stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทัลชาเบ็ด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2011-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระเจ้านุลจีแห่งชิลลา

พระเจ้านุลจีแห่งชิลลา (เกาหลี: 눌지마립간, ค. 417 – 458) พระราชาลำดับที่ 19 แห่ง อาณาจักรชิลลา หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี พระองค์เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าแนมุล พระราชาลำดับที่ 17 กับ พระนางโบบัน พระราชธิดาใน พระเจ้ามีชู พระราชาลำดับที่ 13
พระองค์อภิเษกกับพระราชธิดาของ พระเจ้าซิลซ็อง พระราชาลำดับที่ 18 ผู้เนรเทศพระราชอนุชาของพระเจ้านุลจี 2 พระองค์ไปยัง โคกูรยอ และ ญี่ปุ่น ซึ่งพระเจ้าซิลซ็องพยายามจะสังหารพระเจ้านุลจีเมื่อครั้งยังเป็นเจ้าชายแต่ไม่สำเร็จโดยพระเจ้าซิลซ็องถูกพระเจ้านุลจีสำเร็จโทษเมื่อขึ้นสืบราชบัลลังก์ใน ค.ศ. 417
ใน ค.ศ. 418 พระองค์ได้ส่งข้าหลวงผู้จงรักภักดีคนหนึ่งนาม ปาร์คแจซัง ไปช่วยพระราชอนุชาทั้งสองที่โคกูรยอและญี่ปุ่นซึ่งข้าหลวงปาร์คได้ทำการช่วยเหลือองค์ชายที่โคกูรยอเป็นผลสำเร็จแต่ที่ญี่ปุ่นเขาถูกจับและบังคับให้สวามิภักดิ์ต่อกษัตริย์ญี่ปุ่นซึ่งข้าหลวงปาร์คได้ปฏิเสธไปทำให้เขาถูกสังหารซึ่งเรื่องราวของเขายังคงถูกเล่าขานสืบมาจนถึงทุกวันนี้
พระเจ้านุลจีพยายามที่จะทำให้ชิลลาเป็นอิสระจากโคกูรยอโดยเริ่มจากความสัมพันธ์ทางการทูตเมื่อ ค.ศ. 424 และความสัมพันธ์ทางการทหารกับ แพ็กเจ เมื่อ ค.ศ. 433
พระเจ้านุลจีสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 458 หลังจากครองราชบัลลังก์ทั้งสิ้น 41 ปีโดยผู้ที่สืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์คือ จาบี ผู้เป็นพระราชโอรส
| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยชิลลา |
| --- | --- |
ชิลลายุคต้น (57 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 654):  ฮยอกกอเซ  นัมแฮ  ยูรี  ทัลแฮ  พาซา  จีมา  อิลซ็อง  อาดัลลา  พ็อลฮยู  แนแฮ  โจบอน  ช็อมแฮ  มีชู  ยูรเย  คีริม  ฮึลแฮ  แนมุล  ซิลซ็อง  นุลจี  จาบี  โซจี  จีจึง  พ็อบฮึง  จินฮึง  จินจี  จินพย็อง  ช็อนด็อก  ชินด็อก 
ชิลลายุคกลาง (ค.ศ. 654 - 780):  มูยอล  มุนมู  ซินมุน  ฮโยโซ  ซองด๊อก  ฮโยซอง  คยองด๊อก  ฮเยคง 
ซิลลายุคปลาย (ค.ศ. 780 - 935):  ซอนด๊อก  วอนซอง  โซซอง  แอจาง  ฮอนด๊อก  ฮึงด๊อก  ฮุยคัง  มินแอ  ซินมู  มุนซอง  ฮอนอัน  คยองมุน  ฮอนคัง  จองคัง  ชินซ็อง  ฮโยคง  ซินด๊อก  คยองมยอง  คยองแค  คยองซุน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พระเจ้าพ็อลฮยูแห่งชิลลา

พระเจ้าพ็อลฮยูแห่งชิลลา (เกาหลี: 벌휴,สวรรคต 196,ครองราชย์ 184 – 196) พระราชาลำดับที่ 9 แห่ง อาณาจักรชิลลา หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี โดยพระองค์สืบเชื้อสายจาก พระเจ้าทัลแฮ พระราชาลำดับที่ 4
เนื่องจากการสวรรคตของ พระเจ้าอาดัลลา พระราชาลำดับที่ 8 โดยไร้รัชทายาททำให้สายราชสกุลปาร์คที่สืบเชื้อสายจาก พระเจ้าฮย็อกกอเซ ซึ่งเป็นปฐมกษัตริย์ขาดช่วงในการสืบราชบัลลังก์ไปทำให้เจ้าชายพ็อลฮยูจากราชสกุลซ็อกได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา
แต่ได้มีการสันนิษฐานว่าพระเจ้าพ็อลฮยูอาจจะไม่ใช่พระราชนัดดาของพระเจ้าทัลแฮเพราะพระเจ้าทัลแฮสวรรคตไป 104 ปีก่อนที่พระเจ้าพ็อลฮยูจะขึ้นครองราชบัลลังก์คือใน ค.ศ. 80 ทางด้านพระราชมารดาของพระเจ้าพ็อลฮยูมาจากราชสกุลคิม
| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยชิลลา |
| --- | --- |
ชิลลายุคต้น (57 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 654):  ฮยอกกอเซ  นัมแฮ  ยูรี  ทัลแฮ  พาซา  จีมา  อิลซ็อง  อาดัลลา  พ็อลฮยู  แนแฮ  โจบอน  ช็อมแฮ  มีชู  ยูรเย  คีริม  ฮึลแฮ  แนมุล  ซิลซ็อง  นุลจี  จาบี  โซจี  จีจึง  พ็อบฮึง  จินฮึง  จินจี  จินพย็อง  ช็อนด็อก  ชินด็อก 
ชิลลายุคกลาง (ค.ศ. 654 - 780):  มูยอล  มุนมู  ซินมุน  ฮโยโซ  ซองด๊อก  ฮโยซอง  คยองด๊อก  ฮเยคง 
ซิลลายุคปลาย (ค.ศ. 780 - 935):  ซอนด๊อก  วอนซอง  โซซอง  แอจาง  ฮอนด๊อก  ฮึงด๊อก  ฮุยคัง  มินแอ  ซินมู  มุนซอง  ฮอนอัน  คยองมุน  ฮอนคัง  จองคัง  ชินซ็อง  ฮโยคง  ซินด๊อก  คยองมยอง  คยองแค  คยองซุน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พระเจ้ามุน

พระเจ้ามุนแห่งพัลแฮ (เกาหลี: Mun of Balhae, ? – 793, ครองราชย์ 737 – 793) พระราชาลำดับที่ 3 และเป็นพระราชาที่ครองราชบัลลังก์ยาวนานที่สุดแห่ง อาณาจักรพัลแฮ. พระองค์เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้ามูแห่งพัลแฮ พระราชาลำดับที่ 2 และเป็นพระราชนัดดาของ พระเจ้าโกแห่งพัลแฮ ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรพัลแฮ
ในรัชสมัยของพระองค์ความสัมพันธ์ทางการทูตกับ ราชวงศ์ถัง เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการทำให้มีนักปราชญ์ชาวพัลแฮจำนวนมากเดินทางไปยังจีนเพื่อศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมขณะเดียวกันความสัมพันธ์กับ อาณาจักรรวมชิลลา ซึ่งรวบรวมอาณาจักรใน คาบสมุทรเกาหลี จนเป็นปึกแผ่นก็เริ่มดีขึ้นโดยได้มีการเปิดเส้นทางการค้าที่เรียกว่า เส้นทางชิลลา ซึ่งสามารถเชื่อมต่อการค้าจากพัลแฮไปยังญี่ปุ่นได้
| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรพัลแฮ |
| --- | --- |
ผู้นำพัลแฮ:  จุงซาง  โก 
กษัตริย์พัลแฮ:  โก  มู  มุน  วอนอึย  ซอง  คัง  จอง  ฮุย  คัน  ซอน  อิจิน  คอนฮวาง  ฮย็อนซ็อก  วีแฮ  อินซอน 
 ดูเพิ่ม  โชซ็อนโบราณ  พูยอ  โคกูรยอ  แพ็กเจ  ชิลลา  พัลแฮ  โครยอ  โชซ็อน • จักรวรรดิเกาหลี
พระนางชินซ็องแห่งชิลลา

| สมเด็จพระราชินีจินซองแห่งซิลลา |
| --- | --- |
ฮันกึล: 진성여왕
ฮันจา: 眞聖女王
อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Jinseong yeowang
สมเด็จพระราชินีชินซ็องแห่งชิลลา (เกาหลี: 진성여왕; ครองราชย์ ค.ศ. 887 - ค.ศ. 897) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 51 แห่ง อาณาจักรชิลลา ในช่วงปี ค.ศ. 887-897 พระนางยังเป็นราชินีลำดับที่ 3 และลำดับสุดท้ายที่ได้ปกครอง ชิลลา ต่อจาก พระนางช็อนด็อก และ พระนางชินด็อก รัชสมัยของพระนางเป็นจุดเริ่มต้นการสิ้นสุดของ อาณาจักรรวมชิลลา และจุดเริ่มต้นของยุค สามอาณาจักรหลัง
พระราชประวัติ

พระนางชินซ็อง เป็นพระราชธิดาของ พระเจ้าคย็องมุน และ Queen Munui พระขนิษฐาของ พระเจ้าฮ็อนกัง และ พระเจ้าช็องกัง พระนางขึ้นครองบัลลังก์เมื่อพระเชษฐาทั้งสองของพระนางเสด็จสวรรคตโดยไม่มีสายพระโลหิตสืบสายตรง
พระราชประวัติ > รัชสมัย

พระนางชินซ็อง ถูกกล่าวถึงใน ซัมกุก ซากี ในเรื่องความประพฤติที่ผิดศีลธรรมและไร้ศีลธรรมของพระนาง ตั้งแต่การรับสินบนไปจนถึงการนำผู้ชายเข้ามาในวังและมีสัมพันธ์กับพวกเขา นอกจากนี้พระนางยังมีความสัมพันธ์กับผู้บังคับบัญชาระดับสูง ซัมกุก ซากี เขียนโดยพวกลัทธิขงจื๊อ ซึ่งมีทัศนคติเชิงลบต่อการปกครองของสตรี
ในทางตรงกันข้าม ตามบันทึกของ ชเว ชี-ว็อน ปราชญ์และกวีในช่วงปลายยุค อาณาจักรรวมชิลลา ว่าพระนางเป็นพระราชินีที่ใจดีไม่มีความโลภ
ในรัชสมัยของพระองค์ ความสงบเรียบร้อยของประชาชนก็พังทลายลง ไม่สามารถเก็บภาษีได้อีกต่อไปและระบบเกณฑ์ทหารล้มเหลว ยัง กิล ทางตะวันตกเฉียงเหนือและ คย็อน ว็อน ทางตะวันตกเฉียงใต้ได้อาศัยประโยชน์จากความระส่ำระสายนี้ก่อกบฏและก่อตั้งอาณาจักรของตนเอง
ในปี ค.ศ. 895 ราชินีชินซ็อง ได้สถาปนา คิม โย พระราชโอรสนอกราชบัลลังก์ของ พระเจ้าฮ็อนกัง เป็นรัชทายาท เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 897 พระนางสละราชบัลลังก์และเสด็จสวรรคตในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 897 พระนางถูกฝังไว้ทางเหนือของวัด ซาจาซา ใน คย็องจู
พระนางอันซุน

พระนางอันซุน (เกาหลี: Queen Ansun; 12 มีนาคม 1988 – 3 กุมภาพันธ์ 2042) รู้จักในพระนาม พระนางอินฮเย พระพันปีหลวง (เกาหลี: Queen Dowager Inhye) เป็นพระภรรยาพระองค์ที่ 2 และพระมเหสีในพระเจ้าเยจงแห่งโชซ็อน รัชกาลที่ 8 ของราชวงศ์โชซ็อน
พระราชวงศ์

พระบิดา : Han Baek-ryun (Han Baek-ryun) (1427–1474)
พระอัยกา : ฮันชาง (Han Chang) (1411–1451)
พระสวามี : พระเจ้าเยจงแห่งโชซ็อน (1450–1469)
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

แสดงโดย Lee Yeon-doo ในละครโทรทัศน์ของสถานีโทรทัศน์เจทีบีซี เมื่อ พ.ศ. 2554 เรื่อง พระพันปีอินซู
| ก่อนหน้า |  | พระนางอันซุน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระนางช็องฮี |  | พระมเหสีกรุงโชซ็อน   (ค.ศ. 1468 - 1469) |  | พระนางคงฮเย |
↑  "Royal Tombs; Seooreung, Onreung, Seosamneung". Cultural Heritage Administration of Korea. 2008-06-27. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-04-26. สืบค้นเมื่อ June 5, 2014.
พระเจ้าซูโร

| พระเจ้าซูโร |
| --- | --- |
ฮันกึล: 수로왕
ฮันจา: 首露王
อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Suro-wang
พระเจ้าซูโร หรือ พระเจ้าซูรึง (เกาหลี: 수릉, 首陵; ? -  ค.ศ. 199) กษัตริย์พระองค์แรกแห่งกึมควันคายาหรืออาณาจักรคายา มีพระนามเดิมว่า คิมซูโร เป็นผู้ก่อตั้งกึมควันคายา บริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของเกาหลี
ตำนาน

ตามตำนานการก่อตั้งราชวงศ์กึมควันคายานั้น มีบันทึกในศตวรรษที่ 13 ในพงศาวดาร คารัคกุก-กิ  (hangul: 가락국기, hanja: 駕洛國記) ของหนังสือ ซัมกุก ยูซา ตามตำนานกล่าวว่าพระเจ้าซูโรเป็นหนึ่งในหกองค์ชายที่ประสูติจากไข่ที่มาจากท้องฟ้าที่อยู่ในชามทองห่อผ้าสีแดง พระเจ้าซูโรเป็นองค์ชายพระองค์แรกที่ตั้งอาณาจักรได้ ก็คืออาณาจักรคายานั้นเอง
ในตำนานยังล่าวอีกว่าพระมเหสีของพระเจ้าซูโร ซึ่งก็คือ พระมเหสีฮอฮวางอ๊ก ซึ่งพระนางเป็นองค์หญิงที่มาจากอินเดียในแคว้นอโยธยา (ahyuta, 阿逾陀) ซึ่งพระนางเป็นผู้ที่ทำให้อินเดียและเกาหลีได้ทำการค้าซึ่งกันและกัน
ตามตำนานเรื่องที่พระเจ้าซูโรประสูติมาจากไข่นั้น ในคาบสมุทรเกาหลีมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับหลายอาณาจักร องค์ชายจูมง ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งอาณาจักรโกคูรยอ กล่าวว่าพระนางยูฮวาท้องโดยได้รับแสงอาทิตย์และคลอดลูกออกมาเป็นไข่ ซึ่งก็คือองค์ชายจูมง พระเจ้าฮยอกกอเซแห่งอาณาจักรซิลลา ที่มีตำนานว่าพระองค์ประสูติจากไข่ และยังมี คิมอันจี ผู้เป็นต้นตระกูลคิมในเกาหลี มีตำนานว่า คิมอันจีถูกพบบริเวณป่าไก่หรือป่าคเยริมที่อยู่ในกล่องสีทองและมีไก่สีทองเอยู่บนกล่องนั้น แต่ตำนานการประสูติจากไข่ของพระเจ้าซูโรยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักของคนเท่าไรนัก
| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยกึมควันคายา |
| --- | --- |
  ซูโร  ·  คอดึง  ·  มาพอม  ·  กอจินมี  ·  อีซิพอม  ·  เจวาจี  ·  ชวีฮุย  ·  จิลจี  ·  คยอมจี  ·  คูฮย็อง  ·   
ดูเพิ่ม : โกคูรยอ • แพคเจ • ซิลลา • บัลแฮ • โครยอ • โชซอน
พระเจ้ากเย

| พระเจ้ากเย |
| --- | --- |
ฮันกึล: 계왕
ฮันจา: 契王
อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Gye-wang
พระเจ้ากเย (เกาหลี: 계왕; ?-346, r. 344-346) กษัตริย์องค์ที่ 12 แห่งอาณาจักรแพ็กเจหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี
ตามบันทึกซัมกุก ซากิ กล่าวว่าพระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าบุนซอ แต่เมื่อพระบิดาของพระองค์สวรรคต พระเจ้าบีรยูจึงขึ้นครองราชย์แทนเนื่องจากในขณะนั้นพระองค์ยังทรงพระเยาว์มาก เมื่อพระเจ้าบีรยูสวรรคต พระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ากเยแห่งอาณาจักรแพ็กเจ พระองค์ทรงชำนาญด้านการยิงธนูและการขี่ม้า
พระองค์ทรงทำการชิงอำนาจกับเหล่าเชื้อพระวงศ์สามสายของอาณาจักรแพ็กเจก่อนขึ้นครองราชย์ คือ สายพระเจ้าโชโก สายพระเจ้าโกอี และสายพระเจ้าบีรยู พระองค์สามารถชนะเจ้าชายกึนโชโกพระราชโอรสในพระเจ้าบีรยู พระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ากเย
พงศาวลี

| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรแพ็กเจ |
| --- | --- |
  อนโจ  ·  ดารู  ·  กีรู  ·  แกรู  ·  โชโก  ·  กูซู  ·  ซาบาน  ·  โกอี  ·  แช็กกเย  ·  บุนซอ  ·  บีรยู  ·  กเย  ·  กึนโชโก  ·  กึนกูซู  ·  ชิมนยู  ·  จินซา  ·  อาซิน  ·  จอนจี  ·  กูอีซิน  ·  บียู  ·  แกโร  ·  มุนจู  ·  ซัมกึน  ·  ดงซอง  ·  มูรยอง  ·  ซอง  ·  วีด๊อก  ·  ฮเย  ·  บอบ  ·  มู  ·  อึยจา  
ดูเพิ่ม: โชซ็อนโบราณ • พูยอ • โคกูรยอ • แพ็กเจ • ชิลลา • พัลแฮ • โครยอ • โชซ็อน • จักรวรรดิเกาหลี
พระนางอินซุน

| --- | --- |
: บทความนี้อักษรเกาหลีปรากฏอยู่ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถามหรือสัญลักษณ์อื่นแทนตัวอักษร หากคอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถแสดงผลอักษรฮันกึลและอักษรฮันจาได้อย่างถูกต้อง
พระนางอินซุน (เกาหลี: Queen Insun, 27 มิถุนายน 2075 - 12 กุมภาพันธ์ 2118) รู้จักในพระนาม พระพันปีอึยซอง (เกาหลี: Queen Dowager Uiseong) เป็นพระมเหสีในพระเจ้ามย็องจงแห่งโชซ็อน
เมื่อพระสวามีเสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 2110 พระนางจึงได้เป็นผู้ว่าราชการแทนพระเจ้าซ็อนโจ รัชกาลที่ 14 ที่ยังทรงพระเยาว์อยู่เป็นเวลา 1 ปีจึงพ้นจากตำแหน่งผู้ว่าราชการแทนเมื่อ พ.ศ. 2111
พระราชวงศ์

พระบิดา : ชิมคัง (Shim Kang, 2057 - 2110)
พระอัยกา : ชิมย็อน-ว็อน (Shim Yeon-Won, 2034 - 2101)
พระอัยยิกา : นายหญิงคิมจากตระกูลคิมแห่งกย็องจู (Lady Kim of the Gyeongju Kim Clan)
พระมารดา : นายหญิงอีจากตระกูลอีแห่งจ็อนจู (Lady Yi of the Jeonju Yi Clan, 2055 - 2102)
พระสวามี : พระเจ้ามย็องจงแห่งโชซ็อน (King Myeongjong of Joseon, 3 กรกฎาคม 2077 - 3 สิงหาคม 2110) พระราชาลำดับที่ 13
วัฒนธรรมร่วมสมัย

แสดงโดย จางฮีจิน ในภาพยนตร์เกาหลีชุดที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ เจทีบีซี เรื่อง Secret Healer เมื่อ พ.ศ. 2559
บาดา (นักร้อง)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ บาดา
| บาดา |
| --- | --- |
บาดาในปี 2017
สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่อเกิด: ชเว ซ็อง-ฮี
เกิด:  (1980-02-28) 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1980 (44 ปี) พูช็อน เกาหลีใต้
บุตร: 1 คน
อาชีพ: นักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง ผู้จัดรายการโทรทัศน์
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป อาร์แอนด์บี
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง คีย์บอร์ด
ช่วงปี: 1997–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เอสเอ็ม Wave Nine
อดีตสมาชิก: เอสอีเอส เอสเอ็มทาวน์

เว็บไซต์: wavenine.net
 นักดนตรี
ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 최성희
ฮันจา: 崔盛希
อาร์อาร์: Choe Seong-hui 
เอ็มอาร์: Ch'oe Sŏnghŭi 
ชื่อในวงการ
ฮันกึล: 바다
อาร์อาร์: Bada 
เอ็มอาร์: Pada 
 
บาดา (เกาหลี: 바다; อักษรโรมัน: Bada) มีชื่อจริงว่า ชเว ซ็อง-ฮี (เกาหลี: 최성희; อักษรโรมัน: Choi Sung-hee; เกิด 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1980) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเดบิวต์ในฐานะสมาชิกของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ เอส.อี.เอส. ในปี 1997 หลังจาก S.E.S. แยกวงในเดือนธันวาคม 2002 เธอปล่อยอัลบั้มสตูดิโอเดี่ยวชุดแรก A Day of Renew ในเดือนตุลาคม 2003
นอกเหนือจากการร้องเพลงแล้ว เธอได้ผันตัวเองเป็นนักแสดงโดยมีส่วนร่วมในละครเวทีเวอร์ชันภาษาเกาหลีหลายครั้ง เช่น Notre-Dame de Paris, 200 Pounds Beauty, Legally Blonde, Mozart! เธอได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในงาน Musical Awards ครั้งที่สาม รวมแล้วตั้งแต่เริ่มทำงานจนถึงปัจจุบันเธอได้แสดงในละครเพลงถึงสิบเรื่อง
ชีวิตส่วนตัว

บาดาเกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1980 พ่อของเธอชื่อ Choi Sae-wol นักร้องเพลงทร๊อท โดยมีภูมิหลังเป็นผู้ร้องเพลงดั้งเดิมเกาหลี
เนื่องด้วยสภาพไม่คล่องทางการเงินในช่วงวัยเด็กของเธอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่พ่อของเธอล้มป่วย เธอจึงต้องอาศัยอยู่ในบ้านคอนเทนเนอร์ของคริสตจักรท้องถิ่นเป็นเวลาเก้าปีจนกระทั่งเธอได้เดบิวต์
ครั้งหนึ่งในการบรรยายพิเศษสำหรับเยาวชน บาดาได้กล่าวว่า จุดเริ่มต้นของเธอเป็นการชี้ชัดว่า อย่าทำให้ภูมิหลังของชีวิตตัวเองกลายเป็นอุปสรรคในการทำตามความฝัน
บาดาถูกพบโดย ลีซูมาน และเซ็นสัญญากับ เอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์  เธอได้เดบิวต์ในฐานะหัวหน้าวงและนักร้องเสียงหลักของวง เอส.อี.เอส.  กลุ่มไอดอลหญิงเคป๊อปที่ประสบความสำเร็จวงแรกในประวัติศาสตร์
ผลงานเพลงทั้งหมด > อัลบั้ม

A Day of Renew (2003)
Aurora (Bada album)|Aurora (2004)
Made in Sea (2006)
See the Sea (album)|See the Sea (2009)
ผลงานเพลงทั้งหมด > มินิอัลบั้ม

Flower (2016)
ผลงานเพลงทั้งหมด > ซิงเกิล

| ชื่อ> ชื่อ.As lead artist | ปี> ปี.As lead artist | อันดับสูงสุด> แกออนดิจิทัลชาร์ต.As lead artist | ยอดขาย> ยอดขาย.As lead artist | อัลบั้ม> อัลบั้ม.As lead artist | As lead artist |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "Music" | 2003 | x | — | A Day of Renew |  |
| "Aurora" | 2004 | x | — | Aurora (Bada album)|Aurora |  |
| "Eyes" | 2004 | x | — | Aurora (Bada album)|Aurora |  |
| "Find the Way" | 2006 | x | — | Made in Sea |  |
| "Start" | 2006 | x | — | Non album-single |  |
| "MAD" | 2009 | x | — | See the Sea (album)|See the Sea |  |
| "Yes I'm in Love" | 2009 | x | — | See the Sea (album)|See the Sea |  |
| "With Me" | 2011 | — | — | Non album-single |  |
| "Precious" | 2014 | — | — | Non album-single |  |
| "Flower" | 2016 | — | — | Flower |  |
| "Summertime" | 2016 | — | — | Non album-single |  |
Collaboration
| "Cosmic" (with Ryeowook) | 2016 | — | — | Non album-single |  |
As featured artist
| "Like You" (เรน feat. Bada) | 2002 | x | — | Bad Guy |  |
| "Dream" (Dynamic Duo feat. Bada) | 2007 | x | — | Enlightened |  |
| "Think About' Chu" (Windy City feat. Bada) | 2008 | x | — | Think About' Chu |  |
| "A Song Only I Can Sing" (Seo Hae-An feat. Bada) | 2011 | — | — | Infinite Challenge "Seo Hae-An Highway Music Festival" |  |
| "City Life" (BT feat. Bada) | 2013 | — | — | A Song Across Wires |  |
| "Candy" (ZoPD feat. Bada) | 2015 | — | — | Golden Goose Part. 1 |  |
Soundtrack appearance
| "One Day Passes" | 2004 | x | — | I'm Sorry, I Love You soundtrack |  |
| "Rainbow" | 2006 | x | — | Spring Waltz O.S.T. soundtrack |  |
| "Start Again" | 2006 | x | — | Famous 'Seven' Princesses soundtrack |  |
| "?" | 2009 | — | — | Notre Dame de Paris musical soundtrack |  |
| "Only One" | 2010 | — | — | Baker King Kim Tak-goo soundtrack |  |
| "Sweet My Love" | 2011 | — | — | A Thousand Kisses soundtrack |  |
| "It's Hurt and Hurt" | 2012 | — | — | Glass Mask soundtrack |  |
| "Stay" | 2013 | — | — | Goddess of Marriage soundtrack |  |
| "If I Could" | 2013 | — | — | Carmen musical soundtrack |  |
"—" หมายถึงการปล่อยเพลงที่ไม่ได้ขึ้นชาร์ตหรือไม่ได้ปล่อยในประเทศ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (เกาหลี)
http://www.badadiva.com เก็บถาวร 2020-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
1 2  "마라톤 창법 신공(神功)? 달 그림자 보며 터득했죠". 2013-07-23. สืบค้นเมื่อ August 31, 2013.
↑  "바다 "꿈을 위해 어떤 노력을 하고 있는가"". Asiae. 2013-08-07. สืบค้นเมื่อ 31 August 2013.
↑  "Bada tells students to follow their dreams". MSN Malaysia. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-10-05. สืบค้นเมื่อ 6 September 2013.
พระเจ้ามุนว็อนแห่งโครยอ

พระเจ้ามุนว็อนแห่งโครยอ (เกาหลี: 문원대왕) มีพระนามเดิมว่า องค์ชายวังจ็อง เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 14 ใน พระเจ้าแทโจ ที่ประสูติแต่ พระนางชินมย็องซุนซ็อง (เกาหลี: 신명순성왕후) และเป็นพระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาเดียวกับ พระเจ้าจองจงที่ 1 พระราชาลำดับที่ 3 และ พระเจ้าควางจง พระราชาลำดับที่ 4
| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยราชวงศ์โครยอ |
| --- | --- |
กษัตริย์โครยอ:  แทโจ  ฮเยจง  ช็องจง  ควังจง  คย็องจง  ซองจง  มกจง  ฮย็อนจง  ทอกจง  ช็องจงที่ 2  มุนจง  ซุนจง  ซอนจง  ฮอนจง  ซุกจง  เยจง  อินจง  อีจง  มย็องจง  ชินจง  ฮึยจง  คังจง  โคจง  วอนจง  ย็องจง  วอนจง  ชุงยอล  ชุงซอน  ชุงซุก  ชุงฮเย  ชุงมก  ชุงจอง  คงมิน  อู  ชัง  คงยัง 
เฉลิมพระยศ:  กุกโจ  อึยจง  เซโจ  พิลย็อง  แทจง  อันจง  มุนว็อน  ช็องคัน  ยังฮ็อน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พระนางชินด็อก

| พระนางชินด็อก 신덕왕후> พระมเหสีกรุงโชซ็อน |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: 5 สิงหาคม ค.ศ. 1392 — 15 กันยายน ค.ศ. 1396 (4 ปี 41 วัน)
ก่อนหน้า: สถาปนาราชวงศ์
ถัดไป: พระนางช็องอัน

พระราชสมภพ: 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1356 โครยอ
สวรรคต: 15 กันยายน ค.ศ. 1396 (40 ปี 65 วัน) โชซ็อน
พระราชสวามี: พระเจ้าแทโจแห่งโชซ็อน
พระราชบุตร: อี พัง-บ็อน, เจ้าชายมูอัน   อี พัง-ซ็อก, เจ้าชายอึยอัน เจ้าหญิงกย็องซุน
ราชวงศ์: โชซ็อน (ราชาภิเษกสมรส)
พระบิดา: คัง ยุน-ซอง
พระมารดา: คังฮูหยิน
พระนางชินด็อกแห่งโชซอน (เกาหลี: 신덕왕후; อังกฤษ: Queen Sindeok) เป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ในพระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์โชซ็อน แต่พระองค์นับเป็นพระมเหสีพระองค์แรกแห่งโชซ็อน เนื่องจากพระนางชินอึย (เกาหลี: 신의왕후) พระมเหสีพระองค์แรกของพระเจ้าแทโจสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1391 หรือ 1 ปีก่อนสถาปนาราชวงศ์โชซอน
พระราชประวัติ

พระนางชินด็อก พระราชสมภพในสกุลคังแห่งกุกซานเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1356 ในรัชสมัยพระเจ้าคงมินแห่งราชวงศ์โครยอ เป็นธิดาของ คังยุนซอง และ คังฮูหยิน ต่อมาได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าแทโจเมื่อครั้งยังเป็นนายทหาร ลีซองกเย และมีพระประสูติกาลพระราชโอรส 2 พระองค์ พระราชธิดา 1 พระองค์คือ
ลีพังบอน, เจ้าชายมูอัน (이방번 무안대군； 撫安大君) (1381-1398)
ลีพังซ็อก, อึยอันแดกุน  (이방석 의안대군 ； 宜安大君) รัชทายาท (วังเซจา 王世子) พระองค์แรกแห่งอาณาจักรโชซอน (1382-1398)
เจ้าหญิงกย็องซุน (경순공주 ; 慶順公主) (？-1407)
เมื่อลีซองกเยได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โชซ็อนในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1392 โปรดให้สถาปนาพระชายาสกุลคังขึ้นเป็น พระชายาฮย็อน (顯妃) ต่อมาพระเจ้าแทโจได้สถาปนา ลีพังซ็อก หรืออึยอันแดกุน พระราชโอรสพระองค์รองที่ประสูติแต่พระชายาฮย็อนขึ้นเป็นรัชทายาท (王世子 วังเซจา) ทำให้บรรดาพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระนางชินอึย (節妃) ซึ่งเป็นพระมเหสีพระองค์แรกที่เสด็จสวรรคตไปแล้วไม่พอพระทัย โดยเฉพาะลีพังวอน พระราชโอรสพระองค์ที่ 5 ซึ่งมีส่วนช่วยให้พระเจ้าแทโจได้ครองราชบัลลังก์
พระชายาฮย็อนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1396 สิริพระชันษา 40 ปี หลังจากนั้นอีกเพียง 2 ปีพระราชโอรสทั้งสองของพระองค์ก็ถูกเจ้าชายจองอันพระเชษฐาต่างพระชนนีปลงพระชนม์พร้อมกับช็อง โด-จ็อน อัครมหาเสนาบดี
ต่อมาในปีค.ศ. 1669 ในรัชกาลพระเจ้าฮย็อนจง (朝鮮顯宗) โปรดให้เฉลิมพระนามถวายแด่พระชายาฮย็อน สกุลคัง พระมเหสีพระองค์ที่ 2 ในพระเจ้าแทโจ องค์ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โชอนขึ้นเป็นพระนางซุนวอน ฮย็อน-กย็อง ชินด็อก วังฮู (顺元顯敬神德王后)
ต่อมาในรัชกาลพระเจ้าโกจง เมื่อยกฐานะราชอาณาจักรโชซ็อนขึ้นเป็นจักรวรรดิ จึงโปรดให้เฉลิมพระราชอิสริยยศย้อนหลังถวายแด่บูรพกษัตริย์และพระอัครมเหสีในรัชกาลก่อน ๆ ขึ้นเป็นจักรพรรดิและจักรพรรดินีด้วย ส่วนพระนางชินด็อกนั้น ถวายพระนามว่า จักรพรรดินีชินด็อก (神德高皇后)
พระราชวงศ์

พระบิดา : คังยุนซ็อง
พระมารดา : คังฮูหยิน
พระราชสวามี : พระเจ้าแทโจ
พระราชโอรสองค์ที่ 1 : เจ้าชายมูอัน
พระราชโอรสองค์ที่ 2 : อีอันแทกุน
| ก่อนหน้า |  | พระนางชินด็อก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระนางซุนบี  (โครยอ)  |  | พระมเหสีกรุงโชซ็อน   (ค.ศ. 1392 - 1396) |  | พระนางช็องอัน |
พระเจ้าดารู

| พระเจ้าดารู |
| --- | --- |
ฮันกึล: 다루왕
ฮันจา: 多婁王
อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Daru-wang
พระเจ้าดารู (เกาหลี: 다루왕; ไม่มีข้อมูล-ค.ศ. 77) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 2 แห่งอาณาจักรแพ็กเจ หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 28-77
พระราชประวัติ

พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าอนโจ ผู้ก่อตั้งแพ็กเจและกลายเป็นรัชทายาทในปี 10 พระองค์ขึ้นเป็นกษัตริย์เมื่อพระเจ้าอนโจสวรรคตในปี 28 ซึ่งเป็นปีที่ 46 ในรัชสมัยของพระองค์ ซัมกุก ซากี บันทึกว่า "พระองค์เป็นคนใจกว้างและเป็นที่เคารพนับถือ"
พระเจ้าบุนซอ

| พระเจ้าบุนซอ |
| --- | --- |
ฮันกึล: 분서왕
ฮันจา: 汾西王
อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Bunseo-wang
พระเจ้าบุนซอ (เกาหลี: 분서왕; ไม่มีข้อมูล-ค.ศ. 304) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 10 แห่งอาณาจักรแพ็กเจหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ทรงครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 298-304
พระเจ้าบุนซอเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าแช็กกเย ทรงเตรียมติดต่อกองทหารของจีนให้มาช่วยลอบสังหารพระบิดาของพระองค์เอง ในค.ศ.304 พระองค์ได้ยึดครองพื้นที่ทางภาคตะวันตกของจีน ตามหนังสือซัมกุกยูซากล่าวว่าพระองค์ถูกลอบสังหารโดยเจ้าเมือง เมืองหนึ่งของจีนโดยการวางยาพิษทำให้พระองค์สวรรคต พระราชโอรสของพระองค์นั้นได้เป็นกษัตริย์แห่งแพ็กเจพระองค์ที่ 12 คือ พระเจ้ากเย
พงศาวลี

| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าบุนซอ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าแชกกเย |  | กษัตริย์แห่งแพคเจ  (ค.ศ. 298 - ค.ศ.304) |  | พระเจ้าบีรยู |
| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรแพ็กเจ |
| --- | --- |
  อนโจ  ·  ดารู  ·  กีรู  ·  แกรู  ·  โชโก  ·  กูซู  ·  ซาบาน  ·  โกอี  ·  แช็กกเย  ·  บุนซอ  ·  บีรยู  ·  กเย  ·  กึนโชโก  ·  กึนกูซู  ·  ชิมนยู  ·  จินซา  ·  อาซิน  ·  จอนจี  ·  กูอีซิน  ·  บียู  ·  แกโร  ·  มุนจู  ·  ซัมกึน  ·  ดงซอง  ·  มูรยอง  ·  ซอง  ·  วีด๊อก  ·  ฮเย  ·  บอบ  ·  มู  ·  อึยจา  
ดูเพิ่ม: โชซ็อนโบราณ • พูยอ • โคกูรยอ • แพ็กเจ • ชิลลา • พัลแฮ • โครยอ • โชซ็อน • จักรวรรดิเกาหลี
พระเจ้าอึยจา

| พระเจ้าอึยจา |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งแพกเจ องค์ที่ 31
ครองราชย์: กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1184— 18 กรกฎาคม พ.ศ. 1203
รัชสมัย: 19 ปี
ราชาภิเษก: พ.ศ. 1184
ราชาภิเษก: พ.ศ. 1184
ก่อนหน้า: พระเจ้ามู
ถัดไป: สิ้นสุดอาณาจักรแพ็กเจ

ประสูติ: องค์ชายอึยจา
สวรรคต: 18 กรกฎาคม พ.ศ. 1203
ราชวงศ์: แพกเจ
พระราชบิดา: พระเจ้ามู
พระราชมารดา: พระราชินีซอนฮวา
พระเจ้าอึยจา (เกาหลี: 의자왕) กษัตริย์องค์ที่ 31 และองค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรแพ็กเจ เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้ามู และพระราชินีซอนฮวาซึ่งเป็นองค์หญิงของอาณาจักรชิลลา ได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อปี พ.ศ. 1175 เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี พ.ศ. 1184 พระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาพระเจ้าอึยจาครองราชย์ได้ 19 ปีก็สวรรคตในปี พ.ศ. 1203 พร้อมกับการล่มสลายของอาณาจักรแพ็กเจ
พระเจ้าฮโยคง

| พระเจ้าฮโยคงแห่งซิลลา |
| --- | --- |

ฮันกึล: 효공왕
ฮันจา: 孝恭王
อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Hyogong wang
พระเจ้าฮโยคงแห่งซิลลา (เกาหลี: 효공왕; ครองราชย์ ค.ศ. 897 - ค.ศ. 912) กษัตริย์ลำดับที่ 52 แห่งอาณาจักรซิลลา
พระเจ้าฮโยคงแห่งซิลลาเป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าฮอนคังและ พระชายาอึยมยอง พระองค์อภิเษกกับธิดาของลีชานพระราชทานนามว่าพระมเหสีอูมยอง ในรัชสมัยของพระองค์นั้นอาณาจักรฮูแพกเจและอาณาจักรแทบงเริ่มขยายอำนาจจากทางตะวันตกของอาณาจักรซิลลา
ในปี ค.ศ. 905 เมืองจองนยองที่อยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอาณาจักรซิลลานั้นถูกอาณาจักรแทบงเข้ายึดครอง และในปี ค.ศ. 907 พระเจ้าคยอน ฮวอน ได้นำทัพของอาณาจักรฮูแพกเจเข้ายึดพระราชวังในเมืองอิลซอนทางตอนของอาณาจักรซิลลา เมื่ออาณาจักรซิลลาถูกโจมตีบ่อยครั้งเข้าพระเจ้าฮโยคงหันมาดื่มสุราและขาดการดูแลราชกิจบ้านเมืองทำให้ อาณาจักรซิลลา เกิดความวุ่นวายขึ้น และในปี ค.ศ. 912 พระเจ้าฮโยคงสิ้นพระชนม์ พระศพของพระองค์ได้ถูกนำไปฝั่งที่บริเวณทิศเหนือของวัดซาจาซา
| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยชิลลา |
| --- | --- |
ชิลลายุคต้น (57 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 654):  ฮยอกกอเซ  นัมแฮ  ยูรี  ทัลแฮ  พาซา  จีมา  อิลซ็อง  อาดัลลา  พ็อลฮยู  แนแฮ  โจบอน  ช็อมแฮ  มีชู  ยูรเย  คีริม  ฮึลแฮ  แนมุล  ซิลซ็อง  นุลจี  จาบี  โซจี  จีจึง  พ็อบฮึง  จินฮึง  จินจี  จินพย็อง  ช็อนด็อก  ชินด็อก 
ชิลลายุคกลาง (ค.ศ. 654 - 780):  มูยอล  มุนมู  ซินมุน  ฮโยโซ  ซองด๊อก  ฮโยซอง  คยองด๊อก  ฮเยคง 
ซิลลายุคปลาย (ค.ศ. 780 - 935):  ซอนด๊อก  วอนซอง  โซซอง  แอจาง  ฮอนด๊อก  ฮึงด๊อก  ฮุยคัง  มินแอ  ซินมู  มุนซอง  ฮอนอัน  คยองมุน  ฮอนคัง  จองคัง  ชินซ็อง  ฮโยคง  ซินด๊อก  คยองมยอง  คยองแค  คยองซุน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พระเจ้ามินจุงแห่งโคกูรยอ

| พระเจ้ามินจุง |
| --- | --- |
ฮันกึล: 민중왕
ฮันจา: 閔中王
อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Minjung-wang
พระเจ้ามินจุง (เกาหลี: 민중왕; ? - ค.ศ. 48) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในพระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ และเป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าแทมูชินแห่งโคกูรยอ มีพระนามเดิมว่าเจ้าชายแฮซักจู เมื่อพระเจ้าแทมูชินสวรรคตในปี ค.ศ. 44 (พ.ศ. 587) โดยที่เจ้าชายแฮอู พระราชโอรสของพระเจ้าแทมูชิน ยังเยาว์อยู่ เจ้าชายแฮซักจู จึงขึ้นครองราชย์แทนพระนามว่าพระเจ้ามินจุง
สวรรคตในปี ค.ศ. 48 (พ.ศ. 591) หลังจากครองราชย์ได้เพียง 4 ปี เจ้าชายแฮอู พระภาติยะจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาทรงพระนามว่าพระเจ้าโมบนแห่งโคกูรยอ (Mobon)
พงศาวลี

| ก่อนหน้า |  | พระเจ้ามินจุงแห่งโคกูรยอ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าแทมูชิน |  | จักรพรรดิแห่งโคกูรยอ   (พ.ศ. 587-591) |  | พระเจ้าโมบน |
| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรโคกูรยอ |
| --- | --- |
 ทงมย็องซ็อง  ยูรี  แทมูชิน  มินจุง  โมบน  แทโจ  ชาแด  ชินแด  โคกุกช็อน  ซันซัง  ทงช็อน  ชุงช็อน  ซอช็อน  พงซัง  มีช็อน  โคกุกว็อน  โซซูริม  โคกุกยัง  ควังแกโท  ชังซู  มุนจามย็อง  อันจัง  อันว็อน  ยังว็อน  พย็องว็อน  ย็องยัง  ย็องนยู  โพจัง 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี