stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาษาแอลเบเนีย
การกระจายตามเขตภูมิศาสตร์ > ในทวีปยุโรป

ภาษาแอลเบเนียเป็นภาษาราชการในประเทศแอลเบเนียกับคอซอวอ และเป็นภาษาราชการร่วมในประเทศมาซิโดเนียเหนือกับมอนเตเนโกร ภาษาแอลเบเนียเป็นภาษาชนกลุ่มน้อยที่ได้รับการรับรองในประเทศโครเอเชีย, อิตาลี, โรมาเนีย และเซอร์เบีย นอกจากนี้ยังมีผู้พูดภาษานี้โดยชนกลุ่มน้อยในประเทศกรีซ โดยเฉพาะในหน่วยภูมิภาค Thesprotia กับ Preveza และในบางหมู่บ้านในหน่วยภูมิภาค Ioannina กับ Florina
ภาษาแอลเบเนียยังเป็นภาษาแม่ที่มีผู้พูดแพร่หลายมากเป็นอันดับสองจากบรรดาพลเมืองต่างชาติในประเทศอิตาลี เนื่องด้วยการอพยพเข้าอิตาลีของชาวแอลเบเนีย
ภาษาแอลเบเนียกลายเป็ยภาษาราชการในประเทศาซิโดเนียเหนือในวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2019
ภาษาย่อย

ภาษาแอลเบเนียมีภาษาย่อยที่ชัดเจน 2 ภาษา คือ ตอสก์ที่พูดในภาคใต้ กับเกกที่พูดในภาคเหนือ ภาษาแอลเบเนียมาตรฐานอิงจากภาษาย่อยตอสก์ โดยมีแม่น้ำชกุมบินเป็นเส้นแบ่งหยาบ ๆ ระหว่าง 2 ภาษาย่อย
อักขรวิธี

ภาษาแอลเบเนียใช้ชุดตัวอักษรหลายแบบตั้งแต่มีบันทึกการเขียนแรกสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ประวัติอักขรวิธีภาษาแอลเบเนียมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับการมุ่งเน้นด้านวัฒนธรรมและความรู้ภาษาต่างประเทศบางภาษาในหมู่นักเขียนชาวแอลเบเนีย ชุดตัวอักษรแอลเบเนียเป็นชุดตัวอักษรละตินที่มีการเพิ่มอักษร <ë>, <ç> และทวิอักษร 10 ตัว คือ: dh, th, xh, gj, nj, ng, ll, rr, zh และ sh
บรรณานุกรม

Fortson, Benjamin Wynn IV (2010). Indo-European Language and Culture: An Introduction (ภาษาอังกฤษ) (2nd ed.). Wiley-Blackwell. ISBN 978-1-4443-5968-8.
Hamp, Eric P. (1963). "The Position of Albanian, Ancient IE dialects".  ใน Birnbaum, Henrik; Puhvel, Jaan (บ.ก.). Proceedings of the Conference on IE linguistics held at the University of California, Los Angeles, April 25–27, 1963.
Katicic, Radoslav (2012). Ancient Languages of the Balkans. Walter de Gruyter. ISBN 978-3111568874.
Lloshi, Xhevat (2008). Rreth alfabetit të shqipes: me rastin e 100-vjetorit të Kongresit të Manastirit. Skopje–Pristina–Tirana: Logos-A. ISBN 9789989582684.
Matzinger, Joachim (2018). "The Lexicon of Albanian".  ใน Klein, Jared; Joseph, Brian; Fritz, Matthias (บ.ก.). Handbook of Comparative and Historical Indo-European Linguistics (ภาษาอังกฤษ). Vol. 3. Walter de Gruyter. ISBN 978-3-11-054243-1.
Rusakov, Alexander (2017). "Albanian".  ใน Kapović, Mate; Giacalone Ramat, Anna; Ramat, Paolo (บ.ก.). The Indo-European Languages. Routledge. ISBN 9781317391531.
แหล่งข้อมูลอื่น

สำหรับรายการคำที่เกี่ยวข้องกับ ภาษาแอลเบเนีย ดูที่หมวดหมู่ของ ภาษาแอลเบเนีย ในวิกิพจนานุกรม อภิธานศัพท์เสรี
Albanian Online by Brian Joseph, Angelo Costanzo, and Jonathan Slocum, free online lessons at the Linguistics Research Center at the University of Texas at Austin
glottothèque – Ancient Indo-European Grammars online, an online collection of introductory videos to Ancient Indo-European languages produced by the University of Göttingen
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  โปแลนด์ 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่ 
แผนที่ประเทศที่ภาษาแอลเบเนียมีสถานะทางการ:   ภาษาราชการ
  ภาษาชนกลุ่มน้อยที่ได้รับการรับรอง
ภาษาย่อยในภาษาแอลเบเนีย
รูปแบบแป้นพิมพ์ภาษาแอลเบเนีย
มารียา ซัญกอแวตส์กา

| มารียา ซัญกอแวตส์กา |
| --- | --- |

เกิด: มารียา กอสจันตือนิวนา อาดาซอว์สกา 4 สิงหาคม ค.ศ. 1854 ซัญกือ เทศมณฑลนีฌึน เขตผู้ว่าการแชร์นีฮิว
เสียชีวิต: 4 ตุลาคม ค.ศ. 1934(1934-10-04) (80 ปี) เคียฟ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน
อาชีพ: นักแสดงละครเวที
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1876–1934
มารียาในบท "สวีร์กุนกา" จากจุลอุปรากร ชอร์นอมอร์ตซี ค.ศ. 1892
มารียา กอสจันตือนิวนา ซัญกอแวตส์กา (ยูเครน: Марі́я Костянти́нівна Занькове́цька) มีนามสกุลจริงว่า อาดาซอว์สกา (Адасо́вська; 4 สิงหาคม ค.ศ. 1854 – 4 ตุลาคม ค.ศ. 1934) เป็นนักแสดงละครเวทีหญิงชาวยูเครน บางแหล่งว่าเธอเกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1860
มารียาเกิดในหมู่บ้านซัญกือ เทศมณฑลนีฌึน (ปัจจุบันเป็นเขตนีฌึน) เขตผู้ว่าการแชร์นีฮิว บิดาคือกอสจันตึน กอสจันตือนอวึช อาดาซอว์สกึย เจ้าของที่ดินและขุนนางตกยาก ส่วนมารดาคือมารียา วาซือลิวนา แนแฟดอวา ชาวเมืองแชร์นีฮิว มารียามีพี่น้องหลายคน เธอเป็นลูกคนที่ห้า มารียาจบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาสตรีเมืองแชร์นีฮิว
ใน ค.ศ. 1876 มารียาปรากฏตัวบนเวทีเป็นครั้งแรกในโรงละครนีฌึน มารียาเริ่มอาชีพนักแสดงเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1882 ที่โรงละครเมืองแยลือซาแวตกรัดโดยมีมาร์กอ กรอปึวนึตสกึย เป็นผู้จัดการ บทบาทแรกของเธอคือนาตัลกาจากละคร นาตัลกาปอลเตากา ของอีวัน กอตเลียแรวสกึย ในเวลาต่อมา มารียาได้เข้าร่วมคณะละครที่มีชื่อเสียงมากที่สุดและได้รับความนิยมอย่างมาก ชื่อในการแสดงว่า ซัญกอแวตส์กา แปลงมาจากชื่อซัญกือ บ้านเกิดของเธอ บทบาทละครเวทีของมารียามีมากกว่า 30 บทบาท มารียามีระดับเสียงเมซโซ-โซปราโนและนิยมร้องเพลงพื้นบ้านยูเครน
บทบาทการแสดง

ค.ศ. 1882 – Natalka ("Natalka Poltavka", Ivan Kotlyarevsky)
ค.ศ. 1882 – Halya ("Nazar Stodolya", Taras Shevchenko)
ค.ศ. 1882 – Tsvirkunka ("Black Sea sailors", Mykhailo Starytsky)
ค.ศ. 1883 – Olena ("Hlytai or the Spider", Marko Kropyvnytsky)
ค.ศ. 1887 – Kharytyna ("Serf maiden", Ivan Karpenko-Karyi)
ค.ศ. 1889 – Katrya ("Not destined", Mykhailo Starytsky)
ค.ศ. 1891 – Aksyusha ("Forest", Alexander Ostrovsky)
ค.ศ. 1892 – Aza ("Aza the Gypsy", Mykhailo Starytsky)
Ulyana Kvitchyna ("Wedding in Honcharivka")
Yo ("Loss of Nadiya", Herman Heijermans)
ภาพยนตร์

ค.ศ. 1909 – Natalka (Natalka Poltavka)
ค.ศ. 1923 – Mother (Ostap Bandura)
แหล่งข้อมูลอื่น

Т.І. Лазанська. ЗАНЬКОВЕЦЬКА Марія Костянтинівна (ภาษายูเครน). Енциклопедія історії України: Т. 3: Е-Й / Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. - К.: В-во «Наукова думка», 2005. - 672 с.: іл. สืบค้นเมื่อ 2014-08-01.
Photo Archives of Zankovetska
Leo Tolstoy asked Maria Zankovetska for a tissue. gazeta.ua. 04.08.2009
Melpomene of the Ukrainian stage. Triumph and tragedy. To the 150th anniversary of the birthday of Maria Zankovetska. «Mirror Weekly». № 31 (506) 7 — 13 August 2004.
Profile at hrono
Profile
มีลา คูนิส

| มีลา คูนิส |
| --- | --- |
คูนิสใน ค.ศ. 2018
เกิด: มีเลนา มาร์คอฟนา คูนิส  (1983-08-14) 14 สิงหาคม ค.ศ. 1983 (41 ปี) แชร์นิวต์ซี สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน สหภาพโซเวียต
สัญชาติ: อเมริกัน
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1994–ปัจจุบัน
คู่สมรส: แอชตัน คุชเชอ (สมรส 2015)
บุตร: 2 คน
มีเลนา มาร์คอฟนา "มีลา" คูนิส (ยูเครน: Мілена "Міла" Куніс, รัสเซีย: Милена "Mилa" Кунис) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายยูเครน มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง Forgetting Sarah Marshall และ ฅนมหากาฬถอนรากทรชน ใน ค.ศ. 2008  จากนั้นได้รับบทคู่กับนาตาลี พอร์ตแมน ในภาพยนตร์เรื่อง นางพญาหงส์หลอน (ค.ศ. 2010) ที่ได้รับคำชื่นชมอย่างมาก ทำให้เธอให้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และผลงานพากย์ของเธอในบท "เม็ก กริฟฟิน" ในซีรีส์แอนิเมชันสำหรับผู้ใหญ่ แฟมีลี กาย
คูนิสเกิดที่แชร์นิวต์ซี สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน สหภาพโซเวียต อพยพมาอยู่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ พร้อมกับครอบครัวตั้งแต่อายุ 7 ปี  เนื่องจากความแร้นแค้นในยูเครน  ก่อนจะมีชื่อเสียง เธอเคยคบหาอยู่กับแม็กเคาเลย์ คัลกิน อยู่หลายปีและเลิกกันใน ค.ศ. 2010  และปัจจุบันเธอได้แต่งงานกับแอชตัน คุชเชอร์ ใน ค.ศ. 2015 และมีบุตรด้วยกันสองคนคือ ไวแอ็ต อิซาเบลล์ คุชเชอร์ (เกิดใน ค.ศ. 2014) และดิมิทรี พอร์ตวูด คุชเชอร์ (เกิดใน ค.ศ. 2016)
แหล่งข้อมูลอื่น

Mila Kunis ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มาร์ติน แบรทเวต

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  มาร์ติน เครสเตินเซิน แบรทเวต
วันเกิด:   (1991-06-05) 5 มิถุนายน ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  เอสบีเยร์ เดนมาร์ก
ส่วนสูง:  1.77 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  Grêmio
หมายเลข:  22
สโมสรเยาวชน
:  SGI
2003–2007:  เอสบีเยร์
2007:  มีจือแลน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2013 |  เอสบีเยร์ |  89 |  (17) |
| 2013–2017 |  ตูลูซ |  136 |  (35) |
| 2017–2019 |  มิดเดิลส์เบรอ |  36 |  (8) |
| 2018 |  → บอร์โด (ยืม) |  14 |  (4) |
| 2019 |  → เลกาเนส (ยืม) |  19 |  (4) |
| 2019–2020 |  เลกาเนส |  24 |  (6) |
| 2020–2022 |  บาร์เซโลนา |  58 |  (10) |
| 2022–2023 |  อัสปัญญ็อล |  9 |  (3) |
| 2023- |  Grêmio |  1 |  (2) |
ทีมชาติ‡
| 2008 |  เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 17 ปี |  3 |  (0) |
| 2009–2010 |  เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 19 ปี |  11 |  (2) |
| 2012–2013 |  เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 21 ปี |  2 |  (0) |
| 2013– |  เดนมาร์ก |  62 |  (10) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 15:01, 2 กันยายน ค.ศ. 2022 (UTC+7) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 15:01, 2 กันยายน ค.ศ. 2022 (UTC+7)
มาร์ติน เครสเตินเซิน แบรทเวต (เดนมาร์ก: Martin Christensen Braithwaite; เกิด 5 มิถุนายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวเดนมาร์ก ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่แอร์ราเซเด อัสปัญญ็อล สโมสรในลาลิกา และทีมชาติเดนมาร์ก
เขาถูกพัฒนาขึ้นจากทีมเยาวชนของเอสบีเยร์ ก่อนได้ขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ ในปี ค.ศ. 2013 แบรทเวต ย้ายไปตูลูซ ในลีกเอิง เขาลงเล่น 149 นัดให้กับทีมตลอดระยะเวลาสี่ปี เขาย้ายไปมิดเดิลส์เบรอหลังจากนั้นได้ถฟุกยืมตัวไปบอร์โด และเลกาเนส สโมสรในลาลิกา ซึ่งได้ถูกซื้อตัวไปร่วมทีมถาวรในช่วงก่อนเริ่มฤดูกาล 2019–2020 ในระหว่างฤดูกาลนี้เขาได้ย้ายร่วมทีมบาร์เซโลนา ด้วยค่าตัว 18 ล้านยูโร โดยได้รับอนุญาตให้ย้ายทีมเป็นกรณีพิเศษเพื่อเข้ามาแทนที่นักเตะบาร์เซโลนาที่บาดเจ็บ เขาลงเล่น 58 นัดให้กับสโมสร ก่อนย้ายไปอัสปัญญ็อล โดยไม่มีค่าตัวในปี ค.ศ. 2022
แบรทเวต เริ่มต้นลงเล่นกับทีมชาติเดนมาร์กชุดใหญ่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2013 ปัจจุบันเขาลงเล่น 60 นัด และเป็นส่วนหนึ่งของทีมในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 ที่พวกเขาผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ ก่อนแพ้ต่ออังกฤษ
เกียรติประวัติ

เอสบีเยร์
เดนิชคัพ: 2012–13
เฟิสต์ดิวิชัน: 2011–12
บาร์เซโลนา
โกปาเดลเรย์: 2020–21
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของ มาร์ติน แบรทเวต ที่ BDFutbol
โปรไฟล์ที่เว็บไซต์ฟุตบอลทีมชาติเดนมาร์ก
สถิติของ มาร์ติน แบรทเวต ที่ Soccerbase
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของแอร์ราเซเด อัสปัญญ็อล  |
| --- | --- |
 1 Prieto  2 Pipa  3 Pedrosa  4 Sánchez  5 Naldo  6 L. López  7 อู๋  8 อีตูร์รัสเป  9 Ferreyra  10 Darder  11 Puado  13 ดิเอโก โลเปซ  14 Melendo  15 David López  16 J. López (c)  17 Vilà  19 Piatti  20 Espinosa  21 Roca  22 Vargas  23 กราเนโร  24 Calero  26 Lozano  27 A. López  31 Campuzano  33 Nico  — Corchia  Coach: แกลเลโก 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเดนมาร์ก – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 สไมเกิล  2 โครน-ตีลี  3 เวสเตอร์กอร์  4 แคร์ (c)  5 คนูเซิน  6 เครสเตินเซิน  7 ควิสต์  8 ดิเลนีย์  9 เอน. เยอร์เอินเซิน  10 อีเรกเซิน  11 แบรทเวต  12 ตอลแปร์  13 เอม. เยอร์เอินเซิน  14 เตลส์กอร์  15 ฟีเชอร์  16 เลอเซิล  17 สตรือเออร์ ลาร์เซิน  18 เลียร์เอเยอร์  19 เชอเนอ  20 พออุลเซิน  21 คอร์เนลียุส  22 เรอนอว์  23 ซิสโต  ผู้ฝึกสอน: ฮาไรเดอ  |  1 สไมเกิล  2 โครน-ตีลี  3 เวสเตอร์กอร์  4 แคร์ (c)  5 คนูเซิน  6 เครสเตินเซิน  7 ควิสต์  8 ดิเลนีย์  9 เอน. เยอร์เอินเซิน  10 อีเรกเซิน  11 แบรทเวต  12 ตอลแปร์  13 เอม. เยอร์เอินเซิน  14 เตลส์กอร์  15 ฟีเชอร์  16 เลอเซิล  17 สตรือเออร์ ลาร์เซิน  18 เลียร์เอเยอร์  19 เชอเนอ  20 พออุลเซิน  21 คอร์เนลียุส  22 เรอนอว์  23 ซิสโต  ผู้ฝึกสอน: ฮาไรเดอ  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเดนมาร์ก – รอบรองชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 สไมเกิล  2 อาเนอร์เซิน  3 เวสเตอร์กอร์  4 แคร์ (c)  5 เมเลอ  6 เครสเตินเซิน  7 โร. สกอว์  8 ดิเลนีย์  9 แบรทเวต  10 อีเรกเซิน  11 สกอว์ โอลเซิน  12 ตอลแปร์  13 เยอร์เอินเซิน  14 ตัมส์กอร์  15 เนอร์กอร์  16 เลอเซิล  17 สตรือเออร์ ลาร์เซิน  18 แวส  19 วิน  20 พออุลเซิน  21 คอร์เนลียุส  22 เรอนอว์  23 ฮอยปีแยร์  24 เยนเซิน  25 เครสแจนเซิน  26 ปอยเลอเซิน  ผู้ฝึกสอน: ยูลมัน  |  1 สไมเกิล  2 อาเนอร์เซิน  3 เวสเตอร์กอร์  4 แคร์ (c)  5 เมเลอ  6 เครสเตินเซิน  7 โร. สกอว์  8 ดิเลนีย์  9 แบรทเวต  10 อีเรกเซิน  11 สกอว์ โอลเซิน  12 ตอลแปร์  13 เยอร์เอินเซิน  14 ตัมส์กอร์  15 เนอร์กอร์  16 เลอเซิล  17 สตรือเออร์ ลาร์เซิน  18 แวส  19 วิน  20 พออุลเซิน  21 คอร์เนลียุส  22 เรอนอว์  23 ฮอยปีแยร์  24 เยนเซิน  25 เครสแจนเซิน  26 ปอยเลอเซิน  ผู้ฝึกสอน: ยูลมัน  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเดนมาร์ก – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 สไมเกิล  2 อาเนอร์เซิน  3 เนลซอน  4 แคร์ (กัปตัน)  5 เมเลอ  6 เอ. เครสเตินเซิน  7 เยนเซิน  8 ดิเลนีย์  9 แบรทเวต  10 อีเรกเซิน  11 สกอว์ โอลเซิน  12 ตอลแปร์  13 รัสมุส เครสเตินเซิน  14 ตัมส์กอร์  15 เนอร์กอร์  16 โอ. เครสเตินเซิน  17 สตรือเออร์ ลาร์เซิน  18 แวส  19 วิน  20 พออุลเซิน  21 คอร์เนลียุส  22 เรอนอว์  23 ฮอยปีแยร์  24 แอร์. สกอว์  25 ลินสเตริม  26 แป  ผู้ฝึกสอน: ยูลมัน  |  1 สไมเกิล  2 อาเนอร์เซิน  3 เนลซอน  4 แคร์ (กัปตัน)  5 เมเลอ  6 เอ. เครสเตินเซิน  7 เยนเซิน  8 ดิเลนีย์  9 แบรทเวต  10 อีเรกเซิน  11 สกอว์ โอลเซิน  12 ตอลแปร์  13 รัสมุส เครสเตินเซิน  14 ตัมส์กอร์  15 เนอร์กอร์  16 โอ. เครสเตินเซิน  17 สตรือเออร์ ลาร์เซิน  18 แวส  19 วิน  20 พออุลเซิน  21 คอร์เนลียุส  22 เรอนอว์  23 ฮอยปีแยร์  24 แอร์. สกอว์  25 ลินสเตริม  26 แป  ผู้ฝึกสอน: ยูลมัน  |  |
มาร์ก กิว

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  มาร์ก กิว ปัซ
วันเกิด:   (2006-01-04) 4 มกราคม ค.ศ. 2006 (18 ปี)
สถานที่เกิด:  กรานุลเย็ส ประเทศสเปน
ส่วนสูง:  1.87 เมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เชลซี
หมายเลข:  38
สโมสรเยาวชน
2010–2013:  เปเบ ซันซาลอนี
2013–:  บาร์เซโลนา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2023 |  บาร์เซโลนา เบ |  2 |  (5) |
| 2023–2024 |  บาร์เซโลนา |  1 |  (1) |
| 2024- |  เชลซี |  1 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2022-2023 |  สเปน อายุไม่เกิน 17 ปี |  12 |  (8) |
| 2024- |  สเปน อายุไม่เกิน 19 ปี |  3 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 22:10, 21 ตุลาคม ค.ศ. 2023 (UTC)
มาร์ก กิว ปัซ (กาตาลา: Marc Guiu Paz; เกิด 4 มกราคม ค.ศ. 2006) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน ปัจจุบันเล่นเป็นกองหน้าให้แก่สโมสรฟุตบอลเชลซี
ระดับสโมสร

กิวเกิดที่กรานุลเย็ส บาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา เขาเริ่มต้นอาชีพของเขากับแป็ญญาบาร์ซาลูนิสตาซันซาลอนีซึ่งเป็นสโมสรผู้สนับสนุนบาร์เซโลนาในลาลิกา เขาเข้าร่วมสโมสรบาร์เซโลนาในฤดูกาล 2013–14 และได้รับการฝึกฝนผ่านศูนย์ฝึกเยาวชน ลามาซิอา ซึ่งเป็นศูนย์ฝึกเยาวชนที่มีชื่อเสียงของบาร์เซโลนา และมีชื่อติดทีมสโมสรชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 ก่อนการแข่งขันก่อนฤดูกาลกับเซลตาเดบิโกและวิสเซล โคเบะ ทีมคู่แข่งจากญี่ปุ่น กิวเปิดตัวอย่างไม่เป็นทางการให้แก่บาร์เซโลนาในการแข่งขันนัดหลัง โดยได้รับการเปลี่ยนตัวลงแทนรอแบร์ต แลวันดอฟสกี ในครึ่งหลัง
ในวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2023 เขามีชื่อติดทีมสโมสรชุดใหญ่อีกครั้งในนัดที่พบกับกรานาดาในลาลิกา แม้ว่าท้ายที่สุดแล้วเขาจะไม่ได้ลงแข่งขันในนัดนี้ก็ตาม ในเดือนเดียวกันนั้น เขาได้รับการเสนอชื่อจากหนังสือพิมพ์ เดอะการ์เดียน ของอังกฤษให้เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดที่เกิดใน ค.ศ. 2006 จากทั่วโลก เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2023 กิวเปิดตัวให้กับทีมสโมสรชุดใหญ่โดยเขาเป็นผู้เล่นสำรองที่ได้รับการเปลี่ยนตัวในนาทีที่ 79 โดยทำประตูชัยใน 23 วินาทีด้วยการสัมผัสลูกบอลเพียงครั้งที่สอง ช่วยทีมให้ชนะ 1–0 เหนืออัตเลติกเดบิลบาโอ ด้วยวัย 17 ปี 291 วัน เขากลายเป็นนักเตะที่อายุน้อยที่สุดและยิงประตูให้บาร์เซโลนาได้เร็วที่สุดในลาลิกา
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมรสร | ฤดูกาล | ลีก> ชั้น | ลีก> นัด | ลีก> ประตู | โกปาเดลเรย์> นัด | โกปาเดลเรย์> ประตู | ยุโรป> นัด | ยุโรป> ประตู | อื่น ๆ> นัด | อื่น ๆ> ประตู | รวม> นัด | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บาร์เซโลนา เบ | 2023–24 | ปริเมราเฟเดราซิออน | 2 | 1 | — | — | — | — | — | — | 2 | 1 |
| บาร์เซโลนา | 2023–24 | ลาลิกา | 1 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 2 | 1 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 3 | 2 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 4 | 2 |
↑  ปรากฏตัวในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
แหล่งข้อมูลอื่น

มาร์ก กิว at LaPreferente.com (ในภาษาสเปน)
มีลูติน มีลานโควิช

| มีลูติน มีลานโควิช |
| --- | --- |
Милутин Миланковић
มีลูติน มีลานโควิช ในปี 1924
เกิด: 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1879(1879-05-28) ดัลย์, จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันอยู่ในโครเอเชีย)
เสียชีวิต: 12 ธันวาคม ค.ศ. 1958(1958-12-12) (79 ปี) เบลเกรด, ยูโกสลาเวีย
สัญชาติ: เซอร์เบีย
ภาพมีลูติน มิลานโควิช ในธนบัตรของเซอร์เบีย
มีลูติน มีลานโควิช (เซอร์เบีย: Милутин Миланковић, Milutin Milanković, [milǔtin milǎːnkoʋitɕ]; 28 พฤษภาคม 1879 – 12 ธันวาคม 1958) เป็นนักคณิตศาสตร์, นักดาราศาสตร์, นักภูมิอากาศวิทยา, นักวิศวกรรมโยธา และ นักธรณีฟิสิกส์ชาวเซอร์เบีย เป็นที่รู้จักจากงานวิจัยของเขาเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศเป็นคาบซึ่งขึ้นกับความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจร ของโลก ความเอียงของแกนหมุนของโลก และ การหมุนควงของแกนหมุน ซึ่งเรียกว่า วัฏจักรมีลานโควิช
ชีวประวัติ

เกิดที่เมืองดัลย์ ใกล้เมืองออซิเยกในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี หลังจากศึกษาวิศวกรรมโยธาที่มหาวิทยาลัยเทคนิคเวียนนา เขาได้ทำงานในโรงงานในกรุงเวียนนา และมีส่วนร่วมในสถาปัตยกรรมอาคารหลายแห่ง ในปี 1909 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ด้านคณิตศาสตร์ประยุกต์ที่มหาวิทยาลัยเบลเกรด
ในช่วงต้นปี 1912 เขาเริ่มสนใจในบทบาทของดวงอาทิตย์ต่อสภาพอากาศและอุณหภูมิของดาวเคราะห์ และผลการวิจัยของเขาได้รับการตีพิมพ์ในปี 1920 ในชื่อ Théorie mathématique des phénomènes thermiques produits par la radiation solaire ผลลัพธ์นี้ได้รับความสนใจเป็นอย่างมากในโลกวิทยาศาสตร์
เขามีส่วนร่วมในการเขียน Handbuch der Klimatologie และในปี 1930 ได้ตีพิมพ์ Mathematische Klimalehre und astronomische Theorie der Klimaschwankungen เขาได้ปรับปรุงทฤษฎีการหมุนควงของแกนการหมุนของโลกและสร้างทฤษฎีของวัฏจักรยุคธารน้ำแข็ง จากทฤษฎีที่ตั้งสมมุติฐานขึ้นโดยเจมส์ ครอล ในศตวรรษที่ 19
ภาพเหมือนของเขาปรากฏบนธนบัตรมูลค่า 2,000 ดีนาร์เซอร์เบียที่ออกในสาธารณรัฐเซอร์เบีย
มารียา เวียตรอวา

| มารียา เวียตรอวา |
| --- | --- |
Марі́я Вє́трова

เกิด: 03 มกราคม ค.ศ. 1870(1870-01-03) ซอลอนิวกา [uk] เขตผู้ว่าการแชร์นีฮิว จักรวรรดิรัสเซีย (ปัจจุบันอยู่ในประเทศยูเครน)
เสียชีวิต: 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1897(1897-02-24) (27 ปี) ป้อมปีเตอร์และปอล เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก จักรวรรดิรัสเซีย
สาเหตุเสียชีวิต: การจุดไฟเผาตนเอง
สุสาน: สุสานพระเยซูทรงจำแลงพระกาย [ru]
สัญชาติ: ยูเครน
อาชีพ: ครู นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1888–1897
ขบวนการ: นารอดนิก
มารียา แฟดอซียิวนา เวียตรอวา (ยูเครน: Марі́я Федо́сіївна Вє́трова; 3 มกราคม 1870 – 24 กุมภาพันธ์ 1897) เป็นครูและนักปฏิวัติชาวยูเครน หลังทำงานเป็นครูในหลายภาคของประเทศยูเครนและเข้าร่วมคณะละครเป็นเวลาสั้น ๆ เธอได้เข้าร่วมกลุ่มนักสังคมนิยมในอะซอฟ และเป็นผู้ยึดถือในงานเขียนของเลโอ ตอลสตอย เธอศึกษาต่อในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก แต่ได้รับการส่งเสริมให้เป็นนักปฏิวัติหลังได้พบกับตอลสตอย เธอถูกจับกุมจากกิจกรรมการตีพิมพ์เนื้อหาต่อต้านซาร์และเสียชีวิตจากการจุดไฟเผาตนเองในป้อมปราการปีเตอร์และปอล การเสียชีวิตของเธอกลายมาเป็นคำเรียกในการเดินขบวนของขบวนการนักศึกษาเพื่อล้มล้างซาร์ที่ได้รับความนิยมสูงยิ่งขึ้น
ชีวประวัติ

มารียา แฟดอซียิวนา เวียตรอวา เกิดเมื่อวันที่ 3 มกราคม 1870 ในซอลอนิวกา [uk] เขตผู้ว่าการแชร์นีฮิว จักรวรรดิรัสเซีย (ปัจจุบันอยู่ในแคว้นแชร์นีฮิว ประเทศยูเครน) เธอเป็นลูกนอกสมรสของออแลกซันดรา เวียตรอวา (Oleksandra Vetrova) สตรีชาวคอสแซ็ก กับโนตารีในท้องถิ่น เธอจึงได้รับการเลี้ยงดูในฐานะเด็กกำพร้าจากสตรีชาวไร่ชาวนาคนหนึ่งซึ่งเธอเรียกว่าเป็น "ยาย" ในปี 1888 เธอจบการศึกษาจากวิทยาลัยครู และประจำการอยู่ที่โรงเรียนชนบทแห่งหนึ่งในลูแบช
เงินเดือนครูของเธอน้อยมากและไม่เพียงพอต่อการดำรงชีพ รวมถึงชีวิตในชนบทของเธอนั้นโดดเดี่ยวอย่างมากในหมู่บ้านเล็ก ๆ นี้ ในเดือนเมษายน 1889 เธอเข้าร่วมคณะละครเวทีของมือกอลา ซาดอว์สกึย [uk] ซึ่งเดินทางไปทั่วประเทศยูเครน แสดงในโรงละครเล็ก ๆ โดยใช้เครื่องแต่งกายและของประกอบฉากอย่างง่าย แต่เมื่อถึงคราที่เธอต้องแสดงเป็นครั้งแรก เธอตื่นเวทีมากจนตัดสินใจหนีออกจากคณะละคร
การเป็นนักปฏิวัติ

ต่อมาเธอจึงเดินทางไปยังอะซอฟเพื่อกลับไปประกอบอาชีพครู ที่นี่เธอได้เข้าร่วมกับกลุ่มนักสังคมนิยมและสนิทสนมกับอันติป คูลาคอฟ [ru] นารอดนิกจากตากันรอก เธอได้รับแรงบันดาลใจเป็นพิเศษจากบทความเรื่อง "ความสุขคืออะไร?" ของเลโอ ตอลสตอย และเมื่อช่วงปีผ่านไป เธอยิ่งศึกษาเข้าถึงแนวคิดสังคมนิยมอย่างเข้มข้นมากขึ้น ในปี 1894 เธอออกเดินทางจากอะซอฟเพื่อไปศึกษาที่สถาบันเบสตูเจฟในมหาวิทยาลัยหลวงเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก แต่เธอกลับพบว่าอาจารย์และคาบสอนบรรยายต่าง ๆ ที่นั่นกลับไม่น่าสนใจและดูเบาปัญญา ในปีต่อมาเธอพบกับตอลสตอย ซึ่งให้แรงบันดาลใจเธอเป็นนักปฏิวัติ จากนั้นเธอจึงเริ่มไปสอนวิชาภาษารัสเซียและเลขคณิตที่โรงเรียนวันอาทิตย์สำหรับแรงงานของโรงงานรัฐโอบูฮอฟ
เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 1897 ทางการของซาร์จับกุมหมู่ผู้ที่เชื่อว่ามีส่วนร่วมในการตีพิมพ์นารอดนิกในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก เวียตรอวารู้จักคนจำนวนหนึ่งที่ถูกจับกุมในครั้งนี้ เมื่อวันที่ 2 มกราคม 1897 [ตามปฎิทินเก่า: 22 ธันวาคม 1896] เธอเองก็ถูกจับกุมฐานมีโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านรัฐบาลในครอบครอง และต้องสงสัยว่ามีส่วนร่วมในแผนการตีพิมพ์เพื่อปฏิวัติ เธอถูกจับกุมที่ป้อมปราการปีเตอร์และปอลที่ซึ่งเธอจบชีวิตตัวเองด้วยการจุดไฟเผาตัวเองในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ [ตามปฎิทินเก่า: 8 กุมภาพันธ์] 1897 เธอเสียชีวิตจากบาดแผลไฟไหม้ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ [ตามปฎิทินเก่า: 12 กุมภาพันธ์] 1897
แหล่งข้อมูลอื่น

Homo [ Вороний М.] Маруся Вітрова. "Житє і слово", 1897, кн. 2
В. Бахирев (псевд. В. Махновца). Как держать себя на допросах. — август 1900.
Могилянский М. В девяностые годы // Былое. — 1924. — No. 24.
Памяти Марьи Федосьевны Ветровой. Б/м, 1898; Ростов Н. Самоубийство М.Ф.Ветровой и студенческие беспорядки 1897 г. "Каторга и ссылка", 1926, No. 2
Самоубийство М. Ф. Ветровой и студенческие беспорядки // Каторга и ссылка. — 1926. — No. 2.
Куделли П. Ф. Народовольцы на перепутье. — Л., 1926.
Ростов Н. Драма в Бастионе. — М.: Библиотека «Огонёк» No. 27 (752), сентябрь 1933.
Чала Л. Не даремно! "Вітчизна", 1964, No. 8.
Ветрова Мария Федосеевна // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969–1978.
Брайнин И. Б., Шапошников В. Г. Ветровские демонстрации // Вопросы истории. — 1983. — No. 2. — С. 178–181.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  โปแลนด์
มาร์ก ชากาล

“มาร์ก ชากาล” (4 กรกฎาคม ค.ศ. 1941) โดย คาร์ล ฟาน เวคเทิน (Carl Van Vechten)
มาร์ก ชากาล (ฝรั่งเศส: Marc Chagall; ยิดดิช: מאַרק שאַגאַל; รัสเซีย: Марк Захарович Шага́л, Mark Zakharovich Shagal; เบลารุส: Мойша Захаравіч Шагалаў, Mojša Zaharavič Šagałaŭ; ชื่อเมื่อแรกเกิด: Moishe Shagal; 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1887 - 28 มีนาคม ค.ศ. 1985) เป็นจิตรกรชาวเบลารุส-ฝรั่งเศส (เดิมเป็นชาวยิว-เบลารุส) คนสำคัญในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชากาลเกิดที่เบลารุสซึ่งขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย เขาเป็นศิลปินผู้มีส่วนในขบวนการศิลปะสมัยใหม่หลังภายหลังสมัยศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ แต่งานของชากาลจะจัดเข้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่งได้ยาก เป็นงานที่เต็มไปด้วยการใช้สัญลักษณ์  นอกจากงานจิตรกรรมแล้วชากาลยังมีงานกระจกสีและงานโมเสก
ชีวิต

มาร์ก ชากาลเกิดที่ลิออซโน ใกล้เมืองวีเซียบสค์ (Vitebsk) ในเบลารุส เป็นลูกคนโตในบรรดาพี่น้อง 7 คนในครอบครัวชาวยิว คัทสคิ พ่อของชากาลเป็นพ่อค้าปลาเฮอริง ชีวิตวัยเด็กค่อนข้างยากจนแต่เป็นชีวิตที่มีความสุขซึ่งสะท้อนในผลงานของชากาลตลอดชีวิต
สองสามเดือนหลังจากเรียนการเขียนภาพกับเยฮูดา เพ็น (Yehuda Pen) จิตรกรคนสำคัญของท้องถิ่นเมื่อปี ค.ศ. 1906 ชากาลก็ย้ายไปเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1907 ขณะที่อยู่ที่นั่นชากาลก็เป็นสมาชิกของ “สมาคมผู้สนับสนุนศิลปะ” (Society of Art Supporters) และเริ่มศึกษากับนิโคไล โรริค (Nikolai Roerich) ซึ่งเป็นที่ที่ชากาลได้พบกับศิลปินจากหลายลัทธิและหลายลักษณะ ระหว่างปี ค.ศ. 1908 ถึงปี ค.ศ. 1910  ชากาล ศึกษากับลีออน บาสท์ (Leon Bakst) ที่สถาบันการวาดและจิตรกรรมซวานท์เซวา (Zvantseva School of Drawing and Painting)
ชีวิตช่วงนี้เป็นช่วงที่ลำบากสำหรับชากาล ในระหว่างนั้นชาวยิวจะอาศัยอยู่ได้เฉพาะที่เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและต้องมีใบอนุญาต ชากาลถูกจับและจำขังอยู่ระยะหนึ่ง แต่ชากาลก็ยังอาศัยอยู่ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กจนปี ค.ศ. 1910 ระหว่างนั้นก็เดินทางไปเยี่ยมบ้านเกิดบ้างบางครั้งซึ่งในปี ค.ศ. 1909 ชากาลพบ เบลลา โรเซนเฟลด์ผู้ต่อมาเป็นภรรยาของชากาล
หลังจากมีชื่อเสียงมากขึ้นชากาลก็ย้ายจากเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กไปตั้งหลักแหล่งที่ปารีส เพื่อไปอยู่ในสังคมของศิลปินที่มีชื่อของฝรั่งเศสในแขวงมงปาร์นัส (Montparnasse) ที่นั่นชากาลก็ทำความรู้จักกับศิลปินอาวองการ์ด เช่น กีโยม อาปอลีแนร์ (Guillaume Apollinaire) โรแบร์ต เดโลเนย์ (Robert Delaunay) และแฟร์น็อง เลเฌ (Fernand Léger) ในปี ค.ศ. 1914 ชากาลกลับไปวีเซียบสค์ และปึหนึ่งหลังจากนั้นก็แต่งงานกับคู่หมั้นเบลลา ขณะที่อยู่ในรัสเซียสงครามโลกครั้งที่หนึ่งก็ระเบิดขึ้นในปี ค.ศ. 1916 ชากาลมีลูกคนแรกเป็นลูกสาวชื่อ ไอดา
ดูเพิ่ม

งานกระจกสี
ศิลปะสมัยใหม่