stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยานสำรวจพื้นผิวดวงจันทร์

| ยานสำรวจพื้นผิวดวงจันทร์   (Lunar Terrain Vehicle) |
| --- | --- |
ภาพจำลองยานสำรวจพื้นผิวดวงจันทร์บนพื้นผิวดวงจันทร์
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: อยู่ระหว่างการกำหนด
เริ่มผลิตเมื่อ: คาดการณ์: ค.ศ. 2029
ผู้ออกแบบ: อยู่ระหว่างการกำหนด
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: ยานลูนารืโรเวอร์
ยานสำรวจพื้นผิวดวงจันทร์ (อังกฤษ: Lunar Terrain Vehicle; LTV) เป็นยานสำรวจแบบไม่มีแรงดันที่กำลังพัฒนาโดยนาซา สำหรับให้นักบินอวกาศขับขี่บนพื้นผิวดวงจันทร์ขณะสวมชุดอวกาศ การพัฒนายานแอลทีวีเป็นส่วนหนึ่งของโครงการอาร์ทิมิสของนาซา ซึ่งมีเป้าหมายในการส่งมนุษย์กลับไปยังดวงจันทร์โดยเฉพาะบริเวณขั้วใต้ของดวงจันทร์ ภายในปี ค.ศ. 2026 อย่างไรก็ตาม ยานแอลทีวีจะถูกส่งไปปฏิบัติภารกิจในอาร์ทิมิส 5 ในปี ค.ศ. 2030 เป็นอย่างเร็วที่สุด ยานสำรวจนี้ถือเป็นยานสำรวจดวงจันทร์สำหรับมนุษย์รุ่นแรกที่นาซาพัฒนาขึ้นหลังจากยานสำรวจพื้นผิวดวงจันทร์ที่ใช้ในโครงการอะพอลโล
แผนการพัฒนา

ข้อมูลเมื่อ มีนาคม 2023 นาซามีแผนที่จะส่งยานสำรวจพื้นผิวดวงจันทร์ในภารกิจอาร์ทิมิส 5 ซึ่งคาดว่าจะปล่อยจรวดไม่เร็วกว่ามีนาคม ค.ศ. 2030
ยกทรง

ยกทรง
ยกทรง หรือชื่อเรียกอื่น เช่น เสื้อชั้นใน เสื้อใน บราเซียร์ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า บรา (อังกฤษ: bra, ย่อมาจาก brassiere หรือ brassière, US: /brəˈzɪər/, UK: /ˈbræsɪər/ หรือ /ˈbræzɪər/; ภาษาฝรั่งเศส: [bʁasjɛʁ]) เป็นเครื่องนุ่งห่มในหมวดของชุดชั้นในผู้หญิงที่ใช้ปกปิดหน้าอก หรือเต้านม โดยผู้หญิงจะเริ่มใส่ยกทรง เมื่อเริ่มมีเต้านมช่วงวัยรุ่นตอนต้น และปัจจุบันมีรูปแบบหลากหลายตามแฟชั่น
ขนาดของยกทรง

ขนาดของยกทรงเรียกว่า คัพ โดยใช้วิธีวัดรอบ อก ผ่านยอดอก (หัวนม) แล้วลบด้วยรอบอกที่ฐานนม
ขนาดของยกทรง > ระบบนิ้ว

| ขนาดความต่างของยอดอกกับฐานอก(นิ้ว) | คัพ |
| --- | --- |
0" ถึง 3": AA
4" ลงมา: A
5" ลงมา: B
6" ลงมา: C
7" ลงมา: D
8" ลงมา: DD หรือ E
9" ลงมา: F
10" ลงมา: FF
ขนาดของยกทรง > ระบบยุโรปแบบใหม่

ระบบยุโรปแบบใหม่ตามมาตรฐาน EN 13402
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Code | AA | A | B | C | D | E | F | G |
| Cup size [cm] | 10–12 | 12–14 | 14–16 | 16–18 | 18–20 | 20–22 | 22–24 | 24–26 |
ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับขนาดของชุดชั้นใน

ผู้หญิงส่วนใหญ่เข้าใจผิดเกี่ยวกับขนาดของชุดชั้นใน พวกเขาเริ่มเลือกชุดชั้นในจากขนาดคัพของชุดชั้นใน ซึ่งมันเป็นวิธีที่ผิด ขนาดคัพของชุดชั้นในขึ้นอยู่กับขนาดรอบลำตัวของชุดชั้นใน นี่คือเหตุผลว่าทำไมขนาดรอบลำตัวของชุดชั้นในเป็นตัวกำหนดก่อนที่จะเลือกขนาดคัพของชุดชั้นใน
ประวัติศาสตร์

ยกทรง ที่เก่าแก่ที่สุดสามารถย้อนหลังไปได้นานถึง 600 ปี โดยค้นพบที่ปราสาทแห่งหนึ่ง ในเมืองอินส์บรุค ประเทศออสเตรีย โดยเป็นผ้าลูกไม้ ทอด้วยลินินและลินินผสมฝ้าย
แต่ยกทรง มาแพร่หลายและสวมใส่กันอย่างในปัจจุบัน เริ่มต้นขึ้นเมื่อต้นศตวรรษที่ 19 จากแมรี่ เฟลพ์ส สาวสังคมชั้นสูงแห่งนิวยอร์ก ที่ไม่ชื่นชอบเสื้อรัดทรง
สำหรับในประเทศไทย ยกทรง เดิมเรียกว่า "เปลนม" เข้ามาพร้อมกับชุดชั้นในสตรีอื่น ๆ ตั้งแต่ในยุครัชกาลที่ 4 แต่ได้รับความแพร่หลายอย่างแท้จริง ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองนี้เอง
อ่านเพิ่ม

Casselman, Anne (2005). "The Physics of Bras". Discover. Vol. 26 no. 11. Chicago. pp. 18–19. ISSN 0274-7529. สืบค้นเมื่อ 27 April 2018.
Eisenberg, Ted; Eisenberg, Joyne K. (2012). The Scoop on Breasts: A Plastic Surgeon Busts the Myths. Philadelphia, Pennsylvania: Incompra Press. ISBN 978-0-9857249-0-0.
Ewing, Elizabeth (1971). Fashion in Underwear. London: Batsford. ISBN 978-0-7134-0857-7.
Freeman, Susan K. (2004). "In Style: Femininity and Fashion Since the Victorian Era". Journal of Women's History. 16 (4): 191–206. doi:10.1353/jowh.2004.0081. ISSN 1527-2036. S2CID 145072148.
"'Intelligent Bra' Battles Bounce". BBC News. 10 December 2007. สืบค้นเมื่อ 27 April 2018.
Love, Susan M.; Lindsey, Karen (2000). Dr. Susan Love's Breast Book (3rd ed.). Cambridge, Massachusetts: Perseus Publishing. ISBN 978-0-7382-0235-8.
Pedersen, Stephanie (2004). Bra: A Thousand Years of Style, Support and Seduction. Newton Abbot, England: David & Charles. ISBN 978-0-7153-2067-9.
Seigel, Jessica (13 February 2004). "The Cups Runneth Over". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 27 April 2018.
Steele, Valerie (1998). "Le Corset: A Material Culture Analysis of a Deluxe French Book". The Yale Journal of Criticism. 11 (1): 29–38. doi:10.1353/yale.1998.0023. ISSN 1080-6636. S2CID 161904223.
Steele, Valerie (2001). The Corset: A Cultural History. New Haven, Connecticut: Yale University Press. ISBN 978-0-300-09953-9.
Stoppard, Miriam (1996). The Breast Book: The Essential Guide to Breast Care & Breast Health for Women of All Ages. New York: DK Publishing. ISBN 978-0-7894-0420-6.
Summers, Leigh (2001). Bound to Please: A History of the Victorian Corset. Oxford: Berg. ISBN 978-1-85973-510-7.
Warner, Lucien T. (1948). Always Starting Things: Through 75 Eventful Years. Bridgeport, Connecticut: Warner Brothers. OCLC 7054524.
Yu, W.; Fan, J.; Harlock, S. C.; Ng, S. P. (2006). Innovation and Technology of Women's Intimate Apparel. Boca Raton, Florida: CRC Press. ISBN 978-0-8493-9105-7.
แหล่งข้อมูลอื่น

US PAT No. 2,433—1859 Combined breast pads and arm-pit shield
US PAT No. 844,242—1907 Bust supporter
US PAT No. 1,115,674—1914 Mary Phelps Jacob's Brassiere
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
วีระ โรจน์พจนรัตน์

| วีระ โรจน์พจนรัตน์ม> ป.ช., ม.ว.ม., ร.จ.พ. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม
ดำรงตำแหน่ง 30 สิงหาคม พ.ศ. 2557 – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2562
นายกรัฐมนตรี: ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ก่อนหน้า: สนธยา คุณปลื้ม
ถัดไป: อิทธิพล คุณปลื้ม
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 มีนาคม พ.ศ. 2495 (72 ปี)
ศาสนา: พุทธ

วีระ โรจน์พจนรัตน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมและ ประธานกรรมการส่งเสริมกิจการฮัจย์แห่งประเทศไทยกรรมการในคณะกรรมการนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ  ในรัฐบาลของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา และเป็นอดีตปลัดกระทรวงวัฒนธรรม
ประวัติ

วีระ โรจน์พจนรัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2495 เป็นบุตรของนายบ้วนเคง แซ่โตว กับนางอุ้ยเอ็ง แซ่ผู้ สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนบางมูลนากราษฎร์อุทิศ ชั้นมัธยมต้นจากโรงเรียนบางมูลนากภูมิวิทยาคม มัธยมปลายจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ ระดับปริญญาตรี สาขาสถาปัตยกรรมหลัก จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  ระดับปริญญาโท สาขาบริหารรัฐกิจ จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และระดับปริญญาเอก ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
การทำงาน

วีระ โรจน์พจนรัตน์ เริ่มรับราชการในตำแหน่งสถาปนิก ระดับ 3 ประจำโครงการอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย กรมศิลปากร เมื่อปี 2521
เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านบูรณปฏิสังขรณ์ (สถาปนิก8)  ปี 2535
เป็นเลขานุการกรมศิลปากร ในปี 2536 ถึงปี 2542
เป็นรองอธิบดีกรมศิลปากร ในปี 2542 ถึงปี 2546
เป็นรองปลัดกระทรวงวัฒนธรรม ปี 2546 ถึง 2549
ในปี 2549 นายวีระ ได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดกระทรวงวัฒนธรรม โดยการสนับสนุนของคุณหญิงไขศรี ศรีอรุณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ จนกระทั่งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2553 ถึง พ.ศ.2555 เป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีฝ่ายข้าราชการประจำ
เมื่อสิงหาคม 2557 ถึง กรกฎาคม 2562 เขาได้รับแต่งตั้งและดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในรัฐบาลของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา
การปฏิบัติงานในคณะกรรมการชุดสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา เป็นกรรมการสภาการศึกษา ในปีพ.ศ.2549 ถึง พ.ศ.2553 กรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา ปีพ.ศ.2549 ถึง พ.ศ.2553 กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม ปีพ.ศ.2550 ถึง พ.ศ.2552 และเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสภามหาวิทยาลัยศิลปากร ปีพ.ศ.2557 ถึง พ.ศ.2559
ตำแหน่งหน้าที่ปัจจุบัน
		- ประธานกรรมการสำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องศ์การมหาชน)
		- ประธานกรรมการศูนย์คุณธรรม (องศ์การมหาชน)
		- กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสภามหาวิทยาลัยพะเยา
		- กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสภาสถาบันดนตรีกัลยานิวัฒนา
		- ที่ปรึกษาศูนย์อนุรักษ์ศิลปกรรมนานาชาติ มหาวิทยาลัยศิลปากร
		- กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิคณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติ
		- ประธานอนุกรรมการดำเนินโครงการ “ค่าแผ่นดิน” สำนักนายกรัฐมนตรี
		- กรรมการทีปรึกษา คณะกรรมการดำเนินงานผลิตสื่อเผยแพร่สารคดีประวัติศาสตร์ชาติไทยและ
		  สถาบันพระมหากษัตริย์ (มูลนิธิการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2546 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล

| --- | --- |
มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล มิสโกลบ เดอะมิสโกลบ
ผู้ก่อตั้ง: ชาร์ลี ซี – 1988
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่:  ตุรกี - RCA Global Entertainment Co. (มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล)  แคนาดา - Miss Globe Group Inc. (มิสโกลบ)  แอลเบเนีย - Deliart Association (เดอะมิสโกลบ)
บุคลากรหลัก: Rasim Aydın (มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล) Albert Xhaferri (มิสโกลบ) Petri Bozo (เดอะมิสโกลบ)
เว็บไซต์: มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล ของตุรกีเว็บไซต์หลัก มิสโกลบ ของแคนาดาเว็บไซต์หลัก เดอะมิสโกลบ ของแอลเบเนียเว็บไซต์หลัก
องค์กรมิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล เป็นกลุ่มการประกวดความงามระดับโลกที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี.. ปัจจุบัน มิสโกลบ มีการผลิตพร้อมกันโดยองค์กรต่างๆ 3 แห่งที่อ้างตัวว่าเป็นผู้จัดงานอย่างเป็นทางการ, มิสโกลบเป็นที่รู้จักในปี 1988. ในปี 2010, การประกวดแบ่งออกเป็นสามองค์กร. มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล (อังกฤษ: Miss Globe International), ในประเทศตุรกีผลิตเป็นประจำทุกปี (งานที่ไม่ได้ใช้งานในปัจจุบัน) โดย RCA Global Entertainment Co. และจัดโดย Rasim Aydın. ผู้จัดงานที่สามมิสโกลบกรุ๊ป บริษัทจำกัด, ในเมืองออนตาริโอ ประเทศแคนาดาได้เริ่มจัดงานประกวดมิสโกลบ (อังกฤษ: Miss Globe) ประจำปีโดย Albert Xhaferri และ Dickson Ng. เดอะมิสโกลบ (อังกฤษ: The Miss Globe) ในแอลเบเนียเป็นจำนวนมากที่ผลิตโดยองค์กรอื่นสมาคม, Deliart Association และผลิตโดย Petri Bozo. ในปี พ.ศ. 2016
ประวัติ

การประกวดมิสโกลบทั้งสามครั้งถูกตัดออกจาก มิสโกลบ เดิมที่ก่อตั้งโดย ชาร์ลี ซี. มิสโกลบได้จดทะเบียนในสำนักงานสิทธิบัตรและเครื่องหมายการค้าของ วอชิงตัน ดี.ซี. ในปี 1975
การประกวด มิสโกลบ เป็นที่รู้จักแพร่หลายในปี 1988, แต่การประกวดมิสโกลบอินเตอร์เนชันแนลได้รับการจัดอันดับจากผู้ชนะตั้งแต่ปี 1925 ในปี พ.ศ. 2015, Pageantopolis และ Critical Beauty ได้เปิดตัวผลงานของมิสโกลบอินเตอร์เนชันแนลในช่วงต้นปีและผู้ชนะตั้งแต่ปี 1925-1987 จากการจัดประกวดนางงาม Miss Winnepausakee pageant, เบื้องต้นเพื่อการประกวดนางงามนิวแฮมป์เชียร์
ตัวแทนประเทศไทย

| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 | ธันย์สิตา ดิลกอนันต์สกุล | ลำปาง | รองอันดับ 1 |  มิสทาเลนจ์โกลบ  14 คนสุดท้าย – เฮดทูเฮดชาเลนจ์ |
| 2023 | พิมพ์จิรา เจริญลักษณ์ | กรุงเทพมหานคร | เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย  |  |
| 2022 | ธนาวรรณ วิกก์ | กาฬสินธุ์ | รองอันดับ 3 |  รองอันดับ 1 – มิสบิกินี่  6 คนสุดท้าย - เฮดทูเฮดชาเล้นจ์ |
2021: งดส่งผู้เข้าประกวด
2020: งดส่งผู้เข้าประกวด
| 2019 | ศิริรัตน์ ณะอุบล | อุบลราชธานี | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  มิสดรีมเกิร์ลออฟเดอะเวิลด์  มิสบิกินี่ (กลุ่ม 2)  รองอันดับ 2 – ความสามารถพิเศษ |
| 2018 | จิรัชยา สุขอินต๊ะ | นครปฐม | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
| 2017 | ชัชฎาภรณ์ กิมากรณ์ | ราชบุรี | เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย |  |
| 2016 | พิณิชา กิจเกษมพงศา | ชลบุรี | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย |  มิสป๊อปปูล่าโหวต  มิสเอลิแกนซ์ |
มิสโกลบ > ตัวแทนประเทศไทย

| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | สรัญญา สิริปรีชา | กรุงเทพมหานคร | ไม่ผ่านเข้ารอบ | มิสเอเชีย |
| 2010 | พนัสรมย์ คุ้มกิจ | สงขลา | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย |  |
มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล > ตัวแทนประเทศไทย

| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | รวินท์นิภา ฮามิต | กรุงเทพมหานคร | งดจัดการประกวด | งดจัดการประกวด |
| 2014 | ณฏิกา ทองสัมฤทธิ์ | กรุงเทพมหานคร | งดจัดการประกวด | งดจัดการประกวด |
| 2013 | โสภาพรรณ วิรุฬหมาศ | ภูเก็ต | งดจัดการประกวด | งดจัดการประกวด |
| 2011 | เมทินี สิริภัทรกมล | ภูเก็ต | เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย |  |
| 2010 | หนึ่งนุช จันทร์ตรี | กรุงเทพมหานคร | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย | มิสโกลบเกิร์ล |
| 2008 | ณัฏฐนิช โตวัน | อุดรธานี | รองอันดับ 3 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล ที่เฟซบุ๊ก
เดอะมิสโกลบ ที่เฟซบุ๊ก, เดอะมิสโกลบบิวตีเพเจ้นท์ ที่เฟซบุ๊ก
มิสโกลบ ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กเวทีการประกวดนางงามระดับนานาชาติที่สำคัญ |
| --- | --- |
 มิสเวิลด์ ผู้ชนะ  มิสยูนิเวิร์ส ผู้ชนะ  มิสอินเตอร์เนชันแนล ผู้ชนะ  มิสซูปราเนชันแนล ผู้ชนะ  มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ผู้ชนะ 
รายการประกวดความงาม
| ด ค กการประกวดความงามนานาชาติ |
| --- | --- |
การประกวดผู้หญิง:  มิสเวิลด์  มิสยูนิเวิร์ส  มิสอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอิร์ธ  มิสซูปราเนชันแนล  มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล  มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอเชีย  เวิลด์มิสยูนิเวอร์ซิตี้  มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล  มิสโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสออลเนชันส์  มิสทัวริซึมเวิลด์ (สหราชอาณาจักร)  มิสโกลบอลบิวตีควีน  ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสโกลบ  เดอะมิสโกลบ  มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์  ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  เฟซออฟบิวตีอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคทีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเวิลด์ (จีน)  มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล  มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนล  มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์  มิสไชนิสเวิลด์  มิสแอมบาสซเดอร์  มิสทัวร์ลิซึมควีนเอเชีย  มิสซิสเนชั่นแนลยูนิเวิร์ส  มิสและมิสซิสซัมเมอร์โกลบอลยูนิเวิร์ส 
การประกวดผู้ชาย:  แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิลด์  มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์โกลบอล  มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล  แมนยูนิเวิร์สโมเดล  มิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์  มิสเตอร์โกลบอลทีน  มิสเตอร์เนชันแนลยูนิเวิร์ส  มิสเตอร์ยูไนเต็ดเวิลด์  อัลติจูดเวิลด์ซูเปอร์โมเดล  มิสเฟรนด์ชิพอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิร์คคิงเมนอินเตอร์เนชันแนล 
การประกวดแอลจีบีที+:  มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 
การประกวดอื่นๆ:  มิสแอนด์มิสเตอร์เดฟเวิลด์แอนด์ยุโรปแอนด์เอเชีย
รถถังเบา ไทป์ 95 ฮาโกะ

|  ไทป์ 95 ฮาโกะ  |
| --- | --- |

ชนิด: รถถังเบา
แหล่งกำเนิด:  ญี่ปุ่น
บทบาท
ผู้ใช้งาน: See Operators
สงคราม: สงครามโลกครั้งที่สอง สงครามกลางเมืองจีน สงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง สงครามเกาหลี
ประวัติการผลิต
ช่วงการออกแบบ: 1933–1934
ช่วงการผลิต: 1936–1943
จำนวนที่ผลิต: 2,300
ข้อมูลจำเพาะ
ความยาว: 4.38 m (14 ft 4 in)
ความกว้าง: 2.06 m (6 ft 9 in)
ความสูง: 2.13 m (7 ft 0 in)
ลูกเรือ: 3
ไทป์ 95 ฮาโกะ  (九五式軽戦車 ハ号, kyūgo-shiki kei-sensha Ha-Gō) เป็นรถถังเบาที่จักรวรรดิญี่ปุ่นใช้ในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ในยุทธการที่ฮาลฮิน กอลซึ่งต่อกรกับสหภาพโซเวียต และในสงครามโลกครั้งที่สอง โดยได้ประจำการในกองทัพของจักรวรรดิญี่ปุ่น, แมนจู, ไทย, สาธารณรัฐจีน, สาธารณรัฐประชาชนจีน และสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4
ยูเซน โบลต์

ยูเซน เซนต์ลีโอ โบลต์ (อังกฤษ: Usain St Leo Bolt; เกิดวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1986) เป็นอดีตนักวิ่งระยะสั้นชาวจาเมกา โดยได้รับการยอมรับว่าเป็นนักวิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล เขาเป็นเจ้าของสถิติโลกในการวิ่ง 100 เมตร, 200 เมตร และประเภทวิ่งผลัด 4 × 100 เมตร
โบลต์เป็นผู้ชนะเหรียญทองโอลิมปิก 8 สมัย โดยเขาเป็นนักวิ่งคนเดียวที่คว้าแชมป์โอลิมปิก 100 เมตร และ 200 เมตร ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 3 ครั้งติดต่อกัน (2008, 2012 และ 2016)  นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลเหรียญทองวิ่งผลัด 4 × 100 สองรายการ  โดยเขาได้รับความสนใจไปทั่วโลกจากชัยชนะในการแข่งขันสองครั้งซึ่งทำลายสถิติโลกที่โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
เขายังเป็นแชมป์โลก 11 สมัย โดยได้รับรางวัลแชมป์โลก 100 เมตร, 200 เมตร และวิ่งผลัด 4 × 100 เมตร ติดต่อกันตั้งแต่ปี 2009 ถึง 2015 ยกเว้นในปี 2011 ที่เขาออกตัวผิดพลาดในการแข่ง 100 เมตร เขาเป็นนักกีฬาที่ประสบความสำเร็จสูงสุดของกรีฑาชิงแชมป์โลก  โบลต์เป็นนักกีฬาคนแรกที่คว้าแชมป์โลกมากถึง 4 รายการในการวิ่ง 200 เมตร และเป็นหนึ่งในผู้ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในระยะ 100 เมตร ด้วยแชมป์โลก 3 รายการ
วุช

| วุช |
| --- | --- |
เมือง
ซ้ายไปขวา: Manufaktura พระราชวัง Poznański อนุสรณ์ Julian Tuwimที่ถนน Piotrkowska สถาปัตยกรรมไม้ Skansen ใกล้โรงงานขาว สถานีรถไฟวุช Fabryczna สวน Helenów ในฤดูหนาว
   ธง ตราอาร์ม ตราสัญลักษณ์
คำขวัญ: Ex navicula navis ("จากเรือเล็กสู่เรือใหญ่")
วุชที่ตั้งของวุชในประเทศโปแลนด์
พิกัด: 51°46′37″N 19°27′17″E﻿ / ﻿51.77694°N 19.45472°E﻿ / 51.77694; 19.45472
ประเทศ:  โปแลนด์
จังหวัด: วุช
อำเภอ: อำเภอนคร
สิทธิ์ของเมือง: 1423
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Hanna Zdanowska (PO)
พื้นที่
 • เมือง: 293.25 ตร.กม. (113.22 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด: 278 เมตร (912 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 162 เมตร (531 ฟุต)
ประชากร (31 ธันวาคม ค.ศ. 2020)
 • เมือง: 672,185  (อันดับที่ 3) คน
 • ความหนาแน่น: 2,320 คน/ตร.กม. (6,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,100,000 คน
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 90-001 ถึง 94–413
รหัสพื้นที่: +48 42
ป้ายทะเบียนรถ: EL
เว็บไซต์: www.uml.lodz.pl
วุช (โปแลนด์: Łódź, ออกเสียง: [wutɕ] ( ฟังเสียง); เยอรมัน: Lodz หรือ Lodsch, ค.ศ. 1940–1945: Litzmannstadt; รัสเซีย: Лодзь, อักษรโรมัน: Lodz'; ละติน: Lodzia; ยิดดิช: לאדז') เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศโปแลนด์ มีประชากร 672,185 คน (ค.ศ. 2020) ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ และอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของวอร์ซอประมาณ 120 กิโลเมตร (75 ไมล์) ชื่อของเมืองแปลว่า "เรือ" เมืองเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมสิ่งทอโดยเฉพาะฝ้าย ศูนย์กลางการศึกษาและศูนย์กลางการถ่ายภาพยนตร์ ก่อนหน้าสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมืองนี้เป็นของรัสเซีย ซึ่งได้พัฒนาจากหมู่บ้านเล็ก ๆ กลายเป็นเมืองอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ความสัมพันธ์ต่างชาติ > เมืองพี่น้อง

วุชเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
| --- | --- |
  เค็มนิทซ์ ประเทศเยอรมนี (ตั้งแต่ ค.ศ. 1972)   ชตุทการ์ท ประเทศเยอรมนี (ตั้งแต่ ค.ศ. 1988)   ลียง ประเทศฝรั่งเศส (ตั้งแต่ ค.ศ. 1991)   วิลนีอัส ประเทศลิทัวเนีย(ตั้งแต่ ค.ศ. 1991)   อีวาโนโว ประเทศรัสเซีย(ตั้งแต่ ค.ศ. 1992)   คาลีนินกราด ประเทศรัสเซีย (ตั้งแต่ ค.ศ. 2002)   มินสค์ ประเทศเบลารุส (ตั้งแต่ ค.ศ. 1992)   ออแดซา ประเทศยูเครน (ตั้งแต่ ค.ศ. 1993)   เทลอาวีฟ ประเทศอิสราเอล(ตั้งแต่ ค.ศ. 1994)   เดนิซลี ประเทศตุรกี (ตั้งแต่ ค.ศ. 2005):   รุสทาวี ประเทศจอร์เจีย (ตั้งแต่ ค.ศ. 1995)   Barreiro ประเทศโปรตุเกส (ตั้งแต่ ค.ศ. 1996)   ตัมเปเร ประเทศฟินแลนด์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1996)   Puebla ประเทศเม็กซิโก (ตั้งแต่ ค.ศ. 1996)   มูร์เซีย ประเทศสเปน(ตั้งแต่ ค.ศ. 1999)   เออเรบรู ประเทศสวีเดน (ตั้งแต่ ค.ศ. 2001)   ลวิว ประเทศยูเครน (ตั้งแต่ ค.ศ. 2003)   แซแก็ด ประเทศฮังการี (ตั้งแต่ ค.ศ. 2008)   กว่างโจว ประเทศจีน (ตั้งแต่ ค.ศ. 2014)   เฉิงตู ประเทศจีน (ตั้งแต่ ค.ศ. 2015)
บรรณานุกรม

Alan Adelson and Robert Lapides, Łódź Ghetto : A Community History Told in Diaries, Journals, and Documents, Viking, 1989. ISBN 0-670-82983-8
"A Stairwell in Lodz," Constance Cappel, 2004, Xlibris, (in English).[แหล่งข้อมูลที่ตีพิมพ์เอง]
Horwitz, Gordon J. (2009). Ghettostadt: Łódź and the making of a Nazi city. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. pp. 27, 54–55, 62. ISBN 978-0674038790. สืบค้นเมื่อ 21 March 2015 – โดยทาง Google Book, preview.
"Lodz – The Last Ghetto in Poland," Michal Unger, Yad Vashem, 600 pages (in Hebrew)
Stefański, Krzysztof (2000). Gmachy użyteczności publicznej dawnej Łodzi, Łódź 2000 ISBN 83-86699-45-0.
Stefański, Krzysztof (2009). Ludzie którzy zbudowali Łódź Leksykon architektów i budowniczych miasta (do 1939 roku), Łódź 2009 ISBN 978-83-61253-44-0.
Trunk, Isaiah; Shapiro, Robert Moses (2006). Łódź Ghetto: a history. Indiana University Press, Bloomington, Indiana. ISBN 978-0-253-34755-8. สืบค้นเมื่อ 6 March 2010.
Trunk, Isaiah; Shapiro, Robert Moses (2008) [2006]. Łódź Ghetto: A History. Bloomington, Ind.: Indiana University Press. ISBN 978-0253347558. สืบค้นเมื่อ 29 September 2015 – โดยทาง Google Book, preview.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Public Transport Official Site
City map of Łódź
Historic images of Łódź
Łódź Special Economic Zone
Łódź-Lublinek Airport เก็บถาวร 2012-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Łódź Post—English language newspaper
The Łódź Ghetto เก็บถาวร 2018-10-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  โครเอเชีย  โปแลนด์  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
ยามา (สัตว์)

สำหรับนักบวชในศาสนาพุทธนิกายวัชรยานแบบทิเบต ดูที่ ลามะ
| ยามา |
| --- | --- |

ยามาขณะนอนราบอยู่
สถานะการอนุรักษ์
สัตว์เลี้ยงหรือปศุสัตว์ 
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Artiodactyla
วงศ์:: Camelidae
สกุล:: Lama
สปีชีส์:: L.  glama
ชื่อทวินาม
Lama glama (Linnaeus, 1758)

การจัดแสดงยามาในสวนสัตว์ไทย
ยามา หรือ ลามา (สเปน: llama, ออกเสียง: [ˈʎama ~ ˈʝama]; เกชัว: llama, เสียงอ่าน: /ˈʎama/; อังกฤษ: llama, ออกเสียง: /ˈjɑːmə, ˈlɑːmə/; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lama glama) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในวงศ์อูฐ (camelid) ของทวีปอเมริกาใต้ ซึ่งเป็นรู้จักกันอย่างแพร่หลายในวัฒนธรรมของชาวแอนดีสตั้งแต่สมัยก่อนการเข้ามาของชาวสเปน
ถิ่นกำเนิด

ยามามีต้นกำเนิดจากที่ราบตอนกลางของอเมริกาเหนือในช่วง 40 ล้านปีที่ผ่านมา แล้วพวกมันก็ได้อพยพไปยังอเมริกาใต้เมื่อประมาณ 3 ล้านปีที่ผ่านมา เมื่อถึงช่วงปลายยุคน้ำแข็ง (10,000-12,000 ปีก่อน) สัตว์ตระกูลอูฐก็สูญพันธุ์ไปจากอเมริกาเหนือแล้ว ณ ค.ศ. 2007 มียามาและอัลปากากว่า 7 ล้านตัวในอเมริกาใต้ และเนื่องจากการนำเข้าจากอเมริกาใต้ในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 ทุกวันนี้จึงมียามากว่า 158,000 ตัว รวมถึงอัลปากาอีกกว่า 100,000 ตัวในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
ชื่อในภาษาอื่น

ยามา ในภาษาจีนมีความหมายตรงตัวว่า อูฐแกะใหญ่ (大羊駝 อ่าน ต้า-หยาง-ถัว, พินอิน: dà yáng tuó; ส่วน อูฐแกะ เฉย ๆ แปลว่า อัลปากา) เนื่องจากว่ายามาเป็นสัตว์ที่มีสายพันธ์ใกล้อูฐและรูปร่างเหมือนแกะ
ลักษณะ

ยามามีส่วนสูงในช่วงโตเต็มวัยอยู่ที่ระหว่าง 1.70 เมตร (5.5 ฟุต) ถึง 1.80 เมตร (6 ฟุต) โดยวัดจากส่วนบนสุดของหัว พวกมันมีน้ำหนักตัวอยู่ระหว่าง 130-200 กิโลกรัม (280-450 ปอนด์) ในช่วงแรกเกิด เกรีย (cria) จะมีช่วงน้ำหนักที่ระหว่าง 9-14 กิโลกรัม (20-30 ปอนด์) ยามามีช่วงชีวิตที่ประมาณ 20-30 ปีขึ้นอยู่กับการดูแล[ต้องการอ้างอิง] ยามาเป็นสัตว์สังคมและอาศัยร่วมกับยามาตัวอื่น ๆ ในลักษณะของฝูงสัตว์ ขนสัตว์ที่ผลิตจากยามาจะมีความนุ่มมากและปราศจากลาโลนิน (ไขจากขนสัตว์) ยามาเป็นสัตว์ที่เฉลียวฉลาดและสามารถเรียนรู้งานง่าย ๆ ได้หลังจากทำซ้ำเพียงไม่กี่ครั้ง เมื่อแบกสัมภาระ ยามาสามารถแบกสิ่งของได้ราวร้อยละ 25-30 ของน้ำหนักตัวในการเดินทางในระยะ 8-13 กิโลเมตร (5-8 ไมล์)
ความเชื่อ

ในบางพื้นที่ของทวีปอเมริกาใต้ เชื่อว่า ลูกยามาตากแห้งจะเป็นสิ่งนำโชค มีขายในท้องตลาด เช่น ที่เมืองลาปาซ เมืองสำคัญที่อยู่เหนือระดับน้ำทะเลมากกว่า 3,500 เมตร ในประเทศโบลิเวีย
ดูเพิ่ม

อัลปากา
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยโลกของสัตว์
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lama glama ที่วิกิสปีชีส์
"Llamapaedia Orgle Sound". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (AIFF)เมื่อ 2007-10-30. สืบค้นเมื่อ 2012-01-14.
Llamas Close Up เก็บถาวร 2010-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - slideshow by Life magazine
ยูนิลีเวอร์

| --- | --- |

สำนักงานใหญ่ของยูนิลีเวอร์ในลอนดอน
ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
การซื้อขาย: ยูโรเน็กซต์: UNA LSE: ULVR NYSE: UN , NYSE: UL
ISIN: GB00B10RZP78 
อุตสาหกรรม: สินค้าผู้บริโภค
ก่อนหน้า: พี่น้องตระกูลลีเวอร์ มาร์การีน ยูนี
ก่อตั้ง: 1929; 95 ปีที่แล้ว (1929) (by merger)
ผู้ก่อตั้ง: William Lever, 1st Viscount Leverhulme เจมส์ ดาร์ซี ลีเวอร์ Samuel van den Bergh เกิร์ก สชิชต์
สำนักงานใหญ่: Unilever House, ลอนดอน, สหราชอาณาจักร
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: นิลส์ แอนเดอร์สัน (ประธาน) แอลัน โยป พอล (CEO)
ผลิตภัณฑ์: อาหาร, เครื่องดื่ม, ผงซักฟอก และ สินค้าเพื่อสุขอนามัยส่วนบุคคล
รายได้:  51.980 พันล้านยูโร (ค.ศ. 2019)
รายได้จากการดำเนินงาน:  8.708 พันล้านยูโร (ค.ศ. 2019)
รายได้สุทธิ:  6.026 พันล้านยูโร (ค.ศ. 2019)
สินทรัพย์:  64.806 พันล้านยูโร (ค.ศ. 2019)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  13.886 พันล้านยูโร (ค.ศ. 2019)
พนักงาน:  155,000 คน (ค.ศ. 2019)
เว็บไซต์: www.unilever.com
ยูนิลีเวอร์ (Unilever) เป็นบริษัทผู้ผลิตสินค้าอุปโภคบริโภค เป็นผู้ผลิตอาหาร เครื่องดื่ม ผงซักฟอก และสินค้าเพื่อสุขอนามัยส่วนบุคคล  เป็นผู้ผลิตสินค้าอุปโภคบริโภคที่มียอดขายสูงสุดเป็นอันดับหนึ่งของโลก มียอดขาย 2 ล้านล้าน บาท จำหน่ายอยู่ใน 190 ประเทศทั่วโลก และมีสินค้ากว่า 400 ตราสินค้า ผู้บริโภคใช้สินค้ายูนิลีเวอร์ ทุกวัน 2.5 พันล้านคน/วัน
ยูนิลีเวอร์เป็นบริษัทข้ามชาติของสหราชอาณาจักรและเนเธอร์แลนด์ โดยเกิดจากการควบรวมกิจการของบริษัทลีเวอร์บราเธอร์ ผู้ผลิตสบู่ของสหราชอาณาจักร และบริษัทมาร์การีน ยูนี ผู้ผลิตเนยเทียมของเนเธอร์แลนด์ เมื่อปี ค.ศ. 1929   ปัจจุบันยูนิลีเวอร์เป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แบบสองตลาด โดยมีสำนักงานใหญ่ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร ใช้ชื่อว่า ยูนิลีเวอร์ พีแอลซี (Unilever PLC) และสำนักงานใหญ่ที่รอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ใช้ชื่อว่า ยูนิลีเวอร์ เอ็น. วี. (Unilever N.V.)
เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2020 บริษัทได้กลายเป็นบริษัทของสหราชอาณาจักรที่ถือหุ้นทั้งหมด
นโยบายสวัสดิภาพสัตว์

ยูนิลีเวอร์เป็นหนึ่งในบริษัทแรกๆ ที่เริ่มทำงานกับผู้ผลิตไข่ไก่เพื่อเริ่มจัดหาไข่ไก่มาใช้ในผลิตภัณฑ์  ยูนิลีเวอร์กล่าวว่าทางบริษัทได้เริ่มใช้ไก่จากฟาร์มปลอดกรงแล้ว(cage-free) 100% ในทวีปยุโรปตั้งแต่ พ.ศ. 2552  ยูนิลีเวอร์กล่าวว่ามุ่งมั่นที่จะขยายความสำเร็จในการใช้ไข่ไก่จากฟาร์มปลอดกรง(cage-free)  100% (สำหรับผลิตภัณฑ์ไข่ทุกชนิด) ไปทั้งยุโรปและทวีปอเมริกาเหนือภายใน พ.ศ. 2563 และทั่วโลกภายใน พ.ศ. 2568
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ยูนิลีเวอร์