stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภูวดล ทรงประเสริฐ

ภูวดล ทรงประเสริฐ บนเวทีของทางกลุ่มพันธมิตรฯ ในการชุมนุมเมื่อปี พ.ศ. 2551
ศาสตราจารย์ ภูวดล ทรงประเสริฐ (เกิด 21 มกราคม พ.ศ. 2493  - ที่อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช) ศาสตราจารย์ระดับ 10 ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 
เคยเป็นรองหัวหน้าภาควิชาประวัติศาสตร์ ​คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในเดือนธันวาคมปี พ.ศ. 2550 ถึง พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2554
ปัจจุบัน เกษียณอายุราชการแล้ว
ภูวดล ทรงประเสริฐ เกิดที่ตำบลจันดี อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม ปริญญาตรีและโทด้าน ประวัติศาสตร์ จากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาเอก ด้านประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยมอนาช ประเทศออสเตรเลีย
ภูวดล ทรงประเสริฐ เป็นผู้ที่เคลื่อนไหวทางด้านสังคมและการเมืองมาโดยตลอด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 ขณะเรียนอยู่ปี 2 คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นนักวิชาการที่เชี่ยวชาญโดยเฉพาะทางด้านประวัติศาสตร์จีนและประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เคยเขียนหนังสือเกี่ยวกับชาวจีนโพ้นทะเลหลายเล่ม เช่น ชาวจีนโพ้นทะเลในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในปี พ.ศ. 2546 เป็นต้น และเป็นบุคคลแรกในประเทศไทยที่สอนวิชาประวัติศาสตร์เกาหลี
เป็นหนึ่งในนักวิชาการที่เข้าร่วมชุมนุมขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร
และเป็นขาประจำบนเวทีพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยในการชุมนุมเมื่อปี พ.ศ. 2551 โดยเป็นที่ชื่นชอบอย่างมากของผู้ชุมนุม เพราะมีลีลาการปราศรัยที่เผ็ดร้อนและมีข้อมูลเชิงลึก แต่หลายครั้งก็เต็มไปด้วยอารมณ์และคำหยาบ จนกระทั่งหลังการปราศรัยเสร็จในคืนวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2551 พล.ต.จำลอง ศรีเมือง หนึ่งในแกนนำของกลุ่มพันธมิตรฯได้ขึ้นเวทีไปตำหนิ และหลังจากนั้น ศ.ดร.ภูวดลก็มิได้ขึ้นเวทีของทางกลุ่มพันธมิตรฯอีกเลย แม้จะมีเสียงเรียกร้องจากผู้ชุมนุมก็ตาม
งานวิจัยที่สำคัญของอาจารย์ช่วยสร้างความรู้ความเข้าใจบทบาทของจีนโพ้นทะเลต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมไทย ทุนจีนต่อการพัฒนาเศรษฐกิจดีบุกและยางพาราในภาคใต้ของประเทศไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2549 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2546 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ทอม บลายธ์

| ทอม บลายธ์ |
| --- | --- |
เกิด: ทอม เคียร์ บลายธ์  (1995-02-02) 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 (29 ปี) เบอร์มิงแฮม, ประเทศอังกฤษ
ศิษย์เก่า: โรงเรียนจูลลีอาร์ด
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2010–ปัจจุบัน
บิดามารดา: กาวิน บลายธ์ (บิดา) ชาล็อตต์ บลายธ์ (มารดา)
ทอม เคียร์ บลายธ์ (อังกฤษ: Tom Keir Blyth; เกิด 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ ภาพยนตร์ของเขาได้แก่ สก็อตต์แอนด์ซิด คู่ซี้ทะยานฝัน (2018), เบเนดิคชัน (2021) และ เดอะ ฮังเกอร์เกมส์ ปฐมบทเกมล่าเกม (2023) ผลงานทางโทรทัศน์เขาได้แสดงเป็นตัวละครนำในซีรีส์ของ Epix เรื่อง บิลลีเดอะคิด (2022)
บลายธ์เกิดที่เบอร์มิงแฮมและเติบโตในวูดทอร์ป แถบชานเมืองน็อตติงแฮม เขาเป็นบุตรชายของโปรดิวเซอร์ กาวิน บลายธ์ ซึ่งเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อทอมอายุ 15 ปี หลังจากนั้น บลายธ์เข้าเรียนที่ โรงเรียนอาโนลด์ฮิลล์ และ วิทยาลัยบิลโบโรห์ นอกจากนี้ เขายังใช้เวลาเติบโตใน นอร์ธยอร์กเชอร์ โดยเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมในท็อควิธ ชาร์ลอตต์ แม่ของเขา ซึ่งเป็นที่ปรึกษาด้านอาชีพ ได้ลงทะเบียนให้เขาเข้าเรียนวิชาละครที่ เทเลวิชั่นเวิร์คช็อป นอกจากนี้ เขายังได้เข้าร่วมโรงละครเยาวชนแห่งชาติด้วย เขาไปฝึกที่โรงเรียนจูลลี่อาร์ด ในนิวยอร์กซิตี้ ตามความฝันของตัวเองได้สำเร็จ โดยสำเร็จการศึกษาในปี 2020
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี ค> ศ. | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2010 | จอมโจรกู้แผ่นดินเดือด | เฟรด เพอร์รี่ | นักแสดงประกอบ |
| 2010 | เพอริคานบลัด | นิกโก้ตอนเด็ก |  |
| 2014 | ฟิบส์ | วิล | ภาพยนตร์สั้น |
| 2015 | พัฟฟี่ | คราวนด์ | ภาพยนตร์สั้น |
| 2016 | วอชคลับ | ดั๊ก | ภาพยนตร์สั้น |
| 2018 | สก็อตต์แอนด์ซิด คู่ซี้ทะยานฝัน | ซิด |  |
| 2021 | เบเนดิคชัน | เกล็น บแยม ชอว์ |  |
| 2023 | เดอะ ฮังเกอร์เกมส์ ปฐมบทเกมล่าเกม | คอริโอเลนัส สโนว์ | นักแสดงนำ |
| 2024 | รักระหว่างรบ | เฟรเดอริค เฮนรี | นักแสดงนำ |
| 2025 | สวมรอยรัก (Plainclothes) | ลูคัส | นักแสดงนำ |
| TBA | บูล รัน เกมหุ้นลุ้นโชค (Bull Run) | บ็อบบี้ แซนเดอร์ส | นักแสดงนำ |
| TBA | แอน ไอดีล ไวฟ์ ภริยาคติ | อาเทอร์ ฮัมฟรียส์ | นักแสดงนำ |
| TBA | วอตช์ด็อกส์ | รอการยืนยัน | นักแสดงนำ |
| TBA | พบกันวันหยุด (People We Meet on Vacation) | อเล็กซ์ นิลเซน | นักแสดงนำ |
| TBA | เวสต์แมน | ดี | นักแสดงนำ |
| TBA | ยามอารักขาร่ำไห้ (The Cry of the Guards) | รอการยืนยัน | นักแสดงนำ |
ผลงานการแสดง > โทรทัศน์

| ปี ค> ศ. | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2018 | Rise | เฟรด เพอร์รี่ | ละครสั้นทางโทรทัศน์ |
| 2022-2024 | The Gilded Age | อาร์ชี่ บอลด์วิน | ตอน: "Charity Has Two Functions" |
| 2022-2024 | บิลลีเดอะคิด | บิลลีเดอะคิด | นักแสดงนำ |
แหล่งข้อมูลอื่น

ทอม บลายธ์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Tom Blyth at United Agents
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  เช็กเกีย
เดนนิส อามาโต

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เดนนิส อามาโต
วันเกิด:   (1980-06-26) 26 มิถุนายน ค.ศ. 1980 (44 ปี)
สถานที่เกิด:  เยอรมนี
ส่วนสูง:  1.82 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ค
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  พัทยา ยูไนเต็ด (หัวหน้าผู้ฝึกสอน)
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| ไม่ทราบปี–2000 |  VfR Mannheim |  3 |  (0) |
| 2000–01 |  ไมนทซ์ 05 II |  26 |  (2) |
จัดการทีม
2016–17:  ชัยนาท ฮอร์นบิล (ผู้อำนวยการกีฬา)
2017:  ชัยนาท ฮอร์นบิล
2017–18:  อ่างทอง (ผู้อำนวยการกีฬา)
2018–19:  ชัยนาท ฮอร์นบิล
2020–2021:  เชียงใหม่ ยูไนเต็ด
2021–2023:  สุโขทัย
2024–:  พัทยา ยูไนเต็ด
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เดนนิส อามาโต (เกิดวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1980) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับ พัทยา ยูไนเต็ด ในไทยลีก 2
เขาเคยทำผลงานพาทีมชัยนาท ฮอร์นบิล, เชียงใหม่ ยูไนเต็ด และ สุโขทัย เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก
ประวัติการทำงาน

อามาโตเริ่มต้นอาชีพผู้ฝึกสอนที่บริษัทสปอร์ตไทย-บาวาเรีย เขาทำหน้าที่คัดเลือกเยาวชนไปฝึกฟุตบอลที่สโมสรฟุตบอลบาเยิร์นมิวนิก โดยทีมของอามาโตสามารถคว้าอันดับที่ 3 ในการแข่งขันฟุตบอลเยาวชนที่มีสโมสรจากออสเตรีย เยอรมัน ญี่ปุ่น จีน และสหรัฐ ผู้เล่นที่มีชื่อเสียงในทีม ได้แก่ เอกนิษฐ์ ปัญญา และณัฐวุฒิ ชูติวัตร
ประวัติการทำงาน > ชัยนาท ฮอร์นบิล

ในปี ค.ศ. 2017 บริษัทสปอร์ตไทย-บาวาเรียได้เข้ามาปรับโครงสร้างให้กับชัยนาท ฮอร์นบิล ที่เพิ่งตกชั้นจากไทยลีก ฤดูกาล 2016 โดยทางบริษัทฯ ได้แต่งตั้งเดนนิส อามาโต ให้เป็นผู้อำนวยการสโมสร ต่อมาในเดือนเมษายนปีเดียวกัน สโมสรชัยนาทได้แยกทางกับบียอร์น คลีม หัวหน้าผู้ฝึกสอนคนก่อนหน้า หลังจากที่พาทีมบุกแพ้อ่างทอง 0-3 ทำให้เดนนิส อามาโต ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนชั่วคราว
วันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2017 อามาโตพาทีมชัยนาทเปิดบ้านเฉือนชนะลำปาง 1-0 ทำให้ชัยนาทเลื่อนชั้นกลับสู่ไทยลีกภายในหนึ่งฤดูกาลได้สำเร็จ ต่อมาวันที่ 15 ตุลาคม อามาโตพาทีมคว้าแชมป์ไทยลีก 2 ได้สำเร็จ ในนัดที่บุกไปแพ้เกษตรศาสตร์ 4-2 ยุติสถิติไม่แพ้ใครในลีก 18 นัดติดต่อกัน อย่างไรก็ตาม คู่แข่งหัวตารางอย่างแอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล ก็บุกไปแพ้สมุทรสงคราม ทำให้เพียงพอต่อการเป็นแชมป์ของชัยนาท
อย่างไรก็ตาม ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 อามาโตได้แยกทางกับชัยนาท เนื่องจากยังคงติดสัญญากับบริษัทสปอร์ตไทย-บาวาเรีย
ประวัติการทำงาน > อ่างทอง

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2017 อามาโตได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการอ่างทองในไทยลีก 2 พร้อมกับดาเนียล กายเกอร์ ที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนด้วยเช่นกัน
ประวัติการทำงาน > ชัยนาท ฮอร์นบิล (ครั้งที่ 2)

วันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 อามาโตได้กลับมาคุมทีมชัยนาทอีกครั้ง แทนที่ดราโก มามิช ที่แยกทางกับสโมสรเนื่องจากปัญหาครอบครัว โดยคุมทีมนัดแรกเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ นัดที่ชัยนาทเปิดบ้านแพ้บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด 0-2 และเก็บชัยชนะนัดแรกได้เมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2018 นัดที่ชัยนาทบุกไปชนะเชียงราย ยูไนเต็ด 2-1
อามาโตพาทีมชัยนาทเก็บแต้มได้พอสมควร ทำให้สถานการณ์การหนีตกชั้นผ่อนคลายลง อีกทั้งยังทำสถิติใหม่ด้วยการเอาชนะทีมใหญ่ ได้แก่ บุกชนะบางกอกกล๊าสเป็นครั้งแรกด้วยผล 5–2 เมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2018, บุกชนะบุรีรัมย์เป็นครั้งแรกด้วยผล 1–0 เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2018 เปิดบ้านเอาชนะเมืองทองเป็นครั้งแรกด้วยผล 2–1 เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2018 และบุกไปชนะสุพรรณบุรีเป็นครั้งแรกด้วยผล 2–1 เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ซึ่งเป็นนัดปิดฤดูกาล ทำให้ชัยนาทรอดตกชั้นได้ในที่สุด
ในฤดูกาล 2019 อามาโต ประกาศอำลาสโมสรหลังจบฤดูกาล เนื่องจากไม่สามารถช่วยให้ชัยนาทอยู่รอดในไทยลีกได้ โดยชัยนาทจะต้องตกชั้นลงไปเล่นในไทยลีก 2 ฤดูกาล 2563
เกียรติประวัติ > ผู้ฝึกสอน

ไทยลีก 2: รองชนะเลิศ ฤดูกาล 2564–65
ไทยลีก 2: รองชนะเลิศ ฤดูกาล 2563–64
ไทยลีก 2: ชนะเลิศ ฤดูกาล 2560
แหล่งข้อมูลอื่น

เฟซบุ๊คอย่างเป็นทางการ
ข้อมูลฐานะผู้เล่น
ข้อมูลฐานะผู้จัดการทีม
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด (ก่อตั้ง พ> ศ. 2566)  |
| --- | --- |
 2 ภูวดล  3 สุพจน์  4 ภรัณยู  5 ฟลาวีอู  6 ทศพร  7 อาทิตย์  11 ศราวุธ  14 พรศักดิ์  15 ประภวิษณุ์  16 สันติธร  17 ศุภกิจ  18 อัครชัย  19 โทนี่  27 ปกรพัฒน์  28 พัทธดนย์  29 นรากร  31 สุรภัทร  32 กิตติวุฒิ  35 วีระวุฒิ  36 ชัยณรงค์  37 ภูฟ้า  39 ภีมวิชช์  55 ปิยะวัฒน์  67 วันใหม่  74 พลเอก  86 วรุตม์  87 ก้องภพ  88 ธนกร  95 ชูดิวัง  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: อามาโต 
| ด ค กผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศไทยลีก 2 |
| --- | --- |
 2554: วิสูตร  2555: สมชาย (ม)  2556: นราศักดิ์  2557: คัมเบะ  2558: ธชตวัน  2559: ศิริศักดิ์  2560: อามาโต  2561: ธีระศักดิ์  2562: ดุสิต  2563–64: สมชาย (ช)  2564–65: วานเดอร์เลย์  2565–66: ธงชัย  2566–67: ธีระศักดิ์
ทบวงทหารเรือสหรัฐ

| --- | --- |
United States Department of the Navy
ตราทบวงทหารเรือสหรัฐ
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 30 เมษายน 1798; 226 ปีก่อน (1798-04-30)
เขตอำนาจ:  กองทัพเรือสหรัฐ    เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ   ยามฝั่งสหรัฐ
สำนักงานใหญ่: เดอะเพนตากอน รัฐเวอร์จิเนีย
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: รัฐมนตรีว่าการทบวงทหารเรือสหรัฐ
ต้นสังกัดหน่วยงาน: กระทรวงกลาโหมสหรัฐ
เว็บไซต์: www.secnav.navy.mil
ทบวงทหารเรือสหรัฐ (อังกฤษ: United States Department of the Navy ตัวย่อ: DoN) เป็นอีกหนึ่งหน่วยงานของกระทรวงกลาโหมสหรัฐ จัดตั้งขึ้นโดยพระราชบัญญัติ Act of Congress เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2341 (ซึ่งได้ริเริ่มโดยคำแนะนำของเจมส์ แม็คเฮนรี่) เพื่อให้เป็นโครงสร้างองค์กรของรัฐบาลต่อกองทัพเรือสหรัฐ นาวิกโยธินสหรัฐจากปี พ.ศ. 2377 เป็นต้นมา
แหล่งข้อมูลอื่น

Department of the Navy website
US Marine Corps official website
US Navy official website
Department of Defense website
Department of the Navy in the Federal Register
| ด ค ก กองทัพสหรัฐ |
| --- | --- |
กระทรวง:   กระทรวงกลาโหม   กระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ 
ทบวง:   ทบวงทหารบก   ทบวงทหารเรือ   ทบวงทหารอากาศ 
เหล่าทัพ:   กองทัพบกสหรัฐ   เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ   กองทัพเรือสหรัฐ   กองทัพอากาศสหรัฐ   กองทัพอวกาศสหรัฐ   ยามฝั่งสหรัฐ 
องค์กรสำคัญ:  คณะเสนาธิการร่วม  หน่วยบัญชาการรบรวม 
ส่วนกำลังสำรอง:  กำลังสำรอง ทหารบก  นาวิกโยธิน  ทหารเรือ  ทหารอากาศ  ยามฝั่ง  กองกําลังป้องกันชาติ ทหารบก  ทหารอากาศ 
| ด ค ก กระทรวงและทบวงของรัฐบาลกลางสหรัฐ |
| --- | --- |
กระทรวง:   เกษตร   พาณิชย์   กลาโหม   ศึกษาธิการ   พลังงาน   สาธารณสุขและบริการประชาชน   ความมั่นคงภายใน   การเคหะและพัฒนาเมือง   มหาดไทย   ยุติธรรม   แรงงาน   การต่างประเทศ   คมนาคม   การคลัง   การทหารผ่านศึก 
ทบวง:   ทหารบก   ทหารเรือ   ทหารอากาศ 
อดีตกระทรวง:   พาณิชย์และแรงงาน   สาธารณสุข ศึกษาธิการและสวัสดิการ   ไปรษณีย์   การสงคราม
ภาษาโมโรรี

ภาษาในเกาะปาปัว
ระวังสับสนกับ ภาษามอริออรี
| ภาษาโมโรรี |
| --- | --- |
Marori
Moraori
ภูมิภาค: กัมปุงวาซูร์ อำเภอเมอเราเกอ จังหวัดปาปัวใต้ ประเทศอินโดนีเซีย
ชาติพันธุ์: มาโรรี; 250 (1998)
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (50 อ้างถึง1998)
ตระกูลภาษา: ทรานส์–นิวกินี  ชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้โกโลปมภาษาโมโรรี
รหัสภาษา
ISO 639-3: mok
แผนที่: ภาษาโมโรรีในนิวกินี   ภาษาโมโรรี (ใกล้แหลมตอนใใต้)   ภาษากลุ่มทรานส์–นิวกินีอื่น ๆ   ภาษากลุ่มปาปัวอื่น ๆ   ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน   ไม่มีผู้อยู่อาศัย
ภาษาโมโรรี (Morori, Marori, Moaraeri, Moraori, Morari) เป็นภาษาปาปัวสาขาโกโลปมในตระกูลภาษาทรานส์–นิวกินี โดยแยกจากภาษากลุ่มโกโลปมอื่น ๆ ผ่านกลุ่มภาษามารินด์ที่เข้ารุกล้ำ ผู้พูดทั้งหมดใช้ภาษามลายูปาปัวหรือภาษาอินโดนีเซียเป็นภาษาที่สอง และหลายคนรู้ภาษามารินด์
ภาษาโมโรรีมีผู้พูดในกัมปุงวาซูร์ที่มีประชากรทั้งหมด 413 คน (98 ครัวเรือน) ใน ค.ศ. 2010 และชาวมาโรรี 119 คน (52 ครัวเรือน)
คำศัพท์

รายการคำศัพท์พื้นฐานข้างล่างนำมาจาก Voorhoeve (1975), ตามที่อ้างไว้ในฐานข้อมูลทรานส์-นิวกินี:
| อภิธาน | โมโรรี |
| --- | --- |
หัว: merao
ผม: pu
ตา: ayix
ฟัน: terox
ขา: tegu
เหา: nemeŋk
สุนัข: koro
หมู: bosik
นก: ujif
ไข่: vi
เลือด: ŋgorom
กระดูก: ŋgwar
ผิวหนัง: par
ต้นไม้: kwi
คน: yexri
ดวงอาทิตย์: kum
น้ำ: deke
ไฟ: sir
หิน: mere
ชื่อ: nex
กิน: kef
หนึ่ง: sekodu
สอง: yenadu
อ่านเพิ่ม

Gebze, Wilhelmus and Mark Donohue. 1998. Kamus Kecil Bahasa Moraori. [Marori picture dictionary]: Distributed in Wasur, Papua.
แหล่งข้อมูลอื่น

ELAR Collection: The Endangered Papuan Languages of Merauke-Indonesia: ethnobiological and linguistic documentation deposited by I Wayan Arka
ภูมิภาคปกครองตนเองปริงซีป

| ภูมิภาคปกครองตนเองปริงซีป Região Autónoma do Príncipe |
| --- | --- |
ภูมิภาคปกครองตนเอง
   ธง
แผนที่ประเทศเซาตูแมอีปริงซีป โดยเน้นภูมิภาคปริงซีปด้านบนขวาของแผนที่
พิกัด: 1°37′N 7°24′E﻿ / ﻿1.617°N 7.400°E﻿ / 1.617; 7.400
ประเทศ:  เซาตูแมอีปริงซีป
เมืองหลัก: ซังตูอังตอนีอู
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 142 ตร.กม. (55 ตร.ไมล์)
ความสูง: 947 เมตร (3,107 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 8,420 คน
 • ความหนาแน่น: 59 คน/ตร.กม. (150 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+0
รหัส ISO 3166: ST-P
ภูมิภาคปกครองตนเองปริงซีป (โปรตุเกส: Região Autónoma do Príncipe) เป็นเขตปกครองคนเองในประเทศเซาตูแมอีปริงซีป โดยสถาปนาในวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1995 ครอบคลุมพื้นที่ทั่วเกาะปริงซีปและเกาะที่ไม่มีผู้อาศัยขนาดเล็กโดยรอบ และมีพื้นที่ทั้งหมด 142 ตารางกิโลเมตร (55 ตารางไมล์) ภูมิภาคปกครองตนเองปริงซีปมีสภานิติบัญญัติระดับภูมิภาคและรัฐบาลระดับภูมิภาคเป็นของตนเอง ตามรัฐธรรมนูญเซาตูแมอีปริงซีป และมีประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2012 ที่ 7,324 คน จำนวนทางการล่าสุดอยู่ที่ประมาณ 8,420 คน ภูมิภาคนี้มีเพียงอำเภอเดียวคือ Pagué และมีซังตูอังตอนีอูเป็นที่ตั้งเมืองหลัก
เกาะ

เกาะหลักของภูมิภาคปกครองตนเองคือปริงซีป ส่วนเกาะเล็กนอกชายฝั่ง ได้แก่:
Ilhéu Bom Bom
Ilhéu Caroço
Tinhosa Grande
Tinhosa Pequena
ประชากร

| ปี | ประชากร |
| --- | --- |
1940: 3,144
1950: 4,390
1960: 4,563
1970: 4,576
1981: 5,255
1991: 5,471
2001: 5,966
2012: 7,324
แหล่งข้อมูลอื่น

Map of Príncipe
Principe portal เก็บถาวร 2017-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Histórias da Ilha do Príncipe
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ภูมิศาสตร์ :  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
ภาษายูเครน

| ภาษายูเครน |
| --- | --- |
украї́нська мо́ва
ออกเสียง: [ʊkrɐˈjinʲsʲkɐ ˈmɔwɐ]
ประเทศที่มีการพูด: ยูเครน
ภูมิภาค: ยุโรปกลางและตะวันออก
ชาติพันธุ์: ชาวยูเครน
จำนวนผู้พูด: ผู้พูดเป็นภาษาแม่ประมาณ 40 ล้านคน (ค.ศ. 2000)  (ไม่พบวันที่) ผู้พูดทั้งหมดประมาณ 45 ล้านคน
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  บอลต์-สลาฟสลาฟสลาฟตะวันออกภาษายูเครน
รูปแบบก่อนหน้า: อินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม บอลต์-สลาฟดั้งเดิมสลาฟดั้งเดิมสลาฟตะวันออกเก่ารูทีเนียภาษายูเครน 
ระบบการเขียน: อักษรซีริลลิก (ชุดตัวอักษรยูเครน) อักษรเบรลล์ยูเครน
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  ยูเครน  ไครเมีย  ทรานส์นีสเตรีย
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  โครเอเชีย  เช็กเกีย  เซอร์เบีย  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  เบลารุส  โปแลนด์  มอลโดวา  โรมาเนีย  สโลวาเกีย  ฮังการี
ผู้วางระเบียบ: บัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์แห่งชาติยูเครน: สถาบันภาษายูเครน, กองทุนสารสนเทศภาษายูเครน, สถาบันภาษาศาสตร์ปอแตบนียา
รหัสภาษา
ISO 639-1: uk
ISO 639-2: ukr
ISO 639-3: ukr
Linguasphere: 53-AAA-ed < 53-AAA-e (วิธภาษา: 53-AAA-eda ถึง 53-AAA-edq)
  บริเวณที่ภาษายูเครนเป็นภาษาหลัก   บริเวณที่ภาษายูเครนเป็นภาษาชนกลุ่มน้อยที่สำคัญ
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษายูเครน (ยูเครน: украї́нська мо́ва, ออกเสียง: [ʊkrɐˈjinʲsʲkɐ ˈmɔwɐ]) ซึ่งในอดีตยังมีอีกชื่อว่า ภาษารูทีเนีย (อังกฤษ: Ruthenian language) เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาสลาฟตะวันออกของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน เป็นภาษาแม่ของชาวยูเครนและภาษาราชการของประเทศยูเครน และใช้รูปแบบหนึ่งของอักษรซีริลลิกเป็นภาษาเขียน
ภาษายูเครน
นักภาษาศาสตร์เชิงประวัติสืบหาต้นกำเนิดของภาษายูเครนไปจนถึงภาษาสลาฟตะวันออกเก่าของรัฐรุสเคียฟในสมัยกลางตอนต้น หลังการล่มสลายของรัฐรุสเคียฟและอาณาจักรรูทีเนีย ภาษานี้ได้มีวิวัฒนาการมาเป็นรูปแบบที่เรียกว่าภาษารูทีเนีย มีการใช้ภาษาสลาวอนิกคริสตจักรแบบเคียฟร่วมกับภาษารูทีเนียในพิธีกรรมทางศาสนาในดินแดนที่จะกลายมาเป็นยูเครนสมัยใหม่ เริ่มมีการใช้ภาษายูเครนกันทั่วไปตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยมีส่วนเกี่ยวข้องกับการก่อตั้งรัฐผู้บัญชาการคอสแซ็ก ตั้งแต่ ค.ศ. 1804 จนถึงสงครามประกาศอิสรภาพยูเครน (ค.ศ. 1917–1921) ภาษายูเครนถูกห้ามใช้ในโรงเรียนต่าง ๆ ในจักรวรรดิรัสเซียซึ่งขณะนั้นครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของยูเครน (ภาคกลาง ภาคตะวันออก และภาคใต้) แต่ในภาคตะวันตกของยูเครนยังคงมีผู้ใช้ภาษานี้เรื่อยมาโดยไม่เคยถูกห้าม ทั้งในเพลงพื้นเมือง เพลงและบทกวีของนักดนตรีพเนจร และงานของนักเขียนสำคัญ
หน่วยงานที่มีหน้าที่วางระเบียบเกี่ยวกับภาษายูเครนมาตรฐานคือบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์แห่งชาติยูเครน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งสถาบันภาษายูเครน กองทุนสารสนเทศภาษายูเครน และสถาบันภาษาศาสตร์ปอแตบนียา) ภาษายูเครนและภาษาเบลารุสมีความเข้าใจซึ่งกันและกันในระดับหนึ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Dialects of Ukrainian Language / Narzecza Języka Ukraińskiego by Wł. Kuraszkiewicz เก็บถาวร 14 กุมภาพันธ์ 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาโปแลนด์)
Hammond's Racial map of Europe, 1919 "National Alumni" 1920, vol.7, anesi.com
Ethnographic map of Europe 1914, cla.calpoly.edu
Internet Encyclopedia of Ukraine: Ukrainian language
The official Ukrainian Orthography (2012), published by the National Academy of Sciences of Ukraine
101languages.net – Ukrainian 101
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช

พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ณ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ณ จังหวัดสุพรรณบุรี
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช เป็นพระบรมราชานุสาวรีย์ของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชพระมหากษัตริย์ของไทยสมัยกรุงศรีอยุธยา ตั้งอยู่ ณ ที่จังหวัดต่าง ๆ ได้แก่
ที่บริเวณทุ่งมะขามหย่อง ตำบลบ้านใหม่ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในบริเวณใกล้เคียงกับทุ่งภูเขาทองและพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระสุริโยทัย เป็นลักษณะสมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงม้าศึก ประดิษฐานบนแท่นและลานหินสีขาว ออกแบบก่อสร้างโดยกรมโยธาธิการและผังเมือง (กรมโยธาธิการในขณะนั้น) กระทรวงมหาดไทย เป็นโครงการต่อเนื่องจากพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระสุริโยทัย
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี เป็นพระบรมรูปประทับช่วงบนพระคชาธาร พระแสงดาบพาดพระเพลา นายควาญช้างและท้ายช้าง สร้างในวโรกาสมหามงคล พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงมีพระชนมพรรษาครบ 6 รอบ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542
พระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์ ที่ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี ด้านหน้าเจดีย์ยุทธหัตถี เป็นรูปทรงช้าง
ที่วัดไชยนาวาส จังหวัดสุพรรณบุรี องค์อนุสาวรีย์ประทับยืน
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงประกาศอิสรภาพ ณ มหาวิทยาลัยนเรศวร ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงประกาศอิสรภาพ ณ มหาวิทยาลัยนเรศวร ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ณ พระราชวังจันทร์ (สถานประสูติของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช) จังหวัดพิษณุโลก
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ณ ค่ายสมเด็จพระนเรศวรมหาราช จังหวัดพิษณุโลก
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ณ โรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม ตำบลท่าทอง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ณ อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง
พระสถูปเจดีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราชานุสรณ์ ณ ตำบลเมืองงาย อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ณ อุทยานราชภักดิ์ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ณ มหาวิทยาลัยพะเยา อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช อำเภออรัญประเทศ ประดิษฐาน อยู่ด้านข้างใกล้กับสนามไดร์ฟกอล์ฟ ค่ายสุรสิงหนาท อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว โดดเด่นด้วยหลังคารูปทรงมาลา (หลังคารูปหมวก) เพื่อเชิดชูพระเกียรติยศพระมหากษัตริย์ผู้ทรงมีพระปรีชาสามารถทางด้านการรบ การปกครอง และทรงมีพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นต่อปวงชนาวไทย และเพื่อน้อมระลึกเหตุการณ์ครั้งสำคัญทางประวัติศาสตร์ชาติไทยและร่วมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงทำสงครามกอบกู้เอกราช ทรงแผ่อำนาจของราชอาณาจักรไทยและขยายอาณาเขตออกไปอย่างกว้างใหญ่ไพศาล ตกทอดมาจนถึงพวกเราชาวไทยจวบจนปัจจุบัน
อาแล็ง พร็อสต์

| --- | --- |

ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
สัญชาติ:  ฝรั่งเศส
ช่วงปี: 1980–1991, 1993
ทีม: แม็กลาเรน, เรโนลต์, แฟร์รารี, วิลเลียมส์
แข่ง: 202 (เริ่มต้น 199)
ชนะเลิศ: 4 (1985, 1986, 1989, 1993)
ชนะ: 51
โพเดียม: 106
คะแนน: 768.5 (798.5) 
ตำแหน่งโพล: 33
ทำรอบได้เร็วที่สุด: 41
แข่งครั้งแรก: อาเจนไตน์กรังด์ปรีซ์ 1980
ชนะครั้งแรก: เฟรนซ์กรังด์ปรีซ์ 1981
ชนะครั้งล่าสุด: เยอรมันกรังด์ปรีซ์ 1993
แข่งครั้งล่าสุด: ออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ 1993
อาแล็ง มารี ปัสกาล พร็อสต์ (ฝรั่งเศส: Alain Marie Pascal Prost; 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 - ) เป็นนักแข่งรถชาวฝรั่งเศส แชมเปียนโลก 4 สมัย ในปี พ.ศ. 2528, 2529, 2532, 2536 มากเป็นอันดับสาม รองจากควน มานวยล์ ฟังคีโอ (5 สมัย) และมิคาเอล ชูมัคเกอร์ (7 สมัย)
ระหว่างปี พ.ศ. 2530 ถึง 2544 อาแล็ง พร็อสต์เป็นนักแข่งรถที่มีสถิติชนะการแข่งขันสูงสุด ชนะ 51 ครั้ง จนกระทั่งถูกมิคาเอล ชูมัคเกอร์ ทำลายสถิติในปี พ.ศ. 2544 (ปัจจุบัน ชูมัคเกอร์ครองสถิติอยู่ที่ ชนะ 91 ครั้ง) ในช่วงนั้น พร็อสต์มีการแข่งขันอย่างเข้มข้นกับคู่แข่งอย่างอาอีร์ตง เซนนา, ไนเจล แมนเซล และเนลสัน ปิเกต์ โดยเฉพาะกับอาอีร์ตง เซนนา ซึ่งกระทบกระทั่งกันบ่อยครั้ง และไม่ถูกกันถึงขนาดที่พร็อสต์เลือกที่จะปลดเกษียณตัวเองหลังสิ้นสุดฤดูกาล พ.ศ. 2536 หลังจากได้เป็นแชมเปียนโลกกับทีมวิลเลียมส์ เพื่อจะได้ไม่ต้องร่วมทีมกับเซนนาที่เพิ่งเซ็นสัญญาเข้าร่วมทีมวิลเลียมส์ในปี พ.ศ. 2537
ในปี พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) อาแล็ง พร็อสต์ ได้รับรางวัล "World Sports Awards of the Century" ในสาขากีฬายานยนต์ เช่นเดียวกับเปเล่, มูฮัมหมัด อาลี, คาร์ล ลูอิส และสเตฟฟี กราฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

Alain Prost - fan page: interviews, photos, statistics, regularly updated
Grand Prix History - Hall of Fame เก็บถาวร 2008-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Alain Prost statistics
หอพระธาตุมณเฑียร

| --- | --- |
ภายนอกหอพระธาตุมณเฑียร
รายละเอียด
ที่ตั้ง: พระบรมมหาราชวัง แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ประเทศ: ประเทศไทย
ชนิด: หอพระอัฐิ
จำนวนร่างที่เผา: 10 พระองค์


 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
เป็นส่วนหนึ่งของ: พระมหามณเฑียร
เลขอ้างอิง: 0005574
 
 
 
หอพระธาตุมณเฑียร เป็นหนึ่งในสิ่งก่อสร้างภายในพระมหามณเฑียร พระบรมมหาราชวัง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของพระที่นั่งไพศาลทักษิณ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดให้สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ประดิษฐานพระบรมอัฐิสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนกเป็นปฐม ภายหลังจึงเป็นที่ประดิษฐานพระบรมอัฐิพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่​ 1 ​- รัชกาลที่​ 3​ และพระบรมวงศ์ชั้นสูงหลายพระองค์
ประวัติ

พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อประดิษฐานพระบรมอัฐิสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก และต่อมาได้ประดิษฐานพระบรมอัฐิพระมหากษัตริยาธิราชเจ้า สมเด็จพระอัครมเหสี และพระอัฐิพระบรมวงศ์ชั้นสูงบางพระองค์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อสร้างพระที่นั่งจักรีมหาปราสาทแล้ว พระองค์ทรงรำลึกถึงสมเด็จพระบรมชนกนาถและสมเด็จพระบรมราชชนนี จึงให้อัญเชิญพระบรมอัฐิพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินีจากหอพระธาตุมณเฑียรมาประดิษฐาน ณ พระวิมานพระที่นั่งจักรีมหาปราสาท จึงเป็นธรรมเนียมอัญเชิญพระบรมอัฐิมาประดิษฐาน ณ พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท ตราบจนปัจจุบัน ปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญพระบรมอัฐิจากหอพระธาตุมณเฑียรและพระที่นั่งจักรีมหาปราสาทมาสรงน้ำในการพระราชพิธีสงกรานต์ทุกปี
หอพระธาตุมณเฑียร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของพระที่นั่งไพศาลทักษิณ เป็นอาคารทรงไทยขนาดเล็ก ชั้นเดียว ยกพื้นสูงสามเมตร ทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ทอดยาวจากทิศเหนือไปใต้ เชื่อมต่อกับพระที่นั่งไพศาลทักษิณด้วยมุขกระสันซึ่งเป็นโถงหน้าหอพระธาตุมณเฑียร มีพระทวารทางเข้าแห่งเดียวตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้และที่มุขกระสันมีสีหบัญชรเป็นที่เสด็จฯ ออกให้เข้าเฝ้าฯ หลังคามุงกระเบื้องดินเผาเคลือบสี ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ นาคสะดุ้ง ประดับกระจกสีทอง หน้าบันเป็นไม้จำหลักลายลงรักปิดทอง เป็นลายกระหนกเครือวัลย์ประกอบลายดอกพุดตาลใบเทศ ตรงกลางหน้าบันมีเรือนแก้ว พระทวารและพระบัญชรเป็นซุ้มทรงอย่างเทศ ปั้นปูนเป็นลายพุดตาลปิดทอง ด้านในพระบัญชรและบานแผละเขียนลายทองเป็นภาพพระราชพิธี 12 เดือน พื้นปูด้วนเสื่อสานเนื้อละเอียดแบบจีน ตรงกลางปูทับด้วยพรมแดง
นอกจากนี้ยังมีหอขนาดเล็กอีก 2 หอ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของหอพระสุราลัยพิมาน และหอพระธาตุมณเฑียรอย่างละ 1 หอ เรียกว่า หอพระน้อย เป็นอาคารก่ออิฐปูน ทาสีขาว ยกพื้นสูง รูปร่างและขนาดเท่ากัน รูปทรงผสมผสานไทย-จีน หลุงคมทรงจีน ปัจจุบันหอทั้ง 2 ไม่ได้ประดิษฐานสิ่งใด
พระบรมอัฐิในหอพระธาตุมณเฑียร

ภายในหอพระธาตุมณเฑียรทางทิศเหนือเป็นบริเวณที่ตั้งพระแท่นไม้จำหลักลายปิดทองลดหลั่นกันหลายชั้น ชั้นบนสุดเป็นพระวิมาน ได้แก่
สมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระอัครชายา (หยก)
สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี
สมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี
สมเด็จพระศรีสุลาลัย