stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เพ็ญพรรณ สิทธิไตรย์
ผลงานการประดิษฐ์ที่สำคัญ

นางเพ็ญพรรณ สิทธิไตรย์ ถือว่าเป็นผู้มีผลงานแกะสลักเครื่องสด ผลงานที่สำคัญอันได้แก่
การซ่อมแซมเพดานเรือพระที่นั่งสุพรรณหงส์ โดยปักลายผ้าตกแต่งเรือ และเรือในขบวนทั้งหมดในพระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี
รับสนองพระบรมราชโองการประดิษฐ์ผักและแกะสลักผลไม้ในงานเลี้ยงรับรองราช อาคันตุกะจากต่างประเทศ และงานเลี้ยงสโมสรสันนิบาตในวันฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี ที่พระบรมมหาราชวัง
แกะสลักประดิษฐ์มะพร้าวอ่อน 250 ผลเป็นผอบไทยวิจิตร และภาชนะใส่อาหารแกะสลักจากผักผลไม้ แสดงถึงมรดกศิลปะวัฒนธรรมไทย เพื่อส่งไปงานเลี้ยงพระราชทานที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ในคราวที่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จฯ เผยแพร่งานศิลปวัฒนธรรมของไทย
รับพระราชทานประกาศเกียรติคุณ จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี เมื่อวันที่ ๓๑ สิงหาคม ๒๕๓๙ ในฐานะเป็นวิทยากร ที่ได้สนองโครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
ประดิษฐ์ดอกมะลิจากแห้วจำนวน 500 ดอก ในพระราชพิธีอภิเษกสมรสสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เมื่อปี 2528
นวัตกรรมการแกะสลักเครื่องสดและของอ่อนที่อาจารย์เป็นผู้ริเริ่มคิดทำมีมากมาย โดยใช้เพียงมีดแกะสลัก เช่น การแกะสลักวุ้นเป็นดอกไม้ การแกะสลักเนยแข็ง การแกะสลักสบู่เป็นช่อดอกไม้ การแกะสลักเทียนไข การพันขนมชั้นให้เป็นดอกไม้ การคว้านเมล็ดลองกอง แกะสลักขิงทั้งแง่งเป็นช่อดอกไม้ แกะสลักมะพร้าวอ่อนเป็นผอบ แกะสลักผักและผลไม้ให้สวยงามเหมือนดอกไม้จริงได้แก่ ดอกกล้วยไม้ ดอกกุหลาบ ดอกรักเร่ ดอกซากุระ ดอกจำปี ดอกลีลาวดี ดอกพิตูเนีย ดอกมะลิ ดอกข่า อีกทั้งแกะสลักผักและผลไม้เป็นภาชนะใส่อาหารที่งดงาม เป็นต้น
ที่ปรึกษานิตยสารหญิงไทย เป็นคอลัมนิสต์หนังสือสกุลไทย หญิงไทย ขวัญเรือน และ Health&Cuisine ศิลปะการแกะสลักผักและผลไม้ ประดิษฐ์ใบตอง ทั้งยังเป็นครูสอนศิลปะแกะสลักที่โรงแรมดังหลายแห่ง มีลูกศิษย์ลูกหามากมายทั้งไทยและต่างชาติที่บินมาเรียนกันถึงที่บ้าน ทั้งยังเขียนตำรับตำราไว้มากมาย เช่น ศิลปะการแกะสลักผักและ ผลไม้ อาหารวิจิตรและแกะสลักวิจิตร ฯลฯ
ประธานคณะกรรมการตัดสินการประกวดศิลปะการแกะสลักผักผลไม้ในวาระต่าง ๆ รวมทั้งจัดทำตำราแกะสลักวิจิตรและอาหารวิจิตรมากมายหลายเล่มทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษในช่วงกว่า 50 ปีที่ผ่านมา เช่น ศิลปะการแกะสลักผักและผลไม้เล่มที่ 1 (พ.ศ. 2528)  และตำราอาหาร 4 ภาค โสภาเพ็ญพรรณราย เหนือ ใต้ กลาง อีสาน เป็นต้น ซึ่งในหนังสือและตำราการแกะสลัก อาจารย์เพ็ญพรรณด้วยความเป็นครูและเป็นห่วงศิษย์ ก็ได้เขียนอธิบายวิธีการทำอย่างละเอียดพร้อมกับวาดภาพลายเส้นรายละเอียดและขั้นตอนการแกะสลักอย่างชัดเจนด้วยปากกาหมึกดำเส้นเล็ก เพื่อให้ง่ายต่อการเรียนรู้และเข้าใจ
ตราไปรษณียากรชุดการแกะสลักผักและผลไม้ (พ.ศ. 2550) ประกอบด้วยภาพแตงโมบุปผชาติ เนรมิตฟักทอง ส้มโอบัวขาว และมะละกอโฉมงาม
ถ่ายทอดภูมิปัญญาไทยด้านการแกะสลักผักและผลไม้ และการทำขนมไทยทางชุดวีดิทัศน์ สนับสนุนโดยสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (พ.ศ. 2558)
หนังสือ "เพ็ญพรรณ สิทธิไตรย์ ฝากไว้ในแผ่นดิน" พ.ศ. 2559 (ผลงานของอาจารย์เพ็ญพรรณและศิษย์)
เกียรติประวัติ

รางวัลครุสภา ประเภทผู้สอนดีเด่น ระดับอุดมศึกษา ปีพ.ศ. 2529
รางวัลหนังสือดีเด่นผลงานศิลปะการแกะสลักผักผลไม้ ใบตอง ดอกไม้สด ปีพ.ศ. 2529 จากคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยการศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ
หนังสือศิลปะการแกะสลักผักผลไม้ เล่มที่ ๓ ได้รับรางวัลหนังสือสวยงาม ในงานหนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 15 ปี พ.ศ. 2529
ผลงานแกะสลักผักผลไม้ ใบตอง ดอกไม้สด ในงาน Royal Thai Fair (งานสายสัมพันธ์ไทย-ญี่ปุ่น 200 ปี) โดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ปีพ.ศ. 2530
รางวัลผลงานผลิตดี “งานประดิษฐ์โคมลอยด้วยผ้าไหม” ปีพ.ศ. 2530
ได้รับยกย่องให้เป็นหนึ่งใน “ศิลปินผู้มีผลงานดีเด่นแห่งกรุงรัตนโกสินทร์” ในปี พ.ศ. 2531 มีบันทึกประวัติและผลงานในหนังสือ “The Arts and Crafts of Thailand”
รางวัลผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวัฒนธรรม สาขาช่างฝีมือ (ศิลปะการแกะสลักผักผลไม้ ใบตอง ดอกไม้สด) ปี พ.ศ. 2532 จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ
ศิลปินแห่งชาติ พุทธศักราช 2552
บุคคลดีเด่นของชาติ สาขาเผยแพร่เกียรติภูมิของไทย พุทธศักราช 2554 คัดเลือกโดย สำนักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของชาติ
เกียรติบัตรผู้อนุรักษ์ ฟื้นฟู สืบสาน มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมงานช่างแกะสลักผักผลไม้  ในการขึ้นทะเบียนมรดกภูมิปัญญาพุทธศักราช 2557
รางวัลกระทรวงวัฒนธรรม ด้านอนุรักษ์ ฟื้นฟู สืบสาน มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ งานช่างแกะสลักผักและผลไม้ ปี 2557
กระทรวงวัฒนธรรมประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติ อาจารย์เพ็ญพรรณ สิทธิไตรย์ เป็น บูรพศิลปิน พุทธศักราช 2559
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2553 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้น จตุตถดิเรกคุณาภรณ์
โช (นักแสดง)

| ชิเงรุ นางาชิมะ |
| --- | --- |
長島 茂
เกิด:  (1957-12-15) 15 ธันวาคม ค.ศ. 1957 (66 ปี) จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: ยูอิจิ นางาชิมะ (長島 雄一)
อาชีพ: นักแสดง, นักพากย์, ผู้บรรยายเรื่อง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1984 – ปัจจุบัน
องค์การ: ไฮเกียว
ส่วนสูง: 167 ซม.
โช (チョー, 15 ธันวาคม 1957 –) ชื่อจริงว่า ชิเงรุ นางาชิมะ (ญี่ปุ่น: 長島 茂; โรมาจิ: Nagashima Shigeru) เป็นนักแสดง นักพากย์ ผู้บรรยาย นักแต่งเพลง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองโคโนสึ จังหวัดไซตามะ สังกัดไฮเกียว เคยใช้ชื่อในวงการว่า ยูอิจิ นางาชิมะ (長島 雄一)
เสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์

| เสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์ |
| --- | --- |

เกิด: 4 มิถุนายน พ.ศ. 2486
เสียชีวิต: 8 มิถุนายน พ.ศ. 2550 (64 ปี)
การศึกษา: คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อาชีพ: พิธีกร, นักแสดง, นักจัดรายการโทรทัศน์
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2512 - 2550
องค์การ: ช่อง 5 (พ.ศ. 2514 - พ.ศ. 2539)
เสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์ (4 มิถุนายน พ.ศ. 2486 - 8 มิถุนายน พ.ศ. 2550) พิธีกรรายการ โลกดนตรี ที่จัดฟรีคอนเสิร์ตทุกบ่ายวันสุดสัปดาห์ออกอากาศทางช่อง 5 ต่อเนื่องเป็นเวลาถึง 25 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2514 - 2539 (ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 ถึง พ.ศ. 2543 รายการโลกดนตรีได้ย้ายไปออกอากาศที่ ไอทีวี และเปลี่ยนพิธีกร รวมเวลาทั้งสิ้น 29 ปี)
เสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์จบการศึกษาจากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้แนะนำวงดนตรีรุ่นใหม่ให้เข้าสู่วงการจำนวนมาก เช่น ชาตรี คาราบาว พงษ์สิทธิ์ คำภีร์ สาว สาว สาว และชอบช่วยเหลืองานสังคม จนได้ฉายา "โฆษกคนยาก"
ภาพยนตร์

สิงห์สะเปรอะ (พ.ศ. 2521) - นักแสดงสมทบ
ลูกทาส (พ.ศ. 2522) - นักแสดงสมทบ
คลื่นเสน่หา (พ.ศ. 2523) - นักแสดงสมทบ (รับเชิญ)
อาอี๊ (พ.ศ. 2523) - นักแสดงสมทบ
ป่าช้าแตก (พ.ศ. 2524) - นักแสดงสมทบ
เจ้าแม่สาริกา (พ.ศ. 2524) - นักแสดงสมทบ
ใครกำหนด (พ.ศ. 2524) - นักแสดงสมทบ
ค่าของคน (พ.ศ. 2524) - นักแสดงสมทบ
เขยขัดดอก (พ.ศ. 2524) - นักแสดงสมทบ
ยอดดรุณี (พ.ศ. 2524) - นักแสดงสมทบ รับบท เจ้าชม
หมามุ่ย (พ.ศ. 2524) - นักแสดงสมทบ
อุ๊ย! เขิน (พ.ศ. 2524) - นักแสดงสมทบ
ไอ้ค่อม (พ.ศ. 2524) - นักแสดงสมทบ (รับเชิญ)
ขบวนการแก้จน (พ.ศ. 2524) - นักแสดงสมทบ รับบท ชายหุ่นสำอางค์
เทพบุตรข้างถนน (พ.ศ. 2525) - นักแสดงสมทบ (รับเชิญ)
นายอำเภอไข่ดาว (พ.ศ. 2525) - นักแสดงสมทบ
นักเลงคอมพิวเตอร์ (พ.ศ. 2525) - นักแสดงสมทบ (รับเชิญ)
นักสืบฮาร์ด (พ.ศ. 2525) - นักแสดงสมทบ
คุณรักผมไหม (พ.ศ. 2525) - นักแสดงสมทบ
บุญยัง จับกังกำลัง 2 (พ.ศ. 2525) - นักแสดงสมทบ รับบท เฉิน
สมิงจ้าวท่า (พ.ศ. 2525) - นักแสดงสมทบ
เพื่อนแพง (พ.ศ. 2526) - นักแสดงสมทบ รับบท มาด
พิษรัก (พ.ศ. 2526) - นักแสดงสมทบ
วัยระเริง (พ.ศ. 2527) - นักแสดงสมทบ
ลูกหนี้ทีเด็ด (พ.ศ. 2527) - นักแสดงสมทบ
ปล.ผมรักคุณ (พ.ศ. 2527) - นักแสดงสมทบ รับบท เสก
แรงหึง (แรงเงา) (พ.ศ. 2529) - นักแสดงสมทบ
ลูกทุ่งฮอลิเดย์ (พ.ศ. 2529) - นักแสดงสมทบ
มือปราบทมิฬ (พ.ศ. 2529) - นักแสดงสมทบ
ขออยู่ถึงพรุ่งนี้ (พ.ศ. 2529) - นักแสดงสมทบ
ไฟหนาว (พ.ศ. 2530) - นักแสดงสมทบ
รักทรมาน (พ.ศ. 2530) - นักแสดงสมทบ
เหตุเกิดที่ห้องไอซียู (พ.ศ. 2530) - นักแสดงสมทบ
แม่จ๋าแม่ (พ.ศ. 2531) - นักแสดงสมทบ
ฉลุย (พ.ศ. 2531) - นักแสดงสมทบ รับบท ประธานของบริษัทเทป (รับเชิญ)
จากวันที่เหลืออยู่ (พ.ศ. 2532) - นักแสดงสมทบ
สงครามเพลงแผน 2 (พ.ศ. 2533) - นักแสดงสมทบ (รับเชิญ)
ด๊อกเตอร์ครก (พ.ศ. 2535) - นักแสดงสมทบ
เกิดอีกทีต้องมีเธอ (พ.ศ. 2538) - นักแสดงสมทบ รับบท ชานนท์
ละครโทรทัศน์

เศรษฐีลูกทุ่ง (พ.ศ. 2527) ช่อง 9
ถึงแก่อนิจกรรม

เสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์ เสียชีวิตด้วยมะเร็งตับ เมื่อเวลา 02.00 น. วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ณ โรงพยาบาลมงกุฎวัฒนะ แขวง ทุ่งสองห้อง เขต หลักสี่ กรุงเทพมหานคร ด้วยวัย 64 ปี พิธีรดน้ำศพจัดขึ้นที่วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร โดยก่อนหน้านี้นายเสกสรรค์ได้เข้าพักรักษาตัวด้วยโรคมะเร็งตับระยะสุดท้ายมานานกว่า 2 สัปดาห์ ก่อนจะเสียชีวิต
แหล่งข้อมูลอื่น

อาลัย เสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์ โฆษกคนยาก เก็บถาวร 2008-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สยามดารา
สาว สาว สาว คอนเสิร์ต “เพื่อนช่วยเพื่อน” 8 กรกฎาคม 2550 เก็บถาวร 2008-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เลนส์เว้า

เลนส์เว้ากระจายแสง

เลนส์เว้า (concave lens) คือ เลนส์ที่มีผิวโค้งเข้าด้านใน มีขอบหนา และตรงกลางบาง แสงที่ผ่านเลนส์เว้าจะกระจายออก เลนส์เว้านำมาใช้ในกล้องโทรทรรศน์, กล้องจุลทรรศน์ และแว่นตา สำหรับในแว่นตานั้น เลนส์เว้าช่วยปรับสายตาสำหรับคนสายตาสั้นได้ เลนส์เว้าสามารถสร้างภาพเสมือนได้
เลนส์เว้า สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ประเภทคือ
เลนส์เว้า 2 ด้าน
เลนส์เว้าแกมนูน
เลนส์เว้าแกมระนาบ
นิโคลัสแห่งคูซา เชื่อว่าเขาเป็นคนแรกที่ค้นพบประโยชน์ของเลนส์เว้าในการรักษาสายตาสั้น เมื่อ ค.ศ. 1451
เปรียบเทียบ: เลนส์นูน
ภาพที่เกิดจากเลนส์เว้า

วัตถุอยู่ไกลมาก (ระยะเป็นอนันต์) แสงจากวัตถุขนานกับแกนมุขสำคัญ หักเหผ่านเลนส์เว้า เป็นรังสีปลายบานเข้าสู่ตาผู้สังเกต ผู้สังเกตจะมองเห็นภาพที่จุดโฟกัสเสมือนเป็นภาพเสมือน ขนาดเล็กมาก ข้างเดียวกับวัตถุ
ไม่ว่าวัตถุจะอยู่ที่ใด จะได้ภาพเสมือนหัวตั้ง ขนาดเล็กกว่าวัตถุ และอยู่ด้านเดียวกับวัตถุ
สิ่งประดิษฐ์ที่ใช้เลนส์เว้า

แว่นตาสำหรับคนสายตาสั้น
ดูเพิ่ม

การคำนวณเลนส์บาง
เสกสรรค์ เสวกสูตร

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เสกสรรค์ เสวกสูตร
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:   ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย (ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู)
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| พ.ศ. 2530-2533 |  สโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงเทพ |   |   |
|  |  สโมสรฟุตบอลธนาคารกสิกรไทย |   |   |
| พ.ศ. 2543 |  สโมสรฟุตบอลองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย |   |   |
| พ.ศ. 2544 |  สโมสรฟุตบอลกรุงเทพมหานคร |   |   |
| พ.ศ. 2545 |  สโมสรฟุตบอลธนาคารอาคารสงเคราะห์ |   |   |
| พ.ศ. 2546 |  สโมสรฟุตบอลกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย |   |   |
ทีมชาติ
| พ.ศ. 2531–2532 |  ไทย ยู-18 ปี |   |   |
| พ.ศ. 2533 |  ไทย ยู-19 ปี |   |   |
| พ.ศ. 2534 |  ไทย ยู-21 ปี |   |   |
| พ.ศ. 2535 |  ทีมชาติไทย (อายุ 23 ปี ปรีโอลิมปิก) |   |   |
| พ.ศ. 2535 |  ทีมชาติไทย (ชุดบี คิงส์คัพ) |   |   |
| พ.ศ. 2538–2539 |  ทีมชาติไทย (ชุดเตรียมเอเชียนเกมส์) |   |   |
จัดการทีม
พ.ศ. 2545–2550:  สโมสรฟุตบอลกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย (ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู)
พ.ศ. 2549:  สโมสรฟุตบอลธนาคารอาคารสงเคราะห์ (ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู)
พ.ศ. 2551:  สโมสรฟุตบอลกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย (ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู)
พ.ศ. 2552:  สโมสรฟุตบอลพนักงานยาสูบ (ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู)
พ.ศ. 2553:  สโมสรฟุตบอลจังหวัดปทุมธานี (ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู)
พ.ศ. 2555–2556:  สโมสรฟุตบอลจังหวัดอ่างทอง (ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู)
:  ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย (ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู)
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2557
เสกสรรค์ เสวกสูตร หรือ โค้ชเล็ก เป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย ผู้ซึ่งเคยทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูให้แก่ฟุตบอลทีมชาติไทย รวมถึงสโมสรฟุตบอลธนาคารกสิกรไทย
ประวัติ

เสกสรรค์ เสวกสูตร สำเร็จการศึกษาสาขาการตลาด จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เขาเคยทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูให้แก่ฟุตบอลทีมชาติไทย รวมถึงเป็นผู้รักษาประตูระดับอาชีพในหลายสังกัดสโมสร นอกจากนี้ เขายังมีผลงานการเป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยในการแข่งขันระดับนานาชาติ อาทิ ใน พ.ศ. 2553 เสกสรรค์ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย ในการแข่งขันฟุตบอลในเอเชียนเกมส์ 2010 ที่จัดขึ้น ณ เมืองกว่างโจว ประเทศจีน รวมถึงใน พ.ศ. 2556 ในการแข่งขันซีเกมส์ 2013 ที่ประเทศเมียนมาร์ และใน พ.ศ. 2557 ในการแข่งขันฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 ที่จัดขึ้น ณ นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม โดยเขาได้มีส่วนร่วมในการสร้างประวัติศาสตร์พาทีมเข้าสู่การแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2015 ที่ประเทศแคนาดาได้สำเร็จ
ความสำเร็จ > ในฐานะผู้รักษาประตู

ชนะเลิศ ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก 3 ปีซ้อน (พ.ศ. 2534–2536)
ชนะเลิศ ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก พ.ศ. 2538, 2542
ชนะเลิศ ถ้วยพระราชทาน ควีนส์คัพ 4 ปีซ้อน (พ.ศ. 2538–2541)
ชนะเลิศ ไทยเอฟเอคัพ 1999
ชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย ฤดูกาล 1993–94
ชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย ฤดูกาล 1994–95
รองชนะเลิศ เอเชียนซูเปอร์คัพ 1995
ความสำเร็จ > ในฐานะผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู

ชนะเลิศ เอเอฟเอฟวีเมนส์แชมเปียนชิพ 2011 ที่ประเทศลาว
ชนะเลิศเหรียญทอง ฟุตบอลหญิงในซีเกมส์ 2013 ที่ประเทศเมียนมาร์
อันดับ 5 ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 ที่ประเทศเวียดนาม (ผ่านเข้าสู่การแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2015 ที่ประเทศแคนาดา)
แหล่งข้อมูลอื่น

เสกสรรค์ เสวกสูตร ที่เฟซบุ๊ก
โยชิตากะ ยามายะ

| โยชิตากะ ยามายะ |
| --- | --- |
山谷 祥生
เกิด:  (1992-02-15) 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 (32 ปี) จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2013 – ปัจจุบัน
องค์การ: FIRST WIND production
ส่วนสูง: 171 ซม.
โยชิตากะ ยามายะ (ญี่ปุ่น: 山谷 祥生; โรมาจิ: Yamaya Yoshitaka, 15 กุมภาพันธ์ 1992 –) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองเซ็นได จังหวัดมิยางิ สังกัด FIRST WIND production มีชื่อเล่นว่า ยามายัง (やまやん) และ ยามาตี (やまてぃ)
ผลงานพากย์

เธอกับฉันเพื่อนกันหนึ่งสัปดาห์ (ฮาเสะ ยูกิ)
ห้องเรียนลอบสังหาร (สึงิโนะ โทโมฮิโตะ)
เรกัง! (ยามาดะ เค็นตะ)
โมโมะคุริ (ซาวางุจิ ริฮิโตะ)
ผู้กล้าโล่ผงาด (คาวาสึมิ อิตสึกิ)
เลนส์แคนนอน อีเอฟ-เอส 18–55 มม.

เลนส์ 18−55 มม. ยูเอสเอ็ม
เลนส์แคนนอน อีเอฟ-เอส 18–55 มม. f/3.5–5.6 เป็นเลนส์ซูมมุมกว้างจนถึงช่วงกลางของเลนส์เทเลโฟโต ผลิตโดยแคนนอน สำหรับกล้องดีเอสแอลอาร์ ที่สามารถใส่เลนส์อีเอฟ-เอส ได้ โดยมีความยาวโฟกัสเทียบเท่า 35 มิลลิเมตร อยู่ที่ 28.8−88 มิลลิเมตร และเลนส์นี้เป็นเลนส์คิท หรือเลนส์เริ่มต้น สำหรับกล้องเอพีเอส-ซี
ทะเลสาบธันมณทีที่ถ่ายโดยเลนส์ 18−55 มม.
ทะเลสาบธันมณทีที่ถ่ายโดยเลนส์ 18−55 มม.
มี 8 รุ่นสำหรับเลนส์นี้ โดย 5 รุ่น เลิกผลิตแล้ว แต่อีก 3 รุ่นยังคงผลิตอยู่
I USM (เลิกผลิต)
I (เลิกผลิต)
II USM (เลิกผลิต)
II (เลิกผลิต)
IS (เลิกผลิต)
IS II (ปัจจุบัน)
III (ปัจจุบัน)
IS STM (ปัจจุบัน)
อีเอฟ-เอส 18–55 มม. ยูเอสเอ็ม 1/2 และ อีเอฟ-เอส 18–55 มม. 1/2/3

รุ่นที่ 1 เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2547 หลังจากการเปิดตัวกล้องอีโอเอส 300 ดี ส่วนรุ่นที่ 2 เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2548 พร้อมกับการเปิดตัวอีโอเอส 350 ดี ตัวเลนส์ทำจากพลาสติก รวมถึงด้านที่เชื่อมต่อกับกล้องด้วย อย่างไรก็ตาม ในรุ่นนี้เลนส์ต้องเลิกผลิตเนื่องจากความคมชัดของรูป โดยความบิดเบือนของภาพจะเห็นได้ชัดเมื่อถ่ายรูปมุมกว้าง และ ภาพที่ได้ค่อนข้างติดโทนสีม่วง นอกจากนี้ เมื่อต้นปี พ.ศ. 2554 ยังได้มีการเปิดตัวรุ่นที่ 3 โดยมีลักษณะที่คล้ายกับเลนส์อีเอฟ-เอส 18-55 มม. ไอเอส แต่ไม่มีระบบป้องกันการสั่นไหวของภาพ
อีเอฟ-เอส 18–55 มม. ไอเอส 1/2

ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีการเปิดตัวเลนส์ อีเอฟ-เอส 18–55 มม. ไอเอส พร้อมกับ อีโอเอส 40 ดี โดยเลนส์สามารถให้ภาพที่มีคุณภาพมากขึ้นจากรุ่นก่อน และ การเพิ่มการป้องกันการสั่นของภาพ
ต่อมาเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เลนส์ไอเอส รุ่นที่ 2 ได้เปิดตัวพร้อมกับ อีโอเอส 600 ดี กับ 1100 ดี เลนส์นี้มีคุณสมบัติคล้ายกับรุ่นก่อนหน้านี้ แต่ปรับเปลี่ยนการออกแบบภายใน รวมไปถึงอัลกอริทึมที่สามารถรับรู้ได้เมื่อแพนกล้อ
อีเอฟ-เอส 18–55 มม. ไอเอส เอสทีเอ็ม

ในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2556 ได้มีการเปิดตัวเลนส์รุ่นไอเอส เอสทีเอ็ม พร้อมกับ อีโอเอส 700 ดี และ อีโอเอส 100 ดี โดยมีสูตรด้านการรับภาพที่ต่างจากเลนส์ในรุ่นก่อน ๆ โดยรุ่นนี้มีเอสทีเอ็ม (สเตปพิงมอเตอร์) ซึ่งเป็นเทคโนโลยีใหม่ โดยบริษัทได้ระบุว่าสามารถโฟกัสอัตโนมัติได้ตลอดเวลาระหว่างการบันทึกวิดีโอ เพราะมีเทคโนโลยีเซ็นเซอร์ไฮบริดออโตโฟกัสของแคนนอน โดยรุ่นนี้เป็นเลนส์ 18−55 มม. รุ่นแรกที่มาพร้อมกับการออกแบบให้โฟกัสภายใน เลนส์รุ่นนี้เป็นเลนส์ที่ขายคู่กับ อีโอเอส 700 ดี และ อีโอเอส 100 ดี and 100D; อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในเลนส์เริ่มต้นของอีโอเอส 70 ดี ด้วย
โอโรเม

โอโรเม (Oromë) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน โดยเป็นหนึ่งในเทพวาลาร์ ชื่อในภาษาเควนยา มีความหมายว่า "ผู้เป่าแตรอันกึกก้อง" พระองค์มีแตรเขาสัตว์ประจำพระองค์ชื่อว่า วาลาโรมา (Valaróma)
เทพโอโรเมเป็นเทพแห่งป่า ทรงมีชื่อในภาษาอื่นๆ และฉายามากมาย เช่น อะราว (Araw - ภาษาซินดาริน), อัลดารอน (Aldaron), อะรัม (Arum), เบมา (Béma), เทารอน (Tauron), อาราเม (Arāmē) พระองค์ได้รับสมัญญาว่าเป็น นายพรานแห่งเหล่าวาลาร์, นักขี่ม้าผู้ยิ่งใหญ่ และ เจ้าแห่งพนาไพร  พระองค์เป็นเชษฐาของเทพีเนสซา และทรงอภิเษกกับเทพีวานา
เทพโอโรเมมีม้าทรงสีขาวปลอดนามว่า นาฮาร์ (Nahar) ซึ่งเป็นชื่อที่พวกเอลฟ์เรียกตามเสียงร้องของมัน ในระหว่างยุคแห่งพฤกษาซึ่งเหล่าวาลาร์พากันไปประทับอยู่ที่วาลินอร์บนทวีปอามัน แต่เทพโอโรไมไม่ทรงละทิ้งมิดเดิ้ลเอิร์ธ พระองค์มักทรงม้าไปตามผืนแผ่นดินเพื่อกำราบเหล่ามาร พละกำลังของพระองค์เป็นรองเพียงแต่เทพทุลคัส แต่มีพระโทสะรุนแรงเหลือคณานับ
การที่พระองค์ยังคงเที่ยวท่องอยู่บนมิดเดิ้ลเอิร์ธ จึงทรงเป็นวาลาองค์แรกที่ได้พบพวกเอลฟ์ตื่นขึ้นที่ริมทะเลสาบคุยวิเอเนน และทรงตั้งชื่อให้แก่พวกนั้นว่า เอลดาร์ (Eldar) ซึ่งหมายถึง ผองชนแห่งแสงดาว (เพราะเวลานั้นบนท้องฟ้าของมิดเดิ้ลเอิร์ธมีแต่แสงดาวส่องสว่าง ส่วนดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ยังไม่ได้ถูกสร้างขึ้น) เมื่อโอโรเมทรงนำข่าวนี้กลับไปแจ้งเหล่าวาลาร์ ก็ได้รับมอบหมายหน้าที่ให้เกลี้ยกล่อมพวกเอลฟ์ให้เดินทางไปยังทวีปอามัน ทรงเป็นผู้นำพาพวกเอลฟ์ในการเดินทางครั้งใหญ่ของพวกเขา
| ด ค กไอนัวร์ทั้งปวงจากตำนานของเจ>  อาร์. อาร์. โทลคีน |
| --- | --- |
มหาคีตาแห่งไอนัวร์: ไอนูลินดาเล
คณะเทพวาลาร์:  มานเว  อุลโม  อาวเล  โอโรเม  นาโม  เอียร์โม  ทุลคัส 
คณะเทพวาลิแอร์:  วาร์ดา  ยาวันนา  นิเอนนา  เอสเต  ไวเร  วานา  เนสซา 
เทพปัจจามิตร:  มอร์กอธ (หรือเมลคอร์) 
เทพไมอาร์:  เอออนเว  อิลมาเร  ออสเซ  อุยเนน  เซารอน  เมลิอัน  อาริเอน  ทิลิออน  คูรูโม (ซารูมาน)  โอโลริน (แกนดัล์ฟ)  บัลร็อก
โช คาริโนะ

| โช คาริโนะ |
| --- | --- |
狩野 翔
เกิด:  (1987-12-18) 18 ธันวาคม ค.ศ. 1987 (36 ปี) จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: สมาคมสหกรณ์ผู้บริโภคนักแสดงโตเกียว
ส่วนสูง: 175  ซม.
โช คาริโนะ (狩野 翔, 18 ธันวาคม 1987 -) เป็นนักพากย์และนักแสดง ชาวญี่ปุ่น สังกัดสมาคมสหกรณ์ผู้บริโภคนักแสดงโตเกียว เกิดที่จังหวัดไซตามะ ส่วนสูง 175ซม.
ผลงานพากย์

โตเกียว รีเวนเจอร์ส (มัตสึโนะ จิฟุยุ)
โนเกโมโนะตาจิ โนะ โยรุ (มาริอุส แบล็กเบล)
ถ้านอนไม่หลับ ไปนับดาวกันไหม (ไฮดะ รุย)
โยชิตสึเนะ (รายการโทรทัศน์)

| โยชิตสึเนะ |
| --- | --- |
แนว: ละครไทงะ
กำกับโดย: มายูซูมิ รินตาโร
นักแสดง: ฮิเดกิ ทากิซาวะ เค็น มัตสึไดระ อายะ อูเอโตะ ซาโตมิ อิชิฮาระ คิโยตากะ นันบาระ สึโยชิ อูจิกิ อัตสึชิ อิโต เค็น ไคโต ฮิโรชิ อาเบะ ยูกิโยชิ โอซาวะ คาซูชิเงะ นางาชิมะ อิกเก วาตานาเบะ คาโยโกะ ชิไรชิ เร็น โอซูงิ มาซาโนบุ คัตสึมูระ ชิงโงะ สึรูมิ มาซายะ คาโตะ มาซาโอะ คูซาการิ อากิฮิโระ มิวะ มาริ นัตสึกิ อากิระ นากาโกะ อิจิกาวะ ซาดันจิที่ 4 นาโอมิ ไซเซ็น อิซูมิ อินาโมริ เน็นติ โคบายาชิ เคโกะ มัตสึซากะ เท็ตสึโร ทัมบะ มิกิจิโร ฮิระ คิอิจิ นาไก ฮิเดกิ ทากาฮาชิ เท็ตสึยะ วาตาริ
บรรยายโดย: คาโยโกะ ชิไรชิ
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: ทาโร อิวาชิโระ
ประเทศแหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ญี่ปุ่น
จำนวนตอน: 49
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: เอ็นเอชเค
ออกอากาศ: 9 มกราคม ค.ศ. 2005 (2005-01-09) – 11 ธันวาคม ค.ศ. 2005 (2005-12-11)
โยชิตสึเนะ (ญี่ปุ่น: 義経; โรมาจิ: Yoshitsune) เป็นละครโทรทัศน์ของญี่ปุ่นที่ออกอากาศทางช่องเอ็นเอชเคในวันที่ 9 มกราคม ถึง 11 ธันวาคม ค.ศ. 2005 โดยมีสามตอนพิเศษที่ฉายในวันที่ 24 ถึง 25 ธันวาคม ค.ศ. 2005
รางวัล

Nikkan Sports Drama Grand Prix ครั้งที่ 8
ชนะ: ละครดีเด่น
ชนะ: นักแสดงชายดีเด่น - ฮิเดกิ ทากิซาวะ
โช กวัง-โจ

| โช กวัง-โจ |
| --- | --- |

เกิด: 23 สิงหาคม พ.ศ. 2025
ถึงแก่กรรม: 10 มกราคม พ.ศ. 2063 (37 ปี)
ภาพวาดของโช กวัง-โจ
โช กวัง-โจ (เกาหลี: 조광조; ฮันจา: Jo Gwang-jo; 23 สิงหาคม 2025 - 10 มกราคม 2063) ขุนนางและนักปราชญ์หัวก้าวหน้าคนสำคัญในรัชสมัยพระเจ้าชุงจง ผู้เสนอให้พระเจ้าชุงจงปฏิรูปการปกครองแผ่นดินแต่ไม่สำเร็จและยังถูกประหารชีวิต
ประวัติ

โช กวัง-โจ เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1482 ปีที่ 13 ในรัชกาล พระเจ้าซองจง เป็นขุนนางหัวก้าวหน้าที่พยายามปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ให้ดีขึ้นแต่กลับถูกเหล่าขุนนางซึ่งนำโดย ปาร์ควอนจง อัครมหาเสนาบดีทูลคัดค้านและใส่ความจึงทำให้ท่านและพรรคพวกถูกจับมาลงโทษและประทานน้ำฟู่จื่อจนสิ้นใจเมื่อปี ค.ศ. 1519 ในรัชกาล พระเจ้าจุงจง ขณะอายุได้เพียง 37 ปีแต่ก็ได้รับพระราชทานอภัยโทษในรัชสมัย พระเจ้าอินจง กษัตริย์องค์ต่อมา
โรดีออน มาลีนอฟสกี

| จอมพลแห่งสหภาพโซเวียตโรดีออน มาลีนอฟสกีHSU |
| --- | --- |
Родиoн Малинoвский


รัฐมนตรีกลาโหม สหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 26 ตุลาคม 1957 – 31 มีนาคม 1967
นายกรัฐมนตรี: นีโคไล บุลกานิน นีกีตา ครุชชอฟ อะเลคเซย์ โคซีกิน
ก่อนหน้า: เกออร์กี จูคอฟ
ถัดไป: อันเดรย์ เกรชโค
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1898(1898-11-23) ออแดซา, จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 31 มีนาคม ค.ศ. 1967(1967-03-31) (68 ปี) มอสโก, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย, สหภาพโซเวียต
เชื้อชาติ: โซเวียต
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
คู่สมรส: Raisa (1915–1997)
รางวัล: วีรชนแห่งสหภาพโซเวียต (สองครั้ง)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  รัสเซีย  สหภาพโซเวียต
สังกัด: กองทัพจักรวรรดิรัสเซีย กองทัพแดง/กองทัพโซเวียต
ประจำการ: 1914–1967
ยศ: จอมพล
บังคับบัญชา: Southern Front 2nd Guards Army Southwestern Front 3rd Ukrainian Front 2nd Ukrainian Front Transbaikal Military District Far Eastern Military District
ผ่านศึก: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามกลางเมืองรัสเซีย สงครามโลกครั้งที่สอง

โรดีออน ยาคอฟเลวิช มาลีนอฟสกี (รัสเซีย: Родио́н Я́ковлевич Малино́вский) เป็นผู้บัญชาการกองทัพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง, จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต, และ รัฐมนตรีกลาโหมของสหภาพโซเวียตในช่วงปลายทศวรรษ 1950 และ 1960. เขามีส่วนทำให้ความพ่ายแพ้ครั้งสำคัญของเยอรมนีที่ยุทธการที่สตาลินกราด และ การล้อมบูดาเปสต์. ในช่วงหลังสงคราม, เขามีส่วนสำคัญในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของสหภาพโซเวียตในฐานะมหาอำนาจทางทหาร.
| ด ค กจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต |
| --- | --- | --- |
|  โวโรชีลอฟ  ตูคาเชฟสกี  บูดิออนนืย  เยโกรอฟ  บลูย์เคียร์  ตีโมเชนโค  คูลิค  ชาปอชนีคอฟ  จูคอฟ  วาซีเลฟสกี  สตาลิน (จอมพลสูงสุด)  โคเนฟ  โกโวลอฟ  โรคอสซอฟสกี  มาลีนอฟสกี  ตอลบูคิน  เมเรตสคอฟ  เบรียา  โซโคลอฟสกี  บุลกานิน  บากราเมียน  บีรูย์ซอฟ  เกรชโค  เยเรเมนโก  มอสคาเลนโค  ชุยคอฟ  ซาคารอฟ  โกลีคอฟ  ครืยลอฟ  ยาคูบอฟสกี  บาติตสกี  โคเชวอย  เบรจเนฟ  อุสตีนอฟ  คูลีคอฟ  โอการ์คอฟ  โซโคลอฟ  อะโครเมเยฟ  คูร์คอตกิน  เปตรอฟ  ยาซอฟ  |  โวโรชีลอฟ  ตูคาเชฟสกี  บูดิออนนืย  เยโกรอฟ  บลูย์เคียร์  ตีโมเชนโค  คูลิค  ชาปอชนีคอฟ  จูคอฟ  วาซีเลฟสกี  สตาลิน (จอมพลสูงสุด)  โคเนฟ  โกโวลอฟ  โรคอสซอฟสกี  มาลีนอฟสกี  ตอลบูคิน  เมเรตสคอฟ  เบรียา  โซโคลอฟสกี  บุลกานิน  บากราเมียน  บีรูย์ซอฟ  เกรชโค  เยเรเมนโก  มอสคาเลนโค  ชุยคอฟ  ซาคารอฟ  โกลีคอฟ  ครืยลอฟ  ยาคูบอฟสกี  บาติตสกี  โคเชวอย  เบรจเนฟ  อุสตีนอฟ  คูลีคอฟ  โอการ์คอฟ  โซโคลอฟ  อะโครเมเยฟ  คูร์คอตกิน  เปตรอฟ  ยาซอฟ  |  |
แคทเธอริน (ชื่อ)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แคทเธอริน
แคทเธอริน หรือ แคทเธอนีน (ภาษาอังกฤษ: Katharine หรือ Kathernyn) เป็นชื่อที่ใช้สำหรับสตรีที่นิยมใช้กันในประเทศที่นับถือคริสต์ศาสนา เพราะเป็นชื่อที่มาจากนักบุญหญิงคนแรกๆ ของคริสต์ศาสนา -- นักบุญแคทเธอรินแห่งอเล็กซานเดรีย สามารถสะกดได้หลากหลายรูปแบบ โดยที่ความหมายมีเพียงหนึ่งเดียว คือ ความสะอาด บริสุทธิ์ (ในทางคริสต์ศาสนา แปลว่าหญิงสาวผู้บริสุทธิ์)
ที่มาของคำ

ชื่อแคทเธอริน (แคทเธอนีน) มาจากชื่อกรีก “Αικατερίνη” (“Aikaterínē”) แต่ที่มาและความหมายมีหลายทฤษฎี:
จากภาษากรีก (catharsis) จากหนังสือ Poetics โดยอริสโตเติลหมายความว่าชำระหรือการทำให้บริสุทธิ์ของอารมณ์
จาก “ἑκάτερος” (hekáteros) ที่หมายความว่า “หนึ่งในสอง, เดี่ยว”
มาจากเทพี เฮคาเท (Hecate).
จากภาษากรีก “αἰκία” (aikía) ที่หมายความว่าการปฏิบัติร้าย
โรมันกล่าวว่าคำนี้เกี่ยวข้องกับคำว่า “καθαρός” (katharós) ที่แปลว่า บริสุทธิ์ ซึ่งสะกดได้หลายอย่างเช่น “Katharine” “Katharina” การสะกด “Katharine” นิยมกันในสหรัฐอเมริกามากกว่าอังกฤษและนิยมกันในอดีต ส่วนการสะกด “Catherine” มักจะเกี่ยวข้องกับภาษาฝรั่งเศสและนิยมกันมากกว่าในอังกฤษ
หมายเหตุ: คำเพิ่มเติมในภาษาอื่นๆ
ตัวละครในบันเทิงคดี

แคเธอรีน - ตัวละครจากเรื่องโปเม่ สารพันเมนูสูตรลับจอมเวท
แคทเธอริน เดอ กี (Catherine de Guise) - ตัวละครจากเรื่องล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
ดูเพิ่ม

ศัพทมูลวิทยา
โรดริเกซ

โรดริเกซ สามารถหมายถึง
ฮาเมส โรดริเกซ
ดิเอโก โลเปซ โรดริเกซ
วัลเตร์ อูโก โรดริเกซ
เฆเซ โรดริเกซ
กิโด โรดริเกซ
อาริเอล ฟรันซิสโก โรดริเกซ
ฟรันซิสโก โรดริเกซ บิลเชซ
การ์โลส อัลเบร์โต โรดริเกซ
โฆเซ ลุยส์ โรดริเกซ ซาปาเตโร
รามอน โรดริเกซ (นักแสดง)
ริการ์โด โรดริเกซ (นักฟุตบอล)
เซซาร์ โรดริเกซ อัลบาเรซ
มักซิ โรดริเกซ
โอโบเต้ อาเมเม่

| โอโบเต้ อาเมเม่ |
| --- | --- |
เกิด: 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2521
โอโบเต้ อาเมเม่ (Obote Ameme)นักมวยสากลชาวแทนซาเนีย เกิดเมื่อ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองตันกา ประเทศแทนซาเนีย สถิติการชก 52 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 26) เสมอ 2 แพ้ 17
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 26 ธันวาคม 2546 แพ้น็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 3 ที่ ระยอง
ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 20 กรกฎาคม 2547 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 4 ที่ นครศรีธรรมราช
ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2548 แพ้น็อค เรย์ เบาติสต้า ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์
โยชิมาซะ คนโด

โยชิมาซะ คนโด (ญี่ปุ่น: 近藤 芳正; โรมาจิ: Kondō Yoshimasa) เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1961 เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
ผลงาน > ภาพยนตร์

Minna no Ie (2001)
The Uchoten Hotel (2006)
The Magic Hour (2008)
The Kiyosu Conference (2013)
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

Furuhata Ninzaburō (1996, 2006)
GTO (1998)
4 Shimai Tantei Dan (2008)
Sanada Maru (2016), Hirano Nagayasu