stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลดอนกำยาน
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลดอนกำยาน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบ้านโพธิ์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลรั้วใหญ่ และตำบลทับตีเหล็ก
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลมะขามล้ม และตำบลวังน้ำเย็น (อำเภอบางปลาม้า)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลดอนโพธิ์ทอง
ประวัติ

ดอนกำยาน ในสมัยก่อนพื้นที่ภายในเขตพื้นที่เมืองสุพรรณบุรี ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม การสัญจรไปมาต้องใช้ทางน้ำเป็นส่วนใหญ่ในการติดต่อค้าขาย ในเขตตำบลดอนกำยานนี้ มีโขดอยู่โขดหนึ่งเนื้อที่ประมาณ 300 ไร่เศษ เป็นที่สูงน้ำไม่ท่วม มีต้นไม้เรียกว่า "ต้นกำยาน" ซึ่งเป็นต้นไม้ที่มีกลิ่นหอมขึ้นอยู่เต็มทั่วไป ชาวบ้านนำมาตำเอาน้ำหรือนำดอกไม้ชนิดนี้มาตำข้าวทิพย์เป็นประจำทุกปี และเรียกพื้นที่บริเวณนี้ว่า โคกกำยาน ต่อมาได้ยกฐานะเป็นตำบลจึงเรียกชื่อใหม่ว่า ดอนกำยาน
ปี พ.ศ. 2472 ทางมณฑลนครไชยศรี กับพระยาพิศาลสารเกษตร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศยุบพื้นที่ตำบลพันตำลึง มารวมกับพื้นที่ตำบลดอนกำยาน และเรียกพื้นที่รวมว่า ตำบลดอนกำยาน อนุมัติโดยพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธานีนิวัต เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
ปี พ.ศ. 2518 นายสวัสดิ์ มีเพียร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกพื้นที่ด้านทิศตะวันตกของตำบลดอนกำยาน 5 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 5 บ้านทองเสือข่วน, หมู่ 6 บ้านดอนโพธิ์ทอง, หมู่ 7 บ้านบึงไผ่แขก, หมู่ 9 บ้านสามเหลี่ยม และหมู่ 10 บ้านดอนอ้ายดาว ออกไปตั้งเป็น ตำบลดอนโพธิ์ทอง และได้ลำดับหมู่บ้านในตำบลดอนกำยานขึ้นใหม่
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลดอนกำยานแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านอู่ยา
หมู่ที่ 2 บ้านบางปลาหมอ
หมู่ที่ 3 บ้านศาลาแดง
หมู่ที่ 4 บ้านวังพระนอน
หมู่ที่ 5 บ้านสามนาค
หมู่ที่ 6 บ้านพันตำลึง
หมู่ที่ 7 บ้านดอนกุ่ม
หมู่ที่ 8 บ้านคลองพะเนียง
หมู่ที่ 9 บ้านหลังประตูน้ำ
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลดอนกำยานเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดอนกำยาน ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลดอนกำยานมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 30.21 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,784 คน และ 1,965 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลดอนกำยานอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนกำยาน
ทีโม แวร์เนอร์

ทีโม แวร์เนอร์ (เยอรมัน: Timo Werner, ออกเสียง: [ˈtiːmoː ˈvɛɐ̯nɐ]; เกิด 6 มีนาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่ทอตนัมฮอตสเปอร์ ในพรีเมียร์ลีก จากการยืมตัวจากแอร์เบ ไลพ์ซิช และทีมชาติเยอรมนี
เมื่อได้ลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2013 แวร์เนอร์กลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ลงเล่นให้กับเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท ภายหลังได้กลายเป็นผู้ทำประตูอายุน้อยที่สุดของ เขาลงเล่นให้กับชตุทการ์ทมากกว่า 100 นัดก่อนที่จะย้ายไปแอร์เบ ไลพ์ซิช ใน ค.ศ. 2016 ด้วยค่าตัว 10 ล้านยูโร หากนับรวมการลงเล่นของเขากับทั้งสองสโมสร เขาเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ลงเล่นในบุนเดิสลีกาครบ 50, 100, 150 และ 200 นัด (สถิตินี้ถูกทำลายโดยไค ฮาเวิทซ์ ในภายหลัง) และเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดทำสองประตูในหนึ่งนัดบนลีกสูงสุดของเยอรมนี แวร์เนอร์เซ็นสัญญากับเชลซีในอังกฤษเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2020
แวร์เนอร์ยิงประตูเป็นจำนวนมากให้กับทีมชาติเยอรมนีชุดเยาวชน โดยทำถึง 34 ประตูจากการลงเล่น 48 นัด เขาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2017 และในปีเดียวกัน เขาช่วยให้เยอรมนีชนะเลิศฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 ซึ่งสามประตูในรายการนี้ของเขาช่วยให้เขาได้รับรางวัลรองเท้าทองคำ เขายังได้รับการคัดเลือกติดทีมชาติเยอรมนีสำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018
ชีวิตช่วงต้น

แวร์เนอร์เกิดที่ชตุทการ์ทในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค เป็นบุตรของ Günther Schuh ซึ่งเป็นนักฟุตบอล และ Sabine Werner
สโมสรอาชีพ > เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท

แวร์เนอร์จบหลักสูตรเยาวชนจากเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท และได้ลงเล่นให้กับสโมสรในชุดเยาวชน ระหว่างฤดูกาล 2012–13 เขาเลื่อนขึ้นสู่ทีมชุดอายุไม่เกิน U-19 ปีทั้งที่ตอนนั้นเขาเพิ่งจะมีอายุเพียง 16 ปีเท่านั้น เขาทำ 24 ประตูต่อฤดูกาลจนทำให้เขาได้รับรางวัลเหรียญทอง Fritz Walter รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปีใน ค.ศ. 2013
เขาได้ลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ครั้งแรกในยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2013–14 รอบคัดเลือก นัดที่พบกับบอเตฟพลอฟดิฟ เขาจึงกลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ลงเล่นในเกมอย่างเป็นทางการให้กับชตุทการ์ทด้วยวัยเพียง 17 ปี 4 เดือน และ 25 วัน ทำลายสถิติเดิมของ Gerhard Poschner ในสัปดาห์ถัดมา เขากลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ลงเล่นให้กับชตุทการ์ทในบุนเดิสลีกาและเดเอ็ฟเบ-โพคาล และเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ประตูให้กับสโมสรในนัดที่พบกับไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท เขาทำลายอีกหนึ่งสถิติในวันที่ 10 พฤศจิกายน เมื่อเขาทำสองประตูช่วยให้ทีมเอาชนะเอ็สเซ ไฟรบวร์ค 3–1 ทำให้เขาเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ทำสองประตูในหนึ่งนัดในบุนเดิสลีกา
ในวันคล้ายวันเกิดครบรอบ 18 ปี แวร์เนอร์เซ็นสัญญาอาชีพกับเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท โดยสัญญาจะมีผลจนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018 เขาทำ 13 ประตูจากการลงเล่นให้กับสโมสรในลีก 95 นัด ระหว่างนั้น เขากลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ลงเล่นในบุนเดิสลีกาครบ 50 นัด อย่างไรก็ตาม สถิตินี้ถูกทำลายโดยไค ฮาเวิทซ์ ในปี 2018 เมื่อชตุทการ์ทตกชั้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2016 เขาจึงย้ายไปแอร์เบ ไลพ์ซิช ที่เพิ่งเลื่อนชั้นสู่ลีกสูงสุดในเดือนถัดมา
สโมสรอาชีพ > แอร์เบ ไลพ์ซิช

วันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2016 แวร์เนอร์เซ็นสัญญาสี่ปีกับแอร์เบ ไลพ์ซิช ด้วยค่าตัว 10 ล้านยูโร นับว่าแพงที่สุดในประวัติศาสตร์สโมสร วันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 2016 เขากลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ลงเล่นในบุนเดิสลีกาครบ 100 นัดเมื่อเขาได้ลงเล่นในการพบกับแอร์สเทอ เอ็ฟเซ เคิลน์ ด้วยอายุเพียง 20 ปี 203 วัน ทำลายสถิติเดิมของยูลีอาน ดรัคส์เลอร์ เพียง 22 วัน แต่เขาถูกทำลายสถิติโดยฮาเวิทซ์อีกครั้งใน ค.ศ. 2019 แวร์เนอร์ทำ 21 ประตูจากการลงเล่นในบุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2016–17 ทำให้เขากลายเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของลีกเยอรมนีฤดูกาลนั้น และยังช่วยให้แอร์เบ ไลพ์ซิช ได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 นัดที่พบกับชตุทการ์ท ทีมเก่าของเขา แวร์เนอร์กลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ลงเล่นในบุนเดิสลีกาครบ 150 นัด ทำลายสถิติเดิมของ Charly Körbel ต่อมา เขาช่วยให้ไลพ์ซิชเอาชนะไบเอิร์นมิวนิกได้เป็นครั้งแรกเมื่อเขาทำประตูชัยช่วยให้ทีมชนะ 2–1 เขาทำ 13 ประตูและ 7 แอสซิสต์ ทำให้เขาเป็นผู้ทำแอสซิสต์สูงที่สุดใฯฤดุกาลนี้
วันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2018 แวร์เนอร์ทำสองประตูช่วยให้ทีมเอาชนะแอร์สเทอ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค ในลีก 6–0 โดยประตูแรกของเขาในนัดนั้นเป็นประตูที่ 50 ที่เขายิงได้ในบุนเดิสลีกา นอกจากนี้ ยังเป็นชัยชนะครั้งใหญ่ที่สุดของสโมสรในลีกอีกด้วย เดือนถัดมา เขาทำสองประตูช่วยให้ทีมเอาชนะแฮร์ทา เบเอ็สเซ ในลีก 3–0 นับเป็นครั้งที่ 10 ที่เขาสามารถทำสองประตูในหนึ่งนัดได้ในระดับอาชีพ เขาทำประตูในลีกประจำฤดูกาลครบ 10 ลูกเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม หลังจากที่ทำสองประตูในนัดที่เอาชนะไมนทซ์ 05 4–1 นับเป็นครั้งที่ 5 ของลีกฤดูกาลนี้ที่เขาทำสองประตูในหนึ่งนัดได้ นั่นหมายความว่า ทุกนัดของฤดูกาลที่เขาทำประตูได้ เขาจะทำสองประตูทุกครั้ง วันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2019 เขาลงเล่นนัดที่ 100 ให้กับแอร์เบ ไลพ์ซิช ช่วยให้ทีมเอาชนะฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ 4–0 เขากลายเป็นผู้เล่นคนแรกของสโมสรที่ทำครบ 50 ประตูในบุนเดิสลีกาในวันที่ 4 พฤษภาคม เมื่อเขาทำประตูและแอสซิสต์อย่างละลูกในนัดที่เสมอกับไมนทซ์ 3–3
แวร์เนอร์ทำแฮตทริกแรกในบุนเดิสลีกาช่วยให้ทีมบุกเอาชนะโบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค 3–1 เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2019. เขาลงเล่นในลีกให้กับสโมสรครบ 100 นัดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ในนัดที่เสมอกับไบเออร์เลเวอร์คูเซิน 1–1 ในช่วงต้นเดือนถัดมา เขาทำแฮตทริกและทำ 3 แอสซิสต์ช่วยให้ไลพ์ซิชเอาชนะไมนทซ์ 8–0 นับเป็นชัยชนะที่ขาดลอยที่สุดในบุนเดิสลีกาฤดูกาลนี้ วันที่ 23 พฤศจิกายน เขากลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ลงเล่นในบุนเดิสลีกาครบ 200 นัด
ในนัดสุดท้ายที่เขาลงเล่นให้กับไลพ์ซิชเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2020 เขาทำสองประตูช่วยให้เอาชนะเอาคส์บวร์ค 2–1 แวร์เนอร์ยิงประตูให้กับไลพ์ซิชทั้งหมด 95 ลูก กลายเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของสโมสร แซงหน้า Daniel Frahn
สโมสรอาชีพ > เชลซี

วันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2020 แวร์เนอร์ตกลงเซ็นสัญญา 5 ปีกับเชลซีในพรีเมียร์ลีก ด้วยค่าตัว 47.5000000 ล้านปอนด์ เขาย้ายร่วมสโมสรในวันที่ 1 กรกฎาคม เขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรเมื่อวันที่ 14 กันยายน ในนัดที่บุกเอาชนะไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน 3–1
ทีมชาติ

แวร์เนอร์เคยเป็นตัวแทนของทีมชาติเยอรมนีชุดเยาวชน รุ่นอายุไม่เกิน 15, 16, 17, 19 และ 21 ปี โดยทำประตูรวม 34 ลูกจากการลงเล่นทั้งหมด 48 นัด ใน ค.ศ. 2010 เขาทำแฮตทริกใส่โปแลนด์ในการลงเล่นนัดแรกให้กับเยอรมนีรุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี สองปีถัดมา เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติเยอรมนีชุดที่จบรองชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2012
แวน์เนอร์ถูกเรียกติดทีมชาติเยอรมนีชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2017 โดยหัวหน้าผู้ฝึกสอน โยอาคิม เลิฟ เรียกเขามาในนัดกระชับมิตรที่จะพบกับอังกฤษ และฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก นัดที่จะพบกับอาเซอร์ไบจานในวันที่ 22 และ 26 มีนาคม ค.ศ. 2017 ตามลำดับ
วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 แวร์เนอร์มีชื่อติดทีมชาติเยอรมนีในการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 ที่ประเทศรัสเซีย เขาลงเล่นเป็นตัวสำรองแทนซันโดร วากเนอร์ ในนัดเปิดสนามที่พบกับออสเตรเลีย เขาทำสองประตูแรกในนามทีมชาติในนัดที่เขาลงเล่นเป็นตัวจริงในการพบกับแคเมอรูนในนัดสุดท้ายของรอบแบ่งกลุ่มเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน สี่วันถัดมา แวร์เนอร์ทำประตูช่วยให้กับเอาชนะเม็กซิโกในรอบรองชนะเลิศ 4–1 วันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 แวร์เนอร์แอสซิสต์ให้ Lars Stindl ทำประตูชัยเหนือชิลี ช่วยให้ทีมชนะเลิศฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพในครั้งนั้น สามประตูและสองแอสซิสต์ของเขา ทำให้เขาได้รับรางวัลรองเท้าทองคำประจำรายการแข่งขัน
วันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2018 แวร์เนอร์เป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติเยอรมนีชุด 23 คนสุดท้ายในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 เขาลงเล่นนัดแรกในฟุตบอลโลกเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน โดยลงเล่นเป็นตัวจริงในนัดที่แพ้เม็กซิโก 1–0 ซึ่งเป็นนัดเปิดสนามของเยอรมนี เขาลงเล่นในอีกสองนัดที่เหลือของรอบแบ่งกลุ่มแต่ก็ไม่สามารถทำประตูได้ ทำให้เยอรมนีตกรอบแรกในฟุตบอลโลกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 1938
รูปแบบการเล่น

แวร์เนอร์มีฉายาว่า "เทอร์โบทีโม" เพราะเขามีความโดดเด่นในด้านความรวดเร็วว่องไวและการเข้าทำ เขาเป็นกองหน้าที่มีพลังและทำงานหนัก เดิมที เขาเริ่มเล่นในตำแหน่งปีกเมื่อครั้งที่อยู่ในระดับเยาวชน ก่อนที่เปลี่ยนไปเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า เขาเป็นผู้เล่นที่เฉลียวฉลาดโดยได้รับการชื่นชมผ่านสื่อเกี่ยวกับการตัดสินใจเล่นบอลและการประสานงานกับกองกลาง แม้ว่าจะไม่โดดเด่นเรื่องพละกำลังหรือการเล่นบอลกลางอากาศ เขากลับเป็นผู้ที่ทำประตูได้มากมายผ่านทางการเลี้ยงลูกบอลที่ยอดเยี่ยม เช่นเดียวกันกับการยิงที่แม่นยำและทรงพลังด้วยเท้าขวาจากทั้งในและนอกกรอบเขตโทษ เขามักตัดบอลเข้าในกรอบเขตโทษจากกราบซ้ายและยิงประตูด้วยเท้าข้างที่แข็งแกรงกว่า นอกจากนี้ เขายังสามารถตัดบอลเข้าในจากฝั่งขวาและยิงด้วยเท้าซ้ายได้เช่นกัน
อย่างไรก็ตาม แม้แวร์เนอร์จะมีความสามารถในการเล่นที่รอบด้าน แต่เขากลับมีปัญหาในการจบสกอร์ ซึ่งเป็นสิ่งที่จำเป็นของตำแหน่งกองหน้า เขาทำไปได้เพียง 6 ประตูจากการยิง 79 ครั้งในพรีเมียร์ลีก อย่างไรก็ดี ด้วยความที่เขามีความสามารถในการหาช่องว่างในการเข้าทำ ทำให้การเล่นของเขามีประโยชน์กับทีมพอสมควร
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วยแห่งชาติ> ลงเล่น | ถ้วยแห่งชาติ> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น | ทั้งหมด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท | 2013–14 | บุนเดิสลีกา | 30 | 4 | 2 | 0 | — | — | 2 | 0 | — | — | 34 | 4 |
| เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท | 2014–15 | บุนเดิสลีกา | 32 | 3 | 1 | 0 | — | — | — | — | — | — | 33 | 3 |
| เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท | 2015–16 | บุนเดิสลีกา | 33 | 6 | 3 | 1 | — | — | — | — | — | — | 36 | 7 |
| เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท | รวม | รวม | 95 | 13 | 6 | 1 | — | — | 2 | 0 | — | — | 103 | 14 |
| เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท 2 | 2013–14 | 3. Liga | 1 | 1 | — | — | — | — | — | — | — | — | 1 | 1 |
| แอร์เบ ไลพ์ซิช | 2016–17 | บุนเดิสลีกา | 31 | 21 | 1 | 0 | — | — | — | — | — | — | 32 | 21 |
| แอร์เบ ไลพ์ซิช | 2017–18 | บุนเดิสลีกา | 32 | 13 | 2 | 1 | — | — | 11 | 7 | — | — | 45 | 21 |
| แอร์เบ ไลพ์ซิช | 2018–19 | บุนเดิสลีกา | 30 | 16 | 4 | 3 | — | — | 3 | 0 | — | — | 37 | 19 |
| แอร์เบ ไลพ์ซิช | 2019–20 | บุนเดิสลีกา | 34 | 28 | 3 | 2 | — | — | 8 | 4 | — | — | 45 | 34 |
| แอร์เบ ไลพ์ซิช | รวม | รวม | 127 | 78 | 10 | 6 | — | — | 22 | 11 | — | — | 159 | 95 |
| เชลซี | 2020–21 | พรีเมียร์ลีก | 35 | 6 | 4 | 1 | 1 | 1 | 12 | 4 | — | — | 52 | 12 |
| เชลซี | 2021–22 | พรีเมียร์ลีก | 21 | 4 | 5 | 2 | 4 | 1 | 5 | 4 | 2 | 0 | 37 | 11 |
| เชลซี | รวม | รวม | 56 | 10 | 9 | 3 | 5 | 2 | 17 | 8 | 2 | 0 | 89 | 23 |
| แอร์เบ ไลพ์ซิช | 2022–23 | บุนเดิสลีกา | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| รวมอาชีพ | รวมอาชีพ | รวมอาชีพ | 279 | 102 | 25 | 10 | 5 | 2 | 41 | 19 | 2 | 0 | 352 | 133 |
↑  รวมเดเอ็ฟเบ-โพคาลและเอฟเอคัพ
↑  อีเอฟแอลคัพ
1 2  ลงเล่นในยูฟ่ายูโรปาลีก
↑  ลงเล่น 6 นัด ยิง 3 ประตูในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และลงเล่น 5 นัด ยิง 4 ประตูในยูฟ่ายูโรปาลีก
1 2 3  ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
↑  ลงเล่นครั้งเดียวทั้งในยูฟ่าซูเปอร์คัพและฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| เยอรมนี | 2017 | 10 | 7 |
| เยอรมนี | 2018 | 13 | 2 |
| เยอรมนี | 2019 | 6 | 2 |
| เยอรมนี | 2020 | 6 | 4 |
| เยอรมนี | 2021 | 12 | 6 |
| เยอรมนี | 2022 | 6 | 3 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 53 | 24 |
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | ลงเล่น | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 25 มิถุนายน 2017 | Fisht Olympic Stadium โซชี รัสเซีย | 4 |  แคเมอรูน | 2–0 | 3–1 | ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 |  |
| 2 | 25 มิถุนายน 2017 | Fisht Olympic Stadium โซชี รัสเซีย | 4 |  แคเมอรูน | 3–1 | 3–1 | ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 |  |
| 3 | 29 June 2017 | Fisht Olympic Stadium โซชี รัสเซีย | 5 |  เม็กซิโก | 3–0 | 4–1 | ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 |  |
| 4 | 1 กันยายน 2017 | Eden Arena ปราก เช็กเกีย | 7 |  เช็กเกีย | 1–0 | 2–1 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |  |
| 5 | 4 กันยายน 2017 | Mercedes-Benz Arena ชตุทการ์ท เยอรมนี | 8 |  นอร์เวย์ | 3–0 | 6–0 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |  |
| 6 | 4 กันยายน 2017 | Mercedes-Benz Arena ชตุทการ์ท เยอรมนี | 8 |  นอร์เวย์ | 4–0 | 6–0 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |  |
| 7 | 14 พฤศจิกายน 2017 | ไรน์เอแนร์กีชตาดีอ็อน โคโลญ เยอรมนี | 10 |  ฝรั่งเศส | 1–1 | 2–2 | กระชับมิตร |  |
| 8 | 8 มิถุนายน 2018 | ไบอาเรนา เลเวอร์คูเซน เยอรมนี | 14 |  ซาอุดีอาระเบีย | 1–0 | 2–1 | กระชับมิตร |  |
| 9 | 19 พฤศจิกายน 2018 | Arena AufSchalke, Gelsenkirchen, เยอรมนี | 23 |  เนเธอร์แลนด์ | 1–0 | 2–2 | ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ลีกเอ |  |
| 10 | 11 มิถุนายน 2019 | Opel Arena, ไมนทซ์ เยอรมนี | 25 |  เอสโตเนีย | 7–0 | 8–0 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก |  |
| 11 | 13 ตุลาคม 2019 | A. Le Coq Arena ทาลลินน์ เอสโตเนีย | 28 |  เอสโตเนีย | 3–0 | 3–0 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก |  |
| 12 | 3 กันยายน 2020 | Mercedes-Benz Arena ชตุทการ์ท เยอรมนี | 30 |  สเปน | 1–0 | 1–1 | ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ลีกเอ |  |
| 13 | 13 ตุลาคม 2020 | ไรน์เอแนร์กีชตาดีอ็อน โคโลญ เยอรมนี | 33 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 1–2 | 3–3 | ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ลีกเอ |  |
| 14 | 14 พฤศจิกายน 2020 | เรดบูลล์อารีนา ไลพ์ซิช เยอรมนี | 34 |  ยูเครน | 2–1 | 3–1 | ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ลีกเอ |  |
| 15 | 14 พฤศจิกายน 2020 | เรดบูลล์อารีนา ไลพ์ซิช เยอรมนี | 34 |  ยูเครน | 3–1 | 3–1 | ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ลีกเอ |  |
เกียรติประวัติ

แอร์เบ ไลพ์ซิช
เดเอ็ฟเบ-โพคาล รองชนะเลิศ: 2018–19
เชลซี​
ยูฟ่า​แชมเปียนส์​ลีก​ 2020–2021
ยูฟ่าซูเปอร์​คัพ 2020–2021
ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ 2021
เยอรมนี
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ: 2017
รางวัลส่วนตัว
Fritz Walter Medal U17 เหรียญทอง: 2013
Fritz Walter Medal U19 เหรียญเงิน: 2015
รางเท้าทองคำในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ: 2017
ทีมยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของยูฟ่ายูโรปาลีก: 2017–18
ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนของบุนเดิสลีกา: พฤศจิกายน 2019, ธันวาคม 2019
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at the Chelsea F.C. website
Profile at the German Football Association website
ทีโม แวร์เนอร์ – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของแอร์เบ ไลพ์ซิช  |
| --- | --- |
 1 กูลาชี  2 Simakan  4 Orbán (c)  5 Bitshiabu  6 Elmas  7 โอลโม  8 Haidara  9 พออุลเซิน  10 ฟ็อชแบร์ย  11 แวร์เนอร์  13 Ilsanker  14 แอดัมส์  16 Klostermann  17 ลุกแมน  18 Nkunku  20 Matheus Cunha  21 Müller  22 Mukiele  23 Halstenberg  26 Ampadu  27 Laimer  28 อึมวอโก  29 Augustin  31 Demme  32 Krahl  33 Nukan  38 Krüger  39 Hartmann  40 Majetschak  41 Bias  44 Kampl  ผู้จัดการ: Rose 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  โปแลนด์ 
แวร์เนอร์กับเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท ในปี 2013
แวร์เนอร์เล่นให้กับแอร์เบ ไลพ์ซิช ในปี 2019
แวร์เนอร์กับเยอรมนีใน ค.ศ. 2019
ฮิว บอนเนวิลล์

| ฮิว บอนเนวิลล์ |
| --- | --- |
บอนเนวิลล์ในปี ค.ศ. 2014
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1963-11-10) 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 (61 ปี) ริชาร์ด ฮิว บอนเนวิลล์ วิลเลียมส์
คู่สมรส: ลูซินดา ลูลู เอฟวันส์
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: ค.ศ. 1990 – ปัจจุบัน
ริชาร์ด ฮิว บอนเนวิลล์ วิลเลียมส์ (อังกฤษ: Hugh Richard Bonneville Williams) เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 เป็นนักแสดงอังกฤษ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในบทบาท รอเบิร์ต รอว์ลีย์ ในละครชุด ดาวน์ตันแอบบีย์
ประวัติ

ฮิว บอนเนวิลล์ล์ เป็นหนึ่งในสมาชิกของโรงละครเยาวชนแห่งชาติ เขาศึกษาด้านศาสนศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยในเมืองเคมบริจ และมีผลงานแสดงอย่างจริงจังครั้งแรกที่ละครรีเจนต์พาร์กเมื่อปี ค.ศ. 1986 ด้วยการเล่นดนตรีฉิ่งในเรื่อง A Midsummer Night’s Dream และเป็นตัวแสดงแทนของราล์ฟ ฟีนส์ ในบทไลแซนเดอร์ หลังจากนั้นเขามีผลงานแสดงร่วมกับโรงละครแห่งชาติอีกหลายฤดูกาล โดยเขาได้แสดงในเรื่อง School For Wives เป็นต้น เขายังได้รับบทเป็นชาลส์ เซอร์เฟส ในเรื่อง The School for Scandal และรับบทแสดงนำในเรื่อง The Devil's Disciple เขาร่วมงานกับบริษัท รอยัลเชกสเปียร์ เมื่อปี ค.ศ. 1991 โดยแสดงในเรื่อง Two Gentlemen of Verona, The Alchemist, Tis Pity She's a Whore, The Virtuso และ Amphibians เขายังรับบท ลีเอเทส ในการแสดงของเค็นเน็ธ บรานอห์ เรื่อง Hamlet การแสดงของเขาที่ RSC ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล The Ian Charleson Award
เมื่อไม่กี่ปีนี้บอนเนวิลล์เป็นที่คุ้นหน้าของผู้ชมทางโทรทัศน์จากการรับบทแสดงในเรื่อง The Cazalets, Take a Girl Like You, Armadillo, Daniel Deronda และ The Commander เขาเคยได้รับรางวัลเอ็มมีจากเรื่อง The Gathering Storm และรับบทเป็นนักกวี ฟิลลิป ลาร์คิน ในเรื่อง Love Again ผลงานเรื่องอื่นที่มีชื่อเสียงของเขามีตั้งแต่ผลงานละครตลกอย่างเรื่อง The Robinsons ไปจนถึงผลงานแนวดรามาอย่างเรื่อง Diary of a Nobody เป็นต้น ภาพยนตร์เรื่อง Twenty Twelve เขาได้รับรางวัลตลกอังกฤษ (ค.ศ. 2011) และรางวัลแบฟตา (ค.ศ. 2013) สาขาซิตคอมยอดเยี่ยม โดยบอนเนวิลล์ล์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงตลกยอดเยี่ยม การแสดงเรื่องนี้ยังได้รับรางวัลสาขาผลงานภาพยนตร์ตลกยอดเยี่ยมที่งาน South Bank Sky Arts และ Broadcasting Press Guild Awards
ภาพยนตร์เรื่อง ดาวน์ตันแอบบีย์ ได้รับรางวัลแบฟตา 2 รางวัล, รางวัลเอ็มมี 9 รางวัล สาขานักแสดงรวมยอดเยี่ยม รวมถึงรางวัล Broadcast และรางวัลโทรทัศน์แห่งชาติอีกสองรางวัล ฮิวได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลเอ็มมี อีกสองรางวัลจากการรับบทรอเบิร์ต ในปี ค.ศ. 2013 เหล่านักแสดงได้รับรางวัลนักแสดงรวมยอดเยี่ยมที่งาน Screen Actors Guild Awards
บอนเนวิลล์แสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในเรื่อง Mary Shelley’s Frankenstein เมื่อปี ค.ศ. 1994 กำกับโดยเค็นเน็ธ บรานอห์ ตั้งแต่นั้นมาเขามีผลงานการแสดงมากกว่า 12 เรื่อง เช่น รักบานฉ่ำที่น็อตติ้งฮิลล์ และ 007 พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย เป็นต้น ในปี ค.ศ. 2002 บอนเนวิลล์ได้รับรางวัล New Talent Award ที่งาน Berlin Film Festival และเข้าชิงรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมจากการแสดงบทจอห์น เบย์ลีย์ ช่วงวัยเด็กในเรื่อง Iris
ในปี ค.ศ. 2008 เขาได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในงานเทศกาลภาพยนตร์มอนเตคาร์โล จากการแสดงในเรื่อง French Film ซึ่งเพิ่งจะมีการรีเมคเป็นภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ เรื่อง แพดดิงตัน คุณหมี หนีป่ามาป่วนเมือง ละครชุดสำหรับเด็กสุดคลาสสิกของบีบีซี และหนังสือที่ได้รับความนิยมมากของไมเคิล บอนด์ ร่วมงานกับผู้อำนวยการสร้างเดวิด เฮย์แมน และผู้กำกับ พอล คิง ช่วงกลางปี 90 บอนเนวิลล์ได้ร่วมสร้างเรื่อง Beautiful Thing ที่โรงละคร Duke of York’s Theatre และเขียนเรื่อง Half Time ร่วมกับคริสโตเฟอร์ ลุสคอมบ์ โดยเขาทำหน้าที่กำกับด้วย
ในการร่วมงานกับภาพยนตร์บีบีซี บอนเนวิลล์ได้พัฒนาภาพยนตร์เรื่องแรกในฐานะผู้อำนวยการสร้าง จากบทภาพยนตร์ของแอชลิน ดิตต้า โดยสร้างขึ้นจากเรื่อง Me: The Authorised Biography อัตชีวประวัติของนักข่าวที่ชื่อไบรอน โรเจอส์ มีกำหนดฉายภาพยนตร์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2014
ผลงานภาพยนตร์

| ปี | ภาพยนตร์ | รับบทเป็น |
| --- | --- | --- |
| 1993 | Stalag Luft | บาร์ตัน |
| 1994 | แฟรงเกนสไตน์ | ชิลเลอร์ |
| 1997 | Breakout | ปีเตอร์ ไนเดอร์ |
| 1997 | 007 พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย | ทหารอากาศสงคราม |
| 1998 | The Scold's Bridle | ทิม ดักแกน |
| 1999 | รักบานฉ่ำที่น็อตติ้งฮิลล์ | เบอร์นี่ย์ |
| 1999 | Mansfield Park | Mr. Rushworth |
| 2000 | Thursday the 12th | Brin Hopper |
| 2000 | Madame Bovary | Charles Bovary |
| 2001 | My Life as a Fairytale | Publisher |
| 2001 | Blow Dry | Louis |
| 2001 | High Heels and Low Lifes | Farmer |
| 2001 | The Emperor's New Clothes | Bertrand |
| 2001 | Iris | John Bayley |
| 2002 | Impact | Phil Epson |
| 2002 | The Gathering Storm | Ivo Pettifer |
| 2002 | Right Under My Eyes | James |
| 2002 | The Biographer | Eric |
| 2002 | Doctor Zhivago | Andrey Zhivago |
| 2003 | The Commander | James Lampton |
| 2003 | Conspiracy of Silence | Fr. Jack Dowling |
| 2003 | Love Again | Philip Larkin |
| 2003 | Hear the Silence | Dr. Andrew Wakefield |
| 2004 | Piccadilly Jim | Lord Wisbeach |
| 2004 | Wren: The Man Who Built Britain | คริสโตเฟอร์ เรน |
| 2004 | Stage Beauty | ซามูเอล พีพส์ |
| 2005 | The Commander: Virus | James Lampton |
| 2005 | The Commander: Blackout | James Lampton |
| 2005 | Man to Man | Fraser McBride |
| 2005 | Asylum | Max Raphael |
| 2005 | Underclassman | Headmaster Felix Powers |
| 2006 | Beau Brummell: This Charming Man | พระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร |
| 2006 | Scenes of a Sexual Nature | เจอร์รี่ |
| 2006 | The Aftermath | โทนี่ |
| 2007 | Four Last Songs | Sebastian Burrows |
| 2007 | The Diary of a Nobody | Pooter |
| 2007 | Miss Austen Regrets | Rev. Brook Bridges |
| 2007 | Hola to the World | Painter |
| 2008 | Filth: The Mary Whitehouse Story | Hugh Greene |
| 2008 | One of Those Days | Mr. Burrell |
| 2008 | French Film | Jed |
| 2009 | Knife Edge | Charles Pollock |
| 2009 | Glorious 39 | Gilbert |
| 2009 | From Time to Time | Captain Oldknow |
| 2010 | Legally Mad | Gordon Hamm |
| 2010 | Critical Eye | Brian |
| 2010 | Shanghai | Ben Sanger |
| 2010 | Third Star | Beachcomber |
| 2010 | Burke & Hare | Lord Harrington |
| 2010 | As Time Goes By | — |
| 2010 | Hippie Hippie Shake | John Mortimer |
| 2011 | Marple: The Mirror Crack'd from Side to Side | Inspector Hewitt |
| 2011 | Third Star | Beachcomber |
| 2012 | 'Mr Stink | Mr Stink |
| 2014 | กองทัพฉกขุมทรัพย์โลกสะท้าน | รองผู้ว่าโดนัลด์ เจฟฟรีส์ |
| 2014 | หุ่นมหาสนุก 2 | นักข่าวชาวไอริช |
| 2014 | แพดดิงตัน คุณหมี หนีป่ามาป่วนเมือง | เฮนรี่ บราวน์ |
ผลงานภาพยนตร์ > ละครโทรทัศน์

| ปี | ภาพยนตร์ | รับบทเป็น |
| --- | --- | --- |
| 1990 | Chancer | Jas |
| 1991 | Dodgem | Rick Bayne |
| 1993 | Paul Merton: The Series | Captain |
| 1994 | The Memoirs of Sherlock Holmes | Victor Savage |
| 1994 | Peak Practice | Dominic Kent |
| 1994 | Cadfael | Daniel Aurifaber |
| 1994 | Between the Lines | Henry Oakes |
| 1995 | The Vet | Alan Sinclair |
| 1995 | EastEnders | Headmaster |
| 1996 | Married for Life | Steve Hollingsworth |
| 1996 | Bugs | Nathan Pym |
| 1997 | See You Friday | Daniel |
| 1997 | The Man Who Made Husbands Jealous | Ferdinand Fitzgerald |
| 1997 | Get Well Soon | Norman Tucker |
| 1998 | Heat of the Sun | Edward Herbert |
| 1998 | Mosley | Bob Boothby |
| 1998 | Holding the Baby | Gordon Muir |
| 1999 | Murder Most Horrid | Inspector Dawson |
| 2000 | Take a Girl Like You | Julian Ormerod |
| 2001 | The Cazalets | Hugh Cazalet |
| 2001 | Armadillo | Torquil Helvoir Jayne |
| 2002 | Midsomer Murders | Hugh Barton |
| 2002 | Tipping the Velvet | Ralph Banner |
| 2002 | Daniel Deronda | Henleigh Grandcourt |
| 2005 | The Rotter's Club | Voice of Adult Ben |
| 2005 | The Robinsons | George Robinson |
| 2006 | Courting Alex | Julian/Charles Carter |
| 2007 | The Vicar of Dibley | Jeremy Ogilvy |
| 2007 | Five Days | DSI Iain Barclay |
| 2007 | The Replacements | Voice |
| 2007–2008 | Freezing | Matt |
| 2008 | Bonekickers | Gregory Parton |
| 2008 | Lost in Austen | Mr. Bennet |
| 2008–2011 | Country House Rescue | Narrator |
| 2009 | Hunter | DSI Iain Barclay |
| 2009 | Ruth Watson's Hotel Rescue | Narrator |
| 2010–2015 | Downton Abbey | Robert Crawley,Earl of Grantham |
| 2010 | Ben Hur | ปอนติอุส ปิลาตุส |
| 2010 | Agatha Christie's Poirot | Edward Masterman |
| 2010 | The Silence | Chris |
| 2010–2014 | Rev. | Roland Wise |
| 2011 | Doctor Who | Captain Avery |
| 2011–2012 | Twenty Twelve | Ian Fletcher |
| 2011–2014 | The Hotel | Narrator |
| 2012 | Turn Back Time: The Family | Narrator |
| 2012 | Getting On | Philip Moore |
| 2012 | World's Most Dangerous Roads | — |
| 2013 | Da Vinci's Demons | Duke of Milan |
| 2014 | Top Gear | Himself |
| 2014 | W1A | Ian Fletcher |
| 2015 | Galavant | Peter the Pillager |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของฮิว บอนเนวิลล์
ฮิว บอนเนวิลล์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส