stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิกฤตตัวประกันมะนิลา
การจี้ตัวประกัน > การเจรจา

อีกเกือบหนึ่งชั่วโมงต่อมา นักท่องเที่ยวฮ่องกงหกคนได้รับการปล่อยตัว: หญิงชราซึ่งบ่นถึงความเจ็บปวดที่ท้องเป็นรายแรกที่ได้รับการปล่อยตัวจากรถบัส สามีของเธอและผู้ป่วยโรคเบาหวานคนหนึ่งในรับการปล่อยตัว จากนั้น หญิงวัยกลางคนและลูกอีกสองคนได้รับการป่อยตัว และเมื่อเธอออกมา เธอได้ขอให้เด็กคนที่สาม (เป็นเด็กชายวัย 12 ปี) ได้รับการปล่อยตัวเช่นกัน โดยอ้างว่าเด็กชายคนดังกล่าวเป็นลูกของเธอ ช่างภาพชาวฟิลิปปินส์สองคนขึ้นมาบนรถบัสและอาสาที่จะถูกจับเป็นตัวประกันแทนการปล่อยตัวก่อนหน้า ผู้ที่ได้รับการปล่อยตัวได้ถูกนำไปยังพื้นที่ตำรวจในสวนรีซัล
จนถึงเวลาเที่ยง ตัวประกันอีกสี่คน (รวมไปถึงไกด์ทัวร์และช่างภาพอีกสองคน) ได้รับการปล่อยตัว ทำให้มีตัวประกันถูกปล่อยตัวไปแล้ว 10 คน นักข่าวทีวี 5 เออร์วิน ทัลโฟ ยังคงติดต่อกับเมนโดซาอย่างต่อเนื่อง โดยมีออร์ลันโด เยบรา ผู้อำนวยการ และโรเมโอ ซัลวาดอร์ หัวหน้าสารวัตร เป็นผู้นำการเจรจา ยังเหลือตัวประกันอีก 17 คนบนรถ ในเวลานี้ สถานีโทรทัศน์หลายแห่ง (ABS-CBN, GMA, TV5 และ NBN) ได้ถ่ายทอดสดในมะนิลา TVB และ Cable TV ยังได้ถ่ายทอดสอดในฮ่องกงหลังเที่ยงเป็นต้นไป และด้วยการยืมใช้การเชื่อมต่อดาวเทียมจากเครือข่าย GMA ทำให้ CNN, Channel News Asia, และรอยเตอร์ สามารถถ่ายทอดข่าวไปได้ทั่วโลก
สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินไม่อนุญาตตามความต้องการของเมนโดซาที่จะรับเขากลับเข้ารับราชการตำรวจอีกครั้งหนึ่ง แต่ก็ยืนยันกับเมนโดซาว่าคดีของเขาจะได้รับการพิจารณาใหม่ อิสโก โมเรโน รองนายกเทศมนตรีกรุงมะนิลา ส่งจดหมายจากผู้ตรวจการแผ่นดินมาถึงบริเวณที่เกิดเหตุการณ์จี้ตัวประกันหลังจากดวงอาทิตย์ตกดิน อย่างไรก็ตาม เมนโดซากล่าวถึงการตัดสินใจของผู้ตรวจการแผ่นดินว่าเป็น "ขยะ" และกล่าวว่าข้อความดังกล่าวมิได้ตอบสนองข้อเรียกร้องของเขา นายกเทศมนตรีลิมกล่าวทางวิทยุท้องถิ่นว่าทางการตกลงที่จะรับเมนโดซากลับเข้ารับราชการและยุติวิกฤตดังกล่าว แต่ข้อความไม่สามารถส่งไปได้เนื่องจากการจราจรที่เลวร้าย
เมื่อหน่วยสวาทของสถานีตำรวจมะนิลามาถึง เมนโดซาประกาศทางการสัมภาษณ์ทางวิทยุบน DZXL ว่าเขาจะสังหารผู้โดยสารและต้องการให้หน่วยสวาทออกจากพื้นที่ เกรโกรีโอ เมนโดซา น้องชายของเขา ตำแหน่งนายตำรวจอาวุโส-2 (SPO2 เทียบเท่าสิบโทในกองทัพบก) เดินออกไปหลังจากเจรจากับพี่ชาย เขากระตุ้นพี่ชายให้ยอมมอบตัวโดยสันติและกล่าวว่า "ไม่มีอะไรเกิดขึ้นที่นี่" เกรกอรืโอถูกจับกุมหลังจากนั้น โดยกล่าวว่าเขามิได้ถูกร้องขอให้มีส่วนในการเจรจา และเขาฝ่าพื้นที่กีดกันในขณะที่มีอาวุธปืน ประธานาธิบดีอากีโนกล่าวในภายหลังว่าน้องชายของมือปืนได้มีส่วนทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงโดยการสร้างความเกลียดชังต่อผู้เจรจา
การจี้ตัวประกัน > การโจมตี

หลังจากเมนโดซาเห็นน้องชายของตนถูกจับกุมทางทีวีและวิทยุบนรถบัสซึ่งถ่ายทอดสดทางสื่อ พบว่าเขามีอาการกระสับกระส่าย เขาคิดว่าเขาถูกยิงเตือนเมื่อเห็นน้องชายและลูกชายถูกฉุดออกไปโดยตำรวจ เขาเรียกร้องผ่านทางการสัมภาษณ์ทางวิทยุให้ตำรวจปล่อยตัวน้องชายของเขา มิฉะนั้นเขาจะเริ่มการสังหารตัวประกัน เมนโดซาได้กล่าวอ้างในภายหลังสดทางวิทยุไม่นานก่อนที่ตำรวจจะจู่โจมและเขาได้ยิงตัวประกันไปสองคน
กระสุนปืนนัดแรกยิงมาจากในรถบัสเมื่อเวลา 19.21 น. ในเวลาใกล้เคียงกัน มีรายงานว่าพลแม่นปืนได้ยิงยางรถบัสทำให้รถไม่สามารถเคลื่อนที่ต่อไปได้หลังจากพบว่ารถกำลังจะเคลื่อนที่ คนขับรถบัสสามารถหลบหนีออกมาได้เมื่อราว 19.30 น. และเล่าแก่ตำรวจว่าตัวประกันทั้งหมดบนรถถูกฆ่าแล้ว เขาได้ยอมรับในภายหลังว่าการสันนิษฐานของเขามาจากการได้เห็นเมนโดซายิงตัวประกันสามคนและยิงกระสุนออกไปไม่ทราบจำนวนบนรถบัส
ทีมสวาทได้เริ่มล้อมรถบัสเมื่อเวลา 19.37 น. ตำรวจได้พังกระจกรถบัสด้วยค้อนขนาดใหญ่และพยายามที่จะเข้าสู่ตัวรถ แต่ก็ไม่สามารถทำได้เนื่องจากถูกยิงขัดขวาง ความพยายามที่จะขึ้นรถใช้เวลาไปกว่าหนึ่งชั่วโมง หลังจากนั้น ระเบิดแก๊สน้ำตาสี่ลูกได้ถูกโยนเข้ามาในรถเมื่อตำรวจพยายามที่จะเปิดประตูรถ ไม่มีตำรวจนายได้ทราบถึงที่เปิดประตูฉุกเฉิน ซึ่งจะช่วยประหยัดเวลาและความพยายามของพวกเขา ความพยายามที่จะพังประตูเขามาโดยผูกเชือกเข้ากับยานพาหนะของตำรวจทำให้เชือกกระชาก และกลายเป็นการดันประตูไปแทน นักแม่นปืนตำรวจ ผู้ซึ่งเข้าตำแหน่งก่อนหน้านี้ ได้ยิงเมนโดซาเข้าที่หัวระหว่างการโจมตี ในเวลานั้น ตามที่โฆษกประธานาธิบดี เอ็ดวิน ลาเซียร์ดา มีตัวประกันอีกสี่คนที่ได้รับยืนยันว่าเสียชีวิต ตัวประกันอีกหกคนได้รับยืนยันว่ารอดชีวิตและไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส มีรายงานว่ามีสองคนนอกรถ ได้แก่วิศวกรของ TVB วัย 47 ปีและเด็กผู้มุงดูเหตุการณ์ ได้รับลูกหลงบาดเจ็บจากกระสุนที่ยิงออกมา
วัดทุ่งเศรษฐี

วัดทุ่งเศรษฐี สามารถหมายถึง
วัดทุ่งเศรษฐี (กรุงเทพมหานคร)
วัดทุ่งเศรษฐี (จังหวัดอุตรดิตถ์) ตำบลป่าเซ่า อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์
วัดทุ่งเศรษฐี (จังหวัดสมุทรสงคราม) ตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดทุ่งเศรษฐี (จังหวัดขอนแก่น) อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น
วัดทุ่งเศรษฐี (จังหวัดสุโขทัย) อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
ศาลเจ้าฮกไกโด

| ศาลเจ้าฮกไกโด |
| --- | --- |
北海道神宮
ศาลเจ้าฮกไกโด
ศาสนา
ศาสนา: ชินโต
เทพ: โอกุนิทามะ, โอกุนินุชิ และ สุกุนะฮิโคนะ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: สวนสาธารณะมารูยามะ เขตชูโอ นครซัปโปโระ ฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
ที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 43°3′15.24697″N 141°18′27.73923″E﻿ / ﻿43.0542352694°N 141.3077053417°E﻿ / 43.0542352694; 141.3077053417
สถาปัตยกรรม
เริ่มก่อตั้ง: 1871
 อภิธานศัพท์ชินโต
ศาลเจ้าฮกไกโด (ญี่ปุ่น: 北海道神宮; โรมาจิ: Hokkaidō Jingū) หรือในชื่อ ศาลเจ้าซัปโปโระ (ญี่ปุ่น: 札幌神社; โรมาจิ: Sapporo Jinja) จนถึง ค.ศ. 1964 เป็นศาลเจ้าที่ตั้งอยู่ที่นครซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในสวนสาธารณะมารูยามะ เขตชูโอ นครซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด ศาลเจ้าฮกไกโดเป็นที่ประดิษฐานเทพเจ้าสี่องค์ รวมถึงดวงวิญญาณของจักรพรรดิเมจิ วิญญาณของนักสำรวจยุคแรก ๆ ที่เข้ามาสำรวจฮกไกโดก็ถูกประดิษฐานไว้ที่นี่เช่นกัน
ประวัติ

เนื่องด้วยคำสั่งของจักรพรรดิเมจิในปี ค.ศ. 1869 พิธีประดิษฐานเทพเจ้าสามพระองค์: โอกุนิทามะ, โอกุนินุชิ และ สุกุนะฮิโคนะ ได้ถูกจัดขึ้นที่กรุงโตเกียว โดยเทพทั้งสามถูกประดิษฐานเพื่อให้เป็นเทพแห่งการบุกเบิกฮอกไกโด (開拓三神, Kaitaku Sanjin) และถูกย้ายไปซัปโปโระโดยเจ้าหน้าที่จากไคตากุชิ (รัฐบาลก่อนของจังหวัดฮอกไกโด) ในภายหลัง อาคารชั่วคราวของเทพเจ้าทั้งสามองค์ถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1870 ที่ซัปโปโระ อย่างไรก็ตาม สถานที่ที่อาคารถูกสร้างขึ้นนั้นไม่ใช่สถานที่ปัจจุบันที่ศาลเจ้าฮกไกโดตั้งอยู่ จนในปี ค.ศ. 1871 ศาลเจ้าถูกก่อสร้างในตำแหน่งปัจจุบันและถูกตั้งชื่อให้ว่า "ศาลเจ้าซัปโปโระ" (Sapporo Jinja) และในวันที่ 14 กันยายน ได้จัดพืธีสถาปนาขึ้น จนกระทั่งปี ค.ศ. 1946 ศาลเจ้าซัปโปโระ ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "ศาลเจ้าฮกไกโด" (Hokkaidō Jingū) และถูกยกระดับขึ้นเป็น คันเปไทชะ (官幣大社) นั่นหมายความว่ามันถูกจัดให้เป็นหนึ่งในอันดับหนึ่งในบรรดาศาลเจ้าที่รัฐบาลสนับสนุน ในปี ค.ศ. 1964 วิญญาณของจักรพรรดิเมจิถูกประดิษฐานไว้ ในปี ค.ศ. 1974 อาคารถูกไฟเผาทำลายแต่ก็ถูกบูรณะขึ้นใหม่ในปี 1978
ภาพรวม

ศาลเจ้ามีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 180,000 ตารางเมตร และอยู่ติดกับสวนสาธารณะมารูยามะ ในช่วงฤดูดอกซากูระบาน พื้นที่ในบริเวณนี้มักจะเต็มไปด้วยผู้คนที่เพลิดเพลินกับประเพณีฮานามิ คนหลายคนก็มาเยี่ยมเยือนศาลเจ้าในช่วงเทศกาลปีใหม่ของญี่ปุ่นเพื่อมาร่วมฮัตสึโมเดะ
ตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 16 มิถุนายนของทุกปี งานเทศกาลหลักของศาลเจ้าฮกไกโด หรือเรียกว่า "เทศกาลซัปโปโระ" (Sapporo Matsuri) จะถูกจัดขึ้น และจะมีขบวนพาเหรดคนแบกมิโคชิเดินไปที่ศาลเจ้า นอกจากนี้ ทางศาลเจ้ายังจัดกิจกรรมลูกเสือให้อีกด้วย
ข้อมูลเพิ่มเติม

Hokkaido Jingu (Hokkaido Shrine) Web Site (ในภาษาอังกฤษ)
Hokkaido Jingu (ในภาษาญี่ปุ่น)
วันดี คำเอี่ยม

เรือเอกหญิง วันดี คำเอี่ยม ชื่อเล่น แบ๋น เป็นนักกีฬายกน้ำหนักหญิง ทีมชาติไทย สังกัดสมาคมยกน้ำหนักแห่งประเทศไทย เป็นชาวอำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ มีผลงานสร้างชื่อเสียงให้กับจังหวัดศรีสะเกษและประเทศไทย ด้วยรางวัลเหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดง จากการเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในระดับนานาชาติหลายรายการ
ประวัติ

เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2521 ที่อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ ในครอบครัวชาวชนบทที่ยากจน เป็นบุตรคนที่ 2 ในบรรดาพี่น้องทั้งหมดจำนวน 3 คน ซึ่งเป็นบุตรของนางราตรี คำเอี่ยม กับนายเสวียน คำเอี่ยม
เริ่มต้นชีวิตนักกีฬาเมื่ออายุ 13 ปี ด้วยการเป็นนักกรีฑาให้กับโรงเรียน ขณะกำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 สามารถคว้ารางวัลเหรียญทอง จากการแข่งขันกรีฑาระดับจังหวัดหลายรายการในการแข่งขันวิ่งระยะสั้น หลังจากนั้น เมื่ออายุ 17 ปี ระหว่างที่กำลังศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ได้เริ่มผันตัวเองจากกีฬากรีฑามาสู่กีฬายกน้ำหนักโดยการแนะนำของอาจารย์ประสงค์ สุรพล ผู้ฝึกสอนกีฬาประจำโรงเรียนสตรีสิริเกศ จังหวัดศรีสะเกษ ซึ่งเห็นว่าลักษณะทางกายภาพและโครงสร้างทางสรีระของเธอเหมาะสมที่จะฝึกฝนและพัฒนาไปสู่การเป็นนักยกน้ำหนักที่ประสบความสำเร็จได้
ปัจจุบัน วันดี คำเอี่ยม รับราชการทหาร และเป็นผู้ฝึกสอนยกน้ำหนักที่โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
เกียรติประวัติและผลงาน > กีฬาโอลิมปิกเกมส์

ปี 2004 : 1 เหรียญทองแดง จากการแข่งขันยกน้ำหนักหญิง รุ่น 58 กิโลกรัม ในกีฬาโอลิมปิกเกมส์ ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ
ปี 2008 : อันดับที่ 4 จากการแข่งยกน้ำหนักหญิงรุ่น 58 กิโลกรัม ในกีฬาโอลิมปิกเกมส์ ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน
ปี 2016 : ได้เหรียญทองแดง ปักกิ่ง 2008 เนื่องจากนักกีฬาชาวรัสเซียใช้สารกระตุ้น
เกียรติประวัติและผลงาน > การแข่งขันยกน้ำหนักชิงแชมป์โลก

ปี 2002 : 2 เหรียญเงิน
ปี 2005 : 3 เหรียญเงิน
ปี 2006 : 1 เหรียญทอง, 3 เหรียญทองแดง
เกียรติประวัติและผลงาน > กีฬามหาวิทยาลัยโลก

ปี 2003 : 1 เหรียญทอง, 2 เหรียญเงิน
ปี 2006 : 2 เหรียญทอง, 1 เหรียญเงิน
เกียรติประวัติและผลงาน > กีฬาเอเชียนเกมส์

ปี 2005 : 1 เหรียญเงิน
เกียรติประวัติและผลงาน > การแข่งขันยกน้ำหนักชิงแชมป์เอเชีย

ปี 2001 : 1 เหรียญทอง, 2 เหรียญเงิน
ปี 2005 : 3 เหรียญทอง
ปี 2007 : 3 เหรียญเงิน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สมาคมยกน้ำหนักแห่งประเทศไทย
ข้อมูลของวันดี คำเอี่ยม จากบล็อกโอเค เนชัน ในเครือสำนักข่าวเนชัน[ลิงก์เสีย]
| ด ค กนักกีฬาทีมชาติไทยที่ได้เหรียญรางวัลโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
ฤดูร้อน 1976  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024
|  เหรียญทอง |  สมรักษ์ คำสิงห์  วิจารณ์ พลฤทธิ์  อุดมพร พลศักดิ์  ปวีณา ทองสุก  มนัส บุญจำนงค์  ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล  สมจิตร จงจอหอ  โสภิตา ธนสาร  สุกัญญา ศรีสุราช  พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ (2 เหรียญ)  |  |
|  เหรียญเงิน |  ทวี อัมพรมหา  วรพจน์ เพชรขุ้ม  บุตรี เผือดผ่อง  มนัส บุญจำนงค์  พิมศิริ ศิริแก้ว (2 เหรียญ)  แก้ว พงษ์ประยูร  เทวินทร์ หาญปราบ  กุลวุฒิ วิทิตศานต์  ธีรพงศ์ ศิลาชัย  วีรพล วิชุมา  |  |
|  เหรียญทองแดง |  พเยาว์ พูลธรัตน์  ผจญ มูลสัน  อาคม เฉ่งไล่  วิชัย ราชานนท์  พรชัย ทองบุราณ  เกษราภรณ์ สุตา  อารีย์ วิรัฐถาวร  วันดี คำเอี่ยม (2 เหรียญ)  เยาวภา บุรพลชัย  เพ็ญศิริ เหล่าศิริกุล  สุริยา ปราสาทหินพิมาย  ชนาธิป ซ้อนขำ  ศิริภุช กุลน้อย  สินธุ์เพชร กรวยทอง  พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ  สุดาพร สีสอนดี  จันทร์แจ่ม สุวรรณเพ็ง  สุรจนา คำเบ้า  |  |
วายจีพลัส

| --- | --- |

ชื่อท้องถิ่น: YG 플러스
ชื่อเดิม: บริษัทฟินิกซ์โฮลดิงส์
ประเภท: มหาชน
การซื้อขาย: KRX: 037270
อุตสาหกรรม: โฆษณา สื่อ ดนตรี
ก่อตั้ง: 15 พฤศจิกายน 1996; 27 ปีก่อน (1996-11-15)
สำนักงานใหญ่: 07326 10, คุกแจกึมย็อง, ย็องดึงโพ, โซล, เกาหลีใต้
บุคลากรหลัก: ชเว ซ็อง-จุน (CEO) ยัง มิน-ซ็อก (ประธานคณะกรรมการบริษัท)
ผลิตภัณฑ์: โฆษณา สื่อ ดนตรี
รายได้:  ₩1.4 ล้านล้าน (US$1.23 พันล้าน) (2022) ₩1.2 ล้านล้าน (US$1.05 พันล้าน) (2021)
รายได้จากการดำเนินงาน:  ₩220 พันล้าน (US$192.32 ล้าน) (2022) ₩103 พันล้าน (US$90.04 ล้าน) (2021)
รายได้สุทธิ:  ₩167 พันล้าน (US$145.99 ล้าน) (2022) ₩226 พันล้าน (US$197.56 ล้าน) (2021)
สินทรัพย์:  ₩2.41 ล้านล้าน (US$2.11 พันล้าน) (2022) ₩2.23 ล้านล้าน (US$1.95 พันล้าน) (2021)
เจ้าของ: วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ (30.22%) ยัง มิน-ซ็อก (3.50%) ไฮบ์ และ วีเวิร์สคอมพานี (17.90%) อื่น ๆ (48.38%)
บริษัทแม่: วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์
บริษัทในเครือ: ดู รายชื่อ
เว็บไซต์: ygplus.com
เชิงอรรถ / อ้างอิง 
บริษัทวายจีพลัส (เดิมชื่อบริษัทฟินิกซ์โฮลดิงส์) เป็นบริษัทสื่อและโฆษณาที่ซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ ซึ่งวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์เข้าซื้อกิจการในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 บริษัทได้เข้าสู่อุตสาหกรรมจัดจำหน่ายเพลง และยังมีส่วนร่วมในการผลิต การจัดจำหน่าย และใบอนุญาตของสินค้าที่เกี่ยวข้องกับเพลงของศิลปิน ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2021 ไฮบ์คอร์ปอเรชันและวีเวิร์สคอมพานี บริษัทในเครือด้านเทคโนโลยี เข้าซื้อกิจการ 17.9% ของบริษัทในการขายสินค้าและการจัดจำหน่าย ข้อตกลงคือให้ศิลปินของวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์เข้าร่วมวีเวิร์สเป็นการตอบแทน
ประวัติ

วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์เข้าซื้อกิจการฟินิกซ์โฮลดิงส์ ซึ่งเป็นบริษัทประชาสัมพันธ์จาก Bongwan Group ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 และเปลี่ยนชื่อเป็นวายจีพลัส ยัง มิน-ซ็อก น้องชายของยัง ฮย็อน-ซ็อก ผู้ก่อตั้งวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น CEO ของบริษัท โดยวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ถือหุ้น 38.6% ของบริษัท ในปี ค.ศ. 2019 บริษัทได้เข้าสู่อุตสาหกรรมการจัดจำหน่ายเพลง ต่อมาวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2021 มีการเปิดเผยว่าไฮบ์คอร์ปอเรชันและวีเวิร์สคอมพานี บริษัทในเครือด้านเทคโนโลยี (เดิมคือ beNX) ลงทุน 70 พันล้านวอน (ประมาณ 63 ล้านเหรียญสหรัฐ) ในบริษัท เข้าซื้อกิจการ 17.9% ของบริษัทในการขายสินค้าและการจัดจำหน่าย ข้อตกลงคือให้ศิลปินของวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์เข้าร่วมวีเวิร์สเป็นการตอบแทน ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 ชเว ซ็อง-จุนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นซีอีโอคนใหม่ ในขณะที่ยัง มิน-ซ็อกได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกรรมการบริหารของบริษัท
จำหน่ายให้ค่ายที่มีชื่อเสียง > ปัจจุบัน

เกาหลีใต้ (ณ ปี ค.ศ. 2021)
วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์
เดอะแบล็กเลเบิล
ไฮบ์คอร์ปอเรชัน
บิกฮิตมิวสิก
เพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์
ซอร์ซมิวสิก
เจทีบีซี (เลือกวางจำหน่ายเท่านั้น)
แพ็กทอรีคอมพานี
จำหน่ายให้ค่ายที่มีชื่อเสียง > อดีต

HYPLE (ย้ายไปเอ็นเอชเอ็นบักส์)
บริษัทย่อย

YG KPLUS
Moonshot
Nona9on
YG Sports
YG Studioplex
ราเกซ เชอร์มา

| นาวาอากาศโท ราเกซ เชอร์มา AC |
| --- | --- |
เกิด:  (1949-01-13) 13 มกราคม ค.ศ. 1949 (75 ปี) ปาเตียละ, รัฐปัญจาบ, อินเดีย
สัญชาติ: อินเดีย
อาชีพ: นักบินฝึกหัดที่กองทัพอากาศอินเดีย
รางวัล:  Ashok Chakra  วีรชนแห่งสหภาพโซเวียต
อาชีพในอวกาศ
อยู่บนอวกาศ: 7ว 21ช 40นา
การคัดเลือก: ค.ศ.1982
ภารกิจ: โซยุซ T-11 / โซยุซ T-10
เครื่องหมายภารกิจ: 
 

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  อินเดีย
แผนก/สังกัด:  กองทัพอากาศอินเดีย
ชั้นยศ:  นาวาอากาศโท
คู่สมรส: Madhu
บุตร: สอง, Kartika (ลูกสาว) กับ Kapil Sharma (ลูกชาย)
 
ราเกซ เชอร์มา (เกิด 13 มกราคม ค.ศ. 1949) เป็นอดีตนักบินกองทัพอากาศอินเดียซึ่งบินบนยานโซยุซ ที-11 ซึ่งปล่อยวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1984 เป็นส่วนหนึ่งของโครงการอินเตอร์คอสมอส เชอร์มาเป็นชาวอินเดียคนแรกที่เดินทางในอวกาศ
ชีวิตช่วงต้น

ราเกซ เชอร์มาเกิดวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1949 ที่ปาเตียลา รัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย เขาเข้าศึกษาที่โรงเรียนไวยากรณ์เซนต์จอจส์ ไฮเดอราบาด เขาสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยนีซัม เขาเข้าร่วมนักเรียนนายทหารกองทัพอากาศใน ค.ศ. 1966
อาชีพ

เขาเป็นศิษย์เก่าวิทยาลัยกลาโหมแห่งชาติรุ่นที่ 35 เข้าร่วมเป็นนักบินทดสอบในกองทัพอากาศอินเดียใน ค.ศ. 1970 เขาบินอากาศยานมีโคยัน-กูเรวิชหลายเที่ยวตั้งแต่ ค.ศ. 1971 ราเกซก้าวหน้าอย่างรวดรเวผ่านหลายระดับ และใน ค.ศ. 1984 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าฝูงบินและนักบินในกองทัพอากาศอินเดีย เขาได้รับเลือกเมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1982 ให้เป็นนักบินอวกาศและเป็นส่วนหนึ่งของโครงการร่วมระหว่างองค์การวิจัยอวกาศอินเดียและโครงการอวกาศอินเตอร์คอสมอสของโซเวียต
เขาเกษียณจากยศผู้บังคับการกองบิน และเข้าร่วมการบินฮินดูสถาน จำกัด (HAL) ใน ค.ศ. 1987 และเป็นหัวหน้านักบินทดสอบในกองนาชิก (Nashik) ของ HAL จน ค.ศ. 1992 ก่อนย้ายไปบังกาลอร์เพื่อทำงานเป็นหัวหน้านักบินทดสอบของ HAL เขายังสัมพันธ์กับอากาศยานรบเบา เธจัส
อาชีพ > การบินอวกาศ

ใน ค.ศ. 1984 เขาเป็นพลเมืองอินเดียคนแรกที่ไปอวกาศเมื่อเขาบินบนจรวดโซยุซ ที-11 ของโซเวียตที่ปล่อยจากท่าอวกาศยานบัยโกเงอร์ในสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค วันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1984 เขาใช้เวลาบนยาน 7 วัน 21 ชั่วโมง 40 นาทีระหว่างที่ทีมทำการศึกษาทางวิทยาศาสตร์และเทคนิคซึ่งมีช่วงทดลอง 43 ช่วง เขาทำงานเป็นหลักในสาขาชีวการแพทย์และการสัมผัสระยะไกล ประเทศอินเดียกลายเป็นชาติที่ 14 ที่ส่งคนสู่อวกาศ
รางวัล

เขาได้รับเกียรติวีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตเมื่อกลับจากอวกาศ รัฐบาลอินเดียมอบรางวัลวีรคติสูงสุด (ระหว่างยามสงบ) อโศกจักร (Ashoka Chakra) แก่เขาและสมาชิกโซเวียตสองคนในภารกิจนั้น มาลีเชฟและสเตรคาลอฟ
วัดทุ่งหมื่นน้อย

| วัดทุ่งหมื่นน้อย |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลหนองหาร อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทุ่งหมื่นน้อย ตั้งอยู่เลขที่ 289 หมู่ 9 บ้านทุ่งหมื่นน้อย ตำบลหนองหาร อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ ถนนสายเชียงใหม่-พร้าว เขตเทศบาลเมืองแม่โจ้ เดิมวัดทุ่งหมื่นน้อยนี้เป็นวัดร้าง วัดสร้างเมื่อไรนั้นไม่มีประวัติเพียงแต่มีคำบอกเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่เท่านั้น อีกข้อสันนิฐานหนึ่งอาจเป็นชื่อของผู้ที่มอบพื้นที่ให้สร้างวัดที่มีตำแหน่งทางราชการเป็นท่านหมื่น ชื่อว่า น้อย จึงเป็นที่มาของชื่อ วัดท่งหมื่นน้อย สมัยก่อนชาวบ้านอาศัยอยู่ท้ายวัด วัดจะอยู่หัวบ้าน แต่มาตอนหลังทางท้ายหมู่บ้านเกิดน้ำท่วมชาวบ้านเลยหนีขึ้นมาปลูกบ้านบนที่ดอน ปัจจุบันวัดเลยอยู่ท้ายหมู่บ้าน วัดนี้ถือว่าเป็นวัดเก่าแก่อีกแห่งหนึ่งในอำเภอสันทราย
ในสมัยก่อนมีพระภิกษุเวียนมาจำพรรษาบ้าง ไม่มีบ้าง จนกลายเป็นวัดร้างไม่มีพระสงฆ์จำพรรษาเป็นช่วงเวลาหนึ่ง ไม่มีคนดูแลวัดชาวบ้านเลยเอาวัวเอาควายมาเลี้ยงที่บริเวณวัด  และวัดนี้ได้เจริญขึ้นมาในสมัยที่หลวงพ่อชัย ชยฺยวุฒฺโฑ ได้เป็นผู้ริเริ่มก่อสร้างถาวรวัตถุภายในวัด ปัจจุบันมีเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 49 ตารางวา อาคารเสนาสนะประกอบด้วย วิหาร อุโบสถที่สร้างแบบล้านนา ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบาตร กุฎิสงฆ์ ปูชนียวัตถุมี เจดีย์  วัดทุ่งหมื่นน้อย ได้มีการลงทะเบียนวัดไว้ว่า สร้างเมื่อ พ.ศ. 2440
รายนามเจ้าอาวาส

การบริหารและการปกครองมีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ
พระอินตา  สุเมโธ (พ.ศ. 2440 – 2462)
พระบุญเป็ง  ฐานธมฺโม (พ.ศ. 2462 – 2469)
พระปัน  จกฺกธมฺโม (พ.ศ. 2469 – 2475)
พระบุญปั๋น  จนฺทวํโส (พ.ศ. 2475 – 2488)
พระบุญมา  อาภาโส (พ.ศ. 2488 – 2502)
พระไชย  ชยวุฑฺโฒ (พ.ศ. 2502 – 2512)
พระดวงจันทร์  ธมฺมปญฺโญ	(พ.ศ. 2512 – 2517)
พระวิชัย	อคฺควณฺโณ	(พ.ศ. 2517 – 2523)
พระปฐม	ปญฺญาธโร	(พ.ศ. 2523 – 2525)
พระอำนวย  อคฺคธมฺโม (พ.ศ. 2525 – 2527)
พระทศพล  ธมฺมรโต (พ.ศ. 2527 – 2539)
พระอธิการอมร	 ชินวโร (พ.ศ. 2539 – 2547)
พระครูจันทสรการ (พระใบฎีกาชาญณรงค์  จนฺทสโร)	(พ.ศ. 2547 - ปัจจุบัน)
วัดทุ่งเซียด

| วัดทุ่งเซียด |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดทุ่งเซียด, วัดทุ่งเชียด
ที่ตั้ง: ตำบลท่าโรงช้าง อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทุ่งเซียด หรือ วัดทุ่งเชียด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าโรงช้าง อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 30 ไร่ วัดยังเป็นสำนักปฏิบัติธรรมแห่งที่ 6 จาก 11 แห่ง ของจังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดทุ่งเซียดตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2410 แต่เดิมมีความเจริญรุ่งเรืองแต่เมื่อพม่าตีกรุงศรีอยุธยาแตกแล้วก็เก็บเอาของมีค่าไปพร้อมทั้งเผาวัดทำให้ไม่มีหลักฐานอะไรหลงเหลืออยู่  คงเหลือแต่ซากอิฐปรักหักพัง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2512 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 29 เมตร ยาว 39 เมตร การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2532 โรงเรียนผู้ใหญ่วัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2540
วัดทุ่งเซียดมีอุโบสถกลางน้ำ เดิมเป็นอุโบสถไม้กลางน้ำที่ผุพังตามกาลเวลา แต่ก็ยังมีหลักฐานหลงเหลืออยู่เพียงแค่เสาไม้ของอุโบสถโบราณที่โผล่ขึ้นมาเหนือน้ำเพียงต้นเดียว จึงได้นำขึ้นมาไว้บนบก และสร้างอุโบสถกลางน้ำทดแทนโบสถ์เดิม เป็นอุโบสถสีขาวสร้างไว้บนฐานรูปเรือสีขาว บรรจุพระบรมธาตุจำลองไว้ ทางเข้าอุโบสถมีรูปปั้นพญาช้างดำ ภายในวัดยังมีต้นศรีมหาโพธิ์ รูปเหมือนองค์อดีตเจ้าอาวาสวัดทุ่งเซียด หรือในนามของพ่อท่านเซียด  เจดีย์มหาสมบัติโบราณ มณฑปพระพุทธรัตนปกป้องไทย ลานหินโค้งใช้ในการประกอบพิธีสำคัญ ๆ ศาลาหอฉัน รูปจำลองพญางูเห่าดง ก้อนอิฐโบราณ
ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 85 นิ้ว สูง 109 นิ้ว พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 51 นิ้ว สูง 81 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543
รายนามเจ้าอาวาส

พระเซียด   พ.ศ. 2410 – 2425
พระรวย   พ.ศ. 2427 – 2436
พระพัฒน์   พ.ศ. 2437 – 2438
พระสน   พ.ศ. 2439 – 2441
พระแดง   พ.ศ. 2442 – 2473
พระเกษม   พ.ศ. 2474 – 2483
พระแดง   พ.ศ. 2484 – 2493
พระบุญ   พ.ศ. 2497 – 2503
พระดำ   พ.ศ. 2504 – 2512
พระครูสมุห์ติ้ง   สจจวาโร  พ.ศ. 2513 – 2525
พระครูสังฆรักษ์  ประสงค์  พ.ศ. 2526 – 2531
พระครูสารโสตถิคุณ  พ.ศ. 2532 –
วัดทุ่งโป่ง (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)

| วัดทุ่งโป่ง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลทุ่งยาว อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: พระพุทธสัพพัญญูประสิทธิมงคล
เจ้าอาวาส: พระปลัด อภิวัฒน์ อินฺทวณฺโณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทุ่งโป่ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งยาว อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน
วัดทุ่งโป่งตั้งวัดเมื่อพ.ศ. 2419 บริเวณที่ตั้งวัดแต่เดิมเป็นหมู่บ้านของชาวไทใหญ่ที่อพยพมาจากรัฐฉาน ประเทศพม่า ชาวไทใหญ่ได้ร่วกันสร้างวัด โดยในยุคแรกในสร้างเสนาสนะอย่างง่าย ใช้ใบตองตึงมุงหลังคากันแดดกันฝน จนภายหลังชาวบ้านช่วยกันบูรณะเรื่อยมา แรกเริ่มพระสงฆ์ที่จำพรรษา เป็นพระสงฆ์ที่นิมนต์มาจากไทใหญ่ ประเทศพม่า
ปูชนียวัตถุในวัด คือ พระพุทธสัพพัญญูประสิทธิมงคล สร้างเมื่อวันศุกร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 เกิดจากความตั้งใจของท่านเจ้าอาวาสที่อยากจะอนุรักษ์ศิลปะแบบไทใหญ่ไว้ มีศิลปะแบบไทยใหญ่ จำลองแบบมาจากพระมหามัยมุนีแห่งเมืองมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า เป็นพระพุทธรูป ก่ออิฐถือปูน ลงรักปิดทอง ช่วงพระพักตร์และเครื่องทรงสร้างด้วยทองเหลือง องค์พระจากฐานถึงยอดพระเกศ สูง 108 นิ้ว และมีขนาดหน้าตักกว้าง 80 นิ้ว
รายนามเจ้าอาวาส

พระปั่นจิกต๊ะ ปณฺฑิโต
พระครูบายง ปญฺญาวโร
พระสุจิ่งต่า สุจิตฺโต
พระแดง อินฺทปญฺโญ
พระเต่ยะ เตชวโร
พระครูบาต๋าคำ นนฺทิโย
พระกุตตะระ อุตฺตโร
พระคำ กตปุญฺโญ
พระก่าหวิ่ง กาวิโล
พระสม สํวโร
พระอธิการสาม ชิตมาโร
พระปลัด อภิวัฒน์ อินฺทวณฺโณ
วัดใหญ่บ้านบ่อ

| วัดใหญ่บ้านบ่อ |
| --- | --- |
อุโบสถหลังเก่า

ชื่อสามัญ: วัดใหญ่บ้านบ่อ
ที่ตั้ง: เลขที่ 1 หมู่ที่ 3 ทางหลวงชนบท สค.2020 ตำบลบ้านบ่อ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร 74000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อป่าเลไลยก์
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดใหญ่บ้านบ่อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดมหานิกายในหมู่ที่ 3 บ้านคลองหลวง ตำบลบ้านบ่อ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร วัดมีเนื้อที่ 68 ไร่
วัดสร้างขึ้นในราว พ.ศ. 2264 บางท่านเล่าว่าก่อนกรุงธนบุรี 6 ปี สมัยก่อนเป็นวัดคู่ มีสมภารมา 12 รูป พระอุโบสถมีเสมาคู่เป็นศิลาแลง มีกำแพง มีเจดีย์อยู่ในกำแพงหลายองค์ มีหลวงพ่อป่าเลไลยก์อยู่หน้าอุโบสถ ข้างในมีหลวงพ่อพระประธานสวยงาม มีพระมหาโมคคัลลานะและพระปัญจวัคคีย์ 5 องค์ หน้าบันพระอุโบสถระบุว่าซ่อมเมื่อ พ.ศ. 2472 และมาซ่อมมุงกระเบื้องใหม่ ซุ้มประตูใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2512 และมีพ่อเล็ก แม่หมา โพธิ์บุญ พ่อบุญส่ง แม่ทองคำ ทองมาก มาสร้างพาไลด้านหน้าและด้านหลัง มุงพาไลใหม่และปูหินอ่อนใหญ่เป็นเงิน 550,000 บาท และมาซ่อมด้านในพระอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2542 และซ่อมปิดทองพระประธาน วิหารหรือว่าอุโบสถหลังเก่าน่าจะมีอายุมากกว่า 300 ปี สังเกตได้จากพระพุทธรูปเก่าที่ชำรุดก็พบว่าภายในนั้นมีเป็นแกนไม้ วิหาร ใช้เสาไม้ต้นใหญ่ กำแพงก็ยังเป็นอิฐมอญ เพดานก็เป็นไม้ มีสภาพทรุดโทรม
วัดใหญ่นครชุมน์

| วัดใหญ่นครชุมน์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดใหญ่นครชุมน์, วัดใหญ่, วัดนครชุมน์
ที่ตั้ง: ตำบลนครชุมน์ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดใหญ่นครชุมน์ หรือ วัดนครชุมน์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนครชุมน์ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี
วัดใหญ่นครชุมน์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2295 (ข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ) แต่ข้อมูลจากกรมศิลปากรระบุว่าสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยมีพระยาทองผาภูมิ (ธอ เสลานนท์) เป็นผู้สนับสนุนในการก่อสร้าง สิ่งก่อสร้างเก่าแก่ภายในวัด คือ อุโบสถ วิหาร เจดีย์บรรจุพระธาตุ และต้นโพธิ์ 3 ต้น ซึ่งปลูกคู่วัดมาแต่เดิม เสนาสนะต่าง ๆ ได้รับการบูรณะมาแล้วหลายครั้ง ครั้งแรกและครั้งที่สองไม่ปรากฏหลักฐาน ครั้งที่สามเมื่อปีระกา เอกศก 1271 (พ.ศ. 2452) โดยพระบุญเป็นผู้ปฏิสังขรณ์ และต่อมาครั้งที่ 4 ในปี พ.ศ. 2512 พระอธิการประเทินเป็นผู้ดำเนินการ และครั้งท้ายสุดในปี พ.ศ. 2532 ทำการซ่อมแซมกระเบื้องอุโบสถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2544
วิหาร หรือชาวมอญเรียกว่า ปากี ลักษณะเป็นอาคารไม้ทรงไทยสร้างอยู่บนฐาน ก่ออิฐถมดิน 2 ชั้น ภายในมีพระพุทธรูป จำนวน 3 องค์ อุโบสถตั้งอยู่ภายในกำแพงแก้วสี่เหลี่ยมทึบเตี้ยบริเวณด้านหลังวิหาร ลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ช่อฟ้าใบระกาปูนปั้น หน้าบันต่อเชื่อมกับผนังด้าน
หน้าและหลัง มีใบเสมาตั้งอยู่โดยรอบอุโบสถ เป็นใบเสมาหินทรายแดงเรียบไม่มีลวดลายตัวใบเสมา เจดีย์รายพบจำนวนหลายองค์ ลักษณะเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงระฆังและย่อมุมไม้สิบสองแบบมอญ ตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถ 1 องค์ ด้านหลังพระอุโบสถ 2 องค์ มีธรรมาสน์ตั้งอยู่บนวิหาร ธรรมาสน์ไม้จำนวน 4 หลังชำรุดเหลือเฉพาะส่วนอาสน์ 2 หลังอีก 2 หลัง อยู่ในสภาพค่อนข้างสมบูรณ์ ลักษณะเป็นธรรมาสน์ไม้
วัดใหญ่ศรีสุพรรณ

| วัดใหญ่ศรีสุพรรณ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เลขที่ 58 ซอยวัดใหญ่ศรีสุพรรณ 1 ถนนอินทรพิทักษ์ แขวงหิรัญรูจี เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร 10600
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดใหญ่ศรีสุพรรณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงหิรัญรูจี เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระศรีสุธรรมเมธี (อุ้น ปณฺฑิโต ป.ธ.9)
วัดใหญ่ศรีสุพรรณสร้างขึ้นในราว พ.ศ. 2290 สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ชาวบ้านเรียก วัดใหญ่ ที่เรียกว่าวัดใหญ่เพราะผู้พี่ได้สร้างขึ้นมีนามว่า เจ้าขรัวทอง ขณะที่ผู้น้องหรือเจ้าขรัวเงิน สร้างวัดน้อยหรือวัดหิรัญรูจีวรวิหาร คำว่า สุพรรณ ในชื่อวัดแปลว่า "ทอง" ซึ่งหมายถึงผู้สร้างวัด วัดได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เริ่มในปี พ.ศ. 2498 ในสมัยพระครูประสาทธรรมกิจเป็นเจ้าอาวาส ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2298 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2310
อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ พระอุโบสถทรงไทยโบราณ เดิมไม่มีช่อฟ้า ต่อมาซ่อมแซมจึงได้มีช่อฟ้า หน้าบันลายดอกไม้ พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ และพระพุทธศิลาแดงปางสมาธิฉาบปูนและปิดทอง มีศาลาการเปรียญ 2 ชั้น มุงกระเบื้องเคลือบ มีช่อฟ้าหน้าบันเป็นรูปเทพนม
วัดใหญ่หนองปลาขาว

วัดใหญ่หนองปลาขาว เป็นโบราณสถาน ตั้งอยู่ที่ตำบลเวียง อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย  อยู่ใกล้กับหนองปลาขาวซึ่งเป็นน้ำแม่อิงเดิม  ในวัดมีพระพุทธรูปโบราณ ศิลปะเชียงแสน