stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภัคจีรา วรรณสุทธิ์
รางวัล

รางวัลที่ได้รับจากเข้าประกวด
| ปี พ> ศ. | รางวัล | ผลการตัดสิน |
| --- | --- | --- |
| 2539 | Miss Future Model Contest 1996 (การประกวดหนุ่มสาวช่างฝัน ของนิตยสาร เธอกับฉัน) | ชนะเลิศ |
| 2539 | Miss Motor Show Thailand 1996 | ชนะเลิศ |

รางวัลที่ได้รับ และการถูกเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัล ในฐานะนักแสดง
| ปี พ> ศ. | รางวัล | สาขา | ผลการตัดสิน | ผลงานละครที่เข้าชิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2541 | รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 13 | นักแสดงสนับสนุนหญิงดีเด่น | เสนอชื่อเข้าชิง | ไฟลวง ในบท รตี |
| 2546 | ท็อปอวอร์ด 2003 ครั้งที่ 4 | ดาราสมทบหญิงยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง | กรงเพชร ในบท รุ่งมณี เจริญธนากร (มณี) |
| 2549 | ท็อปอวอร์ด 2006 ครั้งที่ 7 | ดาราสมทบหญิงยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง | อุ้มรัก ในบท หนูนา |
| 2549 | in Young Generation Choice 2006 ของ in Magazine | Ms.Steal จอมขโมยซีน | ได้รับรางวัล | อุ้มรัก ในบท หนูนา |
| 2550 | ท็อปอวอร์ด 2007 ครั้งที่ 8 | ดาราสมทบหญิงยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง | มาเฟียที่รัก ในบท เสี่ยวเฉียว (ลิลลี่) |
แหล่งข้อมูลอื่น

ภัคจีรา วรรณสุทธิ์ ที่อินสตาแกรม
กัญจน์ภัสสร สุริยาแสงเพ็ชร์

| กัญจน์ภัสสร สุริยาแสงเพ็ชร์ |
| --- | --- |
เกิด: 1988-1990 กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
ชื่ออื่น: อิ๊กซ์
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
มีชื่อเสียงจาก: ทันตแพทย์ สุขภาพจิต เทคสตาร์ทอัพ
ทันตแพทย์หญิง กัญจน์ภัสสร สุริยาแสงเพ็ชร์ (ชื่อเล่น อิ๊ก) เป็นทันตแพทย์และผู้ประกอบการด้านเทคโนโลยี และเป็นผู้ก่อตั้งแอพพลิเคชั่น Ooca หรืออูก้า แอพพลิเคชั่นเพื่อช่วยผู้ที่ปัญหาสุขภาพจิต เธอเป็นหนึ่งในสตรีผู้สร้างแรงบันดาลใจ 100 คนประจำปี 2018 ที่จัดโดยบีบีซี (BBC 100 Women 2018)
ประวัติ

ก่อนก่อตั้ง Ooca กัญจน์ภัสสรได้ทำงานเป็นทันตแพทย์ในกองทัพบกไทย
บริษัท

กัญจน์ภัสสรสร้างแอพพลิเคชั่นสำหรับสมาร์ตโฟน Ooca ในปี 2017 เพื่อเชื่อมต่อผู้ป่วยที่อยู่ห่างไกลกับจิตแพทย์ผ่านวิดีโอแชทบนมือถือ เธอกล่าวว่าแอพพลิเคชั่น Ooca ช่วยลดช่องว่างในการรักษาสุขภาพจิต เพราะในประเทศไทยมีนักจิตวิทยาน้อยกว่าในกลุ่มประเทศพัฒนากว่า 40 เท่า
รางวัล

ปี 2018 BBC World 100 Women
ปี 2017 รางวัล World Summit Award สำหรับแอพพลิเคชั่น Ooca
สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอย

อาคารหลักของสถาบันเทคโนโลยีอิลลินอย
ตึกแม็คคอร์มิคก์ทริบิวน์แคมปัสเซนเตอร์ โดยมีรูปของ ลุดวิก มีส แวน เดอร์ โรห์ สถาปนิกผู้ออกแบบตึกในมหาวิทยาลัย
เซอร์วิสอพาร์ตเมนต์ ส่วนขยายในสถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยส์ (IIT)
สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยส์ (Illinois Institute of Technology, IIT) หรือรู้จักในชื่อ ไอไอที เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนตั้งอยู่ในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา มีชื่อเสียงในสาขาวิศวกรรมศาสตร์ สถาปัตยกรรมศาสตร์ วิทยาศาสตร์ นิติศาสตร์ และบริหารธุรกิจ ไอไอทีก่อตั้งในปี พ.ศ. 2483 โดยการรวมสองสถาบันจาก สถาบันเทคโนโลยีอาร์เมอร์ (ก่อตั้ง พ.ศ. 2436) และสถาบันเทคโนโลยีลูวิส (ก่อตั้ง พ.ศ. 2438) ปัจจุบันไอไอทีมีนักศึกษาประมาณ 6,500 คน และอาจารย์ 580 คน (ข้อมูล พ.ศ. 2549) ไอไอทีมีหลายวิทยาเขต โดยสาขาวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์จะเรียนในบริเวณวิทยาเขตหลัก ส่วนสาขาบริหารธุรกิจและนิติศาสตร์จะเรียนในตัวเมืองชิคาโก
จุดโดดเด่นภายในสถาบันคือ ตึกภายในถูกออกแบบสถาปนิกชื่อดังของโลก เช่นในยุคแรกๆได้แก่ ลุดวิก มีส แวน เดอร์ โรห์ และยุคต่อมา (ค.ศ. 2000 เป็นต้นมา) ได้แก่ เร็ม คูลฮาส, เฮลมุต ยาห์น
ในปี พ.ศ. 2548 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ของไอไอทีในระดับปริญญาตรี ได้ถูกจัดเป็นอันดับที่ 13 ในสหรัฐอเมริกาโดยหนังสือ ดีไซน์อินเทลิเจนซ์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยส์
สมาคมนักเรียนไทยในไอไอที เก็บถาวร 2006-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป

| สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป |
| --- | --- |

กำกับ: ทากาชิ ยามาซากิ ริวอิจิ ยางิ
เขียนบท: ต้นฉบับ : ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ บทภาพยนตร์ : ทากาชิ ยามาซากิ
นักแสดงนำ: วาซาบิ มิซูตะ   เมงูมิ โอฮาระ   ยูมิ คากาซุ   ซูบารุ คิมูระ  โทโมกาซุ เซกิ
ดนตรีประกอบ: นาโอกิ ซาโต
บริษัทผู้สร้าง: Shirogumi  Robot Communications  Shin-Ei Animation 
ผู้จัดจำหน่าย:  โตโฮ / โตโฮ แอนิเมชัน   เอ็ม พิคเจอร์ส
วันฉาย:  8 สิงหาคม ค.ศ. 2014   31 ธันวาคม พ.ศ. 2557
ความยาว: 95 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทุนสร้าง: 35,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 165,900,000 ดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจากสยามโซน
สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป (ญี่ปุ่น: STAND BY MEドラえもん; โรมาจิ: STAND BY ME Doraemon) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนโดราเอมอนเรื่องยาว เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันคอมพิวเตอร์ ในรูปแบบสามมิติเป็นครั้งแรกของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ โดยได้หยิบยกโดราเอมอนตอนปกติจากหนังสือการ์ตูนนำมาสร้าง เพื่อฉลองในวาระครบรอบวันเกิดปีที่ 80 ปี ของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ กำกับและประพันธ์บทภาพยนตร์โดย ทากาชิ ยามาซากิ ผู้กำกับภาพยนตร์ซึ่งมีประสบการณ์ทางด้านสเปเชียลเอฟเฟคต์และการสร้างภาพเสมือนจริงที่ประสบความสำเร็จจากภาพยนตร์เรื่อง ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม (Always: Sunset on Third Street, พ.ศ. 2548) และกำกับภาพยนตร์ร่วมกับ ริวอิจิ ยางิ
ภาพยนตร์ชุดนี้เข้าฉายในระบบ 3 มิติ ออกฉายในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ฉายปีเดียวกันกับโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ตอน บุกดินแดนมหัศจรรย์ เปโกะกับห้าสหายนักสำรวจ เรื่องนี้สามารถทำรายได้ติดอันดับหนึ่งใน Box Office ติดต่อกันเป็นสัปดาห์ และทำรายรับรวมในระดับสากลที่ 86.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และยังเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดของประเทศญี่ปุ่น
ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในประเทศไทยวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2557 โดยมีรอบพิเศษก่อนฉายจริงในวันที่ 25-30 ธันวาคม พ.ศ. 2557
เรื่องย่อ

เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับอนาคตของโนบิตะมาฉายรวม ๆ กัน 7 ตอนที่ดีที่สุดในตลอดระยะเวลา 45 ปี โดยเริ่มจากตอนแรกที่โดราเอมอนและเซวาชิเหลนของโนบิตะ เดินทางมาหาจากอนาคตเพื่อร่วมกันแก้ไขอดีตของโนบิตะ ซึ่งหากไม่ทำอะไรโนบิตะในอนาคตต้องแต่งงานกับไจโกะจนกระทั่งล้มละลาย เป็นปัญหากับทายาทต่อไป เซวาชิจึงฝากให้โดราเอมอนหุ่นยนต์แมวสีฟ้าคอยดูแลช่วยเหลือโนบิตะ ด้วยของวิเศษต่าง ๆ จากอนาคต โดยมีเหตุการณ์ซึ่งประทับใจที่สุด 4 ตอนมารวมไว้ในภาพยนตร์ อย่างตอนที่โนบิตะใช้ผ้าคลุมกาลเวลาเปลี่ยนร่างเป็นตอนโตไปช่วยเหลือชิซุกะในอนาคต รวมถึงตอนที่โดราเอมอนต้องลากลับโลกอนาคตไป
ผู้พากย์

| ตัวละคร | เวอร์ชันญี่ปุ่น  | เวอร์ชันไทย  |
| --- | --- | --- |
| โดราเอมอน | วาซาบิ มิซูตะ | ฉันทนา ธาราจันทร์ |
| โนบิตะ | เมงูมิ โอฮาระ | ศันสนีย์ วัฒนานุกูล |
| ชิซุกะ | ยูมิ คากาซุ | ศรีอาภา เรือนนาค |
| ไจแอนท์ | ซูบารุ คิมูระ | นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์  |
| ซึเนโอะ | โทโมกาซุ เซกิ | อรุณี นันทิวาส |
| เซวาชิ / เซกิ | ซาจิ มัตสึโมโตะ | ศรีอาภา เรือนนาค |
| ไจโกะ | วานิลลา ยามาซากิ | อรุณี นันทิวาส |
| เดคิซึงิ | ชิโฮโกะ ฮางิโนะ | สุลัคษณา เทพหัสดินฯ |
| คุณครู / ครู S | วาตารุ ทากางิ | หฤษฎ์ ภูมิดิษฐ์ |
| ทามาโกะ (แม่โนบิตะ) | โคโตโนะ มิตสึอิชิ | สุลัคษณา เทพหัสดินฯ |
| โนบิสึเคะ (พ่อโนบิตะ) | ยาซูโนริ มัตสึโมโตะ | หฤษฎ์ ภูมิดิษฐ์ |
| แม่ไจแอนท์ | มิยาโกะ ทาเกอูจิ | อรุณี นันทิวาส |
| โยชิโอะ (พ่อชิซุกะ) | อารูโนะ ทาฮาระ | ธนศักดิ์ อุ่นอ่อน |
| โนบิตะ (ตอนโต) | ซาโตชิ ซึมาบูกิ | ธนศักดิ์ อุ่นอ่อน |
ภาคต่อ

บทความหลัก: สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป 2
สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป 2 (ญี่ปุ่น: STAND BY MEドラえもん 2; โรมาจิ: STAND BY ME Doraemon 2)  เปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2562 โดยช่องอย่างเป็นทางการโดราเอมอนเดอะมูฟวี่ ประเทศญี่ปุ่น ได้ปล่อยตัวอย่างภาพยนตร์ความยาวหนึ่งนาที ซึ่งเป็นภาคต่อของภาพยนตร์ชุดนี้
เช่นเดียวกับภาคแรก ภาพยนตร์ดังกล่าวเป็นภาพยนตร์ที่ได้หยิบยกโดราเอมอนตอนปกติจากหนังสือการ์ตูนนำมาสร้าง เพื่อฉลองวาระครบรอบ 50 ปีของโดราเอมอน กำกับและประพันธ์บทภาพยนตร์โดย ทะกะชิ ยะมะซะกิ และกำกับภาพยนตร์ร่วมกับ ริวอิจิ ยางิ โดยออกฉายในระบบ 3 มิติ  กำหนดฉายเดิมวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2020 ในประเทศญี่ปุ่น แต่เนื่องจากการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา พ.ศ. 2562-2563 การกำหนดฉายจึงถูกเลื่อนอย่างไม่มีกำหนด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
Stand by Me Doraemon ที่สยามโซน
| ด ค กโดราเอมอน โดย ฟูจิโกะ เอฟ>  ฟูจิโอะ |
| --- | --- |
แฟรนไชส์:  มังงะ โดราเอมอนพลัส  แก๊งป่วนก๊วนโดราเอมอน  โดราเบส  อนิเมะ 
ตัวละคร:  โดราเอมอน  โนบิตะ  ชิซุกะ  ไจแอนท์  ซึเนโอะ  โดเรมี  ตัวละครรอง 
ภาพยนตร์:  ไดโนเสาร์ของโนบิตะ  นักบุกเบิกอวกาศ  ตะลุยแดนมหัศจรรย์  ผจญภัยใต้สมุทร  ท่องแดนเวทมนตร์  สงครามอวกาศ  สงครามหุ่นเหล็ก  เผชิญอัศวินไดโนเสาร์  ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว  ท่องแดนญี่ปุ่นโบราณ  ตะลุยดาวต่างมิติ  ตะลุยแดนอาหรับราตรี  บุกอาณาจักรเมฆ  ฝ่าแดนเขาวงกต  สามอัศวินในจินตนาการ  บันทึกการสร้างโลก  ผจญภัยสายกาแล็คซี่  ตะลุยเมืองตุ๊กตาไขลาน  ผจญภัยเกาะมหาสมบัติ  ตะลุยอวกาศ  ตำนานสุริยกษัตริย์  อัศวินแดนวิหค  ตะลุยอาณาจักรหุ่นยนต์  มหัศจรรย์ดินแดนแห่งสายลม  ท่องอาณาจักรโฮ่งเหมียว  ไดโนเสาร์ของโนบิตะ (2006)  ตะลุยแดนปีศาจกับ 7 ผู้วิเศษ  ตำนานยักษ์พฤกษา  นักบุกเบิกอวกาศ (2009)  สงครามเงือกใต้สมุทร  ผจญกองทัพมนุษย์เหล็ก ~ปีกแห่งนางฟ้า~  ผจญภัยในเกาะมหัศจรรย์  ล่าโจรปริศนาในพิพิธภัณฑ์ของวิเศษ  บุกดินแดนมหัศจรรย์ เปโกะกับ 5 สหายนักสำรวจ  ผู้กล้าแห่งอวกาศ  กำเนิดประเทศญี่ปุ่น  คาชิ-โคชิ การผจญภัยขั้วโลกใต้ของโนบิตะ  เกาะมหาสมบัติของโนบิตะ  สำรวจดินแดนจันทรา  ไดโนเสาร์ตัวใหม่ของโนบิตะ  สงครามอวกาศจิ๋วของโนบิตะ  ฟากฟ้าแห่งยูโทเปียของโนบิตะ  โลกแห่งซิมโฟนี่ของโนบิตะ 
ภาพยนตร์ 3DCG:  สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป  สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป 2 
วิดีโอเกม:  โดราเอมอน  โดราเอมง: เมกิว ไดซากุเซ็น  Giga Zombie no Gyakushū  Doraemon 3D Movie Maker  SOS! Otogi no Kuni  Nobita to Mittsu no Seireiseki  Nobita to Hikari no Shinden  Nobita no Machi SOS!  Makai no Dungeon  Doraemon no Quiz Boy 2  Minna de Asobō! Minidorando  Nobita's Dinosaur 2006 DS  Nobita no Shin Makai Daibouken DS  Doraemon Wii  Nobita and the Green Giant Legend DS  โดรางานะ  โดราเอมอนสตอรีออฟซีชัน 
  หมวดหมู่ 
| ด ค กรางวัลเจแปนอะแคเดมี สาขาแอนิเมชันแห่งปี |
| --- | --- |
 กระโดดจั้มพ์ทะลุข้ามเวลา (2006)   เท็กกง คินครีท (2007)   โปเนียว ธิดาสมุทรผจญภัย (2008)   ซัมเมอร์ วอร์ส (2009)   อาริเอตี้ มหัศจรรย์ความลับคนตัวจิ๋ว (2010)   ป๊อปปี้ ฮิลล์ ร่ำร้องขอปาฏิหาริย์ (2011)   คู่จี๊ดชีวิตอัศจรรย์ (2012)   ปีกแห่งฝัน วันแห่งรัก (2013)   สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป (2014)   ศิษย์มหัศจรรย์กับอาจารย์พันธุ์อสูร (2015)   แค่วาดฝันให้โลกสวย (2016)   คืนเป็นระยะสั้นเดินบนสาว (2017)   มิไร มหัศจรรย์วันสองวัย (2018)   ฤดูฝัน ฉันมีเธอ (2019)
ฮหว่านหง็อก

| ฮหว่านหง็อก |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไฟลัม:: Dicotyledon
ชั้น:: Magnoliopsida 
อันดับ:: Scrophulariales
อันดับย่อย:: Lamianae
วงศ์:: Acanthacea
สกุล:: Pseuderanthemum
สปีชีส์:: P.  palatiferum
ชื่อทวินาม
Pseuderanthemum palatiferum (Nees) Radlk

ชื่อพ้อง
 Eranthemum palatiferum Nees
ฮหว่านหง็อก (เวียดนาม: hoàn ngọc; ชื่อวิทยาศาสตร์: Pseuderanthemum palatiferum) เป็นพืชชนิดหนึ่ง ถูกค้นพบครั้งแรกในประเทศเวียดนาม
ประวัติศาสตร์

ถูกค้นพบในช่วงปลายปี ค.ศ.1990 ในป่ากุกฟวงทาง ตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ถือเป็นพืชชนิดใหม่ ที่ใช้ในการ รักษาโรค เนื่องจากไม่ปรากฏใน NAPRALERT (1995) ซึ่งเป็น ฐานข้อมูลพืชที่ใช้ในทางการแพทย์ท่วโลกของมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา หลังจากท่พืชชนิดนี้ถูกค้นพบ พืชชนิด นี้ได้รับการปลูกอย่างกว้างขวางในประเทศเวียดนาม โดย ในประเทศไทย จากข้อมูลการบอกเล่า ถูกนำเข้ามาโดยกลุ่ม ทหารผ่านศึกสมัยสงครามเวียดนาม และต้นฮหว่านหง็อกได้ถูก นำเข้ามาในประเทศไทยกว่า 30 ปี ฮหว่านหง็อก ที่เริ่มเข้ามาแพร่หลายในประเทศไทย เริ่มจากพื้นที่ในแถบภาคอีสาน ต้งแต่ บุรีรัมย์ ศรีสะเกษ สุรินทร์ และเมื่อเร่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น ได้มีการต้งช่อเพื่อสะดวกในการเรียกมากข้น เป็นช่อไทยว่า พญาวานร ว่านลิง ว่านพญาวานร หรือต้นลิง
ลักษณะ

เป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก สูง 1-3 ม. ลำต้นเป็นรูปสี่เหลี่ยม เปลือกต้นผิวเรียบสีเขียว ใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม รูปวงรีถึงใบหอก กว้าง 3-5 ซม. ยาว 5-15 ซม. โคนใบสอบ ปลายใบแหลมเรียว ขอบใบเรียบ มีเส้นแขนงใบ 8-11 คู่ ผิวใบมีขนยาวห่าง (pilose) ดอกช่อแยกแขนงแบบช่อเชิงลด (spicitiform paniculate) ใบประดับรูปแถบหรือไม่มีใบประดับ มีก้านดอกย่อย ยาว ประมาณ 0.5 มม. มีขนสั้นนุ่มท่ใบประดับก้านดอกย่อยและ กลีบเลี้ยง กลีบเลี้ยงมี 5 กลีบ รูปแถบวงกลีบดอกสีชมพู น้ำเงิน ม่วง หรือ เกือบดำ หลอดดอกรูปทรงกระบอก ดอกปากแตร รูปห้าแฉก เกสรเพศผู้สมบูรณ์ และเป็นหมัน รังไข่เรียบ
สรรพคุณพื้นบ้าน

ในเวียดนาม จะใช้ใบในการรักษาโรคต่างๆ ในคน ได้แก่ ความดันโลหิต ท้องเสีย ไขข้ออักเสบ คออักเสบ กระเพาะ อาหารอักเสบ เนื้องอก ลำไส้อักเสบ ตกเลือด รักษาแผล ท้องผูก  นอกจากนี้ยังมีการนำมาใช้ในการรักษาและป้องกันโรค ในสัตว์เลี้ยง ได้แก่ แก้ท้องเสียในสุกรและสุนัข รักษาแผล และ อหิวาต์ในไก่และเป็ด เป็นต้น
สารอาหาร

ในใบของฮหว่านหง็อกประกอบด้วย สารอาหารต่างๆ ได้แก่ โปรตีน (ซึ่งพบในปริมาณ 30.8% ของนํ้าหนักแห้ง)
กรดอะมิโน ได้แก่ ไลซีน เมทไธโอนีน และทรีโอนีน
เกลือแร่ ได้แก่ แคลเซียม แมกนีเซียม เหล็ก และทองแดง
| --- | --- |
สารแห้ง (%): 13.4
ค่าโปรตีนโดยประมาณ (% น้ำหนักแห้ง): 30.8
แร่ธาตุ (มิลลิกรัม/ใบสด 100 กรัม)   แคลเซียม แมกนีเซียม  เหล็ก  ทองแดง  โพแทสเซียม  โซเดียม  อะลูมิเนียม  วาเนเดียม  แมงกานีส  นิกเกิล: 875.5   837.6  38.8  0.43  587.5  162.7 37.50  3.75  0.34  0.19
กรดอะมิโน (มิลลิกรัม/ใบสด 100 กรัม)   ไลซีน เมทไธโอนีน ทรีโอนีน: 30.6   29.7  61.0
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์

จากการศึกษาพบว่า ในใบประกอบด้วย
Flavonoids, B-sitosterol, Phytol, 3-0-(β-D-glucopy ranosyl)-sitosterol, สารผสมระหว่าง stigmasterol และ poriferasterol,
n-pentacosan-1-ol และสารผสมระหว่าง kaempferol-3-methyl ether-7-0-β–gluco side และ apigenin-7-0-β-glucoside,
1-triacontanol, salicylic acid, glycerol 1-hexadecanoate, palmitic acid และ pseuderantin ซึ่งเป็นเอนไซม์ท่ย่อยโปรตีน
ฤทธิ์ทางเภสัชวิทยา (งานวิจัย)

ฤทธ์ต้านอนุมูลอิสระ ส่วนสกัดเอทิลอะซิเตทและบิวทานอลจากใบ ซึ่งมี
ฟลาโวนอยด์เป็นองค์ประกอบหลัก มีฤทธ์ต้านอนุมูลอิสระ เมื่อ ทดลองโดยใช้ humanblood peroxidase model
ฤทธ์ต้านเชื้อแบคทีเรีย ส่วนสกัดเอทิลอะซิเตทและบิวทานอลจากใบ มีฤทธิ์ต้าน
เชื้อแบคทีเรีย 10 ชนิด โดยเฉพาะส่วนสกัดเอทิลอะซิเตทจะมี ฤทธิ์แรงต่อเชื้อ Salmonella typhi 158, [[Shigella flexneri] และ E. coli
ฤทธิ์ต้านเชื้อรา ส่วนสกัดเอทิลอะซิเตทและบิวทานอลจากใบ มีฤทธ์ต้าน
เชื้อรา Candida albicans และ Candida stellatoides
พิษต่อเซลล์มะเร็ง
สารสกัดเมทานอลจากใบ เป็นพิษอย่างอ่อนต่อ
เซลล์มะเร็ง B16 melanoma โดยมีค่าความเข้มข้นที่ยับยั้ง การเจริญเติบโตของเซลล์ครึ่งหน่ง (GI50) คือ มากกว่า 100 มคก./มล.
ยับยั้งการสร้างหลอดเลือด
สารสกัดเมทานอลจากใบ ความเข้มข้น 100 มคก./มล.
มีฤทธ์อย่างอ่อน (น้อยกว่า 25%) ในการยับยั้งการสร้างหลอด เลือดในเซลล์ human umbilical venous
ผลต่อสัตว์ มีการศึกษาผลของฮหว่านหง็อกท่มีต่อการเจริญเติบโต
และแก้ท้องเสียในลูกสุกรเล็ก โดยแบ่งออกเป็น 3 การทดลอง คือ
การทดลองที่ 1 ทดลองในลูกสุกรที่ยังไม่ได้หย่านม
โดยให้กินใบสดขนาด 1 ก./กก./วัน เป็นเวลา 30 วัน
การทดลองท่ 2 ทดลองในลูกสุกรท่ไม่ได้หย่านม
โดยให้กินใบสดขนาด 0.5 ก./กก./วัน และผงใบแห้ง ขนาด 0.1 และ 0.2 ก./กก./วัน เป็นเวลา 30 วัน
การทดลองที่ 3 ทดลองในลูกสุกรท่หย่านมแล้ว
โดยให้ กินใบสด ขนาด 0.5 ก./กก./วัน และผงใบแห้งขนาด 0.1 และ 0.2 ก./กก./วัน นาน 30 วัน
พบว่าใน การทดลองท่ 1 ลูกสุกรที่กินใบฮหว่านหง็อก จะมี น้ำหนักตัวมากกว่ากลุ่มควบคุม จำนวนเม็ดเลือดแดง packed cell และฮีโมโกลบินสูงกว่า
ไม่พบการตายและอาการท้องเสีย เช่นเดียวกับ การทดลองที่ 2 และ 3 ลูกสุกรท่กินใบฮหว่านหง็อก จะมีน้ำหนักตัว จำนวนเม็ดเลือดแดง packed cell และ
ฮีโมโกลบินมากกว่ากลุ่มท่ควบคุม ลูกสุกรมีอาการท้องเสีย และตายน้อยกว่า โดยที่ผงแห้งขนาด 0.2 ก/กก. จะให้ผลดีท่สุด ต่อการเจริญเติบโตและแก้ท้องเสียในลูกสุกรเล็ก
การทดลองเปรียบเทียบผลของฮหว่านหง็อกกับยาปฏิชีวนะ Coli-norgent (ประกอบด้วย Colistine sulfate 125,000,000 UINorfloxacin2,000มก.
Gentamicinsulfate1,000มก. Trimethoprim 1,000 มก. Excipient q.s. 100 ก.) ในการ รักษาอาการท้องเสียในลูกสุกร โดยแบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือ
กลุ่มที่ กินผงใบฮหว่านหง็อกแห้ง ขนาด 1 ก./กก. กลุ่มท่ได้รับยา Colinorgent และ Cotrimxazol ขนาด 0.1ก./กก. วันละ 2 ครั้ง เป็นเวลา 3 วันพบว่า
ฮหว่านหง็อกให้ผลดีเทียบเท่ายา ปฏิชีวนะทั้ง 2 ชนิด ดังน้นจึงสามารถใช้ทดแทนยาปฏิชีวนะ ในการรักษาอาการท้องเสียในลูกสุกรได้
ข้อมูลงานวิจัย

การศึกษาความเป็นพิษของสารสกัดว่านพญาวานร (Pseuderanthemum palatiferum [Nee] Radlk)
ในหนูขาวเพศผู้ Toxicological study of Hoàn Ngọc (Pseuderanthemum palatiferum [Nees] Radlk) Extracts on male Albino Rats
ความเป็นพิษเฉียบพลันและกึ่งเฉียบพลันของสารสกัด ใบพญาวานร Acute Toxicity and sub-acute Toxicity of Pseuderanthemun palatiferum [Nees] Radlk Leaf Extract
การตรวจสอบความเป็นพิษและฤทธ์ทางชีวภาพของสารสกัด จากพญาวานรเพื่อเป็นแนวทางการผลิตเป็นยาจากธรรมชาติ
Evaluation of Toxicity and Biological of Hoàn Ngọc (Pseuderathenum platiferum) Extracts for potential of Natural Medicines
โรค ท่สามารถบรรเทาหรือรักษา
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
กลุ่มโรค
| โรคกลุ่มอักเสบหรือมีบาดแผล | โรคกลุ่มปรับสมดุล | ฆ่าเชื้อ | ลดอาการปวด |
| ข้ออักเสบ | ความดันโลหิตสูง | ท้องร่วง | ปวดเอว |
| ช่องคออักเสบ | เบาหวาน | บิด | ปวดประจำเดือน |
| กระเพาะ (อักเสบ) | ท้องผูก |  | ปวดข้อ |
| ลำไส้อักเสบ | โลหิตจาง |  | ปวดจากบาดแผล |
| ช่องปากอักเสบ | ไข้หวัด |  | ปวดจากมะเร็ง |
| รากฟันอักเสบ | เลือกออกง่าย |  |  |
| เยื่อบุจมูกอักเสบ | ภูมิแพ้ |  |  |
| เต้านมอักเสบ | นอนไม่หลับ |  |  |
| ตับอักเสบ | ลดไขมัน ในหลอดเลือด |  |  |
ไตอักเสบ:
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Pseuderanthemum palatiferum ที่วิกิสปีชีส์
หนองหานหลวง

หนองหานหลวง เป็นหัวเมืองหลักทางเหนือของอาณาจักรขอมในสมัยนั้น สันนิษฐานน่าจะเป็นเมืองประเทศราชเช่นเดียวกับ พิมาย หรือละโว้ ของอาณาจักรขอม ซึ่งมีศูนย์กลางการปกครองที่เมืองพระนคร (นครธม) เมืองหนองหานหลวงมีเขียนบันทึกไว้ใน ตำนานอุรังคธาตุ ในตอนที่สร้างองค์พระธาตุพนม จังหวัดนครพนมตอนหนึ่งว่า
"...เมื่อพระพุทธองค์เสด็จปรินิพพานแล้ว มัลลกษัตริย์ทั้งหลายได้ถวายพระเพลิงพระสรีระ แต่ไม่สำเร็จ จนเมื่อพระมหากัสสปะมาถึงได้อธิษฐานว่า พระธาตุองค์ใดที่จะอัญเชิญไปประดิษฐานที่ภูกำพร้า ขอพระธาตุองค์นั้นเสด็จมาอยู่บนฝ่ามือ ดังนี้แล้ว พระอุรังคธาตุ ก็เสด็จมาอยู่บนฝ่ามือขวาของพระมหากัสสปะ ขณะนั้นไฟธาตุก็ลุกขึ้นโชติช่วง เผาพระสรีระได้เองเป็นอัศจรรย์ เมื่อถวายพระเพลิงและแจกพระบรมสารีริกธาตุเสร็จเรียบร้อยแล้ว พระมหากัสสปะพร้อมด้วยพระอรหันต์ 500 องค์ ก็ได้อัญเชิญพระอุรังคธาตุ มาทางอากาศ แล้วมาลงที่ดอยแท่น (ภูเพ็กในปัจจุบัน) จากนั้นได้ไปบิณฑบาตที่ เมืองหนองหานหลวง เพื่อบอกกล่าวแก่พญาสุวรรณพิงคาระ ตำนานตอนนี้ตรงกับตำนานพระธาตุเชิงชุม และพระธาตุนารายณ์เจงเวง ซึ่งมีรายละเอียดอยู่แล้ว
เมื่อพญาทั้ง 5 ซึ่งอยู่ ณ เมืองต่าง ๆ อันได้แก่ พญานันทเสน แห่งเมืองศรีโคตบูร พญาจุลณีพรหมทัต พญาอินทปัตถนคร พญาคำแดง แห่งเมืองหนองหานน้อย และพญาสุวรรณพิงคาระ แห่งเมืองหนองหานหลวง ได้พากันปั้นดินดิบก่อแล้วเผาไฟ ตามคำแนะนำของพระมหากัสสปะ แบบพิมพ์ดินกว้างยาวเท่ากับฝ่ามือพระมหากัสสปะ
ครั้นปั้นดินเสร็จแล้วก็พากันขุดหลุมกว้าง 2 วา ลึก 2 ศอก เท่ากันทั้ง 4 ด้าน เมื่อก่อดินขึ้นเป็นรูปเตา 4 เหลี่ยม สูง 1 วา โดยพญาทั้ง 4 แล้ว พญาสุวรรณภิงคาระก็ได้ก่อส่วนบน โดยรวมยอดเข้าเป็นรูปฝาปารมีสูง 1 วา รวมความสูงทั้งสิ้น 2 วา แล้วทำประตูเตาไฟทั้ง 4 ด้าน เอาไม้จวง จันทน์ กฤษณา กระลำพัก คันธรส ชมพู นิโครธ และไม้รัง มาเป็นพื้น ทำการเผาอยู่ 3 วัน 3 คืน เมื่อสุกแล้วจึงเอาหินหมากคอยกลางโคก มาถมหลุม เมื่อสร้างอุโมงค์ดังกล่าวเสร็จแล้ว พญาทั้ง 5 ก็ได้บริจาคของมีค่าบรรจุไว้ในอุโมงค์เป็นพุทธบูชา
จากนั้น พระมหากัสสปะ ก็ได้อัญเชิญพระอุรังคธาตุ เข้าบรรจุภายในที่อันสมควร แล้วให้ปิดประตูอุโมงค์ไว้ทั้ง 4 ด้าน โดยสร้างประตูด้วยไม้ประดู่ ใส่ดาลปิดไว้ทั้ง 4 ด้าน แล้วให้คนไปนำเอาเสาศิลาจากเมืองกุสินารา 1 ต้น มาฝังไว้ที่มุมเหนือตะวันออก แปลงรูปอัศมุขี (ยักษิณีหน้าเป็นม้า) ไว้โคนต้นเพื่อเป็นหลักชัยมงคลแก่บ้านเมืองในชมพูทวีป นำเอาเสาศิลาจากเมืองพาราณสี 1 ต้น ฝังไว้มุมใต้ตะวันออก แปลงรูปอัศมุขีไว้โคนต้น เพื่อหมายมงคลแก่โลก นำเอาเสาศิลาจากเมืองตักศิลา 1 ต้น ฝังไว้มุมเหนือตะวันตก พญาสุวรรณพิงคาระให้สร้างรูปม้าอาชาไนยไว้ตัวหนึ่ง หันหน้าไปทางทิศเหนือ เพื่อแสดงว่าพระบรมธาตุเสด็จออกมาทางทิศทางนั้น และพระพุทธศาสนาจักเจริญรุ่งเรืองจากเหนือเจือมาใต้ พระมหากัสสปะให้สร้างม้าพลาหกไว้ตัวหนึ่ง คู่กัน หันหน้าไปทางทิศเหนือ เพื่อเป็นปริศนาว่า พญาศรีโคตบูรจักได้สถาปนาพระอุรังคธาตุไว้ตราบเท่า 5,000 พระวัสสา เกิดทางใต้และขึ้นไปทางเหนือ เสาอินทขีล ศิลาทั้ง 4 ต้น ยังปรากฏอยู่ 2 ต้น ทางทิศตะวันออก ส่วนอีก 2 ต้น ได้ก่อหอระฆังหุ้มไว้ ส่วนม้าศิลาทั้ง 2 ตัว ก็ยังปรากฏอยู่ถึงปัจจุบัน..."
จากตำนานอุรังคธาตุ พอหมดสมัยของพระยาสุวรรณภิงคาระ กษัตริย์องค์ต่อมาคงปกครองเรื่อยมา แต่ไม่มีบทบาทเท่าพระยาสุวรรณภิงคาระ ไม่ก็เกิดสงคราม หรือก็อาจเกิดภัยธรรมชาติจนทำให้ต้องอพยพไปที่อื่น อาจจะเป็นเพราะสาเหตุใดสาเหตุหนึ่งก็เป็นได้ จึงทำให้เมืองหนองหานหลวงร้าง และขาดหายไปจากประวัติศาสตร์ช่วงหนึ่ง เหลือเพียงชุมชนเล็ก ๆ ที่ไม่มีบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์เท่านั้น
พจนานุกรมคังซี

พจนานุกรมคังซี (จีน: 康熙字典; พินอิน: Kāngxī zìdiǎn) เป็นพจนานุกรมจีนที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1716 ในช่วงสมัยราชวงศ์ชิงตอนกลาง ถือเป็นแหล่งอ้างอิงที่เชื่อถือที่สุดสำหรับการเขียนอักษรจีนตั้งแต่ช่วงตีพิมพ์จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 จักรพรรดิคังซีมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้รวบรวมในปี ค.ศ. 1710 เพื่อปรับปรุงพจนานุกรมก่อนหน้านี้ และเพื่อส่งเสริมมาตรฐานของระบบการเขียน โดยพจนานุกรมนี้ตั้งชื่อตามนามศักราชขององค์จักรพรรดิ พจนานุกรมนี้เป็นพจนานุกรมแบบดั้งเดิมที่ใหญ่ที่สุดโดยมีอักขระ 47,053 ตัว ประมาณร้อยละ 40 เป็นอักขระรูปแบบต่าง ๆ ในขณะที่ส่วนอื่นเป็นอักขระที่เลิกใช้ โบราณ หรือพบแค่ครั้งเดียวในคลังข้อมูลภาษาจีนคลาสสิก โดยภาษาจีนที่เขียนในปัจจุบันมีการใช้ตัวอักษรในพจนานุกรมน้อยกว่าหนึ่งในสี่ของตัวอักษรทั้งหมด
พจนานุกรมคังซีมีให้บริการในหลายรูปแบบ ตั้งแต่ฉบับบล็อกพิมพ์สมัยราชวงศ์ชิง ฉบับเย็บเล่มแบบจีนดั้งเดิม ฉบับแก้ไขในรูปแบบปกแข็ง ไปจนถึงฉบับดิจิทัล
โครงสร้าง

คำนำโดยจักรพรรดิคังซี: pp. 1–6 (御製序)
หมายเหตุ: pp. 7–12 (凡例)
สัทวิทยา: pp. 13–40 (等韻)
สารบัญ: pp. 41–49 (總目)
รายการตัวอักษร: pp. 50–71 (檢字)
เนื้อหาพจนานุกรม: pp. 75–1631
เนื้อหาหลัก: pp. 75–1538
เนื้อหาบทเพิ่มเติม: pp. 1539–1544 (補遺)
ข้อความบทเพิ่มเติม: pp. 1545–1576
เนื้อหาภาคผนวก (อักขระที่ไม่มีแหล่งที่มา): pp. 1577–1583 (備考)
ข้อความภาคผนวก: pp. 1585–1631
บทส่งท้าย: pp. 1633–1635　(後記)
การวิจัยเชิงเนื้อหา: pp. 1637–1683 (考證)
แหล่งข้อมูลอื่น

Kangxi Zidian (Tongwen Shuju edition) with Chinese Text Project dictionary lookup
Online version
Japanese online edition Bibliothèque numérique mondiale
in English, with brief history of the dictionary, on Chinaknowledge.de
The Chinese Language Dictionary Homepage, in Chinese only
Revised EPUB Version
อำเภอท่าหลวง

| อำเภอท่าหลวง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Tha Luang
คำขวัญ: ท่าหลวงนามกระเดื่อง แหล่งท่องเที่ยวน้ำตกวังก้านเหลือง ลือเลื่องป่าจำปีสินธร นครโบราณซับจำปา
แผนที่จังหวัดลพบุรี เน้นอำเภอท่าหลวง
พิกัด: 15°4′6″N 101°6′25″E﻿ / ﻿15.06833°N 101.10694°E﻿ / 15.06833; 101.10694
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ลพบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 538.9 ตร.กม. (208.1 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 29,533 คน
 • ความหนาแน่น: 54.80 คน/ตร.กม. (141.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 15230
รหัสภูมิศาสตร์: 1607
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอท่าหลวง หมู่ที่ 4 ถนนชัยบาดาล-ด่านขุนทด ตำบลท่าหลวง อำเภอท่าหลวง จังหวัดลพบุรี 15230
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ท่าหลวง เป็นอำเภอตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัดลพบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอท่าหลวงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอชัยบาดาล
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอชัยบาดาล อำเภอลำสนธิ และอำเภอมวกเหล็ก (จังหวัดสระบุรี)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอมวกเหล็ก (จังหวัดสระบุรี) และอำเภอพัฒนานิคม
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพัฒนานิคมและอำเภอชัยบาดาล
ประวัติศาสตร์

สำหรับที่มาของชื่ออำเภอคาดว่าเกิดจาก เมื่อหลายสิบปีก่อน บริเวณฝั่งตะวันออกของแม่น้ำป่าสัก ซึ่งเป็นป่าสงวนแห่งชาติ ป่าไม้หนาทึบ มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ผู้คนจากฝั่งตะวันตกของแม่น้ำป่าสักจะข้ามมาล่าสัตว์และตัดฟืนเป็นประจำ และโดยที่บริเวณป่าทึบเป็นเขตป่าสงวน ชาวบ้านจึงมักเรียกว่า "ป่าหลวง" หมายถึงเป็นป่าของหลวงที่สงวนไว้ ประกอบกับชาวบ้านที่ข้ามมาจากฝั่งตะวันตกของแม่น้ำป่าสักต้องอาศัยเรือแพข้ามมา บริเวณที่ชาวบ้านใช้เรือแพข้ามมาเป็นประจำจึงกลายเป็นท่าข้ามเรือของชาวบ้านไปในที่สุด ซึ่งเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านในปัจจุบัน จึงเรียกสถานที่นี้ว่า "ท่าหลวง"
ต่อมาเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ได้ตั้งเป็นกิ่งอำเภอขึ้นที่บ้านท่าหลวง หมู่ที่ 4 ตำบลท่าหลวง โดยเกิดจากการรวมตัวของ 4 ตำบลคือ ต.ท่าหลวง ต.ซับจำปา ต.หนองผักแว่น และ ต.แก่งผักกูด และได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะ กิ่งอำเภอท่าหลวง ขึ้นเป็น อำเภอท่าหลวง ตั้งแต่วันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 โดยแยก 6 ตำบลออกจากอำเภอชัยบาดาล เนื่องจากพื้นที่ของอำเภอชัยบาดาลเดิมนั้นกว้างขวางมาก ทำให้ทางราชการดูแลได้ไม่ทั่วถึง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอท่าหลวงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 45 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ท่าหลวง |  | (Tha Luang) |  | 9 หมู่บ้าน |  |  |
| 2. | แก่งผักกูด |  | (Kaeng Phak Kut) |  | 8 หมู่บ้าน |  |  |
| 3. | ซับจำปา |  | (Sap Champa) |  | 7 หมู่บ้าน |  |  |
| 4. | หนองผักแว่น |  | (Nong Phak Waen) |  | 8 หมู่บ้าน |  |  |
| 5. | ทะเลวังวัด |  | (Thale Wang Wat) |  | 5 หมู่บ้าน |  |  |
| 6. | หัวลำ |  | (Hua Lam) |  | 8 หมู่บ้าน |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอท่าหลวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลบ้านท่าหลวง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลท่าหลวง
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าหลวง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านท่าหลวง)
องค์การบริหารส่วนตำบลแก่งผักกูด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก่งผักกูดและตำบลทะเลวังวัดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลซับจำปา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลซับจำปาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองผักแว่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองผักแว่นทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหัวลำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวลำทั้งตำบล