stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซูโม่ชิงแชมป์โลก
รุ่นน้ำหนัก > ค.ศ. 2019–ปัจจุบัน

| รุ่นน้ำหนัก | ชาย | หญิง | เยาวชนชาย* | เยาวชนหญิง* |
| --- | --- | --- | --- | --- |
โอเพน: ไม่จำกัด
| เฮฟวีเวต | ≥115 กก. | ≥80 กก. | ≥100 กก. | ≥75 กก. |
| ไลต์เฮฟวีเวต | 100–115 กก. | 73–80 กก. | (ไม่ได้ใช้) | (ไม่ได้ใช้) |
| มิดเดิลเวต | 85−100 กก. | 65–73 กก. | 80–100 กก. | 60–75 กก. |
| ไลต์เวต | <85 กก. | <65 กก. | <80 กก. | <60 กก. |
* ;  มีการจำกัดอายุ 13–18 ปี
การแข่งประเภททีมหญิง

| ค> ศ. | อันดับ 1 | อันดับ 2 | อันดับ 3 | อันดับ 3 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2001 |  เยอรมนี |  นอร์เวย์ |  ญี่ปุ่น |  รัสเซีย |
| 2002 |  ญี่ปุ่น |  เยอรมนี |  มองโกเลีย |  บราซิล |
| 2004 |  เยอรมนี |  รัสเซีย |  ญี่ปุ่น |  บราซิล |
| 2005 |  รัสเซีย |  มองโกเลีย |  ฮังการี |  ยูเครน |
| 2006 |  รัสเซีย |  ยูเครน |  มองโกเลีย |  ญี่ปุ่น |
| 2007 |  รัสเซีย |  ยูเครน |  ญี่ปุ่น |  เนเธอร์แลนด์ |
| 2008 |  รัสเซีย |  ยูเครน |  โปแลนด์ |  ญี่ปุ่น |
| 2010 |  ญี่ปุ่น |  มองโกเลีย |  บราซิล |  รัสเซีย |
| 2012 |  รัสเซีย |  ยูเครน |  โปแลนด์ |  ญี่ปุ่น |
| 2014 |  รัสเซีย |  ยูเครน |  จีนไทเป |  ญี่ปุ่น |
| 2015 |  ยูเครน |  ญี่ปุ่น |  รัสเซีย |  มองโกเลีย |
| 2016 |  รัสเซีย |  มองโกเลีย |  ญี่ปุ่น |  ยูเครน |
| 2018 |  รัสเซีย |  ญี่ปุ่น |  ไทย |  ยูเครน |
| 2019 |  รัสเซีย |  ญี่ปุ่น |  ไทย |  ยูเครน |
ดูเพิ่ม

สหพันธ์ซูโม่นานาชาติ
สมาคมกีฬาซูโม่แห่งประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซูโม่ชิงแชมป์โลก
นกกระทาญี่ปุ่น

| นกกระทาญี่ปุ่น |
| --- | --- |

นกกระทาญี่ปุ่น หรือ นกคุ่มญี่ปุ่น

ไข่นกกระทา
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Galliformes
วงศ์:: Phasianidae
วงศ์ย่อย:: Perdicinae
สกุล:: Coturnix
สปีชีส์:: C.  japonica
ชื่อทวินาม
Coturnix japonica Temminck & Schlegel, 1849

นกกระทาญี่ปุ่น หรือ นกคุ่มญี่ปุ่น (อังกฤษ: Japanese quail, Coturnix quail; ญี่ปุ่น: ウズラ; ชื่อวิทยาศาสตร์: Coturnix japonica) เป็นนกจำพวกนกกระทาหรือนกคุ่มชนิดหนึ่ง ในวงศ์ไก่ฟ้าและนกกระทา (Phasianidae)
มีรูปร่างตัวอ้วนกลม ขนเป็นลายเป็นจุดกระ ๆ สีขาว, สีทอง และขาวสลับดำ ปีกและหางสั้น บินได้เพียงระยะสั้น ๆ หากินเมล็ดพืชและแมลงอยู่ตามพื้นดินเป็นหลัก
มีความยาวทั้งตัวจรดหาง 20 เซนติเมตร เป็นนกพื้นถิ่นของภูมิภาคเอเชียตะวันออก กระจายพันธุ์ในไซบีเรีย, ที่ราบสูงแมนจูเรีย, คาบสมุทรเกาหลี และญี่ปุ่น สำหรับในประเทศไทยถือเป็นนกอพยพ ที่หาได้ยากในธรรมชาติ
นกกระทาญี่ปุ่น ในปัจจุบัน ถูกเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ ด้วยการนำเนื้อและไข่บริโภค โดยถือเป็นนกกระทาชนิดที่ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจมากที่สุด
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Coturnix japonica ที่วิกิสปีชีส์
ดริฟต์ (ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส)

ดริฟต์ (อังกฤษ: Drift) เป็นชื่อตัวละครหุ่นยนต์ฝ่ายไซเบอร์ทรอน หรือ ออโต้บ็อตส์ จากการ์ตูนชุดเรื่อง ทรานส์ฟอร์เมอร์ส
ประวัติ > อนิเมะ > ยุค G1

ในหนังสือการ์ตูนฉบับของ ไอดีดับบลิว (IDW) มีประวัติเกี่ยวกับดริฟต์ว่าเคยหลงผิดไปเป็นหุ่นยนต์ฝ่ายดีเซปติคอนส์เนื่องจากดริฟต์ได้พบเจอกับสถานการณ์ต่าง ๆ ในแง่ไม่ดีนัก ทำให้ดริฟต์กลายเป็นลูกน้องมือขวาของ เมกะทรอน หัวหน้าฝ่ายดีเซปติคอนส์ หลังจากที่ดริฟต์ได้มาทำงานรับใช้เมกะทรอนอย่างเต็มรูปแบบแล้ว ดริฟต์จึงเปลี่ยนลักษณะร่างกายและเปลี่ยนชื่อของตนเองเป็น เดดล็อค (Deadlock) ต่อมาเขาเริ่มรู้สึกว่าเขาทำผิดไป จึงได้หาทางแก้ไขในสิ่งที่เขาได้ทำผิดพลาด สุดท้ายเขาจึงตัดสินใจก้าวออกมาจากเงามืด จนได้กลับไปเป็นหุ่นยนต์ฝ่ายออโต้บ็อตส์และใช้ชื่อว่าดริฟต์เช่นเดิม
ประวัติ > อนิเมะ > โรบ็อตส์ อิน ดิสไกส์ 2015

ดริฟต์ ในภาคนี้ มีลักษณะร่างกายสีส้ม ผสมกับสีดำ ส่วนของหน้าอกมีไฟหน้ารถแสงสีฟ้าติดอยู่ทั้งสองข้าง ส่วนของไหล่และแขนมีเกราะป้องกันขนาดใหญ่ นอกจากนี้ ดริฟต์ยังมีหุ่นยนต์ขนาดเล็ก หรือ มินิ-คอน (Mini-Con) อีกสองตัว มีชื่อว่า เจ็ตสตอร์ม และ สลิปสตรีม ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของดริฟต์เอง ดริฟต์มีบทบาทด้านการให้คำแนะนำแก่ บัมเบิ้ลบี ในบางครั้งบางคราว และยังมีความเป็นผู้ใหญ่สูง ถือเป็นหุ่นยนต์อีกตัวหนึ่งที่ดำรงไว้ซึ่งคุณธรรม แต่มีข้อเสียคือมักจะด่าลูกศิษย์ทั้งสองอย่าง สลิปสตรีม และ เจ็ทสตอร์ม รุนแรงเกินไป แม้เพียงแค่เรื่องการขัดดาบผิดวิธี ภายหลังมนุษย์วัยเด็กที่อาศัยอยู่ในทีมบัมเบิ้ลบี ชื่อว่า รัสเซล เคลย์ มาช่วยเหลือลูกศิษย์ทั้งสอง ด้วยการช่วยพูดให้ดริฟต์ตำหนิลูกศิษย์ทั้งสองน้อยลง ดริฟต์รับฟังคำพูดของรัสเซลจึงปรับเปลี่ยนวิธีการสั่งสอนลูกศิษย์ทั้งสอง ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างศิษย์อาจารย์จึงดำเนินไปด้วยดีเสมอมา เสียงพากย์ดริฟต์ในภาคนี้ให้เสียงภาษาไทยโดย ภิญโญ รุ่งสมัย (ฉบับช่อง 3 Family) และ กริน อักษรดี (ฉบับการ์ตูนเน็ตเวิร์ค) และให้เสียงภาษาอังกฤษโดย อีริค บอลซา (Eric Bauza)
ประวัติ > ฉบับคนแสดง > ทรานส์ฟอร์เมอร์ส มหาวิบัติยุคสูญพันธุ์

ดริฟต์ปรากฏตัวในทรานส์ฟอร์มเมอร์สฉบับภาพยนตร์คนแสดงเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก ในภาคนี้ ให้เสียงภาษาอังกฤษ โดย เคน วาตานาเบะ (Ken Watanabe) และให้เสียงภาษาไทย โดย สิทธิสม มุทธานุกูลวงศ์ ดริฟต์มีบทบาทที่แตกต่างไปจากฉบับอนิเมะ นั่นคือ เป็นหุ่นยนต์ฝ่ายออโต้บ็อตส์สายพันธุ์ประเทศญี่ปุ่น ลักษณะร่างกายจะเป็นสีฟ้าสลับดำ ใบหน้าคล้ายกับมนุษย์ มีดาบซามูไรเป็นอาวุธประจำกาย มีล้อรถติดอยู่ที่หัวเข่าทั้งสองข้าง และสามารถแปลงร่างเป็นได้ทั้งรถยนต์และเฮลิคอปเตอร์ อุปนิสัยส่วนตัวจะมีความสามารถด้านการแต่งกลอนไฮกุ แต่ข้อเสียของดริฟต์คือ มักจะหาเรื่องกับบัมเบิ้ลบี และหุ่นยนต์ออโต้บ็อตส์ตัวอื่น ๆ อยู่เป็นประจำ แต่ดริฟต์ก็มีความนับถือ ออพติมัส ไพรม์ เช่นเดียวกับหุ่นยนต์ทุกตัว ภายหลัง ออพติมัส ไพรม์ได้ทำการชักชวน กริมล็อค และหุ่นยนต์ฝ่ายไดโนบ็อตส์ทั้งหมดมาเป็นพวกเดียวกัน ดริฟต์จึงได้ สลัค หุ่นยนต์ไดโนบ็อตส์ตัวหนึ่ง มาเป็นเพื่อนสนิทของเขา ดริฟต์ สูง 16 ฟุต
บทบาท

บทบาทที่เด่นชัดที่สุดของดริฟต์ในทรานส์ฟอร์มเมอร์สตั้งแต่อดีต จนถึงปัจจุบันนั้นก็คือมีประวัติว่าดริฟต์เคยเป็นฝ่ายดีเซปติคอนส์มาก่อนแทบทั้งสิ้น
การเรียกชื่อในภาษาญี่ปุ่น

การเรียกชื่อ ดริฟต์ ในภาษาญี่ปุ่น จะเรียกว่า โดริฟูโตะ (ญี่ปุ่น: ドリフト)
นีงาตะ

นีงาตะ หรือ นีกาตะ (ญี่ปุ่น: 新潟 Niigata) สามารถหมายถึง
จังหวัดนีงาตะ
นีงาตะ (เมือง)
สนามกีฬานีงาตะ
อัลบิเร็กซ์นีงาตะ
นีงาตะทรานซิส
นีงาตะชิมบุง
นัมโค

| --- | --- |

ประเภท: Private subsidiary of Namco Bandai Holdings
อุตสาหกรรม: เกมตู้   อะมิวส์เมนท์ ปาร์ค
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1955 (ปัจจุบันคือ นัมโค บันได เกม)   31 มีนาคม ค.ศ. 2006 (บริษัทปัจจุบัน)
ผู้ก่อตั้ง: มาซายะ นาคามูระ
สำนักงานใหญ่: โอตะ, กุนมะ, ประเทศญี่ปุ่น
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
ผลิตภัณฑ์: เกม
บริษัทแม่: นัมโค บันได โฮลดิ้ง
บริษัทในเครือ: นัมโค เอนเทอร์ไพรร์ส เอเชีย เซี่ยงไฮ้ นัมโค นัมโค อเมริกา นัมโค ไซเบอร์เทนเมนท์  นัมโค โอเปอร์เรชั่น ยุโรป
เว็บไซต์: Namco Japan
บริษัท นัมโค จำกัด (ญี่ปุ่น: 株式会社ナムコ; อังกฤษ: Namco (National Asset Management Corporation) Ltd.) เป็นบริษัทผลิตเกม มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยบริษัทนี้ได้ผลิตเกมที่มีชื่อเสียงหลายรายการ เช่น แพ็ก-แมน ซึ่งต่อมาได้ถือเป็นชื่อเกมที่คนทั่วไปรู้จักกัน รวมทั้งเป็นผู้ผลิตเกมอย่าง แมปปี้, ไทม์ไครซิส 4, เทลส์ ออฟ เดสตินี่, เทลส์ ออฟ เดสตินี่ 2, โซลเอดจ์, เทคเคน, เทคเคน 6 และไทโกะโนะทัตสึจิน
แหล่งข้อมูลอื่น

Namco Ltd.
Namco America เก็บถาวร 2016-04-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Namco Cybertainment เก็บถาวร 2010-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Wonderpark เก็บถาวร 2009-09-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Namco Operations Europe เก็บถาวร 2016-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทาดาชิ นากามูระ (นักคาราเต้)

| ทาดาชิ นากามูระ |
| --- | --- |
ทาดาชิ นากามูระ ที่ฮงบุ ในปี ค.ศ. 2009
เกิด:  (1942-02-22) กุมภาพันธ์ 22, 1942 (82 ปี)
รูปแบบ: เซโดจุกกุคาราเต้
ครูผู้สอน: มาซูทัตสึ โอยามะ
เว็บไซต์: www.seido.com
ทาดาชิ นากามูระ (ญี่ปุ่น: 中村忠; อังกฤษ: Tadashi Nakamura; 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 – ) เป็นทั้งผู้ก่อตั้งและไคโช (ประธาน) แห่งองค์กรเซโดคาราเต้โลก ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ในนครนิวยอร์ก
ชีวิตช่วงต้น

ทาดาชิ นากามูระ เกิดวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ในเมืองมาโอกะบนเกาะคาราฟูโตะ นากามูระได้รับการฝึกในศิลปะการต่อสู้ต่าง ๆ รวมถึง โกจูริว, เค็นโด และเคียวกูชิง ในปี ค.ศ. 1956 เขาเริ่มเรียนกับมาซูทัตสึ โอยามะ (ผู้ก่อตั้งคาราเต้สายเคียวกูชิง) และเขาเข้าถึงระดับโชดัง (ระดับแรกของสายดำ) ในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1962
เมื่อเขาอายุ 19 ปี (ค.ศ. 1961) เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก ในการแข่งขันออลเจแปนสติวเดนโอเพนคาราเต้แชมเปียนชิป ซึ่งเขาได้อันดับหนึ่ง ส่วนในปี ค.ศ. 1962 เขาได้เป็นส่วนหนึ่งในศึกดวลฝีมือกับมวยไทยของสนามมวยเวทีลุมพินี โดยการแข่งขันครั้งนี้เพื่อวัดว่าประเทศใดมีศิลปะการต่อสู้ที่ดีที่สุด
ในช่วงชีวิตของเขา นากามูระเริ่มถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์สู่คนอื่น ๆ เริ่มแรกที่แคมป์ซามะ (ฐานทัพทหารของสหรัฐที่อยู่ใกล้กรุงโตเกียว) ตั้งแต่ ค.ศ. 1961 ถึง 1965 นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ฝึกสอนทีมคาราเต้ของมหาวิทยาลัยการแพทย์โทโฮเป็นเวลาสามปี ตลอดจนเคยดำรงตำแหน่งครูใหญ่ที่เคียวกูชิงคาราเต้ฮงบุในกรุงโตเกียวขณะที่เขาได้รับสายดำเจ็ดดั้ง
เคียวกูชิง

เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1966 หัวหน้าของคาราเต้เคียวกูชิง มาซูทัตสึ โอยามะ ได้เลือกนากามูระให้ไปสหรัฐและเผยแพร่จิตวิญญาณแห่งคาราเต้ เขาย้ายไปนครนิวยอร์กเมื่ออายุ 24 ปีเพื่อเริ่มสอนเคียวกูชิงคาราเต้ โดโจแห่งแรกของเขาอยู่ที่สถาบันดนตรีบรุกลิน ในช่วง 10 ปีต่อมาเขาดำรงตำแหน่งหัวหน้าชาวอเมริกันของเคียวกูชิงคาราเต้ ซึ่งในปี ค.ศ. 1971 เขาได้ก่อตั้งนอร์ทอเมริกันเคียวกูชิงคาราเต้สำนักงานใหญ่ บนถนนที่ 14 ในแมนแฮตตัน
แหล่งข้อมูลอื่น

World Seido Karate Organization
ซูเปอร์สแมชบราเธอส์

| ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ |
| --- | --- |
โลโก้ ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ ในเกม ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต (2018)
ประเภท: ต่อสู้
ผู้พัฒนา: ฮาลแล็บบราโทรี (ค.ศ. 1999–2001) โซระ ลิมิเต็ด (ค.ศ. 2008–ปัจจุบัน) บันไดนัมโคสตูดิโอส์ (ค.ศ. 2014–ปัจจุบัน)
ผู้จัดจำหน่าย: นินเท็นโด
ผู้จัดสร้าง: มาซาฮิโระ ซากูไร
ระบบปฏิบัติการ: นินเท็นโด 64 iQue Player เกมคิวบ์ วี (เครื่องเล่นเกม) นินเท็นโด 3DS วียู นินเท็นโด สวิตช์
วางจำหน่ายครั้งแรก: ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส 21 มกราคม ค.ศ. 1999
จำหน่ายครั้งล่าสุด: ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต 7 ธันวาคม ค.ศ. 2018
ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ (อังกฤษ: Super Smash Bros) หรือชื่อในภาษาญี่ปุ่นคือ ไดรันโต สแมชบราเธอส์ (ญี่ปุ่น: 大乱闘スマッシュブラザーズ; โรมาจิ: Dairantō Sumasshu Burazasu) เป็นซีรีส์เกมเกี่ยวกับการต่อสู้ 4 คนโดยเอาตัวละครจากนินเท็นโดมาต่อสู้กันโดยใช้ด่านแต่ละเกมเป็นฉากประกอบ
บอสของซีรีส์

มาสเตอร์แฮนด์ (ญี่ปุ่น: マスターハンド; โรมาจิ:  Masutā Hando) เป็นถุงมือขวาของมาริโอ
เครซี่แฮนด์ (ญี่ปุ่น: クレイジーハンド; โรมาจิ: Kureijī Hando) เป็นถุงมือซ้ายของมาริโอ
ทาบู (ญี่ปุ่น: タブー; โรมาจิ: Tabū)บอสจากภาค brawl
ไฟท์ติ้ง โพลีก้อน
มาสเตอร์คอร์ เป็นร่างสุดยอดที่พัฒนาจากมาสเตอร์แฮนด์ และยังสามารถแปลงเป็นร่างในรูปแบบต่างๆได้อีก 5 ร่าง ดังนี้ Master Giant, Master Beast, Master Edges, Master Shadow, และ Master Fortress
กาลีม เป็นบอสจากภาคอัลติเมท สามารถเรียกพลังจากกองทัพมาสเตอร์แฮนด์เพื่อสลายร่างศัตรูได้ และสามารถใช้สร้างร่างชั่วร้ายของคนนั้นๆขึ้นมาได้
ดาร์กกอร เป็นบอสจากภาคอัลติเมท เป็นคู่ปรับของกาลีม มีความสามารถเหมือนกาลีม
เกมที่อยู่ในซีรีส์นี้ > ซูเปอร์สแมชบราเธอส์

บทความหลัก: ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ (อังกฤษ: Super Smash Bros.) เป็น และในยุโรปวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 สามารถเล่นได้ทั้งหมด 4 คน
เกมที่อยู่ในซีรีส์นี้ > ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์

บทความหลัก: ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์ (ญี่ปุ่น: 大乱闘スマッシュブラザーズX; อังกฤษ: Super Smash Bros. Brawl) เป็นวี ได้มีการประกาศล่วงหน้าถึงเกมดังกล่าวที่งานแถลงข่าวในงาน E3 2005 โดยซาโตรุ อิวาตะซึ่งเป็นประธานและกรรมการผู้จัดการ มาซาฮิโระ ซากูไร ซึ่งเป็นผู้อำนวยการในเกมสองชุดก่อนหน้านี้ ก็ได้รับบทเป็นผู้อำนวยการสำหรับงวดที่สามนี้ตามคำขอของอิวาตะด้วย โดยการพัฒนาเกมได้เริ่มในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005  เกมนี้มักมีการทำมอดมากและในปจุบันมีการเลียนแบบตัวละครของ ซูเปอร์สแมชบราเธอส์อัลติเมท และมีมอดที่เรียกว่า "M Project" ซึ่งมีตัวละครที่มาจากหลายๆเฟรนไชน์ และตัวละครที่ไม่ได้อยู่ใน Smash พร้อมเพิ่มสกิลเพิ่มเติมอีกด้วย
เกมที่อยู่ในซีรีส์นี้ > ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ฟอร์นินเท็นโด 3ดีเอส แอนด์วียู

บทความหลัก: ซูเปอร์สแมชบราเธอร์สฟอร์นินเท็นโด 3ดีเอส แอนด์วียู
ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ฟอร์นินเท็นโด 3ดีเอส แอนด์วียู (ญี่ปุ่น: 大乱闘スマッシュブラザーズ for Nintendo 3DS / Wii U; อังกฤษ: Super Smash Bros. for Nintendo 3DS and Wii U) เป็นต่อสู้ที่ได้รับการพัฒนาโดย ในซีรีส์ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ โดยในเกมของซีรีส์นี้ จะมีตัวละครต่าง ๆ จากแฟรนไชส์ของ[[นินเท็นโด สำหรับเวอร์ชันนินเท็นโด 3ดีเอส ได้รับการเปิดตัวที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 2014, ในทวีปอเมริกาเหนือและยุโรปวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2014 และในประเทศออสเตรเลียวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ส่วนเวอร์ชันวียูได้วางจำหน่ายในทวีปอเมริกาเหนือ ณ วันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014, ทวีปยุโรปวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014, ประเทศออสเตรเลียวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 และในประเทศญี่ปุ่นวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2014
ทากาฮิโระ คาวามูระ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  ทากาฮิโระ คาวามูระ
วันเกิด:   (1979-10-04) 4 ตุลาคม ค.ศ. 1979 (45 ปี)
สถานที่เกิด:   ชิมาดะ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.81 m (5 ft 11 in)*
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ทีโอที
หมายเลข:  5
สโมสรเยาวชน
ค.ศ. 1995-1997:  จูบิโล อิวาตะ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| ค.ศ. 1998-2008 |  จูบิโล อิวาตะ |  92 |  (6) |
| 1999 |  →รีเบร์เปลต (ให้ยืมตัว) |  0 |  (0) |
| 2006 |  →เซเรซโซ โอซากะ (ให้ยืมตัว) |  21 |  (2) |
| 2007 |  →คาวาซากิ ฟรอนตาเล (ให้ยืมตัว) |  15 |  (0) |
| 2009 |  โตเกียว เวอร์ดี |  32 |  (0) |
| 2010 |  เพื่อนตำรวจ |  7 |  (2) |
| 2011- |  ทีโอที |   |   |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2009
ทากาฮิโระ คาวามูระ (ญี่ปุ่น: 河村 崇大; อังกฤษ: Takahiro Kawamura) เกิดวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1979 ที่เมืองชิมาดะ จังหวัดชิซูโอกะ เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งเล่นให้แก่สโมสรฟุตบอลทีโอที ในตำแหน่งกองกลาง และเป็นกัปตันประจำทีม
ประวัติ

วันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2555 ทากาฮิโระ คาวามูระ ทำหน้าที่เป็นนักฟุตบอลประจำทีมสโมสรฟุตบอลทีโอทีในไทยพรีเมียร์ลีก 2555 โดยเป็นหนึ่งในผู้ทำประตูเมื่อครั้งที่พบกับสโมสรวัวชน ยูไนเต็ด
พ.ศ. 2556 ทากาฮิโระ คาวามูระ ยังคงทำหน้าที่เป็นนักฟุตบอลประจำทีมสโมสรฟุตบอลทีโอทีในไทยพรีเมียร์ลีก 2556 ภายใต้ผู้จัดการทีมสมชาย ทรัพย์เพิ่ม วันที่ 18 พฤษภาคม ทากาฮิโระ คาวามูระ เป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันเมื่อครั้งที่พบกับสโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด วันที่ 29 พฤษภาคม เมื่อครั้งที่พบกับสโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าส เช่นเดียวกับวันที่ 23 มิถุนายน เมื่อครั้งที่พบกับสโมสรฟุตบอลสงขลา ยูไนเต็ด รวมถึงในวันที่ 29 มิถุนายน เมื่อครั้งที่พบกับสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
สถิติสโมสรอาชีพ

| ผลงานระดับสโมสร> ฤดูกาล.ญี่ปุ่น | ผลงานระดับสโมสร> สโมสร.ญี่ปุ่น | ผลงานระดับสโมสร> ลีก.ญี่ปุ่น | ลีก> ลงเล่น.ลีก | ลีก> ประตู.ลีก | คัพ> ลงเล่น.เอมเพอร์เรอร์คัพ | คัพ> ประตู.เอมเพอร์เรอร์คัพ | ลีกคัพ> ลงเล่น.เจลีกคัพ | ลีกคัพ> ประตู.เจลีกคัพ | ระดับทวีป> ลงเล่น.เอเชีย | ระดับทวีป> ประตู.เอเชีย | รวม> ลงเล่น.รวม | รวม> ประตู.รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1998 | จูบิโล อิวาตะ | เจลีก | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | - | - | 0 | 0 |
| 1999 | จูบิโล อิวาตะ | เจลีก | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | - | - | 0 | 0 |
| 2000 | จูบิโล อิวาตะ | เจลีก | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | - | - | 0 | 0 |
| 2001 | จูบิโล อิวาตะ | เจลีก | 6 | 0 | 1 | 0 | 4 | 0 | - | - | 11 | 0 |
| 2002 | จูบิโล อิวาตะ | เจลีก | 16 | 0 | 1 | 0 | 6 | 1 | - | - | 23 | 1 |
| 2003 | จูบิโล อิวาตะ | เจลีก | 22 | 3 | 5 | 0 | 7 | 0 | - | - | 34 | 3 |
| 2004 | จูบิโล อิวาตะ | เจลีก | 21 | 1 | 5 | 0 | 6 | 0 | 6 | 1 | 38 | 2 |
| 2005 | จูบิโล อิวาตะ | เจลีก | 16 | 1 | 3 | 0 | 2 | 0 | 5 | 0 | 26 | 1 |
| 2006 | เซเรซโซ โอซากะ | เจลีก | 21 | 2 | 1 | 0 | 2 | 0 | - | - | 24 | 2 |
| 2007 | คาวาซากิ ฟรอนตาเล | เจลีก | 15 | 0 | 4 | 0 | 3 | 0 | 4 | 0 | 26 | 0 |
| 2008 | จูบิโล อิวาตะ | เจลีก | 11 | 1 | 2 | 1 | 3 | 0 | - | - | 16 | 2 |
| 2009 | โตเกียวเวอร์ดี | เจลีก 2 | 32 | 0 | 0 | 0 | - | - | - | - | 32 | 0 |
| ประเทศ | ญี่ปุ่น | ญี่ปุ่น | 160 | 8 | 22 | 1 | 33 | 1 | 15 | 1 | 230 | 10 |
| รวม | รวม | รวม | 160 | 8 | 22 | 1 | 33 | 1 | 15 | 1 | 230 | 10 |
รางวัล

รางวัลนักเตะยอดเยี่ยม ของสโมสรฟุตบอลทีโอที ประจำฤดูกาล 2012
ทากาชิ อูจิยามะ

| ทากาชิ อูจิยามะ |
| --- | --- |
ทากาชิ อูจิยามะ ในไซตามะ พ.ศ. 2555
เกิด: ทากาชิ อูจิยามะ ญี่ปุ่น: 内山 高志  (1979-11-10) 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 (44 ปี) จังหวัดนางาซากิ, ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: ไอ้หมัดดินระเบิด (ภาษาไทย) KO Dynamite
สถิติ
น้ำหนัก: ซูเปอร์เฟเธอร์เวท ไลท์เวท
ส่วนสูง: 5 ft 7.5 in (1.71 m)
ช่วงชก: 71.5 นิ้ว (182 เซนติเมตร)
รูปแบบการชก: ออร์ทอดอกซ์
 
สถิติขึ้นชก
ชกทั้งหมด: 27
ชนะ: 24
ชนะน็อก: 20
แพ้: 2
เสมอ: 1
 
ทากาชิ อูจิยามะ (ญี่ปุ่น: 内山 高志; โรมาจิ: Uchiyama Takashi) นักมวยสากลอาชีพชาวญี่ปุ่น เป็นอดีตแชมป์โลกและซูเปอร์แชมป์สมาคมมวยโลก (WBA) ในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (130 ปอนด์)
ประวัติ

อูจิยามะ เกิดเมื่อวันที่  10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 ที่จังหวัดนางาซากิ แต่มาเติบโตและใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองคาซูกาเบะ จังหวัดไซตามะ ปัจจุบันใช้ชีวิตอยู่ที่กรุงโตเกียว
อูจิยามะ เริ่มต้นจากการชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน มีประสบการณ์ชกอย่างโชกโชน ได้แชมป์และเหรียญทองมาหลายรางวัล รวมทั้งเคยชกกับสมรักษ์ คำสิงห์ นักมวยชาวไทยที่ประเทศไทยด้วย ในรอบรองชนะเลิศรายการคิงส์คัพเมื่อปี พ.ศ. 2545 แต่ปรากฏว่าอูจิยามะเป็นฝ่ายแพ้ไปอย่างขาดลอย
เมื่อมาชกมวยสาลกอาชีพ อูจิยามะสามารถคว้าแชมป์ ของสหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก (OPBF) ในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทมาได้ ต่อมาได้ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นเดียวกัน ในฐานะรองแชมป์โลก WBA อันดับ 2 ผลการแข่งขันอูจิยามะเอาชนะทีเคโอ ฆวน การ์โลส ซัลกาโด เจ้าของตำแหน่งชาวเม็กซิกันไปได้ในยกที่ 12 ใน 12 วินาทีสุดท้ายก่อนครบยก ที่กรุงโตเกียว เมื่อปี พ.ศ. 2553 แต่ภายหลังคว้าแชมป์ได้อูจิยามะต้องเข้ารับการรักษาอาการบาดเจ็บที่กระดูกข้อนิ้วมือตรงสันหมัดในระยะเวลาหนึ่ง
ในขณะที่เป็นแชมป์โลกนั้น อูจิยามะได้รับการยกย่องว่าเป็นนักมวยในพิกัดซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่เก่งที่สุดในโลก และเป็นแชมป์โลกชาวญี่ปุ่นที่เก่งที่สุด มีจุดเด่น คือ พลังหมัดที่หนักหน่วง โดยเฉพาะอย่างยิ่งหมัดขวาตรง จนได้รับฉายาว่า "KO Dynamite" หรือ "Knockout Dynamite" และยังมีสถิติการชกที่ยังไม่เคยแพ้ใคร
อูจิยามะได้ถูกยกให้เป็นซูเปอร์แชมป์ในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทนี้ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 พร้อมกับป้องกันตำแหน่งซูเปอร์แชมป์ครั้งที่ 1 ด้วยการเอาชนะทีเคโอ จอมทอง ชูวัฒนะ ผู้ท้าชิงชาวไทย รองแชมป์โลก WBA อันดับ 7 ที่มีสถิติไม่เคยแพ้ใครเหมือนกัน ไปในยกที่ 2 ด้วยหมัดขวาตรงเข้าที่ปลายคาง เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 ที่กรุงโตเกียว
หลังจากนั้นแล้ว อูจิยามะป้องกันตำแหน่งได้อีกครั้ง ก่อนที่จะเสียตำแหน่งไปในการป้องกันซูเปอร์แชมป์ครั้งที่ 3 ด้วยการแพ้น็อกไปในยกที่ 2 แก่ เฆซเรเอล โกร์ราเลส นักมวยชาวปานามา ซึ่งเป็นแชมป์เฉพาะกาลและรองแชมป์โลก WBA อันดับ 1 ในเวลาเดียวกัน เมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2559 ที่ โอตะ-ซิตี เจเนอรัลยิมเนเซียม กรุงโตเกียว ซึ่งเป็นการแพ้ครั้งแรกในการชกมวยสากลอาชีพอีกด้วย
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF​ รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ชิง, 8 กันยายน 2550 , ชนะทีเคโอยก 8 นาเดล ฮุสเซน ( ออสเตรเลีย) , ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 1 , 2 กุมภาพันธ์ 2551 , ชนะทีเคโอยก 10 อากิระ ยามาซากิ​ ( ญี่ปุ่น) , ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 2 , 12 มิถุนายน 2551 , ชนะคะแนน ฮีโร บันโดะ​ ( ญี่ปุ่น) , ที่ สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น​ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 3 , 1 พฤศจิกายน 2551 , ชนะทีเคโอยก 4 มุน บย็อง-จู​ ( เกาหลีใต้) , ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 4 , 2 พฤษภาคม 2552 , ชนะทีเคโอยก 5 ทอง ป.โชคชัย​ ( ไทย) , ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 5 , 3 ตุลาคม 2552 , ชนะทีเคโอยก 7 อารอน เมลกาเรโฮ​ ( ฟิลิปปินส์) , ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
แชมป์โลก WBA​ รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ชิง , 11 มกราคม 2553 , ชนะทีเคโอยก 12 ฆวน การ์โลส ซัลกาโด​ ( เม็กซิโก) , ที่ โตเกียว บิก ไซท์​ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 1 , 17 พฤษภาคม 2553 , ชนะทีเคโอยก 6 อังเฆล กรานาโดส​ ( เวเนซุเอลา) , ที่ ไซตามะซูเปอร์อารีนา​ ไซตามะ​ จังหวัดไซตามะ​ ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 2 , 20 กันยายน 2553 , ชนะทีเคโอยก 5 โรย มุคลิซ​ ( อินโดนีเซีย) , ที่ ไซตามะซูเปอร์อารีนา ไซตามะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 3 , 31 มกราคม 2554 , ชนะอาร์ทีดียก 8 ทากาชิ มิอูระ​ ( ญี่ปุ่น) , ที่ อาริอาเกะคอลิเซียม​ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 4 , 31 ธันวาคม 2554 , ชนะทีเคโอยก 11 ฆอร์เฆ โซลิส​ ( เม็กซิโก) , ที่ โยโกฮามะ คัลเจอร์รัล ยิมเนเซียม​ โยโกฮามะ​ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 5 , 16 กรกฎาคม 2555 , เสมอโดยเทคนิคยก 3 ไมเคิล ฟาเรนัส​ ( ฟิลิปปินส์) , ที่ ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์คาซูกาเบะ​ คาซูกาเบะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 6 , 31 ธันวาคม 2555 , ชนะทีเคโอยก 8 บริอัน บัสเกซ​ ( คอสตาริกา) , ที่ ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ​ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 7 , 6 พฤษภาคม 2556 , ชนะน็อกยก 5 ไฮเด ปาร์รา​ ( เวเนซุเอลา) , ที่ ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 8 , 31 ธันวาคม 2556 , ชนะคะแนน ไดกิ คาเนโกะ​ ( ญี่ปุ่น) , ที่ ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 9 , 31 ธันวาคม 2557 , ชนะอาร์ทีดียก 9 อิสราเอล เอกตอร์ เปเรซ​ ( อาร์เจนตินา) , ที่ ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น (หลังการป้องกันตำแหน่งอูจิยามะถูกเลื่อนตำแหน่ง​เป็นซูเปอร์แชมป์ในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท สมาคมมวย​โลก​)
แชมป์โลก WBA (ซูเปอร์แชมป์) รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ป้องกันครั้งที่ 1 , 6 พฤษภาคม 2558 , ชนะทีเคโอยก 2 จอมทอง ชูวัฒนะ​ ( ไทย) , ที่ ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 2 , 31 ธันวาคม 2558 , ชนะทีเคโอยก 3 โอลิเบร์ โฟลเรส​ ( นิการากัว) , ที่ ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
เสียแชมป์ , 27 เมษายน 2559 , แพ้น็อกยก 2 เฆซเรเอล โกร์ราเลส​ ( ปานามา) , ที่ ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBA (ซูเปอร์แชมป์)​ รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท , 31 ธันวาคม 2559 , แพ้คะแนน เฆซเรเอล โกร์ราเลส ( ปานามา) , ที่ ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติการชก (อังกฤษ)
ทากาชิ นิชิยามะ

| ทากาชิ นิชิยามะ |
| --- | --- |
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักออกแบบ, ผู้กำกับ, ผู้อำนวยการผลิตวิดีโอเกม
มีชื่อเสียงจาก: เกมอาร์เคดและเกมต่อสู้
ทากาชิ นิชิยามะ (ญี่ปุ่น: 西山隆志; อักษรโรมัน: Takashi Nishiyama) บางครั้งได้รับเครดิตในฐานะ พิสตัน ทากาชิ, ทากาชิ หรือ ที.นิชิยามะ เป็นทั้งนักออกแบบ, ผู้กำกับ, ผู้อำนวยการผลิตวิดีโอเกมชาวญี่ปุ่น ซึ่งทำงานให้แก่บริษัทไอเรม, แคปคอม และเอสเอ็นเค ก่อนที่จะก่อตั้งบริษัทดิมส์ของเขาเอง เขาเป็นที่รู้จักกันอย่างดีจากผลงานเกมแอ็กชันศิลปะการต่อสู้ โดยการออกแบบเกมแนวบีตเอ็มอัปอย่างกังฟูมาสเตอร์ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1984 ก่อนที่เขาจะสร้างแฟรนไชส์เกมต่อสู้หลายเกม เช่น สตรีทไฟเตอร์, กาโรเด็นเซ็ตสึ และเดอะคิงออฟไฟเทอส์ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990
เขาเริ่มอาชีพของเขาที่ไอเรม ซึ่งเขาได้พัฒนาเกมอาร์เคด เช่น มูนพาโทรลซึ่งเป็นเกมแอ็กชันเลื่อนด้านข้างในปี ค.ศ. 1982 และเกมแนวบีตเอ็มอัปอย่างกังฟูมาสเตอร์ ส่วนที่บริษัทแคปคอม เขาได้สร้างสตรีทไฟเตอร์ภาคแรกในปี ค.ศ. 1987 จากนั้น เขาได้ทำงานที่บริษัทเอสเอ็นเค ซึ่งเขาได้สร้างซีรีส์เกมต่อสู้อย่างกาโรเด็นเซ็ตสึ และเดอะคิงออฟไฟเทอส์ ในขณะที่ยังทำงานในอาร์ตออฟไฟติง รวมถึงซีรีส์เกมรันแอนด์กันอย่างเมทัลสลัก
อาชีพ

ทากาชิ นิชิยามะ เริ่มอาชีพของเขาที่ไอเรม เขาทำงานในการออกแบบเกมยิงเลื่อนฉากอย่างมูนพาโทรลในปี ค.ศ. 1982 ซึ่งเป็นหนึ่งในเกมแรกที่มีการเลื่อนแบบพารัลแลกซ์ เขายังเป็นผู้ออกแบบกังฟูมาสเตอร์ (ค.ศ. 1984) ซึ่งถือเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมแนวบีตเอ็มอัปเกมแรก ๆ
จากนั้น เขาก็เข้าร่วมกับบริษัทแคปคอม ซึ่งเขาได้สร้างแฟรนไชส์เกมต่อสู้อย่างสตรีทไฟเตอร์ ในส่วนร่วมกับฮีโรชิ มัตสึโมโตะ เขาได้กำกับสตรีทไฟเตอร์ภาคแรก เขาสร้างท่าพิเศษสำหรับริวที่เรียกว่า "ฮาโดเคน" ซึ่งเขาบอกว่าได้รับแรงบันดาลใจจากการโจมตีด้วยขีปนาวุธพลังงานจากซีรีส์อนิเมะเรื่องเรือรบอวกาศยามาโตะในคริสต์ทศวรรษ 1970 แล้วเขาก็ออกจากบริษัทแคปคอมและไม่ได้กลับมาทำงานในภาคต่ออย่างสตรีทไฟเตอร์ II
จากนั้น นิชิยามะก็ได้เข้าร่วมบริษัทเอสเอ็นเค ที่นั่นเขาสร้างแฟรนไชส์เกมต่อสู้อย่างกาโรเด็นเซ็ตสึ โดยเป็นเกมสืบทอดจิตวิญญาณของสตรีทไฟเตอร์ภาคแรก เขายังทำงานในแฟรนไชส์เกมต่อสู้อย่างอาร์ตออฟไฟติง และเดอะคิงออฟไฟเทอส์ ตลอดจนซีรีส์เกมยิงรันแอนด์กันอย่างเมทัลสลัก
แล้วเขาก็ออกจากบริษัทเอสเอ็นเค และก่อตั้งบริษัทพัฒนาเกมของตัวเองที่ชื่อดิมส์ ซึ่งปัจจุบัน[เมื่อไร?] เขาเป็นประธานของบริษัทดิมส์
ผลงานเกม

มูนพาโทรล (ค.ศ. 1982) (ผู้ออกแบบเกม)
กังฟูมาสเตอร์ (ค.ศ. 1984) (ผู้ออกแบบเกม)
เซกชัน Z (ค.ศ. 1985) (ผู้ออกแบบเกม)
โทรจัน (ค.ศ. 1986) (ผู้ออกแบบเกม)
เลเจนดารีวิงส์ (ค.ศ. 1986) (ผู้กำกับ)
ร็อคแมน (ค.ศ. 1987) (ผู้อำนวยการผลิต)
อเวนเจอร์ส (ค.ศ. 1987) (ผู้กำกับ)
แมดเกียร์ (ค.ศ. 1988) (ผู้วางแผนเกม)
สตรีทไฟเตอร์ (ค.ศ. 1987) (ผู้กำกับ)
ลาสต์ดูเอล: อินเตอร์แพลเนตวอร์ 2012 (ค.ศ. 1988) (ผู้กำกับ)
โกสต์ไพลอตส์ (ค.ศ. 1991) (ผู้อำนวยการบริหารการผลิต)
กาโรเด็นเซ็ตสึ: ชูกูเมโนะทาตาไก (ค.ศ. 1991) (ผู้กำกับ)
มิวเทชันเนชัน (ค.ศ. 1992) (ให้ความช่วยเหลือพิเศษ)
แบตเทิลไฟเทอส์ กาโรเด็นเซ็ตสึ (ค.ศ. 1992) (ผู้อำนวยการผลิต, รายการโทรทัศน์พิเศษ)
เดอะคิงออฟไฟเทอส์ '94 (ค.ศ. 1994) (ผู้อำนวยการผลิต)
กาโรเด็นเซ็ตสึ 3: ฮารูกานารุทาตาไก (ค.ศ. 1995) (ผู้อำนวยการผลิต)
เรียลเบาต์กาโรเด็นเซ็ตสึ (ค.ศ. 1995) (ผู้อำนวยการผลิต)
เรียลเบาต์กาโรเด็นเซ็ตสึสเปเชียล (ค.ศ. 1997) (ผู้อำนวยการผลิต)
เดอะคิงออฟไฟเทอส์ '97 (ค.ศ. 1997) (ผู้อำนวยการผลิต)
เมทัลสลัก 2 (ค.ศ. 1998) (ผู้อำนวยการผลิต)
เดอะคิงออฟไฟเทอส์ '98: เดอะสลักเฟสต์ (ค.ศ. 1998) (ผู้อำนวยการผลิต)
ซามูไรโชดาวน์: วอร์ริเออส์เรจ (ค.ศ. 1999) (ผู้อำนวยการบริหารการผลิต)
เดอะคิงออฟไฟเทอส์'99 (ค.ศ. 1999) (ผู้อำนวยการผลิต)
เมทัลสลัก X (ค.ศ. 1999) (ผู้อำนวยการผลิต)
เมทัลสลัก 3 (ค.ศ. 2000) (ผู้อำนวยการผลิต)
สตาร์โอเชียน: ทิลดิเอนด์ออฟไทม์ (ค.ศ. 2003) (ผู้ออกแบบไอเทม)
สตรีทไฟเตอร์ IV (ค.ศ. 2008) (ผู้อำนวยการบริหารการผลิต)