stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง
แหล่งข้อมูลอื่น

"Global Strategy for the Diagnosis, Management, and Prevention of Chronic Obstructive Pulmonary Disease, Updated 2013" (PDF). Global Initiative for Chronic Obstructive Lung Disease. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2013-10-04. สืบค้นเมื่อ November 29, 2013.
National Institute for Health and Clinical Excellence. Clinical guideline 101: Chronic Obstructive Pulmonary Disease. London, June 2010.
Qaseem, Amir; Wilt, TJ; Weinberger, SE; Hanania, NA; Criner, G; Van Der Molen, T; Marciniuk, DD; Denberg, T; Schünemann, H; Wedzicha, W; MacDonald, R; Shekelle, P; American College Of, Physicians; American College of Chest Physicians; American Thoracic, Society; European Respiratory, Society (2011). "Diagnosis and Management of Stable Chronic Obstructive Pulmonary Disease: A Clinical Practice Guideline Update from the American College of Physicians, American College of Chest Physicians, American Thoracic Society, and European Respiratory Society". Annals of Internal Medicine. 155 (3): 179–91. doi:10.7326/0003-4819-155-3-201108020-00008. PMID 21810710.
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: J40–J44, J47 ICD-9-CM: 490–492, 494–496 OMIM: 606963 MeSH: D029424 DiseasesDB: 2672 SNOMED CT: 13645005
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000091 eMedicine: med/373 emerg/99 Patient UK: โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง
ทางด้านซ้ายคือแผนภาพของปอดและทางเดินหายใจพร้อมภาพประกอบที่แสดงรายละเอียดของภาพตัดตามแนวขวางของหลอดลมฝอยและถุงลมในปอดสภาพปกติ ทางด้านขวาคือปอดที่ถูกทำลายโดย COPD พร้อมภาพประกอบที่แสดงภาพตัดตามแนวขวางของหลอดลมฝอยและถุงลมในปอดที่ถูกทำลาย
ไมโครกราฟ แสดงถุงลมโป่งพอง (ซ้าย – พื้นที่ว่างขนาดใหญ่) และเนื้อเยื่อปอดกับถุงลมในปอดที่ยังคงเป็นปกติมากกว่า (ขวา)
A person blowing into a spirometer. Smaller handheld devices are available for office use.
ปีสุขภาวะที่สูญเสียไปจากโรคและการบาดเจ็บของประชากรสำหรับโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังต่อประชากร 100,000 คนในปี 2004




  no data
  ≤110
  110–220
  220–330
  330–440
  440–550
  550–660


  660–770
  770–880
  880–990
  990–1100
  1100–1350
  ≥1350
Giambattista Morgagni who made one of the earliest recorded descriptions of emphysema in 1769
สถานีอิมแพ็ค เมืองทองธานี

สถานีอิมแพ็ค เมืองทองธานี (อังกฤษ: Impact Muang Thong Thani station; รหัส: MT01) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีชมพูส่วนต่อขยายอิมแพ็ค–เมืองทองธานี โดยยกระดับเหนือซอยแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 39 (เข้าศูนย์ประชุมอิมแพ็ค) ในพื้นที่อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
ที่ตั้ง

สถานีอิมแพ็ค เมืองทองธานี ตั้งอยู่เหนือวงเวียนอิมแพ็ค (จุดตัดระหว่างซอยแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 39 กับถนนป๊อปปูล่า) ใกล้กับอาคารอิมแพ็ค ชาเลนเจอร์ ในพื้นที่ตำบลบ้านใหม่ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
รายละเอียด > สีสัญลักษณ์

ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
รายละเอียด > รูปแบบ

เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาเกาะกลาง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
รายละเอียด > ทางเข้า–ออก

ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
1 แอ็คทีฟ สแควร์
2 อิมแพ็คสกายเอนทรานซ์ และอิมแพ็คสกายวอล์ก (มุ่งหน้าอาคารอิมแพ็ค ชาเลนเจอร์, อิมแพ็ค อารีน่า, อิมแพ็ค เอ็กซ์ซิบิชันฮอลล์ 1-8, ศูนย์การค้าคอสโม บาร์ซาร์, กสิกร บิซิเนส เทคโนโลยี กรุ๊ป)
3 โรงเรียนวัดผาสุกมณีจักร, วัดผาสุกมณีจักร, แอ็คทีฟพาร์ค
4 ถนนป๊อปปูล่า มุ่งหน้ามหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
รายละเอียด > แผนผัง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 3 | สายสีชมพู มุ่งหน้า ทะเลสาบเมืองทองธานี |
U3 ชานชาลา : ชานชาลาเกาะกลาง, ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 4 | สายสีชมพู มุ่งหน้า เมืองทองธานี |
| U2 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก 1–4, ศูนย์บริการผู้โดยสาร ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร |
| G ระดับถนน  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | รถเวียนภายในอิมแพ็ค |
สถานที่ใกล้เคียง

วัดผาสุกมณีจักร
โรงเรียนวัดผาสุกมณีจักร
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี
อิมแพ็ค ชาเลนเจอร์
อิมแพ็ค อารีน่า
แอคทีฟ สแควร์
เดอะ พอร์ทอล ไลฟ์สไตล์ คอมเพล็กซ์
ธนาคารกสิกรไทย สำนักแจ้งวัฒนะ และกสิกร บิซิเนส เทคโนโลยี กรุ๊ป
| ด ค ก สถานีของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีชมพู |
| --- | --- |
เส้นทางหลัก:  ศูนย์ราชการนนทบุรี   แคราย  สนามบินน้ำ  สามัคคี  กรมชลประทาน  แยกปากเกร็ด  เลี่ยงเมืองปากเกร็ด  แจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 28  ศรีรัช  เมืองทองธานี   แจ้งวัฒนะ 14  ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ  โทรคมนาคมแห่งชาติ  หลักสี่   ราชภัฏพระนคร  วัดพระศรีมหาธาตุ   รามอินทรา 3  ลาดปลาเค้า  รามอินทรา กม.4  มัยลาภ  วัชรพล  รามอินทรา กม.6  คู้บอน  รามอินทรา กม.9  วงแหวนรามอินทรา  นพรัตน์  บางชัน  เศรษฐบุตรบำเพ็ญ  ตลาดมีนบุรี  มีนบุรี  
เส้นทางแยก (กำลังก่อสร้าง):  อิมแพ็ค เมืองทองธานี  ทะเลสาบเมืองทองธานี
สุเทพ วงศ์กำแหง

| สุเทพ วงศ์กำแหงท> ช., ท.ม., จ.ภ. |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 เรืออากาศตรี สุเทพ วงศ์กำแหง อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา
เสียชีวิต: 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 (85 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: ผุสดี อนัคฆมนตรี
บุตร: ฤทธิไกร วงศ์กำแหง
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง, ผู้กำกับภาพยนตร์, นักการเมือง, จิตรกร, ทหารอากาศ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2495 - 2563
สังกัด: ห้างแผ่นเสียงคาเธ่ย์ ห้างแผ่นเสียงลัคกี้ แบมบู กรุงไทย อโซน่า ตรามงกุฎ เมโทร นิธิทัศน์ แม่ไม้เพลงไทย โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์
ศิลปินแห่งชาติ: พ.ศ. 2533 - สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล-ขับร้อง)
เรืออากาศตรี สุเทพ วงศ์กำแหง (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 – 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563) เป็นศิลปินนักร้องชายเพลงไทยสากลชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร และ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สุเทพ วงศ์กำแหง ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม ให้เป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล-ขับร้อง) ประจำปี พ.ศ. 2533
คำประกาศเกียรติคุณ

สุเทพ วงศ์กำแหง เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ที่จังหวัดนครราชสีมา เป็นศิลปินนักร้องเพลงไทยสากลที่มีผลงานดีเด่นทั้งในและนอกประเทศเป็นเวลาอันต่อเนื่องกันมากว่า 40 ปี มีผลงานขับร้องที่ประจักษ์ชัดเจนในความสามารถอันสูงส่ง ได้พัฒนาวิธีการขับร้องเพลงไทยสากลอย่างไพเราะ และทวีความงดงามในศิลปะแขนงนี้ยิ่งขึ้นเป็นลำดับ เป็นผู้ตั้งใจทำงานอย่างต่อเนื่องจนปรากฏผลงานเพลงมากมาย เช่น ขับร้องเพลงประกอบในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ เพลงไทยสากลทั่วไป เพลงพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เพลงอันเกี่ยวด้วยพระศาสนา และจริยธรรม ตลอดจนใช้ความสามารถในเชิงศิลปะสร้างสรรค์อำนวยคุณประโยชน์ให้แก่ประเทศชาติเสมอมา ทั้งได้ถ่ายทอดความรู้ความสามารถแก่ศิษย์เป็นจำนวนมาก จากความสามารถดังกล่าวยังส่งผลให้เขาได้รับพระราชทานรางวัลแผ่นเสียงทองคำไม่น้อยกว่า 5 ครั้ง รางวัลเสาอากาศทองคำในฐานะนักร้องยอดเยี่ยม 2 ครั้ง และรางวัลอื่น ๆ อีกมากมาย สุเทพยังบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ให้แก่ประเทศชาติเป็นอเนกประการ คุณงามความดีที่ได้กระทำอย่างต่อเนื่องมานี้เป็นที่ชื่นชมชัดเจนในหมู่ประชาชนคนไทยโดยทั่วไปจนวาระสุดท้ายของชีวิต
สุเทพ วงศ์กำแหง จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล – ขับร้อง) ประจำปี พ.ศ. 2533
การศึกษา

โรงเรียนวัดสมอราย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
โรงเรียนประจำอำเภอ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
การทำงาน

ร้านตัดเสื้อ ตำแหน่งเขียนตัวหนังสือ
กองทัพอากาศ ยศจ่าอากาศตรี
รางวัลและเกียรติคุณ

รางวัลพระราชทานแผ่นเสียงทองคำ
รางวัลเสาอากาศทองคำ
โล่เพชร
โล่เกียรติยศ วัดไทยในลอสแอนเจลิส
ปริญญาศึกษาศาสตรบัณฑิตกิตติมาศักดิ์ (ศิลปกรรม) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
โล่เกียรติยศพระราชทาน สมาคมดนตรีแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2525
รางวัลพระราชทาน ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล-ขับร้อง) สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม ประจำปี พ.ศ. 2533
งานการเมือง

สุเทพเป็นศิลปินที่สนใจการเมือง มีส่วนสนับสนุนนักศึกษาให้เรียกร้องประชาธิปไตยสมัยเหตุการณ์ 14 ตุลา พ.ศ. 2516 เป็นสมาชิกพรรคแนวร่วมสังคมนิยม ต่อมาได้สมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคพลังใหม่ และได้รับเลือกตั้งหลายสมัย มีโอกาสทำงานรับใช้สังคมมากขึ้น นับเป็นศิลปินที่ทำประโยชน์เพื่อประเทศอย่างสม่ำเสมอตลอดมา
ในปี พ.ศ. 2525 เคยเข้าร่วมก่อตั้งและเป็นเลขาธิการพรรคพลังใหม่ ซึ่งนำโดยนายแพทย์กระแส ชนะวงศ์ หัวหน้าพรรค ร้อยตรีสมหวัง ศรีชัย รองหัวหน้าพรรค และแกนนำคนสำคัญอาทิเช่น ชัชวาลย์ ชมภูแดง บรรลือ ชำนาญกิจ ทินวัฒน์ มฤคพิทักษ์ ในปี พ.ศ. 2530 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคกิจประชาคม
สุเทพเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคพลังธรรม ในปี พ.ศ. 2531
สุเทพได้ร่วมลงนามทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาขอนายกรัฐมนตรีพระราชทาน เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2549 โดยอ้างอิงความตามมาตรา 7 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540
เคยขึ้นเวทีการชุมนุมของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 ในวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2551 และร้องเพลง “คน” และ “อำนาจเงิน” โดยไม่มีดนตรีประกอบ
เพลงประกอบภาพยนตร์

ชีวิตใหม่ (2498)
ยอดรักคนยาก (2498)
สุดที่รัก (2498)
คำอธิษฐานของดวงดาว (2499)
ดอกฟ้าและโดมผู้จองหอง (2499)
รักคุณเข้าแล้ว (2499)
สร้อยฟ้าศรีมาลาลุยไฟ (2499)
สุดทางรัก (2499)
ยอดดรุณี (2499)
สร้อยไข่มุก (2499)
ดาวเรือง (2499)
บัวขาว (2500)
ปรารถนาแห่งหัวใจ (2500)
ขบวนการเสรีจีน (2501)
ยอดอนงค์ (2501)
แววมยุรา (2501)
สวรรค์มืด (2501)
สุรีรัตน์ล่องหน (2504)
ดาวประกาย (2504)
อีก้อย (2504)
กัลปังหา (2505)
ตะวันยอแสง (2505)
ม่านน้ำตา (2505)
แม่ยอดสร้อย (2505)
สุริยาที่รัก (2505)
จอมใจเวียงฟ้า (2505)
มนต์รักบ้านนา (2505)
ดอกแก้ว (2505)
จำเลยรัก (2506)
เอื้อมเดือน (2506)
เพลิงทรนง (2506)
แพนน้อย (2506)
ใจเพชร (2506)
พะเนียงรัก (2506)
ตะวันหลั่งเลือด (2506)
อรทัยใจเพชร (2507)
ดวงตาสวรรค์ (2507)
จำปูน (2507)
ทับเทวา (2507)
ลูกทาส (2507)
ร้อยป่า (2507)
ธรณีสายเลือด (2507)
5 พยัคฆ์ร้าย (2508)
หนึ่งในสยาม (2508)
นางสาวโพระดก (2508)
รัดใจ (2508)
เจ้าเมือง (2508)
รัศมีแข (2508)
ฉัตรดาว (2508)
เทพบุตรนักเลง (2508)
หมอกสวาท (2508)
ชาติเจ้าพระยา (2508)
น้ำเพชร (2508)
เงิน เงิน เงิน (2508)
เงารัก (2508)
เจ้าแม่สร้อยดอกหมาก (2509)
น้ำค้าง (2509)
น้อยใจยา (2509)
ผู้ชนะสิบทิศ ตอนยอดขุนพล (2509)
เพชรตัดเพชร (2509)
เกล้าฟ้า (2509)
เชลยใจ (2509)
เปลวสุริยา (2509)
ในม่านเมฆ (2509)
พิมพิลาไลย (2509)
แสงเทียน (2509)
เพื่อนรัก (2509)
ชุมทางหาดใหญ่ (2509)
น้องนุช (2509)
ลมหนาว (2509)
พรายพิฆาต (2510)
ตะวันสีทอง (2510)
ปูจ๋า (2510)
มนต์รัก (2510)
โนราห์ (2510)
แหลมหัก (2510)
เทพธิดาบ้านไร่ (2510)
ใกล้รุ่ง (2510)
ใจนาง (2510)
แผ่นดินทอง - ภาพยนตร์อินเดียเรื่อง UPKAR (2510)
บัวขาวน้อย - ภาพยนตร์กัมพูชา (2510)
เหนือน้ำใจ (2511)
เล็บครุฑ ตอน ประกาศิตจางซูเหลียง (2511)
กบเต้น (2511)
ไอ้หนึ่ง (2511)
เพชรตะวัน (2511)
นางครวญ (2511)
เงินจ๋าเงิน (2511)
ทรามวัยใจเพชร (2511)
จั๊กจั่น (2511)
ดอกอ้อ (2511)
พรายพิศวาส (2511)
พิศวาสไม่วาย (2511)
น้ำอ้อย (2511)
สกุลกา (2511)
เลือดอาชาไนย (2511)
สัญชาติชาย (2511)
บัวหลวง (2511)
ไก่แก้ว (2511)
กินรี (2512)
ดอนเจดีย์ (2512)
ปีศาจเสน่หา (2512)
เสือภูพาน (2512)
ดิน น้ำ ลม ไฟ (2512)
ทรชนเดนตาย (2512)
แม่นาคพระนคร (2513)
โทน - ละครวิทยุ (2513)
ค่าเพียงดิน - ภาพยนตร์อินเดียเรื่อง HIMMAT (2513)
เพชรพระอุมา (2514)
หนึ่งนุช (2514)
น้ำใจพ่อค้า (2514)
จันทร์เพ็ญ (2515)
สาวขบเผาะ (2515)
นี่แหละรัก (2515)
แม่อายสะอื้น (2515)
สายชล (2516)
ภูกระดึง (2516)
ขอบฟ้าเขาเขียว (2516)
กระสือสาว (2516)
บัวลำพู (2517)
ผัวเช่า (2517)
วิมานดารา (2517)
สมิหรา (2517)
สร้อยสวาท (2517)
นักเลงสามสลึง (2519)
เลือดสุพรรณ (2522)
(หมายเหตุ) ภาพยนตร์อินเดียเรื่อง "แว่วเสียงสวรรค์", "อาญาชีวิต" ไม่ทราบปีฉาย
บทความบางข้อเขียนเกี่ยวกับ "สุเทพ วงศ์กำแหง" ในบทเพลงประกอบภาพยนตร์ โดย "เมืองไทย ภัทรถาวงศ์" ที่ไม่ได้ตีพิมพ์ลงในหนังสืออนุสรณ์พระราชทานเพลิงศพ เรืออากาศตรี สุเทพ วงศ์กำแหง
เพลงประเภททั่วไป ซึ่งมีมากกว่า 5,000 เพลง เช่น

ในโลกแห่งความฝัน (รางวัลพระราชทานแผ่นเสียงทองคำ พ.ศ. 2507)
ใจพี่ (รางวัลพระราชทานแผ่นเสียงทองคำ พ.ศ. 2507)
ครวญ
ตัวไกลใจยัง (แผ่นเสียงทองคำพระราชทาน พ.ศ. 2522)
น้อยใจยา
เพียงคำเดียว
ดอกแก้ว
คำคน
ลาก่อนสำหรับวันนี้
บ้านเรา
ชั่วนิจนิรันดร
โลกนี้คือละคร
พ่อแง่แม่งอน
บทเรียนก่อนวิวาห์
คืนหนึ่ง
วิญญาณในภาพถ่าย
หวานรัก
ชื่นรัก
เสน่หา
ดาว
รักคุณเข้าแล้ว
เพลงประเภทปลุกใจและศาสนา

เทิดพระเกียรติพระปิยมหาราช
สดุดีมหาราชา
พลังไทย
พระรัตนตรัย
ดำรัสพระพุทธองค์
พุทธธรรม
เดือนเพ็ญตรัสรู้
ใต้ร่มพระบารมี
คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ต ลืมไม่ลง 40 ปี สุเทพ วงศ์กำแหง (2536)
คอนเสิร์ต เกิดมาเพื่อเพลง 77 ปี สุเทพ วงศ์กำแหง (2554)
คอนเสิร์ต รักเธอเสมอ (2554)
คอนเสิร์ต เพชรในเพลง (2554)
คอนเสิร์ต เพลงคู่ ครูเพลง (2555)
คอนเสิร์ต ชมวัง...ฟังเพลง (2555)
คอนเสิร์ต เพชรในเพลง ครั้งที่ 2 (2555)
คอนเสิร์ต หนังไทยในเสียงเพลง (2555)
คอนเสิร์ต 89 ปี ชาลี อินทรวิจิตร (2555)
คอนเสิร์ต บ้านเมืองสวยด้วยเสียงเพลง (2555)
คอนเสิร์ต ตามรอยแพร บนฟองเบียร์ สู่ปีที่ 80 สุเทพ วงศ์กำแหง (2556)
คอนเสิร์ต เพลงทำนอง...สองครู (2556)
คอนเสิร์ต เมื่อเพลงพาไป (2557)
คอนเสิร์ต กล่อมกรุง (2557)
คอนเสิร์ต รัตนโกสินทร์ (2557)
คอนเสิร์ต รักปักใจ ลินจง (2557)
คอนเสิร์ต 100 ปี กาญจนะผลิน (2557)
คอนเสิร์ต จุฬาฯ พาเพลิน ลีลาไทยในบทเพลง (2557)
คอนเสิร์ต รวมใจชาวอีสาน (2558)
คอนเสิร์ต บี พงษ์พันธ์ วันแมนโชว์ (2558)
คอนเสิร์ต ที่สุดที่ดี เพื่อพี่รี่ สวลี ผกาพันธุ์ (2558)
คอนเสิร์ต Master of Voices 3 ตำนานเพลงรักแห่งสยาม (2558)
คอนเสิร์ต กล่อมกรุง 2 (2558)
คอนเสิร์ต 40 ปี อุมาพร (2559)
คอนเสิร์ต สองวัยใจเดียวกัน (2559)
คอนเสิร์ต 93 ปี ชาลี อินทรวิจิตร เพลงหนังคู่แผ่นดิน (2559)
คอนเสิร์ต ''สองวัยใจเดียวกัน'' ครั้งที่ 2 (2561)
คอนเสิร์ต พลังแห่งรัก สุเทพ วงศ์กำแหง (2562)
ผลงานการแสดงละคร

เงิน เงิน เงิน (2508)
ผลงานการแสดงภาพยนตร์

ก่อนอรุณจะรุ่ง (2500)
สวรรค์มืด (2501)
ขบวนเสรีจีน (2501)
เงารัก (2508)
เงิน เงิน เงิน (2508)
พิการรัก (2509)
สาวขบเผาะ (2515)
วิมานดารา (2517) รับบท พรเทพ
เดือนเสี้ยว (2528)
ด๊อกเตอร์ครก (2535)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
เครือข่ายผสมไฟเบอร์โคแอคเชียล

เครือข่ายผสมไฟเบอร์โคแอคเชียล (อังกฤษ: Hybrid Fibre-Coaxial) เป็นศัพท์ด้านอุตสาหกรรมการสื่อสารโทรคมนาคมสำหรับเครือข่ายบรอดแบนด์ที่ใช้สื่อกลางในการขนส่งข้อมูลทั้งใยแก้วนำแสงและสายเคเบิลโคแอกเชียล มันถูกนำมาใช้โดยผู้ประกอบการโทรทัศน์บอกรับเป็นสมาชิกหรือที่เรียกว่าเคเบิลทีวีทั่วโลกมาตั้งแต่ต้นทศวรรษที่ 1990
แผนภาพเครือข่าย HFC
รายละเอียด

เทคโนโลยีการสื่อสารแบบนี้จะใช้ใยแก้วนำแสงและสายโคแอคเชียลในระยะหรือช่วงการส่งเนื้อหาบรอดแบนด์ในเครือข่ายที่แตกต่างกัน เนื้อหาบรอดแบนด์ดังกล่าวได้แก่ภาพ, เสียง และข้อมูล วิธีการก็คือ ใยแก้วนำแสงจะถูกติดตั้งในช่วงแรกที่อยู่ในระยะไกลจากต้นทางที่ติดตั้ง 'headend' ไปยังโหนดแสง(หรือบางเครือข่ายเรียกว่า AM node) ที่ใกล้บริเวณที่อยู่อาศัยของผู้ใช้ เอาต์พุตของโหนดแสงจะเป็นสัญญาณ RF จึงใช้สายโคแอคเชียลติดตั้งเข้าในที่อยู่อาศัยของผู้ใช้
เครือข่ายใยแก้วนำแสงที่ต่อออกมาจาก headend หลักผู้ประกอบการเคเบิล บางครั้งจะต่อไปที่ headends ส่วนภูมิภาค จากนั้นจะออกไปยัง hubsite ของเครือข่ายใกล้เคียงและในที่สุดก็ไปยังโหนดแสงซึ่งทำหน้าที่ให้บริการทุกๆ 25 ถึง 2000 หลังคาเรือน.  headend หลักมักจะมีจานดาวเทียมสำหรับรับสัญญาณวิดีโอจากสถานีที่อยู่ห่างไกลออกไปเช่นเดียวกับเราเตอร์ที่รวบรวมข้อมูล IP.  บาง headends หลักจะมีอุปกรณ์โทรศัพท์พื้นฐานสำหรับการให้บริการโทรคมนาคมให้กับชุมชนอีกด้วย
headend หรือฮับระดับภูมิภาคหรือระดับพื้นที่จะได้รับสัญญาณวิดีโอจาก headend หลักและเพิ่มสัญญาณวิดีโอเข้าไปในช่องสถานีของประชาชนเพื่อการศึกษาและรัฐบาล (public, educational, and government access, PEG) ตามที่กำหนดโดยหน่วยงานแฟรนไชส์​​ท้องถิ่นหรือใส่โฆษณาประชาสัมพันธ์ที่กำหนดเป้​​าหมายจะนำเสนอไปยังท้องถิ่นนั้น สัญญาณต่างๆที่ head end ภูมิภาคได้รับจะถูกเข้ารหัส, มอดูเลตและเปลี่ยนให้เป็นคลื่นความถี่วิทยุ (RF) รวมไปบนสัญญาณไฟฟ้าเดียวแล้วแปรงไปเป็นสัญญาณแสงส่งเข้าไปในเครื่องส่งสัญญาณแสงบรอดแบนด์เพื่อส่งไปให้บริการในท้องถิ่นนั้น
เครื่องส่งสัญญาณแสงนี้จะส่งสัญญาณแสงไปที่โหนดแสงที่อยู่ไกลออกไปด้วยสายเคเบิลใยแก้วนำแสง การเชื่อมโยงอาจเป็นแบบจุดต่อจุดหรือแบบโทโปโลยีรูปดาว ข้อดีของการใช้ใยแก้วนำแสงก็คือความน่าเชื่อถือของสัญญาณสูงและส่งได้ในระยะทางที่ไกลมากนั่นเอง
โหนดแสง

โหนดแสงมีตัวรับแสงบรอดแบนด์ซึ่งจะแปลงสัญญาณแสงให้กลับเป็นสัญญาณไฟฟ้าคลื่น RF อย่างเดิม ปัจจุบัน สัญญาณ RF มักจะเริ่มต้นที่ 50 MHz และช่วง 550-1000 MHz ที่ปลายด้านบน. โหนดแสงยังมีเส้นทางส่งสัญญาณย้อนกลับหรือ return path เพื่อส่งสัญญาณการสื่อสารจากบ้านกลับไป headend สัญญาณดังกล่าวจำเป็นสำหรับการสื่อสารข้อมูลกับระบบอินเทอร์เน็ต
ส่วนออปติคอลของเครือข่ายที่ออกจาก head end มีความยืดหยุ่นเป็นจำนวนมาก สัญญาณแสงดาวน์สตรีมที่วิ่งในใยแก้วจะใช้ความยาวคลื่นเดียวอาจจะเป็น 1310 นาโนเมตร จะถูกแบ่งออกเป็นหลายเส้นทางด้วยอุปกรณ์แยกแสงที่เรียกว่า splitter เพื่อกระจายสัญญาณที่มีข้อมูเดียวกันบนความยาวคลื่นเดียวกันไปยังบริเวณใกล้เคียง ไปยังโหนดแสง ที่จะแปรงสัญญาณแสงกลับไปเป็นสัญญาณ RF ก่อนจ่ายให้ผู้ใช้ปลายทางต่อไป สำหรับสัญญาณขากลับ สัญญาณจากผู้ใช้แต่ละรายจะต้องไม่เหมือนกันเพื่อจะบ่งชี้อย่างเฉพาะเจาะจงของบัญชีผู้ใช้ที่ต่างกัน ซึ่งต้องใช้ใยแก้วนำแสงจำนวนมากและไม่มีทางเป็นไปได้ที่จะมีสายเคเบิลใยแก้วนำแสงจำนวนมากพอไปสำหรับแต่ละผู้ใช้กลับยัง head end ผู้ใช้แต่ละรายจึงถูกกำหนดให้ส่งกลับด้วยความยาวคลื่นที่ต่างกัน และอุปกรณ์ที่เรียกว่า wavelength division multiplex จะถูกนำมาใช้ในการรวมสัญญาณแสงหลายความยาวคลื่นใส่ลงในเส้นใยแก้วเส้น(core)เดียวกัน ตัวกรองแสงจะถูกใช้ในการรวมและแยกความยาวคลื่นแสงดังกล่าว ตัวอย่างเช่นสัญญาณจาก head end อาจเป็นความยาวคลื่น 1310 นาโนเมตรและสัญญาณการกลับมาอาจเป็นความยาวคลื่น 155x นาโนเมตรเป็นต้น
การเชื่อมต่อสุดท้ายไปยังบ้านผู้ใช้

จากโหนดแสง เครือข่ายสายโคแอคเชียลจะที่เชื่อมต่อบ้าน 25 ถึง 2000 หลัง (ปกติ 500) ด้วยการ config แบบ ต้นไม้และสาขา เครื่องขยายสัญญาณ RF จะทำการชดเชยความแรงของสัญญาณที่ถูกลดทอนหรือสูญเสียไปเนื่องจากการแยกสัญญาณเข้าแต่ละบ้านหรือที่เรียกว่าการ "tapping"
สาย coaxial เส้นใหญ่เป็นกำจะถูกเชื่อมโยงเข้าที่โหนดแสง และฟอร์มตัวเป็นแบ็คโบนของเครือข่ายสายโคแอคเชียลที่ที่สายการกระจาย(หรือ drop wire)ทีมีขนาดเล็กกว่าจะถูกเชื่อมต่อออกไปจากจุดกระจายสายที่เรียกว่า tap. สาย coaxial เส้นใหญ่ยังติดตั้งแหล่งจ่ายไฟ AC ซึ่งจะถูกจ่ายเข้าไปในสายเคเบิลด้วยแรงดัน 60 หรือ 90 V พลังงานไฟฟ้าที่ถูกจ่ายเพิ่มไปในสายเคเบิลก็เพื่อจ่ายให้กับอุปกรณ์ขยายสัญญาณ RF ที่กระจายอยู่ในเครือข่ายโคแอคเชียลนั่นเอง
จากสาย coaxial เส้นใหญ่, สายกระจาย coaxial เส้นเล็ก(หรือ drop wire)จะถูกเชื่อมต่อจากอุปกรณ์ขยายสัญญาณเพื่อขนส่งสัญญาณ RF และไฟ AC ไปตามถนนแต่ละเส้นทาง ถ้าจำเป็น, line extenders ซึ่งเป็นอุปกรณ์ขยายสัญญาณขนาดเล็ก จะขยายสัญญาณพลังให้อยู่ในระดับที่เครื่องรับโทรทัศน์สามารถรับได้ สายการกระจาย(หรือ drop wire)ก็จะ "tap" ออกจากตัวขยายนี้เพื่อต่อเข้าบ้านของลูกค้าแต่ละหลัง
tap เหล่านี้จะจ่ายสัญญาณแต่จะบล็อกไฟ AC เว้นแต่จะมีอุปกรณ์โทรศัพท์ที่ต้องการพลังงานแบ็คอัพที่น่าเชื่อถือจากระบบไฟฟ้าในสายโคแอค. tap จะถูกต่อเข้ากับสายกระจายโคแอคขนาดเล็กด้วยหัวต่อที่มีสกรูเชื่อมต่อมาตรฐานที่เรียกว่า "F" คอนเน็กเตอร์
สายกระจายจะถูกเชื่อมต่อไปยังบ้านที่สายดินจะบล็อกเพื่อป้องกันระบบในบ้านจากแรงดันไฟฟ้าจรจัด. ขึ้นอยู่กับการออกแบบเครือข่าย, สัญญาณนั้นจะสามารถผ่านตัวแยกไปยังทีวีได้หลายๆเครื่อง ถ้าใช้ตัวแยกมากเกินไปเพื่อเชื่อมต่อทีวีหลายๆตัว ระดับสัญญาณจะลดลงและคุณภาพของภาพในช่องทีวีแอนะล็อกจะลดลง จึงอาจจำเป็นต้องใช้เครื่องขยายสัญญาณที่เรียกว่าเครื่องขยาย"สายกระจาย" หรือ เครื่องขยาย "ในบ้าน"
การขนส่งทางเครือข่าย HFC

โดยใช้ frequency division multiplexing, HFC อาจขนส่งความหลากหลายของบริการรวมทั้งแบบโทรทัศน์ระบบแอนะล็อก, โทรทัศน์ระบบดิจิทัล (SDTV หรือ HDTV), วีดิทัศน์ตามคำขอ, โทรศัพท์และข้อมูลความเร็วสูง บริการบนระบบเหล่านี้ถูกขนส่งด้วยสัญญาณคลื่นความถี่วิทยุ (RF) ในคลื่นความถี่  5 MHz ถึง 1000 MHz
เครือข่าย HFC สามารถดำเนินการได้สองทิศทาง หมายความว่าสัญญาณจะเดินทางในสองทิศทางในเครือข่ายเดียวกันจากสำนักงาน headend หรือ ฮับไปที่บ้านและจากที่บ้านไปยังสำนักงาน headend หรือ ฮับ สัญญาณไปข้างหน้าหรือดาวน์สตรีม เป็นการนำข้อมูลจากสำนักงาน headend หรือ ฮับไปที่บ้านเช่นข้อมูลเนื้อหาวิดีโอ, เสียงและอินเทอร์เน็ต
เส้นทางกลับหรืออัพสตีมนำข้อมูลจากที่บ้านไปยังสำนักงาน headend หรือ ฮับ เช่นสัญญาณควบคุมการสั่งซื้อภาพยนตร์อินเทอร์เน็ตหรือข้อมูลเพื่อส่งอีเมล เส้นทางไปข้างหน้าและเส้นทางกลับจะดำเนินการจริงผ่านคู่สายเดียวกันในทั้งสองทิศทางระหว่าง head end กับที่บ้าน
เพื่อป้องกันการรบกวนของสัญญาณคลื่น, ความถี่จะแบ่งออกเป็นสองส่วน ในประเทศที่มีประเพณีที่ใช้) NTSC ระบบ M, จะใช้ส่วนที่เป็น 52-1000 MHz สำหรับสัญญาณไปข้างหน้าและ 5-42 MHz สำหรับสัญญาณกลับ ประเทศอื่น ๆ ใช้ความถี่ขนาดแตกต่างกัน แต่มีความคล้ายคลึงกันในการที่มีแบนด์วิดธ์มากขึ้นสำหรับการสื่อสารไปข้างหน้ากว่าการสื่อสารขากลับ
โดยทั่วไแล้ว เนื่องจากเนื้อหาวิดีโอเท่านั้นที่ถูกส่งไปที่บ้าน เครือข่าย HFC จึงเป็นโครงสร้างที่ไม่สมมาตร: นั่นคือการขนส่งเนื่อหาในทิศทางหนึ่งจะมีความจุมากกว่าอีกทิศทางหนึ่ง เส้นทางกลับเดิมใช้เฉพาะสำหรับการควบคุมสัญญาณบางอย่างเช่นสั่งภาพยนตร์เป็นต้นซึ่งต้องใช้แบนด์วิดธ์น้อยมาก เมื่อมีบริการเพิ่มขึ้นในเครือข่าย HFC เช่นการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตและโทรศัพท์, เส้นทางกลับนี้จะถูกนำมาใช้มากขึ้น
ผู้ประกอบการหลายระบบ

ผู้ประกอบการหลายระบบ (Multi-system operators, MSOs) ได้พัฒนาวิธีการในการส่งบริการต่างๆบนสัญญาณ RF ขนส่งบนใยแก้วนำแสงและสายโคแอคทองแดง วิธีการเดิมที่จะส่งวิดีโอผ่านเครือข่าย HFC และยังคงเป็นวิธีการที่ใช้กันอย่างแพร่หลายคือการมอดูเลชันของช่องทีวีอนาล็อกมาตรฐานซึ่งคล้ายกับวิธีการที่ใช้สำหรับการส่งออกอากาศแบบ over-the-air  ดูระบบการออกอากาศโทรทัศน์สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม
ช่องทีวีแอนะล็อกจะใช้ความถี่กว้าง 6 MHz ในระบบ NTSC, หรือความถี่กว้าง 8 MHz ในระบบ PAL หรือระบบ SECAM  แต่ละช่องอยู่ที่จุดกึ่งกลางของความถี่คลื่นพาหะที่เฉพาะเจาะจงเพื่อให้มีการรบกวนกับช่องหรือฮาโมนิคที่อยู่ติดกัน. เพื่อให้สามารถดูช่องสัญญาณในระบบดิจิทัล, อุปกรณ์ที่บ้านหรือในสถานที่ของลูกค้า (customer-premises equipment, CPE) เช่น โทรทัศน์ดิจิทัล, คอมพิวเตอร์หรือ set-top box จะต้องแปลงสัญญาณ RF ให้เป็นสัญญาณที่เข้ากันได้กับอุปกรณ์แสดงผลเช่นโทรทัศน์แอนะล็อกหรือจอคอมพิวเตอร์ การสื่อสารของรัฐบาลกลางสหรัฐ (FCC) ได้ตัดสินว่าผู้บริโภคสามารถได้รับบัตรเคเบิลจาก MSO ท้องถิ่นของพวกเขาเพื่ออนุญาตให้สามารถดูช่องดิจิทัลได้
โดยการใช้เทคนิคการบีบอัดดิจิทัล, ช่องทีวีหลายมาตรฐาน(NTSC, PAL) และช่องทีวีความละเอียดสูงสามารถถูกขนส่งด้วยความถี่ของคลื่นพาหะที่ความถี่ 6 หรือ 8 MHz ซึ่งจะเป็นการเพิ่มความจุในช่องทางการขนส่งของเครือข่าย HFC ถึง 10 เท่าหรือมากกว่าเมื่อเทียบกับเครือข่ายแบบแอนะล็อกทั้งหมด พึงสังเกตว่าจูนเนอร์แบบดิจิทัล (เช่นกล่องทีวี set-top box) จะไม่จำเป็นสำหรับมาตรฐานช่องทีวีแอนะล็อกเนื่องจากโทรทัศน์ส่วนใหญ่ได้ติดตั้งจูนเนอร์แบบแอนะล็อกซึ่งสามารถถอดรหัสสัญญาณ เว้นแต่บางส่วนของ scrambling ถูกนำมาใช้
เทคโนโลยีเครือข่ายที่เป็นคู่แข่ง

Digital subscriber line (DSL) เป็นเทคโนโลยีที่ใช้โดยบริษัทโทรศัพท์แบบดั้งเดิมในการส่งมอบบริการที่ก้าวหน้า (ข้อมูลความเร็วสูงและวิดีโอในบางครั้ง) บนคู่สายโทรศัพท์ทองแดงตีเกรียว ซึ่งมักจะมีขีดความสามารถในการรับส่งข้อมูลที่ต่ำกว่าเครือข่าย HFC และความเร็วข้อมูลมีข้อจำกัด โดยความยาวและคุณภาพของสายโทรศัพท์
โทรทัศน์ดาวเทียมเป็นคู่แข่งที่สำคัญกับเครือข่าย HFC ในการให้บริการวิดีโอออกอากาศ  ระบบดาวเทียมปฏิสัมพันธ์มีความสามารถในการแข่งขันน้อยในสภาพแวดล้อมของเมืองขนาดใหญ่อันเนื่องมาจากรอบการเดินทางของข้อมูลที่ล่าช้าของระบบ แต่เป็นที่น่าสนใจในพื้นที่ชนบทและสภาพแวดล้อมอื่น ๆ ที่โครงสร้างพื้นฐานมีไม่เพียงพอหรือไม่มีอยู่เลย
คล้ายกับ HFC, เทคโนโลยี fiber in the loop (FITL) ถูกใช้โดยผู้ให้บริการโทรศัพท์ในท้องถิ่นเพื่อให้บริการแบบก้าวหน้าให้กับลูกค้าโทรศัพท์ผ่านทางสายเคเบิลท้องถิ่นของบริการโทรศัพท์ธรรมดา (POTS)
ในยุค 2000 บริษัทโทรคมนาคมเริ่มการใช้งานที่สำคัญของใยแก้วนำแสงเช่น fiber to the x, (FTTX) เช่นโซลูชั่นเครือข่ายเชิงแสงแบบพาสซีฟ ที่จะส่งมอบข้อมูล วิดีโอและเสียงที่จะแข่งขันกับผู้ประกอบการด้วยเคเบิลเหล่านี้ เครือข่ายเชิงแสงแบบพาสซีฟอาจจะแพงกว่าในการติดตั้ง แต่เครือข่ายดังกล่าวสามารถให้ความจุแบนด์วิดธ์ขนาดใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการให้บริการข้อมูลและให้ความน่าเชื่อถือมากกว่าเพราะใช้ใยแก้วยำแสงเป็นสื่อกลางการขนส่ง
ดูเพิ่ม

Broadcast television system
เคเบิลโมเด็ม
DOCSIS
FTTLA
Radio frequency (RF)
Quadrature amplitude modulation
MPEG-2
เครือข่ายเชิงแสงแบบพาสซีฟ
วีดิทัศน์ตามคำขอ
ภาพแสดงสายโคแอคเชียลเคเบิล
สถานีทะเลสาบเมืองทองธานี

สถานีทะเลสาบเมืองทองธานี (อังกฤษ: Lake Muang Thong Thani station; รหัส: MT02) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีชมพูส่วนต่อขยายอิมแพ็ค–เมืองทองธานี โดยยกระดับเหนือซอยแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 39 (เข้าศูนย์ประชุมอิมแพ็ค) ในพื้นที่อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
ที่ตั้ง

สถานีทะเลสาบเมืองทองธานีตั้งอยู่บริเวณทางแยกทะเลสาบ (จุดตัดระหว่างซอยแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 39 กับถนนป๊อปปูล่า) ด้านหน้าอิมแพ็ค เลคไซด์ ในพื้นที่ ตำบลบ้านใหม่ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
สถานีทะเลสาบเมืองทองธานีเป็นสถานีปลายทางในส่วนเหนือของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู ส่วนต่อขยายอิมแพ็ค–เมืองทองธานี ไปจนกว่าจะมีความชัดเจนในการก่อสร้างส่วนต่อขยายตั้งแต่สถานีแห่งนี้ไปจนถึงปากทางเข้าเมืองทองธานีฝั่งถนนติวานนท์
รายละเอียด > สีสัญลักษณ์

ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
รายละเอียด > รูปแบบ

เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง