stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาว
แหล่งข้อมูลอื่น

National University of Laos.
Laos Cultural Profile. Ministry of Information and Culture/Visiting Arts.
complete cultural information. Laoconnection.com.
| ด ค กเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียน |
| --- | --- | --- |
| กัมพูชา |  มหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญ  มหาวิทยาลัยภูมินทร์นิติศาสตร์และเศรษฐศาสตร์  |  |
| บรูไน |  มหาวิทยาลัยบรูไนดารุสซาลาม  |  |
| ไทย |  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  มหาวิทยาลัยมหาสารคาม  มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี  สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี  มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  มหาวิทยาลัยบูรพา  มหาวิทยาลัยมหิดล  มหาวิทยาลัยศิลปากร  มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ  |  |
| พม่า |  มหาวิทยาลัยย่างกุ้ง  สถาบันเศรษฐศาสตร์ย่างกุ้ง  มหาวิทยาลัยมัณฑะเลย์  |  |
| ฟิลิปปินส์ |  มหาวิทยาลัยอาเตเนโอเดมานีลา  มหาวิทยาลัยเดอลาซาล  มหาวิทยาลัยฟิลิปปินส์  มหาวิทยาลัยซานโตโตมัส  |  |
| มาเลเซีย |  มหาวิทยาลัยปูตรามาเลเซีย  มหาวิทยาลัยอูตารามาเลเซีย  มหาวิทยาลัยมาลายา  มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์แห่งมาเลเซีย  มหาวิทยาลัยแห่งชาติมาเลเซีย  |  |
| ลาว |  มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาว  |  |
| เวียดนาม |  มหาวิทยาลัยแห่งชาติเวียดนาม นครโฮจิมินห์  มหาวิทยาลัยแห่งชาติเวียดนาม ฮานอย  มหาวิทยาลัยเกิ่นเทอ  |  |
| สิงคโปร์ |  มหาวิทยาลัยการจัดการแห่งสิงคโปร์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีหนานหยาง  มหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์  |  |
| อินโดนีเซีย |  มหาวิทยาลัยกาจะฮ์ มาดา  มหาวิทยาลัยอินโดนีเซีย  มหาวิทยาลัยไอร์ลังกา  สถาบันเทคโนโลยีบันดุง  |  |
| ด ค กเครือข่ายสถาบันการศึกษาและวิจัยในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง (GMSARN) |
| --- | --- |
สมาชิก:  สถาบันเทคโนโลยีแห่งกัมพูชา  มหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญ  มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาว  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีย่างกุ้ง  มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งคุนหมิง  มหาวิทยาลัยยูนนาน  มหาวิทยาลัยกว่างซี  สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย  มหาวิทยาลัยขอนแก่น  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีฮานอย  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีโฮจิมินห์ 
ภาคีสมาชิก:  มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี  มหาวิทยาลัยนครพนม  คณะกรรมาธิการแม่น้ำโขง
ฟุตบอลทีมชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

ฟุตบอลทีมชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (อาหรับ: منتخب الإمارات العربية المتحدة لكرة القدم) เป็นทีมฟุตบอลประจำชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และเป็นสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีสนามเหย้าหลายสนาม ได้แก่ สนามกีฬาซายิดสปอร์ตซิตี กับสนามกีฬามูฮัมหมัด บิน ซายิด ในอาบูดาบี และสนามกีฬาฮัซซา บิน ซายิด ในอัล ไอน์
เคยเข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 1 ครั้ง ในปี 1990 ที่ประเทศอิตาลี แต่แพ้รวดในรอบแบ่งกลุ่ม โดยพ่ายแพ้ให้กับโคลอมเบีย, เยอรมนีตะวันตก และยูโกสลาเวีย แต่ในอีกหลายปีถัดมา ทีมได้ที่สี่ในการแข่งขันเอเชียนคัพ ปี 1992 และรองชนะเลิศในปี 1996 โดยแพ้การยิงลูกโทษ นอกจากนี้พวกเขายังชนะเลิศ กัลฟ์คัพออฟเนชัน 2 ครั้ง ในปี 2007 และ 2013 พวกเขาได้ที่สามในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2015 และเป็นเจ้าภาพในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2019
ฉายา

ฉายาที่รู้จักกันโดยทั่วไปคือ "กองทัพชุดขาว" "บุตรของซายิด" และ "นักรบชุดขาวแห่งตะวันออกกลาง"
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) ได้ประกาศข่าวเกี่ยวกับการผ่านเข้ารอบเอเชียนคัพ 2015 ของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ซึ่งปรากฏฉายา "ลิงทราย" ในข่าว เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์เป็นอย่างมาก จนเอเอฟซีต้องออกมาขอโทษเรื่องดังกล่าว
สนามเหย้า

สนามเหย้าหลักที่สำคัญ ได้แก่ สนามกีฬาซายิดสปอร์ตซิตี ในอาบูดาบี นอกจากนี้ พวกเขายังใช้สนามกีฬามูฮัมหมัด บิน ซายิด และสนามกีฬาฮัซซา บิน ซายิด ซึ่งสร้างใหม่ เป็นสนามเหย้ารอง
ผลงานที่สำคัญ > ฟุตบอลโลก

| ฟุตบอลโลก> ปี | ฟุตบอลโลก> รอบ | ฟุตบอลโลก> อันดับ | ฟุตบอลโลก> แข่ง | ฟุตบอลโลก> ชนะ | ฟุตบอลโลก> เสมอ | ฟุตบอลโลก> แพ้ | ฟุตบอลโลก> ได้ | ฟุตบอลโลก> เสีย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  1930 ถึง  1974 | ไม่ผ่านคุณสมบัติ | - | - | - | - | - | - | - |
|  1978 | ถอนตัว | - | - | - | - | - | - | - |
|  1982 | ไม่ได้เข้าร่วม | - | - | - | - | - | - | - |
|  1986 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | - | - | - | - | - | - | - |
|  1990 | รอบแบ่งกลุ่ม | 24th | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 | 11 |
|  1994 ถึง  2022 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | - | - | - | - | - | - | - |
| ทั้งหมด | รอบแรก | 1/20 | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 | 11 |
ผลงานที่สำคัญ > เอเอฟซี เอเชียนคัพ

| ปี | รอบ | อันดับ | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 1956 ถึง  1976: ไม่ได้เข้าร่วม
|  1980 | รอบแบ่งกลุ่ม | 9th | 4 | 0 | 1 | 3 | 3 | 9 |
| 1984 | รอบแบ่งกลุ่ม | 6th | 4 | 2 | 0 | 2 | 3 | 8 |
|  1988 | รอบแบ่งกลุ่ม | 8th | 4 | 1 | 0 | 3 | 2 | 4 |
|  1992 | อันดับที่สี่ | 4th | 3 | 1 | 2 | 0 | 2 | 1 |
|  1996 | รองชนะเลิศ | 2nd | 6 | 4 | 2 | 0 | 8 | 3 |
 2000: ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
|  2004 | รอบแบ่งกลุ่ม | 15th | 3 | 0 | 1 | 2 | 1 | 5 |
|  2007 | รอบแบ่งกลุ่ม | 12th | 3 | 1 | 0 | 2 | 3 | 6 |
|  2011 | รอบแบ่งกลุ่ม | 13th | 3 | 0 | 1 | 2 | 0 | 4 |
|  2015 | อันดับที่สาม | 3rd | 6 | 3 | 1 | 2 | 10 | 8 |

|  2019 | อันดับที่สี่ | 4th | 6 | 3 | 2 | 1 | 8 | 8 |
| ทั้งหมด | 10/17 | รองชนะเลิศ | 42 | 15 | 10 | 17 | 40 | 56 |
ผลงานที่สำคัญ > ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ

| ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> ปี | ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> รอบ | ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> อันดับ | ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> แข่ง | ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> ชนะ | ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> เสมอ | ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> แพ้ | ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> ได้ | ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ> เสีย | ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  1992 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  |
|  1995 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  |
|  1997 | รอบแบ่งกลุ่ม | 6th | 3 | 1 | 0 | 2 | 2 | 8 |  |
|  1999 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  |
|   2001 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  |
|  2003 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  |
|  2005 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  |
|  2009 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  |
|  2013 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  |
|  2017 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  |
| ทั้งหมด | รอบแบ่งกลุ่ม | 1/10 | 3 | 1 | 0 | 2 | 2 | 8 |  |
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ฟุตบอลหญิงทีมชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ฟุตบอลทีมชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
ฟุตบอลทีมชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี
ฟุตบอลทีมชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

สมาคมฟุตบอลสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (อาหรับ)
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียนคัพ
เอเชียตะวันตก (WAFF):  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  โอมาน 
เอเชียกลาง (CAFA):  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้ (SAFF):  เนปาล  บังกลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
เอเชียตะวันออก (EAFF):  กวม  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  จีน  จีนไทเป  ญี่ปุ่น  มองโกเลีย  มาเก๊า  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา1  ฮ่องกง 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (AFF):  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  ออสเตรเลีย  อินโดนีเซีย 
ทีมชาติที่ถูกยุบ:  มาลายา  เยเมนใต้  เวียดนามใต้  เวียดนามเหนือ 
ทีมชาติในอดีต:  อิสราเอล (ย้ายไปยูฟ่าในปี 1994)  คาซัคสถาน (ย้ายไปยูฟ่าในปี 2002)  นิวซีแลนด์ (ก่อตั้งโอเอฟซีในปี 1966) 
1 ไม่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในเอเชียนคัพ 2019 |
| --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ |  กาตาร์ |  |
| รองชนะเลิศ |  ญี่ปุ่น |  |
| รอบรองชนะเลิศ |   อิหร่าน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  |  |
| รอบก่อนรองชนะเลิศ |   ออสเตรเลีย   จีน   เกาหลีใต้   เวียดนาม  |  |
| รอบ 16 ทีมสุดท้าย |   บาห์เรน   อิรัก   จอร์แดน   คีร์กีซสถาน   โอมาน   ซาอุดีอาระเบีย   ไทย   อุซเบกิสถาน  |  |
| รอบแบ่งกลุ่ม |   อินเดีย   เลบานอน   เกาหลีเหนือ   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   ซีเรีย   เติร์กเมนิสถาน   เยเมน  |  |
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในเอเชียนคัพ 2023 |
| --- | --- |
ชนะเลิศ:  กาตาร์
รองชนะเลิศ:  จอร์แดน
รอบรองชนะเลิศ:   เกาหลีใต้   อิหร่าน 
รอบก่อนรองชนะเลิศ:   ญี่ปุ่น   ทาจิกิสถาน   ออสเตรเลีย   อุซเบกิสถาน 
รอบ 16 ทีมสุดท้าย:   ซาอุดีอาระเบีย   ซีเรีย   ไทย   บาห์เรน   ปาเลสไตน์   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อินโดนีเซีย   อิรัก 
รอบแบ่งกลุ่ม:   คีร์กีซสถาน   จีน   มาเลเซีย   เวียดนาม   เลบานอน   อินเดีย   โอมาน   ฮ่องกง
รัฐตรังกานู

| รัฐตรังกานู Negeri Terengganu |
| --- | --- |
รัฐ
เนอเกอรีเตอเริงกานูดารุลอีมัน Negeri Terengganu Darul Iman
การถอดเสียงต่าง ๆ
 • มลายู: Terengganu (รูมี) ترڠڬانو‎ (ยาวี)
   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: มาจู เบอร์กัตดันเซอจะฮ์เตอรา
เพลง: เซอลามัตซุลตัน
   รัฐตรังกานู ใน    ประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 4°45′N 103°0′E﻿ / ﻿4.750°N 103.000°E﻿ / 4.750; 103.000
เมืองหลวง: กัวลาเตอเริงกานู
เมืองเจ้าผู้ครอง: กัวลาเตอเริงกานู
การปกครอง
 • ประเภท: ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญระบบรัฐสภา
 • สุลต่าน: สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านมีซัน ไซนัล อาบีดิน
 • มุขมนตรี: อะฮ์มัด ซัมซูรี มคตาร์ (พรรคอิสลามมาเลเซีย)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 13,035 ตร.กม. (5,033 ตร.ไมล์)
ประชากร (2017)
 • ทั้งหมด: 1,210,500 (ที่ 10) คน
ดัชนีรัฐ
 • ดัชนีการพัฒนามนุษย์ (2017): 0.807 (สูงมาก) (อันดับที่ 3)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย)
รหัสไปรษณีย์: 20xxx ถึง 24xxx
รหัสโทรศัพท์: 09
ทะเบียนพาหนะ: T
สหราชอาณาจักรปกครอง: ค.ศ.1909
ญี่ปุ่นยึดครอง: ค.ศ. 1942
เข้าร่วมสหพันธรัฐมาลายา: ค.ศ. 1948
รับเอกราชเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐมาลายา: 31 สิงหาคม ค.ศ. 1957
เว็บไซต์: www.terengganu.gov.my
ตรังกานู หรือ เตอเริงกานู (มลายู: Terengganu, ترڠڬانو) เป็นรัฐสุลต่านและเป็นหนึ่งในสิบสามรัฐที่ประกอบขึ้นเป็นสหพันธ์มาเลเซีย มีชื่อเฉลิมเมืองเป็นภาษาอาหรับว่า ดารุลอีมัน ("ถิ่นที่อยู่แห่งความศรัทธา")
รัฐตรังกานูตั้งอยู่ริมชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของมาเลเซียตะวันตก ทางทิศเหนือและทิศตะวันตกติดต่อกับรัฐกลันตัน ทางทิศใต้ติดต่อกับรัฐปะหัง และทางทิศตะวันออกจรดทะเลจีนใต้ หมู่เกาะเปอร์เฮินเตียน (Perhentian Islands) เป็นส่วนหนึ่งของรัฐนี้ด้วย ทำให้รัฐตรังกานูมีพื้นที่ทั้งหมดรวม 12,955 ตารางกิโลเมตร
องค์ประกอบทางชาติพันธุ์ในปี พ.ศ. 2538 ได้แก่ ชาวมลายู (859,402 คน หรือร้อยละ 94) ชาวจีน (42,970 คน หรือร้อยละ 5) ชาวอินเดีย (4,355 คน) และอื่น ๆ (3,238 คน)
เมืองชายฝั่งกัวลาเตอเริงกานูตั้งอยู่ที่ปากแม่น้ำตรังกานู เป็นทั้งเมืองหลวงของรัฐและเมืองของสุลต่าน และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐ
ศาสนา

| สถิติจำนวนผู้นับถือศาสนาต่าง ๆ ของรัฐตรังกานูใน ค> ศ. 2010 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ศาสนา | ศาสนา |  | อัตราส่วน | อัตราส่วน |
| อิสลาม | อิสลาม |    | 96.9% | 96.9% |
| พุทธ | พุทธ |    | 2.5% | 2.5% |
| ฮินดู | ฮินดู |    | 0.2% | 0.2% |
| คริสต์ | คริสต์ |    | 0.2% | 0.2% |
| ไม่มีศาสนาและอื่น ๆ | ไม่มีศาสนาและอื่น ๆ |    | 0.2% | 0.2% |
รายนามเจ้าเมืองตรังกานู

| พระนาม | พระนามตามเอกสารฝ่ายไทย | ปีที่ดำรงตำแหน่ง (ค> ศ.) |
| --- | --- | --- |
| Zainal Abidin I | สุลต่านมะหมัด | 1725–1733 |
| Mansur Shah I | พระยาตรังกานู (ตวนมาโซ) | 1733–1793 |
| Zainal Abidin II | พระยาตรังกานู (ตนกูแยนา) | 1793–1808 |
| Ahmad Shah I | พระยาตรังกานู (ตนกูอามัด) | 1808–1830 |
| Abdul Rahman | พระยาตรังกานู (ตนกูอับดุลมาน) | 1830–1831 |
| Omar Riayat Shah Mansur Shah II | ตนกูอุมา ตนกูมังโซ | 1831 (ครองตำแหน่งร่วมกัน) |
| Mansur Shah II | พระยาตรังกานู (ตนกูมังโซ) | 1831–1837 |
| Muhammad Shah I | พระยาตรังกานู (ตนกูมะหมัด) | 1837–1839 |
| Omar Riayat Shah | พระยาตรังกานู (ตนกูอุมา) | 1839–1876 |
| Mahmud Mustafa Shah | พระยาตรังกานู (ตนกูปะสา) | 1876-1877 |
| Ahmad Muadzam Shah II |  | 1876–1881 |
| Zainal Abidin III สุลต่านไซนัล อาบิดีนที่ 3 | พระยาพิไชยภูเบนทร์ พระยาตรังกานู (ตวนกูไชนาลรบีดิน) | 1881–1918 (อังกฤษปกครอง 1909) |
| Muhammad Shah II  สุลต่านมูฮัมหมัด ชาห์ที่ 2 |  | 1918–1920 |
| Sulaiman Badrul Alam Shah สุลต่านสุไลมาน บาดรุล อลัม ชาห์ |  | 1920–1942 |
| Ali Shah สุลต่านอาลี ชาห์ |  | 1942–1945 |
| Ismail Nasiruddin Shah สุลต่าน อิสมาอิล นาซีรุดดีน ชาห์ |  | 1945–1979 |
| Mahmud al-Muktafi Billah Shah สุลต่านมะห์มุด อัล-มักตาฟี บิลลาห์ ชาห์ |  | 1979–1998 |
| Mizan Zainal Abidin สุลต่านมีซาน ไซนัล อาบีดิน |  | 1998–ปัจจุบัน |
วัดจอมเขามณีรัตน์

| วัดจอมเขามณีรัตน์ ວັດຈອມເຂົາມະນີລັດ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เมืองห้วยทราย  ประเทศลาว
ประเภท: วัด
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดจอมเขามณีรัตน์ (ลาว: ວັດຈອມເຂົາມະນີລັດ วัดจอมเขามะนีลัด) ตั้งอยู่บนเนินเขาเหนือเมืองห้วยทราย หันหน้าไปทางอำเภอเชียงของ ประเทศไทย มีความสูงประมาณ 100 เมตร ห่างจากท่าเรือท่าด่าน 200 เมตร ภายในบริเวณวัดมีพระอุโบสถขนาดกลาง สร้างด้วยไม้สักศิลปะแบบไทใหญ่ ผนังด้านในของพระอุโบสถมีจิตรกรรรมฝาผนังสีน้ำมันเป็นศิลปะแบบลาว มีสีสันสวยงาม มีหอหลองซึ่งมีระฆังและกลองใหญ่ เมื่ออยู่บนหอหลองจะเห็นทิวทัศน์ของแม่น้ำโขงและฝั่งไทยอย่างชัดเจน วัดแห่งนี้ได้รับการปฏิสังขรณ์ใหม่โดยสมเด็จพระเทพรัตน์ราชสุดาเมื่อเสด็จประพาสเมืองห้วยทรายเมื่อ พ.ศ. 2537 บนเนินเขาใกล้ๆกันมีป้อมกาโมของ ฝรั่งเศส ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของทหารลาว ไม่อนุญาตให้คนภายนอกเข้าไป
ฟุตบอลทีมชาติตูนิเซีย

ฟุตบอลทีมชาติตูนิเซีย (อาหรับ: منتخب تونس لكرة القدم) ฉายา อินทรีแห่งคาร์เธจ เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศตูนิเซีย อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลตูนิเซีย (FTF) ซึ่งก่อตั้งในปี ค.ศ. 1957
เกียรติประวัติ > แอฟริกา

แอฟริกาคัพออฟเนชันส์
ชนะเลิศ (1): 2004
รองชนะเลิศ (2): 1965, 1996
อันดับที่สาม (1): 1962
อันดับที่สี่ (2): 1978, 2000
African Nations Championship
ชนะเลิศ (1): 2011
African Games
เหรียญเงิน (1): 1991
เหรียญทองแดง (1): 2007
เกียรติประวัติ > อาหรับ

อาหรับคัพออฟเนชันส์
1 ! ชนะเลิศ (1): 1963
Palestine Cup of Nations
1 ! ชนะเลิศ (1): 1973
Pan Arab Games
2 ! เหรียญเงิน (1): 1957
เกียรติประวัติ > อื่น ๆ

เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์
1 ! เหรียญทอง (1): 2001
2 ! เหรียญเงิน (1): 1971
3 ! เหรียญทองแดง (2): 1975, 2013
แหล่งข้อมูลอื่น

Tunisian FA เก็บถาวร 2004-03-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Tunisia World Cup Team Blog เก็บถาวร 2016-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มัสยิดนูรุ้ลอิสลาม

| มัสยิดนูรุ้ลอิสลาม |
| --- | --- |
مسجد نورالإســلام

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: มัสยิด
สถาปัตยกรรม: สถาปัตยกรรมอิสลาม
เมือง: จังหวัดนนทบุรี
ประเทศ: ประเทศไทย
พิกัด:  13°57′40.5″N 100°24′26.7″E﻿ / ﻿13.961250°N 100.407417°E﻿ / 13.961250; 100.407417
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2492
ผู้สร้าง: เซ็น/บะห์เรน
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: แชทู
มัสยิดนูรุ้ลอิสลาม หรือ สุเหร่าเขียว ตั้งอยู่ที่ตำบลละหาร อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ณ ศาลากลางจังหวัดนนทบุรี มีนายกาเซ็ม เจริญสุข เป็นอิหม่าม และเป็นมัสยิดสายซุนนี ที่เก่าแก่แห่งหนึ่งในจังหวัดนนทบุรี เรื่องราวของชุมชนมลายูมุสลิมบ้านสุเหร่าเขียว เป็นชุมชนที่เกิดต่อจากชุมชนมุสลิมบ้านปากลัด จังหวัดสมุทรปราการ และชุมชนบ้านท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
ประวัติ

นูรุ้ลอิสลาม แปลว่า รัศมีแห่งความสันติ โดยบรรพบุรุษของชุมชนมลายูมุสลิม สุเหร่าเขียว อพยพมาจากทางภาคใต้ของประเทศไทย มาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี  ภายหลังได้ขยับขยายมาเรื่อยจนถึงตำบลละหาร (ละหาร  ในภาษามลายู  คือ  ละแหร  แปลว่า  ที่ลุ่ม) และสัปบุรุษของชุมชนแห่งนี้ได้เริ่มจัดตั้งมัสยิดหลังแรก เพื่อใช้ในการประกอบพิธีทางศาสนา และเป็นศูนย์กลางประจำชุมชน โดยท่านอิหม่ามอะห์หมัด เจริญสุข เป็นผู้เดินทางไปขอให้จุฬาราชมนตรีต่วน สุวรรณศาสน์ เป็นผู้ตั้งชื่อให้ในสมัยนั้น และศาสนสถานแห่งนี้แบ่งออกเป็น 4 ช่วง ดังนี้
รายนามอิหม่าม

| ลำดับ | รายนาม | รับตำแหน่ง | สิ้นสุดตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- |
| อิหม่ามที่ 1 | บะห์เรน | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2411 | 23 ตุลาคม พ.ศ. 2468 |
| อิหม่ามที่ 2 | อะห์หมัด เซ็นเยาะ | 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 | 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 |
| อิหม่ามที่ 3 | กาเซ็ม เจริญสุข | 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 | 2 มีนาคม พ.ศ. 2528   (สละตำแหน่ง) |
| อิหม่ามที่ 4 | ปรัชญา เจริญสุข | 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 | 6 มิถุนายน พ.ศ. 2558 |
| อิหม่ามที่ 5 | สมบัติ เจริญสุข | 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 | ยังอยู่ในตำแหน่ง |
รายนามอิหม่าม > สมัยนายอะห์หมัด เซ็นเยาะ

อิหม่ามอะห์หมัด เซ็นเยาะ หรือแชมะแก่ ท่านเกิดราว (พ.ศ. 2430) - (พ.ศ. 2510) รวมอายุ 80 ปีกว่า ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระมหากษัตริย์สยาม รัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักรี แชมะแก่ ท่านเป็นน้องชายคนเล็กของแชบะห์เรน รูปลักษณ์ของท่านเป็นคนผิวขาว ผมหยิกยาวขาวทั้งศีรษะ
ท่านศึกษาอยู่ที่มหานครมักกะฮ์ (อาหรับ: مكة المكرمة, อักษรโรมัน: مكة المكرمة, Makkat Al Mukarramah) ประเทศซาอุดีอาระเบีย (อังกฤษ: Saudi Arabia; อาหรับ: السعودية) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย (อาหรับ: المملكة العربية السعودية) เป็นเวลา 7 ปี
ปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาวชิราวุธฯ พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 6 แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ ( เมื่อวันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม ปีจอ พุทธศักราช 2453 - 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 ) ราว พ.ศ. 2466  ได้มีประชาชนเข้ามาตั้งรกรากกันในท้องถิ่นนี้มากขึ้น  และในช่วงนั้นได้รับการบริจาคที่ดินจากแชร์บะห์เรน (พี่ชายของท่านอิหม่าม)  เป็นจำนวน ๖ ไร่  เพื่อใช้ในการสร้างมัสยิดและสุสาน  แต่ในช่วงนั้นประชากรในชุมชนมีไม่มากนัก จึงสร้างสถานที่ละหมาด (บาลาเซาะห์) เพื่อใช้ในการประกอบศาสนกิจร่วมกัน ในตามเวลาปกติเท่านั้น ส่วนการละหมาดวันศุกร์ สัปบุรุษยังคงต้องเดินเท้าบ้าง พายเรือบ้าง เพื่อไปละหมาดวันศุกร์ที่มัสยิดท่าอิฐบ้าง มัสยิดคลองลำรีบ้าง (มัสยิดน๊ะฮ์ฎอตุ้ลอิสลาห์)  ซึ่งเป็นสถานที่ ที่พี่ชายของอิหม่ามอะห์หมัดดำรงตำแหน่งอิหม่ามอยู่ที่นั้น (อิหม่ามซาและห์/โต๊ะเยาะห์ซาและห์) และการฝังศพโดยการนำศพลงเรือเพื่อนำไปฝังยังมัสยิดท่าอิฐ  ส่วนการสร้างสถานที่ละหมาดนั้นสร้างเป็นอาคารไม้  ทรงปั้นหยา  หลังคาสังกะสี  ฝายืน สภาพภูมิศาสตร์ของมัสยิด รอบ ๆ บริเวณมัสยิดส่วนใหญ่เป็นป่าสะแก  มีพันธ์ไม้ เช่น ไผ่  หวาย  ปะปนอยู่บ้าง  และมีเสือปลาอยู่จำนวนมาก  การคมนาคมใช้การเดินเท้าหรือพายเรือ แจวเรือตามลำคลอง  สองฟากฝั่งรกไปด้วยพันธุ์ไม้นานาชนิด  สภาพเศรษฐกิจของคนในสมัยนั้น  มีสภาพเหมือนคนชนบทโดยทั่ว ๆ ไป  อยู่อย่างสมถะ  พอมีพอใช้และยังชีพด้วยการทำนา มีความรักใคร่กลมเกลียว มีความสามัคคี  เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ซึ่งกันและกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ มัสยิดนูรุ้ลอิสลาม
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°57′41″N 100°24′27″E﻿ / ﻿13.96125°N 100.407417°E﻿ / 13.96125; 100.407417
วัดพระบาทโพนสัน

วัดพระบาทโพนสัน (ลาว: ພະບາດໂພນສັນ) อยู่ที่เมืองท่าพระบาท แขวงบอลิคำไซ เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่ง มีผู้นิยมศรัทธาตลอดแนวแม่น้ำโขง ทั้งชาวลาวและชาวไทย วัดตั้งอยู่บนโนนหินสูง เนื้อที่ 12 เฮกตาร์ ตามตำนานกล่าวว่าพบรอยพระพุทธบาทเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2475 หลังจากนั้น จึงสร้างวัดไว้ที่นั่น รอยพระพุทธบาทเป็นรอยพระบาทข้างขวา ลึก 46 เซนติเมตร กว้าง 120 เซนติเมตร ยาว 240 เซนติเมตร ทุกปี จะจัดงานบุญนมัสการพระบาทในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 2 ซึ่งใกล้เคียงกับงานบุญผะเหวดประจำปี
ราจาเปอร์ไมซูรีอากง

| สมเด็จพระราชินีเเห่งมาเลเซีย |
| --- | --- |
ราจาเปอร์ไมซูรีอากง  راج ڤرمايسوري اݢوڠ
สหพันธรัฐ
ธงพระอิสริยยศ
อยู่ในราชสมบัติ
ราจาเปอร์ไมซูรีอากงองค์ที่ 16
ราจา ซาริธ โซเฟียห์ ตั้งแต่ 31 มกราคม ค.ศ. 2024
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: Her Majesty
ที่ประทับ: อิสตานา เนอการา, จาลันตวนกูอับดุลฮาลิม ที่อยู่ทางการ
เว็บไซต์: Keeper of the Rulers’ Seal Office
ราจาเปอร์ไมซูรีอากง (มลายู: Raja Permaisuri Agong, راج ڤرمايسوري اݢوڠ; ตำแหน่งเต็ม: เกอบาวะฮ์ ดูลี ยังมาฮา มูเลีย เซอรี ปาดูกา บากินดา ราจาเปอร์ไมซูรีอากง (Kebawah Duli Yang Maha Mulia Seri Paduka Baginda Raja Permaisuri Agong, سري ڤدوک بݢيندا راج ڤرمايسوري اݢوڠ) แปลแบบไทยคือ รายา ประไหมสุหรี อากง หมายถึง ราชินีสูงสุด) เป็นตำแหน่งของสมเด็จพระราชินีของยังดีเปอร์ตวนอากงของประเทศมาเลเซีย
รายพระนาม

นี่คือรายพระนามผู้ดำรงตำแหน่งเป็น ราจาเปอร์ไมซูรีอากง:
| ลำดับ | พระนาม | รัฐ | เริ่ม/สิ้นสุด | ยังดีเปอร์ตวนอากง |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| 1 | ตุนกู กูร์ชียะฮ์ |  รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน | 31 สิงหาคม ค.ศ. 1957 – 1 เมษายน ค.ศ. 1960 | สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุล ระห์มัน |
| 2 | ราจา เจอมาอะฮ์ |  รัฐเซอลาโงร์ | 14 เมษายน ค.ศ. 1960 – 1 กันยายน ค.ศ. 1960 | สมเด็จพระราชาธิบดีฮีซามุดดิน อาลัม ชาห์ |
| 3 | เติงกู บุดรียะฮ์ |  รัฐปะลิส | 21 กันยายน ค.ศ. 1960 – 20 กันยายน ค.ศ. 1965 | สมเด็จพระราชาธิบดีซัยยิด ปูตรา |
| 4 | เติงกู อินตัน ซาฮาระฮ์ |  รัฐตรังกานู | 21 กันยายน ค.ศ. 1965 – 20 กันยายน ค.ศ. 1970 | สมเด็จพระราชาธิบดีอิสมาอิล นาซีรุดดิน ชาห์ |
| 5 | ตุนกู บาฮียะฮ์ |  รัฐเกอดะฮ์ | 21 กันยายน ค.ศ. 1970 – 20 กันยายน ค.ศ. 1975 | สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุล ฮาลิม มูอัซซัม ชาห์ |
| 6 | เติงกู ไซนับ |  รัฐกลันตัน | 21 กันยายน ค.ศ. 1975 – 29 มีนาคม ค.ศ. 1979 | สมเด็จพระราชาธิบดียะห์ยา เปตรา |
| 7 | เติงกู ฮัจจะฮ์ อัฟซัน |  รัฐปะหัง | 26 เมษายน ค.ศ. 1979 – 25 เมษายน ค.ศ. 1984 | สมเด็จพระราชาธิบดีฮัจญี อาห์หมัด ชาห์ |
| 8 | เติงกู ซานารียะฮ์ |  รัฐยะโฮร์ | 26 เมษายน ค.ศ. 1984 – 25 เมษายน ค.ศ. 1989 | สมเด็จพระราชาธิบดีอิสกันดาร์ |
| 9 | ตวนกู ไบนุน |  รัฐเประ | 26 เมษายน ค.ศ. 1989 – 25 เมษายน ค.ศ. 1994 | สมเด็จพระราชาธิบดีอัซลัน มูฮิบบุดดิน ชาห์ |
| 10 | ตุนกู นาจีฮะฮ์ |  รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน | 26 เมษายน ค.ศ. 1994 – 25 เมษายน ค.ศ. 1999 | สมเด็จพระราชาธิบดีจาฟาร์ |
| 11 | ตวนกู ไอชาห์ |  รัฐเซอลาโงร์ | 26 เมษายน ค.ศ. 1999 – 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001 | สมเด็จพระราชาธิบดีซาลาฮุดดีน อับดุล อาซิซ |
| 12 | เติงกู เฟาซียะฮ์ |  รัฐปะลิส | 13 ธันวาคม ค.ศ. 2001 – 12 ธันวาคม ค.ศ. 2006 | สมเด็จพระราชาธิบดีซัยยิด ซีรอญุดดีน |
| 13 | ตวนกู นูร์ซาฮีระฮ์ |  รัฐตรังกานู | 13 ธันวาคม ค.ศ. 2006 –12 ธันวาคม ค.ศ. 2011 | สมเด็จพระราชาธิบดีมีซัน ไซนัล อาบีดิน |
| 14 | ตวนกู ฮัจญะห์ ฮามีนะห์ |  รัฐเกอดะฮ์ | 13 ธันวาคม ค.ศ. 2011 –12 ธันวาคม ค.ศ. 2016 | สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุล ฮาลิม มูอัซซัม ชาห์ |
| 15 | ไม่มี | รัฐกลันตัน | 12 ธันวาคม ค.ศ. 2016 –30 มกราคม ค.ศ. 2019 | สมเด็จพระราชาธิบดีมูฮัมมัดที่ 5 |
| 16 | ตุนกู อาซีซะฮ์ อามีนะฮ์ |  รัฐปะหัง | 31 มกราคม ค.ศ. 2019 –30 มกราคม ค.ศ. 2024 | สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลละฮ์ ชะฮ์ |
| 17 | ราจา ซาริธ โซเฟียห์ |  รัฐยะโฮร์ | 31 มกราคม 2024 –ปัจจุบัน | สมเด็จพระราชาธิบดีอิบราฮิม อิซมาอิล |
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์มาเลเซีย
วัดจอมเพชร (ประเทศลาว)

| วัดจอมเพชร ວັດຈອມເພັດ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เมืองจอมเพชร แขวงหลวงพระบาง ประเทศลาว
ประเภท: วัดร้าง
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดจอมเพชร (ลาว: ວັດຈອມເພັດ) เป็นวัดร้างตั้งอยู่ที่เมืองจอมเพชร แขวงหลวงพระบาง ประเทศลาว ตั่งอยู่บนยอดภูเพชร ทางทิศเหนือของบ้านเชียงแมน ห่างจากเมืองหลวงพระบางประมาณ 3 กิโลเมตร สามารถมองเห็นทัศนียภาพของแม่น้ำโขงและเมืองหลวงพระบาง
วัดจอมเพชรสร้างเมื่อ พ.ศ. 2431 (ค.ศ. 1888) สร้างและบูรณะโดยช่างฝีมือชาวลาวและช่างฝีมือชาวไทย อีกตำนานเล่าว่า มีการแข่งขันระหว่างผู้ชายกับผู้หญิงในการสร้างวัดว่าวัดผู้ใดจะสร้างกันเสร็จก่อน ฝ่ายหญิงสร้างวัดเพียวัดและธาตุวัดจอมเพชร ส่วนฝ่ายชายสร้างวัดสีพรม เนื่องจากฝ่ายหญิงล้วงความลับของฝ่ายชายได้ จึงทำให้สร้างวัดได้เสร็จก่อน นักเขียนสารคดีบางคนกล่าวว่า วัดนี้สร้างในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งที่หลวงพระบางยังอยู่ใต้การปกครองของประเทศสยาม โดยกองทัพสยามครั้งที่ยกพลมาปราบจีนฮ่อ โดยการนำของเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี (เจิม แสง-ชูโต)
อุโบสถที่ตั้งอยู่หน้าพระธาตุสร้างตามแบบสถาปัตยกรรมอยุธยาตอนปลาย ฐานอุโบสถแอ่นโค้งแบบท้องเรือสำเภาอันเป็นรูปแบบที่นิยมในสมัยอยุธยาตอนปลาย ผนังด้านมีภาพจิตรกรรมแบบจีนและไทย หลังอุโบสถมีเจดีย์คู่ เป็นเจดีย์ทรงระฆังในผังกลม เหลือเพียงโกลนอิฐ ปูนที่ฉาบไว้ชำรุดเป็นส่วนใหญ่ ส่วนฐานสูง ซ้อนชั้นลดหลั่นกัน 5 ชั้น ฐานเขียนมี 2–3 ชั้น จากนั้นเป็นบัวหงายซึ่งประกบกับบัวคว่ำ ต่อด้วยท้องไม้ซึ่งซ้อนกัน 5 ชั้น องค์เจดีย์มีขนาดเล็กและยืดสูง ส่วนยอดไม่ปรากฏการทำบัลลังก์ มียอดเป็นลักษณะคล้ายบัวคลุ่มเถาและต่อด้วยปลียอด