stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การ์ลูส ละฏูฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official blog
Latuff's official page on Twitpic
Latuff's official page on DeviantArt
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ
มิเรียม

พี่สาวของโมเสสและอาโรน
| มิเรียม |
| --- | --- |
ภาพจิตรกรรมของอันนา รีซีที่รับบทมิเรียม โดย Anselm Feuerbach
ผู้เผยพระวจนะ
นับถือ ใน: ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม
วันฉลอง: 15 หรือ 17 ธันวาคม
มิเรียม (อังกฤษ: Miriam; ฮีบรู: מִרְיָם Mīryām, แปลตรงตัว 'การกบฏ') ถูกระบุในคัมภีร์ไบเบิลฮีบรูว่าเป็นบุตรหญิงของอัมรามและโยเคเบด และเป็นพี่สาวคนโตของโมเสสและอาโรน มิเรียมเป็นผู้เผยพระวจนะหญิงและปรากฏครั้งแรกในหนังสืออพยพ
คัมภีร์โทราห์กล่าวถึงมิเรียมว่าเป็น "มิเรียมผู้เผยพระวจนะหญิง" และคัมภีร์ทัลมุด ระบุว่าเป็นมิเรียมเป็นหนึ่งในเจ็ดผู้เผยพระวจนะหญิงคนสำคัญของชาวอิสราเอล พระคัมภีร์บรรยายถึงมิเรียมเคียงข้างกับโมเสสและอาโรนว่าเป็นผู้พาชาวยิวในการอพยพจากอียิปต์: "เพราะว่าเราได้นำเจ้าขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์ และไถ่เจ้ามาจากเรือนทาส และเราใช้ให้โมเสส อาโรน และมิเรียม นำหน้าเจ้าไป" ในหนังสือมิดราช ระบุว่าโมเสสนำผู้ชายออกจากอียิปต์และสอนคัมภีร์โทราห์ ส่วนมิเรียมนำผู้หญิงออกจากอียิปต์และสอนคัมภีร์โทราห์
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล

มิเรียมเป็นบุตรหญิงของอัมรามและโยเคเบด เป็นพี่สาวของอาโรนและโมเสสซึ่งเป็นผู้นำของชาวอิสราเอลในดินแดนอียิปต์โบราณ เรื่องเล่าเกี่ยวกับวัยเด็กของโมเสสในคัมภีร์โทราห์บรรยายถึงพี่สาวของโมเสสที่ไม่ระบุชื่อกำลังยืนดูระหว่างที่ทารกโมเสสถูกวางในตะกร้าในแม่น้ำไนล์ (อพยพ 2:4 ) ความเชื่อดั้งเดิมระบุว่าพี่สาวของโมเสสคนนี้คือมิเรียม
ในเรื่องเล่าในหนังสืออพยพ มิเรียมได้รับการบรรยายว่าเป็น "ผู้เผยพระวจนะหญิง" เมื่อเธอนำชาวอิสราเอลร้องเพลงแห่งทะเลหลังกองทัพฟาโรห์ถูกทำลายที่ทะเลแดง
เมื่อชาวอิสราเอลตั้งค่ายอยู่ที่ฮาเซโรทหลังจากเขาซีนายไป มิเรียมและอาโรนพูดต่อต้านโมเสสเรื่องที่โมเสสจะแต่งงานกับ "หญิงชาวคูช" ที่ไม่ปรากฏชื่อคนหนึ่ง พระเจ้าจึงเสด็จลงมาในเสาเมฆและทรงตำหนิทั้งมิเรียมและอาโรน โดยทรงเน้นย้ำถึงอำนาจในฐานะผู้เผยวจนะสูงสุดของโมเสส หลังพระเจ้าเสด็จกลับไป มิเรียมก็เป็นโรคผิวหนังที่มีผิวหนังสีขาว (tzaraath นิยมแปลว่า "โรคเรื้อน") อาโรนจึงขอกับโมเสสเพื่อให้อภัยตนกับมิเรียมและให้มิเรียมได้รับการรักษา โมเสสจึงร้องทูลขอต่อพระเจ้า พระเจ้าตรัสว่ามิเรียมจะต้องถูกกักไว้นอกค่ายของชาวอิสราเอลเป็นเวลาเจ็ดวันจึงจะหายจากโรค
เกี่ยวกับการเสียชีวิตของมิเรียม คัมภีร์โทราห์บรรยายว่า "ชุมนุมชนทั้งหมดของคนอิสราเอลเข้ามาในถิ่นทุรกันดารศิน ในเดือนที่หนึ่ง ประชาชนพักอยู่ที่คาเดช และมิเรียมสิ้นชีวิต แล้วถูกฝังไว้ที่นั่น"
แหล่งข้อมูลอื่น

Miriam's Cup: A New Ritual for the Passover Seder
| ด ค กผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ฮีบรู / พันธสัญญาเดิม |
| --- | --- |
ยุคก่อนปฐมบรรพบุรุษ:  อาเบล‡  เอโนค‡  โนอาห์‡ (ในวรรณกรรมรับบี) 
ปฐมบรรพบุรุษ / ปฐมบรรพสตรี:  อับราฮัม  อิสอัค  ยาโคบ  ซาราห์ฺ 
ผู้เผยพระวจนะ ของวงศ์วานอิสลาเอลในโทราห์:  โมเสส (ในวรรณกรรมรับบี)  อาโรน  มิเรียม  เอลดาดและเมดาด  ฟีเนหัส 
ถูกกล่าวถึงใน หมวดผู้เผยพระวจนะยุคแรก:  โยชูวา  เดโบราห์  กิเดโอน  แซมสัน  เอลคานาห์  ฮันนาห์  อาบีกายิล  ซามูเอล  กาด  นาธัน  ดาวิด  ซาโลมอน  เยดูธูน  อาหิยาห์  เชไมยาห์  เอลียาห์  เอลีชา  อิดโด  ฮานานี  เยฮู  มีคายาห์  ยาฮาซีเอล  เอลีเอเซอร์บุตรโดดาวาหุ  เศคาริยาห์บุตรเยโฮยาดา  ฮุลดาห์ 
ผู้เผยพระวจนะใหญ่:  อิสยาห์ (ในวรรณกรรมรับบี)  เยเรมีย์  เอเสเคียล  ดาเนียล‡ (ในวรรณกรรมรับบี) 
ผู้เผยพระวจนะน้อย:  โฮเชยา  โยเอล  อาโมส  โอบาดีห์  โยนาห์ (ในวรรณกรรมรับบี)  มีคาห์  นาฮูม  ฮาบากุก  เศฟันยาห์  ฮักกัย  เศคาริยาห์  มาลาคี 
ลัทธิโนอาห์:  เบโอร์  บาลาอัม  โยบ (ในวรรณกรรมรับบี) 
อื่น ๆ:  อามอส  เบเออรี  บารุค  อากูร์  อุรียาห์  บุซี  โมรเดคัย  เอสเธอร์ (ในวรรณกรรมรับบี)  เอสรา  เนหะมีย์  รูธ  โอเดด  อาซาริยาห์ 
 ชื่อเอียงแสดงถึงบุคคลที่สถานะผู้เผยพระวจนะไม่ได้รับการยอมรับในระดับสากล  ‡ แสดงถึงบุคคลที่มีสถานะผู้เผยพระวจนะเฉพาะในศาสนาคริสต์
พระเจ้าราชาธิราช

สำหรับพงศาวดารมอญซึ่งมีการแปลเป็นภาษาพม่าและภาษาไทย ดูที่ ราชาธิราช
พระเจ้าราชาธิราช (มอญ: သၟိၚ်ရာဇာဓိရာတ်, ออกเสียงไฟล์:LL-Q13349 (mnw)-咽頭べさ-သၟိၚ်ရာဇာဓိရာတ်.wav; พม่า: ရာဇာဓိရာဇ်, เสียงอ่านภาษาพม่า: [jàzàdəɹɪ̀ʔ] หรือ [jàza̰dəɹɪ̀ʔ] หย่าซาดะยิต; ค.ศ. 1368–1421) มีพระนามเดิมว่า พญาน้อย หรือ มังสุระมณีจักร์ (มอญ: ဗညာနဲ, ออกเสียงไฟล์:LL-Q13349 (mnw)-咽頭べさ-ဗညာနဲ.wav; พม่า: ဗညားနွဲ့, [bəɲá nwɛ̰]) ทรงเป็นกษัตริย์มอญแห่งราชอาณาจักรหงสาวดี ระหว่างปี ค.ศ. 1384–1421 (พ.ศ. 1927–1964) ซึ่งได้รับการนับถือว่าเป็นหนึ่งในกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์มอญและพม่า พระองค์ประสบความสำเร็จในการรวบรวมดินแดนที่พูดภาษามอญทั้ง 3 แห่งในพม่าตอนล่างให้เป็นเอกภาพ และสามารถต้านทานการรุกรานของอาณาจักรอังวะซึ่งเป็นอาณาจักรของกลุ่มชนที่พูดภาษาพม่าในพม่าตอนบนไว้ได้ในช่วงสงครามสี่สิบปี (ค.ศ. 1385–1424)
ประวัติศาสตร์นิพนธ์

พงศาวดารแรกสุดที่กล่าวถึงพระองค์คือ ราชาธิราช โดยเป็นพงศาวดารที่มีรายละเอียดมากที่สุด มีข้อมูลเกี่ยวกับพระองค์และราชวงศ์เมาะตะมะ-หงสาวดีช่วงแรกที่น่าเชื่อถือ ส่วน พงศาวดารปากลัด ก็กล่าวถึงพระองค์ด้วย แต่ยังคงต้องพิสูจน์แหล่งที่มาและความน่าเชื่อถือของพงศาวดารในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 อย่างไรก็ตาม พงศาวดารขนาดเล็กอย่าง พงศาวดารหงสาวดี และ พงศาวดารมอญ มีข้อมูลเกี่ยวกับพระองค์เพียงเล็กน้อย โดยพงศาวดารหงสาวดีที่เขียนโดยพระสงฆ์มีเนื้อหาส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการอุปถัมภ์ทางศาสนาที่เจดีย์ชเวดากอง ให้ข้อมูลเพียงวรรคเดียวว่า ความสำเร็จตลอดทั้งชีวิตของพระเจ้าราชาธิราชคือการเมืองเป็นหลัก
| เหตุการณ์ | ราชาธิราช (ป>  คริสต์ทศวรรษ 1560) | ปากลัด (1912) | พงศาวดารหงสาวดี (1766) | มหาราชวงศ์ (1724) | มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ (1798) | มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว (1832) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| วันพระราชสมภพ | 28 มกราคม ค.ศ. 1368 | ค.ศ. 1367/68 | ป. ค.ศ. 1367/68 | ไม่ได้ระบุ | ไม่ได้ระบุ | ไม่ได้ระบุ |
| ครองราชย์ | 4 มกราคม ค.ศ. 1384 | 2 มกราคม ค.ศ. 1384 | ค.ศ. 1383/84 | ค.ศ. 1383/84 | ค.ศ. 1383/84 | ค.ศ. 1383/84 |
| เริ่มสงครามสี่สิบปี | ค.ศ. 1384/85 | ค.ศ. 1387/88 [sic] | ไม่ได้ระบุ | ค.ศ. 1386/87 | ค.ศ. 1385/86 | ค.ศ. 1386/87 |
| ระยะเวลาครองราชย์ | ~38 ปี | 38 [sic] | 38 ปี | 40 ปี | ~38 ปี | 40 ปี |
| ปีที่สวรรคต | ค.ศ. 1421/22 | ค.ศ. 1420/21 [sic] | ค.ศ. 1421/22 | ค.ศ. 1423/24 | ค.ศ. 1421/22 | ค.ศ. 1423/24 หรือ   1422/23 [sic] |
| พระชนมายุตอนสวรรคต | 53 พรรษา (ปีที่ 54) | 53 พรรษา (ปีที่ 54) | 53 พรรษา (ปีที่ 54) | ไม่ได้ระบุ | ไม่ได้ระบุ | ไม่ได้ระบุ |
เอสรา

บุคคลในประวัติศาสตร์ชาวยิวช่วงต้น
| เอสรา |
| --- | --- |
เอสราอ่านธรรมบัญญัติให้ประชาชน ภาพโดยกุสตาฟว์ ดอเร
นักบุญ, ปุโรหิต, ผู้เผยพระวจนะ
นับถือ ใน: โรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
วันฉลอง: 13 กรกฎาคม (โรมันคาทอลิก) 11 ธันวาคม (อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์)
ภาพจิตรกรรมของเอสราบนช่องไม้จากธรรมศาลา Dura-Europos synagogue (ศตวรรษที่ 3)
เอสรา (อังกฤษ: Ezra; /ˈɛzrə/; ฮีบรู: עֶזְרָא, ʿEzrāʾ; มีบทบาทในช่วง 480–440 ปีก่อนคริสตกาล) หรือ เอสดราส (อังกฤษ: Esdras มีชื่อเรียกอื่นว่า เอสราธรรมาจารย์ (อังกฤษ: Ezra the Scribe; עֶזְרָא הַסּוֹפֵר‎ ʿEzrāʾ hasSōfēr) ในวรรณกรรมชาซาล และ เอสราปุโรหิต (อังกฤษ: Ezra the Priest) เป็นธรรมาจารย์ (sofer) และปุโรหิต (kohen) ชาวยิวคนสำคัญในช่วงต้นของยุคพระวิหารที่สอง ในภาษากรีก-ละติน เอสรายังมีชื่่อเรียกว่า เอสดราส (กรีก: Ἔσδρας) ชื่อนี้อาจะเป็นคำแปลภาษาแอราเมอิกอย่างย่อของชือภาษาฮีบรู עזריהו‎ Azaryahu, "ยาห์ทรงช่วย" ในเซปทัวจินต์ภาษากรีก ชื่อถูกเขียนว่า Ésdrās (Ἔσδρας) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อในภาษาละติน Esdras
ในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์ เอสราเป็นบุคคลสำคัญในหนังสือเอสราและหนังสือเนหะมีย์ ซึ่งกล่าวกันว่าเอสราเป็นผู้เขียนหนังสือเอสราและเรียบเรียงหนังสือเนมะมีห์  เชื่อกันว่าเอสรายังเป็นผู้เขียนของหนังสือพงศาวดารและหนังสือมาลาคีด้วย เอสรามีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูคัมภีร์และศาสนาของชาวยิวให้กับประชาชนหลังกลับจากการตกเป็นเชลยในบาบิโลน และเป็นผู้บุคคลที่ได้รับความนับถืออย่างสูงในศาสนายูดาห์ เอสราได้รับการยกย่องเป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิกซึ่งกำหนดให้วันฉลองของเอสราคือวันที่ 13 กรกฎาคม วันเดียวกับของเนหะมีย์ที่เป็นคนร่วมสมัยกับเอสรา เอสรายังได้รับการยกย่องเป็นนักบุญในคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ซึ่งกำหนดให้วันฉลองของเอสราคือวันที่ 11 ธันวาคม
ดูเพิ่ม

หนังสือเอสราและหนังสือเนหะมีย์
แหล่งข้อมูลอื่น

Jewish Encyclopedia: Ezra the Scribe
Catholic Encyclopedia: Esdras
"Ezra" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). 1911.
| ด ค กผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ฮีบรู / พันธสัญญาเดิม |
| --- | --- |
ยุคก่อนปฐมบรรพบุรุษ:  อาเบล‡  เอโนค‡  โนอาห์‡ (ในวรรณกรรมรับบี) 
ปฐมบรรพบุรุษ / ปฐมบรรพสตรี:  อับราฮัม  อิสอัค  ยาโคบ  ซาราห์ฺ 
ผู้เผยพระวจนะ ของวงศ์วานอิสลาเอลในโทราห์:  โมเสส (ในวรรณกรรมรับบี)  อาโรน  มิเรียม  เอลดาดและเมดาด  ฟีเนหัส 
ถูกกล่าวถึงใน หมวดผู้เผยพระวจนะยุคแรก:  โยชูวา  เดโบราห์  กิเดโอน  แซมสัน  เอลคานาห์  ฮันนาห์  อาบีกายิล  ซามูเอล  กาด  นาธัน  ดาวิด  ซาโลมอน  เยดูธูน  อาหิยาห์  เชไมยาห์  เอลียาห์  เอลีชา  อิดโด  ฮานานี  เยฮู  มีคายาห์  ยาฮาซีเอล  เอลีเอเซอร์บุตรโดดาวาหุ  เศคาริยาห์บุตรเยโฮยาดา  ฮุลดาห์ 
ผู้เผยพระวจนะใหญ่:  อิสยาห์ (ในวรรณกรรมรับบี)  เยเรมีย์  เอเสเคียล  ดาเนียล‡ (ในวรรณกรรมรับบี) 
ผู้เผยพระวจนะน้อย:  โฮเชยา  โยเอล  อาโมส  โอบาดีห์  โยนาห์ (ในวรรณกรรมรับบี)  มีคาห์  นาฮูม  ฮาบากุก  เศฟันยาห์  ฮักกัย  เศคาริยาห์  มาลาคี 
ลัทธิโนอาห์:  เบโอร์  บาลาอัม  โยบ (ในวรรณกรรมรับบี) 
อื่น ๆ:  อามอส  เบเออรี  บารุค  อากูร์  อุรียาห์  บุซี  โมรเดคัย  เอสเธอร์ (ในวรรณกรรมรับบี)  เอสรา  เนหะมีย์  รูธ  โอเดด  อาซาริยาห์ 
 ชื่อเอียงแสดงถึงบุคคลที่สถานะผู้เผยพระวจนะไม่ได้รับการยอมรับในระดับสากล  ‡ แสดงถึงบุคคลที่มีสถานะผู้เผยพระวจนะเฉพาะในศาสนาคริสต์ 
| ด ค กหนังสือเอสรา |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล:  เอสรา 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10 
สถานที่:  ไซดอน  ไทระ  บาบิโลน  เยรูซาเล็ม  อาหะวา  เอกบาทานา 
บุคคล:  ชาวเลวี  เชอัลทิเอล  เซอร์ซีส  ไซรัส  ดาริอัส  ดาวิด  ทัทเธนัย  ยูดาห์  เยชูอา/โยชูวา  เศคาริยาห์  เศรุบบาเบล  อารทาเซอร์ซีส  อาสาฟ  อาหสุเอรัส  อิดโด  เอสรา  ฮักกัย 
วลี:  โขส  บ่าวไพร่ประจำพระวิหาร 
การประพันธ์:  ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร  เอสรา–เนหะมีย์ 
← 2 พงศาวดาร (บทที่ 36)  ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์     หนังสือดาเนียล (บทที่ 12) ในคัมภีร์ฮีบรูหนังสือเนหะมีย์ (บทที่ 1) →
| ด ค กหนังสือเนหะมีย์ |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล:  เนหะมีย์ 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13 
สถานที่:  ไซดอน  ไทระ  บาบิโลน  เยรูซาเล็ม  สุสา  อาหรับ  เอกบาทานา 
บุคคล:  เกเชม  เชอัลทิเอล  ไซรัส  ดาริอัส  โทบีอาห์  เนหะมีย์  ยูดาห์  เยชูอา/โยชูวา  เศคาริยาห์  เศรุบบาเบล  สันบาลลัท  อารทาเซอร์ซีส  อาหสุเอรัส  อิดโด  เอสรา  ฮักกัย 
วลี:  โขส  เชเขล  บ่าวไพร่ประจำพระวิหาร 
การประพันธ์:  ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร  เอสรา–เนหะมีย์ 
← หนังสือเอสรา (บทที่ 10)หนังสือเอสเธอร์ (บทที่ 1) ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์      หนังสือพงศาวดาร (บทที่ 1) ในคัมภีร์ฮีบรู →
คอสเพลย์

เหล่าคอสเพลเยอร์ในงานยูกิคอน 2014 เป็นงานประชุมแฟนคลับที่ประเทศฟินแลนด์
คอสเพลเยอร์ที่แต่งกายเป็นวิกิพีตัง
คอสเพลย์ (อังกฤษ: cosplay) เป็นคำที่เกิดจากหน่วยคำควบของคำว่า "costume play" คือกิจกรรมและศิลปะการแสดงสดอย่างหนึ่งโดยที่ผู้เข้าร่วมจะถูกเรียกว่าคอสเพลเยอร์ ซึ่งจะสวมใส่เครื่องแต่งกายและเครื่องประดับเพื่อแสดงเป็นตัวละครที่เฉพาะเจาะจง คอสเพลเยอร์มักจะมีปฏิสัมพันธ์กันบ่อยครั้งเพื่อสร้างวัฒนธรรมย่อยของตนเองขึ้นมา และการใช้คำว่า "คอสเพลย์" ในวงกว้างนั้นรวมไปถึงการสวมบทบาทพร้อมเครื่องแต่งกายใด ๆ ก็ตามที่เกิดขึ้นในการชุมนุมใด ๆ โดยไม่นับรวมการแสดงบนเวทีอีกด้วย สิ่งใดก็ตามที่สามารถนำมาตีความเช่นนี้ได้อย่างชัดเจนก็สามารถถูกนับว่าเป็นคอสเพลย์ได้เช่นกัน แหล่งที่มาของคอสเพลย์ที่เป็นที่นิยมได้แก่อนิเมะ, การ์ตูน, หนังสือการ์ตูน, มังงะ, ซีรีส์โทรทัศน์, การแสดงดนตรีร็อก, วิดีโอเกม และในบางกรณีก็อาจจะเป็นตัวละครต้นแบบด้วยเช่นกัน
จุดเริ่มต้นของคอสเพลย์ในยุคใหม่นั้นมาจากการแต่งกายของแฟนนิยายวิทยาศาสตร์ในงานประชุมนิยายวิทยาศาสตร์ที่เริ่มจัดขึ้นโดยโมโจโรภายใต้ชื่อ "futuristicostumes" ซึ่งจัดขึ้นในงานประชุมนิยายวิทยาศาสตร์โลกครั้งที่ 1 ในนครนิวยอร์กเมื่อปี 1939 คำว่าคอสเพลย์ในภาษาญี่ปุ่น (コスプレ, โคสุปุเระ, kosupure) เกิดขึ้นเมื่อปี 1984 การเติบโตของจำนวนประชากรคอสเพลเยอร์ที่ทำเป็นงานอดิเรกนั้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วนับตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1990 เป็นต้นมา ซึ่งทำให้ปรากฏการณ์นี้ได้กลายเป็นส่วนสำคัญในวัฒนธรรมประชานิยมของญี่ปุ่น รวมถึงส่วนอื่น ๆ ของภูมิภาคเอเชียตะวันออกและโลกตะวันตกด้วยเช่นกัน งานคอสเพลย์ถือเป็นกิจกรรมที่พบเห็นได้โดยทั่วไปในฐานะของงานประชุมแฟนคลับ และในปัจจุบันนี้ได้มีงานชุมนุมหรือการประกวดและแข่งขัน, รวมถึงเครือข่ายสังคม, เว็บไซต์ และสื่อรูปแบบต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับคอสเพลย์อีกมากมาย คอสเพลย์เป็นที่นิยมในคนทุกเพศทุกวัยและไม่แปลกเลยที่จะได้เห็นการแต่งกายข้ามเพศหรือที่เรียกอีกชื่อหนึ่งว่าเจนเดอร์-เบนดิง (gender-bending)
ศัพท์มูลวิทยา

คำว่า "cosplay" นั้นเป็นหน่วยคำควบในภาษาญี่ปุ่นซึ่งมาจากการคำในภาษาอังกฤษสองคำคือ costume และ play คำว่าคอสเพลย์ถูกคิดค้นขึ้นโดยโนบุยูกิ ทาคาฮาชิจาก Studio Hard หลังจากที่เขาได้เข้าร่วมงานประชุมนิยายวิทยาศาสตร์โลกในปี 1984 (เวิลด์คอน) ที่ลอสแองเจลิสและได้เห็นการแต่งกายของแฟนนิยายวิทยาศาสตร์ที่นั่น ซึ่งในเวลาต่อมาเขาได้เขียนบทความให้กับนิตยสารมายอะนิเมะของญี่ปุ่น ทาคาฮาชิได้ตัดสินใจคิดค้นคำใหม่ชึ้นมาแทนที่การใช้คำแปลจากภาษาอังกฤษคำว่า "masquerade" เนื่องจากคำแปลในภาษาญี่ปุ่นนั้นจะได้ความหมายว่า "เครื่องแต่งกายของชนชั้นสูง" ซึ่งไม่เหมาะสมกับประสบการณ์ที่เขาได้พบเจอมาที่เวิลด์คอน การคิดค้นคำใหม่เช่นนี้สะท้อนให้เห็นถึงวิธีการย่อคำในภาษาญี่ปุ่นที่จะใช้มอราแรกของคู่คำนั้น ๆ มาสร้างเป็นคำใหม่ ซึ่งในที่นี้คือคำว่า 'costume' ที่ได้กลายเป็นโคสุ (コス) และคำว่า 'play' ที่ได้กลายเป็นปุเระ (プレ)
ประวัติศาสตร์ > ก่อนศตวรรษที่ 20

บทความหลัก: งานเต้นรำหน้ากาก, ฮาโลวีน, ปาร์ตี้คอสตูม
งานเต้นรำหน้ากากถือเป็นองค์ประกอบสำคัญในงานคาร์นิวัลในศตวรรษที่ 15 พร้อมทั้งเป็นส่วนสำคัญในงานพระราชพิธี, งานประกวด, และงานเฉลิมฉลองต่าง ๆ ของราชวงศ์ในช่วงปลายยุคกลางอย่างเช่นงานฉลองชัยชนะหรืองานอภิเษกสมรสเป็นต้น นอกจากนี้ยังขยายออกไปยังเทศกาลการแต่งกายสาธารณะในอิตาลีในช่วงศตวรรษที่ 16 ของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาอีกด้วย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในงานเต้นรำของชนชั้นสูงโดยเฉพาะในแถบเวนิส
ในเดือนเมษายนปี 1877 ฌูล แวร์นได้ส่งบัตรเชิญเกือบ 700 ใบสำหรับงานเต้นรำในเครื่องแต่งกายที่หรูหรา ซึ่งแขกหลายคนแต่งตัวเป็นตัวละครจากนิยายของแวร์น
งานปาร์ตี้เครื่องแต่งกาย (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน) หรืองานปาร์ตี้แต่งกายแฟนซี (ภาษาอังกฤษแบบบริติช) เป็นงานที่ได้รับความนิยมตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา นอกจากนี้หนังสือแนะนำการแต่งกายในยุคนั้นเช่น เครื่องแต่งกายของตัวละครเพศชาย (Male Character Costumes) ของซามูเอล มิลเลอร์ (1884) หรือ หนังสืออธิบายการแต่งกายแฟนซี (Fancy Dresses Described) ของอาร์เดิร์น โฮลต์ (1887) มักเน้นไปที่การแต่งกายแบบทั่วไปโดยส่วนใหญ่ เช่นการแต่งกายในยุคต่าง ๆ , การแต่งกายประจำชาติ, วัตถุสิ่งของหรือแนวคิดทางนามธรรมเช่น "ฤดูใบไม้ร่วง" หรือ "กลางคืน" ซึ่งบางส่วนของการแต่งกายที่ระบุไว้ในนั้นเป็นของบุคคลในประวัติศาสตร์ แม้ว่าบางส่วนจะมาจากนวนิยาย เช่นตัวละครจาก สามทหารเสือ หรือตัวละครอื่น ๆ จากผลงานของเชกสเปียร์
ในเดือนมีนาคมปี 1891 เฮอร์เบิร์ต ทิบบิตส์ได้มีการเชิญชวนคนกลุ่มหนึ่งที่ในปัจจุบันอาจถูกเรียกได้ว่าเป็น "คอสเพลเยอร์" ซึ่งการเชิญชวนนี้ยังได้รับการโฆษณาอีกด้วย เพื่อให้มาเข้าร่วมงานที่จัดขึ้นในช่วงระหว่างวันที่ 5–10 มีนาคมในปีเดียวกันที่อาคารรอยัลอัลเบิร์ตฮอลล์ในกรุงลอนดอน งานนี้มีชื่อว่า Vril-Ya Bazaar and Fete ซึ่งเป็นงานที่จัดขึ้นจากนวนิยายวิทยาศาสตร์และตัวละครในเรื่องที่ได้รับการตีพิมพ์ออกมาก่อนหน้านั้นยี่สิบปี
ประวัติศาสตร์ > คอสเพลย์

การออกแบบเครื่องแต่งกายเป็นกิจกรรมของบรรดาแฟนคลับในญี่ปุ่นนับตั้งแต่ทศวรรษ 1970 เป็นต้นมา และกลายเป็นที่นิยมมากขึ้นหลังจากรายงานของทาคาฮาชิ อย่างไรก็ตาม คำศัพท์ใหม่นี้ยังไม่ได้รับความนิยมขึ้นมาโดยทันที เป็นเวลาหนึ่งถึงสองปีหลังจากบทความนี้ได้รับการตีพิมพ์ก่อนที่คำศัพท์นี้จะเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายในหมู่แฟนคลับที่เข้าร่วมงานประชุมหลังจากนั้นเป็นเวลาต่อมา และในช่วงทศวรรษ 1990 หลังจากที่ได้รับการเผยแพร่ทางโทรทัศน์และนิตยสาร คอสเพลย์ในด้านคำศัพท์และการปฏิบัติจริงก็ได้กลายเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในประเทศญี่ปุ่น
คาเฟ่คอสเพลย์แห่งแรกได้ถูกจัดตั้งขึ้นในย่านอากิฮาบาระ ในกรุงโตเกียวในช่วงปลายทศวรรษ 1990 เมดคาเฟ่ชั่วคราวได้ถูกจัดตั้งขึ้นในงานโตเกียวคาแร็กเตอร์คอลเล็กชัน (Tokyo Character Collection) ในเดือนสิงหาคมปี 1998 เพื่อโปรโมตวิดีโอเกม Welcome to Pia Carrot 2 (1997) หลังจากนั้นต่อมาร้านเปียแคร์รอตเรสโตรองต์ (Pia Carrot Restaurant) ก็ได้จัดตั้งขึ้นเป็นครั้งคราวที่ร้านเกเมอร์ส (Gamers) ในย่านอากิฮาบาระจนถึงปี 2000 เนื่องด้วยการเชื่อมโยงกับทรัพย์สินทางปัญญาที่เฉพาะเจาะจงจึงทำให้อายุการเปิดทำการของคาเฟ่เหล่านี้มีจำกัด ซึ่งต่อมาปัญหานี้ได้ถูกแก้ไขโดยการใช้เมดทั่วไป ส่งผลให้เกิดร้านคาเฟ่ถาวรแห่งแรกคือ Cure Maid Café ซึ่งเปิดในเดือนมีนาคมปี 2001
งานประชุมคอสเพลย์โลก (World Cosplay Summit) ครั้งแรกนั้นจัดขึ้นเมื่อวันที่ 12 ตุลาคมปี 2003 ณ โรงแรมโรสคอร์ท (Rose Court) ในนครนาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น โดยมีการเชิญคอสเพลเยอร์จำนวนห้าคนจากประเทศเยอรมนี, ฝรั่งเศส และอิตาลีเข้าร่วม ซึ่งในขณะนั้นยังไม่มีการประกวดหรือแข่งขันจนกระทั่งปี 2005 ในการแข่งขันชิงแชมป์คอสเพลย์ระดับโลก (World Cosplay Championship) โดยผู้ชนะกลุ่มแรกนั้นเป็นทีมจากประเทศอิตาลี ได้แก่ จอร์เจีย เว็คคินี, ฟรานเชสก้า ดานี และเอมิเลีย ฟาตา ลิเวีย
การเข้าร่วมงานประกวดเครื่องแต่งกายในงานเวิลด์คอนนั้นเข้าสู่จุดสูงสุดในช่วงทศวรรษ 1980 และเริ่มเสื่อมความนิยมลงหลังจากนั้น อย่างไรก็ตาม ความนิยมเช่นนี้ได้กลับคืนมาอีกครั้งเมื่อแนวคิดเรื่องการคอสเพลย์ได้รับการนำเข้ามาจากประเทศญี่ปุ่น
คอสเพลย์ในทางปฏิบัติ

เครื่องแต่งกายสำหรับการคอสเพลย์นั้นมีความหลากหลายเป็นอย่างมาก นับตั้งแต่เสื้อผ้าที่มีความเรียบง่ายไปจนถึงเครื่องแต่งกายที่มีรายละเอียดซับซ้อน โดยทั่วไปแล้วคอสเพลย์นั้นถือว่าแตกต่างจากการแต่งกายในวันฮาโลวีนหรือมาร์ดิกรา เนื่องจากจุดประสงค์ของการคอสเพลย์คือการเลียนแบบตัวละครแบบเฉพาะเจาะจงมากกว่าการสะท้อนวัฒนธรรมและสัญลักษณ์ของงานเทศกาล ดังนั้นแล้วในขณะที่ยังอยู่ในเครื่องแต่งกายนั้นคอสเพลเยอร์บางคนจึงมักพยายามเลียนแบบท่าทาง อากัปกิริยา และภาษากายของตัวละครที่พวกเขาสวมบทบาทอยู่ (โดยมีช่วงพักจากการแสดงบทบาท) ตัวละครที่ได้รับเลือกสำหรับการคอสเพลย์นั้นอาจมาจากภาพยนตร์ ซีรีส์โทรทัศน์ หนังสือ การ์ตูน วิดีโอเกม วงดนตรี อนิเมะ หรือมังงะก็ย่อมได้ คอสเพลเยอร์บางคนอาจเลือกแต่งคอสเพลย์เป็นตัวละครที่พวกเขาสร้างขึ้นเองหรือเป็นการผสมผสานของแนวคิดต่าง ๆ (เช่น ตัวละครในรูปแบบสตีมพังก์) และเป็นที่ยอมรับในหมู่คอสเพลเยอร์ว่าผู้ใดก็ตามสามารถแต่งกายเป็นอะไรก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นการแปลงเพศ (genderbending) การคอสเพลย์ข้ามเพศ (crossplay) หรือการแสดงในลักษณะของการแต่งกายข้ามเพศ (drag) การสวมบทบาทเป็นตัวละครที่มีเชื้อชาติแตกต่างกัน หรือแม้กระทั่งการแต่งกายในแบบฮิญาบเพื่อเป็นกัปตันอเมริกา
คอสเพลย์ในทางปฏิบัติ > การนำเสนอ

คอสเพลย์สามารถถูกนำเสนอได้ในหลากหลายวิธีและหลายสถานที่ วัฒนธรรมคอสเพลย์บางส่วนมุ่งเน้นไปที่ความดึงดูดทางเพศ โดยที่คอสเพลเยอร์เลือกตัวละครที่เป็นที่รู้จักในเรื่องความมีเสน่ห์หรือมีการแต่งกายที่เปิดเผยเรือนร่าง อย่างไรก็ตาม การสวมใส่เครื่องแต่งกายที่เปิดเผยเรือนร่างอาจเป็นประเด็นที่ละเอียดอ่อนเมื่อปรากฏตัวในที่สาธารณะ ในงานประชุมแฟนไซไฟของอเมริกาในช่วงทศวรรษ 1970 มีการปรากฏตัวแบบเปลือยกายที่พบเห็นได้บ่อยจนมีการกำหนดกฎขึ้นมาว่า "ไม่มีชุดก็ถือว่าไม่มีชุด" นอกจากนี้ งานประชุมในสหรัฐอเมริกาบางแห่ง เช่น Phoenix Comicon (ปัจจุบันรู้จักในชื่อ Phoenix Fan Fusion) และ Penny Arcade Expo ได้ออกกฎที่ระบุสิทธิ์ในการขอให้ผู้เข้าร่วมออกจากงานหรือเปลี่ยนชุดหากถูกพิจารณาว่าไม่เหมาะสมต่อสภาพแวดล้อมที่เป็นมิตรต่อครอบครัวหรือในลักษณะคล้ายคลึงกัน
คอสเพลย์ในทางปฏิบัติ > การนำเสนอ > งานประชุม

รูปแบบการนำเสนอที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในการนำเสนอคอสเพลย์ต่อสาธารณะคือการสวมใส่ชุดคอสเพลย์ไปยังงานประชุมแฟนคลับ ซึ่งงานประชุมที่อุทิศให้กับอนิเมะและมังงะ, การ์ตูน, รายการโทรทัศน์, วิดีโอเกม, นิยายวิทยาศาสตร์และแฟนตาซีนั้นสามารถพบได้ทั่วโลก งานประชุมที่มุ่งเน้นคอสเพลย์โดยเฉพาะ ได้แก่ Cosplay Mania ในประเทศฟิลิปปินส์ และ EOY Cosplay Festival ในประเทศสิงคโปร์
งานอีเวนต์ที่มีคอสเพลย์เป็นส่วนหนึ่งที่ใหญ่ที่สุดคืองานตลาดโดจินชิที่จัดขึ้นปีละสองครั้งที่มีชื่อว่าคอมิกมาร์เก็ต (Comic Market) หรือคอมิเก็ต (Comiket) ซึ่งจัดขึ้นในประเทศญี่ปุ่นช่วงฤดูร้อนและฤดูหนาว งานคอมิเก็ตได้ดึงดูดแฟนคลับอนิเมะและมังงะหลายแสนคน โดยที่มีคอสเพลเยอร์หลายพันคนมารวมตัวกันบนดาดฟ้าของศูนย์แสดงสินค้า ในอเมริกาเหนือ งานประชุมแฟนคลับที่มีผู้เข้าร่วมสูงสุดซึ่งมีคอสเพลเยอร์เข้าร่วมด้วยนั้นได้แก่งานแซนดิเอโกคอมิกคอน (San Diego Comic-Con) และงานนิวยอร์กคอมิกคอน (New York Comic Con) ซึ่งจัดขึ้นในสหรัฐอเมริกา รวมถึงงานอนิเมะนอร์ธ (Anime North) ที่มุ่งเน้นอนิเมะที่จัดชึ้นในโตรอนโต, งานโอตาคอน (Otakon) ที่จัดขึ้นในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. และงานอนิเมะเอ็กซ์โป (Anime Expo) ที่จัดขึ้นในลอสแอนเจลิส ส่วนงานอีเวนต์ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปคืองานเจแปนเอ็กซ์โป (Japan Expo) ที่จัดขึ้นในกรุงปารีส ในขณะที่งานลอนดอนเอ็มซีเอ็มเอ็กซ์โป (London MCM Expo) และงานประชุมลอนดอนซูเปอร์คอมิก (London Super Comic Convention) เป็นงานอีเวนต์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในสหราชอาณาจักร สำหรับออสเตรเลียนั้นงานซูปาโนวาป็อปคัลเจอร์เอ็กซ์โป (Supanova Pop Culture Expo) เป็นงานอีเวนต์ที่ใหญ่ที่สุด
งานประชุมของสตาร์ เทรคนั้นมีการนำคอสเพลย์มาเป็นส่วนหนึ่งเป็นระยะเวลานานหลายทศวรรษ ตัวอย่างงานประชุมเหล่านี้ได้แก่ งานเดสติเนชั่น สตาร์ เทร็ค (Destination Star Trek) ซึ่งเป็นงานประชุมที่จัดขึ้นในสหราชอาณาจักร และงานสตาร์ เทร็ค ลาสเวกัส (Star Trek Las Vegas) ซึ่งเป็นงานที่จัดขึ้นในสหรัฐอเมริกา
ในงานมหกรรมการ์ตูนต่าง ๆ จะมีการจัด "พื้นที่ธีม" ขึ้นมาเพื่อให้คอสเพลเยอร์สามารถถ่ายภาพในสภาพแวดล้อมที่สอดคล้องกับเกมหรือผลงานแอนิเมชันที่พวกเขาคอสเพลย์มา บางครั้งคอสเพลเยอร์จะเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ดังกล่าว โดยรับบทเป็นพนักงานหรือสตาฟที่มีหน้าที่สร้างความบันเทิงให้กับผู้เข้าชม ตัวอย่างเช่นพื้นที่ธีมที่อุทิศให้กับสตาร์ วอร์ส (Star Wars) หรือฟอลล์เอาท์ (Fallout) พื้นที่เหล่านี้ถูกจัดขึ้นโดยเหล่าแฟนคลับที่ไม่แสวงหาผลกำไร แต่ในงานมหกรรมขนาดใหญ่บางแห่งอาจมีพื้นที่ธีมที่ถูกจัดขึ้นโดยตรงจากผู้พัฒนาเกมหรือผู้ผลิตแอนิเมชัน
คอสเพลย์ในทางปฏิบัติ > การนำเสนอ > การถ่ายภาพ

การปรากฏตัวของคอสเพลเยอร์ในงานอีเวนต์สาธารณะทำให้พวกเขาเป็นที่ดึงดูดความสนใจของช่างภาพ เมื่อเหตุการณ์เช่นนี้เริ่มปรากฏให้เห็นชัดขึ้นในช่วงปลายทศวรรษที่ 1980 จึงได้เกิดการคอสเพลย์รูปแบบใหม่ขึ้นมา ซึ่งก็คือการที่คอสเพลเยอร์เข้าร่วมงานโดยมุ่งเน้นไปที่การเป็นแบบถ่ายภาพนิ่งของตัวละครที่พวกเขาคอสเพลย์ มากกว่าการที่จะมีส่วนร่วมในการสวมบทบาทสมมติอย่างต่อเนื่อง ต่อมาจึงได้มีการพัฒนากฎมารยาทขึ้นมาเพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่อาจทำให้เกิดความไม่สบายใจเกี่ยวกับพื้นที่ส่วนตัว คอสเพลเยอร์จะโพสท่าถ่ายรูปให้กับช่างภาพ และช่างภาพห้ามกดดันพวกเขาเพื่อขอข้อมูลติดต่อส่วนตัวหรือขอนัดถ่ายภาพส่วนตัว, ไม่ติดตามคอสเพลเยอร์ออกนอกพื้นที่, หรือถ่ายภาพโดยไม่ได้รับอนุญาต กฎเหล่านี้ช่วยให้ความสัมพันธ์ระหว่างช่างภาพและคอสเพลเยอร์ดำเนินไปอย่างราบรื่นที่สุดโดยไม่สร้างความบาดหมางต่อกัน
คอสเพลเยอร์บางคนเลือกที่จะให้ช่างภาพมืออาชีพถ่ายภาพที่มีคุณภาพสูงในชุดคอสเพลย์ของพวกเขาโดยโพสท่าตามตัวละครที่ตนเองคอสเพลย์ คอสเพลเยอร์และช่างภาพมักจะนำผลงานของพวกเขาไปจัดแสดงทางออนไลน์ และบางครั้งก็จำหน่ายภาพถ่ายเหล่านั้นด้วย
คอสเพลย์ในทางปฏิบัติ > การแข่งขัน

ด้วยความนิยมของคอสเพลย์ที่เพิ่มขึ้น งานมหกรรมหลายแห่งจึงมีการจัดการแข่งขันคอสเพลย์ ซึ่งมักเป็นกิจกรรมหลักของงาน ซึ่งทางผู้เข้าประกวดจะนำเสนองานคอสเพลย์ของตน และในหลายกรณีนั้นทางผู้จัดการประกวดจะกำหนดให้ชุดคอสเพลย์ต้องเป็นผลงานที่ทำขึ้นเอง ผู้เข้าประกวดอาจเลือกแสดงการแสดงอย่างสั้น เช่น การแสดงบทพูดหรือการเต้นรำ ซึ่งอาจมีเสียงประกอบ, วิดีโอ, หรือภาพฉายบนจอ หรือบางคนอาจเลือกโพสท่าตามตัวละครของพวกเขา ผู้เข้าประกวดมักจะได้รับการสัมภาษณ์อย่างสั้นบนเวทีโดยพิธีกร ผู้ชมจะได้รับโอกาสในการถ่ายภาพกับคอสเพลเยอร์ ผู้เข้าประกวดสามารถแข่งขันได้ทั้งแบบเดี่ยวหรือแบบกลุ่มและมักจะมีการให้รางวัล ซึ่งรางวัลเหล่านี้อาจมีความหลากหลาย โดยทั่วไปจะมีรางวัลสำหรับคอสเพลเยอร์ปนะเภทเดี่ยวยอดเยี่ยม, รางวัลประเภทกลุ่มยอดเยี่ยม และรางวัลรองชนะเลิศ นอกจากนี้ยังอาจมีรางวัลสำหรับการแสดงยอดเยี่ยมและรางวัลในหมวดทักษะคอสเพลย์ต่าง ๆ เช่น ช่างตัดเย็บมืออาชีพ, ผู้สร้างอาวุธยอดเยี่ยม, ผู้สร้างชุดเกราะยอดเยี่ยม และอื่น ๆ
การแข่งขันคอสเพลย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือการประชุมสุดยอดคอสเพลย์โลก (World Cosplay Summit) ซึ่งคัดเลือกคอสเพลเยอร์จาก 40 ประเทศมาชิงชัยในรอบสุดท้ายที่เมืองนาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น งานสำคัญระดับนานาชาติอื่น ๆ ได้แก่งานรวมตัวคอสเพลย์ยุโรป (European Cosplay Gathering) (ซึ่งรอบสุดท้ายจัดขึ้นที่งานเจแปนเอ็กซ์โปในกรุงปารีส) งานยูโรคอสเพลย์ (EuroCosplay) (ซึ่งรอบสุดท้ายจัดขึ้นที่งานลอนดอนเอ็มซีเอ็มคอมิกคอน) และงานชิงแชมป์คอสเพลย์นอร์ดิก (Nordic Cosplay Championship) (ซึ่งรอบสุดท้ายจัดขึ้นที่งานนาร์คอน (NärCon) ในเมืองลินเชอปิง ประเทศสวีเดน)
คอสเพลย์ในทางปฏิบัติ > การแข่งขัน > เกณฑ์การตัดสินทั่วไปของการแข่งขันคอสเพลย์

ตารางนี้แสดงรายการเกณฑ์การตัดสินในการแข่งขันคอสเพลย์ที่พบได้บ่อยที่สุด ซึ่งอ้างอิงจากการประชุมสุดยอดคอสเพลย์, งานไซปรัสคอมิกคอน (Cyprus Comic Con) และงานรีเพลย์เอฟเอ็กซ์ (ReplayFX)
| เกณฑ์ | คำอธิบาย | ตัวอย่าง |
| --- | --- | --- |
| ความแม่นยำ | ความคล้ายคลึงกับตัวละครต้นแบบในแง่ของรูปลักษณ์ |  สี/ทรงผม  การแต่งหน้า  เครื่องแต่งกาย  อุปกรณ์  อุปกรณ์ประกอบฉาก |
| งานฝีมือ | คุณภาพและรายละเอียดของเครื่องแต่งกายและอุปกรณ์ |  ความประณีตในการทำเครื่องแต่งกาย  ความคล่องตัว/ความสามารถในการนำไปใช้งานของเครื่องแต่งกาย  คุณภาพของวัสดุ  ความละเอียด  ความพยายาม  เปอร์เซ็นต์ของการทำเครื่องแต่งกายด้วยมือ  วิธีการ |
| การนำเสนอ | ความคล้ายคลึงในแง่ของการสวมบทบาทและการแสดงลง |  การแสดง  อากัปกิริยา  การเคลื่อนไหว  พูดด้วยประโยคหรือวลีหรือน้ำเสียงประจำตัวของตัวละคร  การแสดงออกทางสีหน้า  การมีปฏิสัมพันธ์กับตัวละครอื่น  ความเชื่อมโยงกับเรื่องราว |
| ผลกระทบต่อผู้ชม | การปรากฏตัวบนเวทีและการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ชม |  การสบตา  การใช้พื้นที่บนเวทีได้อย่างเต็มที่  การมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ชม |