stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การจับ
วิธีจับ > ไทย > การจับโดยราษฎร

ราษฎรที่พบเห็นการกระทำความผิดซึ่งหน้า ซึ่งเป็นความผิดที่บัญญัติไว้ในบัญชีท้ายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา สามารถจับผู้กระทำความผิดนั้นได้ หรือราษฎรอาจช่วยเหลือเจ้าพนักงานผู้จัดการตามหมายจับร้องขอให้ช่วยจับ หรือเป็นนายประกันจับตัวผู้หลบหนีประกัน วิธีจับ ให้ราษฎรผู้จับแจ้งบุคคลนั้น ๆ ว่า "คุณต้องถูกจับ" จากนั้น ให้สั่งให้เขาเดินทางไปที่ทำการของพนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบคดีนั้นหรือผู้มีอำนาจในท้องที่นั้นพร้อมด้วยราษฎรผู้จับ โดยราษฎรไม่ต้องแจ้งข้อกล่าวหาหรือแจ้งสิทธิให้ผู้ถูกจับ
ดูเพิ่ม

การจับโดยราษฎร
เอกชนซึ่งมีอำนาจจับ
การกักตัวผู้ต้องหาไว้ในที่พำนัก
การขัง
ความผิดอาญาที่จับได้ (ศัพท์กฎหมายที่ล้าสมัยแล้วในสหราชอาณาจักร)
การขัดขืนการจับ
การจับและกักขังตามอำเภอใจ
การจับลวง
หนังสืออ่านเพิ่ม

Lim, Samson. Siam’s New Detectives: Visualizing Crime and Conspiracy in Modern Thailand. Honolulu, HI: University of Hawaiʻi Press, 2016.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Arrests
ตัวอย่างหมายจับในประเทศไทย
หลี่ เหลียนอิง

| หลี่ เหลียนอิง |
| --- | --- |
李連英


ต้าจ๋งถ่ง (大總管; "ผู้การใหญ่")
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1869–1908
ก่อนหน้า: อัน เต๋อไห่ (安德海)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1848(1848-11-12)
เสียชีวิต: 4 มีนาคม ค.ศ. 1911(1911-03-04) (62 ปี)

หลี่ เหลียนยิง (จีนตัวย่อ: 李连英; จีนตัวเต็ม: 李連英; พินอิน: Lǐ Liányīng; 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1848 – 4 มีนาคม ค.ศ. 1911) เป็นขันทีซึ่งรับราชการในวังสมัยราชวงศ์ชิงของประเทศจีน มีอิทธิพลอย่างยิ่งในช่วงที่พระพันปีฉือสี่ (慈禧太后) สำเร็จราชการแผ่นดินแทนจักรพรรดิถงจื้อ (同治帝) และจักรพรรดิกวังซฺวี่ (光緒帝) ระหว่าง ค.ศ. 1869–1908
ชื่อ

ชื่อเมื่อแรกเกิดของเขา คือ หลี่ ยิงไท่ (李英泰) ต่อมาเมื่อเข้าวังใน ค.ศ. 1856 เปลี่ยนชื่อเป็น หลี่ จิ้นสี่ (李進喜) ครั้น ค.ศ. 1869 พระพันปีฉือสี่ประทานชื่อใหม่ให้ว่า หลี่ เหลียนยิง (李連英)
ประวัติ

หลี่ เหลียนยิง เกิดเมื่อ ค.ศ. 1848 ในครอบครัวยาจก ณ มณฑลจื๋อลี่ (直隸) ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิเต้ากวัง (道光帝) ครั้น ค.ศ. 1853 อายุราวหกปี เขารับการตอน และเข้าเป็นขันทีที่ตำหนักของตวันหฺวา (端華) ซึ่งมีฐานันดรศักดิ์เป็นเจิ้งชินหวัง (鄭親王) ต่อมาใน ค.ศ. 1856 เขาถูกส่งเข้าพระราชวังไปเป็นขันทีหลวง และได้รับเลื่อนเป็นเอ้อร์จี๋กวั่น (二极管; "ผู้การรอง")
ต้น ค.ศ. 1861 หลี่ เหลียนยิง ช่วยพระพันปีฉือสี่ก่อรัฐประหารซินโหย่ว (辛酉政變) เพื่อยึดอำนาจจากแปดองคมนตรีเป็นผลสำเร็จ จึงได้เป็นคนสนิทของพระนาง ครั้น ค.ศ. 1869 อัน เต๋อไห่ (安德海) ซึ่งเป็นต้าจ๋งถ่ง (大總管; "ผู้การใหญ่") ถูกประหารชีวิต เพราะออกนอกพระราชวังโดยมิได้รับอนุญาต พระพันปีฉือสี่จึงทรตั้งหลี่ เหลียนยิง เป็นต้าจ๋งถ่งคนใหม่
ในฐานะต้าจ๋งถ่งและคนสนิทของพระพันปี หลี่ เหลียนยิง มีอิทธิพลมากในราชสำนักฝ่ายใน เขาควบคุมทุกสิ่ง รวมถึงการที่ข้าราชการจะเข้าเฝ้าพระพันปี ซึ่งเขาเรียกค่าใช้จ่ายเป็นสินบนมากมาย หรือเมื่อผู้ใดขัดพระทัยพระพันปี ผู้นั้นก็จะว่าจ้างหลี่ เหลียนยิง พูดจาให้คลายพระพิโรธ นอกจากนี้ หลี่ เหลียนยิง ยังต้องสงสัยว่า วางยาจักรพรรดิกวังซฺวี่จนสวรรคตใน ค.ศ. 1908 หนึ่งวันก่อนพระพันปีฉือสี่สิ้นพระชนม์
หลี่ เหลียนยิง ได้รับพระราชานุญาตจากจักรพรรดินีหลงยฺวี่ (隆裕皇后) ให้ลาออกไปอยู่นอกวังเมื่อครบกำหนดหนึ่งร้อยวันหลังการสิ้นพระชนม์ของพระพันปีฉือสี่ หลี่ เหลียนยิง ใช้ชีวิตที่เหลือด้วยการเกษียณตัวจากราชการ จนเสียชีวิตใน ค.ศ. 1911 ไม่นานก่อนเกิดการปฏิวัติซินไฮ่ (辛亥革命) เชื่อกันว่า สาเหตุการเสียชีวิต คือ โรคบิด ศพของเขาฝังไว้ที่เอินจี้จวัง (恩濟莊) ในเขตไห่เตี้ยน (海淀区) ต่อมาเมื่อมีการปฏิวัติวัฒนธรรมอันยิ่งใหญ่ (文化大革命) ใน ค.ศ. 1966 สุสานของเขาถูกเปิดเพื่อปลดทรัพย์ คณะผู้เปิดสุสานพบว่า มีแต่กระโหลกศีรษะเท่านั้นที่ฝังอยู่ จึงเกิดข่าวลือว่า แท้จริงแล้ว หลี่ เหลียนยิง ถูกตัดศีรษะจนถึงแก่ความตาย การเปิดสุสานครั้งนั้นทำให้พื้นที่เสียหายอย่างยิ่ง สุสานเหลือแต่ป้ายหลุมศพบางส่วนเท่านั้น
ดูเพิ่ม

อัน เต๋อไห่
นายขนมต้ม (ละครโทรทัศน์)

| นายขนมต้ม |
| --- | --- |
สร้างโดย: กันตนา
บทประพันธ์: คมทวน คันธนู
บทละครโทรทัศน์: วิลาสิณี
กำกับโดย: นพดล มงคลพันธ์
แสดงนำ: สมรักษ์ คำสิงห์ กุลณัฐ ปรียะวัฒน์ สามารถ พยัคฆ์อรุณ ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: นายขนมต้ม โดย ปรัชญ์ สุวรรณศร  "ใจเกินร้อย" โดย สุรสีห์ อิทธิกุล  นายขนมต้ม โดย ยืนยง โอภากุล  ดนตรีประกอบ โดย Sam Studio
การผลิต
ผู้จัดละคร: ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก
ความยาวตอน: ประมาณ 45 นาที/ตอน
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ออกอากาศ: 16 ตุลาคม พ.ศ. 2539 – 26 ธันวาคม พ.ศ. 2539
นายขนมต้ม เป็นละครโทรทัศน์อิงประวัติศาสตร์ในช่วงปลายอาณาจักรอยุธยา สร้างจากนวนิยายเรื่อง "นายขนมต้ม คนกล้านอกตำนาน" บทประพันธ์ของ คมทวน คันธนู บทโทรทัศน์โดย วิลาสิณี นำแสดงโดย สมรักษ์ คำสิงห์, กุลณัฐ ปรียะวัฒน์, สามารถ พยัคฆ์อรุณ, ฉัตรมงคล บำเพ็ญ, กชกร นิมากรณ์, เขาทราย แกแล็คซี่, วิชัย ราชานนท์, ผจญ มูลสัน, ทวี อัมพรมหา, รชยา รักกสิกรณ์, สุเชาว์ พงษ์วิไล, ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์ กำกับการแสดงโดย นพดล มงคลพันธ์ ออกอากาศครั้งแรกในวันพุธที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2539 ถึงวันพฤหัสบดีที่  26 ธันวาคม พ.ศ. 2539 รวมทั้งหมด 22 ตอน หลังข่าวภาคค่ำ ทางช่อง 7 สี ในวันพุธ และ วันพฤหัสบดี  สร้างโดย บริษัทกันตนา เพลงประกอบละครโดย ยืนยง โอภากุล, เผ่าเทพ อรรถไกวัลวที และ ปรัชญ์ สุวรรณศร
เนื้อเรื่องย่อ

ที่ป่าโมกข์ แขวงเมืองวิเศษชัยชาญ ขนมต้ม (สมรักษ์ คำสิงห์) เป็นคนไร้ญาติขาดมิตร เนื่องจากพ่อแม่และพี่สาวถูกฆ่าตายจากฝีมือของกองทัพพม่าที่รุกรานอยุธยา ขนมต้มมักจะถูกดำ (สามารถ พยัคฆ์อรุณ) และพรรคพวก (เขาทราย แกแล็คซี่, วิชัย ราชานนท์) รังแกเสมอ ๆ ขนมต้มเป็นศิษย์ของชายไร้ชื่อซึ่งเป็นครูมวยคนแรกและต่อมาขนมต้มและดำก็ได้เดินทางไปบ้านป่าโมกเพื่อไปหาวิชาความรู้เรื่องมวยและดาบเพิ่ม จึงไปเป็นศิษย์เอกของครูทองอยู่และดำเป็นศิษย์เอกของ ครูเสาร์ ครูมวยไทยและกระบี่กระบองชื่อดัง ครูทองอยู่มีลูกสาวคนหนึ่งที่มีนิสัยห้าวหาญเหมือนพ่อ ชื่อ มะขาม (กุลณัฐ ปรียะวัฒน์) มะขามเป็นคนสวย จึงเป็นที่หมายปองของหนุ่ม ๆ  หลายคน รวมทั้งขนมต้มด้วย ขณะที่ดำชอบพอกับจักจั่น (กชกร นิมากรณ์) เพื่อนสนิทของมะขาม
ในตอนจบ เมื่อกรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่า ทุกคนตายหมด ขนมต้มเองก็กลายเป็นคนพเนจรและรู้สึกเจ็บปวดกับการกระทำของคนไทยด้วยกันเองที่เป็นต้นเหตุให้เสียบ้านเมือง
นักแสดง

| ละครโทรทัศน์ | พ> ศ. 2539 |  |
| --- | --- | --- |
| สถานีออกอากาศ | ช่อง 7 |  |
| ผู้สร้าง | กันตนา |  |
| บทโทรทัศน์ | วิลาสิณี |  |
| ผู้กำกับการแสดง | นพดล มงคลพันธ์ |  |
บทบาท: นักแสดงหลัก
| นายขนมต้ม | นาวาตรี สมรักษ์ คำสิงห์ |  |
| เหล็ก (ลูกน้องนายดำ) | นาวาอากาศเอก วิชัย ราชานนท์ |  |
| มะขาม | กุลณัฐ ปรียะวัฒน์ |  |
| กระถิน | รชยา รักกสิกรณ์ |  |
| จักจั่น (เพื่อนสนิทมะขาม) | กชกร นิมากรณ์ |  |
| เปลว | ฉัตรมงคล บำเพ็ญ |  |
| ชายไร้ชื่อเป็นอดีตหัวหมู่ทนายเลือกตำแหน่งวังหน้า | ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์ |  |
| ดำ | สามารถ พยัคฆ์อรุณ |  |
บทบาท: นักแสดงสมทบ
| บู่ (ลูกน้องนายดำ) | เขาทราย แกแล็คซี่ |  |
| พ่อศร (นายบ้านกุ่มและพ่อนายดำ) | ขาวผ่อง สิทธิชูชัย |  |
| มิ่ง (ลูกน้องครูทองอยู่) | ผจญ มูลสัน |  |
| ครูสุก (ครูมวยนายบ้านพันเพชร) | สุเชาว์ พงษ์วิไล |  |
| ครูทองอยู่ (พ่อมะขาม) | ปิยะ ตระกูลราษฎร์ |  |
| พันเพชร (นายบ้านป่าโมกข์และพ่อเปลว) | ครรชิต ขวัญประชา |  |
| เซ้ง (พ่อออนุ่นและนังกระถิน) | พันโท ไกรลาศ เกรียงไกร |  |
| หลวงปู่วัดปีกกา | ถนอม นวลอนันต์ |  |
| ครูเสาร์ (พ่อจักจั่นและนายเทียบ) | ร้อยตำรวจตรี จำนงค์ บำเพ็ญทรัพย์ |  |
| ออนุ่น (นุ่น) (พี่ชายกระถิน) | วีระชัย หัตถโกวิท |  |
| น้ายม (แม่มะขาม) | พิราวรรณ ประสพศาสตร์ |  |
| เต็ม (ลูกน้องนายเปลว) | จอห์น บราโว่ |  |
| ทด (ลูกน้องครูทองอยู่) | เบญจพล เชยอรุณ |  |
| เขียว (แม่นายออนุ่นและนังกระถิน) | วันทนา บุญบันเทิง |  |
| เทียบ (ลูกน้องนายเปลว) | นัย สุขสกุล |  |
| เภา (แม่จักจั่นและนายเทียบ) | สุมณฑาณี ศิริผล |  |
บทบาท: นักแสดงรับเชิญ
| มังทอกะยา | ดามพ์ ดัสกร |  |
| อี่ (แม่นังเอื้อยและนายขนมต้ม) | ทิพย์ ธรรมศิริ |  |
| เกิด (พ่อนังเอื้อยและนายขนมต้ม) | วัชระ สิทธิกุล |  |
| แม่ทัพอังวะ / ล่ามภาษาพม่า | อภิพงษ์ เผดิมชิต |  |
| นังเอื้อย (พี่สาวนายขนมต้ม) | อรุโณทัย จิตตร์ชื่นธ์ |  |
| น้าแสน (พ่อนายชู) | ฉัตรจักร ตรีวิศวเวทย์ |  |
| กระถิน (วัยเด็ก) | ด.ญ. หยาดทิพย์ ราชปาล |  |
ครูดั้ง ตาแดง: 
จำปา (ภรรยาชายไร้ชื่อ): 
หมื่นอาบสงคราม: 
นายจัน: 
ป้าปริก (ป้านายเต็ม): 
หลวงนายเฒ่า: 
| พระเจ้ามังระ | ยอดธง เสนานันท์ |  |
ใหญ่ (ลูกน้องนายเปลว): 
รอง (ลูกน้องนายเปลว): 
ชู (ลูกน้องนายเปลว): 
เข้ม (ลูกน้องนายเปลว): 
| หลวงพ่อวัดบ้านกุน | วัฒนะ สรรพกิจ |  |
| ขนมต้ม (วัยเด็ก) | ด.ช. |  |
| ดำ (วัยเด็ก) | ด.ช. |  |
| เหล็ก (วัยเด็ก) | ด.ช. |  |
| บู (วัยเด็ก) | ด.ช. |  |
คง (ลูกน้องพ่อศร): 
เดช (ลูกน้องพ่อศร): 
| ชาวบ้าน | ไพโรจน์ น้อยพลาย |  |
| ชาวบ้าน | อำพล รัตน์วงศ์ |  |
นายถ้ำ บ้านท่าวุ้ง: 
หลง (ลูกน้องครูทองอยู่): 
เด่น (ลูกน้องครูทองอยู่): 
แต้ม (ลูกน้องครูทองอยู่): 
กล้า (ลูกน้องครูทองอยู่): 
| ศรี(สี) หมัดสั่ง (น้องชายครูสุก) | อัมพร ปานกระโทก |  |
| ป้าชาวบ้านป่าโมกข์ | ดลฤดี ชะนะ |  |
| พระยาพลเทพ | ศ.ดร.สรนันทน์ ร.เอกวัฒน์ |  |
| ชาวอาณาจักรอยุธยา | หนุงหนิง สิงหราช |  |
| ชาวบ้านป่าโมกข์ | บุญชู น้ำใจดี |  |
| ขุนนางอัวะ | จิตติน ดิษยนิยม |  |
เพลงประกอบละคร

พ.ศ. 2539
นายขนมต้ม - ปรัชญ์ สุวรรณศร
ใจเกินร้อย - สุรสีห์ อิทธิกุล
ดูเพิ่ม

นายขนมต้ม
แหล่งข้อมูลอื่น

ไตเติ้ลและเพลงประกอบตอนเปิดฉาก จากyoutube
ไตเติ้ลและเพลงประกอบตอนเปิดฉาก (แบบที่ 2) จาก youtube
มิวสิกวิดีโอ โดย ยืนยง โอภากุล จาก youtube
ประเทศยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924

| ประเทศยูโกสลาเวีย ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 |
| --- | --- |
ธงชาติราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน
รหัสประเทศ: YUG
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกยูโกสลาเวีย
ณ ปารีส
นักกีฬา: 42 คน  ใน 8 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: Stanko Perpar
เหรียญ อันดับ 14:  ทอง 2 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 2 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน
1920 1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
 เซอร์เบีย (1912, 2008–)  โครเอเชีย (1992–)  สโลวีเนีย (1992–)  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (1992 S–)  ทีมอิสระ (ฤดูร้อน 1992)  มาซิโดเนียเหนือ (1996–)  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร (1996–2006)  มอนเตเนโกร (2008–)  คอซอวอ (2016–)
นักกีฬาจากราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีนเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่ประเทศได้รับเหรียญรางวัล
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ที่ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส |
| --- | --- |
แอฟริกา:   อียิปต์   แอฟริกาใต้ 
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   คิวบา   เอกวาดอร์   เฮติ   เม็กซิโก   สหรัฐ   อุรุกวัย 
เอเชีย:   อินเดีย   ญี่ปุ่น   ฟิลิปปินส์   ตุรกี 
ยุโรป:   ออสเตรีย   เบลเยียม   บัลแกเรีย   เชโกสโลวาเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอร์แลนด์   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลักเซมเบิร์ก   โมนาโก   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ยูโกสลาเวีย 
โอเชียเนีย:   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์
หม่อมเอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยา

สำหรับหม่อมในสมเด็จกรมพระยาชัยนาทนเรนทร ดูที่ หม่อมเอลีซาเบท รังสิต ณ อยุธยา
| หม่อม เอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยา ท> จ. |
| --- | --- |

เกิด: เอลิสะเบธ เคอร์ลิง ฮันเตอร์ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 สหราชอาณาจักร
เสียชีวิต: 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 (55 ปี) คอร์นวอล ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร
คู่สมรส: พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ (สมรส 2481; เสียชีวิต 2506)
บุตร: หม่อมราชวงศ์นริศรา จักรพงษ์
บิดามารดา: เอ็ดเวิร์ด วิลเลียม ฮันเตอร์ (บิดา) มาเบล เอลิซาเบธ ฮันเตอร์ (มารดา)
หม่อมเอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยา (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 – 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514) มีนามเดิมว่า เอลิสะเบธ เคอร์ลิง ฮันเตอร์ (€อังกฤษ: Elisabeth Curling Hunter) เป็นหม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ พระโอรสพระองค์เดียวในสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ กับหม่อมคัทริน ณ พิศณุโลก หม่อมมารดาชาวรัสเซีย
ประวัติ

หม่อมเอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยา หรือนามเดิมว่า เอลิสะเบธ ฮันเตอร์ เป็นที่รู้จักในหมู่ญาติพี่น้องและสหายสนิทว่า ลิสบา (อังกฤษ: Lisba) เกิดมาในตระกูลชั้นเยนตรี้ (Gentry) ครอบครัวมีเชื้อสายอังกฤษและสกอต บิดาชื่อเอ็ดเวิร์ด วิลเลียม ฮันเตอร์ กับมารดาชื่อมาเบล เอลิซาเบท (สกุลเดิม ไพล์) มีน้องสาวอีกสองคนคือไอลีนและแคลร์ ตามลำดับ
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์และเอลิสะเบธได้จดทะเบียนสมรสที่สำนักงานทะเบียนถนนมาร์โลส์ เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2481 หลังเสกสมรส พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ทรงดำริที่จะไม่มีบุตร ในจดหมายฉบับหนึ่งที่เขียนถึงหม่อมเอลิสะเบธ ได้ตรัสไว้ว่า "ถ้าเผื่อเราแต่งงานกัน อย่ามีลูกกันเลย เพราะเด็กที่เกิดมาหลายเชื้อชาติ จะมีปัญหาตลอด" แต่ถึงกระนั้นหลังเสกสมรสเป็นเวลา 18 ปี หม่อมเอลิสะเบธจึงตั้งครรภ์ เมื่อหม่อมอายุ 41 ปี และเป็นทายาทเพียงคนเดียวของทั้งสองคือ หม่อมราชวงศ์นริศรา จักรพงษ์ (เกิด 2 สิงหาคม พ.ศ. 2499) สมรสกับแอลเลน เลวี และกอสวัสดิ์ สวัสดิวัตน์ ทอมสัน มีบุตรชายสองคนคือจุลจักร จักรพงษ์ และภูวสวัสดิ์ จักรพงษ์
หม่อมเอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยา ได้เยี่ยมประเทศไทยพร้อมพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ เมื่อครั้งงานฉลองรัฐธรรมนูญเมื่อปี 2481
หม่อมเอลิสะเบธถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ขณะอายุ 56 ปี ณ คอร์นวอล สหราชอาณาจักร
สถานที่ที่ตั้งตามนาม

ตึกเอลิสะเบธ จักรพงษ์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายใน)
เอกสารอ่านเพิ่ม

เกิดวังปารุสก์ ประพันธ์โดยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ สำนักพิมพ์ River Books ,ISBN 974-8225-22-4
ไทยรุ่งยูเนี่ยนคาร์

| --- | --- |
ไทยรุ่งทรานฟอร์เมอร์ของ ปภ.
ชื่อท้องถิ่น: ไทยรุ่ง
ประเภท: มหาชน
การซื้อขาย: SET:TRU
อุตสาหกรรม: ยานยนต์
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2510; 58 ปีก่อน
ผู้ก่อตั้ง: วิเชียร เผอิญโชค
สำนักงานใหญ่: ถ.มาเจริญ แขวงหนองค้างพลู เขตหนองแขม, กรุงเทพมหานคร 10160
บุคลากรหลัก: ดร. ปราณี เผอิญโชค (ประธานกรรมการและกรรมการผู้จัดการใหญ่) สมพงษ์ เผอิญโชค (ประธานกรรมการบริหาร)
ผลิตภัณฑ์: ชิ้นส่วนรถยนต์ ชิ้นส่วนยานยนต์
รายได้:  2,577 ล้านบาท (2561)
รายได้สุทธิ:  181 ล้านบาท (2561)
สินทรัพย์:  3,927 ล้านบาท (2561)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  3,268 ล้านบาท (2561)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ไทยรุ่งยูเนี่ยนคาร์ (อังกฤษ: Thai Rung Union Car) เดิมชื่อ ไทยมอเตอร์ คอร์ปอเรชั่น (THAMCO)  เป็นบริษัทผลิตรถยนต์สัญชาติไทยเพียงรายเดียว ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2510 เริ่มต้นประกอบรถยนต์อีซูซุ โตโยต้า นิสสัน และเชฟโรเลต นอกจากงานประกอบแล้ว ยังมีการผลิตแบรนด์รถยนต์ของตนเองในชื่อ "ไทยรุ่ง" หรือ "ไทยรุ่ง
ไทยรุ่งส่งออกชุดประกอบรถยนต์แบบกึ่งสำเร็จรูป (Semi-Knocked-Down Kits: SKD) ไปยังประเทศจีน เกาหลีเหนือ และอิหร่าน ปัจจุบันบริษัทมีแผนที่จะส่งออกเพิ่มเติมไปยังฟิลิปปินส์ กัมพูชา ลาว มาเลเซีย อียิปต์ และเยเมนอีกด้วย
ประวัติ > ไทยมอเตอร์ คอร์ปอเรชั่น

ก่อตั้งขึ้นโดยนายห้างวิเชียร เผอิญโชค ในปี พ.ศ. 2510 ในชื่อบริษัท ไทยมอเตอร์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (THAMCO) เริ่มต้นประกอบรถยนต์ยี่ห้อเลย์แลนด์ (Leyland) ต่อมาหลังจากที่เลย์แลนด์ประสบปัญหา ทาง THAMCO จึงได้ปรับเปลี่ยนธุรกิจมาเป็นการประกอบรถยนต์ยี่ห้อ อีซูซู, โตโยต้า, นิสสัน และเชฟโรเลตในช่วงทศวรรษที่ 1980 และ 1990
ประวัติ > ไทยรุ่งยูเนี่ยนคาร์

บริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 หลังเปลี่ยนชื่อจาก บริษัท ไทยมอเตอร์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (THAMCO) ปัจจุบัน บริษัทยังคงเป็นกิจการของตระกูลเผอิญโชค โดยสมาชิกในครอบครัวถือหุ้นอยู่ประมาณ 70% คุณสมพงษ์ เผอิญโชค ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริหารของบริษัท
ในปี พ.ศ. 2542 ไทยรุ่งได้ส่งออกชิ้นส่วนตัวถังรถยนต์รุ่น Grand Adventure ไปยังโรงงานประกอบรถยนต์ของเชฟโรเลตในเมืองอาริกา ประเทศชิลี เพื่อใช้ในการผลิตรถยนต์ Chevrolet LUV Wagon และ Grand LUV
ยอดขายของรถยนต์รุ่น แอดเวนเจอร์ มาสเตอร์ ซึ่งดัดแปลงมาจากรถกระบะอีซูซุ ดีแมคซ์ เริ่มต้นวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2546 โดยมียอดขายประมาณ 300 คันต่อเดือน ขณะเดียวกันรถยนต์รุ่น เอ็กไซเตอร์ ที่ดัดแปลงมาจากนิสสัน ฟรอนเทียร์ D22 ก็มียอดขายประมาณ 100 คันต่อเดือน
ผลิตภัณฑ์ > อยู่ในสายการผลิต

ไทยรุ่ง ทรานฟอร์เมอร์ II (พ.ศ. 2562)
ไทยรุ่ง MUV4 (ยานพาหนะทหารสำหรับกองทัพบกไทย), บนพื้นฐานของ โตโยต้า ไฮลักซ์ วีโก้ และ อีซูซุ ดีแมคซ์
ไทยรุ่ง ทรานฟอร์เมอร์, บนพื้นฐานของ โตโยต้า ไฮลักซ์ วีโก้
ไทยรุ่ง ทรานฟอร์เมอร์ Plus4
ไทยรุ่ง ทรานฟอร์เมอร์ Max
ไทยรุ่ง ทรานฟอร์เมอร์ II, บนพื้นฐานของ โตโยต้า ไฮลักซ์ รีโว่
ไทยรุ่ง ทรานฟอร์เมอร์ Max
ไทยรุ่ง Traveller, รถมินิบัสคันแรกของประเทศไทย บนพื้นฐานของ Isuzu NPR/Journey Minibus และ Nissan Diesel Condor (2nd Generation) /Civilian Minibus
ไทยรุ่ง Traveller Max, ไทยรุ่ง Traveller ll
ผลิตภัณฑ์ > ยุติการผลิต

อีซูซุ Stationwagon (พ.ศ. 2522–2526), บนพื้นฐานของ Isuzu KB
อีซูซุ KB Stationwagon (พ.ศ. 2525–2534), บนพื้นฐานของ Isuzu KB
อีซูซุ Victor (พ.ศ. 2529–2540), บนพื้นฐานของ Isuzu TF
อีซูซุ Buddy (พ.ศ. 2525–2545), บนพื้นฐานของ Isuzu TF และ Isuzu WFR
อีซูซุ Supreme (พ.ศ. 2535–2545), บนพื้นฐานของ Isuzu TF
อีซูซุ Adventure (พ.ศ. 2536–2540), บนพื้นฐานของ Isuzu TF
อีซูซุ Wanderer (พ.ศ. 2536–2540), บนพื้นฐานของ Isuzu TF
อีซูซุ Tripper (พ.ศ. 2539–2545), บนพื้นฐานของ Isuzu TF Dragon Eyes / Dragon Power
ไทยรุ่ง Grand Adventure (พ.ศ. 2540–2545), บนพื้นฐานของ Isuzu TF Dragon Eyes / Dragon Power
ไทยรุ่ง แอดเวนเจอร์ มาสเตอร์ ต้นแบบจากอีซูซุ ดีแมคซ์ ไทยรุ่ง แอดเวนเจอร์ มาสเตอร์ (พ.ศ. 2545–2555), บนพื้นฐานของ อีซูซุ ดีแมคซ์
ไทยรุ่ง Adventure II (พ.ศ. 2551–2555), บนพื้นฐานของ อีซูซุ ดีแมคซ์
ไทยรุ่ง Adventure Sport (พ.ศ. 2549–2555), บนพื้นฐานของ อีซูซุ ดีแมคซ์ (รวมไปถึง Isuzu 4JJ1-TC Engine)
ไทยรุ่ง Adventure Elegance (พ.ศ. 2549–2555), บนพื้นฐานของ อีซูซุ ดีแมคซ์ (รวมไปถึง Isuzu 4JJ1-TC Engine)
ไทยรุ่ง Adventure Sport EX (พ.ศ. 2549–2555), บนพื้นฐานของ อีซูซุ ดีแมคซ์ (รวมไปถึง Isuzu 4JJ1-TC Engine)
ไทยรุ่ง Allroader (พ.ศ. 2550–2555), บนพื้นฐานของ เชฟโรเลต โคโลราโด
ไทยรุ่ง Exclusive Limousine (พ.ศ. 2552–2555), บนพื้นฐานของ อีซูซุ ดีแมคซ์ และ เชฟโรเลต โคโลราโด
ไทยรุ่ง Xciter (พ.ศ. 2538–2548), บนพื้นฐานของ Nissan D22 BIG-M FRONTIER
ไทยรุ่ง Super Xciter (พ.ศ. 2545–2551), บนพื้นฐานของ Nissan D22 (รวมไปถึง Nissan TD27 & Nissan ZD30DDT Engine)
ไทยรุ่ง Freelife (พ.ศ. 2545–2551), บนพื้นฐานของ Nissan D22 (รวมไปถึง Nissan TD27 & ZD30DD Engine)
ไทยรุ่ง Superior (พ.ศ. 2534–2541), บนพื้นฐานของ โตโยต้า ไฮลักซ์
ไทยรุ่ง Vanner (พ.ศ. 2530–2539) บนพื้นฐานของ Toyota Hilux Hero และ Isuzu WFR
ไทยรุ่ง Passport (พ.ศ. 2539–2545) บนพื้นฐานของ Isuzu TF และ Nissan D21
ไทยรุ่ง Super-Tant (พ.ศ. 2522–2529) บนพื้นฐานของ Isuzu Elf (TL) Toyota Dyna (BU35)
ไทยรุ่ง ชีต้ารถบรรทุกชีต้า (พ.ศ. 2522–2527) บนพื้นฐานของ Isuzu Elf (TL) และ Toyota Dyna (BU35)
รถมินิมัสชีต้า (พ.ศ. 2522–2529) บนพื้นฐานของ Isuzu Elf (TL) และ Toyota Dyna (BU35)
ไทยรุ่ง MUV4
สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3

| สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3> พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา (ครั้งที่ 1) |
| --- | --- |
ครองราชย์: พ.ศ. 2006 - พ.ศ. 2031 (25 ปี)
ก่อนหน้า: สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ
ถัดไป: สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ
พระมหาอุปราช: พระเอกสัตราช
พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา (ครั้งที่ 2)
ครองราชย์: พ.ศ. 2031 - พ.ศ. 2034 (3 ปี)
ก่อนหน้า: สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ
ถัดไป: สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2

พระราชสมภพ: พ.ศ. 1986
สวรรคต: พ.ศ. 2034 (48 พรรษา)
ราชวงศ์: สุพรรณภูมิ
พระราชบิดา: สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ
สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 พระนามเดิมว่าพระบรมราชา ทรงเป็นพระเจ้ากรุงศรีอยุธยา แห่งราชวงศ์สุพรรณภูมิ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ และเป็นพระเชษฐาต่างพระมารดาของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2
แม้พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) จะระบุว่าสมเด็จพระบรมราชาธิราชเป็นพระองค์เดียวกับสมเด็จพระรามาธิบดี ส่วนพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา ระบุว่าเป็นสมเด็จพระอินทราชาธิราชที่ 2 แต่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ อธิบายว่าที่ถูกควรเรียกว่าสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3
พระราชประวัติ

สมเด็จพระบรมราชาธิราชเจ้า หรือ สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 พระราชสมภพเมื่อปี พ.ศ. 2005 มีพระนามเดิมว่าพระบรมราชา เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ระบุว่าในปี พ.ศ. 2006 สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงย้ายไปเสวยราชสมบัติเมืองพิษณุโลก จึงให้พระบรมราชาเสวยราชสมบัติกรุงศรีอยุธยาแทน ทรงพระนามว่าสมเด็จพระบรมราชาธิราช ในปีนั้นพระเจ้าติโลกราชยกทัพมาตีเมืองสุโขทัย สมเด็จพระบรมราชาธิราชจึงตามเสด็จและสามารถตีทัพพระยายุทธิษเฐียรแตก และในปี พ.ศ. 2009 ทรงผนวช
ในช่วงว่างจากราชการสงครามได้เสด็จฯ ไปวังช้างที่ตำบลไทรย้อยในปี พ.ศ. 2026 และที่ตำบลสำฤทธีบุรณในปี พ.ศ. 2029 ถึงปี พ.ศ. 2032 ทรงตีได้เมืองทวายแต่เกิดอาเพศหลายประการคือ มีโคตกลูกตัวหนึ่งมี 8 เท้า มีไข่ไก่ออกเป็นตัวมี 4 เท้า ไก่ฟักไข่สามฟองแต่ออกมาเป็น 6 ตัว มีข้าวสารงอกใบ แล้วพระราชบิดาก็สวรรคตในปีนั้น และพระราชกิจสำคัญอย่างสุดท้ายคือโปรดให้ก่อกำแพงเมืองพิชัยในปี พ.ศ. 2033
สมเด็จพระบรมราชาธิราชเจ้า เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2034 สมเด็จพระเชษฐาธิราชเจ้าเมืองพิษณุโลกจึงเสด็จลงมาสืบราชสมบัติกรุงศรีอยุธยา ทรงพระนามว่าสมเด็จพระรามาธิบดี
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ พ.ศ. 1991 - 2006 |  |   พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา   (พ.ศ. 2006 - 2034) |  | สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 พ.ศ. 2034 - 2072 |
คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

| --- | --- |
Faculty of Social Administration,  Thammasat University

คติพจน์: เธอคือความหวัง เธอคือพลัง เธอคือศรัทธา
สถาปนา: 25 มกราคม พ.ศ. 2497 (70 ปี)
คณบดี: รศ.ดร.อัจฉรา ชลายนนาวิน
ที่อยู่: ท่าพระจันทร์ 2 ถนนพระจันทร์ แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200  ศูนย์รังสิต 99 หมู่ 18 ถนนพหลโยธิน ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี 12120 ศูนย์ลำปาง  248 หมู่ 2 ถนนลำปาง–เชียงใหม่ ตำบลปงยางคก อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง 52190 
เพลง: สังคมสงเคราะห์
สี:   สีเลือดหมู
เว็บไซต์: www.socadmin.tu.ac.th
อาคารเรียนคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิทยาเขตท่าพระจันทร์
คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (อังกฤษ: Faculty of Social Administration, Thammasat University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม โดยเป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นเป็นอันดับ 5 ของมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2497 เปิดสอนในหลักสูตรสังคมสงเคราะห์ศาสตรบัณฑิต คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นคณะแรกในประเทศไทยที่มีการเริ่มสอนวิชาสังคมสงเคราะห์แก่ประชาชน
ความเป็นมาและปัจจุบัน

คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จัดตั้งขึ้นโดยมติคณะรัฐมนตรี ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2497 และได้มีพระราชบัญญัติจัดตั้งคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ในมหาวิทยาลัยธรรม ศาสตร์ เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2497 โดยมีหลักการและเหตุผลว่า เพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายของรัฐอันเกี่ยวกับการประชาสงเคราะห์และการประกัน สังคม และเพื่อส่งเสริมมาตรฐานการศึกษาในด้านสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ การประกันสังคม และการประชาสัมพันธ์ อันเป็นวิทยาศาสตร์ทางสังคม ให้เทียบเท่ามหาวิทยาลัยในต่างประเทศ ดังนั้น คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ จึงถือเอาวันที่ 25 มกราคม เป็นวันสถาปนาคณะนับจากวันนั้นเป็นต้นมา
ระยะแรก การศึกษาของคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แบ่งออกเป็น 2 แผนกวิชาคือ แผนกสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ และแผนกวารสารศาสตร์ ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาจัด ตั้งคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2508 เพิ่มแผนกสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ขึ้นมาอีกแผนกหนึ่ง เมื่อระยะเวลาผ่านไป การศึกษาแต่ละแผนกวิชา ได้เจริญก้าวหน้าขึ้นโดยลำดับ แผนกวารสารศาสตร์ จึงได้แยกไปตั้งเป็นแผนกอิสระวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน เมื่อ พ.ศ. 2513 และยกฐานะเป็นคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน เมื่อ พ.ศ. 2522 ส่วนแผนกสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ได้แยกไปตั้งเป็นแผนกอิสระสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา เมื่อ พ.ศ. 2520 และยกฐานะเป็นคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา เมื่อ พ.ศ. 2527 แม้ว่าแผนกวารสารศาสตร์ และแผนกสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา จะแยกไปตั้งเป็นแผนกอิสระและยกฐานะเป็นคณะแล้วก็ตาม คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ ก็ยังพัฒนางานทางด้านบริการการศึกษา บริการทางวิชาการและบริการสังคมด้วยดีมาเป็นลำดับ และใน พ.ศ. 2537 ได้มีประกาศทบวงมหาวิทยาลัย เรื่อง การแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ฉบับที่ 5) ให้แบ่งส่วนราชการในคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ออกเป็น 3 ส่วน คือ สำนักงานเลขานุการ ภาควิชาการพัฒนาชุมชน และภาควิชาสังคมสงเคราะห์ศาสตร์  ต่อมาปี พ.ศ. 2561 ภาควิชาการพัฒนาชุมชนได้เปลี่ยนชื่อเป็น ภาควิชานโยบายสังคม  พัฒนาสังคมและการพัฒนาชุมชน ตามประกาศราชกิจจานุเบษา เล่ม 135 ตอนพิเศษ 144 ง เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2561