stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไดอาน่า จงจินตนาการ
แหล่งข้อมูลอื่น

เวปไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2023-01-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หนังดี
Diana Chung เฟซบุ๊กส่วนตัว
ไดอาน่า จงจินตนาการ ที่อินสตาแกรม
ไดอาน่า จงจินตนาการ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
↑  ""ได๋" ฉึกๆๆ สงบศึกรัก". ผู้จัดการรายวัน. 17 กันยายน 2553. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-09-21. สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2566. {{cite news}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |access-date= (help)
↑  พุทซาคำ, สุวิชา (2020-07-19). "จักรวาล Teen Talk ต้นฉบับรายการแหวกทุกขนบที่มีปณิธานจะเป็นปากของวัยรุ่นไทย 25 ปีก่อน". The Cloud. สืบค้นเมื่อ 2025-02-14.
↑  "ภิญโญ รู้ธรรม : จักรวาล 'ทีนทอล์ก' ต้นฉบับรายการวัยรุ่นเมืองไทย - ยอดมนุษย์..คนธรรมดา". สืบค้นเมื่อ 2025-02-14.
↑  "ได๋-ไดอาน่า จงจินตนาการ: นักแสดงและพิธีกรสาวผู้ร่วมก่อตั้งเพจ 'เราต้องรอด' เพจอาสาจัดหาเตียงให้ผู้ป่วยโควิด-19". thepeople (ภาษาอังกฤษ). 2021-07-14. สืบค้นเมื่อ 2025-02-14.
เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์

เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ (อังกฤษ: Prince William of Gloucester) ประสูติเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ณ ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ สหราชอาณาจักร เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ และเจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร มีพระบิดาพระมารดาทูลหัวดังนี้
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร
มาเรียแห่งเท็ค
เจ้าหญิงเฮเลนา วิกตอเรียแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
เลดีมาร์กาเร็ต ฮอวืกิน
ลอร์ด วิลเลียม มอนตากู ดั๊กลาส สก็อตต์
จอร์จ เวกเกอร์ ไวเคานต์ที่ 6 แห่งก็อต
พระองค์ทรงเรียนจบจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และมหาวิทยาลัยซานฟอร์ด ก่อนจะเสด็จกลับมาประกอบพระกรณียกิจในด้านทรงเครื่องบิน โดยพระองค์เคยทรงขับเครื่องบินผ่าน ทะเลทรายสะฮารา ทั้งนี้ทรงได้รับตำแหน่งเป็นผู้แทนการค้าศูนย์การค้าลาซาดาแห่งสหราชอาณาจักร พระองค์เป็นพระราชวงศ์พระองค์ที่สองที่ทรงรับราชการ (พระองค์แรกคือ เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์)
ใน พ.ศ. 2513 พระพลานามัยของเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระบิดาเริ่มแย่ลงอย่างมาก ทั้งนี้พระองค์เองก็ได้ป่วยด้วยพระอาการโพฟีเลีย พระองค์ทรงลาออกจากราชการแล้วกลับมาอังกฤษ โดยไม่นาน พระองค์ได้เริ่มทรงงานเพื่อประเทศอย่างเต็มตัว พระชนม์ชีพส่วนพระองค์นั้น ทรงเคยคบหากับอดีตนางแบบและพนักงานเสิร์ฟ ซูซี สตาร์กกอล์ฟ โดยทรงมีความสัมพันธ์อันยาวนาน โดยครั้งสุดท้ายที่ทั้ง 2 พบกันคือในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2513  ความสัมพันธ์กับสตาร์กกอล์ฟได้รับการสำรวจเพิ่มเติมในสารคดีทีวีช่อง 4 ปี 2558 เรื่อง The Other Prince William แม้จะมีข้อพิพากษ์ของเชื้อพระวงศ์รุ่นใหญ่ซึ่งทรงจะรักษาความสัมพันธ์ของเจ้าชายวิลเลียมและพระสหายหญิงอย่างจริงจัง แต่มาตรฐานเกี่ยวกับการเสกสมรสในราชวงศ์ในขณะนั้นก็ไม่เข้มงวดเหมือนที่เคยเป็นมา ถึงแม้ เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน จะทรงเข้าพระทัยและทรงเป็นกำลังพระทัยสำคัญให้กับเจ้าชายวิลเลียมเพราะทั้ง 2 ต่างทรงตกอยู่ในสถานกาณณ์เดียวกันนั่นคือ ต้องทรงเลือกระหว่างความรักและราชวงศ์ ทรงเห็นพระทัยอย่าแท้จริง พร้อมประทานพระดำรัส "รออีกหน่อย" และ "ดูว่าทุกสิ่งทุกอย่างเป็นอย่างไร" เมื่อเจ้าชายวิลเลียมเสด็จกลับอังกฤษ สตาร์กกอล์ฟได้ไปพักอยู่กับครอบครัวของพระองค์ที่คฤหาสน์บาร์นเวลล์ โดยพระบิดาและพระมารดาทรงให้ความช่วยเหลือความรักของพระโอรส แม้ว่าความสัมพันธืของทั้ง 2 จะไม่ชัดเจนเท่าที่ควร พระองค์เคยเล่าประทานสัมภาษณ์ในปี 2515 ก่อนจะสิ้นพระชนม์ว่า พระองค์ทรงรักและทรงเลือกนางสาวซูซี เป็นว่าที่พระชายาอย่างแท้จริง แต่แล้ว ความรักของทั้ง 2 ก็ต้องจบลง ต่อมาเจ้าชายวิลเลียมเริ่มมีความสัมพันธ์กับนิโคล ซิเอฟฟ์ ซึ่ง นิโคล เคยสมรสและมีครอบครัวมาก่อน โดยมีบุตร 2 คน กับสามีคนเก่า
ไม่นานก่อนที่จะเสด็จไปโตเกียว ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2511 เจ้าชายวิลเลียมได้รับการตรวจโดยแพทย์ของกองทัพอากาศ Headly Bellringer ตามพระดำรัสของพระมารดา พระองค์ทรงตรีสกับแพทย์ว่า ทรงเป็นโรคดีซ่าน โดยเริ่มในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2508 และกินเวลาหลายเดือน ต่อมาทรงสังเกตเห็นว่าพระฉวี (ผิวหนัง) ของพระองค์มีแนวโน้มที่จะเกิดผื่นพุพอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสัมผัสกับแสงแดด ก่อนจะได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นพอร์ไฟเรีย อย่างคร่าวๆ โดยสั่งครีมกันแดด และให้บัตรเตือนทางการแพทย์เกี่ยวกับความจำเป็นในการหลีกเลี่ยงยาบางชนิด แม้ว่าจะทรงทราบทฤษฎีเกี่ยวกับประวัติของโรคนี้ก็ตาม
สิ้นพระชนม์

เจ้าชายวิลเลียมได้รับการคาดหมายว่าจะได้สืบทอดพระอิสริยยศ ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ภายหลังพระบิดาสิ้นพระชนม์ แต่เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2515 พระองค์ทรงประสบอุบัติเหตุ เครื่องบินพระที่นั่งที่เข้าแข่งขันกีฬาระหว่างเพนซิลเวเนียกับแมนแฮตตันได้เสียการควบคุม ปีกข้างนึงของเครื่องบินพระที่นั่งชนกับต้นไม้ก่อนจะพลิกและเข้าชนธนาคารอย่างแรงจรไฟลุกโชน เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์สิ้นพระชนม์ในที่เกิดเหตุทันที หลังจากนั้นอีก 2 ชั่วโมง พนักงานดับเพลิงจึงนำพระศพออกมาจากที่เกิดเหตุได้ พระศพได้รับการบรรจุฝัง ณ สุสานหลวงฟร็อกมอร์ ไม่ไกลจากปราสาทวินด์เซอร์ ต่อมาโรงเรียนสอนการบินแห่งชาติได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนทหารวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ เพื่อเป็นการถวายพระเกียรติแด่พระองค์ โดยพระองค์นั้นมีความใกล้ชิดกับเจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ พระญาติมาก เมื่อครั้นเจ้าชายชาลส์ทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ก็เสียพระราชหฤทัยมาก ด้วยเป็นพระญาติอันสนิท พระองค์จึงตั้งพระนามพระโอรสพระองค์แรกว่า วิลเลียม เพื่อเป็นการนึกถึงพระองค์
เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ พระอิสริยยศดยุกแห่งกลอสเตอร์จึงตกไปเป็นของพระอนุชาคือ เจ้าชายริชาร์ดแห่งกลอสเตอร์ ต่อมาใน พ.ศ. 2517 เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระบิดาก็สิ้นพระชนม์ลง โดยขณะพระองค์มีพระชนม์ชีพนั้น ทรงอยู่ในลำดับที่ 4 และขณะก่อนสิ้นพระชนม์นั้น ทรงเลื่อนมาเป็นลำดับที่ 9 ในการสืบราชบัลลังก์
พระอิสริยยศ

18 ธันวาคม พ.ศ. 2484 – 28 สิงหาคม พ.ศ. 2515: เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ (His Royal Highness Prince William of Gloucester)
| ด ค กเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากพระราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าจอร์จที่ 1 ผู้ทรงริเริ่มการใช้ เจ้าชาย และ เจ้าหญิง อย่างเป็นทางการในพระราชวงศ์
รุ่นที่ 1:  สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 
รุ่นที่ 2:  เจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์  เจ้าชายจอร์จ วิลเลียมแห่งเวลส์  เจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์ 
รุ่นที่ 3:  สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3  เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี  เจ้าชายวิลเลียม เฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ  เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์และสแตรธเอิร์น  เจ้าชายเฟรเดอริก 
รุ่นที่ 4:  สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4  เจ้าชายเฟรเดอริก ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี  สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4  เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น  สมเด็จพระเจ้าเออร์เนสต์ ออกัสตัสที่ 1 แห่งฮันโนเวอร์  เจ้าชายออกัสตุส เฟรเดอริก ดยุกแห่งซัสเซกซ์  เจ้าชายอดอลฟัส ดยุกแห่งเคมบริดจ์  เจ้าชายออกตาเวียส  เจ้าชายอัลเฟรด  เจ้าชายวิลเลียม เฟรเดอริก ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ 
รุ่นที่ 5:  เจ้าชายอัลเบิร์ต1  สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งฮันโนเวอร์  เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคมบริดจ์ 
รุ่นที่ 6:  สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7   เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินบะระและแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา  เจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น  เจ้าชายลีโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานี  เจ้าชายเออร์เนสต์ ออกัสตัส2 
รุ่นที่ 7:  เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล  สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5  เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ จอห์นแห่งเวลส์  เจ้าชายอัลเฟรดแห่งเอดินบะระ รัชทายาทแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา  เจ้าชายอาร์เธอร์แห่งคอนน็อต  เจ้าชายชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งออลบานีและแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา2  เจ้าชายจอร์จ วิลเลียมแห่งฮันโนเฟอร์  เจ้าชายคริสเตียนแห่งฮันโนเฟอร์  เจ้าชายเออร์เนสต์ ออกัสตัส ดยุกแห่งบรันสวิก2 
รุ่นที่ 8:  สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8  สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6  เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์  เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์  เจ้าชายจอห์น  อลาสแตร์ วินด์เซอร์ ดยุกที่ 2 แห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น2  เจ้าชายโยฮันน์ เลโอโปลด์ รัชทายาทแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา2  เจ้าชายฮิวเบอร์ตัสแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา2  เจ้าชายเออร์เนสต์ ออกัสตัสแห่งฮันโนเฟอร์2  เจ้าชายจอร์จ วิลเลียมแห่งฮันโนเฟอร์2 
รุ่นที่ 9:  เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ3  เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์  เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์  เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์  เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ 
รุ่นที่ 10:  สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3  เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก  เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเอดินบะระ 
รุ่นที่ 11:  เจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์  เจ้าชายแฮร์รี ดยุกแห่งซัสเซกซ์  เจมส์ เมานต์แบ็ตเทน-วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์4 
รุ่นที่ 12:  เจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์  เจ้าชายหลุยส์แห่งเวลส์  เจ้าชายอาร์ชีแห่งซัสเซกซ์ 
1 ไม่ใช่เจ้าชายแห่งบริเตนตั้งแต่ประสูติ แต่ได้รับสถาปนาเป็นเจ้าชายพระราชสวามี 2  ดำรงพระอิสริยยศเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรจนถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917 3  ไม่ใช่เจ้าชายแห่งบริเตนตั้งแต่ประสูติ แต่ได้รับสถาปนาเป็นเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักร 4  พระอิสริยยศเป็นที่ถกเถียง; ดู บทความที่เกี่ยวข้อง
ตราอาร์มประจำพระองค์
พรรคประชากรไทย

| พรรคประชากรไทย  |
| --- | --- |

ผู้ก่อตั้ง: สมัคร สุนทรเวช
ประธาน: สุมิตร สุนทรเวช
หัวหน้า: คณิศร สมมะลวน
รองหัวหน้า: กฤติพงศ์ จูเปาะ พันตำรวจโทจรูญ ป้อมกฤษณ์ อาภิพัฒน์ พิทยานรเศรษฐ์ มณีทิพย์ ธรรมสิริภัสสร นิกอิสฮาก เปาะซา สวรรค์ ขันทอง พันตำรวจโทอนุวัฒน์ ขวัญเมือง
เลขาธิการ: สุจรรย์จิรา วุฒิมนัสธำรง
รองเลขาธิการ: กีรติ ยังประกอบกิจ พลพลา นัยนานนท์
เหรัญญิก: ชุติกาญจน์ ชโยทัย
นายทะเบียนสมาชิก: อภิญาณ์รดา ธนภูมิหมื่นเจริญ
โฆษก: มงคล กลิ่นกระจาย
รองโฆษก: อัชฌา ลิเกษม
กรรมการบริหาร: ปิยะนุช อุทรักษ์ นราวดี บุญใหญ่
คติพจน์: เป็นมิตร ใกล้ชิดประชาชน
ก่อตั้ง: 9 มีนาคม พ.ศ. 2522
แยกจาก: พรรคประชาธิปัตย์
ที่ทำการ: 1213/323-4 ถนนศรีวรา แขวงพลับพลา เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร 10310
สมาชิกภาพ  (ปี 2565): 14,788 คน
การเมืองไทย    รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคประชากรไทย (อังกฤษ: Thai Citizen Party - TCP, ย่อว่า: ปชท.) เป็นพรรคการเมืองไทย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2522 แต่หมดความสำคัญทางการเมืองในปี พ.ศ. 2543 เมื่อหัวหน้าพรรค สมัคร สุนทรเวช ลาออกจากพรรค พรรคประชากรไทยมีอุดมการณ์แบบกษัตริย์นิยม มีความใกล้ชิดกับทหารและอยู่ฝ่ายขวาจัดของการเมืองไทย
บุคคลากร > หัวหน้าพรรค

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 |  | สมัคร สุนทรเวช | 9 มีนาคม พ.ศ. 2522 | 8 มกราคม พ.ศ. 2544 |
| 2 |  | สุมิตร สุนทรเวช | 24 มีนาคม พ.ศ. 2544 | 20 เมษายน พ.ศ. 2562 |
| 3 |  | คณิศร สมมะลวน | 28 เมษายน พ.ศ. 2562 | ปัจจุบัน |
บุคคลากร > เลขาธิการพรรค

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 |  | สมรรค ศิริจันทร์ | 9 มีนาคม พ.ศ. 2522 | 22 สิงหาคม พ.ศ. 2532 |
| 2 |  | โกศล ไกรฤกษ์ | 22 สิงหาคม พ.ศ. 2532 | 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 |
| 3 |  | ยิ่งพันธ์ มนะสิการ | 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 | 1 มิถุนายน พ.ศ. 2541 |
| 4 |  | ชัยสิทธิ์ ภูวภิรมย์ขวัญ | 2 ตุลาคม พ.ศ. 2541 (รักษาการ) | 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 (สิ้นสุดการรักษาการ) |
| 4 |  | ชัยสิทธิ์ ภูวภิรมย์ขวัญ | 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547 |
| 5 |  | สมบูรณ์ เวสสุนทรเทพ | 28 เมษายน พ.ศ. 2548 | 18 กันยายน พ.ศ. 2554 |
| 6 |  | ณัฐสรรพัชญ มหาสารินันทน์ | 18 กันยายน พ.ศ. 2554 | 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 |
| 7 |  | ศิวกรณ์ เอ่งฉ้วน | 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 | 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 |
| 8 |  | สิทธินันท์ อารยะวีรสิทธิ์ | 28 เมษายน พ.ศ. 2562 | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 |
| 9 |  | พันตํารวจโท อนุวัฒน์ ขวัญเมือง | 25 ธันวาคม พ.ศ. 2565 | 29 มีนาคม พ.ศ. 2566 |
| 10 |  | ภคมน วงศ์ใหญ่ | 29 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 2 ตุลาคม พ.ศ. 2566 |
| 11 |  | สุจรรย์จิรา วุฒิมนัสธำรง | 6 เมษายน พ.ศ. 2567 | ปัจจุบัน |
ผลการเลือกตั้ง > ผลการเลือกตั้งทั่วไป

| การเลือกตั้ง | จำนวนที่นั่ง | คะแนนเสียงทั้งหมด | สัดส่วนคะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้ง | สถานภาพ | ผู้นำเลือกตั้ง​ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2522 | 32 / 301 | 528,210 | 2.7% | 32 ที่นั่ง | ฝ่ายค้าน | สมัคร สุนทรเวช |
| 2526 | 33 / 324 | 2,395,795 | 15.6% | 1 ที่นั่ง | ร่วมรัฐบาล | สมัคร สุนทรเวช |
| 2529 | 24 / 347 | 4,560,615 | 12.1% | 9 ที่นั่ง | ฝ่ายค้าน | สมัคร สุนทรเวช |
| 2531 | 31 / 357 | 2,413,520 | 6.1% | 7 ที่นั่ง | ฝ่ายค้านอิสระ (2531​- 2533) | สมัคร สุนทรเวช |
| 2531 | 31 / 357 | 2,413,520 | 6.1% | 7 ที่นั่ง | ร่วม​รัฐบาล (2533 - ​2534) | สมัคร สุนทรเวช |
| มี.ค. 2535 | 7 / 360 | 2,280,887 | 5.1% | 24 ที่นั่ง | ร่วมรัฐบาล | สมัคร สุนทรเวช |
| ก.ย. 2535 | 3 / 360 | 1,413,032 | 3.06% |  4 ที่นั่ง | ฝ่ายค้าน | สมัคร สุนทรเวช |
| 2538 | 18 / 391 | 2,476,218 | 4.48% | 14 ที่นั่ง | ร่วมรัฐบาล | สมัคร สุนทรเวช |
| 2539 | 18 / 393 | 2,330,135 | 4.09% | 0 ที่นั่ง | ร่วมรัฐบาล (2539​- 2540) | สมัคร สุนทรเวช |
| 2539 | 18 / 393 | 2,330,135 | 4.09% | 0 ที่นั่ง | ฝ่ายค้าน (2540-2544) | สมัคร สุนทรเวช |
| 2544 | 0 / 500 |  |  |  18 ที่นั่ง | ไม่ได้รับเลือกตั้ง | สุมิตร สุนทรเวช |
| 2548 | 0 / 500 | 38,324 |  |  |  |  |
| 2549 | 2 / 500 | 292,895 |  |  | การเลือกตั้งเป็นโมฆะ |  |
| 2550 | 0 / 480 | 28,163 |  |  | ไม่ได้รับเลือกตั้ง |  |
| 2554 | 0 / 500 | 34,279 |  |  |  |  |
| 2557 | − | − | − | – | การเลือกตั้งเป็นโมฆะ |  |
| 2562 | 0 / 500 |  |  |  | ไม่ได้รับเลือกตั้ง |  |
| 2566 | 0 / 500 | 57,099 |  |  |  |  |
ผลการเลือกตั้ง > การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร

| การเลือกตั้ง | ผู้สมัคร | คะแนนเสียงทั้งหมด | สัดส่วนคะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2528 | พลตำรวจตรี หม่อมราชวงศ์เจตจันทร์ ประวิตร | 140,190 | 14.75% |  พ่ายแพ้ |
| 2533 | เดโช สวนานนท์ | 283,777 | 25.61% |  พ่ายแพ้ |
| 2535 | พลอากาศเอก สมมต สุนทรเวช | 70,058 | 9.25% |  พ่ายแพ้ |
| 2539 | ร้อยเอก กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา | 244,002 | 15.70% |  พ่ายแพ้ |
| 2543 | สมัคร สุนทรเวช | 1,016,019 | 45.85% |  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง |
| 2547 | วีระศักดิ์ อุปถัมภ์ | 239 |  |  พ่ายแพ้ |
| 2565 | กฤตชัย พยอมแย้ม | 494 | 0.01 |  พ่ายแพ้ |
ผลการเลือกตั้ง > ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (สก.)

| การเลือกตั้ง | จำนวนที่นั่ง | คะแนนเสียงทั้งหมด | สัดส่วนคะแนนเสียง | ที่นั่งเปลี่ยน | ผลการเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2528 | 6 / 54 |  |  | 6 | เสียงข้างน้อย |
| 2533 | 5 / 57 |  |  | 1 | เสียงข้างน้อย |
| 2537 | 19 / 55 |  |  | 14 |  |
| 2541 | 3 / 60 |  |  | 12 | เสียงข้างน้อย |
| 2545 | 2 / 61 |  |  | 1 | เสียงข้างน้อย |
แหล่งข้อมูล

พรรคประชากรไทย ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กพรรคประชากรไทย |
| --- | --- | --- |
| หัวหน้าพรรค |  สมัคร สุนทรเวช  สุมิตร สุนทรเวช  คณิศร สมมะลวน  |  |
| เลขาธิการพรรค |  สมรรค ศิริจันทร์  โกศล ไกรฤกษ์  ยิ่งพันธ์ มนะสิการ  ชัยสิทธิ์ ภูวภิรมย์ขวัญ  วิเชียร อิศรานุวัตร  สมบูรณ์ เวสสุนทรเทพ  ณัฐสรรพัชญ มหาสารินันทน์  สิทธินันท์ อารยะวีรสิทธิ์  กิตติพันธ์ นันทมาสุก  เรืองชัย กลางขุนทด  ภคมน แสงใหญ่  อนุวัฒน์ ขวัญเมือง  จรรย์จิรา วุฒิมนัสธำรงค์  |  |
| ผู้นำเลือกตั้ง |  สมัคร สุนทรเวช  สุมิตร สุนทรเวช  |  |
| ด ค กพรรคการเมืองไทย |
| --- | --- |
พรรคในสภาผู้แทนราษฎรไทย  (สมัยล่าสุด, พ.ศ. 2566–ปัจจุบัน):  พรรคประชาชน (143)  พรรคเพื่อไทย (142)  พรรคภูมิใจไทย (71)  พรรครวมไทยสร้างชาติ (36)  พรรคประชาธิปัตย์ (25)  พรรคกล้าธรรม (24)  พรรคพลังประชารัฐ (20)  พรรคชาติไทยพัฒนา (10)  พรรคประชาชาติ (9)  พรรคไทยสร้างไทย (6)  พรรคชาติพัฒนา (3)  พรรคไทรวมพลัง (2)  พรรคประชาธิปไตยใหม่ (1)  พรรคเป็นธรรม (1)  พรรคเสรีรวมไทย (1)  พรรคไทยก้าวหน้า (1) 
พรรคที่เคยเป็นแกนนำรัฐบาล:  คณะราษฎร  พรรคสหชีพ  พรรคแนวรัฐธรรมนูญ  พรรคประชาธิปัตย์  พรรคธรรมาธิปัตย์ (พ.ศ. 2498)  พรรคเสรีมนังคศิลา  พรรคชาติสังคม  พรรคสหประชาไทย  พรรคกิจสังคม  พรรคชาติไทย  พรรคสามัคคีธรรม  พรรคความหวังใหม่  พรรคไทยรักไทย  พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)  พรรคเพื่อไทย  พรรคพลังประชารัฐ 
พรรคที่เคยมีสมาชิก ในสภาผู้แทนราษฎร:  กล้าธรรม  ก้าวหน้า (พ.ศ. 2488)  ก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)  ก้าวไกล  กิจประชาคม  กิจประชาธิปไตย (พ.ศ. 2522)  กิจสังคม  เกษตรกร (พ.ศ. 2517)  เกษตรสังคม  ขบวนการไฮด์ปาร์ค  ครูไทยเพื่อประชาชน  ความหวังใหม่  ชาติไทย  ชาติไทยพัฒนา  ชาตินิยม  ชาติประชาชน (พ.ศ. 2522)  ชาติประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525)  ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)  ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2550)  ชาติสังคม  ถิ่นไทย  ท้องที่ไทย  ไท (พ.ศ. 2517)  ไท (พ.ศ. 2539)  ไทรวมพลัง  ไทรักธรรม  ไทสังคม  ไทยก้าวหน้า (พ.ศ. 2565)  ไทยรักไทย  ไทยสร้างไทย  ไทยศรีวิไลย์  ธรรมสังคม  ธรรมาธิปไตย  ธรรมาธิปัตย์ (พ.ศ. 2498)  นำไทย  แนวประชาธิปไตย  แนวรัฐธรรมนูญ  แนวร่วมสังคมนิยม  ประชากรไทย  ประชาชน (พ.ศ. 2490)  ประชาชน (พ.ศ. 2531)  ประชาชน (พ.ศ. 2567)  ประชาชนปฏิรูป  ประชาชาติ (พ.ศ. 2561)  ประชาธรรม  ประชาธรรมไทย  ประชาธิปไตย  ประชาธิปไตยใหม่  ประชาธิปัตย์  ประชานิยม  ประชาภิวัฒน์ (พ.ศ. 2561)  ประชาราช  ประชาราษฎร์ (พ.ศ. 2501)  ประชาเสรี  เป็นธรรม  แผ่นดินไทย (พ.ศ. 2517)  พลังชล  พลังท้องถิ่นไท  พลังธรรม  พลังธรรมใหม่  พลังปวงชนไทย  พลังประชาชน (พ.ศ. 2517)  พลังประชาชน (พ.ศ. 2541)  พลังประชารัฐ  พลังสังคมประชาธิปไตย  พลังสังคมใหม่  พลังใหม่  พลเมืองไทย  พัฒนาจังหวัด  พิทักษ์ไทย  เพื่อชาติ  เพื่อชาติไทย  เพื่อไทย  เพื่อแผ่นดิน  ฟื้นฟูชาติไทย  ภูมิใจไทย  มวลชน  มหาชน  มาตุภูมิ  มัชฌิมาธิปไตย  รักประเทศไทย  รักษ์ผืนป่าประเทศไทย  รักษ์สันติ  รวมไทยสร้างชาติ  รวมแผ่นดิน  รวมพลัง  ราษฎร (พ.ศ. 2529)  แรงงาน  เศรษฐกิจใหม่  เศรษฐกร  สนับสนุนนโยบายเกรียงศักดิ์  สยามปฏิรูป  สยามใหม่  สหชีพ  สหประชาไทย  สหประชาธิปไตย  สหภูมิ  สังคมก้าวหน้า  สังคมชาตินิยม  สังคมนิยมแห่งประเทศไทย  สังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525)  สันติชน  สัมมาชีพ-ช่วยชาวนา  สามัคคีธรรม  เสรีชน  เสรีธรรม (พ.ศ. 2522)  เสรีธรรม (พ.ศ. 2535)  เสรีนิยม (พ.ศ. 2525)  เสรีประชาธิปไตย  เสรีมนังคศิลา  เสรีรวมไทย  ใหม่  อธิปัตย์  อนาคตใหม่  อิสระ (พ.ศ. 2499)  อิสระ (พ.ศ. 2512)  เอกภาพ 
  สถานีย่อย:การเมือง  การเมืองไทย
ฟุตบอลทีมชาติเยเมน

ฟุตบอลทีมชาติเยเมน (อาหรับ: منتخب اليمن لكرة القدم) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศเยเมน ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลเยเมน ในอดีตช่วงที่ประเทศเยเมนแบ่งออกเป็นเยเมนเหนือและเยเมนใต้นั้น ได้มีทีมชาติเกิดขึ้นมาสองทีม และภายหลังจากการรวมประเทศในปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) ทีมชาติเยเมนเหนือได้เปลี่ยนมาเป็นทีมชาติเยเมน โดยถือได้ว่าสืบต่อทีมมา (เช่นเดียวกับทีมชาติเยอรมนีที่ถือว่าต่อจากเยอรมนีตะวันตก ภายหลังจากการรวมประเทศ) ทีมชาติเยเมนนั้นยังไม่มีผลงานร่วมเล่นในฟุตบอลโลก ในขณะที่รายการเอเชียนคัพเยเมนใต้เคยร่วมเล่นในปี 1976 และเข้าร่วมอีกครั้งในนามทีมชาติเยเมนในปี 2019
ผลงาน > ฟุตบอลโลก

1930-1982 - ไม่ได้ร่วมเล่น (เยเมนเหนือ)
1986-1990 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1994-2026 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก (เยเมน)
ผลงาน > เอเชียนคัพ

1956-1980 - ไม่ได้ร่วมเล่น (เยเมนเหนือ)
1984-1988 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1992 - ไม่ได้ร่วมเล่น (เยเมน)
1996-2007 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2019 - รอบแรก
2023 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
แหล่งข้อมูลอื่น

Yemen on FIFA (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาอาหรับ)
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียนคัพ
เอเชียตะวันตก (WAFF):  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  โอมาน 
เอเชียกลาง (CAFA):  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้ (SAFF):  เนปาล  บังกลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
เอเชียตะวันออก (EAFF):  กวม  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  จีน  จีนไทเป  ญี่ปุ่น  มองโกเลีย  มาเก๊า  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา1  ฮ่องกง 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (AFF):  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  ออสเตรเลีย  อินโดนีเซีย 
ทีมชาติที่ถูกยุบ:  มาลายา  เยเมนใต้  เวียดนามใต้  เวียดนามเหนือ 
ทีมชาติในอดีต:  อิสราเอล (ย้ายไปยูฟ่าในปี 1994)  คาซัคสถาน (ย้ายไปยูฟ่าในปี 2002)  นิวซีแลนด์ (ก่อตั้งโอเอฟซีในปี 1966) 
1 ไม่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในเอเชียนคัพ 2019 |
| --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ |  กาตาร์ |  |
| รองชนะเลิศ |  ญี่ปุ่น |  |
| รอบรองชนะเลิศ |   อิหร่าน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  |  |
| รอบก่อนรองชนะเลิศ |   ออสเตรเลีย   จีน   เกาหลีใต้   เวียดนาม  |  |
| รอบ 16 ทีมสุดท้าย |   บาห์เรน   อิรัก   จอร์แดน   คีร์กีซสถาน   โอมาน   ซาอุดีอาระเบีย   ไทย   อุซเบกิสถาน  |  |
| รอบแบ่งกลุ่ม |   อินเดีย   ประเทศเลบานอน   เกาหลีเหนือ   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   ซีเรีย   เติร์กเมนิสถาน   เยเมน  |  |
บ็อบบี รู้ด

| Bobby Roode |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Robert Francis Roode Jr.
เกิด:  (1976-05-11) พฤษภาคม 11, 1976 (48 ปี) Peterborough, Ontario, Canada
คู่สมรส: Tracey Roode (สมรส 1995)
บุตร: 3
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Bobby Roode Bobby Rude Lee Awesome Robert Roode
ส่วนสูง: 6 ft 1 in (1.85 m)
น้ำหนัก: 235 lb (107 kg)
มาจาก: Toronto, Ontario, Canada
ฝึกหัดโดย: Scott D'Amore Shane Sewell Val Venis
เปิดตัว: June 19, 1998 
รีไทร์: February 22, 2024
แชมป์ TNA World Heavyweight Championship
แชมป์ TNA King of the Mountain Championship
แชมป์ TNA World Tag Team Championship
รอเบิร์ต แฟรนซิส รู้ด จูเนียร์ (Robert Francis Roode Jr.; เกิด 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1976) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดาที่รู้จักกันอย่างดีในนาม บ็อบบี รู้ด (Bobby Roode) เขาเป็นที่รู้จักกันดีในการปล้ำกับสมาคมโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง(TNA) มากว่า 12ปี ตั้งแต่ 2004 ถึง 2016 และได้เซ็นสัญญาปล้ำให้กับWWE
ประวัติในมวยปล้ำ > TNA

ใน TNA เขาเป็นแชมป์ World Heavyweight Championship 2 สมัย, แชมป์ King of the Mountain Championship 1 สมัย เขาได้แชมป์ TNA World Tag Team Championship 6 สมัย ร่วมกับ James Storm 5สมัย ในนาม Beer Money, Inc. และร่วมกับ Austin Aries 1สมัย และแชมป์ NWA World Tag Team Championship 2สมัย ร่วมกับ Eric Young ในนาม Team Canada รวมแล้ว Roode เป็นแชมป์ World Tag Team Championship ทั้งหมด 8 สมัยด้วยกัน เขากับ Storm ถือบันทึกเป็นครึ่งหนึ่งของการครองแชมป์ TNA World Tag Team Champions ได้ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ของบริษัท นอกจากนี้เขายังถือบันทึกครองแชมป์ TNA World Heavyweight Championship ที่ยาวที่สุดด้วยเวลา 256 วันในประวัติศาสตร์ของบริษัท เขาได้แชมป์มาทั้งหมด 11 เส้นในอาชีพกับ TNA และเป็นหนึ่งใน TNA ยุคแรกเริ่ม
ประวัติในมวยปล้ำ > WWE

วันที่ 1 เมษายน 2016 Roode ได้ปรากฏตัวบนหน้าจอโดยยืนอยู่ท่ามกลางคนดูในศึก NXT TakeOver: Dallas 8 มิถุนายนในศึก NXT TakeOver: The End Roode ปรากฏตัวที่หลังฉากในช่วงระหว่างการให้สัมภาษณ์กับผู้จัดการทั่วไปของ NXT William Regal และเขาได้เข้าไปในห้องของ Regal เพื่อคุยเรื่องเกี่ยวการเซ็นสัญญากับ WWE 11 มิถุนายน ในรายการ NXT ทัวร์นาเมนต์ ที่สหราชอาณาจักร ประเทศอังกฤษ Roode เปิดตัวอย่างเป็นทางการโดยชนะ Angelo Dawkins 28 กันยายน หลังจาก Tye Dillinger เพึ่งปล้ำเสร็จ Roode ได้ปรากฏตัวออกมาและได้ชักชวน Dillinger ให้เป็นคู่แท็กทีมของเขาเพื่อไปแข่ง Dusty Rhodes Tag Team Classic 12 ตุลาคม Roode และ Dillinger แพ้ให้กับ SAnitY (Alexander Wolfe และ Sawyer Fulton) ในรอบแรกหลังจากที่ Roode ที่ปล่อยให้ Dillinger สู้กับ SAnitY เพียงลำพังและเดินหนีออกไปในระหว่างการแข่งขัน และเขาได้หักหลัง Dillinger ในสัปดาห์ต่อมา และได้ท้าเจอกันในศึก NXT TakeOver: Toronto และก็เป็นรูดที่สามารถเอาชนะไปได้
ใน NXT (14 ธันวาคม 2016) ชนะ Oney Lorcan ในการผ่านเข้ารอบไปปล้ำสี่เส้าเพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์ NXTอันดับ 1 กับ Tye Dillinger, Andrade "Cien" Almas และRoderick Strong สัปดาห์ต่อมา Roode ได้เอาชนะ Dillinger, Almas และ Strong เพื่อไปชิงแชมป์กับ Shinsuke Nakamura ในศึก NXT TakeOver: San Antonio และก็สามารถคว้าแชม NXT มาได้จาก Shinsuke Nakamura ใน NXT (15 มีนาคม 2017) Roode ประสบความสำเร็จโดยการป้องกันแชมป์ไว้ได้กับ Kassius Ohno ในศึก NXT TakeOver: Orlando ก็สามารถป้องกันแชมจาก Nakamura ไปได้
ใน NXT (19 เมษายน 2017) Roode ได้ขึ้นมาพูดบทเวทีแต่ก็ถูกขัดจังหวะโดย Hideo Itami และก็มาจัดการรูดด้วยท่า GTS 20 พฤษภาคมในศึก NXT TakeOver: Chicago สามารถป้องกันแชมจาก Itami ไปได้ ใน NXT (7 มิถุนายน 2017) Roderick Strong ได้ประกาศขอท้าชิงกับ Roode และก็ได้ออกมาล้อเลียนสตรอง ทั้งสองได้มาเจอกันในสัปดาห์ต่อมาซึ่ง Roode ป้องกันแชมจากสตรองไปได้ จนในศึก NXT TakeOver: Brooklyn III ก็เสียแชมป์ให้ Drew McIntyre
วันที่ 22 สิงหาคม 2017 Roode ขึ้นค่ายหลักใน SmackDown และได้คว้าแชมป์ยูเอสที่ตำแหน่งว่างอยู่จากการชนะ Jinder Mahal ในทัวร์นาเมนต์รอบชิงวันที่ 16 มกราคม 2018 เป็นแชมป์แรกในค่ายหลัก ก่อนเสียแชมป์ให้ Randy Orton ในศึก Fastlane (2018) วันที่ 16 เมษายน Roode ได้ย้ายมา Raw จับคู่กับ Chad Gable ในการล่าแชมป์แท็กทีม Raw และสามารถคว้าแชมป์ได้จาก AOP ในเดือนเมษายน 2019 Roode ได้ถูกแยกกับ Gable ที่ไปอยู่ SmackDown ได้ครองแชมป์ 24/7 และแชมป์แท็กทีมร่วมกับ Dolph Ziggler
แชมป์และรางวัล

The Baltimore Sun
Tag Team of the Year (2009) – with James Storm
Border City Wrestling
BCW Can-Am Heavyweight Championship (1 time)
BCW Can-Am Tag Team Championship (1 time) – with Petey Williams
NWA Shockwave
NWA Cyberspace Heavyweight Championship (1 time)
NWA Shockwave Internet Championship (1 time)
Prime Time Wrestling
PTW Heavyweight Championship (2 times)
Pro Wrestling Illustrated
Tag Team of the Year (2008, 2011) with James Storm
Ranked No. 2 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2012
Real Action Wrestling
RAW Heavyweight Championship (4 times)
Total Nonstop Action Wrestling
NWA World Tag Team Championship (2 times) – with Eric Young
TNA King of the Mountain Championship (1 time)
TNA World Heavyweight Championship (2 times)
TNA World Tag Team Championship (6 times) – with James Storm (5) and Austin Aries (1)
Bound for Glory Series (2011)
Team 3D Invitational Tag Team Tournament (2009) – with James Storm
TNA Tag Team Championship Series (2010) – with James Storm
TNA Tournament of Champions (2013)
Twin Wrestling Entertainment
TWE Heavyweight Championship (1 time)
Universal Wrestling Alliance
UWA Heavyweight Championship (2 times)
UWA Tag Team Championship (1 time) – with Petey Williams
Wrestling Observer Newsletter
Worst Worked Match of the Year (2006) Reverse battle royal on Impact!
WWE
NXT Championship (1 time)
WWE United States Championship (1 time)
WWE 24/7 Championship (1 time)
WWE Raw Tag Team Championship (2 times) – with Chad Gable (1) and Dolph Ziggler (1)
WWE SmackDown Tag Team Championship (1 time) – with Dolph Ziggler
แหล่งข้อมูลอื่น

บ็อบบี รู้ด ที่ WWE.com
บ็อบบี รู้ด ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
บ็อบบี รู้ด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส