stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอเอฟแอลพี
ความแตกต่างระหว่างลายพิมพ์ AFLP

คือลายพิมพ์ดีเอ็นเอที่เกิดจากการทำ AFLP มีลักษณะเป็นลายพิมพ์แบบสุ่ม (random fingerprint) ซื่งใช้กับดีเอ็นเอใด ๆ ก็ได้ ไม่ขึ้นกับขนาดและความซับซ้อนของจีโนม สามารถปรับให้เกิดลายพิมพ์ที่เหมาะสมโดยการปรับจำนวนเบสคัดเลือกที่ปลาย 3’ ของไพรเมอร์ที่ใช้ แม้ว่าวิธีการทำ AFLP จะค่อนข้างยุ่งยาก แต่ผลที่ได้นับว่าดี เพราะสามารถทำซ้ำได้ผลคงเดิม (reproducible) และสามารถเลือกคู่ผสมของไพรเมอร์ได้หลายแบบ ทำให้เกิดลายพิมพ์ดีเอ็นเอจำนวนมาก ในการเพิ่มปริมาณดีเอ็นเอโดยไพรเมอร์คู่หนึ่ง ๆ นั้นจะเกิดแถบดีเอ็นเอจำนวนมากในเวลาเดียวกัน แบบของแถบดีเอ็นเอที่แตกต่างกันในแต่ละตัวอย่าง หรือพอลิเมอร์ฟิซึมที่เกิดขึ้น มาจากการเปลี่ยนแปลงเบส (point mutation) มีตำแหน่งจดจำของเอนไซม์ ทำให้ตำแหน่งจดจำของเอนไซม์หายไปหรือเกิดขึ้นใหม่ หรือการเปลี่ยนแปลงของเบสที่ตำแหน่งติดกับตำแหน่งจดจำของเอนไซม์ ตรงส่วนที่มีการเพิ่มเบสเพื่อคัดเลือกของไพรเมอร์ที่ใช้ ทำให้สามารถหรือไม่สามารถเพิ่มปริมาณชิ้นดีเอ็นเอดังกล่าวแล้วแต่กรณี หรือ อาจเกิดจากมีชิ้นดีเอ็นเอสั้น ๆ ขาดหายไป หรือ สอดแทรกเข้ามา (deletion/insertion) ในระหว่างตำแหน่งตัดจำเพาะของเอนไซม์ ผลที่เกิดขึ้น คือ การมีแถบดีเอ็นเอหรือไม่มีแถบดีเอ็นเอที่ตำแหน่งนั้น ๆ หรือชิ้นดีเอ็นเอที่เพิ่มปริมาณได้มีขนาดเปลี่ยนไป การถ่ายทอดลักษณะของแถบดีเอ็นเอจากการทำ AFLP จึงมีทั้งแบบที่แสดงลักษณะข่ม (dominance) โดยปรากฏเป็นการมีหรือไม่มีแถบดีเอ็นเอ และแบบที่แสดงลักษณ์ข่มร่วมกัน (codominance) โดยปรากฏเป็นแถบดีเอ็นเอที่มีขนาดต่างกัน โดยทั่วไปจะพบเครื่องหมาย AFLP (AFLP marker) แบบที่เป็นลักษณะข่มมากกว่า
แหล่งข้อมูลอื่น

Step-through animation of PCR – จาก Cold Spring Harbor's Dolan DNA Learning Center (Adobe Flash required)
เอนไซม์สำหรับ AFLP ที่ New England Biolabs
ฌาน

ฌาน (บาลี) หรือ ธยาน (สันสกฤต) หมายถึง การเพ่งอารมณ์จนใจแน่วแน่เป็นอัปปนาสมาธิ ภาวะจิตสงบประณีต ซึ่งมีสมาธิเป็นองค์ธรรมหลัก
ฌาน 2

ฌานแบ่งออกเป็นสองประเภทใหญ่ ๆ ได้แก่
อารัมมณูปนิชฌาน การเพ่งอารมณ์ ได้แก่ สมาบัติ 8 คือ รูปฌาน 4 และอรูปฌาน 4
ลักขณูปนิชฌาน การเพ่งลักษณะ ได้แก่ วิปัสสนา มรรค ผล
วิปัสสนา ชื่อว่า ลักขณูปนิชฌาน เพราะพินิจสังขารโดยไตรลักษณ์
มรรค ชื่อว่า ลักขณูปนิชฌาน เพราะยังกิจแห่งวิปัสสนานั้นให้สำเร็จ
ผล ชื่อว่า ลักขณูปนิชฌาน เพราะเพ่งนิพพาน อันมีลักษณะเป็น สุญญตะ อนิมิตตะ และอัปปณิหิตะ อย่างหนึ่ง  และเพราะเห็นลักษณะอันเป็นสัจจภาวะของนิพพาน อย่างหนึ่ง
ฌาน 2 ประเภท

แต่โดยทั่วไป เมื่อกล่าวถึงประเภทของฌาน มักแบ่งฌานออกเป็นสองประเภทใหญ่ ๆ คือ
รูปฌาน ฌานมีรูปธรรมเป็นอารมณ์ ฌานที่เป็นรูปาวจร ได้แก่
ปฐมฌาน (ฌานที่ 1) ประกอบด้วย วิตก วิจาร ปิติ สุข เอกัคคตา
ทุติยฌาน (ฌานที่ 2) ประกอบด้วย ปิติ สุข เอกัคคตา
ตติยฌาน (ฌานที่ 3) ประกอบด้วย สุข เอกัคคตา
จตุตถฌาน (ฌานที่ 4) ประกอบด้วย อุเบกขา เอกัคคตา
อรูปฌาน ฌานมีอรูปธรรมเป็นอารมณ์ ฌานที่เป็นอรูปาวจร ได้แก่
อากาสานัญจายตนะ (มีความว่างเปล่าคืออากาสไม่มีที่สิ้นสุดเป็นอารมณ์)
วิญญาณัญจายตนะ (มีความว่างระดับนามธาตุคือความว่างในแบบที่อายตนะภายนอกและภายในไม่กระทบกันจนเกิดวิญญาณธาตุการรับรู้ขึ้นเป็นอารมณ์)
อากิญจัญญายตนะ (การไม่มีอะไรเลยเป็นอารมณ์)
เนวสัญญานาสัญญายตนะ (จะว่ามีสัญญาก็มิใช่ไม่มีสัญญาก็มิใช่ คือแม้แต่อารมณ์ว่าไม่มีอะไรเลยก็ไม่มี)
เมื่อกล่าวสั้น ๆ ว่า "ฌาน 4" จะหมายถึง แค่รูปฌาน 4 และเมื่อกล่าวสั้น ๆ ว่า "ฌาน 8" จะหมายถึง รูปฌาน 4 กับ อรูปฌาน 4 แต่ตามหลักอภิธรรมโดยสภาวะ อรูปฌานทั้ง 4 ท่านจัดว่าเป็นเพียงจตุตถฌาน เพราะประกอบด้วย อุเบกขา เอกกัคคตา เช่นเดียวกับจตุตถฌานของรูปฌาน เพียงแต่มีอารมณ์ที่ละเอียดลึกซึ้งกว่า จึงแยกเรียกโดยบัญญัติว่าฌาน 8 เพื่อความเข้าใจ
สิ่งที่ใช้เป็นอารมณ์ในการเพ่งจนได้ฌาน ได้มีการรวบรวมไว้เรียกว่าสมถกรรมฐาน สิ่งที่ขวางกั้นจิต ไม่ให้เกิดฌาน คือ นิวรณ์
ฌานสมาบัติ

สมาบัติ เป็นภาวะสงบประณีตซึ่งพึ่งเข้าถึง  มีหลายอย่าง เช่น ฌานสมาบัติ ผลสมาบัติ เป็นต้น  สมาบัติที่กล่าวถึงบ่อยคือ ฌานสมาบัติ กล่าวคือ สมาบัติ 8 อันได้แก่ ฌาน 8 (รูปฌาน 4 กับ อรูปฌาน 4)
ในบางกรณี รูปฌาน 4 อาจถูกจำแนกใหม่ในรูปแบบของ ปัญจมฌาน เป็นการจำแนกตามแบบพระอภิธรรม เรียกว่า ปัญจกนัย การจำแนกตามแบบพระสูตร เรียกว่า จตุกนัย ที่ต้องจำแนกเป็นปัญจมฌาน เนื่องจากฌานลาภี (ผู้ได้ฌาน) มี 2 ประเภท คือ ติกขบุคคล (ผู้รู้เร็ว) และ มันทบุคคล (ผู้รู้ช้า)
อนุปุพพวิหารสมาบัติ 9 หมายถึง สมาบัติ 8 กับ นิโรธสมาบัติ
ดูเพิ่ม

เซน ลักษณะของฌานในวัฒนธรรมญี่ปุ่น
แบลซ กงปาออเร

| แบลซ กงปาออเร |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีบูร์กินาฟาโซ
ดำรงตำแหน่ง 15 ตุลาคม ค.ศ. 1987 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 2014
นายกรัฐมนตรี: ยุสซูฟ เวดราโอโก รอช มาร์ก คริสติยอง กาโบเร คาเดร เดซิเร โอเอดราโอโก พารามังกา เออร์เนสต์ ยอนลี เตร์ตีอุช ซงโก้ ลุค-อดอลฟี ติยอ
ก่อนหน้า: โทมัส ซ็องการา
ถัดไป: โฮนอร์ ทราโอเร
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1951-02-03) 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951 (73 ปี)
คู่สมรส: Chantal de Fougères
เว็บไซต์: แบลซ กงปาออเร ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  สาธารณรัฐอัปเปอร์วอลตา  บูร์กินาฟาโซ

แบลซ กงปาออเร (ฝรั่งเศส: Blaise Compaoré)เป็นนักการเมืองบูร์กินาฟาโซซึ่งเป็นประธานาธิบดีบูร์กินาฟาโซจาก ค.ศ. 1987 ถึง ค.ศ. 2014
นครินทร์ เมฆไตรรัตน์

| ศาสตราจารย์นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ม> ป.ช. ม.ว.ม. ต.ภ. |
| --- | --- |


ประธานศาลรัฐธรรมนูญไทย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  19 มีนาคม พ.ศ. 2567 (0 ปี 318 วัน) 
ก่อนหน้า: วรวิทย์ กังศศิเทียม
ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญไทย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 (9 ปี 76 วัน)
ก่อนหน้า: เฉลิมพล เอกอุรุ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 (66 ปี) กรุงเทพมหานคร
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ร.บ.) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (อ.ม.) มหาวิทยาลัยวาเซดะ

ศาสตราจารย์ นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ เป็นนักรัฐศาสตร์ เคยดำรงตำแหน่งกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญและกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานศาลรัฐธรรมนูญไทย
ประวัติการศึกษา

ระดับปริญญาตรี สาขาการเมืองการปกครอง (เกียรตินิยมอันดับ 2) คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ระดับปริญญาโท สาขาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ระดับปริญญาเอก INTERNATIONAL STUDIES WASEDA UNIVERSITY ประเทศญี่ปุ่น
ประวัติการทำงาน

อาจารย์ประจำคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (พ.ศ. 2528 - พ.ศ. 2531)
อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (พ.ศ. 2532 - พ.ศ. 2558)
คณบดีคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 - 31 มกราคม 2553)
สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญและกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ (พ.ศ. 2549 - พ.ศ. 2550)
กรรมการอื่นใดในคณะกรรมการสลากกินแบ่งรัฐบาล (พ.ศ. 2551 - 1 กันยายน พ.ศ. 2554)
รองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (1 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 - 14 กันยายน พ.ศ. 2554)
กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการวินิจฉัยภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร (28 เมษายน พ.ศ. 2554)
รองอธิการบดีฝ่ายบริหารทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (15 กันยายน พ.ศ. 2554 - 31 มกราคม พ.ศ. 2557)
กรรมการสรรหาสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ (ด้านการเมือง) (13 สิงหาคม พ.ศ. 2557)
รองอธิการบดีฝ่ายบริหาร ศูนย์ท่าพระจันทร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2558)
กรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ (4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557)
ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ (16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 - ปัจจุบัน)
ประธานศาลรัฐธรรมนูญ (พ.ศ. 2567 -ปัจจุบัน)
ตำแหน่งทางวิชาการ

วันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่ง ศาสตราจารย์ ในสาขาวิชาการเมืองการปกครอง สังกัดคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ

เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2558 คณะกรรมการสรรหาตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ได้พิจารณาเลือกตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ จากผู้ทรงคุณวุฒิสาขารัฐศาสตร์ รัฐประศาสนศาสตร์ หรือสังคมศาสตร์อื่น ซึ่งมีความรู้ความเชี่ยวชาญด้านการบริหารราชการแผ่นดินอย่างแท้จริง ภายหลังพิจารณาแล้ว ที่ประชุมลงมติเลือกศาสตราจารย์นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ เป็นผู้ได้รับการเสนอชื่อให้ดำรงตำแหน่งตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ จากนั้นได้นำเสนอชื่อต่อสภานิติบัญญัติแห่งชาติ มีการประชุมและลงคะแนนลับ เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2558 โดยที่ประชุมสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ลงมติให้ความเห็นชอบ 158 เสียง ไม่ให้ความเห็นชอบ 6 เสียง
จากนั้นมีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้นายนครินทร์ เมฆไตรรัตน์ ดำรงตำแหน่งตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
ต่อมา วันที่ 19 มีนาคม 2567 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ ศ.ดร. นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ เป็นประธานศาลรัฐธรรมนูญ นับเป็นประธานศาลรัฐธรรมนูญคนแรกที่มีที่มาจาก รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 1) พุทธศักราช 2564
ผลงานเขียน

พระผู้ทรงปกเกล้าประชาธิปไตย : 60 ปีสิริราชสมบัติกับการเมืองการปกครองไทย
การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475
กรณี ร.7 ทรงสละราชสมบัติ : การตีความและการสานต่อความหมายทางการเมือง
ความคิด ความรู้และอำนาจการเมืองในการปฏิวัติสยาม 2475
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
พ.ศ. 2553 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ภาพกราฟิกส์แรสเตอร์

เมื่อขยายหน้ายิ้มมุมซ้ายบนของภาพซึ่งเป็นภาพภาพบิตแมป RGB เป็นภาพใหญ่ทางขวา จะเห็นว่าแต่ละสี่เหลี่ยมคือจุดภาพ หรือ pixel เมื่อวิเคราะห์ให้ลึกเข้าไปอีก สีต่าง ๆ ของ pixel เกิดจากการผสมแสงสีแดง เขียวและน้ำเงินเข้าในสัดส่วนต่าง ๆ กัน
ภาพกราฟิกส์แรสเตอร์ (อังกฤษ: raster graphics) หรือ ภาพบิตแมป (อังกฤษ: bitmap) หรือ คือภาพที่ประกอบด้วยจุดสีต่างๆที่มีจำนวนคงที่ตายตัว มีข้อดีคือ เหมาะกับภาพที่ต้องการระบายสี สร้างสี กำหนดสีที่ต้องการความละเอียดได้ง่าย ข้อเสีย คือเมื่อมีจุดสีที่คงที่นั่น ทำให้เวลาขยายภาพนั้นจะมีความละเอียดน้อยลงมาก และถ้าเพิ่มขนาดความละเอียดให้แก่ภาพ จะทำให้ไฟล์ภาพมีขนาดที่ใหญ่ และเปลืองพื้นที่ความจำ ไฟล์ภาพพวกนี้มีหลายรูปแบบ เช่น BMP, TIF, JPG, PCT ฯลฯ โปรแกรมที่ใช้ เช่น โฟโต้ชอป, กิมป์ ฯลฯ
ลักษณะเฉพาะ

รูปแบบการเขียนข้อมูล ประมวลผลเชิงกราฟิกที่ใช้ตารางสี่เหลี่ยม หรือ Pixel (จุดภาพ หรือหน่วยของภาพ)ซึ่งสามารถเคลื่อนตำแหน่งได้ ผกผันค่าที่ตำแหน่งนั้นไปกลับได้ หรือ รวมค่าที่ตำแหน่งต่าง ๆ ไว้ด้วยกันได้ แล้วแสดงผลออกมา
การแสดงภาพกราฟิก โดยใช้กลุ่มของจุดเล็ก ๆ แยกต่างหากกัน หรือเรียกว่า แผนที่บิต (Bitmap) ความละเอียดของภาพจะจำกัดโดยลักษณะของจอภาพหรืออุปกรณ์ เรียกได้อีกอย่างว่า บิตแมพกราฟิก
ภาพดิจิทัล ที่เก็บข้อมูลเป็นอาร์เรย์ของจุดภาพสำหรับแสดงและแก้ไขปรับปรุงภาพ ในข้อมูลแรสเตอร์จะไม่มีเส้นตรง วงกลม หรือ รูปหลายเหลี่ยม แต่จะมีจุดภาพหลาย ๆ จับกลุ่มเกิดเป็นลักษณะรูปที่ต้องการ
วิธีการสร้างภาพ เป็นกลุ่มของจุดที่เป็นอิสระกัน ขนาดเล็ก ๆ (จุดภาพ) เรียงลำดับกันลักษณะของแถว กับสดมภ์
กระบวนการสร้างแผนที่บิต ในการสร้างแฟ้มภาพดิจิทัลโดยมีการเก็บข้อมูลแต่ละบิตของภาพต้นฉบับแทนการเก็บเป็นเส้นตรงระหว่างจุด แฟ้มแบบแรสเตอร์จะเก็บรายละเอียดข้อมูลและความลึกสีได้สูง แต่จะแก้ไขดัดแปลงยากหากไม่ต้องการให้สูญเสียคุณภาพ ส่วนมากเครื่องสแกนจะนำเข้าภาพเป็นภาพแรสเตอร์
รูปภาพ ที่กำหนดเป็นเซตของจุดภาพ หรือ จุดในรูปแบบของแถว และ สดมภ์
ดูเพิ่ม

ภาพบิตแมปวินโดวส์และโอเอส/ทู (.bmp, .dib)
ภาพกราฟิกส์เวกเตอร์
การเชื่อมเชิงตรรกศาสตร์

เว็บย่อ
Logic-And
การเชื่อมเชิงตรรกศาสตร์ (อังกฤษ: logical conjunction) หรือที่มักเรียกว่า และ (and) คือตัวดำเนินการทางตรรกศาสตร์ที่ให้ผลลัพธ์เป็นจริง ถ้าตัวถูกดำเนินการทั้งสองตัวมีค่าเป็นจริง
สัญลักษณ์

ในคณิตศาสตร์และตรรกศาสตร์  ∧ , & หรือ  ×
อิเล็กทรอนิกส์    ⋅
ภาษาเขียนโปรแกรม &, &&, หรือ and
นิยาม

ในตรรกศาสตร์และในสาขาทางเทคนิคที่ใช้คำนี้ การเชื่อม หรือ และ คือตัวดำเนินการทางตรรกศาสตร์ในแคลคูลัสเชิงประพจน์ และกฎการอนุมานในระบบนิรนัย ผลของการเชื่อมสองประพจน์เข้าด้วยกันถูกเรียกว่า ประพจน์เชื่อม ซึ่งจะมีค่าเป็นจริง ก็ต่อเมื่อ ประพจน์ที่ถูกนำมารวมกันนั้นมีค่าจริงทั้งคู่ ในกรณีอื่น ๆ ผลลัพธ์จะมีค่าเป็นเท็จ
ในกรณีสองตัวแปรป้อนเข้า A และ B ตารางค่าความจริงของตัวดำเนินการเป็นดังนี้
| A | B | A and B |
| --- | --- | --- |
F
| F | T | F |
T: F
T
โดยสามัญสำนึกแล้ว ตัวดำเนินการดังกล่าว ทำหน้าที่เหมือนกับคำว่า "และ" ประโยคที่ว่า "ฝนตก และฉันอยู่ในบ้าน" ยืนยันว่าทั้งสองประโยคเป็นจริงทั้งคู่ นั่นคือ "ฝนตก" และ "ฉันอยู่ในบ้าน" ในทางตรรกศาสตร์ เราจะกล่าวได้ว่า ให้ A แทน "ฝนตก", B แทน "ฉันอยู่ในบ้าน" ซึ่งรวมกันแล้วจะได้ A และ B
ดูเพิ่ม

พีชคณิตแบบบูล
การเลือกเชิงตรรกศาสตร์
อรรถศาสตร์

อรรถศาสตร์ (อังกฤษ : semantics) เป็นการศึกษาเกี่ยวกับความหมาย ให้ความสนใจเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคำ วลี สัญลักษณ์ และความหมาย
อรรถศาสตร์ในทางภาษาศาสตร์คือ การศึกษาความหมายที่มนุษย์ใช้เพื่อสื่อสารผ่านทางภาษา นอกจากนี้ยังมีอรรถศาสตร์ของภาษาโปรแกรม ตรรกศาสตร์ และการศึกษาสัญลักษณ์เชิงภาษาและการสื่อสาร (semiotics)
คำว่า อรรถศาสตร์ หมายถึง ขอบเขตความคิดตั้งแต่ระดับที่ใช้กันทั่วไปจนถึงระดับสูง มักใช้ในภาษาทั่วไปเพื่ออธิบายปัญหาความเข้าใจเกี่ยวกับการเลือกใช้คำ หรือความหมายโดยนัย ปัญหาความเข้าใจนี้กลายเป็นประเด็นเกี่ยวกับการตั้งคำถามเพื่อไต่สวนหรือสอบถามแบบทางการมาเป็นเวลานานแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านอรรถศาสตร์เชิงกิจจะลักษณะ (formal semantics) ในภาษาศาสตร์นั้น อรรถศาสตร์ยังศึกษาเกี่ยวกับการแปลความหมายจากป้ายและสัญลักษณ์ที่เหล่าองค์กรและชุมชนใช้ในสถานการณ์และบริบทหรือสภาพแวดล้อมเฉพาะ หากพิจารณาอย่างละเอียด เสียง การแสดงออกทางสีหน้า ภาษากาย และการศึกษาบุคคลต่างวัฒนธรรมและความเป็นอยู่ ยังมีสาระที่เกี่ยวข้องกับการหาความหมาย ซึ่งแต่ละปัจจัยนี้ยังมีสาขาที่ศึกษาแยกออกไปอีก ในภาษาเขียน เรื่องของโครงสร้างในย่อหน้า และเครื่องหมายวรรคตอน ต่างก็มีเรื่องของการหาความหมายมาเกี่ยวข้อง หรือในรูปแบบอื่น ๆ ของภาษา ก็ย่อมมีส่วนเกี่ยวข้องกับการหาความหมายเช่นกัน
วิชาอรรถศาสตร์จะต่างกับวากยสัมพันธ์หรือไวยากรณ์ (syntax) ซึ่งศึกษาถึงหน่วยของภาษาที่ประกอบกันโดยไม่คำนึงถึงความหมาย และต่างกับวัจนปฏิบัติศาสตร์ (pragmatics) ซึ่งศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างสัญลักษณ์ของภาษา ความหมาย และผู้ใช้ภาษานั้น ๆ
แนวคิดพื้นฐานทางอรรถศาสตร์ > ความหมาย

วิชาอรรถศาสตร์ศึกษาความหมายในภาษา โดยเน้นที่การตีความและข้อมูลที่บรรจุอยู่ในสัญลักษณ์ทางภาษา ตัวอย่างเช่น การให้คำจำกัดความของคำในพจนานุกรมด้วยคำที่มีความหมายเหมือนกันหรือการอธิบายความ อย่างไรก็ตาม ยังมีความหมายในรูปแบบอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ภาษา เช่น การกระทำและนโยบายที่มีความหมายเกี่ยวกับเป้าหมายที่ต้องการบรรลุ นอกจากนี้ ในบางสาขา เช่น ศาสนาและจิตวิญญาณ ยังสนใจเรื่องความหมายของชีวิตในแง่ของการค้นหาจุดมุ่งหมายหรือความสำคัญของการดำรงอยู่
ความหมายทางภาษาสามารถวิเคราะห์ได้หลายระดับ โดยเริ่มจากความหมายของคำซึ่งศึกษาโดยอรรถศาสตร์คำศัพท์ (lexical semantics) ที่มุ่งเน้นความสัมพันธ์ระหว่างคำกับแนวคิด เช่น คำว่า "สุนัข" กับแนวคิดของสัตว์เลี้ยงสี่ขา ในระดับที่สูงขึ้นคือความหมายของประโยค ซึ่งอยู่ในขอบเขตของอรรถศาสตร์วลี โดยแสดงแนวคิดที่ใช้กับสถานการณ์เฉพาะ เช่น "สุนัขทำลายกระโปรงสีฟ้าของฉัน" ความหมายของประโยคนี้เรียกว่าประพจน์ (proposition) ส่วนความหมายของถ้อยคำศึกษาโดยวัจนปฏิบัติศาสตร์ (pragmatics) ซึ่งเกี่ยวข้องกับการใช้ภาษาในบริบทเฉพาะ ทั้งนี้ อรรถศาสตร์มุ่งสนใจความหมายสาธารณะของการแสดงออกทางภาษา ในขณะที่ความหมายของผู้พูดเป็นความหมายส่วนตัวหรืออัตวิสัย (subjective) ที่อาจแตกต่างจากความหมายตรงตัว ทำให้การศึกษาความหมายในภาษามีความซับซ้อนและน่าสนใจ
อรรถศาสตร์ให้ความสนใจหลักกับความหมายสาธารณะของการแสดงออกทางภาษา ซึ่งคล้ายคลึงกับความหมายที่พบในพจนานุกรมทั่วไป ในทางตรงกันข้าม ความหมายของผู้พูดเป็นความหมายส่วนตัวหรืออัตวิสัยที่แต่ละบุคคลเชื่อมโยงกับการแสดงออกทางภาษานั้น ๆ ความหมายส่วนตัวนี้อาจแตกต่างไปจากความหมายตรงตัว ยกตัวอย่างเช่น เมื่อบางคนนึกถึงคำว่า "เข็ม" แล้วเชื่อมโยงกับความเจ็บปวดหรือยาเสพติด ซึ่งต่างไปจากความหมายดั้งเดิมของคำนี้
แนวคิดพื้นฐานทางอรรถศาสตร์ > ความหมายและการอ้างถึง (sense and reference)

ความหมายมักถูกวิเคราะห์ในแง่ของความหมายและการอ้างถึง หรือที่เรียกว่าความเข้มข้นและการขยาย หรือความหมายโดยนัย (connotation) และความหมายประจำคำ (denotation) การอ้างถึงของรูปภาษาคือการชี้ไปถึงบางสิ่ง ส่วนความหมายของรูปภาษาคือวิธีอ้างถึงวัตถุนั้นหรือวิธีที่วัตถุนั้นถูกตีความ
ตัวอย่างเช่น คำว่า "ดาวประจำเมือง" และ "ดาวประกายพรึก" อ้างถึงดาวดวงเดียวกัน เช่นเดียวกับ "2 + 2" และ "3 + 1" ที่อ้างถึงตัวเลขเดียวกัน ความหมายของการแสดงออกเหล่านี้แตกต่างกันไม่ใช่ในระดับการอ้างถึง แต่ในระดับความหมาย บางครั้งความหมายถูกเข้าใจว่าเป็นปรากฏการณ์ทางจิตที่ช่วยให้คนระบุวัตถุที่การแสดงออกอ้างถึง
นักอรรถศาสตร์บางคนมุ่งเน้นที่ความหมายหรือการอ้างถึงในการวิเคราะห์ความหมาย อย่างไรก็ตาม การเข้าใจความหมายเต็มรูปแบบของการแสดงออกมักจำเป็นต้องเข้าใจทั้งสิ่งที่มันอ้างถึงในโลกและวิธีที่มันอธิบายสิ่งเหล่านั้น
ความแตกต่างระหว่างความหมายและการอ้างถึงสามารถอธิบายประโยคแสดงความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการแสดงออกสองอย่างที่มีความหมายต่างกันอาจมีการอ้างอิงเดียวกันได้ เช่น ประโยค "ดาวประจำเมืองคือดาวประกายพรึก" ให้ข้อมูลและคนสามารถเรียนรู้จากมันได้ ในทางตรงกันข้าม ประโยค "ดาวประกายพรึกคือดาวประจำเมือง" เป็นวลีซ้ำซ้อนที่ไม่ให้ข้อมูลใหม่ เนื่องจากการแสดงออกเหมือนกันทั้งในระดับการอ้างอิงและความหมาย
ผู้ที่คิดแนวคิดความหมายและการอ้างถึง คือ ก็อตโลป เฟรเกอ (Gottlob Frege) นักปรัชญาวิเคราะห์ชาวเยอรมัน ในงานเขียนของเขา On Sense and Reference
แหล่งข้อมูลอื่น

phono-semantic matching
หัตถกรรม

หัตถกรรม
หัตถกรรม (Handicraft) คือ งานช่างที่ทำด้วยมือหรืออุปกรณ์ง่าย ๆ อาศัยทักษะและเน้นประโยชน์ใช้สอยเป็นหลัก โดยทั่วไปเป็นผลิตภัณฑ์ที่แสดงให้เห็นถึงวัฒนธรรมและศาสนา สามารถนำมาใช้ในชีวิตประจำวันได้ ผลิตภัณฑ์ที่ผลิตออกมาเป็นจำนวนมาก หรือผลิตด้วยเครื่องจักร ไม่เรียกว่าหัตถกรรม
ตัวอย่างหัตถกรรม

งานร้อยลูกปัด (beadwork)
ภาพปะติด (collage)
การทำอาหาร (cooking)
การจัดสวน (gardening)
งานถัก
นิตติ้ง (knitting)
โครเชต์
ไหมพรม สำหรับถัก เก็บถาวร 2009-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อุปกรณ์ สำหรับงานถัก เก็บถาวร 2009-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
งานฝังไม้ (marquetry)
เครื่องโลหะ (metalwork)
เครื่องหนัง
หนังตะลุง
งานจำลอง (scale model)
งานโมเสก (mosaic)
งานเย็บปักถักร้อย (needlework)
เครื่องปั้นดินเผา (pottery) และ เซรามิก (ceramics)
ภาชนะเบญจรงค์
หุ่น (puppetry)
งานกระจกสี (stained glass)
ไม้แกะสลัก (woodworking)
กะลา
เครื่องจักสาน
ย่านลิเภา
เครื่องกระดาษ
กระดาษสา
ดอกไม้ประดิษฐ์
สมุดไทย
ร่ม
หัวโขน
หน้ากาก
ว่าว
ภาพวาดลงรักปิดทอง
คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

| --- | --- |
Faculty of Humanities Naresuan University

สถาปนา: 28 มิถุนายน พ.ศ. 2517; 50 ปีก่อน (2517-06-28)
คณบดี: รศ.ดร.ธัญญา สังขพันธานนท์
ที่อยู่: 99 หมู่ 9 ถนนพิษณุโลก-นครสวรรค์ ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก 65000
วารสาร: สุวรรณภิงคารสาร
สี:   สีน้ำตาล
มาสคอต: สุวรรณภิงคาร หรือ กลศ
เว็บไซต์: human.nu.ac.th
คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร (อังกฤษ : Faculty of Humanities, Naresuan University)  มีความเป็นมาหลายยุค หลายสมัย ตั้งแต่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก และมหาวิทยาลัยนเรศวร ในปัจจุบัน คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวรมีภารกิจในการสอนวิชาศึกษาทั่วไป วิชาเฉพาะและวิชาเลือกเสรี ให้แก่นิสิตคณะต่างๆ ในมหาวิทยาลัยนเรศวร
ประวัติ

คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มีความเป็นมาตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก ซึ่งมีการจัดตั้ง "คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก" ในวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2517
แต่เดิมก่อนที่จะมาเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลกนั้น คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ได้พัฒนามาจากคณะวิชา "มนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์  วิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก" (ร่วมกับคณะศึกษาศาสตร์) สังกัดกรมการฝึกหัดครู กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งหนึ่งของภาคเหนือตอนล่างในภูมิภาคของประเทศไทย ทำหน้าที่ผลิตบัณฑิตครูสาขาวิชาศึกษาศาสตร์ หลักสูตรการศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) ได้แก่ วิชาเอกสังคมศึกษา ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ จิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว ภาษาไทย และภาษาอังกฤษ เป็นต้น
จากนั้น หลังได้รับการยกฐานะให้เป็น "คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก" ได้มีการเปิดสอนปริญญาหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.) ในสาขาวิชาต่างๆ ดังนี้ สาขาวิชาภาษาไทย ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาจีน ภาษาญี่ปุ่น ภาษาพม่า ภาษาศาสตร์ และหลักสูตรปริญญาการศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) ได้แก่ วิชาเอกศิลปศึกษา ดนตรีศึกษา นาฏศิลป์ศึกษา หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต (ศป.บ.) ได้แก่ ทัศนศิลป์ ดุริยางคศาสตร์ นาฏศิลป์ไทย  เป็นต้น
ต่อมาเมื่อมหาวิทยาลัยได้ยกฐานะเป็น "มหาวิทยาลัยนเรศวร" ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 ได้มีการรวมคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์เข้าด้วยกันเป็น "คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร"
และในปี พ.ศ. 2546 ทางสภามหาวิทยาลัยนเรศวรได้มีมติในการปรับโครงสร้างหน่วยงานใหม่ โดยให้รวมคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์เดิมเป็น "คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร" และให้จัดตั้งคณะสังคมศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ และคณะวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ ขึ้นมาใหม่
ภาควิชา

คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร แบ่งภาควิชาออกเป็น 9 ภาควิชาดังต่อไปนี้
ภาควิชาภาษาศาสตร์
ภาควิชาภาษาตะวันออก
ภาควิชาภาษาตะวันตก
ภาควิชาดนตรีวิทยา
ภาควิชาวรรณคดีและคติชนวิทยา
ภาควิชาภาษาอังกฤษ
ภาควิชาภาษาไทย
ภาควิชาศิลปะการแสดง
ภาควิชาปรัชญาและศาสนา
หลักสูตรการศึกษา

ปัจจุบัน คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เปิดสอนในหลักสูตรและสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
| หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร> ปริญญาตรี | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร> ปริญญาโท | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร> ปริญญาเอก |
| --- | --- | --- |
|  หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย  สาขาวิชาภาษาจีน  สาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น  สาขาวิชาภาษาฝรั่งเศส  สาขาวิชาภาษาพม่า  สาขาวิชาภาษาอังกฤษ  สาขาวิชาภาษาเกาหลี  สาขาวิชานาฏศิลป์ไทย  สาขาวิชาภาษาอินโดนีเซีย  สาขาวิชาดนตรีสมัยนิยม  สาขาวิชาดนตรีและการแสดงพื้นบ้าน  สาขาวิชาดุริยางคศาสตร์ไทย  สาขาวิชาดุริยางคศาสตร์สากล |  หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย  สาขาวิชาภาษาอังกฤษ  สาขาวิชาภาษาศาสตร์  สาขาวิชาฝรั่งเศสศึกษา  สาขาวิชาคติชนวิทยา  สาขาวิชาวิทยาการดนตรีและนาฏศิลป์  สาขาวิชาภาษาจีน    หลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต (ร่วมกับคณะศึกษาศาสตร์) สาขาวิชาภาษาไทย  สาขาวิชาภาษาอังกฤษ |  หลักสูตรศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย  สาขาวิชาภาษาอังกฤษ  สาขาวิชาภาษาศาสตร์  สาขาวิชาคติชนวิทยา |
หลักสูตรการศึกษา > สาขาวิชาดุริยางคศาสตร์ไทย

เป็นหน่วยงานระดับหลักสูตร มีฐานะเป็นหน่วยงานระดับหลักสูตร สังกัดภาควิชาดนตรี ที่จัดการเรียนการสอนวิชาดนตรีไทยในระดับปริญญาตรี  เริ่มทำการเรียนการสอนเป็นทางการครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2544 ณ ขณะนั้นได้สังกัดอยู่กับคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขาวิชาดุริยางคศาสตร์ไทย มีการปรับเปลี่ยนสถานะอยู่หลายคราว ขึ้นกับการจัดระบบบริหารงานของคณะมนุษยศาสตร์
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยนเรศวร
รายชื่อคณะมนุษยศาสตร์ในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยนเรศวร[ลิงก์เสีย]
คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
ศูนย์พม่าศึกษา เก็บถาวร 2008-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศูนย์ภาษาศาสตร์คอมพิวเตอร์ เก็บถาวร 2008-07-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนกลยุทธ์คณะมนุษยศาสตร์ เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คุกคลั่งแค้น

| คุกคลั่งแค้น |
| --- | --- |
แสดงนำ: นัมกุง มิน คว็อน นารา คิม บย็อง-ช็อล
จำนวนตอน: 32
การผลิต
ความยาวตอน: 35 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: เคบีเอส2
ออกอากาศ: 20 มีนาคม ค.ศ. 2019 – 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
คุกคลั่งแค้น (เกาหลี: 닥터 프리즈너) หรือ หมอในเรือนจำ เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2019 ที่นำแสดงโดยนัมกุง มิน, คว็อน นา-รา และคิม บย็อง-ช็อล ออกอากาศทุกวันพุธและพฤหัสบดีทางช่องเคบีเอส2 เวลา 22:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) ตั้งแต่วันที่ 20 มีนาคม ถึง 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
เนื้อเรื่องย่อ

แพทย์ผู้เชี่ยวชาญถูกบังคับให้ลาออกจากงานในโรงพยาบาล เขาเริ่มทำงานในเรือนจำโดยมีเป้าหมายเพื่อให้ได้เส้นสายมากพอที่จะแก้แค้น
นักแสดง > นักแสดงหลัก

นัมกุง มิน รับบท นา อี-เจ
คว็อน นารา รับบท ฮัน โซ-กึม
คิม บย็อง-ช็อล รับบท ซ็อน มิน-ซิก
ชเววอนยอง รับบท ลี แจ-จุน
งานสร้าง

การอ่านบทละครครั้งแรกเกิดขึ้นในเดือนมกราคม 2019 ที่ KBS Broadcasting Station ใน Yeouido ประเทศเกาหลีใต้
ภูมิภาคนิเวศ

แผนที่ภูมิภาคนิเวศป่าฝนอเมซอน เส้นสีเหลืองที่ล้อมรอบแสดงภูมิภาคนิเวศตามองค์การกองทุนสัตว์ป่าโลกสากล
แผนที่แสดงภูมิภาคนิเวศของแคนาดาและสหรัฐอเมริกา
ภูมิภาคนิเวศ (อังกฤษ: ecoregion หรือ ecological region) คือ พื้นที่ที่กำหนดขึ้นตามนิเวศวิทยาและภูมิศาสตร์ ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าชีวภูมิภาค (bioregion) ซึ่งจะมีขนาดเล็กกว่าเขตทางชีวภูมิศาสตร์ด้วยเช่นกัน ภูมิภาคนิเวศครอบคลุมผืนที่ดินหรือน้ำที่ค่อนข้างกว้างและประกอบด้วยชุมชีพและสปีชีส์ในธรรมชาติที่มีลักษณะเฉพาะทางภูมิศาสตร์ที่แตกต่างกัน ความหลากหลายทางชีวภาพของพืช สัตว์ และระบบนิเวศที่กำหนดลักษณะเฉพาะของภูมิภาคนิเวศนั้นมีแนวโน้มที่จะแตกต่างจากภูมิภาคนิเวศอื่น ๆ  ภูมิภาคนิเวศน์มีชื่อเรียกอื่นว่า "อีโคโซน" (ecozones) ถึงแม้ว่าคำคำนี้อาจหมายถึง เขตทางชีวภูมิศาสตร์ก็ได้
รายชื่อจุดข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา

รายชื่อสะพานข้ามหรืออุโมงค์ลอดแม่น้ำเจ้าพระยา เรียงลำดับจากเหนือน้ำไปท้ายน้ำ
สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข

| --- | --- |
Health systems Research Institute
ตราสัญลักษณ์
ภาพรวมสถาบัน
ก่อตั้ง: 10 เมษายน พ.ศ. 2535; 32 ปีก่อน (2535-04-10)
ประเภท: องค์การมหาชน
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 88/39 ชั้น 4 อาคารสุขภาพแห่งชาติ ถนนติวานนท์ ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี 11000 13°51′06″N 100°31′55″E﻿ / ﻿13.8515401°N 100.5319458°E﻿ / 13.8515401; 100.5319458
บุคลากร: 108 คน (พ.ศ. 2565)
งบประมาณต่อปี: 53,271,200 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสถาบัน: ศุภกิจ ศิริลักษณ์, ผู้อำนวยการ สุระ วิเศษศักดิ์, รองผู้อำนวยการ จรวยพร ศรีศศลักษณ์, รองผู้อำนวยการ
ต้นสังกัดสถาบัน: กระทรวงสาธารณสุข
เอกสารหลัก: พระราชบัญญัติสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข พ.ศ. 2535
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (อังกฤษ: Health Systems Research Institute, HSRI) หรือเรียกโดยย่อว่า สวรส. เป็นองค์กรของรัฐที่มิใช่ส่วนราชการจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข พ.ศ. 2535 พร้อม ๆ กับการจัดตั้งสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) และสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) โดยมีโครงสร้างองค์กรและการบริหารที่เน้นความคล่องตัว เพื่อให้สามารถตอบสนองต่อเป้าหมายในการจัดการความรู้เพื่อนำไปสู่การพัฒนาระบบสุขภาพได้ สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุขปัจจุบันตั้งอยู่ที่อาคารสุขภาพแห่งชาติ กระทรวงสาธารณสุข ถนนติวานนท์ ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี