เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน

| เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน |
| --- | --- |
เขตปกครองตนเอง
การถอดเสียงอักษรต่าง ๆ
 • จีน: 内蒙古自治区 (Nèi Měnggǔ Zìzhìqū)
 • มองโกเลีย: ᠥᠪᠥᠷ ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ ᠤᠨᠥᠪᠡᠷᠲᠡᠭᠨ ᠵᠠᠰᠠᠬᠤ ᠣᠷᠣᠨ(Öbür mongγol-un öbertegen jasaqu orun)
 • อักษรย่อ: NM / 蒙 (Měng)
แผนที่แสดงที่ตั้งของมองโกเลียใน
พิกัด: 44°N 113°E﻿ / ﻿44°N 113°E﻿ / 44; 113
ตั้งชื่อจาก: เน่ย์ (内, nèi) - "ใน" เหมิงกู่ (蒙古, ménggǔ) - "มองโกเลีย" 
เมืองหลวง: โฮฮอต
เมืองใหญ่สุด: เปาโถว
เขตการปกครอง: 12 จังหวัด, 101 เทศมณฑล, 1425 ตำบล
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: ฉือ ไท่เฟิง (石泰峰)
 • ผู้ว่าการ: ปู้ เสี่ยวหลิน (布小林)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,183,000 ตร.กม. (457,000 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 3
ความสูงจุดสูงสุด: 3,556 เมตร (11,667 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2010)
 • ทั้งหมด: 24,706,321 คน
 • ประมาณ (31 ธันวาคม ค.ศ. 2014): 25,050,000 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 23
 • ความหนาแน่น: 20.2 คน/ตร.กม. (52 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 28
ประชากรศาสตร์
 • กลุ่มชาติพันธุ์: ฮั่น - 79% มองโกล - 17%  แมนจู - 2% หุย - 0.9% ดาอูร์ - 0.3%
 • ภาษาและภาษาถิ่น: จีนกลาง (ทางการ), มองโกเลีย (ทางการ), Oirat, บูร์ยัต, Dagur, เอเวนค์, จิ้น
รหัส ISO 3166: CN-NM
GDP (ค.ศ. 2018): 1.78 ล้านล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่ 21)
 - ต่อหัว: 68,302 เหรินหมินปี้ (อันดับที่ 9)
HDI (ค.ศ. 2018):  0.774  สูง · อันดับที่ 8
เว็บไซต์: http://www.nmg.gov.cn (อักษรจีนตัวย่อ)
มองโกเลียใน หรือ เน่ย์เหมิงกู่ หรือชื่ออย่างเป็นทางการ เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน เป็นเขตปกครองตนเองแห่งหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนจีน ทางทิศเหนือติดต่อกับประเทศมองโกเลีย ซึ่งเป็นระยะทางส่วนใหญ่ของพรมแดนของจีนที่ติดกับมองโกเลีย (ติดกับจังหวัดดอร์โนโกวิ จังหวัดซือบาตาร์ จังหวัดเอิมเนอโกวิ จังหวัดบายันฮองกอร์ จังหวัดโกวิ-อัลไต และจังหวัดดอร์นอดของมองโกเลีย) ระยะทางของพรมแดนจีน–มองโกเลียที่เหลือเป็นอาณาเขตทางทิศเหนือของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์และมณฑลกานซู่ นอกจากนี้ มองโกเลียในยังติดต่อกับประเทศรัสเซีย ซึ่งเป็นระยะทางส่วนน้อยของพรมแดนของจีนที่ติดกับประเทศรัสเซีย (ติดกับดินแดนซาไบคัลสกีของรัสเซีย) เมืองหลวงของมองโกเลียใน คือ โฮฮอต
เขตปกครองตนเองมองโกเลียในก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1947 โดยรวมมณฑลของสาธารณรัฐจีนในอดีต ได้แก่ มณฑลซุยหย่วน มณฑลชาร์ฮาร์ มณฑลเร่อเหอ มณฑลเหลียวเป่ย์ และมณฑลซิงอาน รวมถึงส่วนเหนือของมณฑลกานซู่ และเขตปกครองตนเองหนิงเซี่ย
พื้นที่ของมองโกเลียในใหญ่เป็นอันดับที่ 3 เมื่อเทียบกับทุก ๆ เขตปกครองระดับมณฑลของจีน โดยมีพื้นที่ประมาณ 1,183,000 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 12 ของพื้นที่พื้นดินทั้งหมดของจีน เนื่องจากมองโกเลียในมีลักษณะพื้นที่แคบยาวพาดตามชายแดนภาคเหนือของจีน จึงแบ่งเขตทางภูมิศาสตร์ออกเป็นเขตตะวันออกและเขตตะวันตก เขตตะวันออกมักจะรวมอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน (แมนจูเรียในอดีต) ส่วนเขตตะวันตกจะรวมอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน จากข้อมูลสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 ของจีน มองโกเลียในมีประชากร 24,706,321 คน คิดเป็นร้อยละ 1.84 ของประชากรทั้งหมดของจีนแผ่นดินใหญ่ เป็นเขตปกครองระดับมณฑลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับที่ 23 ของจีน ประชากรส่วนใหญ่ของมองโกเลียในเป็นชาวฮั่น ตามด้วยชาวมองโกลซึ่งมีจำนวนน้อยกว่า แต่ก็มีมากถึง 5 ล้านคน (ค.ศ. 2019) ซึ่งเป็นกลุ่มประชากรมองโกลที่ใหญ่ที่สุดในโลก และใหญ่กว่าชาวมองโกลในประเทศมองโกเลีย
มองโกเลียในเป็นหนึ่งในเขตปกครองระดับมณฑลของจีนที่ได้รับการพัฒนาทางเศรษฐกิจ โดยมีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อหัวต่อปีใกล้เคียง 13,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ค.ศ. 2019) ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 5 ของประเทศ ภาษาทางการที่ใช้ ได้แก่ ภาษาจีนกลาง และภาษามองโกเลีย โดยตัวอักษรที่ใช้เขียนภาษามองโกเลีย คือ อักษรมองโกเลียดั้งเดิม แต่ในประเทศมองโกเลียจะใช้อักษรซีริลลิกมองโกเลียในการเขียน