stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สุดสาคร (ภาพยนตร์การ์ตูน)

| สุดสาคร |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: ปยุต เงากระจ่าง
เขียนบท: ปยุต เงากระจ่าง
วันฉาย: 13 เมษายน พ.ศ. 2522
ความยาว: 82 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
สุดสาคร เป็นภาพยนตร์การ์ตูนแนวแฟนตาซี ผจญภัย ที่กำกับโดย ปยุต เงากระจ่าง และนับเป็นภาพยนตร์การ์ตูนขนาดยาวเรื่องแรกของประเทศไทย ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2522 เนื้อหาในภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากวรรณคดีเรื่องพระอภัยมณีของสุนทรภู่ ตั้งแต่ตอนกำเนิดสุดสาครไปจนถึงการเดินทางตามหาพระอภัยมณี ภายหลังกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการได้นำภาพในภาพยนตร์เรื่องนี้ไปจัดพิมพ์เป็นหนังสือสำหรับให้เยาวชนอ่านในโรงเรียนด้วย[ต้องการอ้างอิง]
เรื่องย่อ

ณ เกาะแก้วพิสดาร นางเงือกได้ให้กำเนิดบุตรชายที่เกิดจากพระอภัยมณี ชื่อ สุดสาคร พระฤๅษีที่อยู่ในเกาะแก้วพิสดารได้เลี้ยงดูและสั่งสอนวิชาต่าง ๆ ให้สุดสาคร จนสุดสาครมีอายุได้ 3 ขวบ สุดสาครจึงออกเดินทางตามหาพระบิดา (พระอภัยมณี) ที่ออกจากเกาะแก้วพิสดารไป โดยมีสัตว์พาหนะคู่ใจ คือ ม้านิลมังกร ทั้งสองได้หลงไปในเกาะผีสิง จึงต้องต่อสู้กับพวกผีทั้งหมดในเกาะเป็นเวลา 7 วัน 7 คืน จนเกือบจะเสียท่า แต่ที่สุดแล้วก็รอดมาได้ด้วยความช่วยเหลือจากพระฤๅษีเกาะแก้วพิสดาร
หลังจากนั้นสุดสาครได้เดินทางต่อจนพบกับชีเปลือย และถูกชีเปลือยล่อลวงเอาม้านิลมังกรและไม้เท้าวิเศษจนถูกผลักตกหน้าผา เดชะบุญที่สุดสาครไม่ตายจึงกลับมาชิงไม้เท้าวิเศษคืนไปได้ที่เมืองการเวก เจ้าเมืองการเวกได้รับอุปการะสุดสาครไว้เป็นลูกบุญธรรม จนสุดสาครโตขึ้น จึงออกเดินทางตามหาพระบิดาต่อ โดยครั้งนี้เจ้าเมืองการเวกให้เสาวคนธ์และหัสชัยซึ่งเป็นพระโอรสและพระธิดาของพระองค์ พร้อมทั้งกองเรือรบจำนวนหนึ่งออกเดินทางไปกับสุดสาครด้วย ระหว่างทางกองเรือของสุดสาครถูกฝูงผีเสื้อยักษ์โจมตีและจับตัวเอาเสาวคนธ์และหัสชัยไป สุดสาครติดตามไปสังหารผืเสื้อยักษ์และชิงตัวทั้งสองคนกลับคืนมาได้สำเร็จและเดินทางออกตามหาพระบิดาต่อไป
ดูเพิ่ม

พระอภัยมณี
ปยุต เงากระจ่าง
ตัวละครในพระอภัยมณี
เมดิสันสแควร์การ์เดน

| --- | --- |
"MSG", "The Garden"
เมดิสันสแควร์การ์เดน
th
ที่อยู่: 4 เพนซิลเวเนีย พลาซา
ที่ตั้ง: นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก
พิกัด: 40°45′2″N 73°59′37″W﻿ / ﻿40.75056°N 73.99361°W﻿ / 40.75056; -73.99361
ขนส่งมวลชน: แอ็มแทร็ก: สถานีเพนซิลเวเนีย LIRR: สถานีเพนซิลเวเนีย NJ Transit: สถานีเพนซิลเวเนีย รถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก: 34th Street–Penn Station (7th Ave) 34th Street–Penn Station (8th Ave) 34th Street–Herald Square รถไฟฟ้าสายทรานส์-ฮัดซัน: 33rd Street New York City Bus: แม่แบบ:NYC bus link (รถบัส​)​
เจ้าของ: เมดิสันสแควร์การ์เดนเอนเตอร์เทนเมนท์
ความจุ: บาสเกตบอล: 19,812 ฮอกกี้น้ำแข็ง: 18,006 มวยปล้ำอาชีพ: 18,500 คอนเสิร์ต: 20,000 มวยสากล: 20,789 Hulu Theater: 5,600
ขนาดสนาม: 820,000 sq ft (76,000 m2)
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 29 ตุลาคม พ.ศ. 2507
เปิดใช้สนาม: ที่ตั้งเดิม: พ.ศ. 2422, พ.ศ. 2433, พ.ศ. 2468 ที่ตั้งปัจจุบัน : 11 กุมภาพันธ์​ พ.ศ. 2511
ปรับปรุง: พ.ศ. 2532 –พ.ศ. 2534, พ.ศ. 2554 – พ.ศ. 2556
งบประมาณในการก่อสร้าง: $123 ล้าน ปรับปรุง: พ.ศ. 2534: $200 ล้าน มูลค่ารวม: $1.19 พันล้าน ใน พ.ศ. 2563
สถาปนิก: ชาร์ลส์ ลักแมน บริสบิน บรูก เบย์นอน อาคิเทก
วิศวกรโครงสร้าง: เซอร์เวอรัทแอสโซสิเอท
วิศวกรบริการ: ซิสกาแอนด์เฮนเนสซี
ผู้รับเหมาทั่วไป: ทูเนอร์/เดล อี เว็บบ์
การใช้งาน
นิวยอร์ก เรนเจอร์ส (NHL) (พ.ศ. 2511 – ปัจจุบัน) นิวยอร์ก นิกส์ (NBA)(พ.ศ. 2511 – ปัจจุบัน​) เซนต์จอห์นเรดสตอร์ม (NCAA) (พ. ศ. 2512 - ปัจจุบัน​) นิวยอร์ก ไรเดอร์ส/โกลเดน เบลดส์ (WHA) (พ.ศ. 2515 – พ.ศ. 2516) นิวยอร์กแอปเปิลส์ (WTT) (พ.ศ. 2520 – พ.ศ. 2521) นิวยอร์กสตาร์ส (WBL) (พ.ศ. 2522 - ค.ศ. 2523) นิวยอร์กคอสมอส (NASL) (พ.ศ. 2526 – พ.ศ. 2527) นิวยอร์กไนท์ (AFL) (พ.ศ. 2532) นิวยอร์กซิตีฮอวก์ส (AFL) (พ.ศ. 2540 - พ.ศ. 2541) นิวยอร์กลิเบอร์ตี (WNBA) (พ.ศ. 2540 – พ.ศ. 2553 , พ.ศ. 2557 - พ.ศ. 2560) นิวยอร์ก ไททันส์ (NLL) (พ.ศ. 2550 – พ.ศ. 2552)
เว็บไซต์
www.msg.com/madison-square-garden/
เมดิสันสแควร์การ์เดน (อังกฤษ: Madison Square Garden) เป็นสนามกีฬาในร่มเอนกประสงค์ ความจุประมาณ 5,600 - 20,000 คน ตั้งอยู่บนถนนสายหลักเลขที่ 7 และ 8 ตั้งแต่ถนนสาย 31 ถึง 33, แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เปิดทำการเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511
แหล่งข้อมูลอื่น

The Garden.com
"A Garden Built For Tomorrow," Sports Illustrated, January 2, 1967. เก็บถาวร 2012-12-06 ที่ archive.today
วงปี่พาทย์ไม้นวม

วงปี่พาทย์ไม้นวม กำเนิดของวงนี้มาจากการปรับเปลี่ยนรูปแบบของวงปี่พาทย์ไม้แข็ง กล่าวคือ เปลี่ยนหัวไม้ที่ใช้สำหรับการบรรเลงระนาดเอก, ฆ้องวงใหญ่และฆ้องวงเล็ก จากที่เป็นหัวไม้แข็งก็มาใช้ไม้นวม (ใช้พันผ้าแล้วถักด้วยเส้นด้ายสลักจนนุ่ม) แทนทำให้ลดความดังและความเกรี้ยวกราดของเสียงลง เครื่องเป่าแต่เดิมที่ใช้ปี่ใน ซึ่งมีเสียงดังมากจึงเปลี่ยนมาใช้ขลุ่ยเพียงออ ซึ่งมีเสียงเบากว่าแทน และยังเพิ่มซออู้เข้าไปอีก 1 คัน ทำให้วงมีเสียงนุ่มนวลและกลมกล่อมมากขึ้นกว่าเดิม
วงปี่พาทย์ไม้นวมในปัจจุบัน นิยมใช้บรรเลงและขับร้องในรูปแบบในการขับกล่อม และประกอบการแสดงโดยเฉพาะการแสดงที่มีลักษณะเป็นโรงละครหรือแสดงภายในอาคาร แบ่งออกเป็น 3 วง เช่นเดียวกับวงปี่พาทย์ไม้แข็ง ได้แก่
วงปี่พาทย์ไม้นวมเครื่องห้า เครื่องดนตรีในวงบรรเลงประกอบด้วย ขลุ่ย, ระนาดเอก, ฆ้องวงใหญ่, ซออู้, ตะโพน, กลองแขก, ฉิ่ง
วงปี่พาทย์ไม้นวมเครื่องคู่ เครื่องดนตรีในวงบรรเลงประกอบด้วย ขลุ่ย, ระนาดเอก, ระนาดทุ้มไม้, ฆ้องวงใหญ่, ฆ้องวงเล็ก, ซออู้, ตะโพน, กลองแขก, ฉิ่ง, ฉาบ, โหม่ง
วงปี่พาทย์ไม้นวมเครื่องใหญ่ เครื่องดนตรีในวงบรรเลงประกอบด้วย ขลุ่ย, ระนาดเอก, ระนาดทุ้มไม้, ฆ้องวงใหญ่, ฆ้องวงเล็ก, ระนาดเอกเหล็ก, ระนาดทุ้มเหล็ก, ซออู้, ตะโพน, กลองแขก, ฉิ่ง, ฉาบ, โหม่ง
| ด ค กวงดนตรีไทย |
| --- | --- |
วงปี่พาทย์:  วงปี่พาทย์ชาตรี  วงปี่พาทย์ไม้แข็ง วงปี่พาทย์ไม้แข็งเครื่องห้า  วงปี่พาทย์ไม้แข็งเครื่องคู่  วงปี่พาทย์ไม้แข็งเครื่องใหญ่  วงปี่พาทย์เสภา  วงปี่พาทย์ไม้นวม  วงปี่พาทย์มอญ วงปี่พาทย์มอญเครื่องห้า  วงปี่พาทย์มอญเครื่องคู่  วงปี่พาทย์มอญเครื่องใหญ่  วงปี่พาทย์นางหงส์  วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ 
วงเครื่องสาย:  วงเครื่องสายวงเล็ก วงเครื่องสายเครื่องเดี่ยว  วงเครื่องสายเครื่องคู่  วงเครื่องสายประสม  วงเครื่องสายปี่ชวา 
วงมโหรี:  วงมโหรีเครื่องสาม  วงมโหรีเครื่องสี่  วงมโหรีเครื่องหก  วงมโหรีเครื่องแปด  วงมโหรีวงเล็ก  วงมโหรีเครื่องคู่  วงมโหรีเครื่องใหญ่ 
อื่น ๆ:  วงบัวลอย  วงขับไม้  วงเครื่องสูง  วงปี่ชวากลองแขก  วงกันตรึม
สวรรค์มืด

| สวรรค์มืด |
| --- | --- |

กำกับ: รัตน์ เปสตันยี
เขียนบท: สุวัฒน์ วรดิลก
อำนวยการสร้าง: เทวะมิตร์ กุญชร ณ อยุธยา
นักแสดงนำ: สุเทพ วงศ์กำแหง สืบเนื่อง กันภัย เพ็ญศรี พุ่มชูศรี ชาลี อินทรวิจิตร พูนสวัสดิ์ ธีมากร อดิศักดิ์ เศวตนันทน์ หม่อมราชวงศ์ประสิทธิ์ศักดิ์ สิงหรา ชูศรี โรจน์ประดิษฐ์
กำกับภาพ: ประสาท สุขุม
ตัดต่อ: เท คันจรา
ดนตรีประกอบ: สมาน กาญจนะผลิน ชาลี อินทรวิจิตร  ปรีชา เมตไตรย์
ผู้จัดจำหน่าย: คันจราภาพยนตร์
วันฉาย: 16 มกราคม พ.ศ. 2501
ความยาว: 102 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจาก IMDb
สวรรค์มืด เป็นภาพยนตร์ออกฉายในปี พ.ศ. 2501 ประเภทชีวิตประกอบเพลง  สร้างโดย คันจราภาพยนตร์  กำกับการแสดงโดย รัตน์ เปสตันยี  จากบทประพันธ์ของ สุวัฒน์ วรดิลก (รพีพร) ศิลปินแห่งชาติ บทประพันธ์เคยโด่งดังมาตั้งแต่ครั้งเป็นละครออกอากาศสดทางโทรทัศน์ ช่อง 4 บางขุนพรหม และละครวิทยุก่อนหน้า  เพลงประกอบโดย ชาลี อินทรวิจิตร คำร้อง  สมาน กาญจนะผลิน ทำนอง นำแสดงโดย สุเทพ วงศ์กำแหง (เรื่องที่สองของสุเทพ) คู่นางเอกหน้าใหม่ อดีตนางสาวถิ่นไทยงามปี 2490 คือ "สืบเนื่อง กันภัย" และ เพ็ญศรี พุ่มชูศรี ภรรยาของผู้เขียนบทร่วมแสดงด้วย ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยระบบ 35 มม. ไวด์สกรีน  บันทึกเสียงขณะถ่ายทำ (ซาวน์ออนฟิล์ม) ตลอดเรื่อง ตามแบบมาตรฐานสากล
ภาพยนตร์เข้าฉายเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2501 ฉายครั้งแรกที่ ศาลาเฉลิมกรุง แล้วนำกลับมาฉายอีกครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 2515 และออกจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี โดย มูลนิธิหนังไทย เจ้าของลิขสิทธิ์ ในปัจจุบัน
เรื่องย่อ

หญิงกำพร้าผู้ยากจนชื่อเนียร (สืบเนื่อง กันภัย) ต้องหลบหนีหลังจากขโมยอาหารที่ชายร่ำรวยซื้อมาเพื่อเลี้ยงสุนัข เธอไปหลบอยู่กับคนเก็บขยะที่ร้องเพลงได้ชื่อชู (สุเทพ วงศ์กำแหง) ซึ่งซ่อนเนียรไว้ในรถเข็นขยะของเขา ในขณะที่ชายร่ำรวยและตำรวจกำลังตามหาหญิงสาว
จากนั้นชูก็พาเนียรกลับไปที่กระท่อมหลังเล็ก ๆ ของเขาและมอบที่พักพิงให้กับเธอ ทั้งคู่ตกหลุมรักกัน แต่ความรักของพวกเขาต้องจบลงเมื่อเขาถูกเกณฑ์เข้ากองทัพและส่งไปทำสงคราม ในช่วงหนึ่ง เนียรต้องรับหน้าที่เก็บขยะแทนชู จนกระทั่งเธอได้รับการอุปการะจากหญิงร่ำรวยคนหนึ่ง ซึ่งปฏิบัติกับเนียรราวกับลูกสาว
ชูกลับมาจากสงครามโดยที่ตาบอดเพราะโดนสะเก็ดระเบิด ขณะที่เนียรได้พบกับความหรูหราที่เหนือจินตนาการ ทำให้เธอต้องเลือกระหว่างวิถีชีวิตที่ร่ำรวยที่เธอเพิ่งค้นพบและชีวิตที่เรียบง่ายของเธอกับชู
นักแสดง

สุเทพ วงศ์กำแหง
สืบเนื่อง กันภัย
เพ็ญศรี พุ่มชูศรี
อดิศักดิ์ เศวตนันท์
ชาลี อินทรวิจิตร
หม่อมราชวงศ์ประสิทธิ์ศักดิ์ สิงหรา
พูนสวัสดิ์ ธีมากร
เพลงประกอบ

สวรรค์มืด - ขับร้องโดย สุเทพ วงศ์กำแหง
สอนหญิง (ครวญหา) - ขับร้องโดย เพ็ญศรี พุ่มชูศรี
พิศภาพดวงใจ - ขับร้องโดย สุเทพ วงศ์กำแหง
จนจริงไม่จนรัก - ขับร้องโดย สุเทพ วงศ์กำแหง และ สืบเนื่อง กันภัย
เทขยะ - ขับร้องโดย สุเทพ วงศ์กำแหง
มนต์รักดวงใจ - ขับร้องโดย สุเทพ วงศ์กำแหง
ภาวนา - ขับร้องโดย สืบเนื่อง กันภัย
ดีวีดี

ผลิตโดย มูลนิธิหนังไทย เจ้าของลิขสิทธิ์ ราคา 250 บาท สั่งซื้อได้ที่เว็บไซต์ของ มูลนิธิหนังไทย
ฆ้องวงใหญ่

ฆ้องวงใหญ่
ฆ้องวงใหญ่เป็นเครื่องดนตรีที่วิวัฒนาการมาจากฆ้องรางของอินโดนีเซีย สันนิษฐานว่ามีมาตั้งแต่สมัยก่อนสุโขทัย ส่วนประกอบของฆ้องวงใหญ่ประกอบด้วยลูกฆ้องและวงฆ้อง ลูกฆ้องมี 16 ลูกทำจากทองเหลือง เรียงจากลูกเล็กด้านขวา วงฆ้องสูงประมาณ 24 เซนติเมตร ใช้หวายโป่งทำเป็นราง ให้หวายเส้นนอกกับเส้นในห่างกัน 14-17 เซนติเมตร ใช้หวาย 4 อัน ด้านล่าง 2 อันขดเป็นวงขนานกัน เว้นที่ไว้ให้นักดนตรีเข้าไปบรรเลง
ฆ้องวงใหญ่เป็นเครื่องดนตรีที่สำคัญที่สุด เพราะคนที่จะเล่นดนตรีในวงปี่พาทย์ต้องมาเรียนฆ้องวงใหญ่ก่อน ฆ้องวงใหญ่ทำหน้าที่เดินทำนองหลัก ถ้าหากไม่มีฆ้องวงใหญ่ดำเนินทำนองหลักก็จะทำให้เครื่องดนตรีอื่น ๆ จับจังหวะไม่ถูกว่าตอนนี้อยู่วรรคที่เท่าไหร่ของเพลงแล้ว ซึ่งถือเป็นแม่บทของเพลง
ฆ้องวงใหญ่ใช้เล่นใน วงปี่พาทย์ วงปี่พาทย์นางหงส์ วงปี่พาทย์ไม้นวม วงปี่พาทย์ไม้แข็ง วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ วงปี่พาทย์เสภา และ วงมโหรี ส่วนมากฆ้องวงใหญ่จะอยู่ในวงปี่พาทย์เกือบทุกวง และวงมโหรีด้วย แต่ไม่ใช้เล่นใน วงปี่พาทย์มอญ เพราะมี ฆ้องมอญวงใหญ่ เข้ามาแทน ฆ้องวงใหญ่ของไทย
ตัวอย่างเสียงโน้ตฆ้องวงใหญ่

รฺ มฺ ฟฺ ซฺ ลฺ ทฺ ด ร ม ฟ ซ ล ทฺ ดฺ รฺ มฺ (โน้ตปี่พาทย์)
ม ฟ ซ ล ท ด ร ม ฟ ซ ล ท ด ร ม ฟ (โน้ตมโหรี)
กลองตะโพน

กลองตะโพน คือ ตะโพนที่นำมาตีแบบกลองทัด กลองตะโพนใช้ตะโพน 2 ลูก เสียงสูงและเสียงต่ำแล้วนำมาตั้งขึ้นแบบกลองทัด ใช้ไม้ระนาดนวมเป็นไม้ตี ใช้เล่นในวงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ นอกจากนี้ยังใช้แทนกลองทัดในวงปี่พาทย์ไม้นวมเมื่อบรรเลงภายในอาคาร เพื่อไม่ให้เสียงดังเกินไป
ประภัสสร เสวิกุล

| ประภัสสร เสวิกุล ท> ช., ท.ม., จ.ภ., ร.จ.พ. |
| --- | --- |

เกิด: 22 เมษายน พ.ศ. 2491 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 18 กันยายน พ.ศ. 2558 (67 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
นามปากกา: ประภัสสร เสวิกุล   พราย ภูวดล   ละอองฝน   บลูม   จัสมิน่า
อาชีพ: ข้าราชการบำนาญ   นักเขียน   นักจัดรายการวิทยุ
สัญชาติ: ไทย
ผลงานที่สำคัญ: ลอดลายมังกร   อำนาจ   ชี้ค   เวลาในขวดแก้ว   พระจันทร์ทะเลทราย
คู่สมรส: นางชุติมา (วรฉัตร) เสวิกุล

ลายมือชื่อ: 
เว็บไซต์
http://www.psevikul.com/
ประภัสสร เสวิกุล ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ พุทธศักราช 2554 (22 เมษายน พ.ศ. 2491 — 18 กันยายน พ.ศ. 2558) เป็นนักเขียนที่ได้รับความนิยมจากนักอ่านและเป็นที่ยอมรับในวงวรรณกรรมร่วมสมัยของไทยในช่วงเวลากว่า 40 ปี ท่านได้สร้างสรรค์ผลงานอันมีคุณค่าทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น บทกวี สารคดี จำนวนมาก ผลงานจำนวนไม่น้อยได้รับรางวัลในระดับชาติหลายเรื่อง ได้มีผู้นำไปสร้างสรรค์เป็นศิลปะแขนงอื่น คือ ละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์ อีกจำนวนหนึ่งได้รับการแปลเป็นภาษาต่างประเทศ
วรรณกรรมของนายประภัสสร เสวิกุล มิใช่เพียงให้ความบันเทิงใจแก่ผู้อ่าน แต่ให้ภาพสมจริงของสังคมและชีวิตมนุษย์ ผลงานที่สร้างขึ้นอย่างประณีต ผสมผสานข้อมูลกับจินตนาการอย่างเหมาะสม นำเสนอด้วยฝีมือการประพันธ์ และภาษาที่เลือกสรรแล้ว พร้อมทั้งให้ข้อคิดคติธรรมแก่ผู้อ่าน ได้แสดงให้เป็นที่ประจักษ์ว่าท่านเป็นนักเขียนที่มีอุดมคติและมีสำนึกความรับผิดชอบต่อนักอ่านและสังคม งานประพันธ์ทุกเรื่องของท่านจะฉายภาพให้ผู้อ่านได้เห็นคุณค่าของความเป็นมนุษย์ คุณธรรมและค่านิยมประการต่าง ๆ ได้แก่ ความเป็นผู้นำ มิตรภาพ การพึ่งตนเอง ความขยันหมั่นเพียร ความกล้า สู้ชีวิต ความอดออม ความเมตตา ความกตัญญู ความซื่อสัตย์ ความสามัคคี การเคารพเชื่อฟังผู้อาวุโส การหมั่นแสวงหาความรู้ ตลอดจนการเห็นคุณค่าของศิลปะและวัฒนธรรมของชาติ เพราะท่านเชื่อมั่นว่าด้านดีของมนุษย์และคุณลักษณะที่ดีของคนไทย จะเป็นพลังสำคัญที่จะธำรงรักษาสังคมและมนุษยชาติไว้[ต้องการอ้างอิง]
นอกจากการสร้างสรรค์ผลงานวรรณกรรมไว้เป็นสิ่งจรรโลงใจแก่ผู้อ่านแล้ว นายประภัสสร เสวิกุล ยังมีบทบาทสำคัญในการเชิดชูเกียรติและศักดิ์ศรีของนักเขียนรุ่นอาวุโส  ส่งเสริมให้เกิดความสัมพันธ์ทางวรรณกรรมระหว่างประเทศไทยกับประเทศเพื่อนบ้าน เสริมสร้างความแข็งแกร่งให้แก่วงการนักเขียนและวงวรรณกรรมร่วมสมัยของไทย รวมทั้งถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์ด้านการประพันธ์เพื่อสร้างนักเขียนรุ่นเยาว์ให้ก้าวไปสู่การเป็นนักเขียนอาชีพ
ประวัติ

นายประภัสสร เสวิกุล เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2491 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของ ร้อยโท รังษี และนางศจี เสวิกุล (สกุลเดิม สีมันตร) สมรสกับนางชุติมา เสวิกุล (สกุลเดิม วรฉัตร) มีบุตร 2 คน คือ นายชาครีย์นรทิพย์ และนายวรุตม์ชัย เสวิกุล  วันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2558 ในช่วงเวลา 02.00 น. นายประภัสสร เสวิกุล ถึงแก่อนิจกรรมในวัย 67 ปี จากอาการหัวใจล้มเหลว ที่บ้านพัก
การศึกษา

พ.ศ. 2506 จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 (ม. 6) จากโรงเรียนสาธิตวิทยาลัยครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
พ.ศ. 2511 จบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม. 8) ที่โรงเรียนพาณิชยการราชวิถี
พ.ศ. 2536 จบปริญญารัฐศาสตรบัณฑิต สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ และการเมืองการปกครองเปรียบเทียบ จากสาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
การทำงาน

พ.ศ. 2512 เข้ารับราชการ ที่กรมองค์การระหว่างประเทศ กระทรวงการต่างประเทศ
พ.ศ. 2518 - 2522 ผู้ช่วยเลขานุการ สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ เวียงจันทน์ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
พ.ศ. 2522 - 2524 ผู้ช่วยเลขานุการ สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงบอนน์ สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี
พ.ศ. 2524 - 2529 นายเวร กรมสารนิเทศ
พ.ศ. 2529 - 2533 เลขานุการตรี - เลขานุการโท สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงอังการา สาธารณรัฐตุรกี
พ.ศ. 2533 - 2536 เลขานุการโท - เลขานุการเอก กรมเอเชียตะวันออก
พ.ศ. 2536 - 2540 เลขานุการเอก สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงเวลลิงตัน นิวซีแลนด์
พ.ศ. 2540 - 2548 ที่ปรึกษากรมสารนิเทศ
พ.ศ. 2548 - 2551 อัครราชทูตที่ปรึกษา สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงซานเตียโก สาธารณรัฐชิลี
พ.ศ. 2551 เกษียณอายุราชการ
นามปากกา

ประภัสสร เสวิกุล
พราย ภูวดล
ละอองฝน
บลูม
จัสมิน่า
ฯลฯ
การสร้างสรรค์ผลงานวรรณกรรม

นายประภัสสร เสวิกุล เริ่มเขียนบทกวีมาตั้งแต่ พ.ศ. 2505 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากบิดามารดาที่สอนให้ท่องจำโคลงโลกนิติ และลิลิตตะเลงพ่าย ตั้งแต่อายุ 3 - 4 ขวบ ทำให้จิตใจรักงานกวีนิพนธ์ และศิลปะการใช้ภาษาของกวีในอดีต จึงเริ่มหัดเขียนโคลงสี่สุภาพและกลอนแปด ผลงานกลอนแปดชิ้นแรกชื่อ "แม่จ๋า" ได้ลงพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2508 ในนิตยสารสามทหาร ซึ่งมีนายฉัชทิชย์ กระแสสินธุ์ เป็นบรรณาธิการ หลังจากนั้นก็เขียนส่งไปตามคอลัมน์กลอนในนิตยสารต่าง ๆ เช่น แม่บ้านการเรือน ศรีสัปดาห์ คุณหญิง ฯลฯ ต่อมานำเพลงสากลมาแปลเนื้อเพลงแล้วแต่งเป็นบทกลอน ลงพิมพ์ในหนังสือเพลง เช่น I.S. Song Hits, Current Songs และ Star Pics เป็นต้น บทกลอนเหล่านี้ได้เผยแพร่ออกอากาศในรายการเพลงทางสถานีวิทยุต่าง ๆ
หลังจากนายประภัสสร เสวิกุล ได้อ่านวรรณคดียิ่งใหญ่ระดับโลก วรรณคดีไทย และผลงานชั้นเยี่ยมของนักเขียนร่วมสมัยไทยเป็นจำนวนมาก เช่น หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช, มนัส จรรยงค์, มาลัย ชูพินิจ, ประมูล อุณหธูป, พนมเทียน และ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ในสยามรัฐสัปดาหวิจารณ์ ต่อมาเรื่องสั้นเรื่องแรก คือ "หอมกลิ่นดอกงิ้ว" ได้ลงพิมพ์ในหนังสือเฟื่องนคร ฉบับกันยายน นลิน เมื่อ พ.ศ. 2514 ในการเขียนเรื่องสั้นช่วงแรก ๆ ท่านได้รับอิทธิพลด้านสำนวนภาษาของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ แต่ในเวลาต่อมาก็เริ่มเปลี่ยนแปลง ทำให้สามารถสร้างผลงานที่มีความเป็นตัวของตัวเอง และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวขึ้นได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานเขียนที่สร้างสรรค์ขึ้นในช่วงรับราชการอยู่ที่สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงเวียงจันทน์ เรื่องสั้น "อีกวันหนึ่งของตรัน" ซึ่งมีความโดดเด่นทั้งรูปแบบและเนื้อหาได้รับรางวัลดีเด่น รางวัลอนุสรณ์ ว. ณ ประมวญมารค และต่อมาได้รับรางวัลเรื่องสั้นดีเด่นจากสมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ใน พ.ศ. 2521 อีกด้วย
หลังจากเขียนเรื่องสั้นมาเป็นเวลา 11 ปี นายประภัสสร เสวิกุล ได้รับคำแนะนำจากคุณนิลวรรณ ปิ่นทอง บรรณาธิการนิตยสารสตรีสาร ให้ลองเขียนนวนิยายดูบ้าง นวนิยายเรื่องแรก คือเรื่อง "อำนาจ" ลงพิมพ์ในสตรีสาร เมื่อ พ.ศ. 2525 เมื่อพิมพ์รวมเล่มแล้ว นวนิยายเรื่องนี้ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดหนังสือดีเด่น ของคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ใน พ.ศ. 2526 หลังจากนั้น ท่านก็มีผลงานนวนิยายลงพิมพ์ในนิตยสารต่าง ๆ ติดต่อกันอย่างสม่ำเสมอมาจนถึงปัจจุบัน นวนิยายหลายเล่มพิมพ์ซ้ำหลายครั้ง เช่น เวลาในขวดแก้ว, ชี้ค, ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน, ลอดลายมังกร, อำนาจ และนวนิยายหลายเรื่องได้นำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ เช่น ช่อปาริชาต, เวลาในขวดแก้ว, ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน, ขอให้รักเรานิรันดร, อำนาจ, ซิงตึ๊ง, บ้านก้านมะยม, สำเภาทอง, ลอดลายมังกร ฯลฯ
นายประภัสสร เสวิกุล มีความสามารถในการสร้างสรรค์ผลงานหลากหลายประเภท มีผลงานเรื่องสั้นกว่า 150 เรื่อง นวนิยายมากกว่า 60 เรื่อง กวีนิพนธ์กว่า 200 บท วรรณกรรมเยาวชน สารคดี บทละครเวที "ข้าวต้มชามแรก" (แสดงหน้าพระที่นั่ง สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในวาระ 100 ปี มูลนิธิป่อเตีกตึ๊ง) และบทละครโทรทัศน์อีกจำนวนหนึ่ง
รางวัลและเกียรติคุณที่ได้รับ > รางวัลวรรณกรรม

เรื่องสั้นเรื่อง อีกวันหนึ่งของตรัน
นวนิยายเรื่อง อำนาจ
วรรณกรรมสำหรับเยาวชนเรื่อง เด็กชายมะลิวัลย์
นวนิยายเรื่อง ชี้ค
นวนิยายเรื่อง ลอดลายมังกร
หนังสือรวมเรื่องสั้นชื่อ ครีบหัก
นวนิยายเรื่อง ขอหมอนใบนั้น... ที่เธอฝันยามหนุน
นวนิยายเรื่อง หิมาลายัน
นวนิยายเรื่อง สำเภาทอง
นวนิยายเรื่อง เวลาในขวดแก้ว
นวนิยายเรื่อง พระจันทร์ทะเลทราย
เรื่องสั้นเรื่อง หัวกะโหลกสองใบ
นวนิยายเรื่อง ผีเสื้อกับหิ่งห้อย
หนังสือรวมเรื่องสั้นเรื่อง จดหมายจากชายชราตาบอด
ผลงานการประพันธ์ > รวมเรื่องสั้น

กลีบนั้นและกลีบนี้บนแดงดอกงิ้ว
หยาดฝน
คืนนั้นที่ฉันเหงา
ทุ่งดอกหญ้า
บันทึกหลังฟอกสบู่
คืนนี้ไม่มีแสงดาว
อีกวันหนึ่งของตรัน
คนบนยอดตึก
ซิ้มใบ้
เรือกระดาษ
ครีบหัก
แม่น้ำสายนั้นชื่อฝันสลาย
จดหมายจากชายชราตาบอด
ผลงานการประพันธ์ > นวนิยาย

อำนาจ ((สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2540 ช่อง7)
เมเปิ้ลแดง
ลับสุดยอด
เวลาในขวดแก้ว (สร้างเป็นภาพยนตร์ 2534 และ ละครโทรทัศน์ 3 ครั้ง 2535และ2543 ช่อง3 2558 ช่องTrue4you)
หน้าต่างบานเกล็ด (เวลาในขวดแก้ว 2)
เด็กชายมะลิวัลย์
เพื่อน
ช่อปาริชาต
ชี้ค
ลอดลายมังกร (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง 2535 ช่อง7 2549 ช่อง5)
สวนผีเสื้อ
ขอหมอนใบนั้น ที่เธอฝันยามหนุน (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2538 ช่อง7 และ ภาพยนตร์ 2539 ในชื่อ ล่องจุ๊น ขอหมอนใบนั้น ที่เธอฝันยามหนุน)
ขึ้นอยู่กับดินฟ้าอากาศ
หิมาลายัน
ซิงตึ้ง ((สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2544 ช่อง3)
ดวงใจในสายรุ้ง
ดอกไม้ใต้หมอน
ครีษมายัน
ขวัญข้าว
พิมานแพร
รายาแห่งทะเล
ทางสายพระจันทร์เสี้ยว
ขอให้รักเรานั้นนิรันดร
ม่านมรสุม
ความรัก ความหลัง และหนังเรื่องหนึ่ง
บ้านก้านมะยม
สำเภาทอง (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2548 ช่อง3)
แกมกลิ่นสุคนธา
กุหลาบจีน
พระจันทร์ทะเลทราย
มงกุฎดาริกา
ลานมยุเรศ
ลอยคอ
เหลื่อมไหม ลายเหมย
คุ้งน้ำค้าง
ถนนสายใบไม้ร่วง
ประตูสองบาน บานหนึ่งดึง บานหนึ่งผลัก
ผีเสื้อกับหึ่งห้อย
ไฟ
วันแห่งความรัก
เห่ชะเลรุ้ง
จะฝันถึงเธอทุกคืนที่มีแสงดาว
ธารแสงดาว
เนื้อยอกหนาม
ไชนามูน
รักในม่านฝน
มีเมฆบ้างในบางวัน
กริชมะละกา
ชั่วนิจนิรันดร
ปานดวงใจ
ปุยเมฆในกระจกเงา
เก็บความรักฉันไว้ในใจเธอ
อลหม่านล้านเจ็ด
อาควิโน
ตราบสิ้นฟ้า สิ้นดิน จึงสิ้นเธอ
ผลงานการประพันธ์ > สารคดี

ขึ้นรถไฟไปสวิส
คุณค่าของงานวรรณกรรม

นวนิยายของนายประภัสสร เสวิกุล สะท้อนภาพสังคมร่วมสมัยที่เปลี่ยนแปลงและมีผลกระทบต่อการดำเนินชีวิต ค่านิยม ความเชื่อและขนบวัฒนธรรมที่เคยยึดถือกันมาแต่เดิม เรื่อง ลอดลายมังกร เป็นเรื่องเด่นที่สร้างชื่อเสียงให้ท่านเป็นอย่างมาก เป็นตัวอย่างของความขยันหมั่นเพียร ความมานะบากบั่น ความซื่อสัตย์สุจริต ความอดทนต่อความยากลำบาก และการปรับตัวเนื่องจากความเปลี่ยนแปลงของสังคม ส่วนที่เป็นจุดเด่นคือผู้อ่านได้ซึมซับเรื่องวัฒนธรรม ประเพณี คตินิยมของคนจีนทั้งในเรื่องครอบครัวและในการทำธุรกิจการงาน ได้รับรู้ปรัชญาในการดำเนินธุรกิจและปรัชญาในการดำเนินชีวิต
ข้อคิดที่โดดเด่นมากอีกประการหนึ่งในงานประพันธ์ของนายประภัสสร เสวิกุล คือ ความผูกพันและมิตรภาพระหว่างเพื่อน ท่านแทรกแนวคิดนี้ไว้ในนวนิยายแทบทุกเรื่อง เรื่อง เวลาในขวดแก้ว เป็นผลงานที่โดดเด่นเรื่องหนึ่งของท่าน พิมพ์ซ้ำกว่า 36 ครั้ง และฉลองครบรอบ 25 ปี ไปเมื่อไม่นานมานี้
นายประภัสสร เสวิกุล ยังนำเสนอข้อคิดและค่านิยมในเรื่องการพึ่งตนเอง ความขยันหมั่นเพียร ความกล้าสู้ชีวิต ความอดออม ความเมตตา ความกตัญญู ความซื่อสัตย์ ความสามัคคี การเคารพเชื่อฟังผู้อาวุโส การหมั่นแสวงหาความรู้ การเห็นคุณค่าของศิลปะและวัฒนธรรมของชาติ กล่าวได้ว่ามีการสอดแทรกคติธรรมและคุณธรรมในงานประพันธ์ทุกเรื่อง
นายประภัสสร เสวิกุล เลือกสรรกลวิธีในการนำเสนองานประพันธ์ให้ชวนติดตาม เล่าเรื่องแบบสมจริง เล่าเรื่องแบบเหนือจริง สร้างเรื่องแนววิทยาศาสตร์ในโลกอนาคต บางเรื่องย้อนอดีต เล่าเหตุการณ์ย้อนไปย้อนมา ตัดฉากที่เกิดขึ้นในสถานที่หลายแห่งเหมือนภาพยนตร์ โดยเฉพาะเหตุการณ์ที่เกิดในเวลาเดียวกันหรือไล่เลี่ยกัน นอกจากนี้ยังใช้บทสนทนาสั้น ๆ เพือเดินเรื่องมากกว่าบทบรรยาย และมักจบเรื่องในแนวโศกนาฏกรรม ซึ่งสร้างความซาบซึ้งประทับใจได้ยาวนาน
นายประภัสสร เสวิกุล ใช้ภาษาได้ละเมียดละไม เป็นภาษาสื่อภาพที่มีแสง สี เสียง กลิ่น รส และอารมณ์ชัดเจน นิยมอ้างอิงบทเพลง และบทกวี ทั้งของไทยและต่างประเทศเพื่อเน้นย้ำสารทางอารมณ์และความคิดได้สอดคล้องกับบริบทของเนื้อหา สำนวนโวหารของท่านในการบรรยาย พรรณนาและบทสนทนาบางตอนเป็น "วรรคทอง" ที่คมคาย ลึกซึ้ง ชวนคิด กระทบความรู้สึกจนน่าจดจำ[ต้องการอ้างอิง]
นายประภัสสร เสวิกุล เป็นนักเขียนที่ถึงพร้อมทั้งข้อมูล จินตนาการ ฝีมือการเขียน ความสุจริตใจ ความเข้าใจโลกและชีวิต และที่สำคัญคือมีจิตสำนึกที่ดีต่อสังคมและเพื่อนมนุษย์ ผลงานของท่านทั้งในด้านงานวรรณกรรมและสังคม จึงมีคุณค่าต่อนักอ่านและวงวรรณกรรมไทย
กิจกรรมด้านวรรณกรรม

นอกจากผลงานด้านการประพันธ์ นายประภัสสร เสวิกุล ยังอุทิศตนเพื่อกิจกรรมด้านวรรณกรรมมาโดยตลอด โดยดำรงตำแหน่งเลขาธิการสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย และได้รับเลือกเป็นนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย 2 สมัยติดต่อกัน ได้สร้างผลงานอันเป็นประโยชน์มหาศาลแก่แวดวงนักเขียนไทย เช่น เป็นผู้ริเริ่มรางวัลนราธิป เพื่อเป็นการเชิดชูนักเขียนที่เป็นอัจฉริยบุคคลและบรรณาธิการอาวุโสซึ่งเป็นผลงานที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางอาทิ กุหลาบ สายประดิษฐ์ หรือ "ศรีบูรพา" ต่อองค์การยูเนสโกให้ได้รับการเชิดชูเกียรติคุณระดับโลกด้านวรรณกรรม และเฉลิมฉลองในวาระ 100 ปี แห่งชาตกาล ริเริ่มทำโครงการ 100 ปี 4 ยอดนักเขียนไทย คือ ศรีบูรพา, หม่อมเจ้าอากาศดำเกิง รพีพัฒน์, ดอกไม้สด และไม้ เมืองเดิม ริเริ่มโครงการวรรณกรรมสัมพันธ์กับกัมพูชา เวียดนาม และลาว ร่วมวางรากฐานรางวัล "อมตะอวอร์ด" สาขาวรรณกรรม ริเริ่มโครงการ "กล้าวรรณกรรม" ดำเนินการหาทุนสร้างที่ทำการถาวรสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ริเริ่มและดำเนินการจัดงาน 100 ปี เรื่องสั้นไทย และการจัดงานรำลึก 20 ปี แห่งมรณกรรมของมนัส จรรยงค์
นายประภัสสร เสวิกุล เคยเป็นกรรมการตัดสินการประกวดรางวัลระดับชาติ เช่น รางวัลซีไรต์ พานแว่นฟ้า เซเว่นบุ๊คส์อวอร์ด แว่นแก้ว ฯลฯ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2537 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

กรมส่งเสริมวัฒนธรรม : ประกาศผลการคัดเลือกศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2554[ลิงก์เสีย]
เสวิกุล/writer/65 ทำเนียบนักประพันธ์ : ประภัสสร เสวิกุล[ลิงก์เสีย]
เว็บไซต์ทางการ
ประภัสสร เสวิกุล ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ |
| --- | --- |
 กิตติศักดิ์ มีสมสืบ  เกริก ยุ้นพันธ์  กุลทรัพย์ เกษแม่นกิจ  กรุณา กุศลาสัย  กัณหา เคียงศิริ  โกวิท เอนกชัย  คำพูน บุญทวี  คำสิงห์ ศรีนอก  หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช  เจริญ มาลาโรจน์  จำลอง ฝั่งชลจิตร  ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ  ชมัยภร บางคมบาง  ชาติ กอบจิตติ  ชูวงศ์ ฉายะจินดา  ณรงค์ วงษ์สวรรค์  ธัญญา สังขพันธานนท์  ธีรภาพ โลหิตกุล  ทวีป วรดิลก  เทพ ชุมสาย ณ อยุธยา  เทพศิริ​ สุขโสภา  นงไฉน ปริญญาธวัช  นันทพร ศานติเกษม  เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์  บุญเตือน ศรีวรพจน์  ประคิณ ชุมสาย ณ อยุธยา  ประภัสสร เสวิกุล  ประยอม ซองทอง  ประสาทพร ภูสุศิลป์ธร  หม่อมหลวงปิ่น  มาลากุล  พิบูลศักดิ์​ ละครพล  เพ็ญศรี เคียงศิริ  ไพวรินทร์ ขาวงาม  มกุฏ อรฤดี  มณี พยอมยงค์  ระวี ภาวิไล  เริงชัย ประภาษานนท์  เรืองอุไร กุศลาสัย  วศิน อินทสระ  วสิษฐ เดชกุญชร  วินิตา ดิถียนต์  วิชชา ลุนาชัย  วินทร์ เลี้ยววาริณ  วิมล ศิริไพบูลย์  หม่อมหลวงศรีฟ้า มหาวรรณ  ศักดิชัย บำรุงพงศ์  สถาพร ศรีสัจจัง  สมบัติ พลายน้อย  สุกัญญา ชลศึกษ์  สุจิตต์ วงษ์เทศ  สุชาติ สวัสดิ์ศรี  สุภา สิริสิงห  สุรชัย จันทิมาธร  สุวัฒน์ วรดิลก  เสกสรรค์ ประเสริฐกุล  เสน่ห์ สังข์สุข  โสภาค สุวรรณ  อบ ไชยวสุ  อังคาร กัลยาณพงศ์  อัศศิริ ธรรมโชติ  เอนก นาวิกมูล  อรสม สุทธิสาคร  อาจินต์ ปัญจพรรค์  อดุล จันทรศักดิ์ 
 แม่แบบ:ศิลปินแห่งชาติ ทัศนศิลป์ ศิลปะการแสดง วรรณศิลป์
คารีสา สปริงเก็ตต์

| คารีสา สปริงเก็ตต์ |
| --- | --- |
คารีสาในปี พ.ศ. 2561
สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่อเกิด: คาร์โรไลน์ เอมมา สปริงเก็ตต์
ชื่ออื่น: คารีสา The Face
เกิด: 2 มีนาคม พ.ศ. 2541 (26 ปี) จังหวัดชลบุรี ประเทศไทย
อาชีพ:  นักแสดง  นางแบบ  พิธีกร  นักร้อง 
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2555–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: แบลร์ – Gossip Girl Thailand (2558)  สายสุดา – นางอาย (2559)  นุดี – เมียหลวง (2560)  คุณหญิงปัทวี – สายธารหัวใจ (2560)  เกลียวทอง (เกียว) – เรือมนุษย์ (2562)  ทะเล – ลวงฆ่าล่ารัก (2564)  หอม –จังหวะหัวใจนายสะอาด (2565)
สังกัด: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (2556–2560)
รางวัล
เมขลา: ดาวเมลขาสาขานักเเสดงหญิงดาวรุ่ง พ.ศ. 2559 - นางอาย
คารีสา สปริงเก็ตต์ (เกิด 2 มีนาคม พ.ศ. 2541) ชื่อเล่น พลอย เป็นนักแสดงและนางแบบลูกครึ่งไทย-อังกฤษ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการถ่ายแบบและแสดงละครโทรทัศน์ ภายหลังเธอเข้าร่วมเป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 1 ในทีมของ พลอย เฌอมาลย์