stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทศบาลเมืองระนอง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลเมืองระนอง
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดระนอง |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  บางริ้น  ระนอง  |  |
| เทศบาลตำบล |  กะเปอร์  กำพวน  จ.ป.ร.  น้ำจืด  บางนอน  ปากน้ำ  ปากน้ำท่าเรือ  ราชกรูด  ละอุ่น  หงาว  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กะเปอร์  เกาะพยาม  ทรายแดง  นาคา  น้ำจืด  น้ำจืดน้อย  บางแก้ว  บางพระเหนือ  บางหิน  บางใหญ่  บ้านนา  ปากจั่น  ม่วงกลวง  มะมุ  ละอุ่นเหนือ  ลำเลียง  หงาว  หาดส้มแป้น  |  |
| ด ค กเทศบาลเมืองในประเทศไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  เขลางค์นคร  ดอกคำใต้  ต้นเปา  น่าน  พะเยา  พิชัย  แพร่  ลำพูน  เมืองแกนพัฒนา  แม่โจ้  แม่ฮ่องสอน  แม่เหียะ  ล้อมแรด  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  กระนวน  กันทรลักษ์  กาฬสินธุ์  กุฉินารายณ์  แจระแม  ชัยภูมิ  ชุมแพ  ชุมเห็ด  เดชอุดม  ท่าบ่อ  นครพนม  นางรอง  โนนสูง-น้ำคำ  บัวใหญ่  บ้านดุง  บ้านทุ่ม  บ้านไผ่  บึงกาฬ  ปากช่อง  พิบูลมังสาหาร  มหาสารคาม  มุกดาหาร  เมืองปัก  เมืองพล  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  วังสะพุง  วารินชำราบ  ศรีสะเกษ  ศิลา  สีคิ้ว  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  หนองสำโรง  อำนาจเจริญ 
ภาคกลาง:  กระทุ่มแบน  กระทุ่มล้ม  กำแพงเพชร  แก่งคอย  เขาสามยอด  คลองมะเดื่อ  คลองหลวง  คูคต  ชัยนาท  ชุมแสง  ตะพานหิน  ตาคลี  ทับกวาง  ท่าโขลง  ไทรม้า  นครนายก  นครปฐม  บางกรวย  บางกร่าง  บางกะดี  บางแก้ว  บางคูรัด  บางคูวัด  บางมูลนาก  บางแม่นาง  บางระจัน  บางรักพัฒนา  บางเลน  บางศรีเมือง  บางใหญ่  บ้านกรด  บ้านหมี่  บึงยี่โถ  ปทุมธานี  ปากน้ำสมุทรปราการ  ปางมะค่า  ปู่เจ้าสมิงพราย  ผักไห่  พระประแดง  พระพุทธบาท  พิจิตร  พิมลราช  เพชรบูรณ์  แพรกษา  แพรกษาใหม่  ไร่ขิง  ลพบุรี  ลัดหลวง  ลาดสวาย  ลำตาเสา  ลำสามแก้ว  วิเชียรบุรี  ศรีสัชนาลัย  สนั่นรักษ์  สมุทรสงคราม  สระบุรี  สวรรคโลก  สองพี่น้อง  สามควายเผือก  สามพราน  สิงห์บุรี  สุโขทัยธานี  สุพรรณบุรี  เสนา  เสาธงหิน  หนองปลิง  ใหม่บางบัวทอง  หล่มสัก  อโยธยา  อรัญญิก  อ่างทอง  อุทัยธานี 
ภาคตะวันออก:  ขลุง  จันทนิมิต  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ตราด  ท่าช้าง  ท่าใหม่  บ้านฉาง  บ้านบึง  บ้านสวน  ปรกฟ้า  ปราจีนบุรี  พนัสนิคม  พระตะบอง  มาบตาพุด  วังน้ำเย็น  ศรีราชา  สระแก้ว  สัตหีบ  แสนสุข  หนองกี่  หนองปรือ  อรัญญประเทศ  อ่างศิลา 
ภาคตะวันตก:  กาญจนบุรี  จอมพล  ชะอำ  ตาก  ท่าเรือพระแท่น  ท่าผา  บ้านโป่ง  ประจวบคีรีขันธ์  ปากแพรก  เพชรบุรี  โพธาราม  ราชบุรี  หัวหิน 
ภาคใต้:  กระบี่  กะทู้  กันตัง  กำแพงเพชร  เขารูปช้าง  คลองแห  ควนลัง  คอหงส์  ชุมพร  ดอนสัก  ตะกั่วป่า  ตะลุบัน  ตากใบ  ท่าข้าม  ท่ายาง  ทุ่งตำเสา  ทุ่งสง  นราธิวาส  นาสาร  บางริ้น  บ้านพรุ  เบตง  ปัตตานี  ปากพนัง  ปากพูน  ปาดังเบซาร์  ป่าตอง  พังงา  พัทลุง  ม่วงงาม  ระนอง  สตูล  สะเดา  สะเตงนอก  สิงหนคร  สุไหงโก-ลก  หลังสวน 
รายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร
ตำบลบ้องตี้

| ตำบลบ้องตี้ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Bong Ti
เทือกเขาและทะเลสาบในตำบลบ้องตี้
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: กาญจนบุรี
อำเภอ: ไทรโยค
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 132.00 ตร.กม. (50.97 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 6,710 คน
 • ความหนาแน่น: 50.83 คน/ตร.กม. (131.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 71150
รหัสภูมิศาสตร์: 710207
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลบ้องตี้ |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.บ้องตี้ที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบ้องตี้
พิกัด: 14°04′18.4″N 98°59′46.4″E﻿ / ﻿14.071778°N 98.996222°E﻿ / 14.071778; 98.996222
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: กาญจนบุรี
อำเภอ: ไทรโยค
จัดตั้ง:  • 2 พฤศจิกายน 2519 (สภาตำบลบ้องตี้)  • 30 มกราคม 2539 (อบต.บ้องตี้)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 132.00 ตร.กม. (50.97 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 6,710 คน
 • ความหนาแน่น: 50.83 คน/ตร.กม. (131.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06710206
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่ 79 หมู่ที่ 1 ถนนองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี ตำบลบ้องตี้ อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี 71150
เว็บไซต์: www.bongti.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บ้องตี้ เป็น 1 ใน 7 ตำบลของอำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี ตั้งอยู่ในบริเวณเทือกเขาตะนาวศรีติดกับชายแดนประเทศพม่า มีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวกะเหรี่ยง ตั้งขึ้นเป็นตำบลในปี พ.ศ. 2519
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลบ้องตี้มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลวังกระแจะ
ทิศใต้  ติดต่อกับตำบลศรีมงคล
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลวังกระแจะ และตำบลลุ่มสุ่ม
ทิศตะวันตก ติดต่อกับสหภาพพม่า
?
ประวัติ

บ้องตี้ เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 3 ในเขตตำบลสิงห์ อำเภอไทรโยค ในปี พ.ศ. 2518 ทางราชการได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยโดยโอนพื้นที่หมู่ 3 บ้านบ้องตี้บน ตำบลสิงห์ มาขึ้นกับตำบลลุ่มสุ่ม และกำหนดให้ตั้งเป็นหมู่ 5 บ้านบ้องตี้บน ของตำบลลุ่มสุ่ม
ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2519 ทางราชการได้เห็นว่าพื้นที่ 3 หมู่บ้านของตำบลลุ่มสุ่มมีพื้นที่ห่างไกล และติดต่อกับชายแดนสหภาพพม่า สมควรจะจัดตั้งขึ้นเป็นตำบล จึงแยกพื้นที่หมู่ 5 บ้านบ้องตี้บน หมู่ 8 บ้านบ้องตี้ล่าง และหมู่ 9 บ้านท้ายเหมือง ของตำบลลุ่มสุ่ม จัดตั้งเป็น "ตำบลบ้องตี้"
บ้องตี้ เป็นภาษามอญที่แปลว่า "ขาอ่อน" เกิดจากการย้ายถิ่นโดยการเดินทางไกลจากสภาพการเดินทางด้วยเท้าความเมื่อยล้าจากการเดินทางไกลจนขาอ่อนแรง หรือ บ้องตี้ ซึ่งเป็นชื่อของตำบลบ้องตี้นั้นน่าจะเพี้ยนมาจากภาษากะเหรี่ยงโปบ่าว-ทิ  แปลว่า "น้ำเหลือง"
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลบ้องตี้แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมู่ที่ 1 |  | บ้านบ้องตี้บน |  | (Ban Bong Ti Bon) |  | หมู่ 5 (เดิม) โอนมาจากตำบลลุ่มสุ่ม |
| หมู่ที่ 2 |  | บ้านบ้องตี้ล่าง |  | (Ban Bong Ti Lang) |  | หมู่ 8 (เดิม) โอนมาจากตำบลลุ่มสุ่ม |
| หมู่ที่ 3 |  | บ้านท้ายเหมือง |  | (Ban Thai Mueang) |  | หมู่ 9 (เดิม) โอนมาจากตำบลลุ่มสุ่ม |
| หมู่ที่ 4 |  | บ้านทุ่งมะเซอย่อ |  | (Ban Thong Masoe Yo) |  | - |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลบ้องตี้มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้องตี้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้องตี้ทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลบ้องตี้ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2519 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้องตี้ในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539
ประชากร

พื้นที่ตำบลบ้องตี้ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 4 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 6,710 คน แบ่งเป็นชาย 3,500 คน หญิง 3,210 คน (เดือนธันวาคม 2565) เป็นตำบลที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 6 ในอำเภอไทรโยค
* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2565 | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563 | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 | พ> ศ. 2559 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บ้องตี้บน | 1,933 | 1,905 | 1,847 | 1,772 | 1,772 | 1,747 | 1,714 |
| บ้องตี้ล่าง | 1,926 | 1,889 | 1,820 | 1,720 | 1,695 | 1,656 | 1,628 |
| ท้ายเหมือง | 1,587 | 1,568 | 1,530 | 1,465 | 1,445 | 1,414 | 1,405 |
| ทุ่งมะเซอย่อ | 1,264 | 1,244 | 1,236 | 1,168 | 1,152 | 1,156 | 1,172 |
| รวม | 6,710 | 6,606 | 6,433 | 6,125 | 6,064 | 5,973 | 5,919 |
จุดผ่านแดนถาวรภูดู่

|  จุดผ่านแดนถาวรภูดู่ |
| --- | --- |
ภูดู่เป็นเส้นทางหลักในการเดินทางระหว่างอุตรดิตถ์กับหลวงพระบาง
ที่ตั้ง
ประเทศ:  ไทย,  ลาว
ที่ตั้ง:   บ้านภูดู่ ตำบลม่วงเจ็ดต้น อำเภอบ้านโคก จังหวัดอุตรดิตถ์  ฝั่งไทย  ทล.1268,  ทล.117 กม.ที่ 396+784  ฝั่งลาว  ถนนหมายเลข 3612 
พิกัด: 18°06′13″N 101°09′35″E﻿ / ﻿18.1035°N 101.1598°E﻿ / 18.1035; 101.1598
รายละเอียด
เปิดทำการ: พ.ศ. 2556
ดำเนินการโดย:  กรมศุลกากร  ตำรวจตระเวนชายแดน 
เป็นของ: องค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์
ประเภท: จุดผ่านแดนถาวร
จุดผ่านแดนถาวรภูดู่, ด่านภูดู่, ช่องภูดู่, จุดผ่านแดนถาวรช่องภูดู่ หรือ ด่านพรมแดนภูดู่ เป็นด่านการค้าชายแดนถาวรสังกัดด่านศุลกากรทุ่งช้าง ด่านภูดู่ถือเป็นจุดผ่านแดนถาวรไทย-ลาวแห่งที่ 3 ของประเทศไทยที่เชื่อมต่อกับแขวงไชยบุรี ประเทศลาว ซึ่งเป็นแขวงเดียวในประเทศลาวที่มีด่านสากลเชื่อมต่อกับประเทศไทยมากที่สุด เพราะมีเขตติดต่อกับ 6 จังหวัดของประเทศไทย และเป็นจุดผ่านแดนถาวรแห่งแรกของจังหวัดอุตรดิตถ์ ด่านภูดู่ตั้งอยู่ที่ บ้านภูดู่  หมู่ที่ 2 ตำบลม่วงเจ็ดต้น อำเภอบ้านโคก จังหวัดอุตรดิตถ์ ฝั่งตรงข้ามติดต่อกับด่านสากลพูดู่ (เดิมใช้ชื่อผาแก้ว) บ้านผาแก้ว เมืองปากลาย แขวงไชยบุรี ประเทศลาว เดิมมีฐานะเป็นเพียงจุดผ่อนปรนชั่วคราวซึ่งเปิดให้บริการในวันศุกร์และวันเสาร์ แต่ปัจจุบันทางคณะรัฐมนตรีได้ยกระดับช่องภูดู่ให้เป็นจุดผ่านแดนถาวรภูดู่ ทำให้อุตรดิตถ์เป็นเส้นผ่านทางอีกแห่งในอินโดจีนของกลุ่มจังหวัดอินโดจีน วันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 กระทรวงมหาดไทยประกาศยกระดับขึ้นเป็นจุดผ่านแดนถาวรภูดู่
ประวัติ

ด่านภูดู่ในอดีต คือ เส้นทางคมนาคมระหว่างกรุงสุโขทัยกับอาณาจักรล้านช้าง โดยการเดินทางได้ปรากฏในศิลาจารึกหลักที่ 1 ที่มีตัวอักษรจารึกไว้ว่า "การเดินทางไปยังอาณาจักรล้านช้างต้องใช้เมืองสวางคบุรีเป็นทางผ่านในการขนส่งสินค้าจากกรุงสุโขทัยไปยังล้านช้าง" ซึ่งจากคำจารึกนี้สามารถบอกได้ว่าอุตรดิตถ์นั้นเดิมเป็นทางเดินผ่านจากกรุงสุโขทัยไปยังล้านช้าง เมืองสวางคบุรีที่กล่าวถึง คือ เมืองเมืองหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเขตจังหวัดอุตรดิตถ์ มีหลักฐานบางอย่างกล่าวว่าเป็นเมืองลูกหลวงของอาณาจักรสุโขทัย แต่ในหนังสือประวัติศาสตร์จะไม่ปรากฏชื่อเมืองสวางคบุรีเป็นเมืองลูกหลวง ในเชิงวิชาการสามารถอธิบายได้ว่า อุตรดิตถ์เป็นเมืองผ่านที่สำคัญในสมัยกรุงสุโขทัย เพราะการเดินไปยังลาวต้องใช้เส้นทางนี้
ชื่อของด่านภูดู่มาจากชื่อภูเขาที่กั้นเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศไทยและประเทศลาวชื่อว่า ภูเขาภูดู่จึงนำมาใช้เป็นชื่อของด่านชายแดน ในระยะแรกเมื่อเปิดด่านถาวรรัฐบาลไทยจะใช้ชื่อว่าจุดผ่านแดนถาวรภูดู่  ส่วนด่านผาแก้ว-บวมเลา ซึ่งแต่เดิมเป็นด่านประเพณี ได้รับการยกระดับขึ้นเป็นด่านท้องถิ่นผาแก้ว และเปลี่ยนชื่อใหม่ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2558 ให้ใช้ชื่อด่านชายแดนนี้ว่า "ด่านสากลภูดู่"
ปัจจุบันด่านภูดู่อยู่ในความดูแลขององค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์และองค์การบริหารส่วนตำบลม่วงเจ็ดต้น โดยจุดแข็งของด่านภูดู่คือการเชื่อมต่อการเดินทาง และการขนส่งสินค้าจากประเทศไทยไปนครหลวงเวียงจันทน์ และเมืองหลวงพระบาง ประเทศลาวที่สั้นและสะดวกที่สุดของประเทศไทย  รวมทั้งเป็นจุดผ่านแดนขนถ่ายเครื่องมือ และอุปกรณ์ในการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงเชื่อมระหว่างเมืองปากลายกับนครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศลาวอีกด้วย จุดอ่อนของด่านภูดู่คือยังไม่สามารถขอใช้พื้นที่ 1,500 ไร่ ซึ่งเป็นพื้นที่ป่าเสื่อมโทรมของกรมป่าไม้ได้
ในอนาคตด่านสากลภูดู่ เมืองปากลายฝั่งตรงข้ามด่านภูดู่จะยกระดับขึ้นเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษไชยบุรีของประเทศลาว โดยรัฐบาลลาวมีเป้าหมายที่จะพัฒนาให้ด่านภูดู่เป็นศูนย์กลางในการเชื่อมต่อกับประเทศไทย และเข้าไปยังพื้นที่ชั้นในของภาคตะวันออกและภาคตะวันตกของลาว ซึ่งรัฐบาลลาวจะนำด่านแดนสรรค์ แขวงสุวรรณเขต กับด่านลาวบาว ประเทศเวียดนาม ซึ่งเป็นด่านสากลแห่งแรกของลาวกับเวียดนาม มาเป็นตัวแบบให้กับด่านภูดู่ มีการก่อสร้างสะพานปากลายเพื่อเชื่อมแขวงไชยบุรีกับนครหลวงเวียงจันทน์ (สะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งที่ 5), ทางหลวงหมายเลข 11 (R11: บ้านตาดทอง-บ้านน้ำสัง และเมืองสังข์ทอง)  มีการเรียกร้องให้จัดตั้งด่านศุลกากรภูดู่ขึ้นในอนาคต และมีโครงการเปิดการเดินรถประจำทางระหว่างประเทศจากพิษณุโลก-อุตรดิตถ์-หลวงพระบางอีกด้วย
เวลาทำการ

เปิดทำการทุกวันตั้งแต่เวลา 06.00-20.00 น. โดยในวันศุกร์และวันเสาร์จะมีตลาดนัดแลกเปลี่ยนสินค้าชาวไทย และชาวลาว
การเดินทาง

จากตัวเมืองอุตรดิตถ์ใช้ทางหลวงหมายเลข 1045 ผ่านสถานีรถไฟศิลาอาสน์ โรงพยาบาลอุตรดิตถ์สาขา 1  จนถึงแยกวังสีสูบ (จุดตัดทางหลวงหมายเลข 11 ) แล้วตรงเข้าสู่เขตอำเภอท่าปลา  ผ่านเขื่อนสิริกิติ์  เข้าสู่เขตอำเภอฟากท่า  ผ่านโรงเรียนฟากท่าวิทยา เข้าสู่เขตอำเภอบ้านโคก และถึงด่านถาวรภูดู่ ระยะทางประมาณ 154 กิโลเมตร ใช้ระยะเวลาเดินทางประมาณ 3 ชั่วโมง  ฝั่งประเทศลาวได้มีการปรับปรุงเป็นถนนคอนกรีต 2 เลน ซึ่งสามารถเดินทางจากด่านสากลผาแก้ว เมืองปากลาย แขวงงไชยบุรี เพื่อไปยังเวียงจันทน์  และหลวงพระบาง ประเทศลาว ได้สะดวก  หรือจะใช้รถโดยสารประจำทางสายอุตรดิตถ์-บ้านโคก จำนวน 6 เที่ยวต่อวัน ท่ารถตั้งอยู่ที่หน้าสถานีรถไฟเก่า เดินทางไปถึงตำบลม่วงเจ็ดต้น อำเภอบ้านโคกและต่อรถโดยสารสาธารณะไปยังด่านภูดู่  ในปัจจุบันกรมทางหลวงได้เพิ่มระยะทางทางหลวงหมายเลข 117 (นครสวรรค์-พิษณุโลก) จากจังหวัดพิษณุโลกผ่านจังหวัดอุตรดิตถ์มายังด่านภูดู่
ตลาดชายแดนบ้านคลองลึก

ตลาดชายแดนบ้านคลองลึก หรือ ตลาดโรงเกลือ เป็นตลาดที่มีพรมแดนติดกับประเทศกัมพูชา เป็นที่รู้จักจากการค้าขายสินค้าพื้นบ้านจากประเทศกัมพูชา และเสื้อผ้ารองเท้าจากประเทศไทย แต่เดิมเคยเป็นพื้นที่ใช้เก็บเกลือเพื่อนำไปขายให้กับประเทศกัมพูชา ต่อมาการใช้เกลือลดน้อยลง เนื่องจากเกิดการต่อสู้ภายในประเทศกัมพูชาเมื่อปี พ.ศ. 2522–2536 จึงได้มีการเปลี่ยนสภาพมาเป็นตลาดดังเช่นปัจจุบัน
สภาพทั่วไป

ตลาดชายแดนบ้านคลองลึกหรือตลาดโรงเกลือตั้งอยู่ที่บ้านคลองลึก ตำบลอรัญประเทศ อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว ห่างจากตัวอำเภออรัญประเทศประมาณ 6 กิโลเมตร มีพื้นที่ติดกับชายแดนประเทศกัมพูชา ด้านบ้านปอยเปต อำเภอโอโจรว จังหวัดบันทายมีชัย
ตลาดชายแดนบ้านคลองลึกเป็นตลาดพรมแดนขนาดใหญ่ ผู้ประกอบการค้ากว่าร้อยละ 90 เป็นชาวกัมพูชา (ปัจจุบันรอการยืนยันสถานะของชาวเวียดนามที่เป็นผู้ประกอบการรายใหญ่ที่เข้ามาแทนที่ชาวกัมพูชา ชาวกัมพูชาส่วนมากจะเป็นผู้ประกอบการรายย่อย เบื้องหลังกลุ่มชาวเวียดนามกำลังมีบทบาทขึ้นเรื่อย ๆ)  รายได้ของไทยมาจากการส่งออกสินค้าพื้นฐานทั้งอุปโภค บริโภค อุปกรณ์ก่อสร้าง ปัจจุบันรถยนต์ขับเคลื่อน 4 ล้อที่ผลิตในไทยก็กำลังได้รับความนิยมเช่นกัน รวมถึงก๊าซหุงต้ม ชาวกัมพูชานิยมนำรถรถยนต์นั่งดัดแปลงเข้ามาเติมในสถานี้เติมก๊าซรถยนต์ในอำเภออรัญประเทศ และนำกลับเข้าไปจำหน่ายในฝั่งกัมพูชาเพื่อบรรจุเป็นก๊าซหุงต้มครัวเรือน ซึ่งกำลังเป็นธุรกิจที่น่าจับตามองเกี่ยวข้องกับความมั่นคงและการบังคับใช้กฎหมายของไทย
ดูเพิ่ม

ที่หยุดรถไฟไทย
สถานีรถไฟด่านพรมแดนบ้านคลองลึก
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ตลาดชายแดนบ้านคลองลึก
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°39′55″N 102°32′41″E﻿ / ﻿13.665206°N 102.544846°E﻿ / 13.665206; 102.544846
| ด ค กพรมแดน ด่านพรมแดน และจุดผ่านแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศกัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| พรมแดนธรรมชาติ |  สามเหลี่ยมมรกต  ผามออีแดง  ปราสาทตาเมือนธม  ตลาดชายแดนบ้านคลองลึก  สถานีรถไฟด่านพรมแดนบ้านคลองลึก  ที่หยุดรถไฟไทย  |   |
| ด่านพรมแดนถาวร |  ช่องสะงำ  ช่องจอม  บ้านเขาดิน  บ้านคลองลึก  บ้านแหลม  บ้านผักกาด  บ้านหาดเล็ก  |   |
| จุดผ่อนปรน |  ช่องอานม้า  บ้านตาพระยา  บ้านหนองปรือ  บ้านซับตารี  บ้านบึงชนังล่าง  บ้านสวนส้ม  บ้านหมื่นด่าน  บ้านมะม่วง  ช่องทางขึ้นเขาพระวิหาร  ช่องสายตะกู  |   |
| อื่น ๆ |  สะพานมิตรภาพไทย–กัมพูชา (อรัญประเทศ–ปอยเปต)  สะพานมิตรภาพไทย–กัมพูชา (บ้านหนองเอี่ยน–สตึงบท)  |   |
ชายแดนไทย–กัมพูชา
ไกสอน พมวิหาน (เมือง)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ไกสอน พมวิหาน (แก้ความกำกวม)
| นครไกสอน พมวิหาน ນະຄອນໄກສອນ ພົມວິຫານ คันธบุรี, สุวรรณเขต |
| --- | --- |
นคร
ตัวเมืองนครไกสอน พมวิหาน
นครไกสอน พมวิหานที่ตั้งของนครไกสอน พมวิหานในประเทศลาว
พิกัด: 16°33′N 104°45′E﻿ / ﻿16.550°N 104.750°E﻿ / 16.550; 104.750
ประเทศ:  ลาว
แขวง: สุวรรณเขต
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2185
ก่อตั้ง (นคร): เมษายน พ.ศ. 2561
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 776.03 ตร.กม. (299.63 ตร.ไมล์)
ความสูง: 144 เมตร (472 ฟุต)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 126,726 คน
 • ความหนาแน่น: 161.43 คน/ตร.กม. (418.1 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7 (เวลามาตรฐานลาว)
รหัสไปรษณีย์: 13000
รหัสพื้นที่: 041
นครไกสอน พมวิหาน (ลาว: ນະຄອນໄກສອນ ພົມວິຫານ หรือ สุวรรณเขต (เดิมชื่อ เมืองคันธบุรี (ເມືອງຄັນທະບູລີ, คันทะบูลี) เป็นเมืองเอกของแขวงสุวรรณเขต ประเทศลาว  ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นเมืองไกสอน พมวิหาน เพื่อเป็นเกียรติแก่อดีตประธานาธิบดีลาว ไกสอน พมวิหาน ซึ่งเป็นชาวสุวรรณเขต เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งตรงกับวันเกิดปีที่ 85 ของไกสอน พมวิหาน และต่อมามีการยกฐานะขึ้นเป็น นครไกสอน พมวิหาน เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2561 และมีการพิธีประกาศยกฐานะอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ที่ผ่านมา
เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของลาวรองจากเวียงจันทน์ แม้ว่าเขตเมืองเก่าในยุคอาณานิคมของฝรั่งเศสริมฝั่งแม่น้ำโขงจะทรุดโทรมลง แต่จากการเชื่อมโยงเศรษฐกิจกับไทย ทำให้มีการพัฒนาเชิงพาณิชย์ใหม่ในตอนเหนือของเมืองใกล้ทั้งสะพานข้ามแม่น้ำโขงและสถานีขนส่ง
เช่นเดียวกับเมืองอื่น ๆ ในประเทศลาว นครไกสอน พมวิหาน มีประชากรเชื้อชาติลาว, ไทย, เวียดนาม และจีน รวมทั้งชนกลุ่มน้อยของลาว มีวัดพุทธที่สำคัญคือวัดไซยะพูม,  มีวัดจีน, อาสนวิหารร่วมคาทอลิกแซ็งต์-เตแรซ (ฝรั่งเศส: Cocathédrale Sainte-Thérèse) และมัสยิด สะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่ 2 ข้ามแม่น้ำโขงเชื่อมต่อกับจังหวัดมุกดาหารในประเทศไทย สะพานมีขนาดสองเลนกว้าง 12 เมตร (39 ฟุต) ยาว 1,600 เมตร (5,250 ฟุต) เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2550
รายได้ต่อหัวของประชากรเมืองไกสอน พมวิหาน อยู่ที่ 17,219,000 กีบ (2,041 เหรียญสหรัฐ) ต่อปี (พ.ศ. 2561)
ประวัติ

เริ่มในสมัยขอมเรืองอำนาจ เมืองนี้มีชื่อว่า สุวรรณภูมิประเทศ เป็นเมืองที่อุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรธรรมชาติ ในปี พ.ศ. 2120 ท้าวหลวงและนางสิมได้อพยพผู้คนจากภาคเหนือลงมาตั้งหมู่บ้านชื่อว่าบ้านหลวงโพนสิม ห่างจากตัวเมืองปัจจุบันประมาณ 18 กิโลเมตร เส้นทางเดียวกับไปพระธาตุอิงฮัง ครั้นถึง พ.ศ. 2185 ท้าวสิมพลีบุตรชายได้พาชาวบ้านหลายสิบครอบครัวแยกออกไปตั้งเมืองใหม่เป็นชุมชนริมฝั่งแม่น้ำโขงประวัติการก่อตั้งเมืองสุวรรณเขตยังเกี่ยวพันกับการก่อตั้งจังหวัดมุกดาหารในฝั่งไทย เพราะชาวบ้านที่อพยพมาจากบ้านโพนสิมได้ข้ามไปตั้งบ้านเรือนทางฝั่งขวาแม่น้ำโขงแล้วก่อตั้งเมืองมุกดาหารขึ้น
การเดินทาง

การเดินทางไปเมืองไกสอน พมวิหาน จากประเทศไทย สามารถทำได้โดยผ่านด่านพรมแดนที่สะพานมิตรภาพ 2 ตำบลบางทรายใหญ่ อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร ซึ่งเป็นจุดกึ่งกลางในการเดินทางระหว่างเวียงจันทน์ถึงปากเซ
การเดินทางทางอากาศโดยผ่านท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณเขต
เมืองใกล้เคียง

มุกดาหาร ไทย
ดานัง เวียดนาม
ระเบียงภาพ

วัดไซยะพูม
วัดจีนนิกาย
วัดอนัมนิกาย Diệu Giác
อาสนวิหารแซ็งต์-เตแรซ
แหล่งข้อมูลอื่น

Destination: Savannakhet Province ที่ laotourism.org
คู่มือการท่องเที่ยว Savannakhet จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค ก เมืองของประเทศลาว |
| --- | --- |
นครหลวงเวียงจันทน์:  เวียงจันทน์ จันทบุรี  ศรีโคตรบอง  ไชยเชษฐา  ศรีสัตตนาค  หาดทรายฟอง  นาทรายทอง  ชัยธานี  สังข์ทอง  ปากงึม 
แขวงพงสาลี:  พงสาลี  ใหม่  ขวา  สัมพันธ์  บุนเหนือ  ยอดอู  บุนใต้ 
แขวงหลวงน้ำทา:  หลวงน้ำทา  สิงห์  ลอง  เวียงภูคา  นาแล 
แขวงอุดมไซ:  ไซ  หลา  นาหม้อ  งา  แบ่ง  ฮุน  ปากแบ่ง 
แขวงบ่อแก้ว:  ห้วยทราย  ต้นผึ้ง  เมิง  ผาอุดม  ปากทา 
แขวงหลวงพระบาง:  หลวงพระบาง  เชียงเงิน  นาน  ปากอู  น้ำบาก  งอย  ปากแซง  โพนชัย  จอมเพชร  เวียงคำ  ภูคูน  โพนทอง 
แขวงหัวพัน:  ซำเหนือ  เชียงค้อ  เวียงทอง  เวียงชัย  หัวเมือง  ซำใต้  สบเบา  แอด 
แขวงไชยบุรี:  ไชยบุรี  คอบ  หงษา  เงิน  เชียงฮ่อน  เพียง  ปากลาย  แก่นท้าว  บ่อแตน  ทุ่งมีชัย 
แขวงเชียงขวาง:  แปก  คำ  หนองแฮด  คูณ  หมอกใหม่  ภูกูด  ผาชัย 
แขวงเวียงจันทน์:  โพนโฮง  ธุรคม  แก้วอุดม  กาสี  วังเวียง  เฟือง  ชนะคาม  แมด  หินเหิบ  เวียงคำ  ฮ่ม  ไชยสมบูรณ์ 
แขวงบอลิคำไซ:  ปากซัน  ท่าพระบาท  ปากกระดิง  บริคัณฑ์  คำเกิด  เวียงทอง  ไชจำพอน 
แขวงคำม่วน:  ท่าแขก  มหาไชย  หนองบก  หินบูรณ์  ยมราช  บูรพา  นากาย  เซบั้งไฟ  ไชยบัวทอง  คูนคำ 
แขวงสุวรรณเขต:  ไกสอน พมวิหาน  อุทุมพร  อาดสะพังทอง  พีน  เซโปน  นอง  ท่าปางทอง  สองคอน  จำพอน  คันธบุรี  ไชยบุรี  วีละบูลี  อาดสะพอน  ไชยภูทอง  พลาญไชย 
แขวงสาละวัน:  สาละวัน  ตะโอ้ย  ตุ้มลาน  ละครเพ็ง  วาปี  คงเซโดน  เล่างาม  สะม้วย 
แขวงเซกอง:  ละมาม  กะลึม  ดักจึง  ท่าแตง 
แขวงจำปาศักดิ์:  ปากเซ  ชนะสมบูรณ์  บาเจียงเจริญสุข  ปากช่อง  ปทุมพร  โพนทอง  จำปาศักดิ์  สุขุมา  มูลปาโมกข์  โขง 
แขวงอัตตะปือ:  ไชยเชษฐา  สามัคคีชัย  สนามชัย  สานไชย  ภูวง 
แขวงไชยสมบูรณ์:  อะนุวง  ล้องแจ้ง  ล้องซาน  ฮ่ม  ท่าโทม 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
ปริญญา จินดาประเสริฐ

| ศาสตราจารย์ ปริญญา จินดาประเสริฐ ม> ป.ช., ม.ว.ม., จ.ภ. |
| --- | --- |
เกิด: 30 สิงหาคม พ.ศ. 2494 (73 ปี)
ศิษย์เก่า: โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย มหาวิทยาลัยแทสเมเนีย มหาวิทยาลัยนิวเซาท์เวลส์
มีชื่อเสียงจาก: เถ้าลอย จีโอโพลิเมอร์
รางวัล: นักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ (2558) ศาสตราจารย์วิจัยดีเด่น (2561)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: วิศวกรรมโยธา
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยขอนแก่น
 
ศาสตราจารย์ ปริญญา จินดาประเสริฐ  (เกิด 30 สิงหาคม พ.ศ. 2494) เป็นนักวิชาการชาวไทยในตำแหน่งศาสตราจารย์ มีผลงานวิจัยที่โดดเด่นในด้านเถ้าลอยและจีโอโพลิเมอร์ ได้รับรางวัลนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ ในสาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในปี พ.ศ. 2558 ได้รับทุนศาสตราจารย์วิจัยดีเด่น ประจำปี 2561 และได้ปรากฏในรายชื่อของนักวิทยาศาสตร์ที่โดดเด่นของโลก World’s Top 2% Scientists ในปี พ.ศ. 2564 ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยขอนแก่น คนที่ 8  สองวาระ ในระหว่าง (พ.ศ. 2538-2546) และได้ดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาพในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 7 (2539–2543)
ปัจจุบันเป็นกรรมการสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา และราชบัณฑิตของสำนักงานราชบัณฑิตยสภา
ประวัติ

ศาสตราจารย์ ปริญญา เกิดเมื่อวันที่ 30  สิงหาคม พ.ศ. 2494 ที่กรุงเทพมหานคร จบมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และได้รับทุนโคลอมโบ ศึกษาต่อในด้านวิศวกรรมโยธาที่มหาวิทยาลัยแทสเมเนียในระดับปริญญาตรี  และศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยนิวเซาท์เวลส์ในสาขาวัสดุคอนกรีต ในระดับปริญญาโทและปริญญาเอก
ภายหลังจบการศึกษาในระดับปริญญาเอกในปี พ.ศ. 2523 ได้รับราชการเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น โดยได้เริ่มตำแหน่งบริหารมหาวิทยาลัยขอนแก่น จากตำแหน่งรองคณบดีฝ่ายวิชาการ (พ.ศ. 2526–2528) ต่อมาได้รับเลือกให้เป็น คณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ (พ.ศ. 2528–2535) 2 วาระ หลังจากนั้น ได้ดำรงตำแหน่ง รองอธิการบดีฝ่ายวางแผน (พ.ศ. 2535–2538) ก่อนที่จะดำรงตำแหน่ง อธิการบดี มหาวิทยาลัยขอนแก่น 2 วาระ ในระหว่าง พ.ศ. 2535–2542
ในระหว่างที่เป็นอธิการบดี ในปี  พ.ศ. 2539 ได้ดำรงตำแหน่งรองประธานที่ประชุมอธิการบดีแห่งประเทศไทย (ทปอ.) พร้อมทั้งได้รับเลือกให้เป็น สมาชิกวุฒิสภาในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 7 ในระหว่าง ปี พ.ศ. 2539–2543 คณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและพลังงาน  วุฒิสภา (พ.ศ. 2539–2543) เลขานุการคณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและพลังงาน วุฒิสภา  (พ.ศ. 2539–2543) ที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี สภาผู้แทนราษฎร และ กรรมการสรรหา ปปช.  กกต.  คตง. ผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา พ.ศ. 2541 ประธานเครือข่ายจีโอโพลิเมอร์ไทย (พ.ศ 2548–ปัจจุบัน) กรรมการตำแหน่งทางวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฎสุรินทร์  (พ.ศ. 2550–2555) กรรมการสภามหาวิทยาลัยพะเยา (พ.ศ. 2553 -2557)
ในปี พ.ศ. 2558 ได้รับรางวัลนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ ในสาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และได้รับทุนศาสตราจารย์วิจัยดีเด่น ประจำปี 2561 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ระดับ 11 ภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และเป็นผู้อำนวยการศูนย์วิจัยและพัฒนาโครงสร้างมูลฐานอย่างยั่งยืน มหาวิทยาลัยขอนแก่น และประธานคลัสเตอร์วิจัยวัสดุหน้าที่พิเศษขั้นสูง มหาวิทยาลัยขอนแก่น โดยยังคงเป็นกรรมการสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา และราชบัณฑิตของสำนักงานราชบัณฑิตยสภา
ผลงานด้านอื่น

ศาสตราจารย์ ปริญญา จินดาประเสริฐ ได้เคยดำรงตำแหน่งบริหารสำคัญภายนอกมหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้แก่ กรรมการสภาสถาบันราชภัฎมหาสารคาม (พ.ศ. 2535–41, 44–47) คณะกรรมการข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัย (กม.) (พ.ศ. 2545–2548) คณะกรรมการกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (กบข.) (พ.ศ. 2545–46, 2550–2554) กรรมการสภาสมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม (พ.ศ. 2548–2552) คณะกรรมการข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา (กพอ.) (พ.ศ. 2548–2554) กรรมการสภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี (พ.ศ. 2550–2552) และ ประธานอนุกรรมการเกี่ยวกับตำแหน่งทางวิชาการของ กพอ (พ.ศ. 2553–2555)
ในระหว่าง พ.ศ 2554–2558 ได้รับพระราชทานโปรดเกล้าฯให้ดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน และในช่วงเวลาเดียวกัน ก็ได้รับพระราชทานโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม (พ.ศ. 2554–2562)
รางวัลที่ได้รับ

ศาสตราจารย์ ปริญญา จินดาประเสริฐ ได้รับรางวัลต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยและพัฒนาสังคมในระดับประเทศ จำนวน 16 รางวัล ดังนี้ เหรียญทองการพัฒนาแหล่งน้ำดีเด่น กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2534, กลุ่มนักเทคโนโลยีดีเด่น ปี 2545 เรื่องการพัฒนาการใช้เถ้าลอยลิกไนต์ไทย จากมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูถัมภ์, รางวัลข้าราชการดีเด่นศรีมอดินแดง รับพระราชทานจากสมเด็จพระเทพฯ พ.ศ. 2546, รางวัลผลงานวิจัยดีเด่น คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่นพ.ศ. 2547, 49, 51, 52, 53, 54, รางวัลเหรียญทองศาสตราจารย์ วิทยา เพียรวิจิตร คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2550, คนดีคู่สังคม รายการ “คนดีคู่สังคม” UBC พ.ศ. 2550, รางวัลอาจารย์ดีเด่นของ ปอมท. ประจำปี 2552 สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, รางวัลนักวิจัยดีเด่นระดับเงิน ประจำปี 2553 สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยขอนแก่น, รางวัลนักวิจัยดีเด่นระดับทอง ประจำปี 2555 สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยขอนแก่น, รางวัล นักวิจัยที่มีผลงานด้านการวิจัยดีเลิศ พ.ศ. 2555 มหาวิทยาลัยขอนแก่น, รางวัลนักวิจัยดีเด่นระดับเพชร ประจำปี 2556 สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยขอนแก่น, รางวัลพระธาตุพนมทองคำ พ.ศ. 2556 มหาวิทยาลัยขอนแก่น, รางวัลนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ ประจำปี 2557 สาขาวิศวกรรมศาสตร์และอุตสาหกรรมวิจัย สภาวิจัยแห่งชาติ, รางวัลนักวิจัยดีเด่นสารสิน ประจำปี 2558 สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยขอนแก่น, รางวัล Thomson Reuters Thailand Frontier Researcher Award และ รางวัล Toray Foundation Thailand: Science and Technology Award ประจำปี 2558
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2566 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ)) สาขาวิศวกรรมศาสตร์
พ.ศ. 2549 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)