stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปรัชญาการศึกษา

ปรัชญาการศึกษา (อังกฤษ: Philosophy of education; educational philosophy) เป็นสาขาหนึ่งของปรัชญา ศึกษาศาสตร์ และจิตวิทยาประยุกต์ ที่ใช้ในการพิจารณาวัตถุประสงค์ รูปแบบ วิธีการและผลทางการศึกษา โดยได้รับอิทธิพลจาก 2 ด้านที่สำคัญ ด้านแรกคือทางด้านปรัชญา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนของจริยธรรมและญาณวิทยา อีกด้านหนึ่งคือปัญหาที่เกิดขึ้นจากการเรียนการสอน การเรียนการสอนทางด้านปรัชญาการศึกษานั้นจัดการเรียนในคณะทางด้านศึกษาศาสตร์ มากกว่าที่จะจัดการเรียนการสอนในคณะจิตวิทยา  สำหรับปรัชญาการศึกษานั้นสืบย้อนไปถึงในสมัยโสกราตีส แต่ได้รับการยอมรับในฐานะศาสตร์ ๆ หนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เนื่องจากศาสตร์นี้ยังขาดการเชื่อมต่อกับศาสตร์อื่นๆทางด้านจิตวิทยา ส่งผลให้ปรัชญาการศึกษายังคงเปิดรับแนวความคิดใหม่
ประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์
บรรณานุกรม

S. J. Connolly (editor) The Oxford Companion to Irish History (Oxford University Press, 2000)
Tim Pat Coogan De Valera (Hutchinson, 1993)
Norman Davies The Isles: A History (Macmillan, 1999)
Patrick J. Duffy, The Nature of the Medieval Frontier in Ireland, in Studia Hibernica 23 & 23, 1982-83, pp.21-38; Gaelic Ireland c.1250-c.1650:Land, Lordship & Settlement, 2001
Nancy Edwards, The archaeology of early medieval Ireland (London, Batsford 1990).
R. F. Foster Modern Ireland, 1600-1972
B.J. Graham, Anglo-Norman settlement in County Meath, RIA Proc. 1975; Medieval Irish Settlement, Historical Geography Research Series, No. 3, Norwich, 1980
J. J. Lee The Modernisation of Irish Society 1848-1918 (Gill and Macmillan)
J.F. Lydon, The problem of the frontier in medieval Ireland, in Topic 13, 1967; The Lordship of Ireland in the Middle Ages, 1972;
F. S. L. Lyons Ireland Since the Famine
Dorothy McCardle The Irish Republic
T. W. Moody and F. X. Martin "The Course of Irish History" Fourth Edition (Lanham, Maryland: Roberts Rinehart Publishers, 2001).
James H. Murphy Abject Loyalty: Nationalism and Monarchy in Ireland During the Reign of Queen Victoria (Cork University Press, 2001)
http://www.ucc.ie/celt/published/E900003-001/  - the 1921 Treaty debates online.
John A. Murphy Ireland in the Twentieth Century (Gill and Macmillan)
Kenneth Nicholls, Gaelic and gaelicised Ireland, 1972
Frank Pakenham, (Lord Longford) Peace by Ordeal
Alan J. Ward The Irish Constitutional Tradition: Responsible Government & Modern Ireland 1782-1992 (Irish Academic Press, 1994)
Robert Kee The Green Flag Volumes 1-3 (The Most Distressful Country, The Bold Fenian Men, Ourselves Alone)
Carmel McCaffrey and Leo Eaton In Search of Ancient Ireland: the origins of the Irish from Neolithic Times to the Coming of the English (Ivan R Dee, 2002)
Carmel McCaffrey In Search of Ireland's Heroes: the Story of the Irish from the English Invasion to the Present Day (Ivan R Dee, 2006)
Hugh F. Kearney  Ireland:Contested Ideas of Nationalism and History (NYU Press, 2007)
Nicholas Canny "The Elizabethan Conquest of Ireland"(London, 1976) ISBN 0-85527-034-9.
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์อังกฤษ
ประวัติศาสตร์สหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักร
แหล่งข้อมูลอื่น

http://hnn.us/roundup/entries/7406.html
http://www.prospect-magazine.co.uk/article_details.php?id=7817 เก็บถาวร 2006-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.pbs.org/wnet/ancientireland/
History of Ireland: Primary Documents
History of Ireland guide
Ireland Under Coercion - "The diary of an American", by William Henry Hurlbert, published 1888, from Project Gutenberg
The Story of Ireland by Emily Lawless, 1896 (Project Gutenberg)
Timeline of Irish History เก็บถาวร 2006-05-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 1840-1916 (1916 Rebellion Walking Tour)
A Concise History of Ireland by P. W. Joyce
Sources: A National Library of Ireland database for Irish research
The Ireland of Yesterday เก็บถาวร 2010-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - slideshow by Life magazine
Irish history stories recalled on dvd,  free web videos online เก็บถาวร 2009-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A Short History of Ireland by Martin Wallace
| ด ค กประวัติศาสตร์โลก |
| --- | --- |
ทวีปเอเชีย:  กัมพูชา  เกาหลี เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  จีน ทิเบต  ญี่ปุ่น  ไทย  บรูไน  บาห์เรน  พม่า  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  ศรีลังกา  อัฟกานิสถาน  อินเดีย  อิสราเอล 
ทวีปยุโรป:  กรีซ  เดนมาร์ก  ไอซ์แลนด์  เนเธอร์แลนด์  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  สหราชอาณาจักร อังกฤษ  สกอตแลนด์  เวลส์  ไอร์แลนด์เหนือ  เยอรมนี  รัสเซีย  สเปน  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อิตาลี  แอลเบเนีย  ไอร์แลนด์  ฮังการี  สโลวาเกีย 
ทวีปอเมริกาเหนือ:  แคนาดา  เม็กซิโก  สหรัฐ 
ทวีปอเมริกาใต้:  บราซิล  อาร์เจนตินา 
ทวีปแอฟริกา:  อียิปต์  แอฟริกาใต้ 
เขตโอเชียเนีย:  ออสเตรเลีย  นิวซีแลนด์  ตองงา  นาอูรู
ปรัมปราวิทยา

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ตำนานเทพ (แก้ความกำกวม)
ประมวลเรื่องปรัมปรา (อังกฤษ: mythology) หมายถึง การรวบรวมเรื่องปรัมปรา (myth) เกี่ยวกับธรรมชาติ ประวัติศาสตร์ และจารีตประเพณี ของกลุ่มชนหนึ่ง และเรียกวิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับเรื่องปรัมปราเหล่านี้ว่า ปรัมปราวิทยา หรือ ปุราณวิทยา (mythology)
ประมวลเรื่องปรัมปราโรมัน

เทพีเซเรสเทพีผู้พิทักษ์การเจริญเติบโตของธัญพืช
ประมวลเรื่องปรัมปราโรมัน หรือ ประมวลเรื่องปรัมปราละติน (อังกฤษ: Roman mythology หรือ Latin mythology) หมายถึงความเชื่อเกี่ยวกับเทพเจ้าของผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในลาติอุมและเมืองสำคัญ ๆ ในคาบสมุทรอิตาลีของโรมันโบราณ ที่อาจจะแบ่งได้เป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งที่เป็นความเชื่อสมัยต่อมาและความเชื่อทางวรรณกรรมที่ประกอบด้วยความเชื่อที่มาจากประมวลเรื่องปรัมปรากรีก อีกส่วนหนึ่งเป็นความเชื่อเดิมที่เกิดขึ้นก่อนหน้าอิทธิพลกรีกที่มีลักษณะที่ค่อนข้างจะแตกต่างกับประมวลเรื่องปรัมปรากรีกในสมัยต่อมา
ความเชื่อสมัยแรก

โรมันไม่มีบทบรรยายเกี่ยวกับเทพเจ้าที่เทียบเท่ากับเรื่องราวของ “สงครามไททัน” (Titanomachy) หรือ การล่อลวงซูสโดยเทพีเฮราเช่นเดียวกับของกรีก จนกระทั่งกวีโรมันเริ่มนำโครงสร้างของกรีกมาใช้ในตอนปลายสมัยสาธารณรัฐโรมัน แต่สิ่งที่โรมันมีคือ:
ระบบอันมีโครงสร้างที่แน่นหนาของ ประเพณีการทำพิธี, วิทยาลัยนักบวช และ ระบบกลุ่มทวยเทพที่เกี่ยวข้องกัน (pantheons of related gods)
ตำนานอันเต็มไปด้วยมนต์ขลังทางประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวกับการก่อตั้งและความรุ่งเรืองของเมืองต่าง ๆ โดยบุคคลต่าง ๆ ที่บางครั้งก็กล่าวกันว่าได้รับความช่วยเหลือจากเทพ
โครงสร้างของความเชื่อ การให้คำนิยาม และความคิดที่เกี่ยวกับเทพเจ้าของโรมันค่อนข้างจะแตกต่างเป็นอันมากจากของกรีก ตัวอย่างเช่นถ้าถามชาวกรีกเกี่ยวกับเทพีดีมีเทอร์ก็อาจจะได้รับคำตอบเป็นเรื่องราวที่เป็นที่รู้จักกันถึงความโศกเศร้าของดีมีเทอร์จากการลักตัวเพอร์เซฟะนีโดยเฮดีส แต่ชาวโรมันโบราณจะเล่าว่าเทพีเซเรสมีนักบวชที่เรียกว่าฟลาเมนผู้มีอาวุโสน้อยกว่าฟลาเมนของเทพจูปิเตอร์, เทพมาร์ส และ เทพควิรินัส แต่อาวุโสมากกว่าฟลาเมนของเทพีฟลอรา และ เทพีโพโมนา และอาจจะบอกต่อไปว่าเป็นเทพีหนึ่งในกลุ่มเทพีสามองค์ของการเกษตรกรรม และยิ่งกว่านั้นก็อาจจะสามารถลำดับกลุ่มเทพรองที่มีหน้าที่เฉพาะในการเป็นบริวารของเทพีดีมีเทอร์ ที่รวมทั้งซาร์ริทอร์ (ผู้กำจัดวัชพืช), เมสซอร์ (เทพแห่งการเก็บเกี่ยว), คอนเว็คเตอร์ (เทพแห่งการขนผลผลิตจากการเก็บเกี่ยว), คอนดิทอร์ (เทพแห่งการกักตุนเสบียง), อินซิทอร์ (เทพแห่งการหว่าน) และเทพอื่น ๆ ในกลุ่มเดียวกันอีกเป็นอันมาก ซึ่งไม่ใช่การบรรยายเป็นเรื่อง ๆ เป็นราว แต่เป็นการลำดับเทพตามอันดับของความสัมพันธ์กันอย่างซับซ้อน และ ของความสัมพันธ์ระหว่างเทพกับมนุษย์
ศาสนาดั้งเดิมของโรมันในสมัยแรก ๆ ได้รับการขยายพัฒนาต่อมาโดยการเพิ่มเติมความเชื่ออีกมากมายที่บางครั้งก็ขัดแย้งกันเอง และโดยการผสานประมวลเรื่องปรัมปรากรีกเข้ามาเป็นอันมาก ความรู้เกี่ยวกับศาสนาของโรมันโบราณเท่าที่ยังหลงเหลืออยู่มิได้มาจากนักเขียนร่วมสมัยแต่เป็นความรู้ที่ได้มาจากนักเขียนในสมัยต่อมาที่พยายามแสวงหาประเพณีโบราณสิ่งที่สูญหายไป เช่นจากนักปราชญ์มาร์คัส เทอเรนเชียส วาร์โรในคริสต์ศตวรรษที่ 1 นักเขียนคลาสสิกผู้อื่นเช่นกวีโอวิด ใน “ปฏิทิน” (Fasti) ได้รับอิทธิพลเป็นอันมากจากโครงสร้างของอารยธรรมเฮเลนนิสติค ที่มักจะใช้ความเชื่อของกรีกในการปิดช่องว่างที่มีอยู่ของความเชื่อโรมันในงานเขียนของตนเอง
เทพจากต่างแดน

เมื่อจักรวรรดิโรมันขยายตัวออกไปก็นำเอาประเพณีความเชื่อเกี่ยวกับเทพเจ้าของบ้างเมืองต่าง ๆ เข้ามาผสมผสานกับเทพเจ้าของโรมันเอง ชาวโรมันที่ไปทำการพิชิตดินแดนต่าง ๆ ก็มักจะให้เกียรติแก่เทพเจ้าของท้องถิ่นที่ทำการพิชิตได้ในระดับเดียวกับเทพเจ้าเดิมของโรมันเอง และในบางกรณีชาวโรมันก็จะอัญเชิญเทพเจ้าจากต่างแดนเข้ามาพำนักในเทวสถานในกรุงโรมที่จัดตั้งให้
ดูเพิ่ม

เทพเจ้ากรีก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ประมวลเรื่องปรัมปราโรมัน
ประสาทสมอง

เส้นประสาทสมอง
ประสาทสมอง (อังกฤษ: cranial nerve หรือ cerebral nerve) หรือ เส้นประสาทสมอง เป็นเส้นประสาทที่มีจุดกำเนิดจากสมองและก้านสมองโดยตรง ตรงข้ามกับประสาทไขสันหลังซึ่งมีจุดกำเนิดจากไขสันหลังปล้องต่าง ๆ ประสาทสมองเป็นทางเชื่อมของข้อมูลระหว่างสมองและบริเวณต่างๆ หลายบริเวณ โดยส่วนใหญ่คือบริเวณศีรษะและคอ
ประสาทไขสันหลังลงไปถึงกระดูกสันหลังส่วนคอที่หนึ่ง และประสาทสมองบทบาทสัมพันธ์กันเหนือระดับนี้ ประสาทสมองมีเป็นคู่และอยู่ทั้งสองข้าง ประสาทสมองในมนุษย์มีสิบสองหรือสิบสามเส้นแล้วแต่แหล่งที่มา ซึ่งกำหนดชื่อด้วยตัวเลขโรมัน I–XII และมีการกำหนดเลขศูนย์ให้ประสาทสมองเส้นที่ 0 (หรือประสาทปลาย) ตามลำดับที่มีจุดกำเนิดจากสมองส่วนหน้าไปถึงด้านหลังของสมองและก้านสมอง
ประสาทปลาย ประสาทรับกลิ่น (I) และประสาทตา (II) กำเนิดจากสมองใหญ่หรือสมองส่วนหน้า ส่วนอีกสิบคู่ที่เหลือกำเนิดจากก้านสมอง
ประสาทสมองเป็นองค์ประกอบของระบบประสาทนอกส่วนกลาง โดยยกเว้นประสาทสมองเส้นที่ 2 (ประสาทตา) ซึ่งมิใช่ประสาทส่วนปลายแท้จริงแต่เป็นลำเส้นใยประสาทของไดเอนเซฟาลอน (diencephalon) เชื่อมจอตากับนิวเคลียสงอคล้ายเข่าข้าง (lateral geniculate nucleus) ฉะนั้น ทั้งประสาทตาและจอตาเป็นส่วนหนึ่งของระบบประสาทส่วนกลาง แกนประสาทนำออกของประสาทอีกสิบสองเส้นที่เหลือทอดออกจากสมองและถือเป็นส่วนหนึ่งของระบบประสาทนอกส่วนกลาง ปมประสาทกลางของประสาทสมองหรือนิวเคลียสประสาทสมองกำเนิดในระบบประสาทส่วนกลาง ส่วนมากในก้านสมอง
กายวิภาคศาสตร์

เดิมมนุษย์ถือว่ามีประสาทสมองสิบสองคู่ เลข I–XII หรือ 1–12 มีดังนี้ ประสาทรับกลิ่น (I) ประสาทตา (II) ประสาทกล้ามเนื้อตา (III) ประสาททรอเคลียร์ (IV) ประสาทไทรเจมินัล (V) ประสาทแอบดิวเซนต์ (VI) ประสาทเฟเชียล (VII) ประสาทหู (VIII) ประสาทลิ้นคอหอย (IX) ประสาทเวกัส (X) ประสาทแอกเซสซอรี (XI) และประสาทกล้ามเนื้อลิ้น (XII)
แหล่งข้อมูลอื่น

Cranial nerve video (Brainfacts.org)
ปรากฏการณ์คนมุง

ปรากฏการณ์คนมุง (อังกฤษ: bystander effect) หรือความเฉยชาของคนมุง (อังกฤษ: bystander apathy) เป็นทฤษฎีจิตวิทยาสังคมซึ่งระบุว่าปัจเจกบุคคลมีโอกาสเสนอความช่วยเหลือผู้เสียหายลดลงหากมีผู้อื่นอยู่ด้วย ทฤษฎีนี้มีการเสนอครั้งแรกในปี 1964 และการวิจัยโดยเฉพาะในห้องปฏิบัติการพบปัจจัยหลากหลายเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เช่น จำนวนคนมุง ความกำกวม ความเป็นปึกแผ่นของกลุ่ม และการซึมผ่านของความรับผิดชอบที่ส่งเสริมการปฏิเสธร่วมกัน ทฤษฎีนี้เกิดขึ้นจากการฆ่าคิตตี จีโนวีสซึ่งมีรายงานข่าวไม่ถูกต้องว่ามีคนมุงอยู่ 38 คนโดยไม่เข้าสอด การวิจัยสมัยหลังสนใจเหตุการณ์ "โลกความเป็นจริง" ที่จับได้ในกล้องนิรภัย และมีการตั้งคำถามถึงความคงทนและผลไปในทางเดียวกันของปรากฏการณ์นี้ การศึกษาใหม่ ๆ ยังแสดงให้เห็นว่าปรากฎการณ์นี้ยังสามารถวางนัยทั่วไปถึงสถานที่ทำงานด้วย โดยผู้ใต้บังคังบัญชามักละเลยไม่แจ้งความคิด ความกังวลและความเห็นต่อผู้บังคับบัญชา
ปตท. เคมิคอล

| --- | --- |

รูปแบบ: ปิโตรเคมี
ก่อนหน้า: บริษัท ปิโตรเคมีแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) และ บริษัท ไทยโอเลฟินส์ จำกัด (มหาชน) (2527-2548)
ก่อตั้ง: 7 ธันวาคม พ.ศ. 2548
เลิกกิจการ: 19 ตุลาคม พ.ศ. 2554
บุคลากรหลัก: นายวีรศักดิ์ โฆสิตไพศาล  (กรรมการผู้จัดการใหญ่)
เว็บไซต์: บริษัท ปตท.เคมิคอล จำกัด (มหาชน)
บริษัท ปตท.เคมีคอล จำกัด (มหาชน)  (อังกฤษ: PTT Chemical Public Company Limited) ตัวย่อภาษาอังกฤษ PTTCH ก่อตั้งเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2548 โดยมีหน้าหลักคือผลิต เอทิลีน โพรพีลีน และพอลิเมอร์ ธุรกิจหลักคือเกี่ยวกับ ปิโตรเคมี ปัจจุบันยุบเลิกและรวมกิจการกับบริษัท ปตท. อะโรเมติกส์และการกลั่น จำกัด (มหาชน) จัดตั้งเป็นบริษัท พีทีที โกลบอล เคมิคอล จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2554
ประวัติ

ปตท.เคมีคอลเกิดมาจาก การรวมตัวของ บริษัท ปิโตรเคมีแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) ตัวย่อภาษาอังกฤษ NPC และ บริษัท ไทยโอเลฟินส์ จำกัด (มหาชน) ตัวย่อภาษาอังกฤษ TOC เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2548 แล้วเข้าในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในปีนั้นเลย เนื่องจากปตท.เคมีคอลเกิดมาจากการรวมตัวของสองบริษัท จึงเป็นบริษัทเกี่ยวกับโอเลฟินส์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ
รายชื่อโครงการ > โครงการที่มาบตาพุด

โครงการส่วนขยายโรงงานผลิตเม็ดพลาสติกชนิดความหนาแน่นสูง (BPEX) เจ้าของโครงการ บริษัท บางกอกโพลีเอททีลีน จำกัด (มหาชน)
โครงการโรงงานผลิตสารเอทานอลเอมีน (โครงการ บริษัท ไทยเอทานอล เอมิน จำกัด)
โครงการโรงงานผลิตเอทธิลีนออกไซด์ และเอทธิลีนไกลดอล (ส่วนขยาย) เจ้าของโครงการ (บริษัท ทีโอซี ไกลคอล จำกัด)
โครงการปรับปรุงโรงผลิตสารโอเลฟินส์สาขา ถนนไอ-สี่ (ก่อสร้างเตาแคร๊กกิ้งสำรอง)
โครงการขยายกำลังการผลิตโพลิเอทิลีน 50,000 ตัน/ปี
โครงการโรงงานผลิตสารฟีนอล (เจ้าของโครงการ บริษัท พีทีที ฟีนอล จำกัด-40%) (โครงการร่วมกับ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) และ บริษัท ปตท. อะโรเมติกส์และการกลั่น จำกัด (มหาชน))
โครงการส่วนขยายโรงงานคลอร์อัลคาไลและปรับปรุงการผลิตโรงงานของไวมิล (เจ้าของโครงการ บริษัท วีนิไทย จำกัด (มหาชน) -25%)
โรงงาน Bis-Phenol A production X2 : โครงการร่วมกับ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) และ บริษัท ปตท. อะโรเมติกส์และการกลั่น จำกัด (มหาชน)
โครงการโรงงานผลิตสารอะคริโลไนไตรล์และสารเมทิลเมตะคริเลต
โรงงาน การเพิ่มถังเก็บและอุปกรณ์ขนถ่าย LPG/Butene-1
โครงการศูนย์สาธารณูปการกลางแห่งที่ 2 เจ้าของโครงการ (บริษัท พีพีที ยูทิลิตี้ จำกัด-40%)
บริษัทธุรกิจร่วมทุน

บริษัท พีทีที ฟีนอล จำกัด ( PPCL)
PPCL เป็นบริษัทร่วมทุนระหว่าง PTTAR ปตท. และปตท.เคมิคอล ในสัดส่วนร้อยละ 30/40/30 เพื่อผลิตและจำหน่ายสารฟีนอล และสารอะซีโตน โดย PPCL จะรับเบนซี นจาก PTTAR เพื่อเป็นวัตถุดิบ โรงงานมีกำลังการผลิตสารฟีนอลขนาด 200,000 ตันต่อปี ที่นิคมอุตสาหกรรมตะวันออก (Eastern Industrial Estate หรือ EIE)
บริษัท พีทีที ยูทิลิตี้จำกัด (PTTUT)
PTTUT เป็นบริษัทร่วมทุนระหว่าง PTTAR ปตท. และปตท.เคมิคอล ในสัดส่วนร้อยละ 20/40/40 เพื่อผลิตและจำหน่ายสาธารณูปโภค ได้แก่ ไฟฟ้า ไอน้ำ และน้ำทุกประเภทที่ ใช้ในอุตสาหกรรม พาณิชยกรรม และสาธารณูปการอื่น ให้กับโครงการต่าง ๆ ของบริษัทในเครือ ปตท. โดยปัจจุบัน PTTUT ได้เริ่มจำหน่ายสาธารณูปโภคให้กับบาง บริษัทแล้ว เช่น โครงการผลิตสาร EO/EG ของ บริษัท ทีโอซี ไกลคอล จำกัด นอกจากนี้ PTTUT อยู่ระหว่างการก่อสร้างหน่วยผลิตต่าง ๆ ตามแผนธุรกิจที่วางไว้เพื่อ รองรับโครงการใหม่ ๆ ของบริษัทในกลุ่ม ปตท. เช่น โครงการ PPCL และ CPX II ของ PTTAR เป็นต้น
บริษัท พีทีที ไอซีที โซลูชั่นส์ จำกัด ( PTT ICT)
PTT ICT เป็นบริษัทร่วมทุนระหว่าง PTTAR ปตท. ปตท.สผ. ไทยออยล์ และ ปตท.เคมิคอล ในสัดส่วนรายละร้อยละ 20 เพื่อให้บริการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศกับบริษัทใน เครือ ปตท. ทั้งหมด
บริษัท พีทีที โพลีเมอร์ มาร์เก็ตติ้ง จำกัด  (PTT PM)
PTT PM เป็นบริษัทร่วมทุนมีตัวแทนด้าน การตลาดและ การจัดจำหน่าย ปตท. เคมิคอลถือหุ้นอนู่ร้อยละ 25
บริษัท อีสเทิร์น ฟลูอิด ทรานสปอร์ต จำกัด (EFT)
ทางบริษัท ปตท. เคมิคอล จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นร่วมกับการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยและบริษัทอื่นๆ ดำเนินธุรกิจให้บริการระบบและโครงสร้างสำหรับท่อขนส่ง ปตท. เคมิคอลถือหุ้นอยู่ร้อยละ 15
บริษัท ไทย อีทอกซีเลท จำกัด (TEX)
เป็นบริษัทร่วมทุนระหว่างบริษัท ปตท. เคมิคอล จำกัด (มหาชน) และบริษัท Cognis Thailand Ltd. ดำเนินการผลิตและจำหน่ายสารแฟตตี้แอลกอฮอล์ อีทอกซีเลท ซึ่งเป็นสารประกอบในผลิตภัณฑ์ดูแลสุขอนามัยบุคคล โดยใช้สารเอทิลีนออกไซด์ ( EO ) และสารแฟตตี้แอลกอฮอล์เป็นวัตถุดิบ ถือเป็นโรงงานผลิตสารแฟตตี้แอลกอฮอล์ อีทอกซีเลทแห่งแรกในประเทศไทย ปตท. เคมิคอลถือหุ้นอยู่ร้อยละ 50
บริษัท วีนิไทย จำกัด ( มหาชน)
เป็นบริษัทร่วมทุนระหว่างกลุ่มโซลเวย์ ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ชาวเบลเยียม เครือเจริญโภคภัณฑ์ และบริษัท ปตท. เคมิคอล จำกัด (มหาชน) ดำเนินการผลิตและจำหน่ายผงพลาสติกพีวีซี วีซีเอ็ม คลอรีน และผลิตภัณฑ์พลอยได้อื่น เช่น โซดาไฟ  ปตท. เคมิคอลถือหุ้นอยู่ร้อยละ 25
บริษัทย่อย

บริษัท บางกอกโพลีเอททีลีน จำกัด (BPE)
บริษัทฯ ถือหุ้น 100% ดำเนินธุรกิจผลิตเม็ดพลาสติก โพลีเอททีลีนชนิดความ หนาแน่นสูง (HDPE)
บริษัท พีทีทีโพลีเอททีลีน จำกัด (PTT PE)
ถือหุ้น 100% ผลิตโอเลฟินส์ และผลิตภัณฑ์ขั้นต่อเนื่อง เพื่อรองรับความต้องการในประเทศที่มีการขยายตัวตามสภาพเศรษฐกิจของประเทศและภูมิภาคเอเซีย เพื่อรองรับการลงทุนในแครกเกอร์ใหม่ของบริษัทฯ , โรงผลิตเม็ดพลาสติกโพลิเอทิลีนความหนาแน่นต่ำ ( Low Density Polyethylene – LDPE) และโรงผลิตเม็ดพลาสติก
บริษัท ไทยสไตรีนิคส์ จำกัด (TSCL)
ดำเนินการผลิตเม็ดพลาสติกโพลีสไตรีน (PS) เพื่อใช้สำหรับผลิตส่วนประกอบของเครื่องใช้ไฟฟ้า และบรรจุภัณฑ์พลาสติก
บริษัท ทีโอซีไกลคอล จำกัด (TOCGC)
ผลิตผลิตภัณฑ์เอทิลีนออกไซด์ (EO) และ
เอทิลีนไกลคอล (EG) ผลิตภัณฑ์หลักคือ MEG ใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตเส้นใยโพลีเอสเตอร์ สำหรับอุตสาหกรรมสิ่งทอ และการผลิตขวดน้ำใส หรือ ขวดเพ็ท (PET) โดยใช้เอทิลีนเป็นวัตถุดิบ ถือเป็นโรงงานผลิตสารเอทิลีนออกไซด์และเอทิลีนไกลคอล แห่งแรกในประเทศไทย
บริษัท ไทยเอทานอลเอมีน จำกัด (TEA)
ผลิตสารเอทานอลเอมีน ซึ่งเป็นสารประกอบที่
จำเป็นในผลิตภัณฑ์ดูแลสุขอนามัยบุคคล รวมถึงผลิตภัณฑ์ในอุตสาหกรรมต่างๆ เช่น อุตสาหกรรมสี อุตสาหกรรมยา การผลิตเครื่องสำอาง ซีเมนต์ น้ำยาทำความสะอาด น้ำยาปรับผ้านุ่ม โดยใช้สารเอทิลีนออกไซด์ ( EO ) กับสารแอมโมเนียเป็นวัตถุดิบ ถือเป็นโรงงานผลิตสารเอทานอลเอมีน แห่งแรกในประเทศไทย
บริษัท ไบโอ ครีเอชั่น จำกัด
บริษัท ไทยโอลีโอเคมี จำกัด (TOL)
ผลิตผลิตภัณฑ์ ได้แก่
เมทิลเอสเตอร์ ซึ่งเป็นสารเพิ่มประสิทธิภาพแก่น้ำมันดีเซล
แฟตตี้แอลกอฮอล์ ซึ่งเป็นสารพื้นฐานสำหรับผลิตสินค้าดูแลสุขอนามัยบุคคล
กลีเซอรีน ซึ่งเป็นวัตถุดิบสำหรับอุตสาหกรรมยาและเครื่องสำอาง
บริษัท ไทยแฟตตี้แอลกอฮอลส์ จำกัด
ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์โอลีโอเคมีและแฟตตี้แอลกอฮอล์ รวมถึงอนุพันธ์ของแฟตตี้แอลกอฮอล์ ใช้เป็นสารตั้งต้นสำหรับผลิตผลิตภัณฑ์ดูแลสุขอนามัยส่วนบุคคล
บริษัท เอ็นพีซี เซฟตี้ แอนด์ เอ็นไวรอนเมนทอล เซอร์วิส จำกัด  (NPC S&E)
ดำเนินธุรกิจงานบริการด้านความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อมให้กับบริษัทในเครือ หน่วยงานราชการและเอกชนต่างๆ อย่างครบวงจร อาทิ การฝึกอบรมป้องกันและระงับอัคคีภัย การพัฒนาระบบและมาตรการด้านความปลอดภัย การฝึกอบรมการกู้ภัยทางทะเล และหลักสูตรอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
รางวัล

2551-ได้รับรางวัล Top Corporate Governance Awards จากตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
2551-ได้รับรางวัล Return On Environment by GE Water & Process Technologies จากการช่วยรักษาสิ่งแวดล้อม และลดใช้ทรัพยากรธรรมชาติ
2551-EIA Monitoring Awards สำหรับโครงการ HDPE I-1
2551-CSR-DIW (Corporate Social Responsibility-Department of Industry Works) แสดงความรับผิดชอบของอุตสหกรรม ต่อธรรมชาติ
2550-EIA Monitoring Awards สำหรับจากกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ
2550-รางวัล ดีเด่นด้านความปลอดภัยจากกระทรวงแรงงาน
2549-EIA Monitoring Awards สำหรับจากกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ
2549-รางวัล ดีเด่นด้านความปลอดภัยจากกระทรวงแรงงาน
2549-รางวัลคุณภาพ ISO 9001 จากเม็ดพลาสติก HDE
2549-รางวัลโรงงานดีเด่นจาก สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
2549-รางวัลสารประกอบดีเด่นด้านความปลอดภัยจาก กระทรวงแรงงาน
2548-รางวัล Overall Most Improved Company for Best Management Practices
2548-Thailand Class Quality Award
2548-Best Corporate Governance Awards by SET
2548-TBLA Awards by CNBC Asia
ดูเพิ่ม

ปตท.
แหล่งข้อมูลอื่น

บริษัท ปตท.เคมิคอล จำกัด (มหาชน)
ประเทศนีวเว

| นีวเว Niuē (Niuean) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
เพลงชาติ: Ko e Iki he Lagi  (นีวเว) พระผู้เป็นเจ้าบนสวรรค์ 

ที่ตั้งของประเทศนีวเวในแปซิฟิกตะวันตก
เมืองหลวง และหมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุด: อาโลฟี 19°03′14″S 169°55′12″W﻿ / ﻿19.05389°S 169.92000°W﻿ / -19.05389; -169.92000
ภาษาราชการ: อังกฤษ นีวเว
กลุ่มชาติพันธุ์ : 66.5% นีวเว 13.4% ลูกครึ่งนีวเว 20.1% อื่น ๆ
ศาสนา : 96.4% คริสต์ 3.3% ไม่มี 0.3% อื่น ๆ
การปกครอง: รัฐเดี่ยว ระบบรัฐสภา ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ภายใต้ประชาธิปไตยแบบไม่ระบุพรรค

• กษัตริย์ : สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3
• ผู้สำเร็จราชการ : ซินดี เคียโร
• นายกรัฐมนตรี : ดาลตัน ตาเกลางี
 
สภานิติบัญญัติ: สมัชชา
รัฐสัมพันธ์เสรีของนิวซีแลนด์

• ดินแดนปกครองตนเองของนิวซีแลนด์ : 19 ตุลาคม ค.ศ. 1974
• อิสระในด้านการต่างประเทศรับรองโดยสหประชาชาติ : ค.ศ. 1994
 
พื้นที่
• รวม: 261.46 ตารางกิโลเมตร (100.95 ตารางไมล์)
• แหล่งน้ำ (%): น้อยมาก
ประชากร
• พ.ศ. 2560 ประมาณ: 1,624 (ไม่จัดอันดับ)
• สำมะโนประชากร 2017: 1,784
• ความหนาแน่น: 6.71 ต่อตารางกิโลเมตร (17.4 ต่อตารางไมล์) (ไม่จัดอันดับ)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2003 (ประมาณ)
• รวม: 10.0 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (228th)
• ต่อหัว: 5,800 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 164)
จีดีพี (ราคาตลาด) : 2018 (ประมาณ)
• รวม:  43.536 ล้านดอลลาร์นิวซีแลนด์ (30,510,028 ดอลลาร์สหรัฐ)
สกุลเงิน: ดอลลาร์นิวซีแลนด์ (NZD)
เขตเวลา: UTC−11
ขับรถด้าน: ซ้าย
รหัสโทรศัพท์: +683
โดเมนบนสุด: .nu
 ^  มีการใช้เงินสกุลดอลลาร์นีอูเอด้วย แต่ไม่เป็นทางการ 
นีวเว (อังกฤษ: Niue; นีวเว: Niuē) เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ มักเรียกว่า "Rock of Polynesia" นีวเวปกครองตนเอง แต่นอกจากนี้ นีวเวยังอยู่ในความสัมพันธ์เสรี (free association) กับประเทศนิวซีแลนด์ด้วย นั่นหมายความว่าประมุขโดยชอบธรรมของนิวซีแลนด์เป็นประมุขรัฐของนีวเวด้วย และความสัมพันธ์ทางการทูตส่วนใหญ่จะจัดโดยนิวซีแลนด์ นีวเวตั้งอยู่ห่างจากทางตะวันออกเฉียงเหนือของนิวซีแลนด์ 2,400 กิโลเมตร และตั้งอยู่ในบริเวณสามเหลี่ยมระหว่างประเทศตองงา ประเทศซามัว และหมู่เกาะคุก ชาวนีวเวร้อยละ 90 ถึง 95 อาศัยอยู่ในประเทศนิวซีแลนด์ ซึ่งมีประมาณร้อยละ 70 ที่พูดภาษานีวเว
อ่านเพิ่ม

Niue, the Pacific island struggling to cope as its population plummets
Chapman, Terry M. (1976) – The Decolonisation of Niue.
Hekau, Maihetoe & al., Niue: A History of the Island, Suva: Institute of Pacific Studies (USP) & the government of Niue, 1982 [no ISBN]
Loeb, Edwin M. (1926) – History and Traditions of Niue.
Painter, Margaret and Kalaisi Folau (2000) – Tagi Tote e Loto Haaku, My Heart Is Crying a Little: Niue Island Involvement in the Great War, 1914–1918.
Smith, Percy – Niue-fekai (or Savage) Island and its People.
Sperlich, Wolfgang B. (2012) – Tohi Vagahau Niue/Niue Language Dictionary: Niuean-English, with English-Niuean Finderlist.
Thomson, Basil C. (2012) – Savage Island: An Account of a Sojourn in Niue and Tonga.
James P Terry and Warwick E Murray (edited by) - Niue Island: Geographical Perspectives on the Rock of Polynesia International Scientific Council for Island Development (INSULA), UNESCO, ISBN 9299002304.
SPREP, Rod Hay and Ralph Powlesland, Compiled by Joanna Sim –Guide to Birds of Niue
Tregear, Edward, "Niue: or Savage Island" เก็บถาวร 2010-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, The Journal of the Polynesian Society, vol.2, March 1893, pp. 11–16
W R Sykes – Contributions to the Flora of Niue
Dick Scott (1993) – Would a Good Man Die
แหล่งข้อมูลอื่น

Niuean Government official site
Niue. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
Niue from UCB Libraries GovPubs
ประเทศนีวเว ที่เว็บไซต์ Curlie
Wikimedia Atlas of Niue
Niue Tourism Office
19°03′S 169°51′W﻿ / ﻿19.050°S 169.850°W﻿ / -19.050; -169.850
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  IdRef
ประเพณี

ประเพณี (อังกฤษ: tradition) เป็นกิจกรรมที่มีการปฏิบัติสืบเนื่องกันมา เป็นเอกลักษณ์และมีความสำคัญต่อสังคม เช่น การแต่งกาย ภาษา วัฒนธรรม ศาสนา ศิลปกรรม กฎหมาย คุณธรรม ความเชื่อ ฯลฯ อันเป็นบ่อเกิดของวัฒนธรรมของสังคมเชื้อชาติต่างๆ กลายเป็นประเพณีประจำชาติและถ่ายทอดกันมาโดยลำดับ หากประเพณีนั้นดีอยู่แล้วก็รักษาไว้เป็นวัฒนธรรมประจำชาติ
ความหมายของประเพณี

พระยาอนุมานราชธน ได้ให้ความหมายของคำว่าประเพณีไว้ว่า ประเพณี คือ ความประพฤติที่ชนหมู่หนึ่งอยู่ในที่แห่งหนึ่งถือเป็นแบบแผนกันมาอย่างเดียวกัน และสืบต่อกันมานาน ถ้าใครในหมู่ประพฤติออกนอกแบบก็ผิดประเพณี หรือผิดจารีตประเพณี
คำว่าประเพณี ตามพจนานุกรมฉบับบัณฑิตยสถาน ได้กำหนดความหมายประเพณีไว้ว่า ขนบธรรมเนียมแบบแผน ซึ่งสามารถแยกคำต่างๆ ออกได้เป็น ขนบ มีความหมายว่า ระเบียบแบบอย่าง ธรรมเนียมมีความหมายว่า ที่นิยมใช้กันมา และเมื่อนำมารวมกันแล้วก็มีความหมายว่า ความประพฤติที่คนส่วนใหญ่ ยึดถือเป็นแบบแผน และได้ทำการปฏิบัติสืบต่อกันมา จนเป็นต้นแบบที่จะให้คนรุ่นต่อๆ ไปได้ประพฤติปฏิบัติตามกันต่อไป
โดยสรุปแล้ว ประเพณี หมายถึง ระเบียบแบบแผนที่กำหนดพฤติกรรมในสถานการณ์ต่างๆ ที่คนในสังคมยึดถือปฏิบัติสืบกันมา ถ้าคนใดในสังคมนั้นๆฝ่าฝืนมักถูกตำหนิจากสังคม  ลักษณะประเพณีในสังคมระดับประเทศชาติ มีทั้งประสมกลมกลืนเป็นอย่างเดียวกัน และมีผิดแปลกกันไปบ้างตามความนิยมเฉพาะท้องถิ่น แต่โดยมากย่อมมีจุดประสงค์ และวิธีการปฏิบัติเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน มีเฉพาะส่วนปลีกย่อยที่เสริมเติมแต่งหรือตัดทอนไปในแต่ละท้องถิ่น สำหรับประเพณีไทยมักมีความเกี่ยวข้องกับความเชื่อในพระพุทธศาสนาและพราหมณ์มาแต่โบราณ
ดูเพิ่ม

รายชื่อประเพณีไทย
ปรัชญาบริติช

Philosophical tradition of the British people
เดวิด ฮูม นักปรัชญาชาวสก็อตผู้มีอิทธิพลอย่างมากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18
ปรัชญาบริติช (อังกฤษ: British philosophy) หมายถึงวิธีทางปรัชญาของชาวบริติช "ปรัชญาบริติชมีลักษณะเฉพาะดังนี้: สามัญสำนึก ไม่ชอบความซับซ้อน ให้ความสนใจกับสิ่งที่เป็นรูปธรรมมากกว่าสิ่งที่เป็นนามธรรม และมีความซื่อตรงต่อวิธีวิทยาที่มีสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ประกอบกับมีบทกวีแทรกอยู่บ้างเป็นครั้งคราว"
ดูเพิ่ม

รายนามนักปรัชญาชาวบริติช
สมาคมปรัชญาบริติช
สมาคมปรัชญาแห่งอังกฤษ