stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูหนาว 1976

|  อันดับ  | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหภาพโซเวียต | 13 | 6 | 8 | 27 |
| 2 |  เยอรมนีตะวันออก | 7 | 5 | 7 | 19 |
| 3 |  สหรัฐ | 3 | 3 | 4 | 10 |
| 4 |  นอร์เวย์ | 3 | 3 | 1 | 7 |
| 5 |  เยอรมนีตะวันตก | 2 | 5 | 3 | 10 |
| 6 |  ฟินแลนด์ | 2 | 4 | 1 | 7 |
| 7 |  ออสเตรีย | 2 | 2 | 2 | 6 |
| 8 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 1 | 3 | 1 | 5 |
| 9 |  เนเธอร์แลนด์ | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 10 |  อิตาลี | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 11 |  แคนาดา | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 12 |  สหราชอาณาจักร | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 13 |  เชโกสโลวาเกีย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 14 |  ลีชเทินชไตน์ | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 14 |  สวีเดน | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 16 |  ฝรั่งเศส | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 37 | 37 | 37 | 111 |
| ด ค กสรุปเหรียญโอลิมปิก |
| --- | --- |
 เหรียญรางวัลโอลิมปิก  สรุปเหรียญโอลิมปิกตลอดกาล  เหรียญปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง  กีฬาโอลิมปิกซ้อน (1906) 
โอลิมปิกฤดูร้อน:  1896  1900  1904  1908  1912  1920  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  2028  2032 
โอลิมปิกฤดูหนาว:  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  2026  2030 
 รายชื่อผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก  รายชื่อผู้ที่ถูกริบเหรียญรางวัลโอลิมปิก  รายชื่อเหรียญรางวัลโอลิมปิกแบ่งตามประเทศเจ้าภาพ  รายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญรางวัลมากที่สุดในกีฬาโอลิมปิก  รายชื่อเหรียญรางวัลเสมอกันในโอลิมปิก
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูหนาว 1994

|  อันดับ  | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  รัสเซีย | 11 | 8 | 4 | 23 |
| 2 |  นอร์เวย์ | 10 | 11 | 5 | 26 |
| 3 |  เยอรมนี | 9 | 7 | 8 | 24 |
| 4 |  อิตาลี | 7 | 5 | 8 | 20 |
| 5 |  สหรัฐ | 6 | 5 | 2 | 13 |
| 6 |  เกาหลีใต้ | 4 | 1 | 1 | 6 |
| 7 |  แคนาดา | 3 | 6 | 4 | 13 |
| 8 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 3 | 4 | 2 | 9 |
| 9 |  ออสเตรีย | 2 | 3 | 4 | 9 |
| 10 |  สวีเดน | 2 | 1 | 0 | 3 |
| 11 |  ญี่ปุ่น | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 12 |  คาซัคสถาน | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 13 |  ยูเครน | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 14 |  อุซเบกิสถาน | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 15 |  เบลารุส | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 16 |  ฟินแลนด์ | 0 | 1 | 5 | 6 |
| 17 |  ฝรั่งเศส | 0 | 1 | 4 | 5 |
| 18 |  เนเธอร์แลนด์ | 0 | 1 | 3 | 4 |
| 19 |  จีน | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 20 |  สโลวีเนีย | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 21 |  สหราชอาณาจักร | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 22 |  ออสเตรเลีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 61 | 61 | 61 | 183 |
| ด ค กสรุปเหรียญโอลิมปิก |
| --- | --- |
 เหรียญรางวัลโอลิมปิก  สรุปเหรียญโอลิมปิกตลอดกาล  เหรียญปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง  กีฬาโอลิมปิกซ้อน (1906) 
โอลิมปิกฤดูร้อน:  1896  1900  1904  1908  1912  1920  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  2028  2032 
โอลิมปิกฤดูหนาว:  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  2026  2030 
 รายชื่อผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก  รายชื่อผู้ที่ถูกริบเหรียญรางวัลโอลิมปิก  รายชื่อเหรียญรางวัลโอลิมปิกแบ่งตามประเทศเจ้าภาพ  รายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญรางวัลมากที่สุดในกีฬาโอลิมปิก  รายชื่อเหรียญรางวัลเสมอกันในโอลิมปิก
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูหนาว 2002

|  อันดับ  | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  นอร์เวย์ | 13 | 5 | 7 | 25 |
| 2 |  เยอรมนี | 12 | 16 | 8 | 36 |
| 3 |  สหรัฐ | 10 | 13 | 11 | 34 |
| 4 |  แคนาดา | 7 | 3 | 7 | 17 |
| 5 |  รัสเซีย | 5 | 4 | 4 | 13 |
| 6 |  ฝรั่งเศส | 4 | 5 | 2 | 11 |
| 7 |  อิตาลี | 4 | 4 | 5 | 13 |
| 8 |  ฟินแลนด์ | 4 | 2 | 1 | 7 |
| 9 |  เนเธอร์แลนด์ | 3 | 5 | 0 | 8 |
| 10 |  ออสเตรีย | 3 | 4 | 10 | 17 |
| 11 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 3 | 2 | 6 | 11 |
| 12 |  โครเอเชีย | 3 | 1 | 0 | 4 |
| 13 |  จีน | 2 | 2 | 4 | 8 |
| 14 |  เกาหลีใต้ | 2 | 2 | 0 | 4 |
| 15 |  ออสเตรเลีย | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 16 |  เช็กเกีย | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 17 |  เอสโตเนีย | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 18 |  สหราชอาณาจักร | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 19 |  สวีเดน | 0 | 2 | 5 | 7 |
| 20 |  บัลแกเรีย | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 21 |  ญี่ปุ่น | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 22 |  โปแลนด์ | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 23 |  เบลารุส | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 24 |  สโลวีเนีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 80 | 76 | 78 | 234 |
| ด ค กสรุปเหรียญโอลิมปิก |
| --- | --- |
 เหรียญรางวัลโอลิมปิก  สรุปเหรียญโอลิมปิกตลอดกาล  เหรียญปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง  กีฬาโอลิมปิกซ้อน (1906) 
โอลิมปิกฤดูร้อน:  1896  1900  1904  1908  1912  1920  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  2028  2032 
โอลิมปิกฤดูหนาว:  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  2026  2030 
 รายชื่อผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก  รายชื่อผู้ที่ถูกริบเหรียญรางวัลโอลิมปิก  รายชื่อเหรียญรางวัลโอลิมปิกแบ่งตามประเทศเจ้าภาพ  รายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญรางวัลมากที่สุดในกีฬาโอลิมปิก  รายชื่อเหรียญรางวัลเสมอกันในโอลิมปิก
อะเลคซันดร์ พุชกิน

| อะเลคซันดร์ พุชกิน |
| --- | --- |
ภาพวาดเหมือนจริงของอะเลคซันดร์ พุชกินโดย Vasily Tropinin
เกิด: อะเลคซันดร์ เซียร์เกเยวิช พุชกิน 6 มิถุนายน ค.ศ. 1799(1799-06-06) มอสโก, จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1837(1837-02-10) (37 ปี) เซนต์ปีเตอร์เบิร์ก, จักรวรรดิรัสเซีย
อาชีพ: กวี นักประพันธ์ นักเขียนบทละคร
ภาษา: Russian, French
สัญชาติ: รัสเซีย
จบจาก: Tsarskoye Selo Lyceum
ช่วงเวลา: Golden Age of Russian Poetry
แนว: Novel, novel in verse, poem, drama, short story, fairytale
แนวร่วมในทางวรรณคดี: Romanticism, pre-realism
ผลงานที่สำคัญ: Eugene Onegin, The Captain's Daughter, Boris Godunov, Ruslan and Ludmila
คู่สมรส: นาตาเลีย พุชกิน (1831–1837)
บุตร: Maria, Alexander, Grigory, Natalia
ญาติ: Sergei Lvovich Pushkin, Nadezhda Ossipovna Gannibal

ลายมือชื่อ: 
อะเลคซันดร์ เซียร์เกเยวิช พุชกิน (รัสเซีย: Алекса́ндр Серге́евич Пу́шкин, อักษรโรมัน: Aleksandr Sergeyevich Pushkin, สัทอักษรสากล: [ɐlʲɪˈksandr sʲɪˈrɡʲejɪvʲɪtɕ ˈpuʂkʲɪn] ( ฟังเสียง)) เป็นกวีชาวรัสเซียในยุคโรแมนติก ซึ่งได้รับการยกย่องให้เป็นกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของรัสเซีย และเป็นผู้ริเริ่มวรรณกรรมรัสเซียสมัยใหม่
หลี่ กวังตี้

| หลี่กวงตี้   Li Guangdi |
| --- | --- |
หลี่กวงตี้
เกิด: ค.ศ. 1642
ถึงแก่กรรม: ค.ศ. 1718
หลี่กวงตี้ (จีน: Li Guangdi; 1642 — 1718) ชื่อรอง จินชิง (จีน: Jinqing) และนามปากกา โฮ่วอัน (จีน: Hou' an) ขุนนางลัทธิขงจื๊อใหม่ในราชสำนักระหว่างรัชสมัยของ จักรพรรดิคังซี แห่ง ราชวงศ์ชิง
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์ 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef
อนุสาวรีย์พระยาศรีสุนทรโวหาร

อนุสาวรีย์พระยาศรีสุนทรโวหาร เริ่มเปิดอนุสาวรีย์อย่างเป็นทางการขึ้นเมื่อ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2542 ทำด้วยโลหะ 2.35 เมตร พระยาศรีสุนทรโวหารหรือน้อย อาจารยางกูร พระยาศรีสุนทรเป็นนักปราชญ์ภาษาไทย เคยได้รับการใกล้ชิดเบื้องพระยุคบาทตั้งสมัยรัชกาลที่ 3 จนมาถึงในสมัยรัชกาลที่ 5 ที่ตั้งของอนุสาวรีย์พระศรีสุนทรอยู่บน ถนนศรีโสธรตัดใหม่ อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา
ดูเพิ่ม

ข้อมูลเพิ่มเติมในเว็บไซต์ Travel.ohpicpost.com เก็บถาวร 2008-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สะพานเปี่ยมพงษ์สานต์

สะพานเปี่ยมพงศ์สานต์ เป็นสะพานคอนกรีตทันสมัยที่สุดในสมัยก่อน เป็นสะพานที่สร้างข้ามแม่น้ำระยองใกล้ ๆ กับสะพานไม้ รถยนต์สามารถแล่นไปมาได้ ทำให้การคมนาคมระหว่างตัวจังหวัด และหมู่บ้านปากน้ำระยองสะดวกขึ้น สะพานนี้เริ่มสร้างประมาณ พ.ศ. 2495 - 2497 ผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการสร้างสะพานนี้ก็คือ นายเสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์ ในขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรจังหวัดระยองด้วย เพื่อเป็นเกียรติแก่ นายเสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์ จึงตั้งชื่อสะพานนี้ว่า "สะพานเปี่ยมพงศ์สานต์"
อะลิเมมาซีน

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: R06AD01 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 5574
DrugBank: ?
ECHA InfoCard: 100.001.434 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
อะลิเมมาซีน (Alimemazine)
D04AA10
R06AD02
R06AD05
| ด ค กสารต้านฮิสตามีน (R06) |
| --- | --- |
Aminoalkyl ethers:  โบรมาซีน  คาร์บิน็อกซามีน  คลีมาสทีน  คลอร์เพน็อกซามีน  ไดเฟนิลพิราลีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ด็อกซิลามีน  Orphenadrine  Phenyltoloxamine 
ทดแทน Alkylamine:  บรอมเฟนิรามีน  คลอร์เฟนามีน  เดกซ์บรอมเฟนิรามีน (+pseudoephedrine)  เดกซ์คลอเฟนิรามีน (+betamethasone)  ไดเมตินดีน  เฟนิรามีน  ทาลาสทีน 
ทดแทน Ethylenediamine:  คลอโรพิรามีน  ฮีสตาไพร์โรดีน  เมพิรามีน  เมทาพิริลีน  ไตรเพเลนนามีน 
Phenothiazine derivatives:  อะลิเมมาซีน  Fenethazine  ไฮดรอกซีเอทิลโปรเมทาซีน  ไอโซไทเพนดิล  มีควิตาซีน  เมทไดลาซีน  โอโซเมมาซีน  โปรเมทาซีน 
Piperazine derivatives:  บิวคลิซีน  เซทิไรซีน เลโวเซทิริซีน  คลอร์ไซคลิซีน  Cinnarizine  ไซคลิซีน  Hydroxyzine  เมคลิซีน  ออกซาโตไมด์ 
ใช้งานทั่วกาย:  แอนตาโซลีน  Azanator  อะซาตาดีน  ไซโปรเฮปตาดีน  เดปโตรพีน  อีบาสทีน  Emedastine  อีพินาสทีน  คีโตติเฟน  Latrepirdine  เมบไฮโดรลิน  ไมโซลาสทีน  Olopatadine  เฟนินดามีน  ไพเมตไทซีน  ปิร์โรบิวตามีน  Quifenadine  รูปาตาดีน  ไตรโพรลิดีน  เฉพาะจุด (อะคริวาสทีน  แอสเทมมีโซล  อะเซลาสทีน  Bilastine  เดสลอร์อาตาดีน  เฟกโซเฟนาดีน  ลอราตาดีน  เทอร์เฟนาดีน) 
ใช้งานเฉพาะจุด:  บามิพีน  คลอโรพิรามีน  คลอร์เพน็อกซามีน  คลีมาสทีน  ไดเมตินดีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ไอโซไทเพนดิล  เมพิรามีน  โปรเมทาซีน  ทีนาลิดีน
สำนักรินไซ

สำนักรินไซ (ญี่ปุ่น: 臨済宗; โรมาจิ: รินไซ-ชู) เป็นหนึ่งในสามสำนักของศาสนาพุทธนิกายเซน ของญี่ปุ่น (อีกสองสำนักคือ สำนักโซโต และ สำนักโอบะกุ)
ประวัติ

สำนักรินไซ เป็นสำนักที่แตกออกมาจาก สำนักหลินจี้ ของจีนซึ่งก่อตั้งในสมัยราชวงศ์ถัง
ประวัติ > ยุคคะมะกุระ (ค.ศ. 1185–1333)

ในยุคคะมะกุระ ได้มีความพยายามที่จะตั้งสำนักรินไซในแผ่นดินญี่ปุ่นโดยความพยายามของภิกษุนามว่า เมียวอัง เอไซ ที่ก่อนหน้าในปี 1168 ภิกษุเอไซได้เดินทางไปยังแผ่นดินจีนเพื่อศึกษาเท็นไดเป็นระยะเวลากว่ายี่สิบปี และในปี 1187 ภิกษุเอไซก็ได้เดินทางไปยังจีนอีกครั้ง และเมื่อกลับมายังญี่ปุ่น เขาได้ตั้งสำนักสาขาหลินจิ้ในญี่ปุ่น ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม "รินไซ" ทั้งนี้ ในหลายสิบปีต่อมา ภิกษุนาม นัมโป โชเมียว ก็ได้เดินทางไปยังจีนเพื่อศึกษาวิถีหลินจี้เช่นเดียวกัน และเมื่อภิกษุโชเมียวกลับมายังญี่ปุ่นก็ได้มาก่อตั้งสำนักรินไซสายโอโตกัง
ประวัติ > ยุคมุโระมะชิ (ค.ศ. 1336–1573)

ในยุคมุโระมะชิ ด้วยการเป็นที่นับถือและสนับสนุนจากโชกุน ทำให้สำนักรินไซกลายเป็นสำนักที่ประสบความสำเร็จสูงสุด ตลอดจนเป็นแหล่งบ่มเพาะความรู้ของศาสนาจารย์เซนที่มีชื่อเสียงหลายคน อาทิ มุโซ โซะเซะกิ
ประวัติ > ยุคมุโระมะชิ (ค.ศ. 1336–1573) > ระบบห้าขุนเขา

ในยุคมุโระมะชิตอนต้น ได้มีการนำ "ระบบห้าขุนเขา" (โกะซัน) มาใช้อย่างเต็มรูปแบบ วัดสมาชิกมีสถานะเป็นวัดหลวง การสังคายนาระบบครั้งสุดท้ายประกอบด้วยวัดแต่ละห้าแห่งทั้งในเคียวโตะและคะมะกุระ ระบบนี้ได้แพร่หลายไปทั้งแผ่นดินญี่ปุ่น มีการกำกับโดยรัฐบาลโชกุน ภิกษุที่มีความรู้ความสามารถจะได้รับการว่าจ้างโดยโชกุนเพื่อช่วยในการปกครองและบริหารราชการแผ่นดิน
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ระบบห้าขุนเขา
|   | เคียวโตะ | คะมะกุระ |
| ชั้นเอก | วัดเท็นรีว | วัดเค็นโช |
| ชั้นโท | วัดโชโกะกุ | วัดเอ็งงะกุ |
| ชั้นตรี | วัดเค็นนิง | วัดจุฟุกุ |
| ชั้นจัตวา | วัดโทฟุกุ | วัดโจชิ |
| ชั้นเบญจ | วัดมันจุ | วัดโจเมียว |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official site of The Joint Council for Japanese Rinzai and Obaku Zen (อังกฤษ) (ญี่ปุ่น)
The International Research Institute for Zen Buddhism, at Hanazono University (the Rinzai University) in Kyoto, Japan
ภาพวาดญี่ปุ่นที่วาดถึง หลินจี้ ยี่สวน (ญี่ปุ่น: รินไซ กิเง็ง)
สาธารณรัฐเซอร์เบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912

ประเทศเซอร์เบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 5 ค.ศ. 1912 (พ.ศ. 2455) ที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ระหว่างวันที่ 6-22 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเซอร์เบียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน  คน ใน  ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเซอร์เบียไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 
รวม:
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Dušan Milošević | 100 m | 11.6 | 3 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Dragutin Tomašević | Marathon | N/A | N/A | N/A | N/A | Did not finish | Did not finish |
| Živko Nastić | Marathon | N/A | N/A | N/A | N/A | Did not start | Did not start |
ดูเพิ่ม

ประเทศเซอร์เบียในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเซอร์เบียในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเซอร์เบียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 ที่ สต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน |
| --- | --- |
แอฟริกา:   อียิปต์   แอฟริกาใต้ 
อเมริกา:   แคนาดา   ชิลี   สหรัฐ 
เอเชีย:   ญี่ปุ่น 
ยุโรป:   ออสเตรีย   เบลเยียม   โบฮีเมีย   เดนมาร์ก   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   อิตาลี   ลักเซมเบิร์ก   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปรตุเกส   จักรวรรดิรัสเซีย   เซอร์เบีย   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี 
โอเชียเนีย:   ออสตราเลเชีย
สะพานเนาวจำเนียร

| สะพานเนาวจำเนียร |
| --- | --- |

เส้นทาง: ถนนอินทรพิทักษ์และถนนเพชรเกษม
ข้าม: คลองบางกอกใหญ่
ที่ตั้ง: เขตธนบุรีและเขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร
ตั้งชื่อตาม: มงคล เนาวจำเนียร
ผู้ดูแล: กรุงเทพมหานคร
สถานะ: เปิดใช้งาน
ข้อมูลจำเพาะ
วัสดุ: คอนกรีตเสริมเหล็ก
ที่ตั้ง

สะพานเนาวจำเนียร เป็นสะพานข้ามคลองบางกอกใหญ่หรือคลองบางหลวง ตั้งอยู่บนเส้นแบ่งการปกครองระหว่างเขตบางกอกใหญ่กับเขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร เป็นจุดเริ่มต้นของถนนเพชรเกษม ชื่อสะพานตั้งชื่อตามนามสกุลของมงคล เนาวจำเนียร ซึ่งเป็นผู้อำนวยการก่อสร้างสะพานนี้
สะพานเนาวจำเนียรสร้างขึ้นในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง โดยความร่วมมือระหว่างไทยกับญี่ปุ่น สร้างข้ามคลองบางกอกใหญ่ต่อจากปลายถนนอินทรพิทักษ์ซึ่งแยกมาจากวงเวียนใหญ่เชื่อมกับจุดเริ่มต้นของถนนเพชรเกษม สะพานนี้ได้ขยายและสร้างใหม่ในเวลาต่อมาอีกสองครั้ง ชื่อของสะพานได้รับการประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2493
หนังสือค้ำประกันโดยธนาคาร

หนังสือค้ำประกันโดยธนาคาร (Bank guarantee) เป็นหลักประกันทางการเงินประเภทหนึ่งซึ่งออกโดยธนาคาร เพื่อให้ลูกค้าธนาคารใช้วางเป็นหลักประกันต่อบุคคลหรือองค์กรคู่สัญญา กรณีที่ลูกค้าธนาคารเผชิญความรับผิดในมูลหนี้ใดและไม่สามารถชำระมูลหนี้นั้นได้ไม่ว่าเหตุผลใดก็ตาม ธนาคารในฐานะผู้ค้ำประกันจะชดใช้มูลหนี้ที่ค้างอยู่แก่เจ้าหนี้ ทั้งนี้ไม่เกินจำนวนเงินค้ำประกันของธนาคารที่ระบุในหนังสือ
หนังสือค้ำประกันโดยธนาคารไม่มีการตั้งเงื่อนไขการชำระเงิน ธนาคารจะชำระให้แก่เจ้าหนี้ทันทีเมื่อถูกทวงถาม จึงต่างกับ ตราสารประกันเครดิต (Standby Letter of Credit) ซึ่งมีการตั้งเงื่อนไขชำระเงิน ธนาคารในฐานะผู้ค้ำประกันจะชำระหนี้ก็ต่อเมื่อพิสูจน์ว่าเจ้าหนี้และลูกหนี้มีการปฏิบัติตามสัญญาครบถ้วนแล้ว
หนังสือค้ำประกันโดยธนาคารมักใช้ในการเข้าประมูลงานจัดซื้อและจัดจ้างกับหน่วยงานภาครัฐ พึงระวังว่าหนังสือค้ำประกันฯไม่ใช่หนังสือรับรองโดยธนาคาร (Bank Certificate) สถานทูตบางแห่งไม่รับหนังสือค้ำประกันฯเพื่อประกอบคำร้องขอวีซ่า
อะเลคซันดร์ มักห์มูตอฟ

| อะเลคซันดร์ มักห์มูตอฟ |
| --- | --- |
เกิด: อะเลคซันดร์ มูซาโฟวิช มักห์มูตอฟ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509
อะเลคซันดร์ มูซาโฟวิช มักห์มูตอฟ (อังกฤษ : Aleksandr Musafovic Makhmutov รัสเซีย : Алекса́ндр Муса́фович Ма́хмутов) นักมวยสากลชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 ที่เมืองเรฟดา แคว้นสเวียร์ดลอฟสค์ สหภาพ​โซเวียต​ สถิติการชก 51 ครั้ง ชนะ 42 (น็อก 21) เสมอ 1 แพ้ 8
เกียรติประวัติ

แชมป์รัสเซียรุ่นฟลายเวท (2535 - 2536)
แชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท
ชิง 24 มีนาคม 2539 ชนะคะแนน ถ้ำเพชร เอ็ม 100 ที่ ปทุมธานี
แชมป์ยุโรปรุ่นฟลายเวท
ชิง 3 ธันวาคม 2542 ชนะคะแนน ซัลวาโตเร ฟันนี ที่ อิตาลี
เสียแชมป์ 12 กุมภาพันธ์ 2543 แพ้คะแนน ดาแมน เคลลี ที่ อังกฤษ
แชมป์ยุโรปรุ่นฟลายเวท
ชิง 9 ธันวาคม 2543 ชนะคะแนน ดาวิด กูร์โรลต์ ที่ ฝรั่งเศส
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 มีนาคม 2544 ชนะคะแนน โฆเซ โลเปซ บูเอโน ที่ สเปน
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 30 มิถุนายน 2544 ชนะคะแนน ยาซอน บูธ ที่ สเปน
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 16 พฤศจิกายน 2544 ชนะน็อค สเตเฟน นอร์สกอฟ ที่ เดนมาร์ก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 5 มีนาคม 2545 ชนะคะแนน มิเมาน์ เชนต์ ที่ สเปน
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 19 พฤษภาคม 2546 ชนะน็อค มิเมาน์ เชนต์ ยก 8 ที่ ฝรั่งเศส
เสียแชมป์ และเป็นการชิงแชมป์เงา WBA และ WBO รุ่นฟลายเวทด้วย, 10 กรกฎาคม 2547 แพ้คะแนน บราฮิม อัสลูม ที่ ฝรั่งเศส
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์เงา WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2536 แพ้คะแนน ฉัตรชัย สาสกุล ที่ กทม.
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 8 กันยายน 2539 แพ้คะแนน แสน ส.เพลินจิต ที่ นครพนม
ชิงแชมป์โลก WBF รุ่นซูเปอร์​ฟลายเวท เมื่อ 22 พฤศจิกายน 2539 แพ้อาร์ทีดี แซมซั่น กระทิงแดงยิม ยก 6 ที่ สุรินทร์
ชิงแชมป์ยุโรปรุ่นฟลายเวทเมื่อ 26 กันยายน 2541 แพ้คะแนน ดาวิด กูร์โรลต์ ที่ ฝรั่งเศส
ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นฟลายเวท เมื่อ 14 พฤศจิกายน 2546 แพ้คะแนนโดยเทคนิค โอมาร์ อันเดรส นาร์บาเอซ ที่ฝรั่งเศส
สามก๊ก มหาสนุก

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สามก๊ก (แก้ความกำกวม)
สามก๊ก มหาสนุก หรือ การ์ตูนมหาสนุก ฉบับ สามก๊ก เป็นงานเขียนการ์ตูนเรื่องยาวแนวสุขนาฏกรรม วาดโดยสุชาติ พรหมรุ่งโรจน์ (หมู นินจา) อิงจากจากนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก ตีพิมพ์ในนิตยสารมหาสนุกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 จนถึง พ.ศ. 2550 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่มเป็นการ์ตูนสีรวมทั้งหมด 45 เล่ม หนังสือการ์ตูนได้รับการแปลเป็นภาษาเกาหลี จัดจำหน่ายโดยบริษัท พีเอ็มจี โฮลดิ้ง คอร์ปอเรชั่น จำกัด และบริษัท ซัมซุง บุ๊ค พับลิเชอร์ แอนิเมชันดัดแปลงผลิตโดยบริษัทวิธิตาแอนิเมชันออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 รวม 2 ภาคตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 ถึงธันวาคม พ.ศ. 2549
ลักษณะการดำเนินเรื่อง

การ์ตูนสามก๊กฉบับนี้ดำเนินเรื่องค่อนข้างรวดเร็ว แต่คงเนื้อหาและใจความหลักของเรื่องเดิมไว้เป็นส่วนใหญ่  ภายในเรื่องจะมีการสอดแทรกมุขเสียดสีสถานการณ์บ้านเมืองขณะที่เขียนไว้อย่างแสบๆ คันๆ อยู่เสมอ  ตอนใดที่ในสามก๊กฉบับภาษาจีนมีบทกวีที่ไพเราะ ก็จะมีการแปลแทรกและเขียนประกอบไว้ในเรื่องด้วย เช่น ตอนหองจูเปียนรำพันก่อนถูกลิยู ลูกน้องของตั๋งโต๊ะปลงพระชนม์ ตอนโจสิดต้องร่ายกลอนให้สำเร็จภายในชั่ว 7 ก้าวเดินเพื่อเอาชีวิตรอด เป็นต้น
ในหนังสือการ์ตูนนั้น เนื้อเรื่องเริ่มจากการเล่าย้อนถึงความเป็นไปของราชวงศ์ฮั่นอย่างพอสังเขปดำเนินมาถึงรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้และเริ่มกล่าวถึงตอนเตียวก๊กตั้งกองกำลังโจรโพกผ้าเหลือง แล้วดำเนินเรื่องจนถึงตอนขงเบ้งเสียชีวิตและอุยเอี๋ยนก่อกบฏ ในเหตุการณ์หลังจากนี้ได้กล่าวได้เพียงสรุปว่าแต่ละปี มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นอีกบ้าง อนึ่ง ในตอนสุดท้าย เป็นตอนภาคผนวกที่กล่าวถึงการล่มสลายของจ๊กก๊กโดยเฉพาะ โดยกล่าวตั้งแต่พระเจ้าเล่าเสี้ยนลุ่มหลงสุรานารี จนถึงตอนพระเจ้าเล่าเสี้ยนไปงานเลี้ยงของสุมาเจียว
ส่วนในการ์ตูนแอนิเมชัน ภาคแรก เริ่มเรื่องตั้งแต่ตอนเตียวก๊กตั้งกองกำลังโจรโพกผ้าเหลือง จนถึงตอนเล่าปี่เตรียมรับกองทัพโจโฉที่ชีจิ๋ว ส่วนในภาคสอง เริ่มตั้งแต่โจโฉยึดเมืองชีจิ๋วจนถึงตอนจิวยี่เสียชีวิต แล้วจึงกล่าวสรุปเหตุการณ์หลังจิวยี่เสียชีวิตถึงสามก๊กรวมเป็นหนึ่งแต่พอสังเขป
การแทรกอารมณ์ขันในเรื่อง

ในสามก๊ก มหาสนุกบางฉากจะมีการนำคำพูดดังๆ ในช่วงเวลาที่เขียนเรื่องมาให้ตัวละครในเรื่องพูดตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้น เช่น ฉากโจโฉคิดฆ่าตั๋งโต๊ะแต่ไม่สำเร็จเพราะตั๋งโต๊ะตื่นเสียก่อน ตั๋งโต๊ะสังเกตเห็นโจโฉเหงื่อไหลออกมากผิดปกติด้วยความตกใจ  โจโฉจึงทำทีกลบเกลื่อนโดยใช้คำพูดของพระพยอม กัลยาโณในโฆษณาชิ้นหนึ่ง ที่ว่า "ขยันให้เหงื่อออกทางขุมขน ดีกว่าขี้เกียจแล้วยากจน จนน้ำล้นออกมาทางตา" เป็นต้น (ปรากฏอยู่ในสามก๊กรวมเล่ม เล่มที่ 4)
บางฉากของสามก๊ก มหาสนุกก็มีการนำอุปกรณ์หรือเครื่องมือสื่อสารในโลกปัจจุบันมาใช้เป็นอุปกรณ์ของตัวละครในเรื่อง เช่น โทรศัพท์มือถือ มอเตอร์ไซค์ เป็นต้น โดยมากมักอยู่ในฉากการวางแผนการรบ (แสดงความหมายถึงการสื่อสารโดยม้าเร็ว)
การนำเพลงที่กำลังเป็นที่นิยมที่ขณะที่เขียนการ์ตูนมาแทรกอยู่ในตัวเรื่องก็ถือเป็นอีกกลวิธีการแทรกอารมณ์ขันในสามก๊ก มหาสนุก เช่น ตอนที่ตันก๋งจับตัวโจโฉที่กำลังถูกทางการประกาศจับมาไต่สวน โจโฉได้แก้ตัวว่าตนชื่อฮองฮู ไม่ใช่โจโฉ ตันก๋งไม่เชื่อจึงได้ร้องเพลง 'อมพระมาพูด' ของธงไชย แมคอินไตย์ และเสก โลโซ
อีกกลวิธีการแทรกอารมณ์ขันคือการนำเหตุการณ์สำคัญในช่วงที่เขียนการ์ตูนมาล้อเลียน เช่น สถานการณ์ความไม่สงบในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ การแพร่ระบาดของไข้หวัดนก เป็นต้น
การตีพิมพ์ฉบับรวมเล่มและฉบับอื่นๆ

สามก๊ก มหาสนุก ฉบับรวมเล่ม มีจำนวน 45 เล่ม จำหน่ายในราคาเล่มละ 50 บาท พิมพ์สี่สี ภายในมีเนื้อหา 4 ตอนต่อเล่ม นอกจากนี้ยังการนำสามก๊กมาจัดเป็นชุด ทั้งหมด 8 ชุด  ชุดละ 6 เล่ม โดยชุดสุดท้ายมีเล่มที่ 43-45, สามก๊กฉบับ Special Editor และสามก๊กฉบับมินิตูนอีก 2 เล่ม
สามก๊กฉบับ  Special Editorเป็นหนังสือที่รวบรวมข้อมูลต่างๆ ในสามก๊ก โดยเน้นที่ชีวประวัติและเกร็ดข้อมูลของขงเบ้ง และยังมีประวัติโดยย่อของตัวละครสำคัญและเกร็ดความรู้ต่างๆ ในสามก๊ก
สามก๊กฉบับมินิตูน เป็นสามก๊กฉบับย่อจากสามก๊ก มหาสนุก ของหมู นินจาทั้ง 45 เล่มให้เหลือเพียง 2 เล่ม แต่ยังคงใจความสำคัญไว้ โดยจัดพิมพ์แบบ 4 สี เขียนโดยวิรัตน์ ยืนยงพัฒนากิจ (เอก วิรัตน์) โดยแบ่งเนื้อหาทั้งสองเล่มดังนี้
ปฐมภาค ยุทธการกู้ชาติ
บริบูรณ์ภาค ขงเบ้ง จอมปราชญ์สะท้านแผ่นดิน
ในปี พ.ศ. 2553 ได้มีการจัดพิมพ์บ๊อกซ์เซ็ตของสามก๊กมหาสนุกเป็นหนังสือปกแข็ง โดยนำสามก๊กฉบับ 45 เล่มมารวบรวมไว้ด้วยกันเป็นหนังสือปกแข็งจำนวน 8 เล่ม
รางวัล

รางวัลสุดยอดการ์ตูนแอนิเมชั่นเรื่องยาว  (TAM AWARD : Best Animation for TV Long Form)  ในงานไทยแลนด์ แอนิเมชั่น แอนด์ มัลติมีเดีย หรือ TAM 2006
เกี่ยวกับการ์ตูน

จากการเริ่มการจัดระดับความเหมาะสมของรายการโทรทัศน์ไทย เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2549 สามก๊ก มหาสนุกซึ่งฉายทางช่อง 7 เป็นตอนสุดท้ายในขณะนั้น ได้รับการจัดระดับให้อยู่ในระดับ ท คือเหมาะสมกับผู้ชมทุกเพศทุกวัย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสามก๊ก มหาสนุก
สามก๊ก มหาสนุก ทาง Vtoon (ช่องยูทูบทางการของวิธิตาแอนิเมชัน)
สามก๊ก มหาสนุก ทางทรูไอดี
สามก๊ก มหาสนุก เก็บถาวร 2022-11-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ทางวีทีวี
หลัว เจี๋ย

หลัว เจี๋ย (จีน: 羅結; พินอิน: Luó Jié) เป็นนักธุรกิจชาวไต้หวันผู้ก่อตั้งบริษัทเจิ้งซินรับเบอร์ ผู้ผลิตยางรถยนต์รายใหญ่อันดับ 9 ของโลก โดยขณะที่เสียชีวิตนั้น เป็นบุคคลที่ร่ำรวยอันดับที่ 6 ของไต้หวัน
ประวัติ

หลัว เจี๋ย เกิดเมื่อ ค.ศ. 1925 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2019
อาชีพ

หลัวก่อตั้งบริษัทเจิ้งซินรับเบอร์เมื่อ ค.ศ. 1967 และให้ หลัว ไฉเหริน บุตรชายเข้ารับตำแหน่งประธานต่อเมื่อ ค.ศ. 2015 โดยในปีนั้น นิตยสารฟอบส์เปิดเผยว่าหลัว เจี๋ยมีทรัพย์สินมากถึง 4.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ชีวิตส่วนตัว

หลัวมีบุตรทั้งหมด 4 คน และเคยอาศัยอยู่ที่ต้าชุน ทางตะวันตกของไต้หวัน
อารบิก

อารบิก อาจหมายถึง
เลขอารบิก
ภาษาอาหรับ
หลาง เยว่ถิง

| หลาง เยว่ถิง Lang Yueting |
| --- | --- |
ชื่อจีน: 郎月婷 (จีนตัวเต็ม)
ชื่อจีน: 郎月婷 (จีนตัวย่อ)
เชื้อชาติ: ฮั่น
เกิด:  (1985-03-22) มีนาคม 22, 1985 (39 ปี) ต้าเหลียน, มณฑลเหลียวหนิง, ประเทศจีน
อาชีพ: นักแสดง
ปีทำงาน: 2001 – ปัจจุบัน
หลาง เยว่ถิง (จีน: 郎月婷 อักษรโรมัน: Lang Yueting) เป็นนักแสดงชาวจีน มีผลงานเด่นคือ Blind Detective, Office
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ | ชื่อภาพยนตร์ภาษาจีน | รับบท | กำกับโดย | แสดงร่วมกับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | Blind Detective | 盲探 | Minnie Lee | Johnnie To | Andy Lau, Sammi Cheng |
| 20015 | Office | 我心飞翔 | Kat Ho | Johnnie To | Chow Yun-fat, Sylvia Chang, Eason Chan, Tang Wei |
| 2016 | Tik Tok | 惊天大逆转 | Yang Wei | Li Jun | Zhong Hanliang, Li Zhengzai |
| 2016 | Mountain Cry | 喊山 | Hong Xia | Larry Yang | Wang Ziyi |
| 2017 | Extraordinary Mission | 非凡任务 | Qingshui | Alan Mak | Huang Xuan, Duan Yihong |
| 2017 | Love Education | 相愛相親 | Weiwei | Sylvia Chang | Sylvia Chang, Tian Zhuangzhuang, Song Ningfeng |
| 2019 | Seven Killers | 刀尖 |  | Gao Qunshu |  |
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์

Legend of Heavenly Tear Phoenix Warriors
แหล่งข้อมูลอื่น

หลาง เยว่ถิง ที่ซินล่างเวย์ปั๋ว (ในภาษาจีน)
หลาง เยว่ถิง ที่ฮ่องกงมูวีเดตาเบส
หลาง เยว่ถิง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
หลอดเลือดดำแกสโตรอิพิโพลอิกขวา

| หลอดเลือดดำแกสโตรอิพิโพลอิกขวา  (Right gastroepiploic vein) |
| --- | --- |

รายละเอียด
รับจาก: กระเพาะอาหาร
ออกไปยัง: หลอดเลือดดำซุพีเรียร์มีเซนเทอริค (superior mesenteric vein)
หลอดเลือดแดง: หลอดเลือดแดงแกสโตรอิพิโพลอิกขวา (right gastroepiploic artery)
ตัวระบุ
ภาษาละติน: vena gastroomentalis dextra, vena gastroepiploica dextra
TA98: A12.3.12.021
TA2: 5116
FMA: 15397
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
หลอดเลือดดำแกสโตรอิพิโพลอิกขวา หรือ หลอดเลือดดำแกสโตรโอเมนตัลขวา (right gastroepiploic vein หรือ right gastro-omental vein) เป็นหลอดเลือดดำในช่องท้องที่แตกสาขาจากเยื่อโอเมนตัมใหญ่ (greater omentum) และจากส่วนล่างของพื้นผิวส่วนบนด้านหน้า และส่วนล่างด้านหลังของกระเพาะอาหาร หลอดเลือดนี้วิ่งตลอดแนวส่วนโค้งใหญ่ (greater curvature) ของกระเพาะอาหารระหว่างชั้นของเยื่อโอเมนตัมใหญ่
หลัว ไห่ฉฺยง

| หลัว ไห่ฉฺยง Luo Haiqiong |
| --- | --- |
ชื่อจีน: 羅海瓊 (จีนตัวเต็ม)
ชื่อจีน: 罗海琼 (จีนตัวย่อ)
พินอิน: Luó Hǎiqióng (จีนกลาง)
เกิด:  (1973-08-10) 10 สิงหาคม ค.ศ. 1973 (51 ปี) หลานโจว, มณฑลกานซู่, ประเทศจีน
ปีทำงาน: 1998–ปัจจุบัน
คู่สมรส: เฟย ฉี (สมรส 2010)
ลูก: ลูกสาว 1 คน(เกิดปี 2011)
หลัว ไห่ฉฺยง (จีน: 羅海瓊 อักษรโรมัน: Luo Haiqiong) เป็นนักแสดงชาวจีน เธอแต่งงานกับเฟย์ ฉี รองประธานบริษัท Huayi Brothers ในวันที่ 24 มกราคม ปี 2010