โฟล์กลอร์ (อัลบั้มเทย์เลอร์ สวิฟต์)
ผลการตอบรับเชิงวิจารณ์

| ผลคะแนน> ที่มา | ผลคะแนน> ค่าประเมิน |
| --- | --- |
เมทาคริติก: 88/100
เอนีดีเซ็นต์มิวสิก?: 8.5/10
คะแนนคำวิจารณ์
ที่มา: ค่าประเมิน
ออลมิวสิก: 
เดอะเดลีเทลิกราฟ: 
เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี: A
เดอะการ์เดียน: 
ดิอินดีเพ็นเดนต์: 
ดิไอริชไทม์: 
เอ็นเอ็มอี: 
พิตช์ฟอร์ก: 8.0/10
โรลลิงสโตน: 
เดอะซิดนีย์มอนิงเฮรัลด์: 
โฟล์กลอร์ได้รับเสียงชื่นชมอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์ดนตรีซึ่งยกย่องน้ำหนักทางอารมณ์และการแต่งเพลงอย่างใคร่ครวญ เรียกได้ว่าเป็นผลงานที่สงบเสงี่ยมและซับซ้อนที่สุดของสวิฟต์ เมทาคริติกซึ่งให้คะแนนปกติจาก 100 แก่บทวิจารณ์จากสื่อสิ่งพิมพ์ระดับมืออาชีพ อัลบั้มนี้ได้รับคะแนนเฉลี่ย 88 จากบทวิจารณ์ 27 บท ซึ่งบ่งชี้ว่าเป็นผลงาน "ยกย่องสากล" (universal acclaim) โฟล์กลอร์ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดของสวิฟต์ และเป็นอัลบั้มบุกเบิกของปี ค.ศ. 2020
ร็อบ เชฟฟีลด์ จากโรลลิงสโตน ยกย่องความสามารถในการแต่งเพลงของสวิฟต์ที่ดึงเอา "ปัญญาที่ลึกที่สุด ความเห็นอกเห็นใจ และความร่วมรู้สึก" ของเธอออกมา ทำให้โฟล์กลอร์เป็นอัลบั้มที่คุ้นเคยที่สุดของเธอจนถึงตอนนี้ นอกจากนี้จากการสังเกตการเล่าเรื่องที่มีชีวิตชีวาของอัลบั้มนี้เต็มไปด้วยจินตนาการและอุปมา จิลเลียน เมปส์ จากพิตช์ฟอร์กถือว่าโฟล์กลอร์เป็นการก้าวที่เติบโตในงานศิลปะของสวิฟต์ ในขณะที่ยังคงรักษาแกนกลางของเธอในฐานะนักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียง มาร์ก ซาเวจ จากบีบีซีจัดให้โฟล์กลอร์เป็นการบันทึกอินดีที่เกี่ยวข้องกับความคิดถึงและความผิดพลาดที่สะท้อนกลับของเวลา เคที มูลตัน จากคอนเซเควนซ์ ชื่นชมความเป็นผู้ใหญ่ของสวิฟต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้มุมมองบุคคลที่สามซึ่งเป็นสิ่งที่พบไม่บ่อยในผลงานก่อนหน้านี้ของเธอ นีล แมกคอร์มิก จากเดอะเดลีเทลิกราฟ ชมเชยงานเขียนของอัลบั้ม ซาราห์ คาร์สัน จากไอ และจีเซลล์ อู เนียง เหงียน จากเดอะซิดนีย์มอนิงเฮรัลด์ ได้ให้คะแนนอัลบั้มเต็ม ฮันนาห์ มิลเรีย จากเอ็นเอ็มอี โดยอธิบายว่า โฟล์กลอร์เป็นความพยายามที่กล้าได้กล้าเสีย ยกย่องความสามารถของสวิฟต์ในการทำให้เกิดภาพที่สดใส แต่บอกว่าการรัน 16 เพลงนั้นสามารถ "ยืดเยื้อเล็กน้อย" ได้ในบางครั้ง
นักวิจารณ์หลายคนยินดีกับแนวทางดนตรีใหม่ของสวิฟต์ คริส วิลแมน จากวาไรเอตี มองว่าโฟล์กลอร์เป็น "อัลบั้มอันดับหนึ่ง" และการเปลี่ยนแปลงรูปแบบดนตรีเป็น "การกระทำในการการล้างจานสีเสียงที่รุนแรง" ของสวิฟต์ ลอรา สเนปส์ จากเดอะการ์เดียน ถือว่ามีความเหนียวแน่นที่สุดและทดลองมากที่สุดในบรรดาผลงานของสวิฟต์ มอรา จอห์นสตัน จากเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี ถือว่าอัลบั้มนี้เป็นการเคลื่อนไหวที่กล้าหาญของป็อปสตาร์อย่างสวิฟต์ในการท้าทายผู้ฟัง รอยซิน โอคอนเนอร์ จากดิอินดีเพ็นเดนต์ ยกย่องอัลบั้มนี้ว่า "ประณีต, กวีนิพนธ์ที่ใช้เปียโนเป็นหลัก" ซึ่งเธอพบว่าชุดเพลงของสวิฟต์นั้นไม่ธรรมดา สตีเฟน โธมัส เออร์เลอไวน์ จากออลมิวสิก มีทัศนคติเชิงบวกต่ออัลบั้มนี้ แต่รู้สึกว่าแนวดนตรีของสวิฟต์ไม่ใช่ "เทคนิคใหม่อย่างแม่นยำ" ตามข้อตกลง แอนนี ซาเลสกี จากดิเอวีคลับ ถือว่าอัลบั้มยังไม่ใช่การทดลองอย่างสมบูรณ์ แต่ก็เป็นมุมมองศิลปะใหม่ของของสวิฟต์ ในคอลัมน์คอนซูเมอร์ไกด์ที่ตีพิมพ์ในซับสแตก เผยแพร่โดยโรเบิร์ต คริสเกา ให้ความสนใจในเพลง "เซเวน" และ "เบ็ตตี" ในอรรถบทเยาวชนมากที่สุดมากกว่าเพลงสำหรับผู้ใหญ่ ซึ่งเขาสรุปว่า "เป็นเพลงป็อปที่ขับร้องอย่างไพเราะ ขับร้องได้ไพเราะจับใจ" เขาแยก "เดอะลาสต์เกรตอเมริกันไดนาสตี" เป็นเพลงเดียวที่ไม่สามารถทนได้เนื่องจากมันทำให้เขานึกถึง "เทย์เลอร์ สวิฟต์ มหาเศรษฐีคนดัง" ในการวิจารณ์ที่หลากหลาย จอน คารามานิกา นักวิจารณ์ของเดอะนิวยอร์กไทมส์ ยกย่องการแต่งเพลงของสวิฟต์ แต่รู้สึกว่าอัลบั้มนี้เต็มไปด้วย "ความอ้างว้าง" และ "หมกมุ่น" ในแนวเพลงอินดีร็อก