stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แม่น้ำแอพะแลชิโคลา

แม่น้ำแอพะแลชิโคลา (สีน้ำเงิน)
แม่น้ำแอพะแลชิโคลาใกล้กับฟอร์ตแกดสเดนในรัฐฟลอริดา
แม่น้ำแอพะแลชิโคลา (อังกฤษ: Apalachicola River) เป็นแม่น้ำสายหนึ่งในรัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ความยาวประมาณ 112 ไมล์ (180 กิโลเมตร) ไหลลงสู่อ่าวเม็กซิโก ลุ่มน้ำขนาดใหญ่ที่สุดซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อลุ่มน้ำเอซีเอฟ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 19,500 ตารางไมล์ (50,505 ตารางกิโลเมตร) ระยะทางของต้นน้ำไกลที่สุดอยู่ในรัฐจอร์เจียทางตะวันออกเฉียงเหนือยาวประมาณ 500 ไมล์ (800 กิโลเมตร) ชื่อของแม่น้ำมาจากเผ่าแอพะแลชิโคลาซึ่งอาศัยอยู่ตามลุ่มน้ำแห่งนี้
แม่น้ำแอพะแลชิโคลารวมตัวจากแม่น้ำสองสายได้แก่ แม่น้ำแชตตะฮูชี และแม่น้ำฟลินต์ ไหลมาบรรจบกันที่ทะเลสาบเซมิโนลซึ่งเกิดจากการเก็บกักน้ำของเขื่อนจิม วูดรัฟฟ์ เป็นจุดเริ่มต้นแบ่งพรมแดนระหว่างรัฐฟลอริดากับรัฐจอร์เจีย ใกล้กับเมืองแชตตะฮูชีตั้งอยู่ที่ประมาณ 60 ไมล์ทางตะวันออกเฉียงเหนือของพานามาซิตี แม่น้ำแอพะแลชิโคลาไหลลงทางใต้ผ่านป่าในฟลอริดาแพนแฮนเดิล ผ่านเมืองบริสทอล บริเวณตอนเหนือของเทศมณฑลกัลฟ์มีแม่น้ำชิโพลาสายสั้น ๆ เข้ามาบรรจบจากด้านตะวันตก ปลายน้ำอยู่ที่อ่าวแอพะแลชิโคลาซึ่งเป็นเวิ้งน้ำแห่งหนึ่งของอ่าวเม็กซิโก แม่น้ำสายนี้เป็นเส้นแบ่งระหว่างเขตเวลาตะวันออกกับเขตเวลากลางของสหรัฐอเมริกายกเว้นบริเวณปากแม่น้ำ
บริเวณแม่น้ำแอพะแลชิโคลาเป็นแหล่งที่มีชื่อเสียงเรื่องน้ำผึ้งดอกไม้ชนิดเดียว (monofloral honey) คุณภาพสูงจากต้นทูพิโล (tupelo) ที่ขึ้นอยู่บริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา น้ำผึ้งชนิดบริสุทธิ์ที่สุด (ที่ได้รับรองโดยการวิเคราะห์เกสร) และแพงที่สุดผลิตจากบริเวณลุ่มน้ำแห่งนี้ น้ำผึ้งทูพิโลในปีที่ได้ผลผลิตดีโดยกลุ่มเกษตรกรผู้เลี้ยงผึ้งที่เชี่ยวชาญมีมูลค่าสูงถึง 900,000 ดอลลาร์สหรัฐในฤดูใบไม้ผลิแต่ละครั้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

U.S. Army Corps of Engineers: Flint-Chatahoochee-Apalachicola basin เก็บถาวร 2011-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Florida State Univ: Apalachicola River Ecological Management Plan เก็บถาวร 2004-08-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Blountstown Bridge เก็บถาวร 2008-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Nature Conservancy on the Apalachicola River เก็บถาวร 2010-03-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน The river basin is home to a multitude of biological diversity.
Apalachicola River: an American Treasure เก็บถาวร 2007-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Apalachicola Riverkeeper
Apalachicola River Watershed - Florida DEP
U.S. Geological Survey Geographic Names Information System: Apalachicola River
แหล่งข้อมูลอื่น > หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Light, H.M., M.R. Darst, and J.W. Grubbs. (1998). Aquatic habitats in relation to river flow in the Apalachicola River floodplain, Florida [U.S. Geological Survey Professional Paper 1594]. Washington, D.C.: U.S. Department of the Interior, U.S. Geological Survey.
29°43′36″N 84°58′39″W﻿ / ﻿29.72667°N 84.97750°W﻿ / 29.72667; -84.97750
แผ่นโอค็อตสค์

| แผ่นโอค็อตสค์ |
| --- | --- |

ประเภท: แผ่นรอง
การเคลื่อนตัว1: ทิศตะวันตก-ทิศใต้
อัตราเร็ว1: 13-14 มม./ปี
ลักษณะภูมิศาสตร์: คาบสมุทรคัมชัตคา, เกาะซาฮาลิน, ทะเลโอค็อตสค์, เกาะฮกไกโด และบางส่วนของเกาะฮนชู
1โดยเทียบกับแผ่นแอฟริกา
แผ่นโอค็อตสค์ (อังกฤษ: Okhotsk Plate) เป็นแผ่นธรณีแปรสัณฐานขนาดเล็ก ครอบคลุมทะเลโอค็อตสค์ คาบสมุทรคัมชัตคา เกาะซาฮาลิน โทโฮกุ และฮกไกโดในประเทศญี่ปุ่น แต่เดิมถูกพิจารณาเป็นส่วนหนึ่งของแผ่นอเมริกาเหนือ แต่จากการศึกษาในปัจจุบันชี้ให้เห็นว่าแผ่นโอค็อตสค์เป็นอิสระจากแผ่นอเมริกาเหนือ โดยถูกล้อมรอบทางเหนือด้วยแผ่นอเมริกาเหนือ โดยขอบเขตเป็นการเคลื่อนตัวไปทางซ้ายข้างของรอยเลื่อนแปรสภาพขนาดใหญ่ คือ รอยเลื่อนอูลาคัน  ทางตะวันออกติดกับแผ่นแปซิฟิกที่ร่องลึกก้นสมุทรคูริล–คัมชัตคาและร่องลึกบาดาลญี่ปุ่น ทางใต้ติดกับแผ่นทะเลฟิลิปปินที่ร่องลึกนันไก ทางตะวันตกติดกับแผ่นยูเรเซีย และเป็นไปได้ว่าทางตะวันตกเฉียงใต้จะติดกับแผ่นอามูร์ด้วย
ธรณีวิทยา

ขอบเขตระหว่างแผ่นโอค็อตสต์กับแผ่นอามูร์นั้นอาจมึส่วนรับผิดชอบต่อแผ่นดินไหวรุนแรงหลายครั้งที่เกิดขึ้นในทะเลญี่ปุ่น รวมไปถึงที่เกาะซาฮาลินด้วย เช่น แผ่นดินไหวขนาด 7.1 MW (7.5 MS ตามข้อมูลจากแหล่งอื่น) ในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ทางตอนเหนือของเกาะซาฮาลิน และยังมีแผ่นดินไหวภายในแผ่นเปลือกโลกที่เป็นที่รู้จักอีกหลายครั้ง เช่น แผ่นดินไหวในทะเลญี่ปุ่น พ.ศ. 2526 และแผ่นดินไหวที่ฮกไกโด พ.ศ. 2536 ซึ่งกระตุ้นให้เกิดสึนามิในทะเลญี่ปุ่น
ขอบเขตระหว่างแผ่นโอค็อตสค์กับแผ่นแปซิฟิกนั้นคือเขตมุดตัว ซึ่งแผ่นแปซิฟิกนั้นมุดตัวลงใต้แผ่นโอค็อตสค์ แผ่นดินไหวเมกะทรัสต์รุนแรงหลายครั้งเกิดขึ้นที่นี่ บางครั้งเป็นแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ประกอบด้วย แผ่นดินไหวที่คัมชัตคา พ.ศ. 2280 (ประมาณขนาด 9.0-9.3) และ พ.ศ. 2495 (ขนาด 9.0) บางแผ่นดินไหวเมกะทรัสต์ยังเกิดขึ้นใกล้กับหมู่เกาะคูริลด้วย ที่ฮกไกโดแผ่นดินไหวขนาด 8.3 ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2546 และแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554 ขนาด 9.0 บริเวณชายฝั่งเกาะฮนชู
การวัดด้วยจีพีเอสและการศึกษาอื่นแสดงให้เห็นว่า แผ่นโอค็อสตค์นั้นหมุนตามเข็มนาฬิกาอย่างช้า ๆ แบบจำลองชี้ว่าการหมุนนั้นมีอัตรา 0.2 องศา/ล้านปี
แหล่งข้อมูลอื่น

Okhotsk Plate Modeling
Joint US-Russia Workshop on the Plate Tectonic Evolution of Northeast Russia, Dec. 2004
| ด ค กการแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค |
| --- | --- | --- |
| แผ่นหลัก |  แปซิฟิก  ยูเรเชีย  อเมริกาใต้  อเมริกาเหนือ  อินเดีย-ออสเตรเลีย ออสเตรเลีย  อินเดีย  แอนตาร์กติก  แอฟริกา  |  |
| แผ่นรอง |  โกโกส  แคริบเบียน  แคโรไลน์  ซุนดา  โซมาเลีย  ทะเลฟิลิปปิน  นัซกา  นิวเฮบริดีส  แยงซี  พม่า  สโกเชีย  อาระเบีย  อามูร์  โอค็อตสค์  อินเดีย  ฮวนเดฟูกา  |  |
| แผ่นขนาดเล็ก |  กรีนแลนด์  กอร์ดา  กาลาปาโกส  กาลาปาโกสเหนือ  โกนาเว  โกยบา  คอนเวย์รีฟ  เคอร์เกิน  เคอร์แมเดก  แคปริคอร์น  เชตแลนด์  ซังงีเฮ  เซเชลส์  เซาท์แซนด์วิช  ตองงา  ติมอร์  ติสซา  ทะเลโซโลมอน  ทะเลบันดา  ทะเลโมลุกกะ  ทะเลอีเจียน  นีอูอาโฟโออู  นูเบียน  บริเวณพัฒนาการของแนวเคลื่อนไหวฟิลิปปิน  บัลโมรอลรีฟ  บิสมาร์กใต้  บิสมาร์กเหนือ  เบิร์ดเฮด  ปานามา  เปลโซ  ฟูตูนา  มัลเปโล  มาดากัสการ์  มานูส  มาเรียนา  มาโอเค  ริเบรา  วูดลาร์ก  อะเดรียติก  อานาโตเลีย  อิหร่าน  อีสเตอร์  เอ็กซ์พลอเรอร์  แอนดีสเหนือ  โอกินาวะ  ไอบีเรีย  ฮวนเฟอร์นันเดซ  ฮัลมาเฮรา  |  |
| แผ่นโบราณ |  กูลา  ชาร์คอต  ซิมเมเรีย  บอลติก  เบลลิงชัวเซน  ฟีนิกซ์  แฟเรลลอน  มัลบินัส  โมอา  ลาซา  อิซานางิ  อินซูลาร์  อินเตอร์มอนเทน  |  |
  รายชื่อ   หมวดหมู่   คอมมอนส์
แผ่นซีดี

โลโก้ คอมแพกต์ดิสก์
อุปกรณ์แผ่นซีดี
แผ่นซีดี ย่อมาจาก คอมแพกต์ดิสก์ (อังกฤษ: compact disc) คือแผ่นจานแสง หรือดิสก์แสงเก็บข้อมูลดิจิทัลต่าง ๆ ซึ่งเดิมพัฒนาสำหรับเก็บเสียงดิจิทัล ซีดีคือมาตราฐานรูปแบบการบันทึกเสียงทางการค้าในปัจจุบัน
ประวัติ

ในช่วงทศวรรษปี ค.ศ. 1970 (ตรงกับ พ.ศ. 2513 ถึง 2522) นักวิจัยของบริษัทฟิลิปส์ ได้ใช้เทคโนโลยีของแผ่นเลเซอร์ดิสก์ มาทดลองสร้างแผ่นออฟติคอลสำหรับเก็บเสียงแต่เพียงอย่างเดียว โดยเริ่มแรกใช้วิธีการเข้ารหัสเสียงแบบ wideband FM และแบบ PCM ในระบบดิจิทัลในเวลาต่อมา ช่วงปลายทศวรรษ ฟิลิปส์ โซนี่ และบริษัทอื่น ๆ แสดงต้นแบบของแผ่นดิสค์ระบบเสียงดิจิทัล
ในปี พ.ศ. 2522 ฟิลิปส์ และ โซนี่ ตัดสินใจร่วมมือกัน จัดตั้งทีมวิศวกรร่วมซึ่งมีภารกิจออกแบบแผ่นดิสค์ระบบเสียงดิจิทัลแบบใหม่ สมาชิกที่สำคัญของทีมคือ Kees Immink และ Toshitada Doi หลังจากทดลองและถกเถียงกันหนึ่งปี ทีมงานได้ออกมาตรฐานเรดบุ๊ค ซึ่งเป็นมาตรฐานของคอมแพกต์ดิสก์ ฝ่ายฟิลิปส์สนับสนุนในเรื่องกระบวนการผลิต โดยอาศัยเทคโนโลยีการผลิตเลเซอร์ดิสค์ ฟิลิปส์ยังสนับสนุนวิธีการมอดูเลตแบบ EFM ซึ่งสามารถบันทึกเสียงได้มาก และทนต่อรอยขูดขีด หรือรอยนิ้วมือ ขณะที่โซนี่สนับสนุนวิธีรหัสแก้ข้อผิดพลาด (error correction) CIRC ในเอกสาร Compact Disc Story เก็บถาวร 2008-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่บอกเล่าโดยสมาชิกหนึ่งของทีม ให้ข้อมูลถึงที่มาของการตัดสินใจทางเทคนิคจำนวนมาก รวมถึงการเลือกของความถี่การสุ่ม ระยะเวลาในการเล่น และเส้นผ่าศูนย์กลางแผ่นดิสค์ ฟิลิปส์ได้บรรยายไว้ว่า คอมแพกต์ดิสก์"ถูกประดิษฐ์ร่วมกันโดยกลุ่มคนมากมายทำงานร่วมกันเป็นทีม" ("invented collectively by a large group of people working as a team.")
คอมแพกต์ดิสก์ออกวางตลาดในปลายปี พ.ศ. 2525 ในเอเซีย และต้นปีถัดมาในที่อื่น ๆ เหตุการณ์นี้มักถูกมองว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิวัติเสียงดิจิทัล แผ่นดิสค์เสียงแบบใหม่นี้ได้รับการยอมรับและคำชื่นชมในคุณภาพเสียง จากเดิมที่ประดิษฐ์ขึ้นสำหรับบันทึกเสียง การใช้คอมแพกต์ดิสก์ได้ขยายไปยังด้านอื่น ๆ สองปีต่อมา ใน พ.ศ. 2527 มีการออก แผ่นซีดีรอม (หน่วยความจำอ่านได้อย่างเดียว) ด้วยแผ่นแบบนี้เราสามารถเก็บข้อมูลคอมพิวเตอร์จำนวนมากได้ แผ่นซีดีที่ผู้ใช้สามารถเขียนเองได้ หรือ แผ่นซีดีอาร์ (CD-R) ก็ได้ปรากฏสู่สายตาต่อมาประมาณปี พ.ศ. 2533 และกลายเป็นมาตรฐานในการแลกเปลี่ยน จัดเก็บข้อมูลคอมพิวเตอร์และเพลงในปัจจุบัน ซีดีแบบต่าง ๆ ประสบความสำเร็จมาก โดยภายในปี พ.ศ. 2547 เพียงปีเดียวมีการจำหน่ายแผ่นซีดีเพลง ซีดีรอม ซีดีอาร์ ทั่วโลกกว่าสามหมื่นล้านแผ่น
รายละเอียดทางกายภาพ

แผ่นซีดีจะทำจากพลาสติกโพลีคาร์บอเนตที่มีความหนา 1.2 มิลลิเมตร (0.047 นิ้ว) และมีน้ำหนัก 15-20 กรัม
มาตรฐานคอมแพกต์ดิสก์

ซีดีเสียง หรือ ซีดีเพลง หรือ ออดิโอซีดี (audio CD) เก็บสัญญาณเสียงในรูปแบบที่เป็นไปตามมาตรฐานเรดบุ๊ค (red book) ซีดีเสียงประกอบด้วยแทร็คสเตอริโอหลายแทร็ค ที่เก็บโดยการเข้ารหัสแบบ PCM ขนาด 16 บิตด้วยอัตราการสุ่มตัวอย่าง 44.1 kHz
คอมแพกต์ดิสก์มาตรฐานมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 120 มิลลิเมตร แต่มีรุ่นขนาด 80 มิลลิเมตรอยู่ในรูปการ์ดขนาดเท่านามบัตรหรือเป็นรูปวงกลม แผ่นดิสค์ขนาด 120 มิลลิเมตร สามารถบันทึกเสียงได้ 74 นาที แต่มีรุ่นที่สามารถบันทึก 80 หรือ 90 นาทีด้วย แผ่นดิสค์ขนาด 80 มิลลิเมตร ใช้เป็นแผ่นซีดีซิงเกิล หรือใช้เป็นนามบัตรประชาสัมพันธ์ เก็บเสียงใช้เพียงแค่ 20 นาที
เทคโนโลยีคอมแพกต์ดิสก์ ต่อมาปรับปรุงเป็นอุปกรณ์บันทึกข้อมูลที่เราเรียกว่าแผ่นซีดีรอม
การทำงานของ CD

ภายในซีดีรอมจะแบ่งเป็นแทร็กและเซ็กเตอร์เหมือนกับฟลอปปีดิสก์ แต่เซ็กเตอร์ในซีดีรอมจะมีขนาดเท่ากันทุกเซ็กเตอร์ ทำให้สามารถเก็บข้อมูลได้มากขึ้น เมื่อไดรฟ์ซีดีรอมเริ่มทำงานมอเตอร์จะเริ่มหมุนด้วยความเร็ว หลายค่า ทั้งนี้เพื่อให้อัตราเร็วในการอ่านข้อมูลจากซีดีรอมคงที่สม่ำเสมอทุกเซ็กเตอร์ ไม่ว่าจะเป็นเซ็กเตอร์ ที่อยู่รอบนอกวงในก็ตาม จากนั้นแสงเลเซอร์จะฉายลงซีดีรอม โดยลำแสงจะถูกโฟกัสด้วยเลนส์ที่เคลื่อนตำแหน่งได้ โดยการทำงานของขดลวด ลำแสงเลเซอร์จะทะลุผ่านไปที่ซีดีรอมแล้วถูกสะท้อนกลับ ที่ผิวหน้าของซีดีรอมจะเป็น หลุมเป็นบ่อ ส่วนที่เป็นหลุมลงไปเรียก พิต สำหรับบริเวณที่ไม่มีการเจาะลึกลงไปเรียก "แลนด์" ผิวสองรูปแบบนี้เราใช้แทนการเก็บข้อมูลในรูปแบบของ 1 และ 0 แสงเมื่อถูกพิตจะกระจายไปไม่สะท้อนกลับ แต่เมื่อแสงถูกแลนด์จะสะท้อนกลับ ผ่านแท่งปริซึม จากนั้นหักเหผ่านแท่งปริซึมไปยังตัวตรวจจับแสงอีกที ทุกๆช่วงของลำแสงที่กระทบตัวตรวจจับแสงจะกำเนิดแรงดันไฟฟ้า หรือเกิด 1 และ 0 ที่ทำให้คอมพิวเตอร์    สามารถเข้าใจได้ ส่วนการบันทึกข้อมูลลงแผ่นซีดีรอมนั้นต้องใช้แสงเลเซอร์เช่นกัน โดยมีลำแสงเลเซอร์จากหัวบันทึกของเครื่อง บันทึกข้อมูลส่องไปกระทบพื้นผิวหน้าของแผ่น ถ้าส่องไปกระทบบริเวณใดจะทำให้บริเวณนั้นเป็นหลุมขนาดเล็ก บริเวณทีไม่ถูกบันทึกจะมีลักษณะเป็นพื้นเรียบสลับกันไปเรื่อยๆตลอดทั้งแผ่น
แผ่นซีดีรอมเป็นสื่อในการเก็บข้อมูลแบบออฟติคอล (Optical Storage) ใช้ลำแสงเลเซอร์ในการอ่านข้อมูล แผ่นซีดีรอม ทำมาจากแผ่นพลาสติกเคลือบด้วยอะลูมิเนียม เพื่อสะท้อนแสงเลเซอร์ที่ยิงมา เมื่อแสงเลเซอร์ที่ยิงมาสะท้อนกลับไป ที่ตัวอ่านข้อมูลที่เรียกว่า Photo Detector ก็อ่านข้อมูลที่ได้รับกลับมาว่าเป็นอะไร และส่งค่า 0 และ 1 กลับไปให้ซีพียู เพื่อนำไปประมวลผลต่อไป
เครื่องเล่นซีดี

ความเร็วของไดรฟ์ซีดีรอมมีหลายความเร็ว เช่น 2x 4x หรือ 16x เป็นต้น ซึ่งค่า 2x หมายถึงไดรฟ์ซีดีรอมมี ความเร็วในการหมุน 2 เท่า ไดรฟ์ตัวแรกที่เกิดขึ้นมามีความเร็ว 1x จะมีอัตราในการโอนถ่ายข้อมูล (Data Tranfer Rate) 150 KB ต่อวินาที ในปัจจุบันความเร็วในการอ่านซีดีรอมสูงสุดอยู่ที่ 52x
หม่อมงามจิตต์ บุรฉัตร ณ อยุธยา

| หม่อม งามจิตต์ บุรฉัตร ณ อยุธยา ท> จ.ว., ท.ม., ต.ช. |
| --- | --- |
หม่อมงามจิตต์ และพระองค์เจ้าเปรมบุรฉัตร สามี
เกิด: งามจิตต์ สารสาส 7 มิถุนายน พ.ศ. 2458 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 18 ตุลาคม พ.ศ. 2526 (68 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปรมบุรฉัตร
บิดามารดา: พระสารสาสน์พลขันธ์ (ลอง สุนทานนท์) (บิดา) สวัสดิ์ สารสาสน์พลขันธ์ (มารดา)
หม่อมงามจิตต์ บุรฉัตร ณ อยุธยา (สกุลเดิม สารสาส; 7 มิถุนายน พ.ศ. 2458 – 18 ตุลาคม พ.ศ. 2526) เป็นหม่อมในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปรมบุรฉัตร
ประวัติ

หม่อมงามจิตต์ บุรฉัตร ณ อยุธยา มีชื่อเดิมว่า งามจิตต์  สารสาส เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2458 เป็นธิดาของพันโท พระสารสาสน์พลขันธ์ (ลอง สุนทานนท์) (บุตรของใหญ่ กับจำรัส สุนทานนท์) และนางสวัสดิ์ สารสาสน์พลขันธ์ (สกุลเดิม อัศวนนท์; ธิดาของพระยาราชายสาธก (ง่วนสุน อัศวนนท์) อดีตนายด่านศุลกากรจังหวัดสมุทรปราการ กับคุณหญิงฟอง ราชายสาธก) เกิดในย่านเขตดุสิต หม่อมงามจิตต์มีพี่น้อง 4 คน
หม่อมงามจิตต์สมรสกับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปรมบุรฉัตร (พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน กับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาวสิทธิ์นฤมล) โดยใช้นามสกุล ฉัตรชัย ณ อยุธยา ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสกุล บุรฉัตร สำหรับหม่อมในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปรมบุรฉัตร หม่อมงามจิตต์ บุรฉัตร ณ อยุธยา และสามี มีพระโอรสบุญธรรมหนึ่งคน คือ หม่อมหลวงธีรฉัตร บุรฉัตร ซึ่งแท้จริงเป็นพระภาคิไนยของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปรมบุรฉัตร โดยเป็นโอรสของท่านหญิงเฟื่องฉัตร ดิศกุล พระขนิษฐาในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปรมบุรฉัตร
หม่อมงามจิตต์ ถึงแก่อนิจกรรมอย่างสงบ เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2526
หลังจากอนิจกรรม

หลังจากที่หม่อมงามจิตต์ถึงแก่อนิจกรรม ได้มีการก่อตั้ง มูลนิธิอนุสรณ์หม่อมงามจิตต์ บุรฉัตร เพื่อเป็นการเชิดชูเกียรติและรำลึกถึงคุณงามความดี และความสามารถของหม่อมงามจิตต์ บุรฉัตร ปูชนียบุคคลระดับโลกที่มีผลงานดีเด่น ได้รับคัดเลือกให้เป็นให้เป็นประธานสภาสตรีระหว่างประเทศคนแรกและคนเดียวในประเทศไทยในรอบ 120 ปี และมีการจัดงานเป็นประจำทุกปี โดยมอบรางวัล หม่อมงามจิตต์ บุรฉัตร แก่ครู เจ้าหน้าที่ ในจังหวัดที่รับผิดชอบงานมูลนิธิร่วมจิตน้อมเกล้าอย่างมีประสิทธิภาพ บุคคลผู้บำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

หม่อมงามจิตต์ บุรฉัตร ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในประเทศไทย ดังนี้
พ.ศ. 2519 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2502 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2495 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2510 –  เหรียญกาชาดสรรเสริญ
แผ่นจารึกร้องเรียนถึงเอยา-นาตซีร์

จารึกจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์บริติช
แผ่นจารึกร้องเรียนถึงเอยา-นาตซีร์ (อังกฤษ: complaint tablet to Ea-nāṣir; UET V 81) เป็นแผ่นจารึกดินเหนียวที่ถูกส่งไปยังนครอูร์โบราณ เขียนขึ้นเมื่อประมาณ 1,750 ปีก่อนคริสต์ศักราช แผ่นจารึกนี้เป็นข้อความร้องเรียนถึงพ่อค้านามว่า เอยา-นาตซีร์ (Ea-nāṣir) จากลูกค้านามว่า นันนี (Nanni) เขียนด้วยอักษรรูปลิ่มเป็นภาษาแอกแคด ถือกันว่าแผ่นจารึกนี้เป็นการร้องเรียนเป็นลายลักษณ์อักษรที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์บริติช ในคริสต์ทศวรรษ 2020 เนื้อหาในแผ่นจารึก (และโดยเฉพาะเอยา-นาตซีร์) เป็นที่นิยมขึ้นมาในฐานะอินเทอร์เน็ตมีม
แผ่นจารึกมีขนาดสูง 11.6 เซนติเมตร (4 9⁄16 นิ้ว) กว้าง 5 เซนติเมตร (1 15⁄16 นิ้ว) และหนา 2.6 เซนติเมตร (1 นิ้ว) และเสียหายชำรุดไปบางส่วน
เนื้อหา

เอยา-นาตซีร์เดินทางไปยังดิลมุนเพื่อซื้อทองแดงกลับมาขายในเมโสโปเตเมีย มีอยู่ครั้งหนึ่ง เขาตกลงขายแท่งทองแดงหล่อให้แก่นันนีซึ่งส่งคนรับใช้ไปพร้อมเงินเพื่อดำเนินการซื้อขาย อย่างไรก็ตาม นันนีเห็นว่าสินค้าที่เขาได้รับนั้นมีคุณภาพต่ำกว่ามาตรฐาน จึงให้คนรับใช้นำสินค้ากลับไปคืนหลายครั้ง แต่เอยา-นาตซีร์ก็ยังคงปฏิเสธที่จะเปลี่ยนสินค้าหรือคืนเงินให้แก่นันนี
นันนีจึงเขียนจดหมายอักษรรูปลิ่มส่งไปยังเอยา-นาตซีร์ โดยบันทึกข้อความร้องเรียนว่าเขาได้รับทองแดงที่มีคุณภาพไม่ตรงกับที่เอยา-นาตซีร์สัญญาไว้ ทั้งยังร้องเรียนว่าเอยา-นาตซีร์ปฏิบัติกับคนรับใช้ที่เขาส่งไปอย่างหยาบคาย และประกาศว่าจะไม่ยอมรับทองแดงคุณภาพต่ำจากเอยา-นาตซีร์อีกในอนาคต
การค้นพบ

ผู้ค้นพบแผ่นจารึกนี้คือเซอร์เลเนิร์ด วุลลีย์ ซึ่งได้ครอบครองแผ่นจารึกนี้หลังค้นพบ เขาค้นพบแผ่นจารึกนี้ระหว่างที่เขานำการขุดค้นร่วมระหว่างมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียกับพิพิธภัณฑ์บริติชในปี 1922 ถึง 1934 ในนครอูร์ของชาวซูเมอร์
แผ่นจารึกชิ้นอื่น

ในซากปรักหักพังที่เชื่อกันว่าเป็นบ้านพักของเอยา-นาตซีร์ ยังมีการค้นพบแผ่นจารึกชิ้นอื่น ๆ อีก ซึ่งรวมถึงแผ่นจารึกจากชายนามว่า อาร์บีตูรัม (Arbituram) ซึ่งร้องเรียนว่าเขายังไม่ได้รับทองแดงที่สั่งซื้อไป ในขณะที่แผ่นจารึกจากชายอีกคนหนึ่งบ่นว่าเขาเอือมระอากับทองแดงคุณภาพต่ำจากเอยา-นาตซีร์เต็มที
สิ่งสืบเนื่อง

แผ่นจารึกข้อความร้องเรียนนี้กลายมาเป็นอินเทอร์เน็ตมีมเนื่องจากดูเหมือนว่ามันมีลักษณะผิดยุคผิดสมัย ฟอบส์ ระบุว่าเนื้อความมีความคล้ายคลึงกับคำร้องเรียนการบริการที่เลวร้ายจำนวนมากในสมัยปัจจุบัน
บันทึกสถิติโลกกินเนสส์รับรองให้แผ่นจารึกนี้เป็น "คำร้องเรียนจากลูกค้าที่เก่าแก่ที่สุด" (Oldest Customer Complaint)
แหล่งข้อมูลอื่น

"UET 5, 0081". Cuneiform Digital Library Initiative. University of California, Los Angeles. CDLI no. P414985. สืบค้นเมื่อ 28 September 2022.
"16814A | 1953,0411.71". UrOnline - The Digital Resource for the Excavation of Ur (ภาษาอังกฤษ). The British Museum. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-09-30. สืบค้นเมื่อ 28 September 2022.
"UET 5 81 [BM 131236 = 1953-04-11, 71 = U.16814a]". Archibab. Collège de France. สืบค้นเมื่อ 28 September 2022.
แผนผังภายในบ้านบาบิโลเนียเก่าหลังหนึ่งในบรรดาซากปรักหักพังที่อูร์ บ้านหลังนี้อาจเคยเป็นบ้านพักของเอยา-นาตซีร์
แยกนพวงศ์ (จังหวัดปทุมธานี)

บทความนี้เกี่ยวกับแยกนพวงศ์ในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี สำหรับแยกนพวงศ์ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ดูที่ แยกนพวงศ์ (กรุงเทพมหานคร)
| --- | --- |


ชื่ออักษรไทย: นพวงศ์
ชื่ออักษรโรมัน: Nopphawong
ที่ตั้ง: ตำบลหน้าไม้ อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี
ทิศทางการจราจร
→: ถนนปทุมธานี-บางเลน » ลาดหลุมแก้ว
↘: ถนนบางบัวทอง-สุพรรณบุรี » บางบัวทอง
←: ถนนปทุมธานี-บางเลน » บางเลน
↖: ถนนบางบัวทอง-สุพรรณบุรี » ลาดบัวหลวง
แยกนพวงศ์ (อังกฤษ: Nopphawong Intersection) เป็นสี่แยกจุดตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 346 (ถนนปทุมธานี-บางเลน) กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 (ถนนบางบัวทอง-สุพรรณบุรี) ในเขตตำบลหน้าไม้ อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี
รูปแบบของทางแยก

ถนนระดับดินของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 346 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340
รถที่มาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 ที่ต้องการเลี้ยวขวาต้องตรงไปกลับรถแล้วเลี้ยวซ้าย
รถที่มาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 346 ที่ต้องการตรงไปและเลี้ยวขวาต้องเลี้ยวซ้ายไปกลับรถเพื่อเข้าสู่ถนนที่ต้องการ
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ แยกนพวงศ์ (จังหวัดปทุมธานี)
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°01′42″N 100°21′11″E﻿ / ﻿14.02845°N 100.353°E﻿ / 14.02845; 100.353
| ด ค กวงเวียน ทางแยก และชุมทางต่างระดับในจังหวัดปทุมธานี |
| --- | --- |
 นพวงศ์  ลาดหลุมแก้ว  ไพร่ฟ้า  ปทุมธานี  ปทุมวิไล  ปทุมธานีเฉลิมพระเกียรติ  บางคูวัด  สามโคก  เทคโน  เชียงรากใหญ่  คลองหลวง  บางพูน  บางพูน (รังสิต)  ปู่โพธิ์  รังสิต  อนุสรณ์สถาน  ธัญบุรี  ลำลูกกา  ลำลูกกา (ต่างระดับ)  ลำลูกกาคลอง 7 
 รายชื่อ  กรุงเทพมหานคร  นนทบุรี  ปทุมธานี  สมุทรสาคร  สมุทรปราการ  นครปฐม
แยกบางพลู

| --- | --- |

ชื่ออักษรไทย: บางพลู
ชื่ออักษรโรมัน: Bang Phlu
ที่ตั้ง: ตำบลบางรักใหญ่ อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี
ทิศทางการจราจร
↑: ถนนบางกรวย-ไทรน้อย » บางบัวทอง
→: ถนนรัตนาธิเบศร์ » สะพานพระนั่งเกล้า
↓: ถนนบางกรวย-ไทรน้อย » บางกรวย
←: ถนนรัตนาธิเบศร์ » บางใหญ่
แยกบางพลู (อังกฤษ: Bang Phlu Intersection) เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนรัตนาธิเบศร์กับถนนบางกรวย-ไทรน้อย ในเขตตำบลบางรักใหญ่ อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี
รูปแบบของทางแยก

สะพานข้ามทางแยกในแนวถนนรัตนาธิเบศร์
ถนนระดับดินของถนนบางกรวย-ไทรน้อย
ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ แยกบางพลู
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°52′33″N 100°26′02″E﻿ / ﻿13.87577°N 100.43393°E﻿ / 13.87577; 100.43393
| ด ค กวงเวียน ทางแยก และชุมทางต่างระดับในจังหวัดนนทบุรี |
| --- | --- |
 ท่าน้ำนนทบุรี  ศรีพรสวรรค์  ติวานนท์  แคราย  พงษ์เพชร  รัตนาธิเบศร์  สะพานพระนั่งเกล้า  อตก. 3  สนามบินน้ำ  สามัคคี  สามัคคี-ประชาชื่น  คลองประปา  เมืองทอง 3  ห้าแยกปากเกร็ด  อัมพรไพศาล  สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์  วงเวียนราชพฤกษ์  บางกรวย  วัดชลอ  การไฟฟ้าบางใหญ่  บางพลู  ไทรม้า  บางรักใหญ่  บางใหญ่ (ต่างระดับ)  บางบัวทอง  บางบัวทอง (ต่างระดับ) 
 รายชื่อ  กทม.  นนทบุรี  ปทุมธานี  สมุทรสาคร  สมุทรปราการ  นครปฐม
แยกบางบัวทอง

| --- | --- |
ชื่ออักษรไทย: บางบัวทอง
ชื่ออักษรโรมัน: Bang Bua Thong
ที่ตั้ง: ตำบลบางบัวทอง อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี
ทิศทางการจราจร
↑: ถนนกาญจนาภิเษก » ลาดหลุมแก้ว
→: ถนนบางกรวย-ไทรน้อย » ตลาดบางบัวทอง, ปากเกร็ด
↓: ถนนกาญจนาภิเษก » บางใหญ่
←: ถนนบางกรวย-ไทรน้อย » ไทรน้อย
แยกบางบัวทอง (อังกฤษ: Bang Bua Thong Intersection) เป็นสี่แยกจุดตัดถนนกาญจนาภิเษกกับถนนบางกรวย-ไทรน้อย ในเขตตำบลบางบัวทอง อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี
รูปแบบของทางแยก

สะพานข้ามทางแยกในแนวถนนบางกรวย-ไทรน้อย
ถนนระดับดินของถนนกาญจนาภิเษก ช่วงอำเภอบางใหญ่-ทางแยกต่างระดับบางบัวทอง
ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ แยกบางบัวทอง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°55′31″N 100°24′48″E﻿ / ﻿13.92527°N 100.41334°E﻿ / 13.92527; 100.41334
| ด ค กวงเวียน ทางแยก และชุมทางต่างระดับในจังหวัดนนทบุรี |
| --- | --- |
 ท่าน้ำนนทบุรี  ศรีพรสวรรค์  ติวานนท์  แคราย  พงษ์เพชร  รัตนาธิเบศร์  สะพานพระนั่งเกล้า  อตก. 3  สนามบินน้ำ  สามัคคี  สามัคคี-ประชาชื่น  คลองประปา  เมืองทอง 3  ห้าแยกปากเกร็ด  อัมพรไพศาล  สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์  วงเวียนราชพฤกษ์  บางกรวย  วัดชลอ  การไฟฟ้าบางใหญ่  บางพลู  ไทรม้า  บางรักใหญ่  บางใหญ่ (ต่างระดับ)  บางบัวทอง  บางบัวทอง (ต่างระดับ) 
 รายชื่อ  กทม.  นนทบุรี  ปทุมธานี  สมุทรสาคร  สมุทรปราการ  นครปฐม
แผ่นแปซิฟิก

| แผ่นแปซิฟิก |
| --- | --- |

ประเภท: แผ่นหลัก
พื้นที่โดยประมาณ: 103,300,000 กม.2
การเคลื่อนตัว1: ทิศเหนือ-ทิศตะวันตก
อัตราเร็ว1: 56–102 มม./ปี
ลักษณะภูมิศาสตร์: คาบสมุทรบาฆากาลิฟอร์เนีย, เซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย, หมู่เกาะฮาวาย, ประเทศนิวซีแลนด์, หมู่เกาะโซโลมอน, เซาเทิร์นอะแลสกา, มหาสมุทรแปซิฟิก
1โดยเทียบกับแผ่นแอฟริกา
แผ่นแปซิฟิกและแผ่นเปลือกโลกสำคัญของธรณีภาคของโลก
แผ่นแปซิฟิก (อังกฤษ: Pacific Plate) เป็นแผ่นธรณีภาคแปรสัณฐานภาคพื้นสมุทรที่อยู่ใต้มหาสมุทรแปซิฟิก มีพื้นที่ประมาณ 103 ล้านตารางกิโลเมตรจึงถือว่าเป็นแผ่นเปลือกโลกที่ใหญ่ที่สุด
แผ่นเปลือกโลกนี้ปรากฏครั้งแรกเมื่อ 190 ล้านปีก่อนในบริเวณสามแยกแผ่นเปลือกโลก (triple junction) ระหว่างแผ่นแฟเรลลอน แผ่นฟีนิกซ์ และแผ่นอิซานางิ ซึ่งต่อมาได้ขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นแผ่นที่อยู่ใต้แอ่งมหาสมุทรแปซิฟิก โดยการขยายใหญ่ขึ้นนี้ทำให้แผ่นแฟเรลลอนลดลงจนเหลือเป็นเพียงเศษเล็กเศษน้อยตามชายฝั่งด้านตะวันตกของอเมริกาเหนือ ส่วนแผ่นฟีนิกซ์นั้นเหลือเป็นเศษเล็กเศษน้อยใกล้กับช่องแคบเดรก และทำลายแผ่นอิซานางิด้วยการดันให้มันมุดตัวลงใต้ทวีปเอเชีย
แผ่นแปซิฟิกมีจุดร้อนภายในที่ทำให้เกิดหมู่เกาะฮาวาย
ขอบเขต

ขอบด้านตะวันออกค่อนเหนือของแผ่นเป็นแนวแผ่นเปลือกโลกแยกตัวกับแผ่นเอ็กซ์พลอเรอร์ แผ่นฮวนเดฟูกา และแผ่นกอร์ดาซึ่งก่อตัวขึ้นเป็นเทือกเขากลางสมุทรเอ็กซ์พลอเรอร์ เทือกเขากลางสมุทรฮวนเดฟูกา และเทือกเขากลางสมุทรกอร์ดา ตามลำดับ ส่วนกลางของขอบด้านตะวันออกเป็นแนวแผ่นเปลือกโลกเคลื่อนผ่านกับแผ่นอเมริกาเหนือตามแนวของรอยเลื่อนแซนแอนเดรอัสและขอบเขตของแผ่นโกโกส ขอบด้านตะวันออกค่อนใต้เป็นแนวแผ่นเปลือกโลกแยกตัวกับแผ่นนัซกาซึ่งก่อตัวขึ้นเป็นเทือกเขากลางสมุทรแปซิฟิกตะวันออก[ต้องการอ้างอิง]
ขอบด้านใต้เป็นแนวแผ่นเปลือกโลกแยกตัวกับแผ่นแอนตาร์กติกโดยก่อตัวขึ้นเป็นเทือกเขากลางสมุทรแปซิฟิก–แอนตาร์กติก[ต้องการอ้างอิง]
ขอบด้านตะวันตกติดกับแผ่นโอค็อตสค์ตรงร่องลึกก้นสมุทรคูริล–คัมชัตคาและร่องลึกก้นสมุทรญี่ปุ่น และยังเป็นแนวแผ่นเปลือกโลกเข้าหากันโดยแผ่นแปซิฟิกได้มุดตัวลงใต้แผ่นทะเลฟิลิปปินโดยทำให้เกิดเป็นร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา เป็นแนวแผ่นเปลือกโลกเคลื่อนผ่านกับแผ่นแคโรไลน์ และเป็นแนวแผ่นเปลือกโลกปะทะ (collision boundary) กับแผ่นบิสมาร์กเหนือ[ต้องการอ้างอิง]
ขอบด้านตะวันตกค่อนใต้เป็นแนวที่ซับซ้อน แต่โดยทั่วไปเป็นแนวแผ่นเปลือกโลกเข้าหากันโดยติดกับแผ่นอินโด-ออสเตรเลีย ซึ่งแผ่นแปซิฟิกได้มุดตัวลงใต้แผ่นดังกล่าวบริเวณตอนเหนือของนิวซีแลนด์ โดยทำให้เกิดเป็นร่องลึกก้นสมุทรตองกาและร่องลึกก้นสมุทรเคอร์มาเดค มีรอยเลื่อนแอลไพน์เป็นแนวแผ่นเปลือกโลกเคลื่อนผ่านระหว่างแผ่นเปลือกโลกทั้งสองแผ่น และไกลออกไปทางด้านใต้นั้นแผ่นอินโด-ออสเตรเลียจะมุดตัวลงใต้แผ่นแปซิฟิก ซึ่งทำให้เกิดเป็นร่องลึกก้นสมุทรปุยเซกูร์ ส่วนใต้ของทวีปซีแลนเดียซึ่งอยู่ทางตะวันออกของแผ่นแปซิฟิกนี้นับเป็นบล็อกที่ใหญ่ที่สุดของแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีป[ต้องการอ้างอิง] รายงานของฮิลลิสและมืลเลอร์นั้นพิจารณาว่าแผ่นเบิร์ดเฮดนั้นเคลื่อนที่ไปพร้อมกับแผ่นแปซิฟิก แต่เบิร์ดพิจารณาว่าแผ่นทั้งสองไม่ได้เชื่อมติดกัน
ขอบด้านเหนือของแผ่นเป็นแนวแผ่นเปลือกโลกเข้าหากันโดยมีการมุดตัวลงใต้แผ่นอเมริกาเหนือทำให้เกิดเป็นร่องลึกก้นสมุทรอะลูเชียนและสอดคล้องกับหมู่เกาะอะลูเชียน