stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถานีรถไฟเกียวโต
ชานชาลา > ระดับดิน

มีชานชาลาข้างจำนวนหนึ่งชานชาลา และชานชาลาแบบเกาะกลางจำนวนสี่ชานชาลา (รวม 8 ทาง) ให้บริการสำหรับสายหลักโทไกโด (รวมถึงโทไกโดชิงกันเซ็ง) และสายโคเซ ทางตะวันตกของชานชาลา 0 มีชานชาลาตันจำนวนสามชานชาลา (4 ทาง) ให้บริการสำหรับสายซันอิง (สายซางาโนะ) ทางทิศใต้ของชานชาลา 7 มีชานชาลาตันอยู่จำนวนสามชานชาลา ให้บริการสำหรับสายนาระ
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 0 | ■สายโฮกูริกุ รถด่วนเอ็กซเพรส | สู่ ฟูกูอิ, คานาซาวะ, และ โทยามะ |
| 0 | ■สายหลักโทไกโด, สายชูโอ, สายหลักทากายามะ รถด่วนเอ็กซเพรส | สู่ ไมบาระ, นางาโนะ, และ ทากายามะ |
| 0 | ■สายบิวาโกะ | ระหว่างทางของ รถด่วนพิเศษ สู่ คูซาสึ และ ไมบาระ ทุกเช้าวันจันทร์-ศุกร์ |
| 0 | ■สายโคเซ | ระหว่างทางของ รถด่วนพิเศษ สู่ คาตาตะ และ โอมิ-อิมาซุ ทุกเช้าวันจันทร์-ศุกร์ |
| 0 | ■สายคูซาสึ | สู่ คิบุกาวะ และ สึเงะ (ตอนเย็นและกลางคืน) |
| 2, 3 | ■สายบิวาโกะ | สู่ คูซาสึ และ ไมบาระ |
| 2, 3 | ■สายโคเซ | สู่ คาตาตะ และ โอมิ-อิมาซุ |
| 4, 5 | ■JR สายเกียวโต | สู่ โอซากะ และ ซันโนมิยะ |
| 6, 7 | ■สายคิโนกูนิ รถด่วนเอ็กซเพรส ขบวนคูโรชิโอะ | สู่ ชิราฮามะ และ ชิงงู |
| 6, 7 | ■สายชิซุเอ็กซเพรส รถด่วนเอ็กซเพรส ขบวนซูเปอร์ฮากูโตะ | สู่ ทตโตริ และ คูราโยชิ |
| 6, 7 | ■สายท่าอากาศยานคันไซ รถด่วนเอ็กซเพรส ขบวนฮากูระ | จาก ไมบาระ และ คูซาสึ สู่ ท่าอากาศยานคันไซ |
| 6, 7 | ■รถด่วนเอ็กซเพรส จาก the สายโฮกูริกุ, สายหลักโทไกโด | สู่ โอซากะ |
| 6, 7 | ■JR สายเกียวโต | รถด่วน และ รถด่วนพิเศษ สู่ โอซากะ และ ซันโนมิยะ ในตอนเช้า |
| 8, 9, 10 | ■สายนาระ | สู่ อูจิ และ นาระ |
| 30 | ■สายท่าอากาศยานคันไซ รถด่วนเอ็กซเพรส ขบวนฮากูระ | สู่ ท่าอากาศยานคันไซ |
| 30 | ■สายซางาโนะ-ซันอิง รถด่วนเอ็กซเพรส (แบ่งช่วง) | สู่ ฟูกูชิยามะ, คิโนซากิ อนเซ็ง, ฮิงาชิ-ไมซูรุ, และ อามาโนะฮาชิดาเตะ |
| 31 | ■ซางาโนะ-สายหลักซันอิง รถด่วนเอ็กซเพรส | สู่ ฟุกุชิยามะ, คิโนซากิ อนเซ็ง, ฮิงาชิ-ไมซูรุ, และ อามาโนะฮาชิดาเตะ |
| 31 | ■ซางาโนะ-สายซันอิง | ระหว่างทางของรถธรรมดา สู่ คาเมโอกะ, โซโนเบะ, และ ฟูกูชิยามะ |
| 32, 33 | ■ซางาโนะ-สายซันอิง | รถธรรมดา และ รถด่วน สู่ คาเมโอกะ, โซโนเบะ, และ ฟูกูชิยามะ |
| 34 | ■ เฉพาะการลงรถจากขบวนที่จอดชานชาลา 33 เท่านั้น |   |
| 11, 12 | ■โทไกโด ชิงกันเซ็ง | สู่ นาโงยะ และ โตเกียว |
| 13, 14 | ■โทไกโด ชิงกันเซ็ง | สู่ ชินโอซากะ และ ฮากาตะ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  | ฝั่งฮาชิโจ (ทิศใต้) |  |
|  | สีน้ำตาล (2 ทาง): สายนาระ สู่ อุจิ และ นาระ |  |
| สีน้ำเงิน (4 ทาง): สายหลักโทไกโด (สายบิวาโกะ) สู่ ไมบาระ, นาโงยะ และ โตเกียว สายโคเซ สู่ โอมิ-อิมาซุ และ สึรูงะ |  | สีดำ (1 ทาง): สายขนส่ง สู่สถานีขนส่งสินค้าเกียวโต |
| สีน้ำเงิน (4 ทาง): สายหลักโทไกโด (สายบิวาโกะ) สู่ ไมบาระ, นาโงยะ และ โตเกียว สายโคเซ สู่ โอมิ-อิมาซุ และ สึรูงะ |  | สีน้ำเงิน (4 ทาง): สายหลักโทไกโด สู่ โอซากะ และ โคเบะ |
| สีน้ำเงิน (4 ทาง): สายหลักโทไกโด (สายบิวาโกะ) สู่ ไมบาระ, นาโงยะ และ โตเกียว สายโคเซ สู่ โอมิ-อิมาซุ และ สึรูงะ |  | สีม่วง (1 ทาง): สายหลักซันอิง (สายซางาโนะ) สู่ ฟูกูชิยามะ |
|  | ฝั่งคาราซูมะ (ทิศเหนือ) |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ - Kyoto Station Building Development
Station map by West Japan Railway
Station map by Central Japan Railway Company
Station map by Kintetsu Corporation
Station map by City of Kyoto
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  Structurae 
34°59′08″N 135°45′31″E﻿ / ﻿34.98556°N 135.75861°E﻿ / 34.98556; 135.75861
| ด ค กสถานีของโทไกโดชิงกันเซ็ง |
| --- | --- |
 โตเกียว  ชินางาวะ  ชินโยโกฮามะ  โอดาวาระ  อาตามิ  มิชิมะ  ชินฟุจิ  ชิซูโอกะ  คาเกงาวะ  ฮามามัตสึ  โทโยฮาชิ  มิกาวะ-อันโจ  นาโงยะ  กิฟุฮาชิมะ  ไมบาระ  เกียวโต  ชินโอซากะ (ถัดไป>> ฮากาตะ) 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  Structurae 
อาคารสถานีรถไฟเกียวโตหลังที่ 1 (พ.ศ. 2420–2457)
อาคารสถานีรถไฟเกียวโตหลังที่ 2 (พ.ศ. 2457–2493)
อาคารสถานีรถไฟเกียวโตหลังที่ 3 (พ.ศ. 2495–2540
สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าช่องกล่ำบน

สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าช่องกล่ำบน เป็นสถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ของจังหวัดสระแก้ว อยู่ที่ตำบลหนองหมากฝ้าย อำเภอวัฒนานคร ได้เริ่มจัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2526 เป็นแหล่งเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์สัตว์ป่าหายากที่ใกล้สูญพันธุ์ของประเทศไทย ภายในมีสัตว์หลากหลายชนิด เช่น กวาง ละมั่ง หมีหมา นกเงือกปากย่น นกแก๊ก นกเงือกกรามช้าง นกขุนทอง ไก่ฟ้าหลังเทา
ดูเพิ่ม

ข้อมูล สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าช่องกล่ำบน ของเว็บไซต์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2009-11-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลสถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าช่องกล่ำบนในสเว็บไซต์ สระแก้ว.go.th เก็บถาวร 2009-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สำนักรัฐมนตรีว่าการเวลส์

| --- | --- |

 บ้านกีวาได ใน ไวต์ฮอล, ลอนดอน
ภาพรวมกระทรวง
ก่อตั้ง: 1 กรกฎาคม 1999
กระทรวงก่อนหน้า: สำนักเวลซ์
เขตอำนาจ: เวลส์
สำนักงานใหญ่: 1 Caspian Point, Caspian Way, Cardiff, CF10 4DQ (เวลส์) Gwydyr House, Whitehall, London, SW1A 2NP (อังกฤษ)
งบประมาณต่อปี: 4.4 ล้านปอนด์ ในปี 2015–16
รัฐมนตรี: โรเบิร์ต บัคแลนด์, รัฐมนตรีว่าการเวลส์
เว็บไซต์: http://www.gov.uk/wales
สำนักรัฐมนตรีว่าการเวลส์, (เวลส์: Swyddfa Ysgrifennydd Gwladol Cymru) หรือนิยมเรียก สำนักเวลส์ (Swyddfa Cymru) เป็นส่วนราชการระดับกระทรวงของสหราชอาณาจักร รับผิดชอบเกี่ยวกับงานที่เกี่ยวกับกิจการภายในประเทศเวลส์ รับโอนหน้าที่จากสำนักเวลส์ในปี 1999 หลังจากที่กฎหมายรัฐบาลเวลส์ 1998 ออกใช้
คณะผู้บริหาร

คณะผู้บริหารซึ่งเป็นตำแหน่งข้าราชการการเมือง
รัฐมนตรีว่าการเวลส์ (Secretary of State for Wales)
สมาชิกรัฐสภาผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการเวลส์ (Parliamentary Under-Secretary of State for Wales)
เว็บไซต์เพิ่มเติม

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กกระทรวงของรัฐบาลสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
หน่วยงานระดับกระทรวง:  สำนักอัยการสูงสุดสกอตแลนด์  สำนักอัยการสูงสุด  ธุรกิจและการค้า  สำนักคณะรัฐมนตรี  กลาโหม  วัฒนธรรม สื่อ และกีฬา  ศึกษาธิการ  ความมั่นคงทางพลังงานและการปล่อยแก๊สเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์  สิ่งแวดล้อม อาหาร และกิจการชนบท  การต่างประเทศ เครือจักรภพ และการพัฒนา  สุขภาพและดูแลสังคม  มหาดไทย  ยุติธรรม  สำนักผู้นำสภาสามัญชน  สำนักผู้นำสภาขุนนาง  การยกระดับ การเคหะ และชุมชน  สำนักไอร์แลนด์เหนือ  สำนักสกอตแลนด์  วิทยาศาสตร์ นวัตกรรม และเทคโนโลยี  คมนาคม  ธนารักษ์  สินเชื่อเพื่อการส่งออก  สำนักเวลส์  งานและบำนาญ
วิชาญ มีนชัยนันท์

| วิชาญ มีนชัยนันท์ม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |
วิชาญ ใน พ.ศ. 2561

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ดำรงตำแหน่ง 23 พฤษภาคม – 19 ธันวาคม พ.ศ. 2551
นายกรัฐมนตรี: สมัคร สุนทรเวช สมชาย วงศ์สวัสดิ์
ก่อนหน้า: ชวรัตน์ ชาญวีรกูล
ถัดไป: มานิต นพอมรบดี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 (64 ปี) เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2525–2543) ไทยรักไทย (2543–2550) พลังประชาชน (2550–2551) เพื่อไทย (2551–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: จินตนา มีนชัยนันท์
ญาติ: สุธี มีนชัยนันท์ (ลุง)  ศุภณัฐ มีนชัยนันท์ (หลาน)

วิชาญ มีนชัยนันท์ (เกิด 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2503) อดีต รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข และรักษาการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข รองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ประธานสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 4 สมัย สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขตมีนบุรี 2 สมัย และที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ประวัติ

นาย วิชาญ  มีนชัยนันท์ เกิดวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 ที่เขตมีนบุรี (อำเภอมีนบุรีของจังหวัดพระนครในขณะนั้น) เป็นบุตรของนายไพฑูรย์-นางสุพัตรา มีนชัยนันท์ และหลานของ ดร.สุธี มีนชัยนันท์ มหาเศรษฐีที่ดินมูลค่าหลายหมื่นล้านบาทของประเทศไทย ผู้นำชุมชนชาวไทยเชื้อสายจีน คหบดีเมืองมีนบุรี ประธานมูลนิธิกู้ภัยร่มไทร และ ประธานกิตติมศักดิ์ผู้ทรงเกียรติถาวรหอการค้าไทย-จีน
นาย วิชาญ เป็นพี่ชายของ นาย วิรัตน์ มีนชัยนันท์ ประธานสภากรุงเทพมหานคร คนที่ 22 และ สก.มีนบุรี 4 สมัย และเป็นลุงของ นาย ศุภณัฐ มีนชัยนันท์ สส.กทม.เขต 9 พรรคประชาชน (อดีต พรรคก้าวไกล)
ประวัติ > การศึกษา

ปริญญาโท - รัฐศาสตรมหาบัณฑิต คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ปริญญาตรี - ศิลปศาสตรบัณฑิต คณะวิทยาการจัดการ เอกบริหารทั่วไป มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ จังหวัดฉะเชิงเทรา
ระดับมัธยมศึกษา - โรงเรียนเทพลีลา กรุงเทพมหานคร
ประกาศนียบัตรหลักสูตรสถาบันพระปกเกล้า รุ่น 7 (ป.ป.ร.7)
ประกาศนียบัตรหลักสูตรการจัดการมหานคร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ประวัติ > เข้าสู่งานการเมือง

วิชาญเริ่มเข้าสู่การเมืองในระดับท้องถิ่น โดยรับตำแหน่งสมาชิกสภาเขตมีนบุรี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ระหว่างปี พ.ศ. 2528 - 2532 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2537 ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) เขตมีนบุรี 2 สมัยซ้อน (คะแนนสูงสุดในกรุงเทพฯ) และได้ดำรงตำแหน่งรองประธานสภากรุงเทพมหานคร คนที่ 1 ในปี พ.ศ. 2541 ภายหลังได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตมีนบุรีถึง 4 สมัย
พ.ศ. 2544 วิชาญลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต 26 (เขตมีนบุรี-เขตคลองสามวา) ในนามพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกให้เป็น ส.ส.กทม. สมัยแรก
พ.ศ. 2548 ได้รับเลือกให้เป็น ส.ส.กทม. เขต มีนบุรี สมัยที่ 2 และได้ทำหน้าที่ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
พ.ศ. 2550 วิชาญได้รับเลือกเป็น ส.ส.กทม. เขต มีนบุรี สมัยที่ 3 และได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในสมัยของนายสมัคร สุนทรเวช และ นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ พรรคพลังประชาชน รวมทั้งรับตำแหน่ง รักษาการ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข แทนนายไชยา สะสมทรัพย์ เนื่องจากนายไชยาถูกศาลตัดสินให้พ้นจากความเป็นรัฐมนตรี กรณีปิดบังบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินของภรรยา
พ.ศ. 2554 วิชาญได้รับเลือกให้เป็น ส.ส.กทม. เขต มีนบุรี สมัยที่ 4 พรรคเพื่อไทย
วิชาญ มีนชัยนันท์ ดำรงตำแหน่งประธานสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร พรรคเพื่อไทย และเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรค
การทำงาน > ประสบการณ์ด้านการเมือง > รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข 2 สมัย

24 กันยายน 2551 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในครม.ของ นาย สมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรี (พ้นตำแหน่ง 2 ธันวาคม 2551)
23 พฤษภาคม 2551 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในครม.ของ นาย สมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรี (พ้นตำแหน่ง 9 กันยายน 2551)
การทำงาน > ประสบการณ์ด้านการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) กรุงเทพมหานคร เขตมีนบุรี 4 สมัย (2544, 2548, 2550, 2554)

รองประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่าง พระราชบัญญัติ งบประมาณรายจ่าย ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๕
3 กรกฎาคม 2554 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต 17 สมัยที่4 พรรคเพื่อไทย
14 กันยายน 2553 รองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย (ลาออก เม.ย. 2554) ประธานสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร พรรคเพื่อไทย
7 ธันวาคม 2551 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร พรรคเพื่อไทย (ย้ายพรรค เนื่องจากพรรคพลังประชาชนถูกตัดสินยุบพรรค) และ ประธานสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร พรรคเพื่อไทย
23 ธันวาคม 2550 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต 7 สมัยที่ 3 พรรคพลังประชาชน (102,247 คะแนน)
2 เมษายน 2549 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต 25 พรรคไทยรักไทย (56,316 คะแนน) (โมฆะ)
22 เมษายน 2548 ประธานคณะกรรมาธิการการคุ้มครองผู้บริโภค สภาผู้แทนราษฎร
6 กุมภาพันธ์ 2548 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต26 สมัยที่ 2 พรรคไทยรักไทย (73,744 คะแนน)
2547-2548 ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (นายอารีย์ วงศ์อารยะ)
2544-2548 รองประธานคณะกรรมาธิการติดตามการบริหารงบประมาณประจำสภาผู้แทนราษฎร
2545 คณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติ งบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ
6 มกราคม 2544 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต 26 สมัยที่ 1 พรรคไทยรักไทย (43,274 คะแนน)
การทำงาน > ประสบการณ์ด้านการเมือง > สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) เขตมีนบุรี 2 สมัย (2537-2542)

2542 ประธานคณะอนุกรรมการวิสามัญเพื่อพิจารณางบประมาณของสำนักงาน เขตมีนบุรี, หนองจอก, ลาดกระบัง , คลองสามวา
ประธานอนุกรรมการยกร่างกฎหมายบริหารส่วนท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร
2541-2542 อนุกรรมการช่วยเหลือประชาชนระดับเขตมีนบุรี
2541-2542 ประธานอนุกรรมการพิจารณางบประมาณสำนักระบายน้ำ
5 พฤษภาคม 2541 รองประธานสภากรุงเทพมหานคร คนที่ 1
26 เมษายน 2541 สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขตมีนบุรี สมัยที่ 2 พรรคประชาธิปัตย์
2539-2540 ประธานคณะทำงานติดตามงบประมาณ กรุงเทพมหานคร
ประธานคณะอนุกรรมการวิสามัญเพื่อพิจารณางบประมาณของสำนักงาน เขตมีนบุรี, หนองจอก, ลาดกระบัง 1 (2539-2540)
6 มีนาคม 2537 สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร  เขตมีนบุรี สมัยที่ 1 พรรคประชากรไทย
การทำงาน > ประสบการณ์ด้านการเมือง > สมาชิกสภาเขต (ส.ข.) เขตมีนบุรี 2 สมัย  (2528-2536)

2528-2532 ประธานสภาเขตมีนบุรี
21 พฤศจิกายน 2528 สมาชิกสภา เขตมีนบุรี
การทำงาน > ตำแหน่งหน้าที่

อดีตกรรมการผู้จัดการบริษัท พี วาย วิลล่า จำกัด
อดีตกรรมการผู้จัดการ บริษัท ธนวงศ์ชัยนันท์ จำกัด
การทำงาน > ประสบการณ์ด้านสังคม

ประธานอำนวยการรับเสด็จ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในพิธียกช่อฟ้าศาลาประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์จำลอง ณ วัดใหม่ลำนกแขวก กรุงเทพมหานคร
ประธานคณะทำงาน TO BE NUMBER ONE
อุปนายกสภากรรมการสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ประธานคณะกรรมการป้องกันอาชญากรรม สน.มีนบุรี
รองประธานมูลนิธิกู้ภัย ร่มไทร
ประธานมูลนิธิคนรักเมืองมีน
นายกสมาคมครูผู้ปกครองโรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ
นายกสมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนเทพลีลา
กรรมการสมาคมครูผู้ปกครอง โรงเรียนเทพลีลา
รองประธานคณะกรรมการการศึกษา โรงเรียนเทพลีลา
อดีตประธานสภาวัฒนธรรมเมืองมีนบุรี
อดีตประธานสภาวัฒนธรรมกลุ่มศรีนครินทร์
ประธานจัดงานพิธีเบิกพระเนตรพระพุทธรูปจำลอง, พระพุทธรังสี สวัสดิรังสรรค์ ณ สวนเฉลิมพระเกียรติ ร.9 สำนักงานเขตมีนบุรี
ประธานคณะกรรมการจัดงาน 100 ปี จังหวัดมีนบุรี
การทำงาน > ประสบการณ์ด้านการต่างประเทศ

การบริหารจัดการระบบ ประเทศอเมริกา
มลภาวะ, เตาเผาขยะ เนเธอร์แลนด์, ฟินแลนด์
ด้านการบริหารเมืองนคร คุนหมิง ประเทศจีน
การบริหารนคร ประเทศสแกนดิเนเวีย
ระบบผังเมือง ออสเตรีย, เยอรมัน
การบริหารเมือง ประเทศญี่ปุ่น
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
สถาบันพยาธิวิทยา

สถาบันพยาธิวิทยา อาจหมายถึง
สถาบันพยาธิวิทยา (กระทรวงกลาโหม) หน่วยงานสังกัดศูนย์อํานวยการแพทย์พระมงกุฎเกล้า กรมแพทย์ทหารบก กระทรวงกลาโหม
สถาบันพยาธิวิทยา (กระทรวงสาธารณสุข) หน่วยงานสังกัดกรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข
สามก๊ก จอมราชันย์อหังการ

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น
| --- | --- |
สามก๊ก จอมราชันย์อหังการ
蒼天航路 (Sōten Kōro)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Beyond the Heavens
แนว: มหากาพย์ อิงประวัติศาสตร์
มังงะ
เขียนโดย: อี ฮัก-อิน (พ.ศ. 2537–2541) คิง กงตะ (พ.ศ. 2541–2548)
วาดภาพโดย: คิง กงตะ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: บุรพัฒน์
นิตยสาร: มอร์นิง
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: พ.ศ. 2537 – พ.ศ. 2548
จำนวนเล่ม: 36
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โทโยโอะ อาชิดะ (หัวหน้า) สึเนโอะ โทมินางะ
อำนวยการโดย: โทชิโอะ นากาตานิ มานาบุ ทามูระ
เขียนบทโดย: ฮิเดโอะ ทากายาชิกิ
ดนตรีโดย: ชูเซ มูไร
สตูดิโอ: แมดเฮาส์
เครือข่าย: นิปปงทีวี
ฉาย:  8 เมษายน พ.ศ. 2552  –  30 กันยายน พ.ศ. 2552
ตอน: 26
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
สามก๊ก จอมราชันย์อหังการ (ญี่ปุ่น: 蒼天航路; โรมาจิ: Sōten Kōro) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องโดยอี ฮัก-อิน และวาดภาพโดยคิง กงตะ เริ่มต้นพิมพ์ในนิตยสารมอร์นิงรายสัปดาห์ นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537  หลังจากอี ฮัก-อินเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2541 คิง กงตะเขียนมังงะต่อโดยทั้งแต่งเรื่องและวาดภาพจนกระทั่งถึงตอนจบบริบูรณ์ในปี พ.ศ. 2548 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 36 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์บุรพัฒน์
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลง 26 ตอน ผลิตโดยสตูดิโอแมดเฮาส์ ออกอากาศทางช่องนิปปงทีวีตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกันยายน พ.ศ. 2552
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 มังงะมียอดจำหน่ายมากกว่า 18 ล้านเล่ม ในปี พ.ศ. 2541 สามก๊ก จอมราชันย์อหังการชนะเลิศรางวัลมังงะโคดันชะครั้งที่ 22 ในสาขาทั่วไป
สโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์ในฤดูกาล 1994–95

ฤดูกาล 1994-95 เป็นฤดูกาลที่ 3 ของสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์ในพรีเมียร์ลีก และเป็นฤดูกาลที่ 3 ติดต่อกันในลีกสูงสุด
ฤดูกาลนี้สโมสรคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกสมัยแรก สิ้นสุด 81 ปีที่พวกเขาปราศจากแชมป์ลีกอังกฤษตั้งแต่ฤดูกาล 1913–14 พวกเขาจบลงด้วยช่องว่าง 1 แต้มเหนือแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด แบล็กเบิร์นนำเป็นจ่าฝูงเกือบทั้งฤดูกาล แต่ความพ่ายแพ้ 1–2 ต่อสโมสรเก่าของเคนนี แดลกลีชอย่างลิเวอร์พูลที่แอนฟีลด์ในวันสุดท้ายของฤดูกาลดูเหมือนจะคุกคามความหวังในการลุ้นแชมป์ของพวกเขา อย่างไรก็ตาม แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดทำได้เพียงเสมอกับเวสต์แฮมยูไนเต็ด 1–1 ความฝันของแจ็ก วอล์กเกอร์เป็นจริงแล้ว; ภายในเวลา 5 ปีของการซื้อสโมสร เขาพาสโมสรจากการต่อสู้ดิ้นรนในดิวิชั่น 2 (เดิม) ไปสู่แชมป์ลีกสูงสุดของอังกฤษ
ตกรอบก่อนกำหนดจากลีกคัพ, เอฟเอคัพ และยูฟ่าคัพ ให้กับลิเวอร์พูล, นิวคาสเซิลยูไนเต็ด และเทรลเลบอร์กตามลำดับทำให้แบล็คเบิร์นหงุดหงิดในฤดูกาล 1994–95 แต่กลับกลายเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเนื่องจากพวกเขาสามารถมุ่งความสนใจไปที่การลุ้นตำแหน่งแชมป์ลีก
เคนนี แดลกลีชคว้ารางวัลผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของพรีเมียร์ลีกจากการนำแบล็คเบิร์นไปสู่ความสำเร็จ แอลัน เชียเรอร์คว้าทั้งรางวัลรองเท้าทองคำจากการทำ 34 ประตูจากทั้งหมด 80 ประตูในลีกของแบล็คเบิร์น และรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอ ซึ่งได้รับการเสนอชื่อโดยเพื่อนร่วมอาชีพของเขา ทิม ฟลาวเวอร์ส, แกรม เลอ โซ, โคลิน เฮนดรี, ทิม เชอร์วูด, คริส ซัตตัน และเชียเรอร์ ต่างก็ติดทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ
สรุปฤดูกาล > สิงหาคม

แบล็กเบิร์นเริ่มการแข่งขันด้วยการเสมอ 1–1 กับ เซาแธมป์ตัน; ในการประเดิมสนาม คริส ซัตตัน ได้โอกาสในนาทีที่ 2 แต่ยิงเฉียดเสา เป็นฝั่งเจ้าบ้านขึ้นนำก่อน ในนาทีที่ 15 นิคกี้ แบงเกอร์ รับบอลจากแมตต์ เลอ ทิสซิเอร์ ก่อนยิงผ่าน ทิม ฟลาวเวอส์ ผู้รักษาประตูมือหนึ่งเข้าประตู นาทีต่อมา ซัตตันมีโอกาสตีเสมอ แต่คราวนี้โหม่งออกไป อย่างไรก็ตามแบล็กเบิร์นทำประตูตีเสมอได้ในนาทีที่ 60 เมื่อซัตตันโหม่งบอลให้แอลัน เชียเรอร์ ยิงบอลผ่านบรูซ โครบเบอลาร์เข้าประตู
แบล็กเบิร์นเก็บชัยชนะนัดแรกของฤดูกาลเพียง 3 วันต่อมาที่ อีวุดพาร์ค โดยเอาชนะเลสเตอร์ซิตี 3–0 คริส ซัตตันทำประตูแรกและเป็นประตูแรกให้กับสโมสรใหม่ในนาทีที่ 19 เมื่อเขาโหม่งบอลจากลูกชิปของเชียเรอร์ เฮนนิง เบิร์กทำประตูขึ้นนำ 2–0 ในนาทีที่ 59 เมื่อเขายิงตีลังกาจากการโหม่งสะบัดของซัตตัน พวกเขารับประกัน 3 แต้มในนาทีที่ 74 เมื่อร็อบบี สเลเตอร์ยิงบอลชนเสาแล้วตรงไปที่เชียเรอร์ยิงบอลเข้าประตู
สำนักพิมพ์แจ่มใส

สัญลักษณ์ประจำสำนักพิมพ์
สำนักพิมพ์แจ่มใส เป็นสำนักพิมพ์แห่งหนึ่งในประเทศไทย เริ่มก่อตั้งใน พ.ศ. 2545 ซึ่งเป็นผู้เผยแพร่นิยายรักโรแมนติกสำหรับวัยรุ่นที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทย โดยผู้อ่านส่วนมากเป็นผู้หญิงวัยรุ่น ที่ในแต่ละปีจะมีการรวมตัวกันในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติเป็นจำนวนมาก เป็นสำนักพิมพ์ที่สร้าง นักเขียนที่มีชื่อเสียง นักแปล และผลงานวรรณกรรมชุดมาแล้วหลายเรื่อง รวมทั้งมีงานแปลวรรณกรรม จากภาษาเกาหลี ภาษาญี่ปุ่น และภาษาจีน นอกจากนี้ สำนักพิมพ์แจ่มใส ยังมีส่วนร่วมจัดกิจกรรมการกุศลต่อสังคมในบางโอกาส
สำนักพิมพ์แจ่มใสมุ่งเน้นผลิตหนังสือนิยายโรแมนติคโดยมีผู้หญิงเป็นกลุ่มเป้าหมาย ในภายหลัง ทางสำนักพิมพ์แจ่มใสได้จัดทำหนังสือแนวสอบสวน, แฟนตาซี, วรรณกรรมร่วมสมัย ตลอดจนหนังสือด้านธุรกิจ, คอมพิวเตอร์ รวมถึงหนังสือการศึกษาสำหรับเด็ก นอกจากนี้ เว็บไซต์ของสำนักพิมพ์แจ่มใสยังเป็นเว็บไซต์ติดอันดับจากการจัดอันดับเว็บไซต์ยอดนิยมด้วยเช่นกัน
ระเบียงภาพ

นิยายสำหรับผู้หญิงวัยรุ่น
การจัดเปิดบูธของสำนักพิมพ์แจ่มใส
บูธของสำนักพิมพ์ ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Jamsai's Website เก็บถาวร 2007-03-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ไทย)
สุวัจชัย นครหลวงโปรโมชั่น

| สุวัจชัย นครหลวงโปรโมชั่น |
| --- | --- |
เกิด: นายสายัณห์ อุยเลิศ 11 กันยายน พ.ศ. 2512 (55 ปี)
สุวัจชัย นครหลวงโปรโมชั่น หรือนายสายัณห์ อุยเลิศ ชาวจังหวัดนครราชสีมา เกิดเมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2512 สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 8)  เสมอ 1 แพ้ 11
เกียรติประวัติ

แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBU
ชิง 1 กันยายน 2539 ชนะน็อค ยก 3 ออสวานโด วาเลนซูเอลา ( เม็กซิโก) ที่ ห้างนิวเวิลด์ นนทบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 5 ธันวาคม 2539 ชนะคะแนน แซมมี่ สจ๊วต ( สหรัฐ) ที่ ท่าน้ำนนทบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 7 เมษายน 2540 เสมอกับ อีเวอราโด โมราเลส (เม็กซิโก) ที่ ห้างนิวเวิร์ลด์ นนทบุรี
มิถุนายน พ.ศ. 2540 ถูกปลด
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBU 19 กรกฎาคม 2540 แพ้คะแนน ลุยจิ คัสติโยเน ( อิตาลี) ที่ เซ้นโทรสปอร์ตติโว ลาเควเซีย ทัสคานา
สภาพให้ซึมผ่านได้

สภาพให้ซึมผ่านได้ (permeability) อาจหมายถึง
สภาพให้ซึมผ่านได้ทางแม่เหล็ก
สภาพให้ซึมผ่านได้ของหลอดเลือด
สภาพให้ซึมผ่านได้ (โลกศาสตร์)
สถาบันวิทยาไวรัสอู่ฮั่น

| --- | --- |
中国科学院武汉病毒研究所

ชื่อย่อ: WIV
ก่อนหน้า: ห้องปฏิบัติการจุลชีววิทยาอู่ฮั่น สถาบันจุลชีววิทยาจีนตอนใต้ สถาบันจุลชีววิทยาอู่ฮั่น สถาบันจุลชีววิทยามณฑลหูเป่ย์
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2499
ผู้ก่อตั้ง: เฉิน หฺวากุ่ย (陈华癸), เกา ช่างอิน (高尚荫)
สํานักงานใหญ่: 44 เสี่ยวหงชาน (小洪山中区), เขตอู่ชาง (武昌区), อู่ฮั่น, หูเป่ย์
พิกัด: 30°22′35″N 114°15′45″E﻿ / ﻿30.37639°N 114.26250°E﻿ / 30.37639; 114.26250
ผู้อำนวยการใหญ่: หวัง เหยียนอี้ (王延轶)
เลขาธิการคณะกรรมการพรรค: เซี่ยว เกิงฟู่ (肖庚富)
รองผู้อำนวยการใหญ่: กง เผิง (龚鹏), กวน อู่เสียง (关武祥), เซี่ยว เกิงฟู่ (肖庚富)
องค์กรปกครอง: สถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีน
เว็บไซต์: whiov.cas.cn
สถาบันวิทยาไวรัสอู่ฮั่น, สถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีน (WIV; จีน: 中国科学院武汉病毒研究所) เป็นสถาบันวิจัยที่ครอบคลุมเกี่ยวกับการวิจัยวิทยาไวรัสพื้นฐานและนวัตกรรมเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้อง ดำเนินการโดยสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีน (CAS; จีน: 中国科学院) ตั้งอยู่ในเขตอู่ชาง นครอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ได้เปิดดำเนินการห้องปฏิบัติการชีวนิรภัยระดับ 4 (BSL–4) เป็นแห่งแรกของจีนในปี พ.ศ. 2558 สถาบันมีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับห้องปฏิบัติการแห่งชาติกัลเวสตัน (GNL; Galveston National Laboratory) ในสหรัฐ, ศูนย์วิจัยโรคติดเชื้อนานาชาติ (CIRI; Centre International de Recherche en Infectiologie) ในฝรั่งเศส และห้องปฏิบัติการจุลชีววิทยาแห่งชาติในแคนาดา
สถาบันแห่งนี้เป็นศูนย์การวิจัยเชิงรุกสำหรับการศึกษาไวรัสโคโรนา จากการระบาดของโรคโควิด-19 มีเรื่องของทฤษฎีสมคบคิดหลายประการอ้างถึงสถาบันเกี่ยวกับต้นกำเนิดของไวรัส อย่างไรก็ตามไม่มีหลักฐานสนับสนุนการกล่าวอ้างดังกล่าว
ประวัติ

สถาบันก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2499 ในฐานะห้องปฏิบัติการจุลชีววิทยาอู่ฮั่น ภายใต้สถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีน (CAS) โดยความร่วมมือของมหาวิทยาลัยอู่ฮั่น (武汉大学) และวิทยาลัยการเกษตรหฺวาจง (华中农学院) ในปี พ.ศ. 2504 ได้จัดตั้งเป็นสถาบันจุลชีววิทยาของจีนตอนใต้ และในปีต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นสถาบันจุลชีววิทยาอู่ฮั่น ในปี พ.ศ. 2513 เมื่อคณะกรรมาธิการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมณฑลหูเป่ย์เข้ามาบริหาร จึงได้ปรับเปลี่ยนเป็นสถาบันจุลชีววิทยาของมณฑลหูเป่ย์ ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2521 สถาบันได้ถูกโอนคืนไปยัง CAS และเปลี่ยนชื่อเป็นสถาบันวิทยาไวรัสอู่ฮั่น
ในปี พ.ศ. 2558 ห้องปฏิบัติการความปลอดภัยทางชีวภาพแห่งชาติของสถาบันได้เสร็จสมบูรณ์ในงบประมาณก่อสร้าง 300 ล้านหยวน (44 ล้านเหรียญสหรัฐ) โดยความร่วมมือกับห้องปฏิบัติการ CIRI ของรัฐบาลฝรั่งเศส และเป็นห้องปฏิบัติการชีวนิรภัยระดับ 4 (BSL–4) แห่งแรกที่สร้างขึ้นในจีนแผ่นดินใหญ่ การจัดตั้งห้องปฏิบัติการได้รับเงินทุนบางส่วนจากรัฐบาลสหรัฐ และใช้เวลากว่าทศวรรษกว่าจะเสร็จสมบูรณ์หลังจากการริเริ่มแนวคิดในปี พ.ศ. 2546
ห้องปฏิบัติการมีความผูกพันกับห้องทดลองแห่งชาติกัลเวสตัน (GNL) ในสังกัดมหาวิทยาลัยเท็กซัส ของสหรัฐ นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับห้องปฏิบัติการจุลชีววิทยาแห่งชาติ (NML; National Microbiology Laboratory) ของแคนาดา
สถาบันเป็นหัวข้อของความขัดแย้งในช่วงเวลาเริ่มมีรายงานการระบาดของโรคโควิด-19 ในปี พ.ศ. 2563 มีการกล่าวอ้างจากนักชีววิทยาในสหรัฐ ว่าสถาบันเป็น "สถาบันวิจัยระดับโลกที่ทำการวิจัยระดับโลกในด้านวิทยาไวรัสและภูมิคุ้มกันวิทยา" และเขาได้ตั้งข้อสังเกตว่า สถาบันเป็นผู้นำในการศึกษาไวรัสโคโรนาในค้างคาว
การวิจัยไวรัสโคโรนา

ในปี พ.ศ. 2548 กลุ่มวิจัยซึ่งนักวิจัยจากสถาบันวิทยาไวรัสอู่ฮั่นมีส่วนร่วม ได้ตีพิมพ์งานวิจัยเกี่ยวกับต้นกำเนิดของไวรัสโคโรนาโรคซาร์ส ซึ่งค้นพบว่าค้างคาวสกุล ค้างคาวมงกุฎ ในจีนนั้นเป็นแหล่งรังโรคตามธรรมชาติของไวรัสโคโรนาที่คล้ายคลึงกับโรคซาร์ส (SARS-like) งานวิจัยได้ทำต่อเนื่องเป็นเวลาหลายปี โดยนักวิจัยจากสถาบันได้เก็บตัวอย่างค้างคาวมงกุฎ นับพันตัวอย่างในสถานที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศจีน โดยแยกลำดับของสารพันธุกรรมของไวรัสจากค้างคาวได้มากกว่า 300 ลำดับ
ในปี พ.ศ. 2558 ทีมงานนานาชาติซึ่งรวมถึงนักวิทยาศาสตร์สองคนจากสถาบันได้ตีพิมพ์ผลงานวิจัยว่า ประสบความสำเร็จสามารถทำให้เกิดการติดเชื้อไวรัสโคโรนาจากค้างคาว (SHC014-CoV) ในเซลล์เฮลา (HeLa) ได้ ทีมวิจัยอ้างว่าได้สร้างไวรัสลูกผสม ซึ่งประกอบไปด้วยไวรัสโคโรนาจากค้างคาวกับไวรัสโรคซาร์ส ซึ่งได้รับการดัดแปลงให้ก่อโรคที่เกิดในมนุษย์ ขึ้นในหนูและเซลล์เลียนแบบระบบภูมิคุ้มกันของมนุษย์ (MIMIC) และไวรัสไฮบริดนั้นสามารถติดเชื้อในเซลล์ของมนุษย์ได้
ในปี พ.ศ. 2560 ทีมจากสถาบันประกาศว่าไวรัสโคโรนาที่พบในค้างคาวมงกุฎในถ้ำในมณฑลยูนนานนั้น มีชิ้นส่วนทั้งหมดของรหัสพันธุกรรมของไวรัสโรคซาร์ส ทีมที่ใช้เวลาห้าปีเก็บตัวอย่างค้างคาวในถ้ำได้สังเกตเห็น การตั้งถิ่นฐานของหมู่บ้านแห่งหนึ่งห่างออกไปเพียงหนึ่งกิโลเมตร และได้เตือนว่า "มีความเสี่ยงของการแพร่กระจายของเชื้อไวรัสไปสู่ผู้คนและอุบัติการณ์ของโรคที่คล้ายกับโรคซาร์ส"
ในปี พ.ศ. 2561 เอกสารจากทีมสถาบันรายงานผลการศึกษาทางวิทยาเซรุ่มของตัวอย่างจากชาวบ้านที่อาศัยอยู่ใกล้ถ้ำที่อาศัยของค้างคาวเหล่านี้ (ใกล้กับตำบลซีหยาง (夕阳乡) ในเขตจินหนิง เมืองคุนหมิง ยูนนาน) จากรายงานนี้พบว่าจากผู้อาศัยในพื้นที่ทั้งหมด 218 คน มี 6 คนที่มีแอนติบอดีต่อไวรัสโคโรนาจากค้างคาวในตัวอย่างเลือดของพวกเขา ซึ่งบ่งบอกถึงความเป็นไปได้ในการแพร่เชื้อจากค้างคาวสู่คน