stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ถนนหลวง
ประวัติ

ถนนหลวงเป็นถนนที่สร้างในปี พ.ศ. 2436 โดยพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิธาดา เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการได้กราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า ควรจะตัดถนนใหม่ระหว่างถนนเจริญกรุง ถนนบำรุงเมือง ตั้งต้นตั้งแต่ป้อมเสือทยานไปบรรจบถนนริมคลองผดุงกรุงเกษมโดยข้ามคลองคูพระนคร ตรงไปออกถนนหน้าวัดเทพศิรินทราวาส ถึงสถานีรถไฟหัวลำโพง ตั้งชื่อว่าถนนหลวง  อันมีควาหมายว่า "ถนนของพระเจ้าแผ่นดิน" ทรงให้เหตุผลในการตัดถนนสายนี้ว่า เพื่อสำหรับผู้ที่จะไปขึ้นรถไฟ เพื่อเดินทางไปนครราชสีมาได้สะดวก และเป็นที่งดงามและแสดงถึงความเจริญของบ้านเมืองด้วย โดยสร้างเป็นถนนสำหรับคนเดินและรถม้า ระหว่างการก่อสร้างถนนหลวงใน พ.ศ. 2440 ปรากฏว่ามีผู้ขัดขวางการสร้างถนน โดยทำร้ายกุลีชาวจีนที่ก่อสร้างจนไม่สามารถก่อสร้างได้ พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิธาดา เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการได้มีหนังสือกราบทูลพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นนเรศร์วรฤทธิ์ เสนาบดีกระทรวงนครบาล โดยทรงต่อว่ากระทรวงนครบาลซึ่งส่งมอบที่ดินให้กระทรวงโยธาธิการ เข้าใจว่าทรงจัดการเรื่องการเวนคืนที่ดินเรียบร้อยแล้ว และถือว่าเป็นหน้าที่ของกระทรวงนครบาลที่จะป้องกันระงับการทะเลาะวิวาท แต่ปรากฏว่ากระทรวงนครบาลไม่ได้อารักขาการสร้างถนน ทำให้เกิดเหตุขึ้นและปล่อยให้เรื่องล่าช้าจนหมดเขตฟ้องร้อง ต้องจ่ายพระราชทรัพย์ทำขวัญกุลี
ในการก่อสร้างถนนหลวงนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างสะพานนพวงศ์ขึ้นด้วย โดยมีพระราชปรารภให้เปิดสะพานทันวันเฉลิมพระชนมพรรษาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2440 ซึ่งเป็นวันที่มีพระชนมพรรษาเท่าพระเจ้าพี่ยาเธอ กรมหมื่นมเหศวรศิววิลาส (พระองค์เจ้านพวงศ์) จึงต้องเร่งดำเนินการสร้างถนนหลวง ให้เสร็จทันเวลาที่จะเสด็จพระราชดำเนินเปิดสะพานนพวงศ์
ดูเพิ่ม

ถนนลูกหลวง
ถนนหลานหลวง
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนหลวง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′51″N 100°30′37″E﻿ / ﻿13.747497°N 100.510172°E﻿ / 13.747497; 100.510172
ถ้ำเวียร์ยอฟกินา

43°24′56″N 40°21′23″E﻿ / ﻿43.41556°N 40.35639°E﻿ / 43.41556; 40.35639
ถ้ำเวียร์ยอฟกินา
ที่ตั้งของถ้ำเวียร์ยอฟกินาในประเทศจอร์เจีย
ถ้ำเวียร์ยอฟกินา (รัสเซีย: Пещера Верёвкина, จอร์เจีย: ვერიოვკინას გამოქვაბული) เป็นถ้ำที่ลึกที่สุดในโลกเท่าที่รู้จัก ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 2,309 เมตร ในเทือกเขา Arabika Massif ใน Gagra Range ใน Western Caucasus ในกากรา เขตอับคาเซีย ประเทศจอร์เจีย ทางเข้าตั้งอยู่ระหว่างภูเขา Krepost (2384 เมตร) และ Zont (2382 เมตร)
อยู่ใกล้ทางตีนเขา Krepost มากกว่า ทางเข้ามีความลึก 32 เมตร
การตั้งชื่อ

ในปี 1968 ถ้ำได้มีชื่อว่า S-115 ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนเป็น P1-7 และในปี 1986 ได้เปลี่ยนชื่อตามนักสำรวจถ้าและนักดำน้ำถ้ำอะเลคซันดร์ เวียร์ยอฟกิน ที่ได้เสียชีวิตในปี 1983 ระหว่างสำรวจแอ่งถ้ำ (siphon) ในถ้ำ Su-Akan ที่ Sary-Tala massif, สาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย ประเทศรัสเซีย
ประวัติการสำรวจ

ค.ศ. 1968 – ถ้ำถูกค้นพบโดยนักสำรวจถ้ำจากครัสโนยาสค์ ซึ่งก็ได้ลงสำรวจไปถึง 115 เมตรและชื่อ S-115 ในแผนที่
1982 – ถ้ำได้ถูกสำรวจเป็นครั้งที่สองโดยชมรมสำรวจถ้ำ (speleoclub) "Perovo" จากมอสโกและได้เปลี่ยนชื่อเป็น P1-7
1983–1986: นักสำรวจถ้ำจากกลุ่มเดียวกันได้ทำการสำรวจต่อจนถึงความลึก 440 เมตร
1986–2000: ไม่มีการสำรวจเกิดขึ้น
2000–2015: ชมรมสำรวจถ้ำ "Perovo" และทีม "Perovo-speleo" ได้ทำการสำรวจต่อจนถึงจุดใต้สุดของถ้ำ แต่อย่างไรก็ตาม ถ้ำก็ยังคงมีความลึกที่ 440 เมตร
สิงหาคม 2015 – นักสำรวจถ้ำจากชมรมสำรวจถ้ำ "Perovo" ได้ทำการค้นพบแขนงใหม่ของถ้ำ ความลึกที่แน่นอนของมันคือ 156 เมตร ทำให้มีการสำรวจเพิ่มขึ้นในภายหลัง
มิถุนายน 2016 – ทีมสำรวจ "Perovo-speleo" ได้ทำการสำรวจถึงความลึก 630 เมตร
สิงหาคม 2016 – ทีมสำรวจร่วมของ "Perovo-speleo" และ "Perovo" speleoclub ได้ถึงความลึก 1,010 เมตร
ตุลาคม 2016 – การสำรวจของทีม "Perovo-speleo" ทำให้ถ้ำได้มีความลึก 1,350 เมตร
กุมภาพันธ์ 2017 – การสำรวจของทีม "Perovo-speleo" ได้ถึงระดับความลีก 1,832 เมตร ทำให้เป็นถ้ำที่ลึกเป็นอันดับที่สองของโลกแซงถ้ำ Krubera (Voronya)
ช่วงเริ่มต้นของสิงหาคม 2017 – ชมรมสำรวจถ้ำ "Perovo" ได้สำรวจจนถึงความลึก 2,151 เมตรค้นพบทางยาวเป็นแนวนอน เวียร์ยอฟกินากลายเป็นถ้ำที่ลึกมาก (มากกว่า 2 กิโลเมตร) อันดับที่สอง และเป็นถ้ำที่ลึกที่สุดที่สามารถเข้าถึงได้โดยไม่ใช้อุปกรณ์ดำน้ำ
ช่วงหลังของสิงหาคม 2017 – ทีม "Perovo-speleo"ได้ลงไปถึงระดับความลึก 2,204 เมตร ทำให้กลายเป็นถ้ำที่ลึกที่สุดในโลก รวมถึงได้ค้นพบเส้นทางแนวนอนใต้ -2,100 เมตรและได้ถูกสำรวจแล้ว
มีนาคม 2018 – การสำรวจเพิ่มเติมจากทีมเดียวกันได้เพิ่มเส้นทางลงแผนที่ถ้ำมากกว่ากิโลเมตร รวมถึงได้วัดระดับความลึกของ "The last Nemo station" ที่เป็นบ่อน้ำท้ายสุด ซึ่งลึก 8.5 เมตรทำให้ความลึกรวมของถ้ำถึง 2,212 เมตร
ดูเพิ่ม

รายชื่อถ้ำที่ลึกที่สุด
แผนที่ตัดแนวดิ่งของถ้ำ
บุญนิธิ

บุญนิธิ (อ่านว่า บุน-นิ-ทิ) แปลว่า ขุมทรัพย์คือบุญ หมายถึง บุญที่ทำสะสมไว้มาก ๆ จนพอกพูนเป็นบุญกองใหญ่ ท่านเปรียบบุญเหมือนกับขุมทรัพย์ด้วยเหตุผลว่า ขุมทรัพย์นั้นสามารถนำประโยชน์มาให้แก่ผู้เป็นเจ้าของได้มาก เช่นนำมากินใช้ นำมาปกป้องกำจัดปัดเป่าอันตรายทั้งปวงได้ และอยู่กับที่ไม่ถูกทำลายได้ง่าย บุญก็มีลักษณะเช่นนั้น คือเป็นสมบัติส่วนตัวของผู้ทำ โจรลักไปไม่ได้ น้ำท่วมไม่ได้ ติดตามอำนวยผลให้ผู้ทำไปทุกภพทุกชาติ ทำให้เจ้าของบุญได้เสวยผลบุญตลอดเวลา ทำให้ได้สมบัติที่ชอบใจทั้งปวง ทำให้ได้ลาภ ยศ สรรเสริญ และทำให้บรรลุมรรคผลนิพพานได้ แม้ความปรารถนาจะเป็นพระอรหันต์ เป็นพระพุทธเจ้าก็สำเร็จได้ด้วยบุญนิธิ
นภาพล พยัคฆ์อนันต์

นภาพล พยัคฆ์อนันต์ เป็นชาวจังหวัดสงขลา สถิติการชก  8 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 1) แพ้ 2
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 22 ธ.ค. 2537 แพ้คะแนน อซาดิน อันฮาร์ (อินโด) ที่ อินโด
ท่าอากาศยานลอนดอนซิตี

ท่าอากาศยานลอนดอนซิตี (London City  Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองนิวแฮม ในอีสลอนดอน ประเทศอังกฤษ รองรับพื้นที่ศูนย์กลางการเงินของลอนดอน และเนื่องจากทางวิ่งของท่าอากาศยานแห่งนี้มีระยะสั้น จึงมีข้อจำกัดด้านขนาดเครื่องบินที่มาใช้บริการ
สายการบิน

เคแอลเอ็ม
เคแอลเอ็มซิตีฮ๊อปเปอร์
บริติช แอร์เวย์
บีเอซิตีฟลายเออร์
ยูโรแมนซ์
ลักซ์แอร์
ลุฟต์ฮันซา
ลุฟต์ฮันซาเรจินัล ให้บริการโดย คอนแท็คแอร์
ลุฟต์ฮันซาเรจินัล ให้บริการโดย ซีร์รัสแอร์ไลน์
ลุฟต์ฮันซาเรจินัล ให้บริการโดย ลุฟต์ฮันซาซิตีไลน์
ลุฟต์ฮันซาเรจินัล ให้บริการโดย อักสบูร์กแอร์เวย์
วีเอลเอ็มแอร์ไลน์
สก็อตแอร์เวย์
สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์
ให้บริการโดย ทรานสวีดแอร์เวย์
สวิสอินเตอร์เนชั่นเนลแอร์ไลน์
สวิสยูโรเปียนแอร์ไลน์
แอร์ฟรานซ์
ให้บริการโดย ซิติเจ็ต
ให้บริการโดย สก็อตแอร์เวย์
แอร์วัน
ให้บริการโดย ทรานสวีดแอร์เวย์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ท่าอากาศยานลอนดอนซิตี (อังกฤษ)
London City Airport Consultative Committee เก็บถาวร 2019-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
ชัชวาล ขาวละออ

ชัชวาล ขาวละออ ชื่อเล่น แมกซ์ เกิดวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2531 เป็นนักกีฬาเทควันโดชายทีมชาติไทย ซึ่งได้เข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2010 และสามารถเอาชนะซู่ เจียหลิน ซึ่งเป็นนักกีฬาเทควันโดจากจีนไทเป ด้วยคะแนน 7-3 ก่อนเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 54 กก. และสามารถเอาชนะคิม ซองโฮ จากเกาหลีใต้ ด้วยคะแนน 8-6 โดยชัชวาลมีชเว ยองซอก ผู้ฝึกสอนชาวเกาหลีใต้เป็นผู้ให้การดูแล
ประวัติ

ชัชวาล ขาวละออ สำเร็จการศึกษา สาขา วิทยุและโทรทัศน์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต[ต้องการอ้างอิง]
ด้านกิจกรรมเพื่อสังคม ชัชชาล ขาวละออ ยังมีบทบาทในการช่วยเหลือสังคมโดยการเป็นอาสาสมัครให้กับมูลนิธิร่วมกตัญญู โดยมีรหัสประจำตัวคือ "นคร046"[ต้องการอ้างอิง]
ชีวิตส่วนตัว

ชัชวาล ขาวละออ เป็นบุตรคนที่ 3 โดยเป็นพี่ชายคนรองของ น.พ.​ชาวาลา ขาวละออ[ต้องการอ้างอิง]
ผลงานที่ผ่านมา

พ.ศ. 2546 แชมป์เยาวชนเอเชีย ครั้งที่ 2 ประเทศเวียดนาม
พ.ศ. 2548 แชมป์เยาวชนเอเชีย ครั้งที่ 3 ประเทศคาซัคสถาน
พ.ศ. 2548 แชมป์โคเรียโอเพ่น ประเทศเกาหลีใต้
พ.ศ. 2549 แชมป์เอเชีย ครั้งที่ 17
พ.ศ. 2549 แชมป์เทควันโดมหาวิทยาลัยโลก ครั้งที่ 9 ประเทศสเปน (นอกมหกรรม)
พ.ศ. 2550 แชมป์กีฬามหาวิทยาลัยโลก ครั้งที่ 24 ที่กรุงเทพ
พ.ศ. 2550 แชมป์ซีเกมส์ ครั้งที่ 24 ที่นครราชสีมา
พ.ศ. 2553 รางวัลนักกีฬาสมัครเล่นดีเด่นชาย เนื่องในวันกีฬาแห่งชาติ
พ.ศ. 2555 รางวัลนักกีฬาสมัครเล่นยอดเยี่ยมชาย สยามกีฬาอวอร์ดส์ ครั้งที่ 6
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับเทควันโดจากกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Profile from Sports-Reference เก็บถาวร 2009-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นัตสึโกะ ฮาชิโมโตะ

| นัตสึโกะ ฮาชิโมโตะ |
| --- | --- |

เกิด: 19 มีนาคม พ.ศ. 2399 จักรวรรดิญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2416 (17 ปี) จักรวรรดิญี่ปุ่น
คู่สมรส: จักรพรรดิเมจิ (พ.ศ. 2415–2416)
บุตร: วากาตากาโยริฮิเมะ โนะ มิโกโตะ
บิดามารดา: นัตสึนางะ ฮางาชิโบโจ เรโกะ ฮาชิโมโตะ
นัตสึโกะ ฮาชิโมโตะ (ญี่ปุ่น: 橋本 夏子; โรมาจิ: Hashimoto Natsuko; 19 มีนาคม พ.ศ. 2399 – 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2416) เป็นบาทบริจาริกาท่านที่สองในจักรพรรดิเมจิ เป็นธิดาของนัตสึนางะ ฮางาชิโบโจ (橋本麗子) ขุนนางตำแหน่งโชนางง กับเรโกะ ฮาชิโมโตะ (橋本麗子) ซึ่งเป็นสตรีชั้นสูง ต่อมาซาเนอากิระ ฮาชิโมโตะ (橋本麗子) ขุนนางตำแหน่งไดนางง และชิซูโกะ ฮางิวาระ (橋本麗子) ภรรยา รับนัตสึโกะเป็นบุตรบุญธรรม
นัตสึโกะถวายตัวเป็นบาทบริจาริกาลำดับที่สองในจักรพรรดิเมจิตั้งแต่ พ.ศ. 2415 ประสูติการพระราชธิดาพระองค์แรกคือ วากาตากาโยริฮิเมะ โนะ มิโกโตะ (稚高依姫尊) เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2416 และสิ้นพระชนม์ตั้งแต่แรกประสูติ ส่วนพระสนมนัตสึโกะก็ถึงแก่กรรมในวันถัดมาจากอาการแทรกซ้อนหลังคลอด
สุสานของนัตสึโกะตั้งอยู่ในสุสานหลวงโทชิมางาโอกะ วัดโกโกกุจิ เขตบุงเกียว กรุงโตเกียว
นครซินจู๋

นครในภาคเหนือของไต้หวัน
บทความนี้เกี่ยวกับนครซินจู๋ สำหรับเทศมณฑล ดูที่ เทศมณฑลซินจู๋
| ซินจู๋ 新竹 |
| --- | --- |
นคร
นครซินจู๋
สถานที่ต่าง ๆ ในนครซินจู๋
   ธง โลโก้
สมญา: นครแห่งลม (風城)
ที่ตั้งของนครซินจู๋ในประเทศไต้หวัน
พิกัด: 24°49′N 120°59′E﻿ / ﻿24.817°N 120.983°E﻿ / 24.817; 120.983
ประเทศ:  สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
มณฑล: มณฑลไต้หวัน (ไม่มีแล้วในทางพฤตินัย)
ภูมิภาค: ภาคเหนือ
ศูนย์กลาง: เขตเหนือ
เขต:  3 เขต เขตตะวันออก เขตเหนือ เขตเซียงชาน 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: หลิน จื้อเจียน (DPP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 104.15 ตร.กม. (40.21 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 20 จาก 22
ประชากร (ตุลาคม 2019)
 • ทั้งหมด: 448,207 คน
 • อันดับ: 15 จาก 22
 • ความหนาแน่น: 4,300 คน/ตร.กม. (11,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานไต้หวัน)
รหัสไปรษณีย์: 300
รหัสพื้นที่: (0)3
รหัส ISO 3166: TW-HSZ
สัญลักษณ์:  
 • นก: นกสาลิกาปากดำ (Pica pica)
 • ดอกไม้: อาซาเลีย
เว็บไซต์: www.hccg.gov.tw/en/ 
นครซินจู๋ เป็นนครตั้งอยู่ทางภาคเหนือของไต้หวัน เป็นที่รู้จักดีในชื่อเล่นว่า "นครแห่งลม" (風城) เนื่องจากมีลมพัดแรงเสมอ ถูกล้อมรอบด้วยเทศมณฑลซินจู๋ทางทิศเหนือและทิศตะวันออก เทศมณฑลเหมียวลี่ทางทิศใต้ และช่องแคบไต้หวันทางตะวันตก โดยแบ่งออกเป็นสามเขต ได้แก่ เขตเหนือ (北區) เขตตะวันออก (東區) และเขตเซียงซาน (香山區 แปลว่า เขาภูเขาหอม)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ  (ในภาษาอังกฤษ)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ นครซินจู๋ ที่โอเพินสตรีตแมป
| ด ค กนครในประเทศไต้หวัน |
| --- | --- |
นครปกครองโดยตรง:  เกาสฺยง  ซินเป่ย์  เถา-ยฺเหวียน  ไถจง  ไถหนาน  ไทเป 
นครภายใต้มณฑล:  จีหลง  เจียอี้  ซินจู๋ 
นครภายใต้เทศมณฑล:  จางฮว่า  จู๋เป่ย์  โต่วลิ่ว  ไถตง  โถวเฟิ่น※  ไท่เป่า  ผิงตง  ผูจื่อ※  ยฺเหวียนหลิน※  หนานโถว  หม่ากง  เหมียวลี่  อี๋หลาน  ฮวาเหลียน 
ศูนย์กลางเทศมณฑลที่ไม่ใช่นคร:  จินเฉิง  หนานกาน 
หมายเหตุ: ※ นครที่ไม่ได้เป็นศูนย์กลางเทศมณฑล
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
ถนนพุทธมณฑล สาย 1

ถนนพุทธมณฑล สาย 1
ถนนพุทธมณฑล สาย 1 (อักษรโรมัน: Thanon Phutthamonthon Sai 1) เป็นถนนสายหนึ่งในท้องที่เขตภาษีเจริญและเขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร มีจุดเริ่มต้นตั้งแต่ถนนเพชรเกษม ซ้อนทับแนวซอยเพชรเกษม 60/2 เดิม มุ่งตรงไปทางทิศเหนือ ตัดกับถนนบางแวกและถนนพรานนก-พุทธมณฑล สาย 4 ซ้อนทับและตัดผ่านแนวถนนพุทธมณฑล สาย 1 (สายเดิม) ซึ่งมีลักษณะคดเคี้ยว จากนั้นตัดกับถนนบรมราชชนนีและถนนสวนผัก ไปสิ้นสุดที่ทางรถไฟสายใต้
ประวัติ

โครงการถนนพุทธมณฑล สาย 1 เกิดขึ้นพร้อมกับโครงการจัดตั้งพุทธมณฑลเพื่อฉลอง 25 พุทธศตวรรษ ทางราชการได้เวนคืนที่ดินโดยจ่ายเงินบางส่วนแก่เจ้าของที่ดิน แต่ทิ้งการดำเนินการไว้เป็นเวลานานจึงกลับมาดำเนินการต่อ ทำให้เกิดข้อพิพาทกับเอกชนเจ้าของที่ดิน เป็นปัญหายืดเยื้อทำให้ไม่อาจสร้างถนนได้เป็นเวลานานมากจนบางคนเรียกว่า "ถนนเจ็ดชั่วโคตร" ต่อมากรุงเทพมหานครได้ยินยอมจ่ายค่าเวนคืนที่ดินในอัตราที่เป็นที่พอใจของเจ้าของที่ดิน จึงดำเนินการก่อสร้างต่อได้ ปัจจุบันก่อสร้างแล้วเสร็จตลอดทั้งโครงการตั้งแต่ พ.ศ. 2553 และใช้สัญจรได้แล้ว
รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 ถนนพุทธมณฑล สาย 1 (เพชรเกษม-เลียบทางรถไฟสายใต้)
| กรุงเทพมหานคร | 0+000 | แยกพุทธมณฑล สาย 1 | ตรงไป:  ถนนสาย ฉ 1 ไปถนนเทอดไท | ตรงไป:  ถนนสาย ฉ 1 ไปถนนเทอดไท |  |
| กรุงเทพมหานคร | 0+000 | แยกพุทธมณฑล สาย 1 |  ถนนเพชรเกษม ไปอ้อมน้อย, สามพราน  |  ถนนเพชรเกษม ไปบางแค, ท่าพระ |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกพุทธมณฑล สาย 1–บางแวก |  ถนนบางแวก ไปถนนกาญจนาภิเษก  |  ถนนบางแวก ไปแยกพาณิชยการธนบุรี |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | − |  ถนนพรานนก-พุทธมณฑล สาย 4 ไปถนนกาญจนาภิเษก                 |  ถนนพรานนก-พุทธมณฑล สาย 4 ไปแยกไฟฉาย |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | − |  ถนนบรมราชชนนี ไปศาลายา, นครชัยศรี  |  ถนนบรมราชชนนี ไปตลิ่งชัน, พระปิ่นเกล้า |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกพุทธมณฑล สาย 1–สวนผัก |  ถนนสวนผัก ไปถนนกาญจนาภิเษก                 |  ถนนสวนผัก ไปตลาดกรุงนนท์, ถนนราชพฤกษ์ |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | − |  ถนนเลียบทางรถไฟสายใต้ ไปถนนกาญจนาภิเษก                 | ไม่มี |  |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนพุทธมณฑล สาย 1
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°45′17″N 100°24′23″E﻿ / ﻿13.754605°N 100.406280°E﻿ / 13.754605; 100.406280
| ด ค กโครงการถนนพุทธมณฑล |
| --- | --- |
รายชื่อถนนในโครงการ:  ถ.พุทธมณฑล สาย 1  ถ.พุทธมณฑล สาย 2  ถ.พุทธมณฑล สาย 3  ถ.พุทธมณฑล สาย 4  ถ.พุทธมณฑล สาย 5  ถ.พุทธมณฑล สาย 6  ถ.พุทธมณฑล สาย 7  ถ.พุทธมณฑล สาย 8  ถ.อุทยาน  ถ.พรานนก-พุทธมณฑล สาย 4
ธันเดอร์โบลต์ แพตเตอร์สัน

| Thunderbolt Patterson |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: Claude Patterson
เกิด:  (1941-07-08) 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1941 (83 ปี) Waterloo, Iowa, U.S.
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Claude Peters K.O. Patterson Sweet Daddy Brown T-Bolt Thunderbolt Patterson Thunderbolt Peters
ส่วนสูง: 6 ฟุต 0 นิ้ว (183 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 242 ปอนด์ (110 กิโลกรัม)
มาจาก: Atlanta, Georgia, U.S.
ฝึกหัดโดย: Pat O'Connor Steve Kovacs
เปิดตัว: 1964
รีไทร์: 1994
คล็อด แพตเตอร์สัน (เกิด 8 กรกฎาคม 1941) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ ธันเดอร์โบลต์ แพตเตอร์สัน เขาเริ่มอาชีพของเขาในปี 1964 และปล้ำในฟลอริดา จอร์เจีย และแคโรไลนาเป็นหลัก ในช่วงต้นทศวรรษ 1970 เขาถูกขึ้นบัญชีดำโดย National Wrestling Alliance จากการปรากฏตัวซ้ำหลายครั้งโดยมีการเลื่อนตำแหน่งที่ผิดกฎหมาย การร้องเรียนเรื่องการเหยียดเชื้อชาติในสถาบัน และความพยายามในการจัดตั้งสหภาพแรงงานของนักมวยปล้ำ
ในปี 2024 ได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame
แชมป์และรางวัล

Championship Wrestling from Florida
NWA Brass Knuckles Championship  (Florida version)  (1 time)
NWA Florida Heavyweight Championship (1 time)
Championship Wrestling from Georgia
NWA National Tag Team Championship (1 time) - with Ole Anderson
Continental Wrestling Association
CWA World Heavyweight Championship (1 time)
George Tragos/Lou Thesz Professional Wrestling Hall of Fame
Lou Thesz Award (2019)
Georgia Championship Wrestling
NWA Georgia Tag Team Championship (3 times) - with Mr. Wrestling (1), Tommy Rich (1), and Tony Atlas (1)
NWA Georgia Television Championship (2 times)
International Championship Wrestling
ICW United States Heavyweight Championship (1 time)
Maple Leaf Wrestling
NWA United States Heavyweight Championship  (Toronto version)  (1 time)
Mid-Atlantic Championship Wrestling
NWA Atlantic Coast Tag Team Championship (1 time) - with Jerry Brisco
NWA Big Time Wrestling
NWA American Tag Team Championship (4 times) - with Wahoo McDaniel (2) Toru Tanaka (1), and Johnny Valentine (1)
NWA Tri-State
NWA Brass Knuckles Championship  (Tri-State version)  (1 time)
Western States Sports
NWA Brass Knuckles Championship  (Amarillo version)  (4 times)
World Wrestling Association
WWA World Tag Team Championship (1 time) - with Alberto Torres
Wrestling Observer Newsletter
Worst on Interviews (1985)
WWE
WWE Hall of Fame (Class of 2024)
แหล่งข้อมูลอื่น

An interview with Thunderbolt Patterson
The Pro Wrestling Hall of Fame: Heroes and Icons
นิวัฒน์ ศรีสวัสดิ์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  นิวัฒน์ ศรีสวัสดิ์
วันเกิด:  19 สิงหาคม พ.ศ. 2490 (77 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดพิษณุโลก ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.74 m (5 ft 8 1⁄2 in)
ทีมชาติ
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2509-2510 |  ไทย U20 |   |   |
| 2510-2522 |  ไทย |  85 |  (55) |
นิวัฒน์ ศรีสวัสดิ์ ชื่อเล่น ต๋อง เกิดวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2490 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไทย เคยเป็นผู้ยิงประตูให้ทีมชาติไทยสูงสุดกับจำนวนประตู 55 ประตู จนได้รับฉายาว่า สิงห์สนามศุภ
ประวัติ

นิวัฒน์ ศรีสวัสดิ์ เกิดที่จังหวัดพิษณุโลก เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2490 นิวัฒน์เริ่มเล่นฟุตบอลมาตั้งแต่ระดับชั้นประถมศึกษา ในตำแหน่งผู้รักษาประตูในทีมของโรงเรียนจ่าการบุญ ภายหลังเปลี่ยนมาเล่นเป็นศูษย์หน้าตอนเข้าโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคุม จนทำให้พาทีมครองแชมป์รุ่นจิ๋วของจังหวัดได้ 3 ปีซ้อน กระทั่งปี พ.ศ. 2507 ซึ่งขณะนั้นนิวัฒน์มีอายุได้ 17 ปี ได้เข้ามาศึกษาต่อในกรุงเทพฯ และศึกษาที่โรงเรียนพลานามัย ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนสถานะเป็นสถาบันการพลศึกษาและมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติในที่สุด นิวัฒน์ลงเล่นในรายการฟุตบอลระดับอุดมศึกษา ปีถัดมา พ.ศ. 2508 ทางวิทยาลัยพลศึกษางดส่งทีมเข้าแข่งขัน นิวัฒน์จึงย้ายไปเล่นให้กับทีมของโรงเรียนปานะพันธุ์ สถาบันลูกหนังอันเลื่องชื่อแห่งวงการขาสั้นในเมืองไทย และสร้างชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในวงการลูกหนังขาสั้น ก่อนจะเล่นในสโมสรราชวิถี สโมสรการท่าเรือไทยและทีมชาติไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2509 - พ.ศ. 2522 โดยมีครูสอนฟุตบอลคือ  นายเดือน ดารา หรือเหงียน วัน ดึ๊ก อดีตดารานักเตะทีมชาติเวียดนามใต้ก่อนโอนสัญชาติเป็นไทย (บิดาของดาวยศ ดารา อดีตนักฟุตบอลทีมชาติไทยเช่นกัน) และอาจารย์สำเริง ไชยยงค์ ปรมาจารย์ลูกหนัง
นิวัฒน์ เป็นหนึ่งในขุนพลนักเตะตัวหลักของทีมชาติไทยที่ได้ผ่านเข้าไปเล่นฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 รอบสุดท้ายที่ประเทศเม็กซิโก
เกียรติประวัติ > ทีมชาติไทย

ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 12 ปี พ.ศ. 2522 : ชนะเลิศ
บุญทิน วงศ์รักมิตร

พลตำรวจเอก บุญทิน วงศ์รักมิตร (เกิด 29 สิงหาคม พ.ศ. 2475 ที่จังหวัดลำปาง) เป็นอดีตผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 2 (ภาคอีสาน)
พล.ต.อ.บุญทิน รับราชการครั้งสำคัญในภาคอีสาน ด้วยการดำรงตำแหน่งเป็นผู้กำกับการจังหวัดอุดรธานี ในขณะนั้นมีแก๊งลักรถออกอาละวาด พล.ต.อ.บุญทิน เป็นผู้ทำงานด้วยความเด็ดขาด มีชื่อเสียงโด่งดัง เหล่ามิจฉาชีพเกรงกลัว นักข่าวสายตำรวจและเหล่าตำรวจจึงให้ฉายาว่า "พญาอินทรี" ต่อมาย้ายมาเป็นผู้บังคับการตำรวจภูธร 4 ดูแลในหลายจังหวัดบริวารของจังหวัดนครราชสีมา และต่อมาก็ขึ้นเป็น ผู้บัญชาการตำรวจ ภาค 2  (อีสาน) ในยศพลตำรวจโท (พล.ต.ท.) ดูแลพื้นที่ 17 จังหวัดในภาคอีสาน สื่อมวลชนสายตำรวจและตำรวจทั่วไปจึงเพิ่มคำว่า "อีสาน" ต่อท้าย เป็น "พญาอินทรีอีสาน" หรือรู้จักทั่วไปในฉายา "อินทรีอีสาน"
ในการรับราชการครั้งสุดท้าย ได้รับยศพลตำรวจเอก (พล.ต.อ.) ได้เป็นเลขานุการและผู้ช่วยอธิบดีกรมตำรวจ (พล.ต.อ.เภา สารสิน)
ชีวิตส่วนตัว พล.ต.อ.บุญทิน สมรสกับนางสุขสงบ วงศ์รักมิตร ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสามคน คือ คุณยอดพจน์  วงศ์รักมิตร    พล.ต.หญิง ศิริพัตก์ วีระภุชงค์ และเกล็ดดาว วงศ์รักมิตร (ชื่อเล่น: ใหม่ สมรสกับ พล.อ.ไพโรจน์ พานิชสมัย อดีตรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด และเป็นมารดาของพิมดาว พานิชสมัย นักร้องและนักแสดงที่มีชื่อเสียง)  ปัจจุบันใช้ชีวิตหลังเกษียณอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2513 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2509 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
บิฟร็อสต์

บิฟร็อสต์ (นอร์สเก่า: Bifrǫst) เป็นสะพานสายรุ้งอันโชติช่วงที่เชื่อมระหว่างมิดการ์เดอร์ (แดนมนุษย์) กับอาสการ์เดอร์ (สรวงสวรรค์) จุดสิ้นสุดของสะพานบิฟร็อสต์บนสวรรค์อยู่ที่ฮิมินบิยอร์ก (Himinbjǫrg) อันเป็นที่พำนักของเทพเฮย์มดัลเลอร์ (Heimdallr) ผู้พิทักษ์สวรรค์จากพวกยักษ์ สะพานบิฟร็อสต์ถูกพยากรณ์ว่าจะถูกทำลายโดยกองทัพของยักษ์ไฟในเหตุการณ์รักนาร็อก นักวิชาการสมัยใหม่มองว่าสะพานบิฟร็อสต์อาจเป็นเป็นสัญลักษณ์แทนทางช้างเผือก
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง

แผนที่แสดงตำแหน่งของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง ถือเป็นดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ตรงบริเวณทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเวียดนาม โดยเป็นบริเวณที่แม่น้ำโขงซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากที่ราบสูงทิเบตแล้วไหลมาทางทิศใต้ผ่าน 6 ประเทศ ไหลออกสู่ทะเลจีนใต้ที่บริเวณนี้ โดยบริเวณที่เกิดการสะสมตัวของตะกอนในลักษณะของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำนั้นพบว่าแม่น้ำโขงมีการแตกออกเป็นสาขาย่อย ๆ หลายสาขา
ปัจจุบันพบว่าดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงมีความกว้างของดินดอนสามเหลี่ยมใหญ่ที่สุดที่หนึ่งของโลกและกินพื้นที่ 39,000 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเป็นสัดส่วนโดยมากของพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเวียดนาม พื้นที่ของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงส่วนที่ถูกปกคลุมด้วยน้ำนั้นขึ้นกับแต่ละฤดู เพราะปริมาณน้ำไม่เท่ากัน จากการศึกษาพบว่าบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงนั้นมีการพัดพาของน้ำมาประมาณ 470 ลูกบาศก์กิโลเมตรต่อปี ซึ่งน้ำที่ไหลมาในบริเวณนี้ได้พัดพาตะกอนมาตกสะสมประมาณ 790,000–810,000 ตารางกิโลเมตรต่อปี
นอกจากนี้พบว่าเมื่อประมาณ 6,000 ปีที่ผ่านมา มีการพอกของตะกอนในบริเวณนี้ในลักษณะการพอกคืบเข้าไปในทะเลคิดเป็น 200 กิโลเมตร รอบชายแดนของประเทศกัมพูชาและชายฝั่งทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม โดยในปัจจุบันพบว่าลักษณะปรากฏของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงนั้น มีรูปร่างคล้ายรูปสามเหลี่ยมที่กินเนื้อที่เป็นบริเวณกว้าง
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงได้มีการศึกษาเรื่องการกระจายตัวของสิ่งมีชีวิตบริเวณนี้ โดยพบว่าบริเวณนี้เป็นแหล่งรวมสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่กว่า 10,000 สายพันธุ์ ซึ่งทำให้บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงนี้นอกจากจะมีความน่าสนใจในการศึกษาเกี่ยวกับลักษณะทางธรณีวิทยาแล้วยังมีความน่าสนใจเป็นอย่างมากในการศึกษาเกี่ยวกับระบบชีววิทยาของพื้นที่
จากการสะสมตัวของตะกอนพบว่าตะกอนที่สะสมตัวในหุบเขาซึ่งทับอยู่บนชั้นตะกอนที่มีอายุสมัยไพลสโตซีน นั้นเกิดการสะสมตัวในช่วงที่มีเกิดเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเลอย่างรวดเร็วครั้งล่าสุด ซึ่งพบว่าแม่น้ำโขงในช่วงยุคน้ำแข็งครั้งล่าสุดหรือเมื่อประมาณ 18,000 ปีมาแล้วนั้น ตำแหน่งของทางน้ำอยู่ทางตะวันออกของบริเวณที่เป็นหุบเขาทำให้บริเวณหุบเขามีลักษณะเป็นปากแม่น้ำ ขณะที่น้ำทะเลเพิ่มสูงขึ้นจึงเกิดการสะสมตัวของตะกอนที่เป็นตะกอนปากแม่น้ำ เมื่อน้ำทะเลเพิ่มสูงขึ้นปากแม่น้ำจึงย้ายเข้าไปในแผ่นดินมากขึ้นทำให้บริเวณนี้ได้รับอิทธิพลจากกระบวนการทางทะเลมากขึ้น จึงเกิดการสะสมตัวของที่ราบที่ได้รับผลจากน้ำขึ้น-น้ำลง หลังจากนั้นพบว่าเกิดการสะสมตัวของตะกอนดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเมื่อประมาณ 6,000 ปีที่แล้ว ซึ่งเป็นช่วงที่น้ำทะเลขึ้นสูงสุดและกำลังเริ่มลดลงเรื่อย ๆ ทำให้พบลักษณะการเพิ่มขึ้นของขนาดเม็ดตะกอนเมื่อใกล้พื้นผิวมากขึ้น โดยเราสามารถแบ่งดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงออกเป็น 2 บริเวณตามอิทธิพลหลักที่มีผลต่อการสะสมตัวของตะกอนในแต่ละบริเวณ คือ
ส่วนของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำที่อยู่ด้านใกล้แผ่นดิน พบว่าเป็นบริเวณที่ได้รับอิทธิพลจากกระบวนการทางแม่น้ำและน้ำขึ้น-น้ำลงเป็นหลัก
ส่วนของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำที่อยู่ด้านใกล้ทะเล พบว่าเป็นบริเวณที่ได้รับอิทธิพลจากกระบวนการทะเลคือคลื่นและน้ำขึ้น-น้ำลงเป็นหลัก
ลักษณะทางภูมิศาสตร์

ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงมีพื้นที่อยู่ทางทิศตะวันตกของนครโฮจิมินห์ โดยมีการสะสมตัวของตะกอนเกิดเป็นรูปร่างคล้ายรูปสามเหลี่ยมซึ่งกินพื่นที่เป็นบริเวณกว้าง กล่าวคือพื้นที่บางส่วนของจังหวัดเตี่ยนยางทางทิศตะวันออกถึงจังหวัดอันยางและจังหวัดเกียนยางทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ โดยถ้ามองสัดส่วนที่กว้างขึ้นเราจะพบว่าดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงนั้นตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำโขง ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเวียดนาม
นอกจากนี้ในบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงยังพบว่าเป็นบริเวณที่มีภูมิประเทศที่หลากหลายมาก โดยบริเวณนี้พบทั้งภูเขาและพื้นที่สูงทางทิศเหนือและทิศตะวันตก และพบลักษณะของที่ราบน้ำท่วมถึงบริเวณทิศใต้ นอกจากนี้ยังพบว่าลักษณะภูมิประเทศบริเวณนี้เป็นบริเวณที่มีผลของการเกิดการเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลก ซึ่งมีปัจจัยหลักมาจากการเคลื่อนที่ชนกันของแผ่นอินเดียและแผ่นยูเรเซียเมื่อประมาณ 50 ล้านปีมาแล้ว
ลักษณะของตะกอนทรายที่พบบริเวณตอนล่างของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงมีการพัดพามาโดยแม่น้ำโขงเป็นหลัก ซึ่งการสะสมตัวของตะกอนในบริเวณนี้เริ่มเกิดขึ้นมามากกว่าล้านปีแล้ว
ลักษณะทางภูมิศาสตร์ > สภาพภูมิอากาศ

เนื่องมาจากบริเวณนี้เป็นบริเวณชายฝั่งทะเลที่มีความชันไม่มาก จึงทำให้ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงมีการท่วมของน้ำอันเนื่องมาจากการเพิ่มสูงขึ้นของระดับน้ำทะเลจากผลของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในปัจจุบัน โดยจากการศึกษาของสถาบันวิจัยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของมหาวิทยาลัยเกิ่นเทอของประเทศเวียดนามพบว่าจากการศึกษาสามารถคาดคะเนได้ว่าหลายจังหวัดในประเทศเวียดนามจะจมอยู่ใต้น้ำในปี 2030 โดยพื้นที่เสี่ยงที่สุดคือจังหวัดเบ๊นแตรและจังหวัดลองอัน ซึ่งจากการศึกษาพบว่าถ้ามีการเพิ่มสูงขึ้นของระดับน้ำทะเลประมาณ 1 เมตร ทั้งสองจังหวัดนี้มีความเสี่ยงต่อการท่วมของน้ำสูงถึง 51% และ 49% ตามลำดับ