stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ช้าง เอฟเอคัพ 2566–67
สถิติ > แฮตทริก

| ผู้เล่น | สโมสร | พบกับ | ผลการแข่งขัน | วันที่ | รอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  กิติชัย ตุนหนูแฟบ | พราม แบงค็อก (ที3) | ฉะเชิงเทรา ไฮ-เทค (ที3) | 4–0 (H) | 4 ตุลาคม 2566 | รอบแรก |
|  โจนา นาธาร ดูโชว์นี่4 | ระยอง (ที2) | อุทุมพรจุลมณี (ทีเอ) | 1–9 (A) | 4 ตุลาคม 2566 | รอบแรก |
|  ฐภพภณ บุตรแก้ว | ราชประชา (ที3) | เค ไฟว์ วิวัฒน์ กรุ๊ป (ทีเอ) | 7–0 (H) | 4 ตุลาคม 2566 | รอบแรก |
|  โซซูเกะ คิมูระ | ราชประชา (ที3) | เค ไฟว์ วิวัฒน์ กรุ๊ป (ทีเอ) | 7–0 (H) | 4 ตุลาคม 2566 | รอบแรก |
|  จิรายุ แสนอับ | ลำปาง (ที2) | สมุทรปราการ ยูไนเต็ด (ทีเอ) | 6–0 (H) | 4 ตุลาคม 2566 | รอบแรก |
|  ฌูนีโยร์ บาทิสตา | ดราก้อน ปทุมวัน กาญจนบุรี (ที2) | น้ำพอง ยูไนเต็ด (ทีเอ) | 13–0 (H) | 4 ตุลาคม 2566 | รอบแรก |
|  เอ็นจีวา ราโคโตฮารีมาลาลา | ราชบุรี (ที1) | เกษตรศาสตร์ (ที2) | 6–0 (H) | 1 พฤศจิกายน 2566 | รอบ 64 ทีมสุดท้าย |
|  ซามูเอล เอ็นนามานี5 | นครปฐม ยูไนเต็ด (ที1) | ไทยสปิริต (ทีเอ) | 10–0 (H) | 1 พฤศจิกายน 2566 | รอบ 64 ทีมสุดท้าย |
|  อนันต์ ยอดสังวาลย์ | ลำพูน วอร์ริเออร์ (ที1) | เอ็มเอช นครศรีฯ ซิตี้ (ที3) | 5–1 (H) | 20 ธันวาคม 2566 | รอบ 32 ทีมสุดท้าย |
|  ดูดู ลีมา | บางกอก (ที3) | บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด (ที1) | 5–4 (H) | 28 กุมภาพันธ์ 2567 | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |
|  วิชญะ พรประสาท | บางกอก (ที3) | สมุทรสาคร ซิตี้ (ที3) | 3–3 (ต่อเวลาพิเศษ) (2–3 ลูกโทษ) (A) | 10 เมษายน 2567 | รอบก่อนรองชนะเลิศ |
ดูเพิ่ม

ไทยลีก ฤดูกาล 2566–67
ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2566–67
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2566–67
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2566–67 – โซนภาคเหนือ
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2566–67 – โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2566–67 – โซนภาคตะวันออก
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2566–67 – โซนภาคตะวันตก
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2566–67 – โซนกรุงเทพและปริมณฑล
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2566–67 – โซนภาคใต้
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2566–67 – รอบระดับประเทศ
รีโว่ คัพ 2566–67
ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ 2566
เจงกิส ข่าน

บทความนี้เกี่ยวกับจักรพรรดิชาวมองโกล สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เจงกิส ข่าน (แก้ความกำกวม)
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จักรพรรดิไท่จู่
| เจงกิส ข่าน |
| --- | --- |
พระบรมสาทิสลักษณ์ของเจงกิส ข่านจากชุดภาพวาดสมัยราชวงศ์หยวน
ข่านมองโกลผู้ยิ่งใหญ่ พระองค์แรก
ครองราชย์: ช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1206 – 18 สิงหาคม ค.ศ. 1227
ราชาภิเษก: ช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1206
ถัดไป: โอเกเดย์ ข่าน (ในฐานะข่าน) โทโลย (ในฐานะผู้สำเร็จราชแทนพระองค์)

พระราชสมภพ: 5 มีนาคม ค.ศ. 1155 คามัคมองโกล
สวรรคต: 18 สิงหาคม ค.ศ. 1227 อายุ 72 ปี เซี่ยตะวันตก
ราชวงศ์: บอร์จิกิง
ราชวงศ์: การสืบเชื้อสายมาจากเจงกิส ข่าน
พระราชบิดา: เยซูไก
เจงกิส ข่าน (อังกฤษ: Genghis Khan, /ˈdʒɛŋɡɪs ˈkɑːn/ หรือ /ˈɡɛŋɡɪs ˈkɑːn/; มองโกเลีย: Чингис Хаан, Chinggis Khaan, Činggis Qaɣan; ประมาณ ค.ศ. 1155/ค.ศ. 1162 – 18 สิงหาคม ค.ศ. 1227) จักรพรรดินักรบชาวมองโกลผู้พิชิต ทรงก่อตั้งจักรวรรดิมองโกล มีพระนามเดิมว่า เทมูจิง (มองโกเลีย: Тэмүжин) ตามสถานที่พระราชสมภพริมฝั่งแม่น้ำโอนอน ทรงเป็นผู้นำครอบครัวแทนพระบิดาเมื่ออายุเพียง 13 ปี และต้องดิ้นรนต่อสู้ขับเคี่ยวกับชนเผ่าต่าง ๆ ที่เป็นอริอยู่หลายปี ทรงปราบเผ่าไนแมน ทางด้านตะวันตก พิชิตชนชาติตันกุต (เซี่ยตะวันตก) และยอมรับการจำนนของชาวอุยกูร์
ในปี พ.ศ. 1749 เทมูจิงได้ทรงเปลี่ยนพระนามมาเป็น "เจงกิส ข่าน" และจากปี พ.ศ. 1754 ด้วยการรบพุ่งหลายครั้ง เจงกิส ข่าน ทรงสามารถยึดครองจีนตอนเหนือ จักรวรรดิคารา-คิไต (Qara Khitai Empire) (เหลียวตะวันตก) จักรวรรดิคาเรสม์ และดินแดนอื่น ๆ อีกหลายแห่ง นับถึงเวลาเมื่อเจงกิส ข่าน สวรรคต จักรวรรดิมองโกลได้แผ่ขยายตั้งแต่ทะเลดำไปจดมหาสมุทรแปซิฟิก โดยทั้งหมดเริ่มที่จีนตอนเหนือ หลังจากยึดจงตู (ปัจจุบันคือกรุงปักกิ่ง) ได้แล้ว เจงกิส ข่าน ได้ส่งทูตไปยังเปอร์เซีย แต่ทางสุลต่านตัดหัวคนที่พระองค์ทรงส่งไป เจงกิส ข่าน จึงมีพระราชบัญชาสั่งระดมพลไปบุกเปอร์เซีย เมืองทุกเมืองที่ต่อต้านจะถูกปล้นชิงและทำลาย หลังการยึด เจงกิส ข่าน ได้มีพระราชบัญชาสั่งทหาร 10,000 คนบุกไปทางเหนือ โดยไม่ได้ถูกหยุดเลยจนถึงสุดขอบทะเลยังใกล้เคียงตะวันออกกลาง
เจงกิส ข่าน มีพระชนม์ชีพอยู่ตรงช่วงประมาณ 1 ศตวรรษ ก่อนพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ขึ้นครองราชย์และสถาปนากรุงสุโขทัย พระองค์ได้รับการยกย่องโดยทั่วไปว่าทรงเป็นนักการทหารที่เก่งที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ของโลก นอกจากความสำเร็จในทางการทหารแล้ว เจงกิส ข่าน ยังทรงสร้างระบบอักษรขึ้นใช้ในจักรวรรดิมองโกล โดยดัดแปลงมาจากอักษรอุยกูร์ พระองค์รวบรวมชนเผ่าเร่ร่อนต่าง ๆ ของมองโกลเข้าเป็นชาติเดียวกัน และปกครองโดยถือหลักเปิดกว้างต่อความเชื่อทางศาสนา นอกจากนี้พระองค์ยังมีบทบาทสำคัญในการสร้างความมั่นคงในเส้นทางสายไหม ทำให้โลกมุสลิม เอเชียตะวันออก และยุโรป สามารถค้าขายและติดต่อสื่อสารถึงกันได้
ภายหลังเจงกิส ข่าน สวรรคต โอเกเดย์ ข่าน พระราชโอรสของเจงกิส ข่าน ได้นำทัพกลับไปที่ใกล้ตะวันออกกลาง แต่ในขณะที่จะเข้าเวียนนา โอเกเดย์ ข่าน ได้สวรรคตก่อน ทำให้การปะทะกันไม่อาจเกิดขึ้น
จักรวรรดิมองโกลประมาณ พ.ศ. 1800–1900
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา: เยซูไก
พระราชมารดา: โฮเอลุน
พระเชษฐาและพระอนุชา
คาซาร์ รามาโตส
เตมูกู
พระอัครมเหสี : บอร์เต
พระสนม
คูลัน
เยซแม
เยซเค
พระราชโอรส
โจชิ
ชาตาไก
โอเกเดย์
โทโลย
พระราชนัดดา
บาตู
เบอไค
คูยัคข่าน
คาดัน
คาชิน
มงค์ ข่าน
กุบไล ข่าน
ฮูเลกู
อริกโบเค
ยานิเน อัญเญซ

| ยานิเน อัญเญซ |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีโบลิเวีย
ดำรงตำแหน่ง 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 – 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
ก่อนหน้า: เอโบ โมราเลส
ถัดไป: ลุยส์ อาร์เซ
ประธานวุฒิสภาโบลิเวีย
ดำรงตำแหน่ง 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 – 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
ก่อนหน้า: อาเดรียนา ซัลบาติเอร์รา
ถัดไป: โมนิกา เอบา โกปา
สมาชิกวุฒิสภาจากแคว้นเบนิ
ดำรงตำแหน่ง 22 มกราคม พ.ศ. 2553 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562[ต้องการอ้างอิง]
สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ
ดำรงตำแหน่ง 6 สิงหาคม พ.ศ. 2549 – 6 สิงหาคม พ.ศ. 2550
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ยานิเน อัญเญซ ชาเบซ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2510 (57 ปี) ตรินิดัด โบลิเวีย
พรรคการเมือง: ขบวนการประชาธิปไตยสังคม
คู่สมรส: เอกตอร์ เอร์นันโด อิงกาปิเอ การ์บาฆัล
ลายมือชื่อ: 

ยานิเน อัญเญซ ชาเบซ (สเปน: Jeanine Áñez Chávez;  เกิดวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2510) เป็นนักการเมืองและนักกฎหมายชาวโบลิเวีย อดีตประธานาธิบดีรักษาการของโบลิเวียตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 หลังการประกาศลาออกจากตำแหน่งของเอโบ โมราเลส ก่อนหน้านี้เธอเคยเป็นสมาชิกวุฒิสภาฝ่ายค้านจากแคว้นเบนิ จุดยืนทางการเมืองของเธอได้รับการกล่าวว่าเป็นฝ่ายขวา และต่อต้านโมราเลส
มีฮาอิล โชโลฮอฟ

| มีฮาอิล โชโลฮอฟ Михаи́л Шо́лохов |
| --- | --- |

เกิด: 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1905 Veshenskaya, จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 รัสเซีย
สัญชาติ: ชาวรัสเซีย, ชาวยูเครน
อาชีพ: นักเขียนนวนิยาย
ตำแหน่ง: นักเขียนนวนิยาย
รางวัล: รางวัลโนเบล ค.ศ. 1965
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
มีฮาอิล อเล็กซันโดรวิช โชโลฮอฟ (รัสเซีย: Михаи́л Алекса́ндрович Шо́лохов Mikhail Aleksandrovich Sholokhov (ออกเสียง[ลิงก์เสีย])) (24 พฤษภาคม ค.ศ. 1905 - 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984) มิคาอิล อเล็กซานโดรวิช โชโลคอฟเป็นนักเขียนนวนิยายคนสำคัญชาวรัสเซียผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1965
งานเขียนบางชิ้น

Donskie Rasskazy, 1925 - Tales of the Don
Lazurevaja Step, 1926
Tikhii Don, 4 vol., 1928-1940 (The Quiet Don) - And Quiet Flows the Don, 1934 - The Don Flows Home to the Sea, 1940 - best English translation apperared under the tile of Quiet Flows the Don in 1966 - film 1957-1958, dir. Sergei Gerasimov, starring P. Glebov, L. Khityaeva, Z. Kirienko and E. Bystrltskaya
Podnyataya Tselina, 1932-1960 - Virgin Soil Upturned, 1935 - Harvest on the Don, 1960
Oni Srazhalis Za Rodinu, 1942 - They Fought for Their Country
Nauka Nenavisti, 1942 - Hate / The Science of Hatred
Slovo O Rodine, 1951
Sudba Cheloveka, 1956-1957 - The Fate of a Man - film 1959, dir. by Sergei Bondarchuk, starring Sergei Bondarchuk, Pavlik Boriskin, Zinaida Kirienko, Pavel Volkov, Yuri Avelin, K. Alekseev
Sobranie Sochinenii, 1956-1958 - collected works (8 vols.)
Oni Srazhalis Za Rodinu, 1959 - They Fought for their Country
Sobranie Sochinenii, 1962 - collected works (8 vols.)
Early Stories, 1966
One Man's Destiny, and Other Stories, Articles, and Sketches, 1923-1963, 1967
Fierce and Gentle Warriors, 1967
Po Veleniju Duši, 1970 - At the Bidding of the Heart
Sobranie Sochinenii, 1975 (8 vols.)
Rossiya V Serdtse, 1975
SLOVO O RODINE, 1980
Collected Works, 1984 (8 vols.)
Sobranie Sochinenii, 1985 (collected works) (8 vols.)
Sholokhov I Stalin, 1994
ยักส์เฬาม์

| ยักส์เฬาม์ យក្សឡោម |
| --- | --- |
ฆุม
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: รัตนคีรี
อำเภอ: บานลุง
ประชากร (1998)
 • ทั้งหมด: 1,855 คน
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
ยักส์เฬาม์ (เขมร: យក្សឡោម) เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอบานลุงทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา มีประชากร 1,855 คน
หมู่บ้าน

| หมู่บ้าน | ประชากร> ชาย | ประชากร> หญิง | ประชากร> รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| Lon | 199 | 225 | 424 |
| Phnum | 101 | 96 | 197 |
| Sil | 139 | 149 | 288 |
| La Pou | 299 | 312 | 611 |
| Chri | 174 | 161 | 335 |
กฤษณาสอนน้องคำฉันท์

| กฤษณาสอนน้องคำฉันท์ |
| --- | --- |
กวี: พระยาราชสุภาวดีและพระภิกษุอินท์
ประเภท: วรรณคดีสอนใจ
คำประพันธ์: ฉันท์และกาพย์
ยุค: กรุงธนบุรี
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมวรรณศิลป์
กฤษณาสอนน้องคำฉันท์ เป็นวรรณกรรมประเภทคำฉันท์ ส่วนใหญ่เป็นกาพย์ฉบังและกาพย์สุรางคนางค์ สันนิษฐานว่าพระยาราชสุภาวดีและพระภิกษุอินท์แต่งกฤษณาสอนน้องคำฉันท์ระหว่างที่พระยาราชสุภาวดีไปรับราชการที่เมืองนครศรีธรรมราช พราะยาราชสุภาวดีแต่งก่อนในตอนต้นแล้วอาราธนาพระภิกษุอินท์แต่งต่อตอนท้าย
กฤษณาสอนน้องคำฉันท์มีจุดมุ่งหมายเพื่อสอนกุลสตรีในสมัยนั้น มีเค้าโครงเรื่องมาจากมหาภารตะของอินเดีย เป็นเรื่องที่แต่งมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาแล้ว แต่ต้นฉบับคงจะสูญหายไป พระยาราชสุภาวดี และพระภิกษุอินท์จึงแต่งขึ้นใหม่ ดังกล่าวไว้ตอนหนึ่งว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| นางกฤษณานารถ |  | ก็มีเรื่องบริบูรณ์ |
| สมุดเดิมก็เศร้าสูญ |  | สลายลบบเป็นผล |
ตัวอย่าง

ความสัตย์และการมีกิริยาอัชฌาสัย
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ความสัตย์เป็นศักดิ์เสนา |  | อัชฌากิริยา |
เป็นสุขสวัสดิวรกาย: 
พระคุณของบิดามารดาต่อบุตร
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| หนึ่งโสดคุณปิตุมารดา |  | เกิดเกล้าเรามา |
ประเสริฐยิ่งภพไตรย: 
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| คุ้มครองป้องกันโพยภัย |  | แต่เยาวเท่าใหญ่ |
พระคุณก็สุดแสนทวี: 
สัตว์ตายเหลือเขาหนังคนตายเหลือความดีความชั่ว
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| คชสารแม้ม้วยมีงา |  | โคกระบือมรณา |
เขาหนังก็เป็นสำคัญ: 
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| บุคคลถึงกาลอาสัญ |  | สูญสิ้นสารพัน |
คงแต่ความชั่วกับดี:
สำนวนโวหาร

ถ้อยคำเป็นคำพื้น ๆ จึงอ่านเข้าใจได้ง่าย
คุณค่าของหนังสือ

ด้านวรรณคดี หนังสือเรื่องนี้ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส ทรงนิพนธ์ขึ้นอีกสำนวนหนึ่งภายหลัง มีใจความคล้ายกัน
ด้านสังคม หนังสือกฤษณาสอนน้องคำฉันท์เป็นวรรณคดีประเภทสอนใจเช่นเดียวกับสุภาษิต และเป็นเรื่องแสดงให้เห็นวัฒนธรรมของไทยที่สอนความประพฤติของสตรีและหน้าที่ของภรรยาที่ดี หนังสือเล่มนี้นับว่ามีอิทธิพลต่างความคิดของคนไทยมาก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ กฤษณาสอนน้องคำฉันท์
มิสซิสอินเตอร์เนชันแนล

| --- | --- |
ประเภท: การประกวดความงาม
ภาษาทางการ : อังกฤษ
เว็บไซต์: mrsinternational (สหรัฐ) tksmrsinternational (สิงคโปร์)
มิสซิสอินเตอร์เนชันแนล (อังกฤษ: Mrs. International) เป็นงานระดับนานาชาติประจำปีสำหรับ "ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วที่มีเกียรติที่สุด"
ประวัติและรุ่นประกวด

มีการประกวดหลายครั้งที่เรียกว่า มิสซิสอินเตอร์เนชันแนล ย้อนกลับไปในปี 1988
ประวัติและรุ่นประกวด > สหรัฐ > 1988 ถึง ปัจจุบัน

เป็นการแข่งขันที่ออกแบบมาเพื่อแสดงความสำเร็จของผู้หญิงที่แต่งงานแล้วยุคใหม่ ตลอดจนความมุ่งมั่นในการสมรสและครอบครัว เป็นการประกวดการสมรสที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกา นี่เป็นการประกวดความงามระดับโลกเพียงงานเดียวที่เกี่ยวข้องกับสามีโดยให้พวกเขาพาภรรยาขึ้นไปบนเวทีและสวมมงกุฎให้ภรรยาของเขา ผู้หญิงต้องส่งเสริมเวทีที่พวกเขาเลือกโดยเป็นส่วนหนึ่งของการประกวด เนื่องจากการแข่งขันมุ่งเน้นไปที่การบริการชุมชนมากกว่าความงาม ผู้เข้าแข่งขันจะได้รับคะแนนจากการสัมภาษณ์ส่วนตัวและบนเวที (50%), ชุดราตรี (25%) และชุดออกกำลังกาย (25%) จัดขึ้นที่เมืองโรอาโนค รัฐเวอร์จิเนีย และการจัดประกวดจัดขึ้นในรัฐต่างๆ ในสหรัฐอเมริกาทุกปี
ผู้จัดงาน International Pageants ยังจัดการประกวด Miss International ที่มีขนาดเล็กกว่าในอเมริกา (เพื่อไม่ให้สับสนกับการประกวด Miss International ของญี่ปุ่น) และการประกวด Miss Teen และ Miss Pre-Teen International.
ผู้ครองตำแหน่ง มิสซิสอินเตอร์เนชันแนล 2021 คนปัจจุบันคือ Yolanda Stennett จากสหรัฐอเมริกา.
ประวัติและรุ่นประกวด > สหรัฐ > 1988 ถึง ปัจจุบัน > ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — สหรัฐ

| ปี | ประเทศ | มิสซิสอินเตอร์เนชันแนล | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2023 |  อิลลินอย | Rachel Marks |  สหรัฐ | 43 |
| 2022 |  ฟลอริดา | Sandi Glandt |  สหรัฐ | 51 |
| 2021 |  แมริแลนด์ | Yolanda Stennett |  สหรัฐ | 56 |
| 2020 |  ภาคกลาง | Ashley Rae Klinger |  สหรัฐ | 36 |
| 2019 |  ยูทาห์ | Robin Towle |  สหรัฐ | 53 |
| 2018 |  แคลิฟอร์เนีย | Lauren Weeks |  สหรัฐ | 57 |
| 2017 |  มิชิแกน | Melissa Pocza |  สหรัฐ | 62 |
| 2016 |  ไวโอมิง | Priscilla Pruitt |  สหรัฐ | 61 |
| 2015 |  เท็กซัส | Farabe Algor |  สหรัฐ | 64 |
| 2014 |  เกรตเพลนส์ | Maggi Thorne |  สหรัฐ | 60 |
| 2013 |  อิลลินอย | Amy Gregorio |  สหรัฐ | 69 |
| 2012 |  มินนิโซตา | Sarah Bazey |  สหรัฐ | 54 |
| 2011 |  นอร์ทแคโรไลนา | Janet Bolin |  สหรัฐ | 54 |
| 2010 |  ภาคตะวันออกเฉียงใต้ | Shannon Devine |  สหรัฐ | 52 |
| 2009 |  ตะวันออกกลาง | Armaiti Shahidi-Fitzgerald |  สหรัฐ | 48 |
| 2008 |  ภาคตะวันออกเฉียงใต้ | Laine Berry |  สหรัฐ | 47 |
| 2007 |  แคลิฟอร์เนีย | Rebekah Negrete |  สหรัฐ | 50 |
| 2006 |  เท็กซัส | Suzy Bootz |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 2005 |  เวอร์จิเนีย | Virginia Thornton |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 2004 |  ไม่ทราบข้อมูล | Tammy McDonald |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 2003 |  ไม่ทราบข้อมูล | Michelle Fryatt |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 2002 |  ไม่ทราบข้อมูล | Tonya Matney |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 2001 |  ไม่ทราบข้อมูล | Marianne Oden |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 2000 |  ไม่ทราบข้อมูล | Joanne Brown |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 1999 |  ไม่ทราบข้อมูล | Elsa Engelbrecht |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 1998 |  ไม่ทราบข้อมูล | Lisa Moser |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 1997 |  ไม่ทราบข้อมูล | Mary Kay Sanders |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 1997 |  ไม่ทราบข้อมูล | Jeanie Wurtele |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 1996 |  ไม่ทราบข้อมูล | Carolyn Mosher |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 1995 |  ไม่ทราบข้อมูล | Susan Hoffman |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 1994 |  ไม่ทราบข้อมูล | Margo Watson |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 1993 |  ไม่ทราบข้อมูล | Laura Hobbs |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 1992 |  ไม่ทราบข้อมูล | Sandra Earnest |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 1991 |  ไม่ทราบข้อมูล | Patricia Richard |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 1990 |  ไม่ทราบข้อมูล | Deborah Williams |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 1989 |  ไม่ทราบข้อมูล | Juanita Lee |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
| 1988 |  ไม่ทราบข้อมูล | Rhonda Berglan |  สหรัฐ | ไม่ทราบข้อมูล |
ประวัติและรุ่นประกวด > สิงคโปร์ > 2006 ถึง ปัจจุบัน

ในปี 2016 การประกวด TKS Mrs International Pageant ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการในระดับสากลว่าเป็นการประกวดสตรีนานาชาติที่มีความเกี่ยวข้องมากที่สุดสิบอันดับแรก
ประเทศ/ดินแดนที่ชนะ – การประกวดทั้งหมด

| ประเทศ/ดินแดน | ครั้งที่ | ปี |
| --- | --- | --- |
|  สหรัฐ | 17 | 2005 – 2008, 2010 – 2022 |
|  เม็กซิโก | 1 | 2023 |
|  ลัตเวีย, ยุโรป | 1 | 2019 |
|  เวียดนาม | 1 | 2018 |
|  ฟิลิปปินส์ | 1 | 2017 |
|  ไทย | 1 | 2016 |
|  จีน | 1 | 2013 |
|  ตะวันออกกลาง | 1 | 2009 |
|  เบเวอร์ลีฮิลส์ | 1 | 2006 |
|  ไม่ทราบข้อมูล | 18 | 1988 – 2004 |
ตัวแทนประเทศไทย

ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — สหรัฐ
| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 | Nachapat Shinawatra |  |  |  |
| 2023 | Piyorose Choochaisengrat | กรุงเทพมหานคร |  |  |
| 2022 | Fawn Ventura | เบลน, รัฐวอชิงตัน | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
| 2020 | Nancy Graff | กรุงเทพมหานคร | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
| 2016 | ระย้า อิสริยยศวดี | เชียงใหม่ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
| 2015 | สุภัทรา สุวรรณตานนท์ | นครปฐม | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  Go Red On-line |
ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — สิงคโปร์
| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2023 | ปุณย์ภาวีร์ พัฒนาประทีป | กรุงเทพมหานคร | Mrs ASEAN International 2023 |  TKS International 2023  Best Portfolio  Best Evening Gown  Best Sponsor Support  Best Country Cultural Ambassador  Top 3 - Early Bird Arrival  Top 5 - Social Media |
| 2017 | Khage Kanlaya | ประจวบคีรีขันธ์ | เอลีทมิสซิสอินเตอร์เนชันแนล 2017 |  |
| 2016 | กันธิชา ฉิมศิริ | กรุงเทพมหานคร | มิสซิสอินเตอร์เนชันแนล 2016 |  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  สตรียอดเยี่ยมแห่งปี  นางงามบุคลิกภาพยอดเยี่ยม |
| 2015 | Kookai Supa | กรุงเทพมหานคร | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
| 2014 | แคทลีน | กรุงเทพมหานคร | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ซุปเปอร์สตาร์ |
ดูเพิ่ม

รายการประกวดความงาม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
เฟซบุ๊กหลักอย่างเป็นทางการ
เฟซบุ๊กหลักอย่างเป็นทางการ
| ด ค กการประกวดความงามนานาชาติ |
| --- | --- |
การประกวดผู้หญิง:  มิสเวิลด์  มิสยูนิเวิร์ส  มิสอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอิร์ธ  มิสซูปราเนชันแนล  มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล  มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอเชีย  เวิลด์มิสยูนิเวอร์ซิตี้  มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล  มิสโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสออลเนชันส์  มิสทัวริซึมเวิลด์ (สหราชอาณาจักร)  มิสโกลบอลบิวตีควีน  ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสโกลบ  เดอะมิสโกลบ  มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์  ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  เฟซออฟบิวตีอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคทีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเวิลด์ (จีน)  มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล  มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนล  มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์  มิสไชนิสเวิลด์  มิสแอมบาสซเดอร์  มิสทัวร์ลิซึมควีนเอเชีย  มิสซิสเนชั่นแนลยูนิเวิร์ส  มิสและมิสซิสซัมเมอร์โกลบอลยูนิเวิร์ส 
การประกวดผู้ชาย:  แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิลด์  มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์โกลบอล  มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล  แมนยูนิเวิร์สโมเดล  มิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์  มิสเตอร์โกลบอลทีน  มิสเตอร์เนชันแนลยูนิเวิร์ส  มิสเตอร์ยูไนเต็ดเวิลด์  อัลติจูดเวิลด์ซูเปอร์โมเดล  มิสเฟรนด์ชิพอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิร์คคิงเมนอินเตอร์เนชันแนล 
การประกวดแอลจีบีที+:  มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 
การประกวดอื่นๆ:  มิสแอนด์มิสเตอร์เดฟเวิลด์แอนด์ยุโรปแอนด์เอเชีย
ยัสนายาปอลยานา

54°04′34″N 37°31′34″E﻿ / ﻿54.07611°N 37.52611°E﻿ / 54.07611; 37.52611
บ้านของเลโอ ตอลสตอยในยัสนายาปอลยานา
ยัสนายาปอลยานา (รัสเซีย: Я́сная Поля́на, สัทอักษรสากล: [ˈjasnəjə pɐˈlʲanə], แปลว่า: "Bright Glade") เป็นพิพิธภัณฑ์บ้านนักเขียนซึ่งเป็นบ้านเดิมของนักเขียน เลโอ ตอลสตอย อยู่ห่างจากเมืองตูลา ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 12 กิโลเมตร (7.5 ไมล์) และอยู่ห่างจากกรุงมอสโก 200 กิโลเมตร (120 ไมล์)
ตอลสตอยเกิดที่บ้านนี้ เขาใช้ที่นี้เขียนนวนิยายเรื่อง สงครามและสันติภาพ และ อันนา คาเรนินา เขาถูกฝังอยู่ใกล้ ๆ ที่นี้ ตอลสตอยเรียกยัสนายาปอลยานาว่าเป็น "ป้อมปราการวรรณกรรมที่ไม่สามารถเข้าถึงได้"
ในเดือนมิถุนายนปี 1921 ยัสนายาปอลยานาได้กลายเป็นทรัพย์สินของรัฐและกลายเป็นพิพิธภัณฑ์รำลึกอย่างเป็นทางการ โดยผู้อำนวยการแรกคืออะเลคซันดรา ตอลสตายา บุตรสาวของเลโอ ตอลสตอย 
ผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์คนปัจจุบันคือเหลนของเหลนของตอลสตอย วลาดีมีร์ ตอลสตอย พิพิธภัณฑ์จัตแสดงของใช้ส่วนตัวของตอลสตอย รวมทั้งห้องสมุดที่มีหนังสือกว่า 22,000 เล่ม และสวนสาธารณะที่มีหลุมฝังศพไม่มีอะไรตกแต่งของตอลสตอย
ในเดือนตุลาคมปี 1941 ขณะที่ทหารเยอรมันบุกกรุงมอสโก ลัง 110 ลังที่เต็มไปด้วยทรัพย์สินของพิพิธภัณฑ์ถูกย้ายจากกรุงมอสโกแล้วไปที่เมืองตอมสค์ ที่ดินถูกครอบครองโดยเยอรมันเป็นเวลา 45 วัน โดยเปลื่ยนบ้านของตอลสตอยให้เป็นโรงพยาบาลและทหารเยอรมันที่เสียชีวิตในโรงพยาบาลถูกฝังอยู่รอบ ๆ หลุมฝังศพของตอลสตอย ระหว่างการยึดครองเกิดเพลิงไหม้ที่ชั้นบนของบ้าน หลังสงครามบ้านของตอลสตอยก็ได้รับการบูรณะให้เหมือนกับที่ตอลสตอยเคยอาศัยอยู่ที่นั่น โซเวียตใช้เหตุการณ์นี้เป็นโฆษณาชวนเชื่อว่าชาวเยอรมันไม่สนใจคุณค่าทางวัฒนธรรมของบ้านนี้ ดั่งในภาพยนตร์สารคดีสงครามในปี 1942 เรื่อง ราซกรอมเนเมซคีฮ์วอยสคปอดมอสควอย
บรรณานุกรม

Suzanne Massie, Land of the Firebird, the Beauty of Old Russia, Simon and Schuster, New York 1980.
Aleksey Zveryev and Vladimir Tunimanov, Lev Tolstoy,  Moldaya Gvardiya Publishers, Moscow, 2007 (รัสเซีย), ISBN 978-5-235-03037-4.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Travel article in www.theglobaldispatches.com เก็บถาวร 2013-10-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Museum-estate of Leo Tolstoy "Yasnaya Polyana" at Google Cultural Institute
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสโลวาเกีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสโลวาเกียทั้งสิ้น 8 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 6 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| เมืองประวัติศาสตร์บันสกาชเจียวญิตซาและโบราณสถานทางเทคนิคในบริเวณแวดล้อม |  | แคว้นบันสกาบิสตริตซา 48°27′29.6″N 18°53′43.9″E﻿ / ﻿48.458222°N 18.895528°E﻿ / 48.458222; 18.895528﻿ (Historic Town of Banská Štiavnica and the Technical Monuments in its Vicinity) | วัฒนธรรม: (iv), (v) | 20,632; พื้นที่กันชน 62,128 | 2536/1993 |  | 618 |
| เลวอชา, สปิชสกีฮรัตและโบราณสถานทางวัฒนธรรมที่เกี่ยวเนื่อง |  | แคว้นกอชิตเซ และแคว้นเปรชอว์ 48°59′58.0″N 20°46′03.1″E﻿ / ﻿48.999444°N 20.767528°E﻿ / 48.999444; 20.767528﻿ (Levoča, Spišský Hrad and the Associated Cultural Monuments)) | วัฒนธรรม: (iv) | 1,351.2252; พื้นที่กันชน 12,580.6784 | 2536/1993; เพิ่มเติม 2552/2009 |  | 620 |
| เวิลกอลีเญ็ตส์ |  | แคว้นฌิลินา 49°02′21.3″N 19°16′41.9″E﻿ / ﻿49.039250°N 19.278306°E﻿ / 49.039250; 19.278306﻿ (Vlkolínec) | วัฒนธรรม: (iv), (v) | 4.9; พื้นที่กันชน 320.7 | 2536/1993 |  | 622 |
| เขตสงวนเพื่อการอนุรักษ์เมืองบาร์เยยอว์ |  | แคว้นเปรชอว์ 49°17′36.2″N 21°16′33.5″E﻿ / ﻿49.293389°N 21.275972°E﻿ / 49.293389; 21.275972﻿ (Bardejov) | วัฒนธรรม: (iii), (iv) | 23.6; พื้นที่กันชน 12.83 | 2543/2000 |  | 973 |
| โบสถ์ไม้ในเขตสโลวักของพื้นที่เทือกเขาคาร์เพเทียน |  | แคว้นกอชิตเซ, แคว้นฌิลินา, แคว้นบันสกาบิสตริตซา และแคว้นเปรชอว์ 48°38′56.4″N 19°09′17.4″E﻿ / ﻿48.649000°N 19.154833°E﻿ / 48.649000; 19.154833﻿ (Wooden Churches of the Slovak part of the Carpathian Mountain Area) | วัฒนธรรม: (iii), (iv) | 2.5644; พื้นที่กันชน 90.4141 | 2551/2008 |  | 1273 |
| แนวพรมแดนของจักรวรรดิโรมัน – ระบบป้องกันชายแดนดานูบ (ส่วนตะวันตก) (ร่วมกับเยอรมนีและออสเตรีย) |  | แคว้นญิตรา และแคว้นบราติสลาวา 48°03′21.0″N 17°08′57.4″E﻿ / ﻿48.055833°N 17.149278°E﻿ / 48.055833; 17.149278﻿ (Frontiers of the Roman Empire – The Danube Limes (Western Segment)) | วัฒนธรรม: (ii), (iii), (iv) | 821.7474; พื้นที่กันชน 1,866.9596 | 2564/2021; เพิ่มเติม 2567/2024 |  | 1608 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| ถ้ำแห่งคาสต์อ็อกก์แตแล็กและคาสต์สโลวัก (ร่วมกับฮังการี) |  | แคว้นกอชิตเซ 48°28′40.8″N 20°28′12.1″E﻿ / ﻿48.478000°N 20.470028°E﻿ / 48.478000; 20.470028﻿ (Caves of Aggtelek Karst and Slovak Karst)) | ธรรมชาติ: (viii) | 56,650.57; พื้นที่กันชน 86,797.33 | 2538/1995; เพิ่มเติม 2543/2000 |  | 725 |
| ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป (ร่วมกับโครเอเชีย, เช็กเกีย, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, บัลแกเรีย, เบลเยียม, โปแลนด์, ฝรั่งเศส, มาซิโดเนียเหนือ, ยูเครน, เยอรมนี, โรมาเนีย, สเปน, สโลวีเนีย, สวิตเซอร์แลนด์, ออสเตรีย, อิตาลี และแอลเบเนีย) |  | แคว้นเปรชอว์ 49°05′00.2″N 22°31′58.1″E﻿ / ﻿49.083389°N 22.532806°E﻿ / 49.083389; 22.532806﻿ (Ancient and Primeval Beech Forests of the Carpathians and Other Regions of Europe) | ธรรมชาติ: (ix) | 99,947.81; พื้นที่กันชน 296,275.8 | 2550/2007; เพิ่มเติม 2554/2011, 2560/2017, 2564/2021 และ 2566/2023 | ป่าต้นบีชในประเทศสโลวาเกียได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2550 | 1133 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศสโลวาเกียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 12 แห่ง