stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศฟินแลนด์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ดูเพิ่ม

ประเทศฟินแลนด์ในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติฟินแลนด์ในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาฟินแลนด์ที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
พันท์เซอร์ 38(เท)

|  พันท์เซอร์คัมพฟ์วาเกิน 38(เท)  |
| --- | --- |
พันท์เซอร์คัมพฟ์วาเกิน 38(เท) รุ่นเอ็ส
ชนิด: รถถังกลาง
แหล่งกำเนิด: เชโกสโลวาเกีย
บทบาท
ประจำการ: 1939–1945 (นาซีเยอรมนี)
ผู้ใช้งาน:   นาซีเยอรมนี  โรมาเนีย  ราชอาณาจักรบัลแกเรีย  ฮังการี  สาธารณรัฐสโลวัก  สวีเดน  สวิสเซอร์แลนด์  เปรู  อิหร่าน 
สงคราม:   สงครามโลกครั้งที่สอง  สงครามเอกวาดอร์-เปรู 
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: ČKD
บริษัทผู้ผลิต: ČKD
ช่วงการผลิต: ค.ศ. 1939–1942
จำนวนที่ผลิต: 1,414 (for Germany)
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 9.725–9.85 ตัน (9.571–9.694 long ton; 10.720–10.858 short ton)
ความยาว: 4.61 m (15 ft 1 in)
ความกว้าง: 2.14 m (7 ft 0 in)
ความสูง: 2.25 m (7 ft 5 in) (overall)
ลูกเรือ: 4

เกราะ:   8–30 mm (Ausf. A–D)  8–50 mm (Ausf. E–G) 
อาวุธหลัก: 37 mm KwK 38(t) L/47.8
อาวุธรอง: 2× 7.92 mm ZB-53 (MG 37(t)) machine guns
เครื่องยนต์: Praga Typ TNHPS/II  water-cooled, 6-cylinder gasoline engine 123.3 hp (125 PS, 91.9 kW)
กำลัง/น้ำหนัก: 13.15 PS/tonne
เครื่องถ่ายกำลัง: 5 + 1 Praga-Wilson Typ CV
กันสะเทือน: leaf spring
ความสูงจากพื้นรถ: 0.40 m
ความจุเชื้อเพลิง: 220 ลิตร (58 US gallon)
พิสัยปฏิบัติการ:   250 km (160 mi) (road)  100 km (62 mi) (cross-country) 
ความเร็ว:   42 km/h, 26.1 mph (road)  15 km/h (off-road) 
พันท์เซอร์คัมพฟ์วาเกิน 38(เท) แต่เดิมเป็นรถถังของเชโกสโลวาเกียที่ถูกออกแบบในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ภายหลังเชโกสโลวาเกียถูกยึดครองโดยเยอรมนี มันได้ถูกครอบครองโดยกองทัพเยอรมัน ซึ่งจะแสดงให้เห็นในทำหน้าที่ในการบุกครองโปแลนด์ ฝรั่งเศส และสหภาพโซเวียต การผลิตได้สิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1942 เมื่ออาวุธยุทธภัณฑ์หลักยังถือว่าไม่เพียงพอ ด้วยที่มีทั้งหมด 1,400 คันของ Pz. 38(t) ที่ถูกผลิตขึ้น ตัวฐานรถถังของ  Pz. 38(t) ยังคงผลิตขึ้นอย่างต่อเนื่องสำหรับรถถังมาร์เดอร์ 3 (ค.ศ.1942-1944) กับด้วยส่วนประกอบบางส่วนที่ถูกใช้ในเวลาต่อมาคือ ยากด์แพนเซอร์ 38 (ค.ศ. 1944-1945) รถถังพิฆาตและยานพาหนะที่แตกต่างกันออกไป
ตัวอักษรคำว่า (ที) หมายถึง tschechisch (ภาษาเยอรมันแปลว่า "เช็ก") การตั้งชื่อจากการทหารเชโกสโลวาเกียคือ  LT vz. 38 (Lehký tank vzor 38, รถถังเบาแบบ 38) การออกแบบของผู้ผลิตรวมทั้งตระกูล TNH, TNHPS, LTP และ LTH การตั้งชื่อยานพาหนะเฉพาะสำหรับรถถังในเยอรมันคือ  Sd. Kfz. 140
ปาติโมกข์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ โอวาทปาติโมกข์
พระสงฆ์สวดปาติโมกข์ในอุโบสถ
| --- | --- |
บทสวดปาติโมกข์ ภาษาบาลี: 

บันทึกเสียงจากการสวดปาติโมกข์ในวันอุโบสถ ที่วัดคุ้งตะเภา จังหวัดอุตรดิตถ์
ปาติโมกข์ หมายถึง คัมภีร์ที่รวมวินัยของสงฆ์ 227 ข้อ คัมภีร์ที่ประมวลพุทธบัญญัติอันทรงตั้งขึ้นเป็นพุทธอาณา มีพุทธานุญาต ให้สวดในที่ประชุมสงฆ์ ทุกกึ่งเดือน เรียกกันว่า สงฆ์ทำอุโบสถ บทปาติโมกข์เหล่านี้ปรากฏอยู่ในพระวินัยปิฎก หมวดสุตตวิภังค์
มีพุทธานุญาตให้สวดปาติโมกข์ย่อได้ เมื่อมีเหตุจำเป็นอย่างใดอย่างหนึ่ง คือ
ไม่มีภิกษุจำปาติโมกข์ได้จนจบ
เกิดเหตุฉุกเฉินขัดข้องที่เรียกว่า อันตรายอย่างใดอย่างหนึ่งในอันตรายทั้งสิบ คือ
พระราชาเสด็จมา
โจรมาปล้น
ไฟไหม้
น้ำหลากมา
คนมามาก
ผีเข้าภิกษุ
สัตว์ร้ายเข้ามา
งูร้ายเลื้อยเข้ามา
ภิกษุอาพาธหนักจะถึงเสียชีวิต
มีอันตรายแก่พรหมจรรย์
ดูเพิ่ม

ศีล 227
ศีล 311
อาบัติ
เสขิยวัตร
ข้อมูลเพิ่มเติม

มหาสางฆิกะ ปราติโมกษ์ เก็บถาวร 2020-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระเจ้าบียู

| พระเจ้าบียูแห่งแพกเจ |
| --- | --- |
ฮันกึล: 비유왕
ฮันจา: 毗有王
อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Biyu-wang
พระเจ้าบียูแห่งแพกเจ ครองราชย์ ค.ศ. 427 - ค.ศ. 455 ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรแพ็กเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงเป็นกษัตริย์ลำดับที่ 20 แห่งอาณาจักรแพ็กเจ
พระเจ้าบียูแห่งแพ็กเจเป็นพระราชโอรสในพระเจ้ากูอีซิน กษัตริย์พระองค์ก่อน ในปี ค.ศ. 433 และ ค.ศ. 434 พระองค์ได้ส่งทูตไปยังอาณาจักรชิลลาเพื่อสร้างความสัมพันธ์ แต่ในขณะนั้นชิลลาเป็นเมืองที่อยู่ภายอำนาจของอาณาจักรโคกูรยอ จนชิลลาจึงต้องสร้างสัมพันธ์กับแพกเจเพื่อให้หลุดจากอำนาจของอาณาจักรโคกูรยอ
พ.ศ. 1161

| --- | --- |
ศตวรรษ::  6  7  8
ปี::  1158  1159  1160  1161  1162  1163  1164
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1161
ปฏิทินกริกอเรียน: 618 DCXVIII
Ab urbe condita: 1371
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 67 ԹՎ ԿԷ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5368
ปฏิทินบาไฮ: −1226 – −1225
ปฏิทินเบงกอล: 25
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1568
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1162
ปฏิทินพม่า: −20
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6126–6127
ปฏิทินจีน: 丁丑年 (ฉลูธาตุไฟ) 3314 หรือ 3254     — ถึง — 戊寅年 (ขาลธาตุดิน) 3315 หรือ 3255
ปฏิทินคอปติก: 334–335
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1784
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 610–611
ปฏิทินฮีบรู: 4378–4379
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 674–675
 - ศกสมวัต: 540–541
 - กลียุค: 3719–3720
ปฏิทินโฮโลซีน: 10618
ปฏิทินอิกโบ: −382 – −381
ปฏิทินอิหร่าน: 4 BP – 3 BP
ปฏิทินอิสลาม: 4 BH – 3 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 618 DCXVIII
ปฏิทินเกาหลี: 2951
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1294 ก่อน ROC 民前1294年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1161 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 618 - มีนาคม ค.ศ. 619
มหาศักราช 540
เหตุการณ์ > โดยสถานที่ > เอเชีย

18 มิถุนายน – สิ้นสุด ราชวงศ์สุย . หลี่หยวน เข้ายึดฉางอันและสถาปนาตนขึ้นเป็น จักรพรรดิถังเกาจู่ พร้อมกับสถาปนา ราชวงศ์ถัง ขึ้นที่ ฉางอัน ซึ่งราชวงศ์ถังจะปกครองไปนานกว่า 289 ปี
วันเกิด

หลี่ไท่ , องค์ชายแห่ง ราชวงศ์ถัง (สิ้นพระชนม์ 1195)
วันถึงแก่กรรม

11 เมษายน – จักรพรรดิสุยหยาง , จักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์สุย (ประสูติ 1112)
8 พฤศจิกายน – สมเด็จพระสันตะปาปาเดอุสเดดิตที่ 1
พระเจ้าย็องยัง , กษัตริย์แห่ง โคกูรยอ
พ.ศ. 1162

| --- | --- |
ศตวรรษ::  6  7  8
ปี::  1159  1160  1161  1162  1163  1164  1165
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1162
ปฏิทินกริกอเรียน: 619 DCXIX
Ab urbe condita: 1372
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 68 ԹՎ ԿԸ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5369
ปฏิทินบาไฮ: −1225 – −1224
ปฏิทินเบงกอล: 26
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1569
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1163
ปฏิทินพม่า: −19
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6127–6128
ปฏิทินจีน: 戊寅年 (ขาลธาตุดิน) 3315 หรือ 3255     — ถึง — 己卯年 (เถาะธาตุดิน) 3316 หรือ 3256
ปฏิทินคอปติก: 335–336
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1785
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 611–612
ปฏิทินฮีบรู: 4379–4380
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 675–676
 - ศกสมวัต: 541–542
 - กลียุค: 3720–3721
ปฏิทินโฮโลซีน: 10619
ปฏิทินอิกโบ: −381 – −380
ปฏิทินอิหร่าน: 3 BP – 2 BP
ปฏิทินอิสลาม: 3 BH – 2 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 619 DCXIX
ปฏิทินเกาหลี: 2952
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1293 ก่อน ROC 民前1293年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1162 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 619 - มีนาคม ค.ศ. 620
มหาศักราช 541
เหตุการณ์ > โดยหัวข้อ > ศาสนา

23 ธันวาคม – สมเด็จพระสันตะปาปาโบนิเฟสที่ 5 สืบทอดตำแหน่งต่อจาก สมเด็จพระสันตะปาปาเดอุสเดดิตที่ 1 เป็น สมเด็จพระสันตะปาปา องค์ที่ 69 แห่งโรม
วันเกิด

หลี่ เฉิงเฉียน, องค์ชายรัชทายาทแห่งราชวงศ์ถัง (สิ้นพระชนม์ 1188)
หลี่ เค่อ, องค์ชายแห่งราชวงศ์ถัง (สิ้นพระชนม์ 1196)
วันถึงแก่กรรม

14 กันยายน – จักรพรรดิสุยกง จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์สุย (ประสูติ 1148)
อึลจิมุนด็อก, ผู้นำทางการทหารแห่งโคกูรยอ
หลี่มี่, ผู้นำกบฏระหว่างราชวงศ์สุย (เกิด 1125)
หลิวเหวินจิ้ง, อัครมหาเสนาบดีแห่งราชวงศ์ถัง (เกิด 1111)
อี้เหวินฮั่วจี๋, ขุนศึกแห่งราชวงศ์สุย
ท่านหญิงเคาะดีญะฮ์ ภรรยาของมุฮัมหมัดเสียชีวิต
ประเทศฟินแลนด์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

| ประเทศฟินแลนด์ ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: FIN
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติฟินแลนด์
ณ รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล 7 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-07) – 18 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-18)
นักกีฬา: 26 คน  ใน 11 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: 
เหรียญ อันดับ 56:  ทอง 1 เงิน 1 ทองแดง 1 รวม 3 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศฟินแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติฟินแลนด์เป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 26 คนใน 11 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม | ผู้นำทาง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ยิงธนู | 2 | 0 | 2 | 0 |
| กรีฑา | 4 | 3 | 7 | 1 |
| จักรยาน | 2 | 0 | 2 | 1 |
| ขี่ม้า | 0 | 1 | 1 | 0 |
| โกล์บอล | 6 | 0 | 6 | 0 |
| พาราไตรกีฬา | 0 | 1 | 1 | 0 |
| พาวเวอร์ลิฟติง | 1 | 0 | 1 | 0 |
| เรือใบ | 1 | 0 | 1 | 0 |
| ยิงปืน | 0 | 1 | 1 | 0 |
| ว่ายน้ำ | 2 | 1 | 3 | 0 |
| เทเบิลเทนนิส | 1 | 0 | 1 | 0 |
| รวม | 19 | 7 | 26 | 2 |
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
| มายานา ไฮกคิเนน | Women's javelin throw F34 | 18.42 SB | 2 ! |
| มายานา ไฮกคิเนน | Women's shot put F34 | 6.26 | 7 |
| Ronja Oja Guide: Jesper Oja | Women's long jump T11 | 4.30 =PB | 9 |
อธิบาย: SB = season best, PB = personal best
ดูเพิ่ม

ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศฟินแลนด์ในพาราลิมปิก
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาฟินแลนด์ที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
ผลและสถิติ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย  |  |
ประวัติศาสนาคริสต์

โดมทองแห่งเยรูซาเลม ปัจจุบันเป็นมัสยิด อดีตเป็นที่ตั้งพระวิหารศักดิ์สิทธิ์ของศาสนายูดาห์ เป็นจุดเริ่มต้นของศาสนาคริสต์และเป็นศาสนสถานที่สำคัญในกลุ่มศาสนาอับราฮัม ซึ่งตั้งอยู่บนเขาพระวิหาร (Temple Mount) ในกรุง (ภาพถ่ายจากฝั่งตะวันออกเฉียงใต้)
ภาพแสดงการเผยแผ่ศาสนาคริสต์บริเวณเมดิเตอร์เรเนียนและยุโรปใต้   ปี ค.ศ.325   ปี ค.ศ.600
ศาสนาคริสต์เกิดขึ้นบริเวณดินแดนเลแวนต์ ซึ่งปัจจุบันคือประเทศอิสราเอลและปาเลสไตน์ ในช่วงกลางคริสศตวรรษที่ 1 ศาสนาคริสต์ได้เริ่มเผยแผ่ครั้งแรกจากกรุงเยรูซาเลม ตลอดจนดินแดนตะวันออกกลาง เช่น ประเทศซีเรีย อัสซีเรีย เมโสโปเตเมีย ฟินิเชีย อานาโตเลีย ประเทศจอร์แดน และประเทศอียิปต์ ในช่วงคริสศตวรรษที่ 4 ศาสนาคริสต์ได้รับเลือกให้เป็นศาสนาประจำชาติโดยราชวงศ์อาร์เมเนียในปี ค.ศ. 301 จอร์เจียในปี ค.ศ.319 อาณาจักรอักซุมในปี ค.ศ.325 และจักรวรรดิโรมันในปี ค.ศ.380
ต่อมาได้เกิดศาสนเภทขึ้นหลายครั้งในคริสตจักร เริ่มจากสังคายนาเอเฟซัสในปี ค.ศ.431 ที่นำไปสู่ศาสนเภทเนสตอเรียนจนก่อให้เกิดคริสตจักรแห่งทิศตะวันออก ต่อมาในปี ค.ศ. 451 เกิดสังคายนาแคลซีดันทำให้คริสตจักรแตกแยกอีกครั้งเป็นฝ่ายออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์และฝ่ายแคลซีโดเนียน ต่อมาเกิดมหาศาสนเภทในปี ค.ศ. 1054 ทำให้ฝ่ายแคลซีโดเนียนแตกออกเป็นคริสตจักรโรมันคาทอลิกและคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ได้ก่อให้เกิดคริสตจักรใหม่ ๆ ขึ้นอีกหลายคณะ
โรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ได้แพร่หลายทั่วยุโรปในสมัยกลาง ศาสนาคริสต์ขยายตัวทั่วโลกในยุคแห่งการสำรวจยุโรป จากยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาเป็นต้นไป กลายเป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุดในโลก
ก่อนคริสตกาล

ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุดศาสนาหนึ่ง เป็นศาสนาประเภทเอกเทวนิยม ซึ่งนับถือพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าพระองค์เดียว คำว่า "พระคริสต์" มาจากภาษากรีกว่า "คริสตอส" แปลว่า ผู้ได้รับเจิม (ให้เป็นตัวแทนของพระเจ้า) ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาที่เน้นการมอบความรักที่บริสุทธิ์ให้พระเจ้าและให้มนุษย์ด้วยกัน เพราะหลักการของศาสนาคริสต์ถือว่ามนุษย์ทุกคนเป็นบุตรของพระเจ้า
ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาที่พัฒนาหรือปฏิรูปมาจากศาสนายูดาห์ ซึ่งมีประวัติศาสตร์มาตั้งแต่ประมาณ 2,000 ปี ก่อนคริสตกาล ชนเผ่าหนึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวยิว ตั้งถิ่นฐานอยู่ ณ ดินแดนเมโสโปเตเมีย มีหัวหน้าเผ่าชื่อ "อับราฮัม" (อับราฮัม เป็นศาสดาของศาสนายูดาห์) ได้อ้างตนว่า ได้รับโองการจากพระเจ้าให้อพยพชนเผ่าไปอยู่ในดินแดนที่เรียกว่า แผ่นดินคานาอัน (บริเวณประเทศอิสราเอลในปัจจุบัน) โดยอับราฮัมกล่าวว่า พระเจ้ากำหนดและสัญญาให้ชนเผ่านี้เป็นชนชาติที่ยิ่งใหญ่ต่อไป การที่พระเจ้าสัญญาจึงก่อให้เกิดพันธสัญญาระหว่างพระเจ้ากับชนชาวยิว ดังนั้นในเวลาต่อมาจึงเรียกคัมภีร์ของศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์ว่า "พันธสัญญา"
ต่อมาดินแดนคานาอัน ประสบความแห้งแล้งอย่างรุนแรง ชาวยิวจึงอพยพกลับไปอยู่ในดินแดนของประเทศอียิปต์ และกลายเป็นทาสของอียิปต์ ชาวยิวทนความลำบากของสภาพทาสไม่ได้ จึงคิดอพยพกลับไปดินแดนคานาอัน การเดินทางครั้งนี้พระเจ้าทรงมีโองการให้ชาวยิวคนหนึ่งชื่อ "โมเสส" เป็นหัวหน้า ระหว่างเดินทางเต็มไปด้วยความลำบาก และต้องรอนแรมกลางทะเลทรายหลายปี และชาวอียิปต์ได้ส่งทหารติดตามกวาดล้าง โดยคิดว่าชาวยิวจะก่อกบฏ เมื่อไล่ติดตามมาถึงทะเลแดง ด้วยเดชแห่งอำนาจของพระเจ้า โมเสสได้แยกน้ำออกจากกันทำให้ชาวยิวหนีรอดมาได้ เหตุการณ์สำคัญนี้ ต่อมาได้กลายเป็นเหตุการณ์สำคัญในงานฉลองประจำปีเรียกว่า งานฉลองปัสคา นอกจากนี้ พระเจ้าได้ประทานบัญญัติ 10 ประการแก่โมเสส เพื่อให้ชาวยิวนำไปยึดถือปฏิบัติ บัญญัติ 10  ประการนี้ ถือเป็นหลักสำคัญของศาสนายูดาห์ และต่อมาถือเป็นหลักสำคัญของศาสนาคริสต์ด้วย โมเสสได้รับการยกย่องให้เป็นศาสดาของศาสนายูดาห์
ชาวยิวได้ตั้งอาณาจักรคานาอัน ต่อมาอาณาจักรนี้ได้ตกเป็นเมืองขึ้นของอาณาจักรบาบิโลน และเป็นเมืองขึ้นของจักรวรรดิโรมันตามลำดับ ชาวยิวยังคงได้รับการกดขี่ข่มเหงจากจักรวรรดิโรมัน เราจะเห็นว่า ประวัติศาสตร์ของชาวยิว เป็นประวัติศาสตร์แห่งความทุกข์ยากอย่างแสนสาหัส ชาวยิวจึงมีความเชื่อในคำทำนายของศาสดาพยากรณ์ว่า วันหนึ่งพระเจ้าจะส่งคนลงมาช่วยเพื่อปลดเปลื้องความทุกข์ยากทั้งหมดของชาวยิว หรือช่วยไถ่บาปให้กับชาวยิว เรียกบุคคลนี้ว่า "พระเมสสิยาห์" (Messiah) คำว่า เมสสิยาห์ เป็นภาษาฮีบรู ตรงกับคำว่า คริสต์ (Christ) หรือ ไครสต์ ในภาษากรีก ซึ่งแปลว่า ผู้ได้รับเลือก ให้เป็นตัวแทนของพระเจ้า ความเชื่อดังกล่าวทำให้ชาวยิวมีความหวังในชีวิตเมื่อ พระเยซูประสูติ ชาวยิวจำนวนหนึ่งจึงมีความเชื่อว่า พระเยซู คือ พระเมสสิยาห์ (Jesus Christ = จีซัส หรือ เยซู ผู้ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนของพระเจ้า)
คริสตกาล

พระเยซูเป็นชาวยิว คริสต์ศาสนาถือโดยสมมติว่าวันประสูติของพระองค์คือวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1 (ซึ่งถือเอาวันประสูติเป็นปีที่ 1 แห่งคริสต์ศักราช ซึ่งตรงกับพุทธศักราช 543) ณ หมู่บ้านเบธเลเฮม แคว้นยูดาห์ ในดินแดนปาเลสไตน์ (ประเทศอิสราเอลในปัจจุบัน) มารดาชื่อมารีย์ ชาวคริสต์เชื่อว่านางตั้งครรภ์โดยเดชแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ทั้งที่เป็นหญิงพรหมจารี มีบิดาเลี้ยงชื่อโยเซฟ สมัยนั้นกษัตริย์ผู้ครองเมืองคือพระเจ้าเฮโรดมหาราช เมื่อได้ยินคำพยากรณ์ว่าจะมีผู้มีบุญมาเกิดจึงคิดกำจัด โยเซฟและมารีย์จึงหนีไปอยู่อียิปต์เป็นการชั่วคราว เมื่อเรื่องราวสงบแล้วก็อพยพกลับถิ่นฐานเดิม พระเยซูเติบโตขึ้นที่หมู่บ้านเล็ก ๆ ในเมืองนาซาเรธ แคว้นกาลิลี เมื่อวัยเยาว์พระเยซูเป็นผู้สนใจในเรื่องศาสนธรรมและเป็นผู้มีความเฉลียวฉลาดเป็นอย่างยิ่ง เมื่อมีอายุครบ 30 ปี ได้ท่องเทียวไปในดินแดนปาเลสไตน์ ณ ริมแม่น้ำจอร์แดน ทรงพบกับยอห์นผู้ให้บัพติศมา หลังที่ได้รับบัพติศมาแล้ว ได้เสด็จไปถิ่นกันดารเพียงพระองค์เดียว ทรงถือศีลอดโดยงดเว้นพระกระยาหารเป็นเวลา 40 วัน จากนั้นพระองค์ก็เริ่มสอนประชาชนให้ทราบถึงความรอดของมนุษย์ ซึ่งเป็นของประทานจากพระเจ้า พระองค์มีอัครสาวกที่สำคัญ 12 คน (เนื่องจากวงศ์วานอิสราเอลมี 12 เผ่า) เรียกว่าอัครทูต สาวกคนแรกที่เป็นกำลังสำคัญในการเผยแพร่ศาสนาคือซีโมนเปโตร นักบุญอีกท่านหนึ่งที่มีบทบาทในการเผยแพร่ศาสนาคริสต์คือเปาโลอัครทูต ซึ่งกลับใจจากผู้เบียดเบียนคริสตชน มาเป็นผู้เผยแพร่ศาสนาคริสต์มาตั้งแต่ปีแรก ๆ ที่พระเยซูสิ้นพระชนม์
การขยายตัวอย่างรวดเร็วของศาสนาคริสต์ได้สร้างความหวั่นไหวและส่งผลสะเทือนต่อศาสนายิวเป็นอย่างยิ่ง ปุโรหิตผู้ดูแลวิหารเสียผลประโยชน์ เกรงว่าพระเยซูจะแย่งสาวกของตนไป เพราะคำสอนของศาสนาคริสต์ เน้นเรื่องจริยธรรมศีลธรรมมากกว่าพิธีกรรม ซึ่งพิธีกรรมของศาสนายิว ได้แก่ การบูชาพระเจ้าด้วยเครื่องเผาบูชา เช่น เนื้อวัว แพะ แกะ นกพิราบ นกเขา ฯลฯ เป็นต้น ในที่สุดผู้ปกครองชาวโรมันก็ทำการตรึงพระเยซูที่กางเขน เพราะเกรงว่าชาวยิวที่คัดค้านพระเยซูจะไม่พอใจ ชาวคริสต์ถือว่าเหตุการณ์ครั้งนี้เป็นการแสดงความรักจากพระเยซู เพราะพระเจ้าทรงรักโลก จึงประทานพระบุตร มาไถ่บาปของมนุษย์ด้วยการสละชีวิตพระบุตรของพระองค์เอง พระเยซูสิ้นพระชนม์ที่เมืองกลโกธา (Golgotha) เมื่อพระชนม์ได้ 33 พรรษา ใช้เวลาในการประกาศศาสนาทั้งสิ้น 3 ปี
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระเยซูแล้ว ศาสนาคริสต์ได้กลายเป็นศาสนาประจำชาติของจักรวรรดิโรมัน ในปลายศตวรรษที่ 1 และปลายศตวรรษที่ 4 จากนั้นได้แพร่กระจายเป็นศาสนาประจำชาติของหลายประเทศในทวีปยุโรป
ยุคแรก (ค.ศ.33-325)

บทความหลัก: ศาสนาคริสต์ยุคแรก
บทความหลัก: การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในจักรวรรดิโรมัน
บทความหลัก: สภาสังคายนาสากล
สมัยกลาง > ปลายสมัยกลาง (ค.ศ.800–1299) > สงครามครูเสด (ค.ศ.1012–1299)

บทความหลัก: สงครามครูเสดชาวบ้าน
บทความหลัก: สงครามครูเสดครั้งที่ 1
บทความหลัก: สงครามครูเสดนอร์เวย์
บทความหลัก: สงครามครูเสดครั้งที่ 2
บทความหลัก: สงครามครูเสดครั้งที่ 3
บทความหลัก: สงครามครูเสดลิโวเนีย
บทความหลัก: สงครามครูเสดครั้งที่ 4
บทความหลัก: สงครามครูเสดแอลบิเจนเซียน
บทความหลัก: สงครามครูเสดเด็ก
บทความหลัก: สงครามครูเสดครั้งที่ 5
บทความหลัก: สงครามครูเสดครั้งที่ 6
บทความหลัก: สงครามครูเสดครั้งที่ 7
บทความหลัก: สงครามครูเสดครั้งที่ 8
บทความหลัก: สงครามครูเสดครั้งที่ 9
บทความหลัก: สงครามครูเสดอเล็กซานเดรีย
บทความหลัก: สงครามครูเสดตอนเหนือ
สมัยกลาง > ปลายสมัยกลางและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา (ค.ศ.1300–1520)

บทความหลัก: ศาสนเภทตะวันตก
การปฏิรูปและการปฏิรูปคริสตจักรโรมันคาทอลิก (ค.ศ.1561–1648)

บทความหลัก: การปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์
บทความหลัก: การปฏิรูปคาทอลิก
ยุคต้นร่วมสมัย (ค.ศ.1720–1850)

บทความหลัก: การปฏิรูปสถาบันศาสนาคริสต์
ดูเพิ่ม

ศาสนาคริสต์ในประเทศไทย
คำศัพท์ศาสนาคริสต์
พรรคสิงคโปร์ก้าวหน้า

| พรรคสิงคโปร์ก้าวหน้า  |
| --- | --- |
ชื่อจีน: 新加坡前进党 Xīnjiāpō Qiánjìndǎng
ชื่อมาเล: Parti Kemajuan Singapura ڤرتي كماجوان سيڠاڤورا
ชื่อทมิฬ: சிங்கப்பூர் முன்னேற்றக் கட்சி Ciṅkappūr muṉṉēṟṟa kaṭci
ผู้ก่อตั้ง: ตัน เชง บอค
ที่ทำการ: ประเทศสิงคโปร์
เว็บไซต์
psp.org.sg
การเมืองSingapore   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคสิงคโปร์ก้าวหน้า (Chinese: 新加坡前进党, ภาษามลายู: Parti Kemajuan Singapura, ภาษาทมิฬ: சிங்கப்பூர் முன்னேற்றக் கட்சி, abbreviation: PSP) เป็นพรรคการเมืองของประเทศสิงคโปร์ ก่อตั้งโดย ตัน เชง บอค  อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และสมาชิกอีก 11 คนในปี ค.ศ. 2019
ประวัติการก่อตั้ง

พรรคสิงคโปร์ก้าวหน้าก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2019 ภายหลังที่ได้รับการอนุมัติโดยสำนักทะเบียนแห่งสังคมของสิงคโปร์ โดยแรกเริ่มก่อตั้งโดยอดีตสมาชิกพรรคกิจประชาชน 12 คน พรรคสิงคโปร์ก้าวหน้าก่อตั้งโดยตัน เชง บอค ซึ่งก่อตั้งเป็นพรรคการเมืองเนื่องจากผลของความกัดกร่อนในระบบธรรมาภิบาลในส่วนของความโปร่งใส ความอิสระ และภาระรับผิดชอบ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ