stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  นอร์เวย์ (NOR) | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 2 |  สหภาพโซเวียต (URS) | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 3 |  ฮังการี (HUN) | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 4 |  สหรัฐ (USA) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 4 |  โรมาเนีย (ROU) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 6 |  แคนาดา (CAN) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 7 |  สวีเดน (SWE) | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 8 |  ฟินแลนด์ (FIN) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 9 |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 |  สเปน (ESP) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| รวม (10 ประเทศ) | รวม (10 ประเทศ) | 7 | 7 | 7 | 21 |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| rapid fire pistol รายละเอียด |  Károly Takács (HUN) | 579 |  Szilárd Kun (HUN) | 578 |  Gheorghe Lichiardopol (ROU) | 578 |
| pistol รายละเอียด |  Huelet Benner (USA) | 553 |  Angel Leon de Gozalo (ESP) | 550 |  Ambrus Balogh (HUN) | 549 |
| rifle prone รายละเอียด |  Iosif Sîrbu (ROU) | 400 |  Boris Andreyev (URS) | 400 |  Arthur Jackson (USA) | 399 |
| rifle three positions รายละเอียด |  Erling Asbjørn Kongshaug (NOR) | 1164 |  Vilho Ylönen (FIN) | 1164 |  Boris Andreyev (URS) | 1163 |
| running deer (single and double shot) รายละเอียด |  John Larsen (NOR) | 413 |  Per Olof Sköldberg (SWE) | 409 |  Tauno Mäki (FIN) | 407 |
| 300 metre rifle three positions รายละเอียด |  Anatoli Bogdanov (URS) | 1123 |  Robert Bürchler (SUI) | 1120 |  Lev Weinstein (URS) | 1109 |
| trap  รายละเอียด |  George Genereux (CAN) | 192 |  Knut Holmqvist (SWE) | 191 |  Hans Liljedahl (SWE) | 190 |
ครัวอาโนเนะ

| ครัวอาโนเนะ |
| --- | --- |
เสนอโดย: ชิเงะรุ โจชิมะ คิริโกะ อิโซโนะ เอะมิ ทะเคะอุฉิ（นักข่าวประจำช่องทีวี อาซาฮี） 
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ญี่ปุ่น
ออกอากาศ
เครือข่าย: ทีวี อาซาฮี คอร์เปอร์เรชั่น
ออกอากาศ: 19 ตุลาคม พ.ศ. 2542 – 25 กันยายน พ.ศ. 2547
ออกอากาศ: 27 ตุลาคม พ.ศ. 2547 – 19 มีนาคม พ.ศ. 2548
ครัวอาโนเนะ เป็นรายการวาไรตี้โชว์จากญี่ปุ่นที่ให้คนดังซึ่งทำอาหารเป็นและไม่เป็นมาทำอาหารแข่งกัน โดยออกอากาศในวันเสาร์เวลา 1:11 น. - 1:40 น. ต่อมาย้ายเวลาเป็น เวลา 1:00 น. - 1:30 น. ต่อมาย้ายเวลาในครั้งที่ 3 เป็นเวลา 0:30 น. - 1:00 น. และย้ายเวลาอีกครั้งในครั้งที่ 4 (จนถึงเทปสุดท้ายของรายการ) เป็นวันพุธเวลา 19:00 น. - 19:54 น. ตามลำดับ ทางสถานีโทรทัศน์อาซาฮีในประเทศญี่ปุ่น
ช่วงต่างๆของรายการ

1.ให้โจทย์และส่วนประกอบVIP ทางรายการจะระบุโจทย์(เมนูอาหาร)ที่จะให้ผู้เข้าแข่งขันทำพร้อมส่วนประกอบVIPที่ผู้เข้าแข่งขันทุกคนต้องใส่ลงไป
2.ช่วงทำอาหาร ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำอาหารตามโจทย์โดยที่ไม่มีสูตรและวิธีการทำอาหาร ภายในเวลาที่กำหนด (ในช่วงการออกอากาศระยะหลังๆจะข้ามช่วงทำอาหารไปแต่จะแทรกVTRในการทำอาหารของผู้เข้าแข่งขันก่อนที่จะเริ่มชิมอาหารของผู้เข้าแข่งขันคนนั้น)
3.ช่วงชิมอาหาร พิธีกรและกรรมการรับเชิญในแต่ละครั้งจะชิมอาหารของผู้เข้าแข่งขันทุกคน ในบางตอนขณะที่ชิมอาหารที่รสชาติไม่ดีกรรมการบางท่านจะออกไปคายทิ้งหลังฉากซึ่งรายการจะตัดภาพออกแล้วแทนที่ด้วยภาพอาหารเมนูนั้น(ที่ปรุงอย่างถูกต้อง) เป็นต้น พร้อมคำบรรยายด้านล่างว่า おいしい(ชื่ออาหาร)の映像でお楽しみください (ไทย:โปรดชมภาพของ(ชื่ออาหาร)ที่อร่อยกว่าไปก่อน) เรียกว่าEtiquette Time
4.ช่วงตัดสิน ตั้งแต่ช่วงแรกของรายการจะมีตารางแสดงอันดับความสามารถในการทำอาหารแบ่งเป็น 5 ระดับได้แก่ ระดับดีเยี่ยม(特級エプロン) ,ระดับบน(上級エプロン) ,ระดับกลาง(中級エプロン) ,ระดับล่าง(下級エプロン) และนอกตาราง(ランク外)(ไม่อยู่ใน 4 ระดับข้างต้น) โดยมีกรรมการรับเชิญในแต่ละครั้งตัดสินโดยใช้แผ่นป้ายแม่เหล็กซึ่งมีชื่อของผู้เข้าแข่งขันคนนั้นๆเขียนอยู่ การตัดสินจะขึ้นอยู่กับตัวกรรมการตัดสินเองและผู้ที่ได้ระดับดีเยี่ยมจะได้ถ้วยรางวัลจากทางรายการอีกด้วย ต่อมาในระยะท้ายๆของรายการเปลี่ยนเป็นการให้คะแนนโดยกรรมการ 5 คน มีคะแนนเต็มคนละ 20 คะแนนรวมคะแนนเต็มทั้งหมด 100 คะแนน ผู้ที่มีคะแนนมากที่สุดเป็นผู้ชนะ
รูปแบบการแข่งขัน

รูปแบบแรก(ฤดูกาลที่ 1) มีผู้เข้าแข่งขันจากทางบ้านจำนวน 5 คนมาแข่งขันกัน
รูปแบบที่ 2(ฤดูกาลที่ 2 และ 3) ล้างตารางอันดับใหม่หมดและเป็นกติกาโดยมีผู้เข้าแข่งขันที่เป็นดารา นักร้อง นักแสดงหญิง มาทำอาหารแข่งกันจำนวน 3 คน ต่อมาทางสถานีได้ย้ายสตูดิโอทำให้ผู้ที่ได้อันดับนอกตาราง(ที่อยู่ด้านนอกสตูดิโอ)หายไปเป็นจำนวนหนึ่ง
รูปแบบที่ 3(ฤดูกาลที่ 4 ช่วงแรก) ล้างตารางอันดับใหม่อีกครั้งและเปลี่ยนกติกาเล็กน้อย โดยจะมีดารา นักร้อง นักแสดงหญิง มาร่วมทำอาหารแข่งกันจำนวน 5-6 คน ในบางตอนจะให้ดาราชายมาแข่งขันทำอาหารเช่นกันแต่ก็ยังคงเป็นกติกาเดียวกัน
รูปแบบสุดท้าย(ฤดูกาลที่ 4 ช่วงหลัง) จะมีดารา นักร้อง นักแสดงทั้งหญิงและชายจำนวน 6-8 คน มาร่วมแข่งขันทำอาหาร เปลี่ยนรูปแบบจากการตัดสินอันดับความสามารถเป็นการให้คะแนนโดยกรรมการ 5 คนโดยมีคะแนนเต็ม 100 คะแนน
คาวายัน (จังหวัดอีซาเบลา)

| คาวายัน |
| --- | --- |
นคร
City of Cauayan
Our Lady of the Pillar Church
สมญา: Ideal City of the North   Mushroom City of the North
ที่ตั้งในอีซาเบลา
คาวายันLocation within the ประเทศฟิลิปปินส์
พิกัด: 16°46′N 121°47′E﻿ / ﻿16.77°N 121.78°E﻿ / 16.77; 121.78
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: ลัมบักนางคากายัน
จังหวัด: อีซาเบลา
District: 6th district of Isabela
Founded: 1740
Cityhood: March 30, 2001
Barangays: 65 (see Barangays)
การปกครอง 
 • ประเภท: Sangguniang Panlungsod
 • นายกเทศมนตรี[*]: Bernard F. La Madrid Dy
 • Vice Mayor: Leoncio Dalin Jr.
 • Electorate: 90,646 voters ([[Philippine general election, ข้อผิดพลาด: เวลาไม่ถูกต้อง|ข้อผิดพลาด: เวลาไม่ถูกต้อง]])
พื้นที่ 
 • ทั้งหมด: 336.40 ตร.กม. (129.88 ตร.ไมล์)
ประชากร (ข้อผิดพลาด: เวลาไม่ถูกต้อง สำมะโน) 
 • ทั้งหมด: 143,403 คน
 • ความหนาแน่น: 430 คน/ตร.กม. (1,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
ZIP code: 3305
PSGC: 023108000
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)78
ระดับรายได้: 3rd city income class
Revenue (₱): ₱1,102,696,177.49 (2020)
Poverty incidence: 17.30 (2012)
Native languages: ภาษาอีโลกาโน  Gaddang  ภาษาตากาล็อก
เว็บไซต์: cityofcauayan.gov.ph
คาวายัน (ภาษาอีโลกาโน: Siudad ti Cauayan, ภาษาฟิลิปีโน: ungsod ng Cauayan) เป็นนครอันดับสามในจังหวัดอีซาเบลา, ฟิลิปปินส์ ประชากรในปี ค.ศ. 2015 มีประมาณ 129,523 คน
คาวามูระ ฮายาโตะ

คาวามูระ ฮายาโตะ เป็นตัวละครจากเรื่องฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง เป็นนักกีฬาบาสเกตบอล ตำแหน่งชู้ตติ้งการ์ด โรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

การแข่งขันว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นการแข่งขันว่ายน้ำโอลิมปิกที่จัดขึ้นในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม - 10 สิงหาคม พ.ศ. 2555
รายการ

ท่าฟรีสไตล์ 50, 100, 200, 400, 800 (หญิง), และ 1,500 (ชาย);
ท่ากรรเชียง 100 และ 200;
ท่ากบ 100 และ 200;
ท่าผีเสื้อ 100 และ 200;
เดี่ยวผสม 200 และ 400;
ผลัด ฟรีสไตล์ 4×100, ฟรีสไตล์ 4×200 ; ผสม 4×100
มาราธอน 10 กิโลเมตร
สรุปเหรียญ

|  อันดับ  | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ (USA) | 16 | 9 | 6 | 31 |
| 2 |  จีน (CHN) | 5 | 2 | 3 | 10 |
| 3 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 4 | 2 | 1 | 7 |
| 4 |  เนเธอร์แลนด์ (NED) | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 5 |  แอฟริกาใต้ (RSA) | 2 | 1 | 0 | 3 |
| 6 |  ฮังการี (HUN) | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 7 |  ออสเตรเลีย (AUS) | 1 | 6 | 3 | 10 |
| 8 |  ตูนิเซีย (TUN) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 9 |  ลิทัวเนีย (LTU) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 10 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 0 | 3 | 8 | 11 |
| 11 |  รัสเซีย (RUS) | 0 | 2 | 2 | 4 |
| 12 |  เบลารุส (BLR) | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 12 |  สเปน (ESP) | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 12 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 15 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 15 |  แคนาดา (CAN) | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 17 |  บราซิล (BRA) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 18 |  เยอรมนี (GER) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 19 |  อิตาลี (ITA) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 34 | 36 | 32 | 102 |
หมายเหตุ: There were ties for silver in the men's 200 m freestyle and men's 100 m butterfly events.
คอนไซน์ทูออบลิเวียน

Consign to Oblivion คืออัลบั้มที่ 2 ของโดยวง Epica ในปี 2005
รายชื่อเพลง

"Hunab K'u" (A New Age Dawns, Prologue) – 1:43
"Dance of Fate" – 5:13
"The Last Crusade" (A New Age Dawns, Pt. 1) – 4:22
"Solitary Ground" – 4:24
"Blank Infinity" – 4:01
"Force of the Shore" – 4:02
"Quietus" – 3:47
"Mother of Light" (A New Age Dawns, Pt. 2) – 5:56
"Trois Vierges" – 4:42
"Another Me "In Lack'ech"" – 4:40
"Consign to Oblivion" (A New Age Dawns, Pt. 3) – 9:45
คางคกห้วย

| คางคกห้วย |
| --- | --- |

คางคกห้วยระนอง (A. kraensis) ในประเทศไทย

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Amphibia
อันดับ:: Anura
วงศ์:: Bufonidae
สกุล:: Ansonia Stoliczka, 1870

ชนิด
 28 ชนิด ดูในเนื้อหา
คางคกห้วย เป็นสกุลของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกในสกุล Ansonia (/เอน-โซ-เนีย-อา/) ในวงศ์คางคก (Bufonidae)
จัดเป็นคางคกขนาดเล็ก อาศัยอยู่ในป่าดิบชื้นใกล้แหล่งน้ำที่เป็นลำธารหรือน้ำตก ลูกอ๊อดอาศัยอยู่ในลำธารน้ำไหลเชี่ยว จึงมีแผ่นดูดอยู่โดยรอบของช่องปากเพื่อช่วยยึดติดลำตัวให้ติดอยู่กับก้อนหินในน้ำ
พบกระจายพันธุ์ในทวีปเอเชียตั้งแต่ตอนใต้ของอินเดีย, ภาคเหนือของไทยจนถึงคาบสมุทรมลายู, เกาะตีโยมัน, เกาะบอร์เนียว ไปจนถึงเกาะมินดาเนาในฟิลิปปินส์
การจำแนก

แบ่งออกได้เป็น 28 ชนิด
| ชื่อทวินามและผู้บรรยาย | ชื่อสามัญ |
| --- | --- |

Ansonia albomaculata Inger, 1960: คางคกห้วยท้องขาว
Ansonia anotis Inger, Tan & Yambun, 2001: 
Ansonia echinata Inger & Stuebing, 2009: 
Ansonia endauensis Grismer, 2006: คางคกห้วยเอนเดา
Ansonia fuliginea (Mocquard, 1890): คางคกห้วยบอร์เนียวเหนือ
Ansonia glandulosa (Iskandar & Mumpuni, 2004): 
Ansonia guibei Inger, 1966: คางคกห้วยเมสิลู
Ansonia hanitschi Inger, 1960: คางคกห้วยคาดาเมีย
Ansonia inthanon Matsui, Nabhitabhata & Panha, 1998: คางคกห้วยอินทนนท์
Ansonia jeetsukumarani Wood, Grismer, Norhayati, & Senawi, 2008: 
Ansonia kraensis Matsui, Khonsue, & Nabhitabhata, 2005: คางคกห้วยระนอง
Ansonia latidisca Inger, 1966: คางคกห้วยแซมบาส
Ansonia latiffi Wood, Grismer, Norhayati, & Senawi, 2008: 
Ansonia latirostra Grismer, 2006: 
Ansonia leptopus (Günther, 1872): คางคกห้วยเมแตง
Ansonia longidigita Inger, 1960: คางคกห้วยนิ้วยาว
Ansonia lumut Chan, Wood, Anuar, Muin, Quah, Sumarli, & Grismer, 2014: คางคกห้วยนิ้วยาว
Ansonia malayana Inger, 1960: คางคกห้วยมลายู
Ansonia mcgregori (Taylor, 1922): คางคกห้วยแมคเกรเกอร์
Ansonia minuta Inger, 1960: คางคกห้วยเพรียว
Ansonia muelleri (Boulenger, 1887): คางคกห้วยมึลเลอร์
Ansonia penangensis Stoliczka, 1870: คางคกห้วยปีนัง
Ansonia platysoma (Inger, 1960: คางคกห้วยลุยดาน
Ansonia siamensis Kiew, 1985: ค้างคกห้วยไทย
Ansonia spinulifer (Mocquard, 1890): คางคกห้วยกีนาบาลู
Ansonia thinthinae Wilkinson, Sellas, & Vindum, 2012: 
Ansonia tiomanica Hendrickson, 1966: คางคกห้วยปูเลาตีโยมัน
Ansonia torrentis Dring, 1983: คางคกห้วยกูนุงมูลู
Ansonia vidua Hertwig, Min, Haas, & Das, 2014: คางคกห้วยปูเลาตีโยมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ansonia ที่วิกิสปีชีส์
STS-26

| STS-26 |
| --- | --- |
STS-26 ปล่อยตัวขึ้นที่ศูนย์อวกาศเคนเนดี เมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1988
เครื่องหมายภารกิจ
แถวข้างหลัง จากซ้าย-ไปขวา: Lounge, Hilmers, Nelson. Front row  จากซ้าย-ไปขวา: Covey and Hauck.
ข้อมูลทั่วไป
ผู้ควบคุม: นาซา
ระยะเวลาภารกิจ: 4 วัน, 1 ชั่วโมง, 11 วินาที
ระยะทางในการเดินทาง: 2,703,000 กิโลเมตร (1,680,000 ไมล์)
วงโคจรที่เข้าสำเร็จ: 64
ลูกเรือ
จำนวนลูกเรือ: 5 คน
สมาชิก: Frederick H. Hauck Richard O. Covey John M. Lounge David C. Hilmers George D. Nelson
เริ่มภารกิจ
ข้อมูล: 29 กันยายน ค.ศ. 1988,  15:37:00 UTC
ที่ปล่อย: ศูนย์อวกาศเคนเนดี
สิ้นสุดภารกิจ
ข้อมูล: 3 ตุลาคม ค.ศ. 1988,  16:37:11 UTC
ที่ลงจอด: ฐานทัพอากาศเอ็ดเวิรด์
ภารกิจ
ก่อนหน้านี้:  STS-51-L
หลังจากนี้:  STS-27
STS-26 เป็นภารกิจกระสวยอวกาศของนาซาครั้งที่ 26 และเป็นเที่ยวบินที่เข้าสู่วงโคจรครั้งที่ 7 ของกระสวยอวกาศดิสคัฟเวอรี ภารกิจได้เริ่มต้นขึ้นที่ศูนย์อวกาศเคนเนดี, รัฐฟลอริด้า ในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1988 หลังจากนั้น 4 วัน ภารกิจได้สิ้นสุดในวันที่ 3 ตุลาคม STS-26 ได้รับตั้งสมญาว่า "รีเทริน์ ทู ไฟต์" (กลับสู่เที่ยวบิน) ซึ่งเป็นภารกิจแรกหลังจากเกิดภัยพิบัติกระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ ในวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2529 เป็นภารกิจแรกตั้งแต่ภารกิจ STS-9 โดยใช้รหัส STS แบบเดียวกัน ภารกิจนี้เป็นครั้งแรกที่สมาชิกลูกเรือทั้งหมดใส่ชุดความดันในตอนเริ่มภารกิจจนถึงสิ้นสุดภารกิจ และเป็นภารกิจแรกที่มีประสบการณ์ครั้งแรกนับตั้งแต่อะพอลโล 11 โดยมีลูกเรือทั้งหมดปฎิบัติภารกิจอย่างน้อยหนึ่งภารกิจก่อน
สมาชิก

| ตำแหน่ง | นักบินอวกาศ | นักบินอวกาศ |
| --- | --- | --- |
ผู้บังคับบัญชา: Frederick H. Hauck ขึ้นสู่อวกาศครั้งที่สามและครั้งสุดท้าย
นักบิน: Richard O. Covey ขึ้นสู่อวกาศครั้งที่ 2
ผู้ปฏิบัติการภารกิจชำนาญคนที่ 1: John M. Lounge ขึ้นสู่อวกาศครั้งที่ 2
ผู้ปฏิบัติการภารกิจชำนาญคนที่  2: David C. Hilmers ขึ้นสู่อวกาศครั้งที่ 2
ผู้ปฏิบัติการภารกิจชำนาญคนที่  3: George D. Nelson ขึ้นสู่อวกาศครั้งที่สามและครั้งสุดท้าย
เวค-อัพคอส์

เป็นธรรมเนียมที่ปฏิบัติกันมาอย่างยาวนานในการปลุกนักบินอวกาศด้วยเสียงเพลง เริ่มต้นครั้งแรกในภารกิจอะพอลโล 15 แต่ละเสียงจะถูกเลือกโดยครอบครัวของนักบินอวกาศที่ปฏิบัติภารกิจ โดยปกติเสียงเหล่านี้จะมีความหมายพิเศษในการปฏิบัติภารกิจของนักบินอวกาศ
| วันปฏิบัติภารกิจ | เสียง | ศิลปิน/นักแต่งเพลง |
| --- | --- | --- |
| วันที่ 2 | "กู๊ดดดดดดดดดดด มอร์นิ่ง ดิสคัฟเวอรี!!" | โรบิน วิลเลียมส์ |
| วันที่ 3 | "ไอ เก็ต อราวด์" ล้อเลียน | ไมค์ เคฮิลล์ |
| วันที่ 4 | "ฟัน, ฟัน, ฟัน..." ล้อเลียน | ไมค์ เคฮิลล์ |
คลังภาพ

Discovery launches from Kennedy Space Center.
A view of the shuttle's cargo bay.
The tilt table in its deploy position.
The release of the TDRS.
The Hawaiian Islands imaged from orbit.
Chad imaged from orbit.
Jebel Marra, Sudan, imaged from orbit.
Discovery landing at the end of STS-26.
บรรณานุกรม

Young, John W. (16 September 2012). Forever Young: A Life of Adventure in Air and Space. University Press of Florida. p. 432. ISBN 978-0813042091.
แหล่งข้อมูลอื่น

NASA mission summary เก็บถาวร 2013-11-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
STS-26 Video Highlights เก็บถาวร 2014-12-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 7

| โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 7 |
| --- | --- |
ประเภท: เรียลลิตี้
สร้างโดย: อีไล โฮลซ์แมน
เสนอโดย: ไฮดี คลูม
แสดงนำ: ไฮดี คลูม ทิม กันน์
กรรมการ: ไฮดี คลูม ไมเคิล คอร์ส นีน่า การ์เซีย
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
จำนวนตอน: 14
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   ฮาร์วีย์ ไวน์สไตน์  บ็อบ ไวน์สไตน์  โจนาธาน เมอร์เรย์  ซาร่า เรีย  ไฮดี คลูม  เจน ชา  เดสิรี กรูเบอร์  บาร์บารา ชนีไวส์ 
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ไลฟ์ไทม์
ออกอากาศ: 14 มกราคม ค.ศ. 2010 (2010-01-14) – 22 เมษายน ค.ศ. 2010 (2010-04-22)
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 7 เป็นรายการเรียลลิตีโชว์ค้นหานักออกแบบแฟชั่นของสหรัฐอเมริกา ออกอากาศครั้งแรกที่สหรัฐอเมริกา ในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2553  ทางช่องไลฟ์ไทม์ ในฤดูกาลนี้มีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 16 คน และได้นางแบบชื่อดัง ไฮดี คลูม รับหน้าที่เป็นพิธีกรและกรรมการตัดสินในฤดูกาลนี้ ร่วมกับ ไมเคิล คอร์ส นักออกแบบแฟชั่นชื่อดัง และ นีน่า การ์เซีย บรรณาธิการนิตยสาร มารี แคลร์ นอกจากนี้ยังมี ทิม กันน์ มาเป็นที่ปรึกษาคอยให้คำแนะนำกับผู้เข้าแข่งขันอีกด้วย
ผู้เข้าแข่งขัน > นักออกแบบแฟชั่น

16 นักออกแบบในฤดูกาลนี้ ประกอบไปด้วย:
| ผู้เข้าแข่งขัน | อายุ | ที่พักอาศัย | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- |
| คริสเตียน คิง | 30 | ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย | อันดับที่ 16 |
| พาเมลา พีทัค | 47 | รีเกลส์วิลล์, เพนซิลเวเนีย | อันดับที่ 15 |
| ปิง วู | 34 | ชิคาโก, อิลลินอยส์ | อันดับที่ 14 |
| เฮซุส เอสทราดา | 21 | แซนดีเอโก, แคลิฟอร์เนีย | อันดับที่ 13 |
| แอนนา ลินเนตต์ | 23 | ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย | อันดับที่ 12 |
| จานีน มารี เซคแคนติ | 27 | พอร์ตแลนด์, ออริกอน | อันดับที่ 11 |
| เจสซี เลอนัวร์ | 24 | ออร์แลนโด, ฟลอริดา | อันดับที่ 10 |
| เบน ชมูรา | 30 | แทมปา, ฟลอริดา | อันดับที่ 9 |
| เอมี ซาราบี | 25 | โอกแลนด์, แคลิฟอร์เนีย | อันดับที่ 8 |
| มาญา ลุซ | 21 | นิวยอร์ก, นิวยอร์ก | อันดับที่ 7 |
| โจนาธาน ปีเตอร์ส | 29 | พรอวิเดนซ์, โรดไอแลนด์ | อันดับที่ 6 |
| แอนโทนี วิลเลียมส์ | 28 | แอตแลนตา, จอร์เจีย | อันดับที่ 5 |
| เจย์ นิโคลัส ซาริโอ | 31 | ซานฟรานซิสโก, แคลิฟอร์เนีย | อันดับที่ 4 |
| มิลา เฮอร์มานอฟสกี | 40 | ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย | อันดับที่ 3 |
| เอมิลิโอ โซซา | 43 | นิวยอร์ก, นิวยอร์ก | รองชนะเลิศ |
| เซธ แอรอน เฮนเดอร์สัน | 37 | แวนคูเวอร์, วอชิงตัน | ชนะเลิศ |
ผู้เข้าแข่งขัน > นางแบบ

16 นางแบบในฤดูกาลนี้ ประกอบไปด้วย:
| ผู้เข้าแข่งขัน | อายุ | บ้านเกิด | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- |
| เคลลี เจอร์วาส | 19 |  สหรัฐ | อันดับที่ 16 |
| เอลิซาเวตา เมลนิตเชนโก | 19 |  ออสเตรีย | อันดับที่ 15 |
| โซเฟีย ลี | 26 |  ไต้หวัน | อันดับที่ 14 |
| ซาราห์ เบลล์ | 22 |  สหรัฐ | อันดับที่ 13 |
| เคซีย์ แอชคราฟต์ | 24 |  สหรัฐ | อันดับที่ 12 |
| เมแกน เดวิส | 19 |  สหรัฐ | อันดับที่ 11 |
| อเล็กซิส โบรเกอร์ | 25 |  สหรัฐ | อันดับที่ 10 |
| เอลิสัน จิงเจอริช | 23 |  สหรัฐ | อันดับที่ 9 |
| ฮอลลี ไรดิงส์ | 24 |  สหรัฐ | อันดับที่ 8 |
| วาเลเรีย ลีโอโนวา | 23 |  รัสเซีย | อันดับที่ 7 |
| เคอร์รี แม็คควิลแลน | 23 |  ไอร์แลนด์ | อันดับที่ 6 |
| โมนีค ดาร์ตัน | 24 |  สหรัฐ | อันดับที่ 5 |
| บริททานี โอลเดอฮอฟฟ์ | 20 |  สหรัฐ | อันดับที่ 4 |
| แบรนไดซ์ เดนเซวิช | 32 |  แคนาดา | อันดับที่ 3 |
| ลอเรนา แองเจลี | 20 |  แอลเบเนีย | รองชนะเลิศ |
| คริสตินา ซาจโก | 29 |  โครเอเชีย | ชนะเลิศ |
รายชื่อตอน > ตอนที่ 1: Back to New York

ในตอนแรกของฤดูกาลที่ 7 ดีไซเนอร์ทุกคนได้เดินทางไปยัง เซ็นทรัลพาร์ก เพื่อพบกับ ทิม กันน์ และได้รับโจทย์แรกคือ ให้สร้างสรรค์ชุดที่แสดงถึงตัวตนในฐานะดีไซเนอร์ โดยดีไซเนอร์มีสิทธิ์เลือกผ้าที่จะนำไปใช้ในการทำชุดได้แค่ 5 แบบเท่านั้น ดีไซเนอร์ทุกคนมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ และผู้ที่ชนะในโจทย์นี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในโจทย์ต่อไป
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: นิโคล ริชชี
ผู้ชนะ: เอมิลิโอ
ผู้ถูกคัดออก: คริสเตียน
ออกอากาศ: 14 มกราคม พ.ศ. 2553
รายชื่อตอน > ตอนที่ 2: The Fashion Farm

ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ทุกคนได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดออกงานปาร์ตี้จากถุงกระสอบมันฝรั่งให้กับลูกค้าของพวกเขา ซึ่งก็คือนางแบบของพวกเขานั่นเอง โดยที่นางแบบจะมีสิทธิ์เลือกดีไซเนอร์ด้วยตัวเอง ดีไซเนอร์ทุกคนมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: ลอเรน ฮัตตัน
ผู้ชนะ: เจย์
ผู้ถูกคัดออก: พาเมลา
ออกอากาศ: 21 มกราคม พ.ศ. 2553
รายชื่อตอน > ตอนที่ 3: The Highs and Lows of Fashion

ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ทุกคนได้เดินทางไปยัง พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโปลิตัน และได้พบกับทิม กันน์ พร้อมกับชุดในตำนานจากดีไซเนอร์ชื่อดัง ไม่ว่าจะเป็น อีฟว์ แซ็ง โลร็อง, คริสตีย็อง ดียอร์, มาดาม เกรส์, และ กริสโตบัล บาเลนเซียกา จากนั้นพวกเขาจึงได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดสุดหรูที่เหมาะสมและคู่ควรกับชุดระดับตำนานเหล่านี้ โดยในครั้งนี้ดีไซเนอร์จะได้แข่งขันเป็นคู่ และได้รับเงินคู่ละ 500 ดอลลาร์ เพื่อสร้างสรรค์ชุดสำหรับโจทย์นี้ และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จ
และในวันที่ 2 ของการแข่งขันในโจทย์นี้เอง ทิมได้แจ้งให้ดีไซเนอร์ทุกคู่ทราบว่า ทุกคู่จะได้รับอีก 1 โจทย์ นั่นคือการสร้างสรรค์ชุดโดยให้มีแรงบันดาลใจมาจากชุดของดีไซเนอร์คู่อื่น และมีงบให้แค่ 10% จากงบของโจทย์แรก (50 ดอลลาร์) เท่านั้น
| ทีม | ดีไซเนอร์ |
| --- | --- |
1: เจย์, มาญา
2: เฮซุส, เอมี
3: แอนโทนี, เซธ แอรอน
4: จานีน, เบน
5: มิลา, โจนาธาน
6: ปิง, เจสซี
7: เอมิลิโอ, แอนนา

กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: แมทธิว วิลเลียมสัน
ผู้ชนะ: มิลา
ผู้ถูกคัดออก: ปิง
ออกอากาศ: 28 มกราคม พ.ศ. 2553
รายชื่อตอน > ตอนที่ 4: Design Your Heart Out

ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ทุกคนได้พบกับ ลิซ่า วอล์คเกอร์ รองประธานบริษัท Campbell Soup Company ผู้ผลิตซุปและอาหารกระป๋องรายใหญ่ระดับโลก โดยดีไซเนอร์ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดสำหรับงานแฟชั่นวีคกาล่า ซึ่งชุดที่ออกแบบจะต้องมีสีแดง และมีวัสดุจากผลิตภัณฑ์แคมป์เบลล์เป็นองค์ประกอบ โดยชุดของเหล่าดีไซเนอร์จะถูกสวมใส่โดยหญิงสาวที่เป็นผู้ป่วยโรคหัวใจ เพื่อให้ตอบรับกับโครงการ Address Your Heart ดีไซเนอร์ทุกคนจะได้รับเงินคนละ 100 ดอลลาร์ เพื่อซื้อผ้าและวัตถุดิบสำหรับการทำชุด และมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ ชุดที่ชนะในโจทย์นี้จะได้รับการตัดเย็บและวางจำหน่ายออนไลน์ผ่านทางเว็บไซต์ของรายการ ซึ่งรายได้จากการจำหน่ายชุดนี้จะมอบให้กับสมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกา (American Heart Association) ต่อไป
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: จอร์จีนา แชปแมน
ผู้ชนะ: เอมี
ผู้ถูกคัดออก: เฮซุส
ออกอากาศ: 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
รายชื่อตอน > ตอนที่ 5: Run for Cover

ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ทุกคนได้รับโจทย์ให้ออกแบบชุดให้กับพิธีกร ไฮดี คลูม สำหรับใส่ถ่ายปกนิตยสารมารี แคลร์ ฉบับเดือนเมษายน 2553
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: โจแอนนา โคลส์
ผู้ชนะ: แอนโทนี
ผู้ถูกคัดออก: แอนนา
ออกอากาศ: 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
รายชื่อตอน > ตอนที่ 6: A Little Bit of Fashion

ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ทุกคนได้รับโจทย์ให้ออกแบบชุดที่มีความทันสมัยให้กับเด็กสาวที่มีอายุระหว่าง 5-9 ปี หลังจากนั้นในวันถัดมา ทิมได้แจ้งให้ดีไซเนอร์ทุกคนทราบว่า ทุกคนจะต้องออกแบบชุดอีก 1 ชุด ให้กับนางแบบของพวกเขา ซึ่งต้องเป็นชุดที่มีความสอดคล้องและเข้าคู่กันกับชุดของเด็กสาว
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: โทรี เบิร์ช
ผู้ชนะ: เซธ แอรอน
ผู้ถูกคัดออก: จานีน
ออกอากาศ: 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
รายชื่อตอน > ตอนที่ 7: Hard Wear

ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ทุกคนได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดโดยใช้วัสดุฮาร์ดแวร์และอุปกรณ์ช่างเป็นวัสดุในการทำชุด
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: อิซาเบล โทลีโด, สตีเฟน เว็บสเตอร์
ผู้ชนะ: เจย์
ผู้ถูกคัดออก: เจสซี
ออกอากาศ: 4 มีนาคม พ.ศ. 2553
รายชื่อตอน > ตอนที่ 8: The Elements of Fashion

ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ทุกคนได้รับโจทย์ให้ออกแบบชุดโดยที่มีแรงบันดาลใจมาจากธาตุทั้ง 4 ได้แก่ ธาตุดิน, ธาตุน้ำ, ธาตุลม และธาตุไฟ
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: โรแลนด์ มัวเรต์
ผู้ชนะ: โจนาธาน
ผู้ถูกคัดออก: เบน
ออกอากาศ: 11 มีนาคม พ.ศ. 2553
รายชื่อตอน > ตอนที่ 9: Takin' It To The Streets

ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ทุกคนได้รับโจทย์ให้ออกแบบชุดโดยที่มีแรงบันดาลใจมาจากลักษณะอันโดดเด่นของย่านต่างๆในนิวยอร์กซิตี โดยดีไซเนอร์จะแข่งขันกันเป็นคู่ และต้องทำชุดทั้งลุคกลางวันและลุคกลางคืน
| ย่าน | ดีไซเนอร์ |
| --- | --- |
ไชน่าทาวน์: แอนโทนี และ มาญา
อีสต์ วิลเลจ: เจย์ และ มิลา
อัปเปอร์อีสต์ไซด์: เอมี และ โจนาธาน
ฮาร์เล็ม: เอมิลิโอ และ เซธ แอรอน

กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย
กรรมการรับเชิญ: ฟรานซิสโก คอสตา, มอลลี ซิมส์
ผู้ชนะ: เซธ แอรอน และ เอมิลิโอ
ผู้ถูกคัดออก: เอมี
ออกอากาศ: 18 มีนาคม พ.ศ. 2553
รายชื่อตอน > ตอนที่ 10: Hey, That's My Fabric

ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ทุกคนได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดจากผ้าที่พวกเขาทุกคนได้ออกแบบลายผ้าด้วยตัวเอง
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: วิเวียน แทม
ผู้ชนะ: เอมิลิโอ
ผู้ถูกคัดออก: แอนโทนี
ออกอากาศ: 25 มีนาคม พ.ศ. 2553
รายชื่อตอน > ตอนที่ 11: Sew Much Pressure

ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ทุกคนได้รับโจทย์ให้ออกแบบชุดสำหรับเดินบนพรมแดงให้กับพิธีกร ไฮดี คลูม
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: เจสสิกา อัลบา
ผู้ชนะ: เอมิลิโอ และ แอนโทนี
ผู้ถูกคัดออก: โจนาธาน
ถอนตัว: มาญา
ออกอากาศ: 1 เมษายน พ.ศ. 2553
ในตอนนี้ มาญา ได้ถอนตัวออกจากการแข่งขัน ทำให้ แอนโทนี ได้รับสิทธิ์ในการกลับเข้ามาแข่งขันอีกครั้ง
เอมิลิโอ เป็นดีไซเนอร์คนแรกในรายการที่ชนะการแข่งขัน 3 โจทย์ติดต่อกัน
รายชื่อตอน > ตอนที่ 12: The Big, Top Designers

ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ทุกคนได้รับโจทย์ให้ออกแบบชุดโดยที่มีแรงบันดาลใจมาจากการแสดงของคณะละครสัตว์ the Ringling Brothers and Barnum & Bailey Circus
ในการตัดสิน เอมิลิโอ และ เซธ แอรอน ถูกเลือกให้ผ่านเข้าสู่รอบสุดท้าย ในขณะที่ เจย์ และ มิลา จะยังได้รับโอกาสในการออกแบบคอลเลคชั่นสำหรับโชว์ที่แฟชั่นวีค แต่จะมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะได้ผ่านเข้ารอบสุดท้าย
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: ซินเทีย โรวลีย์
ผู้ผ่านเข้ารอบสุดท้าย: เอมิลิโอ และ เซธ แอรอน
ผู้ถูกคัดออก: แอนโทนี
ออกอากาศ: 8 เมษายน พ.ศ. 2553
รายชื่อตอน > ตอนที่ 13: Finale, Part I

ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ทุกคนได้รับเงินคนละ 9,000 ดอลลาร์ และมีเวลา 4 เดือน ในการสร้างสรรค์คอลเลคชั่น 10 ชุด สำหรับแสดงรอบสุดท้ายที่นิวยอร์กแฟชั่นวีค
ก่อนการแข่งขันรอบสุดท้าย เจย์ และ มิลา จะต้องโชว์ชุด 3 ชุดในคอลเลคชั่นของตัวเองให้กรรมการได้พิจารณา เพื่อตัดสินเลือกดีไซเนอร์เพียงคนเดียวที่จะได้ผ่านเข้ารอบสุดท้าย ร่วมกับ เอมิลิโอ และ เซธ แอรอน
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
ผู้ผ่านเข้ารอบสุดท้าย: มิลา
ผู้ถูกคัดออก: เจย์
ออกอากาศ: 15 เมษายน พ.ศ. 2553
รายชื่อตอน > ตอนที่ 14: Finale, Part II

กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: เฟธ ฮิลล์
ผู้ชนะ โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 6: เซธ แอรอน เฮนเดอร์สัน
ผู้ถูกคัดออก: เอมิลิโอ โซซา (รองชนะเลิศอันดับ 1), มิลา เฮอร์มานอฟสกี (รองชนะเลิศอันดับ 2)
ออกอากาศ: 22 เมษายน พ.ศ. 2553