stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดบางแพรก
อาคารเสนาสนะ

สิ่งก่อสร้างสมัยอยุธยาทรุดโทรมหมดและมาสร้างใหม่สมัยรัตนโกสินทร์ อุโบสถมีขนาด 5 ห้อง หลังคาลด 2 ชั้น ด้านหน้ามีมุขคลุมชานชาลา มีประตูด้านหน้า 2 ประตู ด้านหลังก่ออิฐทึบแบบโบสถ์มหาอุด ประตูหน้าต่างไม่มีซุ้มประตูหน้าต่าง ฐานเอวขันอุโบสถเป็นฐานปัทม์ อุโบสถมีเครื่องลำยอง หน้าบันเป็นปูนปั้นประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิล้อมด้วยลายกระหนก หน้าบันคอสองเป็นรูปเทพนมล้อมด้วยกระหนกก้านขด รวงผึ้งและสาหร่ายเป็นปูนปั้น ปลายสาหร่ายเป็นรูปพญานาค มุขด้านหน้าประดิษฐานพระพุทธรูปยืน 2 องค์ ภายนอกอุโบสถมีกำแพงแก้วแบบกำแพงบัวหลังเจียด
อุโบสถหลังใหม่มีขนาด 5 ห้อง หลังคาลด 2 ชั้น มีหลังคาซ้อนกัน 3 ตับ มีมุขด้านหน้าและด้านหลัง ฐานเอวขันที่รองรับอาคารอุโบสถเป็นแบบฐานปัทม์มีความสูงที่ฐานเอวขันนี้เป็นชั้นล่างของอุโบสถด้วย ผนังด้านนอกทำเสาอิงอยู่ระหว่างช่องหน้าต่างมุข ทั้งสองด้านมีเสาเหลี่ยมย่อมุมรับมุขด้านละ 4 ต้น บัวหัวเสาเป็นบัวกลีบยาว โคนกลีบ ประดับด้วยกระจังปฏิญาณ คอเสาเป็นบัวลูกแก้วอกไก่ประดับด้วยกระจังใบเทศ บ่าเสาเป็นบัวคอเสื้อประดับด้วยกระจังปฏิญาณคว่ำและรักร้อยรอบบ่าเสา ที่ชายคามีคันทวยรับชายคา
ศาลาการเปรียญเป็นอาคารทรงไทย 2 ชั้น มีพาไลรอบทั้ง 4 ด้าน หมู่กุฏิและหอสวดมนต์อยู่ทางด้านทิศใต้ของศาลาการเปรียญ ด้านหน้าของหมู่กุฏิริมคลองบางแพรกมีศาลาท่าน้ำของเก่าที่เป็นศาลาไม้ทั้งหลัง
วัตถุมงคล

ในสมัยพระอาจารย์มหาธีร์ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน ท่านได้สร้างวัตถุมงคลต่าง ๆ เช่น พระขุนแผนพรายชมจันทร์ พระขุนแผนพรายเทวะประสิทธิ์และพระขุนแผนพรายเสน่ห์จันทร์ รวมถึง ไอ้ไข่โคตรรวย ที่มีผู้สื่อข่าวของหนังสือพิมพ์ฉบับภาษาจีนนำไปเขียนเป็นข่าว
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการอิ่ม
พระอธิการส่วน
พระอธิการโต๊ะ
พระอธิการแจ้ง
พระอธิการศรี
พระอธิการโต
พระครูอุดมนนทคุณ
พระครูเกษมธีรคุณ (สรธร ญาณเมธี)
ศตวรรษที่ 7

ศตวรรษที่ 7 อาจหมายถึง
คริสต์ศตวรรษที่ 7 ช่วงเวลาระหว่าง ค.ศ. 601-700
พุทธศตวรรษที่ 7 ช่วงเวลาระหว่าง พ.ศ. 601-700
ศตวรรษที่ 3

ศตวรรษที่ 3 อาจหมายถึง
คริสต์ศตวรรษที่ 3 ช่วงเวลาระหว่าง ค.ศ. 201-300
พุทธศตวรรษที่ 3 ช่วงเวลาระหว่าง พ.ศ. 201-300
ศตวรรษที่ 20

ศตวรรษที่ 20 อาจหมายถึง
คริสต์ศตวรรษที่ 20 ช่วงเวลาระหว่าง ค.ศ. 1901-2000
พุทธศตวรรษที่ 20 ช่วงเวลาระหว่าง พ.ศ. 1901-2000
วัดพระรูป (จังหวัดสุพรรณบุรี)

| วัดพระรูป |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระรูป เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำสุพรรณบุรี ในตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
ประวัติ

วัดพระรูป สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นมาแล้วตั้งแต่ก่อนสมัยอยุธยาเป็นราชธานี อาจเก่าแก่มาแต่สมัยทวารวดี และคงเป็นวัดร้างมาหลายครั้ง แล้วมีการสร้างใหม่ในที่เดิม ดังปรากฏเจดีย์เก่าแก่ทรงแปดเหลี่ยมยอดระฆังกลม ซึ่งเป็นเจดีย์ที่มีรูปแบบศิลปะแบบสุพรรณภูมิหรืออู่ทอง กำหนดอายุอยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ 19 เจดีย์ได้พบซากฐานเดิมขององค์เจดีย์ที่สันนิษฐานว่ามีมาก่อนพุทธศตวรรษที่ 19 ส่วนเจดีย์ที่เห็นในปัจจุบันนั้นน่าจะสร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 19 บนฐานเจดีย์เดิม แล้วมีการบูรณะซ่อมแซม กรมศิลปากรได้ขุดแต่งและบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2534 โดยการฉาบปูนทับและปั้นลายปูนปั้นใหม่เมื่อราวครึ่งแรกของพุทธศตวรรษที่ 20
ในโคลงนิราศสุพรรณของสุนทรภู่ บรรยายไว้ว่า "ฝั่งซ้ายฝ่ายฟากโน้น พิสดาร มีวัดพระรูปบุราณ ท่านสร้าง ที่กัดวัดประตูลาน สงฆ์สู่ อยู่แฮ หย่อมย่านบ้านขุนช้าง ชิดข้างบัลลังค์" จากข้อมูลกรมการศาสนา ระบุว่าวัดพระรูปตั้งเมื่อ พ.ศ. 1800 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2512
ปูชนียวัตถุและโบราณวัตถุ

พระพุทธบาทไม้ ศิลปะอู่ทอง มีขนาดกว้างประมาณ 60 เซนติเมตร ยาวประมาณ 1 เมตร 80 เซนติเมตร สันนิษฐานได้ว่าถูกนำมาจากที่อื่น ด้านหน้าทำเป็นลวดลายมงคล 108 ในกรอบทรงกลมกลางฝ่าพระบาท และท้าวจตุโลกบาล ด้านหลังสลักเป็นรูปตอนมารผจญ ยังมีซากเจดีย์ที่ยังไม่ได้รับการขุดแต่งและบูรณะในบริเวณวัดอีกหลายองค์ ซากศาลาแบบเก๋งจีน และวิหารประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์องค์ใหญ่ ศิลปะอู่ทอง ซึ่งแต่เดิมเป็นวิหารขนาดเล็กพอดีกับองค์พระ แต่ปัจจุบันมีการซ่อมขยายวิหารให้มีขนาดใหญ่ขึ้น พระพุทธรูปปางไสยาสน์ หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า เณรแก้ว ซึ่งมีพระพักตร์กลมยาวคล้ายผลมะตูม ผินพระพักตร์สู่ทิศตะวันออก สันนิษฐานว่าสร้างในราว พ.ศ. 1800–1893 และถือว่าเป็นพระนอนที่มีพระพักตร์งามที่สุดในประเทศไทย
กรุพระ

นอกจากนี้ยังเป็นกรุของพระตระกูลขุนแผนที่มีชื่อเสียงโด่งดังในวงการพระเครื่องจำนวนมาก ที่พบได้ตามลานดิน กระจัดกระจายอยู่ภายในบริเวณวัดพระรูป เริ่มค้นพบกันมากในปี พ.ศ. 2508 ระหว่างการสร้างอุโบสถใหม่แทนหลังเก่า พระตระกูลขุนแผนที่พบ มีลักษณะเป็นเป็นเนื้อดินเผา โดยมีอยู่ทั้งหมด 5 พิมพ์ คือ พระขุนแผน พระขุนไกร พระพลายงาม พระพันวษา พระกุมารทอง หรือพระยุ่ง
ภาษากฺ๋อง

| ภาษากฺ๋อง |
| --- | --- |
พาซ๋า กฺ๋อง
ออกเสียง: /pʰasǎ gɔ̌ŋ/ [pʰaː³³ˈsaː²⁴¹ ˈɡɔŋː²⁴¹]
ประเทศที่มีการพูด: ไทย
ภูมิภาค: จังหวัดสุพรรณบุรี, จังหวัดอุทัยธานี
ชาติพันธุ์: 500 คน (2543?)
จำนวนผู้พูด: 80 คน  (2543, เดวิด แบรดลีย์)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  โลโล-พม่า?(ยังไม่จัดกลุ่ม)ภาษากฺ๋อง
ระบบการเขียน: อักษรไทย
สถานภาพทางการ
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  ไทย
รหัสภาษา
ISO 639-3: ugo
ภาษากฺ๋อง (กฺ๋อง: พาซ๋า กฺ๋อง) เป็นภาษาใกล้สูญภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาทิเบต-พม่าของตระกูลภาษาจีน-ทิเบต เป็นภาษาที่แสดงลักษณะของภาษาในกลุ่มทิเบต-พม่าอย่างเด่นชัด กล่าวคือ มีหน่วยเสียงวรรณยุกต์ มีพยัญชนะท้ายน้อย ความสั้น-ยาวของเสียงสระไม่ส่งผลต่อความหมายของคำ และมีการเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา
ผู้พูดภาษากฺ๋องเป็นกลุ่มชาติพันธุ์กฺ๋อง จากการสำรวจของนักภาษาศาสตร์เดวิด แบรดลีย์ พบผู้พูดภาษานี้ในประเทศไทยราว 80 คนใน พ.ศ. 2543 อาศัยอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวังควาย ตำบลวังยาว และหมู่ที่ 10 บ้านกกเชียง ตำบลห้วยขมิ้น อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี และหมู่ที่ 3 บ้านละว้า ตำบลทองหลาง อำเภอห้วยคต จังหวัดอุทัยธานี ไม่พบผู้พูดในประเทศพม่า ปัจจุบันเริ่มมีผู้พูดภาษากฺ๋องน้อยลง โดยเด็ก ๆ ชาวกฺ๋องหันไปพูดภาษาไทยและภาษาลาว (ลาวครั่ง)
สัทวิทยา > พยัญชนะ

| ลักษณะการออกเสียง | ลักษณะการออกเสียง | ลักษณะการออกเสียง | ตำแหน่งเกิดเสียง> ริมฝีปาก | ตำแหน่งเกิดเสียง> ปุ่มเหงือก | ตำแหน่งเกิดเสียง> เพดานแข็ง | ตำแหน่งเกิดเสียง> เพดานอ่อน | ตำแหน่งเกิดเสียง> เส้นเสียง | ตำแหน่งเกิดเสียง>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เสียงนาสิก | เสียงนาสิก | เสียงนาสิก | m | n | ɲ | ŋ |  |  |
| เสียงหยุด | ก้อง | ก้อง | b | d |  | ɡ |  |  |
| เสียงหยุด | ไม่ก้อง | ไม่พ่นลม | p | t | c | k | ʔ |  |
| เสียงหยุด | ไม่ก้อง | พ่นลม | pʰ | tʰ | cʰ | kʰ |  |  |
| เสียงเสียดแทรก | เสียงเสียดแทรก | เสียงเสียดแทรก | f | s |  | x | h |  |
| เสียงข้างลิ้น | เสียงข้างลิ้น | เสียงข้างลิ้น |  | l |  |  |  |  |
| เสียงเปิด | เสียงเปิด | เสียงเปิด | w |  | j |  |  |  |
หน่วยเสียงที่เป็นได้ทั้งพยัญชนะต้นและพยัญชนะท้ายมี 3 หน่วยเสียง ได้แก่ /ŋ/, /k/ และ /ʔ/
หน่วยเสียงพยัญชนะควบมี 4 หน่วยเสียง ได้แก่ /pʰl/, /kl/, /kʰl/ และ /bl/ เกิดในตำแหน่งต้นพยางค์เท่านั้น อย่างไรก็ตาม ผู้พูดรุ่นใหม่ไม่นิยมออกเสียง /pʰl/ และ /bl/ เป็นพยัญชนะควบ โดยจะออกเสียงเฉพาะพยัญชนะตัวแรก
หน่วยเสียง /ŋ/ เมื่ออยู่ในตำแหน่งท้ายพยางค์และปรากฏหน้าการหยุด ออกเสียงเป็น [ŋː]
หน่วยเสียง /c/ ออกเสียงเป็น [t͡ɕ]
หน่วยเสียง /pʰ/ มีหน่วยเสียงย่อย 2 หน่วยเสียง ได้แก่ [pʰ] และ [f] ซึ่งมีการแปรอิสระ เช่น [pʰe~fe] 'ไม้ (ไผ่)' ส่วนหน่วยเสียง /cʰ/ มีหน่วยเสียงย่อย 2 หน่วยเสียง ได้แก่ [t͡ɕʰ] และ [s] ซึ่งมีการแปรอิสระเช่นกัน เช่น [t͡ɕʰǒŋ~sǒŋ] 'กิ้งก่า' ทั้งนี้ ผู้พูดรุ่นใหม่นิยมออกเสียง /pʰ/ และ /cʰ/ เป็น [f] และ [s] ตามลำดับ แต่ยังไม่เป็นทั้งระบบ
หน่วยเสียง /x/ พบเฉพาะในกลุ่มผู้พูดสูงอายุ โดยพบตัวอย่างเพียงสองคำ คือ /xǎʔ/ 'เข็ม' และ /xǎŋ/ 'ต่อ'
สัทวิทยา > สระ > สระเดี่ยว

| ระดับลิ้น | ตำแหน่งลิ้น> หน้า | ตำแหน่งลิ้น> กลาง | ตำแหน่งลิ้น> หลัง |
| --- | --- | --- | --- |
| สูง |     i |     ɨ                ʉ | u |
| กึ่งสูง |  |  | ʊ |
| กลาง |     e          ø | ə | o |
| กึ่งต่ำ |  | ʌ |  |
| ต่ำ |     ɛ             œ | a | ɔ |
ความสั้นยาวของเสียงสระไม่ทำให้ความหมายของคำเปลี่ยนแปลง แต่เสียงสระในพยางค์เปิดมักยาวกว่าเสียงสระในพยางค์ปิด และเสียงสระที่มี /ŋ/ เป็นพยัญชนะท้าย (ยกเว้น /e/) อาจออกเสียงยาวหรือสั้นก็ได้ในคำบางคำ
หน่วยเสียง /e/ มีหน่วยเสียงย่อย 2 หน่วยเสียง ได้แก่ [e] และ [ɪ] โดยหน่วยเสียงย่อย [e] ปรากฏในพยางค์ที่มีพยัญชนะท้าย เช่น [kěŋ] 'ตัวเอง' ส่วนหน่วยเสียงย่อย [ɪ] ปรากฏในพยางค์ที่ไม่มีพยัญชนะท้าย เช่น [t͡ɕɪ] 'ม้าม'
สัทวิทยา > สระ > สระประสม

ภาษากฺ๋องถิ่นกกเชียงมีหน่วยเสียงสระประสม 3 หน่วยเสียง ได้แก่ /ia/, /ɨa/ และ /uɔ/ หน่วยเสียง /ia/ และ /ɨa/ ออกเสียงเป็น [iɑː] และ [ɨɑː] ตามลำดับ
สัทวิทยา > วรรณยุกต์

ภาษากฺ๋องถิ่นกกเชียงมีหน่วยเสียงวรรณยุกต์ 4 หน่วยเสียง ได้แก่
หน่วยเสียงกลางระดับ (mid tone)
หน่วยเสียงวรรณยุกต์ต่ำ-ตก (low-falling tone) ซึ่งอาจเปลี่ยนเสียงเป็นวรรณยุกต์กลาง-ตก-ขึ้นหรือวรรณยุกต์สูง-ตกในประโยคปฏิเสธ
หน่วยเสียงวรรณยุกต์สูง-ตก (high-falling tone)
หน่วยเสียงวรรณยุกต์กลาง-ตก-ขึ้น (mid falling-rising tone) มีหน่วยเสียงย่อย 2 หน่วยเสียง ได้แก่ เสียงต่ำ-ขึ้น ปรากฏเมื่อพยัญชนะท้ายเป็นเสียงหยุด และเสียงกลาง-ตก-ขึ้น ปรากฏเมื่อพยัญชนะท้ายเป็นเสียงอื่นที่ไม่ใช่เสียงหยุด
ระบบการเขียน

ตัวเขียนภาษากฺ๋องอักษรไทยตามที่คณะกรรมการจัดทำระบบเขียนภาษาท้องถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์ด้วยอักษรไทย สำนักงานราชบัณฑิตยสภา ได้กำหนดไว้ มีดังนี้
ไวยากรณ์

โครงสร้างประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา คำขยายอยู่หน้ากริยา แต่อยู่หลังคำนาม คำบุพบทอยู่หลังคำนาม
อ่านเพิ่ม

Bradley, David. (1993). Body Parts Questionnaire (Ugong). (unpublished ms. contributed to STEDT).
Bradley, David (1989). "The disappearance of the Ugong in Thailand". Investigating Obsolescence. pp. 33–40. doi:10.1017/CBO9780511620997.006. ISBN 9780521324052.
Bradley, David (1989). Dying to be Thai: Ugong in western Thailand. La Trobe Working Papers in Linguistics 2:19-28
Kerr, A. F. G. (1927). "Two 'Lawā' vocabularies: the Lawā of the Baw Lūang plateau; Lawā of Kanburi Province." Journal of the Siam Society 21: 53-63.
Rujjanavet, Pusit. (1986). The Phonology of Ugong in Uthaithani Province. M.A. Thesis in Linguistics, Faculty of Graduate Studies, Mahidol University.
Thawornpat, Mayuree (2007). "Gong phonological characteristics". Mon-Khmer Studies. 37: 197–216.
| ด ค กกลุ่มภาษาหลักในตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า |
| --- | --- |
ภาษาในพม่าและไทย:  ก่อ (อึมปี้)  กะชีน  กะเหรี่ยง  กฺ๋อง  พม่า  มูเซอ  เมี่ยน  ล่าหู่ (มูเซอ)  ลีซอ  อาข่า  ฮานี 
ภาษาในจีน:  ไป๋  ตังกุต  ทิเบต  น่าซี  ล่าหู่ (มูเซอ)  ลีซอ  อี๋  เอ้อซู 
ภาษาในเอเชียใต้:  กอกโบรอก  กินเนารี  คาม  ชันเตียล  ซองคา  ทูลุง  นัรพู  เนวาร์  บัลติ  บาฮิง  เบลฮาเร  โบโด  ปูมา  มณีปุระ  มีโซ  ลาดัก  ลิมบู  เลปชา  โลทา  วัมบูเล  เศรปา  สิกขิม  องามี  เอา  ฮมาร์ 
| ด ค กมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ สาขาภาษา โดยกระทรวงวัฒนธรรม |
| --- | --- |
อักษร:  ไทน้อย  ธรรมล้านนา  ธรรมอีสาน (ธรรมลาว) 
ภาษาท้องถิ่น:  ก่อ (อึมปี้)  กะซอง  กูย  กฺ๋อง  เขมรถิ่นไทย  ชอง  ชอุง  ซำเร  โซ่ (ทะวืง)  ญ้อ  ญัฮกุร  ตากใบ (เจ๊ะเห)  ไทยโคราช (ไทยเบิ้ง)  บีซู  ผู้ไท  พวน  พิเทน  มลาบรี  มอแกน  มานิ (ซาไก)  เลอเวือะ (ละว้า)  สะกอม  แสก  โส้  อูรักลาโวยจ 
 ศิลปะการแสดง  ช่างฝีมือดั้งเดิม  วรรณกรรมพื้นบ้าน  กีฬาภูมิปัญญาไทย  แนวปฏิบัติทางสังคม พิธีกรรมและงานเทศกาล  ความรู้และแนวปฏิบัติเกี่ยวกับธรรมชาติและจักรวาล  ภาษา  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม
ศตวรรษที่ 8

ศตวรรษที่ 8 อาจหมายถึง
คริสต์ศตวรรษที่ 8 ช่วงเวลาระหว่าง ค.ศ. 701-800
พุทธศตวรรษที่ 8 ช่วงเวลาระหว่าง พ.ศ. 701-800
รี ชุน-อก

| สถิติเหรียญโอลิมปิก> วอลเลย์บอลหญิง.ตัวแทนของ  เกาหลีเหนือ |
| --- | --- | --- |
|  |  1972 มิวนิก  | ทีม |
รี ชุน-อก (อักษรโรมัน: Ri Chun-ok; เกาหลี: 리춘옥) เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีเหนือ เธอเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
ในปี ค.ศ. 1972 เธอเป็นส่วนหนึ่งในการพาทีมทีมชาติเกาหลีเหนือเข้ารับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เธอได้ลงเล่น 3 แมตช์
แหล่งข้อมูลอื่น

รี ชุน-อก at Sports-Reference.com
วิกิพีเดียภาษาอิดอ

ภาพโลโก้วิกิพีเดียภาษาอิดอ
วิกิพีเดียภาษาอิดอ เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอิดอ ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาอิดอมีบทความมากกว่า 17,000 บทความ (กันยายน 2552)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิพีเดียภาษาอิดอ
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
ศตวรรษที่ 5

ศตวรรษที่ 5 อาจหมายถึง
คริสต์ศตวรรษที่ 5 ช่วงเวลาระหว่าง ค.ศ. 401-500
พุทธศตวรรษที่ 5 ช่วงเวลาระหว่าง พ.ศ. 401-500
ศตวรรษที่ 6

ศตวรรษที่ 6 อาจหมายถึง
คริสต์ศตวรรษที่ 6 ช่วงเวลาระหว่าง ค.ศ. 501-600
พุทธศตวรรษที่ 6 ช่วงเวลาระหว่าง พ.ศ. 501-600
วิกิพีเดียภาษาอุดมูร์ต

ภาพโลโกวิกิพีเดียภาษาอุดมูร์ต
วิกิพีเดียภาษาอุดมูร์ต เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอุดมูร์ต ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาอุดมูร์ตมีบทความมากกว่า 3,614 บทความ (2015)
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) รายการวิกิพีเดียแบบสมบูรณ์
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
รายชื่อตอนในหมอซ่าส์พันธุ์เอ็กซ์

บทความหลัก: หมอซ่าส์พันธุ์เอ็กซ์
บทความนี้เป็นรายชื่อตอนในละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นเรื่องหมอซ่าส์พันธุ์เอ็กซ์ (ญี่ปุ่น: ドクターX〜外科医・大門未知子〜; อังกฤษ: Doctor X Surgeon Michiko Daimon) นำแสดงโดย เรียวโกะ โยเนกูระ ออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2012 จนถึง 16 ธันวาคม 2021 ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิในประเทศญี่ปุ่น
ฤดูกาลที่ 1

| ตอน ทั้งหมด | ตอนในฤดูกาล | ชื่อ | กำกับโดย | เขียนโดย | วันฉายเดิม | ผู้ชมจากประเทศญี่ปุ่น (ล้าน) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1 | "โซโนะเทบูกูโระซาวารุนะ! เซ็งอิง, โฮรุโดะอัพปุ!" | นาโอกิ ทามูระ | มิโฮะ นากาโซโนะ | 18 ตุลาคม ค.ศ. 2012 (2012-10-18) | 18.6% |
| 2 | 2 | "ชินาเซมาเซ็ง วาตาชิ ชิปไปชิไนโนเดะ" | ฮิเดโตโมะ มัตสึดะ | มิโฮะ นากาโซโนะ | 25 ตุลาคม ค.ศ. 2012 (2012-10-25) | 17.6% |
| 3 | 3 | "อิริมาเซ็ง เนมิงงุงะเฮ็นดาชิ, มาซุยโนเดะ" | นาโอกิ ทามูระ | มิโฮะ นากาโซโนะ | 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 (2012-11-08) | 17.4% |
| 4 | 4 | "วาตาชินิทตเตะชูจูสึวะ, พูไรซูเรซุโนะไรฟุวากุเดซุ" | ฮิเดโตโมะ มัตสึดะ | มิโฮะ นากาโซโนะ | 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 (2012-11-15) | 17.1% |
| 5 | 5 | "อานาตะโนะชูจูสึ, ชิปไปชิตันจาไนเดซุกะ?" | ฮิเดโตโมะ มัตสึดะ | มิโฮะ นากาโซโนะ | 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 (2012-11-22) | 17.7% |
| 6 | 6 | "วาตาชิวะคิตเตะทาซูเกะรุ!" | นาโอกิ ทามูระ | มิโฮะ นากาโซโนะ | 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 (2012-11-29) | 18.6% |
| 7 | 7 | "ฮนโตโนะโคโตะโอะโอชิเอเตอาเงรุโนะงะอิชะโนะกิมุจานาอินเดซุกะ?" | ฮิเดโตโมะ มัตสึดะ | มิโฮะ นากาโซโนะ | 6 ธันวาคม ค.ศ. 2012 (2012-12-06) | 20.1% |
| 8 | 8 | "ชูจูสึบะนิวะ, นาเรไอโมะ, ทาซูเกะไอโมะ, เกียวอิโมะอิราไน ทาซูเกะนาเคียะอิเกไนเบียวนินงะอิรุดาเกะ" | นาโอกิ ทามูระ | มิโฮะ นากาโซโนะ | 13 ธันวาคม ค.ศ. 2012 (2012-12-13) | 24.4% |
ฤดูกาลที่ 2

| ตอน ทั้งหมด | ตอนในฤดูกาล | ชื่อ | กำกับโดย | เขียนโดย | วันฉายเดิม | ผู้ชมจากประเทศญี่ปุ่น (ล้าน) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 9 | 1 | "โคโนะมามะโทจิตาระ, ซังกาเก็ตสึอิไนนิอิโนจิโอโตชิมาซุโยะ" | นาโอกิ ทามูระ | มิโฮะ นากาโซโนะ | 17 ตุลาคม ค.ศ. 2013 (2013-10-17) | 22.8% |
| 10 | 2 | "วาตาชินาระคิเรมาซุ ชินาเซมาเซ็ง เซ็ตไตนิชิปไปชิไนโนเดะ" | ฮิเดโตโมะ มัตสึดะ | มิโฮะ นากาโซโนะ | 24 ตุลาคม ค.ศ. 2013 (2013-10-24) | 23.1% |
| 11 | 3 | "เซไตโชโจโคกังอิโชกุ, วาตาชินาระเดกิมาซุ" | ฮิเดโตโมะ มัตสึดะ | อายะ ทาเกอิ | 31 ตุลาคม ค.ศ. 2013 (2013-10-31) | 18.4% |
| 12 | 4 | "โจโกะชิตาระ, อานาตะนิเทโจโอะอาเงรุ ฮิรูมะโนะฮิมิตสึงะกิชชิริสึมัตตะอาโนะเทโจ…" | นาโอกิ ทามูระ | มาโกโตะ ฮายาชิ | 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 (2013-11-07) | 21.3% |
| 13 | 5 | "ชิปไปชิไนอิชินันเตะ, อิรุวาเกไน" | ฮิเดโตโมะ มัตสึดะ | มาโกโตะ ฮายาชิ | 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 (2013-11-14) | 23.7% |
| 14 | 6 | "อิราไนโซกินันเตไน! คาราดะโนะนากะนิอิราไนโมโนะนันเตะไน!" | นาโอกิ ทามูระ | โทชิโอะ เทราดะ | 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 (2013-11-21) | 22.1% |
| 15 | 7 | "เซ็งเคียวโนะทาเมนิชูจูสึโอะริโยชิตะ…คันจะโอะโดงุโอะนาเมรุนะ!" | ฮิเดโตโมะ มัตสึดะ | มาโกโตะ ฮายาชิ | 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 (2013-11-28) | 23.9% |
| 16 | 8 | "โคโนะโยะนิชิปไปงะยูรูซาเรรุอิชะนันเตอิเตะอีโนะ? วาตาชิวะชิปไปชิตากุไนคาระ, จิบุนเดะคิรุ" | นาโอกิ ทามูระ | โทชิโอะ เทราดะ | 12 ธันวาคม ค.ศ. 2013 (2013-12-12) | 22.5% |
| 17 | 9 | "คันจะซังนิทตเตะ, โอเอะวะไซโงะโนะชันซุ ดาการะโซเรนิคาจิสึสึเกรุ โซเรงะวาตาชิโนะยูเมะ" | นาโอกิ ทามูระ | โทชิโอะ เทราดะ | 19 ธันวาคม ค.ศ. 2013 (2013-12-19) | 26.9% |
ฤดูกาลที่ 3

| ตอน ทั้งหมด | ตอนในฤดูกาล | ชื่อ | กำกับโดย | เขียนโดย | วันฉายเดิม | ผู้ชมจากประเทศญี่ปุ่น (ล้าน) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 | 1 | "อิโนจิวะจิบุนโนะทาเมนิสึกูเอโยะ" | นาโอกิ ทามูระ | มาโกโตะ ฮายาชิ | 9 ตุลาคม ค.ศ. 2014 (2014-10-09) | 21.3% |
| 19 | 2 | "โรโบตโตะโญริวาตาชิโนะโฮงะ, คันเปกิเดะคากุจิตสึนาโดเดะ" | ฮิเดโตโมะ มัตสึดะ | มาโกโตะ ฮายาชิ | 16 ตุลาคม ค.ศ. 2014 (2014-10-16) | 20.9% |
| 20 | 3 | "อิโนจิโอะมาเอนิเนมาวาชิโมะเฮตตะคูเรโมไน" | นาโอกิ ทามูระ | มาโกโตะ ฮายาชิ | 23 ตุลาคม ค.ศ. 2014 (2014-10-23) | 20.8% |
| 21 | 4 | "คิริมาโชกะ, วาตาชิงะ วาตาชินาระคันเพกินินาโอเซมาซุโยะ" | ฮิเดโตโมะ มัตสึดะ | มาโกโตะ ฮายาชิ | 30 ตุลาคม ค.ศ. 2014 (2014-10-30) | 23.7% |
| 22 | 5 | "อิชะโนะคาจิมาเกนันเตะโดเดโมอีนดัตเตะ คันจะงะคาตานะเคียอิมิไนจัน" | นาโอกิ ทามูระ | มาโกโตะ ฮายาชิ | 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 (2014-11-06) | 22.2% |
| 23 | 6 | "โคเรอิโจวะคิเรไน" | ฮายาโตะ ยามาดะ | มาโกโตะ ฮายาชิ | 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 (2014-11-13) | 23.6% |
| 24 | 7 | "วาตาชิ, โชบุชิเตไนโนเดะ" | ฮิเดโตโมะ มัตสึดะ | มาโกโตะ ฮายาชิ | 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 (2014-11-20) | 22.8% |
| 25 | 8 | "…มัตสึ" | ฮิเดโตโมะ มัตสึดะ | โทชิโอะ เทราดะ | 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 (2014-11-28) | 21.8% |
| 26 | 9 | "คันจะนิตตเตะอิชะวะฮิโตริ อันตะโมะพูโระเดโช!" | นาโอกิ ทามูระ | มาโกโตะ ฮายาชิ | 4 ธันวาคม ค.ศ. 2014 (2014-12-04) | 21.6% |
| 27 | 10 | "คิตาไนชูจูสึวะชิตากูไน" | ฮิเดโตโมะ มัตสึดะ | มิโฮะ นากาโซโนะ | 11 ธันวาคม ค.ศ. 2014 (2014-12-11) | 24.8% |
| 28 | 11 | "วาตาชิทัตตะฮิโตริโนะไดซูกินาโนะโอเปะงะชิตาอินดาโยะ!" | นาโอกิ ทามูระ | มิโฮะ นากาโซโนะ | 18 ธันวาคม ค.ศ. 2014 (2014-12-18) | 27.4% |
ตอนพิเศษ

| ตอน ทั้งหมด | ตอนในฤดูกาล | ชื่อ | กำกับโดย | เขียนโดย | วันฉายเดิม | ผู้ชมจากประเทศญี่ปุ่น (ล้าน) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 29 | 1 | "ฟุกกัตสึ!!!! ชิปไปชิไนฮาเก็งโนะอนนะ!คูโรยเกียวโตนิอาราวาเรตะไซเคียวโนะคาตากิ…!? คานาซาวะ~โนโตะ…ยงไกเต็งฮันเมดาริซูโตะโนะคิงกีวโอเปะซังเซ็งเอ็ง!!" | นาโอกิ ทามูระ | มิโฮะ นากาโซโนะ | 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 (2016-07-03) | 22.0% |