stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล > หญิง

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| 48 kg   รายละเอียด | Cécile Nowak  ฝรั่งเศส | Ryoko Tamura  ญี่ปุ่น | Amarilis Savón  คิวบา  Hülya Şenyurt  ตุรกี |
| 52 kg   รายละเอียด | Almudena Muñoz  สเปน | Noriko Mizoguchi  ญี่ปุ่น | Li Zhongyun  จีน  Sharon Rendle  สหราชอาณาจักร |
| 56 kg   รายละเอียด | Miriam Blasco  สเปน | Nicola Fairbrother  สหราชอาณาจักร | Driulis González  คิวบา  Chiyori Tateno  ญี่ปุ่น |
| 61 kg   รายละเอียด | Cathérine Fleury  ฝรั่งเศส | Yael Arad  อิสราเอล | Yelena Petrova  ทีมรวม ( รัสเซีย)  Zhang Di  จีน |
| 66 kg   รายละเอียด | Odalis Revé  คิวบา | Emanuela Pierantozzi  อิตาลี | Kate Howey  สหราชอาณาจักร  Heidi Rakels  เบลเยียม |
| 72 kg   รายละเอียด | Kim Mi-jung  เกาหลีใต้ | Yoko Tanabe  ญี่ปุ่น | Irene de Kok  เนเธอร์แลนด์  Laetitia Meignan  ฝรั่งเศส |
| +72 kg   รายละเอียด | Zhuang Xiaoyan  จีน | Estela Rodríguez  คิวบา | Natalia Lupino  ฝรั่งเศส  Yoko Sakaue  ญี่ปุ่น |
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996

แม่แบบ:ยูโดโอลิมปิกฤดูร้อน1996
การแข่งขันยูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 เป็นการแข่งขันกีฬายูโดในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 26 ที่เมืองแอตแลนตา ประเทศสหรัฐ ระหว่างวันที่ 20-26 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 จัดขึ้นที่สนาม Georgia World Congress Center ซึ่งการแข่งขันกีฬายูโดครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 14 รายการ คือ ประเภททีมชาย 7 รายการ และประเภททีมหญิง 7 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 386 คน จาก 91 ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|   แอลจีเรีย (6)   อันดอร์รา (1)   อาร์เจนตินา (8)   อาร์มีเนีย (1)   ออสเตรเลีย (12)   ออสเตรีย (5)   อาเซอร์ไบจาน (2)   บาร์เบโดส (1)   เบลารุส (4)   เบลเยียม (7)   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (1)   บราซิล (12)   บัลแกเรีย (1)   แคนาดา (11)   แคเมอรูน (1)   จีน (11)   จีนไทเป (10)   คอสตาริกา (2)   คิวบา (12)   เช็กเกีย (4)   สาธารณรัฐโดมินิกัน (3)   อียิปต์ (2)   เอลซัลวาดอร์ (2) |   เอสโตเนีย (1)   ฟีจี (1)   ฟินแลนด์ (1)   ฝรั่งเศส (14)   กาบอง (1)   จอร์เจีย (6)   เยอรมนี (13)   สหราชอาณาจักร (13)   กรีซ (1)   กัวเตมาลา (2)   เฮติ (2)   ฮอนดูรัส (3)   ฮ่องกง (1)   ฮังการี (7)   ไอซ์แลนด์ (1)   อินเดีย (4)   อินโดนีเซีย (1)   อิหร่าน (1)   ไอร์แลนด์ (2)   อิสราเอล (2)   อิตาลี (9)   โกตดิวัวร์ (2)   ญี่ปุ่น (14) |   คาซัคสถาน (8)   คูเวต (2)   คีร์กีซสถาน (2)   ลีชเทินชไตน์ (1)   ลิทัวเนีย (1)   ลักเซมเบิร์ก (1)   มอลตา (1)   มอริเชียส (3)   เม็กซิโก (2)   มอลโดวา (2)   มองโกเลีย (3)   โมนาโก (1)   โมร็อกโก (3)   เนเธอร์แลนด์ (10)   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส (1)   นิวซีแลนด์ (2)   นิการากัว (2)   ไนจีเรีย (1)   เกาหลีเหนือ (1)   ปารากวัย (1)   โปแลนด์ (12)   โปรตุเกส (5)   ปวยร์โตรีโก (4) |   โรมาเนีย (5)   รัสเซีย (13)   ซานมารีโน (1)   เซเนกัล (2)   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร (2)   สโลวาเกีย (2)   แอฟริกาใต้ (1)   เกาหลีใต้ (11)   สเปน (9)   สวีเดน (1)   สวิตเซอร์แลนด์ (1)   ทาจิกิสถาน (3)   ไทย (1)   ตูนิเซีย (6)   ตุรกี (6)   เติร์กเมนิสถาน (2)   ยูเครน (3)   สหรัฐ (14)   อุรุกวัย (2)   อุซเบกิสถาน (7)   เวเนซุเอลา (3)   เวียดนาม (1)   |
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ญี่ปุ่น | 3 | 4 | 1 | 8 |
| 2 |  ฝรั่งเศส | 3 | 0 | 3 | 6 |
| 3 |  เกาหลีใต้ | 2 | 4 | 2 | 8 |
| 4 |  คิวบา | 1 | 1 | 4 | 6 |
| 5 |  เบลเยียม | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 6 |  โปแลนด์ | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 7 |  เยอรมนี | 1 | 0 | 4 | 5 |
| 8 |  จีน | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 9 |  เกาหลีเหนือ | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 10 |  สเปน | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 11 |  อิตาลี | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 12 |  อุซเบกิสถาน | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 13 |  เนเธอร์แลนด์ | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 14 |  บราซิล | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 15 |  จอร์เจีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  สหรัฐ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  มองโกเลีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (17 ประเทศ) | รวม (17 ประเทศ) | 14 | 14 | 28 | 56 |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล > ชาย

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Extra Lightweight   60 kg   รายละเอียด | Tadahiro Nomura  ญี่ปุ่น | Girolamo Giovinazzo  อิตาลี | Richard Trautmann  เยอรมนี  Dorjpalamyn Narmandakh  มองโกเลีย |
| Half Lightweight   65 kg   รายละเอียด | Udo Quellmalz  เยอรมนี | Yukimasa Nakamura  ญี่ปุ่น | Israel Hernández  คิวบา  Henrique Guimarães  บราซิล |
| Lightweight   71 kg   รายละเอียด | Kenzo Nakamura  ญี่ปุ่น | Kwak Dae-sung  เกาหลีใต้ | Christophe Gagliano  ฝรั่งเศส  Jimmy Pedro  สหรัฐ |
| Half Middleweight   78 kg   รายละเอียด | Djamel Bouras  ฝรั่งเศส | Toshihiko Koga  ญี่ปุ่น | Soso Liparteliani  จอร์เจีย  Cho In-chul  เกาหลีใต้ |
| Middleweight   86 kg   รายละเอียด | Jeon Ki-young  เกาหลีใต้ | Armen Bagdasarov  อุซเบกิสถาน | Marko Spittka  เยอรมนี  Mark Huizinga  เนเธอร์แลนด์ |
| Half Heavyweight   95 kg   รายละเอียด | Paweł Nastula  โปแลนด์ | Kim Min-soo  เกาหลีใต้ | Stéphane Traineau  ฝรั่งเศส  Aurélio Miguel  บราซิล |
| Heavyweight   +95 kg   รายละเอียด | David Douillet  ฝรั่งเศส | Ernesto Pérez  สเปน | Frank Möller  เยอรมนี  Harry Van Barneveld  เบลเยียม |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล > หญิง

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Extra Lightweight   48 kg   รายละเอียด | Kye Sun-hui  เกาหลีเหนือ | Ryoko Tamura  ญี่ปุ่น | Yolanda Soler  สเปน  Amarilis Savon  คิวบา |
| Half Lightweight   52 kg   รายละเอียด | Marie-Claire Restoux  ฝรั่งเศส | Hyun Sook-hee  เกาหลีใต้ | Noriko Sugawara  ญี่ปุ่น  Legna Verdecia  คิวบา |
| Lightweight   56 kg   รายละเอียด | Driulis González  คิวบา | Jung Sun-yong  เกาหลีใต้ | Isabel Fernández  สเปน  Marisbel Lomba  เบลเยียม |
| Half Middleweight   61 kg   รายละเอียด | Yuko Emoto  ญี่ปุ่น | Gella Vandecaveye  เบลเยียม | Jenny Gal  เนเธอร์แลนด์  Jung Sung-sook  เกาหลีใต้ |
| Middleweight   66 kg   รายละเอียด | Cho Min-sun  เกาหลีใต้ | Aneta Szczepańska  โปแลนด์ | Wang Xianbo  จีน  Claudia Zwiers  เนเธอร์แลนด์ |
| Half Heavyweight   72 kg   รายละเอียด | Ulla Werbrouck  เบลเยียม | Yoko Tanabe  ญี่ปุ่น | Ylenia Scapin  อิตาลี  Diadenis Luna  คิวบา |
| Heavyweight   +72 kg   รายละเอียด | Sun Fuming  จีน | Estela Rodríguez  คิวบา | Johanna Hagn  เยอรมนี  Christine Cicot  ฝรั่งเศส |
ชาติชาย ณ เชียงใหม่

| ชาติชาย ณ เชียงใหม่ ม> ป.ช., ม.ว.ม., ต.ภ. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 6 ตุลาคม พ.ศ. 2557 – 6 กันยายน พ.ศ. 2558
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 (70 ปี)
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: ปนุท ณ เชียงใหม่

ศาสตราจารย์ ชาติชาย ณ เชียงใหม่  กรรมการสภามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา ประธานมูลนิธิทายาทเจ้านายฝ่ายเหนือ กรรมการในคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ยกร่าง พ.ศ. 2558) สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ คณะทำงานรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการยุทธศาสตร์ชาติ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560
อดีตรองอธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และเป็นอดีตผู้อำนวยการสถาบันส่งเสริมการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี หน่วยบริการรูปแบบพิเศษในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ
ประวัติ

ชาติชาย ณ เชียงใหม่ เป็นบุตรของเจ้าโสภณ ณ เชียงใหม่ ผู้เป็นหลานของเจ้าราชภาคินัย (สิงห์โต ณ เชียงใหม่) สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ ระดับปริญญาตรีสาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2517 ระดับปริญญาโท รัฐศาสตร์มหาบัณฑิต (การปกครอง) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2519 และปริญญาโท-ปริญญาเอกทางด้านรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2526 ตามลำดับ
การทำงาน

ชาติชาย ณ เชียงใหม่ เป็นอาจารย์ประจำสังกัดสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ เคยดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และเป็นศาสตราจารย์สาขารัฐประศาสนศาสตร์ และเคยได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการชุดสำคัญในส่วนราชการหลายแห่ง อาทิ เป็นกรรมการศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน) เป็นผู้อำนวยการสถาบันส่งเสริมการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี (17 มกราคม 2549 - 30 กันยายน 2552)
ชาติชาย ณ เชียงใหม่ เป็นนักวิชาการที่มีผลงานวิจัยและบทความวิชาการจำนวนมาก เคยได้รับรางวัลผลงานวิจัยดีเด่นแห่งชาติ ประจำปี 2532 จากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เขาได้รับแต่งตั้ง เป็น ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการเตรียมการยุทธศาสตร์ชาติ ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 8/2560  กรรมการในคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ยกร่าง พ.ศ. 2558) สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ คณะทำงานรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (นายสุธี มากบุญ)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
พ.ศ. 2543 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ชบาจีน

| ชบาจีน |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malvales
วงศ์:: Malvaceae
สกุล:: Hibiscus
สปีชีส์:: H.  syriacus
ชื่อทวินาม
Hibiscus syriacus L.

ชื่อพ้อง
   Althaea frutex Mill.  Hibiscus rhombifolius Cav.  Ketmia syriaca (L.) Scop.  Ketmia syrorum Medik. nom. illeg. 
ภาพเขียนดอกชบาจีน
ดอกชบาจีน ดอกไม้ประจำชาติเกาหลี
ชบาจีน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Hibiscus syriacus) เป็นพืชมีดอกในสกุล Hibiscus วงศ์ Malvaceae มีถิ่นกำเนิดจากประเทศจีน ที่มีความผันแปรทั้งรูปทรงของใบ ลำต้น และดอกมาก ดอกไม้ชนิดนี้สามารถทนต่อสภาพอากาศที่เลวร้าย และศัตรูพืชได้เป็นอย่างดี มักนิยมปลูกเพื่อตัดดอก และประดับตกแต่งสถานที่
ลักษณะ

ดอกชบาจีนมีกลีบดอกสีม่วงอมชมพูและสีขาว โคนกลีบด้านในดอกจะเป็นสีแดง มีหลายดอกในต้นเดียวประมาณ 100–350 ดอก ถ้าต้นใหญ่ก็จะมีดอกมาก ขอบใบหยัก ลักษณะเป็นไม้พุ่มใหญ่ ดอกชบาจีนจะผลิบานตั้งแต่เดือนต้นเดือนกรกฎาคมจนถึงปลายเดือนตุลาคม โดยจะเริ่มบานตั้งแต่เริ่มมีแสงอาทิตย์จนอาทิตย์ลับขอบฟ้าก็จะหุบ
ดอกไม้ประจำชาติ

ดอกชบาจีนเป็นดอกไม้ประจำชาติเกาหลีใต้ซึ่งเรียกดอกชบาจีนว่า "มูกุงฮวา" (무궁화) คำว่า มูกุง แปลว่า "เป็นอมตะ" ส่วนคำว่า ฮวา มาจากภาษาจีน แปลว่า "ดอกไม้" ซึ่งหมายถึงความเป็นอมตะของประวัติศาสตร์เกาหลี ความมุ่งมั่น และความอดทนของชาวเกาหลี โดยชาวเกาหลีถือว่าดอกชบาจีนเป็นดอกไม้สวรรค์ตั้งแต่สมัยโบราณ โดยอาณาจักรชิลลาเรียกตัวเองว่าอาณาจักรมูกุงฮวา
บรรณานุกรม

Baza Mendonça, Luciana & dos Anjos,  Luiz (2005): Beija-flores (Aves, Trochilidae) e seus recursos florais em uma área urbana do Sul do Brasil  [Hummingbirds (Aves, Trochilidae) and their flowers in an urban area of southern Brazil]. [Portuguese with English abstract] Revista Brasileira de Zoologia 22(1): 51–59. doi:10.1590/S0101-81752005000100007 PDF fulltext
"Hibiscus rosa-sinensis". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
The International Hibiscus Society ()
The American Hibiscus Society (),()
The Australian Hibiscus Society Inc. ()
Hibiscusmania (France) ()
Hibiscusfreunde (Germany) ([ลิงก์เสีย])
Hibiscus Forrest (Hungary) ( เก็บถาวร 2018-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
Hibiscus rosa-sinensis (Chinese) (http://baike.baidu.com/view/181048.htm)
ตาราแอร์ เที่ยวบินที่ 197

| --- | --- |
9N-AET เครื่องบินลำที่เกิดเหตุ ภาพถ่ายเมื่อปี 2009
สรุปอุบัติเหตุ
วันที่: 29 พฤษภาคม 2022; 2 ปีก่อน (2022-05-29)
สรุป: ชนเข้ากับพื้นดินเนื่องจากการสูญเสียการรับรู้สถานการณ์
จุดเกิดเหตุ: Thasang-2 อำเภอมูสตัง รัฐคัณฑกี
อากาศยานลำที่เกิดเหตุ
ประเภทอากาศยาน: เดอ ฮาวิลแลยด์ แคนาดา ดีเอชซี-6-300 ทวินออตเตอร์
ดําเนินการโดย: ตาราแอร์ (ดำเนินการให้กับเยติแอร์ไลนส์)
หมายเลขเที่ยวบิน IATA: TB197
หมายเลขเที่ยวบิน ICAO: TRA197
ทะเบียน: 9N-AET
ต้นทาง: ท่าอากาศยานโปขรา ประเทศเนปาล
ปลายทาง: ท่าอากาศยานจอมซอม ประเทศเนปาล
จำนวนคน: 22
ผู้โดยสาร: 19
ลูกเรือ: 3
เสียชีวิต: 22
รอดชีวิต: 0
ตาราแอร์เที่ยวบินที่ 197 เป็นเที่ยวบินในประเทศตามตารางของตาราแอร์ ให้บริการแทนเยติแอร์ไลนส์ ซึ่งเป็นบริษัทแม่ บินจากท่าอากาศยานโปขรา ไปยัง ท่าอากาศยานจอมซอม ในประเทศเนปาล ในวันทรา 29 พฤษภาคม 2022 อากาศยาน Twin Otter ซึ่งมีผู้โดยสาร 22 คน (ในจำนวนนี้เป็นลูกเรือ 3 คน) ออกเดินทางเมื่อเวลา 9:55 NST (UTC+05:45) และขาดการติดต่อกับหอควบคุมการบิน 12 นาทีหลังออกบินที่เวลา 10:07 ซากเครื่องบินถูกพบใน 20 ชั่วโมงให้หลังบริเวณข้างเขา ผู้โดยสารและลูกเรือทั้ง 22 ราย เสียชีวิต ศพของทั้งหมดถูกกู้คืนในเวลาต่อมา
จอมทอง ชูวัฒนะ

| จอมทอง ชูวัฒนะ |
| --- | --- |
เกิด: ธนากร พวาชาติ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 (35 ปี)
จอมทอง ชูวัฒนะ เป็นนักมวยสากลและนักมวยไทยชาวไทย มีชื่อจริงว่า  ธนากร พวาชาติ ชื่อเล่น จอม เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ที่อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร เป็นบุตรชายของนายชาลี และนางลำพอง พวาชาติ  อดีตแชมป์ OPBF ในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทของ นอกจากมวยสากลแล้ว ยังเป็นแชมป์โลกมวยไทยสภามวยโลก รุ่นเฟเธอร์เวทของ ใน พ.ศ. 2551 ด้วยเช่นกัน ซึ่งจอมทองเป็นนักมวยไทยที่มีผลงานโดดเด่น และมีค่าตัวปัจจุบันที่ 1.1 แสนบาท
ประวัติ

จอมทองชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2553 ที่เวทีราชดำเนิน ผลปรากฏว่าชนะน็อค ชาติไทย ชุมแพทัวร์แค่ยกแรก จากนั้น หันไปชกมวยไทยต่อ จนเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ได้เดินทางไปชกมวยสากลกับ ยูยะ ซูกิซากิ ที่ประเทศญี่ปุ่น ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะน็อคได้อีกในยกที่ 3 ต่อมาจึงได้ไปชิงแชมป์ OPBF ที่เกาหลีใต้ ชนะน็อค คิม ดองฮยุก ยก 9 ได้แชมป์มาครอง ถือเป็นนักมวยชาวไทยคนแรกที่ชกมวยสากลเพียง 3 ครั้งก็ได้ครองแชมป์ OPBF
ในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 จอมทองได้ขึ้นชิงแชมป์โลกสมาคมมวยโลก (WBA) รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท ในฐานะรองแชมป์โลก WBA อันดับ 7 กับเจ้าของตำแหน่งชาวญี่ปุ่น ทากาชิ อูจิยามะ ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จอมทองถูกหมัดขวาตรงของอูจิยามะเข้าที่เบ้าตาขวาตั้งแต่ยกแรก และเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปจากหมัดขวาตรงเข้าปลายคางในยกที่ 2 เท่านั้น ทำให้จอมทองมีสถิติแพ้ครั้งแรกในการชกมวยสากลอาชีพ หลังจากก่อนหน้านั้นชนะรวดมาทั้งหมด 9 ครั้ง เป็นการชนะน็อค 4 ครั้ง
ชีวิตครอบครัว มีภรรยาและมีบุตรสาวด้วยกัน 2 คน
เกียรติประวัติ > มวยไทย

พ.ศ. 2551 แชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท มวยไทยสภามวยโลก
เกียรติประวัติ > มวยสากล

แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ชิง 28 พฤษภาคม 2555 ชนะน็อค ยก 9 คิม ดองฮยุก ( เกาหลีใต้) ที่เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, และชิงแชมป์คอนทิเนนตัลในรุ่นเดียวกันนี้ของสภามวยแห่งเอเชีย 24 พฤศจิกายน 2555 ชนะคะแนน ราเนล ซูโก ( ฟิลิปปินส์) ที่เมืองคุนหมิง ประเทศจีน
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 8 กุมภาพันธ์ 2556 ชนะคะแนน ชนะคะแนน โรนัล พอนทิรัส (ฟิลิปปินส์) ที่ สมาคมนักเรียนเก่าอำนวยศิลป์ กรุงเทพมหานคร
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 24 สิงหาคม 2557 ชนะคะแนน ชนะคะแนน โคเซกิ นากามะ ( ญี่ปุ่น) ที่ คอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ โอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 17 มกราคม 2558 ชนะคะแนน ชนะคะแนน ไดกิ คาเนโกะ (ญี่ปุ่น) ที่ โครากูเอ็งฮอล โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
แชมป์ WBC Asia Continental รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ชิง 24 พฤศจิกายน 2555 ชนะคะแนน ราเนล ซูโก (ฟิลิปปินส์) ที่เมืองคุนหมิง ประเทศจีน
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBA (ซูเปอร์แชมป์) รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท 6 พฤษภาคม 2558 แพ้ทีเคโอ​ยก 2 ทากาชิ อูจิยามะ (ญี่ปุ่น) ที่ ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
นักมวยสากลยอดเยี่ยมแห่งปี 2557 เวทีลุมพินี
ชื่ออื่น

จอมทอง ป้อมขวัญณรงค์ (มวยไทยในยุคแรก)
จอมทอง สิงห์วังชา
ชาติชาย พุคยาภรณ์

| ชาติชาย พุคยาภรณ์ป> ม., ท.ช. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ดำรงตำแหน่ง 20 ธันวาคม พ.ศ. 2551 – 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
นายกรัฐมนตรี: อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
ก่อนหน้า: ธีระชัย แสนแก้ว สมพัฒน์ แก้วพิจิตร
ถัดไป: ศุภชัย โพธิ์สุ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 21 ตุลาคม พ.ศ. 2507 (59 ปี)
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน (2554–ปัจจุบัน)  ภูมิใจไทย (2551–2554) พลังประชาชน (2550–2551)   ไทยรักไทย (2541–2550)   ประชาธิปัตย์ (2525–2540)
คู่สมรส: อลิสา พุคยาภรณ์

ชาติชาย พุคยาภรณ์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลนายอภิสิทธ์ เวชชาชีวะ อดีตรองเลขาธิการ พรรคประชาธิปัตย์ เป็นทายาทผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยศรีปทุม
ประวัติ

ชาติชายเกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของสุข พุคยาภรณ์ อดีตนักการเมืองสังกัดพรรคชาติไทย และมาลินี พุคยาภรณ์ และเป็นน้องชายของรัชนีพร พุคยาภรณ์ พุกกะมาน อธิการบดีมหาวิทยาลัยศรีปทุม
งานการเมือง

ชาติชาย พุคยาภรณ์ เป็นผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบบัญชีรายชื่อของพรรคไทยรักไทย เมื่อปี พ.ศ. 2548 เคยเป็นผู้ช่วยของสุรนันทน์ เวชชาชีวะ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ทำหน้าที่เป็นเลขานุการ วรรณรัตน์ ชาญนุกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน และเคยเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยต่อจากนฤมล ศิริวัฒน์
ชาติชาย พุคยาภรณ์ เป็นนักการเมืองระดับนายทุนของกลุ่มเพื่อนเนวิน โดยประสานกับกลุ่มสรอรรถ กลิ่นประทุม และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ โดยการสนับสนุนจากสรอรรถ กลิ่นประทุม รวมทั้งนายชาติชายพบว่ายังมีความมักคุ้นกับนายเนวิน ชิดชอบ จนก่อนหน้านี้นายเนวินเคยผลักดันผ่านสุพล ฟองงาม อดีต รมช.มหาดไทย สังกัดกลุ่มเพื่อนเนวิน ตั้งนายชาติชายให้เข้าไปเป็นบอร์ดการประปาส่วนภูมิภาค ชุดเดียวกับโกวิท วัฒนะ อดีต รมว.มหาดไทย
ชาติชาย พุคยาภรณ์ ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์  ในการร่วมรัฐบาลนายอภิสิทธ์ เวชชาชีวะ พ.ศ. 2551 และลาออกเพื่อหลีกทางให้ศุภชัย โพธิ์สุ ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2552 ต่อมาจึงย้ายมาร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
จุมเบ ฟาตีมา

| จุมเบ ฟาตีมา |
| --- | --- |

สุลต่านหญิงแห่งมอเอลี (ครั้งแรก)
ดำรงพระยศ: 1842–1865
ก่อนหน้า: รามาเนตากา
ถัดไป: โมฮาเมด บิน ไซดี ฮามาดี มากาดารา
สุลต่านหญิงแห่งมอเอลี (ครั้งที่สอง)
ดำรงพระยศ: 1874–1878
ก่อนหน้า: อับเดอร์เรมาเน บิน ไซดี ฮามาดี มากาดารา
ถัดไป: โมฮาเมด บิน ไซดี ฮามาดี มากาดารา

พระราชสมภพ: ค.ศ. 1836/37 อูอัลลาฮ์ รัฐสุลต่านมอเอลี
สวรรคต: ค.ศ.1878 (อายุ 41–42)
พระราชสวามี: ไซอิด มูฮัมมัด บิน นัสเซอร์ มากาดารา
พระราชบุตร: โมฮาเมด บิน ไซดี ฮามาดี มากาดารา อับเดอร์เรมาเน บิน ไซดี ฮามาดี มากาดารา มะฮ์มูดู บิน โมฮาเมด มากาดารา บาโกโก ซาลีมา มาชัมบา
ราชวงศ์: เมรีนา
พระราชบิดา: พระเจ้ารามาเนตากา
พระราชมารดา: ราวาโอ
ศาสนา: อิสลาม
จุมเบ ฟาตีมา (อักษรโรมัน: Djoumbé Fatima; 1837–1878) หรือ จุมเบ ซูดี (Djoumbé Soudi) เป็นสมเด็จพระราชินีนาถหรือสุลต่านหญิงและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งมอเอลี ตั้งแต่มีพระชนมายุ 5 พรรษาจนกระทั่งสวรรคต พระองค์มีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับอาณาจักรเมรีนาและรัฐสุลต่านแซนซิบาร์
พระราชประวัติ > พระชนม์ชีพช่วงต้น

จุมเบ ฟาตีมา เป็นพระราชธิดาของพลเอก พระเจ้ารามาเนตากา หรือสุลต่านอับเดรามาเน กับพระชายาราวาโอ พระราชชนกเป็นพระเทวันของพระเจ้าราดามาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ ด้วยเหตุนี้จุมเบ ฟาตีมาจึงเป็นพระญาติของเจ้านายมาดากัสการ์ หลังการสวรรคตของพระราดามาที่ 1 พระราชชนกจึงลี้ภัยออกจากมาดากัสการ์และก่อตั้งรัฐสุลต่านบนเกาะมอเอลี (ปัจจุบันอยู่ในประเทศคอโมโรส) พระองค์มีพระขนิษฐาร่วมพระชนกชนนีพระองค์หนึ่งคือ จุมเบ ซาลามา แต่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
พระราชประวัติ > เสวยราชย์

จุมเบ ฟาตีมาขึ้นเสวยราชย์เป็นสุลต่านแห่งมอเอลีหลังการเสด็จสวรรคตของพระเจ้ารามาเนตากาใน ค.ศ. 1842 โดยมีราวาโอเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ไปพลาง ต่อมาราวาโอเสกสมรสใหม่กับซีวันดีนี อดีตที่ปรึกษาของพระเจ้ารามาเนตากาเมื่อ ค.ศ. 1843 และกลายเป็นครูพิเศษของจุมเบ ฟาตีมา พร้อมไปกับการวางแผนที่จะให้สุลต่านหญิงผู้มีศักดิ์เป็นลูกเลี้ยงนี้เสกสมรสกับเจ้านายของรัฐสุลต่านแซนซิบาร์ แต่เวลาต่อมาราวาโอหย่าร้างกับซีวันดีนีเมื่อ ค.ศ. 1846
เมื่อฝรั่งเศสเข้าปกครองเกาะมายอต และสนใจที่จะพัฒนาเกาะมอเอลี จึงส่งมาดามดรัวต์ (Madame Droit) เข้ามาเป็นพระพี่เลี้ยงของสุลต่านหญิงจุมเบ ค.ศ. 1849 เมื่อสุลต่านจุมเบพระชนมายุได้สิบสองพรรษา รัฐบาลฝรั่งเศสจึงจัดพระราชพิธีราชาภิเษกถวาย แต่สองปีต่อมาหลังพระราชพิธีราชาภิเษก สุลต่านหญิงพระองค์ทรงขับไล่พระพี่เลี้ยงชาวฝรั่งเศสออก และจัดพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับไซอิด มูฮัมมัด บิน นัสเซอร์ มากาดารา พระญาติของสุลต่านแซนซิบาร์ ก่อนถูกพวกฝรั่งเศสขับไล่ใน ค.ศ. 1860
ค.ศ. 1863 ฝรั่งเศสส่งคณะผู้แทนเข้าเฝ้าสุลต่านหญิง และเดซีเร ชาร์เนย์ (Désiré Charnay) การบันทึกภาพของสุลต่านหญิงพระองค์นี้ไว้ เขาบันทึกว่าพระองค์ "ทรงพระประชวรแลทุกข์โทมนัส" และมีข้าราชบริพารเฝ้าถวายงานเพียงไม่กี่คน รวมทั้งบันทึกถึงฉลองพระองค์ว่า ทรงฉลองพระองค์ "ผ้าคลุมยาวทำจากผ้าไหมและทองคำอย่างดีจากตุรกี" ปิดพระพักตร์และพระวรกายเกือบทั้งหมด แลเห็นเพียงพระหัตถ์เท่านั้น การเยือนมอเอลีครั้งนี้ของชาวฝรั่งเศส ก็เพื่อเชื้อเชิญให้ตัดสินพระทัยเข้าเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส แต่สุลต่านหญิงทรงปฏิเสธ
พระราชประวัติ > ปลายพระชนม์

ค.ศ. 1865 สุลต่านจุมเบสละราชสมบัติแก่โมฮาเมด บิน ไซดี ฮามาดี มากาดารา พระราชโอรส และเมื่อชาวฝรั่งเศสกลับมาเกาะมอเอลีอีกครั้งใน ค.ศ. 1871 พระองค์ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และขึ้นเป็นสุลต่านอีกครั้งจนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1878
ชีวิตส่วนพระองค์

สุลต่านจุมเบประทับอยู่ในพระราชวังสีขาวขนาดสองห้องติดป้อมปราการ และเห็นทะเล มีทหารราชองครักษ์ประจำอยู่ 28 นาย จุมเบอภิเษกสมรสกับไซอิด มูฮัมมัด บิน นัสเซอร์ มากาดารา พระญาติของสุลต่านแซนซิบาร์ใน ค.ศ. 1865 ทั้งสองมีพระราชโอรสด้วยกันสามพระองค์ ได้แก่
โมฮาเมด บิน ไซดี ฮามาดี มากาดารา (ค.ศ. 1859−1874) เป็นสุลต่านแห่งมอเอลีใน ค.ศ. 1865–1874
อับเดอร์เรมาเน บิน ไซดี ฮามาดี มากาดารา (ค.ศ. 1860−1885) เป็นสุลต่านแห่งมอเอลีใน ค.ศ. 1878–1885
มะฮ์มูดู บิน โมฮาเมด มากาดารา (ค.ศ. 1863 − 18 ตุลาคม ค.ศ. 1898) เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของสุลต่านหญิงซาลีมา มาชัมบา พระขนิษฐาต่างพระชนกใน ค.ศ. 1889–1897 มีพระโอรสพระองค์เดียว
และมีพระราชโอรส-ธิดาที่ประสูติกับเอมีล เฟลอรีโย เดอ ล็องล์ (Emile Fleuriot de Langle; ค.ศ. 1837–1881) สองพระองค์ ได้แก่
บาโกโก (ไม่ทราบ–1901)
ซาลีมา มาชัมบา (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1874 – 7 สิงหาคม ค.ศ. 1964) เป็นสุลต่านแห่งมอเอลีใน ค.ศ. 1888–1909 เสกสมรสกับกามีย์ ปอล (Camille Paule) มีพระราชโอรส-ธิดาสามพระองค์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จุมเบ ซูดี พระราชินีแห่งมอเอลี
จุมเบ ฟาตีมาเมื่อ ค.ศ. 1863
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000

แม่แบบ:ยูโดโอลิมปิกฤดูร้อน2000
การแข่งขันยูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 เป็นการแข่งขันกีฬายูโดในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ที่เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ระหว่างวันที่ 16-22 กันยายน พ.ศ. 2543 จัดขึ้นที่สนาม Sydney Convention and Exhibition Centre ซึ่งการแข่งขันกีฬายูโดครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 14 รายการ คือ ประเภททีมชาย 7 รายการ และประเภททีมหญิง 7 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 386 คน จาก 89 ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

แอลจีเรีย (7)
อาร์เจนตินา (9)
อาร์มีเนีย (1)
อารูบา (1)
ออสเตรเลีย (14)
ออสเตรีย (3)
อาเซอร์ไบจาน (3)
บาร์เบโดส (1)
เบลารุส (5)
เบลเยียม (9)
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (1)
บราซิล (12)
บัลแกเรีย (2)
แคเมอรูน (3)
แคนาดา (6)
ชิลี (1)
จีน (11)
จีนไทเป (6)
สาธารณรัฐคองโก (1)
คิวบา (14)
เช็กเกีย (3)
โกตดิวัวร์ (3)
สาธารณรัฐโดมินิกัน (5)
เกาหลีเหนือ (5)
เอกวาดอร์ (2)
อียิปต์ (3)
เอลซัลวาดอร์ (1)
เอสโตเนีย (2)
ฟีจี (2)
ฟินแลนด์ (1)
ฝรั่งเศส (14)
กาบอง (2)
จอร์เจีย (6)
เยอรมนี (11)
สหราชอาณาจักร (9)
กัวเตมาลา (1)
กินี (1)
เฮติ (1)
ฮังการี (6)
อินเดีย (1)
อินโดนีเซีย (2)
อิหร่าน (3)
อิสราเอล (3)
อิตาลี (9)
ญี่ปุ่น (14)
คาซัคสถาน (8)
คีร์กีซสถาน (1)
ลัตเวีย (1)
ลีชเทินชไตน์ (1)
ลิทัวเนีย (1)
มาดากัสการ์ (1)
มาลี (1)
มอลตา (1)
มอริเชียส (1)
เม็กซิโก (1)
มองโกเลีย (8)
โมร็อกโก (2)
มอลโดวา (4)
เนเธอร์แลนด์ (10)
นิวซีแลนด์ (3)
ไนจีเรีย (1)
ปานามา (1)
เปรู (1)
โปแลนด์ (4)
โปรตุเกส (6)
ปวยร์โตรีโก (4)
โรมาเนีย (7)
รัสเซีย (10)
ซามัว (1)
เซเนกัล (1)
เซเชลส์ (1)
สโลวาเกีย (1)
แอฟริกาใต้ (1)
เกาหลีใต้ (12)
สเปน (12)
สวีเดน (1)
สวิตเซอร์แลนด์ (4)
โตโก (1)
ตูนิเซีย (9)
ตุรกี (3)
เติร์กเมนิสถาน (2)
ยูเครน (6)
สหรัฐ (13)
อุรุกวัย (1)
อุซเบกิสถาน (6)
เวเนซุเอลา (9)
ยูโกสลาเวีย (1)
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

*  เจ้าภาพ ( ออสเตรเลีย)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ญี่ปุ่น | 4 | 2 | 2 | 8 |
| 2 |  ฝรั่งเศส | 2 | 2 | 2 | 6 |
| 3 |  คิวบา | 2 | 2 | 1 | 5 |
| 4 |  จีน | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 5 |  อิตาลี | 1 | 0 | 3 | 4 |
| 6 |  ตุรกี | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 6 |  เนเธอร์แลนด์ | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 6 |  สเปน | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 9 |  เกาหลีใต้ | 0 | 2 | 3 | 5 |
| 10 |  บราซิล | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 11 |  รัสเซีย | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 12 |  สหราชอาณาจักร | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 12 |  แคนาดา | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 14 |  เอสโตเนีย | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 14 |  เบลเยียม | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 16 |  ลัตเวีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  เบลารุส | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  โรมาเนีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  คีร์กีซสถาน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  เยอรมนี | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  ยูเครน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  เกาหลีเหนือ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  โปรตุเกส | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  ออสเตรเลีย* | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  จอร์เจีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (25 ประเทศ) | รวม (25 ประเทศ) | 14 | 14 | 28 | 56 |