stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วงศ์งูโบอา

| วงศ์งูโบอา ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 70> 6–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      ยุคครีเทเชียสตอนปลายถึงปัจจุบัน |
| --- | --- |

Boa constrictor (Boa constrictor)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน Reptilia
อันดับ:: กิ้งก่าและงู Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes Serpentes
วงศ์ใหญ่:: Booidea Booidea
วงศ์:: วงศ์งูโบอา Boidae Gray, 1825

วงศ์ย่อย
 Boinae   Calabariinae   Candoiinae   Erycinae   Sanziniinae  Ungaliophiinae
วงศ์งูโบอา หรือ วงศ์งูเหลือมโบอา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Boidae; อังกฤษ: Boa, Anaconda) เป็นวงศ์ของงูที่ไม่มีพิษขนาดใหญ่วงศ์หนึ่ง มีรูปร่างคล้ายกับงูในวงศ์งูเหลือม (Pythonidae) จึงมักสร้างความสับสนให้อยู่เสมอ
มีลักษณะโดยรวม คือ กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามยาวและมีฟัน ช่องเปิดตาอยู่ตรงรอยต่อระหว่างกระดูกฟรอนทัลกับกระดูกพาไรทัล กระดูกซูปราออคซิพิทัลมีสันใหญ่ ขากรรไกรล่างมีกระดูกโคโรนอยด์ มีกระดูกระยางค์ขาคู่หลังที่ยังลดรูปไม่หมดและเป็นแท่งขนาดเล็กที่มองเห็นได้ทางช่องเปิดทวารร่วม และมีกระดูกเชิงกรานขาคู่หลังที่ยังลดรูปไม่หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อ ปอดข้างซ้ายค่อนข้างเจริญ มีท่อนำไข่ทั้งสองข้างเจริญเท่ากัน
งูในวงศ์นี้ มีทั้งหมด 15 สกุล มีทั้งสิ้น 54 ชนิด
กระจายพันธุ์ไปในหลายพื้นที่รอบโลก ทั้ง ทวีปเอเชีย, ทวีปอเมริกาเหนือ ทวีปแอฟริกา, ทวีปอเมริกาใต้ ยุโรปและทวีปโอเชียเนีย เป็นต้น ไม่พบในไทยแต่จะมีงูกลุ่มงูเหลือมกับงูหลามแต่พวกมันไม่ได้อยู่ใกล้ชิดทางพันธุกรรมกับงูโบอาเพราะงูโบอาออกลูกเป็นตัวแต่งูเหลือมงูหลามออกลูกเป็นไข่
โดยตัวอย่างงูในวงศ์นี้ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ งูอนาคอนดา คือ งูที่อยู่ในสกุล Eunectes ที่อยู่ในวงศ์ย่อย Boinae ซึ่งโตเต็มที่ยาวได้ถึง 11.5 เมตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนิด Eunectes murinus หรือ งูอนาคอนดาเขียว ที่เป็นงูที่มีน้ำหนักตัวมากที่สุดในโลกอีกด้วย โดยอาจมีน้ำหนักได้ถึง 250 กิโลกรัม พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในป่าดิบชื้นของลุ่มแม่น้ำอเมซอน ทวีปอเมริกาใต้
ดูเพิ่ม

Pythonidae
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Boidae
แม่แบบ:EB9 Poster
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q45556  Wikispecies: Boidae  ADW: Boidae  BOLD: 34384  EoL: 1725  EPPO: 1BOAXF  Fauna Europaea: 15574  Fossilworks: 38086  GBIF: 2464897  iNaturalist: 32080  IRMNG: 114584  ITIS: 174321  NBN: NBNSYS0000172176  NCBI: 8572  WoRMS: 1389959 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
วงศ์นกจับแมลงและนกเขน

| วงศ์นกจับแมลงและนกเขน |
| --- | --- |

นกกางเขนดงตัวผู้ (♂) (Copsychus malabaricus) ที่อุทยานแห่งชาติจิมคอร์เบตต์

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
อันดับย่อย:: Passeri
วงศ์:: Muscicapidae Vigors, 1825

วงศ์ย่อยและสกุล
 ดูในเนื้่อหา
วงศ์นกจับแมลงและนกเขน หรือ วงศ์นกจับแมลง (อังกฤษ: Old world flycatcher) เป็นวงศ์ของนกเกาะคอนวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Muscicapidae จัดเป็นวงศ์ของนกที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุดวงศ์หนึ่ง
เป็นนกที่พบกระจายพันธุ์อยู่ในซีกโลกเก่า (เอเชีย, ยุโรป, แอฟริกา) เป็นที่มีขนาดเล็กมากถึงขนาดเล็ก (12-30 เซนติเมตร) รูปรางภายนอก
แตกตางกันมาก  ตัวผู้และตัวเมียมีสีสันและลักษณะแตกต่างกันชัดเจน สวนใหญจะกินแมลงเปนอาหาร แต่ก็มีหลายชนิดกินผลไม้และน้ำหวานดอกไมดวย
ทํารังเปนรูปถวย นกในวงศนี้สามารถแบงออกเปน 2 วงศยอย ในประเทศไทยพบทั้ง 2 วงศยอย ไดแก วงศ์ย่อยนกเดินดง (Saxicolinae) และวงศ์ย่อยนกจับแมลง (Muscicapinae) ซึ่งเป็นนกขนาดเล็ก มีจะงอยปากคอนขางแบนและกวาง ปลายแหลมเปนรูปสามเหลี่ยม มีขนแข็งที่มุมปากชัดเจน
การจำแนก

วงศ์ Muscicapidae
วงศ์ย่อย Muscicapinae - วงศ์ย่อยนกจับแมลง
Empidornis - 1 ชนิด
Bradornis - 4 ชนิด
Melaenornis  - 7 ชนิด
Fraseria  - 2 ชนิด
Sigelus  - 1 ชนิด
Rhinomyias  - 11 ชนิด
Muscicapa - 24 ชนิด
Myioparus  - 2 ชนิด
Humblotia  - 1 ชนิด
Ficedula  - 30 ชนิด
Anthipes  - 2 ชนิด
Cyanoptila  - 1 ชนิด
Eumyias  - 5 ชนิด
Niltava  - 6 ชนิด
วงศ์ย่อย Saxicolinae - วงศ์ย่อยนกเดินดง (อดีตเคยจัดอยู่ในวงศ์ Turdidae หรือ Turdinae)
Tarsiger - 5 ชนิด
Luscinia - 11 ชนิด
Erithacus - 3 ชนิด
Heinrichia - 1 ชนิด
Brachypteryx - 4 ชนิด
Irania - 1 ชนิด
Saxicola - 14 ชนิด
Monticola - 13 ชนิด รวมถึง Pseudocossyphus ด้วย
Pogonocichla - 1 ชนิด
Swynnertonia - 1 ชนิด
Stiphrornis - 1-5 ชนิด
Xenocopsychus - 1 ชนิด
Saxicoloides - 1 ชนิด
Myiomela - 4 ชนิด
Cinclidium - 1 ชนิด
Myophonus - 1 ชนิด
Namibornis - 1 ชนิด
Cercomela - 9 ชนิด
Myrmecocichla - 7 ชนิด
Thamnolaea - 2 ชนิด
Pinarornis - 1 ชนิด
Sheppardia - 9 ชนิด
Cossyphicula - 1 ชนิด (บางครั้งจะใช้ Cossypha)
Cossypha - 14 ชนิด
Cichladusa - 3 ชนิด
Cercotrichas - 11 ชนิด (บางครั้งจะจัดอยู่ในวงศ์ย่อย Muscicapine)
Copsychus - 7 ชนิด (บางครั้งจะจัดอยู่ในวงศ์ย่อย Muscicapine)
Phoenicurus - 11 ชนิด
Chaimarrornis - 1 ชนิด
Rhyacornis - 2 ชนิด (บางครั้งจะใช้ Phoenicurus )
Grandala - 1 ชนิด
Enicurus - 7 ชนิด
Campicoloides - 1 ชนิด
Oenanthe - ประมาณ 20 ชนิืด
Trichixos - 1 ชนิด
ที่ไม่สามารถจัดอยู่ในวงศ์ย่อยไหนได้
Hodgsonius - 1 ชนิด
วงศ์นกนางนวลแกลบ

| วงศ์นกนางนวลแกลบ |
| --- | --- |

นกนางนวลแกลบเล็ก (Sterna albifrons-หน้า), นกนางนวลแกลบหงอนใหญ่ (S. bergii-หลัง)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Charadriiformes
อันดับย่อย:: Lari
วงศ์:: Sternidae Bonaparte, 1838

สกุล
 Anous  Procelsterna  Gygis  Onychoprion  Sternula  Phaetusa  Hydroprogne  Gelochelidon  Larosterna  Chlidonias  Thalasseus  Sterna
ชื่อพ้อง
 Sterninae
นกนางนวลแกลบ (อังกฤษ: Tern) เป็นวงศ์ของนกทะเลวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Sternidae เดิมเคยถูกจัดให้เป็นวงศ์ย่อยของนกนางนวล (Laridae) มาก่อน
ลักษณะโดยทั่วไปของนกนางนวลแกลบ คือ เป็นนกขนาดกลางถึงใหญ่ ปกติมีขนสีเทาหรือขาว บางชนิดมีสีดำแต้มที่หัว ปลายหางเป็น 2 แฉก นกนางนวลแกลบส่วนมากจับปลาโดยการดำน้ำลงไป แต่บางครั้งก็จับแมลงบนผิวน้ำกินเป็นอาหาร แต่ไม่ชอบว่ายน้ำเหมือนนกนางนวล นกนางนวลแกลบเป็นนกที่มีอายุยืน บางชนิดมีอายุมากกว่า 25-30 ปี 

โดยทั่วไปแล้วมีลักษณะเหมือนกับนกนางนวล เพียงแต่จะมีรูปร่างที่เล็กและเพรียวบางกว่า มีความหลากหลายทางสีสัน หากินอยู่ใกล้ชายทะเล และบางชนิดก็พบหากินตามริมแม่น้ำ หรือแหล่งน้ำจืดด้วย พบ 44 ชนิดทั่วโลก ในประเทศไทยพบ 16 ชนิด พบเป็นทั้งนกอพยพและนกหายากเช่นเดียวกับนกนางนวล
นกนางนวลแกลบที่พบในประเทศไทย

| ชื่อ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | สถานะ |
| --- | --- | --- |
| นกนางนวลแกลบปากหนา | Sterna nilotica | นกอพยพ |
| นกนางนวลแกลบแคสเปียน | Sterna caspia | นกอพยพ |
| นกนางนวลแกลบหงอนเล็ก | Sterna bengalensis | นกอพยพ หายาก |
| นกนางนวลแกลบจีน | Sterna bernsteini | อาจสูญพันธุ์ไปแล้ว |
| นกนางนวลแกลบหงอนใหญ่ | Sterna bergii |  |
| นกนางนวลแกลบแม่น้ำ | Sterna aurantia | อาจสูญพันธุ์ไปแล้ว |
| นกนางนวลแกลบสีกุหลาบ | Sterna dougallii |  |
| นกนางนวลแกลบท้ายทอยดำ | Sterna sumatrana |  |
| นกนางนวลแกลบธรรมดา | Sterna hirundo | นกอพยพ |
| นกนางนวลแกลบเล็ก | Sterna albifrons |  |
| นกนางนวลแกลบท้องดำ | Sterna acuticauda | อาจสูญพันธุ์ไปแล้ว |
| นกนางนวลแกลบคิ้วขาว | Sterna anaethetus |  |
| นกนางนวลแกลบดำ | Sterna fuscata |  |
| นกนางนวลแกลบเคราขาว | Chlidonias hybridus |  |
| นกนางนวลแกลบดำปีกขาว | Chlidonias leucopterus | นกอพยพ |
| นกน็อดดี | Anous stolidus | อาจสูญพันธุ์ไปแล้ว |
วงศ์ปลากะพงดำ

| วงศ์ปลากะพงดำ |
| --- | --- |

ปลากะพงดำ (Lobotes surinamensis) ที่บราซิล

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Lobotidae
สกุล:: Lobotes Cuvier in Cuvier & Valenciennes, 1830

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
วงศ์ปลากะพงดำ (อังกฤษ: Tripletail) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง ใช้ชื่อว่า Lobotidae
ซึ่งคำว่า Lobotidae มาจากภาษากรีกคำว่า "Lobo" หมายถึง ก้านครีบ
ลักษณะของปลาในวงศ์นี้ ลักษณะลำตัวแบนค่อนข้างลึก ความยาวหัวจะสั้นกว่าความลึกลำตัว ปากกว้างเฉียงขึ้น มุมปากจะอยู่แนวเดียวกับปุ่มกลางนัยน์ตา ครีบหลังจะเป็นก้านครีบเดี่ยวเป็นซี่ปลายแหลมประมาณ 11-13 ก้าน และก้านครีบแขนง 13-16 ก้าน ส่วนครีบหลัง ครีบก้น ครีบหางขนาดใกล้เคียงกันดูเหมือนจะมีครีบหาง 3 ครีบ อันเป็นที่มาของชื่อเรียกในภาษาอังกฤษ
มีลักษณะเด่นอีกประการ คือ มีสีลำตัวที่ดูเลอะเปรอะเปื้อนเพื่อใช้ในการอำพรางตัวเข้ากับสภาพแวดล้อม โดยปลาในวงศ์นี้มักจะอยู่ลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ โดยใช้ส่วนหัวทิ่มลงกับพื้น และมักแอบอยู่ตามวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ เช่น ซากเรือจม, กองหิน หรือ ขอนไม้ และขณะเป็นลูกปลาวัยอ่อนมักจะลอยตัวนิ่ง ๆ ดูเหมือนใบไม้อีกด้วย โดยมักพบตามปากแม่น้ำหรือป่าชายเลน
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด และมีเพียงสกุลเดียวเท่านั้น ได้แก่
Lobotes pacificus Gilbert, 1898
Lobotes surinamensis  (Bloch, 1790)
พบกระจายพันธุ์ในท้องทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วทั้งโลก
อนึ่ง ปลาในวงศ์นี้เดิมเคยมีสกุลและชนิดที่มากกว่านี้ อาทิ วงศ์ปลาเสือตอ (Datnioididae) ก็เคยถูกจัดให้อยู่ในวงศ์นี้เช่นเดียวกัน
วงศ์ปลากะพงสลิด

| วงศ์ปลากะพงสลิด |
| --- | --- |

ปลาสีนวล (Kyphosus cinerascens) เป็นหนึ่งในสมาชิกของวงศ์นี้

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
อันดับย่อย:: Percoidei
วงศ์ใหญ่:: Percoidea
วงศ์:: Kyphosidae

วงศ์ย่อย
 5 วงศ์ (ดูในเนื้อหา)
ระวังสับสนกับ ปลาสลิดทะเล
วงศ์ปลากะพงสลิด หรือ วงศ์ปลาหางเสือ (อังกฤษ: Drummer, Sea chub, Rudderfish) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งทะเลวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Kyphosidae ซึ่งมาจากภาษากรีกคำว่า  κυφος (kyphos) หมายถึง "โหนก"
มีลักษณะโดยรวม คือ เป็นปลาขนาดกลาง ลำตัวป้อม แบนข้าง ครีบหางเว้าตื้น ส่วนหัวมน ปากมีขนาดเล็กคล้ายปลาสลิดทะเล ครีบหลังเชื่อมต่อเป็นครีบเดียว เป็นปลาทะเลทั้งหมด มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง มักหากินอยู่กลางน้ำ ถึงใกล้ผิวน้ำในแนวปะการัง, กองหินใต้น้ำ และวัสดุลอยน้ำต่าง ๆ  หลายชนิดพบตามแนวปะทะคลื่น หรือ อ่าวที่มีคลื่นลมรุนแรง กินแพลงก์ตอนสัตว์และเศษอาหารบนผิวน้ำเป็นอาหาร ในแหล่งดำน้ำหลายแห่งมักพบปลาในวงศ์นี้กินขนมปังจากนักท่องเที่ยวเป็นอาหาร
สามารถแบ่งออกได้เป็น 42 ชนิด จากทั้งหมด 15 สกุล ซึ่งยังสามารถแบ่งออกได้เป็นวงศ์ย่อยอีก 5 วงศ์ด้วยกัน คือ
Girellinae
Kyphosinae
Microcanthinae
Parascorpidinae
Scorpidinae
วงศ์ซาลาแมนเดอร์แท้

| วงศ์ซาลาแมนเดอร์แท้ |
| --- | --- |

นิวต์ผิวขรุขระ (Taricha granulosa) พบในทวีปอเมริกาเหนือ จัดเป็นนิวต์ที่มีพิษร้ายแรงมากอีกชนิดหนึ่ง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Amphibia
อันดับ:: Caudata
อันดับย่อย:: Salamandroidea
วงศ์:: Salamandridae Goldfuss, 1820

สกุล
 ดูในเนื้อหา
วงศ์ซาลาแมนเดอร์แท้ หรืออาจเรียกได้ว่า นิวต์ (อังกฤษ: Newts, True salamanders) เป็นวงศ์ของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำในอันดับซาลาแมนเดอร์ (Caudata) วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Salamandridae
จัดเป็นซาลาแมนเดอร์ขนาดเล็ก มีขนาดโตเต็มที่ไม่เกิน 20 เซนติเมตร มีลักษณะโดยรวม คือ ตัวเต็มวัยไม่มีเหงือก และไม่มีช่องเปิดเหงือก ไม่มีร่องในโพรงจมูก มีปอด รูปร่างมีแตกต่างกันตั้แงต่เรียวยาวจนถึงป้อม ขาสั้น ผิวหลังลำตัวมีความแตกต่างกันตั้งแต่ราบเรียบจนถึงหยักย่น สำหรับตัวที่หยักย่นนั้นเนื่องจากมีต่อมน้ำพิษเป็นจำนวนมาก ซึ่งนับได้ว่าเป็นซาลาแมนเดอร์วงศ์ที่มีพิษร้ายแรงที่สุด นอกจากนี้แล้วยังมีสีสันลำตัวที่สดใสจัดจ้าน โดยเฉพาะด้านข้างลำตัวและหลัง ซึ่งจะใช้พิษและสีเหล่านี้เพื่อใช้ในการเตือนภัยสัตว์ล่าเหยื่อ
มีวงจรชีวิตแตกต่างหลากหลายกันออกไปตามแต่สกุล บางสกุลอาศัยอยู่บนบก  แต่หลายสกุลอาศัยอยู่ในน้ำและมีส่วนหางเป็นแผ่นแบนคล้ายใบพาย บางชนิดวางไข่บนดิน แต่ส่วนใหญ่จะวางไข่ในน้ำ  บางชนิดเปลี่ยนรูปร่างแค่บางส่วนในวัยอ่อนแล้วขึ้นไปอาศัยบนบกตั้งแค่ระยะเวลานาน 1–14 ปี ต่อจากนั้นจึงย้ายกลับไปใช้ชีวิตในน้ำแล้วจึงเปลี่ยนรูปร่างเป็นตัวเต็มวัยและอาศัยอยู่ในน้ำตลอดไปก็มี
มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้างขวางตั้งแต่ทวีปอเมริกาเหนือ, ยุโรป, แอฟริกาตะวันตก, เอเชียตะวันตก และเอเชียตะวันออก สำหรับในประเทศไทย กะท่าง (Tylottriton verrucosus) ซึ่งเป็นซาลาแมนเดอร์เพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่พบได้ในประเทศไทย พบในดอยสูงทางภาคเหนือที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลมาก ก็จัดอยู่ในวงศ์นี้เช่นกัน และก็มีพิษด้วยเช่นกัน
การจำแนก

แบ่งออกเป็น 2 วงศ์ย่อย คือ  Pleurodelinae หรือนิวต์ และ  Salamandrinae พบประมาณ 74 ชนิด (และอาจมากกว่านี้) ได้แก่
วงศ์ย่อย Pleurodelinae
Calotriton Gray, 1858   – 2 ชนิด
Cynops Tschudi, 1838  – 7 ชนิด
Echinotriton Nussbaum & Brodie, 1982 –  2 ชนิด
Euproctus Gené, 1838   –  2 ชนิด
Lissotriton Bell, 1839   – 5 ชนิด
Ichthyosaura  Latreille in Sonnini de Manoncourt & Latreille, 1801 – ชนิดเดียว (ชื่อพ้อง; Mesotriton)
Neurergus Cope, 1862   – 4 ชนิด
Notophthalmus Rafinesque, 1820  – 3 ชนิด
Ommatotriton Gray, 1850  –  2 ชนิด
Pachytriton Boulenger, 1878   – 2 ชนิด
Paramesotriton Chang, 1935  – 7 ชนิด
Pleurodeles Michahelles, 1830   – 3 ชนิด
Salamandrina Fitzinger, 1826  – 2 ชนิด
Taricha Gray, 1850   – 3 ชนิด
Triturus Rafinesque, 1820 – 7 ชนิด
Tylototriton Anderson, 1871  – 8 ชนิด
วงศ์ย่อย Salamandrinae
Chioglossa Bocage, 1864   – ชนิดเดียว
Lyciasalamandra Veith & Steinfartz, 2004   –  7 ชนิด
Mertensiella Wolterstorff, 1925  – ชนิดเดียว
Salamandra Fitzinger, 1826  – 6 ชนิด
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.tylototriton.org เก็บถาวร 2006-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วงศ์ปลากะพงแดง

| วงศ์ปลากะพงแดง |
| --- | --- |

ปลากะพงลายสี่แถบ (Lutjanus kasmira)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
อันดับย่อย:: Percoidei
วงศ์ใหญ่:: Percoidea
วงศ์:: Lutjanidae

สกุล
 Aphareus   Aprion   Apsilus   Etelis   Hemilutjanus   Hoplopagrus   Lipocheilus   Lutjanus   Macolor   Ocyurus   Paracaesio   Pinjalo   Pristipomoides   Randallichthys   Rhomboplites   Symphorus
วงศ์ปลากะพงแดง หรือ วงศ์ปลากะพงข้างปาน (วงศ์: Lutjanidae, อังกฤษ: Snapper) เป็นวงศ์ปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง อยู่ในอันดับปลากะพง (Perciformes) มีลักษณะคือ มีครีบหลังยาวต่อเนื่องไปจนถึงโคนหาง แบ่งเป็นครีบแข็ง 10-12 ซี่ ครีบอ่อน 10-17 ซี่ ครีบก้นที่เป็นครีบอ่อน 7-11 ซี่ ส่วนหัวใหญ่ ปากมีลักษณะกว้างยาว ยืดหดได้ ฟันมีลักษณะเล็กแหลมคมและมีหลายแถวในขากรรไกร ซึ่งบางชนิดอาจมีฟันเขี้ยวได้เมื่อโตเต็มที่  ริมฝีปากหนา
พบทั้งหมด 17 สกุล มีมากกว่า 160 ชนิด โดยมีสกุลใหญ่คือ Lutjanus โดยพบในทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่นตั้งแต่มหาสมุทรแอตแลนติก, มหาสมุทรอินเดีย และมหาสมุทรแปซิฟิก แต่ก็มีบางชนิดที่สามารถปรับตัวให้อาศัยและหากินในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยได้ เช่น ปลากะพงแดง (Lutjanus argentimaculatus) หรือ  ปลากะพงข้างปาน (L. russellii) เป็นต้น
เป็นปลาที่มีความสำคัญต่อมนุษย์เนื่องด้วยเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญจำพวกหนึ่ง และนิยมตกกันเป็นเกมกีฬาด้วย ในน่านน้ำไทยพบประมาณ 25 ชนิด
สำหรับชื่อสามัญในภาษาแต้จิ๋วจะเรียกว่า "อังเกย" (จีน: 紅鱷龜)
วงศ์นกแต้วแร้ว

| วงศ์นกแต้วแร้ว |
| --- | --- |

นกแต้วแร้วท้องดำ (Hydrornis gurneyi) (ตัวผู้) ที่เขานอจู้จี้ จังหวัดกระบี่

นกแต้วแร้วท้องดำ (ตัวเมีย) ที่เขานอจู้จี้ จังหวัดกระบี่

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไม่ได้จัดลำดับ:: Archosauria
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์ใหญ่:: Pittoidea Swainson, 1831
วงศ์:: Pittidae Swainson, 1831

สกุล
 Erythropitta  Hydrornis  Pitta
วงศ์นกแต้วแร้ว หรือ วงศ์นกแต้วแล้ว (อังกฤษ: Pittas) เป็นวงศ์ของนกที่มีขนาดเล็กวงศ์หนึ่ง จัดอยู่ในอันดับ Passeriformes เช่นเดียวกับนกกระจอก (Passeridae) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Pittidae
โดยทั่วไปแล้ว นกแต้วแร้วจะมีลำตัวอ้วนสั้น มีสีสันฉูดฉาดสะดุดตาหลายสี เช่น น้ำเงิน, เขียว, แดง, น้ำตาล หรือเหลือง รวมอยู่ในตัวเดียวกัน คอและหางสั้น ขายาว มักกระโดดหรือวิ่งบนพื้นดิน เป็นนกที่ขี้อาย ขี้ตื่นตกใจ มีพฤติกรรมชอบอยู่ลำพังตัวเดียวหรือเป็นคู่ หากจะบินก็จะบินเป็นระยะสั้น ๆ หรือเตี้ย ๆ ในบริเวณที่เป็นที่อยู่อาศัย โดยมักจะอาศัยอยู่ในพุ่มไม้
นกแต้วแร้วมักอาศัยอยู่ในป่าที่มีความชุ่มชื้นหรือใกล้แหล่งน้ำ ด้วยหากินที่อยู่ในบริเวณนั้น เช่น หอยทาก, ไส้เดือนดิน หรือสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำและสัตว์เลื้อยคลาน เป็นอาหาร โดยทั่วไปแล้วจะมีขนาดลำตัวประมาณ 15–25 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 42–218 กรัม
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปแอฟริกา, อนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, เอเชียตะวันออก และโอเชียเนีย
วางไข่ครั้งละ 6 ฟองบนต้นไม้หรือพุ่มไม้ หรือบางครั้งก็บนพื้นดิน พ่อแม่นกจะช่วยกันดูแลลูกอ่อน โดยรังจะสานจากกิ่งหรือใบไม้ หรือฟางที่หาได้ มีหลายชนิดที่มีการอพยพย้ายถิ่นฐาน ลูกนกเมื่ออยู่รัง พ่อแม่นกจะช่วยกันดูแลและคาบอาหารมาให้ ส่วนมากเป็นแมลง บางครั้งอาจจะเป็นแมง เช่น ตะขาบ หรือสัตว์อย่างอื่น เช่น ไส้เดือนดิน แล้วแต่จะหาได้ ลูกนกเมื่อจะถ่าย จะหันก้นออกนอกรังแล้วขับถ่ายมูลออกมา ซึ่งถูกห่อหุ้มอยู่ในถุงขนาดใหญ่ พ่อแม่นกต้องคาบไปทิ้งให้ไกลจากรัง เพราะกลิ่นจากมูลลูกนกจะเป็นสิ่งที่บอกที่อยู่ให้แก่สัตว์นักล่าได้
เดิมได้รับการอนุกรมวิธานออกเพียงสกุลเดียว คือ Pitta แต่ปัจจุบันได้แยกออกเป็น 3 สกุล (ดูในตาราง) ทั้งหมดราว 31 ชนิด
สำหรับนกแต้วแร้วในประเทศไทยนั้น พบทั้งหมด 12 ชนิด เช่น นกแต้วแร้วธรรมดา หรือนกแต้วแร้วสีฟ้า (Pitta moluccensis), นกแต้วแร้วป่าโกงกาง หรือนกแต้วแร้วป่าชายเลน (P. megarhyncha), นกแต้วแร้วหูยาว (Hydrornis  phayrei)  โดยมีชนิดที่ได้รับยการยอมรับว่าหายากและใกล้สูญพันธุ์ที่สุด คือ นกแต้วแร้วท้องดำ (H. gurneyi) ที่พบได้เฉพาะในป่าชายแดนไทยติดกับพม่าแถบอำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ เท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Pitta ที่วิกิสปีชีส์
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Pittidae
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q217472  Wikispecies: Pittidae  BOLD: 95539  EoL: 1621  EPPO: 1PITTF  Fossilworks: 99141  GBIF: 9334  iNaturalist: 14373  IRMNG: 108521  ITIS: 178274  NCBI: 9161  WoRMS: 1034722
วงศ์กิ้งก่าคาเมเลี่ยน

| กิ้งก่าคาเมเลี่ยน ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: สมัยไมโอซีนตอนต้น-ปัจจุบัน, 26–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

Chamaeleo zeylanicus

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Iguania
อันดับฐาน:: Acrodonta
วงศ์:: Chamaeleonidae

สกุล
 Brookesiinae Brookesia  Palleon  Chamaeleoninae Archaius  Bradypodion  Calumma  Chamaeleo  Furcifer  Kinyongia  Nadzikambia  Rieppeleon  Rhampholeon  Trioceros

      Native range of Chamaeleonidae
วงศ์กิ้งก่าคาเมเลี่ยน (อังกฤษ: Chameleon) เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่า ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Chamaeleonidae
ลักษณะ

เป็นกิ้งก่าที่มีรยางค์ขาและมีลักษณะจำเพาะคือ ลำตัวแบนข้างมาก หางมีกล้ามเนื้อเจริญและใช้ยึดพันกิ่งไม้ได้ บนหัวและด้านหลังของคอมีสันเจริญขึ้นมาปกคลุม นิ้วเท้าแยกจากกันเป็นสองกลุ่ม คือ 2 นิ้วกับ 3 นิ้ว และอยู่ตรงกันข้ามกัน โดยนิ้วเท้าของขาหน้าเป็นกลุ่มของนิ้วที่ 1, 2 และ 3 และกลุ่มของนิ้วที่ 4 และ 5 ส่วนนิ้วเท้าของขาหลังเป็นกลุ่มของนิ้วที่ 1 และ 2 และกลุ่มของนิ้วที่ 3, 4 และ 5 ซึ่งเป็นการปรับปรุงเพื่ออาศัยบนต้นไม้โดยใช้ยึดติดกับกิ่งไม้
นอกจากนี้แล้วยังสามารถยืดลิ้นออกจากปากได้ยาวมาก เนื่องจากกระดูกการปรับปรุงโครงสร้างของกระดูกไฮออยด์ ตามีลักษณะโปนขึ้นมาทางด้านบนของหัวและแต่ละข้างเคลื่อนไหวเป็นอิสระจากกัน สามารถใช้ดวงตาเพียงข้างเดียวคำนวณระยะทางได้ถูกต้องแม่นยำ ซึ่งต่างจากสัตว์มีกระดูกสันหลังชั้นอื่นที่ต้องใช้ตาทั้งสองข้างถึงจะคำนวณระยะทางได้ แต่ทว่ากิ้งก่าคาเมเลี่ยนไม่สามารถที่จะมองเห็นภาพในตำแหน่งหลังหัวได้ เปลือกตามีแผ่นหนังปกคลุม เกล็ดปกคลุมลำตัวมีขนาดเล็กและเรียงตัวต่อเนื่องกัน ไม่มีกระดูกในชั้นหนัง กระดูกหัวไหล่ไม่มีกระดูกอินเตอร์คลาวิเคิลและไม่มีกระดูกไหปลาร้า บางชนิดมีหางสั้นและบางชนิดมีหางยาว พื้นผิวด้านบนของลิ้นมีตุ่ม ฟันที่ขากรรไกรเกาะติดกับพื้นผิวกระดูกโดยตรง กระดูกพเทอรีกอยด์ไม่มีฟัน  อีกทั้งยังถือว่าเป็นกิ้งก่าที่สามารถเปลี่ยนสีได้อย่างรวดเร็วอีกด้วย เพื่อใช้ในการพรางตัว กิ้งก่าคาเมเลี่ยนหากินและใช้ชีวิตในเวลากลางวัน ขณะที่กลางคืนจะเป็นเวลาพักผ่อน เซลล์เม็ดสีก็จะพักการทำงานด้วย ดังนั้นในเวลากลางคืน สีต่าง ๆ ของกิ้งก่าคาเมเลี่ยนจะซีดลง บางชนิด บางตัวอาจจะซีดเป็นสีขาวทั้งตัวเลยก็มี
มีความแตกต่างกันของขนาดลำตัวมาก โดยสกุลที่มีขนาดเล็กที่สุด คือ Brookesia และ Rhampholeon มีความยาวของลำตัว 2.5-5.5 เซนติเมตร และสกุล Chamaeleo มีขนาดลำตัวใหญ่ที่สุดโดยมีความยาวของลำตัว 7–63 เซนติเมตร ทุกสกุลทุกชนิดมีสีสันลำตัวสดใสสวยงามทั้ง เหลือง, เขียว, ฟ้า หรือแดง ยกเส้นสกุล Brookesia ที่มีสีลำตัวคล้ำ อาศัยอยู่ในพื้นที่ป่าและส่วนมากอาศัยและหากินบนต้นไม้ แต่ในสกุล Brookesia มีหางสั้นจะอาศัยบนพื้นดิน ออกหากินในเวลากลางวันและกินแมลงเป็นอาหารหลัก แต่ก็สามารถกินนกได้ โดยพบเป็นซากในกระเพาะของชนิดที่มีขนาดใหญ่ คือ Trioceros melleri และ Chamaeleo oustaleti เป็นต้น ขยายพันธุ์โดนการวางไข่ แต่สกุล Bradypodion และบางชนิดในสกุล Chamaeleo ตกลูกเป็นตัว จำนวนไข่และจำนวนลูกสัมพันธ์กับขนาดตัว
กิ้งก่าคาเมเลี่ยนมีทั้งหมดด้วยกันประมาณ 140–150 ชนิด แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา บนเกาะมาดากัสการ์ (โดยเฉพาะบนเกาะมาดากัสการ์จะพบได้ประมาณครึ่งหนึ่ง) และบางพื้นที่ในอินเดีย และภาคพื้นอาหรับ รวมทั้งยุโรปตอนใต้ คือ สเปน และโปรตุเกส โดยเป็นกิ้งก่าที่นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง
การจับเหยื่อ

กิ้งก่าคาเมเลี่ยนจัดได้ว่าเป็นกิ้งก่าที่มีความโดดเด่นมากในหลายอย่างที่แตกต่างจากกิ้งก่าในวงศ์อื่น ประการหนึ่งก็คือ การใช้ลิ้นยาวในการจับเหยื่อ คือ แมลง กินเป็นอาหาร โดยมีความยาวของลิ้นมากกว่าความยาวลำตัวถึง 2 เท่า ที่ปลายลิ้นจะมีก้อนเนื้อและมีสารเหนียวเคลือบอยู่ ตัวลิ้นมีกล้ามเนื้อวงแหวนขนาดใหญ่ และมีกล้ามเนื้อตามความยาวของลิ้น กล้ามเนื้อวงแหวนถูกล้อมรอบด้วยก้านกระดูกอ่อนที่เจริญจากกระดูกฮัยโอแบรนเคียม ส่วนกล้ามเนื้อฮัยโอกลอสซัสอยู่ทางด้านท้ายของลิ้น  กระดูกอ่อนเอนโทกลอสซัสเป็นแผ่นกระดูกกว้างสม่ำเสมอแต่ส่วนทางด้านหน้าเรียวแคบ กลไกของการยืดลิ้น คือ ลดขากรรไกรล่างต่ำลงและยกกระดูกฮัยออยด์ขึ้นพร้อมกันกับยืดลิ้นไปข้างหน้า ในจังหวะเริ่มต้นค่อนข้างช้าต่อจากนั้นลิ้นได้ยืดออกจากปากอย่างรวดเร็วซึ่งเกิดจากการทำงานของกล้ามเนื้ออย่างฉับพลัน ลิ้นที่ยืดได้ยาวเนื่องจากกล้ามเนื้อวงแหวน กล่าวคือ เมื่อกล้ามเนื้อหดตัวทำให้ตัวลิ้นหดแคบลงแต่ยาวขึ้นและยาวเลยส่วนปลายของกระดูกอ่อนแอโทกลอสซัส ลิ้นที่ยืดออกจากปากมีอัตราความเร็ว 5.8 เซนติเมตรต่อวินาที เมื่อลิ้นสัมผัสกับตัวเหยื่อ ถ้าตัวเยนื่อมีขนาดเล็กจะติดอยู่ที่ส่วนปลายของลิ้น แต่ถ้าเหยื่อมีขนาดใหญ่ ก็จะติดกับเนื้อเยื่อบนลิ้น
บรรณานุกรม

เลาหะจินดา, วีรยุทธ์ (2552). วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. ISBN 978-616-556-016-0.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์กิ้งก่าคาเมเลี่ยน (อังกฤษ)
วงศ์ปลากระทุงเหว

| วงศ์ปลากระทุงเหว |
| --- | --- |

ปลากระทุงเหวเมือง (Xenentodon canciloides) ซึ่งเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Xenentodon

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Beloniformes
วงศ์:: Belonidae
สปีชีส์:: 34 ชนิด

สกุล
 Platybelone   Potamorrhaphis   Pseudotylosurus   Stenocaulis   Strongylura   Thalassosteus   Tylosurus   Xenentodon
ปลาเต็กเล้ง หรือ วงศ์ปลาเข็มแม่น้ำ (อังกฤษ: Needlefish) เป็นวงศ์ปลาในชั้นปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในวงศ์  Belonidae (/เบ-ลอน-นิ-ดี/)
มีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์ปลาเข็ม (Hemiramphidae) แต่มีขนาดลำตัวใหญ่กว่ามาก ปากแหลมยาวทั้งบนและล่าง และภายในปากมีฟันซี่เล็ก ๆ แหลมคม เกล็ดมีขนาดเล็ก เกล็ดตามแนวเส้นข้างลำตัวมีประมาณ 130–350 แถว ครีบหลังมีก้านครีบแขนงประมาณ 14–23 ก้าน ครีบอกใหญ่แข็งแรง ครีบท้องมีขนาดเล็กมาก
เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร  โดยไล่ล่าปลาขนาดเล็กกว่ารวมทั้งแมลงและสัตว์น้ำต่าง ๆ กิน นิยมอยู่รวมเป็นฝูง หากินตามผิวน้ำ พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก ส่วนมากจะพบตามบริเวณชายฝั่งทะเลที่ติดกับปากแม่น้ำ จึงจัดเป็นปลาน้ำกร่อยอีกจำพวกหนึ่ง
แพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ติดกับวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ ไข่มักจะมีเส้นใยพันอยู่รอบ ๆ และใช้เวลาประมาณ 6–9 วันถึงจะฟักเป็นตัว นับว่านานกว่าปลาในวงศ์อื่นมาก ลูกปลาในวัยอ่อนส่วนปากจะยังไม่แหลมคมเหมือนปลาวัยโต
เป็นปลาที่สามารถกระโดดจากผิวน้ำได้สูงมาก ขนาดใหญ่ที่สุดพบยาวถึง 120 เซนติเมตร นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา โดยมีชื่อเรียกเฉพาะในวงการตกปลาว่า "ปลาเต็กเล้ง" บางชนิดมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เช่น ปลากระทุงเหวเมือง (Xenentodon canciloides)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลจาก Fishbase.org
วงศ์ปลากดอเมริกัน

| วงศ์ปลากดอเมริกัน |
| --- | --- |

ปลากดอเมริกัน (Ictalurus punctatus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์ใหญ่:: Ictaluroidea
วงศ์:: Ictaluridae Gill, 1861

สกุล
 Ameiurus   Astephus †   Ictalurus   Noturus   Prietella   Pylodictis   Satan   Trogloglanis
ชื่อพ้อง
 Ameiuridae
วงศ์ปลากดอเมริกัน หรือ วงศ์ปลากดหลวง (อังกฤษ: Bullhead catfish, North American freshwater catfish) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งน้ำจืด ในอันดับปลาหนัง ใช้ชื่อวงศ์ว่า  Ictaluridae (/อิค-ทา-ลู-ริ-ดี้/; มาจากภาษากรีก ιχθυς หมายถึง "ปลา" และ αιλουρος หมายถึง "แมว" หรือ"ปลาหนัง")
มีหนวด 4 คู่ ผิวไม่มีเกล็ด ครีบอกมักจะมีก้านครีบแข็ง ครีบหลังมักจะมีก้านครีบอ่อน 6 ก้าน มีฟันในเพดานปาก ยกเว้นในสกุล Astephus ซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้ว ก้านครีบแข็งมีพิษ
พบทั้งหมด 7 สกุล (ดูในตาราง)  45 ชนิด เป็นปลาขนาดใหญ่ ชนิดที่ใหญ่ที่สุดคือ ปลากดอเมริกันสีน้ำเงิน (Ictalurus furcatus) มีบันทึกว่ามีน้ำหนักมากกว่า 50 กิโลกรัม (110 ปอนด์) ความยาวสูงสุดคือ 160 เซนติเมตร (5.2 ฟุต) ขณะที่ชนิดเล็กเมื่อโตเต็มที่ก็จะมีน้ำหนักประมาณครึ่งกิโลกรัม (1 ปอนด์) ในขณะที่บางชนิดไม่มีตา
เป็นปลาที่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปอเมริกาเหนือจนถึงกัวเตมาลา มีความสัมพันธ์กับมนุษย์ ในแง่ของปลาที่เลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจ และตกกันเป็นเกมกีฬา โดยเฉพาะใน ปลากดอเมริกัน (I. punctatus) ที่มีการเลี้ยงกันอย่างแพร่หลายในหลายพื้นที่ในภาคใต้ของสหรัฐอเมริกาเป็นจำนวนกว่า 250,000 ไร่  และนิยมเลี้ยงกันในหลายประเทศด้วย เช่น ประเทศไทย มีการนำเข้าสู่ประเทศครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2533 โดยกรมประมงและสถาบันพัฒนาแห่งเอเชีย (AIT) ได้มีการส่งเสริมให้เกษตรกรเลี้ยงกันตามเขื่อนหรืออ่างเก็บน้ำต่าง ๆ จัดเป็นปลาที่มีเนื้อขาว สามารถนำไปปรุงเป็นอาหารไทยได้หลากหลาย จนได้รับชื่อในภาษาไทยว่า "ปลากดหลวง"
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)