stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หนังสือโฮเชยา

หนังสือในคัมภีร์ไบเบิล
หนังสือโฮเชยา (อังกฤษ: Book of Hosea; ฮีบรู: סֵפֶר הוֹשֵׁעַ‎, อักษรโรมัน: Sēfer Hōšēaʿ) ถูกรวบรวมในฐานะส่วนหนึ่งหนึ่งในหนังสือสิบสองผู้เผยพระวจนะน้อยของหมวดเนวีอีม ("ผู้เผยพระวจนะ") ในคัมภีร์ฮีบรู (ทานัค) และอยู่ในฐานะหนังสือที่แยกออกมาเป็นของตัวเองในพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์ ถือเป็นเนื้อหาส่วนผู้เผยพระวจนะน้อยลำดับแรกจากทั้งหมดสิบสองส่วนตามลำดับแบบดั้งเดิมในคัมภีร์ฮีบรูโดยส่วนใหญ่
หนังสือโฮเชยามีเนื้อหาในช่วงการล่มสลายของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ หนังสือประณามการบูชาพระอื่นนอกเหนือจากพระยาห์เวห์ (พระเจ้าของอิสราเอล) โดยเปรียบเทียบในเชิงอุปลักษณ์ว่าการที่อิสราเอลละทิ้งพระยาห์เวห์ก็เหมือนกับผู้หญิงที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อสามีของตน ตามคำบรรยายในหนังสือ ความสัมพันธ์ระหว่างโฮเชยาและโกเมอร์ภรรยาที่ไม่ซื่อสัตย์ก็เทียบได้กับความสัมพันธ์ระหว่างพระยาห์เวห์และประชาชนชาวอิสราเอลผู้ไม่ซื่อสัตย์ต่อพระองค์ หนังสือโฮเชยา "เป็นครั้งแรก" ที่อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้าและชาวอิสราเอลในแง่ของการสมรส การคืนดีกันในท้ายที่สุดของโฮเชยาและโกเมอร์ถือเป็นอุปลักษณ์ที่ให้ความหวังถึงการกลับมาคืนดีกันระหว่างพระยาห์เวห์และอิสราเอลในท้ายที่สุด
หนังสือโฮชายามีอายุน้อยไปถึงประมาณ 760–720 ปีก่อนคริสตกาล ถือเป็นหนังสือที่เก่าแก่ที่สุดเล่มหนึ่งของคัมภีร์ฮีบรู หนังสือโฮเชยาเป็นที่มาของวลีว่า "เกี่ยวพายุหมุน" (reap the whirlwind) ซึ่งต่อมามีการใช้อย่างแพร่หลายในภาษาอังกฤษและภาษาอื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Hoshea – Hosea (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org
Hosea at The Great Books (New Revised Standard Version)
Isagogical Study of the Book of Hosea by: Paul R. Hanke
Reconsidering the date and provenance of the Book of Hosea by: James M. Bos
Hosea หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox
หนังสือโฮเชยา ที่ยูเวอร์ชัน
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า เอเสเคียล | หนังสือโฮเชยาคัมภีร์ฮีบรู (หมวดผู้เผยพระวจนะน้อย) | ถัดไป โยเอล |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า ดาเนียล | หนังสือโฮเชยาพันธสัญญาเดิม ของโปรเตสแตนต์ (หมวดผู้เผยพระวจนะน้อย) | ถัดไป โยเอล |
| ด ค กหนังสือโฮเชยา |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล:  โฮเชยา 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14 
สถานที่:  กิลกาล  กิเบอาห์  เชเคม  ไทระ  เบธเอล  เบธาเวน  ภูเขาทาโบร์  มิสปาห์  เมมฟิส  ยูดาห์  รามาห์  สะมาเรีย  อัสซีเรีย  อิสราเอล  อียิปต์ 
บุคคล:  โกเมอร์  ชัลมัน  ดิบลาอิม  เบนยามิน  เบเออรี  พระยาห์เวห์  เยโฮอาช  ยิสเรเอล  เยโรโบอัม  เยฮู  โยธาม  โลรุหะมาห์  โลอัมมี  อาหัส  อุสซียาห์  เอฟราอิม  เฮเซคียาห์  โฮเชยา 
คำศัพท์:  บาอัล  บาอัลเปโอร์ 
ต้นฉบับ:  Hebrew Bible  4Q166  Septuagint  Latin Vulgate  Wycliffe Version  King James Version  American Standard Version  World English Version 
← หนังสือดาเนียล (บทที่ 12) ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์  หนังสือเอเสเคียล (บทที่ 48) ในคัมภีร์ฮีบรูหนังสือโยเอล (บทที่ 1) →
หนังสือบุตรสิรา

คัมภีร์อธิกธรรม (200 – 175 ปีก่อนคริสตกาล)
ภาพวาดของเยซู บุตรสิราใน Das Geheime Ehrenbuch der Fugger โดย Jörg Breu the Younger, ค.ศ. 1545–1549
หนังสือบุตรสิรา (อังกฤษ: Book of Sirach, /ˈsaɪræk/, ฮีบรู: ספר בן-סירא, อักษรโรมัน: Sēper ben-Sîrāʾ) หรือ ปรีชาญาณของเยซู บุตรสิรา  (อังกฤษ: The Wisdom of Jesus the Son of Sirach) หรือ Ecclesiasticus (/ɪˌkliːziˈæstɪkəs/, คำย่อ Ecclus.) เป็นงานเขียนในศาสนายูดาห์ เดิมเขียนเป็นภาษาฮีบรูไบเบิล เป็นหนังสือปัญญานิพนธ์ที่ยาวที่สุดที่หลงเหลือตั้งแต่ยุคโบราณ ประกอบด้วยคำสอนด้านจริยธรรม เขียนขึ้นระหว่าง 196 และ 175 ปีก่อนคริสตกาลโดยเยซู บุตรสิราบุตรเอเลอาซาร์ (บุตรสิรา) อาลักษณ์ชาวยิวเฮลเลนิสติกในยุคพระวิหารที่สอง หลานชายของบุตรสิราได้แปลต้นฉบับเป็นภาษากรีกคอยนีและเพิ่มอารัมภบทเมื่อราว 117 ปีก่อนคริสตกาล
บรรณานุกรม

Askin, Lindsey A. (2018) Scribal Culture in Ben Sira E.J. Brill, Leiden ISBN 978-9004372863
Beentjes, Pancratius C. (1997) The Book of Ben Sira in Hebrew: A Text Edition of All Extant Hebrew Manuscripts and a Synopsis of All Parallel Hebrew Ben Sira Texts E.J. Brill, Leiden, ISBN 9004107673
Toy, Crawford Howell and Lévi, Israel (1906) "Sirach, The Wisdom of Jesus the Son of" entry in the Jewish Encyclopedia
Amidah, entry in (1972) Encyclopedia Judaica Jerusalem, Keter Publishing, Jerusalem, OCLC 10955972
แหล่งข้อมูลอื่น

Sirach (Ecclesiasticus) – Latin Vulgate with Douay-Rheims version side-by-side
BenSira.org, original Hebrew manuscripts
Sirach – Bibledex video overview
Sirach 2012 Translation with Audio
The Wisdom of Jesus the Son of Sirach, Jewish Encyclopedia (1906 ed.).
Sirach หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox
หนังสือบุตรสิรา โดยคณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตศาสนธรรม แผนกพระคัมภีร์
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า ปรีชาญาณ | หนังสือบุตรสิรา (คัมภีร์อธิกธรรม)พันธสัญญาเดิม ของโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ | ถัดไป อิสยาห์ |
ยาเอล

บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล
| ยาเอล |
| --- | --- |
ยาเอลและสิเสรา โดย Jacopo Amigoni (ค.ศ. 1739)
สัญชาติ: เคไนต์
คู่สมรส: เฮเบอร์คนเคไนต์
ยาเอล (อังกฤษ: Jael หรือ Yael; /ˈdʒeɪəl/ หรือ /ˈjeɪəl/; ฮีบรู: יָעֵל Yāʿēl) เป็นวีรสตรีแห่งยุทธการที่ภูเขาทาโบร์ ตามที่บรรยายในบทที่ 4 และบทที่ 5 ของหนังสือผู้วินิจฉัย ในเรื่องเล่านี้ ยาเอลช่วยชาวอิสราเอลจากทัพของกษัตริย์ยาบินแห่งกรุงฮาโซร์ในคานาอัน ภายหลังจากสิเสรา (แม่ทัพของทัพกษัตริย์ยาบิน) พ่ายแพ้ต่อทัพชาวอิสราเอลของเผ่าเศบูลุนและเผ่านัฟทาลีภายใต้การบัญชาการของบาราคและเดโบราห์ สิเสราได้หนีไปยังที่ตั้งเต็นท์ของยาเอลใกล้กับต้นโอ๊กในศานันนิมใกล้กับเมืองเคเดช ยาเอลสังหารสิเสราโดยการใช้ค้อนตอกหลักขึงเต็นท์เข้าที่ขมับของสิเสราขณะที่เขากำลังนอนหลับ
ชื่อ

คำภาษาฮีบรู ya'el มีความหมายว่า ibex ซึ่งเป็นแพะภูเขาที่ความว่องไวและยืนบนภูเขาอย่างมั่นคงและมีถิ่นอาศัยในภูมิภาคนั้น
ในปี ค.ศ. 2018 ยาเอล เป็นชื่อผู้หญิงที่พบมากที่สุดชื่อหนึ่งในอิสราเอลยุคปัจจุบัน
ครอบครัว

มักเป็นที่เข้าใจว่ายาเอลเป็นภรรยาของเฮเบอร์คนเคไนต์ อย่างไรก็ตาม วลีภาษาฮีบรูที่แปลมานี้อาจมีความหมายว่า "ผู้หญิงในกลุ่มชาวเคไนต์" ชาวเคไนต์เป็นชนเผ่าเร่ร่อน อาจะเป็นกลุ่มย่อยชองชาวมีเดียน บางคนอาศัยอยู่ใกล้เคียงกับชาวอิสราเอล คัมภีร์ฮีบรูบันทึกถึงการแต่งงานระหว่างชาวเคไนต์และชาวอิสราเอลหลายครั้ง
ครอบครัว > เฮเบอร์คนเคไนต์

ตามหนังสือผู้วินิจฉัย เฮเบอร์คนเคไนต์ (חבר הקיני‎) เป็นผู้สืบเชื้อสายจากเยโธรชาวมีเดียนผู้เป็นพ่อตาของโมเสส เฮเบอร์พายาเอลผู้ภรรยาแยกตัวออกมาจากชาวเคไนต์ตนอื่น ๆ และตั้งเต็นท์ในที่ราบศานันนิมซึ่งอยู่ใกล้กับเมืองเคเดชในอาณาเขตของเผ่านัฟทาลี แจ็ก แซสสันระบุว่ามีหลายเหตุผลที่ทำให้สงสัยว่าเหตุการณ์ที่บรรยายในผู้วินิจฉัย 4 เกิดขึ้นจริงหรือไม่
บรรณานุกรม

This article incorporates text from a publication now in the public domain: Easton, Matthew George (1897). "J-L". Easton's Bible Dictionary (New and revised ed.). T. Nelson and Sons.
แหล่งข้อมูลอื่น

Jael the Kenite at the Christian Iconography Web site
ยาเอลพาบาราคมาดูสิเสราที่นอนตาย โดย James Tissot (ค.ศ. 1896–1902)
อิสราเอลซูเปอร์คัพ

| --- | --- |
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1957
ภูมิภาค: อิสราเอล
จำนวนทีม: 2
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: ฮาโปเอลไฮฟา (สมัยแรก)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: ฮาโปเอลเทลอาวีฟ Maccabi Netanya มัคคาบีเทลอาวีฟ (ทีมละ 5 สมัย)
อิสราเอลซูเปอร์คัพ หรือ แชมป์แห่งแชมป์ (ฮีบรู: אלוף האלופים, Aluf HaAlufim) เป็นการแข่งขันฟุตบอลของประเทศอิสราเอล โดยเป็นการพบกันระหว่างทีมชนะเลิศอิสราเอลพรีเมียร์ลีกกับทีมชนะเลิศอิสราเอลสเตตคัพ ในกรณีที่มีทีมคว้าดับเบิลแชมป์ ทีมรองชนะเลิศพรีเมียร์ลีกได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันแทน
ซูเปอร์คัพแข่งขันครั้งแรกใน ค.ศ. 1957 แต่เป็นการแข่งขันอย่างไม่เป็นทางการ และยังไม่ได้ถูกรับรองจากสมาคมฟุตบอลอิสราเอลจนถึง ค.ศ. 1969 หลังจากที่การแข่งขันได้รับการรับรองจากสมาคม ก็ได้จัดการแข่งขันขึ้นทุกปียกเว้นใน ค.ศ. 1972, 1973 และ 1987 ต่อมาใน ค.ศ. 1990 การแข่งขันนี้ได้ถูกยกเลิกไป และกลับมาแข่งขันกันใหม่อีกครั้งใน ค.ศ. 2015
สโมสรที่ประสบความสำเร็จในรายการนี้มากที่สุดคือ ฮาโปเอลเทลอาวีฟ, มัคคาบีเนตันยา และมัคคาบีเทลอาวีฟ ซึ่งชนะเลิศทีมละ 5 สมัย
สะบาโต

วันสะบาโต (อังกฤษ: Sabbath Day; ฮีบรู: שומרי השבת) เป็นวันสำคัญทางศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์ สะบาโต มาจากภาษาฮีบรู "ซับบาธ" แปลว่า "พัก" พระเจ้าทรงสร้างโลก 6 วัน และทรงพักในวันที่ 7 เพื่อให้มนุษย์ได้ปฏิบัติเป็นแบบอย่าง ถือเป็นวันบริสุทธิ์ห้ามทำกิจกรรมใด ๆ ได้ถือว่าวันนี้เป็นวันพักผ่อน เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ ให้ทำกิจกรรมที่ถวายแด่พระเจ้า เช่น การอธิษฐาน การอ่านพระคัมภีร์ และการขอบคุณพระเจ้า
จงระลึกถึงวันสะบาโต ถือเป็นวันบริสุทธิ์
ในศาสนายูดาห์

บทความหลัก: วันสะบาโต (ศาสนายูดาห์)
วันสะบาโต ในศาสนายูดาห์ คือ เวลาดวงอาทิตย์ตก (18.00 น.) ของวันศุกร์ ถึง เวลาดวงอาทิตย์ตก (17.59 น.) ของวันเสาร์ ตามระบบปฏิทินสุริยคติ หรือ วันเสาร์ ตามระบบปฏิทินฮีบรู
ในศาสนาคริสต์

บทความหลัก: วันสะบาโต (ศาสนาคริสต์)
วันสะบาโต ในนิกายโรมันคาทอลิกและนิกายโปรเตสแตนต์ (ส่วนใหญ่) ตามระบบปฏิทินสุริยคติ คือวันอาทิตย์ แต่นิกายเซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์ ตามระบบปฏิทินสุริยคติ คือวันเสาร์
ในพระคริสตธรรมคัมภีร์มีข้อพระธรรมหลายข้อที่กล่าวถึงคำบัญชาของพระเจ้าให้ถือรักษาวันสะบาโต และมีคำตำหนิอย่างรุนแรงสำหรับคนที่ไม่ถือรักษาวันสะบาโต และคำสั่งเรื่องการถือรักษาวันสะบาโตก็เป็นพระบัญญัติข้อที่ 4 จากบัญญัติ 10 ประการ ที่พระเจ้าทรงประทานผ่านทางโมเสส ซึ่งข้อพระคัมภีร์เหล่านี้ได้สร้างความรู้สึกไม่สบายใจต่อ คริสเตียนจำนวนมาก เนื่องจากเกรงว่าตนเองกำลังละเมิดพระบัญชาเรื่องวันสะบาโต อีกทั้งคริสตจักรคณะต่าง ๆ ก็มีความเห็นแตกต่างกัน เกี่ยวกับเรื่องวันสะบาโต
ในศาสนาคริสต์ > วันเสาร์หรือวันอาทิตย์

วันสะบาโตเป็นวันเสาร์หรือเป็นวันอาทิตย์เป็นประเด็นที่มีการถกเถียงกันของคริสเตียนสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งถือว่าวันสะบาโตเป็นวันเสาร์ กลุ่มนี้เรียกว่าคริสตจักรเซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์ กลุ่มนี้ให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับการถือรักษาวันสะบาโตในวันเสาร์ จะยึดถือปฏิบัติตามกฎระเบียบเรื่องวันสะบาโตตามที่บันทึกในพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม นอกจากกฎเรื่องวันสะบาโตแล้วกลุ่มคริสตจักรเซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์ก็ยังรักษากฎอื่น ๆ ในพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิมด้วย เช่นกฎเกี่ยวกับอาหาร คริสตจักรเซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์เป็นกลุ่มคริสเตียนที่มีวิถีปฏิบัติที่ใกล้เคียงกับศาสนายูดาห์มากที่สุด แต่ก็มีกฎบางประการที่คริสตจักรเซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์ไม่ได้ยึดถือปฏิบัติ คือ พิธีปัสคาและพิธีสุหนัต ซึ่งพิธีทั้งสองก็เป็นเรื่องสำคัญในระดับเดียวกันกับวันสะบาโต และพระเจ้าก็ทรงบัญชาอย่างหนักแน่นชัดเจนให้ปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดเช่นเดียวกับวันสะบาโต
คริสเตียนอีกกลุ่มหนึ่งเชื่อว่าวันสะบาโตคือวันอาทิตย์ กลุ่มคริสเตียนที่ถือว่าวันสะบาโตเป็นวันอาทิตย์ คือ โรมันคาทอลิกและโปรเตสแตนต์ส่วนใหญ่ กลุ่มนี้เชื่อว่าเดิมทีวันสะบาโตเป็นวันเสาร์แต่ต่อมาได้ถูกเปลี่ยนมาเป็นวันอาทิตย์ โดยได้ให้เหตุผลในการเปลี่ยนแปลงไว้สองประการคือ หนึ่งเมื่อจักรพรรดิคอนสตันไทน์มหาราชได้เปลี่ยนจักรวรรดิโรมันมาเป็นคริสเตียนในช่วงศตวรรษที่ 4 ก็ได้ร่วมกับคริสตจักรประกาศให้เปลี่ยนแปลงวันสะบาโตจากวันเสาร์มาเป็นวันอาทิตย์ เหตุผลประการที่สองคือคริสตจักรในยุคอัครทูตก็ได้นมัสการในวันอาทิตย์ โดยให้เหตุผลว่าสาเหตุที่คริสตจักรนมัสการวันอาทิตย์ก็เพื่อเป็นการรำลึกถึงการคืนพระชนม์ของพระเยซูในวันอาทิตย์ แต่นี้ก็ไม่ได้มีเหตุผลเพียงพอที่จะอ้างว่าวันสะบาโตได้เปลี่ยนจากวันเสาร์มาเป็นวันอาทิตย์ เพราะพบว่าทุกวันเสาร์อัครทูตก็ยังไปที่ธรรมศาลา อีกทั้งคริสตจักรยุคอัครทูตในเวลาเริ่มต้นมีการนมัสการทุกวัน
เจ้าพระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร (หม่อมราชวงศ์คลี่ สุทัศน์)

| มหาอำมาตย์เอก เจ้าพระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร (หม่อมราชวงศ์คลี่ สุทัศน์) ป> จ., ม.ป.ช., ป.ม. |
| --- | --- |

เกิด: 20 สิงหาคม พ.ศ. 2386 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
ถึงแก่กรรม: 19 เมษายน พ.ศ. 2456 (69 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
ตำแหน่ง: เสนาบดีกระทรวงธรรมการ
วาระ: พ.ศ. 2445 – พ.ศ. 2454
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: เจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค)
ผู้สืบตำแหน่ง: เจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี (หม่อมราชวงศ์เปีย มาลากุล)
ภรรยาเอก: หม่อมราชวงศ์ลออ สุทัศน์ ท่านผู้หญิงวิชิตวงศ์วุฒิไกร (เผื่อน สุทัศน์ ณ อยุธยา)
ยศพลเรือน: มหาอำมาตย์เอก
มหาอำมาตย์เอก เจ้าพระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร (นามเดิม: หม่อมราชวงศ์คลี่ สุทัศน์; 20 สิงหาคม พ.ศ. 2386 - 19 เมษายน พ.ศ. 2456) อดีตปลัดทูลฉลอง และเสนาบดีกระทรวงธรรมการ
ประวัติ

เจ้าพระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร เดิมชื่อ หม่อมราชวงศ์พรรณราย ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น หม่อมราชวงศ์คลี่ เกิดเมื่อวันจันทร์ แรม 10 ค่ำ เดือน 9 ปีเถาะเบญจศก จุลศักราช 1205 ตรงกับวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2386 เป็นโอรสในหม่อมเจ้าจินดา สุทัศน์กับหม่อมอ่วม สุทัศน์ ณ อยุธยา หม่อมเจ้าจินดา สุทัศน์เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไกรสรวิชิต กับหม่อมน้อย สุทัศน์ ณ อยุธยา ได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2407 ช่วยราชการในกรมสังฆการีธรรมการ ที่บิดารับราชการอยู่  ปี พ.ศ. 2416 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็นพระวุฒิการบดี และเลื่อนเป็นพระยาวุฒิการบดี ศรีวิสุทธิสาสนวโรประการ เมื่อปี พ.ศ. 2431
ในปี พ.ศ. 2432 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้รวมกรมธรรมการสังฆการี กรมศึกษาธิการและกรมพยาบาลเข้าเป็นกระทรวงธรรมการ มีเจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) เป็นเสนาบดีคนแรก  และพระยาวุฒิการบดีเป็นปลัดทูลฉลองคนแรก
พระยาวุฒิการบดี ได้ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงธรรมการ เมื่อ พ.ศ. 2445 ได้เป็นองคมนตรี รัฐมนตรี เป็นกรรมการศาลฎีกา  และเมื่อ พ.ศ. 2447 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาท่านขึ้นเป็นเจ้าพระยา มีสมญาจารึกในสุพรรณบัฏว่า เจ้าพระยาวิชิตวงษ์วุฒิไกร ศุภไนยนิติธารี ศรีวิสุทธิสาสนวโรประการ บรมนฤบาลสวามิภักดิ์ สุขุมศักดิสมบุรณ์ สุนทรพจนวิจิตร์ ราชกิจจานุกิจโกศล พหลกัลยาณวัตร์ ศรีรัตนสรณาภรณ์ สถาวรเมตตาทยาไศรย อภัยพิริยปรากรมพาหุ และกราบบังคมทูลลาออกจากตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงธรรมการ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2454
ชีวิตส่วนตัว ท่านมีภรรยาหลายคน จะกล่าวแต่ ๒ คนคือ
หม่อมราชวงศ์ลออ สุทัศน์ ราชตระกูลสายกรมหมื่นไกรสรวิชิตร่วมกัน มีธิดา 1 คนคือ หม่อมหลวงโต สุทัศน์
ท่านผู้หญิงเผื่อน สุทัศน์ ณ อยุธยา มีธิดา 3 คนคือ
หม่อมหลวงพร้อม สุทัศน์
หม่อมหลวงเลื่อน สุทัศน์ (หม่อมหลวงเลื่อน จักรพันธุ์) หม่อมในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทศศิริวงศ์
หม่อมหลวงวาด สุทัศน์
เจ้าพระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร ป่วยเป็นโรคชรามานานและมีโรคไตพิการแทรกซ้อน ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2456 เวลาเช้า 5 โมง 10 นาที สิริอายุได้ 69 ปี 242 วัน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จมาพระราชทานน้ำอาบศพ เจ้าพนักงานยกลองในตั้งบนแว่นฟ้า 2 ชั้น ประกอบโกศมณฑป แวดล้อมด้วยฉัตรเครื่อง 9 คัน มีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมทั้งกลางวันกลางคืนตลอด 1 เดือน
ยศและบรรดาศักดิ์

พ.ศ. 2407 พระวุฒิการบดี
27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2431 พระยาวุฒิการบดี ศรีวิสุทธิศาสโนประการ ถือศักดินา ๕๐๐๐
20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2447 เจ้าพระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร ถือศักดินาพิเศษ 10000
20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 มหาอำมาตย์เอก
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2447 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2455 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2442 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2440 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มราชการแผ่นดิน (ร.ด.ม.(ผ))
พ.ศ. 2444 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2447 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 4 (ม.ป.ร.4)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 2 (จ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2453 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
อาเยเลต ซูเรอร์

| อาเยเลต ซูเรอร์ |
| --- | --- |
เกิด:  (1969-06-28) 28 มิถุนายน ค.ศ. 1969 (55 ปี) เทลอาวีฟ, อิสราเอล
สัญชาติ: อิสราเอล
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1992–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Gilad Londovski  (สมรส 2003)
บุตร: 1 คน
อาเยเลต ซูเรอร์ (อังกฤษ: Ayelet Zurer; ฮีบรู: איילת זורר; เกิด 28 มิถุนายน พ.ศ. 2512) เป็นนักแสดงหญิงชาวอิสราเอล  เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในเทศกาลภาพยนตร์เยรูซาเล็ม, รางวัลออสการ์แห่งอิสราเอลและรางวัลอะคาเดมีโทรทัศน์แห่งอิสราเอล เธอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากการรับบทในภาพยนตร์สัญชาติอิสราเอลเรื่อง Nina's Tragedies และ Betipul
อาบีเมเลค

พระนามที่ใช้เรียกกษัตริย์ชาวฟีลิสเตียในคัมภีร์ฮีบรู
อาบีเมเลคทอดพระเนตรอิสอัคและเรเบคาห์; จานที่มีขอบหยัก; เครื่องปั้นเผา majolica – พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งลียง
อาบีเมเลค (อังกฤษ: Abimelech หรือ Abimelek หรือ Avimelech; ฮีบรู: אֲבִימֶלֶךְ / אֲבִימָלֶךְ ʼAvīméleḵ /ʼAvīmáleḵ  "บิดาของเราเป็นกษัตริย์"/"บิดาของเราขึ้นครองราชย์") เป็นพระนามโดยทั่วไปที่ใช้เรียกกษัตริย์ของชาวชาวฟีลิสเตียทุกพระองค์ในคัมภีร์ฮีบรูตั้งแต่ยุคของอับราฮัมจนถึงกษัตริย์ดาวิด ในหนังสือผู้วินิจฉัย อาบีเมเลคบุตรกิเดโอนแห่งเผ่ามนัสเสห์อุปโลกน์ตนเป็นกษัตริย์แห่งเชเคมหลังการเสียชีวิตของบิดา
ศัพทมูล

ชื่อหรือตำแหน่ง อาบีเมเลค ประกอบด้วยคำภาษาฮีบรูที่มีความหมายว่า "บิดา" และ "กษัตริย์" และอาจตีความหมายได้หลากหลาย ได้แก่ "บิดา-กษัตริย์", "บิดาของเราเป็นกษัตริย์" หรือ "บิดาแห่งกษัตริย์" ในเบญจบรรณ ชื่ออาบีเมเลคใช้ชื่อตำแหน่งของเหล่ากษัตริย์ในดินแดนนคานาอัน
อัสชูร์

บุตรเชม
อัสชูร์ (ฮีบรู: אַשּׁוּר, อักษรโรมัน: ʾAššūr) เป็นบุตรคนที่สองของเชม บุตรโนอาห์ พี่น้องของอัสชูร์คือเอลาม, อารปัคชาด, ลูด และอารัม
| อัสชูร์ |
| --- | --- |
บุตร: Fares Mirus Mokil
บิดามารดา: เชม
ก่อนหน้าการค้นพบม้วนหนังสือเดดซี มีการโต้แย้งกันในแวดวงวิชาการว่าใครเป็นผู้สร้างนครนิเนเวห์, เรเสน, เรโหโบทอีร์ และคาลาห์ของอัสซีเรีย ระหว่างอัสชูร์หรือนิมโรด เนื่องจากชื่อ อัสชูร์ สามารถสื่อถึงทั้งบุคคลและประเทศ (เทียบ Genesis 10:8–12 กับ Genesis 10:8–12) Sir Walter Raleigh ระบุเนื้อหานี้ไว้ใน History of the World (ป. 1616) หลายหน้าเพื่อระบุถึงเหตุการณ์ในอดีตเกี่ยวกับคำถามที่ว่าระหว่างนิมโรดหรืออัสชูร์ ใครเป็นผู้สร้างเมืองในอัสซีเรีย ทั้งทานัค JPS 1917 และคัมภีร์ไบเบิ้ลฉบับคิงเจมส์ ฉบับ ค.ศ. 1611 อธิบายภาษาในคำแปลเซปทัวจินต์กับวัลเกตของปฐมกาล 10:11-12 โดยระบุอย่างชัดเจนว่าอัสชูร์เป็นผู้ก่อตั้งนครนิเนเวห์ เรฌหโบท, คาลาห์ และเรเสน
Book of Jubilees ฉบับภาษากืออึซที่ได้รับการรับรองจากม้วนหนังสือ Jubilees 15 ม้วนในม้วนหนังสือเดดซี ยืนยันว่าดินแดนที่มีการโต้แย้งในปฐมกาล 10:8–12 ได้รับการแบ่งส่วนเป็นของอัสชูร์
อัสชูร์มีบุตรชายสามคน คือ Fares, Mirus และ Mokil
ดูเพิ่ม

ชาวอัสซีเรีย
อูราร์ตู

อูราร์ตู (อังกฤษ: Urartu /ʊˈrɑːrtuː/; อัสซีเรียน: 
māt Urarṭu, บาลิโลเนีย: Urashtu, ฮีบรู: אֲרָרָט Ararat) เป็นอาณาจักรในยุคเหล็กที่มีศูนย์กลางอยู่บริเวณรอบทะเลสาบวานในที่ราบสูงอาร์เมเนีย อาณาจักรครอบคลุมจากฝั่งตะวันออกของแม่น้ำยูเฟรทีสตอนบนไปจนถึงชายฝั่งตะวันตกของทะเลสาบอูร์เมีย และจากภูเขาทางตอนเหนือของอิรักไปจนถึงเทือกเขาเลสเซอร์คอเคซัส อาณาจักรนี้ถือกำเนิดขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสต์ศักราช และครอบครองพื้นที่ของที่ราบสูงอาร์เมเนียในศตวรรษที่ 8 และ 7 ก่อนคริสต์ศักราช อาณาจักรอูราร์ตูได้ทำสงครามกับอัสซีเรียอยู่บ่อยครั้ง เป็นรัฐที่มีอำนาจที่สุดในตะวันออกใกล้อยู่ช่วงหนึ่ง ด้วยความอ่อนแอจากความขัดแย้งอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดอาณาจักรก็ถูกพิชิตโดยชาวมีดซ์ในช่วงต้นศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช ทางด้านโบราณคดี มีชื่อเสียงในเรื่องป้อมปราการขนาดใหญ่และงานโลหะอันวิจิตรงดงาม กษัตริย์แห่งอาณาจักรได้สร้างจารึกอักษรคูนิฟอร์มในภาษาอูราร์เทียซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลภาษาเฮอร์โร-อูราร์เทีย
อีตามาร์ เบ็น กวีร์

| อีตามาร์ เบ็น กวีร์ |
| --- | --- |


ตำแหน่งรัฐมนตรี
2022–: รัฐมนตรีว่าการกระทรวงความมั่นคงแห่งชาติ
ฝ่ายที่เป็นตัวแทนในรัฐสภาอิสราเอล
2021–2022: พรรคไซออนิสต์ศาสนา
2022–: อ็อตส์มาเยฮูดิต
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1976-05-06) 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1976 (48 ปี) เมวาเซเร็ตซีย็อน ประเทศอิสราเอล
พรรคการเมือง: อ็อตส์มาเยฮูดิต
คู่สมรส: อายาลา นิมโรดี
บุตร: 5 คน
การศึกษา: วิทยาลัยวิชาการโอโน

อีตามาร์ เบ็น กวีร์ (ฮีบรู: אִיתָמָר בֶּן גְּבִיר; เกิดวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1976) เป็นทนายและนักการเมืองขวาจัดชาวอิสราเอล ที่ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงความมั่นคงแห่งชาติ เขาเป็นสมาชิกรัฐสภาอิสราเอลและเป็นผู้นำพรรคอ็อตส์มาเยฮูดิต
เบ็น กวีร์ เป็นผู้ตั้งถิ่นฐานในเวสต์แบงก์ที่อิสราเอลครอบครอง เผชิญกับข้อหาประทุษวาจาต่อชาวอาหรับ และเป็นที่รู้จักจากการแขวนภาพบารูก โกลด์สไตน์ ผู้ก่อการร้ายชาวอิสราเอล-อเมริกันที่สังหารหมู่มุสลิมชาวปาเลสไตน์ 29 คนกับคนอื่นบาดเจ็บ 125 คนในการสังหารหมู่ที่ถ้ำบรรดาอัครบิดรที่ฮีบรอนเมื่อ ค.ศ. 1994 ไว้ในห้องนั่งเล่น หลังเข้าเล่นการเมืองจึงนำภาพนั้นออก ก่อนหน้านี้เขาเคยถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานสนับสนุนกลุ่มก่อการร้ายที่มีชื่อว่ากัฆซึ่งสนับสนุนลัทธิคาฮัน อุดมการณ์ขบวนการไซออนิสต์ศาสนาสุดโต่ง
อ็อตส์มาเยฮูดิต ("พลังยิว") พรรคที่สนับสนุนลัทธิคาฮันและต่อต้านชาวอาหรับภายใต้การนำของเขา ชนะที่นั่งในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติ ค.ศ. 2022 ไป 6 ที่นั่งใน และเป็นตัวแทนของสิ่งที่เรียกว่ารัฐบาลฝ่ายขวาและเข้มงวดที่สุดในประวัติศาสตร์อิสราเอล เขาได้เรียกร้องให้ขับไล่พลเมืองอาหรับในอิสราเอลที่ไม่จงรักภักดีต่ออิสราเอล เบ็น กวีร์ "เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในมุมมองและกิจกรรมอคติทางเชื้อชาติที่ต่อต้านอาหรับอย่างเปิดเผย" Eva Illouz นักสังคมวิทยาชาวอิสราเอล กล่าวว่าเบ็น กวีร์ เป็นตัวแทนของ "ลัทธิฟาสซิสต์ยิว"
เบ็น กวีร์ ถูกกล่าวหามานานแล้วว่าเป็นผู้ยั่วยุ ก่อนหน้านี้ได้ไปเยือนเนินพระวิหารหลายครั้งในฐานะนักเคลื่อนไหวและสมาชิกของรัฐสภา ข้อถกเถียงเรื่องการเดินขบวนผ่านย่านมุสลิมในบริเวณเมืองเก่าของเยรูซาเลม และจัดตั้งสำนักงานในย่านอัชชัยค์ญัรรอห์ที่เกิดการขับไล่ชาวปาเลสไตน์หลายครั้ง ณ วันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2023 เขาไปเยือนเนินพระวิหาร ซึ่งก็เป็นที่ตั้งของมัสยิดอัลอักศอ กระตุ้นให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์จากนานาชาติว่าการเยือนของเขาเป็นการยั่วยุโดยเจตนา ส่วนในอาชีพทนาย เขาเป็นที่รู้จักจากการปกป้องกลุ่มหัวรุนแรงและผู้ก่อการร้ายชาวยิวในการพิจารณาคดีที่อิสราเอล
อาวี อาราด

| อาวี อาราด |
| --- | --- |
อาราดในงาน 2013 แซนดิเอโกคอมิก-คอน
เกิด: ค.ศ. 1948 (อายุ 75–76 ปี) รามัท กัน, อิสราเอล
สัญชาติ: อิสราเอล อเมริกา
อาชีพ: ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ ผู้บริหารสตูดิโอ
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1990–ปัจจุบัน
คู่สมรส: จอยซ์ อาราด
บุตร: 3

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  อิสราเอล
แผนก/สังกัด: กองกำลังป้องกันอิสราเอล
ประจำการ: ค.ศ. 1965–1968
การยุทธ์: สงครามหกวัน (บาดเจ็บในการปฏิบัติหน้าที่)
 
อาวี อาราด (อังกฤษ: Avi Arad; ฮีบรู: אבי ארד; เกิด ค.ศ. 1948) เป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอิสราเอล-อเมริกา โดยเขาเคยเป็นซีอีโอของบริษัททอยบิซในทศวรรษ 1990 ต่อมาก็เป็นประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายสร้างสรรค์ของมาร์เวลเอนเตอร์เทนเมนต์ และประธาน, ซีอีโอและผู้ก่อตั้งของมาร์เวลสตูดิโอส์ ตั้งแต่นั้นมา เขาได้อำนวยการสร้างและบางครั้งก็เขียนบทภาพยนตร์คนแสดง, แอนิเมชันและโทรทัศน์มากมายที่ดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูน รวมถึง สไปเดอร์-แมน ผงาดสู่จักรวาล-แมงมุม ซึ่งได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม เมื่อ ค.ศ. 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

อาวี อาราด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เครื่องบูชาเผาทั้งตัว

เครื่องบูชาเผาทั้งตัวในคัมภีร์ฮีบรู
แท่นเผาเครื่องหอม แท่นบูชาเผาทั้งตัว และอ่างทองสัมฤทธิ์สำหรับพลับพลาในคัมภีร์ไบเบิล ภาพวาดจากคัมภีร์ไบเบิลฉบับโฮลแมน ค.ศ. 1890
ในศาสนายูดาห์ เครื่องบูชาเผาทั้งตัว (อังกฤษ: burnt offering; ฮีบรู: קָרְבַּן עוֹלָה, qorban ʿōlā) เป็นรูปแบบหนึ่งของการบวงสรวงซึ่งกล่าวถึงครั้งแรกในคัมภีร์ฮีบรู เครื่องบูชาเผาทั้งตัวในฐานะเครื่องบูชาถวายพระเจ้าเป็นการเผาสัตว์ทั้งตัวบนแท่นบูชา ต่างจากการบวงสรวงรูปแบบอื่น ๆ (ที่เรียกว่า zevach หรือ zevach shelamim) ซึ่งเป็นการเผาสัตว์บางส่วนและส่วนใหญ่ แล้วรับประทานโดยผู้เข้าร่วมพิธีในมื้ออาหารบวงสรวง
ในยุคพระวิหารแรกและพระวิหารที่สอง มีการถวายเครื่องบูชาในรูปสัตว์เผาทั้งตัวบนแท่นบูชาในพระวิหารในกรุงเยรูซาเลม 45 ครั้งต่อวัน ผิวหนังของสัตว์นั้นไม่ได้ถูกเผาไปได้ แต่มอบให้แก่ปุโรหิตตามกองเวรของปุโรหิต
ผิวหนังเหล่านี้ถูกระบุว่าเป็นหนึ่งในของขวัญแด่ปุโรหิตยี่สิบสี่อย่างใน Tosefta Hallah
เกอร์โชม

บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล
ในคัมภีร์ไบเบิล เกอร์โชม (อังกฤษ: Gershom; ฮีบรู: גֵּרְשֹׁם Gēršōm, "ผู้พักแรมที่นั่น"; ละติน: Gersam) เป็นบุตรหัวปีของโมเสสและศิปโปราห์ ชื่อของเกอร์โชมมีความหมายว่า "คนต่างด้าวที่นั่น" ในภาษาฮีบรู (גר שם‎ ger sham) เป็นการอ้างอิงถึงการที่โมเสสหลบหนีจากอียิปต์ นักวิชาการคัมภีร์ไบเบิลถือว่าโดยพื้นฐานแล้วชื่อของเกอร์โชมเหมือนกับชื่อ เกอร์โชน และในหนังสือพงศาวดาร บรรพบรุษของตระกูลชาวเลวีตระกูลหลักหนึ่งบางครั้งเรียกด้วยชื่อเกอร์โชม บางครั้งเรียกด้วยชื่อเกอร์โชน
เกอร์โชมเป็นบุตรหัวปีของโมเสสที่เกิดกับศิปโปราห์ในมีเดียน พ่อตาของโมเสสคือเยโธรมาหาโมเสสในถิ่นทุรกันดารโดยพาศิปโปราห์ภรรยาของโมเสสและบุตรชายสองคนคือเกอร์โซมและเอลีเอเซอร์มาด้วย งานของโยนาธานผู้เป็นเชื้อสายของเกอร์โชมในฐานะปุโรหิตของชาวเผ่าดานนั้นเป็นการผิดกฎ เพราะแม้ว่าโยนาธานเป็นชาวเลวี แต่ไม่ได้อยู่ในครอบครัวของอาโรน
ข้อความในหนังสืออพยพเกี่ยวกับโมเสสและศิปโปราห์ที่โรงแรม ปรากฏบุคคลที่อาจเป็นพระเจ้าหรือทูตสวรรค์ที่เข้าโจมตีเกอร์โชมหรือโมเสส จนกระทั่งศิปโปราห์ทำสุหนัตให้กับเกอร์โชม
หน่วยชาลดัก

หน่วยทางการทหาร
| หน่วย 5101 "ชาลดัก" |
| --- | --- |
יחידת שלדג
เครื่องหมายหน่วยชาลดัก
ประจำการ: พ.ศ. 2517 – ปัจจุบัน
ประเทศ:  อิสราเอล
ขึ้นต่อ:  กองทัพอิสราเอล
เหล่า:  กองทัพอากาศอิสราเอล
รูปแบบ: คอมมานโด
กำลังรบ: ชั้นความลับ
ขึ้นกับ: กองบินรบพิเศษทางอากาศที่ 7​
กองบัญชาการ: ฐานบินปัลมาชิม
คำขวัญ: זן נדיר, ציפור משונה (Rare bird, weird kind)
ปฏิบัติการสำคัญ: ปฏิบัติการลิตานี สงครามเลบานอน พ.ศ. 2525 ความขัดแย้งเลบานอนใต้ อินติฟาเฎาะหฺครั้งที่หนึ่ง อินติฟาเฎาะหฺครั้งที่สอง ปฏิบัติการนอกกล่อง ความขัดแย้งอิสราเอล–กาซา พ.ศ. 2557
เครื่องหมายสังกัด
ตราประจำหน่วย: 
หน่วย 5101 เป็นที่รู้จักในชื่อ ชาลดัก (ฮีบรู: שלדג , ไทย: นกกระเต็นน้อย) เป็นหน่วยคอมมานโดชั้นยอดของกองทัพอากาศอิสราเอล และเป็นกองกำลังคอมมานโดรบพิเศษหลัก ของหน่วยรบพิเศษประเทศอิสราเอล
ได้แรงบันดาลใจจากหน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศ (เอสเอเอส) มีความชำนาญพิเศษด้านคอมมานโดและปฏิบัติการข่าวกรองทางลึกภายในอาณาเขตศัตรู
ประวัติ

ก่อตั้งขึ้นในช่วงหลังสงครามยมคิปปูร์ พ.ศ. 2517 โดยมูกี เบตเซอร์ ทหารผ่านศึกหน่วยลาดตระเวนกองเสนาธิการ เริ่มแรกหน่วยชาลดักได้ปฏิบัติการภายใต้สังกัดกองร้อยสำรองหน่วยลาดตระเวนกองเสนาธิการ เวลาต่อมาได้โอนย้ายกำลังหน่วยไปสังกัดกับกองทัพอากาศอิสราเอล
หน่วยชาลดักมีการดำเนินภารกิจเพื่อการส่งกำลังเข้าทำการรบเพื่อต่อต้านข้าศึกในเขตสภาพแวดล้อมของฝั่งศัตรู
การลาดตระเวนพิเศษ การบุกเบิกจู่โจมหรือบุกเบิกพื้นที่ทางอากาศ และปฏิบัติการคอมมานโด อาวุธประจำกายของสมาชิกหน่วยได้แก่ ปืนเล็กยาวจู่โจม มีการใช้เอ็ม 16​ หรือ เอ็ม 4 คาร์บินประกอบกับเครื่องยิงลูกระเบิด เอ็ม 203 ในภารกิจพิเศษ, ปืนพกกล็อก 17 และ กล็อก 19, เมาเซอ เอสอาร์ 82/66 ใช้เป็นปืนไรเฟิลซุ่มยิง