stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช
ตัวอย่างผลงาน > Untitled 2011, (Who’s Afraid of…), 2011

การแสดงผลงาน Untitled 2011, (Who’s Afraid of…), 2011 งาน Art42Basel เป็นการนำงานสองลายเซ็นประจำตัวของเขาไปนำเสนอ การทำอาหาร “แกงมัสมั่น” ซึ่งเชื่อกันว่ามีต้นกำเนิดจากแถบเปอร์เซีย ฤกษ์ฤทธิ์ปรุงอาหารและเชื้อเชิญผู้มาดูงานศิลปะร่วมทานแกงมัสมั่นของเขา ก็เพื่อหนึ่งในการสร้างสุนทรียศาสตร์ของการรับรู้ความงามของศิลปะ ศิลปินพยายามสร้างให้เกิดการรับรู้ในทุกผัสสะของมนุษย์ โดยผ่านประสบการณ์ สัมผัส, กิน, ดื่ม, ได้กลิ่น และการแวะเข้ามาชมและอยู่ในแวดล้อมในชิ้นงานศิลปะ จึงทำให้เปลี่ยนสถานะของผู้ชมจากการเป็นเพียงผู้ชม มาเป็นผู้แสดง ร่วมเสพอาหาร/ศิลปะ
ขณะที่ภาพวาดลายเส้น การชุมนุม (demonstration drawing) เป็นบริบทของการประท้วงใน อียิปต์ไปจนถึงลิเบีย ผู้ดูชมสามารถมีส่วนร่วมในการวาดภาพบนผนังได้ ที่เรียกว่า “Relational Art” คืองานศิลปะของเขาเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่าง “ศิลปะ” และ “คนที่มาดูงานศิลปะ” ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นตัวงานที่ร่วมจัดแสดงอยู่ด้วยกันที่เรียก “สุนทรียศาสตร์เกี่ยวเนื่อง” หรือ “Relational Art” ทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันและกำลังดำเนินไปเป็นสิ่งที่สำคัญ การปฏิสัมพันธ์กัน การเสพรสชาติอาหารที่กินอยู่ เพราะอาหารก็คือการนำเสนอความเป็นไปในประจำวันและการเชื้อเชิญให้ผู้ชมได้มีส่วนร่วมในการวาดภาพลายเส้นบนผนัง ซึ่งงานวาดภาพลายเส้นการชุมนุมนั้นมันเกิดขึ้นบนกระดาษ แต่ทว่างานนี้ได้ถูกนำเสนอให้วาดบนผนังกำแพงของห้องศิลปะ ซึ่งเป็นที่ศิลปินได้เคยแสดงงานในลักษณะครั้งแรกไว้ที่ 100 ต้นสนแกลเลอรี่ เมื่อสิงหาคมปี 2553 และนำมาสู่การนำเสนอโปรเจกต์ในลักษณะเดียวกันนี้ในงานแสดงศิลปะที่ใหญ่ที่สุดในโลกอย่าง Art42Basel และคณะกรรมการก็พิจารณารับผลงานนิทรรศการนี้ ไปแสดงในเซ็กชั่น Art Feature เป็น เว็กชั่น 1 ใน 5 ส่วนสำคัญของงาน
Art feature เป็นส่วนที่เป็นงานนำเสนอผลงานโดยผ่านการคัดสรรจากแกลเลอรี่ ซึ่งคณะกรรมการไม่เพียงแต่พิจารณาแค่ชื่อศิลปิน หรือ ความน่าสนใจของผลงานที่คัดสรรไป แต่ ยังต้องพิจารณาถึงประวัติของแกลเลอรี่นั้นๆ ด้วยเช่นกัน
บทบาทอื่นๆ ในวงการศิลปะ

ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานมูลนิธิที่นา เป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย นิวยอร์ก ตำแหน่ง Visual Arts Professor of Columbia University School of the Arts โอไฮโอ ยูนิเวอร์ซิตี้, โตรอนโต ยูนิเวอร์ซิตี้ ทำงานในแกลเลอรี่หลายแห่ง และยังคงเดินทางไปแสดงงานศิลปะทั่วโลกเป็นประจำ
เชิงอรรถ

↑  พจนีย์ ตีระวนิช. "วัยเยาว์ของ ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช ศิลปินไทยที่เขย่าวงการศิลปะโลก."  Journal	Fine Art. ปีที่ 6, ฉบับที่ 57 ก.ค.2552. หน้า 115.
↑  ไพศาล ธีรพงศ์วิษ. "ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช หนุ่มไทยในกระแสเคลื่อนไหวของศิลปะอเมริกา." สีสัน. ปีที่ 9, ฉบับที่ 5 มี.ค. 2540. หน้า 32.
↑  ไพศาล ธีรพงศ์วิษ. "ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช หนุ่มไทยในกระแสเคลื่อนไหวของศิลปะอเมริกา." สีสัน ปีที่ 9, ฉบับที่ 5 มี.ค. 2540. หน้า 33.
↑  โสภิต เอกภพโยธิน(ผู้แปล). "ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช : ศิลปินไทยในต่างแดน." Art Record in Thailand ปีที่ 1, ฉบับที่ 11 2538. หน้า 22-23.
↑  ไพศาล ธีรพงศ์วิษ, "ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช หนุ่มไทยในกระแสเคลื่อนไหวของศิลปะอเมริกา," สีสัน ปีที่ 9, ฉบับที่ 5 (มี.ค. 2540), หน้า 37.
↑  “Temporary Storage #01: Footnotes,” not making art, [ออนไลน์],  เข้าถึงได้จาก : http://vipash.wordpress.com/, (9 ต.ค. 2556).
↑  http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1326956600&grpid=01&catid=01
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-23. สืบค้นเมื่อ 2013-10-11.
↑  http://www.siamrath.co.th/web/?q=node/71865%5Bลิงก์เสีย%5D
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวประวัติ เก็บถาวร 2012-09-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชีวประวัติ เก็บถาวร 2014-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชีวประวัติ เก็บถาวร 2013-06-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เกี่ยวกับศิลปิน
เกี่ยวกับศิลปิน เก็บถาวร 2012-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผลงาน เก็บถาวร 2012-11-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผลงานภาพยนตร์
Exhibitionsของฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช
Exhibitionsของฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช เก็บถาวร 2016-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข่าว เก็บถาวร 2016-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศึกแม่มดมหัศจรรย์

| ศึกแม่มดมหัศจรรย์ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: รอน ฮาวเวิร์ด
บทภาพยนตร์: บ็อบ ดอลแมน
เนื้อเรื่อง: จอร์จ ลูคัส
อำนวยการสร้าง: ไนเจล วูลล
นักแสดงนำ:   วัล คิลเมอร์  โจแอนน์ เวลีย์  วอร์วิค เดวิส  บิลลี บาร์ตี  จีน มาร์ช 
กำกับภาพ: เอเดรียน บิดเดิล
ตัดต่อ: แดเนียล พี. แฮนลีย์ ไมค์ ฮิล ริชาร์ด ฮิสค็อตต์
ดนตรีประกอบ: เจมส์ ฮอร์เนอร์
บริษัทผู้สร้าง: ลูคัสฟิล์ม อิมเมจิ้น เอนเตอร์เทนเมนท์ 
ผู้จัดจำหน่าย: เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์
วันฉาย:   20 พฤษภาคม ค.ศ. 1988 (1988-05-20) 
ความยาว: 126 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 35 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 57.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ศึกแม่มดมหัศจรรย์ (อังกฤษ: Willow) เป็นภาพยนตร์แฟนตาซีสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1988 ที่กำกับโดย รอน ฮาวเวิร์ด อำนวยการสร้างฝ่ายบริหารโดย จอร์จ ลูคัส และเขียนบทโดย บ็อบ ดอลแมน เนื้อเรื่องมาจาก จอร์จ ลูคัส นำแสดงโดย วอร์วิค เดวิส, วัล คิลเมอร์, โจแอนน์ เวลีย์, จีน มาร์ช และ บิลลี บาร์ตี วอร์วิค เดวิส รับบทเป็นวิลโลว์ชาวนาผู้ไม่เต็มใจที่มีบทบาทสำคัญในการปกป้องทารกจากราชินีเผด็จการที่สาบานว่าจะทำลายเธอและยึดครองโลก
จอร์จลูคัสเกิดไอเดียสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ในปี ค.ศ. 1972 โดยเข้าหารอนฮาวเวิร์ดเพื่อกำกับในช่วงหลังการถ่ายทำของ โคคูน ในปี ค.ศ. 1985 บ็อบ ดอลแมน ถูกให้มาเขียนบทภาพยนตร์โดยมีร่างเจ็ดร่างก่อนจะจบในปลายปี ค.ศ. 1986 เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์เป็นผู้จัดจำหน่ายและการถ่ายภาพหลักเริ่มขึ้นในเดือนเมษายน ศ.ศ. 1987 สิ้นสุดในเดือนตุลาคมถัดไป การถ่ายทำส่วนใหญ่เกิดขึ้นที่ เอลส์ทรี สตูดิโอส์ ในฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ ประเทศอังกฤษรวมถึงเวลส์และนิวซีแลนด์ อินดัสเทรียล ไลท์ แอนด์ แมจิก ได้สร้างเทคนิคพิเศษทางภาพซึ่งนำไปสู่การปฏิวัติครั้งใหม่ด้วยเทคโนโลยีการปรับเปลี่ยนรูปแบบดิจิทัล
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้เข้าฉายในปี ค.ศ. 1988 ได้รับคำวิจารณ์ที่หลากหลายจากนักวิจารณ์ ทำรายได้ในสหรัฐอเมริกาเพียง 57.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐเทียบกับทุนสร้าง 35 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลออสการ์ถึง 2 รางวัล
แหล่งข้อมูลอื่น

ศึกแม่มดมหัศจรรย์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ศึกแม่มดมหัศจรรย์ ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
ศึกษาบันเทิง

เอ็ดดูเทนเมนท์ (อังกฤษ: Edutainment) หรือ เอ็ดดูเคชันแนล เอ็นเตอร์เทนเมนท์ (อังกฤษ: educational entertainment) หรือ เอ็นเตอร์เทนเมนท์-เอ็ดดูเคชัน (อังกฤษ: entertainment-education) เป็นรูปแบบทางการบันเทิงที่ออกแบบสำหรับการอบรม ตลอดจนเป็นการทำให้เป็นที่ชอบใจสำหรับผู้เรียน
นิยาม

ได้มีการถกเถียงกันว่าเอ็ดดูเทนเมนท์เป็นคำศัพท์ที่มีมานานนับพันปีในรูปแบบของนิยายเปรียบเทียบและนิทานที่ส่งเสริมการเปลี่ยนแปลงทางสังคม
รูปแบบสมัยใหม่ประกอบด้วยการผลิตสื่อทางโทรทัศน์, ภาพยนตร์, งานแสดงพิพิธภัณฑ์ และคอมพิวเตอร์ซอฟต์แวร์ซึ่งใช้ความบันเทิงสำหรับการดึงดูดใจ และรักษาผู้ชมเอาไว้ ในขณะที่มีเจตนารวมเนื้อหาหรือข้อความทางการศึกษาเข้าไว้ด้วยกัน
ตั้งแต่ยุคปี ค.ศ. 1970 กลุ่มบุคคลต่างๆในสหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร กับละตินอเมริกาต่างนำเอ็ดดูเทนเมนท์ไปใช้ประกอบกิจกรรมด้านต่างๆ เช่น ในด้านสุขภาพและแก้ปัญหาสังคม อย่างปัญหาด้านสิ่งเสพติด, การให้ยา, การตั้งครรภ์ก่อนวัยอันควร, เอชไอวี-โรคเอดส์ และมะเร็ง โดยริเริ่มตามมหาวิทยาลัยที่มีขนาดใหญ่ อย่างเช่น มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ และมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน, องค์การสาธารณประโยชน์ เช่น PCI-Media Impact และตัวแทนรัฐบาล เช่น Center for Disease Control (CDC) ซึ่งได้ผลิตเนื้อหาด้านเอ็ดดูเทนเมนท์นี้
หนึ่งในรูปแบบที่เป็นที่นิยมในละตินอเมริกาคือการศึกษาแบบเทเลโนเวลลา โดยมี มิเกล ซาบิโด ผู้ผลิตเทเลโนเวลลาหลายรายการในยุค 1970 ซึ่งได้ทำการรวมทฤษฎีการสื่อสารด้านสุขภาพและการศึกษาผ่านข้อความให้ความรู้ทั่วละตินอเมริกาเกี่ยวกับการวางแผนครอบครัว, การเรียนรู้หนังสือ และหัวข้ออื่นๆ เขาได้พัฒนาแบบจำลองที่รวมผลงานของอัลเบิร์ต บันดูรากับทฤษฎีอื่นๆ ตลอดจนวิจัยถึงโปรแกรมตรวจสอบถึงอิทธิพลที่มีผลต่อพฤติกรรมของผู้ชม
ที่มาของคำ

คำศัพท์เอ็ดดูเทนเมนท์ได้นำมาใช้ในช่วงต้นยุค 1984 โดยเดอะวอลต์ดิสนีย์ในการพรรณาถึงซีรีส์ทรู-ไลฟ์ แอดเวนเจอร์[ต้องการอ้างอิง]
คำว่า เอ็ดดูเทนเมนท์ ในลักษณะของคำนาม เป็นการบัญญัติศัพท์ได้ใช้โดยโรเบิร์ต เฮย์แมน ในปี ค.ศ. 1973 เมื่อได้ผลิตภาพยนตร์สารคดีสำหรับสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก และยังได้ใช้โดย ดร.คริส แดเนียล ในปี ค.ศ. 1975 สำหรับใส่ในตัวบท มิลลีเนี่ยม โปรเจกต์ของเขา ซึ่งต่อมาโครงการดังกล่าวกลายมาเป็นที่รู้จักกันในชื่อของเดอะ อีลีเซี่ยน เวิลด์ โปรเจ็กต์[ต้องการอ้างอิง]
เอ็ดดูเทนเมนท์สามารถใช้อธิบายถึงเกณฑ์การเรียนรู้ต่างๆได้
ทฤษฎี

เอนเตอร์เทนเมนท์-เอ็ดดูเคชั่น สำหรับใช้ผสมผสานทฤษฎีการสื่อสารหลัก และเป็นการจัดสอนวิชาในรูปของความบันเทิงพื้นฐาน เพื่อเป็นแนวทางในการจัดทำโปรแกรม นอกจากนี้ศูนย์การป้องกันและควบคุมโรค (Centers for Disease Control and Prevention หรือ CDC) ยังมีการแนะนำเพิ่มเติมผ่านทางเว็บไซต์สำหรับการเขียนและผลิตสื่อ
ศึกชิงขุมทรัพย์วังหลวง

| ศึกชิงขุมทรัพย์วังหลวง |
| --- | --- |

กำกับ: อู๋ เจิ้นหวี่ มาร์โก มัก
นักแสดงนำ: อู๋ เจิ้นหวี่ เจย์ซี ชาน อู๋ เพ่ยฉือ เซี่ย นา
บริษัทผู้สร้าง: หวงอี้ บราเธอร์ส 
ผู้จัดจำหน่าย: เอ็มเพอเรอร์ โมชั่น พิคเจอร์ส
วันฉาย: 30 กรกฎาคม 2009  (จีน)  25 กันยายน 2009   (ฮ่องกง-จำหน่ายเฉพาะดีวีดี)
ความยาว: 92 นาที
ประเทศ: ฮ่องกง จีน
ภาษา: กวางตุ้ง จีนกลาง
ศึกชิงขุมทรัพย์วังหลวง (อังกฤษ: Tracing Shadow; จีน: 追影; พินอิน: Zhuī Yǐng) ภาพยนตร์กำลังภายในสัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย อู๋ เจิ้นหวี่, เจย์ซี ชาน, อู๋ เพ่ยฉือ กำกับโดย อู๋ เจิ้นหวี่, มาร์โก มัก
เนื้อเรื่อง

ในยุคราชวงศ์หมิง ฉางกง สุดยอดฝีมือนอกด่านได้ประลองกับเน่ยหลาน สุดยอดฝีมือชาวมองโกล ฉางกงเป็นฝ่ายยอมแพ้ จึงเข้ามาจงหยวน และได้พบกับซินเอ๋อ นินจาสาว ที่ถูกส่งตัวมาชิงลายแทงสมบัติขององค์ไท้จู่ ปฐมฮ่องเต้ของราชวงศ์หมิง ในขณะที่นางกำลังพลาดท่า ฉางกงได้ช่วยนางไว้ และพาตัวนางกลับไป  5 ปีผ่านไป ที่เมืองเปียนเฉิน ฉางกงได้มาเปิดโรงเตี๊ยมที่นี่ ในขณะที่ซินเอ๋อก็ยังตามหาลายแทงอยู่ แต่ว่าลายแทงกลับไปอยู่กับคุณชายสี่ เจ้าของที่มากมายในเมืองเปียนเฉิน คุณชายสี่แอบหลงรักเสี่ยวเหวิน ลูกสาวบุญธรรมของฉางกงและซินเอ๋อ ต่อมาวันหนึ่ง ความลับของลายแทงถูกเปิดเผย เมื่อใต้เท้ากู่ เจ้าเมืองเปียนเฉินที่แอบหลงรักซินเอ๋ออยู่ ได้ทำนกพิราบสื่อสารติดลายแทงหลุดไป ทำให้คนทั้งแผ่นดินมาตามหาสมบัติที่เมืองเปียนเฉิน รวมทั้งเน่ยหลาน ในขณะที่พวกซินเอ๋อไปหาสมบัติ ฉางเปียนกับเน่ยหลานก็ต้องมาพิสูจน์ฝีมืออีกครั้ง ก่อนที่จะพบว่าแท้ที่จริงแล้วมัน คือ จอบธรรมดา ๆ อันนึงเท่านั้นเอง
นักแสดง

อู๋ เจิ้นหวี่ รับบทเป็น ฉางกง
เจย์ซี ชาน รับบทเป็น คุณชายสี่
อู๋ เพ่ยฉือ รับบทเป็น ซินเอ๋อ
เซี่ย นา รับบทเป็น เสี่ยวเหวิน
เบื้องหลัง

ศึกชิงขุมทรัพย์วังหลวง เป็นภาพยนตร์กำลังภายในปนตลกแบบล้อเลียน ที่ร่วมกำกับฯและนำแสดงโดย อู๋ เจิ้นหวี่ นักแสดงที่มีชื่อเสียงชาวฮ่องกง โดยเป็นภาพยนตร์ตลกแบบล้อเลียนบุคคลในแวดวงบันเทิงของฮ่องกงต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น เฉินหลง, หลิว เต๋อหัว, เจ็ท ลี, เซียะ ถิงฟง, เจย์ โชว หรือเยิ่น เสียนฉี
ภาพยนตร์ไม่ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศไทย แต่ออกจำหน่ายเป็นดีวีดีและวีซีดี และฉายทางโทรทัศน์เป็นครั้งแรกทางช่อง 7 ในวันพุธที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2555 เวลา 08.25 น.
แหล่งข้อมูลอื่น

Tracing Shadow ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ศูนย์การบินอวกาศมาร์แชล

ภาพถ่ายทางอากาศ ศูนย์การบินอวกาศมาร์แชล
ศูนย์การบินอวกาศมาร์แชล (อังกฤษ: George C. Marshall Space Flight Center; MSFC) เป็นที่ตั้งดั้งเดิมขององค์การนาซา ปัจจุบันเป็นศูนย์กลางในการออกแบบและก่อสร้างส่วนประกอบต่างๆ ของยานอวกาศ ได้แก่ส่วนขับดันกระสวยอวกาศ ถังเชื้อเพลิงภายนอก การฝึกอบรมนักบินอวกาศ ทั้งทางด้านงานเครือข่ายและการจัดการข้อมูล รวมถึงเป็นศูนย์กลางออกแบบสถานีอวกาศนานาชาติ (International Space Station; ISS) ศูนย์การบินอวกาศมาร์แชลตั้งอยู่ที่เรดสโตนอาร์เซนอล ที่เมืองฮันท์สวิลล์ รัฐแอละแบมา สหรัฐอเมริกา ชื่อของศูนย์ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่นายพลจอร์จ มาร์แชล
ศูนย์การบินอวกาศมาร์แชลยังเป็นที่ตั้งของศูนย์สนับสนุนการปฏิบัติการฮันท์สวิลล์ (Huntsville Operations Support Center; HOSC) ซึ่งทำหน้าที่งานสนับสนุนต่างๆ ของภารกิจการปล่อยกระสวยอวกาศ การบรรทุก และการทดลองต่างๆ ที่ศูนย์อวกาศเคนเนดี้ที่ฟลอริดา รวมถึงภารกิจการนำส่งยานและการทดลองต่างๆ บนสถานีอวกาศนานาชาติ นอกจากนี้ กล้องโทรทรรศน์อวกาศจันทราก็อยู่ในความดูแลของศูนย์การบินอวกาศมาร์แชลนี้ด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บอย่างเป็นทางการ
เว็บให้รายละเอียดเพิ่มเติม เก็บถาวร 2011-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศูนย์กีฬาเทศบาลนครนครปฐม

| --- | --- |
ที่ตั้ง: จังหวัดนครปฐม ประเทศไทย
ความจุ: 4,000 ที่นั่ง
การใช้งาน
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย วอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2010 วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2011 วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2012 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2014
ศูนย์กีฬาเทศบาลนครนครปฐม  (อังกฤษ: Nakhon Pathom Sports Center Gymnasium) เป็นสนามกีฬาในร่ม สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการแข่งขันกีฬาต่าง ๆ เช่น วอลเลย์บอล และใช้เป็นสนามสำหรับการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2011 กลุ่ม B รอบแรก ที่ ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ ตั้งอยู่ที่ เทศบาลนครนครปฐม ตำบลพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
ศูนย์กีฬาโอลิมปิกซีอาน

| --- | --- |

th
พิกัด: 34°22′42″N 109°01′05″E﻿ / ﻿34.37821°N 109.01798°E﻿ / 34.37821; 109.01798
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: 9 ตุลาคม พ.ศ. 2560 – 23 มิถุนายน พ.ศ. 2563
ศูนย์กีฬาโอลิมปิกซีอาน (อังกฤษ: Xi'an Olympic Sports Center) เป็นศูนย์กีฬาที่มีสนามกีฬาอเนกประสงค์ โรงยิม และศูนย์กีฬาทางน้ำ ตั้งอยู่ในเมืองซีอาน มณฑลฉ่านซี ประเทศจีน
อาคารเปิดในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 ศูนย์กีฬาโอลิมปิกซีอานเป็นสถานที่สำหรับการแข่งขันกรีฑาและกีฬาทางน้ำของกีฬาแห่งชาติจีนปี พ.ศ. 2564 รวมถึงพิธีเปิดและปิด
ศิลปะแองโกล-แซกซัน

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สถาปัตยกรรมแองโกล-แซกซัน
เข็มกลัดประดับที่ใช้บนไหล่จากคริสต์ศตวรรษที่ 7
โฟลิโอจาก “หนังสือประทานพรเซนต์เอเธลโวลด์” ที่ประกอบด้วยภาพพระเยซูรับศีลจุ่ม
ภาพประกอบจากหน้า 46 ของ “หนังสือแคดมอน” เป็นภาพเทวดารักษาประตูสวรรค์ หลังจากที่อาดัมและอีฟถูกขับจากสวรรค์
หินเฮดดาซึ่งเป็นตัวอย่างของงานสลักหินของสมัยแองโกล-แซกซัน
พระแม่มารีทองแห่งเอสเซิน
ศิลปะแองโกล-แซกซัน (อังกฤษ: Anglo-Saxon art) คือศิลปะที่สร้างขึ้นในสมัยแองโกล-แซกซันในประวัติศาสตร์อังกฤษโดยเฉพาะตั้งแต่รัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช (ค.ศ. 871-ค.ศ. 899) เมื่อมีการฟื้นฟูวัฒนธรรมของอังกฤษขึ้น หลังจากการรุกรานของไวกิงยุติลง และมาสิ้นสุดเอาเมื่อนอร์มันพิชิตอังกฤษได้ในปี ค.ศ. 1066 เมื่อศิลปะวิวัฒนาการไปเป็นศิลปะโรมาเนสก์อย่างสมบูรณ์แบบ ก่อนที่จะถึงรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดศิลปะสมัยการโยกย้ายถิ่นฐานเป็นศิลปะที่มีรากเหง้ามาจากศิลปะที่ชาวแองโกล-แซกซันนำติดตัวมาจากแผ่นดินใหญ่ยุโรป ที่จะเห็นได้จากงานโลหะและงานเครื่องประดับอันเป็นงานฝีมืออันมีคุณภาพที่ขุดพบที่ซัททันฮู (ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7)
งานโลหะ

งานโลหะของแองโกล-แซกซันเป็นงานฝีมือที่มีชื่อเสียงไปไกลถึงอิตาลี แต่ก็แทบจะไม่มีเหลืออยูให้เห็นหลังจากการรุกรานของนอร์มันในปี ค.ศ. 1066 และการปฏิรูปศาสนาต่อมา งานบางชิ้นที่ได้รับการกล่าวถึงโดยศิลปินของอารามสเปียร์ฮาฟ็อคที่ไม่มีชิ้นใดเหลืออยู่เป็นงานโลหะมีค่า สเปียร์ฮาฟ็อคเป็นศิลปินผู้เดียวจากยุคนั้นที่ได้รับการกล่าวถึงทั้งตัวบุคคลและผลงาน จากแหล่งข้อมูลหลายแหล่งรวมทั้งจากนักบันทึกประวัติศาสตร์นอร์มันกอสเซอลินผู้รู้จักสเปียร์ฮาฟ็อค กล่าวถึงสเปียร์ฮาฟ็อคว่า “เป็นผู้มีฝีมือในการเขียนภาพ, การสลักทอง และ การทำงานช่างทอง” อาจจะเป็นได้ว่าเพราะความมีฝีมือทำให้สเปียร์ฮาฟ็อคได้เข้ามามีความสัมพันธ์กับเจ้านาย และทำให้ได้รับการเลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็วในสถาบันศาสนา แม้ว่าจะเป็นรายละเอียดอย่างหยาบๆ ที่ส่วนใหญ่บรรยายโดยกอสเซอลิน แต่กระนั้นก็ยังเป็นหลักฐานอันมีค่าเกี่ยวกับลักษณะงานโลหะของแองโกล-แซกซัน นอกจากนั้นฝีมือในด้านการสลักทอง, ออกแบบ และ สลักรูปลักษณ์ลงบนทองของแองโกล-แซกซันก็ยังได้รับการกล่าวถึงในบันทึกในหลักฐานของชาวต่างประเทศอีกด้วย การเขียนภาพบนผนังที่บางครั้งดูเหมือนจะมีทองผสมอยู่ด้วยมักจะเขียนโดยช่างเขียนหนังสือวิจิตร คำบรรยายของกอสเซอลินถึงฝีมือของศิลปินแองโกล-แซกซันดูเหมือนจะถือกันว่าช่างทองเป็นช่างฝีมืออันดับหนึ่งในบรรดาช่างสาขาต่างๆ
ศิลปินประจำอารามหลายคนได้รับตำแหน่งสูงๆ ความสามารถของสเปียร์ฮาฟ็อคเทียบเท่ากับฝีมือของแมนนิกศิลปินร่วมสมัยผู้มีตำแหน่งเป็นอธิการอารามอีฟแชมระหว่างปี ค.ศ. 1044 ถึง ค.ศ. 1058 และเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษก่อนหน้านั้นก็มีนักบุญดันสตัน อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี
ในปลายคริสต์ศตวรรษสุดท้ายของสมัยศิลปะแองโกล-แซกซัน เป็นสมัยที่มีหลักฐานเกี่ยวกับรูปลักษณ์ขนาดใหญ่ที่ทำด้วยโลหะ ที่อาจจะทำด้วยแผ่นโลหะบางหุ้มแกนที่ทำด้วยไม้เช่นพระแม่มารีทองแห่งเอสเซิน ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ใหญ่ที่สุดของงานประเภทนี้ของรูปลักษณ์ที่สร้างขึ้นในสมัยยุคกลางตอนต้นที่พบในยุโรป รูปลักษณ์เหล่านี้จะมีขนาดเท่าคนจริงหรือเกือบเท่า และส่วนใหญ่จะเป็นกางเขน แต่บางครั้งก็จะมีพระนางมารีย์พรหมจารีหรือนักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสารสองข้าง ศิลปะแองโกล-แซกซันนิยมความมีค่าของวัสดุที่ใช้และแสงที่สะท้อนลงบนโลหะมีค่า ที่ใช้ในการปักผ้าหรือในการเขียนภาพบนผนังด้วย
แม้ว่างานชิ้นใหญ่ส่วนใหญ่จะสูญหายไปจนแทบจะหมดสิ้น แต่ก็ยังมีงานชิ้นเล็กหรือชิ้นส่วนของงานที่ยังมีหลงเหลือให้เห็นอยู่บ้าง ส่วนใหญ่แล้วก็เป็นสิ่งที่ถูกฝังไว้ - ยกเว้นแต่งานบางชิ้นเช่นเข็มกลัดฟุลเลอร์ และงานสองชิ้นที่ทำในออสเตรียโดยนักสอนศาสนาชาวแองโกล-แซกซัน - ถ้วยทาสซิโล และกางเขนรูเปิร์ต  ส่วนเครื่องประดับอัลเฟรดเป็นชุดงานฝีมือที่พบในปี ค.ศ. 1693 ที่มีความงดงามที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุด ในปี ค.ศ. 2009 ก็ได้มีการขุดพบสมบัติสตาฟฟอร์ดเชอร์ที่ประกอบด้วยชิ้นส่วนของงานโลหะกว่า 1,000 ชิ้นที่ส่วนใหญ่เป็นทอง
ประติมากรรมขนาดใหญ่

นอกไปจากสถาปัตยกรรมแองโกล-แซกซันที่มีให้เห็นในรูปของคริสต์ศาสนสถานแล้ว ก็ยังมีประติมากรรมงานสลักหินขนาดใหญ่ให้เห็นในรูปของกางเขน ที่คล้ายคลึงกับมหากางเขนที่พบในบริเวณเคลต์ของบริเตน กางเขนแองโกล-แซกซันอยู่ในสภาพที่ไม่ไคร่สมบูรณ์เท่าใดนักจากการถูกทำลายในช่วงการทำลายรูปเคารพหลังจากการปฏิรูปศาสนาในอังกฤษ แต่ที่มีอยู่ก็จะเป็นการเขนที่มีรูปลักษณ์ขนาดใหญ่อยู่บนกางเขนที่มีฝีมือพอใช้ได้เช่นกางเขนรูธเวลล์ และ กางเขนบิวคาสเซิล การตกแต่งด้วยไม้เลื้อยบนกางเขนจะพบมากกว่าลายสอดประสาน และมักจะมีคำจารึกอยู่ด้วย บางส่วนของงานแกะสลักเหล่านี้บางครั้งก็จะพบจากการขุดค้นทางโบราณคดี หรือ จากชิ้นส่วนที่นำไปสร้างเป็นผนังของคริสต์ศาสนสถาน
ดูเพิ่ม

แองโกล-แซกซัน
ศิลปะสมัยกลาง
ศิลปะนอร์ส
ศิลปะสมัยการโยกย้ายถิ่นฐานในยุโรป
หนังสือวิจิตร
สถาปัตยกรรมแองโกล-แซกซัน
อังกฤษสมัยแองโกล-นอร์มัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ศิลปะแองโกล-แซกซัน
An Introduction to Anglo-Saxon Manuscripts -online seminar เก็บถาวร 2007-03-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กศิลปะและลัทธิทางศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ยุคกลาง (คริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึง 13):  เมรอแว็งเฌียง  การอแล็งเฌียง  ออตโทเนียน  ไบแซนไทน์  เคลต์  โรมาเนสก์  กอทิก  กอทิกนานาชาติ 
คริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 18:  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (ศตวรรษที่ 14-15)  จริตนิยม (ศตวรรษที่ 16)  บาโรก (ศตวรรษที่ 17)  โรโกโก - ลัทธิคลาสสิกใหม่ - จินตนิยม (ศตวรรษที่ 18) 
คริสต์ศตวรรษที่ 19:  ศิลปะสถาบัน  สัจนิยม  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิประทับใจใหม่  วิภาคนิยม  ลัทธิผสานจุดสี  คตินิยมเส้นกั้นสี  กลุ่มนาบี  สังเคราะห์นิยม  สัญลักษณ์นิยม  ลุ่มแม่น้ำฮัดสัน 
คริสต์ศตวรรษที่ 20:  สมัยใหม่  บาศกนิยม  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม  ลัทธินามธรรม  กลุ่มศิลปินใหม่แห่งมิวนิก  กลุ่มเบลาเออไรเทอร์  กลุ่มบรึคเคอ  ดาดา  คติโฟวิสต์  นวศิลป์  เวียนนาซีเซสชัน  สุนทรียนิยม  เบาเฮาส์  ลัทธิรูปทรงแนวใหม่  อลังการศิลป์  สมัยนิยม  อนาคตนิยม  อนุตรนิยม  ลัทธิเหนือจริง  Color Field  จุลนิยม  Lyrical Abstraction  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ใหม่  สมัยใหม่ยุคหลัง  มโนทัศนศิลป์  ศิลปะคนนอก  ศิลปะใต้ดิน  ศิลปะเชิงแนวคิด  กลุ่มศิลปินหนุ่มสาวบริติช  รูปลักษณ์นิยม 
ศิลปะ:  จิตรกรรม  ประติมากรรม  สถาปัตยกรรม  การถ่ายภาพ 
ศิลปิน:  จิตรกร  ประติมากร  สถาปนิก  ช่างภาพ 
กางเขนรูธเวลล์
ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งลอนดอน

| --- | --- |
ภาพถ่ายสนามเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2555
th
ที่ตั้ง:  โอลิมปิก พาร์ค, สแตรตเฟิร์ด, กรุงลอนดอน, สหราชอาณาจักร
พิกัด: 51°32′25″N 0°00′38″W﻿ / ﻿51.5402°N 0.0106°W﻿ / 51.5402; -0.0106
เจ้าของ: คณะกรรมการโอลิมปิกลอนดอน
ความจุ: 17,500 ที่นั่ง (2,500 ที่นั่ง หลังจากจบกีฬาโอลิมปิก)
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: กรกฎาคม พ.ศ. 2551
ก่อสร้าง: 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
งบประมาณในการก่อสร้าง: 269 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง
การใช้งาน
โอลิมปิกฤดูร้อน 2012 พาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 
ศูนย์กีฬาทางน้ำ (อังกฤษ: Aquatics Centre) เป็นสถานที่ใช้แข่งขันกีฬาว่ายน้ำ กีฬากระโดดน้ำ ระบำใต้น้ำ โปโลน้ำ ในมหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นสนามที่สร้างขึ้นใหม่ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอุทยานโอลิมปิกลอนดอน ตั้งอยู่ข้างกับสนามกีฬาโอลิมปิก (ลอนดอน) มีความจุของผู้ชมสำหรับว่ายน้ำและกระโดดน้ำ 17,500 ที่นั่ง และสำหรับโปโลน้ำ 5,000 ที่นั่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

London 2012 Olympics profile เก็บถาวร 2012-12-05 ที่ archive.today
ศึกหอคอยคู่กู้พิภพ
นักแสดง

| บทบาท | นักแสดงเดิม | พากย์ไทย > เสียงโรง | พากย์ไทย > ช่อง 7 | พากย์ไทย > ทรูวิชันส์ | พากย์ไทย > ช่อง 3 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ | เอไลจาห์ วู้ด | อชิตะ ปราโมช ณ อยุธยา | ธนศักดิ์ อุ่นอ่อน | ศิริชัย เจริญกิจธนกุล | วิรุฬห์วิชญ์ ถิรสุวรรณ |
| แกนดัล์ฟ | เอียน แมคเคลเลน | เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง | สามารถ เมฆะวิภาต | บัญชา เหมะบุตร | สมพร อ่วมใจบุญ |
| อารากอร์น | วิกโก มอร์เทนเซน | อรรถพร ธีมากร | วันชัย เผ่าวิบูลย์ | สุภาพ ไชยวิสุทธิกุล | สมพร อ่วมใจบุญ |
| แซมไวส์ แกมจี | ฌอน แอสติน | สุภาพ ไชยวิสุทธิกุล | วันชัย เผ่าวิบูลย์ | สุภาพ ไชยวิสุทธิกุล | จักริน ทองประสาท |
| เมอเรียด็อค แบรนดี้บั๊ก | โดมินิก โมนาก์ฮาน | สุภาพ ไชยวิสุทธิกุล | นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์ | วรวุฒิ วรเนตร | อรรคพล ทรัพยอาจิณ |
| เปเรกริน ตุ๊ก | บิลลี่ บอยด์ | ทวี ศรีประดิษฐ์ | มนตรี เจนอักษร | บุณย์ปวีณ์ วงศ์ยฤทธิ์ | เอกจิต สรรเสริญ |
| เลโกลัส | ออร์แลนโด บลูม | ปริภัณฑ์ วัชรานนท์ | มนตรี เจนอักษร | บุณย์ปวีณ์ วงศ์ยฤทธิ์ | พิชาภพ ภัทรกูลนิยม |
| กิมลี | จอห์น ไรส์ เดวี่ส์ | โฆษิต กฤษตินันท์ | สามารถ เมฆะวิภาต | พีรศักดิ์ เกษร | จักริน ทองประสาท |
| กอลลัม | แอนดี้ เซอร์คิส | ทวี ศรีประดิษฐ์ | วิรัตน์ สิงหเดชากุล | พรเทพ มาสถิตย์ | พิชาภพ ภัทรกูลนิยม |
| ซารูมาน | คริสโตเฟอร์ ลี | โฆษิต กฤษตินันท์ | ชูชาติ อินทร | พีรศักดิ์ เกษร | พิชาภพ ภัทรกูลนิยม |
| เธโอเดน | เบอร์นาร์ด ฮิลล์ | ศุภสรณ์ มุมแดง | นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์ | บัญชา เหมะบุตร | เอกจิต สรรเสริญ |
| เอโอแมร์ | คาร์ล เออร์บัน | ภัทรวุฒิ สมุทรนาวี | ชูชาติ อินทร | ศิริชัย เจริญกิจธนกุล | วิรุฬห์วิชญ์ ถิรสุวรรณ |
| เอโอวีน | มิรันดา ออตโต | โศภิตา รังสิโยทัย | ดวงดาว จารุจินดา | กรรณิกา อยู่ยงสินธ์ | นัยนา ทิพย์ศรี |
| ฟาราเมียร์ | เดวิด เวนแฮม | วิสุทธิ์ ดินจิน | ชูชาติ อินทร | วรวุฒิ วรเนตร | อรรคพล ทรัพยอาจิณ |
| เดเนธอร์ | จอห์น โนเบิล | สุวรรณ อ่วมมีเพียร | มนตรี เจนอักษร | วรวุฒิ วรเนตร | จักริน ทองประสาท |
| เวิร์มทัง | แบรด ดูริฟ | ธวัช รัตตะชัย |  | สุภาพ ไชยวิสุทธิกุล | พิชาภพ ภัทรกูลนิยม |
| เอลรอนด์ | ฮิวโก วีฟวิง | ปริภัณฑ์ วัชรานนท์ | จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร | สุภาพ ไชยวิสุทธิกุล | อรรคพล ทรัพยอาจิณ |
| กาลาเดรียล | เคต แบลนเชตต์ | ธรัญญา สัตตบุศย์ | เบญญาภา เพิ่มสุริยา | ณัฐฐา หิรัญสถิตย์ | นัยนา ทิพย์ศรี |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
The Lord of the Rings: The Two Towers ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Lord of the Rings: The Two Towers ที่ออลมูวี
The Lord of the Rings: The Two Towers ที่รอตเทนโทเมโทส์
The Lord of the Rings: The Two Towers ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
The Lord of the Rings: The Two Towers ที่เมทาคริติก
| ด ค กปีเตอร์ แจ็กสัน |
| --- | --- |
กำกับภาพยนตร์: แบดเทสต์ (1987)  ·  Meet the Feebles (1989)  ·  Braindead (1992)  ·  Heavenly Creatures (1994)  ·  สามผีสี่เผ่าเขย่าโลก (1996)  ·  อภินิหารแหวนครองพิภพ (2001)  ·  ศึกหอคอยคู่กู้พิภพ (2002)  ·  มหาสงครามชิงพิภพ (2003)  ·  คิงคอง (2005)  ·  สัมผัสแค้นจากสวรรค์ (2009)  ·  เดอะ ฮอบบิท: การผจญภัยสุดคาดคิด (2012)  ·  เดอะ ฮอบบิท: ดินแดนเปลี่ยวร้างของสม็อค (2013)  ·  เดอะ ฮอบบิท: สงคราม 5 ทัพ (2014)
ภาพยนตร์อื่น ๆ: The Valley (1976)  ·  Forgotten Silver (1995)  ·  Crossing the Line (2008)
อำนวยการสร้างเท่านั้น: Valley of the Stereos (1992)  ·  Jack Brown Genius (1997, also writer)  ·  ยึดแผ่นดิน เปลี่ยนพันธุ์มนุษย์ (2009)  ·  การผจญภัยของตินติน (2011)  ·  West of Memphis (2012)
บริษัท: เวตาเวิร์กช็อป  ·  เวตาดิจิทัล  ·  พาร์กโรดโพสต์
ส่วนที่เกี่ยวข้อง:  เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์  เดอะ ฮอบบิท
ศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้

| ศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้ |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง:  เซี่ยงไฮ้, ประเทศจีน
ก่อสร้าง: พ.ศ. 2540 – 2551
การใช้งาน: สำนักงาน,โรงแรม, พิพิธภัณฑ์, ชมวิว, ร้านค้า, ลานจอดรถ
ความสูง
เสาอากาศ / ยอด: เมตร
หลังคา: 492.95 เมตร
ชั้นสูงสุด: 498 เมตร
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 101
พื้นที่ชั้น: 377,300 ตารางเมตร
บริษัท
สถาปนิก:  Kohn Pedersen Fox
อาคารศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้ (จีนตัวย่อ: 上海环球金融中心; จีนตัวเต็ม: 上海環球金融中心; พินอิน: Shànghǎi huánqiú jīnróng zhōngxīn; อังกฤษ: The Shanghai World Financial Center) ตึกระฟ้าที่เคยสูงที่สุดในนครเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน และสูงเป็นอันดับหกของโลก มีความสูง 537.95 เมตร ประกอบด้วยชั้น 91 ชั้น และชั้นใต้ดินอีก 2 ชั้น อาคารดังกล่าวเคยเป็นอาคารที่สูงที่สุดในประเทศจีน แซงหน้าอาคารจินเม่าซึ่งตั้งอยู่ใกล้เคียง  แต่ในปัจจุบันเซี่ยงไฮ้ทาวเวอร์ที่อยู่ใกล้เคียงตึกทั้งสอง มีความสูงแซงเป็นตึกที่สูงที่สุดของประเทศจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ SWFC เก็บถาวร 2008-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
31°14′12″N 121°30′10″E﻿ / ﻿31.236667°N 121.502778°E﻿ / 31.236667; 121.502778