stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กระดาษชำระ
ขั้นตอนการผลิตกระดาษชำระ > กระบวนการผลิตกระดาษชำระ

กระบวนการผลิตกระดาษชำระ มีขั้นตอนดังนี้
นำเยื่อกระดาษที่ได้คุณภาพตามต้องการ ในที่นี้อาจใช้เยื่อกระดาษบริสุทธิ์ เยื่อเวียนใหม่ หรือใช้ผสมผสานกัน ตามคุณภาพของกระดาษชำระที่ต้องการ
นำเยื่อกระดาษที่ได้ มาตีผสมกับน้ำ โดยมีสัดส่วนน้ำร้อยละ 95 เยื่อกระดาษร้อยละ 5
นำน้ำผสมเยื่อกระดาษมารีดอบเป็นแผ่นกระดาษโดยผ่านเครื่องอบที่มีระดับความร้อนสูงกว่า 120 องศา C และความดัน 5 กก./ตร.ซม. ในขั้นตอนนี้ เทคโนโลยีการอบเป็นตัวช่วยทำให้กระดาษชำระมีความอ่อนนุ่ม ไม่แข็งกระด้าง
นำกระดาษที่ผ่านการรีบอบ มาผ่านกระบวนการทำให้ย่น เป็นลอนหรือเป็นจีบ ทำลายดุน และปรุรู
นำกระดาษชำระที่ได้ เข้าสู่กระบวนการม้วน เป็นม้วนกระดาษชำระ แล้วบรรจุลงหีบเพื่อจัดจำหน่ายแก่ผู้บริโภค
กระบวนการผลิตเยื่อเวียนใหม่ มีขั้นตอนดังนี้
การรวบรวมวัตถุดิบที่เป็นเศษกระดาษ
นำมาตีให้เกิดเป็นเยื่อกระดาษที่ได้มาตรฐาน ณ อุณหภูมิ 55 องศาเซลเซียส และความดัน 2 กก./ตร.ซม.
กำจัดสารเคมีและสิ่งปลอมปนโดยเครื่องคัดแยก และฟอกสี
นำเยื่อกระดาษที่ผ่านการคัดแยกแล้ว ผ่านกระบวนการทำความสะอาดอีกครั้งหนึ่งเพื่อให้ได้มาตรฐาน
สิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับกระดาษชำระ

กระดาษชำระโดยส่วนใหญ่ทั่วโลก เป็นสีขาว
ไต้หวัน เป็นประเทศแรกที่ใช้กระดาษชำระแบบแผ่นป๊อปอัพ
ในขั้นตอนการผลิตกระดาษชำระ จะผสมน้ำร้อยละ 95 ขณะที่มีเยื่อกระดาษเพียงร้อยละ 5 ก่อนที่จะนำมาทำให้น้ำระเหยออกไปจนเหลือแผ่นกระดาษบาง ๆ
สหรัฐอเมริกา เป็นประเทศผู้ผลิตกระดาษชำระรายใหญ่ที่สุดของโลก และเป็นประเทศที่มีการใช้กระดาษชำระมากที่สุดในโลกเช่นกัน โดยเฉลี่ยชาวอเมริกา 1 คนใช้กระดาษชำระวันละ 57 แผ่น หรือประมาณปีละ 20,805 แผ่น
พิพิธภัณฑ์กระดาษชำระ เปิดให้เข้าชมได้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1999
ในปี ค.ศ. 1973 เกิดเหตุการณ์กระดาษชำระขาดตลาดทั่วประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นเวลานานถึง 3 สัปดาห์
ในสงครามอ่าวเปอร์เซีย ช่วงปี ค.ศ. 1990 - ค.ศ. 1991 กองทัพสหรัฐอเมริกาพรางรถถังของกองทัพด้วยกระดาษชำระ[ต้องการอ้างอิง]
มีเรื่องเล่าขำขันว่า ในช่วงแรกที่มีการใช้กระดาษชำระในประเทศรัสเซียนั้น ชาวรัสเซียใช้กระดาษชำระเพื่อทำความสะอาดมือ ภายหลังจากที่ใช้มือทำความสะอาดก้นของตนเอง[ต้องการอ้างอิง]
กระดาษชำระ เป็นตัวชี้วัดตัวหนึ่งในปัจจัยหลาย ๆ ตัวที่ใช้ในการวัดระดับมาตรฐานโรงแรมไทย
ในประเทศไทย มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหรือ มอก.ที่กำหนดเอาไว้ว่า สินค้าประเภทกระดาษชำระนั้นต้องมีความยาวไม่ต่ำว่า 31 เมตรต่อม้วน แต่ไม่มีผู้ผลิตกระดาษชำระรายใดที่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานของกระดาษชำระ เราจึงไม่เห็นสัญลักษณ์ มอก.แปะอยู่ที่สินค้ายี่ห้อใดเลย
ประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงประเทศไทย นิยมใช้น้ำในการชำระล้าง มากกว่าการใช้กระดาษชำระ
ดูเพิ่ม

กระดาษ
กระดาษทิชชู
ส้วม
ส้วมในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

The Whole World Toilet Paper Museum
Wiping Correctly เก็บถาวร 2018-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กระดูกไฮออยด์

| กระดูกไฮออยด์  (Hyoid bone) |
| --- | --- |
พื้นผิวด้านหน้าของกระดูกไฮออยด์
มุมมองทางด้านหน้าเยื้องด้านข้างของศีรษะและลำคอ
รายละเอียด
คัพภกรรม: branchial arch คู่ที่ 2 และ 3
ตัวระบุ
ภาษาละติน: os hyoideum
MeSH: D006928
TA98: A02.1.16.001
TA2: 876
FMA: 52749
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกไฮออยด์ (อังกฤษ: hyoid bone or Lingual Bone) เป็นกระดูกที่อยู่ในคอ และเป็นกระดูกเพียงชิ้นเดียวในร่างกายมนุษย์ที่ไม่เกิดข้อต่อกับกระดูกชิ้นอื่น ๆ เลย กระดูกนี้ค้ำจุนโดยกล้ามเนื้อของคอและทำหน้าที่ช่วยค้ำจุนโคนลิ้น
กระดูกไฮออยด์มีรูปร่างคล้ายเกือกม้า และแขวนจากยอดของสไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกขมับโดยเอ็นสไตโลไฮออยด์ (stylohyoid ligaments)
ส่วนต่าง ๆ ของกระดูก

กระดูกไฮออยด์ประกอบด้วยส่วนต่าง ๆ 5 ส่วน ได้แก่
ตัวกระดูกไฮออยด์ (body of hyoid bone)
กิ่งใหญ่ (greater cornu) 2 ข้าง
กิ่งเล็ก (lesser cornu) 2 ข้าง
การสร้างกระดูก

การสร้างกระดูกไฮออยด์เกิดจากศูนย์เริ่มสร้างกระดูก 6 ศูนย์ ได้แก่ ที่ตัวกระดูก 2 ศูนย์ และที่กิ่งของกระดูกกิ่งละ 2 ศูนย์ การสร้างเนื้อกระดูกเริ่มที่กิ่งใหญ่ราว ๆ ปลายระยะทารกในครรภ์ (fetus) และที่ตัวกระดูกหลังจากนั้นเล็กน้อย และที่กิ่งเล็กระหว่างขวบปีแรกถึงปีที่สองหลังจากคลอด
จุดเกาะของกล้ามเนื้อ

กล้ามเนื้อตามรายชื่อด้านล่างเป็นกล้ามเนื้อที่เกาะกับกระดูกไฮออยด์
ส่วนบน
กล้ามเนื้อมิดเดิล เมนินเจียล คอนสตริกเตอร์ (Middle pharyngeal constrictor muscle)
กล้ามเนื้อไฮโอกลอสซัส (Hyoglossus muscle)
กล้ามเนื้อไดแกสตริก (Digastric muscle)
กล้ามเนื้อสไตโลไฮออยด์ (Stylohyoid muscle)
กล้ามเนื้อเจนิโอไฮออยด์ (Geniohyoid muscle)
กล้ามเนื้อไมโลไฮออยด์ (Mylohyoid muscle)
กล้ามเนื้อเจนิโอกลอสซัส (Genioglossus)
ส่วนล่าง
กล้ามเนื้อไทโรไฮออยด์ (Thyrohyoid muscle)
กล้ามเนื้อโอโมไฮออยด์ (Omohyoid muscle)
กล้ามเนื้อสเตอร์โนไฮออยด์ (Sternohyoid muscle)
หน้าที่

แม้ว่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมหลายชนิดจะมีกระดูกไฮออยด์ แต่ในสิ่งมีชีวิตชนิด Homo sapiens มีลักษณะเฉพาะคือสามารถช่วยในการเปล่งเสียงได้หลายชนิดมากกว่าสัตว์ชนิดอื่น ๆ  กระดูกไฮออยด์ในมนุษย์สามารถช่วยในการเคลื่อนที่ของลิ้น คอหอย และกล่องเสียงโดยการรัดโครงสร้างเหล่านี้ด้านข้างเข้าหากันเพื่อช่วยในการสร้างเสียงที่แตกต่างกันได้หลากหลาย มีการค้นพบว่ากระดูกไฮออยด์ของมนุษย์ปัจจุบันและมนุษย์นีแอนเดอร์ธาลมีลักษณะเหมือนกัน จึงสันนิษฐานได้ว่ามนุษย์นีแอนเดอร์ธาลอาจมีความสามารถในการสร้างภาษาพูดได้บ้าง
การหักของกระดูก

เนื่องจากตำแหน่งของกระดูกไฮออยด์นั้นอยู่ในตำแหน่งที่มีแนวโน้มการแตกหักได้ยาก จึงมักไม่ค่อยพบการหักของกระดูกนี้ แต่ในการวินิจฉัยการเสียชีวิต การหักของกระดูกไฮออยด์เป็นเหตุสงสัยในการหายใจไม่ออกเหตุบีบรัดคอ (strangulation)
นิรุกติศาสตร์

ชื่อของกระดูกไฮออยด์ (hyoid) มาจากรากศัพท์ภาษากรีก hyoeides แปลว่า รูปร่างเหมือนอักษรอิปไซลอน (upsilon; υ)
ภาพอื่น ๆ

กล่องเสียง
ศีรษะและคอของเอ็มบริโอมนุษย์อายุ 18 สัปดาห์ แสดงกระดูกอ่อน Meckel’s cartilage และกระดูกไฮออยด์
กล้ามเนื้อของคอหอยและแก้ม
กล้ามเนื้อของคอ มุมมองทางด้านข้าง
หลอดเลือดแดงอินเทอร์นัลคาโรติด และหลอดเลือดแดงเวอร์มีบรัลข้างขวา
เอ็นต่าง ๆ ของกล่องเสียง มุมมองทางด้านหน้าเยื้องด้านข้าง
ภาพตัดแนวแยกซ้ายขวาของกล่องเสียงและส่วนบนของท่อลม
ภาพตัดแนวแยกหน้าหลังของกล่องเสียงและส่วนบนของท่อลม
ทางเปิดของกล่องเสียง มองจากด้านหลัง
ภาพตัดกลางลำตัวของจมูก ปาก คอหอย (pharynx) และกล่องเสียง (larynx)
กล้ามเนื้อภายนอกของลิ้น มุมมองด้านซ้าย
ต่อมไทรอยด์ มองจากทางด้านหน้า
มุมมองทางด้านหน้าของลำคอ
ดูเพิ่ม

ลูกกระเดือก
แหล่งข้อมูลอื่น

SUNY Downstate Medical Center 25:03-0101 - "Anterior Triangle of the Neck: The Muscular Triangle"
Roche Lexicon - illustrated navigator, at Elsevier 25420.000-1
Norman/Georgetown lesson11 (larynxskel1)
กราฟทรานสโพส

ในทฤษฎีกราฟ กราฟทรานสโพส (อังกฤษ: transpose graph หรือ converse graph  หรือ reverse graph) ของกราฟระบุทิศทาง G คือกราฟระบุทิศทางที่มีจุดยอดเช่นเดียวกับ G แต่เส้นเชื่อมทั้งหมดได้ถูกกลับทิศทาง กล่าวคือ หากกราฟ G มีเส้นเชื่อม (u,v) แล้ว กราฟทราสโพสของ G จะมีเส้นเชื่อม (v,u) แทน
สัญกรณ์และชื่อเรียก

คำว่า คอนเวิร์ส (converse) มาจากแนวคิดทางตรรกศาสตร์ที่ประพจน์ p → q มี converse คือ q → p ซึ่งก็คล้าย ๆ กับกรณีของกราฟทรานโพสที่เส้นเชื่อมจาก u → v ถูกกลับเป็น v → u
คำว่า ทรานโพส (transpose) มาจากการดำเนินการทรานสโพสบนเมทริกซ์ จากการที่เมทริกซ์ประชิดแทนกราฟทรานโพส คือทรานโพสของเมทริกซ์ประชิดแทนกราฟดั้งเดืม จึงเป็นที่มาของคำว่ากราฟทรานโพสนั่นเอง
ปัจจุบันนี้ ยังไม่มีข้อตกลงถึงศัพท์ที่ใช้เรียกกราฟทรานสโพสอย่างแน่นอน โดยในบทความนี้จะขอเรียกใช้คำว่า กราฟทรานสโพส
สัญกรณ์ของกราฟทรานโพสก็มีมากมายแตกต่างกันออกไป เช่น G', GT, GR ขึ้นอยู่กับว่าในหนังสือหรือบทความนั้นกำหนดเรียกสัญกรณ์ของกราฟทรานโพสไว้ว่าอย่างไร
การนำมาใช้งาน

ถึงแม้ว่าในทางคณิตศาสตร์ กราฟทรานโพส กับกราฟดั้งเดิมจะมีความแตกต่างกันน้อยมากจนไม่มีนัยยะสำคัญ แต่ในวิทยาการคอมพิวเตอร์นั้น กราฟทรานโพสถือว่ามีความแตกต่างจากกราฟดั้งเดิมมาก เช่นเว็บกราฟ ซึ่งเป็นกราฟความสัมพันธ์ของการลิงก์โยงหน้าไปมาระหว่างเว็บต่าง ๆ จะสามารถหาเส้นเชื่อมออกจากจุดยอดใด ๆ (นั่นคือสามารถหาเว็บที่หน้าดังกล่าวโยงไป) ได้อย่างง่ายดาย แต่สำหรับการเส้นเชื่อมที่เข้ามายังจุดยอดใด ๆ (นั่นคือหาลิงก์ที่โยงเข้ามายังหน้าใด ๆ) กลับทำได้ลำบากยิ่ง จึงทำให้ยากต่อการสร้างกราฟทรานโพสด้วยเช่นกัน
ในขั้นตอนวิธีกราฟ การสร้างกราฟทรานโพสจะเป็นการทำให้ได้กราฟที่เหมาะสมในการประมวลผลในบางปัญหามากกว่า และอาจช่วยในการดำเนินการหาคำตอบของขั้นตอนวิธีได้ ยกตัวอย่างเช่นการหาส่วนประกอบที่เชื่อมกันแบบเข้มของกราฟ G ด้วยขั้นตอนวิธีของโกสรชุ มีวิธีการคือทำการค้นในแนวลึกของกราฟ G จากนั้นก็ทำการค้นในแนวลึกของกราฟทรานโพสของ G อีกรอบ
กราฟการแตกตัวของออกซิเจนและเฮโมโกลบิน

เส้นโค้งความอิ่มตัวของเฮโมโกลบิน
กราฟการแตกตัวของออกซิเจนและเฮโมโกลบิน (อังกฤษ: oxygen-haemoglobin dissociation curve, oxyhemoglobin dissociation curve, oxygen dissociation curve (ODC)) เป็นกราฟที่แสดงสัดส่วนของเฮโมโกลบินที่อิ่มตัว (มีออกซิเจน) บนแกนตั้ง กับความหนาแน่นของออกซิเจนในเลือด ในแกนนอน กราฟนี้เป็นเครื่องมือสำคัญในการทำความเข้าใจการเก็บและปล่อยออกซิเจนออกจากเลือด โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างความอิ่มตัวของออกซิเจน (SO2) และความดันย่อยของออกซิเจนในเลือด (PO2) ซึ่งแปรตามความสามารถ (affinity) ในการจับออกซิเจนของเฮโมโกลบินในสถานะหนึ่ง ๆ
ปัจจัยที่ส่งต่อกราฟ

| ตัวแปรควบคุม | ลดลง | เพิ่มขึ้น |
| --- | --- | --- |
| อุณหภูมิ | เลื่อนซ้าย | เลื่อนขวา |
| 2,3-BPG | เลื่อนซ้าย | เลื่อนขวา |
| p(CO2) | เลื่อนซ้าย | เลื่อนขวา |
| pH (Bohr effect) | เลื่อนขวา (ภาวะกรดเกิน) | เลื่อนซ้าย (ภาวะเบสเกิน) |

หมายเหตุ:
เลื่อนซ้าย: เฮโมโกลบินจับกับออกซิเจนได้มากขึ้น ที่ความดันย่อยออกซิเจนค่าเดิม
เลื่อนขวา: เฮโมโกลบินจับกับออกซิเจนได้น้อยลง ที่ความดันย่อยออกซิเจนค่าเดิม
ฮีโมโกลบินของทารกในครรภ์มีความสามารถในการจับกับ O2 สูงกว่าฮีโมโกลบินของผู้ใหญ่ สาเหตุหลักมาจากความสามารถที่ลดลงมากในการจับกับ 2,3-bisphosphoglycerate
แหล่งข้อมูลอื่น

Nosek, Thomas M. "Section 4/4ch5/s4ch5_18". Essentials of Human Physiology. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-24.
The Interactive Oxyhemoglobin Dissociation Curve เก็บถาวร 2022-05-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Simulation of the parameters CO2, pH and temperature on the oxygen–hemoglobin dissociation curve (left or right shift)
กรีฑาชิงแชมป์โลก 2025

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ: โตเกียว
ประเทศ: Japan
คำขวัญ: Wonders of unity (Japanese: 団結の驚異, Danketsu no kyōi)
วันที่: 13 - 21 กันยายน 2025
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาแห่งชาติ
← บูดาเปสต์ 2023TBD 2027 →
กรีฑาชิงแชมป์โลก 2025 (อังกฤษ: 2025 World Athletics Championships) จะเป็นการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์โลกครั้งที่ 20 และมีกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 13 ถึง 21 กันยายน ค.ศ. 2025 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยจะใช้สนามกีฬาแห่งชาติที่สร้างขึ้นใหม่สำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และพาราลิมปิก
ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3 ที่การแข่งขันชิงแชมป์จะจัดขึ้นในประเทศญี่ปุ่น ต่อจากปี 2007 ใน โอซากะ และ 1991 ในโตเกียวที่สนามกีฬาแห่งชาติเก่า
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กกรีฑาชิงแชมป์โลก |
| --- | --- |
ช่วงแรก:  มัลเมอ 1976 (รายการเดียวเท่านั้น)  ซิตตาร์ด 1980 สองรายการเท่านั้น) 
ชิงแชมป์:  เฮลซิงกิ 1983  โรม 1987  โตเกียว 1991  สตุตการ์ต 1993  โกเธนเบิร์ก 1995  เอเธนส์ 1997  เซบียา 1999  เอดมันตัน 2001  แซง-เดอนี 2003  เฮลซิงกิ 2005  โอซาก้า 2007  เบอร์ลิน 2009  แทกู 2011  มอสโก 2013  ปักกิ่ง 2015  ลอนดอน 2017  โดฮา 2019  ยูจีน 2022  บูดาเปสต์ 2023  โตเกียว 2025 
เกี่ยวข้อง:  Championships records  Doping  Medalists Men  Women  Medal sweeps  Medal table  Nations 
สาขา:  100 เมตร  200 เมตร  400 เมตร  800 เมตร  1500 เมตร  5000 เมตร  10,000 เมตร  ผลัด 4 × 100 เมตร  ผลัด 4 × 400 เมตร  วิ่งข้ามรั้ว  ข้ามรั้ว 400 เมตร  วิ่งวิบาก  มาราธอน  เดิน  ทุ่มน้ำหนัก  ขว้างจักร  ขว้างค้อน  พุ่งแหลน  กระโดดค้ำถ่อ  กระโดดสูง  กระโดดไกล  เขย่งก้าวกระโดด  รายการผสม  Template:World Championships in Athletics medalists in men's 110 metres hurdles   Template:World Championships in Athletics medalists in men's 400 metres hurdles
กระแสเป็นกลาง

กระแสเป็นกลาง (อังกฤษ: Neutral current) หรือปฏิสัมพันธ์ของกระแสเป็นกลางอย่างอ่อน เป็นหนึ่งในหลายวิธีที่กลุ่ม อนุภาคย่อยของอะตอม จะสามารถมีปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกันโดยการใช้ อันตรกิริยาอย่างอ่อน ปฏิสัมพันธ์เหล่านี้จะถูกไกล่เกลี่ยโดย Z โบซอน การค้นพบกระแสเป็นกลางอย่างอ่อนเป็นก้าวที่สำคัญไปสู่การรวมเป็นหนึ่งเดียวของ ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า กับอันตรกิริยาอย่างอ่อนกลายเป็น อันตรกิริยาไฟฟ้าอ่อน (อังกฤษ: electroweak force), และนำไปสู่การคันพบ W และ Z โบซอน
กรันต์ อัลเลน

Charles Grant Blairfindie Allen
ชาร์ลส์ กรันต์ แบลร์ฟินดี อัลเลน (อังกฤษ: Charles Grant Blairfindie Allen) (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2390 - 25 ตุลาคม พ.ศ. 2422) เกิดในแคนาดา แต่ไปเรียนหนังสือในสหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส และอังกฤษ เมื่ออายุ 25 ปี เขาไปเป็นอาจารย์สอนวิชาตรรกศาสตร์ (รวมทั้งปรัชญา จริยศาสตร์ ภาษาละตินและภาษากรีก) ในมหาวิทยาลัยในจาไมกาอยู่สองสามปี จากนั้นก็กลับยุโรป เขาแต่งงานใหม่ และใช้ชีวิตในแคว้นเคนต์ ประเทศอังกฤษ ส่วนในหน้าหนาวจะไปอยู่ในบ้านทางตอนใต้ของฝรั่งเศส
นักเขียนยุควิกตอเรียซึ่งผลิตงานมากมายหลากหลายผู้นี้ เคยเขียนเพื่อเงินถ่ายเดียวไว้หลายเรื่อง (โดยมากเป็นนวนิยายสืบสวนและเขียนโดยใช้นามปากกา) รวมถึงหนังสือท่องเที่ยวอีกจำนวนหนึ่ง เพื่อตอบสนองความอยากเขียนความเรียงในประเด็นเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ และแสดงความเห็นเกี่ยวกับแนวคิดอเทวนิยม รวมทั้งสนับสนุนลัทธิเสรีนิยม ในทศวรรษ 1890 เขากลายเป็นที่รู้จักไปทั่วจากหนังสือ The woman who did เรื่องราวของหญิงหัวสมัยใหม่ผู้พึ่งตนเองได้ และมีลูกโดยไม่ได้แต่งงาน
ผลงานบางส่วน

Philistia - (ค.ศ. 1884)
The Devil's Die - (ค.ศ. 1888)
The White Man's Foot - (ค.ศ. 1888)
The Great Taboo - (ค.ศ. 1891)
The British Barbarians - (ค.ศ. 1895)
The Woman Who Did - (ค.ศ. 1895)
The Evolution of the Idea of God - (ค.ศ. 1897)
Colour Sense
Evolutionist at Large
Colin Clout's Calendar
Story of the Plants
Babylon
ผลงานบางส่วน > ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย

เจอร์รี สโตคส์ (Jerry Stokes) เก็บถาวร 2005-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เรื่องสั้นที่ทรงพลังที่สุดในบรรดาเรื่องที่ไม่ใช่แนวสืบสวนของกรันต์ อัลเลน -- เมื่อเพชฌาตเชื่อสัญชาตญาณจะเกิดการเปลี่ยนแปลงขนาดไหน
แหล่งข้อมูลอื่น

ผลงานของ Grant Allen ที่โครงการกูเทินแบร์ค (ภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์เกี่ยวกับกรันต์ อัลเลน เก็บถาวร 2005-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาอังกฤษ)
กริตวีเคน

การตั้งถิ่นฐานในเซาท์จอร์เจีย
สถานีปลาวาฬกริตวีเคนในปี ค.ศ. 1989
กริตวีเคน หรือ กรูตวีเคน (อังกฤษ: Grytviken) เป็นนิคมหลักในดินแดนเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ซึ่งเป็นดินแดนของสหราชอาณาจักร ที่นี่เคยเป็นศูนย์กลางการบริหารของดินแดนนี้ แต่ต่อมาก็ถูกทิ้งร้าง และย้ายศูนย์กลางการบริหารดินแดนไปยัง คิงเอดเวิร์ดพอยต์
ภาพพาโนรามาของกริตวีเคน
ภาพ

กริตวีเคนฮาร์เบอร์ แสดงสถานีปลาวาฬโบสถ์และสุสานหลุมฝังศพ
คาบสมุทรแทตเชอร์กับคิงเอดเวิร์ดพอยต์และกริตวีเคน
คริสตจักรนอร์เวย์ในกริตวีเคน (สร้างเมื่อปี 1913)
สถานีปลาวาฬร้าง กริตวีเคน
ตึกร้างที่กริตวีเคน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Grytviken
Britain's Small Wars: The Argentine Invasion of South Georgia เก็บถาวร 2007-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กรีนบุ๊ค

| กรีนบุ๊ค |
| --- | --- |
Theatrical release poster
กำกับ: Peter Farrelly
เขียนบท:   Nick Vallelonga  Brian Hayes Currie  Peter Farrelly 
อำนวยการสร้าง:   Jim Burke  Brian Hayes Currie  Peter Farrelly  Nick Vallelonga  Charles B. Wessler 
นักแสดงนำ:   Viggo Mortensen  Mahershala Ali  Linda Cardellini 
กำกับภาพ: Sean Porter
ตัดต่อ: Patrick J. Don Vito
ดนตรีประกอบ: Kris Bowers
บริษัทผู้สร้าง:   Participant Media  DreamWorks Pictures  Innisfree Pictures  Cinetic Media  Alibaba Pictures  
ผู้จัดจำหน่าย: Universal Pictures
วันฉาย: แม่แบบ:Filmdate
ความยาว: 130 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $23 ล้าน
ทำเงิน: $191.2 million
กรีนบุ๊ค (อังกฤษ: Green Book) เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติสัญชาติอเมริกัน แนวตลก-ชีวิต ในปี ค.ศ. 2018 กำกับโดยปีเตอร์ ฟาร์เรลลี มีฉากหลังในปี ค.ศ. 1962 ภาพยนตร์ได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องจริงในการออกทัวร์ในดีปเซาท์ของนักเปียโนแนวแจ๊สและคลาสสิก ชาวจาเมกา–อเมริกัน ที่ชื่อ ดอน เชอร์ลีย์ (มาเฮอร์ชาลา อาลี) และคนเฝ้าร้านชาวอิตาลี-อเมริกัน โทนี วัลเลลองกา (วิกโก มอร์เทนเซน) ที่มารับหน้าที่เป็นคนขับรถและบอดีการ์ดของเชอร์ลีย์
ภาพยนตร์เขียนบทโดยฟาร์เรลลี, ไบรอัน เฮส์ เคอร์รี และบุตรชายของวัลเลลองกา นิก วัลเลลองกา โดยเขียนจากบทสัมภาษณ์ของพ่อเขาและเชอร์ลีย์ รวมถึงจดหมายที่พ่อเขาเขียนถึงแม่ ภาพยนตร์ตั้งชื่อตามหนังสือ The Negro Motorist Green Book เป็นคู่มือในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 สำหรับเป็นคู่มือการเดินทางชาวแอฟริกัน-อเมริกัน เขียนขึ้นโดย วิกเตอร์ ฮิวโก กรีน ที่ให้ข้อมูลในการค้นหาโมเตลและร้านอาหารที่ต้อนรับพวกเขาในช่วงการแบ่งแยกสีผิว
กรีนบุ๊ค ออกฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโตเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2018 โดยได้รับรางวัลพีเพิลชอยส์ไปด้วย ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในสหรัฐเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2018 จัดจำหน่ายโดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ ทำรายได้รวมมากกว่า 191 ล้านเหรียญสหรัฐทั่วโลก ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวก ชื่นชมการแสดงของมอร์เทนเซนและอาลี แม้จะถูกวิจารณ์ด้านความถูกต้องทางประวัติศาสตร์
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลสมาคมนักวิจารณ์แห่งอเมริกาในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมปี 2018 และยังได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน 10 ภาพยนตร์แห่งปีโดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ภาพยนตร์ยังได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รวมถึงสาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยมและสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (อาลี) และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (มอร์เทนเซน) และสาขาตัดต่อภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
กระโดดน้ำกรังด์ปรีซ์

| --- | --- |
กีฬา: กีฬากระโดดน้ำ
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1995
กระโดดน้ำกรังด์ปรีซ์ (อังกฤษ: FINA Diving Grand Prix) เป็นการแข่งขันกีฬากระโดดน้ำระดับซีรีส์ระหว่างประเทศ อยู่ภายใต้การกำกับของสหพันธ์ว่ายน้ำระหว่างประเทศ จัดขึ้นครั้งแรกในช่วงต้นปี ค.ศ. 1995 ในช่วง ค.ศ. 1998 – 2006 กีฬากระโดดน้ำกรังด์ปรีซ์รอบสุดท้าย (FINA Diving Grand Prix Super Finals) ซึ่งจัดในช่วงปลายปีเพื่อให้นักกีฬาชั้นนำในปีนั้นๆ ได้มีส่วนร่วมในการแข่งขัน
รายชื่อสถานที่จัดการแข่งขัน > รายชื่อสถานที่จัดการแข่งขันรอบสุดท้าย

| ครั้งที่ | ปี (ค> ศ.) | สถานที่ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1998 |  อาเคิน | 22–23 สิงหาคม ค.ศ. 1998 |
| 2 | 1999 |  ซิวดัดคัวเรซ | 11–12 กันยายน ค.ศ. 1999 |
| 3 | 2000 |  กรุงเทพมหานคร | 9–10 ธันวาคม ค.ศ. 2000 |
| 4 | 2001 |  เอเธนส์ | 1–2 ธันวาคม ค.ศ. 2001 |
| 5 | 2002 |  เม็กซิโกซิตี | 7–8 กันยายน ค.ศ. 2002 |
| 6 | 2003 |  ตูลติตลัน | 14–15 มิถุนายน ค.ศ. 2003 |
| 7 | 2004 |  เม็กซิโกซิตี | 19–20 มิถุนายน ค.ศ. 2004 |
| 8 | 2005 |  เบรากรุซ | 25–26 มิถุนายน ค.ศ. 2005 |
| 9 | 2006 |  กัวดาลาฮารา | 17–18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 |
กราฟเชิงระนาบ

กราฟเชิงระนาบ (อังกฤษ: planar graph) ในทฤษฎีกราฟ คือกราฟที่สามารถวาดบนระนาบได้โดยไม่มีเส้นเชื่อมใดๆ ตัดกัน เช่น กราฟต่อไปนี้เป็นกราฟเชิงระนาบ
(รูปที่สอง สามารถวาดให้ไม่มีเส้นเชื่อมตัดกันได้ โดยย้ายเส้นทแยงมุมเส้นหนึ่งออกไปข้างนอก)
แต่กราฟสองรูปข้างล่างนี้ ไม่เป็นกราฟเชิงระนาบ
K5
K3,3
เนื่องจากเป็นไปไม่ได้ที่จะวาดกราฟสองรูปนี้โดยไม่มีเส้นเชื่อมตัดกัน กราฟสองรูปนี้เป็นกราฟที่ไม่เป็นกราฟเชิงระนาบที่เล็กที่สุดด้วย
ลักษณะเฉพาะ

กาซีมีแยช กูราตอฟสกี (Kazimierz Kuratowski) นักคณิตศาสตร์ชาวโปแลนด์ ได้ศึกษากราฟเชิงระนาบและสามารถระบุลักษณะเฉพาะของกราฟเชิงระนาบ ในทฤษฎีที่รู้จักกันในชื่อ ทฤษฎีบทของกูราตอฟสกี ซึ่งกล่าวว่า "กราฟจะเป็นกราฟเชิงระนาบ ก็ต่อเมื่อ กราฟนั้นไม่ประกอบด้วยกราฟย่อยซึ่งเป็น การกระจาย ของ K5 (กราฟแบบบริบูรณ์ที่มี 5 จุดยอด) หรือ K3,3 (กราฟแบบสองเชิงแบบบริบูรณ์ ที่มีจุดยอด 6 จุดโดย จุดยอด 3 จุดจะเชื่อมโยงกับจุดยอดอีก 3 จุด)"
การกระจายของกราฟ เป็นผลลัพธ์มาจากการแทรกจุดยอดลงไปในเส้นเชื่อม นั่นคือ เปลี่ยนจากเส้นเชื่อม •——• ไปเป็น •—•—• และอาจทำซ้ำอย่างนี้อีกหลายครั้ง ลักษณะเฉพาะดังกล่าวสามารถเขียนได้อีกรูปแบบหนึ่ง ซึ่งเป็นที่รู้จักกันว่า "ทฤษฎีบท P" ได้ดังนี้
กราฟจะเป็นกราฟเชิงระนาบ ก็ต่อเมื่อ กราฟนั้นไม่มีกราฟย่อยซึ่งสมสัณฐานกับ K5 หรือ K3,3
กราฟจะเป็นกราฟเชิงระนาบ ก็ต่อเมื่อ กราฟนั้นไม่มี K5 หรือ K3,3 เป็นไมเนอร์
รูปทั่วไปของทฤษฎีของกูราตอฟสกีที่มีขอบเขตการใช้งานที่กว้างขวางมากถูกพิสูจน์โดยนีล โรเบิร์ตสันและพอล ซีมัวร์ในทฤษฎีบทโรเบิร์ตสัน-ซีมัวร์ที่เป็นเหมือนหลักไมล์อีกอันหนึ่งของทฤษฎีกราฟ ในภาษาของทฤษฎีนี้ K5 และ K3,3 คือ "ไมเนอร์ต้องห้าม" ของเซตของกราฟเชิงระนาบที่มีขนาดจำกัด
ในทางปฏิบัติ วิธีของกูราตอฟสกีนั้นใช้ตรวจสอบกราฟว่าเป็นกราฟเชิงระนาบหรือไม่ได้ค่อนข้างช้า อย่างไรก็ตาม ยังมีขั้นตอนวิธีที่มีประสิทธิภาพมากกว่าในการแก้ปัญหานี้ สำหรับกราฟที่มี n จุดยอด เรามีขั้นตอนวิธีที่ใช้เวลา O(n) ในการตรวจสอบว่ากราฟเป็นกราฟเชิงระนาบหรือไม่
ในบางกรณี ทฤษฎีบทด้านล่างที่ได้มาจากสูตรของออยเลอร์นี้ก็ยังอาจใช้ได้ด้วย สำหรับกราฟเชิงระนาบเชื่อมโยงเชิงเดียว ที่มี n จุดยอด และ e เส้นเชื่อม
ทฤษฎีบทที่ 1. ถ้า n ≥ 3 แล้ว e ≤ 3n - 6
ทฤษฎีบทที่ 2. ถ้า n > 3 และไม่มีวัฏจักรที่มีความยาว 3, แล้ว e ≤ 2n - 4
สังเกตว่าทฤษฎีบทนี้ใช้คำว่า ถ้า, ไม่ได้ใช้คำว่า "ก็ต่อเมื่อ" ดังนั้นจึงยังไม่ใช้การระบุลักษณะเฉพาะที่ครบถ้วน นั่นคือผลจากทฤษฎีบทนี้จึงแสดงได้แค่ว่ากราฟที่ไม่ตรงตามเงื่อนไขเหล่านี้ไม่เป็นกราฟเชิงระนาบ
แต่ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่ากราฟนี้เป็นกราฟเชิงระนาบ ดังนั้นถ้าทั้งสองทฤษฎีบทนี้ไม่สามารถระบุอะไรได้แล้ว เราจึงต้องใช้ทฤษฎี P ในการตรวจสอบ
ยกตัวอย่างเช่น กราฟ K3,3 มีจุดยอด 6 จุด มี 9 เส้นเชื่อม และไม่มีวัฎจักรที่มีความยาว 3. ดังนั้น ด้วยทฤษฎีบทที่สอง กราฟนี้จึงไม่เป็นกราฟเชิงระนาบ
สูตรของออยเลอร์

สูตรของออยเลอร์ (Euler's formula) กล่าวว่า ถ้ากราฟเชิงระนาบเชื่อมโยงจำกัด (finite connected planar graph) ถูกวาดในระนาบโดยไม่มีเส้นเชื่อมตัดกัน และ v คือ จำนวนของจุดยอด, e คือจำนวนของเส้นเชื่อม และ f คือจำนวนของหน้า (face) (บริเวณที่ถูกล้อมด้วยเส้นเชื่อม ซึ่งรวมถึงบริเวณด้านนอกซึ่งมีขนาดไม่จำกัดด้วย) แล้ว
นั่นคือ ลักษณะเฉพาะของออยเลอร์เท่ากับ 2 ตัวอย่างเช่น จากกราฟเชิงระนาบรูปแรกในหน้านี้ เราจะได้ v=6, e=7 และ f=3 จากกราฟรูปที่สอง ถ้าวาดโดยไม่มีเส้นเชื่อมตัดกัน เราจะได้ v=4, e=6 และ f=4 สูตรของออยเลอร์สามารถพิสูจน์ได้ดังนี้: ถ้ากราฟไม่เป็นต้นไม้แล้ว เราจะลบเส้นเชื่อมที่อยู่บนวัฏจักรออกไป ซึ่งจะเป็นการลด e และ f ลงอย่างละ 1 ดังนั้น v − e + f จึงเป็นค่าคงที่ ให้ทำซ้ำจนกว่าจะได้ต้นไม้ เราจะได้ v = e + 1 และ f = 1 ดังนั้น v - e + f = 2
ในกราฟเชิงระนาบเชิงเดียวเชื่อมโยงจำกัด หน้าใดๆจะถูกล้อมด้วยเส้นเชื่อมอย่างน้อย 3 เส้น และเส้นเชื่อมทุกๆเส้นจะสัมผัสกับหน้าอย่างมาก 2 หน้า; โดยการใช้สูตรของออยเลอร์ เราสามารถแสดงให้เห็นได้ว่า กราฟเหล่านี้เป็นกราฟที่เบาบาง นั่นคือ e ≤ 3v - 6 ถ้า v ≥ 3
กระสวยอวกาศ
กระสวยอวกาศของนาซ่า

กระสวยอวกาศของนาซ่าถูกสร้างขึ้นมาทั้งหมด 6ลำ ตามลำดับคือ
กระสวยอวกาศเอนเทอร์ไพรซ์ ถูกใช้ในการทดสอบระบบต้นแบบเท่านั้น ไม่เคยถูกใช้งานในอวกาศจริง
กระสวยอวกาศโคลัมเบีย ขึ้นบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1981 นับเป็นกระสวยอวกาศลำแรกที่ได้ขึ้นบินในอวกาศ
กระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ ขึ้นบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1983
กระสวยอวกาศดิสคัฟเวรี ขึ้นบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1984
กระสวยอวกาศแอตแลนติส ขึ้นบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1985
กระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ ถูกสร้างขึ้นหลังกระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ประสบอุบัติเหตุ ขึ้นบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1992
โศกนาฏกรรม

บทความหลัก: โศกนาฏกรรมกระสวยอวกาศแชลเลนเจอร์ และ โศกนาฏกรรมกระสวยอวกาศโคลัมเบีย
วันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1986 กระสวยอวกาศแชลเลนเจอร์ประสบอุบัติเหตุระเบิดขณะทยานขึ้นจากพื้นโลกได้เพียง 73 วินาที ลูกเรือเจ็ดคนเสียชีวิตทั้งหมด สาเหตุเกิดจากมีรอยรั่วบริเวณจรวด SRB ด้านขวา ทำให้เชื้อเพลิงรั่วออกมาและเกิดการเผาไหม้ที่ช่องว่างระหว่างจรวด SRB และถังเชื่อเพลิงหลัก ซึ่งรอยรั่วนั้นเกิดจากความเย็นจากน้ำแข็งที่เกาะรอบยานในช่วงไม่กี่ชั่วโมงก่อนปล่อยยาน
วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003 กระสวยอวกาศโคลัมเบียประสบอุบัติเหตุขณะกลับสู่พื้นโลก เนื่องจากบริเวณปีกมีความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการกระแทกของชิ้นส่วนโฟมจากถังเชื้อเพลิงหลักหลุดขณะขึ้นบิน ทำให้ยานแตกออกป็นเสี่ยงๆขณะเสียดสีกับชั้นบรรยากาศระหว่างกลับลงสู่พื้นโลก ลูกเรือเจ็ดคนบนยานเสียชีวิตทั้งหมด
นับตั้งแต่เหตุการณ์กระสวยอวกาศโคลัมเบียเป็นต้นมา ทุกเที่ยวบินจะมีกระสวยอวกาศสำรองอีก 1 ลำ ในกรณีเหตุฉุกเฉินหรือเหตุการณ์ที่ต้องกู้ภัยนักบินในเที่ยวบินหลักทุกเที่ยวบิน โดยกระสวยอวกาศสำรองที่จะออกปฏิบัติการจะใช้รหัสเที่ยวบิน STS-3xx กระสวยอวกาศที่รับหน้าที่กู้ภัยสามารถบินได้ทันทีตามปฏิบัติการ Launch On Need (LON) เช่น STS-114 กระสวยอวกาศดิสคัฟเวอร์รี่ (ซึ่งเป็นเที่ยวบินแรกหลังเหตุการณ์กระสวยอากาศโคลัมเบียระเบิด) จะมีกระสวยอากาศสำหรับเที่ยวบินกู้ภัยเป็น กระสวยอวกาศแอตแลนติส รหัสเที่ยวบินคือ STS-300 เป็นต้น ยกเว้นเที่ยวบิน STS-125 มีการเปลี่ยนแปลงรหัสเที่ยวบินกู้ภัยเป็น STS-400 สำหรับภารกิจซ่อมบำรุงกล้องโทรทรรศ์อวกาศฮับเบิล ครั้งที่ 4 ของกระสวยอวกาศแอตแลนติส เนื่องจากเป็นภารกิจนี้เป็นภารกิจเดียวที่ไม่ได้ไป ISS หากมีเหตุฉุกเฉินการที่จะไป ISS เป็นเรื่องที่ทำได้ยาก โดยกระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์จะรับหน้าที่เป็นเที่ยวบินกู้ภัย จนกระทั่งตั้งแต่เที่ยวบิน STS-126 จึงยกเลิกแผนกู้ภัยโดยใช้กระสวยอวกาศสำรอง เพราะหากมีเหตุที่ไม่สามารถลงจอดได้จะใช้ยานกู้ภัยของ ISS แทน แต่นำมาใช้อีกครั้งในเที่ยวบิน STS-134
สิ้นสุดโครงการ

นาซ่ายุติโครงการกระสวยอวกาศในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 หลังจากกระสวยอวกาศลำแรกขึ้นสู่อวกาศมานานกว่า 30 ปี รวมถึงระยะเวลาพัฒนาอีกกว่า 20 ปี และจะเปลี่ยนไปพัฒนาระบบขนส่งรุ่นใหม่ในโครงการ Constellation ซึ่งเป็นจรวดธรรมดาแทน เดิมคาดการณ์ว่าจะเริ่มใช้งานได้ในปี ค.ศ. 2016 จนกระทั่งในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ.2010 ประธานาธิบดีบารัก โอบามา ได้ประกาศให้ยกเลิกโครงการนี้ โดยให้เปลี่ยนไปออกแบบพัฒนายานอวกาศรุ่นใหม่ที่มีประสิทธิภาพมากกว่าเพียงแค่ใช้ในโครงการเดียวแทน
วันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2011 กระสวยอวกาศดิสคัฟเวอรีถูกปลดประจำการ
วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2011 กระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ถูกปลดประจำการ
วันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 กระสวยอวกาศแอตแลนติสถูกปลดประจำการ นับเป็นกระสวยอวกาศลำสุดท้ายที่ได้ขึ้นบินสู่อวกาศ
ดูเพิ่ม > โครงการอื่น

สำหรับกระสวยอวกาศของสหภาพโซเวียต มีชื่อว่า บูราน (Buran - Бура́н แปลว่า พายุหิมะ) ปัจจุบันล้มเลิกโครงการไปแล้ว ตั้งแต่ ค.ศ. 1993 ในสมัยประธานาธิบดีโบริส เยลท์ซิน เนื่องจากมีต้นทุนสูง และประเทศกำลังประสบปัญหาทางเศรษฐกิจ หลังจากปฏิบัติการเพียงหนึ่งครั้ง ใช้เวลาในอวกาศเพียง 3 ชั่วโมง