stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เคอร์ติส เดวีส์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Curtis Eugene Davies
เกิด:   (1985-03-15) 15 มีนาคม ค.ศ. 1985 (39 ปี)
เกิดที่:  เลย์ตอนสโตน, ลอนดอน อังกฤษ
สูง:  6 ฟุต 1 นิ้ว (1.85 เมตร)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ดาร์บี เคาน์ตี
หมายเลข:  33
ชุดเยาวชน
2000–2001:  วิมเบิลดัน
2001–2003:  ลูตัน ทาวน์
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2003–2005 |  ลูตัน ทาวน์ |  56 |  (2) |
| 2005–2008 |  เวสต์บรอมวิชอัลเบียน |  65 |  (2) |
| 2007–2008 |  → แอสตันวิลลา (ยืม) |  12 |  (1) |
| 2008–2011 |  แอสตันวิลลา |  37 |  (2) |
| 2010–2011 |  → เลสเตอร์ซิตี (ยืม) |  12 |  (0) |
| 2011–2013 |  เบอร์มิงแฮมซิตี |  89 |  (11) |
| 2013–2017 |  ฮัลล์ ซิตี |  123 |  (4) |
| 2017– |  ดาร์บี เคาน์ตี |  95 |  (1) |
ทีมชาติ‡
| 2006–2007 |  อังกฤษ 21 ปี |  3 |  (0) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 20 ธันวาคม 2020.  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 17 December 2006
เคอร์ติส ยูจีน เดวีส์ (อังกฤษ: Curtis Eugene Davies) เกิดเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1985 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษเชื้อสายเซียร์ราลีโอน เล่นในตำแหน่งกองหลังตัวกลาง ปัจจุบันเขาเล่นให้กับดาร์บี เคาน์ตี ในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป
เคอร์ติส เดวีส์ เริ่มต้นค้าแข้งกับสโมสรฟุตบอลลูตันทาวน์ และย้ายไปเล่นในระดับพรีเมียร์ลีกให้กับหลายสโมสร ทั้งเวสต์บรอมมิช อัลเบียน, แอสตันวิลลา, เบอร์มิงแฮมซิตี และฮัลล์ ซิตี
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile เก็บถาวร 2008-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at avfc.co.uk
Profile เก็บถาวร 2009-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at wba.co.uk
สถิติของ Curtis Davies ที่ Soccerbase
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลดาร์บีเคาน์ตี  |
| --- | --- |
 2 Wisdom  3 Forsyth  4 Shinnie  5 บีแยลิก  9 Waghorn  10 Lawrence  11 Jozefzoon  12 Hamer  14 Marriott  16 Clarke  17 Evans  19 Martin  21 Roos  23 Holmes  25 Lowe  30 Anya  33 เดวีส์  37 Bogle  38 Knight  40 Sibley  41 Bird  46 Malone  47 Ravas  48 Buchanan  49 Whittaker  ผู้จัดการ: รูนีย์
เคลย์ตัน สแตนลีย์

เคลย์ตัน สแตนลีย์ (อังกฤษ: Clayton Stanley; 20 มกราคม ค.ศ. 1978 –) เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลชายชาวอเมริกัน และเป็นอดีตสมาชิกทีมชาติสหรัฐ ในตำแหน่งตัวตีตรงข้าม
ประวัติ

เคลย์ตัน สแตนลีย์เป็นลูกชายของจอน สแตนลีย์ เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลที่เข้าสู่หอเกียรติยศวอลเลย์บอล และได้เข้าร่วมการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ที่เม็กซิโกซิตี สแตนลีย์เริ่มเล่นวอลเลย์บอลเมื่อตอนอายุ 14 ปี ต่อมาเขาได้เปลี่ยนมาเล่นบาสเกตบอลและโปโลน้ำ เนื่องจากโรงเรียนมัธยมของเขาไม่มีทีมวอลเลย์บอลชายในช่วงเวลานั้น และกลับมาเล่นวอลเลย์บอลอีกครั้งเมื่อตอนอายุ 17 ปี สแตนลีย์สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายไคเซอร์ในโฮโนลูลู และในระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยฮาวาย วิทยาเขตมานัว ในปี ค.ศ. 1996 - ค.ศ. 2000 เขาลงเล่นกับทีมของมหาวิทยาลัยของเขา
สแตนลีย์ลงแข่งให้กับทีมชาติสหรัฐ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 โดยได้เข้าร่วมแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2001 และในปีเดียวกันเขาเริ่มต้นอาชีพนักวอลเลย์บอลของเขาโดยเซ็นสัญญากับสโมสรพีเอโอเค เทสซาโลนีกี ในปี ค.ศ. 2002 สแตนลีย์ได้เป็นผู้เล่นหลักของทีมชาติสหรัฐในการแข่งขันเวิลด์คัพ 2003ในประเทศญี่ปุ่น และเขาได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมเข้ารับรางวัลชนะเลิศชิงแชมป์นอร์เซกา 2003 และเขาได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าในการแข่งขันครั้งนี้
ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนในเอเธนส์ ซึ่งทีมชาติสหรัฐจบอันดับที่ 4 และสแตนลีย์เป็นผู้เล่นทำคะแนนสูงสุดอันดับที่ 7 โดยทำคะแนนรวมทั้งหมดได้รับ 97 คะแนน จากการตบ 73 คะแนน บล็อก 9 คะแนน และเสิร์ฟ 15 คะแนน และเสิร์ฟยอดเยี่ยมเป็นอันดับที่สองโดยเสิร์ฟเอซ 17 คะแนน
หลังจากจบกีฬาโอลิมปิกสแตนลีย์พร้อมด้วยลอยด์ บอลและทอมัส ฮอฟฟ์ได้ย้ายมาเล่นให้กับอิราคลีส เทสซาโลนีกี เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2004–05 และสแตนลีย์ได้รับรางวัลผู้เล่นทำคะแนนสูงสุด และเสิร์ฟยอดเยี่ยม และในฤดูกาลต่อมาเขาได้รับเหรียญเงิน และได้รับรางวัลผู้เล่นทำคะแนนสูงสุดอีกด้วย หลังจากเขาย้ายไปยังสโมสรดีนาโม-ตัตตรันส์กัซคาซัน เขาได้รับรางวัลชนะเลิศในการแข่งขันซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2007–08 และยังได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า
ในปี ค.ศ. 2008 สแตนลีย์ได้เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2008 และได้รับรางวัลชนะเลิศจากการแข่งขันรายการนี้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ในปีเดียวกันเขาได้ลงแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนในปักกิ่ง เขาได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมชาติสหรัฐเข้ารับตำแหน่งชนะเลิศ และยังได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า ผู้เล่นทำคะแนนสูงสุด และเสิร์ฟยอดเยี่ยมในการแข่งขันครั้งนี้
ในปี ค.ศ. 2010 ทีมชาติสหรัฐจบอันดับที่ 6 ในการแข่งขันชิงแชมป์โลก 2010ที่ประเทศอิตาลี และเขายังได้รางวัลเสิร์ฟยอดเยี่ยมจากการแข่งขันรายการนี้ ในปี ค.ศ. 2011 - ค.ศ. 2012 เขารับหน้าที่เป็นหัวหน้าทีมสหรัฐ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนในลอนดอนซึ่งทีมชาติสหรัฐได้ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรอบชนะเลิศ แต่ได้พ่ายให้กับทีมชาติอิตาลีด้วยคะแนน 3–0 เซท
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 สแตนลีย์ได้เซ็นสัญญากับสโมสรโลโคโมติฟโนโวซีบิสค์ แต่เนื่องจากบาดเจ็บที่หัวเข่าในโอลิมปิกลอนดอนเขาจึงไม่สามารถเข้าร่วมทีมได้ ในฤดูกาล 2013–14 เขาเล่นให้กับสโมสรซันโตรีซันเบิร์ดส์ในวี.พรีเมียร์ลีก และต่อมาในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2016 สแตนลีย์ได้ประกาศอำลาการเล่นวอลเลย์บอล
สังกัดสโมสร

พีเอโอเค เทสซาโลนีกี (2001–2002)
อาริส เทสซาโลนีกี (2002–2003)
ปานาซีไนโกส เอเธนส์ (2003–2004)
อิราคลีส เทสซาโลนีกี (2004–2006)
ฆีกันเตสเดกาโรลีนา (2005)
เซนิต คาซัน (2006–2010)
อูรัลอูฟา (2010–2012)
โลโคโมติฟโนโวซีบิสค์ (2012)
ซันโตรีซันเบิร์ดส์ (2013–2016)
เกียรติประวัติ > สโมสร

กรีกวอลเลย์บอลลีก ฤดูกาล 2003–04 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับปานาซีไนโกส เอเธนส์
กรีกซูเปอร์คัป 2004 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับปานาซีไนโกส เอเธนส์
กรีกวอลเลย์บอลลีก ฤดูกาล 2004–05 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับอิราคลีส เทสซาโลนีกี
กรีกคัป 2005 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับอิราคลีส เทสซาโลนีกี
กรีกซูเปอร์คัป 2005 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับอิราคลีส เทสซาโลนีกี
กรีกคัป 2006 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับอิราคลีส เทสซาโลนีกี
รัสเซียนซูเปอร์ลีก ฤดูกาล 2006–07 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับดีนาโม-ตัตตรันส์กัซคาซัน
ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2007–08 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับดีนาโม-ตัตตรันส์กัซคาซัน
รัสเชียนคัพ 2007 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับดีนาโม-ตัตตรันส์กัซคาซัน
รัสเซียนซูเปอร์ลีก ฤดูกาล 2008–09 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับเซนิต คาซัน
รัสเซียนซูเปอร์ลีก ฤดูกาล 2009–10 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับเซนิต คาซัน
รัสเชียนคัพ 2009 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับเซนิต คาซัน
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB Profile เก็บถาวร 2020-02-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เคลย์ตัน สแตนลีย์ at the United States Olympic Committee
| ด ค กรายชื่ผู้เล่นในวอลเลย์บอลชายทีมชาติสหรัฐ – โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 (เหรียญทอง) |
| --- | --- | --- |
|  1 บอล  2 รูนีย์  4 ลี  5 แลมเบิร์น  8 พิตดี  9 มิลลาร์  10 แซลมอน  12 ฮอฟฟ์ (C)  13 สแตนลีย์  14 แฮนเซน  15 การ์ดเนอร์  18 ทูซินสกี  ผู้ฝึกสอน: แมกคัตเชน  |  1 บอล  2 รูนีย์  4 ลี  5 แลมเบิร์น  8 พิตดี  9 มิลลาร์  10 แซลมอน  12 ฮอฟฟ์ (C)  13 สแตนลีย์  14 แฮนเซน  15 การ์ดเนอร์  18 ทูซินสกี  ผู้ฝึกสอน: แมกคัตเชน  |  |
| ด ค กรายชื่อนักวอลเลย์บอลชายทีมชาติสหรัฐ – โอลิมปิกฤดูร้อน 2012 |
| --- | --- | --- |
|  1 แอนเดอร์สัน  2 รูนีย์  4 ลี  5 แลมเบิร์น  6 ลอตแมน  7 ซักโซ  8 พิตดี  11 ทอร์นตัน  12 โฮล์มส์  13 สแตนลีย์ (C)  16 แมคเกียนซี  20 สมิธ  ผู้ฝึกสอน: ไนป์  |  1 แอนเดอร์สัน  2 รูนีย์  4 ลี  5 แลมเบิร์น  6 ลอตแมน  7 ซักโซ  8 พิตดี  11 ทอร์นตัน  12 โฮล์มส์  13 สแตนลีย์ (C)  16 แมคเกียนซี  20 สมิธ  ผู้ฝึกสอน: ไนป์  |  |
เควิน โนลัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 โนลันกับเวสต์แฮมยูไนเต็ดในปี 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เควิน แอนโทนี แจนซ์ โนลัน
วันเกิด:   (1982-06-24) 24 มิถุนายน ค.ศ. 1982 (42 ปี)
สถานที่เกิด:  ลิเวอร์พูล อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.83 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เวสต์แฮมยูไนเต็ด (ผู้ฝึกสอน)
สโมสรเยาวชน
1997–1999:  โบลตันวอนเดอเรอส์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1999–2009 |  โบลตันวอนเดอเรอส์ |  296 |  (40) |
| 2009–2011 |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |  85 |  (29) |
| 2011–2015 |  เวสต์แฮมยูไนเต็ด |  141 |  (30) |
| 2016 |  เลย์ตันออเรียนต์ |  14 |  (0) |
| 2017–2018 |  นอตส์เคาน์ตี |  0 |  (0) |
| รวม |   |  536 |  (99) |
ทีมชาติ
| 2002–2004 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี |  2 |  (0) |
จัดการทีม
2016:  เลย์ตันออเรียนต์ (ผู้เล่น-ผู้จัดการ)
2017–2018:  นอตส์เคาน์ตี (ผู้เล่น-ผู้จัดการ)
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เควิน แอนโทนี แจนซ์ โนลัน (อังกฤษ: Kevin Anthony Jance Nolan; เกิด 24 มิถุนายน ค.ศ. 1982) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้ฝึกสอนชาวอังกฤษ ปัจจุบันเป็นผู้ฝึกสอนให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ด
ประวัติ

เควิน โนลัน มีชื่อเต็มว่า เควิน แอนโทนี แจนซ์ โนลัน เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1982 ที่ลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ โนลันแต่งงานแล้วกับฮาร์ลีย์ มีลูกสาว 1 คนเกิดมาในปี 2006 คือ จัสมิน อลิสซาเบส
โนลัน เริ่มเล่นฟุตบอลจริงจังกับ สโมสรฟุตบอลเด็ก ของทีมลิเวอร์พูล ตอนอายุ 14 ปี ต่อมาโนลันถูกเพื่อนชวนให้ไปลองเล่นกับ เยาวชนโบลตัน ตอนอายุ 16 ปี และโอกาสเซ็นสัญญากับ สโมสรแบบปีต่อปี เขาได้เซ็นสัญญาอาชีพเมื่ออายุ 17 ปี และได้ลงเล่นทีมชุดใหญ่ในปีนั้น
ปีแรกกับโบลตันที่ได้ขึ้นพรีเมียร์ลีก ในปี 2001 เขายิงได้ทั้งหมด 8 ประตู และ 2 ลูกมาจากนัดเปิดสนามกับเลสเตอร์ ฤดูกาลต่อมาเขายิงประตูชัยเหนือแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งเป็นทีมโปรดของเขา ในเกมที่โบลตันสามารถบุกไปเอาชนะแมนฯยูไนเต็ดได้ 1-0 จน เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ต้องส่งแมวมองมาจับตาดูฟอร์มของโนลัน
โนลันลงเล่นกับโบลตันเกือบ 10 ปี รวม 10 ฤดูกาล ลงเล่น 323 นัด ยิง 49 ประตู และลงเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษ ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ไป 2 นัด แต่โนลันยังไม่เคยติดทีมชาติชุดใหญ่
จนกระทั่งในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2009 โนลันตัดสินใจย้ายไปร่วมทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ด้วยค่าตัว 4 ล้านปอนด์ และได้รับเบอร์ 4 ซึ่งเป็นเบอร์เดิมที่เขาใส่ตอนอยู่กับหลังจากที่นิวคาสเซิลตกชั้นลงไปเล่นแชมเปี้ยนชิพโนลันได้ยิงประตูแรกได้สำเร็จในนัดที่ชนะคริสตัล พาเลซก่อนที่จะยิงแฮตทริคได้ในเกมส์ที่พบกับอิปสวิส ทาวน์โบลตัน
สถิติ

| ระดับสโมสร> ฤดูกาล.อังกฤษ | ระดับสโมสร> สโมสร.อังกฤษ | ระดับสโมสร> ลีก.อังกฤษ | เกมลีก> ลงเล่น.ลีก | เกมลีก> ประตู.ลีก | ฟุตบอลถ้วย> ลงเล่น.เอฟเอคัพ | ฟุตบอลถ้วย> ประตู.เอฟเอคัพ | ลีกคัพ> ลงเล่น. ลีกคัพ | ลีกคัพ> ประตู. ลีกคัพ | ระดับทวีป> ลงเล่น. ยุโรป | ระดับทวีป> ประตู. ยุโรป | รวม> ลงเล่น.รวม | รวม> ประตู.รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1999-00 | โบลตัน | ดิวิชันหนึ่ง | 4 | 0 | - | - | - | - | - | - | 4 | 0 |
| 2000-01 | โบลตัน | ดิวิชันหนึ่ง | 33 | 1 | 4 | 2 | - | - | - | - | 37 | 3 |
| 2001-02 | โบลตัน | พรีเมียร์ลีก | 35 | 8 | 2 | 0 | 2 | 0 | - | - | 39 | 8 |
| 2002-03 | โบลตัน | พรีเมียร์ลีก | 33 | 1 | 2 | 0 | 1 | 0 | - | - | 36 | 1 |
| 2003-04 | โบลตัน | พรีเมียร์ลีก | 37 | 9 | 2 | 1 | 5 | 2 | - | - | 44 | 12 |
| 2004-05 | โบลตัน | พรีเมียร์ลีก | 36 | 4 | 4 | 0 | 2 | 0 | - | - | 42 | 4 |
| 2005-06 | โบลตัน | พรีเมียร์ลีก | 36 | 9 | 3 | 0 | 2 | 0 | 7 | 2 | 48 | 11 |
| 2006-07 | โบลตัน | พรีเมียร์ลีก | 31 | 3 | 2 | 1 | 1 | 1 | - | - | 34 | 5 |
| 2007-08 | โบลตัน | พรีเมียร์ลีก | 33 | 5 | - | - | 1 | 0 | 5 | 0 | 39 | 5 |
| 2008-09 | โบลตัน | พรีเมียร์ลีก | 20 | 0 | 1 | 0 | 1 | 1 | - | - | 22 | 1 |
| 2008-09 | นิวคาสเซิล | พรีเมียร์ลีก | 11 | 0 | - | - | - | - | - | - | 11 | 0 |
| รวม | อังกฤษ | อังกฤษ | 307 | 40 | 20 | 4 | 15 | 4 | 12 | 2 | 354 | 50 |
| สรุปรวม | สรุปรวม | สรุปรวม | 307 | 40 | 20 | 4 | 15 | 4 | 12 | 2 | 354 | 50 |
เควิน ไฟกี

| เควิน ไฟกี |
| --- | --- |

เกิด:  (1973-06-02) มิถุนายน 2, 1973 (51 ปี) บอสตัน, รัฐแมสซาชูเซตส์, สหรัฐ
สัญชาติ: อเมริกัน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
อาชีพ: ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ ประธานบริษัทมาร์เวลสตูดิโอส์ (2007–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: เคทลิน ไฟกี
บุตร: 1
เควิน ไฟกี (อังกฤษ: Kevin Feige /ˈfaɪɡi/ fy-ghee; เกิดวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1973) เป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานบริษัทมาร์เวลสตูดิโอส์ ซึ่งภาพยนตร์ที่อยู่ภายใต้การอำนวยการสร้างของเขาสามารถทำรายได้ทั่วโลกมากกว่า 1.3 หมื่นล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

เควิน ไฟกี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เครก เบลลามี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เครก ดักลัส เบลลามี
วันเกิด:   (1979-07-13) 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1979 (45 ปี)
ส่วนสูง:  175 ซ.ม.
ตำแหน่ง:  กองหน้า ปีกซ้าย
สโมสรเยาวชน
1988 - 1990:  บริสตอล โรเวอร์ส
1990 - 1996:  นอริช ซิตี้
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1996–2000 |  นอริช ซิตี้ |  84 |  (32) |
| 2000–2001 |  คอเวนทรีซิตี |  34 |  (6) |
| 2001–2005 |  นิวคาสเซิ่ล ยูไนเต็ด |  93 |  (28) |
| 2005 |  → เซลติก  (ยืมตัว) |  12 |  (7) |
| 2005–2006 |  แบล็คเบิร์น โรเวอร์ส |  27 |  (13) |
| 2006–2007 |  ลิเวอร์พูล |  27 |  (7) |
| 2007–2009 |  เวสต์แฮม ยูไนเต็ด |  24 |  (7) |
| 2009–2011 |  แมนเชสเตอร์ซิตี |  40 |  (12) |
| 2010–2011 |  → คาร์ดิฟฟ์ ซิตี้ (ยืมตัว) |  35 |  (11) |
| 2011–2012 |  ลิเวอร์พูล |  24 |  (6) |
| 2012–2014 |  คาร์ดิฟฟ์ ซิตี้ |  55 |  (6) |
| รวม |   |  455 |  (135) |
ทีมชาติ‡
|  |  Wales U18 |  9 |  (6) |
| 1997–1998 |  Wales U21 |  8 |  (1) |
| 1998–2013 |  เวลส์ |  78 |  (19) |
| 2012 |  สหราชอาณาจักรฯ |  5 |  (1) |
จัดการทีม
2019–2021:  อันเดอร์เลคต์ (U21)
2024–:  เวลส์
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 11 May 2014 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 15 October 2013
เครก ดักลัส เบลลามี (อังกฤษ: Craig Douglas Bellamy) เป็นอดีตนักฟุตบอลชื่อดังชาวเวลส์ และเคยเป็นกัปตันทีมชาติเวลส์ รวมถึงติดทีมชาติสหราชอาณาจักรบริเทนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ (BG) ลงแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก ปี 2012 ที่กรุงลอนดอนถึงแม้ในช่วงที่ยังเล่นฟุตบอลเครก เบลลามีจะเป็นนักเตะที่ก่อเรื่องฉาวมากมายแต่ก็ได้รับการยกย่องว่าเป็นกองหน้าที่มีความเร็วสูงมากคนหนึ่งในวงการฟุตบอลอังกฤษ ผ่านการเล่นให้กับสโมสรชั้นนำหลายสโมสร เช่น นิวคาสเซิ่ล ยูไนเต็ด, ลิเวอร์พูล, เวสต์แฮม ยูไนเต็ด ก่อนที่จะแขวนสตั๊ดกับสโมสรคาร์ดิฟฟ์ ซิตี้ หลังจบพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2013 - 2014
โดยในปี 2014 เครก เบลลามี ได้รับการจารึกไว้ว่าเป็นนักฟุตบอลคนแรกที่ยิงประตูในพรีเมียร์ลีก ให้กับสโมสรต้นสังกัดของตัวเองได้มากถึง 7 สโมสร แซงหน้าเลส เฟอร์ดินานด์, แอนดี้ โคล, ร็อบบี้ คีน , ดาร์เรน เบนท์และ นิโกลาส์ อเนลก้า ที่ยิงประตูได้กับ 6 สโมสร (เบลลามียิงในพรีเมียร์ลีก 6 ประตูให้โคเวนทรี่ ซิตี้ , 28 ประตูให้นิวคาสเซิ่ล, 13 ประตูให้แบล็คเบิร์น โรเวอร์ส , 13 ประตูให้ลิเวอร์พูล, 7 ประตูให้เวสต์แฮม , 12 ประตูให้แมนเชสเตอร์ซิตี และยิง 2 ประตูในระดับพรีเมียร์ลีกให้คาร์ดิฟฟ์ ซิตี้เป็นสโมสรสุดท้าย)
ชีวิตส่วนตัว

เครก เบลลามี เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ปี1979 ที่โรงพยาบาลเซนต์ เดวิด เมืองคาร์ดิฟฟ์ (เวลส์) และแต่งงานกับแคลร์ แยนเซ่นแฟนสาวที่คบกันมาตั้งแต่ช่วงวัยรุ่นในเดือนมิถุนายน ปี 2006 (ก่อนจะแต่งงานกันทั้งคู่มีลูกด้วยกันมาแล้ว) โดยทั้งคู่มีลูกชาย 2คนคือเอลลิส ,คาเมรอน และมีลูกสาว 1 คนคือ เล็กซ์ซี่ ทั้งคู่หย่ากันในปี 2012
"เอลลิส เบลลามี" ลูกชายคนโตของเขา (เกิดปี 1998) เลือกเล่นฟุตบอลในตำแหน่งกองหน้าเหมือนพ่อ และอยู่ในระบบพัฒนาเยาวชนของสโมสรอาชีพ โดยในปี 2012 เอลลิสก้าวขึ้นมาติดทีมชาติเวลส์ ชุดอายุไม่เกิน 16 ปี
การค้าแข้ง > นอริช ซิตี้

เบลลามีเริ่มต้นเล่นฟุตบอลตั้งแต่อายุ9ขวบที่สโมสรบริสตอล โรเวอร์สและเซ็นสัญญาเข้ามาอยู่ในทีมชุดเยาวชนของนอริช ซิตี้ โดยเขาเคยไปทดสอบฝีเท้ากับสโมสรแบร็ดฟอร์ด ซิตี้ โดยในระหว่างการทดสอบฝีเท้ากับแบร็ดฟอร์ด ซิตี้นั้น เขายิงไปถึง7ประตูจากการลงทดสอบ3นัด แต่กลับไม่ได้รับการเซ็นสัญญาด้วยเพราะสโมสรให้เหตุผลว่าเขาไม่เหมาะกับการเป็นนักฟุตบอลอาชีพ
เขาได้รับโอกาสลงเล่นให้นอริช ซิตี้นัดแรก ในเกมส์พบกับคริสตัล พาเลซเมื่อวันที่15 มีนาคม ปี1997 และกลายเป็นผู้เล่นคนสำคัญของทีมในฤดูกาล1997-1998 โดยฤดูกาลนั้นเขายิงได้13ประตูจากการลงสนาม38นัด
ฤดูกาล1998-1999 เขาต้องพลาดการลงสนามให้ต้นสังกัดถึง 2เดือนจากอาการบาดเจ็บ เนื่องจากการเข้าปะทะกับกองหลังทีมวูลฟ์แฮมป์ตัน แต่หลังจากที่เขาหายบาดเจ็บกลับมาลงสนาม เขาก็สร้างผลงานได้อย่างดีเมื่อยิงไปถึง17ประตูจากการลงสนาม38นัด
ฤดูกาล1999-2000 เบลลามีได้รับบาดเจ็บหนักที่หัวเข่าในช่วงปรีซีซั่น และกลับมาลงสนามในปลายฤดูกาล และเมื่อจบฤดูกาลนั้นเขาก็ได้รับความสนใจจากหลายๆทีมเช่นนิวคาสเซิ่ล ยูไนเต็ด, ท็อตแน่ม ฮ็อตสเปอร์,  เซลติก และสโมสรวิมเบิลดัน(ปัจจุบันคือสโมสรมิลตัน คีย์น ดอนส์) แต่ท้ายที่สุดแล้วเขาเลือกย้ายไปเล่นให้โคเวนทรี่ ซิตี้ด้วยค่าตัว 6ล้าน5แสนปอนด์ หลังจากที่สโมสรโคเวนทรี่ได้เงินจากการขายร็อบบี้ คีนดาวยิงของทีมให้สโมสรอินเตอร์ มิลานในอิตาลี
ผลงานของเขาที่นอริช ซิตี้เมื่อรวมทุกรายการคือการยิง34ประตูจากการลงสนาม91นัด ทำให้ในปี 2002 เขาได้รับเลือกให้เข้าไปอยู่ในหอเกียรติยศของสโมสรนอริช ซิตี้ จากผลโหวตของแฟนบอล
การค้าแข้ง > โคเวนทรี่ ซิตี้

เครก เบลลามีเริ่มต้นได้ไม่ดีนักที่สโมสรแห่งใหม่เมื่อยิงได้เพียง3ประตู และ2ประตูในจำนวนนั้นมาจากการยิงลูกจุดโทษ หลังจากนั้นมีข่าวลือหนาหูว่าเขาจะย้ายกลับไปเล่นให้นอริชแต่เขาก็ยังอยู่กับทีมต่อไป ฤดูกาลนั้นโคเวนทรี่ต้องหนีตกชั้นและเบลลามีได้ให้สัมภาษณ์ว่าเขาต้องการย้ายทีมหากโคเวนทรี่ต้องตกชั้นลงไปเล่นในดิวิชั่น 1 และเมื่อโคเวนทรี่ ซิตี้ต้องตกชั้นเป็นครั้งแรกในรอบ34ปี และเขายิงได้เพียง6ประตูจากการลงสนาม 34นัด เขาจึงย้ายไปเล่นให้ทีมที่ใหญ่กว่าในที่สุด
การค้าแข้ง > นิวคาสเซิ่ล ยูไนเต็ด

ฤดูกาล2001-2002 เบลลามีเปิดตัวในฐานะสมาชิกใหม่ของนิวคาสเซิ่ล ยูไนเต็ด ภายใต้การคุมทีมของเซอร์ บ็อบบี้ ร็อบสัน โดยคู่หูในแดนหน้าของเขาคืออลัน เชียเรอร์สุดยอดกองหน้าทีมชาติอังกฤษ
เบลลามียิงประตูในสนามเหย้าของทีมต่อหน้าแฟนบอลเป็นครั้งแรกในเกมส์ที่เอาชนะสโมสรโลเคอเรนจากเบลเยี่ยมไป 1-0 และเขาจบฤดูกาลนั้นด้วยการพาทีมได้อันดับที่4ในลีกและได้โควตาไปเล่นยูฟ่า แชมเปียนส์ลีกในฤดูกาลหน้า โดยเขาได้รับรางวัล นักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมของพีเอฟเอ จากผลโหวตของนักฟุตบอลด้วยกันเองอีกด้วย
ต่อมาเบลลามีเริ่มถูกมองว่ามีปัญหาด้านความประพฤติเมื่อถูกตั้งข้อหาว่าทำร้ายร่างกายผู้หญิงคนหนึ่งที่หน้าไนท์ คลับในเมืองนิวคาสเซิ่ลโดยก่อนหน้านี้เขาเคยโดนตั้งข้อหาเดียวกันมาแล้วเมื่อถูกตำรวจจับข้อหาทำร้ายร่างกายผู้หญิง2คน ที่หน้าไนท์คลับในเมืองคาร์ดิฟฟ์โดยที่คดียังอยู่ระหว่างพิจารณาในชั้นศาล
ฤดูกาลที่2ของเขากับนิวคาสเซิ่ล เขาได้เป็นผู้เล่นคนสำคัญของทีมและยิงคนเดียว2ประตู ในชัยชนะ3-2 ต่อสโมสรเฟเยนูร์ด ร็อตเธอร์ดัมส่งผลให้ทีมเข้าสู่รอบที่2ในศึกยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก แต่เขาโชคไม่ดีนักเมื่อในเกมส์ต่อมากับอินเตอร์ มิลานเขาถูกไล่ออกจากสนามเพราะไปจงใจเตะใส่มาร์โก มาเตราซซี่กองหลังฝั่งตรงข้ามนอกจากทีมจะแพ้ไป4-1แล้ว เขายังถูกแบนถึง3นัดอีกด้วย
ความประพฤติและการควบคุมอารมณ์ของเบลลามีดูเหมือนจะมีปัญหาเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆเมื่อในเดือนมีนาคม ปี 2004 เขาเขวี้ยงเก้าอี้ใส่จอห์น คาร์เวอร์สตาฟฟ์โค้ชของทีมที่สนามบินนิวคาสเซิ่ล
หลังจากเซอร์บ็อบบี้ ร็อบสันแยกทางกับนิวคาสเซิ่ลในเดือนสิงหาคม ปี 2004 เบลลามีมีปัญหาส่วนตัวกับแกรม ซูเนสส์กุนซือคนใหม่ของทีมเป็นอย่างมาก และในเดือนมกราคม ปี 2005 เบลลามีถูกตัดออกจากทีมในเกมส์พรีเมียร์ลีกนัดพบกับอาร์เซนอล โดยหลังจบเกมส์ซูเนสส์ให้เหตุผลว่าเบลลามีมีปัญหาอาการบาดเจ็บที่เอ็นร้อยหวาย แต่มีการเปิดเผยภายหลังว่าการที่เขาถูกตัดออกจากทีมแท้จริงแล้วเป็นเพราะเขายืนกรานไม่ยอมลงเล่นในตำแหน่งกองกลางตามคำสั่งของซูเนสส์
ต่อมาเบลลามีออกมาปฏิเสธเรื่องดังกล่าวโดยยืนยันว่าเขายินดีเล่นในทุกตำแหน่ง และยังออกมาตอบโต้แกรม ซูเนสส์อย่างเผ็ดร้อนว่ากุนซือผู้นี้เป็นคนขี้โกหกจากการเอาเหตุผลเรื่องอาการบาดเจ็บที่ไม่มีอยู่จริงของเขามาอ้างเพื่อตัดเขาออกจากทีม
หลังจากการให้สัมภาษณ์ครั้งนั้นของเบลลามี เขาถูกซูเนสส์เอาคืนด้วยการออกมาประกาศว่าเบลลามีจะไม่มีวันได้เล่นในสีเสื้อของนิวคาสเซิ่ลอีกต่อไปและเขายังลงโทษปรับเงินค่าเหนื่อยของเบลลามีอีก2สัปดาห์เป็นเงินถึง8,0000 ปอนด์
การค้าแข้ง > กลาสโกว์ เซลติก

วันที่ 31 มกราคม ปี 2005 เบลลามีถูกส่งตัวไปให้สโมสรกลาสโกว์ เซลติก ในสก็อตแลนด์ยืมตัวจนจบฤดูกาล หลังจากเขาปฏิเสธการย้ายไปร่วมทีมเบอร์มิงแฮม ซิตี้
ที่เซลติกเขายิงได้ถึง9ประตู และเป็นหนึ่งในผู้เล่นชุดได้แชมป์สก็อตติช คัพซึ่งจัดว่าเป็นถ้วยรางวัลใบแรกในชีวิตนักฟุตบอลของเขาทีเดียว
ระหว่างการเล่นที่เซลติกเขาได้สร้างวีรกรรมอีกครั้งเมื่อเขารู้ข่าวว่านิวคาสเซิ่ล ยูไนเต็ดต้นสังกัดที่แท้จริงแพ้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดทำให้ตกรอบ4ทีมสุดท้ายในเอฟเอคัพปี2005 เขาก็ได้ส่งข้อความทางโทรศัพท์มือถือไปเยาะเย้ยอลัน เชียเรอร์อดีตเพื่อนร่วมทีมซึ่งเป็นขวัญใจของแฟนบอล โดยข้อความมีเนื้อหาว่า"คุณมันทั้งแก่ และช้าเกินไป"
กลาสโกว์ เซลติกพยายามที่จะเซ็นสัญญาคว้าตัวเขามาร่วมทีมแบบถาวร แต่ในเดือนกรกฎาคมปี 2005 กลายเป็นแบล็คเบิร์น โรเวอร์สที่สามารถเซ็นสัญญาคว้าตัวเบลลามีได้สำเร็จที่ค่าตัว5ล้านปอนด์  ทำให้เขาได้กลับมาเล่นในพรีเมียร์ลีกอีกครั้ง
การค้าแข้ง > แบล็คเบิร์น โรเวอร์ส

เครก เบลลามีเซ็นสัญญา 4 ปีย้ายไปร่วมทีมแบล็คเบิร์น โรเวอร์สในฤดูกาล 2005-2006 ภายใต้การคุมทีมของมาร์ค ฮิวจ์สซึ่งเคยร่วมงานกันมาแล้วในทีมชาติเวลส์ และเขากลับมาสร้างผลงานได้อย่างสุดยอดเมื่อยิงให้สโมสรรวมทุกรายการถึง 17 ประตู โดยเป็นการยิงในลีก 13 ประตู และพาสโมสรจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 6 และได้เล่นยูฟ่าคัพในฤดูกาลหน้า และจากผลงานดังกล่าวก็ทำให้เขากลับมาได้รับความสนใจจากทีมใหญ่อีกครั้งแม้จะมีปัญหาอาการบาดเจ็บรบกวนอยู่ก็ตาม
เบลลามีกลับมาเยือนนิวคาสเซิ่ลอีกครั้งแต่กลับไม่ได้รับการต้อนรับที่ดีอีกทั้งยังถูกโห่ไล่จากเหตุการณ์ที่เขาส่งข้อความมาเยาะเย้ยอลัน เชียเรอร์ขวัญใจของแฟนบอล โดยตัวแทนของเครก เบลลามีได้ออกมาแก้ตัวถึงเหตุการณ์ในครั้งนั้นว่าเบลลามีทำโทรศัพท์หาย และไม่ได้เป็นคนส่งข้อความเช่นว่านั้น
การค้าแข้ง > ลิเวอร์พูล

เดือนมิถุนายน ปี 2006 เริ่มมีข่าวลือแพร่สะพัดอย่างหนักว่าลิเวอร์พูลอยากได้ตัวเบลลามีมาร่วมทีม และเบลลามีก็ได้ออกมาพูดในทำนองว่าคงเป็นเรื่องที่ดีหากตนเองได้เล่นในยูฟ่า แชมเปียนส์ลีกอีกครั้ง ทำให้หลายฝ่ายมั่นใจว่าเขาจะย้ายไปร่วมทีมลิเวอร์พูล
วันที่ 1 กรกฎาคม ปี 2006 เบลลามีเปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะผู้เล่นของลิเวอร์พูลด้วยค่าตัว 6 ล้าน 5 แสนปอนด์ ภายใต้การคุมทีมของราฟาเอล เบนิเตซ และยิงประตูแรกในลีกให้ต้นสังกัดใหม่ได้ในเกมส์พบแบล็คเบิร์น โรเวอร์สสโมสรเดิมของเขา
และเขาโชว์ฟอร์มได้อย่างยอดเยี่ยมในเกมส์พบวีแกน แอธเลติก ซึ่งทีมเอาชนะได้ 4-0 โดยเขายิงคนเดียว 2 ประตูและจ่ายให้เพื่อนยิงอีก1ประตู และเกมส์นั้นเป็นเกมส์แรกที่เขาเล่นหลังพ้นข้อกล่าวหาในคดีทำรายร่างกายผู้หญิง2คนที่หน้าไนท์คลับ เมืองคาร์ดิฟฟ์ โดยฤดูกาลนั้นเขายิงในลีกให้ลิเวอร์พูล 7 ประตู
แม้ตัวเขาจะย้ายมาลิเวอร์พูลแล้วแต่สงครามระหว่างเขาและนิวคาสเซิ่ลต้นสังกัดเก่าดูเหมือนจะยังไม่จบ เมื่อวันที่ 20 กันยายน ปี 2006 หลังเกมส์ที่ลิเวอร์พูลเปิดบ้านเอาชนะนิวคาสเซิ่ลไปได้ 2-0 เบลลามีและเทอร์รี่ แม็คเดอม็อตต์ อดีตดาวดังทีมชาติอังกฤษซึ่งเป็นสตาฟฟ์โค้ชของนิวคาสเซิ่ล ได้ก่อเหตุทะเลาะวิวาทถึงขั้นสาวหมัดใส่กันในอุโมงค์ที่สนามแอนด์ฟิลด์ก่อนจะมีคนจับทั้งคู่แยกออกจากกัน
และเหตุการณ์ที่สร้างความตื่นตะลึงในช่วงเวลาระหว่างเขาและลิเวอร์พูลนั้นเกิดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2007 ในขณะที่ทีมกำลังเก็บตัวฝึกซ้อมที่โปรตุเกส
และมีการสังสรรค์กันที่ร้านคาราโอเกะแห่งหนึ่ง เบลลามีได้เซ้าซี้ให้ ยอห์น อาร์เน่ รีเซ่ กองหลังของทีมแข่งร้องคาราโอเกะ แต่กลับถูกรีเซ่ปฏิเสธและตะคอกใส่จึงทำให้เขารู้สึกเสียหน้า จึงนำไม้กอล์ฟไปฟาดขาของรีเซ่ในสภาพมึนเมาควบคุมสติไม่ได้ เหตุการณ์นั้นทำให้ทั้งคู่ถูกปรับเงินกันคนละ2สัปดาห์ และได้ออกมาขอโทษผู้จัดการและเพื่อนร่วมทีมภายหลัง
เกมส์แรกหลังเหตุการณ์ดังกล่าวลิเวอร์พูลต้องออกไปเยือนบาร์เซโลนา หลังจากเดโก้ยิงประตูให้บาร์เซโลนาขึ้นนำ 1-0 เบลลามีก็ยิงประตูตีเสมอให้ทีมได้สำเร็จและฉลองการทำประตูด้วยท่าสวิงไม้กอล์ฟเป็นการระบายความอัดอั้น หลังจากนั้นเขาก็เป็นคนส่งบอลให้รีเซ่คู่กรณีที่โปรตุเกสยิงประตูชัยพาทีมพลิกชนะ 2-1 และเป็นการยุติความขัดแย้งของทั้งคู่
การที่เขาไม่ใช่ผู้เล่นตัวจริงจึงทำให้ไม่ได้ลงสนามอย่างสม่ำเสมอและมีปัญหาด้ารการสื่อสารกับราฟาเอล เบนิเตซผู้จัดการทีม เขาจึงตัดสินใจย้ายทีมเมื่อจบฤดูกาล และมีหลายสโมสรสนใจอยากได้ตัวเขาเช่นแอสตันวิลลา,ยูเวนตุส ในที่สุดราฟาเอล เบนิเตซก็ออกมายืนยันว่าเบลลามีจะย้ายไปร่วมทีมเวสต์แฮม ยูไนเต็ดด้วยค่าตัว 7 ล้าน 5 แสนปอนด์
การค้าแข้ง > เวสต์แฮม ยูไนเต็ด

เครก เบลลามีเปิดตัวในฐานะนักเตะหมายเลข 10 ของเวสต์แฮม ยูไนเต็ดในวันที่ 10 กรกฎาคม ปี2007 ด้วยค่าตัว 7 ล้าน 5 แสนปอนด์ภายใต้สัญญา 5 ปีและยิงประตูแรกให้ต้นสังกัดได้เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2007 ในเกมส์ลีกคัพโดยทีมเอาชนะบริสตอล โรเวอร์สได้ 2-1 จากนั้นเบลลามีต้องพบกับอาการบาดเจ็บอย่างหนักในฤดูกาลแรกของเขากับเวสต์แฮม ทำให้ลงสนามได้เพียง 9 นัด และยิงได้ 4 ประตู
เบลลามีกลับมาลงสนามอีกครั้งในเกมส์นัดที่3ของฤดูกาล 2008-2009  และยิงประตูแรกในรอบ 6 เดือนในนัดที่ชนะแบล็คเบิร์น โรเวอร์ส 4-1 และเป็นประตูที่5ที่เขายิงให้กับทีมในทุกรายการนับแต่ย้ายมาเมื่อปี 2007
ในเดือนมกราคม ปี 2009 ช่วงเปิดตลาดซื้อ-ขายผู้เล่นรอบ 2 เบลลามีได้รับความสนใจจากหลายทีม ทั้งท็อตแน่ม ฮ็อทสเปอร์รวมถึงแมนเชสเตอร์ซิตี เขาประกาศชัดเจนว่ามีความต้องการจะย้ายออกจากทีม แม้ว่าจิอันฟรังโก้ โซล่าผู้จัดการทีมจะไม่สบอารมณ์นักกับกระแสข่าวการย้ายทีมครั้งนี้ และสโมสรก็ปฏิเสธข้อเสนอของแมนเชสเตอร์ซิตีมาแล้วถึง 2 ครั้ง แต่การยื่นข้อเสนอครั้งที่ 3 ของแมนเชสเตอร์ซิตีที่ไม่เป็นที่เปิดเผยมูลค่า แต่สื่อคาดว่าอยู่ที่ประมาณ 14 ล้านปอนด์ ก็ทำให้ทีมขุนค้อน เวสต์แฮม ยูไนเต็ดยอมปล่อยเขาออกจากทีม