stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลูวี ฟัน คาล

อาโลอีซียึส เปาลึส มารียา ฟัน คาล (ดัตช์: Aloysius Paulus Maria van Gaal) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ลูวี ฟัน คาล (Louis van Gaal, ออกเสียง: [luˈʋi vɑŋ ˈɣaːl] ( ฟังเสียง); เกิด 8 สิงหาคม ค.ศ. 1951) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวดัตช์ ก่อนหน้านั้นเป็นทีมชาติเนเธอร์แลนด์, ผู้จัดการทีมอายักซ์อัมสเตอร์ดัม, บาร์เซโลนา, อาเซตอัลก์มาร์ และบาเยิร์นมิวนิก ต่อมาวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยสัญญา 3 ปี โดยเริ่มต้นในฤดูกาล 2014-15
ก่อนที่จะมาเป็นผู้จัดการทีม เขาเคยลงเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับทีมสโมสรรอยัลแอนต์เวิร์ป, เทลสตาร์, สปาร์ตาโรตเตอร์ดัม และ อาเซตอัลก์มาร์ นอกจากนั้นยังเป็นครูพละศึกษาและเคยสอนในโรงเรียนมัธยมระหว่างที่เขาเป็นผู้เล่นกึ่งอาชีพ
หลังสิ้นสุดฤดูกาล 2015–16 ซึ่งแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด จบลงด้วยอันดับที่ 5 และถึงแม้ว่าจะได้แชมป์เอฟเอคัพเป็นสมัยที่ 12 นับว่าสูงสุดที่สุดเทียบเท่ากับอาร์เซนอล และถือว่าเป็นแชมป์แรกของสโมสรตั้งแต่เซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน วางมือลงไปเมื่อ 3 ปีก่อนก็ตาม แต่หลังจากนั้นไม่นาน ทางสโมสรก็แถลงปลดฟัน คาล ออกจากตำแหน่ง หลังจากที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์และมีข่าวว่าจะปลดออกหลายต่อหลายครั้ง พร้อมกับต้องจ่ายค่าชดเชยค่าสัญญาเป็นจำนวน 5 ล้านปอนด์ (ประมาณ 250 ล้านบาท)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาดัตช์)
Profile and stats เก็บถาวร 2012-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Voetbal International (ในภาษาดัตช์)
CV Louis van Gaal (ในภาษาดัตช์)
Van Gaal: My football philosophy, from FIFA.com
Profile and stats on RAFC History เก็บถาวร 2022-08-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเนเธอร์แลนด์ – อันดับที่สาม ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 ซิลเลิสเซิน  2 ฟลาร์  3 เดอ ไฟร  4 มาร์ตินส์ อินดี  5 บลินด์  6 เดอ โยง  7 ยันมาต  8 เดอ กึสมัน  9 ฟัน แปร์ซี (c)  10 สไนเดอร์  11 โรบเบิน  12 เฟอร์ฮาค  13 แฟ็ลต์มัน  14 ก็องโกโล  15 เกอวต์  16 กลาซี  17 เลนส์  18 เฟอร์  19 ฮึนเตอลาร์  20 ไวนัลดึม  21 เดอไป  22 ฟอร์ม  23 กรึล  ผู้ฝึกสอน: ฟัน คาล  |  1 ซิลเลิสเซิน  2 ฟลาร์  3 เดอ ไฟร  4 มาร์ตินส์ อินดี  5 บลินด์  6 เดอ โยง  7 ยันมาต  8 เดอ กึสมัน  9 ฟัน แปร์ซี (c)  10 สไนเดอร์  11 โรบเบิน  12 เฟอร์ฮาค  13 แฟ็ลต์มัน  14 ก็องโกโล  15 เกอวต์  16 กลาซี  17 เลนส์  18 เฟอร์  19 ฮึนเตอลาร์  20 ไวนัลดึม  21 เดอไป  22 ฟอร์ม  23 กรึล  ผู้ฝึกสอน: ฟัน คาล  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเนเธอร์แลนด์ – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 ปัสเฟร์  2 ติมเบอร์  3 เดอ ลิคต์  4 ฟัน ไดก์ (กัปตัน)  5 อาเก  6 เดอ ไฟร  7 แบร์คไวน์  8 คักโป  9 แอล. เดอ โยง  10 เดอไป  11 แบร์เคยส์  12 ลัง  13 ไบไลว์  14 กลาสเซิน  15 เดอ โรน  16 มาลาเซีย  17 บลินด์  18 ยันส์เซิน  19 เวคอสต์  20 โกปไมเนิร์ส  21 เอฟ. เดอ โยง  22 ดึมฟรีส  23 โนปเปิร์ต  24 เทย์เลอร์  25 ซีโมนส์  26 ฟริมโปง  ผู้ฝึกสอน: ฟัน คาล  |  1 ปัสเฟร์  2 ติมเบอร์  3 เดอ ลิคต์  4 ฟัน ไดก์ (กัปตัน)  5 อาเก  6 เดอ ไฟร  7 แบร์คไวน์  8 คักโป  9 แอล. เดอ โยง  10 เดอไป  11 แบร์เคยส์  12 ลัง  13 ไบไลว์  14 กลาสเซิน  15 เดอ โรน  16 มาลาเซีย  17 บลินด์  18 ยันส์เซิน  19 เวคอสต์  20 โกปไมเนิร์ส  21 เอฟ. เดอ โยง  22 ดึมฟรีส  23 โนปเปิร์ต  24 เทย์เลอร์  25 ซีโมนส์  26 ฟริมโปง  ผู้ฝึกสอน: ฟัน คาล  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์
วิลเลิม ไอนต์โฮเฟิน

| วิลเลิม ไอนต์โฮเฟิน |
| --- | --- |
ไอนต์โฮเฟินในปี ค.ศ. 1906
เกิด: 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1860(1860-05-21) เซอมารัง หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์
เสียชีวิต: 29 กันยายน ค.ศ. 1927(1927-09-29) (67 ปี) ไลเดิน เนเธอร์แลนด์
สัญชาติ: ดัตช์
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยยูเทรกต์
มีชื่อเสียงจาก: การตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ
รางวัล: รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ (ค.ศ. 1924)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: สรีรวิทยา
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยไลเดิน
 
เครื่องวัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจยุคแรก
วิลเลิม ไอนต์โฮเฟิน (ดัตช์: Willem Einthoven; 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1860 – 29 กันยายน ค.ศ. 1927) เป็นแพทย์และนักสรีรวิทยาชาวดัตช์ เกิดที่เมืองเซอมารัง หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (ปัจจุบันคือประเทศอินโดนีเซีย) เป็นบุตรของยาโกบ ไอนต์โฮเฟิน และลูวีเซอ มารียา มาติลเดอ กาโรลีเนอ เดอ โฟเคิล ต่อมาบิดาเสียชีวิต มารดาจึงพาบุตรทั้ง 6 คนย้ายกลับมาอาศัยในเนเธอร์แลนด์โดยตั้งรกรากที่เมืองยูเทรกต์ ไอนต์โฮเฟินเรียนวิชาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยยูเทรกต์และดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยไลเดิน
ไอน์ไทโฟนศึกษาเรื่องคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ซึ่งในสมัยนั้นมีการค้นพบแล้วว่าการเต้นของหัวใจก่อให้เกิดคลื่นไฟฟ้า แต่ยังไม่มีเครื่องมือที่ใช้วัดอย่างแม่นยำ ในปี ค.ศ. 1901 ไอนต์โฮเฟินประดิษฐ์เครื่องสตริงกัลวานอมิเตอร์ ซึ่งประกอบด้วยเส้นใยที่พาดผ่านแม่เหล็กกำลังสูง เมื่อคลื่นไฟฟ้าวิ่งผ่านเส้นใย สนามแม่เหล็กจะทำให้เส้นใยขยับเป็นเงาบนม้วนกระดาษที่เคลื่อนที่ ไอนต์โฮเฟินใช้เครื่องมือนี้ในการศึกษาโรคหัวใจต่าง ๆ นอกจากนี้ไอนต์โฮเฟินยังกำหนดให้ใช้ตัวอักษร P, Q, R, S และ T ในการแปรผล รวมถึงคิดค้นสามเหลี่ยมไอนต์โฮเฟิน ซึ่งเป็นการอธิบายตำแหน่งขั้วไฟฟ้าหัวใจ
ในปี ค.ศ. 1924 ไอนต์โฮเฟินได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ ในช่วงบั้นปลายชีวิต ไอนต์โฮเฟินสนใจด้านสวนศาสตร์ ไอนต์โฮเฟินเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1927
ลืก เดอ โยง

ลืก เดอ โยง (ดัตช์: Luuk de Jong; เกิด 27 สิงหาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า ให้แก่เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน และทีมชาติเนเธอร์แลนด์
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู | รวม>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เดอคราฟสคัป | 2008–09 | เอเรอดีวีซี | 14 | 2 | 2 | 0 | — | — | 3 | 1 | 19 | 3 |  |
| ตแว็นเตอ | 2009–10 | เอเรอดีวีซี | 12 | 2 | 5 | 4 | 4 | 1 | 0 | 0 | 21 | 7 |  |
| ตแว็นเตอ | 2010–11 | เอเรอดีวีซี | 32 | 12 | 5 | 3 | 11 | 4 | 1 | 1 | 49 | 20 |  |
| ตแว็นเตอ | 2011–12 | เอเรอดีวีซี | 31 | 25 | 3 | 2 | 14 | 5 | 3 | 0 | 51 | 32 |  |
| ตแว็นเตอ | รวม | รวม | 75 | 39 | 13 | 9 | 29 | 10 | 4 | 1 | 121 | 59 |  |
| โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค  | 2012–13 | บุนเดิสลีกา | 23 | 6 | 1 | 0 | 7 | 2 | — | — | 31 | 8 |  |
| โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค  | 2013–14 | บุนเดิสลีกา | 13 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 14 | 0 |  |
| โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค  | รวม | รวม | 36 | 6 | 2 | 0 | 7 | 2 | — | — | 45 | 8 |  |
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (ยืมตัว) | 2013–14 | พรีเมียร์ลีก | 12 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 12 | 0 |  |
| เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน | 2014–15 | เอเรอดีวีซี | 32 | 20 | 2 | 2 | 11 | 4 | — | — | 45 | 26 |  |
| เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน | 2015–16 | เอเรอดีวีซี | 33 | 26 | 4 | 2 | 6 | 2 | 1 | 2 | 44 | 32 |  |
| เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน | 2016–17 | เอเรอดีวีซี | 32 | 8 | 1 | 0 | 5 | 1 | 1 | 0 | 39 | 9 |  |
| เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน | 2017–18 | เอเรอดีวีซี | 28 | 12 | 3 | 1 | 2 | 0 | — | — | 33 | 13 |  |
| เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน | 2018–19 | เอเรอดีวีซี | 34 | 28 | 0 | 0 | 8 | 4 | 1 | 0 | 43 | 32 |  |
| เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน | รวม | รวม | 159 | 94 | 10 | 5 | 32 | 11 | 3 | 2 | 204 | 112 |  |
| เซบิยา | 2019–20 | ลาลิกา | 35 | 6 | 3 | 1 | 8 | 3 | — | — | 46 | 10 |  |
| เซบิยา | 2020–21 | ลาลิกา | 34 | 4 | 7 | 3 | 6 | 2 | 1 | 0 | 48 | 9 |  |
| เซบิยา | รวม | รวม | 69 | 10 | 10 | 4 | 14 | 5 | 1 | 0 | 94 | 19 |  |
| บาร์เซโลนา (ยืมตัว) | 2021–22 | ลาลิกา | 11 | 3 | 0 | 0 | 3 | 0 | 1 | 1 | 15 | 4 |  |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 376 | 154 | 37 | 18 | 85 | 28 | 12 | 5 | 510 | 205 |  |
↑  ลงเล่นในเอเรอดีวีซี รอบเพลย์-ออฟ
1 2 3 4  ลงเล่นในยูฟ่ายูโรปาลีก
↑  ลงเล่น 6 นัดและทำ 1 ประตูในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ลงเล่น 5 นัดและทำ 3 ประตูในยูฟ่ายูโรปาลีก
1 2 3 4  ลงเล่นในโยฮัน ครัฟฟ์ ชิลด์
↑  ลงเล่น 10 นัดและทำ 4 ประตูในยูฟ่ายูโรปาลีก ลงเล่น 4 นัดทำ 1 ประตูในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
↑  ลงเล่น 1 นัดในโยฮัน ครัฟฟ์ ชิลด์ ลงเล่น 2 นัดในเอเรอดีวีซี รอบเพลย์-ออฟ
↑  ลงเล่น 5 นัดและทำ 2 ประตูในยูฟ่ายูโรปาลีก ลงเล่น 2 นัดในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
1 2 3 4 5  ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
↑  ลงเล่นในยูฟ่าซูเปอร์คัพ
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| เนเธอร์แลนด์ | 2011 | 6 | 1 |
| เนเธอร์แลนด์ | 2012 | 1 | 0 |
| เนเธอร์แลนด์ | 2013 | 0 | 0 |
| เนเธอร์แลนด์ | 2014 | 0 | 0 |
| เนเธอร์แลนด์ | 2015 | 2 | 0 |
| เนเธอร์แลนด์ | 2016 | 3 | 2 |
| เนเธอร์แลนด์ | 2017 | 2 | 1 |
| เนเธอร์แลนด์ | 2018 | 3 | 0 |
| เนเธอร์แลนด์ | 2019 | 7 | 1 |
| เนเธอร์แลนด์ | 2020 | 8 | 0 |
| เนเธอร์แลนด์ | 2021 | 6 | 3 |
| รวม | รวม | 38 | 8 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Holland U19 stats at OnsOranje (ดัตช์)
Holland U21 stats at OnsOranje (ดัตช์)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน  |
| --- | --- |
 1 Zoet  3 Lato  4 Viergever  5 Baumgartl  7 Bruma  8 Hendrix  9 Malen  10 Bergwijn  11 โลซาโน  13 อุนเนอร์ชตัล  14 Lammers  15 Gutiérrez  16 Piroe  17 อาเฟิลไล (c)  18 Rosario  19 Gakpo  20 Sainsbury  21 Ruiter  22 ดึมฟรีส  23 Luckassen  24 Ihattaren  25 Ramselaar  26 Aboukhlal  27 เปเรย์โร  28 Boscagli  30 ทอมัส  31 Van Osch  32 Sadílek  33 Teze  41 Van de Meulenhof  51 Koopmans  68 โรดริเกซ  ผู้จัดการ: ฟัน นิสเติลโรย 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเนเธอร์แลนด์ – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 สเตเกอเลินบืร์ค  2 แฟ็ลต์มัน  3 เดอ ลิคต์  4 อาเก  5 ไวน์ดัล  6 เดอ ไฟร  7 แบร์เคยส์  8 ไวนัลดึม (c)  9 เอล. เดอ โยง  10 เดอไป  11 โปรเมส  12 ฟัน อานโฮลต์  13 กรึล  14 กลาสเซิน  15 เดอ โรน  16 คราเฟินแบร์ค  17 บลินด์  18 มาเลิน  19 เวคอสต์  21 เอฟ. เดอ โยง  22 ดึมฟรีส  23 บีโซต  24 โกปไมเนิร์ส  25 ติมเบอร์  26 คักโป  ผู้ฝึกสอน: เดอ บูร์  |  1 สเตเกอเลินบืร์ค  2 แฟ็ลต์มัน  3 เดอ ลิคต์  4 อาเก  5 ไวน์ดัล  6 เดอ ไฟร  7 แบร์เคยส์  8 ไวนัลดึม (c)  9 เอล. เดอ โยง  10 เดอไป  11 โปรเมส  12 ฟัน อานโฮลต์  13 กรึล  14 กลาสเซิน  15 เดอ โรน  16 คราเฟินแบร์ค  17 บลินด์  18 มาเลิน  19 เวคอสต์  21 เอฟ. เดอ โยง  22 ดึมฟรีส  23 บีโซต  24 โกปไมเนิร์ส  25 ติมเบอร์  26 คักโป  ผู้ฝึกสอน: เดอ บูร์  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเนเธอร์แลนด์ – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 ปัสเฟร์  2 ติมเบอร์  3 เดอ ลิคต์  4 ฟัน ไดก์ (กัปตัน)  5 อาเก  6 เดอ ไฟร  7 แบร์คไวน์  8 คักโป  9 แอล. เดอ โยง  10 เดอไป  11 แบร์เคยส์  12 ลัง  13 ไบไลว์  14 กลาสเซิน  15 เดอ โรน  16 มาลาเซีย  17 บลินด์  18 ยันส์เซิน  19 เวคอสต์  20 โกปไมเนิร์ส  21 เอฟ. เดอ โยง  22 ดึมฟรีส  23 โนปเปิร์ต  24 เทย์เลอร์  25 ซีโมนส์  26 ฟริมโปง  ผู้ฝึกสอน: ฟัน คาล  |  1 ปัสเฟร์  2 ติมเบอร์  3 เดอ ลิคต์  4 ฟัน ไดก์ (กัปตัน)  5 อาเก  6 เดอ ไฟร  7 แบร์คไวน์  8 คักโป  9 แอล. เดอ โยง  10 เดอไป  11 แบร์เคยส์  12 ลัง  13 ไบไลว์  14 กลาสเซิน  15 เดอ โรน  16 มาลาเซีย  17 บลินด์  18 ยันส์เซิน  19 เวคอสต์  20 โกปไมเนิร์ส  21 เอฟ. เดอ โยง  22 ดึมฟรีส  23 โนปเปิร์ต  24 เทย์เลอร์  25 ซีโมนส์  26 ฟริมโปง  ผู้ฝึกสอน: ฟัน คาล  |  |
ลิมนัยดรา

| --- | --- |
ช่องเว้าในวิหารล่าง มีการเจาะหลุมเล็ก ๆ ที่ผิวก้อนหินเพื่อตกแต่ง
ที่ตั้งลิมนัยดราในประเทศมอลตา
ที่ตั้ง: อิล-อเร็นดี มอลตา
พิกัด: 35°49′36″N 14°26′11″E﻿ / ﻿35.82667°N 14.43639°E﻿ / 35.82667; 14.43639
ประเภท: วิหาร
ความเป็นมา
วัสดุ: หินปูน
สร้าง: ประมาณ 3,600–3,200 ปีก่อน ค.ศ.
สมัย: ระยะจกันตียา ระยะฮัลตาร์ชีน
หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่
ขุดค้น: ค.ศ. 1840–1954
ผู้ขุดค้น: เจ. จี. แวนซ์ ทิมิสโตคลีส แซมมิต จอห์น เดวีส์ เอวันส์
สภาพ: ซากปรักหักพังที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี
ผู้ถือกรรมสิทธิ์: รัฐบาลมอลตา
ผู้บริหารจัดการ: เฮริทิจมอลตา
การเปิดให้เข้าชม: เปิด
เว็บไซต์: เฮริทิจมอลตา
| วิหารหินใหญ่แห่งมอลตา (ลิมนัยดรา) * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ลิมนัยดราก่อนการสร้างโครงขึงผ้าใบ
ประเทศ:  มอลตา
ภูมิภาค **: ยุโรปและอเมริกาเหนือ
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iv)
อ้างอิง: 132
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1980 (คณะกรรมการสมัยที่ 4)
เพิ่มเติม: 1992, 2015
พื้นที่: 0.563 เฮกตาร์ (1.39 เอเคอร์)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ลิมนัยดรา (มอลตา: L-Imnajdra) คือหมู่วิหารหินใหญ่แห่งหนึ่งที่พบบนชายฝั่งตอนใต้ของเกาะมอลตาในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ตั้งอยู่ห่างจากหมู่วิหารหินใหญ่ฮาจาร์อีมประมาณ 497 เมตร สร้างขึ้นเมื่อประมาณสหัสวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช และถือเป็นหนึ่งในแหล่งโบราณคดีทางศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ใน ค.ศ. 1992 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนลิมนัยดราและโครงสร้างหินใหญ่อีก 4 แห่งในมอลตาเป็นแหล่งมรดกโลก โดยบรรยายว่าสิ่งก่อสร้างเหล่านี้เป็น "ผลงานชิ้นเอกทางสถาปัตยกรรมที่ไม่เหมือนที่ใด" และใน ค.ศ. 2009 งานขึงผ้าใบป้องกันบริเวณสิ่งก่อสร้างได้เสร็จสิ้น
การออกแบบ

ลิมนัยดราสร้างขึ้นจากหินปูนปะการังซึ่งแข็งกว่าหินปูนแพลงก์ตอนโกลบิเจอไรนาที่ใช้ในการสร้างฮาจาร์อีม โครงสร้างหลักภายในหมู่วิหารได้รับการก่อให้เหลื่อมออกมาทีละชั้นโดยใช้หินก้อนเล็ก ในขณะที่เสากับทับหลังก่อขึ้นโดยใช้หินก้อนใหญ่
ผังรูปดอกจิกของลิมนัยดราดูสม่ำเสมอกว่าผังของฮาจาร์อีมและชวนให้นึกถึงหมู่วิหารที่จกันตียาซึ่งสร้างขึ้นก่อนหน้า โครงสร้างยุคก่อนประวัติศาสตร์ประกอบด้วยวิหาร 3 หลังที่อยู่ติดกันแต่ไม่เชื่อมเข้าด้วยกัน ได้แแก่ วิหารบน วิหารกลาง และวิหารล่าง
วิหารบนเป็นโครงสร้างที่เก่าแก่ที่สุดในลิมนัยดราและมีอายุย้อนไปถึงระยะจกันตียา (3,600–3,200 ปีก่อนคริสต์ศักราช) มีมุขโค้ง 3 มุข ทางเข้ามุขกลางมีผนังเตี้ยกั้นไว้ เสาหินหลักมีรอยตกแต่งที่เกิดจากการเจาะหลุมเล็ก ๆ เป็นแถว ๆ ตามพื้นผิวด้านใน
วิหารกลางได้รับการสร้างขึ้น (หรืออาจรื้อสร้างใหม่) ในช่วงปลายระยะฮัลตาร์ชีน (3,150–2,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ช่องประตูหลักตรงกลางก่อขึ้นจากการเจาะเข้าไปในแผ่นหินตั้งแผ่นใหญ่ ซึ่งเป็นวิธีหนึ่งที่พบบ่อยในการก่อช่องประตูหินใหญ่ที่อื่น ๆ ในมอลตา วิหารนี้แต่เดิมดูเหมือนจะมีเพดานทรงโค้ง แต่ปัจจุบันเพดานดังกล่าวเหลืออยู่เพียงส่วนฐานที่ด้านบนของผนังเท่านั้น ฐานเพดานนี้เป็นโครงสร้างที่ก่อขึ้นท้ายสุดจากการเรียงก้อนหินซ้อนกันให้เป็นชั้นตามแนวนอน
วิหารล่างสุดสร้างขึ้นในช่วงแรกเริ่มระยะฮัลตาร์ชีน มีความโดดเด่นที่สุดและอาจเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดของสถาปัตยกรรมหินใหญ่ในมอลตา วิหารนี้มีลานด้านหน้าขนาดใหญ่ที่มีที่นั่งหิน ทางเข้าปูด้วยแผ่นพื้นซึ่งหนึ่งในนั้นยังหลงเหลือมาถึงปัจจุบัน และซากของสิ่งที่อาจจะเคยเป็นหลังคาทรงโดม วิหารได้รับการตกแต่งด้วยหินสลักลายก้นหอย ตามผนังภายในเจาะเป็นช่องหน้าต่าง บ้างเจาะเข้าไปในห้องเล็ก ๆ ซึ่งหนึ่งในนั้นมีก้อนหินวางเรียงกันอยู่ในลักษณะเฉพาะ
หน้าที่

วิหารล่างสุดของลิมนัยดราวางตัวในทิศทางสอดคล้องกับดาราศาสตร์ และด้วยเหตุนี้วิหารดังกล่าวจึงอาจเคยเป็นสถานที่สังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์หรือทางปฏิทิน ในวันวสันตวิษุวัตและวันศารทวิษุวัต แสงอาทิตย์จะลอดผ่านช่องประตูหลักและทำให้แกนหลักสว่างไสว ส่วนในวันครีษมายันและวันเหมายัน แสงอาทิตย์จะส่องสว่างตามขอบของหินใหญ่ทางด้านซ้ายและด้านขวาของช่องประตูนี้
แม้จะไม่มีหลักฐานลายลักษณ์อักษรที่ระบุวัตถุประสงค์ของการสร้างลิมนัยดรา แต่นักโบราณคดีได้อนุมานหน้าที่การใช้งานของวิหารเหล่านี้จากวัตถุที่ใช้ในพิธีกรรมที่พบในบริเวณวิหาร ได้แก่ มีดหินเหล็กไฟสำหรับการบูชายัญและรูเชือกที่อาจใช้สำหรับมัดสัตว์บูชายัญ (เนื่องจากมีการพบกระดูกสัตว์หลายชิ้น)[ต้องการอ้างอิง] โครงสร้างเหล่านี้ไม่ได้ใช้เป็นสุสานเนื่องจากไม่พบกระดูกมนุษย์ วิหารมีเครื่องใช้ต่าง ๆ เช่น ที่นั่งและโต๊ะหิน นอกจากนี้ยังพบโบราณวัตถุจำนวนมากภายในพื้นที่วิหาร แสดงว่าวิหารเหล่านี้เคยใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางศาสนา อาจใช้รักษาโรคหรือขอให้เกิดความอุดมสมบูรณ์
การตีความร่วมสมัย

แคทริน ราวน์ทรี นักมานุษยวิทยา ได้สำรวจว่า "วิหารยุคหินใหม่ของมอลตา" ซึ่งรวมถึงจกันตียา "ได้รับการตีความ โต้แย้ง และใช้ประโยชน์จากกลุ่มผลประโยชน์ท้องถิ่นและต่างถิ่นต่าง ๆ อย่างไร ได้แก่ ผู้ที่ทำงานในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ปัญญาชน และนักชาตินิยมชาวมอลตา นักล่า นักโบราณคดี ศิลปิน และผู้มีส่วนร่วมในขบวนการบูชาเทวสตรีทั่วโลก"
แหล่งข้อมูลหนึ่งจากช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21 วิเคราะห์ว่าผังรูปร่างคล้ายดอกจิกของลิมนัยดรา (คงหมายถึงวิหารบนเป็นหลัก) อาจเป็นตัวแทนของ "ปัจจุบัน อดีต และอนาคต (หรือการเกิด ชีวิต และความตาย)" ในขณะที่การเรียงตัวที่สอดคล้องกับแสงอาทิตย์อาจหมายความว่า "พลังงานเพศชายของพระอาทิตย์ได้รับตำแหน่งอันทรงเกียรติในวิหารเหล่านี้เช่นกัน" และ "มารดาโลกได้รับการแทนด้วยรูปปั้น ในขณะที่บิดาพระอาทิตย์ได้รับการเคารพผ่านการวางตำแหน่งวิหารในลักษณะนี้"
ระเบียงภาพ

ผังหมู่วิหารลิมนัยดรา
ทิศทางแสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านช่องประตูวิหารล่างในวันสำคัญทางดาราศาสตร์
วิหารบนซึ่งเก่าแก่ที่สุดในหมู่วิหาร
บริเวณหมู่วิหารหลังการสร้างโครงขึงผ้าใบ
มุขโค้งในวิหารกลาง
ทิวทัศนียภาพวิหารบน
ทิวทัศนียภาพวิหารล่าง
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์

| ด ค กสงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- |
 ครั้งที่หนึ่ง (1652–1654)  ครั้งที่สอง (1665–1667)  ครั้งที่สาม (1672–1674)  ครั้งที่สี่ (1780–1784) 
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ (อังกฤษ: Anglo-Dutch Wars, ดัตช์: Engels–Nederlandse Oorlogen) เป็นยุทธนาวีระหว่างอังกฤษ (หรือบริเตนใหญ่ ในเวลาต่อมา) กับสาธารณรัฐดัตช์ที่รบกันทางทะเลโดยตลอดสงคราม สาเหตุของสงครามในสามครั้งแรกเกิดขึ้นในกลางศตวรรษที่ 17 เริ่มต้นมาจากความขัดแย้งทางการค้าและอาณานิคมโพ้นทะเล ในขณะที่ครั้งสุดท้ายนั้นเกิดขึ้นกว่าร้อยปีภายหลัง
กองทัพเรืออังกฤษมีชัยชนะในครั้งแรก ในขณะที่เนเธอร์แลนด์ได้รับชัยชนะในสงครามครั้งที่สองและสาม ส่วนในครั้งที่สี่นั้นกองทัพเรืออังกฤษมีแสนยานุภาพมากที่สุดในโลกในขณะนั้น จึงมีชัยชนะไปในครั้งสุดท้าย
ในศตวรรษที่ 18 และต้นศตวรรษที่ 19 ยังมีสงครามระหว่างสองประเทศอยู่ประปราย แต่ส่วนมากชัยชนะก็เป็นของฝ่ายอังกฤษ แต่สงครามในช่วงหลังนี้ไม่ได้มาจากความขัดแย้งเดียวกัน
ดูเพิ่ม

สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่หนึ่ง
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สอง
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สาม
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สี่
สถานีรถไฟใต้ดินฆาตโกปร

ฆาตโกปร (มราฐี: घाटकोपर; Ghatkopar) หรือชื่อเดิม วิโวฆาตโกปร (Vivo Ghatkopar) ตามขื่อผู้สนับสนุน เป็นสถานีรถไฟปลายทางฝั่งตะวันออกของสาย 1 มุมไบเมโทร สำหรับพื้นที่ย่านชานเมืองฆาตโกปรของนครมุมไบ ประเทศอินเดีย เปิดให้บริการในวันที่ 8 มิถุนายน 2014 และเป็นสถานีที่มีผู้เข้าใช้บริการมากที่สุดในสาย 1 ด้วยจำนวนผู้เข้าใช้บริการต่อวันที่ 94,053 คนในเดือนกุมภาพันธ์ 2017
สถานีนี้เชื่อมต่อกับทางตะวันตกของสถานีรถไฟฆาตโกปรด้วยสะพานเดินเท้าความยาว 12 เมตร
สถานีรถไฟใต้ดินวรโสวา

วรโสวา (มราฐี: वर्सोवा; Versova) เป็นสถานีและสถานีปลายทางฝั่งตะวันตกของสาย 1 มุมไบเมโทร ให้บริการพื้นที่เซเวนบังกาโลวส์, ถนนยารี และ ย่านวรโสวา ของอานเธรี มุมไบ เปิดให้บริการต่อสาธารณะครั้งแรกในวันที่ 8 มิถุนายน 2014 ประกอบด้วยชานชาลาสองชานชาลา The station is located at Seven Bungalows.
ราว 12% ของผู้โดยสารด้วยสาย 1 เดินทางผ่านสถานีนี้ สถานีนี้เป็นสถานที่มีผู้ใช้บริการมากที่สุดเป็นอันดับสามในสาย 1 รองลงมาจากสถานีฆาตโกปัร และ สถานีอานเธรี
วอลเลย์บอลชายทีมชาติเบลเยียม

| เหรียญรางวัล> ยูโรเปียนลีก |
| --- | --- | --- |
|  | 2013 มาร์มาริส |  |
วอลเลย์บอลชายทีมชาติเบลเยียม (ดัตช์: Belgische Volleyballnationalmannschaft der Männer) เป็นทีมวอลเลย์บอลชายของประเทศเบลเยียม และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ
รางวัล > วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก

บทความหลัก: วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก
| ปี | อันดับ |
| --- | --- |
 1949: 9
 1952: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 1956: 17
 1960: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 1962: 20
 1966: 14
 1970: 8
 1974: 11
 1978: 18
 1982: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 1986: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 1990: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 1994: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 1998: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2002: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2006: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2010: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2014: 17
รางวัล > วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก

บทความหลัก: วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก
| ปี | อันดับ |
| --- | --- |
 2014: 11
 2015: 12
 2016: 9
รางวัล > วอลเลย์บอลยูโรเปียนลีก

| ปี | อันดับ |
| --- | --- |
 2004: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2005: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2006: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2007: 12
 2008: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2009: 5
 2010: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2011: N/A
 2012: ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
 2013: 1 !
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2011-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
FIVB profile
| ด ค กวอลเลย์บอลชายทีมชาติในทวีปยุโรป (ซีอีวี) |
| --- | --- |
สมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป
ปัจจุบัน:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  บริเตนใหญ่ อังกฤษ  ไอร์แลนด์เหนือ  สกอตแลนด์  เวลส์  กรีซ  กรีนแลนด์  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มาซิโดเนียเหนือ  มอลตา  มอลโดวา  โมนาโก  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ไอร์แลนด์  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
วิวาห์ของชาวไร่ (เบรอเคิลผู้พ่อ)

| วิวาห์ของชาวไร่ |
| --- | --- |

ศิลปิน: ปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) 
ปี: ราวปี ค.ศ. 1567 - ค.ศ. 1568
ประเภท: ภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในประเทศออสเตรีย
วิวาห์ของชาวไร่ (ดัตช์: De boerenbruiloft; อังกฤษ: The Peasant Wedding) เป็นงานจิตรกรรมที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525-1569) จิตรกรชาวเฟลมิชคนสำคัญของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช เขียนขึ้นเมื่อราวปี ค.ศ. 1567 ถึงปี ค.ศ. 1568 ภาพ "วิวาห์ของชาวไร่" ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในประเทศออสเตรีย
เนื้อหา

ภาพ "วิวาห์ของชาวไร่" เป็นงานจิตรกรรมหนึ่งในหลายชิ้นของเบรอเคิลที่บรรยายชีวิตของชาวไร่ชาวนา เจ้าสาวนั่งอยู่หน้าพิดานสีเขียวกลางห้อง แต่เจ้าบ่าวไม่ทราบว่าเป็นผู้ใด ซึ่งอาจจะเป็นชายแต่งดำที่นั่งถือเหยือกเบียร์ทางซ้ายสุดของภาพ ทางด้านขวาเป็นกลุ่มนักดนตรี ด้านหน้ามีเด็กนั่งเลียชาม
งานเลี้ยงจัดในโรงนาที่มีมัดฟางสองมัดและคราดห้อยอยู่อยู่บนผนังทางขวาของพิดานเพื่อเป็นเครื่องเตือนถึงฤดูเก็บเกี่ยวและความรับผิดชอบของเกษตรกร ด้านหน้าของภาพทางขวาเป็นชายสองคนแบกอาหารที่ตั้งบนแคร่ที่ทำด้วยประตูที่ถอดมา อาหารหลักที่เห็นก็มีขนมปัง ข้าวต้มจากธัญพืช (porridge) และซุป
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช
ภาพเขียนสีน้ำมัน
ภาพชีวิตประจำวัน
วิคเตอร์ เฮอร์มันส์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  Victor Jacobus Hermans
วันเกิด:   (1953-03-17) 17 มีนาคม ค.ศ. 1953 (71 ปี)
สถานที่เกิด:  มาสทริชท์ ประเทศเนเธอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.72 m (5 ft 7 1⁄2 in)
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
|  |  เอ็มวีวีมาสทริชท์ |   |   |
|  |  K.S.K. Tongeren |   |   |
ทีมชาติ
| 1977–1989 |  เนเธอร์แลนด์ (นักเล่นฟุตซอล) |  50 |  (12) |
จัดการทีม
1990–1992:  เนเธอร์แลนด์ (ผู้ช่วย)
1992–1996:  ฮ่องกง
1996:  มาเลเซีย
1997–2000:  เนเธอร์แลนด์ (ผู้ช่วย)
2001:  อิหร่าน
2001–2007:  เนเธอร์แลนด์
2009–2011:  มอลตา
2012–2016:  ไทย
2017–2018:  อินโดนีเซีย
2018–:  มอลตา
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
วิคเตอร์ เฮอร์มันส์ (ดัตช์: Victor Hermans; 17 มีนาคม ค.ศ. 1953 – ) เป็นอดีตนักฟุตซอลชาวดัตช์ และเป็นอดีตผู้ฝึกสอนให้แก่นักกีฬาฟุตซอลทีมชาติไทย เขาเป็นผู้มีผลงานโดดเด่นจากการช่วยให้ฟุตซอลทีมชาติไทยได้ตำแหน่งรองแชมป์ของเอเชีย รวมถึงช่วยให้ทีมฟุตซอลไทยสามารถเข้าสู่รอบ 2 ในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลกได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
ประวัติ

วิคเตอร์ เฮอร์มันส์ ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่นักกีฬาฟุตซอลทีมชาติไทยครั้งแรก ในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2012 และเป็นผู้ดำเนินการฝึกซ้อมแก่นักกีฬาฟุตซอลไทยในแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 ซึ่งในการเตรียมพร้อม เขาได้ให้ความสำคัญต่อเกมรับที่ยังเล่นแบบไม่เป็นระบบ แต่ในขณะเดียวกันเขาก็เปิดเผยว่านักเตะไทยสามารถทำเกมรุกได้ดีมาก แต่ยังคงต้องการเพิ่มประสิทธิภาพให้มากกว่าเดิม ซึ่งในเวลาต่อมา ทีมไทยสามารถชนะฟุตซอลทีมชาติคอสตาริกา 3-1 ประตู โดยวิคเตอร์ยังได้แสดงความชื่นชมต่อผู้เล่นในเกมรับจากการแข่งขันครั้งนี้ แม้ว่าในภายหลังทีมไทยจะแพ้ต่อฟุตซอลทีมชาติปารากวัย 2-3 ประตู แต่วิคเตอร์ก็ยังคงมีความมั่นใจว่าทีมไทยจะมีโอกาสผ่านเข้ารอบสูง โดยในที่สุด ทีมฟุตซอลไทยสามารถเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ซึ่งได้พบกับทีมฟุตซอลอันดับ 1 ของโลกอย่างฟุตซอลทีมชาติสเปนในเวลาต่อมา โดยเขาได้เปิดเผยว่าเกินเป้าหมายที่วางไว้ หลังจากการแข่งขัน วิคเตอร์ได้เปิดเผยว่าตนได้ทำสัญญาอยู่กับทีมชาติไทยจนถึง ค.ศ. 2014 ที่ซึ่งเขาจะอยู่เพื่อพัฒนาวงการฟุตซอลไทยต่อไป รวมถึงมีความพยายามที่จะให้นักเตะรุ่นใหม่ขึ้นมาเป็นกำลังสำคัญในอนาคต
นอกจากนี้ เขายังได้รับมอบหมายคุมทีมฟุตซอลไทยใน 2 รายการใหญ่ ทั้งเอเชียนอินดอร์-มาร์เชียลอาร์ทเกมส์ 2013 ที่จะจัดขึ้น ณ ประเทศเกาหลีใต้ รวมถึงซีเกมส์ 2013 ที่จะจัดขึ้น ณ ประเทศพม่า
เกียรติประวัติ

ค.ศ. 1989 - รองชนะเลิศ ฟุตซอลชิงแชมป์โลก 1989
ค.ศ. 1989 - ผู้เล่นทรงคุณค่า ฟุตซอลชิงแชมป์โลก 1989
แหล่งข้อมูลอื่น

FIFA Player Statistics: Victor HERMANS - FIFA.com เก็บถาวร 2012-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Vic Hermans - Futsal Planet เก็บถาวร 2008-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Netherlands - Fifa เก็บถาวร 2013-07-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติไทย – ฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 |
| --- | --- | --- |
|  1 ประกิต  2 ก้องหล้า  3 นที  4 ปิยพันธุ์  5 จิรวัฒน์  6 ธนัญชัย  7 กฤษดา  8 เจษฎา  9 ศุภวุฒิ  10 อภิวัฒน์  11 ณัฐวุฒิ  12 สุรพงษ์  13 อารีฟ  14 เกียรติยศ  ผู้ฝึกสอน: วิคเตอร์  |  1 ประกิต  2 ก้องหล้า  3 นที  4 ปิยพันธุ์  5 จิรวัฒน์  6 ธนัญชัย  7 กฤษดา  8 เจษฎา  9 ศุภวุฒิ  10 อภิวัฒน์  11 ณัฐวุฒิ  12 สุรพงษ์  13 อารีฟ  14 เกียรติยศ  ผู้ฝึกสอน: วิคเตอร์  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์