stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี 1982
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม ดี

| Teams | Pld | W | D | L | GF | GA | GD | Pts |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  สกอตแลนด์ | 3 | 2 | 1 | 0 | 6 | 1 | +5 | 5 |
|  เนเธอร์แลนด์ | 3 | 2 | 1 | 0 | 7 | 3 | +4 | 5 |
|  ตุรกี | 3 | 0 | 1 | 2 | 2 | 6 | –4 | 1 |
|  แอลเบเนีย | 3 | 0 | 1 | 2 | 2 | 7 | –5 | 1 |
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| วันที่ | ระหว่าง | ผล |  |
| 21 พฤษภาคม | สกอตแลนด์  | 3–0 |  แอลเบเนีย |
|  | เนเธอร์แลนด์  | 3–1 |  ตุรกี |
| 23 พฤษภาคม | สกอตแลนด์  | 2–0 |  ตุรกี |
|  | เนเธอร์แลนด์  | 3–1 |  แอลเบเนีย |
| 25 พฤษภาคม | สกอตแลนด์  | 1–1 |  เนเธอร์แลนด์ |
|  | ตุรกี  | 1–1 |  แอลเบเนีย |
รอบรองชนะเลิศ

| เชโกสโลวาเกีย  | 1 – 0 |  สหภาพโซเวียต |
| --- | --- | --- |

| สกอตแลนด์  | 2 – 0 |  โปแลนด์ |
| --- | --- | --- |
นัดชิงอันดับที่ 3

| โปแลนด์  | 1 – 3 |  สหภาพโซเวียต |
| --- | --- | --- |
รอบชิงชนะเลิศ

| สกอตแลนด์  | 3 – 1 |  เชโกสโลวาเกีย |
| --- | --- | --- |
Philliben    Nevin    Mackay : 
ผู้ชม: 2500
แหล่งข้อมูลอื่น

Results by RSSSF
พลิกแผนโฉด หักโคตรจารชน

| พลิกแผนโฉด หักโคตรจารชน |
| --- | --- |

กำกับ: โรเจอร์ โดนัลด์สัน
เขียนบท: Roger Towne เคิร์ต วิมเมอร์ Mitch Glazer
อำนวยการสร้าง: Jeff Apple Gary Barber Roger Birnbaum
นักแสดงนำ: อัล ปาชิโน โคลิน ฟาร์เรลล์
กำกับภาพ: Stuart Dryburgh
ตัดต่อ: เดวิด รอสเซ่นบลูม
ดนตรีประกอบ: คลัส บาเดลต์
ผู้จัดจำหน่าย: Touchstone Pictures Spyglass Entertainment (some markets)
วันฉาย: 28 มกราคม, ค.ศ. 2003 (USA)
ความยาว: 115 นาที.
ภาษา: อังกฤษ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
พลิกแผนโฉด หักโคตรจารชน ภาพยนตร์แนว ระทึกขวัญ เริ่มออกฉายเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2003
นักแสดง

อัล ปาชิโน  ..... วอลเทอร์ เบิร์ค
โคลิน ฟาร์เรลล์  ..... เจมส์ เคลย์ตัน
บริดเจ็ท โมนาฮาน ..... เลย์ล่า
แกเบรียล แมชต์ ..... แซค
คาร์ล พรูเนอร์  ..... เดนนิส
ดูเพิ่ม

พลิกแผนโฉด หักโคตรจารชน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ข้อมูลหนังเรื่อง พลิกแผนโฉด หักโคตรจารชน
พระราชธรรมนิเทศ (เพียร ไตติลานนท์)

| พระราชธรรมนิเทศ (เพียร ราชธรรมนิเทศ) |
| --- | --- |


ประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย
ดำรงตำแหน่ง 15 มิถุนายน พ.ศ. 2492 – 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494
ก่อนหน้า: เกษม บุญศรี
ถัดไป: พระประจนปัจจนึก (พุก มหาดิลก)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 31 ธันวาคม พ.ศ. 2434 จังหวัดสมุทรปราการ ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 12 สิงหาคม พ.ศ. 2508 (73 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
คู่สมรส: อั้น ราชธรรมนิเทศ
บุตร: 7 คน

อำมาตย์เอก พระราชธรรมนิเทศ นามเดิม เพียร ราชธรรมนิเทศ (สกุลเดิม ไตติลานนท์; 31 ธันวาคม พ.ศ. 2434 – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2508) อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย 1 สมัย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี 2 สมัย
พระราชธรรมนิเทศ ลาออกจากบรรดาศักดิ์ เมื่อปี พ.ศ. 2485
ประวัติ

พระราชธรรมนิเทศ (เพียร ราชธรรมนิเทศ) เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2434 ที่อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นบุตรของนายเปลี่ยน และนางจัน ไตติลานนท์ เข้าศึกษาที่โรงเรียนวัดทรงธรรม พระประแดง และโรงเรียนฝึกหัดครู บ้านสมเด็จเจ้าพระยา ได้รับทุนไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ
รับราชการ

ต่อมาได้รับราชการเป็น ผู้บังคับการโรงเรียนราชวิทยาลัย และเป็นเลขานุการประจำพระองค์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ในสมัยรัชกาลที่ 7 เคยเป็นรองอธิบดีกรมโฆษณาการ และอธิบดีกรมธรรมการ
งานการเมือง

พระราชธรรมนิเทศเป็นผู้มีบทบาทด้านการเมืองในสมัย จอมพล ป.พิบูลสงคราม เคยเป็นคณะกรรมการส่งเสริมวัฒนธรรมไทย ที่แก้ไขปรับปรุงภาษาไทย และชำระปทานุกรมแห่งราชบัณฑิตยสถาน ในการปรับปรุงอักษรไทย เมื่อ ปี พ.ศ. 2485 ให้เหลือเพียง 31 ตัว โดยมี พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ)เป็นประธาน จนได้ชื่อว่าเป็น 1 ใน 4 ปุโรหิตประจำตัวของ จอมพล ป.พิบูลสงคราม คือ ยง เถียร เพียร นวล อันได้แก่ ยง (พระยาอนุมานราชธน) เถียร (หลวงวิเชียรแพทยาคม) เพียร (พระราชธรรมนิเทศ) นวล (หลวงสารานุประพันธ์)
พระราชธรรมนิเทศได้รับการเลือกให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2491 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมา รวม 2 สมัย อีกทั้งยังได้รับเลือกเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎร 1 สมัย
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

พระราชธรรมนิเทศ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491 จังหวัดปทุมธานี
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 จังหวัดปทุมธานี
งานการเมือง > ประธานสภาผู้แทนราษฎร

พระราชธรรมนิเทศ ได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
ประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 6
ยศและบรรดาศักดิ์

– หุ้มแพร
8 พฤศจิกายน 2458 – นายหมู่ตรี
10 พฤศจิกายน 2458 – หลวงอภิบาลบุริมศักดิ์ ถือศักดินา 400
27 กุมภาพันธ์ 2458 – นายหมู่เอก
21 สิงหาคม 2460 – จ่า
26 กุมภาพันธ์ 2461 – นายหมวดเอก
2 พฤศจิกายน 2462 – พระราชธรรมนิเทศ ถือศักดินา 600
28 ธันวาคม 2463 – เข้ารับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์
1 มกราคม 2463 – รองหัวหมื่น
– เสวกเอก
18 มิถุนายน 2469 – อำมาตย์เอก
ตำแหน่ง

– ผู้ช่วยอาจารย์ใหญ่ฝ่ายวิชาการโรงเรียนมหาดเล็กหลวง
8 มีนาคม 2459 – รักษาราชการแทนอาจารย์ใหญ่โรงเรียนมหาดเล็กหลวง
– อาจารย์ใหญ่โรงเรียนมหาดเล็กหลวง
26 มีนาคม 2460 – ปลัดกรมโรงเรียนในพระบรมราชูปถัมภ์
อนิจกรรม

พระราชธรรมนิเทศ ป่วยเป็นความดันโลหิตสูง ตั้งแต่วันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2499 ได้เข้ารับการรักษาพยาบาล ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ แล้วกลับมารักษาตัวที่บ้าน ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2508 ด้วยโรคปอดบวม รวมอายุได้ 73 ปี 8 เดือน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2509 ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2494 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2493 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2460 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))
พ.ศ. 2484 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน (ช.ร.)
พ.ศ. 2458 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 5 (ว.ป.ร.5)
พ.ศ. 2464 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 4 (ว.ป.ร.4)
พ.ศ. 2473 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 4 (ป.ป.ร.4)
พ.ศ. 2467 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

สเปน :
พ.ศ. 2489 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายพลเรือน ชั้นมหากางเขน
รถไฟใต้ดินมอสโก

| รถไฟใต้ดินมอสโก |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: มอสโก, รัสเซีย
ประเภท: รถไฟใต้ดิน
จำนวนสาย: 12
จำนวนสถานี: 188
ผู้โดยสารต่อวัน: 6.73 ล้านคน (เฉลี่ย, ค.ศ. 2012), 9.28 ล้านคน (สูงสุด ค.ศ. 2012) 
ผู้อำนวยการ: Ivan Besedin
เว็บไซต์: engl.mosmetro.ru
การให้บริการ
เริ่มดำเนินงาน: 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1935
ผู้ดำเนินงาน: Moskovsky Metropoliten
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 313.1 กิโลเมตร (194.6 ไมล์)
รางกว้าง: 1,520 mm (4 ft 11 27⁄32 in)
การจ่ายไฟฟ้า: 825 V DC รางที่สาม
ความเร็วเฉลี่ย: 41.61 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (25.86 ไมล์ต่อชั่วโมง)
รถไฟใต้ดินมอสโก (รัสเซีย: Моско́вский метрополите́н, อักษรโรมัน: Moskovsky metropoliten, สัทอักษรสากล: [mɐˈskofskʲɪj mʲɪtrəpəlʲɪˈtɛn]) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินขนาดใหญ่ที่ให้บริการในกรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1935 พร้อมกับ 1 เส้นทาง ระยะทาง 11-กิโลเมตร (6.8-ไมล์) 13 สถานีเริ่มแรก เป็นประเทศแรกในกลุ่มอดีตประเทศของสหภาพโซเวียตที่มีรถไฟใต้ดิน ปัจจุบันมีจำนวน 188 สถานี ระยะทาง 313.1 กิโลเมตร
ภาพรวม

รถไฟใต้ดินมอสโก ของรัฐวิสาหกิจ มีระยะทาง 325.4 km (202.2 mi) และมีจำนวนสถานีรถไฟฟ้ารวม 194 สถานี ในแต่ละวันจะมีผู้โดยสารตั้งแต่ 7 ล้านถึง 9 ล้านคน แต่ละสายจะมีชื่อสาย และสีที่ไม่เหมือนกัน บนรถไฟฟ้า จะมีเสียงประกาศผู้ชายในเที่ยวของขบวนรถขาเข้าเมือง ส่วนขาออกเมือง จะเป็นเสียงประกาศผู้หญิง แต่ในสายคอลเซวายา ซึ่งเป็นสายวงกลม จะมีเสียงประกาศชายในขบวนรถเที่ยวตามเข็มนาฬิกา ส่วนเที่ยวทวนเข็มนาฬิกา เป็นเสียงประกาศหญิง ในแผนที่เส้นทาง แต่ละเส้นทางจะใช้สีเดียวกันกับสีประจำเส้นทาง
เส้นทางรถไฟฟ้า มีรูปแบบให้บริการจากกระจุกศูนย์กลางไปยังพื้นที่ชานเมือง สายคอลเซวายา (สาย 5) ระยะทาง 20 km (12 mi) ซึ่งเป็นสายวงกลม เป็นสายที่ช่วยบรรเทาความหนาแน่นของผู้โดยสารได้ดีที่สุด ป้ายบอกสถานีถัดไปของทุก ๆ สถานี จะบอกสถานีถัดไปของแต่ละทิศทางอย่างชัดเจน โดยแผนที่เส้นทางแบบสมบูรณ์จะแสดงในพื้นที่จำหน่ายตั๋ว พื้นที่ให้ข้อมูลบนชานชาลา และบนรถไฟทุกขบวน สถานีและเส้นทางส่วนใหญ่อยู่ใต้ดิน แต่บางสายก็อยู่ระดับดินหรือยกระดับเป็นส่วนน้อย โดย สายฟีลิออฟสกายา เป็นสายที่ระยะทางส่วนใหญ่อยู่ระดับดิน
รถไฟใต้ดินมอสโก เปิดให้บริการตั้งแต่เวลา 5 นาฬิกา 30 นาที จนถึง 1 นาฬิกาของวันถัดไป เวลาเปิดให้บริการของแต่ละสถานีจะแตกต่างกันไป ขึ้นกับเวลาของรถไฟฟ้าเที่ยวแรกในแต่ละวัน ส่วนเวลาปิดทำการจะเป็นเวลาเดียวกัน เพื่อความสะดวกในการบำรุงทาง รถไฟฟ้าแต่ละขบวนให้บริการห่างกันอย่างน้อยที่สุด 1 นาที 30 วินาที ไม่ว่าสถานการณ์ใด ๆ
เส้นทาง

| เส้นทาง | ชื่อสาย | อักษรซีริลลิก | เปิดให้บริการครั้งแรก | เปิดให้บริการครั้งล่าสุด | ระยะทาง (กิโลเมตร) | จำนวนสถานี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 01 | โซคอลนีเชสกายา | Сокольническая | 1935 | 1990 | 26.1 | 19 |
| 02 | ซามอสคโวเรตสกายา | Замоскворецкая | 1938 | 2012.24 | 39.8 | 21 |
| 03 | อาร์บัตสโค-โปครอฟสกายา | Арбатско-Покровская | 1938 | 2012 | 45.1 | 22 |
| 04 | ฟีลิออฟสกายา | Филёвская | 1958 | 2006 | 14.9 | 13 |
| 05 | คอลเซวายา ("วงกลม") | Кольцевая | 1950 | 1954 | 19.3 | 12 |
| 06 | คาลุชสโค-ริชสกายา | Калужско-Рижская | 1958 | 1990 | 37.6 | 24 |
| 07 | ตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา | Таганско-Краснопресненская | 1966 | 1975 | 35.9 | 19 |
| 08 | คาลีนินสกายา | Калининская | 1979 | 2012 | 16.3 | 8 |
| 09 | เซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา | Серпуховско-Тимирязевская | 1983 | 2002 | 41.2 | 25 |
| 10 | ลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา | Люблинско-Дмитровская | 1995 | 2011 | 28.2 | 17 |
| 11 | คาคอฟสกายา | Каховская | 1995 |  | 3.3 | 3 |
| 12 | บูตอฟสกายา | Бутовская | 2003 |  | 5.5 | 5 |
| 13 |  | Монорельс |  |  |  |  |
| ทั้งหมด: | ทั้งหมด: | ทั้งหมด: | ทั้งหมด: | ทั้งหมด: | 313.1 | 188 |
สายโซคอลนีเชสกายา
สายซามอสคโวเรตสกายา
สายอาร์บัตสโค-โปครอฟสกายา
สายฟีลิออฟสกายา
สายคอลเซวายา
สายคาลุชสโค-ริชสกายา
สาย ตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา
สายคาลีนินสกายา
สายเซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา
สายลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา
สายคาคอฟสกายา
สายบูตอฟสกายา
ดูเพิ่ม

รถรางในมอสโก
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินมอสโก
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
Way system map of the Moscow Metro เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Moscow Metro 2 – The Dark Legend of Moscow เก็บถาวร 2011-06-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Moscow Metro Tips with Virtual Tour (English) เก็บถาวร 2012-03-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก รถไฟใต้ดินมอสโก |
| --- | --- | --- |
|   โซคอลนีเชสกายา   ซามอสคโวเรตสกายา   อาร์บัตสโค-โปครอฟสกายา   ฟีลิออฟสกายา   คอลเซวายา ("วงกลม")   คาลุชสโค-ริชสกายา   ตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา   คาลีนินสกายา   เซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา   ลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา   คาคอฟสกายา   บูตอฟสกายา  |   โซคอลนีเชสกายา   ซามอสคโวเรตสกายา   อาร์บัตสโค-โปครอฟสกายา   ฟีลิออฟสกายา   คอลเซวายา ("วงกลม")   คาลุชสโค-ริชสกายา   ตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา   คาลีนินสกายา   เซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา   ลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา   คาคอฟสกายา   บูตอฟสกายา  |  |
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินมอสโก
แผนที่เส้นทางรถไฟใต้ดินมอสโก
ป้ายบอกสถานีถัดไปของทุก ๆ สถานี จะบอกสถานีถัดไปของแต่ละทิศทางอย่างชัดเจน
ภาวะพิษกาเฟอีน

| ภาวะพิษกาเฟอีน  (Caffeinism)> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: F15
กาเฟอีนเป็นสารกระตุ้นประสาทมีอยู่ตามธรรมชาติในกาแฟ ชา มาเต (llex paraguariensis) และพืชประเภทอื่น ๆ 
เป็นส่วนผสมของเครื่องบริโภคมากมาย  โดยเฉพาะในเครื่องดื่มที่โฆษณาว่า  เป็นเครื่องดื่มชูกำลัง
นอกจากนั้นแล้ว  ยังมีกาเฟอีนในน้ำอัดลมเช่นโคคา-โคล่าและเป็ปซี่  โดยกำหนดในฉลากแสดงองค์ประกอบว่า  เป็นเครื่องปรุงรส
กลไกการทำงานของกาเฟอีนแตกต่างจากยาเสพติดประเภทอื่น ๆ รวมทั้งโคเคนและแอมเฟตามีน
คือ  กาเฟอีนมีฤทธิ์ระงับ  (antagonization) การทำงานของหน่วยรับความรู้สึกของสาร adenosine ในระบบประสาท
และเพราะว่า adenosine เป็นสารพลอยได้ของการทำงานของเซลล์  ซึ่งมีฤทธิ์ต่อหน่วยความรู้สึกมีผลให้เกิดความรู้สึกเหนื่อยและความอยากจะนอน
ดังนั้น  การเข้าไประงับหน่วยความรู้สึกจึงมีผลให้ระดับสารกระตุ้นประสาทตามธรรมชาติคือโดพามีนและ norepinephrine ดำรงอยู่ในระดับที่สูง.
ช่วงขณะที่กาเฟอีนกำลังออกฤทธิ์  กระบวนการ antagonization ของหน่วยรับความรู้สึกประเภท adenosine จะเพิ่มขึ้น  และระดับสารสื่อประสาทก็จะเพิ่มขึ้นเช่นกัน
การทำงานของกาเฟอีน

การทำงานของกาเฟอีนเกิดจากทั้งการลดฤทธิ์ยับยั้งของ adenosine (โดยเป็น antagonist ต่อหน่วยรับความรู้สึก A1)
และการจำกัดการทำงานทางประสาท (โดยขัดขวางฤทธิ์ยับยั้งของหน่วยรับความรู้สึก A2A ซึ่งมีผลเป็นการลดระดับการทำงานของนิวรอนในวิถีประสาท striato-Gpe) 
มีหน่วยรับความรู้สึกของ adenosine อย่างน้อย 4 อย่าง  และประเภท A1 และ A2A เป็นประเภทที่โดยทฤษฎีแล้ว  กาเฟอีนเป็นตัวปฏิปักษ์ (antagonist). 
หน่วยรับความรู้สึกของ Adenosine A1 อยู่ที่เซลล์ก่อนไซแนปส์ (presynaptic) มีอยู่ในหลายเขตของสมอง  รวมทั้งเปลือกสมองและฮิปโปแคมปัส
เมื่อรับสาร adenosine หน่วยรับความรู้สึกจะมีผลเป็นการยับยั้งการปล่อยสารสื่อประสาทโดพามีน กลูตาเมต และ acetylcholine (ดังนั้น  กาเฟอีนซึ่งเป็น antagonist ต่อหน่วยรับความรู้สึก จึงมีผลทำให้ไม่เกิดการยับยั้งสารสื่อประสาท)
นอกจากนั้นแล้ว  กาเฟอีนยังเป็นปฏิปักษ์ต่อสาร benzodiazepines อีกด้วย  แม้ว่าจะอ่อนกว่าต่อ  adenosine
คือ  กาเฟอีนสามารถเข้าไปรบกวนฤทธิ์ของ benzodiazepines ที่บริโภคในเวลาเดียวกัน
ช่วงเวลาครึ่งชีวิต (half life) ของกาเฟอีนในผู้ใหญ่อยู่ที่ประมาณ 3.5-6 ช.ม. และต่างกันไปตามวัย
การตั้งครรภ์มีผลต่อช่วงเวลาครึ่งชีวิต  คือในช่วงที่สุดแห่งการตั้งครรภ์  จะยาวนานถึง 10 ช.ม.
นอกจากนั้นแล้ว  ช่วงเวลาครึ่งชีวิตในทารกในครรภ์ยังยาวนานกว่าปกติอีกด้วย  เพราะว่า  ทารกไม่มีเอนไซม์ในตับประเภท CYP1A2 และ CYP1A1 ที่ทำการย่อยสลายกาเฟอีน
การติดกาเฟอีน

การติดกาเฟอีนทางกายหรือทางใจสามารถเกิดขึ้นเป็นผลจากการบริโภคมากเกินไป
ในการสัมภาษณ์  ศ.โรแลนด์ กริฟฟิธส์  ในแผนกจิตเวชและประสาทวิทยาศาสตร์ของโรงเรียนการแพทย์แห่งมหาวิทยาลัยจอห์นฮอปคินส์
ได้กล่าวว่า  งานวิจัยหลายงานได้แสดงว่า  ผู้ที่บริโภคกาเฟอีนอย่างน้อย 100 มิลลิกรัมต่อวัน  (ประมาณ 1 ถ้วย)
สามารถเกิดการติดทางกาย
ซึ่งสามารถนำไปสู่อาการขาดยารวมทั้ง
ความปวดหัว ความเจ็บปวดและความตึงแน่นของกล้ามเนื้อ ภาวะง่วงงุน (lethargy) คลื่นไส้ อาเจียน อารมณ์ซึมเศร้า และความหงุดหงิด  
ศ. กริฟฟิธส์เชื่อมั่นว่า  การขาดกาเฟอีนควรจะจัดเป็นโรคทางจิตวิทยา 
ตามงานวิจัยของเขา  อาการขาดกาเฟอีนจะเกิดขึ้นภายใน 12-24 ช.ม. หลังจากเลิกบริโภค  และสามารถเป็นอยู่ได้นานถึง 9 วัน 
การรับกาเฟอีนเข้าไปเรื่อย ๆ จะทำให้ร่างกายสร้างหน่วยรับความรู้สึกของ adenosine เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในระบบประสาทกลาง
ซึ่งทำให้เกิดความไวต่อผลของสาร adenosine ขึ้นโดยสองด้าน
ด้านแรก  จะทำให้ร่างกายดื้อต่อฤทธิ์กาเฟอีน
ด้านที่สอง  จะทำให้อาการขาดกาเฟอีนรุนแรงขึ้น
เพราะร่างกายจะไวต่อผลของ adenosine เพิ่มขึ้นเมื่อหยุดการบริโภคกาเฟอีน
การดื้อกาเฟอีนสามารถเจริญขึ้นได้อย่างรวดเร็ว
การดื้อต่อฤทธิ์ต้านการง่วงนอนของกาเฟอีนเห็นได้หลังจากการบริโภคที่ 400 มิลลิกรัม 3 ครั้งต่อวันติดต่อกัน 7 วัน และการดื้อกาเฟอีนอย่างสิ้นเชิงเห็นได้หลังจากการบริโภคที่ 300 มิลลิกรัม 3 ครั้งต่อวันติดต่อกัน 18 วัน
ตาม Journal of Caffeine Research (วารสารงานวิจัยเกี่ยวกับกาเฟอีน)  งานวิจัยหนึ่งพบว่ามีคนมากขึ้นที่ติดกาเฟอีน  ซึ่งเป็นเหตุให้นักวิจัยพิมพ์บทความเตือนในหัวข้อ  "Caffeine Use Disorder (โรคการใช้กาเฟอีน)"
คือ  งานวิจัยนี้  ที่เขียนร่วมโดยศาสตราจารย์จิตวิทยาของมหาวิทยาลัยอเมริกัน (American University) ลอรา จูเลียโน  แสดงว่ามีคนจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ที่มีปัญหาเกี่ยวกับอาการขาดกาเฟอีน
และไม่สามารถลดระดับการบริโภค  จัดเป็น "ความผิดปกติในการบริโภคกาเฟอีน" ที่อยู่ในระดับรุนแรง
ศ. จูเลียโนได้ให้ความแก่สื่อว่า 
“มีความเข้าใจผิดทั้งในผู้เชี่ยวชาญและทั้งบุคคลอื่น ๆ ว่า  ไม่ยากที่จะเลิกกาเฟอีน
แต่ว่าในงานสำรวจประชากร  ผู้บริโภคกาเฟอีนเป็นปกติ (ในชีวิตประจำวัน) มากกว่า 50 เปอร์เซนต์แจ้งว่า 
มีปัญหาในการเลิกหรือลดระดับการใช้กาเฟอีน
ผ่านงานวิจัยของเรา  เราได้พบว่า  คนที่ไม่สามารถเลิกหรือลดระดับการใช้กาเฟอีนโดยตนเองมีความสนใจที่จะรับการบำบัดจากมืออาชีพ
คล้ายกับการบำบัดที่บุคคลทั่วไปสามารถแสวงหาถ้าต้องการที่จะเลิกสูบบุหรี่หรือเลิกใช้ยาเส้น”
ศ. จูเลียโนยังยืนยันอีกด้วยว่า  เรามักจะมองข้ามผลลบจากกาเฟอีน
เพราะว่า  เป็น "ยาเสพติดที่สังคมยอมรับและมีการบริโภคอย่างกว้างขวาง  ซึ่งได้ผสมผสานเข้ากับวัฒนธรรมประเพณีและชีวิตประจำวันของเราแล้วเป็นอย่างดี"
ผลทางพฤติกรรม

ได้มีการพบว่า  กาเฟอีนมีฤทธิ์เท่ากับยา Modafinil ในผู้ใหญ่ผู้ตื่นอยู่ไม่ได้นอนกว่า 54 ช.ม. เพื่อที่จะรักษาความตื่นตัวทางประชาน
แต่ว่า  เป็นยาที่อาจก่อให้เกิดความวิตกกังวล  โดยเฉพาะในเยาวชน
เชิงอรรถและอ้างอิง

1 2  Fisone G, Borgkovist A, Usiello A (2004). "Caffeine as a psychomotor stimulant: Mechanism of Action". Cellular and Molecular Life Sciences. 61 (7–8): 857–872. doi:10.1007/s00018-003-3269-3. PMID 15095008.
↑  Astrid Nehlig; Jean-Luc Daval; Gérard Debry (May–August 1992). "Caffeine and the central nervous system: mechanisms of action, biochemical, metabolic and psychostimulant effects". Brain Research Reviews. Elsevier B.V. 17 (2): 139–170. doi:10.1016/0165-0173(92)90012-B. ISSN 0165-0173.
↑  Brenda Eskenazi (December 22, 1993). "Caffeine During Pregnancy: Grounds for Concern?". JAMA. 270 (24): 2973–2974. doi:10.1001/jama.1993.03510240085039.
1 2  Studeville, George (January 15, 2010). "Caffeine Addiction Is a Mental Disorder, Doctors Say". National Geographic. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-09-20. สืบค้นเมื่อ 2014-07-18.
↑  Laura M. Juliano; Roland R. Griffiths (September 21, 2004). "A critical review of caffeine withdrawal: empirical validation of symptoms and signs, incidence, severity, and associated features". Psychopharmacology. 176 (1): 1–29. doi:10.1007/s00213-004-2000-x. eISSN 1432-2072.
↑ Prasath, K. Hari; Sravanth, P. A.; Sudhir, A. Ram (2014). "TEA "AN ADDICTION NOR A MEDICINE"- A REVIEW" (PDF) . International Journal of Pharmacy . 4 (3): 150–152. เก็บ (PDF) จากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-08-22. สืบค้นเมื่อ August 22, 2014 . อ้างอิง :
Chou CC, Lin LL, Chung KT. Antimicrobial activity of tea as affected by the degree of fermentation and manufacturing season. Int J Food Microbiol, 48, 1999, 125–130.
Katiyar SK, Mukhtar H. Tea antioxidants in cancer chemoprevention. J Cell Biochem    27, 1997, S59–S67.
↑  Ananya Mandal (February 26, 2019). "Caffeine Pharmacology". News-Medical.Net.
↑  "Experts Warn Of 'Caffeine Use Disorder'". CBS DC. January 29, 2014. สืบค้นเมื่อ January 30, 2014.
↑  Smith, Brett (January 29, 2014). "Researchers Say 'Caffeine Use Disorder' Is A Major Health Concern". Red Orbit. สืบค้นเมื่อ January 30, 2014.
↑  "Do you have caffeine use disorder?". Health 24. January 29, 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-02-01. สืบค้นเมื่อ January 30, 2014.
↑  Nancy Wesensten; Gregory Belenky; Mary A. Kautz; David R. Thorne; Rebecca M. Reichardt; Thomas J. Balkin (October 19, 2001). "Maintaining alertness and performance during sleep deprivation: modafinil versus caffeine". Psychopharmacology. 159 (3): 238–247. doi:10.1007/s002130100916. ISSN 0033-3158.
แหล่งข้อมูลอื่น

Dawson Hedges, Colin Burchfield (September 22, 2005). "Mind, Brain and Drug: An Introduction to Psychopharmacology". Pearson Education, Inc., pp. 144–146 ISBN 978-0205355563.
ภาษา (แก้ความกำกวม)

ภาษาเป็นชุดสัญลักษณ์ที่ใช้แทนความหมายเพื่อการสื่อสาร เช่น
ภาษา ในความหมายที่กล่าวถึงภาษาพูด หรือ ภาษาเขียน เช่น ภาษาไทย ภาษาจีน ภาษาอังกฤษ ภาษาญี่ปุ่น
ภาษาธรรมชาติ หรือ ภาษามนุษย์ ภาษาที่มนุษย์ใช้สื่อสารกัน
ภาษาคอมพิวเตอร์ ใช้ในเพื่อสั่งการและสื่อสารกับคอมพิวเตอร์
ภาษาสัญลักษณ์ (Formal langua ge) ใช้ในการสื่อสารเรื่องราวทางวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์
รายชื่อประเทศเรียงตามขนาดเครือข่ายทางรถไฟ

ความเข้าถึงของทางรถไฟในพื้นที่ของแต่ละประเทศ
รายชื่อประเทศ เรียงตามความยาวทางรถไฟทั้งหมดที่ใช้งานได้ ณ สิ้นปีของปีที่สำรวจข้อมูล ตามข้อมูลของ สหภาพการรถไฟนานาชาติ
รายชื่อประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน

| กีฬาโอลิมปิกเยาวชน |
| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์ของกีฬาโอลิมปิกเยาวชน
กีฬาฤดูร้อน
 2010  2014  2018  2022  2026 
กีฬาฤดูหนาว
 2012  2016  2020  2024 
รายชื่อประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน เป็นรายชื่อประเทศที่เป็นตัวแทนของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (NOCs) ที่เข้าร่วมในการแข่งขันกีฬากีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ตั้งแต่การแข่งขันครั้งแรกในปี พ.ศ. 2553 จนถึงโอลิมปิกเยาวยนครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2561 โดยในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา มีประเทศที่ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลทั้งหมด 206 ประเทศ เข้าร่วมแข่งขันอย่างน้อย 1 ครั้ง โดยแต่ละประเทศจะมีนักกีฬาอย่างน้อย 1 คน เข้าร่วมแข่งขัน และมีทั้งหมด 203 ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันครบทุกครั้ง นับถึงปัจจุบันมีการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนทั้งหมด 3 ครั้ง และครั้งถัดไปจะจัดขึ้นในปี พ.ศ. 2565  ณ ประเทศเซเนกัล
รายชื่อตัวอักษรย่อ > คำอธิบายตาราง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 10 |   | ตัวเลขที่หัวตาราง หมายถึง ปีการแข่งขัน |
| • |  | หมายถึง การเข้าร่วมแข่งขันในแต่ละครั้ง |
| H |  | หมายถึง เจ้าภาพจัดการแข่งขันในปีนั้น |
มหาวิทยาลัยเวบสเตอร์

อาจหมายถึง
มหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ (ประเทศไทย) สาขาของมหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ ในประเทศไทย
มหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์
บิ๊กโชว์

| Big Show |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Paul Donald Wight II
เกิด:  (1972-02-08) 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 (52 ปี) Aiken, South Carolina, U.S.
ที่พัก: Tampa, Florida, U.S.
การศึกษา: Wichita State University
คู่สมรส: Melissa Piavis (สมรส 1997; หย่า 2002) Bess Katramados (สมรส 2002)
บุตร: 3
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: (The) Big Show The Giant Paul Wight
ส่วนสูง: 7 ft 0 in – 7 ft 2 in (218 cm)
น้ำหนัก: 383 lb (174 kg) – 500 lb (230 kg)
มาจาก: Tampa, Florida
ฝึกหัดโดย: Larry Sharpe Thrasher
เปิดตัว: December 3, 1994
พอล ดอนัลด์ ไวต์ที่ 2 (Paul Donald Wight II) เกิด 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพ, อดีตนักบาสเกตบอลและนักแสดงชาวอเมริกันที่รู้จักดีในWWEนาม บิ๊กโชว์ (Big Show)
แชมป์และความสำเร็จ

แชมป์โลกเฮฟวี่เวท
แชมป์โลก ECW
Pro Wrestling Illustrated
Rookie of the Year (1996)
Wrestler of the Year (1996)
Ranked him No. 2 of the top 500 singles wrestlers of the year in the PWI 500 in 1996
Ranked him No. 137 of the top 500 singles wrestlers of the PWI Years in 2003
World Championship Wrestling
WCW World Heavyweight Championship (2 times)
WCW World Tag Team Championship (3 times) – with Lex Luger (1), Sting (1), and Scott Hall (1)
World War 3 (1996)
World Wrestling Federation/World Wrestling Entertainment/WWE
WWF/E Championship (2 times)
World Heavyweight Championship (2 times)
ECW World Championship (1 time)
WWE Intercontinental Championship (1 time)
WWE United States Championship (1 time)
WWF/E Hardcore Championship (3 times)
WWE Tag Team Championship (3 times) – with Chris Jericho (1), The Miz (1), and Kane (1)
WWF/World Tag Team Championship (5 times) – with The Undertaker (2), Kane (1), Chris Jericho (1), and The Miz (1)
André the Giant Memorial Trophy (2015)
Bragging Rights Trophy (2010) – With Team SmackDown (with Alberto Del Rio, Edge, Jack Swagger, Kofi Kingston, Rey Mysterio, and Tyler Reks)
24th Triple Crown Champion
Twelfth Grand Slam Champion
Slammy Award (5 times)
Tag Team of the Year (2009) – with Chris Jericho
Holy $#!+ Move of the Year (2011) – Imploding the Ring after being superplexed by Mark Henry at Vengeance
Betrayal of the Year (2012) – Knocking out John Cena at Over the Limit
"This is Awesome" Moment of the Year (2013) – Knocking out Triple H on Raw
Match of the Year (2014) – Team Cena vs. Team Authority at Survivor Series
Wrestling Observer Newsletter
Most Embarrassing Wrestler (2002)
Rookie of the Year (1996)
Best Gimmick (1996) – nWo
Feud of the Year (1996) New World Order vs. World Championship Wrestling
Worst Feud of the Year (1999) vs. The Big Boss Man
Worst Feud of the Year (2013) vs. The Authority
Worst Wrestler (2001, 2002)
บรรณานุกรม

Meltzer, Dave (January 27, 2014). "Jan 27 2014 Wrestling Observer Newsletter: 2013 Annual awards issue, best in the world in numerous categories, plus all the news in pro-wrestling and MMA over the past week and more". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California. ISSN 1083-9593. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-08-27. สืบค้นเมื่อ 2014-11-20.
แหล่งข้อมูลอื่น

Big Show ที่ WWE.com
บิ๊กโชว์ ที่เฟซบุ๊ก
บิ๊กโชว์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Paul Wight ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เป็นแชมป์ยูเอส
แชมป์แท็กทีมยูนิฟายด์ร่วมกับคริส เจริโคในนามเจริ-โชว์
แชมป์แทกทีมยูนิฟายด์ร่วมกับเดอะมิซในนามโชมิซ
เป็นแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล
แชมป์โลกเฮฟวี่เวทในปี2012
ผู้ชนะ André the Giant Memorial Battle Royal ครั้งที่ 2