stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทศบาลนครภูเก็ต
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครภูเก็ต (2504–2533)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครภูเก็ต (2504–2533)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครภูเก็ต (2504–2533)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครภูเก็ต (2504–2533)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครภูเก็ต (2504–2533)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครภูเก็ต (2504–2533)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครภูเก็ต (2504–2533)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครภูเก็ต (2504–2533)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครภูเก็ต (2504–2533)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครภูเก็ต (2504–2533)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครภูเก็ต (2504–2533)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครภูเก็ต (2504–2533)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครภูเก็ต (2504–2533)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเทศบาลนครภูเก็ต (2504–2533)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 35.5 (95.9) | 36.2 (97.2) | 37.5 (99.5) | 36.8 (98.2) | 36.0 (96.8) | 35.0 (95) | 34.0 (93.2) | 34.5 (94.1) | 33.3 (91.9) | 33.9 (93) | 33.4 (92.1) | 33.5 (92.3) | 37.5 (99.5) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 31.8 (89.2) | 32.9 (91.2) | 33.5 (92.3) | 33.4 (92.1) | 32.0 (89.6) | 31.6 (88.9) | 31.2 (88.2) | 31.2 (88.2) | 30.7 (87.3) | 30.9 (87.6) | 31.0 (87.8) | 31.2 (88.2) | 31.8 (89.2) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 27.9 (82.2) | 28.7 (83.7) | 29.3 (84.7) | 29.5 (85.1) | 28.4 (83.1) | 28.3 (82.9) | 27.8 (82) | 27.9 (82.2) | 27.3 (81.1) | 27.4 (81.3) | 27.5 (81.5) | 27.6 (81.7) | 28.1 (82.6) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 23.3 (73.9) | 23.7 (74.7) | 24.3 (75.7) | 24.8 (76.6) | 24.5 (76.1) | 24.5 (76.1) | 24.2 (75.6) | 24.4 (75.9) | 23.9 (75) | 23.8 (74.8) | 23.8 (74.8) | 23.7 (74.7) | 24.1 (75.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 17.8 (64) | 17.1 (62.8) | 18.5 (65.3) | 21.1 (70) | 20.7 (69.3) | 20.5 (68.9) | 21.0 (69.8) | 20.7 (69.3) | 21.2 (70.2) | 21.0 (69.8) | 19.8 (67.6) | 17.2 (63) | 17.1 (62.8) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 29.8 (1.173) | 20.9 (0.823) | 49.1 (1.933) | 121.9 (4.799) | 319.4 (12.575) | 268.9 (10.587) | 290.5 (11.437) | 272.6 (10.732) | 399.0 (15.709) | 309.6 (12.189) | 175.7 (6.917) | 59.4 (2.339) | 2,316.8 (91.213) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 4 | 3 | 5 | 11 | 21 | 19 | 19 | 19 | 23 | 22 | 16 | 8 | 170 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 286.2 | 271.5 | 282.3 | 247.9 | 188.5 | 139.5 | 172.6 | 174.1 | 143.2 | 179.8 | 197.1 | 244.3 | 2,527.0 |
แหล่งที่มา 1: Thai Meteorological Department, Hong Kong Observatory 
แหล่งที่มา 2: NOAA (sun, extremes)
ประชากร

จำนวนประชากรและบ้านเรือนในเขตเทศบาลนครภูเก็ต มีบ้านทั้งหมดในเขตพื้นที่รับผิดชอบ 23,394 หลังคาเรือน มีประชากรทั้งหมด 75,536 คน (รวมทั้งบุคคลที่ไม่ได้สัญชาติไทยด้วย) แบ่งเป็น ชาย 34,760 คน  หญิง 40,776 คน ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 6,294 คน/ตารางกิโลเมตร และอัตราการเพิ่มขึ้นของประชากร ตั้งแต่ปี 2546 - 2547 ร้อยละ 1.81
ประชากร > ลักษณะโดยทั่วไปของประชากร > ศาสนา

ประชาชนส่วนใหญ่ นับถือศาสนาพุทธ ร้อยละ 75 นับถือศาสนาอิสลาม ร้อยละ 20 นับถือศาสนาคริสต์ ร้อยละ 4 นอกนั้นนับถือศาสนาฮินดู และอื่น ๆ อีกร้อยละ 1
จำนวนสถาบันทางศาสนา มีดังนี้ คือ วัด จำนวน 6 แห่ง มัสยิด จำนวน 2 แห่ง และโบสถ์ จำนวน 3 แห่ง
ประชากร > การศึกษา

เทศบาลนครภูเก็ต มีศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก จำนวน 4 ศูนย์
โรงเรียนสังกัดเทศบาลนครภูเก็ต ทั้ง 7 โรงเรียน
ประชากร > การสาธารณสุข

เทศบาลนครภูเก็ต มีโรงพยาบาลเอกชน จำนวน 1 แห่ง คือ โรงพยาบาลกรุงเทพภูเก็ต มีโรงพยาบาลของรัฐ จำนวน 2 แห่ง คือ โรงพยาบาลวชิระภูเก็ต โรงพยาบาล องค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต และมีศูนย์บริการสาธารณสุข ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลนครภูเก็ตอีก 3 ศูนย์ คือ
ประชากร > ชุมชนในเขตเทศบาลนครภูเก็ต

ปัจจุบันชุมชนย่อยในเขตเทศบาลนครภูเก็ต มีทั้งหมด 22 ชุมชน ดังนี้
ชุมชนหลังหอประชุมเทศบาลนครภูเก็ต
ชุมชนหลังศาลากลางจังหวัดภูเก็ต
ชุมชนโกมารภัจจ์
ชุมชน 131
ชุมชน 40 ห้อง
ชุมชนต้นโพธิ์
ชุมชนกอไผ่
ชุมชนแสนสุข
ชุมชนร่วมน้ำใจ
ชุมชนสะพานร่วม 1
ชุมชนสะพานร่วม 2
ชุมชนถนนหลวงพ่อ
ชุมชนสุทัศน์ ซอย 2
ชุมชนขุมน้ำนรหัช
ชุมชนอ่าวเกใน
ชุมชนสามัคคีสามกอง
ชุมชนซีเต็กข่า
ซี่เต็กค้า 1
ซี่เต็กค้า 2
ซี่เต็กค้า 3
ซี่เต็กค้า
ชุมชนย่ายเมืองเก่าภูเก็ตธนาคารชาร์เตอร์
ชุมชนย่านเมืองเก่าจังหวัดภูเก็ต
ชุมชนซอยผาสุข
ชุนชนเจ้าฟ้า
ชุมชนซอยร่วมใจสามัคคี [ฮับเอก-ตลิ่งชั่น]
ชุมชนบ้านช้านจุ๊ยตุ่ย
ชุมชนหล่อโรงพัฒนา
ชุมชนหลังโรงเรียนปลูกปัญญา
ชุมชนปะเหลี่ยม
ชุมชนพูนพล
ชุมชนซินหล่อ
ชุมชนหัสนานิเวศน์
การคมนาคม

ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต
ถนนไปยังเมืองและจังหวัดอื่น ๆ
ย่านเมืองเก่าภูเก็ต

สถาปัตยกรรมในย่านการค้าเมืองเก่าภูเก็ต บนถนนถลาง ถนนดีบุก ถนนกระบี่ ถนนพังงา ถนนเยาราช และซอยรมณีย์ รวมทั้งถนนใกล้เคียง เริ่มมีการพัฒนาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 ซึ่งเป็นช่วงของการล่าอาณานิคมของประเทศตะวันตก และการค้าแร่ดีบุกเฟื่องฟู ในยุคนั้นภูเก็ตเป็นเมืองที่มีชาวต่างชาติ ทั้งจีน อินเดีย อาหรับ มลาย และยุโรป เข้ามาทำการค้าและอาศัยอยู่ เช่นเดียวกับเมืองท่าอื่น ๆ ในแหลมมลายู เช่น ปีนัง มะละกา และสิงคโปร์ การก่อสร้างและออกแบบอาคาร จึงได้รับอิทธิพลจากนานาชาติไปด้วย
ลักษณะของสถาปัตยกรรมที่มีคุณค่าในเมืองภูเก็ต อาจแบ่งได้ 3 ยุค คือ ยุคแรกประมาณช่วง พ.ศ. 2411-2443 เป็นช่วงของการเริ่มพัฒนาเมือง ยุคที่สอง พ.ศ. 2444-2475 เป็นช่วงของการผสมผสานรูปแบบสถาปัตยกรรมเอเชียกับยุโรป และยุคที่สาม ยุคนี้ได้กลายเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่มีเอกลักษณ์ของเมืองภูเก็ตซึ่งชาวภูเก็ตทุกคนภาคภูมิใจ และตั้งใจจะรักษาให้คงอยู่สืบไป
ตึกแถวแบบจีน-โปรตุเกสในภูเก็ต ตลอดช่วงถนนเยาวราช
ตึกแถวแบบจีน-โปรตุเกสในภูเก็ต ตลอดช่วงถนนเยาวราช
พิพิธภัณฑ์ภูเก็ตไทยหัว
ประเพณี

ประเพณีท้องถิ่นที่สำคัญ ได้แก่ ประเพณีกินผัก ประเพณีผ้อต่อ และประเพณีไหว้เทวดาที่มีประวัติมายาวนาน
งานประเพณีกินผัก ตรงกับวันขึ้น 1 - 9 ค่ำ เดือน 9 ของจีน ซึ่งอยู่ในช่วงเดือนกันยายน ตุลาคม ของทุกปี งานเทศกาลกินผักเป็นงานประเพณี ซึ่งชาวจีนที่เข้ามาอาศัยในภูเก็ตยึดถือปฏิบัติมาช้านาน ตั้งแต่ พ.ศ. 2368 จนถึงทุกวันนี้ เพื่อเป็นการถือศีลปฏิบัติธรรม ชำระร่างกายและจิตใจให้บริสุทธิ์ และในช่วงเทศกาล 9 วัน 9 คืนนี้ จะมีพิธีกรรมต่างๆ มากมาย อาทิ พิธีอัญเชิญพระ พิธีลุยไฟ พิธีสะเดาะเคราะห์ พิธีส่งพระ เป็นต้น งานเทศกาลนี้นับเป็นงานที่ได้รับความสนใจและเลื่อมใสศรัทธา ทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศมากที่สุดงานหนึ่ง จนในปัจจุบันงานประเพณีกินผัก นับเป็นส่วนหนึ่งของการส่งเสริมการท่องเที่ยว เพราะจะมีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศเข้ามาท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นทุกปี
งานผ้อต่อ เป็นประเพณีของชาวภูเก็ตที่มีเชื้อสายจีน โดยในช่วงเดือน 7 ของจีน หรือเดือน 9 ของไทย จะมีพิธีไหว้บรรพบุรุษด้วยเครื่องเซ่นต่างๆ และมีขนมชนิดหนึ่งทำด้วยแป้ง เป็นรูปเต่าขนาดใหญ่บ้างเล็กบ้าง ทาสีแดง ซึ่งคนจีนเชื่อว่าเต่าเป็นสัตว์ที่มีอายุยืน ดังนั้นการไหว้ด้วยขนมรูปเต่าจึงเป็นการต่ออายุให้ตนเองและถือเป็นกุศลที่ยิ่งใหญ่
ประเพณีไหว้เทวดา (ป้ายที้ก้ง) เป็นการบูชาเทพเจ้าบนสวรรค์ เพื่อให้เทวดาปกป้องคุ้มครองมนุษย์ให้อยู่เย็นเป็นสุข มักจัดขึ้นในช่วงวันตรุษจีน หรือในวันขึ้น 9 ค่ำ เดือน 1 เป็นอีกประเพณีที่ชาวไทยเชื้อสายจีนในภูเก็ตยึดมั่นปฏิบัติตลอดมา
เมืองพี่น้องและเมืองแฝด

เทศบาลนครภูเก็ตเป็นเมืองแฝด กับ:
| ที่ | เมืองพี่น้อง | ประเทศ |
| --- | --- | --- |
| 1 | เปกันบารู |  อินโดนีเซีย |
| 2 | นิส |  ฝรั่งเศส |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลนครภูเก็ต เก็บถาวร 2009-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์จังหวัดภูเก็ต เก็บถาวร 2013-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดภูเก็ต |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร | ภูเก็ต |  |
| เทศบาลเมือง |  กะทู้  ป่าตอง  |  |
| เทศบาลตำบล |  กะรน  ฉลอง  เชิงทะเล  เทพกระษัตรี  ป่าคลอก  รัษฎา  ราไวย์  วิชิต  ศรีสุนทร  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กมลา  เกาะแก้ว  เชิงทะเล  เทพกระษัตรี  ไม้ขาว  สาคู  |  |
| ด ค กเทศบาลนครและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษในประเทศไทย |
| --- | --- |
เทศบาลนคร:  เกาะสมุย  ขอนแก่น  เจ้าพระยาสุรศักดิ์  เชียงราย  เชียงใหม่  ตรัง  นครปฐม  นครราชสีมา  นครศรีธรรมราช  นครสวรรค์  นนทบุรี  บางบัวทอง  บุรีรัมย์  ปากเกร็ด  พิษณุโลก  พระนครศรีอยุธยา  ภูเก็ต  แม่สอด  ยะลา  ระยอง  รังสิต  ลำปาง  สกลนคร  สงขลา  สมุทรปราการ  สมุทรสาคร  สุราษฎร์ธานี  หาดใหญ่  แหลมฉบัง  อุดรธานี  อุบลราชธานี  อ้อมน้อย 
อปท. รูปแบบพิเศษ:  กรุงเทพมหานคร  เมืองพัทยา 
ซอยรมณีย์ หรือ คนภูเก็ตเรียกในภาษาจีนฮกเกี้ยนว่า ฮั่งอาหลาย (巷仔內)
โครงการประชาร่วมใจ ประหยัดไฟฟ้า

โครงการประชาร่วมใจ ประหยัดไฟฟ้า หรืออาจเป็นที่รู้จักในชื่อ โครงการฉลากประหยัดไฟเบอร์ 5 เป็นโครงการของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) มีจุดประสงค์หลักในการรณรงค์ให้ประชาชนใช้ไฟฟ้าอย่างประหยัดและมีประสิทธิภาพ ได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2534 และเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2536
ประวัติ

จากการเพิ่มจำนวนประชากร การขยายตัวทางสังคมและเศรษฐกิจ ทำให้การใช้ไฟฟ้าในสังคมไทยเพิ่มขึ้น จึงทำให้กฟผ. จำเป็นต้องเพิ่มการผลิตไฟฟ้า ทำให้ต้องมีการซื้อวัตถุดิบเพิ่มขึ้น ต้องใช้เงินลงทุนเพิ่มขึ้น ส่งผลต่อเสถียรภาพทางเศรษฐกิจของประเทศไทย และนอกจากนี้ การผลิตไฟฟ้าในประเทศไทย ยังอาศัยการเผาเชื้อเพลิงเป็นหลัก จึงเป็นสาเหตุส่วนหนึ่งของปรากฏการณ์โลกร้อน ซึ่งเมื่อพิจารณาดูแล้ว การใช้ไฟฟ้าของคนไทยยังไม่คุ้มค่าเท่าที่ควร ไฟฟ้าที่เสียเปล่ายังมีมาก สามารถรณรงค์เพื่อลดการสูญเสียไฟฟ้าโดยไม่จำเป็นได้ จึงมีความคิดที่จะตั้งโครงการเพื่อการประหยัดไฟฟ้าขึ้นมา และหลังจากได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรี ก็ได้ดำเนินโครงการดังกล่าวมาโดยตลอดจนถึงปัจจุบัน
วัตถุประสงค์

เพื่อรณรงค์ให้ผู้ผลิต/ผู้นำเข้า ผลิตและนำเข้าอุปกรณ์ไฟฟ้าที่มีประสิทธิภาพสูงและมีราคาที่เหมาะสม
จูงใจและเสริมสร้างทัศนคติการประหยัดไฟฟ้าแก่ประชาชน โดยให้ความรู้และสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับการใช้พลังงานไฟฟ้าที่ถูกวิธีและมีประสิทธิภาพ
เสนอทางเลือกของผู้บริโภคในการตัดสินใจเลือกซื้อผลิตภัณฑ์ที่มีประสิทธิภาพสูง
สนับสนุนและแสวงหาเทคโนโลยีการประหยัดไฟฟ้า รวมทั้งการบริหารการใช้ไฟฟ้าเพื่อนำพลังงานไฟฟ้ามาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อผู้บริโภคและประเทศชาติโดยรวม
การดำเนินการ

กฟผ. มุ่งเน้นการจูงใจ โดยการสร้างการรับรู้ และความเข้าใจที่ถูกต้องในการใช้พลังงานไฟฟ้า โดยเลือกใช้กลยุทธ์ที่ชื่อว่า 3อ. ได้แก่
อ. อุปกรณ์ประหยัดไฟฟ้า มุ่งเน้นการรณรงค์ในภาคที่อยู่อาศัย ซึ่งมีสัดส่วนการใช้ไฟฟ้าร้อยละ 25 ของการใช้ไฟฟ้าทั้งประเทศ หากภาคที่อยู่อาศัยได้เลือกเปลี่ยนอุปกรณ์เป็นอุปกรณ์ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น จะสามารถใช้ไฟฟ้าได้อย่างคุ้มค่า และช่วยลดการสูญเสียไฟฟ้าที่เคยเสียไปกับอุปกรณ์ตัวเก่าที่ประสิทธิภาพต่ำ
อ. อาคารและโรงงานประหยัดไฟฟ้า มุ่งเน้นการรณรงค์ในภาคธุรกิจและภาคอุตสาหกรรม ซึ่งมีสัดส่วนการใช้ไฟฟ้าร้อยละ 75 ดังนั้น หากภาคธุรกิจและภาคอุตสาหกรรม มีการบริหารการใช้ไฟฟ้าที่ถูกต้อง มีการปรับปรุงเพิ่มประสิทธิภาพการลดความร้อนที่เข้าตัวอาคาร ปรับปรุงระบบปรับอากาศ ปรับปรุงระบบแสงสว่าง และจัดอบรมพนักงานให้ใช้พลังงานอย่างถูกต้อง จะช่วยลดการใช้ไฟฟ้าได้อย่างมาก
อ. อุปนิสัยประหยัดไฟฟ้า มุ่งเน้นการรณรงค์กับเยาวชน และประชาชนทั่วไป เพราะทัศนคติ ความรู้ในเรื่องพลังงานของผู้ใช้เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด
ฉลากประหยัดไฟเบอร์ 5

บทความหลัก: ฉลากประหยัดไฟ
ฉลากประหยัดไฟฟ้าเบอร์ 5 เป็นส่วนหนึ่งของโครงการประชาร่วมใจ ประหยัดไฟฟ้า แต่มีภาพรวมที่เป็นที่รู้จักของประชาชนมากที่สุด โดยหากเปรียบเทียบผลิตภัณฑ์สองรุ่น รุ่นหนึ่งได้มาตรฐานเบอร์ 5 อีกรุ่นไม่ได้มาตรฐานเบอร์ 5 หากเปรียบเทียบว่าทั้งสองรุ่นใช้ไฟฟ้าเท่ากัน ผลิตภัณฑ์ที่ได้ฉลากเบอร์ 5 จะสามารถให้สิ่งที่ผู้บริโภคต้องการได้มากกว่าผลิตภัณฑ์ที่ไม่ได้มาตรฐานเบอร์ 5 และถ้าหากเปรียบเทียบว่าผลิตภัณฑ์สองรุ่นที่ให้สิ่งที่ผู้บริโภคต้องการได้เท่ากัน ผลิตภัณฑ์ที่ได้มาตรฐานเบอร์ 5 จะใช้ไฟฟ้าน้อยกว่าผลิตภัณฑ์ที่ไม่ได้มาตรฐาน ในปัจจุบัน มีผลิตภัณฑ์ที่ กฟผ. ดำเนินการด้านฉลากกับผลิตภัณฑ์ต่างๆ จำนวน 12 ชนิด ได้แก่
ฉลากประหยัดไฟเบอร์ 5 > ตู้เย็น

ฉลากเบอร์ 5 ของตู้เย็น มีการดำเนินการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2537 การคำนวณค่าประสิทธิภาพของตู้เย็นออกมาเปรียบเทียบเป็นตัวเลข จะต้องใช้ตัวเลข 2 ค่า คือ ปริมาตรปรับเทียบของตู้เย็น(AV) และปริมาณพลังงานที่ใช้ใน 1 ปี(EC) โดยใช้สูตรการคำนวณคือ
AV =[Vf X {(32-Tf)/(32-Tr)}]+Vr (ค่า AV จะไม่แสดงบนฉลากเบอร์ 5 จะต้องคำนวณเอง หรือสอบถามไปที่ฐานข้อมูลของแต่ละบริษัท) โดยที่
Vf = ปริมาตรช่องแช่แข็ง (หรือที่มักเรียกกันว่า ช่องฟรีซ) มีหน่วยเป็นลิตร
Vr = ปริมาตรช่องแช่เย็น มีหน่วยเป็นลิตร
Tf = อุณหภูมิของช่องแช่แข็ง มีหน่วยเป็นองศาเซลเซียส (ตู้เย็นส่วนใหญ่มีค่านี้เป็น -18)
Tr = อุณหภูมิของช่องแช่เย็น มีหน่วยเป็นองศาเซลเซียส (ตู้เย็นส่วนใหญ่มีค่านี้เป็น 3)
EC = ปริมาณพลังงานไฟฟ้าที่ใช้หากใช้งานต่อเนื่อง 1 ปี มีหน่วยเป็นกิโลวัตต์ชั่วโมง ({วัตต์ X ชั่วโมง}/1000 เป็นค่าที่ใช้ในการคิดค่าไฟฟ้า และแสดงอยู่ในบรรทัดขาวของฉลากเบอร์ 5)
ในช่วงแรกที่มีโครงการเบอร์ 5 ของตู้เย็น (พ.ศ. 2537) มีตู้เย็นไม่กี่รุ่นเท่านั้นที่ได้มาตรฐานเบอร์ 5 โดยที่ตู้เย็นที่ซื้อขายกันทั่วไปจะสิ้นเปลืองไฟฟ้าเป็น 2 เท่าของตู้เย็นที่ได้มาตรฐาน(หากมี AV เท่ากัน) แต่ด้วยการประชาสัมพันธ์ของกฟผ. ทำให้ประชาชนหันไปซื้อเฉพาะตู้เย็นที่ได้มาตรฐานเบอร์ 5 จึงเกิดการแข่งขันของแต่ละบริษัทเพื่อให้ตู้เย็นของตนประหยัดไฟฟ้าเข้าเกณฑ์เบอร์ 5 ให้มากที่สุด ภายใน 1 ปีหลังการออกเกณฑ์เบอร์ 5 (พ.ศ. 2538) ตู้เย็นที่ไม่ได้มาตรฐานเบอร์5 จากที่เคยครองพื้นที่ได้กว่า 90% ก็แทบจะไม่เหลือในท้องตลาดอีกต่อไป (ตู้เย็นที่ผลิตในปี พ.ศ. 2553 ประหยัดไฟฟ้ากว่าตู้เย็นใน พ.ศ. 2538 ประมาณ 30% แต่ตู้เย็นที่ผลิตในปี พ.ศ. 2538 ประหยัดไฟฟ้ากว่าตู้เย็นใน พ.ศ. 2537 ประมาณ 50%)
หลังจากการพัฒนาการแบบก้าวกระโดดของประสิทธิภาพตู้เย็นใน พ.ศ. 2537 กฟผ. ได้เคยมีการปรับเกณฑ์ประสิทธิภาพอย่างต่อเนื่องเพื่อให้เกิดการพัฒนาคุณภาพของตู้เย็นอย่างไม่หยุดยั้ง โดยในอดีตเคยมีการปรับเกณฑ์ครั้งใหญ่มาแล้ว 2 ครั้ง คือในปี พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2549 โดยเกณฑ์เบอร์ 5 ของตู้เย็นในปัจจุบันเป็นดังนี้
| ประเภทของตู้เย็น | ค่า AV | ค่า EC ที่ได้มาตรฐานเบอร์ 5 |
| --- | --- | --- |
| ตู้เย็น 1 ประตู | น้อยกว่า 100 ลิตร | น้อยกว่าหรือเท่ากับ 0.68AV+255 |
| ตู้เย็น 1 ประตู | 100 ลิตรขึ้นไป | น้อยกว่าหรือเท่ากับ 0.39AV+145 |
| ตู้เย็น 2 ประตูขึ้นไป | น้อยกว่า 450 ลิตร | น้อยกว่าหรือเท่ากับ 0.39AV+388 |
| ตู้เย็น 2 ประตูขึ้นไป | 450 ลิตรขึ้นไป | น้อยกว่าหรือเท่ากับ 0.68AV+388 |

นอกจากนี้ กฟผ. ได้แจ้งว่าใน พ.ศ. 2555 จะมีการปรับเกณฑ์มาตรฐานประสิทธิภาพตู้เย็นเบอร์ 5 ครั้งใหญ่ครั้งที่ 3 โดยเกณฑ์ใหม่ที่จะปรับใช้เป็นดังนี้
| ประเภทของตู้เย็น | ค่า AV | ค่า EC ที่ได้มาตรฐานเบอร์ 5 |
| --- | --- | --- |
| ตู้เย็น 1 ประตู | น้อยกว่า 100 ลิตร | น้อยกว่าหรือเท่ากับ 0.62AV+233 |
| ตู้เย็น 1 ประตู | 100 ลิตรขึ้นไป | น้อยกว่าหรือเท่ากับ 0.36AV+133 |
| ตู้เย็น 2 ประตู ขึ้นไป | น้อยกว่า 450 ลิตร | น้อยกว่าหรือเท่ากับ 0.36AV+354 |
| ตู้เย็น 2 ประตู ขึ้นไป | 450 ลิตรขึ้นไป | น้อยกว่าหรือเท่ากับ 0.62AV+354 |
ฉลากประหยัดไฟเบอร์ 5 > เครื่องปรับอากาศ

ฉลากเบอร์ 5 ของเครื่องปรับอากาศ ดำเนินการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2538 โดยการคำนวณค่าประสิทธิภาพของเครื่องปรับอากาศต้องรู้ตัวเลข 2 ค่า คือ อัตราการทำความเย็น (มีหน่วยเป็น บีทียูต่อชั่วโมง หรือมักเรียกกันย่อๆว่า บีทียู) และ กำลังไฟฟ้าที่ใช้ (มีหน่วยเป็นวัตต์)
ค่าประสิทธิภาพของเครื่องปรับอากาศ คำนวณโดย อัตราการทำความเย็น หาร กำลังไฟฟ้าที่ใช้ เช่น เครื่องปรับอากาศขนาด 11,600 บีทียู เครื่องหนึ่ง ใช้กำลังไฟฟ้า 1,000 วัตต์ จะมีค่าประสิทธิภาพเท่ากับ 11,600 / 1,000 = 11.6 เป็นต้น
ค่าประสิทธิภาพที่จะได้มาตรฐานเบอร์ 5 ในช่วงแรกอยู่ที่ 10.6 ขึ้นไป แต่ในปี พ.ศ. 2549 ได้มีการปรับเกณฑ์ดังกล่าวเป็น 11.0 ขึ้นไป และสำหรับเครื่องปรับอากาศที่มีขนาดไม่เกิน 27,296 บีทียู ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 จะปรับเกณฑ์ขึ้นอีกเป็น 11.6 ขึ้นไป
นอกจากนี้ กฟผ. ยังได้แนะนำว่า การเลือกขนาดเครื่องปรับอากาศ ควรเลือกให้มีขนาดเหมาะสมกับห้องและการใช้งาน ดังนี้
| ขนาดห้อง (ตารางเมตร) | ขนาดที่ควรใช้ (ห้องนอน)> แดดส่องน้อย (BTU/hr) | ขนาดที่ควรใช้ (ห้องนอน)> แดดส่องมาก (BTU/hr) | ขนาดที่ควรใช้ (ห้องทำงาน/ห้องรับแขก)> แดดส่องน้อย (BTU/hr) | ขนาดที่ควรใช้ (ห้องทำงาน/ห้องรับแขก)> แดดส่องมาก (BTU/hr) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 9 - 12 | 7,000 | 8,000 | 8,000 | 9,000 |
| 13 - 14 | 8,000 | 9,000 | 9,000 | 11,000 |
| 15 - 17 | 9,500 | 11,000 | 11,000 | 13,500 |
| 18 - 20 | 12,000 | 13,500 | 13,500 | 16,500 |
| 21 - 24 | 15,000 | 16,500 | 16,500 | 20,000 |
| 25 - 33 | 18,000 | 20,000 | 20,000 | 26,500 |
| 34 - 44 | 24,000 | 26,500 | 26,500 | 30,000 |
ฉลากประหยัดไฟเบอร์ 5 > หลอดตะเกียบ

โครงการรณรงค์เลิกหลอดไส้ ใช้หลอดตะเกียบ เริ่มดำเนินโครงการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2539 โดยที่การคิดค่าประสิทธิภาพของหลอดไฟฟ้า จะต้องทราบตัวเลข 2 ค่า คือ ปริมาณแสงสว่างของหลอดไฟ (มีหน่วยเป็น ลูเมน หลอดไฟที่ผู้ผลิตมีคุณธรรมจะระบุค่าดังกล่าวอย่างถูกต้องไว้ด้านข้าง หรือฝา หรือฝาก้นกล่อง) และกำลังไฟฟ้าที่ใช้ (วัตต์) การคิดค่าประสิทธิภาพของหลอดไฟฟ้า ให้นำปริมาณแสงที่หลอดไฟให้ (ลูเมน) มาหารด้วยกำลังไฟ (วัตต์) จะได้ค่าประสิทธิภาพของหลอดไฟฟ้า(หน่วยเป็นลูเมน/วัตต์)
หลอดไฟฟ้าแบบตะเกียบ ที่จะผ่านเกณฑ์มาตรฐานเบอร์ 5 ต้องมีประสิทธิภาพไม่ต่ำกว่าตารางต่อไปนี้
| กำลังไฟ (วัตต์) | สีของแสงที่หลอดไฟให้อุณหภูมิสีไม่เกิน 4,400 K (หลอดสีเหลือง วอร์มไวท์) | สีของแสงที่หลอดไฟให้มีอุณหภูมิสีสูงกว่า 4,400 K (หลอดสีขาว เดย์ไลท์) |
| --- | --- | --- |
| 5 - 8 | 50 | 45 |
| 9 - 14 | 55 | 50 |
| 15 - 20 | 60 | 55 |
21 - 24: 60
| 25 - 60 | 65 | 60 |

หลอดตะเกียบ อาจมีบางรุ่นที่ไม่ผ่านมาตรฐานเบอร์ 5 แม้แต่ยี่ห้อที่มีชื่อเสียงยังมีบางรุ่นที่ไม่ได้มาตรฐานเบอร์ 5 ดังนั้น ผู้บริโภคควรดูรายละเอียดข้างกล่องก่อนตัดสินใจซื้อ เพื่อให้ได้หลอดไฟที่มีประสิทธิภาพสูงสุด แต่หลอดตะเกียบทุกรุ่น มีประสิทธิภาพสูงกว่าหลอดไส้เสมอ
ในการรณรงค์เป็นเวลากว่า 10 ปี ยังไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เนื่องจากชาวบ้านรากหญ้าจำนวนมากยังขาดความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับหลอดไส้ โดยซื้อหลอดไส้เพราะเห็นว่าราคาถูก (ประมาณ 10 บาท) เมื่อเทียบกับหลอดตะเกียบ (ประมาณ 100 - 200 บาท) โดยลืมคำนึงไปว่า
หลอดไส้มีอายุการใช้งาน 1,000 ชั่วโมง ในขณะที่หลอดตะเกียบมีอายุการใช้งาน 6,000 ชั่วโมง ดังนั้น หากเปิดใช้งานวันละ 5 ชั่วโมง ในเวลา 3 ปี หากใช้หลอดไส้จะต้องเปลี่ยนใหมเพราะหลอดขาดถึง 5 ครั้ง (สิ้นสุดปีที่ 3 กำลังใช้หลอดที่ 6) ในขณะที่ถ้าใช้หลอดตะเกียบ จะยังไม่ต้องเปลี่ยนใหม่เลย (สิ้นสุดปีที่ 3 หลอดแรกยังไม่พัง)
เมื่อต้องการแสงสว่างเท่าเดิม เมื่อใช้หลอดตะเกียบจะใช้ไฟฟ้าลดลงถึง 4 เท่า โดยการเลือกซื้อหลอดตะเกียบแทนหลอดไส้ ควรใช้ตามตารางดังกล่าว
| หลอดไส้ (วัตต์) | หลอดจะเกียบที่ให้แสงสว่างใกล้เคียง (วัตต์) |
| --- | --- |
25: 5
40: 7 - 9
60: 11 - 13
75: 15
100: 20
125: 23

หากเปรียบเทียบหลอดไส้และหลอดตะเกียบแล้ว หากเปิดใช้งานวันละ 5 ชั่วโมง ค่าใช้จ่ายรวมระหว่างหลอดไส้และหลอดตะเกียบในช่วงเวลา 3 ปี(เวลาการใช้งานรวม 5,475 ชั่วโมง)จะเป็นดังนี้
| ค่าใช้จ่าย | หลอดไส้ 60 วัตต์ | หลอดตะเกียบ 13 วัตต์ ให้แสงเท่าหลอดไส้ |
| --- | --- | --- |
| ค่าหลอด | 60 บาท (สิ้นปีที่ 3 กำลังใช้หลอดที่ 6) | 150 บาท หลอดแรกยังไม่หมดอายุ |
| ค่าไฟฟ้า(คิดหน่วยละ 3.28 บาท) | 1077.48 บาท (หลอด 60 วัตต์) | 233.45 บาท (หลอดไฟ 13 วัตต์) |
| รวม | 1,137.48 บาท | 383.45 บาท |

ดังที่จะเห็นว่า หลอดตะเกียบ แม้จะมีราคาแพงกว่า แต่ก็สามารถประหยัดค่าไฟฟ้าได้มากกว่าหลอดตะเกียบถึง 5 เท่า และค่าใช้จ่ายรวมสุทธิราวหนึ่งในสามของหลอดไส้เท่านั้น แต่ด้วยความที่ชาวบ้านรากหญ้ายังขาดความเข้าใจในส่วนนี้ จึงยังซื้อหลอดไส้ที่ราคาถูกตามความเชื่อผิดๆ
ฉลากประหยัดไฟเบอร์ 5 > บัลลาสต์

โครงการบัลลาสต์นิรภัยเบอร์ 5 เริ่มดำเนินการครั้งแรกใน พ.ศ. 2541 เพราะบัลลาสต์เป็นอุปกรณ์คู่กับหลอดฟลูออเรสเซนต์ (ไม่ใช่หลอด คอมแพคฟลูออเรสเซนต์ หรือหลอดตะเกียบ แต่เป็นหลอดฟลูออเรสเซนต์ ที่เป็นหลอดยาวๆ ผอมๆ หรือหลอดที่เป็นวงกลมที่ใช้ตามบ้าน) เพราะหลอดฟลูออเรสเซนต์ต้องอาศัยบัลลาสต์ในการปรับกระแสไฟฟ้าให้เหมาะสมกับหลอด แต่ตัวบัลลาสต์ทั่วไปจะทำให้กระแสไฟฟ้าสูญเสียไปประมาณ 10 - 12 วัตต์ ในทุกขนาดของหลอดไฟ (เช่น หลอดตรง 18 วัตต์ ใช้ไฟฟ้าจริง 28-30 วัตต์, หลอดกลม 32 วัตต์ ใช้ไฟฟ้าจริง 42-44 วัตต์, หลอดตรง 36 วัตต์ ใช้ไฟฟ้าจริง 46-48 วัตต์) ดังนั้นจึงมีโครงการบัลลาสต์เบอร์ 5 โดยบัลลาสต์เบอร์ 5 จะต้องมีคุณสมบัติดังต่อไปนี้
| บัลลาสต์สำหรับหลอดไฟขนาด | สูญเสียไฟฟ้า | กระแส (แอมแปร์) |
| --- | --- | --- |
| 18 วัตต์ | ไม่เกิน 6 วัตต์ | ไม่น้อยกว่า 0.343 |
| 36 วัตต์ | ไม่เกิน 6 วัตต์ | ไม่น้อยกว่า 0.398 |

บัลลาสต์เบอร์ 5 จะช่วยลดการสูญเสียพลังงานไฟฟ้าได้ 4-6 วัตต์ และจากการที่สูญไฟฟ้าน้อยลง โดยที่ได้แสงสว่างเท่าเดิม หมายถึง การสูญเสียเป็นความร้อนออกมาน้อยลงด้วย บัลลาสต์อิเล็กทรอนิกส์มีอุณหภูมิขณะทำงานประมาณ 75 องศาเซลเซียส ในขณะที่บัลลาสต์ธรรมดามีอุณหภูมิขณะทำงาน 110 - 120 องศาเซลเซียส ช่วยลดความเสี่ยงต่อการเกิดอัคคีภัย และช่วยลดการทำงานของเครื่องปรับอากาศอีกด้วย แต่ตามฐานข้อมูลของกฟผ. แล้ว บัลลาสต์ที่ได้มาตรฐานดังกล่าวในปัจจุบันมีเพียง 10รุ่น จากผู้ผลิต 4 ราย เท่านั้น
ฉลากประหยัดไฟเบอร์ 5 > ข้าวกล้อง

โครงการข้าวกล้องเบอร์ 5 เริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2542 โดยก่อนหน้านี้ คนไทยนิยมบริโภคข้าวขาว ซึ่งต้องผ่านการขัดสีถึง 3 ครั้ง เป็นการสิ้นเปลืองพลังงานในการขัดสี และยังทำให้สารอาหารหลายชนิดหลุดออกไปด้วย ต่อมา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำรัสว่า ทรงต้องการให้คนไทยบริโภคข้าวกล้องเพื่อสุขภาพที่ดี จึงมีการตั้งโครงการข้าวกล้องเบอร์ 5 ขึ้น โดยเกณฑ์มาตรฐานของข้าวกล้องเบอร์ 5 เป็นดังนี้
| ชนิดข้าวกล้อง> ชนิดข้าวกล้อง.ชนิดข้าวกล้อง | พื้นข้าว (ร้อยละ)> เมล็ดยาว.ชั้น 1 (เกิน 7มม.) ไม่ต่ำกว่า | พื้นข้าว (ร้อยละ)> เมล็ดยาว.ชั้น 2 และ หรือชั้น 3 (เกิน 6.2 มม. แต่ไม่เกิน 7 มม.) | พื้นข้าว (ร้อยละ)> เมล็ดสั้น (ไม่เกิน 6.2 มม.) ไม่เกิน.เมล็ดสั้น (ไม่เกิน 6.2 มม.) ไม่เกิน | ส่วนของต้นข้าว ไม่ต่ำกว่า (ร้อยละ)> ส่วนของต้นข้าว ไม่ต่ำกว่า (ร้อยละ).ส่วนของต้นข้าว ไม่ต่ำกว่า (ร้อยละ) | ส่วนของข้าวหัก (ร้อยละ)> ส่วนของข้าวหัก (ร้อยละ).ส่วนของข้าวหัก (ร้อยละ) | ส่วนผสม (ร้อยละ)> ข้าวเต็มเมล็ด ไม่ต่ำกว่า.ข้าวเต็มเมล็ด ไม่ต่ำกว่า | ส่วนผสม (ร้อยละ)> ต้นข้าว.ต้นข้าว | ส่วนผสม (ร้อยละ)> ข้าวหัก ไม่เกิน.ข้าวหัก ไม่เกิน | ข้าวและสิ่งที่อาจมีปนได้ไม่เกิน(ร้อยละ)> เมล็ดแดง.เมล็ดแดง | ข้าวและสิ่งที่อาจมีปนได้ไม่เกิน(ร้อยละ)> เมล็ดเหลือง.เมล็ดเหลือง | ข้าวและสิ่งที่อาจมีปนได้ไม่เกิน(ร้อยละ)> ท้องไข่.ท้องไข่ | ข้าวและสิ่งที่อาจมีปนได้ไม่เกิน(ร้อยละ)> เมล็ดเสีย.เมล็ดเสีย | ข้าวและสิ่งที่อาจมีปนได้ไม่เกิน(ร้อยละ)> ข้าวเหนียวขาว.ข้าวเหนียวขาว | ข้าวและสิ่งที่อาจมีปนได้ไม่เกิน(ร้อยละ)> เมล็ดลีบ เมล็ดอ่อน เมล็ดพืชอื่น และวัตถุอื่น อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือหลายอย่างรวมกัน.เมล็ดลีบ เมล็ดอ่อน เมล็ดพืชอื่น และวัตถุอื่น อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือหลายอย่างรวมกัน | ข้าวและสิ่งที่อาจมีปนได้ไม่เกิน(ร้อยละ)> ข้าวเปลือก.ข้าวเปลือก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 100% ชั้น 1 | 70 | - | 5 | 8 | ไม่ต่ำกว่า 5 แต่น้อยกว่า 8 | 80 | - | 4 | 1 | 0.5 | 3 | 0.5 | 1.5 | 3 | 0.5 |
| 100% ชั้น 2 | 55 | - | 6 | 8 | ไม่ต่ำกว่า 5 แต่น้อยกว่า 8 | 80 | - | 4.5 | 1.5 | 0.75 | 6 | 0.75 | 1.5 | 5 | 1 |
| 100% ชั้น 3 | 40 | - | 7 | 8 | ไม่ต่ำกว่า 5 แต่น้อยกว่า 8 | 80 | - | 5 | 2 | 0.75 | 6 | 0.75 | 1.5 | 5 | 1 |
| 5% | 30 | - | 10 | 7.5 | ไม่ต่ำกว่า 3.5 แต่น้อยกว่า 7.5 | 75 | - | 7 | 2 | 1 | 6 | 1 | 1.5 | 6 | 1 |
| 10% | 20 | - | 15 | 7 | ไม่ต่ำกว่า 3.5 แต่น้อยกว่า 7.5 | 70 | - | 12 | 2 | 1 | 7 | 1 | 1.5 | 7 | 2 |
| 20% | 10 | - | 35 | 6.5 | ไม่ต่ำกว่า 3 แต่น้อยกว่า 6.5 | 65.5 | - | 17 | 5 | 1 | 7 | 1.5 | 2 | 8 | 2 |

จากฐานข้อมูลของ กฟผ. ปัจจุบัน มีผู้ผลิตข้าวกล้องเพียง 2 รายเท่านั้นที่ผลิตข้าวกล้องได้ตรงตามมาตรฐานเบอร์ 5 โดยเจ้าหนึ่ง เป็นข้าวกล้อง 5% อีกเจ้าหนึ่งเป็นข้าวกล้อง 15%
ฉลากประหยัดไฟเบอร์ 5 > พัดลมไฟฟ้า

โครงการพัดลมไฟฟ้าเบอร์ 5 ดำเนินการครั้งแรกใน พ.ศ. 2544 โดยครอบคลุมเฉพาะพัดลมขนาดใบพัด 12 และ 16 นิ้ว ซึ่งมีส่วนแบ่งการตลาดร้อยละ 90 โดยค่าการคำนวณประสิทธิภาพของพัดลมจะตั้งรู้ตัวเลข 2 ค่า คือ อัตราการพ่นลม (มีหน่วยเป็น ลูกบาศก์เมตรต่อนาที) ซึ่งจะได้จากการทดลองในห้องปฏิบัติการ มักระบุไว้ที่กล่องผลิตภัณฑ์ ฉลากเบอร์ 5 หรือสอบถามที่ศูนย์บริษัทผลิต และกำลังไฟที่ใช้ (มีหน่วยเป็นวัตต์)
การคำนวณค่าประสิทธิภาพ ให้นำอัตราการพ่นลม (ลูกบาศก์เมตรต่อนาที) หารด้วยกำลังไฟ (วัตต์) จะได้ค่าประสิทธิภาพ (มีหน่วยเป็นลูกบาศก์เมตร ต่อนาที ต่อวัตต์) เช่น พัดลมรุ่นหนึ่ง มีอัตราการพ่นลมอยู่ที่ 70 ลูกบาศก์เมตรต่อนาที ใช้ไฟฟ้า 53 วัตต์ มีค่าประสิทธิภาพเท่ากับ 70/53 = 1.32 เป็นต้น
พัดลม 12 นิ้ว ต้องมีค่าประสิทธิภาพ 1.10 ขึ้นไป
พัดลม 16 นิ้ว ต้องมีค่าประสิทธิภาพ 1.30 ขึ้นไป
ฉลากประหยัดไฟเบอร์ 5 > หม้อหุงข้าวไฟฟ้า

โครงการหม้อหุงข้าวไฟฟ้าเบอร์ 5 เริ่มดำเนินการครั้งแรกใน พ.ศ. 2547 เพื่อให้มีหม้อหุงข้าวที่ใช้ไฟฟ้าทำความร้อนได้อย่างมีประสิทธิภาพ การทดสอบค่าประสิทธิภาพจะทดสอบในห้องทดลอง สูตรการคำนวณค่าประสิทธิภาพหม้อหุงข้าวคือ 100[{1.16G1(T2-T1)}/E] + 100[{CG2(T2-T1)}/3.6E] โดยที่
G1 = มวลน้ำหุงข้าวก่อนการทดสอบ มีหน่วยเป็นกิโลกรัม
G2 = มวลหม้อหุง มีหน่วยเป็นกิโลกรัม
T1 = อุณหภูมิน้ำขณะเริ่มทดสอบ มีหน่วยเป็นองศาเซลเซียส
T2 = อุณหภูมิน้ำสูงสุดขณะทดสอบ มีหน่วยเป็นองศาเซลเซียส
C  = ความจุความร้อนจำเพาะของหม้อหุง มีหน่วยเป็นกิโลจูล/กิโลกรัม-เคลวิน
E  = พลังงานที่ใช้ มีหน่วยเป็นวัตต์-ชั่วโมง
เมื่อคำนวณตัวเลขออกมาจากห้องทดลองแล้ว เกณฑ์ประสิทธิภาพที่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานเบอร์ 5 คือ
| กำลังไฟฟ้าของหม้อหุงข้าว | ค่าประสิทธิภาพขั้นต่ำ สำหรับหม้อหุงข้าวประเภท Jar Type | ค่าประสิทธิภาพขั้นต่ำ สำหรับหม้อหุงข้าวแบบ Rice Cooker |
| --- | --- | --- |
| มากกว่า 500 แต่ไม่เกิน 600 | 87 | 83 |
| มากกว่า 600 แต่ไม่เกิน 700 | 88 | 84 |
| มากกว่า 700 | 89 | 85 |

จากฐานข้อมูล มีผู้ผลิตเพียง 4 ราย ที่ผลิตหม้อหุงข้าวได้ตามเกณฑ์มาตรฐานเบอร์ 5