ฮีโน่ โปรเฟีย
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2524 – 2546) > ซูเปอร์ดอลฟินโปรเฟีย (พ.ศ. 2535–2546)

เปิดตัวในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2535 ในฐานะรุ่นเปลี่ยนโฉมของซูเปอร์ดอลฟิน จึงเปรียบได้ว่าเป็นซูเปอร์ดอลฟินรุ่นที่สอง รูปลักษณ์ภายนอกได้รับการออกแบบใหม่ให้สอดคล้องกับแนวทางการออกแบบของฮีโน่ ครูซิงเรนเจอร์ ไฟหน้า, กระจกประตู และไฟเลี้ยวที่ติดตั้งบริเวณด้านหน้าและข้างประตูห้องโดยสารมีลักษณะเดียวกับรุ่นเรนเจอร์เปิดตัวไปก่อนหน้านี้
รุ่นนี้มาพร้อมกับระบบสตาร์ตด้วยกุญแจดอกเดียวเป็นอุปกรณ์พื้นฐาน เครื่องยนต์ V8 ติดตั้งเครื่องยนต์รหัส F20C, F21C หรือ F17D ให้กำลังสูงสุด 330–560 แรงม้า ส่วนเครื่องยนต์ 6 สูบเรียงติดตั้งเครื่องยนต์รหัส P11C ให้กำลังสูงสุด 230–360 แรงม้า และ K13C ให้กำลังสูงสุด 290–560 แรงม้า หรือ K13D ให้กำลังสูงสุด 270 หรือ 380 แรงม้า
กระจังหน้ามีช่องระบายอากาศสามช่องเรียงกันระหว่างไฟหน้าคล้ายกับรุ่น ZM เป็นลักษณะเด่นของโฉมแรก ตราปีกมีขนาดเล็กลงเล็กน้อยและถูกจัดวางไว้อย่างกลมกลืนบนกระจังหน้า และยังมีโลโก้ใหม่ของฮีโน่ติดตั้งมาด้วย รุ่นนี้ติดตั้งระบบกระจกไฟฟ้าซึ่งเป็นสิ่งที่หาได้ยากในยานยนต์ทั่วไป มีการออกแบบให้กระจกไฟฟ้าทั้งสองข้างมีลักษณะการเลื่อนแตกต่างกัน โดยฝั่งคนขับเป็นแบบยกขึ้นลง ส่วนฝั่งผู้โดยสารเป็นแบบเลื่อนไปมา
รุ่นนี้มีวลีเด็ดคือ "เปลี่ยนโฉมการขนส่งอย่างสมบูรณ์" และ "สู่ศตวรรษที่ 21 ของโลจิสติกส์" โดยมีโคจิ ยาคุโช นักแสดงชื่อดังเป็นพรีเซ็นเตอร์
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2535 มีการเพิ่มรุ่นหัวลากเข้าสู่สายการผลิต โดยรุ่นหัวลากนี้มีการติดตั้งกระจังหน้าขนาดใหญ่ที่เรียกว่า trailer grill บนฝากระโปรงหน้า ซึ่งเป็นลักษณะเด่นเช่นเดียวกับรุ่นซูเปอร์ดอลฟิน
การปรับโฉมครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 ได้เพิ่มรุ่น L ซีรีส์ ซึ่งมีน้ำหนักบรรทุกโดยรวม 22 และ 25 ตัน และได้ปรับปรุงให้สอดคล้องกับข้อบังคับการปล่อยมลพิษ พ.ศ. 2537 นอกจากนี้ยังได้มีการปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกโดยการเลิกใช้ตราปีก และติดตั้งโลโก้ฮีโน่และสัญลักษณ์ H แทน รวมถึงปรับเปลี่ยนกระจังหน้า มีการเปลี่ยนแปลงข้อความที่ระบุข้างประตูรถจากชื่อรุ่นย่อยเป็นชื่อรุ่น เนื่องจากข้อบังคับการปล่อยมลพิษของเกาหลี รถรุ่นที่ติดตั้งเครื่องยนต์ดีเซล V จึงมีการปรับเปลี่ยนดังนี้
เครื่องยนต์รหัส F17E ที่มีกำลัง 300 แรงม้า (320 แรงม้า, 350 แรงม้า) ได้เปลี่ยนเป็นรุ่น F20C ที่มีกำลัง 330 แรงม้า (360 แรงม้า)
เครื่องยนต์รหัส F20C ที่มีกำลัง 315 แรงม้า ได้เปลี่ยนเป็นรุ่น F21C ที่มีกำลัง 360 แรงม้า (390 แรงม้า, 430 แรงม้า)
เครื่องยนต์รหัส V22D ที่มีกำลัง 400 แรงม้า ได้เปลี่ยนเป็นรุ่น V20C ที่มีกำลัง 380 แรงม้า
เครื่องยนต์รหัส V25C ที่มีกำลัง 480 แรงม้า ได้เปลี่ยนเป็นรุ่น V26C ที่มีกำลัง 520 แรงม้า
ด้านหลังของไฟหน้าจากจุดกึ่งกลางมีความโค้งมนกว่ารุ่นก่อนหน้า การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวปรากฏให้เห็นได้ชัดขึ้นเมื่อฮีโน่ ครูซิงเรนเจอร์ มีการปรับโฉมเล็กกลายเป็นไรซิงเรนเจอร์ นอกจากนี้ตั้งแต่รุ่นนี้เป็นต้นไป ไฟท้ายได้เปลี่ยนจากยี่ห้ออิชิโกะเป็นโคอิโตะ ซึ่งเป็นไปตามมาตรฐานเดียวกับรถบรรทุกของบริษัทอื่น ๆ อีกสามรายในประเทศญี่ปุ่น
การปรับโฉมครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2541 ติดตั้งกระจังหน้าแบบพิเศษที่ฝากระโปรงหน้า ส่วนที่ติดตราสัญลักษณ์ H นั้นถูกทำให้เป็นสีดำ และมีการติดตั้งตราสัญลักษณ์ ABS ทุกรุ่นย่อยมาพร้อมกับอุปกรณ์มาตรฐานได้แก่ ระบบไฟหน้าแบบดิสชาร์จ ถุงลมนิรภัยสำหรับผู้ขับขี่ และระบบเบรกป้องกันล้อล็อก (ABS) โลโก้ด้านหน้ามีเพียงตัวอักษร H เท่านั้น นอกจากนี้รุ่นนี้ยังโดดเด่นด้วยกันชนที่ติดตั้งไฟตัดหมอกจากโรงงาน
การออกแบบรุ่นหัวลากยังคงเดิมในช่วงเวลานี้ และมีการผลิตที่แทบจะเหมือนกับโฉมกลางรุ่น เพียงแต่เพิ่มตราสัญลักษณ์ ABS และไฟตัดหมอกเข้าไป ชื่อย่อย "เทราวี" ถูกตั้งให้กับรุ่นที่มีขนาด 22  และ 25 ตัน โดยมีสโลแกนว่า "เมื่อเกิน 20 ตัน เลือกเทราวี" ระบบฉีดเชื้อเพลิงแบบคอมมอนเรลถูกนำมาใช้กับเครื่องยนต์รหัส K13C นอกจากนี้รุ่น FW ซึ่งเป็นแบบพื้นต่ำ 4 เพลาได้มีการปรับปรุงให้ล้อทุกเส้นตั้งแต่เพลาที่ 2 มีขนาด 19.5 นิ้วเท่ากัน และได้ย้ายตำแหน่งเพลาหน้าอันแรกไปอยู่ในตำแหน่งเดียวกับรุ่นพื้นสูง
การปรับโฉมครั้งที่สามในปี พ.ศ. 2543 มีชื่อเรียกใหม่ว่า "เทราวี" กระจังหน้ามีการเปลี่ยนเป็นแบบสองชั้น และกันชนหน้าพร้อมแอร์แดมได้รับการออกแบบใหม่ทั้งหมด การออกแบบด้านหน้ามีความสอดคล้องกันทั้งในกลุ่มรุ่นบรรทุกสินค้า รุ่นกิจการพิเศษ และรุ่นหัวลาก ไฟเลี้ยวและไฟตัดหมอกที่บริเวณกันชนหน้าได้รับการออกแบบให้เข้ากันกับไฟเลี้ยวหน้าของอิซูซุ จีก้า และมีการเพิ่มไฟตัดหมอกเข้าไปเสริม ดังนั้นรูปร่างภายนอกจึงเหมือนกัน เพื่อให้เป็นไปตามกับข้อบังคับการปล่อยมลพิษ พ.ศ. 2542 จึงได้มีการเปลี่ยนวัสดุมือจับประตูจากโลหะเป็นเรซิน และทำการตั้งค่าระบบเกียร์อัตโนมัติเชิงกลแบบ Pro Shift กันชนหน้าขนาดเล็กที่ไม่มีแอร์แดมมักพบในรถดัมป์และรถผสมคอนกรีตรุ่นปี พ.ศ. 2541–43 ซึ่งมาพร้อมกับไฟตัดหมอกแบบติดตั้งจากโรงงาน นอกจากนี้อุปกรณ์เสริมของตัวถังของรุ่นหัวลากยังมีการเปลี่ยนแปลง โดยมีหม้อพักท้ายทรงสี่เหลี่ยมและถังลมสามถัง ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป รุ่นหัวลากจะมาพร้อมกับหลังคาสูงเป็นมาตรฐาน (หลังคาเตี้ยเปลี่ยนเป็นอุปกรณ์เสริม)
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 ได้จัดแสดงรถต้นแบบ ASV-2 ในงาน Tokyo Motor Show ครั้งที่ 34
ในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการปรับปรุงบางส่วน และได้ยกเลิกเครื่องยนต์ V ยกเว้นรุ่นหัวลาก เพื่อให้สอดคล้องกับกฎระเบียบควบคุมระดับเสียงในปีเดียวกัน นอกจากนี้ยังได้ยกเลิกมาตรวัดความเร็วอีกด้วย
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 ได้จัดแสดงรถบรรทุกหัวลากโปรเฟีย ASV ในงาน Tokyo Motor Show ครั้งที่ 36