stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดใหม่ห้วยลึก

| วัดใหม่ห้วยลึก |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดใหม่ห้วยลึก
ที่ตั้ง: ตำบลสวนป่าน อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: หลวงพ่อแดง
เจ้าอาวาส: พระปลัด มณี วฑฺฒโน
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดใหม่ห้วยลึก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนป่าน อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 30 ไร่
วัดใหม่ห้วยลึก เดิมมีเนื้อที่ 2 ไร่ 4 งาน ตั้งอยู่บริเวณหมู่ที่ 1 สร้างมาตั้งแต่ พ.ศ. 2443 (โดยประมาณ) แต่ข้อมูลกรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ในขณะนั้นมีชาวบ้านเริ่มมาอาศัยอยู่รอบวัด จึงเห็นว่าไม่สงบ ไม่เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม ทางวัดจึงได้ย้ายออกมาตั้งอยู่ที่อยู่ปัจจุบัน เจ้าอาวาสที่ปกครองวัดอยู่คือ พระอาจารย์โสฬส ในตอนนั้นมีกุฏิอยู่หลังหนึ่งซึ่งเป็นแบบรวม คือ หอสวดมนต์ หอฉันและเป็นกุฏิด้วยมีโบสถ์หนึ่งหลังแต่ยังไม่มีเมรุ เมื่อพระอาจารย์โสฬสมรณภาพแล้ว จึงได้อาราธนาพระอธิการปลีก ขนฺติพโล จากวัดหนองดินแดงมาเป็นเจ้าอาวาส ครั้งพระอธิการปลีก ขนฺติพโล มรณภาพจึงได้กราบนิมนต์พระอธิการเสม สุธมฺโม ซึ่งขณะนั้นอยู่วัดพระงามมาเป็นเจ้าอาวาสในช่วงที่ท่านพระอธิการเสมได้มาอยู่ ได้มีความพัฒนาอย่างมากอย่างเห็นได้ชัด
ในสมัยที่อาจารย์โสฬสปกครองอยู่ ได้สร้างอุโบสถขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อมรณะภาพแล้ว ต่อมาพระอธิการปลีก ขนฺติพโล ได้สร้างศาลาการเปรียญขึ้น 1 หลังและเมรุอีก 1 หลัง เมื่อพระอธิการปลีก ขนฺติพโล ได้มรณะภาพลงต่อมาพระอธิการเสม สุธมฺโม ได้ซื้อที่ดินเพิ่ม 10 งาน เพื่อสร้างกุฏิหลังใหม่เป็นกุฏิตึกปูนสองชั้นสร้างเสร็จ พ.ศ. 2533 ต่อมาได้สร้างหอระฆังขึ้นเป็นแบบสองชั้นพร้อมกับหอปริยัติธรรม ต่อมาได้ซื้อที่ดินเพิ่มขึ้นอีก 14 ไร่ 2 งาน ต่อมาได้ย้ายศาลาการเปรียญเข้ามาอยู่ข้างกุฏิหลังใหม่ ต่อมาได้สร้างเมรุหลังใหม่ขึ้นแทนหลังเก่าเป็นแบบเมรุลอย
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อแดงเป็นพระประธานประจำอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปั้น ขนาดสูง 2.80 หน้าตักกว้าง 1.80 เมตร มีเรื่องเล่าว่า เป็นหนึ่งในพระพุทธรูป 3 องค์ ที่ปรากฏขึ้นที่บริเวณแม่น้ำริมวัดมโนธรรมาราม จังหวัดกาญจนบุรี พระอาจารย์โสฬสได้นิมนต์หลวงพ่อแดงมาประดิษฐานยังวัดใหม่ห้วยลึก หลวงพ่อแดงเป็นพระพุทธรูปแบบสมัยอยุธยาตอนต้น แต่เดิมองค์หลวงพ่อเป็นเนื้อศิลาแลง และครั้งแรกที่ชาวบ้านพบหลวงพ่อที่ลอยน้ำอยู่เห็นเป็นองค์สีแดง จึงขนานนามว่า หลวงพ่อแดง
รายนามเจ้าอาวาส

พระอาจารย์โสฬร
พระอธิการปลีก ขนฺติพโล
พระครูสุโชติธรรมจารี (เสม สุธมฺโม)
พระประยงค์ เปมสีโล
พระปลัด มณี วฑฺฒโน
วัดใหม่สุคนธาราม

| วัดใหม่สุคนธาราม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลวัดละมุด อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูวนกิจโสภณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดใหม่สุคนธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดละมุด อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดใหม่สุคนธารามตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2364 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2422 อุโบสถมีศิลปะรัตนโกสินทร์ ทาด้วยสีขาวทั้งหลัง หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผา หน้าบันประดับด้วยพระอินทร์ขี่ครุฑ เป็นงานปูนปั้นทั้งหมด
ทางวัดมีประเพณีงานบุญอัฏมีบูชา เป็นประเพณีที่จัดสืบทอดกันมานับร้อยปีแล้ว ภายในงานจะมีการจัดขบวนแห่ของชาวบ้าน ประกอบด้วย ผ้าป่า ดอกไม้ไฟ พลุ ตะไล ไฟพะเนียง และมีการแสดง คติธรรมต่าง ๆ มีการจำลองในเมืองนรกภูมิ จัดขบวนอัญเชิญสังขารขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าขึ้นประดิษฐานเหนือจิตกาธาน เพื่อประกอบพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ งานบุญประเพณีอัฏฐมีบูชาที่จัดขึ้นประจำทุกปี มีเฉพาะที่จังหวัดนครปฐม และจังหวัดอุตรดิตถ์
รายนามเจ้าอาวาส

หลวงพ่อคง พ.ศ. 2364
หลวงพ่อหอม
หลวงพ่อแสง อินฺทโชติ
หลวงพ่อเบี้ยว ปทุมรตฺน
หลวงพ่อสังวาลย์ พ.ศ. 2496–2497
หลวงพ่อย้อย อินฺทโร พ.ศ. 2508–2530
หลวงพ่อเชื้อ สิริปญฺโญ พ.ศ. 2531–2545
พระครูวนกิจโสภณ พ.ศ. 2545
วัดใหม่อมตรส

| วัดใหม่อมตรส |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เลขที่ 132 ซอยสามเสน 8 ถนนสามเสน แขวงบ้านพานถม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูวิบูลอนุกิจ (จอย เขมาภิรโต)
หมายเหตุ: 

 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: วัดใหม่อมตรส
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตกรุงเทพมหานคร
เลขอ้างอิง: 0005571
 
 
 
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดใหม่อมตรส [ไหฺม่-อะ-มะ-ตะ-รด] หรือ วัดบางขุนพรหม เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านพานถม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 4 ตารางวา
วัดสร้างขึ้นสมัยกรุงธนบุรี ประมาณ พ.ศ. 2321 ไม่ปรากฎนามผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2321 เดิมทีนั้นวัดมีชื่อว่า วัดวรามะตาราม แต่ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น วัดอำมาตยรส หรือ วัดอมฤตยรส ในปี พ.ศ. 2460 ในปี พ.ศ. 2411–2413 ได้ทำการก่อสร้างปฎิสังขรณ์วัดใหม่เริ่มดำเนินการโดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี)  ในสมัยรัชกาลที่ 5 โปรดให้สร้างถนนผ่านกลางวัด จึงกลายเป็น 2 วัด คือวัดบางขุนพรหมนอก (วัดใหม่อมตรส) และวัดบางขุนพรหมใน (วัดอินทรวิหาร) โดยใช้ชื่อว่าวัดใหม่อมตรสในปี พ.ศ. 2460 และได้ทำการผูกพันธสีมาใหม่ ระหว่างวันที่ 4–10 มกราคม พ.ศ. 2509
วัดใหม่อมตรสมีชื่อเสียงในด้านวัตถุมงคล คือ พระสมเด็จกรุบางขุนพรหม โดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) เจ้าอาวาสวัดระฆังโฆสิตาราม รับเป็นประธานในการจัดสร้าง พระพิมพ์สมเด็จ (พระเครื่อง) ที่สร้างจากผงอิทธิเจ ปถมัง ตรีนิสิงเห และมหาราช ตามที่เสมียนตราด้วง ต้นตระกูล ธนโกเศต ได้ขออนุญาตจัดสร้างขึ้น เพื่อบรรจุในองค์เจดีย์ เมื่อ พ.ศ. 2413–2415 เจ้าประคุณสมเด็จได้เมตตาโขลกตำผง ผสมผงวิเศษ และอธิษฐานจิตปลุกเสกด้วยตัวท่านเอง
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการอ่อน
พระอธิการอยู่
พระอธิการเทศ
พระอธิการแถม
พระครูอมรคณาจารย์ (เส็ง) พ.ศ. 2446 — 2512
พระครูบริหารคุณวัตร (ชม สิรินฺธโร) พ.ศ. 2515 — 2551
พระครูพิพัฒนานุกูล (เทียม นนฺทโก) พ.ศ. 2551 — 2562
พระครูวิบูลอนุกิจ (จอย เขมาภิรโต) พ.ศ. 2563 — ปัจจุบัน
สุรพงษ์ ศรีภิรมย์

| สุรพงษ์ ศรีภิรมย์ |
| --- | --- |
เกิด: 31 มีนาคม พ.ศ. 2492
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.ตัวแทนของ  ไทย.เอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
|  |  กรุงเทพฯ 2513  | ไลท์ฟลายเวท |
สุรพงษ์ ศรีภิรมย์  (Surapong Sripirom) เกิดวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2492 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย ติดทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2515 ที่ มึนเชน ในรุ่นไลท์ฟลายเวท รอบแรก แพ้ เดิร์ดย์ แกโด จากฮังการี เมื่อ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ตกรอบ  และเข้าแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2513 ในรุ่นไลท์ฟลายเวท ได้เหรียญทองแดง
สามัญลักษณะ

สามัญลักษณะ (อ่านว่า สามันยะ-) แปลว่า ลักษณะที่มีเสมอกันในสังขารทั้งปวง
สามัญลักษณะ หมายถึงภาวะที่เกิดขึ้น ภาวะที่มีที่เป็นแก่สังขารคือสรรพสิ่งทั้งปวงอย่างเสมอภาคกัน ไม่มียกเว้น ไม่ว่าสังขารนั้นจะมีชีวิตหรือไม่มีชีวิต เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ไตรลักษณ์ คือลักษณะประจำ 3 ประการของสังขาร และเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ธรรมนิยาม คือกฎธรรมดาหรือข้อกำหนดที่แน่นอนของสังขารทั้งปวง
สามัญลักษณะ มี 3 ประการคือ
อนิจจตา ความเป็นของไม่เที่ยง ความเปลี่ยนแปลงไปตลอดเวลา
ทุกขตา ความเป็นทุกข์ คือทนอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้
อนัตตตา ความเป็นของมิใช่ตัวตน ความมิใช่อัตตา
นิยมเรียกสั้นๆ ว่า อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
วัดบางพลีใหญ่กลาง

| วัดบางพลีใหญ่กลาง |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: พระศากยมุนีศรีสุเมธบพิตร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางพลีใหญ่กลาง ตั้งอยู่บริเวณคลองสำโรงฝั่งเหนือ ตำบลบางพลีใหญ่ ห่างจากวัดบางพลีใหญ่เล็กน้อย สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2367 ชาวบ้านละแวกบางพลี เรียกว่า วัดกลาง คงเป็นเพราะตั้งอยู่ท่ามกลางระหว่างวัดบางพลีใหญ่ในกับวัดคงคาราม (วัดยายหนู) ซึ่งเป็นวัดร้างไปแล้ว เดิมที่ตั้งวัดเป็นที่ดินของนายช้างหมื่นราษฎร์ โดยนาย น้อย หมื่นราษฎร์ พี่ชายเป็นผู้สร้างขึ้นและได้ขนานนามวัดว่า "วัดน้อยปทุมคงคา"เพราะได้ขุดสระปลูกบัวหลวงไว้ด้วย ต่อมาเปลี่ยนนามวัดใหม่ว่า "วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม" และครั้งสุดท้ายเปลี่ยนเป็น "วัดบางพลีใหญ่กลาง" โดยมิปรากฏแน่ชัดว่าเปลี่ยนใน สมัยเจ้าอาวาสรูปใด
วัดบางพลีใหญ่กลางได้รับพระราชทาน วิสุคามสีมาเมื่อ วันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 เขตวิสุคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ในด้านการศึกษาทางวัดจัดให้มีการเรียนพระปริยัติธรรมตลอดมา นอกจากนี้ยังได้สนับสนุนการศึกษาของชาติโดยให้ความร่วมมือกับทางราชการ ให้ที่วัดสร้างโรงเรียนทั้งระดับประถมศึกษา(โรงเรียนวัดบางพลีใหญ่กลาง) และมัธยมศึกษา(โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุง) ด้วยเจ้าอาวาสตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันทั้งหมด 8 รูป
พระศากยมุนีศรีสุเมธบพิตร ประดิษฐานอยู่ที่วัดบางพลีใหญ่กลาง อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เป็นพระพุทธรูปปางสีหไสยาสน์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ยาว 26 วา 1 ศอก 9 นิ้ว กว้าง 3 วา 1 ศอก สร้างเมื่อปีพ.ศ. 2521 เสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2544 โดยพระครูพิสารวุฒิกิจ เจ้าอาวาสวัดบางพลีใหญ่กลางรูปปัจจุบัน แรงบันดาลใจในการสร้างพระนอนท่านเล่าว่า “จากประสบการณ์ที่อยู่ในสมณะเพศได้เดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ จึงเกิดความคิดที่จะทำอะไรสักอย่างหนึ่งเพื่อเป็นการสร้างกุศล และให้ประชาชนมาทำบุญที่วัดมากๆเหมือนกับวัดอื่นๆ ที่เคยพบเห็น” พระนอนดังกล่าวนี้ ภายในมีห้องปฏิบัติกรรมฐาน มีภาพเขียนเป็นเรื่องราวเทวดานรก และเรือสำเภาหน้าวัดด้านริม คลองสำโรงและ มีอวัยวะภายใน โดยเฉพาะหัวใจจะบรรจุด้วยเพชรนิล จินดา น้ำพันจันทร์ และทองคำ ดันสื่อความหมายถึงความแข็งแกร่งและศักดิ์สิทธิ์ เพื่อประชาชนมาปิดทองที่หัวใจพระนอนเปรียบเสมือนปิดทองหัวใจพระพุทธเจ้า
รายนามเจ้าอาวาสตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน

รูปที่ 1 พระอาจารย์ชำ /
รูปที่ 2 พระปลัดกรุต /
รูปที่ 3 พระอาจารย์พ่วง /
รูปที่ 4 พระอาจารย์เสม /
รูปที่ 5 พระอรรถโกวิทวุฒิคุณ /
รูปที่ 6 พระครูโสภณธรรมาภรณ์ /
รูปที่ 7 พระครูปลัดไพศาล /
รูปที่ 8 พระครูพิสารวุฒิกิจ
การเดินทาง

การเดินทาง จากแยกบางนา ใช้เส้นทางถนนบางนา-ตราดมุ่งหน้าไปทางจังหวัดชลบุรีถึงกิโลเมตรที่ 12 ให้กลับรถแล้วเลี้ยวซ้ายเข้าทางถนนบางพลี-กิ่งแก้ว ประมาณ 3 กิโลเมตร ให้เลี้ยวซ้ายถนนทางเข้าที่ว่าการอำเภอบางพลีไปประมาณ 1 กิโลเมตร จะถึงวัดบางพลีใหญ่กลาง
ศูนย์กีฬาในร่มโตเกียว

| --- | --- |
ศูนย์กีฬาในร่มโตเกียว ใน พ.ศ. 2563

ที่ตั้ง: เขตชิบูยะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
เจ้าของ: รัฐบาลมหานครโตเกียว
ความจุ: 10,000
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: พ.ศ. 2495
เปิดใช้สนาม: พ.ศ. 2497
ปรับปรุง: พ.ศ. 2533
การใช้งาน
โทเรย์แพนแปซิฟิกโอเพน (2527 - 2550) เอเชียนพาราเกมส์เยาวชน 2009
35°40′47″N 139°42′45″E﻿ / ﻿35.67972°N 139.71250°E﻿ / 35.67972; 139.71250
ศูนย์กีฬาในร่มโตเกียว (ญี่ปุ่น: 東京体育館; โรมาจิ: Tōkyō Taiikukan โทเกียว ไทอิคูกัง) หรือ ศูนย์กีฬาในร่มมหานครโตเกียว (อังกฤษ: Tokyo Metropolitan Gymnasium โตเกียวเมโทรโพลิแทนยิมเนเซียม) เป็นศูนย์กีฬาในร่มตั้งที่เซ็นดางายะ เขตชิบูยะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2495 ใช้สำหรับการแข่งขันมวยปล้ำชิงแชมป์โลก และปรับปรุงในปี พ.ศ. 2533 นอกจากนี้ยังใช้เป็นสถานที่แข่งขันยิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 และเป็นสถานที่จัดการแข่งขันเอเชียนพาราเกมส์เยาวชน 2009 และกีฬาเทเบิลเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ศูนย์กีฬาโอลิมปิกหนานจิง

| --- | --- |
Nanjing Olympic Sports Centre 南京奥林匹克体育中心
th

ที่ตั้ง: หนานจิง, มณฑลเจียงซู, ประเทศจีน
ความจุ: 61,443
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: 2002
เปิดใช้สนาม: 2005
งบประมาณในการก่อสร้าง: 8,698 ล้านหยวน
การใช้งาน
เอเชียนยูธเกมส์ 2013 โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ศูนย์กีฬาโอลิมปิกหนานจิง (จีน: 南京奥林匹克体育中心) เป็นศูนย์กีฬาที่ตั้งอยู่ในเมืองหนานจิง มณฑลเจียงซู ประเทศจีน เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2002 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2005
ในปี ค.ศ. 2014 สนามกีฬาในศูนย์แห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ประเทศจีนเป็นเจ้าภาพ
สุรพงษ์ บุนนาค

| สุรพงษ์ บุนนาค |
| --- | --- |
เกิด: 7 มิถุนายน พ.ศ. 2463
เสียชีวิต: 29 กันยายน พ.ศ. 2545 (82 ปี) 
อาชีพ: นักเขียน
สุรพงษ์ บุนนาค นักเขียนนวนิยาย บทความ สารคดี เจ้าของรางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2545
สุรพงษ์จบการศึกษาจากประเทศเยอรมนี เคยทำงานเป็นนักเขียนบทภาพยนตร์ให้กับสำนักข่าวสารอเมริกัน และสถานีโทรทัศน์ช่อง 4 (ปัจจุบันคือ โมเดิร์นไนน์) ในช่วงก่อตั้งสถานี เมื่อ พ.ศ. 2498 จากนั้นได้ไปทำงานกับสถานีวิทยุเสียงอเมริกา ที่กรุงวอชิงตัน เป็นเวลาหลายปี
สุรพงษ์มีผลงานเขียนในหลายรูปแบบ ทั้งสารคดีท่องเที่ยว เนื่องจากความชื่นชอบในการเดินทางท่องเที่ยว, สารคดีเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง, สารคดีเกี่ยวกับศิลปะตะวันตก ทั้งเกี่ยวกับประวัติคีตกวีดนตรีคลาสสิก และช่างวาดศิลปะอิมเพรสชันนิสม์
สุรพงษ์ บุนนาคถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2545 อายุ 82 ปี
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ

| สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ |
| --- | --- |
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อัมพร อมฺพโร)​ ตั้งแต่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
การเรียกขาน: เจ้าพระคุณสมเด็จฯ
จวน: พระอารามหลวง
ผู้แต่งตั้ง: พระมหากษัตริย์ไทย
วาระ: ตลอดพระชีพ
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อู่)
สถาปนา: พ.ศ. 2394
ตำแหน่งที่มาแทน: สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก​
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ เป็นราชทินนามของสมเด็จพระราชาคณะ ที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสถาปนาขึ้นโดยปรับจากราชทินนาม "สมเด็จพระอริยวงษญาณ" ซึ่งใช้มาแต่เดิม และพระราชทานแก่สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อู่) เป็นรูปแรก ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสถาปนาสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (สา ปุสฺสเทโว) เจ้าคณะใหญ่คณะเหนือ เป็นสมเด็จพระสังฆราชในราชทินนามเดิม "สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ" จึงใช้เป็นราชทินนามของสมเด็จพระสังฆราชไทยที่เป็นสามัญชนมานับแต่นั้น
รายนาม

ในปัจจุบันมีพระภิกษุได้รับสถาปนาเป็น "สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ" รวมทั้งสิ้น 9 รูป/พระองค์ ดังนี้
| ลำดับที่ | รายนาม | วัด | ดำรงสมณศักดิ์ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อู่) | วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร | พ.ศ. 2394 - 2401 |
| 2 | สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (สา ปุสฺสเทโว) | วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร | พ.ศ. 2434-2442 |
| 3 | สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (แพ ติสฺสเทโว) | วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร | พ.ศ. 2481-2487 |
| 4 | สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (ปลด กิตฺติโสภโณ) | วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร | พ.ศ. 2503-2505 |
| 5 | สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อยู่ ญาโณทโย) | วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร | พ.ศ. 2506-2508 |
| 6 | สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (จวน อุฏฺฐายี) | วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร | พ.ศ. 2508-2514 |
| 7 | สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (ปุ่น ปุณฺณสิริ) | วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร | พ.ศ. 2515-2517 |
| 8 | สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (วาสน์ วาสโน) | วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร | พ.ศ. 2517-2531 |
| 9 | สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อัมพร อมฺพโร) | วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร | พ.ศ. 2560-ปัจจุบัน |
สุนทร

สุนทร (เทวนาครี: सुन्दर หรือ सुंदर) เป็นคำคุณศัพท์ที่แสดงถึงความน่าดึงดูด สวยงาม ดี หล่อ มีที่มาจากภาษาสันสกฤต คำนี้ยังใช้เป็นชื่อของผู้คนโดยผู้พูดภาษาที่แตกแขนงมาจากภาษาอินโด-อารยัน รวมถึงภาษาไทยซึ่งนิยมตั้งชื่อคนด้วยคำที่มีรากศัพท์จากภาษาสันสกฤตด้วย
ชื่อบุคคล

สุนทร คงสมพงษ์ - นักการเมืองชาวไทย
สุนทร ปานแสงทอง - นักการเมืองชาวไทย
สุนทร วิลาวัลย์ - นักการเมืองชาวไทย
สุนทร หงส์ลดารมภ์ - นักการเมืองชาวไทย
สุนทร ซ้ายขวัญ - ตำรวจชาวไทย
สุนทร สุจริตฉันท์ - นักร้องและนักแสดงชาวไทย
สุนทร ปิจาอี (सुंदर पिचाई) - ประธานบริหารกูเกิล
สาธุ สุนทร สิงห์ (साधु सुन्दर सिंह) - ชาวอินเดีย
ศูนย์กีฬาอ่าวเชินเจิ้น

| --- | --- |
深圳湾体育中心


ที่ตั้ง:  เชินเจิ้น มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน
เจ้าของ: รัฐบาลเชินเจิ้น
ผู้ดำเนินการ: สำนักกีฬาเชินเจิ้น
ความจุ: 20,000 (สนามกีฬา) 13,000 (สนามกีฬาในร่ม)
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
เปิดใช้สนาม: ค.ศ. 2011
สถาปนิก: การออกแบบเครื่องกลและสถาบันการวิจัยปักกิ่ง
การใช้งาน
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2011
ศูนย์กีฬาอ่าวเชินเจิ้น (จีน: 深圳湾体育中心) เป็นสนามกีฬาแห่งใหม่ตั้งอยู่ที่เมืองเชินเจิ้น มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน ใน ค.ศ. 2011 สนามกีฬาแห่งนี้จะเป็นสนามกีฬาหลักของ กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2011
แหล่งข้อมูลอื่น

Stadium information
Photos of stadium construction in early 2010 เก็บถาวร 2016-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
22°31′18″N 113°56′39″E﻿ / ﻿22.521715°N 113.944273°E﻿ / 22.521715; 113.944273
สุนทร จันทร์รังสี

สุนทร จันทร์รังสี เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2490 เป็นชาวจังหวัดนครราชสีมาโดยกำเนิด จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย ประกาศนียบัตรวิชาชีพแผนกพาณิชยการ โรงเรียนกรุงเทพพณิชยการ วุฒิบัตรนักหนังสือพิมพ์ภูมิภาค คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระดับการศึกษาสูงสุด รัฐศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
นายสุนทรเริ่มต้นจากการเป็นสื่อมวลชน โดยเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ประจำจังหวัดนครราชสีมา เมื่อ พ.ศ. 2515 ก่อนที่จะเป็นผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ โคราชสัปดาห์วิจารณ์ และหนังสือพิมพ์โคราชรายวัน คนอีสาน ในปี พ.ศ. 2517 จากนั้นจึงเป็นเจ้าของโรงพิมพ์โคราชออฟเซทการพิมพ์ ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นโรงพิมพ์โคราชพริ้นติ้งในปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 นายสุนทรถูกลอบสังหาร ด้วยอาวุธสงครามหลายชนิด อาการสาหัส ต้องผ่าตัดอวัยวะสำคัญภายใน ลำไส้บางส่วนและไตทิ้ง 1 ข้าง สาเหตุจากการเสนอข่าวต่อต้านรัฐบาลเผด็จการ และเปิดโปงการพิมพ์ธนบัตรปลอม
ต่อมาเดือนตุลาคม พ.ศ. 2520 นายสุนทรถูกกล่าวหาว่ามีความผิดในคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ แต่ศาลทหารตัดสินยกฟ้อง ใน พ.ศ. 2521 โดยพิพากษาว่ามีเจตนาปกป้องพระบรมเดชานุภาพ
ในทางการเมือง นายสุนทรเคยเป็นเทศมนตรีเทศบาลเมืองนครราชสีมา ประธานสภาเทศบาลนครราชสีมา 3 สมัย ประธานกรรมการประจำสภาเทศบาลนครราชสีมา ประธานองค์กรกลางอำเภอเมือง นครราชสีมา และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ เมื่อ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2550
สำหรับตำแหน่งในองค์กรสื่อมวลชน เป็นกรรมการสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ ประธานคณะอนุกรรมการส่งเสริมจริยธรรม สภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ และประธานเครือข่ายบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ภาคอีสาน โดยได้รับเลือกให้เป็นรองประธานสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติคนที่ 1 เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2552
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
↑  ประวัติวิทยากร 29 ก.ค.50[ลิงก์เสีย] จากเว็บไซต์ พระจันทร์ดอตคอม
↑  สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ[ลิงก์เสีย] จากเว็บไซต์ รัฐสภาไทย
↑  เลือก "ปราโมทย์ ฝ่ายอุประ" นั่งประธานสภาการหนังสือพิมพ์ฯ สมัยที่ 6 เก็บถาวร 2009-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซต์ สภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ
↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ประจำปี ๒๕๕๐, เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๒ ข หน้า ๒๘, ๗ มกราคม ๒๕๕๐
สมัยระหว่างกลางที่หนึ่งแห่งอียิปต์

สมัยระหว่างกลางที่หนึ่งแห่งอียิปต์ ซึ่งสามารถอธิบายได้ว่าเป็น 'ยุคมืด' ในประวัติศาสตร์อียิปต์โบราณ ซึ่งครอบคลุมช่วงเวลาไปประมาณ 125 ปี นับตั้งแต่ราว 2181–2055 ปีก่อนคริสต์ศักราช หลังการล่มสลายของราชอาณาจักรเก่า ในสมัยระหว่างกลางที่หนึ่งจะประกอบด้วยราชวงศ์ที่เจ็ด (ถึงแม้ว่านักไอยคุปต์วิทยาส่วนใหญ่จะมองว่าเป็นราชวงศ์ที่ไม่มีอยู่จริง) ราชวงศ์ที่แปด ราชวงศ์ที่เก้า ราชวงศ์ที่สิบ และเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ที่สิบเอ็ด โดยแนวคิดของ "ช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง" ได้รับการคิดค้นในปี ค.ศ. 1926 โดยนักไอยคุปต์วิทยานามว่า จอร์จ สไตน์ดอร์ฟ และเฮนรี แฟรงฟอร์ท
หลักฐานที่เป็นอนุสรณ์วัตถุปรากฏน้อยมากที่ยังหลงเหลืออยู่จากช่วงเวลาดังกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่ต้นสมัยระหว่างกลางที่หนึ่ง ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่มีพลวัตอย่างมาก การปกครองของอียิปต์แบ่งระหว่างสองฐานอำนาจที่แข่งขันกันอย่างเท่ากัน ฐานอำนาจแห่งแรกอยู่ที่เมืองเฮราคลีโอโพลิสในอียิปต์ล่าง ซึ่งเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของภูมิภาคฟัยยูม และอีกแห่งอยู่ที่เมืองธีบส์ในอียิปต์บน ซึ่งเชื่อกันว่าในช่วงเวลานั้น ได้มีการปล้นและทำลายวัดวาอาราม รวมถึงงานศิลปะและรูปสลักของฟาโรห์ อันเป็นผลมาจากความวุ่นวายทางการเมืองในการอ้างสิทธิอำนาจเหนือพื้นที่ และในที่สุดราชอาณาจักรทั้งสองก็จะเข้าสู่ความขัดแย้ง ซึ่งจะนำไปสู่การพิชิตในอียิปต์บนโดยผู้ปกครองแห่งธีบส์ และการรวมอียิปต์อีกครั้งภายใต้ผู้ปกครองพระองค์เดียวพระนามว่า ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 ในช่วงหลังของราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์ เหตุการณ์ดังกล่าวจึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นของสมัยราชอาณาจักรกลางแห่งอียิปต์
วัดใหม่อัมพวัน

| วัดใหม่อัมพวัน |
| --- | --- |
th
ที่ตั้ง: ถนนมุขมนตรี ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา 30000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท สังกัดมหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสันติธรรมประภัศร (สอบ ถิรปุญฺโญ)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดใหม่อัมพวัน สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2431 เป็นวัดราษฎร์ สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ถนนมุขมนตรี ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
โดยชาวบ้านและผู้มีจิตศรัทธา ได้ร่วมกันก่อสร้างสำนักสงฆ์ขึ้น ในพื้นที่เดิมที่เป็นป่าช้า และมีลำปรุไหลผ่าน โดยนิมนต์พระป้อม มาจำพรรษาประมาณ ปี พ.ศ. 2431 ต่อมาได้มีการพัฒนาและได้รับขึ้นทะเบียนเป็นวัด มีนามว่า วัดใหม่อัมพวัน
ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
ลำดับเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบชื่อ

| ลำดับที่ | เจ้าอาวาส | ปี |
| --- | --- | --- |
| 1 | พระอธิการป้อม |  |
| 2 | พระอธิการพุธ |  |
| 3 | พระอธิการคำ |  |
| 4 | พระอธิการปลื้ม |  |
| 5 | พระอธิการโป๊ะ |  |
| 6 | พระอธิการสร้อย |  |
| 7 | พระอธิการเปลี่ยน |  |
| 8 | พระอธิการประหยัด |  |
| 9 | พระอธิการชั้น |  |
| 10 | พระอธิการสนิท |  |
| 11 | พระมหาบุญสืบ ปญฺญาธโร |  |
| 12 | พระครูสันติธรรมประภัศร (สอบ ถิรปุญฺโญ) | เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน |
อาคารเสนาสนะ

ประกอบด้วย
สมัยระหว่างกลางที่สามแห่งอียิปต์

สมัยระหว่างกลางที่สามแห่งอียิปต์ เป็นช่วงเวลาที่เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่การเสด็จสวรรคตของฟาโรห์รามเสสที่ 11 ในช่วง 1077 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งช่วงเวลาดังกล่าวได้ต่อเนื่องมาจากการสิ้นสุดของสมัยราชอาณาจักรใหม่ และตามมาด้วยช่วงเวลาของสมัยปลายแห่งอียิปต์ แต่มีการเสนอประเด็นต่าง ๆ ว่าช่วงเวลานี้เป็นจุดเริ่มต้นของสมัยปลายแห่งอียิปต์ แม้ว่าส่วนใหญ่มักถูกมองว่าเริ่มต้นของสมัยปลายในช่วงการสถาปนาของราชวงศ์ที่ยี่สิบหกโดยฟาโรห์พซัมเตกที่ 1 ในปี 664 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากการออกไปของผู้ปกครองชาวนิวเบียจากคุชแห่งราชวงศ์ที่ยี่สิบห้า โดยกษัตริย์อาชูร์บานิพัลแห่งอัสซีเรีย การใช้คำว่า "สมัยระหว่างกลางที่สาม" เป็นการใช้การเปรียบเทียบระหว่างสมัยระหว่างกลางที่หนึ่งและสองที่รู้จักกันดี ซึ่งคำนี้ได้ปรากฏในปี ค.ศ. 1978 เมื่อเค็นเน็ธ คิตเช่น นักไอยคุปต์วิทยาชาวอังกฤษใช้คำนี้ในชื่อหนังสือของเขาที่เกี่ยวข้องกับช่วงเวลาดังกล่าว แต่คิตเช่นได้แย้งว่าช่วงเวลาดังกล่าวได้ 'ห่างไกลจากความวุ่นวาย' ไปแล้วและหวังว่าชิ้นงานดังกล่าวจะนำไปสู่การยกเลิกคำดังกล่าว โดยที่เสนอคือคำว่า 'สมัยหลังจักรวรรดิ' ซึ่งการใช้คำนี้ของคิตเช่นในรูปแบบชื่อหนังสือก็จะดูเหมือนแค่เป็นเพียงที่จะยึดมั่นในการใช้คำนี้เท่านั้น
ช่วงเวลาดังกล่าวอียิปต์ได้ถูกปกครองโดยผู้ปกครองที่ไม่ใช่ชาวพื้นเมือง และมองว่าเป็นช่วงเวลาหนึ่งของความเสื่อมโทรมและความไม่มั่นคงทางการเมืองรวมถึงการแบ่งแยกอาณาจักร ซึ่งสอดคล้องกับการล่มสลายปลายยุคสัมฤทธิ์ของอารยธรรมในตะวันออกใกล้และเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก (รวมถึงยุคมืดของกรีก)
วัดท่าเยี่ยม

| วัดท่าเยี่ยม |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดท่าเยี่ยม (Wat tha yiam)
ที่ตั้ง: บ.ท่าเยี่ยม ม.1 ต.ตลิ่งชัน อ.เมืองสระบุรี จ.สระบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย (เถรวาท)
พระประธาน: พระพุทธรูป ปางมารวิชัย ขนาดพระเพลากว้าง - นิ้ว สูง - นิ้ว
เจ้าอาวาส: พระอธิการถมยา อคฺคธมฺโม
จุดสนใจ: สักการะพระพุทธรูปในวิหาร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดท่าเยี่ยม ตั้งอยู่ที่ บ้านท่าเยี่ยม หมู่ที่ 1 ตำบลตลิ่งชัน อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มติดริมแม่น้ำป่าสัก
อาณาเขต

ทิศเหนือ จดที่ของชาวบ้าน
ทิศใต้ จดที่ของชาวบ้าน
ทิศตะวันออก จดที่ของชาวบ้าน
ทิศตะวันตก จดแม่น้ำป่าสัก
มีเนื้อที่วัด 13 ไร่ 3 งาน
ประวัติ

วัดท่าเยี่ยม ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2403 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ วันที่ 15 กันยายน พุทธศักราช 2530 มีเขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 50 เมตร
ประวัติ > อาคารเสนาสนะ

1. อุโบสถ สร้างเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ.2520 กว้าง - เมตร ยาว - เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 15 กันยายน พุทธศักราช 2530 มีเขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 50 เมตร
2.ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ชั้นเดียว
3.หอสวดมนต์เป็นอาคารไม้
4.กุฏิสงฆ์ 1 หลัง เป็นอาคารไม้
5.วิหาร 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
6.ศลาอเนกประสงค์ 1 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ.2546 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
7.ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยไม้
นอกจากนี้ยังมี หอระฆัง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง
ประวัติ > ศาสนวัตถุ

1. พระประธานในอุโบสถหลังใหม่ พุทธลักษณะ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดพระเพลากว้าง - นิ้ว สูง - นิ้ว
การบริหารและการปกครอง > ลำดับเจ้าอาวาส

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ลำดับการปกครองวัดท่าเยี่ยม ต.ตลิ่งชัน อ.เมือง จ.สระบุรี 
| ลำดับที่ | รายนาม/สมณศักดิ์ | ตำแหน่ง | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |  |
| 1 | พระครูอุดม ฐานธมฺโม | เจ้าอาวาส | พ.ศ.- | พ.ศ.- |  |  |
| 2 | พระสำรวย | - | พ.ศ.- | พ.ศ.- |  |  |
| 3 | พระอธิการทองพูน | เจ้าอาวาส | พ.ศ.- | พ.ศ.- |  |  |
| 4 | พระอธิการหนู | เจ้าอาวาส | พ.ศ.- | พ.ศ.- |  |  |
| 5 | พระอธิการประจวบ | เจ้าอาวาส | พ.ศ.- | พ.ศ.- |  |  |
| 6 | พระสมศักดิ์ อิสิญาโณ | - | พ.ศ.- | พ.ศ.- |  |  |
| 7 | พระวีรพล มหาสกฺโก | รักษาการเจ้าอาวาส | พ.ศ.- | ไม่ทราบปี |  |  |
| 8 | พระอธิการถมยา อคฺคธมโม | เจ้าอาวาส | ไม่ทราบปี | ปัจจุบัน |  |  |
สุรพงษ์ ทมพา

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  สุรพงษ์ ทมพา
วันเกิด:  25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 (45 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดนครพนม ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.75 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  สโมสรฟุตซอลราชนาวี
หมายเลข:  12
ทีมชาติ‡
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| พ.ศ. 2549– |  ทีมชาติไทย |  15 |  (0) |
 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 13:05 น., 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 (เวลาสากลเชิงพิกัด)
สุรพงษ์ ทมพา ชื่อเล่น พงษ์ เป็นอดีตผู้รักษาประตูฟุตซอลชาวไทย และปัจจุบันเป็นสมาชิกของฟุตซอลทีมชาติไทย เขาได้เข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติไทยในฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2008 ที่ประเทศบราซิล ซึ่งสุรพงษ์เป็นกัปตันฟุตซอลทีมชาติไทย และได้รับการยกย่องให้เป็นนายทวารมือ 1 อย่างไรก็ตาม เขาเคยรับโทษแบนย้อนหลัง 2 นัด จากการได้รับใบแดงในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2010 ที่ประเทศอุซเบกิสถาน ในรอบ 8 ทีมสุดท้าย
สุรพงษ์ ทมพา ได้ทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 แทนประกิต ด่านขุนทด ที่บาดเจ็บในเกมแรก จากที่ซึ่งเดิมได้วางแผนไว้ในกรณีที่ประกิตอาจเกิดอาการตื่นสนาม
และใน พ.ศ. 2557 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้แก่ฟุตซอลทีมชาติไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

สุรพงษ์ ทมพา vs ประกิต ด่านขุนทด ใครสมควรเป็นมือ 1 ในรายการฟุตซอลโลก[ลิงก์เสีย]
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติไทย – ฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 |
| --- | --- | --- |
|  1 ประกิต  2 ก้องหล้า  3 นที  4 ปิยพันธุ์  5 จิรวัฒน์  6 ธนัญชัย  7 กฤษดา  8 เจษฎา  9 ศุภวุฒิ  10 อภิวัฒน์  11 ณัฐวุฒิ  12 สุรพงษ์  13 อารีฟ  14 เกียรติยศ  ผู้ฝึกสอน: วิคเตอร์  |  1 ประกิต  2 ก้องหล้า  3 นที  4 ปิยพันธุ์  5 จิรวัฒน์  6 ธนัญชัย  7 กฤษดา  8 เจษฎา  9 ศุภวุฒิ  10 อภิวัฒน์  11 ณัฐวุฒิ  12 สุรพงษ์  13 อารีฟ  14 เกียรติยศ  ผู้ฝึกสอน: วิคเตอร์  |  |