stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เหตุเครื่องบินชนกันที่ท่าอากาศยานกว่างโจวไป๋-ยฺหวินเดิม พ.ศ. 2533
แหล่งข้อมูลอื่น

Special Report: Xiamen Airlines Flight 8301 บนเว็บไซต์ AirDisaster.Com (สำเนา)
รายละเอียดเหตุการณ์ในวารสาร Flight Safety Digest ฉบับเดือนธันวาคม ค.ศ. 1990( เก็บถาวร 2013-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
สมพร หลงจิ

นายสมพร หลงจิ เกิดเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 ที่ อ.กาญจนดิษฐ์ จ.สุราษฎร์ธานี ในครอบครัวชาวมุสลิม จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และได้รับประกาศนียบัตรหลักสูตรผู้ประกอบการใหม่ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
มีประสบการณ์ทำงานเป็นสื่อมวลชนมาตลอด  อยู่กับหลายสังกัด ทั้ง เดอะ เนชั่น, สยามโพสต์, พิมพ์ไทยและบิสิเนสไทย โดยเป็นสื่อที่วิพากษ์วิจารณ์การทำงานของรัฐบาลอย่างตรงไปตรงมา
ในปี พ.ศ. 2544 ได้ลงรับสมัครเลือกตั้ง ในเขต 35 กรุงเทพมหานคร คือ เขตบางขุนเทียน สังกัดพรรคชาติไทย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
จากนั้นได้เข้าทำงานเป็นผู้จัดรายการวิทยุคลื่น เอฟ.เอ็ม. 92.25 เมกกะเฮิร์ซ ก่อนจะเข้าเป็นสมาชิกพรรคประชาราช ในปี พ.ศ. 2549 มีตำแหน่งเป็นรองโฆษกพรรคในระยะเริ่มต้นตั้งพรรค และย้ายเป็นสมาชิกพรรคมัชฌิมาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2550 และในเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 ได้ลงรับสมัครอีกครั้ง สังกัดพรรคมัชฌิมาธิปไตย ในเขต 8 กรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วย เขตสวนหลวง ประเวศ บางนา และพระโขนง แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ในปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคมัชฌิมาธิปไตย
ชีวิตส่วนตัว สมรสเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ปัจจุบันได้กลับมาจัดรายการวิทยุที่คลื่น เอฟ.เอ็ม. 92.25 เมกกะเฮิร์ซ อีกครั้ง และยังได้จัดรายการที่คลื่นปกป้องสถาบัน เอฟ.เอ็ม. 90.25 เมกกะเฮิร์ซ อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ส่วนตัว เก็บถาวร 2007-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทาจิกแอร์

ทาจิกแอร์ (อังกฤษ: State Unitary Aviation Enterprise "Tajik Air") หรือ ทาจิกิสถานแอร์ไลน์ (อังกฤษ: Tajikistan Airlines) เป็นสายการบินแห่งชาติของทาจิกิสถาน มีสำนักงานใหญ่ที่ ท่าอากาศยานนานาชาติดูชานเบ ในกรุงดูชานเบ สายการบินมีท่าอากาศยานหลักคือที่ ท่าอากาศยานนานาชาติดูชานเบ และมีท่าอากาศยานหลักที่คือ Khudzhand Airport ใน Khujand
จุดหมายปลายทาง

ทาจิกแอร์มีจุดหมายปลายทางในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 ดังนี้:
| ประเทศ | เมือง | ท่าอากาศยาน | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  อาเซอร์ไบจาน | บากู | ท่าอากาศยานนานาชาติเฮย์แดร์แอลีเยฟ | ยุบเลิก |  |
|  อินเดีย | เดลี | ท่าอากาศยานนานาชาติอินทิรา คานธี |  |  |
|  อิหร่าน | เตหะราน | ท่าอากาศยานแห่งชาติเตหะรานอิหม่ามโคมัยนี | ยุบเลิก |  |
|  คาซัคสถาน | อัลมาเตอ | ท่าอากาศยานนานาชาติอัลมาเตอ | ยุบเลิก |  |
|  คีร์กีซสถาน | บิชเคก | ท่าอากาศยานนานาชาติมานัส | ยุบเลิก |  |
|  รัสเซีย | มอสโก | ท่าอากาศยานนานาชาติมอสโกโดโมเดโดโว |  |  |
|  รัสเซีย | โนโวซีบีสค์ | ท่าอากาศยานทอลมาเชโว | ยุบเลิก |  |
|  รัสเซีย | เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก | ท่าอากาศยานปูลโคโว | ยุบเลิก |  |
|  รัสเซีย | ซูร์กุต | ท่าอากาศยานนานาชาติซูร์กุต | ยุบเลิก |  |
|  รัสเซีย | เยคาเตรินบุร์ก | ท่าอากาศยานนานาชาติโคลต์โซโว | ยุบเลิก |  |
|  ทาจิกิสถาน | ดูชานเบ | ท่าอากาศยานนานาชาติดูชานเบ | ฐาน |  |
|  ทาจิกิสถาน | ฆอรูฆ | ท่าอากาศยานฆอรูฆ | ยุบเลิก |  |
|  ทาจิกิสถาน | ฆูจันด์ | ท่าอากาศยานฆูจันด์ | ยุบเลิก |  |
|  ทาจิกิสถาน | บอฆตาร์ | ท่าอากาศยานนานาชาติบอฆตาร์ | ยุบเลิก |  |
|  ยูเครน | เคียฟ | ท่าอากาศยานนานาชาติบอรึสปิล | ยุบเลิก |  |
|  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | ชาร์จาห์ | ท่าอากาศยานนานาชาติชาร์จาห์ | ยุบเลิก |  |
ฝูงบิน > ปัจจุบัน

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 ฝูงบินของทาจิกแอร์มีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้:
| อากาศยาน | ใช้บริการ | สั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โบอิง 767-200อีอาร์ | 1 | — | 239 |  |
| โบอิง 737-300 | 1 | — | 126 |  |
| อันโตนอฟ อัน-28 | 2 | — | 17 |  |
| มิล มี-8 | 1 | — | 24 |  |
| รวม | 5 | — |  |  |
ฝูงบิน > อดีต

อันโตนอฟ อัน-24
อันโตนอฟ อัน-26
บ็อมบาร์ดียร์ ซีอาร์เจ200
โบอิง 737-200
โบอิง 737-400
โบอิง 737-500
โบอิง 737-800
โบอิง 747SP
โบอิง 767-300
จังเกอส์ เอ็ฟ.13
จังเกอส์ จู 52
ลีซูนอฟ ลี-2
มิล มี-8ตูโปเลฟ ตู-134เอ
ตูโปเลฟ ตู-154บี
ตูโปเลฟ ตู-154เอ็ม
เซียน เอ็มเอ60
ยาโคเลฟ ยัค-40
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษารัสเซีย)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาทาจิก)
Official Website (Archive: 2003–2007)
โบอิง 757-200 ของทาจิกแอร์
โบอิง 737-300 ของทาจิกแอร์
เฉลิม พรหมเลิศ

| เฉลิม พรหมเลิศม> ป.ช., ม.ว.ม., จ.ภ. |
| --- | --- |

รองประธานวุฒิสภา
ดำรงตำแหน่ง 1 สิงหาคม พ.ศ. 2543 – 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 14 มีนาคม พ.ศ. 2479 (88 ปี)

เฉลิม พรหมเลิศ อดีตรองประธานวุฒิสภา คนที่ 1 และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประวัติ

นายเฉลิม พรหมเลิศ เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2479 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขารัฐศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระดับปริญญาโท ทางด้านการปกครอง จากมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ และปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาส่งเสริมการเกษตร จากมหาวิทยาลัยแม่โจ้
การทำงาน

เฉลิม พรหมเลิศ รับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดน่าน ภูเก็ต สมุทรสาคร เป็นรองปลัดกระทรวงมหาดไทย ในปี พ.ศ. 2536 เป็นเลขาธิการสำนักงานเร่งรัดพัฒนาชนบท หลังเกษียณอายุราชการ ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ ชุดปี พ.ศ. 2539 ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย พ.ศ. 2543 และได้รับเลือกเป็นรองประธานวุฒิสภา คนที่ 1
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

นายเฉลิม พรหมเลิศ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุด
พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2537 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 1 (ส.ช.)
พ.ศ. 2530 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2532 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2520 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
เนื่องจากถูกศาลฎีกาพิพากษาจำคุก จึงถูกเรียกคืน เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
เล็ก วงศ์สว่าง

| เล็ก (ปรีชา) วงศ์สว่าง |
| --- | --- |
เกิด: 10 เมษายน พ.ศ. 2485 สุราษฎร์ธานี
เสียชีวิต: 28 ตุลาคม พ.ศ. 2553 (68 ปี) โรงพยาบาลศิริราช
นามปากกา: เล็ก วงศ์สว่าง Mr.Lonely Man(ศาลาคนเศร้า)
อาชีพ: บรรณาธิการ, นักเขียน, นักจัดรายการวิทยุ, คอลัมนิสต์
สัญชาติ: ไทย
หัวข้อ: เดอะกีตาร์, ไอเอสซองฮิต
คู่สมรส: จารุวรรณ วงศ์สว่าง
เล็ก วงศ์สว่าง มีชื่อจริงว่า นายปรีชา วงศ์สว่าง  เป็นนักจัดรายการวิทยุ และบรรณาธิการนิตยสารชาวไทย โดยจัดรายการวิทยุและหนังสือ "ไอเอสซองฮิต" (I.S. Song Hits)  และ "เดอะกีตาร์" (The Guitar) หนังสือเพลงใส่คอร์ดกีตาร์เล่มแรกของไทย รวมทั้งนิตยสารต่างๆ ในเครือ วงศ์สว่างการพิมพ์
เล็กมีฉายาว่า "สุภาพบุรุษนักจัด", "เจ้าพ่อหนังสือเพลง" และ "ราชาโปสเตอร์" เนื่องจากผลงานต่างๆ ล้วนบุกเบิกจนเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวาง โดยมีสโลแกนประจำตัวว่า "ถ้าเราไม่ริ แล้วใครจะเริ่ม"
เริ่มทำงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2504 โดยเป็นหัวหน้าฝ่ายรายการเพลงประจำสถานีวิทยุเสียงสามยอด จัดรายการเพลงสากล Impressive Songs หรือ "เพลงประทับใจ" ต่อมาจึงเริ่มทำหนังสือเพลงโดยใช้ชื่อเดียวกับรายการที่จัด ก่อนจะเปลี่ยนเป็น ไอเอสซองฮิต และในปี พ.ศ. 2512 จึงได้ผลิตหนังสือ เดอะกีตาร์ จนได้รับความนิยมจากผู้อ่านที่ให้ความสนใจกับเพลงไทยสากลมาจนกระทั่งถึงปัจจุบัน  นอกจากนี้ยังได้จัดทำหนังสือและนิตยสารต่างๆ หลายประเภท เช่น ศาลาคนเศร้า, ทะลึ่ง, แคทวอล์ก, แฮร์สไตล์ เป็นต้น โดยเป็นผู้อำนวยการ บริษัท วงศ์สว่างการพิมพ์ จำกัด
ตำแหน่งล่าสุด เป็นประธานบริษัท วงศ์สว่าง พับลิชชิ่ง แอนด์ พริ้นติ้ง จำกัด และยังได้กลับมาจัดรายการวิทยุ "เพลงเพลินฮิตคิดย้อนวันวาน" ทางสถานีวิทยุ อสมท เอฟเอ็ม 96.5 คลื่นความคิด โดยออกอากาศครั้งสุดท้ายวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553
ถึงแก่กรรรมด้วยโรคมะเร็งในเม็ดเลือดเฉียบพลัน เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2553 มีอายุได้ 68 ปี
เชิงอรรถ

↑  I.S. Song Hits ย่อมาจาก Impressive Songs Hits ซึ่งแต่เดิมมาจากชื่อรายการวิทยุที่จัด และหนังสือเพลงก่อนเปลี่ยนเป็นชื่อนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

ไอเอสบุ๊คออนไลน์
สัมภาษณ์ เล็ก วงศ์สว่าง
เสือลายเมฆฟอร์โมซา

Extinct clouded leopard subspecies that was endemic to Taiwan
| เสือลายเมฆฟอร์โมซา |
| --- | --- |

ภาพวาดเสือลายเมฆฟอร์โมซา เผยแพร่ในปี 1862
สถานะการอนุรักษ์
 สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ 
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง 
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 
อันดับ:: สัตว์กินเนื้อ 
อันดับย่อย:: เฟลิฟอเมีย 
วงศ์:: เสือและแมว 
สกุล:: สกุลเสือลายเมฆ  (Griffith, 1821)
สปีชีส์:: †Neofelis nebulosa
ชื่อทวินาม
†Neofelis nebulosa (Griffith, 1821)

เสือลายเมฆฟอร์โมซา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Neofelis nebulosa brachyura; อังกฤษ: Formosan clouded leopard) เป็นชนิดย่อยของเสือลายเมฆเฉพาะถิ่นของไต้หวัน การศึกษาโดยใช้กล้องดักถ่ายภาพที่มีขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1997 ถึง 2012 ไม่ได้แสดงให้เห็นถึงการมีอยู่ของเสือลายเมฆฟอร์โมซา ประชากรของเสือชนิดนี้ถูกขึ้นบัญชีว่าสูญพันธุ์ในบัญชีแดงไอยูซีเอ็น
อนุกรมวิธาน

Felis nebulosa เคยเป็นชื่อวิทยาศาสตร์ที่เสนอโดย Edward Griffith ใน ค.ศ. 1821 ผู้อธิบายหนังเสือลายเมฆที่ยังมีชีวิตอยู่จากมณฑลกวางตุ้งในประเทศจีนไปที่โรงละครสัตว์ในExeter Exchangeที่ลอนดอน
Leopardus brachyurus ได้รับการเสนอจาก Robert Swinhoe ใน ค.ศ. 1862 ที่อธิบายหนังเสือลายเมฆจากฟอร์โมซา
ภายหลังมีการจัดให้เสือลายเมฆเป็นชนิดย่อย Neofelis nebulosa brachyurus อย่างไรก็ตาม จากการวิเคราะห์ทางพันธุกรรมฝยตัวอย่างขนของ Neofelis เปิดเผยว่าเสือลายเมฆฟอร์โมซาไม่มีความแตกต่างจากเสือลายเมฆบนแผ่นดินใหญ่ ทำให้เสือลายเมฆฟอร์โมซาในปัจจุบันไม่ถือเป็นชนิดย่อยต่างหากของเสือลายเมฆ
ลักษณะ

มีการอธิบายถึงเสือชนิดนี้ในปี 1862 โดยอาศัยหนังเสือที่มีส่วนหางไม่สมบูรณ์ ขนของมันมีสีซีดไปจนถึงสีน้ำตาลอ่อน มีลายคล้ายเมฆขนาดใหญ่ที่บริเวณไหล่และสีข้าง โดยมีแต้มเล็กน้อยบนลายเมฆดังกล่าว
Robert Swinhoe เมื่อเขาได้อธิบายลักษณะเสือลายเมฆฟอร์โมซาเป็นครั้งแรกจากหนังเสือสี่ผืนที่เขาได้มา ได้ตั้งข้อสังเกตถึงส่วนหางที่สั้น  ซึ่งมีขนาดเป็นครึ่งหนึ่งของตัวอย่างเสือลายเมฆจากหิมาลัย เสือลายเมฆฟอร์โมซาเป็นสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของไต้หวันรองจากหมีดำฟอร์โมซา
ความพยายามครั้งสุดท้าย

ในการสัมภาษณ์ที่มีขึ้นเมื่อปี 1986 ซึ่งสัมภาษณ์นายพรานพื้นเมืองชาวไต้หวัน 70 คน ได้เปิดเผยว่าพวกเขาเห็นเสือลายเมฆฟอร์โมซาเป็นครั้งสุดท้ายที่ภูเขาต้าอู่เมื่อปี 1983 ในปี 1989 พบหนังเสือในบริเวณของอุทยานแห่งชาติ Tarako ซึ่งเป็นบันทึกสุดท้ายที่ได้รับการยืนยัน ในช่วงปี 1990 มีรายงานว่าพบรอยตีนใกล้กับอุทยานแห่งชาติ Yushan ซึ่งเป็นที่สงสัยและไม่ได้รับการยืนยันว่าเป็นเสือชนิดนี้
มีการคาดการณ์ว่าเสือชนิดนี้ได้ล่าถอยไปยังเทือกเขาอวี้และภูเขาต้าอู่หลังจากที่มีการตัดไม้ทำลายป่าอย่างกว้างขวางในถิ่นที่อยู่ตามธรรมชาติของมัน ปัจจุบันนี้พื้นที่อนุรักษ์ธรรมชาติเขาต้าอู่ ที่แผ่ขยายทั่วพื้นที่ประมาณ 480 km2 (190 sq mi) เป็นแหล่งสำหรับผืนป่าดั้งเดิมของไต้หวันตอนล่าง และประกอบด้วยป่าเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ตลอดจนป่าเขตอบอุ่นมีไม้ใบกว้างแบบผสม (temperate broadleaf and mixed forest) และป่าสนเขตอบอุ่น (temperate coniferous forest)
ระหว่างปี ค.ศ. 1997 และ 2012 มีการติดตั้งกล้องดักถ่ายภาพกว่า 1,450 จุดทั่วไต้หวัน ในพื้นที่ที่มีศักยภาพเหมาะสมพอที่จะเป็นแหล่งที่อยู่ของเสือชนิดนี้ ตั้งแต่พื้นที่ชายทะเลไปจนถึงที่ระดับความสูง 3,796 m (12,454 ft), ในพื้นที่ราบลุ่มที่ถูกแบ่งเป็นผืนเล็ก ๆ ไปจนถึงพื้นที่ที่ได้รับการคุ้มครอง การสำรวจนี้รวมไปถึง 13,000 คืนที่กล้องทำงานรวมกันตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2004 บนพื้นที่อนุรักษ์ธรรมชาติเขาต้าอู่และ Twin Ghost Lake Important Wildlife Area ระหว่างการบันทึกภาพตอนกลางวันรวม 128,349 วัน พบสัตว์ที่มีศักยภาพพอจะเป็นเหยื่อเสือลายเมฆฟอร์โมซา 12 ชนิด ได้แก่ กวางป่า (Rusa unicolor), เลียงผาฟอร์โมซา
(Capricornis swinhoei), เก้งจีน (Muntiacus reevesi), ลิงมาคากฟอร์โมซา (Macaca cyclopis), ไก่ฟ้าสีฟ้าไต้หวัน (Lophura swinhoii) และสัตว์ฟันแทะ แต่กระนั้นก็ไม่พบเสือลายเมฆฟอร์โมซาเลยแม้แต่ตัวเดียว จึงคาดกันว่าเสือชนิดนี้สูญพันธุ์ไปแล้ว
จากการอาศัยระดับการพบเจอสัมพัทธ์ของเสือลายเมฆฟอร์โมซาที่ยังมีชีวิตแม้กระทั่งตอนที่ยังมีพวกมันหลงเหลืออยู่ เกิดสมมติฐานภายในแวดวงของนักวิจัยว่าเสือลายเมฆฟอร์โมซาไม่เคยมีอยู่จริง และหนังเสือที่กลุ่มสังคมพื้นเมืองใช้กันเป็นประจำน่าจะเป็นของเสือลายเมฆซุนดา ซึ่งมีการค้าขายระหว่างหมู่เกาะซุนดา, จีน, และญี่ปุ่น อย่างไรก็ตามสมมติฐานนี้ยังไม่เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางนัก เนื่องจากมีบันทึกของเสือลายเมฆฟอร์โมซาบนเกาะซุนดาอยู่จำนวนหนึ่ง มีการรายงานว่าเสือลายเมฆฟอร์โมซา 24 ตัวถูกยิงระหว่างการเข้ายึดครองไต้หวันของกองกำลังญี่ปุ่นในปี 1933
ความพยายามครั้งสุดท้าย > อ้างว่าพบเห็น

ในฤดูร้อนปี ค.ศ. 2018 กลุ่มนายพรานสองกลุ่มให้การว่าพบเห็นเสือลายเมฆฟอร์โมซาในเทศมณฑลไถตง กลุมหนึ่งยืนยันว่าพบเห็นหนึ่งตัวขณะกำลังปีนต้นไม้และล่าแพะบนหน้าผา อีกกลุ่มแย้งว่าได้พบเห็นเสือชนิดนี้วิ่งผ่านสกู๊ตเตอร์จากถนนปีนขึ้นต้นไม้ไป
ในวัฒนธรรม

วัฒนธรรมชาว Rukai แสดงความนับถือเสือลายเมฆฟอร์โมซาอย่างมาก โดยเชื่อว่าบรรพบุรุษเดินตามเสือลายเมฆไปที่ดินแดนบรรพชน ถือว่าการล่าเสือลายเมฆเป็นสิ่งต้องห้าม ในวัฒนธรรม Paiwan เฉพาะชนชั้นนำเท่านั้นที่มีสิทธิ์สวมใส่หนังเสือลายเมฆ
แหล่งข้อมูลอื่น

Focus Taiwan: Taiwan's clouded leopard extinct: zoologists
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q716620  Wikispecies: Neofelis nebulosa brachyura  BioLib: 313174  EoL: 1271379  GBIF: 6164508  ITIS: 726443  MSW: 14000224 
ตัวอย่างที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์แห่งชาติไต้หวัน
ชายชาวพื้นเมืองไต้หวัน (ระบุว่าเป็นชาว Rukai 魯凱族) สวมขนของเสือลายเมฆ ภายถ่ายโดยนักมานุษยวิทยาชาวญี่ปุ่น Torii Ryūzō ไม่ปรากฏวันที่ถ่าย แต่คาดว่าเป็นประมาณปี 1900 ขณะที่เขาอยู่ในไต้หวัน
เสือโคร่งชวา

| เสือโคร่งชวา ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Late Pleistocene–Holocene  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |

ภาพเสือโคร่งชวาโดยAndries Hoogerwerfที่อุทยานแห่งชาติอูจุงกูลน ค.ศ. 1938
สถานะการอนุรักษ์
 สูญพันธุ์  (1994)  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ 
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง 
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 
อันดับ:: สัตว์กินเนื้อ 
อันดับย่อย:: เฟลิฟอเมีย 
วงศ์:: เสือและแมว 
สกุล:: สกุลแพนเทอรา 
สปีชีส์:: P.  tigris
สปีชีส์ย่อย:: †P.  t. sondaica
Trinomial name
Panthera tigris sondaica (Temminck, 1844)
เสือโคร่งชวา (อังกฤษ: Javan tiger) เป็นประชากรเสือที่อาศัยอยู่ในเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย ถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 มันถูกล่าจนสูญพันธุ์ และแหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติถูกแปลงไปเป็นที่ดินทางเกษตรกรรมและโครงสร้างพื้นฐาน เป็นเสือโคร่ง 1 ใน 3 สายพันธุ์ในหมู่เกาะซุนดา
ในอดีตถือเป็นเสือชนิดย่อยคนละสายพันธุ์ ซึ่งระบุว่าสูญพันธุ์ตามบัญชีแดงไอยูซีเอ็นใน ค.ศ. 2008 ใน ค.ศ. 2017 มีการปรับปรุงอนุกรมวิธาน ทำให้เสือโคร่งชวาอยู่ในส่วนย่อยของ P. t. sondaica ร่วมกับเสือโคร่งสุมาตราและเสือโคร่งบาหลี
ผลจากการวิเคราะห์ตัวอย่างดีเอ็นเอของไมโทคอนเดรียเสือ 23 แบบจากชุดสะสมพิพิธภัณฑ์แสดงให้เห็นว่า เสือชนิดนี้เคยอาศัยทั่วหมู่เกาะซุนดาในช่วงยุคน้ำแข็งสุดท้ายเมื่อ 11,000–12,000 ปีก่อน
อนุกรมวิธาน

Coenraad Jacob Temminck เป็นผู้เสนอ Felis tigris sondaicus เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ของเสือโคร่งชวาใน ค.ศ. 1844
ใน ค.ศ. 1929 เรจินัลด์ อินเนส โพค็อก นักอนุกรมวิธานชาวอังกฤษ จัดให้เสือนี้อยู่ในสกุล Panthera และใช้ชื่อวิทยาศาสตร์เป็น Panthera tigris
ใน ค.ศ. 2017 ทาง Cat Classification Task Force of the Cat Specialist Group ได้ปรับปรุงอนุกรมวิธานและจัดให้ประชากรเสือทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่และสูญพันธุ์แล้วในประเทศอินโดนีเซียอยู่ใน P. t. sondaica
รูปลักษณ์

หนังเสือโคร่งชวาในชุดสะสมของTropenmuseum, ค.ศ. 1915
กะโหลกเสือจากชวาในชุดสะสมของพิพิธภัณฑ์วีสบาเดิน
เสือโคร่งชวาเป็นเสือโคร่งที่มีขนาดเล็ก เช่นเดียวกับเสือโคร่งสุมาตรา แต่ใหญ่กว่าเสือโคร่งบาหลี มักมีลายแถบยาวและบาง ซึ่งค่อนข้างมากกว่าเสือสุมาตรา มีจมูกยาวและแคบ กระดูกท้ายทอยแคบ และcarnassialยาว เมื่อเทียบกับความแตกต่างของกะโหลกศรีษะ เสือโคร่งชวาจึงเคยถูกจัดเป็นสายพันธุ์ที่แตกต่างกัน ซึ่งมีชื่ออนุกรมวิธานเป็น Panthera sondaica.
เพศผู้มีความยาวร่างกายเฉลี่ย 248 เซนติเมตร (98 นิ้ว) และน้ำหนักระหว่าง 100 และ 141 กิโลกรัม (220 และ 311 ปอนด์) ส่วนเพศเมียมีขนาดเล็กกว่าเพศผู้และมีน้ำหนักระหว่าง 75 และ 115 กิโลกรัม (165 และ 254 ปอนด์)
ร่ายกายที่เล็กกว่าของเสือโคร่งชวาและขนาดของสายพันธุ์เหยื่อบนเกาะชวา ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าสายพันธุ์กวางและวงศ์วัวและควายบนเอเชียแผ่นดินใหญ่ เป็นไปตามกฎของเบิร์กมันน์ อย่างไรก็ตาม เส้นผ่านศูนย์กลางของร่องรอยมีขนาดใหญ่กว่าเสือโคร่งเบงกอลในประเทศบังกลาเทศ, อินเดีย และเนปาล
กล่าวกันว่าเสือโคร่งชวาแข็งแรงมากพอที่จะใช้อุ้งเท้าหักขาม้าหรือควายได้
แหล่งที่อยู่และนิเวศวิทยา

วัวแดง วัวชนิดย่อยชวา  มีผิวสีดำ
กวางรูซาชวาจากริมชายฝั่งเกาะอูจงกูลนย้ายถิ่นฐานใหม่ไปที่เมอรูเบอตีรี
เสือโคร่งชวาเคยอาศัยอยู่ในพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะชวา แต่ต้องอพยพไปยังพื้นที่ภูเขาและป่าไม้ห่างไกลใน ค.ศ. 1940 ในช่วง ค.ศ. 1970 บริเวณที่มีเสืออยู่เหลือแค่เมอรูเบอตีรี ภูเขาที่สูงที่สุดในเกาะชวาตะวันออกเฉียงใต้ ด้วยภูมิประเทศที่ชันทำให้ไม่มีใครอาศัยอยู่ พื้นที่ขนาด 500 ตารางกิโลเมตร (190 ตารางไมล์) ถูกประกาศเป็นเขตอนุรักษ์สัตว์ป่าใน ค.ศ. 1972 มีผู้เห็นเสือครั้งสุดท้ายที่นี่ใน ค.ศ. 1976
เสือโคร่งชวาล่าเหยื่อที่เป็นกวางรูซาชวา (Rusa timorensis), วัวแดง (Bos javanicus) และหมูป่า (Sus scrofa) และไม่บ่อยครั้งที่จะล่านกน้ำและสัตว์เลี้อยคลาน ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับช่วงชีวิตและระยะเวลาตั้งครรภ์ของเสือทั้งในป่าหรือที่ถูกกักเก็บ เสือโคร่งชวาบางส่วนถูกเก็บในสวนสัตว์อินโดนีเซียบางแห่งที่ปิดในช่วงสงครามจนถึงสงครามโลกครั้งที่สองทำให้ถือครองเสือสุมาตราง่ายกว่าในช่วงหลังสงคราม
อ้างว่าพบเห็น

ในบางครั้ง มีรายงานการเห็นเสือโคร่งชวาอย่างไม่เป็นทางการจากผู้ที่ชื่นชอบซึ่งเชื่อว่ายังมีเสือสายพันธุ์นี้ในเกาะชวา
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008 มีผู้พบร่างนักปีนเขาหญิงไม่ทราบสัญชาติที่อุทยานแห่งชาติเขาเมอร์บาบู จังหวัดชวากลาง ซึ่งอ้างว่าเสียชีวิตจากการถูกเสือโจมตี ชาวบ้านที่พบร่างกายก็อ้างว่าเห็นเสือในบริเวณใกล้เคียง
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2009 ชาวบ้านบางส่วนอ้างว่าเห็นเสือเพศเมียกับลูกสองตัวใกล้เดินใกล้หมู่บ้านที่ติดกับเขาลาวู เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นพบร่องรอยสดในพื้นที่นี้ อย่างไรก็ตาม ในเวลานั้น สัตว์เหล่านี้ได้หายไปหมดแล้ว
หลังการปะทุของเขาเมอราปีในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 ชาวบ้านในอินโดนีเซียสองคนอ้างว่าเห็นรอยเท่าแมวขนาดใหญ่บนเถ้าที่เหลือ ทำให้มีข่าวลือว่ามีเสือหรือเสือดาวในฟาร์มร้างเพื่อหาอาหาร พนักงานในอุทยานแห่งชาติใหล้เคียงไม่คิดว่ารอยเท้านี้เป็นของเสือ
ใน ค.ศ. 2016 มีภาพถ่ายที่อ้างว่าเป็นเสือโคร่งชวาในเขาอาร์จูโนในจังหวัดชวาตะวันออก
ใน ค.ศ. 2017 เจ้าหน้าที่พิทักษ์สัตว์ป่าที่ทำงานในอุทยานแห่งชาติอูจุงกูลนถ่ายภาพที่อ้างว่าเป็นเสือโคร่งชวาขณะกินวัวที่ตายแล้ว ในเวลาต่อมามีทีมนักวิจัยไปสำรวจเป็นเวลา 10 วันเพื่อยืนยันการมีตัวตนของเสือ ผู้เชี่ยวชาญที่ด้านเสือระบุสัตว์ชนิดนี้เป็นเสือดาวชวา
ดูเพิ่ม

เสือโคร่งสุมาตรา
เสือโคร่งบาหลี
การสูญพันธุ์สมัยโฮโลซีน
แหล่งข้อมูลอื่น

"Tiger Javan tiger (P. t. sondaica)". IUCN/SSC Cat Specialist Group. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-10-05. สืบค้นเมื่อ 2021-11-27.
"Javan Tigers in Meru Betiri National Park". The Tiger Foundation (Canada). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-03-26. สืบค้นเมื่อ 2021-11-27.
"West Javan tiger statue". BBC News.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q200381  Wikispecies: Panthera tigris sondaica  BioLib: 2050  EoL: 1271384  GBIF: 5219422  iNaturalist: 130799  ITIS: 726476  IUCN: 41681  MSW: 14000265  NCBI: 644771 
| ด ค กเสือโคร่ง |
| --- | --- | --- |
| สายพันธุ์ที่ยังอยู่ | เสือโคร่งไซบีเรีย • เสือโคร่งเบงกอล • เสือโคร่งจีนใต้ • เสือโคร่งอินโดจีน • เสือโคร่งสุมาตรา • เสือโคร่งมลายู |  |
| สายพันธุ์ที่สูญพันธุ์แล้ว | เสือโคร่งแคสเปียน • เสือโคร่งบาหลี • เสือโคร่งชวา |  |
ประกาศ วัชราภรณ์

| ประกาศ วัชราภรณ์ |
| --- | --- |
เกิด: 9 มีนาคม พ.ศ. 2464 (103 ปี) อำเภอบ้านดอน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
นามปากกา: ป. วัชราภรณ์ ประจิต วราภรณ์
อาชีพ: ครู นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ นักจัดการรายการโทรทัศน์
ประกาศ วัชราภรณ์ (9 มีนาคม พ.ศ. 2464 - )  เป็นนักหนังสือพิมพ์ นักเขียนสารคดี  เคยเป็นอุปนายกสมาคมนักหนังสือพิมพ์ และเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ ในช่วง พ.ศ. 2502 - 2513
ประกาศ วัชราภรณ์ เกิดที่อำเภอบ้านดอน จังหวัดสุราษฎร์ธานี จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี และมาเรียนครูต่อที่โรงเรียนฝึกหัดครูประถมพระนคร วังจันทรเกษม และศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สำเร็จปริญญาตรีเศรษฐศาสตร์ และศึกษาต่อด้านหนังสือพิมพ์ที่ประเทศอังกฤษ
ประกาศ วัชราภรณ์ ทำงานเป็นนักเขียนสารคดีตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ และเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย  เคยดำรงตำแหน่งอุปนายกสมาคม และมีผลงานเขียนหนังสือรวบรวมประวัตินักเขียน นักประพันธ์ และนักหนังสือพิมพ์ชาวไทย จำนวนหลายเล่ม รวมถึงเป็นผู้ริเริ่มจัดรายการโทรทัศน์ ชื่อ "วงวรรณกรรม" มีเนื้อหาเกี่ยวกับนักเขียน นักประพันธ์ชาวไทย ออกอากาศทางช่อง 5 เมื่อ พ.ศ. 2503 และทางช่อง 3 เมื่อ พ.ศ. 2512 ร่วมกับประยูร จรรยาวงศ์ และสุภัทร สวัสดิรักษ์  และจัดรายการวิทยุชื่อ "วงการหนังสือ" ทางสถานีวิทยุทหารอากาศ
ประกาศ วัชราภรณ์ ได้รับการประกาศเกียรติคุณจากสำนักช่างวรรณกรรม โดยสุชาติ สวัสดิ์ศรี ให้เป็นนักเขียนรางวัลช่อการะเกดเกียรติยศ ประจำปี พ.ศ. 2551
อันดับฐานปูไม่แท้จริง

| อันดับฐานปูไม่แท้จริง ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: นอเรียน-ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ปูมะพร้าว (Birgus latro) เป็นปูไม่แท้จริง ที่อยู่ในวงศ์ Coenobitidae ในวงศ์ใหญ่ Paguroidea

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropod
ไฟลัมย่อย:: สัตว์พวกกุ้งกั้งปู Crustacea
ชั้น:: Malacostraca 
อันดับ:: Decapoda 
อันดับย่อย:: Pleocyemata Pleocyemata
ไม่ได้จัดลำดับ:: Reptantia 
อันดับฐาน:: ปูไม่แท้จริง Anomura Macleay, 1838

วงศ์ใหญ่
 Galatheoidea  Hippoidea  Lomisoidea  Paguroidea
อันดับฐานปูไม่แท้จริง หรือ อันดับฐานปูไม่แท้ (อังกฤษ: False crab; อันดับฐาน: Anomura)  เป็นอับดับฐานของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกหนึ่ง ในไฟลัมย่อยครัสเตเชียน ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Anomura
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปู หรือ Brachyura จนหลายชนิดมีชื่อสามัญเรียกนำหน้าว่า ปู แต่ความจริงแล้ว สัตว์กลุ่มนี้ยังมีลักษณะที่แตกต่างไปจากปูแท้จริง อีกหลายประการ ได้แก่
มีรูปร่างที่หลากหลาย
มีส่วนท้องที่ยังคงยืดยาว หรือถ้าหดสั้น แต่ถ้ายังมีส่วนที่โผล่ออกมาจากใต้กระดอง
กระดองมีทั้งสมมาตรและไม่สมมาตร
ขาคู่ที่ 5 ลดรูปลงมีขนาดเล็ก
มีตาอยู่ตรงกลางระหว่างหนวดคู่ที่ 2
โดยสัตว์ที่อยู่ในอันดับฐานนี้ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ ปูเสฉวน, ปูอลาสกา, จักจั่นทะเล เป็นต้น
ดูเพิ่ม

Brachyura
ยศวริศ ชูกล่อม

นายยศวริศ ชูกล่อม หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ เจ๋ง ดอกจิก หนึ่งในแกนนำคนสำคัญของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) หนึ่งในคณะทำงานเขตราชการที่ 11 เคยเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย  เป็นอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2501 ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีชื่อเดิมว่า ประมวล ชูกล่อม จบการศึกษาระดับปริญญาตรีรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญาโทรัฐประศาสนศาสตร์จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)
เคยทำงานที่ทำการไปรษณีย์ย่านสามแยกไฟฉายในเขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร จากนั้นผันตัวเองไปเป็นนักแสดงตลกในคาเฟ่ หลังเรียนจบปริญญาตรี การแสดงบนเวทีในยุคนั้น เน้นล้อเลียนการเมืองเป็นหลัก เป็นที่ถูกอกถูกใจของลูกค้าพร้อมกับรู้จักคนไปด้วยทั้งทหาร ตำรวจและนักการเมืองจนได้รับตำแหน่ง เลขาธิการสมาคมตลก และหลังจากนั้นได้เข้าสู่แวดวงการเมืองซึ่งเป็นสิ่งที่ชื่นชอบมาตั้งแต่เด็ก ด้วยการเป็นคนสนิทของทีมงานรัฐมนตรีในคณะรัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา และรัฐบาล พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ และเคยเข้าแข่งขันรายการแฟนพันธุ์แท้ ตอน การเมืองไทย ด้วย
ในการเลือกตั้ง ปี พ.ศ. 2548 มีความพยายามจะลงรับสมัครเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ในสังกัดพรรคไทยรักไทย (ทรท.) ที่เขต 4 จังหวัดสุราษฎร์ธานี บ้านเกิดของตัวเอง แต่ไม่ถูกเลือก จึงย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทย (ชท.) แทน แต่ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้ง ปี พ.ศ. 2550 ก็ลงสมัครเลือกตั้งอีกครั้งที่จังหวัดนนทบุรี สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน (พผ.) ก็ไม่ได้รับเลือกตั้งอีก
ในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549 เป็นหนึ่งในผู้ถูกกล่าวหาว่าจ้าง ผู้สมัครให้ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคการเมืองขนาดเล็กที่จังหวัดตรัง ซึ่งเป็นหลักฐานหนึ่งนำไปสู่คดียุบพรรคไทยรักไทยในที่สุด
ในเหตุการณ์มหาอุทกภัย พ.ศ. 2554 ตกเป็นข่าวว่าเป็นผู้ยึดเรือบริจาคและทำกิริยาไม่เหมาะสมต่อสื่อมวลชนถึงศูนย์ปฏิบัติการช่วยเหลืออุทกภัย (ศปภ.) จนเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ไปทั่ว
ในกลางปี พ.ศ. 2555 ถูกตัดสินจำคุกจากการยื่นฟ้องของนายนิพิฏฐ์ อินทรสมบัติ จากการเปิดเผยเบอร์โทรศัพท์และชื่อที่อยู่ของศาลรัฐธรรมนูญ ในที่ชุมนุม ซึ่งผิดเงื่อนไขของการปล่อยตัวจากคดีการชุมนุมเมื่อปี พ.ศ. 2553 แต่ได้ถูกประกันตัวออกมาจากการยื่นขอของกรุณา มอริส ภรรยาที่เป็นนักแสดง ด้วยหลักทรัพย์เป็นเงินสด 600,000 บาท
ในวันที่ 6 ธันวาคม 2559 ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง มีคำสั่ง ห้ามดำรงตำแหน่งทางการเมือง 5 ปี นับแต่วันที่  30 มิ.ย.2556   ซึ่งเป็นวันพ้นจากตำแหน่ง กรณีแจ้งทรัพย์สินล่าช้า โทษจำคุกรอลงอาญา 1 ปี ปรับ 4000 บาท
วันที่ 7 มีนาคม 2560 ศาลฎีกา ตัดสินลงโทษจำคุก 2 ปีไม่รอลงอาญา ในคดีหมิ่นประมาทสถาบันพระมหากษัตริย์
เขาเคยเป็นแกนนำคณะสามัคคีประชาชนเพื่อประเทศไทย(ไทยไม่ทน) ทำหน้าที่เป็นทั้งพิธีกรในช่วงบันเทิง รวมถึงร่วมขึ้นปราศรัยหลายครั้ง
ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2566 เขาได้ได้ย้ายเข้ามาร่วมงานกับพรรครวมไทยสร้างชาติ พร้อมกับนาย สมหวัง อัสราษี อดีตแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติอีกคน ต่อมาวันที่ 31 ธันวาคม 2566 เขาได้รับตำแหน่งคณะทำงานเขตราชการที่ 11 ในรัฐบาล เศรษฐา ทวีสิน
เจ๋งมาเป็นข่าวอีกครั้งหลังจากที่ ตำรวจป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ (ปปป.) ได้รับเรื่องร้องเรียนจากอธิบดีกรมการข้าว อ้างว่าถูกรีดเงิน 3 ล้าน แลกกับไม่กลั่นแกล้งร้องเรียนให้ถูกตรวจสอบ จนนำไปสู่การจับกุม ศรีสุวรรณ จรรยา และมีข่าวว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องดังกล่าว
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

ลูกหนี้ทีเด็ด (2527)
ผีหัวขาด (2545) - ชาวบ้าน (รับเชิญ)
เพลงรักชาวทุ่ง ตอน มีเมียเด็ก (2548) - เบิ้ม
แหยม ยโสธร 2 (2552) - พ่อของปลัดธนู (รับเชิญ)