stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คุนสท์ฟอร์เมินแดร์นาทัวร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Marine Biological Laboratory Library - พิพิธภัณท์ที่มีภาพหนังสือของเฮิคเคิล
University Art Gallery, University of Massachusetts Dartmouth เก็บถาวร 2010-10-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Kurt Stüber's Biolib เก็บถาวร 2007-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Ernst Haeckel's Kunstformen der Natur as zoomable images - ภาพทั้งหมด 100 ในหนังสือ (ต้องใช้แฟลช)
Kunstformen der Natur เก็บถาวร 2012-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
1 พงศ์กษัตริย์ 10

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 บทที่ 10
| 1 พงศ์กษัตริย์ 10 |
| --- | --- |
← 1 พงศ์กษัตริย์ 91 พงศ์กษัตริย์ 11 →
หน้าของหนังสือพงศ์กษัตริย์ (1 และ 2 พงศ์กษัตริย์) ใน Leningrad Codex (ค.ศ. 1008)
หนังสือ: หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1
ภาคในคัมภีร์ฮีบรู: เนวีอีม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ฮีบรู: 4
หมวดหมู่: ผู้เผยพระวจนะยุคต้น
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 11
1 พงศ์กษัตริย์ 10 (อังกฤษ: 1 Kings 10) เป็นบทที่ 10 ของหนังสือพงศ์กษัตริย์ในคัมภีร์ฮีบรู หรือหนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือพงศ์กษัตริย์เป็นการรวบรวมจดหมายเหตุต่าง ๆ ที่บันทึกถึงพระราชกิจของกษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์โดยผู้เรียบเรียงประวัติศาสตร์สายเฉลยธรรมบัญญัติในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล โดยมีส่วนผนวกเพิ่มเข้ามาในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล บทที่ 10 ของ 1 พงศ์กษัตริย์เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่การปกครองของซาโลมอนเหนืออาณาจักรยูดาห์และอิสราเอลที่รวมเป็นหนึ่งเดียว (1 พงศ์กษัตริย์ 1 ถึง 11) จุดเน้นของบทนี้คือความสำเร็จของซาโลมอน
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 29 วรรคตั้งแต่ศตวรรษที่ 16
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูเป็น Masoretic Text ได้แก่ Codex Cairensis (ค.ศ. 895), Aleppo Codex (ศตวรรษที่ 10) and Codex Leningradensis (ค.ศ. 1008)
ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ Codex Vaticanus (B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) และ Codex Alexandrinus (A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5)
ต้นฉบับ > การอ้างอิงในพันธสัญญาเดิม

1 พงศ์กษัตริย์ 10:1–13: 2 พงศาวดาร 9:1–12
1 พงศ์กษัตริย์ 10:14–29: 2 พงศาวดาร 1:14–17; 2 พงศาวดาร 9:13–28
ดูเพิ่ม

666
การเสด็จขึ้นเรือของพระราชินีแห่งเชบา
ชาวฮิตไทต์
เชเขล
ทารชิช
พระที่นั่งของซาโลมอน
พระวิหารของซาโลมอน
ไม้จันทน์แดง
เยรูซาเล็ม
เลบานอน
อาระเบีย
อิสราเอล
โอฟีร์
ฮีราม
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: เฉลยธรรมบัญญัติ 17, 2 ซามูเอล 8, 1 พงศ์กษัตริย์ 5, 1 พงศ์กษัตริย์ 6, 1 พงศ์กษัตริย์ 7, 1 พงศ์กษัตริย์ 9, 2 พงศาวดาร 1, 2 พงศาวดาร 9
บรรณานุกรม

Collins, John J. (2014). "Chapter 14: 1 Kings 12 – 2 Kings 25". Introduction to the Hebrew Scriptures. Fortress Press. pp. 277–296. ISBN 978-1451469233.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 978-0195288810.
Dietrich, Walter (2007). "13. 1 and 2  Kings".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 232–266. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Hayes, Christine (2015). Introduction to the Bible. Yale University Press. ISBN 978-0300188271.
Leithart, Peter J. (2006). 1 & 2 Kings. Brazos Theological Commentary on the Bible. Brazos Press. ISBN 978-1587431258.
McKane, William (1993). "Kings, Book of".  ใน Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D (บ.ก.). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. pp. 409–413. ISBN 978-0195046458.
Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D, บ.ก. (1993). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. ISBN 978-0195046458.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Melachim I - I Kings - Chapter 10 (Judaica Press). Hebrew text and English translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
1 Kings chapter 10. Bible Gateway
1 พงศ์กษัตริย์ 10. YouVersion
ภาพจิตรกรรมแสดงเหตุการณ์ที่พระราชินีแห่งเชบาเสด็จเยี่ยมราชสำนักของกษัตริย์ซาโลมอนในเยรูซาเล็ม วาดโดย Edward Poynter (ค.ศ. 1836–1919)
14 เฮอร์คิวลีส ซี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ดาวเคราะห์นอกระบบ | ดาวเคราะห์นอกระบบ | รายชื่อ |
 14 Herculis c in Celestia as an ammonia cloud gas giant
ดาวฤกษ์แม่
| ดาวฤกษ์ | ดาวฤกษ์ | 14 เฮอร์คิวลีส |
| กลุ่มดาว | กลุ่มดาว | กลุ่มดาวเฮอร์คิวลีส |
| ไรต์แอสเซนชัน | (α) | 16h 10m 23.59s |
| เดคลิเนชัน | (δ) | +43° 49′ 18.2″ |
| ความส่องสว่างปรากฏ | (mV) | 6.67 |
| ระยะห่าง | ระยะห่าง | 59.0 ly (18.1 pc) |
| ชนิดสเปกตรัม | ชนิดสเปกตรัม | K0V |
| มวล | (m) | 0.79 M☉ |
| รัศมี | (r) | 0.88 R☉ |
| อุณหภูมิ | (T) | 5250 K |
| ความเป็นโลหะ | [Fe/H] | 0.35 |
| อายุ |  | 3.9 พันล้านปี |
องค์ประกอบวงโคจร
| กึ่งแกนเอก | (a) | 6.9 AU |
| ความเยื้องศูนย์กลาง | (e) | 0 |
| คาบการโคจร | (P) | 6906 ± 70 d |
| เวลาที่เข้าใกล้ดาวฤกษ์แม่ที่สุด | (T0) | 2,449,100.0 JD |
| ครึ่งแอมพลิจูด | (K) | 24.5 ± 1.4 m/s |
ลักษณะทางกายภาพ
| มวลอย่างต่ำ | (m sin i) | 2.1 MJ |
ข้อมูลการค้นพบ
| ค้นพบเมื่อ | ค้นพบเมื่อ | 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 (confirmed) |
| ค้นพบโดย | ค้นพบโดย | Goździewski et al. |
| วิธีตรวจจับ | วิธีตรวจจับ | Doppler spectroscopy |
| สถานที่ที่ค้นพบ | สถานที่ที่ค้นพบ |  สหรัฐ |
| สถานะการค้นพบ | สถานะการค้นพบ | Published |
อ้างอิงกับฐานข้อมูลอื่น
| สารานุกรมดาวเคราะห์นอกระบบ | สารานุกรมดาวเคราะห์นอกระบบ | ข้อมูล |
| ซิมแบด | ซิมแบด | ข้อมูล  |
14 เฮอร์คิวลีส ซี (อังกฤษ: 14 Herculis c) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่อยู่ห่างจากโลกประมาณ 59 ปีแสง ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวเฮอร์คิวลีส ซึ่งโคจรอยู่รอบ ๆ ดาวฤกษ์ 14 เฮอร์คิวลีสกับมวลที่อาจจะทำให้ดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์ประมาณขนาดเดียวกับดาวพฤหัสบดีแต่มีขนาดใหญ่กว่า ดาวเคราะห์ดวงนี้ถูกค้นพบเมื่อ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 และยืนยันเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 อ้างอิงถึงการวิเคราะห์ล่าสุด การดำรงอยู่ของดาวเคราะห์ดวงที่สองในระบบ 14 เฮอร์คิวลีส คือ "ชัดเจน" การยืนยันอย่างแน่ชัด แต่ในค่าพารามิเตอร์ของดาวเคราะห์ดวงนี้จะไม่เป็นที่รู้จักอย่างแม่นยำ อาจเป็นใน 4:01 กับเสียงดาวเคราะห์วงใน 14 เฮอร์คิวลีส บี
แหล่งข้อมูลอื่น

Jean Schneider (2011). "Notes for Planet 14 Her c". Extrasolar Planets Encyclopaedia. สืบค้นเมื่อ 30 September 2011.
"14 Herculis". SolStation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-19. สืบค้นเมื่อ 2008-06-25.
| ด ค กระบบดาวเคราะห์14 เฮอร์คิวลีส |
| --- | --- |
ดาวฤกษ์:  14 เฮอร์คิวลีส 
ดาวเคราะห์:  14 เฮอร์คิวลีส บี  14 เฮอร์คิวลีส ซี 
พิกัด:  16h 10m 23.59s, +43° 49′ 18.2″
ค็อนราท อาเดอเนาเออร์

| ค็อนราท อาเดอเนาเออร์ |
| --- | --- |
Konrad Adenauer


นายกรัฐมนตรีเยอรมนีตะวันตก
ดำรงตำแหน่ง 15 กันยายน 1949 – 16 ตุลาคม 1963
ประธานาธิบดี: เทโอดอร์ ฮ็อยส์ ไฮน์ริช ลึพเคอ
ก่อนหน้า: ลุทซ์ กราฟ ชเวรีน ฟ็อน โครซิค ในฐานะหัวหน้าคณะรัฐมนตรีไรช์
ถัดไป: ลูทวิช แอร์ฮาร์ท
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 15 มีนาคม 1951 – 6 มิถุนายน 1955
หัวหน้ารัฐบาล: ตัวเอง
ก่อนหน้า: ไม่มี
ถัดไป: ไฮน์ริช ฟ็อน เบร็นทาโน
หัวหน้าพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน
ดำรงตำแหน่ง 1 มีนาคม 1946 – 23 มีนาคม 1966
ก่อนหน้า: ไม่มี (เป็นคนแรก)
ถัดไป: ลูทวิช แอร์ฮาร์ท
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 มกราคม 1876 โคโลญ จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 19 เมษายน ค.ศ. 1967(1967-04-19) (91 ปี) บาทฮ็อนเน็ฟ, เยอรมันตะวันตก
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
พรรคการเมือง: พรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน
คู่สมรส: เอ็มมา ไวเออร์  เอากุสเทอ ซินเซอร์
ลายมือชื่อ: 

ค็อนราท แฮร์มัน โยเซ็ฟ อาเดอเนาเออร์ (เยอรมัน: Konrad Hermann Josef Adenauer) เป็นรัฐบุรุษชาวเยอรมัน ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนแรกของเยอรมนีตะวันตก ผู้สร้างชาติเยอรมนีตะวันตกภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคการเมืองที่มีชื่อว่าพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน
ประวัติ

ค็อนราท อาเดอเนาเออร์ เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1876 ที่โคโลญ ราชอาณาจักรปรัสเซีย จักรวรรดิเยอรมัน เป็นบุตรคนที่ 3 ในจำนวน 5 คนของนายโยฮัน ค็อนราท อาเดอเนาเออร์ (Johann Konrad Adenauer) อาชีพนิติกร กับนางเฮเลเนอ ชาร์เฟินแบร์ค (Helene Scharfenberg)
ครอบครัวของอาเดอเนาเออร์เป็นครอบครัวที่เคร่งศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ในวัยเด็กเขาเข้าเรียนมัธยมศึกษาที่โรงเรียนซังคท์อพ็อสเทิลน์ (St. Aposteln) ในโคโลญและจบการศึกษาในปี 1894 จากนั้นบิดาของเขาขอทุนการศึกษาจากมูลนิธิให้เขาเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยไฟรบวร์ค และตามด้วยมหาวิทยาลัยมิวนิก และมหาวิทยาลัยบ็อน ในสาขาวิชานิติศาสตร์และรัฐศาสตร์ เขาสำเร็จการศึกษาในปี 1897 และสอบได้เนติบัณฑิตหนึ่งในปีเดียวกัน และได้ทำงานฝึกหัดที่ศาลในโคโลญ จนกระทั่งในปี 1901 เขาสอบได้เนติบัณฑิตสอง (ผู้ช่วยผู้พิพากษา)
งานการเมือง > นายกเทศมนตรีนครโคโลญ

ในปี 1909 ค็อนราท อาเดอเนาเออร์ ได้เป็นรองนายกเทศมนตรีนครโคโลญ และในปี 1917 ก็ได้รับเลือกเป็นนายกเทศมนตรีนครโคโลญ ซึ่งในช่วงที่จักรวรรดิเยอรมันล่มสลายในปี 1919 จากความปราชัยในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง นายกเทศมนตรีอาเดอเนาเออร์สามารถรักษาความเรียบร้อยภายในโคโลญ เขาเรียกร้องให้มีการยุบปรัสเซีย และให้สถาปนาอาณาเขตเดิมของปรัสเซียที่เรียกว่า "ไรน์ลันท์" ขึ้นเป็นรัฐปกครองตนเอง เพื่อที่จะป้องกันมิให้ไรน์ลันท์ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส ข้อเสนอของอาเดอเนาเออร์ถูกคัดค้านอย่างหนักจากรัฐบาลกลางและรัฐบาลปรัสเซีย
เมื่อร่างสนธิสัญญาแวร์ซาย ถูกนำเสนต่อรัฐบาลชั่วคราวของเยอรมนีในเดือนมิถุนายน 1919 อาเดอเนาเออร์นำเสนอต่อรัฐบาลกลางอีกครั้ง ให้มีการสถาปนาไรน์ลันท์เป็นรัฐปกครองตนเอง แต่แผนของเขาถูกคว่ำโดยรัฐบาลกลาง ต่อมาในปี 1921 อาเดอเนาเออร์ได้ดำรงตำแหน่งเพิ่มเติมเป็นประธานสภารัฐปรัสเซีย (Preußischer Staatsrat)
การเมืองเยอรมนีในปี 1926 พรรคกลางเสนอให้อาเดอเนาเออร์ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเยอรมนี ข้อเสนอดังกล่าวได้รับความสนใจ แต่เนื่องจากพรรคประชาชนเยอรมันยื่นเงื่อนไขว่าจะยอมร่วมรัฐบาล ก็ต่อเมื่อตกลงให้กุสทัฟ ชเตรเซอมัน เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศต่อไปเท่านั้น อาเดอเนาเออร์ไม่ชอบชเตรเซอมัน (ด้วยมองว่าเขามีความเป็นปรัสเซียเกินไป) จึงปฏิเสธเงื่อนไขดังกล่าว
งานการเมือง > ยุคสมัยนาซี

ในขณะที่พรรคนาซีชนะการเลือกตั้งในหลายสนาม ตั้งแต่ระดับเทศบาล ระดับรัฐ จนถึงระดับชาติระหว่างปี 1930 ถึง 1932 อาเดอเนาเออร์ผู้ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับฮิตเลอร์ ก็ยังคงมุ่งเน้นแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจ ด้วยเชื่อว่ามันจะทำให้เขาได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น ต่างจากฮิตเลอร์ซึ่งมุ่งเน้นป้องกันประเทศจากลัทธิคอมมิวนิสต์ และท้ายที่สุด สถานการณ์การเมืองก็นำพาให้ฮิตเลอร์ขึ้นสู่อำนาจในเดือนมกราคม 1933
สภานครโคโลญและสภารัฐปรัสเซียถูกยุบในวันที่ 4 เมษายน 1933 เขาถูกถอดจากตำแหน่งนายกเทศมนตรี ถูกยึดบ้าน บัญชีธนาคารถูกอายัด และไม่ได้รับบำนาญ ในจุดนี้อาเดอเนาเออร์ผู้ไม่มีเงิน ไม่มีงาน ไม่มีบ้าน ตระหนักแล้วว่าเขาคิดผิดมาตลอดที่พยายามประนีประนอมกับพวกนาซี เขารู้สึกว่าครอบครัวของเขาไม่ปลอดภัย จึงไปขออาศัยอยู่ในอารามแห่งหนึ่งเป็นเวลาหลายเดือน ทั้งนี้ อัลแบร์ท ชแปร์ สถาปนิกคนโปรดของฮิตเลอร์ มองว่าอาเดอเนาเออร์เป็นคนเก่งมากในด้านการโยธาและการวางแผนเมือง แต่ก็สรุปว่าอาเดอเนาเออร์มีมุมมองทางการเมืองที่ทำให้ไม่สามารถดำรงตำแหน่งในรัฐบาลฮิตเลอร์
อาเดอเนาเออร์เคยถูกคุมขังเป็นเวลาสองคืนในเหตุการณ์คืนมีดยาวเมื่อ 30 มิถุนายน 1934 หลังจากนั้น เขากลัวว่าจะถูกคุกคาม จึงเปลี่ยนที่อยู่บ่อยครั้งตามความอนุเคราะห์ของมิตรสหาย จนกระทั่งปี 1937 เขาเรียกร้องบำนาญสำเร็จด้วยความช่วยเหลือจากนักกฎหมาย และได้รับชำระเงินค่าบ้านซึ่งถูกยึดเป็นของนครโคโลญ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงมีเงินประทังชีพและเก็บเนื้อเก็บตัวเป็นเวลาหลายปี
ภายหลังความพยายามลอบสังหารฮิตเลอร์ในเดือนกรกฎาคม 1944 อาเดอเนาเออร์ถูกคุมขังอีกครั้งในฐานะผู้เป็นปฏิปักษ์ต่อระบอบการปกครอง เขามีใบรับรองอาการป่วยโรคโลหิตจาง แต่ก็ยังถูกหาว่าแกล้งป่วยและส่งตัวเข้าค่ายกักกัน โชคดีที่มีนักคอมมิวนิสต์ชาวโคโลญซึ่งเป็นคาโพในค่ายกักกัน สังเกตเห็นชื่อของอาเดอเนาเออร์ในบัญชีนักโทษใหม่ จึงจัดแจงให้ส่งตัวอาเดอเนาเออร์เข้าโรงพยาบาลในโคโลญ ซึ่งที่นั่นเขาได้รับการเกื้อกูลอย่างดีโดยนายกเทศมนตรีฟริทซ์ ชลีบุช
งานการเมือง > ยุคสมัยหลังสงครามโลกครั้งที่สอง

ไม่นานหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง กองกำลังสหรัฐในเยอรมนีแต่งตั้งเขาเป็นนายกเทศมนตรีนครโคโลญอีกครั้ง ซึ่งอยู่ในสภาพเสียหายหนักจากการถูกทิ้งระเบิดทางอากาศ ต่อมามีการส่งมอบพื้นที่ของโคโลญให้อยู่ในความควบคุมของกองกำลังบริติช อาเดอเนาเออร์ถูกปลดจากตำแหน่งนายกเทศมนตรีในเดือนธันวาคม 1945  หลังจากนั้น การถูกปลดทำให้อาเดอเนาเออร์หันไปสู่การเมืองระดับชาติ เขาก่อตั้งพรรคการเมืองใหม่ที่ชื่อว่าสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน (CDU) ซึ่งรวมชาวนิกายโปรเตสแตนต์และชาวนิกายโรมันคาทอลิกอยู่ในพรรคเดียว อาเดอเนาเออร์มองว่า ถ้าหากพรรคของเขาที่มีแต่คาทอลิก ท้ายที่สุดการเมืองเยอรมนีก็จะถูกพรรคการเมืองที่ไม่เป็นประชาธิปไตยครอบงำอีกครั้ง
อาเดอเนาเออร์มีภูมิหลังเป็นชาวไรน์ลันท์นิกายคาทอลิก ซึ่งมีความไม่พอใจในการปกครองโดยปรัสเซีย เขาเชื่อว่าลัทธิปรัสเซียนิยม (Prussianism) เป็นบ่อกำเนิดของระบอบชาติสังคมนิยม ดังนั้นลัทธิปรัสเซียนิยมต้องถูกขจัด ประเทศเยอรมนีจึงจะมีประชาธิปไตย เนื่องจากปรัสเซียในต้นศตวรรษที่ 19 มีสถานะเปรียบเหมือนพระเจ้า ซึ่งให้ความสำคัญต่อรัฐยิ่งกว่าสิทธิของบุคคล นอกจากนี้ เขายังคัดค้านแผนการที่จะกำหนดให้เบอร์ลินเป็นเมืองหลวงของเยอรมนีในอนาคต
ในเดือนมกราคม 1946 อาเดอเนาเออร์ประเดิมจัดการประชุมว่าที่พรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียนในฐานะประธานผู้ทรงวัยวุฒิ และได้รับการยอมรับไม่เป็นทางการจากที่ประชุมให้เป็นว่าที่หัวหน้าพรรค อาเดอเนาเออร์มองว่าศึกที่สำคัญที่สุดหลังสงคราม คือการต่อสู้ระหว่างคริสเตียนกับลัทธิมาคส์ โดยเฉพาะคอมมิวนิสต์
งานการเมือง > นายกรัฐมนตรีเยอรมนีตะวันตก

ในปี 1948 อาเดอเนาเออร์ก้าวขึ้นมาเป็นประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ และหลังจากรัฐธรรมนูญบังคับใช้ก็มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาสหพันธ์ (Bundestag) เป็นครั้งแรกในวันที่ 15 สิงหาคม 1949 ซึ่งในการเลือกตั้งครั้งนี้ เป็นการแข่งขันระหว่างนายอาเดอเนาเออร์ จากพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน กับนายควร์ท ชูมัคเคอร์ จากพรรคประชาธิปไตยคริสเตียน (SPD)
อาเดอเนาเออร์สนับสนุนการให้สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีอยู่ใต้การควบคุมของสหรัฐและประเทศยุโรปตะวันตกเพื่อต่อสู้กับลัทธิคอมมิวนิสต์ในสงครามเย็น และสนับสนุนการเข้าร่วมเนโท แม้ว่าการกระทำแบบนี้จะยังคงทำให้เยอรมนีแบ่งเป็นตะวันตก-ตะวันออก อีกด้านหนึ่ง ชูมัคเคอร์แม้ต่อต้านคอมมิวนิสต์เหมือนกัน แต่ต้องการรวมประเทศเยอรมนีและต้องการให้เยอรมนีวางตัวเป็นกลางและคัดค้านการเข้าร่วมเนโท ท้ายที่สุด พรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียนได้รับผู้แทนจำนวน 139 คน (31% ของที่นั่งทั้งหมด) ตามด้วยพรรคประชาธิปไตยคริสเตียนซึ่งได้ผู้แทนฯ 131 คน (29% ของที่นั่งทั้งหมด)
เทโอดอร์ ฮ็อยส์ จากพรรคประชาธิปไตยคริสเตียนได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี ในขณะที่อาเดอเนาเออร์ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีในวันที่ 15 กันยายน 1949 ขณะนั้นเขามีอายุ 73 ปีและถูกมองว่าเป็นแค่นายกรัฐมนตรีแก้ขัด อย่างไรก็ตาม เขากลับได้รับเลือกติดต่อกันถึงสามสมัย ดำรงตำแหน่งติดต่อกันยาวนานถึงสิบสี่ปี อาเดอเนาเออร์ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในเดือนตุลาคม 1963 ด้วยอายุมากและสุขภาพไม่ดี และอีกสี่ปีต่อมา อาเดอเนาเออร์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 19 เมษายน 1967 สิริอายุ 91 ปี พิธีศพถูกจัดที่อาสนวิหารโคโลญ มีผู้นำสหรัฐและประเทศกลุ่มยุโรปเข้าร่วม
อาเดอเนาเออร์ในปี 1896
แผ่นหาเสียงในปี 1949: "มีอาเดอเนาเออร์ ได้สันติ, ได้เสรีภาพ และได้รวมประเทศเยอรมนี, ดังนั้นเลือก CDU"
14 เฮอร์คิวลีส บี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ดาวเคราะห์นอกระบบ | ดาวเคราะห์นอกระบบ | รายชื่อ |
 14 Herculis b in Celestia as a ammonia cloud gas giant
ดาวฤกษ์แม่
| ดาวฤกษ์ | ดาวฤกษ์ | 14 เฮอร์คิวลีส |
| กลุ่มดาว | กลุ่มดาว | กลุ่มดาวเฮอร์คิวลีส |
| ไรต์แอสเซนชัน | (α) | 16h 10m 23.59s |
| เดคลิเนชัน | (δ) | +43° 49′ 18.2″ |
| ความส่องสว่างปรากฏ | (mV) | 6.67 |
| ระยะห่าง | ระยะห่าง | 59.0 ly (18.1 pc) |
| ชนิดสเปกตรัม | ชนิดสเปกตรัม | K0V |
| มวล | (m) | 0.79 M☉ |
| รัศมี | (r) | 0.88 R☉ |
| อุณหภูมิ | (T) | 5250 K |
| ความเป็นโลหะ | [Fe/H] | 0.35 |
| อายุ |  | 3.9 พันล้านปี |
องค์ประกอบวงโคจร
| กึ่งแกนเอก | (a) | 2.77 ± 0.05 AU |
| ความเยื้องศูนย์กลาง | (e) | 0.369 ± 0.005 |
| คาบการโคจร | (P) | 1773.4 ± 2.5 d |
| มุมของจุดใกล้ที่สุด | (ω) | 22.6 ± 0.9° |
| เวลาที่เข้าใกล้ดาวฤกษ์แม่ที่สุด | (T0) | 2,451,372.7 ± 3.6 JD |
| ครึ่งแอมพลิจูด | (K) | 90.0 ± 0.5 m/s |
ลักษณะทางกายภาพ
| มวลอย่างต่ำ | (m sin i) | 4.64 ± 0.19 MJ |
ข้อมูลการค้นพบ
| ค้นพบเมื่อ | ค้นพบเมื่อ | 6 July 1998 |
| ค้นพบโดย | ค้นพบโดย | Naef et al. |
| วิธีตรวจจับ | วิธีตรวจจับ | Doppler spectroscopy |
| สถานที่ที่ค้นพบ | สถานที่ที่ค้นพบ |  สวิตเซอร์แลนด์ |
| สถานะการค้นพบ | สถานะการค้นพบ | Published |
อ้างอิงกับฐานข้อมูลอื่น
| สารานุกรมดาวเคราะห์นอกระบบ | สารานุกรมดาวเคราะห์นอกระบบ | ข้อมูล |
| ซิมแบด | ซิมแบด | ข้อมูล  |
14 เฮอร์คิวลีส บี (อังกฤษ: 14 Herculis b) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า 14 เฮอร์ บี (อังกฤษ: 14 Her b) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่อยู่ห่างจากโลกประมาณ 59 ปีแสง โคจรอยู่รอบดาวฤกษ์14 เฮอร์คิวลีส ที่มีมวลซึ่งแนวโน้มว่าจะทำให้โลกของดาวเคราะห์คล้ายดาวพฤหัสบดีประมาณขนาดเดียวกันเป็นดาวพฤหัสบดี แต่มีขนาดใหญ่
แหล่งข้อมูลอื่น

Jean Schneider (2011). "Notes for Planet 14 Her b". Extrasolar Planets Encyclopaedia. สืบค้นเมื่อ 30 September 2011.
"14 Herculis". SolStation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-19. สืบค้นเมื่อ 25 June 2008.
"14 Herculis b". Extrasolar Visions. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-30. สืบค้นเมื่อ 25 June 2008.
| ด ค กระบบดาวเคราะห์14 เฮอร์คิวลีส |
| --- | --- |
ดาวฤกษ์:  14 เฮอร์คิวลีส 
ดาวเคราะห์:  14 เฮอร์คิวลีส บี  14 เฮอร์คิวลีส ซี 
พิกัด:  16h 10m 23.59s, +43° 49′ 18.2″
15760 อัลเบียน

| --- | --- |
  วงโคจรของดาวเคราะห์ชั้นนอกสี่ดวง (สีแดง) เทียบกับ 15760 อัลเบียน (สีฟ้า)
การค้นพบ
ค้นพบโดย:: David C. Jewitt, Jane X. Luu
ค้นพบเมื่อ:: 30 สิงหาคม พ.ศ.​ 2535
ชนิดของดาวเคราะห์น้อย:: วัตถุพ้นดาวเนปจูน (คิวบิวาโน; cubewano)
ลักษณะของวงโคจร
 ต้นยุคอ้างอิง 13 มกราคม พ.ศ. 2560 (จำนวนวันจูเลียน 2457400.5)
ระยะจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุด:: 46.6644 หน่วยดาราศาสตร์
ระยะจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด:: 40.8952 หน่วยดาราศาสตร์
ระยะจุดไกลศูนย์กลางวงโคจรที่สุด:: 43.7798 หน่วยดาราศาสตร์
ความเยื้องศูนย์กลาง:: 0.065888
คาบดาราคติ:: 289.68 ปี (105806 วัน)
อัตราเร็วเฉลี่ยในวงโคจร:: 4.4961 km/s
ลองจิจูดของจุดโหนดขึ้น:: 359.4924°
15760 อัลเบียน (อังกฤษ: 15760 Albion) ชื่อเดิม (15760) 1992 QB1 เป็นวัตถุพ้นดาวเนปจูนแรกที่ถูกค้นพบหลังดาวพลูโตและแครอน โดยถูกค้นพบเมื่อ พ.ศ.​ 2535 โดย ดาวิด ซี. จีวิตต (David C. Jewitt) และ เจน เอ็กซ์. ลู (Jane X. Luu) ณ หอดูดาวเมานาเคอาที่รัฐฮาวาย นับเป็นวัตถุดั้งเดิมที่อยู่ในแถบไคเปอร์ (classical Kuiper belt object) เป็นที่มาของชื่อ cubewano (คิวบิวาโน) สำหรับวัตถุแบบนี้ หลังส่วน "QB1" ของชื่อที่ถูกตั้ง  จากการตั้งชื่อ "QB1" ชี้ถึงการเป็นวัตถุอันดับที่ 27 ที่ถูกพบในครึ่งหลังของเดือนสิงหาคมในปีนั้น ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2561 วัตถุจำนวนกว่า 2,400 ชิ้นถูกพบพ้นดาวเนปจูน โดยหลายชิ้นเรียกได้ว่าเป็นวัตถุดั้งเดิมที่อยู่ในแถบไคเปอร์
ผู้ค้นพบเสนอชื่อ "สไมลีย์ (Smiley)" สำหรับ (15760) 1992 QB1 ทว่าชื่อถูกใช้ก่อนหน้านี้โดยดาวเคราะห์น้อย 1613 สไมลีย์ ซึ่งตั้งชื่อตามนักดาราศาสตร์ชาวอเมรักัน ชาร์ส์ ฮิว สไมลีย์ (Charles Hugh Smiley) โดยได้รับตัวเลข 15760 และไม่มีชื่อเรียกจนเดือนมกราคม พ.ศ. 2561 (และมักถูกเรียกว่า "QB1" แม้จะเป็นชื่อที่กำกวมหากไม่ระบุปีที่ถูกค้นพบ) ต่อมาถูกให้ชื่อว่าอัลเบียนจากตำนานของวิลเลียม เบลก (William Blake's mythology)
บันทึก

^  ดาวเคราะห์น้อยตั้งชื่อโดยใช้รูปแบบเริ่มด้วยปีที่ถูกค้นพบ ตามด้วยครึ่งเดือนที่ถูกค้นพบตามตัวอักษร (เช่น A=วันที่ 1–15 มกราคม, B = วันที่ 16–31 มกราคม และอื่น ๆ) ต่อด้วยลำดับที่ถูกค้นพบตามตัวอักษร (ข้ามตัวไอ; I) ตามด้วยตัวเลข (เช่น 1992 QA, 1992 QB, 1992 QC ... 1992 QY, 1992 QZ, 1992 QA1, 1992 QB1 และอื่น ๆ) ตามรูปแบบนี้ Q = วันที่ 16–31 สิงหาคม และ B1 = 25+2=27
พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

| --- | --- |
การแสดงพลุระหว่างพิธีเปิด
วันที่: 8 สิงหาคม 2008; 16 ปีก่อน (2008-08-08)
เวลา: 20:00 – 00:09 เวลาท้องถิ่นจีน (UTC+08:00)
สถานที่: สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง
ที่ตั้ง: ปักกิ่ง, ประเทศจีน
พิกัด: 39°59′30″N 116°23′26″E﻿ / ﻿39.99167°N 116.39056°E﻿ / 39.99167; 116.39056
ถ่ายทำโดย: CCTV และ OBS
ผู้เข้าร่วม: หลากหลาย
รางวัล: หลากหลาย
ภาพยนตร์: วิดีโอพิธีเปิดในช่องยูทูบคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ที่ยูทูบ
พิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2008 ณ สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง (สนามกีฬารังนก) กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน โดยเริ่มเมื่อเวลา 20.00 น. (8:00 PM) ตามเวลาท้องถิ่น หรือ 19.00 น. ตามเวลาประเทศไทย โดยมีจาง อี้โหมว ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีนที่มีผลงานที่มีชื่อเสียง เช่น Hero, House of Flying Daggers  และCurse of the Golden Flower เป็นต้น และ จาง ฉีกัง รับหน้าที่กำกับการแสดง ซึ่งการแสดงทั้งหมดจะเน้นถึงอารยธรรมจีนโบราณ ผสมผสานกับความทันสมัยในโลกปัจจุบัน โดยใช้นักแสดงกว่า 15,000 คน พิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกครั้งนี้ได้รับคำชื่นชมว่าเป็นพิธีเปิดโอลิมปิกที่ดีที่สุดเท่าที่มีการจัดการแข่งขัน
ผู้อำนวยการแสดง

จาง อี้โหมว ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีนและจาง ฉีกัง ได้รับเลือกจากคณะกรรมการจัดการแข่งขัน ให้เป็นผู้กำกับการแสดงร่วมกัน นอกจากนี้ในปี ค.ศ. 2006 คณะกรรมการยังได้เลือก สตีเว่น สปีลเบิร์ก อีเวส เปปิน และริก เบิร์ช เป็นคณะที่ปรึกษา แต่สปิลเบิร์กถอนตัวในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 เนื่องจากไม่พอใจที่จีนสนับสนุนรัฐบาลซูดานในเหตุการณ์รุนแรงที่เขตดาฟูร์
กำหนดการ

ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน และประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล เดินทางถึงสนาม
การแสดงก่อนพิธีเปิด
การแสดงกลองฟูและการนับถอยหลังเข้าสู่พิธี
พลุชุด รอยเท้าแห่งความทรงจำ และห่วงโอลิมปิก
พิธีเชิญธงชาติสาธารณรัฐประชาชนจีนขึ้นสู่ยอดเสา
การแสดงชุด ม้วนกระดาษ
การแสดงชุด อักษรจีน
การแสดงชุด เส้นทางสายไหม
การแสดงชุด ดนตรีจีน
การแสดงชุด แสงดาว
การแสดงชุด ธรรมชาติและโลก
ขบวนพาเหรดนักกีฬาและเจ้าหน้าที่
ประธานคณะกรรมการจัดการแข่งขันโอลิมปิก ณ กรุงปักกิ่ง และประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล กล่าวรายงานและต้อนรับผู้มาร่วมงาน
ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน กล่าวเปิดการแข่งขัน
พิธีเชิญธงโอลิมปิกขึ้นสู่ยอดเสา
การกล่าวปฏิญานตนของตัวแทนนักกีฬาและตัวแทนกรรมการ
การจุดไฟในกระถางคบเพลิง
พลุเฉลิมฉลอง
ผู้นำประเทศที่เข้าร่วมในพิธีเปิดการแข่งขัน

พิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 มีพระประมุข ประธานาธิบดี นายกรัฐมนตรี และผู้แทนประเทศเข้าร่วมพิธีเปิดกว่า 100 ประเทศ ซึ่งมากที่สุดเท่าที่มีการจัดการแข่งขันโอลิมปิก สำหรับประเทศไทย สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรพิธีในฐานะผู้แทนพระองค์พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และนายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรี เข้าร่วมในฐานะผู้แทนรัฐบาลไทย
ลำดับเหตุการณ์​ > ต้อนรับประธานพิธี

กองดุริยางค์กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน บรรเลงเพลง "Welcome March" เพื่อต้อนรับประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน​ หู จิ่นเทา และ ประธานคณะกรรมการ​โอลิมปิกสากล ฌัก โรคเคอ
ลำดับเหตุการณ์​ > การแสดงต้อนรับเป็นทางการ

พิธีเปิดอย่างเป็นทางการ เริ่มต้นที่การแสดงกลองฟูโดยนักแสดงชาย 2,008 คน โดยที่กลองฟูทุกอันมีจอแอลอีดีขนาดเล็กฝังไว้กับหน้ากลอง และจะเรืองแสงเมื่อผู้แสดงเอามือแตะไปที่แป้นเหนือหน้ากลองนั้น นอกจากนี้ยังมีไม้ตีกลองสีแดงที่เรืองแสงในที่มืดชุดละ 1 คู่ ด้วย การแสดงกลองฟู เริ่มจากการแปรเป็นทรงเรขาคณิต เมื่อถึงเวลา 60 วินาที ก่อนพิธีเปิดจะเริ่ม นักแสดงจะแปรเป็นเลขอารบิก เพื่อนับถอยหลังทุก 10 วินาที และเมื่อถึง 10 วินาทีสุดท้าย จะเพิ่มการแปรอักษรเป็นเลขจีนด้วย และเพิ่มความถี่เป็น 1 วินาทีต่อครั้ง  เมื่อนับถอยหลังและมีการจุดพลุไฟแล้ว นักแสดงแสดงท่าทางเพื่อแสดงความแข็งแรงและความอ่อนช้อยพร้อมกัน จากนั้นจะใช้ไม้กลองเพื่อตีให้เกิดจังหวะ และในช่วงท้ายมีการดับไฟฟ้าในสนามเพื่อใช้เทคนิคเรืองแสงของไม้กลอง
จากนั้น พลุรูปรอยเท้า จำนวน 29 ดอก ถูกจุดขึ้นด้วยความถี่ 1 วินาทีต่อดอก เคลื่อนจากใจกลางของกรุงปักกิ่งมายังสนาม  โดยพลุแสดงถึงการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่มีมาแล้ว 28 ครั้ง และดินปืนซึ่งคิดค้นโดยชาวจีน เมื่อพลุรอยเท้าดอกที่ 29 ถูกจุดเหนือสนาม พลุสายธารก็ถูกจุดจากขอบหลังคาสนามลงมาถึงพื้นสนาม และรวมตัวกันเป็นห่วงโอลิมปิกจากพื้นลอยขึ้นกลางอากาศ ร่วมกับผู้แสดงเป็นนางฟ้า 20 คนที่ลอยกลางสนาม
หลังจากนั้นเป็นพิธีเชิญธงชาติจีนขึ้นสู่ยอดเสา โดยเด็ก 56 คน ซึ่งเป็นตัวแทนของชนเผ่าต่างๆ ในจีนได้เดินนำธงส่งให้แก่ทหารแห่งกองทัพบกกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน จากกองพันทหารกองเกียรติยศ กองทัพปลดปล่อยประชาชน ทั้งหมด 8 นาย เป็นผู้เชิญธง โดยระหว่างนั้น หลิน เมี่ยวเข่อ เด็กหญิงวัย 9 ขวบ ได้ขับร้องเพลง ลำนำเพื่อมาตุภูมิ ด้วย จากนั้นธงชาติจีนได้ถูกคลี่ปลายธงและเชิญธงขึ้นสู่ยอดเสา โดยมีคณะนักร้องประสานเสียง 224 คน ร้องนำเพลงชาติจีน