stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อูว์แบร์ รีฟวซ์

| อูว์แบร์ รีฟวซ์ |
| --- | --- |
รีฟวซ์ในปี ค.ศ. 1994
เกิด:  (1932-07-13) 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1932 (92 ปี) มอนทรีออล รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา
เสียชีวิต: 13 ตุลาคม ค.ศ. 2023(2023-10-13) (91 ปี) ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
สัญชาติ: แคนาดา
พลเมือง: แคนาดา, ฝรั่งเศส
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยแมคกิลล์ มหาวิทยาลัยคอร์เนล
มีชื่อเสียงจาก: ผลงานด้านการสังเคราะห์นิวเคลียสของดาวฤกษ์ การเผยแพร่วิทยาศาสตร์อย่างง่าย
รางวัล: ดูที่เกียรติประวัติและผลงาน
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ดาราศาสตร์ฟิสิกส์
สถาบันที่ทำงาน: เซแอนแอร์แอ็ส
ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก: ฌ็อง โอดูซ
 
อูว์แบร์ รีฟวซ์, ซีซี โอคิว (ฝรั่งเศส: Hubert Reeves; 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1932 – 13 ตุลาคม ค.ศ. 2023) เป็นนักดาราศาสตร์ฟิสิกส์ชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศสและเป็นผู้เผยแพร่วิทยาศาสตร์อย่างง่ายผ่านสื่อต่าง ๆ
นอกจากนี้ เขายังเคยแสดงความเห็นในเชิงบวกต่อเครื่องเร่งอนุภาคขนาดใหญ่ว่าอาจก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของวงการฟิสิกส์อนุภาคตลอดกาล
ชีวิตส่วนตัว

รีฟวซ์เข้าเรียนที่วิทยาลัยฌ็อง-เดอ-เบรเบิฟ ซึ่งเป็นวิทยาลัยหลักสูตรภาษาฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงของมอนทรีออล เขาได้เป็นผู้อำนวยการฝ่ายวิจัยศูนย์เพื่อการวิจัยทางวิทยาศาสตร์แห่งชาติฝรั่งเศสตั้งแต่ปี ค.ศ. 1965 และปัจจุบันอาศัยอยู่ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยเขามักจะพูดผ่านทางโทรทัศน์เพื่อการส่งเสริมทางวิทยาศาสตร์
ชีวิตช่วงต้น

รีฟวซ์เกิดที่มอนทรีออล เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาฟิสิกส์จากมหาวิทยาลัยมอนทรีออลในปี ค.ศ. 1953 และสำเร็จหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยแมคกิลล์ในปี ค.ศ. 1955 กับวิทยานิพนธ์เรื่อง "การก่อเกิดโพซิโตรเนียมในไฮโดรเจนและฮีเลียม" และได้รับวุฒิปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยคอร์เนลในปี ค.ศ. 1960 ซึ่งวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกของเขาคือ "ปฏิกิริยานิวเคลียร์ความร้อนที่เกี่ยวข้องกับนิวเคลียสแสงปานกลาง" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1960 ถึง 1964 เขาได้สอนวิชาฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยมอนทรีออลและทำงานเป็นที่ปรึกษาให้แก่องค์การนาซา
เกียรติประวัติและผลงาน

ค.ศ. 1976 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวินแห่งเครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งชาติ (ประเทศฝรั่งเศส)
ค.ศ. 1986 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวินแห่งเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ (ประเทศฝรั่งเศส) แล้วได้รับการเลื่อนชั้นเป็นนายทหารในปี ค.ศ. 1994 และได้เป็นนายกองในปี ค.ศ. 2003
ค.ศ. 1991 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นนายทหารแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งประเทศแคนาดา และได้รับการเลื่อนชั้นเป็นนายกองในปี ค.ศ. 2003
ค.ศ. 1994 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นนายทหารแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งชาติของรัฐควิเบก
ดาวเคราะห์ 9631 อูว์แบร์รีฟวซ์ ได้รับการตั้งชื่อตามรีฟวซ์ : ดูที่ความหมายของชื่อดาวเคราะห์น้อย (9501-10000)
ผลงานตีพิมพ์ที่สำคัญ

Reeves, Hubert (1998). Origins: Speculations on the Cosmos, Earth and Mankind (1st English-language ed.). London: Arcade Publishing. pp. 192pp. ISBN 1-55970-408-X.
Reeves, Hubert (July 1971). Nuclear Reactions in Stellar Surfaces and Their Relations with Stellar Evolution. London: Gordon and Breach. pp. 88pp. ISBN 0-677-02960-8.
Reeves, Hubert (1968). Stellar evolution and nucleosynthesis. New York: Gordon and Breach. ISBN 0-677-30150-2.
Reeves, Hubert (1981). Patience dans l'azur : l'évolution cosmique. Paris: Seuil. p. 282. ISBN 2-02-010170-X.
การประชุมเกี่ยวกับการลดลงของความหลากหลายทางชีวภาพ ที่สำนักงานใหญ่ยูเนสโก ณ กรุงปารีส ปี ค.ศ. 2009
อูว์แบร์ รีฟวซ์ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010
อูว์แบร์ รีฟวซ์ ในลาซอร์บอน (กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส) ภาพถ่ายในปี ค.ศ. 2001 โดยออลีวีเย แมแยร์
Reeves, Hubert (1986). L'heure de s'enivrer : l'univers a-t-il un sens?. ISBN 2-02-014400-X.
Reeves, Hubert (1994). Dernières nouvelles du cosmos. ISBN 2-02-022831-9.
Reeves, Hubert; Lenoir, Frédéric (2003). Mal de Terre. Paris: Points. p. 272. ISBN 2-02-079064-5.
Reeves, Hubert (2005). Chroniques du ciel et de la vie. ISBN 2-02-080030-6.
Reeves, Hubert (2007). Chroniques des atomes et des galaxies. ISBN 978-2-7578-2297-5.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อูว์แบร์ รีฟวซ์
เว็บไซต์ทางการ (ฝรั่งเศส)
Biography in English
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  เกาหลี  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส 
วิชาการ:  CiNii  MathSciNet  Mathematics Genealogy Project  Scopus  zbMATH 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef
คณะกรรมการโอลิมปิกสากล

| --- | --- |
Comité international olympique

ชื่อย่อ: IOC
คําขวัญ: ละติน: Citius, Altius, Fortius – Communiter (Faster, Higher, Stronger – Together)
ก่อตั้ง: 23 มิถุนายน 1894; 130 ปีก่อน (1894-06-23)
ผู้ก่อตั้ง: Pierre de Coubertin
ประเภท: สภากีฬา (สมาคมที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายของสมาพันธรัฐสวิส)
สํานักงานใหญ่: โลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
สมาชิก  : 104 สมาชิกปัจจุบัน, 45 สมาชิกกิตติมศักดิ์, 1 สมาชิกกิตติมศักดิ์ (สหรัฐ), 206 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเดี่ยว
ภาษาทางการ : ฝรั่งเศส (ภาษาอ้างอิง), อังกฤษ, และภาษาของประเทศเจ้าภาพเมื่อจำเป็น
ประธาน: โทมัส บัค
รองประธาน: Ng Ser Miang John Coates Nicole Hoevertsz Juan Antonio Samaranch
ผู้อำนวยการ: Christophe De Kepper
เว็บไซต์: olympics.com/IOC
คณะกรรมการโอลิมปิกสากล (อังกฤษ: International Olympic Committee, IOC; ฝรั่งเศส: Comité international olympique, CIO) เป็นองค์กรกีฬานอกภาครัฐที่ตั้งสำนักงานใหญ่ในอยู่ในโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1894 โดย ปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง และ ดีมีตรีโอส วีเกลัส โดยมีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนและฤดูหนาวสมัยใหม่
คณะกรรมการโอลิมปิกสากล ประกอบด้วยคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (National Olympic Committee หรือ NOC) ของประเทศต่าง ๆ ประกอบกันเป็นประเทศสมาชิก โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากลมีหน้าที่ควบคุมคณะกรรมการโอลิมปิกของประเทศสมาชิกทั่วโลก ให้ดำเนินงานจัดการแข่งขันให้เป็นไปตามหลักการและอุดมการณ์ของกีฬาโอลิมปิก ในปี ค.ศ. 2020 มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจำนวน 206 ประเทศ ประธานคณะกรรมการคนปัจจุบันคือ โทมัส บัค จากประเทศเยอรมนี ซึ่งแทนที่ ฌัก โรคเคอ จากประเทศเบลเยียม เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2013
คณะกรรมการบริหาร

| ตำแหน่ง | ชื่อ | ประเทศ |
| --- | --- | --- |
| ประธาน | โทมัส บัค |  เยอรมนี |
| รองประธาน | หยู ไจ้ชิง |  จีน |
| รองประธาน | Ng Ser Miang |  สิงคโปร์ |
| รองประธาน | John Coates |  ออสเตรเลีย |
| รองประธาน | Nicole Hoevertsz |  อารูบา |
| กรรมการบริหาร | Nenad Lalovic |  เซอร์เบีย |
| กรรมการบริหาร | Ivo Ferriani |  อิตาลี |
| กรรมการบริหาร | เจ้าชายฟัยศ็อล บิน ฮุซัยน์ |  จอร์แดน |
| กรรมการบริหาร | นะวาล อัลมุตะวักกิล |  โมร็อกโก |
| กรรมการบริหาร | Mikaela Cojuangco Jaworski |  ฟิลิปปินส์ |
| กรรมการบริหาร | Gerardo Werthein |  อาร์เจนตินา |
| กรรมการบริหาร | โรบิน อี. มิตเชลล์ |  ฟีจี |
| กรรมการบริหาร | Denis Oswald |  สวิตเซอร์แลนด์ |
| กรรมการบริหาร | Kristin Kloster Aasen |  นอร์เวย์ |
| กรรมการบริหาร | เอ็มมา เตร์โฮ |  ฟินแลนด์ |
| ผู้อำนวยการทั่วไป | Christophe De Kepper |  เบลเยียม |
ดูเพิ่ม

สปอร์ตแอคคอร์ด
อ่านเพิ่ม

Chappelet, Jean-Loup; Brenda Kübler-Mabbott (2008). International Olympic Committee and the Olympic system: the governance of world sport. New York: Routledge. ISBN 978-0-415-43167-5.
Lenskyj, Helen Jefferson (2000). Inside the Olympic Industry: Power, Politics and Activism. New York: SUNY.
เซลล์ลังเกอร์ฮันส์

ระวังสับสนกับ เซลล์ที่ไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์ซึ่งเป็นบริเวณในตับอ่อน, โรคฮิสทิโอไซต์เซลล์ลางเกอร์ฮานส์, Langhans giant cell
| เซลล์ลังเกอร์ฮันส์ (Langerhans cell) |
| --- | --- |
ส่วนผิวหนังซึ่งมีเซลล์ลังเกอร์ฮันส์จำนวนมากในหนังกำพร้า (การติดเชื้อ M. ulcerans ย้อมสีด้วย S100 immunoperoxidase )
รายละเอียด
ระบบ: ระบบภูมิคุ้มกัน
ที่ตั้ง: ผิวหนังและเยื่อเมือก
หน้าที่: เซลล์เดนไดรต์
ตัวระบุ
MeSH: D007801
FMA: 63072
ศัพท์ทางกายวิภาคของจุลกายวิภาคศาสตร์ [แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ผังแสดงความสัมพันธ์ระหว่างเซลล์ชนิดต่าง ๆ จาก Cell Ontology (ภววิทยาในด้านเซลล์)
ป้ายทรงรีแสดงชนิดเซลล์ที่ระบุไว้ในภววิทยา ลูกศรแสดงความสัมพันธ์ระหว่างเซลล์ชนิดนั้น ๆ
เซลล์ลังเกอร์ฮันส์เป็นวงรีสีเหลือง
ลูกศรสีน้ำเงินแสดงความสัมพันธ์แบบ "เป็น" (is_a) และสีส้มแสดงความสัมพันธ์แบบ "พัฒนามาจาก" (develops_from)
ภาพแสดงเซลล์บรรพบรุษบางชนิดของเซลล์ลังเกอร์ฮันส์เท่านั้น
เซลล์ลังเกอร์ฮันส์ (อังกฤษ: Langerhans cells ตัวย่อ LC) เป็นแมโครฟาจประจำเนื้อเยื่อของผิวหนัง
มีออร์แกเนลล์ที่เรียกว่า Birbeck granules
พบได้ในชั้นหนังกำพร้าทั้งหมดแต่เด่นที่สุดในชั้น stratum spinosum
ยังพบด้วยในหนังแท้ส่วนแพพิลลารีโดยเฉพาะรอบ ๆ เส้นเลือด,
ในเยื่อเมือกปาก ที่หนังหุ้มปลายอวัยวะเพศชาย และเยื่อบุผิวช่องคลอด
ยังพบในเนื้อเยื่ออื่น ๆ อีกด้วย เช่น ต่อมน้ำเหลืองโดยเฉพาะเมื่อเป็นโรคฮิสทิโอไซต์เซลล์ลางเกอร์ฮานส์ (LCH)
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Masci, Anna; Arighi, Cecilia N; Diehl, Alexander D; Lieberman, Anne E; Mungall, Chris; Scheuermann, Richard H; Smith, Barry; Cowell, Lindsay G (2009). "An improved ontological representation of dendritic cells as a paradigm for all cell types". BMC Bioinformatics. 10: 70. doi:10.1186/1471-2105-10-70. PMC 2662812. PMID 19243617.
↑  Doebel, Thomas; Voisin, Benjamin; Nagao, Keisuke (2017-11-01). "Langerhans Cells - The Macrophage in Dendritic Cell Clothing". Trends in Immunology (ภาษาอังกฤษ). 38 (11): 817–828. doi:10.1016/j.it.2017.06.008. ISSN 1471-4906. PMID 28720426.
1 2  Young, Barbara; Heath, John W. (2000). Wheater's Functional Histology (4th ed.). Churchill Livingstone. p. 162. ISBN 0-443-05612-9.
↑  Hussain, LA; Lehner, T (1995). "Comparative investigation of Langerhans' cells and potential receptors for HIV in oral, genitourinary and rectal epithelia". Immunology. 85 (3): 475–84. PMC 1383923. PMID 7558138.
แหล่งข้อมูลอื่น

Langerhans Cell Histiocytosis จาก eMedicine
Illustration at trinity.edu ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 2004-01-27)
Brun, Scott C.; Rubin, Peter A. D. (1997). "25 year old kickboxer with progressive proptosis". Digital Journal of Ophthalmology. 3 (26). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-29. สืบค้นเมื่อ 2021-10-28.
Langerhans Cells ในหอสมุดแพทยศาสตร์แห่งชาติอเมริกัน สำหรับหัวข้อเนื้อหาทางการแพทย์ (MeSH)
ว็อล์ฟกัง เพาลี

ระวังสับสนกับ ว็อล์ฟกัง เพาล์
| ว็อล์ฟกัง แอนสท์ เพาลี |
| --- | --- |
เพาลีในปี ค.ศ. 1945
เกิด: 25 เมษายน ค.ศ. 1900(1900-04-25) เวียนนา ออสเตรีย-ฮังการี
เสียชีวิต: 15 ธันวาคม ค.ศ. 1958(1958-12-15) (58 ปี) ซือริช สวิตเซอร์แลนด์
พลเมือง: ออสเตรีย สหรัฐ สวิตเซอร์แลนด์
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยลูทวิช-มัคซีมีลีอานแห่งมิวนิก
มีชื่อเสียงจาก: หลักการกีดกันของเพาลี
รางวัล:  รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ (2488/1945)   เหรียญ ลอเรนทซ์ (2474/1931)   เหรียญ มัคส์ พลังค์ (2501/1958)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน มหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน มหาวิทยาลัยฮัมบวร์ค สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส ซือริช มหาวิทยาลัยมิชิแกน  มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: อาร์โนลด์ ซอมเมอร์เฟลด์
ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก: นิโคลาส เคมเมอร์
 
ว็อล์ฟกัง แอนสท์ เพาลี (เยอรมัน: Wolfgang Ernst Pauli; 25 เมษายน พ.ศ. 2443 - 15 ธันวาคม พ.ศ. 2501) เป็นนักฟิสิกส์ทฤษฎีชาวออสเตรีย และหนึ่งในกลุ่มผู้บุกเบิกด้านฟิสิกส์ควอนตัม เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ในปี พ.ศ. 2488 โดยได้รับเสนอชื่อจากอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ จากผลงานอันเลื่องชื่อเกี่ยวกับทฤษฎีทางด้านสปิน โดยเฉพาะการค้นพบ หลักการกีดกันของเพาลี ซึ่งถือเป็นรากฐานสำหรับการศึกษาโครงสร้างของสสาร และรากฐานการศึกษาวิชาเคมีทั้งมวล
งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์

เพาลีได้มีส่วนร่วมในการพัฒนาที่สำคัญมากมายในวิชาชีพของเขาในฐานะนักฟิสิกส์ หลัก ๆ แล้ว ก็คือ การพัฒนาในวิชา กลศาสตร์ควอนตัม เขาตีพิมพ์ผลงานน้อยมาก เขาชอบที่จะเขียนตอบโต้กับเพื่อน ๆ ของเขามากกว่า (เพื่อน ๆ ของเขา อย่างเช่น โปร์ และ ไฮเซนแบร์ก ซึ่งเป็นผู้ที่เขามีความสนิทสนม)  ความคิดใหม่ ๆ และ ผลงาน หลาย ๆ อย่างของเขา ไม่เคยถูกตีพิมพ์ และ ได้ปรากฏอยู่ในจดหมายของเขาเท่านั้น ซึ่งบ่อยครั้งที่จดหมายเหล่านั้นจะถูกพิมพ์ซ้ำและแจกจ่ายวนเวียนอยู่ในหมู่ผู้ที่ได้รับจดหมายของเขา เป็นที่แจ่มชัดว่าเพาลีไม่ได้ตระหนักในการที่งานของเขาไม่ได้รับการอ้างอิง  ข้างล่างนี้เป็นผลงานสำคัญหลัก ๆ ที่เขาได้รับการอ้างอิงถึง
พ.ศ. 2467 เพาลีได้เสนอ องศาความอิสระทางควอนตัม (quantum degree of freedom) ใหม่อันหนึ่ง (หรือที่เรียกว่า หมายเลขควอนตัม) ซึ่งได้แก้ปัญหาการไม่ลงรอยกันระหว่าง แถบความถี่จำเพาะของโมเลกุล (molecular spectra) ที่สังเกตได้ กับทฤษฎีกลศาสตร์ควอนตัมที่กำลังได้รับการพัฒนา  เขาได้สร้างหลักการกีดกันของเพาลีขึ้น บางทีนี่อาจจะเป็นงานที่สำคัญที่สุดของเขา เนื้อหาของงานนี้มีใจความว่า อิเล็กตรอนสองตัวใด ๆ ที่มี สถานะทางควอนตัม (quantum state) เดียวกัน ไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้  หนึ่งปีหลังจากนั้น แนวคิดใหม่เกี่ยวกับสปินได้ถือกำเนิดขึ้นโดย ราล์ฟ ครอนิก, อูเลนเบค และ เกาด์สมิท เพื่อระบุองศาความอิสระทางควอนตัมนี้ในฐานะเป็นสปินของอิเล็กตรอน
พ.ศ. 2469 ไม่นานนักหลังจากที่ไฮเซนแบร์กได้ตีพิมพ์ทฤษฎีเมตริกซ์ของกลศาสตร์ควอนตัมสมัยใหม่ เพาลีได้ใช้มันในการสร้างสูตรที่ทำนาย เส้นความถี่จำเพาะของอะตอมของไฮโดรเจน ที่ได้รับการสังเกตไว้  ผลงานชิ้นนี้เป็นส่วนสำคัญในการคุ้มครองความน่าเชื่อถือของทฤษฎีของไฮเซนแบร์ก
พ.ศ. 2470 เขาได้เสนอ เมทริกซ์เพาลี เพื่อใช้เป็นฐานหลักของตัวกระทำทางสปิน ซึ่งเป็นการแก้ปัญหาทฤษฎีที่ไม่เป็นสัมพัทธภาพของสปิน (nonrelativistic theory of spin)  งานชิ้นนี้บางครั้งได้ถูกกล่าวถึงว่ามีอิทธิพลต่อ ดิแรก ในการค้นพบสมการดิแรก สำหรับอิเล็กตรอนที่เป็นสัมพัทธภาพ แม้ว่าดิแรกจะกล่าวว่าเขาคิดค้นเมตริกซ์เดียวกันนี้ด้วยตัวเขาเอง โดยที่ไม่ได้รับอิทธิพลทางความคิดจากเพาลีเลย  ดิแรกได้คิดค้นเมตริกซ์ ที่คล้าย ๆ กัน แต่ใหญ่กว่า สำหรับใช้ในการแก้ปัญหาสปินแบบเฟอร์มิออน (fermionic spin) ที่เป็นสัมพัทธภาพ
พ.ศ. 2473 เพาลี ได้พิจารณาปัญหา การสลายให้อนุภาคบีตา (beta decay) ในจดหมายของวันที่ 4 ธันวาคม เริ่มด้วยประโยค  "สุภาพสตรี และ สุภาพบุรุษ แห่งการแผ่รังสี ที่รัก" (ส่งให้กับผู้รับ เช่น ลิส ไมท์เนอร์) เขาได้เสนอการมีอยู่ของอนุภาคที่เป็นกลางทางไฟฟ้าที่ไม่เคยถูกสังเกตได้มาก่อน (นับถึง ณ เวลาที่เขาเขียนจดหมาย) ด้วยมวลที่น้อยนิด (ไม่เกินร้อยละ 1 ของมวลโปรตอน) เพื่อที่จะอธิบายความถี่จำเพาะต่อเนื่องของการสลายให้อนุภาคบีตา  ในปี พ.ศ. 2477 แฟร์มี ได้รวมเอาอนุภาคนั้นไว้ในทฤษฎีการสลายให้อนุภาคบีตาของเขา  เฟอร์มีเรียกอนุภาคนั้นว่า นิวตริโน  ในปี พ.ศ. 2502 นิวตริโนได้ถูกสังเกตได้เป็นครั้งแรกในเชิงการทดลอง
พ.ศ. 2483 เขาได้พิสูจน์ ทฤษฎีบทสปินเชิงสถิติ (spin-statistics theorem) ซึ่งเป็นผลมาจาก ทฤษฎีสนามควอนตัม (quantum field theory) ที่สำคัญยิ่งยวด  ทฤษฎีนี้มีใจความว่า อนุภาคซึ่งมีสปินครึ่งหนึ่งของจำนวนเต็ม เป็นอนุภาคเฟอร์มิออน ในขณะที่อนุภาคที่มีสปินเป็นจำนวนเต็ม เป็นอนุภาคโบซอน
เพาลีได้ให้คำวิจารณ์ซ้ำ ๆ หลายครั้ง สำหรับการวิเคราะห์สมัยใหม่ของชีววิทยาเชิงวิวัฒนาการ  และ ผู้ซึ่งสนับสนุนเขาหลายคนได้ชีไปยัง การสืบทอดทาง เอพิเจนเนติกส์ (epigenetic inheritance) ซึ่งสนับสนุนข้อโต้แย้งของเขา
บรรณานุกรม

Pauli, Wolfgang; Jung, C. G. (1955). The Interpretation of Nature and the Psyche. Ishi Press. ISBN 978-4-87187-713-8.
Pauli, Wolfgang (1981). Theory of Relativity. New York: Dover Publications. ISBN 978-0-486-64152-2.
Pauli, Wolfgang; Jung, C. G. (2001).  C. A. Meier (บ.ก.). Atom and Archetype, The Pauli/Jung Letters, 1932–1958. Princeton, NJ: Princeton University Press. ISBN 978-0-691012-07-0.
อ่านเพิ่ม

Enz, Charles P. (2002). No Time to be Brief: A Scientific Biography of Wolfgang Pauli. Oxford Univ. Press.
Enz, Charles P. (1995). "Rationales und Irrationales im Leben Wolfgang Paulis".  ใน H. Atmanspacher;  และคณะ (บ.ก.). Der Pauli-Jung-Dialog. Berlin: Springer-Verlag.
Fischer, Ernst Peter (2004). Brücken zum Kosmos. Wolfgang Pauli – Denkstoffe und Nachtträume zwischen Kernphysik und Weltharmonie. Libelle. ISBN 978-3-909081-44-8.
Gieser, Suzanne (2005). The Innermost Kernel. Depth Psychology and Quantum Physics. Wolfgang Pauli's Dialogue with C.G. Jung. Springer Verlag.
Jung, C.G. (1980). Psychology and Alchemy. Princeton, New Jersey: Princeton Univ. Press.
Keve, Tom (2000). Triad: the physicists, the analysts, the kabbalists. London: Rosenberger & Krausz.
Lindorff, David (1994). Pauli and Jung: The Meeting of Two Great Minds. Quest Books.
Pais, Abraham (2000). The Genius of Science. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-850614-0.
Enz, P.; von Meyenn, Karl, บ.ก. (1994). Wolfgang Pauli – Writings on Physics and Philosophy. แปลโดย Schlapp, Robert. Berlin: Springer Verlag. ISBN 978-3-540-56859-9.
Laurikainen, K. V. (1988). Beyond the Atom – The Philosophical Thought of Wolfgang Pauli. Berlin: Springer Verlag. ISBN 978-0-387-19456-1.
Casimir, H. B. G. (1983). Haphazard Reality: Half a Century of Science. New York: Harper & Row. ISBN 978-0-06-015028-0.
Casimir, H. B. G. (1992). Het toeval van de werkelijkheid: Een halve eeuw natuurkunde. Amsterdam: Meulenhof. ISBN 978-90-290-9709-3.
Miller, Arthur I. (2009). Deciphering the Cosmic Number: The Strange Friendship of Wolfgang Pauli and Carl Jung. New York: W.W. Norton & Co. ISBN 978-0-393-06532-9.
Remo, F. Roth: Return of the World Soul, Wolfgang Pauli, C.G. Jung and the Challenge of Psychophysical Reality [unus mundus], Part 1: The Battle of the Giants. Pari Publishing, 2011, ISBN 978-88-95604-12-1.
Remo, F. Roth: Return of the World Soul, Wolfgang Pauli, C.G. Jung and the Challenge of Psychophysical Reality [unus mundus], Part 2: A Psychophysical Theory. Pari Publishing, 2012, ISBN 978-88-95604-16-9.
พนมกร ตังทัตสวัสดิ์

| พนมกร ตังทัตสวัสดิ์ |
| --- | --- |
เกิด: 6 มิถุนายน พ.ศ. 2520 (47 ปี) พนมกร ตังทัตสวัสดิ์
คู่สมรส: สิริกันย์ ปิยไกรวุฒิ (พ.ศ. 2552 - ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2542 - ปัจจุบัน
สังกัด: เอ็กแซ็กท์
โทรทัศน์ทองคำ: นักแสดงสมทบชายดีเด่น พ.ศ. 2543 - หงส์เหนือมังกร
พนมกร ตังทัตสวัสดิ์  มีชื่อเล่นว่า แซน นักแสดงและนักร้องชาวไทย
ประวัติ

พนมกรเกิดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2520 ที่โรงพยาบาลศิริราช กรุงเทพฯ เป็นบุตรของนายแพทย์กิจจา และนางสุกัญญา ตังทัตสวัสดิ์ มีพี่ชาย 1 คน คือ ศุภกิจ ตังทัตสวัสดิ์ (แมน) จบการศึกษาชั้นอนุบาลจากโรงเรียนธรรมพิทักษ์ แล้วเข้าเรียนในระดับประถมศึกษาและมัธยมที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล และสอบเข้าในระดับปริญญาตรีที่คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ปริญญาโท คณะนิเทศศาสตร์ สาขาสื่อสารมวลชน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
มีผลงานแสดงละครเรื่อง เพื่อนร้างบนทางรัก, หงส์เหนือมังกร, เมืองมายา, คู่คนละขั้ว, ตะวันตัดบูรพา, โกตี๋กี๋หมวย, แผนรัก แผนร้าย และ มังกรเดียวดาย ได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 15 (2543) สาขาดาราสนับสนุนชายดีเด่น จากละคร หงส์เหนือมังกร
ปัจจุบันสมรสกับ สิริกันย์ ปิยไกรวุฒิ  สาวนอกวงการที่คบหาดูใจมานานถึง 16 ปี มีบุตรสาวด้วยกัน 2 คน และทำธุรกิจส่วนตัวคือ เปิดร้านคอมพิวเตอร์อยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต ชื่อร้าน CYBER OASIS เขายังดำรงตำแหน่งประธานบริษัท เอสจี ไซเบอร์ ซิสเต็ม จำกัด ให้บริการทางด้านเน็ตเวิร์คภายในโรงแรม และเซอร์วิสอพาร์ตเมนรวมทั้งงาน IT Service Delivery ภายใต้แบรนด์ บลูดอลฟิน
ผลงาน > ผลงานละคร

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2542 | เพื่อนร้างบนทางรัก | โจ๊ก | ช่อง 7 |
| 2543 | หงส์เหนือมังกร | ตี๋เล็ก | ช่อง 5 |
| 2543 | เมืองมายา | อายุทธ (รับเชิญ) | ช่อง 5 |
| 2544 | คู่คนละขั้ว | เรย์ | ช่อง 7 |
| 2544 | ตะวันตัดบูรพา | เสือ | ช่อง 5 |
| 2545 | โก๋ตี๋กี๋หมวย |  | ช่อง 7 |
| 2545 | พินัยกรรม | ม.ล.จงชนะ | ช่อง 5 |
| 2546 | ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน | ล่องจุ๊น | ช่อง 9 |
| 2546 | หมอลำซัมเมอร์ | พิธีกร (รับเชิญ) | ช่อง 7 |
| 2547 | แผนรัก แผนร้าย | ม.ล.ภาณพ ศิวาวงศ์ | ช่อง 3 |
| 2548 | วิมานทราย | ภิญโญ | ช่อง 5 |
| 2548 | ปัญญาชนก้นครัว | ปองเทพ (ป่อง) | ช่อง 3 |
| 2548 | ปิ๊ง |  | ช่อง 3 |
| 2548 | หัวใจช็อกโกแลต | เพชร | ช่อง 5 |
| 2549 | รอยอดีตแห่งรัก | หมอนเรศ | ช่อง 5 |
| 2549 | อนิลทิตา | ไกรลาส/รชา | ช่อง 5 |
| 2553 | เหนือเมฆ | อินทัช | ช่อง 3 |
| 2553 | ดวงใจอัคนี | ไกรภพ | ช่อง 3 |
| 2553 | สองปรารถนา | หมอสุรเชษฐ์ | ช่อง 5 |
| 2555 | เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ ตอน เลือกเกิดไม่ได้ |  | ช่อง 5 |
| 2557 | รอยฝันตะวันเดือด | เคน | ช่อง 3 |
| 2557 | ลูกไม้ลายรัก | ภพธร | ช่อง 3 |
| 2559 | บ้านนี้มีรัก ตอน แผนจับโจร | พร  (รับเชิญ) | ช่องวัน |
| 2561 | เมืองมายา Live ตอน เกมกลมายา | จารุกิตต์ รุ่งรุจี (เอ็ม) | ช่องวัน |
| 2562 | The Answer of Heaven คำตอบสำหรับสวรรค์ | พฤกษ์ (รับเชิญ) | ช่องวัน |
ผลงาน > ผลงานภาพยนตร์

กำแพง (2542)
รัก/สาม/เศร้า (2551)
รางวัล

รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 15 (2543) ดาราสนับสนุนชายดีเด่น จากละคร หงส์เหนือมังกร
อีสทอลีฟ

| อีสทอลีฟ استالف |
| --- | --- |
หมู่บ้าน

อีสทอลีฟ
พิกัด: 34°50′N 69°6′E﻿ / ﻿34.833°N 69.100°E﻿ / 34.833; 69.100
ประเทศ:  อัฟกานิสถาน
จังหวัด: คาบูล
อำเภอ: อีสทอลีฟ
เขตเวลา: UTC+4:30
อีสทอลีฟ (ปาทาน และ ดารี: استالف; Istālif) เป็นหมู่บ้านในประเทศอัฟกานิสถานที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ทาจิก ตั้งอยู่ห่างไป 29 กิโลเมตร (18 ไมล์) ทางเหนือของนครคาบูล ที่ความสูง 1,693 เมตร (5,554 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล ในที่ราบโชมาลี ศูนย์กลางของอำเภออีสทอลีฟ แคว้นคาบูล ประเทศอัฟกานิสถาน
อีสทอลีฟเป็นที่รู้จักดีที่สุดจากองุ่นและเครื่องปั้นดินเผาทำมือ โดยเฉพาะเครื่องเคลือบสีเทอร์ควอยส์ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเครื่องเคลือบจากอีสทอลีฟ นักวิชาการชาวญี่ปุ่น มิตซุคุนิ โยชิดะ (Mitsukuni Yoshida) เดินทางเยือนอีสทอลีฟในทศวรรษ 1960 ระหว่างการเดินทางเยี่ยมชมหมู่บ้านผู้ผลิตเครื่องปั้นดินเผาต่าง ๆ ในเปอร์เซียใหญ่ เขาบันทึกว่าอีสทอลีฟในเวลานั้นมีประชากร 300 คน และมีเตาเผาเครื่องปั้นดินเผา 25 เตา
เกลเซอร์

| เกลเซอร์ |
| --- | --- |
เกลเซอร์ ใน ค.ศ. 2008
เกิด:  (1964-05-13) พฤษภาคม 13, 1964 (60 ปี) บรันสวิค รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา
ที่พัก: ออร์แลนโด รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: เกลเซอร์ โค้ช บัซ สเทิร์น "ชูการ์ เรย์" ลอยด์
ส่วนสูง: 6 ft 2 in (1.88 m)
น้ำหนัก: 245 ปอนด์ (111 กิโลกรัม) (111 กก.)
มาจาก: วัดโชรินจิริว จังหวัดฟุกุโอะกะ ประเทศญี่ปุ่น
ฝึกหัดโดย: มร. เวรสลิง II เฟร็ด เอเวอรี่ บ็อบ อาร์มสตรอง WCW พาวเวอร์แพลนท์
เปิดตัว: ค.ศ. 1987 
เรมอนด์ เอ็ม ลอยด์ (อังกฤษ: Raymond M. Lloy) เกิดวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1964 เป็นนักต่อสู้ป้องกันตัว, นักมวยปล้ำอาชีพ และนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดสำหรับการปรากฏตัวในรายการเวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิงในปลายทศวรรษ 1990 โดยใช้ชื่อในสังเวียนว่า เกลเซอร์ (Glacier)
หนึ่งในทักษะศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของลอยด์ คือ การได้เรียนรู้เพลงหมัดหงฉวนขณะที่เขามีอายุได้ 14 ปี ในภายหลัง เขาได้เพิ่มเติมในสาขาวิชาอื่นๆ เช่น ยูโด และเคมโป ในโรงเรียนที่เขาเป็นเจ้าของและได้ทำการสอนโดยอดีตตัวแทนรัฐบาลกับเจ้าหน้าที่ตำรวจสหรัฐ ก่อนที่จะปิดการให้บริการลงใน ค.ศ. 1982
ลอยด์สำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1987 ด้วยระดับปริญญาโทในสาขาการศึกษา ก่อนที่เขาได้แสดงความคิดเห็นในความตลกขบขันให้กับผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น ว่าเขากับเพื่อนร่วมทีมอีกคนที่มีชื่อว่า อาร์.ดี. สเวน ได้วางแผนว่าจะกลายเป็นแชมป์โลกแท็คทีม เขามีโอกาสที่เข้าร่วมรายการเอ็นเอฟแอลในปีนั้น แต่ก็ได้ปฏิเสธเนื่องจากมีการนัดหยุดแข่งโดยผู้เล่น และเนื่องด้วยเขาเพิ่งได้รับงานแรกของเขาซึ่งเป็นงานสอน
ผลงาน > คาราเต้

World Karate Association
Southeastern Super Heavyweight Full Contact Karate Champion
ผลงาน > มวยปล้ำอาชีพ

AWA World-1 South
AWA Southern Heavyweight Championship (1 time)
Georgia All-Star Wrestling
GASW Tag Team Championship (1 time, last) – with R.D. Swain
Georgia Championship Wrestling
GCW Tag Team Championship (1 time) – with R.D. Swain
National Wrestling Alliance
NWA World Tag Team Championship (1 time) – with Jason Sugarman
Universal Independent Wrestling
UIW Heavyweight Championship (1 time)
Peach State Wrestling
PSW United States Tag Team Championship (2 times, first) – with R.D. Swain
Pro Wrestling Illustrated
PWI ranked him # 488 of the 500 best singles wrestlers of the PWI Years in 2003
Turnbuckle Championship Wrestling
TCW Heavyweight Championship (2 times)
TCW Tag Team Championship (2 times) – with Jorge Estrada (1), Big Ron Studd (1)
United States Wrestling Alliance
USWA Tag Team Championship (1 time) - with Jesse Neal
ทีเซ็ท

| ทีเซ็ต (Tee set) |
| --- | --- |
ที่เกิด:  เดลฟท์ ประเทศเนเธอร์แลนด์
แนวเพลง: ป็อปร็อก
ช่วงปี: ค.ศ. 1966–1975

สมาชิก: ปีเตอร์ แทตเทโร่ ดิล เบนนิก เฟอร์รี่ เลเวอร์ จูป บลูม แฟรงกริน แมจิด แฮน แวน ไอจิก
ทีเซ็ท (ดัตช์: Tee Set) เป็นวง ป็อปร็อค ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1966 โดยต้นกำเนิดมาจาก เดลฟท์ ประเทศเนเธอร์แลนด์
วงนี้เริ่มบันทึกเสียงเมื่อปี ค.ศ. 1969 ในอัลบั้ม "มา เบลลี่ อามี่" ซึ่งขายในเนเธอร์แลนด์ได้มากกว่า 100,000 ชุด ได้ออกอัลบั้มในสหรัฐอเมริกา เมื่อปี ค.ศ. 1970
พวกเขาขายอัลบั้มในเนเธอร์แลนด์ได้มากกว่าหนึ่งล้านตลับ จนได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในประเทศ
อย่างไรก็ตาม เพลงบางเพลงถูกห้ามจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา เพราะเหตุที่เพลงบางเพลง ได้กล่าวถึงยาเสพติด[ต้องการอ้างอิง] ถึงกระนั้น พวกเขาก็ประสบความสำเร็จมากในการจำหน่ายเพลง เป็นที่นิยมมากในยุค 1970
การก่อตัวของดาวฤกษ์

ภาพจากกล้องฮับเบิล ซึ่งรู้จักกันในชื่อ เสาหลักแห่งการสร้าง อันเป็นบริเวณที่เป็นแหล่งก่อตัวดาวฤกษ์ภายในเนบิวลานกอินทรี
การก่อตัวของดาวฤกษ์ คือกระบวนการที่ส่วนหนาแน่นมากๆ ในเมฆโมเลกุลเกิดการยุบตัวลงกลายเป็นลูกกลมพลาสมาเพื่อก่อตัวขึ้นเป็นดาวฤกษ์ ในฐานะสาขาหนึ่งในการศึกษาดาราศาสตร์ การก่อตัวของดาวฤกษ์ยังรวมไปถึงการศึกษาสสารระหว่างดาวและเมฆโมเลกุลยักษ์ ในฐานที่เป็นสื่อกลางในกระบวนการก่อตัวของดาว และการศึกษาวัตถุดาวฤกษ์อายุน้อยและการก่อตัวของดาวเคราะห์ด้วย ทฤษฎีการก่อตัวของดาวฤกษ์นอกจากศึกษาเกี่ยวกับการกำเนิดดาวฤกษ์เดี่ยวแล้ว ยังรวมไปถึงการศึกษาทางสถิติเกี่ยวกับดาวคู่และฟังก์ชันมวลตั้งต้น