stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bugulidae

| Bugulidae |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
เคลด:: Lophophorata Lophophorata
ไฟลัม:: Bryozoa Bryozoa
ชั้น:: Gymnolaemata Gymnolaemata
อันดับ:: Cheilostomatida Cheilostomatida
วงศ์:: Bugulidae Bugulidae Gray, 1848
สปีชีส์:: Bugulidae
ชื่อทวินาม
Bugulidae Gray, 1848

ชื่อพ้อง
 Bicellariellidae  Bicellariidae
Bugulidae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cheilostomatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Beanodendria d'Hondt & Gordon, 1996
Bicellariella Levinsen, 1909
Bicellarina Levinsen, 1909
Brettiella Gordon, 1984
Bugula Oken, 1815
Bugularia Levinsen, 1909
Bugulella Verrill, 1879
Bugulina Gray, 1848
Bugulopsis Verrill, 1880
Calyptozoum Harmer, 1926
Camptoplites Harmer, 1923
Carolanna Gordon, 2021
Caulibugula Verrill, 1900
Cornucopina Levinsen, 1909
Corynoporella Hincks, 1888
Crisularia Gray, 1848
Cuneiforma d'Hondt & Schopf, 1985
Dendrobeania Levinsen, 1909
Dimetopia Busk, 1852
Falsibugulella Liu, 1984
Farciminellopsis Silén, 1941
Halophila Gray, 1843
Himantozoum Harmer, 1923
Himantozoumella d'Hondt & Schopf, 1985
Kinetoskias Danielssen, 1868
Klugella Hastings, 1943
Luguba Gordon, 1984
Nordgaardia Kluge, 1962
Semidendrobeania d'Hondt & Schopf, 1985
Semikinetoskias Silén, 1941
Sessibugula Osburn, 1950
Thaminozoum d'Hondt & Gordon, 1996
Uschakovia Kluge, 1946
Virididentula Fehlauer-Ale, Winston, Tilbrook, Nascimento & Vieira, 2015
Xenoflustra Moyano, 2011
ATC รหัส J06

ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
J ต้านการติดเชื้อทั้งระบบ (Anti-infectives for systemic use)
ATC รหัส J05

ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
J ต้านการติดเชื้อทั้งระบบ (Anti-infectives for systemic use)
ATC รหัส J02

ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
J ต้านการติดเชื้อทั้งระบบ (Anti-infectives for systemic use)
ATC รหัส J

ยากลุ่ม ATC รหัส J สารต้านการติดเชื้อสำหรับทั่วร่างกาย (Anti-infectives for systemic use)  ของระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
| ด ค กกลุ่มยาหลัก |
| --- | --- |
ทางเดินอาหาร/ เมแทบอลิซึม (A): กรดกระเพาะ (ยาลดกรด, สารต้านตัวรับ H2 , ยายับยั้งการหลั่งกรด) • ยาแก้อาเจียน • ยาระบาย • ยาแก้ท้องร่วง • ยาลดความอ้วน • ยาต้านเบาหวาน • วิตามิน • เกลือแร่
เลือดและอวัยวะ สร้างเลือด (B): สารต้านลิ่มเลือด (สารกันเลือดเป็นลิ่ม , สารต้านเกล็ดเลือด , สารสลายลิ่มเลือด) • ยาต้านการตกเลือด (สารก่อลิ่มเลือด , ยาต้านการสลายลิ่มเลือด)
ระบบหัวใจและหลอดเลือด (C): ยารักษาโรคหัวใจ/ยาแก้อาการปวดเค้นหัวใจ (คาร์ดิแอคไกลโคไซด์ , ยาต้านภาวะหัวใจเสียจังหวะ , ยากระตุ้นหัวใจ) • ยาลดความดัน • ยาขับปัสสาวะ • สารขยายหลอดเลือด • เบต้า บล็อกเกอร์ • แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์ • ระบบเรนิน-แองจิโอเทนซิน (เอซีอีอินฮิบิเตอร์ , แองกิโอเทนซินรีเซพเตอร์บล๊อคเกอร์ , เรนินอินฮิบิเตอร์) • ยาลดไขมันในเส้นเลือด (สแตติน , ไฟเบรต , ไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์)
ผิวหนัง (D): สารทำให้นุ่มและชุ่มชื้น • สารก่อแผลเป็น • ยาแก้คัน • ยารักษาโรคสะเก็ดเงิน • สิ่งแต่งแผล
ระบบสืบพันธุ์ (G): ยาคุมกำเนิด • ยากระตุ้นภาวะเจริญพันธุ์ • SERMs • ฮอร์โมนเพศ
ระบบต่อมไร้ท่อ (H): ฮอร์โมนไฮโปทาลามัสและต่อมใต้สมอง • คอร์ติโคสเตอรอยด์ (กลูโคคอร์ติคอยด์ , มิเนอรัลโลคอร์ติคอยด์) • ฮอร์โมนเพศ • ไทรอยด์ฮอร์โมน/ยาต้านไทรอยด์
การติดเชื้อและ การติดเชื้อปรสิต (J, P, QI): ยาปฏิชีวนะ • สารต้านแบคทีเรีย • ยาต้านเชื้อไมโคแบคทีเรีย (ยาต้านวัณโรค , ยารักษาโรคเรื้อน) • ยาต้านไวรัส• วัคซีน • ยาต้านปรสิต (ยาฆ่าโพรโตซัว , ยาฆ่าหนอนพยาธิ)
มะเร็ง (L01-L02): สารต้านมะเร็ง (แอนติเมแทบอไลต์ , สารอัลคิเลต , สปินเดิลพอยซัน , สารต้านเนื้องอก , โทโปไอโซเมอเรสอินฮิบิเตอร์)
โรคทางระบบภูมิคุ้มกัน (L03-L04): สารปรับระบบภูมิคุ้มกัน (สารกระตุ้นภูมิคุ้มกัน , สารกดภูมิคุ้มกัน)
กล้ามเนื้อ กระดูก และข้อต่อ (M): แอนาบอลิกสเตอรอยด์ • ยาแก้อักเสบ (เอ็นเซด) • ยารักษาโรคข้ออักเสบรูมาทอยด์• คอร์ติโคสเตอรอยด์ • ยาคลายกล้ามเนื้อ • บิสฟอสโฟเนต
สมองและระบบประสาท (N): ยาระงับความรู้สึก (ยาสลบ , ยาชาเฉพาะที่) • ยาระงับปวด • ยาต้านไมเกรน • ยากันชัก • ยาควบคุมอารมณ์ • ยาต้านโรคพาร์กินสัน ไซโคเลปติก (ยาคลายกังวล , ยารักษาโรคจิต , ยานอนหลับ/ยาระงับประสาท) • ไซโคอนาเลปติก (ยาแก้ซึมเศร้า , สารกระตุ้น)
ระบบทางเดินหายใจ (R): ยาแก้คัดจมูก • ยาขยายหลอดลม • ยาแก้ไอ • H1 แอนตาโกนิสต์ (สารต้านฮิสตามีน)
อวัยวะรับความรู้สึก (S): จักษุวิทยา • โสตวิทยา
อื่น ๆ (V): ยาแก้พิษ • สารเพิ่มความชัดภาพ • เภสัชรังสี • สิ่งแต่งแผล
วี8 (จาวาสคริปต์เอนจิน)

| --- | --- |

ผู้ออกแบบ: Lars Bak of Google
นักพัฒนา: The Chromium Project
วันที่เปิดตัว: 2 กันยายน 2008; 16 ปีก่อน (2008-09-02)

รุ่นเสถียร: 11.4     / 24 พฤษภาคม 2023; 16 เดือนก่อน (24 พฤษภาคม 2023)
 
ที่เก็บข้อมูล:  chromium.googlesource.com/v8/v8  
ภาษาที่เขียน: C++
แพลตฟอร์ม: IA-32, x86-64, ARM, AArch64, MIPS, MIPS64 PowerPC, IBM ESA/390
ประเภท: JavaScript and WebAssembly engine
สัญญาอนุญาต: BSD
เว็บไซต์: v8.dev 
วี8 คือจาวาสคริปต์เอนจินและWebAssemblyที่เสรีและโอเพนซอร์ส พัฒนาโดยโครงการโครเมียม สำหรับเว็บเบราว์เซอร์โครเมียม และ กูเกิล โครม  ผู้สร้างโครงการคือ ลาร์ส บัค  เวอร์ชันแรกของเอนจิน V8 เปิดตัวพร้อมกับ Chrome เวอร์ชันแรก: 2 กันยายน 2008 นอกจากนี้ยังถูกใช้บนฝั่งเซิร์ฟเวอร์ด้วย เช่น ใน Couchbase, Deno และ Node.js
การใช้งาน

วี8 ทำงานได้บนสถาปัตยกรรม x86, ARM, MIPS, PowerPC และ IBM ESA/390 สำหรับใช้ในเซิร์ฟเวอร์
วี8 สามารถใช้ได้ทั้งในเบราว์เซอร์หรือผสานเข้าไปในโปรเจกต์อื่น ตัวอย่างเช่น:
เว็บเบราว์เซอร์ที่มีฐานมาจากโครเมียม เช่น Google Chrome, Brave, Opera, Vivaldi และ Microsoft Edge.
Firefox ใช้บางส่วนของวี8 สำหรับการทำ regular expressions parsing
เซิร์ฟเวอร์ฐานข้อมูล Couchbase
สิ่งแวดล้อมรันไทม์ Deno
เฟรมเวิร์กแอปเดสก์ท็อป Electron ที่ใช้ใน Atom และ Visual Studio Code
เซิร์ฟเวอร์ฐานข้อมูล MarkLogic
เฟรมเวิร์กแอปมือถือ NativeScript
สิ่งแวดล้อมรันไทม์ Node.js
สิ่งแวดล้อมรันไทม์ Qt Quick
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
แม่แบบ:ECMAScriptแม่แบบ:Google FOSSแม่แบบ:NodeJs
Didymophysa

| Didymophysa |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับผักกาด Brassicales
วงศ์:: วงศ์ผักกาด Brassicaceae
สกุล:: Didymophysa Didymophysa Boiss.
สปีชีส์:: Didymophysa
ชื่อทวินาม
Didymophysa Boiss.

Didymophysa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ตุรกี ไป ปากีสถานตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Didymophysa aucheri Boiss.
Didymophysa fedtschenkoana Regel
Didymophysa fenestrata (Boiss. & Hohen.) Esmailbegi, D.A.German & Al-Shehbaz
Diegodendron

| Diegodendron |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: ชบา Malvales
วงศ์:: วงศ์คำแสด Bixaceae Capuron
สกุล:: Diegodendron Diegodendron Capuron
สปีชีส์:: Diegodendron humbertii
ชื่อทวินาม
Diegodendron humbertii Capuron

Diegodendron เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Bixaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Diegodendron humbertii.
ถิ่นกำเนิดของมันคือมาดากัสการ์
Didymodoxa

| Didymodoxa |
| --- | --- |

Didymodoxa capensis as Fleurya capensis.

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: กุหลาบ Rosales
วงศ์:: วงศ์กะลังตังช้าง Urticaceae
สกุล:: Didymodoxa Didymodoxa E.Mey. ex Wedd.
สปีชีส์:: Didymodoxa
ชื่อทวินาม
Didymodoxa E.Mey. ex Wedd.

Didymodoxa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Urticaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่เอริเทรียถึงแอฟริกาตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Didymodoxa caffra (Thunb.) Friis & Wilmot-Dear
Didymodoxa capensis (L.f.) Friis & Wilmot-Dear
ATC รหัส L01

ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
L สารต้านเนื้องอกและภูมิคุ้มกันบกพร่อง (Antineoplastic and immunomodulating agents)
Diestothyris

| Diestothyris |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
เคลด:: Lophophorata Lophophorata
ไฟลัม:: Brachiopoda Brachiopoda
ชั้น:: Rhynchonellata Rhynchonellata
อันดับ:: Terebratulida Terebratulida
วงศ์:: Terebrataliidae Terebrataliidae
สกุล:: Diestothyris Diestothyris Thomson, 1916
สปีชีส์:: Diestothyris
ชื่อทวินาม
Diestothyris Thomson, 1916

Diestothyris เป็นสกุลของแบรคิโอพอดที่อยู่ในวงศ์ Terebrataliidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Diestothyris frontalis (Middendorff, 1849)
Diestothyris tisimania (Nomura & Hatai, 1936)
ATC รหัส L

ยากลุ่ม ATC รหัส L สารต้านมะเร็งและสารปรับระบบภูมิคุ้มกัน (Antineoplastic and immunomodulating agents)  ของระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
ไดกลีเซอไรด์

โครงสร้างเคมีของไดกลีเซอไรด์ 1-palmitoyl-2-oleoyl-glycerol
โครงสร้างทางเคมีของ 1,3-diacylglycerols โดย R และ R คือสายโซ่ข้างของกรดไขมัน
ไดกลีเซอไรด์  (อักษรโรมัน: di-glyceride, diglyceride, diacyl-glycerol ตัวย่อ: DAG) 
เป็นกลีเซอไรด์ที่ประกอบด้วยโซ่กรดไขมันคู่ ที่มีพันธะโคเวเลนต์กับโมเลกุลกลีเซอรอล (glycerol) ผ่านเอสเทอร์ (พันธะเอสเทอร์)
ในโมเลกุล 1-palmitoyl-2-oleoyl-glycerol ที่แสดงในรูป จะเห็นโซ่กรดไขมันคู่ที่มาจากกรดไขมันปาล์ม (palmitic acid) และกรดไขมันมะกอก (oleic acid)
ไดกลีเซอไรด์อาจจะมีกรดไขมันแบบอื่น ๆ ที่ตำแหน่ง C-1 และ C-2 หรือที่ตำแหน่ง C-1 และ C-3
กลีเซอรอลที่มีโซ่กรดไขมันที่ตำแหน่ง 1,2 จะมีลักษณะเป็นไคแรล (chiral คือไม่เหมือนกับภาพที่สะท้อนในกระจก) ส่วนกลีเซอรอลที่มีโซ่ที่ตำแหน่ง 1,3 จะมีลักษณะเป็นไคแรลถ้าเป็นโซ่กรดไขมันที่ไม่เหมือนกัน
ไดกรีเซอไรด์สามารถทำหน้าที่เป็นสารลดแรงตึงผิวและมักใช้เป็นอิมัลซิไฟเออร์ในอาหารแปรรูป น้ำมันที่อุดมด้วย DAG (โดยเฉพาะ 1,3-DAG) ได้รับการตรวจสอบอย่างกว้างขวางว่าสามารถเป็นสารทดแทนไขมัน เนื่องจากความสามารถในการยับยั้งการสะสมของไขมันในร่างกาย มียอดจำหน่ายรวมต่อปีประมาณ 200 ล้านเหรียญสหรัฐในญี่ปุ่นตั้งแต่เปิดตัวผลิตภัณฑ์ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 จนถึงปี ค.ศ. 2009
การผลิต

ไดกรีเซอไรด์ เป็นส่วนประกอบย่อยของน้ำมันจากเมล็ดพืชหลายชนิด โดยมีปริมาณอยู่ที่ ≈ 1–6% หรือในกรณีของน้ำมันเมล็ดฝ้ายมีมากถึง 10% การผลิตในภาคอุตสาหกรรมส่วนใหญ่ทำได้โดยปฏิกิริยากลีเซอรอไลซิสระหว่างไตรกลีเซอไรด์และกลีเซอรอล วัตถุดิบในกระบวนการนี้อาจเป็นไขมันและน้ำมันทั้งจากพืชและสัตว์
สารเติมแต่งอาหาร

ไดกลีเซอไรด์ร่วมกับโมโนกลีเซอไรด์ (รวมกันเป็นสารเติมแต่งอาหาร E471) เป็นสารเติมแต่งอาหารทั่วไปที่ใช้เป็นอิมัลซิฟายเออร์
ป้ายโภชนาการที่แสดงค่าไขมันรวมไขมันอิ่มตัว และไขมันทรานส์ในอาหาร จะไม่รวมโมโนกลีเซอไรด์และไดกลีเซอไรด์ เพราะว่าไขมันโดยมากที่มีในอาหารเป็นประเภทไตรกลีเซอไรด์
ไดกลีเซอไรด์ที่มีขายอาจจะทำมาจากไขมันสัตว์เช่นจาก วัว ควาย หมู หรือปศุสัตว์ประเภทอื่น ๆ ขึ้นอยู่กับเขตประเทศ
หรืออาจจะมาจากไขมันพืชเช่น ถั่วเหลือง หรือพืชวงศ์ผักกาดสกุล Brassica ซึ่งผ่านการแปรสภาพ (hydrogenation) ขึ้นอยู่กับความต้องการและวัตถุดิบที่มี 
นอกจากนั้นแล้วยังสามารถสังเคราะห์โดยวิธีอื่น ๆ อีกด้วย
มักใช้เป็นผลิตภัณฑ์ในการผลิตขนมอบ (เช่น เค้ก) ในเครื่องดื่ม ไอศกรีม เนยถั่วลิสง หมากฝรั่ง เนยเทียม และขนมหวาน
สารเติมแต่งอาหาร > ปัญหากับผู้ที่รับประทานเจ

แม้ว่าสารเติมแต่งอาหาร E471 โดยหลักจะทำมาจากไขมันพืช แต่บางครั้งก็มีการใช้ไขมันสัตว์โดยที่ไม่สามารถบอกได้จริง ๆ ว่าไม่มี
แต่ให้สังเกตว่า กรดไขมันที่มาจากแหล่งทั้งสองมีโครงสร้างทางเคมีที่เหมือนกัน
ผู้รับประทานเจที่ต้องการหลีกเลี่ยงไขมันสัตว์ โดยทั่วไปจะหลีกเลี่ยงสารเติมแต่งอาหารประเภทนี้ นอกจากจะมั่นใจว่าทำมาจากไขมันพืชแน่นอน
นอกจากนั้นแล้วเพราะอาจจะมีไขมันหมู ชาวมุสลิมและชาวยิวจะหลีกเลี่ยงผลิตภัณฑ์ที่มี E471 นอกจากจะรู้ว่าทำมาจากไขมันพืช
กลไกทางชีวภาพ > การกระตุ้นโปรตีนไคเนส ซี

ในการส่งสัญญาณทางชีวเคมี ไดอะซิลกลีเซอรอลทำหน้าที่เป็นโมเลกุลไขมันส่งสัญญาณที่สอง และเป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้จากกระบวนการไฮโดรไลซิสของฟอสโฟลิพิด ฟอสฟาติดิลิโนซิทอล 4,5 บิสฟอสเฟต (phospholipid phosphatidylinositol 4,5-bisphosphate; PIP2) โดยเอนไซม์ฟอสโฟลิเปส ซี (PLC) (เอนไซม์ที่อยู่บริเวณเยื่อหุ้มเซลล์) ปฏิกิริยาเดียวกันก่อให้เกิดอิโนซิทอลตริสฟอสเฟต (inositol trisphosphate; IP3) แม้ว่าอิโนซิทอลตริสฟอสเฟตจะแพร่กระจายเข้าสู่ไซโตซอล แต่ไดอะซิลกลีเซอรอลยังคงอยู่ภายในเยื่อหุ้มเซลล์เนื่องจากคุณสมบัติไม่ชอบน้ำ IP3 ช่วยกระตุ้นการปลดปล่อยแคลเซียมไอออนจากร่างแหเอนโดพลาซึมแบบเรียบ ที่ซึ่ง DAG เป็นตัวกระตุ้นทางสรีรวิทยาของโปรตีนไคเนส ซี (PKC) ผลผลิตของ DAG ในเมมเบรนช่วยให้สามารถเคลื่อนย้าย PKC จากไซโทซอลไปยังเยื่อหุ้มเซลล์
กลไกทางชีวภาพ > การกระตุ้นการทำงานของ Munc13

ไดอะซิลกลีเซอรอลแสดงให้เห็นว่ามีการกระทำบางอย่างที่กระตุ้นให้เกิดการปลดปล่อยเวสิเคิลผ่านการมีปฏิสัมพันธ์กับโปรตีนไพรเมอร์ก่อนไซแนปส์ตระกูล Munc13 การเกาะกันทางโมเลกุลของ DAG เข้ากับโดเมน C1 ของ Munc13 ช่วยเพิ่มความสามารถในการหลอมรวมที่สมบูรณ์ของถุงไซแนปส์ ส่งผลให้เกิดการปลดปล่อยที่มีศักยภาพ
ไดอะซิลกลีเซอรอลสามารถถูกเลียนแบบได้โดยสารประกอบโฟร์โบลเอสเทอร์ (phorbol esters) ที่ส่งเสริมให้เกิดเนื้องอก
กลไกทางชีวภาพ > อื่น ๆ

นอกเหนือจากการกระตุ้น PKC แล้ว ไดกรีเซอรอลยังมีกลไกภายในเซลล์อื่น ๆ อีกมากมาย:
แหล่งสำหรับพรอสตาแกลนดิน
สารตั้งต้นของ endocannabinoid 2-arachidonoylglycerol
ตัวกระตุ้นของตระกูลย่อยของช่องสัญญาณไอออนบวกที่กำหนดความเป็นไปได้ชั่วครู่ของตัวรับ transient receptor potential canonical (TRPC), TRPC3/6/7
เมแทบอลิซึม

การสังเคราะห์ไดอะซิลกลีเซอรอลเริ่มต้นด้วย กลีเซอรอล-3-ฟอสเฟต ซึ่งส่วนใหญ่ได้มาจากไดไฮดรอกซีอะซิโตนฟอสเฟต ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ของกระบวนการไกลโคไลซิส (โดยปกติจะอยู่ในไซโทพลาซึมของตับ หรือเซลล์เนื้อเยื่อไขมัน) เริ่มแรก กลีเซอรอล-3-ฟอสเฟต ถูกเพิ่มหมู่อะซิลด้วยอะซิลโคเอนไซม์เอ (acyl-CoA) เพื่อสร้างกรดไลโซฟอสฟาติดิก ซึ่งจะถูกเพิ่มหมู่อะซิลกับอะซิลโคเอนไซม์เออีกโมเลกุลหนึ่ง เพื่อให้ได้กรดฟอสฟาติดิก จากนั้นกรดฟอสฟาติดิกจะผ่านปฏิกิริยาดีฟอสฟอรีเลชัน ได้เป็นไดอะซิลกลีเซอรอล
ไขมันในอาหารส่วนใหญ่ประกอบด้วยไตรกลีเซอไรด์ เนื่องจากไตรกลีเซอไรด์ไม่สามารถดูดซึมโดยระบบย่อยอาหารได้ไตรกลีเซอไรด์จึงต้องถูกย่อยด้วยเอนไซม์เป็นโมโนอะซิลกลีเซอรอล, ไดอะซิลกลีเซอรอล หรือกรดไขมันอิสระ (ดูเพิ่ม แหล่งที่มาของกรดไขมัน, การย่อยอาหาร, การดูดซึม, การขนส่งในเลือดและการจัดเก็บ สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติม) ไดอะซิลกลีเซอรอลเป็นสารตั้งต้นของไตรอะซิลกลีเซอรอล (ไตรกลีเซอไรด์) ซึ่งเกิดจากการเติมกรดไขมันตัวที่สามลงในไดอะซิลกลีเซอรอล ภายใต้การเร่งปฏิกิริยาของไดกรีเซอไรด์อะซิลทรานสเฟอเรส (DGAT)
เนื่องจากไดอะซิลกลีเซอรอลถูกสังเคราะห์ผ่านกรดฟอสฟาติดิกจึงมักจะมีกรดไขมันอิ่มตัวที่ตำแหน่ง C-1 บนส่วนหลัก (moiety) ของโมเลกุลกลีเซอรอลและกรดไขมันไม่อิ่มตัวที่ตำแหน่ง C-2
ไดอะซิลกลีเซอรอลสามารถถูกปฏิกริยาฟอสโฟรีเลตชัน กลายเป็นกรดฟอสฟาติดิกได้โดยเอนไซม์ไดอะซิลกลีเซอรอลไคเนส
ความต้านทานต่ออินซูลิน

การกระตุ้น PKC-θ โดยไดอะซิลกลีเซอรอล อาจทำให้เกิดภาวะดื้อต่ออินซูลินในกล้ามเนื้อโดยการลดกิจกรรม PI3K ที่เกี่ยวข้องกับ IRS1 ในทำนองเดียวกันการกระตุ้น PKCε โดยไดอะซิลกลีเซอรอล อาจทำให้เกิดภาวะดื้อต่ออินซูลินในตับ
ดูเพิ่ม

ลิพิด
โมโนกลีเซอไรด์
ไตรกลีเซอไรด์
สารเติมแต่งอาหาร E471
การแตกของ PIP2 เป็น IP3 และ DAG เป็นการเริ่มต้นการปลดปล่อยแคลเซียมภายในเซลล์และการกระตุ้น PKC หมายเหตุ: PLC ไม่ใช่สารมัธยันตร์ (ภาพอาจทำให้สับสน) โดยแท้จริงแล้วเป็นตัวเร่งการแยก IP3/DAG
กลีเซอรอล-3-ฟอสเฟต
Didymostigma

| Didymostigma |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: กะเพรา Lamiales
วงศ์:: วงศ์ว่านไก่แดง Gesneriaceae
สกุล:: Didymostigma Didymostigma W.T.Wang
สปีชีส์:: Didymostigma
ชื่อทวินาม
Didymostigma W.T.Wang

Didymostigma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gesneriaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศจีน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Didymostigma leiophyllum D.Fang & Xiao H.Lu
Didymostigma obtusum (C.B.Clarke) W.T.Wang
Didymostigma trichanthera C.X.Ye & X.G.Shi
Didymuria

| Didymuria |
| --- | --- |

The zoological miscellany (6127017861)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Phasmatodea Phasmatodea
วงศ์:: Phasmatidae Phasmatidae
เผ่า:: Tropidoderini Tropidoderini
สกุล:: Didymuria Didymuria Kirby, 1904
สปีชีส์:: Didymuria
ชื่อทวินาม
Didymuria Kirby, 1904

Didymuria เป็นสกุลของ Phasmatodea ที่อยู่ในวงศ์ Phasmatidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Didymuria schultzei (Giglio-Tos, 1912)
Didymuria violescens (Leach, 1814)
Didymuria virginea (Stål, 1875)
ไนโตะ โอบุ ซะ ริบิงุ แคทโตะ

Japanese manga series
| --- | --- |
ไนโตะ โอบุ ซะ ริบิงุ แคทโตะ
ニャイト・オブ・ザ・リビングキャット (Nyaito obu za Ribingu Kyatto)
แนว: ตลกสยองขวัญ บันเทิงคดีพยากรณ์และหลังพยากรณ์
มังงะ
เขียนโดย: Hawkman
วาดภาพโดย: Mecha-Roots
สำนักพิมพ์: Mag Garden
สำนักพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษ: อเมริกาเหนือ Seven Seas Entertainment
นิตยสาร: Monthly Comic Garden
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 5
อนิเมะโทรทัศน์
ฉาย:  พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
ไนโตะ โอบุ ซะ ริบิงุ แคทโตะ (ญี่ปุ่น: ニャイト・オブ・ザ・リビングキャット; โรมาจิ: Nyaito obu za Ribingu Kyatto; ทับศัพท์: เนียอิโตะ โอบุ ซะ ริบิงงุ เคียตโตะ) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนโดย Hawkman และวาดภาพประกอบโดย Mecha-Roots ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสาร Monthly Comic Garden ของสำนักพิมพ์ Mag Garden ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 และมีกำหนดเปิดตัวเป็นซีรีส์อนิเมะในปี พ.ศ. 2568
เรื่องย่อ

ไวรัสลึกลับแพร่ระบาด ทำให้คนที่กอดสัตว์เลี้ยงประเภทแมวกลายเป็นแมวไปด้วย คุนางิ ตัวเอกของเรื่อง ต้องต่อสู้กับความอยากกอดแมวของตัวเองเพื่อเอาชีวิตรอดในโลกที่บ้าคลั่งและแปลกประหลาดนี้
สื่อต่าง ๆ > มังงะ

เขียนโดย Hawkman และวาดภาพประกอบโดย Mecha-Roots เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Monthly Comic Garden ของสำนักพิมพ์ Mag Garden เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2563 บทต่างๆ ได้รับการรวบรวมเป็นเล่ม (ทังโกบง) แต่ละเล่ม โดยเล่มแรกวางจำหน่ายในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ณ วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 มีการออกเล่มแล้ว 5 เล่ม
ในอเมริกาเหนือ มังงะได้รับลิขสิทธิ์ในการเผยแพร่ภาษาอังกฤษโดย Seven Seas Entertainment
สื่อต่าง ๆ > มังงะ > เล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  10 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-8000-1087-2 | 4 ตุลาคม พ.ศ. 2565 | 978-1-63858-581-7 |
| 2 |  22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 | 978-4-8000-1181-7 | 3 มกราคม พ.ศ. 2566 | 978-1-63858-754-5 |
| 3 |  10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 | 978-4-8000-1264-7 | 3 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 978-1-63858-920-4 |
| 4 |  10 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-8000-1351-4 | 11 มิถุนายน พ.ศ. 2567 | 979-8-88843-122-1 |
| 5 |  22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 | 978-4-8000-1427-6 | 22 ตุลาคม พ.ศ. 2567 | 979-8-89160-649-4 |
สื่อต่าง ๆ > อนิเมะ

เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 (วันแมวแห่งชาติ) ได้มีการประกาศว่าจะสร้างซีรีส์อนิเมะซึ่งมีกำหนดจะฉายในปี พ.ศ. 2568
การตอบรับ

มังงะเรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง Next Manga Award ครั้งที่ 7 ในประเภทมังงะสิ่งพิมพ์ยอดเยี่ยมในปี พ.ศ. 2564
แหล่งข้อมูลอื่น

Official manga website at Mag Comi (ในภาษาญี่ปุ่น)
Official anime website (ในภาษาญี่ปุ่น)
ไนโตะ โอบุ ซะ ริบิงุ แคทโตะ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
Dielsiocharis

| Dielsiocharis |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับผักกาด Brassicales
วงศ์:: วงศ์ผักกาด Brassicaceae
สกุล:: Dielsiocharis Dielsiocharis O.E.Schulz
สปีชีส์:: Dielsiocharis
ชื่อทวินาม
Dielsiocharis O.E.Schulz

Dielsiocharis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางใต้ของเติร์กเมนิสถานถึงอิหร่าน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Dielsiocharis bactriana (Ovcz. & Junussov) Al-Shehbaz & Junussov
Dielsiocharis kotschyi (Boiss.) O.E.Schulz
Dielsiothamnus

| Dielsiothamnus |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: แมกโนลิด Magnoliids
อันดับ:: อันดับจำปา Magnoliales
วงศ์:: วงศ์กระดังงา Annonaceae R.E.Fr.
สกุล:: Dielsiothamnus Dielsiothamnus (Diels) R.E.Fr.
สปีชีส์:: Dielsiothamnus divaricatus
ชื่อทวินาม
Dielsiothamnus divaricatus (Diels) R.E.Fr.

Dielsiothamnus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Annonaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Dielsiothamnus divaricatus.
ถิ่นกำเนิดของมันคือประเทศแทนซาเนีย
ไอบีลีฟ (เพลงเอ็กซ์ไซล์)

| "ไอบีลีฟ" |
| --- | --- |
ภาพปกซิงเกิล "ไอบีลีฟ"
เพลงโดยเอ็กซ์ไซล์
จากอัลบั้มเอ็กซ์ไซล์เลิฟ และ เอ็กซ์ไซล์แคทชีเบสท์
วางจำหน่าย: 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2550
แนวเพลง: เจ-ป็อป
ค่ายเพลง: ริทึม โซน
"ไอบีลีฟ" (ญี่ปุ่น: アイ・ビリーブ; โรมาจิ: Ai Bribu; ทับศัพท์: I Believe) เป็นซิงเกิลที่ 26 ของวงเอ็กซ์ไซล์ ออกจำหน่ายวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในรูปแบบซิงเกิลแม็กซี เปิดตัวชาร์ตออริกอนในอันดับ 3 ด้วยยอดขาย 120,562 ชุด  และมียอดขายรวม 142,228 ชุด
เพลง "ไอบีลีฟ" เพลงเป็นประกอบโฆษณาของเว็บไซต์ music.jp  เพลง "君がいるから" เป็นประกอบรายการ "เดอะซันเดย์" ทางช่องนิปปอนทีวี
ในซีดีการผลิตครั้งแรกได้บรรจุเพลง "ฮีโร" รวมอยู่ด้วย  โดยมีการร้องใหม่และ TAKAHIRO ได้มาร่วมร้องแทนเสียงสมาชิกเดิม คือ SHUN
มิวสิกวิดีโอเพลง "ไอบีลีฟ" ถ่ายทำในงานวันเกิดอายุครบ 32 ปีของ MAKIDAI
รายชื่อเพลง

ไอบีลีฟ
君がいるから
ไอบีลีฟ (บรรเลง)
君がいるから (บรรเลง)
HERO (การผลิตครั้งแรก)
มิวสิกวิดีโอ

ไอบีลีฟ (มิวสิกวิดีโอ)
การแสดงสด

10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 - Music Fair21 - Lovers Again และ I Believe
2 ธันวาคม พ.ศ. 2550 - CDTV - I Believe
3 ธันวาคม พ.ศ. 2550 - SMAP x SMAP - Choo Choo Train, WON'T BELONG, Lovers Again และ I Believe
15 ธันวาคม พ.ศ. 2550 - MUSIC FIGHTER - I Believe
ชาร์ต

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 พฤศจิกายน 2007 | Oricon Daily Singles Chart | #3 |  |  |  |
| 21 พฤศจิกายน 2007 | Oricon Weekly Singles Chart | #3 | 120,562 | 142,228 | 6 สัปดาห์ |
| 21 พฤศจิกายน 2007 | Oricon Monthly Singles Chart | #3 |  | 142,228 |  |
| 21 พฤศจิกายน 2007 | Oricon Yearly Singles Chart | #61 | 126,061 | 142,228 |  |
Didymosellidae

| Didymosellidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
เคลด:: Lophophorata Lophophorata
ไฟลัม:: Bryozoa Bryozoa
ชั้น:: Gymnolaemata Gymnolaemata
อันดับ:: Cheilostomatida Cheilostomatida
วงศ์:: Didymosellidae Didymosellidae
สปีชีส์:: Didymosellidae
ชื่อทวินาม
Didymosellidae 

Didymosellidae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cheilostomatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Bimicroporella Canu, 1904
Didymosella Canu & Bassler, 1917
Tubiporella Levinsen, 1909
ไรน์โฮลด์ เมสเนอร์

ไรน์โฮลด์ เมสเนอร์
ไรน์โฮลด์ เมสเนอร์ (Reinhold Andreas Messner) เกิดวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1944 (พ.ศ. 2487) นักปีนเขาชาวอิตาลี ผู้เป็นตำนานที่ยังมีชีวิต มนุษย์คนแรกที่ขึ้นสู่ ยอดเขาเอเวอเรสต์ เพียงลำพัง โดยไม่ใช้ ถังออกซิเจนสำรอง ไม่ใช้ลูกหาบ รวมทั้งไม่ใช้อุปกรณ์ช่วยเหลือที่ใช้กันทั่วไป เช่น หมุดยึด และเชือกนิรภัย เป็นเจ้าของสถิติ พิชิตยอดเขาที่มีความสูงเกิน 8,000 เมตร ครบทั้ง 14 แห่ง เป็นคนแรกของโลก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1986 และจนถึงปัจจุบันมีผู้สามารถพิชิต 14 ยอดเขาดังกล่าวได้ครบเพียง 14 คน
หลังประสบความสำเร็จในการปีนเขาสูงแล้ว ไรน์โฮลด์ เมสเนอร์ ยังได้สร้างสถิติการเดินเท้าในทางราบ เช่นเดินเท้าสู่ขั้วโลกเหนือ ระยะทาง 200 กิโลเมตร เดินเท้าข้าม เกาะกรีนแลนด์ ระยะทางถึง 2,000 กิโลเมตร เดินเท้าข้ามทิเบตตะวันออก ระยะทาง 1000 กิโลเมตร และเดินเท้าวนรอบ ทะเลทรายโกบี ระยะทางถึง 2,000 กิโลเมตร เป็นต้น