ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2555
พายุ > พายุไต้ฝุ่นพระพิรุณ

บทความหลัก: พายุไต้ฝุ่นพระพิรุณ (พ.ศ. 2555)
วันที่ 5 ตุลาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) เริ่มติดตามพายุดีเปรสชันเขตร้อนที่ก่อตัวขึ้นห่างจากฮากัตญา กวม ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 115 กิโลเมตร (70 ไมล์) ในเวลานั้น พายุดีเปรสชันมีศูนย์กลางการหมุนเวียนของลมระดับต่ำที่รวมตัวกันอยู่ภายใต้สภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิผิวน้ำทะเลอุ่น และมีลมเฉือนแนวตั้งเล็กน้อยด้วยการพาความร้อนจากศูนย์กลางของพายุที่เพิ่มขึ้น
วันที่ 7 ตุลาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อน และกำหนดให้ชื่อว่า พระพิรุณ ในเวลาเดียวกันศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) เริ่มออกคำแนะนำเกี่ยวกับพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อนที่จะยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อนในเวลาต่อมา และรายงานว่าพายุได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วโดยมีแถบพายุดีเปรสชันเขตร้อนลึกห่อหุ้มจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันออกของศูนย์กลางพายุในเช้าวันรุ่งขึ้น
วันที่ 8 ตุลาคม พายุโซนร้อนพระพิรุณก็ได้ทวีกำลังแรงขึ้นจนกลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง และยังคงทวีกำลังแรงขึ้นอย่างต่อเนื่องโดยมีแถบโค้งแน่นหนาเหนือศูนย์กลางของพายุในขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกตามสันเขากึ่งเขตร้อน ต่อมาสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ได้กำหนดชื่อท้องถิ่นว่า นีนา เมื่อพายุเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของประเทศฟิลิปปินส์ในช่วงดึกของวันเดียวกันนั้น และสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนกำลังแรงให้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่น เนื่องจากพายุมีแถบพายุฝนฟ้าคะนองลึกที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นตามแนวทิศใต้
วันที่ 9 ตุลาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ดำเนินการเมื่อพายุเริ่มมีการพัฒนาลักษณะของตาพายุบนภาพถ่ายดาวเทียมในวันต่อมา พายุไต้ฝุ่นพระพิรุณได้ทวีกำลังแรงขึ้นจนกลายเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 2 เนื่องจากพายุเริ่มเคลื่อนตัวเกือบนิ่งเพราะจากสภาพแวดล้อมการบังคับทิศทางที่อ่อนแอระหว่างสันเขากึ่งเขตร้อนทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และสันเขาใกล้เส้นศูนย์สูตรทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
วันที่ 11 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่นพระพิรุณเริ่มพัฒนาตาพายุประมาณ 33 กิโลเมตร (20 ไมล์) ซึ่งถึงสถานะกำลังแรงสูงสุดเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 3 เมื่อช่วงค่ำของในวันรุ่งขึ้น และพายุก็เริ่มอ่อนกำลังลงจนกลายเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 2 เนื่องจากตาพายุเริ่มขรุขระพร้อมกับยอดเมฆที่อุ่นขึ้นในขณะที่พายุถูกบังคับทิศทางไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือโดยสันเขาใกล้เส้นศูนย์สูตรในวันถัดมา
วันที่ 13 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่นพระพิรุณได้อ่อนกำลังลงอีกเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1 เนื่องจากการเคลื่อนตัวไปทางทิศเหนือ และพายุก็ได้ชะลอการเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ พายุกำลังเคลื่อนตัวช้า ๆ เนื่องจากสันเขากึ่งเขตร้อนทางทิศตะวันออกเริ่มควบคุมสภาพแวดล้อมการบังคับทิศทางในขณะที่สันเขาใกล้เส้นศูนย์สูตรอ่อนกำลังลง และการพาความร้อนจากศูนย์กลางของพายุก็ลดลงเช่นกัน ก่อนที่จะเปิดตาพายุที่ระยะประมาณ 28 กิโลเมตร (17 ไมล์) ในวันถัดมา
วันที่ 15 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่นพระพิรุณเริ่มมีกำลังแรงขึ้นอีกครั้งจนถึงระดับกำลังแรงสูงสุดในขณะนั้น เนื่องจากความร้อนจากดวงอาทิตย์ลึกห่อหุ้มตาพายุที่ระยะประมาณ 110 กิโลเมตร (68 ไมล์) และเกือบจะหยุดเคลื่อนตัวอีกครั้งเพราะเข้าสู่บริเวณคอลในขณะที่พายุโซนร้อนกำลังแรงมาเรียกำลังเคลื่อนตัวไปรอบสันเขากึ่งเขตร้อนที่อยู่ใกล้เคียงกับพายุไต้ฝุ่นพระพิรุณ หลังจากนั้นพายุก็เริ่มอ่อนกำลังลงในช่วงปลายวันเดียวกัน เนื่องจากความร้อนจากดวงอาทิตย์ลึกลดลงในทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือโดยมียอดเมฆที่อุ่นขึ้น
วันที่ 16 ตุลาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ลดระดับพายุไต้ฝุ่นให้กลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงในขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และวันต่อมาศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ลดระดับพายุไต้ฝุ่นให้กลายเป็นพายุโซนร้อนเช่นกัน เนื่องจากอากาศแห้งแทรกซึมเข้าไปในโครงสร้างของพายุในขณะที่พายุเริ่มเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตก หลังจากนั้นพายุก็เคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และขึ้นถึงขอบด้านทางทิศตะวันตกของสันเขากึ่งเขตร้อนในขณะที่ศูนย์กลางของพายุเปิดโล่งเต็มที่เมื่ออากาศเย็นจากทะเลจีนตะวันออกพัดเข้ามาในพายุต่อมา
วันที่ 18 ตุลาคม พายุได้เคลื่อนตัวออกจากพื้นที่รับผิดชอบของประเทศฟิลิปปินส์ จึงทำให้สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ได้ออกคำแนะนำสุดท้ายเมื่อพายุเริ่มเคลื่อนตัวเร็วขึ้น การพาความร้อนลึกก็ลดลงในขณะที่อากาศแห้งล้อมรอบศูนย์กลางของพายุพร้อมกับลมเฉือนที่เพิ่มขึ้น เนื่องจากร่องความกดอากาศระดับบนทำให้เกิดการทรุดตัวอย่างหนักตามแนวด้านทางทิศตะวันตกของศูนย์กลางพายุ และไม่นานพายุโซนร้อนพระพิรุณก็ฝังตัวอยู่ในกลุ่มความกดอากาศที่มีลมเฉือนรุนแรง เนื่องจากโครงสร้างของพายุเริ่มขยายตัวโดยการพาความร้อนลึกคลี่คลาย และเคลื่อนตัวไปทางทิศเหนือของศูนย์กลางพายุเริ่มเปลี่ยนผ่านนอกเขตร้อนในช่วงปลายวันเดียวกัน
วันที่ 19 ตุลาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ออกคำแนะนำสุดท้ายในช่วงเช้าของวันถัดมา เนื่องจากอากาศเย็น และแห้งแทรกซึมเข้าสู่ศูนย์กลางของพายุจากทางทิศตะวันตก พายุโซนร้อนพระพิรุณได้กลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนอย่างสมบูรณ์ 12 ชั่วโมงต่อมา ขณะที่พายุเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือก่อนจะเปลี่ยนทิศไปทางทิศเหนือ และถูกสังเกตเห็นครั้งสุดท้ายใกล้หมู่เกาะอะลูเชียน