stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มณฑลจันทบุรี

มณฑลจันทบุรี เป็นอดีตเขตการปกครองระดับมณฑลเทศาภิบาลของประเทศไทยในภาคตะวันออก มีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองจันทบุรี ก่อตั้งขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2449 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยจัดตั้งมณฑลจันทบุรีและตั้งเมืองขลุง ในปีเดียวกันกับมณฑลปัตตานี หลังจากเสียมณฑลบูรพาให้แก่อินโดจีนฝรั่งเศสในปีนั้น ต่อมา มีการยุบมณฑลจันทบุรีให้ไปขึ้นกับมณฑลปราจีนบุรีในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 กระทั่ง พ.ศ. 2476 มีการตราพระราชบัญญัติการบริหารราชการส่วนภูมิภาค พุทธศักราช 2476 ส่งผลให้มณฑลทั้งหมดถูกยุบ เมืองในมณฑลจันทบุรีเดิมแยกออกเป็น จังหวัดจันทบุรี จังหวัดระยอง และจังหวัดตราด
ประวัติ

มณฑลจันทบุรีก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2449 โดยนำเมืองจันทบุรี เมืองระยอง และเมืองขลุง มารวมกัน และในวันที่ 15 กันยายน 2450 เมื่อฝรั่งเศสคืนเมืองตราดให้แก่สยามแล้ว จึงยุบเมืองขลุงลงเป็นอำเภอ แล้วแยกอำเภอทุ่งใหญ่ที่ขึ้นอยู่กับเมืองขลุงไปขึ้นกับเมืองตราดที่ได้คืนมาใหม่ ส่งผลให้มณฑลจันทบุรีประกอบไปด้วยเมืองจันทบุรี เมืองระยอง และเมืองตราด
ข้าหลวงเทศาภิบาล/สมุหเทศาภิบาล

| ลำดับ | ชื่อ | เริ่มต้น | สิ้นสุด | รวมระยะเวลา |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| 1 | พระยาวิชยาธิบดี (แบน บุนนาค) | 2449 | 2452 | 3 ปี |
| 2 | พระยารณชัยชาญยุทธ (ถนอม บุณยเกตุ) | 2452 | 2457 | 5 ปี |
| 3 | หม่อมเจ้าธำรงศิริ ศรีธวัช | 2457 | 2458 | 1 ปี |
| 4 | หม่อมเจ้าประดิพัทธเกษมศรี เกษมศรี | 2458 | 2459 | 1 ปี |
| 5 | หม่อมเจ้าสฤษดิเดช ชยางกูร | 2459 | 2466 | 7 ปี |
| 6 | พระยาไกรเพชรรัตนสงคราม (ชม โชติกะพุกกณะ) | 2466 | 2471 | 5 ปี |
| 7 | พระยาอินทราธิบดีสีหราชรองเมือง (ทองย้อย เศวตศิลา) | 2471 | 2472 | 1 ปี |
| 8 | พระยาศรีเสนา (ฮะ สมบัติศิริ) | 2472 | 2473 | 1 ปี |
| 9 | พระยากัลยาณวัฒนวิศิษฐ์ (เชียร กัลยาณมิตร) | 2473 | 2475 | 2 ปี |
สถานศึกษาประจำมณฑล

โรงเรียนเบญจมราชูทิศ มณฑลจันทบุรี - โรงเรียนประจำมณฑลชาย
โรงเรียนสตรีประจำมณฑลจันทบุรี "ศรียานุสรณ์" - โรงเรียนประจำมณฑลหญิง
รายการอ้างอิง

1 2  "ประกาศกระทรวงมหาดไทย ประกาศตั้งมณฑลจันทบุรีและตั้งเมืองขลุง" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 23 (2): 33. April 8, 1906.
↑  "พระบรมราชโองการ ประกาศ ยุบรวมท้องที่บางมณฑลและบางจังหวัด" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 48 (0 ก): 576–578. February 21, 1931. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2008-04-09. สืบค้นเมื่อ 2021-09-18.
↑  "แจ้งความกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งอำเภอกบินทร์บุรีขึ้นเป็นเมืองกบินทร์บุรีขึ้นเมืองปราจีน ส่วนเมืองขลุงยกเลิกเสียตั้งเป็นอำเภอขึ้นเมืองจันทบุรีโอนอำเภอทุ่งใหญ่จากอำเภอขลุงขึ้นเมืองตราดตามเดิม" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 24 (24): 589–590. September 15, 1907.
↑  ขรรค์ชัย บุนปาน. (2545). เทศาภิบาล สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยาดำรงราชานุภาพ. กรุงเทพฯ: ศิลปวัฒนธรรม.
↑  ราชกิจจานุเบกษา,ประกาศย้ายตำแหน่งสมุหเทศาภิบาล เล่ม 33 หน้า 200 วันที่ 29 ตุลาคม 2459
↑  ราชกิจจานุเบกษา,ประกาศเปลี่ยนตำแหน่งสมุหเทศาภิบาลบางมณฑล เล่ม 40 หน้า 47 วันที่ 15 กรกฎาคม 2466
ยุทธการที่กังเหลง (ค.ศ. 223)

ยุทธการระหว่างรัฐวุยก๊กและง่อก๊ก (ค.ศ. 222-223)
| ด ค กสงครามสามก๊ก |
| --- | --- |
 ← ปลายราชวงศ์ฮั่น  อิเหลง  การบุกง่อก๊ก  การบุกลงใต้  ซินเสีย  การบุกขึ้นเหนือ  เซ็กเต๋ง  จูงอก๊ก  หับป๋า (ค.ศ. 231)  หับป๋า (ค.ศ. 233)  หับป๋า (ค.ศ. 234)  เลียวตั๋ง  อ้วนเสีย (ค.ศ. 241)  เชฺว่เปย์  ซิงชื่อ  โคกูรยอ  สุสานโกเบงเหลง  การบุกของเกียงอุย  (เต๊กโตเสีย)   ฉิวฉุน  ตังหิน  หับป๋า (ค.ศ. 253)  โจมอ  เกาจิ๋ว  การล่มสลายของจ๊กก๊ก  จงโฮย  เองอั๋น  ทูฟ่า ชู่จีเหนิง  ซีหลิง  การล่มสลายของง่อก๊ก 
| ด ค กการบุกง่อก๊กของโจผี |
| --- | --- |
 ต๋งเค้า  กังเหลง  ยี่สู  ฉีชุน  กองเหลง 
ยุทธการที่กังเหลง (จีน: 江陵之戰) เป็นการรบระหว่างทัพของรัฐวุยก๊กและง่อก๊กในช่วงต้นของยุคสามก๊กของจีน ยุทธการเกิดขึ้นในบริเวณที่เป็นอำเภอเจียงหลิง มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน และการรบครั้งสำคัญในฐานะส่วนหนึ่งการทัพสามระลอกของโจผีจักรพรรดิแห่งวุยก๊กต่อซุนกวนผู้นำง่อก๊ก ใช้เวลาราว 6 เดือนตั้งแต่ตุลาคม ค.ศ. 222 ถึงเมษายน ค.ศ. 223 การโจมตีของวุยก๊กที่สำคัญที่สุดในสามแนวรบมุ่งไปที่ป้อมปราการของง่อก๊กที่กังเหลง
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อจู้).
ซือหม่า, กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
de Crespigny, Rafe (2004). "Chapter Seven: Claim to the Mandate 222-229". Generals of the South: The foundation and early history of the Three Kingdoms state of Wu (PDF) (internet ed.). Faculty of Asian Studies, Australian National University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 22 June 2018. สืบค้นเมื่อ 11 May 2018.
ยุทธการที่กาซาลา

ยุทธการที่กาซาลา (ใกล้กับเมืองปัจจุบันของ Ayn al Ghazālah) เป็นการสู้รบกันในช่วงการทัพทะเลทรายตะวันตกของสงครามโลกครั้งที่สอง ทางตะวันตกของท่าเรือของเมืองโทบรุก (Tobruk) ในประเทศลิเบีย ตั้งแต่วันที่ 26 พฤษภาคม ถึง 21 มิถุนายน ค.ศ. 1942 ทหารฝ่ายอักษะของกองทัพยานเกราะแอฟริกาภายใต้การบัญชาการของจอมพลแอร์วิน รอมเมิลประกอบไปด้วยหน่วยทหารของเยอรมันและอิตาลี ส่วนกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรภายใต้การนำของผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งตะวันออกกลาง นายพล เซอร์ Claude Auchinleck ทหารส่วนใหญ่ประกอบด้วยอังกฤษ, อินเดีย, แอฟริกาใต้ และเสรีฝรั่งเศส
ฝ่ายอักษะได้เข้าโจมตีฝ่ายอังกฤษด้วยการหลอกล่อโจมตีจากทางเหนือและทำให้เกิดการโจมตีหลักบริเวณรอบปีกตอนใต้ของตำแหน่งกาซาลา การจู่โจมได้เกิดสัมฤทธิ์ผล แต่การป้องกันของทหารรักษาการณ์ฝรั่งเศสของ Bir Hakeim ทางตอนใต้สุดของแนว ทำให้ฝ่ายอักษะมีเส้นทางในการส่งเสบียงที่ยาวและเปราะบางที่อยู่รอบแนวกาซาลา รอมเมิลได้ถอนตัวไปยัง Cauldron ตำแหน่งป้องกันในการช่วยเหลือไปยังเขตทุ่นระเบิดของอังกฤษ การสร้างฐานในท่ามกลางการป้องกันของอังกฤษและทหารช่างวิศวกรอิตาลีได้ทำการกู้ทุ่นระเบิดจากฝั่งตะวันตกของเขตทุ่นระเบิดเพื่อสร้างเส้นทางในการส่งเสบียงผ่านไปยังฝ่ายอักษะ
กองทัพที่แปดได้ทำการโจมตีโต้กลับ ปฏิบัติการ Aberdeen ที่ไม่ค่อยจะประสานงานด้วยกันและพ่ายแพ้อย่างราบคาบ สูญเสียรถถังไปจำนวนมากและฝ่ายอักษะสามารถฟื้นฟูในการริเริ่มการรุกกลับ ฝ่ายอังกฤษได้ถอนกำลังออกจากแนวกาซาลาและกองกำลังฝ่ายอักษะได้รุกเข้าสู่ทูบลักในหนึ่งวัน รอมเมิลได้ใช้ประโยชน์จากความสำเร็จโดยไล่ติดตามฝ่ายอังกฤษที่เข้าสู่อียิปต์โดยไม่รอเวลาให้ทำการฟื้นฟูจากความพ่ายแพ้ ขณะที่ทั้งสองฝ่ายใกล้จะเริ่มอ่อนล้า กองทัพที่แปดสามารถตรวจสอบในการรุกของฝ่ายอักษะที่ยุทธการที่เอล อาลาเมนครั้งที่หนึ่ง
การสู้รบครั้งนี้ถือว่าเป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในอาชีพทหารของรอมเมล แต่ปฏิบัติการเฮอร์คิวลีส แผนการที่จะโจมตีที่มอลตา (Malta) ได้ถูกเลื่อนออกไปเพื่อทำการไล่ล่า ฝ่ายอังกฤษสามารถจัดสเบียงที่มอลตาและฟื้นฟูฐานทัพจากการโจมตีขบวนเรือขนส่งของฝ่ายอักษะไปยังลิเบีย ทำให้ฝ่ายอักษะจัดส่งเสบียงได้อย่างยากลำบากไปยังเอล อาลาเมน
มือกลอง

Percussionist who creates and accompanies music using drums
มือกลองในเมืองเบิร์กลีย์ รัฐแคลิฟอร์เนียประมาณปี ค.ศ. 1966
มือกลองในงานปาร์ตี้ที่เมืองกันจัมบารี ประเทศกินี-บิสเซา ปี ค.ศ. 1974
วันประกาศอิสรภาพของประเทศเติร์กเมนิสถาน ปี ค.ศ. 2011
มือกลองคือนักเคาะจังหวะที่สร้างดนตรีโดยใช้กลอง
วงดนตรีตะวันตกส่วนใหญ่ที่เล่นดนตรีร็อก ป๊อป แจ๊ส หรืออาร์แอนด์บีในปัจจุบัน มักจะมีมือกลองเพื่อวัตถุประสงค์ในการรักษาจังหวะและเพิ่มสีสันให้กับเสียงดนตรี อุปกรณ์ของมือกลองประกอบด้วยชุดกลอง หรือดรัมเซ็ตหรือแทร็ปเซ็ต ซึ่งรวมถึงกลองชนิดต่าง ๆ ฉาบ และอุปกรณ์เสริมต่าง ๆ เช่น แป้นเหยียบ, ที่ยึดแบบตั้ง, และไม้กลอง
โดยเฉพาะในดนตรีดั้งเดิมของหลายประเทศ มือกลองมักใช้กลองเดี่ยวที่มีขนาดและรูปแบบต่าง ๆ แทนที่จะใช้ชุดกลอง บางคนใช้เพียงมือของพวกเขาในการตีกลองเท่านั้นในวงดนตรีขนาดใหญ่ มือกลองอาจเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มจังหวะร่วมกับนักดนตรีเครื่องเคาะอื่น ๆ นักดนตรีเหล่านี้ให้จังหวะและรากฐานของจังหวะ ซึ่งช่วยให้นักดนตรีที่เล่นเครื่องดนตรีทำนอง รวมถึงนักร้อง สามารถประสานการแสดงดนตรีของพวกเขาได้นอกจากหน้าที่หลักในการรักษาจังหวะแล้ว ในบางแนวดนตรี เช่น ดนตรีโลก แจ๊ส คลาสสิก และอิเล็กทรอนิกา มือกลองยังต้องทำหน้าที่เล่นเดี่ยวและแสดงนำในบางช่วง เมื่อจุดเด่นหลักของดนตรีคือการพัฒนาจังหวะ มือกลองมักมีความแข็งแกร่งและการประสานงานระหว่างมือ ตา และขาที่ดี
มีเครื่องมือมากมายที่มือกลองสามารถใช้เพื่อการรักษาจังหวะหรือการเล่นเดี่ยว ซึ่งรวมถึงฉาบ ฉาบไชน่า ฉาบแครช ฉาบไรด์ ฉาบสแปลช ฉาบไฮแฮท ฯลฯ กลองสแนร์ กลองทอม เครื่องเคาะเสริม กระดิ่ง กลองลาติน คาวเบลล์ เทมเปิลบล็อก และอื่น ๆ อีกมากมาย นอกจากนี้ยังมีแป้นเหยียบสำหรับกลองเบสแบบเดี่ยว แบบคู่ และแบบสามที่มือกลองสามารถใช้ได้
ทางการทหาร

ก่อนที่การขนส่งด้วยยานยนต์จะแพร่หลาย มือกลองมีบทบาทสำคัญในความขัดแย้งทางทหาร มือกลองทหารให้จังหวะกลองที่ตั้งจังหวะการเดินขบวนที่มั่นคงและยกระดับขวัญกำลังใจของทหารในสนามรบ ในกองทัพบางแห่ง กลองยังช่วยในการต่อสู้โดยการรักษาจังหวะสำหรับการยิงและการฝึกบรรจุกระสุนปืนแบบปากกระบอก มือกลองทหารยังถูกใช้ในสนามพาเหรด เมื่อทหารผ่านการตรวจแถว และในพิธีการต่าง ๆ รวมถึงเสียงกลองม้วนที่น่าหวาดหวั่นขณะลงโทษทางวินัย เด็ก ๆ ก็เคยทำหน้าที่เป็น เด็กตีกลอง ไปจนถึงศตวรรษที่สิบเก้า แม้ว่าจะไม่บ่อยอย่างที่เชื่อกัน แต่เนื่องจากลักษณะของงาน ผู้ชายที่มีประสบการณ์มากกว่าจึงเป็นที่ต้องการมากกว่า
ในยุคปัจจุบัน มือกลองไม่ได้ถูกใช้ในสนามรบ แต่หน้าที่ในพิธียังคงมีอยู่ โดยทั่วไปนักเป่า แตร และมือกลองจะรวมตัวกันภายใต้การนำของหัวหน้ามือกลอง และในระหว่างการเดินขบวนจะสลับกันแสดงกับวงดนตรีของกองพันหรือกองทหาร
ประเพณีการเล่นกลองในกองทัพไม่ได้จำกัดเฉพาะในโลกตะวันตก เมื่อสุลต่านออสมันที่ 1 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บังคับบัญชากองทัพตุรกีที่ชายแดนไบแซนไทน์ในปลายศตวรรษที่ 13 เขาได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการผ่านการมอบเครื่องดนตรีจากสุลต่านเซลจุค ในสมัยจักรวรรดิออตโตมัน ขนาดของวงดนตรีทหารสะท้อนถึงยศของผู้บังคับบัญชาสูงสุด วงดนตรีที่ใหญ่ที่สุดสงวนไว้สำหรับสุลต่าน หรือมหาวีเซียร์ของเขาเมื่อออกสนาม ซึ่งรวมถึงเครื่องดนตรีประเภทต่าง ๆ ซึ่งมักถูกนำไปใช้ในดนตรีทหารยุโรป ในชื่อ ดนตรีแจนิซารี กลองเบสที่มีระดับเสียงยังคงเป็นที่รู้จักในบางภาษาในนามกลองตุรกี
การตีกลองทางทหารเป็นจุดกำเนิดของการจับไม้ตีกลองแบบ Traditional grip ซึ่งตรงข้ามกับการจับแบบ Matched grip
ขบวนพาเหรด

ดรัมไลน์ เป็นประเภทของวงดนตรีเดินแถวที่สืบทอดมาจากมือกลองทหาร และสามารถจัดเป็นการแสดงเดี่ยวของกลอง กลุ่มมือกลอง หรือเป็นส่วนหนึ่งของวงดนตรีเดินแถวที่ใหญ่กว่า เครื่องแบบของพวกเขามักจะมีลักษณะคล้ายสไตล์ทหารและหมวกที่หรูหรา ในช่วงหลังมานี้ เรามักเห็นมือกลองในขบวนพาเหรดสวมเครื่องแต่งกายที่มีลักษณะและเสียงแบบ แอฟริกัน, เอเชีย, ลาติน, ชนพื้นเมืองอเมริกัน หรือ ชนเผ่า
กลองวัฒนธรรม

วัฒนธรรมพื้นเมืองต่าง ๆ ใช้กลองเพื่อสร้างความสามัคคีกับผู้อื่น โดยเฉพาะในช่วงกิจกรรมสันทนาการ กลองยังช่วยในการสวดมนต์และการทำสมาธิ
มือกลองในขบวนพาเหรด ค.ศ. 2008
Young Dene มือกลองแสดงเมื่อเจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์และแคเธอริน เจ้าหญิงแห่งเวลส์เสด็จเยือนเยลโลว์ไนฟ์ NWT เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2011
มณฑลกุ้ยโจว
ภูมิประเทศ

ภูมิประเทศเป็นแบบเทือกเขาสูงโดยเฉพาะด้านตะวันตก ส่วนด้านตะวันออกและใต้พื้นที่ค่อนข้างราบ สูงจากระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 1,000 เมตร
ภูมิอากาศ

อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 14 - 16 องศาเซลเซียส เดือนมกราคม อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย 4 - 9 องศา เดือนกรกฎาคมอุณหภูมิเฉลี่ย 20 - 28 องศา
การแบ่งเขตการปกครอง

มณฑลกุ้ยโจวแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 นครระดับจังหวัด (市) 7 นครระดับอำเภอ (市) 56 อำเภอ (县) 13 เขต (区) และ 11 อำเภอปกครองตนเอง (自治县)
| เมืองกุ้ยหยาง (贵阳市)> ประเภท | เมืองกุ้ยหยาง (贵阳市)> ชื่อ | เมืองกุ้ยหยาง (贵阳市)>  |
| --- | --- | --- |
| เขต | อูตัง (乌当区) หนานหมิง (南明区) หยุนเหยียน (云岩区) ฮัวซี (花溪区) ไป๋หยุน (白云区) กวนซานหู (观山胡区) |  |
| เมือง | ชิงเจิ้น (清镇市) |  |
| อำเภอ | ไคหยาง (开阳县) ซิวเหวิน (修文县) ซีเฟิง (息烽县) |  |
เมืองลิ่วเผียนฉุ่ย (六盘水市)
| เขต | จงชาน (钟山区) เขตพิเศษหลิ่วจือ (六枝特区) |  |
| อำเภอ | เผียน (盘县) ฉุ่ยเฉิง (水城县) |  |
เมืองซุนอี้ (遵义市)
| เขต | หงฮัวกั่ง (红花岗区) หุ้ยชวน (汇川区) |  |
| เมือง | ชื่อฉุ่ย (赤水市) เหรินหวย (仁怀市) |  |
| อำเภอ | ซุนอี้ (遵义县) ถงจื่อ (桐梓县) สุยหยาง (绥阳县) เจิ้งอัน (正安县) เฝิ้งกัง (凤冈县) เหมยถาน (湄潭县) หยูชิ่ง (余庆县) สีฉุ่ย (习水县) |  |
| เขตปกครองตนเอง | ชนชาติม้งและเกอเหล่า เต้าเจิน (道真仡佬族苗族自治县) ชนชาติม้งและเกอเหล่า อู้ชวน (务川仡佬族苗族自治县) |  |
เมืองอันชุ่น (安顺市)
| เขต | ซีซิ่ว (西秀区) ผิงป้า (平坝区) |  |
| อำเภอ | ผู่ติ้ง (普定县) |  |
| เขตปกครองตนเอง | ชนชาติม้งและปู้ยี กวนหลิ่ง (关岭布依族苗族自治县) ชนชาติม้งและปู้ยี เจิ้นหนิง (镇宁布依族苗族自治县) ชนชาติม้งและปู้ยี สื่อหยุน (紫云苗族布依族自治县) |  |
เมืองปี้เจี๋ย (毕节市)
| เขต | ชีชิงกวน (七星关区) |  |
| อำเภอ | ต้าฟัง (大方县) เฉียนซี (黔西县) จินชา (金沙县) จือจิน (织金县) น่ายง (纳雍县) เห้อจัง (赫章县) |  |
| เขตปกครองตนเอง | ชนชาติม้ง หุย และยี้ เวยหนิง (威宁彝族回族苗族自治县) |  |
เมืองถงเหริน (铜仁市)
| เขต | ปี้เจียง (碧江区) เวิ่นซาน (万山区) |  |
| อำเภอ | เจียงโข่ว (江口县) ฉือเชียน (石阡县) ซือหนาน (思南县) เต๋อเจียง (德江县) |  |
| เขตปกครองตนเอง | ชนชาติต้ง ยู่ผิง (玉屏侗族自治县) ชนชาติตู่เจีย เหยียนเหอ (沿河土家族自治县) ชนชาติม้ง สงเถา (松桃苗族自治县) |  |
เขตปกครองตนเองชนชาติม้ง เฉียนตงหนาน (黔东南苗族侗族自治州)
| เมือง | ก๋าหลี่ (凯里市) |  |
| อำเภอ | หวงผิง (黄平县) ชือปิ่ง (施秉县) ซานสุ้ย (三穗县) เจิ้นหย่วน (镇远县) เฉินก่ง (岑巩县) เทียนจู้ (天柱县) จิ่นผิง (锦屏县) เจี้ยนเหอ (剑河县) ไถเจียง (台江县) หลีผิง (黎平县) หลงเจียง (榕江县) ฉงเจียง (从江县) เหลยซาน (雷山县) หมาเจียง (麻江县) ตานไจ้ (丹寨县) |  |
เขตปกครองตนเองชนชาติม้งและปู้ยี เฉียนหนาน (黔南布依族苗族自治州)
| เมือง | ตูหยุน (都匀市) ฝูฉวน (福泉市) |  |
| อำเภอ | ลี่โป (荔波县) กุ้ยติ้ง (贵定县) เหวิ้งอัน (瓮安县) ตู๋ซาน (独山县) ผิงถัง (平塘县) หลัวเตี้ยน (罗甸县) ฉางชุ่น (长顺县) หลงหลี่ (龙里县) หุยฉุ่ย (惠水县) |  |
| เขตปกครองตนเอง | ชนชาติฉุ่ย ซันตู (三都水族自治县) |  |
เขตปกครองตนเองชนชาติม้งและปู้ยี เฉียนซีหนาน (黔西南布依族苗族自治州)
| เมือง | ชิงยี่ (兴义市) |  |
| อำเภอ | ชิงเหริน (兴仁县) ปู่อัน (普安县) ฉิงหลง (晴隆县) เจินเฟิง (贞丰县) วั่งหมอ (望谟县) เซ่อเหิง (册亨县) อันหลง (安龙县) |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มณฑลกุ้ยโจว
แผนที่เขตการปกครองระดับตำบลของมณฑลกุ้ยโจว เก็บถาวร 2020-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก เขตการปกครองระดับมณฑลของประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| มณฑล |  กวางตุ้ง  กานซู่  กุ้ยโจว  จี๋หลิน  เจ้อเจียง  เจียงซี  เจียงซู  ฉ่านซี  ชานซี  ชานตง  ชิงไห่  ไต้หวัน*  ฝูเจี้ยน  ยูนนาน  เสฉวน  หูเป่ย์  หูหนาน  เหลียวหนิง  เหอเป่ย์  เหอหนาน  ไหหลำ  อานฮุย  เฮย์หลงเจียง  |  |
| เขตปกครองตนเอง |  กว่างซี  ซินเจียง  ทิเบต  มองโกเลียใน  หนิงเซี่ย  |  |
| นครปกครองโดยตรง |  ฉงชิ่ง  เซี่ยงไฮ้  เทียนจิน  ปักกิ่ง  |  |
| เขตบริหารพิเศษ |  มาเก๊า  ฮ่องกง  |  |
*หมายเหตุ: ไต้หวันถูกอ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่บริหารโดยสาธารณรัฐจีน
รับได้รึเปล่า

| "รับได้รึเปล่า" |
| --- | --- |

เพลงโดยรูม 39
วางจำหน่าย: 24 มิถุนายน พ.ศ. 2558
แนวเพลง: อะคูสติกส์ ป๊อบ ,Soul Pop
ความยาว: 3:27
ค่ายเพลง: เลิฟอีส
ผู้ประพันธ์เพลง: โอฬาร ชูใจ (แว่นใหญ่)
โปรดิวเซอร์: สุธี  แสงเสรีชน

มิวสิกวิดีโอ
"รับได้รึเปล่า" ที่ยูทูบ
 
"รับได้รึเปล่า" เป็นซิงเกิลของวงรูม 39ในปี พ.ศ. 2558 จากค่ายเลิฟอีส ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย โอฬาร ชูใจ (แว่นใหญ่) และเรียบเรียงโดย กฤช วิรยศิริ, ติณณ์ นภาลัย, Room39 ออกจำหน่ายในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ส่วนมิวสิกวีดิโอเผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2558
เนื้อหาของเพลงนี้ ต้องการพูดถึงการที่ผู้คนในยุคปัจจุบันซึ่งมีความอยากรู้อยากเห็นสิ่งต่างๆที่สงสัย บางครั้งก็เป็นเรื่องที่คนไม่อยากพูด และบ่อยครั้งก็อยากรู้ในสิ่งที่ตัวเองอาจรับไม่ได้ถ้าคำตอบไม่เป็นอย่างที่ตัวเองคาดหวัง
การตอบรับ

เพลง รับได้รึเปล่า ได้อันดับ 10 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 10
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 32
ยุทธนา เทพสถิตย์

| ยุทธนา เทพสถิตย์ |
| --- | --- |
ชื่อเล่น: ท็อป
เกิด: 7 กันยายน ไม่ทราบปี
รับใช้:  ไทย
แผนก/สังกัด: สำนักงานตำรวจแห่งชาติ กองทัพเรือไทย (อดีต)
ชั้นยศ:  ร้อยตำรวจโท
หน่วย: กองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 14 (ค่ายพระมงกุฎ) หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (อีโอดี)
การยุทธ์: ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
ความสัมพันธ์: เทพ เทพสถิตย์ (บิดา) พยูร เทพสถิตย์ (มารดา) เนตรนรินทร์ ถิ่นกาญจน์ (ภรรยา) เอวา (ธิดา)
ร้อยตำรวจโท ยุทธนา เทพสถิตย์ หรือ หมวดท็อป (7 กันยายน ไม่ทราบปี – ) เป็นรองสารวัตรกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 14 (ค่ายพระมงกุฎ) หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (อีโอดี) ผู้ประสบเหตุระเบิดที่อำเภอยะหา จังหวัดยะลา ขณะที่ภรรยากำลังตั้งครรภ์ได้ 8 เดือน
เหตุการณ์ดังกล่าวนำมาซึ่งการให้กำลังใจผ่านทางโซเชียลมีเดียจากชาวไทยทั่วประเทศ
ประวัติ

ยุทธนา เทพสถิตย์ เดิมเป็นทหารเรืออยู่จังหวัดนราธิวาส 7 ปี ก่อนที่จะรับการเรียกตัวมาช่วยราชการ
วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2560 เจ้าหน้าที่หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (อีโอดี) ตำรวจภูธรจังหวัดยะลา และทหารชุดเก็บกู้ระเบิดเฉพาะกิจอโนทัย ได้ทำการเข้าตรวจสอบระเบิดที่อำเภอยะหา จังหวัดยะลา ทว่า คนร้ายได้กดชนวนระเบิดที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงซ้ำ ส่งผลให้เจ้าหน้าที่ได้รับบาดเจ็บหลายราย หนึ่งในนั้นคือยุทธนา เทพสถิตย์ ที่ตกอยู่ในสภาพวิกฤต รวมถึงดาบตำรวจ อนิรุทธ จันทะวงษ์ และสิบตรี ธเนตร พุทโท ที่เสียชีวิตจากเหตุการณ์เดียวกัน
ยุทธนานอนไม่ได้สติ ในช่วงที่ภรรยากำลังตั้งครรภ์ได้ 8 เดือน เขาสูญเสียกะโหลกหนึ่งซีก ร่างกายซีกซ้ายเป็นอัมพฤกษ์อ่อนแรง ภายหลัง เขาเริ่มพยายามพยักหน้า บีบมือ และเหลือกตาไป–มาเพื่อตอบรับ
ในที่สุด ยุทธนาได้ฟื้นขึ้นมาในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2560 โดยสามารถขยับมือไปสัมผัสพ่อกับแม่ของเขา
กรณีเงินบริจาค

ระหว่างวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2560–31 ธันวาคม พ.ศ. 2561 เป็นช่วงที่มีการรับบริจาคเพื่อซื้อรถเข็นให้แก่ยุทธนา เทพสถิตย์ ผ่านเพจเฟซบุ๊กที่มีผู้ติดตามจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม ทางครอบครัวของยุทธนาเผยว่า ไม่ได้รับรถเข็นจากทางเพจ หากแต่ได้รับจากผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 9 ก่อนที่ทางเพจดังกล่าวโอนเงินให้ในภายหลัง ทางผู้บริจาคจึงตั้งข้อสังเกตถึงความโปร่งใส และขอให้เจ้าหน้าที่ตำรวจทำการตรวจสอบ
การเยียวยา

วันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2560 พลตำรวจเอก จักรทิพย์ ชัยจินดา ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ พร้อมด้วยพลตำรวจโท รณศิลป์ ภู่สาระ ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 9 และคณะ ได้เดินทางเข้าเยี่ยมยุทธนา เทพสถิตย์
ส่วนวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2561 ทางมูลนิธิเพื่อตำรวจไทย นำโดยพลตำรวจโท กิตติโชติ แสงนิล ประธานมูลนิธิ พร้อมด้วยพลตำรวจเอก เหมราช ธารีไทย รองประธาน และคณะ เดินทางเข้าเยี่ยม
จากนั้นในวันที่ 17 มกราคม ของปีเดียวกัน สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้พลเอก ไพบูลย์ คุ้มฉายา องคมนตรี เชิญสิ่งของพระราชทาน มอบแก่ยุทธนา เทพสถิตย์
วันที่ 11 มิถุนายน กองบินตำรวจร่วมกับศูนย์ส่งกลับโรงพยาบาลตำรวจพร้อมทีมแพทย์ ได้เดินทางมารับยุทธนาจากสนามบินหาดใหญ่ เพื่อส่งทำการรักษาต่อไป
และวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2562 พลตำรวจตรี ไตรรงค์ ผิวพรรณ ผู้บังคับการกองทะเบียนประวัติอาชญากร และคณะ ได้เดินทางมาเพื่อมอบเงินบำรุงขวัญ
ชีวิตส่วนตัว

ยุทธนา มีบิดาชื่อ เทพ เทพสถิตย์ ทำงานอยู่ที่กรมชลประทาน จังหวัดเชียงใหม่ และมารดาชื่อ พยูร เทพสถิตย์ ซึ่งได้รับเลือกเป็นแม่ดีเด่นแห่งชาติ ประจำปี 2561
ทั้งนี้ ยุทธนามีภรรยาชื่อ เนตรนรินทร์ ถิ่นกาญจน์ (ชื่อเล่น: กิ๊ฟ) เป็นวิสัญญีแพทย์พยาบาล โดยทั้งคู่มีลูกสาวซึ่งเกิดวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ชื่อ เอวา
ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย

รองศาสตราจารย์ ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย (31 ตุลาคม 2516 - ปัจจุบัน) เจ้าของรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่  ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาเคมี ประจำปี พ.ศ. 2548 โดยมีผลงานวิจัยทางด้านเคมีเชิงฟิสิกส์ ซึ่งเกี่ยวกับการนำหลักการของกลศาสตร์ควอนตัมมาศึกษาสมบัติพื้นฐานของโมเลกุลโดยใช้คอมพิวเตอร์สมรรถนะสูง
ประวัติการศึกษา

รองศาสตราจารย์ ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย หรือ รองศาสตราจารย์ ดร. ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์ชัย จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนวิบูลย์เสรีวิทยา มัธยมศึกษา จากโรงเรียนทวีธาภิเศก ในระหว่างชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ได้รับคัดเลือกเป็นผู้แทนเยาวชนไทยไปแข่งขันคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ (สาขาฟิสิกส์) เก็บถาวร 2007-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เมื่อ ปี พ.ศ. 2533  ที่เมืองโกรนิงเกน ประเทศเนเธอร์แลนด์ และเลือกเรียนคณะวิทยาศาสตร์ ทั้งที่สอบได้คะแนนสูงสุดของมหาวิทยาลัย และสามารถเข้าเรียนแพทย์ได้
จบปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมี (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในปี 2538 หลังจากนั้นได้บรรจุเข้ารับราชการเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และรับทุนพัฒนาอาจารย์จากทบวงมหาวิทยาลัย เพื่อศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก สาขาเคมีทฤษฎี ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศสหราชอาณาจักร จนจบปริญญาเอก เมื่อปี พ.ศ. 2542 โดยทำวิทยานิพนธ์ในหัวข้อ "การศึกษาสารประกอบเชิงซ้อนที่ยึดจับกันอย่างอ่อน" (Theoretical studies of weakly bound complexes) โดยมี Professor A.D. Buckingham, F.R.S เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา และได้รับทุนสนับสนุนจาก German Academic Exchange Services (DAAD) เพื่อเข้าอบรมโครงการ 37th International Seminar on Research and Teaching in Physical Chemistry and Chemical Engineering ณ มหาวิทยาลัย Karlsruhe ประเทศสหพันธรัฐเยอรมัน
ประวัติการทำงาน

หัวหน้าหน่วยวิจัยเคมีเชิงคำนวณ (Computational Chemistry Research Unit) ภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
รองศาสตราจารย์ ภาควิชาเคมี เก็บถาวร 2015-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
หัวหน้าภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
นักวิจัยประจำศูนย์นาโนเทคโนโลยีแห่งชาติ สวทช.
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ภาควิชาเคมี และนักวิจัยประจำหน่วยวิจัยพลังงานทางเลือก คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ประธานหลักสูตรบัณฑิตศึกษาเคมีเชิงฟิสิกส์ (หลักสูตรนานาชาติ) บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล
ผลงานวิจัย

งานวิจัยของ รศ.ดร. ยุทธนา เกี่ยวข้องกับการประยุกต์การคำนวณเทคนิคทางเคมีควอนตัม เพื่อใช้ศึกษาสมบัติพื้นฐานของโมเลกุลและศึกษาอันตรกิริยาระหว่างโมเลกุล ซึ่งความเข้าใจเกี่ยวกับสมบัติไฟฟ้าและแม่เหล็กของโมเลกุล มีความสำคัญมากต่อการพัฒนาองค์ความรู้ของระบบโครงสร้างระดับนาโนเมตร ในขณะที่ความเข้าใจเกี่ยวข้องกับอันตรกิริยาระหว่างโมเลกุล ช่วยให้การพัฒนาออกแบบตัวยาและตัวเร่งปฏิกิริยาทางอุตสาหกรรมเป็นไปอย่างมีเหตุผลมากขึ้น โดยได้มีการศึกษาถึงผลของสนามไฟฟ้าต่อการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของสารโมเลกุลเล็ก เพื่อใช้อธิบายการจัดตัวของโครงสร้างเมื่อเข้าทำปฏิกิริยา ความสัมพันธ์ของโครงสร้างต่อการนำไฟฟ้าในโมเลกุล ผลของสนามแม่เหล็กจากโมเลกุลลักษณะเป็นวงแหวนต่อสมบัติแม่เหล็กของโมเลกุลที่วิ่งลอดผ่าน
งานวิจัยพื้นฐานทางเคมีเกี่ยวข้องกับระเบียบวิธี Density Functional Theory ที่ รศ.ดร. ยุทธนา ศึกษา ได้รับการอ้างถึงในหนังสือวิชาการนานาชาติ 2 เล่ม (Essentials of Computation Chemistry โดย C.J. Cramer และ A Chemist's Guide to Density Functional Chemistry โดย W. Koch & M.C. Holthausen)
เกียรติคุณและรางวัล

รางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ สาขาเคมี ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในพระบรมราชูปถัมภ์ ประจำปี พ.ศ. 2548
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
มณฑลกานซู่

| มณฑลกานซู่ 甘肃省 |
| --- | --- |
มณฑล
การถอดเสียงภาษาจีน
 • ภาษาจีน: 甘肃省 (Gānsù Shěng)
 • อักษรย่อ: GS / กาน (甘 Gān) หรือ หล่ง (陇 Lǒng)
(ตามเข็มนาฬิกาจากด้านบน) อุทยานธรณีแห่งชาติจางเย่, ด่านเจียยฺวี่, อารามลาบรัง, ทะเลสาบพระจันทร์เสี้ยว, และถ้ำมั่วเกา
แผนที่แสดงที่ตั้งของมณฑลกานซู่
พิกัด: 38°N 102°E﻿ / ﻿38°N 102°E﻿ / 38; 102
ตั้งชื่อจาก: กาน (甘 gān) มาจากชื่อ เขตกานโจว จังหวัดจางเย่  ซู่ (肃/肅 sù) มาจากชื่อ เขตซู่โจว จังหวัดจิ่วเฉฺวียน
เมืองหลวง (และเมืองใหญ่สุด): หลานโจว
เขตการปกครอง: 14 จังหวัด, 86 อำเภอ, 1344 ตำบล
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: หลิน ตั๋ว (林铎)
 • ผู้ว่าราชการ: ถัง เหรินเจี้ยน (唐仁健)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 453,700 ตร.กม. (175,200 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 7
ความสูงจุดสูงสุด: 5,830 เมตร (19,130 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2010)
 • ทั้งหมด: 25,575,254 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 22
 • ความหนาแน่น: 56 คน/ตร.กม. (150 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: ที่ 27 ของประเทศ
ประชากรศาสตร์
 • องค์ประกอบทางชาติพันธุ์: ฮั่น: 91% หุย: 5% ตงเชียง: 2% ทิเบต: 2%[ต้องการอ้างอิง]
รหัส ISO 3166: CN-GS
GDP (ค.ศ. 2017): 67.70 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่ 27)
 • ต่อหัว: 29,326 เหรินหมินปี้ (อันดับที่ 31)
HDI (ค.ศ. 2018):  0.691  ปานกลาง · อันดับที่ 27
เว็บไซต์: Gansu.gov.cn   (อักษรจีนตัวย่อ)
มณฑลกานซู่ หรือ มณฑลกังซก (จีนตัวย่อ: 甘肃省, จีนตัวเต็ม: 甘粛省) ชื่อย่อ กาน หรือ หล่ง（甘, 陇）ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจีน ตอนบนของแม่น้ำฮวงโห (แม่น้ำเหลือง) มีเมืองหลวงชื่อ หลานโจว
ที่ตั้งและอาณาเขต

มณฑลกานซู่มีพื้นที่ติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับประเทศมองโกเลีย และเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ประเทศจีน
ทิศใต้ ติดต่อกับมณฑลเสฉวน ประเทศจีน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตปกครองตนเองหุยหนิงเซี่ยและมณฑลฉ่านซี ประเทศจีน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์และมณฑลชิงไห่
ภูมิอากาศ

ฤดูกาลทั้ง 4 มีความแตกต่างอย่างชัดเจน คือ ฤดูหนาวหนาวเย็นและยาวนาน ฤดูใบไม้ผลิอุณหภูมิเปลี่ยนแปลงรวดเร็ว ฤดูร้อนช่วงสั้น ๆ อากาศเย็นสบาย ฤดูใบไม้ร่วงอากาศเย็นสบายแต่อุณหภูมิลดต่ำเร็ว อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 0-15 องศา