stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ที่จริงฉันก็เจ็บ

| "ที่จริงฉันก็เจ็บ" |
| --- | --- |

เพลงโดยณเดชน์ คูกิมิยะ
จากอัลบั้มเพลงประกอบละคร ลมซ่อนรัก
วางจำหน่าย: 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2558
แนวเพลง: ป็อปร็อก ,อาร์แอนด์บี
ความยาว: 4:01
ค่ายเพลง: แชนเดอเลียร์มิวสิก
ผู้ประพันธ์เพลง: ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์

มิวสิกวิดีโอ
"ที่จริงฉันก็เจ็บ" ที่ยูทูบ
 
"ที่จริงฉันก็เจ็บ" เป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง ลมซ่อนรัก ในปี พ.ศ. 2558 ทางช่อง 3 ขับร้องโดย ณเดชน์ คูกิมิยะ ประพันธ์เนื้อร้องโดย ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์ แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย ปรเมศวร์ เหมือนสนิท ออกจำหน่ายในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
เป็นเพลงที่ต้องการสื่อถึงความรู้สึกของผู้ชายร้องให้ผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งตัวเองรักมาก ต้องการอธิบายเหตุผลให้ฟังว่าทุกสิ่งที่ทำลงไปนั้นไม่ใช่ว่าไม่รัก แม้สิ่งที่ทำลงไปจะหนักหนา จนทำให้เธอเจ็บปวดก็ตาม อยากขอร้อง อยากขอโทษ และขอความรักคืนกลับมา
เพลงนี้ได้ออกจำหน่ายเป็น 2 เวอร์ชั่น ไดแก่ เวอร์ชั่นปกติ และ Acoustic Version
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100: 46
ยู2เพลย์ ท็อป 10 ชาร์ต: 4
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 5
เอฟเอ็ม วัน 103.5 ชาร์ต วันทูเท็น: 6
ตำบลกลาง (อำเภอเสลภูมิ)

| ตำบลกลาง |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Klang

ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ร้อยเอ็ด
อำเภอ: เสลภูมิ
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 6,286 คน
รหัสไปรษณีย์ : 45120
รหัสภูมิศาสตร์: 451001
เว็บไซต์: www.selaphum.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
กลาง เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด โดยถือเป็นศูนย์กลางด้านเศรษฐกิจของอำเภอ
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลกลางมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลขวัญเมือง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลขวัญเมือง และตำบลเมืองไพร
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลนาเลิง และตำบลขวาว
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลมะบ้า และตำบลบึงงาม (อำเภอทุ่งเขาหลวง)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลกลางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน
| หมู่ที่ | ชื่อหมู่บ้าน | อักษรโรมัน | ประชากร (คน) | บ้าน (หลัง) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ท่าไคร้ | Tha Khrai | 414 | 124 |
| 2 | โคกก่อง | Khok Kong | 370 | 134 |
| 3 | เหนือ | Nuea | 771 | 199 |
| 4 | คุ้มวัดสีทอง | Khum Wat Si Thong | 528 | 187 |
| 5 | คุ้มใต้ | Khum Tai | 818 | 209 |
| 6 | สร้างกกพอก | Sang Kok Phok | 711 | 301 |
| 7 | โคกสะอาด | Khok Sa-at | 635 | 259 |
| 8 | เมืองใหม่ | Mueang Mai | 842 | 548 |
| 9 | ส่างหิน | Sang Hin | 469 | 242 |
| 10 | ท่าไคร้กลาง | Tha Khrai Klang | 323 | 94 |
| 11 | โคกก่องน้อย | Khok Kong Noi | 405 | 120 |
| รวม | รวม | รวม | 6,286 | 2,417 |
ข้อมูลปี 2565
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลกลางทั้งหมดอยู่ในเขตการปกครองของเทศบาลตำบลเสลภูมิร่วมกับตำบลขวัญเมืองและบางส่วนของตำบลนาเมือง
คิง

คิง อาจหมายถึง
ภาษาอังกฤษ

King ในภาษาอังกฤษ แปลว่า พระราชา, กษัตริย์
เกมฝึกสมอง

ไพ่คิง ในเกมไพ่ (แจ็ค, แหม่ม, คิง)
คิง ตัวหมากสำคัญในหมากรุกสากล
นามสกุล

King นามสกุลของสตีเฟน คิง นักเขียนนิยายสยองขวัญชาวสหรัฐอเมริกา
ชื่อเล่น

คิง ชื่อเล่นของพิเชษฐ์ บัวขำ นักร้องชาวไทย,ผู้เข้าแข่งขันรายการ The Voice Thailand season 1 และเป็นตัวแทนจากทีมแสตมป์
คิง ชื่อเล่นของสมจริง ศรีสุภาพ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
คิง ชื่อเล่นและชื่อในวงการของขอณภัทร ชุ่มจิตตรีณ นักแสดงและนักการเมืองชาวไทย
ตัวละครเกม

คิง (เดอะคิงออฟไฟเทอส์) : นักมวยไทยเพศหญิงจากเกมเดอะคิงออฟไฟเทอส์
คิง (เทคเคน) : นักมวยปล้ำจากเกมเทคเคน
คิง : หุ่นยนต์จากเกมร็อคแมน & ฟอร์เต้
ตัวละครในบันเทิงคดี > ชื่อและชื่อเล่น

คิง (วันพีซ) ตัวละครจากเรื่องวันพีซ
คิง ตัวละครจากเรื่องเอาชีวิตรอด
คิง ตัวละครจากเรื่องโปเม่ สารพันเมนูสูตรลับจอมเวท
คิง ตัวละครจากเรื่องวันพันช์แมน
คิง ตัวละครจากเรื่องไคโตะโจ๊กเกอร์
คิง หรือ ชิน ตัวละครจากเรื่องฤทธิ์หมัดดาวเหนือ
คิง ตัวละครจากเรื่องเบย์เบลด V-Force
คิง ตัวละครจากเรื่องเมทัลไฟท์ เบย์เบลด
คิง ตัวละครจากเรื่องยูกิโอ VRAINS
คิง หรือ แจ็ค แอทลาส ตัวละครจากเรื่องยูกิโอ 5D'sและยูกิโอ ARC-V
คิง ตัวละครจากเรื่องเจเวลเพ็ต
คิง ตัวละครจากเรื่องศึกตำนาน 7 อัศวิน
มันจู คิง ตัวละครจากเรื่องเบย์เบลด เอ็กซ์
คิง แบรดลี่ย์ ตัวละครจากเรื่องแขนกล คนแปรธาตุ
คิง คลอว์ธอร์น ตัวละครจากเรื่องดิอาวล์เฮาส์
ตัวละครในบันเทิงคดี > นามสกุล

ไลออน คิง ตัวละครจากเรื่องล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
ดูเพิ่ม

ควีน (แก้ความกำกวม)
เอซ (แก้ความกำกวม)
ตำบลหนองบัวบาน

ตำบลหนองบัวบาน สามารถหมายถึง
ตำบลหนองบัวบาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ
ตำบลหนองบัวบาน อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์
ตำบลหนองบัวบาน อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี
ตำบลหนองบ่อ

ตำบลหนองบ่อ อาจหมายถึง
ตำบลหนองบ่อ (อำเภอย่านตาขาว) จังหวัดตรัง
ตำบลหนองบ่อ (อำเภอสองพี่น้อง) จังหวัดสุพรรณบุรี
ตำบลหนองบ่อ (อำเภอนาแก) จังหวัดนครพนม
ตำบลหนองบ่อ (อำเภอเมืองอุบลราชธานี) จังหวัดอุบลราชธานี
ตำบลแก่นมะกรูด

| ตำบลแก่นมะกรูด |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Kaen Makrut
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง
ตำบลแก่นมะกรูดที่ตั้งของตำบลแก่นมะกรูด
พิกัด: 15°15′02.3″N 99°10′01.2″E﻿ / ﻿15.250639°N 99.167000°E﻿ / 15.250639; 99.167000
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: อุทัยธานี
อำเภอ: บ้านไร่
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,282.05 ตร.กม. (881.10 ตร.ไมล์)
ประชากร (เดือนสิงหาคม 2566)
 • ทั้งหมด: 2,363 คน
 • ความหนาแน่น: 1.04 คน/ตร.กม. (2.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 61140
รหัสภูมิศาสตร์: 610607
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
แก่นมะกรูด เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี ท้องที่เกือบทั้งหมดอยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง-ทุ่งใหญ่นเรศวร และมีเนื้อที่ถึง 2,282.05 ตารางกิโลเมตร (ร้อยละ 33.90 ของพื้นที่จังหวัด) เป็นตำบลที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดอุทัยธานี
วัวแดงในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง
ช้างป่าในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลแก่นมะกรูด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลแม่เล่ย์ (อำเภอแม่วงก์ จังหวัดนครสวรรค์)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลระบำ (อำเภอลานสัก) และตำบลคอกควาย ตำบลเจ้าวัด ตำบลบ้านไร่ (อำเภอบ้านไร่)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลวังยาว (อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี) และตำบลเขาโจด (อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลชะแล (อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี) และตำบลแม่ละมุ้ง (อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก)
ประวัติ

เดิมตำบลแก่นมะกรูด อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอแม่กลอง จังหวัดอุทัยธานี ต่อมาในปี พ.ศ. 2454 มณฑลนครสวรรค์ได้ปรับเปลี่ยนเขตของอำเภอแม่กลองกับอำเภอหนองหลวง โดยให้ตำบลแก่นมะกรูด มาขึ้นกับทางอำเภอหนองหลวง (เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอคอกควายในปี พ.ศ. 2460) พ.ศ. 2468 ได้รับรวมกิ่งอำเภอห้วยแห้ง จากอำเภอบ้านเชี่ยน จังหวัดชัยนาท มารวมกับอำเภอคอกควาย จังหวัดอุทัยธานี และย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้งที่ตำบลบ้านไร่ และเปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอคอกควาย เป็นอำเภอบ้านไร่ จึงกลายเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ้านไร่มาจนถึงปัจจุบัน
ตำบลแก่นมะกรูดตั้งอยู่ในเขตใต้สุดของภาคเหนือและเหนือสุดของภาคกลางที่มีความหลากหลายของชาติพันธุ์ ทั้งไทย จีน มอญ ลาว แขก กะเหรี่ยง ละว้า ขมุ อยู่บนพื้นที่สูงในจังหวัดอุทัยธานี เป็นที่ตั้งโครงการพื้นที่ต้นแบบบูรณาการแก้ไขปัญหา และพัฒนาพื้นที่ตำบลแก่นมะกรูด โดยมีมูลนิธิปิดทองหลังพระสืบสานแนวพระราชดำริพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชในหลวงรัชกาลที่ 9 ร่วมบูรณาการขับเคลื่อนการพัฒนาในพื้นที่ มีอากาศเย็นเกือบตลอดทั้งปี มีสวนดอกไม้และผลไม้เมืองหนาว นานาพรรณ ทั้งลิลลี่ ทิวลิป เบญจมาศหลากสี สตรอว์เบอร์รี ซาโยเต้ กาแฟ กะหล่ำปลีม่วง กะหล่ำปลีหัวใจ ผักสลัด และผักพื้นบ้านมากมาย เป็นต้น สวนพฤษศาสตร์ ถือเป็นสถานที่ยอดนิยมในช่วงฤดูหนาวที่นักท่องเที่ยวได้มาเที่ยว สัมผัสอากาศหนาว เคล้าสายหมอกกับดอกไม้ผลไม้เมืองหนาวราวกับว่าได้ไปเยือนภาคเหนือตอนบน มีคำกล่าวที่ว่า “อำเภอบ้านไร่ บรรยากาศเชียงใหม่ ไม่ไกลกรุงเทพฯ”
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลแก่นมะกรูดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมู่ที่ 1 |  | บ้านใต้ |  | (Ban Tai) |  |  |
| หมู่ที่ 2 |  | บ้านตะละเซิง |  | (Ban Talasoeng) |  |  |
| หมู่ที่ 3 |  | บ้านใหม่คลองอังวะ |  | (Ban Mai Khlong Angwa) |  |  |
| หมู่ที่ 4 |  | บ้านอีมาดอีทราย |  | (Ban I Mat I Sai) |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ปัจจุบันตำบลแก่นมะกรูดทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไร่ เดิมเป็นสภาตำบลแก่นมะกรูดซึ่งได้รับการจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2517 ต่อมาสภาตำบลแก่นมะกรูดถูกยุบรวมเข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไร่ ใน พ.ศ. 2547 เนื่องจากกระทรวงมหาดไทยดำเนินการประกาศยุบรวมสภาตำบลทั้งหมดและองค์การบริหารส่วนตำบลใดที่มีจำนวนประชากรไม่ถึงสองพันคน โดยให้รวมพื้นที่เข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลอื่น หรือหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นที่มีเขตติดต่อกันภายในเขตอำเภอเดียวกัน โดยในขณะนั้นท้องที่สภาตำบลแก่นมะกรูดมีประชากรเพียง 1,714 คน
ประชากร

พื้นที่ตำบลแก่นมะกรูดประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 4 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 2,326 คน แบ่งเป็นชาย 1,236 คน หญิง 1,090 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรน้อยที่สุดในอำเภอบ้านไร่
* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563  | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 | พ> ศ. 2559 | พ> ศ. 2558 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ใหม่คลองอังวะ | 701 | 692 | 689 | 677 | 664 | 649 | 646 |
| อีมาดอีทราย | 606 | 600 | 595 | 593 | 590 | 585 | 567 |
| ตะละเซิง | 554 | 545 | 537 | 521 | 511 | 501 | 493 |
| ใต้ | 465 | 459 | 445 | 438 | 425 | 419 | 411 |
| รวม | 2,326 | 2,296 | 2,266 | 2,229 | 2,190 | 2,154 | 2,117 |
กวางป่าในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง
ซุน ลฺวี่

เจี้ยงชางโหว (ค.ศ. 213-232)
ซุน ลฺวี่ (จีน: 孫慮; พินอิน: Sūn Lǜ; ค.ศ. 213 – กุมภาพันธ์หรือมีนาคม ค.ศ. 232) ชื่อรอง จื่อจื้อ (จีน: 子智; พินอิน: ZǐZhì) เป็นเจ้าชายและขุนพลของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ของซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก
ประวัติ

ซุน ลฺวี่เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของซุนกวน ขุนศึกในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกผู้ขึ้นเป็นจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊ก ซุน ลฺวี่ในวัยเด็กเป็นผู้เฉลียวฉลาดและมีความสามารถหลายด้าน ซุนกวนจึงเอ็นดูซุน ลฺวี่เป็นพิเศษ ในเดือนเมษายนหรือพฤษภาคม ค.ศ. 228 ซุน ลฺวี่ที่ขณะนั้นมีอายุ 15 ปีได้รับบรรดาศักดิ์เป็นเจี้ยนชางโหว (建昌侯) พร้อมเขตศักดินาในอำเภอเจี้ยนชาง (建昌縣 เจี้ยนชางเซี่ยน; อยู่ทางตะวันตกของอำเภอเฟิ่งซินและอำเภอเจี้ยนชางในปัจจุบัน) ซุน ลฺวี่ได้สมรสกับบุตรสาวของพัวโยย
ซุน ลฺวี่สิ้นพระชนม์ในเดือนกุมภาพันธ์หรือมีนาคม ค.ศ. 232 ขณะพระชนมายุ 20 พรรษา (ตามการนับอาบุแบบเอเชียตะวันออก) โดยไม่มีพระโอรสที่จะสืบทอดบรรดาศักดิ์ เขตศักดินาของซุน ลฺวี่จึงถูกยกเลิกไปและเปลี่ยนสถานะกลับไปเป็นอำเภอ
ดูเพิ่ม

พงศาวลีง่อก๊ก
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
| ด ค กบุคคลสำคัญในง่อก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  ซุนกวน  ซุนเหลียง  ซุนฮิว  ซุนโฮ (ซุน เฮ่า) 
จักรพรรดินีและพระสนม:  เซี่ยฟูเหริน  ซีฮูหยิน  พัวฮูหยิน  ปู้ เลี่ยนชือ  ฮองฮูหยิน  จักรพรรดินีจิ้งหฺวาย  เฉฺวียน ฮุ่ยเจี่ย  จักรพรรดินีจู  จักรพรรดินีเหอ พระพันปีหลวง  เถิง ฟานหลาน 
เชื้อพระวงศ์:  ซุนเต๋ง  ซุน ลฺวี่  ซุนโฮ (ซุน เหอ)  ซุน ป้า  ซุน เฟิ่น  กิมก๋งจู๋ (ซุน หลู่ปาน)  ซุน หลู่-ยฺวี่  ซุนหวน  ซุนเสียว 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  ซุน เช่า  โกะหยง  ลกซุน  เปาจิด  จู จฺวี้  ซุนจุ๋น  ซุนหลิม (ซุน เชิน)  เอียงเหียง  ลู่ ข่าย  บั้นเฮ็ก  เตี๋ยวเค้า 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  งอซัน  งำเต๊ก  งิมหุน  งีห้วน  จวนกี๋  จี้ เยี่ยน  ซีหอง  ตังเตียว  เตียวเจียว  เตียวอุ๋น  เทียเป๋ง  เบ้งจ๋อง  พัวโยย  เหยียมจุ้น  ฮวนฮี 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  งุยเปียว  จวนจ๋อง  จวนตวน  จวนเต๊ก  จวนเสียง  จิวท่าย  จิวหอง  จูกัดกิ๋น  จูกัดเก๊ก  จูกัดเจ้ง  จูตี  จูหวน  จูเหียน  ชีซก  ชีเซ่ง  ชีฮู  ซงเขียม  ซุน ก้าน  ซุน ข่าย  ซุน จฺวี้  ซุนหลิม (ซุน ซิน)  ซุน เอิน  ต๋องจู  เตงอิ๋น  เตงฮอง  เตียวปอ  เตียวหิว  เตียวเอียด  เทียเภา  บิฮอง  บุนขิม  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  พัวเจี้ยง  ลกข้อง  ลิกี๋  ลิต้าย  ลิห้อม  เล่งทอง (ลั่ว ถ่ง)  เล่งทอง (หลิง ถ่ง)  เล่าเบา  เล่าเลียก  เล่าเสง  อองตุ๋น  อีจ้วน  ฮั่นจ๋ง  ฮันต๋ง  เฮ่อ ฉี 
อื่น ๆ:  เก๋อ เสฺวียน  เฉา ปู้ซิ่ง
ดันแคน ลอว์เรนซ์

| ดันแคน ลอว์เรนซ์ |
| --- | --- |
ลอว์เรนซ์ในปี 2019
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ดันแคน เดอ มัวร์
เกิด:  (1994-04-11) 11 เมษายน ค.ศ. 1994 (30 ปี) สไปเกอนิสเซอ เนเธอร์แลนด์
อาชีพ: นักร้อง นักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี:  ร้อง  เปียโน 
ช่วงปี: 2014–ปัจจุบัน
นักดนตรี
ดันแคน เดอ มัวร์ (Duncan de Moor) หรือรู้จักในชื่อ ดันแคน ลอว์เรนซ์ (Duncan Laurence) เกิด 11 เมษายน ค.ศ. 1994 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวดัตช์ เริ่มต้นอาชีพนักดนตรีในปี ค.ศ. 2004 และได้เข้ารอบรองชนะเลิศในฤดูกาลที่ 5 ของรายการ เดอะวอยซ์ออฟฮอลแลนด์ ลอว์เรนซ์เป็นตัวแทนประเทศเนเธอร์แลนด์เข้าประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2019 กับเพลง "อาร์เคด" จนเป็นผู้ชนะของรายการนี้
ดันแคนเปิดเผยว่าตัวเองเป็นบุคคลรักร่วมสองเพศ และในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2020 เขาได้หมั้นกับจอร์แดน การ์ฟิลด์ นักประพันธ์เพลงชาวสหรัฐ
ดรูซิลาแห่งมอร์เรเตเนีย

ดรูซิลาแห่งมอร์เรเตเนีย (Greek: Δρουσίλλη) อาจเป็นคนเดียวที่กล่าวโดยตากีอุส ซึ่งเป็นหลานสาวของมาร์ค แอนโทนี กับพระนางคลีโอพัตรา ถ้าเป็นเช่นนั้นพระองค์คงจะเป็นเจ้าหญิงแห่งมอร์เรเตเนีย ซึ่งเป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้องของพระราชินีคลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2 กับกษัตริย์จูบาที่ 2 และเป็นพระขนิษฐาของกษัตริย์ปโตเลมีแห่งมอร์เรเตเนีย ซึ่งสันนิษฐานว่าพระองค์อาจจะประสูติเมื่อ 8 ปีก่อนคริสตกาล
ครอบครัว

ไม่ทราบเกี่ยวกับการมีพี่น้องของพระองค์ที่อายุมากกว่าทอเลมี พระราชบิดาของพระองค์คือ จูบาที่ 2 แห่งนูมิเดีย ซึ่งเป็นพระราชโอรสของกษัตริย์จูบาที่ 1 (กษัตริย์แห่งนูมิเดียมีเชื้อสายเบอร์เบอร์จากแอฟริกาเหนือซึ่งเป็นพันธมิตรของโรมันทั่วไปปอมเปย์) พระมารดาของพระองค์คือ พระนางคลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2 เป็นพระราชธิดาของพระนางคลีโอพัตราที่ 7 แห่งอียิปต์กับมาร์ค แอนโทนี ทำให้พระนางดรูซิลล่าเป็นคนที่มีเชื้อสาย เบอร์เบอร์ กรีกและโรมัน
ประวัติ

ดรูซิลาได้รับการตั้งพระนามเพื่อเป็นเกียรติแก่จักรพรรดินีแห่งโรมัน ลีเวีย ดรูซิลา หรือลูกชายของพระนางลีเวียคือนายพลโรมันเนโร เคลาดิอุส ดรูซัส พระนางดรูซิลาอาจจะประสูติในเมืองซีซาร์เรีย ซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรมอร์เรเตเนีย ในจักรวรรดิโรมันเมื่อ 5 ปีก่อนคริสตกาล และพระองค์อาจจะมีขึ้นที่นั่น พระมารดาของพระองค์เสียชีวิตเมื่อ 6 ปีก่อนคริสตกาล ดรูซิลลาก็ได้รับการศึกษาจากโรมันและกลายเป็นชาวโรมัน อย่างไรก็ตามไม่ค่อยมีใครรู้จักชีวิตของพระองค์
ได้รับการสันนิษฐานว่าพระองค์เป็นพระมเหสีพระองค์แรกของ แอนโทนีอุส เฟลิกซ์ แห่งแคว้นยูเดีย
ฉงชิ่ง

| ฉงชิ่ง 重庆市 จุงกิง |
| --- | --- |
นครปกครองโดยตรง
ตามเข็มนาฬิกาจากด้านบน: ภาพถ่ายทางอากาศนครฉงชิ่ง ไป๋ตี้เฉิง สะพานเอ๋อกงหยาน โกรกธารชฺวีถัง และศาลาประชาคม
th
ที่ตั้งของนครฉงชิ่ง
พิกัด: 29°33′30″N 106°34′00″E﻿ / ﻿29.55833°N 106.56667°E﻿ / 29.55833; 106.56667
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
ตั้งชื่อจาก: ฉง (重) — "ซ้ำ"  ชิ่ง (庆) — "เฉลิมฉลอง"  "เฉลิมฉลองซ้ำ"
เขตการปกครอง   • ระดับอำเภอ   • ระดับตำบล:   25 เขต, 13 อำเภอ   1,259 เมือง, ตำบล และแขวง
การปกครอง
 • ประเภท: นครปกครองโดยตรง
 • เลขาธิการพรรค: Chen Min'er
 • นายกเทศมนตรี: Tang Liangzhi
 • ประธานรัฐสภา: Zhang Xuan
 • ประธานที่ประชุม: Xu Jingye
พื้นที่
 • นครปกครองโดยตรง: 82,403 ตร.กม. (31,816 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 5,472.8 ตร.กม. (2,113.1 ตร.ไมล์)
ความสูง: 244 เมตร (801 ฟุต)
ความสูงจุดสูงสุด: 1,709.4 เมตร (5,608.3 ฟุต)
ประชากร (2016)
 • นครปกครองโดยตรง: 8,518,000 คน
 • ความหนาแน่น: 100 คน/ตร.กม. (270 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 30,484,300 คน
 • รวมปริมณฑล: 30,484,300 คน
ประชากรศาสตร์
 • ชาติพันธุ์: ฮั่น: 91%  ตูเจีย: 5%  ม้ง: 2%
เขตเวลา: UTC+8
รหัสไปรษณีย์: 4000 00 – 4099 00
รหัสพื้นที่: 23
รหัส ISO 3166: CN-CQ
GDP: พ.ศ. 2561 
 • ทั้งหมด: 2.04 ล้านล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่ 18)
 • ต่อหัว: 66,218 เหรินหมินปี้ (อันดับที่ 10)
HDI (พ.ศ. 2559): 0.797 (อันดับที่ 17) – สูง
ชื่อย่อ: CQ / ยฺหวี (渝; Yú)
ดอกไม้: คาร์มีเลีย
ต้นไม้: Ficus lacor
เว็บไซต์: www.chongqing.gov.cn (จีน)  www.cq.gov.cn/english (อังกฤษ)
ฉงชิ่ง หรือ จุงกิง (จีนตัวย่อ: 重庆市; จีนตัวเต็ม: 重慶市; พินอิน: Chóngqìng Shì) เป็นนครที่ตั้งอยู่ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน เป็นหนึ่งในสี่นครที่อยู่ภายใต้การบริหารโดยตรงของรัฐบาลกลาง (อีกสามแห่ง คือ ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ และเทียนจิน) และเป็นนครปกครองโดยตรงเพียงแห่งเดียวที่ไม่ได้ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทะเล
ฉงชิ่งเคยเป็นนครปกครองโดยตรงในสมัยที่จีนเป็นสาธารณรัฐจีน โดยใช้เป็นเมืองหลวงในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง (ค.ศ. 1937–1945) ในช่วงสมัยนี้ ฉงชิ่งถูกจัดว่าเป็นหนึ่งในสี่แห่งของโลกที่เป็นศูนย์บัญชาการต่อต้านฟาสซิสต์ ซึ่งอีกสามแห่ง คือ วอชิงตัน ลอนดอน และมอสโก ปัจจุบัน นครปกครองโดยตรงฉงชิ่งได้จัดตั้งขึ้นใหม่เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1997 เพื่อเป็นการช่วยพัฒนาตอนกลางและตะวันตกของจีน นครฉงชิ่งมีประชากรกว่า 30 ล้านคน มีพื้นที่ขนาดประมาณประเทศออสเตรีย เขตเมืองของนครฉงชิ่งประกอบด้วย 9 เขต ซึ่งมีประชากรรวมกันไม่เกิน 8,518,000 คน ตามประมาณการปี ค.ศ. 2016 ตามการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 ฉงชิ่งเป็นนครปกครองโดยตรงที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศจีน และยังเป็นนครปกครองโดยตรงที่มีพื้นที่มากที่สุดในประเทศจีน เขตการปกครองของฉงชิ่งแบ่งออกเป็น 26 เขต 8 อำเภอ และ 4 อำเภอปกครองตนเอง
คำย่ออย่างเป็นทางการของนครฉงชิ่ง คือ "ยฺหวี" (渝; Yú) ได้รับการอนุมัติโดยสภารัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีนเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1997 มีที่มาจากชื่อเก่าของส่วนหนึ่งของแม่น้ำเจียหลิง ที่ไหลผ่านฉงชิ่งและไปบรรจบกับแม่น้ำแยงซี
ฉงชิ่งมีประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่โดดเด่น ในฐานะที่เป็นนครศูนย์กลางแห่งชาติของจีน ฉงชิ่งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจในบริเวณต้นน้ำของลุ่มแม่น้ำแยงซี เป็นศูนย์การผลิตและศูนย์กลางการขนส่ง จากรายงานของดิอีโคโนมิสต์อินเทลลิเจนซ์ยูนิต (Economist Intelligence Unit) เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 ระบุว่าฉงชิ่งเป็น 1 ใน 13 มหานครเกิดใหม่ของจีน
ภูมิศาสตร์ > ภูมิประเทศ

ตั้งอยู่ทางตอนบนของแม่น้ำแยงซีเกียง ที่ตั้งและอาณาเขต ฉงชิ่งมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ มณฑลฉ่านซี ประเทศจีน
ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลกุ้ยโจว ประเทศจีน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ มณฑลหูเป่ย์ และมณฑลหูหนาน ประเทศจีน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ มณฑลเสฉวน ประเทศจีน
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

มีอุณหภูมิระหว่าง 24-25 องศาเซลเซียส สำหรับอุณหภูมิสูงสุดโดย เฉลี่ย 29-29.7 องศาเซลเซียส   อุณหภูมิต่ำสุดโดยเฉลี่ย 20.6-21  องศาเซลเซียส
เศรษฐกิจ

นครฉงชิ่งมีมูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ 266,539 ล้านหยวน (ปี 2004) เพิ่มขึ้น 12.2%
ทางด้านเกษตรกรรม มีผลผลิตอุดมสมบูรณ์ และเป็นฐานการผลิตที่สำคัญ ได้แก่ วัตถุดิบข้าว หมู รังไหม ส้ม ส้มจีน และใบยาสูบ ปี 2003 พื้นที่การเกษตรลดลง 5.3% แต่ผลผลิตเพิ่มขึ้น 0.5%
ฉงชิ่งเป็นหนึ่งในสามของแหล่งสินแร่ที่สำคัญของประเทศ เท่าที่สำรวจพบ ได้แก่ ถ่านหิน ก๊าซธรรมชาติ สตรอนเชียม อะลูมิเนียม แมงกานีส หินปูน ยิปซั่ม ปรอท หินเขี้ยวหนุมาน หินเกลือ และอื่นๆ กว่า 38 ชนิด ในจำนวนนี้แร่สตรอนเชียมมีมากเป็นอันดับหนึ่งของประเทศ และเป็นอันดับสองของโลก
ฉงชิ่งเป็นหนึ่งในเขตอุตสาหกรรมเก่าแก่ของจีน ในปี 2003 มีมูลค่าการเติบโตทางการผลิตในภาคอุตสาหกรรมสูงถึง 76,836 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 16.4% อุตสาหกรรมหลัก 3 ประเภทที่ก่อรูปก่อร่างขึ้น ได้แก่ อุตสาหกรรมผลิตเครื่องจักรกล
การค้าระหว่างประเทศ  ปี 2003 มูลค่าการนำเข้าส่งออก 2,595 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 44.6% ในจำนวนนี้เป็นมูลค่าส่งออก 1,585 ล้านเหรียญฯ และมูลค่านำสินค้านำเข้า 1,010 ล้านเหรียญฯ
การศึกษา

ฉงชิ่ง มี มหาวิทยาลัยฉงชิ่ง (重庆大学) มหาวิทยาลัยซีหนาน
รูปภาพอื่น

นครฉงชิ่ง
วิวฉงชิ่ง
ริมน้ำแยงซี
รถราง Cable car บริเวณท่าเรือ
ชาวจีนเหยื่อของการโจมตีทางอากาศโดยทหารอากาศญี่ปุ่นที่เสียชีวิตขณะกำลังพยายามวิ่งไปหลุมหลบภัย ถ่ายเมื่อ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1941
แหล่งข้อมูลอื่น

http://thai.cri.cn/1/2007/06/09/Zt21@100926.htm
| ด ค ก เขตการปกครองระดับมณฑลของประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| มณฑล |  กวางตุ้ง  กานซู่  กุ้ยโจว  จี๋หลิน  เจ้อเจียง  เจียงซี  เจียงซู  ฉ่านซี  ชานซี  ชานตง  ชิงไห่  ไต้หวัน*  ฝูเจี้ยน  ยูนนาน  เสฉวน  หูเป่ย์  หูหนาน  เหลียวหนิง  เหอเป่ย์  เหอหนาน  ไหหลำ  อานฮุย  เฮย์หลงเจียง  |  |
| เขตปกครองตนเอง |  กว่างซี  ซินเจียง  ทิเบต  มองโกเลียใน  หนิงเซี่ย  |  |
| นครปกครองโดยตรง |  ฉงชิ่ง  เซี่ยงไฮ้  เทียนจิน  ปักกิ่ง  |  |
| เขตบริหารพิเศษ |  มาเก๊า  ฮ่องกง  |  |
*หมายเหตุ: ไต้หวันถูกอ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่บริหารโดยสาธารณรัฐจีน
ทิวทัศน์ยามพระอาทิตย์ตกของย่านศูนย์กลางธุรกิจของฉงชิ่ง ภาพเมื่อปี ค.ศ. 2017
ภูมิประเทศของฉงชิ่ง
ซาอิ (นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ นารูโตะ
| --- | --- |
ซาอิ
ซาอิ จากการ์ตูนเรื่องนารูโต๊ะนินจาจอมคาถา
ชื่อภาษาญี่ปุ่น: サイ
โรมะจิ: Sai
ปรากฏตัวตอนแรก: มังงะตอนที่ 289
สังกัด: หมู่บ้านโคโนฮะ
อาจารย์: ไม่ปรากฏ
ลูกศิษย์: ไม่ปรากฏ
ทีม: ทีม 7
ขั้น: Part II: อันบุ Blank Period: จูบู
วันเกิด: 25 พฤศจิกายน
กรุ๊ปเลือด: AB
ฉายา: ไม่ปรากฏ
หมวดหมู่ นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
ครอบครัว

ชิน (พี่ชาย)
ยามานากะ อิโนะ (ภรรยา)
ยามานากะ อิโนะจิน (ลูกชาย)
ข้อมูลตัวละคร

ซาอิ (อายุ21)ปี
เป็นหน่วยรากของโคโนะฮะซึ่งเป็นหน่วยพิเศษกว่าหน่วยลับอันบุ เป็นหน่วยที่ไร้ชื่อ ไร้ความรู้สึก.. ไร้อดีต.. ไร้อนาคตมีเพียงภารกิจเท่านั้น คือ"ราก"ที่มองไม่เห็นด้วยตาคอยค้ำจุนไม้ใหญ่นามว่าโคโนะฮะยิ่งกว่าใครๆทั้งหมดนั้นคือความมุ่งมั้นของหน่วย"ราก" ชื่อซาอินั้นก็เป็นชื่อที่ถูกตั้งมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ ดันโซมอบหมายภารกิจลับให้กับซาอิ จึงให้ซาอิเข้ามาทำภารกิจของหน่วยรากโดยให้อยู่ในหน่วยที่7 แทนที่ของอุจิวะ ซาสึเกะ หน่วย7ปกติฮาตาเกะ คาคาชิจะเป็นหัวหน้าทีม แต่คาคาชิกลับเข้าโรงพยาบาลด้วยสาเหตุสภาพร่างกายยังไม่พร้อม เลยให้ยามาโตะรุ่นน้องของคาคาชิมาเป็นหัวหน้าทีมชั่วคราว ซาอิเป็นชื่อที่ดันโซมอบให้เพื่อปฏิบัติภารกิจ ซาอิพบกับนารุโตะครั้งแรกช่วงที่นารุโตะเจอกับชิกามารุและโจจิขณะคุยกันเพื่อทดสอบนารุโตะว่ามีฝีมือขนาดไหน
คาถา

คาถานินจา ภาพอสูรสัตว์เทียม
คาถากำจัดนินจา
ภาพอสูรสัตว์เทียม
คาถาผนึกพญาเสีอโคร่ง
ชื่อวันของสัปดาห์

วันในสัปดาห์ ถูกตั้งชื่อตามวัตถุบนท้องฟ้าที่สำคัญ ได้แก่ ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดาวอังคาร ดาวพุธ ดาวพฤหัสบดี ดาวศุกร์ และ ดาวเสาร์ ซึ่งเป็นวัตถุบนท้องฟ้าที่สามารถมองเห็นได้ตั้งแต่ในสมัยโบราณ ตั้งแต่มนุษย์เริ่มสนใจในเรื่องของฟากฟ้าแล้ว
วันเสาร์และวันอาทิตย์ถูกเรียกกันโดยทั่วไปว่าเป็นวันหยุดประจำสัปดาห์ วันแห่งการพักผ่อนหรือนันทนาการในประเทศตะวันตก ส่วนวันศุกร์และวันเสาร์ เป็นวันแห่งการพักผ่อนในประเทศมุสลิมบางประเทศ ในอิสราเอล ถือว่าวันเสาร์และวันศุกร์หรือวันอาทิตย์เป็นวันพักผ่อนของสัปดาห์ตามโอกาส แต่ในบางประเทศ เช่น อิหร่าน มีวันหยุดของสัปดาห์เพียงแค่หนึ่งวัน คือ วันศุกร์เท่านั้น และสัปดาห์ใหม่จะเริ่มขึ้นในวันเสาร์ ประเทศมุสลิมอื่น ๆ มักจะมีวันหยุดเป็นวันพฤหัสบดีและวันศุกร์
วันอาทิตย์เป็นวันแรกของสัปดาห์ตามวิชาโหราศาสตร์ ในศาสนายูดาย และใน Ecclesiastical Latin รวมไปถึงในสหรัฐอเมริกา และในบางประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ รวมไปถึง ประเทศไทย ด้วย ส่วนประเทศจำนวนมากในยุโรป อเมริกาใต้ และบางส่วนของเอเชีย ถือว่าวันจันทร์เป็นวันแรกของสัปดาห์ ซึ่งเป็นข้อตกลงระหว่างนานาชาติมาตรฐานสำหรับการใช้วันและเวลา ISO 8601 ซึ่งกำหนดให้วันจันทร์เป็นวันแรกของสัปดาห์ และวันอาทิตย์เป็นวันสุดท้ายของสัปดาห์
ชื่อของวันทั้งเจ็ด

ชื่อภาษาอังกฤษของวันทั้งเจ็ดได้รับอิทธิพลเป็นอย่างมากจากภาษาเยอรมัน และบางส่วนก็มาจากภาษาโรมัน
วันอาทิตย์ คำภาษาอังกฤษเดิมว่า Sunnandæg (ออกเสียงว่า Sun-nan-dag หรือ Sun-nan-dye "dye" เหมือนในคำภาษาอังกฤษใหม่) หมายถึง "วันแห่งดวงอาทิตย์" ซึ่งเป็นการแปลมาจากภาษาลาตินว่า Dies Solis ภาษายุโรปอีกจำนวนมาก รวมไปถึงภาษาซึ่งดัดแปลงมาจากภาษาโรมัน ได้เรียกชื่อวันอาทิตย์ว่า "วันแห่งพระเจ้า" (Dies Dominica ในภาษา Ecclesiastical Latin และ Domingo ในภาษาสเปน) ทุกวันอาทิตย์ชาวคริสต์ต้องไปที่โบสถ์เพื่อประกอบพิธีกรรมทางคริสต์ศาสนา
วันจันทร์ คำภาษาอังกฤษเดิมว่า Mōnandæg (ออกเสียงว่า Moh-nan-dag หรือ Moh-nan-dye) หมายถึง "วันแห่งดวงจันทร์" นี่เหมือนกับว่าแปลมาจากชื่อภาษาลาตินว่า Dies Lunae
วันอังคาร คำภาษาอังกฤษเดิมว่า Tiwesdæg (ออกเสียงว่า Tee-wes-dag หรือ Tee-wes-dye) หมายถึง "วันแห่ง Tyr (ชื่อของสัตว์ในเทพนิยายโรมันแบบหนึ่ง)" ชื่อของวันดังกล่าวมาจากคำภาษาลาตินว่า Dies Martis (วันแห่งมาร์ส) ภาษาฝรั่งเศสว่า Mardi ภาษาสเปนว่า Martes
วันพุธ คำภาษาอังกฤษเดิมว่า Wōdnesdæg (ออกเสียงว่า wohd-nes-dag หรือ wohd-nes-dye) หมายถึง "วันของ Woden" (Wodan) ชื่อขจองเทพเจ้าเยอรมันองค์หนึ่ง ซึ่งถูกรู้จักกันโดยสามัญว่า โอดิน เทพบิดรแห่งเทพนิยายนอร์ส และเทพชั้นรองของ ชาวแองโกล-แซกซอน (และอื่นๆ) ในดินแดนอังกฤษจนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 7 มันมาจากภาษาลาตินว่า Dies Mercurii "วันแห่งเมอร์คิวรี่" ภาษาฝรั่งเศสว่า Mercredi ภาษาสเปนว่า Miércoles การเชื่อมโยงกันระหว่างเมอร์คิวรี่และโอดินมีมาก ดังตัวอย่างทั่วไปว่าเทพทั้งสององค์เป็นผู้นำวิญญาณ และทั้งสององค์ยังมีความสามารถที่คล้ายกันอีกหลายประการ และในภาษาเยอรมัน คำมีหมายถึง mittwoch
วันพฤหัสบดี คำภาษาอังกฤษเดิมว่า Þūnresdæg (ออกเสียงว่า thoon-res-dag หรือ thoon-res-dye) หมายถึง "วันแห่ง Þunor" ซึ่งถูกรู้จักกันโดยสามัญว่าธอร์ ซึ่งเป็นเทพแห่งสายฟ้าตามความเชื่อของนอร์ส มาจากคำภาษาลาตินว่า Dies Iovis "วันแห่งจูปิเตอร์" ภาษาฝรั่งเศสว่า Jeudi ภาษาสเปนว่า Jueves ตามความเชื่อของชาวโรมัน จูปิเตอร์ถือได้ว่าเป็นเทพสูงสุด ผู้มีพลังอำนาจแห่งฟ้าผ่า
วันศุกร์ คำภาษาอังกฤษเดิมว่า Frigedæg (ออกเสียงว่า free-ye-dag หรือ free-ye-dye) หมายถึง "วันแห่ง Frige" ชื่อของเทพีแห่งความงามของชาวเยอรมัน ซึ่งภายหลัง Frigg มาจากภาษาลาตินว่า Dies Veneris "วันแห่งเทพีวีนัส" ภาษาฝรั้งเศสว่า Vendredi ภาษาสเปนว่า Viernes (เทพีโรมันแห่งความงาม ความรักและเพศ)
วันเสาร์ คำภาษาอังกฤษได้ชื่อมากจากเทพโรมัน แซทเทิร์น พระบิดาของ ซุส และเหล่าเทพแห่งโอลิมปัสเป็นจำนวนมาก ส่วนภาษาแองโกล-แซกซอนเดิมว่า Sæturnesdæg (ออกเสียงว่า Sat-urn-es-dag หรือ Sat-urn-es-dye) ภาษาลาตินว่า Dies Saturni "วันแห่งแซทเทิร์น" ภาษาฝรั่งเศสว่า Samedi ภาษาสเปนว่า Sábado ซึ่งมาจาก  Sambata Dies "วันแห่งแซบเบท"