stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอฟ-117 ไนท์ฮอว์ก
เครื่องบินที่จัดแสดง

เครื่องวายเอฟ-117เอลำแรกปัจจุบันอยู่ที่ฐานทัพอากาศเนลลิส รัฐเนวาดา (36°13′38.00″N 115°3′33.28″W﻿ / ﻿36.2272222°N 115.0592444°W﻿ / 36.2272222; -115.0592444) และสามารถมองเห็นได้จากด้านนอก วายเอฟ-117เอลำที่สองอยู่ที่พิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศแห่งสหรัฐ ที่ฐานทัพอากาศไรท์-แพทเตอร์สัน รัฐโอไฮโอ วายเอฟ-117เอ ลำที่สามอยู่ที่ฐานทัพอากาศฮอลโลแมน วายเอฟ-117เอ ลำที่สี่อยู่ที่แพลนท์ 42 ในปาร์มเดล รัฐแคลอปอร์เนีย ชิ้นส่วนของเอฟ-117เอที่ถูกยิงตกอยู่ที่พิพิธภัณฑ์การบินในกรุงเบลเกรด
รายละเอียด

ลูกเรือ 1 นาย
ความยาว 20.09 เมตร
ระยะระหว่างปลายปีกทั้งสอง 13.20 เมตร
ความสูง 3.78 เมตร
พื้นที่ปีก 73 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 13,380 กิโลกรัม
น้ำหนักพร้อมอาวุธ 23,800 กิโลกรัม
ขุมกำลัง เครื่องยนต์เทอร์โบแฟนเจเนรัล อิเลคทรอก เอฟ404-เอฟ102 สองเครื่องยนต์ ให้แรงขับเครื่องละ 10,600 ปอนด์
ความเร็วสูงสุด 0.92 มัค (993 กิโลเมตรต่อชั่วโมง)
พิสัย 1,720 กิโลเมตร
เพดานบินทำการ 45,000 ฟุต
น้ำหนักที่ปีกบรรทุก 330 กิโลกรัมต่อตารางเมตร
อัตราแรงขับต่อน้ำหนัก 0.40
อาวุธ
ช่องเก็บอาวุธภายในสองจุด แต่ละจุดติดตั้งอาวุธได้หนึ่งอย่าง รวมทั้งสิ้นเป็นสองอย่าง
ระเบิด
บีแอลยู-109
จีบียู-10 เพฟเวย์ 2
จีบียู-12 เพฟเวย์ 2
จีบียู-27 เพฟเวย์ 3
เจแดม
ดูเพิ่ม

ล็อกฮีด แฮฟบลู
ซี ชาโดว์
เอ็มบีบี แลมพีไรเด
บี-2 สปิริท
บีเออี เรพลิกา
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเอฟ-117เอ ไนท์ฮอว์กจากกองทัพอากาศสหรัฐ
ฝูงบินขับไล่ที่ 49 ที่ฐานทัพอากาศฮอลโลแมน
F-117A.com - เว็บไซต์ Black Jet (เนื้อหาครอบคลุม)
บทความเกี่ยวกับเอฟ-117และบทความเรื่องสเตลท์ในเว็บไซต์ Centennial of Flight เก็บถาวร 2009-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอฟ-117เอ ไนท์ฮอว์กใน AirAttack.com
เอฟ-117เอ ไนท์ฮอว์กใน FAS.org
เอฟ-117 ใน Vectorsite.net
"Filling the Stealth Gap," ใน Air and Space Power Journal Fall ปี 2006 เก็บถาวร 2015-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Advent, Evolution, and New Horizons of United States Stealth Aircraft เก็บถาวร 2003-02-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"The Secrets of Stealth" ใน Discovery Military Channel เก็บถาวร 2007-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Austrian Radar Plots on acig.org
ซีเอ็นเอ็น-เครื่องบินสหรัฐตก นักบินปลอดภัย 27 มีนาคม พ.ศ. 2542
เอฟ-117 ตกที่งานแสดงในบัลติมอร์ ปีพ.ศ. 2540 เก็บถาวร 2008-10-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(เยอรมัน) บทความของออสเตรเลียเกี่ยวกับการสกัดกั้นของเอฟ-117
เอฟ-117เอที่ถูกทำสีเป็นสีเทา
เอฟ-117เอที่ฐานทัพอากาศแลงลีย์ในเวอร์จิเนีย
ด้านหน้าของเอฟ-117
ฝาครอบห้องนักบินของเอฟ-117 ที่ถูกยิงตกเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2542 ในเซอร์เบีย
An orthographically projected diagram of the F-117A Nighthawk
An F-117 conducts a live exercise bombing run using GBU-27 laser-guided bombs.
เอฟเอพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2002–03

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2002–03
ชนะเลิศ: แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด แชมป์พรีเมียร์ลีก สมัยที่ 8 แชมป์ฟุตบอลอังกฤษสมัยที่ 15
ตกชั้น: ซันเดอร์แลนด์ เวสต์แฮม ยูไนเต็ด เวสต์บรอมมิช อัลเบียน
แชมเปียนส์ลีก: แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด อาร์เซนอล นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด เชลซี
ยูฟ่าคัพ: เซาแทมป์ตัน แบล็กเบิร์น โรเวอส์ ลิเวอร์พูล แมนเชสเตอร์ซิตี
จำนวนการแข่งขันทั้งหมด: 380
จำนวนประตูทั้งหมด: 1000 (2.63 ต่อนัด)
ผู้ยิงประตูสูงสุด: รืด ฟัน นิสเติลโรย (25)
ทีมเหย้าชนะสูงสุด: เชลซี 5–0 แมนเชสเตอร์ซิตี (22 มีนาคม 2546) อาร์เซนอล 6–1 เซาแทมป์ตัน (7 พฤษภาคม 2546)
ทีมเยือนชนะสูงสุด: เวสต์บรอมมิช อัลเบียน 0–6 ลิเวอร์พูล (26 เมษายน 2546)
ประตูสูงสุด: แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 5–3 นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด (23 พฤศจิกายน 2545) นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด 2–6 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (12 เมษายน 2546)
สถิติชนะติดต่อกันสูงสุด: 7 นัด ลิเวอร์พูล
สถิติไม่แพ้ติดต่อกันสูงสุด: 18 นัด แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
สถิติไม่ชนะติดต่อกันสูงสุด: 20 นัด ซันเดอร์แลนด์
สถิติแพ้ติดต่อกันสูงสุด: 15 นัด ซันเดอร์แลนด์
ผู้เข้าชมมากที่สุด: 67,721 คน แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 4–1 ชาร์ลตัน แอธเลติก
ผู้เข้าชมน้อยที่สุด: 14,017 คน ฟูลัม 0–4 แบล็กเบิร์น โรเวอส์
ผู้เข้าชมโดยเฉลี่ย: 35,470 คน
← 2001–02 2003–04 →
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2002-03 (อังกฤษ: 2002–03 FA Premier League หรืออาจหมายถึง 2002–03 Barclaycard Premiership อันเนื่องจากมีผู้สนับสนุน) เป็นการแข่งขันในฤดูกาลที่ 11 ของพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ แข่งนัดแรกเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2002 และนัดสุดท้ายเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2003 โดยสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดชนะการแข่งขันเป็นครั้งที่ 8 จากการแข่งขัน 11 ครั้ง
ทีม > สนามและที่ตั้งของแต่ละสนาม

อาร์เซนอล
แอสตันวิลลา
เบอร์มิงแฮม
แบล็กเบิร์น
โบลตัน
ชาร์ลตัน
เชลซี
เอฟเวอร์ตัน
ฟูลัม
Leeds
Liverpool
Man City
Man United
Middlesbrough
Newcastle
Southampton
Sunderland
Tottenham
West Brom
West Ham
ที่ตั้งของทีมในการแข่งขันพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2002–03
| ทีม | ที่ตั้ง | สนาม | ความจุ |
| --- | --- | --- | --- |
| อาร์เซนอล | ฮอลโลเวย์ | ไฮบิวรี | 38,419 |
| แอสตันวิลลา | วิตตัน | วิลลาพาร์ก | 42,573 |
| เบอร์มิงแฮมซิตี | เบอร์มิงแฮม | เซนต์แอนดรูว์ส | 30,009 |
| แบล็กเบิร์นโรเวอส์ | แบล็กเบิร์น | อีวูดพาร์ก | 31,367 |
| โบลตันวอนเดอเรอส์ | ฮอริช | รีบ็อคสเตเดียม | 28,723 |
| ชาร์ลตันแอทเลติก | ชาร์ลตัน | เดอะ วัลลีย์ | 27,111 |
| เชลซี | ฟูลัม | สแตมฟอร์ดบริดจ์ | 42,055 |
| เอฟเวอร์ตัน | ลิเวอร์พูล | กูดิสันพาร์ก | 40,569 |
| ฟูลัม | ฟูลัม | ลอฟตัสโรด | 19,148 |
| ลีดส์ยูไนเต็ด | ลีดส์ | เอลแลนด์โรด | 40,242 |
| ลิเวอร์พูล | ลิเวอร์พูล | แอนฟีลด์ | 45,522 |
| แมนเชสเตอร์ซิตี | แมนเชสเตอร์ | เมนโรด | 35,150 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | แมนเชสเตอร์ | โอลด์แทรฟฟอร์ด | 68,174 |
| มิดเดิลส์เบรอ | มิดเดิลส์เบรอ | ริเวอร์ไซด์สเตเดียม | 35,049 |
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | นิวคาสเซิลอะพอนไทน์ | เซนต์เจมส์พาร์ก | 52,387 |
| เซาแทมป์ตัน | เซาแทมป์ตัน | เซนต์แมรีส์สเตเดียม | 32,689 |
| ซันเดอร์แลนด์ | ซันเดอร์แลนด์ | สเตเดียมออฟไลต์ | 49,000 |
| ทอตนัมฮอตสเปอร์ | ทอตนัม | ไวต์ฮาร์ตเลน | 36,240 |
| เวสต์บรอมมิชอัลเบียน | เวสต์บรอมมิช | เดอะฮอว์ทอนส์ | 28,003 |
| เวสต์แฮมยูไนเต็ด | ลอนดอน | อัปตันพาร์ก | 35,647 |
ทีม > ทีมและชุดแข่งขัน

| ทีม | ผู้จัดการทีม | กัปตันทีม | ผู้ผลิตเสื้อ | ผู้สนับสนุน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อาร์เซนอล | อาร์แซน แวงแกร์ | ปาทริค วิเอรา | ไนกี | โอ2 |
| แอสตันวิลลา | เกรแฮม เทย์เลอร์ | สตีฟ สตอนตัน | ดิอาดอรา | โรเวอร์ คอมปานี |
| เบอร์มิงแฮมซิตี | สตีฟ บรูซ | เจฟฟ์ เคนนา | เลอ ค็อค สปอร์ติฟ | โฟนส์4ยู |
| แบล็กเบิร์นโรเวอส์ | แกรม ซูเนสส์ | แกร์รี ฟลิตครอฟต์ | คัปปา | เอเอ็มดี โปรเซสเซอร์ส |
| โบลตันวอนเดอเรอส์ | แซม อัลลาร์ไดซ์ | กุดนี เบิร์กส์ซอน | รีบ็อค | รีบ็อค |
| ชาร์ลตันแอทเลติก | แอลัน เคอร์บิชลีย์ | เกรแฮม สจวร์ต | เลอ ค็อค สปอร์ติฟ | ออล สปอร์ต |
| เชลซี | เคลาดีโอ รานีเอรี | มาร์แซล เดอไซยี | อัมโบร | ฟลาย เอมิเรตส์ |
| เอฟเวอร์ตัน | เดวิด มอยส์ | เดวิด เวียร์ | พูมา | เคอเจียน |
| ฟูลัม | คริส โคลแมน | แอนดี เมลวิลล์ | อาดิดาส | เบทแฟร์ |
| ลีดส์ยูไนเต็ด | ปีเตอร์ รีด | โดมินิค มัตเตโอ | ไนกี | สตรองโบว์ |
| ลิเวอร์พูล | เฌราร์ อูลีเย | ซามี ฮูเปีย | รีบ็อค | คาร์ลสเบิร์ก |
| แมนเชสเตอร์ซิตี | เควิน คีแกน | อาลี เบนาร์เบีย | เลอ ค็อค สปอร์ติฟ | เฟิร์สต์ แอดไวซ์ |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน | รอย คีน | ไนกี | โวดาโฟน |
| มิดเดิลส์เบรอ | สตีฟ แม็คคลาเรน | แกเร็ท เซาท์เกต | เอร์เรอา | ไดอัล-อะ-โฟน |
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | เซอร์ บ็อบบี ร็อบสัน | แอลัน เชียเรอร์ | อาดิดาส | เอ็นทีแอล |
| เซาแทมป์ตัน | กอร์ดอน สตรัคคัน | เจสัน ด็อดด์ | เซนต์ส | เฟรนด์ส โปรวิเดนท์ |
| ซันเดอร์แลนด์ | มิก มักคาร์ที | ไมเคิล เกรย์ | ไนกี | เร็ก วาร์ดี |
| ทอตนัมฮอตสเปอร์ | เกล็นน์ ฮ็อดเดิล | เท็ดดี เชอริงแฮม | คัปปา | ทอมสัน |
| เวสต์บรอมมิชอัลเบียน | แกรี เม็กสัน | ฌอน เกรแกน | เดอะ แบ็กกีส์ (โดยสโมสร) | สังคมก่อสร้างเวสต์บรอมมิช |
| เวสต์แฮมยูไนเต็ด | เทรเวอร์ บรูคกิง (รักษาการ) | โจ โคล | ฟิลา | ดร. มาร์เทนส์ |
ทีม > เปลี่ยนผู้จัดการทีม

| ทีม | ผู้จัดการคนก่อน | เหตุที่ออก | วันที่ | อันดับในตารางคะแนน | ผู้จัดการคนใหม่ | วันที่ได้รับการแต่งตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ซันเดอร์แลนด์ | ปีเตอร์ รีด | ถูกไล่ออก | 7 ตุลาคม 2002 | อันดับที่ 17 | โฮเวิร์ด วิลคินสัน | 10 ตุลาคม 2002 |
| ซันเดอร์แลนด์ | โฮเวิร์ด วิลคินสัน | ถูกไล่ออก | 10 มีนาคม 2003 | อันดับที่ 20 | มิก มักคาร์ที | 12 มีนาคม 2003 |
| ลีดส์ ยูไนเต็ด | เทอร์รี เวนาเบิลส์ | ถูกไล่ออก | 21 มีนาคม 2003 | อันดับที่ 15 | ปีเตอร์ รีด | 21 มีนาคม 2003 |
| ฟูลัม | ฌ็อง ติกานา | ถูกไล่ออก | 17 เมษายน 2003 | อันดับที่ 15 | คริส โคลแมน | 15 พฤษภาคม 2003 |
| เวสต์แฮม ยูไนเต็ด | เกล็นน์ โรเดอร์ | ชั่วคราว | 17 เมษายน 2003 | อันดับที่ 18 | เทรเวอร์ บรูคกิง | 11 พฤษภาคม 2003 |
ตารางคะแนน

| อันดับ | สโมสร | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ประตูได้ | ประตูเสีย | ผลต่างประตู | แต้ม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 1  | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 38 | 25 | 8 | 5 | 74 | 34 | 40 | 83 | ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีกรอบแบ่งกลุ่ม |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีกรอบแบ่งกลุ่ม |
| 2  | อาร์เซนอล | 38 | 23 | 9 | 6 | 85 | 42 | 43 | 78 |  |

| 3 | นิวคาสเซิ่ล ยูไนเต็ด | 38 | 21 | 6 | 11 | 63 | 48 | 15 | 69 | ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบสาม |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบสาม |
| 4 | เชลซี | 38 | 19 | 10 | 9 | 68 | 38 | 30 | 67 |  |

| 5 | ลิเวอร์พูล | 38 | 18 | 10 | 10 | 61 | 41 | 20 | 64 | ยูฟ่าคัพรอบแรก |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ยูฟ่าคัพรอบแรก |
| 6 | แบล็คเบิร์น โรเวอร์ส | 38 | 16 | 12 | 10 | 52 | 43 | 9 | 60 |  |
| 7 | เอฟเวอร์ตัน | 38 | 17 | 8 | 13 | 48 | 49 | -1 | 59 |  |

| 8 | เซาแธมป์ตัน | 38 | 13 | 13 | 12 | 43 | 46 | -3 | 52 | ยูฟ่าคัพรอบแรก |

| 9 | แมนเชสเตอร์ซิตี | 38 | 15 | 6 | 17 | 47 | 54 | -7 | 51 | ยูฟ่าคัพรอบคัดเลือก |
| 10 | ท็อตแนม ฮ็อตสเปอร์ | 38 | 14 | 8 | 16 | 51 | 62 | -11 | 50 |  |
| 11 | มิดเดิลสโบรช์ | 38 | 13 | 10 | 15 | 48 | 44 | 4 | 49 |  |
| 12 | ชาร์ลตัน แอธเลติก | 38 | 14 | 7 | 17 | 45 | 56 | -11 | 49 |  |
| 13 | เบอร์มิงแฮม ซิตี้ | 38 | 13 | 9 | 16 | 41 | 49 | -8 | 48 |  |
| 14 | ฟูแล่ม | 38 | 13 | 9 | 16 | 41 | 50 | -9 | 48 |  |
| 15 | ลีดส์ ยูไนเต็ด | 38 | 14 | 5 | 19 | 58 | 57 | 1 | 47 |  |
| 16 | แอสตันวิลลา | 38 | 12 | 9 | 17 | 42 | 47 | -5 | 45 |  |
| 17 | โบลตัน วันเดอเรอร์ส | 38 | 10 | 14 | 14 | 41 | 51 | -10 | 44 |  |

| 18 | เวสต์แฮม ยูไนเต็ด | 38 | 10 | 12 | 16 | 42 | 59 | -17 | 42 | ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิพฤดูกาล 2003-04 |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิพฤดูกาล 2003-04 |
| 19 | เวสต์บรอมวิช อัลเบียน | 38 | 6 | 8 | 24 | 29 | 65 | -36 | 26 | ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิพฤดูกาล 2003-04 |

| 20 | ซันเดอร์แลนด์ | 38 | 4 | 7 | 27 | 21 | 65 | -44 | 19 |  |
ภาพรวมทั้งหมด

ชนะมากที่สุด – แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (25)
ชนะน้อยที่สุด – ซันเดอร์แลนด์ (4)
เสมอมากที่สุด – โบลตันวอนเดอเรอส์ (14)
เสมอน้อยที่สุด – ลีดส์ยูไนเต็ด (5)
แพ้มากที่สุด – ซันเดอร์แลนด์ (27)
แพ้น้อยที่สุด – แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (5)
ยิงประตูได้มากที่สุด – อาร์เซนอล (85)
ยิงประตูได้น้อยที่สุด – ซันเดอร์แลนด์ (21)
เสียประตูมากที่สุด – เวสต์บรอมมิชอัลเบียน และ ซันเดอร์แลนด์ (65)
เสียประตูน้อยที่สุด – แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (34)
สถิติตลอดฤดูกาล > การทำประตู

| อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | รืด ฟัน นิสเติลโรย | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 25 |
| 2 | ตีแยรี อ็องรี | อาร์เซนอล | 24 |
| 3 | เจมส์ บีทตี | เซาแทมป์ตัน | 23 |
| 4 | มาร์ค วิดูกา | ลีดส์ยูไนเต็ด | 20 |
| 5 | ไมเคิล โอเวน | ลิเวอร์พูล | 19 |
| 6 | แอลัน เชียเรอร์ | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 17 |
| 7 | นีกอลา อาแนลกา | แมนเชสเตอร์ซิตี | 15 |
| 8 | จันฟรังโก โซลา | เชลซี | 14 |
| 8 | รอแบร์ ปีแร็ส | อาร์เซนอล | 14 |
| 8 | แฮร์รี คีเวลล์ | ลีดส์ยูไนเต็ด | 14 |
| 8 | พอล สโกลส์ | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 14 |
สถิติตลอดฤดูกาล > แฮท-ทริคส์

| ผู้เล่น | ทีม | พบกับทีม | ผล | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โอเวน, ไมเคิลไมเคิล โอเวน | ลิเวอร์พูล | แมนเชสเตอร์ซิตี | 3–0 | 000000002002-09-28-000028 กันยายน 2002 |
| บีทตี, เจมส์เจมส์ บีทตี | เซาแทมป์ตัน | ฟูลัม | 4–2 | 000000002002-10-27-000027 ตุลาคม 2002 |
| ฟัน นิสเติลโรย, รืดรืด ฟัน นิสเติลโรย | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 5–3 | 000000002002-11-23-000023 พฤศจิกายน 2002 |
| คีน, ร็อบบีร็อบบี คีน | ทอตนัมฮอตสเปอร์ | เอฟเวอร์ตัน | 4–3 | 000000002003-01-12-000012 มกราคม 2003 |
| อ็องรี, ตีแยรีตีแยรี อ็องรี | อาร์เซนอล | เวสต์แฮมยูไนเต็ด | 3–1 | 000000002003-01-27-000027 มกราคม 2003 |
| ฟัน นิสเติลโรย, รืดรืด ฟัน นิสเติลโรย | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | ฟูลัม | 3–0 | 000000002003-03-22-000022 มีนาคม 2003 |
| วิดูกา, มาร์คมาร์ค วิดูกา | ลีดส์ยูไนเต็ด | ชาร์ลตันแอทเลติก | 6–1 | 000000002003-04-05-00005 เมษายน 2003 |
| สโกลส์, พอลพอล สโกลส์ | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 6–2 | 000000002003-04-12-000012 เมษายน 2003 |
| โอเวน, ไมเคิลไมเคิล โอเวน4 | ลิเวอร์พูล | เวสต์บรอมมิชอัลเบียน | 6–0 | 000000002003-04-26-000026 เมษายน 2003 |
| ฟัน นิสเติลโรย, รืดรืด ฟัน นิสเติลโรย | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | ชาร์ลตันแอทเลติก | 4–1 | 000000002003-05-03-00003 พฤษภาคม 2003 |
| เพนแนนท์, เจอร์เมนเจอร์เมน เพนแนนท์ | อาร์เซนอล | เซาแทมป์ตัน | 6–1 | 000000002003-05-07-00007 พฤษภาคม 2003 |
| ปีแร็ส, รอแบร์รอแบร์ ปีแร็ส | อาร์เซนอล | เซาแทมป์ตัน | 6–1 | 000000002003-05-07-00007 พฤษภาคม 2003 |
| ยุงแบร์ย, เฟรดริกเฟรดริก ยุงแบร์ย | อาร์เซนอล | ซันเดอร์แลนด์ | 4–0 | 000000002003-05-11-000011 พฤษภาคม 2003 |
4 ผู้เล่นที่ทำคนเดียว 4 ประตู
เอลเลน ดีเจนเนอริส

| เอลเลน ดีเจนเนอริส |
| --- | --- |
เอลเลน ดีเจนเนอเรส (2009)
ชื่อจริง: เอลเลน ลี ดีเจนเนอเรส
เกิด:  (1958-01-26) 26 มกราคม ค.ศ. 1958 (66 ปี) เมเทรี, รัฐลุยเซียนา, สหรัฐอเมริกา
สื่อ: สแตนด์-อัปคอเมดี, โทรทัศน์, ภาพยนตร์
สัญชาติ: อเมริกัน
ปีที่แสดง: 1981 – ปัจจุบัน
คู่สมรส: Portia de Rossi (2008–ปัจจุบัน)
เอลเลน ลี ดีเจนเนอริส (อังกฤษ: Ellen Lee DeGeneres) เกิดเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดงตลกแนวสแตนด์-อัปคอเมดี พิธีกรรายการโทรทัศน์ และนักแสดง ชาวอเมริกัน เธอเป็นพิธีกรรายการทอล์กโชว์รายการ The Ellen DeGeneres Show และยังเป็นหนึ่งในคณะกรรมการในรายการ อเมริกันไอดอล ซึ่งเข้าร่วมรายการในฤดูกาลที่ 9
เธอยังเป็นพิธีกรในงานแจกรางวัลออสการ์และไพรม์ไทม์เอมมี ในฐานะนักแสดง เธอแสดงใน Mr. Wrong, และปรากฏตัวใน EDtv และ The Love Letter และพากย์เสียงเป็นดอรี ในภาพยนตร์แอนิเมชันของค่ายดิสนีย์-พิกซาร์ เรื่อง Finding Nemo ที่เธอได้รับรางวัลแซตเทิร์น ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ถือเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ นักพากย์เสียงได้รับรางวัลแซตเทิร์นในสาขานี้ เธอยังแสดงในซิตคอมทางโทรทัศน์ 2 เรื่อง คือ Ellen จากปี 1994 ถึง 1998 และ The Ellen Show จากปี 2001 ถึง 2002 และในปี ค.ศ. 1997 ในช่วงฤดูกาลที่ 4 ของ  Ellen เธอออกมาเปิดเผยต่อสาธารณชนว่าเธอเป็นเลสเบี้ยนในรายการ The Oprah Winfrey Show เธอได้รับรางวัลเอมมี 12 รางวัลและอีกหลายรางวัลในสถาบันอื่นและเธอยังทำงานด้านการกุศลอีกหลายโครงการอีกด้วย
เอลิซาเบธ โฮล์ม

อดีตประธานกรรมการบริหารบริษัทเธราโนส
| เอลิซาเบธ โฮล์ม |
| --- | --- |
โฮล์มในงานTechCrunch Disruptที่ซานฟรานซิสโก, ค.ศ. 2014
เกิด: เอลิซาเบธ แอนน์ โฮล์ม  (1984-02-03) 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 (40 ปี) วอชิงตันดีซี สหรัฐ
สัญชาติ: อเมริกัน
การศึกษา: มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด (ยังไม่ได้รับปริญญา)
อาชีพ: ผู้ก่อตั้งสตาร์ทอัปสุขภาพ-เทคโนโลยี
ปีปฏิบัติงาน: 2003–2018
ตำแหน่ง: ผู้ก่อตั้งและอดีตประธานกรรมการบริหารบริษัทเธราโนส
คู่สมรส: บิลลี อีแวนส์ (สมรส 2019)
คู่รัก: ราเมศ บัลวานี (ค.ศ. 2003–2016)
บุตร: 1
เอลิซาเบธ แอนน์ โฮล์ม (อังกฤษ: Elizabeth Anne Holmes; เกิดวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984) เป็นอดีตนักธุรกิจหญิงชาวอเมริกันที่เป็นผู้ก่อตั้งและผู้บริหารระดับสูงของเธราโนส บริษัทเทคโนโลยีสุขภาพที่ถูกยุบแล้ว โดยมีการประเมินมูลค่าเธราโนสพุ่งสูงขึ้นหลังบริษัทอ้างว่าได้ทำการปฏิวัติการตรวจเลือดผ่านการทดสอบที่ใช้เลือดเพียงน้อยนิด เช่นเลือดเจาะจากปลายนิ้ว ใน ค.ศ. 2015, ฟอบส์ยกให้โฮล์มเป็นเศรษฐีนีที่เด็กสุดและร่ำรวยที่สุดในสหรัฐจากมูลค่าบริษัทของเธอที่ 9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปีถัดมา หลังการพบการฉ้อโกงที่อาจเป็นไปได้ในข้ออ้างของบริษัท ฟอบส์ จึงแก้ไขมูลค่าสินทรัพย์สุทธิโดยประมาณของโฮล์มไปเป็นศูนย์ และฟอร์ชูนยกให้เธอเป็นหนึ่งใน"ผู้นำที่น่าผิดหวังที่สุดในโลก"
จุดเสื่อมถอยของเธราโนสเริ่มต้นใน ค.ศ. 2015 เมื่อชุดการสอบสวนด้านวารสารศาสตร์และกฎระเบียบเปิดเผยข้อสงสัยเกี่ยวกับข้ออ้างทางเทคโนโลยีของบริษัท และไม่ว่าโฮล์มส์จะหลอกนักลงทุนและรัฐบาลหรือไม่ก็ตาม ใน ค.ศ. 2018 สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์สหรัฐได้ตั้งข้อหาเธราโนสกับโฮล์มว่าหลอกลวงนักลงทุนผ่าน"การฉ้อโกงครั้งใหญ่"ด้วยข้ออ้างอันเป็นเท็จหรือเกินจริงเกี่ยวกับความถูกต้องของเทคโนโลนีตรวจเลือดของบริษัท โดยโฮล์มต้องจ่ายค่าปรับ 500,000 ดอลลาร์สหรัฐ คืนหุ้นของบริษัท 18.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ปลดเธอจากการควบคุมบริษัท และห้ามดำรงตำแหน่งข้าราชการหรือผู้อำนวยการของบริษัทสาธารณะเป็นเวลา 10 ปี
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018 คณะลูกขุนของรัฐบาลกลางฟ้องโฮล์มและราเมศ บัลวานี อดีตประธานฝ่ายปฏิบัติการเธราโนสต่อเก้าศาลในข้อหาการฉ้อโกงทางสาย และสองศาลในข้อหาสมรู้ร่วมคิดในการฉ้อโกงทางสายเพื่อจำหน่ายผลตรวจเลือดที่มีผลเป็นเท็จแก่ผู้บริโภค คดี สหรัฐ ปะทะ โฮล์ม และอื่น ๆ เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2021 ซึ่งจะใช้เวลาถึง 13 สัปดาห์หรือมากกว่า ถ้ามีความผิดจริง จะทำให้โฮล์มถูกจำคุกในเรือนจำกลางสูงถึง 20 ปี และอาจชดใช้ค่าเสียหายและค่าปรับหลายล้านดอลลาร์สหรัฐ
อาชีพ จุดรุ่งเรืองและเสื่อมถอยของบริษัท และผลกระทบที่ตามมาของโฮล์มถูกกล่าวถึงในหนังสือเลือดชั่ว: เรื่องลับและคำลวงเบื้องหลังบริษัทดาวรุ่งแห่งซิลิคอนแวลลีย์โดยจอห์น แคร์รีรู ผู้สื่อข่าวจากเดอะวอลล์สตรีทเจอร์นัล  และภาพยนตร์สารคดีThe Inventor: Out for Blood in Silicon ValleyของHBO
อ่านเพิ่ม

Bilton, Nick (February 20, 2019). "'She Never Looks Back': Inside Elizabeth Holmes's Chilling Final Months at Theranos". Vanity Fair. Condé Nast. สืบค้นเมื่อ February 23, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

American Masters: The Women's List. PBS. September 25, 2015.
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
เอลิซาเบธ โฮล์ม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Elizabeth Holmes: Lab testing reinvented. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 16, 2018.
Makers: Women Who Make America – Elizabeth Holmes ที่ archive.today (เก็บถาวร กันยายน 6, 2015)
The Theranos Deception. CBS (60 Minutes). May 20, 2018.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  เยอรมนี  สหรัฐ  เช็กเกีย  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  IdRef
เอลิซาเบธ เทย์เลอร์

| คุณหญิง เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ DBE |
| --- | --- |
เทย์เลอร์ ในช่วงปลายยุค 1950
เกิด: เอลิซาเบธ โรสมอนด์ เทย์เลอร์ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932(1932-02-27) ลอนดอน สหราชอาณาจักร
เสียชีวิต: 23 มีนาคม ค.ศ. 2011(2011-03-23) (79 ปี) ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา
พลเมือง: สหราชอาณาจักร สหรัฐ
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1942 – 2007
คู่สมรส: คอนราด ฮิลตัน จูเนียร์ (สมรส 1950; หย่า 1951) ไมเคิล วิลดิง (สมรส 1952; หย่า 1957) ไมค์ ทอดด์ (สมรส 1957; เสียชีวิต 1958) เอ็ดดี ฟิชเชอร์ (สมรส 1959; หย่า 1964) ริชาร์ด เบอร์ตัน (สมรส 1964; หย่า 1974)  (สมรส 1975; หย่า 1976) จอห์น วาร์เนอร์ (สมรส 1976; หย่า 1982) ลาร์รี ฟอร์เทนสกี (สมรส 1991; หย่า 1996) 
บุตร: 4
บิดามารดา: ฟรานซิส ลินน์ เทย์เลอร์ ซาร่า โสเทิร์น
เว็บไซต์: elizabethtaylor.com
คุณหญิง เอลิซาเบธ โรสมอนด์ เทย์เลอร์ (อังกฤษ: Dame Elizabeth Rosemond Taylor DBE; 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932 – 23 มีนาคม ค.ศ. 2011) หรือ ลิซ เทย์เลอร์ (อังกฤษ: Liz Taylor) เป็นนักแสดงอังกฤษ-อเมริกัน ที่เกิดในอังกฤษ เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงเพียงไม่กี่คน ที่ถูกจัดอันดับว่าเป็น 1 ใน 10 นักแสดงหญิงที่ยอดเยี่ยมที่สุดของโลกตลอดกาล  เป็นที่รู้จักในด้านบทบาทการแสดงอันจัดจ้านและความงาม เช่นเดียวกับการใช้ชีวิตแบบฮอลลีวูด เธอแต่งงานมาแล้วหลายครั้ง เทย์เลอร์ถือเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงที่โด่งดังที่สุดในยุคทองของฮอลลีวูด และถือเป็นคนดังที่โดดเด่นมากคนหนึ่ง เทย์เลอร์ได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม 2 ครั้ง รางวัลออสการ์เกียรติคุณ 1 ครั้ง รางวัลลูกโลกทองคำ 2 ครั้ง และยังเป็นเจ้าของรางวัลอื่นๆ อีกมาก
สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ได้ให้เทย์เลอร์เป็นนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลเป็นลำดับที่ 7
เสียชีวิต

หลังจากการที่เธอมีปัญหาด้านสุขภาพเป็นเวลานาน เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ ได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 โรงพยาบาลซีดาร์-ไซไน ในเมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ด้วยอาการหัวใจล้มเหลว สิริรวมอายุได้ 79 ปี โดยมีบรรดาลูกหลานอยู่เคียงข้างก่อนที่เธอเสียชีวิต ซึ่งก่อนหน้านี้ในช่วงปี ค.ศ. 1990 เธอเกือบเสียชีวิตเพราะโรคปอดบวม เคยต้องเข้าบำบัดอาการติดสุราและยาแก้ปวด รวมทั้งเข้าผ่าตัดเนื้องอกในสมอง
เอลีอูด คิปโชเก

เอลีอูด คิปโชเก (อังกฤษ: Eliud Kipchoge, เกิด 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984) เป็นนักวิ่งทางไกลอาชีพชาวเคนยาที่แข่งขันมาราธอน และเดิมแข่งขันระยะ 5000 เมตร คิปโชเกเป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันมาราธอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และ 2020 นอกจากนี้ยังเป็นเจ้าของสถิติโลกของการวิ่งมาราธอนในรายการเบอร์ลินมาราธอน 2022 ด้วยเวลา 2:01:09 ชั่วโมง ซึ่งเร็วกว่าสถิติเดิมของตนเอง 30 วินาที จนกระทั่งเคลวิน คิปทุม นักวิ่งทางไกลอาชีพชาวเคนยาทำลายสถิติของเขาด้วยเวลา 2:00:35 ชั่วโมงในรายการชิคาโกมาราธอน 2023 คิปโชเกได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักวิ่งมาราธอนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
คิปโชเกชนะการแข่งขันชิงแชมป์โลกครั้งแรกในปี 2003 ในรายการเวิลด์แอตเลติกส์ครอสคันทรีแชมเปียนชิปส์รุ่นเยาวชน และทำสถิติโลกรุ่นเยาวชนในระยะ 5000 เมตร ขณะอายุได้ 18 ปี คิปโชเกชนะการแข่งขันระยะ 5000 เมตรในกรีฑาชิงแชมป์โลก 2003 พร้อมทั้งทำสถิติโลก ตามด้วยได้รับเหรียญทองแดงโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และเวิลด์แอตเลติกส์อินดอร์แชมเปียนชิปส์ 2006 หลังจากนั้นคิปโชเกได้รับเหรียญเงินกรีฑาชิงแชมป์โลก 2007, โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และกีฬาเครือจักรภพ 2010
คิปโชเกเปลี่ยนมาวิ่งถนนในปี 2012 และเปิดตัวด้วยการวิ่งฮาล์ฟมาราธอนเร็วที่สุดเป็นอันดับที่สองด้วยเวลา 59:25 นาที คิปโชเกวิ่งมาราธอนรายการแรกที่ฮัมบวร์คมาราธอน 2013 ด้วยเวลา 2:05:30 ชั่วโมง คิปโชเกชนะการแข่งขันระดับเวิลด์มาราธอนเมเจอร์ครั้งแรกที่ชิคาโกมาราธอน 2014 และเป็นผู้ชนะเวิลด์มาราธอนเมเจอร์ของปี 2016, 2017, 2018 และ 2019 คิปโชเกพ่ายแพ้ในการแข่งมาราธอนสี่ครั้ง ได้แก่ เบอร์ลินมาราธอน 2013 (อันดับที่สอง) ลอนดอนมาราธอน 2020 (อันดับที่แปด) บอสตันมาราธอน 2023 (อันดับที่หก) และโตเกียวมาราธอน 2024 (อันดับที่สิบ)
วันที่ 12 ตุลาคม 2019 คิปโชเกวิ่งระยะมาราธอนในงาน Ineos 1:59 Challenge โดยทำเวลาได้ 1:59:40 ชั่วโมง ทำให้คิปโชเกกลายเป็น "นักวิ่งมาราธอนประเภทชายที่เร็วที่สุด" และเป็นคนแรกที่ "วิ่งมาราธอนได้ต่ำกว่าสองชั่วโมง" ตามบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ อย่างไรก็ตามกรีฑาโลกไม่นับเป็นสถิติมาราธอนใหม่เนื่องจากการควบคุมความเร็วและการให้น้ำไม่เป็นไปตามมาตรฐานแข่งขัน และไม่ใช่งานแบบเปิด
แหล่งข้อมูลอื่น

เอลีอูด คิปโชเก ที่เว็บไซต์กีฬาโอลิมปิก
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เอลีอูด คิปโชเก
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ เอลีอูด คิปโชเก
เอลิเนอร์ โรเซอเวลต์

| เอลิเนอร์ โรเซอเวลต์ |
| --- | --- |
เอลิเนอร์ โรเซอเวลต์ ใน ค.ศ. 1933

สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ
ดำรงตำแหน่ง 4 มีนาคม พ.ศ. 2476 – 12 เมษายน พ.ศ. 2488
ประธานาธิบดี: แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์
ก่อนหน้า: ลู เฮนรี ฮูเวอร์
ถัดไป: เบสส์ ทรูแมน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 ตุลาคม ค.ศ. 1884(1884-10-11) รัฐนิวยอร์ก สหรัฐ
เสียชีวิต: 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962(1962-11-07) (78 ปี) นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก สหรัฐ
พรรคการเมือง: พรรคเดโมแครต
คู่สมรส: แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ (สมรส 1905; เสียชีวิต 1945)
บุตร: 6 คน
บุพการี: เอลเลียต โรเซอเวลต์ (บิดา) แอนนา ริเบกกา ฮอลล์ (มารดา)
ลายมือชื่อ: 

แอนนา เอลิเนอร์ โรเซอเวลต์ (อังกฤษ: Anna Eleanor Roosevelt; 11 ตุลาคม ค.ศ. 1884 – 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962) เป็นบุคคลสำคัญทางการเมือง นักการทูต และนักเคลื่อนไหวชาวอเมริกัน เธอเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 1933 ถึง ค.ศ. 1945 ในระหว่างที่สามีของเธอคือประธานาธิบดีแฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ ดำรงตำแหน่งถึง 4 สมัย ทำให้เธอเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดของสหรัฐ จากนั้นโรเซอเวลต์ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติตั้งแต่ ค.ศ. 1945 ถึง ค.ศ. 1952 และใน ค.ศ. 1948 เธอได้รับการปรบมือต้อนรับจากสมัชชาเมื่อมีการรับรองปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ต่อมาประธานาธิบดีแฮร์รี เอส. ทรูแมน เรียกเธอว่า "สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของโลก" เพื่อยกย่องความสำเร็จด้านสิทธิมนุษยชนของเธอ
เอลิเนอร์เป็นสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลโรเซอเวลต์และตระกูลลิฟวิงสตันที่มีชื่อเสียง และเป็นหลานสาวของประธานาธิบดีทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ เธอมีวัยเด็กที่ไม่มีความสุข โดยต้องทนทุกข์ทรมานกับการตายของพ่อ แม่ และน้องชายของเธอตั้งแต่อายุยังน้อย