stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์วาลัวส์
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
| ด ค กพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 พระราชพงศาวลีอย่างละเอียด  พระราชพงศาวลีอย่างสังเขป  รายพระนามพระมหากษัตริย์แฟรงก์  รายพระนามพระมหากษัตริย์และจักรพรรดิฝรั่งเศส 
ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง (ค.ศ. 509–751):  โคลวิสที่ 1  ชิลเดอแบร์ที่ 1  โคลทาร์ที่ 1  ชาริแบร์ที่ 1  โกลทร็อง  ชิลเพริคที่ 1  ซิกโกแบร์ที่ 1  ชิลเดอแบร์ที่ 2  โคลทาร์ที่ 2  ดาโกแบร์ที่ 1  ซิกโกแบร์ที่ 2  โคลวิสที่ 2  โคลทาร์ที่ 3  ชิลเพริคที่ 2  ทีเดอร์ริกที่ 3  โคลวิสที่ 4  ชิลเดอแบร์ที่ 3  ดาโกแบร์ที่ 3  ชิลเพริคที่ 2  โคลทาร์ที่ 4  ทีเดอร์ริกที่ 4  ชิลเดริกที่ 3 
ราชวงศ์การอแล็งเฌียง รอแบร์เซียง และ โบโซนอยด์ (ค.ศ. 751–987):  เปแป็งพระวรกายเตี้ย  คาร์โลมันที่ 1  ชาร์เลอมาญ (ชาร์ลที่ 1)  หลุยส์ที่ 1  ชาร์ลที่ 2  หลุยส์ที่ 2  หลุยส์ที่ 3  คาร์โลมันที่ 2  ชาร์ลพระวรกายพ่วงพี  โอโดร  ชาร์ลที่ 3  รอแบร์ที่ 1ร  ราอูลบ  หลุยส์ที่ 4  โลแทร์  หลุยส์ที่ 5 
ราชวงศ์กาแป (ค.ศ. 987–1328):  อูก กาแป  รอแบร์ที่ 2  อ็องรีที่ 1  ฟีลิปที่ 1  หลุยส์ที่ 6  หลุยส์ที่ 7  ฟีลิปที่ 2  หลุยส์ที่ 8  หลุยส์ที่ 9  ฟีลิปที่ 3  ฟีลิปที่ 4  หลุยส์ที่ 10  ฌ็องที่ 1  ฟีลิปที่ 5  ชาร์ลที่ 4 
ราชวงศ์วาลัว (ค.ศ. 1328–1589):  ฟีลิปที่ 6  ฌ็องที่ 2  ชาร์ลที่ 5  ชาร์ลที่ 6  ชาร์ลที่ 7  หลุยส์ที่ 11  ชาร์ลที่ 8  หลุยส์ที่ 12  ฟร็องซัวที่ 1  อ็องรีที่ 2  ฟร็องซัวที่ 2  ชาร์ลที่ 9  อ็องรีที่ 3 
ราชวงศ์แลงคัสเตอร์ (ค.ศ. 1422–1453):  เฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ 
ราชวงศ์บูร์บง (ค.ศ. 1589–1792):  อ็องรีที่ 4  หลุยส์ที่ 13  หลุยส์ที่ 14  หลุยส์ที่ 15  หลุยส์ที่ 16  หลุยส์ที่ 17 
ราชวงศ์โบนาปาร์ต (ค.ศ. 1804–1814; ค.ศ. 1815):  นโปเลียนที่ 1  นโปเลียนที่ 2 
ราชวงศ์บูร์บง (ค.ศ. 1814–1815; 1815–1830):  หลุยส์ที่ 18  ชาร์ลที่ 10  หลุยส์ที่ 19  อ็องรีที่ 5 
ราชวงศ์ออร์เลอ็อง (ค.ศ. 1830–1848):  หลุยส์-ฟีลิปที่ 1 
ราชวงศ์โบนาปาร์ต (ค.ศ. 1852–1870):  นโปเลียนที่ 3 
ผู้ปกครองที่ยังเป็นที่พิพาทกันอยู่แสดงด้วยตัวเอียง ร = ราชวงศ์รอแบร์เซียง บ = ราชวงศ์โบโซนอยด์
ฌานน์พระมเหสี ผู้ต่อมาได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญฌานน์แห่งวาลัวส์
พระเจ้าหลุยส์ทรงม้าศิลปะกอธิคตกแต่ง (Flamboyant Gothic) เหนือประตูวังบลัวส์
พริตตีลิตเทิลไลเออส์ (ละครโทรทัศน์)

| พริตตีลิตเทิลไลเออส์ |
| --- | --- |

ประเภท: ดรามาวัยรุ่น รหัสคดี ระทึกขวัญ อาชญากรรม สยองขวัญ
เค้าโครงจาก: พริตตีลิตเทิลไลเออส์ โดย ซารา เชพาร์ด
พัฒนาโดย: ไอ. มาร์ลีน คิง
แสดงนำ: โทรเยิน เบลลิซาริโอ แอชลีย์ เบนสัน ไทเลอร์ แบล็กเบิร์น ฮอลลี มารี โคมส์ ลูซี เฮล เอียน ฮาร์ดิง เบียนกา ลอว์สัน ลอรา เลตัน แชด โลว์ เชย์ มิตเชลล์ แจเนล แพร์ริช ซาชา พีเทอร์เซอ
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "ซีเคร็ต" by The Pierces
ผู้ประพันธ์เพลง: Michael Suby
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา/แคนาดา
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 6
จำนวนตอน: 130 (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ไอ. มาร์ลีน คิง   Oliver Goldstick   Joseph Dougherty   Leslie Morgenstein   Bob Levy
ผู้อำนวยการสร้าง: Lisa Cochran-Neilan   Maya Goldsmith   Carol Dunn Trussell (pilot only)   Bryan M. Holdman   Hynndie Wali
สถานที่ถ่ายทำ: ลอสแองเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย แวนคูเวอร์, บริติชโคลัมเบีย (ตอนแรก)
ผู้กำกับภาพ: Dana Gonzales   Larry Reibman   Buzz Feitshans IV   Geoffrey Haley
กล้อง: Red Two; single-camera
ความยาวตอน: 41–45 นาที
บริษัทผู้ผลิต: วอร์เนอร์ฮอไรซัน Alloy Entertainment ลองเล้กโปรดักชันส์ รัสเชินฮิลล์โปรดักชันส์
ออกอากาศ
เครือข่าย: เอบีซีแฟมิลี
ออกอากาศ: 8 มิถุนายน 2010 – ปัจจุบัน
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
เรเวนส์วูด และ พริตตีเดอร์ตีซีเคร็ตส์
พริตตีลิตเทิลไลเออส์ (อังกฤษ: Pretty Little Liars) เป็นละครโทรทัศน์แนวดรามาวัยรุ่น รหัสคดี ระทึกขวัญ มีเนื้อหาอิงนิยายในชื่อเดียวกันที่เขียนโดย ซารา เชพาร์ด ละครออกอากาศครั้งแรกวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ทางช่องเอบีซีแฟมิลี หลังจากมีข้อเสนอสร้าง 10 ตอน ช่องเอบีซีแฟมิลีขอให้เพิ่มอีก 12 ตอนในฤดูกาลที่หนึ่งในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ตอนที่เพิ่มมาเริ่มออกอากาศวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2011 และจบในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2011 หลังจากกระแสตอบรับที่ดีใน 10 ตอนแรก ทำให้หนังสือชุดได้เพิ่มความยาวออกเป็น 8 เล่ม
ในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2013 เอบีซีแฟมิลีประกาศว่าละครภาคเสริมเนื้อเรื่อง เรเวนส์วูด จะออกอากาศในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 ละครออกอากาศได้ 10 ตอนก่อนถูกถอดออก ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2014 พริตตีลิตเทิลไลเออส์ได้ต่ออายุฤดูกาลที่หกและเจ็ด ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 นักแสดง ลูซี เฮล ยืนยันว่าฤดูกาลที่เจ็ดจะเป็นฤดูกาลสุดท้ายของละคร อย่างไรก็ตามในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 ผู้ผลิตรายการ ไอ. มาร์ลีน คิง และนักแสดง เชย์ มิตเชลล์ กล่าวว่าอาจฤดูกาลที่แปด หรือภาพยนตร์โทรทัศน์ อาจเกิดขึ้นได้
พระแม่มารีคอนเนสตาบิเล

ดูบทความหลักที่ พระแม่มารีและพระบุตร
| พระแม่มารีคอนเนสตาบิเล |
| --- | --- |

ศิลปิน: ราฟาเอล
ปี: ค.ศ. 1502 - ค.ศ. 1504
ประเภท: สีฝุ่นบนผ้าใบย้ายจากไม้
สถานที่: พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจ, เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
พระแม่มารีคอนเนสตาบิเล (อังกฤษ: Conestabile Madonna) เป็นจิตรกรรมที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจ, เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในประเทศรัสเซีย
ราฟาเอลเขียนภาพ “พระแม่มารีคอนเนสตาบิเล” ระหว่างปี ค.ศ. 1502 ถึงปี ค.ศ. 1504 เป็นภาพเขียนขนาดเล็กที่อาจจะยังเขียนไม่เสร็จและอาจจะเป็นงานเขียนสุดท้ายที่เขียนระหว่างที่พำนักอยู่ที่อุมเบรียก่อนที่จะย้ายไปฟลอเรนซ์
ชื่อของภาพเขียนมาจากชื่อครอบครัวคอนเนสตาบิเลแห่งเปรูเจียที่ขายให้แก่สมเด็จพระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซียในปีค.ศ. 1871. พระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ทรงมอบภาพเขียนให้แก่พระจักรพรรดินีมาเรีย อเล็กซานโดรวา (Maria Alexandrovna) ตั้งแต่นั้นมาภาพเขียนก็ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
ภาพเขียนเป็นภาพของพระแม่มารีอุ้มพระบุตรขณะที่กำลังทรงอ่านหนังสือ ในปี ค.ศ. 1881 เมื่อภาพเขียนถูกย้ายไปบนผ้าใบก็พบภาพดั้งเดิมที่เป็นภาพที่พระแม่มารีกำลังทรงพิจารณาผลทับทิมซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของทุกขกิริยาของพระเยซูแทนที่จะเป็นหนังสือเช่นที่เห็นกัน
ดูเพิ่ม

ราฟาเอล
พระแม่มารีและพระบุตร
| ด ค กรายชื่อภาพเขียนโดยราฟาเอล |
| --- | --- |
 รายชื่อภาพเขียนโดยราฟาเอล  ห้องราฟาเอล 
สมัยต้น:  การคืนพระชนม์  ฉากประดับแท่นบูชาบารอนชี  ครอบครัวพระเยซูกับแมรีคลุมผม  นักบุญเซบาสเตียน  ฉากประดับแท่นบูชาออดดี  แม่พระซอลลี  การตรึงกางเขนมอนด์  ชาริทีสทั้งสาม  นักบุญมีคาเอล  ภาพเหมือนของชายหนุ่ม  แม่พระคอนเนสตาบีเล  แม่พระและพระกุมาร  การสมรสของพระนางพรหมจารี  นิมิตของอัศวิน  นักบุญจอร์จ  แม่พระและพระกุมารบนบัลลังก์กับเหล่านักบุญ  ภาพเหมือนของปีเอโตร เปรูจีโน 
สมัยฟลอเรนซ์:  ภาพเหมือนของเอลิซาเบตตา กอนซากา  ภาพเหมือนของปีเอโตร เบมโบ  ภาพเหมือนตนเอง  พระแม่มารีแห่งแกรนด์ดยุค  พระแม่มารีอันซิเดอิ  ชายหนุ่มกับแอปเปิล  พระเยซูประทานพร  พระแม่มารีเทอร์รานูโอวา  พระแม่มารีคาร์เดลลิโน  พระแม่มารีพราโต  พระแม่มารีเอสเตอร์เฮซิ  นักบุญจอร์จและมังกร  สตรีมีครรภ์  ภาพเหมือนของอันเจโล โดนิ  ภาพเหมือนของมาดดาเลนา โดนิ  พระแม่มารีสีชมพู  สตรีสาวกับยูนิคอร์น  พระแม่มารีกับนักบุญโจเซฟปราศจากหนวด  นักบุญแคทเธอรินแห่งอเล็กซานเดรีย  ครอบครัวพระเยซูคานิเจียนิ  พระแม่มารีและพระบุตรในสวน  ชะลอร่างจากกางเขน  ภาพเหมือนของของสตรีสาว (ลา มูตา)  พระแม่มารีเท็มปิ  พระแม่มารีโคลอนนา  พระแม่มารีโบโกตา 
สมัยโรม:  ภาพเหมือนของคาร์ดินัลอเลสซานโดร ฟาร์เนเซ  ปุจฉาวิสัชนาเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์  สำนักแห่งเอเธนส์  พระแม่มารีลอเรโต  ภาพเหมือนของคาร์ดินัล  พระแม่มารีอัลโดบรันดินิ  พระแม่มารีกับพลอยสีฟ้า  พระแม่มารีอัลบา  ภูเขาพาร์แนสซัส  คุณธรรมสามอย่าง   ภาพเหมือนของสันตะปาปาจูเลียสที่ 2  ประกาศกอิไซยาห์  การขับเฮลิโอโดรัสจากวัด  ภาพเหมือนของสันตะปาปาจูเลียสที่ 2  พระแม่มารีโฟลิโย  ชัยชนะของกาลาเทีย  พระแม่มารีซิสติน  พระแม่มารีเซจจิโอลา  พระแม่มารีอิมพานนาตา  พระแม่มารีเท็นดา  เพลิงไหม้ในเมือง  การพบปะระหว่างพระสันตะปาปาเลโอกับอัตติลา  การปลดปล่อยนักบุญปีเตอร์  ภาพเหมือนของบินโด อัลโตวิติ  ประกาศกี  ความปีติสานติ์ของนักบุญซิซิเลีย  ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน  หญิงสาวคลุมผม  ภาพเหมือนของโทมมัสโซ อินกิรามิ  พาลัซโซบรันโคนิโอแห่งลากวีลา ใน Borgo  ภาพเหมือนของอันเดรอา นาวาเจโร และอากอสติโน เบอัซซาโน  ภาพเหมือนของคาร์ดินัลบิบบีเอนา  ภาพเหมือนซ้อน  วัดซานเอลิจิโอ เดกลิ โอเรฟิชิ  พระเจ้าสร้างโลก  พระเยซูแปรรูป  ภาพเหมือนของพระสันตะปาปาเลโอที่ 10  พระเยซูล้ม  ครอบครัวศักดิ์สิทธิ์ของฟรานซิสที่ 1  วิสัยทัศน์ของเอเซเคียล  นักบุญไมเคิลฆ่าซาตาน  พระแม่มารีกับดอกกุหลาบ  ภาพเหมือนตนเองกับเพื่อน  ภาพเหมือนของหญิงสาว (ลา ฟอร์นารินา)  การประกาศของพระแม่มารี 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
พระเจ้าสตีเฟนแห่งอังกฤษ

| พระเจ้าสตีเฟน |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์อังกฤษ
ครองราชย์: 22 ธันวาคม ค.ศ. 1135 – 25 ตุลาคม ค.ศ. 1154
ราชาภิเษก: 26 ธันวาคม ค.ศ. 1135
ก่อนหน้า: พระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ
ถัดไป: พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
ผู้อ้างสิทธิ: จักรพรรดินีมาทิลดา  ( ค.ศ. 1141 – 1148 )

พระราชสมภพ: ราว ค.ศ. 1096
สวรรคต: 25 ตุลาคม ค.ศ. 1154 ~(56 ปี)
พระมเหสี: มาทิลดาแห่งบูลอญ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
พระราชบุตร: 7 พระองค์
ราชวงศ์: นอร์มัน
พระราชบิดา: สตีเฟนที่ 2 เคานต์แห่งบลัว
พระราชมารดา: อเดลาแห่งนอร์ม็องดี
เหตุการณ์สำคัญ: เกิดดิแอนะคีซึ่งเป็นสงครามกลางเมืองอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์อังกฤษ
พระเจ้าสตีเฟนแห่งอังกฤษ หรือ สตีเฟนแห่งบลัว (อังกฤษ: Stephen of England; Stephen of Blois) (ราว ค.ศ. 1096 – 25 ตุลาคม ค.ศ. 1154) เป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ พระองค์เป็นกษัตริย์องค์ที่ 4 และองค์สุดท้ายของราชวงศ์นอร์มัน ตั้งแต่วันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1135 จนสวรรคตในปี ค.ศ. 1154 พระองค์เป็นเคานต์แห่งบูลอญตั้งแต่ ค.ศ. 1125 ถึง ค.ศ. 1147 และดยุคแห่งนอร์มังดีตั้งแต่ ค.ศ. 1135 ถึง ค.ศ. 1144 รัชสมัยของพระองค์มีเหตุการณ์สำคัญคือดิแอนะคีซึ่งเป็นสงครามกลางเมืองระหว่างพระองค์กับพระราชภาติยะ (ลูกพี่ลูกน้อง) และคู่แข่งของพระองค์คือจักรพรรดินีมาทิลดาซึ่งมีพระราชโอรสคือพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ที่ได้สืบราชบัลลังก์อังกฤษต่อจากพระเจ้าสตีเฟน
วัยเยาว์

เอเตียงหรือสตีเฟนแห่งบลัวส์เสด็จพระราชสมภพเมื่อราวปี ค.ศ. 1097 ในบลัว ประเทศฝรั่งเศส โดยทรงเป็นพระนัดดาของพระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต พระบิดาของพระองค์คือเอเตียง-อ็องรี เคานต์แห่งบลัวส์ซึ่งถูกสังหารในสมรภูมิรัมลาระหว่างทำสงครามครูเสดเมื่อสตีเฟนยังเยาว์วัย ส่วนพระมารดาของพระองค์คืออาเดลาแห่งนอร์ม็องดี พระธิดาของพระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต พระนางได้ส่งสตีเฟนซึ่งเป็นบุตรชายคนที่สามมายังอังกฤษเพื่อเสี่ยงโชคในราชสำนักของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 ผู้เป็นพระมาตุลา สตีเฟนขึ้นมีหน้ามีตาในราชสำนักของพระเจ้าเฮนรี ด้วยความเป็นคนสุภาพ, มีมารยาท และหล่อเหลาทำให้พระองค์เป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าเฮนรีที่แต่งตั้งให้พระองค์เป็นอัศวินหลังทำสมรภูมิแต็งเชอเบรย์ ทรงได้รับพระราชทานเคานตีมอร์แตงตอนพระชนมายุ 18 พรรษา
หลายปีต่อมาทรงสมรสกับแมธีลด์แห่งบูลอญทำให้ได้รับดินแดนอันกว้างใหญ่ไพศาลมาจากชายา โดยแมธีลด์เป็นธิดาของยูซตาสที่ 3 เคานต์แห่งบูลอญกับแมรีแห่งสกอตแลนด์ซึ่งเป็นพระธิดาของพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3 แห่งสกอตแลนด์กับนักบุญมาร์กาเร็ตซึ่งเป็นชาวแองโกลแซ็กซัน ทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องชั้นที่หนึ่งของพระราชบุตรของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 ที่เกิดจากมาทิลดา (หรืออีดิธ) แห่งสกอตแลนด์ซึ่งเป็นพี่น้องกับแมรีแห่งสกอตแลนด์ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสามคน คือ
เบาด์วิน (ประสูติ ค.ศ. 1126)
อูสตาช (หรือยูซตาส) ที่ 4 เคานต์แห่งบูลอญ (ประสูติ ค.ศ. 1132) สมรสกับกงสต็องแห่งตูลูส พระธิดาคนเดียวของพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศสกับอาเดอแลดแห่งซาวอย พระเหสีคนที่สอง
กีโยม (หรือวิลเลียม) แห่งบลัวส์ (ประสูติ ค.ศ. 1134) เคานต์แห่งมอร์แตง, บูลอญ และเอิร์ลแห่งเซอร์รีย์ สมรสกับอิซาเบล เดอ วอเรน สืบทอดตำแหน่งเคานต์แห่งบูลอญต่อจากพระเชษฐา
มารี (หรือแมรี) แห่งบูลอญ (ประสูติ ค.ศ. 1136) สืบทอดตำแหน่งเคานเตสแห่งบูลอญต่อจากพระเชษฐา พระองค์ถูกลักพาตัวและบังคับให้สมรสกับมาตีเยอแห่งอาลซัส
สนธิสัญญาวอลลิงฟอร์ด

ในปี ค.ศ. 1153 พระเจ้าสตีเฟนเผชิญกับการโจมตีอีกครั้งโดยครั้งนี้ผู้นำคือเฮนรี ฟิตซ์เอ็มเพรส (เฮนรี บุตรแห่งจัรพรรดินี) พระโอรสของจักรพรรดินีมาทิลดา ฟิตซ์เอ็มเพรสได้บุกอังกฤษและสร้างสัมพันธไมตรีกับลอร์ดประจำท้องถิ่นเพื่อให้สนับสนุนการอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ของตน หลังอูสตาช พระโอรสของพระองค์สิ้นพระชนม์ พระเจ้าสตีเฟนตัดสินใจเจรจาสันติภาพ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1153 สนธิสัญญาวอลลิงฟอร์ดหรือสนธิสัญญาวินเชสเตอร์ได้บรรลุข้อตกลงอันเป็นการยุติสงครามที่ยาวนานถึง 15 ปี ตามเงื่อนไขในสนธิสัญญาพระเจ้าสตีเฟนจะได้ครองบัลลังก์ไปจนกว่าจะสิ้นพระชนม์ หลังการสิ้นพระชนม์ เฮนรี ฟิตซ์เอ็มเพรสจะได้สืบทอดบัลลังก์ต่อ เดือนต่อมาศาสนจักรได้รับรองสนธิสัญญาโดยผู้ที่ทำผิดข้อตกลงจะถูกตัดขาดจากศาสนา เดือนมกราคมปีต่อมาเหล่าบารอนอังกฤษได้เข้าถวายบังคมต่อเฮนรีที่ออกซฟอร์ดโดยที่ยังคงจงรักภักดีต่อพระเจ้าสตีเฟน
การสวรรคต

พระเจ้าสตีเฟนฉลองชัยในตอนเหนือของอังกฤษแต่มีเวลาดื่มด่ำกับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่นาน ในเดือนตุลาคมพระองค์ล้มป่วยที่โดเวอร์ด้วยโรคลำไส้และอาการตกเลือดภายใน เมื่อใกล้จะสวรรคต ราล์ฟ พระสหายในโบสถ์ตรีเอกนุภาพที่อัล์ดเกตถูกเรียกตัวมาโดเวอร์เพื่อเข้าพบพระองค์ในช่วงสุดท้ายชีวิต อาร์ชบิชอปเธโอบอลด์แห่งแคนเทอร์บรีน่าจะอยู่ที่นั่นด้วยเช่นกัน เขาได้ส่งสาส์นข้ามช่องแคบไปหาเฮนรีและได้บริหารบ้านเมืองชั่วคราวหลังพระเจ้าสตีเฟนสวรรคตด้วยอาการตกเลือดในสมองด้วยวัย 51 พรรษาที่โดเวอร์ในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1154 พระบรมศพของกษัตริย์ถูกนำไปที่โบสถ์กลูว์นีในฟาเวอร์ชัมที่พระองค์เป็นผู้ก่อตั้งและถูกฝังที่บริเวณร้องเพลงสวด อาร์ชบิชอปเธโอบอลด์รีบเดินทางไปลอนดอนซึ่งลอร์ดจากทั่วทั้งประเทศได้มารวมตัวกันเพื่อเข้าเฝ้ากษัตริย์คนใหม่ที่ออกเดินทางมาจากนอร์ม็องดีในเดือนธันวาคมและเข้ารับการสวมมงกุฎเป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์แพลนทาเจเนตที่วิหารเวสต์มินสเตอร์ในวันที่ 19 ธันวาคม
พงศาวดารแองโกลแซ็กซันได้กล่าวถึงความทุกข์ทนของประชาชนทั่วไปในช่วง 19 ปีแห่งการครองราชย์ของพระเจ้าสตีเฟนไว้ว่า
"สิบเก้าปีอันยาวนานที่พระเจ้าสตีเฟนเป็นกษัตริย์ ดินแดนต่างๆ ตกอยู่ในเงื้อมมือของความหายนะและความมืดมิด ผู้คนต่างพูดกันไปทั่วว่าพระคริสต์และนักบุญของพระองค์ได้หลับใหล"
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์นอร์มัน
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าสตีเฟนแห่งอังกฤษ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าเฮนรีที่ 1 |  |   พระมหากษัตริย์อังกฤษ  (ราชวงศ์นอร์มัน)   (ค.ศ. 1135 – ค.ศ. 1154) |  | พระเจ้าเฮนรีที่ 2 อ้างสิทธิ์โดยจักรพรรดินีมาทิลดา |
| ด ค กพระมหากษัตริย์อังกฤษ |
| --- | --- |
อังกฤษสมัยแองโกล-แซกซัน  ค.ศ. 927–1066:  แอเทลสแตน  เอ็ดมันด์ที่ 1  เอเดรด  เอ็ดวี  เอ็ดการ์ผู้รักสงบ  เอ็ดเวิร์ดมรณสักขี  แอเธลเรดที่ 2 ผู้ไม่พร้อม  สเวน ฟอร์กเบียร์ด  เอ็ดมันด์ที่ 2 ผู้ทนทาน  คนุตมหาราช  ฮาโรลด์ที่ 1 แฮร์ฟุต  ฮาร์ธาคนุต  เอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี  ฮาโรลด์ที่ 2 กอดวินสัน  เอ็ดการ์ เอเธลลิง 
ราชอาณาจักรอังกฤษ  ค.ศ. 1066–1649:  วิลเลียมที่ 1 ผู้พิชิต  วิลเลียมที่ 2 รูฟัส  เฮนรีที่ 1  สตีเฟน  มาทิลดา  เฮนรีที่ 2อ  เฮนรียุวกษัตริย์  ริชาร์ดที่ 1 ใจสิงห์  จอห์นอ  หลุยส์  เฮนรีที่ 3อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 1อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 2อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 3อ  ริชาร์ดที่ 2อ  เฮนรีที่ 4อ  เฮนรีที่ 5อ  เฮนรีที่ 6อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 4อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 5อ  ริชาร์ดที่ 3อ  เฮนรีที่ 7อ  เฮนรีที่ 8อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 6อ  เจน เกรย์อ  แมรีที่ 1อ ร่วมกับฟิลิปอ  เอลิซาเบธที่ 1อ  เจมส์ที่ 1สอ  ชาลส์ที่ 1สอ 
เจ้าผู้อารักขาแห่ง เครือจักรภพอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ ค.ศ. 1653–1659:  โอลิเวอร์ ครอมเวลล์  ริชาร์ด ครอมเวลล์ 
ราชอาณาจักรอังกฤษ ค.ศ. 1660–1707:  ชาลส์ที่ 2สอ  เจมส์ที่ 2สอ  วิลเลียมที่ 3สอ และ แมรีที่ 2สอ  แอนน์สอ 
 อ เป็นพระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์ด้วย  ส เป็นพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ด้วย  ผู้ปกครองที่ยังเป็นที่พิพาทกันอยู่แสดงด้วย ตัวเอียง 
| ด ค กดยุกแห่งนอร์ม็องดี |
| --- | --- |
ราชวงศ์นอร์ม็องดี  ค.ศ. 911–1135:  รอลโล*  วิลเลียมที่ 1*  รีชาร์ที่ 1*  รีชาร์ที่ 2  รีชาร์ที่ 3  รอแบร์ที่ 1  วิลเลียมที่ 2**  รอเบิร์ตที่ 2  เฮนรีที่ 1**  วิลเลียมที่ 3 
เคานต์แห่งบลัว  ค.ศ. 1135–1144: สตีเฟน**
ราชวงศ์แพลนแทเจเนต  ค.ศ. 1144–1259:  เจฟฟรีย์  เฮนรีที่ 2**  เฮนรียุวกษัตริย์  รีชาร์ที่ 4**  จอห์น**  เฮนรีที่ 3** 
ราชวงศ์วาลัว  (ส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส):  ฌ็อง (1332–1350)  ชาร์ล (1355–1364)  ชาร์ล (1465–1469) 
* ในฐานะเคานต์แห่งรูอ็อง   •  ** ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษด้วย
ตอนเหนือของฝรั่งเศสในช่วงที่พระเจ้าสตีเฟนเสด็จพระราชสมภพ
ภาพพิธีราชาภิเษกของพระเจ้าสตีเฟน วาดโดยมาตีเยอชาวปารีส คริสต์ศตวรรษที่ 13
ภาโรเบิร์ตแห่งกลอสเตอร์ในโถงจัดพิธีเลี้ยง ปราสาทคาร์ดิฟฟ์ ประเทศเวลส์
ภาพเหมือนจักรพรรดินีมาทิลดาในเอกสาร "ประวัติศาสตร์อังกฤษ" โดยคณะนักบวชของอาสนวิหารนักบุญออลบัน คริสต์ศตวรรษที่ 15
พระแม่มารีซอลทิง (เมสสินา)

| พระแม่มารีซอลทิง |
| --- | --- |

ศิลปิน: อันโตเนลโล ดา เมสสินา
ปี: คริสต์ทศวรรษ 1460
ประเภท: เทคนิคต่างๆ บนไม้
สถานที่: หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน
พระแม่มารีซอลทิง หรือ พระแม่มารีและพระบุตร (อังกฤษ: Salting Madonna หรือ Madonna with Child) เป็นภาพเขียนที่เขียนโดยอันโตเนลโล ดา เมสสินา จิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงลอนดอนในสหราชอาณาจักร ชื่อของภาพมาจากชื่อเจ้าของคนหนึ่งผู้เป็นนักสะสมศิลปะผู้อุทิศภาพนี้ให้แก่หอศิลป์ในปี ค.ศ. 1910
ภาพ “พระแม่มารีซอลทิง” ที่เขียนโดยเมสสินาในคริสต์ทศวรรษ 1460 เป็นภาพที่มีความซับซ้อนทางด้านการอ้างอิงทางวัฒนธรรมที่ทำให้นักวิชาการในอดีตจัดภาพนี้ให้อยู่ในกลุ่มต่างกันไปที่รวมทั้งแบบเฟล็มมิช, แบบสเปน หรือ แม่แต่แบบรัสเซีย แต่อันที่จริงแล้วเป็นงานเขียนชิ้นแรกๆ ของเมสสินาเมื่อยังพำนักอยู่ในซิซิลี เป็นภาพของพระแม่มารีที่ตกแต่งด้วยการเขียนอย่างละเอียดและมีฝีมือ เช่นมงกุฎและเครื่องทรงแบบเวนิส
ความงามของใบหน้ามาจจากการเขียนแบบจิตรกรโปรวองซ์โดยเฉพาะจากงานเขียนของ Enguerrand Quarton
ดูเพิ่ม

อันโตเนลโล ดา เมสสินา
ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี
ภาพชีวิตประจำวัน
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
พระแม่มารีในกรอบกลม (มีเกลันเจโล)

| พระแม่มารีในกรอบกลม |
| --- | --- |

ศิลปิน: ไมเคิล แอนเจโล 
ปี: ค.ศ. 1503
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนแผงไม้
สถานที่: หอศิลป์อุฟฟิซิ
พระแม่มารีในกรอบกลม (อังกฤษ: Doni Tondo หรือ Doni Madonna) เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันบนแผงไม้ที่เขียนโดยไมเคิล แอนเจโล จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิในฟลอเรนซ์ในอิตาลี
ภาพ “พระแม่มารีในกรอบกลม” เขียนราวปี ค.ศ. 1503 เป็นหนึ่งในสี่จิตรกรรมแผงเท่านั้นที่ไมเคิล แอนเจโลเขียน และเป็นเพียงงานชิ้นเดียวในสี่ชิ้นที่ยังคงมีอยู่และยังอยู่ในกรอบเดิมที่ออกแบบโดยไมเคิล แอนเจโลเอง ภาพนี้อาจจะจ้างโดยอักโนโล โดนิช่างทอผ้าผู้มั่งคั่งในโอกาสวันที่สมรสกับมัดดาเลนา สตรอซซิจากตระกูลสตรอซซิตระกูลผู้มีอิทธิพลของฟลอเรนซ์ ภาพเขียนเป็นแบบ “ศิลปะทรงกลม”  ซึ่งมักเป็นเป็นสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องกับการแต่งงานในสมัยเรอเนซองส์
งานชิ้นนี้เขียนขึ้นหลังจากการเขียนปิเอต้าแต่ก่อนที่จะเขียนภาพบนเพดานในชาเปลซิสติน เป็นภาพที่ได้รับอิทธิพลจากงานเขียนภาพ “พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญแอนน์” โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี และงานเขียนของลูคา ซินยอเรลลิ และ ประติมากรรมคาเมโอในพาลัซโซเมดิชิ ภาพ “พระแม่มารีในกรอบกลม” เป็นภาพของพระแม่มารี โจเซฟ และพระทารกเยซู และนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์
ดูเพิ่ม

ไมเคิล แอนเจโล
พระแม่มารีและพระบุตร
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
พระแม่มารีบนระเบียง (บอตติเชลลี)

บทความหลัก: พระแม่มารีและพระบุตร
| พระแม่มารีบนระเบียง |
| --- | --- |

ศิลปิน: ซานโดร บอตติเชลลี
ปี: ค.ศ. 1467
ประเภท: สีฝุ่นบนแผง
สถานที่: หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเรนซ์
พระแม่มารีบนระเบียง (อังกฤษ: Madonna della Loggia) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลี จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  ภาพ “พระแม่มารีบนระเบียง” เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีในปี ค.ศ. 1467
พรินซ์จอร์จ (รัฐบริติชโคลัมเบีย)

| พรินซ์จอร์จ |
| --- | --- |
   ธง
คำขวัญ: "Shaping A Northern Destiny"
พรินซ์จอร์จLocation of Prince George in British Columbia
พิกัด: 53°55′01″N 122°44′58″W﻿ / ﻿53.91694°N 122.74944°W﻿ / 53.91694; -122.74944
ประเทศ: แคนาดา
Province: British Columbia
Regional District: Fraser-Fort George
Established: 1807
Incorporated: March 6, 1915
การปกครอง
 • Mayor: Shari Green
 • Governing body: Prince George City Council
 • MPs: Dick Harris Bob Zimmer
 • MLAs: Shirley Bond Pat Bell John Rustad
พื้นที่
 • ตัวเมือง: 316 ตร.กม. (122 ตร.ไมล์)
ความสูง: 575 เมตร (1,886 ฟุต)
ประชากร (2006)
 • ตัวเมือง: 71,030 คน
 • ความหนาแน่น: 224.6 คน/ตร.กม. (582 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 83,225 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 4.7 คน/ตร.กม. (12 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC−8 (PST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−7 (PDT)
Postal code span: V2K to V2N
รหัสพื้นที่: 250, 778
เว็บไซต์: City of Prince George

พรินซ์จอร์จ (อังกฤษ: Prince George) เป็นเมืองในรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา มีประชากร  71,030 คน เป็นเมืองใหญ่ที่สุดทางตอนเหนือของรัฐบริติชโคลัมเบีย ตั้งอยู่ตรงแม่น้ำเฟรเซอร์ไหลมาบรรจบกับแม่น้ำเนชาโค เป็นสถานที่ตากอากาศในฤดูร้อน มีการแปรรูปผลไม้ และการเพาะปลูกแบบไร่นาสวนผสม
พระแม่มารีซิสติน (ราฟาเอล)

| “พระแม่มารีซิสติน” |
| --- | --- |

ศิลปิน: ราฟาเอล
ปี: ค.ศ. 1513 - ค.ศ. 1514
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: หอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดน, เดรสเดน
พระแม่มารีซิสติน (อังกฤษ: Sistine Madonna) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดนที่เมืองเดรสเดนในประเทศเยอรมนี
ภาพพระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญซิกซ์ตัสและนักบุญบาร์บารามักจะเรียกกันว่าภาพ “พระแม่มารีซิสติน” เป็นภาพที่ราฟาเอลเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1513 ถึงปี ค.ศ. 1514 ตัวแบบในภาพยืนบนปุยเมฆที่ล้อมเป็นกรอบด้วยม่านหนาหนักสองข้าง พระแม่มารีเองดูราวกับว่าลอยลงมาจากสวรรค์จากที่ว่างลวงตามายังที่ว่างจริงบริเวณหน้าภาพที่จะเห็นได้จากจุดโฟคัสที่พระหนุของพระองค์ นักบุญบาร์บาราปรายตามาทางผู้ศรัทธาที่เลยออกมาจากระเบียงด้านล่างของภาพ มงกุฎพระสันตะปาปาด้านล่างซ้ายของภาพเป็นสิ่งที่เชื่อมระหว่างที่ว่างลวงตาของภาพและที่ว่างจริงนอกภาพ (real และ pictorial space)
ภาพเขียนนี้อาจจะเป็นภาพที่เขียนขึ้นสำหรับตกแต่งที่บรรจุศพของ สมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 เพราะนักบุญซิกส์ตุสเป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของตระกูลเดลลาโรเวเร (Della Rovere) ซึ่งเป็นตระกูลของพระองค์
รูปยุวเทพสองตนที่เกยคางอยู่ด้านล่างของภาพกลายมาเป็นรูปสัญลักษณ์ที่เป็นที่รู้จักกันดีและปรากฏในงานศิลปการค้าต่างๆ อย่างแพร่หลาย
พริกเคเยน

| พริกเคเยน |
| --- | --- |

สกุล: Capsicum
ชนิด: C. annuum
พันธุ์ปลูก: Cayenne

ระดับความเผ็ด:  มาก (hot)
มาตราสกอวิลล์: 30,000–50,000 SHU
 
พริกเคเยน (อังกฤษ: cayenne pepper) เป็นพันธุ์หนึ่งของพริกชนิด Capsicum annuum โดยเป็นกลุ่มของพริกที่มีผลเรียวสอบ ยาวประมาณ 10–25 เซนติเมตร ส่วนใหญ่มีสีแดง มักมีปลายโค้งงอและผิวไม่เรียบเนียน และห้อยลงมาจากกิ่งก้านแทนที่จะชี้ตั้งขึ้น
ผลพริกเคเยนมักนำมาอบแห้งหรือตากแดดให้แห้งแล้วบดเพื่อทำเป็นพริกป่น แต่ในบางครั้ง "พริกเคเยนป่น" อาจเป็นส่วนผสมของพริกประเภทต่าง ๆ โดยที่ไม่มีพริกเคเยน และอาจมีหรือไม่มีเมล็ดพริกเคเยนก็ได้
พริกเคเยนโดยทั่วไปเป็นพริกที่มีความเผ็ดปานกลางถึงมาก พันธุ์ส่วนใหญ่มีความเผ็ดร้อนอยู่ในระดับ 30,000–50,000 ตามมาตราสกอวิลล์ ใช้ในการปรุงอาหารให้มีรสเผ็ดไม่ว่าจะในรูปแบบพริกสดหรือพริกป่น นอกจากนี้ยังใช้เป็นอาหารเสริมสมุนไพรชนิดหนึ่ง
ศัพทมูลวิทยา

เชื่อกันว่าคำว่า เคเยน เพี้ยนมาจากคำว่า quiínia ซึ่งแปลว่า "พริก" ในภาษาตูปีเก่าซึ่งเคยใช้พูดกันในบราซิล เป็นไปได้ว่าชื่อเมืองกาแยนในเฟรนช์เกียนามีความเกี่ยวข้องกับคำนี้ โดยเมืองนี้อาจได้รับการตั้งชื่อตามพริกพันธุ์ดังกล่าว นิโคลัส คัลเพเปอร์ นักพฤกษศาสตร์ชาวอังกฤษ เริ่มใช้วลี "พริกเคเยน" ใน ค.ศ. 1652 และเมืองดังกล่าวเพิ่งเปลี่ยนมาใช้ชื่อ "กาแยน" ใน ค.ศ. 1777 เท่านั้น นอกจากนี้ยังอาจเป็นไปได้ว่าพันธุ์พริกได้รับการตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำกาแยน