stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประกายเพชร อินทุโสภณ

| ประกายเพชร อินทุโสภณป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ดำรงตำแหน่ง 30 พฤษภาคม – 1 ธันวาคม พ.ศ. 2517
นายกรัฐมนตรี: สัญญา ธรรมศักดิ์
เลขาธิการนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 – 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518
นายกรัฐมนตรี: สัญญา ธรรมศักดิ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 16 มกราคม พ.ศ. 2471
เสียชีวิต: 17 เมษายน พ.ศ. 2534 (63 ปี)

ประกายเพชร อินทุโสภณ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลสัญญา ธรรมศักดิ์ อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี และอดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ประวัติ

ประกายเพชร อินทุโสภณ จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา รุ่น 6 รุ่นเดียวกับเชาวน์ ณศีลวันต์ ณัฐ ภมรประวัติ เติมศักดิ์ กฤษณามระ ประยูร จินดาศิลป์ ปรีดา พัฒนถาบุตร สวัสดิ์ โชติพานิช อนันต์ กรุแก้ว และปริญญาตรี (เกียรตินิยมอันดับ 1) จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งได้รับพระราชทานปริญญาบัตรเป็นคนแรก และเป็นพิธีพระราชทานปริญญาบัตรครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
การทำงาน

ประกายเพชร อินทุโสภณ ทำงานกับบริษัทโอสถสภา ต่อมาในปี พ.ศ. 2516 ได้เข้ารับตำแหน่งเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (ศาสตราจารย์ สัญญา ธรรมศักดิ์) และในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ จากนั้นเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2518 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2517 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2518 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 1 (ส.ช.)
มณฑล โพธิ์คาย

| ร้อยตำรวจตรีมณฑล โพธิ์คาย |
| --- | --- |
มณฑล ใน พ.ศ. 2567

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
ดำรงตำแหน่ง 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 – 20 มีนาคม พ.ศ.  2566   (3 ปี 361 วัน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 4 มีนาคม พ.ศ. 2497 (70 ปี)
พรรคการเมือง: ไทยรักไทย อนาคตใหม่ ภูมิใจไทย พลังประชารัฐ

ร้อยตำรวจตรี มณฑล โพธิ์คาย (เกิด 4 มีนาคม พ.ศ. 2497) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 1 สมัย ปัจจุบันสังกัดพรรคพลังประชารัฐ
ประวัติ

ร้อยตำรวจตรี มณฑล จบการศึกษาระดับปริญญาโท คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และเคยรับราชการตำรวจที่สถานีตำรวจคลองตัน
การทำงาน

ร้อยตำรวจตรี มณฑล เข้าสู่การเมืองด้วยการลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2549 ในเขตวัฒนา สังกัดพรรคไทยรักไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ต่อมาเขาลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เขต 20 สังกัดพรรคอนาคตใหม่ และชนะการเลือกตั้งด้วยคะแนนเสียง 40,483 คะแนน ซึ่งเป็นคะแนนเสียงที่มากที่สุดจากผู้สมัครทั้งหมดในกรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งครั้งนั้น ต่อมาเกิดการยุบพรรคอนาคตใหม่ในปีถัดมาซึ่งเขาไม่ได้ย้ายไปสังกัดพรรคก้าวไกลเหมือนสมาชิกส่วนใหญ่ของพรรคอนาคตใหม่แต่กลับย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทยซึ่งขณะนั้นเป็นพรรคร่วมรัฐบาล (พรรคอนาคตใหม่เดิมเป็นฝ่ายค้าน) เขาจึงได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งใน "กลุ่มงูเห่าพรรคอนาคตใหม่" ร่วมกับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีก 9 คน โดยต่อมาร้อยตำรวจตรี มณฑลชี้แจงถึงการย้ายพรรคว่า "เป็นสิทธิ์ที่ ส.ส. พึงกระทำได้"
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 ร้อยตำรวจตรี มณฑล ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคภูมิใจไทย แต่ไม่ได้รับเลือก และต่อมาในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 เขาได้เปิดตัวเข้าเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐ
อาลบี

| อาลบี |
| --- | --- |
เมืองหลักและเทศบาล
ทัศนียภาพของสะพาน ตัวเมืองเก่า และมหาวิหาร
   ตราอาร์ม
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: อ็อกซีตานี
จังหวัด: ตาร์น
เขต: อาลบี
อำเภอ: อาลบี-1, อาลบี-2, อาลบี-3, อาลบี-4
สหเทศบาล: อาลบีฌัว
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–2026) : Stéphanie Guiraud-Chaumeil
พื้นที่1: 44.26 ตร.กม. (17.09 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 48,993 คน
 • ความหนาแน่น: 1,100 คน/ตร.กม. (2,900 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 81004 /81000
สูงจากระดับน้ำทะเล: 130–308 m (427–1,010 ft)  (avg. 169 m หรือ 554 ft)

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อทางการ: Episcopal City of Albi
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: iv, v
อ้างอิง: 1337
ขึ้นทะเบียน: 2010 (สมัยที่ 34th)
พื้นที่: 19.47 เฮกตาร์
พื้นที่กันชน: 64.09 เฮกตาร์
 1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
| อาลบี * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
วิวแบบพาโนรามา
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iv) (v)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2010 (คณะกรรมการสมัยที่ 34)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
อาลบี (ฝรั่งเศสและอุตซิตา: Albi) เป็นเมืองหลัก (Chef-lieu) ของเขตจังหวัดตาร์น แคว้นอ็อกซีตานี ทางภาคใต้ของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บนแม่น้ำตาร์น ห่างจากเมืองตูลูซ ประมาณ 85 กิโลเมตร จากทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
เมืองอาลบี เคยเป็นเมืองที่อยู่ภายใต้การปกครองของอัครมุขนายกแห่งอาลบี ซึ่งอยู่ในมุขมณฑลแห่งอาลบี (Diocese of Albi) เขตเมืองอาลบี ได้แก่ เมืองเก่า ซึ่งในปัจจุบันตั้งอยู่ตรงกลางใจเมือง และบริเวณรอบของมหาวิหารอาลบี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก เมื่อปีค.ศ. 2010 ในนาม Espicopal City of Albi (ฝรั่งเศส: Cité épiscopale d'Albi)
การปกครอง

เมืองอาลบีเป็นศูนย์กลางการปกครอง (Chef-lieu) ประกอบด้วยตำบล (Canton) ทั้งหมด 6 ตำบล แบ่งย่อยออกเป็นเทศบาลรวมทั้งสิ้น 18 เทศบาล (Commune)
ประวัติ

ได้มีการค้นพบหลักฐานการตั้งรกรากของมนุษย์สมัยยุคสำริด (ประมาณ 3,000-600 ปีก่อนคริสตกาล) และหลังจากชัยชนะของชาวโรมันต่อชาวกอลในปี 51 ก่อนคริสตกาล เมืองได้ถูกเรียกว่า Civitas Albigensium การขุดค้นทางโบราณคดีไม่พบหลักฐานสมัยโรมันเก่า จึงสันนิษฐานได้ว่าอาลบีจัดเป็นเมืองในยุคโรมันสมัยใหม่
ในปีค.ศ. 1040 ได้มีการขยายตัวเมือง และมีการสร้างสะพาน (สะพานเก่า หรือ Pont Vieux) มีการขยายเมืองใหม่ เนื่องจากการค้าขายระหว่างเมืองทำให้อาลบีเริ่มมีความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจ อีกทั้งยังมีการเรียกเก็บค่าผ่านทางจากใช้สะพานอีกด้วย
ในปี.ศ. 1208 พระสันตะปาปาและกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสได้ร่วมมือกันทำสงครามกับพวกนอกรีต แคทาร์ พื้นที่แถบนั้นประสบความยากลำบากจากสงครามจนต้องถูกผนวกเป็นเมืองขึ้นต่อกษัตริย์ฝรั่งเศส
หลังจากสงครามเสร็จสิ้นลงราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 พระสังฆราชแบร์นาร์ เดอ กัสตาแน ได้สร้างพระราชวังเสร็จ โดยมีลักษณะเป็นป้อมปราการ โดยต่อมาเขาได้สั่งให้มีการสร้างมหาวิหารนักบุญเซซีลีอาตั้งแต่ปีค.ศ. 1282 ในขณะนั้นเป็นยุคที่รุ่งเรืองทางการค้า จากการปลูกต้นคราม พืชที่ใช้สำหรับการย้อมผ้า เพื่อการค้า โดยมีประจักษ์พยานจากความร่ำรวยได้จากบ้านเรือนที่ตกแต่งแบบเรอแนซ็องส์ อาลบีก็ได้เก็บรักษามรดกความสวยงามทางสถาปัตยกรรมตั้งแต่สมัยโบราณมาจนถึงทุกวันนี้
แหล่งท่องเที่ยวสำคัญ

อาลบีเริ่มต้นจากส่วนของมหาวิหารและอาคารพิธีต่าง ๆ อาณาเขตนี้กินพื้นที่กว่า 63 เฮกตาร์ โดยอาคารต่างๆมีลักษณะเด่นคืออิฐสีแดงแบบล็องก์ด็อก อันเป็นสัญลักษณ์ของเมืองอาลบี ตูลูซ และมงโตบ็อง
มหาวิหารอาลบีถือเป็นงานสถาปัตยกรรมกอทิกชั้นเลิศ สร้างราวคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึง 15 โดยมีลักษณะที่โดดเด่นทางการออกแบบอย่างตรงกันข้าม โดยเฉพาะภายนอกที่เป็นป้อมปราการอย่างแข็งแรง และงานตกแต่งภายในอย่างวิจิตรพิสดาร สร้างเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ความศรัทธาในคริสต์ศาสนาภายหลังจากการสงครามกับพวกนอกรีตแคทาร์ ตัววิหารขนาดใหญ่นี้สร้างจากอิฐซึ่งได้ทนทานมานับศตวรรษ ประกอบด้วย ประตูทางเข้า Dominique de Florence หอระฆังสูง 78 เมตร เบญจาคริสต์ที่ตั้งอยู่บริเวณทางเข้า (สร้างราวปี ค.ศ. 1515-1540) ฉากกางเขน เป็นฉากแกะบนหินในแบบกอธิกช่วงปลาย ที่มีผลงานรูปสลักของศิลปินชาวเบอร์กันดีกว่า 200 รูป
อีกหนึ่งสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ ที่มาอายุมากกว่าพระราชวังพระสันตะปาปาแห่งอาวีญง คือพระราชวังพระสังฆราช (Palais de la Berbie) ซึ่งในปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ตูลูซ-โลแทร็ก (Musée Toulouse-Lautrec) ซึ่งเป็นปราสาทที่เก่าแก่และสมบูรณ์ที่สุดในประเทศฝรั่งเศส พระราชวังแห่งนี้สร้างเสร็จราวช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยชื่อเรียกมาจากภาษาอุตซิตา ว่า บิสเบีย (Bisbia) มีความหมายว่า พระสังฆราช
สะพานเก่า (Pont Vieux) ซึ่งยังใช้มาถึงปัจจุบันมีอายุเกือบหนึ่งพันปี โดยแรกสร้างโดยหินในปีค.ศ. 1035 แล้วเสริมด้วยอิฐในภายหลัง มีเสาโค้งจำนวน 8 เสา มีความยาวสะพานรวม 151 เมตร ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ได้มีการดัดแปลงเพิ่มเติมให้มีลักษณะเป็นป้อมปราการ โดยมีสะพานยกคอยป้องกันการรุกราน
มรดกโลก

องค์การยูเนสโกได้ยกย่องถึงตัวสะพานเก่า (Pont-Vieux) ย่านโบสถ์แซ็ง-ซาลวี (Collégiale Saint-Salvi) ย่านมหาวิหารแบบป้อมปราการ (ปลายศตวรรษที่ 13) ในแบบสถาปัตยกรรมกอทิกชั้นเยี่ยมตามแบบฝรั่งเศสตอนใต้โดยใช้อิฐสีส้มพื้นเมือง พระราชวังพระสังฆราช (Palais de la Berbie) และย่านที่อยู่อาศัยโบราณ ทำให้องค์ประกอบโดยรวมของเมืองแห่งอาลบี มีอัตลักษณ์อันหนึ่งอันเดียวกันที่ไม่เปลี่ยนแปลงในรอบหลายร้อยปี ตั้งแต่ยุคกลางจนถึงปัจจุบัน
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของอาลบี (เฉลี่ย ค> ศ. 1981–2010).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของอาลบี (เฉลี่ย ค> ศ. 1981–2010).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาลบี (เฉลี่ย ค> ศ. 1981–2010).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาลบี (เฉลี่ย ค> ศ. 1981–2010).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาลบี (เฉลี่ย ค> ศ. 1981–2010).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาลบี (เฉลี่ย ค> ศ. 1981–2010).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาลบี (เฉลี่ย ค> ศ. 1981–2010).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาลบี (เฉลี่ย ค> ศ. 1981–2010).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาลบี (เฉลี่ย ค> ศ. 1981–2010).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาลบี (เฉลี่ย ค> ศ. 1981–2010).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาลบี (เฉลี่ย ค> ศ. 1981–2010).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาลบี (เฉลี่ย ค> ศ. 1981–2010).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาลบี (เฉลี่ย ค> ศ. 1981–2010).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาลบี (เฉลี่ย ค> ศ. 1981–2010).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 19.5 (67.1) | 24.7 (76.5) | 28.3 (82.9) | 29.9 (85.8) | 35.1 (95.2) | 40.5 (104.9) | 40.8 (105.4) | 41.4 (106.5) | 36.4 (97.5) | 31.4 (88.5) | 25.3 (77.5) | 21.0 (69.8) | 41.4 (106.5) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 9.4 (48.9) | 11.2 (52.2) | 14.7 (58.5) | 17.4 (63.3) | 21.6 (70.9) | 25.5 (77.9) | 28.7 (83.7) | 28.4 (83.1) | 24.7 (76.5) | 19.7 (67.5) | 13.2 (55.8) | 9.8 (49.6) | 18.7 (65.7) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 1.4 (34.5) | 1.7 (35.1) | 3.8 (38.8) | 6.2 (43.2) | 10.2 (50.4) | 13.6 (56.5) | 15.8 (60.4) | 15.6 (60.1) | 12.3 (54.1) | 9.5 (49.1) | 4.9 (40.8) | 2.1 (35.8) | 8.1 (46.6) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -18.6 (-1.5) | -12.0 (10.4) | -9.8 (14.4) | -2.9 (26.8) | -0.2 (31.6) | 4.3 (39.7) | 6.5 (43.7) | 4.9 (40.8) | 1.0 (33.8) | -2.7 (27.1) | -9.4 (15.1) | -10.5 (13.1) | −18.6 (−1.5) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 55.9 (2.201) | 53.1 (2.091) | 51.5 (2.028) | 82.0 (3.228) | 79.9 (3.146) | 64.4 (2.535) | 40.6 (1.598) | 55.9 (2.201) | 57.1 (2.248) | 65.4 (2.575) | 60.0 (2.362) | 65.1 (2.563) | 730.9 (28.776) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 10.2 | 8.4 | 8.8 | 10.2 | 9.6 | 7.3 | 5.1 | 6.5 | 6.7 | 9.1 | 9.7 | 10.0 | 101.7 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 96.6 | 118.6 | 177.0 | 183.6 | 219.3 | 244.9 | 270.6 | 255.7 | 213.5 | 154.1 | 92.7 | 86.8 | 2,113.2 |
แหล่งที่มา: Météo France
เมืองพี่น้อง

อาลบีเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
ฌิโรนา ประเทศสเปน
แพโลแอลโท สหรัฐ
แรนด์วิก ประเทศออสเตรเลีย
ภาพ

มหาวิหาร (Cathédrale Sainte-Cécile)
ถนนแบบยุคกลาง
สะพานเก่า (Pont vieux)
บรรยากาศเมืองยามค่ำคืน
บรรยากาศเมือง
พระราชวังพระสังฆราช (Palais de la Berbie)
หอระฆัง
เพดานและออแกนในมหาวิหาร
โบสถ์แซ็ง-ซาลวี (Collègiale Saint-Salvy)
ดูเพิ่ม

แคว้นอ็อกซีตานี
จังหวัดตาร์น
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาฝรั่งเศส)
Tourist Office of Albi
Archdiocese of Albi (Albia) – Article from the Catholic Encyclopedia 1908
Albi เก็บถาวร 2012-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (in English)
Detailed description of the Madeleine Church of Albi (ในภาษาฝรั่งเศส)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef 
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
แผ่พืชน์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา

| แผ่พืชน์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา |
| --- | --- |

หัวหน้าพรรคไท
ดำรงตำแหน่ง 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 – 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
พรรคการเมือง: สัมมาชีพ-ช่วยชาวนา (2511–2514) ไท (2517–2519)

แผ่พืชน์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา อดีตหัวหน้าพรรคไท ในปี พ.ศ. 2517 และรองหัวหน้าพรรคสัมมาชีพ-ช่วยชาวนา เป็นผู้แต่งเนื้อร้องและทำนองเพลงป่าไม้รำพัน ของมหาวิทยาลัยแม่โจ้ เพลงเกษตรรำพัน ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ประวัติ

นายแผ่พืชน์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา เป็นบุตรของพลเอก พระยาเทพหัสดิน (ผาด เทพหัสดิน ณ อยุธยา) กับนางไปล่ เทพหัสดิน ณ อยุธยา มีพี่น้องร่วมบิดามารดา จำนวน 7 คน เขาจบการศึกษาจากแม่โจ้ รุ่น 2 สําเร็จการศึกษาอนุปริญญาเกษตรศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และเคยได้รับปริญญาเทคโนโลยีการเกษตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาส่งเสริมการเกษตร จากมหาวิทยาลัยแม่โจ้
การทำงาน

นายแผ่พืชน์ เป็นอาจารย์สอนทางด้านวิชาเกษตรศาสตร์ ที่โรงเรียนเตรียมมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์แม่โจ้ เชียงใหม่ ต่อมาได้จัดตั้งพรรคการเมืองขึ้น โดยขอให้พระช่วงเกษตรศิลปการ มาเป็นหัวหน้าพรรค ใช้ชื่อว่า "พรรคสัมมาชีพ-ช่วยชาวนา" และนายแผ่พืชน์ รับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค และได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 แต่ได้รับเลือกเพียง 1 คน คือ ล้วน เวกชาลิกานน เลขาธิการพรรค
ต่อมาได้ร่วมกับอาจารย์สมบัติ ธำรงธัญวงศ์ จัดตั้งพรรคการเมือง โดยใช้ชื่อว่า "พรรคไท" เคยส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 ได้รับเลือกตั้งจำนวน 4 คน และได้เข้าร่วมรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
สถานที่

อาคารแผ่พืชน์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้
ชอล์ก

| --- | --- |
หินตะกอน

องค์ประกอบ
แคลไซต์ (แคลเซียมคาร์บอเนต)
ชอล์ก (อังกฤษ: chalk) เป็นหินคาร์บอเนต หินตะกอน ที่มีรูพรุน และมีสีขาวอ่อน เป็นหินปูนชนิดหนึ่งที่มีส่วนประกอบเป็นแร่แคลไซต์ และเกิดขึ้นครั้งแรกใต้ท้องทะเลลึกจากการอัดตัวของแพลงก์ตอนขนาดเล็กที่ตกตะกอนอยู่ใต้ก้นทะเล ชอล์กพบได้ทั่วไปในยุโรปตะวันตก เนื่องจากมีตะกอนทับถมอยู่ในบางส่วนของฝรั่งเศส และมักพบเห็นหน้าผาสูงชันตรงจุดที่ไปบรรจบกับทะเล เช่น หน้าผาโดเวอร์บนชายฝั่งเคนต์ บริเวณช่องแคบอังกฤษ
มีการขุดชอล์กเพื่อใช้ในอุตสาหกรรม เช่น ปูนขาว อิฐ และสีโป๊สำหหรับก่อสร้าง และในทางเกษตรกรรม ใช้ชอล์กเพื่อใช้ปรับปรุงค่าพีเอชในดินที่มีความเป็นกรด สูง นอกจากนี้ยังใช้เป็น "ชอล์กกระดานดำ" สำหรับการเขียนและวาดภาพบนพื้นผิวประเภทต่าง ๆ แม้ว่าผลิตภัณฑ์เหล่านี้สามารถผลิตได้จากแร่คาร์บอเนตชนิดอื่น ๆ หรือยิปซัมก็ตาม
ประเทศอินเดียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014

| ประเทศอินเดีย ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: IND
เอ็นโอซี: สมาคมโอลิมปิกอินเดีย
เว็บไซต์: olympic.ind.in (ในภาษาอังกฤษ)
ณ โซชี, ประเทศรัสเซีย 7 – 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014
นักกีฬา: ชาย 2 คน  ใน 2 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีเปิด): ไม่ได้เข้าร่วม
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีปิด): ฮิมานชู ทาคูร์
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว
1964 1968 1972–1984 1988 1992 1994 1998 2002 2006 2010 2014 2018 2022
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
 ทีมอิสระ (2014)
นักกีฬาจากประเทศอินเดีย 3 คนผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชิ ประเทศรัสเซีย ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 7 ถึง 23 กุมภาพันธ์ 2014 การเข้าร่วมการแข่งขันในเมืองโซชิของประเทศนี้ถือเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 9 นับตั้งแต่ครั้งแรกจัดการแข่งขันในปี 1964
แม้ว่าชาวอินเดียสามคนจะผ่านการคัดเลือกให้เข้าร่วมการแข่งขัน แต่พวกเขาก็เข้าร่วมการแข่งขันในฐานะผู้เข้าร่วมโอลิมปิกโดยอิสระ เนื่องจากสมาคมโอลิมปิกอินเดียถูกระงับการแข่งขันตั้งแต่ปี 2012 หลังจากที่ ศิวะ เกศวัน เข้าร่วมการแข่งขันลูชเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2014 คณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้จัดตั้งคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของอินเดียขึ้นใหม่ ทำให้นักกีฬาอีกสองคน คือ ฮิมานชู ทาคูร์ และ นาดีม อิคบัล ซึ่งยังคงแข่งขันในรายการของตนได้ สามารถแข่งขันภายใต้ธงชาติอินเดียได้
เนื่องจากการแข่งขันภายใต้ธงอินเดียไม่ได้รับการอนุมัติในตอนแรก จึงไม่มีผู้เชิญธงชาติอย่างเป็นทางการในระหว่างพิธีเปิด ทาคูร์ทำหน้าที่เป็นผู้เชิญธงชาติในระหว่างพิธีปิด อินเดียไม่ได้รับเหรียญใดๆ และจนถึงการแข่งขันครั้งนี้ อินเดียยังไม่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว
ภูมิหลัง

สมาคมโอลิมปิกอินเดียได้รับการรับรองจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี 1927 อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ พวกเขาได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนมาแล้วสามครั้งในปี 1900, 1920 และ 1924 ประเทศนี้ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวเป็นครั้งแรกจนถึงโอลิมปิกฤดูหนาว 1964 ที่เมืองอินส์บรุค ประเทศออสเตรีย การแข่งขันครั้งนี้ถือเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 9 ของประเทศ
สมาคมโอลิมปิกอินเดีย (IOA) ถูกระงับโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) เนื่องจากการแทรกแซงของรัฐบาลในการปกครองตนเองของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (NOC) ของประเทศในเดือนธันวาคม 2012 มีการประกาศเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2013 ว่าอินเดียจะแข่งขันภายใต้ธงโอลิมปิกที่เมืองโซชิ ศิวะ เกศวัน เดินทางไปโซชิโดยลำพัง และทีมสกีซึ่งประกอบด้วยนักกีฬา ฮิมานชู ทาคูร์ และ นาดีม อิคบัล พร้อมด้วยโค้ชสามคน เดินทางจากเดลีไปโซชิเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2014 เนื่องจากการเข้าร่วมภายใต้ธงอินเดียไม่ได้รับการอนุมัติ จึงไม่มีผู้ถือธงอย่างเป็นทางการในระหว่างพิธีเปิด
การเลือกตั้งสมาคมโอลิมปิกอินเดียถูกกำหนดไว้สองวันหลังจากพิธีเปิด ซึ่งเป็นเงื่อนไขหลักในการยกเลิกการระงับ ในที่สุดคณะกรรมการโอลิมปิกสากลก็ได้จัดตั้งสมาคมโอลิมปิกอินเดียขึ้นใหม่ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ หลังจากการเลือกตั้งคณะกรรมการชุดใหม่ซึ่งมีนารายานา รามาจันทราน ประธานสหพันธ์สควอชโลกเป็นหัวหน้า ซึ่งได้รับการเลือกตั้งให้เป็นประธานคนใหม่ เมื่อถึงเวลานั้น เกศวันได้เข้าร่วมการแข่งขันลูชในฐานะผู้เข้าร่วมโอลิมปิกโดยอิสระเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2014 แล้ว
นักกีฬาอีกสองคนคือ ฮิมานชู ทาคูร์ และ นาดีม อิคบัล ซึ่งยังมีการแข่งขันค้างอยู่สามารถแข่งขันภายใต้ธงชาติอินเดียได้ เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2014 ธงชาติอินเดียได้ถูกชักขึ้นในหมู่บ้านนักกีฬาโดยประธาน IOA คนใหม่โดยมีเจ้าหน้าที่ IOC และคณะผู้แทนอินเดียเข้าร่วม ทาคูร์ทำหน้าที่เป็นผู้ถือธงในระหว่างพิธีปิด
จำนวนนักกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| สกีลงเขา | 1 | 0 | 1 |
| สกีข้ามทุ่ง | 1 | 0 | 1 |
| ลูช | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 2 | 0 | 2 |
สกีลงเขา > การคัดเลือก

เกณฑ์การคัดเลือกขั้นพื้นฐานสำหรับการแข่งขันสลาลอมและสลาลอมยักษ์ กำหนดให้ผู้เข้าแข่งขันต้องมีคะแนนเฉลี่ยน้อยกว่า 140 คะแนนในรายการที่เผยแพร่โดยสหพันธ์สกีนานาชาติ (FIS) เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2014 สำหรับผู้เข้าแข่งขันที่อยู่ในอันดับนอก 100 อันดับแรก โควตาได้รับการจัดสรรเพิ่มเติมตามนักกีฬาที่ตอบสนองเกณฑ์อื่นๆ โดยมีนักกีฬาสูงสุด 22 คน (นักกีฬาชายสูงสุด 14 คนหรือนักกีฬาหญิงสูงสุด 14 คน) จาก NOC ที่เข้าร่วมเดียวโดยมีผู้เข้าร่วมไม่เกิน 4 คนในการแข่งขันครั้งเดียว ตามการจัดสรรโควตาขั้นสุดท้ายที่ประกาศเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2014 ในเดือนธันวาคม 2013 นักสกีลงเขาชาวอินเดีย ฮิมานชู ทาคูร์ และ ฮิรา ลาล ได้รับเกณฑ์การคัดเลือกขั้นพื้นฐานสำหรับการแข่งขันสลาลอมยักษ์
แม้ว่านักกีฬาสองคนจะผ่านเกณฑ์การคัดเลือก อินเดียกลับได้รับสิทธิ์เข้าแข่งขันเพียงตำแหน่งเดียวตามเกณฑ์การคัดเลือก แม้ว่าลาลจะเคยมีประสบการณ์ในการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกที่เมืองตูรินในปี 2006 มาก่อน แต่ทาคูร์ก็ได้รับเลือกให้เข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้เนื่องจากเขาทำผลงานได้ดีกว่าในการแข่งขันครั้งล่าสุด ทาคูร์วัย 20 ปีมาจากเมืองมานาลี รัฐหิมาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย และเป็นลูกพี่ลูกน้องของลาล
สกีลงเขา > การแข่งขันหลัก

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
เดิมที ทาคูร์ถูกกำหนดให้แข่งขันในฐานะนักกีฬาอิสระในการแข่งขันครั้งนี้ แต่หลังจากคณะกรรมการโอลิมปิกอินเดียกลับมาดำรงตำแหน่งอีกครั้งในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2014 เขาก็ได้รับเงินทุนและอุปกรณ์ที่จำเป็นจากรัฐบาลอินเดียสองวันต่อมา น้อยกว่าหนึ่งสัปดาห์ก่อนการแข่งขันหลัก การแข่งขันสลาลอมยักษ์จัดขึ้นเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2014 ที่โรซ่าคูเตอร์อัลไพน์รีสอร์ท และถือเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกและครั้งเดียวของทาคูร์ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ทาคูร์แล่นครั้งแรกเสร็จด้วยเวลา 1:47.86 นาที รั้งอันดับที่ 71 เขาใช้เวลานานกว่าเล็กน้อยในการแล่นรอบที่สองด้วยเวลา 1:49.69 นาที รั้งอันดับที่ 72 ของการแข่งขัน ด้วยเวลารวม 3:37.55 นาที เขาจบอันดับที่ 72 และอยู่อันดับสุดท้ายในบรรดาผู้เข้าเส้นชัยในการจัดอันดับโดยรวม
| นักกีฬา | รายการ | รอบที่ 1> เวลา | รอบที่ 1> อันดับ | รอบที่ 2> เวลา | รอบที่ 2> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ฮิมานชู ทาคูร์ | สลาลอมยักษ์ ชาย | 1:47.86 | 71 | 1:49.69 | 72 | 3:37.55 | 72 |
สกีข้ามทุ่ง > การคัดเลือก

ตามมาตรฐาน "A" นักกีฬาที่มีคะแนนระยะทางสูงสุด 100 คะแนนจะได้รับอนุญาตให้แข่งขันในทั้งประเภทวิ่งระยะสั้นและวิ่งระยะไกล นักกีฬาที่มีคะแนนระยะทางสูงสุด 120 คะแนนจะได้รับอนุญาตให้แข่งขันในประเภทวิ่งระยะสั้น นักกีฬาเหล่านี้ยังได้รับอนุญาตให้แข่งขันในประเภทวิ่งระยะไกลได้ โดยคะแนนระยะทางจะต้องไม่เกิน 300 คะแนน NOC ที่ไม่มีนักกีฬาที่ตรงตามมาตรฐาน "A" จะได้รับอนุญาตให้ส่งผู้แข่งขันเพศละ 1 คน (ซึ่งเรียกว่าโควตาพื้นฐาน) ในการแข่งขันวิ่งระยะสั้นหรือวิ่งระยะไกล โดยต้องตรงตามมาตรฐาน "B" ที่มีคะแนนระยะทางสูงสุด 300 คะแนนเมื่อสิ้นสุดรอบคัดเลือกในวันที่ 20 มกราคม 2014 นักกีฬาสูงสุด 20 คน (นักกีฬาชายสูงสุด 12 คนหรือหญิงสูงสุด 12 คน) จาก NOC ที่เข้าร่วมเพียงแห่งเดียวจะได้รับอนุญาตให้แข่งขัน และโควตาที่เหลือจะได้รับการจัดสรรเพิ่มเติมให้กับนักกีฬาที่ตรงตามเกณฑ์มาตรฐาน "B" จาก NOC อื่นๆ
นักสกีชาวอินเดีย นาดีม อิคบัล ได้รับการคัดเลือกขั้นพื้นฐานเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันคลาสสิก ระยะทาง 15 กิโลเมตร ชายในการแข่งขันสกีคัดเลือกกลุ่มนอร์ดิกที่จัดขึ้นในประเทศฝรั่งเศสและอิตาลีในเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม ตามการจัดสรรโควตาขั้นสุดท้ายที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 20 มกราคม 2014 อินเดียได้รับการจัดสรรหนึ่งตำแหน่งสำหรับการแข่งขันระยะทางภายใต้โควตาพื้นฐาน อิคบัลมาจากเมืองกูลมาร์ก ในรัฐชัมมูและกัศมีร์ของอินเดีย เขาเป็นนักกีฬาคนแรกที่เป็นตัวแทนกองทัพบกอินเดียจากรัฐนี้ที่ผ่านเข้ารอบการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
สกีข้ามทุ่ง > การแข่งขันหลัก

เดิมที อิคบัลถูกกำหนดให้แข่งขันในฐานะนักกีฬาอิสระในการแข่งขันครั้งนี้ แต่หลังจากคณะกรรมการโอลิมปิกอินเดียกลับมามีมติใหม่ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2014 เขาก็ได้รับอนุญาตให้แข่งขันภายใต้ธงชาติอินเดียหนึ่งวันก่อนการแข่งขันหลัก การแข่งขันหลักจัดขึ้นในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2014 ที่ลอร่าไบแอธลอนแอนด์สกีคอมเพล็กซ์ และถือเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกและครั้งเดียวของอิคบัล อิคบัลวิ่งระยะทาง 15 กม. (9.3 ไมล์) ในเวลา 55:12.5 นาที เขาจบการแข่งขันในตำแหน่งที่ 85 (จากผู้แข่งขัน 87 คนที่เข้าเส้นชัย) ตามหลังผู้ชนะ ดาริโอ โคโลญญา จากสวิตเซอร์แลนด์เกือบ 17 นาที
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> ขาด | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| นาดีม อิคบัล | คลาสสิก 15 กม. ชาย | 55:12.5 | +16:42.8 | 85 |
ลูช > การคัดเลือก

ตามเกณฑ์การคัดเลือก นักกีฬาที่มีสิทธิ์เข้าแข่งขันสูงสุด 38 คน จะพิจารณาการคัดเลือกจากคะแนนสะสมอันดับโลกตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายนถึง 31 ธันวาคม 2013 นักกีฬา 30 อันดับแรกผ่านการคัดเลือกโดยตรง และนักกีฬาอีก 8 คนได้รับการเพิ่มในภายหลัง โดยให้สิทธิ์แก่ทีมผลัดที่ผ่านการคัดเลือกแต่ไม่ผ่านการคัดเลือกบุคคลในทั้งสามประเภทก่อน ตามด้วยนักกีฬาจาก NOC ที่ตรงตามมาตรฐานขั้นต่ำและยังไม่ได้ผ่านการคัดเลือกนักกีฬาคนใดเลย อินเดียได้รับตำแหน่งโควตาเพิ่มเติมหนึ่งตำแหน่ง เนื่องจากไม่มีประเทศใดสามารถใช้ตำแหน่งนั้นในการแข่งขันผลัดได้ ศิวะ เกศวัน เป็นชาวอินเดียเพียงคนเดียวที่ผ่านเข้ารอบการแข่งขันนี้ เกศวันเป็นตัวแทนของอินเดียมาตั้งแต่ปี 1997 และเป็นนักแข่งขันลูจชายที่อายุน้อยที่สุดในการแข่งขันโอลิมปิกที่เมืองนางาโนะในปี 1998 โดยเขาจบการแข่งขันด้วยอันดับที่ 28 นอกจากนี้ เขายังเป็นนักกีฬาอินเดียเพียงคนเดียวที่เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2002 และยังเป็นตัวแทนของอินเดียในการแข่งขันในปี 2006 และ 2010 อีกด้วย
ลูช > การแข่งขันหลัก

บทความหลัก: กีฬาลูชในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ในการแข่งขันหลัก เกศวันได้เข้าแข่งขันในฐานะผู้เข้าร่วมโอลิมปิกโดยอิสระเนื่องจากคณะกรรมการโอลิมปิกอินเดียถูกระงับ ซึ่งถือเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ห้าติดต่อกันของเกศวันในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวตั้งแต่เขาเปิดตัวครั้งแรกในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่เมืองนางาโนะในปี 1998
งานนี้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2014 ที่ศูนย์ไถลซังกิ ในรอบแรก เกศวันทำเวลาได้ 53.905 นาที ตามหลังผู้นำ อัลเบียร์ต เดมเชนโก เพียง 1.735 วินาที ในรอบที่สอง เขาทำเวลาได้ 55.203 วินาที รั้งอันดับรองสุดท้ายจากผู้เข้าร่วม 39 คน ในรอบก่อนสุดท้าย เขาวิ่งรอบสนามด้วยเวลา 54.706 วินาที รั้งอันดับ 37 เขาทำเวลาได้ดีที่สุดในครั้งสุดท้าย โดยจบในอันดับที่ 34 ด้วยเวลา 53.335 วินาที เกศวันทำเวลารวมได้ 3:37.149 วินาที และรั้งอันดับ 37 จากนักกีฬา 39 คน นับเป็นผลงานที่แย่ที่สุดของเขาในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
| นักกีฬา | รายการ | รอบที่ 1> เวลา | รอบที่ 1> อันดับ | รอบที่ 2> เวลา | รอบที่ 2> อันดับ | รอบที่ 3> เวลา | รอบที่ 3> อันดับ | รอบที่ 4> เวลา | รอบที่ 4> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ศิวะ เกศวัน | ชายเดี่ยว | 53.905 | 35 | 55.203 | 38 | 54.706 | 37 | 53.335 | 34 | 3:37.149 | 37 |