stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาเซปักตะกร้อในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46
ผลการแข่งขัน > ตะกร้อชายหาด

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ทีมเดี่ยว ชาย |  กรุงเทพมหานคร คมกริช  โปกสันเทียะ อุเทน  กู้เขียว สุรชาติ  ผลสุข นราวิชญ์  พุทธจักร ภาณุวัฒน์  ขวัญเทพ สกล  จันทร์ดวง |  ปทุมธานี สุรเดช  วรรณสุทธิ์ ศหัสวรรษ  สะอาดม่วง นาท  วรดินา ศิริวัฒน์  สาขา ปัณณธร  สังคำ กษิดิ์เดช  คงบางปอ |  ศรีสะเกษ จักรกฤษณ์  สิงขรอาจ บัณฑิต  ถูกจิตต์ วิชาญ  เต็มโคตร รัฐพงศ์  สิงห์นวล วุฒิไกร  รัตนสูตร กฤษณพงศ์  นนทะโคตร |
| ทีมเดี่ยว ชาย |  กรุงเทพมหานคร คมกริช  โปกสันเทียะ อุเทน  กู้เขียว สุรชาติ  ผลสุข นราวิชญ์  พุทธจักร ภาณุวัฒน์  ขวัญเทพ สกล  จันทร์ดวง |  ปทุมธานี สุรเดช  วรรณสุทธิ์ ศหัสวรรษ  สะอาดม่วง นาท  วรดินา ศิริวัฒน์  สาขา ปัณณธร  สังคำ กษิดิ์เดช  คงบางปอ |  นครราชสีมา ณัฐวุฒิ  บุราญรมณ์ ศิริพงษ์  พิศชวนชม ปฐมพร  ชูเกษ ฉัตรชัย  หวานพร้อม อภิศักดิ์  สาระชอน วิชชยา  แซ่ตั้ง |
| ทีมเดี่ยว หญิง |  กรุงเทพมหานคร ชลธิชา  สงผิด วาสนา  สร้อยระย้า ณัฐริกา  สายวัน มัสยา  ดวงศรี อรทัย  วงษ์สาไชย์ สุกัญญา  รีพล |  สุพรรณบุรี พรชิตา  เนหล้า สุธชา  วงค์คำจันทร์ วรัญญา  จูปรางค์ กนกพรรณ  กลิ้งทะเล จิราภรณ์  ภุจอมจิตร วรณัน  เนียมแตง |  อุบลราชธานี นริศรา  บุญลือ เนตรดาว  วิลานันท์ จุฑามณี  ศรีตะเขตต์ พัชราณี  ดวงตา รินฤดี  โพธิ์สม นิตยา  ศรีสุขา |
| ทีมเดี่ยว หญิง |  กรุงเทพมหานคร ชลธิชา  สงผิด วาสนา  สร้อยระย้า ณัฐริกา  สายวัน มัสยา  ดวงศรี อรทัย  วงษ์สาไชย์ สุกัญญา  รีพล |  สุพรรณบุรี พรชิตา  เนหล้า สุธชา  วงค์คำจันทร์ วรัญญา  จูปรางค์ กนกพรรณ  กลิ้งทะเล จิราภรณ์  ภุจอมจิตร วรณัน  เนียมแตง |  นครสวรรค์ สุพัตรา  รานอก พลอยไพริน  เวียงสิมา นงนุช  อินทร์เรืองศร วิภาดา  วรรณศรี สุนิสา  รัตนวิชัย ณัฐกฤตา  นาคสิงห์ |
สรุปเหรียญรางวัล

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อันดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| 1 |  กรุงเทพมหานคร | 3 | 1 | 2 | 6 |
| 2 |  ชลบุรี | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 3 |  นครราชสีมา | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 4 |  ร้อยเอ็ด | 1 |  | 1 | 2 |
| 5 |  ราชบุรี | 1 |  | 1 | 2 |
| 6 |  เชียงราย | 1 |  |  | 1 |
| 7 |  นครสวรรค์ |  | 1 | 2 | 3 |
| 8 |  พัทลุง |  | 1 | 1 | 2 |
| 9 |  ปทุมธานี |  | 1 |  | 1 |
| 10 |  สุพรรณบุรี |  | 1 |  | 1 |
| 11 |  ศรีสะเกษ |  |  | 3 | 3 |
| 12 |  นครปฐม |  |  | 1 | 1 |
| 13 |  อุบลราชธานี |  |  | 1 | 1 |
| 14 |  กำแพงเพชร |  |  |  |  |
| 15 |  ขอนแก่น |  |  |  |  |
| 16 |  เชียงใหม่ |  |  |  |  |
| 17 |  ตรัง |  |  |  |  |
| 18 |  ตาก |  |  |  |  |
| 19 |  นครพนม |  |  |  |  |
| 20 |  นครศรีธรรมราช |  |  |  |  |
| 21 |  นนทบุรี |  |  |  |  |
| 22 |  พิษณุโลก |  |  |  |  |
| 23 |  ลำปาง |  |  |  |  |
| 24 |  สงขลา |  |  |  |  |
| 25 |  อ่างทอง |  |  |  |  |
| 26 |  กระบี่ |  |  |  |  |
| รวม (26 จังหวัด) | รวม (26 จังหวัด) | 8 | 8 | 16 | 32 |
จังหวัดที่เข้าร่วม

มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งทั้งหมด 25 จังหวัดและ 1 เขตการปกครองพิเศษในกีฬาซอฟท์เทนนิสในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   กรุงเทพมหานคร   ชลบุรี   นครราชสีมา   ร้อยเอ็ด   ราชบุรี   เชียงราย   นครสวรรค์   พัทลุง   ปทุมธานี   สุพรรณบุรี |   ศรีสะเกษ   นครปฐม   อุบลราชธานี   กำแพงเพชร   ขอนแก่น   เชียงใหม่   ตรัง   ตาก   นครพนม   นครศรีธรรมราช |   นนทบุรี   พิษณุโลก   ลำปาง   สงขลา   อ่างทอง   กระบี่   |
แหล่งข้อมูลอื่น

ตารางสรุปเหรียญ เก็บถาวร 2018-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กชนิดกีฬาที่แข่งขันในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46 (เชียงราย) |
| --- | --- | --- |
|  กรีฑา  กอล์ฟ  กาบัดดี้  กีฬาทางอากาศ  คาราเต้โด  จักรยาน  ชักเย่อ  ซอฟท์เทนนิส  ซอฟท์บอล  เซปักตะกร้อ  ตะกร้อลอดห่วง  เทควันโด  เทควันโด-พุ่มเซ่  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  บริดจ์  เนตบอล  บาสเกตบอล  บิลเลียด  แบดมินตัน  โบว์ลิ่ง  ปันจักสีลัต  เปตอง  เพาะกาย  ฟันดาบ  ฟุตซอล  ฟุตบอล  เจ็ตสกี  มวยไทยสมัครเล่น  มวยปล้ำ  มวยสากลสมัครเล่น  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิงปืนรณยุทธ  ยิมนาสติก  ยูโด  ยิวยิตสู  รักบี้ฟุตบอล  เรือใบ  เรือพาย  ลีลาศ  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด  ว่ายน้ำ  วู้ดบอล  สนุกเกอร์  หมากล้อม  เอ็กซ์ตรีม  ฮอกกี้  แฮนด์บอล  |  กรีฑา  กอล์ฟ  กาบัดดี้  กีฬาทางอากาศ  คาราเต้โด  จักรยาน  ชักเย่อ  ซอฟท์เทนนิส  ซอฟท์บอล  เซปักตะกร้อ  ตะกร้อลอดห่วง  เทควันโด  เทควันโด-พุ่มเซ่  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  บริดจ์  เนตบอล  บาสเกตบอล  บิลเลียด  แบดมินตัน  โบว์ลิ่ง  ปันจักสีลัต  เปตอง  เพาะกาย  ฟันดาบ  ฟุตซอล  ฟุตบอล  เจ็ตสกี  มวยไทยสมัครเล่น  มวยปล้ำ  มวยสากลสมัครเล่น  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิงปืนรณยุทธ  ยิมนาสติก  ยูโด  ยิวยิตสู  รักบี้ฟุตบอล  เรือใบ  เรือพาย  ลีลาศ  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด  ว่ายน้ำ  วู้ดบอล  สนุกเกอร์  หมากล้อม  เอ็กซ์ตรีม  ฮอกกี้  แฮนด์บอล  |  |
กีฬาเซปักตะกร้อในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

กีฬาเซปักตะกร้อในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาเซปักตะกร้อที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 7–17 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่อาคารไพรบึง มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตศรีสะเกษ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 10 รายการ ประกอบด้วย เซปักตะกร้อ 6 รายการ, ตะกร้อลอดห่วง 2 รายการ และตะกร้อชายหาด 2 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 40 เหรียญ
สรุปเหรียญรางวัล > เซปักตะกร้อ

*  (ศรีสะเกษ) เจ้าภาพ
| ลำดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ชลบุรี | 3 | 0 | 0 | 3 |
| 2 |  สุพรรณบุรี | 2 | 0 | 2 | 4 |
| 3 |  พระนครศรีอยุธยา | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 3 |  ขอนแก่น | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 3 |  ปทุมธานี | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 6 |  ราชบุรี | 0 | 2 | 2 | 4 |
| 7 |  ศรีสะเกษ* | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 7 |  ชัยภูมิ | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 9 |  นครศรีธรรมราช | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 10 |  กรุงเทพมหานคร | 0 | 0 | 4 | 4 |
| 11 |  ร้อยเอ็ด | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 11 |  นครราชสีมา | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 11 |  พัทลุง | 0 | 0 | 2 | 2 |
| รวม (13 จังหวัด) | รวม (13 จังหวัด) | 8 | 8 | 16 | 32 |
แหล่งที่มา: ตารางสรุปเหรียญตามชนิดกีฬา
สรุปเหรียญรางวัล > ตะกร้อลอดห่วง

| ลำดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  นครราชสีมา | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 1 |  อุดรธานี | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 3 |  กรุงเทพมหานคร | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 4 |  เพชรบูรณ์ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 5 |  ราชบุรี | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 5 |  แม่ฮ่องสอน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 5 |  ชลบุรี | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (7 จังหวัด) | รวม (7 จังหวัด) | 2 | 2 | 4 | 8 |
แหล่งที่มา: ตารางสรุปเหรียญตามชนิดกีฬา
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล > ตะกร้อลอดห่วง

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ตะกร้อลอดห่วงไทย ทีมชาย |  นครราชสีมา จักรพันธ์  จรศรชัย รัฐพงษ์  แสงสวัสดิ์ กัมพล  ป้อมประสิทธิ์ ฉัตรชัย  ประสิทธิ์ วโรธร  จอนสร้อย รณชัย  รอดยิ้ม ธงชัย  ไชยมโน กมล  ประเสริฐ วัฒนา  ใจเย็นนพดล  คงแถวทอง |  กรุงเทพมหานคร มานพ  ฟุ่มเฟือย ประณต  ทองเปราะ พิทยา  พลอยเจริญ เอกกวี  รื่นพารา โกมินทร์  เนาว์นนท์ โสภณวิชญ์  สังข์ศิลลา เอกชัย  มาสุข พิพัศน์  จรรยาวงษ์ |  แม่ฮ่องสอน สืบสกุล  ส่วยนุ นนธวัฒ  ธีระวัฒนา ศุภนัฐ  คำมั่น ประภัตร  กรรณิการ์ นันทิพัฒน์  คีรีรัตนชัย สมพล  รักชาติ วิสุทธิ์  อุปพันธ์พงศ์กุล ปรีชา  เกียรตินิภัทร์ ณัฐวรรณ  นันท์พิริยะกุล |
| ตะกร้อลอดห่วงไทย ทีมชาย |  นครราชสีมา จักรพันธ์  จรศรชัย รัฐพงษ์  แสงสวัสดิ์ กัมพล  ป้อมประสิทธิ์ ฉัตรชัย  ประสิทธิ์ วโรธร  จอนสร้อย รณชัย  รอดยิ้ม ธงชัย  ไชยมโน กมล  ประเสริฐ วัฒนา  ใจเย็นนพดล  คงแถวทอง |  กรุงเทพมหานคร มานพ  ฟุ่มเฟือย ประณต  ทองเปราะ พิทยา  พลอยเจริญ เอกกวี  รื่นพารา โกมินทร์  เนาว์นนท์ โสภณวิชญ์  สังข์ศิลลา เอกชัย  มาสุข พิพัศน์  จรรยาวงษ์ |  ชลบุรี ปิยภูมิ  เย็นศิระกุล ทัศชัย  ยิ่งกล้า กฤษดานนท์  คำแสง คุณากร  เกษราธิกุล สิทธิชัย  ศิลาถาวรวงษ์ โกศล  นวลละออง ณราชัย  ชูเมืองกุศล |
| ตะกร้อลอดห่วงสากล ทีมหญิง |  อุดรธานี วราภรณ์  พิมพรัตน์ สุจิตรา  นะวะสิมมา วรินธร  เศษรักษา ภัทรวดี  จันทหาร เกศมณี  พจนิตย์ สุทาสินี  เบ้าชนะ |  เพชรบูรณ์ นิรารัตน์  นาสะอ้าน มาลินี  ศรีสวรรค์ รัตน์ตะวัน  เขียวขอม พรปวีณ์  ดวงดาว ชมพูนุท  ศรีงาม ชลธิชา  โตนพรมรัมย์ |  ราชบุรี ทักข์ศรณ์  เพชรแสงธีรัตน์ สุวรรณา  เพ็ชรสมร พลอยไพลิน  พิมพ์วงษ์ ศิริวิภาวรรณ  เครือแก้ว สุภัสสร  แซ่ฉิน |
| ตะกร้อลอดห่วงสากล ทีมหญิง |  อุดรธานี วราภรณ์  พิมพรัตน์ สุจิตรา  นะวะสิมมา วรินธร  เศษรักษา ภัทรวดี  จันทหาร เกศมณี  พจนิตย์ สุทาสินี  เบ้าชนะ |  เพชรบูรณ์ นิรารัตน์  นาสะอ้าน มาลินี  ศรีสวรรค์ รัตน์ตะวัน  เขียวขอม พรปวีณ์  ดวงดาว ชมพูนุท  ศรีงาม ชลธิชา  โตนพรมรัมย์ |  กรุงเทพมหานคร วันวิสา  ป้อมประสิทธิ์ นุจรินทร์  โฉมฉิน จิราพร  พาลาศรี พิมพิกา  มุ่งสุเพ็ง จิตริกา  ศิริจันมา กรรณิกา  อินทธิราช |
แหล่งข้อมูลอื่น

ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขันเซปักตะกร้อ เก็บถาวร 2022-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขันตะกร้อลอดห่วง เก็บถาวร 2022-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กชนิดกีฬาที่แข่งขันในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 (ศรีสะเกษ) |
| --- | --- |
 กรีฑา  กอล์ฟ  กาบัดดี้  กีฬาทางอากาศ  คาราเต้โด  จักรยาน  ชักเย่อ  ซอฟต์เทนนิส  ซอฟต์บอล  เซปักตะกร้อ  ตะกร้อลอดห่วง  เทควันโด  เทควันโด-พุ่มเซ่  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  บริดจ์  เนตบอล  บาสเกตบอล  บิลเลียด  แบดมินตัน  ปันจักสีลัต  เปตอง  เพาะกาย  ฟันดาบ  ฟุตซอล  ฟุตบอล  เจ็ตสกี  มวยไทยสมัครเล่น  มวยปล้ำ  มวยสากลสมัครเล่น  ยกน้ำหนัก  ยิงปืน  ยิงปืนรณยุทธ  ยิมนาสติก  ยูโด  ยิวยิตสู  รักบี้ฟุตบอล  เรือพาย  ลีลาศ  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด  ว่ายน้ำ  วู้ดบอล  สนุกเกอร์  หมากล้อม  เอ็กซ์ตรีม  ฮอกกี้  แฮนด์บอล
จังหวัดนูเอวาวิซคายา

| นูเอวาวิซคายา |
| --- | --- |
จังหวัด
จังหวัดนูเอวาวิซคายา
ศาลากลางจังหวัดนูเอวาวิซคายา
   ธง ตรา
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: ลัมบักนางคากายัน
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1839
ตั้งชื่อจาก: จังหวัดบิซกายา, แคว้นประเทศบาสก์, ประเทศสเปน
เมืองหลัก: บาโยมโบง
การปกครอง
 • ประเภท: Sangguniang Panlalawigan
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Carlos M. Padilla (NP)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Atty. Epifanio Lamberto D. Galima (NP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,975.67 ตร.กม. (1,535.01 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 31 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาปูลัก): 2,926 เมตร (9,600 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015) 
 • ทั้งหมด: 452,287 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 60 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 110 คน/ตร.กม. (290 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 68 จาก 81
เดมะนิม: Novo Vizcayano
การแบ่งเขตการปกครอง
 • เทศบาล: 15
 • บารังไกย์: 275
 • Districts: Lone district of Nueva Vizcaya
เขตเวลา: UTC+8 (PHT)
ZIP code: 3700–3714
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)78
รหัส ISO 3166: PH
ภาษา: อีโลกาโน ปังกาซีนัน ตากาล็อก กัดดัง อิซิไน อังกฤษ
เว็บไซต์: www.nuevavizcaya.gov.ph
จังหวัดนูเอวาวิซคายา (อีโลกาโน: Probinsia ti Nueva Vizcaya [Baro nga Biscaya]) เป็นจังหวัดในเขตลัมบักนางคากายันของประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือบาโยมโบง อาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเบงเก็ตทางทิศตะวันตก, ติดกับจังหวัดอีฟูเกาทางทิศเหนือ, ติดกับจังหวัดอีซาเบลาทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ, ติดกับจังหวัดคีรีโนทางทิศตะวันออก, ติดกับจังหวัดเอาโรรา‎ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้, ติดกับจังหวัดนูเอวาเอซีฮาทางทิศใต้ และติดกับจังหวัดปังกาซีนันทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่เขตเทือกเขาคอร์ดิลเลรัส
จังหวัดนูเอวาวิซคายามีพื้นที่ 3,975.67 ตารางกิโลเมตร และเป็นจังหวัดใต้สุดของเขตลัมบักนางคากายัน อยู่ห่างจากเมโทรมะนิลาไปทางทิศเหนือประมาณ 268 กิโลเมตร (167 ไมล์) สามารถเดินทางได้โดยถนนลัมบักนางคากายัน (ทางหลวงมาฮาร์ลิกา)
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว จังหวัดนูเอวาวิซคายา จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดนูเอวาวิซคายา
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดนูเอวาวิซคายา ที่โอเพินสตรีตแมป
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการประจำจังหวัด
Philippine Standard Geographic Code เก็บถาวร 2012-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Local Governance Performance Management System เก็บถาวร 2016-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จาราวา

| ประชากรทั้งหมด |
| --- | --- |
ประมาณ 380 คน (สำมะโนของอินเดีย ค.ศ. 2011)
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
ฝั่งตะวันตกของเกาะอันดามันใต้และอันดามันกลาง (อินเดีย)
ภาษา
จาราวา หนึ่งในกลุ่มภาษาเอิงเกอ
ศาสนา
ศาสนาพื้นเมือง
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ชาวอันดามัน โดยเฉพาะชาวเอิงเกอ 
จาราวา (สะกดอีกแบบคือ Järawa, Jarwa; จาราวา: Aong, ออกเสียง: [əŋ]) เป็นชาวอันดามันบนหมู่เกาะอันดามันที่อินเดีย อาศัยในเกาะอันดามันใต้และอันดามันกลาง และมีประชากรปัจจุบันอยู่ที่ 250–400 คน
มีข้อบ่งชี้ว่าจาราวามีเผ่ารุ่นพ่อแม่ที่สูญพันธุ์เป็นเผ่าจังกิล ซึ่งแยกกันประมาณหลายศตวรรษหรือสหัสวรรษที่แล้ว ถึงแม้ว่าชาวจาราวามีจำนวนมากกว่าชาวจังกิล ชาวจังกิลถือกันว่าสูญพันธุ์ใน ค.ศ. 1931
จาราวากลายเป็นเผ่าที่กำหนดในอินเดีย
กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

การแข่งขันแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 เป็นการแข่งขันแฮนด์บอลโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 6–21 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ที่บาร์ราโอลิมปิกปาร์ก
การคัดเลือก > ทีมชาย

บทความหลัก: กีฬาแฮนด์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือก
| การคัดเลือก ด ค ก | วันที่ | เจ้าภาพ | จำนวน | ผ่านการคัดเลือก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าภาพ | 2 ตุลาคม ค.ศ. 2009 |  โคเปนเฮเกน | 1 |  บราซิล |
| ชิงแชมป์โลก 2015 | 15 มกราคม – 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 |  กาตาร์ | 1 |  ฝรั่งเศส |
| แพนอเมริกันเกมส์ 2015 | 16–25 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 |  โทรอนโต | 1 |  อาร์เจนตินา |
| รอบคัดเลือกโซนเอเชีย 2015 | 14–27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 |  โดฮา | 1 |  กาตาร์ |
| ชิงแชมป์ยุโรป 2016 | 15–31 มกราคม ค.ศ. 2016 |  โปแลนด์ | 1 |  เยอรมนี |
| ชิงแชมป์แอฟริกัน | 21–30 มกราคม ค.ศ. 2016 |  ไคโร | 1 |  อียิปต์ |
| รอบคัดเลือกโอลิมปิก 2016 | 8–10 เมษายน ค.ศ. 2016 |  กดัญสก์ | 2 |  โปแลนด์ |
| รอบคัดเลือกโอลิมปิก 2016 | 8–10 เมษายน ค.ศ. 2016 |  กดัญสก์ | 2 |  ตูนิเซีย |
| รอบคัดเลือกโอลิมปิก 2016 | 8–10 เมษายน ค.ศ. 2016 |  มัลโม | 2 |  สโลวีเนีย |
| รอบคัดเลือกโอลิมปิก 2016 | 8–10 เมษายน ค.ศ. 2016 |  มัลโม | 2 |  สวีเดน |
| รอบคัดเลือกโอลิมปิก 2016 | 8–10 เมษายน ค.ศ. 2016 |  เฮิร์นนิง | 2 |  เดนมาร์ก |
| รอบคัดเลือกโอลิมปิก 2016 | 8–10 เมษายน ค.ศ. 2016 |  เฮิร์นนิง | 2 |  โครเอเชีย |
| รวม | รวม | รวม | 12 |  |
การคัดเลือก > ทีมหญิง

บทความหลัก: กีฬาแฮนด์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือก
| การคัดเลือก ด ค ก | วันที่ | เจ้าภาพ | จำนวน | ผ่านการคัดเลือก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าภาพ | 2 ตุลาคม ค.ศ. 2009 |  โคเปนเฮเกน | 1 |  บราซิล |
| ชิงแชมป์ยุโรป 2014 | 7–21 ธันวาคม ค.ศ. 2014 | Various | 1 |  สเปน |
| รอบคัดเลือกโซนแอฟริกัน 2015 | 19–21 มีนาคม 2015 |  ลูอันดา | 1 |  แองโกลา |
| แพนอเมริกันเกมส์ 2015 | 15–24 กรกฎาคม 2015 |  โทรอนโต | 1 |  อาร์เจนตินา |
| รอบคัดเลือกโซนเอเชีย 2015 | 20–25 ตุลาคม 2015 |  นะโงะยะ | 1 |  เกาหลีใต้ |
| ชิงแชมป์โลก 2015 | 5–20 ธันวาคม 2015 |  เดนมาร์ก | 1 |  นอร์เวย์ |
| รอบคัดเลือกโอลิมปิก 2016 | 18–20 มีนาคม 2016 |  แม็ส | 2 |  เนเธอร์แลนด์ |
| รอบคัดเลือกโอลิมปิก 2016 | 18–20 มีนาคม 2016 |  แม็ส | 2 |  ฝรั่งเศส |
| รอบคัดเลือกโอลิมปิก 2016 | 18–20 มีนาคม 2016 |  ออร์ฮูส | 2 |  โรมาเนีย |
| รอบคัดเลือกโอลิมปิก 2016 | 18–20 มีนาคม 2016 |  ออร์ฮูส | 2 |  มอนเตเนโกร |
| รอบคัดเลือกโอลิมปิก 2016 | 18–20 มีนาคม 2016 |  อัสตราฮัน | 2 |  รัสเซีย |
| รอบคัดเลือกโอลิมปิก 2016 | 18–20 มีนาคม 2016 |  อัสตราฮัน | 2 |  สวีเดน |
| รวม | รวม | รวม | 12 |  |
สรุปเหรียญ > ตารางเหรียญ

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เดนมาร์ก | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 1 |  รัสเซีย | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 3 |  ฝรั่งเศส | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 4 |  เยอรมนี | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 4 |  นอร์เวย์ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 2 | 2 | 2 | 6 |
สรุปเหรียญ > ผู้ที่ได้รับเหรียญ

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ทีมชาย |  เดนมาร์ก (DEN) Niklas Landin Jacobsen Mads Christiansen Mads Mensah Larsen Casper Ulrich Mortensen Jesper Noddesbo Jannick Green Lasse Svan Hansen Rene Toft Hansen Henrik Mollgaard Kasper Sondergaard Henrik Toft Hansen Mikkel Hansen Morten Olsen Michael Damgaard |  ฝรั่งเศส (FRA) Olivier Nyokas Daniel Narcisse Vincent Gérard Nikola Karabatic Kentin Mahé Mathieu Grébille Thierry Omeyer Timothey N'Guessan Luc Abalo Cedric Sorhaindo Michael Guigou Luka Karabatic Ludovic Fabregas Adrien Dipanda Valentin Porte |  เยอรมนี (GER) Uwe Gensheimer Finn Lemke Patrick Wiencek Tobias Reichmann Fabian Wiede Silvio Heinevetter Hendrik Pekeler Steffen Weinhold Martin Strobel Patrick Groetzki Kai Häfner Andreas Wolff Julius Kühn Christian Dissinger Paul Drux |
| ทีมหญิง |  รัสเซีย (RUS) Anna Sedoykina Polina Kuznetsova Daria Dmitrieva Anna Sen Olga Akopyan Anna Vyakhireva Marina Sudakova Vladlena Bobrovnikova Victoria Zhilinskayte Yekaterina Marennikova Irina Bliznova Ekaterina Ilina Maya Petrova Tatyana Yerokhina Victoriya Kalinina |  ฝรั่งเศส (FRA) Laura Glauser Blandine Dancette Camille Ayglon Allison Pineau Laurisa Landre Grace Zaadi Marie Prouvensier Amandine Leynaud Manon Houette Siraba Dembélé Chloé Bulleux Béatrice Edwige Estelle Nze Minko Gnonsiane Niombla Alexandra Lacrabère |  นอร์เวย์ (NOR) Kari Aalvik Grimsbø Mari Molid Emilie Hegh Arntzen Ida Alstad Veronica Kristiansen Heidi Løke Nora Mørk Stine Bredal Oftedal Marit Malm Frafjord Katrine Lunde Linn-Kristin Riegelhuth Koren Amanda Kurtović Camilla Herrem Sanna Solberg |
แหล่งข้อมูลอื่น

International Handball Federation
| ด ค กกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 (รีโอเดจาเนโร) |
| --- | --- |
 กระโดดน้ำ  กรีฑา  กอล์ฟ  ขี่ม้า  จักรยาน  ไตรกีฬา  เทควันโด  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  บาสเกตบอล  แบดมินตัน  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  โปโลน้ำ  ฟันดาบ  ฟุตบอล ทีมชาย  ทีมหญิง  มวยปล้ำ  มวยสากลสมัครเล่น  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิมนาสติก  ยูโด  ระบำใต้น้ำ  รักบี้ 7 คน  เรือแคนู  เรือใบ  เรือพาย  วอลเลย์บอล ทีมชาย  ทีมหญิง  ว่ายน้ำ  ฮอกกี้  แฮนด์บอล
การปะทุของเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ พ.ศ. 2553

| การปะทุของเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ พ> ศ. 2553 |
| --- | --- |
ปล่องภูเขาไฟในวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2010
วันที่: 20 มีนาคม – 23 มิถุนายน ค.ศ. 2010
ประเภท: การปะทุแบบสตรอมโบเลียน และวัลคาเนียน
สถานที่: ไอซ์แลนด์ 63°37′59″N 19°36′00″W﻿ / ﻿63.633°N 19.6°W﻿ / 63.633; -19.6
ระดับ: 4
ผลกระทบ: มีผลต่อการเดินทางกับอากาศยานอย่างมาก แต่มีผลต่อการเกษตรในไอซ์แลนด์เพียงเล็กน้อย

แผนที่แสดงที่เมฆเถ้าภูเขาไฟในวันที่ 14–25 เมษายน ค.ศ. 2010
การปะทุของเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ พ.ศ. 2553 เป็นชุดการระเบิดของภูเขาไฟซึ่งเกิดขึ้นที่เอยาฟยาตลาเยอคุตล์ ในประเทศไอซ์แลนด์ กิจกรรมแผ่นดินไหวได้เริ่มต้นขึ้นนับตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2552 และนำไปสู่การปะทุของภูเขาไฟเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งมีการจัดดัชนีการระเบิดของภูเขาไฟ อยู่ที่ระดับ 1 การปะทุครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2553 และได้รบกวนการจราจรทางอากาศในทวีปยุโรปนับตั้งแต่วันที่ 15 เมษายน เป็นต้นมา ซึ่งส่งผลกระทบต่อผู้โดยสารนับล้านคน
ประวัติ

ปลายปี พ.ศ. 2552 กิจกรรมแผ่นดินไหวได้เกิดขึ้นรอบพื้นที่ภูเขาไฟเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ โดยมีแผ่นดินไหวขนาดย่อมหลายพันครั้ง (ส่วนใหญ่มีความรุนแรง 1-2 โมเมนต์-แมกนิจูด ลึกลงไป 7-10 กิโลเมตรใต้ภูเขาไฟ)  เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ชุดอุปกรณ์ระบบกำหนดตำแหน่งบนโลก (GPS) ซึ่งสถาบันอุตุนิยมวิทยาแห่งไอซ์แลนด์ใช้ที่ทุ่งทอร์วัลต์เซรีในแถบเอยาฟเยิตล์ (ห่างออกไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 15 กิโลเมตรจากจุดที่มีการปะทุของภูเขาไฟครั้งล่าสุด) ได้แสดงให้เห็นว่า เปลือกท้องถิ่นได้เคลื่อนไปทางทิศใต้ 3 เซนติเมตร โดยการเคลื่อน 1 เซนติเมตร ใช้เวลาภายใน 4 วัน ความผิดปกติของกิจกรรมแผ่นดินไหวครั้งนี้ประกอบกับการเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วของแผ่นเปลือกโลกในพื้นที่ได้ให้หลักฐานแก่นักธรณีฟิสิกส์ว่า หินหนืด (magma) จากใต้แผ่นเปลือกโลกกำลังไหลเข้าสู่กะเปาะหินหนืด (magma chamber) ใต้ภูเขาไฟเอยาฟยาตลาเยอคุตล์
กิจกรรมแผ่นดินไหวดังกล่าวยังได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และนับตั้งแต่วันที่ 3-5 มีนาคม ได้เกิดแผ่นดินไหวเกือบ 3,000 ครั้งซึ่งตรวจวัดได้ที่จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวในภูเขาไฟ แผ่นดินไหวส่วนใหญ่มีขนาดเล็กมาก (2 แมกนิจูด) จนไม่สามารถอ่านได้ว่าเป็นเครื่องแสดงถึงการปะทุของภูเขาไฟ แต่แผ่นดินไหวบางส่วนถูกตรวจพบได้ในเมืองใกล้เคียง การปะทุคาดว่าจะเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2553 ระหว่างเวลา 22.30 ถึง 23.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น ห่างจากธารน้ำแข็งในเนินลาดทางเหนือของช่องเขาฟิมม์เวอร์ดูเฮาลส์ไปทางทิศตะวันออกในระยะไม่กี่กิโลเมตร
การปะทุครั้งแรก: 20 มีนาคม

การปะทุเกิดขึ้นทางตอนใต้ของไอซ์แลนด์ เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2553 ณ ระบบภูเขาไฟเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ รายงานการพบเห็นครั้งแรกเกิดขึ้นราว 23:00 น. ตามเวลามาตรฐานกรีนิช โดยกลุ่มเมฆสีแดงถูกพบเห็นที่ภูเขาไฟ การปะทุเป็นผลสืบเนื่องมาจากกิจกรรมแผ่นดินไหวอย่างรุนแรงและการเปลี่ยนลักษณะในอัตราสูงในช่วงหลายสัปดาห์ก่อนหน้าการปะทุ ประกอบกับหินหนืดซึ่งเติมพลังให้กับภูเขาไฟ
การปะทุครั้งแรก: 20 มีนาคม > รอยแยก

รอยแยกที่เกิดขึ้นมีความยาว 500 เมตรในแนวตะวันออกเฉียงเหนือไปยังตะวันตกเฉียงใต้ โดยมีปล่องราว 10-12 ปล่องปล่อยลาวาซึ่งมีอุณหภูมิราว 1,000 องศาเซลเซียสพุ่งสูงขึ้นไปในอากาศกว่า 150 เมตร โดยลาวาเป็นหินบะซอลต์แอลคาไลโอลิวีน ลาวาดังกล่าวค่อนข้างหนืด ทำให้การเคลื่อนของกระแสลาวาไปทางตะวันตกและตะวันออกของรอยแยกเกิดขึ้นได้ช้า การปะทุดังกล่าวจึงจัดเป็นการปะทุพ่น รอยแยกแห่งใหม่เปิดออกเมื่อวันที่ 31 มีนาคม โดยห่างจากรอยแยกแห่งแรกออกไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือราว 200 เมตร มันมีขนาดเล็กกว่าเล็กน้อย จากข้อมูลของนักธรณีฟิสิกส์ รอยแยกทั้งสองที่เกิดขึ้นนี้มาจากกะเปาะหินหนืดแห่งเดียวกัน ไม่มีกิจกรรมแผ่นดินไหวที่ผิดปกติเมื่อรอยแยกนี้ปรากฏขึ้น และไม่มีการขยายตัวของเปลือกโลกใด ๆ จากข้อมูลที่ได้จากเครื่องวัดการสั่นสะเทือนและเครื่องบันทึกจีพีเอสต่าง ๆ ซึ่งติดตั้งในพื้นที่ใกล้เคียง
สถานีเรดาร์ของสถาบันอุตุนิยมวิทยาแห่งไอซ์แลนด์ไม่ตรวจพบปริมาณเถ้าตกจากภูเขาไฟในปริมาณที่ตรวจวัดได้ในช่วง 24 ชั่วโมงแรกของการปะทุ อย่างไรก็ตาม ระหว่างคืนวันที่ 22 มีนาคม มีรายงานเถ้าตกในหมู่บ้านฟลีโยตส์ฮลีท (ห่างจากจุดที่เกิดการปะทุออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือราว 20-25 กิโลเมตร) และเมืองควอลส์เวอตลูร์ (ห่างจากจุดที่เกิดการปะทุออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 40 กิโลเมตร) ทำให้ยานพาหนะต่าง ๆ ถูกปกคลุมด้วยชั้นเถ้าภูเขาไฟสีเทา ราว 7.00 น. ของวันที่ 22 มีนาคม การระเบิดครั้งหนึ่งได้ส่งพวยเถ้าถ่านสูงขึ้นไปในอากาศถึง 4 กิโลเมตร เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2553 เกิดการปะทุไอน้ำขนาดเล็กขึ้น เมื่อหินหนืดร้อนออกมาสัมผัสกองหิมะซึ่งอยู่ใกล้เคียง ทำให้ปล่อยไอน้ำขึ้นไปถึงความสูง 7 กิโลเมตร และสามารถตรวจพบได้โดยเรดาร์ของสถาบันอุตุนิยมวิทยาแห่งไอซ์แลนด์ นับตั้งแต่นั้นมา การปะทุไอน้ำก็ได้เกิดขึ้นอีกหลายครั้ง และวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2553 รอยแยกแห่งใหม่ก็ได้เปิดขึ้นบนภูเขาไฟ
การปะทุครั้งแรก: 20 มีนาคม > ผลกระทบต่อน้ำ

เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2553 อุปกรณ์เครื่องวัดอัตราการไหลซึ่งตั้งอยู่ ณ แม่น้ำธารน้ำแข็งครอสเซาเริ่มต้นบันทึกการเพิ่มระดับของน้ำและอุณหภูมิของน้ำอย่างกะทันหัน โดยรวมแล้ว อุณหภูมิของน้ำเพิ่มขึ้น 6 องศาเซลเซียสในเวลาสองชั่วโมง ซึ่งในอดีตที่ผ่านมาไม่เคยเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นนี้ในแม่น้ำครอสเซานับตั้งแต่เริ่มมีการตรวจวัดเป็นต้นมา ไม่นานนักหลังจากนั้น ระดับน้ำก็กลับคืนสู่ระดับปกติและอุณหภูมิของน้ำก็เริ่มลดลงด้วยเช่นกัน เชื่อกันว่าการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิน้ำมีความเกี่ยวข้องกับการปะทุของภูเขาไฟที่อยู่ใกล้เคียง และส่งผลกระทบต่อบางส่วนของบริเวณลุ่มน้ำครอสเซา อุณหภูมิของแม่น้ำฮรูเนาซึ่งไหลผ่านหุบเขาฮรูเนาร์กิล อันเป็นบริเวณที่บางส่วนของสายลาวาได้ไหลลงไป ก็มีการบันทึกโดยนักธรณีวิทยาว่ามีอุณหภูมิระหว่าง 50-60 องศาเซลเซียส ซึ่งบ่งชี้ว่าแม่น้ำลดความร้อนของลาวาที่อยู่ในหุบเขานั้น
การปะทุครั้งแรก: 20 มีนาคม > การวิเคราะห์

ตัวอย่างของเถ้าภูเขาไฟที่เก็บได้จากบริเวณใกล้พื้นที่การปะทุแสดงถึงซิลิกาเข้มข้นร้อยละ 58 ซึ่งสูงกว่าในกระแสลาวาที่ไหลออกมา ความเข้มข้นของฟลูออไรด์ละลายน้ำได้คิดเป็น 1 ใน 3 ของความเข้มข้นในการปะทุของภูเขาไฟเฮคลา โดยมีค่าเฉลี่ยของฟลูออไรด์อยู่ที่ 104 มิลลิกรัมต่อเถ้าหนึ่งกิโลกรัม เกษตรกรรมมีความสำคัญต่อภูมิภาคนี้ของไอซ์แลนด์อย่างมาก และเกษตรกรใกล้กับภูเขาไฟได้รับคำเตือนมิให้สัตว์เลี้ยงดื่มน้ำจากลำธารหรือแหล่งน้ำธรรมชาติ เพราะฟลูออไรด์ความเข้มข้นสูงสามารถส่งผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อไตและตับในสัตว์ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับแกะ)
การปะทุครั้งที่สอง: 14 เมษายน

เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2553 เอยาฟยาตลาเยอคุตล์ยังคงปะทุขึ้นอีกครั้งหลังจากหยุดชะงักไปชั่วระยะหนึ่ง การปะทุครั้งนี้เกิดขึ้นที่ตรงกลางของธารน้ำแข็ง ทำให้อุทกภัยที่เกิดจากน้ำแข็งละลายไหลทะลักลงสู่แม่น้ำที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งอยู่ทั้งสองด้านของภูเขาไฟ และประชาชน 800 คนต้องถูกอพยพจากพื้นที่ ถนนตามแม่น้ำมาร์คาร์ปลีโยตถูกทำลายในหลายพื้นที่
ไม่เหมือนกับการปะทุครั้งก่อนหน้า การปะทุครั้งที่สองเกิดขึ้นที่ใต้น้ำแข็งของธารน้ำแข็ง น้ำเย็นซึ่งเกิดจากการละลายของน้ำแข็งได้ทำให้ลาวาเย็นลงอย่างรวดเร็วและทำให้ลาวาที่แข็งตัวนั้นแตกกลายเป็นแก้ว ทำให้เกิดอนุภาคแก้วขนาดเล็กซึ่งถูกนำพาไปในพวยเถ้าถ่าน ซึ่งเหตุการณ์ครั้งนั้น ก็ทำให้สายการบินที่ออกจากยุโรปและเข้ามายุโรปต้องปิดลงหลายวัน ประกอบกับขนาดของการปะทุ ซึ่งคาดกันว่ามีขนาดเป็น 10-20 เท่า ของการปะทุที่ฟิมม์เวอร์ดูเฮาลส์เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ส่งผลให้เกิดพวยเถ้าถ่านซึ่งมีแก้วเจือปนในปริมาณสูงตกค้างในชั้นบรรยากาศระดับสูง ซึ่งเป็นอันตรายต่ออากาศยาน
ในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2553 การปะทุยังคงดำเนินต่อไป แต่การระเบิดลดลง โดยพวยเถ้าถ่านพุ่งขึ้นสูงขึ้นไปในอากาศ 5 กิโลเมตร ซึ่งน้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับ 13 กิโลเมตร ของการปะทุครั้งที่ผ่านมา และไม่ขึ้นไปสูงพอที่ลมจะพัดพาไปทั่วทวีปยุโรป