stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
มงกุฎและรางวัล

ตามธรรมเนียมของทางองค์กรมงกุฎของมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลจะถูกเรียกว่า โกลเดนคราวน์ (อังกฤษ: Golden Crown) ซึ่งมงกุฎประจำตำแหน่งจะมีการผลัดเปลี่ยนทุก 3 ปี  ตัวมงกุฎใหญ่ทุกมงกุฎจะมีโครงสร้างที่ทำจากทองคำและทองเหลืองเป็นส่วนประกอบซึ่งจะมีการตกแต่งด้วยเพชรและมรกต
โกลเดนคราวน์รุ่นแรกนั้นได้ถูกจัดทำโดยก๊อดไดมอนด์ซึ่งมีชวลิต ชมเมือง ช่างทำอัญมณีชาวไทยเป็นผู้ดูแลการผลิตทั้งหมด โดยมงกุฎได้มีการสวมใส่เพียงแค่ 3 ปี ก่อนที่จะถูกผลัดเปลี่ยนไปในรุ่นที่สองซึ่งออกแบบและทำโดยบริษัทไม่ทราบชื่อ โกลเดนคราวน์รุ่นที่สามได้ถูกใช้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2019 ถึงปี ค.ศ. 2021 โดยมีเฆออร์เฆ บิตเตลส์ ช่างทำอัญมณีชาวเวเนซุเอลาเป็นผู้ดูแลการผลิตทั้งหมด ซึ่งปัจจุบันเขาเป็นผู้รับผิดชอบในการออกแบบและผลิตโกลเดนคราวน์รุ่นที่สี่ ด้วยเช่นกัน ทั้งนี้บิตเตลส์ยังได้ออกแบบและผลิตมงกุฎสำหรับรองชนะเลิศทั้ง 4 ตำแหน่งซึ่งได้เริ่มมีการให้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2019 อีกทั้งสำหรับผู้ที่ผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้ายนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2022 ทางองค์กรได้เพิ่มตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับห้าให้กับผู้ที่ผ่านเข้ารอบดังกล่าว โดยผู้ได้รับตำแหน่งจะได้รับมงกุฎด้วยเช่นกัน
ในส่วนของเงินรางวัลนั้นนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2014 ทางองค์กรได้ให้เงินรางวัลประจำปีกับผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์มิสเตอร์เนชันแนลเป็นจำนวน 40,000 ดอลลาร์สหรัฐพร้อมกับให้ปฏิบัติภารกิจกับทางองค์กรตลอดระยะเวลาการดำรงตำแหน่ง  ซึ่งเงินรางวัลได้เพิ่มขึ้นจาก 30,000 ดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2013 แต่อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 2021 สื่อประเทศเวียดนามได้มีการเผยแพร่ว่าเหงียน ทุก ถวี่ เตียน มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ประจำปี ค.ศ. 2021 ได้รับเงินรางวัลเป็นจำนวน 60,000 ดอลลาร์สหรัฐ
สำหรับเงินรางวัลของรองชนะเลิศสำนักข่าวเอบีเอส-ซีบีเอ็นของประเทศฟิลิปปินส์ได้ทำการรายงานว่าซาแมนธา เบอร์นาร์โด รองชนะเลิศอันดับหนึ่ง ประจำปี ค.ศ. 2020 ได้รับเงินรางวัลจำนวน 6,000 ดอลลาร์สหรัฐ ขณะที่สื่อของประเทศอินเดียก็ได้ออกมาเปิดเผยว่าวาร์ติกา สิงห์ รองชนะเลิศอันดับสอง ประจำปี ค.ศ. 2015 ได้รับเงินรางวัลจำนวน 4,000 ดอลลาร์สหรัฐ ขณะที่รองชนะเลิศอันดับสามและรองชนะเลิศอันดับสี่จะได้รับเงินรางวัลจำนวน 3,000 ดอลลาร์สหรัฐ และ 2,000 ดอลลาร์สหรัฐ ตามลำดับ นอกจากรองชนะเลิศแล้วผู้ที่ได้รับรางวัลในการประกวดรอบอื่นจะได้รับเงินรางวัลจำนวน 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ ถึง 3,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อรางวัลโดยลำดับเงินรางวัลดังกล่าวอิงจากการประกวดในช่วงปี ค.ศ. 2013 ถึงปี ค.ศ. 2015
หลังจากที่มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลได้ดำรงตำแหน่งจนครบวาระแล้ว ทางองค์กรจะทำมงกุฎที่ระลึกให้กับผู้ดำรงตำแหน่งซึ่งออกแบบและผลิตโดยช่างทำอัญมณีคนเดียวกันกับมงกุฎที่มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลคนนั้นสวมใส่
ผู้ชนะการประกวดในช่วงไม่กี่ปี

บทความหลัก: รายชื่อผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
| ปี | ประเทศและดินแดน | ผู้ดำรงตำแหน่ง | เวทีประกวดระดับชาติ | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 |  อินเดีย | เรเชล คุปตะ (Rachel Gupta) | มิสแกรนด์อินเดีย | กรุงเทพมหานคร, ไทย | 68 |
| 2023 |  เปรู | ลูเซียนา ฟุสเตร์ (Luciana Fuster) | มิสแกรนด์เปรู | นครโฮจิมินห์, เวียดนาม | 69 |
| 2022 |  บราซิล | อีซาแบลา เมนิง (Isabella Menin) | มิสแกรนด์บราซิล | ชวาตะวันตก, อินโดนีเซีย | 68 |
| 2021 |  เวียดนาม | เหงียน ทุก ถวี่ เตียน (Nguyễn Thúc Thùy Tiên) | มิสแกรนด์เวียดนาม | กรุงเทพมหานคร, ไทย | 59 |
| 2020 |  สหรัฐอเมริกา | อาเบนา อัปเปียห์ (Abena Appiah) | มิสแกรนด์สหรัฐอเมริกา | กรุงเทพมหานคร, ไทย | 63 |
ผู้ชนะการประกวดในช่วงไม่กี่ปี > ทำเนียบมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล

มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2024
เรเชล คุปตะ
 อินเดีย
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2023
ลูเซียนา ฟุสเตร์
 เปรู
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2022
อีซาแบลา เมนิง
 บราซิล
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021
เหงียน ทุก ถวี่ เตียน
 เวียดนาม
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020
อาเบนา อัปเปียห์
 สหรัฐอเมริกา
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019
บาเลนตินา ฟิเกรา
 เวเนซุเอลา
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2018
กลารา โซซา
 ปารากวัย
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017
มาริอา โฆเซ โลรา
 เปรู
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2016
อาริซกา ปูตรี เปอร์ตีวี
 อินโดนีเซีย
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2015
แคลร์ เอลิซาเบธ พาร์กเกอร์
 ออสเตรเลีย
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2014
ลิส การ์ซิอา
 คิวบา
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013
เยเนลิ ชาปาร์โร
 ปวยร์โตรีโก
องค์กรมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล

ในปัจจุบันองค์กรมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลอยู่ภายใต้การดูแลของบริษัท มิสแกรนด์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย โดยมีณวัฒน์ อิสรไกรศีล เป็นประธานกองประกวด และเทเรซ่า ชัยวิสุทธิ์ เป็นรองประธานกองประกวด
รายชื่อดังต่อไปนี้เป็นรายชื่อของผู้ได้รับตำแหน่งในองค์กรมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลโดยตรง ซึ่งประกอบไปด้วยมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลและมิสแกรนด์ไทยแลนด์
| ปี | มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล | ประเทศและดินแดน | มิสแกรนด์ไทยแลนด์ | จังหวัด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 | เรเชล คุปตะ |  อินเดีย | มาลิน ชระอนันต์ |  ภูเก็ต |
| 2023 | ลูเซียนา ฟุสเตร์ |  เปรู | ทวีพร พริ้งจำรัส |  ชุมพร |
| 2022 | อีซาแบลา เมนิง |  บราซิล | อิงฟ้า วราหะ |  กรุงเทพมหานคร |
| 2021 | เหงียน ทุก ถวี่ เตียน |  เวียดนาม | อินดี จอห์นสัน |  ปทุมธานี |
| 2020 | อาเบนา อัปเปียห์ |  สหรัฐอเมริกา | พัชรพร จันทรประดิษฐ์ |  ระนอง |
| 2019 | บาเลนตินา ฟิเกรา |  เวเนซุเอลา | อารยะ ศุภฤกษ์ |  นครพนม |
| 2018 | กลารา โซซา |  ปารากวัย | น้ำอ้อย ชนะพาล |  ภูเก็ต |
| 2017 | มาริอา โฆเซ โลรา |  เปรู | ปาเมลา ปาสิเนตตี |  กระบี่ |
| 2016 | อาริซกา ปูตรี เปอร์ตีวี |  อินโดนีเซีย | พีรญา มะลิซ้อน |  สงขลา |
| 2015 | อาเนอา การ์ซิอา |  สาธารณรัฐโดมินิกัน | รัตติกร ขุนโสม |  สงขลา |
| 2015 | แคลร์ เอลิซาเบธ พาร์กเกอร์ |  ออสเตรเลีย | รัตติกร ขุนโสม |  สงขลา |
| 2014 | ลิส การ์ซิอา |  คิวบา | ปรภัสสร วรสิรินดา |  นครราชสีมา |
| 2013 | เยเนลิ ชาปาร์โร |  ปวยร์โตรีโก | ญาดา เทพนม |  ประจวบคีรีขันธ์ |
↑  สำหรับปี ค.ศ. 2015 การ์ซิอาได้ถูกปลดจากองค์กรมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
1 2 3  มิสแกรนด์ไทยแลนด์เริ่มจัดประกวดด้วยระบบจังหวัดครั้งแรกในปี ค.ศ. 2016 จังหวัดดังกล่าวจึงเป็นจังหวัดภูมิลำเนาของผู้ได้รับตำแหน่ง
↑  พาร์กเกอร์ได้เข้าดำรงมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลหลังจากที่การ์ซิอาได้ถูกปลดจากตำแหน่ง
ดูเพิ่ม

มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล (บริษัท)
รายการประกวดความงาม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ที่ติ๊กต็อก
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ที่เฟซบุ๊ก
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ที่ยูทูบ
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ที่อินสตาแกรม
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
| ด ค กมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล |
| --- | --- |
 2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019 
 2020  2021  2022  2023  2024  2025 
 บริษัท  องค์กร  ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศและผู้เข้ารอบสุดท้าย  รางวัลพิเศษ  พิธีกรและศิลปินรับเชิญ  ประเทศ  ฉบับ 
| ด ค กผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล |
| --- | --- |
คริสต์ทศวรรษ 2010:  เยเนลิ ชาปาร์โร (2013)  ลิส การ์ซิอา (2014)  อาเนอา การ์ซิอา#/แคลร์ เอลิซาเบธ พาร์กเกอร์‡ (2015)  อาริซกา ปูตรี เปอร์ตีวี (2016)  มาริอา โฆเซ โลรา (2017)  กลารา โซซา (2018)  บาเลนตินา ฟิเกรา (2019) 
คริสต์ทศวรรษ 2020:  อาเบนา อัปเปียห์ (2020)  เหงียน ทุก ถวี่ เตียน (2021)  อีซาแบลา เมนิง (2022)  ลูเซียนา ฟุสเตร์ (2023)  เรเชล คุปตะ (2024) 
 # ถูกถอดถอนออกจากตำแหน่ง  ‡ ดำรงตำแหน่งแทน
ประเทศตูนิเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศตูนิเซีย ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: TUN
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกตูนิเซีย
เว็บไซต์: www.cnot.org.tn (ในภาษาฝรั่งเศส)
ณ โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 (2021-07-23) – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-08)
นักกีฬา: 63 คน  ใน 16 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีเปิด): Inès Boubakri Mehdi Ben Cheikh
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีปิด): Ghailene Khattali
เหรียญ อันดับ 58:  ทอง 1 เงิน 1 ทองแดง 0 รวม 2 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศตูนิเซีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับตั้งแต่ครั้งแรกในปี 1960 ที่นักกีฬาตูนิเซียได้เข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก เนื่องจากประเทศบางส่วนสนับสนุนการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐอเมริกา
ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

ข้อมูลเพิ่มเติม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
| เหรียญ | ชื่อ | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Ahmed Hafnaoui | Swimming | Men's 400 m freestyle | 000000002025-07-25-000025 ก.ค. |
| 2 ! เงิน | Mohamed Khalil Jendoubi | Taekwondo | Men's 58 kg | 000000002025-07-24-000024 ก.ค. |
จำนวนนักกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| ยิงธนู | 1 | 1 | 2 |
| กรีฑา | 2 | 1 | 3 |
| มวยสากลสมัครเล่น | 0 | 2 | 2 |
| เรือแคนู | 2 | 2 | 4 |
| ฟันดาบ | 2 | 6 | 8 |
| ยูโด | 0 | 3 | 3 |
| เรือพาย | 0 | 2 | 2 |
| เรือใบ | 1 | 3 | 4 |
| ยิงปืน | 1 | 1 | 2 |
| ว่ายน้ำ | 2 | 0 | 2 |
| เทควันโด | 1 | 1 | 2 |
| เทควันโด | 1 | 0 | 1 |
| เทนนิส | 0 | 1 | 1 |
| วอลเลย์บอล | 12 | 0 | 12 |
| ยกน้ำหนัก | 3 | 2 | 5 |
| มวยปล้ำ | 6 | 4 | 10 |
| รวม | 34 | 29 | 63 |
ประเทศคิริบาสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศคิริบาส ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: KIR
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคิริบาส
เว็บไซต์: www.oceaniasport.com/kiribati (ในภาษาอังกฤษ)
ณ โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 (2021-07-23) – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-08)
นักกีฬา: 3 คน (ชาย 2 คน / หญิง 1 คน) ใน 3 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีเปิด): คีนาวา บิริโบ รูเบน คาโทเทา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีปิด): รูเบน คาโทเทา
เจ้าหน้าที่: 1
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศคิริบาส เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 การเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนในกรุงโตเกียวถือเป็นครั้งที่ 5 นับตั้งแต่ครั้งแรกที่เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
คณะผู้แทนคิริบาสประกอบด้วยนักกีฬา 3 คน ได้แก่ นักวิ่งระยะสั้น ลาไทซี มเวอา นักยูโด คีนาวา บิริโบ และนักยกน้ำหนัก รูเบน คาโทเทา มเวอาผ่านการคัดเลือกโดยผ่านการคัดเลือกจากสหพันธ์กรีฑาโลก ในขณะที่คาโทเทาและคีนาวา เป็นนักกีฬาโอเชียเนียที่ได้รับการจัดอันดับสูงสุดในประเภทของตน คีนาวาและคาโทเทาเป็นผู้ถือธงใน พิธีเปิด ในขณะที่คาโทเทาถือธงเพียงคนเดียวใน พิธีปิด นักกีฬาทั้งสามคนไม่ได้รับเหรียญรางวัล และจนถึงการแข่งขันครั้งนี้ คิริบาสยังไม่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
ภูมิหลัง

เดิมกำหนดให้จัดระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคมถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคมถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 การแข่งขันครั้งนี้ถือเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 5 ของประเทศ โดยนับตั้งแต่ครั้งแรกที่เข้าร่วม โอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ชื่งจัดขึ้นที่เอเธนส์ ประเทศกรีซ
ภูมิหลัง > การเดินทาง

การประสานงานกับคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโอเชียเนีย (ONOC) ของนาอูรู คิริบาส หมู่เกาะโซโลมอน และตูวาลู และสายการบินนาอูรู ใช้สายการบินนี้ในการเช่าเหมาลำเที่ยวบินสองเที่ยวกับคณะผู้แทนจากชาติสี่ประเทศ ได้แก่ นาอูรู คิริบาส หมู่เกาะโซโลมอน และตูวาลู โดยมีการแวะพักทางเทคนิคที่รัฐชุกของประเทศไมโครนีเชีย เพื่อเดินทางไปยังโตเกียวเนื่องจากมาตรการป้องกันการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 คณะผู้แทนจากคิริบาส หมู่เกาะโซโลมอน และตูวาลูเดินทางมายังนาอูรูเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2021 ในขณะที่วันรุ่งขึ้นคณะผู้แทนทั้งหมดจะออกเดินทางไปที่สนามบินฮาเนดะในกรุงโตเกียว
นักกีฬา 2 คน ได้แก่ ลาไทซี มเวอา และ คีนาวา บิริโบ และโค้ช ลีนน์ ไฮน์ส เป็นเพียงคนเดียวในคณะผู้แทนคิริบาสที่ไม่ได้เข้าร่วมเที่ยวบินเช่าเหมาลำของ IOC คีนาวาอยู่ที่บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี เพื่อฝึกซ้อมตั้งแต่เดือนมีนาคม 2021 และบินมายังประเทศฮังการีเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2021 ในขณะที่มเวอาและไฮน์สบินจากออสเตรเลียมายังโตเกียวเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2021
ภูมิหลัง > การมอบหมาย

คิริบาสตัดสินใจส่งเฉพาะนักกีฬาที่เดินทางไปต่างประเทศตลอดช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ท่ามกลางความกลัวว่าคู่แข่งอาจนำไวรัสกลับบ้าน นักกีฬาของคิริบาสทั้งหมดที่เข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ได้รับความช่วยเหลือจากออสเตรเลียจากโครงการกีฬาแปซิฟิกออสเตรเลียและ คณะกรรมการโอลิมปิกออสเตรเลีย และอยู่กับ ทีมออสเตรเลียในโตเกียว
คณะผู้แทนคิริบาสประกอบด้วย 8 คน ซึ่งถือเป็นคณะผู้แทนประเทศที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่มีมา ผู้แทนอย่างเป็นทางการเพียงคนเดียวที่เข้าร่วมการแข่งขันนี้คือ โจซาเตกิ นาอูลู หัวหน้าคณะผู้แทนและนักกีฬาโอลิมปิกชาวฟิจิ 2 สมัย เจ้าหน้าที่คนอื่นๆ ได้แก่ นิโคลัส แม็คเดอร์ม็อตต์ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคิริบาส และ เทนัว เบเธน เลขาธิการคณะผู้แทน แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของคณะผู้แทนอย่างเป็นทางการก็ตาม โค้ชที่เข้าร่วม ได้แก่ ลีนน์ ไฮน์ส โค้ชกรีฑา ไมเคิล ลิปโทรต โค้ชยูโด อเล็กซานเดอร์ เฮคเกอร์ เพื่อนร่วมฝึกซ้อมยูโด และ เดวิด คาโทเทา โค้ชยกน้ำหนักและนักกีฬาโอลิมปิก 3 สมัย นักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน ได้แก่ ลาไทซี มเวอา นักวิ่งระยะสั้น คีนาวา บิริโบ นักยูโด และ รูเบน คาโทเทา นักยกน้ำหนัก
มเวอาเป็นนักกีฬาชาวคิริบาสคนสุดท้ายที่เข้าแข่งขันในโอลิมปิก นักกีฬาจากคิริบาสยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
ภูมิหลัง > พิธีเปิดและปิด

คณะผู้แทนคิริบาสเดินขบวนอยู่ลำดับที่ 55 จากทั้งหมด 206 ประเทศในขบวนพาเหรดแห่งชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ภายในพิธีเปิด เนื่องจากเจ้าภาพใช้ระบบตัวอักษรคานะของท้องถิ่น คีนาวาและคาโทเทาถือธงแทนคณะผู้แทนในพิธี ในพิธีปิดคาโทเทาได้รับเลือกเป็นผู้เชิญธงชาติ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคิริบาส (KNOC) เป็นเจ้าภาพจัดงานที่เมืองตาราวาเพื่อสนับสนุนนักกีฬาในพิธีเปิดการแข่งขัน KNOC เชิญสหพันธ์กีฬาและแฟนกีฬาในท้องถิ่นให้รับชมพิธีเปิดการแข่งขันแบบถ่ายทอดสด และเชิญดารา นักเต้น และนักแสดงตลกในท้องถิ่นมาร่วมแสดงในงานนี้
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
คิริบาสได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันระดับสากลจากสหพันธ์กรีฑาโลกในการส่งนักกีฬาสองคน (ชายหนึ่งคนและหญิงหนึ่งคน) ไปแข่งขันโอลิมปิก ซึ่งทำให้คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสามารถส่งนักกีฬาไปได้แม้ว่าจะไม่ตรงตามเกณฑ์คุณสมบัติมาตรฐานก็ตาม แม้ว่าประเทศจะส่งนักกีฬาชายไปเพียงคนเดียวคือ นักวิ่งระยะสั้น ลาไทซี มเวอา ซึ่งจะเข้าแข่งขันวิ่ง 100 เมตรชาย มเวอามักจะเข้าแข่งขันกระโดดสูง โดยถือสถิติประเทศในการกระโดดสูงด้วยระยะ 2.00 เมตร แม้ว่าเขาจะเข้าร่วมโครงการฝึกซ้อม 12 เดือนในโกลด์โคสต์ ประเทศออสเตรเลีย และฝึกซ้อมสำหรับการแข่งขันวิ่งระยะสั้นเพื่อให้มีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันระดับสากลสำหรับประเทศ
มเวอาลงแข่งขันในรายการของเขาเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2021 โดยวิ่งในรอบเบื้องต้นฮีทแรกในเลนที่สอง เขาเข้าเส้นชัยด้วยเวลา 11.25 วินาที และจบการแข่งขันในอันดับรองสุดท้ายในรอบเบื้องต้น แต่เขาไม่ได้ผ่านเข้ารอบต่อไปได้ ผู้ชนะเหรียญทองในท้ายที่สุดคือ มาร์เซลล์ จาค็อบส์ จากอิตาลี ซึ่งสร้างสถิติยุโรปใหม่ในรายการนี้
:
หมายเหตุ–อันดับที่กำหนดไว้สำหรับการแข่งขันประเภทลู่จะอยู่ภายในกลุ่มของนักกีฬาเท่านั้น
Q = ผ่านเข้ารอบต่อไป
q = ผ่านเข้ารอบต่อไปในฐานะผู้แพ้ที่เร็วที่สุด หรือ ในการแข่งขันประเภทลาน โดยพิจารณาจากตำแหน่งโดยไม่บรรลุเป้าหมายการผ่านเข้ารอบ
NR = สถิติระดับประเทศ
N/A = รอบที่ไม่สามารถแข่งขันได้
Bye = นักกีฬาไม่จำเป็นต้องแข่งขันในรอบ
| นักกีฬา | รายการ | เบื้องต้น> ผล | เบื้องต้น> อันดับ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ก่อนรองฯ> ผล | ก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลาไทซี มเวอา | 100 เมตร ชาย | 11.25 | 8 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
ยูโด

บทความหลัก: กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
คิริบาสส่งนักยูโดหญิงหนึ่งคนไปแข่งขันตามการจัดอันดับโอลิมปิกรายบุคคลของสหพันธ์ยูโดนานาชาติ ประเทศได้เลือกนักยูโดอย่าง คีนาวา บิริโบ ซึ่งทำคะแนนได้เพียง 30 คะแนนในช่วงคัดเลือก แต่กลับผ่านการคัดเลือกให้เป็นนักกีฬาโอเชียเนียที่มีคุณสมบัติเหมาะสมสูงสุด ซึ่งถือเป็นการเปิดตัวครั้งแรกในกีฬาชนิดนี้ของประเทศ คีนาวายังค่อนข้างใหม่สำหรับกีฬานี้ โดยเริ่มเล่นในปี 2019 หลังจากเป็นนักมวยปล้ำ เธอฝึกซ้อมในต่างประเทศหลายแห่ง เริ่มจากญี่ปุ่น โดยมี ชิเกรุ คิมูระ เป็นโค้ช จากนั้นจึงไปรัสเซีย จากนั้นไปบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี จนกระทั่งเกิดโรคระบาดและเธอต้องได้รับการฝึกสอนทางออนไลน์ผ่านระบบซูม กับโค้ชของเธอ ไมเคิล ลิปโทรต ก่อนการแข่งขัน เธอได้เข้าร่วมการแข่งขันยูโดชิงแชมป์โลก 2021 ที่บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี เธออยู่ในอันดับที่ 177 ของโลกก่อนการแข่งขัน
คีนาวาลงแข่งขันในประเภทดังกล่าวเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2021 ในแมตช์แรก เธอเผชิญหน้ากับ อีฟา โคแลน จากออสเตรเลียในรอบ 32 คนสุดท้าย คีนาวาพ่ายแพ้ใน 52 วินาทีจากท่าอิปปง และไม่ได้ผ่านเข้ารอบ ในที่สุดผู้ชนะคือ ชิซูรุ อาราอิ จากญี่ปุ่น
ประเทศนี้มีกรณีความรุนแรงในครอบครัวและความรุนแรงทางเพศที่เลวร้ายที่สุดแห่งหนึ่งในโลก โดยผู้หญิงอายุ 15–49 ปี 68% ที่เคยคบหาสมาคมระบุว่าเคยถูกคู่ครองทำร้ายร่างกาย 90% เคยถูกคู่ครองควบคุม และ 10% เคยถูกคนที่ไม่ใช่คู่ครอง คินาอัวถูกจับตัวไปและถูกล่วงละเมิดทางเพศเมื่อเธออายุได้ 6 ขวบ และเธอระบุว่าเธอต้องการใช้การมีส่วนร่วมในการแข่งขันและกีฬาของเธอเพื่อกระตุ้นให้ผู้หญิงในประเทศนำประเด็นเรื่องความรุนแรงในครอบครัวและความรุนแรงทางเพศออกมาเปิดเผย นอกจากนี้ เธอยังใช้การมีส่วนร่วมของเธอเพื่อแก้ไขปัญหาระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้นในประเทศของเธอ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากนักยกน้ำหนัก เดวิด คาโทเทา ซึ่งกลายเป็นข่าวหน้าหนึ่งจากการที่เขาใช้การมีส่วนร่วมในการแข่งขันโอลิมปิกเพื่อประเด็นเดียวกัน
| นักกีฬา | รายการ/รุ่น | 32 คน> คู่แข่ง ผล | 16 คน> คู่แข่ง ผล | ก่อนรองฯ> คู่แข่ง ผล | รอบรองฯ> คู่แข่ง ผล | แก้ตัว> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ/ทองแดง> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ/ทองแดง> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คีนาวา บิริโบ | 70 กก. หญิง |  โคแลน (AUS) แพ้ 00–01 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
ยกน้ำหนัก

บทความหลัก: กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
คิริบาสส่งนักยกน้ำหนักชายหนึ่งคนเข้าแข่งขันโอลิมปิก รูเบน คาโทเทา อยู่อันดับต้นๆ ของรายชื่อนักยกน้ำหนักจากโอเชียเนียในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 67 กิโลกรัมชาย ตามการจัดอันดับความแน่นอนระดับทวีปของ IWF ในตอนแรก คาโทเทาอยู่อันดับหลังนักยกน้ำหนัก วัยพาวา เนโว ลอนเน่ จากซามัว แต่ถอนตัวจากการแข่งขันเนื่องจากสมาคมกีฬาและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติซามัวตัดสินใจส่งนักกีฬาจากต่างประเทศเท่านั้น เนื่องจากกังวลเกี่ยวกับการระบาดทั่วของโควิด-19 ก่อนการแข่งขัน เขาฝึกซ้อมที่นาอูรูกับโค้ชและพี่ชายของเขา เดวิด คาโทเทา ซึ่งฝึกซ้อมที่นั่นเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2008, 2012 และ 2016 ให้กับประเทศ
คาโทเทาลงแข่งขันในรายการของเขาเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2021 ในกลุ่ม B เขายกท่าสแนตช์ได้ 105 กิโลกรัมในการพยายามครั้งแรก จากนั้นล้มเหลวในการพยายามครั้งที่สองและสามที่น้ำหนัก 110 กิโลกรัม จากนั้นเขายกำท่าคลีนแอนด์เจิร์กได้ 132 กิโลกรัมในการพยายามครั้งแรก จากนั้น 140 กิโลกรัมในการพยายามครั้งที่สอง จากนั้นล้มเหลวในการพยายามครั้งที่สามและครั้งสุดท้ายที่น้ำหนัก 145 กิโลกรัม เขาจบลงด้วยน้ำหนักรวม 245 กิโลกรัม จบอันดับที่ 12 จากผู้เข้าเส้นชัย 12 คนและผู้เข้าแข่งขันโดยรวม 14 คน เหรียญทองได้รับโดย เฉิน หลีจุน จากจีน โดยสร้างสถิติโอลิมปิกใหม่ในท่าคลีนแอนด์เจิร์ก ยกน้ำหนักได้ 187 กิโลกรัม และน้ำหนักรวม 332 กิโลกรัม
| นักกีฬา | รายการ/รุ่น | สแนตช์> ผล | สแนตช์> อันดับ | คลีนแอนด์เจิร์ก> ผล | คลีนแอนด์เจิร์ก> อันดับ | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รูเบน คาโทเทา | 67 กก. ชาย | 105 | 14 | 140 | 12 | 245 | 12 |
นักกีฬาชาวนาอูรู โจนาห์ แฮร์ริส ยืนอยู่หน้าเครื่องบินเช่าเหมาลำของ IOC ซึ่งคณะผู้แทนทั้งสี่คนโดยสารมา
มเวอา (คนที่สองจากซ้าย) กำลังแข่งในรอบเบื้องต้น
ป้ายคะแนนของมเวอาในรอบเบื้องต้นอยู่อันดับที่ 8
สนามนิปปงบูโดกัง ที่คีนาวาเข้าร่วมการแข่งขัน
ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว ที่คาโทเทาเข้าร่วมการแข่งขัน
ประเทศตูวาลูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศตูวาลู ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: TUV
เอ็นโอซี: สมาคมกีฬาและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตูวาลู
เว็บไซต์: www.oceaniasport.com/tuvalu (ในภาษาอังกฤษ)
ณ โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 (2021-07-23) – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-08)
นักกีฬา: 2 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีเปิด): มาตี สแตนลีย์ คาราโล ไมบูกา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีปิด): คาราโล ไมบูกา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศตูวาลูเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 ซึ่งเดิมกำหนดให้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 การเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ถือเป็นครั้งที่ 4 ติดต่อกันที่ตูวาลูเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน นับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 คณะผู้แทนของตูวาลูประกอบด้วยนักวิ่งระยะสั้น คาราโล ไมบูกา และ มาตี สแตนลีย์ ซึ่งทั้งคู่เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรกของตน ทั้งไมบูกาและสแตนลีย์ ไม่สามารถผ่านรอบเบื้องต้นของการแข่งขันได้ แม้ว่าไมบูกาจะทำลายสถิติแห่งชาติของตูวาลูด้วยเวลา 11.42 วินาทีในการแข่งขันวิ่ง 100 เมตรชาย
ภูมิหลัง

ตูวาลูเป็นประเทศที่เป็นเกาะตั้งอยู่ในพอลินีเชียในมหาสมุทรแปซิฟิก เคยเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร และได้รับเอกราชในปี 1978 สมาคมกีฬาตูวาลูและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติก่อตั้งขึ้นในปี 2004 และได้รับการรับรองจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี 2007 ตูวาลูเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกในปี 2008 และเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนอีกสองครั้งก่อนการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิกเลย
เดิมทีโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 มีกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 สำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ตูวาลูส่งนักกีฬา 2 คน ซึ่งเป็น 1 ใน 13 ประเทศที่จะเข้าร่วม นักกีฬา ได้แก่ คาราโล ไมบูกา และ มาตี สแตนลีย์ ซึ่งเข้าแข่งขันวิ่ง 100 เมตรชายและหญิงตามลำดับ สแตนลีย์และไมบูกาเป็นผู้เชิญธงชาติทั้งหญิงและชายในพิธีเปิด ในขณะที่ไมบูกาเป็นผู้เชิญธงชาติในพิธีปิด
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
ตูวาลูได้รับสิทธิ์ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิก (โควตาที่อนุญาตให้ประเทศต่างๆ ส่งนักกีฬาได้หากไม่มีนักกีฬาคนใดผ่านการคัดเลือก) จากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล โดยส่งนักกีฬากรีฑา 2 คน ชาย 1 คน หญิง 1 คน ไปแข่งขันโอลิมปิก โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้เลือกส่ง คาราโล ไมบูกา วัย 22 ปี และ มาตี สแตนลีย์ วัย 18 ปี ซึ่งทั้งคู่เพิ่งเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเป็นครั้งแรก
ไมบูกาจบอันดับที่ 9 ในรอบคัดเลือกและไม่สามารถผ่านรอบคัดเลือกได้ แต่สร้างสถิติตูวาลูใหม่ด้วยเวลา 11.42 วินาที สแตนลีย์จบอันดับที่ 8 จากนักวิ่ง 9 คนในรอบคัดเลือกและไม่สามารถผ่านรอบคัดเลือกได้ โดยทำเวลาที่ดีที่สุดส่วนตัวได้ 14.52 วินาที
:
หมายเหตุ–อันดับที่กำหนดไว้สำหรับการแข่งขันประเภทลู่จะอยู่ภายในกลุ่มของนักกีฬาเท่านั้น
Q = ผ่านเข้ารอบต่อไป
q = ผ่านเข้ารอบต่อไปในฐานะผู้แพ้ที่เร็วที่สุด หรือ ในการแข่งขันประเภทลาน โดยพิจารณาจากตำแหน่งโดยไม่บรรลุเป้าหมายการผ่านเข้ารอบ
NR = สถิติระดับประเทศ
N/A = รอบที่ไม่สามารถแข่งขันได้
Bye = นักกีฬาไม่จำเป็นต้องแข่งขันในรอบ
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ก่อนรองฯ> ผล | ก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คาราโล ไมบูกา | 100 เมตร ชาย | 11.42 NR | 9 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
| มาตี สแตนลีย์ | 100 เมตร หญิง | 14.52 | 8 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
กรีฑาสถานแห่งชาติญี่ปุ่น ซึ่งใช้จัดการแข่งขันกรีฑา
การพักรบคริสต์มาส

ทหารอังกฤษและเยอรมันพบกันในแผ่นดินไม่มีเจ้าของระหว่างการพักรบคริสต์มาส
การยิงถล่มคริสต์มาส (อังกฤษ: Christmas truce; เยอรมัน: Weihnachtsfrieden; ฝรั่งเศส: Trêve de Noël) เป็นกลุ่มการหยุดยิงอย่างไม่เป็นทางการในวงกว้างซึ่งเกิดขึ้นตามแนวรบด้านตะวันตกประมาณคริสต์มาส ค.ศ. 1914 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สัปดาห์ก่อนคริสต์มาส กลุ่มทหารเยอรมันและอังกฤษเริ่มแลกเปลี่ยนคำอวยพรเทศกาลและเพลงระหว่างสนามเพลาะสองฝ่าย บางโอกาส ความตึงเครียดลดลงถึงขั้นที่ทหารสามารถถือของขวัญเดินข้ามไปยังสนามเพลาะฝ่ายตรงข้าม ในวันคริสต์มาสอีฟและวันคริสต์มาส ทหารทั้งสองฝ่ายจำนวนมาก ตลอดจนทหารฝรั่งเศสเล็กน้อย เสี่ยงออกไปใน "no man's land" ("แผ่นดินไม่มีเจ้าของ") โดยอิสระ ที่ซึ่งมีการรวมกลุ่ม แลกเปลี่ยนอาหารและของที่ระลึกกัน เช่นเดียวกับพิธีกรรมฝังศพร่วมกัน การนัดพบหลายที่จบลงด้วยการร้องเพลงเทศกาล ทหารจากทั้งสองฝ่ายยังเป็นมิตรพอที่จะเล่นเกมฟุตบอลกับอีกฝ่ายหนึ่งด้วย โดยตามที่มีการบันทึกไว้เป็นฝ่ายทหารเยอรมันเอาชนะไป 3-2 ประตู