stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โชคสองชั้น
โครงเรื่อง

นายกมล มาโนช (แสดงโดยมานพ ประภารักษ์) พระเอกของเรื่อง เป็นนายอำเภอหัวเมืองฝ่ายเหนือ ได้รับมอบหมายให้ลงมาสืบจับผู้ร้ายคนหนึ่งซึ่งซ่อนตัวอยู่ในกรุงเทพ นายกมลเข้ามาพักอยู่ที่บ้านพระยาพิชัย (แสดงโดย อุทัย อินทร์วงศ์) และมีหลานชื่อว่า นางสาววลี ลาวัณยลักษณ์ (แสดงโดย หม่อมหลวงสุดจิตตร์ อิศรางกูร) ซึ่งทั้งสองได้พบรักกันโดยเร็ว แต่นายวิง ธงสี (แสดงโดย มงคล สุมนนัฏ) ซึ่งหมายปองนางสาววลีอยู่แล้วและชอบไปมาหาสู่พระยาพิชัยเป็นเนือง ๆ และนายวิงคนนี้ก็คือคนร้ายที่นายกมลกำลังสืบจับอยู่นั่นเอง นายวิงไหวตัวทันเรื่องที่นายกมลตามคนร้าย จากนั้นนายวิงก็วางแผนร้ายโดยส่งพรรคพวกลูกสมุนเข้ามาทำร้ายนายกมล แต่นายกมลมีความชำนาญในการระวังภัยจากโจรจึงต่อกรขัดขวางกำลังได้ จนนายวิงและพรรคพวกต้องหลบหนีไป นายกมลไล่ตามจับแต่เกิดหลงทาง
นายวิงได้วกกลับมาที่บ้านพระยาพิชัยและจับนางสาววลีไป แต่นายกมลมีเชาวน์ที่ดี เข้าใจว่าเป็นแผนลวง จึงวกกลับบ้านพระยาพิชัยและได้พบนายวิง นายกมลจึงตามล่านายวิงไปจนสุดทางและเกิดการต่อสู้ขึ้น จนกระทั่งตำรวจที่พระยาพิชัยโทรไปแจ้งมาสมทบร่วมจับนายวิงและสมุนได้ทันเวลา นายวิงจึงถูกตำรวจจับเข้าตะราง ส่วนนายกมลมีโชคสองชั้น นอกจากจะจับผู้ร้ายได้แล้วยังได้นางสาววลีมาเป็นภรรยาอีกด้วย
ภาพจากภาพยนตร์
โรแมนติกในแม่น้ำโขง

| โรแมนติกในแม่น้ำโขง |
| --- | --- |
สยามฟิล์มกวางตุ้ง “โรแมนติกในแม่น้ำโขง” (湄江情浪) เปิดในสิงคโปร์, ธันวาคม พ.ศ. 2477
กำกับ: ผู้อำนวยการฮอลลีวู้ด
อำนวยการสร้าง: Lee Kwan-lam (李昆林)
นักแสดงนำ: Yuen Siu-kit , Woo Siu-kwan
วันฉาย: พ.ศ. 2476
ภาษา: ภาษากวางตุ้ง
โรแมนติกในแม่น้ำโขง (อังกฤษ: Romance in Mekong River; จีน: 湄江情浪) เป็นภาพยนตร์เพลงในปี ๒๔๗๖ ผลิตโดยกลุ่มชาวจีนโพ้นทะเลในกรุงเทพมหานครซึ่งได้ก่อตั้ง "สยามยูไนเต็ดฟิล์มสตูดิโอ" ประเทศไทย อำนวยการสร้างโดย ผู้กำกับฮอลลีวูดสหรัฐอเมริกา กับรับบเสียงของเวสเทิร์นอีเล็กทริกคอมพานีในสำเนียงกวางตุ้ง ภาพยนตร์มีความยาว 2 ชั่วโมง ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในไทยเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2476 ฮ่องกงวันที่ 17 ธันวาคม 2476 และสิงคโปร์เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2477
ซูแปร์เลกา

| --- | --- |
การแข่งหรือฤดูกาลปัจจุบัน:  ซูแปร์เลกา ฤดูกาล 2023–24
กีฬา: วอลเลย์บอล
ก่อตั้ง: 1946; 79 ปีที่แล้ว (1946)
จำนวนทีม: 12
ประเทศ:  อิตาลี
สมาพันธ์: สมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: อีตัส เตรนตีโน  (5 สมัย)
ทีมชนะเลิศสูงสุด: เลโอชูสโมเดนา  (12 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: Rai Sport  Volleyball World TV
ตกชั้นสู่: เซเรียอา 2
ถ้วยในประเทศ: โกปปาอีตาเลีย  ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา
ถ้วยนานาชาติ: ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก   ซีอีวีคัพ
เว็บไซต์: legavolley.it
ซูแปร์เลกา (อิตาลี: Superlega) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายอาชีพระดับสูงสุดของประเทศอิตาลี ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1946 หลังสงครามโลกครั้งที่สองและการแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นที่เมืองเจโนวา ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารของสหพันธ์วอลเลย์บอลอิตาลี (Federazione Italiana Pallavolo, FIPAV) และเลกาปัลลาโวโลเซเรียอา (Lega Pallavolo Serie A) ซูแปร์เลกาเป็นหนึ่งในลีกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในยุโรป
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1946 ถึง ค.ศ. 1977 การแข่งขันได้ใช้ชื่อว่า เซเรียอา (Serie A) และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น เซเรียอา 1 (Serie A1)  ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 จนถึงปี ค.ศ. 2014
จำนวนครั้งที่ชนะเลิศ

| สโมสร | จำนวน | ฤดูกาล |
| --- | --- | --- |
| โมเดนาวอลเลย์ | 12 |  1969-70, 1971-72, 1973-74, 1975-76, 1985-86, 1986-87, 1987-88, 1988-89, 1994-95, 1996-97, 2001-02, 2015-16  |
| วอลเลย์เตรวีโซ | 9 | 1993-94, 1995-96, 1997-98, 1998-99, 2000-01, 2002-03, 2003-04, 2004-05, 2006-07 |
| ปัลลาโวโลปาร์มา | 8 | 1949-50, 1950-51, 1968-69, 1981-82, 1982-83, 1989-90, 1991-92, 1992-93 |
| วอลเลย์ลูเบ | 7 | 2005-06, 2011-12, 2013-14, 2016-17, 2018-19, 2020-21, 2021-22  |
| อาเวีย แปร์เวีย โมเดนา | 5 | 1957, 1959, 1960, 1962, 1962-63 |
| โรบูร์ ราเวนนา | 5 | 1946, 1947, 1948, 1949, 1952 |
| รุยนี ฟีเรนเซ | 5 | 1963-64, 1964-65, 1967-68, 1970-71, 1972-73 |
| เตรนตีโนวอลเลย์ | 5 | 2007-08, 2010-11, 2012-13, 2014-15, 2022-23 |
| ปัลลาโวโลโตรีโน | 4 | 1978-79, 1979-80, 1980-81, 1983-84 |
| มีเนลลี โมเดนา | 3 | 1953, 1954, 1955 |
| วิลลาดอโรปัลลาโวโล | 3 | 1957, 1958, 1961 |
| ซีร์ซาฟาตี โกนัด เปรูจา | 2 | 2017-18, 2023-24 |
| วีร์ตุส โบโลญญา | 2 | 1965-66, 1966-67 |
| อาริชเชีย วอลเลย์ คลับ | 2 | 1974-75, 1976-77 |
| ปัลลาโวโลกาตาเนีย | 1 | 1977-78 |
| ซีเนลลาวอลเลย์โบโลญญา | 1 | 1984-85 |
| ปอร์โตราเวนนาวอลเลย์ | 1 | 1990-91 |
| โรมาวอลเลย์ | 1 | 1999-00 |
| ปัลลาโวโลปีอาเชนซา | 1 | 2008-09 |
| ปีเยมอนเตวอลเลย์ | 1 | 2009-10 |
ดูเพิ่ม

อิตาเลียนวอลเลย์บอลลีก
โกปปาอีตาเลีย
เซเรียอา 1
แหล่งข้อมูลอื่น

FIPAVเก็บถาวร 2013-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Lega Pallavolo Serie Aเก็บถาวร 2015-08-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กซูแปร์เลกา |
| --- | --- |
เซเรียอา:  1946  1947  1948  1949  1950  1951  1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959  1960  1961  1962  1962-63  1963-64  1964-65  1965-66  1966-67  1967-68  1968-69  1969-70  1970-71  1971-72  1972-73  1973-74  1974-75  1975-76  1976-77 
เซเรียอา 1:  1977-78  1978-79  1979-80  1980-81  1981-82  1982-83  1983-84  1984-85  1985-86  1986-87  1987-88  1988-89  1989-90  1990-91  1991-92  1992-93  1993-94  1994-95  1995-96  1996-97  1997-98  1998-99  1999-00  2000-01  2001-02  2002-03  2003-04  2004-05  2005-06  2006-07  2007-08  2008-09  2009-10  2010-11  2011-12  2012-13  2013-14 
ซูแปร์เลกา:  2014-15  2015-16  2016-17  2017-18  2018-19  2019-20  2020-21  2021-22  2022-23  2023-24
ทะเลทรายสะฮารา

| --- | --- |
ทะเลทรายสะฮารา (الصحراء الكبرى)

ทะเลทรายใหญ่

พื้นที่แห้งแล้ง

 ภาพจากดาวเทียมแสดงทะเลทรายสะฮาราโดย NASA World Wind 
ประเทศ: แอลจีเรีย, ชาด, อียิปต์, เอริเธรีย, ลิเบีย, มาลี, มอริเตเนีย, โมร็อกโก, ไนเจอร์, ซูดาน, ตูนิเซีย, เวสเทิร์นสะฮารา


จุดสูงสุด: Emi Koussi 11,204 ft (3,415 m)
 - coordinates: 19°47′36″N 18°33′6″E﻿ / ﻿19.79333°N 18.55167°E﻿ / 19.79333; 18.55167
จุดต่ำสุด: Qattara Depression −436 ft (−133 m)
 - coordinates: 30°0′0″N 27°5′0″E﻿ / ﻿30.00000°N 27.08333°E﻿ / 30.00000; 27.08333


ความยาว: 4,800 km (2,983 mi), E/W
Width: 1,800 km (1,118 mi), N/S
พื้นที่: 9,400,000 ตร.กม. (3,629,360 ตร.ไมล์)


ไบโอม: ทะเลทราย


ทะเลทรายสะฮารา (อังกฤษ: Sahara) เป็นทะเลทรายขนาดใหญ่ที่สุดของโลก และเป็นบริเวณแห้งแล้งใหญ่สุดเป็นอันดับสามรองจากทวีปแอนตาร์กติกาและอาร์กติก มีเนื้อที่มากกว่า 9,000,000 ตารางกิโลเมตร หรือ 3,500,000 ตารางไมล์ คำว่า สะฮารา ในภาษาอาหรับ (صحراء, ออกเสียงไฟล์:Ar-Sahara.ogg) หมายถึง ทะเลทราย
อาณาเขตของทะเลทรายสะฮารา ด้านทิศตะวันตกจรดมหาสมุทรแอตแลนติก ทิศเหนือคือเทือกเขาแอตลาสและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทิศตะวันออกจรดทะเลแดงและประเทศอียิปต์ ทิศใต้จรดประเทศซูดานและหุบเขาของแม่น้ำไนเจอร์
วิดีโอที่ถ่ายในมุมมองจากอวกาศ ของ ทะเลทรายสะฮารา และ แถวตะวันออกกลาง โดยสมาชิกนักบินอวกาศในการสำรวจที่ 29
ภูมิศาสตร์

ทะเลทรายสะฮาราครอบคลุมส่วนใหญ่ของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแอลจีเรีย, ชาด, อียิปต์, ลิเบีย, มาลี, มอริเตเนีย, โมร็อกโก, ไนเจอร์, เวสเทิร์นสะฮารา, ซูดานและตูนิเซีย
ทะเลทรายสะฮารา มีความกว้างขวางถึง 9,000,000 ตารางกิโลเมตร ใหญ่กว่าทวีปออสเตรเลียทั้งทวีป มีขนาดพื้นที่พอ ๆ กับสหรัฐอเมริกา และเป็นเนื้อที่ 1 ใน 3 ของทวีปแอฟริกาทั้งหมด แต่นับเป็นทะเลทรายที่ถือกำเนิดได้ราว 2,000 ปีเท่านั้น โดยเกิดจากความแห้งแล้งลงของภูมิภาคแอฟริกาเหนือ ซึ่งในอดีตเมื่อกว่า 4,000 ปีก่อน ณ ที่แห่งนี้ยังเป็นดินแดนที่มีความอุดมสมบูรณ์คล้ายโอเอซิส มีแม่น้ำ และสัตว์ป่าขนาดใหญ่มากมายอาศัยอยู่ โดยปรากฏเป็นหลักฐานทางโบราณคดี คือ ภาพเขียนสีบนผนังถ้ำของมนุษย์ในยุคนั้น
ภูมิอากาศ

ทะเลทรายสะฮารา แม้จะได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในสถานที่ ที่ร้อนและแห้งแล้งที่สุดในโลก แต่ทว่าทะเลทรายแห่งนี้ก็ยังมีปรากฏการณ์หิมะตก ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 ที่เมืองอินเซฟรา ในแอลจีเรีย มีหิมะตก แต่ทว่าละลายไปในเวลาเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น จากนั้นอีก 37 ปีต่อมา ในปลายปี ค.ศ. 2016 ที่เมืองนี้ก็มีหิมะตกนับเป็นครั้งที่สอง โดยคราวนี้คงสภาพอยู่ได้ประมาณหนึ่งวัน ก่อนจะละลายหายไปในที่สุด สรุปว่า ในปี ค.ศ 1979 - ปัจจุบัน (ค.ศ 2024) ทะเลทรายสะฮาราได้มีหิมะตกทั้งหมด 2รอบ แต่หิมะที่ตกในทะเลทรายสะฮารา โดยรวมจะอยู่ไม่ถึง 2 วัน เพราะว่า ละลายไปหมดก่อนจะถึง 2 วัน
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กบริเวณแห้งแล้งหรือทะเลทรายของโลก |
| --- | --- |
ทวีปแอฟริกา:  แอลจีเรีย  บายูดา  ชัลบี  ดานากิล  อีสเทิร์น  เฟอริโอ  ฟาราฟรา  คาลาฮารี  ลิเบีย  นามิบ  นิวเบีย  ไนอีรี  ริกเตอร์สเวลด์  สะฮารา  เตเนเร  ไวต์ 
ทวีปเอเชีย:  อัดดะห์นา  อาหรับ  อารัลการากุม  อารัลกุม  บาดาอินจารัน  เบตปาค-ดาลา  โชลิสถาน  ดัชตีกะวีร์  ดัชตีลูต  ดัชตีมาร์โกห์  ดัชตีนาโอมิด  กูร์บังตึงกึต  โกบี  ฮามี  หุบเขาสินธุ  ทะเลทรายจูเดีย  การากุม  คาราน  กุมตัก  คีซิลคุม  ล็อป  อันนาฟูด  เนเกฟ  ออร์โดส  ไฉต้าม  รุบัลคอลี  รัสเซียนอาร์กติก  เรกีสถาน  ซารืยเอซิค-อะตืยราอู  ซีเรีย  ทากลามากัน  เทงเกอร์  ธาล  ธาร์  ติฮามะห์  อุสต์ยุร์ต  วาฮิบาแซนส์  ลิวา 
ทวีปยุโรป:  อักโกนา  แอลไพน์  บาร์เดนัสเรอาเลส  บเวนดูฟ  กาโบเดกาตา  เดลีบลาโตแซนด์  เฮาเลนตี  โอเลชกีแซนส์  ออลทีเนียนสะฮารา  รึน  ตาเบร์นัส 
ทวีปอเมริกาเหนือ:  แอลวอร์ด  แอมาร์โกซา  บาฮากาลิฟอร์เนีย  แบล็กร็อก  คาร์ครอสส์  แชนเนลด์สแกบแลนส์  ชีวาวา  เอสกาแลนที  กรันเดเซียร์โตเดอัลตาร์  เกรตเบซิน  เกรตซอลต์เลก  Jornada del Muerto  โมฮาวี  โอคานากัน  นอร์ทอเมริกันอาร์กติก  โอไวฮี  เพนเตดเดเซิร์ต  เรด  โซโนรา 
ทวีปอเมริกาใต้:  อาตากามา  ลากวาฮีรา  โลสเมดาโนสเดโกโร  มอนเต  ปาตาโกเนีย  เซชูรา  ตาตาโกอา 
เขตโอเชียเนีย:  กิบสัน  เกรตแซนดี  เกรตวิกตอเรีย  คาอู  ลิตเทิลแซนดี  นัลลาร์บอร์  เพนเตดเดเซิร์ต  Pedirka Desert  Rangipo Desert  ซิมป์สัน  สเชเลตสกี  ทะเลทรายสเติร์ตสโตนี  Tanami Desert  Tirari Desert 
แถบขั้วโลก:  แอนตาร์กติกา  อาร์กติก
วอลเลย์บอลหญิงเซเรียอา 1

| --- | --- |
การแข่งหรือฤดูกาลปัจจุบัน:  วอลเลย์บอลหญิงเซเรียอา 1 ฤดูกาล 2022–23

กีฬา: วอลเลย์บอล
ก่อตั้ง: 1946; 79 ปีที่แล้ว (1946)
ผู้ดำเนินการ: ฟีปัฟ
จำนวนทีม: 14
ประเทศ:  อิตาลี
สมาพันธ์: ซีอีวี
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: อีโมโกวอลเลย์โกเนกลียาโน (7 สมัย)  (2023–24)
ทีมชนะเลิศสูงสุด: เตโอโดรา ราเวนนา (11 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: Rai Sport Sky Sport
หุ้นส่วนสตรีมมิง: Volleyball World TV
ตกชั้นสู่: เซเรียอา 2
ถ้วยในประเทศ: โกปปาอีตาเลีย ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา
ถ้วยนานาชาติ: ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ซีอีวีคัพ ซีอีวีแชลเลนจ์คัพ
เว็บไซต์: legavolleyfemminile.it
วอลเลย์บอลหญิงเซเรียอา 1 (อิตาลี: Lega Pallavolo Femminile Serie A1) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงอาชีพระดับสูงสุดของประเทศอิตาลี ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1946 ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์วอลเลย์บอลอิตาลี (Federazione Italiana Pallavolo, FIPAV) และเลกาปัลลาโวโลเซเรียอาเฟมมีนีเล (Lega Pallavolo Serie A femminile) เซเรียอา 1 ถือเป็นหนึ่งในลีกสูงสุดระดับประเทศของผู้หญิงที่เก่าแก่ที่สุดในวอลเลย์บอลทวีปยุโรปและเป็นหนึ่งในลีกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในยุโรปอีกด้วย
สโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือ เตโอโดรา ราเวนนา ซึ่งชนะเลิศทั้งหมด 11 สมัย โดยแต่ละฤดูกาลจะนำเอาทีมชนะเลิศเซเรียอา 1 และโกปปาอีตาเลีย เข้าร่วมแข่งขันซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ในกรณีที่ทีมชนะเลิศทั้งสองรายการเป็นทีมเดียวกัน ทีมรองชนะเลิศเซเรียอา 1 จะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันแทน
จำนวนครั้งที่ชนะเลิศ

| สโมสร | จำนวน | ฤดูกาล |
| --- | --- | --- |
| เตโอโดรา ราเวนนา | 11 | 1980–81, 1981–82, 1982–83, 1983–84, 1984–85, 1985–86, 1986–87, 1987–88, 1988–89, 1889–90, 1990–91 |
| วอลเลย์แบร์กาโม | 8 | 1995–96, 1996–97, 1997–98, 1998–99, 2001–02, 2003–04, 2005–06, 2010–11 |
| อีโมโกวอลเลย์โกเนกลียาโน | 7 | 2015–16, 2017–18, 2018–19, 2020–21, 2021–22, 2022–23, 2023–24 |
| ออแด็กซ์ โมเดนา | 5 | 1953, 1956, 1957, 1958, 1959 |
| ปัลลาโวโลเรจโจเอมีเลีย | 4 | 1964–65, 1965–66, 1966–67, 1967–68 |
| กรุปโปสปอร์ตีโวฟีนีโมเดนา | 4 | 1968–69, 1969–70, 1971–72, 1972–73 |
| ปีวีเอฟเฟ มาเตรา | 4 | 1991–92, 1992–93, 1993–94, 1994–95 |
| สเปส ตรีเอสเต | 3 | 1960, 1961, 1962 |
| กลุบสปอร์ตีโวโรบูร์ | 3 | 1973–74, 1974–75, 1975–76 |
| ปัลลาโวโลซีรีโอเปรูจา | 3 | 2002–03, 2004–05, 2006–07 |
| วอลเลย์เปซาโร | 3 | 2007–08, 2008–09, 2009–10 |
| อามาโตรี แบร์กาโม | 2 | 1946, 1947 |
| อินวิกตา ตรีเอสเต | 2 | 1948, 1949 |
| ฟารี เบรสชา | 2 | 1951, 1952 |
| อินโดมีตา โมเดนา | 2 | 1954, 1955 |
| รีแวร์วอลเลย์ | 2 | 2012–13, 2013–14 |
| เลกานาซีโอนาเล ตรีเอสเต | 1 | 1950 |
| กรุปโปสปอร์ตีโวมูราโตรวีโญลา | 1 | 1962–63 |
| เซสเตเซ ปัลลาโวโล | 1 | 1963–64 |
| ปัลลาโวโลปาร์มา | 1 | 1970–71 |
| อัลซาโน ลอมบาร์โด | 1 | 1976–77 |
| อูนีโอเนสปอร์ตีโวอาร์บอร์ | 1 | 1977–78 |
| อามาโตรี บารี | 1 | 1978–79 |
| อาลีเดอา กาตาเนีย | 1 | 1979–80 |
| วอลเลย์โมเดนา | 1 | 1999–00 |
| ยามาไมบุสโตอาร์ซีซีโอ | 1 | 2011–12 |
| วอลเลย์บอลกาซัลมัจโจเร | 1 | 2014–15 |
| อีกอร์กอร์กอนโซลาโนวารา | 1 | 2016–17 |
ดูเพิ่ม

อิตาเลียนวอลเลย์บอลลีก
โกปปาอีตาเลีย
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา
ซูแปร์เลกา
แหล่งข้อมูลอื่น

FIPAVเก็บถาวร 2013-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Lega Pallavolo Serie A Femminileเก็บถาวร 2015-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กรมวิทยาศาสตร์บริการ

| --- | --- |
Department of Science Service
เครื่องหมายราชการ
ภาพรวมกรม
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2434; 134 ปีที่แล้ว (2434)
กรมก่อนหน้า: หน่วยวิเคราะห์แร่ สถานปฏิบัติการวิเคราะห์แร่ ศาลาแยกธาตุ กรมวิทยาศาสตร์
ประเภท: ส่วนราชการ
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 75/7 ถนนพระรามที่ 6 แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร 10400
บุคลากร: 492 คน (พ.ศ. 2566)
งบประมาณต่อปี: 407,153,100 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารกรม: รุ่งเรือง กิจผาติ, อธิบดี พจมาน ท่าจีน, รองอธิบดี ว่าง, รองอธิบดี
ต้นสังกัดกรม: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
กรมวิทยาศาสตร์บริการ (อังกฤษ: The Department of Science Service, DSS) เป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัด กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม มีหน้าที่และอำนาจ เกี่ยวกับการให้บริการทางวิทยาศาสตร์ โดยกำกับดูแล ส่งเสริม วิจัยพัฒนา ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เพื่อเสริมสร้างการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต ความสามารถในการแข่งขันของประเทศ และพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างยั่งยืน  กรมวิทยาศาสตร์บริการเป็นสมาชิกของสหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ (IUPAC)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กหน่วยงานในสังกัดและหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม |
| --- | --- | --- |
 สึบทอดจาก:กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา  สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย  สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ 
| กรม |  สำนักงานรัฐมนตรี  สำนักงานปลัดกระทรวง  กรมวิทยาศาสตร์บริการ  สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ  สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ  สถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่เป็นส่วนราชการ  |  |
| รัฐวิสาหกิจ |  สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย  องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ  |  |
| องค์การมหาชน |  สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน)  สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน)  สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน)  สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน)  สถาบันวิจัยแสงซินโครตรอน (องค์การมหาชน)  สถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำ (องค์การมหาชน)  ศูนย์ความเป็นเลิศด้านชีววิทยาศาสตร์ (องค์การมหาชน)  |  |
| หน่วยงานอื่น ๆ |  สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ  สถาบันมาตรวิทยาแห่งชาติ  สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ  สถานศึกษาเคมีปฏิบัติ (กรมวิทยาศาสตร์บริการ)  สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม  |  |
หมวดหมู่
เพลงหวานใจ

| เพลงหวานใจ |
| --- | --- |

กำกับ: ขุนวิจิตรมาตรา
เขียนบท: ขุนวิจิตรมาตรา
อำนวยการสร้าง: มานิต วสุวัต
นักแสดงนำ: มานี สุมนนัฎ   จำรัส สุวคนธ์   ประมวล รัศมิทัต   นัยนา วาณีวัฒน์   ทองคำ  มาติน   เกษม มิลินทจินดา   เชิญ ศิวเสน  สมยศ ทัศนพันธ์  สวัสดิ์ วิธีเทศ   ฯลฯ
กำกับภาพ: หลวงกลการเจนจิต (กล้อง 1) ศรีสุข วสุวัต (กล้อง 2) พอใจ วสุวัต (กล้อง 3)
ตัดต่อ: กระเศียร วสุวัต
ดนตรีประกอบ: ขุนวิจิตรมาตรา (คำร้อง) นารถ ถาวรบุตร (ทำนอง)
บริษัทผู้สร้าง: บริษัทภาพยนตร์เสียงศรีกรุง จำกัด  
วันฉาย: ตุลาคม พ.ศ. 2480 พ.ศ. 2493 (ฉายซ้ำ)
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
เพลงหวานใจ เป็นภาพยนตร์ไทยพูด (ในฟิล์ม) ชั้นพิเศษ "ซูเปอร์" เรื่องแรกในนาม บริษัทภาพยนตร์เสียงศรีกรุง จำกัด  ฉายครั้งแรก  พ.ศ. 2480 หลังภาพยนตร์ซูเปอร์เรื่องแรก เลือดทหารไทย พ.ศ. 2478 (เรื่องสุดท้ายในนาม ภาพยนตร์เสียงศรีกรุง แบบวสุวัต)
แตง (ภาพยนตร์)

| แตง |
| --- | --- |
กำกับ: รัตน์ เปสตันยี
เขียนบท: รัตน์ เปสตันยี
กำกับภาพ: รัตน์ เปสตันยี
วันฉาย: พ.ศ. 2481
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
แตง เป็นภาพยนตร์สั้น ที่กำกับโดยรัตน์ เปสตันยี เมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นภาพยนตร์สมัครเล่น ถ่ายด้วยฟิล์มขาวดำขนาด 16 ม.ม. มีความยาว 400 ฟุต เป็นเรื่องเกี่ยวกับหญิงหม้ายคนหนึ่งกับลูกชาย
ภาพยนตร์เรื่องแตง ถูกส่งเข้าประกวดในเทศกาลภาพยนตร์สมัครเล่นสก็อตแลนด์ (Scottish Amateur Film Festival - SAFF) ประจำปี พ.ศ. 2481 (ค.ศ. 1938) ซึ่งจัดโดย The Mateor Film Producing Society ที่เมืองกลาสโกว์ ประเทศสก็อตแลนด์ เป็นประจำทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1933 โดยในปีนั้นเมืองกลาสโกวมีการจัดงานแสดงสินค้านานาชาติ Empire Exhibition Glasgow งานเทศกาลภาพยนตร์ SAFF จึงเปิดรับภาพยนตร์ต่างประเทศเข้าประกวดเป็นปีแรก
เทศกาลภาพยนตร์สมัครเล่นสก็อตแลนด์ ประจำปี 1938 ใช้ชื่อการประกวดว่า Empire Amateur Film Festival จัดขึ้นระหว่างวันที่ 26-28 พฤษภาคม พ.ศ. 2481 ภาพยนตร์สั้น แตง เข้าประกวดในสาย British Subjects Abroad (หนังจากพลเมืองอังกฤษจากนอกประเทศ) มีภาพยนตร์เข้าประกวด 13 เรื่องจาก 5 ประเทศ คือ ออสเตรเลีย อินเดีย โปรตุเกส สิงคโปร์ และสยาม กรรมการผู้ตัดสินคือ อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก ภาพยนตร์สั้นแตงได้รับรางวัลชนะเลิศ
เมื่อครั้งที่อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก พร้อมด้วยอัลมา เรวิล ภรรยา เดินทางมากรุงเทพ เพื่อประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์เรื่อง To Catch A Thief ในปี พ.ศ. 2498 รัตน์ เปสตันยี ได้มาต้อนรับพร้อมกับนำถ้วยรางวัลที่ได้มาเมื่อปี พ.ศ. 2481 มาอวดด้วย
การที่รัตน์ เปสตันยี เคยกำกับภาพยนตร์สั้นได้รับรางวัลนี้ เป็นเหตุให้มูลนิธิหนังไทยจัดการประกวดประกวดภาพยนตร์สั้นเป็นประจำทุกปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 ใช้ชื่อว่า "รางวัลรัตน์ เปสตันยี"
โทโยทาโร่

| โทโยทาโร่ |
| --- | --- |
โทโยทาโร่ ที่งาน Napoli Comicon ประเทศอิตาลี (2017)
เกิด:  (1978-05-17) พฤษภาคม 17, 1978 (46 ปี) จังหวัดโทจิงิ ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อาชีพ: ศิลปินมังงะ
ปีปฏิบัติงาน: 2012–ปัจจุบัน
นายจ้าง: ชูเอชะ
มีชื่อเสียงจาก: ดราก้อนบอล ซูเปอร์
โทโยทาโร่ (ญี่ปุ่น: とよたろう, โรมาจิ: Toyotarō, เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 1978) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เขาได้วาดมังงะเกี่ยวกับดราก้อนบอลหลายเรื่อง และเป็นที่รู้จักดีที่สุดจากการวาดภาพประกอบ ดราก้อนบอล ซูเปอร์ (2015–ปัจจุบัน) ซึ่งเขียนโดยอากิระ โทริยามะ ผู้สร้างซีรีส์ผู้ล่วงลับ
ชีวิตในวัยเด็กและการทำงาน

โทโยทาโร่ รู้จักผลงานของ อากิระ โทริยามะ ครั้งแรกตอนเรียนประถม โดยเริ่มจาก ดร.สลัมป์ กับหนูน้อยอาราเล่ ต่อด้วยอนิเมะ ดราก้อนบอล และในที่สุดก็ได้อ่านมังงะ ดราก้อนบอล ขณะที่เขาเอาตัวละครเหล่านั้นมาวาดเต็มสมุดโน้ตของเขา โทโยทาโร่ ก็คิดเรื่องราวของ ดราก้อนบอล ไว้ในหัวอยู่แล้ว จนถึงปัจจุบัน เขายังไม่เคยวาดผลงานต้นฉบับของตัวเองเลย ผลงานทั้งหมดที่วาดล้วนเกี่ยวข้องกับ ดราก้อนบอล โทโยทาโร่ เคยเป็นผู้กำกับโทรทัศน์มาก่อน โดยไม่เคยตั้งใจจะเป็นนักวาดมังงะอาชีพ "ผมคิดว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะได้ทำอย่างเป็นทางการ จึงตั้งใจทำมันเป็นงานอดิเรกเท่านั้น" ในปี 2012 เขานำผลงานของเขาไปให้ ชูเอชะ ดู และหกเดือนต่อมา เขาได้เปิดตัวด้วยบทสองหน้าแรกของ ดราก้อนบอล ฮีโร่ส์: วิคตอรี่ มิชชั่น
เริ่มต้นอาชีพ

เขาได้รับการว่าจ้างจากชูเอชะในปี ค.ศ. 2012 เมื่อเขาขอเป็นผู้วาดดราก้อนบอล ซูเปอร์ โยทาโร่เปิดตัวอาชีพของเขาในฐานะศิลปินมังงะอย่างเป็นทางการภายใต้ชื่อ โทโยทาโร่ ในตอนแรกเขาทำงานเป็นผู้เขียน ดราก้อนบอล ฮีโร่ส์: วิคตอรี่ มิชชั่น ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารรายเดือน วี จัมป์ และมีความยาว 28 บทจนกระทั่งถูกเว้นไปหลังจากฉบับเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 บทที่ 29 รวมอยู่ในเฟสบุ๊กครบรอบ 5 ปีอย่างเป็นทางการของ บันได: หนังสือภารกิจครบรอบ 5 ปี ดราก้อนบอล ฮีโร่ส์ที่ตีพิมพ์เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 และบทก่อนหน้าทั้งหมดถูกอัปโหลดไปยังเว็บไซต์ของเกมฟรี
โทโยทาโร่ ยังได้วาดมังงะดราก้อนบอลที่ดัดแปลงจากภาพยนตร์เรื่อง ดราก้อนบอล Z การคืนชีพของฟรีเซอร์ ซึ่งเขียนโดยอากิระ โทริยามะ เริ่มต้นตีพิมพ์ใน วี จัมป์ ฉบับเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 และดำเนินไปสามบท
โทโยทาโร่ เริ่มต้นวาดมังงะเรื่อง ดราก้อนบอล ซูเปอร์ ในนิตยสาร วี จัมป์ ฉบับเดือนสิงหาคม 2015 ซึ่งออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2015 โดยเขาเป็นผู้วาดภาพประกอบในขณะที่โทริยามะเป็นผู้เขียนเนื้อเรื่อง แม้ว่าฉบับ อนิเมะ จะมักดัดแปลงเนื้อหาของโทริยามะออกมาก่อนฉบับมังงะ แต่มีรายงานว่าตัวละครบางตัวใน จักรวาล" ยูนิเวิร์ส เซอร์ไววัล ซาก้า, Universe Survival arc" ถูกออกแบบโดย โทโยทาโร่ และบางตัวโดยทั้งเขาและโทริยามะร่วมกัน หลังจากครอบคลุมบทเนื้อเรื่องสุดท้ายที่ปรากฏในอนิเมะในเดือนพฤศจิกายน 2018 มังงะเรื่อง ดราก้อนบอลซุปเปอร์ ก็เดินหน้าต่อไปด้วยบทเนื้อเรื่องใหม่ที่เป็นต้นฉบับ ภายหลังการเสียชีวิตของโทริยามะในเดือนมีนาคม 2024 มังงะ ดราก้อนบอล ซูเปอร์ จึงถูกระงับอย่างไม่มีกำหนด
นอกจากนี้เขายังทำงานร่วมกับโทริยามะใน ดราก้อนบอล ซีโนเวิร์ส 2 ฉบับมังงะ ซึ่งดัดแปลงมาจากวิดีโอเกม ดราก้อนบอล ซีโนเวิร์ส 2 ค.ศ. 2016 ที่เขาวาดขึ้นมาเป็นพิเศษสำหรับรุ่นนักสะสมของเกมนี้
นอกจากนี้ เขายังสร้างผลงาน วันช็อต ชื่อ ดราก้อนบอล ซูเปอร์ ไดเวอร์ส สำหรับนิตยสาร วี จัมป์ ฉบับเดือนธันวาคม 2024 ซึ่งเผยแพร่เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 2024 โดยผลงานนี้อิงจากเกมอาเขตที่มีชื่อเดียวกัน ซึ่งถูกสร้างขึ้นมาเป็นภาคต่อของ ดราก้อนบอลฮีโร่ส์
ผลงาน > มังงะ

ดราก้อนบอล ฮีโร่ส์ วิคตอรี่ มิชชั่น (2012–2015 ตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสาร วี จัมป์)
ดราก้อนบอล Z การคืนชีพของฟรีเซอร์ (2015 เขียนโดยอากิระ โทริยามะ ตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสาร วี จัมป์)
ดราก้อนบอล ซูเปอร์ (2015–ปัจจุบัน เขียนโดย อากิระ โทริยามะ ตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสาร วี จัมป์)
ดราก้อนบอล ซีโนเวิร์ส 2 ฉบับมังงะ (2016 เขียนโดย อากิระ โทริยามะ รวมอยู่ในวิดีโอเกมฉบับนักสะสม)
ดราก้อนบอล ซูเปอร์ ไดเวอร์ส  (2024, ตีพิมพ์ในนิตยสาร วี จัมป์)
ผลงาน > งานอื่น ๆ

ซูเปอร์ ดราก้อนบอล ฮีโร่ส์ เวิลด์ มิชชั่น (2019) – ออกแบบตัวละคร Sealas (シーラス, Shīrasu)
แหล่งข้อมูลอื่น

โทโยทาโร่ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Dragon Ball Heroes: Victory Mission (ในภาษาญี่ปุ่น)
โทโยทาโร่  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ไทย

ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ไทย เป็นการจัดเรียงรายพระนามและนามของบุคคลในสายลำดับการสืบราชสมบัติแห่งราชอาณาจักรไทย การสืบราชสมบัติบัญญัติโดยกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช 2467 และภายหลังการปฏิวัติ พ.ศ. 2475 มีรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยรับรองทุกฉบับ
ก่อนหน้านั้น ในสมัยอาณาจักรรัตนโกสินทร์ตอนต้น ใช้ระบบการสืบราชสันตติวงศ์ที่เรียกว่าอเนกชนนิกรสโมสรสมมติ คือการใช้เสียงของที่ประชุมขุนนางและเชื้อพระวงศ์ชั้นผู้ใหญ่เป็นเอกฉันท์ในการคัดเลือกพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ที่มีความเหมาะสมทั้งวัยวุฒิและคุณวุฒิ ก่อนจะถูกยกเลิกไปในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อปี พ.ศ. 2429 และเปลี่ยนมาให้พระมหากษัตริย์ทรงสมมติพระรัชทายาทขึ้น เป็นตำแหน่งสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2467 ตำแหน่งพระรัชทายาทได้รับการรับรองโดยกฎมณเฑียรบาลข้างต้นที่ทรงตราขึ้นโดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
การมีสิทธิ

สิทธิสืบราชสันตติวงศ์นั้นเป็นไปตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช 2467 ซึ่งจัดลำดับราชสันตติวงศ์ไว้ตามสิทธิของพระราชโอรสหัวปี สถานะของพระราชชนนี และเน้นความเป็นบุรุษเพศเท่านั้น
บุคคลจะอยู่ในลำดับราชสันตติวงศ์นี้ก็ต่อเมื่อเป็นไปตามเงื่อนไขดังนี้ทุกประการ
ได้รับการยอมรับจากประชาชนชาวไทย และพระบรมวงศานุวงศ์ (มาตรา 10)
ไม่มีลักษณะต้องห้ามต่อไปนี้ (มาตรา 11) ทั้งนี้ เจ้านายที่มีลักษณะต้องห้ามดังกล่าวแม้เพียง 1 ประการ พระราชโอรสสายตรงของเจ้านายพระองค์ดังกล่าวก็จะถูกถอดออกจากลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ทั้งหมดด้วย (มาตรา 12)
พระสัญญาวิปลาศ
ต้องราชทัณฑ์ในคดีมหันตโทษ
ไม่สามารถทรงเป็นอัครพุทธศาสนูปถัมภก
มีพระชายาเป็นชาวต่างประเทศ (ดังเช่นพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ พระโอรสในสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ ที่มีพระมารดาเป็นชาวต่างประเทศคือหม่อมคัทริน ณ พิษณุโลก ชาวรัสเซีย)
เป็นผู้ที่พระมหากษัตริย์ทรงถอนออกจากตำแหน่งรัชทายาท (คือทรงถอดถอนออกจากตำแหน่งสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ตามมาตรา 7) ไม่ว่าจะเป็นไปในรัชกาลใด ๆ
เป็นผู้ที่ถูกประกาศให้ยกเว้นออกจากลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ (ดังเช่นพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรานนท์ธวัช พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราไชย ที่มีพระมารดาคือ ระวี จาตุรจินดา เป็นสามัญชนมิใช่สะใภ้หลวง)
มิใช่ราชนารี (มาตรา 13; อย่างไรก็ตาม บทบัญญัตินี้ขัดแย้งกับรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยตั้งแต่ฉบับ พ.ศ. 2517 จนถึงปัจจุบัน ซึ่งระบุไว้ว่า ในกรณีไม่มีพระราชโอรส รัฐสภาสามารถให้ความเห็นชอบให้พระราชธิดาสืบราชสันตติวงศ์ได้)
ดูเพิ่ม

กฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช 2467
แหล่งข้อมูลอื่น

"กฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 41: 194–213. 12 พฤศจิกายน 2467 – โดยทาง ราชกิจจานุเบกษา.
เรนะ อูเอดะ

| เรนะ อูเอดะ |
| --- | --- |
上田 麗奈
เกิด:  (1994-01-17) 17 มกราคม ค.ศ. 1994 (31 ปี) จังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: อุเอชามะ (うえしゃま)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: 81 Produce
ส่วนสูง: 157 ซม.
เรนะ อูเอดะ (上田 麗奈, เกิด 17 มกราคม 1994) เป็นนักพากย์และนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่นครโทยามะ จังหวัดโทยามะ สังกัด 81 Produce มีชื่อเล่นว่า อุเอชามะ (うえしゃま)
ผลงานพากย์ > อนิเมะ > ปี 2012

อินาสึมะอีเลฟเวน GO (คาโตระ เพจ)
ผลงานพากย์ > อนิเมะ > ปี 2014

บุษบาภาษาศิลป์ (เซกิยะ นารุ)
ผลงานพากย์ > อนิเมะ > ปี 2015

พริพาระ (อาจิมะ)
ผลงานพากย์ > อนิเมะ > ปี 2016

รีไลฟ์ (โอโนยะ อัง)
ผลงานพากย์ > อนิเมะ > ปี 2017

ซากุระเควสต์ (ชิโนมิยะ ชิโอริ)
ผลงานพากย์ > อนิเมะ > ปี 2018

Caligula (มิว)
กริดแมน นักสู้คอมพิวเตอร์ (ชินโจ อากาเนะ)
ผลงานพากย์ > อนิเมะ > ปี 2019

นางฟ้าตัวน้อยได้ลงมาโปรดฉันค่ะ (โฮชิโนะ มิยาโกะ)
เสน่ห์สาวข้าวปั้น (โซมะ ซากิ)
ดอกเตอร์สโตน (รูริ)
ดาบพิฆาตอสูร (สึยูริ คานาโอะ)
ผลงานพากย์ > อนิเมะ > ปี 2020

มนต์รักดาวเคราะห์น้อย (สึซึยะ โมเอะ)
ดาร์วินส์เกม (คาริโนะ ชุกะ)
ระหว่างอาดาจิกับชิมามูระ (นางาฟุจิ ทาเอโกะ)