stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย์

| พระมเหสีชุนฮุย |
| --- | --- |


ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 1713
เสียชีวิต: ค.ศ. 1760 (46-47 ชันษา)
ศาสนา: พุทธศาสนา
คู่สมรส: สมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง

พระสาทิสลักษณ์พระอัครมเหสีชุนฮุยในฉลองพระองค์ช่วงพระราชพิธีช่วงเช้า
ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย (ค.ศ. 1713 - ค.ศ. 1760) เป็นพระสนมเอกในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง
พระสนมฉุนฮุ่ยกุ้ยเฟยทรงประสูติเมื่อปี 1713 และได้อภิเษกสมรสกับจักรพรรดิเฉียนหลงราว ๆ ปี 1728 อยู่ในศักดิ์ฐานะของ ซู่ฝูจิ้น ในปี 1735 นางให้กำเนิดพระโอรสองค์ที่ ๓ แก่เฉียนหลง คือ องค์ชายสามหย่งจาง ในปีที่พระสวามีครองราชย์นางได้รับการสถาปนาเป็น 
พระสนมฉุนผิน ในปี 1737 ได้รับการสถาปนาเป็น พระสนมฉุนเฟย ในปี 1743 นางได้ให้กำเนิดพระโอรสองค์ที่ ๖ แก่จักรพรรดิเฉียนหลง พระนามว่า องค์ชายหย่งหรง ในปี 1745 ประสูติองค์หญิงสี่ เหอเจีย และได้รับการสถาปนาเป็น พระสนม ฉุนกุ้ยเฟย และดำรงพระยศมาจนถึงปี 1760  ได้เสด็จทิวงคตในวัยเพียง ๔๙ ชันษา ได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย องค์ที่ 4 ของรัชศกเฉียนหลง พระนามว่า   ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย
'พระราชโอรส 
องค์ชาย ๓ หย่งจาง (永璋,1735-1760) สุนจุ้นอ๋อง (循郡王) สถาปนาหลังสิ้นพระชนม์
องค์ชาย ๖ หย่งหรง (永瑢,1744–1790) จื้อจวงชินอ๋อง (質莊親王,1759-1790)
'พระราชธิดา 
องค์หญิง ๔ เหอเจีย (和嘉1745–1767) ตำแหน่ง เหอซั่วกงจู่ (和硕公主)
ตำบลกุดขอนแก่น

ตำบลกุดขอนแก่น เป็นตำบลใน อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น
ภูมิศาสตร์

ตั้งอยู่ห่างจาก อำเภอภูเวียง ประมาณ 16 กิโลเมตร ห่างจาก จังหวัดขอนแก่น 50 กิโลเมตร
ทิศเหนือ ติดกับ ตำบลหนองกุงเซิน อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น
ทิศใต้ ติดกับ ตำบลหนองเรือ อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น
ทิศตะวันออก ติดกับ ตำบลบ้านผือ อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น และ เขื่อนอุบลรัตน์ จังหวัดขอนแก่น
ทิศตะวันตก ติดกับ ตำบลหนองกุงธนสาร อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น และ ตำบลโนนทอง อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น
ฉากแท่นบูชาเบรรา

| แท่นบูชาเบรรา |
| --- | --- |

ศิลปิน: เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
ปี: ค.ศ. 1472-1474
ประเภท: เท็มเพอราบนแผง
สถานที่: พิพิธภัณฑ์เบรรา, มิลาน
ฉากแท่นบูชาเบรรา หรือ พระแม่มารีเบรรา หรือ  พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญ (ภาษาอังกฤษ: Holy Conversation; ภาษาอิตาลี: Pala di Brera หรือ Brera Madonna หรือ Brera Altarpiece หรือ Montefeltro Altarpiece) เป็นฉากแท่นบูชาที่เขียนโดยเปียโร เดลลา ฟรานเชสกา จิตรกรสมัยสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เบรราที่เมืองมิลานในประเทศอิตาลี “แท่นบูชาเบรรา” เป็นภาพที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1472 ถึงปี ค.ศ. 1474 ที่เขียนให้เฟเดอริโกที่ 2 แห่งมอนเตเฟลโตร (Federico II da Montefeltro) ดยุกแห่งเออร์บิโนเพื่อฉลองวันเกิดของลูกชาย กุยโดบาลโดแห่งมอนเตเฟลโตร บางหลักฐานกล่าวว่าเป็นการฉลองการได้รับชัยชนะต่อปราสาทในบริเวณมาเร็มมา
เบื้องหลัง

ภาพเขียนที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1472 ถึงปี ค.ศ. 1474 ซึ่งบันทึกไว้ในสำนักสงฆ์ซานเบอร์นาร์ดิโนที่เป็นที่ตั้งเดิมของภาพบ่งว่าเขียนโดยฟรา บาร์โตโลเมโอ คาร์นาวาเลแห่งเออร์บิโน แต่ในปัจจุบันความเชื่อที่ว่าฟรา บาร์โตโลเมโอ คาร์นาวาเลเป็นผู้เขียนไม่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปโดยนักประวัติศาสตร์ศิลปะ
บางหลักฐานก็กล่าวว่าเป็นงานเขียนที่ได้รับจ้างในโอกาสการฉลองการเกิดของลูกชายของเฟเดอริโกแห่งมอนเตเฟลโตรเมื่อปี ค.ศ. 1472 ถ้าเชื่อตามทฤษฎีนี้พระบุตรในภาพก็เป็นสัญลักษณ์ของกุยโดบาลโดขณะที่พระแม่มารีเป็นภาพเหมือนของ บัตติสตา ซโฟร์ซา (Battista Sforza) ภรรยาของเฟเดอริโกผู้เสียชีวิตในปีเดียวกันและถูกฝังไว้ที่สำนักสงฆ์ซานเบอร์นาร์ดิโน
คำบรรยายภาพ

ลักษณะการวาดเป็นแบบที่เรียกว่า “พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญ” (sacra conversazione) ซึ่งเป็นลักษณะการวาดที่นิยมกันในอิตาลีโดยที่องค์ประกอบของภาพจะมีพระแม่มารี, พระบุตรและ กลุ่มนักบุญ ในภาพนี้พระแม่มารีนั่งบัลลังก์โดยมีพระบุตรนอนหลับอยู่ตรงกลาง ล้อมรอบด้วยเทวดาและนักบุญ ทางด้านขวาล่างเป็นภาพของดยุกเฟเดอริโกแต่งเสื้อเกราะคุกเข่าชื่นชมเหตุการณ์อยู่ ฉากหลังเป็นภาพบริเวณพิธีของวัดที่วาดแบบเรอเนซองส์
พระบุตรสวมสร้อยคอประคำปะการังสีแดงเข้มซึ่งเป็นสีที่ทำให้คิดถึงเลือดซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของชีวิตและความตายและความปลดเปลื้องจากการไถ่บาปจากพระเยซู นอกจากนั้นปะการังก็ยังเป็นสิ่งที่เด็กสมัยนั้นใช้อมหรือกัดเล่นหรือใส่เป็นสร้อย  นักบุญทางซ้ายของพระแม่มารีสันนิษฐานกันว่าเป็นนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์, นักบุญเบอร์นาร์ดิโนแห่งเซียนนา และ นักบุญเจอโรม; ทางด้านขวาเป็นนักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิ, นักบุญปีเตอร์ผู้พลีชีพ (Peter Martyr) และ นักบุญแอนดรูว์ ริชชินักประวัติอิตาลีกล่าวว่าคนสุดท้ายในรูปเป็นภาพเหมือนของลูคา ปาชิโอลิ (Luca Pacioli) นักคณิตศาสตร์ที่เกิดที่ซานเซพอลโครเช่นเดียวกับเปียโร  นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ปรากฏในภาพเพราะเป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของภรรยาของดยุกเฟเดอริโก ขณะที่นักบุญเจอโรมเป็นผู้พิทักษ์มนุษยชน  นักบุญฟรานซิสเดิมเชื่อกันว่าเป็นตัวแทนวัดฟรานซิสกันซานโดนาโต เดกลี ออสเซอร์วันติซึ่งเป็นวัดที่ฝังร่างของดยุกเฟเดอริโก รายละเอียดเสื้อผ้า เสื้อเกราะของดยุก และรายละเอียดอื่นๆ วาดอย่างละเอียดที่ตามแบบการเขียนของสมัยภาพเขียนแบบเนเธอร์แลนด์ตอนต้น (Early Netherlandish painting)
มุขด้านหลังวัดที่มีหลังคาหอยครึ่งวงกลมและมีไข่นกกระจอกเทศห้อยลงมาตรงกลาง หอยเป็นสัญลักษณ์ของวีนัสใหม่ หรือพระแม่มารีและความงามอันชั่วนิรันด์ แต่สิ่งที่พระแม่มารีต่างจากเทพีกรีกก็ตรงที่ความงามของพระองค์เป็นความงามตลอดกาลในอาณาจักรของพระเจ้า อีกทฤษฎีหนี่งกล่าวว่าไข่นกกระจอกเทศคือไข่มุกและหอยหมายถึงปาฏิหาริย์ของ การกำเนิดบริสุทธิ์ (Immaculate conception) ของพระเยซู เพราะมุกเกิดขึ้นโดยมิต้องมีเชื้อจากหอยตัวผู้  และไข่โดยทั่วไปถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของการสร้างโลกของพระเจ้าหรือหมายถึงการกำเนิดของกุยโดบาลโด  นอกจากนั้นนกกระจอกเทศก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของตราประจำตระกูลของตระกูลมอนเตเฟลโตร
ช่างตีบุก

ช่างดีบุกที่หมู่บ้าน สเตอร์บริดจ์เก่า
โคมไฟตั้งโต๊ะภาชนะดีบุก ปลายทศวรรษ 1930 ซึ่งอยู่ที่อนุสรณ์สถานแห่งชาติ แบนเดเลียร์ สร้างโดยช่างดีบุก ของหน่วยอนุรักษ์พลเรือน
ช่างดีบุกบนหลังคา สตูร์ชีร์กาน สตอกโฮล์ม 2446
ช่างตีบุก คือบุคคลที่ทำและซ่อมแซมสิ่งของที่ทำจากดีบุก หรือโลหะเบาอื่นๆ อาชีพนี้บางครั้งอาจเรียกว่า ช่างดีบุก คนจรจัด หรือ ช่างเหล็กวิลาด ช่างตีเหล็ก อาจหมายถึงอาชีพนี้ด้วย  แม้ว่าคำเดียวกันนี้อาจหมายถึง ความพิเศษที่ไม่เกี่ยวข้องของการตีเหล็ก ก็ตาม ส่วนยังหมายถึงบุคคลที่เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์ดีบุกหรือ แผ่นดีบุก อีกด้วย  ช่างตีบุก เป็นอาชีพทั่วไปในยุคก่อนปฏิวัติอุตสาหกรรม
ช่างตีบุก ต่างจากช่างตีเหล็ก ซึ่งทำงานด้วยโลหะร้อนเป็นส่วนใหญ่ ส่วน ช่างตีดีบุกทำงานส่วนใหญ่กับโลหะเย็น แม้ว่าพวกเขาอาจใช้เตาไฟเพื่อให้ความร้อนและช่วยปรับรูปร่างวัตถุดิบก็ตาม ช่างตีเหล็กประดิษฐ์สิ่งของต่าง ๆ เช่น เหยือกน้ำ ส้อม ช้อน และเชิงเทียน
การฝึกอบรมช่างตีดีบุก

ช่างดีบุกแต่ละคนต้องเรียนรู้อาชีพของเขาเช่นเดียวกับช่างฝีมืออื่นๆ โดยการฝึกงานกับช่างดีบุกระดับ ปรมาจารย์ เป็นเวลา 4 ถึง 6 ปี การฝึกงานถือเป็นสัญญาจ้าง และเด็กฝึกงานจะเริ่มต้นด้วยการทำความสะอาดร้าน ขัดเครื่องมือ ก่อไฟ ตะไบขอบคม และขัดชิ้นงานที่เสร็จแล้ว ต่อมาเขาจะวาดลวดลายบนแผ่นกระดาษแล้วตัดออก จากนั้นจึงบัดกรีข้อต่อ และตอกหมุดย้ำ ในที่สุดเขาก็ได้รับอนุญาตให้ตัดออกและทำสิ่งของให้สมบูรณ์ [ต้องการเลขหน้า][ หน้าหนังสือ จำเป็น ] เขาเรียนรู้ในการทำแสตมป์เค้ก หรือ ที่ตัดคุกกี้  กล่องยา และสิ่งของง่าย ๆ อื่น ๆ ก่อน จากนั้น เขาปั้นสิ่ง ของต่าง ๆ เช่น ถังนม กะละมัง หรือกระทะเค้กและพาย ต่อมาเขาได้จัดการกับชิ้นส่วนที่ซับซ้อนมากขึ้น เช่น โคมไฟระย้าและหม้อกาแฟที่มีปากคดเคี้ยว
หลังจากการฝึกงานของเขาเสร็จสิ้น เขาก็กลายเป็นนักเดินทาง ยังไม่ได้เป็นปรมาจารย์ช่างเหล็กที่จ้างคนอื่น ช่างตีเหล็กวัยรุ่นจำนวนมากออกไปตามถนนโดยเร่ขายเพื่อประหยัดเงินมากพอที่จะเปิดร้านในเมือง
วัตถุดิบ

แผ่นเหล็กวิลาดประกอบด้วยแผ่นเหล็กเคลือบดีบุกแล้ววิ่งผ่านลูกกลิ้ง กระบวน การนี้ถูกค้นพบครั้งแรกในศตวรรษที่ 16 โดยมีการพัฒนาที่อยู่ของแผ่นเหล็กวิลาดของอังกฤษในปี ค.ศ. 1661 โดยมีสิทธิบัตรของดัด ดัดลีย์ และวิลเลียม แชมเบอร์เลย์น [ต้องการเลขหน้า][ หน้าหนังสือ จำเป็น ] ก่อนหน้านี้ บริเตนใหญ่ นำเข้าเหล็กวิลาดจาก ฮัมบวร์ค เป็นส่วนใหญ่
พระราชบัญญัติเหล็ก ของอังกฤษปี 1750 ห้าม การก่อสร้าง โรงรีดใหม่ ซึ่งทำให้ไม่สามารถสร้างงานเหล็กวิลาดใหม่ในอเมริกาจนกระทั่งหลัง การปฏิวัติอเมริกา ใบรับรองที่ส่งโดยผู้ว่าการอาณานิคมไปยัง คณะกรรมการการค้า ของอังกฤษตาม พระราชบัญญัติระบุว่าไม่ มีงานเหล็กวิลาดในขณะนั้นแม้ว่าจะมี โรงตัดหลายแห่ง บางแห่งเรียกว่าโรงตัด และโรงรีด
ดีบุกบริสุทธิ์เป็นโลหะที่มีราคาแพงและอ่อน และไม่สามารถใช้คนเดียวได้จริง อย่างไร ก็ตาม สามารถผสมกับ ตะกั่ว และ ทองแดง เพื่อทำ พิวเตอร์ หรือผสมกับ ทองแดง เพียงอย่างเดียวเพื่อผลิต ทองแดง เหล็กวิลาดในปัจจุบันเป็นเหล็กอ่อนชุบดีบุกด้วยไฟฟ้า คุณสมบัติไม่เป็นสนิมของดีบุกทำให้เป็นสารเคลือบที่ทรงคุณค่า อย่างไรก็ตามคุณภาพของแผ่นเหล็กวิลาดนั้นขึ้นอยู่กับเหล็กหรือเหล็กกล้าที่ปราศจากสนิม และพื้นผิวที่เคลือบไม่แตกหัก ภาชนะเคลือบดีบุกอาจเกิดสนิมได้หากสารเคลือบดีบุกเสื่อมสภาพหรือถูกตัดในโลหะ คุณสมบัติตามลำดับของโลหะหมายความว่าการกัดกร่อนเมื่อเริ่มต้นมีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
เครื่องมือช่างดีบุก

รูปร่างที่เรียบง่ายที่ทำโดยช่างดีบุกนั้นต้องใช้เครื่องมือที่คล้ายกับของช่างทำทองแดง นอก จากกรรไกรขนาดใหญ่ที่ปักอยู่ในรูบนม้านั่งแล้ว เขายังใช้กรรไกรตัดเล็บและคีมตัดในการตัดอีกด้วย ดีบุกถูก แบนบนทั่งที่ทำจากเหล็กบล็อก มีการใช้ทั่งตรงและโค้ง หลัก เพื่อหมุนและม้ว นขอบของกระป๋อง จากนั้นจึงใช้บัดกรีเพื่อเชื่อมชิ้นส่วนเข้าด้วยกัน จำเป็นต้องใช้ หัวแร้ง และ หม้อไฟ ในการทำ
ค้อนเป็นสิ่งจำเป็น ค้อนไส ค้อนไล่ ค้อนพับ และค้อนทุบ ถือเป็นประเภทที่พบบ่อยที่สุด เช่นเดียวกับ ค้อนทุบแบบบอล นอกจากนี้ยังใช้แตรหรือค้อนไม้ ก่อนที่จะมีหัวแร้งไฟฟ้า ช่างดีบุกจะใช้เตารีด ที่ให้ความร้อนซึ่งทำจากด้ามไม้ ก้านเหล็ก และปลายทองแดงที่ขึ้นรูปเป็นรูปทรงต่าง ๆ สิ่ง ของเหล่านี้ถูกให้ความร้อนในเตาหลอมขนาดเล็ก เคลือบด้วย แอมโมเนีย แล้วจึงนำไปใช้ในการบัดกรีตะเข็บ [ต้องการอ้างอิงเต็มรูปแบบ][ ต้องการการอ้างอิงแบบเต็ม ]
ประวัติความเป็นมาของการทำดีบุก

เครื่องเคลือบดีบุกถูกผลิตขึ้นใน ลอนดอน ในช่วงทศวรรษที่ 1630 เป็นที่รู้จักในชื่อ Crooked Lane Wares ซึ่งเป็นชื่อจากถนนที่พวกเขาสร้างขึ้น  บริษัท Wor shipful Company of Tin Plate Workers ถูกจัดตั้งขึ้นเป็นบริษัท London Livery Company และได้แยกจากกันในปี 1670 อย่างไรก็ตาม คนงานเหล็กวิลาด ก็มีแพร่หลาย
ช่างตีบุกทำการค้าขายในอเมริกามาตั้งแต่ปี 1720 ช่างตีดีบุกในยุคอาณานิคมใช้เหล็กวิลาด ลวด บัดกรี และเครื่องมือง่ายๆ สองสามอย่างในการผลิตสินค้าของตน ในที่สุดเมื่อแผ่นเหล็กวิลาดถูกผลิตขึ้นในอเมริกาเมื่อต้นศตวรรษที่ 19 ผลิตภัณฑ์ของช่างดีบุกก็มีวางจำหน่ายอย่างแพร่หลายมากขึ้น ในทางกลับกันพวกเขาก็เห็นความต้องการเพิ่มขึ้นและความจำเป็นในการเร่งการผลิต สิ่งนี้นำมาซึ่งการพัฒนาเครื่องจักรที่ใช้แรงมืออันชาญฉลาดจำนวนมาก ซึ่งช่วยเร่งการผลิต และช่วยให้ช่างดีบุกสามารถตอบสนองความต้องการผลิตภัณฑ์ของเขาได้ สินค้าถูกนำออกสู่ตลาด โดยพ่อค้าเร่
เครื่องเคลือบดีบุกเป็น ศิลปะพื้นบ้าน ยอดนิยมในอาณานิคม เม็กซิโก และ นิวเม็กซิโก และยังคงทำโดยช่างฝีมือท้องถิ่นในปัจจุบัน
งานบรรจบกันของช่างดีบุกประจำปีจะจัดขึ้นทุกปีในเดือนมิถุนายน
พิพิธภัณฑ์ ช่างตีดีบุก แห่งในสหรัฐ อนุรักษ์ประวัติศาสตร์ของการทำดีบุก
ช่างทำดีบุกร่วมสมัยซึ่งทำหน้าที่เป็นนักแสดงจำลองที่ อุทยานประวัติศาสตร์แห่งรัฐฟอร์ตรอส ยืนถือ แตรหู ซึ่ง เป็นเครื่องช่วยฟัง สมัยศตวรรษที่ 19
ฉุนชินหวัง

ฉุนชินหวัง หรือ เสิ่นชันอ๋อง (จีน: 醇親王; พินอิน: chún qīnwáng) เป็นพระอิสริยยศของอ๋องชั้นเอก ซึ่งจักรพรรดิเสียนเฟิงทรงสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1850 เพื่อพระราชทานแก่อี้เซฺวียน องค์ชายเจ็ดในจักรพรรดิเต้ากวง
สมาชิกราชตระกูลฉุน

อี้เซฺวียน (奕譞, ค.ศ. 1840–1891) องค์ชายเจ็ดในจักรพรรดิเต้ากวง เดิมทีมียศเป็นจวิ้นหวัง (อ๋องชั้นโท) ต่อมาได้สถาปนาเป็นชินหวัง (อ๋องชั้นเอกในปี 1872)
ไจ้กวง (載洸) พระโอรสพระองค์ที่สี่ในอี้เซฺวียน
ไจ้เฟิง (載灃, ค.ศ. 1883–1951) โอรสองค์ที่ห้าในอี้เซฺวียน เมื่ออี้เซฺวียนสิ้นพระชนม์จึงได้สืบยศฉุนชินหวัง ไจ้เฟิงเป็นพระราชบิดาในจักรพรรดิผู่อี๋
เซี่ยฉุน (載洵, ค.ศ. 1885–1949) โอรสองค์ที่หกในอี้เซฺวียน
ไจ่เทา (載濤, ค.ศ. 1887–1970) โอรสองค์ที่เจ็ดในอี้เซฺวียน
ตราแผ่นดินของโปแลนด์

| ตราแผ่นดินของโปแลนด์ |
| --- | --- |

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: สาธารณรัฐโปแลนด์
เริ่มใช้: พ.ศ. 2462; ประกาศใช้ตราปัจจุบัน พ.ศ. 2533
โล่: พื้นหลังสีแดง เหยี่ยวกำลังกางบินสีเงิน
ตราแผ่นดินของโปแลนด์ เป็นรูปเหยี่ยวกำลังกางบินสีเงินภายในอาร์มพื้นหลังสีแดง เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2462
พัฒนาการ

ตราแผ่นดินของโปแลนด์ ค.ศ.1295–1569
ตราแผ่นดินของเครือจักรภพ ค.ศ.1569–1795
ตราแผ่นดินของอาณาจักรดยุคแห่งวอร์ซอว์ ค.ศ.1807–1815
ตราแผ่นดินของราชอาณาจักรคองเกรส ค.ศ.1815-1832
กบฏพฤศจิกายน ค.ศ.1830–1831
กบฏมกราคม ค.ศ.1863
ตราแผ่นดินของราชอาณาจักร ค.ศ.1916–1918
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐที่ 2 ค.ศ.1919–1927
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐที่ 2 ค.ศ.1927–1939
ตราแผ่นดินของรัฐบาลพลัดถิ่นโปแลนด์  ค.ศ.1956–1990
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาชน ค.ศ.1945–1989
ดูเพิ่ม

ธงชาติโปแลนด์
เพลงประจำชาติโปแลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

Jan Rękawek, The White Eagle เก็บถาวร 2016-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ช่างทำวัตถุทองแดง

ช่างทำวัตถุทองแดง คือบุคคลที่สร้างสิ่งประดิษฐ์จาก ทองแดง และ ทองเหลือง ทองเหลืองเป็นโลหะผสมของทองแดง  และสังกะสี คำว่า "redsmith" ใช้สำหรับ ช่างดีบุก ที่ใช้เครื่องมือและเทคนิคในการทำทองแดง
ช่างทำวัตถุทองแดงที่ทำงานในโรงงานเครื่องทองเหลืองแห่งสุดท้ายที่อาศัยอยู่ใน ดินันท์ ประเทศเบลเยียม
การประชุมเชิงปฏิบัติการของช่างทองแดงในเมืองคลอปเพนบวร์ก ประเทศเยอรมนี หน่วยที่เก่าแก่ที่สุดมาจากช่วงประมาณปี พ.ศ. 2393
ประวัติศาสตร์

นักมนุษย์วิทยาเชื่อว่าทองแดงเป็นโลหะชนิดแรกที่มนุษย์ใช้เนื่องจากมีความนุ่มนวลและง่ายต่อการจัดการ ในสมัยโบราณ ความทนทานและความต้านทานต่อสนิมหรือการกัดกร่อนของทองแดงได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีคุณค่า ความสัมพันธ์ของทองแดงกับมนุษย์นั้นเชื่อกันว่ามีอายุย้อนกลับไปกว่าหกพันปี อาชีพนี้เป็นหนึ่งในธุรกิจการค้าไม่กี่แห่งที่มีการกล่าวถึงในพระคัมภีร์
ทองแดงมีการผลิตโดยเฉพาะในอังกฤษ โดยมีการถลุงแร่ในเวลส์ตั้งแต่ช่วงต้นทศวรรษที่ 1500 ทองแดงถูกพบในปริมาณมากในทวีปอเมริกาเหนือโดยเฉพาะในมอนแทนาเช่นเดียวกับเหมืองทองแดง โบราณ ใกล้ทะเลสาบสุพีเรียซึ่งได้รับการบันทึกโดย มิชชันนารีนิกาย เยซูอิตในปี 1659
การทำทองแดงเป็นการค้าที่ได้รับประโยชน์อย่างมากจากการประดิษฐ์ลูกกลิ้งโลหะแผ่นแผ่นทองแดงมีจำหน่ายในรูปแบบที่หลากหลายและง่ายกว่ามากสำหรับการสร้างเครื่องถ้วยทองแดง ในช่วงทศวรรษที่ 1700 ช่างทำทองแดงอาศัยอยู่ในอาณานิคมของอเมริกาแต่ไม่สามารถเข้าถึงทองแดงแผ่นได้มากนัก เนื่องจากBritish Crownเป็นผู้ควบคุมทองแดงและสินค้าอื่น ๆ ไปยังอเมริกา การผลิตโลหะแผ่นเป็นสิ่งต้องห้ามในยุคอาณานิคมและก่อนการปฏิวัติอเมริกา
การค้าช่างทองแดง

ช่างทำทองแดงส่วนใหญ่สามารถสร้างเครื่องทองแดงจากแผ่นทองแดงได้จากลวดลาย พวกเขายังสามารถซ่อมแซม ทำความสะอาด และดีบุกภายในเครื่องครัวทองแดงได้อีกด้วย ช่างตีทองแดงบางคนทำถัง ช่างทำทองแดงบางคนจะเชี่ยวชาญในรูปแบบหรือสิ่งของเฉพาะ เช่น เตาอบบิสกิต แก้วมัค หรือกาต้มน้ำชนิดใดชนิดหนึ่ง ในช่วงทศวรรษที่ 1700 และ 1800 ช่างทำทองแดงมักมีเด็กฝึกงานสองสามคนในขั้นตอนต่างๆ ของการเรียนรู้การค้าโดยทำงานร่วมกัน
ผู้ฝึกหัดจะเริ่มเรียนรู้การค้าปกติเมื่ออายุประมาณ 8 หรือ 9 ปี หน้าที่โดยทั่วไปของเยาวชนในร้านทองแดงจะรวมถึงงานต่างๆ เช่น ทุบบล็อกโค้กหรือซัลแอมโมเนียกำจัดทองแดงเพื่อเตรียมบรรจุกระป๋อง และขัดค้อนและเครื่องมือ
ในภูมิภาคที่มีการขุดทองแดง เช่นไอบีเรียและอินเดียมีศูนย์กลางหลายแห่งที่การค้าขายช่างทองแดงเจริญรุ่งเรือง
คุณสมบัติของทองแดง

โดยทั่วไปทองแดงถือเป็นโลหะอ่อน ซึ่งหมายความว่าสามารถทำงานได้โดยไม่ต้องให้ความร้อน การทำงานโลหะในลักษณะนี้เป็นเวลานานจะทำให้ "แข็งตัว" ได้ ซึ่งหมายความว่าอะตอมภายในทองแดงถูกบีบอัดและจัดเรียงไม่สม่ำเสมอ สิ่งนี้ทำให้เกิดความเครียดในโลหะและในที่สุดโลหะก็แตกร้าวตามจุดความเครียดเหล่านี้ เพื่อให้ทองแดงทำงานได้ในระดับกว้าง จะต้องอบอ่อน กระบวนการนี้เกี่ยวข้องกับการให้ความร้อนโลหะและทำให้โลหะเย็นลงอย่างรวดเร็วในน้ำ ขั้นตอนการทำความเย็นเรียกว่าการดับ ด้วยการให้ความร้อนกับทองแดง อะตอมในโลหะจะผ่อนคลาย และสามารถจัดเรียงตัวเองให้มีความสม่ำเสมอมากขึ้นได้ ช่วยให้ขึ้นรูปโลหะได้ง่ายขึ้น เพื่อรักษาความสม่ำเสมอภายในโลหะ จึงทำให้เย็นลงอย่างรวดเร็ว เพื่อป้องกันไม่ให้อะตอมเคลื่อนที่ไปมาและทำให้เกิดความตึงเครียดในโครงสร้างของโลหะ ทองแดงสามารถทำให้เย็นลงช้าๆ ในอากาศได้ช้าๆ หรืออย่างรวดเร็วโดยการดับในน้ำ ต่างจากโลหะเหล็กซึ่งต้องทำให้เย็นลงอย่างช้าๆ ถึงการหลอมอ่อน
แหล่งข้อมูลอื่น

Fuller, John. The Art of Coppersmithing: A Practical Treatise on Working Sheet Copper into all Forms. (online electronic version)Mendham, NJ: Astragal Press, 1993. (reprint of the original 1894 edition). ISBN 1-879335-37-9
ฉือ จิ้งถัง

ฉือ จิ้งถัง (จีน: 石敬瑭; พินอิน: Shí Jìngtáng; 30 มีนาคม 892 – 28 กรกฎาคม 942) เป็นที่รู้จักตามชื่อวัดประจำรัชกาลว่า อภิบรรพราช (高祖) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนช่วงห้าราชวงศ์สิบอาณาจักรจากราชวงศ์จิ้นยุคหลัง อยู่ในสมบัติตั้งแต่ปี 936 จนสิ้นชีวิต
ฉือ จิ้งถัง เดิมเป็นแม่ทัพในราชวงศ์ถังยุคหลัง แต่ก่อกบฏในปี 936 โดยอาศัยความช่วยเหลือจากราชวงศ์เหลียว เมื่อการสำเร็จ เขาจึงยกหัวเมืองสิบหกมณฑลให้แก่ราชวงศ์เหลียวเป็นการตอบแทน แล้วตั้งราชวงศ์จิ้นยุคหลังขึ้นโดยมีตนเองเป็นปฐมกษัตริย์ การยกหัวเมืองดังกล่าวให้แก่ราชวงศ์เหลียวซึ่งเป็นของชาวชี่ตันนั้นเป็นผลต่อภูมิทัศน์บ้านเมืองจีนอย่างมากในอีกสองร้อยปีให้หลัง
ฉือ จิ้งถัง ตายในปี 942 เพราะเหตุธรรมชาติ ฉือ จ้งกุ้ย (石重貴) บุตรบุญธรรม จึงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ถัดมา
ตราแผ่นดินของแอฟริกาใต้

| ตราแผ่นดินของแอฟริกาใต้ |
| --- | --- |

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: สาธารณรัฐแอฟริกาใต้
เริ่มใช้: 27 เมษายน ค.ศ. 2000
เครื่องยอด: ไม้กระบองและหอกรองรับดอกคิง โพรเธีย, นกกำลังสยายปีกภายใต้ดวงอาทิตย์ที่กำลังทอแสง
โล่: โล่พื้นเมือง ภายในมีรูปมนุษย์แซนสีน้ำตาลแดง ขณะกำลังปรบมือ
ประคองข้าง: ช่อดอกก้ามปู และ งาช้าง 4 งา
คำขวัญ: ǃke e: ǀxarra ǁke   "เอกภาพในความหลากหลาย"
ตราแผ่นดินของแอฟริกาใต้ แบบที่ใช้อยู่ ณ ปัจจุบัน ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเนื่องในวันอิสรภาพ 27 เมษายน ค.ศ. 2000. แทนที่ตราแผ่นดินที่ใช้มาตั้งแต่สมัยอาณานิคมเมื่อ ค.ศ.1910. คำขวัญ ǃke e: ǀxarra ǁke เขียนเป็นอักษรKhoisan ในภาษาซคัม หมายถึง "เอกภาพในความหลากหลาย". คำขวัญที่ปรากฏในตราแบบเดิม Ex unitate vires, หมายถึ
ง "unity is strength".
สมัยอาณานิคม

ตราแผ่นดินประจำดินแดนอาณานิคม ประกาศใช้ตามพระบรมราชโองการของ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 เมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1910. ภายหลังจากการก่อตั้งสหภาพแอฟริกาใต้.
ตราแผ่นดิน สื่อถึง จังหวัดทั้งสี่ (อาณานิคมทั้งสี่) ที่รวมกับเป็นสหภาพ.
ช่องที่ 1 มุมบนซ้าย หญิงพรหมจารีย์ถือสมอเรือ หมายถึง อาณานิคมเคป.
ช่องที่ 2 มุมบนขวา วิลเดอบีสต์ หมายถึง อาณานิคมนาตาล.
ช่องที่ 3 มุมล่างซ้าย ต้นส้ม หมายถึง เสรีรัฐออเรนจ์ (ออเรนจ์ฟรีสเตท).
ช่องที่ 4 มุมล่างขวา รูปรถบรรทุก หมายถึง สาธารณรัฐทรานส์วาล.
ประคองข้างได้รับอิทธิพลจากตราของอาณานิคมแม่น้ำออเรนจ์ และ อาณานิคมเคป .
สิงโตเหยียบบนแพรประดับสีแดง-ขาว, หมายถึง ความเป็นปึกแผ่นของอาณานิคมทั้งสี่.
คำขวัญ, Ex Unitate Vires หมายถึง "Union is Strength" ใช้จนถึง ค.ศ. 1961, และได้เปลี่ยนเป็น "Unity is Strength".
สมัยอาณานิคม > วิวัฒนาการ

ตราแผ่นดินทั้ง3แบบ. ตราแผ่นดินแบบแรก (ค.ศ. 1910) ต่อมาได้มีการแก้ไขแบบตราเพิ่ม เมื่อ ค.ศ. 1930, โดยใช้เป็นเครื่องหมายยศ จ่าสิบเอก ของกองกำลังป้องกันสหภาพ และ กองกำลังป้องกันแอฟริกาใต้ จนถึง ค.ศ. 2002. ตราแผ่นดินแบบที่ 2, ค.ศ. 1930 มีชื่อเรียกว่า "ตราแผ่นดินปฐมภูมิ", และ ตราแผ่นดินแบบสุดท้ายมีการแก้ไขแบบตราเพิ่ม เมื่อ ค.ศ. 1932 มีชื่อเรียกว่า "embellished coat of arms", ตราแผ่นดินทั้งสองแบบได้ใช้จนถึง ค.ศ. 2000.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| 1910 | 1930 | 1932 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Past and present
ชยันต์ ปเฏล

| ชยันต์ ปเฏล |
| --- | --- |
เกิด: ชยันต์ มุกุนทรัย ปเฏล  (1950-04-10) 10 เมษายน ค.ศ. 1950 (74 ปี) ชามนคร อินเดีย
พลเมือง: สหรัฐอเมริกา
อาชีพ: ศัลยแพทย์
นายจ้าง: โรงพยาบาลบุนแดเบิร์กเบส
สถานะทางคดี: ได้รับการปล่อยตัว (พักโทษ)

พิพากษาลงโทษฐาน: ฉ้อโกงรวม 4 กระทง
ข้อหา: ฉ้อโกง ฆ่าคนโดยไม่เจตนา ทำร้ายร่างกายสาหัส
บทลงโทษ: ฉ้อโกง – จำคุก 2 ปี (พ.ศ. 2556) ฆ่าคนโดยไม่เจตนา – ไม่ผิด (พ.ศ. 2556) ทำร้ายร่างกายสาหัส – ไม่ผิด (พ.ศ. 2556)
รายละเอียด
รัฐ: รัฐควีนส์แลนด์ ออสเตรเลีย รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
 
ชยันต์ มุกุนทรัย ปเฏล (อักษรโรมัน: Jayant Mukundray Patel, เกิด 10 เมษายน พ.ศ. 2493) เป็นแพทย์ชาวอเมริกันที่เกิดในประเทศอินเดีย ที่ถูกกล่าวหาว่าได้ปฏิบัติวิชาชีพด้วยความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงขณะเป็นแพทย์ที่โรงพยาบาลบุนแดเบิร์กเบส ในรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย การเสียชีวิตของผู้ป่วยที่เข้ามารับการรักษาจากปเฏลเป็นข่าวโด่งดังใน พ.ศ. 2548  ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 เข้าต้องคำพิพากษาฆ่าคนโดยไม่เจตนาและทำร้ายร่างกายมีโทษจำคุกเจ็ดปี  ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 ศาลสูงได้ยกเลิกคำพิพากษาเดิมและสั่งให้มีการพิจารณาคดีใหม่ ในการดำเนินคดีใหม่นี้เข้าได้ต่อรองและรับสารภาพในความผิดที่เบากว่า เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 ปเฏลถูกสั่งห้ามประกอบวิชาชีพแพทย์อีกต่อไปในประเทศออสเตรเลีย
ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา

ชยันต์ ปเฏล เกิดที่รัฐคุชราต และเรียนวิชาแพทย์ที่วิทยาลัยแพทยศาสตร์ เอ็มพี ชาห์ มหาวิทยาลัยเสาราษฏระ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท  ต่อมาย้ายไปศึกษาต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้เป็นแพทย์ฝึกหัดและแพทย์ประจำบ้านที่ ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยรอเชสเตอร์
อาชีพ > เมืองบัฟฟาโล รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา

เมื่อ พ.ศ. 2527 ในเมืองบัฟฟาโล รัฐนิวยอร์ก เจ้าหน้าที่สาธารณสุขพบว่าปเฏลมิได้ตรวจคนไข้ให้เรียบร้อยก่อนลงมือผ่าตัด
อาชีพ > เมืองพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา

เมื่อ พ.ศ. 2532 ปเฏลย้ายไปสังกัดโรงพยาบาล ไคเซอร์ เพอร์มาเนนเต ในเมืองพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน
อาชีพ > เมืองบันดาเบิร์ก รัฐควีนส์แลนด์ ออสเตรเลีย

เมื่อ พ.ศ. 2546 ปเฏลย้ายไปเป็นผู้อำนวยการแผนกผ่าตัด ณ โรงพยาบาลบันดาเบิร์กเบส ซึ่งเขาถูกจ้างโดย ควีนส์แลนด์เฮลธ์ ภายใต้โครงการความจำเป็นเร่งด่วนซึ่งให้แพทย์ที่จบการศึกษาจากต่างประเทศเข้าไปทำงานในชนบทที่ขาดแคลนบุคลากร เขาได้รับการแต่งตั้งนี้แม้ว่าจะไม่มีความเชี่ยวชาญในด้านการผ่าตัด
สิ่งสืบเนื่อง

สารคดีโทรทัศน์ของซีเอ็นเอ็น เมื่อ พ.ศ. 2553 ให้ชื่อตอนว่า "They Called Him 'Dr. Death'" (ผู้คนเรียกเขาว่า คุณหมอแห่งความตาย)
ถัง ฟู่

ถัง ฟู่ (Tang Fu) เป็นนักประดิษฐ์, วิศวกร และ กัปตันเรือชาวจีนที่อาศัยอยู่ระหว่างราชวงศ์ซ่ง  แม้ว่าเขาจะไม่ได้คิดค้นธนูไฟ, อันเป็นรูปแบบแรกของจรวดดินปืน, แต่เขาก็ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้คิดค้น "จรวดรูปแบบใหม่ที่มีหัวเหล็ก"   อ้างอิงจาก วิลเลียม อเล็กซานเดอร์ พาร์สันส์ มาร์ติน (William Alexander Parsons Martin) ที่ได้แสดงให้เห็นว่าสิ่งประดิษฐ์นี้หมายถึง "การเปลี่ยนแปลงจากจรวดสัญญาณไปเป็นอาวุธปืน, ตามสมควรดังที่เรียกกัน"   เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1000  ขณะที่ ถัง ฟู่ ทำหน้าที่เป็นกัปตันเรือ
ถัง เช่าอี๋

Chinese politician; first Premier of the Republic of China (1862–1938)
ถัง เช่าอี๋ (จีน: 唐紹儀; 2 มกราคม ค.ศ. 1862 – 30 กันยายน ค.ศ. 1938) เป็นรัฐบุรุษชาวจีนซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนแรกของสาธารณรัฐจีนใน ค.ศ. 1911 และ 1922 ใน ค.ศ. 1938 เขาถูกเจ้าหน้าที่สำนักงานสืบสวนและสถิติลอบสังหารในเซี่ยงไฮ้
ตราแผ่นดินของโครเอเชีย

| ตราแผ่นดินของโครเอเชีย |
| --- | --- |

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: สาธารณรัฐโครเอเชีย
เริ่มใช้: 21 กันยายน พ.ศ. 2533
เครื่องยอด: มงกุฏ 5 ตรา  ช่องที่ 1 พิ้นหลังสีฟ้า ดาวหกแฉกและจันทร์เสี้ยว  ช่องที่ 2 พื้นหลังสีน้ำเงิน แถบสีแดง 2 เส้น  ช่องที่ 3 พื้นหลังสีฟ้า สิงโตสวมมงกุฏ  ช่องที่ 4 พื้นหลังสีน้ำเงิน แกะสีทอง  ช่องที่ 5 พื้นหลังสีฟ้า ดาวหกแฉก   มาร์เทิน แถบสีขาวและแดง
โล่: แถบช่องสีเงินและแดง
ตราแผ่นดินของโครเอเชีย เริ่มใช้เมื่อพ.ศ. 2533 มีส่วนประกอบคือ
ยอด เป็นรูป มงกุฏ 5 ตรา ช่องที่ 1 พิ้นหลังสีฟ้า ดาวหกแฉกและจันทร์เสี้ยว 
ช่องที่ 2 พื้นหลังสีน้ำเงิน แถบสีแดง 2 เส้น 
ช่องที่ 3 พื้นหลังสีฟ้า สิงโตสวมมงกุฏ 
ช่องที่ 4 พื้นหลังสีน้ำเงิน แกะสีทอง 
ช่องที่ 5 พื้นหลังสีฟ้า ดาวหกแฉก   มาร์เทิน แถบสีขาวและแดง
โล่ เป็นรูป แถบช่องสีเงินและแดง
ตราแผ่นดินในอดีต

ตราแผ่นดินโครเอเชีย ที่อินส์บรุค, ออสเตรีย (ค.ศ.1495).
ตราแผ่นดินในยุคธรรมนูญแห่งเซตินกราด ค.ศ.1527
ตราแผ่นดินโครเอเชีย Crown land (จนถึง ค.ศ. 1868)
ราชอาณาจักรโครเอเชีย (ฮับส์บูร์ก)
ตราแผ่นดิน (ไม่มีรูปมงกุฎ)
ตราอาร์มน้อย (ไม่เป็นทางการ)
ตราแผ่นดิน (อาร์มน้อย) ค.ศ. 1867
ตราแผ่นดิน (อาร์มน้อย) ค.ศ. 1916
ตราแผ่นดินของ (มหาจลัญจกร) ค.ศ. 1910 – 1918
ตราแผ่นดิน (มหาจลัญจกร) ค.ศ. 1868 – 1918
ตราแผ่นดิน (ตราอาร์มน้อย)  ค.ศ.1916
ตราแผ่นดินในยุครัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ
ตราแผ่นดินของราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย ค.ศ.1918–1941
ตราแผ่นดินของมลฑลโครเอเชีย (อาร์มน้อย) ค.ศ.1939–1941
ตราแผ่นดินของมลฑลโครเอเชีย (มหาจลัญจกร) ค.ศ.1939–1941
ตราแผ่นดินของรัฐเอกราชโครเอเชีย ค.ศ.1941–1945
สภาต่อต้านลัทธิฟาสซิสต์เพื่อการปลดปล่อยโครเอเชีย (ZAVNOH) ค.ศ. 1943
ตราแผ่นดินของสหพันธรัฐโครเอเชีย ค.ศ. 1943 – 1947
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐสังคมนิยมโครเอเชีย ค.ศ.1947–1990
ตราแผ่นดิน  ค.ศ.1990
ดูเพิ่ม

ธงชาติโครเอเชีย
ลิเยปา นาชา โดโมวีโน
แหล่งข้อมูลอื่น

Republic of Croatia - Ministry of Foreign Affairs & European Integration
Croatian Government website - Flag, Coat-of-Arms and National Anthem เก็บถาวร 2013-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Croatian Coat of Arms during centuries - Darko Zubrinic, 2005
Croatia - Coat of Arms - Zeljko Heimer 2000
Croatia - Proposals for New Flag in 1990 - Flags of The World
Croatia - Political Flags - Flags of The World
C. Michael McAdamas: Croatia - Myth and Reality เก็บถาวร 2006-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กตราแผ่นดินของประเทศในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
กรีซ · คอซอวอ · โครเอเชีย · จอร์เจีย1 ·  เช็กเกีย · ซานมารีโน · เซอร์เบีย · ไซปรัส1 · เดนมาร์ก · ตุรกี2 · นครรัฐวาติกัน · นอร์เวย์ · เนเธอร์แลนด์ · บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา · บัลแกเรีย · เบลเยียม · เบลารุส · โปรตุเกส · โปแลนด์ · ฝรั่งเศส · ฟินแลนด์ · มอนเตเนโกร · มอลโดวา · มอลตา · มาซิโดเนีย · โมนาโก · ยูเครน · เยอรมนี · รัสเซีย2 · โรมาเนีย · ลักเซมเบิร์ก · ลัตเวีย · ลิกเตนสไตน์ · ลิทัวเนีย · สเปน · สโลวาเกีย · สโลวีเนีย · สวิตเซอร์แลนด์ · สวีเดน · สหราชอาณาจักร (นอร์เทิร์นไอร์แลนด์, เวลส์, สกอตแลนด์, อังกฤษ) · ออสเตรีย · อันดอร์รา · อาเซอร์ไบจาน1 · อาร์มีเนีย1 · อิตาลี · เอสโตเนีย · แอลเบเนีย · ไอซ์แลนด์ · ไอร์แลนด์ · ฮังการี
1. ทางภูมิศาสตร์อยู่ในทวีปเอเชีย แต่มักถูกจัดอยู่ในทวีปยุโรป เนื่องจากมีวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกัน; 2. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย