stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฆวน มานูเอล มาร์เกซ
เกียรติประวัติ

แชมป์ NABO รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง, 3 ก.พ. 2540 ชนะอาร์ทีดี ยก 10 เซดริก มินโกซีย์ (สหรัฐ)​ ที่ สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 1, 21 เม.ย. 2540 ชนะคะแนน อาฆาปิโต ซานเชซ (โดมินิกัน)​ ที่สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 2, 14 ก.ค. 2540 ชนะทีเคโอ กาตาลิโน เบเซร์รา (ปานามา​)​ ยก 7 ที่สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 3, 27 ก.ย. 2540 ชนะทีเคโอ​ วินเซนต์ ฮาวเวิร์ด (กายอานา)​ ยก 12 ที่สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 4, 22 พ.ย. 2540 ชนะคะแนน อัลเฟรด โกตีย์ (กานา)​ ที่สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 5, 20 มิ.ย. 2541 ชนะทีเคโอ ฆวน เฆราร์โด กาเบรรา (อาร์เจนตินา) ยก 4 ที่สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 6, 22 ส.ค. 2541 ชนะทีเคโอ เอนริเก ฆูปิเตร์ (เม็กซิโก) ยก 8 ที่สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 7,  24 ต.ค. 2541 ชนะทีเคโอ​ ฟรันซิสโก อาร์เรโอลา (เม็กซิโก) ยก 3 ที่สหรัฐ
แชมป์ NABO รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง, 20 พ.ค. 2543 ชนะคะแนน โรเก กัสซิอานี (โคลอมเบีย) ที่สหรัฐ
แชมป์ NABF และ USBA รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง 9 มี.ค. 2545 ชนะอาร์ทีดี ร็อบบี เพเดน (ออสเตรเลีย​) ยก 10​ ที่สหรัฐ
แชมป์โลก IBF รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง, 1 ก.พ. 2546 ชนะทีเคโอ​ มานูเอล เมดินา (เม็กซิโก) ยก 7 ที่สหรัฐ
ป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 1 และชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBA (ซูเปอร์แชมป์) 1 พ.ย. 2546 ชนะคะแนนโดยเทคนิค​ เดอร์ริก ไกเนอร์ (สหรัฐ​) ​ยก 7 ที่สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 2, 8 พ.ค. 2547 เสมอกับ แมนนี ปาเกียว (ฟิลิปปินส์) ที่สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 3, 18 ก.ย. 2547 ชนะ โอร์ลันโด ซาลิโด (เม็กซิโก) ที่สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 3, 7 พ.ค. 2548 ชนะคะแนน บิกตอร์ โปโล (โคลอมเบีย) ที่สหรัฐ
แชมป์เฉพาะกาล WBO รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง, 5 ส.ค. 2549 ชนะทีเคโอ​ เทอดศักดิ์ จันทร์แดง (ไทย) ยก 7 ที่ สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 1, 25 พ.ย. 2549 ชนะน็อก ฮิมเรซ ฮากา (ฟิลิปปินส์) ยก 9 ที่สหรัฐ
แชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ชิง, 17 มี.ค. 2550 ชนะคะแนน มาร์โก อันโตนิโอ บาร์เรรา (เม็กซิโก) ที่สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 1, 3 พ.ย. 2550 ชนะคะแนน ร็อกกี ฮัวเรซ (สหรัฐ) ที่สหรัฐ
เสียแชมป์, 15 มี.ค. 2551 แพ้คะแนน แมนนี ปาเกียว (ฟิลิปปินส์​) ที่สหรัฐ
แชมป์โลก The Ring และ Lineal รุ่นไลท์เวท
ชิง, 13 ก.ย. 2551 ชนะน็อก โฆเอล กาซามาโยร์ (คิวบา) ยก 11 ที่สหรัฐ
แชมป์โลก WBA (ซูเปอร์​แชมป์​) และ WBO รุ่นไลท์เวท
ชิง (เป็นการ​ป้องกันแชมป์ The Ring และ Lineal รุ่นไลท์เวท ในเวลาเดียวกัน) , 28 ก.พ. 2552 ชนะทีเคโอ ฮวน ดิแอซ (สหรัฐ​) ยก 9 ที่สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 1, 31 มิ.ย. 2553 ชนะคะแนน ฮวน ดิแอซ (สหรัฐ) ที่สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 2, 31 มิ.ย. 2553 ชนะทีเคโอ ไมเคิล คัตซิดิส​ (ออสเตรเลีย​) ยก 9 ที่สหรัฐ
แชมป์เฉพาะกาล WBO รุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวท
ชิง, 4 เม.ย. 2555 ชนะคะแนน เซียร์ฮีย์ เฟดเช็นโก (ยูเครน) ที่เม็กซิโก (ต่อมา WBO แต่งตั้งให้เป็นแชมป์โลกจริง)
สละแชมป์
แชมป์โลก WBO แห่งทศวรรษ
ชิง, 9 ธ.ค. 2555 ชนะทีเคโอ​ แมนนี ปาเกียว (ฟิลิปปินส์​) ยก 6 ที่สหรัฐ
แชมป์ WBO International รุ่นเวลเตอร์เวท
ชิง, 18 พ.ค. 2557 ชนะคะแนน ไมก์ อัลวาราโด (สหรัฐ​) ที่สหรัฐ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 11 ก.ย. 2542 แพ้คะแนน เฟรดดี นอร์วูด (สหรัฐ) ที่สหรัฐ
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท , 4 มี.ค. 2549 แพ้คะแนน คริส จอห์น (อินโดนีเซีย) ที่อินโดนีเซีย
ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นเวลเตอร์เวท เมื่อ 12 พ.ย. 2554 แพ้คะแนน แมนนี ปาเกียว (ฟิลิปปินส์​) ที่สหรัฐ
ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นเวลเตอร์เวท เมื่อ 12 ต.ค. 2556 แพ้คะแนน ทิโมธี แบรดลีย์ (สหรัฐ) ​ที่สหรัฐ
ฆาบิ การ์ซิอา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 การ์ซิอากับเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในปี ค.ศ. 2017
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ การ์ซิอา เฟร์นันเดซ
วันเกิด:   (1987-02-08) 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  มูลา ประเทศสเปน
ส่วนสูง:  1.88 m (6 ft 2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เรอัลเบติส
หมายเลข:  3
สโมสรเยาวชน
1996–2004:  เรอัลมาดริด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2004–2007 |  เรอัลมาดริด เบ |  86 |  (10) |
| 2004 |  เรอัลมาดริด |  3 |  (0) |
| 2007–2008 |  โอซาซูนา |  25 |  (2) |
| 2008–2009 |  เรอัลมาดริด |  15 |  (0) |
| 2009–2012 |  ไบฟีกา |  74 |  (6) |
| 2012– |  แมนเชสเตอร์ซิตี |  53 |  (2) |
| 2014–2017 |  เซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก |  73 |  (6) |
| 2017– |  เรอัลเบติส |  25 |  (1) |
ทีมชาติ‡
| 2002 |  สเปน ยู16 |  3 |  (1) |
| 2003–2005 |  สเปน ยู17 |  21 |  (4) |
| 2005–2006 |  สเปน ยู19 |  9 |  (2) |
| 2007 |  สเปน ยู20 |  5 |  (1) |
| 2008–2009 |  สเปน ยู21 |  9 |  (0) |
| 2012– |  สเปน |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 21:54, 4 มีนาคม 2013 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 26 พฤษภาคม 2012
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ "ฆาบิ" การ์ซิอา เฟร์นันเดซ (สเปน: Francisco Javier "Javi" García Fernández) เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตีในพรีเมียร์ลีก โดยเขาเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับ และสามารถเล่นในตำแหน่งกองหลัง ได้อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

Manchester City official profile เก็บถาวร 2013-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
BDFutbol profile
National team data
Stats and profile at Zerozero[ลิงก์เสีย]
Stats at ForaDeJogo
Javi García – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
Javi García – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
Transfermarkt profile
Premier League profile เก็บถาวร 2013-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของเรอัลเบติส  |
| --- | --- |
 1 โยเอล  2 มอนโตยา  3 เอ็ดการ์  4 ปอล  5 บาร์ตรา  6 รุยซ์  7 ฆวนมิ  8 เฟกีร์  9 อิเกลเซียส  10 กานาเลส  11 เตโย  12 โฌแซ  13 ซิลวา  14 วีลียัม  15 โมเรโน  16 เปเซลา  17 โฆอากิน (กัปตัน)  18 กัวร์ดาโด  19 เบเยริน  20 ไลเนซ  21 กิโด  22 กามาราซา  23 ซาบาลี  24 ไอตอร์ รุยบัล  25 บราโบ  28 โรดริ  33 มิรานดา  ผู้จัดการทีม: มานูเอล เปเลกรินิ
จังหวัดกาดิซ

แผนที่ของจังหวัดกาดิซในสเปน
กาดิซ (สเปน: Cádiz) เป็นจังหวัดทางตอนใต้ของประเทศสเปน ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นอันดาลูซิอา เป็นส่วนที่อยู่ทางใต้สุดของยุโรปตะวันตก
จังหวัดใกล้เคียงได้แก่ จังหวัดอูเอลบา จังหวัดเซบิยา และจังหวัดมาลากา ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ช่องแคบยิบรอลตาร์ และดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร (ยิบรอลตาร์) จังหวัดมีพื้นที่ 7,442 ตร.กม.
เมืองหลักของจังหวัดคือเมืองกาดิซ ที่มีประชากรมากกว่า 128,000 คน เมืองใหญ่ที่สุดคือเมืองเฆเรซเดลาฟรอนเตรา มีประชากร 208,896 คน (ค.ศ. 2010) และเมืองสำคัญอีกเมืองหนึ่งคือ อัลเฆซิรัส ที่มีประชากรมากกว่า 114,000 คน สำหรับประชากรรวมทั้งจังหวัด มีประชากร 1,194,062 คน (ค.ศ. 2006) โดยมีประชากรราว 600,000 คนอาศัยอยู่บริเวณอ่าวกาดิซ ความหนาแน่นประชากรเท่ากับ 160.45 คนต่อตารางกิโลเมตร
| ด ค กจังหวัดของประเทศสเปน |
| --- | --- |
 กรานาดา  กอร์โดบา  กันตาเบรีย  กัวดาลาฆารา  กัสเตยอน  กาเซเรส  กาดิซ  กิปุซโกอา  กูเองกา  ฆาเอน  ซานตากรุซเดเตเนริเฟ  ซาโมรา  ซาราโกซา  ซาลามังกา  ซิวดัดเรอัล  เซโกเบีย  เซบิยา  โซเรีย  ฌิโรนา  ตาร์ราโกนา  เตรูเอล  โตเลโด  นาวาร์  บาดาโฆซ  บายาโดลิด  บาร์เซโลนา  บาเลนเซีย  บิซกายา  บูร์โกส  ปาเลนเซีย  โปนเตแบดรา  มาดริด  มาลากา  มูร์เซีย  แยย์ดา  ลัสปัลมัส  ลาริโอฆา  ลูโก  เลออน  หมู่เกาะแบลีแอริก  อัลบาเซเต  อัลเมริอา  อัสตูเรียส  อาโกรุญญา  อาบิลา  อาลาบา  อาลิกันเต  อูเอลบา  อูเอสกา  โอว์แรนเซ
ฆาร์ดิเนสเดลอูมายา

ฆาร์ดิเนสเดลอูมายา (สเปน: Jardines del Humaya) เป็นสุสานนอกนครกูเลียกัน รัฐซินาโลอา ประเทศเม็กซิโก ตั้งขึ้นในปี 1969 สุสานนี้เป็นที่รู้จักจากอนุสรณ์ศพที่สร้างให้กับศพของสมาชิกกลุ่มค้ายาเสพติดที่มีทั้งความแปลกใหม่และหรูหรา บ้างสร้างขึ้นให้มีลักษณะเลียนแบบบ้านเรือนของเจ้าของในชีวิตจริง ไปจนถึงสร้างเลียนแบบอนุสรณ์สถานของโลกอย่างทัชมาฮาล
ศพสำคัญ

Marcos Arturo Beltrán Leyva (1967–2009) – พ่อค้ายา
Inés “El Ingeniero” Calderón Quintero (1954–1988) – อาชญากร
Manuel Clouthier (1934–1989) – นักการเมือง
Ignacio Coronel Villarreal (1954–2010) – พ่อค้ายา
Manuel Torres Félix (1958–2012) – พ่อค้ายา
จังหวัดกาบัญญัส

กาบัญญัส (สเปน: Cabañas) เป็นจังหวัดในประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของประเทศ มีเมืองหลักคือเซนซุนเตเปเก ซึ่งมีความหมายในภาษาปีปิลว่า "เนินเขา 400 เนิน" เพราะบริเวณรอบ ๆ เมืองมีเขาเป็นจำนวนมาก จังหวัดกาบัญญัสมีพื้นที่ประมาณ 1,104 ตารางกิโลเมตร มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 215,000 คน
จังหวัดกุสกาตลัน

กุสกาตลัน (สเปน: Cuscatlán) เป็นจังหวัดของประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ มีพื้นที่ 756 ตารางกิโลเมตร นับเป็นจังหวัดที่เล็กที่สุดในประเทศ มีประชากรอยู่อาศัยประมาณ 200,000 คน
ฆิฆอน

ที่ตั้งเมืองฆิฆอนในแคว้นอัสตูเรียส
ฆิฆอน (สเปน: Gijón) หรือ ชิชอง (อัสตูเรียส: Xixón) เป็นเมืองอุตสาหกรรมชายฝั่งในแคว้นปกครองตนเองอัสตูเรียสในประเทศสเปน เอกสารในยุคกลางตอนต้นอ้างถึงเมืองนี้ในชื่อ "กีเกีย" (Gigia) ฆิฆอนเป็นหนึ่งในเมืองระดับภูมิภาคที่มีความสำคัญของจักรวรรดิโรมัน แม้ว่าจะมีการตั้งถิ่นฐานในเมืองนี้ในสมัยประวัติศาสตร์ยุคแรก ๆ ก็ตาม ท่าเรือหลักของเมืองซึ่งเป็นหนึ่งในท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดทางภาคเหนือของประเทศมีชื่อว่า "เอลมูเซล" (El Musel) ฆิฆอนมีจำนวนประชากรประมาณ 275,000 คนในปี พ.ศ. 2548
ภูมิศาสตร์

เมืองฆิฆอนตั้งอยู่ตอนกลางของชายฝั่งอัสตูเรียส ทิศตะวันตกติดกับเมืองการ์เรญโญ (Carreño) ทิศตะวันออกติดกับเมืองบิยาบิซิโอซา (Villaviciosa) และทางทิศใต้ติดกับเมืองซิเอโร (Siero) และเมืองยาเนรา (Llanera)
ตัวเมืองซึ่งตั้งอยู่ตามชายฝั่งอัสตูเรียสถูกแบ่งแยกโดยคาบสมุทรซีมาเดบียา (ถิ่นฐานดั้งเดิม) ซึ่งแยกหาดซาน โลเรนโซ (San Lorenzo) และบริเวณข้างเคียงทางทิศตะวันออกออกจากหาดโปนิเอนเต (Poniente) หาดอาร์เบยัล (Arbeyal) อู่ต่อเรือ และท่าเรือเอลมูเซลทางทิศตะวันตก ฆิฆอนยังอยู่ใกล้กับเมืองหลักเมืองอื่น ๆ ของแคว้นอัสตูเรียส คือ โอบิเอโด (Oviedo) และอาบิเลส (Avilés)




ทิวทิศน์ 180º ของบริเวณที่จอดเรือใบของเมืองฆิฆอนและเขตซิมาเดบิยา (Cimadevilla)
จังหวัดซอนโซนาเต

ซอนโซนาเต (สเปน: Sonsonate) เป็นจังหวัดของประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศ มีพื้นที่ประมาณ 1226 ตารางกิโลเมตร มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 520,000 คน
จังหวัดชาลาเตนังโก

ชาลาเตนังโก (สเปน: Chalatenango) เป็นจังหวัดของประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ มีเมืองหลักชื่อชาลาเตนังโก จังหวัดชาลาเตนังโกมีพื้นที่ประมาณ 2,017 ตารางกิโลเมตร โดยมีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 220,000 คน
จังหวัดซานตาอานา

ซานตาอานา (สเปน: Santa Ana) เป็นจังหวัดของประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ มีพื้นที่ 2,023 ตารางกิโลเมตร มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 630,000 คน
โอมะ

โอมะ (ญี่ปุ่น: 大間町; โรมาจิ: Ōma-machi) เป็นเมืองในอำเภอชิโมกิตะ จังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของเกาะฮนชู เมืองนี้มีจำนวนประชากรเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2024 ประมาณ 4,258 คน ความหนาแน่นของประชากร 81.7 ต่อตารางกิโลเมตร (212 ต่อตารางไมล์) มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 52.09 ตารางกิโลเมตร (20.11 ตารางไมล์)
ภูมิศาสตร์

โอมะครอบคลุมพื้นที่แนวชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของคาบสมุทรชิโมกิตะ ติดกับช่องแคบสึงารุ แหลมโอมะหรือโอมาซากิ (ญี่ปุ่น: 大間崎; โรมาจิ: Ōmazaki) เป็นจุดเหนือสุดบนเกาะฮนชู พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองอยู่ภายในอาณาเขตของกึ่งอุทยานแห่งชาติชิโมกิตะฮันโต ใน ค.ศ. 2002 กระทรวงสิ่งแวดล้อมได้จัดให้พื้นที่ราบลุ่มที่น้ำขึ้นถึงบางแห่งตามแนวชายฝั่งโอมะเป็นหนึ่งใน 500 พื้นที่ชุ่มน้ำที่สำคัญในญี่ปุ่น ในด้านความหลากหลายทางชีวภาพของพืชทะเล โดยเฉพาะอย่างยิ่งสาหร่ายทะเลหลากหลายสายพันธุ์
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดอาโอโมริ
นครมุตสึ
หมู่บ้านซาอิ
หมู่บ้านคาซามาอูระ
สถิติประชากร

จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของโอมะลดลงมาตั้งแต่ ค.ศ. 1960
ประวัติศาสตร์

พื้นที่บริเวณเมืองโอมะเป็นที่อยู่อาศัยของชาวเอมิชิมาจนถึงยุคประวัติศาสตร์ ต่อมาในยุคเอโดะ พื้นที่แห่งนี้ควบคุมโดยตระกูลนัมบุในแคว้นศักดินาโมริโอกะ
ในช่วงที่ประกาศใช้ระบบเทศบาลหลังการฟื้นฟูเมจิเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้ง "หมู่บ้านโอโอกุ" (ญี่ปุ่น: 大奥村; โรมาจิ: Ōoku-mura) จากการควบรวมหมู่บ้านโอมะกับหมู่บ้านโอกูโดะที่อยู่ใกล้เคียง ต่อมาได้รับยกฐานะเป็นเมือง และเปลี่ยนชื่อเป็น "เมืองโอมะ" เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942
ประวัติศาสตร์ > ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

โอมะเป็นสถานที่ยอดนิยมในการถ่ายทำภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ โดยเป็นสถานที่ถ่ายทำในภาพยนตร์เรื่อง เกียวเอโนะมูเระ (ญี่ปุ่น: 魚影の群れ; โรมาจิ: Gyōei no mure) ที่ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 1983 ที่นำแสดงโดยเค็ง โองาตะ ใน ค.ศ. 2000 โอมะเป็นสถานที่ถ่ายทำในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเอ็นเอชเคเรื่อง วาตาชิโนะอาโออิซาระ (ญี่ปุ่น: 私の青空; โรมาจิ: Watashi no Aoi Sora) ที่นำแสดงโดยทาบาตะ โทโมโกะ ตามมาด้วยซีรีส์เรื่อง มางูโระ (ญี่ปุ่น: マグロ; โรมาจิ: Maguro) ทางทีวีอาซาฮิ นำแสดงโดยเท็ตสึยะ วาตาริ ใน ค.ศ. 2007
การเมืองการปกครอง

โอมะมีการปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภาเมืองที่เป็นสภาเดียว มีสมาชิกจำนวน 10 คน เมืองโอมะเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอชิโมกิตะ ซึ่งเมื่อรวมนครมุตสึจะเป็นพื้นที่เขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดอาโอโมริจำนวน 3 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองโอมะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งจังหวัดอาโอโมริที่ 1 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรในรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจของโอมะอาศัยการประมงเชิงพาณิชย์เป็นหลัก เมืองนี้มีชื่อเสียงในด้านปลาทูน่า ซึ่งรู้จักกันดีในชื่อ "เพชรสีดำ" วิธีการตกปลาทูน่าโอมะจะใช้วิธีดั้งเดิมคือการตกปลาด้วยมือโดยใช้เบ็ดเส้นเดียว และจำหน่ายภายใต้แบรนด์จดทะเบียน "โอมะ" ปลาทูน่าโอมะหนึ่งตัวขายได้ราคาสูงเป็นประวัติการณ์ที่ 333.6 ล้านเยนในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 ผลิตภัณฑ์อาหารทะเลอื่น ๆ ได้แก่ ไข่หอยเม่น สาหร่ายคมบุ และปลาหมึก
เมืองนี้เป็นที่ตั้งของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ชื่อว่า โรงไฟฟ้านิวเคลียร์โอมะ ซึ่งจะมีความพิเศษคือจะใช้เชื้อเพลิงออกไซด์ผสม หรือ MOX
การศึกษา

โอมะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 2 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง โรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดอาโอโมริ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง
การขนส่ง > รถไฟ

เมืองนี้ไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการ สถานีที่ใกล้ที่สุดคือ สถานีรถไฟโอมินาโตะ บนสายโอมินาโตะของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออกในนครมุตสึ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 279
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 338
สถานที่ที่น่าสนใจในท้องถิ่น

แหลมโอมะ หรือโอมาซากิ (ญี่ปุ่น: 大間崎; โรมาจิ: Ōmazaki) - จุดเหนือสุดบนเกาะฮนชู
ประภาคารโอมาซากิ (ญี่ปุ่น: 大間埼灯台; โรมาจิ: Ōmazaki tōdai) - หนึ่งใน “50 ประภาคารของญี่ปุ่น”
โอมะอนเซ็ง - รีสอร์ตน้ำพุร้อน
ชายทะเลอากาอิชิ (ญี่ปุ่น: 赤石海岸)
เมืองพี่น้อง > ในประเทศญี่ปุ่น

ฮาโกดาเตะ จังหวัดฮกไกโด
เมืองพี่น้อง > ต่างประเทศ

หูเหว่ย์ เทศมณฑลยฺหวินหลิน ประเทศไต้หวัน
บุคคลที่มีชื่อเสียง

ฮิโรชิ อิซูมิ (ญี่ปุ่น: 泉浩; โรมาจิ: Izumi Hiroshi) - นักกีฬายูโดเหรียญเงินโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดอาโอโมริ |
| --- | --- | --- |
อาโอโมริ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  อาโอโมริ  ฮาจิโนเฮะ  |  |
| นคร |  โกโชงาวาระ  คูโรอิชิ  โทวาดะ  มิซาวะ  มุตสึ  สึงารุ  ฮิรากาวะ  ฮิโรซากิ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคามิกิตะ ชิจิโนเฮะ  โทโฮกุ  โนเฮจิ  โยโกฮามะ  รกกาโชะ  โรกูโนเฮะ  โออิราเซะ  อำเภอคิตะสึงารุ นากาโดมาริ  สึรูตะ  อิตายานางิ  อำเภอชิโมะกิตะ คาซามาอูระ  ซาอิ  โอมะ  ฮิงาชิโดริ  อำเภอซันโนเฮะ โกโนเฮะ  ชิงโง  ซันโนเฮะ  ทักโกะ  นัมบุ  ฮาชิกามิ  อำเภอนากะสึงารุ นิชิเมยะ  นิชิสึงารุ ฟูกาอูระ  อาจิงาซาวะ  อำเภอมินามิสึงารุ ฟูจิซากิ  อินากาดาเตะ  โอวานิ  อำเภอฮิงาชิสึงารุ โซโตงาฮามะ  โยโมงิตะ  อิมาเบ็ตสึ  ฮิราไน  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
อนุสาวรีย์ที่จุดเหนือสุดของเกาะฮนชู (โอมาซากิ)
ทิวทัศน์เมืองโอมะ โดยสามารถมองเห็นช่องแคบสึงารุ และเกาะฮกไกโด
ศาลาว่าการเมืองโอมะ
ท่าเรือประมงโอมาซากิ
ฆอร์เฆ ราฟาเอล บิเดลา

| ฆอร์เฆ ราฟาเอล บิเดลา |
| --- | --- |
บิเดลาใน พ.ศ. 2519

ประธานาธิบดีอาร์เจนตินา
ดำรงตำแหน่ง 29 มีนาคม พ.ศ. 2519 – 29 มีนาคม พ.ศ. 2524
แต่งตั้งโดย: คณะเผด็จการทหาร
รองประธานาธิบดี: ไม่มี
ก่อนหน้า: อิซาเบล เปรอน
ถัดไป: โรเบร์โต เอดัวร์โด บิโอลา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 2 สิงหาคม พ.ศ. 2465 เมร์เซเดส รัฐบัวโนสไอเรส อาร์เจนตินา
เสียชีวิต: 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 (90 ปี) มาร์โกส ปัซ รัฐบัวโนสไอเรส อาร์เจนตินา
พรรคการเมือง: ไม่มี
คู่สมรส: อาลิเซีย ราเกล ฮาร์ทริดจ์
บุตร: 7 คน
การศึกษา: วิทยาลัยการทหารแห่งชาติ
อาชีพ: ทหาร
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  อาร์เจนตินา
สังกัด:  กองทัพอาร์เจนตินา
ประจำการ: พ.ศ. 2487–2524
ยศ:  พลโท
บังคับบัญชา: กองทัพอาร์เจนตินา
ผ่านศึก: ปฏิบัติการคอนดอร์ (สงครามสกปรก)

ประวัติอาชญากรรม
ข้อหา: อาชญากรรมต่อมวลมนุษยชาติ, การละเมิดสิทธิมนุษยชน, การใช้อำนาจโดยมิชอบ, การบังคับให้บุคคลสูญหาย
โทษ: จำคุกตลอดชีวิต
สถานที่ถูกลงโทษ: เรือนจำมาร์โกส ปัซ
 

ฆอร์เฆ ราฟาเอล บิเดลา (สเปน: Jorge Rafael Videla; 2 สิงหาคม พ.ศ. 2465 – 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2556) เป็นทหารและผู้เผด็จการชาวอาร์เจนตินาซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอาร์เจนตินาตั้งแต่วันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2519 จนถึง 29 มีนาคม พ.ศ. 2524 ระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่ง ในทวีปอเมริกาใต้รวมถึงประเทศอาร์เจนตินาอยู่ในช่วงปฏิบัติการคอนดอร์ซึ่งเป็นการปราบปรามนักลัทธิคอมมิวนิสต์ครั้งใหญ่ในภูมิภาคลาตินอเมริกา
เขาขึ้นสู่ตำแหน่งประธานาธิบดีจากการรัฐประหารรัฐบาลของอิซาเบล เปรอน ซึ่งเป็นภริยาของฆวน เปรอน อดีตประธานาธิบดี และเขาปกครองประเทศอาร์เจนตินาด้วยความโหดร้าย ในสมัยของเขามีการจับกุมและคุกคามนักเคลื่อนไหว นักการเมืองฝ่ายตรงข้าม นักศึกษา สื่อมวลชน รวมถึงประชาชนภายในประเทศ เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิตร่วม 13,000 ถึง 30,000 ราย และสูญหายนับพันรายโดยไม่ทราบชะตากรรม โดยเขาได้ใช้สารพัดวิธีการลงโทษและปราบปรามผู้ที่ต่อต้านรัฐบาลของเขา เช่น การซ้อมทรมาน การใช้เก้าอี้ไฟฟ้า การบังคับให้บุคคลสูญหาย การลักพาตัว การวางยาพิษ การบุกบ้านผู้อื่นยามวิกาล การขับรถยนต์ฟอร์ดไม่มีเลขป้ายทะเบียนไล่ชนเหยื่อ การฝังทั้งเป็น รวมถึงการโยนเหยื่อลงจากเครื่องบินระหว่างบินเหนือมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นต้น นอกจากนี้เขายังถูกกล่าวหาในเรื่องของการลักพาตัวเด็กทารกที่เกิดจากมารดาซึ่งเป็นนักโทษทางการเมืองในสมัยที่เขายังมีอำนาจ การฆาตกรรมนักโทษการเมืองในเรือนจำและอ้างว่านักโทษยิงตัวเอง รวมถึงการปกป้องผู้ลี้ภัยที่เป็นนาซีที่อยู่ในประเทศ จนเขาได้รับการขนานนนามว่าเป็น "ฮิตเลอร์แห่งปัมปา" นอกจากนี้ในสมัยของเขายังประสบกับภาวะเศรษฐกิจที่ตกต่ำและการก่อการร้ายในประเทศ และเขาไม่สามารถแก้ปัญหาเหล่านี้ได้ นำไปสู่การลงจากตำแหน่งของเขาใน พ.ศ. 2524
ในปี พ.ศ. 2525 หลังจากที่เขาลงจากตำแหน่งประธานาธิบดี เขาได้ถูกดำเนินคดีในข้อหาละเมิดสิทธิมนุษยชน การใช้อำนาจโดยมิชอบ และอาชญากรรมต่อมวลมนุษยชาติ เขาได้กล่าวกับศาลใน พ.ศ. 2553 ว่าจะรับผิดชอบในสิ่งที่เขาก่อไว้ขณะดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีทั้งหมด เขาถูกกักบริเวณที่บ้านของเขา ก่อนจะถูกศาลพิพากษาให้จำคุกตลอดชีวิตในกรณีการเสียชีวิตของนักโทษการเมือง 31 รายระหว่างที่เขามีอำนาจ และยังถูกพิพากษาให้จำคุก 50 ปี ในข้อหาลักพาตัวเด็กทารกในเรือนจำ ระหว่างที่เขารับโทษทางกฎหมายเขาได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ที่เรือนจำในมาร์โกส ปัซ จากการลื่นล้มในห้องน้ำ สิริอายุได้ 90 ปี
คณะผู้ยึดอำนาจการปกครองชิลี (พ.ศ. 2516)

คณะผู้ยึดอำนาจการปกครองชิลี (สเปน: Junta Militar de Gobierno) เป็นคณะผู้ยึดอำนาจการปกครองโดยเผด็จการทหาร นำโดยจอมพล เอากุสโต ปิโนเช ที่ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกา ทำการยึดอำนาจการปกครองจากประธานาธิบดี ซัลบาดอร์ อาเยนเด ในการรัฐประหารในประเทศชิลี พ.ศ. 2516 ก่ออำนาจสูงสุดถายในระยะหนึ่งปีของการรัฐประหาร บังคับใช้อำนาจเป็นทางการในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1974. ในภายหลังได้มีการถ่ายโอนอำนาจเปลี่ยนผ่านสู่ระบอบประชาธิปไตยเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1990.
ปฐมบท

บทความหลัก: รัฐประหารในประเทศชิลี พ.ศ. 2516
วันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1973 เป็นวันที่คณะผู้ยึดอำนาจ ได้ออก รัฐบัญญัติรัฐธรรมนูญ. ประกาศใช้ เผด็จการทหารทำการยกเลิก รัฐธรรมนูญชิลี ค.ศ. 1925 รวมถึงรัฐสภา, การเซ็นเซอร์ และ การเคอร์ฟิว, จับกุมคุมขังนักการเมืองฝ่ายซ้าย ที่สนันสนุนประธานาธิบดี ซัลบาดอร์ อาเยนเด ได้แก่ กลุ่มแนวร่วมเอกภาพประชาชน รวมถึง นักกิจกรรมทางการเมือง และ ผู้ต่อต้านรัฐบาลเผด็จการทหาร ที่เป็นฝ่ายตรงข้ามคณะผู้ยึดอำนาจการปกครอง.
คณะผู้ยึดอำนาจการปกครอง ประกอบด้วย พลอากาศเอก Gustavo Leigh จากกองทัพอากาศ, นายพล เอากุสโต ปิโนเช จากกองทัพบก ในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุด, พลเรือเอก โฆเซ โตริบิโอ เมริโน จากกองทัพเรือ, และ พลตำรวจเอก เซซาร์ เมนโดซา จากตำรวจทหารแห่งชาติ
สมาชิก

| เหล่าทัพ | ชื่อ | รับตำแหน่ง | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- | --- |
| กองทัพบก | เอากุสโต ปิโนเช | 11 กันยายน ค.ศ. 1973 | 11 มีนาคม ค.ศ. 1981 |
| กองทัพบก | เซซาร์ เบนาบิเดส | 11 มีนาคม ค.ศ. 1981 | 2 ธันวาคม ค.ศ. 1985 |
| กองทัพบก | ฆูลิโอ ซาเนสซา | 2 ธันวาคม ค.ศ. 1985 | 31 ธันวาคม ค.ศ. 1986 |
| กองทัพบก | อุมเบร์โต ฆอร์โดน | 2 ธันวาคม ค.ศ. 1986 | 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 |
| กองทัพบก | ซานติอาโก ซินแกลร์ | 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 | 2 มกราคม ค.ศ. 1990 |
| กองทัพบก | ฆอร์เฆ ลูการ์ | 2 มกราคม ค.ศ. 1990 | 11 มีนาคม ค.ศ. 1990 |
| กองทัพเรือ | โฆเซ โตริบิโอ เมริโน | 11 กันยายน ค.ศ. 1973 | 8 มีนาคม ค.ศ. 1990 |
| กองทัพเรือ | ฆอร์เฆ มาร์ติเนซ บรุซ | 8 มีนาคม ค.ศ. 1990 | 11 มีนาคม ค.ศ. 1990 |
| กองทัพอากาศ | Gustavo Leigh | 11 กันยายน ค.ศ. 1973 | 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1978 |
| กองทัพอากาศ | เฟร์นันโด เมตเต | 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1978 | 11 มีนาคม ค.ศ. 1990 |
| ตำรวจทหารแห่งชาติ | เซซาร์ เมนโดซา | 11 กันยายน ค.ศ. 1973 | 2 สิงหาคม ค.ศ. 1985 |
| ตำรวจทหารแห่งชาติ | โรโดลโฟ สตันเฆ | 2 สิงหาคม ค.ศ. 1985 | 11 มีนาคม ค.ศ. 1990 |
หัวหน้า

| เหล่าทัพ | ชื่อ | รับตำแหน่ง | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- | --- |
| กองทัพบก | เอากุสโต ปิโนเช | 11 กันยายน ค.ศ. 1973 | 11 มีนาคม ค.ศ. 1981 |
| กองทัพเรือ | โฆเซ โตริบิโอ เมริโน | 11 กันยายน ค.ศ. 1973 | 8 มีนาคม ค.ศ. 1990 |
| กองทัพเรือ | ฆอร์เฆ มาร์ติเนซ บรุซ | 8 มีนาคม ค.ศ. 1990 | 11 มีนาคม ค.ศ. 1990 |
ดูเพิ่ม

กองทัพชิลี
ประวัติศาสตร์ชิลี
รัฐบาลทหารชิลี (ค.ศ. 1973–1990)
การเข้าแทรกแซงของสหรัฐอเมริกาในชิลี
เชิงอรรถ

แม่แบบ:รัฐประหารในประเทศชิลี พ.ศ. 2516
แม่แบบ:Presidents of the Senate of Chile
ลายเซ็นคณะผู้ยึดอำนาจการปกครองชิลี พ.ศ. 2516.
สมาชิกคณะผู้ยึดอำนาจการปกครองชิลี พ.ศ. 2516 ถึง 2521: เซซาร์ เมนโดซา, โฆเซ โตริบิโอ เมริโน, เอากุสโต ปิโนเช และ กุสตาโบ เลฆ (จากซ้ายไปขวา).
สมาชิกคณะผู้ยึดอำนาจการปกครองชิลี พ.ศ. 2528: โรโดลโฟ สตันเฆ, โฆเซ โตริบิโอ เมริโน, เอากุสโต ปิโนเช, เฟร์นันโด เมตเต และ เซซาร์ เบนาบิเดส (จากซ้ายไปขวา). หมายเหตุ ปิโนเชมิได้ดำรงตำแหน่งหรือบทบาทใดๆ ในคณะผู้ยึดอำนาจการปกครอง.
จังหวัดซานบิเซนเต

ซานบิเซนเต (สเปน: San Vicente) เป็นจังหวัดของประเทศเอลซัลวาดอร์ มีพื้นที่ประมาณ 1,184 ตารางกิโลเมตร มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 230,000 คน
จังหวัดซานมิเกล (ประเทศเอลซัลวาดอร์)

ซานมิเกล (สเปน: San Miguel) เป็นจังหวัดของประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกของประเทศ มีพื้นที่ประมาณ 2,077 ตารางกิโลเมตร มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 450,000 คน
จังหวัดซานซัลวาดอร์

| จังหวัดซานซัลวาดอร์ Departamento de San Salvador |
| --- | --- |
จังหวัด
   ธง
ที่ตั้งในเอลซัลวาดอร์
พิกัด: 13°43′52″N 89°09′40″W﻿ / ﻿13.731°N 89.161°W﻿ / 13.731; -89.161
ประเทศ:  เอลซัลวาดอร์
จัดตั้ง (สถานะปัจจุบัน): 1824
ศูนย์กลาง: ซานซัลวาดอร์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 886.2 ตร.กม. (342.2 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 13
ประชากร (2017)
 • ทั้งหมด: 2,404,097 คน
 • อันดับ: 1
 • ความหนาแน่น: 2,700 คน/ตร.กม. (7,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC−6 (CST)
รหัส ISO 3166: SV-SS
ซานซัลวาดอร์ (สเปน: San Salvador) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศเอลซัลวาดอร์และเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงซานซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก มีประชากรอาศัยอยู่กว่า 2 ล้านคน จึงเป็นจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุดของประเทศ
จังหวัดลาลิเบร์ตัด

ลาลิเบร์ตัด (สเปน: La Libertad) เป็นจังหวัดในประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ในทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ มีเมืองหลักชื่อว่าซานตาเตกลา พื้นที่จังหวัดมีประมาณ 1,653 ตารางกิโลเมตร มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 840,000 คน
คอคอดปานามา

คอคอดปานามา
คอคอดปานามา (สเปน: Istmo de Panamá) หรือในอดีตเรียก คอคอดดาเรียน (สเปน: Istmo de Darién) เป็นแผ่นดินกิ่วคอดซึ่งอยู่กลางทะเลแคริบเบียนและมหาสมุทรแปซิฟิก และเชื่อมทวีปอเมริกาเหนือเข้ากับทวีปอเมริกาใต้ ทั้งเป็นดินแดนประเทศปานามาและเป็นแหล่งคลองปานามา นอกจากนี้ ยังมีคุณค่าทางยุทธศาสตร์นานัปการเช่นเดียวกับคอคอดแห่งอื่น ๆ
คอคอดปานาเกิดขึ้นราวสามล้านปีก่อนในยุคไพลโอซีน ซึ่งทำให้มหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรแปซิฟิกแยกจากกัน และก่อให้เกิดกระแสน้ำอุ่นในมหาสมุทรดังกล่าว
ประวัติ

ขณะแล่นเรือไปตามฝั่งทะเลแคริบเบียน บัสโก นูเญซ เด บัลโบอา (Vasco Núñez de Balboa) ขุนนางชาวสเปนคนหนึ่ง ได้ฟังชนพื้นเมืองร่ำลือถึง "ทะเลใต้" ครั้นวันที่ 25 กันยายน 1513 เขาก็ได้พบทะเลแปซิฟิก และในปี 1519 นครปานามาก็ก่อตั้งขึ้นริมชุมชนพื้นเมืองกลุ่มน้อยรายหาดแปซิฟิก ต่อมา เมื่อมีการค้นพบประเทศเปรูแล้ว นครปานามาก็เจริญเป็นเมืองท่าสำคัญและเป็นศูนย์กลางการปกครองในที่สุด ลุปี 1671 เฮนรี มอร์แกน (Henry Morgan) โจรสลัดชาวเวลส์ ล่องเรือมาจากฝั่งแคริบเบียนข้ามคอคอดปานามา แล้วเข้าทำลายนครจนถึงแก่ความพินาศ สมัยต่อมา จึงมีการย้ายนครไปที่คาบสมุทรน้อยแห่งหนึ่งทางตะวันตก และในปี 1997 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติประกาศยกซากนครปานามา ซึ่งบัดนี้เรียก "ปานามาเบียโค" (Panamá Viejo) ขึ้นเป็นแหล่งมรดกโลก
ชีวภาค

ชีวภาคของปานามาแล้วไปด้วยสัตวชาติ (fauna) และพฤกษชาติ (flora) จากทั้งอเมริกาเหนือและใต้เข้ามาใช้ชีวิตอยู่ในลักษณะทับซ้อนกัน (overlapping) เช่น มีนกมากกว่าห้าร้อยสายพันธุ์อาศัยอยู่ในท้องที่คอคอด
นอกจากนี้ เพราะมีเทือกเขายาวเหยียดตลอดคอคอด ภูมิอากาศฝั่งแอตแลนติก (ฝั่งทะเลแคริบเบียน) จึงชื้นเป็นปรกติ ขณะที่ฝั่งทะเลแปซิฟิกกลับแห้งและชื้นสลับกันไป ภูมิอากาศร้อนชื้นเช่นว่าเป็นปัจจัยหนึ่งที่นำพาให้สิ่งมีชีวิตหลายสายพันธุ์ที่มีสีสันแจ่มจ้าและร่างกายใหญ่โต ทั้งแมลง งูเงี้ยวเขี้ยวขอ นก ปลา และสัตว์เลื้อยคลานต่าง ๆ แห่เข้ามาอาศัยเป็นอันมากด้วย
ดูเพิ่ม

คลองปานามา
แหล่งข้อมูลอื่น

Núñez de Balboa's travel route to the South Sea, 1513
An 1850 oil painting by Charles Christian Nahl, titled, The Isthmus of Panama on the height of the Chagres River
จังหวัดลาปัซ (ประเทศเอลซัลวาดอร์)

ลาปัซ (สเปน: La Paz) เป็นจังหวัดในประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของประเทศ มีเมืองหลักชื่อว่าซากาเตโกลูกา จังหวัดลาปัซมีพื้นที่ประมาณ 1,224 ตารางกิโลเมตร มีประชากรอยู่อาศัยประมาณ 320,000 คน
จังหวัดลาอูนิออน

ลาอูนิออน (สเปน: La Unión) เป็นจังหวัดในประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของประเทศติดกับประเทศฮอนดูรัส มีพื้นที่ประมาณ 2,074 ตารางกิโลเมตร มีประชากรอยู่อาศัยประมาณ 373,000 คน