stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทศบาลนครสงขลา
ประวัติ

สมัยโบราณสงขลาเป็นชุมชนประมงบนคาบสมุทรสทิงพระ ต่อมาพ่อค้าชาวตะวันตกใช้เป็นท่าเรือขนส่งสินค้า ชุมชนจึงขยายตัวเป็นเมืองท่าสำคัญที่ปรากฏในประวัติศาสตร์ว่า  "Singora (ซิงกอรา)"  โดยชื่อนี้สามารถสันนิษฐานได้หลายแบบ โดยข้อสันนิษฐานที่เด่นชัดที่สุด คือ เมืองสงขลาในสมัยก่อนมีชื่อว่า สิงขร เมื่อพ่อค้าชาวตะวันตกเข้ามาจึงได้มีการเรียกตามสำเนียงฝรั่ง และเพื้ยนมาเป็นสงขลาในปัจจุบัน
สมัยกรุงศรีอยุธยา สมเด็จพระนารายณ์มหาราชได้ส่งกองทัพมาทำลายเมืองอย่างราบคาบ จึงได้มีการย้ายตัวเมืองไปยังฝั่งแหลมสน (ปัจจุบันอยู่ที่บ้านบ่อเตย อำเภอสิงหนคร) ส่วนเจ้าเมืองก็จะเป็นชาวพื้นเมืองบ้าง ชาวจีนบ้าง ตามยุคสมัยนั้นๆ ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เมืองสงขลามีฐานะเป็นเมืองประเทศราชของอาณาจักรสยาม พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้สร้างเมืองใหญ่ขึ้นใหม่ที่ฝั่งบ่อยาง (ที่ตั้งปัจจุบัน) ใช้เวลาสร้างเมืองนานถึง 10 ปี พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จมาพำนักอยู่ถึง 2 ครั้ง
ในปี พ.ศ. 2439 สงขลาเป็นที่ตั้งของที่ว่าการมณฑลนครศรีธรรมราช ปี พ.ศ. 2463 สถาปนาเป็นสุขาภิบาลเมืองสงขลา ปี พ.ศ. 2478 ยกฐานะขึ้นเมืองเทศบาลเมืองสงขลา และในปี พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชกฤษฎีกา เปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลเมืองสงขลาเป็นเทศบาลนครสงขลา (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอน 110 ก. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2542) และก่อตั้งเป็นเทศบาลนครสงขลา เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2542
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครสงขลา> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครสงขลา> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครสงขลา> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครสงขลา> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครสงขลา> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครสงขลา> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครสงขลา> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครสงขลา> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครสงขลา> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครสงขลา> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครสงขลา> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครสงขลา> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครสงขลา> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครสงขลา> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 32.8 (91) | 32.8 (91) | 36.5 (97.7) | 38.2 (100.8) | 36.5 (97.7) | 36.5 (97.7) | 36.2 (97.2) | 36.2 (97.2) | 35.9 (96.6) | 35.2 (95.4) | 34.0 (93.2) | 33.3 (91.9) | 38.2 (100.8) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 29.6 (85.3) | 30.4 (86.7) | 31.4 (88.5) | 32.6 (90.7) | 32.9 (91.2) | 32.8 (91) | 32.6 (90.7) | 32.6 (90.7) | 32.2 (90) | 31.1 (88) | 29.6 (85.3) | 29.1 (84.4) | 31.41 (88.54) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 27.1 (80.8) | 27.6 (81.7) | 28.3 (82.9) | 29.0 (84.2) | 28.9 (84) | 28.5 (83.3) | 28.3 (82.9) | 28.3 (82.9) | 27.9 (82.2) | 27.4 (81.3) | 26.9 (80.4) | 26.7 (80.1) | 27.91 (82.24) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 24.0 (75.2) | 24.1 (75.4) | 24.2 (75.6) | 24.6 (76.3) | 24.6 (76.3) | 24.3 (75.7) | 23.9 (75) | 24.0 (75.2) | 23.8 (74.8) | 23.8 (74.8) | 23.9 (75) | 24.0 (75.2) | 24.1 (75.38) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 19.1 (66.4) | 20.3 (68.5) | 19.7 (67.5) | 21.0 (69.8) | 21.8 (71.2) | 20.2 (68.4) | 21.1 (70) | 21.3 (70.3) | 21.0 (69.8) | 20.7 (69.3) | 20.4 (68.7) | 20.7 (69.3) | 19.1 (66.4) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 59.9 (2.358) | 35.3 (1.39) | 47.2 (1.858) | 79.6 (3.134) | 119.5 (4.705) | 93.0 (3.661) | 91.5 (3.602) | 109.0 (4.291) | 130.5 (5.138) | 247.7 (9.752) | 553.8 (21.803) | 418.1 (16.461) | 1,985.1 (78.154) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 9.0 | 3.7 | 5.7 | 7.8 | 12.7 | 12.4 | 12.5 | 13.3 | 14.3 | 20.3 | 22.5 | 19.7 | 153.9 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 254.2 | 353.1 | 263.5 | 264.0 | 232.5 | 207.0 | 213.9 | 213.9 | 189.0 | 182.9 | 159.0 | 182.9 | 2,715.9 |
แหล่งที่มา 1: World Meteorological Organization.
แหล่งที่มา 2: Hong Kong Observatory (sun only, 1961-1990), NOAA (extremes, 1961-1990)
การขนส่ง

ถนนนครนอก เป็นเส้นทางเชื่อมต่อระหว่างถนนฉวาง-กำแพงเพชร
ถนนกาญจนวนิช เป็นเส้นทางที่เชื่อมต่อระหว่างเทศบาลนครสงขลาและตัวอำเภอหาดใหญ่ เริ่มต้นจาก แยกคลองหวะ ในเขตเทศบาลเมืองคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ผ่านแยกน้ำกระจาย ไปสิ้นสุดที่แยกสำโรง ในเขตเทศบาลเมืองเขารูปช้าง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
ถนนลพบุรีราเมศวร์ ถนนเส้นนี้สร้างเพื่อเลี่ยงเมืองหาดใหญ่ โดยเริ่มต้นจาก แยกน้ำกระจาย แยกบิ๊กซี (แยกคลองแหเก่า) แยกสนามบิน สิ้นสุดที่ถนนเพชรเกษม
ถนนนครศรีธรรมราช-นาทวี เป็นเส้นทางที่เชื่อมระหว่างจังหวัดนครศรีธรรมราชและจังหวัดสงขลาโดยไม่ต้องผ่านจังหวัดพัทลุง เริ่มต้นจาก แยกหัวถนน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช วิ่งลงใต้ผ่านอำเภอเฉลิมพระเกียรติ อำเภอเชียรใหญ่ อำเภอหัวไทร แยกรับแพรก อำเภอระโนด อำเภอสทิงพระ แยกม่วงงาม อำเภอสิงหนคร เกาะยอ (เป็นที่ตั้งสะพานติณสูลานนท์ที่ยาวที่สุดในประเทศไทย) ผ่านแยกน้ำกระจาย อำเภอเมืองสงขลา แยกอ่างทอง อำเภอจะนะ และสิ้นสุดที่แยกนาทวี อำเภอนาทวี จังหวัดสงขลา
การศึกษา

รายชื่อโรงเรียนที่ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลนครสงขลา
| --- | --- |
 ระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนมหาวชิราวุธ  โรงเรียนวรนารีเฉลิม  โรงเรียนวชิรานุกูล  โรงเรียนเทศบาล 4 (ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น)  โรงเรียนเทศบาล 5 (วัดหัวป้อมนอก)  โรงเรียนแจ้งวิทยา (ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น)  โรงเรียนเกาะแต้วพิทยาสรรค์ สงขลา:  ระดับประถมศึกษา โรงเรียนอนุบาลสงขลา  โรงเรียนวิเชียรชม  โรงเรียนหวังดี  โรงเรียนสงขลามูลนิธิ  โรงเรียนเทศบาล 1 (ถนนนครนอก)  โรงเรียนเทศบาล 2 (อ่อนอุทิศ)  โรงเรียนเทศบาล 3 (วัดศาลาหัวยาง)  โรงเรียนเทศบาล 4 (วัดแหลมทราย)  โรงเรียนสุมิตรา  โรงเรียนจุลสมัย
ชุมชน

รายชื่อชุมชนในเขตเทศบาลนครสงขลา
ชุมชน > เขต 1

ชุมชนแหลมสนอ่อน
ชุมชนสินไพบูลย์
ชุมชนเมืองใหม่พัฒนา
ชุมชนศรีสุดา
ชุมชนตลาดรถไฟ
ชุมชนแหล่งพระราม
ชุมชนสระเกษ
ชุมชนหลังตำหนักเขาน้อย
ชุมชนวัดแหลมทราย
ชุมชนตีนเมรุ
ชุมชนพิเศษตำรวจภูธร
ชุมชนบ่อนวัวเก่า
ชุมชนวัดไทรงาม
ชุมชน > เขต 2

ชุมชนพัฒนาใหม่
ชุมชนบ้านบน
ชุมชนร่วมใจพัฒนา
ชุมชนวัดชัยมงคล
ชุมชนวัดดอนรัก
ชุมชนหลังวิทยาลัยอาชีวะ
ชุมชนวชิรา
ชุมชนย่านเมืองเก่า
ชุมชนหลังวิทยาลัยพยาบาล
ชุมชนมัสยิดบ้านบน
ชุมชนวชิราทะเลหลวงดอกรัก
ชุมชนสวนพระนิเทศ
ชุมชนสวนหมาก
ชุมชนโรงพยาบาลสงขลาเก่า
ชุมชน > เขต 3

ชุมชนมิตรสัมพันธ์
ชุมชนท่าสะอ้าน
ชุมชนนอกสวน
ชุมชนกุโบร์
ชุมชนบ่อหว้า
ชุมชนวังเขียว-วังขาว
ชุมชนวัดหัวป้อม
ชุมชนวัดศาลาหัวยาง
ชุมชนวชิราซอยคู่
ชุมชนบ่อหว้าสามัคคี
ชุมชนวชิราทะเลหลวง
ชุมชนสวนมะพร้าว
ชุมชนหลังวัดอุทัยธาราม
ชุมชน > เขต 4

ชุมชนสนามบิน
ชุมชนเก้าเส้ง
ชุมชนพิเศษ ตชด.
ชุมชนพิเศษทหารเรือ
ชุมชนภราดร
ชุมชนมิตรเมืองลุง
ชุมชนริมคลองสำโรง
ชุมชนโรงเรียนพาณิชย์สำโรง
ชุมชนสมหวัง
ชุมชนศาลาเหลือง
ชุมชนศาลาเหลืองเหนือ
ชุมชนต้นโพธิ์
ชุมชนบาลาเซาะห์เก้าแสน
ชุมชนหลังโรงพยาบาลจิตเวชสงขลา
ชุมชนหน้าค่ายรามคำแหง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลนครสงขลา
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดสงขลา |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  สงขลา  หาดใหญ่  |  |
| เทศบาลเมือง |  กำแพงเพชร  เขารูปช้าง  คลองแห  ควนลัง  คอหงส์  ทุ่งตำเสา  บ้านพรุ  ปาดังเบซาร์  ม่วงงาม  สะเดา  สิงหนคร  |  |
| เทศบาลตำบล |  กระแสสินธุ์  กำแพงเพชร  เกาะแต้ว  คลองแงะ  ควนเนียง  คูเต่า  คูหาใต้  โคกม่วง  จะนะ  ชะแล้  เชิงแส  ท่าช้าง  ท่าพระยา  ทุ่งลาน  เทพา  นาทวี  นาทวีนอก  นาทับ  นาสีทอง  น้ำน้อย  บ่อตรุ  บางเหรียง  บ้านนา  บ้านไร่  บ้านหาร  ปริก  ปากแตระ  ปาดัง  พะตง  พะวง  ระโนด  ลำไพล  สทิงพระ  สะบ้าย้อย  สำนักขาม  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กระดังงา  เกาะยอ  เกาะสะบ้า  เกาะใหญ่  ขุนตัดหวาย  เขาแดง  เขาพระ  เขามีเกียรติ  คลองกวาง  คลองแดน  คลองทราย  คลองเปียะ  คลองรี  คลองหรัง  คลองหลา  คลองหอยโข่ง  คลองอู่ตะเภา  ควนรู  ควนโส  คู  คูขุด  คูหา  แค  จะทิ้งพระ  จะแหน  จะโหนง  ฉลุง  ฉาง  ชิงโค  ชุมพล  ดีหลวง  แดนสงวน  ตลิ่งชัน  ตะเครียะ  ทับช้าง  ท่าข้าม  ท่าชะมวง  ท่าบอน  ท่าประดู่  ท่าโพธิ์  ท่าม่วง  ท่าหมอไทร  ท่าหิน  ทำนบ  ทุ่งขมิ้น  ทุ่งพอ  ทุ่งหมอ  ทุ่งหวัง  ทุ่งใหญ่  เทพา  ธารคีรี  นาหม่อม  นาหมอศรี  นาหว้า  น้ำขาว  บ่อดาน  บ่อแดง  บางกล่ำ  บางเขียด  บ้านขาว  บ้านโหนด  บ้านใหม่  บาโหย  ประกอบ  ปริก  ปลักหนู  ปากบาง  ปากรอ  ป่าขาด  ป่าชิง  เปียน  พะตง  พังยาง  พังลา  พิจิตร  แม่ทอม  ระโนด  ระวะ  รัตภูมิ  รำแดง  โรง  วังใหญ่  วัดขนุน  วัดจันทร์  วัดสน  สนามชัย  สะกอม (อำเภอจะนะ)  สะกอม (อำเภอเทพา)  สะท้อน  สะพานไม้แก่น  สำนักแต้ว  ห้วยลึก  |  |
| ด ค กเทศบาลนครและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษในประเทศไทย |
| --- | --- |
เทศบาลนคร:  เกาะสมุย  ขอนแก่น  เจ้าพระยาสุรศักดิ์  เชียงราย  เชียงใหม่  ตรัง  นครปฐม  นครราชสีมา  นครศรีธรรมราช  นครสวรรค์  นนทบุรี  บุรีรัมย์  ปากเกร็ด  พิษณุโลก  พระนครศรีอยุธยา  ภูเก็ต  แม่สอด  ยะลา  ระยอง  รังสิต  ลำปาง  สกลนคร  สงขลา  สมุทรปราการ  สมุทรสาคร  สุราษฎร์ธานี  หาดใหญ่  แหลมฉบัง  อุดรธานี  อุบลราชธานี  อ้อมน้อย 
อปท. รูปแบบพิเศษ:  กรุงเทพมหานคร  เมืองพัทยา  เชียงใหม่มหานคร (โครงการ) 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
วัดเกาะ (จังหวัดนครราชสีมา)

สำหรับสถานที่อื่นที่มีชื่อเดียวกัน ดูที่ วัดเกาะ
| วัดเกาะ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลสีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเกาะ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
วัดเกาะก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2442 โดยพระมหาหล้า เป็นเจ้าอาวาสวัดเกาะรูปแรก สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470	ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2518 วัดมีรอยพระพุทธบาทจำลองประดิษฐานอยู่ภายในมณฑปทรงจัตุรมุข  ก่อสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2508
จากบันทึกตามคำบอกเล่าของพระมหาหล้า (เจ้าอาวาสวัดเกาะรูปแรก) เมื่อ พ.ศ. 2443 กล่าวว่า นายฉิม (ไม่ทราบนามสกุล) มีนิมิตขึ้นว่าตนได้มาพบพระพุทธเจ้ามาประทับแสดงธรรมโปรดญาติโยมที่ต้นพลูนี้ และนายฉิมเองก็ได้ฟังพระธรรมเทศนานั้นด้วย เมื่อมาวัดนี้จึงไปกราบต้นไม้ต้นนี้ก่อนทุกครั้ง พระมหาหล้าเกิดความสงสัยจึงให้พระและญาติโยมทำการขุด เมื่อขุดไปได้สักครู่จึงพบรูปปั้นพระนเรศวรทรงช้างสามเศียร เมื่อขุดต่อพบรอยพระพุทธบาทจำลองซึ่งทำด้วยศิลาแลงและที่มุมข้างหนึ่งหักไปเนื่องจากการขุดนั้นเอง ปัจจุบันรูปปั้นพระนเรศวรทรงช้างสามเศียรได้ถูกขโมยไปในปี พ.ศ. 2519 ส่วนรอยพระพุทธบาทจำลองประดิษฐานอยู่ภายในมณฑปทรงจัตุรมุข นอกจากนั้นวัดยังมีต้นตะเคียนทองขนาดใหญ่ จมอยู่ในน้ำหน้าวัดเกาะสีคิ้วมานานกว่า 200 ปีแล้ว
พระยาวาระศิริศุภเสวี (เอ.วัน วาระศิริ)

| พระยาวาระศิริศุภเสวี |
| --- | --- |

เกิด: 4 เมษายน พ.ศ. 2425
ถึงแก่กรรม: 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2471 (46 ปี)
สาเหตุเสียชีวิต: หลอดลมอักเสบ
ภรรยาเอก: คุณหญิงจิตรลดา วาระศิริ
บิดามารดา: ตือ (บิดา)
เสวกเอก พระยาวาระศิริศุภเสวี (เอ.วัน วาระศิริ) (4 เมษายน 2425 – 17 กรกฎาคม 2471) เป็นขุนนางชาวไทย อดีตเจ้ากรมดนตรีฝรั่งหลวง, อดีตปลัดโรงเรียนมหาดเล็กหลวง มีบทบาทสำคัญในการจัดการเรียนการสอนวิชาดนตรีสากลในโรงเรียนพรานหลวง ซึ่งได้สร้างครูดนตรีและครูเพลงที่มีชื่อเสียงและฝีมือไว้หลายคนเช่น ครูโฉลก เนตรสูตร อดีตหัวหน้าวงดนตรีกรมศิลปากร, ครูเอื้อ สุนทรสนาน นักร้อง นักแต่งเพลง และอดีตหัวหน้าวงสุนทราภรณ์, ครูนารถ ถาวรบุตร เป็นต้น
ประวัติ

พระยาวาระศิริศุภเสวี เกิดเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2425 บิดาชื่อนายตือ สมรสกับคุณหญิงจิตรลดา วาระศิริ มีบุตรสาวคือ คุณหญิงจิตรา ทองแถม ณ อยุธยา อดีตครูใหญ่คนแรกของโรงเรียนอนุบาลละอออุทิศ โรงเรียนอนุบาลของรัฐแห่งแรกในประเทศไทย และเป็นภรรยาของหม่อมราชวงศ์ทองแท่ง ทองแถม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง อดีตอธิบดีกรมศุลกากร และอดีตผู้อำนวยการธนาคารออมสิน
พระยาวาระศิริศุภเสวีถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคหลอดลมอักเสบเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2471 สิริอายุเพียง 46 ปี
รับราชการ

นายเอ.วัน เริ่มต้นรับราชการเป็นล่ามประจำกรมสุขาภิบาล เมื่อปี พ.ศ. 2444 ก่อนจะย้ายมาเป็นล่ามประจำกรมคลอง กระทรวงเกษตราธิการ (กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ในปัจจุบัน) ก่อนจะโอนย้ายมารับราชการที่กระทรวงมหาดไทยในตำแหน่งผู้ช่วยการต่างประเทศ มณฑลภูเก็ต เมื่อปี พ.ศ. 2451
ต่อมาในปี พ.ศ. 2456 ได้โอนย้ายมารับราชการเป็นอาจารย์โรงเรียนมหาดเล็กหลวง (โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัยในปัจจุบัน) ในวันที่ 27 ธันวาคม ปีเดียวกันได้รับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เป็น ขุนสนธิวิชากร ถือศักดินา 300 จากนั้นในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2457 ได้เลื่อนยศจากนายรองหุ้มแพรเป็นหุ้มแพร
วันที่ 31 ธันวาคม ปีเดียวกัน ได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นหลวงในราชทินนามเดิม ถือศักดินา 400 จากนั้นในวันที่ 8 พฤศจิกายน 2458 ได้รับพระราชทานยศเป็นนายหมู่ตรีในกองเสือป่าประจำกรมเสนาธิการเสือป่า แผนกตำราและแผนที่ ในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 ได้เลื่อนยศเป็นชั้นจ่า จากนั้นในวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2459 ได้ย้ายจากตำแหน่งปลัดบัญชาการโรงเรียนมหาดเล็กไปเป็นผู้ช่วยราชการโรงเรียนพรานหลวง กรมมหรสพ ต่อมาในวันที่ 30 ธันวาคม ปีเดียวกัน เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา หลวงสนธิวิชากรได้เปลี่ยนบรรดาศักดิ์เป็นหลวงนนทพิทย์พิลาศ วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2459 ได้โปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนยศทางเสือป่าเป็นนายหมู่โท
ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2460 ได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นพระในราชทินนามเดิม ถือศักดินา 600 กระทั่งวันที่ 18 ตุลาคม ปีเดียวกัน จึงได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งปลัดกรมกองเครื่องสายฝรั่ง ต่อมาในวันที่ 11 ธันวาคม ได้เปลี่ยนบรรดาศักดิ์เป็นพระประดิษฐไพเราะ คงถือศักดินา 600 จากนั้นในวันที่ 1 มกราคม 2460 ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนยศทางเสือป่าเป็นว่าที่นายหมวดตรี ต่อมาในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2461 จึงได้เลื่อนเป็นนายหมวดตรีอย่างเป็นทางการ
วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2462 ได้เลื่อนยศเป็นรองหัวหมื่น ปีถัดมาคือในวันที่ 9 เมษายน 2463 ได้เป็นเจ้ากรมดนตรีฝรั่งหลวง และได้เลื่อนยศเป็นหัวหมื่นเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2463 จากนั้นในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2465 ได้ย้ายเข้ามาประจำกรมบัญชาการกลางมหาดเล็ก เนื่องจากกรมดนตรีฝรั่งหลวงถูกลดฐานะลงเป็นกองหนึ่งในกรมมหรสพ จากนั้นในวันที่ 30 ธันวาคม ปีเดียวกัน ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระยาวาระศิริศุภเสวี ถือศักดินา 1000
ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2466 ได้โปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขาธิการกรมบัญชาการกลางมหาดเล็ก ก่อนจะออกจากราชการในปี พ.ศ. 2469 โดยก่อนออกจากราชการได้เปลี่ยนยศจากหัวหมื่นเป็นเสวกเอก
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2468 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2466 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์ช้างเผือก (บ.ช.)
พ.ศ. 2464 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 4 (ว.ป.ร.4)
พ.ศ. 2461 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))
พ.ศ. 2456 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 6 (ร.จ.ท.6)
วิทยาลัยการชลประทาน

| --- | --- |

ชื่อย่อ: วชป.
คติพจน์: ศักดิ์ศรี สามัคคี และวิริยะ
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของกรมชลประทาน
สถาปนา: 1 สิงหาคม พ.ศ. 2481 (86 ปี)
ผู้อำนวยการ: ชัยยะ พึ่งโพธิ์สภ
ผู้ศึกษา: 421 คน (2566)
ที่ตั้ง: เลขที่ 200 หมู่ 1 ถนนติวานนท์ ตำบลบางตลาด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี 11120
สี: ███ สีเลือดหมู
เว็บไซต์: www.irricollege.rid.go.th
วิทยาลัยการชลประทาน เป็นหน่วยงานในสังกัดกรมชลประทาน กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ โดยมีการผลิตบัณฑิตด้านวิศวกรรมโยธา-ชลประทาน สมทบกับมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ประวัติ

พ.ศ. 2481 สถาบันพัฒนาการชลประทาน ได้เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2481 โดยในตอนนั้นใช้ชื่อว่า "โรงเรียนการชลประทาน" ตั้งอยู่ที่บริเวณกรมชลประทาน ต.บางตลาด อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี และได้เปิดรับนิสิตรุ่นแรกเมื่อปี พ.ศ. 2481 ในหลักสูตรอนุปริญญาตรี ทางด้านชลประทาน ผลิตนายช่างชลประทานให้กับกรมชลประทาน ตั้งแต่รุ่นที่ 1 จนถึงรุ่นที่ 10 (หยุดสอนในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ระหว่างปี พ.ศ. 2485-2492)
พ.ศ. 2497 กรมชลประทานได้ขอรวมโรงเรียนการชลประทานเข้ากับมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยตั้งขึ้นเป็นใหม่ เรียกว่า "คณะวิศวกรรมชลประทาน" เปิดสอนในหลักสูตรปริญญา "ช่างชลประทานบัณฑิต (ชป.บ.)" สำหรับนิสิตตั้งแต่รุ่นที่ 11 จนถึงรุ่นที่ 19 ศึกษาในหลักสูตร 5 ปี
พ.ศ. 2507 คณะวิศวกรรมชลประทาน ได้เปลี่ยนเป็นหลักสูตรวิศวกรรมชลประทานบัณฑิต(หลักสูตร 4 ปี) ตั้งแต่นิสิตรุ่นที่ 20
พ.ศ. 2509 คณะวิศวกรรมชลประทาน ได้ถูกผนวกเข้ากับคณะวิศวกรรมศาสตร์ มีสถานะเป็นภาควิชาเรียกว่า "ภาควิชาวิศวกรรมชลประทาน" (ภายหลังภาควิชาวิศวกรรมชลประทาน ได้ย้ายไปสอน ณ วิทยาเขตกำแพงแสน ในปี 2522 และแยกออกจากวิทยาเขตบางเขน ในปี พ.ศ. 2546)
พ.ศ. 2510 โรงเรียนการชลประทานได้เปิดตัวขึ้นมาใหม่ โดยเปิดสอนนิสิตตั้งแต่รุ่นที่ 23 จนถึงรุ่นที่ 47 มีทั้งหมด 3 หลักสูตร ดังนี้
หลักสูตร พ.ศ. 2510 เป็นหลักสูตรอนุปริญญาตรี มีเป้าหมายเพื่อให้นิสิตมีความรู้ทางคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์มากขึ้น รวมถึงมีความรู้ในวิชาวิศวกรรมพื้นฐานสูงขึ้น เช่น วิชาวิศวกรรมโยธา ชลศาสตร์ และอุทกวิทยา และมีความรู้ในวิชาชลประทานมากพอในการปฏิบัติงานในหน้าที่ช่างชลประทานได้เป็นอย่างดี ทั้งนี้เป็นหลักสูตรที่เตรียมไว้สำหรับผู้ที่มีโอกาสศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีในอนาคต ซึ่งใช้สอนนิสิตทั้งหมด 7 รุ่น ตั้งแต่รุ่นที่ 23 จนถึงรุ่นที่ 29
หลักสูตร พ.ศ. 2517 เป็นหลักสูตรอนุปริญญาตรี โดยมีการปรับเปลี่ยนหลักสูตรให้เหมาะแก่งานชลประทานมากขึ้น ให้น้ำชลประทานเกิดประโยชน์มากที่สุด เน้นถึงการปฏิบัติงานในไร่นา และงานใหม่ที่กำลังจะเริ่มทำในขณะนั้นคือการจัดรูปที่ดิน ซึ่งใช้สอนนิสิตทั้งหมด 5 รุ่น ตั้งแต่รุ่นที่ 30 จนถึงรุ่นที่ 34 หลักสูตร พ.ศ. 2522 โรงเรียนการชลประทานได้ปรับเปลี่ยนหลักสูตรใหม่ เปลี่ยนเป็นเรียนภาคทฤษฎี 3 ปี และเรียนภาคปฏิบัติในสนามและอบรมระเบียบต่าง ๆ อีก 24 สัปดาห์ ซึ่งใช้สอนนิสิตจำนวน 13 รุ่น ตั้งแต่รุ่นที่ 35 จนถึงรุ่นที่ 47
พ.ศ. 2535 โรงเรียนการชลประทานได้รับการยกฐานะเป็น "วิทยาลัยการชลประทาน" และได้เข้าเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ดำเนินการรับนิสิตเข้าศึกษาโดยอยู่ภายใต้ข้อผูกพันกับกรมชลประทาน พร้อมกันนี้ได้มีการปรับเปลี่ยนหลักสูตรใหม่ เพื่อผลิตบัณฑิตในระดับปริญญาตรี โดยเปลี่ยนเป็นหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมชลประทาน ซึ่งเป็นหลักสูตรเดียวกับภาควิชาวิศวกรรมชลประทาน คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และได้ผลิตบัณฑิตตั้งแต่รุ่นที่ 48 จนถึงรุ่นที่ 59 และได้เปลี่ยนชื่อหลักสูตรเป็นวิศวกรรมโยธา-ชลประทานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549
พ.ศ. 2542 สืบเนื่องจากภาวะทางเศรษฐกิจของประเทศ ทำให้มีการลดจำนวนของข้าราชการลง วิทยาลัยการชลประทานจึงได้รับนิสิตเข้าศึกษาโดยไม่ผูกพันกับกรมชลประทาน โดยเริ่มรับในรุ่นที่ 55 ปี พ.ศ. 2542 เป็นรุ่นแรก จนถึงปัจจุบัน โดยยังคงใช้หลักสูตรเดิมในการเรียน ซึ่งมีนิสิตได้สำเร็จการศึกษาและเข้าสู่ตลาดแรงงานทั้งในภาครัฐและเอกชนจำนวนมากแล้ว
หลักสูตร

หลักสูตรช่างชลประทานบัณฑิต (ปัจจุบัน ยุติการสอนแล้ว)
หลักสูตรประกาศนียบัตรการชลประทาน หลักสูตร ๓ ปี ครึ่ง (ปัจจุบัน ยุติการสอนแล้ว)
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโยธา-ชลประทาน (เป็นหลักสูตรของภาควิชาวิศวกรรมชลประทาน คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน ซึ่งได้พัฒนาหลักสูตรร่วมกัน)
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมชลประทาน (ภาคพิเศษ)
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
สถาบันพัฒนาการชลประทาน เก็บถาวร 2017-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กรมชลประทาน เก็บถาวร 2011-08-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เทศบาลเมืองยโสธร

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ยโสธร (แก้ความกำกวม)
| เทศบาลเมืองยโสธร |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
สำนักงานเทศบาลเมืองยโสธร
คำขวัญ: เทศบาลเมืองยโสธรน่าอยู่ ประชาชนมีคุณภาพชีวิตที่ดี ประเพณีก้าวไกลสู่สากล
ทม.ยโสธรที่ตั้งของเทศบาลเมืองยโสธรแสดงแผนที่จังหวัดยโสธรทม.ยโสธรทม.ยโสธร (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)แสดงแผนที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือทม.ยโสธรทม.ยโสธร (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 15°47′50″N 104°08′35″E﻿ / ﻿15.79722°N 104.14306°E﻿ / 15.79722; 104.14306
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ยโสธร
อำเภอ: เมืองยโสธร
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ณัฐพล นาคสุข
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 9.7 ตร.กม. (3.7 ตร.ไมล์)
ประชากร (2560)
 • ทั้งหมด: 20,345 คน
 • ความหนาแน่น: 2,097.42 คน/ตร.กม. (5,432.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04350102
ที่อยู่ สำนักงาน: สำนักงานเทศบาลเมืองยโสธร ตำบลในเมือง อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร
เว็บไซต์: www.yasocity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองยโสธร เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร เป็นเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดยโสธร มีพื้นที่ 9.7 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในเมืองทั้งตำบล มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 20,345 คน
ประวัติ

เทศบาลเมืองยโสธรตั้งอยู่ที่ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร ได้รับจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลยโสธร อำเภอยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2487 เมื่ออำเภอยโสธร ยกฐานะขึ้นเป็นจังหวัดยโสธร ตามประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 10 ลงวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2515 เทศบาลตำบลยโสธร จึงได้เปลี่ยนฐานะเป็นเทศบาลเมืองยโสธร ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม 2515
อาณาเขตติดต่อ ยโสธร

เทศบาลเมืองยโสธร มีพื้นที่ 9.7 ตารางกิโลเมตร มีชุมชน 23 ชุมชน มีอาณาเขตดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลน้ำคำใหญ่ อำเภอเมืองยโสธร
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลตาดทอง อำเภอเมืองยโสธร
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเขื่องคำ อำเภอเมืองยโสธร
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลสำราญ อำเภอเมืองยโสธร
ประชากร

เทศบาลเมืองยโสธรมีประชากรทั้งสิ้นจำนวน 22,240 คน แยกออกเป็น ชาย 11,041 คน หญิง 11,199 คน มีหลังคาครัวเรือนจำนวน 6,135 หลังคาครัวเรือน ครัวเรือนจำนวน 6,135 ครัวเรือน ( อัตราการเพิ่มตามธรรมชาติร้อยละ 0.47 ( ปี 2545 )  และ ความหนาแน่นของประชากรเฉลี่ย 2,330 คน ต่อตารางกิโลเมตร
การศึกษา

สถานศึกษาในเขตเทศบาลเมืองยโสธรมีดังนี้
โรงเรียนเทศบาล ๑ สุขวิทยากรตั้งตรงจิตร ๑๕
โรงเรียนเทศบาล ๒ สามัคคีวัฒนา
โรงเรียนเทศบาล ๓ ห้าธันวาคม
โรงเรียนยโสธรพิทยาคม
โรงเรียนศรีธรรมวิทยา
โรงเรียนสันติธรรมวิทยาคม
โรงเรียนยโสธรวิทยาคาร
การศาสนา

วัดมหาธาตุ หรือ วัดธาตุ
วัดศรีธรรมาราม หรือ วัดศรีธรรม
วัดสิงห์ท่า หรือ วัดหลวงพระเจ้าใหญ่
วัดทุ่งสว่างชัยภูมิ หรือ วัดชุมพลชัยชนะสงคราม
วัดอัมพวัน หรือ วัดป่าอัมพวัน
วัดศรีไตรภูมิ หรือ วัดกลาง
วัดใต้ศรีมงคล หรือ วัดใต้
วัดเนรมิตวราราม
วัดดอนพระเจ้า
การขนส่ง > ถนน

ถนนวารีราชเดช สันนิษฐานว่าน่าจะตั้งขึ้นจากราชทินนามของเจ้าผู้ครองเมืองยศสุนทร อันใช้ราชทินนาม สุนทรราชวงศา หรือ สุนทรราชเดช จึงนำคำว่า ราชเดช มาต่อท้ายกับคำว่า วารี ซึ่งหมายถึงแม่น้ำชีนั้นเอง
ถนนเขตยศไกร ตั้งชื่อตามราชทินนามของหลวงยศไกรเกรียงเดช (ทองดี โพธิ์ศรี) ยกบัตรเมืองยโสธร
ถนนอุทัยรามฤทธิ์ ตั้งชื่อตามราชทินนามของหลวงยศเยศร์รามฤทธิ์ (ตา ไนยะกุล) นายอำเภออุทัยยะโสธร
ถนนวิทยะธำรงค์ ตั้งชื่อตามราชทินนามของหลวงยศวิทยธำรง (สมเพศ) ผู้ช่วย
ถนนดำรงค์วิมลคุณ ตั้งชื่อตามราชทินนามของหลวงยศเขตรวิมลคุณ (ฉิม) นายอำเภอปจิมยะโสธร
ถนนอดุลฤทธิเดช ตั้งชื่อตามราชทินนามของหลวงยศอดุลผลิตเดช (ชาย) ตำแหน่งพลเมือง
ถนนเขตราญนิพนธ์ ตั้งชื่อตามราชทินนามของนายร้อยโท ขุนราญอริพล (สอน) ผู้ว่าราชการเมืองยโสธร คนที่ 2
ถนนมงคลบูรพา ตั้งชื่อตามลักษณะที่ตั้งของถนนในทางทิศตะวันออกของตัวเมืองยโสธร
ถนนอุเทนวงษา ตั้งชื่อตามราชทินนามของท้าวอุเทนวงษา (เขียน) นายอำเภอปจิมยะโสธร คนที่ 2
ถนนเขื่อนธานี
ถนนศรีสุนทร
ถนนนครปทุม
ถนนจุมพลบุรี ตั้งชื่อตามราชทินนามของหลวงจุมพลภักดี (เสน) กรมการเมืองยโสธร ต่อมาได้เป็นที่พระนิคมบริรักษ์ (เสน ประทุมทิพย์) เจ้าเมืองเสลภูมินิคม
ถนนศรีวรราช ตั้งชื่อตามราชทินนามของพระศรีวรราช ตำแหน่งผู้ช่วยราชการเมืองยโสธร
ถนนธาตุพิทักษ์ ตั้งชื่อตามวัดมหาธาตุ (พระอารามหลวง) ซึ่งถนนได้ตัดผ่าน
ถนนศักดิ์รัตนเขต ตั้งชื่อตามราชทินนามของรองอำมาตย์โท หลวงศักดิ์รัตนเขต (เฉ่ง นิยมวัน) นายอำเภอยะโสธร คนที่ 2
ถนนเทพมณี
ถนนศรีบำรุง
ถนนสหพัฒนา
ถนนห้าธันวาคม
แหล่งข้อมูลอื่น

เทศบาลเมืองยโสธร
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดยโสธร |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง | ยโสธร |  |
| เทศบาลตำบล |  เมืองยโสธร เดิด  ตาดทอง  ทุ่งแต้  น้ำคำใหญ่  สำราญ  กุดชุม กุดชุมพัฒนา  ค้อวัง ค้อวัง  คำเขื่อนแก้ว คำเขื่อนแก้ว  ดงแคนใหญ่  ทรายมูล ทรายมูล  นาเวียง  ไทยเจริญ คำเตย  ป่าติ้ว ป่าติ้ว  มหาชนะชัย ฟ้าหยาด  เลิงนกทา กุดเชียงหมี  กุดแห่  บุ่งค้า  เลิงนกทา  ศรีแก้ว  สวาท  สามแยก  สามัคคี  ห้องแซง  |  |
| ด ค กเทศบาลเมืองในประเทศไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  เขลางค์นคร  ดอกคำใต้  ต้นเปา  น่าน  พะเยา  พิชัย  แพร่  ลำพูน  เมืองแกนพัฒนา  แม่โจ้  แม่ฮ่องสอน  แม่เหียะ  ล้อมแรด  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  กระนวน  กันทรลักษ์  กาฬสินธุ์  กุฉินารายณ์  แจระแม  ชัยภูมิ  ชุมแพ  ชุมเห็ด  เดชอุดม  ท่าบ่อ  นครพนม  นางรอง  โนนสูง-น้ำคำ  บัวใหญ่  บ้านดุง  บ้านทุ่ม  บ้านไผ่  บึงกาฬ  ปากช่อง  พิบูลมังสาหาร  มหาสารคาม  มุกดาหาร  เมืองปัก  เมืองพล  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  วังสะพุง  วารินชำราบ  ศรีสะเกษ  ศิลา  สีคิ้ว  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  หนองสำโรง  อำนาจเจริญ 
ภาคกลาง:  กระทุ่มแบน  กระทุ่มล้ม  กำแพงเพชร  แก่งคอย  เขาสามยอด  คลองมะเดื่อ  คลองหลวง  คูคต  ชัยนาท  ชุมแสง  ตะพานหิน  ตาคลี  ทับกวาง  ท่าโขลง  ไทรม้า  นครนายก  นครปฐม  บางกรวย  บางกร่าง  บางกะดี  บางแก้ว  บางบัวทอง  บางคูรัด  บางคูวัด  บางมูลนาก  บางแม่นาง  บางระจัน  บางรักพัฒนา  บางศรีเมือง  บ้านกรด  บ้านหมี่  บึงยี่โถ  ปทุมธานี  ปากน้ำสมุทรปราการ  ปางมะค่า  ปู่เจ้าสมิงพราย  ผักไห่  พระประแดง  พระพุทธบาท  พิจิตร  พิมลราช  เพชรบูรณ์  แพรกษา  แพรกษาใหม่  ไร่ขิง  ลพบุรี  ลัดหลวง  ลาดสวาย  ลำตาเสา  ลำสามแก้ว  วิเชียรบุรี  ศรีสัชนาลัย  สนั่นรักษ์  สมุทรสงคราม  สระบุรี  สวรรคโลก  สองพี่น้อง  สามควายเผือก  สามพราน  สิงห์บุรี  สุโขทัยธานี  สุพรรณบุรี  เสนา  หนองปลิง  ใหม่บางบัวทอง  หล่มสัก  อโยธยา  อรัญญิก  อ่างทอง  อุทัยธานี 
ภาคตะวันออก:  ขลุง  จันทนิมิต  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ตราด  ท่าช้าง  ท่าใหม่  บ้านฉาง  บ้านบึง  บ้านสวน  ปรกฟ้า  ปราจีนบุรี  พนัสนิคม  พระตะบอง  มาบตาพุด  วังน้ำเย็น  ศรีราชา  สระแก้ว  สัตหีบ  แสนสุข  หนองกี่  หนองปรือ  อรัญญประเทศ  อ่างศิลา 
ภาคตะวันตก:  กาญจนบุรี  จอมพล  ชะอำ  ตาก  ท่าเรือพระแท่น  ท่าผา  บ้านโป่ง  ประจวบคีรีขันธ์  ปากแพรก  เพชรบุรี  โพธาราม  ราชบุรี  หัวหิน 
ภาคใต้:  กระบี่  กะทู้  กันตัง  กำแพงเพชร  เขารูปช้าง  คลองแห  ควนลัง  คอหงส์  ชุมพร  ดอนสัก  ตะกั่วป่า  ตะลุบัน  ตากใบ  ท่าข้าม  ท่ายาง  ทุ่งตำเสา  ทุ่งสง  นราธิวาส  นาสาร  บางริ้น  บ้านพรุ  เบตง  ปัตตานี  ปากพนัง  ปากพูน  ปาดังเบซาร์  ป่าตอง  พังงา  พัทลุง  ม่วงงาม  ระนอง  สตูล  สะเดา  สะเตงนอก  สิงหนคร  สุไหงโก-ลก  หลังสวน 
รายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร