stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พายุไต้ฝุ่นกูโชล (พ.ศ. 2555)

สำหรับพายุลูกอื่นที่มีชื่อเดียวกัน ดูที่ พายุกูโชล
| --- | --- |
พายุไต้ฝุ่นกูโชลขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่  17 มิถุนายน พ.ศ. 2555
ประวัติทางอุตุนิยมวิทยา
ก่อตัว: 10 มิถุนายน พ.ศ. 2555
นอกเขตร้อน: 20 มิถุนายน พ.ศ. 2555
สลายตัว: 22 มิถุนายน พ.ศ. 2555
พายุไต้ฝุ่นรุนแรง
10-นาที ของเฉลี่ยลม  (JMA)
ความเร็วลมสูงสุด: 215 กม./ชม. (130 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด: 905 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์) ; 26.72 นิ้วปรอท
พายุไต้ฝุ่น
10-นาที ของเฉลี่ยลม  (TMD)
ความเร็วลมสูงสุด: 215 กม./ชม. (130 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด: 905 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์) ; 26.72 นิ้วปรอท
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5
1-นาที ของเฉลี่ยลม  (SSHWS/JTWC)
ความเร็วลมสูงสุด: 285 กม./ชม. (180 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด: 900 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์) ; 26.58 นิ้วปรอท
ผลกระทบ
ผู้เสียชีวิต: 3 ราย
ความเสียหาย: $100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  (ค่าเงินปี พ.ศ. 2555 USD)
พื้นที่ได้รับผลกระทบ: ฟิลิปปินส์, ญี่ปุ่น
IBTrACS
ส่วนหนึ่งของ ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2555
พายุไต้ฝุ่นกูโชล (อักษรโรมัน: Guchol) หรือที่ในประเทศฟิลิปปินส์เรียกว่า พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นบุตโชย (ตากาล็อก: Butchoy) เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่ทรงอนุภาพซึ่งส่งผลกระทบกับทางตอนใต้ของประเทศญี่ปุ่นในเดือนมิถุนายน พายุก่อตัวขึ้นเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำทางตะวันออกเฉียงใต้ของโปห์นเปย์เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน และทวีความรุนแรงขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน เนื่องจากสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยทำให้พายุทวีความรุนแรงไปถึงไต้ฝุ่นรุนแรง (typhoon intensity) เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พายุมีความรุนแรงสูงสุดเมื่อช่วงสายของวันที่ 17 มิถุนายน และปกคลุมทั่วประเทศญี่ปุ่นในขณะที่มีความรุนแรงเป็นไต้ฝุ่น เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน
เจ้าหน้าที่ทางการของญี่ปุ่นสั่งอพยพผู้คนกว่า 150,000 คน ในภาคกลาง, ภาคตะวันออกและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของญี่ปุ่น สำนักข่าวเคียวโดะมีการประกาศเตือนภัยอันตรายจากดินถล่มเนื่องจากฝนตกหนัก โดยในขณะที่พายุเคลื่อนตัวผ่านมีฝนตกหนักและลมกรรโชกแรงในเกาะฮนชู มีผู้เสียชีวิตหนึ่งคนและสิบห้าคนได้รับบาดเจ็บทั่วประเทศ
กูโชล เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่ทำให้เกิดดินถล่มในประเทศญี่ปุ่นในปี 2555 ชื่อนี้เคยถูกใช้ครั้งแรกเมื่อช่วงต้นเดือนมิถุนายน ปี 2547 โดย "กูโชล" (Guchol, Guchoel) หมายถึง ขมิ้น เป็นภาษาถิ่นไมโครนีเชีย
ประวัติทางอุตุนิยมวิทยา

ประวัติทางอุตุนิยมวิทยาของพายุไต้ฝุ่นกูโชล
วันที่ 7 มิถุนายน ในช่วงสายมีหย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นบริเวณทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ค่อนใต้ของโปห์นเปย์
วันที่ 8 มิถุนายน ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น (JTWC) ได้ประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในระบบ แต่ได้ยกเลิกไปในวันที่ 9 มิถุนายน
วันที่ 10 มิถุนายน สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ประกาศเพิ่มระดับความรุนแรงของหย่อมความกดอากาศต่ำเป็นดีเปรสชันเขตร้อน
วันที่ 12 มิถุนายน JTWC และ JMA ได้ประกาศเพิ่มความรุนแรงของระบบเป็นพายุโซนร้อน และ JMA ได้ใช้ชื่อ "กูโชล" (Guchol)
วันที่ 14 มิถุนายน JMA ได้ประกาศเพิ่มความรุนแรงกูโชล เป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ได้ประกาศใช้ชื่อ "บุตโชย" (Butchoy) เนื่องจากระบบได้เคลื่อนตัวเข้ามาในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ ต่อมา JTWC ได้ประกาศเพิ่มความรุนแรงของกูโชล เป็นไต้ฝุ่น ระดับ 1
วันที่ 15 มิถุนายน พายุได้ทวีความรุนแรงขึ้นเป็นไต้ฝุ่น ระดับ 2 และเริ่มมีการจัดระบบการหมุนเวียนที่ดีขึ้น
วันที่ 16 มิถุนายน JMA ได้ประกาศเพิ่มความรุนแรงเป็นไต้ฝุ่น ในขณะที่พายุเริ่มมีการปรากฏของตาพายุ JTWC จึงประกาศเพิ่มความรุนแรงของพายุเป็นไต้ฝุ่นระดับ 3 และ ซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 4 ตามลำดับ
วันที่ 17 มิถุนายน กูโชลมีความรุนแรงสูงสุด
วันที่ 18 มิถุนายน กูโชลเริ่มลดระดับความรุนแรงลงเรื่อยๆ
วันที่ 19 มิถุนายน JTWC ประกาศลดระดับความรุนแรงของกูโชล ลงเป็นพายุโซนร้อน ในขณะที่มันได้สร้างความเสียหายต่อประเทศญี่ปุ่น
วันที่ 20 มิถุนายน JMA ประกาศลดระดับความรุนแรงของกูโชล ลงเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงขณะที่มันกำลังเคลื่อนไปทั่วประเทศญี่ปุ่น
การเตรียมการและผลกระทบ

แม้ว่าไต้ฝุ่นกูโชลยังคงอยู่ห่างจากฟิลิปปินส์ เนื่องจากระบบเคลื่อนตัวอย่างช้าๆ ทำให้เสริมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ให้มีกำลังแรงขึ้น ส่งผลให้มีฝนตกหนักเป็นบริเวณกว้าง
วันที่ 18 มิถุนายน JMA ประกาศในรายงานว่าไต้ฝุ่นอยู่ห่างจากนะฮะไปทางทิศใต้ประมาณ 450 กิโลเมตร ก่อนที่จะปกคลุมทั่วญี่ปุ่น ในวันที่ 19 มิถุนายน ไม่นานหลังจากนั้นบริเวณชายฝั่งของประเทศญี่ปุ่นก็เริ่มมีลมพัดแรงกว่า 144 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (89 ไมล์ต่อชั่วโมง)
เจ้าหน้าที่ทางการของญี่ปุ่นสั่งอพยพผู้คนกว่า 150,000 คน ในภาคกลาง, ภาคตะวันออกและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของญี่ปุ่น สำนักข่าวเคียวโดะมีการประกาศเตือนภัยอันตรายจากดินถล่มเนื่องจากฝนตกหนัก กว่า 452 เที่ยวบินภายในประเทศและระหว่างประเทศถูกยกเลิก มีผู้เดือนร้อนกว่า 35,000 คน รถไฟฟ้าความเร็วสูงมีความล่าช้าและถูกยกเลิก ถนนบางสายถูกปิดการจราจร
ในจังหวัดชิซุโอะกะ มีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตเป็นชายหนึ่งคนจากเพิงเก็บของถล่ม ในขณะที่ 52 คนได้รับบาดเจ็บในหลายจังหวัด
จากกูโชล ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อยสองคน และมีผู้ได้รับบาดเจ็บเป็นจำนวนมากทั่วประเทศญี่ปุ่น ความเสียหายทางเศรษฐกิจตีเป็นเงินกว่า 8 พันล้านเยน (100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยพายุหมุนเขตร้อน
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2555
รายชื่อของพายุกูโชล
แหล่งข้อมูลอื่น

พายุหมุนเขตร้อนระบบดิจิทัล (Digital Typhoon) ข้อมูลของพายุไต้ฝุ่นกูโชล (1204)
สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ข้อมูลเส้นทางของพายุไต้ฝุ่นกูโชล (1204)
สำนักงานอุตุนิยมวิทยาไทย (TMD) ข้อมูลเส้นทางของพายุไต้ฝุ่นกูโชล (1204)
ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ข้อมูลเส้นทางของพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นกูโชล (05W)
แผนที่แสดงเส้นทาง และความรุนแรงของพายุตามมาตราส่วนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
ความรุนแรงของพายุ
มาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
  พายุดีเปรสชันเขตร้อน (≤62 กม./ชม.)

  พายุโซนร้อน (63–117 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 1 (118–153 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 2 (154–177 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 3 (178–208 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 4 (209–251 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 5 (≥252 กม./ชม.)

  พายุที่ไม่ทราบความเร็วลม


ประเภทของพายุ
 พายุหมุนเขตร้อน
 พายุหมุนกึ่งเขตร้อน
 พายุหมุนนอกเขตร้อน / หย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือ / รบกวนของเขตร้อน / ลมมรสุมพายุดีเปรสชั่นเขตร้อน
มัสยิดอิดกะฮ์

| มัสยิดอิดกะฮ์ |
| --- | --- |
艾提尕尔清真寺

ศาสนา
ศาสนา: อิสลาม
จังหวัด: เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์
สถานะองค์กร: มัสยิด
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: คาสการ์, ซินเจียง, ประเทศจีน
ที่ตั้งในประเทศจีน
พิกัดภูมิศาสตร์: 39°28′20″N 75°59′03″E﻿ / ﻿39.47227°N 75.984106°E﻿ / 39.47227; 75.984106
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: ซักซิส มิรซา
ประเภท: มัสยิด
เสร็จสมบูรณ์: ค.ศ.1442
ลักษณะจำเพาะ
ความจุ: 20,000 คน
หอคอย: 3
มัสยิดอิดกะฮ์ (Uyghur: ھېيتگاھ مەسچىتى, Хейтгах Месчити Hëytgah Meschiti, จีน: 艾提尕尔清真寺; พินอิน: Àitígǎěr Qīngzhēnsì) (จากเปอร์เซีย: عیدگاه Eidgāh, หมายถึง สถานที่แห่งเทศกาล) เป็นมัสยิดที่ตั้งอยู่ในคาสการ์, เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์, ประเทศจีน โดยสามารถจุได้ถึง 10,000 คน และทุกวันศุกร์ จะมีคนมาละหมาดถึง 20,000 คน
ประวัติ

มัสยิดนี้สร้างโดยซักซิส มิรซาในปีค.ศ.1442 (ถึงแม้ว่าจะมีตัวตึกเก่าในที่ย้อนกลับไปถึงปีค.ศ.996) โดยมีขนาดพื้นที่ใหญ่ประมาณ 16,800 ตารางเมตร
ในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ.1933 มีชาวมุสลิมเชื้อสายจีนชื่อม่า ซันจัง ถูกฆ่าและมีการตัดหัวติมูร เบก ผู้นำชาวอุยกูร์ แล้วนำหัวไปเสียบกับปลายแหลมที่มัสยิดอิดกะฮ์ และในเดือนมีนาคม ค.ศ.1934 อับดุลลอฮ์ บุครอ ผู้นำชาวอุยกูร์ ถูกประหารแล้วนำหัวไปเสียบกับปลายแหลมที่มัสยิดอิดกะฮ์อีกเช่นกัน
ส่วนเดือนเมษายนของปีเดียวกัน 1934 ม่า ซ่องยิงได้กล่าวปราศัยที่ มัสยิดอิดกะฮ์ โดยกล่าวให้ชาวอุยกูร์จงรักภักดีต่อรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐจีนที่นานกิง.
ในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ.2014 จูเมะ ตาฮีร อิหม่ามประจำมัสยิดถูกแทงจนตายหลังเวลาละหมาดตอนเช้า
ดูเพิ่ม

ศาสนาอิสลามในประเทศจีน
รายชื่อมัสยิดในประเทศจีน
รายชื่อมัสยิดที่โด่งดัง
ประวัติศาสตร์อิสลาม
สถาปัตยกรรมอิสลาม
ศิลปะอิสลาม
แหล่งข้อมูลอื่น

Travel China entry
ธงชาติทาจิกิสถาน

| --- | --- |


ทาจิก: Парчами Тоҷикистон / پرچم تاجیکستان
การใช้: ธงชาติ
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 (31 ปี)
ลักษณะ: ธงแถบแนวนอน สีแดง-ขาว-เขียว, กลางแถบสีขาวนั้น มีรูปมงกุฎล้อมด้วยดาวห้าแฉก 7 ดวง รูปเหล่านี้เป็นสีทอง
 


การใช้: ธงของประมุขแห่งรัฐ
สัดส่วนธง: 1:2
ลักษณะ: ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติ แต่กลางธงเป็นตราสัญลักษณ์ Derafsh Kāviān สีทอง โดยมีดาวเจ็ดแฉกมุมละหนึ่งดวงและมีรูปสิงโตปีกอยู่ตรงกลาง
 
ธงชาติทาจิกิสถาน (ทาจิก: Парчами Тоҷикистон, پرچم تاجیکستان) ทาจิกิสถานประกาศใช้ธงชาติผืนใหม่ในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 และนับเป็นประเทศสุดท้ายในบรรดารัฐที่แยกตัวจากสหภาพโซเวียต ที่ประกาศใช้ธงชาติของตนเอง  ลักษณะของธงเป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นแถบแนวนอน สีแดง-ขาว-เขียว มีอัตราส่วนความกว้างต่อแถบเป็น 2:3:2 กลางแถบสีขาวนั้น มีรูปมงกุฎล้อมด้วยดาวห้าแฉก 7 ดวง รูปเหล่านี้เป็นสีทอง
การออกแบบและการแสดงนัย

ธงชาติทาจิกิสถานเป็นธงสามสี คือ สีแดง, สีขาว และสีเขียว สีแดงหมายถึงเอกภาพของชาติรวมทั้งชัยชนะและดวงอาทิตย์ขึ้น สีแดงยังทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์ของยุคจักรวรรดิรัสเซียและสหภาพโซเวียตในอดีต, กรรมาชน และนักรบผู้เสียสละชีวิตเพื่อปกป้องดินแดน สีขาวแสดงถึงความบริสุทธิ์, ศีลธรรม, หิมะ และน้ำแข็งของภูเขา และฝ้าย สีเขียวแสดงถึงความเอื้ออาทรของธรรมชาติ, หุบเขาที่อุดมสมบูรณ์, ศาสนาอิสลาม และการเฉลิมฉลองเทศกาล เนารูซ การตีความสีในแบบอื่น ๆ ระบุว่า ธงเป็นสัญลักษณ์ของการรวมตัวกันของคนในสังคมทาจิก โดยมีแถบสีแดงเป็นตัวแทนของชนชั้นแรงงานฝีมือ, แถบสีขาวเป็นตัวแทนของชนชั้นแรงงานปัญญา และสีเขียวเป็นตัวแทนของชนชั้นเกษตรที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ชนบทหรือภูเขาของทาจิกิสถาน
แถบสีแดงและสีเขียวที่ด้านบนและด้านล่างมีขนาดเท่ากัน ขณะที่แถบกลางสีขาวมีขนาดหนึ่งเท่าครึ่งของแถบอื่น
มงกุฎและดวงดาวอยู่ในพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าซึ่งสูง 80% ของความสูงของแถบสีขาว มงกุฎแทนชาวทาจิก ธงชาติทาจิกิสถานมีดาวเจ็ดดวงเนื่องจากความสำคัญของหมายเลขเจ็ดในตำนานดั้งเดิมของทาจิก ซึ่งแสดงถึงความสมบูรณ์แบบและความสุข โดยความเชื่อดั้งเดิมสวรรค์ประกอบด้วยภูเขาเจ็ดลูกและสวนผลไม้เจ็ดแห่ง พร้อมดวงดาวที่ส่องประกายอยู่เหนือภูเขาแต่ละลูก
ธงของประมุขแห่งรัฐ

ธงของประธานาธิบดีแห่งทาจิกิสถานได้รับการประกาศใช้ในปี พ.ศ. 2549 เนื่องในโอกาสเข้ารับตำแหน่งในวาระที่สามของเอมอมาลี ราห์มอน ในฐานะประมุขแห่งรัฐ โดยเป็นธงไตรรงค์ของทาจิกิสถานที่ประดับด้วยภาพของ Derafsh Kaviani ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของประมุขจักรวรรดิซาสซานิยะห์ ภายใน Derafsh Kaviani เป็นภาพของสิงโตมีปีกและท้องฟ้าสีฟ้าอยู่ภายใต้ภาพมงกุฎและดาวเจ็ดดวงขนาดเล็ก
ศูนย์กลางธงของประมุขแห่งรัฐมีองค์ประกอบที่เคยใช้เป็นสัญลักษณ์ของประเทศในตราแผ่นดินของทาจิกิสถาน (พ.ศ. 2535-2536) ธงยังประกอบด้วยดาวในมุมทั้งสี่เพื่อเป็นตัวแทนของสี่ภูมิภาคของทาจิกิสถาน
ธงในอดีต

บทความหลัก: ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก
ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิกใช้ธงที่ได้มาจากธงชาติสหภาพโซเวียตและเป็นตัวแทนของลัทธิคอมมิวนิสต์ที่ได้รับการประกาศใช้ใน พ.ศ. 2496 ธงมีความคล้ายคลึงกับการออกแบบของสหภาพโซเวียต แต่ด้วยการเพิ่มแถบสีขาวและสีเขียว ธงมีลำดับสี แดง-ขาว-เขียว โดยแถบสีขาวมีขนาดใหญ่กว่าสีเขียว ซึ่งได้ใช้ในธงชาติปัจจุบัน
ในฐานะสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต สีแดงเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิวัติของแรงงาน, สีขาวเป็นสัญลักษณ์ของฝ้ายซึ่งเป็นผลผลิตหลักทางการเกษตรในทาจิกิสถาน และสีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของการเกษตร
ธงสมัยโซเวียตมีสองด้าน ด้านหลังของธงเหมือนกับด้านหน้าแต่ไม่มีสัญลักษณ์ค้อนเคียวและดาว หลังจากได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2534 ทาจิกิสถานได้ประกาศใช้ธงหลังได้รับเอกราชเป็นครั้งแรก โดยการถอดสัญลักษณ์ของสหภาพโซเวียตออกจากผืนธง ทำให้ธงชาติเหมือนกับด้านหลังของธงชาติยุคโซเวียต ธงนี้ใช้งานอยู่จนกระทั่งมีธงชาติใหม่ โดยทาจิกิสถานเป็นประเทศสุดท้ายในอดีตสหภาพโซเวียตที่ประกาศใช้ธงชาติ
ดูเพิ่ม

รายชื่อธงในประเทศทาจิกิสถาน
ธงชาติทาจิกโซเวียต
ตราแผ่นดินของทาจิกิสถาน
เพลงชาติทาจิกิสถาน
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติทาจิกิสถาน ที่ Flags of the World
Tajikistan - Vexillographia[ลิงก์เสีย]
| ด ค กธงชาติของประเทศและธงของดินแดนในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจียย  จอร์แดน  จีน  ญี่ปุ่น  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซียย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาเซอร์ไบจานย  อาร์มีเนีย  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
ดินแดน:  ฮ่องกง  ชัมมูและกัศมีร์  เคอร์ดิสถาน  มาเก๊า  นากอร์โน-คาราบัคย  ไต้หวัน  สาธารณรัฐตุรกีแห่งไซปรัสเหนือ  อับฮาเซีย  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรกีฬา:  ซีเกมส์  อาเซียนพาราเกมส์  สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย  สหพันธ์กีฬาเฟสปิก 
(ย) อาจจัดให้อยู่ในทวีปยุโรป
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก พ.ศ. 2496-2534
ด้านหลังของธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิกก่อนได้รับเอกราช และหลังจากนั้นก็ใช้เป็นธงชาติ พ.ศ. 2534-2535
มัสยิดวะซีร์ ข่าน

| มัสยิดวะซีร์ ข่าน |
| --- | --- |
مسجد وزیر خان

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาอิสลาม
เขต: ลาฮอร์
จังหวัด: แคว้นปัญจาบ
สถานะองค์กร: มัสยิด
ที่ตั้ง
ประเทศ: ปากีสถาน
พิกัดภูมิศาสตร์: 31°34′59″N 74°19′24″E﻿ / ﻿31.58306°N 74.32333°E﻿ / 31.58306; 74.32333
สถาปัตยกรรม
ประเภท: มัสยิด และ ดัรกาห์
รูปแบบ: อินโดอิสลาม/โมกุล
ลงเสาเข็ม: 1634
เสร็จสมบูรณ์: 3 ธันวาคม 1641
ลักษณะจำเพาะ
โดม: 5
ความสูงโดม (ภายนอก): 21 ฟุต (6.4 เมตร)
ความสูงโดม (ภายใต้): 32 ฟุต (9.8 เมตร)
ขนาดโดม (ภายนอก): 19 ฟุต (5.8 เมตร)
ขนาดโดม (ภายใน): 23 ฟุต (7.0 เมตร)
หอคอย: 4
ความสูงหอคอย: 107 ฟุต (33 เมตร)
มัสยิดวะซีร์ ข่าน (ปัญจาบ และ อูรดู: مسجد وزیر خان ; เปอร์เซีย: مسجد وزیر خان; Masjid Wazīr Khān) เป็นมัสยิดสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 17 ตั้งอยู่ในนครลาฮอร์ แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน สร้างขึ้นภายใต้ดำริของจักรพรรดิโมกุล ชาห์จะฮาน เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของหมู่สิ่งก่อสร้างที่รวมถึงชาฮีฮัมมัน มัสยิดเริ่มก่อสร้างในปี 1634 แล้วเสร็จในปี 1641 ปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นรายชื่อแหล่งมรดกโลกเบื้องต้น
มัสยิดนี้ถือเป็นหนึ่งในมัสยิดยุคโมกุลที่มีการประดับประดาตระการตามากที่สุด และเป็นที่รู้จักจากงานกระเบื้องเคลือบดีบุก ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ kashi-kari และพื้นผิวภายในที่ทั้งหมดแทบจะประดับไปด้วยงานเขียนเฟรสโกยุคโมกุล นับตั้งแต่ปี 2009 ได้เริ่มมีการบูรณะมัสยิดครั้งใหญ่ภายใต้การดูแลของทรัสต์อากา ข่านและรัฐบาลแคว้นปัญจาบ รวมถึงการสนับสนุนโดยรัฐบาลของเยอรมนี, นอร์เวย์ และสหรัฐ
ระเบียงภาพ

มุรฆัรนา
โถงละหมาดหลัก
ภายในโดม
มุรฆัรนา
โดมรูปแบบโลฑี (Lodi)
งานประดับผนังภายใน
มุขเทศน์
มุขเทศน์
ภาพถ่ายเมื่อปี 1895
ลานของมัสยิด
มุมมองผ่านประตูเดลี
ลานมัสยิดและน้ำพุ
งานกระเบื้องอักษรวิจิตรอิสลาม
งานเฟรสโกภายใน
มัสยิดประดับแสงไฟยามค่ำคืน
ดูเพิ่ม

มัสยิดบาดชาฮี
มัสยิดชาห์จะฮาน
มัสยิดในลาฮอร์
นครในกำแพงเมืองลาฮอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Wazir Khan Mosque
Lahore Photos and History เก็บถาวร 2016-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Reading Masjid Wazir Khan เก็บถาวร 2016-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, by Kamil Khan Mumtaz
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
สมัชชาเฟรนช์พอลินีเชีย

| สมัชชาแห่งเฟรนช์พอลินีเชีย  Assemblée de la  Polynésie française (ฝรั่งเศส)  Te âpooraa rahi o te fenua Māòhi (ตาฮีตี)  |
| --- | --- |

ประเภท
ประเภท: ระบบสภาเดี่ยว 
ผู้บริหาร
ประธานสภา: กัสตง ตง ซ็อง, Tapura huiraatira  ตั้งแต่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 
โครงสร้าง
สมาชิก: 57 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง: ฝ่ายรัฐบาล (38)   Tapura Huiraatira (38) ฝ่ายค้าน (19)   Tahoera'a Huiraatira (9)    Tavini Huiraatira (8) 
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อสองรอบแบบมีการเพิ่มที่นั่ง
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 22 เมษายน ค.ศ. 2018   และ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2018
ที่ประชุม

จัตุรัสตาราฮอย  ปาเปเอเต ตาฮีตี
เว็บไซต์
www.assemblee.pf
สมัชชาแห่งเฟรนช์พอลินีเชีย (ฝรั่งเศส: Assemblée de la Polynésie française, ตาฮีตี: Te âpooraa rahi o te fenua Māòhi) เป็นสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวแห่งเฟรนช์พอลินีเชีย ซึ่งเป็นประเทศโพ้นทะเลของสาธารณรัฐฝรั่งเศส มีที่ทำการสภาที่จัตุรัสตาราฮอย ปาเปเอเต ตาฮีตี โดยในสภาปัจจุบันก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1996 แต่ในอดีตนั้นเคยมีสมัชชาแห่งตาฮีตีซึ่งก่อตั้งครั้งแรกใน ค.ศ. 1824 สภาประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 57 คน มีวาระ 5 ปี ซึ่งมาจากการเลือกตั้งทางตรงในระบบสัดส่วน ซึ่งมาจากเขตเลือกตั้งแบบมีผู้แทนหลายคนจำนวนหกเขต (อย่างน้อยสามคนต่อหนึ่งเขตเลือกตั้ง) ตั้งแต่ ค.ศ. 2001 เป็นต้นมา ผู้แทนในสภาจะต้องประกอบด้วยสัดส่วนของผู้หญิงและผู้ชายจำนวนเท่ากัน
ภาษาราชการของสภาคือ ภาษาฝรั่งเศส การเลือกตั้งครั้งล่าสุดเมื่อ ค.ศ. 2018 โดยพรรค Tapura Huiraatira ได้รับชัยชนะจำนวน 38 ที่นั่ง โดยนอกจากอำนาจนิติบัญญัติและกำกับการทำงานของรัฐบาลแล้ว สมัชชายังมีบทบาทในการเลือกประธานาธิบดีแห่งเฟรนช์พอลินีเชียซึ่งมีวาระคราวละ 4 ปี
ชแชแนวแมร์ลาอูกรายีนา

| --- | --- |
Державний Гімн України Derzhavnyi Himn Ukrainy
โน๊ตเพลงชาติยูเครน ถูกแต่งขึ้นสำหรับคายกคณะผสม และการเล่นด้วยเปียโน
เพลงชาติของประเทศยูเครน
เนื้อร้อง: เปาลอ ชูบึนสกึย, ค.ศ. 1862
ทำนอง: มือไคลอ แวร์บึตสกึย, ค.ศ. 1863
รับไปใช้: 15 มกราคม ค.ศ. 1992 (ทำนอง) 6 มีนาคม ค.ศ. 2003 (เนื้อร้อง)
ชแชแนวแมร์ลาอูกรายีนืออีสลาวาอีวอเลีย (ยูเครน: Ще не вмерла України і слава, і воля, อักษรโรมัน: Shche ne vmerla Ukrainy i slava, i volia; ออกเสียง: [ˈʃt͡ʃɛ nɛ ˈu̯mɛrlɐ ʊkrɐˈjinɪ i ˈslɑwɐ i ˈwɔlʲɐ], แปลว่า ความรุ่งเรืองและเสรีภาพของยูเครนยังไม่สูญสิ้น) รู้จักในชื่ออย่างเป็นทางการว่า "เพลงชาติยูเครน" (Державний Гімн України, Derzhavnyi Himn Ukrainy) หรือเรียกโดยย่อว่า ชแชแนวแมร์ลาอูกรายีนา (Ще не вмерла Україна, Shche ne vmerla Ukraina, แปลว่า ยูเครนยังไม่สูญสิ้น) เป็นเพลงชาติของยูเครน ประกาศใช้อย่างเป็นทางการภายหลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียตเมื่อ พ.ศ. 2535 ก่อนหน้านี้มีการใช้เพลงชาติอื่น ซึ่งมีเนื้อหาที่ปลุกใจทั้งสามเพลง ส่วนใหญ่ใช้เพลงซาอูกรายีนูโดยมือกอลา วอรอนืย
มีไคโล เวร์บิตสกี, ผู้เรียบเรียงทำนองเพลง.
ฐานะความเป็นเพลงชาติ > รัฐเอกราชระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1

เมื่อปี พ.ศ. 2460 (ค.ศ. 1917) ชแชแนวแมร์ลาอูกรายีนาได้รับการประกาศให้เป็นเพลงชาติของรัฐเอกราชยูเครนสมัยต่าง ๆ ดังนี้ สาธารณรัฐประชาชนยูเครน, สาธารณรัฐประชาชนยูเครนตะวันตก และรัฐยูเครน เพลงดังกล่าวนี้ใช้มาจนถึง พ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1920) และถูกยกเลิกภายหลังจากการยึดของของโซเวียต
ฐานะความเป็นเพลงชาติ > การประกาศเอกราช ครั้งที่ 2

ชแชแนวแมร์ลาอูกรายีนา (พฤตินัย) ถูกขับร้องครั้งแรกในพิธีเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดี เลโอนิก คราชาค เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2534
มาตราที่ 20 ของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐยูเครน (28 มิถุนายน, พ.ศ. 2539) เพลงชาติสาธารณรัฐยูเครน โดย มีไคโล เวร์บิตสกี เป็นผู้กำหนดแนวคิดสำคัญในการเรียบเรียงทำนอง :
The State Anthem of Ukraine is the national anthem set to the music of M. Verbytskyi, with words that are confirmed by the law adopted by no less than two-thirds of the constitutional composition of the Verkhovna Rada of Ukraine.
เนื้อร้อง > ฉบับพิธีการ

| ภาษายูเครน (อักษรซีริลลิก) | ปริวรรตเป็นอักษรโรมัน | สัทอักษรสากล | คำแปล |
| --- | --- | --- | --- |
เนื้อร้องฉบับพิธีการ ใช้จนถึง ค.ศ. 2003
| I  Ще не вмерла України ні слава, ні воля.  Ще нам, браття-українці, усміхнеться доля.  Згинуть наші вороженьки, як роса на сонці,  Запануєм і ми, браття, у своїй сторонці.    Приспів (×2)  Душу й тіло ми положим за нашу свободу,  І покажем, що ми, браття, козацького роду!    II  Станем браття, в бій кривавий, від Сяну до Дону  В ріднім краю панувати не дамо нікому.  Чорне море ще всміхнеться, дід Дніпро зрадіє,  Ще на нашій Україні доленька наспіє.    Приспів (×2)    III  А завзяття, праця щира свого ще докаже,  Ще ся волі в Україні піснь гучна розляже.  За Карпати відіб'ється, згомонить степами,  України слава стане поміж народами.    Приспів (×2) | I  Šče ne vmerla Ukrajiny, ni slava, ni voľa,  Šče nam, bratťa ukrajinci, usmichneťśa doľa.  Zhynuť naši vorožeńky, jak rosa na sonci,  Zapanuěm j my, bratťa, u svojij storonci.    Pryspiv (×2)  Dušu j tilo my položym za našu svobodu,  I pokažem, ščo my, bratťa, kozaćkoho rodu!    II  Stanem bratťa, v bij kryvavyj, vid Śanu do Donu  V ridnim kraju panuvaty ne damo nikomu.  Čorne more šče vsmichneťśa, did Dnipro zradiě,  Šče na našij Ukrajini doleńka naspiě.    Pryspiv (×2)    III  A zavźatťa praća ščyra svoho šče dokaže,  Šče śa voli v Ukrajini pisń hučna rozľaže.  Za Karpaty vidib'ěťśa zhomonyť stepamy,  Ukrajiny slava stane pomiž narodamy.    Pryspiv (×2) | I  [ʃtʃɛ nɛ ˈu̯mɛrlɐ ʊkrɐˈjinɪ | i ˈslɑwɐ | i ˈwɔlʲɐ ‖]  [ʃtʃɛ nɑm | ˈbrɑtʲːɐ moloˈd⁽ʲ⁾iji | ʊsm⁽ʲ⁾ixˈnɛtsʲːɐ ˈdɔlʲɐ ‖]  [ˈzɦɪnʊtʲ ˈnɑʃi wor⁽ʲ⁾iˈʒɛnʲkɪ | jɑk roˈsɑ nɑ ˈsɔn⁽ʲ⁾ts⁽ʲ⁾i |]  [zɐpɐˈnujem i mɪ | ˈbrɑtʲːɐ | u swoˈjij stoˈrɔn⁽ʲ⁾ts⁽ʲ⁾i ‖]    𝄆 [ˈduʃʊj ˈt⁽ʲ⁾ilo mɪ poˈlɔʒɪm zɑ ˈnɑʃʊ swoˈbɔdʊ |]  [i poˈkɑʒem | ʃtʃɔ mɪ | ˈbrɑtʲːɐ | koˈzɑtsʲkoɦo ˈrɔdʊ ‖] 𝄇 | I  ยูเครนยังไม่สูญสิ้น ทั้งเกียรติภูมิ และอิสรภาพของเธอ  พี่น้องชาวยูเครนทั้งหลาย โชคชะตายังส่งรอยยิ้มอยู่ข้างพวกเรา  หมู่ศัตรูของเราจะหายสูญไป ดุจน้ำค้างในแสงตะวัน  และเราจะได้กลับมาครอง พี่น้องในดินแดนของเราอีกครั้ง    ประสานเสียง (×2)  กายและใจพร้อมยอมพลี เพื่ออิสรภาพของเราทั้งผอง  และให้ผู้คนประจักษ์ว่าเรา คือพี่น้องชาวคอสแซคอันเกรียงไกร    II  เราจะยืนหยัดเคียงข้างพี่น้องในศึกนองเลือด จากแม่น้ำซานและแม่น้ำดอน  เราจะไม่ยอมให้ใครอื่นมาครอบครอง บ้านเกิดเมืองนอนของเรา  ทะเลดำและแม่น้ำนีเปอร์จะเป็นที่ที่มีแต่รอยยิ้มและรื่นเริง  ยูเครนของเรานั้นเอง จะกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง    ประสานเสียง (×2)    III    ประสานเสียง (×2) |
เนื้อร้อง > ฉบับสังเขป

| ภาษายูเครน (อักษรซีริลลิก)> เนื้อร้องฉบับทางการ เฉพาะบทที่ 1 ใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 2003 | ปริวรรตเป็นอักษรโรมัน> เนื้อร้องฉบับทางการ เฉพาะบทที่ 1 ใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 2003 | ภาษาไทย> เนื้อร้องฉบับทางการ เฉพาะบทที่ 1 ใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 2003 | คำแปลสำนวน จอร์จ ยูริ ไรท์> เนื้อร้องฉบับทางการ เฉพาะบทที่ 1 ใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 2003 |
| --- | --- | --- | --- |
|   Ще не вмерла України і слава, і воля,  Ще нам, браття молодії, усміхнеться доля.  Згинуть наші воріженьки, як роса на сонці.  Запануєм і ми, браття, у своїй сторонці. |   Šče ne vmerla Ukrajiny, i slava, i voľa,  Šče nam, bratťa molodiji, usmichneťśa doľa.  Zhynuť naši vorižeńky, jak rosa na sonci,  Zapanuěm i my, bratťa, u svojij storonci. |   ยูเครนยังไม่สูญสิ้น ทั้งเกียรติภูมิ และอิสรภาพของเธอ  พี่น้องชาวยูเครนทั้งหลาย โชคชะตายังส่งรอยยิ้มอยู่ข้างพวกเรา  หมู่ศัตรูของเราจะหายสูญไป ดุจน้ำค้างในแสงตะวัน  และเราจะได้กลับมาครอง พี่น้องในดินแดนของเราอีกครั้ง |   Ukrainee's glory, Ukraine's freedom did not disappear,  Fate will smile on us Ukrainians, our skies will be clear.  Our enemies will vanish like a sun-dried foam,  We will be the only masters in our dear home. |
ประสานเสียง
| Душу й тіло ми положим за нашу свободу,  І покажем, що ми, браття, козацького роду. | Dušu j tilo my položym za našu svobodu,  I pokažem, ščo my, bratťa, kozaćkoho rodu. | กายและใจพร้อมยอมพลี เพื่ออิสรภาพของเราทั้งผอง  และให้ผู้คนประจักษ์ว่าเรา คือพี่น้องชาวคอสแซคอันเกรียงไกร | We will give our souls and bodies for our freedom  And will show that we are, brothers, in the Cossack breed born! |