stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สุลักษณ์ ศิวรักษ์
ประวัติ

สุลักษณ์เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2476 ที่จังหวัดพระนคร มีชื่อเล่นว่า แป๊ะ หรือ เหม่ เป็นบุตรของเฉลิม และสุพรรณ (มีพี่น้องต่างมารดา 4 คน) สมรสกับนิลฉวี (เสียชีวิต 3 มกราคม พ.ศ. 2568) มีบุตร 1 คน ธิดา 2 คน คือ ฉิม มิ่งมานัส และ ขวัญข้าว
ครอบครัวของสุลักษณ์ เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน วงศ์สกุลทั้งหมดเป็นชาวจีนโพ้นทะเลซึ่งเดินทางเข้ามาตั้งรกรากและแต่งงานกับชาวไทยตั้งแต่ยุครัตนโกสินทร์ตอนต้นจนถึงรัชกาลที่ 5 แม้พื้นฐานครอบครัวจะได้รับอิทธิพลของวัฒนธรรมจีนก็ตาม แต่ก็ได้ผสมผสานจนกลายเป็นครอบครัวคนไทยที่นับถือพุทธศาสนาแบบเถรวาทเป็นหลัก ส่วนพื้นฐานทางเศรษฐกิจเป็นตระกูลที่ประกอบอาชีพค้าขายเป็นส่วนใหญ่ มีเพียงส่วนน้อยที่รับราชการในส่วนกลาง แต่ในช่วงที่สุลักษณ์เกิดนั้น เป็นช่วงที่ฐานะทางเศรษฐกิจอยู่ในช่วงตกต่ำเกือบถึงขีดสุด จึงแยกครอบครัวมาอยู่ที่ซอยสันติภาพ ถนนนเรศ อันเป็นบ้านที่สุลักษณ์อาศัยอยู่ในปัจจุบัน หลังจากที่บิดาถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2489 สุลักษณ์ซึ่งตอนนั้นยังอยู่ในช่วงมัธยมต้น ก็ต้องทำงานหาเลี้ยงตัวเอง และต่อมาจึงได้รับการอุปการะจากมารดา จนกระทั่งสำเร็จการศึกษา
พ.ศ. 2495 จบชั้นมัธยมปีที่ 8 จากโรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก ซึ่งเป็นโรงเรียนคาทอลิก โดยเข้าเรียนครั้งแรกในชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ในปี พ.ศ. 2486 แล้วต้องพักการเรียน เพราะภัยจากสงครามโลกครั้งที่สอง เกือบ 3 ปี ในระหว่างนี้ จึงได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดทองนพคุณ กรุงเทพมหานคร อันเป็นช่วงที่ได้รับประสบการณ์จากระบบการศึกษาในวัด แล้วกลับมาศึกษาต่อที่โรงเรียนอัสสัมชัญในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ในปี พ.ศ. 2489 จนสำเร็จการศึกษา พ.ศ. 2500 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีทางด้านปรัชญาประวัติศาสตร์และวรรณคดี จากมหาวิทยาลัยแห่งเวลส์ เมืองแลมปีเตอร์ (University of Wales, Lampeter) ในแคว้นเวลส์ สหราชอาณาจักร พ.ศ. 2503 สำเร็จการศึกษาและสอบเป็นเนติบัณฑิตอังกฤษ จากสำนักกฎหมายมิดเดิลเทมเปิล (The Middle Temple Bar Law Association) สหราชอาณาจักร
ประวัติ > การเมือง

สุลักษณ์ถือเป็นหนึ่งในนักเขียน นักวิชาการที่อยู่คู่กับสังคมการเมืองไทยมาตลอดประวัติศาสตร์หลังพ.ศ. 2500 เขานิยามตัวเองเป็นฝ่ายอนุรักษ์นิยม แต่ในขณะเดียวกันผู้คนที่สุลักษณ์ยกย่องในคุณงามความดีนั้นส่วนมากเป็นฝ่ายซ้าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับปรีดี พนมยงค์ อดีตสมาชิกคณะราษฎรและพรรคสหชีพ ซึ่งเคยมีปัญหากับสุลักษณ์อย่างรุนแรง ก่อนที่เขาจะได้อ่านจดหมายเกี่ยวกับกรณีสวรรคตของพูนศุข พนมยงค์ ในปี พ.ศ. 2523 หลังจากนั้นสุลักษณ์ก็แสดงออกอย่างเปิดเผยว่าตนนิยมชมชอบปรีดีตลอดมา นอกจากนั้นเขายังแสดงความนับถือในความสามารถของสมศักดิ์ เจียมธีรสกุล อดีตอาจารย์ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเกษียร เตชะพีระ อาจารย์ภาควิชาการเมืองการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อีกด้วย
สุลักษณ์เป็นที่ปรึกษาพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยในปี พ.ศ. 2549 หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 
ในวันที่ 1 กันยายน 2557 สุลักษณ์ ศิวรักษ์ให้สัมภาษณ์รายการ "คืนความจริง" ว่า มาตราดังกล่าวเป็นเครื่องมือของทุกรัฐบาลเพื่อกดขี่ราษฎร พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวว่า การจับคนเรื่องหมิ่นพระบรมเดชานุภาพทุกครั้งเป็นการรังแกพระองค์ และทำลายสถาบันพระมหากษัตริย์ ทุกรัฐบาลที่อ้างว่าจงรักภักดี ลึก ๆ แล้วไม่จงรัก และยกตัวอย่างจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนีซึ่งจับคนข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพมากที่สุด แล้วสถาบันพระมหากษัตริย์ของเยอรมนีก็สิ้นไปก่อนพระองค์สวรรคตเสียอีก สุลักษณ์ว่าเขาเสียใจที่ไม่มีปัญญาชนเห็นโทษของกฎหมายนี้ ไม่เห็นหัวใจของเสรีภาพ ไม่เห็นหัวใจของประชาธิปไตย ไม่เห็นหัวใจของความเป็นมนุษย์เป็นลำดับ เป็นปศุสัตว์เชื่อง ๆ ให้ใครเขาสั่งได้ ต่อมาในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2560 พนักงานสอบสวน สน.ชนะสงครามกล่าวหาเขาว่าทำผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 และมีมติฟ้องร้องเขาต่อ ศาลทหารกรุงเทพ ในความผิดฐานหมิ่นสถาบันพระมหากษัตริย์ต่อมาอัยการทหารไม่สั่งฟ้อง
สุลักษณ์ยังคงออกมาวิจารณ์การเมือง สังคม เศรษฐกิจ ตามทัศนะของตน ในช่องทางยูทูบ "เสมเสวนา" และ "ธนดิศ" โดยมีชุดคอนเทนต์คือ "การเมืองไทยยุคคณะราษฎร" และ "จักรีปริทัศน์"  และมักมีคอนเทนต์ตอบโต้กับสนธิ ลิ้มทองกุล หลายครั้ง
สุลักษณ์ได้เผยแพร่วิดีโอคลิป "คู่มือรับชม อนิเมชัน 2475 รุ่งอรุณแห่งการปฏิวัติ" เพื่อแสดงความคิดเห็นต่อภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง ๒๔๗๕ รุ่งอรุณแห่งการปฏิวัติ ผ่านทางช่องธนดิศที่เผยแพร่ทางยูทูบตั้งแต่วันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2567 โดยให้ความเห็นค่อนข้างรุนแรง กล่าวถึงภาพยนตร์ว่า "...ว่าปรีดีเป็นคนเลวร้าย ตั้งใจเล่นงานคณะราษฎร และยกย่องพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวอย่างไม่มีที่ติ โดยไม่คำนึงถึงประวัติศาสตร์ เป็นหนังมอมเมาคน" อย่างไรก็ดี อานนท์ ศักดิ์วรวิชญ์ ให้ความเห็นต่อการวิจารณ์ของสุลักษณ์ว่า "วิจารณ์อะไรแบบไม่อยู่บนความจริงและหลักวิชาการ"
รางวัล

รางวัลศรีบูรพา ประจำปี พ.ศ. 2537 จากสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย
ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บรรยายรับเชิญ(Visiting Professor) ที่ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์, มหาวิทยาลัยฮาวาย และมหาวิทยาลัยคอร์เนล สหรัฐอเมริกา
เกียวโด เจบีเอ็น - เอเชียเน็ท / อินโฟเควสท์ มูลนิธิสันติภาพนิวาโน (Niwano Peace Foundation) มอบรางวัลสันติภาพนิวาโนครั้งที่ 28 ให้กับนายสุลักษณ์ ศิวรักษ์ จากประเทศไทย
รับประกาศเกียรติคุณรับรางวัล Alternative Nobel Price หรือ  Right  Livelihood Award  (สัมมาอาชีวะ  ด้านการต่อสู้เพื่อปกป้องสิทธิมนุษยชนและประชาธิปไตย) ประจำปี 2538 ณ กรุงสตอคโฮล์ม รัฐสภาสวีเดน
รางวัลอัลเทอเนทีฟโนเบล (Alternative Nobel, Right Livelihood Award) หรือ "รางวัลโนเบลทางเลือก" ในปี พ.ศ. 2538
แหล่งข้อมูลอื่น

Sulak Sivaraksa - 1995 Right Livelihood Award Recipient เก็บถาวร 2005-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติ สุลักษณ์ ศิวรักษ์ เก็บถาวร 2007-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กผู้ได้รับรางวัลศรีบูรพา |
| --- | --- |
ศักดิชัย บำรุงพงศ์ · อำพัน ไชยวรศิลป์ · นิลวรรณ ปิ่นทอง · อาจินต์ ปัญจพรรค์ · สุจิตต์ วงษ์เทศ · สุลักษณ์ ศิวรักษ์ · กรุณา กุศลาสัย · เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ · สุชาติ สวัสดิ์ศรี · วิทยากร เชียงกูล · สุภัทร สวัสดิรักษ์ · สมชัย กตัญญุตานนท์ · เสถียร จันทิมาธร · นิธิ เอียวศรีวงศ์ · ธีรยุทธ บุญมี · เสกสรรค์ ประเสริฐกุล · สมบูรณ์ วรพงษ์ · สุวัฒน์ วรดิลก · ขรรค์ชัย บุนปาน · เสน่ห์ จามริก · สุรชัย จันทิมาธร · วัฒน์ วรรลยางกูร  · สุทธิชัย หยุ่น  · ชาญวิทย์ เกษตรศิริ · พระไพศาล วิสาโล · วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์· วุฒิสิทธิ์ สืบสุวรรณ  · ชัยวัฒน์ สถาอานันท์  · เชิด ทรงศรี
สุลักษณ์ ศิวรักษ์ ในฐานะบรรณาธิการของ อุโฆษสาร ของโรงเรียนอัสสัมชัญ
บาการี ซาญา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  บาการี ซาญา
ส่วนสูง:  5 ft 9 in (1.75 m)
ตำแหน่ง:  แบ็กขวา
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  -
หมายเลข:  3
 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 07:37, 8 พฤศจิกายน 2007 (UTC)
บาการี ซาญา (ฝรั่งเศส: Bacary Sagna ออกเสียง: [bakaʁi saɲa]) เป็นกองหลังทีมชาติฝรั่งเศส บิดามารดาเป็นชาวเซเนกัลโดยกำเนิด เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 ที่เมือง Sens เป็นอดีตผู้เล่นตำแหน่ง แบ็คขวา ให้กับ อาร์เซน่อล และ แมนเชสเตอร์ซิตี้ ปัจจุบันประกาศรีไทร์เลิกเล่นฟุตบอลอาชีพเมื่อปี 2019 ในวัย 36 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

Bacary Sagna Official Website เก็บถาวร 2010-06-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บาการี ซาญา ที่ National-Football-Teams.com
@sagnaofficial Sagna twitter page
Arsenal.com profile
สถิติของ Bacary Sagna ที่ Soccerbase
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติฝรั่งเศส – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 โยริส (c)  2 เดอบูว์ชี  3 เอวรา  4 วาราน  5 ซาโก  6 กาบาย  7 Cabella  8 Valbuena  9 ฌีรู  10 แบนเซมา  11 กรีแยซมาน  12 Mavuba  13 ม็องกาลา  14 มาตุยดี  15 ซาญา  16 Ruffier  17 ดีญ  18 ซีซอโก  19 ปอกบา  20 Rémy  21 โกเซียลนี  22 ชเนแดร์แล็ง  23 Landreau  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  1 โยริส (c)  2 เดอบูว์ชี  3 เอวรา  4 วาราน  5 ซาโก  6 กาบาย  7 Cabella  8 Valbuena  9 ฌีรู  10 แบนเซมา  11 กรีแยซมาน  12 Mavuba  13 ม็องกาลา  14 มาตุยดี  15 ซาญา  16 Ruffier  17 ดีญ  18 ซีซอโก  19 ปอกบา  20 Rémy  21 โกเซียลนี  22 ชเนแดร์แล็ง  23 Landreau  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติฝรั่งเศส – รองชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 โยริส (c)  2 ฌาแล  3 เอวรา  4 รามี  5 ก็องเต  6 กาบาย  7 กรีแยซมาน  8 ปาแย็ต  9 ฌีรู  10 ฌีญัก  11 มาร์ซียาล  12 ชเนแดร์แล็ง  13 ม็องกาลา  14 มาตุยดี  15 ปอกบา  16 ม็องด็องดา  17 ดีญ  18 ซีซอโก  19 ซาญา  20 กอมาน  21 โกเซียลนี  22 อูมตีตี  23 ก็อสตีล  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  1 โยริส (c)  2 ฌาแล  3 เอวรา  4 รามี  5 ก็องเต  6 กาบาย  7 กรีแยซมาน  8 ปาแย็ต  9 ฌีรู  10 ฌีญัก  11 มาร์ซียาล  12 ชเนแดร์แล็ง  13 ม็องกาลา  14 มาตุยดี  15 ปอกบา  16 ม็องด็องดา  17 ดีญ  18 ซีซอโก  19 ซาญา  20 กอมาน  21 โกเซียลนี  22 อูมตีตี  23 ก็อสตีล  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  |
ไดจิ คัมบาระ

| ไดจิ คัมบาระ |
| --- | --- |
神原 大地
เกิด:  (1983-08-30) 30 สิงหาคม ค.ศ. 1983 (41 ปี) จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2005 – ปัจจุบัน
ไดจิ คัมบาระ (ญี่ปุ่น: 神原 大地; โรมาจิ: Kanbara Daichi, เกิด 30 สิงหาคม 1983) เป็นนักพากย์ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดโอซากะ ไม่ได้สังกัดค่ายใด ๆ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ

| เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ 大勲位菊花章 |
| --- | --- |

มอบโดย จักรพรรดิญี่ปุ่น
ประเภท: สังวาล สายสะพายพร้อมดารา
วันสถาปนา: 27 ธันวาคม ค.ศ. 1876
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ผู้สมควรได้รับ: ประมุขแห่งรัฐ, พระราชวงศ์, หัวหน้ารัฐบาล, นายทหาร
มอบเพื่อ: ผู้กระทำความดีความชอบอันเป็นประโยชน์หรือความสำเร็จอันสูงส่ง
สถานะ: ยังพระราชทานอยู่
ผู้สถาปนา: จักรพรรดิเมจิ
ประธาน: จักรพรรดิญี่ปุ่น
ลำดับเกียรติ
รองมา: เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกคิริ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ (ญี่ปุ่น: 大勲位菊花章; โรมาจิ: Dai-kun'i kikka-shō; อังกฤษ: Supreme Order of the Chrysanthemum) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสุงสุดของญี่ปุ่น สถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1876 โดยจักรพรรดิเมจิ เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้สามารถมอบให้แก่บุคคลได้หลังการเสียชีวิตซึ่งแตกต่างจากเครื่องอิสริยาภรณ์ยุโรปอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
นอกจากราชวงศ์ญี่ปุ่น มีเพียงชาวญี่ปุ่น 7 คนที่ได้รับพระราชชั้นสังวาล นายกรัฐมนตรี ไซอนจิ คินโมจิ เป็นคนสุดท้ายที่ได้รับพระราชทานใน ค.ศ. 1928 อีก 8 คนที่เหลือได้รับหลังการเสียชีวิต บุคคลที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้คือชินโซ อาเบะ ใน ค.ศ. 2022 ปัจจุบัน มีเพียงจักรพรรดิองค์ปัจจุบันเท่านั้นที่เป็นประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ อย่างไรก็ตาม อาจมอบชั้นสังวาลแก่ประมุขแห่งรัฐต่างชาติเพื่อเจริญสัมพันธไมตรี เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ มีการพระราชทาน 2 แบบด้วยกัน คือ
แบบแรก มีสายสะพายพร้อมดารา และสังวาล สำหรับประมุขแห่งรัฐต่างประเทศ และสมาชิกพระราชวงศ์ญี่ปุ่น และ
แบบที่ 2 มีสายสะพายพร้อมดารา สำหรับพระราชวงศ์ต่างประเทศ ผู้นำรัฐบาลต่างประเทศ และบุคคลทั่วไปที่สมควรได้รับ
| แพรแถบย่อ |
| --- | --- |
ชั้นสังวาล: ชั้นมหาปรมาภรณ์
ระเบียงภาพ

สังวาล
สายสะพาย และดารา ในชั้นมหาปรมาภรณ์
ดวงดารา
รายพระนาม รายนาม ผู้ได้รับพระราชทาน > ชั้นสังวาล (ปัจจุบัน)

สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ (ประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ตั้งแต่ 1 พฤษภาคม 2562 ถึงปัจจุบัน)
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ (ประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ตั้งแต่ 7 มกราคม 2532 ถึง 30 เมษายน 2562)
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน
สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์
สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม
สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก
สมเด็จพระราชาธิบอับดุลลาห์ที่ 2 แห่งจอร์แดน
สมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู ซัยยิด ซีรอญุดดีน แห่งมาเลเซีย
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านอัซลาน มูหิบบัดดิน ชาห์ แห่งมาเลเซีย
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านตวนกู อับดุล ฮาลิม มูอัซซอม ชาห์ แห่งมาเลเซีย
สมเด็จพระราชาธิบดีฮัจญี ฮัสซานัล โบลเกียห์ แห่งบรูไน
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านกอบูส บิน ซะอีด อัสซะอีด แห่งโอมาน
สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก แห่งภูฏาน
เชคคาลิฟา บิน อาหมัด อัล ตานี แห่งกาตาร์
สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน
เชคเศาะบาห์ อัลอะหมัด อัลยาบาร์ อาลเศาะบาห์ แห่งคูเวต
พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวแห่งราชอาณาจักรไทย
รายพระนาม รายนาม ผู้ได้รับพระราชทาน > ชั้นสังวาล (อดีต)

สมเด็จพระจักรพรรดิมุตสึฮิโตะ (จักรพรรดิเมจิ) (องค์ประธาน)
สมเด็จพระจักรพรรดิโยะชิฮิโตะ (จักรพรรดิไทโช) (องค์ประธาน)
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ (จักรพรรดิโชวะ) (องค์ประธาน)
สมเด็จพระจักรพรรดิกวังซวี่แห่งมหาจักรวรรดิชิง
สมเด็จพระจักรพรรดิโกจงแห่งจักรวรรดิเกาหลี
สมเด็จพระจักรพรรดิซุนจงแห่งจักรวรรดิเกาหลี
สมเด็จพระราชาธิบดีซัยยิด ซีรอญุดดีน แห่งมาเลเซีย
สมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
สมเด็จพระราชาธิบดีอิสมาอิล นาซีรุดดิน ชาห์ แห่งมาเลเซีย
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช แห่งราชอาณาจักรไทย
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน
เจ้าชายโคโตฮิโตะ เจ้าคังอิน
สมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทระ แห่งเนปาล
สมเด็จพระเจ้ามเหนทระ แห่งเนปาล
พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ แห่งกัมพูชา
สมเด็จพระราชาธิบดีโมฮัมหมัด ซะฮิร์ ชาฮ์ แห่งอัฟกานิสถาน
พระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์
พระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์
สมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์ แห่งจอร์แดน
เชคยาบาร์ อัลอะหมัด อัลยาบาร์ อาลเศาะบาห์ แห่งคูเวต
พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี แห่งอิหร่าน
จอมพลเรือ โทโง เฮฮาจิโร
จอมพล ยามางาตะ อาริโตโมะ
จอมพล โอยามะ อิวาโอะ
สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 แห่งจักรวรรดิออตโตมัน
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่1แห่งเบลเยี่ยม
แหล่งข้อมูลอื่น

ญี่ปุ่น, สำนักงานคณะรัฐมนตรี: Decorations and Medals เก็บถาวร 2012-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สำนักเครื่องราชอิสริยาภรณ์: Order of the Chrysanthemum เก็บถาวร 2009-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Japan Mint: Production Process เก็บถาวร 2013-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่น |
| --- | --- |
ปัจจุบัน: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ · เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกคิริ · เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย · เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ · เครื่องราชอิสริยาภรณ์วัฒนธรรม  · เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ · เหรียญสรรเสริญวัฒนธรรม · เหรียญเกียรติยศ
อดีต: เครื่องราชอิสริยาภรณ์เหยี่ยวทองคำ · บุโกโชโช · เหรียญเกียรติยศทหาร
ตาบอดสี

| ตาบอดสี |
| --- | --- |
ภาพแสดงการมองเห็นปกติกับตาบอดสีประเภทต่าง ๆ
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: H53.5
ICD-9: 368.5
DiseasesDB: 2999
MedlinePlus: 001002
MeSH: D003117
ตาบอดสี (อังกฤษ: color blindness) หรือ การพร่องการเห็นสี (อังกฤษ: color vision deficiency) เป็นภาวะที่ความสามารถในการมองเห็นสีลดลงหรือการเห็นสีที่แตกต่างไปจากปกติ ภาวะนี้อาจทำให้ความสามารถบางอย่างลดลง เช่น การเลือกผลไม้ที่แก่หรือสุก การเลือกเสื้อผ้า และการอ่านสัญญาณไฟจราจร นอกจากนี้ ตาบอดสีอาจทำให้กิจกรรมทางการศึกษาบางอย่างยากขึ้น เช่น การเรียนศิลปะ อย่างไรก็ตาม ปัญหาโดยทั่วไปบางอย่างมักเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่คนตาบอดสีส่วนใหญ่สามารถปรับตัวเข้ากับภาวะนี้ได้ ส่วนใหญ่จะแยกระหว่างสีเขียวและสีแดงไม่ได้
สาเหตุ

โดยทั่วไปมนุษย์จะมีเซลล์รับแสงอยู่ด้วยกัน 2 กลุ่ม กลุ่มแรกทำหน้าที่รับรู้ถึงความมืด หรือ สว่าง ไม่สามารถแยกแยะสีสันได้ แต่จะมีความไวในการกระตุ้นแม้ในที่ที่มีแสงเพียงเล็กน้อย เช่น เวลากลางคืน ส่วนเซลล์กลุ่มที่สองจะทำหน้าที่บอกสีต่าง ๆ ที่เรามองเห็น โดยจะแยกได้อีกเป็น 3 ชนิด ตามระดับคลื่นแสง หรือสี ที่กระตุ้น ได้แก่ เซลล์รับแสงสีแดง เซลล์รับแสงสีน้ำเงิน และเซลส์รับแสงสีเขียวสำหรับการรับแสงสีอื่น โดยให้สมองเราแปลภาพออกมาเป็นสีต่าง ๆ
โรคตาบอดสี เกิดขึ้นจากเซลล์ประสาทชนิดหนึ่ง ในม่านตาที่มีการตอบสนองความไวต่อสีต่าง ๆ ทำงานผิดปกติ จนเกิดเป็นความบกพร่องหรือความพิการ ส่งผลให้ดวงตาไม่สามารถที่จะมองเห็นสีบางสีได้ แต่ทั้งนี้ ตาบอดสีไม่ได้มีเพียงแต่ข้อเสียเท่านั้น แต่ผู้ที่ตาบอดสีจะมีความสามารถในการแยกสีเฉดเดียวกันที่มีความแตกต่างกันเพียงเล็กน้อยได้ดีกว่าคนปกติ ตัวอย่างเช่น คนตาบอดสีเขียวจะแยกสีที่คล้ายกัน เช่น เขียวอ่อน เขียวอมเหลือง ได้ละเอียด และในประเทศอิสราเอลมีการรับ คนที่ตาบอดสีเข้าประจำในกองทัพบก เพราะคนเหล่านี้จะมองเห็นรถถังที่ทาสี พรางตัวอยู่ในภูมิประเทศ ได้ดีกว่าคนที่มีดวงตาเป็นปกติ
อาการ

อาการที่แสดงถึงความผิดปกตินั้นมักเกิดขึ้นจากจอประสาทตาเส้นประสาทตา หรือส่วนรับรู้ในสมองถูกทำลาย สาเหตุต่าง ๆ เช่น การอักเสบ ภาวะขาดเลือด อุบัติเหตุเนื้อ งอก การเสื่อมลงของจอประสาทตา และผลข้างเคียงจากใช้ยาหรือสารเคมีอื่น ๆ โดยผู้ป่วยจะมีอาการเรียกชื่อสีหรือเห็นสีผิดไปจากเดิม เช่น ความผิดปกติของตาทั้ง 2 ข้างไม่เท่ากัน อาจเป็นตาเดียวหรือทั้ง 2 ตา มีการเปลี่ยนแปลงมากขึ้นหรือลดลงได้ ขึ้นอยู่กับสาเหตุและความรุนแรงของโรคที่เป็นอยู่นั้น
การรักษาและการป้องกัน

ผู้ที่เป็นโรคนี้มาตั้งแต่กำเนิด ยังไม่พบวิธีรักษาที่ได้ผล ทั้งนี้ ควรปรึกษาแพทย์เพื่อรับคำแนะนำถึงโอกาสการถ่ายทอดทางพันธุกรรมและโอกาสหลีกเลี่ยงเพื่อไม่ให้เกิดภาวะตาบอดสีในหมู่ญาติ ส่วนผู้ที่มีภาวะตาบอดสีภายหลัง ควรรับการตรวจวินิจฉัยถึงสาเหตุ เพื่อการวางแผนรักษาที่เหมาะสมต่อไป ส่วนประเภทที่เกิดจากโรคต่าง ๆ ที่มีผลต่อจอประสาทและเส้นประสาทตา อาจป้องกันไม่ให้เกิดความผิดปกติแบบถาวร ควรได้รับคำแนะนำจากแพทย์ที่ถูกต้อง
จิฮิโระ สึซึกิ

จิฮิโระ สึซึกิ (ญี่ปุ่น: 鈴木千尋; โรมาจิ: Suzuki Chihiro) เป็นชื่อคนญี่ปุ่น อาจหมายถึง
จิฮิโระ สึซึกิ (ผู้ประกาศ) - อดีตผู้ประกาศหญิงของยามางาตะทีวี
จิฮิโระ สึซึกิ (นักพากย์) - นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
จิฮิโระ สึซึกิ (นักฟุตบอล) - นักฟุตบอลหญิง
จิฮิโระ สึซึกิ (นักพากย์)

| จิฮิโระ สึซึกิ |
| --- | --- |
เกิด:  (1977-02-17) 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977 (47 ปี) จังหวัดยามางาตะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1988 – ปัจจุบัน
ส่วนสูง: 165 ซม.
จิฮิโระ สึซึกิ (ญี่ปุ่น: 鈴木千尋; โรมาจิ: Suzuki Chihiro, เกิด 17 กุมภาพันธ์ 1977) เป็นนักพากย์ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดยามางาตะ ไม่ได้สังกัดค่ายใด
พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ)

| พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) |
| --- | --- |
เกิด: กรือเซะ อาณาจักรปตานี
เสียชีวิต: พ.ศ. 2396
สุสาน: กรือเซะ
สัญชาติ: มลายู
ตำแหน่ง: เจ้าเมืองปัตตานีและเจ้าเมืองยะหริ่ง
บุตร: 7 คน
บิดามารดา: วันฟาตัน (บิดา)
พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ หรือ รายาโต๊ะกี)  (มลายู: Nik Yusuf หรือ Raja Tokki) ทางการสยามเรียกว่า ทองอยู่ เป็นเจ้าเมืองปัตตานีในช่วงปี พ.ศ. 2375-2381 โดยเป็นรายาปัตตานีคนที่ 6 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นพระยายะหริ่งคนที่ 3 ในช่วงปี พ.ศ. 2381-2396
ประวัติ

พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) มีประวัติเล่าว่า รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อปตานีเสียเมืองให้แก่สยาม นิยูโซฟอายุเพียง 6 ขวบ ถูกนำตัวไปยังกรุงเทพพร้อมบิดาที่ชื่อวันฟาตัน ต่อมาได้รับการอุปถัมภ์จากนายทหารท่านหนึ่งจนเมื่อเติบใหญ่มีโอกาสได้รับราชการอยู่ในกรมพระราชวังบวรสถานมงคล จนกระทั่งเมื่อเข้าสู่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หัวเมืองมลายูเกิดความวุ่นวาย และมีการสืบทราบว่า "นิยูโซฟ” มีเชื้อสายเจ้าผู้ครองเมืองปตานี จึงโปรดเกล้าแต่งตั้งเป็น "พระยาตานี” ปกครองเมืองปัตตานี ตั้งวังที่ทำการ ณ กัวลาบือเก๊าะ บริเวณตำบลอาเนาะรูหรือโรงเรียนจ้องฮั้วในปัจจุบัน จนกระทั่งหลวงสวัสดิภักดี (ยิ้มซ้าย) รักษาราชการเมืองยะหริ่งถึงแก่อนิจกรรม เวลานั้นเมืองกลันตันเกิดความวุ่นวายระหว่างพระยากลันตัน (ตวนสนิปากแดง) และตนกูปะสา จึงได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งตนกูปะสาเป็นพระยาตานี และย้ายนิยูโซฟเป็นพระยายะหริ่ง ได้สร้างวังหลังใหม่ ที่ตำบลบ้านยามู ริมลำน้ำเมืองยือริงฟากทิศใต้ ครั้นพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) ถึงแก่พิราลัย จึงได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง สุลต่านเดวา เป็นพระยายะหริ่งแทน
การสืบเชื้อสาย

นิยูโซฟ บุตรวันฟาตัน บุตรรัตนาดีรายา บุตรวันฟากิฮ์ อาลี มหารายาเลลา บุตรสุลต่านอับดุลฮามิดชาห์ (นิมุสตอฟา) ดาตูยามู-จามปา บุตรสุลต่านมุซอฟฟัร (วันมุซอฟฟัร) บุตรสุลต่านอับดุลลอฮ์ อุมดาตุดดีน (Wan Bo Tri Tri) เจ้าผู้ครองเมืองปัณฑุรังคะ แห่งอาณาจักรจามปา
บุตร-ธิดา

พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) มีบุตรธิดารวม 7 คน ทราบชื่อ 5 คน ได้รับแต่งตั้งเป็นพระยายะหริ่งมี 2 คน ได้แก่
พระยายะหริ่ง (นิตีมุง)
พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ)
พระวิเศษวังษา (พึ่ง) ไม่ทราบชื่อถิ่นมลายู
รายาสาบัน
นิเซ็ง
Pintu besar dan hadapan istana jammu ประตูวังยะหริ่งเดิม ถ่ายปี พ.ศ. 2443
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์โรมาเนีย

รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระประมุขโรมาเนีย หรือ คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์โรมาเนีย เป็นผู้ที่อภิเษกสมรสกับกษัตริย์โรมาเนียในระหว่างทรงครองราชสมบัติ กษัตริย์ทุกพระองค์ของโรมาเนียมีพระอิศริยยศเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งโรมาเนีย และคู่อภิเษกสมรสทุกพระองค์มีพระอิศริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย
เจ้าหญิงพระชายาแห่งสหราชรัฐ > ราชวงศ์คูซา

| พระรูป | พระนาม | ประสูติ | เสกสมรส | เสวยราชย์ | พ้นจากราชสมบัติ | สวรรคต | คู่สมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เอเลนา คูซา | 17 มิถุนายน พ.ศ. 2368 | พ.ศ. 2387 | 24 มกราคม พ.ศ. 2402 | 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2409 พระสวามีสละราชสมบัติ | 2 เมษายน พ.ศ. 2451 | โดมนิเตอร์ อเล็กซานเดอร์ จอห์น คูซา |
เจ้าหญิงพระชายาแห่งสหราชรัฐ > ราชวงศ์โฮเอินซ็อลเลิร์น - ซีคมาริงเงิน

| พระรูป | พระนาม | ประสูติ | เสกสมรส | เสวยราชย์ | พ้นจากราชสมบัติ | สวรรคต | คู่สมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เจ้าหญิงเพาลีเนอ เอลิซาเบ็ทแห่งวีท | 29 ธันวาคม พ.ศ. 2386 | 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 | 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 | 1 มีนาคม พ.ศ. 2424 พระสวามีเปลี่ยนพระอิศริยยศ | 2 มีนาคม พ.ศ. 2459 | โดมนิเตอร์ คาโรล โฮเฮนโซเลน - ซิกมารินเกน |
สมเด็จพระราชินีแห่งชาวโรมาเนีย > ราชวงศ์โฮเอินซ็อลเลิร์น - ซีคมาริงเงิน

| พระรูป | พระนาม | ประสูติ | เสกสมรส | เสวยราชย์ | พ้นจากราชสมบัติ | สวรรคต | คู่สมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เจ้าหญิงเพาลีเนอ เอลีซาเบ็ทแห่งวีท | 29 ธันวาคม พ.ศ. 2386 | 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 | 1 มีนาคม พ.ศ. 2424 | 10 ตุลาคม พ.ศ. 2457 พระสวามีเสด็จสวรรคต | 2 มีนาคม พ.ศ. 2459 | สมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย |
|  | เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ | 29 ตุลาคม พ.ศ. 2418 | 10 มกราคม พ.ศ. 2436 | 10 ตุลาคม พ.ศ. 2457 | 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 พระสวามีเสด็จสวรรคต | 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 | สมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย |
สมเด็จพระราชินี และเจ้าชายพระราชสวามีแห่งโรมาเนีย (เพียงในนาม) > ราชวงศ์โฮเอินซ็อลเลิร์น - ซีคมาริงเงิน

| พระรูป | พระนาม | ประสูติ | เสกสมรส | เสวยราชย์ | พ้นจากราชสมบัติ | สวรรคต | คู่สมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เจ้าหญิงอานแห่งบูร์บง - ปาร์มา | 18 กันยายน พ.ศ. 2466 | 10 มิถุนายน พ.ศ. 2491 | 10 มิถุนายน พ.ศ. 2491 | 1 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | 1 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | สมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 แห่งโรมาเนีย |
|  | ราดู อัล โรมานีเอ ดูดา | 7 มิถุนายน พ.ศ. 2503 | 1 มกราคม พ.ศ. 2542 | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2560 | ยังอยู่ในราชสมบัติ | ยังดำรงพระชนม์ชีพอยู่ | เจ้าหญิงมาร์กาเรตา มกุฎราชกุมารีแห่งโรมาเนีย |
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งโรมาเนีย
ฟุตซอลไทยลีก

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2549
ประเทศ:  ไทย
สมาพันธ์: เอเอฟซี
จำนวนทีม: 14
ระดับในพีระมิด: 1
ตกชั้นสู่: ฟุตซอล ไทยลีก 2
ถ้วยระดับประเทศ: เอฟเอคัพ   Futsal Thailand Charity Shield
ถ้วยระดับนานาชาติ: เอเอฟซีฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ  อาเซียนฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: ห้องเย็นท่าข้าม (สมัยที่ 2)
ชนะเลิศมากที่สุด: บลูเวฟ ชลบุรี (11 สมัย)
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ปัจจุบัน: ฤดูกาล 2567
ฟุตซอลไทยลีก (อังกฤษ: Futsal ThaiLeague) เป็นการแข่งขันฟุตซอลลีกอาชีพสูงสุดในประเทศไทย จัดการแข่งขันโดยสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย โดยเริ่มการแข่งขันครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2549 ปัจจุบันมีสโมสรเข้าร่วมแข่งขันทั้งสิ้น 14 ทีม สโมสรที่ชนะเลิศในฤดูกาลล่าสุด คือ ห้องเย็นท่าข้าม
ประวัติ

ประเทศไทยได้มีการจัดการแข่งขันฟุตซอล 5 คน ขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2540 ด้วยความร่วมมือจากหลาย ๆ ฝ่ายที่ช่วยกันผลักดันกีฬาชนิดนี้ให้ได้รับความนิยมมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ กรุงเทพมหานคร การกีฬาแห่งประเทศไทย และเดอะมอลล์ กรุ๊ป จำกัด ร่วมกันจัดการแข่งขันฟุตซอล 5 คน ในรายการ STAR IN DOOR SOCCER 1997 เมื่อ 12–21 กรกฎาคม 2540 ณ เดอะมอลล์ บางกะปิ โดยมี 12 สโมสรจากไทยแลนด์ลีกเข้าร่วมการแข่งขัน และ สโมสรการท่าเรือแห่งประเทศไทย ได้รับตำแหน่งชนะเลิศ
ในปีต่อมาได้จัดการแข่งขันฟุตซอล 5 คน ขึ้นอีกเป็นครั้งที่ 2 ในครั้งนี้ สโมสรกรุงเทพมหานคร ชนะ สโมสรการท่าเรือแห่งประเทศไทย
ต่อมาในปี 2543 ได้มีการจัดการแข่งขันฟุตซอลขึ้นเป็นครั้งที่ 3 โดยมีการแข่งขันรอบคัดเลือกในแต่ละภาคเพื่อนำทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศมาแข่งขันกับทีมสโมสรชั้นนำจากไทยลีก ในการแข่งขันฟุตซอลชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย
ประวัติ > ชื่อรายการแข่งขัน

ครั้งที่ 1 (2549/2550) : ทีโอทีไทยแลนด์ฟุตซอลลีก (TOT Thailand Futsal League)
ครั้งที่ 2-8 (2550/2551 - 2552) : ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก (Thailand Futsal League)
ครั้งที่ 4 (2553 - 2555) : ยูเอสเอ็มไทยแลนด์ฟุตซอลลีก (USM Thailand Futsal League)
ครั้งที่ 7-8 (2557 - 2558) : ฟุตซอลไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก (Futsal Thailand Premier League)
ครั้งที่ 9-12 (2559-2562) :  เอไอเอสฟุตซอลไทยแลนด์ลีก (AIS Futsal Thailand League)
ครั้งที่ 13-16 (2563-2566) :  ฟุตซอลไทยลีก (Futsal ThaiLeague)
ครั้งที่ 17 (2567-ปัจจุบัน) :  MEAฟุตซอลไทยลีก (MEA Futsal ThaiLeague)
ประวัติตรา ฟุตซอลไทยลีก
ทีโอที
ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก 
 (2549/2550)
ไทยแลนด์
ฟุตซอลลีก 
 (2550/2551 - 2552)
ยูเอสเอ็ม
ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก 
 (2553 - 2555)
ฟุตซอล
ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 
 (2557 - 2558)
เอไอเอส
ฟุตซอลไทยแลนด์ลีก 
 (2559 - 2560)
เอไอเอส
ฟุตซอลไทยลีก 
 (2561 - 2562)
ประวัติ > เครือข่ายถ่ายทอดโทรทัศน์

ครั้งที่ 5-7 : ไลฟ์ทีวี (ฟุตบอล พลัส)
ครั้งที่ 8 :  สยามอินเตอร์มัลติมีเดีย(เอสเอ็มเอ็มทีวี) / จีเอ็มเอ็มแซต (จีเอ็มเอ็ม ฟุตบอล พลัส , จีเอ็มเอ็ม ฟุตบอล เอ็กซ์ตร้า) / ซีทีเอช
ครั้งที่ 9-13 : ไทยรัฐทีวี / เอไอเอส (แอปพลิเคชัน เอไอเอส เพลย์ และกล่อง เอไอเอส เพลย์ บ๊อกซ์)
ครั้งที่ 14 : ทีสปอร์ตส์ 7 / เอไอเอส (แอปพลิเคชัน เอไอเอส เพลย์ และกล่อง เอไอเอส เพลย์ บ๊อกซ์)