stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หัวหน้าแมวจับหนูประจำสำนักคณะรัฐมนตรี
ประวัติ

มีหลักฐานว่ามีแมวอาศัยอยู่ในอาคารสำนักงานของรัฐบาลอังกฤษตั้งแต่สมัยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 เมื่อพระคาร์ดินัลโธมัส โวลซีย์ วางแมวไว้ข้างตัวขณะทำหน้าที่ตุลาการในฐานะประธานฝ่ายตุลาการอังกฤษ หากเปิดดูเอกสารบันทึกย้อนหลังไปถึงวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2472 เป็นช่วงเวลาที่เอ.อี. บานแฮมประจำการอยู่ที่กระทรวงการคลังอนุญาตให้ผู้ดูแลสำนักงาน "เบิกเงินสดย่อย 1 เพนนี ต่อวันเพื่อเลี้ยงแมวที่มีประสิทธิภาพ" ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2475 เพิ่มเงินเป็น 1 ชิลลิง 6 เพนนี (18 เพนนี) ต่อสัปดาห์ (ประมาณ 2.57 เพนนีต่อวัน) เมื่อถึงศตวรรษที่ 21 มีค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวกับแมวจับหนู 100 ปอนด์ต่อปี แมวไม่จำเป็นต้องเป็นของนายกรัฐมนตรีที่กำลังดำรงตำแหน่ง และมีโอกาสน้อยมากที่แมวจับหนูใด ๆ จะเริ่มวาระการดำรงตำแหน่งพร้อมกับการเริ่มวาระของนายกรัฐมนตรี แมวที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดในบ้านเลขที่ 10 คือปีเตอร์ที่ 3 ซึ่งดำรงตำแหน่งมานานกว่า 16 ปีภายใต้นายกรัฐมนตรี 5 คน ได้แก่เคลเมนต์ แอตต์ลี วินสตัน เชอร์ชิล แอนโทนี อีเดน ฮาโรลด์ แมคมิลแลน และ อเล็ก ดักลัส-ฮิวม์
แลร์รีคือแมวที่กำลังดำรงตำแหน่งอยู่ในปัจจุบัน ตั้งแต่ ค.ศ. 2011 และเป็นแมวตัวแรกที่ได้รับตำแหน่งอย่างเป็นทางการ ผู้ดำรงตำแหน่งคนก่อนคือซีบิล หยุดดำรงตำแหน่งในเดือนมกราคม ค.ศ. 2009 ซีบิลซึ่งเริ่มดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2007 ถือเป็นแมวจับหนูตัวแรกในรอบสิบปีหลังจากการเกษียณอายุของฮัมฟรีย์ แมวดำรงตำแหน่งตัวก่อนในปี ค.ศ. 1997 ซีบิลมีเจ้าของคือ อลิสแตร์ ดาร์ลิง เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในขณะนั้น ซึ่งรัฐมนตรีคลังอาศัยอยู่เลขที่ 10 ถนนดาวนิง ในขณะที่นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น กอร์ดอน บราวน์ อาศัยอยู่ที่ เลขที่ 11 ถนนดาวนิง ซึ่งมีพื้นที่มากกว่า มีรายงานว่าซีบิลไม่ได้อาศัยอยู่ต่อในลอนดอนเป็นเวลานาน และถูกส่งกลับไปยังสกอตแลนด์เพื่ออาศัยอยู่กับเพื่อนของครอบครัวดาร์ลิง ซีบิลเสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2009
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 มีรายงานพบเห็นหนู "วิ่งหน้าบ้านเลขที่ 10 ถนนดาวนิงเป็นครั้งที่สองระหว่างการรายงานข่าวทางทีวี" ตามรายงานของช่องไอทีเอ็น เนื่องจากในขณะนั้นบ้านเลขที่ 10 ไม่มีแมวดำรงตำแหน่งหัวหน้าแมวจับหนู โฆษกของนายกรัฐมนตรีกล่าวว่า "ไม่มีแผน" ที่จะนำแมวตัวใหม่เข้ามาแก้ไขปัญหานี้ ในวันรุ่งขึ้น หนังสือพิมพ์รายงานว่าโฆษกกล่าวว่ามี "ฝ่ายสนับสนุนการมีแมว" ภายในทำเนียบรัฐบาล ซึ่งนำไปสู่การคาดเดาว่าอาจมีการนำแมวตัวใหม่เข้ามาเพื่อจัดการกับปัญหานี้จริง ๆ เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 มีรายงานว่าได้มีการนำแมวชื่อ "แลร์รี" มาเลี้ยงภายในบ้านเลขที่ 10 ลอนดอนอีฟนิงสแตนดาร์ด รายงานว่า เดวิด แคเมอรอน และครอบครัวของเขาเลือกแมวตัวนี้จากบ้านแมวและสุนัขแบทเทอร์ซี
ในอดีตมักมีแมวดำรงตำแหน่งหัวหน้าแมวจับหนูทับซ้อนกันหรือถูกแบ่งเข้ามา และตำแหน่งดังกล่าวมักว่างอยู่เป็นระยะเวลานาน แลร์รีเป็นหัวหน้าแมวจับหนูเพียงตัวเดียวที่มีรายชื่ออยู่ในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการสำหรับบ้านเลขที่ 10
งานศึกษาวิจัยการแบ่งฝ่ายทางการเมือง

ในปี พ.ศ. 2547 โรเบิร์ต ฟอร์ด นักรัฐศาสตร์มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ รายงานผลการสำรวจยูกอฟเกี่ยวกับปฏิกิริยาเอนเอียงทางการเมืองต่อแมวที่อาศัยในบ้านเลขที่ 10 โดยนักสำรวจแสดงรูปภาพของฮัมฟรีย์ หัวหน้าแมวจับหนูที่ได้รับการแต่งตั้งโดยมาร์กาเรต แทตเชอร์ และบอกว่าเขาเป็นแมวของแทตเชอร์หรือแมวของโทนี แบลร์ ผลสำรวจปรากฎว่าผู้คนชื่นชอบแมวแบ่งตามพรรคการเมืองที่ตนสนับสนุน โดยผู้ที่ลงคะแนนเสียงให้พรรคอนุรักษนิยม ชอบแมวมากกว่ามากเมื่อบอกว่าเป็นแมวของแทตเชอร์ และผู้ที่ลงคะแนนเสียงให้พรรคแรงงาน ชอบแมวมากกว่ามากเมื่อบอกว่าเป็นแมวของแบลร์ ฟอร์ดสรุปว่าการแบ่งพรรคแบ่งพวกเป็นตัวกำหนดปฏิกิริยาต่อทุกสิ่งที่นักการเมืองทำ ไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม คล้ายกับกระบวนการคิดเชิงเทิดทูน (และ "ปรากฎการณ์หางแฉก" แบบย้อนกลับ (forked tail effect)) ที่นักจิตวิทยาสังเกตได้
รายชื่อหัวหน้าแมวจับหนู

| ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | นายกรัฐมนตรี | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รูฟัสแห่งอังกฤษ (ได้ชื่อเล่นว่า "เทรเชอรี บิลล์") | 1924 | ป. 1930 | แรมซีย์ แมกดอนัลด์ |  |
| ปีเตอร์ | 1929 | 1946 | สแตนลีย์ บอลดวิน, แรมซีย์ แมกดอนัลด์, เนวิล เชมเบอร์ลิน, วินสตัน เชอร์ชิล, เคลเมนต์ แอตต์ลี |  |
| มิวนิก เมาเซอร์ | 1937–40 | 1943 | เนวิล เชมเบอร์ลิน, วินสตัน เชอร์ชิล |  |
| เนลสัน | ทศวรรษ 1940 | ทศวรรษ 1940 | วินสตัน เชอร์ชิล |  |
| ปีเตอร์ที่ 2 | 1946 | 1947 | เคลเมนต์ แอตต์ลี |  |
| ปีเตอร์ที่ 3 | 1947 | 1964 | เคลเมนต์ แอตต์ลี, วินสตัน เชอร์ชิล, แอนโทนี อีเดน, ฮาโรลด์ แมคมิลแลน, อเล็ก ดักลัส-ฮิวม์ |  |
| พีตา | 1964 | ป. 1976 | อเล็ก ดักลัส-ฮิวม์, ฮาโรลด์ วิลสัน, เอ็ดเวิร์ด ฮีธ |  |
| วิลเบอร์ฟอร์ซ | 1973 | 1987 | เอ็ดเวิร์ด ฮีธ, ฮาโรลด์ วิลสัน, จิม คัลลาฮาน, มาร์กาเรต แทตเชอร์ |  |
| ฮัมฟรีย์ | 1989 | 1997 | มาร์กาเรต แทตเชอร์, จอห์น เมเจอร์, โทนี แบลร์ |  |
| ซีบิล | 2007 | 2009 | กอร์ดอน บราวน์ |  |
| แลร์รี | 2011 | ปัจจุบัน | เดวิด แคเมอรอน, เทรีซา เมย์, บอริส จอห์นสัน, ลิซ ทรัสส์, ริชี ซูแน็ก, เคียร์ สตาร์เมอร์ |  |
| เฟรยา | 2012 | 2014 | เดวิด แคเมอรอน |  |
เชิงอรรถ

↑  อดีตชื่อตำแหน่ง แมวประจำกระทรวงมหาดไทย (อังกฤษ: Home Office cat)
↑  1 เพนนี, เท่ากับ £0.27 ในปี 2021
↑  1 ชิลลิง และ 6 เพนนี, เท่ากับ £5.54 ในปี 2021
↑  According to the Sunday Mail article Treasury Bill/Rufus (Peter's predecessor) was apparently still on duty in 1930.
แลร์รี่ใน ค.ศ. 2011 อยูกับนายกรัฐมนตรี เดวิด แคเมอรอน และประธานาธิบดีสหรัฐ บารัก โอบามา
ห้างขายยาอังกฤษ (ตรางู)

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทจำกัด
อุตสาหกรรม: อุปโภคบริโภค
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2435
ผู้ก่อตั้ง: โธมัส เฮย์เวิร์ด เฮส์
สำนักงานใหญ่: 100/105-108 อาคารว่องวานิช บี ชั้น 31 ถ.พระราม 9 แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร 10320
บุคลากรหลัก: อนุรุธ ว่องวานิช (ประธานกรรมการบริหาร)
ผลิตภัณฑ์: กลุ่มผลิตภัณฑ์ของใช้ส่วนบุคคล
เว็บไซต์: www.britishdispensary.com
ห้างขายยาอังกฤษ (ตรางู) หรือปัจจุบันคือ กลุ่มบริษัทอังกฤษตรางู (อังกฤษ: British Dispensary Group) เป็นกลุ่มบริษัทยาและเครื่องสำอางของไทย ซึ่งเป็นที่รู้จักมากที่สุดในกลุ่มผลิตภัณฑ์ตรางู ก่อตั้งเป็น ห้างขายยาอังกฤษตรางู ในปี 2435 โดยแพทย์ชาวตะวันตก 2 ท่าน คือ ปีเตอร์ โกแวน และโธมัส เฮย์เวิร์ด เฮส์ และต่อมาถูกซื้อกิจการโดยหมอล้วน ว่องวานิช ในปี 2471 ต่อมาธุรกิจได้เติบโตภายใต้กรรมสิทธิ์ของครอบครัวว่องวานิช
ประวัติ > กำเนิด

โธมัส เฮย์เวิร์ด เฮส์ หรือหมอเฮส์ ได้เริ่มเปิดร้านขายยาของตนเองเมื่อ พ.ศ. 2435 โดยร่วมทุนกับนายแพทย์ ปีเตอร์ กาแวน ชาวอังกฤษ ใช้ชื่อว่า British Dispensary มีสัญลักษณ์เป็นรูปงูถูกศรปักที่หัว แต่เนื่องจากเป็นชื่อร้านภาษาอังกฤษ จึงเรียกตามสัญลักษณ์ของห้างว่า ห้างขายยาอังกฤษ (ตรางู) ร้านแรกตั้งอยู่ที่ปากตรอกโรงภาษีที่ถนนเจริญกรุงมุมถนนสุรวงศ์ กิจการดําเนินมาได้ด้วยดี จนถึง พ.ศ. 2440 จึงได้ขยายสาขาเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งแห่งที่สี่กั๊กพระยาศรี หลังจากนั้นหมอกาแวน ผู้ร่วมหุ้นคนสำคัญมีความจำเป็นต้องเดินทางกลับประเทศอังกฤษ จึงได้ขายหุ้นที่มีอยู่ทั้งหมดให้แก่หมอเฮส์
จนกระทั่ง พ.ศ. 2449 หมอเฮส์ได้ขายกิจการทั้งหมดให้แก่คนปรุงยาในร้าน ชื่อ มร.แมกเบท (Mr. Mcbeth) มีการเปิดสาขาใหม่ที่หัวมุมถนนเจริญกรุงตัดกับถนนสี่พระยาโดยปิดกิจการที่ร้านปากตรอกโรงภาษีลง ในยุคนั้นนอกจากผลิตยาเองแล้วยังเป็นตัวแทนจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของเซนลุกซ์ของประเทศอังกฤษ เช่น สบู่เซนลุกซ์ น้ำมันเซนลุกซ์ รวมไปถึงน้ำมันตับปลา (Scott’s Emulsion) ยาแก้ปวดเพอร์รีเดวิส (Perry Davis’s Painkiller)
ประวัติ > ภายใต้การบริหารของตระกูลว่องวานิช

ต่อมา มร.แมกเบท เดินทางกลับประเทศของตนจึงขายกิจการทั้งหมด ตลอดจนตำรับยาต่าง ๆ พร้อมลิขสิทธิ์ในการเป็นตัวแทนจำหน่ายผลิตภัณฑ์เซนลุกซ์ เป็นเงินทั้งสิ้น 100,000 บาท ให้กับนายล้วน ว่องวานิช ดำเนินการต่อ
เมื่อ พ.ศ. 2471 โดยหมอล้วนมิได้เปลี่ยนแปลงกิจการแต่อย่างใด เพียงแต่ปรับสูตรแป้งน้ำที่ชื่อ มะโนลา เสียใหม่ ซึ่งภายหลังได้พัฒนาสูตรและเปลี่ยนชื่อมาเป็น แป้งฝุ่นเด็กเซนลุกซ์ และ แป้งเย็นปริกลีฮีทตรางู (แป้งเย็นตรางูในปัจจุบัน) แต่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 หมอล้วนต้องประสบอุปสรรคถึงขนาดต้องเดินทางหลบหนีออกนอกประเทศ เหตุเพราะหมอล้วนได้จัดส่งยาจากห้างขายยาอังกฤษ (ตรางู) ไปช่วยเหลือประชาชนชาวจีน ทำให้รัฐบาลขณะนั้นไม่พอใจอย่างยิ่ง เนื่องจากรัฐบาลไทยในขณะนั้นอยู่ฝ่ายเดียวกับประเทศญี่ปุ่น หมอล้วนจึงส่งบุตรชาย บุญยง ว่องวานิช เดินทางจากกฮ่องกงเข้ามายังประเทศไทย เพื่อคอยดูแลกิจการแทน และเปลี่ยนชื่อห้างเป็น ห้างขายยาตรางู ตัดคําว่า "อังกฤษ" เป็นการชั่วคราว
หลังจากหมอล้วนอาศัยอยู่ที่ฮ่องกงนาน 10 ปี จึงเดินทางกลับมายังประเทศไทย ดำเนินกิจการต่อไป โดยออกผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ เช่น ยาหยอดตาสว่างเนตร ยาหยดทองใช้แก้อาการท้องเสีย ยาธาตุเซนลุกซ์ ยาบำรุงโคนาโตน ยาหม่อง น้ำมันใส่ผมเปโตร
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2506 ก่อตั้งบริษัท แอล.พี.แสตนดาร์ด แลบบอราทอรี่ส์ จำกัด โรงงานผลิตเวชภัณฑ์ และเครื่องสำอาง จนเมื่ออนุรุธ ว่องวานิชทายาทรุ่น 3 ที่เริ่มเข้ามาดูแลบริหารงานเมื่อ พ.ศ. 2528 ได้ขยายตลาดสินค้าใหม่ เช่น ผลิตภัณฑ์เด็กเซนลุกซ์, แชมพูเซนลุกซ์ สูตรเย็น, สบู่เย็นตรางู และวางตลาดผลิตภัณฑ์เด็กเซนลุกซ์ แป้ง สบู่ แชมพู โลชั่นเด็ก
พ.ศ. 2540 บริษัทได้ควบรวมกิจการด้านการจัดจำหน่ายและโรงงานผลิต ภายใต้ชื่อ บริษัท อังกฤษตรางู (แอล.พี.) จำกัด ทุนจดทะเบียน 60 ล้านบาท ดำเนิน ธุรกิจด้านการผลิต รับจ้างผลิต จัดจำหน่าย นำเข้า และส่งออก
พ.ศ. 2551 ได้เข้าซื้อกิจการ บริษัท ฟาร์มาคอสเม็ท จำกัด (มหาชน) ผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์สกินแคร์ภายใต้แบรนด์ Tea Tree และ Scacare
กลุ่มบริษัท

จากข้อมูลในปี 2555 กลุ่มบริษัทอังกฤษตรางูประกอบไปด้วย
บริษัท ห้างขายยาอังกฤษ (ตรางู) จำกัด
บริษัท อังกฤษตรางู (แอล.พี.) จำกัด
บริษัท บริทิช ดิสเพนซารี่ คอนซูมเมอร์ จำกัด (มหาชน)
บริษัท บริทิช ดิสเพนซารี่ เฮลท์แคร์ จำกัด
บริษัท อังกฤษตรางู (แอล.พี.) สาย 5 จำกัด
ห้างขายยาอังกฤษตรางู ที่ถนนเจริญกรุงมุมถนนสุรวงศ์
ฮอนด้า แจ๊ซ ไฮบริด

| ฮอนด้า แจ๊ซ ไฮบริด> ภาพรวม |
| --- | --- |
บริษัทผู้ผลิต: ฮอนด้า
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2555 - ปัจจุบัน
ตัวถังและช่วงล่าง
รูปแบบตัวถัง: ซับคอมแพกต์ 5 ประตู
รุ่นที่คล้ายกัน: ฮอนด้า แจ๊ซ ฟอร์ด เฟียสต้า เชฟโรเลต โซนิค
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 1.3 ลิตร
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: ฮอนด้า แจ๊ซ
ฮอนด้า แจ๊ซ ไฮบริด (อังกฤษ: Honda Jazz Hybrid)  เป็นรถยนต์นั่งแบบซับคอมแพ็กต์ขนาดเล็ก 5 ประตู ผลิตโดยฮอนด้า เปิดตัวในไทยเมื่อปี 2012 เป็นเครื่องแรกที่มีเครื่องยนต์ลูกผสมมอเตอร์ไฟฟ้า แจ็ซไฮบริด ถูกเปิดตัวในช่วงกลางอายุของแจ็ซแบบเครื่องยนต์ปกติ รูปลักษณ์ภายนอกจะเหมือนกับรถยนต์แจ๊ซรุ่นธรรมดา แต่มีกันชนหน้าหรือสปอยเลอร์ที่ออกแบบให้ลู่ลมมากยิ่งขึ้น กันชนหน้ามีช่องรับอากาศที่อยู่ตรงกับตำแหน่งของการติดตั้งป้ายทะเบียน กระจังหน้าสีเงิน ไฟท้ายเป็นแบบ LED สัญลักษณ์ไฮบริด มีแบตเตอรี่ที่ให้พลังงานกับมอเตอร์ไฟฟ้าน้ำหนัก 70 กิโลกรัม
เครื่องยนต์ของ Honda Jazz Hybrid เป็นเครื่องยนต์แถวเรียง 4 กระบอกสูบ  1.3 ลิตร iVTEC 88 แรงม้า เป็นรถยนต์ที่ออกตัวได้เร็ว ตอบสนองต่อการขับขี่ทั้งการเดินทางในเมืองหรือการขับทางไกลได้ดี
ราคาที่จำหน่าย 768,000 บาท สีขาวมุกเพิ่ม 10,000 บาท
ฮอนด้า แอคคอร์ด ไฮบริด

| ฮอนด้า แอคคอร์ด ไฮบริด> ภาพรวม |
| --- | --- |
บริษัทผู้ผลิต: ฮอนด้า
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2557
ตัวถังและช่วงล่าง
รูปแบบตัวถัง: คอมแพกต์ซีดาน 4 ประตู
รุ่นที่คล้ายกัน: โตโยต้า คัมรี่
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 2.0 ลิตร
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: ฮอนด้า แอคคอร์ด
ฮอนด้า แอคคอร์ด ไฮบริด(อังกฤษ: Honda Accord Hybrid) เป็นรถยนต์ขนาดกลาง 4 ประตู ผลิตโดยบริษัทฮอนด้า เปิดตัวจำหน่ายเมื่อปี 2557 เครื่องยนต์ทำงาน้ดวยมอเตอร์ไฟฟ้า 2 ตัว เกียร์ E-CVT ระบบไฮบริดของ Honda Accord Hybrid เป็นแบบ Sport Hybrid Interlligent Multi-Mode Drive หรือ i-MMD ทำงานด้วยเครื่องยนต์ Atkinson Cycle เบนซิน i-VTEC บล๊อก 4 สูบ DOHC ขนาด 2.0 ลิตร
คุณสมบัติอื่นๆ ของรถยนต์ ฮอนด้า แอคคอร์ด ไฮบริด 
เพิ่มระบบความปลอดภัยด้านหน้า Collision Mitigation BrakeSistem(CMBS)ระบบเตือนการชนด้านหน้าด้านเรดาห์ พร้อมตัวช่วยเบรก เป็นระบบที่ช่วยลดความเร็วของตัวรถ เมื่ออยู่ใกล้คันหน้ามากเกินไป เพื่อลดอัดการการเสี่ยงและลดความรุนแรงในการชน มีกล้องตรงกระจกด้านข้างซ้าย เพื่อมองในมุมอับ และจะแสดงผลผ่านหน้าจอ กล้องส่องภาพด้านหลังสามารถปรับได้ 3 ระดับในการมอง G Force Control (G-con)เทคโนโลยีความปลอดภัยเพื่อดูซับและกระจายแรงกระแทกของตัวรถ
ฮอกกี้

ฮอกกี้เล่นในสนาม
ฮอกกี้ (อังกฤษ: Hockey) เป็นกีฬาแข่งขันกันระหว่าง 2 ทีม มีผู้เล่นฝ่ายละ 11 คน โดยการตีลูกบอล ที่มีลักษณะกลม แข็ง ที่เรียกว่า ลูกพัค (puck) ให้เข้าโกลด์ตะข่ายของฝั่งตรงกันข้าม โดยจะให้ลูกบอลถูกส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกายไม่ได้ เว้นผู้รักษาประตูที่มีสิทธิใช้เท้าเตะและมือปัดลูกบอลได้แต่ก็เฉพาะในเขตที่ยิงประตูเท่านั้น การยิงประตูที่ถือว่าได้ประตูต้องเป็นการยิงจากภายในเขตประตู คือภายในเขต 16 หลา โดยมีเส้นโค้งเป็นเครื่องหมาย เรียกกันเป็นที่เข้าใจว่าหัวกะโหลก คือจะต้องพาลูกเข้าไปยิงประตูภายในหัวกะโหลกนั้น
ประวัติ

ฮอกกี้เป็นกีฬาเก่าแก่ที่มีประวัติความเป็นมายาวนาน แต่ไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่ชัดว่ากีฬาประเภทนี้เริ่มมาจากประเทศใดก่อน มีหลักฐานภาพวาดอียิปต์โบราณเก่าแก่ 4000 ปีที่มีลักษณะคล้ายกีฬาฮอกกี้ และอีกหลักฐานประมาณ 44 ปี ก่อนคริสต์ศักราช พบหลักฐานโดยชาวกรีกโรมัน สมัยโบราณได้เล่นกีฬานี้กันอยู่แล้ว อุปกรณ์การเล่นและวิธีเล่นคล้ายคลึงกับการเล่นฮอกกี้ในสมัยปัจจุบัน แต่แตกต่างกันที่ไม้ตีฮอกกี้สมัยกรีกและโรมันจะสั้นกว่าในปัจจุบัน ลูกบอลสมัยนั้นทำด้วยหนัง ภายในอัดด้วยขนสัตว์
ต่อมากีฬาฮอกกี้ได้แพร่หลายเข้าไปในประเทศอังกฤษ ช่วงแรกได้เข้าสู่โรงเรียนประถม และเริ่มมีการเปิดคลับแรกในปี พ.ศ. 2392 ที่ Blackheath ใน south-east ลอนดอน และมีประชาชนสนใจอย่างจริงจังในศตวรรษที่ 19
การเล่นฮอกกี้สมัยปัจจุบันมีอยู่ 2 ชนิดคือ ฮอกกี้ที่เล่นกันบนสนามหญ้าและฮอกกี้ที่เล่นกันบนลานน้ำแข็ง (Indoor Hockey หรือ Shake Hockey หรือ Ice Hockey) ต่อมาในประเทศอังกฤษ ประมาณปี พ.ศ. 2428 ได้จัดให้มีการแข่งขันประเภทหญิงขึ้นระหว่างมหาวิทยาลัยอ๊อกซ์ฟอร์ดกับเคมบริดจ์ ในปี พ.ศ. 2444 กีฬาฮอกกี้ได้แพร่เข้าไปในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยสุภาพสตรีชาวอังกฤษชื่อ Constance Applebee โดยได้ให้คำแนะนำในการเล่นระหว่างปิดภาคฤดูร้อนที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และหลังจากนั้นมาฮอกกี้จึงเป็นที่นิยมในหมู่สุภาพสตรีเป็นอย่างมาก
ต่อมาในปี พ.ศ. 2465 ประเทศสหรัฐอเมริกาได้ก่อตั้งสมาคมขึ้นโดยใช้ชื่อว่าสมาคมฮอกกี้แห่งสหรัฐอเมริกา และได้มีการปรับปรุงพัฒนาให้เจริญก้าวหน้าขึ้นจนถึงระดับชาติ ในช่วงแรกได้รับความนิยมเล่นเฉพาะในหมู่สตรีเท่านั้น ต่อมาเมื่อกีฬาประเภทนี้ได้บรรจุไว้ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกซึ่งมีการแข่งขันเฉพาะชายเท่านั้น
ในสหรัฐอเมริกามีการก่อตั้งสมาพันธ์กีฬาฮอกกี้หญิงระหว่างประเทศขึ้นในปี พ.ศ. 2475 และได้จัดให้มีการแข่งขันทุกๆ 3 ปี โดยสหรัฐอเมริกาได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2476 เป็นต้นมา และสหรัฐอเมริกาได้จัดตั้งสมาคมฮอกกี้ชายขึ้นในเวลาต่อมา
ดูเพิ่ม

Field hockey
ฮอกกี้ชิงแชมป์โลก
ฮอกกี้น้ำแข็ง
ห้ามถาม ห้ามบอก

| ห้ามถาม ห้ามบอก |
| --- | --- |
ประธานาธิบดีบิล คลินตัน กล่าวถึงมาตรการเกี่ยวกับการรักร่วมเพศในการทหาร
วางแผนเมื่อ: กระทรวงกลาโหมสหรัฐ Directive 1304.26
โดย: ผู้บริหารของคลินตัน
ผู้บังคับบัญชา: บิล คลินตัน
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1994 – 20 กันยายน ค.ศ.2011
ผู้ลงมือ: เลส แอสปิน
ผลลัพธ์: การบริการทางทหารของเกย์, ผู้รักร่วมสองเพศ และเลสเบียน
ห้ามถาม ห้ามบอก (อังกฤษ: Don't ask, don't tell ย่อว่า DADT) เป็นคำที่หมายถึงนโยบายที่ห้ามเกย์ เลสเบี้ยน ไบเซ็กชวลที่เปิดเผยตัว เข้าร่วมกองทัพอเมริกัน อยู่ในประชุมกฎหมายมหาชนที่ 103-160 (ประมวลกฎหมายสหรัฐอเมริกา ลักษณะ 10 มาตรา 654) โดยมีนโยบายห้ามบุคคลใดก็ตาม ซึ่งมีลักษณะเป็นผู้รักร่วมเพศหรือรักร่วมสองเพศ ในขณะที่ปฏิบัติงานในกองทัพสหรัฐอเมริกา เปิดเผยลักษณะรสนิยมทางเพศของตนเอง โดยการพูดหรือเปิดเผยถึงความสัมพันธ์รักร่วมเพศ การแต่งงานกับเพศเดียวกัน ด้วยเหตุเพราะว่า จะเป็นการสร้างปัญหาที่ไม่สามารถยอมรับได้กับมาตรฐานระดับสูงด้านคติธรรม ความเป็นระเบียบและวินัย และการทำงานร่วมกันเป็นหน่วยที่เป็นสาระสำคัญของกองทัพ
ในส่วนของหลักการ ห้ามถาม ห้ามบอก ระบุว่า ส่วน "ห้ามถาม" ของนโยบายหมายถึง ผู้บังคับบัญชาไม่ควรเริ่มต้นการสืบสวนรสนิยมทางเพศของผู้ใต้บังคับบัญชา ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่ถูกห้าม ถึงแม้ว่าจะมีหลักฐานที่ชัดเจนและน่าเชื่อถือจนสามารถเริ่มการสืบสวนได้ การละเมิดส่วนดังกล่าวโดยการสืบสวนที่ไม่ได้รับมอบอำนาจและการข่มขู่ผู้ใต้บังคับบัญชาที่ต้องสงสัยส่งผลให้มีการวางกฎเกณฑ์ปัจจุบันของนโยบายว่า "ห้ามถาม ห้ามบอก ห้ามตามล่า ห้ามข่มขู่"
ความพยายามที่จะยกเลิกนโยบายดังกล่าว ซึ่งมีผลบังคับใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2536 เพิ่มขึ้นหลังจากการเข้าดำรงตำแหน่งของประธานาธิบดีบารัก โอบามาใน พ.ศ. 2551 ผู้ซึ่งกล่าวสนับสนุนการยกเลิกนโยบายดังกล่าวอย่างสมบูรณ์ระหว่างการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้ง ใน พ.ศ. 2553 สภาผู้แทนราษฎรได้ผ่านคำแปรบัญญัติรัฐบัญญัติอนุมัติการป้องกันแห่งชาติสำหรับปีงบประมาณ 2554 ซึ่งจะยกเลิกส่วนที่เกี่ยวข้องกันของกฎหมายดังกล่าว เมื่อมาตรการยกเลิกกฎหมายหยุดชะงักในระดับวุฒิสภา ร่างกฎหมายเดี่ยวสำหรับยกเลิกนโยบายก็ได้รับการเสนอในวุฒิสภาแทน สภาผู้แทนราษฎรได้ผ่านร่างกฎหมายดังกล่าวในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 และผ่านการลงคะแนนเสียงในวุฒิสภาที่ผ่านเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2553 บารัก โอบามา ได้ลงนามให้การยกเลิกนี้มีผลทางกฎหมายเมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2553 อย่างไรก็ดีนโยบายดังกล่าวยังมีผลบังคับต่อไป จนกว่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงจะลงความเห็นว่าการยกเลิก DADT ไม่มีผลต่อความพร้อม ประสิทธิภาพ ความสามัคคี และการจัดหากำลังพลของกองทัพ เมื่อเจ้าหน้าที่ระดับสูงลงความเห็นแล้วต้องรอเวลาอีก 60 วัน DADT จึงจะถูกยกเลิกโดยสมบูรณ์
ประวัติ > การยกเลิก > รัฐบัญญัติปรับปรุงการเตรียมพร้อมทางทหาร

รัฐบัญญัติปรับปรุงการเตรียมพร้อมทางทหารเป็นร่างกฎหมายที่ได้รับการเสนอเข้าสู่สภาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกาใน พ.ศ. 2548 โดยแจ้งจุดประสงค์ว่า "เพื่อแก้ไขลักษณะ 10 ของประมวลกฎหมายสหรัฐ เพื่อปรับปรุงการเตรียมพร้อมของกองทัพโดยเปลี่ยนนโยบายปัจจุบันเกี่ยวกับการรักร่วมเพศในกองทัพ หรือเป็นที่รู้จักกันในนาม 'ไม่ถาม ไม่ตอบ' ให้เป็นนโยบายที่ไม่มีการเลือกปฏิบัติบนพื้นฐานของรสนิยมทางเพศ" ร่างกฎหมายดังกล่าวได้รับการเสนออีกครั้งใน พ.ศ. 2550 และ พ.ศ. 2552
ฮองสี

ฮองสี (อังกฤษ: Feng Xu ; จีนตัวย่อ: 封谞; จีนตัวเต็ม: 封諝)  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นสมาชิกขันทีของคณะสิบขันที และเป็นขันทีที่มีอำนาจมากในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้
ดูเพิ่ม

ตัวละครในสามก๊ก
สิบขันที
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
ฮอตเทสไทม์ออฟเดอะเดย์

| "Hottest Time of the Day"> เพลงโดยทูพีเอ็ม |
| --- | --- |
วางจำหน่าย:  8 กันยายน พ.ศ. 2551
ฮอตเทสไทม์ออฟเดอะเดย์ (อังกฤษ: Hottest Time of the Day) เป็นซิงเกิลลำดับที่ 1 ของวงทูพีเอ็ม วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2551 ซึ่งได้รับการเปิดตัววงครั้งแรกด้วย
รายชื่อเพลง

10 points out of 10 [composed by JYP]
Only You [composed by JYP]
Angel [composed by Kwon Tae Woon (for The Playdog)]
10 points out of 10 (Old school ver.)
10 points out of 10 (Inst.)
Only You (Inst.)
ฮอนด้า โอดิสซีย์

| ฮอนด้า โอดิสซีย์ |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ฮอนด้า
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2537–ปัจจุบัน
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์อเนกประสงค์ขนาดใหญ่ (Minivan)
รูปแบบตัวถัง: 5-door station wagon (1994–2013) 5-door minivan (2013–present)
โครงสร้าง: เครื่องยนต์วางหน้า, ขับเคลื่อนล้อหน้า เครื่องยนต์วางหน้า, ขับเคลื่อนสี่ล้อ
จำนวนประตู: 2-4 บานประตูธรรมดา ประตูบานเลื่อน (5th Gen only)
ฮอนด้า โอดิสซีย์ (อังกฤษ: Odyssey) เป็นรถยนต์มินิแวนอเนกประสงค์ ที่ทางญี่ปุ่นผลิตตั้งแต่ปี 1994 และออกขายในอเมริกาเหนือและญี่ปุ่น โอดิสซีย์ได้รับแนวคิดและออกแบบในประเทศญี่ปุ่นในยุคที่เศรษฐกิจกำลังประหยัดในปี 1990 ทำให้มีการปรับเปลี่ยนไม่ได้มากนัก แต่ด้วยความที่เป็นรถอเนกประสงค์จึงทำให้ได้รับความนิยมในประเทศญี่ปุ่นและอเมริกาเหนือ โอดิสซีย์รุ่นแรกนั้นยังได้ส่งไปขายยังยุโรปด้วยเหมือนกัน
ฮอนด้า โอดิสซีย์ รุ่นแรก
1996 Honda Odyssey (Australia)
1996 Honda Odyssey (Australia)
1998–2000 Honda Odyssey (Australia)
1998–2000 Honda Odyssey (Australia)
1996 Honda Shuttle (Europe)
1999 Honda Shuttle (Europe)
1999 Honda Shuttle (Europe)
ในปี 1999 ทำการผลิตรุ่นที่สองส่งไปยังจีนและออสเตเลีย รุ่นนี้จะมีขนาดใหญ่กว่ารุ่นแรกเล็กน้อยและได้รับความนิยมอย่างมาก แต่ในปี 2002 ยอดขายกลับลดลง
ฮอนด้า โอดิสซีย์ รุ่นที่ 2
2000–2002 Honda Odyssey (pre-facelift, Australia)
2000–2002 Honda Odyssey (pre-facelift, Australia)
2003 Honda Odyssey Fine Spirit (facelift, Japan)
Honda Odyssey (facelift, Japan)
2002 Honda Odyssey Absolute (facelift, Japan)
Honda Odyssey Absolute (facelift, Japan)
Honda Odyssey Prestige (facelift, Japan)
รุ่นที่ 3 ได้ติดตั้งเกียร์อัตโนมัติ ทั้ง 2WD และ 4WD และปรับเครื่องยนต์ใหม่ ทำให้โอดิสซีย์กลับมาได้รับความนิยมและมียอดขาดที่ดีที่สุดในปี 2005
ฮอนด้า โอดิสซีย์ รุ่นที่ 3
Honda Odyssey (facelift, Japan)
รุ่นที่ 4 ปลายปี 2008 เปลี่ยนเป็นเครื่องยนต์ CVT และขายดีที่สุดในออสเตเลีย ในปี 2012 ฮอนด้าประเทศไทยได้นำเข้า ฮอนด้า โอดิสซีย์ โฉมไมเนอร์เชนจ์เข้ามาจำหน่ายในประเทศไทย โดยตั้งราคาอยู่ที่ 2,557,000 บาท ในรุ่น 2.4 JP ซึ่งเป็นรุ่นเดียวที่มีจำหน่ายในประเทศไทยอย่างเป็นทางการ
ฮอนด้า โอดิสซีย์ รุ่นที่ 4
2009–2011 Honda Odyssey (pre-facelift, Australia)
Honda Odyssey Absolute (facelift, Japan)
รุ่นที่ 5 ในปลายปี 2013 ได้รับมาใช้ประตูบานเลื่อนคู่ ตัวรถมีขนาดใหญ่กว่ารุ่นก่อนและปรับให้เป็นรถยนต์ 7 ที่นั่ง และปรับเครื่องยนต์เป็น i-VTEC และจอควบคุมเครื่องเสียงเป็นแบบระบบสัมผัส
ฮอนด้าเปิดตัวในประเทศไทยครั้งแรกในงานมอเตอร์โชว์ปี 2013 มี 2 รุ่นคือ 2.4 E ราคา 2,750,000 บาท กับ 2.4 EL ราคา 2,950,000 บาท
ฮอนด้า โอดิสซีย์ รุ่นที่ 5
Honda Odyssey VTi-L (pre-facelift, Australia)
Honda Odyssey Absolute EX (first facelift, Japan)
Honda Odyssey 2.4 Prestige (first facelift, Indonesia)
Honda Odyssey e:HEV Absolute EX (second facelift, Japan)
Honda Odyssey (pre-facelift, อเมริกาเหนือ)
Honda Odyssey (Facelift, อเมริกาเหนือ)
ห้องโถงเอก

“ห้องโถงเอก” ของคฤหาสน์บาร์ลีย์ที่ยอร์คที่ได้รับการบูรณะให้เหมือนห้องโถงที่สร้างราว ค.ศ. 1483
ห้องโถงเอก (อังกฤษ: Great hall) คือห้องหลักของปราสาท, พระราชวัง, วัง หรือ คฤหาสน์มาเนอร์ขนาดใหญ่ในยุคกลาง และในคฤหาสน์ชนบทที่สร้างระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในขณะนั้น “Great” ในคำว่า “Great hall” มีความหมายว่า “ใหญ่” และยังมิได้หมายถึงความเป็น “เอก” เช่นในนัยยะของความหมายที่ใช้กันในปัจจุบัน ในยุคกลางห้องโถงเอกก็จะเรียกกันเพียงว่า “ห้องโถง” เท่านั้นนอกไปเสียจากว่าสิ่งก่อสร้างนั้นจะมีห้องโถงมากกว่าหนึ่งห้อง แต่คำว่า “ห้องโถงเอก” เป็นคำที่ใช้สำหรับห้องโถงประเภทนี้มาเป็นเวลาหลายร้อยปี เพื่อที่จะแยกจากห้องโถงประเภทอื่นที่สร้างขึ้นในสิ่งก่อสร้างที่สร้างขึ้นหลังยุคกลาง  ห้องโถงเอกมักจะพบในฝรั่งเศส, อังกฤษ และ สกอตแลนด์ แต่ห้องที่มีลักษณะดังว่าก็พบในประเทศอื่นๆ บางประเทศในยุโรปด้วย
ลักษณะของห้องโถงเอกโดยทั่วไปมักจะเป็นห้องสี่เหลี่ยมระหว่างที่ยาวหนึ่งครึ่งถึงสามเท่าของความกว้าง และจะสูงกว่าความกว้าง ทางเข้าก็จะ “ทางเดินที่เป็นฉาก” ทางด้านหนึ่งของห้อง หน้าต่างจะอยู่ทางด้านยาวของตัวห้อง และมักจะรวม มุขหน้าต่าง และเหนือทางเข้าบางครั้งก็จะมีระเบียงนักดนตรี ด้านตรงกันข้ามของห้องยกขึ้นเป็นยกพื้นเป็นที่ตั้งของโต๊ะของประมุขของเจ้าของสถานที่และแขกสำคัญๆ ห้องส่วนตัวของเจ้าของและครอบครัวก็จะอยู่ถัดออกไปจากบริเวณนี้ ส่วนครัว, ห้องเก็บสุรา และ ห้องเก็บอาหารอยู่ตรงกันข้ามกับทางเข้า
ในยุคกลางผู้เป็นเจ้าของสิ่งก่อสร้างใหญ่ๆ มักจะมีห้องพักผ่อนเพียงไม่กี่ห้อง ฉะนั้นห้องโถงเอกจึงเป็นห้องสารพัดประโยชน์ ที่ใช้เป็นสถานที่รับแขก และสถานที่ที่สมาชิกในครอบครัวมากินอาหารร่วมกัน ที่จะรวมทั้งเจ้าของบ้าน, ผู้รับใช้ชั้นสูงและชั้นรองบางคน ในเวลากลางคืน สมาชิกในบ้านก็อาจจะใช้เป็นที่หลับที่นอนด้วย