stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถานีศรีเอี่ยม
แผนผัง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| U3 ชานชาลา | - | ศูนย์ซ่อมบำรุงเทพรัตน-ศรีเอี่ยม |
U3 ชานชาลา: ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U3 ชานชาลา | ชานชาลา 1 | สายสีเหลือง มุ่งหน้า สำโรง (ศรีลาซาล) |
| U3 ชานชาลา | ชานชาลา 2 | สายสีเหลือง มุ่งหน้า ลาดพร้าว (ศรีอุดม) |
U3 ชานชาลา: ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U2 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก 1–4, ศูนย์บริการผู้โดยสาร, ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า, ทางเชื่อมอาคารจอดแล้วจร |
| G ระดับถนน  | – | ป้ายรถประจำทาง, ถนนบางนา-ตราด, วัดศรีเอี่ยม |
รูปแบบ

สถานีศรีเอี่ยมมีโครงสร้างแบบชานชาลาด้านข้าง กว้าง 20 เมตร ยาว 110 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา มีประตูกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง
สถานีแห่งนี้เป็นสถานีที่มีการติดตั้งประแจสับรางเข้า–ออกสถานีไว้ทั้งหมด 4 ชุด (บริเวณทางเข้าสถานี 2 ชุด และปลายสะพานทางแยกต่างระดับศรีเอี่ยม 2 ชุด) เนื่องจากสถานีแห่งนี้ทำหน้าที่เป็นสถานีชุมทางในการนำขบวนรถเข้า–ออกจากศูนย์ซ่อมบำรุงใหญ่ที่อยู่ด้านทิศตะวันออกของสถานี
ทางเข้า–ออก

ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ ได้แก่
1 อาคารจอดแล้วจร สถานีศรีเอี่ยม, บริษัท อีสเทิร์น บางกอกโมโนเรล จำกัด, ศูนย์ซ่อมบำรุงศรีเอี่ยม, แขวงทางหลวงสมุทรปราการ สำนักงานทางหลวงที่ 13 (บันไดเลื่อน, ลิฟต์)
2, 3 ถนนบางนา-ตราดขาออก (มุ่งหน้าเดอะ ฟอเรสเทียส์, เซ็นทรัล เมกาบางนา, ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ), ทางแยกต่างระดับศรีเอี่ยม, โรงพยาบาลสัตว์พญาไท 7 สาขาบางนา, พาร์คบางนา, อาคารเอไอเอ อีสต์ เกตเวย์
4 วัดศรีเอี่ยม, อาคารแอมเพิล ทาวเวอร์ (เอสบี ดีไซน์สแควร์ บางนา), ไทยประกันชีวิต สำนักงานบางนา (ลิฟต์)
สถานที่ใกล้เคียง

วัดศรีเอี่ยม
โรงเรียนศรีเอี่ยมอนุสรณ์
ศูนย์ซ่อมบำรุงรถไฟฟ้าสายสีเหลือง บริษัท อีสเทิร์น บางกอกโมโนเรล จำกัด
สำนักงานย่อยบริหารโครงการเอ็มอาร์ที สายสีเหลือง บริษัท อัลสตอม ทรานสปอร์ต (ประเทศไทย) จำกัด
สำนักงานย่อยบริหารโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง บริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)
แขวงทางหลวงสมุทรปราการ สำนักงานทางหลวงที่ 13
อาคารแอมเพิล ทาวเวอร์ (เอสบี ดีไซน์สแควร์ บางนา)
ไทยประกันชีวิต สำนักงานบางนา
อาคารเอไอเอ อีสต์ เกตเวย์
โรงแรมเมเปิล
โรงพยาบาลไทยนครินทร์
พาร์คบางนา
โรงพยาบาลสัตว์พญาไท 7 สาขาบางนา
การเชื่อมต่อกับระบบขนส่งมวลชนอื่น

ในอนาคตสถานีศรีเอี่ยมแห่งนี้ มีแผนเชื่อมต่อกับสถานีศรีเอี่ยมอีกแห่งหนึ่งของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเงิน ช่วงเทพรัตน–ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ซึ่งจะทำให้สถานีศรีเอี่ยมของสายสีเหลืองเป็นหนึ่งในสองจุดเชื่อมต่อสำคัญที่จะขนส่งผู้โดยสารจากชานเมืองทางทิศตะวันออก เข้าสู่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิได้อย่างรวดเร็ว ปัจจุบันโครงการสายสีเงินอยู่ในระหว่างการพิจารณาปรับปรุงโครงการและตำแหน่งที่ตั้งสถานี
จุดเชื่อมต่อรถโดยสารประจำทาง > ถนนศรีนครินทร์ (ต่างระดับศรีเอี่ยม)

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
จุดเชื่อมต่อรถโดยสารประจำทาง > ถนนศรีนครินทร์ (ต่างระดับศรีเอี่ยม) > รถเอกชน

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 48 (3-11)  | มหาวิทยาลัยรามคำแหง 2 | วัดโพธิ์ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 133 (3-15)  | เคหะบางพลี |  บีทีเอสเอกมัย | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สันติมิตรขนส่ง (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
สวนสันติชัยปราการ

| สวนสันติชัยปราการ |
| --- | --- |


ประเภท: สวนสาธารณะ
ที่ตั้ง: ถนนพระอาทิตย์ แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
พื้นที่: 8 ไร่ 
เปิดตัว: 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542
ผู้ดำเนินการ:   กรุงเทพมหานคร
สถานะ: 05.00 - 21.00 น. ทุกวัน
สวนสันติชัยปราการ เป็นสวนสาธารณะระดับชุมชนเมือง สร้างบนพื้นที่ประมาณ 8 ไร่เศษ บริเวณโดยรอบป้อมพระสุเมรุ ช่วงปลายถนนพระอาทิตย์ ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณปากคลองบางลำพู จัดสร้างขึ้นเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542 ของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยภายในบริเวณสวนมี พระที่นั่งสันติชัยปราการ ที่มีตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติมาประดับไว้ พร้อมกับท่ารับเสด็จขึ้นลงเรือพระที่นั่ง เพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายเป็นที่จัดพระราชประเพณีต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับแม่น้ำเจ้าพระยา
สวนแห่งนี้มีทัศนียภาพของคุ้งแม่น้ำเจ้าพระยาที่สวยงามมาก นับเป็นสวนสาธารณะเพียงไม่กี่แห่งของกรุงเทพมหานคร ที่เปิดโอกาสให้ประชาชนได้ชื่นชมบรรยากาศริมแม่น้ำ และสามารถชมขบวนพยุหยาตราทางชลมารคในพระราชพิธีถวายผ้าพระกฐินได้อย่างชัดเจน
สวนสาธารณะสันติชัยปราการ นับเป็นตัวอย่างที่ดีของการพัฒนาเมืองเก่าที่มีประวัติศาสตร์และโบราณสถาน นับเป็นนันทนสถานเอนกประสงค์ที่ได้ประโยชน์ใช้สอยทั้งด้านการพักผ่อนหย่อนใจ การศึกษา และการอนุรักษ์ (ป้อมพระสุเมรุ) พื้นที่โดยรอยได้รับการออกแบบให้สามารถใช้เป็นที่ออกกำลังกายได้หลายประเภท เช่น การเต้นแอโรบิค รำมวยจีน สามารถเป็นสถานที่จัดงานของท้องถิ่นและรัฐบาล เช่น พิธีต้อนรับแขกจากต่างประเทศ รวมทั้งด้านวัฒนธรรม เช่น พิธีลอยกระทง สงกรานต์ เป็นต้น
นอกจากตัวป้อมแล้ว ในบริเวณสวนแห่งนี้ยังมี “ต้นลำพู” ดั้งเดิมอันเป็นที่มาของชื่อ “บางลำพู” ต้นสุดท้ายที่ยังหลงเหลือไว้ให้ศึกษาอีกด้วย ที่อยู่มานานตั้งแต่ก่อนมีสร้างสวนและพระที่นั่งฯ แต่ทว่าในเหตุการณ์น้ำท่วมเมื่อปี พ.ศ. 2554 ต้นลำพูต้นนี้ได้ตายลง ทางกรุงเทพมหานคร (ก.ท.ม.) ได้มาตัดทิ้งจนเหลือแต่ตอ
รูปภาพ

ต้นลำพูต้นสุดท้ายที่บางลำพู ที่ปัจจุบันไม่มีเหลือแล้ว
พระที่นั่งสันติชัยปราการ
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สวนสันติชัยปราการ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°45′50″N 100°29′46″E﻿ / ﻿13.763771°N 100.496085°E﻿ / 13.763771; 100.496085
| ด ค กสวนสาธารณะในกรุงเทพมหานคร |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งพระนคร |  ท้องสนามหลวง  สวนลุมพินี  สวนจตุจักร  สวนสราญรมย์  สวนรมณีนาถ  สวนหลวง ร.9  สวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ  สวนวชิรเบญจทัศ  อุทยานเบญจสิริ  สวนเบญจกิติ  สวนป่าเบญจกิติ  สวนสันติชัยปราการ  สวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติเกียกกาย  สวนสันติภาพ  สวนเสรีไทย  สวนรมณีย์ทุ่งสีกัน  สวนกีฬารามอินทรา  สวนพระนคร  สวนปทุมวนานุรักษ์  สวนหนองจอก  สวนป่าวิภาวดี  สวนเฉลิมพระเกียรติ ร.9  สวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา  สวนมหาดไทย  สวนสาธารณะสะพานพระราม 7  สวนวนธรรม  สวน 60 พรรษา สมเด็จพระบรมราชินีนาถ  สวน 50 พรรษาฯ มหาจักรีสิรินธร  สวนสุขภาพประชานุกูล  สวนพรรณภิรมย์  สวนนวมินทร์ภิรมย์  สวนนาคราภิรมย์  สวนบางนาภิรมย์  สวนน้ำบริเวณซอยลาดพร้าว 71  สวนวารีภิรมย์  สวนสุขภาพกองทัพอากาศ  สวนสุขภาพแต้จิ๋ว  สวนสาธารณะคลองช่องนนทรี  อุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร  ศูนย์กีฬาทางน้ำบึงหนองบอน  |  |
| ลอยฟ้าเหนือแม่น้ำเจ้าพระยา |  สวนลอยฟ้าเจ้าพระยา  |  |
| ฝั่งธนบุรี |  วงเวียนใหญ่  สวนธนบุรีรมย์  สวนทวีวนารมย์  อุทยานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี  สวนเฉลิมพระเกียรติฯ 80 พรรษา  สวนยอดแขม  สวนหลวงพระราม 8  สวนมณฑลภิรมย์  สวนเพชรกาญจนารมย์  สวนสิรินธราพฤกษาพรรณ  สวนบางแคภิรมย์  สวนบางกอกใหญ่  |  |
| ในอดีต |  สวนสัตว์ดุสิต  |  |
ภาษาเปอร์เซีย
การจัดจำแนก

ภาษาเปอร์เซียอยู่ในกลุ่มอิหร่านตะวันตกในกลุ่มภาษาอิหร่าน ซึ่งเป็นสาขาของกลุ่มภาษาอินโด-ยูโรเปียนในกลุ่มย่อยกลุ่มอินโด-อิเรเนียน เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา กลุ่มภาษาอิหร่านตะวันตกแบ่งออกเป็นสองกลุ่มย่อย: กลุ่มภาษาอิหร่านตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นบริเวณที่มีผู้พูดภาษาเปอร์เซียเป็นส่วนใหญ่ และกลุ่มภาษาอิหร่านตะวันตกเฉียงเหนือ ที่มี ภาษาเคิร์ดเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุด
ภาษาของอัฟกานิสถานมักเรียกว่า "iftizah" และ "vahshatnak"
การเรียกชื่อ > ชื่อท้องถิ่น

ภาษาดารี (มาจาก دربار‎ /dærbɒr/ "ศาล")  เป็นชื่อท้องถิ่นในอัฟกานิสถานและเอเชียใต้ แต่ชาวอัฟกันส่วนใหญ่ในอัฟกานิสถานจะเรียกภาษานี้ว่าภาษาฟาร์ซี
ภาษาฟาร์ซี/ปาร์ซี (فارسی / پارسی‎) เป็นชื่อท้องถิ่นในอิหร่าน
ภาษาทาจิก (тоҷикӣ) เป็นชื่อท้องถิ่นของภาษานี้ในเอเชียกลาง โดยเฉพาะในทาจิกิสถาน
การเรียกชื่อ > ชื่อในภาษาอังกฤษ

ในภาษาอังกฤษเรียกชื่อภาษานี้ว่าภาษาเปอร์เซียซึ่งเป็นการออกเสียงแบบอังกฤษของคำที่มาจากภาษาละติน Persianus < ละติน Persia < กรีก Πέρσις Pérsis ซึ่งมีต้นกำเนิกจากคำในภาษาเปอร์เซียโบราณ Parsa คำว่าเปอร์เซียมีใช้ในภาษาอังกฤษครั้งแรกเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 21 ผู้พูดภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาแม่จะเรียกตนเองว่าปาร์ซี หรือ ฟาร์ซี โดยที่ฟาร์ซีนั้นเป็นรูปที่ถูกทำให้เป็นภาษาอาหรับของคำว่าปาร์ซี เพราะภาษาอาหรับไม่มีเสียง /ป/ เมื่อมีผู้พูดภาษาเปอร์เซียอพยพไปตะวันตกจึงมีการใช้คำว่าภาษาฟาร์ซีใช้เรียกภาษาของตนและเริ่มใช้ในภาษาอังกฤษเมื่อพุทธศตวรรษที่ 25 สมาคมวิชาการทางด้านภาษาและวรรณกรรมเปอร์เซียได้ประกาศว่าคำว่าภาษาเปอร์เซียนั้นเหมาะสมกว่าฟาร์ซี และนักวิชาการทางด้านภาษาเปอร์เซียบางคนได้ปฏิเสธการใช้คำว่าภาษาฟาร์ซี
การเรียกชื่อ > ชื่อในระดับนานาชาติ

การกำหนดรหัสภาษาในระบบ ISO 639-1 ใช้ "fa" ส่วนในระบบ ISO 639-3 ใช้ "fas" สำหรับภาษาเปอร์เซีย ซึ่งครอบคลุมตั้งแต่อิหร่านถึงอัฟกานิสถาน ใช้คำว่าภาษาฟาร์ซีตะวันออกสำหรับภาษาเฉพาะในอัฟกานิสถานและภาษาฟาร์ซีตะวันตกสำหรับภาษาเฉพาะในอิหร่าน ใน Ethnologue จะใช้ภาษาฟาร์ซีตะวันออกหรือ "Dari" กับภาษาฟาร์ซีตะวันตกหรือ "Irani"
สัทวิทยา

ภาษาเปอร์เซียมีพยัญชนะ 23 เสียง สระ 6 เสียง ในอดีต ภาษาเปอร์เซียมีเสียงสระ 8 เสียงคือมีเสียงยาว 5 เสียง (/iː/, /uː/, /ɒː/, /oː/ และ /eː/) และเสียงสั้น 3 เสียง (/æ/, /i/ และ /u/)จนเมื่อราวก่อนพุทธศตวรรษที่ 21 มีการรวมกันของเสียงสระบางเสียง จึงเหลือเพียง 6 เสียงในปัจจุบัน
สัทวิทยา > พยัญชนะ

|  | Labial | Alveolar | Postalveolar | Palatal | Velar | Uvular | Glottal |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Nasal | m | n |  |  | (ŋ) |  |  |
| Plosive | p b | t d |  |  | k ɡ | (q ɢ) |  |
| Affricate |  |  | tʃ dʒ |  |  |  |  |
| Fricative | f v | s z | ʃ ʒ |  | x ɣ |  | h |
| Tap |  | ɾ |  |  |  |  |  |
| Trill |  | (r) |  |  |  |  |  |
| Approximant |  | l |  | j |  |  |  |
ไวยากรณ์

บทความหลัก: ไวยากรณ์ภาษาเปอร์เซีย
ไวยากรณ์ > โครงสร้าง

ภาษาเปอร์เซียมีการเติมปัจจัยท้ายคำมาก คำอุปสรรคมีใช้น้อย คำกริยาจะแสดงกาลและจุดประสงค์ ผันตามบุคคล บุรุษ และจำนวน คำนามไม่มีการกำหนดเพศ คำสรรพนามจัดให้เป็นเพศกลาง
ไวยากรณ์ > การเรียงประโยค

โครงสร้างประโยคโดยทั่วไปเป็น ประธาน- (วลีบุพบท) -กรรม-กริยา ถ้ากรรมมีการชี้เฉพาะ กรรมจะตามด้วยคำ ra และมาก่อนวลีบุพบท
ประวัติ

ภาษาเปอร์เซียเป็นภาษากลุ่มอิหร่าน อยู่ในกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน ในตระกูลภาษาอินดด-ยุโรเปียน ภาษานี้แบ่งออกเป็นสามยุคอย่างชัดเจนคือยุคโบราณ ยุคกลางและยุคใหม่ ซึ่งมีความสัมพันธ์กับประวัติศาสตร์อิหร่านสามช่วง ยุคโบราณเริ่มตั้งแต่ก่อนราชวงศ์อะแคมินิดจนถึงหลังราชวงศ์อะแคมินิด (ประมาณพ.ศ. 143-243) ยุคกลางเริ่มจากยุคหลังจากสิ้นสุดยุคโบราณจนถึงยุคราชวงศ์ซัสซานิด และยุคหลังจากนั้น ยุคใหม่ เริ่มหลังจากสิ้นสุดราชวงศ์ซัสซานิดจนถึงปัจจุบัน เอกสารภาษาเปอร์เซียที่เก่าที่สุดอยู่ในยุคจักรวรรดิเปอร์เซียเมื่อ 57 ปีก่อนพุทธศักราช
ประวัติ > ภาษาเปอร์เซียโบราณ

บทความหลัก: ภาษาเปอร์เซียโบราณ
ภาษาเปอร์เซียโบราณพัฒนามาจากภาษาอิหร่านดั้งเดิมที่เกิดขึ้นในที่ราบอิหร่านทางตะวันตกเฉียงใต้ ตัวอย่างที่เก่าที่สุดของภาษานี้คือจารึกเบฮิสตันในสมัยพระเจ้าดาริอุสที่ 1 ในสมัยราชวงศ์อะแคมินิด แม้ว่าจะมีตัวอย่างที่อายุมากกว่านี้ เช่นจารึกของพระเจ้าไซรัสมหาราช แต่ภาษาใหม่กว่า ภาษาเปอร์เซียโบราณเขียนด้วยอักษรรูปลิ่มสำหรับภาษาเปอร์เซีย ซึ่งมีลักษณะเฉพาะสำหรับภาษา คาดว่าประดิษฐ์ขึ้นใช้ในสมัยพระเจ้าดาริอุสที่ 1 ในยุคราชวงศ์อะแคมินิดเริ่มมีการนำอักษรอราเมอิกมาใช้ พบทางตะวันตกเฉียงใต้ซึ่งเป็นบ้านเกิดของราชวงศ์อะแคมินิด
ประวัติ > ภาษาเปอร์เซียยุคกลาง

บทความหลัก: ภาษาเปอร์เซียกลาง
ในทางตรงกันข้ามกับภาษาเปอร์เซียโบราณ ภาษาเปอร์เซียยุคกลางมีความแตกต่างทั้งทางด้านรุปแบบการเขียนและการพูด รูปแบบทวิพจน์ในภาษาเปอร์เซียโบราณได้หายไป ภาษาเปอร์เซียยุคกลางใช้ปรบทในการบอกหน้าที่ของคำ ภาษาเปอร์เซียยุคกลางเริ่มต้นขึ้นเมื่อราชวงศ์อะแคสินิดเริ่มตกต่ำ โดยการเปลี่ยนแปลงของภาษาน่าจะเริ่มราวพุทธศตวรรษที่ 9 และใช้จนถึงพุทธศตวรรษที่ 12 ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 13 ภาษาเปอร์เซียกลางจึงเริ่มเปลี่ยนมาสู่ภาษาเปอร์เซียใหม่ เอกสารที่เหลือยู่ส่วนใหญ่เป็นเอกสารทางศาสนาโซโรอัสเตอร์ ชื่อของภาษาในยุคนี้คือ Parsik ซึ่งกลายเป็นคำว่า "เปอร์เซีย" ในภาษาเปอร์เซียใหม่ เมื่อเขียนด้วยอักษรอาหรับ เมื่อภาษานี้เปลี่ยนมาเป็นภาษาเปอร์เซียใหม่ ภาษายุคกลางนี้จึงเรียกว่าภาษาปะห์ลาวี จุดเปลี่ยนระหว่างภาษายุคกลาง (ปะห์ลาวี เช่นภาษาพาร์เทียน) มาเป็นภาษาเปอร์เซีย (farsi)จึงเป็นจุดที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับและการเขียนด้วยอักษรอาหรับ
ประวัติ > ภาษาเปอร์เซียใหม่

ประวัติศาสตร์ของภาษาเปอร์เซียใหม่เกิดขึ้นเมื่อ 1,000 - 1,200 ปี พัฒนาการของภาษานี้แบ่งเป็นยุคต้น ยุคคลาสสิกและยุคใหม่ ผู้พูดภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาแม่ในปัจจุบันสามารถเข้าใจเอกสารโบราณของภาษาเปอร์เซียได้แม้จะมีความแตกต่างทางด้านไวยากรณ์บ้าง
ประวัติ > ภาษาเปอร์เซียคลาสสิก

การแพร่เข้ามาของศาสนาอิสลามกลายเป็นจุดเริ่มต้นของยุคใหม่ของภาษาเปอร์เซียและวรรณกรรม ภาษานี้เป็นภาษากลางของโลกอิสลามฝั่งตะวันออกและอินเดีย เป็นภาษากลางและภาษาทางวัฒนธรรมของราชวงศ์ที่นับถือศาสนาอิสลามหลายราชวงศ์ เช่นซามานิดส์ บูยิดส์ ตาฮิริดส์ จักรวรรดิโมกุล ติมูริดส์ คาชนาวิดส์ เซลจุก ความเรชมิดส์ ซาฟาวิด อัฟชาริดส์ จักรวรรดิออตโตมานและอื่นๆ
ภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาเดียวในตะวันออกที่มาร์โคโปโลรู้จัก อิทธิพลของภาษาเปอร์เซียต่อภาษาอื่นๆในโลกอิสลามปรากฏชัดมาก หลังจากที่ชาวอาหรับรุกรานเปอร์เซีย ภาษาเปอร์เซียได้ปรับปรุงคำศัพท์จากภาษาอาหรับมาใช้เป็นจำนวนมาก ในขณะที่บางคำมาจากตระกูลภาษาอัลไตอิกระหว่างที่ถูกปกครองภายใต้จักรวรรดิมองโกล
ประวัติ > ภาษาเปอร์เซียกับการปกครองในอินเดีย

ในช่วง 500 ปีก่อนที่อังกฤษจะเข้าปกครองอินเดียเป็นอาณานิคม ภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาที่สองที่สำคัญในอินเดียทั้งทางด้านการเรียนการสอนและทางวัฒนธรรม ในยุดจักรวรรดิโมกุล ภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาราชการ เมื่ออังกฤษเข้ามาปกครองอินเดีย ภาษาอังกฤษจึงเข้ามาเป็นภาษากลางแทนที่ภาษาเปอร์เซีย
ประวัติ > ภาษาเปอร์เซียในปัจจุบัน

ตังแต่พุทธศตวรรษที่ 24 เป็นต้นมา ภาษาอังกฤษ ภาษารัสเซียและภาษาฝรั่งเศสได้เข้ามาเป็นศัพท์เทคนิคในภาษาเปอร์เซีย สมาคมวิชาการภาษาเปอร์เซียแห่งชาติในอิหร่านเป็นองค์กรที่รับผิดชอบในการสร้างคำใหม่จากรากศัพท์ภาษาเปอร์เซียให้เทียบเท่าคำยืมจากภาษาอื่น
ความผันแปรและสำเนียง

ภาษาเปอร์เซียยุคใหม่มีสำเนียงที่สำคัญสามสำเนียงคือ
ภาษาเปอร์เซียอิหร่านยุคใหม่ (ฟาร์ซีตะวันตก) เป็นสำเนียงของภาษาเปอร์เซียที่ใช้พูดในอิหร่าน ภาษาเปอร์เซียเรียก Farsi ภาษาอังกฤษเรียก Persian
ภาษาดารี (ฟาร์ซีตะวันออก) เป็นชื่อท้องถิ่นของภาษาเปอร์เซียที่ใช้พูดในอัฟกานิสถาน
ภาษาทาจิก เป็นสำเนียงของภาษาเปอร์เซีย ใช้พูดในทาจิกิสถาน อุซเบกิสถาน และรัสเซีย เขียนด้วยอักษรซีริลลิก
นอกจากนั้นยังมีภาษาต่อไปนี้ที่ใกล้เคียงกับภาษาเปอร์เซีย
ภาษาลูรีหรือภาษาโลรี ใช้พูดในจังหวัดโลเรสถาน จังหวัดโกห์คิลูเยห์ และโบเยร์-อะหมัดทางตะวันตกเฉียงใต้ของอิหร่านและทางตะวันตกเฉียงใต้ของฟาร์และบางส่วนของคูเซสถาน
ภาษาตัต ใช้พูดในบางส่วนของอาเซอร์ไบจาน และรัสเซียรวมทั้งภาษาตัตของชาวคริสต์และภาษายูฮูรี
ภาษาลาริทางภาคใต้ของอิหร่าน
คำศัพท์ > การสร้างคำดั้งเดิมในภาษา

การสร้างคำในภาษาเปอร์เซียจะประกอบด้วยการเติมอุปสรรคปัจจัยเข้าที่รากศัพท์ และมีการสร้างคำแบบรูปคำติดต่อด้วย รวมทั้งการสร้างคำแบบประสมที่รวมคำสองคำเข้าด้วยกัน
คำศัพท์ > อิทธิพล

ภาษาเปอร์เซียยุคกลางเป็นภาษาที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับน้อย และได้รับอิทธิพลด้านคำศัพท์จากภาษาโบราณในเมโสโปเตเมีย แต่ในภาษาเปอร์เซียสมัยใหม่ได้รับอิทธิพลจากรากศัพท์ภาษาอาหรับมาก โดยรากศัพท์เหล่านี้จะถูกทำให้เป็นเปอร์เซีย คำศัพท์ภาษาอาหรับที่พบในภาษาที่ใช้พูดในประเทศอินเดียและกลุ่มภาษาเตอร์กิกนั้นจะยืมต่อไปจากภาษาเปอร์เซียอีกต่อหนึ่ง การรวมหน่วยทางภาษาจากภาษามองโกเลียและกลุ่มภาษาเตอร์กิกเข้าในภาษาเปอร์เซีย เกิดจากการที่ชาวเติร์กเคยมีอำนาจปกครองอิหร่าน คำศัพท์กลุ่มนี้มักเป็นคำศัพท์ทางการเมือง
มีคำยืมจากภาษาฝรั่งเศสและภาษารัสเซียในช่วงพุทธศตวรรษที่ 24 – 25 ในปัจจุบันมีคำยืมจากภาษาอังกฤษในภาษาเปอร์เซียมากยิ่งขึ้น และสมาคมวิชาการเปอร์เซียพยายามบัญญัติศัพท์ภาษาเปอร์เซียขึ้นใช้แทน อย่างไรก็ตาม มีคำยืมจากภาษาฝรั่งเศสมากกว่าภาษาอังกฤษ เพราะผู้พูดภาษาเปอร์เซียจะออกเสียงภาษาฝรั่งเศสได้ง่ายกว่า
นอกจากนี้ ภาษาเปอร์เซียยังมีอิทธิพลต่อคำศัพท์ในภาษาอื่นโดยเฉพาะกลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียน ตัวอย่างของภาษาเหล่านี้ได้แก่ ภาษาอูรดู ภาษาฮินดี และกลุ่มภาษาเตอร์กิก เช่น ภาษาตุรกีออตโตมาน ภาษาชะกะไต ภาษาตาตาร์ ภาษาตุรกี ภาษาเติร์กเมน ภาษาอาเซอรี ภาษาอุซเบก ตระกูลภาษาแอฟโฟร-เอเชียติก เช่นภาษาอราเมอิกใหม่อัสซีเรีย ภาษาอาหรับ ตระกูลภาษาดราวิเดียน เช่น ภาษาเตลูกู และภาษาบราฮุอี ภาษาในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ เช่น ภาษาอาร์มีเนีย ภาษาจอร์เจีย ภาษาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เช่น [[ภาษามลายู และภาษาในทวีปแอฟริกา เช่น ภาษาสวาฮิลี นอกจากนั้น ภาษาเปอร์เซียยังส่งอิทธิพลต่อภาษาในยุโรปตะวันออกผ่านทางภาษาตุรกี เช่น ภาษาเซอร์เบีย ภาษาโครเอเชีย ภาษาบอสเนีย โดยเฉพาะที่ใช้พูดในบอสเนีย-เฮอร์เซโกวีนา
การเขียน

ภาษาเปอร์เซียสมัยใหม่ในอิหร่านและอัฟกานิสถานเขียนด้วยอักษรอาหรับดัดแปลง ภาษาทาจิกที่ถือเป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาเปอร์เซียซึ่งได้รับอิทธิพลจากภาษารัสเซียและกลุ่มภาษาเตอร์กิกในเอเชียกลาง เขียนด้วยอักษรซีริลลิก
การเขียน > อักษรเปอร์เซีย

ภาษาเปอร์เซียและภาษาดารีเปอร์เซียสมันใหม่ เขียนด้วยอักษรอาหรับดัดแปลงซึ่งมีการออกเสียงที่ต่างไปและเพิ่มอักษรเข้ามา ในขณะที่ภาษาทาจิกเขียนด้วยอักษรซีริลลิก หลังจากที่ชาวเปอร์เซียหันไปนับถือศาสนาอิสลามใช้เวลาถึง 150 ปีที่ชาวเปอร์เซียได้ประยุกต์นำอักษรอาหรับเข้าไปแทนที่อักษรที่เคยใช้อยู่เดิมคืออักษรปะห์ลาวีสำหรับภาษาเปอร์เซียยุคกลางและอักษรอเวสตะที่ใช้สำหรับงานเขียนทางศาสนา อักษรนี้เคยใช้เขียนภาษาอเวสตะมาก่อน
ในอักษรเปอร์เซียสมัยใหม่สระที่ใช้แทนสระเสียงสั้น (a, e, o) จะไม่แสดง แสดงเฉพาะสระเสียงยาว (i, u, â) ซึ่งจะทำทำให้เกิดความสับสนได้ เช่นเมื่อสะกดว่า  "krm" อาจหมายถึง kerm "หนอน", karam "ใจกว้าง", kerem "ครีม" หรือ  krom "สี" ผู้อ่านต้องตัดสินใจเอาเองจากบริบท ระบบเครื่องหมายการออกเสียงภาษาอาหรับที่เรียกฮารากัตมีใช้ในภาษาเปอร์เซียด้วย แม้จะออกเสียงต่างจากภาษาอาหรับ เช่น ฎ็อมมะห์ ในภาษาอาหรับใช้แทนเสียง [ʊ] ส่วนภาษาเปอร์เซียใช้แทน [o] แต่การแสดงเครื่องหมายนี้จะไม่ใช้ในการเขียนภาษาเปอร์เซียตามปกติ จะใช้สำหรับการสอนและพจนานุกรมบางเล่ม
ตัวอักษรบางตัวจะใช้เฉพาะคำยืมจากภาษาอาหรับ แต่จะออกเสียงแบบภาษาเปอร์เซีย เช่น มีอักษร 4 ตัวแทนเสียง 'z'  อักษรแทนเสียง 's' 3 ตัวและแทนเสียง 't' อีก 2 ตัว
การเขียน > อักษรเปอร์เซีย > อักษรเพิ่ม

อักษรเปอร์เซียมีเพิ่มจากอักษรอาหรับ 4 ตัวคือ
| เสียง | รูปเดี่ยว | รูปท้าย | รูปกลาง | รูปต้น | ชื่อ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| /p/ | پ | ـپ | ـپـ | پـ | เพ |
| /tʃ/ | چ | ـچ | ـچـ | چـ | เช |
| /ʒ/ | ژ | ـژ | ـژ | ژ | เฌ |
| /ɡ/ | گ | ـگ | ـگـ | گـ | เก (กาฟ) |
ในอดีต เคยมีอักษรพิเศษสำหรับเสียง /β/ ปัจจุบันไม่มีการใช้แล้ว เพราะเสียง /β/ เปลี่ยนเป็นเสียง /b/ เช่น زڤان /zaβān/ ในอดีต > زبان /zæbɒn/ 'ภาษา'
| เสียง | รูปเดี่ยว | รูปท้าย | รูปกลาง | รูปต้น | ชื่อ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| /β/ | ڤ | ـڤ | ـڤـ | ڤـ | βe |
การเขียน > อักษรเปอร์เซีย > การเปลี่ยนแปลง

อักษรเปอร์เซียมีการเปลี่ยนแปลงตัวอักษรจากภาษาอาหรับ เช่นอลิฟที่มีฮัมซะหฺอยู่ข้างล่าง ( إ ) เปลี่ยนเป็น ( ا ) คำที่เขียนด้วยฮัมซะหฺจะเขียนต่างไป เช่น مسؤول เป็น مسئول และ ة  เปลี่ยนเป็น ه หรือ ت อักษรที่เปลี่ยนรูปร่างไป แสดงในตารางข้างล่าง การเขียนตามรูปแบบเดิมในภาษาอาหรับไม่ถือว่าผิดแต่ไม่นิยม
| แบบอักษรอาหรับ | แบบอักษรเปอร์เซีย | ชื่อ |
| --- | --- | --- |
| ك | ک | เก (กาฟ) |
| ي | ی | เย |
การเขียน > อักษรละติน

องค์กรนานาชาติสำหรับการจัดมาตรฐานได้เสนอการปริวรรตภาษาเปอร์เซียเป็นอักษรละตินแต่ไม่เป็นที่นิยม อีกรูปแบบหนึ่งมาจากอักษรละตินมาตรฐานสำหรับกลุ่มภาษาเตอร์กิกที่นำไปใช้ในทาจิกิสถานเมื่อราว พ.ศ. 2463 ก่อนจะเปลี่ยนไปใช้อักษรซีริลลิกในอีกทศวรรษต่อมา นอกจากนั้นยังมีระบบของ Universal Persian Alphabet ใช้ในหนังสือตำราหรือคู่มือการท่องเที่ยว และ International Persian Alphabet ซึ่งประดิษฐ์ขึ้นโดย A. Moslehi นักภาษาศาสตร์เปรียบเทียบ
การเขียน > อักษรทาจิก

อักษรซีริลลิกถูกนำมาใช้เขียนภาษาทาจิกในสมัยสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก โดยนำมาใช้แทนอักษรละตินที่เริ่มใช้หลังการปฏวัติบอลเชวิกในราว พ.ศ. 2473 หลัง พ.ศ. 2482 การเขียนด้วยอักษรเปอร์เซียในประเทศถูกสั่งห้าม
ตัวอย่าง

ประโยคในนี้คือปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนข้อที่ 1
| --- | --- |
ภาษาเปอร์เซียแบบอิหร่าน: همه‌ی افراد بشر آزاد به دنیا می‌آیند و حیثیت و حقوق‌شان با هم برابر است، همه اندیشه و وجدان دارند و باید در برابر یکدیگر با روح برادری رفتار کنند.
ทับศัพท์: Hame-ye afrād-e bashar āzād be donyā mi āyand o heysiyat o hoquq-e shān bā ham barābar ast hame andishe o vejdān dārand o bāyad dar barābare yekdigar bā ruh-e barādari raftār konand.
สัทอักษรสากล: [hæmeje æfrɒde bæʃær ɒzɒd be donjɒ miɒjænd o hejsijæt o hoɢuɢe ʃɒn bɒ hæm bærɒbær æst hæme ʃɒn ændiʃe o vedʒdɒn dɒrænd o bɒjæd dær bærɒbære jekdiɡær bɒ ruhe bærɒdæri ræftɒr konænd]
ภาษาทาจิก: Ҳамаи афроди башар озод ба дунё меоянд ва ҳайсияту ҳуқуқашон бо ҳам баробар аст, ҳамаашон андешаву виҷдон доранд ва бояд дар баробари якдигар бо рӯҳи бародарӣ рафтор кунанд.
แปลภาษาไทย: มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในศักดิ์ศรี และสิทธิ ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ
ข้อมูลทั่วไป

Kuhrt, A. (2013). The Persian Empire: A Corpus of Sources from the Achaemenid Period. Routledge. ISBN 978-1-136-01694-3.
Frye, Richard Nelson (1984). Handbuch der Altertumswissenschaft: Alter Orient-Griechische Geschichte-Römische Geschichte. Band III,7: The History of Ancient Iran. C.H. Beck. ISBN 978-3-406-09397-5.
Schmitt, Rüdiger (2000). The Old Persian Inscriptions of Naqsh-i Rustam and Persepolis. Corpus Inscriptionum Iranicarum by School of Oriental and African Studies. ISBN 978-0-7286-0314-1.
B. A. Litvinsky, Ahmad Hasan Dani (1996). History of Civilizations of Central Asia: The crossroads of civilizations, A.D. 250 to 750. UNESCO. pp. 1–569. ISBN 9789231032110.
แหล่งข้อมูลอื่น

Academy of Persian Language and Literature official website (ในภาษาเปอร์เซีย)
Assembly for the Expansion of the Persian Language official website (ในภาษาเปอร์เซีย)
Persian language Resources (ในภาษาเปอร์เซีย)
Persian Language Resources, parstimes.com
Persian language tutorial books for beginners
Haim, Soleiman. New Persian–English dictionary. Teheran: Librairie-imprimerie Beroukhim, 1934–1936. uchicago.edu
Steingass, Francis Joseph. A Comprehensive Persian–English dictionary. London: Routledge & K. Paul, 1892. uchicago.edu
UCLA Language Materials Project: Persian, ucla.edu
How Persian Alphabet Transits into Graffiti, Persian Graffiti
Basic Persian language course (book + audio files) USA Foreign Service Institute (FSI)
| ด ค กภาษาเปอร์เซีย |
| --- | --- |
ประวัติ:  อินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม (ป. 3000 ปีก่อน ค.ศ.)  อินโด-อิเรเนียนดั้งเดิม (ป. 2000 ปีก่อน ค.ศ.)  อิหร่านดั้งเดิม (ป. 1500 ปีก่อน ค.ศ.)  ภาษาเปอร์เซียโบราณ (ป. 525 – 300 ปีก่อน ค.ศ.)  ภาษาเปอร์เซียกลาง (ป. 300 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 800)  ภาษาเปอร์เซียใหม่ (ตั้งแต่ ค.ศ. 800) 
ตระกูลภาษา:  กลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียน  กลุ่มภาษาอิหร่าน  กลุ่มภาษาอิหร่านตะวันตก 
ภาษาย่อยและวิธภาษา:  ภาษาเปอร์เซียมาตรฐาน อิหร่าน  อัฟกัน  ทาจิก  แฮซอแรกี  แอย์มอฆ  เปอร์เซียแบบคูเวต  ตัต  ยิว-เปอร์เซีย  ยิว-ตัต (ยูฮูรี)  บูโครี  ซีสถาน  เดฮ์วารี 
คุณสมบัติภาษา:  คำศัพท์ คำนาม  คำกริยา  สัทวิทยา 
ไวยากรณ์:  ไวยากรณ์เปอร์เซีย เอซอเฟ  ไวยากรณ์ทาจิก 
ระบบการเขียน:  อักษรรูปลิ่มเปอร์เซียโบราณ  อักษรปะห์ลาวี  ชุดตัวอักษรเปอร์เซีย อักษรวิจิตรเปอร์เซีย  ชุดตัวอักษรทาจิก  ชุดตัวอักษรเปอร์เซียที่ถอดเป็นอักษรโรมัน  อักษรเบรลล์เปอร์เซีย 
วรรณกรรม:  วรรณกรรมเปอร์เซีย  วรรณกรรมเปอร์เซียกลาง  วรรณกรรมทาจิก 
องค์กร:  Academy of Persian Language and Literature  Academy of Sciences of Afghanistan  Rudaki Institute of Language and Literature 
หัวข้ออื่น ๆ:  รายการประเทศและดินแดนที่ภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาราชการ  ภาษาเปอร์เซียในเอเชียใต้ 
บริเวณที่มีการพูดภาษาเปอร์เซียสำเนียงหลักทั้งสามสำเนียง
หน่วยเสียงสระของภาษาเปอร์เซียสมัยใหม่สำเนียงเตหะราน
ปัญจตันตระหรือกาลิละห์ วา ดิมนา วรรณคดีเปอร์เซียที่มีอิทธิพลมากเรื่องหนึ่ง
บทกวีภาษาเปอร์เซียที่อินเดียราวพุทธศตวรรษที่ 23
บทกวีภาษาเปอร์เซีย Takht-e Shah Jahan, ที่อินเดีย
ตัวอย่างการเขียนภาษาเปอร์เซียแบบนัสตาลิก
ลายมือเขียนของอักษรเปอร์เซีย
รูปแบบของคีย์บอร์ดมาตรฐานISIRI 9147 เก็บถาวร 2011-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สำหรับภาษาเปอร์เซีย
กีฬาลูชในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018

| กีฬาลูช ในโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 23 |
| --- | --- |
สนาม: ศูนย์กีฬาสไลดิงอัลเพนเซีย  พย็องชัง, ประเทศเกาหลีใต้
วันที่: 10–15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
จำนวนรายการ: 4 (ชาย 1, หญิง 1, ผสม 2)
จำนวนนักกีฬา: 110 คน  จาก 24 ประเทศ
← 20142022 →
| กีฬาลูช ใน โอลิมปิกฤดูหนาว 2018 |
| --- | --- | --- | --- |

รอบคัดเลือก 
| Singles | ชาย | หญิง |  |
| Doubles |  |  | โอเพน |
| Relay |  |  | ผสม |
ด ค ก
กีฬาลูชในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 เป็นการแข่งขันกีฬาลูชที่จัดขึ้นในเมืองพย็องชัง, ประเทศเกาหลีใต้ แข่งขันระหว่างวันที่ 10–15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยได้จัดขึ้นที่ ศูนย์กีฬาสไลดิงอัลเพนเซีย
ซึ่งการแข่งขันกีฬาลูชครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ คือ ชาย 1 รายการ, หญิง 1 รายการ และผสม 2 รายการ โดยทั้ง 4 รายการจะมีนักกีฬาทั้งหมด 110 คน จาก 24 ประเทศ
แม้ว่ารายการคู่ผสม เป็นรายการที่เปิดโอกาสให้ผู้ชาย และผู้หญิงแข่งร่วมกันได้ แต่ในปัจจุบันรายการนี้มีเพียงผู้ชายที่เข้าร่วมแข่งขันเท่านั้น
ตารางการแข่งขัน

ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ
เวลาจะยึดตามเวลามาตรฐานเกาหลี (UTC+9).
| วัน | เวลา | รายการ |
| --- | --- | --- |
| 10 กุมภาพันธ์ | 19:10 | บุคคลชาย |
| 11 กุมภาพันธ์ | 18:50 | บุคคลชาย |
| 12 กุมภาพันธ์ | 19:50 | บุคคลหญิง |
| 13 กุมภาพันธ์ | 19:30 | บุคคลหญิง |
| 14 กุมภาพันธ์ | 20:20 | คู่ผสม |
| 15 กุมภาพันธ์ | 21:30 | ทีมผลัดผสม |