stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศมัลดีฟส์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
ประเทศซิมบับเวในโอลิมปิก

| ประเทศซิมบับเว ในโอลิมปิก |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: ZIM
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกซิมบับเว
เว็บไซต์: teamzim.org
เหรียญ อันดับ 79:  ทอง 3 เงิน 4 ทองแดง 1 รวม 8 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
1928 1932–1956 1960 1964 1968–1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูหนาว
2014 2018–2022
ประเทศซิมบับเว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1928 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศซิมบับเว คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ ZIM
นับตั้งแต่ประเทศซิมบับเวส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาซิมบับเวได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 8 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 3 เหรียญทอง 4 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  อัมสเตอร์ดัม 1928 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
1932–1956: ไม่ได้เข้าร่วม
|  โรม 1960 | 14 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โตเกียว 1964 | 29 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เม็กซิโกซิตี 1968 | ไม่ได้เข้าร่วม |  |  |  |  |  |
|  มิวนิก 1972 | ไม่ได้เข้าร่วม |  |  |  |  |  |
|  มอนทรีอัล 1976 | ไม่ได้เข้าร่วม |  |  |  |  |  |
|  มอสโก 1980 | 42 | 1 | 0 | 0 | 1 | 23 |
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โซล 1988 | 29 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 19 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  แอตแลนตา 1996 | 13 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  ซิดนีย์ 2000 | 16 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เอเธนส์ 2004 | 12 | 1 | 1 | 1 | 3 | 49 |
|  ปักกิ่ง 2008 | 13 | 1 | 3 | 0 | 4 | 38 |
|  ลอนดอน 2012 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 31 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
 โตเกียว 2020: เหตุการณ์ในอนาคต
 ปารีส 2024: เหตุการณ์ในอนาคต
 ลอสแอนเจลิส 2028: เหตุการณ์ในอนาคต
| รวม | รวม | 3 | 4 | 1 | 8 | 70 |
ดูเพิ่ม

ประเทศซิมบับเวในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติซิมบับเวในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาซิมบับเวที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
พ.ศ. 2036

| --- | --- |
ศตวรรษ::  14  15  16
ปี::  2033  2034  2035  2036  2037  2038  2039
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2036
ปฏิทินกริกอเรียน: 1493 MCDXCIII
Ab urbe condita: 2246
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 942 ԹՎ ՋԽԲ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6243
ปฏิทินบาไฮ: −351 – −350
ปฏิทินเบงกอล: 900
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2443
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 8 Hen. 7 – 9 Hen. 7
พุทธศักราช: 2037
ปฏิทินพม่า: 855
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7001–7002
ปฏิทินจีน: 壬子年 (ชวดธาตุน้ำ) 4189 หรือ 4129     — ถึง — 癸丑年 (ฉลูธาตุน้ำ) 4190 หรือ 4130
ปฏิทินคอปติก: 1209–1210
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2659
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1485–1486
ปฏิทินฮีบรู: 5253–5254
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1549–1550
 - ศกสมวัต: 1415–1416
 - กลียุค: 4594–4595
ปฏิทินโฮโลซีน: 11493
ปฏิทินอิกโบ: 493–494
ปฏิทินอิหร่าน: 871–872
ปฏิทินอิสลาม: 898–899
ปฏิทินญี่ปุ่น: Meiō 2 (明応２年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1493 MCDXCIII
ปฏิทินเกาหลี: 3826
ปฏิทินหมินกั๋ว: 419 ก่อน ROC 民前419年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2036 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1493 - มีนาคม ค.ศ. 1494
ค.ศ. 1493 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคารตามปฏิทินจูเลียน
ค.ศ. 1494 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธตามปฏิทินจูเลียน
มหาศักราช 1415
ปีฉลู เบญจศก จุลศักราช 855 (วันที่ 29 มีนาคม เป็นวันเถลิงศก)
ผู้นำ

อาณาจักรอยุธยา : สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 (พ.ศ. 2034-2072)
อาณาจักรล้านนา : พญายอดเชียงราย (พ.ศ. 2030-2038)
เหตุการณ์

19 พฤศจิกายน - คริสตอเฟอร์ โคลัมบัส กลายเป็นชาวยุโรปคนแรกที่ย่ำลงบนแผ่นดินเปอร์โตริโก
ปราสาทเคมบริดจ์

ปราสาทเคมบริดจ์ หรือที่รู้จักกันในชื่อ Castle Mound ตั้งอยู่ที่ เคมบริดจ์ เคมบริดจ์เชอร ประเทศอังกฤษ ก่อสร้างขึ้นครั้งแรกหลังจาก การรุกรานของชาวนอร์มัน เพื่อควบคุมเส้นทางเดินทางสำคัญที่มุ่งสู่ทางเหนือของอังกฤษ และมีส่วนสำคัญในความขัดแย้งของระบอบ อนาธิปไตย ในสงครามบารอนใน ครั้งแรก และ ครั้งที่สอง หลังจากการขยายราชอาณาจักรของ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ปราสาทก็ไม่ได้ถูกใช้งานและทรุดโทรมลงอย่างรวดเร็วในปลายยุคกลาง สิ่งก่อสร้างจากหินถูกนำไปใช้ประโยชน์ในการสร้างอาคารของสถาบันการศึกษาโดยรอบ ปราสาทเคมบริดจ์ได้รับการบูรณะในระหว่างสงครามกลางเมืองของอังกฤษ แต่ก็ได้ทรุดโทรมลงอีกครั้ง ทั้งยังถูกใช้เป็นที่คุมขัง ในช่วงแรก ที่คุมขังในปราสาทได้ถูกรื้อถอนในปี 1842 และได้สร้างที่คุมขังใหม่ในกำแพงชั้นนอกของปราสาท ต่อมาที่คุมขังดังกล่าวได้ถูกรื้อถอนไปในปี 1932 และแทนที่ด้วยศาลากลางมณฑลสมัยใหม่ และคงเหลือ เนินดิน และกำแพงดินบางส่วน  สถานที่ดังกล่าวเปิดให้สาธารณชนเข้าชมทุกวันและยังได้ชมทัศนียภาพของอาคารทางประวัติศาสตร์ของเมือง
ประวัติศาสตร์ > ศตวรรษที่ 11

ปราสาทเคมบริดจ์เป็นหนึ่งในสามปราสาทที่สร้างข้ามผ่านทิศตะวันออกของอังกฤษในปลาย 1068 โดย กษัตริย์วิลเลี่ยม  หลังจากการนำทัพขึ้นเหนือเพื่อยึดครอง ยอร์ค เคมบริดจ์ หรือที่ทราบกันภายหลังว่า Grantabridge เป็นเส้นทางเดินรบเก่าในสมัยโรมันจากลอนดอนถึงยอร์ค ซึ่งเป็นทั้งจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญและเป็นจุดเสี่ยงในการก่อกบฏ  การก่อสร้างในเริ่มแรกวบคุมการก่อสร้างโดยผู้ว่าการPicot ผู้ซึ่งต่อมาได้สร้าง ศาสนสถาน ใกล้กับปราสาท ปราสาทถูกสร้างบนรูปแบบ เนินดินล้อมรอบด้วยกำแพงชั้นนอก และยังคงเมืองเดิมไว้ ซึ่งทำให้ต้องรื้อบ้านเรือนรวม 27 หลังในการสร้างปราสาท
ประวัติศาสตร์ > ศตวรรษที่ 12 -13

ปราสาทหลังนี้ได้ถูกก่อสร้างโดยกษัตริย์นอร์มันและคงอยู่จนถึงช่วงสงครามกลางเมือง โดยประเทศได้ถูกปกครองโดย ระบอบอนาธิปไตย ในปี ค.ศ. 1139 . ปราสาทหลังนี้เป็นฉนวนอันสำคัญที่เป็นข้อพิพาทระหว่างจักรพรรดินีมาทิลดา กับ กษัตริย์สตีเฟน ในขณะนั้น  ภายหลังในปี 1143  จีออฟฟรีย์ เอด แมนเดอวิลล์ ผู้สนับสนุนจักรพรรดินีได้บุกโจมตีเมืองเคมบริดจ์ และปราสาทหลังนี้ได้ถูกยึดครองชั่วคราวในครั้งนั้นด้วย.  กษัตริย์สตีเฟนบุกโจมตีกลับ และบังคับให้ จีออฟฟรีย์ถอยร่นไปใน Fens และยึดครองปราสาทเคมบริดจ์กลับคืน    ยังคงไม่มีเกราะปราการเพื่อป้องกันตัวปราสาทไว้  แต่อย่างไรก็ตามกษัตริย์สตีเฟนได้สร้างป้อมปราการขึ้นที่เบอร์เวล เพื่อให้เป็นการป้องกันเพิ่มเติม   จีออฟฟรีย์ได้เสียชีวิตในขณะที่พยายามโจมตีปราสาทเบอร์เวลในปีต่อมาส่งผลให้ปราสาทเคมบริดจ์ได้คงอยู่รอดปลอดภัยตั้งแต่นั้นมา
ภายใต้การปกครองของ พระเจ้าเฮนรี่ที่ 2  ท่านได้ทรงรักษาปราสาทแห่งนี้เป็นอย่างดี โดยได้มีการซ่อมแซมปราสาทนี้เล็กน้อยเพื่อให้ปราสาทได้คงสภาพเดิม.  จากนั้นได้มีการก่อตั้งระบบรักษาความปลอดภัย ขึ้น  ซึ่งการป้องกันนี้จะเกิดขึ้นจากเนื้อที่รอบๆ ปราสาทที่ได้ยกให้ผู้ปกครองมณฑลท้องถิ่นเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์  ในเงื่อนไขที่ว่าพวกเขาจะต้องเป็นผู้ปกป้องและคุ้มครองปราสาทด้วย โดยแรกเริ่มพื้นที่ปราสาทแห่งนี้เป็นศาลและเป็นที่เก็บเอกสารของผู้ปกครองมณฑล  กษัตริย์ จอน์ห ได้ทำการขยายพื้นที่ปราสาทแห่งนี้อีกในปีถัดมา ก่อน สงครามบารอนครั้งที่ 1 ได้เริ่มขึ้นในช่วงค.ศ. 1215 ถึง 1217 เพียงแต่การก่อสร้างครั้งนี้ได้เน้นเพิ่มเติมห้องโถงใหม่ และพระที่นั่งในงบประมาณ 200 ปอนด์  ในช่วงสงคราม กลุ่มขุนนางที่ต่อต้านซึ่งได้รับการสนันสนุนจาก เจ้าชายหลุยส์แห่งฝรั่งเศส ได้ครอบครองพื้นที่ทางฝั่งตะวันออกของประเทศอังกฤษ จึงเป็นเหตุให้ปราสาทเคมบริดจ์ได้ถูกเปลี่ยนมือไปในปีค.ศ. 1216    ปราสาทแห่งนี้ได้กลับคืนสู่การครอบครองโดยราชวงศ์หลังจากเสร็จสิ้นสงคราม  พระเจ้าเฮนรี่ที่ 3 ได้ทำการซ่อมบำรุงป้อมปราการแบบปกติเท่านั้น เมืองเคมบริดจ์ได้ถูกโจมตีอีกครั้งในช่วง  ส่งครามบารอนครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ. 1266   ในครั้งนี้เมืองและปราสาทแห่งนี้ได้ตรึงกำลังได้นานพอสมควรด้วยกองกำลังของพระเจ้าเฮนรี่่ และกษัตริย์ได้เสริมหน้าเมืองด้วยคูน้ำขนาดใหญ่ จนกระทั่งภายหลังได้รู้จักท่านในนามของกษัตริย์คูน้ำ
ปราสาทเคมบริดจ์ยังคงเหลือเพียงแต่ป้อมปราการพื้นฐานจนกระทั่งปี ค.ศ. 1284   พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ได้ตัดสินใจเป็นผู้รับอาสาในการปฏิบัติงานในการสร้างและขยายปราสาทแห่งนี้   ใช้ระยะเวลา 14 ปี  และได้ใช้งบประมาณไปอย่างน้อย 2,630 ปอนด์ในการสร้างปราสาทขึ้นมาซึ่งได้ใช้หินในการจัดสร้าง. ปราสาทของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด สร้างโดยถูกแยกเป็น 4 ด้าน พร้อมกับหอคอยรูปวงกลมอยู่ในแต่ละมุมพร้อม ประตูทางเข้า-ออก และ ประตูปราสาท.  หินก้อนเหลี่ยมที่ สร้าง ปราสาทตั้งอยู่บนก้อนดินแข็ง  ผลลัพธ์คือได้"ป้อมปราการหลักที่ทันสมัยที่สุด" ถึงแม้ว่าดูแล้วว่าปราสาทได้สร้างเสร็จเรียบร้อยทีเดียว   แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดได้พักอยู่ที่ปราสาทเพียง 2 คืนในปีค.ศ. 1294.
ประวัติศาสตร์ > ศตวรรษที่ 14-17

ในระหว่างศตวรรษที่ 14ปราสาทได้เริ่มเข้าสู่สภาวะเสื่อมโทรม  ตั้งแต่สมัยของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 เป็นต้นมา เงินจำนวนน้อยนิดถูกใช้ไปในการดูแลรักษาทรัพย์สิน  และโดยในศตวรรษที่ 15 ปราสาทก็อยู่ในสภาพที่เป็นเหมือนซากปรักหักพัง ห้องโถงและห้องประชุมในปราสาทไม่มีหลังคา และในสมัยของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 6 ได้มีคำสั่งให้ดำเนินการรื้อทำลายปราสาทและใช้หินที่เหลือในการก่อสร้างมหาวิทยาลัย King's College ในปีคริสต์ศักราชที่1441 ทั้งยังได้นำเอาบางส่วนของปราสาทมาช่วยในการสร้างอาคารของโบถส์ Trinity College  นอกเหนือจากนี้ในศตวรรษที่ 16 พระราชินีแมรี่ที่ 1 ยังได้นำหินของปราสาทบางส่วนไปสร้างคฤหาสน์ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับ Scawston ในเฟน (Fens) และหินส่วนที่เหลือได้นำไปให้กับมหาวิทยาลัย Emmanuel college และ Magdalene college ในปีคริสต์ศักราชที่1604 มีเพียงประตูรั้วใหญ่ (gatehouse) ซึ่งถูกใช้เป็นที่คุมขังและยังคงสภาพเหมือนเดิมซึ่งแวดล้อมไปด้วยผนังร่วมสมัยที่ถูกทำลายโดยไม่เหลือชิ้นดี
ในปีคริสต์ศักราชที่ 1642 ได้เกิดสงครามกลางเมือง ขึ้นในอังกฤษระหว่างกลุ่มที่ภักดีกับกษัตริย์ ์และกลุ่มที่สนับสนุนระบบรัฐสภา.   ปราสาทเคมบริดจ์ถูกยึดครองโดยอำนาจของรัฐสภาในปีแรกของสงครามกลางเมือง Oliver Cromwell มีคำสั่งให้ดำเนินการซ่อมแซมส่วนที่เสียหายอย่างเร่งด่วน และในการนี้ส่งผลให้มีการสร้างปราการดินใหม่ 2 แห่งและ ค่ายทหาร ก่อด้วยอิฐบนพื้นที่กำแพงเดิม ในปีคริสต์ศักราชที่ 1643 ผู้ว่าราชการแห่งเคมบริดจ์ได้แถลง ว่า “ตอนนี้เมืองและปราสาทของเรามีความแข็งแรงมาก...เนื่องจากมีป้อมปราการดินซึ่งสามารถป้องกันข้าศึกได้เป็นอย่างดี”  ซึ่งต่อมาในปีคริสต์ศักราชที่ 1647 ในระหว่างสงครามนั้นไม่น่าจะเกิดการต่อสู้แล้วรัฐสภาก็ยังได้มีคำสั่งให้คงรักษาป้อมปราการไว้เหมือนเดิมไม่ให้ทำลายโดยให้เกิดความเสียหายไปเองจากการใช้งาน
ประวัติศาสตร์ > ศตวรรษที่ 18-19

ปราสาทเริ่มทรุดโทรมอย่างรวดเร็วหลังจากแนวกำแพงที่ยังเหลืออยู่และป้อมปราการได้ถูกทำลาย   เมื่อปี ค.ศ. 1785   ทำให้เหลือแต่  Gatehouse  และ เนินดิน  (earth motte) Gatehouse  ได้ถูกใช้เป็นห้องขังของเทศมณฑลเมื่อศตวรรษที่ 19 โดยมีการจัดการเพื่อใช้เป็นหาผลประโยชน์ทางธุรกิจ  เช่นเดียวกับ ห้องขังอื่นๆ ผู้ดูแลห้องขังแคสเซิลได้รับเงิน  จำนวน  200 ปอนด์ต่อปี  จากเทศมณฑล  ในปี ค.ศ. 1807  (หรือประมาณ 13,100 ปอนด์ในปี ค.ศ. 2009)
เมื่อห้องขังใหม่ของเทศมณฑลถูกสร้างขึ้นมาบนพื้นที่ภายนอกกำแพงเมืองแคสเซิล จึงเป็นจุดสิ้นสุดห้องขัง Castle โดยห้องขังใหม่นี้ถูกสร้างโดย จี บายฟิลด์ ระหว่างปี ค.ศ. 1807 – 1811 ตามแบบสถาปัตยกรรมทันสมัยอาคารทรง 8 เหลี่ยม ซึ่งได้รับอิทธิพลจากนักปฏิรูปห้องขัง จอห์น ฮาเวิร์ด ต่อมา Gatehouse แคสเซิล ได้ถูกรื้อทำลาย   เพื่อสร้างเป็นถนนมุ่งหน้าไปอาคารศาลยุติธรรมแห่งใหม่ประจำมณฑล
ปัจจุบัน

ปัจจุบันยังคงเหลือเพียงบางส่วนของปราสาทจากยุคกลางเพียง10 เมตร (33ฟุต) บนเนินสูง ซึ่งเป็นจุดสูงสุดของเมือง และเหลือเศษซากบางส่วนของกำแพงดินโดยรอบ เปิดให้สาธารณชนเข้าชมฟรีและยังได้ชมทัศนียภาพของอาคารทางประวัติศาสตร์ของเมือง ทั้งเนินดินและกำแพงดินยังเป็นส่วนหนึ่งของบัญชีอนุเสาวรีย์ทางประวัติศาสตร ส่วนนึงของกำแพงชั้นนอกและคุกในศตวรรษที่ 19 ถูกใช้งานเป็นสำนักงานใหญ่ Cambridgeshire County Councilของจังหวัดเคมบริดจ์เชอร์ ที่ Shire Hall ที่ถูกสร้างขึ้นในปี1932
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Shire Hall viewed from the mound with the steps leading up the mound | Cambridge skyline viewed from the mound. The church in the foreground is St Giles Church, the spire on the left is part of All Saints Church, the tower on the centre is part of St John's College chapel, and the long roofline on the right is King's College Chapel. | Spectators atop the mound await the St John's College May Ball 2014 fireworks. |
Bibliography

Anon. (1837) The Cambridge Guide: including historical and architectural notices of the public buildings, and a concise account of the customs and ceremonies of the university. Cambridge: Deighton. OCLC 558127530.
Bradbury, Jim. (2009) Stephen and Matilda: the Civil War of 1139-53. Stroud, UK: The History Press. ISBN 978-0-7509-3793-1.
Brown, Reginald Allen. (1989) Castles From The Air. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-32932-3.
Finn, Margot C. (2003) The Character of Credit: Personal Debt in English Culture, 1740-1914. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-82342-5.
Mackenzie, James D. (1896) The Castles of England: Their Story and Structure, Vol II.  New York: Macmillan.
Pounds, Norman John Greville. (1990) The Medieval Castle in England and Wales: a social and political history. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-45828-3.
Thompson, M. W. (1994) The Decline of the Castle. Leicester, UK: Harveys Books. ISBN 1-85422-608-8.
Wedgwood, C. V. (1970) The King's War: 1641–1647. London: Fontana. OCLC 58038493.
Cambridge Castle, engraved in 1575
The 17th-century bastions of the castle, shown in an 1837 plan
An engraving of Cambridge Castle in 1730, including the motte (l) and the gatehouse gaol (r)
พ.ศ. 2038

| --- | --- |
ศตวรรษ::  14  15  16
ปี::  2035  2036  2037  2038  2039  2040  2041
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2038
ปฏิทินกริกอเรียน: 1495 MCDXCV
Ab urbe condita: 2248
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 944 ԹՎ ՋԽԴ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6245
ปฏิทินบาไฮ: −349 – −348
ปฏิทินเบงกอล: 902
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2445
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 10 Hen. 7 – 11 Hen. 7
พุทธศักราช: 2039
ปฏิทินพม่า: 857
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7003–7004
ปฏิทินจีน: 甲寅年 (ขาลธาตุไม้) 4191 หรือ 4131     — ถึง — 乙卯年 (เถาะธาตุไม้) 4192 หรือ 4132
ปฏิทินคอปติก: 1211–1212
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2661
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1487–1488
ปฏิทินฮีบรู: 5255–5256
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1551–1552
 - ศกสมวัต: 1417–1418
 - กลียุค: 4596–4597
ปฏิทินโฮโลซีน: 11495
ปฏิทินอิกโบ: 495–496
ปฏิทินอิหร่าน: 873–874
ปฏิทินอิสลาม: 900–901
ปฏิทินญี่ปุ่น: Meiō 4 (明応４年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1495 MCDXCV
ปฏิทินเกาหลี: 3828
ปฏิทินหมินกั๋ว: 417 ก่อน ROC 民前417年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2038 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1495 - มีนาคม ค.ศ. 1496
ค.ศ. 1495 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดีตามปฏิทินจูเลียน
ค.ศ. 1496 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ตามปฏิทินจูเลียน
มหาศักราช 1417
ปีเถาะ สัปตศก จุลศักราช 857 (วันที่ 30 มีนาคม เป็นวันเถลิงศก)
ผู้นำ

อาณาจักรอยุธยา : สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 (พ.ศ. 2034-2072)
อาณาจักรล้านนา : พญายอดเชียงราย (พ.ศ. 2030-2038) / พญาแก้ว (พ.ศ. 2038-2068)
เหตุการณ์

พญาแก้ว ขึ้นครองราชย์ในอาณาจักรล้านนา
ธงในกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซีย

ตารางข้างล่างนี้แสดงธงราชการกองทัพเรือของจักรวรรดิรัสเซีย โดยแบ่งชนิดของธง ตามส่วนราชการของกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซีย
ธงฉาน

| ภาพธง | วันเดือนปี | ชื่อธง | ลักษณะ |
| --- | --- | --- | --- |
|  | 1701 — 16.12.1917 | ธงฉานกองทัพเรือ (гиус, гуис) | ธงรัฐนาวีรัสเซียซ้อนทับบนธงกากบาทสีขาวบนพื้นแดง สำหรับชักที่เสาหัวเรือรบ, ชักขึ้นในเวลาที่เรือไม่ได้ออกปฏิบัติการและปฏิบัติภารกิจทางทหารในน่านน้ำต่างประเทศ (ใช้จนถึง ค.ศ. 1820),  ธงฉานชักขึ้นสู่ยอดเสาในเวลา 8 นาฬิกา และ ลงจากยอดเสาในเวลาพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า«зари» |
|  | 1704—1913 | ธงฉานเรือหน่วยพิทักษ์ชายแดน | ธงรัฐนาวีรัสเซียซ้อนทับบนธงกากบาทสีขาวบนพื้นแดง สำหรับชักที่เสาหัวเรือรบ, ชักขึ้นในเวลาที่เรือไม่ได้ออกปฏิบัติการและปฏิบัติภารกิจทางทหารในน่านน้ำต่างประเทศ (ใช้จนถึง ค.ศ. 1820),  ธงฉานชักขึ้นสู่ยอดเสาในเวลา 8 นาฬิกา และ ลงจากยอดเสาในเวลาพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า«зари» |
|  | 1712 — 9.03.1870 | Кейзер(с)-флаг | Поднимался на грот-мачте, обозначал присутствие на борту великих князей |
|  | 1721—1917 | ธงหมายศพลเอก และ พลเรือเอก | ชักธงแสดงยศขึ้นที่เสากระโดงเรือ และ เสาพรวน |
|  | 15.12.1873 — 16.12.1917 | Флаг комендантов Кронштадтской, Выборгской, Свеаборгской, Динамандской, Керченской, Николаевской и Севастопольской крепостей | Поднимался на кормовом флагштоке гребных судов |
|  | 04.11.1893 — 16.12.1917 | Флаг коменданта Очаковской приморской крепости | Поднимался на кормовом флагштоке гребных судов |
|  | 07.12.1913 — 16.12.1917 | ธงป้อมทหาร |  |
|  | 13.01.1720 — 25.02.1797 | ธงฉานเรือเนา (เรือแกลเลย์) |  |
ธงรัฐนาวี

| ภาพธง | วันเดือนปี | ชื่อธง | ลักษณะ |
| --- | --- | --- | --- |
|  | 13.01.1720 — 25.02.1797 | ธงหมายยศพลเรือเอก | ธงกากบาทแนวทแยงมุมสีน้ำเงินบนพื้นขาว |
|  | 25.02.1797 — 12.07.1865 | ธงหมายยศพลเรือเอกอาวุโส (ผู้บัญชาการหมวดเรือรบที่ 1) | ธงกากบาทแนวทแยงมุมสีน้ำเงินบนพื้นขาว |
|  | 12.07.1865 — 16.12.1917 | ธงรัฐนาวีรัสเซีย (ธงจักรพรรดินาวี) | ธงกากบาทแนวทแยงมุมสีน้ำเงินบนพื้นขาว |
|  | 16.03.1870 — 16.12.1917 | Стеньговый флаг адмирала | ธงกากบาทแนวทแยงมุมสีน้ำเงินบนพื้นขาว |
|  | 01.05.1917 — 05.12.1917 | ธงรัฐนาวี | Введён постановлением ЦКБФ |
|  | 13.01.1720 — 25.02.1797 | ธงหมายยศพลเรือเอกอาวุโส (เรือแกลเลย์) |  |
|  | 03.11.1765 — 11.08.1831 | ธงจักรพรรดินาวีเรือเนา (เรือแกลเลย์) |  |
|  | 11.08.1831 — 12.07.1865 | Флаг для гребного флота |  |
|  | 12.05.1903 — 16.12.1917 | ธงเรือในสังกัดของกรมทหารรักษาพระองค์เซเมนอฟ |  |
|  | 05.06.1819 — 16.12.1917 | Георгиевский стеньговый флаг адмирала |  |
|  | 16.03.1870 — 16.12.1917 | ธงหมายยศพลเรือโท | 1797—1865 Шлюпочный флаг вице-адмирала 1-й дивизии |
|  | 16.03.1870 — 16.12.1917 | Георгиевский стеньговый флаг вице-адмирала |  |
|  | 16.03.1870 — 16.12.1917 | ธงหมายยศพลเรือตรี | 1797—1865 Шлюпочный флаг контр-адмирала 1-й дивизии |
|  | 05.06.1819 — 16.12.1917 | Георгиевский флаг контр-адмирала |  |
|  | 13.01.1720 — 29.12.1732 | ธงพลเรือเอก ลำดับที่ 2 | ใช้เป็นธงเรือช่วยรบ (เรือประจำการ) ค.ศ. 1907—1917 |
|  | 22.12.1743 — 09.03.1763 | ธงพลเรือเอก ลำดับที่ 2 | ใช้เป็นธงเรือช่วยรบ (เรือประจำการ) ค.ศ. 1907—1917 |
|  | 25.05.1804 — 12.07.1865 | ธงหน่วยเรือรบที่ 2 | ใช้เป็นธงเรือช่วยรบ (เรือประจำการ) ค.ศ. 1907—1917 |
|  | 1883—1907 | ธงเรือช่วยรบ (พลเรือนเป็นผู้บังคับการเรือ) |  |
|  | 1907—24.04.1912 | ธงเรือยนต์พลเรือน เรือประภาคาร และ เรือบรรทุกเครื่องบินทหาร (พลเรือนเป็นผู้บังคับการเรือ) |  |
|  | 24.04.1912 — 24.12.1914 | Кормовой флаг плавучих маяков и судов, занятых гидрографическими, описными и лоцмейстерскими работами |  |
|  | 24.12.1914 — 1917 | ธงเรือราชการ สำหรับหน่วยงานในสังกัดของรัฐ |  |
|  | 13.01.1720 — 25.02.1797 | ธงหมายยศพลเรือเอกที่ 2 (เรือแกลเลย์) |  |
|  | 25.02.1797 — 25.05.1804 | ธงผู้บญชาการกองเรือรบที่ 2 |  |
|  | 13.01.1720 — 29.12.1732 | ธงพลเรือเอก ลำดับที่ 3 |  |
|  | 22.12.1743 — 09.03.1763 | ธงพลเรือเอก ลำดับที่ 3 |  |
|  | 25.05.1804 — 12.07.1865 | ธงหน่วยเรือรบที่ 3 | ยกเลิกการใช้ |
|  | 13.01.1720 — 25.02.1797 | ธงหมายยศพลเรือเอกที่ 3 (เรือแกลเลย์) |  |
|  | 26.07.1910 — 16.12.1917 | ธงเรือในสังกัดของกรมทหารราบเคลโฮล์มสกีแห่งสมเด็จพระจักรพรรดิออสเตรีย |  |
|  | 25.02.1797 — 25.05.1804 | ธงผู้บัญชาการกองเรือรบที่ 3 |  |