stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การผจญภัยของตินติน
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

ตินติน หรือ แตงแตง (ออกเสียงตามภาษาฝรั่งเศส) เป็นนักข่าวหนุ่มที่กระหายความเที่ยงตรงและความถูกต้อง จนบางครั้งทำให้ผู้อ่านมีความรู้สึกว่าน่าจะเป็นนักสืบมากกว่า และด้วยเหตุนี้ทำให้เขาต้องผจญไปกับเหตุการณ์ต่างๆ ที่เสี่ยงต่อชีวิต แต่ด้วยความสามารถที่เขามีและโชคที่เข้าข้างเขา ทำให้สามารถรอดชีวิตได้มาอย่างหวุดหวิด
สโนวี หรือ มีลู เป็นสุนัขเพศผู้ สีขาวล้วน มีนิสัยซื่อสัตย์ กล้าหาญ รักตินตินเป็นที่สุด ตะกละและขี้เมาเพราะสถานการณ์พาไป ไม่ว่าตินตินจะไปที่ไหนมันจะขอตามไปด้วยไม่ให้ห่าง ยกเว้นตอนเมาและเมื่อตินตินหายไปก็จะตามหาอย่างไม่ท้อถอย
กัปตัน อาร์ชิบอลด์ แฮดด็อก ปรากฏตัวครั้งแรกในตอน ก้ามปูทอง (THE CRAB WITH THE GOLDEN CLAWS) เป็นกัปตันเรือที่มีความตั้งใจที่จะเลิกเหล้าแต่ก็เลิกไม่ได้สักที (ภายหลังเลิกได้เพราะยาของศาสตราจารย์แคลคูลัสในตอน ตินตินกับกบฏปีกาโร) สูบไปป์ มีนิสัยขี้หงุดหงิดและปากจัดจนบางครั้งเกือบทำให้สถานการณ์แย่ไปเลย แต่ด้วยนิสัยที่รักเพื่อนต่อให้บุกน้ำลุยไฟที่ไหนถึงจะหวั่นๆ แต่ไม่เคยถอยสักครั้ง
ตัวละคร > ตัวละครรอง

ศาสตราจารย์ คัตเบิร์ต แคลคูลัสหรือทรีฟง ตูเนอซอลเป็นศาสตราจารย์ช่างประดิษฐ์คิดค้น ปรากฏตัวครั้งแรกตอน ความลับของเรือยูนิคอร์น (THE SECRET OF THE UNICORN) มักจะชอบคิดประดิษฐ์สิ่งของแปลก ๆ ให้ตินตินใช้ เช่น เรือดำน้ำรูปปลาฉลาม (ในตอนความลับของเรือยูนิคอร์น) แม้บางที เขาอาจจะมีความคิดเพี้ยน เพ้อฝันหรือเกินความเป็นจริงไปบ้าง แต่เขาก็รักตินตินและกัปตันแฮ็ดด็อกอยู่เสมอ ชอบถือลูกตุ้มเดินไปมาและหูตึงเป็นเหตุให้กัปตันแฮดด็อกต้องหงุดหงิดอยู่เสมอ เป็นผู้ใช้เงินจากสิทธิบัตรเรือดำน้ำรูปปลาฉลามซื้อคฤหาสน์มูแลงซาร์ตใช้กัปตันแฮ็ดด็อก คำพูดติดปากคือ "ต้องไปทางตะวันตกอีกนิด"
สารวัตรทอมสันและทอมป์สันเป็นตำรวจจากหน่วยสืบสวนอาชญากรรม ถือว่าเป็นตัวตลกในการ์ตูนเรื่องนี้ เพราะความสามารถของฝาแฝดทั้งสองมีไม่ถึงครึ่งของตินตินเลย แต่บางครั้งเขาทั้งสองก็สามารถเป็นที่พึ่งให้กับตินตินได้ ถึงแม้ว่าตินตินจะเป็นฝ่ายช่วยพวกเขาเสียมากกว่า พวกเขาเป็นฝาแฝดที่ไม่ยอมรับในความเหมือนกันในหลายๆ อย่าง ถึงอย่างไรก็ตามเขาทั้งสองก็ชอบเถียงกันเองในเรื่องการพูดว่าใครพูดเลียนแบบใครกันแน่ เวลาไปไหนทั้งคู่ก็จะเดินไปด้วยกันและจะใส่หมวกตลอดเวลา
แนสตอร์ ปรากฏตัวครั้งแรกตอน ความลับของเรือยูนิคอร์น (THE SECRET OF THE UNICORN) เดิมเขาเป็นพ่อบ้านให้กับพี่น้องตระกูลลัวโซ (ในตอนความลับของเรือยูนิคอร์น) แต่เขาไม่รู้ว่าครอบครัวที่เขารับใช้นั้นเป็นอาชญากรด้วยเหตุนี้แนสเตอร์จึงไม่มีความผิดในการสมรู้ร่วมคิด ดังนั้นเมื่อกัปตันแฮดด็อก กลับจากการงมสมบัติใต้ทะเลของโจรสลัดแร็กแคม เลอรูจ ในสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 (ในตอน ขุมทรัพย์โจรสลัด) เขาก็เลยจ้างแนสตอร์เป็นพ่อบ้านต่อไป
เบียงกา กาสตาฟิโอเร นักร้องโอเปร่าผู้มีชื่อเสียงที่กัปตันแฮดด็อกชื่นชอบ มีเสียงร้องอันทรงพลัง มีผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงคือ "โอ้ฉันยิ้ม เมื่อมองตัวเองในกระจกเงา"
เออร์มา คนรับใช้ของกาสตาฟิโอเร
คุณวากเนอร์ นักเปียโนของกาสตาฟิโอเร
เซราแฟง ลองปิยง คนขายประกันจากมงดาส์ประกันภัย ที่ชอบเข้ามาสร้างความรำคาญให้กับกัปตันแฮดด็อก
ตัวละครเสริม

ตัวละครเหล่านี้เป็นเพียงบางส่วน จากตัวละครทั้งหมด
ฟรองก์ วูลฟ์ วิศวกรผู้ที่ช่วยศาสตราจารย์ตูร์เนอซอลในการสร้างจรวดไปสู่ดวงจันทร์
พันเอกสปอนส์ ผู้บัญชาการตำรวจของบอร์ดูเรีย ภายหลังถูกยืมตัวมาปรับปรุงตำรวจของสาธารณรัฐซานธีโอดอรอส
กษัตริย์ออตโตการ์ที่ 12 กษัตริย์ของประเทศซิลดาเวีย
นายพลทาปิโอคา ผู้นำสาธารณรัฐซานธีโอดอรอสและปฏิวัติเพื่อแย่งชิงอำนาจในการปกครองประเทศกับนายพลอัลคาซาร์
นายพลอัลคาซาร์ ผู้นำสาธารณรัฐซานธีโอดอรอส ภายหลังถูกปฏิวัติและลี้ภัยไปอยู่ต่างประเทศ
ชาง ชอง เจิน เด็กผู้ชายที่ตินตินช่วยชีวิตไว้ ในตอน "บัวสีน้ำเงิน"
ราสตาโปปูลอส ปรากฏตัวครั้งแรกในตอน "ซิการ์ของฟาโรห์" โดยเดิมทีนั้นเป็นเศรษฐีในวงการภาพยนตร์ แต่เบื้องหลังมีธุรกิจผิดกฎหมาย นอกจากนี้เขายังเป็นวายร้ายที่ปรากฏตัวในตินตินอีกหลายตอน
อลัน ทอมสัน ลูกน้องคนสนิทของราสตาโปปูลอส
โมฮัมเหม็ด เบน คาลีฟ เอซาบเป็นเอมีร์เจ้าผู้ครองรัฐเคเมด รัฐหนึ่งในตะวันออกกลาง มีนิสัยรักและตามใจลูกชายของเขามาก
เจ้าชายอับดุลละห์ บุตรชายท่านเอมีร์ มีนิสัยเอาแต่ใจตัวเอง ซุกซน ชอบคอยแกล้งและสร้างความปั่นป่วนให้กับคนอื่น
บับ เอล แอร์ เป็นหัวหน้ากบฏในรัฐเคเมด ที่ต้องการโค่นล้มอำนาจของท่านเอมีร์
เจ ดับบลิว มุลเลอร์ เป็นอดีตแพทย์ที่อยู่เบื้องหลังการผลิตแบงค์ปลอม ปรากฏตัวครั้งแรกในตอน "มหันตภัยเกาะดำ" ภายหลังได้เข้าไปเป็นตัวแทนของสกอยด์ปิโตเลียม ที่ซึ่งเบื้องหลังคอยให้การสนับสนุนบับ เอล แอร์ ในการโค่นอำนาจของเอมีร์ เบน คาลีซ เอซาบ
ซินยอร์โอลิเวรา ดา ฟีกูเอรา เป็นพ่อค้าที่ชอบนำสินค้ามาหลอกขายคนอื่น ปรากฏตัวครั้งแรกในตอน "ซิการ์ของฟาโรห์" อย่างไรก็ดีเขาก็เป็นเพื่อนสนิทของตินติน และเป็นที่พึ่งให้กับตินตินได้ในหลายครั้งหลายคราว
ตินตินในตอนต่าง ๆ มีตัวละครที่หลากหลาย จึงมีตัวละครเสริมที่แตกต่างกันไปด้วยในแต่ละตอน เช่น ในตอน ตินตินบุกอเมริกา บ๊อบบี้ สไมล์เป็นตัวละครเสริม
รายชื่อชุดหนังสือ

รายชื่อหนังสือการผจญภัยของตินตินตามผลงานที่ถูกต้องตามลิขสิทธิ์ของแอร์เช่ทั้งหมด 24 เล่ม เนื้อหาในที่นี้จะใช้ชื่อ "ตินติน" ตามสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็กมอนท์
ผจญภัยในโซเวียต - (Tintin in the Land of the Soviets) (1929–1930)
ตินตินตะลุยคองโก - (Tintin in the Congo) (1930–1931)
ตินตินบุกอเมริกา - (Tintin in America) (1931–1932)
ซิการ์ของฟาโรห์ - (Cigars of the Pharaoh) (1932–1934)
บัวสีน้ำเงิน - (The Blue Lotus) (1934–1935)
แกะรอยเทวรูปอารุมบายา - (The Broken Ear) (1935–1937)
มหันตภัยเกาะดำ - (The Black Island) (1937–1938)
คฑาคู่บัลลังก์ - (King Ottokar's Sceptre) (1938–1939)
ก้ามปูทอง - (The Crab with the Golden Claws) (1940–1941)
ตามล่าอุกกาบาต - (The Shooting Star) (1941–1942)
ความลับของเรือยูนิคอร์น - (The Secret of the Unicorn) (1942–1943)
ขุมทรัพย์โจรสลัด - (Red Rackham's Treasure) (1943)
ปริศนาเจ็ดลูกแก้ว - (The Seven Crystal Balls) (1943–1946)
นักโทษแห่งวิหารสุริยเทพ - (Prisoners of the Sun) (1946–1948)
ขุมทรัพย์ทองคำสีดำ - (Land of Black Gold) (1948–1950)
มุ่งสู่ดวงจันทร์ - (Destination Moon) (1950–1953)
พิชิตดวงจันทร์ - (Explorers on the Moon) (1950–1953)
ศึกชิงศาสตราจารย์สติเฟื่อง - (The Calculus Affair) (1954–1956)
ฉลามทะเลแดง - (The Red Sea Sharks) (1956–1958)
ย่ำทิเบต - (Tintin in Tibet) (1958–1959)
อัญมณีที่หายไป - (The Castafiore Emerald) (1961–1962)
714 เที่ยวบินมหาภัยสู่ซิดนีย์ - (Flight 714 to Sydney) (1966–1967)
ตินตินกับกบฏปีกาโร - (Tintin and the Picaros) (1975–1976)
ตินตินกับปริศนาโลกศิลปะ - (Tintin and Alph-Art): ผลงานที่ยังไม่เสร็จ ตีพิมพ์หลังเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1986 และตีพิมพ์ซ้ำโดยเพิ่มเติมเนื้อหาในปี ค.ศ. 2004
ภาพยนตร์

สตีเฟน สปีลเบิร์ก และปีเตอร์ แจ็กสัน กำลังสร้างการ์ตูนตินตินเป็นภาพยนตร์ในชื่อ การผจญภัยของตินติน โดยเป็นการรวมตอน ก้ามปูทอง, ความลับของเรือยูนิคอร์นและขุมทรัพย์โจรสลัด ออกฉายในวันที่ 10 พฤศจิกายน 2554
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ "ตินติน"
เว็บไซต์แสดงภาพของหนังสือตินตินผิดกฎหมาย เก็บถาวร 2011-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กการผจญภัยของตินติน โดย แอร์เช่ |
| --- | --- |
การผจญภัยของตินติน: ผจญภัยในโซเวียต (1930) · ตินตินตะลุยคองโก (1931) · ตินตินบุกอเมริกา (1932) · ซิการ์ของฟาโรห์ (1934) · บัวสีน้ำเงิน (1936) · แกะรอยเทวรูปอารุมบายา (1937) · มหันตภัยเกาะดำ (1938) · คฑาคู่บัลลังก์ (1939) · ก้ามปูทอง (1941) · ตามล่าอุกกาบาต (1942) · ความลับของเรือยูนิคอร์น (1943) · ขุมทรัพย์โจรสลัด (1944) · ปริศนาเจ็ดลูกแก้ว (1948) · นักโทษแห่งวิหารสุริยเทพ (1949) · ขุมทรัพย์ทองคำสีดำ (1950) · มุ่งสู่ดวงจันทร์ (1953) · พิชิตดวงจันทร์ (1954) · ศึกชิงศาสตราจารย์สติเฟื่อง (1956) · ฉลามทะเลแดง (1958) · ตินตินย่ำทิเบต (1960) · อัญมณีที่หายไป (1963) · 714 เที่ยวบินมหาภัยสู่ซิดนีย์ (1968) · ตินตินกับกบฏปีกาโร (1976) · ตินตินกับปริศนาโลกศิลปะ (1986, ไม่สมบูรณ์)
ตัวละคร: ตินติน · สโนวี่ · กัปตันแฮดด็อก · ศาสตราจารย์ตูร์เนอซอล · ทอมสันและทอมป์สัน · ราสตาโปปูลอส · เบียงกา กัสตาฟิโอเร · ชาง ชองเจิน · แนสตอร์ · เซราแฟง ลองปิยง
สถานที่: คฤหาสน์มูแลงชาร์ต · เคมเมด · ซานธีโอดอรอส · ซิลดาเวีย · บอร์ดูเรีย · อื่นๆ
โทรทัศน์: Hergé's Adventures of Tintin (1958–62) · การผจญภัยของตินติน (1991–92)
ภาพยนตร์: The Crab with the Golden Claws (1947) · Tintin and the Golden Fleece (1961) · Tintin and the Blue Oranges (1964) · Tintin and the Temple of the Sun (1969) · Tintin and the Lake of Sharks (1972) · การผจญภัยของตินติน (2011)
ดูเพิ่ม: ตินตินอินไทยแลนด์
 หมวดหมู่:ตินติน ·  คอมมอนส์: ตินติน
กีแลน ดอม็องแฌ

| เจ้าหญิงกีแลน> เจ้าหญิงพระชายาแห่งโมนาโก |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 – 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1949
ก่อนหน้า: อลิซ ไฮน์
ถัดไป: เกรซ เคลลี

ประสูติ: 13 ตุลาคม ค.ศ. 1900(1900-10-13) แร็งส์ ประเทศฝรั่งเศส กีแลน มารี ฟร็องซัว ดอม็องแฌ
สิ้นพระชนม์: 30 เมษายน ค.ศ. 1991(1991-04-30) (90 ปี) เนอยี-ซูร์-แซน ประเทศฝรั่งเศส
ฝังพระศพ: สุสานปาซี ประเทศฝรั่งเศส
พระสวามี: ปอล ดีย์ (ค.ศ. 1923–1931) อังเดร บรูเล (เลิกรา) เจ้าชายหลุยส์ที่ 2 (ค.ศ. 1946–1949)
พระบุตร: ฌ็อง กาบรีแยล บรูเล
ราชวงศ์: กรีมัลดี (เสกสมรส)
พระบิดา: รอแบร์ โฌแซ็ฟ ดอม็องแฌ
พระมารดา: มารี หลุยส์ เมอนีเย
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
อาชีพ: นักแสดงตลก
เจ้าหญิงกีแลนแห่งโมนาโก (ฝรั่งเศส: Princesse Ghislaine de Monaco) หรือ กีแลน ดอม็องแฌ (ฝรั่งเศส: Ghislaine Dommanget; 13 ตุลาคม ค.ศ. 1900 - 30 เมษายน ค.ศ. 1991) เป็นนักแสดงตลกหญิงชาวฝรั่งเศส และเป็นพระชายาตามกฎหมายของเจ้าชายหลุยส์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก
พระประวัติ

เจ้าหญิงกีแลนมีพระนามเต็มว่า กีแลน มารี ฟร็องซัว ดอม็องแฌ (Ghislaine Marie Françoise Dommanget) ประสูติเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1900 ที่เมืองแร็งส์ ประเทศฝรั่งเศส เป็นธิดาของพันเอก รอแบร์ โฌแซ็ฟ ดอม็องแฌ กับมารี หลุยส์ เมอนีเย
กีแลนเสกสมรสครั้งแรกกับปอล ดีย์ ในปี ค.ศ. 1923 หลังดีย์เสียชีวิต ก็ทรงคบหากับอังเดร บรูเล นักแสดงชาวฝรั่งเศส และมีบุตรด้วยกัน 1 คน ชื่อ ฌ็อง บรูเล
ต่อมากีแลนเสกสมรสกับเจ้าชายหลุยส์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 นับเป็นครั้งแรกของราชวงศ์กรีมัลดีที่ฝ่ายเจ้าสาวให้สินสอดแก่ฝ่ายเจ้าบ่าว ทั้งสองไม่มีพระโอรส-ธิดาร่วมกัน แต่พระสวามีมีพระธิดานอกสมรสกับนักแสดงคาบาเรต์คนหนึ่ง คือ เจ้าหญิงชาร์ล็อต ดัชเชสแห่งวาล็องตีนัว
เจ้าหญิงกีแลนแห่งโมนาโก สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1991 ณ เนอยี-ซูร์-แซน ประเทศฝรั่งเศส สิริพระชันษา 90 ปี
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

13 ตุลาคม ค.ศ. 1900 – ค.ศ. 1923 : นางสาวกีแลน ดอม็องแฌ
ค.ศ. 1923 – ค.ศ. 1931 : นางกีแลน ดีย์
24 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 – 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1949 : เจ้าหญิงกีแลนแห่งโมนาโก
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

โมนาโก: เครื่องราชอิสริยาภรณ์แซ็งต์-ชาร์ล ชั้นมหากางเขน (24 ตุลาคม ค.ศ. 1946)
ฝรั่งเศส :
เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นมหากางเขน (25 มิถุนายน ค.ศ. 1947)
เครื่องอิสริยาภรณ์สาธารณสุข ชั้นนายกอง (14 กรกฎาคม ค.ศ. 1948)
สันตะสำนัก: เหรียญเบเนเมเรนตี (8 มกราคม ค.ศ. 1948)
แหล่งข้อมูลอื่น

Historia y Vidas
| ก่อนหน้า |  | กีแลน ดอม็องแฌ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อลิซ ไฮน์ |  | เจ้าหญิงพระชายาในองค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก   (24 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 - 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1949) |  | เกรซ เคลลี |
ตราอาร์มของเจ้าหญิงกีแลน
กุสตาวู ลีมา

| กุสตาวู ลีมา |
| --- | --- |
กุสตาวู ลีมาในงานเทศกาลรัฐบาเยีย (Bahian Carnival) เมืองซัลวาดอร์ บราซิล เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: นีวัลดู บาติสตา ลีมา
เกิด: 3 กันยายน พ.ศ. 2532 (35 ปี) เมืองเปรซีเดงชีโอเลการีอู, รัฐมีนัสเชไรส์, บราซิล
ที่เกิด: เมืองโกยาเนีย, รัฐโกยาส, บราซิล
แนวเพลง: ลาตินป็อป, เซร์ตาเนฌู ("ลูกทุ่ง, ชนบท")
อาชีพ: นักร้อง
เครื่องดนตรี: เสียง
ช่วงปี: 2552 – ปัจจุบัน

เว็บไซต์: www.gusttavolima.com.br
นักดนตรี
นีวัลดู บาติสตา ลีมา (โปรตุเกส: Nivaldo Batista Lima) หรือชื่อที่ใช้ในการแสดงว่า กุสตาวู ลีมา (Gusttavo Lima) เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2532 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวบราซิล มีผลงานเพลงที่รู้จักในประเทศอย่างเพลง Inventor dos Amores และ Cor de Ouro ต่อมามีเพลงที่รู้จักในระดับนานาชาติอย่างเพลง Balada (Tchê Tcherere Tchê Tchê)
ชีวิตในวัยเด็ก

กุสตาวูเป็นลูกชายของอัลซีนูและเซบัสเชียนา ลีมา แม้ว่าเขาจะเกิดในรัฐมีนัสเชไรส์ แต่ก็เติบโตขึ้นมาในเมืองโกยาเนียของรัฐโกยาส ในปี ค.ศ. 1998 ขณะที่เขามีอายุเพียง 9 ปี เขาได้เข้าร่วมเป็นนักร้องในคณะนักร้องประสานเสียงและได้รับความสนใจจากการร้องเพลง "แออูอาโมร์" (É o Amor) ซึ่งประพันธ์โดยเซแซ จี กามาร์กู กับลูเซียนู (Zezé di Camargo & Luciano) กุสตาวูกล่าวว่าความบันดาลใจหลักของเขามาจากศิลปินอย่างฌีนูอีแฌนู (Gino & Geno), ชีเตาซิญญูอีโชโรรอ (Chitãozinho & Xororó), บรูนูอีมาโรนี (Bruno & Marrone) และเซแซ จี กามาร์กู
อาชีพทางดนตรี

ใน ค.ศ. 2010 เขาทำสัญญากับค่ายซงลีวรี (Som Livre) และวางจำหน่ายอัลบัม "อิงเวงโตร์ดุสอาโมริส" (Inventor dos Amores) ในรูปแบบซีดีและดีวีดีโดยมียอดขาย 15,000 แผ่น เพลงที่มีชื่อเดียวกับชื่ออัลบัมนี้มีวงดูโอฌอร์ฌีอีมาเตวส์ (Jorge & Mateus) มาร่วมร้องด้วย และสามารถขึ้นสูงถึงอันดับที่ 24 ในการจัดอันดับความนิยมของบิลล์บอร์ดบราซิล จากความสำเร็จในจุดเริ่มต้นนี้ เขาได้ปล่อยซิงเกิล "โกร์จีโอรู" (Cor de Ouro) ออกมา ซึ่งก็ขึ้นสูงถึงอันดับที่ 21 ในบราซิล
ใน ค.ศ. 2011 กุสตาวูวางจำหน่ายซีดีและดีวีดีของอัลบัม "กุสตาวูลีมาอีโวเซ" (Gusttavo Lima e Você) ซึ่งเป็นบันทึกการแสดงสดที่เมืองปาตุสจีมีนัสเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2011 ในช่วงเทศกาลดนตรีเฟนามิลยูซึ่งมีผู้ชมประมาณ 6,000,000 คน อัลบัมนี้ได้รับความนิยมอย่างสูง โดยขึ้นสู่อันดับที่ 7 และได้รับการรับรองแผ่นเสียงทองคำขาว (มียอดจำหน่ายเกินหนึ่งล้านแผ่น)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
↑  Gusttavo Lima recebe disco de platina no palco do Domingão
คณะกรรมการพาราลิมปิกบราซิล

คณะกรรมการพาราลิมปิกบราซิล (โปรตุเกส: Comitê Paralímpico Brasileiro; CPB, อังกฤษ: Brazilian Paralympic Committee; BPC, รหัสไอโอซี: BRA) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศบราซิลสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่บราซีเลีย ประเทศบราซิล ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2538 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากบราซิลเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกอเมริกา (เอพีซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศบราซิลในพาราลิมปิก
ประเทศบราซิลในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการพาราลิมปิกบราซิล
| ด ค ก คณะกรรมการพาราลิมปิกอเมริกา (APC) |
| --- | --- |
 แอนทีกาและบาร์บิวดา  อาร์เจนตินา  อารูบา  บาร์เบโดส  เบอร์มิวดา  บราซิล  แคนาดา  ชิลี  โคลอมเบีย  คอสตาริกา  คิวบา  สาธารณรัฐโดมินิกัน  เอกวาดอร์  เอลซัลวาดอร์  เกรนาดา  กัวเตมาลา  กายอานา  เฮติ  ฮอนดูรัส  จาเมกา  เม็กซิโก  นิการากัว  ปานามา  ปารากวัย  เปรู  ปวยร์โตรีโก  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  ซูรินาม  ตรินิแดดและโตเบโก  สหรัฐ  อุรุกวัย  เวเนซุเอลา  หมู่เกาะเวอร์จิน
ขบวนการเสื้อกั๊กเหลือง
เบื้องหลัง

ประเทศฝรั่งเศสถือว่าเป็นดินแดนแห่งผู้ลี้ภัยในยุโรปประมาณการผู้อพยพชาวต่างชาติในฝรั่งเศส 1.5 ล้านคน วิกฤตการณ์ผู้ย้ายถิ่นยุโรป ส่งผลให้จำนวนผู้ใช้แรงงานในประเทศฝรั่งเศสเป็นชาวต่างชาติมากขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติรายงานว่ามี ชาวซีเรียอพยพมาอยู่ในประเทศฝรั่งเศส 20,348 คน
ประเทศฝรั่งเศสยังเป็นประเทศที่เก็บภาษีคนรวยในอัตราที่สูงมาก ประธานาธิบดีแอมานุแอล มาครง ได้พยายามยกเลิกการเก็บภาษีนี้
การประท้วงเพื่อต่อต้านรัฐบาลและประธานาธิบดีเริ่มตั้งแต่วันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ภายหลังการดำรงตำแหน่งของ เลือกตั้งประธานาธิบดีเพียง 1 วัน
วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2561 สหภาพแรงงานได้นัดหยุดงานครั้งใหญ่กว่า 2 แสนคน ที่จังหวัดโอด ประเทศฝรั่งเศส มีผู้ก่อการร้ายก่อเหตุใช้อาวุธปืนยิง จนมีผู้เสียชีวิต 4 ราย
ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 มีการประท้วงเพื่อการต่อต้านนโยบายปฏิรูปแรงงาน ตำรวจได้จับกุมผู้ประท้วงกว่า 200 ราย มีผู้บาดเจ็บรวม 4 ราย
วันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 มีการประท้วงประธานาธิบดีเพื่อต่อต้านนโยบายปฏิรูปทางเศรษฐกิจที่กลุ่มผู้ชุมนุมระบุว่าเป็นการเอื้อต่อคนรวย
วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 การชุมนุมเพื่อฉลองชัยชนะในฟุตบอลโลกกลายเป็นการจลาจลมีผู้เสียชีวิต 2 ราย บาดเจ็บ 3 ราย
การว่างงานในประเทศฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2561 อยู่ในอัตราร้อยละ 10
การประท้วงประธานาธิบดีฝรั่งเศส เมื่อปี พ.ศ. 2560
สถานที่ชุมนุมในเดือนมิถุนายน2562
คณะกรรมการพาราลิมปิกและกีฬาฝรั่งเศส

คณะกรรมการพาราลิมปิกและกีฬาฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Comité Paralympique et Sportif Français หรือ CPSF, อังกฤษ: French Paralympic and Sports Committee, รหัสไอโอซี: FRA) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศฝรั่งเศสสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2535 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากฝรั่งเศสเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งยุโรป (อีพีซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศฝรั่งเศสในพาราลิมปิก
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการพาราลิมปิกและกีฬาฝรั่งเศส
| ด ค ก คณะกรรมการพาราลิมปิกยุโรป (EPC) |
| --- | --- |
 อันดอร์รา  อาร์เมเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  สหราชอาณาจักร  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มอลตา  มอลโดวา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  โรมาเนีย  รัสเซีย  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน
คณะกรรมการพาราลิมปิกแคนาดา

คณะกรรมการพาราลิมปิกแคนาดา (ฝรั่งเศส: Comité paralympique canadien, อังกฤษ: Canadian Paralympic Committee; CPC, รหัสไอโอซี: CAN) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศแคนาดาสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ออตตาวา, รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2524 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากแคนาดาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกอเมริกา (เอพีซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศแคนาดาในพาราลิมปิก
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการพาราลิมปิกแคนาดา
| ด ค ก คณะกรรมการพาราลิมปิกอเมริกา (APC) |
| --- | --- |
 แอนทีกาและบาร์บิวดา  อาร์เจนตินา  อารูบา  บาร์เบโดส  เบอร์มิวดา  บราซิล  แคนาดา  ชิลี  โคลอมเบีย  คอสตาริกา  คิวบา  สาธารณรัฐโดมินิกัน  เอกวาดอร์  เอลซัลวาดอร์  เกรนาดา  กัวเตมาลา  กายอานา  เฮติ  ฮอนดูรัส  จาเมกา  เม็กซิโก  นิการากัว  ปานามา  ปารากวัย  เปรู  ปวยร์โตรีโก  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  ซูรินาม  ตรินิแดดและโตเบโก  สหรัฐ  อุรุกวัย  เวเนซุเอลา  หมู่เกาะเวอร์จิน
กูรีชีบา

| กูรีชีบา |
| --- | --- |
เทศบาล
Município de Curitiba เทศบาลกูรีชีบา

   ธง ตรา
สมญา: Cidade Modelo ("นครแบบอย่าง"); Capital Ecológica do Brasil ("เมืองหลวงเชิงนิเวศของบราซิล"); Cidade Verde ("นครเขียว"); Capital das Araucárias ("เมืองหลักของ Araucarias");  A Cidade da Névoa Eterna ("นครแห่งหมอกนิรันดร์")
คำขวัญ: A Cidade da Gente (นครของเรา; นครของประชาชน)

กูรีชีบาแสดงแผนที่บราซิลกูรีชีบาแสดงแผนที่ทวีปอเมริกาใต้
พิกัด: 25°25′47″S 49°16′16″W﻿ / ﻿25.42972°S 49.27111°W﻿ / -25.42972; -49.27111
ประเทศ:  บราซิล
ภูมิภาค: ใต้
รัฐ:  ปารานา
ก่อตั้ง: 29 มีนาคม ค.ศ. 1693
Incorporated: 1842
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Rafael Greca (DEM)
พื้นที่
 • เทศบาล: 430.9 ตร.กม. (166.4 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 319.4 ตร.กม. (123.3 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 15,416.9 ตร.กม. (5,952 ตร.ไมล์)
ความสูง: 934.6 เมตร (3,066.3 ฟุต)
ประชากร (2020 )
 • เทศบาล: 1,948,626 (อันดับที่ 8) คน
 • ความหนาแน่น: 4,062 คน/ตร.กม. (10,523 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 3,400,100 (อันดับที่ 7) คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 210.9 คน/ตร.กม. (546.2 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC-3 (UTC-3)
รหัสไปรษณีย์: 80000-000 ถึง 82999-999
รหัสพื้นที่: +55 (41)
เอชดีไอ (2010): 0.823  – สูงมาก
ท่าอากาศยานหลัก: Afonso Pena International Airport
ทางหลวง:    
เว็บไซต์: www.curitiba.pr.gov.br
กูรีชีบา (Curitiba), รัฐปารานา บราซิล
กูรีชีบา (โปรตุเกส: Curitiba) เป็นเมืองหลวงของรัฐปารานา ประเทศบราซิลและเป็นเมืองใหญ่ที่สุดในรัฐ มีประชากรมากที่สุดในบริเวณบราซิลตอนใต้ เป็นเมืองศูนย์กลางเศรษฐกิจ
การคมนาคม > ระบบขนส่งมวลชน

ระบบขนส่งมวลชนในกูรีชีบาในปัจจุบันประกอบด้วยรถเมล์ทั้งหมด ในชื่อ Rede Integrada de Transporte โดยกูรีชีบาเป็นเมืองแรกในโลกที่นำระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ (BRT) มาใช้ในปี พ.ศ. 2517 โดยเมื่อมีการนำรถบีอาร์ทีมาใช้ ส่งผลให้มีการย้ายรูปแบบการเดินทาง (modal shift) จากรถส่วนตัวเป็นรถเมล์ ลดลงมา 27 ล้านเที่ยว ต่อปี (2534) โดยส่งผลให้มีการประหยัดเชื้อเพลิง 27 ล้านลิตร และเมื่อเปรียบเทียบเมืองขนาดใหญ่ทั้ง 9 เมืองในประเทศบราซิล กูรีชีบาใช้พลังงานเชื้อเพลิงน้อยกว่าเมืองอื่นเฉลี่ย 30% ต่อหัวประชากร ส่งผลให้เป็นเมืองขนาดใหญ่ที่มลภาวะทางอากาศน้อยที่สุด
ปัจจุบันค่ามีรถเมล์ที่วิ่ง 1,100 คัน โดยวิ่ง 12,500 เที่ยว ให้บริการผู้โดยสาร 1.3 ล้านคน โดยประชาชนในเมืองเสียค่าใช้จ่ายในการเดินทางคิดเป็น 10% ของรายได้ ซึ่งต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ
รัฐบาลได้มีนโยบายในการสร้างรถไฟใต้ดินมาเป็นระยะเวลานาน จนกระทั่งในปี 2557 ได้มีการทำสัญญาสร้างรถไฟฟ้าความยาว 17.6 กม. ประกอบด้วยสถานี 14 แห่งตามแนวเหนือใต้ของประเทศ โดยได้ทำสัญญา 35 ปี ในลักษณะของหุ้นส่วนมหาชน-เอกชน ประมาณค่าก่อสร้างอยู่ที่ 4.62 ล้านเรอัล
เมืองพี่น้อง

กูรีชีบาเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
อาซุนซิออน ประเทศปารากวัย
กูอิงบรา ประเทศโปรตุเกส
โคลัมบัส สหรัฐ
กัวดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก
หางโจว ประเทศจีน
ฮิเมจิ ประเทศญี่ปุ่น
แจ็กสันวิลล์ สหรัฐ
กรากุฟ ประเทศโปแลนด์
ลียง ประเทศฝรั่งเศส
มอนเตวิเดโอ ประเทศอุรุกวัย
ออร์แลนโด สหรัฐ
ซานตากรุซเดลาซิเอร์รา ประเทศโบลิเวีย
ซูว็อน ประเทศเกาหลีใต้
เตรวีโซ ประเทศอิตาลี
ไมแอมี-เดด สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาโปรตุเกส) Official homepage
| ด ค กเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอเมริกา |
| --- | --- |
 2000 เมริดา  2001 อิกิเก  2002 มาเซยอ  2003 ปานามาซิตีกูรีชีบา  2004 ซันติอาโก  2005 กัวดาลาฮารา  2006 กอร์โดบา  2007 กุสโก  2008 บราซิเลีย  2009 อาซุนซิออน  2010 ซานโตโดมิงโก  2011 กีโต  2012 เซาลุยช์  2013 บาร์รังกิยา  2014 โกลิมา  2015 มายาเกวซ  2016 บัลดิเบีย  2017 เมริดา  2018 อันโซอาเตกิ (รัฐ)  2019 ซานมิเกลเดอาเยนเด  2020 ปุนตาอาเรนัส  2021 ซากาเตกัส (รัฐ) 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA
กูอิงบรา

| กูอิงบรา Coimbra |
| --- | --- |
เมือง

   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของกูอิงบราในประเทศโปรตุเกส
พิกัด: 40°12′N 8°25′W﻿ / ﻿40.200°N 8.417°W﻿ / 40.200; -8.417
ประเทศ:  โปรตุเกส
แคว้น: Centro
อนุภูมิภาค: Baixo Mondego
เขต: Coimbra
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Carlos Encarnação
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 319.4 ตร.กม. (123.3 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 137,212 คน
 • ความหนาแน่น: 429.6 คน/ตร.กม. (1,113 คน/ตร.ไมล์)
Parishes  (no.): 31
Municipal holiday: Holy Queen Isabel July 4
เว็บไซต์: http://www.cm-coimbra.pt/
กูอิงบรา (โปรตุเกส: Coimbra) เป็นนครและเทศบาลในประเทศโปรตุเกส โดยมีประชากรในเทศบาลตามสำมะโน ค.ศ. 2021 ที่ 140,796 คน ในพื้นที่ 319.40 ตารางกิโลเมตร (123.3 sq mi) มีมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง คือ มหาวิทยาลัยกูอิงบรา ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลกโดยก่อตั้งในปี ค.ศ. 1290 และอยู่ในกลุ่มกูอิงบรา
เมืองพี่น้อง

กูอิงบราเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
แอ็กซ็องพรอว็องส์ ฝรั่งเศส (1982/85)
ไบรา โมซัมบิก (1997)
เคมบริดจ์ สหรัฐ (1983–84)
กูรีชีบา บราซิล (1977/95)
ดามัน อินเดีย (2003–04)
ดิลี ติมอร์-เลสเต (2002)
แอ็ชซูว์ราลแซ็ต ลักเซมเบิร์ก (2004–05)
แฟส โมร็อกโก (1988)
มาเก๊า จีน (2004)
ปาโดวา อิตาลี (1998/2000)
ปัวตีเย ฝรั่งเศส (1979)
ซาลามังกา สเปน (1980–81)
แซนตาแคลรา สหรัฐ (1971–72)
ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา สเปน (1994)
ซังตุส บราซิล (1981)
São Vicente กาบูเวร์ดี (1994–95)
ซาราโกซา สเปน (2004–05)
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยกูอิงบรา
กลุ่มกูอิงบรา
แหล่งข้อมูลอื่น

Coimbra's Municipality City Hall
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef 2
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติไซปรัส

คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติไซปรัส (กรีก: Κυπριακή Εθνική Παραολυμπιακή Επιτροπή, อังกฤษ: Cyprus National Paralympic Committee, รหัสไอโอซี: CYP) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศไซปรัสสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่นิโคเซีย ประเทศไซปรัส ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2542 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากไซปรัสเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งยุโรป (อีพีซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศไซปรัสในพาราลิมปิก
ประเทศไซปรัสในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติไซปรัส เก็บถาวร 2020-02-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก คณะกรรมการพาราลิมปิกยุโรป (EPC) |
| --- | --- |
 อันดอร์รา  อาร์เมเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  สหราชอาณาจักร  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มอลตา  มอลโดวา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  โรมาเนีย  รัสเซีย  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน
ก็องแต็ง ลาฟาร์ก

ก็องแต็ง ลาฟาร์ก (ฝรั่งเศส: Quentin Lafargue; 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990 –) เป็นนักกีฬาจักรยานลู่ชาวฝรั่งเศส