stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าอีริคที่ 3 แห่งเดนมาร์ก
พระราชมรดก

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระเจ้าอีริคที่ 3 |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
การทูล: Hans Majestæt  (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Deres Majestæt  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
พระราชสมัญญานามของพระองค์คือ "ลูกแกะ" (Lam หรือ Lamb) ซึ่งมาจากการพรรณนาถึงลูกแกะของพระเจ้าด้วยทรงเป็นกษัตริย์ที่เคร่งศาสนามาก โดยอธิบายว่าพระองค์มีพระบุคลิกที่อ่อนโยนโดยธรรมชาติและพระทัยกว้าง หรือเป็นกษัตริย์ที่อ่อนแอและเปราะบาง พระองค์อภิเษกสมรสกับลุยท์การ์ดแห่งซาลซ์เวเดล ซึ่งทำให้เกิดอิทธิพลของชาวเยอรมันเพิ่มขึ้นในเดนมาร์ก พระองค์และพระราชินีลุยท์การ์ดไม่ทรงมีพระโอรสธิดาด้วยกัน แต่กษัตริย์อีริคที่ 3 ทรงมีพระโอรสนอกสมรสคือ มักนุส อีริคเซน หลังจากพระเจ้าอีริคที่ 3 สวรรคต พระพันปีหลวงลุยท์การ์ดได้เสกสมรสใหม่กับแฮร์มันที่ 2 เคานท์แห่งวินเซนบวร์ค
อีเซเอ 2

| อีเซเอ 2 |
| --- | --- |

ผู้ผลิต: Adtranz, ซีเมนส์
สายการผลิต: ค.ศ. 1995–1997
ปรับปรุงใหม่: ค.ศ. 2010–2013
จำนวนที่ผลิต: 46 คัน
รูปแบบการจัดขบวน: รถขับเคลื่อน 1 คัน รถโดยสาร 7 คัน
หมายเลขตัวรถ: Tz 201 ถึง 244
ความจุผู้โดยสาร: 391 ที่
ผู้ให้บริการ: DB Fernverkehr
โรงซ่อมบำรุง: เบอร์ลิน–รุมเมิลส์บวร์ค
คุณลักษณะ
ความเร็วสูงสุด: 174 mph (280 km/h)
น้ำหนัก: 412 t
กำลังขับเคลื่อน: 4,800 kW
ระบบจ่ายไฟฟ้า: 15 kV 16.7 Hz AC
ระบบความปลอดภัย: Sifa, PZB90, LZB
มาตรฐานทางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ
อีเซเอ 2 เป็นรถไฟความเร็วสูงรุ่นที่ 2 ของประเทศเยอรมนี เริ่มใช้งานตั้งแต่ ค.ศ. 1995 มีความคล้ายคลึงกับอีเซเอ 1 ต่างกันที่อีเซเอ 2 จะมีความยาวขบวนรถเป็นครึ่งหนึ่งของอีเซเอ 1 นั่นเอง
สมุดภาพ

อีเซเอ 2 จ่ายไฟฟ้าเหนือหัว
อีเซเอ 2 ที่สถานีรถไฟท่าอากาศยานโคโลญ
ภายในอีเซเอ 2 ที่ปรับปรุงแล้ว
ดูเพิ่ม

รถไฟความเร็วสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

ICE 2 เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Siemens Page
| ด ค กอีเซเอ ผลิตในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
เยอรมนี:  อีเซเอ 1  อีเซเอ 2  อีเซเอ 3  อีเซเอที  อีเซเอทีดี 
ประเทศอื่น ๆ:   China CRH3   Spain AVE.S103   Russia Sapsan
นพดล มาตรศรี

| นพดล มาตรศรีม> ป.ช., ม.ว.ม..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 25 กันยายน พ.ศ. 2509 (58 ปี) อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี
พรรคการเมือง: ชาติไทยพัฒนา (2551–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: วาสนา มาตรศรี

นพดล มาตรศรี เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี 2 สมัย ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา และเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทยพัฒนา
ประวัติ

นพดล มาตรศรี (ชื่อเล่น กิมเลี้ยง) เกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2509 สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนอู่ทอง ระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตร์บัณฑิต (ศิลปศาสตร์) และระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ (นโยบายสาธารณะ) จากมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
นพดล สมรสกับนางวาสนา มาตรศรี
การทำงาน

นพดล มาตรศรี เคยเป็นผู้ใหญ่บ้านในพื้นที่ตำบลพลับพลาไชย อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัด และเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุพรรณบุรี นายนพดล เป็นนักการเมืองที่เป็นคนสนิทของ บรรหาร ศิลปอาชา
กระทั่งในปี 2551 พรรคชาติไทยถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินยุบพรรค และตัดสิทธิ์ทางการเมืองกรรมการบริหารพรรค จึงต้องมีการเลือกตั้งใหม่ในพื้นที่จังหวัดสุพรรณบุรี นายนพดลจึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคชาติไทยพัฒนา และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรีเป็นสมัยที่ 2 และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 4 ของพรรคชาติไทยพัฒนา และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นสมัยที่ 3
นายนพดล ได้รับเลือกในการประชุมใหญ่พรรคชาติไทยพัฒนา ครั้งที่ 1/2561 เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2561 เป็นกรรมการบริหารพรรค
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
เอ็มเอส ซานดัม

| --- | --- |
เรือเอ็มเอส ซานดัม ในอุทยานแห่งชาติอ่าวกลาเซีย (Glacier Bay) รัฐอะลาสกา
ประวัติ
 เนเธอร์แลนด์
ชื่อ: ซานดัม
เจ้าของ: บมจ.คาร์นิวัล (Carnival Corporation & plc)
ผู้ให้บริการ: สายการเดินเรือ ฮอลแลนด์อเมริกา
ท่าเรือจดทะเบียน:  รอตเทอร์ดัม
อู่เรือ: บ. ฟินกันติเอริ (Fincantieri)
มูลค่าสร้าง: $300 ล้านเหรียญสหรัฐ
Yard number: มาร์เกรา (Marghera), 6036
ปล่อยเรือ: 26 มิถุนายน พ.ศ. 2541
เดินเรือแรก: 29 เมษายน พ.ศ. 2542
Christened: 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 โดย แมรี-เคต และ แอชลีย์ โอลเซน (Mary-Kate Olsen & Ashley Olsen)
สร้างเสร็จ: 6 เมษายน พ.ศ. 2543
รหัสระบุ:  สัญญาณเรียกขาน: PDAN       หมายเลขไอเอ็มโอ: 9156527   หมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอ: 246442000 
สถานะ: กักกันโรค
ลักษณะเฉพาะ (เมื่อแรกสร้าง)
ชั้น::  เรือสำราญ ชั้นรอตเทอร์ดัม (Rotterdam-class)
ขนาด (ตัน)::    60,906 ตันกรอส  31,457 ตันเน็ต  6,150 ตันระวางขับน้ำ 
ความยาว::  202 เมตร (663 ฟุต)
ความกว้าง::  32.25 เมตร (105.8 ฟุต)
ความสูง::  48 เมตร (157 ฟุต)
กินน้ำลึก::  11 เมตร (36 ฟุต)
ดาดฟ้า::  10 ชั้น
ระบบพลังงาน::  ดีเซล-ไฟฟ้า Sulzer 12ZAV40S 8,640 กิโลวัตต์ 5 เครื่อง
ระบบขับเคลื่อน::  สองใบจักร แบบปีกปรับมุมบิดได้
ความเร็ว::  23 นอต (43 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 26 ไมล์ต่อชั่วโมง)
ความจุ::  ผู้โดยสาร 1,432 คน
ลูกเรือ::  615 คน
ลักษณะเฉพาะ (หลังซ่อมบำรุง 1 มกราคม 2548)
ขนาด (ตัน)::    61,396 ตันกรอส  31,224 ตันเน็ต  7,321 ตันระวางขับน้ำ 
ความยาว::  237 เมตร (778 ฟุต)
ความกว้าง::  32.28 เมตร (105.9 ฟุต)
กินน้ำลึก::  8.1 เมตร (27 ฟุต)
เอ็มเอส ซานดัม (MS Zaandam) เป็นเรือสำราญ ที่เป็นเจ้าของและดำเนินการโดยสายการเดินเรือ ฮอลแลนด์อเมริกา ซึ่งตั้งชื่อตามชื่อเมือง ซานดัม (ดัตช์: Zaandam) ประเทศเนเธอร์แลนด์ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือใกล้กับกรุงอัมสเตอร์ดัม เรือถูกต่อเป็นลำที่เจ็ดให้กับสายการเดินเรือโดยบริษัทต่อเรือ ฟินกันติเอริ ในเมืองมาร์เกรา ประเทศอิตาลีและส่งมอบในปี พ.ศ. 2543 เรือซานดัม เป็นเรือลำที่สามของเรือชั้นรอตเทอร์ดัม (Rotterdam-class) และมีเรือพี่น้องคือ เอ็มเอส โฟเลนดัม (MS Volendam), เอ็มเอส รอตเทอร์ดัม (MS Rotterdam) และเอ็มเอส อัมสเตอร์ดัม (MS Amsterdam)
จนถึงปัจจุบัน สายการเดินเรือฮอลแลนด์อเมริกา มีเรือสามลำที่ได้ใช้ชื่อซานดัม  โดยมีสองลำก่อนหน้าลำปัจจุบันคือ เรือกลไฟเอสเอส ซานดัม (SS Zaandam, ค.ศ. 1882–1897) และเรือเอ็มวี ซานดัม (MV Zaandam, ค.ศ.1938–1942) ซึ่งถูกจมโดยตอร์ปิโดของเรือดำน้ำเยอรมันในระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
การออกแบบและรายละเอียด

เอ็มเอส ซานดัม มีระวางน้ำหนักของเรือ 61,396 ตันกรอส (GT), ระวางน้ำหนักสุทธิ 31,224 ตันเน็ต (NT) และระวางบรรทุกสูงสุด 7,321 เดดเวตตัน (tons deadweight, DWT) เรือลำนี้กินน้ำลึก 8.3 เมตร (27 ฟุต 1 นิ้ว) มีความยาว 237.7 เมตร (780 ฟุต) ส่วนกว้างสุด 32.4 เมตร (106 ฟุต 5 นิ้ว)[๑] เมื่อแรกสร้างเรือมีระวางน้ำหนักของเรือ 60,906 ตันกรอส (GT) และระวางบรรทุกสูงสุด 6,150 เดดเวตตัน (DWT) มีความยาวทั้งหมด 237 เมตร (777 ฟุต 7 นิ้ว) และความยาว 202.8 เมตร (665 ฟุต 4 นิ้ว) ในแนวตั้งฉากกับคานของส่วนกว้างสุดของเรือ ซึ่งมีขนาด 32.3 เมตร (106 ฟุต)
เรือขับเคลื่อนด้วยระบบดีเซล-ไฟฟ้าส่งกำลังไปยังสองเพลาขับ มีกำลัง 37,500 กิโลวัตต์ (50,300 แรงม้า) สิ่งนี้ทำให้ซานดัม ทำความเร็วสูงสุดได้ 23 นอต (43 กม./ชม. หรือ 26 ไมล์ต่อชั่วโมง) เรือสามารถรองรับผู้โดยสารได้ 1,432 คนและมีลูกเรือ 607 คน[๒] ห้องโดยสาร 716 ห้องมีขนาดตั้งแต่ขนาด 10.5-104.6 ตารางเมตร (113–1,126 ตารางฟุต) ซึ่ง 197 ห้องมีระเบียง ซานดัม มีรูปแบบการตกแต่งในแนวดนตรี และประดับด้วยสิ่งประดิษฐ์และของที่ระลึกจากแนวดนตรีที่หลากหลายเช่น ดัตช์ออร์แกนแบบบารอก และกีตาร์ที่มีลายเซ็นของ วงเดอะโรลลิงสโตนส์, การ์โลส ซันตานา และวงควีน หนึ่งในบันไดกลางมีแซกโซโฟนที่มีลายเซ็นของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา บิล คลินตัน บนส่วนที่ใช้ปากเป่า
การต่อเรือและการเดินเรือ

เรือสำราญลำนี้สร้างโดยบริษัท ฟินกันติเอริ กันติเอริ นาวาลิ อิตาเลียนา (Fincantieri Cantieri Navali Italiana SpA) ที่เมืองมาร์เกรา ประเทศอิตาลีโดยมีเลขที่อู่ 6036 วางกระดูกงูเรือในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2541, ปล่อยเรือลงน้ำในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2542 และเสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2543 ซานดัม มีพิธีตั้งชื่อเรือโดยฝาแฝด มารี-เคต และ แอชลีย์ โอลเซน (Mary-Kate และ Ashley Olsen) ในวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 เรือจดทะเบียนในเนเธอร์แลนด์ และเป็นเจ้าของและดำเนินการโดยสายการเดินเรือ ฮอลแลนด์อเมริกา
ซานดัม ปัจจุบันแล่นผ่านบริเวณประเทศแคนาดา และเขตนิวอิงแลนด์ ในช่วงฤดูร้อน และในช่วงฤดูหนาวแล่นเรือบริเวณประเทศเม็กซิโก และรัฐฮาวาย ในเดือนธันวาคมและมกราคม ซานดัม ล่องเรือในเขตทวีปแอนตาร์กติกา และชายฝั่งทวีปอเมริกาใต้
ปูมเรือที่สำคัญ

ในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคของสหรัฐอเมริการายงานว่ามีผู้ป่วย 73 รายในเรือซานดัม เนื่องจากการระบาดของโนโรไวรัส ขณะเรืออยู่ระหว่างการเดินทางจากซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน ถึงรัฐอะแลสกา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
"พิกัดตำแหน่งของเรือ". sailwx.info. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-03-02. สืบค้นเมื่อ 2020-04-07.
"Zaandam (IMO: 9156527)". vesseltracker.com.
เรือเอ็มเอส ซานดัม ในอู่แห้งที่เกาะแกรนด์บาฮามา พ.ศ. 2548
เรือซานดัม เทียบท่าเรือนาเซะนากาฮามะ เกาะอามามิ ประเทศญี่ปุ่น พ.ศ. 2555
วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

| --- | --- |
College of graduate study in management,   Khon Kaen University

ชื่อย่อ: MBA / CGSM
สถาปนา: 1 เมษายน พ.ศ. 2540 (27 ปี)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณบดี: รองศาสตราจารย์ ดร.เกียรติไชย ฟักศรี
ที่อยู่: วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น 123 หมู่ 16 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น 40002
เว็บไซต์: https://mba.kku.ac.th/
วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (อังกฤษ: College of graduate study in management, Khon Kaen University) เป็นส่วนราชการไทยระดับวิทยาลัย สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น บัณฑิตวิทยาลัยมีฐานะเป็นคณะ/หน่วยงานหนึ่งในมหาวิทยาลัยขอนแก่น อยู่ภายใต้การบริหารงานของคณบดี มีคณะกรรมการประจำบัณฑิตวิทยาลัยทำหน้าที่กำหนดนโยบายเกี่ยวกับการบริหารในวิทยาลัยและมีสำนักงานคณบดีวิทยาลัยเป็นหน่วยงานที่จะปฏิบัติงานด้านธุรการและให้บริการทางการศึกษาและวิชาการ และเพื่อขยายการศึกษาของมหาวิทยาลัยไปสู่ระดับปริญญาที่สูงถึงปริญญาโทและ ปริญญาเอกในด้านบริหารธุรกิจ เปิดรับนักศึกษาในสาขาวิชาต่าง ๆ ตั้งแต่ปีการศึกษา 2540 มาจนถึงปัจจุบันนี้
ประวัติ

วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ ได้รับอนุมัติจากสภามหาวิทยาลัยให้จัดตั้งเป็นวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ องค์กรในกำกับมหาวิทยาลัยขอนแก่น เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2540 พลตำรวจเอกเภา สารสิน เป็นประธานคณะกรรมการอำนวยการวิทยาลัยฯ รองศาสตราจารย์พรสิริ ทิวาวรรณวงศ์ เป็นผู้อำนวยการ ในระยะเริ่มต้นได้ใช้อาคารศูนย์คอมพิวเตอร์ ชั้นที่ 4 เป็นสำนักงานและจัดการเรียนการสอน
สภามหาวิทยาลัยขอนแก่น คราวประชุมครั้งที่ 1/2544 เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2544 อนุมัติให้เปิดการเรียนการสอนหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต ณ กรุงเทพมหานคร โดยมีที่ทำการวิทยาลัยฯ อยู่ที่ชั้น 25 อาคารกรุงเทพประกันภัย ถนนสาทรใต้ มีพื้นที่ประมาณ 980 ตารางเมตร เริ่มรับนักศึกษารุ่นแรกปีการศึกษา 2544 เดือนกันยายน และที่ประชุมคณะกรรมการอำนวยการวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ คราวประชุมครั้งที่ 2/2546 เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 2546 มีมติให้ขยายพื้นที่ของที่ทำการวิทยาลัยฯ ณ กรุงเทพมหานคร ออกไปอีก 238 ตารางเมตร รวมเป็นพื้นที่ทั้งสิ้น 1,218 ตารางเมตร
หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิตของวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มุ่งเน้นให้ผู้เรียนได้เพิ่มทักษะและความรู้ความสามารถ เพื่อเป็นนักบริหารมืออาชีพที่มีคุณภาพทันต่อการเปลี่ยนแปลงของโลก มีจริยธรรมและความรับผิดชอบต่อสังคม พร้อมทั้งเป็นการยังประโยชน์ให้กับผู้ที่กำลังประกอบอาชีพสาขาต่างๆ ได้มีโอกาสพัฒนา เพิ่มพูน ความรู้ความสามารถ ทางด้านการบริหารได้อย่างเต็มศักยภาพ
หลักสูตร

| หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> ระดับปริญญาบัณฑิต | หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> ระดับปริญญามหาบัณฑิต | หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> ระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต | หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น>  |
| --- | --- | --- | --- |
|  - |  หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (บธ.ม.) โปรแกรม Executive MBA  โปรแกรม Young Executive MBA |  - |  |
คณบดี

| ทำเนียบคณบดีวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> รายนามคณบดี | ทำเนียบคณบดีวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น> วาระการดำรงตำแหน่ง | ทำเนียบคณบดีวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น>  |
| --- | --- | --- |
| 1. รองศาสตราจารย์ กวี จุติกุล | พ.ศ. 2522 |  |
| 2. รองศาสตราจารย์ ดร.เทอด เจริญวัตนา | พ.ศ. 2522 - 2523 |  |
| 3. รองศาสตราจารย์ ดร.สุชาติ จันทร์ทิพย์ | พ.ศ. 2523 - 2527 |  |
| 4. รองศาสตราจารย์ ดร.ประยูร อาษานาม | พ.ศ. 2527 |  |
| 5. รองศาสตราจารย์ ดร.สาโรช ค้าเจริญ | พ.ศ. 2527 - 2531 |  |
| 6. ศาสตราจารย์ ดร.ธีระ รุญเจริญ | พ.ศ. 2531 - 2535 |  |
| 7. รองศาสตราจารย์ ดร.สมพงษ์ จันทร์โพธิ์ศรี | พ.ศ. 2535 - 2539 |  |
| 8. รองศาสตราจารย์ ดร.วินิต ชินสุวรรณ | พ.ศ. 2539 - 2541 |  |
| 9. รองศาสตราจารย์ ดร.สมหมาย ปรีเปรม | พ.ศ. 2541 - 2549 |  |
| 10. รองศาสตราจารย์ ดร.ลำปาง แม่นมาตย์ | พ.ศ. 2549 - 2557 |  |
| 11. ศาสตราจารย์ ดร.สุรศักดิ์ วงศ์รัตนชีวิน | พ.ศ. 2557 - 2565 |  |
| 12. รองศาสตราจารย์ ดร.เกียรติไชย ฟักศรี | พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

https://mba.kku.ac.th/th/index.php เว็บไซต์ทางการวิทยาลัย
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนบริหารธุรกิจในประเทศไทย  |
| --- | --- | --- |
| สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ | กาฬสินธุ์ • นครพนม • นราธิวาสราชนครินทร์ • นเรศวร • มหาสารคาม • รามคำแหง • อุบลราชธานี • บัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ |  |
| สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ | เกษตรศาสตร์ (บริหารธุรกิจ) • เกษตรศาสตร์ (วิทยาการจัดการ) • เกษตรศาสตร์ (ศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ) • เกษตรศาสตร์ (ศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์)  • เกษตรศาสตร์ (สหวิทยาการจัดการและเทคโนโลยี)  • เกษตรศาสตร์ (อุตสาหกรรมบริการ) • ขอนแก่น (บริหารธุรกิจและการบัญชี) • ขอนแก่น (สหวิทยาการ) • ขอนแก่น (บัณฑิตศึกษาการจัดการ) • จุฬาลงกรณ์ (พาณิชยศาสตร์และการบัญชี) • จุฬาลงกรณ์ (ศศินทร์) • เชียงใหม่ • แม่ฟ้าหลวง • ทักษิณ (วิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา) • ทักษิณ (เศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ) • ธรรมศาสตร์ • บูรพา  • พะเยา • มหิดล (วิทยาลัยการจัดการ) • มหิดล (วิทยาลัยนานาชาติ) • ลาดกระบัง • วลัยลักษณ์ • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร (วิทยาการจัดการ) • ศิลปากร (วิทยาลัยนานาชาติ) • สงขลานครินทร์ (พาณิชยศาสตร์และการจัดการ) • สงขลานครินทร์ (วิทยาการจัดการ) |  |
| มหาวิทยาลัยราชภัฏ | นครราชสีมา • มหาสารคาม • เลย • สวนสุนันทา • อุดรธานี |  |
| มหาวิทยาลัย  เทคโนโลยีราชมงคล | ธัญบุรี • พระนคร • รัตนโกสินทร์ • ล้านนา • อีสาน (บริหารธุรกิจ) • อีสาน (บริหารธุรกิจและเทคโนโลยีสารสนเทศ) • อีสาน (เทคโนโลยีการจัดการ) |  |
| สถาบันอุดมศึกษาเอกชน | กรุงเทพ (บริหารธุรกิจ • บัญชี) • กรุงเทพธนบุรี • เชียงราย • เทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น • ธุรกิจบัณฑิตย์ • พายัพ • ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ • รังสิต • ศรีปทุม (บริหารธุรกิจ) • ศรีปทุม (บัญชี) • อัสสัมชัญ • บัณฑิตเอเซีย • อินเตอร์เทคลำปาง |  |
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
ฮิปโปโปเตมัสแคระ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Choeropsis liberiensis ที่วิกิสปีชีส์
ผ้าอนามัย

ผ้าอนามัยแบบธรรมดา (ซ้าย) และแบบปีก (ขวา)
ผ้าอนามัยแบบสอด
ผ้าอนามัย คือแผ่นที่ใช้ซับเลือดประจำเดือนและซับของเหลวตกขาวของสตรี ลักษณะใช้แล้วทิ้ง มีรูปแบบการใช้งานตามแต่ละประเภท ส่วนใหญ่ทำจากวัสดุที่มีความสามารถซึมซับของเหลวได้ดี มีความนุ่ม และห่อทับด้วยผ้าสำลี บางชนิดเพิ่มกลิ่นหอม เพื่อดับกลิ่นประจำเดือนด้วย
ในประเทศไทย ผ้าอนามัยถือว่าเป็นเครื่องสำอางควบคุมตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 10) พ.ศ. 2535
ประเภทของผ้าอนามัย

แบบแผ่นหนา
แบ่งตามขนาดมี 3 แบบ คือ แบบปกติ แบบพิเศษ และแบบสำหรับกลางคืน ซึ่งบางยี่ห้อเพิ่มแบบมีปีกเพื่อป้องกันการซึมเปื้อนด้านข้าง
แบ่งตามลักษณะใช้งาน 3 แบบ คือ แบบมีห่วง แบบแถบปลาย และแบบแถบกาว
แบบแผ่นบาง นิยมในกลุ่มวัยรุ่น หรือใช้เมื่อใส่ชุดรัดรูป
เอกพงศ์ จงเกษกรณ์

| เอกพงศ์ จงเกษกรณ์ |
| --- | --- |
เกิด: 31 มกราคม พ.ศ. 2526 (41 ปี) จังหวัดอุทัยธานี ประเทศไทย
ส่วนสูง: 190 เซนติเมตร (6 ฟุต 3 นิ้ว)
คู่สมรส: กานต์สินีต์ สุกใส (สมรส 2561)
บุตร: 1 คน
อาชีพ:  นักแสดง  วิศวกร 
ปีที่แสดง: 2553–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: อาทิตย์ / ซันนี่ – รอยมาร (2554)  ภาคิน – ตะวันยอดรัก (2555)  หม่อมหลวงเชยพิมาน / นายแจ๊ค – บ้านนอกเข้ากรุง (2555)  ปกรณ์ – ผมอาถรรพ์ (2563)  ภาคภูมิ – ขวัญฤทัย (2567)
สังกัด: ช่อง 3 (2553–ปัจจุบัน)
เอกพงศ์ จงเกษกรณ์ (เกิด 31 มกราคม พ.ศ. 2526) ชื่อเล่น เฟิสท์ เป็นนักแสดงและวิศวกรชาวไทย สังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ประวัติ

เอกพงศ์ จงเกษกรณ์  เกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2526 ที่ จังหวัดอุทัยธานี โดยบิดามีอาชีพเป็น ศึกษานิเทศก์ ส่วนมารดารับราชการเป็นครู สำเร็จการศึกษาสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จาก โรงเรียนนครสวรรค์ ระดับปริญญาตรี จาก คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (สาขาวิศวกรรมเครื่องกล) ระดับปริญญาโท จาก คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (สาขาวิศวกรรมอุตสาหการ) ปีการศึกษา 2553 ด้วยเกรดเฉลี่ยสะสม 3.81
ปัจจุบันเอกพงศ์สมรสกับ กานต์สินีต์ สุกใส  ซึ่งเป็นแฟนสาวนอกวงการบันเทิง และภรรยาได้ให้กำเนิดบุตรชายชื่อน้องภาม เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2561
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2553 | หวานใจกับนายจอมหยิ่ง | อัศวิน อัครศิริ |
| 2554 | พิมมาลา | อนุศร (นู) |
| 2554 | รอยมาร | ร.ต.อ. อาทิตย์ สุริโย (ซันนี่) |
| 2554 | ดวงตาในดวงใจ  | ศาสตร์ วรรณวิจักษ์ |
| 2555 | ตะวันยอดรัก  | หมวดภาคิน |
| 2555 | บ้านนอกเข้ากรุง | หม่อมหลวงเชยพิมาน (แจ็ค) |
| 2555 | รากบุญ | หมวดนวัช |
| 2556 | รักข้ามเส้น | ชาคริต |
| 2557 | นางร้ายซัมเมอร์ | ต้นน้ำ |
| 2557 | กุหลาบซ่อนกลิ่น | สูรย์ |
| 2557 | รากบุญ 2 รอยรักแรงมาร | ผู้กองนวัช |
| 2558 |  สะใภ้สายลับ | ปารวี อิทธินันต์ |
| 2559 | มือปราบสายเดี่ยว | ภูวัช |
| 2560 | เมียหลวง | เจนจบ ล้ำวณิชย์ |
| 2560 | ฝันรักฝันสลาย | ชาง อี้เฉิน |
| 2561 | หนึ่งด้าวฟ้าเดียว | พระเจ้ามังระ |
| 2561 | ดั่งพรหมลิขิตรัก | พีระ เฟื่องฟุ้ง |
| 2561 | ชาติเสือพันธุ์มังกร | พันเอกชาญยุทธ |
| 2562 | ตุ๊กตาผี | ธาดา (รับเชิญ) |
| 2562 | ดาวหลงฟ้า | สุธี |
| 2563 | ผมอาถรรพ์ | ปกรณ์ |
| 2565 | ปมเสน่หา | ดร.ศักดิ์สันต์ |
| 2565 | อ้อมฟ้าโอบดิน | พสุธ (รับเชิญ) |
| 2566 | แค้น | พอล (รับเชิญ) |
| 2567 | เว้าวอนรัก | ม.ร.ว.ปรเมษฐิวัติ์ (คุณชายปอ) (รับเชิญ) |
| 2567 | ลมเล่นไฟ | รับเชิญ |
| 2567 | ดวงใจเทวพรหม ตอน ขวัญฤทัย | พันเอกภาคภูมิ ธนะศักดิ์ (ภูมิ) (รับเชิญ) |
|  | ปิ่นอนงค์ | ธีระ |
|  | โทษฐานที่รักเธอ | พญา |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

ยิ่งกว่าคำนิยาม - Status Single
ผลงาน > พิธีกร

รายการ 3 for you
แหล่งข้อมูลอื่น

เอกพงศ์ จงเกษกรณ์ ที่อินสตาแกรม
ศิลปะไทย

ศิลปะไทย สืบทอดยาวนานมาตั้งแต่อดีต บ่งบอกถึงวัฒนธรรมที่เกิดขึ้น โดยมีพัฒนาการบนพื้นฐานของประเพณี ศาสนา และสังคมไทย สังคมไทยเป็นสังคมเกษตรกรรม ดังนั้น จึงมีความผูกพันกับธรรมชาติ เป็นสิ่งหล่อหลอมให้เกิดความเชื่อประเพณีและวัฒนธรรม ที่ส่งผลต่ออิทธิพลของศิลปะไทย
ประวัติ

ศิลปะไทยได้รับอิทธิพลจากต่างชาติมาช้านานและได้พัฒนาสืบเนื่องผสมกับความเชื่อท้องถิ่นจนกลายเป็นศิลปะที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง ราว พ.ศ. 300 จนถึง พ.ศ. 1111 พระพุทธศาสนานำเข้ามาโดยชาวอินเดีย แสดงให้เห็นอิทธิพลที่มีต่อศิลปะไทยในยุคหลังทั้งด้านภาษา วรรณกรรม ศิลปกรรม โดยกระจายเป็นกลุ่มศิลปะสมัยต่าง ๆ เริ่มตั้งแต่สมัยทวาราวดี ศรีวิชัย ลพบุรี เมื่อกลุ่มคนไทยตั้งตัวเป็นปึกแผ่นแล้ว ศิลปะดังกล่าวจึงมีอิทธิพลต่อศิลปะไทย ช่างไทยพยายามสร้างสรรค์ให้มีลักษณะพิเศษกว่างานศิลปะของชาติอื่น ๆ มีการประดิษฐลวดลายไทยเป็นเครื่องตกแต่งทำให้ลักษณะศิลปะไทยมีรูปแบบเฉพาะ และได้สอดแทรกวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณีและความรู้สึกของคนไทยไว้ในงานเหล่านั้น ดังจะเห็นได้จากภาพฝาผนังตามวัดวาอารามต่าง ๆ ปราสาทราชวัง ตลอดจนเครื่องประดับและเครื่องใช้ทั่วไป
ลักษณะ

ศิลปะไทยได้รับอิทธิพลจากประเพณีและวัฒนธรรมในสังคมไทย เช่น ความเป็นอยู่และการดำรงชีวิตของคนไทยที่ได้สอดแทรกไว้ในผลงานที่สร้างสรรค์ขึ้น โดยเฉพาะศิลปกรรมที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา อาจกล่าวได้ว่าศิลปะไทยสร้างขึ้นเพื่อส่งเสริมพุทธศาสนา เป็นการเชื่อมโยงและโน้มน้าวจิตใจของประชาชนให้เกิดความเลื่อมใสศรัทธาในพุทธศาสนา
จิตรกรรมไทย จัดเป็นภาพเล่าเรื่องที่เขียนขึ้นด้วยความคิดจินตนาการของคนไทย มีลักษณะตามอุดมคติของกระบวนงานช่างไทย คือ
เขียนสีแบน ไม่คำนึงถึงแสงและเงา นิยมตัดเส้นให้เห็นชัดเจน และเส้นที่ใช้ จะแสดงความรู้สึกเคลื่อนไหวนุ่มนวล
เขียนตัวพระ-นาง เป็นแบบละคร มีลีลา ท่าทางเหมือนกัน ผิดแผกแตกต่าง กันด้วยสีร่างกายและเครื่องประดับ
เขียนแบบตานกมอง หรือเป็นภาพต่ำกว่าสายตา โดยมุมมองจากที่สูงลงสู่ ล่าง จะเห็นเป็นรูปเรื่องราวได้ตลอดภาพ
เขียนติดต่อกันเป็นตอน ๆ สามารถดูจากซ้ายไปขวาหรือล่างและบนได้ทั่ว ภาพ โดยขั้นตอนภาพด้วยโขดหิน ต้นไม้ กำแพงเมือง และเส้นสินเทาหรือ คชกริด เป็นต้น
เขียนประดับตกแต่งด้วยลวดลายไทย มีสีทองสร้างภาพให้เด่นเกิดบรรยากาศ สุขสว่างและมีคุณค่ามากขึ้น
ลายไทย เป็นลายที่ประดิษฐ์ขึ้นโดยมีธรรมชาติมาเป็นแรงบันดาลใจ โดยดัดแปลงธรรมชาติให้เป็นลวดลายใหม่ เช่น ตาอ้อย ก้ามปู เปลวไฟ รวงข้าว และดอกบัว ฯลฯ ลายไทยเดิมทีเดียวเรียกกันว่า "กระหนก" หมายถึงลวดลาย เช่น กระหนกลาย กระหนกก้านขด ต่อมามีคำใช้ว่า "กนก" หมายถึง ทอง กนกปิดทอง กนกตู้ลายทอง แต่จะมีใช้เมื่อใดยังไม่มีหลักฐานแน่ชัด ซึ่งคำเดิม "กระหนก" นี้เข้าใจเป็นคำแต่สมัยโบราณที่มีมาตั้งแต่สมัยทวาราวดี โดยเรียกติดต่อกันจนเป็นคำเฉพาะ หมายถึงลวดลายก้านขด ลายก้านปู ลายก้างปลา ลายกระหนกเปลว เป็นต้น ลายไทยที่จัดเป็นแม่บทใช้ในการเขียนภาพมี 4 ลาย คือลายกระหนก ลายนารี ลายกระบี่และลายคชะ
ลักษณะ > หมวดหมู่ของศิลปะไทย

ช่างไทยโบราณแบ่งหมวดหมู่ของศิละไทยออกได้ 4 หมวดด้วยกัน คือ หมวดกระหนก หมวดนารี หมวดกระบี่ และหมวดคชะ หรือที่ช่างไทยรวมเรียกว่า กระหนก นาง ช้าง ลิง แต่ละหมวดก็จะมีรายละเอียดปลีกย่อยลงไป ดังต่อไปนี้
กนก ภาษาสันสกฤต แปลว่า “หนาม”สำหรับช่างเขียนโบราณ กนก คือ ดงป่าดงไม้  มีแบบฟอร์มคือเปลวไฟเป็นรูปสามเหลี่ยม การฝึกร่างลวดลาย ให้รู้จักความประสานสัมพันธ์กันของเส้นที่ผูกรวมกันเป็นลายไทย โดยเฉพาะกนกแบบต่างๆ เช่น กนกสามตัวกนกใบเทศ กนกเปลว ถือเป็นปฐมบทที่ต้องฝึกฝนให้ชำนาญก่อนที่จะทำการช่างอย่างอื่นต่อไป
นารี คือ การเรียนรู้ฝึกฝนเกี่ยวกับการเขียนหน้ามนุษย์ เทวดา นางฟ้า พระ และนางทั้งด้านหน้าตรงและด้านหน้าเพล่ ซึ่งถือว่าเป็นภาพหลักของภาพไทย เมื่อเขียนได้คล่องแคล่วดีแล้ว จึงฝึกเขียนทั้งตัวในอริยาบถต่าง ๆ ภาพเหล่านี้จะแสดงอารมณ์ด้วย กิริยา ใบหน้าของตัวภาพจะไม่แสดงอารมณ์ตามแบบแผนของศิลปะไทย นอกจากการฝึกเขียนตัวภาพหลักดังกล่าวแล้ว ยังต้องฝึกการเขียนภาพกากหรือตัวภาพที่เป็นคนธรรมดาและการเขียนภาพจับสำหรับเขียนเรื่องรามเกียรติ์ให้เกิดความชำนาญด้วย
กระบี่ คือ การฝึกเขียนภาพอมนุษย์ต่าง ๆ ได้แก่ พวกยักษ์ วานร เป็นต้น ในการฝึกจะต้องฝึกจากภาพลิงหรือกระบี่เป็นอันดับแรก เมื่อเขียนได้แม่นยำแล้วจึงฝึกเขียนภาพอื่นต่อไป การฝึกเขียนภาพหมวดนี้จะเป็นประโยชน์ในการเขียนภาพเรื่องรามเกียรติ์
คชะ คือ การฝึกเขียนภาพสัตว์สามัญและภาพสัตว์ประดิษฐ์ต่างๆ โดยเริ่มจากคชะหรือช้างซึ่งเป็นสัตว์ใหญ่ก่อน แล้วจึงฝึกเขียนภาพสัตว์เล็ก ๆ ต่อไป ในหมวดนี้จะแบ่งสัตว์ที่เขียนเป็นสองประเภท ประเภทแรกคือสัตว์ที่มีอยู่บนโลกมนุษย์ เช่น ช้าง ม้า วัว นก เป็นต้น ประเภทที่สอง คือ สัตว์ประดิษฐ์หรือสัตว์หิมพานต์ เช่น กินรี ราชสิงห์ เป็นต้น
งานเขียนดังกล่าวถือว่าเป็นวิชาช่างหลักของช่างไทย ซึ่งช่างส่วนใหญ่จะต้องเรียนรู้และฝึกฝนให้เกิดความชำนาญ ก่อนที่จะไปเป็นช่างเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังโบสถ์วิหาร หรือประกอบการช่างอื่นต่อไป
การสืบสาน

ช่างไทยสมัยโบราณมักจะเขียนภาพโดยไม่บอกนามให้ปรากฏ การสืบค้นศิลปินไทยที่เป็นครูช่างจึงยากลำบาก เท่าที่บอกเล่าจากปากต่อปากพอจะจำกล่าวขานได้บ้างก็คือ ครู คงแป๊ะกับครูทองอยู่ที่เขียนภาพ ไทยอย่างวิจิตรภายในพระอุโบสถวัด สุวรรณาราม บางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ครูทั้งสองคิดว่าช่างไทยสมัยก่อนเขียนภาพด้วยความศรัทธาทางศาสนา อุทิศเวลาและความสามารถเป็นการสร้างผลกรรมดีเป็นบุญในภพหน้า ถึงแม้จะเขียนในที่เล็ก ๆ แคบ ๆ และมืดโดยใช้คบไฟส่องเขียน ก็ยังอดทนพยายามอุทิศเวลาเขียนได้จนสำเร็จ เช่น ภายในกรุ พระปรางค์ พระเจดีย์ ในโบสถ์และวิหารขนาดเล็ก เป็นต้น
สมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุ วัติวงศ์ ขณะพระองค์ยังทรงพระเยาว์ ชอบเดินดูภาพเขียนเรื่องรามเกียรติ์ที่ผนังระเบียงคดวัดพระแก้ว เมื่อกลับถึงพระตำหนักก็ทรงใช้ดินสอขาวเขียนภาพที่ทรงจำได้เหล่านั้นไว้บนบานตู้ไม้ และครั้งหนึ่งพระองค์ยังทรงพระเยาว์ได้ตามพระปิยะมหาราชเสด็จประพาสต้นไปยังหัวเมือง ต่าง ๆ อย่างใกล้ชิด และเมื่อเสด็จไปถึงจังหวัดกาญจนบุรี เป็นป่าที่สมบูรณ์มีพันธุ์ไม้และสัตว์ป่าชุกชุม มีธรรมชาติสวยงาม ณ บริเวณพลับพลาที่พักใกล้น้ำตกไทรโยค เป็นแรงบันดาลใจทำให้พระองค์ท่านแต่งเพลงเขมรไทรโยคขึ้น ต่อมาเมื่อพระองค์เจริญพระชันษา พระองค์ก็ยังทรงใฝ่หาความรู้ลักษณะเช่นนี้ตลอดมาจนมีฝีมือสูงส่ง พระองค์ได้คิดออกแบบพระอุโบสถวัดเบญจมบพิธโดยนำเอาศิลปะไทยประยุกต์กับปัจจุบัน โดยมีหินอ่อนกระจกสีและกระเบื้องเคลือบผสมผสานอย่างลงตัว จนพระอุโบสถหลังนี้สวยงามเป็นที่แปลกตาแปลกใจ ปัจจุบันพระองค์เป็นที่ยกย่องว่าเป็นสมเด็จครูแห่งการช่างไทย
บรรดาช่างไทยได้สร้างตำราเกี่ยวกับลายไทยหลายฉบับ ที่สำคัญ ๆ และยึดถือในปัจจุบันเช่น
พระเทวาภินิมมิต เขียน "สมุดตำราลาย ไทย"
ช่วง เสลานนท์ เขียน "ศิลปไทย"
พระพรหมพิจิตร เขียน "พุทธศิลปสถาปัตยกรรมภาคต้น"
โพธิ์ ใจอ่อนน้อม เขียน "คู่มือลายไทย"
คณะช่างจำกัด เขียน "ตำราภาพลายไทย"
เลิศ พ่วงพระเดช เขียน "ตำราสถาปัตยกรรมและลาย ไทย"
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมไทย
ประติมากรรมไทย
สถาปัตยกรรมไทย