stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กุหลาบจุฬาลงกรณ์
อื่นๆ

กุหลาบ “King of Siam” และ กุหลาบ “จุฬาลงกรณ์” จะเป็นกุหลาบพันธุ์เดียวกันหรือไม่ น.อ.คัมภีร์ คัมภีรญาณนนท์ ได้ให้ความเห็นไว้ดังนี้
ประเด็นที่ว่า ชาวต่างประเทศได้ถวายพระนามว่า "King of Siam" นั้น ไม่ปรากฏหลักฐานยืนยันว่า คือพันธุ์เดียวกันกับ ที่ "พระราชชายาฯ" ทรงปลูกและถวายพระนามว่า "จุฬาลงกรณ์" อย่าลืมว่า กุหลาบสายพันธุ์นี้ ต้องปลูกในสภาพอากาศค่อนข้างเย็น จึงเป็นสาเหตุให้ พระราชชายาฯ ทรงสร้างแปลงเพาะพันธุ์ บนพระตำหนักบนดอยสุเทพ
หากพิจารณาว่าเป็นไปได้หรือไม่ ที่ "สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวง" ทรงนำพันธุ์กลับมาจากการเสด็จประพาสยุโรปและพระราชทาน "พระราชชายาฯ" ก็เป็นไปไม่ได้ เพราะในห้วงดังกล่าว พระราชชายาฯ มิได้เสด็จนิวัตินครเชียงใหม่ ซึ่งถ้าเช่นนั้น ก็ต้องปรากฏหลักฐานการปลูกกุหลาบ "จุฬาลงกรณ์" ใน "พระราชวังสวนดุสิต" หรือ "พระบรมมหาราชวัง" หรือสถานที่ใดในพระนครกรุงเทพฯ ซึ่งไม่มี แต่ปรากฏหลักฐานยืนยันว่า มีการปลูกกุหลาบ สายพันธุ์ "Hybrid Perpetual" ที่พระตำหนักของ "พระราชชายาฯ" ที่นครเชียงใหม่ ๒ พระตำหนัก โดยเฉพาะ ณ พระตำหนักบนดอยสุเทพ ที่โปรดให้สร้างแปลงเพาะพันธุ์ ซึ่งสภาพอากาศเหมาะสมต่อสายพันธุ์ดังกล่าว
อย่าลืมว่า "พระราชชายาฯ" ได้เสด็จประทับเป็นการถาวร ณ นครเชียงใหม่ ภายหลัง "สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวง" ได้เสด็จสวรรคตไปแล้ว (พ.ศ. ๒๔๕๗) และขณะที่ประทับนครเชียงใหม่นี้เอง ที่ได้ทรงเริ่มสนพระทัยด้านการเกษตรอย่างจริงจัง ดังนั้น กุหลาบ "King of Siam" จึงไม่น่าใช่พันธุ์เดียวกับ กุหลาบ "จุฬาลงกรณ์" และที่สำคัญไม่มีใครเคยเห็น กุหลาบ "King of Siam" (แบบรูปธรรม) ในเมืองไทยเลย นอกจากได้ยินชื่อดังกล่าว (แบบนามธรรม) ในพระราชนิพนธ์เรื่อง "ไกลบ้าน" เท่านั้น แต่ ในวงการผู้รักกุหลาบต่างรู้จักกุหลาบสายพันธุ์ "Hybrid Perpetual" ในเมืองไทยดีว่า คือ กุหลาบที่ "พระราชชายาฯ" ทรงถวายพระนามว่า "จุฬาลงกรณ์" เพียงอย่างเดียวเท่านั้น อาจเป็นไปได้ว่า เนื่องจากบางท่านอาจเห็นว่าเป็นพระนามของ "สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวง" จึงอาจเป็นกุหลาบสายพันธุ์เดียวกับกุหลาบ "King of Siam" ก็เป็นได้ แต่ในกรณีนี้ ภาษาอังกฤษของกุหลาบ "จุฬาลงกรณ์" ควรใช้ "King Chulalongkorn" ในลักษณะเดียวกับ กุหลาบ "ควีนสิริกิติ์" ที่ใช้ว่า "Queen Sirikit" มากกว่า
อุบัติการณ์ยานใต้น้ำไททัน พ.ศ. 2566

อุบัติเหตุยานใต้น้ำไททันในมหาสมุทรแอตแลนติก พ.ศ. 2566
| --- | --- |
วันที่: 18 มิถุนายน 2023
ที่ตั้ง: มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ใกล้กับซากเรืออับปางของเรือ ไททานิก
พิกัด: 41°43′32″N 49°56′49″W﻿ / ﻿41.72556°N 49.94694°W﻿ / 41.72556; -49.94694
สาเหตุ: ความผิดพลาดของตัวถังความดันทำให้เกิดการยุบทันที
ผู้เข้าร่วม: โอเชียนเกต
ผล: ยานใต้น้ำถูกทำลายจากการยุบทันที
เสียชีวิต: 5 คน (ทั้งหมด)
   th  th MV Polar Prince ออกจากเซนต์จอห์น รัฐนิวฟันด์แลนด์ (1) เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน และมาถึงจุดดำน้ำ (2) ในวันที่ 17 มิถุนายน ที่ซึ่งยาน "ไททัน" ถูกใช้งานและเริ่มดิ่งลงในวันต่อมา 
เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2023 ไททัน ซึ่งเป็นยานใต้น้ำที่ดำเนินการโดยโอเชียนเกต หายไปในน่านน้ำสากลในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ห่างจากชายฝั่งนิวฟันด์แลนด์ ประเทศแคนาดา ออกไปราว 400 ไมล์ทะเล (740 กิโลเมตร) ยานใต้น้ำที่มีผู้โดยสาร 5 คนลำนี้อยู่ระหว่างการเดินทางท่องเที่ยวเพื่อชมซากเรือ ไททานิก ยานขาดการติดต่อไป 1 ชั่วโมง 45 นาทีหลังจากการดำลงไปยังซากเรือ เจ้าหน้าที่ได้รับแจ้งเมื่อยานลำนี้ไม่ปรากฏขึ้นอีกตามเวลาที่กำหนดภายในวันนั้น
ในวันที่ 22 มิถุนายน หลังจากการค้นหาเกือบ 80 ชั่วโมง ยานใต้น้ำที่ควบคุมระยะไกล (ROV) ได้ค้นพบบริเวณเศษซากที่มีชิ้นส่วนของ ไททัน ห่างจากหัวเรือ ไททานิก ประมาณ 488 เมตร (1,600 ฟุต) เชื่อกันว่าโครงสร้างต้านความดันของยานล้มเหลวอย่างรุนแรงหลังจาก ไททัน เริ่มดิ่งลงเพียงไม่กี่ชั่วโมง ทำให้ทุกคนในยานเสียชีวิตทันที
ก่อนหน้านี้มีความกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของยานใต้น้ำ ไททัน แม้ว่าผู้บริหารของโอเชียนเกตจะปฏิเสธที่จะรับรองยานโดยให้เหตุผลว่าระเบียบการด้านความปลอดภัยที่มากเกินไปเป็นอุปสรรคต่อนวัตกรรม ความพยายามในการค้นหาและกู้ภัยดำเนินการโดยทีมนานาชาติที่นำโดยหน่วยยามฝั่งสหรัฐ กองทัพเรือสหรัฐ และหน่วยยามฝั่งแคนาดา เครื่องบินจากกองทัพอากาศแคนาดาและกองกำลังรักษาดินแดนทางอากาศของสหรัฐ เรือของกองทัพเรือแคนาดา เรือพาณิชย์ เรือวิจัย และยานใต้น้ำที่ควบคุมระยะไกลก็มีส่วนร่วมในการค้นหาเช่นกัน
รัฐสมาชิกสหประชาชาติ

ธงชาติของรัฐสมาชิกสหประชาชาติ ด้านหน้าปาแลเดนาซียง (เจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์)
รัฐสมาชิกสหประชาชาติ (อังกฤษ: United Nations member states) เป็นรัฐเอกราช 193 รัฐที่เป็นสมาชิกขององค์การสหประชาชาติ (UN) และเป็นตัวแทนที่เท่าเทียมกันในสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ
โดยหลักการแล้วมีเพียงรัฐเอกราชเท่านั้นที่สามารถเป็นสมาชิกสหประชาชาติได้และในปัจจุบันรัฐสมาชิกสหประชาชาติทั้งหมดเป็นรัฐเอกราช  แม้ว่ารัฐสมาชิก 5 รัฐ จะไม่ได้เป็นรัฐเอกราชขณะเข้าร่วมสหประชาชาติ แต่ต่อมาทั้ง 5 รัฐก็ได้รับเอกราชในระหว่าง ปี พ. ศ. 2489 ถึง พ.ศ. 2534
รัฐสังเกตการณ์และรัฐที่ไม่ใช่สมาชิก

นอกจากรัฐสมาชิกแล้ว ยังมีรัฐสังเกตการณ์ถาวรที่ไม่ใช่สมาชิกอีกสองรัฐ ได้แก่ สันตะสำนักและรัฐปาเลสไตน์
สันตะสำนักถืออำนาจอธิปไตยเหนือนครรัฐวาติกัน และรักษาความสัมพันธ์ทางการทูตกับอีก 180 รัฐ โดยเป็นรัฐสังเกตการณ์ตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1964 และได้รับสิทธิ์ในการเป็นรัฐสมาชิกทั้งหมด ยกเว้นการลงคะแนนเสียง ในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2004
องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ได้รับสถานะผู้สังเกตการณ์เป็น "องค์การที่มิใช่รัฐ" เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974 ต่อมาเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ปาเลสไตน์ได้รับการยกระดับเป็น "รัฐผู้สังเกตการณ์ที่มิใช่สมาชิก" ตามข้อมติที่ 67/19
แหล่งข้อมูลอื่น

Official list of member states เก็บถาวร 2009-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Growth in United Nations membership, 1945-ปัจจุบัน
ภาพแสดงรัฐสมาชิกสหประชาชาติเรียงตามช่วงปี
เจมส์ เบอร์เรสฟอร์ด

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เจมส์ เบอร์เรสฟอร์ด
วันเกิด:  17 เมษายน พ.ศ. 2545 (22 ปี)
สถานที่เกิด:  วอร์ทิง, อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  แบ็กขวา
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อุทัยธานี
หมายเลข:  27
สโมสรเยาวชน
:  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน
0000–2562:  วอร์ทิง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2562–2563 |  แลนซิง |  8 |  (0) |
| 2563–2564 |  ลูอิส |  16 |  (0) |
| 2564–2565 |  อีสต์บอร์นโบโรห์ |  11 |  (0) |
| 2565–2566 |  วอร์ทิง |  25 |  (2) |
| 2566– |  อุทัยธานี |  15 |  (1) |
ทีมชาติ‡
| 2566– |  ไทย |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 09:55 น. 28 พฤศจิกายน 2567 (เวลาสากลเชิงพิกัด) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 14 ธันวาคม 2567
เจมส์ เบอร์เรสฟอร์ด (อังกฤษ: James Beresford; เกิด 17 เมษายน 2545) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็คขวาให้กับอุทัยธานีในไทยลีกและทีมชาติไทย
ระดับสโมสร > ระดับเยาวชน

เบอร์เรสฟอร์ดเข้ามาเล่นในอะคาเดมีของไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน แต่ไม่ประสบความสำเร็จก่อนจะย้ายไปร่วมทีมวอร์ทิงในบ้านเกิดของเขา
ระดับสโมสร > แลนซิง

ในปี 2562 เบอร์เรสฟอร์ดเริ่มอาชีพนักฟุตบอลของเขากับแลนซิงในอิสช์เมียนลีก ระหว่างที่เขาอยู่กับแลนซิง เขาทดสอบฝีเท้าเป็นเวลา 6 สัปดาห์กับเรดิงในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป
ระดับสโมสร > ลูอิส

ในปี 2563 เบอร์เรสฟอร์ดย้ายไปลูอิสซึ่งเป็นอีกสโมสรในอิสช์เมียนลีก
ระดับสโมสร > อีสต์บอร์นโบโรห์

ในปี 2564 เบเรสฟอร์ดย้ายไปอีสต์บอร์นโบโรห์ซึ่งเล่นในเนชั่นนัลลีกเซาท์ ซึ่งเป็นดิวิชันที่ 6 ของฟุตบอลอังกฤษ
ระดับสโมสร > วอร์ทิง

เบอร์เรสฟอร์ดกลับมายัง วอร์ทิง สโมสรในวัยเด็กของเขา ในเดือนธันวาคม 2564 เขาช่วยให้สโมสรของเขาคว้าแชมป์อิสช์เมียนลีก ฤดูกาล 2021–22
ระดับสโมสร > อุทัยธานี

ในเดือนมิถุนายน 2566 เขาย้ายไปเล่นให้กับอุทัยธานีที่เพิ่งเลื่อนชั้นสู่ไทยลีก เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2566 เขาประเดิมสนามในลีกอาชีพ โดยเปิดบ้านแพ้ทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด 1–4
ระดับทีมชาติ

ในเดือนสิงหาคม 2566 เบอร์เรสฟอร์ดถูกเรียกติดทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ก่อนการแข่งขันฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2023 และฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2024 รอบคัดเลือก ในเดือนตุลาคม 2566 เขาถูกเรียกติดทีมชาติไทยชุดใหญ่เป็นครั้งแรกและประเดิมสนามให้กับทีมชาติไทยชุดใหญ่ในฐานะตัวสำรองในเกมนัดกระชับมิตรที่เสมอกับทีมชาติเอสโตเนีย 1–1 เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม 2566
โคตรเพชฌฆาต

| โคตรเพชฌฆาต |
| --- | --- |
กำกับ: อนัต ยวงเงิน
เขียนบท: บทภาพยนตร์ : อนัต ยวงเงิน เค้าโครงเรื่อง : ภูมินันท์ ปิ่นแดง เกรียงศักดิ์ ด่านประดิษฐ์ พงษ์วาทิน อัษฎาวุธ นิลศิริ
อำนวยการสร้าง: สรวิศ ชนะสิทธิ์
นักแสดงนำ: ชาติชาย งามสรรพ์ จิรภัทร์ วงศ์ไพศาลลักษณ์ วรพรต ชะเอม ลักขณา ลิสนี
กำกับภาพ: ธณัติ เครือวรรณ์ ชูชาติ นันทิธัญญธาดา สิทธิพงษ์ กองทอง
ดนตรีประกอบ: ไกวัล กุลวัฒโนทัย
บริษัทผู้สร้าง: ซีเอ็ม ฟิล์ม  
ผู้จัดจำหน่าย: ซีเอ็ม พิคเจอร์ส อินเตอร์เนชั่นแนล
วันฉาย: 2 มิถุนายน พ.ศ. 2548
ประเทศ:  ประเทศไทย
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
โคตรเพชฌฆาต เป็นภาพยนตร์เรื่องจระเข้ยักษ์ที่ชื่อ ไอ้ด่างบางมุด ในคลองบางมุด เคยออกฉายแล้วเมื่อวันที่  2 มิถุนายน พ.ศ. 2548 กำกับโดย อนัต ยวงเงิน สร้างมาจากตำนานจระเข้ยักษ์อาละวาดกินคนที่คลองบางมุด อ.หลังสวน จ.ชุมพร ประมาณปี พ.ศ. 2507 ซึ่งถูกปราบได้ด้วยลูกระเบิดของนายตำรวจผู้หนึ่งในท้องถิ่น
เรื่องย่อ

หมวดนรินทร์ นายตำรวจหนุ่มประจำ สภอ. บางมุด อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร ออกตามหาชายคนหนึ่งที่หายไปอย่างไร้ร่องรอย โดยชาวบ้านต่างพากันโจษขานและเชื่อกันว่าเป็นฝีมือจระเข้ ที่อาศัยอยู่ในคลองบางมุด คลองซึ่งเป็นสายน้ำหลักและเปรียบเสมือนวิถีชีวิตชาวบางมุด ซึ่งนรินทร์ยังไม่ปักใจเชื่อว่าเป็นฝีมือของจระเข้ หลังจากนั้นไม่นานก็เกิดเหตุการณ์ซ้ำๆ สร้างความหวาดกลัวไปทั่วทั้งจังหวัด จน พิกุล และ การะเกด อนามัยตำบล ต้องสั่งให้ชาวบ้านระวังตัว
จนวันหนึ่ง ณ คลองบางมุด มีชาวบ้านก็ได้พบเห็นจระเข้จริงๆ และสิ่งที่ทำให้ชาวบ้านสะพรึงกลัว และร่ำลือกันมากยิ่งขึ้น คือ ความใหญ่โตของมัน รวมไปถึงลำตัวเจ้าจระเข้ที่มีรอยด่าง และที่สำคัญมันยังอาศัยอยู่ในลำคลอง ดังนั้น ทั้งนายอำเภอ ผู้ใหญ่บ้าน และกำนัน จึงเกณท์ลูกบ้านเพื่อออกจัดการกับเจ้าจระเข้ตัวนี้ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีใครสามารถจัดการกับมันได้ จนเมื่อ จำนง นายทหารประจำหน่วยรบชุมพร กลับมาจากราชการ ถูกผู้ใหญ่ขอร้องให้ทางทหารช่วยจัดการปราบจระเข้ตัวนี้ เขาจึงร่วมมือกับนรินทร์และชาวบ้าน ออกตามล่าเพื่อปราบเจ้าจระเข้ยักษ์ ในระหว่างนั้นเองเขาและทีมนักล่าได้พบอุปสรรคต่างๆมากมาย ทั้งความขัดแย้งทางราชการและความยากลำบากในการปราบเจ้าจระเข้ และในที่สุดพวกเขา ก็ทำสำเร็จ และหลังจากที่จัดการกับจระเข้ได้สำเร็จ จำนงและนรินทร์ ต้องตกอยู่ในสภาพตะลึงอีกครั้ง เมื่อพวกเขาเพิ่งได้รู้ว่า จระเข้ไม่ได้มีเพียงแค่ตัวเดียว และ ไอ้ด่างยังไม่ตาย
ชาวบ้านก็เลยสร้างป้อมกันไอ้ด่างเอาไว้ แต่รุ่งขึ้นป้อมก็เกือบจะพัง ชาวบ้านและทหารต่างพากันจับจระเข้ ไอ้ด่างก็อาละวาดหนักขึ้น จนนรินทร์ ปราบไอ้ด่าง ด้วยลูกระเบิด ตายทั้งคู่
นักแสดง

ชาติชาย งามสรรพ์ รับบทเป็น จำนง
จิรภัทร์ วงศ์ไพศาลลักษณ์ รับบทเป็น พิกุล
วรพรต ชะเอม รับบทเป็น หมวดนรินทร์
ลักขณา ลิสนี รับบทเป็น การะเกด
นึกคิด บุญทอง รับบทเป็น พี่ช้วน
ดวงใจ หิรัญศรี รับบทเป็น เมียของพี่ช้วน
สามารถ แสงเสงี่ยม รับบทเป็น กำนันปาน
เหี่ยวฟ้า รับบทเป็น เหยี่ยวฟ้า
คมกฤช ยุตติยงค์ รับบทเป็น ผู้ใหญ่ดง
โชเล่ย์ ดอกกระโดน รับบทเป็น ไข่นุ้ย
วรรธนศม เมฆสุวรรณ รับบทเป็น สุธี
พร้อมพงศ์ นพฤทธิ์ รับบทเป็น ปลัดพงศ์
ยอดชาย เมฆสุวรรณ รับบทเป็น หลวงพ่อสมการ
อำนาจ วาสนา รับบทเป็น ลูกน้องกำนันปาน
เกษม พรหมดนตรี รับบทเป็น ลูกน้องกำนันปาน
แสวง รากวงศ์ รับบทเป็น ลูกน้องผู้ใหญ่ดง
กำพล เพชรช่วย รับบทเป็น ลูกน้องผู้ใหญ่ดง
กนกพน เถียรวิชิต รับบทเป็น หัวไทร
ปองพล ขวัญเมือง รับบทเป็น สมชาย
ศิริพร สถาวรวิจิต รับบทเป็น เมียของเจ็กอิน
ประสิทธิ์ วงษ์รักษ์ไทย รับบทเป็น เจ็กอิน
เจริญ เมศแช่ม รับบทเป็น นายอำเภอหลังสวน
ปราโมทย์ พิมพ์ทนต์ รับบทเป็น ผู้ว่าราชการจังหวัดชุมพร
มีบุณ วาสนา รับบทเป็น เมียของอุดม
ซินค้า กังสตาล รับบทเป็น หมอบ
จินดารักษ์ สัจจเทพาพร รับบทเป็น เจ้าของร้านกาแฟ
ดวงกมล จุตสุวรรณ รับบทเป็น อาหมวย
ดูเพิ่ม

โคตรเพชฌฆาต ทางเว็บไซต์ ThaiFilmDb
The Brutal River (2005)
รายละเอียดภาพยนตร์เรื่องโคตรเพชฌฆาต
โคตรเพชฌฆาต (2005) ที่สยามโซน
ตรีเทวี

| ตรีเทวี |
| --- | --- |
ตรีเอกานุภาพเทวี การสร้าง รักษา ทำลาย ปรพรหมัน
ชื่อในอักษรเทวนาครี: त्रिदेवी
ชื่อในการทับศัพท์ภาษาสันสกฤต: tridevī
ส่วนเกี่ยวข้อง:  พระสุรัสวดี (ความรู้)  พระลักษมี (ความเจริญรุ่งเรือง)  พระปารวตี (พลังอำนาจ)  อาทิปราศักติ(พระแม่แห่งจักรวาล) 
ที่ประทับ:  สัตยโลก (พระสุรัสวดี)  ไวกูณฐ์ (พระลักษมี)  เขาไกรลาส (พระปารวตี) 
มนตร์: Om Trideviibhayah Namah
พาหนะ:  หงส์หรือนกยูง (พระสรัสวดี)  ช้างหรือนกฮูก (พระลักษมี)  สิงโตหรือเสือ (พระปารวตี) 
คู่ครอง: ตรีมูรติ: พระพรหม (พระสุรัสวดี)  พระวิษณุ (พระลักษมี)  พระศิวะ (พระปารวตี) 
ตรีเทวีหรือตรีศักติ (สันสกฤต: त्रिदेवी) คือ การอวตารรวมของภาคของมหาเทวีสูงสุดทั้งสามองค์ในศาสนาฮินดู อันได้แก่ พระแม่ปารวตี (พระมเหสีของพระศิวะ) พระลักษมี (พระมเหสีของพระนารายณ์) และ พระสุรัสวดี (พระมเหสีของพระพรหม) ซึ่งมหาเทวีสามองค์นี้คือพระผู้เป็นใหญ่ในศาสนาฮินดูนิกายศักติ(นิกายใหญ่ในศาสนาฮินดูที่นับถือพระแม่เป็นหลัก)
พระแม่มหากาลี พระแม่มหาลักษมี พระแม่มหาสรัสวตี จิตรกรรมประเพณีอินเดียประยุกต์ในปัจจุบัน
พระตรีศักติ เป็นตัวแทนแห่งพลังอำนาจของมหาเทพทั้ง 3 โดยแบ่งเป็น รชะ(การสร้างสรรค์) สตวะ(การธำรงอยู่) ตามสะ(การดับไปหรือหมดสิ้นไป) ซึ่งพระแม่มหาสรัสวตีจะอยู่ในรูป รชะ คู่กับพระพรหม พระแม่มหาลักษมีอยู่ในรูปของ สตวะ คู่กับพระวิษณุ และพระแม่มหากาลี หรือ ปารวตี อยู่ในรูปของ ตามสะ คู่กับพระศิวะ ในเทวีภาควตมหาปุราณะ กล่าวว่า พระเทวีทั้งสามปรากฏแรกเริ่มจากการสร้างของพระอาทิศักติ(Adi Shakti)ในสมัยแรกเริ่มกำเนิดจักรวาลนั่นเอง
เดิร์จออฟเซอร์เบรัส: ไฟนอลแฟนตาซี VII

เดิร์จ ออฟ เซอร์เบรัส:ไฟนอลแฟนตาซี VII (Dirge of Cerberus: Final Fantasy VII) คือเกมแนวชู้ตติ้ง (shooting) กึ่ง อาร์พีจี มีตัวละครเอกคือ วินเซนต์ วาเลนไทน์ ที่ซึ่งเป็นตัวละครจากเกม ไฟนอลแฟนตาซี VII ผลิตและวางจำหน่ายโดยบริษัท สแควร์เอนิกซ์ ในปี ค.ศ. 2006
ตัวละครหลักในภาคนี้
วินเซนต์ วาเลนไทน์(Vincent Valentine)
อายุ:ไม่ปรากฏ ส่วนสูง:184
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2010-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กไฟนอลแฟนตาซี |
| --- | --- |
เกมหลัก:  ไฟนอลแฟนตาซี  II  III  IV  V  VI  VII (รีเมค, รีเบิร์ธ)  VIII  IX  X  XI  XII  XIII  XIV 1.0  2.0 เฮเวนส์เวิร์ด  สตอร์มบลัด  ชาโดว์บริงเกอส์  เอนด์วอล์คเกอร์  XV  XVI 
เกมอื่น ๆ:  Airborne Brigade  All the Bravest  Artniks  Brave Exvius  Dimensions  Explorers  Mobius  Mystic Quest  Record Keeper  Toki no Suishō  The 4 Heroes of Light  World 
ชุดเกมย่อย:  คริสตัลโครนิเคิลส์  ดิซซิเดีย  แทกติกส์ (เดอะวอร์ออฟเดอะไลออนส์)  แทกติกส์ แอดวานซ์  Theatrhythm Curtain Call  ไทป์-0 HD  Agito  Online 
ภาพยนตร์และแอนิเมชั่น:  Legend of the Crystals  The Spirits Within  อันลิมิตเต็ด  แอดเวนต์ชิลเดรน  บราเธอร์ฮูด  คิงส์เกลฟ 
ตัวละครถาวร:  ซิด  โจโคโบะ  โมกลี 
| ด ค กไฟนอลแฟนตาซี VII และผนวก |
| --- | --- |
วีดีโอเกม:  ไฟนอลแฟนตาซี VII รีเมค  บีฟอร์ไครซิส  เดิร์จออฟเซอร์เบรัส  ไครซิสคอร์  เดอะ เฟิร์สท์ โซลเจอร์  เอเวอร์ไครซิส 
สื่ออื่นๆ:  แอดเวนต์ชิลเดรน  ลาสต์ออร์เดอร์  ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ สำหรับนินเทนโด 3DS และ Wii U 
ตัวละคร:  คลาวด์ สไตรฟ์  บาร์เร็ต วัลเลซ  ทีฟา ล็อกฮาร์ท  แอริธ เกนส์เบอรู  เซฟีรอธ  วินเซนต์ วาเลนไทน์  ยุฟฟี คิซารางิ  แซค แฟร์
ตำนานมนุษย์ล่องหน

ตำนานมนุษย์ล่องหน (อังกฤษ: Fade) เป็นนวนิยายแปลไทยจากเรื่อง Fade ที่ประพันธ์โดย โรเบิร์ต คูเมียร์ แปลและเรียบเรียงโดย ประดู่ลาย จัดพิมพ์ในไทยโดย  สำนักพิมพ์ไต้ฝุ่น
ตูแพรดูว์บอเนอร์

"ตูแพรดูว์บอเนอร์" (ฝรั่งเศส: Tout près du bonheur, "ความสุขเพียงเอื้อมมือ") คือเพลงจากการร้องคู่กันระหว่างเซลีน ดิออน กับมาร์ก ดูว์เพร วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2549 ในรัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา เป็นซิงเกิลที่ 4 ของมาร์ก จากอัลบั้ม Refaire le monde
"ตูแพรดูว์บอเนอร์" เป็นผลงานการประพันธ์ของเซลีน ดิออน, มาร์ก ดูว์เพร และในงานแต่งงานของ Anne-Marie Angelil เซลีนร้องเพลงนี้หลังพิธีแต่งงาน
ระหว่างการบันทึกเสียงอิลบั้มแรกของเขาในปี พ.ศ. 2548 มาร์กขอเซลีนที่จะนำเพลงมาร้องแบบใหม่ เซลีนร่วมร้องเป็นเสียงประกอบในเพลง และ Tino Izzo อำนวยการสร้างเพลงนี้ ซึ่งเซลีนเคยร่วมงานกับเขามาแล้วในปี พ.ศ. 2536 ในเพลง "Plus haut que moi" (ร้องกับ Mario Pelchat)
มาร์กร่วมงานกับเซลีนในอดีต เช่น เปิดคอนเสิร์ตที่ออแล็งปียา ปารีส ใน พ.ศ. 2537 และร่วมร้องคู่กันในเดือนเมษายน พ.ศ. 2545 ในเพลง ซูเลอว็อง ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมากรายการโทรทัศน์คาราโอเกะในเกแบ็ก
มีการบันทึกเสียงเพลง "ตูแพรดูว์บอเนอร์" 2 แบบ แบบแรกสามารถพบได้ในอัลบั้มของ มาร์ก ดูว์เพร วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2548 และแบบที่ 2 เป็นสไตล์ร็อก จำหน่ายในดิจิทัลดาวโลหด และออกในรูปแบบซิงเกิลสถานีวิทยุ ในเกแบ็ก แคนาดา ใน พ.ศ. 2549 ซึ่งเป็นการร้องสดของทั้งสอง ที่ Gala Artists ในเกแบ็ก เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2549
มิวสิกวิดีโอ เคยมีแผนการถ่ายทำที่ทะเลทรายรัฐเนวาดา แต่เนื่องด้วยสภาพร่างกายของเซลีนในขณะนั้น ทำให้เปลี่ยนแผนการถ่ายทำที่โรงละครเดอะคอลอลสเซียม โรงแรมซีซ่าร์พาเลส ลาส เวกัส เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 อำนวยการสร้างโดย Ivan Grbovic
"ตูแพรดูว์บอเนอร์" อขึ้นอันดับสูงสุดในชาร์ตวิทยุเกแบ็ก ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 นานกว่า 3 สัปดาห์ ซึ่งขณะนั้นเซลีนกำลังเฉลิมฉลองชีวิตการเป็นนักร้องของเธอกว่า 25 ปี
ในวันที่ 23 ตุลาคม  พ.ศ. 2549 เซลีน และ มาร์ก ได้รับรางวัล SOCAN ในฐานะผู้ประพันธ์เพลง "ตูแพรดูว์บอเนอร์"
ในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2549 เซลีน และ มาร์ก แสดงเพลงของพวกเขาระว่างคอนเสิร์ต ที่โรงละคร Lionel-Groulx ใน Sainte-Thérèse เกแบ็ก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทัวร์คอนเสิร์ตของมาร์ก ดูว์เพร ที่เกแบ็ก ระหว่างวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2549 -  14 เมษายน พ.ศ. 2550
Marc ยังประพันธ์เพลง "องเซแอมเมอาโกส" ซึ่งอยู่ในอัลบั้ม แดล เมื่อปี พ.ศ. 2550 ของเซลีน ดิออน อำนวยการสร้างโดย Tino Izzo
รูปแบบและรายชื่อเพลง

ซิงเกิลวิทยุสองเพลง - (ประเทศแคนาดา)
"ตูแพรดูว์บอเนอร์" (ฉบับร็อก) – 3:45
"ตูแพรดูว์บอเนอร์" (ฉบับในอัลบั้ม) – 3:59
ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2549) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
Quebec Top 5 BDS Chart: 1
Quebec Top 10 Radio Chart: 1
ตาวัง

| ตาวัง |
| --- | --- |
เมือง
อารามตาวัง
ตาวังแสดงแผนที่รัฐอรุณาจัลประเทศตาวังแสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด:  27°35′18″N 91°51′55″E﻿ / ﻿27.58833°N 91.86528°E﻿ / 27.58833; 91.86528
Country:  อินเดีย
รัฐ: อรุณาจัลประเทศ
อำเภอ: ตาวัง
การปกครอง
 • ประเภท: สภาเทศบาล
 • องค์กร: สภาเทศบาลตาวัง (AR)
ความสูง: 3,048 เมตร (10,000 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 11,202 คน
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
ทะเบียนพาหนะ: AR-03
เว็บไซต์: tawang.nic.in
ตาวัง (ทิเบต: རྟ་དབང༌, ไวลี: rta dbang, พินอินทิเบต: da wang, อักษรโรมัน: Tawang) เป็นเมืองและศูนย์กลางการปกครองของอำเภอตาวัง รัฐอรุณาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย ในสมัยโบราณ ตาวังเป็นราชธานีของดินแดนตาวัง (Tawang Tract) ที่ซึ่งปัจจุบันครอบคุลมพื้นที่ของอำเภอตาวัง และอำเภอเวสต์กาเมง
ตาวังตั้งอยู่ห่างไป 448 km ทางเหนือของอิตนคร และอยู่ที่ความสูง 3,048 เมตร (10,000 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล ตั้งอยู่ทางเหนือของแม่น้ำตาวังชู และราว 10 ไมล์ (16 กิโลเมตร) ทางใต้ของเส้นควบคุมแท้จริงซึ่งแบ่งพรมแดนกับประเทศจีน ตาวังเป็นที่รู้จักมากจากอารามนิกายเกลุก อารามตาวัง
สมพงษ์ พงษ์มิตร

| สมพงษ์ พงษ์มิตร จ> ภ. |
| --- | --- |
เกิด: 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2462 อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 (81 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักแสดงตลก
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2482 - 2544 (62 ปี)
คู่สมรส: นิตยา พงษ์มิตร
บุตร: 3 คน
บิดามารดา: เพิ่ม พงษ์มิตร (บิดา) ใหญ่ พงษ์มิตร (มารดา)
รางวัล: ศิลปินแห่งชาติ  พ.ศ. 2541 - สาขาศิลปะการแสดง (ภาพยนตร์และละคร)
สมพงษ์ พงษ์มิตร (8 กรกฎาคม พ.ศ. 2462 – 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2544) เป็นนักแสดงตลกชาวไทย ได้รับเชิดชูเกียรติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ในปี พ.ศ. 2541
ประวัติ

สมพงษ์ พงษ์มิตร มีชื่อเล่นว่า "'นก"' เป็นบุตรของนายเพิ่ม และนางใหญ่ พงษ์มิตร เกิดที่อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีพี่น้อง 12 คน
สมพงษ์ย้ายมาอยู่กรุงเทพฯตั้งแต่อายุ 7 ขวบ ชอบการแสดงลิเกมากจึงไปหัดกับครูบัวที่ข้างวัดมหรรณพและไปหัดลำตัดกับอาจารย์เคลิ้มจากนั้นได้ไปฝึกโขนกับคณะครูมัลลี คงประภัศร์ ซึ่งเป็นครูที่เก่งทางด้านนาฏศิลป์ไทย ครูหมันนำสมพงษ์ไปแสดงโขนอยู่ในวังหลวง หลังจากวังหลวงยุบโขนก็ย้ายมาอยู่ที่กรมศิลปากร ก่อนเปลี่ยนมาแสดงจำอวดและตลกโดยตั้งวงเองชื่อ เบญจศิลป์ พงษ์มิตร  ต่อมาหลังจากที่สมพงษ์เข้ารับราชการอยู่กองดุริยางค์ทหารอากาศ ได้รู้จักกับนาวาอากาศเอกขุนสวัสดิ์ ทิฆัมพร หัวหน้าคณะละครเวที “ศิวารมณ์” จึงได้เข้าสู่วงการบันเทิงอย่างเต็มตัว
สมพงษ์เป็นนักแสดงตลกที่มีมีชื่อเสียงมากในการแสดงตลกที่เน้นการแสดงสีหน้าท่าทางมากกว่าคำพูด นอกจากผลงานการแสดงสมพงษ์มีผลงานกำกับภาพยนตร์ เรื่อง ว่าวน้อย ในปี พ.ศ. 2513 และ  ทหารอากาศขาดรัก ปี พ.ศ. 2524
ผลงานการแสดง > ละครเวที

2482-2493: เป็นนักแสดงตลกละครเวทีที่ได้รับความนิยมมาก
2482: ชายสไบ
2483: เกียรติศักดิ์ทหารเสือ
2485: อมรพิมาน
2486: น้ำเพียงดิน
2486: เปลวสุริยา
2488: พันท้ายนรสิงห์ รับบท นายอ่อน
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

| พ> ศ. | เรื่อง | รับบท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2521 | เมียจำเป็น | หุ่น |  |
| 2522 | มหึมาจอมพลัง |  |  |
| 2522 | ผู้กองยอดรัก |  |  |
| 2522 |  ดาวเรือง | จ่าแม่น |  |
| 2523 | ผู้ชนะสิบทิศ |  | ช่อง 9 |
| 2524 | พิษวาท |  | ช่อง 3 |
| 2526 | ผู้กองอยู่ไหน |  | ช่อง 5 |
| 2527 | คุณหญิงนอกทำเนียบ | ตาศรี | ช่อง 5 |
| 2530 |  ดาวเรือง | จ่าแม่น | ช่อง 3 |
| 2531 | นาคี |  | ช่อง 3 |
| 2531 | ผู้กองยอดรัก |  | ช่อง 9 |
| 2532 | เทพพยาบาท |  | ช่อง 3 |
| 2533 | ตะกายดาว | รับเชิญ | ช่อง 9 |
| 2534 | จ่ากองร้อย |  | ช่อง 3 |
| 2535 | กุหลาบในเปลวไฟ |  | ช่อง 5 |
| 2535 | เขยบ้านนอก ภาค 2 |  | ช่อง 3 |
| 2535 | มะกอกเทวดา |  | ช่อง 3 |
| 2535 | ถ่านเก่าไฟใหม่ |  | ช่อง 3 |
| 2535 | สะดุดรัก |  | ช่อง 3 |
| 2536 | ท่านผีเพี้ยน |  | ช่อง 3 |
| 2536 | บัลลังก์เมฆ | ตากอบ | ช่อง 9 |
| 2537 | สนทนาประสาจน |  | ช่อง 5 |
| 2537 | ระเริงชล |  | ช่อง 3 |
| 2538 | ฝันเฟื่อง | น้าวง | ช่อง 3 |
| 2538 | พล นิกร กิมหงวน ยุคโลกาภิวัตน์ | ลุงเชย | ช่อง 3 |
| 2538 | ชมรมขนหัวลุก ตอน มนต์เพลงปีศาจ |  | ช่อง 5 |
| 2539 | ชมรมขนหัวลุก ตอน ลิฟท์สยอง |  | ช่อง 5 |
| 2540 | ทรามวัยใจเพชร |  | ช่อง 5 |
| 2542 | โดดเดี่ยวไม่เดียวดาย |  | ช่อง 5 |
ผลงานการแสดง > รายการโทรทัศน์

ขายหัวเราะ
วิก 07
ขบวนการจี้เส้น
ก่อนบ่ายคลายเครียด
ผลงานการแสดง > กำกับการแสดง

ว่าวน้อย (2513)
ทหารอากาศขาดรัก (2524)
ผลงานการแสดง > พากย์เสียง

2509: กระเบนธง
ผลงานการแสดง > โฆษณา

รณรงค์ไม่ให้ซื้อสิทธิ์ขายเสียง (2534)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

นายสมพงษ์ พงษ์มิตร ศิลปินแห่งชาติ จากนิตยสารสกุลไทย เก็บถาวร 2007-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศิลปินแห่งชาติ คุณสมพงษ์ พงษ์มิตร เก็บถาวร 2003-09-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สมพงษ์ พงษ์มิตร เก็บถาวร 2007-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดาย ฮาร์ด 4.0 ปลุกอึด ตายยาก

| ดาย ฮาร์ด 4> 0 ปลุกอึด ตายยาก |
| --- | --- |
กำกับ: เลน ไวส์แมน
บทภาพยนตร์: มาร์ค บอมแบ็ค
เนื้อเรื่อง: มาร์ค บอมแบ็ค เดวิด มาร์โคนี
สร้างจาก: A Farewell to Arms โดย จอห์น คาร์ลิน ตัวละคร: ร็อดเดริก ทอร์ป
อำนวยการสร้าง: ไมเคิล ฟอตเทรล
นักแสดงนำ: บรูซ วิลลิส จัสติน ลอง ทิโมธี โอลิแฟนท์ แม็คกี้ คิว แมรี อลิซาเบธ วินสตีด คลิฟ เคอร์ติส
กำกับภาพ: ไซมอน ดั๊กแกน
ตัดต่อ: นิโคลาส เดอ ทอธ
ดนตรีประกอบ: มาร์โค เบลเทรมี
บริษัทผู้สร้าง: Cheyenne Enterprises Dune Entertainment Ingenious Film Partners  
ผู้จัดจำหน่าย: 20th Century Fox (สหรัฐ) แคททาลิสต์ อัลลายแอนซ์ (ไทย)
วันฉาย: 27 มิถุนายน ค.ศ. 2007
ความยาว: 130 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 110 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 383.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ก่อนหน้านี้: ดาย ฮาร์ด 3 แค้นได้ก็ตายยาก  (1995)
ต่อจากนี้: วันดีมหาวินาศ คนอึดตายยาก  (2013)
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ดาย ฮาร์ด 4.0 ปลุกอึด ตายยาก (อังกฤษ: Die Hard 4.0) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/ระทึกขวัญลำดับที่ 4 ในชุด ดาย ฮาร์ด กำกับโดยเลน ไวส์แมน เขียนบทโดยมาร์ค บอมแบ็ค บรูซ วิลลิสกลับมารับบท "จอห์น แมคเคลน" อีกครั้ง หลังจากภาพยนตร์ในชุดล่าสุด ดาย ฮาร์ด 3 ออกฉายเมื่อ 12 ปีก่อน
ดาย ฮาร์ด 4.0 ปลุกอึด ตายยาก ถูกจัดอยู่ในประเภทเรต PG-13 (เด็กอายุต่ำกว่า 13 ปี ควรได้รับคำแนะนำ) ซึ่งต่างจากภาคอื่นๆ ที่ได้เรต R ทั้งหมดและฉายเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2007
สำหรับในอเมริกาเหนือ ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในชื่อ Live Free or Die Hard ซึ่งดัดแปลงจากคำขวัญของรัฐนิวแฮมป์เชอร์ "Live Free or Die"