stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดตราดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
ดูเพิ่ม

จังหวัดตราดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
จังหวัดตราดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544
จังหวัดชัยนาทในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยนาท พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 1

เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดชัยนาททั้งจังหวัด
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดชัยนาท> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดชัยนาท> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดชัยนาท> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดชัยนาท> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดชัยนาท> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดชัยนาท> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ชาติไทย  | มณเฑียร สงฆ์ประชา (1) | 93,128 | 57.04 |  |
|  | ชาติไทย  | พันจ่าอากาศเอก เด็ดดวงดอกรัก คุ้มชนะ (2)✔ | 70,417 | 43.13 |  |
|  | ความหวังใหม่  | จ่าสิบเอก อนันต์ สุขสันต์ (4)✔ | 57,244 | 35.06 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | ชัยวัฒน์ ทรัพย์รวงทอง (5)* | 51,823 | 31.74 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | สุดา ศึกษากิจ (6) | 36,547 | 22.38 |  |
|  | เอกภาพ   | ชาติวัฒน์ ชาติกรกุล (12) | 1,505 | 0.92 |  |
|  | ความหวังใหม่  | สมชาย เปี่ยมเพ็ชร์ (3) | 1,153 | 0.70 |  |
|  | ประชากรไทย  | ชัยภัทร์ รอดเมือง (7) | 584 | 0.35 |  |
|  | พลังธรรม  | สมานมิตร ถ้วยอิ่ม (10) | 480 | 0.29 |  |
|  | ประชากรไทย  | เจริญ ดวงพิมพ์ (8) | 478 | 0.29 |  |
|  | เอกภาพ   | บุญสม ใจดี (11) | 477 | 0.29 |  |
|  | พลังธรรม  | อุกฤษ เดชาติวงศ์ ณ อยุธยา (9) | 379 | 0.23 |  |
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 163,248 | 96.27 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 1,248 | 0.74 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 5,170 | 2.99 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 169,666 | 70.42 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 240,944 | 100.00 | — |
: ชาติไทย  รักษาที่นั่ง
: ชาติไทย  ได้ที่นั่งจาก เสรีธรรม (พ.ศ. 2535)
ดูเพิ่ม

จังหวัดชัยนาทในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
จังหวัดชัยนาทในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544
พรอดิวซ์ 101

บทความนี้เกี่ยวกับแฟรนไชส์ของ พรอดิวซ์ 101 สำหรับซีรีส์ดั้งเดิมของเกาหลีใต้ ดูที่ พรอดิวซ์ 101 (ฤดูกาล 1)
พรอดิวซ์ 101 เป็นแฟรนไชส์การแข่งขันความสามารถทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดย บริษัทซีเจ อีแอนด์เอ็ม รูปแบบดังกล่าวไม่มีคณะกรรมการตัดสิน แต่ใช้การมีส่วนร่วมของผู้ชมในการตัดสิน เริ่มการแข่งขันด้วยคู่แข่งจำนวน 101 คน และคัดเลือกเพียง 11 คนสุดท้าย แฟรนไชส์นี้เริ่มต้นในปี 2016 และขยายไปยังประเทศอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออก ได้แก่จีน และญี่ปุ่น
ในปี 2017 แฟรนไชส์ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวาง มีผู้ชมร่วมโหวตมากกว่า 10 ล้านคน ในช่วงสุดท้ายของฤดูกาลที่ 2 เทียบเท่ากับหนึ่งในห้าของประชากรของเกาหลีใต้ และในปี 2018 ตอนที่ 8 ของรายการ พรอดิวซ์ 101 ประเทศจีน มีผู้ชมกว่า 4.3 พันล้านครั้งในเทนเซ็นต์ วิดีโอ
หลังจากการสอบสวนการจัดการการโหวตของเอ็มเน็ต เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2019 ในระหว่างการสอบสวนของตำรวจ โปรดิวเซอร์อัน จุน-ย็อง ได้ยอมรับว่ามีการโกงการลงคะแนนเสียงในทุกฤดูกาลของ พรอดิวซ์ 101 และเขาถูกจับกุมโดยมีข้อกล่าวหา คือ การติดสินบนและการฉ้อโกงในแฟรนไชส์
เวอร์ชัน > เกาหลีใต้

พรอดิวซ์ 101 ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดหญิงจากบริษัทในเกาหลีใต้ เริ่มฉายวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2559
พรอดิวซ์ 101 (ฤดูกาล 2) ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดชายจากบริษัทในเกาหลีใต้ เริ่มฉายวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2560
พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดหญิงจากบริษัทในเกาหลีใต้ และไอดอลจากเอเคบีโฟร์ตีเอตกรุ๊ปในญี่ปุ่น เริ่มฉายวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2561
พรอดิวซ์เอ็กซ์ 101 ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดชายจากบริษัททั่วเอเชีย เริ่มฉายวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
เวอร์ชัน > จีน

พรอดิวซ์ 101 ไชนา ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดหญิงจากบริษัทในจีน เริ่มฉายวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2561
พรอดิวซ์แคมป์ 2019 ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดชายจากบริษัทในจีน เริ่มฉายวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2562
พรอดิวซ์แคมป์ 2020 ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดหญิงจากบริษัทในจีน เริ่มฉายวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2563
พรอดิวซ์แคมป์ 2021 ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดชายจากบริษัททั่วเอเชีย เริ่มฉายวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
เวอร์ชัน > ญี่ปุ่น

พรอดิวซ์ 101 เจแปน (ฤดูกาล 1) ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดชายไม่มีสังกัด เริ่มฉายวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2562
พรอดิวซ์ 101 เจแปน (ฤดูกาล 2) ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดชายไม่มีสังกัด เริ่มฉายวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2564
พรอดิวซ์ 101 เจแปน เดอะเกิลส์ ผู้เข้าแข่งขันในรายการ เป็นเด็กฝึกหัดหญิงไม่มีสังกัด เริ่มฉายวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2566
สรุปรายการตามประเทศ

ณ วันที่ 11 กรกฎาคม 2020 มีการเปิดตัวทั้งสิ้น 8 กลุ่ม
| ประเทศ | ชื่อรายการ | เครือข่าย | ฤดูกาลและกลุ่มที่สร้างขึ้น | ที่ปรึกษา> ร้อง | ที่ปรึกษา> เต้น | ที่ปรึกษา> แร็ป | ผู้ดำเนินรายการ  (โปรดิวเซอร์แห่งชาติ) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  จีน | พรอดิวซ์ 101 (Produce 101/创造101)  พรอดิวซ์แคมป์ (Produce Camp/创造营) | เทนเซ็นต์ วิดีโอ |   ฤดูกาล 1: ร็อคเก็ตเกิลส์  101  ฤดูกาล 2: อาร์วันเอสอี  ฤดูกาล 3: บงบงเกิลส์ 303  ฤดูกาล 4: อินทูวัน  ฤดูกาลที่ 5 : กำลังออกอากาศ    |    เอลลา เฉิน (1)  จสัน จาง (1)  อเล็กซ์ ซู (2)  เหมา ปู๋อี้ (3)  ลู่ หาน (3)  โจว เซิน (4)  หนิง จิ้ง (4)  เจฟ ซาเตอร์ (5)  เนเน่ พรนับพัน (5)  |    โชว์ หลัว (1)  หวัง อีปั๋ว (1)  แอรอน กัว (2)  วิกตอเรีย ซ่ง (3)  แอมเบอร์ หลิว (4)  เตนล์ ชิตพล (5)  |    ไทเกอร์ หู (1, 2)  สแตนลีย์ หวง (2)  ซี. เทา (3)  โจว เจิ้นหนาน (4)  ไมค์ พิรัชต์ (5)  |    ซี. เทา (1)  ดิลเรบา ดิลมูรัต (2)  ที่ปรึกษาทั้งหมด (3)  เติ้ง เชา (4)  แจ็กสัน หวัง (5)  |
|  ไทย  | ช่วง เอเชีย (Chuang Asia/創亞洲) | เทนเซ็นต์ วิดีโอ |   ฤดูกาล 1: ร็อคเก็ตเกิลส์  101  ฤดูกาล 2: อาร์วันเอสอี  ฤดูกาล 3: บงบงเกิลส์ 303  ฤดูกาล 4: อินทูวัน  ฤดูกาลที่ 5 : กำลังออกอากาศ    |    เอลลา เฉิน (1)  จสัน จาง (1)  อเล็กซ์ ซู (2)  เหมา ปู๋อี้ (3)  ลู่ หาน (3)  โจว เซิน (4)  หนิง จิ้ง (4)  เจฟ ซาเตอร์ (5)  เนเน่ พรนับพัน (5)  |    โชว์ หลัว (1)  หวัง อีปั๋ว (1)  แอรอน กัว (2)  วิกตอเรีย ซ่ง (3)  แอมเบอร์ หลิว (4)  เตนล์ ชิตพล (5)  |    ไทเกอร์ หู (1, 2)  สแตนลีย์ หวง (2)  ซี. เทา (3)  โจว เจิ้นหนาน (4)  ไมค์ พิรัชต์ (5)  |    ซี. เทา (1)  ดิลเรบา ดิลมูรัต (2)  ที่ปรึกษาทั้งหมด (3)  เติ้ง เชา (4)  แจ็กสัน หวัง (5)  |
|  ญี่ปุ่น | พรอดิวซ์ 101 เจแปน (PRODUCE 101 JAPAN/プロデュース 101 ジャパン) | ทีบีเอส (1-3) เกียโอะ! (1-2) เลมิโน (3) |    ฤดูกาล 1: เจโอวัน  ฤดูกาล 2: ไอเอ็นไอ  ฤดูกาล 3:มี:ไอ  |    ฮิเดโนริ ซูไง (1,2)  ซายากะ ยาซูกูระ (1)  เทลมา อาโอยามะ (2-3)  อี ฮงกิ (3)  |    อานอน (1)  วอร์เนอร์ (1)  เค็นโซะ (2)  ริโนะ นากาโซเนะ (2-3)  ยูเมกิ (3)  |    ไซเพรส อูเอโนะ (1)  บอส (1)  เค็น เดอะซันกีวมารุ (2-3)  |   ไนน์ทีไนน์ (1, 2)  คาเอล่า คิมูระ (3)  |
|  เกาหลีใต้ | พรอดิวซ์ 101 (PRODUCE 101/프로듀스 101) | เอ็มเน็ต |    ฤดูกาล 1: ไอโอไอ  ฤดูกาล 2: วอนนาวัน  ฤดูกาล 3: ไอซ์วัน  ฤดูกาล 4: เอ็กซ์วัน  |    เจอา (1)  คิม ซ็อง-อึน (1)  อี ซ็อก-ฮุน (2, 4)  ชิน ยู-มี (2, 4)  อี ฮง-กี (3)  โซยู (3)  |    กาฮี (1, 2)  แพ ยุน-จ็อง (1, 3, 4)  ควอน แจ-ซึง (2, 4)  ชเว ย็อง-จุน (3, 4)  เมย์ เจ ลี (3)  |    ชีตาห์ (1, 2, 3, 4)   ฮวัง ดง-ฮยุน (2)  |    ชัง กึน-ซ็อก (1)  โบอา (2)  อี ซึง-กี (3)  อี ดง-อุก (4)  |
ดูเพิ่ม

พรอดิวซ์ 101 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พรอดิวซ์เอ็กซ์ 101 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พรอดิวซ์ 101 ไชนา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ศิลปิน :  มิวสิกเบรนซ์
เดชา สุวรรณสุก

| เดชา สุวรรณสุก |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2492/2493 ประเทศไทย
เสียชีวิต: 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 (49 ปี) เรือนจำกลางบางขวาง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ประเทศไทย
สาเหตุเสียชีวิต: ประหารชีวิตด้วยการยิง
อาชีพ: คนงานตรวจเช็คไม้
มีชื่อเสียงจาก: การฆาตกรรมเเละข่มขืนลูกเลี้ยงวัย 4 ขวบของเขา
คู่สมรส: อดีตภรรยา 2 คน
บุตร: ลูกชาย 2 คน   สุกัญญา สุวรรณสุข (เป็นลูกของภรรยากับชู้ของเธอ)

เหตุจูงใจ: ภรรยาหนีไปกับชายอื่นระหว่างตั้งครรภ์และเมาสุรา
พิพากษาลงโทษฐาน: ฆ่าผู้อื่นตายโดยทรมานหรือทารุณโหดร้าย ข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงอายุไม่เกิน 13 ปี
บทลงโทษ: ประหารชีวิต
รายละเอียด
ผู้เสียหาย: สุกัญญา สุวรรณสุข, 4 ปี
วันที่: 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 -  18 กรกฎาคม พ.ศ. 2539
ประเทศ: ประเทศไทย
รัฐ: กรุงเทพมหานคร
ตำแหน่ง: บ้านพักคนงานของบริษัทเท็กซ์โก้ อินเตอร์เนชั่นแนล เทรดดิ้ง จำกัด แขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี
วันที่ถูกจับ: 18 กรกฎาคม พ.ศ.2539
จำคุกที่: เรือนจำกลางบางขวาง
 
เดชา สุวรรณสุก (เกิด พ.ศ. 2492/2493 - 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2542) เป็นฆาตกรและผู้ข่มขืนเด็กที่ถูกตัดสินประหารชีวิตและถูกประหารชีวิตโดยประเทศไทย ในข้อหาข่มขืนและสังหารเด็กหญิงสุกัญญา สุวรรณสุข หรือน้องนุ่น อายุ 4 ขวบ  ซึ่งเป็นลูกสาวของเขาในปี พ.ศ. 2539 ซึ่งจากผลตรวจดีเอ็นเอในภายหลังจากคดีฆาตกรรมพบว่าสุกัญญาไม่ใช่ลูกของเขา
ประวัติ

เดชาเคยถูกจับกุมในความผิดฐานลักทรัพย์ในพื้นที่อำเภอเมืองอุบลราชธานีเมื่อปี พ.ศ.2510 และยังเคยถูกจับกุมในความผิดฐานชิงทรัพย์ในพื้นที่อำเภอวารินชำราบเมื่อปี พ.ศ. 2513 โดยเขาจบการศึกษาระดับอนุปริญญาจากจังหวัดอุบลราชธานี เขาได้มีลูกกับภรรยาเก่า 1 คน และมีลูกกับภรรยาคนใหม่ 2 คน เป็นลูกชาย 1 คน และลูกสาว 1 คน คือสุกัญญา สุวรรณสุข โดยเขาเป็นคนที่ชอบดื่มสุราและจะทำร้ายลูกและภรรยาเมื่อเขาเมาสุรา และจะทำร้ายร่างกายภรรยาอย่างรุนแรงจนบอบช้ำ ก่อนจะมีเพศสัมพันธ์ โดยก่อนที่สุกัญญาจะเกิดมานั้น เขาเคยจับได้ว่าภรรยาไปอยู่กับผู้ชายคนอื่นที่โรงแรม ขณะที่ทั้งคู่กำลังนุ่งผ้าขนหนูอยู่ด้วยกัน หลังจากนั้นไม่นานภรรยาของเขาก็ตั้งท้องและคลอดออกมาเป็นสุกัญญา ซึ่งเขาเชื่อว่าสุกัญญาไม่ใช่ลูกของเขา เขาจึงทุบตีและเกลียดชังเธอมาโดยตลอด
การฆาตกรรม

เมื่อวันที่ 18 กรกฏาคม พ.ศ. 2539 เวลา 10.00 น. เจ้าหน้าที่ตำรวจได้รับแจ้งว่าพบศพเด็กหญิงสุกัญญา สุวรรณสุก อายุ 4 ขวบ ในบ้านพักคนงานของบริษัทเท็กซ์โก้ อินเตอร์เนชั่นแนล เทรดดิ้ง จำกัด โดยสภาพศพมีรอยฟกช้ำ มีรอยกัดที่แก้มขวาและมีเลือดไหลออกมาจากช่องคลอดและทวารหนัก และพบ ยาหม่อง 1 ตลับที่ข้างศพ
การสืบสวน

หลังจากการเสียชีวิต เขาถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจสืบสวน เนื่องจากมีพยานยืนยันว่าเขาเป็นคนติดสุราและจะทำร้ายสุกัญญาอย่างรุนแรงเมื่อเมาสุรา ซึ่งเขาได้ปฎิเสธในการก่อคดีโดยอ้างว่า สาเหตุที่ร่างกายของสุกัญญามีรอยฟกช้ำเพราะเธอเพิ่งตกบันไดเมื่อ 2 วันก่อนและเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ลูกชายของเขาอยู่กับสุกัญญาเพียงลำพัง ซึ่งหลังจากเขากลับจากที่ทำงาน เขาก็ถามลูกชายว่าทำไมถึงมีเลือดไหลจากอวัยวะเพศของสุกัญญา แต่ลูกชายไม่ยอมตอบ เขาจึงไปซื้อยาแก้ปวดและเธอก็เสียชีวิตในวันรุ่งขึ้น จากนั้นตำรวจได้ให้เดชาถอดกางเกงพิสูจน์ โดยที่อวัยวะเพศของเขามีรอยถลอกและยังพบรอยขีดข่วนที่มือซ้ายและหน้าอก ซึ่งเขาอ้างว่ารอยถลอกนั้นมาจากการสำเร็จความไคร่ด้วยตนเอง หลังจากนั้นตำรวจได้นำเขาไปตรวจพิสูจน์ในทางการแพทย์ โดยเขาได้พูดกับนักข่าวว่า เขาไม่เชื่อผลพิสูจน์ในทางการแพทย์และไม่ใช่คนร้าย เขาสารภาพเพราะถูกตำรวจใช้กระบองไฟฟ้าจี้ให้สารภาพ
ในวันถัดมาเจ้าหน้าที่ตำรวจได้นำเขาและลูกชาย โดยลูกชายของเขาได้ตื่นกลัวและร้องไห้ตลอดเวลาที่เจาะเลือดเพื่อตรวจดีเอ็นเอ ซึ่งผลการตรวจร่างกายของเดชาไม่พบร่องรอยของการถูกกระบองไฟฟ้าจี้ ต่อมาวันที่ 23 กรกฎาคม ผลการตรวจร่างกายของเขาและลูกชาย โดยพบว่าบาดแผลที่อวัยวะเพศของเขาเป็นแผลที่เพิ่งถลอกไหม่ และรอยกัดที่ใบหน้าของสุกัญญาตรงกับรอยฟันของเดชา  ส่วนลูกชายของเขาแพทย์ได้ยืนยันว่าเขาไม่ใช่คนร้ายเพราะอวัยวะเพศยังไม่พัฒนาเต็มที่ รวมถึงยังไม่พบบาดแผลบนร่างกายและรอยกัดที่พบบนศพไม่ตรงกับรอยฟัน
ในวันที่ 24 กรกฎาคม เขารับสารภาพว่าเป็นผู้ก่อเหตุข่มขืน โดยแรงจูงใจของเขาคือความกดดันจากปัญหาครอบครัว โดยก่อนการก่อเหตุเขาดื่มเหล้าขาวกับเพื่อนจนเมา ต่อมาเวลา 21.00 น. เขากลับมาที่บ้านและลงมือข่มขืนสุกัญญาเพราะแค้นที่ภรรยาหนีไปกับชายอื่นขณะตั้งครรภ์ หลังจากนั้นเขาก็พาเธอไปล้างตัว ก่อนจะข่มขืนอีกครั้งในวันรุ่งขึ้นและพบกับเลือดไหลจากอวัยวะเพศ แต่เขาไม่สนใจเพราะคิดว่าบาดแผลไม่เป็นอันตรายจนถึงแก่ชีวิต จึงไม่พาไปหาหมอ หลังจากนั้นเธอจึงเสียชีวิต หลังจากนั้นตำรวจได้นำเขาไปทำแผนประกอบคำรับสารภาพ ซึ่งระหว่างการทำแผนประกอบคำรับสารภาพ เขาสารภาพว่า เขาจำไม่ได้ว่าข่มขืนเธอวันไหนและไม่ได้ยินเสียกรีดร้องของเธอเพราะเขาเมามาก โดยแรงจูงใจคือภรรยาไปมีชู้ ซึ่งเขาไม่เชื่อว่าเธอคือลูกของเขา โดยผลการตรวจดีเอ็นเอในเวลาต่อมายืนยันว่าเธอไม่ใช่ลูกสาวของเขา
การพิจารณาคดีและการประหารชีวิต

ศาลชั้นต้นได้ตัดสินประหารชีวิตเขาและย้ายเขาไปที่เรือนจำกลางบางขวาง หลังจากนั้นเขาได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาล ซึ่งศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น เขาจึงยื่นฎีกาต่อศาลและศาลฎีกาก็พิพากษายืนประหารชีวิตตามศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ เขาจึงทำหนังสือถวายฎีกาทูลเกล้าขอพระราชทานอภัยโทษในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2541 แต่ก็ถูกยกฎีกาเนื่องจากเป็นคดีอุกฉกรรจ์โหดเหี้ยมสะเทือนขวัญประชาชน
ในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 เมื่อเวลา 16.10 น. เจ้าหน้าที่พี่เลี้ยงและหัวหน้าฝ่ายควบคุมกลางได้เบิกตัวเขาจากแดนประหาร ซึ่งเขาได้ลุกขึ้นยืนมาหาเจ้าหน้าที่พี่เลี้ยง ก่อนจะมีการเรียกชื่อ เพราะเขาคิดไว้แล้วล่วงหน้าว่าเขาจะถูกประหารชีวิต เนื่องจากคดีของเขาไม่ต่างจากคดีของพันธ์ สายทอง และเขาได้พูดเสริมว่า"แต่หัวหน้าเชื่อไหมครับผมไม่ได้ทำน้องนุ่นจริงๆ ผมไม่ได้ทำน้องนุ่นและความยุติธรรมไปอยู่ที่ไหนหมดก็ไม่รู้" หลังจากที่เจ้าหน้าที่ตำรวจองทะเบียนประวัติอาชญากรและฝ่ายทะเบียนผู้ต้องขังได้เข้ามาพิมพ์ลายนิ้วมือและตรวจสอบประวัติอาชญากร เขาได้ขอเหล้าเป็นอาหารมื้อสุดท้ายเพราะก่อนที่จะก่อคดีฆาตกรรมเขาได้ดื่มเหล้าเป็นประจำจึงต้องการดื่มเหล้าเป็นครั้งสุดท้ายก่อนถูกประหารชีวิต แต่ก็ถูกปฎิเสธเนื่องจากผิดกฎระเบียบของเรือนจำ เขาจึงขอกาแฟเข้มๆ 1 แก้ว กับ ทุเรียนก้านยาว 1 ลูกแทน หลังจากที่มีการอ่านคำสั่งยกฎีกา หลังจากนั้นเขาก็ได้รับอนุญาตให้ทำพินัยกรรมและเขียนจดหมาย ซึ่งเขาไม่ขอทำพินัยกรรมและเขียนจดหมายถึงพ่อกับแม่โดยมีเนื้อความหนึ่งเขียนว่า"ความยุติธรรมไม่มีในโลกนี้ ขอให้ชาติหน้าเกิดเป็นลูกพ่อแม่ใหม่" อาหารมื้อสุดท้ายของเขาประกอบด้วยข้าวเปล่า แกงจืดเต้าหู้หมูสับ น้ำพริกกะปิ ผักต้ม น้ำเปล่า ทุเรียนก้านยาวและกาแฟ เขาถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าเมื่อเวลา 17.45 น. โดยเพชรฆาตเชาวเรศน์ จารุบุณย์ หลังจากนั้น 3 นาที แพทย์ได้เข้าไปตรวจสอบร่างกายของเขาและยืนยันการเสียชีวิตของเขา โดยคำพูดสุดท้ายของเขาคือ"ผมขออโหสิกรรมให้ทุกคน รวมทั้งตำรวจที่มาจับกุมผมด้วย ผมไม่ขอมีเวรกรรมกับใครอีก แต่ผมขอยืนยันครั้งสุดท้ายว่าไม่ได้ทำน้องนุ่น"
ดูเพิ่ม

โทษประหารชีวิตในประเทศไทย
สมศักดิ์ พรนารายณ์
ส้มเกลี้ยง สร้อยพลาย
สุดใจ ชนะ
เล็ก ตุ้มบัวทอง
สเปซเอ็กซ์

| --- | --- |

สํานักงานใหญ่ สเปซเอ็กซ์สตาร์เบสใกล้บราวน์สวิลล์ รัฐเท็กซัส
ชื่อทางการค้า: สเปซเอ็กซ์
ประเภท: เอกชน
อุตสาหกรรม: อวกาศ โทรคมนาคม
ก่อตั้ง: 14 มีนาคม 2002 (22 ปีก่อน) (2002-03-14) ที่ เอลเซกันโด รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
ผู้ก่อตั้ง: อีลอน มัสก์
สำนักงานใหญ่: สเปซเอ็กซ์สตาร์เบส คาเมรอนเคาน์ตี รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา
บุคลากรหลัก: อีลอน มัสก์ (ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร, ประธาน และประธานเจ้าหน้าที่สายเทคโนโลยี) เกว็น ช็อตเวล (ประธาน และประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการ)
ผลิตภัณฑ์: จรวด ดรากอนแคปซูล สตาร์ชิลด์
รายได้:  4.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (2022)
รายได้สุทธิ:  -559 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (2022)
เจ้าของ: อีลอน มัสก์ (42% หุ้นสามัญ; 79% สิทธิ์ในการโหวต)
พนักงาน: 13,000+ (กันยายน 2023)
บริษัทในเครือ: สตาร์ลิงก์ สวอร์ม เทคโนโลยีส์ ไพโอเนียร์ แอร์โรสเปซ
เว็บไซต์: www.spacex.com
สเปซเอ็กซ์ (อังกฤษ: Space Exploration Technologies Corporation – Spacex) เป็นบริษัทเอกชนทางด้านธุรกิจการขนส่งทางอวกาศ ประเทศสหรัฐอเมริกา สำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองฮาวโทรน, รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2545 โดยมีเป้าหมายเพื่อลดค่าใช้จ่ายในการส่งจรวดสำหรับการตั้งอาณานิคมที่ดาวอังคารในอนาคต บริษัทนี้ได้พัฒนาจรวดขนส่ง 2 แบบ คือ ฟัลคอน 1 และ ฟัลคอน 9 โดยออกแบบโครงสร้างให้สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้อีก และพัฒนายานอวกาศดรากอน สำหรับใช้กับจรวดแบบฟัลคอน 9 เพื่อส่งสินค้าสนับสนุนการปฏิบัติภารกิจบนสถานีอวกาศนานาชาติ และยานดรากอน 2สำหรับขนส่งนักบินอวกาศและนักท่องเที่ยวอวกาศ
ยานอวกาศ

ในปัจจุบัน สเปซเอ็กซ์ผลิตจรวดขนส่งอวกาศ 2 แบบด้วยกัน คือ จรวดแบบฟัลคอน 9 ซึ่งประสบความสำเร็จในเที่ยวบินแรก เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2553 และจรวดแบบฟัลคอนเฮฟวี และสเปซเอ็กซ์ยังผลิตยานอวกาศแบบดรากอน ซึ่งเป็นยานอวกาศแบบปรับความดัน เพื่อใช้ส่งสินค้าไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ และยานอวกาศแบบ สเปซเอ็กซ์ดรากอน 2สำหรับขนส่งนักบินอวกาศและนักท่องเที่ยวอวกาศ
วีลียัม การ์วัลยู

วีลียัม ซิลวา ดึ การ์วัลยู (โปรตุเกส: William Silva de Carvalho; เกิดวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโปรตุเกส ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับเรอัลเบติส สโมสรในลาลิกา และทีมชาติโปรตุเกส
เขาเริ่มต้นอาชีพจากสถาบันฟุตบอลของสปอร์ติงลิสบอน และถูกพัฒนาจนขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ขณะมีอายุ 18 ปี เขาลงเล่นให้กับทีม 192 นัดในทุกรายการ ช่วยให้ชนะเลิศตาซาดึปูร์ตูกัล 2015 เขาย้ายร่วมทีมเรอัลเบติส ในปี ค.ศ. 2018 ก่อนช่วยให้ทีมชนะเลิศโกปาเดลเรย์ ในปี ค.ศ. 2022
ในลงเล่นให้กับทีมชาติโปรตุเกสชุดใหญ่ตั้งแต่ ค.ศ. 2013 การ์วัลยูยังเป็นตัวแทนประเทศในการแข่งขันฟุตบอลโลกสองครั้ง รวมถึงฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปสองครั้ง ซึ่งในปี ค.ศ. 2016 เขาช่วยให้ทีมชนะเลิศที่ประเทศฝรั่งเศส
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| โปรตุเกส> ปี | โปรตุเกส> ลงเล่น | โปรตุเกส> ประตู |
| --- | --- | --- |
| 2013 | 1 | 0 |
| 2014 | 10 | 0 |
| 2015 | 4 | 0 |
| 2016 | 14 | 1 |
| 2017 | 11 | 1 |
| 2018 | 13 | 0 |
| 2019 | 6 | 2 |
| ทั้งหมด | 59 | 4 |
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 13 พฤศจิกายน 2016 | Estádio Algarve, Faro/Loulé, Portugal |  ลัตเวีย | 2–1 | 4–1 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |
| 2. | 31 สิงหาคม 2017 | Estádio do Bessa โปร์ตู โปรตุเกส |  หมู่เกาะแฟโร | 3–1 | 5–1 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |
| 3. | 7 กันยายน 2019 | Red Star Stadium เบลเกรด เซอร์เบีย |  เซอร์เบีย | 1–0 | 4–2 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก |
| 4. | 10 กันยายน 2019 | LFF Stadium วิลนีอัส ลิทัวเนีย |  ลิทัวเนีย | 5–1 | 5–1 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก |
เกียรติประวัติ > สโมสร

สปอร์ติง
Taça de Portugal: 2014–15
Taça da Liga: 2017–18
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

โปรตุเกส อายุไม่เกิน 21 ปี
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี: รองชนะเลิศ 2015
โปรตุเกส
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: 2016
ยูฟ่าเนชันส์ลีก: 2018–19
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ: อันดับที่สาม 2017
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

ผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งเดือน SJPF: ตุลาคม 2013, พฤศจิกายน 2013, ธันวาคม 2013, มีนาคม 2014
ผู้เล่นเยาวชนแห่งเดือน SJPF: สิงหาตม 2013, กันยายน 2013, ตุลาคม 2013, พฤศจิกายน 2013, มีนาคม 2014, เมษายน 2014
LPFP Primeira Liga Breakthrough Player of the Year: 2013–14
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี: Player of the tournament / Team of the tournament 2015
เกียรติประวัติ > เครื่องราชอิสริยภรณ์

Commander of the Order of Merit
อังตอนียู กูแตรึช

| อังตอนียู กูแตรึช |
| --- | --- |


เลขาธิการสหประชาชาติคนที่ 9
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  1 มกราคม พ.ศ. 2560
ก่อนหน้า: พัน กี-มุน
ข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติคนที่ 10
ดำรงตำแหน่ง 15 มิถุนายน พ.ศ. 2548 – 31 ธันวาคม พ.ศ. 2558
เลขาธิการ: โคฟี แอนนัน พัน กี-มุน
ก่อนหน้า: รืด ลึบเบิร์ส
ถัดไป: ฟีลิปโป กรันดี
นายกรัฐมนตรีโปรตุเกสคนที่ 114
ดำรงตำแหน่ง 28 ตุลาคม พ.ศ. 2538 – 6 เมษายน พ.ศ. 2545
ประธานาธิบดี: มารีอู ซูอารึช ฌอร์ฌึ ซังไปยู
ก่อนหน้า: อานีบัล กาวากู ซิลวา
ถัดไป: ฌูแซ มานูแวล บาโรซู
ประธานองค์การสังคมนิยมระหว่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 – มิถุนายน พ.ศ. 2548
ก่อนหน้า: ปีแยร์ โมรัว
ถัดไป: เยโอร์ยีโอส ปาปันเดรอู
เลขาธิการพรรคสังคมนิยม
ดำรงตำแหน่ง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 – 20 มกราคม พ.ศ. 2545
ประธานาธิบดี: อังตอนียู ดึ อัลไมดา ซังตุช
ก่อนหน้า: ฌอร์ฌึ ซังไปยู
ถัดไป: อีดูวาร์ดู แฟรู รูดรีกึช
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 30 เมษายน พ.ศ. 2492 (75 ปี) ลิสบอน, โปรตุเกส
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
พรรคการเมือง: พรรคสังคมนิยม
คู่สมรส: ลูอีซา กีมาไรช์ อี แมลู (พ.ศ. 2515–2541) กาตารีนา วัช ปิงตู (พ.ศ. 2544–ปัจจุบัน)
บุตร: เปดรู มาเรียนา
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยลิสบอน
ลายมือชื่อ: 
เว็บไซต์: เว็บไซต์เพื่อการสมัครชิงตำแหน่งเลขาธิการสหประชาชาติ

อังตอนียู มานูแวล ดึ ออลีไวรา กูแตรึช GCC GCL (โปรตุเกส: António Manuel de Oliveira Guterres; /ɡʊˈtɛrəs/ ไฟล์:En-us-Antonio Guterres from Portugal pronunciation (Voice of America).ogg, โปรตุเกสแบบยุโรป: /ɐ̃ˈtɔnju ɣuˈtɛʁɨʃ/ไฟล์:De Oliveira Guterres.ogg; เกิดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2492) เป็นเลขาธิการสหประชาชาติ คนที่ 9 โดยได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2560 ก่อนที่จะเข้ารับตำแหน่ง อังตอนียูเป็นนักการทูตและนักการเมืองชาวโปรตุเกสซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโปรตุเกสระหว่างปี พ.ศ. 2538–2545
กูแตรึชดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคสังคมนิยม (Socialist Party (Portugal)) ระหว่าง พ.ศ. 2535–2545 โดยได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจาก พ.ศ. 2538 ก่อนประกาศลาออกจากตำแหน่งใน พ.ศ. 2545 ภายหลังจากการพ่ายแพ้ของพรรคในการเลือกตั้งระดับท้องถิ่นในโปรตุเกส พ.ศ. 2544 ท่ามกลางสภาวะเศรษฐกิจที่ย่ำแย่และภายใต้รัฐบาลที่ขาดเสียงข้างมากเด็ดขาดในรัฐสภาตลอดทั้งหกปี โดยพรรคสังคมนิยมทำคะแนนได้ต่ำกว่าการคาดการณ์ของผลสำรวจความนิยมในเขตเมืองลิสบอนและโปร์ตูซึ่งบ่งชี้ว่ามีคะแนนนำขาด เอดูวาร์ดู แฟรู โรดรีกิส (Eduardo Ferro Rodrigues) ขึ้นเป็นผู้นำพรรคสังคมนิยมแทนในเดือนมกราคม พ.ศ. 2545 แต่กูแตรึชยังคงดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจนกระทั่งพ่ายแพ้ต่อพรรคสังคมประชาธิปไตย (Social Democratic Party (Portugal)) ในการเลือกตั้งทั่วไปซึ่งนำโดยฌูแซ มานูแวล บาโรซู (José Manuel Barroso) อย่างไรก็ตาม ผลสำรวจประชาชนชาวโปรตุเกสใน พ.ศ. 2555 และ 2557 พบว่ากูแตรึชได้รับการจัดลำดับให้เป็นนายกรัฐมนตรีที่ดีที่สุดในรอบ 30 ปี
กูแตรึชดำรงตำแหน่งประธานองค์การสังคมนิยมระหว่างประเทศระหว่าง พ.ศ. 2542 – 2548 และข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558 กูแตรึชได้รับเลือกเป็นเลขาธิการสหประชาชาติเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ต่อจากพัน กี-มุน โดยเป็นชาวยุโรปคนแรกนับตั้งแต่ พ.ศ. 2524 จากควร์ท วัลท์ไฮม์ ที่ได้ดำรงนี้
สุดใจ ชนะ

| สุดใจ ชนะ |
| --- | --- |
สุดใจกำลังฟังพระเทศน์เรื่องกฎแห่งกรรม
เกิด: พ.ศ. 2488 จังหวัดชุมพร
เสียชีวิต: 11 ธันวาคม พ.ศ 2545 (57 ปี) เรือนจำกลางบางขวาง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ประเทศไทย
สาเหตุเสียชีวิต: ประหารชีวิตด้วยการยิง
สัญชาติ: ไทย
อาชีพ: รับจ้าง
มีชื่อเสียงจาก: บุคคลสุดท้ายที่ถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าในประเทศไทย
สถานะทางคดี: ถูกประหารชีวิต

เหตุจูงใจ: ไม่พอใจที่กัญญาซึ่งตกเป็นภรรยาลับๆของตน ไปแต่งงานกับอธิป
พิพากษาลงโทษฐาน: -ฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน -มีอาวุธปืนของผู้อื่นซึ่งได้รับใบอนุญาตให้มีและใช้  -มีเครื่องกระสุนปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต  -พกอาวุธปืนติดตัวไปในหมู่บ้านและทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาต
บทลงโทษ: ประหารชีวิต
รายละเอียด
ผู้เสียหาย: อธิป บุญร่วม
วันที่: 18 สิงหาคม พ.ศ. 2541 4.00 นาฬิกา (GMT+07:00)
ประเทศ: ประเทศไทย
รัฐ: จังหวัดชุมพร
ตำแหน่ง: ตำบลตะโก อำเภอทุ่งตะโก
อาวุธ: ปืน
วันที่ถูกจับ: 28 สิงหาคม พ.ศ. 2541
จำคุกที่: เรือนจำกลางบางขวาง
 
สุดใจ หรือน้อย ชนะ (พ.ศ. 2488 - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2545) เป็นผู้ต้องโทษประหารชีวิตคนที่ 319 ของประเทศไทยด้วยการยิงเป้า ในความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน โดยเป็นนักโทษประหารคนสุดท้ายที่ถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าในประเทศไทย ก่อนจะมีการแก้ประมวลกฎหมายอาญาให้เปลี่ยนวิธีการประหารชีวิตจากการยิงด้วยปืนเป็นการฉีดยาให้ตายในปี พ.ศ. 2546
ประวัติ

สุดใจเกิดเมื่อปีพ.ศ. 2488 เขาอยู่อาศัยในบ้านเดียวกันกับกัญญา อินทร์แก้ว ซึ่งเป็นลูกเลี้ยง และแม่ของกัญญา ในช่วงปีพ.ศ. 2535-2536 สุดใจได้กลับบ้านขณะที่เขาเมาสุรา ซึ่งในวันดังกล่าวแม่ของกัญญาไม่ได้อยู่บ้านเนื่องจากเดินทางไปทำธุระที่กรุงเทพ สุดใจจึงข่มขืนกันยาจนสำเร็จความใคร่ และยังได้ข่มขืนเธออีกหลายครั้งในขณะที่แม่ของเธอไม่อยู่บ้าน จนกระทั่งกัญญาตั้งครรภ์ แม่ของกัญญาจึงแนะนำให้เธอไปทำแท้ง หลังจากที่เธอทำแท้ง เขายังข่มขืนเธออีกหลายครั้ง
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2540 กัญญาได้แยกไปมีครอบครัวเพื่อไปแต่งงานกับอธิป บุญร่วม โดยไม่ได้รับความยินยอมจากเขา