stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาษาไทยสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม
หลักเกณฑ์

คำที่เคยใช้สระ ใ (ไม้ม้วน) ให้ใช้ ไ (ไม้มลาย) แทน
คำที่เคยใช้สระ ฤ ฤๅ ให้ใช้ ร (เรือ) ประกอบสระตามกรณีที่ออกเสียงภาษาไทย เช่น
ฤ ใน พฤกษา → รึ → พรึกสา
ฤ ใน ฤกษ์ → เริ → เริกส์
ฤ ใน ฤทธิ์ → ริ → ริทธิ์
ฤๅ → รือ
คำที่เคยใช้สระ ฦ ฦๅ ให้ใช้ ล (ลิง) ประกอบสระตามกรณีที่ออกเสียงในภาษาไทย เช่น
ฦา → ลือ
คำที่เคยใช้พยัญชนะ ฆ (ระฆัง) ใช้ ค (ควาย) แทน เช่น
เฆี่ยน → เคี่ยน
ฆ้อง → ค้อง
คำที่เคยใช้ ฌ (เฌอ) ใช้ ช (ช้าง) แทน
คำที่เคยใช้พยัญชนะวรรค ฎ (ชฎา) ให้ใช้พยัญชนะวรรค ด (เด็ก) แทน โดยลำดับคือ
ฎ (ชฎา) → ด (เด็ก) เช่น
ชฎา → ชดา
กฎหมาย → กดหมาย
ฏ (ประฏัก) → ต (เต่า) เช่น
ประฏัก → ประตัก
ฐ (ฐาน) → ถ (ถุง) เช่น
ฐาน → ถาน
รัฐ → รัถ
ฑ (มณโฑ) ในกรณีที่อ่านเป็นเสียง ด ให้ใช้ ด (เด็ก)
บัณฑิต → บันดิต
ฑ (มณโฑ) ในกรณีที่อ่านเป็นเสียง ท ให้ใช้ ท (ทหาร)
ไพฑูรย์ → ไพทูรย์
ฒ (ผู้เฒ่า) ให้ใช้ ธ (ธง) เช่น
วัฒนธรรม → วัธนธัม
ณ (เณร) ให้ใช้ น (หนู) เช่น
ธรณี → ธรนี
คำที่เคยใช้พยัญชนะ ศ ษ ให้ใช้ ส แทน เช่น
ประกาศ → ประกาส
ราษฎร → ราสดร
คำที่เคยใช้พยัญชนะ ฬ (จุฬา) ให้ใช้ ล (ลิง) แทน เช่น
จุฬาลงกรณ์ → จุลาลงกรน์
คำที่มิได้มาจากภาษาบาลี-สันสกฤต ให้เขียนตามระเบียบคำไทย เช่น
บรร (ร หัน) → บัน เช่น
บรรจุ → บันจุ
ควร → ควน
เสริม → เสิม
เจริญ → จเริน
สำคัญ → สำคัน
ทหาร → ทหาน
กระทรวง → กระซวง
ยูซูเกะ มินากาวะ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  ยุสุเกะ มินะกะวะ
วันเกิด:   (1991-10-09) 9 ตุลาคม ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดไซตามะ, ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.86 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2014– |  ซานเฟรซ ฮิโรชิมะ |  60 |  (6) |
| 2018 |  →โรอัสโซ คูมาโมโตะ |  41 |  (11) |
ทีมชาติ
| 2014 |  ประเทศญี่ปุ่น |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ยุสุเกะ มินะกะวะ (ญี่ปุ่น: 皆川 佑介; โรมาจิ: Minagawa Yusuke) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น เล่นให้กับซานเฟรซ ฮิโรชิมะในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า
สถิติอาชีพ

| ทีมชาติญี่ปุ่น> ปี | ทีมชาติญี่ปุ่น> ลงเล่น | ทีมชาติญี่ปุ่น> ประตู |
| --- | --- | --- |
| 2014 | 1 | 0 |
| รวม | 1 | 0 |
แหล่งข้อมูลอื่น

ยูซูเกะ มินากาวะ ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
กันตพัฒน์ คูณมี

กันตพัฒน์ คูณมี เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1998 เป็นสมาชิก[[วอลเลย์บอลชายทีมชาติไทยที่สูงที่สุดในทีม นั่นคือ 2 เมตร 4 เซนติเมตร โดยเล่นในตำแหน่งตัวตบหัวเสา การศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
สโมสร

สโมสรวอลเลย์บอลชลบุรี (2014–2016)
สโมสรวอลเลย์บอลแอร์ฟอร์ซ (2016–2019)
สโมสรวอลเลย์บอลไดมอนด์ฟู๊ด (2020–ปัจจุบัน)
หม่อมหลวงพีระพงศ์ เกษมศรี

| หม่อมหลวงพีระพงศ์ เกษมศรี |
| --- | --- |

ราชเลขาธิการ
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม 2537 - 1 สิงหาคม 2542
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ก่อนหน้า: หม่อมหลวงทวีสันต์ ลดาวัลย์
ถัดไป: อาสา สารสิน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 24 กันยายน พ.ศ. 2475 จังหวัดพระนคร
เสียชีวิต: 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 (67 ปี)
เชื้อชาติ: ไทย
คู่สมรส: หม่อมราชวงศ์รำพิอาภา เกษมศรี (สวัสดิวัตน์)
บุตร: วนโศภิน เกษมศรี ณ อยุธยา นายแพทย์ทิวากร เกษมศรี ณ อยุธยา พีรธน เกษมศรี ณ อยุธยา
บุพการี: หม่อมราชวงศ์ระพีพรรณ เกษมศรี (บิดา) สุธีรา เกษมศรี ณ อยุธยา (มารดา)
อาชีพ: นักการทูต ข้าราชการ

หม่อมหลวงพีระพงศ์ เกษมศรี (24 กันยายน พ.ศ. 2475 – 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2543) อดีตเอกอัครราชทูตผู้แทนถาวรแห่งประเทศไทยประจำสหประชาชาติ อดีตเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงโตเกียว และ กรุงวอชิงตัน อดีตราชเลขาธิการ และอดีตประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ (พฤษภาคม พ.ศ. 2528 และกรกฎาคม พ.ศ. 2529) เขาล้มป่วยด้วยโรคมะเร็งหลอดอาหาร และถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคหัวใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ด้วยวัย 65 ปี
ประวัติ

หม่อมหลวงพีระพงศ์ เกษมศรี เป็นบุตรของหม่อมราชวงศ์ระพีพรรณ เกษมศรี กับสุธีรา เกษมศรี ณ อยุธยา (สกุลเดิม ปันยารชุน; พี่สาวของอดีตนายกรัฐมนตรีไทย อานันท์ ปันยารชุน) เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2475 มีน้องสาวคนเดียวคือหม่อมหลวงสุรธี อิศรเสนา (สมรสกับพชร อิศรเสนา ณ อยุธยา อดีดปลัดกระทรวงพาณิชย์) จบการศึกษาระดับปริญญาเอก ด้านกฎหมายและการทูต จากมหาวิทยาลัยทัฟส์ สหรัฐ
หม่อมหลวงพีระพงศ์ เกษมศรี สมรสกับหม่อมราชวงศ์รำพิอาภา เกษมศรี (ราชสกุลเดิม สวัสดิวัตน์; ธิดาในหม่อมเจ้านนทิยาวัด สวัสดิวัตน์ กับหม่อมเจ้าสุวภาพเพราพรรณ สวัสดิวัตน์ (ราชสกุลเดิม วุฒิชัย)) มีบุตรธิดา 3 คน คือ
วนโศภิน เกษมศรี ณ อยุธยา
นายแพทย์ทิวากร เกษมศรี ณ อยุธยา
พีรธน เกษมศรี ณ อยุธยา
การทำงาน

พ.ศ. 2507 เลขานุการโท กรมองค์การระหว่างประเทศ กระทรวงการต่างประเทศ
อธิบดีกรมองค์การระหว่างประเทศ
เอกอัครราชทูตผู้แทนถาวรแห่งประเทศไทยประจำองค์การสหประชาชาติ ณ นครนิวยอร์ก
พ.ศ. 2528 - 2529 ประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ โดยในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2528 ควบตำแหน่งกับพลอากาศเอกสิทธิ เศวตศิลา
พ.ศ. 2531 - 2534 เอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
พ.ศ. 2534 - 2537 เอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงวอชิงตัน สหรัฐ และ สาธารณรัฐโดมินิกัน
พ.ศ. 2537 - 2538 รองราชเลขาธิการ
พ.ศ. 2538 - 2543 ราชเลขาธิการ
พ.ศ. 2542 กรรมการข้าราชการพลเรือน
ผลงาน

"Banana Tree Horse" กวีนิพนธ์แปล ม้าก้านกล้วย ของไพวรินทร์ ขาวงามในภาษาอังกฤษ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2527 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2526 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2532 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2528 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2534 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 9 (ร.จ.ท.9)
ไดกิ ฮิงูจิ

นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
วันเกิด:   (1984-04-08) 8 เมษายน ค.ศ. 1984 (40 ปี)
สถานที่เกิด:  ยัตสึชิโระ จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.76 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  แบ็กซ้าย
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  สงขลา
สโมสรเยาวชน
:  มหาวิทยาลัยฟูกูโอกะ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| ค.ศ. 2007–2008 |  ไกนาเร ทตโตริ |   |   |
| ค.ศ. 2008–2010 |  ซางาวะพรินติง |   |   |
| ค.ศ. 2011 |  ชลบุรี |  16 |  (2) |
| ค.ศ. 2012–2015 |  วัวชน ยูไนเต็ด |  28 |  (0) |
| ค.ศ. 2016 |  ไทยฮอนด้า |   |   |
| ค.ศ. 2017–2018 |  จามจุรี ยูไนเต็ด |   |   |
จัดการทีม
ค.ศ. 2021:  สงขลา
ค.ศ. 2022–2023:  แพร่ ยูไนเต็ด (ผู้ช่วย)
ค.ศ. 2022–2023:  แพร่ ยูไนเต็ด (ชั่วคราว)
ค.ศ. 2023–:  สงขลา
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ไดกิ ฮิงูจิ (ญี่ปุ่น: 樋口大輝) เกิดวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1984 ที่ยัตสึชิโระ จังหวัดคูมาโมโตะ เป็นอดีตนักฟุตบอล และผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวญี่ปุ่น รวมถึงปัจจุบันเป็นผู้ช่วยหัวหน้าผู้ฝึกสอนสโมสรฟุตบอลสงขลาในศึกไทยลีก 3
เกียรติประวัติ

แชมป์ไทยลีก ดิวิชัน 1: ฤดูกาล 2559
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ ไดกิ ฮิงูจิ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
Daiki Higuchi Interview (1)
Daiki Higuchi Interview (2)
รายชื่อธงในประเทศนิวซีแลนด์

ตารางข้างล่างนี้แสดงรายชื่อธงชนิดต่างๆ ที่ใช้ในประเทศนิวซีแลนด์
ธงชาติ

บทความหลัก: ธงชาตินิวซีแลนด์
| ภาพธง | ระยะเวลาที่ใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. 1834 - 1840 | ธงสหภาพชนเผ่าเมารีแห่งนิวซีแลนด์ | ธงพื้นขาวมีรูปกางเขนแห่งเซนต์จอร์จ ที่มุมธงบนด้านคันธงเป็นรูปธงพื้นน้ำเงิน ภายในมีกางเขนสีแดงขอบขาว แบ่งพื้นสีน้ำเงินออกเป็น 4 ช่อง แต่ละช่องมีรูปดาวแปดแฉกสีขาว |
|  | ค.ศ. 1840 - 1867 | ธงชาติสหราชอาณาจักร | บังคับใช้ตามสนธิสัญญาไวตังกิ (Treaty of Waitangi) พ.ศ. 2383 |
|  | ค.ศ. 1867 - 1869 | ธงชาตินิวซีแลนด์แบบแรก | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงินของสหราชอาณาจักร มีอักษร "NZ" สีแดงขอบขาวที่ด้านปลายธง |
|  | ค.ศ. 1899 - 1902 | ธงรหัสสัญญาณของบิลล์ | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน ที่ด้านปลายธงมีรูปกลุ่มดาวกางเขนใต้สีแดง บรรจุอยู่ในวงกลมสีขาว |
|  | ค.ศ. 1902 - ปัจจุบัน | แบบธงรับรองอย่างเป็นทางการ โดยสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน ที่ฝั่งปลายธงมีรูปดาวห้าแฉกสีแดงขอบขาวรวม 4 ดวง เรียงเป็นรูปกลุ่มดาวกางเขนใต้ |
ธงเรือ

| ภาพธง> ธงแสดงสัญชาติสีแดงนิวซีแลนด์ | ระยะเวลาที่ใช้> ธงแสดงสัญชาติสีแดงนิวซีแลนด์ | การใช้> ธงแสดงสัญชาติสีแดงนิวซีแลนด์ | คำอธิบาย> ธงแสดงสัญชาติสีแดงนิวซีแลนด์ |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. 1899 - 1902 | ธงรหัสสัญญาณ (ธงพลเรือน และ ธงเรือราษฎร์) | ธงแสดงสัญชาติสีแดง ที่ด้านปลายธงมีรูปกลุ่มดาวกางเขนใต้สีแดง บรรจุอยู่ในวงกลมสีขาว (หรือวงกลมสีน้ำเงิน) |
|  | ค.ศ. 1902 - 1903 | แบบธงรับรองอย่างเป็นทางการ โดยสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 | ธงแสดงสัญชาติสีแดง ที่ฝั่งปลายธงมีรูปดาวห้าแฉกสีแดงขอบขาวรวม 4 ดวง เรียงเป็นรูปกลุ่มดาวกางเขนใต้ |
|  | ค.ศ. 1903 - ปัจจุบัน | แบบธงรับรองอย่างเป็นทางการ โดยสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 | ธงชาตินิวซีแลนด์ แต่พื้นธงเป็นสีแดง และรูปกลุ่มดาวกางเขนใต้นั้นเป็นสีขาว |
|  |  | กองเรือยอชต์นิวซีแลนด์ | ธงพื้นสีน้ำเงิน กลางธงมีรูปกางเขนสีขาว ที่ช่องมุมบนด้านคันธงมีรูปธงชาตินิวซีแลนด์ |
|  | 16 พฤษจิกายน ค.ศ. 1938 - ปัจจุบัน | ธงแสดงสัญชาติการบินพลเรือนนิวซีแลนด์ | ธงพื้นสีฟ้า กลางธงมีรูปกางเขนสีฟ้าขอบขาว ที่ช่องมุมบนด้านคันธงมีรูปธงชาติสหราชอาณาจักร ที่มุมล่างด้านปลายธงมีรูปดาวห้าแฉกสีแดง เรียงเป็นรูปกลุ่มดาวกางเขนใต้ |
ธงทหาร

| ภาพธง> กระทรวงกลาโหม | ระยะเวลาที่ใช้> กระทรวงกลาโหม | การใช้> กระทรวงกลาโหม | คำอธิบาย|> กระทรวงกลาโหม |
| --- | --- | --- | --- |

กองทัพบกนิวซีแลนด์
|  |  | กรมหารราบนิวซีแลนด์ |  |
|  |  | ทหารช่างนิวซีแลนด์ |  |
|  |  | ทหารสรรพาวุธนิวซีแลนด์ |  |
ราชนาวีนิวซีแลนด์
|  | ค.ศ. 1968 - ปัจจุบัน | ธงแสดงสัญชาติราชนาวีนิวซีแลนด์ | ธงชาตินิวซีแลนด์ แต่เป็นพื้นสีขาว และรูปกลุ่มดาวกางเขนใต้นั้นเป็นสีแดง |
|  |  | ผู้บัญชาการทหารเรือนิวซีแลนด์ | ธงพื้นสีแดงเข้มกับสีน้ำเงินแบ่งตามแนวตั้ง กลางมีรูปสมอในแนวนอนสีเหลือง |
|  |  | ธงผู้บังคับการเรือ | ธงหางจระเข้สีน้ำเงิน ที่ต้นธงมีรูปดาวกางเขนใต้ ดาวสีแดงขอบสีขาว ใช้สำหรับเรือรบที่มีผู้บังคับการเรือในสังกัดกองทัพเรือประจำการอยู่ ความยาวของธงนี้ขึ้นอยู่กับระยะเวลาการประจำการของเรือลำนั้นๆ |
กองทัพอากาศนิวซีแลนด์
|  | ค.ศ. 1939 - ปัจจุบัน | ธงแสดงสัญชาติกองทัพอากาศนิวซีแลนด์ | ลักษณะเดียวกับธงกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร ที่ด้านปลายธงมีเครื่องหมายวงกลมสีธงชาติของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร แต่ตรงกลางวงสีแดงมีอักษรย่อชื่อประเทศว่า "NZ" |
|  |  | ธงทหารพลร่มนิวซีแลนด์ | ธงพื้นสีฟ้า กลางธงเครื่องหมายวงกลมสีธงชาติของกองทัพอากาศนิวซีแลนด์ |
ธงราชการ

| ภาพธง | ระยะเวลาที่ใช้ | การใช้ | คำอธิบาย| |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. 1966 - ปัจจุบัน | ธงแสดงสัญชาติศุลกากรนิวซีแลนด์ | ธงชาตินิวซีแลนด์มีข้อความ "HMC" ("Her Majesty's Customs") อยู่ที่ตอนล่างของธง. เปลี่ยนแบบธงผืนใหม่เมื่อ ปี พ.ศ. 2539. |
|  | ค.ศ.  - | ธงแสดงสัญชาติตำรวจนิวซีแลนด์ | ธงพื้นสีนำเงินที่มุมบนธงมีธงชาตินิวซีแลนด์ ที่ด้านปลายธงมีภาพตราราชการของสำนักงานตำรวจ |
|  | ค.ศ.  - | ธงแสดงสัญชาติเจ้าพนักงานดับเพลิงนิวซีแลนด์ | ธงพื้นสีน้ำเงิน ที่มุมบนธงมีธงชาตินิวซีแลนด์ ที่ด้านปลายธงมีภาพตราราชการของหน่วยดับเพลิง. |
|  | ค.ศ. 1968 - 1998 | ธงแสดงสัญชาติกระทรวงคมนาคม | ธงพื้นสีฟ้า ที่มุมธงด้านคันธงมีภาพธงราชนาวีนิวซีแลนด์ ที่ด้านปลายธงมีภาพตราประจำกระทรวง |
ธงรัฐในเครือสัมพันธ์เสรี

| ภาพธง | ระยะเวลาที่ใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. 1979 - ปัจจุบัน | ธงชาติหมู่เกาะคุก | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน มีรูปดาว 15 ดวงเรียงเป็นวงกลม |
|  | ค.ศ. 1975 - ปัจจุบัน | ธงนีวเว | ธงพื้นเหลือง มีงชาติสหราชอาณาจักรที่มุมธงด้านคันธง ที่กลางกางเขนในธงชาติสหราชอาณาจักร มีรูปดาว 5 ดวง อยู่ตรงกลาง 1 ดวง อยู่ตามแขนกางเขน 4 ดวง |
ธงชนเผ่าเมารี

| ภาพธง | ระยะเวลาที่ใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | พ.ศ. 2377 | ธงชาตินิวซีแลนด์ สมัยที่ยังใช้ชื่อประเทศว่า สหภาพชนเผ่าเมารีแห่งนิวซีแลนด์, ธงนี้เป็นธงที่ชนเผ่าพื้นเมืองบางเผ่านิยมใช้ | มีลักษณะใกล้เคียงกับธงที่ประกาศใช้ เมื่อ พ.ศ. 2377 - พ.ศ. 2383, แต่มีความแตกต่างกันที่ ภายในมีกางเขนสีแดงขอบดำ แบ่งพื้นสีน้ำเงินออกเป็น 4 ช่อง แต่ละช่องมีรูปดาวแปดแฉกสีขาว |
|  | ค.ศ. 1990 - ปัจจุบัน | ธงติโน รังกาติราตังกา (en:Tino rangatiratanga) | ธงพื้นดำ-แดง มีแถบสีขาวบิดเกลียวแบ่งกลางธง ธงนี้เป็นธงของชนเผ่าเมารีอย่างไม่เป็นทางการ |
|  |  | ตัวอย่างธงของชนเผ่าเมารี | ธงแสดงสัญชาติสีแดง (ธงเรือพลเรือน) ประกอบกับชื่อเผ่าเมารีที่ด้านปลายธง ใช้ในบางชนเผ่า |
ธงกีฬา

| ภาพธง | ระยะเวลาที่ใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. 1908 - 1912 | ธงของทีมกีฬาออสตราเลเชีย ในการแข่งขันกีฬาโอลิกปิกฤดูร้อนปี 1908 และ 1912 | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน มีภาพโล่รูปดาวกางเขนใต้ภายใต้มงกุฎบรรจุอยู่ในวงกลม |
|  | ค.ศ. 1979 - 1994 | ธงคณะกรรมการโอลิมปิกนิวซีแลนด์ | ธงพื้นสีดำ กลางธงมีรูปเฟิร์นสีขาวรองรับด้วยห่วงโอลิมปิก |
|  | ค.ศ. 1994 - ปัจจุบัน | ธงคณะกรรมการโอลิมปิกนิวซีแลนด์ |  |
|  |  | ธงคณะกรรมการพาราลิมปิกนิวซีแลนด์ |  |
|  | ค.ศ. 1987 - ปัจจุบัน | ธงออลแบล็ค ทีมกีฬารักบี้ของนิวซีแลนด์ | ธงพื้นสีดำ กลางธงมีรูปใบเฟิร์นสีเงิน |
|  |  | ธงออลไวท์ ทีมกีฬาฟุตบอลของนิวซีแลนด์ |  |
ธงแบบอื่น

| ภาพธง | ระยะเวลาที่ใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | กลางศตวรรษที่ 19 | ธงชาตินิวซีแลนด์ (ไม่ปรากฎการใช้) | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน มีตราประจำดินแดนอาณานิคมที่ด้านปลายธง |
|  | กลางศตวรรษที่ 19 |  | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน มีรูปดาวห้าแฉกสีขาว เรียงเป็นรูปกลุ่มดาวกาเขนใต้ที่ด้านปลายธง |
|  | กลางศตวรรษที่ 19 |  | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน มีอักษรตัวพิมพ์ใหญ่ สีแดงขอบขาว คำว่า "NEW ZEALAND" ที่ด้านปลายธง |
ธงแบบอื่นมีการออกแบบให้เป็นธงใหม่ของนิวซีแลนด์ แต่ไม่ใช่ธงราชการ
|  | พ.ศ. 2526 | ธงโกรู (Koru Flag) (ออกแบบโดย Friedensreich Hundertwasser) | ธงพื้ขาว มีลายขดสีเขียว (Koru) |
|  | พ.ศ. 2533 - | ธงติโน รังกาติราตังกา (en:Tino rangatiratanga) | ธงพื้นดำ-แดง มีแถบสีขาวบิดเกลียวแบ่งกลางธง ธงนี้เป็นธงของชนเผ่าเมารีอย่างไม่เป็นทางการ |
|  | พ.ศ. 2548 | แบบธงที่ออกแบบโดย คีล ล็อกวู้ด (Kyle Lockwood's Flag) | ธงสีแดง-ขาว-น้ำเงิน เป็นเครื่องหมายของ "ประชาชนแห่งนิวซีแลนด์" พื้สีน้ำเงินหมายถึงมหาสมุทร สีแดงคือชนเผ่าเมารีและสีเลือดของเหล่าทหาร สีขาวหมายถึงสมญานามของประเทศ ซึ่งได้ชื่อว่า"ดินแดนแห่งเมฆยาวสีขาว" ("Land of the Long White Cloud") |
|  | พ.ศ. 2550 | ธงบลูยูเนียนแจ็ค (Blue Union Jack flag) | แบบธงส่วนใหญ่ที่มีการเสนอให้เป็นธงชาตินิวซีแลนด์ใหม่นั้น ส่วนใหญ่จะลบภาพธงชาติสหราชอาณาจักรออกไป มีอยู่น้อยแบบมากที่คงส่วนของธงชาติดังกล่าวไว้ เพื่อแสดงว่านิวซีแลนด์เป็นหนึ่งในมรดกของงสหราชอาณาจักร ดังเช่นที่ปรากฏในธงนี้ |
ดูเพิ่ม

ตราแผ่นดินของนิวซีแลนด์
ก็อดดีเฟนด์นิวซีแลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาตินิวซีแลนด์ ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ธงชาตินิวซีแลนด์ - กระทรวงวัฒนธรรมและมรดกแห่งชาติ เก็บถาวร 2010-05-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
NZ Flag.com เว็บไซต์ธงชาตินิวซีแลนด์อย่างเป็นทางการ
ธงชาตินิวซีแลนด์และธงเมารี เก็บถาวร 2006-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 13

| อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 13 |
| --- | --- |
สร้างโดย: ไทรา แบงส์
พัฒนาโดย: เคน ม็อค เคนย่า แบร์ริส
ประเทศแหล่งกำเนิด:  สหรัฐอเมริกา
จำนวนตอน: 13
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ไทรา แบงส์ เคน ม็อค แดเนียลล์ โชเซ็ท
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: CW network
ออกอากาศ: 9 กันยายน พ.ศ. 2552 – 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 13 (America's Next Top Model, Cycle 13) เป็นฤดูกาลที่ 13 ของอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ออกอากาศครั้งแรกที่สหรัฐอเมริกา ทางช่อง CW ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2552 สำหรับฤดูกาลนี้มีผู้เข้าแข่งขันจำนวนเท่ากับ ฤดูกาลที่ 10 และ  11 โดยมีทั้งสิ้น 14 คน และเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สุดยอดนางแบบ หญิงสาวสูง 5 ฟุต 7 นิ้วและเตี้ยกว่านั้น , ความงามอยู่ภายใต้มาตรฐานความสูง เพื่อก้าวสู่ผู้ชนะ 14 สาวต้องพิสูจน์ความงามที่มาในทุกรูปทรง , ขนาดและความสูง สำหรับคำโฆษณาที่ใช้ในฤดูกาลนี้คือ "'The Lineup Is 5"7' And Under. Not The Usual Suspects. BOOK 'EM!"  และเพลงที่ใช้สำหรับประกอบตัวอย่างของรายการในฤดูกาลนี้คือเพลง "Good Girls Go Bad" ของ Cobra Starship
ในรอบ 6 คนสุดท้ายของฤดูกาลนี้ ได้ไปแข่งขันต่อที่ ฮาวาย ประเทศอเมริกา และรางวัลของผู้ชนะคือการได้เซ็นสัญญากับโมเดลลิ่ง เอเจนซี่  "Wilhelmina" ได้ถ่ายแบบ 6 หน้าเต็มลงในนิตยสาร เซเว่นทีน และเซ็นสัญญา 100,000 เหรียญ กับเครื่องสำอาง CoverGirl
และผู้ชนะก็คือ นิโคล ฟ็อกซ์ สาววัย 18 จาก โคโลราโด ซึ่งเป็นผู้ชนะที่อายุน้อยที่สุดในรายการ
ข้อมูลการออกอากาศ > How Short Can You Go

ออกอากาศ : 9 กันยายน 2552
ครั้งแรกในประวัติศาสตร์สุดยอดนางแบบ, หญิงสาวสูง 5 ฟุต 7 นิ้ว และเตี้ยกว่านั้น, ความงามอยู่ภายใต้มาตรฐานความสูง เพื่อก้าวสู่ผู้ชนะ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ในรอบคัดเลือก สาวๆ ต้องเปลี่ยนชุดและเดินแบบกับมิสเจ โดยมีมิสเตอร์เจย์ คอยถ่ายรูปโพลารอยด์ของพวกเธอขณะเดินแบบไปด้วย หลังจากนั้นพวกเธอต้องเข้าสัมภาษณ์กับคณะกรรมการ คอร์ทนีย์เป็นคนเดียวที่มาคัดตัวทั้งๆ ที่ขาหัก  แอลลิสันบอกมิสเจ ถึงเคล็ดลับในการเดินบนรันเวย์ของเธอ ลูลู่ประกาศตัวว่าเป็นพวกรักร่วมเพศ ซันเดเล่าถึงวัยเด็กอันโหดร้ายของเธอ และผู้เข้าแข่งขันหลายคนต่างไม่พอใจในบุคลิกภาพของแอมเบอร์กับนิโคล
เมื่อสาวๆ ถูกคัดออกจนเหลือ 20 คน พวกเธอก็ต้องไปโพสท์ท่าบนรันเวย์ ซึ่งมิสเตอร์เจย์ ประทับใจในท่าเดินและท่าโพสท์ของคอร์ทนีย์เป็นอย่างมาก และสุดท้ายสาวๆ ก็ถูกคัดเหลือแค่ 14 คน โดยไทร่าได้มาแสดงความยินดีกับพวกเธอที่จะเป็นผู้บุกเบิกวงการแฟชั่น ในฐานะสาวร่างเตี้ยเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
แขกรับเชิญพิเศษ : แบรดฟอร์ด ซิสค์
ข้อมูลการออกอากาศ > The Early Bird Gets A Makeover

ออกอากาศ : 9 กันยายน 2552
มิสเตอร์เจย์ได้มาหาสาวๆ ที่ถนนเมลโรสเอเวนนิว เพื่อแจ้งพวกเธอเรื่องของแอมเบอร์ว่าเธอขอออกจากการแข่งขันด้วยเหตุผลส่วนตัวบางอย่าง และให้ ลิซ่า เข้ามาแข่งแทน จากนั้นเจทั้งสองได้พาสาวๆ ทั้ง 14 คนไปรับการแปลงโฉม  ซึ่งสาวๆ ส่วนใหญ่ต่างก็พึงพอใจกับลุคใหม่ของพวกเธอ ยกเว้นลิซ่า ซึ่งรู้สึกว่าเธอไม่ค่อยเปลี่ยนไปจากเดิมเท่าไหร่ และ บีอังก้าที่ไม่พอใจที่คิ้วของเธอถูกย้อมสี
ผู้ที่ขอออกจากการแข่งขัน : แอมเบอร์ เดอเพซ
ผู้ที่ได้เข้าแข่งขันแทน : ลิซ่า รามัส
จากนั้นสาวๆ ได้ย้ายเข้ามาสู่บ้านใหม่ใน ลอสแอนเจลิส และได้ถ่ายภาพเป็นครั้งแรก ซึ่งพวกเธอต้องโพสท่าในภาพที่คล้ายกับภาพในสมัยเด็กของพวกเธอโดยที่ต้องให้ออกมาเป็นแฟชั่นด้วย  เรย์ต้องพยายามโพสท่าบนส้นสูง 8 นิ้วด้วยความยากลำบาก ซันเดและลิซ่ารู้สึกกังวลกับชุดของพวกเธอ ในขณะที่บีอังก้าไปบอกกับมิสเตอร์เจย์ว่าเธอไม่พอใจกับการแต่งหน้าของเธอ  ในห้องตัดสินครั้งนี้ ทุกคนได้พบกับกรรมการพิเศษเป็นนางแบบชื่อดังอย่าง ชาเนล อิมาน ภาพของเรย์  นิโคล เจนนิเฟอร์  แอชลีย์ และบีอังก้า ได้สร้างความประทับใจให้กับคณะกรรมการเป็นอย่างมาก ในขณะที่บริททานี่ได้รับคำวิจารณ์ว่าเธอดูเซ็กซี่เกินไป ภาพของคาร่าและซันเด ดูค่อนข้างน่าเบื่อ และภาพของลิซ่าออกมาเลวร้ายที่สุด
บีอังก้าต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายเพราะกรรมการรู้สึกว่าการกระทำของเธอในระหว่างถ่ายแบบดูไม่มีความเป็นมืออาชีพ แต่กลายเป็นลิซ่าที่ต้องกลับบ้านเพราะภาพที่ไร้ประสิทธิภาพและความไม่มั่นใจของเธอทั้งๆ ที่ได้รับโอกาสใหม่อีกครั้ง
ผู้ที่ถูกเรียกชื่อคนแรก : เรย์ ไวซ์
ผู้ที่ยืนเป็นสองคนสุดท้าย : บีอังก้า ริชาร์ดสัน และ ลิซ่า รามัส
ผู้ที่ถูกคัดออก : ลิซ่า รามัส
ช่างถ่ายภาพ : บัลโดเมโร่ เฟอร์นันเดซ
แขกรับเชิญพิเศษ : ชาเนล อิมาน, แซลลี่ เฮิร์ชเบอร์เกอร์
ข้อมูลการออกอากาศ > Fortress of Fierceness

ออกอากาศ : 16 กันยายน 2552
ในสัปดาห์นี้สาวๆ ได้ไปพบกับ ชอน แพทเทอร์สัน เจ้าของบริษัท โมเดลลิ่ง "Wilhelmina" โดย ไนเจล บาร์คเกอร์ ซึ่งคอร์ทนีย์ ก็เป็นอีกครั้งที่เธอทำได้ดีกับการเดินแบบ ในขณะที่ ลูลู่ และ ราเชล ค่อนข้างมีปัญหากับการสัมภาษณ์ครั้งนี้, หลังจากสาวๆ ทุกคนเข้ามาสัมภาษณ์เสร็จสิ้นแล้ว ชอน แพทเทอร์สัน ออกมาบอกกับสาวๆ ว่า จะมีหนึ่งคนที่ถูกคัดออกโดยตัดสินจากการเข้าไปพบกับเขาเมื่อครู่นี้ และคนที่ถูกคัดออกก็คือ ราเชล  เนื่องจากการที่เธอไม่มีพรสวรรค์ของการเป็นนางแบบเลย
ผู้ถูกคัดออกนอกห้องตัดสิน : ราเชล แอแคิลเบอร์เกอร์
สาวๆ ได้ไปพบกับไทร่า แบงส์ ซึ่งเสื้อของไทร่าได้เขียนว่า "smize" (smile with their eyes) และสาวๆ ได้เรียนรู้เกี่ยวกับการโพสสื่อด้วยสายตาของตนเอง ผ่านผู้สอน (ไทร่า แบงส์) หลังจากการเรียนรู้ สาวๆ ได้ไปประลองฝีมือการโพสด้วยสายตากันเป็นทีม ซึ่งทีมที่ชนะ (บีอังก้า, บริททานี่, คอร์ทนีย์, คาร่า, ลอร่า และ ลูลู่) ได้ไปทานอาหารค่ำกับ ชอน แพทเทอร์สัน ส่วนทีมที่แพ้ (แอชลีย์, เอริน, เจนนิเฟอร์, นิโคล, เรย์ และ ซันเด ) ต้องไปล้างจานแทน
ต่อมา สาวๆ ได้ไปถ่ายภาพกับม้า ในลานแข่งม้า ในสภาพเปลือยท่อนบน ในห้องตัดสินผลงานของ เอริน, บริททานี่, ลอร่า, นิโคล ค่อนข้างโดดเด่นถูกใจกรรมการ ลอเรนพูดว่าภาพของบริททานี่วิเศษมาก ๆ และเธอไม่รู้ว่าบริททานี่โพสท่าคล้ายกำลังนอนตะแคงบนหลังม้าได้อย่างไร นั่นทำให้ลอเรนและกรรมการคนอื่นๆ ประทับใจเป็นอย่างมาก ภาพของเอรินได้รับคำชมเป็นอย่างมากในเรื่องการยิ้มด้วยดวงตา ภาพของเรย์โดนพูดถึงว่าเหมือนภาพของมาดอนน่าในภาคนางแบบ ผลงานของแอชลีย์และบีอังก้ากลับออกมาแย่ บีอังก้าไม่มีอะไรดีในภาพ แต่เธอกลับบอกว่า "เธอชอบวิกของเธอ!" นั่นทำให้เธอตกเป็นสองคนสุดท้ายอีกครั้ง แต่อย่างไรก็ตามผลงานเธอก็ยังส่งผลให้เธออยู่ต่อไป และคอร์ทนีย์ ต้องถูกส่งกลับบ้าน เนื่องจากสายตาของเธอยังคงไม่สื่ออะไรที่มากพอให้กรรมการได้เห็น
ผู้ที่ถูกเรียกชื่อคนแรก : เอริน แวกเนอร์
ผู้ที่ยืนเป็นสองคนสุดท้าย : คอร์ทนีย์ ดาวีส์ และ บีอังก้า ริชาร์ดสัน
ผู้ที่ถูกคัดออก : คอร์ทนีย์ ดาวีส์
ช่างถ่ายภาพ : ฟิรูซ ซาฮีดิ
แขกรับเชิญพิเศษ : ลอเรน คอนราร์ด, ชอน แพทเทอร์สัน
ข้อมูลการออกอากาศ > Make Me Tall

ออกอากาศ : 23 กันยายน 2552
ก้าวสู่สัปดาห์ใหม่สาวๆ ได้พบกับมิส.เจ ซึ่งการเปิดตัวของมิส.เจ ได้เดินแบบเคียงคู่มากับนางแบบรุ่นน้องๆ อย่าง ดีว่า ดาวานน่า มิส.เจได้สอนเรื่องการเดินแบบ แบบเป็นนางแบบมืออาชีพและการเดินแบบบนเวทีถึง 2 คน หลังจากการเรียนรู้การเดินแบบเสร็จสิ้น นางแบบทุกคนก็ต้องไปเดินแบบประชันกันนางแบบมืออาชีพที่สูง 5 ฟุต 7 นิ้ว ขึ้นไป โดยการเดินแบบครั้งนี้ บริททานี่ มีฝีมือการเดินแบบที่โดดเด่นมากที่สุดในกลุ่มและเป็นผู้ชนะของรางวัลประจำสัปดาห์นี้ไปนั้นคือ การถ่ายภาพลงนิตยสารเซเว่นทีน โดยบริททานี่ได้เลือกเพื่อนไปอีก 2 คนนั้นคือ ลอร่า และ คาร่า, ส่วน ลูลู่ และ บีอังก้า เป็นคนในกลุ่มที่ทำได้ค่อนข้างแย่ที่สุดในสัปดาห์นี้
ต่อมาสาวๆ ก้าวเข้าสู่การถ่ายแบบที่อยู่ในโรงงานร้าง และ มีแต่อุปกรณ์ที่จะทำให้สาวๆดูตัวสูงขึ้นมา ในการถ่ายภาพครั้งนี้บริททานี่ และ ลูลู่ ทำให้เจย์ มานูเอลต้องติมากที่สุด, ต่อมาในห้องตัดสิน ภาพของ คาร่า, นิโคล และ เอริน เป็นที่ถูกใจกรรมการมาก แต่ผลงานที่ออกมาของ แอชลีย์, ลูลู่ และ บริททานี่ กลับออกเป็นที่น่าผิดหวังเป็นอย่างมาก ในการตัดสินภาพของบริททานี่ดูมีความเป็นนางแบบมากกว่าแต่เธอดูเตี้ยกว่าความเป็นจริง ส่วนลูลู่มีภาพที่สวยแต่ไม่ดูเหมือนกับนางแบบ ซึ่งผู้ที่ถูกคัดออกในครั้งนี้เป็น ลูลู่ เนื่องจากภาพที่ออกมาดูไม่ได้โดดเด่นมากเพียงพอ
ผู้ที่ถูกเรียกชื่อคนแรก: คาร่า วินเซนต์
ผู้ที่ยืนเป็นสองคนสุดท้าย: บริททานี่ มาร์เกิร์ท และ ลูลู่ เบรธเวท
ผู้ที่ถูกคัดออก: ลูลู่ เบรธเวท
ช่างถ่ายภาพ : โจนาธาน แมนเนี่ยน
แขกรับเชิญพิเศษ : เจมี่ ริเชอร์, เคแวน ฮอลล์, แอน โชเค็ต, ดีว่า ดาวานน่า, ยอน ยู
ท็อปโมเดล อิน แอ็คชั่น: แม็กคีย์ ซูลลีแวน ( ฤดูกาลที่ 11)
ข้อมูลการออกอากาศ > Take My Photo, Tyra!

ออกอากาศ : 30 กันยายน 2552
การแข่งขันในสัปดาห์นี้ เริ่มต้นด้วยการที่สาวๆ ไปเรียนรู้เรื่องการแต่งหน้ากับ แซม ไฟน์ หลังจากเรียนรู้เรื่องการแต่งหน้าได้พักหนึ่ง สาวๆ ก็ได้ไปพบกับ ไนเจล และ คริสซี่ บาร์คเกอร์ โดยการแข่งขันชิงของรางวัลครั้งนี้ก็คือ การแข่งขันในด้านการแต่งหน้าต่างๆ ที่อยู่ในวอลมาร์ท เริ่มต้นด้วยการเลือกเสื้อผ้า, เลือกรองเท้า, การแต่งหน้าสไตล์ตนเอง และ การเลือกภาพสาวๆ ของคัฟเวอร์ เกิร์ล ซึ่งมาถึงด้านสุดท้ายมีสาวๆ ผ่านเข้ามาได้ถึง 3 คน นั้นคือ บีอังก้า, ซันเด และ เอริน การแต่งหน้าของ ซันเด ออกมาดีที่สุดในกลุ่มและเป็นผู้ชนะของรางวัลในครั้งนี้ไป
ต่อมาคือการถ่ายภาพที่ครั้งนี้มีช่างภาพเป็นนางแบบชื่อดังอย่าง ไทร่า แบงส์ ที่มาถ่ายภาพให้สาวๆ ด้วยตนเอง หัวข้อของการถ่ายแบบคือ การถ่ายบิวตี้ ช็อท กับ ผ้าทอ โดยรวมแล้วการถ่ายภาพครั้งนี้ บริททานี่ และ เอริน เป็นที่น่าพอใจ ส่วน บีอังก้า, แอชลีย์ และ ซันเด ออกมาไม่น่าพอใจเท่าไหร่ หลังจากการถ่ายภาพเสร็จสิ้นลงไทร่าได้ออกมาประกาศว่า บริททานี่ เป็นคนที่มีประสิทธิภาพในการถ่ายภาพครั้งนี้มากที่สุด และ เธอสมควรที่จะได้สิทธิ์คุ้มกันการถูกคัดออกไป มาถึงห้องตัดสิน แอชลีย์ และ ลอร่า ถูกติเรื่องการแต่งกาย รวมไปถึงภาพที่ออกมาไม่ค่อยดีเท่าไหร่อย่าง แอชลีย์, บีอังก้า และคาร่า การเรียกชื่อเริ่มต้นขึ้นจนกระทั่งเหลือเพียง 2 คนสุดท้ายนั้นคือ บีอังก้า และ แอชลีย์ ผลที่ออกมาคือ บีอังก้าต้องเป็นคนที่ถูกส่งกลับบ้าน เนื่องจากการสื่อที่ออกมาทางหน้าตา ยังไม่หนักแน่นเพียงพอ
ผู้ที่ถูกเรียกชื่อคนแรก / ได้สิทธิคุ้มกันการคัดออก: บริททานี่ มาร์เกิร์ท
ผู้ที่ยืนเป็นสองคนสุดท้าย: แอชลีย์ โฮวาร์ด และ บีอังก้า ริชาร์ดสัน
ผู้ที่ถูกคัดออก: บีอังก้า ริชาร์ดสัน
ช่างถ่ายภาพ : ไทรา แบงส์
แขกรับเชิญพิเศษ : ไชน่า โชว์, แซม ไฟน์, คริสซี่ บาร์คเกอร์, จวน มูนอซ ฮอร์ทาโด้, จีน วิลเลี่ยมสัน
ท็อปโมเดล อิน แอ็คชั่น: ซาแมนต้า ฟรานซิส ( ฤดูกาลที่ 8)