stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตูอีโตงา
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ตองงา
จักรวรรดิตูอีโตงา
ตูอิฮาอะตากาลาอัว
ตูอิกาโนกูโปลู
รายการอ้างอิง

1 2  "The 'Ahoe'itu Dynasty". royalark. สืบค้นเมื่อ 18 January 2014.
↑  "BACKGROUND TO TONGAN SOCIETY AT THE TIME OF CAPTAIN COOK'S VISITS" (PDF). The Journal of the Polynesian Society. 18 January 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2015-12-09. สืบค้นเมื่อ 2014-01-18.
↑  "Tu'i Tonga". Palace Office2013, Tonga. 18 January 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-05-13. สืบค้นเมื่อ 2014-01-18.
รูปปั้นอาทิโยคีศิวะ

| --- | --- |
อาทิโยคีศิวะเมื่อปี 2018
th
พิกัด: 10°58′21″N 76°44′26″E﻿ / ﻿10.972416°N 76.740602°E﻿ / 10.972416; 76.740602﻿ (Adiyogi (Isha Yoga Center, India))
ที่ตั้ง: โกยัมบุตตูร รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย
ผู้ออกแบบ: สัธคุรุ ชัคคี วสุเทวะ
ประเภท: รูปปั้น
วัสดุ: เหล็กกล้า
ความกว้าง: 548
ความสูง: 34 m (112 ft)
สร้างเสร็จ: 24 กุมภาพันธ์ 2017
อุทิศแด่: พระศิวะในฐานะ "อาทิโยคี"
อาทิโยคีศิวะ (ทมิฬ: ஆதியோகி சிவன்; Adiyogi Shiva) เป็นรูปปั้นขนาด 34-เมตร-tall (112-ฟุต), 45-เมตร-long (147-ฟุต) และ 25-เมตร-wide (82-ฟุต) แสดงรูปพระศิวะกับติรุนมัม ตั้งอยู่ในโกยัมบุตตูร รัฐทมิฬนาฑู ได้รับการบันทึกไว้โดย กินเนสเวิลด์เรเคิดส์ ให้เป็นรูปปั้นท่อนบนร่างกาย (bust) ที่ใหญ่ที่สุดในโลก รูปปั้นออกแบบโดยสัธคุรุ ชัคคี วสุเทวะ และมีนํ้าหนักรวมกว่า 500 ตัน (490 long ton; 550 short ton)  โดย อาทิโยคี แปลว่า "โยคี (ผู้ปฏิบัติโยคะ) คนแรก"
รัฐทมิฬนาฑู

| รัฐทมิฬนาฑู |
| --- | --- |
รัฐของประเทศอินเดีย
 บนลงล่างและซ้ายไปขวา: พริหทิสวรมนเทียร, มนเทียรริมหาดแห่งมหาพลีปุรัม, รังคนาถสวามีมนเทียร, เทือกเขานิลคีรีจากยอเขาโทฑดเภตตา, น้ำตกโหเคนักกัล และอนุสรณ์สถานหินวิเวกานันท์
   ตรา
คำขวัญ:  วัยไมเย เวลลุม (Vaymaiye Vellum) (เพียงสัจจะซึ่งอัปราชัย) (Truth alone triumphs)
เพลง: "ทมิฬตายวาฬตุ" (Tamil Thai Valthu) (บทภาวนาถึงพระมารดาทมิฬ) (Invocation to Mother Tamil)
ที่ตั้งในประเทศอินเดีย
พิกัด: 13°05′N 80°16′E﻿ / ﻿13.09°N 80.27°E﻿ / 13.09; 80.27
ประเทศ:  อินเดีย
ก่อตั้ง: 1 พฤษภาคม 1956 (วันทมิฬนาฑู)
เมืองหลวงและ เมืองใหญ่สุด: เจนไน
อำเภอ: 38
การปกครอง
 • องค์กร: รัฐบาลรัฐทมิฬนาฑู
 • ราชยปาล: อาร์.เอน.ราวิ (R N Ravi)
 • มุขนายก: เอม.แก.สตาลิน (M K Stalin) (DMK)
 • รองมุขยนายก: โอ. ปันนีร์เสลวัม (O. Panneerselvam) (AIADMK)
 • นิติบัญญัติ: ระบบสภาเดี่ยว (234)
 • สภานิติบัญญัติ: โลกสภา (39)   ราชยสภา (18)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 130,058 ตร.กม. (50,216 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 10
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 72,147,030 คน
 • อันดับ: ที่ 6
 • ความหนาแน่น: 550 คน/ตร.กม. (1,400 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: ชาวทมิฬ (ทมิฬร์ - Tamizhar/Tamilar)
GDP (2019–20)
 • รวม: ₹18.54ข้อผิดพลาดนิพจน์: "lc" เป็นคำที่ไม่รู้จัก
 • ต่อประชากร: ₹214,236
ภาษา
 • ทางการ: ภาษาทมิฬ
 • ทางการเพิ่มเติม: ภาษาอังกฤษ
เขตเวลา: UTC+05:30 (IST)
รหัส ISO 3166: IN-TN
ทะเบียนพาหนะ: TN
เอชดีไอ (2018):  0.708 สูง · ที่ 11
การรู้หนังสือ (2011): 80.33%
อัตาส่วนเพศ (2019): 996 ♀/1000 ♂
เว็บไซต์: www.tn.gov.in
^# ชนะ คนะ มนะเป็นเพลงชาติของอินเดีย โดยมี "บทภาวนะแด่พระมารดาทมิฬ" เป็นเพลงประจำรัฐ ^†  ตั้งในปี 1773; รัฐมัทราสตั้งในปี 1950 และเปลี่ยนชื่อเป็นทมิฬนาฑูเมื่อวันที่ 14 มกราคม 1969 
สัญลักษณ์
ตรา:  ศรีวิลลิปุฐูรอันทัลมนเทียร
ภาษา:  ภาษาทมิฬ
เพลง:  "บทภาวนาแก่พระมารดาทมิฬ"
การแสดง:  ภารตนาฏยัม
สัตว์:  Nilgiri Tahr
สัตว์ปีก:  นกเขาเขียว
แมลง:  Tamil Yeoman
ดอกไม้:  Gloriosa lily
ผลไม้:  ขนุน
ต้นไม้:  ต้นตาล
กีฬา:  Kabaddi
 
ทมิฬนาฑู [ทะ-มิน-นา-ดู] (ทมิฬ: தமிழ்நாடு; อังกฤษ: Tamil Nadu) เป็นหนึ่งในรัฐของประเทศอินเดีย เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของรัฐคือเจนไน ทมิฬนาฑูตั้งอยู่ส่วนใต้สุดของอนุทวีปอินเดีย และมีอาณาเขตติดกับดินแดนสหภาพปูดูเชร์รี, รัฐเกรละ, รัฐกรณาฏกะ และรัฐอานธรประเทศ รัฐทมิฬนาฑูล้อมรอบด้วยเทือกเขาฆาฏตะวันออกทางเหนือ, เทือกเขานิลคีรี (Nilgiri Mountains), เทือกเขาเมฆมาไล (Meghamalai) ทางตะวันตก, ทะเลเบงกอล ทางตะวันออก, อ่าวมันนาร์ (Gulf of Mannar) และช่องแคบพอล์ก (Palk Strait) ทางตะวันออกเฉียงใต้, และมหาสมุทรอินเดียทางใต้ รัฐทมิฬนาฑูมีชายแดนทางทะเลติดกับประเทศศรีลังกา
ภูมิภาคนี้ในประวัติศาสตร์ถูกปกครองภายใต้หลายจักรรวรรดิ หนึ่งในนั้นที่มีชื่อเสียงที่สุดคือมูเวนธรทั้งสาม (Three Crowned Kings) – ราชวงศ์เฌอร่า, ราชวงศ์โจฬะ และราชวงศ์ปันทยะ ซึ่งช่วยทำให้ทมิฬมีวัฒนธรรมทมิฬ อาหารทมิฬ และสถาปัตยกรรมทมิฬที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง หลังการล่มสลายของอาณาจักรไมซอร์ (Kingdom of Mysore) จักรวรรดิบริเตนได้นำไปสู่ภาวะฉุกเฉินของเจนไน หรือมัสทราสในขณะนั้น รัฐทมิฬนาฑูในปัจจุบันตั้งขึ้นเมื่อปี 1956 ตามการประกาศใช้ States Reorganisation Act, 1956 รัฐทมิฬนาฑูเป็นที่ตั้งของโบราณสถาน สถานที่แสวงบุญ และแหล่งมรดกโลกสามแห่ง
วรังคัล

| วรังคัล โอรุคัลลุ, เอกศิลานคร |
| --- | --- |
นคร
ตามเข็มจากบน: ทิวนครจากเขาโควินทรชุลา, มหาวิทยาลัยกากตียะ, ป้อมวรังคัล, วิหารพันเสา, กากตียกาลาโตรณะ
สมญา: ตริซิตี
วรังคัลWarangal (Telangana)แสดงแผนที่รัฐเตลังคานาวรังคัลวรังคัล (ประเทศอินเดีย)แสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด:  17°58′08″N 79°35′39″E﻿ / ﻿17.968900°N 79.594100°E﻿ / 17.968900; 79.594100
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: เตลังคานา
อำเภอ: วรังคัล
สถาปนา: 1163; 861 ปีที่แล้ว (1163)
ผู้ก่อตั้ง: จักรวรรดิกากตียะ
การปกครอง
 • ประเภท: องค์การเทศบรล
 • องค์กร: วรังคัลและปริมณฑล KUDA
 • นายกเทศบาล: คุนทุ สุธา รานี (INC)
พื้นที่
 • City: 406.97 ตร.กม. (157.13 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,805 ตร.กม. (697 ตร.ไมล์)
ความสูง: 288 เมตร (945 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • City: 811,844 คน
 • อันดับ: 2nd (Telangana)
 • ความหนาแน่น: 2,000 คน/ตร.กม. (5,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 753,438 คน
เดมะนิม: Warangalite, Kakatiyan
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 506001–506019
รหัสโทรศัพท์: +91–0870
ทะเบียนพาหนะ: TG-03AP-36 (เดิม)
เว็บไซต์: www.gwmc.gov.in
วรังคัล (เตลูกู: వరంగల్; Warangal, ออกเสียงไฟล์:Tu-వరంగల్.oga) เป็นนครในรัฐเตลังคานา ประเทศอินเดีย ศูนย์กลางการปกครองของอำเภอวรังคัล และมีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสองของรัฐ ด้วยประชากร 811,844 คน ตามสำมะโนปี 2011 มีพื้นที่เขตนคร 406 km2 (157 sq mi) 
ในประวัติศาสตร์ วรังคัลเป็นราชธานีของจักรวรรดิกากตียะซึ่งสถาปนาขึ้นในปี 1163 และสร้างสิ่งปลูกสร้างมากมายในนครวรังคัลที่ในปัจจุบันกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กากตียกาลาโตรณัมซึ่งเป็นซุ้มประตูมรดกวัฒนธรรมที่นำมาใช้เป็นตราของรัฐเตลังกานา นอกจากนี้วรังคัลยังได้รับการขึ้นชื่อเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของรัฐ
วรังคัลเป็นหนึ่งในสิบเอ็ดนครทั่วประเทศที่รัฐบาลอินเดียคัดเลือกเป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาและปรับสภาพนครมรดกโยชนะ (HRIDAY; หฤทัย) และโครงการ สมาร์ตซิตี เพื่อการพัฒนาสาธารณูปโภคเขตเมืองภายใต้โครงการสมาร์ตซิตี
สามนครได้แก่วรังคัล, กาซีเปต และ หะนัมโกณฑะ เรียกรวมกันว่าวรังคัลตรินคร (Warangal Tri-City) ซึ่งเชื่อมต่อกันด้วยทางหลวงสาย 163 (ไฮเดอราบาด–ภูวนคีรี–วรังคัล–โภปาลปัฏฏณัม)
วันแห่งความเป็นกลาง

วันหยุดราชการของเติร์กเมนิสถาย
| วันแห่งความเป็นกลาง |
| --- | --- |
จัดขึ้นโดย: เติร์กเมนิสถาน
ประเภท: ทั้งประเทศ
ความสำคัญ: วันที่มีการใช้งานข้อมติสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติที่ 50/80
การเฉลิมฉลอง: ดอกไม้ไฟ, คอนเสิร์ต
วันที่: 12 ธันวาคม
ความถี่: ทุกปี
วันแห่งความเป็นกลางของเติร์กเมนิสถาน (เติร์กเมน: Bitaraplyk baýramy) เป็นวันหยุดราชการที่มีความสำคัญมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศเติร์กเมนิสถาน โดยจะฉลองในวันที่ 12 ธันวาคมทุกปี ซึ่งตรงกับวันนักเรียน (ตั้งแต่ ค.ศ. 2003)
มารางัล นา ดาลิต นัง คาตากาลูกัน

| คำแปล: เพลงสรรเสริญแห่งชาติตากาล็อก |
| --- | --- |
ตากาล็อก: Marangál na Dalit ng̃ Katagalugan
ธงรูปแบบหนึ่งของกาตีปูนัน
เนื้อร้อง: Julio Nakpil, ค.ศ. 1896
ทำนอง: Julio Nakpil, ค.ศ. 1896
รับไปใช้: ค.ศ. 1896
เลิกใช้: ค.ศ. 1897
มารางัล นา ดาลิต นัง คาตากาลูกัน (ตากาล็อก: Marangál na Dalit ng̃ Katagalugan) คือชื่อเพลงชาติของสาธารณรัฐตากาล็อก ในสมัยรัฐบาลของอันเดรส โบนีฟาซีโอ ทำนองและเนื้อร้องประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1896 โดย Julio Nakpil คำว่า "มารางัล นา ดาลิต นัง คาตากาลูกัน" ในภาษาตากาล็อกมีความหมายว่า "เพลงสรรเสริญแห่งชาติตากาล็อก" (Honorable Hymn of the Tagalog Nation)
เนื้อร้อง

| ภาษาตากาล็อก | คำแปลภาษาอังกฤษ | คำแปลภาษาสเปน | คำแปลภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- |
| :Mabuhay, Mabuhay yaong Kalayaan, Kalayaan :At pasulungin ang puri't kabanalan :Kastila'y mailing ng Katagalugan :At ngayo'y ipagwagi ang kahusayan :Mabuhay, Mabuhay yaong Kalayaan, Kalayaan :At pasulungin ang puri't kabanalan :Kastila'y mailing ng Katagalugan :At ngayo'y ipagwagi ang kahusayan |  Long live, long live, this liberty, liberty And let us promote honour and holiness. Let the Tagalog Nation reject the Spaniards And now strive for excellence. Long Live, long live, this liberty, liberty And let us promote honour and holiness Let the Tagalog Nation reject the Spaniards And now strive for excellence. |  Viva!, Viva, nuestra libertad, la libertad Y vamos a promover el Honor y la Virtud Los españoles se ha marchado de nuestro querido (de) Tagala! Y ahora vamos a luchar por la excelencia. Viva!, Viva!, nuestra libertad, la libertad Y vamos a promover el Honor y la Virtud Los españoles se ha marchado de nuestro querido (de) Tagala! Y ahora vamos a luchar por la excelencia. }} |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Lyrics at Lyrics Translate
พระนางตูโปอูโมเฮโอโฟ

| พระนางตูโปอูโมเฮโอโฟ> ตูอิกาโนกูโปลูแห่งจักรวรรดิตูอีโตงา โมเฮโอโฟในตูอิโตงา |
| --- | --- |
ครองราชย์: 1791/92–1792/93
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้ามูลีกีฮาอะเมอา
รัชกาลถัดไป: พระเจ้ามูมูอี
พระสวามี: พระเจ้าฟาตาเฟฮี เปาลาโฮ
พระราชบุตร: พระโอรส 1 พระองค์ พระธิดา 3 พระองค์
พระนางตูโปอูโมเฮโอโฟ
ราชวงศ์: ตูอิกาโนกูโปลู
พระราชบิดา: พระเจ้าตูโปอูลาฮี
พระราชมารดา: เจ้าหญิงฟูโอนูกู
พระนางตูโปอูโมเฮโอโฟ (ตองงา: Tupoumoheofo) เป็นตูอิกาโนกูโปลูพระองค์ที่ 12 แห่งจักรวรรดิตูอีโตงา และเป็นสตรีเพียงผู้เดียวที่เคยดำรงพระอิสริยยศนี้ พระองค์เป็นโมเฮโอโฟในพระเจ้าฟาตาเฟฮี เปาลาโฮซึ่งเป็นตูอิโตงา ทว่าพระองค์มีลำดับทางสังคมที่สูงกว่าพระสวามีอันเนื่องมาจากการสืบเชื้อสายจากพระมารดา หลังจากที่ตำแหน่งตูอิกาโนกูโปลูว่างลง พระองค์ใช้สถานะของพระองค์ตั้งพระองค์เองให้เป็นผู้สืบทอด และปกครองโตงาตาปูเป็นระยะเวลาที่น้อยกว่าหนึ่งปี ซึ่งอาจเริ่มประมาณ ค.ศ. 1792 ก่อนที่จะถูกถอดถอนโดยตูกูอาโฮที่เป็นพระญาติที่ห่างไกลพระองค์หนึ่ง พระนางตูโปอูโมเฮโอโฟได้เกษียณพระองค์เองจากการเมืองที่วาวาอู (ตอนเหนือของหมู่เกาะตองงา) โดยอยู่ภายใต้การคุ้มครองของตระกูลอูลูกาลาลา
ครอบครัวและอันดับทางสังคม

ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 พระนางตูโปอูโมเฮโอโฟอาจมีอันดับทางสังคมที่สูงสุดในตองงาขณะนั้นอันเนื่องมาจากเชื้อสายทางฟากพระมารดา พระมารดาของพระมารดาของพระองค์ (พระอัยยิกา) มีสถานะเป็นตามาฮา ซึ่งเป็นพระธิดาของตูอีโตงาเฟฟีเน (พระธิดาองค์ใหญ่ของตูอีโตงา) และนั่นทำให้พระองค์มีสถานะสูงสุดในตองงา นอกจากนี้พระองค็์ยังมีสถานะที่สูงผ่านทางสายพระบิดาด้วยการเป็นพระธิดาในพระเจ้าตูโปอูลาฮี ตูอิกาโนกูโปลูพระองค์ที่ 7 นอกจากนี้พระเจ้าตูอิฮาลาฟาไต ตูอิกาโนกูโปลูพระองค์ที่ 9 ยังเป็นพระพี่น้องร่วมพระบิดามารดาเดียวกันอีกด้วย
ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1760 พระนางอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฟาตาเฟฮี เปาลาโฮ ตูอิโตงาพระองค์ที่ 36 ในฐานะพระมเหสีเอก (โมเฮโอโฟ) ซึงพระองค์อาจมีส่วนช่วยในการลอบปลงพระชนม์พระสวามีใน ค.ศ. 1791
พระนางมีพระธิดาจำนวนมากกับพระสวามี และคาดกันว่าเจ้าชายฟูอานูนูอีอาวา ซึ่งเป็นตูอิโตงาพระองค์ที่ 38 ในอนาคต เป็นพระโอรสของพระองค์ และการที่จะทำให้พระโอสมีพระอิสริยยศในอนาคตเป็นเป้าหมายหลักของพระนาง อย่างไรก็ตามลำดับวงศ์ตระกูลที่รวบรวมโดยนีล กุนสันชี้ว่าเจ้าชายฟูอานูนูอีอาวาไม่ใช่พระโอรสของพระนางตูโปอูโมเฮโอโฟ แต่เป็นพระโอรสของพระเจ้าเปาลาโฮกับพระชายารองอย่างโฟโกโนโฟ ดังนั้นแล้วพระนางจะมีเหตุผลเพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่จะผลักดันเจ้าชายให้มีพระราชอำนาจ
การสวรรคตของพระสวามี

แม้จะมีความเห็นต่างเกี่ยวกับเวลาที่พระเจ้าเปาลาโฮถูกปลงพระชนม์ว่าอยู่ใน ค.ศ. 1784 หรืออีกทศวรรษจากนั้น แต่โดยทั่วไปคาดกันว่าพระองค์น่าจะสวรรคตใน ค.ศ. 1791 หรือ 1792 ซึ่งเป็นเวลาก่อนที่พระนางตูโปอูโมเฮโอโฟจะอ้างสิทธิ์ในพระอิสริยยศตูอิกาโนกูโปลู จากการสัมภาษณ์โดยนักเดินเรือชาวสเปนในช่วงเวลาหนึ่งปีหลังจากนั้น ได้ข้อมูลว่าพระนางทรงเป็นผู้นำในพันธมิตรผู้สืบสกุลสายตูอิกาโนกูโปลูโดย "ออกเดินทางจากตองงาด้วยเรือแคนูขนาดใหญ่ 20 ลำ จอดเทียบท่าที่ท่าเรืออันนาโมกา [โนมูกา] และฮัปไป [ฮาอะไป] พวกเขามุ่งหน้าไปวาเวา [วาวาอู] ที่ซึ่งพระเจ้าเปาลาโฮในฐานะผู้นำผู้คนของพระองค์คอยอยู่ ทั้งสองฝ่ายสู้รบกันอันนำไปสู่การสวรรคตของผู้นั้นด้วยน้ำมือของวูนา หลังจากที่ผู้นำทั้งสองต่างต่อสู้ปะมือกัน" ดังนั้นนี่จึงเป็นการแสดงว่าพระนางเป็นพันธมิตรกับมูมูอี ซึ่งต่อมาจะกลายเป็นคู่ขัดแย้งกันเอง ทั้งสองต่างเป็นพระญาติในสายตูอิกาโนกูโปลู ผลลัพธ์ของการสู้รบครั้งนี้นำไปสู่การเสื่อมทางอำนาจของตูอีโตงาและยกระดับตูอิกาโนกูโปลูให้สูงขึ้น
การขึ้นเป็นตูอิกาโนกูโปลู

ช่วงประมาณ ค.ศ. 1791 พระเจ้ามูลีกีฮาอะเมอา ตูอิกาโนกูโปลูที่ 11 สละตำแหน่งอย่างรวดเร็วหลังจากที่ได้ตำแหน่งไม่นาน มีการคาดเดาสาเหตุอยู่หลายประการ เช่น พระองค์สูญเสียอิทธิพล หรือพระองค์เข้ารับตำแหน่งใหม่ หรือมูมูอีและตูกูอาโฮบีบบังคับพระองค์ หรือมาจากพระนางตูโปอูโมเฮโอโฟกระตุ้นการเปลี่ยนแปลง แม้ว่าผู้ดำรงตำแหน่งกาโนกูโปลูพระองค์ถัดไปจะมาจากการเลือกอย่างเป็นทางการโดยฮาอะงาตา ซึ่งเป็นผู้พิทักษ์บรรพบุรุษของสายกาโนกูโปลูในฮีฮีโฟ โตงาตาปู ทว่าการตัดสินใจที่แท้จริงมาจากพระนางเนื่องจากสถานะทางสังคมที่สูง
มูมูอีซึ่งเป็นหัวหน้าชุมชนที่เข้มแข็งคนหนึ่งของโตงาตาปูได้รับการคาดหมายว่าจะได้รับตำแหน่งตูอิกาโนกูโปลู เขามีบรรพบุรุษร่วมกันกับพระนางตูโปอูโมเฮโอโฟผ่านทางพระเจ้ามาอะฟูโออูตูอิโตงา ตูอิกาโนกูโปลูพระองค์ที่ 6 แต่มาจากตระกูลรอง ตูกูอาโฮผู้ซึ่งมีความทะเยอทะยานทางการเมือง (โอรสของมูมูอี) และดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเออัว สนับสนุนการอ้างสิทธิ์ของบิดาของตนอย่างเข้มแข็ง โดยคาดหวังว่าจะเป็นการประกันอำนาจไว้ในตระกูลของตน
ทว่าพระนางตูโปอูโมเฮโอโฟกลับทำสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดด้วยการประกาศพระนามพระองค์เองเป็นกาโนกูโปลู "พระองค์เสด็จสู่ฮีฮีโฟ สวมเสื่อตาโอวาลาที่เอว และนั่งใต้ต้นโกกา ซึ่งสถานที่ที่ใช้ในการสถาปนาตูอิกาโนกูโปลู จากนั้นพระองค์กลับมาและประกาศว่าเป็นตูอิกาโนกูโปลู"
นักประวัติศาสตร์ยังมีข้อถกเถียงถึงความเหมาะสมในการดำรงตำแหน่ง มิชชันนารีชาวยุโรปในตองงาช่วงแรกให้ภาพพระองค์ว่า "บ่อนทำลาย" "ทรราชย์" "น่ารังเกียจถึงที่สุด" และมีนักมานุษยวิทยากล่าวว่าพระองค์ "ไม่ชอบธรรม" อย่างไรก็ตามนักวิชาการในระยะหลังชี้ว่าพฤติกรรมของพระองค์ไม่ได้ถึงกับผิดจากแบบอย่างในประวัติศาสตร์และสอดคล้องกับตำแหน่งและสถานะแต่เดิมของพระองค์ พระนางได้รับการสนับสนุนโดยทันทีจากหัวหน้าชุมชนจำนวนมาก
สงครามกับตูกูอาโฮ

ตูกูอาโฮโกรธที่พระนางตูโปอูโมเฮโอโฟขึ้นเป็นตูอิกาโนกูโปลูแทนที่จะมอบตำแหน่งให้กับมูมูอีบิดาชองตน ตูกูอาโฮประนามและยึดที่ดินบางส่วนของพระนาง พระนางปฏิเสธที่จะลงจากอำนาจ และเตือนสติตูกูอาโฮว่าสถานะของพระองค์นั้นสูงกว่า พระนางข่มขู่ที่จะเอาชีวิตหากเขายังไม่เชื่อฟัง ใน ค.ศ. 1793 ตูกูอาโฮนำกำลังเขาบุกรุกโตงาตาปูและเอาชนะพระนางได้ อย่างไรก็ตามหัวหน้าชุมชนในโตงาตาปูต่างรับประกันความปลอดภัยให้กับพระนางเพราะ "พระนางเป็นพระธิดาของตามาฮา" และอนุญาตให้พระนางลี้ภัยไปที่วาวาอู
ต่อมาพระนางตูโปอูโมเฮโอโฟได้นำกองทัพเข้าโจมตีโตงาตาปู แต่ไม่ประสบความสำเร็จ "ในครั้งนี้พระองค์ถูกไล่ตามถึงฮาอะไป ที่กองทัพของพระนางต่างติดอยู่บนเกาะฮาอะโนและถูกสังหาร กระดูกเหล่านั้นยังคงมองเห็นได้เป็นจำนวนมาก แม้ว่าจะผ่านมากว่าครึ่งศตวรรษ" ในฐานะผู้ชนะ ตูกูอาโฮแต่งตั้งให้บิดาขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นตูอิกาโนกูโปลู
จากนั้นเป็นต้นมา พระนางตูโปอูโมเฮโอโฟดำรงพระชนม์ชีพในวาวาอูภายใต้การคุ้มครองของตระกูลอูลูกาลาลา ซึ่งปฏิปักษ์กับตูกูอาโฮและมูมูอี ซึ่งในเวลาต่อมาฟีเนา อูลูกาลาลาที่ 2 และตูโปอูนีอัวผู้เป็ญาติได้ร่วมกันสังหารตูกูอาโฮใน ค.ศ. 1799 วิลเลียม มารีเนอร์ กะลาสีชาวอังกฤษที่อยู่กับฟีเนา อูลูกาลาลาระหว่าง ค.ศ. 1806–10 ได้เขียนว่าการสังหารในครั้งนี้เกิดขึ้นจากการรบเร้าของพระนางตูโปอูโมเฮโอโฟเพื่อล้างแค้นจากความพ่ายแพ้ก่อนหน้า
สิ่งสืบเนื่องและแหล่งข้อมูล

หลักฐานชั้นต้นส่วนมากเกี่ยวกับพระนางตูโปอูโมเฮโอโฟมาจากชาวยุโรปที่มักมีการบันทึก คำอธิบาย เส้นเวลาที่ขัดแย้งกัน รวมไปถึงอคติ การขาดความสอดคล้องต่าง ๆ ทำให้เรื่องของพระนางเป็นที่ถกเถียงกัน ผู้ที่เขียนบันทึกทางประวัติศาสตร์หลายคนต่างก็เป็นแขกของศัตรูพระนาง ซึ่งท้ายที่สุดได้อำนาจและชนะพระนางในที่สุด ซึ่งผู้สืบสกุลของบุคคลเหล่านั้นคือราชวงศ์ปัจจุบันของตองงา แหล่งข้อมูลเหล่านี้มีแนวโน้มให้เห็นภาพพระนางในทางลบในฐานะผู้ชิงอำนาจที่เลวมาก พระนางยังถูกกล่าวหาว่าใช้อำนาจเพื่อให้เจ้าชายฟูอานูนูอีวาวา (คาดว่าน่าจะเป็นพระโอรสของพระองค์) ขึ้นเป็นตูอิโตงา อย่างไรก็ตามงานวิชาการใหม่อธิบายว่าพฤติกรรมของพระนางไม่ได้ถึงกับผิดจากแบบอย่างในประวัติศาสตร์และสอดคล้องกับลำดับทางสังคมของพระองค์ นอกจากนี้ยังมีบางหลักฐานที่ชี้ว่าเจ้าชายฟูอานูนูอีวาวาไม่ใช่พระโอรสที่แท้จริงของพระองค์
นักวิชาการต่างเห็นด้วยว่าในช่วงใกล้คริสต์ศตวรรษที่ 18 ระเบียบเดิมในการแบ่งความรับผิดชอบระหว่างตูอิโตงา ตูอิฮาอะตากาลาอัวและตูอิกาโนกูโปลูถูกยกเลิก และราชวงศ์ตูอิกาโนกูโปลู (ที่ควบคุมโดยราชสกุลตูโปอู) มีความสำคัญเหนือกว่าราชวงศ์อื่น การกระทำของพระนางและผู้สืบต่อในภายหลังสามารถเข้าใจได้ว่าเป็นความพยายามในการรวบรวมอำนาจในช่วงเวลาแห่งความสับสนวุ่นวายนี้
วาชัน (ประเทศทาจิกิสถาน)

| วาชัน |
| --- | --- |
วาชันที่ตั้งในประเทศทาจิกิสถาน
พิกัด: 39°24′5″N 68°15′50″E﻿ / ﻿39.40139°N 68.26389°E﻿ / 39.40139; 68.26389
ประเทศ:  ทาจิกิสถาน
แคว้น: ซุฆด์
เขต: อัยนี
วาชัน (ทาจิก: Вашан) เป็นหมู่บ้านในแคว้นซุฆด์, ภาคเหนือของประเทศทาจิกิสถาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจาโมอัตอูร์เมตันในเขตอัยนี
วัฬฬุวรรโกฏฏัม

| วัฬฬุวรรโกฏฏัม |
| --- | --- |
வள்ளுவர் கோட்டம்

th
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ประเภท: อนุสาวรีย์
เมือง: เจนไน
ประเทศ: ประเทศอินเดีย
พิกัด:  13°3′15.88″N 80°14′30.3″E﻿ / ﻿13.0544111°N 80.241750°E﻿ / 13.0544111; 80.241750
แล้วเสร็จ: 1976
พิธีเปิด: 15 เมษายน
ความสูง: 39 เมตร (128 ฟุต)
การออกแบบและการก่อสร้าง
บริษัทออกแบบ: อีสต์โคสต์คอนสตรักชันส์แอนด์อินดัสตรีส์
วัฬฬุวรรโกฏฏัม (ทมิฬ: வள்ளுவர் கோட்டம்; Valluvar Kottam) เป็นอนุสาวรีย์ในเจนไน สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงติรุวัฬฬุวรร กวีทมิฬยุคคลาสสิกและนักปรัชญาอินเดีย
วัฬฬุวรรโกฏฏัมตั้งอยู่บนแยกที่ถนนโกฏัมปากกัมไฮโรดตัดกับถนนวิลเลจโรดในย่านนุงกัมปากกัม จุดที่อนุสาวรีย์ตั้งอยู่นั้นเป็นจุดที่ในอดีตเคยเป็นจุดลึกสุดของทะเลสาบท้องถิ่นชื่อทะเลสาบนุงกัมปากกัม (Nungambakkam lake)
สถาปนิกผู้ออกแบบอนุสาวรีย์นี้คือวี. คณปติ สถาปตี สถาปนิกท้องถิ่นแบบอินเดียใต้ผู้ออกแบบรูปปั้นติรุวัฬฬุวรรที่กันยากุมารี
วิทยา พาลัน

| วิทยา พาลัน विद्या बालन വിദ്യ ബാലന്‍ வித்யா பாலன் |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1978-01-01) 1 มกราคม ค.ศ. 1978 (46 ปี) วิทยา พี. พาลัน
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 2003 - ปัจจุบัน
วิทยา พาลัน (ทมิฬ: வித்யா பாலன்) เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2521 เป็นนักแสดงของบอลลีวูด วิทยา พาลันมีผลงานภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงคือ Guru และในปี 2550 เธอรับเชิญให้แสดงในเรื่อง โอม ศานติ โอม
มานัตเติร์กเมนิสถาน

| มานัตเติร์กเมนิสถาน |
| --- | --- |
ธนบัตรฉบับ 500 มานัต
ISO 4217
รหัส: TMT
การตั้งชื่อ
หน่วยย่อย: 
 1/100: เท็งเก
พหูพจน์: ภาษาของสกุลเงินนี้ไม่มีโครงสร้างพหูพจน์ที่แตกต่างกัน
สัญลักษณ์: m
 เท็งเก: t
ธนบัตร: 
 ใช้บ่อย: 1, 5, 10, 20, 50, และ 100 มานัต
 ไม่ค่อยใช้: 500 มานัต
เหรียญ: 
 ใช้บ่อย: 1, 2, 5, 10, 20, 50 tenge, 1, 2 manats
ข้อมูลการใช้
ผู้ใช้:  เติร์กเมนิสถาน
การตีพิมพ์
ธนาคารกลาง: ธนาคารกลางแห่งเติร์กเมนิสถาน
 เว็บไซต์: www.cbt.tm
เจ้าของโรงพิมพ์: De La Rue
 เว็บไซต์: De La Rue
โรงพิมพ์ธนบัตร: Royal Mint
 เว็บไซต์: The Royal Mint
การประเมินค่า
อัตราเงินเฟ้อ: 8.5%
 ที่มา: The World Factbook, 2012 est.
ผูกค่ากับ: US dollar (USD)   US$1 = 3.50 มานัต
มานัตเติร์กเมนิสถาน (เติร์กเมน: manat ; อักษรย่อ: m ; ISO 4217: TMT) เป็นสกุลเงินที่เป็นทางการของเติร์กเมนิสถาน มานัตดั้งเดิมถูกนำมาใช้เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 แทนที่รูเบิลของสหภาพโซเวียตในอัตรา 1 มานัต = 500 รูเบิล  หน่วยย่อยของมานัตคือเท็งเก (เติร์กเมน: teňňe) โดย 100 เท็งเกรวมกันได้กับ 1 มานัต
เนื่องด้วยจากอัตราเงินเฟ้อที่หนักหน่วง เงินมานัตใหม่จึงถูกนำมาใช้เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2552 ในอัตรา 5,000 มานัตเก่าต่อ 1 มานัตใหม่
ที่มาของชื่อ

คำว่า "มานัต" มาจากคำภาษาเปอร์เซีย "munāt" (มูนาต) และคำภาษารัสเซีย "монета" ("โมเนตา") แปลว่า "เหรียญ" ชื้อนี้เคยใช้เป็นชื่อของสกุลเงินโซเวียตในภาษาเติร์กเมน (เติร์กเมน: манат) และในภาษาตุรกีอาเซอร์ไบจัน
ธนบัตร > อัตราแลกเปลี่ยน

ก่อนเดือนเมษายน 2552: US$1 = 1.04 มานัต
เมษายน 2552ถึงมกราคม. 2558: US$1 = 2.85 มานัต
มกราคม 2558 เป็นต้นไป: US$1 = 3.5 มานัต
ตลาดมืดสำหรับอัตราแลกเปลี่ยนจึงมีอยู่เนื่องจากกฎหมายห้ามการแลกเปลี่ยนเงินสดในเติร์กเมนิสถาน อัตราแลกเปลี่ยนคู่ขนานแตกต่างกันไประหว่าง 40 ถึง 41 ล้านต่อดอลลาร์สหรัฐ ข้อมูลเมื่อ 10 เมษายน ค.ศ.  2021 (2021 -04-10)
|  อัตราแลกเปลี่ยน TMT ปัจจุบัน |
| --- | --- |
จาก Google Finance:: AUD CAD CHF EUR GBP HKD JPY USD RUB
จาก Yahoo! Finance:: AUD CAD CHF EUR GBP HKD JPY USD RUB
จาก XE:: AUD CAD CHF EUR GBP HKD JPY USD RUB
จาก TransferWise:: AUD CAD CHF EUR GBP HKD JPY USD RUB
จาก OANDA:: AUD CAD CHF EUR GBP HKD JPY USD RUB
จาก fxtop.com:: AUD CAD CHF EUR GBP HKD JPY USD RUB
จาก Currency.Wiki:: AUD CAD CHF EUR GBP HKD JPY USDRUB
วีเลียมี ตูงี ไมเลฟีฮี

เจ้าชายวีเลียมี ตูโปอูลาฮี ตูงี ไมเลฟีฮี เจ้าชายพระราชสวามีแห่งตองงา (ตองงา: Viliami Tupoulahi Tungī Mailefihi) (ประสูติ 1 พฤศจิกายน 1887 – 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1941) เป็นนายกรัฐมนตรีตองงาและพระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถซาโลเต ตูโปอูที่ 3 แห่งตองงา พระองค์เป็นสมาชิกราชวงศ์ตูโปอูผ่านทางการอภิเษกสมรส
วีเลียมี ตูงี ไมเลฟีฮี เป็นบุตรของซิอาโอซิ ตูกูอาโฮ นายกรัฐมนตรีของตองกาตั้งแต่ 1890 ถึง 1893 พระองค์ได้รับเลือกจากพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 2 แห่งตองงา ให้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงสโลเต ตูโปอู เจ้าหญิงและรัชทายาทแห่งตองงา (ต่อมาคือ "สมเด็จพระราชินีนาถสโลเต ตูโปอูที่ 3 แห่งตองงา") เมื่อเจ้าหญิงสโลเต ตูโปอูครองราชย์ พระองค์จึงดำรงพระราชอิสริยยศเป็น "เจ้าชายพระราชสวามีแห่งตองงา" นอกจากนี้พระองค์ยังได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีตองกาตั้งแต่ 1923 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี 1941
ฟุตบอลทีมชาติทาจิกิสถาน

ฟุตบอลทีมชาติทาจิกิสถาน (ทาจิก: Тими миллии футболи Тоҷикистон, Timi milliji futʙoli Toçikiston; รัสเซีย: Сборная Таджикистана по футболу) เป็นทีมฟุตบอลประจำชาติของทาจิกิสถาน อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลทาจิกิสถาน สนามเหย้าของทีมชาติคือสนามกีฬาปาเมียร์ในดูชานเบ
ทาจิกิสถานไม่เคยเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลกเลย ในการแข่งขันรอบคัดเลือกของเอเชียนคัพ 2019 ทาจิกิสถานถูกจับสลากอยู่กลุ่มเดียวกันกับฟิลิปปินส์, เยเมน และเนปาล แต่หลังจากความพ่ายแพ้ต่อฟิลิปปินส์เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2018 ทำให้ทาจิกิสถานไม่สามารถผ่านเข้าไปในเล่นรอบสุดท้ายได้ อย่างไรก็ตาม พวกเขาสามารถผ่านเข้าไปเล่นในเอเชียนคัพ 2023 นับเป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เข้าร่วมการแข่งขันรายการใหญ่
ผลงาน > เอเชียนคัพ

1992 ถึง 2019 - ไม่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย
2023 - รอบก่อนรองชนะเลิศ
เกียรติประวัติ

ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ: 2022
เมอร์เดกา ทัวร์นาเมนท์: 2023
แหล่งข้อมูลอื่น

Tajikistan profile at FIFA.com เก็บถาวร 2018-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Tajikistan profile at Ukrainian Football News เก็บถาวร 2011-08-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ยูเครน)
Official Website of Tajikistan Football  เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ยูเครน)
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียนคัพ
เอเชียตะวันตก (WAFF):  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  โอมาน 
เอเชียกลาง (CAFA):  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้ (SAFF):  เนปาล  บังกลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
เอเชียตะวันออก (EAFF):  กวม  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  จีน  จีนไทเป  ญี่ปุ่น  มองโกเลีย  มาเก๊า  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา1  ฮ่องกง 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (AFF):  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  ออสเตรเลีย  อินโดนีเซีย 
ทีมชาติที่ถูกยุบ:  มาลายา  เยเมนใต้  เวียดนามใต้  เวียดนามเหนือ 
ทีมชาติในอดีต:  อิสราเอล (ย้ายไปยูฟ่าในปี 1994)  คาซัคสถาน (ย้ายไปยูฟ่าในปี 2002)  นิวซีแลนด์ (ก่อตั้งโอเอฟซีในปี 1966) 
1 ไม่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในเอเชียนคัพ 2023 |
| --- | --- |
ชนะเลิศ:  กาตาร์
รองชนะเลิศ:  จอร์แดน
รอบรองชนะเลิศ:   เกาหลีใต้   อิหร่าน 
รอบก่อนรองชนะเลิศ:   ญี่ปุ่น   ทาจิกิสถาน   ออสเตรเลีย   อุซเบกิสถาน 
รอบ 16 ทีมสุดท้าย:   ซาอุดีอาระเบีย   ซีเรีย   ไทย   บาห์เรน   ปาเลสไตน์   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อินโดนีเซีย   อิรัก 
รอบแบ่งกลุ่ม:   คีร์กีซสถาน   จีน   มาเลเซีย   เวียดนาม   เลบานอน   อินเดีย   โอมาน   ฮ่องกง
ราอีอาเตอา

| ชื่อท้องถิ่น: Raꞌiātea |
| --- | --- |
เกาะบอราบอรา (บน) เกาะตาฮาอา (กลาง) และราอีอาเตอา (ล่าง) ตาฮาอาและราอีอาเตอาอยู่ในลากูนเดียวกัน

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: มหาสมุทรแปซิฟิก
พิกัด: 16°49′S 151°27′W﻿ / ﻿16.817°S 151.450°W﻿ / -16.817; -151.450
กลุ่มเกาะ: หมู่เกาะโซไซเอตี
เกาะหลัก: ราอีอาเตอา
พื้นที่: 167.7 ตารางกิโลเมตร (64.7 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 1,017 ม. (3337 ฟุต)
จุดสูงสุด: เขาเตฟาตูอา
การปกครอง
ฝรั่งเศส
อาณานิคมโพ้นทะเล: เฟรนช์โปลินีเซีย
เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุด: อูตูโรอา (ประชากร 3,778 คน)
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 12,545
ความหนาแน่น: 72/กม.2 (186/ตารางไมล์)
ราอีอาเตอา (ตาฮีตี: Raꞌiātea) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สอง (รองจากเกาะตาฮีตี) ของหมู่เกาะโซไซตี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนเฟรนช์โปลินีเซียในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ มีเมืองหลักคืออูตูโรอา
รูปภาพ

ทัศนียภาพราอีอาเตอาจากเครื่องบิน
อูตูโรอาจากด้านบน
เกาะทางทิศใต้ของราอีอาเตอา มีเกาะฮูอาฮีเนเป็นฉากหลัง
อูตูโรอาและมหาสมุทร
บริเวณประกอบพิธีทางความเชื่อ
บอราบอราจากราอีอาเตอา
ฝักวานิลลาแห้งในแสงอาทิตย์
โอไม ภาพวาดสีน้ำมันบนผ้า
สนามกีฬาโอลิมปิก (อาชกาบัต)

| --- | --- |
Saparmyrat Türkmenbaşy adyndaky Olimpiýa Stadiony


ที่ตั้ง: อาชกาบัต, เติร์กเมนิสถาน
ความจุ: 30,000
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
เปิดใช้สนาม: 2003
ปรับปรุง: 2003-2017
การใช้งาน
เอเชียนอินดอร์-มาเชียลอาร์ตสเกมส์ 2017
สนามกีฬาโอลิมปิกซาปาร์มือรัต เติร์กเมนบาชี (เติร์กเมน: Saparmyrat Türkmenbaşy adyndaky Olimpiýa Stadiony) ตั้งอยู่ในกรุงอาชกาบัต ประเทศเติร์กเมนิสถาน เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2000 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2003 ซึ่งเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 1 ของเติร์กเมนิสถาน
ในปี ค.ศ. 2017 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาเอเชียนอินดอร์-มาเชียลอาตส์เกมส์ ครั้งที่ 5 ที่เติร์กเมนิสถานเป็นเจ้าภาพ