stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว

| เทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Location_map บรรทัดที่ 408: Malformed coordinates value
พิกัด: 16.3293215, 102.2710308
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชัยภูมิ
อำเภอ: ภูเขียว
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: เจริญ เสมาเพชร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 9.045 ตร.กม. (3.492 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 5,573 คน
 • ความหนาแน่น: 616.14 คน/ตร.กม. (1,595.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05361002
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 1 หมู่ 1 ถนนรพช.หนองงูเหลือม–หินลาด ตำบลบ้านเพชร อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ 36110
โทรศัพท์: 044-878067
เว็บไซต์: www.banphetphukhieo.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บ้านเพชรภูเขียว เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ โดยมีพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของตำบลบ้านเพชร ห่างจากที่ว่าการอำเภอภูเขียวประมาณ 20 กิโลเมตร ห่างจากศาลากลางจังหวัดชัยภูมิประมาณ 80 กิโลเมตร
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดกับองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเพชร
ทิศใต้ ติดกับองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเพชร
ทิศตะวันออก ติดกับองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเพชร
ทิศตะวันตก ติดกับองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเพชร
ประวัติ

แต่เดิมนั้น บ้านเพชร เป็นเมืองร้างของคนในสมัยใดไม่ทราบแน่ชัด แต่มีปรากฏหลักฐานว่า "หลักเมืองคง จาปูม เป็นผู้สร้าง" ซึ่งเป็นหลักเมืองก่อด้วยศิลาแลงจารึกด้วยอักษรขอม มี 2 แห่ง คือ ดอนแท่นกุดเมืองคง หมู่ที่ 7 และอีกหลักเป็นแท่นหลอมเงิน คือ ดอนแท่น หมู่ที่ 8 เดิมเรียกว่า บ้านเพ็กใหญ่ ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อจาก "บ้านเพ็ก" เป็น "บ้านเพชร" จนถึงปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2535 ได้จัดตั้งสุขาภิบาลขึ้นที่ตำบลบ้านเพชร หมู่ 8 โดยครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเพชรบางส่วน ใช้ชื่อว่า สุขาภิบาลบ้านเพชรภูเขียว จนเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 สุขาภิบาลบ้านเพชรภูเขียว ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็น เทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
นายสวย คงเมือง
นายอุทิษา ภิญโญทรัพย์
นายประสาท เหล่าเสนา
นายอุทิษา ภิญโญทรัพย์
นายอุทิษา ภิญโญทรัพย์
การปกครอง

เทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียวครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านเพชร ประกอบด้วย 5 หมู่บ้าน 10 ชุมชน ดังนี้
ชุมชนที่ 1 นครคงพัฒนา
ชุมชนที่ 2 เมืองคงใต้
ชุมชนที่ 3 เพชรเมืองใหม่
ชุมชนที่ 4 เพชรน้ำหนึ่ง
ชุมชนที่ 5 เพชรสร้างสรรค์
ชุมชนที่ 6 ประชาสุขสันต์
ชุมชนที่ 7 เพชรหรดี
ชุมชนที่ 8 เมืองเก่าสามัคคี
ชุมชนที่ 9 เพชรใต้
ชุมชนที่ 10 กุดตูม
การศึกษา

มีโรงเรียนในเขตเทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว 5 แห่งดังนี้
โรงเรียนเพชรวิทยาคาร (มัธยมศึกษา) สังกัด องค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ
โรงเรียนบ้านเมืองคง (ประถมศึกษา) สังกัด สพฐ.
โรงเรียนเพชรราษฎร์สามัคคี (ประถมศึกษา) สังกัด สพฐ.
โรงเรียนเพชรราษฎร์บำรุง (ประถมศึกษา) สังกัด สพฐ.
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว
หน่วยงานราชการ

สำนักงานเทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว
สถานีตำรวจภูธรบ้านเพชร
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านเพชร
ที่ทำการไปรษณีย์ใบอนุญาตเอกชนบ้านเพชร
ห้องสมุดประชาชนเทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว
เศรษฐกิจ

ด้านเกษตรกรรม ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทำนา ซึ่งเป็นนาข้าวเหนียวเอาไว้บริโภคมากกว่าขาย นอกจากนี้มีการทำไร่อ้อย ทำไร่นาสวนผสม
ส่วนการพาณิชย์ ในเขตเทศบาลตำบลบ้านเพชรภูเขียว ส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพค้าขายบริเวณถนนสายหลัก ในโซนชุมชนเพชรสร้างสรรค์ ประชาสุขสันต์และเพชรหรดี ซึ่งถือเป็นแหล่งค้าขายขนาดใหญ่ของเทศบาล
เครื่องพิมพ์ดอตแมทริกซ์

ตัวอย่างของอักษรจากเครื่องพิมพ์ (ในภาพ)เป็นลักษณะจากเครื่องพิมพ์แบบ 9 เข็ม
เครื่องพิมพ์ดอตแมทริกซ์  ทำงานโดยใช้การสร้างจุดลงบนกระดาษ ซึ่งหัวพิมพ์จะมีลักษณะเป็นหัวเข็ม เมื่อต้องการพิมพ์รูปทรงหรือรูปภาพใด ๆ หัวเข็มที่อยู่ในตำแหน่งตามรูปประกอบนั้น ๆ จะยื่นออกมามากกว่าหัวอื่น ๆ และกระแทกกับผ้าหมึกลงกระดาษที่ใช้พิมพ์ จะทำให้เกิดจุดมากมายประกอบกันเป็นรูปเกิดขึ้นมา เครื่องพิมพ์ประเภทนี้เป็นที่นิยมกันอย่างมากเพราะมีราคาถูกและคุณภาพเหมาะสมกับราคา แต่ข้อเสียคือเวลาสั่งพิมพ์จะเกิดเสียดังพอสมควร
ประเภท

เครื่องพิมพ์ดอตแมทริกซ์ ในปัจจุบันส่วนใหญ่ นิยมใช้กันมี 3 แบบ
เครื่องพิมพ์แบบ 9 เข็ม
เครื่องพิมพ์แบบ 24 เข็ม
เครื่องพิมพ์แบบ 32 เข็ม
ดูเพิ่ม

เครื่องพิมพ์
เครื่องพิมพ์เลเซอร์
เครื่องพิมพ์แบบพ่นหมึก
พล็อตเตอร์
เอมิ นิตตะ

| เอมิ นิตตะ |
| --- | --- |
新田 恵海
เกิด:  (1985-10-10) 10 ตุลาคม ค.ศ. 1985 (38 ปี) จังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ส่วนสูง: 153 ซม.
เอมิ นิตตะ (新田 恵海,  10 ธันวาคม 1985  - ) เป็นนักพากย์ นักร้อง และ นักแสดงละครเวที ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองนางาโนะ จังหวัดนางาโนะ อยู่ค่ายเพลงสเตรย์แค็ตส์
ผลงานพากย์

D.C.III (โมริโซโนะ ริกกะ)
เลิฟไลฟ์! ปฏิบัติการไอดอลจำเป็น (โคซากะ โฮโนกะ)
Caligula (สวีต P)
อิโรโดริมิโดริ (อาเกซากะ เซรินะ)
เรือสำราญชั้นโอเอซิส

| --- | --- |
 Class of Royal Caribbean International cruise ships
ภาพรวมชั้น
ผู้สร้าง::  เอสทีเอ็กซ์ ฟินแลนด์ ฟินแลนด์ & Chantiers de l'Atlantique, แซ็ง-นาแซร์, ฝรั่งเศส
ผู้ใช้งาน::  รอยัลแคริบเบียนอินเตอร์เนชันแนล
ก่อนหน้าโดย::  ชั้นฟรีดอม
ตามหลังโดย::  ชั้นควอนตัม, ชั้นไอคอน
สร้างเมื่อ::  2007–2010; 2013–2024 (วางแผน)
ในราชการ::  2009–ปัจจุบัน
วางแผน::  6
กำลังสร้าง::  1
เสร็จแล้ว::  5
ใช้การอยู่::  5
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท::  เรือสำราญ
ขนาด (ตัน)::  225,282 GT - 227,700 GT 
ความยาว::  360 m (1,181 ft 1 in)
ความกว้าง::  47 m (154 ft 2 in) ระดับน้ำ  60.5 m (198 ft) สุดขอบ
ความสูง::  72 m (236 ft 3 in) เหนือระดับน้ำ
กินน้ำลึก::  9.3 m (30 ft 6 in)
ความลึก::  22.55 m (74 ft 0 in)
ดาดฟ้า::  16 ชั้น
ระบบพลังงาน::  3 × Wärtsilä 12V46D, 13,860 kW (18,590 hp)  3 × Wärtsilä 16V46D, 18,480 kW (24,780 hp)
ระบบขับเคลื่อน::  3 × 20,000 kW (27,000 hp) เอบีบี แอซิพอด ( แอซิมัททรัสเตอร์)  4 × 5,500 kW (7,400 hp) Wärtsilä CT3500 ใบจักรเป่าหัวเรือ
ความเร็ว::  22.6 นอต (41.9 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 26.0 ไมล์ต่อชั่วโมง)
ความจุ::  5,400 - 6,296
เรือสำราญชั้นโอเอซิส เป็นชั้นเรือสำราญของรอยัลแคริบเบียนอินเตอร์เนชันแนล ปัจจุบันถูกสร้างและปล่อยลงน้ำ 5 ลำได้แก่ โอเอซิสออฟเดอะซีส์ อัลลัวร์ออฟเดอะซีส์ ฮาร์โมนีออฟเดอะซีส์ ซิมโฟนีออฟเดอะซีส์ และวอนเดอร์ออฟเดอะซีส์ เรือในชั้นโอเอซิส 4 ลำ คือ โอเอซิสออฟเดอะซีส์ อัลลัวร์ออฟเดอะซีส์ ฮาร์โมนีออฟเดอะซีส์ และซิมโฟนีออฟเดอะซีส์ เคยครองตำแหน่งเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในโลกในปี 2009 2010 และ 2016 ส่วนเรือ วอนเดอร์ออฟเดอะซีส์  ครองตำแหน่งในตั้งแต่ปี 2022 เป็นต้นมา
เรือ

| เรือ | สถานะ | เดินทางครั้งแรก | ระวางน้ำหนัก | ยาว | ข้อมูล | ภาพ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โอเอซิสออฟเดอะซีส์ | ใช้งาน | 5 ธันวาคม 2009 | 226,838 (ก่อนหน้า 225,282) | 360 m (1,180 ft) | เป็นเรือลำแรกของชั้น |  |
| อัลลัวร์ออฟเดอะซีส์ | ใช้งาน | 1 ธันวาคม 2010 | 225,282 | 360 m (1,180 ft) | เป็นเรือลำที่สองของชั้น |  |
| ฮาร์โมนีออฟเดอะซีส์ | ใช้งาน | 29 พฤษภาคม 2016 | 226,963 | 362.12 m (1,188.1 ft) | เป็นเรือลำที่สามของชั้น |  |
| ซิมโฟนีออฟเดอะซีส์ | ใช้งาน | 7 เมษายน 2018 | 228,081 | 361.011 m (1,184.42 ft) | เป็นเรือลำที่สี่ของชั้น เคยเป็นเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในโลก |  |
| วอนเดอร์ออฟเดอะซีส์ | ใช้งาน  | 4 มีนาคม 2022  | 236,857 | 362.1 m (1,188 ft) | เป็นเรือลำที่ 5 ของชั้น เป็นเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในโลก |  |
| ยูโทเปียออฟเดอะซีส์ | กำลังก่อสร้าง | 2024 (แผน) แผนเดิม 2023 | TBA | TBA | เป็นเรือลำสุดท้ายของชั้น และเป็นเรือสำราญลำแรกที่ใช้พลังงาน LNG |  |
อุทยานแห่งชาติทะเลบัน

| อุทยานแห่งชาติทะเลบัน |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)


ที่ตั้ง: จังหวัดสตูล ประเทศไทย
พิกัด: 6°28′22″N 100°8′2″E﻿ / ﻿6.47278°N 100.13389°E﻿ / 6.47278; 100.13389
พื้นที่: 196 ตารางกิโลเมตร (122,000 ไร่)
จัดตั้ง: 27 ตุลาคม พ.ศ. 2523
ผู้เยี่ยมชม: 11,996 (2562)
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติทะเลบัน เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในจังหวัดสตูล ถึงแม้จะมีชื่อว่าทะเลบัน แต่ไม่ใช่อุทยานแห่งชาติทางทะเล แต่เป็นการเรียกชื่อหนองน้ำขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นจากการยุบตัวของพื้นดินในอดีต
ประวัติ

พื้นที่ป่าทางด้านทิศใต้ของจังหวัดสตูล บริเวณชายแดนของประเทศกับรัฐปะลิส สหพันธรัฐมาเลเซีย เป็นพื้นที่ป่าที่มีความสวยงามและอุดมสมบูรณ์ตลอดแนวชายแดนประกอบด้วยความแตกต่างของสภาพโครงสร้างทางภูมิศาสตร์ ชนิดของป่าและสัตว์ป่านานาชนิด มีปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เล่าขานกันมาว่า พื้นที่ป่าที่เคยอุดมสมบูรณ์เป็นแหล่งเพาะปลูกและที่อยู่อาศัยของชาวบ้านวังประจัน บริเวณรอยต่อระหว่างเขามดแดง ซึ่งมีสภาพเป็นภูเขาหินปูนกับเขาจีนซึ่งมีสภาพเป็นภูเขาหินแกรนิตได้เกิดยุบตัวลงเกิดเป็นหนองน้ำจืดขนาดใหญ่ เรียกภาษาท้องถิ่นว่า “เลิดเรอบัน” และได้เพี้ยนเป็น“ทะเลบัน” ในเวลาต่อมา
ใน พ.ศ. 2519 นายอารีย์ วงศ์อารยะ ผู้ว่าราชการจังหวัดสตูลในขณะนั้น ได้เล็งเห็นความสำคัญของพื้นที่ป่าบริเวณนี้จึงได้เสนอกรมป่าไม้ให้ดำเนินการสำรวจและจัดตั้งพื้นที่ดังกล่าวเป็นอุทยานแห่งชาติ กรมป่าไม้ได้จัดส่งเจ้าหน้าที่เข้าไปดำเนินการสำรวจพื้นที่ป่าบริเวณหนองน้ำทะเลบัน และพื้นที่ป่าใกล้เคียงซึ่งมีความสวยงามและอุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติมากมาย เป็นแหล่งกำเนิดต้นน้ำลำธารอีกด้วย เสนอคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติและได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดพื้นที่ป่าหัวกะหมิง ป่ากุปัง ป่าปุโล้ต ท้องที่ตำบลควนสตอ กิ่งอำเภอควนโดน และตำบลบ้านควน อำเภอเมือง จังหวัดสตูล เป็นอุทยานแห่งชาติใน พ.ศ. 2523 โดยได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 97 ตอนที่ 165 ลงวันที่ 27 ตุลาคม 2523 นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 20 ของประเทศโดยครอบคลุมพื้นที่ 101.68 ตารางกิโลเมตร
ต่อมาได้มีการสำรวจพื้นที่บริเวณรอยแยกต่อของป่ากุบัง-ปุโล้ต ในท้องที่ตำบลเกตรี อำเภอเมือง จังหวัดสตูล ว่ายังมีพื้นที่ป่าที่มีความสวยงามและอุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรธรรมชาติเป็นพื้นที่กว้างใหญ่ไปจนถึงชายทะเลบริเวณตำบลปูยู อำเภอเมือง จังหวัดสตูล เห็นสมควรประกาศผนวกเป็นพื้นที่อุทยานแห่งชาติเพิ่มเติมอีกส่วนหนึ่ง จึงได้เสนอคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติประกาศพื้นที่ดังกล่าวรวมกับพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติทะเลบัน โดยได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 108 ตอนที่ 127 ลงวันที่ 22 กรกฎาคม 2534 ฉบับพิเศษ หน้า 37-39 พื้นที่ของอุทยานแห่งชาติทะเลบัน ในปัจจุบันจึงครอบคลุมพื้นที่ป่าหัวกะหมิง ป่ากุปัง ป่าปุโล้ต และป่าควนบ่อน้ำ ท้องที่ตำบลควนสตอ อำเภอควนโดน และตำบลเกตรี ตำบลบ้านควน ตำบลปูยู อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล รวมพื้นที่ 196 ตารางกิโลเมตร หรือ 122,500 ไร่
ลักษณะภูมิประเทศ

อุทยานแห่งชาติทะเลบัน ตั้งอยู่ในภาคใต้ของประเทศไทยระหว่างเส้นรุ้งที่ 6 องศา 25 ลิปดา – 6 องศา 48 ลิปดา เหนือ และเส้นแวงที่ 100 องศา 05 ลิปดา – 100 องศา 13 ลิปดา ตะวันออก มีอาณาเขตติดต่อเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าโตนงาช้างทางทิศเหนือ ทิศตะวันออกจดอำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ทิศใต้จดรัฐปะลิส ประเทศมาเลเซีย และทิศตะวันตกจดช่องแคบมะละกา
พื้นที่ส่วนใหญ่ของอุทยานแห่งชาติทะเลบันเป็นภูเขาสลับซับซ้อน ประกอบด้วย เขาวังช้าง เขาหินร้อง เขาวังพะเนียด เขาจีน เขามดแดง เขาหาบเคย เขากวงใหญ่ เขากวงเล็ก เขาวังหมู เขาวังกลวง เขากายัง เขากล่ำ เขาปูยู และเขาวังกูนอง มียอดเขาที่สูงที่สุดอยู่ในเทือกเขาจีน สูงประมาณ 756 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง เทือกเขาทางด้านอำเภอเมืองหรือด้านทิศตะวันตกของอุทยานแห่งชาติมีลักษณะเป็นเทือกเขาหินปูนใน ยุคออร์โดวิเชียน (500-435 ล้านปีมาแล้ว) หินดินดาน และหินควอร์ตไซต์ ซึ่งมีการกัดเซาะตามธรรมชาติจึงเกิดเป็นถ้ำขนาดใหญ่อยู่หลายแห่งเช่น ถ้ำโตนดิน ถ้ำผาเดี่ยว และถ้ำลอดปูยู เป็นต้น ส่วนทางด้านทิศตะวันออกของอำเภอควนโดนจะเป็นหินแกรนิตใน ยุคครีเทเชียส (141-65 ล้านปีมาแล้ว) และหินแกรโนไดโอไรต์ นอกจากนี้อุทยานแห่งชาติทะเลบันยังได้รวมพื้นที่อีก 1 เกาะ ซึ่งติดแนวเขตประเทศ คือ เกาะปรัสมานา
เทือกเขาจีนเป็นแหล่งต้นน้ำลำธารที่ประกอบด้วยลำธารย่อย ๆ มากมายที่สำคัญคือ คลองกลางบ้าน คลองยาโรย คลองตูโย้ะ มีน้ำตกที่สวยงาม 2 แห่ง ได้แก่ น้ำตกยาโรย และน้ำตกโตนปลิว ส่วนทางด้านทิศใต้ของอุทยานแห่งชาติบริเวณเขาบ่อน้ำมีคลองท่าส้ม และบริเวณแนวเขตของอุทยานแห่งชาติทางทิศตะวันตก เป็นลำธารน้ำกร่อยและน้ำเค็มในพื้นที่ป่าชายเลนตลอดแนวตะวันตก
ลักษณะภูมิอากาศ

จังหวัดสตูลได้รับอิทธิพลเต็มที่จากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งพัดมาจากมหาสมุทรอินเดีย ในเดือนพฤษภาคม-ตุลาคม ในระยะที่ลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้อ่อนกำลังลงก็จะมีลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือจากประเทศจีนพัดเข้ามาแทนที่ แต่เนื่องจากจังหวัดสตูลอยู่ทางด้านตะวันตกของฝั่งทะเล จึงไม่ค่อยได้รับอิทธิพลมากนักจากมรสุมนี้ อย่างไรก็ตามในระหว่างเดือนตุลาคมถึงเดือนพฤศจิกายน ก็ยังมีฝนตกชุกอยู่หลังจากนี้ไปฝนจะเริ่มน้อยลงตามลำดับ ในช่วงเดือนธันวาคมถึงเดือนมีนาคมเป็นช่วงที่มีอากาศแห้งแล้ง เนื่องจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงใต้พัดเข้ามาแทนที่ ทำให้อุณหภูมิสูงขึ้นในระยะนี้ โดยมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปี 2,281 มิลลิเมตร ฝนจะตกมากที่สุดในเดือนกันยายน 378 มิลลิเมตร และตกน้อยที่สุดในเดือนมกราคม 7 มิลลิเมตร อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี 28oC โดยอุณหภูมิสูงสุดในเดือนเมษายน 39oC และต่ำสุดในเดือนกุมภาพันธ์ 17oC ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ยตลอดปี 79 % ความชื้นสัมพัทธ์สูงสุดเฉลี่ยจะเกิดในเดือนกันยายนและตุลาคมซึ่งสูงถึง 95% ส่วนความชื้นสัมพัทธ์ต่ำสุดเฉลี่ยจะเกิดขึ้นจะเกิดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งมีเพียง 48%
ทรัพยากรป่าไม้

พืชพรรณของอุทยานแห่งชาติทะเลบัน สามารถจำแนกออกได้เป็น
ป่าดงดิบ เป็นป่าผืนใหญ่ของอุทยานแห่งชาติทะเลบันประกอบด้วยป่าดิบชื้นในพื้นที่ต่ำและป่าดิบชื้นเชิงเขา มีพืชพันธุ์ไม้หลายชนิดขึ้นอยู่อย่างหนาแน่น เช่น ยางปาย ยางแดง ตะเคียนทอง พะยอม ไข่เขียว กระบาก สยา มะคะ มะหาดรุม ทุ้งฟ้า มะม่วงป่า จวง แซะ เต่าร้าง หมากพน ไม้เถาและพืชชั้นล่างประกอบด้วย หวายเล็ก หวายกำพวน และเฟินแผง เป็นต้น
พื้นป่าดงดิบของอุทยานแห่งชาติทะเลบัน เป็นที่อยู่ของซาไกหรือเงาะป่า เจ้าของสมญา “ราชันย์แห่งพงไพร”เผ่าพันธุ์มนุษย์ซึ่งสัมผัสและรู้จักผืนป่าทุกตารางนิ้ว ชำนาญการใช้พื้นป่าในการดำรงชีวิตและรู้จักใช้ประโยชน์จากพืชในลักษณะของยารักษาโรค และอาหารเหนือเผ่าพันธุ์มนุษย์เผ่าใด ๆ การดำรงชีพจะอาศัยผลไม้พืชผักที่มีอยู่ในป่าเป็นอาหารไม่รู้จักการเพาะปลูก นิยมการล่าสัตว์โดยการใช้กระบอกตุดหรือบอเลาคู่กับลูกดอกอาบยางน่องหรือบิลา ชอบอาศัยอยู่ในป่าลึกมีอุปนิสัยชอบเร่ร่อนและรักสงบทำที่พักจากใบไม้ในป่าที่พักเรียกว่าทับ เมื่อใบไม้ที่มาทำทับเหี่ยวก็จะเร่ร่อนหาแหล่งที่อยู่ใหม่ต่อไป
ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติทะเลบัน มีซาไกอยู่กลุ่มเดียวมีสมาชิกจำนวน 9 คน ปัจจุบันวิธีชีวิตของซาไกได้เริ่มเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมเนื่องจากการได้สัมผัสกับสังคมของคนเมืองมากขึ้นและส่วนหนึ่งจากการดำรงชีวิตในป่าเริ่มฝืดเคืองขึ้น เนื่องจากป่าถูกบุกรุกและถูกทำลาย แต่อย่างไรก็ตามซาไกก็ยังเป็นชนเผ่าดั้งเดิมเผ่าสุดท้ายที่มีอยู่ในป่าทะเลบัน
ป่ารุ่นหรือป่าเหล่า อยู่บริเวณตอนกลางเขตอุทยานแห่งชาติทะเลบันแถบทุ่งหญ้าวังประ มีสภาพเป็นป่าโปร่งและมีหญ้าคาขึ้นอยู่หนาแน่น มีไม้เบิกนำขึ้นผสมกับพันธุ์ไม้ป่าดงดิบ พันธุ์พืชที่สำคัญได้แก่ กระโดน ตะแบก เปล้า ส้าน ปออีเก้ง โมกมัน มังตาน ผ่าเสี้ยน ยางมันหมู เสม็ดชุน กล้วยไม้ป่าชนิดต่าง ๆ และพืชชั้นล่าง เช่นไผ่ไร่ ไผ่หลอด และหญ้าชนิดต่าง ๆ เป็นต้น
ป่าชายเลน พบบริเวณชายฝั่งทะเลด้านทิศตะวันตกของอุทยานแห่งชาติทะเลบัน พันธุ์พืชที่พบได้แก่ โกงกาง ประสัก แสม โปรงขาว ตาตุ่มทะเล ถั่วขาว ตีนเป็ดทะเล เป้งทะเล ปรงทะเล และเหงือกปลาหมอ เป็นต้น ในบึงน้ำจืดทะเลบันพรรณไม้ที่พบส่วนใหญ่เป็นพืชล้มลุกได้แก่ เทียนนา บอน บากง ผักบุ้ง ขี้เหล็กย่าน บัวสาย กกกอ หญ้าคมบาง กูดขม แขม และสาคู เป็นต้น
ทรัพยากรสัตว์ป่า

จากการสำรวจชนิดสัตว์ในเขตอุทยานแห่งชาติทะเลบัน รวมทั้งสิ้น 406 ชนิด จำแนกเป็น
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม 64 ชนิด ได้แก่ แมวลายหินอ่อน สมเสร็จ เลียงผา เก้ง กระจงควาย หมูป่า เสือโคร่ง แมวดาว ค่างแว่นถิ่นใต้ ลิงกัง ชะนีมือขาว หมีคน กระรอกข้างลายท้องแดง ค้างคาวมงกุฎ ฯลฯ
นก 282 ชนิด เช่น นกหว้า ไก่จุก นกยางกรอกพันธุ์จีน นกกระปูดเล็ก นกบั้งรอกเล็กท้องแดง นกขุนแผนอกสีส้ม นกเงือก (มีถึง 8 ชนิดใน 12 ชนิดของประเทศไทย) นกแซงแซวหางปลา นกขุนทอง นกหัวขวานใหญ่สีดำ ฯลฯ
สัตว์เลื้อยคลาน 40 ชนิด เช่น เต่าจักร เต่าหกดำ ตะพาบน้ำ ตุ๊กแกป่าใต้ กิ้งก่าบินหัวสีฟ้า เห่าช้าง งูเหลือม งูจงอาง ฯลฯ
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 20 ชนิด เช่น อึ่งกรายหัวแหลม จงโคร่ง เขียดว้าก กบทูด ปาดบ้าน และคางคกแคระ ฯลฯ
ปลา ในบึงทะเลบันมีปลาน้ำจืดมากมายหลากชนิด เช่น ปลายี่สก ปลานิล ปลาช่อน ปลาดุก ปลาเลียหินหรือปลาติดดิน ปลาไส้ขม ปลาเนื้ออ่อน และปลาในสกุลปลาตะเพียน
หมาน้ำ หรือ เขียดว้าก
หมาน้ำหรือเขียดว้าก (Rana glandulosa) เป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ซึ่งเป็นสัญลักษณ์และเสน่ห์แห่งหนองน้ำทะเลบัน ควบคู่กับต้นบากง เขียดว้ากชอบอาศัยอยู่ตามป่าบากง รอบ ๆ หนองน้ำทะเลบัน ลำตัวสีเทาเข้ม มีแต้มจุดสีเทาเข้มถึงดำ หัวค่อนข้างแบนเรียบ ตัวผู้มีถุงขยายเสียงมองเห็นได้จากภายนอก 1 คู่ จะส่งเสียงร้องคล้ายเสียงลูกสุนัขในยามค่ำคืนที่สงบ นี่เองคือที่มาคำว่า “หมาน้ำ” และในฤดูผสมพันธุ์จะร้อง “ว้าก ๆ ๆ ”
สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ

ทะเลบัน
ทุ่งหญ้าวังประ
น้ำตกโดนปลิว
ถ้ำลอดปูยู
แหล่งข้อมูลอื่น

อุทยานแห่งชาติทะเลบัน เก็บถาวร 2007-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย 
เขียดว้าก หรือ หมาน้ำ สัญลักษณ์ของทะเลบัน
เบญจา คีตา ความรัก

| เบญจา คีตา ความรัก |
| --- | --- |
พระ-นางจากละคร เบญจา คีตา ความรัก 2546
ประเภท: ละครโทรทัศน์ ดราม่า / คอเมดี
สร้างโดย: ดาราวีดีโอ
แสดงนำ: อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร นวพล ภูวดล รพีภัทร เอกพันธ์กุล ภุชิสสะ ธนพัฒน์   ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ พาทิศ พิสิฐกุล ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ ชมพูนุช ปิยธรรมชัย อติมา ธนเสนีวัฒน์ คีตภัทร อันติมานนท์ รุ้งเฑียร อูนากูล พาทิศ พิสิฐกุล ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์ อชิตะ ธนาศาสตนันท์ ทรายขวัญ หาญหนองบัว
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ดนตรีในหัวใจ โดย เชียร์ , เจี๊ยบ , รุ้ง , จิ๊บ , เมี่ยง
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: ไม่ใช่เจ้าชาย โดย นวพล ภูวดล
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: บอร์ดคณะกรรมการพิจารณาการบริหารช่อง 7   สยาม สังวริบุตร
ความยาวตอน: ประมาณ 60 นาที 15 ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ออกอากาศ: 2 ธันวาคม พ.ศ. 2546 – 12 มกราคม พ.ศ. 2547
ออกอากาศ: network
ออกอากาศ: network
ออกอากาศ: network
ออกอากาศ: network
ออกอากาศ: network
เบญจา คีตา ความรัก เป็นละครโทรทัศน์ออกอากาศทางช่อง 7 ในเวลา 20.20 น.ทุกวันจันทร์-วันอังคาร ระหว่างวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2546-12 มกราคม พ.ศ. 2547  (นำมาออกอากาศอีกครั้งในเวลา 13.00 ทางช่อง 7 ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 ทุกวันจันทร์-วันศุกร์)
นำแสดงโดย อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร , นวพล ภูวดล , รพีภัทร เอกพันธ์กุล , ภุชิสสะ ธนพัฒน์ , ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ , พาทิศ พิสิฐกุล , ทิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ , ชมพูนุช ปิยธรรมชัย , อติมา ธนเสนีวัฒน์ , คีตภัทร อันติมานนท์ , รุ้งเฑียร อูนากูล , ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์ , อชิตะ ธนาศาสตนันท์ และ ทรายขวัญ หาญหนองบัว บทประพันธ์โดย ช่างปั้นเรื่อง
รายละเอียดละครโทรทัศน์ > เรื่องย่อ

เสียงดนตรีไทยดังก้องไปทั่วตึกแถวซอมซ่อ ซึ่งตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่ที่หน้าซูเปอร์มาเก็ตเมกะสโตร์ขนาดยักษ์แห่งหนึ่ง ตึกแถวแห่งนี้เป็นที่ตั้งของ สัมปรายภพพาณิชย์ ศูนย์รวมนิวาสถานสำหรับผู้ที่หลับไม่ตื่น ให้บริการจำหน่ายโลงศพทุกประเภท
รวมทั้งจัดส่งและตกแต่งศพนอกสถานที่ นายกล้า(วันชัย เผ่าวิบูลย์) สานต่อกิจการสุจริตมาตั้งแต่รุ่นปู่ ภาคภูมิใจกับสัมมาอาชีพของตนเป็นหนักหนา และความภูมิใจนี้เองที่ถูกถ่ายทอดมายัง แก้วเจ้าจอม(ทิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์) ลูกสาวคนเดียวอย่างเต็มเปี่ยม แก้วเจ้าจอมร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพ่อ ยับยั้งการกระทำทุกวิถีทางจากเจ้าของห้างฯ ที่พยายามกำจัดร้านขายโลงศพของเธอ
เพราะเห็นว่าเป็นร้านอัปมงคลตั้งขวางหูขวางตาขัดฮวงจุ้ยขัดโชคลาภทำให้เม็ดเงินไม่ไหลเข้าห้างได้สะดวก แต่ด้วยความร่วมมือของสองพ่อลูก ทำให้ทั้งคู่สามารถยืนหยัดรักษาร้านขายโลงศพอันเป็นมรดกสำคัญไว้ได้อย่างสบายใจ
วงป๊อบเกิร์ล เฟียซ (ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์), อลิซ (อชิตะ ธนาศาสตนันท์) และ เกรซ (ทรายขวัญ หาญหนองบัว) ได้รับการกล่าวขานถึงมากที่สุดในมหาวิทยาลัย เป็นไอดอลต้นแบบของรุ่นน้องที่อยากจะเข้าคณะดนตรีสากลทุกคน นอกจากแก้วเจ้าจอมที่เฝ้ารอวันออดิชั่นเข้าคณะดนตรีสากลใจจะขาดแล้ว โยทะกา(ชมพูนุช ปิยธรรมชัย) และ บัวบุษบา(คีตภัทร อันติมานนท์) เพื่อนสาวในชั้นปีเดียวกับแก้วเจ้าจอมก็เป็นอีกสองคนที่ใฝ่ฝันอยากเป็นให้ได้อย่างป๊อบเกิร์ลรุ่นพี่
สิ่งหนึ่งที่สองสาวเหมือนแก้วเจ้าจอมเปี๊ยบก็คือ เป็นบุคคลต้องห้าม เพื่อนร่วมรุ่นไม่อยากจะเข้าใกล้ เพราะความไม่ปกติอันเป็นลิขสิทธิ์เฉพาะตัว โยทะกา เป็นสาวสวยแต่ซุ่มซ่ามที่สุดในโลก เพราะความที่จิตเธอสามารถสัมผัสกับพลังพิเศษเหนือธรรมชาติได้
นักแสดง

| บทบาท | นักแสดง |
| --- | --- |
ดร.ขลุ่ยผิว (อาจารย์ใหญ่): อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร
มินตรา: นัชชา บุตรศรี
วายุ: ภุชิสสะ ธนพัฒน์
แก้วเจ้าจอม: ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์
สามภพ: รพีภัทร เอกพันธ์กุล
โยทะกา: ชมพูนุช ปิยธรรมชัย
สายฟ้า: ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์
ช้องนาง: อติมา ธนเสนีวัฒน์
ภูผา: นวพล ภูวดล
บัวบุษบา: คีตภัทร อันติมานนท์
สิชล: พาทิศ พิสิฐกุล
ลำดวน: รุ้งเฑียณ อูนากูล
เฟียซ: ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์
อลิซ: เฟี้ยวฟ้าว สุดสวิงริงโก้
เกรซ: ทรายขวัญ หาญหนองบัว
กล้า: วันชัย เผ่าวิบูลย์
วานิชย์: เกรียงไกร อุณหะนันทน์
อากาศ: ธาดา โพธิวิหค
ละมุน: ศิลปิน อยู่หน้า
ละไม: พรอนันต์ ศรีจันทร์
อธิการบดี: ฤทธิชัย สายสุวรรณ
อาจารย์: วรินทร ผดุงวิถี
โปรดิวเซอร์วงป็อปเกิร์ลส์: คณธร รุ่งเรือง
ภูผา (วัยเด็ก): ณัฏฐนันท์ พูลสวัสดิ์
พิธีกรรายการ เส้นทางบันเทิง: อารยา เอ ฮาร์เก็ต
นักแสดง > เพลงประกอบละคร

อัลบั้มเพลงประกอบละคร "เบญจา คีตา ความรัก" ออกวางจำหน่ายในรูปแบบ เทป, ซีดี และวีซีดี คาราโอเกะ ผลิตเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 และได้ออกวางจำหน่ายภายหลังจากการผลิตได้ 1 สัปดาห์ โดยจัดจำหน่ายภายใต้ บริษัท สตาร์แทรคซ์ จำกัด
เพลง "ดนตรีในหัวใจ" ขับร้องโดย ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ , อติมา ธนเสนีวัฒน์  , ชมพูนุช ปิยธรรมชัย , คีตภัทร อันติมานนท์ และ รุ้งเฑียร อูนากูล
เพลง "ฉันไม่ใช่เจ้าชาย" ขับร้องโดย นวพล ภูวดล
เพลง "ไม่ว่าง" ขับร้องโดย ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์ , อชิตะ ธนาศาสตนันท์ , ทรายขวัญ หาญหนองบัว
เพลง "เพื่อวันที่ดีกว่า" ขับร้องโดย ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ , อติมา ธนเสนีวัฒน์  , ชมพูนุช ปิยธรรมชัย , คีตภัทร อันติมานนท์ และ รุ้งเฑียร อูนากูล
เพลง "ฮัลโหลโฮเฮะ" ขับร้องโดย  รพีภัทร เอกพันธ์กุล , ชมพูนุช ปิยธรรมชัย
เพลง "ถูกใจคนไหน" ขับร้องโดย ภุชิสสะ ธนพัฒน์ , ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ , รพีภัทร เอกพันธ์กุล , นวพล ภูวดล และ พาทิศ พิสิฐกุล
เพลง "ไม่ขอเป็นเพื่อนใจ" ขับร้องโดย นวพล ภูวดล
เพลง "ไม่อยากรบกวน" ขับร้องโดย ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์
เพลง "สายชล" ขับร้องโดย รุ้งเฑียร อูนากูล
เพลง "คนเดิม" ขับร้องโดย เมี่ยง อติมา ธนเสนีวัฒน์
เพลง "ตราบสิ้นลมหายใจ" อติมา ธนเสนีวัฒน์  ร้องคู่กับ  ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ทร์
นักแสดง > เพลงประกอบละครที่ไม่ปรากฏในอัลบั้ม

เพลง "ฉันไม่ใช่เจ้าชาย" ขับร้องโดย ภุชิสสะ ธนพัฒน์
เพลง "สายชล" ขับร้องโดย อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร และ นัชชา บุตรศรี
เพลง "เส้นทางของฉัน" ขับร้องโดย ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์
เพลง "ดนตรีในหัวใจ" ขับร้องโดย ภุชิสสะ ธนพัฒน์, ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์, รพีภัทร เอกพันธ์กุล, นวพล ภูวดล, พาทิศ พิสิฐกุล และ สามสาวป็อปเกิร์ลส์ (Pop Girl)
ข้อมูลเพิ่มเติม

รายชื่อเพลงประกอบละคร เบญจา คีตา ความรัก พ.ศ. 2546
เลิฟเลส (อัลบั้ม)

เลิฟเลส (Loveless) เป็นอัลบั้มสตูดิโออัลบั้มที่ 2 ของวงมายบลัดดีวาเลนไทน์ ซึ่งเป็นวงแนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 อัลบั้มชุดนี้ใช้เวลาการบันทึกเสียงกว่า 2 ปีระหว่าง พ.ศ. 2532–2534 ในสตูดิโอไนน์ทีน เควิน ชิลด์ส นักร้องนำและนักกีตาร์ประจำวงเป็นผู้ควบคุมการอำนวยการผลิตอัลบั้มชุดนี้ เขาค้นหาเสียงดนตรีใหม่ๆที่เป็นเอกลักษณ์มาใส่ไว้ในอัลบั้มชุดนี้ และใช้เทคนิคพิเศษต่างๆเข้ามาผสมผสานในบทเพลง อาทิ การดีดกีตาร์เบาๆโดยใช้บาร์เทรเมโล, การใช้เสียงกลองไม่ชัดเจนด้วยการตีเบาๆ วิศวกรเข้ามาร่วมงานกับอัลบั้มชุดนี้ และถูกไล่ออกไปเป็นจำนวนมาก แม้ว่าท้ายที่สุดแล้ว วงนี้ก็ให้เกียรติกับวิศวกร และผู้ร่วมงานทุกคนที่ได้เข้ามามีส่วนร่วมกับอัลบั้มนี้ การบันทึกเสียงอัลบั้ม เลิฟเลสส์ มีข่าวลือว่าใช้เงินลงทุนถึง 250,000 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเป็นเหตุให้ค่ายครีเอชั่นเรคอรด์สล้มละลาย
ความสัมพันธ์ระหว่างวงมายบลัดดีวาเลนไทน์กับค่ายครีเอชั่นเรคอร์ดสแย่ลงระหว่างการบันทึกเสียงอัลบั้มนี้ ทางวงได้ลาออกจากค่ายเนื่องมาจากรายจ่ายที่สูงของการทำงานร่วมกับเควิน ขณะที่อัลบั้มนี้ไม่ได้ประสบความสำเร็จทางการค้ามากนัก อย่างไรก็ดีอัลบั้ม เลิฟเลส ก็เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์โดยทั่วไป อัลบั้มนี้เป็นที่กล่าวถึงของศิลปินทั่วไปว่ามีอิทธิพลต่อแนวเพลงของพวกเขา และนักวิจารณ์ก็กล่าวกันว่า อัลบั้มนี้เป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ดีที่สุดในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1990