stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอดีบัลโด เอร์โมซา

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  Edivaldo Rojas Hermoza
เกิด:   (1985-11-17) 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985 (38 ปี)
เกิดที่:  กุยาบา ประเทศบราซิล
สูง:  1.81 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)*
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เมืองทอง ยูไนเต็ด
หมายเลข:  27
ชุดเยาวชน
2003:  อัทเลตีโก พารานาเอ็นเซ
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2004–2008 |  อัทเลตีโก พารานาเอ็นเซ |  2 |  (0) |
| 2005 |  → เฟอร์โรวีอาเรีย (ยืมตัว) |  0 |  (0) |
| 2005–2006 |  → ฟีกูเอเรนเซ (ยืมตัว) |  2 |  (0) |
| 2006 |  → รีโอ เพรโต (ยืมตัว) |  0 |  (0) |
| 2006–2007 |  → คาลเดนเซ (ยืมตัว) |  0 |  (0) |
| 2008 |  → กูอาราตินกูเอตา (ยืมตัว) |  0 |  (0) |
| 2008–2012 |  นาวาล |  106 |  (15) |
| 2012–2013 |  เมืองทอง ยูไนเต็ด |  2 |  (0) |
| 2013 |  → โชนันเบลล์มาเร (ยืมตัว) |  3 |  (0) |
| 2013– |  เมืองทอง ยูไนเต็ด |   |   |
ทีมชาติ‡
| 2011– |  โบลิเวีย |  8 |  (1) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 20 พฤษภาคม 2012.  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2011
เอดีบัลโด โรคัซ เอร์โมซา (สเปน: Edivaldo Rojas Hermoza) หรือที่ชาวต่างชาติรู้จักกันในชื่อ โบลีเบีย (สเปน: Bolívia)  เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985 เป็นนักฟุตบอลสองสัญชาติ คือ บราซิล และ โบลิเวีย ลงเล่นในตำแหน่งกองกลาง โดยปัจจุบันได้ลงเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ในไทยพรีเมียร์ลีก
แหล่งข้อมูลอื่น

Naval official profile เก็บถาวร 2010-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (โปรตุเกส)
SambaFoot profile[ลิงก์เสีย]
Web archive
Stats and profile at Zerozero[ลิงก์เสีย]
Stats at ForaDeJogo เก็บถาวร 2012-11-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Portuguese League stats (โปรตุเกส)
Futpédia profile[ลิงก์เสีย] (โปรตุเกส) (Profile 2[ลิงก์เสีย])
Edivaldo Hermoza ข้อมูลจาก National-Football-Teams.com
Guardian Stats Centre เก็บถาวร 2012-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Soccerway profile
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด  |
| --- | --- |
 1 กิตติพงศ์  3 ชาติชาย  4 วู๊ด  5 โอตาโคนอฟ  6 ธีระพล  8 มาห์เรอ  9 บราวน์  10 ปรเมศย์  11 โรบัค  13 สถาพร  14 สรวิทย์  15 ชยพล  16 จักพัน  17 ธีรภัทร  18 กรวิชญ์  19 ทริสตอง  20 สเตร้าสส์  21 ปุรเชษฐ์  22 ซีซอโก  23 บุชน์ยา  24 วงศกร  25 โสภณวิชญ์  27 โรนัลโด  29 ทรงวุฒิ  30 พีระพงษ์  31 คณพศ  33 ธีรภัทร์  34 คคนะ  36 ปิยณัฐ  37 พิชา  40 กษิดิ์เดช ผู้ฝึกสอน: เล็ตติเอรี่
เลนิน โมเรโน

ประธานาธิบดีเอกวาดอร์ใน ค.ศ. 2017 ถึง 2021
| เลนิน โมเรโน |
| --- | --- |
โมเรโนใน ค.ศ. 2018

ประธานาธิบดีเอกวาดอร์คนที่ 46
ดำรงตำแหน่ง 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 – 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
รองประธานาธิบดี: ฆอร์เฆ กลัส มาริอา บิกุญญา โอโต โซเนงโฮลซ์เนร์ มาริอา อาเลฆันดรา มุญโญซ
ก่อนหน้า: ราฟาเอล กอร์เรอา
ถัดไป: กิเยร์โม ลัสโซ
รองประธานาธิบดีเอกวาดอร์คนที่ 47
ดำรงตำแหน่ง 15 มกราคม ค.ศ. 2007 – 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2013
ประธานาธิบดี: ราฟาเอล กอร์เรอา
ก่อนหน้า: อาเลฆันโดร เซร์ราโน
ถัดไป: ฆอร์เฆ กลัส
ประธานาธิบดีรักษาการเอกวาดอร์
ดำรงตำแหน่ง 15 มกราคม ค.ศ. 2013 – 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013
ก่อนหน้า: ราฟาเอล กอร์เรอา
ถัดไป: ราฟาเอล กอร์เรอา
ประธานพันธมิตรไปส์
ดำรงตำแหน่ง 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 – 3 มีนาคม ค.ศ. 2021
ก่อนหน้า: ราฟาเอล กอร์เรอา
ถัดไป: ปาตริกิโอ บาร์ริกา
ผู้แทนพิเศษของสหประชาชาติ ในด้านความพิการและการเข้าถึง
ดำรงตำแหน่ง 19 ธันวาคม ค.ศ. 2013 – 30 กันยายน ค.ศ. 2016
เลขาธิการใหญ่: พัน กี-มุน
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: มาริอา โซเลดัด ซิสเตร์นัส
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: เลนิน โบลไตเร โนเมรโน การ์เซส  (1953-03-19) 19 มีนาคม ค.ศ. 1953 (71 ปี) นูเอโบโรกาฟูเอร์เต ประเทศเอกวาดอร์
พรรคการเมือง: อิสระ (2021–ปัจจุบัน)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: พันธมิตรไปส์ (2006–2021)
คู่สมรส: โรกิโอ กอนซาเลซ (สมรส 1974)
บุตร: 3
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยกลางเอกวาดอร์
ลายมือชื่อ: 
เว็บไซต์: twitter.com/lenin

เลนิน โบลไตเร โมเรโน การ์เซส (สเปน: Lenín Boltaire Moreno Garcés, เสียงอ่านภาษาสเปน: [leˈnim bolˈtajɾe moˈɾeno ɣaɾˈses]; เกิดวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1953) เป็นนักการเมืองชาวเอกวาดอร์ที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเอกวาดอร์คนที่ 46 ตั้งแต่ ค.ศ. 2017 ถึง 2021 โมเรโนเคยดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีใน ค.ศ. 2007 ถึง 2013 ภายใต้ประธานาธิบดี ราฟาเอล กอร์เรอา
เขาได้รับเลือกเป็นผู้เข้าชิงจากพันธมิตรไปส์ พรรคการเมืองประชาธิปไตยสังคมนิยมของกอร์เรอาในการเลือกตั้งประธานาธิบดี ค.ศ. 2017 และชนะอย่างเฉียวเฉียดในการลงคะแนนรอบที่สองเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2017 อย่างไรก็ตาม หลังการเลือกตั้งโมเรโนเปลี่ยนจุดยืนทางการเมืองอย่างมาก โดยแยกตัวออกจากมรดกฝ่ายซ้ายของกอร์เรอาทั้งนโยบายภายในและต่างประเทศ ในช่วงสิ้นสุดวาระ โมเรโนออกจากตำแหน่งด้วยคะแนนนิยมต่ำถึงร้อยละ 9 ถือว่าต่ำที่สุดในประวัติศาสตร์เอกวาดอร์สมัยใหม่ เขาถูกขับออกจากพันธมิตรไปส์ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 หลังพรรคประสบความพ่ายแพ้อย่างหนักในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2021
โมเรโนถูกยิงในความพยายามชิงทรัพย์เมื่อ ค.ศ. 1998 ทำให้ภายหลังต้องใช้วีลแชร์ เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโนเบล สาขาสันติภาพ ค.ศ. 2012 สำหรับการสนับสนุนคนพิการของเขา เดอะนิวยอร์กไทมส์รายงานว่า ขณะที่เขาดำรงตำแหน่งใน ค.ศ. 2017 ถึง 2021 โมเรโนเป็นประมุขแห่งรัฐคนเดียวของโลกที่ใช้วีลแชร์
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

เลนิน โมเรโนเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางที่นูเอโบโรกาฟูเอร์เต เมืองขนาดเล็กในป่าแอมะซอนส่วนเอกวาดอร์ใกล้ชายแดนประเทศเปรู เซร์บิโอ ตูลิโอ โมเรโน พ่อของเขา เป็นครูที่สนับสนุนการศึกษาสองภาษาและโรงเรียนบูรณาการสำหรับเด็กพื้นเมืองกับเมสติโซ และภายหลังกลายเป็นวุฒิสมาชิก พ่อแม่ตั้งชื่อเขาตามผู้ที่ทั้งคู่ชื่นชม โดยพ่อชอบวลาดีมีร์ เลนิน ส่วนแม่ชอบวอลแตร์ แม้ว่าความผิดพลาดในการทะเบียนราษฎรทำให้ชื่อกลางของเขากลายเป็น โบลไตเร (ในภาษาสเปน อักษร v กับ b มีหน่วยเสียงเดียวกัน) เขาย้ายไปกีโตร่วมกับครอบครัวตอนอายุ 3 ขวบ
โมเรโนเข้าเรียนในเมืองกีโตที่สถาบันแห่งชาติเมฆิอา (Instituto Nacional Mejía) โรงเรียนแห่งชาติเซบัสเตียน เบนัลกาซาร์ (Colegio Nacional Sebastián Benalcázar) และมหาวิทยาลัยกลางเอกวาดอร์ (Universidad Central del Ecuador) ที่เขาได้รับปริญญาด้านการบริหารรัฐกิจ และเกียรตินิยมบัณฑิตดีเด่น เขาเรียนด้านจิตวิทยา
แหล่งข้อมูลอื่น

VicePresidencia del Ecuador เก็บถาวร 19 สิงหาคม 2017 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sitio Web Oficial de Lenín Moreno
Biography by CIDOB
video: President Moreno's address เก็บถาวร 2 กรกฎาคม 2020 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน to the 72nd session of the United Nations General Assembly, 20 September 2017 (English version) (UN Web TV)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  โปแลนด์
เอกตอร์ บาร์รันเตส

| เอกเตอร์ บาร์รันเตส ซันโซนิ |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2482 เตรงเกเลาเกน รัฐบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา
เสียชีวิต: พ.ศ. 2533 (อายุราว 50-51 ปี}
มีชื่อเสียงจาก: พระบิดาเลี้ยงใน ซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก
คู่สมรส: ซูซาน แบร์แรนเตส
บุตร: ซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก (ลูกเลี้ยง)
บิดามารดา: มาร์ติน ฟิเกอรัว แบร์แรนเตส เดอ อาเรียส ซิลเลีย โจเซฟินา ซันโซนี ปีอา
เอกตอร์ บาร์รันเตส (สเปน: Héctor Barrantes) เกิดเมื่อราว พ.ศ. 2482 ในตระกูลบาร์รันเตส ซึ่งตระกูลนี้เป็นนักขี่ม้าชื่อดังในประเทศอาร์เจนตินา โดยเขาเป็นบุตรชายของมาร์ติน บาร์รันเตส ฟิเกโรอา อิ อาเรียส และเกฺลเลีย โฮเซฟินา ซันโซนิ ปาอิส ซึ่งนามสกุลของเขานั้น เป็นนามสกุลของขุนนางและทหารผู้ทรงอิทธิพลในสหราชอาณาจักร และที่สำคัญ ขุนนางผู้นี้เป็นพระสหายของ พระเจ้าเปรูที่ 5 แห่งเปรู
อาชีพ

เขาเริ่มเล่นกีฬาแข่งม้าตอนอายุสิบห้าปี ใน พ.ศ. 2510 เขาย้ายไปอังกฤษเพื่อเล่นกีฬาขี่ม้ากับซามูเอล เวซเต บารอนที่ 3 แห่งเวสเต ณ สโตเวลพาร์ค ใน พ.ศ. 2526 เขาถูกห้ามไม่ให้เข้าสนามแข่งขันกีฬาขี่ม้าเนื่องจากเขาประพฤติผิดบางอย่าง
หลังจากนั้นเขาเพาะพันธุ์ม้าโปโลของเขา บนเนื้อที่ 1,000 เอเคอร์ ในกัวมินิ ประมาณ 335 ไมล์ (540 กิโลเมตร) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของบัวโนสไอเรส ม้าโปโลของเขาเรียกว่า ลูนา ซึ่งเขาเพาะพันธุ์ในไร่ของเขาได้รับรางวัลเลดีทาวน์ลีคัพใน ปี 2532 และ ปี 2533 ซึ่งถูกขี่โดยกอนซาโล ปิเอเรส
ครอบครัว

ภรรยาคนแรกของเขาเสียชีวิตในอุบัติเหตุทางรถยนต์ ในปี 2517 เขาเริ่มมีความสัมพันธ์กับซูซาน แบร์แรนเตส พระมารดาใน ซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก ที่หย่าขาดจากสามีของเธอพลตรี โรนัลด์ เฟอร์กูสัน  ใน พ.ศ. 2518 พวกเขาแแต่งงานกันใน อาร์เจนตินา ต่อมาใช้ชีวิตด้วยกันอยู่ในฟาร์มปศุสัตว์โปโล ในเมืองกัวมินิ ซึ่งรายได้ของทั้ง 2 มาจากการเพาะพันธุ์ม้าขายให้กับสนามแข่งทั่วประเทศ
เอกตอร์ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อปี 2533 สิริอายุราว 51 ปี ศพของเขาถูกฝังในสุสานกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา
เอบังเฮลิโอ เปเรซ

| เอบังเฮลิโอ เปเรซ |
| --- | --- |
เกิด: 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2511
เอบังเฮลิโอ เปเรซ (สเปน: Evangelio Perez) นักมวยสากลชาวปานามา เกิดเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 ที่เมืองเบรากวส ประเทศปานามา สถิติการชก 45 ครั้ง ชนะ 27 (น็อก 23) เสมอ 1 แพ้ 17
เกียรติประวัติ

แชมป์ปานามารุ่นฟลายเวท (2534)
แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
ชิง 15 มีนาคม 2539 ชนะน็อก ฆูลิโอ กัมโบอา ยก 5 ที่ปานามา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่1, 31 มกราคม 2541 ชนะน็อก ลุยส์ กอกซ์ โกโรนาโด ยก 5 ที่ปานามา
เสียแชมป์ 3 ตุลาคม 2541 แพ้น็อก เฮซุส โรฮัส ยก 7 ที่เวเนซุเอลา
แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวท
ชิง 1 มิถุนายน 2539 ชนะน็อก วิลลิอัม โลเปซ ยก 9 ที่ปานามา
สละแชมป์
แชมป์ปานามารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2542)
แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
ชิง 30 มกราคม 2542 ชนะน็อก มาร์โกส ซานเชซ ยก 10 ที่ปานามา
เสียแชมป์ 30 กรกฎาคม 2542 แพ้น็อก โฆเซ เด เฆซุส โลเปซ ยก 2 ที่ปานามา
แชมป์ WBC Continental Americas รุ่นแบนตัมเวท
ชิง 11 มีนาคม 2543 ชนะน็อก อูโก เดียนโซ ยก 10 ที่สหรัฐ
เสียแชมป์ 24 มิถุนายน 2543 แพ้คะแนน เฆนาโร การ์ซิอา ที่สหรัฐ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท, 7 พฤษภาคม 2538 แพ้คะแนน แสน ส.เพลินจิต ที่หาดใหญ่
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท, 23 สิงหาคม 2540 แพ้คะแนน โฮเซ โบนิยา ที่เวเนซุเอลา
ชิงแชมป์ NABF รุ่นแบนตั้มเวท, 7 ตุลาคม 2543 แพ้คะแนน อูโก เดียนโซ ที่เม็กซิโก
เอนริเก เปญญา นิเอโต

| เอนริเก เปญญา นิเอโต |
| --- | --- |
ภาพถ่ายอย่างเป็นทางการของ เอนริเก เปญญา นิเอโต

ประธานาธิบดีเม็กซิโก คนที่ 64
ดำรงตำแหน่ง 1 ธันวาคม ค.ศ. 2012 – 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018
ก่อนหน้า: เฟลิเป กัลเดรอน อิโนโฆซา
ถัดไป: อันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2509 (58 ปี)  แอตลาโคมุลโก รัฐเมฮิโก สหรัฐเม็กซิโก
ศาสนา: คริสต์
พรรคการเมือง: Partido Revolucionario Institucional
คู่สมรส: แอนเจลิกา ริเวรา (สมรส ค.ศ. 2010)

เอนริเก เปญญา นิเอโต (สเปน: Enrique Peña Nieto ; เกิด 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1966) เป็นนักการเมืองชาวเม็กซิโกผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเม็กซิโกคนที่ 64 ตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ถึง 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ต่อจากเฟลิเป กัลเดรอน อิโนโฆซา
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
| ด ค กประธานาธิบดีเม็กซิโก |
| --- | --- | --- |
|  กัวดาลูเป บิกโตเรีย  บิเซนเต เกร์เรโร  โฆเซ มาริอา โบกาเนกรา  เปโดร เบเลซ  อานัสตาซิโอ บุสตามันเต  เมลชอร์ มุซกิซ  มานูเอล โกเอซ เปดราซา  บาเลนติน โกเมซ ฟาริอัส  อันโตนิโอ โลเปซ เด ซานตา อานา  มิเกล บาร์รากัน  โฆเซ ฆุสโต กอร์โร  นิโกลัส บราโบ  ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เอเชเบร์ริอา  บาเลนติน กานาลิโซ  โฆเซ โฆอากิน เด เอร์เรรา  มาเรียโน ปาเรเดส  โฆเซ มาเรียโน ซาลัส  เปโดร มาริอา เด อานายา  มานูเอล เด ลา เปญญา อี เปญญา  มาเรียโน อาริสตา  ฆวน เบาติสตา เซบาโยส  มานูเอล มาริอา ลอมบาร์ดินิ  มาร์ติน การ์เรรา  โรมูโล ดิอัซ เด ลา เบกา  ฆวน อัลบาเรซ อูร์ตาโด  อิกนาซิโอ โกมอนฟอร์ต  เฟลิกซ์ มาริอา ซูโลอากา  มานูเอล โรเบลส เปซูเอลา  มิเกล มิรามอน  โฆเซ อิกนาซิโอ ปาบอน  เบนิโต ฆัวเรซ  เซบัสเตียน เลร์โด เด เตฆาดา  โฆเซ มาริอา อิเกลเซียส  ฆวน เอเน. เมนเดซ  ปอร์ฟิริโอ ดิอัซ  มานูเอล กอนซาเลซ โฟลเรส  ฟรันซิสโก เลออน เด ลา บาร์รา  ฟรันซิสโก อี. มาเดโร  เปโดร ลัสกูไรน์  บิกโตเรียโน อูเอร์ตา  ฟรันซิสโก เอเซ. การ์บาฆัล  เบนุสเตียโน การ์รันซา  เอวลาลิโอ กูติเอร์เรซ  โรเก กอนซาเลซ การ์ซา  ฟรันซิสโก ลาโกส ชาซาโร  อาโดลโฟ เด ลา อูเอร์ตา  อัลบาโร โอเบรกอน  ปลูตาร์โก เอลิอัส กาเยส  เอมิลิโอ ปอร์เตส ฆิล  ปัสกวล ออร์ติซ รูบิโอ  อาเบลาร์โด เอเล. โรดริเกซ  ลาซาโร การ์เดนัส  มานูเอล อาบิลา กามาโช  มิเกล อาเลมัน บัลเดส  อาโดลโฟ รุยซ์ กอร์ติเนส  อาโดลโฟ โลเปซ มาเตโอส  กุสตาโบ ดิอัซ ออร์ดัซ  ลุยส์ เอเชเบร์ริอา  โฆเซ โลเปซ ปอร์ติโย  มิเกล เด ลา มาดริด  การ์โลส ซาลินัส เด กอร์ตาริ  เอร์เนสโต เซดิโย  บิเซนเต ฟอกซ์  เฟลิเป กัลเดรอน อิโนโฆซา  เอนริเก เปญญา นิเอโต  อันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์  คลอเดีย เชมบัม  |  กัวดาลูเป บิกโตเรีย  บิเซนเต เกร์เรโร  โฆเซ มาริอา โบกาเนกรา  เปโดร เบเลซ  อานัสตาซิโอ บุสตามันเต  เมลชอร์ มุซกิซ  มานูเอล โกเอซ เปดราซา  บาเลนติน โกเมซ ฟาริอัส  อันโตนิโอ โลเปซ เด ซานตา อานา  มิเกล บาร์รากัน  โฆเซ ฆุสโต กอร์โร  นิโกลัส บราโบ  ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เอเชเบร์ริอา  บาเลนติน กานาลิโซ  โฆเซ โฆอากิน เด เอร์เรรา  มาเรียโน ปาเรเดส  โฆเซ มาเรียโน ซาลัส  เปโดร มาริอา เด อานายา  มานูเอล เด ลา เปญญา อี เปญญา  มาเรียโน อาริสตา  ฆวน เบาติสตา เซบาโยส  มานูเอล มาริอา ลอมบาร์ดินิ  มาร์ติน การ์เรรา  โรมูโล ดิอัซ เด ลา เบกา  ฆวน อัลบาเรซ อูร์ตาโด  อิกนาซิโอ โกมอนฟอร์ต  เฟลิกซ์ มาริอา ซูโลอากา  มานูเอล โรเบลส เปซูเอลา  มิเกล มิรามอน  โฆเซ อิกนาซิโอ ปาบอน  เบนิโต ฆัวเรซ  เซบัสเตียน เลร์โด เด เตฆาดา  โฆเซ มาริอา อิเกลเซียส  ฆวน เอเน. เมนเดซ  ปอร์ฟิริโอ ดิอัซ  มานูเอล กอนซาเลซ โฟลเรส  ฟรันซิสโก เลออน เด ลา บาร์รา  ฟรันซิสโก อี. มาเดโร  เปโดร ลัสกูไรน์  บิกโตเรียโน อูเอร์ตา  ฟรันซิสโก เอเซ. การ์บาฆัล  เบนุสเตียโน การ์รันซา  เอวลาลิโอ กูติเอร์เรซ  โรเก กอนซาเลซ การ์ซา  ฟรันซิสโก ลาโกส ชาซาโร  อาโดลโฟ เด ลา อูเอร์ตา  อัลบาโร โอเบรกอน  ปลูตาร์โก เอลิอัส กาเยส  เอมิลิโอ ปอร์เตส ฆิล  ปัสกวล ออร์ติซ รูบิโอ  อาเบลาร์โด เอเล. โรดริเกซ  ลาซาโร การ์เดนัส  มานูเอล อาบิลา กามาโช  มิเกล อาเลมัน บัลเดส  อาโดลโฟ รุยซ์ กอร์ติเนส  อาโดลโฟ โลเปซ มาเตโอส  กุสตาโบ ดิอัซ ออร์ดัซ  ลุยส์ เอเชเบร์ริอา  โฆเซ โลเปซ ปอร์ติโย  มิเกล เด ลา มาดริด  การ์โลส ซาลินัส เด กอร์ตาริ  เอร์เนสโต เซดิโย  บิเซนเต ฟอกซ์  เฟลิเป กัลเดรอน อิโนโฆซา  เอนริเก เปญญา นิเอโต  อันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์  คลอเดีย เชมบัม  |  |
 ประธานาธิบดีเม็กซิโก (รองประธานาธิบดี)  จักรพรรดิเม็กซิโก (ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์)
เวิลด์เกมส์ 2013

| --- | --- |
สัญลักษณ์ของเวิลด์เกมส์ครั้งที่ 9
เมืองเจ้าภาพ: กาลิ ประเทศโคลอมเบีย
คำขวัญ: Fair play to the planet
ประเทศเข้าร่วม: 103
นักกีฬาเข้าร่วม: 2982
ชนิด: 171 รายการ (31 ชนิดกีฬา)
พิธีเปิด: 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2013
พิธีปิด: 4 สิงหาคม ค.ศ. 2013
ประธานพิธีเปิด: รองประธานาธิบดี แองเจลิโน การ์ซอน
นักกีฬาปฏิญาณ: ฮอร์เก้ หลุยส์ ซิฟูเอนเตส
ผู้ตัดสินปฏิญาณ: มาร์ตา ลุซ เบก้า
ผู้ฝึกสอนปฏิญาณ: ฮิวโก้ โกทูอาซ
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาโอลิมปิกปัสกวล เกร์เรโร
← เกาสฺยง 2009วรอตสวัฟ 2017 →
เวิลด์เกมส์ 2013 (อังกฤษ: The World Games 2013; สเปน: Juegos del mundo 2013) หรือ กาลิ 2013 (อังกฤษ: Cali 2013) เป็นการแข่งขันกีฬาเวิลด์เกมส์ ครั้งที่ 9 จัดขึ้นที่เมืองกาลิ ประเทศโคลอมเบีย ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม - 4 สิงหาคม พ.ศ. 2556
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

การนับเหรียญมีดังนี้
*  เจ้าภาพ (โคลอมเบีย)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อิตาลี (ITA) | 18 | 13 | 18 | 49 |
| 2 |  รัสเซีย (RUS) | 17 | 24 | 12 | 53 |
| 3 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 16 | 11 | 13 | 40 |
| 4 |  เยอรมนี (GER) | 15 | 7 | 8 | 30 |
| 5 |  จีน (CHN) | 14 | 6 | 2 | 22 |
| 6 |  สหรัฐ (USA) | 11 | 4 | 4 | 19 |
| 7 |  ยูเครน (UKR) | 9 | 10 | 9 | 28 |
| 8 |  โคลอมเบีย (COL)* | 8 | 13 | 10 | 31 |
| 9 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 6 | 6 | 3 | 15 |
| 10 |  จีนไทเป (TPE) | 5 | 5 | 8 | 18 |
| 11 |  บราซิล (BRA) | 5 | 3 | 1 | 9 |
| 12 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 5 | 1 | 4 | 10 |
| 13 |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) | 4 | 4 | 0 | 8 |
| 14 |  เดนมาร์ก (DEN) | 3 | 2 | 2 | 7 |
| 15 |  สวีเดน (SWE) | 3 | 1 | 5 | 9 |
| 16 |  เบลารุส (BLR) | 3 | 1 | 3 | 7 |
| 16 |  เม็กซิโก (MEX) | 3 | 1 | 3 | 7 |
| 18 |  เนเธอร์แลนด์ (NED) | 2 | 6 | 5 | 13 |
| 19 |  เบลเยียม (BEL) | 2 | 4 | 4 | 10 |
| 20 |  สเปน (ESP) | 2 | 4 | 2 | 8 |
| 21 |  ชิลี (CHI) | 2 | 3 | 0 | 5 |
| 21 |  โปแลนด์ (POL) | 2 | 3 | 0 | 5 |
| 21 |  โรมาเนีย (ROU) | 2 | 3 | 0 | 5 |
| 24 |  สโลวีเนีย (SLO) | 2 | 1 | 0 | 3 |
| 25 |  ฟินแลนด์ (FIN) | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 26 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 1 | 2 | 6 | 9 |
| 27 |  ออสเตรีย (AUT) | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 28 |  นิวซีแลนด์ (NZL) | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 29 |  เวเนซุเอลา (VEN) | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 29 |  โครเอเชีย (CRO) | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 31 |  ฮังการี (HUN) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 31 |  เวียดนาม (VIE) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 33 |  แอฟริกาใต้ (RSA) | 1 | 0 | 3 | 4 |
| 34 |  มองโกเลีย (MGL) | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 35 |  ลิทัวเนีย (LTU) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 35 |  อาเซอร์ไบจาน (AZE) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 37 |  ตุรกี (TUR) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 37 |  มอลโดวา (MDA) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 37 |  มาเลเซีย (MAS) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 37 |  อินเดีย (IND) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 41 |  แคนาดา (CAN) | 0 | 3 | 6 | 9 |
| 42 |  นอร์เวย์ (NOR) | 0 | 3 | 4 | 7 |
| 43 |  อาร์เจนตินา (ARG) | 0 | 3 | 2 | 5 |
| 43 |  อียิปต์ (EGY) | 0 | 3 | 2 | 5 |
| 43 |  ไทย (THA) | 0 | 3 | 2 | 5 |
| 46 |  เช็กเกีย (CZE) | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 47 |  ออสเตรเลีย (AUS) | 0 | 1 | 3 | 4 |
| 48 |  เอกวาดอร์ (ECU) | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 48 |  โปรตุเกส (POR) | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 50 |  กรีซ (GRE) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 50 |  อิหร่าน (IRI) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 52 |  ลักเซมเบิร์ก (LUX) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 53 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 53 |  อิสราเอล (ISR) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 53 |  เซอร์เบีย (SRB) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 53 |  เปรู (PER) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 53 |  เอลซัลวาดอร์ (ESA) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 53 |  โมร็อกโก (MAR) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 53 |  ไอร์แลนด์ (IRL) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (59 ประเทศ) | รวม (59 ประเทศ) | 176 | 169 | 169 | 514 |
เอมิเลียโน ซาปาตา

เอมิเลียโน ซาปาตา
เอมิเลียโน ซาปาตา ซาลาซาร์ (สเปน: Emiliano Zapata Salazar; [8 สิงหาคม พ.ศ. 2422 – 10 เมษายน พ.ศ. 2462) นักปฏิวัติผู้มีชื่อเสียงโด่งดังชาวเม็กซิโกที่ทำเริ่มการปฏิวัติในประเทศเม็กซิโกตอนใต้ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2453 เพื่อต่อต้านจอมเผด็จการปอร์ฟิริโอ ดิอัซ ซาปาตาจัดเริ่มตั้งกองกำลังปฏิวัติที่เรียกตนเองว่ากองกำลังปลดปล่อยภาคใต้ โดยเริ่มจากการเป็นคนรับจ้างทำฟาร์มแลกกับการรับส่วนแบ่งผลผลิตและการเป็นผู้นำท้องถิ่น หลังจากเริ่มการปฏิวัติ ซาปาตาได้เริ่มโครงการแจกจ่ายที่ดินแก่ประชาชนภายในเขตการควบคุมของตน
ด้วยการร่วมมือกับปันโช บิยา (Pancho Villa) ผู้นำการปฏิวัติคนสำคัญอีกผู้หนึ่ง ซาปาตาได้เข้าร่วมสู้รบกับรัฐบาล "อูเอร์ตา" และ "การ์รันซา" ในขณะนั้น แต่ในที่สุดได้ถูกลวงไปสังหารที่คฤหาสก์ฟาร์มชีนาเมกา
เอมิเลียโนเกิดที่หมู่บ้านอาเนเนกวิลโก เมืองอายาลา รัฐโมเรโลส ประเทศเม็กซิโก มีเชื้อสายสเปนกับเชื้อสายชาวพื้นเมืองเม็กซิโก เสียชีวิตเมื่ออายุ 40 ปี
อิทธิพล

กองทัพปลดปล่อยแห่งชาติซาปาติสตา อันเป็นขบวนการปฏิวัติต่อต้านรัฐบาลเม็กซิโกในปัจจุบัน มีฐานที่มั่นอยู่ในภาคใต้ของประเทศเช่นเดียวกับขบวนการของซาปาตา ได้รับแรงบันดาลใจมาจากการปฏิวัติของซาปาตา และยังตั้งชื่อขบวนการตามซาปาตาอีกด้วย
เอย์ดิ โมยา

| เอย์ดิ โมยา |
| --- | --- |
เกิด: 4 กันยายน พ.ศ. 2517
เอย์ดิ โมยา (สเปน: Eidy Moya) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2517 ที่เมืองบาร์เซโลนา ประเทศเวเนซุเอลา สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 16 (น็อก 8) แพ้ 3
เกียรติประวัติ

แชมป์ WBA Fedebol รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
ชิง 9 มิถุนายน 2541 ชนะคะแนนเอดิซอน ตอร์เรส ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่1, 5 มีนาคม 2542 ชนะคะแนนดิเอโก อันดราเด ที่เวเนซุเอลา
แชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นแบนตัมเวท
ชิง (ที่ว่าง) 16 ธันวาคม 2543 ชนะคะแนนเสาหิน ศรีไทยคอนโด ที่เวเนซุเอลา
แชมป์โลก WBA ร​ุ่นแบนตัมเวท
ชิง (ที่ว่าง) 14 ตุลาคม 2544 ชนะน็อกอาดัน บาร์กัส ยก 11 ที่สหรัฐ
เสียแชมป์ 14 เมษายน 2545 แพ้น็อกจอห์นนี เบรดาห์ล ยก 9 ที่เดนมาร์ก
เอร์โมซิโย

| เอร์โมซิโย |
| --- | --- |
นครและเทศบาล

   ตรา
สมญา: "La ciudad del sol"
เอร์โมซิโยสถานที่ตั้งในเม็กซิโก
พิกัด: 29°05′56″N 110°57′15″W﻿ / ﻿29.09889°N 110.95417°W﻿ / 29.09889; -110.95417
ประเทศ: เม็กซิโก
รัฐ: รัฐโซโนรา
ก่อตั้ง: 1700
Municipal Status: 1825
การปกครอง
 • Municipal President: Javier Gándara Magaña (แม่แบบ:PAN party)
พื้นที่
 • เทศบาล: 14,880.2 ตร.กม. (5,745.3 ตร.ไมล์)
ความสูงof seat: 210 เมตร (690 ฟุต)
ประชากร (2005)
 • เทศบาล: 701,838 คน
 • Seat: 641,791
เขตเวลา: UTC−7 (MST)
Postal code (of seat): 83000
รหัสพื้นที่: 662
Demonym: Hermosillense
เว็บไซต์: (สเปน) /Official site
เอร์โมซิโย (สเปน: Hermosillo) เป็นเมืองและนครบาลทางตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐโซโนรา ในเม็กซิโก เป็นเมืองหลวงของรัฐและเป็นเมืองศูนย์กลางเศรษฐกิจของรัฐ มีอุตสาหกรรมการผลิตรถยนต์ ที่เริ่มต้นในคริสต์ทศวรรษ 1980 เมื่อฟอร์ดได้ก่อตั้งโรงงานเอร์โมซิโยสแตมปิงแอนด์แอสเซมบลี
เอมิเลียโน ซาลา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ซาลาขณะเล่นให้กับน็องต์ใน ค.ศ. 2017
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เอมิเลียโน ราอุล ซาลา ตาฟาเรล
วันเกิด:  31 ตุลาคม ค.ศ. 1990(1990-10-31)
สถานที่เกิด:  กูลูลู, ซานตาเฟ, อาร์เจนตินา
วันเสียชีวิต:  21 มกราคม ค.ศ. 2019(2019-01-21) (28 ปี)
สถานที่เสียชีวิต:  ช่องแคบอังกฤษนอกออลเดอร์นีย์หมู่เกาะแชนเนล
ส่วนสูง:  1.87 m (6 ft 2 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรเยาวชน
1994–2005:  กลุบซานมาร์ตินเดโปรเกรโซ
2005–2009:  โปรเยกโตเกรเซร์
2010–2012:  บอร์โด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009 |  กราตู |  1 |  (2) |
| 2012–2015 |  บอร์โด |  11 |  (1) |
| 2012–2013 |  → ออร์เลอ็อง (ยืมตัว) |  37 |  (19) |
| 2013–2014 |  → นียอร์ (ยืมตัว) |  37 |  (18) |
| 2015 |  → ก็อง (ยืมตัว) |  13 |  (5) |
| 2015–2019 |  น็องต์ |  120 |  (42) |
| 2019 |  คาร์ดิฟฟ์ซิตี |  0 |  (0) |
| รวม |   |  219 |  (87) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 19:05, 22 มกราคม ค.ศ. 2019 (UTC)
เอมิเลียโน ราอุล ซาลา ตาฟาเรล (สเปน: Emiliano Raúl Sala Taffarel; เกิดวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1990 – 21 มกราคม ค.ศ. 2019) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินาที่เล่นตำแหน่งกองหน้า เคยสังกัดสโมสรบอร์โดและน็องต์ในลีกเอิง ก่อนจะย้ายมาร่วมกับคาร์ดิฟฟ์ซิตีในพรีเมียร์ลีก
เมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2019 เขาได้ขึ้นเครื่องบิน Piper Malibu ซึ่งเครื่องบินลำดังกล่าวสูญหายระหว่างการเดินทางจากน็องต์ไปยังคาร์ดิฟฟ์ ต่อมามีการค้นพบซากเครื่องบินที่นอกชายฝั่งเกิร์นซีย์ซึ่งมีร่างอยู่ภายในเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน ซึ่งหลังจากพบร่าง 4 วัน เจ้าหน้าที่ได้ยืนยันว่าร่างที่พบเป็นร่างของซาลา
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ เอมิเลียโน ซาลา ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
เลโอ กาเมซ

| เลโอ กาเมซ |
| --- | --- |
เกิด: ซิลบิโอ ราฟาเอล กาเมซ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2506
สถิติ
ช่วงชก: 161 เซนติเมตร
 
ซิลบิโอ ราฟาเอล กาเมซ (สเปน: Silvio Rafael Gámez) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เลโอ กาเมซ (Leo Gámez) อดีตนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เป็นนักมวยที่สามารถครองแชมป์โลกได้ 4 รุ่น ของทวีปอเมริกาใต้ และเป็นนักมวยคนแรกที่สามารถครองแชมป์โลกได้ 4 รุ่นพิกัดน้ำหนักที่เบาที่สุดของมวยสากล
ประวัติ

กาเมซเริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 และเป็นฝ่ายชนะฟรันซิสโก การ์ซิอา ในการชกกำหนด 4 ยก จากนั้น ชกชนะติดต่อกันมาตลอด จนวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2530 กาเมซชนะน็อกราฟาเอล โบลิบาร์ ยก 2 ทำให้เขากลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงทันที ต่อมา ในวันที่ 30 เมษายน กาเมซขึ้นชิงแชมป์เวเนซุเอลารุ่นไลท์ฟลายเวท ชนะน็อก เปโดร เนียเบส ยก 2 ได้ครองแชมป์ เขาป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวก็มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกในวันที่ 10 มกราคม 2531 กาเมซได้ชิงแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก รุ่นสตอร์วเวทกับ คิม บง-จุน ที่เกาหลีใต้ซึ่งเป็นการชกมวยในต่างแดนครั้งแรก ซึ่งกาเมซเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ครองแชมป์โลก และกลายเป็นนักมวยที่โด่งดังในเวเนซุเอลาทันที
กาเมซมีปัญหากับผู้จัดการหลายอย่างหลังจากได้เป็นแชมป์โลก เขาป้องกันตำแหน่งได้เพียงครั้งเดียว ชนะทีเคโอ เค็นจิ โยโกซาวะ ยก 3 ที่ญี่ปุ่น หลังจากนั้น เขาแขนหัก จึงสละแชมป์โลกและหยุดชกไปช่วงหนึ่ง กาเมซกลับมาชกอีกเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2532 ชนะน็อกบิกตอร์เรียโน เอร์นันเดซ ยก 5 ต่อมา กาเมซได้ขึ้นชิงแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก รุ่นจูเนียร์ฟลายเวทกับ ยู มย็อง-อู ใน พ.ศ. 2533 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอย่างน่าสงสัย เมื่อชกแก้มือกันอีกครั้ง เขาก็แพ้คะแนนอีก
กาเมซหยุดชกมวยไประยะหนึ่ง และเลื่อนขึ้นมาชกรุ่นฟลายเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นนี้ของสมาคมมวยโลกที่เกาหลีใต้เมื่อ พ.ศ. 2534 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนคิม ยง-คัง ไปอีก ต่อมาเมื่อ ยู มย็อง-อู สละแชมป์โลกสมาคมมวยโลก รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ พ.ศ. 2536 คราวนี้เป็นฝ่ายชนะทีเคโอ ชิโร ยาฮิโระ ที่ญี่ปุ่น ได้ครองแชมป์โลกที่ว่าง กาเมซป้องกันตำแหน่งได้ 3 ครั้ง รวมทั้งเสมอกับ ห้าดาว ซีพียิม แบบน่าแพ้ และชนะทีเคโอ พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ทั้งที่ตัวเองเกือบถูกน็อกก่อน จากนั้นจึงไปเสียแชมป์ให้ ชเว ฮี-ยง เมื่อ พ.ศ. 2538 ที่เกาหลีใต้
หลังจากเสียแชมป์ กาเมซขยับขึ้นไปชกรุ่นฟลายเวท ได้ครองแชมป์ WBA Fedelatin ชนะคะแนน อากิเลส กุซมัน ใน พ.ศ. 2538 และในปีถัดมาได้ขึ้นชิงแชมป์โลกกับ แสน ส.เพลินจิต แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนจากนั้น เสียแชมป์ WBA Fedelatin คืนให้กุซมัน และกลับมาครองแชมป์ Fedelatin อีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2541 ชนะน็อก ฮิลเบร์โต กอนซาเลซ และได้ครองแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก รุ่นฟลายเวท ใน พ.ศ. 2542 ชนะน็อก อูโก ราฟาเอล โซโต ต่อมาขึ้นชกชนะน็อกโฮซูเอ กามาโช แชมป์เฉพาะกาลของสมาคมมวยโลก รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทได้ แต่สมาคมมวยโลกยังประกาศให้เขาเป็นแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทอยู่ จนกระทั่งมาเสียแชมป์โลกให้กับศรพิชัย กระทิงแดงยิม ต่อมาได้ชกชิงแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทกับฮิเดกิ โทดากะ ปรากฏว่ากาเมซเป็นฝ่ายชนะน็อก ได้ครองแชมป์โลกรุ่นที่สี่ใน พ.ศ. 2543 ได้สร้างประวัติศาสตร์เป็นแชมป์โลกสี่รุ่นและเป็นนักมวยคนแรกของโลกที่ได้แชมป์โลกสี่รุ่นของสถาบันเดียวกัน (คว้าแชมป์โลก 4 รุ่นเป็นของ WBA ทั้งหมด)​ ในปัจจุบันยังไม่มีนักมวยสากลคนไหนที่สามารถสร้างสถิติเทียบเท่าหรือทำลายสถิติของกาเมซได้ ก่อนจะเสียแชมป์แพ้ทีเคโอให้กับให้เซเลส โคบายาชิ ในปีถัดมา
หลังจากเสียแชมป์ กาเมซพยายามเป็นแชมป์โลกห้ารุ่นโดยขึ้นชิงแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก รุ่นแบนตั้มเวทเมื่อ พ.ศ. 2545 แพ้คะแนนจอห์นนี เบรห์ดาล ที่เดนมาร์ก และแพ้คะแนน ฮิเดกิ โทดากะ ที่ญี่ปุ่นอีก รวมทั้งขึ้นชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นนี้อีกครั้งใน พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน พูลสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม จากนั้นกาเมซจึงตัดสินใจแขวนนวมไป