stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฝ่ายค้าน

ดูเพิ่ม: ฝ่ายค้านในระบบรัฐสภา
ยืนหยัดในฝ่ายค้าน (ประทับรอยเท้าหน้าศาลาว่าการเก่าในเมืองบอสตัน)
ในทางการเมือง ฝ่ายค้าน (อังกฤษ: Opposition) ประกอบด้วยพรรคการเมืองตั้งแต่หนึ่งพรรคขึ้นไปหรือกลุ่มองค์กรอื่น ๆ ที่ต่อต้านรัฐบาลตามหลักอุดมการณ์ (หรือในภาษาอังกฤษแบบอเมริกันเรียกว่า ฝ่ายบริหาร) พรรคหรือกลุ่มที่มีอำนาจควบคุมทางการเมืองของนคร ภูมิภาค รัฐ ประเทศ หรือองค์กรทางการเมืองอื่น ๆ ระดับความขัดแย้งแตกต่างกันไปตามเงื่อนไขทางการเมือง ตัวอย่างเช่น ในระบอบเผด็จการและประชาธิปไตย ฝ่ายค้านอาจถูกกดขี่หรือต้องการตามลำดับ สมาชิกของฝ่ายค้านมักทำหน้าที่เป็นปฏิปักษ์กับอีกฝ่าย
นักวิชาการที่มุ่งเน้นไปที่การเมืองฝ่ายค้านไม่ได้รับความนิยมหรือมีความสามารถมักนักจนกระทั่งกลางศตวรรษที่ 20 การศึกษาเมื่อเร็ว ๆ นี้พบว่า ฝ่ายค้านทางการเมืองสามารถใช้เหตุผลเรื่องความไม่สงบของประชาชนจากสภาวะเศรษฐกิจและคุณภาพชีวิตในการระดมพลและเรียกร้องการเปลี่ยนแปลงได้ นักวิชาการถกเถียงกันว่าฝ่ายค้านทางการเมืองจะได้ประโยชน์จากความไม่มั่นคงทางการเมืองและวิกฤตเศรษฐกิจหรือไม่ ในขณะที่บางคนสรุปตรงกันข้าม กรณีศึกษาในจอร์แดนสอดคล้องกับแนวคิดกระแสหลักที่ว่าฝ่ายค้านทางการเมืองจะได้ประโยชน์จากความไม่มั่นคง ในขณะที่กรณีศึกษาในโมร็อกโกแสดงให้เห็นถึงการขาดการระดมมวลชนฝ่ายค้านเพื่อตอบสนองต่อความไม่มั่นคง ในกรณีศึกษาของจอร์แดน นักวิชาการอ้างถึงฝ่ายค้านที่ท้าทายผู้มีอำนาจมากขึ้น เนื่องจากความไม่มั่นคงทางการเมืองและเศรษฐกิจทวีความรุนแรงขึ้น ในขณะที่ฝ่ายค้านในโมร็อกโกไม่ได้เคลื่อนไหวเพื่อจัดการกับความไม่มั่นคง
นอกจากนี้ การวิจัยเกี่ยวกับการเมืองฝ่ายค้านในเอเชียใต้ยังช่วยให้นักวิจัยทราบถึงความเป็นไปได้ของการต่ออายุประชาธิปไตยหลังการถอยหลังกลับ ตลอดจนความเป็นไปได้ของความรุนแรงทางการเมือง  แม้จะมีระบอบการปกครองที่รุนแรง และมีอำนาจในประเทศต่าง ๆ ในเอเชียใต้ แต่ฝ่ายค้านยังคงวางตัวเป็นพรรคคู่สัญญาที่มีอำนาจ ตัวอย่างเช่น สมาชิกฝ่ายค้านได้เข้าสู่ตำแหน่งในเนปาล และศรีลังกาเป็นเจ้าภาพจัดการเลือกตั้งในภูมิภาคที่ทราบกันดีว่าก่อนหน้านี้ไม่เคยจัดการเลือกตั้ง ในกรณีเหล่านี้ การปรากฏตัวของฝ่ายค้านได้นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงในทางบวกของระบอบประชาธิปไตย
ความขัดแย้งทางการเมืองผ่านการสื่อสารทางสื่อสังคม

เนื่องจากสื่อสังคมได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสังคมและวัฒนธรรมทั่วโลก ความขัดแย้งทางการเมืองออนไลน์ก็เช่นกัน การสื่อสารทางออนไลน์ในภาพรวมได้เพิ่มการแพร่กระจายของความขัดแย้งทางการเมืองที่ชัดเจนยิ่งขึ้น ปัจจัยต่าง ๆ เช่น การเซ็นเซอร์ การเซ็นเซอร์แบบเลือก โพลาไรเซชัน และห้องสะท้อนเสียงได้เปลี่ยนวิธีการนำเสนอของฝ่ายค้านทางการเมือง ชาวอเมริกันหลายคนเชื่อเช่นกันว่าเว็บไซต์โซเชียลมีเดียมีการเซ็นเซอร์มุมมองทางการเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขามีความขัดแย้งกับสภาพที่เป็นอยู่
ดูเพิ่ม

ฝ่ายค้านผู้ภักดีต่อพระองค์
ผู้นำฝ่ายค้าน
ฝ่ายค้านในระบบรัฐสภา
ความขัดแย้งทางการเมือง
การจัดตั้ง
พรรครัฐบาล
ฝากล่องเสียง

| ฝาปิดกล่องเสียง หรือ ลิ้นปิดกล่องเสียง  (Epiglottis) |
| --- | --- |
ภาพภายในของกล่องเสียง มุมมองจากการส่องกล้องตรวจกล่องเสียง
รายละเอียด
คัพภกรรม: branchial arch คู่ที่ 4 และ 6 
ตัวระบุ
MeSH: D004825
TA98: A06.2.07.001
TA2: 3190
FMA: 55130
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ฝาปิดกล่องเสียง หรือ ลิ้นปิดกล่องเสียง (อังกฤษ: epiglottis) เป็นแผ่นกระดูกอ่อนชนิดอิลาสติกคาร์ทิเลจ (elastic cartilage) ที่คลุมด้วยเยื่อเมือก (mucus membrane) ติดอยู่กับโคนของลิ้น มีลักษณะเป็นแผ่นฝาปิดที่ขยับขึ้นลงได้ ฝานี้จะยื่นเอียงขึ้นด้านบนหลังลิ้นและกระดูกไฮออยด์ (hyoid bone)
กายวิภาคศาสตร์และหน้าที่

ฝาปิดกล่องเสียงทำหน้าที่ปิดทางเข้าของช่องเส้นเสียงหรือชุดสายเสียง (glottis) ซึ่งเป็นทางเปิดระหว่างสายเสียงแท้ (vocal folds)
ในตำแหน่งปกติ ฝาปิดกล่องเสียงจะเปิดขึ้นด้านบน แต่ขณะที่กลืนอาหาร กระดูกไฮออยด์จะยกตัวขึ้น ดันให้กล่องเสียง (larynx) เลื่อนขึ้น ทำให้ฝาปิดกล่องเสียงพับลงไปตำแหน่งแนวราบมากขึ้น ซึ่งจะป้องกันไม่ให้อาหารตกลงไปในท่อลม (trachea) แต่ให้อาหารลงไปในหลอดอาหาร (esophagus) ซึ่งอยู่ด้านหลังกว่าแทน
ฝาปิดกล่องเสียงเป็นหนึ่งในสามโครงสร้างกระดูกอ่อนขนาดใหญ่ที่ประกอบขึ้นเป็นกล่องเสียง
ความสำคัญทางคลินิก > รีเฟล็กซ์ของฝาปิดกล่องเสียง

เส้นประสาทลิ้นคอหอย (glossopharyngeal nerve, CN IX) ส่งใยประสาทไปยังฝาปิดกล่องเสียงด้านบน ซึ่งให้เส้นประสาทนำเข้าของรีเฟล็กซ์ขย้อน (gag reflex) แขนงซุพีเรียร์ลาริงเจียลของเส้นประสาทเวกัส (superior laryngeal branch of the vagus nerve) ให้ใยประสาทไปยังฝาปิดกล่องเสียงด้านล่าง ซึ่งให้เส้นประสาทนำเข้าของรีเฟล็กซ์การไอ (cough reflex)
ความสำคัญทางคลินิก > การติดเชื้อของฝาปิดกล่องเสียง

ในเด็ก ฝาปิดกล่องเสียงมักจะติดเชื้อจากแบคทีเรีย Haemophilus influenzae หรือ Streptococcus pneumoniae แม้ว่าภาวะนี้จะรักษาได้ง่าย แต่ก็นับเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์เพราะหากไม่ได้รับการรักษา ฝาปิดกล่องเสียงจะบวมและปิดกั้นท่อลม (trachea) ทำให้เกิดการอักเสบทั่วร่างกาย (massive inflammation) ภาวะนี้เกิดขึ้นได้น้อยในประเทศที่มีการให้วัคซีนต่อเชื้อ Haemophilus influenzae (HIB)
ภาพอื่นๆ

กล่องเสียง
กล่องเสียงของม้า
กระดูกอ่อนของกล่องเสียง มองจากด้านหลัง
เอ็นของกล่องเสียง มองจากด้านหลัง
ภาพตัดแนวแยกหน้าหลังของกล่องเสียงและส่วนบนของท่อลม
ทางเปิดของกล่องเสียง มองจากด้านหลัง
กล้ามเนื้อของกล่องเสียง มองจากด้านหลัง
กล้ามเนื้อของกล่องเสียง มองจากด้านข้าง (ในภาพแผ่นด้านขวาของกระดูกอ่อนไทรอยด์ถูกตัดออก)
ภาพตัดกลางลำตัวของจมูก ปาก คอหอย (pharynx) และกล่องเสียง (larynx)
แหล่งข้อมูลอื่น

Norman/Georgetown lesson11 (larynxsagsect)
ภาคย้อนอดีต

ภาคย้อนอดีต (อังกฤษ: prequel) เป็นงานวรรณกรรม ละคร หรือภาพยนตร์ที่มีเรื่องราวก่อนงานก่อนหน้า โดยเน้นที่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อน
ภาคแคนเทอร์เบอรี

สังฆเขตแคนเตอร์บรี (สีเหลือง) และ สังฆเขตยอร์ค (สีชมพู)
ภาคแคนเทอร์เบอรี (อังกฤษ: Province of Canterbury) เป็นหนึ่งในสองภาคคริสตจักรในคริสตจักรแห่งอังกฤษ (อีกแห่งหนึ่งคือ ภาคยอร์ค) ภาคแคนเทอร์เบอรีประกอบด้วย 30 เขตมิสซัง เนื้อที่ของเขตตั้งอยู่สองในสามของทางตอนใต้ของเกาะอังกฤษรวมทั้งหมู่เกาะแชนนาล คริสตจักรบางคริสตจักรในเวลส์และบนแผ่นดินใหญ่ยุโรป  ก่อนที่คริสตจักรแห่งเวลส์จะถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1920 เวลส์ก็อยู่ภายใต้การปกครองของภาคแคนเทอร์เบอรี  และระหว่างปี  ค.ศ. 787 และ ค.ศ. 803 ภาคแคนเทอร์เบอรีแบ่งออกไปเป็นภาคคริสตจักรที่สามคือภาคลิทชฟิลด์
ประมุขของภาคแคนเทอร์เบอรีคืออาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี และมีมหาวิหารแคนเตอร์บรีเป็นอาสนวิหารประจำคริสตจักร
ฝากไว้..ในกายเธอ

| ฝากไว้> .ในกายเธอ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: โสภณ ศักดาพิศิษฏ์
บทภาพยนตร์: โสภณ ศักดาพิศิษฏ์ จิรัศยา วงษ์สุทิน ทศพร เหรียญทอง
อำนวยการสร้าง: จิระ มะลิกุล เช่นชนนี สุนทรศารทูล สุวิมล เตชะสุปินัน วรรณฤดี พงษ์สิทธิ์ศักดิ์
นักแสดงนำ: จุฑาวุฒิ ภัทรกำพล ธนภพ ลีรัตนขจร สุภัสสรา ธนชาต วิโอเลต วอเทียร์ นุสบา ปุณณกันต์ ศุภกิจ ตังทัตสวัสดิ์ สุปรีย์ฎา คำนวณศิลป์
กำกับภาพ: ธรรมนูญ อาทโรประยูร
ตัดต่อ: ปนายุ คุณวัลลี
ดนตรีประกอบ: ชาติชาย พงศ์ประภาพันธ์
บริษัทผู้สร้าง: จีทีเอช จอกว้างฟิล์ม 
ผู้จัดจำหน่าย: จีเอ็มเอ็ม ไท หับ
วันฉาย: 7 สิงหาคม 2557
ความยาว: 115 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ทำเงิน: 66.9 ล้านบาท
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ฝากไว้..ในกายเธอ (อังกฤษ: The Swimmers) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวดราม่าสยองขวัญเหนือธรรมชาติ ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2557 กำกับโดย โสภณ ศักดาพิศิษฏ์ นำแสดงโดย จุฑาวุฒิ ภัทรกำพล ธนภพ ลีรัตนขจร และ สุภัสสรา ธนชาต โดยมีกำหนดเข้าฉายในระบบเสียงรอบทิศทาง ดอลบี แอทมอส (Dolby Atmos) ซึ่งนับว่าเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องที่ 2 ที่มีการจัดทำเสียงในระบบนี้ และเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของ จีทีเอช ที่มีการจัดทำเสียงในระบบนี้ ภาพยนตร์ทำรายได้ 66.9 ล้านบาท
เรื่องย่อ

เพิร์ท (จุฑาวุฒิ ภัทรกำพล)และแทน (ธนภพ ลีรัตนขจร)ต่างก็เป็นทั้งเพื่อนรักและศัตรูคนสำคัญกั­นมาโดยตลอด ทั้งคู่เป็นนักกีฬาว่ายน้ำของจังหวัดที่พย­ายามแข่งกันเพื่อแย่งชิงโควต้าเข้ามหาวิทย­าลัย แต่แม้ว่าเพิร์ทจะพยายามฝึกฝนตัวเองมากแค่­ไหน เขาก็ไม่สามารถเอาชนะพรสวรรค์ของแทนได้ หนำซ้ำเพิร์ทยังแอบไปตกหลุมรักไอซ์ (สุภัสสรา ธนชาต)แฟนสาวของแทนซึ่งเธอก็มีใจให้เขาเช่นกัน
แต่แล้วไอซ์กลับฆ่าตัวตายอย่างปริศนาภายใน­สระว่ายน้ำซึ่งเป็นที่ซ้อมของนักกีฬาจังหว­ัด แทนเสียใจมากจนหายหน้าไปจากการฝึกซ้อม เพิร์ทจึงกลับมาเป็นตัวเต็งในการคว้าโควต้­าเข้ามหาวิทยาลัย ทว่าตลอดเวลาที่เพิร์ทซ้อมว่ายน้ำคนเดียวก­ลางดึก นับวันเขายิ่งกลับรู้สึกราวกับมีใครมาว่าย­อยู่ด้วยข้างๆหรือแม้แต่สายตาที่คอยจ้องมอ­งเขาในเงามืด แม้ว่าทั้งสระจะมีเพียงเขาคนเดียวก็ตาม
กระทั่งวันหนึ่งแทนกลับมาที่สระ แล้วเล่าให้เพิร์ทฟังถึงสาเหตุที่ไอซ์ฆ่าต­ัวตายว่าเป็นเพราะเธอท้อง แทนบอกเพิร์ทว่าเขาจะแก้แค้นให้ไอซ์ เขาจะต้องรู้ตัวคนที่ทำให้ไอซ์ฆ่าตัวตายให­้ได้ไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตาม
เพิร์ทจะทำอย่างไรกับสิ่งที่เขาต้องเผชิญ ความผิดที่เขาได้ฝากไว้กับทั้งแทนและไอซ์ก­ำลังจะถูกเปิดเผยออกมาอย่างช้าๆและทรมาน
นักแสดง

จุฑาวุฒิ ภัทรกำพล รับบท พัฒนะ (เพิร์ท)
ธนภพ ลีรัตนขจร รับบท แทนไท (แทน)
สุภัสสรา ธนชาต รับบท อินทิรา (ไอซ์)
วิโอเลต วอเทียร์ รับบท มิ้นท์
นุสบา ปุณณกันต์ รับบท อ้อ (แม่ของเพิร์ท)
ศุภกิจ ตังทัตสวัสดิ์ รับบท โค้ชเสรี
สุปรีย์ฎา คำนวณศิลป์ รับบท อร (แม่ของไอซ์)
เพลงประกอบภาพยนตร์

"ฝากไว้" – วิโอเลต วอเทียร์ (ต้นฉบับของ ธงไชย แมคอินไตย์)
"ฝากไว้" – ธงไชย แมคอินไตย์  (ท้ายเรื่อง)
แหล่งข้อมูลอื่น

ฝากไว้..ในกายเธอ ที่สยามโซน
| ด ค กจีเอ็มเอ็ม ไท หับ (GTH) |
| --- | --- |
บุคคลสำคัญ:  วิสูตร พูลวรลักษณ์  จินา โอสถศิลป์  จิระ มะลิกุล  ยงยุทธ ทองกองทุน  ประเสริฐ วิวัฒนานนท์พงศ์  เช่นชนนี สุนทรศารทูล  365 ฟิล์ม 
ภาพยนตร์:  ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ (2547)  แจ๋ว (2547)  สายล่อฟ้า (2547)  วัยอลวน 4 : ตั้ม-โอ๋ รีเทิร์น (2548)  มหา'ลัย เหมืองแร่ (2548)  เพื่อนสนิท (2548)  เด็กหอ (2549)  แก๊งชะนีกับอีแอบ (2549)  โกยเถอะโยม (2549)  Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย (2549)  หมากเตะรีเทิร์นส (2549)  เก๋า..เก๋า (2549)  บอดี้ ศพ19 (2550)  แฝด (2550)  365 วัน ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์ (2550)  สายลับจับบ้านเล็ก (2550)  ตั๊ดสู้ฟุด (2550)  กอด (2551)  ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น (2551)  สี่แพร่ง (2551)  รัก/สาม/เศร้า (2551)  โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต (2551)  ความจำสั้น แต่รักฉันยาว (2552)  หนีตามกาลิเลโอ (2552)  ห้าแพร่ง (2552)  รถไฟฟ้า มาหานะเธอ (2552)  บ้านฉัน..ตลกไว้ก่อน (พ่อสอนไว้) (2553)  กวน มึน โฮ (2553)  กระดึ๊บ (2553)  Suck Seed ห่วยขั้นเทพ (2554)  ลัดดาแลนด์ (2554)  Top Secret วัยรุ่นพันล้าน (2554)  ATM เออรัก..เออเร่อ (2555)  รัก 7 ปี ดี 7 หน (2555)  เคาท์ดาวน์ (2555)  พี่มาก..พระโขนง (2556)  คิดถึงวิทยา (2557)  ฝากไว้..ในกายเธอ (2557)  ไอฟาย..แต๊งกิ้ว..เลิฟยู้ (2557)  ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ (2558)  เมย์ไหน..ไฟแรงเฟร่อ (2558) 
ละคร:  เนื้อคู่ (ประตูถัดไป) (2551)  สายลับเดอะซีรีส์ (2552)  เนื้อคู่ (อยากรู้ว่าใคร) (2553)  หมวดโอภาส (2554)  ATM 2 คู่เวอร์..เออเร่อเออรัก (2555)  จีทีเอช ไซด์ สตอรี่ (2556)  ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น (ฤดูกาลที่ 1) (2556)  เนื้อคู่ (The Final Answer) (2557)  ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น (ฤดูกาลที่ 2) (2557)  เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน (2557)  STAY ซากะ..ฉันจะคิดถึงเธอ (2558)  น้ำตากามเทพ (2558)  มาลี เพื่อนรัก..พลังพิสดาร (2558)  ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น (ฤดูกาลที่ 3) (2558) 
ผลงานอื่น:  จีทีเอชออนแอร์  ช่องวัน 31  จีเอ็มเอ็ม 25 
คอนเสิร์ต:  Feel Good Music & Movie Concert (2550)  GTH Fun Face (2555)  ไทยประกันชีวิต Present GTH Day : Play It Forward (2555)  ลำซิ่งซิงเกอร์  STAR THEQUE GTH 11 ปีแสงคอนเสิร์ต  บริษัทและกลุ่มธุรกิจในเครือ 
ดูเพิ่มเติม:  แกรมมี่ภาพยนตร์  จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์  ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์  หับ โห้ หิ้น ฟิล์ม  จีดีเอช  ที โมเมนต์
ภัยพิบัติวันขอบคุณพระเจ้า

เหยื่อของภัยพิบัติ
ภัยพิบัติวันขอบคุณพระเจ้า (อังกฤษ: Thanksgiving Day Disaster) เกิดขึ้นที่ซานฟรานซิสโกเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1900 ในระหว่างการแข่งขันฟุตบอลวิทยาลัยประจำปีระหว่าง California Golden Bears และ Stanford Cardinal หรือที่เรียกว่า The Big Game ผู้คนจำนวนมากที่ไม่ต้องการจ่ายค่าเข้าชม 1 ดอลลาร์ (เท่ากับ 30 ดอลลาร์ในปัจจุบัน) รวมตัวกันบนหลังคาของโรงงานเป่าแก้วเพื่อชมฟรี หลังคาพังทลาย ผู้ชมจำนวนมากกระเด็นไปบนเตาหลอม มีผู้เสียชีวิต 23 คน และบาดเจ็บอีกกว่า 100 คน ภัยพิบัติครั้งนี้ยังคงเป็นอุบัติเหตุร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์การแข่งขันกีฬาของสหรัฐฯ
ปูมหลัง

ทุกปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1892 ทีมฟุตบอลมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียและมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดจะแข่งขันฟุตบอลประจำปีในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายนหรือต้นเดือนธันวาคม งานนี้กลายเป็นที่รู้จักในนาม The Big Game
ภาพกราฟิกส์เวกเตอร์

บทความนี้เกี่ยวกับภาพกราฟิกส์คอมพิวเตอร์ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เวกเตอร์ (แก้ความกำกวม)
ภาพกราฟิกส์เวกเตอร์ (อังกฤษ: vector graphics) โดยทั่วไปคือคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ที่เกิดจากการกำหนดพิกัดและการคำนวณค่าบนระนาบสองมิติ รวมทั้งมุมและระยะทาง ตามทฤษฎีเวกเตอร์ในทางคณิตศาสตร์ ในการก่อให้เกิดเป็น เส้น หรือรูปภาพ ข้อดีคือ สามารถย่อขยายได้ โดยคุณภาพไม่เปลี่ยนแปลง ข้อเสียคือภาพไม่เหมือนภาพจริงเป็นได้เพียงภาพวาด หรือใกล้เคียงภาพถ่ายเท่านั้น ข้อมูลภาพพวกนี้ได้แก่ไฟล์สกุล svg, ps, eps, ai (adobe illustrator) และฟอนต์แบบ TrueType ต่างๆเป็นต้น โปรแกรมที่ใช้สร้างข้อมูลภาพประเภทนี้เช่น  Adobe Illustrator, InkScape ในบางครั้ง ภาพกราฟิกส์เวกเตอร์ยังอาจหมายถึงกราฟิกส์สามมิติอีกด้วย
ภรรยาของโยบ

บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล
โยบถูกภรรยาเยาะเย้ย โดย Gaspare Traversi
ภรรยาของโยบ (อังกฤษ: Job's wife) เป็นบุคคลในคัมภีร์ไบเบิลที่ไม่ปรากฏชื่อ ถูกกล่าวถึงในหนังสือโยบ
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล

ภรรยาของโยบปรากฏเฉพาะในบทที่ 2 เมื่อโยบป่วยด้วยฝีร้ายและมีความระทมทุกข์จากการสูญเสียทุกสิ่ง ภรรยาของโยบจึงพูดกับโยบในวรรค 9 ว่า "เธอยังจะยึดมั่นในความซื่อสัตย์อยู่อีกหรือ? จงแช่งพระเจ้าและตายเสียเถอะ" (THSV11) คำในภาษาฮีบรูที่แปลเป็นคำว่า "แช่ง" (curse) นั้นแท้จริงแล้วมีความหมายว่า "อวยพร" (bless) แต่ฉบับแปลภาษาอังกฤษเกือบทั้งหมดมองว่าเป็นการเกลื่อนคำ
โยบตำหนิภรรยาในวรรค 10 โดยพูดว่า "เธอพูดอย่างหญิงโง่เขลาจะพึงพูด"
หลังจากนั้นก็ไม่มีปรากฏตัวของภรรยาของโยบอีก ยกเว้นการกล่าวถึงผ่าน ๆ ใน 19:17 (เมื่อโยบพูดว่า "ลมหายใจของข้าเป็นที่ขยะแขยงแก่ภรรยาของข้า") และ 31:10 ("ก็ขอให้ภรรยาของข้าโม่แป้งให้คนอื่น") ในบทที่ 42 โยบได้บุตรเพิ่มเติม (วรรค 13) แต่ไม่มีการระบุว่าเป็นบุตรที่เกิดกับภรรยาคนเดียวกันนี้หรือภรรยาคนอื่น
โยบถูกภรรยาเยาะเย้ย
โดยฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์
ผู้ลี้ภัย

| ประชากรทั้งหมด |
| --- | --- |
ป. 25.4 ล้านคน (19.9 ล้านคน ภายใต้อาณัติของข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (UNHCR) และ 5.4 ล้านคนภายใต้อาณัติของ UNRWA)
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
แอฟริกาใต้สะฮารา: 6.236 ล้านคน
ยุโรป และเอเชียเหนือ: 6.088 ล้านคน
เอเชียแปซิฟิก: 4.153 ล้านคน
ตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ: 2.653 ล้านคน
ทวีปอเมริกา: 484,261 คน
แผนที่แสดงต้นกำเนิดของผู้ลี้ภัยและผู้แสวงหาที่พักพิงใน ค.ศ. 2007
แผนที่แสดงประเทศปลายทางของผู้ลี้ภัย ค.ศ. 2007
ผู้ลี้ภัย (อังกฤษ: refugee) หมายถึงบุคคลที่อยู่นอกประเทศต้นกำเนิดหรือประเทศที่มีถิ่นฐานประจำ เพราะเขาผู้นั้นประสบกับภัยอันเกิดแต่การตามล่า การกดขี่ด้วยเหตุทาง เชื้อชาติ ศาสนา สัญชาติ ความเห็นทางการเมือง หรือ การเป็นสมาชิกของกลุ่มสังคมที่ถูกตามล่า บางครั้งอาจเรียกผู้ลี้ภัยว่า ผู้ขอที่ลี้ภัย (asylum seeker) จนกว่าจะได้รับการยอมรับสถานภาพของผู้ลี้ภัย
เด็กและสตรีผู้ลี้ภัยเป็นผู้ลี้ภัยกลุ่มย่อยที่ได้รับความสนใจเป็นพิเศษ ระบบผู้ลี้ภัยจะทำงานได้ก็ต่อเมื่อประเทศเปิดพรมแดนให้ผู้คนหนีจากความความขัดแย้ง  โดยเฉพาะประเทศพื้นบ้านใกล้กับต้นกำเนิดของความขัดแย้ง ระบบผู้ลี้ภัยนี้ได้ช่วยเหลือผู้คนมากมายแต่ก็ยังมีข้อบกพร่องอยู่ ในหลายกรณีการหนีไปอยู่ในค่ายผู้ลี้ภัยกระทำได้ยากยิ่ง
ณ วันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2005 ประเทศต้นกำเนิดของผู้ลี้ภัยที่สำคํญได้แก่ อัฟกานิสถาน อิรัก เซียร์ราลีโอน พม่า โซมาเลีย เซาท์ซูดาน และปาเลสไตน์ ประเทศที่มีผู้พลัดถิ่นภายในประเทศมากที่สุดคือเซาท์ซูดานโดยมีจำนวนกว่า 5 ล้านคน ใน ค.ศ. 2006 อาเซอร์ไบจานเป็นประเทศที่มีผู้ลี้ภัยและผู้พลัดถิ่นภายในประเทศถึง 800,000 คน ถือเป็นอัตราส่วนต่อประชากรที่มากที่สุด
ทัศนคติของนานาชาติ > วันผู้ลี้ภัยโลก

บทความหลัก: วันผู้ลี้ภัยโลก
วันผู้ลี้ภัยโลกตรงกับวันที่ 20 มิถุนายน เกิดจากสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติมีมติใน ค.ศ. 2000 เดิมทีนั้นวันที่ 20 มิถุนายนเป็นวันผู้ลี้ภัยแอฟริกันซึ่งฉลองกันในหลายประเทศในทวีปแอฟริกา
การซึมซับผู้ลี้ภัย > ค่าย

ค่ายผู้ลี้ภัยเป็นสถานที่ที่สร้างโดยรัฐบาลหรือเอ็นจีโอ (เช่น คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ) เพื่อรับผู้ลี้ภัย ผู้คนสามารถเข้ามาพักอาศัยในค่าย รับอาหารและความช่วยเหลือทางการแพทย์ จนกว่าจะปลอดภัยที่จะกลับบ้านได้หรือจนกว่าจะมีผู้มารับตัวไป  ในหลายกรณีแม้ว่าเวลาผ่านไปหลายปีก็ยังไม่ปลอดภัยที่จะกลับบ้านจนทำให้ต้องไปตั้งถิ่นฐานใหม่ใน "ประเทศที่สาม" ห่างไกลจากชายแดนที่ข้ามมา อย่างไรก็ดีโดยส่วนใหญ่ผุ้ลี้ภัยมักไม่ได้รับโอกาสในการตั้งถิ่นฐานใหม่และมีความเสี่ยงต่อโรคภัยและความรุนแรง มีประมาณการณ์ว่าทั่วโลกมีค่ายผู้ลี้ภัยอยู่ราว 700 แห่ง
การซึมซับผู้ลี้ภัย > การตั้งรกรากใหม่

| --- | --- |
ประเทศปลายทาง: จำนวนการตั้งถิ่นฐานใหม่ใน ค.ศ. 2010
 สหรัฐ: 54,077
 แคนาดา: 6,706
 ออสเตรเลีย: 5,636
 สวีเดน: 1,789
 นอร์เวย์: 1,088
 สหราชอาณาจักร: 695
 ฟินแลนด์: 543
 นิวซีแลนด์: 535
 เยอรมนี: 457
 เนเธอร์แลนด์: 430
อื่น ๆ: 958
รวม: 72,914
การตั้งรกรากใหม่เป็นการช่วยเหลือผู้ลี้ภัยที่ไม่อาจกลับบ้านได้ให้ไปสู่ประเทศที่สาม ในอดีต UNHCR ให้ความเห็นว่าการตั้งรกรากใหม่เป็นทางเลือกที่แย่ที่สุดในบรรดาทางออกที่พอเป็นไปได้ของปัญหาผู้ลี้ภัย อย่างในก็ดีในเดือนเมษายน ค.ศ. 2000 ได้มีการเปลี่ยนท่าทีดังกล่าวและเห็นว่าในหลายกรณี การตั้งรกรากใหม่เป็นทางเลือกเดียวที่เป็นไปได้
การตั้งรกรากใหม่เป็นกระบวนการอันยากยิ่งเพราะผู้ลี้ภัยจะต้องประสบกับปัญหาหลายประการทั้งทางวัตถุและจิตใจ โดยส่วนใหญ่แล้วผู้ลี้ภัยมาจากประเทศด้อยพัฒนา การตั้งถิ่นฐานใหม่ในประเทศพัฒนาแล้วจะต้องปรับตัวและพบกับความแตกต่างและความเปลี่ยนแปลงหลายประการและอาจพบกับปัญหาการเลือกปฏิบัติ ทำให้กระบวนการตั้งถิ่นฐานใหม่เป็นไปอย่างเชื่องช้า
อย่างไรก็ตาม UNHCR ก็เล็งเห็นถึงประโยชน์แห่งการตั้งถิ่นฐานใหม่ ถึงกับกล่าวว่า “ทั้งการตั้งถิ่นฐานใหม่ของผู้ลี้ภัยและการอพยพย้ายถิ่นต่างได้รับการยอมรับว่าเป็นปัจจัยสำคัญในความสำเร็จทางเศรษฐกิจของหลายประเทศอุตสาหกรรม”   UNHCR เห็นว่าการตั้งถิ่นฐานใหม่ทำหน้าที่สามประการ คือ
ธำรงไว้ซึ่งสิทธิมนุษยชนพื้นฐาน เช่น “ชีวิต, เสรีภาพ, ความปลอดภัย, สุขภาพ” สำหรับผู้ลี้ภัยซึ่งมีความเสี่ยงในค่าย
เป็นทางออกระยะยาวสำหรับปัญหาผู้พลัดถิ่นและผู้ลี้ภัยจำนวนมาก
ช่วยบรรเทาภาระของประเทศที่ตั้งค่ายรับผู้คนเหล่านั้น ประเทศเหล่านี้มักเป็นประเทศที่ยากจนและไม่อาจรับมือผู้ลี้ภัยจำนวนมากได้
ถึงกระนั้น มีเพียง 1% ของผู้ลี้ภัยกว่า 10.5 ล้านคนที่ UNHCR ดูแลถูกส่งไปตั้งรกรากใหม่ ใน ค.ศ. 2010 มีผู้ลี้ภัยราว 108,000 คนถูกพิจารณาเพื่อการตั้งถิ่นฐานใหม่โดยมีประเทศต้นกำเนิดคือ อิรัก พม่า และภูฏาน
ใน ค.ศ. 2008 UNHCR ส่งเรื่องการตั้งถิ่นฐานใหม่ให้ประเทศที่สามพิจารณาถึง 121,000 คน เป็นจำนวนมากที่สุดในรอบ 15 ปี ในขณะที่ปีก่อนหน้ามีผู้ลี้ภัยส่งให้พิจารณาเพียง 98,999 คน โดย 33,512 คนมาจากอิรัก 30,388 คนมาจากพม่า และ 23,516 คนจากภูฏาน
สำหรับจำนวนของการออกเดินทางจริง ใน ค.ศ. 2008 มีผู้ลี้ภัย 65,548 คนได้รับการตั้งถิ่นฐานใหม่ใน 26 ประเทศ เพิ่มจาก 49,868 คนในปีก่อนหน้า โดยยอดของการออกเดินทางมากที่สุดได้แก่ ไทย (16,807 คน) เนปาล (8,165 คน) ซีเรีย (7,153 คน) จอร์แดน (6,704 คน) และมาเลเซีย (5,865 คน) ประเทศเหล่านี้หมายถึงประเทศที่ผู้ลี้ภัยเดินทางออกไปสู่ประเทศที่สาม มิใช่ประเทศต้นกำเนิด
สำหรับขนาดของการรับผู้ลี้ภัยในประเทศที่สามแตกต่างกันไปดังแสดงในตาราง ระหว่าง ค.ศ. 1981 เมื่อญี่ปุ่นให้สัตยาบันใน U.N. Convention Relating to the Status of Refugees ถึง ค.ศ. 2002 ญี่ปุ่นรับรองบุคคลเพียง 305 คนเป็นผู้ลี้ภัย และใน ค.ศ. 2006 ญี่ปุ่นรับผู้ลี้ภัย 26 คนให้ตั้งถิ่นฐานใหม่ในประเทศ
เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์และร่วมสมัยเกี่ยวกับผู้ลี้ภัย > เหตุการณ์ในเอเชีย > อัฟกานิสถาน

นับแต่ การรุกรานอัฟกานิสถานของสหภาพโซเวียตใน พ.ศ. 2522 จนกระทั่งสงครามอัฟกานิสถาน พ.ศ. 2544 มีผู้ลี้ภัยชาวอัฟกันประมาณ 6 ล้านคนที่เข้าไปสู่ปากีสถานและอิหร่าน ทำให้อัฟกานิสถานเป็นประเทศต้นกำเนิดของผู้ลี้ภัยที่ใหญ่ที่สุด ต้นปี พ.ศ. 2545 มีผู้ลี้ภัยชาวอัฟกันมากกว่า 5 ล้านคนถูกส่งกลับถิ่นเดิมโดย UNHCR ทั้งจากอิหร่านและปากีสถาน  ประมาณ 3.5 ล้านคนมาจากปากีสถาน ในขณะที่ 1.5 ล้านคนมาจากอิหร่าน ตั้งแต่ พ.ศ. 2550 รัฐบาลอิหร่านได้ผลักดันผู้ลี้ภัยชาวอัฟกันที่ไม่ลงทะเบียนออกนอกประเทศอย่างจริงจัง โดยใน พ.ศ. 2551 มีผู้ถูกผลักดันกลับไป 362,000 คน
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 มีผู้ลี้ภัยชาวอัฟกันที่ลงทะเบียนราว 1.7 ล้านคนยังคงอยู่ในอัฟกานิสถาน ซึ่งรวมทั้งผู้ที่เกิดในอัฟกานิสถานในช่วง 30 ปีที่ผ่านมาซึ่งยังถูกนับเป็นประชากรของอัฟกานิสถาน พวกเขายังได้รับอนุญาตให้ทำงานและเรียนหนังสือได้จนถึงสิ้นปี พ.ศ. 2555 มีผู้ลี้ภัยชาวอัฟกันที่ลงทะเบียน 935,600 คนในอิหร่านรวมทั้งผู้ที่เกิดในอิหร่านด้วย
เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์และร่วมสมัยเกี่ยวกับผู้ลี้ภัย > เหตุการณ์ในเอเชีย > ผู้ลี้ภัยชาวโรฮีนจา

มีชาวมุสลิมโรฮีนจาอยู่ในบังกลาเทศมากกว่า 250,000 คน ซึ่งมาจากภาคตะวันตกของพม่า ในช่วง พ.ศ. 2534 - 2535 บางส่วนอยู่มานานเกือบยี่สิบปี บังกลาเทศแบ่งชาวโรฮีนจาเป็นสองกลุ่ม คือกลุ่มที่อยู่ในค่ายผู้ลี้ภัยอย่างเป็นทางการและกลุ่มที่อยู่อย่างไม่เป็นทางการทั่วบังกลาเทศ มีชาวโรฮีนจา 30,000 คนอยู่ในค่ายผู้ลี้ภัยที่นายาประและกุตุปาลงในบังกลาเทศ ซึ่งภายในค่ายมีบริการพื้นฐานที่ภายนอกไม่มี เมื่อไม่มีความเปลี่ยนแปลงในพม่า ทำให้บังกลาเทศมีแนวโน้มต้องดูแลชาวโรฮีนจาในระยะยาว และต้องการความช่วยเหลือจากนานาชาติในการดูแลคนเหล่านี้
การกวาดล้างชนกลุ่มน้อยมุสลิมในรัฐยะไข่อย่างโหดร้ายโดยกองทัพพม่าเมื่อ พ.ศ. 2534 - 2535 ทำให้ประชาชนจำนวนมากต้องอยู่ในค่ายผู้ลี้ภัยในบังกลาเทศ และบางส่วนถูกผลักดันให้กลับสู่พม่า แต่ก็มีการปฏิเสธสัญชาติของชาวโรฮีนจาที่กลับสู่พม่า ตั้งแต่ พ.ศ. 2539 ทำให้บางส่วนต้องกลับสู่บังกลาเทศอีก ในรัฐยะไข่ มีการนำชาวพม่าที่นับถิอพุทธศาสนาเข้ามาตั้งถิ่นฐาน มัสยิดถูกปิด ตั้งแต่ พ.ศ. 2549
นอกจากนั้นยังมีชาวโรฮีนจาในปากีสถานเป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่ไปโดยเดินทางผ่านบังกลาเทศและอินเดียและเข้าไปตั้งหลักแหล่งในการาจี
เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์และร่วมสมัยเกี่ยวกับผู้ลี้ภัย > เหตุการณ์ในเอเชีย > สงครามเวียดนามและผู้ลี้ภัยในอินโดจีน

หลังจากการรวมเวียดนามโดยเวียดนามเหนือยึดครองเวียดนามใต้สำเร็จ รวมทั้งการที่ฝ่ายซ้ายในลาวและกัมพูชายึดอำนาจสำเร็จ ใน พ.ศ. 2518 มีประชาชนราว 3 ล้านคนได้ลี้ภัยออกมา การอพยพโดยทางเรือหรือมนุษย์เรือกลายเป็นปัญหาสิทธิมนุษยชนระดับนานาชาติ UNHCR ได้จัดตั้งค่ายผู้ลี้ภัยในประเทศเพื่อนบ้าน และใช้งบประมาณเพิ่มขึ้นจาก 80 ล้านเหรียญสหรัฐใน พ.ศ. 2518 เป็น 500 ล้านเหรียญสหรัฐใน พ.ศ. 2523 การทำงานในอินโดจีนนี้ทำให้  UNHCR ได้รับรางวัลโนเบลใน พ.ศ. 2524
ผู้อพยพชาวเวียดนามเพิ่มขึ้นมากหลัง พ.ศ. 2518 หลังจากที่เวียดนามใต้พ่ายแพ้ให้กับกองทัพประชาชนเวียดนาม ส่วนใหญ่อพยพโดยทางเรือ ผู้ลี้ภัยชาวเวียดนามส่วนใหญ่อพยพไปยังฮ่องกง ฝรั่งเศส สหรัฐ แคนาดา ออสเตรเลีย และประเทศอื่น ๆ ตั้งแต่ พ.ศ. 2518 มีผู้ลี้ภัยชาวเวียดนาม 1.4 ล้านคนออกจากเวียดนามและประเทศอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปอยู่ยังสหรัฐอเมริกา
ผู้ที่รอดตายจากการปกครองของเขมรแดงในกัมพูชา ได้อพยพออกมายังประเทศไทยหลังจากการการรุกรานของเวียดนามใน พ.ศ. 2521 - 2522 ผู้ลี้ภัยประมาณ 300,000 คน ได้ออกไปตั้งถิ่นฐานในสหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส แคนาดา และออสเตรเลีย ระหว่าง พ.ศ. 2522 - 2535 หลังจากนั้นได้ปิดค่ายและบังคับให้คนที่เหลืออพยพกลับ
ชาวลาวประมาณ  400,000 คนอพยพมายังประเทศไทยหลังจากสงครามเวียดนามและฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้ชัยชนะใน พ.ศ. 2518 บางส่วนอพยพออกมาเพราะปัญหาทางด้านศาสนาและชนกลุ่มน้อย ส่วนใหญ่อพยพออกมาระหว่าง พ.ศ. 2519 - 2528 และอยู่ในค่ายผู้ลี้ภัยตามแนวชายแดนไทย ส่วนใหญ่อพยพไปตั้งถิ่นฐานในสหรัฐ แคนาดา ฝรั่งเศส และออสเตรเลีย
ชาวม้งหรือชาวเย้า ที่อยู่ในภาคเหนือของเวียดนาม ภาคเหนือของลาว และภาคเหนือของไทย ใน พ.ศ. 2518 กองทัพของขบวนการปะเทดลาวได้รบชนะกองทัพของชาวม้งที่มีสหรัฐหนุนหลังในสงครามกลางเมืองลาว ทำให้ชาวม้งที่สหรัฐสนับสนุนต้องลี้ภัยไปยังสหรัฐและได้รับสัญชาติอเมริกัน แต่ยังมีชาวม้งอีกจำนวนมากที่ลี้ภัยตามแนวชายแดนไทย
เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์และร่วมสมัยเกี่ยวกับผู้ลี้ภัย > เหตุการณ์ในเอเชีย > ชาวกะเหรี่ยง

ผลจากการปราบปรามชนกลุ่มน้อยชาวกะเหรี่ยง กะเรนนีและอื่นๆในพม่า ทำให้มีผู้ลี้ภัยที่เป็นชนกลุ่มน้อยในพม่าตามแนวชายแดนไทยประมาณ  100,000 คน
เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์และร่วมสมัยเกี่ยวกับผู้ลี้ภัย > เหตุการณ์ในเอเชีย > เทือกเขาหิมาลัย

หลังจากที่จีนยึดครองทิเบตเมื่อ พ.ศ. 2502 มีชาวทิเบตมากกว่า 150,000 คนที่อพยพมาอยู่อินเดีย  ส่วนใหญ่อยู่ที่ ธรรมศาลา และ ไมซอร์และเนปาล ซึ่งรวมประชาชนที่ออกจากเทือกเขาหิมาลัยจากทิเบต  ในอินเดีย ชาวทิเบตที่อยู่ในอินเดียได้รับการรับรองจากรัฐบาลอินเดีย โดยระบุสัญชาติเป็นชาวทิเบต ชาวทิเบตจะได้หนังสือเดินทางที่ออกโดยรัฐบาลทิเบตพลัดถิ่น
ใน พ.ศ. 2534 - 2535 ภูฏานได้ขับชนกลุ่มน้อยชาวเนปาลที่เรียกลตชัมปาประมาณ 100,000 คน จากทางภาคใต้ของประเทศ ส่วนใหญ่อยู่ในค่ายผู้ลี้ภัยของ UNHCR ในภาคตะวันออกของเนปาล] บางส่วนอยู่ในอินเดีย ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 บางส่วนไปอยู่ในประเทศที่สาม เช่น สหรัฐอเมริกา นิวซีแลนด์ เดนมาร์ก แคนาดา นอร์เวย์ และออสเตรเลีย ในปัจจุบัน สหรัฐได้ยอมให้ผู้ลี้ภัยมากกว่า 60,000 คนเข้าไปตั้งถิ่นฐาน
ในขณะเดียวกันมีชาวเนปาลประมาณ 200,000 คน ที่อพยพระหว่าง การสู้รบของพรรคคอมมิวนิสต์ และ สงครามการเมืองเนปาลที่สิ้นสุดใน พ.ศ. 2539
มีชาวปากีสถานมากกว่า 3 ล้านคนที่อพยพระหว่าง สงครามในปากีสถานเหนือ-ตะวันตก (พ.ศ. 2547–ปัจจุบัน) ระหว่างรัฐบาลปากีสถานและฏอลีบัน
เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์และร่วมสมัยเกี่ยวกับผู้ลี้ภัย > เหตุการณ์ในเอเชีย > ชัมมูและกัษมีระ

มีชาวกัษมีระประมาณ 300,000 คนถูกบังคับให้อพยพออกจากรัฐชัมมูและกัษมีระ ทำให้ต้องเป็นผู้อพยพในประเทศของตนเอง  บางส่วนเป็นผู้อพยพในรัฐใกล้เคียง เช่น เดลฮี หรือประเทศใกล้เคียง จำนวนผู้อพยพใกล้เคียง 500,000คน
เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์และร่วมสมัยเกี่ยวกับผู้ลี้ภัย > เหตุการณ์ในเอเชีย > ศรีลังกา

สงครามกลางเมืองในประเทศศรีลังกา จาก พ.ศ. 2526 - 2552 ทำให้มีผู้อพยพจำนวนมาก  ชาวศรีลังกาอพยพไปประเทศเพื่อนบ้านคืออินเดีย และประเทศตะวันตกได้แก่ แคนาดา ฝรั่งเศส เดนมาร์ก สหราชอาณาจักรและ เยอรมันมีผู้อพยพบางส่วนไปยังมาเลเซีย ไทย และอินโดนีเซีย ก่อนจะอพยพต่อไปยังออสเตรเลียหรือแคนาดา
ค่ายผู้ลี้ภัยหนองเสม็ด ค.ศ. 1984
ผู้ลี้ภัยขาวอัฟกันในฝรั่งเศส พ.ศ. 2553
มนุษย์เรือชาวเวียดนาม พ.ศ. 2527
ชาวภูฏานที่เกิดในเนปาลที่ลี้ภัยมาสู่เนปาลในต้นปี พ.ศ. 2530