stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (แก้ความกำกวม)
| เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) |
| --- | --- |
รูปปั้นเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ที่วัดจักรวรรดิราชาวาส

สมุหนายก
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2370 – 24 มิถุนายน พ.ศ. 2392
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
ก่อนหน้า: เจ้าพระยาอภัยภูธร (น้อย บุณยรัตพันธุ์)
ถัดไป: เจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต กัลยาณมิตร)
เจ้ากรมพระสุรัสวดีกลาง
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2367 - พ.ศ. 2373
ก่อนหน้า: พระยาราชสุภาวดี (ขุนทอง)
ถัดไป: พระยาราชสุภาวดี (โต กัลยาณมิตร)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: สิงห์ 11 มกราคม พ.ศ. 2319 บ้านเชิงสะพานช้างโรงสี เมืองพระนคร อาณาจักรธนบุรี
เสียชีวิต: 24 มิถุนายน พ.ศ. 2392 (73 ปี) บ้านเชิงสะพานหัน เมืองพระนคร อาณาจักรรัตนโกสินทร์
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: ท่านผู้หญิงเพ็ง
บุตร: เจ้าพระยามุขมนตรี (เกษ สิงหเสนี) เจ้าพระยายมราช (แก้ว สิงหเสนี)
บุพการี: เจ้าพระยาอภัยราชา (ปิ่น) (บิดา) ท่านผู้หญิงฟัก (มารดา)
สกุล: สิงหเสนี

เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) (11 มกราคม พ.ศ. 2319 – 24 มิถุนายน พ.ศ. 2392) อัครมหาเสนาบดีสมุหนายก และแม่ทัพใหญ่ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ต้นสกุล "สิงหเสนี" "บดินทรเดชา" เป็นราชทินนามพิเศษที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานแก่ เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) แต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น ทั้งนี้ ยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระแสงดาบอาญาสิทธิ์ ให้เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ต่อมาทางสมาชิกสกุลสิงหเสนี ได้ทูลเกล้าฯ ถวายแด่ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เพื่อเชิญไปไว้ ณ พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ เพื่อเป็นเกียรติประวัติแก่แผ่นดิน
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงให้ตราพระราชบัญญัติขนานนามสกุล เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2455 มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 และมีการพระราชทานนามสกุลให้แก่พระราชวงศ์ ขุนนาง บุคคลต่าง ๆ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสกุล "สิงหเสนี" เป็นลำดับที่ 7 ในสมุดทะเบียนนามสกุลพระราชทาน เพื่อเป็นเกียรติยศแก่บรรดาบุตรหลานผู้สืบสกุลจากเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)
ในเอกสารภาษาเขมร ออกนามเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ว่า "เจ้าคุณบดินทร์"(เขมร: ចៅ ឃុន បឌិន) ส่วนในภาษาเวียดนามเรียกเป็น 2 อย่าง คือ Sửu Pha Họa Di (chữ Hán: 醜頗禍移) จากบรรดาศักดิ์พระยา/เจ้าพระยาราชสุภาวดี และ Phi nhã Chất tri (chữ Hán: 丕雅質知) ซึ่งมาจากการออกนามตามธรรมเนียมในท้องตราพระราชสีห์ตามฐานะสมุหนายกว่า เจ้าพระยาจักรีศรีองค์รักษ์
ประวัติ

เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) เดิมชื่อว่า สิงห์ เป็นบุตรคนที่ 4 ของเจ้าพระยาอภัยราชา (ปิ่น) กับท่านผู้หญิงฟัก เกิดเมื่อวันศุกร์ แรม 7 ค่ำ เดือนยี่ ปีมะแม พ.ศ. 2318 เทียบกับปฏิทินปัจจุบันตรงกับวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2319 ปลายรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช สถานที่เกิดอยู่บริเวณเชิงสะพานช้างโรงสีหน้ากระทรวงมหาดไทยในเขตพระนครทุกวันนี้ เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) สืบเชื้อสายมาจากพราหมณ์ศิริวัฒนาพราหมณ์ปุโรหิตในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยเจ้าพระยาบดินทรเดชาเป็นเหลนของพราหมณ์ศิริวัฒนา เจ้าพระยาอภัยราชา (ปิ่น) บิดาของเจ้าพระยาบดินทรเดชาเป็นสมุหพระกลาโหมในช่วงปลายสมัยรัชกาลที่ 1 เจ้าพระยาบดินทรเดชามีพี่น้องรวมกันทั้งหมดเก้าคน มีพี่สาวคือเจ้าจอมปริกในรัชกาลที่ 1 และเจ้าจอมปรางในรัชกาลที่ 2
เมื่อเจริญวัยขึ้น ในช่วงปลายรัชกาลที่ 1 เจ้าพระยาอภัยราชา (ปิ่น) ผู้เป็นบิดาได้นำตัวนายสิงห์เข้ารับราชการเป็นมหาดเล็กในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทรในตำแหน่ง จมื่นเสมอใจราช ต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยได้เลื่อนเป็น จมื่นศรีบริรักษ์ เป็นปลัดกรมพระตำรวจนอกขวาในกรมพระราชวังบวรมหาเสนานุรักษ์ ใน พ.ศ. 2352 จมื่นศรีบริรักษ์โดยเสด็จกรมพระราชวังบวรฯ ไปในการศึกพม่าตีเมืองถลางเป็นปลัดรองนายเรือลาดตระเวณ หลังจากศึกสิ้นสุดลงจมื่นศรีบริรักษ์ได้เลื่อนขึ้นเป็น พระพรหมสุรินทร์ เจ้ากรมพระตำรวจใหญ่ขวาในกรมพระราชวังบวรฯ และหลังจากศึกที่อาณาจักรเขมรอุดงใน พ.ศ. 2354 ได้เลื่อนขึ้นเป็น พระราชโยธา เจ้ากรมมหาดไทยของฝ่ายกรมพระราชบวรฯ และต่อมาได้เลื่อนเป็น พระยาเกษตรรักษา เป็นเกษตราธิบดีในกรมพระราชวังบวรฯ
ใน พ.ศ. 2359 เจ้าเมืองน่านคล้องช้างเผือกมาถวายแด่พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยจึงเสด็จออกไปรับช้างเผือก พระยาเกษตรรักษา (สิงห์) ออกรับเสด็จด้วยแต่เนื่องจากหมอกลงจัดทำให้พระยาเกษตรรักษา (สิงห์) แล่นเรือตัดหน้าฉานขบวนเรือพระที่นั่งขบวนหลังต้องโทษกบฏ กรมพระราชวังบวรฯ ทรงให้จำคุกพระยาเกษตรรักษา (สิงห์) ไว้เป็นเวลาสี่เดือนจนกระทั่งกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ได้ทรงช่วยทูลขอให้ไว้ชีวิตพระยาเกษตรรักษา พระยาเกษตรรักษา (สิงห์) จึงได้รับการปล่อยตัวพ้นโทษออกมาและใน พ.ศ. 2360 กรมพระราชวังบวรมหาเสนานุรักษ์ทิวงคต พระยาเกษตรรักษา (สิงห์) จึงดำรงฐานะเป็น "พระยาเกษตรรักษานอกราชการ" ใน พ.ศ. 2362 พระยาเกษตรรักษานอกราชการ (สิงห์) บูรณะวัดสามปลื้ม ซึ่งเป็นวัดที่อยู่ใกล้เคียงกับนิวาสถานของพระยาเกษตรรักษา ที่ตั้งอยู่ริมคลองโอ่งอ่าง บริเวณเวิ้งนาครเขษม ในเขตสัมพันธวงศ์
พระยาเกษตรรักษานอกราชการได้ช่วยราชการในกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ในการต่อเรือค้าขายและการศาลต่าง ๆ ต่อมาเมื่อกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ได้ขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระยาเกษตรรักษานอกราชการ (สิงห์) จึงได้เข้ารับราชการอีกครั้งในตำแหน่ง พระยาราชสุภาวดี เจ้ากรมพระสุรัสวดี พระยาราชสุภาวดี (สิงห์) ได้ถวายวัดสามปลื้มขึ้นเป็นพระอารามหลวงใน พ.ศ. 2368 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯพระราชทานนามวัดใหม่ว่าวัดจักรวรรดิราชาวาส
ประวัติ > อานามสยามยุทธ

ใน พ.ศ. 2376 เกิดกบฏขึ้นที่เมืองไซง่อน เมื่อเจ้าพระยาบดินทรเดชาอายุห้าสิบแปดปี พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชโองการให้เจ้าพระยาบดินทรเดชายกทัพจำนวน 40,000 ยกไปตีเมืองไซ่ง่อนโดยร่วมกับเจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ บุนนาค) ซึ่งนำทัพเรือ และพระยานครราชสีมา (ทองอิน) ผู้เป็นน้องเขย (ท่านผู้หญิงบุนนาคน้องสาวของเจ้าพระยาบดินทรเดชาฯสมรสกับพระยานครราชสีมา) เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) และเจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ บุนนาค) ตั้งมั่นที่เมืองโจฎกหรือเจิวด๊ก (เวียดนาม: Châu Đốc จังหวัดอานซาง) ของเวียดนาม ทัพเรือสยามล่องเรือไปตามแม่น้ำบาสักพบกับทัพเรือฝ่ายญวนที่คลอมหวั่มนาว (Vàm Nao) ฝ่ายญวนสามารถต้านทานทัพฝ่ายสยามได้เจ้าพระยาบดินทรเดชาและเจ้าพระยาพระคลังต้องล่าถอยกลับไปยังเมืองโจฏก ฝ่ายญวนยกทัพตามมาตีเมืองโจฎกทำให้เจ้าพระยาบดิทรเดชาฯตัดสินใจถอยทัพไปทางอาณาจักรเขมรตั้งอยู่ที่เมืองพระตะบอง มอบหมายให้นักองค์อิ่มรักษาเมืองพระตะบองแล้วจึงกลับเข้ากรุงเทพฯ
ใน พ.ศ. 2379 เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) ได้รับโปรดเกล้าฯเดินทางไปสำรวจทำบัญชีกำลังพลในหัวเมืองเขมรป่าดง ระหว่างทางผ่านเมืองพระตะบองจึงบูรณะปรับปรุงสร้างกำแพงเมืองพระตะบองขึ้นใหม่ เจ้าพระยาบดินทรเดชาเดินทางถึงเมืองขุขันธ์ใน พ.ศ. 2380 ทำบัญชีกำลังพลและสร้างป้อมเมืองพระตะบองเสร็จสิ้นแล้วจึงเดินทางกลับกรุงเทพฯ
หลังจากที่สมเด็จพระอุทัยราชาแห่งกัมพูชาสวรรคตแล้ว พระจักรพรรดิมิญหมั่งจึงตั้งนักองค์มีขึ้นครองกัมพูชาแทน นักองค์อิ่มเห็นเป็นโอกาสจึงกวาดต้อนผู้คนเมืองพระตะบองไปเข้ากับฝ่ายเวียดนามที่เมืองพนมเปญใน พ.ศ. 2382 เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) จึงออกไปรักษาเมืองพระตะบองอีกครั้ง ในปีนั้นชาวกัมพูชาลุกฮือขึ้นต่อต้านการปกครองของฝ่ายเวียดนาม เจ้าพระยาบดินทรเดชาจึงยกทัพเข้าโจมตีเมืองโพธิสัตว์พร้อมกับเจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอิน) "องเดดก"แม่ทัพเวียดนามสามารถป้องกันเมืองโพธิสัตว์ได้ เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) เจรจากับองเดดกแม่ทัพฝ่ายเวียดนาม องเดดกยินยอมถอยกำลังออกจากเมืองโพธิสัตว์ ทำให้ฝ่ายเวียดนามล่าถอยไปอยู่ที่เมืองโจฎก เจ้าพระยาบดินทรเดชาตั้งอยู่ที่เมืองโพธิสัตว์และส่งนักองค์ด้วงไปตั้งมั่นที่เมืองอุดงมีชัย จักรพรรดิเถี่ยวจิส่งเหงียนวันเจือง (เวียดนาม: Nguyễn Văn Chương) ยกทัพจากโจฎกเข้ายึดพนมเปญได้ เจ้าพระยาบดินทรเดชาฯจึงยกทัพจากโพธิสัตว์ไปยังเมืองอุดงเพื่อช่วยเหลือนักองค์ด้วง หลังจากที่องตาเตียงกุนยึดเมืองพนมเปญได้แล้วจึงยกมาที่เมืองอุดงต่อ เจ้าพระยาบดินทรเดชานำทัพเข้าซุ่มโจมตีทัพเวียดนามแตกพ่ายแพ้กลับไป
สงครามอานามสยามยุทธระหว่างสยามและเวียดนามซึ่งกินเวลายืดเยื้อกว่าสิบปีไม่มีข้อสรุป นำไปสู่การเจรจาระหว่างฝ่ายสยามและเวียดนาม เจ้าพระยาบดินทรเดชาฯ บูรณะวัดพระพุทธโฆสาจารย์ที่เมืองพนมเปญใน พ.ศ. 2389 เจ้าพระยาบดินทรเดชาฯอยู่จัดการเรื่องอาณาจักรเขมรอยู่ที่เมืองอุดงจนถึง พ.ศ. 2390 เจ้าพระยาบดินทรเดชาฯ เป็นผู้แทนพระองค์นำเครื่องอิสริยยศและสุพรรณบัฏแต่งตั้งนักองค์ด้วง ขึ้นเป็นสมเด็จพระหริรักษ์รามาธิบดี กษัตริย์แห่งกัมพูชาใน พ.ศ. 2390
ประวัติ > ปราบจีนตั้วเหี่ย

หลังจากราชาภิเษกนักองค์ด้วงขึ้นเป็นกษัตริย์กัมพูชาแล้วเจ้าพระยาบดินทรเดชาฯ จึงเดินทางกลับมายังกรุงเทพฯ มาถึงเมืองฉะเชิงเทราใน พ.ศ. 2391 เป็นช่วงเวลาเดียวกับที่เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ บุนนาค) นำทัพเข้าปราบจีนตั้วเหี่ยที่เมืองฉะเชิงเทรา หลังจากปราบจีนตั้วเหี่ยได้สำเร็จแล้ว เจ้าพระยาบดินทรเดชาฯ จึงเดินทางกลับมายังกรุงเทพฯ พร้อมกับเจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ) ขณะนั้นเจ้าพระยาบดินทรเดชาฯมีอายุเจ็ดสิบสองปี
หลังจากที่เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) กลับมาพำนักอยู่ที่กรุงเทพมหานครได้หนึ่งปี เกิดอหิวาตกโรคระบาดมีต้นกำเนิดมาจากประเทศอินเดียมาถึงกรุงเทพฯ ในเดือนห้า พ.ศ. 2392 วันอาทิตย์ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2392 เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) ก็ถึงแก่อสัญกรรมที่นิวาสสถานบริเวณริมคลองโอ่งอ่างบริเวณเชิงสะพานหันกับบ้านดอกไม้ สิริอายุได้เจ็ดสิบสามปี พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้พระราชทานเพลิงศพที่วัดสระเกศเมื่อเดือนหก พ.ศ. 2393
เมื่อพระหริรักษ์รามาธิบดีเจ้ากัมพูชาได้ทราบว่าเจ้าพระยาบดินทร์เดชา (สิงห์) ถึงแก่อสัญกรรมแล้ว พระองค์ทรงระลึกถึงครั้งที่เจ้าพระยาบดินทรเดชาฯ ได้ช่วยเหลือปราบปรามหมู่ปัจจามิตรทั้งช่วยจัดราชการเมืองเขมรให้ราบคาบเรียบร้อยตลอดมา จึงดำรัสสั่งสร้างเก๋งขึ้นที่หน้าค่ายใหญ่ใกล้วัดโพธารามในเมืองอุดงมีชัย แล้วให้พระภิกษุสุกชาวเขมร ช่างปั้นฝีมือเยี่ยมในยุคนั้นปั้นรูปเจ้าพระยาบดินทรเดชาฯ ขึ้นไว้เป็นอนุสาวรีย์ด้วยปูนเพชร และประกอบการกุศลมีสดับปกรณ์เป็นต้นปีละครั้งที่เก๋ง ชาวเขมรเรียกว่า "รูปองบดินทร" ตลอดมาจนบัดนี้ รูปนี้สร้างขึ้นในราวปีจอ พ.ศ. 2392
ปีพ.ศ. 2441 พระพุฒาจารย์ (มา) เจ้าอาวาสวัดจักรวรรดิราชาวาสให้คนไปวาดรูปปั้นองค์บดินทร์ที่เมืองอุดงมีชัยมาเป็นต้นแบบ แล้วให้นายเล็กช่างหล่อหล่อถอดแบบรูปปั้นเจ้าพระยาบดินทรเดชาฯขึ้นมาตั้งไว้ที่วัดจักรวรรดิราชาวาส
ความทรงจำ

จากผลงานและคุณงามความดีที่ปรากฏต่อประเทศชาติ ทำให้อนุชนรุ่นหลังสร้างอนุสรณ์สถานขึ้นเพื่อเคารพสักการะและระลึกถึงพระคุณของท่านหลายแห่ง เช่น เมืองอุดงมีชัย ประเทศกัมพูชา, วัดจักรวรรดิราชาวาส (วัดสามปลื้ม), โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี), โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๒, โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ บดินทรเดชา, โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔, โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) นนทบุรี, โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) สมุทรปราการ, โรงเรียนเทพลีลา, โรงเรียนพระปริยัติธรรมเจ้าพระยาบดินทรเดชา จังหวัดยโสธร, วัดมหาธาตุ อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร, ค่ายบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) กองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 11 อำเภอมะขาม จังหวัดจันทบุรี, ค่ายเจ้าพระยาราชสุภาวดี (สิงห์ สิงหเสนี), กองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 12 อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว, ค่ายบดินทรเดชา กรมทหารราบที่ 16 อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร, สถานีตำรวจภูธรโพธิ์ตาก อำเภอโพธิ์ตาก และองค์การบริหารส่วนตำบลค่ายบกหวาน อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย
บุตร-ธิดา

เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) มีบุตรธิดา ดังนี้
จมื่นมหาสนิท (น้อย สิงหเสนี) - ท่านผู้หญิงเพ็ง เป็นมารดา
บัว สิงหเสนี (ญ.) รับราชการฝ่ายใน
คุณหญิงแย้ม ราชสุภาวดี สมรสกับพระยาราชสุภาวดี (ปาน สุรคุปต์)
เจ้าพระยามุขมนตรี (เกด สิงหเสนี) - ท่านผู้หญิงเพ็ง เป็นมารดา
จมื่นทิพย์เสนา (อินทร์ สิงหเสนี)
คุณหญิงเกษร วิสูตรโยธามาตย์ สมรสกับพระยาวิสูตรโยธามาตย์ (กุหลาบ หงสกุล)
เจ้าพระยายมราช (แก้ว สิงหเสนี) - ท่านผู้หญิงเพ็ง เป็นมารดา
คุณหญิงมรกด พิบูลสงคราม สมรสกับพระยาพิบูลสงคราม (นุ้ย)
เจ้าจอมมารดากลีบ ในรัชกาลที่ 3 - ท่านผู้หญิงหนู เป็นมารดา
ท่านผู้หญิงปุก วิเชียรคีรี สมรสกับเจ้าพระยาวิเชียรคีรี (เม่น ณ สงขลา)
เจ้าจอมมาลัย ในรัชกาลที่ 3
จมื่นประธานมณเฑียร (แสง สิงหเสนี)
ทิม สิงหเสนี (ญ.) สมรสกับพระอภัยพลรบ
สารภี สิงหเสนี (ญ.) สมรสกับพระศรีกาฬสมุทร (บุญมี สุวรรณสุภา)
อำพัน สิงหเสนี (ญ.) สมรสกับพระเสนีพิทักษ์ (ทองสุก)
จมื่นประธานมณเฑียร (เวียง สิงหเสนี)
หม่อมเป้า เดชาติวงศ์ ณ อยุธยา หม่อมในหม่อมเจ้าสวัสดิ์ เดชาติวงศ์
บุตร-ธิดา > ด้านการสงคราม

แม่ทัพใหญ่ในศึกสู้ศึกเจ้าอนุวงศ์
แม่ทัพในเหตุการณ์ญวนแทรกแซงเขมร
ว่าราชการที่เขมรกว่า 15 ปี
ช่วยทำราชการปราบปรามจีนตั้วเหี่ยที่ก่อการกำเริบที่จังหวัดฉะเชิงเทรา
บุตร-ธิดา > ด้านศาสนา

ปฏิสังขรณ์วัดสามปลื้ม (ปัจจุบันคือวัดจักรวรรดิราชาวาสวรมหาวิหาร)
ปฏิสังขรณ์วัดช่างทอง ซึ่งเป็นวัดที่ท่านผู้หญิงฟักผู้เป็นมารดาได้สร้างไว้  อยู่ที่เกาะเรียน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ปฏิสังขรณ์วัดวรนายกรังสรรค์เจติยบรรพตาราม (เขาดิน) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
สร้างวัดพรหมสุรินทร์ จังหวัดพระนคร ในรัชกาลที่ 3 พระราชทานนามใหม่ว่า วัดปรินายก และทรงปฏิสังขรณ์ต่อมา
ยกที่บ้านถวายเป็นวัด สร้างโบสถ์วิหารการเปรียญเสนาสนะพร้อม มีชื่อว่า วัดชัยชนะสงคราม แต่ชาวบ้านมักเรียกกันว่าวัดตึกจนทุกวันนี้ อยู่ตรงข้ามกับเวิ้งนครเขษมใกล้สี่แยกวัดตึก จังหวัดพระนคร
สร้างวัดตึก บางกะปิ จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือวัดเทพลีลา พระอารามหลวง)
สร้างวัดพระยาทำ อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี
สร้างวัดหลวงบดินทร์เดชา สิงห์ สิงหเสนี อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี
สร้างวัดแจ้ง อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี
สร้างวัดโรงเกวียน อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี (ปัจจุบันคือ วัดอุดมวิทยาราม)
สร้างวัดตาพระยา อำเภอตาพระยา จังหวัดสระแก้ว
สร้างวัดปราบปัจจามิตร (พระตะบอง) และอุดงมีชัย
สร้างวัดหัวโค้ง ซอยอ่อนนุช 35 จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือ วัดปากบ่อ)
แหล่งข้อมูลอื่น

พิพิธภัณฑ์เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)
อนุสาวรีย์เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ณ วัดมหาธาตุ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร
พระเจดีย์เก้ายอด ซึ่งเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) สร้างขึ้นเป็นอนุสรณ์ ณ จุดที่เคยเป็นค่ายทหารเพื่อระดมพลไปทำสงครามกับเจ้าอนุวงศ์ ปัจจุบันตั้งอยู่ที่วัดทุ่งสว่างชัยภูมิ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร
อนุสาวรีย์เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ณ วัดปริณายก กรุงเทพมหานคร
การลำเลียงกองทัพเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิง สิงหเสนี) ขณะลาดทัพไปยังเมืองพระตะบอง เมื่อ พ.ศ. 2380 สงครามอานามสยามยุทธ
จารึกระบุนามสกุลพระราชทาน "สิงหเสนี" ภายในศาลเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) วัดจักรวรรดิราชาวาส กรุงเทพมหานคร
ศาลเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) วัดจักรวรรดิราชาวาส กรุงเทพมหานคร
อำเภอวารินชำราบ

| อำเภอวารินชำราบ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Warin Chamrap
ภาพถ่ายทางอากาศของอำเภอวารินชำราบใน พ.ศ. 2553
คำขวัญ: นมัสการหลวงปู่ชา มีปลาแซ่บหลาย มากพันธุ์ไม้ดอก บ่งบอกวัฒนธรรม
แผนที่จังหวัดอุบลราชธานี เน้นอำเภอวารินชำราบ
พิกัด: 15°12′9″N 104°52′3″E﻿ / ﻿15.20250°N 104.86750°E﻿ / 15.20250; 104.86750
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: อุบลราชธานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 619 ตร.กม. (239 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 160,350 คน
 • ความหนาแน่น: 259.05 คน/ตร.กม. (670.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 34190, 34310 (เฉพาะตำบลท่าลาด บุ่งหวาย และห้วยขะยุง)
รหัสภูมิศาสตร์: 3415
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอวารินชำราบ ถนนทหาร ตำบลวารินชำราบ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี 34190
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
วารินชำราบ เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอเมืองอุบลราชธานี มีระยะทางห่างจากอำเภอเมืองเพียง 2 กิโลเมตร โดยอยู่คนละฝั่งของแม่น้ำมูล เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟอุบลราชธานี และสถาบันการศึกษาที่สำคัญของจังหวัดอย่างมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
ประวัติศาสตร์

อำเภอวารินชำราบ เดิมเรียกว่า บ้านน้ำคำเอือกก่อนจอ ต่อมาได้รับโปรดเกล้าฯ ยกขึ้นเป็น เมืองวารินชำราบ ขึ้นกับเจ้านครจำปาศักดิ์ มี พระกำจรจัตุรงค์ เป็นเจ้าเมือง ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองเมืองอุบลราชธานี ที่ว่าการอำเภอหลังแรกสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2451 ใช้ชื่อว่า อำเภอทักษิณูปนิคม ผู้ดำรงตำแหน่งนายอำเภอคนแรกคือ ท้าวธรรมกิติกา (เป้ย สุวรรณกูฏ) ครั้นเมื่อปี พ.ศ. 2456 สมัยของขุนภูมิพิพัฒน์เขตร์ (แท่ง เหมะนัค) ซึ่งเป็นนายอำเภอคนที่ 2 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอจากฝั่งอำเภอเมืองอุบลราชธานี ข้ามแม่น้ำมูลมาตั้งอยู่ที่บ้านคำน้ำแซบ ตำบลธาตุ แล้วเปลี่ยนชื่ออำเภอเป็น อำเภอวารินชำราบ
ปี พ.ศ. 2423 รัชกาลที่ 5 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกบ้านนากอนจอ ขึ้นเป็น เมืองวารินทร์ชำราบ แต่งตั้งให้ พระกำจรจตุรงค์ เจ้าเมือง ขึ้นกับเมืองนครจำปาศักดิ อยู่ต่อมาได้ 6 ปีเจ้าเมืองวารินทร์ชำราบไม่พอใจจะทำราชการกับเมืองนครจำปาศักดิ์ จึงขอมาสังกัดเมืองเขมราษฎร์ธานีพร้อมกับเมืองเสมี๊ยะ ในปี พ.ศ. 2440 กระทรวงมหาดไทยได้ลดฐานะเมืองวารินทร์ชำราบลงเป็นอำเภอวารินทร์ชำราบ โดยมี ราชวงศ์บุญ รักษาราชการนายอำเภอ ครั้นถึงปี พ.ศ. 2454 สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย รับพระราชโองการยุบอำเภอวารินทร์ชำราบ โดยให้ไปรวมกับ อ.บูรพาอุบลและ อ.พิมูลมังษาหาร
อำเภอวารินชำราบ จ.อุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2451 สมเด็จพระบรมวงศ์เธอกรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ แบ่งเมือง อุบลราชธานีตั้งเป็นเมืองอีก 4 อำเภอ คือ อ.บูรพูปลนิคม (อ.บูรพาอุบล) อ.อุตรูปลนิคม (อ.อุดรอุบล) อ.ปจิมูปลนิคม (อ.ปจิมอุบล) และ อ.ทักษิณูปลนิคม (อ.ทักษิณอุบล) โดยตั้งที่ว่าการอยู่บริเวณศาลาว่าการมณฑลอุบล
อำเภอทักษิณูปลนิคมหรืออำเภอทักษิณอุบล มีท้าวธรรมกิติกา (เป้ย สุวรรณกูฏ) ดำรงตำแหน่งนายอำเภอคนแรก ในสมัยขุนภูมิพัฒน์เขตร์ (แท่ง เหมะนัค) นายอำเภอคนที่ 2 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้งที่บ้านคำน้ำแซบ ตำบลธาตุ
ปี พ.ศ. 2456 อำเภอทักษิณอุบลได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น อำเภอวารินทร์ชำราบ (โดยนำเอาชื่อเมืองวารินชำราบที่ถูกยุบไปมาตั้งแทนชื่อ อ.ทักษิณอุบล) ในต่อ ๆ มาชื่ออำเภอวารินชำราบ
เมืองวารินทร์ชำราบ (ปัจจุบัน: ตำบลวาริน อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี) ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2423 มีพระกำจรจตุรงค์ เป็นเจ้าเมือง กำหนดให้ขึ้นตรงต่อเมืองนครฯ จำปาศักดิ์ ต่อมาไม่พอใจจะทำราชการกับเมืองนครฯ จำปาศักดิ์ จึงได้มาขึ้นตรงต่อเมืองเขมราฐ ปี พ.ศ. 2440 ถูกลดฐานะลงเป็นอำเภอวารินทร์ชำราบ โดยมีราชวงศ์บุญ รักษาการตำแหน่งนายอำเภอ ในปี พ.ศ. 2454 รัชกาลที่ 5  โปรดเกล้าฯให้ยุบเลิกอำเภอวารินทร์ชำราบ แล้วให้รวมอยู่กับอำเภอบูรพาอุบล (ปัจจุบัน : อ.เมืองอุบลฯ) และอำเภอพิมูลมังษาหาร (ปัจจุบัน : อ.พิบูลมังสาหาร)
อำเภอวารินชำราบ (ปัจจุบัน : อ.วารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี) เดิมชื่อ อ.ทักษิณูปลนิคม หรือ อ.ทักษิณอุบล ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2451 ในสมัยรัชกาลที่ 5 มีท้าวธรรมกิติกา (เป้ย สุวรรณกูฏ) เป็นนายอำเภอคนแรก โดยตั้งที่ว่าการอยู่ในบริเวณศาลามณฑลอุบล ปี พ.ศ. 2456 ได้เปลี่ยนชื่อ อ.ทักษิณอุบล มาเป็น อ.วารินทร์ชำราบ โดยสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้นำชื่ออำเภอวารินที่ถูกยุบเลิกไปนั้นมาแทน
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอวารินชำราบตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองอุบลราชธานี
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสว่างวีระวงศ์และอำเภอนาเยีย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเดชอุดมและอำเภอสำโรง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอกันทรารมย์ (จังหวัดศรีสะเกษ)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอวารินชำราบแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 16 ตำบล 190 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | วารินชำราบ | (Warin Chamrap) | - |  |  |  | 9. | คำขวาง | (Kham Khwang) | 10 หมู่บ้าน |  |
| 2. | ธาตุ | (That) | 10 หมู่บ้าน |  |  |  | 10. | โพธิ์ใหญ่ | (Pho Yai) | 13 หมู่บ้าน |  |
| 3. | ท่าลาด | (Tha Lat) | 12 หมู่บ้าน |  |  |  | 11. | แสนสุข | (Saen Suk) | 20 หมู่บ้าน |  |
| 4. | โนนโหนน | (Non Non) | 12 หมู่บ้าน |  |  |  | 12. | หนองกินเพล | (Nong Kin Phen) | 9 หมู่บ้าน |  |
| 5. | คูเมือง | (Khu Mueang) | 12 หมู่บ้าน |  |  |  | 13. | โนนผึ้ง | (Non Phueng) | 11 หมู่บ้าน |  |
| 6. | สระสมิง | (Sa Saming) | 16 หมู่บ้าน |  |  |  | 14. | เมืองศรีไค | (Mueang Si Khai) | 11 หมู่บ้าน |  |
| 7. | คำน้ำแซบ | (Kham Nam Saep) | 10 หมู่บ้าน |  |  |  | 15. | ห้วยขะยุง | (Huai Khayung) | 13 หมู่บ้าน |  |
| 8. | บุ่งหวาย | (Bung Wai) | 20 หมู่บ้าน |  |  |  | 16. | บุ่งไหม | (Bung Mai) | 11 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอวารินชำราบประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองวารินชำราบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวารินชำราบทั้งตำบล
เทศบาลตำบลห้วยขะยุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยขะยุง (เฉพาะหมู่บ้านแถบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226(ฝั่งทิศใต้) ตลอดจนถึงสถานีรถไฟห้วยขยุง)
เทศบาลตำบลแสนสุข ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแสนสุขทั้งตำบล
เทศบาลตำบลคำน้ำแซบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำน้ำแซบทั้งตำบล
เทศบาลตำบลคำขวาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำขวางทั้งตำบล
เทศบาลตำบลเมืองศรีไค ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองศรีไคทั้งตำบล
เทศบาลตำบลธาตุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลธาตุทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบุ่งไหม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุ่งไหมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าลาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าลาดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนโหนน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนโหนนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคูเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคูเมืองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสระสมิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสระสมิงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งหวาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุ่งหวายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธิ์ใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกินเพล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองกินเพลทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนผึ้งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยขะยุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยขะยุง (เฉพาะหมู่บ้านแถบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 (ฝั่งทิศเหนือ) ตลอดจนถึงโรงเรียนห้วยขะยุงวิทยา)
โครงสร้างพื้นฐาน > การศึกษา

โรงเรียนเทศบาลวารินวิชาชาติ
โรงเรียนเทศบาลบ้านสุขสำราญ
โรงเรียนเทศบาลบ้านหนองตาโผ่น
โรงเรียนบ้านเด็กวารินชำราบ
โรงเรียนอนุบาลงามจิตเด็กเล็กเท่านั้น
โรงเรียนเทพพิทักษ์
โรงเรียนลือคำหาญวารินชำราบ
โรงเรียนวารินชำราบ
โรงเรียนวิจิตราพิทยา
โรงเรียนห้วยขะยุงวิทยา
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
โรงแรมวิจิตรพร
มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ศูนย์การศึกษาอุบลราชธานี
วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร อุบลราชธานี
วิทยาลัยการอาชีพวารินชำราบ
โครงสร้างพื้นฐาน > สาธารณสุข

โรงพยาบาลวารินชำราบ
โรงพยาบาลค่ายสรรพสิทธิประสงค์
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
โรงพยาบาลวารินอินเตอร์เนชั่นแนล
สถานที่สำคัญ

วัดหนองป่าพง
วัดป่านานาชาติ
วัฒนธรรม

อำเภอวารินชำราบมีเทศกาลสำคัญคือ เทศกาลงานไม้ดอกไม้ประดับ ซึ่งจัดในบริเวณพื้นที่ทุ่งคำน้ำแซบของทุกปี
เขตเทศบาลในอำเภอวารินชำราบ
อสุรกายดงดิบ
การผลิต > แนวคิด

เริ่มมีการพัฒนาแนวคิด อสุรกายดงดิบ ขึ้นเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2004 เมื่อลอยด์ เบราน์ หัวหน้าของเอบีซีขณะนั้น สั่งให้ทางสเปลลิงเทเลวิชันเริ่มเขียนบทโดยยึดแนวความคิดหลาย ๆ เรื่องจากนิยาย Lord of the Flies ภาพยนตร์ Cast Away ซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง Gilligan's Island และรายการเรียลลิตี้ยอดนิยม เซอร์ไวเวอร์ แกดิ พอลแล็กอธิบายว่า "อิทธิพลของ อสุรกายดงดิบ มาจากเกม Myst" เจฟฟรีย์ ลีเบอร์ถูกจ้างให้มาเขียนบทในชื่อ Nowhere ให้เป็นฐานในตอนแรกของซีรีส์ แต่ก็ไม่เป็นที่น่าพึงพอใจและถูกนำมาเขียนใหม่ภายหลัง เบราน์ติดต่อเจ. เจ. แอบรัมส์  ที่ร่วมงานกับทัชสโตนเทเลวิชัน (ต่อมาคือ เอบีซีสตูดิโอ) และยังเป็นผู้สร้างซีรีส์โทรทัศน์ Alias ให้เขามาเขียนบทตอนแรกใหม่ ถึงแม้ว่าแรกเดิมจะลังเลอยู่ แอบรัมส์ก็เริ่มแนวคิดในเงื่อนไขของซีรีส์ที่จะให้เป็นในมุมเรื่องลึกลับ เขาได้ร่วมงานกับเดมอน ลินเดลอฟในการร่วมคิดแนวทางและตัวละครของเรื่อง ทั้งแอบรัมส์และลินเดลอฟร่วมกันเขียนคู่มือของซีรีส์ขึ้นและคิดและสร้างรายละเอียดหลักของแนวความคิดของเรื่องและประเด็นเนื้อหาของแนวความคิดตลอด 5 ถึง 6 ฤดูกาลของรายการ การพัฒนาถูกบีบด้วยเส้นตายที่เร่งรีบ ที่จะต้องเสร็จปลายปี 2004 ถึงแม้ว่าตารางงานอันสั้นนี้ ทีมสร้างก็ยังคงความยืดหยุ่นและดัดแปลงตัวละครให้เหมาะกับตัวละครที่เขาหวังได้
ตอนเปิดตัวสองตอนของ อสุรกายดงดิบ ถือว่าเป็นตอนที่แพงที่สุดของประวัติศาสตร์ มีการรายงานว่าใช้เงินระหว่าง 10-14 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อเทียบกับตอนเปิดตัวของซีรีส์ในปี 2005 ที่ตกอยู่ราว 4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซีรีส์เปิดตัวเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2004 ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีและประสบความสำเร็จในแง่ธุรกิจในฤดูกาลโทรทัศน์ของปี 2004 เช่นเดียวกับซีรีส์ใหม่ ๆ อย่าง Desperate Housewives และ Grey's Anatomy ที่ประสบความสำเร็จไปด้วยกัน อสุรกายดงดิบ ยังช่วยต่อโชคให้กับสถานีเอบีซี แต่ก่อนที่จะได้ออกอากาศนั้น ลอยด์ เบราน์ถูกไล่ออกจากตำแหน่งที่บริษัทเครือเอบีซี เพราะทำเรตติ้งต่ำให้กับสถานีและเพราะให้ไฟเขียวกับโครงการนี้ที่แพงและเสี่ยง รอบปฐมทัศน์โลกของตอนเปิดตัวฉายเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 ที่งานคอมิกคออินเตอร์เนชันแนล ในแซนดีเอโก
การผลิต > รูปแบบตอน

ตอนส่วนใหญ่ของเรื่องจะมีโครงสร้างที่ชัดเจน เริ่มจากภาพสรุปเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องของตอนที่จะเล่าเรื่อง โดยมากแต่ละตอนมักจะถ่ายเข้าไปที่ตาของตัวละคร พอถึงจุดหัวเลี้ยวหัวต่อของการสรุปจะตัดไปที่พื้นสีดำที่มีตัวหนังสือ "Lost" เขียน เป็นภาพเบลอนอกโฟกัส เลื่อนเข้าผ่านคนดู คลอไปด้วยเสียงในลักษณะลางร้าย แปร่งหู เริ่มต้นกับรายชื่อผู้มีส่วนร่วมงานโดยเรียงตามอักษรของนามสกุลขณะดำเนินเรื่อง (รายชื่อจะวิ่งก่อนจะเข้าไตเติล) ขณะที่เรื่องราวดำเนินต่อไป แต่ละตอนจะเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นอกเกาะที่มีภาพย้อนหลังและเหตุการณ์อนาคต โดยมุ่งเน้นไปที่แต่ละตัวละคร ตอนแต่ละตอนส่วนใหญ่จะจบลบด้วยปมปริศนาที่ค้างคาใจ เผยในวินาทีสำคัญก่อนที่จะตัดจบลบไปด้วยไตเติลกราฟิกรายการ นอกจากนี้ในส่วนอื่น การแก้ปัญหาเรื่องเนื้อเรื่อง จะจบฉากนั้นด้วยการค่อย ๆ เป็นสีดำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฉากเศร้าสลด เสียงดนตรีดังไปพร้อมกับไตเติลกราฟิกรายการจะเงียบลง เพิ่มรายละเอียดให้เหตุการณ์มากขึ้น