stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หญ้านิ้วหนู

| หญ้านิ้วหนู |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Poales
วงศ์:: Cyperaceae
สกุล:: Fimbristylis
สปีชีส์:: F.  dichotoma
ชื่อทวินาม
Fimbristylis dichotoma 

หญ้านิ้วหนู (อังกฤษ: Tall-fringerush; ชื่อวิทยาศาสตร์: Fimbristylis dichotoma)เป็นพืชวงศ์กก ฤดูเดียว ขึ้นเป็นกอ ใบสั้นกว่าลำต้น มีลิกุลเป้นขนสั้นๆ ดอกช่อแบบซี่ร่ม ยาว 2-4 เซนติเมตร ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ชอบที่ชื้นแฉะ พบในท้องนาและพื้นที่รกร้าง
หญ้าดอกชมพู

| หญ้าดอกชมพู |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Poales
วงศ์:: Poaceae
สกุล:: Melinis
สปีชีส์:: M.  repens
ชื่อทวินาม
Melinis repens (Willd.) Zizka

ชื่อพ้อง
 Rhynchelytrum repens Saccharum repens Tricholaena repens Tricholaena rosea
หญ้าดอกชมพู (อังกฤษ: Natalgrass; Natal redtop; ชื่อวิทยาศาสตร์: Melinis repens) เป็นหญ้าฤดูเดียว แตกเป็นกอ ออกรากตามข้อ สูง 50 - 100 เซนติเมตร ใบเป็นเส้นตรง มีขนเล็กน้อย ยาว 20 - 30 เซนติเมตร ดอกเป็นดอกช่อแบบพานิเคิล ยาว 10 - 20 เซนติเมตร ก้านช่อดอกผอม ดอกสีขาว สีม่วงหรือสีชมพู ดอกมีขนคล้ายเส้นไหม ออกดอกช่วงพฤศจิกายน - ธันวาคม ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ชอบดินแห้ง พบในพื้นที่รกร้างและพื้นที่เกษตรกรรม แพร่กระจายในสวนสับปะรด และบริเวณปลูกพืชอื่นๆในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

Jepson Manual Treatment
USDA Plants Profile
Western Australian Flora เก็บถาวร 2011-03-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Grass Manual Treatment เก็บถาวร 2011-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หงส์ดำ

| หงส์ดำ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Anseriformes
วงศ์:: Anatidae
วงศ์ย่อย:: Anserinae
สกุล:: Cygnus
สปีชีส์:: C.  atratus
ชื่อทวินาม
Cygnus atratus (Latham, 1790)

ชนิดย่อย
 C. a. atratus  หงส์ดำทั่วไป  † C. a. sumnerensis  หงส์ดำนิวซีแลนด์ (สูญพันธุ์)
ชื่อพ้อง
 Anas atrata Latham, 1790  Chenopis atratus
Cygnus atratus


หงส์ดำ (อังกฤษ: Black swan; ชื่อวิทยาศาสตร์: Cygnus atratus) เป็นหงส์ชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์นกเป็ดน้ำ (Anatidae)
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับหงส์ชนิดอื่น ๆ แต่มีลักษณะเด่น คือ ตัวผู้มีสีขนทั่วตัวสีดำอมเทา ยกเว้นขนปีกสำหรับบินเส้นยาวเท่านั้นที่เป็นสีขาวซึ่งตัดกับลำตัวเห็นเด่นชัดสะดุดตา นัยน์ตาสีแดงเข้ม จะงอยปากสีแดงแต่มีแถบขาว ปลายปาก ขาและเท้าสีดำ ขณะที่ตัวเมียเหมือนตัวผู้ทุกประการ แต่มีขนาดเล็กกว่าและลำคอสั้นกว่า
มีขนาดโตเต็มที่ มีความยาวประมาณ  110–142 เซนติเมตร น้ำหนัก 3.7–9 กิโลกรัม ความกว้างของปีกจากข้างหนึ่งไปถึงอีกข้างหนึ่ง 1.6–2 เมตร

 
กระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในพื้นที่ชุ่มน้ำของประเทศออสเตรเลีย เช่น รัฐนิวเซาท์เวลส์, รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย รวมถึงเกาะแทสมาเนีย มีพฤติกรรมชอบรวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ หากินสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ รวมถึงพืช เมล็ดพืช เป็นอาหาร  โดยสามารถพบได้ถึงแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำเค็มได้ด้วย เสียงร้องเหมือนเสียงทรัมเป็ต มักร้องในเวลาเย็นหรือกลางแสงจันทร์ในคืนเดือนหงายขณะกำลังบิน เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 2 ปี ทำรังโดยการใช้ เศษกิ่งไม้หรือใบไม้แห้งมาปู วางไข่ครั้งละ 5-6 ฟอง ไข่มีสีขาวแกมเขียว ระยะเวลาฟักไข่นาน 34-37 ฟอง
หงส์ดำ เป็นนกที่ไม่พบในประเทศไทย แต่มีรายงานว่าในต้นเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 พบตัวผู้ตัวหนึ่งลอยคออยู่ในสระน้ำพรุนาแด้ อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง สันนิษฐานว่าเป็นนกพลัดหลง โดยอาจหลุดมาจากที่เลี้ยงหรือในสวนสัตว์ที่ใดที่หนึ่ง
ปัจจุบัน หงส์ดำมีการเพาะขยายพันธุ์ด้วยฝีมือมนุษย์ นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงกัน โดยมีราคาซื้อขายที่แพงมาก
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cygnus atratus ที่วิกิสปีชีส์
ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912

| ประเทศเยอรมนี ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: GER
เอ็นโอซี: สมาพันธ์กีฬาโอลิมปิกเยอรมัน
เว็บไซต์: www.dosb.de (ในภาษาเยอรมัน อังกฤษ และฝรั่งเศส)
นักกีฬา: 185 คน (ชาย 180 คน / หญิง 5 คน) ใน 14 ชนิดกีฬา   69 รายการ
ผู้เชิญธงชาติ: Karl Halt
เหรียญ อันดับ 6:  ทอง 5 เงิน 13 ทองแดง 7 รวม 25 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1896 1900 1904 1908 1912 1920–1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956–1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
โอลิมปิกซ้อน 1906    ซาร์ (1952)  เยอรมนี (1956–1964)  เยอรมนีตะวันออก (1968–1988)  เยอรมนีตะวันตก (1968–1988)
ประเทศเยอรมนี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 5 ค.ศ. 1912 (พ.ศ. 2455) ที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ระหว่างวันที่ 6-22 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเยอรมนีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 185 คน ใน 14 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเยอรมนีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 5 เหรียญทอง 13 เหรียญเงิน และ 7 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 25 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1912
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Paul Günther | Diving | Men's 3m Springboard |  |
| 1 ! ทอง |  Albert Arnheiter  Hermann Wilker  Otto Fickeisen  Rudolf Fickeisen  Karl Leister  | Rowing | Men's coxed fours |  |
| 1 ! ทอง | Walter Bathe | Swimming | Men's 200m breaststroke |  |
| 1 ! ทอง | Walter Bathe | Swimming | Men's 400m breaststroke |  |
| 1 ! ทอง | Dorothea Köring and Heinrich Schomburgk | Tennis | Mixed doubles outdoor |  |
| 2 ! เงิน | Hanns Braun | Athletics | Men's 400m |  |
| 2 ! เงิน | Hans Liesche | Athletics | Men's high jump |  |
| 2 ! เงิน | Albert Zürner | Diving | Men's 10m Platform |  |
| 2 ! เงิน | Hans Luber | Diving | Men's 3m Springboard |  |
| 2 ! เงิน | Friedrich von Rochow | Equestrian | Individual eventing |  |
| 2 ! เงิน |  Friedrich von Rochow  Richard Graf von Schaesberg-Tannheim  Eduard von Lütcken  Carl von Moers  | Equestrian | Team eventing |  |
| 2 ! เงิน | Rabod von Kröcher | Equestrian | Individual jumping |  |
| 2 ! เงิน | Alfred Goeldel | Shooting | Men's Trap |  |
| 2 ! เงิน | Otto Fahr | Swimming | Men's 100m backstroke |  |
| 2 ! เงิน | Wilhelm Lützow | Swimming | Men's 200m breaststroke |  |
| 2 ! เงิน |  Wally Dressel  Louise Otto  Hermine Stindt  Grete Rosenberg  | Swimming | Women's 4 × 100 m freestyle relay |  |
| 2 ! เงิน | Dorothea Köring | Tennis | Women's singles outdoor |  |
| 2 ! เงิน | Georg Gerstäcker | Wrestling | Greco-Roman featherweight |  |
| 3 ! ทองแดง | Kurt Behrens | Diving | Men's 3m Springboard |  |
| 3 ! ทองแดง |  Sigismund Freyer  Wilhelm Graf von Hohenau  Ernst Deloch  Prince Friedrich Karl of Prussia  | Equestrian | Team jumping |  |
| 3 ! ทองแดง |  Otto Liebing  Max Bröske  Fritz Bartholomae  Willi Bartholomae  Werner Dehn | Rudolf Reichelt Hans Matthiae  Kurt Runge  Max Vetter  | Rowing | Men's eights |
| 3 ! ทองแดง |  Erich Graf von Bernstorff  Franz von Zedlitz und Leipe  Horst Goeldel  Albert Preuß  Erland Koch  Alfred Goeldel  | Shooting | Men's Team clay pigeons |  |
| 3 ! ทองแดง | Paul Kellner | Swimming | Men's 100m backstroke |  |
| 3 ! ทองแดง | Paul Malisch | Swimming | Men's 200m breaststroke |  |
| 3 ! ทองแดง | Oscar Kreuzer | Tennis | Men's singles outdoor |  |
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเยอรมนีในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเยอรมนีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 ที่ สต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน |
| --- | --- |
แอฟริกา:   อียิปต์   แอฟริกาใต้ 
อเมริกา:   แคนาดา   ชิลี   สหรัฐ 
เอเชีย:   ญี่ปุ่น 
ยุโรป:   ออสเตรีย   เบลเยียม   โบฮีเมีย   เดนมาร์ก   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   อิตาลี   ลักเซมเบิร์ก   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปรตุเกส   จักรวรรดิรัสเซีย   เซอร์เบีย   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี 
โอเชียเนีย:   ออสตราเลเชีย
ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904

| ประเทศเยอรมนี ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: GER
เอ็นโอซี: สมาพันธ์กีฬาโอลิมปิกเยอรมัน
เว็บไซต์: www.dosb.de (ในภาษาเยอรมัน อังกฤษ และฝรั่งเศส)
นักกีฬา: 18 คน  ใน 6 ชนิดกีฬา
เหรียญ อันดับ 2:  ทอง 4 เงิน 4 ทองแดง 5 รวม 13 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1896 1900 1904 1908 1912 1920–1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956–1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
โอลิมปิกซ้อน 1906    ซาร์ (1952)  เยอรมนี (1956–1964)  เยอรมนีตะวันออก (1968–1988)  เยอรมนีตะวันตก (1968–1988)
ประเทศเยอรมนี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 1904 (พ.ศ. 2447) ที่เมืองเซนต์หลุยส์ สหรัฐ ระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม - 23 พฤสจิกายน พ.ศ. 2447 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเยอรมนีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 18 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเยอรมนีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 4 เหรียญทอง 4 เหรียญเงิน และ 5 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 13 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Rausch, EmilEmil Rausch | Swimming | Men's 880 yd freestyle | 000000002024-09-07-00007 กันยายน |
| 1 ! ทอง | Rausch, EmilEmil Rausch | Swimming | Men's 1 mile freestyle | 000000002024-09-06-00006 กันยายน |
| 1 ! ทอง | Brack, WalterWalter Brack | Swimming | Men's 100 yd backstroke | 000000002024-09-06-00006 กันยายน |
| 1 ! ทอง | Zacharias, GeorgGeorg Zacharias | Swimming | Men's 440 yd breaststroke | 000000002024-09-07-00007 กันยายน |
| 2 ! เงิน | Hoffmann, GeorgGeorg Hoffmann | Diving | Platform | 000000002024-09-07-00007 กันยายน |
| 2 ! เงิน | Weber, WilhelmWilhelm Weber | Gymnastics | Men's all-around | 000000002024-07-02-00002 กรกฎาคม |
| 2 ! เงิน | Hoffmann, GeorgGeorg Hoffmann | Swimming | Men's 100 yd backstroke | 000000002024-09-06-00006 กันยายน |
| 2 ! เงิน | Brack, WalterWalter Brack | Swimming | Men's 440 yd breaststroke | 000000002024-09-07-00007 กันยายน |
| 3 ! ทองแดง | Weinstein, PaulPaul Weinstein | Athletics | Men's high jump | 000000002024-08-29-000029 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | Braunschweiger, AlfredAlfred Braunschweiger | Diving | Platform | 000000002024-09-07-00007 กันยายน |
| 3 ! ทองแดง | Weber, WilhelmWilhelm Weber | Gymnastics | Men's triathlon | 000000002024-07-02-00002 กรกฎาคม |
| 3 ! ทองแดง | Rausch, EmilEmil Rausch | Swimming | Men's 220 yd freestyle | 000000002024-09-06-00006 กันยายน |
| 3 ! ทองแดง | Zacharias, GeorgGeorg Zacharias | Swimming | Men's 100 yd backstroke | 000000002024-09-06-00006 กันยายน |
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเยอรมนีในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเยอรมนีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 ที่ เซนต์หลุยส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอฟริกาใต้ 
อเมริกา:   แคนาดา   คิวบา   สหรัฐ 
ยุโรป:   ออสเตรีย   ฝรั่งเศส   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   สวิตเซอร์แลนด์ 
โอเชียเนีย:   ออสเตรเลีย
สถานีรถไฟชุมทางทุ่งสง

สถานีรถไฟชุมทางทุ่งสง (อังกฤษ: Thung Song Junction) เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ตั้งอยู่ที่อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช
ลักษณะ

เป็นสถานีชุมทางรถไฟซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของทางรถไฟสายชุมทางทุ่งสง–กันตัง ซึ่งแยกทางรถไฟสายกันตังออกจากทางรถไฟสายใต้ รวมถึงยังเป็นสถานีชุมทางรถไฟสายใต้แห่งที่สี่ ถัดมาจากสถานีรถไฟชุมทางตลิ่งชัน สถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก และสถานีรถไฟชุมทางบ้านทุ่งโพธิ์ และเป็น 1 ใน 15 สถานีชุมทางรถไฟในประเทศไทย สถานีรถไฟแห่งนี้มีความสำคัญต่อการเดินรถไฟในพื้นที่ภาคใต้ตอนกลาง ดังนี้
เป็นจุดเติมน้ำมันสำหรับรถจักร,น้ำประปาสำหรับตู้โดยสาร
เป็นสถานีผลัดเปลี่ยนเวรพนักงานขับรถและช่างเครื่อง
เป็นที่ตั้งของหน่วยงานต่างๆในสังกัดการรถไฟแห่งประเทศไทย อำเภอทุ่งสง เช่น ที่ทำการวิศวกรบำรุงทางแขวงทุ่งสง โรงรถจักรทุ่งสง สารวัตรงานเดินรถแขวงทุ่งสง กองบำรุงทางเขตทุ่งสง
เป็นจุดพักขบวนรถสินค้าที่เดินทางมาจากสถานีรถไฟชุมทางบางซื่อ สถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่ สถานีรถไฟปาดังเบซาร์ และท่าเรือแหลมฉบัง รวมถึงเป็นสถานีสำหรับการกระจายสินค้าจากสถานีชุมทางทุ่งสงไปยังพื้นที่ต่างๆ ในภาคใต้
นอกจากนี้มีสถานีตำรวจรถไฟทุ่งสง กองกำกับการ 3 กองบังคับการตำรวจรถไฟ ซึ่งตั้งอยู่ตรงกันข้ามกับสถานีอีกด้วย
พื้นที่บริเวณอาคารคลังพัสดุของสถานีรถไฟชุมทางทุ่งสง เคยถูกใช้เป็นที่ทำการของธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาทุ่งสง ซึ่งเป็นสาขาในส่วนภูมิภาคสาขาแรกของธนาคารไทยพาณิชย์
แผนผังสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ระดับถนน: วินรถจักรยานยนต์รับจ้าง ที่จอดรถจักรยานยนต์ของพนักงาน ที่จอดรถของผู้มาใช้บริการ
พื้นที่ขายบัตรโดยสาร ชานชาลารถไฟทางไกลสายใต้: ที่พักคอยสำหรับผู้โดยสาร,ทางเข้า-ออก,ห้องขายบัตรโดยสาร,ร้านค้า
พื้นที่ขายบัตรโดยสาร ชานชาลารถไฟทางไกลสายใต้: ชานชาลาด้านข้าง, รถไฟเที่ยวขึ้น ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา รถไฟเที่ยวล่อง ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย 
| พื้นที่ขายบัตรโดยสาร ชานชาลารถไฟทางไกลสายใต้ | ชานชาลา 1 | หอสัญญาณ |
| พื้นที่ขายบัตรโดยสาร ชานชาลารถไฟทางไกลสายใต้ | ชานชาลา 1 | รถไฟเที่ยวขึ้น มาจาก สถานีรถไฟกรุงเทพ รถไฟเที่ยวล่อง มาจาก สถานีรถไฟใสใหญ่ และ ที่วัง |
| ชานชาลารถไฟทางไกลสายใต้ | ชานชาลา 1 | รถไฟเที่ยวขึ้น มาจาก สถานีรถไฟกรุงเทพ รถไฟเที่ยวล่อง มาจาก สถานีรถไฟใสใหญ่ และ ที่วัง |
ชานชาลารถไฟทางไกลสายใต้: ชานชาลาเกาะกลาง, รถไฟเที่ยวล่อง ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย รถไฟเที่ยวขึ้น ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
| ชานชาลารถไฟทางไกลสายใต้ | ชานชาลา 2 | รถไฟเที่ยวขึ้น มาจาก สถานีรถไฟกรุงเทพ รถไฟเที่ยวล่อง มาจาก สถานีรถไฟใสใหญ่ และ ที่วัง |
| ชานชาลารถไฟทางไกลสายใต้ | ชานชาลา 2 | รถไฟเที่ยวขึ้น มาจาก สถานีรถไฟกรุงเทพ รถไฟเที่ยวล่อง มาจาก สถานีรถไฟใสใหญ่ และ ที่วัง |
ชานชาลารถไฟทางไกลสายใต้:  ชานชาลาเกาะกลาง, รถไฟเที่ยวล่อง ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย รถไฟเที่ยวขึ้น ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา 
| ชานชาลารถไฟทางไกลสายใต้ | ชานชาลา 3 | รถไฟเที่ยวขึ้น มาจาก สถานีรถไฟกรุงเทพ รถไฟเที่ยวล่อง มาจาก สถานีรถไฟใสใหญ่ และ ที่วัง |
| ชานชาลารถไฟทางไกลสายใต้ | - | ย่านสถานี โรงรถจักร ย่านสับเปลี่ยน ย่านรับ-ส่งสินค้า |
ตารางเดินรถ > เที่ยวไป

| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | ชุมทางทุ่งสง | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ร171 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 15.10 | 02.59 | สุไหงโก-ลก | 10.10 |  |
|  | ดพ37 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 16.10 | 03.38 | สุไหงโก-ลก | 10.35 |  |
|  | ดพ45 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 16.10 | 03.38 | ปาดังเบซาร์ | 08.05 |  |
|  | ดพ31 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 16.50 | 04.08 | ชุมทางหาดใหญ่ | 07.05 |  |
|  | ร169 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 17.30 | 05.59 | ยะลา | 11.05 |  |
|  | ด83 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 18.50 | 06.54 | ตรัง | 08.15 |  |
|  | ด85 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 19.50 | 08.30 | นครศรีธรรมราช | 09.40 |  |
|  | ท447 | สุราษฎร์ธานี | 06.20 | 08.51 | สุไหงโก-ลก | 17.35 |  |
|  | ร167 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 20.30 | 09.34 | กันตัง | 11.25 |  |
|  | ท445 | ชุมพร | 06.35 | 12.32 | ชุมทางหาดใหญ่ | 16.35 |  |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
ตารางเดินรถ > เที่ยวกลับ

| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | ชุมทางทุ่งสง | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ท446 | ชุมทางหาดใหญ่ | 06.20 | 10.39 | ชุมพร | 16.30 |  |
|  | ร174 | นครศรีธรรมราช | 15.10 | 13.54 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 04.40 | งดเดินรถ |
|  | ท448 | สุไหงโก-ลก | 06.30 | 14.24 | สุราษฎร์ธานี | 17.50 |  |
|  | ร168 | กันตัง | 14.15 | 16.01 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 05.10 |  |
|  | ด86 | นครศรีธรรมราช | 16.00 | 17.07 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 06.10 |  |
|  | ดพ42 | ยะลา | 15.35 | 19.08 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 06.50 | งดเดินรถ |
|  | ด84 | ตรัง | 17.00 | 18.18 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 07.05 |  |
|  | ร172 | สุไหงโก-ลก | 12.10 | 18.52 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 07.30 |  |
|  | ดพ32 | ชุมทางหาดใหญ่ | 17.45 | 20.27 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 08.10 |  |
|  | ดพ38 | สุไหงโก-ลก | 14.15 | 20.52 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 09.05 |  |
|  | ดพ46 | ปาดังเบซาร์ | 17.00 | 20.52 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 09.05 |  |
|  | ร170 | ยะลา | 16.30 | 21.20 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 10.50 |  |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สถานีรถไฟชุมทางทุ่งสง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
8°10′14″N 99°40′46″E﻿ / ﻿8.170609°N 99.679386°E﻿ / 8.170609; 99.679386
ศาลเจ้าเด็กหญิงเยอรมัน

ศาลเจ้าเด็กหญิงชาวเยอรมัน ภาพถ่ายปี 2015
ศาลเจ้าเด็กหญิงชาวเยอรมัน (อังกฤษ: German Girl Shrine) เป็นศาลเจ้าบนเกาะปูเลาอูบิน ประเทศสิงคโปร์ ตั้งอยู่บนจุดที่ฝังศพเด็กหญิงวัย 18 ปีที่เสียชีวิตบนเกาะในปี 1914 จากการร่วงจากหน้าผาขณะหลบหนีกองทัพอังกฤษที่ตามไล่ล่าพลเมืองเยอรมันบนเกาะในเวลานั้น คนงานชาวจีนบนเกาะย้ายร่างเธอมาฝังและตั้งศาลขึ้น ศาลนี้เป็นที่นิยมในหมู่นักพนันซึ่งเชื่อว่าดวงวิญญาณของเธอจะช่วยนำพาความโชคดีมาให้ ศาลเจ้าเป็นอาคารสร้างขึ้นในปี 1974 โดยบริษัทที่เข้ามาทำการขุดเหมืองบนเกาะ ปัจจุบันศาลตั้งอยู่ในสวนจักรยานภูเขาเกอตัม ผู้ที่เดินทางมายังศาลแห่งนี้นิยมถวายของบูชาเป็นเครื่องสำอางและตุ๊กตาบาร์บี
ภูมิหลัง

ในทศวรรษ 1910 เกาะปูเลาอูบินเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมสิงคโปร์ของอังกฤษ บนเกาะมีชาวเยอรมันสองครอบครัวอาศัยอยู่ คือตระกูลบรันท์ (Brandt) และตระกูลมูลิงงัน (Muhlingan) ซึ่งบริหารสวนกาแฟบนเกาะ บนเกาะนี้ยังเป็นแหล่งที่มาของหินกรนิตและเหมืองหินที่นำมาใช้เป็นวัสดุก่อสร้าในสิงคโปร์ หลังเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งซึ่งเยอรมนีอยู่ฝั่งตรงข้ามกับอังกฤษ ในเดือนกรกฎาคม 1914 ทหารอังกฤษทำการจับกุมพลเมืองเยอรมันในสิงคโปร์ด้วยเหตุผลความมั่นคง เด็กหญิงชาวเยอรมันวัย 18 ปี ลูกสาวของบ้านหนึ่งในสองบนเกาะ วิ่งหนีการจับกุมเ้ขาไปในป่า หลายวันต่อมาคนงานในสวนชาวโบยามาพบกับศพของเธอซึ่งเต็มไปด้วยมด เข้าใจว่าเธอร่วงลงมาจากหน้าผาใกล้กับเหมืองและเสียชีวิต คนงานนำร่างเธอฝังในทราย วางดอกไม้และจุดธูปก่อนถวายเครื่องบูชาให้แก่เธอ ทั้งนี้ ไม่เป็นที่ทราบถึงชื่อของเธอ
ศาลเจ้า

ต่อมาคนงานชาวจีนได้ขุดเอาร่างของเธอออกมาและนำไปฝังบนเขาเหนือเหมือง ร่างของเธอถูกฝังในโกฐพร้อมไม้กางเขนและเหรียญจำนวนหนึ่ง  A จากนั้นจึงสร้างศาลเจ้าชั่วคราวขึ้นเหนือหลุมศพของเธอซึ่งต่อมามีชื่อด้านการให้พรให้โชคดี นักพนันจากสิงคโปร์และมลายูเดินทางมาที่ศาลและถวายของ เชื่อว่าเธอจะช่วยอวยพรให้โชคดี ในปี 1974 บริษัทเหมืองบนเกาะทำการสร้างศาลเจ้าขึ้นเป็นอาคารถาวรขึ้น มีลักษณะเป็นศาลเจ้าจีนสีเหลือขนาดเล็ก เข้าใจว่าร่างของเธอถูกนำออกมาจากจุดที่ฝังและนำมาตั้งไว้ในศาลที่สร้างขึ้นใหม่
อุตสาหกรรมเหมืองบนเกาะเริ่มเสื่อมถอยลงในทศวรรษ 1970 และเหมืองสุดท้ายบนเกาะปิดทำการในปี 1999 จำนวนผู้อยู่อาศัยลดลงจาก 2,000 คนเป็นไม่ถึง 100 และในปัจจุบันเกาะเป็นแหล่งสัตว์และป่าไม้  ศาลเข้านี้ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของเกาะ ปัจจุบันอยู่ในเขตสวนจักรยานภูเขาเกอตัม
จนถึงปัจจุบัน ผู้คนยังคงเดินทางมาถวายของบูชา เช่น เครื่องสำอาง น้ำยาทาเล็บ น้ำหอม และตุ๊กตาบาร์บี ตัวศาลเจ้าสร้างและประดับแบบจีน และมีผู้เดินทางมาเยี่ยมชมประมาณ 4-5 คนต่อสัปดาห์
ข้อเท็จจริงเชิงประวัติศาสตร์

ในผลการค้นคว้าโดย อ. วิลเลียม แอล กิบซัน (William L. Gibson) นักเชียนและนักวิจัยด้านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เขาพบว่าบนเกาะปูเลาอูบินไม่มีสวนหรือการเพาะปลูกกาแฟในระหว่างปี 1914 หรือในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง รวมถึงไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่บ่งบอกว่ามีครอบครัวชาวเยอรมันอาศัยบนเกาะในช่วงเดียวกัน กิบซันเสนอว่าศาลเจ้านี้อาจมีที่มาจากการปฏิบัติตามดาตุเกอรามัต ซึ่งเป็นความเชื่อพื้นถิ่นมลายูอันเกี่ยวข้องกับการบูชาบรรพชนที่ผู้อพยพชาวจีนนำมาปฏิบัติผสมผสานกับการบูชาบรรพบุรุษและบูชาธรรมชาติตามคติจีน กลายมาเป็นลัทธินาตุกง ตำนานซึ่งบอกเล่าถึงมดบนศพของเด็กหญิงชาวเยอรมันน่าจะมาจากตำนานของศาลที่เกี่ยวกับรังมดหรือจอมปลวก ซึ่งกลายมาเป็นจุดที่ทำการบูชาดาตุเกอรามัตซึ่งการบูชาจอมปลวกหรือรังมดไม่ใช่เรื่องแปลก และอาจมีที่มาเช่นนี้ก่อนจะแปรสภาพมาเป็นตำนานเรื่องเด็กหญิงชาวเยอรมัน
กิบซันยังทำการค้นคว้าประวัติของศาลเจ้าในรายงานของสื่อ หลักฐานภาพถ่ายที่เก่าแก่ที่สุดของอาคารศาลเจ้ามาจากบทความบนหนังสือพิมพ์มลายู เบอรีตามิงงู (Berita Minggu; ปัจจุลันคือ เบอรีตาฮารียัน) ลงวันที่ 27 ตุลาคม 1985 ซึ่งเขียนถึงศาลเจ้าบูชาหลุมศพของเจ้าหญิงจากชวาบนเขาในเกาะปูเลาอูบิน และจากบทความทำให้พอบอกได้ว่าเรื่องราวเบื้องหลังว่าด้วยเด็กหญิงชาวเยอรมันนั้นไม่น่าเป็นเรื่องที่มาของศาลเจ้านี้ ในปี 1987 เรื่องเล่าของเด็กหญิงเยอรมันปรากฏบนสื่อในบทสัมภาษณ์ของชาวเกาะอูบิน ชื่อ เชีย เยิง เกิง (Chia Yeng Keng) ก่อนจะถูกทำให้ได้รับความนิยมในบทความบนสื่อต่าง ๆ และหนังสือมากมาย
หญ้าตะกานน้ำเค็ม

| หญ้าตะกานน้ำเค็ม |
| --- | --- |

Ruppia maritima
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
อันดับ:: อันดับขาเขียด Alismatales
วงศ์:: Ruppiaceae Ruppiaceae
สกุล:: Ruppia Ruppia L.
สปีชีส์:: Ruppia maritima
ชื่อทวินาม
Ruppia maritima L.

ชื่อพ้อง
 Ruppia brachypus J.Gay
หญ้าตะกานน้ำเค็ม (อังกฤษ: wigeongrass; ชื่อวิทยาศาสตร์: Ruppia maritima) เป็นพืชน้ำชนิดหนึ่งซึ่งไม่จัดเป็นพืชในทะเลแต่จัดเป็นพืชน้ำจืดที่ทนเค็ม เป็นพืชฤดูเดียวหรือหลายฤดู ลำต้นแบบไรโซมทอดยาวไปตามพื้น แขนงตั้งตรง ใบแบนยาว ปลายแหลม ขอบใบจักเป็นฟันเลื่อย ออกดอกเป็นช่อ ช่อดอกมีกาบหุ้ม มีดอกย่อย 4-8 ดอก ผลแบบดรุบขนาดเล็ก แพร่กระจายไปตามน้ำ หรือโดยสิ่งมีชีวิตที่มากินเป็นอาหาร ไม่ชอบเจริญในน้ำขุ่นหรือมีออกซิเจนต่ำ  พบในบ่อน้ำกร่อยหรือบ่อเลี้ยงปลา
แหล่งข้อมูลอื่น

Jepson Manual Treatment - Ruppia maritima
USDA Plants Profile: Ruppia maritima
Flora of North America
Ruppia maritima - Photo gallery
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q164107  Wikispecies: Ruppia maritima  AlgaeBase: 56991  APDB: 161571  BOLD: 291963  Calflora: 7239  EoL: 1089003  EPPO: RUPMA  FloraBase: 114  FNA: 220011791  FoC: 220011791  Fossilworks: 214119  GBIF: 2864004  GRIN: 100969  iNaturalist: 61090  IPNI: 224565-2  IRMNG: 10197553  ITIS: 39063  IUCN: 164508  NBN: NHMSYS0021060370  NCBI: 29652  Plantarium: 32875  Plant List: kew-308804  PLANTS: RUMA5  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:224565-2  Tropicos: 26300130  uBio: 1981373  VASCAN: 9037  WCSP: 308804  WOI: 1887  WoRMS: 234031
หญ้าปล้องละมาน

| หญ้าปล้องละมาน |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Poales
วงศ์:: Poaceae
วงศ์ย่อย:: Panicoideae
สกุล:: Echinochloa
สปีชีส์:: E.  crus-galli
ชื่อทวินาม
Echinochloa crus-galli (L.) Beauv

หญ้าปล้องละมาน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Echinochloa crusgalli, อังกฤษ: Bornyardgrass, watergrass) เป็นพืชวงศ์หญ้าและพืชฤดูเดียว ขึ้นเป็นกอ สูง 1-2 เมตร ปกติไม่มีลิ้นใบ ใบเป็นเส้นตรง ยาว 10 - 30 เมตร ดอกเป็นดอกช่อแบบพานิเคิล ยาว 10 - 20 เซนติเมตร ประกอบด้วยช่อดอกย่อยแบบ spike  9-12 ช่อ ออกดอกตลอดปี ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ชอบขึ้นในที่ชื้นแฉะ มักพบในนาและที่รกร้าง แพร่กระจายในบริเวณภาคกลางของประเทศไทย แต่พบน้อยกว่าหญ้าข้าวนก
หญ้าปล้องละมานมีหลายพันธุ์ คาดว่ามีถิ่นกำเนิดในญี่ปุ่น ต่อมาจึงแพร่กระจายไปยังเกาหลี จีน และรัสเซีย เมล็ดรับประทานได้ โดยหุงในน้ำหรือนำไปคั่วใช้เป็นอาหารในยามขาดแคลน นำไปหมักทำเบียร์ ใช้เป็นอาหารสัตว์ ในชวานำยอดอ่อนไปรับประทานเป็นผัก โปรตีนในเมล็ดไม่มีกลูเตนจึงไม่เหมาะกับการนำไปทำขนมปัง
หญ้ายอนหู

| หญ้ายอนหู |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Poales
วงศ์:: Poaceae
สกุล:: Leptochloa
สปีชีส์:: L.  chinensis
ชื่อทวินาม
Leptochloa chinensis 

หญ้ายอนหู หรือ หญ้าดอกขาว (อังกฤษ: Red sprangletop; ชื่อวิทยาศาสตร์: Leptochloa chinensis) เป็นพืชวงศ์หญ้าและพืชฤดูเดียว ขึ้นเป็นกอ ออกรากตามข้อ สูง 50 - 100 เซนติเมตร ใบเรียบ เป็นเส้นตรง ยาว 10 - 20 เซนติเมตร ดอกเป็นดอกช่อแบบพานิเคิล ยาว 20-60 เซนติเมตร มีช่อดอกย่อยแบบ spike จำนวนมาก ยาวประมาณ 10 เซนติเมตร แต่ละช่อมี 3-7 ดอก ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ชอบดินที่ระบายน้ำได้ไม่ดี พบในนาหว่าน พบได้ทั่วประเทศไทย
หญ้ายอนหูเป็นพืชที่มีฤทธิ์ทางอัลลีโลพาธี สารสกัดด้วยเอทิลอะซีเตตจากลำต้น ยับยั้งการเจริญของแตงกวา แตงโม ฟักทอง ถั่วลิสงนา ผักเสี้ยนผี ผักเบี้ยใหญ่ ข้าว ไมยราบยักษ์ ผักกาดขาวและหญ้าข้าวนกได้