stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อหน่วยในเทพมรณะ
ผลโหวตความชอบตัวละคร

เรียงลำดับตามผลโหวตโดยตามความสามารถในการรบ ดูทั้ง พลังโจมตี,พลังป้องกัน,การเคลื่อนไหว,วิถี มารและแรงกดดันวิญญาณ,ภูมิปัญญา,พลังกาย ในระดับหัวหน้าหน่วยจากมากสุดไปหา น้อยสุด
| ลำดับ | ชื่อ | เปอร์เซ็น |
| --- | --- | --- |
| 1 | ยามาโมโตะ เก็นริวไซ ชิเงคุนิ-ไอเซ็น โซสึเกะ | 100% |
| 2 | อุโนฮานะ เร็ตสึ | 99% |
| 3 | เคียวราคุ ชุนซุย | 98% |
| 4 | คุจิกิ เบียคุยะ | 97% |
| 5 | ฮิซึกายะ โทชิโร่ | 96% |
| 6 | อุคิทาเกะ จูชิโร่ | 95% |
| 7 | อิชิมารุ งิน | 94% |
| 8 | โคมามูระ ซาจิน | 93% |
| 9 | ซุยฟง-โทเซ็น คานาเมะ | 92% |
| 10 | ซาราคิ เคมปาจิ | 90% |
| 11 | คุโรซึจิ มายูริ | 85% |
| 12 | ซาราคิ เคมปาจิ | 80% |
รายการอ้างอิง

↑  เทพมรณะ ตอนที่ 112
↑  เทพมรณะเล่มที่ 23
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กเทพมรณะ โดย ไทโตะ คูโบะ |
| --- | --- |
สื่อ:  มังงะ  เล่ม 1–21  22–48  49–74  อนิเมะ  ตอน ฤดูกาลที่ 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  สงครามเลือดพันปี  โอวีเอ เมมโมรีส์อินเดอะเรน  เดอะซีลด์ซอร์ดเฟรนซี  ละครเพลง 
ภาพยนตร์:  เมมโมรีส์ออฟโนบอดี  เดอะไดมอนด์ดัสต์รีเบลเลียน อีกหนึ่งตัวตนของเฮียวรินมารุ  เฟดทูแบล็ก ไอคอลยัวร์เนม แด่เธอผู้สิ้นสูญ  ศึกผ่าโลกันตร์  คนแสดง 
วิดีโอเกม:  Blade Battlers series  Nintendo Home Consoles series  Heat the Soul series  The Blade of Fate  Dark Souls  The 3rd Phantom  Flame Bringer  Soul Resurrección  Brave Souls  Paradise Lost 
ตัวละคร:  คุโรซากิ อิจิโกะ  คุจิกิ ลูเคีย  อิโนะอุเอะ โอริฮิเมะ  ซาโดะ "ชาด" ยาสึโทระ  อิชิดะ อุริว  อาบาราอิ เร็นจิ  คุจิกิ เบียคุยะ  อิชิมารุ งิน  ซาราคิ เคมปาจิ  ไอเซ็น โซสึเกะ  ฮิตสึกายะ โทชิโร่  คุโรซึจิ มายูริ  ยมทูต ไวเซิร์ด  ฮอลโลว์ อารันคาร์  ควีนซี่ 
เพลง:  "Asterisk" by Orange Range  "Ichirin no Hana" by High and Mighty Color  "Life" by Yui  "Rolling Star" by Yui  "After Dark" by Asian Kung-Fu Generation  "Chu-Bura" by Kelun  "Hitohira no Hanabira" by Stereopony  "Koyoi, Tsuki ga Miezutomo" by Porno Graffitti  "Shōjo S" by Scandal  "Anima Rossa" by Porno Graffitti  "Change" by miwa  "Blue" by Vivid  "Harukaze" by Scandal 
เกี่ยวข้อง:  เทรดดิงการ์ดเกม  หน่วย  อาวุธและวิชาโจมตี  Loituma Girl  จัมป์ซูเปอร์สตาร์ส  จัมป์อัลทิเมตสตาร์ส  เจสตาร์วิกตอรีวีเอส  จัมป์ฟอร์ซ 
 หมวดหมู่
รายชื่อหน่วยทางวิทยาศาสตร์ที่ตั้งตามชื่อบุคคล

บทความนี้เกี่ยวกับหน่วยทางวิทยาศาสตร์ที่ตั้งชื่อตามบุคคล โดยในภาษาอังกฤษ ชื่อหน่วยเขียนด้วยตัวพิมพ์เล็กทั้งหมด และตัวย่อเขียนด้วยตัวพิมพ์ใหญ่
หน่วยฐานเอสไอ

| ชื่อหน่วย | ตัวย่อ | หน่วยวัด | ตั้งชื่อตาม |
| --- | --- | --- | --- |
| แอมแปร์ | A | กระแสไฟฟ้า | อ็องเดร-มารี อ็องแปร์ |
| เคลวิน | K | อุณหภูมิอุณหพลวัติ | วิลเลียม ทอมสัน บารอนเคลวินที่ 1 |
หน่วยอนุพันธ์เอสไอ

| ชื่อหน่วย | ตัวย่อ | หน่วยวัด | ตั้งชื่อตาม |
| --- | --- | --- | --- |
| แบ็กแรล | Bq | กัมมันตภาพรังสี | อ็องรี แบ็กแรล |
| องศาเซลเซียส | °C | อุณหภูมิ | แอนเดอร์ เซลเซียส |
| คูลอมบ์ | C | ประจุไฟฟ้า | ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง |
| เดซิเบล | dB | อัตราส่วน | อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ |
| ฟารัด | F | ความจุไฟฟ้า | ไมเคิล ฟาราเดย์ |
| เกรย์ | Gy | ปริมาณดูดกลืนของรังสี | หลุยส์ แฮโรลด์ เกรย์ |
| เฮนรี | H | ความเหนี่ยวนำ | โจเซฟ เฮนรี |
| เฮิรตซ์ | Hz | ความถี่ | ไฮน์ริช เฮิร์ตซ์ |
| จูล | J | พลังงาน, งาน, ความร้อน | เจมส์ จูล |
| นิวตัน | N | แรง | ไอแซก นิวตัน |
| โอห์ม | Ω | ความต้านทานไฟฟ้า | จอร์จ ไซมอน โอห์ม |
| ปาสกาล | Pa | ความดัน | แบลซ ปัสกาล |
| เรย์ล | Rayl | อิมพีแดนซ์เสียง | จอห์น วิลเลียม สตรัท บารอนเรย์ลีห์ที่ 3 |
| ซีเมนส์ | S | ความนำไฟฟ้า | เวอร์เนอร์ ฟัน ซีเมนส์ |
| ซีเวอร์ต | Sv | ปริมาณรังสีสมมูล | รอล์ฟ ซีเวอร์ต |
| เทสลา | T | ความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก | นิโคลา เทสลา |
| โวลต์ | V | ความต่างศักย์ไฟฟ้า | อาเลสซานโดร โวลตา |
| วัตต์ | W | กำลัง | เจมส์ วัตต์ |
| เวเบอร์ | Wb | ฟลักซ์แม่เหล็ก | วิลเฮล์ม เอดูอาร์ด เวเบอร์ |
มาตราซีจีเอส

| ชื่อหน่วย | ตัวย่อ | หน่วยวัด | ตั้งชื่อตาม |
| --- | --- | --- | --- |
| บีโย | Bi | กระแสไฟฟ้า | ฌ็อง-บาติสต์ บีโย |
| บักกิงแฮม | B | โมเมนต์ไฟฟ้าสี่ขั้ว | เอ. เดวิด บักกิงแฮม |
| เดบาย | D | โมเมนต์ไฟฟ้าสองขั้ว | ปีเตอร์ เดบาย |
| เอิตวอส | E | การไล่ระดับแรงโน่มถ่วง | โลแรนด์ เอิตเวิช |
| กัล | Gal | ความเร่ง | กาลิเลโอ กาลิเลอี |
| เกาส์ | G, Gs | ความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก | คาร์ล ฟรีดริช เกาส์ |
| กิลเบิร์ต | Gb | แรงเคลื่อนแม่เหล็ก | วิลเลียม กิลเบิร์ต |
| เกิปเพิร์ต-เมเยอร์ | GM | ภาพตัดขวางของการดูดกลืนโฟตอนสองอนุภาค | มาเรีย เกิปเพิร์ต-เมเยอร์ |
| ไคเซอร์ | kayser | เลขคลื่น | ไฮน์ริช ไคเซอร์ |
| แมกซ์เวลล์ | Mx | ฟลักซ์แม่เหล็ก | เจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์ |
| เออร์สเตด | Oe | ความเข้มสนามแม่เหล็ก | ฮันส์ คริสเทียน เออร์สเตด |
| พอยซ์ | P | ความหนืดทางพลศาสตร์ | ฌ็อง เลโอนาร์ด มารี พัวซุย |
| เรย์ล | Rayl | อิมพีแดนซ์เสียง | จอห์น วิลเลียม สตรัท บารอนเรย์ลีห์ที่ 3 |
| เรย์ลีห์ | R | ฟลักซ์โฟตอน | รอเบิร์ต สตรัท บารอนเรย์ลีห์ที่ 4 |
| สโตกส์ | S, St | ความหนืดทางจลศาสตร์ | เซอร์ จอร์จ สโตกส์ บารอนเน็ตที่ 1 |
มาตราซีจีเอส > ไม่ใช้แล้ว

| ชื่อหน่วย | ตัวย่อ | หน่วยวัด | ตั้งชื่อตาม |
| --- | --- | --- | --- |
| แฟรงคลิน | Fr | ประจุไฟฟ้า | เบนจามิน แฟรงคลิน |
| เคลาซิอุส | Cl | เอนโทรปี | รูดอล์ฟ เคลาซิอุส |
อื่น ๆ

| ชื่อหน่วย | ตัวย่อ | หน่วยวัด | ตั้งชื่อตาม |
| --- | --- | --- | --- |
| อังสตรอม | Å | ระยะทาง | อันเดอร์ส โยนาส อองสเตริม |
| บอด | Bd | อัตราสัญลักษณ์ | เอมีล โบดอต |
| มาตราบาร์ค | - | มาตรวัดทางจิตสวนศาสตร์ | ไฮน์ริช บาร์คเฮาเซน |
| บริวสเตอร์ | B | สัมประสิทธิ์ความเค้นของแสง | เดวิด บริวสเตอร์ |
| เซนติมอร์แกน | cM | ความถี่การรวมตัวใหม่ของยีน | ทอมัส ฮันต์ มอร์แกน |
| คูรี | Ci | กัมมันตภาพรังสี | ปีแยร์และมารี กูว์รี |
| ดาลตัน | Da | มวลอะตอม | จอห์น ดาลตัน |
| ดาร์ซี | D | ความให้ซึมผ่านได้ | อ็องรี ดาร์ซี |
| เดซิเบล | dB | อัตราส่วน | อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ |
| มาตราแรนคิน | °R | อุณหภูมิ | วิลเลียม จอห์น แมคควอน แรนคิน |
| หน่วยด็อบสัน | DU | ปริมาณโอโซนในชั้นบรรยากาศ | จี. เอ็ม. บี. ด็อบสัน |
| เออร์แลง | E | ปริมาณการใช้งานทางโทรคมนาคม | แอกเนอร์ ครารัป เออร์แลง |
| องศาฟาเรนไฮต์ | °F | อุณหภูมิ | แดเนียล กาเบรียล ฟาเรนไฮต์ |
| เฟอร์มี | fm | ระยะทาง | เอนรีโก แฟร์มี |
| ฮาร์ตเลย์ | Hart | ข้อมูล | ราล์ฟ ฮาร์ตเลย์ |
| มาตราเฮานส์ฟิลด์ | HU | ความหนาแน่นรังสี | ก็อดฟรีย์ เฮานส์ฟิลด์ |
| แจนสกี | Jy | ฟลักซ์แม่เหล็กไฟฟ้า | คาร์ล แจนสกี |
| แลงลีย์ | ly | รังสีสุริยะ | ซามูเอล เพียร์พอนต์ แลงลีย์ |
| แลงมัวร์ | L | ปริมาณแก๊สที่สัมผัสได้ | เออร์วิง แลงมัวร์ |
| เลขมัค | Ma | ความเร็วสัมพัทธ์ | แอนสท์ มัค |
| เนเปอร์ | Np | ระดับกำลังสัมพัทธ์ | จอห์น เนเปียร์ |
| มาตราเอิคสเล | °Oe | ความหนาแน่น | เฟอร์ดินานด์ เอิคสเล |
| มาตราร็อคเวล | HR | ความแข็งแบบกด | ฮิวและสแตนลีย์ ร็อคเวล |
| เรินต์เกน | R | การแผ่รังสีเอกซ์หรือรังสีแกมมา | วิลเฮล์ม คอนราด เรินต์เกน |
| มาตราริกเตอร์ | - | พลังงานแผ่นดินไหว | ชาลส์ ฟรานซิส ริกเตอร์ |
| มาตราสโกวิลล์ | - | ปริมาณแคปไซซินในพริก | วิลเบอร์ สโกวิลล์ |
| ซีกบาห์น | xu | ระยะทาง | แมนน์ ซีกบาห์น |
| แชนนอน | Sh | ข้อมูล | คล็อด แชนนอน |
| สเวดแบร์ย | S, Sv | อัตราการตกตะกอน | เทออดอร์ สเวดแบร์ย |
| สเวดรุป | Sv | ปริมาตรของน้ำที่เคลื่อนตัวในกระแสน้ำ | ฮาราลด์ สเวดรุป |
| ทอร์ | Torr | ความดัน | เอวานเจลิสตา โตร์ริเชลลี |
| ทรอแลนด์ | Td | ความส่องสว่างของดวงตามนุษย์ | ลีโอนาร์ด ที. ทรอแลนด์ |
อื่น ๆ > หน่วยวัดธรรมชาติ

หน่วยพลังค์ - มักซ์ พลังค์
หน่วยสโตนีย์ - จอร์จ จอห์นสโตน สโตนีย์
อื่น ๆ > ไม่ใช้แล้ว

| ชื่อหน่วย | ตัวย่อ | หน่วยวัด | ตั้งชื่อตาม |
| --- | --- | --- | --- |
| มาตราเมร์กัลลี | - | ความรุนแรงของแผ่นดินไหว | จูเซปเป เมร์กัลลี |
| องศาโรเมอร์ | °R | อุณหภูมิ | เรอเน อ็องตวน แฟร์โชล เดอ เรโอมูร์ |
| มาตราดีไลล์ | °D | อุณหภูมิ | โจเซฟ-นิโคลาส์ ดีไลล์ |
| มาตรานิวตัน | °N | อุณหภูมิ | ไอแซก นิวตัน |
| มาตราเรอเมอร์ | °Rø | อุณหภูมิ | โอเลอ เรอเมอร์ |
| มาตราบอเม | °Bé | ความหนาแน่น | อ็องตวน บอเม |
| ไอน์สไตน์ | E | พลังงานใน 1 โมลของโฟตอน | อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ |
| พอนเซเลต์ | p | กำลัง | ฌ็อง-วิกเตอร์ พอนเซเลต์ |
| ฟาราเดย์ | Fd | ประจุไฟฟ้า | ไมเคิล ฟาราเดย์ |
สเกตลีลาชิงแชมป์โลก

สเกตลีลาชิงแชมป์โลก (World Figure Skating Championships) เป็นการแข่งขันสเกตลีลาที่จัดขึ้นปีละครั้งโดยสหภาพสเกตนานาชาติ (ISU) โดยทั่วไปมักจัดขึ้นราวเดือนมีนาคม การแข่งขันแบ่งออกเป็นสี่ประเภทได้แก่ เดี่ยวชาย, เดี่ยวหญิง, สเกตคู่ และ ไอซ์แดนซิง การแข่งขันรายการนี้ถือเป็นการแข่งขันที่ทรงเกียรติที่สุดในบรรดารายการแข่งขันทั้งหมดของ ISU ผู้ชนะเลิศในรายการนี้จะได้รับการยอมรับนับถือว่าเป็นผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของอาชีพนักสเกตลีลา การแข่งขันรายการนี้ถูกจัดขึ้นครั้งแรกในปีค.ศ. 1896 ที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก จักรวรรดิรัสเซีย
อันดับเหรียญรวมทุกประเภทการแข่ง

ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018
| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 53 | 60 | 78 | 191 |
| 2 |  สหภาพโซเวียต | 44 | 42 | 24 | 110 |
| 3 |  ออสเตรีย | 36 | 46 | 34 | 116 |
| 4 |  แคนาดา | 34 | 37 | 34 | 105 |
| 5 |  รัสเซีย | 32 | 23 | 24 | 79 |
| 6 |  บริเตนใหญ่ | 28 | 30 | 24 | 82 |
| 7 |  เยอรมนี | 15 | 20 | 20 | 55 |
| 8 |  สวีเดน | 15 | 7 | 11 | 33 |
| 9 |  ฝรั่งเศส | 13 | 19 | 17 | 49 |
| 10 |  ฮังการี | 13 | 7 | 15 | 35 |
| 11 |  เยอรมนีตะวันออก | 12 | 16 | 12 | 40 |
| 12 |  ญี่ปุ่น | 11 | 11 | 11 | 33 |
| 13 |  นอร์เวย์ | 10 | 2 | 5 | 17 |
| 14 |  เชโกสโลวาเกีย | 9 | 5 | 5 | 19 |
| 15 |  จีน | 7 | 10 | 9 | 26 |
| 16 |  เยอรมนีตะวันตก | 6 | 12 | 7 | 25 |
| 17 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 4 | 2 | 2 | 8 |
| 18 |  เนเธอร์แลนด์ | 4 | 1 | 3 | 8 |
| 19 |  ฟินแลนด์ | 3 | 5 | 3 | 11 |
| 20 |  อิตาลี | 3 | 3 | 6 | 12 |
| 21 |  เครือรัฐเอกราช | 3 | 1 | 1 | 5 |
| 22 |  เกาหลีใต้ | 2 | 2 | 2 | 6 |
| 23 |  บัลแกเรีย | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 24 |  สเปน | 2 | 0 | 2 | 4 |
| 25 |  เบลเยียม | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 26 |  ยูเครน | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 27 |  เช็กเกีย | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 28 |  คาซัคสถาน | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 29 |  โปแลนด์ | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 30 |  อิสราเอล | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 30 |  ลิทัวเนีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 365 | 363 | 358 | 1086 |
ดูเพิ่ม

สเกตลีลากร็องปรีไฟนอล (Grand Prix of Figure Skating Final) – ลานแข่งระดับนานาชาติขั้น 2
สเกตลีลาชิงแชมป์ยุโรป (European Figure Skating Championships) – ลานแข่งระดับนานาชาติขั้น 3
สเกตลีลาชิงแชมป์สี่ทวีป (Four Continents Figure Skating Championships) – ลานแข่งระดับนานาชาติขั้น 3
สเกตลีลาเยาวชนชิงแชมป์โลก (World Junior Figure Skating Championships)
สถานีรถไฟเวียนนาใต้

สถานีรถไฟเวียนนาใต้
โถงอาคารสถานี
สถานีรถไฟเวียนนาใต้ เคยเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เปิดทำการลงในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 และได้ทำการรื้อถอนใน ค.ศ. 2010 เพื่อย้ายที่ตั้งไปใช้งานที่สถานีแห่งใหม่ สถานีแห่งนั้นคือ สถานีรถไฟกลางเวียนนาแห่งใหม่ ปัจจุบันเปิดให้บริการบางส่วนตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 และจะเปิดให้บริการเต็มรูปแบบในปี ค.ศ. 2015
แหล่งข้อมูลอื่น

"Plans of the 1874 Südbahnhof". Österreichische Nationalbibliothek. (เยอรมัน)
"Der neue Hauptbahnhof" (PDF). ÖBB. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2006-12-14. สืบค้นเมื่อ 2014-03-02. (เยอรมัน)
48°11′12″N 16°22′48″E﻿ / ﻿48.186667°N 16.380000°E﻿ / 48.186667; 16.380000
Wien-Südbahnhof: Photogallery and documentation about the Vienna Southern Railway Station (Wien-Südbahnhof) by Martin Frey and Philipp Graf
| ด ค กระบบขนส่งมวลชนในเวียนนา |
| --- | --- | --- |
|   รถไฟเร็วเขตเมืองเวียนนา   รถราง-รถไฟ   รถไฟใต้ดินเวียนนา   รถรางในเวียนนา  Bus รถโดยสาร  NightLine กลางคืน  |   รถไฟเร็วเขตเมืองเวียนนา   รถราง-รถไฟ   รถไฟใต้ดินเวียนนา   รถรางในเวียนนา  Bus รถโดยสาร  NightLine กลางคืน  |  |
สเกตลีลาแห่งสังเวียนน้ำแข็ง

| --- | --- |
สเกตลีลาแห่งสังเวียนน้ำแข็ง
スケートリーディング☆スターズ (Sukēto Rīdingu☆Sutāzu)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Skate-Leading Stars
แนว: กีฬา (สเกตลีลา)
สร้างโดย: โกโร ทานิงูจิ บันไดนัมโคอาร์ต J.C.Staff
มังงะ
เขียนโดย: จิอากิ นางาโอกะ
วาดภาพโดย: ซูมิกะ ซูมิโอะ
สำนักพิมพ์: สแควร์เอนิกซ์
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
นิตยสาร: Monthly G Fantasy
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: เมษายน พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โกโร ทานิงูจิ (หัวหน้า) โทชิโนริ ฟูกูชิมะ
เขียนบทโดย: โนโบรุ คิมูระ
ดนตรีโดย: เรียว ทากาฮาชิ
สตูดิโอ: เจซีสตาฟ
เครือข่าย: Tokyo MX, BS11, MBS, AT-X
ฉาย:  10 มกราคม พ.ศ. 2564  –  28 มีนาคม พ.ศ. 2564
ตอน: 12
สเกตลีลาแห่งสังเวียนน้ำแข็ง หรือ สเกตลีดดิ้ง สตาร์ส (ญี่ปุ่น: スケートリーディング☆スターズ; โรมาจิ: Sukēto Rīdingu☆Sutāzu) เป็นซีรีส์อนิเมะออริจินัลของญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอเจซีสตาฟ สร้างสรรค์โดยโกโร ทานิงูจิ และกำกับโดยโทชิโนริ ฟูกูชิมะ ออกอากาศระหว่างวันที่ 10 มกราคมถึง 28 มีนาคม พ.ศ. 2564
หมดชีวิต (ฉันให้เธอ)

| "หมดชีวิต (ฉันให้เธอ)"> เพลงโดยซีล Feat. บัวชมพู ฟอร์ด.จากอัลบั้ม4Real |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: พ.ศ. 2551
แนวเพลง: ซิมโฟนิคร็อก ,ร็อก
ความยาว: 3:57
ค่ายเพลง: ดั๊กบาร์ (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: ด.ช.ฮ่องกง

"หมดชีวิต (ฉันให้เธอ)" เป็นซิงเกิลของวงซีล และบัวชมพู ฟอร์ด กับค่ายดั๊กบาร์ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จากอัลบั้ม 4Real ประพันธ์เนื้อร้องโดย ด.ช.ฮ่องกง แต่งทำนองโดย ด.ญ.โตเกียว และเรียบเรียงโดย Zeal ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551
การตอบรับ

เพลง "หมดชีวิต (ฉันให้เธอ)" ติดอันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 และติดอันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของ 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ในชาร์ต 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2551) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 1
95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40: 1
สเกตลีลากร็องพรีไฟนัล

สเกตลีลากร็องพรีไฟนัล (Grand Prix of Figure Skating Final) หรือชื่อเดิมคือ แชมเปียนส์ซีรีส์ไฟนัล (Champions Series Final) หรือนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า กร็องพรี (Grand Prix) เป็นการแข่งขันสเกตลีลานานาชาติระดับผู้ใหญ่ การแข่งขันแบ่งออกเป็นสี่ประเภทคือ เดี่ยวชาย, เดี่ยวหญิง, สเกตคู่ และไอซ์แดนซิง การแข่งขันรายการนี้เป็นการแข่งขันที่ต่อเนื่องจากรายการ ISU Grand Prix โดยคัดเอาจากผู้มีคะแนนสูงสุด 6 อันดับแรกในแต่ละประเภท กติกาและโครงสร้างคะแนนการแข่งขันแตกต่างกันไปตามแต่ละฤดูกาล
กร็องพรีไฟนัลจัดขึ้นครั้งแรกในปีค.ศ. 1995 ที่กรุงปารีส โดยใช้ชื่อว่า "แชมเปียนส์ซีรีส์ไฟนัล" ก่อนที่จะเปลียนชื่อมาเป็น "กร็องพรีไฟนัล" ในฤดูดาล 1998–99 สเกตลีลารายการนี้ได้รับการยอมรับจากสหภาพสเกตนานาชาติ (ISU) ให้มีความสำคัญเป็นลำดังสองรองจากสเกตลีลาชิงแชมป์โลก ถือเป็นเวทีที่อยู่สูงกว่าสเกตลีลาชิงแชมป์ยุโรป และสเกตลีลาชิงแชมป์สี่ทวีป
อันดับเหรียญรวมทุกรายการแข่งขัน

ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018
| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  รัสเซีย | 31 | 28 | 22 | 81 |
| 2 |  สหรัฐ | 13 | 12 | 16 | 41 |
| 3 |  แคนาดา | 12 | 14 | 8 | 34 |
| 4 |  ญี่ปุ่น | 10 | 16 | 11 | 37 |
| 5 |  จีน | 7 | 7 | 10 | 24 |
| 6 |  เยอรมนี | 6 | 3 | 4 | 13 |
| 7 |  ฝรั่งเศส | 4 | 5 | 11 | 20 |
| 8 |  เกาหลีใต้ | 3 | 1 | 0 | 4 |
| 9 |  อิตาลี | 2 | 2 | 3 | 7 |
| 10 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 11 |  บัลแกเรีย | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 12 |  อุซเบกิสถาน | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 13 |  สเปน | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 14 |  ยูเครน | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 15 |  ลิทัวเนีย | 0 | 0 | 3 | 3 |
| รวม | รวม | 92 | 92 | 92 | 276 |
ดูเพิ่ม

สเกตลีลาชิงแชมป์โลก (World Figure Skating Championships) – ลานแข่งระดับนานาชาติขั้น 1 (สูงสุด)
สเกตลีลาชิงแชมป์ยุโรป (European Figure Skating Championships) – ลานแข่งระดับนานาชาติขั้น 3
สเกตลีลาชิงแชมป์สี่ทวีป (Four Continents Figure Skating Championships) – ลานแข่งระดับนานาชาติขั้น 3
สเกตลีลาเยาวชนชิงแชมป์โลก (World Junior Figure Skating Championships)
วัดเชตวัน (จังหวัดลำปาง)

สำหรับวัดเชตวันแห่งอื่น ดูที่ วัดเชตวัน (แก้ความกำกวม)
| วัดเชตวัน |
| --- | --- |
พระอุโบสถ เมื่อมองจากบริเวณด้านข้าง

ชื่อสามัญ: วัดเชตวัน ลำปาง
ที่ตั้ง: 58 ถนนบุญวาทย์ ตำบลหัวเวียง อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง 52000  ประเทศไทย
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย (เถรวาท)
พระประธาน: พระพุทธรูปสมัยเชียงแสนปางมารวิชัย
เจ้าอาวาส: พระครูปิย สีลโสภณ (อาสน์ ปิยสีโล)
พระจำพรรษา: พระ 16 รูป
ความพิเศษ: พระอุโบสถ์, พระประธานในพระอุโบสถ์
จุดสนใจ: สักการะพระประธานในพระอุโบสถ์ ชมจิตรกรรมฝาผนัง
กิจกรรม: เทศนาธรรมทุกวันพระ
หมายเหตุ: เข้าชมเป็นหมู่คณะตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป ไม่ขออนุญาต ผู้อำนวยการ สำนักงานบริหารเงินตรา ล่วงหน้าไม่น้อยกว่า 1 สัปดาห์
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเชตวัน ลำปาง เลขที่ 58 ตั้งอยู่ ตำบลหัวเวียง อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน 75 ตารางวา มีพระอุโบสถ พระเจดีย์ และมีอาคารหอจินดา กรมมหาเถระสมเด็จพระพุทธปาพจนบดี 96 พรรษา เป็นอาคารเรียนสถาบันพลังจิตตานุภาพ สาขา 22 และวัดเชตวันได้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2417 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2505 สิ่งก่อสร้างในวัดเชตวัน เป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่
สิ่งน่าสนใจของวัดนี้อยู่ที่พระประธาน ศิลปะเชียงแสนที่มีพุทธลักษณะงดงาม พระประธานที่ประดิษฐานอยู่ภายในโบสถ์ เป็นพระพุทธรูปสมัยเชียงแสนปางมารวิชัย พระพักตร์ค่อนข้างยาวรี มีเปลวพระศกคล้ายเปลวไฟบนพระเศียร ที่ฐานประธานมีพระพุทธรูปสำริดสมัยเชียงแสนประดิษฐานอยู่หลายองค์ สันนิษฐานว่ามีอายุเก่ากว่าพระประธาน เพราะเปลวพระศกเป็นมุ่นมวยผม แทนที่จะเป็นเปลวไฟอย่างพระประธาน และมองจากภายนอกจะเห็นว่าวัดเชตวันสร้างขึ้นมาในยุคหลัง ๆ มีพระอุโบสถแตกต่างจากวัดทั่วไป เป็นสถาปัตยกรรมแบบผสมผสานระหว่างอินเดียกับพม่า
ศิลปกรรม > พระอุโบสถ

พระประธานที่ประดิษฐานอยู่ภายในโบสถ์ เป็นพระพุทธรูปสมัยเชียงแสนปางมารวิชัย พระพักตร์ค่อนข้างยาวรี มีเปลวพระศกคล้ายเปลวไฟบนพระเศียร ที่ฐานประธานมีพระพุทธรูปสำริดสมัยเชียงแสนประดิษฐานอยู่หลายองค์ สันนิษฐานว่ามีอายุเก่ากว่าพระประธาน เพราะเปลวพระศกเป็นมุ่นมวยผม แทนที่จะเป็นเปลวไฟอย่างพระประธาน และภายนอกโบสถ์วิหารเป็นการก่อสร้างสภาปัตยกรรมผสมมสานระหว่างอินเดียกับพม่า
พิธีทางศาสนา ในทุก ๆ วันพระแรม 8 ค่ำ และแรม 15 ค่ำ ทางวัดเชตวันจะมีกิจกรรมทำบุญตักบาตรและฟังพระธรรมเทศนาอยู่เป็นประจำ
ศิลปกรรม > พระยืน

พระยืนหรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าพระสุคโตพุทโธ เป็นพระปางลีลาถูกสร้างขึ้นในวันจันทร์ที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 โดยพระครูบรรพตสมานคุณ เจ้าอาวาสวัดเชตวัน ลำปางในสมัยนั้นเป็นผู้ออกแบบและปั้นรูปทรง
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศไทย
สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเชตวันลำปาง (Facebook)
วัดเชตวัน ลำปาง (Google Map)
ภายในพระอุโบสถ์วัดเชตวันลำปาง
พระยืนด้านหน้าวัดเชตวันลำปาง
หน้า

หน้า อาจหมายถึง
ใบหน้า (face) ส่วนหนึ่งของร่างกาย
หน้ากระดาษ (page) ด้านหนึ่งของกระดาษ หรือหนังสือ
หน้า (face) บนทรงหลายหน้า
ภาษาพูดใช้แทนฤดูกาล เช่น หน้าร้อน หน้าฝน หน้าหนาว หน้าแล้ง
สิ่งที่ใช้แต่งบนอาหาร (topping) เช่นหน้าพิซซ่า
วิศวกรรมชีวเคมี

ถังปฏิกรณ์ชีวเคมี
วิศวกรรมชีวเคมี หรือเรียกอีกอย่างว่า วิศวกรรมกระบวนการชีวภาพ เป็นสาขาการศึกษาที่มีรากฐานมาจาก วิศวกรรมเคมี และ วิศวกรรมชีวภาพ โดยส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการออกแบบ การก่อสร้าง และการออกแบบ หน่วยกระบวนการ ที่เกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิต เช่น การหมัก หรือโมเลกุลอินทรีย์ (ส่วนใหญ่มักเป็น เอนไซม์ ) และมีการใช้งานต่างๆ ในรูปแบบที่พบได้มากไก้แก่ เชื้อเพลิงชีวภาพ อาหาร ยา เทคโนโลยีชีวภาพ และกระบวนการบำบัดน้ำ   บทบาทของวิศวกรชีวเคมีคือการนำผลการวิจัยที่นักชีววิทยาและนักเคมีพัฒนาในห้องปฏิบัติการมาแปลงเป็นกระบวนการผลิตขนาดใหญ่
ประวัติศาสตร์

มนุษย์ใช้ประโยชน์จากปฏิกิริยาเคมีของสิ่งมีชีวิตเพื่อสร้างผลิตภัณท์มานานหลายร้อยปี ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 1800 หลุยส์ ปาสเตอร์ เป็นหนึ่งในบุคคลแรกๆ ที่ศึกษาบทบาทของสิ่งมีชีวิตเหล่านี้โดยเขาทำการวิจัยเกี่ยวกับการหมัก งานของเขายังมีส่วนสนับสนุนการใช้การพาสเจอร์ไรเซชัน ซึ่งยังคงใช้มาจนถึงทุกวันนี้ ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1900 การใช้จุลินทรีย์ได้ขยายตัวมากขึ้น และถูกนำมาใช้ในการผลิตผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม จนถึงขณะนี้ วิศวกรรมชีวเคมียังไม่ได้รับการพัฒนาเป็นสาขาหนึ่ง ในปีพ.ศ. 2471 เมื่ออเล็กซานเดอร์ เฟลมมิงค้นพบเพนนิซิลลิน จึงได้มีการจำแนกสาขาวิศวกรรมชีวเคมีขึ้น ภายหลังการค้นพบนี้ มีการรวบรวมตัวอย่างจากทั่วโลกเพื่อดำเนินการวิจัยต่อไปเกี่ยวกับลักษณะเฉพาะของจุลินทรีย์จากสถานที่ต่างๆ เช่น ดิน สวน ป่าไม้ แม่น้ำ และลำธาร ในปัจจุบันวิศวกรชีวเคมีทำงานอยู่ในหลากหลายอุตสาหกรรม ตั้งแต่อุตสาหกรรมอาหารจนถึงอุตสาหกรรมยา เกิดจากความต้องการประสิทธิภาพและการผลิตที่เพิ่มมากขึ้น ซึ่งต้องอาศัยความรู้เกี่ยวกับปฏิกิริยาทางชีววิทยาและเคมีที่โต้ตอบกันและวิธีใช้เพื่อตอบสนองความต้องการเหล่านี้
การประยุกต์ใช้ > เทคโนโลยีชีวภาพ

เทคโนโลยีชีวภาพและวิศวกรรมชีวเคมีมีความเกี่ยวข้องกันอย่างใกล้ชิด เนื่องจากวิศวกรรมชีวเคมีถือเป็นสาขาย่อยของเทคโนโลยีชีวภาพ จุดเน้นหลักประการหนึ่งของเทคโนโลยีชีวภาพอยู่ในสาขาการแพทย์ ซึ่งวิศวกรชีวเคมีทำงานเพื่อออกแบบยา อวัยวะเทียม อุปกรณ์ชีวการแพทย์ เซ็นเซอร์สารเคมี และระบบส่งยา  วิศวกรชีวเคมีใช้ความรู้เกี่ยวกับกระบวนการทางเคมีในระบบทางชีวภาพเพื่อสร้างผลิตภัณฑ์ที่จับต้องได้ซึ่งช่วยปรับปรุงสุขภาพของผู้คน สาขาของการศึกษาเฉพาะ ได้แก่ การเผาผลาญอาหาร เอนไซม์ และวิศวกรรมเนื้อเยื่อ การศึกษาเกี่ยวกับการเพาะเลี้ยงเซลล์ถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายในวิศวกรรมชีวเคมีและเทคโนโลยีชีวภาพเนื่องจากมีการนำไปใช้ประโยชน์มากมายในการพัฒนาเชื้อเพลิงธรรมชาติ การเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิตยาและกระบวนการทางเภสัชกรรม และยังรวมถึงการสร้างวิธีรักษาโรคด้วย  การประยุกต์ใช้ทางการแพทย์อื่นๆ ของวิศวกรรมชีวเคมีภายในเทคโนโลยีชีวภาพ ได้แก่ การทดสอบทางพันธุกรรม และ เภสัชพันธุศาสตร์
การประยุกต์ใช้ > อุตสาหกรรมอาหาร

วิศวกรชีวเคมีมุ่งเน้นที่การออกแบบระบบที่จะปรับปรุงการผลิต การแปรรูป การบรรจุ การจัดเก็บ และการจัดจำหน่ายอาหารเป็นหลัก  อาหารแปรรูปบางชนิดได้แก่ ข้าวสาลี ผลไม้ และนม ซึ่งต้องผ่านกระบวนการต่างๆ เช่น การสี การอบแห้ง และการพาสเจอร์ไรเซชัน เพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่สามารถจำหน่ายได้ การแปรรูปอาหาร มีอยู่ 3 ระดับ คือ ระดับปฐมภูมิ ระดับทุติยภูมิ และระดับตติยภูมิ การแปรรูปอาหารขั้นต้นเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรให้เป็นผลิตภัณฑ์อื่นที่สามารถเปลี่ยนเป็นอาหารได้ การแปรรูปอาหารขั้นที่สอง คือ การผลิตอาหารจากส่วนผสมที่หาได้ง่าย และการแปรรูปอาหารขั้นที่สาม คือ การผลิตอาหารพร้อมรับประทานหรืออาหารอุ่นและเสิร์ฟในเชิงพาณิชย์ การอบแห้ง การดอง การใส่เกลือ และการหมักอาหารเป็นเทคนิคการแปรรูปอาหารที่เก่าแก่ที่สุดที่ใช้ในการถนอมอาหารโดยป้องกันไม่ให้ยีสต์ เชื้อรา และแบคทีเรียทำให้เกิดการเน่าเสีย  วิธีการถนอมอาหารได้รับการพัฒนามาเพื่อให้เป็นไปตามมาตรฐานความปลอดภัยของอาหารในปัจจุบัน แต่ยังคงใช้กระบวนการเดียวกันกับในอดีต วิศวกรชีวเคมียังทำงานเพื่อปรับปรุงคุณค่าทางโภชนาการของผลิตภัณฑ์อาหาร เช่น ในข้าวสีทอง ซึ่งได้รับการพัฒนาเพื่อป้องกันการขาดวิตามินเอในบางพื้นที่ที่ปัญหานี้เกิดขึ้น ความพยายามที่จะพัฒนาเทคโนโลยีการถนอมอาหารยังสามารถรับประกันการเก็บรักษาสารอาหารได้ยาวนานขณะจัดเก็บอาหาร บรรจุภัณฑ์มีบทบาทสำคัญในการถนอมรักษาและรับประกันความปลอดภัยของอาหารโดยปกป้องผลิตภัณฑ์จากการปนเปื้อน ความเสียหายทางกายภาพ และการปลอมแปลง  บรรจุภัณฑ์ยังช่วยให้การขนส่งและเสิร์ฟอาหารสะดวกยิ่งขึ้น งานทั่วไปของวิศวกรชีวเคมีที่ทำงานในอุตสาหกรรมอาหารคือการออกแบบวิธีการดำเนินกระบวนการทั้งหมดเหล่านี้ในระดับขนาดใหญ่เพื่อตอบสนองความต้องการของประชากร ความรับผิดชอบสำหรับเส้นทางอาชีพนี้รวมถึงการออกแบบและดำเนินการทดลอง การปรับกระบวนการให้เหมาะสม การปรึกษาหารือกับกลุ่มต่างๆ เพื่อพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ๆ และการเตรียมแผนโครงการสำหรับอุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวก
การศึกษา

ในปัจจุบันการศึกษาวิศวกรรมชีวเคมีในประเทศไทนส่วนใหญ่สอนอยู่ในภาควิชาวิศวกรรมเคมี คณะวิศวกรรมศาสตร์  เป็นวิชาเลือก และอีกบางส่วนในภาควิชาเทคโนโลยีืางอาหาร คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
1 2  "Biochemical Engineering". UC Davis (ภาษาอังกฤษ). 2015-11-27. สืบค้นเมื่อ 2019-02-13.
↑  Ruairi.Kavanagh (2014-12-18). "Biochemical engineer". gradireland (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-02-13.
↑  "Chemical and Biochemical Engineering | School of Engineering". www.brown.edu. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-02-12. สืบค้นเมื่อ 2019-03-18.
↑  "Biochemical Engineer | Science & Engineering Career". Science Buddies (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2019-03-18.
1 2 3  Driver, Kelly; Health, JH Bloomberg School of Public. "Food Processing". Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-27. สืบค้นเมื่อ 2019-03-18.
↑  https://chem.eng.chula.ac.th/regular-thai-program/,
↑  http://foodtech.sc.chula.ac.th/department/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%97/
การประยุกต์ใช้งานวิศวกรรมชีวเคมี
สถานีรถไฟเซ็นได

| สถานีรถไฟเซ็นได |
| --- | --- |
Sendai Station 仙台駅
สถานีรถไฟเซ็นได

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: สถานีรถไฟ
เมือง: เซ็นได, จังหวัดมิยางิ
ประเทศ: ญี่ปุ่น
พิกัด: 38°15′37″N 140°52′55″E﻿ / ﻿38.26028°N 140.88194°E﻿ / 38.26028; 140.88194
สถานีรถไฟเซ็นได (ญี่ปุ่น: 仙台駅; โรมาจิ: เซ็นได-เอกิ) เป็นสถานีรถไฟชุมทางสำคัญในภาคโทโฮกุ ของญี่ปุ่น บริเวณรอยต่อระหว่างเขตอาโอบะและเขตมิยางิโนะในเมืองเซ็นได จังหวัดมิยางิ เปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2430 เป็นสถานีที่มีผู้โดยสารมากที่สุดในจำนวนสถานีที่ตั้งอยู่นอกเขตโตเกียว
รถไฟสายอากิตะชิงกันเซ็ง และ โทโฮกุชิงกันเซ็งทุกขบวนต้องจอดที่สถานีนี้ ทั้งเป็นสถานีปลายทางทิศตะวันออกของสายเซ็นซัง และเป็นสถานีหลักของสายหลักโทโฮกุ และสายเซ็นเซกิ