบัน)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวีซาด (1991–2020, 1948–ปัจจุบัน)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวีซาด (1991–2020, 1948–ปัจจุบัน)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 18.9 (66) | 22.4 (72.3) | 30.0 (86) | 31.5 (88.7) | 34.2 (93.6) | 37.6 (99.7) | 41.6 (106.9) | 40.0 (104) | 37.4 (99.3) | 30.1 (86.2) | 26.9 (80.4) | 21.0 (69.8) | 41.6 (106.9) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 4.3 (39.7) | 6.9 (44.4) | 12.7 (54.9) | 18.4 (65.1) | 23.1 (73.6) | 26.6 (79.9) | 28.8 (83.8) | 29.2 (84.6) | 23.9 (75) | 18.3 (64.9) | 11.5 (52.7) | 5.1 (41.2) | 17.4 (63.3) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 0.7 (33.3) | 2.3 (36.1) | 7.0 (44.6) | 12.4 (54.3) | 17.3 (63.1) | 20.9 (69.6) | 22.5 (72.5) | 22.4 (72.3) | 17.2 (63) | 12.0 (53.6) | 6.8 (44.2) | 1.8 (35.2) | 11.9 (53.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -2.5 (27.5) | -1.7 (28.9) | 1.9 (35.4) | 6.6 (43.9) | 11.4 (52.5) | 14.9 (58.8) | 16.1 (61) | 16.1 (61) | 11.8 (53.2) | 7.3 (45.1) | 3.2 (37.8) | -1.2 (29.8) | 7.0 (44.6) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -30.7 (-23.3) | -28.6 (-19.5) | -19.9 (-3.8) | -6.2 (20.8) | -0.4 (31.3) | 0.2 (32.4) | 5.4 (41.7) | 6.9 (44.4) | -1.6 (29.1) | -6.4 (20.5) | -13.8 (7.2) | -24.0 (-11.2) | −30.7 (−23.3) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 38.9 (1.531) | 36.4 (1.433) | 38.6 (1.52) | 46.6 (1.835) | 77.3 (3.043) | 92.2 (3.63) | 68.1 (2.681) | 59.7 (2.35) | 58.8 (2.315) | 58.6 (2.307) | 51.5 (2.028) | 49.1 (1.933) | 675.8 (26.606) |
| ความชื้นร้อยละ | 85.5 | 80.2 | 70.8 | 64.4 | 67.9 | 69.7 | 68.2 | 67.4 | 72.5 | 77.1 | 82.1 | 86.7 | 74.5 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 12.1 | 10.5 | 10.6 | 11.2 | 13.4 | 11.1 | 9.9 | 8.1 | 10.1 | 10.1 | 10.8 | 12.9 | 130.8 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย | 6.4 | 5.8 | 2.7 | 0.4 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.1 | 1.9 | 4.9 | 22.2 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 67.9 | 100.6 | 164.1 | 205.8 | 257.3 | 284.8 | 316.2 | 298.9 | 207.1 | 160.9 | 94.7 | 59.4 | 2,217.7 |
แหล่งที่มา 1: Republic Hydrometeorological Service of Serbia
แหล่งที่มา 2: Meteo Climat (record highs and lows)
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550

| รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ผู้ตรา: สภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ผู้ลงนาม: สมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สยามิทราธิราช บรมนาถบพิตร
วันลงนาม: 24 สิงหาคม 2550
ผู้ลงนามรับรอง: มีชัย ฤชุพันธุ์  (ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ)
วันลงนามรับรอง: 24 สิงหาคม 2550
วันประกาศ: 24 สิงหาคม 2550  (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 124/ตอนที่ 47 ก/หน้า 1) 
วันเริ่มใช้: 24 สิงหาคม 2550
ท้องที่ใช้:  ไทย
การร่าง
ชื่อร่าง: ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ผู้ยกร่าง: สภาร่างรัฐธรรมนูญ
การแก้ไขเพิ่มเติม
 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 1) พุทธศักราช 2554  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พุทธศักราช 2554 
การยกเลิก
 ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ 11/2557 (เว้นหมวด 2 พระมหากษัตริย์)  ประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557 แทน 
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2549
เว็บไซต์
ดูเบื้องล่าง
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับที่ 18 ซึ่งจัดร่างโดยสภาร่างรัฐธรรมนูญ (สสร.) ในระหว่าง พ.ศ. 2549–2550 ภายหลังการรัฐประหารในประเทศโดยคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (คปค.) เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อคณะเป็น คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.) เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ปีเดียวกัน ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงลงพระปรมาภิไธยเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน กรุงเทพมหานคร มีชัย ฤชุพันธุ์ ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) เป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่ม 124 ตอนที่ 47 ก หน้า 1 ในวันเดียวกันนั้น และมีผลใช้บังคับเป็นกฎหมายทันที แทนที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2549
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับนี้เป็นกฎหมายไทยฉบับแรกที่เมื่อร่างเสร็จและได้รับความเห็นชอบจากฝ่ายนิติบัญญัติแล้ว ได้เผยแพร่ให้ประชาชนทราบ และจัดให้มีการลงประชามติเพื่อขอความเห็นชอบ ณ วันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ผลปรากฏว่าผู้มาลงประชามติร้อยละ 57.81 เห็นชอบ และร้อยละ 42.19 ไม่เห็นชอบ ประธาน สนช. จึงนำขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายพระมหากษัตริย์ให้ทรงลงพระปรมาภิไธย
รัฐธรรมนูญฉบับนี้ได้รับการแก้ไขเพิ่มเติมสองครั้งในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 ประเด็นที่แก้ไข คือ ระบบการเลือกตั้ง (แก้ไขเพิ่มเติมฉบับที่ 1 มาตรา 93-98) และหลักเกณฑ์ในการทำสนธิสัญญา (แก้ไขเพิ่มเติมฉบับที่ 2 มาตรา 190)
วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 คณะรักษาความสงบแห่งชาติให้รัฐธรรมนูญนี้สิ้นสุดลง ยกเว้นหมวด 2 พระมหากษัตริย์ และสิ้นสุดลงทุกมาตราเมื่อมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557 โดยคณะรักษาความสงบแห่งชาติเป็นผู้ร่าง
การแต่งตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญ

บทความหลัก: สภาร่างรัฐธรรมนูญไทย พ.ศ. 2550 และ สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550
ตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พ.ศ. 2549 สภาร่างรัฐธรรมนูญมีหน้าที่จัดร่างรัฐธรรมนูญใหม่ โดยมีขั้นตอนการแต่งตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญ ดังต่อไปนี้
คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ แต่งตั้ง สมัชชาแห่งชาติ จำนวน 2,000 คน (มาตรา 22)
สมัชชาแห่งชาติ กรอง ผู้มีสิทธิเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ จำนวน 200 คน โดยเลือกให้เสร็จภายใน 7 วัน (มาตรา 22)
คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ กรอง ผู้มีสิทธิเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ จาก 200 คน เหลือ 100 คน (มาตรา 22)
ผู้มีสิทธิเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ กรอง สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ จำนวน 25 คน สมัชชา (มาตรา 25)
คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ แต่งตั้ง สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ โดยตรง อีกจำนวน 10 คน (มาตรา 22)
ขั้นตอนการแต่งตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญ ได้ถูกต่อต้าน ทั้งจากกลุ่ม นักวิชาการ นักวิชาการที่เคยต่อต้านรัฐบาลของพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร และ กลุ่มสิทธิมนุษยชนสากล
แนวทางของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ

พลเอกสนธิ บุญยรัตกลิน หัวหน้าคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ ได้ให้แนวทางกับสภาร่างรัฐธรรมนูญ ดังต่อไปนี้
ห้ามไม่ให้บุคคลใดมีสิทธิเป็นนายกรัฐมนตรีเกินสองสมัย
ห้ามไม่ให้รัฐบาลทำหน้าที่รักษาการในช่วงระหว่างการยุบสภาจนถึงการเลือกตั้ง
แก้ให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการแต่งตั้งด้วย แทนที่จะมาจากการเลือกตั้งเพียงวิธีเดียว
อนุญาตให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรย้ายพรรคได้ง่ายขึ้น
แก้ให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสามารถยื่นญัตติไม่ไว้วางใจรัฐบาลได้ง่ายขึ้น
เจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ

สภาร่างรัฐธรรมนูญ ได้วางแนวทางการร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ โดยยึดตามแนวทางและแก้ไขจุดอ่อนของ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 เพื่อให้ประชาชนได้รับประโยชน์จากรัฐธรรมนูญนี้ 4 ประการ คือ
คุ้มครอง ส่งเสริม ขยายสิทธิและเสรีภาพ ของประชาชน
ลดการผูกขาดอำนาจรัฐ และเพิ่มอำนาจประชาชน
การเมืองมีความโปร่งใส มีคุณธรรม และจริยธรรม
ทำให้องค์กรตรวจสอบมีความอิสระ เข้มแข็ง และทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ
เนื้อหาสาระของรัฐธรรมนูญฉบับนี้

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับนี้ มีเนื้อหาสาระตามหมวดต่างๆ ดังต่อไปนี้
คำปรารภ
หมวด 1 บททั่วไป (มาตรา 1-7)
หมวด 2 พระมหากษัตริย์ (มาตรา 8-25)
หมวด 3 สิทธิและเสรีภาพของชนชาวไทย (มาตรา 26-69)
หมวด 4 หน้าที่ของชนชาวไทย (มาตรา 70-74)
หมวด 5 แนวนโยบายพื้นฐานแห่งรัฐ (มาตรา 75-87)
หมวด 6 รัฐสภา (มาตรา 88-162)
หมวด 7 การมีส่วนร่วมทางการเมืองโดยตรงของประชาชน (มาตรา 163-165)
หมวด 8 การเงิน การคลัง และงบประมาณ (มาตรา 166-170)
หมวด 9 คณะรัฐมนตรี (มาตรา 171-196)
หมวด 10 ศาล (มาตรา 197-228)
หมวด 11 องค์กรตามรัฐธรรมนูญ (มาตรา 229-258)
หมวด 12 การตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐ (มาตรา 259-278)
หมวด 13 จริยธรรมของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองและเจ้าหน้าที่ของรัฐ (มาตรา 279-280)
หมวด 14 การปกครองส่วนท้องถิ่น (มาตรา 281-290)
หมวด 15 การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ (มาตรา 291)
บทเฉพาะกาล (มาตรา 292-309)
ประเด็นข้อเรียกร้อง

ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้มีบุคคลและองค์กรต่าง ๆ ออกมาเรียกร้องในหลายประเด็น เช่น
การแก้ให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการแต่งตั้ง แทนที่จะมาจากการเลือกตั้ง เดิมในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 สมาชิกวุฒิสภา มาจากการเลือกตั้ง สภาร่างรัฐธรรมนูญได้แก้ไขให้มาจากการแต่งตั้งโดยกลุ่มทหารและข้าราชการ นาย วิชา มหาคุณ อดีตผู้พิพากษา และกรรมการ คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ได้สนับสนุนการแต่งตั้งสมาชิกวุฒิสภา โดยกล่าวว่า "เรารู้กันดีว่าการเลือกตั้งสว.เป็นเรื่องการเล่นตลกร้ายของตระกูลนักการเมือง ทำไมชาวบ้านถึงอยากให้เห็นประวัติศาสตร์ซ้ำรอย? ชาวบ้าน และโดยเฉพาะนักวิชาการ ที่อยากให้รัฐธรรมนูญฉบับนี้จะก่อให้เกิด ประชาธิปไตยที่แท้จริง กำลังคิดแบบฝันลอย การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาเป็นปัญหา สภา เหมือนที่เห็นกันในอดีต ดังนั้น ทำไมชาวบ้านไม่อยากให้กลุ่มผู้พิพากษาช่วยเลือกให้?"
การลดความมั่นคงของฝ่ายบริหารและระบบพรรคการเมือง เดิมในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 ฝ่ายบริหารที่มาจากการเลือกตั้งมีความมั่นคง และระบบพรรคการเมืองเพิ่มความสำคัญขึ้น สภาร่างรัฐธรรมนูญได้แก้ไขให้ฝ่ายบริหารและระบบพรรคการเมืองลดอำนาจเบ็ดเสร็จลง โดยทำให้ยื่นญัตติไม่ไว้วางใจรัฐบาลได้ง่ายขึ้น อนุญาตให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรย้ายพรรคได้ง่ายขึ้น และไม่อนุญาตให้บุคคลใดมีสิทธิเป็นนายกรัฐมนตรีเกินสองสมัย
การไม่บัญญัติพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ โดย มหามกุฏราชวิทยาลัย, มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, องค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก, ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย, คณะสงฆ์อณัมนิกาย และอีก 300 องค์กรได้รณรงค์ให้มีการบัญญัติคำว่าพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ แต่ไม่สำเร็จ
การเรียกร้องให้เปลี่ยนนามประเทศไทยเป็นสยาม โดย ดร.ชาญวิทย์ เกษตรศิริ เพื่อให้สอดคล้องกับความเป็นจริงทางเชื้อชาติ ภาษาและอัตลักษณ์วัฒนธรรม ตรงตามข้อมูลทางประวัติศาสตร์ เพื่อหลักการณ์ของความสมานฉันท์ ยอมรับในความหลากหลายทางเชื้อชาติ
การเรียกร้องเรื่องความเสมอภาคของบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศโดยกลุ่มเกย์ 10 องค์กร
การออกเสียงประชามติ

บทความหลัก: การลงประชามติร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550
ร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 ได้เปิดให้ประชาชนออกเสียงประชามติเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ช่วงเวลา 8.00 น.ถึง 16.00 น. โดยใช้วิธีกากบาทลงบัตรเหมือนการเลือกตั้ง ในกรณีที่ประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งโดยเสียงข้างมากของผู้มาออกเสียงประชามติเห็นชอบให้นำร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่มาใช้บังคับแล้ว ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติจะนำร่างรัฐธรรมนูญขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวาย และเมื่อทรงลงพระปรมาภิไธยแล้ว จะประกาศในราชกิจจานุเบกษาและใช้บังคับได้
ในกรณีที่เสียงข้างมากของผู้มาออกเสียงประชามติไม่เห็นชอบให้ใช้ร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ สภาร่างรัฐธรรมนูญจะสิ้นสุดลง คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติจะประชุมร่วมกับคณะรัฐมนตรีเพื่อพิจารณารัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ที่ได้เคยประกาศใช้บังคับมาแล้วฉบับใดฉบับหนึ่งมาปรับปรุงให้แล้วเสร็จภายใน 30 วันนับตั้งแต่วันออกเสียงประชามติ และนำขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายเพื่อทรงลงพระปรมาภิไธย ประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญต่อไป
ผลการออกเสียงตามรายงานผลอย่างเป็นทางการของคณะกรรมการการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2550
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ผลการออกเสียง:
| จำนวนผู้มาใช้สิทธิ | 25,978,954 | 57.61% |
| จำนวนผู้ไม่มาใช้สิทธิ | 19,114,001 | 42.39% |
| ผู้มีสิทธิออกเสียงทั้งหมด | 45,092,955 |  |
การลงคะแนน:
| บัตรที่นับเป็นคะแนน | 25,474,747 | 98.06% |
| บัตรที่ไม่นับเป็นคะแนน (บัตรเสีย/การคืนบัตร/อื่น ๆ) | 504,207 | 1.94% |
| รวม | 25,978,954 |  |
การเห็นชอบและไม่เห็นชอบ:
| เห็นชอบ | 14,727,306 | 57.81% |
| ไม่เห็นชอบ | 10,747,441 | 42.19% |
| รวม | 25,474,747 |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| เห็นชอบ :  57.81% (14,727,306) | ไม่เห็นชอบ :  42.19% (10,747,441) |  |  |
▲
การประกาศใช้

วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 นายมีชัย ฤชุพันธุ์ ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ได้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการในร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 โดยมีนายนรนิติ เศรษฐบุตร ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ (ส.ส.ร.) นายพิทูร พุ่มหิรัญ เลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ปฏิบัติหน้าที่เลขาธิการ ส.ส.ร. นางสุวิมล ภูมิสิงหราช เลขาธิการวุฒิสภา ปฏิบัติหน้าที่เลขาธิการ สนช. พร้อมด้วยข้าราชการระดับสูงของรัฐสภาเข้าร่วมในพิธี จากนั้นนายมีชัยพร้อมคณะเดินทางไปยังพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน เพื่อเข้าเฝ้าฯ ทูลเกล้าฯ ถวายร่าง รธน. เพื่อทรงลงพระปรมาภิไธย โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงชมเชย ส.ส.ร.ว่าอุตสาหะร่าง รธน.จนเสร็จ เพราะยากมาก จากนั้นจึงประกาศในราชกิจจานุเบกษา เพื่อใช้บังคับเป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศต่อไป ซึ่งสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี (สลค.) ได้เตรียมการไว้
มีรายงานว่ารัฐธรรมนูญฉบับนี้ได้จัดทำไว้ทั้งสิ้น 3 เล่ม หลังจากทรงลงพระปรมาภิไธยแล้วจะนำไปเก็บไว้ 3 แห่งด้วยกัน ฉบับที่ทำด้วยทองคำแท้จะเก็บไว้ที่สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ส่วนอีก 2 เล่ม ที่ทำด้วยเงินกะไหล่ทอง เก็บไว้ที่สำนักราชเลขาธิการ และสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี (สลค.)
ขั้นตอนสำคัญที่เกิดภายหลังทรงลงพระปรมาภิไธย คือ การประทับพระราชลัญจกร 4 องค์ ประกอบด้วย พระราชลัญจกรมหาโองการ พระราชลัญจกรไอยราพต พระราชลัญจกรหงสพิมาน และพระราชลัญจกรพระครุฑพ่าห์ รัฐธรรมนูญแต่ละฉบับมีจำนวน 592 หน้า 2,368 บรรทัด มีน้ำหนัก 7 กิโลกรัม และปกมีตราพระครุฑพ่าห์ติด พร้อมลงรักปิดทองทั้ง 6 ด้านตามโบราณราชประเพณี
การประกาศใช้ > พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ

ก่อนการเลือกตั้งทั่วไปซึ่งมีขึ้นในวันที่ 23 ธันวาคม 2550 ทางคณะกรรมาธิการ (กมธ.) วิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ 3 ฉบับ อันประกอบด้วย ร่าง พ.ร.บ.ว่าด้วยการเลือกตั้ง ส.ส.และการได้มาซึ่ง ส.ว., ร่าง พ.ร.บ.ว่าด้วยพรรคการเมือง และร่าง พ.ร.บ.ว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ได้ประชุมนัดแรกเพื่อเลือกประธาน ผลปรากฏว่ามีการเสนอชื่อ น.ต.ประสงค์ สุ่นศิริ สมาชิก สนช. และนายวิษณุ เครืองาม แต่นายวิษณุขอถอนตัว
ต่อมาที่ประชุมมีมติให้นายวิษณุ เป็นรองประธาน กมธ.คนที่ 1 นายสุจิต บุญบงการ เป็นรองประธานคนที่ 2 และเป็นประธานอนุ กมธ.พิจารณาร่าง พ.ร.บ.ว่าด้วย กกต. นายยุวรัตน์ กมลเวชช เป็นรองประธาน คนที่ 3 และเป็นประธานอนุ กมธ.พิจารณาร่าง พ.ร.บ.ว่าด้วยการเลือกตั้ง ส.ส.และการได้มาซึ่ง ส.ว. ส่วนนายบวรศักดิ์ อุวรรณโณ เป็นรองประธาน คนที่ 4 และเป็นประธานอนุ กมธ.พิจารณาร่าง พ.ร.บ.ว่าด้วยพรรคการเมือง โดยนางกาญจนารัตน์ ลีวิโรจน์ เป็นเลขานุการ กมธ. นายเจษฎ์ โทณะวณิก เป็นรองเลขาฯ นายประพันธ์ คูณมี นายคำนูณ สิทธิสมาน และนายธงทอง จันทรางศุ เป็นโฆษก กมธ.
การแก้ไขเพิ่มเติม

บทความหลัก: การแก้ไขรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550
หลังจากพรรคพลังประชาชนได้เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล ได้มีความพยายามแก้ไขรัฐธรรมนูญ ส่วนใหญ่เป็นการนำเนื้อหาจากรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 กลับมาใช้ และมีการแก้ไขเพิ่มเติมอีกหลายส่วน ซึ่งปรากฏว่าได้มีหลายฝ่ายออกมาคัดค้าน โดยระบุว่าอาจนำไปสู่วิกฤตทางการเมืองเพราะเป็นการแก้ไขรัฐธรรมนูญเพื่อประโยชน์ของตนเองและพวกพ้อง เป็นเหตุให้พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยออกมาชุมนุมเคลื่อนไหวเพื่อคัดค้านตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ทั้งนี้ ให้เรียกร้อง ร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญ ปี 2540 กลับมาบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2553
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๑) พุทธศักราช ๒๕๕๔ ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2554 โดยมีการแก้ไขมาตรา 93-98
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๕๕๔ ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2554 โดยมีการแก้ไขมาตรา 190 เพียงมาตราเดียว
การสิ้นสุด

หลังจากที่คณะรักษาความสงบแห่งชาติได้เข้าควบคุมอำนาจการปกครองเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2557 แล้วนั้นก็ได้มีประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 5/2557 ให้รัฐธรรมนูญสิ้นสุดลงชั่วคราวเว้น หมวด 2 พระมหากษัตริย์ และได้มีการแก้ไขคำสั่งใหม่ในประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 11/2557 โดยแก้เป็น ให้รัฐธรรมนูญสิ้นสุดลงเว้น หมวด 2 พระมหากษัตริย์ และต่อมาได้มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557 ในวันที่ 22 กรกฎาคม 2557 ซึ่งถือได้ว่ารัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ได้สิ้นสุดลงทุกมาตรา อย่างไรก็ตาม ในทางพฤตินัยนั้นยังคงให้มีการบังคับใช้หมวด 2 พระมหากษัตริย์ ของรัฐธรรมนูญฉบับนี้อยู่ตามมาตรา 2 วรรค 2 ของรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราวนั้นด้วย และได้ถูกยกเลิกโดยสมบูรณ์แบบหลังประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560
ดูเพิ่ม

การลงประชามติร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พ.ศ. 2549
สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550
แหล่งข้อมูลอื่น

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐ เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดยราชกิจจานุเบกษา
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๑) พุทธศักราช ๒๕๕๔ เก็บถาวร 2011-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดยราชกิจจานุเบกษา
￼￼รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย โดยราชกิจจานุเบกษา
ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ ๕/๒๕๕๗
ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ ๑๑/๒๕๕๗
| ก่อนหน้า |  | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2549  (1 ตุลาคม พ.ศ. 2549 - 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550)  |  | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550   (24 สิงหาคม 2550 - 22 พฤษภาคม 2557 (ทุกมาตรา)  24 สิงหาคม 2550 - 6 เมษายน 2560 (บังคับใช้เฉพาะในหมวด 2 พระมหากษัตริย์) |  | รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557  (22 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 - 6 เมษายน พ.ศ. 2560)  |
ร้อยละของผู้เห็นชอบต่อร่างรัฐธรรมนูญ แบ่งตามจังหวัด
บารอกแบบยูเครน

โบสถ์ประตูพระตรีเอกภาพ ภายในอารามกือแยวอ-แปแชร์สกาลาวรา เคียฟ
บารอกแบบยูเครน (ยูเครน: Украї́нське баро́ко), บารอกแบบคอสแซ็ก (Коза́цьке баро́ко) หรือ บารอกแบบมาแซปา (Баро́ко мазе́пинське) เป็นรูปแบบทางสถาปัตยกรรมรูปแบบหนึ่งที่ปรากฏทั่วไปในดินแดนยูเครนในศตวรรษที่ 17–18 มีลักษณะซึ่งผสมผสานธรรมเนียมสถาปัตยกรรมแบบพื้นถิ่นกับสถาปัตยกรรมบารอกจากยุโรปตะวันตก
ประวัติศาสตร์

เนื่องด้วยอิทธิพลจากยุโรปตะวันตกในระหว่างศตวรรษที่ 16 ตอนปลาย พื้นที่ที่เป็นดินแดนของยูเครนในปัจจุบันได้รับอิทธิพลของศิลปะและสถาปัตยกรรมแบบบารอกในรูปแบบการใช้งานนอกศาสนา ซึ่งยังไม่เคยปรากฏมาก่อนในรัฐซาร์แห่งมัสโกวี แซร์ฮีย์ ปลอคีย์ นักประวัติศาสตร์ชาวยูเครน ระบุว่า เปตรู มอวีเลอ สังฆราชมหานครแห่งเคียฟระหว่างปี 1633 ถึง 1647 มีส่วนสำคัญอย่างมากต่อการพัฒนาบารอกแบบยูเครน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามปฏิรูปคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ยูเครน และปรับเปลี่ยนคริสตจักรให้สอดรับกับขบวนการการปฏิรูปและการปฏิรูปคู่เคียง
ลักษณะ

บารอกแบบยูเครนมีความพิเศษจากบารอกแบบยุโรปตะวันตกด้วยลักษณะการประดับประดาที่มีไม่มากเท่าและรูปแบบที่เรียบง่ายกว่า หรืออาจกล่าวได้ว่ามีลักษณะตามคตินิยมโครงสร้างมากกว่า สิ่งปลูกสร้างบารอกแบบยูเครนจำนวนมากได้รับการอนุรักษ์ เช่น แปแชร์สกาลาวราและอารามวือดูบือชีในเคียฟ แอนดรูว์ วิลสัน นักประวัติศาสตร์ชาวบริติช ระบุว่าโบสถ์นักบุญทั้งหลาย (Це́рква Всіх Святи́х), อาสนวิหารพระแม่รับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ (Успе́нський собо́р) และประตูพระตรีเอกภาพ (Тро́їцька бра́ма) ภายในแปแชร์สกาลาวราในเคียฟเป็นตัวอย่างที่ดีของสถาปัตยกรรมนี้ เช่นเดียวกับอารามโดมทองในเคียฟ และโบสถ์นักบุญแคเธอรินในแชร์นีฮิว
ส่วนตัวอย่างสำคัญของจิตรกรรมบารอกในยูเครนสามารถพบได้ที่โบสถ์พระตรีเอกานุภาพในแปแชร์สกาลาวรา นอกจากนี้นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 เรื่อยมายังมีการเติบโตของวรรณกรรมบารอกในยูเครนซึ่งต่อมามีส่วนในการสร้างพื้นฐานต่อวรรณกรรมโลกวิสัยในรัสเซีย
ทวิงก์

ชายรักร่วมเพศสองคนที่มีลักษณะทวิงก์ขณะจูบกันในงานเกย์ไพรด์
ทวิงก์ (อังกฤษ: twink) เป็นคำแสลงของเกย์ที่หมายถึงชายรักร่วมเพศที่มีลักษณะอยู่ในช่วงวัยรุ่นตอนปลายถึงอายุราว 20 ปี (แต่ไม่จำเป็นเสมอไป) ที่มีลักษณะผอมไปจนถึงปานกลาง มีภาพลักษณ์ที่ยังดูอ่อนวัยโดยถึงแม้จะมีอายุมากก็ตาม ไม่มีขนตามร่างกาย มีความสดใส และมีความน่าดึงดูด ทวิงก์ถือเป็นคำในระดับกลางซึ่งเปรียบได้เหมือนกับคำว่าหมี และสามารถใช้เป็นคำไม่ดีได้เช่นกัน โดยคำดังกล่าวอาจจะเป็นคำประสมในการขยายความหมายของสิ่งอื่น อาทิ เฟมเมทวิงก์ (อังกฤษ: femme twink), ยูโรทวิงก์ (อังกฤษ: Euro twink), มัสเซิลทวิงก์ (อังกฤษ: muscle twink) เป็นต้น คำดังกล่าวยังเป็นคำที่พบเห็นได้ทั่วไปในอุตสาหกรรมสื่อลามกเกย์
ศัพทมูลวิทยา

ต้นกำเนิดของคำว่าทวิงก์ยังเป็นข้อถกเถียงกันในปัจจุบัน โดยข้อสันนิษฐานแรกคำดังกล่าวได้ถูกพบเห็นเป็นครั้งแรกในปีค.ศ. 1963 แม้ว่ามันจะเป็นคำแสลงเกย์ของภาษาอังกฤษแบบดั้งเดิมว่าทแวงก์ (อังกฤษ: twank) ซึ่งหมายความว่า "เหมืองของการค้าประเวณีผู้ชายรักร่วมเพศ; ซึ่งเป็นผู้ชายเต็มใจและพร้อมที่จะเป็นฝ่ายถูกกระทำให้กับ 'คู่' ผู้ชายอีกฝ่าย" พจนานุกรมฉบับออกซฟอร์ดได้อ้างว่าคำดังกล่าวมีต้นเกิดในช่วงคริสทศวรรษที่ 1970
อีกหนึ่งต้นกำเนิดที่เป็นข้อสันนิษฐานมาจากคำว่าทวิงกี (อังกฤษ: twinkie) ซึ่งเป็นขนมเค้กทานเล่นซึ่งถูกจัดว่าเป็นอาหารขยะ และได้รับการนิยามว่าเป็นอาหารที่ "คุณค่าทางโภชนาการอาหารน้อย, มีรสชาติหวาน และถูกสอดไส้ด้วยครีม" ซึ่งได้ถูกกลายเป็นคำเปรียบเทียบของชายหนุ่มที่ "ตัวเตี้ย, ผมบลอนด์ และเต็มไปด้วยครีม" ซึ่งคำว่าครีมเป็นเหมือนคำเปรียบเปรยของคำว่าน้ำอสุจิ
คำย่อที่กำเนิดคำว่าทวิงก์มีต้นแบบการย่อมาจากรูปแบบ"'วัยรุ่น, ผิวขาว, ไม่เข้าถึงกิจกรรมทางเพศแบบคิงก์'" แม้ว่าลักษณะดังกล่าวจะไม่ถูกยอมรับในระดับสากลว่ามีความจำเป็นหรือมีน้ำหนักเพียงพอในการจำแนกบุคคลว่าเป็นทวิงก์
เอกสารอ่านประกอบ

Hart, Jack (1998). Gay Sex: A Manual for Men Who Love Men. Alyson Books. ISBN 1-55583-468-X.
Rodgers, Bruce (1972). The Queen's Vernacular: A Gay Lexicon. Straight Arrow Books. ISBN 0-87932-026-5.
Stewart, William (1995). Cassell's Queer Companion : A Dictionary of Lesbian and Gay Life and Culture. Cassell. ISBN 0-304-34301-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ทวิงก์
ซินมี่

| ซินมี่ 新密市 |
| --- | --- |
นครระดับอำเภอ
ที่ตั้งในเจิ้งโจว
ซินมี่ที่ตั้งในมณฑลเหอหนาน
พิกัด: 34°32′20″N 113°23′28″E﻿ / ﻿34.539°N 113.391°E﻿ / 34.539; 113.391
ประเทศ:  จีน
มณฑล: เหอหนาน
นครระดับจังหวัด: เจิ้งโจว
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,001 ตร.กม. (386 ตร.ไมล์)
ประชากร (2019)
 • ทั้งหมด: 817,000 คน
 • ความหนาแน่น: 820 คน/ตร.กม. (2,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 452300
เว็บไซต์: www.xinmi.gov.cn
ซินมี่ (จีน: 新密; พินอิน: Xīnmì) เดิมชื่อ อำเภอมี่ (จีนตัวย่อ: 密县; จีนตัวเต็ม: 密縣; พินอิน: Mì Xiàn) เป็นนครระดับอำเภอในมณฑลเหอหนาน ประเทศจีน ตั้งอยู่ในนครระดับจังหวัดเจิ้งโจว
แหล่งโบราณคดียุคสัมฤทธิ์ที่ซินจ้ายค้นพบใน ค.ศ. 1979 ตั้งอยู่ห่างจากซินมี่ทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 20 กิโลเมตร (12 ไมล์)
เขตบริการ

ณ ค.ศ. 2012 นครนี้แบ่งออกเป็น 4 แขวง 11 เมือง 2 เขตเมือง และ 1 พื้นที่อื่น
| --- | --- |
 แขวงชิงผินเจีย (青屏街街道)  แขวงซินหฺวาลู่ (新华路街道):  แขวงซือต้าเจีย (西大街街道)  แขวงควั่งชฺวี (矿区街道)
| --- | --- |
 เฉิงกวน (城关镇)  หนิวเตี้ยน (牛店镇)  ผิงมั่ว (平陌镇)  เชาฮฺว่า (超化镇)  โก่วถัง (苟堂镇)  ต้าเหว่ย์ (大隗镇):  หลิวไจ้ (刘寨镇)  ไป๋ไจ้ (白寨镇)  เยฺว่ชุน (岳村镇)  ไหลจี๋ (来集镇)  หมี่ชุน (米村镇)
เขตเมืองยฺเหวียนจวง (袁庄乡)
เขตเมืองชฺวีเหลียง (曲梁乡)
พื้นที่ชมวิวเจียนซาน (尖山风景区)