stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดาวยักษ์ใหญ่เหลือง

เดลต้า สุนัขใหญ่ ดาวยักษ์ใหญ่เหลืองที่สว่าง (F8Ia)
ดาวยักษ์ใหญ่เหลือง (อังกฤษ: Yellow supergiant) เป็นดาวยักษ์ใหญ่ของชนิดสเปกตรัม F หรือ G ดาวฤกษ์เหล่านี้มีมวลเริ่มต้นระหว่างประมาณ 10 และ 40 เท่าของดวงอาทิตย์ แม้จะมีบางดาวยักษ์ใหญ่เหลืองจะมีการสูญเสียมากกว่าครึ่งหนึ่งนั้น ดาวฤกษ์มวลที่สูงขึ้นไม่ได้ขยายเกินดาวยักษ์ใหญ่น้ำเงิน
ดาวยักษ์ใหญ่เหลือง ส่วนใหญ่จะระบายความร้อนและขยายตัวอย่างรวดเร็วไปสู่ดาวยักษ์ใหญ่แดงหลังจากแถบลำดับหลัก ที่ใช้เวลาเพียงไม่กี่พันปีในระยะที่และอื่น ๆ มีมากน้อยกว่าดาวยักษ์ใหญ่แดง ดาวยักษ์ใหญ่เหลืองมีการเผาไหม้ไฮโดรเจนในเปลือกหลังจากที่ไฮโดรเจนหมดในแกนกลางของพวกนั้น แกนฮีเลียมเผาไหม้ขึ้นได้อย่างราบรื่นในบางจุดในระหว่างการวิวัฒนาการเป็นดาวยักษ์ใหญ่แดง แต่รูปแบบแตกต่างกันไปที่ว่านี้เกิดขึ้นในระยะดาวยักษ์ใหญ่เหลืองหรือตามดาวได้กลายเป็นดาวยักษ์ใหญ่แดง              ===ดาวยักษ์ใหญ่เหลือง=== ดาวยักษ์ใหญ่เหลือง เป็นดาวยักษ์ อย่างดาววีเซ้น((Delta Canis Majoris) มีขนาด เป็น 390 เท่า ของดวงอาทิตย์ ดาววีเซ้นจะมีสเปกตรัม F8la ดาวอาร์เนบ(Alpha Leporis)จะเป็นดาวยักษ์ใหญ่เหลืองขนาดพอกับดาวไรเจล
ดาราศาสตร์ดาราจักร

ดาราศาสตร์ดาราจักร (อังกฤษ: Galactic astronomy) เป็นแขนงหนึ่งของการศึกษาทางดาราศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับดาราจักรทางช้างเผือกของเรา รวมถึงส่วนประกอบภายในต่างๆ ซึ่งแตกต่างกับการศึกษาดาราศาสตร์ดาราจักรนอกระบบที่ศึกษาทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ภายนอกดาราจักรของเรา
ทั้งนี้จะต้องไม่สับสนกับการศึกษากำเนิดและวิวัฒนาการของดาราจักร อันเป็นการศึกษาเกี่ยวกับดาราจักรโดยทั่วๆ ไป ว่าด้วยการก่อตัว การเกิดโครงสร้าง องค์ประกอบ พลวัตและปฏิกิริยา รวมถึงลักษณะของดาราจักรประเภทต่างๆ
สำหรับดาราจักรทางช้างเผือกซึ่งเป็นที่อยู่ของระบบสุริยะ เป็นตัวอย่างการศึกษาดาราจักรที่ดีแห่งหนึ่ง แม้ว่าพื้นที่ส่วนใหญ่ของดาราจักรจะถูกบดบังเอาไว้ ทว่าด้วยวิทยาการของดาราศาสตร์วิทยุ ดาราศาสตร์อินฟราเรด และสาขาอื่นๆ ที่พัฒนาขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ช่วยให้เราสามารถสำรวจผ่านฝุ่นและแก๊สมากมายที่มีอยู่ในดาราจักรของเราเองได้เป็นครั้งแรก
หัวข้อในการศึกษา

ตามมาตรฐานทั่วไปของแวดวงดาราศาสตร์ จะแบ่งการศึกษาองค์ประกอบต่างๆ ของดาราศาสตร์ดาราจักรดังนี้
abundances - ศึกษาเกี่ยวกับตำแหน่งของธาตุที่หนักกว่าฮีเลียม
ดุมดาราจักร - ศึกษาเกี่ยวกับพื้นที่ดุมดาราจักรที่อยู่รอบบริเวณศูนย์กลางทางช้างเผือก
ศูนย์กลาง - ศึกษาเกี่ยวกับบริเวณศูนย์กลางของทางช้างเผือก
แผ่นจาน - การศึกษาแผ่นจานของทางช้างเผือก (คือระนาบอันเป็นที่ตั้งของวัตถุในดาราจักรโดยส่วนใหญ่)
วิวัฒนาการ - ศึกษาเกี่ยวกับวิวัฒนาการของทางช้างเผือก
การก่อตัว - ศึกษาเกี่ยวกับการก่อตัวของทางช้างเผือก
องค์ประกอบพื้นฐาน - องค์ประกอบพื้นฐานของทางช้างเผือก (เช่น มวล ขนาด หรืออื่นๆ)
กระจุกดาวทรงกลม - ศึกษาเกี่ยวกับกระจุกดาวทรงกลมที่อยู่ในทางช้างเผือก
ฮาโล - ฮาโลขนาดใหญ่ที่อยู่รอบทางช้างเผือก
จลนศาสตร์และพลศาสตร์ - การเคลื่อนที่ของดาวฤกษ์และกระจุกดาว
นิวเคลียส - พื้นที่โดยรอบหลุมดำที่อยู่ในใจกลางของทางช้างเผือก (บริเวณดาราจักร Sagittarius A*)
กระจุกดาวเปิดและกลุ่มของดาวฤกษ์
ระบบสุริยะข้างเคียง
ชนิดของดาวฤกษ์ - จำนวน และประเภทของดาวฤกษ์ที่อยู่ในทางช้างเผือก
โครงสร้าง - ว่าด้วยโครงสร้างของดาราจักร (เช่นแขนกังหัน หรืออื่นๆ)
ประชากรดาวฤกษ์ในดาราจักร

กระจุกดาวทรงกลม
กระจุกดาวเปิด
ดูเพิ่ม

ดาราจักร
ทางช้างเผือก
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่แก๊สไฮโดรเจนในทางช้างเผือก เก็บถาวร 2005-05-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่ฝุ่นในทางช้างเผือก เก็บถาวร 2019-07-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสาขาวิชาหลักของการศึกษาดาราศาสตร์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ |
| --- | --- |
 จักรวาลวิทยา  ดาราศาสตร์ดาราจักรนอกระบบ  ดาราศาสตร์ดาราจักร  ดาราศาสตร์ดาวฤกษ์  วิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์  การศึกษาดาวเคราะห์นอกระบบ  การวัดตำแหน่งดาว  โบราณดาราศาสตร์  ธรณีดาราศาสตร์  เคมีดาราศาสตร์  ชีววิทยาดาราศาสตร์
ดาวหางบีลา

ดาวหางบีลา เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1846 หลังจากแตกเป็นสองส่วนไม่นาน
ดาวหางบีลา (อังกฤษ: Comet Biela) หรือชื่ออย่างเป็นทางการตามระบบการตั้งชื่อดาวหางคือ 3D/Biela เป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรซึ่งค้นพบโดย วิลเลห์ม ฟอน บีลา ในปี ค.ศ. 1826 จึงได้ชื่อว่า "บีลา" ตามผู้ค้นพบ
เคยมีผู้สังเกตพบดาวหางนี้มาก่อนแล้ว คือ ชาร์ลส เมอสิเออร์ ในปี ค.ศ. 1772 และ ฌอง-หลุยส์ ปอนส์ ในปี ค.ศ. 1805 แต่วิลเลห์ม ฟอน บีลา เป็นผู้ค้นพบจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 1826 และสามารถคำนวณวงโคจรของมันออกมาได้ว่ามีคาบโคจรประมาณ 6.6 ปี นับเป็นดาวหางดวงที่สาม (หลังจากดาวหางฮัลเลย์และดาวหางเองเคอ) ที่มีการค้นพบคาบโคจร
เมื่อดาวหางกลับมาปรากฏอีกครั้งในปี ค.ศ. 1846 ผู้สังเกตการณ์พบว่าดาวหางแตกออกเป็นสองเสี่ยง หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1852 ชิ้นส่วนทั้งสองชิ้นพบอยู่ห่างกัน 1.5 ล้านไมล์ แต่หลังจากนั้นมันก็ไม่กลับมาให้เห็นอีกในรอบการปรากฏตัวปี 1859, 1865 และ 1872 แต่ในวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1872 มีการค้นพบฝนดาวตกสว่างไสว (ประมาณ 3,000 ดวงต่อชั่วโมง) ส่องสว่างมาจากบริเวณของท้องฟ้าที่ควรจะเป็นตำแหน่งซึ่งดาวหางเคลื่อนผ่านในเดือนกันยายน 1872 เวลานั้นเป็นวันที่โลกโคจรตัดผ่านเส้นทางโคจรของดาวหางพอดี ฝนดาวตกเหล่านี้ต่อมาได้ชื่อว่า "ฝนดาวตกแอนโดรเมดีดส์" หรือ "ฝนดาวตกบีลา" ดูเหมือนว่า นั่นจะเป็นสัญญาณแจ้งว่า ดาวหางได้แตกสลายไปเสียแล้ว มีการค้นพบฝนดาวตกเหล่านี้อีกหลายครั้งตลอดช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เหลืออยู่ แต่ปัจจุบันได้จางหายไปหมดแล้ว
ดาวน์เทมโป

| ดาวน์เทมโป |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ดนตรีโซล   ดนตรีแอมเบียนต์   ดนตรีอีเลกโทรนิก   อีเลกโทนิกา   ดนตรีกรูฟ   แจ๊ซ   ฟังก์   ดั๊บ
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 สหราชอาณาจักร
เครื่องบรรเลงสามัญ: เครื่องดนตรีสังเคราะห์เสียง, เครื่องดนตรีอีเลกโทรนิก, คอมพิวเตอร์ส่วนตัว, แซมเพลอร์
ดาวน์เทมโป (อังกฤษ: Downtempo) หรือ ดาวน์บีต (อังกฤษ: Downbeat) เป็นดนตรีอิเล็กทรอนิกในลักษณะผ่อนคลาย ที่ดูมีแนวเพลงคล้ายกับแอมเบียนต์ แต่มักจะใส่จังหวะหรือกรู๊ฟ ซึ่งต่างจากดนตรีแอมเบียนต์ที่เป็นรูปแบบที่ไม่มีจังหวะ จังหวะในบางครั้งใช้การวนไปมา ให้ความรู้สึกอยากนอน ในบางครั้งจังหวะจะมีความซับซ้อนกว่าโดยเพิ่มส่วนประกอบฉากหลัง แต่ก็ยังคงไม่ทำให้ตึงเครียดไม่มากไปกว่าดนตรีอีเลกโทรนิกอื่นอย่างแทรนซ์ ส่วนชื่อชิลล์เอาต์ ที่บอกถึงเพลงแนวนี้เป็นเพลงเจาะจงลงไปของแนวเพลงนี้ ดาวน์เทมโปมีความหมายครอบคลุมและหลากหลายกว่า
แนวเพลงอื่นที่เกี่ยวอย่างทริปฮอป ที่ดาวน์เทมโปรมักจะมีจังหวะที่ช้ากว่าทริปฮอป และเนื่องจากให้ผ่อนคลายและมีความรู้สึกถึงความโรแมนติก ในดนตรีดาวน์เทมโป ร่วมไปกับการใช้เสียงร้องและเนื้อเพลงที่น้อย ๆ อาจไม่ค่อยมี เพลงแนวนี้ได้รับความนิยมเป็นเพลงฉากหลังของห้อง "ชิลล์เอาต์" ของปาร์ตี้เพลงแดนซ์หรือร้านคาเฟ่แนวอัลเทอร์เนทีฟ
ศิลปินแนวดาวน์เทมโป ได้แก่

แอร์ (กลุ่มดนตรี)
โบโนโบ (นักดนตรี)
Frou Frou
Kruder & Dorfmeister
Portishead
Royksopp
แมสซีฟแอตแทก
ไนท์แมรส์ออนแวกซ์
Thievery Corporation
Unkle
ดาวทะเลปุ่มแดง

| ดาวทะเลปุ่มแดง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: เอไคโนเดอร์มาตา Echinodermata
ชั้น:: ดาวทะเล Asteroidea
อันดับ:: Valvatida Valvatida
วงศ์:: Oreasteridae Oreasteridae
สกุล:: Protoreaster Protoreaster
ชื่อทวินาม
Protoreaster lincki (Blainville, 1834)

ชื่อพ้อง
 Protoreaster linckii
ดาวทะเลปุ่มแดง (อังกฤษ: Red-knobbed starfish, Red spine star, African sea star, African red knob sea star, Linck's starfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: Protoreaster lincki)   เป็นดาวทะเลชนิดหนึ่ง
ลำตัวแยกเป็นห้าแฉก ซึ่งเรียกว่าแขน ส่วนกลางมีลักษณะเป็นจานกลม ด้านหลังมีตุ่มหินปูนสีแดงขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วไป ตุ่มเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างเป็นหินปูนที่มีรูพรุนทั้งตัว มีรูก้นขนาดเล็กหนึ่งช่องอยู่ใกล้กึ่งกลางลำตัว ปากอยู่ด้านล่าง บริเวณจุดกึ่งกลางของลำตัว ใต้แขนแต่ละข้างมีหนวดสั้น ๆ เรียงตามส่วนยาวของแขนเป็นคู่ ๆ มีลักษณะเป็นกล้ามเนื้อที่เหนียวและแข็งแรง ทำหน้าที่เสมือนเท้า นอกจากจะใช้ในการเคลื่อนที่แล้วยังใช้จับอาหารอีกด้วย ลำตัวและแขนทั้งห้าภายในมีลักษณะเป็นช่องติดต่อกัน ช่องของแต่ละแขนบรรจุอวัยวะสืบพันธุ์ และอวัยวะย่อยอาหารบางส่วน เมื่อแขนข้างหนึ่งข้างใดขาดหายไป จะมีแขนใหม่งอกขึ้นมาแทนที่  มีขนาดโตเต็มที่ เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 12 นิ้ว
พบอยู่ตามชายฝั่งทะเล โดยเฉพาะบริเวณที่เป็นโขดหินและพื้นทรายที่เป็นโคลนและทราย กินอาหาร จำพวกหอยสองฝา โดยเฉพาะหอยนางรม, กุ้ง, ปู, หนอนตัวแบน, หนอนท่อ และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ  กระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก  พบได้ในน้ำลึกถึง 100 เมตร
ดาวทะเลปุ่มแดง นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงในตู้ปลา และยังใช้ทำประโยชน์อย่างอื่น เช่น ทำปุ๋ยอินทรีและซากแห้งนำไปประดับตกแต่งบ้าน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Protoreaster lincki ที่วิกิสปีชีส์
ดาร์ธ เบน
เบื้องหลัง

ตัวละครดาร์ธ เบนและกฎแห่งสองถูกสร้างขึ้นโดยจอร์จ ลูคัส เป็นส่วนหนึ่งของประวัติของเหล่าซิธเพื่อใช้ในภาพยนตร์ไตรภาคต้น โดยเบนได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในภัยซ่อนเร้นฉบับนิยายในฐานะผู้สร้างกฎแห่งสอง ต่อมาใน พ.ศ. 2543 หนังสือ The Essential Chronology ได้รวมการสร้างกฎแห่งสองนี้เข้ากับยุทธการรูซานที่เคยถูกกล่าวถึงมาก่อนในเรื่องชุด Dark Forces: Jedi knight เนื้อเรื่องส่วนนี้ได้รับการขยายเพิ่มเติมในหนังสือการ์ตูนชุด Jedi vs Sith โดย Darko Macan และ Bane of the Sith โดย Kevin J. Anderson ต่อมาหนังสือ The New Essential Guide to Characters และ The New Essential Chronology ได้ให้รายละเอียดในเรื่องนี้มากขึ้น หนังสือฉบับหลังพยายามแก้ไขความไม่เข้ากันระหว่าง Jedi vs Sith และ Bane of the Sith ด้วย
พ.ศ. 2549 หนังสือ Darth Bane: Path of Destruction เขียนโดย Drew Kerpyshyn ได้รับการวางจำหน่าย รายละเอียดหลายอย่างในหนังสือเล่มนี้ขัดกันกับข้อมูลที่ปรากฏก่อนหน้า ต่อมา พ.ศ. 2550 หนังสือภาคต่อ Darth Bane: Rule of Two ก็วางจำหน่าย และได้แก้ไขความไม่เข้ากันนี้เป็นบางส่วน ส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ทับซ้อนกับเรื่องราวใน Bane of the Sith พร้อมๆ กับสร้างเรื่องราวระหว่างเบนกับศิษย์ของเขา นิยายเล่มสาม Darth Bane: Dynasty of Evil วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2552 โดยนิยายแต่ละเล่มให้รายละเอียดมากขึ้นเกี่ยวกับตัวละคร ในขณะที่นิยายเล่มสามเป็นจุดจบชีวิตของตัวละครดาร์ธ เบน
ผู้อ่านหลายคนยังคงสงสัยว่าเบนหรือซานนาห์กันแน่ที่เป็นฝ่ายชนะการประลองครั้งสุดท้ายในตอนจบของ Dynasty of Evil โดยผู้แต่งคือ Drew Karpyshyn ได้ออกมายืนยันว่าซานนาห์เป็นผู้ชนะการประลอง โดยมีเพียงบางส่วนของเบนเท่านั้นที่หลงเหลืออยู่ในตัวของเธอ
แหล่งข้อมูลอื่น

Darth Bane ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki
ดาวหางเฮล-บอปป์

ภาพดาวหางเฮล-บอปป์ เมื่อวันที่ 29 มีนาคม 1997 ที่ประเทศโครเอเชีย ภาพนี้ได้รับเลือกเป็นภาพดีเด่นแห่งวิกิคอมมอนส์
ดาวหางเฮล-บอปป์ (อังกฤษ: Comet Hale-Bopp) หรือชื่ออย่างเป็นทางการตามระบบดาวหางว่า C/1995 O1 นับเป็นดาวหางที่มีการเฝ้าสังเกตการณ์มากที่สุดที่คริสต์ศตวรรษที่ 20 และเป็นหนึ่งในบรรดาดาวหางที่สว่างที่สุดในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา สถิติการมองเห็นด้วยตาเปล่าสามารถเฝ้าดูอยู่ได้เป็นเวลานานถึง 18 เดือน เป็นสองเท่าของสถิติเดิมคือดาวหางใหญ่แห่งปี 1811
ดาวหางเฮล-บอปป์ถูกค้นพบโดยนักสังเกตการณ์ดาวหางสองคนซึ่งอยู่กันคนละแห่ง ได้แก่ อลัน เฮล และ โทมัน บอปป์ ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่วันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1995 ขณะที่มันยังอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์เป็นทางไกลมาก ทำให้คาดหมายกันว่ามันจะกลายเป็นดาวหางใหญ่ได้เมื่อเข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากขึ้น แม้การคาดคะเนความสว่างของดาวหางจะมีปัจจัยเกี่ยวข้องหลายประการ แต่ปรากฏว่าดาวหางเฮล-บอปป์สามารถทำได้ดีกว่าการคาดหมายเมื่อมันเข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1997 และได้รับการขนานนามให้เป็น ดาวหางใหญ่แห่งปี 1997
ดาร์เรน เอลส์

| ดาร์เรน เอลส์ |
| --- | --- |
เกิด:  (1972-08-06) 6 สิงหาคม ค.ศ. 1972 (52 ปี)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยบราวน์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
อาชีพ: ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ดาร์เรน เอลส์ (อังกฤษ: Darren Eales; เกิด 6 สิงหาคม ค.ศ. 1972) เป็นผู้บริหารกีฬาชาวอังกฤษ ซึ่งปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารของนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ก่อนหน้านี้เขาเป็นนักฟุตบอลที่เล่นทั้งระดับวิทยาลัยและระดับอาชีพในสหรัฐอเมริกา เขาเป็น 11 ผู้เล่นตัวจริงของออลอเมริกัน ใน ค.ศ. 1994 ในตำแหน่งกองหน้า และได้รับเคมบริดจ์บลู ใน ค.ศ. 1998 ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการฝ่ายบริหารฟุตบอลของทอตนัมฮอตสเปอร์ ใน ค.ศ. 2014 เขาดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารของสโมสรฟุตบอลแอตแลนตายูไนเต็ดในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์
ชีวิตในวัยเด็ก

เอลส์เติบโตในเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ  เมื่อเขาใกล้จะจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา เขาต้องเผชิญกับการตัดสินใจว่าจะเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยหรือไม่ก็มุ่งสู่อาชีพนักฟุตบอล เมื่อแมวมองของมหาวิทยาลัยในอเมริกาทาบทามโดยเสนอโอกาสให้เขาเล่นและเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย เขาจึงตัดสินใจย้ายไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกา
การศึกษาและฟุตบอลระดับมหาวิทยาลัย

เอลส์เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยบราวน์ซึ่งเป็นสมาชิกของไอวีลีกโดยเล่นในทีมฟุตบอลระดับ NCAA Division 1 ของมหาวิทยาลัยตั้งแต่ ค.ศ. 1991 ถึง 1994
ดาวหางเฮียกูตาเกะ

ดาวหางเฮียกูตาเกะตอนอยู่ใกล้โลกที่สุดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ.1996
ซี/1996 บี2หรือ ดาวหางเฮียกูตาเกะ (อังกฤษ: Comet Hyakutake; ญี่ปุ่น: 百武彗星; โรมาจิ: Hyakutake-suisei; ชื่ออย่างเป็นทางการว่า C/1996 B2) เป็นดาวหาง ค้นพบเมื่อวันที่ 31 มกราคม 2539 ซึ่งผ่านใกล้โลกในเดือนมีนาคมปีนั้น ได้รับการขนานนามว่าเป็น ดาวหางใหญ่ปี 2539 ซึ่งเป็นหนึ่งในดาวหางที่เข้าใกล้โลกที่สุดในรอบ 200 ปีที่ผ่านมา เฮียกูตาเกะสว่างมากในท้องฟ้าราตรี และสามารถมองเห็นได้อย่างกว้างขวางทั่วโลก
การสังเกตดาวหางทางวิทยาศาสตร์นำไปสู่การค้นพบจำนวนมาก ที่น่าประหลาดใจที่สุดสำหรับนักวิทยาศาสตร์ดาวหาง คือ การค้นพบการปล่อยรังสีเอกซ์จากดาวหางเป็นครั้งแรก ซึ่งเชื่อกันว่าเกิดจากอนุภาคลมสุริยะที่แตกตัวเป็นไอออนทำปฏิกิริยากับอะตอมที่เป็นกลางในโคมาของดาวหาง ยานอวกาศยูลิสซิสข้ามหางของดาวหางที่ระยะทางกว่า 500 ล้านกิโลเมตรจากนิวเคลียสอย่างไม่คาดฝัน แสดงให้เห็นว่าเฮียกูตาเกะเป็นดาวหางที่มีหางยาวที่สุด
เฮียกูตาเกะเป็นดาวหางคาบยาว ก่อนการผ่านเข้าใกล้ระบบสุริยะที่สุดครั้งล่าสุด คาบวงโคจรอยู่ที่ราว 17,000 ปี แต่การรบกวนทางแรงโน้มถ่วงจากดาวเคราะห์ยักษ์เพิ่มคาบวงโคจรเป็น 70,000 ปี
ดาวบริวาร

ระวังสับสนกับ ดวงจันทร์
ดาวบริวาร (อังกฤษ: Natural satellite) คือ วัตถุตามธรรมชาติที่โคจรรอบดาวเคราะห์ ระบบสุริยะของเรามีดาวบริวารบริวารอยู่มากกว่า 140 ดวง โดยปกติดาวเคราะห์แก๊สที่มีขนาดใหญ่ น้ำหนักมาก จะมีดาวบริวารจำนวนมาก ดาวพุธและดาวศุกร์ไม่มีดาวบริวารแม้แต่ดวงเดียว โลกมี 1 ดวง คือดวงจันทร์ ดาวอังคารมีดาวบริวารขนาดเล็ก 2 ดวง
ดาวบริวารในระบบสุริยะ

| เส้นผ่านศูนย์กลาง เฉลี่ย (กิโลเมตร) | ดาวบริวารของดาวเคราะห์> โลก | ดาวบริวารของดาวเคราะห์> ดาวอังคาร | ดาวบริวารของดาวเคราะห์> ดาวพฤหัสบดี | ดาวบริวารของดาวเคราะห์> ดาวเสาร์ | ดาวบริวารของดาวเคราะห์> ดาวยูเรนัส | ดาวบริวารของดาวเคราะห์> ดาวเนปจูน | ดาวบริวารของดาวเคราะห์แคระ> ดาวพลูโต | ดาวบริวารของดาวเคราะห์แคระ> เฮาเมอา | ดาวบริวารของดาวเคราะห์แคระ> อีริส | ดาวบริวารของ ดาวเคราะห์น้อย | เปรียบเทียบขนาด กับดาวที่ไม่ใช่บริวาร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 4,000–6,000 |  |  | แกนีมีด คัลลิสโต | ไททัน |  |  |  |  |  |  | ดาวพุธ |
| 3,000–4,000 | ดวงจันทร์ |  | ไอโอ ยูโรปา |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2,000–3,000 |  |  |  |  |  | ไทรทัน |  |  |  |  | ดาวเอริส ดาวพลูโต |
| 1,000–2,000 |  |  |  | รีอา ไอแอปตัส ไดโอนี เททีส | ทิทาเนีย โอเบอรอน อัมเบรียล แอเรียล |  | คารอน |  |  |  | มาคีมาคี เฮาเมอา 90377 เซดนา 2007 OR10 |
| 500–1,000 |  |  |  | เอนเซลาดัส |  |  |  |  | ดิสโนเมีย |  | เซเรส, แซเลเชีย ออร์กัส, ควาอัวร์ 2 พัลลัส, 4 เวสต้า วัตถุพ้นดาวเนปจูนอื่นอีกมากมาย |
| 250–500 |  |  |  | ไมมัส ไฮพีเรียน | มิแรนดา | โพรทีอุส เนียรีด |  | ฮีอีอากา |  | แวนธ์ (ออร์กัส) | 10 ไฮเจีย 704 อินเทอร์แอมเนีย  87 ซิลเวีย และอื่น ๆ |
| 100–250 |  |  | อมัลเทีย ฮิมาเลีย ทีบี | ฟีบี เจนัส เอพิมีเทียส | ซิคอแรกซ์ พัก พอร์ชา | ลาริสซา แกลาเทีย ดิสพีนา |  | นามากา |  | S/2005 (82075) 1 Sila–Nunam I Salacia I Actaea  Ceto I Phorcys Patroclus I Menoetius ดาวบริวารของวัตถุพ้นดาวเนปจูน อีก ~21 ดวง | 3 จูโน   1992 QB1   5 เอสเทรีย   42355 ไทฟอน   และอื่น ๆ |
| 50–100 |  |  | เอลารา เพอซิเฟอี | โพรมีเทียส แพนโดรา | แคลิแบน จูเลียต บีลินดา เครสซิดา รอซาลินด์ เดสดิโมนา เบียงกา | ทาแลสซา แฮลิมีดี นีโซ แนแอด | ไฮดรา นิกซ์ |  |  | ควาอัวร์ I Weywot   90 แอนไทโอปี I  Typhon I Echidna Logos I Zoe   ดาวบริวารของวัตถุพ้นดาวเนปจูน อีก 5 ดวง | 90 แอนไทโอปี   58534 โลกอส 253 แมธิลด์  และอื่น ๆ |
| 25–50 |  |  | คาร์มี มีทิส ซิโนพี ไลซิเทีย อะแนงกี | ซีอาร์นัก เฮเลนี แอลบีออริกซ์ แอตลาส แพน | โอฟีเลีย คอร์ดีเลีย เซเทบัส พรอสเพอโร เพอร์ดิตา สเตฟาโน | เซโอ เลโอเมอเดีย แซมาที |  |  |  | 22 Kalliope I ลินัส | 1036 แกนีเมด   243 ไอดา   และอื่น ๆ |
| 10–25 |  | โฟบอส ไดมอส | ลีดา แอดรัสเทีย | ทีเลสโต พาลีอัก คาลิปโซ อีเมียร์ คีเวียก ทาร์วัส อีเยอรัก เออร์เรียปัส | แมบ คิวปิด ฟรานซิสโก เฟอร์ดินานด์ มาร์การิต ทริงคิวโล | S/2004 N 1 | เคอร์เบอรอส สติกซ์ |  |  | 762 พัลโควา I โรมิวลัส (ซิลเวีย) 624 เฮกเตอร์ I เพทิตพรินซ์ (ยูจีนา) 121 เฮอร์ไมโอนี I 283 เอ็มมา I  1313 เบอร์นา I 107 คามิลลา I | 433 เอียรอส   1313 เบอร์นา   และอื่น ๆ |
| < 10 |  |  | 50 ดวง | 36 ดวง |  |  |  |  |  | เรมัส (ซิลเวีย)   แดกทิล (ไอด้า)  และอื่น ๆ | มากมาย |

นอกจากดาวบริวารของดาวเคราะห์แต่ละดวง ยังมีดาวบริวารของดาวเคราะห์น้อยอีกมากกว่า 80 ดวงด้วย
ดาร์กฮอร์ส

ดาร์กฮอร์ส (อังกฤษ: Dark Horse) อาจหมายถึง
ภาพยนตร์

เดอะดาร์กฮอร์ส (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1932),
เดอะดาร์กฮอร์ส, ภาพยนตร์อเมริกัน ค.ศ. 1946 กำกับโดยวิลล์ เจสัน
ดาร์กฮอร์ส (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1992), ภาพยนตร์อเมริกัน กำกับโดยเดวิด เฮมมิงส์
ดาร์กฮอร์ส (ภาพยนตร์ ค.ศ. 2005), ภาพยนตร์เดนมาร์ก-ไอซ์แลนด์ กำกับโดย Dagur Kári
ดาร์กฮอร์ส (ภาพยนตร์ ค.ศ. 2011), ภาพยนตร์อเมริกัน
เดอะดาร์กฮอร์ส (ภาพยนตร์ ค.ศ. 2014), ภาพยนตร์นิวซีแลนด์ กำกับโดยเจมส์ เนเปียร์ โรเบิร์ตสัน
ดนตรี

ดาร์กฮอร์สเรเคิดส์, ค่ายเพลงของจอร์จ แฮร์ริสัน
ดนตรี > อัลบั้มเพลง

ดาร์กฮอร์ส (อัลบั้มจอร์จ แฮร์ริสัน)
ดาร์กฮอร์ส (อัลบั้มนิกเคลแบ็ก)
ดาร์กฮอร์ส (อัลบั้มเครซีทาวน์) อัลบั้มเพลงของเครซีทาวน์
เดอะดาร์กฮอร์ส (อัลบั้มอะชิลลิส)
ดาร์กฮอร์ส – อะไลฟ์คอลเลกชัน, อัลบั้มของไรอัน สตาร์
ดาร์กฮอร์ส, อัลบั้มที่ไม่ได้ออกจำหน่ายของ Caitlin & Will
ดาร์กฮอร์ส, อัลบั้มและหนังสือของ จอห์น ฟิสเชอร์
ดาร์กฮอร์สซิส, อัลบั้มของ เทกซ์ เพอร์กินส์
ดาร์กฮอร์สซิส, อัลบั้มของ จอน อิงลิช
เดอะดาร์กฮอร์ส อัลบั้มของ ทวิสตา
ดนตรี > เพลง

"ดาร์กฮอร์ส" (เพลงอะแมนดา มาร์แชล)
"ดาร์กฮอร์ส" (เพลงจอร์จ แฮร์ริสัน)
"ดาร์กฮอร์ส" (เพลงเคที เพร์รี)
"ดาร์กฮอร์สซิส" (เพลงสวิตช์ฟุต)
"ดาร์กฮอร์ส", โดนคอนเวิร์จ จากอัลบั้ม แอกซ์ทูฟอลล์
"เดอะดาร์กฮอร์ส", โดยสเกลเดอะซัมมิต จากอัลบั้ม เดอะไมเกรชัน
ดาวหลายดวง

ภาพในจินตนาการของระบบดาวสี่ดวง HD 98800
ดาวหลายดวง (อังกฤษ: multiple star) คือกลุ่มของดาวฤกษ์ 3 ดวงขึ้นไปที่ปรากฏอยู่ใกล้กันเมื่อมองจากโลก อาจแบ่งเป็น 2 แบบคือ ถ้าดาวฤกษ์นั้นอยู่ใกล้กันจริง ๆ และมีแรงโน้มถ่วงดึงดูดซึ่งกันและกันเรียกว่าเป็นระบบดาวหลายดวงใน เชิงกายภาพ (physical) ในขณะที่วัตถุที่ดูเหมือนจะอยู่ใกล้เพียงเพราะอยู่ในทิศทางเดียวกันเมื่อมองจากโลกจะเรียกว่า เชิงทัศนศาสตร์ (optical) สำหรับดาวหลายดวงในเชิงกายภาพจะถือว่าเป็นระบบดาวฤกษ์ เรียกว่าเป็น ระบบดาวหลายดวง (multiple star system)
ระบบดาวหลายดวง

ระบบดาวหลายดวงส่วนใหญ่มี 3 ดวง เรียกว่าเป็นระบบดาวสามดวง นอกจากนี้แล้ว ระบบดาว 4 ดวง 5 ดวง 6 ดวงขึ้นไปนั้นเกิดขึ้นได้ยากกว่ามากในทางสถิติ
ระบบดาวหลายดวงเป็นระบบที่มีขนาดอยู่ระหว่างระบบดาวคู่ที่มีวงโคจรที่เสถียรกับกระจุกดาวเปิด ที่มีดาวฤกษ์มากถึง 100 ถึง 1,000 ดวงซึ่งมีกลไลที่ซับซ้อนกว่า ระบบดาวหลายดวงส่วนใหญ่มีโครงสร้างแบบลำดับชั้นซึ่งมีวงโคจรย่อยอยู่ภายในวงโคจรที่ใหญ่กว่า ภายในโครงสร้างดังกล่าว วงโคจรย่อยแต่ละวงอาจมีปฏิสัมพันธ์น้อยมากและมีความเสถียรในตัว เช่นเดียวกับในระบบดาวคู่
ดาวฤกษ์ก่อนเกิด

ภาพดาวฤกษ์ก่อนเกิด L 1527 ที่ถ่ายโดยกล้องเนียร์แคมของกล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์
ดาวฤกษ์ก่อนเกิด (อังกฤษ: Protostar) คือวัตถุขนาดใหญ่ที่ก่อตัวขึ้นจากการรวมกลุ่มกันของแก๊สในเมฆโมเลกุลขนาดยักษ์ซึ่งอยู่ในสสารระหว่างดาว ช่วงการก่อตัวนี้เป็นขั้นตอนเริ่มต้นของกระบวนการก่อตัวของดาวฤกษ์ สำหรับดาวฤกษ์ที่มีมวลขนาดดวงอาทิตย์ ช่วงเวลาในการก่อตัวนี้ใช้เวลาประมาณ 100,000 ปี โดยค่อยๆ เพิ่มความหนาแน่นที่แกนกลางภายในเมฆโมเลกุล แล้วจึงก่อตัวเป็นดาวฤกษ์แบบ ที วัว จากนั้นจึงจะวิวัฒนาการไปสู่ดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลัก
แหล่งข้อมูลอื่น

Planet-Forming Disks Might Put Brakes On Stars (SpaceDaily) Jul 25, 2006
| ด ค กดาวฤกษ์ |
| --- | --- |
ดาวฤกษ์ก่อนเกิด:  เมฆโมเลกุล บริเวณเอช 2  กลุ่มเมฆบอก  วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อย  วัตถุเฮอร์บิก–อาโร  รอยฮายาชิ  ขีดจำกัดฮายาชิ  รอยเฮนเยย์  ดาวฤกษ์ก่อนเกิด  ที วัว  เอฟยู นายพราน  ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี 
วิวัฒนาการ:  กำเนิด  ก่อนลำดับหลัก  แถบลำดับหลัก  วิวัฒนาการหลังดาวยักษ์แดง  แขนงดาวยักษ์เชิงเส้นกำกับ  แผ่นยาวดาวแปรขนาดและแปรแสง  เนบิวลาดาวเคราะห์ก่อนเกิด  เนบิวลาดาวเคราะห์  ดาววอลฟ์–ราแย  นวดารา  มหานวดารา  ไฮเปอร์โนวา  แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล 
ประเภท:  ดาวแคระ น้ำเงิน  ส้ม  แดง  เหลือง  เหลือง-ขาว  ดาวยักษ์เล็ก  ดาวยักษ์ น้ำเงิน  แดง  ดาวยักษ์สว่าง  ดาวยักษ์ใหญ่ น้ำเงิน  แดง  เหลือง  ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง เหลือง  ดาวแปลกพวกน้ำเงิน  ดาวแปรแสงแกมมาแคสซิโอเปีย  ดาวคาร์บอน ซีเอช  แบเรียม  เอส  ดาวฤกษ์ประหลาด  ดาวเทคเนเทียม  ดาวปรอท-มังกานีส  ดาวแปรแสง 
คุณสมบัติ:  การจัดประเภท  ดัชนีสียูบี-วี  การสังเคราะห์นิวเคลียส  อุณหภูมิยังผล  ความเป็นโลหะ  การหมุน  สนามแม่เหล็ก  การเคลื่อนไหวผิดปกติของบรรยากาศแบบไมโคร  ระบบดาวเคราะห์  ความเร็วแนวเล็ง  การเคลื่อนที่เฉพาะ  พารัลแลกซ์  ความเร็วของอวกาศ ดาวฤกษ์ความเร็วสูง - ดาวฤกษ์ความเร็วสูงยิ่งยวด 
โครงสร้าง:  แกน  เขตพาความร้อน  เขตแผ่รังสี  โฟโตสเฟียร์  โครโมสเฟียร์  โคโรนา  ลมดาวฤกษ์  โพรงลมดาวฤกษ์ 
ซากดาว:  ดาวแคระขาว  ดาวนิวตรอน  พัลซาร์  แมกนีทาร์  ดาวควาร์ก  ดาวส่วนประกอบประหลาด  หลุมดำ  หลุมดำดาวฤกษ์ 
รายชื่อดาวฤกษ์:  เรียงตามมวล  เรียงตามขนาด  เรียงตามโชติมาตรปรากฏ  เรียงตามโชติมาตรสัมบูรณ์  เรียงตามระยะห่าง
ดาวพอลลักซ์

| ข้อมูลสังเกตการณ์  ต้นยุคอ้างอิง J2000> 0      วิษุวัต J2000.0 |
| --- | --- |
กลุ่มดาว: คนคู่

ไรต์แอสเซนชัน: 07h 45m 18.94987s
เดคลิเนชัน: +28° 01′ 34.3160″
ความส่องสว่างปรากฏ (V): 1.10 - 1.17
พอลลักซ์ (อังกฤษ: Pollux) หรือ บีตาคนคู่ (β Geminorum) เป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในกลุ่มดาวคนคู่
ภาพรวม

เป็นดาวสีเหลืองส้ม เป็นส่วนหนึ่งของดาวที่เป็นส่วนหัวของพี่น้องฝาแฝดของกลุ่มดาวคนคู่ ร่วมกันกับดาวแคสเตอร์
ชื่อเรียก

ชื่อเรียกทางวิทยาศาสตร์คือ บีตาคนคู่ ชื่อเรียกทั่วไปคือพอลลักซ์ ซึ่งมีที่มาจากชื่อของฝาแฝดคนน้องที่ปรากฏในเทพปกรณัมกรีก โดยชื่อพอลลักซ์มาจากชื่อ "ป็อลลูกส์" (Pollvx) ในภาษาละติน แต่ชื่อเดิมในภาษากรีกโบราณคือ "โปลือเดวแกส" (Πολυδεύκης, Polydeukēs)
ที่อำเภออิบิ (揖斐郡, Ibi-gun) จังหวัดกิฟุของญี่ปุ่น มีการบันทึกไว้ว่ามีการเรียกดาวฝาแฝดสองดวงนี้จากสี โดยเรียกดาวพอลลักซ์ว่า "ดาวทอง" (きんぼし, kin boshi) เรียกดาวแคสเตอร์ว่า "ดาวเงิน" (ぎんぼし, gin boshi)
ดาวยักษ์ใหญ่

แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล
ชนิดสเปกตรัม
ดาวแคระน้ำตาล
ดาวแคระขาว
ดาวแคระแดง
ดาวแคระเล็ก
ดาวแคระ
แถบลำดับหลัก
ดาวยักษ์เล็ก
ดาวยักษ์
ดาวยักษ์สว่าง
ดาวยักษ์ใหญ่
ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง
โชติมาตร
สัมบูรณ์
(MV)
ดาวยักษ์ใหญ่ (อังกฤษ: supergiant) เป็นหนึ่งในบรรดาดาวฤกษ์มวลมากที่สุด ถ้าพิจารณาจากแผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล ดาวยักษ์ใหญ่จะอยู่บริเวณด้านบนของแผนภูมิ จากการจัดประเภทสเปกตรัมของ Yerkes ดาวยักษ์ใหญ่จัดอยู่ในประเภท Ia สำหรับดาวยักษ์ใหญ่ที่สว่างมาก หรือ Ib สำหรับดาวยักษ์ใหญ่ที่สว่างน้อย มีค่าความส่องสว่างปรากฏอยู่ระหว่าง -5 ถึง -12 โดยมากดาวยักษ์ใหญ่ที่สว่างที่สุดจะถูกจัดประเภทเป็นดาวยักษ์ใหญ่ยิ่งระดับ 0
ดูเพิ่ม

ดาวยักษ์
ดาวยักษ์แดง
| ด ค กดาวฤกษ์ |
| --- | --- |
ดาวฤกษ์ก่อนเกิด:  เมฆโมเลกุล บริเวณเอช 2  กลุ่มเมฆบอก  วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อย  วัตถุเฮอร์บิก–อาโร  รอยฮายาชิ  ขีดจำกัดฮายาชิ  รอยเฮนเยย์  ดาวฤกษ์ก่อนเกิด  ที วัว  เอฟยู นายพราน  ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี 
วิวัฒนาการ:  กำเนิด  ก่อนลำดับหลัก  แถบลำดับหลัก  วิวัฒนาการหลังดาวยักษ์แดง  แขนงดาวยักษ์เชิงเส้นกำกับ  แผ่นยาวดาวแปรขนาดและแปรแสง  เนบิวลาดาวเคราะห์ก่อนเกิด  เนบิวลาดาวเคราะห์  ดาววอลฟ์–ราแย  นวดารา  มหานวดารา  ไฮเปอร์โนวา  แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล 
ประเภท:  ดาวแคระ น้ำเงิน  ส้ม  แดง  เหลือง  เหลือง-ขาว  ดาวยักษ์เล็ก  ดาวยักษ์ น้ำเงิน  แดง  ดาวยักษ์สว่าง  ดาวยักษ์ใหญ่ น้ำเงิน  แดง  เหลือง  ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง เหลือง  ดาวแปลกพวกน้ำเงิน  ดาวแปรแสงแกมมาแคสซิโอเปีย  ดาวคาร์บอน ซีเอช  แบเรียม  เอส  ดาวฤกษ์ประหลาด  ดาวเทคเนเทียม  ดาวปรอท-มังกานีส  ดาวแปรแสง 
คุณสมบัติ:  การจัดประเภท  ดัชนีสียูบี-วี  การสังเคราะห์นิวเคลียส  อุณหภูมิยังผล  ความเป็นโลหะ  การหมุน  สนามแม่เหล็ก  การเคลื่อนไหวผิดปกติของบรรยากาศแบบไมโคร  ระบบดาวเคราะห์  ความเร็วแนวเล็ง  การเคลื่อนที่เฉพาะ  พารัลแลกซ์  ความเร็วของอวกาศ ดาวฤกษ์ความเร็วสูง - ดาวฤกษ์ความเร็วสูงยิ่งยวด 
โครงสร้าง:  แกน  เขตพาความร้อน  เขตแผ่รังสี  โฟโตสเฟียร์  โครโมสเฟียร์  โคโรนา  ลมดาวฤกษ์  โพรงลมดาวฤกษ์ 
ซากดาว:  ดาวแคระขาว  ดาวนิวตรอน  พัลซาร์  แมกนีทาร์  ดาวควาร์ก  ดาวส่วนประกอบประหลาด  หลุมดำ  หลุมดำดาวฤกษ์ 
รายชื่อดาวฤกษ์:  เรียงตามมวล  เรียงตามขนาด  เรียงตามโชติมาตรปรากฏ  เรียงตามโชติมาตรสัมบูรณ์  เรียงตามระยะห่าง
ดาวฤกษ์ชนิด ที วัว

ภาพวาดดาวฤกษ์ ที วัว กับแผ่นจานพอกพูนมวล
ดาวฤกษ์ชนิด ที วัว (อังกฤษ: T Tauri Star: TTS) เป็นดาวแปรแสงชนิดหนึ่ง ตั้งชื่อตามดาวต้นแบบของมันคือดาวที วัว (อังกฤษ: T Tauri) มักพบในบริเวณใกล้เมฆโมเลกุล สามารถระบุได้จากการเปลี่ยนแปลงของแสงและโครโมสเฟียร์ที่มีกำลังสูง
ดาวฤกษ์ชนิด ที วัว เป็นดาวฤกษ์ที่อยู่ในสภาวะก่อนเข้าสู่แถบลำดับหลัก คือดาวฤกษ์อายุน้อยที่สุดที่มองเห็นได้ ในระดับสเปกตรัมเอฟ จี เค และเอ็ม  (มีมวลน้อยกว่า 2 เท่าของมวลดวงอาทิตย์) อุณหภูมิพื้นผิวมีค่าใกล้เคียงกับดาวฤกษ์บนแถบลำดับหลักที่มีมวลใกล้เคียงกัน แต่มีความส่องสว่างมากกว่าอย่างมากเพราะรัศมีของมันใหญ่กว่า อุณหภูมิในใจกลางยังค่อนข้างต่ำสำหรับฟิวชั่นของไฮโดรเจน พลังงานของมันมาจากการปลดปล่อยพลังงานแรงโน้มถ่วงเพื่อเข้าสู่แถบลำดับหลัก ซึ่งจะใช้เวลาประมาณ 100 ล้านปี โดยทั่วไปดาวฤกษ์กลุ่มนี้มักหมุนรอบตัวเองในเวลาระหว่าง 1-12 วัน ขณะที่ดวงอาทิตย์ของเราใช้เวลาหมุนรอบตัวเองราว 1 เดือน