stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทจูเนรอย

โถคาโนปิกของทจูเนรอย
ทจูเนรอย (อียิปต์โบราณ: Tjuneroy) หรือ ทเจนรี (Tjenry) เป็นเจ้าพนักงานอียิปต์โบราณในฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 แห่งราชวงศ์ที่ 19 สุสานของเขาบรรจุบันทึกพระนามแห่งซักกอเราะฮ์ที่มีชื่อเสียง
ที่ซักกอเราะฮ์ โดยหลักทเจนูรอยเป็นที่รู้จักจากวัตถุในสุสาน เขามาจากครอบครัวที่มีอิทธิพล ปาเซร์ (ที่ 1) พ่อของเขา เป็นราชอาลักษณ์และทำงานในวิหารอามุน ส่วนปาเซร์ (ที่ 2) พี่/น้องชาย ดำรงตำแหน่งราชอาลักษณ์และผู้ดูแลงานก่อสร้างของฟาโรห์ ห้องสุสานของทจูเนรอยเคยประดับด้วยภาพนูนที่ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์อียิปต์ในไคโร ผนังด้านหนึ่งในห้องสุสานประดับด้วยรายการฟาโรห์ที่รู้จักกันในชื่อ บันทึกพระนามแห่งซักกอเราะฮ์ ทจูเนรอยยังเป็นที่รู้จักจากชิ้นส่วนกรอบประตูพบที่พี-ราเมส ซึ่งระบุว่าเขาอาศัยอยู่ที่นั่น ตำแหน่งของเขาได้แก่ หัวหน้านักบวชผู้บรรยาย และ ผู้ดูแลพระราชกรณียกิจทั้งหมด
เทโอดอร์ เบ็คเคอร์ (นักแสดง)

เทโอดอร์ เบ็คเคอร์ ในปี ค.ศ. 1920
เทโอดอร์ เบ็คเคอร์ (เยอรมัน: Theodor Becker; 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1880, มันไฮม์ – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1952) เป็นนักแสดงละครเวทีและภาพยนตร์ชาวเยอรมัน
ผลงานเด่น

The Wandering Light (1916)
The Plague of Florence (1919)
Das Fest der schwarzen Tulpe (1920)
Susanne Stranzky (1921)
Jeremias (1922)
Fridericus Rex (1923)
William Tell (1923)
I.N.R.I. (1923)
Wood Love (1925)
Athletes (1925)
Das deutsche Lied (1928)
แหล่งข้อมูลอื่น

เทโอดอร์ เบ็คเคอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เนือร์บวร์ค

| เนือร์บวร์ค  |
| --- | --- |
เทศบาล
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเนือร์บวร์ค ในอำเภออาร์ไวเลอร์  
เนือร์บวร์ค แสดงแผนที่เยอรมนีเนือร์บวร์ค แสดงแผนที่รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์
พิกัด:  50°20′32″N 6°57′8″E﻿ / ﻿50.34222°N 6.95222°E﻿ / 50.34222; 6.95222
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ไรน์ลันท์-ฟัลทซ์
อำเภอ: อาร์ไวเลอร์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3.63 ตร.กม. (1.40 ตร.ไมล์)
ความสูง: 539 เมตร (1,768 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 166 คน
 • ความหนาแน่น: 46 คน/ตร.กม. (120 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 53520
รหัสโทรศัพท์: 02691
ทะเบียนพาหนะ: AW
เว็บไซต์: www.nuerburg.de
เนือร์บวร์ค (เยอรมัน: Nürburg) เป็นเมืองชนบทในรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ทางตะวันตกของประเทศเยอรมนี เนือร์บวร์คมีความหมายว่า "ปราสาทดำ" ในเมืองมีปราสาทที่ชื่อเนือร์บวร์คซึ่งสร้างขึ้นในสมัยกลางตั้งอยู่ ตัวปราสาททำจากหินบะซอลต์ที่มีสีดำ นอกจากนี้ เนือร์บวร์คยังเป็นที่ตั้งของสนามเนือร์บวร์คริงความยาว 24 กิโลเมตร หนึ่งในสนามแข่งรถที่ดีที่สุดของโลก
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของเนือร์บวร์ค ณ ความสูง 485 เหนือระดับน้ำทะเล (1981–2010)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเนือร์บวร์ค ณ ความสูง 485 เหนือระดับน้ำทะเล (1981–2010)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนือร์บวร์ค ณ ความสูง 485 เหนือระดับน้ำทะเล (1981–2010)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนือร์บวร์ค ณ ความสูง 485 เหนือระดับน้ำทะเล (1981–2010)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนือร์บวร์ค ณ ความสูง 485 เหนือระดับน้ำทะเล (1981–2010)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนือร์บวร์ค ณ ความสูง 485 เหนือระดับน้ำทะเล (1981–2010)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนือร์บวร์ค ณ ความสูง 485 เหนือระดับน้ำทะเล (1981–2010)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนือร์บวร์ค ณ ความสูง 485 เหนือระดับน้ำทะเล (1981–2010)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนือร์บวร์ค ณ ความสูง 485 เหนือระดับน้ำทะเล (1981–2010)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนือร์บวร์ค ณ ความสูง 485 เหนือระดับน้ำทะเล (1981–2010)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนือร์บวร์ค ณ ความสูง 485 เหนือระดับน้ำทะเล (1981–2010)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนือร์บวร์ค ณ ความสูง 485 เหนือระดับน้ำทะเล (1981–2010)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนือร์บวร์ค ณ ความสูง 485 เหนือระดับน้ำทะเล (1981–2010)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนือร์บวร์ค ณ ความสูง 485 เหนือระดับน้ำทะเล (1981–2010)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 13.5 (56.3) | 15.6 (60.1) | 20.7 (69.3) | 25.8 (78.4) | 30.4 (86.7) | 33.3 (91.9) | 34.9 (94.8) | 36.0 (96.8) | 30.2 (86.4) | 25.2 (77.4) | 18.8 (65.8) | 12.6 (54.7) | 36.0 (96.8) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 2.6 (36.7) | 4.3 (39.7) | 7.7 (45.9) | 12.3 (54.1) | 16.4 (61.5) | 19.7 (67.5) | 21.6 (70.9) | 21.4 (70.5) | 17.0 (62.6) | 12.5 (54.5) | 6.6 (43.9) | 2.8 (37) | 12.2 (54) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 0.3 (32.5) | 1.6 (34.9) | 4.2 (39.6) | 8.0 (46.4) | 11.9 (53.4) | 15.0 (59) | 16.9 (62.4) | 16.6 (61.9) | 13.0 (55.4) | 9.2 (48.6) | 4.3 (39.7) | 0.6 (33.1) | 8.6 (47.5) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -2.1 (28.2) | -1.2 (29.8) | 0.7 (33.3) | 3.6 (38.5) | 7.4 (45.3) | 10.1 (50.2) | 12.2 (54) | 11.9 (53.4) | 9.0 (48.2) | 5.9 (42.6) | 2.0 (35.6) | -1.6 (29.1) | 4.9 (40.8) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -18.6 (-1.5) | -17.4 (0.7) | -12.4 (9.7) | -6.4 (20.5) | -1.0 (30.2) | 2.1 (35.8) | 5.0 (41) | 3.6 (38.5) | 1.1 (34) | -5.3 (22.5) | -10.8 (12.6) | -18.1 (-0.6) | −18.6 (−1.5) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 48.0 (1.89) | 51.2 (2.016) | 50.6 (1.992) | 47.4 (1.866) | 60.6 (2.386) | 53.8 (2.118) | 68.9 (2.713) | 77.7 (3.059) | 57.0 (2.244) | 54.1 (2.13) | 57.5 (2.264) | 51.5 (2.028) | 678.3 (26.705) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 9.5 | 10.6 | 10.9 | 9.4 | 9.9 | 9.8 | 11.4 | 9.5 | 9.6 | 10.5 | 12.0 | 10.8 | 123.9 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 56.7 | 72.1 | 116.6 | 166.9 | 187.0 | 205.3 | 204.4 | 193.3 | 147.1 | 105.7 | 46.5 | 43.0 | 1,544.6 |
แหล่งที่มา: Météo Climat
ซุฟยาน อัมรอบัฏ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  ซุฟยาน อัมรอบัฏ
วันเกิด:   (1996-08-21) 21 สิงหาคม ค.ศ. 1996 (28 ปี)
สถานที่เกิด:  Huizen, เนเธอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.85 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เฟแนร์บาห์แช (ยืมตัวจาก ฟีออเรนตีนา)
หมายเลข:  34
สโมสรเยาวชน
0000–2007:  HSV De Zuidvogels
2007–2014:  สโมสรฟุตบอลยูเทรกต์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2014–2017 |  ยูเทรกต์ |  42 |  (0) |
| 2017–2018 |  ไฟเยอโนร์ด |  21 |  (1) |
| 2018–2020 |  กลึบบรึคเคอ กาเฟ |  25 |  (1) |
| 2019–2020 |  → เฮลแลสเวโรนา (ยืมตัว) |  34 |  (1) |
| 2020– |  ฟีออเรนตีนา |  85 |  (1) |
| 2023–2024 |  → แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  21 |  (0) |
| 2024– |  → เฟแนร์บาห์แช (ยืมตัว) |  0 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2010–2011 |  เนเธอร์แลนด์รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี |  4 |  (0) |
| 2013 |  โมร็อกโกรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี |  3 |  (0) |
| 2017– |  โมร็อกโก |  57 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 19 พฤษภาคม 2024 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 22 มีนาคม 2024 (UTC)
ซุฟยาน อัมรอบัฏ (อาหรับ: سفيان أمرابط; กลุ่มภาษาเบอร์เบอร์: ⵙⵓⴼⵢⴰⵏ ⴰⵎⵕⴰⴱⵟ; เกิด: 21 สิงหาคม 1996) เป็นนักฟุตบอลอาชีพในตำแหน่งกองกลางตัวรับ ปัจจุบันเล่นให้แก่ทีมชาติโมร็อกโก และสโมสรเฟแนร์บาห์แชในประเทศตุรกี (ยืมตัวจากฟีออเรนตีนา)
อัมรอบัฏเกิดที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ เขาเป็นผู้เล่นระดับเยาวชนของสโมสรยูเทรกต์ในเอเรอดีวีซี และลงเล่นทีมชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2014 โดยลงสนามรวม 54 นัดในทุกรายการก่อนจะย้ายร่วมทีมไฟเยอโนร์ดใน ค.ศ. 2017 แต่ลงเล่นได้เพียงฤดูกาลเดียวก็ย้ายไปเล่นให้กลึบบรึคเคอ กาเฟในเบลเยียม และถูกยืมตัวโดยเฮลแลสเวโรนาในช่วงตลาดซื้อขายฤดูร้อน ค.ศ. 2019 ก่อนจะถูกซื้อตัวโดยฟีออเรนตีนาในปีต่อมา และย้ายร่วมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยสัญญายืมตัวใน ค.ศ. 2023 ซึ่งเขาชนะเลิศเอฟเอคัพ ฤดูกาล 2023–24 ร่วมกับทีม ก่อนจะย้ายไปร่วมทีมเฟแนร์บาห์แชสปอร์คูลือบือด้วยสัญญายืมตัว
อัมรอบัฏเคยลงเล่นระดับเยาวชนทั้งในนามทีมชาติเนเธอร์แลนด์และโมร็อกโก และลงเล่นในทีมชาติชุดใหญ่ของโมร็อกโกครั้งแรกใน ค.ศ. 2017 และมีส่วนร่วมในการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายสองสมัย
สโมสร > ยูเทรกต์

อัมรอบัฏลงเล่นให้ทีมเยาวชนของยูเทรกต์ในลีกเอเรอดีวีซีใน ค.ศ. 2007 และลงสนามให้ทีมชุดใหญ่ครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 ลงแข่งขันพบเอสเบเฟ ฟีเตสเซอ
สโมสร > ไฟเยอโนร์ด

อัมรอบัฏย้ายร่วมทีมไฟเยอโนร์ดในฤดูร้อน ค.ศ. 2017 ด้วยสัญญาสี่ปีด้วยค่าตัวสี่ล้านยูโร
สโมสร > กลึบบรีคเคอ

ต่อมา ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2018 อัมรอบัฏย้ายร่วมทีมกลึบบรึคเคอในเบลเยียมด้วยสัญญาสี่ปี ค่าตัว 3.5 ล้านยูโร และถูกส่งตัวไปเล่นให้เฮลแลสเวโรนาด้วยสัญญายืมตัวใน ค.ศ. 2019
สโมสร > เฮลแลสเวโรนา

ในเดือนมกราคม ค.ศ.2020 เฮลแลสเวโรนาตัดสินใจซื้อขาดอัมรอบัฏในราคา 3.5 ล้านยูโร และขายต่อให้ฟีออเรนตีนาทันทีในราคา 20 ล้านยูโร พร้อมข้อตกลงที่อาจเพิ่มมูลค่าอีก 1.5 ล้านยูโร อัมรอบัฏยังลงเล่นกับเวโรนาในตลอดฤดูกาล 2019–20 เนื่องจากกฏระบุว่านักฟุตบอลไม่สามารถลงเล่นมากกว่าสองสโมสรภายในหนึ่งฤดูกาล เขาจบฤดูกาลด้วยการได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลของสโมสร
สโมสร > ฟีออเรนตีนา

อัมรอบัฏลงเล่นนัดแรกในนัดที่ฟีออเรนตีนาแพ้อินเตอร์มิลานด้วยผลประตู 4–3 วันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 2020 เขาลงเล่นครบ 90 นาทีในการแข่งขันยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2023
สโมสร > แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

อัมรอบัฏย้ายไปร่วมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยสัญญายืมตัววันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2023 ในวันสุดท้ายของตลาดซื้อขายผู้เล่น ด้วยสัญญายืมตัวหนึ่งฤดูกาลจนสิ้นสุดฤดูกาล 2023–24 ยูไนเต็ดจ่ายค่ายืมให้แก่ฟีออเรนตีนาจำนวน 8.5 ล้านปอนด์ พร้อมเงื่อนไขในการซื้อขาดที่ 21.4 ล้านปอนด์ เขาลงสนามนัดแรกในพรีเมียร์วันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2023 นัดที่ยูไนเต็ดบุกไปเอาชนะเบิร์นลีย์ด้วยผลประตู 1–0 โดยถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนจอนนี เอฟวันส์ช่วงท้ายเกม และได้ลงสนามนัดแรกในฐานะผู้เล่นตัวจริงในอีกสามวันถัดมา ในนัดที่ยูไนเต็ดเปิดบ้านเอาชนะคริสตัลพาเลซด้วยผลประตู 3–0 ในอีเอฟแอลคัพ โดยลงเล่น 60 นาที ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 อัมรอบัฏได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีโดยสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา เขามีส่วนร่วมในการคว้าแชมป์เอฟเอคัพกับสโมสร จากการเอาชนะแมนเชสเตอร์ซิตีด้วยผลประตู 2–1 โดยอัมราบัตได้ลงเล่นครบ 90 นาที
ทีมชาติ > เนเธอร์แลนด์รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี

อัมรอบัฏมีสิทธิ์เลือกลงเล่นให้ทีมชาติโมร็อกโกและเนเธอร์แลนด์ โดยเคยลงเล่นให้เนเธอร์แลนด์ ลงเล่นในระดับเยาวชนจำนวน 4 นัด
ทีมชาติ > โมร็อกโก

อัมรอบัฏได้รับเลือกให้ติดทีมโมร็อกโกรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ในการแข่งขันฟุตบอลโลกรุ่น 17 ปี และได้ลงแข่งขันจำนวนสามนัด ต่อมา วันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2017 อัมรอบัฏลงเล่นให้ทีมชุดใหญ่ครั้งแรกในนัดกระชับมิตรที่เอาชนะตูนิเซียด้วยผลประตู 1–0 ถัดมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขามีชื่อติด 1 ใน 23 รายชื่อชุดแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่รัสเซีย รวมถึงฟุตบอลโลก 2022 ที่กาตาร์ ซึ่งโมร็อกโกทำผลงานยอดเยี่ยมด้วยการคว้าอันดับสี่ และด้วยผลงานอันโดดเด่นในรายการนี้ ส่งผลให้เขาได้รับความสนใจจากสโมสรใหญ่ในยุโรป
เกียรติประวัติ > ไฟเยอโนร์ด

เคเอ็นวีบี คัพ:  2017–18
โยฮัน ครัฟฟ์ ชิลด์: 2017, 2018
เกียรติประวัติ > กลึบบรีคเคอ

เบลเจียนเฟิสต์ดิวิชัน เอ: 2019–20
เกียรติประวัติ > ฟีออเรนตีนา

โกปปาอีตาเลีย, รองชนะเลิศ: 2022–23
ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก, รองชนะเลิศ: 2022–23
เกียรติประวัติ > แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

เอฟเอคัพ: 2023–24
เกียรติประวัติ > ส่วนบุคคล

ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนในการแข่งขันเอเรอดีวีซี: พฤศจิกายน 2017
ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำปีเฮลแลสเวโรนา: 2019–20
ผู้เล่นยอดเยี่ยมจากทวีปแอฟริกาในเซเรียอา: 2020
ผู้เล่นแอฟริกายอดเยี่ยมโดยสหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลนานาชาติ: 2022
แหล่งข้อมูลอื่น

ซุฟยาน อัมรอบัฏ เก็บถาวร 2023-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the ACF Fiorentina website (ในภาษาอิตาลี)
ซุฟยาน อัมรอบัฏ – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
สถิติของ ซุฟยาน อัมรอบัฏ ที่ Soccerbase
ข้อมูลของ ซุฟยาน อัมรอบัฏ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของเฟแนร์บาห์แชสปอร์คูลือบือ  |
| --- | --- |
 2 เซอยึนจือ  4 Isla  5 Belözoğlu (c)  6 Arslan  7 Tufan  9 เจกอ  10 ตาดีช  11 โมซิส  13 แฟรจี  14 Ciğerci  15 Aziz  16 Kadıoğlu  17 Dirar  18 Çiftpınar  19 Sayyadmanesh  20 ลูอิส กุสตาวู  21 Zajc  23 โทซุน  24 Rodrigues  25 Jailson  26 Potuk  28 Sağlam  32 Jørgensen  33 Akbulut  34 อัมรอบัฏ  40 ลิวากอวิช  60 Karakoç  80 Kot  94 Muriqi  98 Bayındır  ผู้จัดการ: มูรีนโย 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติโมร็อกโก – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 บูนู  2 ฮะกีมี  3 มันดีล  4 ดา กอชตา  5 เบนาตียา (c)  6 ซาอิส  7 ซิยาช  8 เอล อาห์มาดี  9 อัลกะอะบี  10 แบล็องดา  11 ฟัจญร์  12 มุนีร  13 บูเฏาะอีบ  14 บูศูฟา  15 อีต บิน นาศิร  16 น. อัมรอบัฏ  17 ฎิรอร  18 ฮารีษ  19 อันนะศีรี  20 บูฮัดดูซ  21 ซ. อัมรอบัฏ  22 ตักนาอูตี  23 การ์เซลา  ผู้ฝึกสอน: เรอนาร์  |  1 บูนู  2 ฮะกีมี  3 มันดีล  4 ดา กอชตา  5 เบนาตียา (c)  6 ซาอิส  7 ซิยาช  8 เอล อาห์มาดี  9 อัลกะอะบี  10 แบล็องดา  11 ฟัจญร์  12 มุนีร  13 บูเฏาะอีบ  14 บูศูฟา  15 อีต บิน นาศิร  16 น. อัมรอบัฏ  17 ฎิรอร  18 ฮารีษ  19 อันนะศีรี  20 บูฮัดดูซ  21 ซ. อัมรอบัฏ  22 ตักนาอูตี  23 การ์เซลา  ผู้ฝึกสอน: เรอนาร์  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติโมร็อกโก – อันดับที่สี่ ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 บูนู  2 ฮะกีมี  3 มัซรอวี  4 อัมรอบัฏ  5 อะกัรด์  6 ซาอิส (กัปตัน)  7 ซิยาช  8 อูนาฮี  9 ฮัมดุลลอฮ์  10 อัซซะรูรี  11 ศอบีรี  12 มุฮัมมะดี  13 ชาอิร  14 อะบูคลาล  15 อะมัลลาห์  16 อัซซัลซูลี  17 บูฟาล  18 อัลยะมีก  19 อันนุศ็อยรี  20 ดารี  21 ชัดดีเราะฮ์  22 ตักนาวุตี  23 อัลค็อนนูศ  24 บานูน  25 อะฏียะฮ์ อัลลอฮ์  26 ญับรอน  ผู้ฝึกสอน: อัรร็อกรอกี  |  1 บูนู  2 ฮะกีมี  3 มัซรอวี  4 อัมรอบัฏ  5 อะกัรด์  6 ซาอิส (กัปตัน)  7 ซิยาช  8 อูนาฮี  9 ฮัมดุลลอฮ์  10 อัซซะรูรี  11 ศอบีรี  12 มุฮัมมะดี  13 ชาอิร  14 อะบูคลาล  15 อะมัลลาห์  16 อัซซัลซูลี  17 บูฟาล  18 อัลยะมีก  19 อันนุศ็อยรี  20 ดารี  21 ชัดดีเราะฮ์  22 ตักนาวุตี  23 อัลค็อนนูศ  24 บานูน  25 อะฏียะฮ์ อัลลอฮ์  26 ญับรอน  ผู้ฝึกสอน: อัรร็อกรอกี  |  |
เทียร์พาร์คฮาเกินเบ็ค

| เทียร์พาร์คฮาเกินเบ็ค สวนสัตว์ฮาเกินเบ็ค |
| --- | --- |

ทางเข้าหลัก, ศูนย์จัดแสดงสัตว์น้ำ และหอคอยเจดีย์เนปาลศาลาไทย ผลงานออกแบบโดย ดร. ภิญโญ สุวรรณคีรี ศิลปินแห่งชาติของไทย

53°35′47″N 9°56′16″E﻿ / ﻿53.59639°N 9.93778°E﻿ / 53.59639; 9.93778
วันที่เปิด: 000000001907-05-07-00007 พฤษภาคม 1907
ที่ตั้ง: เลขที่ 2 ถนนโลคชเทดแทร์เกรินซ์ชตรัสเซอ (Lokstedter Grenzstraße) 22527 ฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี
พื้นที่: 25 ha (62 เอเคอร์)
จำนวนสัตว์: 14.300
จำนวนสปีชีส์: 530
เจ้าของ: Tierpark Hagenbeck GmbH
ขนส่งมวลชน: ข้อผิดพลาด Lua ใน package.lua บรรทัดที่ 80: module 'Module:Adjacent stations/Hamburg U-Bahn' not found Hagenbecks Tierpark
เว็บไซต์: www.hagenbeck.de
เทียร์พาร์คฮาเกินเบ็ค (เยอรมัน: Tierpark Hagenbeck; สวนสัตว์ฮาเกินเบ็ค) เป็นสวนสัตว์ในชเทลลิงเงิน นครฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี เริ่มต้นเก็บสะสมของจัดแสดงตั้งแต่ปี 1863 โดยเป็นสัตว์ของคาร์ล ฮาเกินเบ็ค ผู้พี่ (Carl Hagenbeck Sr., 1810–1887) ชาวประมงที่ต่อมาผันตัวเป็นนักเก็บสะสมสัตว์มือสมัครเล่น สวนก่อตั้งขึ้นโดยคาร์ล ฮาเกินเบ็ค ผู้น้อง ในปี 1907 สวนสัตว์นี้เป็นที่รู้จักในฐานะสวนสัตว์แรกของโลกที่ใช้คูน้ำกั้นส่วนจัดแสดงของสัตว์แทนที่การใช้กรงขัง
นับตั้งแต่ปี 1863 ฮาเกินเบ็คผู้พี่ได้เริ่มเก็บสะสมสัตว์แปลกที่เดินทางขนส่งผ่านทางท่าเรือฮัมบวร์ค ในทศวรรษ 1870s เป็นต้นมา การค้าขายสะตว์แปลกเริ่มทำกำไรได้ดีกว่าอาชีพหลักในการจับปลา และทำให้เขากลายเป็นพ่อค้าสัตว์แปลกคนที่สำคัญที่สุดคนหนึ่งของทวีปยุโรป ในปี 1874 ฮาเกินเบ็คผู้น้องได้เดินทางรอบโลกเพื่อเก็บสะสมสัตว์ และมนุษย์เพื่อจัดแสดงสวนสัตว์มนุษย์ นอกจากนี้เขายังตัดสินใจจัดแสดงมนุษย์ชาวซามัว และ ชาวซามี ในฐานะประชากรที่ "เป็นธรรมชาติอย่างแท้จริง" โดยส่วนจัดแสดงชาวซามีมีเต็นต์, อาวุธ และ เลื่อน พร้อมทั้งกวางเรนเดียร์มาให้ด้วย ผลังสวนสัตว์ของเขาเปิดในฮัมบวร์คในปี 1874 เขายังคงเสาะหามนุษย์มาจัดแสดงในสวนของตนเอง ในปี 1876 เขาเริ่มนำชาวนูเบียมาจัดแสดง และยังส่งเอเยนต์ไปลาบราดอร์เพื่อจัดหาเอาชาวอินูอิตมาจากนิคาในเฮโบรน (ดูเพิ่มที่ อาบราฮัม อูลรีคับ) มาจัดแสดงในสวนสัตว์ที่ฮัมบวร์ค
ภายหลังการจัดแสดงมนุษย์ในสวนสัตว์ของเขาเสื่อมความนิยมลง ฮาเกินเบ็คเริ่มเปลี่ยนมาหาทางจัดแสดงสัตว์ในสวนให้ดูสมจริงยิ่งขึ้น เทคนิกต่าง ๆ ที่เขานำมาใช้มีผลอย่างมากต่อลักษณะของสวนสัตว์ที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน เช่น การจัดแสดงโดยใช้คูน้ำกั้นแทนกรงล้อมรอบสัตว์ที่จัดแสดง และการใช้การจัดแสดงแบบเป็นพาโนรามาซึ่งเขาจดลิขสิทธิ์
ศาลาไทยเฉลิมพระเกียรติ

ภายในสวนเป็นที่ตั้งของ ศาลาไทยเฉลิมพระเกียรติ ฮัมบวร์ค หรือ ศาลาไทย ผลงานออกแบบโดยศิลปินแห่งชาติ ภิญโญ สุวรรณคีรี โดยศาลานี้เป็นศาลาไทยที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรป สร้างขึ้นในวโรกาสพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช มีพระชนมพรรษาครบ 6 รอบ (ครบ 72 พรรษา) ปี พ.ศ. 2542 และเพื่อเฉลิมฉลองความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ใช้การก่อสร้างด้วยการสลักไม้เข้าด้วยกันโดยไม่ใช้ตะปู การก่อสร้างกินเวลา 5 เดือนในประเทศไทย ก่อนแยกชิ้นส่วนไปประกอบในเยอรมนีในเวลา 2 เดือน โดยใช้ช่างจากไทยรวม 20 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเยอรมัน)
Documents and clippings about เทียร์พาร์คฮาเกินเบ็ค ในหอจดหมายเหตุข่าวสารคริสต์ศตวรรษที่ 20 ของ ZBW
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี
เบอบลิงเงิน

| เบอบลิงเงิน   |
| --- | --- |
เมือง
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเบอบลิงเงิน  ในอำเภอเบอบลิงเงิน  
เบอบลิงเงิน  แสดงแผนที่เยอรมนีเบอบลิงเงิน  แสดงแผนที่รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
พิกัด:  48°41′08″N 09°00′55″E﻿ / ﻿48.68556°N 9.01528°E﻿ / 48.68556; 9.01528
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: บาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
จังหวัด: ชตุทการ์ท  
อำเภอ: เบอบลิงเงิน  
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 39.04 ตร.กม. (15.07 ตร.ไมล์)
ความสูง: 464 เมตร (1,522 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 50,121 คน
 • ความหนาแน่น: 1,300 คน/ตร.กม. (3,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 71032, 71034
รหัสโทรศัพท์: 07031
ทะเบียนพาหนะ: BB, LEO
เบอบลิงเงิน (เยอรมัน: Böblingen) เป็นเมืองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ใกล้นครชตุทการ์ท
เบอบลิงเงินเป็นที่ตั้งของฐานทัพอากาศเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง จึงตกเป็นเป้าหมายการทิ้งระเบิดของกองทัพสัมพันธมิตรในปี 1943 ต่อมาภายหลังสงคราม บรรดาสิ่งก่อสร้างทางทหารเดิมของเยอรมนีถูกยึดและใช้เป็นที่ตั้งของค่ายทหารสหรัฐ ทั้งทหารบกและกำลังนาวิกโยธิน
ปัจจุบัน เบอบลิงเงินเป็นที่ตั้งของศูนย์กระจายผลิตภัณฑ์ของเมอร์เซเดส-เบนซ์ ซึ่งมีโรงงานขนาดใหญ่อยู่ในเมืองซินเดิลฟิงเงินที่อยู่ติดกัน และยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานบริษัทอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์อย่างเช่นไมโครซอฟท์, ไอบีเอ็ม, ซีเมนส์ ฯลฯ ทุกเดือนกรกฎาคมจะมีการจัดเทศกาลประจำปีเบอบลิงเงิน
เบอาเทอ ไฮส์เทอร์

| เบอาเทอ ไฮส์เทอร์ |
| --- | --- |
เกิด: เบอาเทอ อัลเบร็ชท์  (1951-10-05) 5 ตุลาคม ค.ศ. 1951 (73 ปี)
สัญชาติ: เยอรมัน
คู่สมรส: เปเตอร์ ไฮส์เทอร์
บุตร: 6
บิดามารดา: คาร์ล อัลเบร็ชท์
ญาติ: คาร์ล อัลเบร็ชท์ ผู้ลูก (พี่ชาย)
เบอาเทอ ไฮส์เทอร์ (เยอรมัน: Beate Heister) เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1951 เป็นมหาเศรษฐีชาวเยอรมัน ธิดาของคาร์ล อัลเบร็ชท์ ผู้ก่อตั้งเครือบริษัทซูเปอร์มาร์เก็ตอัลดีร่วมกับน้องชายเทโอ
เธอและคาร์ล อัลเบร็ชท์ ผู้เป็นพี่ชายมีมูลค่าทรัพย์สินสุทธิรวมกัน 26.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค.ศ. 2018) เธอแต่งงานแล้วกับเปเตอร์ ไฮส์เทอร์ และมีบุตรด้วยกัน 6 คน ปัจจุบัน เธอ สามี และบุตรชายนั่งเป็นคณะกรรมการที่ปรึกษาของอัลดี
เบอเซินดอร์เฟอร์

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทจำกัด
อุตสาหกรรม: เครื่องดนตรี
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1828
ผู้ก่อตั้ง: อีคนัซ เบอเซินดอร์เฟอร์
สำนักงานใหญ่: เวียนนา ประเทศออสเตรีย
ผลิตภัณฑ์: เปียโน
บริษัทแม่: ยามาฮ่าคอร์ปอเรชั่น
เว็บไซต์: www.boesendorfer.com
เบอเซินดอร์เฟอร์ (เยอรมัน: Bösendorfer) เป็นผู้ผลิตเปียโนสัญชาติออสเตรีย ซึ่งตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นมาได้กลายเป็นบริษัทในเครือยามาฮ่า เปียโนส่วนมากของเบอเซินดอร์เฟอร์แตกต่างจากเปียโนยี่ห้ออื่นๆตรงที่ว่า เปียโนของเบอเซินดอร์เฟอร์มักจะมีคีย์อยู่ 92 หรือ 97 คีย์ ในขณะที่มาตรฐานของเปียโนทั่วไปอยู่ที่ 88 คีย์
เบอเซินดอร์เฟอร์เป็นหนึ่งในผู้ผลิตเปียโนที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1828 โดย อีคนัซ เบอเซินดอร์เฟอร์ (Ignaz Bösendorfer) และได้รับพระราชทานตราตั้งเป็นผู้ผลิตเปียโนสำหรับจักรพรรดิออสเตรีย เปียโนรุ่นเรือธงของเบอเซินดอร์เฟอร์คือโมเดล 290 หรือที่เรียกว่า Imperial Bösendorfer ซึ่งเป็นแกรนด์เปียโนที่มีความยาวถึง 2.9 เมตรและมีคีย์อยู่ถึง 97 คีย์ มันครองตำแหน่งแกรนด์เปียโนที่มีคีย์มากที่สุดในโลกถึงกว่า 9 ทศวรรษ
เจ้าหญิงวิคโทรีอาแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์

เจ้าหญิงวิคโทรีอา อัลแบร์ทา เอลีซาเบ็ท มาทิลเดอ มารี แห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ (เยอรมัน: Viktoria Alberta Elisabeth Mathilde Marie von Hessen und bei Rhein) หรือพระนามหลังการสมรสคือ วิกตอเรีย เมานต์แบ็ทแตน มาร์เชอเนสแห่งมิลด์ฟอร์ดเฮเวน (อังกฤษ: Victoria Mountbatten, Marchioness of Milford Haven) เป็นเจ้าหญิงเยอรมันจากแกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน ซึ่งสมรสเข้าสู่พระราชวงศ์อังกฤษ เป็นพระธิดาองค์ใหญ่ของลูทวิชที่ 4 แกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซิน กับเจ้าหญิงอลิซแห่งสหราชอาณาจักร ทำให้ทรงมีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
พระชนนีของพระองค์สิ้นพระชนม์ขณะที่พระขนิษฐาและพระอนุชายังทรงพระเยาว์ จึงทำให้ทรงมีภาระความรับผิดชอบต่อทุกพระองค์ก่อนเวลาอันควร พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายลูทวิชแห่งบัทเทินแบร์ค พระญาติชั้นที่หนึ่งซึ่งทรงรับราชการอยู่ในราชนาวีแห่งอังกฤษด้วยความรักและทรงมีชีวิตสมรสในสถานที่ต่างๆ ของทวีปยุโรป อันเป็นสถานที่ปฏิบัติราชการในราชนาวีของพระสวามี และได้เสด็จเยี่ยมพระประยูรญาติด้วย
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เจ้าหญิงและพระสวามีทรงสละพระอิสริยยศเยอรมันและใช้ราชสกุลที่ฟังดูเป็นอังกฤษว่า เมานต์แบ็ตเทน พระขนิษฐาสองพระองค์ซึ่งได้อภิเษกสมรสเข้าไปยังพระราชวงศ์รัสเซียทรงถูกปลงพระชนม์โดยกลุ่มปฏิวัติคอมมิวนิสต์ พระองค์ทรงมีทัศนคติแบบเสรีนิยม เปิดเผย ชอบปฏิบัติ และฉลาด
นอกจากนี้พระองค์ยังได้เป็นพระอัยยิกาของเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 อีกด้วย
ชีวิตในวัยเยาว์

เจ้าหญิงวิคโทรีอาประสูติในวันอีสเตอร์ ณ ปราสาทวินด์เซอร์ โดยสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระอัยยิกาได้เสด็จมาประทับอยู่ด้วย พระองค์ทรงเข้ารับศีลจุ่มตามแบบนิกายลูเธอรันภายในอ้อมพระกรของสมเด็จพระราชินีนาถในวันที่ 27 เมษายน พระองค์ทรงมีชีวิตในวัยเยาว์ที่เมืองเบสซุนเกิน ประเทศเยอรมนี เมื่อมีพระชนมายุได้ 3 พรรษา ครอบครัวของพระองค์ได้ย้ายไปประทับยังพระราชวังใหม่ เมืองดาร์มชตัท ซึ่งเจ้าหญิงประทับในห้องเดียวกับเจ้าหญิงเอลลา พระขนิษฐาจนกระทั่งเจริญพระชนม์เข้าสู่วัยดรุณี ในช่วงการบุกแคว้นเฮ็สเซินในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1866 พระองค์พร้อมด้วยเจ้าหญิงเอลลา พระขนิษฐาทรงถูกส่งไปยังประเทศอังกฤษเพื่อไปประทับกับพระอัยยิกาจนกระทั่งสงครามสิ้นสุดลงโดยการรวมแคว้นเฮ็สเซินเป็นส่วนหนึ่งของปรัสเซีย พระองค์ทรงได้รับการศึกษาในแบบส่วนพระองค์ถึงในระดับมาตรฐานที่สูงมาก และยังทรงเป็นนักอ่านหนังสืออยู่ตลอดพระชนม์ชีพอีกด้วย
ในช่วงสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียในปี ค.ศ. 1870 พระองค์จำได้ว่าในขณะทรงช่วยทำซุปอยู่ในครัวกับพระชนนี ซึ่งทรงถูกซุปร้อนลวกที่แขน โรงพยาบาลสำหรับทหารได้ตั้งขึ้นอยู่ในเขตพระราชวังและท่ามกลางความหนาวเหน็บของฤดูหนาว เมื่อปี ค.ศ. 1872 เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์มแห่งเฮ็สเซินและไรน์ พระอนุชาชันษา 18 เดือนทรงได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคเฮโมฟีเลีย การวินิจฉัยดังกล่าวสร้างความตกตะลึงแก่ราชวงศ์ทั่วทั้งทวีปยุโรป เนื่องจากว่าเป็นเวลายี่สิบปีมาแล้วที่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงมีประสูติกาลเจ้าชายลีโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานี พระราชโอรสที่เป็นโรคเฮโมฟีเลีย เป็นการชี้ให้เห็นครั้งแรกว่าความผิดปกติของการหลั่งเลือดในพระราชวงศ์เป็นการถ่ายทอดทางพันธุกรรม ในปีต่อมา "เจ้าชายฟริตตี้" ทรงตกลงมาจากพระบัญชรลงสู่บันไดหินและสิ้นพระชนม์ในที่สุด นับเป็นโศกนาฏกรรมครั้งแรกในหลายๆ ครั้งที่รุมเร้าเจ้าหญิงวิคโทรีอา
เมื่อปี ค.ศ. 1978 เจ้าหญิงวิคโทรีอาทรงได้รับเชื้อโรคคอตีบ เจ้าหญิงเอลลาทรงย้ายออกจากห้องทันที พระองค์ทรงเป็นสมาชิกในครอบครัวพระองค์เดียวที่รอดพ้นจากโรคดังกล่าว พระชนนีได้พยาบาลดูแลเจ้าหญิงวิคโทรีอาและสมาชิกพระองค์อื่นๆ อยู่เป็นเวลาหลายวัน และในที่สุดเจ้าหญิงมารี พระขนิษฐาองค์เล็กของเจ้าหญิงได้สิ้นพระชนม์ลง เมื่อครอบครัวดูเหมือนว่าอาการดีขึ้น พระชนนีของเจ้าหญิงวิคโทรีอาเริ่มประชวร พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันครอบรอบการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอัลเบิร์ต ในฐานะพระธิดาองค์ใหญ่ เจ้าหญิงวิคโทรีอาทรงรับหน้าที่เหมือนเป็นมารดาให้กับพระโอรสและธิดาองค์เล็กๆ และเสด็จเคียงข้างพระชนก พระองค์ทรงเขียนว่า "การสิ้นพระชนม์ของพระมารดาเป็นการสูญเสียที่ไม่สามารถเรียกคืนได้ ช่วงวัยเด็กของเราจบสิ้นลงพร้อมกับการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ เพราะว่าเราได้กลายเป็นพี่ใหญ่สุดและมีความรับผิดชอบมากที่สุด"
ปลายพระชนม์ชีพ

เจ้าชายลูทวิชทรงถูกบังคับให้ลาออกจากราชนาวีอังกฤษในช่วงเริ่มแรกของสงครามโลกครั้งที่ 1เมื่อภูมิหลังเยอรมันของพระองค์กลายเป็นความลำบากใจ และทั้งสองพระองค์จึงเสด็จไปอยู่ตำหนักเคนต์ บนเกาะไวท์ในช่วงสงคราม ความเป็นปรปักษ์ของสาธารณชนอย่างไม่หยุดยั้งต่อเยอรมนี ทำให้พระมหากษัตริย์ (สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร) ทรงสละพระอิสรยยศเยอรมันทั้งหมด ขณะเดียวกันเจ้าชายลูทวิชและเจ้าหญิงวิคโทรีอาก็ทรงสละพระอิสริยยศของพระองค์ และทรงเปลี่ยนชื่อราชสกุลบัทเทินแบร์คให้เป็นภาษาอังกฤษว่า เมานต์แบ็ทแตน ในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1917 อีกสามวันต่อมาเจ้าชายทรงได้รับพระราชทานยศขุนนางจากสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ให้ดำรงพระอิสริยยศเป็นมาร์ควิสแห่งมิลฟอร์ดฮาเว็น หลังจากการปฏิวัติรัสเซียเดือนตุลาคมพวกบอลเชวิคได้ปลงพระชนม์พระขนิษฐาในเจ้าหญิงวิคโทรีอาสองพระองค์คือ สมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย และ แกรนด์ดัชเชสเอลิซาเบธ เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระชายาในแกรนด์ดยุกเซอร์เกย์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย
การสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายลูทวิชหลังจากสงครามสิ้นสุดลงสามปี เจ้าหญิงวิคโทรีอาทรงย้ายไปประทับยังพระราชวังเคนซิงตัน ซึ่งได้รับพระราชทานจากองค์พระประมุขแห่งอักฤษ ในช่วงปี ค.ศ. 1930 พระองค์ทรงดูแลเกี่ยวกับการศึกษาและการเลี้ยงดูเจ้าชายฟิลิป พระนัดดาระหว่างการแยกกันอยู่ของพระชนกและพระชนนีและการดูแลสาธารณประโยชน์ของพระชนนี
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 กองทัพอากาศของนาซีเยอรมันทิ้งระเบิดที่พระราชวังเคนซิงตัน ทำให้เจ้าหญิงวิคโทรีอาเสด็จไปประทับยังปราสาทวินด์เซอร์กับสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ในช่วงเวลาหนึ่ง
เจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรียสิ้นพระชนม์ ณ พระราชวังเคนซิงตัน กรุงลอนดอน โดยพระศพฝังอยู่ที่โบสถ์นักบุญมิลเดร็ด เมืองวิปปิ้งแฮม บนเกาะไว้ท์