stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โยอาคิม เกาค์

| โยอาคิม เกาค์ |
| --- | --- |
Joachim Gauck


ประธานาธิบดีเยอรมนี
ดำรงตำแหน่ง 18 มีนาคม ค.ศ. 2012 – 18 มีนาคม ค.ศ. 2017
หัวหน้ารัฐบาล: อังเกลา แมร์เคิล
ก่อนหน้า: คริสทีอัน วุล์ฟ
ถัดไป: ฟรังค์-วัลเทอร์ ชไตน์ไมเออร์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1940-01-24) 24 มกราคม ค.ศ. 1940 (84 ปี) ร็อสท็อค เมคเลินบวร์ค เยอรมนี
พรรคการเมือง: อิสระ (ค.ศ. 1990–ปัจจุบัน)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: New Forum/Alliance 90 (ค.ศ. 1989–1990)
คู่อาศัย: Daniela Schadt (ค.ศ. 2000–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: Gerhild Radtke  (ค.ศ. 1959–1991, หย่า)
บุตร: 4 คน
ลายมือชื่อ: 

โยอาคิม วิลเฮ็ล์ม เกาค์ (เยอรมัน: Joachim Wilhelm Gauck) เป็นนักการเมืองและนักกิจกรรมด้านสิทธิพลเมืองชาวเยอรมัน ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 2012–2017 เขาเป็นอดีตศิษยาภิบาลนิกายลูเทอแรน และโดดเด่นจากการเป็นนักสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมืองต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ในเยอรมนีตะวันออก
โซฟี โดโรเทอา แห่งฮันโนเฟอร์

| โซฟี โดโรเทอา แห่งฮันโนเฟอร์ |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีในปรัสเซีย พระชายาในเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค
ดำรงพระยศ: 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1713 - 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1740

พระราชสมภพ: 16 มีนาคม ค.ศ. 1687  ฮันโนเฟอร์ เยอรมนี
สวรรคต: 28 มิถุนายน ค.ศ. 1757 พระราชวังมอนบิจู เบอร์ลิน เยอรมนี
พระราชสวามี: พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย
พระบุตร: เจ้าชายวิลเฮลมินแห่งปรัสเซีย  พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย  เจ้าหญิงฟรีเดริเค หลุยส์ แห่งปรัสเซีย  เจ้าหญิงฟิลลิปปิเน ชาร์ล็อต แห่งปรัสเซีย  เจ้าหญิงโซฟี โดโรเทอา แห่งปรัสเซีย  หลุยเซ อูลริเคแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน  เจ้าชายออกัสตัส วิลเลียม แห่งปรัสเซีย  เจ้าหญิงแอนนา อามิเลีย แห่งปรัสเซีย  เจ้าชายเฮนรี แห่งปรัสเซีย  เจ้าชายออกัสตัส เฟอร์ดินานด์ แห่งปรัสเซีย
ราชวงศ์: โฮเฮนโซลเลิร์น ฮันโนเฟอร์
พระบิดา: พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่
พระมารดา: โซฟี โดโรเทอาแห่งเซลล์
โซฟี โดโรเทอา แห่งฮันโนเฟอร์ (เยอรมัน: Sophie Dorothea von Hanover; 16 มีนาคม ค.ศ. 1687 - 28 มิถุนายน ค.ศ. 1757) เป็นสมเด็จพระราชินีในปรัสเซีย เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1687 ที่ฮันโนเฟอร์ เยอรมนี เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่และโซฟี โดโรเทอาแห่งเซลล์ เป็นพระราชินีในพระเจ้าฟรีดริช วิลเลียมที่ 1 แห่งปรัสเซีย ระหว่างวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1713 ถึงวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1740 และเสด็จสวรรคตเมื่อ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1757 ที่พระราชวังมอนบิจู เบอร์ลิน เยอรมนี
โซฟี โดโรเทอา แห่งฮันโนเฟอร์เมื่อทรงพระราชสมภพมีพระนามว่า “ดัชเชสโซฟี โดโรเทอาแห่งบรันสวิค-ลืนเนอเบิร์ก” เมื่อพระเจ้าฟรีดริช วิลเลียมที่ 1 แห่งปรัสเซียพระสวามีเสด็จสวรรคตพระราชโอรสองค์โตเจ้าชายฟรีดริชก็ขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย โซฟี โดโรเทอา แห่งฮันโนเฟอร์ก็มีพระราชอิสริยศเป็นพระชนนี
พระราชโอรส-ธิดา

| พระสาทิสลักษณ์ | พระนาม | พระชนม์ชีพ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| N/A | เจ้าชายฟรีดริช ลุดวิก | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1707 - 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1708 | สิ้นพระชนม์ในวัยทารก |
|  | เจ้าหญิงฟรีเดริเค่ วิลเฮล์มิเน่ | 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1709 - 14 ตุลาคม ค.ศ. 1758 | อภิเษกสมรสกับฟรีดริช มาร์เกรฟแห่งบรันเดนบวร์ก-ไบรอยท์ |
| N/A | เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์ม | 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1710 - 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1711 | สิ้นพระชนม์ในวัยทารก |
|  | พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย | 24 มกราคม ค.ศ. 1712 - 17 สิงหาคม ค.ศ. 1786 | อภิเษกสมรสกับเอลิซาเบธ คริสทีเน่แห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบุทเท่ล-เบแวร์น |
| N/A | เจ้าหญิงชาร์ล็อทเท่ อัลแบร์ทิเน่ | 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1713 - 10 มิถุนายน ค.ศ. 1714 | สิ้นพระชนม์ในวัยทารก |
|  | เจ้าหญิงฟรีเดริเค่ หลุยเซ่ | 29 สิงหาคม ค.ศ. 1714 - 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1784 | อภิเษกสมรสกับคาร์ล วิลเฮล์ม ฟรีดริช มาร์เกรฟแห่งบรันเดนบวร์ก-อันส์บัค |
|  | เจ้าหญิงฟิลิปิเน่ ชาร์ล็อทเท่ | 3 มีนาคม ค.ศ. 1716 - 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1801 | อภิเษกสมรสกับดยุกคาร์ลที่ 1 แห่งเบราน์ชไวก์-โวลเฟนบึทเทิล |
| N/A | เจ้าชายลุดวิก คาร์ล วิลเฮล์ม | 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1717 - 31 สิงหาคม ค.ศ. 1719 | สิ้นพระชนม์ในยามเยาว์วัย |
|  | เจ้าหญิงโซฟี โดโรธีอา | 25 มกราคม ค.ศ. 1719 - 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1765 | อภิเษกสมรสกับฟรีดริช วิลเฮล์ม มาร์เกรฟแห่งบรันเดนบวร์กชเวดท์ |
|  | เจ้าหญิงหลุยเซอ อูลริเคอ | 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1720 - 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1782 | อภิเษกสมรสกับพระเจ้าอดอล์ฟ เฟรดริกแห่งสวีเดน |
|  | เจ้าชายเอากุสท์ วิลเฮล์ม | 9 สิงหาคม ค.ศ. 1722 - 12 มิถุนายน ค.ศ. 1758 | อภิเษกสมรสกับดัชเชสหลุยเซ่ อมาลีแห่งเบราน์ชไวก์-โวลเฟนบึทเทิล-แบเวิร์น |
| N/A | เจ้าหญิงอันนา อมาลี | 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1723 - 30 มีนาคม ค.ศ. 1787 | หัวหน้านางชีแห่งเควดลินบวร์ก |
|  | เจ้าชายไฮน์ริช | 18 มกราคม ค.ศ. 1726 - 3 สิงหาคม ค.ศ. 1802 | อภิเษกสมรสกับวิลเฮล์มิน่าแห่งเฮสเซ-คาสเซิล |
|  | เจ้าชายเอากุสท์ แฟร์ดินันท์ | 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1730 - 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1813 | อภิเษกสมรสกับเอลิซาเบธ หลุยเซ่แห่งบรันเดนบวร์ก-ชเวดท์ |
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น
ราชวงศ์ฮันโนเฟอร์
รายพระนามสมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซีย
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากพระราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าจอร์จที่ 1 ผู้ทรงริเริ่มการใช้ เจ้าชาย และ เจ้าหญิง อย่างเป็นทางการในพระราชวงศ์   ทั้งนี้ ระบุพระนามขณะที่ทรงดำรงพระอิสริยยศสูงสุด
รุ่นที่ 1:  โซเฟีย โดโรเธีย สมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซีย 
รุ่นที่ 2:  เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารีและเจ้าหญิงแห่งออเรนจ์  เจ้าหญิงอเมเลีย  เจ้าหญิงแคโรไลน์  เจ้าหญิงแมรี ลันด์เกรวีนแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล  หลุยส์ สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ 
รุ่นที่ 3:  เจ้าหญิงออกัสตา ดัชเชสแห่งบรันสวิก  เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเวลส์  เจ้าหญิงลูอิซาแห่งเวลส์  แคโรไลน์ มาทิลดา สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ 
รุ่นที่ 4:  เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ พระราชกุมารีและสมเด็จพระราชีนีแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค  เจ้าหญิงออกัสตา โซเฟีย  เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ลันด์เกรวีนแห่งเฮ็สเซิน-ฮอมเบิร์ก  เจ้าหญิงแมรี ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ  เจ้าหญิงโซเฟีย  เจ้าหญิงอเมเลีย  เจ้าหญิงโซเฟียแห่งกลอสเตอร์  เจ้าหญิงแคโรไลน์แห่งกลอสเตอร์ 
รุ่นที่ 5:  เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์ เจ้าหญิงเลโอโปลด์แห่งซัคเซิน-โคบูร์ก-ซาลเฟลด์  เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งแคลเรนซ์  สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย  ออกัสตา แกรนด์ดัชเชสแห่งเม็คเล็นบูร์ก-สเตรลิตซ์  เจ้าหญิงแมรี อเดเลด ดัชเชสแห่งเท็ค 
รุ่นที่ 6:  เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารีและจักรพรรดินีแห่งปรัสเซีย  อลิซ แกรนด์ดัชเชสแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์  เจ้าหญิงเฮเลนา เจ้าหญิงคริสเตียนแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์   เจ้าหญิงลูอีส ดัชเชสแห่งอาร์กายล์  เจ้าหญิงเบียทริซ เจ้าหญิงเฮนรีแห่งบัทเทนแบร์ก  เจ้าหญิงเฟรเดริกา บารอเนส ฟอน พาเวล-แรมมิงเกน  เจ้าหญิงมารีแห่งฮันโนเฟอร์ 
รุ่นที่ 7:  เจ้าหญิงลูอีส พระราชกุมารีและดัชเชสแห่งไฟฟ์  เจ้าหญิงวิกตอเรีย  ม็อด สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์  มารี สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย  แกรนด์ดัชเชสวิกตอเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย  เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เจ้าหญิงแห่งโฮเอ็นโลเออ-ลังเงินบวร์ค  เจ้าหญิงเบียทริซ ดัชเชสแห่งกัลเลียรา  เจ้าหญิงมาร์กาเรต มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน  เลดีแพทริเซีย แรมเซย์  เจ้าหญิงอลิซ เคาน์เตสแห่งแอธโลน  เจ้าหญิงมารี ลูอีส เจ้าหญิงมักซีมีเลียนแห่งบาเดิน  อเล็กซานดรา แกรนด์ดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน  เจ้าหญิงโอลกาแห่งฮันโนเฟอร์ 
รุ่นที่ 8:  เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคาน์เตสแห่งแฮร์วุด  อเล็กซานดรา เจ้าหญิงอาร์เธอร์แห่งคอนน็อต และดัชเชสแห่งไฟฟ์  ม็อด คาร์เนกี เคาน์เตสแห่งเซาเธสค์  เจ้าหญิงซิบิลลา ดัชเชสแห่งเวสเตร์บ็อตเติน  เจ้าหญิงแคโรไลน์ มาทิลด์แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา  เฟรเดอริกา สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ 
รุ่นที่ 9:  สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2  เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน  เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี 
รุ่นที่ 10:  เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี 
รุ่นที่ 11:  เจ้าหญิงเบียทริซ นางเอโดอาร์โด มาเปลลี มอซซี  เจ้าหญิงยูเชนี นางแจ็ก บรุกส์แบงก์  เลดีลูอีส เมานต์แบ็ตเทน-วินด์เซอร์ 
รุ่นที่ 12:  เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์  เจ้าหญิงลิลีเบ็ตแห่งซัสเซกซ์ 
ตัวเอียง คือ เจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรที่ถูกถอดพระอิสริยยศและผู้มีสิทธิที่ไม่ใช้พระอิสริยยศ
โบสถ์ยิวใหม่ (เบอร์ลิน)

| โบสถ์ยิวใหม่ |
| --- | --- |
โบสถ์ยิวใหม่มองจากโอราไนน์บูร์แฌร์สตาส (Oranienburger Straße)
ศาสนา
ศาสนา: ยิวอนุรักษนิยม
จารีต: อัชเคนัซ
หน่วยงานกำกับดูแล: เกซา เอเดอร์แบร์ค
ปีที่อุทิศ: 1866
สถานะ: Active
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: Oranienburger Straße 29–31 เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
พิกัดภูมิศาสตร์: 52°31′29″N 13°23′40″E﻿ / ﻿52.52472°N 13.39444°E﻿ / 52.52472; 13.39444
สถาปัตยกรรม
ประเภท: โบสถ์ยิว
รูปแบบ: มัวร์ฟื้นฟู
ลงเสาเข็ม: 1859
เสร็จสมบูรณ์: 1866
ลักษณะจำเพาะ
ความจุ: 3200 seats
โดม: 3
เว็บไซต์
centrumjudaicum.de
โบสถ์ยิวใหม่ (เยอรมัน: Neue Synagoge) เป็นโบสถ์ยิวสร้างขึ้นในกลางศตวรรษที่ 19 ตั้งอยู่บนโอราไนน์บูร์แฌร์สตราส ในเบอร์ลิน สร้างขึ้นเพื่อเป็นศูนย์กลางหนึ่งสำหรับศาสนพิธีของชุมชนชาวยิว แทนที่โบสถ์ยิวเก่าซึ่งมีขนาดเล็กเกินไปสำหรับชุมชนที่ขยายใหญ่ขึ้น โบสถ์ยิวใหม่สร้างด้วยอิฐพอลีโครม และประดับประดาฟาซาดด้วยอิฐแกะสลักและงานดินเผา และแต่งสีด้วยเครื่องเคลือบดินเผา โดมของโบสถ์ยิวซึ่งโดดเด่นทำให้อาคารนี้เป็นหนึ่งในจุดหมายตาของเบอร์ลิน
ในสมัยนาซีเยอรมนี ทั้งโบสถ์ยิวใหม่และโบสถ์ยิวถนนรีเกสถูกโจมตีแต่ก็มีการซ่อมแซมขึ้นใหม่และใช้ปฏิบัติศาสนกิจเรื่อยมาจนถึงปี 1940 นอกจากจะใช้งานทางศาสนาแล้ว โถงหลักของโลสถ์ยิวยังใช้งานเป็นที่แสดงดนตรีและคำสอนเนื่องมาจากในเวลานั้นชาวยิวไม่สามารถเช้าใช้งานสถานที่อื่นได้ กิจกรรมรวมตัวขนาดใหญ่ครั้งสุดท้ายในโถงหลักมีขึ้นเมื่อ 31 มีนาคม 1940 เพื่อจัดแสดงดนตรีในชุด Jüdisches Winterhilfswerk (สมทบทุนฤดูหนาวชาวยิว) เป็นครั้งสุดท้าย งานดังกล่าวจัดขึ้นเพื่อเรี่ยไรเงินช่วยเหลือชาวยิวยากไร้ที่ถูกกีดกันจากสวัสดิการของรัฐ เมื่อวันที่ 5 เมษายน 1940 Jüdisches Nachrichtenblatt ถูกบังคับให้ประกาศว่าศาสนกิจในโบสถ์ยิวใหม่ได้ถูกยกเลิกไปโดยไม่มีกำหนด วิธีการเช่นนี้เป็นวิธีที่พวกนาซีใช้เป็นปกติ และมีการประกาศให้ศาสนชนย้ายข้าวของของตนออกจากตู้และชั้นในโถงพิธีของโบสถ์ยิวภายในวันที่ 8 เมษายน จากนั้น โถงหลักถูก Heeresbekleidungsamt III (หน่วยเครื่องแบบที่สาม) ของกองทัพเยอรมนี เข้ายึดเพื่อใช้เป็นที่เก็บเครื่องแบบของกองทัพ
โบสถ์ยิวใหม่ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งหลังการทุบกำแพงเบอร์ลิน ในปัจจุบัน โบสถ์ยิวใหม่เปิดประกอบศาสนพิธี และเป็นโบสถ์ยิวแห่งเดียวในเบอร์ลินของจารีตมาซอร์ตี (ยิวอนุรักษนิยม)
แหล่งข้อมูลอื่น

Centrum Judaicum
Interior image c1870
2nd interior image c1870
52°31′29″N 13°23′40″E﻿ / ﻿52.52472°N 13.39444°E﻿ / 52.52472; 13.39444
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  Structurae
โซลิงเงิน

ระวังสับสนกับ เซอลิงเงินในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน
| โซลิงเงิน   |
| --- | --- |
เมือง
Solingen-Mitte
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของโซลิงเงิน 
โซลิงเงิน  แสดงแผนที่เยอรมนีโซลิงเงิน  แสดงแผนที่รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
พิกัด:  51°10′0″N 07°05′0″E﻿ / ﻿51.16667°N 7.08333°E﻿ / 51.16667; 7.08333
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: นอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
จังหวัด: ดึสเซิลดอร์ฟ  
อำเภอ: นครนอกอำเภอ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–25) : Tim Kurzbach (SPD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 89.45 ตร.กม. (34.54 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด: 276 เมตร (906 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 53 เมตร (174 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 159,193 คน
 • ความหนาแน่น: 1,800 คน/ตร.กม. (4,600 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 42601-42719
รหัสโทรศัพท์: 0212
ทะเบียนพาหนะ: SG
เว็บไซต์: www.solingen.de
โซลิงเงิน (เยอรมัน: Solingen, เสียงอ่านภาษาเยอรมัน: [ˈzoːlɪŋən] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำรูร์ จากข้อมูลใน ค.ศ. 2009 มีประชากร 161,366 คน เป็นศูนย์กลางสำคัญของอุตสาหกรรมเครื่องตัด ผลิตดาบ มีด กรรไกร มีดโกน ในสงครามโลกครั้งที่สอง ได้รับความเสียหายหนักจากการทิ้งระเบิด หลังจากนั้นได้มีการสร้างเมืองขึ้นใหม่
เมืองพี่น้อง

โซลิงเงินเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
เคาดา ประเทศเนเธอร์แลนด์ (1957)
ชาล็อง-ซูร์-ซอน ประเทศฝรั่งเศส (1960)
บไลธ์ ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร (1962)
ฆิโนเตกา ประเทศนิการากัว (1985)
เนสซีโยนา ประเทศอิสราเอล (1986)
Thiès ประเทศเซเนกัล (1990)
เอาเออ ประเทศเยอรมนี (1990)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ  (ในภาษาเยอรมัน)
Travel guide from die-bergischen-drei.de เก็บถาวร 2018-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาเยอรมัน)
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Solingen
คู่มือการท่องเที่ยว โซลิงเงิน จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
"Ohligs" . New International Encyclopedia. 1905.
| ด ค กเมืองในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
1,000,000+ คน:  โคโลญ  เบอร์ลิน  มิวนิก  ฮัมบวร์ค 
500,000+ คน:  ชตุทการ์ท  ดอร์ทมุนท์  ดึสเซิลดอร์ฟ  เดรสเดิน  เนือร์นแบร์ค  เบรเมิน  ไลพ์ซิช  แฟรงก์เฟิร์ต  เอ็สเซิน  ฮันโนเฟอร์ 
200,000+ คน:  เก็ลเซินเคียร์เชิน  คีล  เค็มนิทซ์  เครเฟ็ลท์  คาลส์รูเออ  ดืสบวร์ค  บ็อน  บีเลอเฟ็ลท์  เบราน์ชไวค์  โบคุม  ไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา  มัคเดอบวร์ค  มันไฮม์  มึนส์เทอร์  เมินเชินกลัทบัค  ไมนทซ์  ร็อสท็อค  ลือเบ็ค  วีสบาเดิน  วุพเพอร์ทาล  อาเคิน  เอาคส์บวร์ค  แอร์ฟวร์ท  โอเบอร์เฮาเซิน  ฮัลเลอ (ซาเลอ) 
100,000+ คน:  เกิททิงเงิน  ค็อทบุส  คัสเซิล  โคเบล็นทซ์  ซัลทซ์กิทเทอร์  ซาร์บรึคเคิน  ซีเกิน  โซลิงเงิน  ดาร์มชตัท  เทรียร์  น็อยส์  บ็อทร็อพ  เบรเมอร์ฮาเฟิน  แบร์กิชกลัทบัค  พ็อทซ์ดัม  พาเดอร์บอร์น  ฟอทซ์ไฮม์  เฟือร์ท  มืลไฮม์  เมอส์  เยนา  ร็อยท์ลิงเงิน  เร็คลิงเฮาเซิน  เร็มไชท์  เรเกินส์บวร์ค  ลูทวิชส์ฮาเฟิน  เลเวอร์คูเซิน  ว็อลฟส์บวร์ค  เวือทซ์บวร์ค  อ็อฟเฟินบัคอัมไมน์  อ็อลเดินบวร์ค  อ็อสนาบรึค  อิงก็อลชตัท  อุล์ม  แอร์ลังเงิน  ฮัม  ฮาเกิน  ฮิลเดิสไฮม์  แฮร์เนอ  ไฮล์บร็อน  ไฮเดิลแบร์ค 
อื่น ๆ:  ชวาบัค  บัมแบร์ค 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย  โปแลนด์ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA
แฮร์ค็อยเนอร์อุนท์ดีฟลูท

แฮร์ค็อยเนอร์อุนท์ดีฟลูท (เยอรมัน: Herr Keuner und die Flut; แปลว่า "นายค็อยเนอร์กับน้ำขึ้น") เป็นนิทานคติสอนใจ ของแบร์ท็อลท์ เบร็ชท์
เนื้อหา

นายค็อยเนอร์เดินไปในหุบเขาแห่งหนึ่ง เมื่อน้ำเริ่มขึ้นจึงรู้ว่าตัวเองอยู่ในชะวากทะเล ทันใดนั้นนายค็อยเนอร์หยุดเดินและมองหาเรือที่อาจจะช่วยเขาออกไปจากสถานการณ์นั้นได้ เขารอจนน้ำท่วมถึงคอ ซึ่งหากรอต่อไปคงต้องจมน้ำแน่ จึงทิ้งความหวังในการรอเรือและตั้งความหวังว่าน้ำจะไม่ขึ้นต่อไป แต่แล้วน้ำก็ท่วมมาถึงปาก จึงทิ้งความหวังน้ำไม่ขึ้นอีกและเริ่มว่าย และเข้าใจว่าตนเองเป็นเรือเช่นกัน
คติสอนใจ

แบร์ท็อลท์ เบร็ชท์ ต้องการให้ผู้อ่านมีความเชื่อมั่นในตัวเองและพยายามช่วยตัวเอง ไม่ควรรอความช่วยเหลือจากคนอื่น นอกเหนือจากนั้นควรมีความมั่นใจในตัวเอง
ส่วนมากคนจะไม่ค่อยคิดเท่าใด จะรอแต่ความช่วยเหลือจากผู้อื่น ซึ่งของอย่างนี้ไม่แน่นอน เมื่อคนเข้าใจและมองเห็นว่าแก้ปัญหาด้วยตัวเองได้
เมื่อนั้นเขาก็จะแก้ปัญหานั้นได้เอง โดยไม่จำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากผู้อื่น
เรื่องราวของนายค็อยเนอร์

นายค็อยเนอร์กับน้ำขึ้น เป็นนิทานเรื่องหนึ่งจากเรื่องราวของนายค็อยเนอร์ ซึ่งส่วนมากจะเป็นนิทานคติสอนใจ ซึ่งเบร็ชท์ได้ประพันธ์และรวบรวมเป็นเล่มในระยะเวลา 30 ปี ในขณะนี้ (ปี 2012) มีการรวมนิทานเกี่ยวกับนายค็อยเนอร์ทั้งหมด 121 เรื่อง
หนังสือ

Bertolt Brecht: Geschichten vom Herrn Keuner – Zürcher Fassung. Suhrkamp Verlag, Frankfurt am Main 2004, ISBN 978-3-51841-660-0.
Bertolt Brecht: Geschichten vom Herrn Keuner. Suhrkamp Verlag 2003, ISBN 978-3-518-22366-6 (Bibliothek Suhrkamp 1366).
แหล่งข้อมูลอื่น

Geschichten vom Herrn Keuner เก็บถาวร 2012-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โบสถ์แม่พระมิวนิก

| โบสถ์แม่พระมิวนิก |
| --- | --- |
Dom zu Unserer Lieben Frau
อังกฤษ: Cathedral of Our Lady

th
48°8′19″N 11°34′26″E﻿ / ﻿48.13861°N 11.57389°E﻿ / 48.13861; 11.57389
ที่ตั้ง: Frauenplatz 12 มิวนิก รัฐบาวาเรีย
ประเทศ: ประเทศเยอรมนี
นิกาย: โรมันคาทอลิก
เว็บไซต์: www.muenchner-dom.de
ประวัติ
สถานะ: อาสนวิหารร่วม
เสกเมื่อ: ค.ศ. 1494
สถาปัตยกรรม
สถานะการใช้งาน: ยังมีการใช้งาน
สถาปนิก: Jörg von Halsbach
ประเภทสถาปัตย์: อาสนวิหาร
รูปแบบสถาปัตย์: กอทิก สถาปัตยกรรมเรอเนซองส์ (โดม)
ปีสร้าง: ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 12 สร้างจริง ค.ศ. 1468 - 1488
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1524 (เพิ่มโดม)
โครงสร้าง
อาคารยาว: 109 เมตร (358 ฟุต)
อาคารกว้าง: 40 เมตร (130 ฟุต)
จำนวนโดม: 2
จำนวนหอคอย: 2
ความสูงหอคอย: 99 เมตร (325 ฟุต)
การปกครอง
อัครมุขมณฑล: Munich and Freising
นักบวช
อัครมุขนายก: Reinhard Cardinal Marx
อธิการโบสถ์: Hans-Georg Platschek
ฆราวาส
ผู้อำนวยการเพลง: Lucia Hilz   (kapellmeister)
นักออร์แกน: Hans Leitner
โบสถ์แม่พระมิวนิก (เยอรมัน: Frauenkirche München; อังกฤษ: Cathedral of Our Dear Lady) หรือบางครั้งก็เรียก อาสนวิหารมิวนิก (เยอรมัน: Münchner Dom) เป็นโบสถ์คริสต์ระดับอาสนวิหารของนิกายโรมันคาทอลิกในนครมิวนิก ประเทศเยอรมนี โบสถ์แห่งนี้มีประวัติย้อนไปถึงก่อนศตวรรษที่ 12 โดยอาคารหลักแรกเป็นอาคารสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ ก่อนที่จะถูกรื้อสร้างใหม่ในปลายศตวรรษที่ 15 อาคารหลังปัจจุบันสร้างขึ้นระหว่างปีค.ศ. 1468—1488 ด้วยสถาปัตยกรรมกอทิกผสมเรอแนซ็องส์ ตัวอาคารมีความกว้าง 40 และยาว 109 เมตร หอคอยมีความสูง 99 เมตร ภายในสามารถจุคนยืนได้นับหมื่นคน โบสถ์แห่งนี้ถือเป็นจุดหมายตาและสัญลักษณ์ของนครมิวนิกในฐานะเมืองหลวงของรัฐบาวาเรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website
360° Panorama View
Frauenkirche music
โยฮัน คริสทีอัน บัค

โยฮัน คริสทีอัน บัค
โยฮัน คริสทีอัน บัค (เยอรมัน: Johann Christian Bach, 5 กันยายน ค.ศ. 1735 – 1 มกราคม ค.ศ. 1782) เป็นคีตกวีชาวเยอรมันแห่งสมัยคลาสสิก เขาเป็นบุตรชายคนที่แปดและเป็นบุตรคนเล็กสุดในบรรดาสิบเอ็ดคนของโยฮัน เซบัสทีอัน บัค เดิมอาศัยอยู่ที่เมืองไลพ์ซิช ราชอาณาจักรปรัสเซีย ต่อมาย้ายไปพำนักในกรุงลอนดอนในค.ศ. 1762 และได้รับฉายาว่า บัคลอนดอน (London Bach) บางครั้งก็ถูกเรียกว่า บัคอังกฤษ (English Bach) เพื่อไม่ให้สับสนกับบิดาที่เป็นคีตกวีเหมือนกัน
โบสถ์แม่พระเดรสเดิน

| โบสถ์แม่พระเดรสเดิน |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: คริสตจักรอีแวนเจลิคัล - ลูเทอแรนแห่งแซกโซนี (ก่อนหน้า โรมันคาทอลิก)
สถานะองค์กร: โบสถ์ประจำเขต
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: เดรสเดิน ประเทศเยอรมนี
พิกัดภูมิศาสตร์: 51°3′7″N 13°44′30″E﻿ / ﻿51.05194°N 13.74167°E﻿ / 51.05194; 13.74167
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: George Bähr
รูปแบบ: บาโรก
ลงเสาเข็ม: ค.ศ. 1726/1993
เสร็จสมบูรณ์: ค.ศ. 1743/2005
เว็บไซต์
Official Website
โบสถ์แม่พระเดรสเดิน (เยอรมัน: Dresden Frauenkirche, เดรสเดินเฟราเอินเคียร์เชอ) เป็นโบสถ์โปรเตสแตนต์ของนิกายลูเทอแรน ในเมืองเดรสเดิน ประเทศเยอรมนี ในอดีต โบสถ์แห่งนี้ปรากฏการมีอยู่ตั้งแต่ศตวรรษที่ 11 แรกเริ่มเป็นโบสถ์ของศาสนจักรโรมันคาทอลิกด้วยสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ ต่อมาเมื่อมีการปฏิรูปศาสนาในช่วงศตวรรษที่ 18 ก็ได้มีการรื้อโบสถ์หลังเดิมและสร้างอาคารโบสถ์หลังใหม่ที่ใหญ่โตกว่าเดิมด้วยสถาปัตยกรรมบาโรกจนแล้วเสร็จในปีค.ศ. 1743 โดมของโบสถ์แห่งนี้ใช้หินทรายกว่า 12,000 ตันสร้าง เป็นหนึ่งในโดมโบสถ์คริสต์ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปโดยมีขนาดใหญ่พอๆกับโดมของมหาวิหารนักบุญเปโตรในนครวาติกัน
อย่างไรก็ตาม โบสถ์แห่งนี้ได้ถูกทำลายลงในปี 1945 จากการทิ้งระเบิดที่เดรสเดินในสงครามโลกครั้งที่สอง มีเพียงอนุสาวรีย์ของมาร์ติน ลูเทอร์ที่ด้านหน้าของโบสถ์เท่านั้นที่เหลือรอดมาได้ โบสถ์นี้อยู่ในสภาพซากปรักหักพังเป็นเวลากว่า 50 ปีจนกระทั่งเมื่อมีการรวมประเทศเยอรมนีในปี 1994 ก็มีการสร้างโบสถ์หลังนี้ขึ้นใหม่จนแล้วเสร็จโดยสมบูรณ์ในปี 2005 โดยใช้งบประมาณบูรณะไปทั้งสิ้น 180 ล้านยูโรจากการระดมทุนและรับบริจาค ในปัจจุบัน โบสถ์แห่งนี้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญในเมืองเดรสเดิน ในแต่ละปีมีผู้มาเยือนโบสถ์นี้นับล้านราย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โบสถ์แม่พระเดรสเดิน
Frauenkirche Dresden เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Official German website. Includes historical and current pictures.
The Frauenkirche - a page from the Library of Congress website, from which part of this article was copied
Live Webcam showing the Frauenkirche
โยฮัน ก็อทฟรีท แฮร์เดอร์

| โยฮัน ก็อทฟรีท แฮร์เดอร์   Johann Gottfried Herder |
| --- | --- |

เกิด: 25 สิงหาคม ค.ศ. 1744 โมรุงเงิน ราชอาณาจักรปรัสเซีย
เสียชีวิต: 18 ธันวาคม ค.ศ. 1803(1803-12-18) (59 ปี) ไวมาร์ ซัคเซิน-ไวมาร์
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเคอนิชส์แบร์ค

ยุค: ยุคเรืองปัญญา
แนวทาง: ปรัชญาตะวันตก
ความสนใจหลัก: ปรัชญา, ปรัชญาภาษา, มานุษยวิทยาวัฒนธรรม, ปรัชญาจิต, สุนทรียศาสตร์, ปรัชญาประวัติศาสตร์, ปรัชญาการเมือง, ปรัชญาศาสนา
แนวคิดเด่น: ภาษามีอิทธิพลต่อความคิด แนวคิดอันตนิยมประวัติศาสตร์ ภาวะวัฒนธรรมสัมพัทธ์ ฟ็อลคส์ไกสท์ การสำรวจภาษาและวัฒนธรรมโดยวิธีเชิงประจักษ์
 ได้รับอิทธิพลจาก โยฮัน เกออร์ค ฮามัน, อิมมานูเอล คานต์, บารุค สปิโนซา, กาลิทาส, โยฮัน เอากุสท์ แอร์เน็สที, โยฮัน โยอัคคิม วิงเคิลมัน, โทมัส อัพท์ 
 เป็นอิทธิพลต่อ ยูดอวีต ชตูร์, เกออร์ค วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช เฮเกิล, ฟรีดริช ชไลเออร์มัคเคอร์, วิลเฮ็ล์ม ดิลไท, ฟรีดริช นีทเชอ, เอากุสท์ วิลเฮ็ล์ม ชเลเกิล, ฟรีดริช ชเลเกิล, วิลเฮ็ล์ม ฟ็อน ฮุมบ็อลท์, โยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ, โยฮัน คริสท็อฟ อาเดอลุง, จอห์น สจวร์ต มิลล์, ฟรันทซ์ โบอัส, วอลเตอร์ เราเชินบุช 
 
โยฮัน ก็อทฟรีท แฮร์เดอร์ (เยอรมัน: Johann Gottfried Herder) เป็นนักปรัชญา นักเทววิทยา กวี และนักวิจารณ์วรรณกรรมชาวเยอรมัน เขามีความเกี่ยวข้องกับสำนักเรืองปัญญา, ชตวร์มอุนท์ดรัง และสำนักคลาสสิกไวมาร์
แนวคิดด้านปรัชญาภาษา แฮร์เดอร์เป็นคนแรก ๆ ที่ออกมาเสนอว่า ภาษาที่แตกต่างมีอิทธิพลต่อรูปแบบและกรอบความคิดของสังคมมนุษย์แต่ละกลุ่ม สำหรับแฮร์เดอร์แล้ว ภาษาเป็นดั่ง "รากฐานทางความคิด" แนวคิดนี้ได้รับการอธิบายและเสริมโดยนักปรัญชาวิลเฮ็ล์ม ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ ว่า ภาษาเป็นเครื่องมือที่มนุษย์ใช้เพื่อในการออกและแลกเปลี่ยนความคิด เวลามนุษย์คิดในใจก็คิดเป็นภาษา
แนวคิดด้านปรัชญาประวัติศาสตร์ ในขณะที่นักปรัชญาคนอื่นเสนอว่า "มนุษย์สร้างประวัติศาสตร์" แต่แฮร์เดอร์กลับคิดว่า "ประวัติศาสตร์สร้างมนุษย์" เขาให้ความสำคัญกับปัจเจกภาพและความหลากหลายของมนุษย์ เขาเชื่อว่าความแตกต่างของวิถีชีวิตมนุษย์เป็นผลผลิตของประวัติศาสตร์ในแต่ละช่วงสมัย ประวัติศาสตร์ของแต่ละยุคหรือแต่ละสังคมมีลักษณะเฉพาะแตกต่างกัน ทำให้มนุษย์ในแต่ละยุคแต่ละถิ่นกระทำการในลักษณะที่แตกต่างกันออกไป เขานำวัฒนธรรมชนชาติในดินแดนในยุคสมัยต่าง ๆ มาเปรียบเทียบกัน และสรุปว่าทุกสังคมต่างมีบรรทัดฐานเป็นของตัวเอง ซึ่งแตกต่างกันไปตามแต่ละสถานที่
แอร์วีน ชเรอดิงเงอร์

| แอร์วีน ชเรอดิงเงอร์ |
| --- | --- |

เกิด: แอร์วีน รูด็อล์ฟ โยเซ็ฟ อเล็คซันเดอร์ ชเรอดิงเงอร์ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1887(1887-08-12) แอร์ทแบร์ค, เวียนนา,  ออสเตรีย-ฮังการี
เสียชีวิต: 4 มกราคม ค.ศ. 1961(1961-01-04) (73 ปี) เวียนนา,  ออสเตรีย
สัญชาติ:  ออสเตรีย
พลเมือง:  ออสเตรีย,  เยอรมนี,  ไอร์แลนด์
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเวียนนา
มีชื่อเสียงจาก: สมการชเรอดิงเงอร์ แมวของชเรอดิงเงอร์ Schrödinger method Schrödinger functional Schrödinger picture Schrödinger-Newton equations สนามชเรอดิงเงอร์ Rayleigh-Schrödinger perturbation Schrödinger logics Cat state
รางวัล: รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ (1933)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ฟิสิกส์
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยเบร็สเลา  มหาวิทยาลัยซือริช  มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน  มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด  มหาวิทยาลัยกราทซ์  Dublin Institute for Advanced Studies  Ghent University 
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: Friedrich Hasenöhrl
อาจารย์ที่ปรึกษาอื่น ๆ: Franz S. Exner Friedrich Hasenöhrl
ลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียง: Linus Pauling Felix Bloch
 
ลายมือชื่อ

แอร์วีน รูด็อล์ฟ โยเซ็ฟ อเล็คซันเดอร์ ชเรอดิงเงอร์ (เยอรมัน: Erwin Rudolf Josef Alexander Schrödinger; 12 สิงหาคม ค.ศ. 1887 - 4 มกราคม ค.ศ. 1961) เป็นนักฟิสิกส์ทฤษฎีชาวออสเตรีย มีชื่อเสียงในฐานะผู้วางรากฐานกลศาสตร์ควอนตัม โดยเฉพาะอย่างยิ่งสมการชเรอดิงเงอร์ ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ในปี ค.ศ. 1933 ต่อมาปี ค.ศ. 1935 หลังจากได้ติดต่อคบหาและเป็นเพื่อนกับอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เขาจึงได้เสนอแนวคิดการทดลองในจินตนาการ เรื่อง แมวของชเรอดิงเงอร์
ประวัติ > ช่วงวัยเยาว์

แอร์วีน ชเรอดิงเงอร์ มีชื่อเต็มว่า แอร์วีน รูด็อล์ฟ โยเซ็ฟ อเล็คซันเดอร์ ชเรอดิงเงอร์ เป็นนักฟิสิกส์ชาวออสเตรีย เกิดที่ Erdberg ในกรุงเวียนนา (Vienna) ประเทศออสเตรีย (Austria) เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1887 เป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของ Rudolf Schrödinger และ Georgine Emilia Brenda ซึ่งเป็นลูกสาวของ Alexander Bauer ศาสตราจารย์แห่งภาควิชาเคมีของ the Technical College of Vienna
ความสนใจอันหลากหลายของชเรอดิงเงอร์ นั้นเริ่มต้นมาจากการศึกษาในวัยเด็กที่ Akademisches Gymnasium  เขาไม่เพียงแต่สนใจทางด้านวิทยาศาสตร์ แต่ยังให้ความสนใจอย่างมากเกี่ยวกับ ศาสนาตะวันออก ไวยากรณ์โบราณและความสวยงามของบทประพันธ์ของเยอรมัน อีกทั้งเรียนภาษาอังกฤษกับยายของเขาซึ่งเป็นคนอังกฤษอีกด้วย และที่สำคัญคือเขาเป็นคนไม่ชอบการเรียนโดยใช้การจดจำข้อมูลและการเรียนจากหนังสือ
ในระหว่างปี ค.ศ. 1906 - 1910 ชเรอดิงเงอร์ เข้าศึกษาที่เวียนนา กับ Franz Serafin Exner (นักฟิสิกส์ชาวออสเตรีย : ค.ศ. 1849 - 1926) และ Friedrich Hasenöhrl (นักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรีย : ค.ศ. 1874 - 1915) และฝึกงานกับ Karl Wilhelm Friedrich "Fritz" Kohlrausch เพื่อนของเขาด้วย จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1911 ชเรอดิงเงอร์กลายมาเป็นผู้ช่วยของ Franz Exner ใน University of Vienna ประเทศออสเตรีย
ในช่วงวัยรุ่น ชเรอดิงเงอร์มีความสนใจอย่างมากเกี่ยวกับ Arthur Schopenhauer เขาอ่านงานของ Schopenhauer มาอย่างยาวนานจนทำให้มีสนใจเกี่ยวกับเรื่อง ทฤษฎีสี (colour theory) และปรัชญา มาโดยตลอด