stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี
จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนกลางในเวนิส > จอร์โจเนและทิเชียน

ขณะที่ลักษณะการเขียนภาพของจอร์โจเนเป็นลักษณะที่เห็นได้ชัดว่ามีอิทธิพลมาจากจิโอวานนี เบลลินี แต่หัวข้อที่เขียนเป็นหัวข้อที่มีความเป็นต้นฉบับและยากที่จะเข้าใจกว่างานของจิตรกรอื่นในยุคเดียวกัน ภาพเขียนภาพหนึ่งคือภาพ “พายุ”  ซึ่งเป็นภาพที่ประกอบด้วยสตรีกึ่งเปลือยกำลังให้นมลูก ชายแต่งตัวเต็มที่ยืนอยู่อีกทางหนึ่ง คอลัมน์แบบคลาสสิก และสายฟ้าที่แลบแปลบอยู่ในฉากหลัง ที่อาจจะเป็นภาพของอาดัมและอีฟหลังสมัยสวนอีเด็นหรืออาจจะไม่ใช่ อีกภาพหนึ่งชื่อ “นักปรัชญาสามคน” อาจจะเป็นภาพของแมไจที่กำลังเตรียมตัวที่จะเดินทางไปแสวงหาพระบุตรผู้เกิดใหม่แต่ก็เป็นเพียงการสันนิษฐาน แต่สิ่งที่แน่คือจอร์โจเนเขียนภาพสตรีเปลือยเป็นภาพแรกที่เป็น ภาพของสตรีที่นอนเปลือยเพื่อให้ชมความงามของตัวแบบแต่เพียงอย่างเดียว
ในภาพนี้ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องใส่รายละเอียดคลาสสิกแต่อย่างใดในภาพ แต่ภาพเขียนเปลือยต่อมาของทิเชียน, เดียโก เบลัซเกซ, เพาโล เวโรเนเซ, แรมบรังด์, ปีเตอร์ พอล รูเบนส์ และแม้แต่ เอดวด มาเนท์ ต่างก็มีความรู้สึกว่าต้องอ้างอิงถึงบ้าง งานของจิตรกรเหล่านี้ต่างก็ได้รับอิทธิพลมาจากงานเขียนสตรีเปลือยของจอร์โจเนด้วยกันทั้งสิ้น
ก่อนที่จะเสียชีวิตทิเชียนก็ได้เขียนภาพเปลือยอันมีฝีมือเป็นจำนวนมาก และยิ่งมากกว่าที่ซานโดร บอตติเชลลีเขียน โดยแปลงไปในรูปของเทพีและล้อมรอบด้วยป่าเขาและท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดาวซึ่งเหมาะกับการใช้ตกแต่งบนผนังของลูกค้าผู้มั่งคั่ง แต่สิ่งที่เด่นของทิเชียนคือความสามารถในการเขียนภาพเหมือนความที่มีอายุยืนทำให้ทิเชียนสามารถวิวัฒนาการงานเขียนได้มากกว่าจิตรกรอื่นทั้งการวิวัฒนาการในหัวข้อที่เขียนและลักษณะการเขียนกว่างานของจอร์โจเน หรือของนักเขียนฟลอเรนซ์ร่วมสมัยราฟาเอลจะสามารถทำได้  ทิเชียนเขียนภาพเหมือนของเปียโตร อาเรติโน และ สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 และบุคคลอื่นๆ ในสมัยนั้น แต่ที่สำคัญที่สุดก็อาจจะเป็นภาพของดยุกอันเดรอา กริตติดยุกแห่งเวนิส ที่เด่นออกมาจากช่องภาพ มือหนึ่งกุมเสื้อคลุมหนาหนักในท่าที่เป็นลักษณะที่แสดงพลังอารมณ์ นอกจากนั้นทิเชียนก็ยังมีชื่อเสียงในการเขียนภาพที่เกี่ยวกับศาสนา งานชิ้นสุดท้ายของทิเชียนคือภาพ “ปีเอต้า”
อิทธิพลของจิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี

ไมเคิล แอนเจโล และ ทิเชียน ต่างก็มีชีวิตมาจนถึงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ทั้งสองคนได้เห็นลักษณะการเขียนของเลโอนาร์โด ดา วินชี, อันเดรีย มานเทนยา, จิโอวานนี เบลลินี, อันโตเนลโล ดา เมสสินา และ ราฟาเอล  ที่มีอิทธิพลต่อจิตรกรรุ่นต่อมาที่ก่อตัวขึ้นเป็นลักษณะการเขียนที่เรียกว่าแมนเนอริสม์ และวิวัฒนาการต่อไปเป็นจิตรกรรมที่เต็มไปด้วยจินตนาการและสีสันอันมีชีวิตชีวาของจิตรกรรมยุคบาโรก
จิตรกรผู้นำอิทธิพลจากลักษณะการเขียนของทิเชียนไปใช้มากที่สุดก็คือทินโทเรตโต แม้ว่าจะฝึกงานอยู่กับทิเชียนได้เพียงเก้าวันก็ตาม ความรู้ของแรมบรังด์เกี่ยวกับงานของทิเชียนและราฟาเอลเห็นได้ชัดในงานเขียนภาพเหมือน อิทธิพลโดยตรงของดา วินชีและราฟาเอลต่อลูกศิษย์มีผลโดยตรงต่อจิตรกรรุ่นต่อมาที่รวมทั้งนิโคลาส์ ปูแซนและตระกูลการเขียนจิตรกรรมแบบคลาสสิก จิตรกรของของคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 งานเขียนของอันโตเนลโล ดา เมสสินามีอิทธิพลโดยตรงต่ออัลเบรชท์ ดือเรอร์ และมาร์ติน โชนเกาเออร์ และในงานภาพพิมพ์ลายแกะของโชนเกาเออร์ต่อมา และต่องานหน้าต่างประดับกระจกสีของศิลปินเยอรมัน, ดัตช์ และอังกฤษมาจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่  20
เพดานชาเปลซิสตินของไมเคิล แอนเจโลและต่อมา “การตัดสินครั้งสุดท้าย” มีอิทธิพลโดยตรงต่อการวางองค์ประกอบของภาพของราฟาเอลและลูกศิษย์ และต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผู้แสวงหาแนวทางการเขียนใหม่และที่น่าสนใจในการเขียนรูปแบบของมนุษย์ การเขียนโดยการวางองค์ประกอบดังกล่าวจะเห็นได้ในงานเขียนของอันเดรอา เดล ซาร์โต, จาโคโป ปอนตอร์โม, บรอนซิโน, พาร์มิจิอานิโน, เพาโล เวโรเนเซ ไปจนถึง เอลเกรโก, อันนิบาเล คารัคชี, คาราวัจโจ, ปีเตอร์ พอล รูเบนส์, นิโคลาส์ ปูแซน และ จิโอวานนิ บัตติสตา ติเอโปโล และทั้งจิตรกรศิลปะฟื้นฟูคลาสสิก และ จินตนิยม ของคริสต์ศตวรรษที่ 19 เช่น ฌาคส์-ลุยส์ ดาวิด และ เออแฌน เดอลาครัวซ์
ภายใต้อิทธิพลของจิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี สถาบันศิลปะสมัยใหม่เช่นราชสถาบันศิลปะก็ได้รับการก่อตั้งและเป็นสถาบันที่ตั้งขึ้นโดยเฉพาะในการสะสมงานศิลปะของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี ที่งานสะสมที่รู้จักกันดีก็ได้แก่งานสะสมของหอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอนเป็นต้น
จิตรกร

จิตรกรสำคัญบางคนของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี:
“ชะลอร่างจากกางเขน”
ฟราอันเจลิโค
ราว ค.ศ. 1395-ค.ศ. 1455
ภาพผลงานอื่นๆ...
“การล่าสัตว์ในป่า”
เพาโล อูเชลโล
ค.ศ. 1397-ค.ศ. 1475
ภาพผลงานอื่นๆ...
“ขับจากสวนอีเด็น”
ทอมมาสโซ มาซาชิโอ
ค.ศ. 1401-ค.ศ. 1428
ภาพผลงานอื่นๆ...
“การประกาศของเทพและผู้อุทิศ”
ฟิลิปโป ลิปปี
ค.ศ. 1406-ค.ศ. 1469
ภาพผลงานอื่นๆ...
“ประวัติของสัตยกางเขน”
เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
ราว ค.ศ. 1412-ค.ศ. 1492
ภาพผลงานอื่นๆ...
“สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 แห่งจักรวรรดิออตโตมัน”
เจ็นทิเล เบลลินี?
ค.ศ. 1429-ค.ศ. 1507
ภาพผลงานอื่นๆ...
“ปิเอต้า”
จิโอวานนี เบลลินี
ค.ศ. 1430-ค.ศ. 1516
ภาพผลงานอื่นๆ...
“อุปมานิทัศน์ของเดือนมิถุนายน และชัยชนะของเทพเมอร์คิวรี”
จิตรกรรมฝาผนังที่วังสคิฟาโนเอีย
ฟรานเชสโค เดล คอสสา
ราว ค.ศ. 1430-ค.ศ. 1477
ภาพผลงานอื่นๆ...
“นักบุญเจอโรมในห้องศึกษา”
อันโตเนลโล ดา เมสสินา
ราว ค.ศ. 1430-ค.ศ. 1479
ภาพผลงานอื่นๆ...
“ชัยชนะของดีมีเทอร์”
โคสิโม ทูรา
ราว ค.ศ. 1430-ค.ศ. 1495
ภาพผลงานอื่นๆ...
“พระแม่มารีและดรุณเทพ”
อันเดรีย มานเทนยา
ราว ค.ศ. 1431-ค.ศ. 1506
ภาพผลงานอื่นๆ...
“ฤดูใบไม้ผลิ”
ซานโดร บอตติเชลลี
ค.ศ. 1445-ค.ศ. 1510
ภาพผลงานอื่นๆ...
“การชื่นชมของคนเลี้ยงแกะ”
“จิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลซาสเซ็ตติ”
โดเมนนิโค เกอร์ลันเดา
ค.ศ. 1449-ค.ศ. 1494
ภาพผลงานอื่นๆ...
“พระแม่มารีให้นม”
เลโอนาร์โด ดา วินชี
ค.ศ. 1452-ค.ศ. 1519
ภาพผลงานอื่นๆ...
“ความตายของโพรคริส”
เปียโร ดิ โคสิโม
ค.ศ. 1462-ค.ศ. 1522
ภาพผลงานอื่นๆ...
“บรรจุร่างพระเยซู”
ไมเคิล แอนเจโล
ค.ศ. 1475-ค.ศ. 1564
ภาพผลงานอื่นๆ...
“พายุ”
จอร์โจเน บาร์บาเรลลี
ราว ค.ศ. 1477-ค.ศ. 1510
ภาพผลงานอื่นๆ...
“พระแม่มารีอัลบา”
ราฟาเอล
ค.ศ. 1483-ค.ศ. 1520
ภาพผลงานอื่นๆ...
“อุปมานิทัศน์ของความรอบคอบ”
ทิเชียโน เวเชลลี
ค.ศ. 1485-ค.ศ. 1576
ภาพผลงานอื่นๆ...
“ทิพยทัศน์ของกางเขน”
จูลีโอ โรมาโน?
ค.ศ. 1499-ค.ศ. 1546
ภาพผลงานอื่นๆ...
บรรณานุกรม > ทั่วไป

จอร์โจ วาซารี, “ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น”, (ค.ศ. 1568), ฉบับ ค.ศ. 1965, แปลโดย จอร์จ บุลล์, เพ็นกวิน, ISBN 0-14-044164-6
เฟรเดอริค ฮาร์ทท์, “ประวัติศาสตร์ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของศิลปะในอิตาลี”, (ค.ศ. 1970) เทมส์และฮัดสัน, ISBN 0-500-23136-2
อาร์.อี. วูล์ฟ และ อาร์. มิลเล็น, “ศิลปะยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาและยุคแมนเนอริสม์”, (ค.ศ. 1968) เอบรัมส, ไม่ทราบ ISBN
คีธ คริสเตียนเสน, “จิตรกรรมอิตาลี”, (ค.ศ. 1992) ฮิวจ์ เลาเตอร์ เลวิน/แม็คมิลลัน, ISBN
0883639718
เฮเล็น การ์ดเนอร์, “ศิลปะตลอดยุก”, (ค.ศ. 1970) ฮาร์คอร์ท, เบรซ และ เวิร์ลด์, ISBN 155037628
ไมเคิล แบ็กซานดอลล์, “จิตรกรรมและประสบการณ์ในอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15”, (ค.ศ. 1974) สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด, ISBN 0-19-881329-5
มาร์กาเร็ต แอสตัน, “คริสต์ศตวรรษที่ 15, แนวโน้มในยุโรป”, (ค.ศ. 1979) เทมส์และฮัดสัน, ISBN 0-500-33009-3
อิลัน ราชัม, “ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา, สารานุกรมประกอบภาพ”, (ค.ศ. 1979) อ็อคโทพัส, ISBN 0-7064-0857-8
ไดแอนา เดวีส์, “พจนานุกรมประกอบภาพของศิลปะและศิลปินโดยฮาร์รัพ”, (ค.ศ. 1990) ฮาร์รัพบุคส์, ISBN 0-245-54692-8
ลูเชียนโน แบร์ติ, “ฟลอเรนซ์: เมืองและศิลปะ”, (ค.ศ. 1971) สคาลา, ฟลอเรนซ์. ไม่ทราบ ISBN
ลูเชียนโน แบร์ติ, “อุฟฟิซิ”, (ค.ศ. 1971) สคาลา, ฟลอเรนซ์. ไม่ทราบ ISBN
ไมเคิล วิลสัน, “หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน”, (ค.ศ. 1977) สคาลา, ฟลอเรนซ์. ISBN 0-85097-257-4
ฮิวจ์ รอสส์ วิลเลียมสัน, “โลเรนโซเดอะแม็กนิฟิเซนต์”, (ค.ศ. 1974) ไมเคิล โจเซฟ, ISBN 0-7181-1204-0
บรรณานุกรม > จิตรกร

จอห์น ไวท์, “ดุชโช”, (ค.ศ. 1979) เทมส์และฮัดสัน, ISBN 0-500-09135-8
เซซิเลีย จานเนลลา, “ดุชโช ดิ บัวนินเซยา”, (ค.ศ. 1991) สคาลา/ริเวอร์ไซด์, ISBN 1-878351-18-4
ซาเรล ไอเมิร์ล, “โลกของจอตโต”, (ค.ศ. 1967) ไทม์/ไลฟ์, ISBN 0-900658-15-0
จิโอวานนิ ฟอฟฟานิ, “จิตรกรรมฝาผนังโดยจุสโต เดมนาบวย”, (ค.ศ. 1988) จี. เดกาเนลโล, ไม่ทราบ ISBN
ออร์เนลลา คาซาซซา, “มาซาชชิโอและชาเปลบรันคาชชิ”, (ค.ศ. 1990) สคาลา/ริเวอร์ไซด์, ISBN 1-878351-11-7
อันนาริตา เพาลิเอริ, “เพาโล อูเชลโล, โดเมนนิโค เวเนซิอาโน, อันเดรอา เดล คาตานโย”, (ค.ศ. 1991) สคาลา/ริเวอร์ไซด์, ISBN 1-878351-20-6
อเลซซานโดร อันเจลินิ, “เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา”, (ค.ศ. 1985) สคาลา/ริเวอร์ไซด์, ISBN 1-878351-04-4
ปีเตอร์ เมอร์เรย์ และ ปิแยร์ ลุยจิ เวชชิ, “เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา”, (ค.ศ. 1967) เพ็นกวิน, ISBN 0-14-008647-1
อุมแบร์โต บาลดินิ, “พริมาเวรา”, (ค.ศ. 1984) เอบรัมส, ISBN 0-8109-2314-9
รานิเอริ วาเรเซ, “วังสคิฟาโนเอีย”, (ค.ศ. 1980) สเปซิเมน/สคาลา, ไม่ทราบ ISBN
อันเจลา ออตติดน เดลลา คิเอซา, “เลโอนาร์โด ดา วินชี”, (ค.ศ. 1967) เพ็นกวิน, ISBN 0-14-008649-8
แจ็ค วาสเซอร์มัน, “เลโอนาร์โด ดา วินชี”, (ค.ศ. 1975) เอบรัมส, ISBN 0-8109-0262-1
มาซซิโม จาโคเมตติ, “ชาเปลซิสติน”, (ค.ศ. 1986) ฮาร์โมนีบุคส์, ISBN 0-517-56274-X
ลุดวิค โกลด์ชีเดอร์, “ไมเคิลแอนเจโล”, (ค.ศ. 1962) ไฟดอน, ไม่ทราบ ISBN
เกเบรียล บาร์ทซ และ เอเบอร์ฮาร์ด เคอนิก, “ไมเคิลแอนเจโล”, (ค.ศ. 1998) เคินมันน์, ISBN 3-8290-0253-X
เดวิด ทอมสัน, “ราฟาเอล, ชีวิตและงาน”, (ค.ศ. 1983) บีบีซี, ISBN 0-563-20149-5
ฌอง-ปิแอร์ คูแซง, “ราฟาเอล, ชีวิตและงาน”, (ค.ศ. 1985) ชาร์ตเวลล์, ISBN 0-89009-841-7
มาริโอลินา โอลิวาริ, “จิโอวานนี เบลลินี”, (ค.ศ. 1990) สคาลา, ฟลอเรนซ์. ไม่ทราบ ISBN
เซซิล กูลด์, “ทิเชียน”, (ค.ศ. 1969) แฮมลิน, ไม่ทราบ ISBN
ดูเพิ่ม

| --- | --- |
 ประวัติศาสตร์ของจิตรกรรม  จิตรกรรมชั้นครู  ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา  ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี  จิตรกรรมยุคเรอเนสซองซ์ของเนเธอร์แลนด์และเฟล็มมิช  ลัทธิแมนเนอริสม์  ศิลปะไบแซนไทน์  ตระกูลเมดิชิ  ฟลอเรนซ์  เพดานชาเปลซิสติน:  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนผู้อุทิศ  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมแผง  ฉากแท่นบูชา  ศิลปะคริสต์ศาสนา  ชีวิตของพระเยซู  ชีวิตของพระแม่มารี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภาพเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภาพเขียนโดยซานโดร บอตติเชลลี
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภาพเขียนโดยอันเดรีย มานเทนยา
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภาพเขียนโดยราฟาเอล
“เก็บภาษี” สำหรับตระกูลบรันคาชชิโดยมาซาชิโอ
“ยุทธการซานโรมาโน” โดยเปาโล อูเชลโล
“การประสูติของพระแม่มารี” โดยโดเมนนิโค เกอร์ลันเดา
“อุปมานิทัศน์ของรัฐบาลที่ดี” ในพาลัซโซพุบบลิโคโดยอัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติ
“การลงโทษโคราห์และการขว้างโมเสสและอารอน” ในชาเปลซิสตินโดยซานโดร บอตติเชลลี
ทอนโด “พระแม่มารีอัลบา” โดยราฟาเอล
ภาพ “วงดนตรี” (the Concert) ที่เขียนลอเรนโซ คอสตา ราวปี ค.ศ. 1490
“พระแม่มารีและพระบุตร” โดยดุชโช ราว ค.ศ. 1280 หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน ที่เป็นลักษณะการเขียนแบบศิลปะไบแซนไทน์
“การประกาศต่อคนเลี้ยงแกะ”  (รายละเอียด) โดย ทัดดิโอ กัดดี
“ชัยชนะของความตาย” (รายละเอียด) โดยออร์ชานยา, ราว ค.ศ. 1350 ที่พิพิธภัณฑ์ซานตาโครเช
“การประกาศของเทพ” โดย ซิโมเน มาร์ตินิ,ค.ศ. 1333, อุฟฟิซิ เป็นงานเขียนลักษณะกอธิคนานาชาติ
งานที่ส่งเข้าแข่งขันของกิเบอร์ติ
“ประตูสวรรค์”
“อาดัมและอีฟ” โดยมาซาชิโอ
“การนำพระแม่มารีเข้าวัด” โดย เปาโล อูเชลโลแสดงให้เห็นการเขียนที่ทดลองการใช้ทัศนมิติและแสง
“พระเยซูถูกเฆี่ยน” แสดงให้เห็นความเชี่ยวชาญในการใช้ทัศนมิติและแสงในการเขียนของเปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
ทอนโด“พระแม่มารีและพระบุตร” โดยอันเดรอา เดลลา รอบเบีย  และ จิโอวานนิ  เดลลา รอบเบีย
“พระแม่มารีและพระบุตร” โดยฟิลลิปโป ลิปปี ค.ศ. 1459
ตระกูลกอนซากา (รายละเอียด) โดยอันเดรีย มานเทนยา
“ชัยชนะของวีนัส” สำหรับตระกูลเอสเตโดยฟรานเชสโค เดล คอสสา
“นักบุญเจอโรมในห้องศึกษา” โดยอันโตเนลโล ดา เมสสินา
“กำเนิดวีนัส” สำหรับตระกูลเมดิชิ โดย ซานโดร บอตติเชลลี.
“ฉากแท่นบูชาพอร์ตินาริ” โดยฮูโก ฟาน เดอร์ โกส์
“ฉากแท่นบูชาซาสเซ็ตติ” โดยโดเมนนิโค เกอร์ลันเดา
“พระเยซูมอบกุญแจให้นักบุญปีเตอร์” โดย เปียโตร เปรูจิโน
“พระกระยาหารมื้อสุดท้าย” โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
“การประกาศของเทพ” โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
“พระเจ้าสร้างอาดัม” สำหรับ สมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 โดย มีเกลันเจโล
“ปีเอตะ” โดย มีเกลันเจโล
“พระแม่มารีซิสติน” โดย ราฟาเอล
“พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญ” โดย จิโอวานนี เบลลินี
“วีนัสหลับ” โดยจอร์โจเน
“วีนัสแห่งเออร์บิโน” โดย ทิเชียน
ซานามิเวียร์

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: J05AH01 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 60855
DrugBank: APRD00378
ECHA InfoCard: 100.218.632 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ซานามิเวียร์ (อังกฤษ: Zanamivir)
ซามูเอล ริชาร์ด เดวีส์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  Samuel Richard Davies
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
|  |  Internazionale Torino |   |   |
| 1899–1902 |  Milan |  5 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ซามูเอล ริชาร์ด เดวีส์ (อังกฤษ: Samuel Richard Davies) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษในตำแหน่ง กองหน้า และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งทีม เอซี มิลาน กับ เฮอร์เบิร์ต คิลปิน
โดยลูกชายของเขาคือ คาร์โล เดวีส์ ก็เป็นนักฟุตบอลของเอซี มิลานเช่นเดียวกัน
ซามูเอล (นักร้อง)

| ซามูเอล |
| --- | --- |
ซามูเอลในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560
เกิด: ซามูเอล คิม อาร์เรดอนโด  (2002-01-17) 17 มกราคม ค.ศ. 2002 (22 ปี) ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
อาชีพ: นักร้อง
ปีปฏิบัติงาน: 2015–ปัจจุบัน
ตัวแทน:  Brave  โพนีแคนยอน (ญี่ปุ่น) 
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป อาร์แอนด์บี ฮิพฮอพ
เครื่องดนตรี: ร้องนำ
 
เว็บไซต์: samuelkimarredondoofficial.com samuel-official.jp
| --- | --- |
Korean name
ฮันกึล: 김사무엘
ฮันจา: 金·塞缪尔
อาร์อาร์: Gim Samuel 
เอ็มอาร์: Kim Samuel 
ซามูเอล คิม อาร์เรดอนโด (อังกฤษ: Samuel Kim Arredondo; เกิด 17 มกราคม พ.ศ. 2545) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ซามูเอล (เดิมชื่อ พันช์) เป็นนักร้องชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวงดนตรีดูโอฮิพฮอพระยะสั้น 1Punch ใน พ.ศ. 2558
ในเดือนเมษายนปี พ.ศ. 2560 เขาได้เข้าร่วมในซีรีส์เรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ซีซั่นที่ 2 ของรายการพรอดิวซ์ 101 ในช่วงครึ่งปีแรกของปี พ.ศ. 2560 ในตอนสุดท้ายเขาได้อันดับที่ 18 และไม่สามารถเข้าร่วมกลุ่มโปรเจ็กต์ของรายการได้ หนึ่งเดือนหลังจากการแสดงจบลง เขาเริ่มงานเดี่ยวของเขาในฐานะซามูเอลพร้อมกับการเปิดตัวอีพีแรก Sixteen ในวันที่ 2 สิงหาคม
ซามูเอล แชตโท

| ซามูเอล แชตโท |
| --- | --- |
เกิด: ซามูเอล เดวิด เบเนดิกต์ แชตโท 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 (28 ปี)
มีชื่อเสียงจาก: สมาชิกราชวงศ์วินด์เซอร์
บิดามารดา: ดาเนียล แชตโท เลดีซาราห์ แชตโท
ซามูเอล แชตโท (อังกฤษ: Samuel Chatto) เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2539 เป็นบุตรชายคนโตของ ดาเนียล แชตโท นักแสดง และ เลดีซาราห์ แชตโท เขาเป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ปัจจุบันเขาอยู่อันดับที่ 29 ในการสืบราชบัลลังก์สหราชอาณาจักร เขามีน้องชาย 1 คนคือ อาร์เธอ แชตโท ปัจจุบันซามูเอลได้ศึกษาในมหาวิทยาลัยเอดินบะระ
| ก่อนหน้า |  | ซามูเอล แชตโท |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เลดีซาราห์ แชตโท |  |   ลำดับการสืบสันตติวงศ์ราชบัลลังก์สหราชอาณาจักร   (ลำดับ 24)   |  | อาร์เธอ แชตโท |
ซัลโฟนาไมด์

หมู่ซัลโฟนาไมด์
Hydrochlorothiazide เป็น sulfonamide และthiazide.
Furosemideเป็นsulfonamide แต่ไม่ใช่ thiazide.
ซัลโฟนาไมด์ (อังกฤษ: Sulfonamide หรือ sulphonamide) เป็นยากลุ่มพื้นฐาน ยาปฏิชีวนะกลุ่มซัลโฟนาไมด์ตัวแรก (บางครั้งเรียกยาซัลฟา) เป็นสารสังเคราะห์ที่มีหมู่ซัลโฟนาไมด์ สารกลุ่มนี้บางตัวไม่มีฤทธิ์ฆ่าแบคทีเรีย เช่น anticonvulsant sultiame ซัลโฟนิลยูเรียและ ไทอาไซด์ไดยูเรติก เป็นกลุ่มของยาตัวใหม่ที่มีพื้นฐานจากซัลโฟนาไมด์ที่ฆ่าแบคทีเรียได้
การแพ้ยาซัลฟานั้นพบได้บ่อย ยาที่มีซัลโฟนาไมด์เป็นองค์ประกอบต้องมีการอธิบายอย่างชัดเจน มีความสำคัญที่จะต้องแยกระหว่างยาซัลฟาและยาที่มีกำมะถันเป็นองค์ประกอบอื่นๆ เช่น ซัลเฟตและซัลไฟต์ ซึ่งการออกฤทธิ์ทางเคมีไม่เกี่ยวข้องกับหมู่ซัลโฟนาไมด์ และไม่ทำให้เกิดอาการแพ้เช่นเดียวกับซัลโฟนาไมด์
ซอร์บิทอล

| --- | --- |


ชื่อ
IUPAC name (2S,3R,4R,5R)-Hexane-1,2,3,4,5,6-hexol
ชื่ออื่น D-glucitol; L-Sorbitol; Sorbogem; Sorbo
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 50-70-4 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEBI: CHEBI:17924 N
ChEMBL: ChEMBL1682 N
เคมสไปเดอร์: 5576 N
ดรักแบงก์: DB01638 Y
ECHA InfoCard: 100.000.056 
เลขอี: E420 (thickeners, ...)
MeSH: Sorbitol
ผับเคม CID: 5780
UNII: 506T60A25R Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID5023588 
 InChI InChI=1S/C6H14O6/c7-1-3(9)5(11)6(12)4(10)2-8/h3-12H,1-2H2/t3-,4+,5-,6-/m1/s1 N[pubchem]Key: FBPFZTCFMRRESA-JGWLITMVSA-N N[pubchem] InChI=1/C6H14O6/c7-1-3(9)5(11)6(12)4(10)2-8/h3-12H,1-2H2/t3-,4+,5-,6-/m1/s1Key: FBPFZTCFMRRESA-JGWLITMVSA 
 SMILES OC([C@H] (O) [C@@H] (O) [C@H] (O)CO)CO 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C6H14O6
มวลโมเลกุล: 182.17 ก./โมล   
ลักษณะทางกายภาพ: ผงผลึกสีขาว
ความหนาแน่น: 1.49 ก./ซม3
จุดหลอมเหลว: 94–96 องศาเซลเซียส (201–205 องศาฟาเรนไฮต์; 367–369 เคลวิน)
ละลายในน้ำ: 2,350 ก./ลิตร
Magnetic susceptibility (χ): -107.80·10−6 ซม3/โมล
เภสัชวิทยา
ATC code: A06AD18 (WHO) A06AG07 B05CX02 V04CC01
ความอันตราย
NFPA 704 (fire diamond):   2 1 0
จุดวาบไฟ: >100 องศาเซลเซียส
อุณหภูมิที่ติดไฟได้เอง: 420 องศาเซลเซียส
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
ซอร์บิทอล (อังกฤษ: sorbitol) หรือ กลูซิทอล (อังกฤษ: glucitol) ที่เป็นชื่อสามัญน้อยกว่า
เป็นแอลกอฮอล์น้ำตาล มีรสหวาน ซึ่งร่างกายมนุษย์ย่อยสลายได้ช้า ๆ และให้แคลอรีน้อยกว่าซูโครสหรือน้ำตาลทั่วไปถึง 1 ใน 3
หากบริโภคมากเกิน (เช่นในหมากฝรั่งไร้น้ำตาล) อาจทำให้ท้องร่วงรุนแรงและน้ำหนักลด
สามารถสังเคราะห์ได้โดยรีดิวซ์กลูโคส ซึ่งเปลี่ยนหมู่แอลดีไฮด์ให้เป็นไฮดรอกซิล
ซอร์บิทอลโดยมากทำมาจากน้ำเชื่อมข้าวโพด แต่ก็มีโดยธรรมชาติเหมือนกัน เช่นในลูกแอปเปิล สาลี่ ท้อ พรุน
องุ่น สาหร่ายทะเล อ้อยและมันสำปะหลัง ใช้กับเครื่องดื่มจะลดความขมของน้ำตาลได้
สามารถเปลี่ยนเป็นฟรักโทสได้ด้วยเอนไซม์ sorbitol-6-phosphate 2-dehydrogenase
เป็นไอโซเมอร์ของแมนนิทอล (mannitol) ซึ่งเป็นแอลกอฮอล์น้ำตาลอีกชนิดหนึ่ง
ทั้งสองต่างกันแค่ตรงทิศทางของหมู่ไฮดรอกซิลที่คาร์บอนอะตอมที่ 2
แม้จะคล้าย ๆ กัน แอลกอฮอล์ทั้งสองก็มีแหล่งตามธรรมชาติ จุดหลอมเหลว และการใช้สอยที่ต่างกัน
ลักษณะทั่วไป เป็นเกล็ดเมล็ด ไม่มีกลิ่น ความหวานกลมกล่อม ความหวานเป็น 60% ของน้ำตาลทราย สามารถแบ่งได้เป็น 2 ลักษณะ คือ ซอร์บิทอลเหลวหรือน้ำ มีสีขาวใส ๆ ไม่ขุ่น จะเหนียวหนืดพอสมควร และซอร์บิทอลผง เป็นผงผลึกขาว เป็นเกล็ดเล็กมาก
การสังเคราะห์

ซอร์บิทอลสามารถสังเคราะห์โดยรีดิวซ์กลูโคส
ซึ่งเปลี่ยนหมู่แอลดีไฮด์ให้เป็นไฮดรอกซิล
เป็นปฏิกิริยาที่ต้องใช้ nicotinamide adenine dinucleotide (NADH) และเร่งปฏิกิริยาด้วยเอนไซม์ aldehyde/aldose reductase
การรีดิวซ์กลูโคสเป็นขั้นตอนแรกของเมแทบอลิซึมของกลูโคสผ่านวิถี polyol pathway ของมนุษย์ และพบว่าเป็นตัวการของภาวะแทรกซ้อนหลายอย่างในคนไข้โรคเบาหวาน
เรซิดิวไทโรซีนที่ตำแหน่งกัมมันต์ (active site) ของเอนไซม์ aldehyde reductase มีบทบาทในกลไกนี้
อะตอมไฮโดรเจนบน NADH จะย้ายไปที่อะตอมคาร์บอนของ aldehyde (electrophilic)
ส่วนอิเล็กตรอนที่พันธะคู่ของคาร์บอน-ออกซิเจนบน aldehyde จะย้ายไปที่ออกซิเจนซึ่งจะจับกับโปรตอนที่ tyrosine side chain โดยกลายเป็นหมู่ไฮดรอกซิล
บทบาทของหมู่ aldehyde reductase tyrosine phenol group ก็เพื่อเป็นกรดซึ่งให้โปรตอนแก่ reduced aldehyde oxygen ของกลูโคส
กระบวนการเช่นนี้ไม่ใช่วิถีเมแทบอลิซึมหลักของกลูโคสในร่างกายมนุษย์ปกติ ที่มีระดับกลูโคสในเลือดปกติ
แต่ในคนไข้โรคเบาหวานที่ระดับกลูโคสในเลือดสูง กลูโคสถึง 1/3 อาจจะผ่านเมแทบอลิซึมวิถีนี้
ซึ่งใช้ NADH จนหมดแล้วทำให้เซลล์เสียหาย
การใช้ > น้ำตาลเทียม

ซอร์บิทอลสามารถใช้เป็นน้ำตาลเทียม (INS 420, E 420)
โดยหวานประมาณ 60% ของน้ำตาลทราย (ซูโครส)
เป็นน้ำตาลที่ให้พลังงาน คือ 2.6 กิโลแคลอรี (11 กิโลจูล) ต่อกรัม เทียบกับพลังงานของคาร์โบไฮเดรตโดยเฉลี่ยที่ 4 กิโลแคลอรี (17 กิโลจูล) 
บ่อยครั้งใช้ในอาหารไดเอ็ต (รวมทั้งน้ำอัดลมและไอศกรีม) ลูกอม ยาแก้ไอ และหมากฝรั่งปลอดน้ำตาล
แบคทีเรียโดยมากไม่สามารถใช้ซอร์บิทอลเป็นพลังงานได้ แต่กลุ่มแบคทีเรียที่พบในปาก คือ Streptococcus mutans ก็สามารถหมักมันได้อย่างช้า ๆ และดังนั้น จึงอาจทำให้ฟันผุซึ่งไม่เหมือนไซลิทอลที่ไม่ทำให้เกิดสภาวะกรด
การใช้ > ยาระบาย

เหมือนกับแอลกอฮอล์น้ำตาลอื่น ๆ อาหารที่มีซอร์บิทอลอาจทำให้ไม่สบายท้อง
ซอร์บิทอลสามารถใช้เป็นยาระบายเมื่อทานหรือใช้สวนทวาร
ทำงานโดยดึงน้ำเข้าไปในลำไส้ใหญ่ ซึ่งกระตุ้นให้ถ่าย
ยาได้กำหนดว่า ปลอดภัยสำหรับผู้สูงอายุ แม้จะแนะนำให้ใช้ในการดูแลของแพทย์
ผลไม้แห้งบางอย่างมีซอร์บิทอล เช่นลูกพรุนซึ่งมีฤทธิ์ระบาย
ซอร์บิทอลพบเป็นครั้งแรกในน้ำเบอร์รีสด (Sorbus aucuparia) ในปี 1872
แต่ต่อมาก็พบด้วยในลูกแอปเปิล พลัม สาลี่ เชอร์รี อินทผลัม ท้อ และเอพริคอต
การใช้ > การแพทย์

ซอร์บิทอลใช้เพาะเชื้อแบคทีเรียเพื่อแยกเชื้อ Escherichia coli O157:H7 ที่ก่อโรค จากสายพันธุ์อื่น ๆ ของ E. coli เพราะปกติมันจะไม่สามารถหมักซอร์บิทอลโดยไม่เหมือนกับสายพันธุ์ 93% ที่รู้จัก
ภาวะโพแทสเซียมในเลือดเกิน (hyperkalaemia) อาจรักษาด้วยซอร์บิทอลบวกกับเรซินแลกเปลี่ยนไอออน คือ sodium polystyrene sulfonate
คือตัวเรซินจะแลกเปลี่ยนไอออนโซเดียมกับโพแทสเซียมภายในลำไส้ ในขณะที่ซอร์บิทอลจะช่วยกำจัดมัน
แต่ในปี 2010 องค์การอาหารและยาสหรัฐได้ออกหมายเตือนถึงความเสี่ยงเนื้อตายในทางเดินอาหาร (GI necrosis) ที่สูงขึ้นเมื่อใช้สารผสมเช่นนี้
ซอร์บิทอลยังใช้ผลิตแคปซูลนิ่ม (softgel capsule) เพื่อบรรจุยา
การใช้ > สุขภาพ อาหาร และความงาม

ซอร์บิทอลบ่อยครั้งใช้ในเครื่องสำอางปัจจุบันโดยเป็นสารคงความชื้นและสารเพิ่มความเข้มข้น
ตลอดจนในน้ำยาบ้วนปากและยาสีฟัน
เจลโปร่งใสบางอย่างจะสามารถทำได้ก็ด้วยซอร์บิทอลเท่านั้น เพราะมันมีดรรชนีหักเหสูง
ซอร์บิทอลใช้เป็นสารป้องกันความเย็นจัด (โดยผสมกับซูโครสและ sodium polyphosphate) ในการผลิตซูริมิ (ผลิตภัณฑ์ปลาหรือเนื้อบด)
และใช้เป็นสารคงความชื้นในบุหรี่บางชนิด
นอกจากจะใช้เป็นน้ำตาลเทียมในอาหารลดน้ำตาล มันยังใช้เป็นสารคงความชื้นในคุกกี้และอาหารความชื้นต่ำ เช่น เนยถั่วลิสง และผลิตภัณฑ์ผลไม้แช่อิ่ม (เช่น แยมผลไม้)
สำหรับอาหารอบ มันสามารถใช้เป็นสารคงความชื้น คือช่วยให้แห้งช้า
การใช้ > อื่น ๆ

ซอร์บิทอลผสมกับดินประสิวสามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงจรวด
ซอร์บิทอลได้ระบุว่าอาจเป็นสารเคมีมัธยันตร์สำคัญอย่างหนึ่ง
เพื่อผลิตเชื้อเพลิงจากมวลชีวภาพ
คือ ส่วนที่เป็นคาร์โบไฮเดรตของมวลชีวภาพ เช่น เซลลูโลส จะผ่านกระบวนการแยกสลายด้วยน้ำและการเติมไฮโดรเจนตามลำดับเมื่อมีตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะ (metal catalyst) แล้วกลายเป็นซอร์บิทอล
การรีดิวซ์ซอร์บิทอลอย่างสิ้นเชิงจะสร้างแอลเคน เช่น เฮกเซน ซึ่งสามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงชีวภาพ
ไฮโดนเจนซึ่งจำเป็นในปฏิกิริยานี้สามารถผลิตโดยกระบวนการ aqueous phase catalytic reforming ของซอร์บิทอล คือ
นี้เป็นปฏิกิริยาเคมีแบบคายความร้อน คือ ซอร์บิทอล 1.5 โมลจะให้เฮกเซนประมาณ 1 โมล
ถ้าให้ไฮโดรเจนร่วมด้วย ก็จะไม่มีผลผลิตเป็นคาร์บอนไดออกไซด์
polyol ที่มีซอร์บิทอล์เป็นมูลฐาน สามารถใช้ผลิตโฟมโพลียูรีเทนสำหรับอุตสาหกรรมก่อสร้าง
ความสำคัญทางการแพทย์

aldose reductase เป็นเอนไซม์แรกในวิถีเมแทบอลิซึม sorbitol-aldose reductase pathway
ซึ่งรีดิวซ์กลูโคสเป็นซอร์บิทอล และรีดิวซ์ galactose เป็น galactitol ด้วย
ซอร์บิทอลที่ติดอยู่ในเซลล์จอตา ที่เซลล์เลนส์ตา และที่ Schwann cells ซึ่งเป็นปลอกไมอีลินหุ้มปลายประสาท เกิดบ่อยเพราะภาวะน้ำตาลสูงในเลือดเนื่องจากโรคเบาหวานที่ควบคุมไม่ได้
ทำให้เซลล์เหล่านี้เสียหาย แล้วนำไปสู่โรคจอตา (retinopathy) ต้อกระจก และโรคเส้นประสาทส่วนปลาย ตามลำดับ
สารยับยั้ง aldose reductase ซึ่งระงับหรือหน่วงฤทธิ์ของเอนไซม์ ปัจจุบันกำลังศึกษาเพื่อใช้ป้องกันหรือหน่วงเวลาภาวะแทรกซ้อนเช่นนี้
ซอร์บิทอลจะหมักอยู่ในลำไส้ใหญ่และมีผลิตผลเป็นกรดไขมันลูกโซ่สั้น ซึ่งมีประโยชน์ต่อสุขภาพของลำไส้ใหญ่โดยทั่วไป
ผลข้างเคียงที่ไม่พึงประสงค์

คนไข้โรค coeliac disease ที่ไม่ได้รักษาบ่อยครั้งจะดูดซึมซอร์บิทอลอย่างผิดปกติ เพราะลำไส้เล็กเสียหาย
เป็นเหตุสำคัญให้อาการคงยืนสำหรับคนไข้ที่ทานอาหารไร้กลูเตนอยู่แล้ว
การทดสอบไฮโดรเจนในลมหายใจเสนอว่าอาจใช้ตรวจจับ coeliac disease เพราะค่าวัดมีสหสัมพันธ์กับรอยโรคในลำไส้เป็นอย่างดี
ถึงกระนั้น แม้มันจะใช้ในงานวิจัยได้ แต่ก็ไม่แนะนำให้เป็นอุปกรณ์ช่วยวินิจฉัยโรคในคนไข้
มีข้อสังเกตว่า ซอร์บิทอลที่เติม sodium polystyrene sulfonate (SPS) ซึ่งใช้รักษาภาวะโพแทสเซียมในเลือดเกินอาจก่อภาวะแทรกซ้อนในทางเดินอาหาร รวมทั้งเลือดออก แผลเปื่อยในลำไส้ใหญ่ทะลุ ลำไส้ใหญ่อักเสบเหตุขาดเลือด (ischemic colitis) และเนื้อลำไส้ใหญ่ตาย (colonic necrosis) โดยเฉพาะคนไข้ภาวะเลือดมียูเรีย (uremia)
ปัจจัยเสี่ยงต่อปัญหารวมทั้งภูมิคุ้มกันหย่อนสมรรถภาพ, ภาวะเลือดน้อย (hypovolemia), พึ่งผ่าตัด, ความดันต่ำหลังจากล้างไต และโรคหลอดเลือดนอกสมอง (peripheral vascular disease)
ดังนั้น ยาผสม SPS-sorbitol จึงควรใช้รักษาภาวะโพแทสเซียมในเลือดเกินอย่างระมัดระวัง
ยาเกินขนาด

การทานยาจำนวนมากอาจทำให้ปวดท้อง ท้องอืด และท้องร่วงอย่างอ่อน ๆ จนถึงรุนแรง
มีกรณีที่การทานหมากฝรั่งปลอดน้ำตาลเป็นประจำซึ่งทำให้ได้ซอร์บิทอลมากกว่า 20 กรัมต่อวัน ได้ทำให้ท้องร่วงอย่างรุนแรง น้ำหนักลดโดยไม่ตั้งใจ หรือแม้ต้องเข้า รพ.
แม้ในงานศึกษาปี 1958 การทานซอร์บิทอล 25 กรัมตลอดทั้งวัน จะมีผลระบายในบุคคลเพียงแค่ร้อยละ 5
ผลเช่นนี้อธิบายได้อย่างหนึ่งคือ ซอร์บิทอลมีมวลโมเลกุลสูง
ที่ 182 กรัม/โมล ซึ่งลำไส้เล็กจะดูดซึมได้ไม่ดีเพราะเป็นค่าใกล้การแพร่สูงสุดข้ามเนื้อเยื่อบุผิวของลำไส้เล็ก
ดังนั้น เมื่อทานยาเข้าไปเป็นจำนวนมาก ลำไส้เล็กจะดูดซึมเป็นส่วนน้อย และส่วนมากจะไปถึงลำไส้ใหญ่
ซึ่งเกินสมรรถภาพการหมักของลำไส้ใหญ่ จึงเกิดผลทางลำไส้ขึ้น
เช่นทำให้ท้องร่วง
ดูเพิ่ม

ยาระบาย