stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – ทีมหญิง – กลุ่มอี
แมตช์ > สวีเดน พบ แอฟริกาใต้

3 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ด
| สวีเดน  | 1–0 |  แอฟริกาใต้ |
| --- | --- | --- |
| Fischer  76' | รายงาน (ริโอ2016) รายงาน (ฟีฟ่า) |  |
ผู้ชม: 13,439
ผู้ตัดสิน: Teodora Albon (Romania)
| --- | --- |
             สวีเดน :              แอฟริกาใต้
แมตช์ > บราซิล พบ จีน

3 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ด
| บราซิล  | 3–0 |  จีน |
| --- | --- | --- |
| Monica  36' Andressa  59' Cristiane  90' | รายงาน (ริโอ2016) รายงาน (ฟีฟ่า) |  |
ผู้ชม: 27,618 คน
ผู้ตัดสิน: Carol Chenard (Canada)
| --- | --- |
             บราซิล :              จีน
แมตช์ > แอฟริกาใต้ พบ จีน

6 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ด
| แอฟริกาใต้  | 0–2 |  จีน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (ริโอ2016) รายงาน (ฟีฟ่า) | Gu Yasha  45+1' Tan Ruyin  87' |
ผู้ชม: 25,000 คน
ผู้ตัดสิน: Esther Staubli (Switzerland)
| --- | --- |
             แอฟริกาใต้ :              จีน
แมตช์ > บราซิล พบ สวีเดน

6 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ด
| บราซิล  | 5–1 |  สวีเดน |
| --- | --- | --- |
| Beatriz  21', 86' Cristiane  24' Marta  44' (ลูกโทษ), 80' | รายงาน (ริโอ2016) รายงาน (ฟีฟ่า) | Schelin  89' |
ผู้ชม: 43,384 คน
ผู้ตัดสิน: Lucia Venegas (Mexico)
| --- | --- |
             บราซิล :              สวีเดน
แมตช์ > แอฟริกาใต้ พบ บราซิล

9 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ด
| แอฟริกาใต้  | 0–0 |  บราซิล |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (ริโอ2016) รายงาน (ฟีฟ่า) |  |
ผู้ตัดสิน: Stéphanie Frappart (France)
แมตช์ > จีน พบ สวีเดน

9 สิงหาคม ค.ศ. 2016
ด
| จีน  | 0–0 |  สวีเดน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (ริโอ2016) รายงาน (ฟีฟ่า) |  |
ผู้ตัดสิน: Olga Miranda (Paraguay)
แหล่งข้อมูลอื่น

Football – Womenเก็บถาวร 2016-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Rio2016.com
Women's Olympic Football Tournament, Rio 2016 เก็บถาวร 2016-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, FIFA.com
| ด ค กกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |
ชาย:  รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่มเอ  กลุ่มบี  กลุ่มซี  กลุ่มดี  รอบแพ้คัดออก  รายชื่อผู้เล่น 
หญิง:  รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่มอี  กลุ่มเอฟ  กลุ่มจี  รอบแพ้คัดออก  รายชื่อผู้เล่น
ดาหลา

| Etlingera elatior |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Liliopsida
อันดับ:: Zingiberales
วงศ์:: Zingiberaceae
สกุล:: Etlingera
สปีชีส์:: E.  eliator
ชื่อทวินาม
Etlingera eliator K.Schum.

ต้นดาหลา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Etlingera elatior (Jack) R.M. Smith) เป็นพืชล้มลุกประเภทใบเลี้ยงเดี่ยวชนิดหนึ่งซึ่งมีดอกที่สวยงาม มีความนิยมปลูกเป็นไม้ตัดดอก ที่อยู่ในวงศ์ขิง (Zingiberales) ซึ่งจัดเป็นพืชที่อยู่ในวงศ์เดียวกันกับขิงและข่า ส่วนลำต้นดาหลาจะอยู่ใต้ดินที่เรียกว่าเหง้าซึ่งเป็นจุดกำเนิดของหน่ออ่อนของต้นดาหลาต่อไป
ต้นดาหลานอกจากจะนำมาเป็นไม้เพื่อชมความสวยงามของดอกแล้วยังสามารถนำดอกมาประกอบอาหารได้และก็มีคุณค่าทางสมุนไพรสูง
สายพันธุ์

ดอกสีแดง ได้แก่ พันธุ์บัวแดงใหญ่ พันธุ์แดงอินโด พันธุ์ตรัง 3
ดอกสีแดงเข้ม ได้แก่ พันธุ์ตรัง 5
ดอกสีชมพู ได้แก่ พันธุ์บานเย็น พันธุ์ตรัง 4
ดอกสีขาว ได้แก่ พันธุ์ตรัง 1
ดอกสีบานเย็น ได้แก่ พันธุ์ตรัง 2
ลักษณะดาหลา

พืชล้มลุก (ExH) สูงประมาณ 5 เมตร เป็นพืชตระกูลเดียวกับข่าและขิง มีลําต้นใต้ดินเป็นเหง้าหัว ลําต้นเหนือพื้นดินเป็น กาบ หุ้มรอบกันแน่นทรงกระบอก
ใบดาหลา เป็นใบเดี่ยว ลักษณะใบรูปขอบขนานหรือรูปหอก สีเขียวมันเข้ม ปลายใบแหลม กว้าง 20 ซม. ยาวประมาณ 50 ซม.
ดอกดาหลา ออกเป็นช่อเดี่ยวที่ปลายก้านซึ่งแทงขึ้นมาจากเหง้า ใต้ดิน ก้านช่อดอกเป็นปล้องยาวประมาณ 1.5 เมตร ดอกสีแดง อมชมพูหรือสีขาว กลีบดอกหนาเรียบเป็นมันซ้อนกันหลายชั้น โคนกลีบดอกเรียบเป็นมันสีแดง ปลายกลีบสีขาว กลีบนอกใหญ่ กลีบในเล็ก และลดขนาดลงเรื่อย ๆ จนถึงวงชั้นใน ปลายกลีบ แบะออกมีจะงอยแหลม ออกดอกตลอดปี มีมากช่วงเดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคม
ผลดาหลา รูปกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 2–2.5 ซม. มีขนนุ่ม
สารเคมี

ใบของดาหลาสามารถแยกกรดคาเฟโออิลควินิก (caffeoylquinic acid) ได้สามชนิด รวมทั้งกรดคลอโรจีนิก (CGA) และสารฟลาโวนอยด์ 3 ชนิด ได้แก่ เควอเซติน, ไอโซเควอเซติน และคาเทชิน ปริมาณของ CGA ที่แยกได้สูงกว่าที่สกัดได้จากดอกของ Lonicera japonica (สายน้ำผึ้งญี่ปุ่น) ซึ่งใช้ในอุตสาหกรรมอย่างมีนัยสำคัญ กระบวนการสำหรับการผลิตสารสกัด CGA มาตรฐานจากใบของดาหลาได้รับการพัฒนาขึ้น (แยกได้ 40%) เมื่อเทียบกับสารสกัด CGA เชิงพาณิชย์จากดอกสายน้ำผึ้ง (25%)
ดาหลัง

หน้าปกหนังสือดาหลัง พิมพ์พระราชทานในงานถวายพระเพลิงพระบรมศพสมเด็จพระพันวัสสาอัยิกาเจ้า
| ดาหลัง |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: อิเหนาใหญ่
กวี: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
ประเภท: บทละครใน
คำประพันธ์: กลอนบทละคร
ความยาว: 32 เล่มสมุดไทย
ยุค: กรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น
ปีที่แต่ง: รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
ลิขสิทธิ์: กรมศิลปากร
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมวรรณศิลป์
ดาหลัง เป็นวรรณคดีสำคัญเรื่องหนึ่งของไทยจัดอยู่ในประเภทบทละครใน ซึ่งมีอยู่ด้วยกัน 4 เรื่องคือ รามเกียรติ์ อุณรุท ดาหลัง และอิเหนา โดย ดาหลัง และ อิเหนา นั้นมีต้นเค้ามาจากนิทานปันหยีของทางชวาเหมือนกัน แต่ความนิยมในดาหลังนั้นมีน้อยมาก อันจะสังเกตได้ว่าแทบไม่มีผู้ใดคิดจะหยิบมาอ่านหรือนำมาศึกษาอย่างจริงจังอาจเพราะด้วยเนื้อหานั้นค่อนข้างรุนแรงกว่าอิเหนา ภาษานั้นไม่ไพเราะลื่นไหลน่าอ่านเท่ากับอิเหนาฉบับรัชกาลที่ 2 และเนื้อเรื่องที่ได้ตีพิมพ์ออกมานั้นไม่จบตอน ขาดในส่วนของตอนจบไป จึงไม่มีใครทราบว่าเรื่องดาหลังนั้นแท้จริงแล้วจบอย่างไร จากสาเหตุข้างต้นจึงน่าจะเป็นเหตุให้วรรณคดีเรื่องนี้ถูกมองข้ามไปโดยปริยาย
ผู้แต่ง

ดาหลัง หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า อิเหนาใหญ่ เป็นกลอนบทละครพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก มีเค้าเดิมมาจากนิทานชวา เชื่อกันว่าเข้ามาในประเทศไทยเมื่อปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา หญิงเชลยชาวชวาปัตตานี ซึ่งเป็นข้าหลวงรับใช้เจ้าฟ้ากุณฑลและเจ้าฟ้ามงกุฎพระธิดาในพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ได้เล่าถวายเจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์นั้น ทั้งสองพระองค์จึงทรงแต่งเรื่องขึ้นคนละเรื่องคือ อิเหนาใหญ่ และ อิเหนาเล็ก แต่เรื่องทั้งสองสูญหายไป พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกได้ทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นใหม่ทั้งอิเหนาใหญ่และอิเหนาเล็ก โดยอาสัยเค้าเรื่องเดิมสมัยอยุธยา
พระราชนิพนธ์เรื่องดาหลังนี้ ผู้รู้ทางวรรณคดีเห็นกันว่าเป็นโวหารสมัยรัชกาลที่ 1 ทั้งๆ ที่ไม่มีบานแผนก เป็นความนำในพระราชนิพนธ์ในรัชกาลนั้นส่วนมาก แต่ความจริงการที่เรียกหนังสือใดๆ ว่าพระราชนิพนธ์นั้น สำหรับสมัยก่อนๆ ไม่ได้หมายความว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงแต่งเอง หรือเขียนเองแต่ลำพังพระองค์ เยี่ยงนักเขียนในปัจจุบัน ซึ่งอย่างน้อยก็บอกให้คนอื่นเขียนตามคำบอกสมัยนั้นพระองค์ทรงเป็นประธานในการเรียบเรียง ทรงรวบรวมนักประพันธ์ กวี มาช่วยกันคิดแต่งติชมจนเป็นเรื่องขึ้น ซึ่งส่วนมากพระราชนิพนธ์รัชกาลที่ 1 นั้นจะใช้วิธีประชุมกวีเสียเป็นส่วนมากที่จะนิพนธ์ด้วยองค์เองตลอดเรื่อง ในเวลาที่ไทยเราตั้งกรุงรัตนโกสินทร์ใหม่นั้น พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ได้ทรงพระราชนิพนธ์ทั้งอิเหนาใหญ่ และ อิเหนาเล็กขึ้นควรจะเชื่อได้ว่าทั้งสองเรื่องนั้นสำนวนเดิมเคยมีมาแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยาแล้ว เพราะการฟื้นฟูวรรณคดีก็ดี งานราชการบ้านเมืองก็ดี เป็นการฟื้นฟูตามแบบกรุงศรีอยุธยาทั้งนั้น ท่านไม่น่าจะมีเวลามาคิดแต่งดาหลังขึ้นใหม่แน่
ประวัติ

เรื่องดาหลัง นั้น เคยพบสำนวนเดียว คือบทละครดาหลัง สังเกตได้ว่าเทคนิคในทางจัดละครยังอ่อนมาก ดูคล้าย รามเกียรติ์ สำนวนรัชกาลที่หนึ่ง ซึ่งมุ่งแต่จะบันทึกเรื่องไว้ให้ตลอดตั้งแต่ต้นจนปลาย เรื่องดาหลังนี้พิมพ์ขึ้นครั้งแรกแต่ ร.ศ. 109 (พ.ศ. 2433) ที่โรงพิมพ์นายเทพ เป็นสองเล่มกินความยาว 32 เล่มสมุดไทย สังเกตว่าเรื่องยังไม่จบ สมุดไทยดำซึ่งเป็นต้นฉบับของนายเทพก็ไม่ปรากฏว่าอยู่แห่งใดในเวลานี้ 
ในหอสมุดแห่งชาติพบดาหลังสมุดไทยดำ 39 เล่ม แต่ความน้อยกว่าฉบับพิมพ์ของนายเทพซึ่งพิมพ์จากสมุดไทย 32 เล่ม ทางการของกรมศิลปากรบันทึกไว้ในหนังสือที่เขียนสมุดไทยนี้ว่า เป็นพระราชนิพนธ์รัชกาลที่ 1 เขียนเมื่อรัชกาลที่ 3 มีความเพียงท้าวกาหลังทรงทราบว่ามิสาประหมังกุหนิงหายไป ไต่ถามดูไม่ได้ความว่ามีเรื่องต่อไปอีกในหอสมุด
เนื้อหา

เรื่องดาหลังเป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์ชวา พระราชนิพนธ์นี้เป็นกลอนบทละครมีหน้าพาทย์กำหนดดนตรีประจำบทไว้เสร็จ เนื้อเรื่องดังกล่าวถึงกาลก่อนในชวาประเทศ มีราชธานีอยู่สี่นคร คือกุเรปัน ดาหา กาหลัง สิงหัดส่าหรี กษัตริย์วงศ์เทวดาสี่พี่น้องครองนครละองค์ วงศ์เทวดานี้มีพระอัยกาธิราชเป็นต้นสกุล แต่สิ้นพระชนม์ไปแล้วจนมีฐานะเป็นเทวดา เรียกว่า ปะตาระกาหลา (ภัตตรกาล) และยังเวียนมาคุ้มครองโลก โดยเฉพาะวงศ์วานของท่าน เรื่องดำเนินไปว่าในจำพวกกษัตริย์ทั้งสี่นี้ ท้าวกุเรปันผู้พี่ใหญ่มีพระโอรสด้วยประไหมสุหรี (ปรไมยสวรียา) ซึ่งเป็นตำแหน่งพระอัครมเหสีนั้นก่อน ได้นามว่าอิเหนา ท้าวดาหาผู้รองลงมาในพระวงศ์ก็มีธิดาด้วยประไหมสุหรีดุจกันทรงพระนามว่า บุษบาก้าโละ
ท้าวกุเรปันทรงตุนาหงัน (หมั้น) พระธิดากรุงดาหาประทานแก่อิเหนาผู้เป็นโอรสแต่แรกประสูติมาแต่อิเหนาเมื่อเจริญพระชันษาขึ้น ได้ไปพบหญิงงามชาวไร่ชื่อ เกนบุษบา และหลงรักนางจนไม่ใยดีต่อคู่หมั่น พระบิดาพากเพียรจะให้อิเหนาไปอภิเษกสมรส แต่อิเหนาบิดพริ้วจนพระบิดากริ้วแสนสาหัส ถึงให้ไปลอบฆ่านางเกนบุษบาเสีย อิเหนาเสียพระทัยอย่างที่สุดจนหลบหนีไปจากพระนครพร้อมด้วยรี้พล เดินทางไปโดยไม่มีจุดหมาย และปลอมพระองค์เป็นชาวป่าเรียกนามว่าปันหยี ในการที่ออกเดินทางไปโดยอาการอย่างนี้เรียกว่า มะงุมมะงาหรา และได้ไปประสบเหตุการณ์ต่างๆ ทั้งทุกข์ทั้งสุข ผ่านบ้านเมืองใดก็ท้าเขารบ รบแล้วก็ชนะ บ้างก็ยอมแพ้ แก่ปันหยียกบุตรธิดาถวายทั้งทรัพย์สมบัติ ไปๆ ก็ไปหลงกลของเจ้าเมืองมะงาดา ซึ่งพาไปเที่ยวเกาะแล้วให้ล่มเรือปันหยี ปันหยีถูกคลื่นซัดไปขึ้นฝั่งด้วยกันกับประสันตา ต้องอยู่อย่างยากจนลำบากโดยการหากินเป็นดาหลัง คือผู้เชิดหนัง ระหว่างนี้พระญาติวงศ์รวมทั้งพระธิดาบุษบาก้าโละก็ออกติดตามหา โดยต่างก็ปลอมองค์เป็นปันจุเหร็จ คือชาวป่าเที่ยวรบราฆ่าฟันไปทุกเมือง จนท้ายสุดเหล่าเจ้านายซึ่งปลอมพระองค์เป็นชาวป่าออกหาซึ่งกันและกันนั้น เผอิญไปพร้อมกันอยู่ที่กรุงกาหลัง และไปได้ความว่าใครเป็นใครที่กรุงนั้น ในที่สุดบรรดาคู่ตุนาหงัน (คู่หมั่น) ก็ได้อภิเษกซึ่งกันและกันโดยแนวที่ถูกต้องทุกประการ
ดิสคัฟเวอรี (อัลบั้ม)

บทความนี้เกี่ยวกับอัลบั้มเพลงไทย สำหรับบริษัทของสหรัฐ ดูที่ ดิสคัฟเวอรี (บริษัท)
Discovery เป็นสตูดิโออัลบั้มแรกของศิลปิน กรู๊ฟไรเดอร์ส ชื่ออัลบั้มเป็นการเล่นคำ มาจากคำว่า Disco Very ซึ่งแปลตรงตัว คือ ดิสโก้มาก ๆ ซึ่งเป็นแนวเพลงของอัลบั้มนี้
ข้อมูลอัลบั้ม

Discovery สตูดิโออัลบั้มแรกของศิลปิน กรู๊ฟไรเดอร์ส เป็นอัลบั้มเพลงแนวดิสโก มีเพลงที่เป็นที่นิยมมากมาย อย่าง "ฮอร์โมน (Hormone)" ที่มีเนื้อหาเพลงสะดุดหู ตามมาด้วยเพลง "ได้ไหม?" ซึ่งถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "อย่าให้ฉันรักคนเดียว" ในอัลบั้มเต็ม นอกจากนี้ ยังมีเพลงที่นำกลับมาร้องใหม่อย่าง "พบกันบนดวงดาว" เพลงโด่งดังในอดีตจาก รอยัลสไปรท์ส เสียงร้องของ สุนทร สุจริตฉันท์ โดยได้ สันติ เศวตวิมล หรือที่รู้จักกันในนามของ แม่ช้อยนางรำ และกรวิก เป็นผู้แต่งเนื้อร้อง
รายชื่อเพลง

"เริ่มต้นนับถอยหลัง (Lift off)"
"ฮอร์โมน (Hormone)"
"คนใจร้าย (She's so wild)" (ร่วมกับ ตู้ - ดิเรก อมาตยกุล)
"คอสเมติกส์ (Cosmetics)"
"อย่าให้ฉันรักคนเดียว (Possible?)"
"แค่เธอก็พอ (Enough)" (ร่วมกับ บอย โกสิยพงษ์)
"พบกันบนดวงดาว (Nasa)"
"สบาย (Zalux)"
"ระหว่าง 2 เรา (Let's start over)"
"รักที่เพิ่งผ่านพ้นไป (Song for a past love)"
ดิสคัฟเวอรี 2

ดิสคัฟเวอรี 2 เป็นอัลบั้มที่นำมาออกวางจำหน่ายอีกครั้งของอัลบั้ม Discovery อัลบั้มแรกของศิลปิน กรู๊ฟไรเดอร์ส โดยอัลบั้มนี้ได้เพิ่มเติมเพลงใหม่อีก 4 เพลง ได้แก่ "เมาไม่ขับ", "หยุด", "ไม่ได้คิดแบบนั้น" และ "ก่อนที่มันจะสาย" ซึ่งยังคงเป็นแนวดิสโกเช่นเดิม และในอัลบั้มนี้ยังมีคำสอนของพระพยอม เรื่องเมาไม่ขับ แถมไปให้ฟังเตือนสติกันอีกด้วย
รายชื่อเพลง

เริ่มต้นนับถอยหลัง Lift off
เมาไม่ขับ Don't drive drunk (บอย โกสิยพงษ์ / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
Hormone (บอย โกสิยพงษ์ / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
คนใจร้าย She's so wild featuring ตู้-ดิเรก อมาตยกุล (บอย โกสิยพงษ์ / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
Cosmetics (คงเดช จาตุรันต์รัศมี / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
หยุด Since I met you (บอย โกสิยพงษ์ / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
อย่าให้ฉันรักคนเดียว Possible (จักรธร ขจรไชยกูล / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
แค่เธอก็พอ Enough featuring บอย โกสิยพงษ์ (บอย โกสิยพงษ์ / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
ฉันไม่ได้คิดแบบนั้น I didn't mean to (บอย โกสิยพงษ์ / บอย โกสิยพงษ์)
NASA (สันติ เศวตวิมล / สันติ เศวตวิมล)
สบาย Zalux (คงเดช จาตุรันต์รัศมี / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
ระหว่าง 2 เรา Let's start over (บอย โกสิยพงษ์, จักรธร ขจรไชยกูล / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
รักที่เพิ่งผ่านพ้นไป Song for a past love (Zentrady / Zentrady, ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
ก่อนที่มันจะสาย Can't we start over (Zentrady / Zentrady, ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
กลับสู่ดาวโลก Back to planet earth
Bonus Track ธรรมะจากพระพยอม
Bonus Track ธรรมะจากพระพยอม
Bonus Track เมาไม่ขับ (AlternateVersion) Don't drive drunk (บอย โกสิยพงษ์ / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
รายละเอียดอัลบั้ม

| --- | --- |
 โปรดิวเซอร์: ณฐพล ศรีจอมขวัญ  ควบคุมการร้องโดย นภ พรชำนิ  ทุกเพลงเรียบเรียงโดย กรู๊ฟไรเดอร์ส  วิศวกรเสียง: ม.ล. ธนชาติ ประวิตร  ณฐพล ศรีจอมขวัญ  พีท ตันสกุล  สุรชัย เยื้องทับ  วีรพัฒน์ บุบผาคำ  มนตรี พงษ์พิสิฐวงศ์  สุภาพรรณ อิศรางกูล ณ อยุธยา  ห้องบันทึกเสียง: Underground Control  T n' Crave  Flying Tomato  Varop Studio:  บุรินทร์ บุญวิสุทธิ์ - ร้องนำ  อดิศักดิ์ หัตถกุลโกวิท - กีตาร์  มาตรชัย มะกรูดทอง - กลอง  ณฐพล ศรีจอมขวัญ - เบส, คีย์บอร์ด, โปรแกรม, เรียบเรียงเครื่องสาย, โปรแกรมเครื่องสาย นักดนตรีรับเชิญ: สมิทธิ์ ปุญญะยันต์ - เปียโน  เอกพงศ์ เชิดธรรม - เครื่องเคาะจังหวะ  นภ พรชำนิ - ร้องประสาน  จักรธร ขจรไชยกูล - ร้องประสาน  Grace - ร้องประสาน (Cosmetics)  Bryan Thep Woytowich - เสียงกัปตัน  Mr.Z - โปรแกรมกลอง (ก่อนที่มันจะสาย)  เกรียงไกร สันติพจนา - ทรัมเป็ต  วัลลภ เจียรสถิต - แซ็กโซโฟน  ชยันต์ แก้วแบน - ทรอมโบน  ณัฐนันท์ สังขะทรัพย์ - เรียบเรียงเครื่องเป่า
ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ

| ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ |
| --- | --- |
เกิด: พ.อ.อ.สุพล สีแดงน้อย 1 เมษายน พ.ศ. 2512 (55 ปี)
ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ มีชื่อจริงคือ สุพล สีแดงน้อย เกิดวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2512 ที่อำเภอน้ำปาด จังหวัดอุตรดิตถ์ สถิติการชกทั้งหมด 71 ครั้ง ชนะ 61 (น็อค 36) เสมอ 3 แพ้ 7
ประวัติ

ดาวรุ่ง เป็นนักมวยที่ธรรมดา ๆ ไม่ได้มีฝีไม้ลายมืออะไรที่โดดเด่น แม้จะเคยเป็นแชมป์ OPBF โดยได้แชมป์มาจากประเทศเกาหลีใต้ก็ตาม จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2537 ดาวรุ่งมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท ของ WBA กับ จอห์น ไมเคิล จอห์นสัน แชมป์โลกชาวอเมริกัน เนื่องจากดาวรุ่งเป็นรองแชมป์อันดับหนึ่ง ซึ่งผลการชกจบลงอย่างรวดเร็ว เมื่อดาวรุ่งชนะแตกไปในยกแรกเท่านั้นเอง จากนั้นดาวรุ่งจึงได้ป้องกันแชมป์โลกอีก 2 ครั้ง กับ นักมวยชาวเกาหลีใต้ และเสมอกับหลักหิน ซีพียิม นักมวยชาวไทยด้วยกันเอง ดาวรุ่งป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 3 กับ วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น นักมวยไทยด้วยกันเองอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งครั้งหนึ่งในสมัยยังชกมวยไทย ทั้งดาวรุ่งและวีระพลเคยมีผู้จัดการคนเดียวกัน คือ ชูเจริญ ระวีอร่วมวงศ์  ผลการชกดาวรุ่งเป็นฝ่ายเดินหน้าบุกตลอดทั้ง 12 ยก แต่ตกเป็นฝ่ายแพ้คะแนนวีระพลซึ่งในขณะนั้นขึ้นชกมวยสากลอาชีพได้เพียงแค่ 4 ครั้งเท่านั้นเอง (รวมการชกในครั้งนี้ด้วย)
เมื่อวีระพลได้เสียแชมป์โลกแก่ นานา คอนาดู นักมวยชาวกานาในต้นปี พ.ศ. 2539 ดาวรุ่งในครั้งนี้ซึ่งมีนายชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ เป็นผู้สนับสนุน จึงได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งในครั้งที่สอง และก็เป็นฝ่ายเอาชนะคอนาดูไปได้ จากนั้นจึงได้ป้องกันตำแหน่งไว้ครั้งหนึ่งอย่างจืดชืด ที่จังหวัดสตูล และเมื่อเดินทางไปป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกกับ นานา คอนาดู คู่ปรับเก่าที่สหรัฐอเมริกา ก็แพ้น็อกไปในยกที่ 7 อย่างหมดท่า ชนิดที่โดนชกหน้าคว่ำลงกองกับพื้นเวที
หลังแขวนนวม ดาวรุ่งไม่ได้กลับขึ้นเวทีมาชกมวยหรือยุ่งเกี่ยวกับวงการมวยอีกเลยเหมือนอดีตแชมป์โลกหลายคน โดยได้รับราชการเป็นทหารอากาศชั้นประทวน ในตำแหน่งพลขับและช่างเครื่อง สังกัดหน่วยบัญชาการทหารพัฒนา กองบัญชาการกองทัพไทย โดยมียศสูงสุดเป็น พันจ่าอากาศเอก (พ.อ.อ.) ปัจจุบันได้ลาออกจากราชการ เป็นเจ้าหน้าที่ประจำเทศบาลจังหวัดอุตรดิตถ์[ต้องการอ้างอิง]
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศไทยรุ่นฟลายเวท
ชิง 8 มกราคม 2531 ชนะน็อค ยก 3 แชมป์ เกียรติเพชร
สละแชมป์
แชมป์ประเทศไทยรุ่นแบนตั้มเวท
ชิง 27 พฤศจิกายน 2532 ชนะคะแนน ชูเชิด เอื้อสัมพันธ์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 26 กันยายน 2533 เสมอกับ ชูเชิด เอื้อสัมพันธ์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 21 มีนาคม 2534 ชนะคะแนน นักรบ ส.พญาไท
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 11 ธันวาคม 2534 ชนะน็อค ยก 1 อนันตเดช เกียรติประสานชัย
สละแชมป์
แชมป์ OPBF รุ่นแบนตั้มเวท
ชิง 5 ตุลาคม 2534 ชนะน็อค ยก 8 มิน ยองชุน ( เกาหลีใต้) ที่ อินชอนยิมเนเซียม อินชอน
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 พฤษภาคม 2535 ชนะคะแนน นา จี-โฮ (เกาหลีใต้) ที่ จ.ปทุมธานี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 3 พฤษภาคม 2536 ชนะแตก ยก 5 อากุซ เอกาชายา ( อินโดนีเซีย) ที่ เวทีมวยลุมพินี
มีนาคม พ.ศ. 2537 สละแชมป์
แชมป์โลก WBA รุ่นแบนตั้มเวท
ชิง 16 กรกฎาคม 2537 ชนะอาร์ทีดี ยก 1 จอห์น ไมเคิล จอห์นสัน ( สหรัฐ) ที่ สนามกีฬา จ.อุตรดิตถ์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 20 พฤศจิกายน 2537 ชนะคะแนนโดยเทคนิค ยก 5 โก อิน-ซิก (เกาหลีใต้) ที่ ท่าเรือห้าเชียง จ.เชียงราย
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 27 พฤษภาคม 2538 เสมอกับ หลักหิน ซีพียิม ที่ สนามกีฬากลางจังหวัดนครศรีธรรมราช​ จ.นครศรีธรรมราช
เสียแชมป์, 17 กันยายน 2538 แพ้คะแนน วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น ที่ เซ็นทรัลพลาซา รัตนาธิเบศร์ จ.นนทบุรี
แชมป์โลก WBA รุ่นแบนตั้มเวท
ชิง 27 ตุลาคม 2539 ชนะคะแนนโดยเทคนิค​ ยก 10 นานา คอนาดู ( กานา) ที่ โรงเรียนลับแลพิทยาคม อ.ลับแล จ.อุตรดิตถ์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 15 มีนาคม 2540 ชนะคะแนน เฟลิกซ์ มาชาโด ( เวเนซุเอลา) ที่ สนามกีฬา จ.สตูล
เสียแชมป์ 22 มิถุนายน 2540 แพ้ทีเคโอ ยก 7 นานา คอนาดู (กานา) ที่ เยวหลิง เซนเตอร์ แทมปา​ รัฐฟลอริดา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

เทปการชกระหว่าง ดาวรุ่ง กับ นานา คอนาดู (1)
| ด ค กแชมเปียนโลกชาวไทย (เฉพาะ 4 สถาบันหลัก) |
| --- | --- |
เดอะริง:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เวนิส บ.ข.ส.  สด จิตรลดา  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์  ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย 
สภามวยโลก:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เวนิส บ.ข.ส.  แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์  เนตรน้อย ศ.วรสิงห์  พเยาว์ พูลธรัตน์  สด จิตรลดา  สามารถ พยัคฆ์อรุณ  นภา เกียรติวันชัย  เมืองชัย กิตติเกษม  สมาน ส.จาตุรงค์  ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์  ฉัตรชัย สาสะกุล  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  วันดี สิงห์วังชา  เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์  อีเกิล เด่น จุลพันธ์  โอเล่ห์ดง ศิษย์เสมอชัย  สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย  คมพยัคฆ์ ป.ประมุข  ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย  วันเฮง มีนะโยธิน  เพชรมณี ก่อเกียรติยิม 
สมาคมมวยโลก:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เบิกฤกษ์ ชาติวันชัย  เขาทราย แกแล็คซี่  เขาค้อ แกแล็คซี่  ชนะ ป.เปาอินทร์  แสน ส.เพลินจิต  ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  หยกไท ศิษย์ อ.  พิชิต ช.ศิริวัฒน์  ศรพิชัย พิษณุราชันย์  ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง  ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่  พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม  สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์  เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต  ขวัญไทย ศิษย์หมอเส็ง  พรสวรรค์ ป.ประมุข  เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา  น็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท 
องค์กรมวยโลก:  รัตนชัย ส.วรพิน  ผึ้งหลวง ส.สิงห์อยู่ 
สหพันธ์มวยนานาชาติ:  สมุทร ศิษย์นฤพนธ์  เมืองชัย กิตติเกษม  ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ  พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์  รัตนพล ส.วรพิน  สมาน ส.จาตุรงค์  อำนาจ รื่นเริง 
| ด ค กแชมป์ OPBF ชาวไทย |
| --- | --- |
ก่อน พ.ศ. 2500:  จำเริญ ทรงกิตรัตน์  สมเดช ยนตรกิจ 
พ.ศ. 2500 - 2519:  ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า  โผน กิ่งเพชร  ดาวทอง สิงหพัลลภ   คีรีศักดิ์ บาร์โบส  สามารถ ศรแดง  เขียวหวาน ยนตรกิจ  วีระนิด เจริญเมือง  ชาติชาย เชี่ยวน้อย   พลายน้อย ร.ฟ.ท.  อภิเดช ศิษย์หิรัญ  สเลมาลย์ อิทธิอนุชิต   เวนิส บ.ข.ส.  มนต์สยาม ฮ. มหาชัย 
พ.ศ. 2528 - 2540:  เพชรงาม ชูวัฒนะ   สมุทร ศิษย์นฤพนธ์  สกัด พรทวี  ประยูรศักดิ์ เมืองสุรินทร์   ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊   เด่น ชูวัฒนะ  ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ  โชคชัย โชควิวัฒน์  วิสุทธิ์ ชูวัฒนะ  หลักหิน ซีพียิม 
พ.ศ. 2547 - ปัจจุบัน:  แหวนเพชร ชูวัฒนะ  เวทย์ ศักดิ์เมืองแกลง  วันมีโชค สิงห์วังชา  กุมารทอง ป.ปลื้มกมล  จอมทอง ชูวัฒนะ  ราชสีห์ ศิษย์ทรายทอง
ฉีหฺวันกง

| ฉีหวนกง 斉桓公 |
| --- | --- |


ฉีกง (斉公)
ดำรงตำแหน่ง 685 ก่อน ค.ศ. – 643 ก่อน ค.ศ.
หัวหน้ารัฐบาล: ก่วน จ้ง กงซุน สีเผิง เป้า ชูหยา
ก่อนหน้า: กงซุนอู๋จือ
ถัดไป: กงจื่ออู๋กุ้ย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 718 ก่อน ค.ศ.
เสียชีวิต: 8 ตุลาคม 643 ก่อน ค.ศ.
คู่สมรส: เจ้าหญิงหวางจี (王姫) นางสวีอิง (徐姫) นางไช่จี (蔡姫) นางเหว่ยกงจี นางเส้าเหว่ยจี (少衛姫) นางเจิ้งจี (鄭姫) นางเก้ออิง (葛嬴) นางมี่จี (密姫) นางซ่งฮวาจื่อ (宋華子)
บุตร: กงจื่ออู๋กุ้ย ฉีฮุ่ยกง ฉีเซี่ยวกง ฉีจาวกง ฉีอี้กง นางฉีเจียง
บุพการี: ฉีซีกง (斉釐公) (บิดา) นางเหว่ยจี (มารดา)
ญาติ: ฉีเซียงกง (斉襄公) กงจื่อจิว (公子糾) นางเหวินเจียง (文姜)

ฉีหวนกง (จีน: 齊桓公; พินอิน: Qí Huán Gōng, ฮกเกี้ยน: เจ๋ฮวนก๋ง ; มรณะ 643 ก่อน ค.ศ.) ชื่อตัว เสี่ยวไป๋ (จีน: 小白; พินอิน: Xiǎobái, ฮกเกี้ยน: เสียวแปะ) เป็นเจ้าผู้ปกครองรัฐฉีชั้นกง ตั้งแต่ 685-643 ปี ก่อน ค.ศ. มีชีวิตอยู่ท่ามกลางความวุ่นวายของจีนยุควสันตสารท ซึ่งบรรดารัฐสามนตราชภายใต้การปกครองของราชวงศ์โจวต่างรบราฆ่าฟันกันเพื่อแย่งชิงความเป็นใหญ่เหนือหัวเมืองอื่น ๆ ฉีหวนกงกับก่วนจ้ง ที่ปรึกษาคู่บารมี ได้ทำให้รัฐฉีกลายเป็นข้วอำนาจทางการเมืองที่ทรงพลังมากที่สุดของจีนในยุคนั้น และต่อมาฉีหวนกงก็ได้รับการยอมรับจากหัวเมืองส่วนใหญ่ของราชวงศ์โจวและจากราชสำนักโจวให้อยู่ในฐานะอธิราชแห่งยุค ภายใต้สถานะดังกล่าว เขาได้ปกป้องดินแดนของราชวงศ์โจวจากการรุกรานของบรรดาชนเผ่านอกด่าน และได้พยายามฟื้นฟูระเบียบการปกครองทั่วทั้งแผ่นดินราชวงศ์โจว อย่างไรก็ตาม แม้เขาจะอยู่ในตำแหน่งกงแห่งรัฐฉียาวนานร่วมสี่สิบปี แต่อำนาจของฉีหวนกงก็ได้เริ่มเสื่อมถอยลงทั้งจากปัญหาสุขภาพของตัวฉีหวนกงเองและความวุ่นวายทางการเมืองภายในรัฐฉี เมื่อฉีหวนกงถึงแก่อสัญกรรมในปี 643 ก่อน ค.ศ. รัฐฉีก็สูญเสียอำนาจนำต่อบรรดารัฐสามนตราชของราชวงศ์โจวอย่างสิ้นเชิง
ปฐมวัยและการเถลิงอำนาจ

ฉีหวนกงเป็นบุตรของฉีซีกง (ฮกเกี้ยน: เจ๋ฮูก๋ง) มีชื่อเดิมว่า กงจื่อเสี่ยวไป๋ (ฮกเกี้ยน: ก๋งจูเสียวแปะ) ได้ศึกษาเล่าเรียนอยู่กับอาจารย์เป้าชูหยา (ฮกเกี้ยน: เปาซกแหย) เขามิได้มีสิทธิในการสืบทอดตำแหน่งฉีกงโดยตรงเพราะเขายังมีพี่ชายที่มีสิทธิอยู่ก่อนหน้าถึง 2 คน คือ กงจื่อจูเอ๋อร์ (ในเลียดก๊กฉบับภาษาไทยเรียกว่า ก๋งจูหยี) พี่ชายคนโต และกงจื่อจิ่ว (ฮกเกี้ยน: ก๋งจูกิว) พี่ชายคนรอง เมื่อฉีซีกงถึงแก่อสัญกรรม กงจื่อจูเอ๋อร์ได้สืบทอดตำแหน่งฉีกงในนาม ฉีเซียงกง แต่สมัยการปกครองของเขานั้นเต็มไปด้วยความร้าวฉานภายในและเรื่องอื้อฉาวต่าง ๆ เป้าชูหยาตระหนักถึงสถานการณ์อันไม่สู้ดีดังกล่าวและเกรงว่าภยันตรายจะมาถึงตัวลูกศิษย์ จึงได้พากงจื่อเสี่ยวไป๋ลี้ภัยไปอยู่ที่รัฐจวี่
ครั้นเมื่อฉีเซียงกงถูกสังหารเมื่อ 686 ปีก่อน ค.ศ. กงซุนอู๋จื่อ (ฮกเกี้ยน: ก๋งจูบอดี) ผู้เป็นญาติ ได้เข้ายึดอำนาจปกครองรัฐฉี แต่ก็ถูกลอบสังหารในอีกหนึ่งเดือนต่อมา ทำให้กงจื่อเสี่ยวไป๋ตัดสินใจเดินทางกลับรัฐฉีเพื่อช่วงชิงสิทธิในการขึ้นเป็นฉีกง เขาต้องทำศึกชิงบัลลังก์กับกงจื่อจิ่วผู้เป็นพี่ชายคนรอง ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากบรรดาขุนนางระดับสูงของรัฐฉี ก่วนจ้ง (ฮกเกี้ยน: กวนต๋ง) ผู้เป็นทั้งอาจารย์และที่ปรึกษาคนสนิท และหลู่จวงกง (ฮกเกี้ยน: ฬ่อจงก๋ง) เจ้าผู้ปกครองรัฐหลู่ (เมืองฬ่อ) ในครั้งนั้นเขาถูกก่วนจ้งลอบยิงธนูใส่หมายเอาชีวิต แต่โชคดีที่ลูกธนูไปถูกหัวเข็มขัด เขาจึงรอดตายมาได้ และได้รีบเดินทัพเข้ายึดอำนาจในเมืองหลวงหลินจือ สถาปนาตนเองขึ้นเป็นฉีกงได้สำเร็จก่อนที่ทัพของกงจื่อจิ่วจะมาถึงเมืองหลินจือเมื่อ 685 ปีก่อน ค.ศ. (ในภายหลังเอกสารทางประวัติศาสตร์ของจีนได้เรียกเป็นสมัญญานามว่า "ฉีหวนกง" โดยคำว่า "หวน" (จีน: 桓; พินอิน: Huán) มีความหมายว่า "เสาหลัก" หรือ "ผู้ทรงอำนาจ")
กองทัพของหลู่จวงกงซึ่งยกมาสนับสนุนกงจื่อจิ่วได้เข้าทำศึกต่อกองทัพของฉีหวนกงทันที แต่ก็ต้องปราชัยต่อกองทัพรัฐฉีในสมรภูมิเฉียนจื้อและต้องล่าทัพกลับไป ส่วนกงจื่อจิ่วกับก่วนจ้งต้องหนีไปพึ่งพิงหลู่จวงกง หลังจากนั้นกองทัพฉีภายใต้การนำของเป้าชูหยาจึงได้ยกทัพไปที่รัฐหลู่ และเสนอให้หลู่จวงกงส่งศีรษะของกงจื่อจิ่วกับก่วนจ้งเพื่อแลกกับการไม่เข้าตีเมืองหลวงของรัฐหลู่ หลู่จวงกงสั่งประหารกงจื่อจิ่วเพื่อรักษาเมืองไว้ แต่ให้จับเป็นก่วนจ้งส่งคืนฉีหวนกง เนื่องด้วยเห็นว่าก่วนจ้งเป็นผู้มีสติปัญญาหลักแหลม ไม่ควรจะตายเปล่าในศึกครั้งนี้
ช่วงเรืองอำนาจ > สั่งสมบารมี

ถึงแม้อำนาจในตำแหน่งฉีกงจะมั่นคงแล้วก็ตาม แต่ฉีหวนกงก็ยังคาใจอยู่ว่าจะจัดการกับก่วนจ้งซึ่งเป็นผู้สนับสนุนพี่ชายที่เป็นคู่แข่งของตนอย่างไรดี เป้าชูหยาจึงเสนอให้ฉีหวนกงมอบตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีที่สมุหนายกแก่ก่วนจ้ง และแนะนำให้ละทิ้งความแค้นส่วนตัวกับก่วนจ้งเสีย ด้วยมองเห็นว่าพรสวรรค์ของก่วนจ้งนั้นจะเป็นประโยชน์แก่บ้านเมืองอย่างยิ่ง ฉีหวนกงทำตามคำแนะนำดังกล่าว และต่อมาก่วนจ้งก็ได้กลายเป็นที่ปรึกษาคนสำคัญและมากความสามารถที่สุดของฉีหวนกง ทั้งสองคนช่วยกันปรับปรุงโครงสร้างของรัฐบาลและสังคมรัฐฉี โดยการจัดสรรที่ดินแบ่งให้ราษฎรอยู่รวมกันเป็นสัดส่วนตามหมวดหมู่อาชีพ และนำหลักคุณธรรมนิยมมาใช้ในการพิจารณาความดีความชอบของผู้รับราชการ สิ่งนี้ทำให้รัฐฉีมีความเข้มแข็งขึ้น เพราะหลักการดังกล่าวเอื้ออำนวยให้รัฐฉี "สามารถเคลื่อนย้ายกำลังคนและทรัพยากรสำคัญต่าง ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งกว่ารัฐอื่น ๆ ในวัฒนธรรมราชวงศ์โจว ซึ่งเวลานั้นส่วนใหญ่ยังคงมีโครงสร้างรัฐอย่างหลวม ๆ" อนึ่งในเวลานั้นรัฐฉีก็เป็นหน่วยการเมืองที่ทรงพลังในสถานการณ์ด้านยุทธศาสตร์อันเป็นที่พึงประสงค์อยู่แล้ว การปฏิรูปการปกครองดังกล่าวจึงทำให้รัฐฉี "อยู่ในสถานะรัฐชั้นนำในโลกของราชวงศ์โจวอย่างที่ไม่มีรัฐใดเทียบเทียมได้" ทั้งฉีหวนกงและก่วนจ้งต่างก็ทำงานร่วมกันเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่จะทำให้รัฐฉีได้เป็นใหญ่เหนือกว่าหัวเมืองทั้งปวงอันเป็นรัฐสามนตราชของราชวงศ์โจว และเมื่อเวลาผ่านไป ก็ยิ่งมีรัฐต่าง ๆ ยอมอ่อนน้อมส่งบรรณาการแสดงการยอมรับอำนาจของรัฐฉีมากขึ้นเรื่อย ๆ