stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าเอ็งรีกึแห่งโปรตุเกส
พระชนม์ชีพ > รัชกาล

อิงฟังตึเอ็งรีกึทรงดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระเจ้าซึบัชตีเยา พระโอรสในพระราชภาติยะของพระองค์ แทนที่สมเด็จพระราชินีคาทารีนา พระเชษฐนีของพระองค์และพระอัยยิกาของพระเจ้าซึบัชตีเยา หลังจากพระนางทรงลาออกจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1562   พระเจ้าซึบัชตีเยาเสด็จสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาทในยุทธการที่อัลกาเซอร์คิบีร์ ซึ่งประสบกับความหายนะในปี ค.ศ. 1578 และพระคาร์ดินัลชราผู้นี้ก็ได้รับการถวายราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์ในเวลาไม่นานหลังจากนั้น  พระเจ้าเอ็งรีกึทรงพยายามที่จะปลดเปลื้องคำปฏิญาณของคริสตจักรเพื่อที่พระองค์จะได้เสกสมรสและมีรัชทายาทสืบสันตติวงศ์ราชวงศ์อาวิชสืบไป แต่สมเด็จพระสันตปาปาเกรกอรีที่ 13 ไม่ต้องการที่จะขัดแย้งกับพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน จึงไม่ได้ประทานพระอนุญาตให้พระองค์ปลดเปลื้องคำปฏิญาณนั้น
พระชนม์ชีพ > รัชกาล > สวรรคตและการสืบสันตติวงศ์

กษัตริย์พระคาร์ดินัลเสด็จสวรรคตในพระราชวังอัลไมริง ขณะทรงมีพระชนมายุได้ 68 พรรษา โดยไม่ได้ทรงสถาปนาผู้สืบราชบัลลังก์ เหลือเพียงผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เพื่อดูแลราชอาณาจักรเท่านั้น  ผู้อ้างสิทธิ์ในราชวงศ์ที่ใกล้ชิดที่สุดพระองค์หนึ่งคือพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน ซึ่งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1580 ทรงส่งดยุกแห่งอัลบา ไปอ้างสิทธิ์โปรตุเกสโดยใช้กำลัง  และพระเจ้าเฟลิเปได้รับเลือกเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสที่ศาลกอร์ตึชโปรตุเกสแห่งตูมาร์ ในปี ค.ศ. 1581 ทรงมีพระปรมาภิไธยว่า พระเจ้าฟีลิปึที่ 1 โดยมีเงื่อนไขว่าราชอาณาจักรและดินแดนโพ้นทะเลจะต้องรักษาเอกราชเอาไว้  ทำให้เกิดสหภาพไอบีเรียขึ้น
พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส

บทความนี้เกี่ยวกับพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เซนต์หลุยส์ (แก้ความกำกวม)
| หลุยส์ที่ 9 |
| --- | --- |
พระบรมสาทิสลักษณ์ วาดโดยเอลเกรโก
พระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส
ครองราชย์: 8 พฤศจิกายน 1226 – 25 สิงหาคม 1270
ราชาภิเษก: 29 พฤศจิกายน 1226 ณ อาสนวิหารแร็งส์
ก่อนหน้า: พระเจ้าหลุยส์ที่ 8
ถัดไป: พระเจ้าฟีลิปที่ 3

พระราชสมภพ: 25 เมษายน ค.ศ. 1214 ปัวซี ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
สวรรคต: 25 สิงหาคม ค.ศ. 1270 (พระชนมายุ 56 พรรษา) ตูนิส แอฟริกาเหนือ
ฝังพระศพ: มหาวิหารแซ็ง-เดอนี
คู่อภิเษก: มาร์การิดาแห่งพรอว็องส์ (สมรส 1234)
พระราชบุตร รายละเอียด:   อิซาเบลลา สมเด็จพระราชินีแห่งนาวาร์  เจ้าชายหลุยส์  พระเจ้าฟีลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส  ณ็อง ทริสต็อง เคานต์แห่งวาลัวส์  ปิแอร์ เคานต์แห่งแปช  บล็องช์ อินฟันตาแห่งกัสติยา  มาร์การิดา ดัชเชสแห่งบราบันต์  รอแบร์ เคาต์แห่งแคลร์มง  แอ็กเนส ดัชเชสแห่งเบอร์กันดี 
ราชวงศ์: กาแป
พระราชบิดา: พระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส
พระราชมารดา: บลังกาแห่งกัสติยา
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 (ฝรั่งเศส: Louis IX, อังกฤษ: Louis IX) (25 เมษายน ค.ศ. 1214 - 25 สิงหาคม ค.ศ. 1270) หรือ นักบุญหลุยส์ ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาแประหว่างวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1226 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1270 นอกจากเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสพระองค์ก็ยังทรงใช้พระนามว่า “หลุยส์ที่ 2 เคานต์แห่งอาร์ตัว” ระหว่างปี 1226 จนถึงปี 1237 ในรัชสมัยของพระองค์ ได้ทรงทำงานร่วมกับรัฐสภาแห่งปารีสในการพยายามปรับปรุงเพื่อเพิ่มความมีประสิทธิภาพทางด้านกฎหมาย
หลุยส์ที่ 9 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1214 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส และพระนางบลังกาแห่งกัสติยา พระองค์เป็นพระเจ้าแผ่นดินฝรั่งเศสพระองค์เดียวที่ทรงได้รับการประกาศเป็นนักบุญ ซึ่งทำให้มีสถานที่ต่างๆ มากมายที่ตั้งชื่อตามพระองค์
แหล่งข้อมูล

ที่มาของข้อมูลเกี่ยวกับพระราชประวัติของหลุยส์ที่ 9 มาจากหนังสืออันมีชื่อเสียงชื่อ “พระราชประวัติของนักบุญหลุยส์” ที่เขียนโดยฌ็อง เดอ ฌวงวีย์ ฌวนวิลล์เป็นทั้งพระสหาย, ที่ปรึกษาส่วนพระองค์ และที่ปรึกษาราชการในพระเจ้าหลุยส์ และเป็นผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการสืบสวนของพระสันตะปาปาที่เกี่ยวกับพระราชประวัติของพระองค์ที่เป็นผลให้ทรงได้รับการประกาศเป็นนักบุญใน ค.ศ. 1297 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาบอนิเฟซที่ 8
แหล่งข้อมูลอีกสองแหล่งที่มีความสำคัญเขียนโดยฌอฟรัวแห่งโบลีเยอ บาทหลวงผู้อภัยบาป และกีโยม เดอ ชาทร์ อนุศาสนาจารย์ประจำพระองค์ แหล่งข้อมูลที่สำคัญแหล่งที่สี่เป็นประวัติของวิลเลียมแห่งเซนต์พาธัสที่เขียนจากเอกสารเกี่ยวกับการสืบสวนพระราชประวัติของสถาบันพระสันตะปาปา แม้ว่าจะมีแหล่งข้อมูลต่าง ๆ หลายแหล่งที่เขียนขึ้นภายในช่วงไม่กี่สิบปีหลังจากที่เสด็จสวรรคต แต่ก็มีเพียงพระราชประวัติที่เขียนโดยฌวนวีย์ ฌอฟรัวแห่งโบลีเยอ และกีโยม เดอ ชาทร์ เท่านั้นที่เขียนจากความรู้ส่วนตัวเกี่ยวกับพระองค์
พระราชประวัติ

หลุยส์ที่ 9 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1214 ที่ปัวซีไม่ไกลจากปารีส หลุยส์ที่ 9 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 และ บลังกาแห่งกัสติยาแห่งราชวงศ์กาแป หลุยส์ที่ 9 มีพระชนมายุเพียง 12 พรรษาเมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1226 และทรงได้รับราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ภายในเดือนเดียวกันที่มหาวิหารแร็งส์ แต่ก่อนที่จะทรงบรรลุนิติภาวะพระราชมารดาทรงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
การ์โลที่ 1 แห่งซิซิลี (ค.ศ. 1227–ค.ศ. 1285) พระราชอนุชาของพระองค์ ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเคานต์แห่งอ็องฌู ผู้ก่อตั้งราชวงศ์อ็องฌูสายที่สอง
หลักฐานเกี่ยวกับวันที่ทรงขึ้นครองราชย์อย่างเป็นทางการด้วยพระองค์เองไม่เป็นที่ทราบ ผู้ร่วมสมัยมีความเห็นว่ารัชสมัยของพระองค์เป็นรัชสมัยของการปกครองร่วมกันระหว่างพระองค์เองและพระราชมารดา แต่นักประวัติศาสตร์มีความเห็นกันโดยทั่วไปว่าหลุยส์ที่ 9 ทรงเริ่มการปกครองด้วยพระองค์เองในปี 1234 โดยมีพระราชมารดาทรงเป็นที่ปรึกษา และทรงดำเนินการเป็นที่ปรึกษาคนสำคัญต่อมาจนกระทั่งเมื่อเสด็จสวรรคตในปี 1252
ในวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1234 หลุยส์ที่ 9 อภิเษกสมรสกับมาร์เกอริตแห่งพรอว็องส์ พระเชษฐภคินีในพระนางเอลินอร์ พระมเหสีในพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ
ยุคภายใต้การสำเร็จราชการแผ่นดิน

บลังกาแห่งกัสติยา พระราชมารดาของหลุยส์ที่ 9 เป็นสตรีที่ชาญฉลาด หนักแน่น และเลื่อมใสในศาสนา ทรงมีอิทธิพลอย่างมากต่อพระโอรส หลังพระสวามีของบลังกาสิ้นพระชนม์ พระนางได้ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินและได้สร้างความแข็งแกร่งให้แก่อำนาจของกษัตริย์ ในวัยหนุ่มพระเจ้าหลุยส์ผู้รูปงามโปรดปรานการใช้เวลาว่างตามวิถีแห่งอัศวิน ในปี 1234 ทรงอภิเษกสมรสกับมาร์เกอรีต ธิดาของราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งพรอว็องส์
การเข้ามามีบทบาทในการบริหารราชการของหลุยที่ 9 ไม่ค่อยสร้างความเปลี่ยนแปลงในการบริหารบ้านเมือง อำนาจของกษัตริย์ที่แข็งแกร่งอยู่แล้วทำให้พระเจ้าหลุยส์รักษาอำนาจที่ทรงมีต่อข้าราชบริพารของพระองค์ไว้ได้ไม่ยาก พระเจ้าเฮนรีที่ 3 กษัตริย์ราชวงศ์แพลนแทเจเนตอังกฤษแห่งพยายามกอบกู้การครอบครองของบรรพบุรุษของพระองค์กลับคืนมา แต่พระเจ้าหลุยส์คว้าชัยชนะในการทำสมรภูมิที่แตลเลอบูร์ ด้วยหลักแห่งความยุติธรรมทำให้พระองค์ไม่ได้เอารัดเอาเปรียบจากชัยชนะครั้งนี้ ทรงเห็นค้านกับคณะที่ปรึกษาและพระราชทานดินแดนบางส่วนที่ยึดมาจากอังกฤษในรัชสมัยของพระเจ้าฟีลิปที่ 2 ออกุสตุส คืนให้แก่พระเจ้าเฮนรี
สงครามครูเสดครั้งที่ 7

ในปี 1244 หลุยส์ที่ 9 ป่วยหนักและได้ปฏิญาณตนเข้ารับการปฏิบัติหน้าที่ต่อกางเขนศักดิ์สิทธิ์ด้วยพระองค์เอง พระองค์เข้ารับธง สายสะพาย และคณะผู้แสวงบุญที่แซ็งต์เดอนี และได้ขอให้สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 4 พระราชทารพรให้แก่พระองค์ พระเจ้าหลุยส์และคณะอัศวินครูเสดเดินทางถึงไซปรัสในเดือนกันยายน ค.ศ. 1248 และถึงอียิปต์ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1249 ดาเมียตตาถูกยึดในวันที่ 6 มิถุนายน พระเจ้าหลุยส์เคลื่อนพลไปถึงมันซูรา แต่กองทัพของอัศวินครูเสดอ่อนแอลงเนื่องจากความขัดแย้งและความไม่สงบภายใน
ขณะกำลังถอยทัพกลับดาเมียตตา กลุ่มแซ-ระเซ็นจับตัวหลุยส์ที่ 9 ได้ทำให้พระองค์ตกเป็นนักโทษ กษัตริย์จ่ายเงินก้อนโตจึงได้รับการปล่อยตัวกลับดาเมียตตา ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1250 พระเจ้าหลุยส์ล่องเรือออกจากอียิปต์ แต่ยังคงอยู่ในซีเรียเป็นเวลา 4 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1250 ถึง ค.ศ. 1254 เพื่อรออัศวินครูเสดกลุ่มใหม่ พระเจ้าหลุยส์ให้การสนับสนุนชาวคริสต์ในปาเลสไตน์ ทรงสร้างความสัมพันธ์อันดีกับกษัตริย์เอเชีย เสริมความแข็งแกร่งให้ยัฟฟา เซซาเรีย และไซดอน หลังได้รู้ข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระราชมารดา หลุยส์ที่ 9 เดินทางกลับฝรั่งเศสหลังจากไปเป็นเวลาหกปีและมุ่งมั่นที่จะบริหารบ้านเมือง
การดูแลกิจการภายใน

หลุยส์ที่ 9 เคารพในสิทธิ์ของข้าราชบริพาร พระองค์ปฏิรูปราชสำนักขนานใหญ่ ทรงกำจัดจุดอ่อนของระบบศักดินาซึ่งไม่อนุญาตให้มีศาลสูงสุดในราชอาณาจักร ทรงสถาปนาหลักสามัญให้กษัตริย์มีสิทธิ์ในการแทรกแซงกิจการภายในของผู้อยู่ใต้การปกครอง ทรงห้ามไม่ให้ขัดแย้งกันในราชสำนักและห้ามไม่ให้ขุนนางทำสงครามกันเอง ทรงอนุญาตให้ผู้ที่ไม่พอใจคำตัดสินของศาลท้องถิ่นมีสิทธิ์อุทธรณ์ต่อศาลของกษัตริย์ จนเกิดเป็นเรื่องเล่าว่าหลังการทำมิสซา พระเจ้าหลุยส์จะออกจากราชสำนักไปนั่งใต้ต้นโอ๊กเพื่อรับฟังคำร้องเรียน
ภายใต้การปกครองของหลุยส์ที่ 9 อำนาจการพิจารณาคดีของกษัตริย์เพิ่มขึ้นอย่างมาก องค์กรพิจารณาคดีกลางคือรัฐสภาฝรั่งเศสอันประกอบด้วยกลุ่มขุนนางและนักกฎหมาย การบริหารบ้านเมืองทุกแขนงอยู่ภายใต้สายตาที่จับมองของพระเจ้าหลุยส์ผู้ทำทุกวิถีทางเพื่อขยายอำนาจของกษัตริย์ ทรงเพลิดเพลินกับอิทธิพลที่มีมากมาย ภายใต้การปกครองของพระเจ้าหลุย์ได้มีการร่างประมวลกฎหมายจารีตประเพณีที่ประกาศใช้ในรัชสมัยของพระองค์ พระเจ้าหลุยส์ปกป้องผลประโยชน์ของฝรั่งเศสจากการอ้างสิทธิ์ของโรม นักบวชฝรั่งเศสอยู่ข้างพระเจ้าหลุยส์และเอนเอียงอยู่ฝั่งอำนาจทางโลกมากกว่าสมเด็จพระสันตะปาปา ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1269 พระเจ้าหลุยส์ประกาศคว่ำบาตรในทางปฏิบัติเพื่อคุ้มครองเอกราชของศาสนจักรฝรั่งเศสจากโรม ทรงล้มเลิกข้อเรียกร้องทางการเงินและเลิกบริจาคเงินให้แก่ราชสำนักโรม ในช่วงแห่งความขัดแย้งระหว่างจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟินกับสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 4 พระเจ้าหลุยส์ประณามการกระทำของพระสันตะปาปาอย่างเปิดเผย
ในปี 1263 ระบบเงินตรามีประสิทธิภาพมาก เหรียญที่ออกโดยพระมหากษัตริย์ถูกใช้อย่างแพร่หลายในฝรั่งเศส
หลุยส์ที่ 9 รักหนังสือและงานศิลป์ พระองค์ถูกเรียกว่าเพริคลีสแห่งสถาปัตยกรรมสมัยกลาง ทรงก่อตั้งวัดคริสต์หลายแห่ง ได้แก่ อาสนวิหารแร็ง โบสถ์แซ็งต์ชาแปลในปารีส อารามโรโยโมน เป็นต้น
ในปี 1239 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 มีคำสั่งให้กำจัดสำเนาคัมภีร์ทัลมุดทุกเล่มที่ออกโดยชาวยิว ในปี 1240 พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ได้เข้ามามีส่วนในความขัดแย้งระหว่างชาวคริสต์กับชาวยิว (หรือนักบวชคริสต์กับนักบวชยิว) หลังพระคัมภีร์ของผู้นับถือศาสนายูดายถูกประณาม ในปี 1242 ในปารีส ได้มีการเผารถเข็บบรรจุคัมภีร์ทัลมุดที่ยึดมาจากชาวยิว
สงครามครูเสดครั้งที่ 8 และการสวรรคตในตูนิเซีย

ความล้มเหลวของสงครามครูเสดครั้งที่ 7 ไม่ได้ดับไฟแห่งความกระตือรือร้นของหลุยส์ที่ 9 ในปี 1267 พระองค์ได้รับอนุญาตจากสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 4 ให้ออกไปทำศึกทางทหารในแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1270 ทรงออกเดินทางไปตูนิสด้วยความหวังที่จะเปลี่ยนเคาะลีฟะห์มูฮัมหมัดที่ 1 อัลมัสตาซีร์ให้เป็นชาวคริสต์ ระหว่างกำลังรอความช่วยเหลือทางทหารจากเคานต์แห่งพรอว็องส์และชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอ็องฌู กษัตริย์แห่งซิซิลี พระเจ้าหลุยส์หมดเรี่ยวแรง เริ่มเกิดโรคระบาดขึ้นในกองทัพอัศวินครูเสด ฌ็อง ตริสต็อง พระราชโอรสของพระเจ้าหลุยส์สิ้นพระชนม์ และในวันที่ 3 สิงหาคม ตัวพระเจ้าหลุยส์เองได้ล้มป่วย ทว่ากษัตริย์ที่ป่วยยังคงเดินหน้านำกองทัพและต้อนรับคณะราชทูตของจักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาไลโอโลกอสแห่งจักรวรรดิไบเซนไทน์
วันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1270 หลุยส์ที่ 9 เสด็จสวรรคตอย่างกระทันหันและอีกสองวันต่อมา ดูแฟ็งฟีลิป พระราชโอรสของพระองค์ได้รับการประกาศเป็นกษัตริย์คนใหม่ของฝรั่งเศส
ร่างของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ถูกชาร์ลส์แห่งอ็องฌู พระอนุชาเคลื่อนย้ายไปซิซิลีและทำการฝังในอาสนวิหารมอนเรอาเล ภายหลังร่างของพระองค์ถูกเคลื่อนย้ายไปแซ็งต์เดอนี
ทันทีหลังการสวรรคต พระเจ้าฟีลิปที่ 3 พระราชโอรสของพระองค์ก็ตั้งคำถามว่าควรแต่งตั้งพระองค์เป็นนักบุญหรือไม่ โดยมีบุคคลผู้ทรงอิทธิพลมากมายในฝรั่งเศสให้การสนับสนุน 27 ปีต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1297 สมเด็จพระสันตะปาปาโบนิเฟสที่ 8 ได้ประกาศให้พระองค์เป็นนักบุญ ด้วยพระองค์ต้องการฟื้นฟูความสัมพันธ์อันดีกับพระเจ้าฟีลิปที่ 4 พระเจ้าหลุยส์ได้รับการยกย่องเป็นนักบุญในชื่อนักบุญหลุยส์ชาวฝรั่งเศส ทรงเป็นกษัตริย์ฝรั่งเศสคนแรกที่ได้เป็นนักบุญ โดยมีเพียงพระเจ้าดาโกแบร์ที่ 2 คนเดียวที่ได้รับการพิจารณาให้เป็นนักบุญก่อนหน้าจะมีการแต่งตั้งเป็นนักบุญอย่างเป็นทางการ
พระราชบุตร

พระเจ้าหลุยส์อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1234 ในอาสนาวิหารซ็อง กับมาร์เกอรีตแห่งพรอว็องส์ ธิดาของราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งพรอว็องส์ กับเบียตรีสแห่งซาวอย ทั้งคู่มีพระราชบุตรด้วยกัน 11 คน คือ
บล็องช์ (ประสูติ ค.ศ. 1240) สิ้นพระชนม์ด้วยวัย 3 พรรษา
อีซาแบล (ประสูติ ค.ศ. 1242) สมรสกับพระเจ้าตีโบที่ 2 และเป็นพระราชินีคู่สมรสแห่งนาวาร์
หลุยส์ (ประสูติ ค.ศ. 1244) ดูแฟ็งแห่งฝรั่งเศส ถูกจับหมั้นหมายกับอิซาเบลแห่งอารากอนตามเงื่อนไขในสนธิสัญญากอร์เบล สิ้นพระชนม์ก่อนอันควรด้วยวัย 16 พรรษา (อาจเป็นไส้ติ่งอักเสบ)
ฟีลิป (ประสูติ ค.ศ. 1245) ขึ้นเป็นดูแฟ็งหลังพระเชษฐาสิ้นพระชนม์ จึงถูกจับหมั้นหมายและสมรสกับอิซาเบลแห่งอารากอน หลังพระราชบิดาสิ้นพระชนม์ ทรงขึ้นเป็นกษัตริย์ฝรั่งเศสนามว่าพระเจ้าฟีลิปที่ 3 ผู้อาจหาญ
ฌ็อง (ประสูติ ค.ศ. 1248) สิ้นพระชนม์หลังคลอด
ฌ็อง ตริสต็อง (ประสูติ ค.ศ. 1250) ประสูติขณะพระราชบิดาถูกชาวมุสลิมจับตัวไปเรียกค่าไถ่ ทรงสมรสกับโยล็องด์แห่งบูร์กอญและขึ้นเป็นเคานต์แห่งเนอแวร์หลังอูเดส์แห่งบูร์กอญถึงแก่กรรม ต่อมาสิ้นพระชนม์ในสงครามครูเสดครั้งที่ 8
ปิแอร์ (ประสูติ ค.ศ. 1251) ประสูติในแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ขณะพระราชบิดามารดากำลังออกจาริกแสวงบุญ ทรงสมรสกับฌวน เดอ ชาตีลยง
บล็องช์ (ประสูติ ค.ศ. 1253) ประสูติในแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกับพระเชษฐา พระราชบิดาประสงค์ให้บวชเป็นแม่ชีในวิหารโมบีซง แต่พระนางปฏิเสธ ทรงสมรสกับเฟร์นันโด เด ลา เกร์ดา อินฟันตาแห่งกัสติยา
มาร์เกอรีต (ประสูติ ค.ศ. 1254) สมรสกับยอนที่ 1 ดยุคแห่งบราบองต์ ทรงสิ้นพระชนม์ในการคลอดบุตร
รอแบร์ (ประสูติ ค.ศ. 1257) สมรสกับเบียตรีสแห่งบูร์กอญ เลดีแห่งบูร์บง ทรงเป็นต้นตระกูลบูร์บงของราชวงศ์กาแป และเป็นพระอัยกาของพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
แอนเญ็ส (ประสูติ ค.ศ. 1260) สมรสกับรอแบร์ที่ 2 ดยุคแห่งบูร์กอญ
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์กาแป
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
| ด ค กพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 พระราชพงศาวลีอย่างละเอียด  พระราชพงศาวลีอย่างสังเขป  รายพระนามพระมหากษัตริย์แฟรงก์  รายพระนามพระมหากษัตริย์และจักรพรรดิฝรั่งเศส 
ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง (ค.ศ. 509–751):  โคลวิสที่ 1  ชิลเดอแบร์ที่ 1  โคลทาร์ที่ 1  ชาริแบร์ที่ 1  โกลทร็อง  ชิลเพริคที่ 1  ซิกโกแบร์ที่ 1  ชิลเดอแบร์ที่ 2  โคลทาร์ที่ 2  ดาโกแบร์ที่ 1  ซิกโกแบร์ที่ 2  โคลวิสที่ 2  โคลทาร์ที่ 3  ชิลเพริคที่ 2  ทีเดอร์ริกที่ 3  โคลวิสที่ 4  ชิลเดอแบร์ที่ 3  ดาโกแบร์ที่ 3  ชิลเพริคที่ 2  โคลทาร์ที่ 4  ทีเดอร์ริกที่ 4  ชิลเดริกที่ 3 
ราชวงศ์การอแล็งเฌียง รอแบร์เซียง และ โบโซนอยด์ (ค.ศ. 751–987):  เปแป็งพระวรกายเตี้ย  คาร์โลมันที่ 1  ชาร์เลอมาญ (ชาร์ลที่ 1)  หลุยส์ที่ 1  ชาร์ลที่ 2  หลุยส์ที่ 2  หลุยส์ที่ 3  คาร์โลมันที่ 2  ชาร์ลพระวรกายพ่วงพี  โอโดร  ชาร์ลที่ 3  รอแบร์ที่ 1ร  ราอูลบ  หลุยส์ที่ 4  โลแทร์  หลุยส์ที่ 5 
ราชวงศ์กาแป (ค.ศ. 987–1328):  อูก กาแป  รอแบร์ที่ 2  อ็องรีที่ 1  ฟีลิปที่ 1  หลุยส์ที่ 6  หลุยส์ที่ 7  ฟีลิปที่ 2  หลุยส์ที่ 8  หลุยส์ที่ 9  ฟีลิปที่ 3  ฟีลิปที่ 4  หลุยส์ที่ 10  ฌ็องที่ 1  ฟีลิปที่ 5  ชาร์ลที่ 4 
ราชวงศ์วาลัว (ค.ศ. 1328–1589):  ฟีลิปที่ 6  ฌ็องที่ 2  ชาร์ลที่ 5  ชาร์ลที่ 6  ชาร์ลที่ 7  หลุยส์ที่ 11  ชาร์ลที่ 8  หลุยส์ที่ 12  ฟร็องซัวที่ 1  อ็องรีที่ 2  ฟร็องซัวที่ 2  ชาร์ลที่ 9  อ็องรีที่ 3 
ราชวงศ์แลงคัสเตอร์ (ค.ศ. 1422–1453):  เฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ 
ราชวงศ์บูร์บง (ค.ศ. 1589–1792):  อ็องรีที่ 4  หลุยส์ที่ 13  หลุยส์ที่ 14  หลุยส์ที่ 15  หลุยส์ที่ 16  หลุยส์ที่ 17 
ราชวงศ์โบนาปาร์ต (ค.ศ. 1804–1814; ค.ศ. 1815):  นโปเลียนที่ 1  นโปเลียนที่ 2 
ราชวงศ์บูร์บง (ค.ศ. 1814–1815; 1815–1830):  หลุยส์ที่ 18  ชาร์ลที่ 10  หลุยส์ที่ 19  อ็องรีที่ 5 
ราชวงศ์ออร์เลอ็อง (ค.ศ. 1830–1848):  หลุยส์-ฟีลิปที่ 1 
ราชวงศ์โบนาปาร์ต (ค.ศ. 1852–1870):  นโปเลียนที่ 3 
ผู้ปกครองที่ยังเป็นที่พิพาทกันอยู่แสดงด้วยตัวเอียง ร = ราชวงศ์รอแบร์เซียง บ = ราชวงศ์โบโซนอยด์
เหรียญเซนต์หลุยส์ จารึกเป็นภาษาละตินรอบเหรียญว่า LVDOVICVS DEI GRACIA FRANCOR REX("หลุยส์ โดยพระคุณของพระเป็นเจ้า พระมหากษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์)
ภาพการเสด็จพระราชสมภพของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ในมหาพงศาวดารฝรั่งเศสโดยพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 5 คริสต์ศตวรรษที่ 14
จุลจิตรกรรมภาพพิธีราชาภิเษกของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9
ภาพบลังกาแห่งกัสติยากับพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ในจุลจิตรกรรมจากคัมภีร์ไบเบิ้ลโตเลโด ค.ศ. 1240
ภาพการต่อสู้ระหว่างกองทัพของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 กับกองทัพของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 จากพงศาวดารแซ็งต์เดอนี ราวปี 1332 ถึง 1350
ภาพพระเจ้าหลุยส์กับสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 4 จากมหาพงศาวดารฝรั่งเศสโดยพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 5
ภาพพระเจ้าหลุยส์ตกเป็นนักโทษ โดยวิลเลียมแห่งไทร์ ค.ศ. 1337
ภาพพระเจ้าหลุยส์กำลังพิจารณาคดีความใต้ต้นโอ๊กแห่งแว็งซ็อง โดยปิแอร์-นาร์ซีส เกแร็ง ค.ศ. 1816
เหรียญในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ด้านหน้าและด้านหลัง
ภาพการสวรรคตของพระเจ้าหลุยส์ จากพงศาวการแซ็งต์เดอนี
ภาพการแต่งตั้งนักบุญหลุยส์ โดยกีโยมแห่งแซ็งต์-ปาตู
ภาพพระราชบุตรของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ได้แก่ หลุยส์, ฟีลิป, ฌ็อง, อีซาแบล, ปิแอร์ และรอแบร์ โดยฟร็องซัว รอแฌร์ เดอ เกนแญร์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ภาษาถิ่นพรอว็องส์

| ภาษาถิ่นพรอว็องส์ |
| --- | --- |
prouvençau (บรรทัดฐานมิสทราล) provençau (บรรทัดฐานคลาสสิก)
ออกเสียง: [pʀuvenˈsaw]
ประเทศที่มีการพูด: ฝรั่งเศส, อิตาลี
จำนวนผู้พูด: 350,000 คน  (2533)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อิตาลิกโรมานซ์โรมานซ์ตะวันตกโรมานซ์กอลโรมานซ์อุตซิตาอุตซิตาภาษาถิ่นพรอว็องส์
รหัสภาษา
ISO 639-3: ไม่มี (mis)
ขอบเขตภาษาถิ่นพรอว็องส์
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาถิ่นพรอว็องส์ (ฝรั่งเศส: provençal; พรอว็องส์: provençau หรือ prouvençau) คือวิธภาษาหนึ่งของภาษาอุตซิตาที่พูดโดยชนกลุ่มน้อยในภาคใต้ของประเทศฝรั่งเศส ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในภูมิภาคพรอว็องส์ ในอดีต พรอว็องส์ เป็นชื่อที่ใช้เรียกภาษาอุตซิตาทั้งมวล แต่ในปัจจุบันถือว่าเป็นการเหมาะสมกว่าที่จะนำชื่อนี้มาใช้เรียกเฉพาะวิธภาษาของภาษาอุตซิตาที่พูดในพรอว็องส์
พรอว็องส์ ยังเป็นชื่อตามธรรมเนียมเดิมที่ใช้เรียกภาษาอุตซิตารูปแบบเก่าที่ใช้โดยบรรดานักขับลำตรูบาดูในสมัยกลางในขณะที่ภาษาฝรั่งเศสเก่าหรือ ล็องก์ดอยล์ ยังมีขอบเขตการใช้จำกัดอยู่ทางตอนเหนือของฝรั่งเศส ดังนั้นรหัสไอเอสโอ 639-3 สำหรับภาษาอุตซิตาเก่าจึงเป็น [pro]
ใน พ.ศ. 2550 รหัสไอเอสโอ 639-3 สำหรับภาษาอุตซิตาถิ่นทั้งหมด (รวมถึง [prv] สำหรับภาษาถิ่นพรอว็องส์) ได้ถูกยกเลิกและรวมเข้ากับ [oci] ภาษาอุตซิตา รหัสเก่า ([prv], [auv], [gsc], [lms], [lnc]) ไม่มีการใช้งานอีกต่อไป แต่ยังคงความหมายตามที่เคยได้รับการกำหนดไว้ในมาตรฐานไอเอสโอ
ฟุตบอลทีมชาติเวียดนามใต้

ฟุตบอลทีมชาติเวียดนามใต้ (เวียดนาม: Đội tuyển bóng đá quốc gia Việt Nam Cộng hòa; ฝรั่งเศส: Équipe du Sud-Vietnam de Football) เป็นฟุตบอลทีมชาติของ เวียดนามใต้ ควบคุมโดยสมาคมฟุตบอลเวียดนาม (ปัจจุบันตือ สหพันธ์ฟุตบอลเวียดนาม) ระหว่าง พ.ศ. 2492 - 2518 เวียดนามใต้ได้เข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนคัพใน พ.ศ. 2499 และ 2503 และเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก พ.ศ. 2517
ทีมฟุตบอลนี้สิ้นสุดลงเมื่อ เวียดนามเหนือและเวียดนามใต้ได้รวมกันเป็น สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม ต่อมา ใน พ.ศ. 2534  ได้กลายเป็น ฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม (ไม่มีการแข่งขันระหว่าง พ.ศ. 2519 - 2533)
แหล่งข้อมูลอื่น

South Vietnam - List of International Matches at RSSSF.com
| ด ค กอดีตฟุตบอลทีมชาติ |
| --- | --- |
ได้รับการยอมรับว่าเป็นอดีตโดยฟีฟ่า:  เยอรมนีตะวันออก  ซาร์ลันท์  เยเมนใต้ 
ทีมในอดีตที่ได้รับการสืบทอดในปัจจุบัน:  เครือรัฐเอกราช  เชโกสโลวาเกีย  ไอร์แลนด์ (IFA)  มาลายา  ปาเลสไตน์ในอาณัติ  เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส  เวียดนามเหนือ  จักรวรรดิรัสเซีย  เวียดนามใต้  Unified Korea (U20)  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร 
ยุบเลิกแต่ฟีฟ่าไม่ยอมรับ:  แมนจู  เวียดนามเหนือ 
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียนคัพ
เอเชียตะวันตก (WAFF):  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  โอมาน 
เอเชียกลาง (CAFA):  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้ (SAFF):  เนปาล  บังกลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
เอเชียตะวันออก (EAFF):  กวม  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  จีน  จีนไทเป  ญี่ปุ่น  มองโกเลีย  มาเก๊า  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา1  ฮ่องกง 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (AFF):  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  ออสเตรเลีย  อินโดนีเซีย 
ทีมชาติที่ถูกยุบ:  มาลายา  เยเมนใต้  เวียดนามใต้  เวียดนามเหนือ 
ทีมชาติในอดีต:  อิสราเอล (ย้ายไปยูฟ่าในปี 1994)  คาซัคสถาน (ย้ายไปยูฟ่าในปี 2002)  นิวซีแลนด์ (ก่อตั้งโอเอฟซีในปี 1966) 
1 ไม่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า
ฟร็องก์ รีเบรี

ฟร็องก์ อ็องรี ปีแยร์ รีเบรี (ฝรั่งเศส: Franck Henry Pierre Ribéry) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งเล่นปีกให้กับซาแลร์นิตานาในเซเรียอา เป็นที่รู้จักในด้านฝีเท้า พละกำลัง ทักษะและการผ่านลูกที่แม่นยำ ยังมีการอธิบายถึงเขาว่าเป็นผู้เล่นที่ "รวดเร็ว มีเล่ห์เหลี่ยม และความสามารถในการเลี้ยงลูกที่ยอดเยี่ยม สามารถที่จะควบคุมลูกบอลที่เท้าได้อย่างดี" ตั้งแต่อยู่กับไบเอิร์นมิวนิก เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้เล่นระดับโลก เป็นหนึ่งในนักฟุตบอลฝรั่งเศสที่ดีที่สุดในรุ่นของเขา ซีเนดีน ซีดานกล่าวถึงเขาว่าเป็น "อัญมณีแห่งฟุตบอลฝรั่งเศส"
ชีวิตส่วนตัว

ฟร็องซัวกับ Steeven น้องชายของรีเบรี เป็นนักฟุตบอล โดยฟร็องซัสเล่นให้กับสโมสรสมัครเล่นหลายแห่ง เช่น บายอนใน Championnat National ส่วน Steeven เล่นให้กับทีมสำรองบาเยิร์นเป็นเวลา 2 ปี
Wahiba ภรรยาของรีเบรี เป็นชาวฝรั่งเศสเชื้อสายแอลจีเรีย และทั้งคู่มีลูกสาวสามคนชื่อว่า Hiziya, Shahinez และ Keltoum Chérifa กับลูกชายสองคนชื่อ Seif el Islam และ Mohammed รีเบรีเข้ารับอิสลาม แล้วนำชื่อ Bilal Yusuf Mohammed มาใช้ด้วย
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ดิวิชัน | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ทวีป> ลงเล่น | ทวีป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู | อ้าง> .อ้าง. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บูล็อญ | 2000–01 | CFA | 4 | 1 | 0 | 0 | — | — | — | — | 4 | 1 |  |
| บูล็อญ | 2001–02 | Championnat National | 24 | 5 | 1 | 0 | — | — | — | — | 25 | 5 |  |
| บูล็อญ | รวม | รวม | 28 | 6 | 1 | 0 | — | — | — | — | 29 | 6 | — |
| อาแล็ส | 2002–03 | Championnat National | 19 | 1 | 0 | 0 | — | — | — | — | 19 | 1 |  |
| แบร็สต์ | 2003–04 | Championnat National | 35 | 3 | 2 | 1 | — | — | — | — | 37 | 4 |  |
| แม็ส | 2004–05 | ลีกเอิง | 20 | 2 | 2 | 0 | — | — | — | — | 22 | 2 |  |
| กาลาทาซาไร | 2004–05 | ซือเปร์ลีก | 14 | 0 | 3 | 1 | — | — | — | — | 17 | 1 |  |
| มาร์แซย์ | 2005–06 | ลีกเอิง | 35 | 6 | 1 | 0 | 12 | 3 | 5 | 3 | 53 | 12 |  |
| มาร์แซย์ | 2006–07 | ลีกเอิง | 25 | 5 | 1 | 0 | 4 | 0 | 7 | 1 | 37 | 6 |  |
| มาร์แซย์ | รวม | รวม | 60 | 11 | 2 | 0 | 16 | 3 | 12 | 4 | 90 | 18 | — |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2007–08 | บุนเดิสลีกา | 28 | 11 | 5 | 2 | 11 | 3 | 2 | 3 | 46 | 19 |  |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2008–09 | บุนเดิสลีกา | 25 | 9 | 3 | 1 | 8 | 4 | — | — | 36 | 14 |  |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2009–10 | บุนเดิสลีกา | 19 | 4 | 4 | 2 | 7 | 1 | — | — | 30 | 7 |  |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2010–11 | บุนเดิสลีกา | 25 | 7 | 3 | 2 | 4 | 2 | 0 | 0 | 32 | 11 |  |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2011–12 | บุนเดิสลีกา | 32 | 12 | 4 | 2 | 14 | 3 | — | — | 50 | 17 |  |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2012–13 | บุนเดิสลีกา | 27 | 10 | 3 | 0 | 12 | 1 | 1 | 0 | 43 | 11 |  |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2013–14 | บุนเดิสลีกา | 22 | 10 | 4 | 1 | 10 | 3 | 3 | 2 | 39 | 16 |  |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2014–15 | บุนเดิสลีกา | 15 | 5 | 2 | 1 | 6 | 3 | 0 | 0 | 23 | 9 |  |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2015–16 | บุนเดิสลีกา | 13 | 2 | 2 | 0 | 7 | 0 | 0 | 0 | 22 | 2 |  |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2016–17 | บุนเดิสลีกา | 22 | 5 | 3 | 0 | 6 | 0 | 1 | 0 | 32 | 5 |  |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2017–18 | บุนเดิสลีกา | 20 | 5 | 5 | 1 | 8 | 0 | 1 | 0 | 34 | 6 |  |
| ไบเอิร์นมิวนิก | 2018–19 | บุนเดิสลีกา | 25 | 6 | 5 | 0 | 7 | 1 | 1 | 0 | 38 | 7 |  |
| ไบเอิร์นมิวนิก | รวม | รวม | 273 | 86 | 43 | 12 | 100 | 21 | 9 | 5 | 425 | 124 | — |
| ฟีออเรนตีนา | 2019–20 | เซเรียอา | 21 | 3 | 0 | 0 | — | — | — | — | 21 | 3 |  |
| ฟีออเรนตีนา | 2020–21 | เซเรียอา | 29 | 2 | 1 | 0 | — | — | — | — | 30 | 2 |  |
| ฟีออเรนตีนา | รวม | รวม | 50 | 5 | 1 | 0 | — | — | — | — | 51 | 5 | — |
| ซาแลร์นิตานา | 2021–22 | เซเรียอา | 23 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 23 | 0 |  |
| ซาแลร์นิตานา | 2022–23 | เซเรียอา | 1 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 2 | 0 |  |
| ซาแลร์นิตานา | รวม | รวม | 24 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 25 | 0 | — |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 523 | 114 | 55 | 14 | 116 | 24 | 21 | 9 | 715 | 161 | — |
1.^  รวมกุปเดอลาลีก, เดเอฟเบ-ลีกาโพคาล, เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ, ยูฟ่าซูเปอร์คัพ และฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

ข้อมูล:
| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| ฝรั่งเศส | 2006 | 15 | 1 |
| ฝรั่งเศส | 2007 | 9 | 1 |
| ฝรั่งเศส | 2008 | 8 | 3 |
| ฝรั่งเศส | 2009 | 8 | 2 |
| ฝรั่งเศส | 2010 | 7 | 0 |
| ฝรั่งเศส | 2011 | 8 | 0 |
| ฝรั่งเศส | 2012 | 14 | 4 |
| ฝรั่งเศส | 2013 | 11 | 5 |
| ฝรั่งเศส | 2014 | 1 | 0 |
| รวม | รวม | 81 | 16 |