stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
ดูเพิ่ม

จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
แอนติออก

สำหรับเมืองในสมัยใหม่ ดูที่ อันทักยา
| --- | --- |
Ἀντιόχεια ἡ ἐπὶ Ὀρόντου (กรีกโบราณ)
แผนที่ของเมืองแอนติออก ในสมัยโรมันและไบแซนไทน์ตอนต้น
แสดงที่ตั้งภายในประเทศตุรกี
ชื่ออื่น: ไซเรียนแอนติออก
ที่ตั้ง: อันทักยา, จังหวัดฮาไต, ประเทศตุรกี
พิกัด: 36°12′17″N 36°10′54″E﻿ / ﻿36.20472°N 36.18167°E﻿ / 36.20472; 36.18167
ประเภท: นิคม
พื้นที่: 15 ตารางกิโลเมตร (5.8 ตารางไมล์)
ความเป็นมา
ผู้สร้าง: ซูลีกัสที่ 1 นีกาเตอร์
สร้าง: 300 ปีก่อน ค.ศ.
สมัย: เฮลเลนิสต์ถึงกลาง
วัฒนธรรม: กรีก, โรมัน, อาร์เมเนีย, เคิร์ด, อาหรับ, ตุรกี
เหตุการณ์: สงครามครูเสดครั้งที่ 1
หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่
ขุดค้น: ค.ศ. 1932–1939
สภาพ: ส่วนใหญ่ถูกโดนฝัง
แอนติออกบนแม่น้ำออรอนตีส (กรีกโบราณ: Ἀντιόχεια ἡ ἐπὶ Ὀρόντου, อักษรโรมัน: Antiókheia hē epì Oróntou; อังกฤษ: Antioch หรือ Great Antioch หรือ Syrian Antioch, ออกเสียง) เป็นเมืองกรีกโบราณที่ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำออรอนตีส ซึ่งซากปรักหักพังตั้งอยู่ใกล้กับเมืองอันทักยา ในประเทศตุรกีในปัจจุบัน
แอนติออกก่อตั้งขึ้นเมื่อปลายศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราชโดยเซลิวคัสที่ 1 นิคาเตอร์ขุนพลในพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช แอนติออกเจริญขึ้นมาจนในที่สุดก็เป็นเมืองคู่แข่งของอะเล็กซานเดรีย และเป็นเมืองเอกของตะวันออกใกล้ และเป็นเมืองศูนย์กลางของประวัติศาสตร์ยุคแรกของคริสต์ศาสนา
ดูเพิ่ม

คริสต์ศาสนา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แอนติออก
ศิลปศาสตรบัณฑิต

ศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ., BA หรือ AB จาก baccalaureus artium และ artium baccalaureus ในภาษาละติน) คือปริญญาทางวิชาการที่ได้รับจากหลักสูตรในระดับปริญญาตรี
ในสาขาศิลปศาสตร์ วิทยาศาสตร์ หรือทั้งคู่ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิตโดยทั่วไปใช้เวลาสามถึงสี่ปีขึ้นอยู่กับประเทศ สถาบัน และความเชี่ยวชาญเฉพาะ วิชาเอก หรือวิชาโท คำว่า baccalaureus (bacca หมายถึง เบอร์รี และ laureus หมายถึง "ของใบกระวาน" จากภาษาละติน) ไม่ควรสับสนกับ baccalaureatus (แปลว่า "คทาเคลือบทองคำ" จากคำว่า bacum และ aureatus ในภาษาละติน) ซึ่งมาจากการศึกษาหนึ่งถึงสองปีหลังปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิตด้วยเกียรตินิยม (Baccalaureatus in Artibus Cum Honore) ในบางประเทศ
ประกาศนียบัตรโดยทั่วไปประกอบด้วยชื่อของสถาบัน ลายเซ็นเจ้าหน้าที่ของสถาบัน (โดยทั่วไปเป็นอธิการบดีของของมหาวิทยาลัยเช่นเดียวกับคณบดีของวิทยาลัยร่วม) ประเภทของปริญญา การมอบสิทธิ และสถานที่ที่ได้รับปริญญา ประกาศนียบัตรโดยทั่วไปจะพิมพ์ลงบนกระดาษคุณภาพสูงหรือแผ่นหนัง สถาบันแต่ละแห่งจะกำหนดตัวย่อพิเศษสำหรับปริญญาของตน
ศิลปศาสตรบัณฑิตโดยปกติจะสำเร็จการศึกษาในระยะเวลาสี่ปีในอัฟกานิสถาน เลบานอน อาร์มีเนีย เคนยา แคนาดา กรีซ บังกลาเทศ อาเซอร์ไบจาน อียิปต์ อิหร่าน ญี่ปุ่น คาซัคสถาน ลิทัวเนีย ไนจีเรีย เซอร์เบีย สเปน ปากีสถาน ฟิลิปปินส์ ไทย รัสเซีย ไอร์แลนด์ เกาหลีใต้ อิรัก คูเวต ตุรกี ฮ่องกง สหรัฐ และส่วนใหญ่ในทวีปอเมริกา สำเร็จการศึกษาโดยทั่วไปเป็นระยะเวลาสามปีในสหภาพยุโรปเกือบทั้งหมดและแอลเบเนีย ออสเตรเลีย บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา อินเดีย อิสราเอล นิวซีแลนด์ ไอซ์แลนด์ นอร์เวย์ สิงคโปร์ แคริบเบียน แอฟริกาใต้ สวิตเซอร์แลนด์ และจังหวัดของรัฐเกแบ็กในแคนาดา ในปากีสถานศิลปศาสตรบัณฑิตสามารถสำเร็จการศึกษาในสองปีโดยได้รับเป็นปริญญาภายนอก
สหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์

ในสหราชอาณาจักร (ไม่รวมสกอตแลนด์) และไอร์แลนด์ ปริญญาหลักสูตรขั้นแรกโดยปกติใช้เวลาสามปีแต่การกำหนดชื่อแตกต่างกันไป ช่วงศตวรรษที่ 19 และภายหลังมหาวิทยาลัยมักจะแยกความแตกต่างระหว่างสาขาศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ด้วยการมอบปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตหรือวิทยาศาสตรบัณฑิต อย่างไรก็ตามบางมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่หรือมหาวิทยาลัยโบราณเช่น ออกซฟอร์ด เคมบริดจ์ และดับลินมีธรรมเนียมในการมอบปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตในระดับปริญญาตรีที่สำเร็จการศึกษาในการสอบครั้งสุดท้าย เช่น ไตรพอสส่วนที่สอง (Part II Tripos) ของเคมบริดจ์ ไฟนอลออเนอร์สสกูลส์ (Final Honour Schools) ของออกซฟอร์ด มอเดอเรเตอร์ชิป (Moderatorship) ของดับลินในสาขาส่วนใหญ่รวมทั้งวิทยาศาสตร์ กลุ่มมหาวิทยาลัยแผ่นกระจกบางแห่งซึ่งจัดตั้งใหม่ในช่วงทศวรรษ 1960 เช่น ยอร์ก และแลนคาสเตอร์ ตามรอยขนบธรรมเนียมของออกซฟอร์ดและเคมบริดจ์โดยการมอบปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตในทุกสาขาวิชา แต่ได้เปลี่ยนไปมอบปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิตในสาขาวิชาทางวิทยาศาสตร์  ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสามารถอ้างร้องขอได้ใน 21 เงื่อนไขหลังจากการสมัครเข้าเป็นนักศึกษาที่ออกซฟอร์ด เคมบริดจ์ และดับลิน หลายศตวรรษที่ผ่านมาปริญญาตรีเป็นขั้นตอนระยะกลางและมอบสำหรับการดำเนินงานภายหลังจากโรงเรียนมัธยมศึกษา ชื่อของการสอบครั้งสุดท้ายในโรงเรียนมัธยมศึกษาในฝรั่งเศสและสเปน (และเพิ่มขึ้นในสหราชอาณาจักร - International Baccalaureate) คือ le Baccalauréat และ el Bachillerato ตามลำดับ
มหาวิทยาลัยโบราณแห่งสกอตแลนด์มอบปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิตให้กับผู้สำเร็จการศึกษาในสาขาวิชามนุษยศาสตร์หรือศิลปศาสตร์ แต่ให้วิทยาศาสตรบัณฑิตแก่ผู้สำเร็จการศึกษาในสาขาหลักสูตรนี้ใช้เวลาสี่ปีสำหรับปริญญาเกียรตินิยมและสามปีสำหรับหลักสูตรทั่วไป ในสกอตแลนด์มีความเป็นไปได้ที่จะเลือกปริญญาปกติมากกว่าอันดับที่ต่ำกว่าเกียรตินิยมอันดับสาม (ตัวอย่างเช่น ศิลปศาสตรบัณฑิต 3 ระดับ คือ distinction, merit หรือ pass)
ศิลปศาสตรบัณฑิตมีสิทธิ์ได้รับปริญญาในระดับปริญญาทั่วไปและศิลปศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) สำหรับปริญญาเกียรตินิยม นักศึกษาที่จบการศึกษาด้วยเกียรตินิยมบางครั้งสามารถที่จะเพิ่มชื่อ '(เกียรตินิยม)' '(Hon)' หรือ '(Hons)' หลังจากชื่อย่อของปริญญาในวงเล็บ ปริญญาเกียรตินิยมจะได้รับจากหนึ่งในสี่ชั้นขึ้นอยู่กับคะแนนที่ได้รับในการประเมินผลขั้นสุดท้ายและการสอบ นักเรียนหัวกะทิจะได้รับปริญญาเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง รองลงมาคือเกียรตินิยมอันดับสอง (มักถูกเรียกว่า 2:1) ต่ำกว่าเกียรตินิยมอันดับสอง (มักถูกเรียกว่า 2:2) และผู้ที่มีคะแนนต่ำสุดจะได้รับเกียรตินิยมอันดับสาม ระดับสามัญหรือไม่จำแนกปริญญา (ซึ่งไม่ได้ให้ผู้สำเร็จการศึกษาสามารถเพิ่ม '(เกียรตินิยม)' ได้) อาจได้รับหากนักศึกษาได้เรียนหลักสูตรปริญญาเกียรตินิยมเต็มเวลาแต่ยังไม่สามารถรับได้ซึ่งจำเป็นต้องผ่านเพียงพอที่จะได้รับเกียรตินิยมอันดับสาม โดยปกติแล้วปริญญาเหล่านี้ไม่มีความจำเป็นสำหรับการทำดุษฎีนิพนธ์ในปีสุดท้าย
โรงเรียนมัธยมวัดใหม่กรงทอง

| โรงเรียนมัธยมวัดใหม่กรงทอง ในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี |
| --- | --- |
Matthayomwatmaikrongtong School Under the Royal Patronage of Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirindhom
ที่ตั้ง

ข้อมูล
ชื่ออื่น: ม.ท. (M.T.)
ประเภท: โรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา โรงเรียนเอกชนประเภทสามัญศึกษา
คติพจน์: สุวิชาโน ภวํ โหติ (ผู้รู้ดี เป็นผู้เจริญ)
สถาปนา: 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2498
ผู้ก่อตั้ง: คณะสงฆ์อำเภอศรีมหาโพธิ
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดปราจีนบุรี
ผู้อำนวยการ: ดร.อุดม ชำนิ
ระดับปีที่จัดการศึกษา: ชั้นปฐมวัย (อนุบาล) ถึงมัธยมศึกษาตอนปลาย สหศึกษา
สี:   ขาว และ   เหลือง
เว็บไซต์: www.watmai.ac.th
โรงเรียนมัธยมวัดใหม่กรงทอง ในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เป็นโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา ก่อตั้งเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 โดยคณะสงฆ์อำเภอศรีมหาโพธิ เป็นโรงเรียนเอกชนขนาดใหญ่ เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นปฐมวัย จนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในปัจจุบัน ดร.อุดม ชำนิ เป็นผู้อำนวยการ พระราชปริยัติวัชราจารย์ (สุดใจ ยโสธโร ป.ธ.๔) เจ้าคณะจังหวัดปราจีนบุรี เจ้าอาวาสวัดใหม่กรงทอง เป็นผู้รับใบอนุญาตสถานศึกษา และ พระมหาธนศักดิ์ ธมฺมโชโต ป.ธ.๙ เลขานุการเจ้าคณะจังหวัดปราจีนบุรี ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดใหม่กรงทอง
วันที่ 26 พฤษภาคม 2554 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงรับโรงเรียนมัธยมวัดใหม่กรงทอง ไว้ในพระราชูปถัมภ์
ประวัติสถานศึกษา

โรงเรียนมัธยมวัดใหม่กรงทอง เป็นโรงเรียนเอกชนขนาดใหญ่ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน ก่อตั้งโดยคณะสงฆ์จังหวัดปราจีนบุรี เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2498  โดยมี พระวิสุทธิธรรมาจารย์ (หลวงพ่อทรัพย์) อดีตเจ้าอาวาสวัดใหม่กรงทอง และอดีตเจ้าคณะจังหวัดปราจีนบุรี   ร่วมกับพระครูศรีมหาโพธิคณารักษ์ (สวาสดิ์ กระโยมกุล) อดีตเจ้าคณะอำเภอศรีมหาโพธิ แรกเริ่มจัดสร้างด้วยเงินงบประมาณที่รัฐบาลจัดสรรสนับสนุน จำนวน 200,000 บาท มีนายบรรจบ ทองทับ เป็นผู้รับใบอนุญาต นายสนั่น สุวรรณกล่อม เป็นครูใหญ่ และพระมหาสวาสดิ์ กระโยมกุล (พระครูศรีมหาโพธิ์คณารักษ์) เป็นผู้จัดการฝ่ายสงฆ์  ปีการศึกษา พ.ศ. 2503 ได้รับการรับรองวิทยฐานะจากกระทรวงศึกษาธิการ
ปัจจุบันมีเนื้อที่ 31 ไร่ อาคารเรียน 7 หลัง จำนวน 157 ห้องเรียน
ห้องเรียน อาคารประกอบ จำนวน 3 หลัง เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาลถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย  ในปีการศึกษา 2566 มีคณะครู 243 รูป/คน นักเรียน 6,039 รูป/คน
แหล่งข้อมูล

เว็บไซต์โรงเรียนมัธยมวัดใหม่กรงทอง เก็บถาวร 2010-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คณะกรรมการศึกษาแห่งชาติ, สำนักงาน, รูปแบบการจัดการศึกษาและการเผยแผ่ศาสนธรรมของวัดในพระพุทธศาสนา กรณีศึกษาประเภทการศึกษาสงเคราะห์ของวัดใหม่กรงทองจังหวัดปราจีนบุรี, อัดสำเนา กรุงเทพฯ, 2545.
พระครูสิริอาภาธร, ประวัติวัดใหม่กรงทอง, เอกสารอัดสำเนาวัดใหม่กรงทอง, จังหวัดปราจีนบุรี, 2547.
โรงเรียนวัดใหม่กรงทอง,รายงานการประเมินตนเอง (Self Study Report), ปีการศึกษา 2546. เอกสารอัดสำเนา กรุงเทพ, 2546.
วัดใหม่กรงทอง, กิจกรรมแสดงผลงานของวัดใหม่กรงทอง จังหวัดปราจีนบุรี, เอกสารอัดสำเนา จังหวัดปราจีนบุรี. 2547.
แลร์รี ซบีสซโก

| แลร์รี ซบีสซโก |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Lawrence Whistler
เกิด:  (1951-12-05) 5 ธันวาคม ค.ศ. 1951 (73 ปี) Chicago, Illinois
ที่พัก: Avalon Park, Florida
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: แลร์รี ซบีสซโก
ส่วนสูง: 5 ft 11 in (1.80 m)
น้ำหนัก: 233 lb (106 kg)
มาจาก: Pittsburgh, Pennsylvania
ฝึกหัดโดย: Bruno Sammartino Geeto Mongol
เปิดตัว: 1973
ลอว์เรนซ์ วิสต์เลอร์ (Lawrence Whistler) เกิดวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1951 เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อบนสังเวียน แลร์รี ซบีสซโก (Larry Zbyszko) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันและนักเขียน อาจจะรู้จักกันดีที่สุดสำหรับความบาดหมางของเขากับที่ปรึกษาของเขาตำนานมวยปล้ำ บรูโน ซามมาร์ติโน ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 และในปี 2015 ได้ถูกเสนอชื่อเข้าสู่ หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2015
ผลงาน

American Wrestling Association
AWA America's Heavyweight Championship (1 time)
AWA World Heavyweight Championship (2 times)
AWA Superstars of Wrestling
AWA Superstars of Wrestling World Heavyweight Championship (1 time)
AWA World Six-Man Tag Team Championship (1 time) – with Chasyn Rance and Seth Springer
Cauliflower Alley Club
Other honoree (1996)
Georgia Championship Wrestling
NWA National Heavyweight Championship (2 times)
Jim Crockett Promotions / World Championship Wrestling
NWA Western States Heritage Championship (1 time)
WCW World Tag Team Championship (1 time) – with Arn Anderson
WCW World Television Championship (1 time)
Legends Pro Wrestling
XWF/LPW Hall of Fame (Class of 2008)
NWA Hollywood Wrestling
NWA "Beat the Champ" Television Championship (1 time)
New England Pro Wrestling Hall of Fame
Class of 2010
Pro Wrestling Illustrated
PWI Match of the Year (1980) vs. Bruno Sammartino in a cage match at Showdown at Shea
PWI Most Hated Wrestler of the Year (1980)
PWI Rookie of the Year (1974)
PWI Tag Team of the Year (1991) with Arn Anderson
PWI ranked him #38 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 1991
PWI ranked him #105 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003
Southern Championship Wrestling
SCW Southern Tag Team Championship (1 time) – with Mister Saint Laurent
USA Championship Wrestling
USA North American Heavyweight Championship (1 time)
World Wide Wrestling Federation/WWE
WWWF Tag Team Championship (1 time) – with Tony Garea
WWE Hall of Fame (Class of 2015)
Wrestling Observer Newsletter awards
5 Star Match (1991) with Ric Flair, Barry Windham, & Sid Vicious vs. Brian Pillman, Sting, Rick Steiner, & Scott Steiner (February 24, WarGames match, WrestleWar)
5 Star Match (1992) with Rick Rude, Steve Austin, Arn Anderson and Bobby Eaton vs. Nikita Koloff, Barry Windham, Ricky Steamboat, Sting, & Dustin Rhodes (May 17, WarGames Match, WrestleWar)
Best Heel (1980)
Feud of the Year (1980) vs. Bruno Sammartino
Most Improved Wrestler (1980)
แหล่งข้อมูลอื่น

Larry Zbyszko ที่เฟซบุ๊ก
แลร์รี ซบีสซโก ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Larry Zbyszko ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
WWE Hall of Fame profile
WrestlingEpicenter.com Interactive Interviews (2003, 2007, & 2008) with Larry Zbyszko
Aug 14 2006 IYH's Capitol Legends Fanfest Special 2006 Featuring an interview from Larry Zbyszko เก็บถาวร 2015-12-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Apr 13 2006 Audio Interview with Larry Zbyszko เก็บถาวร 2016-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Oct 05 2006 Audio Interview with Larry Zbyszko เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Jun 05 2008 Audio Interview with Larry Zbyszko
เครือข่ายจิตอาสา

เครือข่ายจิตอาสา เกิดจากการรวมตัวของกลุ่มคนทำงานภาคสังคมที่เห็นความสำคัญของงานอาสาสมัคร และต้องการสืบสานกระแสพลังน้ำใจที่มีอาสาสมัครจำนวนมาก เดินทางไปช่วยผู้ประสบภัยสึนามิในช่วงต้นปี 2548 เครือข่ายมุ่งประสานความร่วมมือ และเสริมพลังการทำงานขององค์กรที่ทำงานด้านอาสาสมัคร และการให้ เกี่ยวกับจิตอาสา
ที่มา

เนื่องจากเหตุการณ์ประสบภัยคลื่นสึนามิที่ได้ก่อให้เกิดการร่วมมือกันระหว่างองค์กรภาครัฐภาคเอกชนภาคประชาสังคมต่าง ๆ ซึ่งทำได้ เป็นจุดเริ่มต้นของกระแสการเป็นอาสาสมัครซึ่งเป็นการช่วยเหลือซึ่งกัน และเป็นประโยชน์ร่วมกันทั้งต่อผู้กระทำและผู้อื่น โดยเน้นที่คุณค่าของความสามัคคี การมีส่วนร่วม และการสร้างสรรค์ประโยชน์สุขในสังคม ทางองค์กรต่าง ๆ ได้เล็งเห็นถึงความสำคัญในด้านงานอาสาสมัคร และมีความเห็นร่วมกันที่จะมีการจัดการอาสาสมัครให้มีระบบที่ชัดเจนมากขึ้น เพื่อรองรับกับรูปแบบงานอาสาที่หลากหลายนับตั้งแต่แบบพึ่งพาตนเองในชุมชน จนไปถึงการช่วยเหลือผู้คนที่อ่อนแอทั่วโลก จึงได้มีการร่วมมือกันเป็นเครือข่ายจิตอาสาเพื่อให้กระแสอาสาสมัครในสังคมไทยนั้นเป็นไปอย่างมั่นคงและยั่งยืน
กลุ่มสมาชิกในเครือข่าย

กลุ่มสมาชิกในเครือข่ายมี ดังนี้
ศูนย์ส่งเสริมการให้และการอาสาช่วยเหลือสังคม
มูลนิธิอาสาสมัครเพื่อสังคม (มอส.)
มูลนิธิกระจกเงา
กลุ่มนวัตกรรมเยาวชนเพื่อสังคม (why i why)
Budpage.com
กรีนพีซ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (สำนักงานประเทศไทย)
มูลนิธิสุขภาพไทย
องค์การแอคชั่นเอด
มูลนิธิเพื่อการพัฒนาเด็ก
United Nations Volunteers (UNV)
มูลนิธิกองทุนไทย (โครงการส่งเสริมการให้เพื่อสังคม และโครงการเยาวชนอาสา)
บางกอกฟอรั่ม
องค์กรอโชก้า ผู้ริเริ่มสร้างสรรค์เพื่อสังคม
เครือข่ายชาวพุทธเพื่อพระพุทธศาสนาและสังคมไทย (เครือข่ายพุทธิกา)
สถาบันรามจิตติ
มูลนิธิกลุ่มมะขามป้อม
มูลนิธิบูรณะพัฒนาชนบทแห่งประเทศไทย
กลุ่มธุรกิจเพื่อสังคมไทย
โครงการมูลนิธิชุมชนกรุงเทพ
เครือข่ายอาสารักษ์ธรรมชาติ (V4N Network)
แผนงานพัฒนาจิตเพื่อสุขภาพ มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์ (มสส.)
สำนักงานอาสากาชาด
เครือข่ายองค์กรสาธารณประโยชน์
ชมรมหัวใจสาธารณะ (C4pC)
พิพิธภัณฑ์ภาพพระเครื่อง โครงการฟื้นฟูประเทศไทย
OFC Club โครงการทำดีถวายพ่อหลวง
ธนาคารจิตอาสา
มูลนิธิจิตอาสาช่วยเหลือสังคมเพื่อสังคม
แหล่งข้อมูลอื่น

เครือข่ายจิตอาสา
Volunteerspirit on Facebook
Volunteerspirit on Twitter
RSS เก็บถาวร 2011-01-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กลุ่มจิตอาสา OFC Club เก็บถาวร 2013-04-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สำนักงานยุวกาชาด สภากาชาดไทย http://thaircy.redcross.or.th/ เก็บถาวร 2013-01-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แมวป่าหัวแบน

| แมวป่าหัวแบน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
CITES Appendix I (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ 
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง 
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 
อันดับ:: สัตว์กินเนื้อ 
อันดับย่อย:: เฟลิฟอเมีย 
วงศ์:: เสือและแมว 
วงศ์ย่อย:: แมว 
สกุล:: สกุลแมวดาว  (Vigors & Horsfield, 1827)
สปีชีส์:: Prionailurus planiceps
ชื่อทวินาม
Prionailurus planiceps (Vigors & Horsfield, 1827)


การกระจายพันธุ์ของแมวป่าหัวแบนใน ค.ศ. 2015
แมวป่าหัวแบน (อังกฤษ: Flat-headed cat) แมวป่าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Prionailurus planiceps อยู่ในวงศ์เสือและแมว (Felidae) โดยเป็นแมวป่าขนาดเล็ก ขาและหางสั้น ใบหูเล็ก ขนตามลำตัวสีน้ำตาลแดงหรือส้ม แมวป่านี้เป็นชนิดใกล้สูญพันธุ์เพราะมีประชากรในป่าน้อยกว่า 2,500 ตัว ซึ่งมีประชากรกลุ่มย่อยที่อยู่ในวัยผู้ใหญ่น้อยกว่า 250 ตัว ที่อยู่อาศัยในพื้นที่ชุ่มน้ำมักถูกทำลายและเปลี่ยนแปลง ด้วยเหตุผลเหล่านี้ ทำให้มันอยู่ในบัญชีแดงไอยูซีเอ็นตั้งแต่ ค.ศ. 2008
เดิมที่แมวนี้เคยอยู่ในสกุล Felis แต่ปัจจุบันจัดให้เป้นหนึ่งในห้าสปีชีส์ของ Prionailurus
มีผู้เป็นเจ้าของแมวป่าหัวแบนน้อยมาก โดยทางSpecies360บันทึกว่ามีสวนสัตว์ในมาเลเซียและไทยมีแมวชนิดนี้เป็นเจ้าของน้อยกว่า 10 ตัว
ลักษณะ

แมวป่าหัวแบน จัดเป็นแมวที่แปลกกว่าแมวชนิดอื่น ๆ มันมีรูปหัวที่ยาวและแคบ และหน้าผากที่แบนราบสมชื่อ มีลำตัวยาวและขาสั้น ดูเผิน ๆ อาจคล้ายกับพวกชะมดหรือนากมากกว่าแมว
แมวป่าหัวแบนมีขนาดใกล้เคียงกับแมวบ้านตัวโต ๆ ตัวเต็มวัยมีน้ำหนักประมาณ 1.5-2.5 กิโลกรัม ลำตัวยาว ขนตามลำตัวยาว อ่อนนุ่มและแน่น ตามลำตัวมีสีน้ำตาลคล้ำและลายจุดละเอียดทั่วตัว ขนตรงส่วนที่เป็นลายจุดมีสีเทาหรือสีเนื้อที่ปลายเส้น สีของหัวมีสีน้ำตาลอมแดงและดูสว่างกว่าลำตัว ปากค่อนข้างยาว คางสีขาวและมีแต้มขาวที่แก้ม มีเส้นสีเหลืองลากตั้งแต่ตาไปที่หูทั้งสองข้าง หูกลมและเล็กผิดจากแมวทั่วไป และอยู่ค่อนไปทางข้างหัวมากกว่า ใต้ลำตัวสีขาวและมักมีจุดหรือแถบสีน้ำตาล ดวงตาใหญ่สีน้ำตาลอยู่ชิดกัน ใบหูกลมและสั้น ขาสั้น อาจมีแถบลายจาง ๆ พาดตามแนวนอน อุ้งตีนแคบและยาวคล้ายกับแมวบอร์เนียวแดง หางสั้นประมาณ 13-17 เซนติเมตร หรือราว 25-35 เปอร์เซ็นต์ของความยาวหัว-ลำตัวและมีขนหนาแน่น มีสีน้ำตาลแดง ส่วนใต้หางจะออกเหลืองเล็กน้อย
แมวป่าหัวแบนมีปลอกเล็บตีนสั้นทำให้เมื่อหดเล็บเข้าไปจะยังเห็นส่วนปลาย เช่นเดียวกับชีตาห์ เสือปลา และแมวชอฟรัว (Oncifelis geoffroyi) โดยจะเก็บเข้าไปได้เพียงหนึ่งในสามเท่านั้น เล็บของมันจึงโผล่พ้นตีนออกมาและมองเห็นได้ ระหว่างนิ้วตีนยังมีพังพืดเชื่อมเพื่อช่วยในการว่ายน้ำแบบเดียวกับเสือปลา พังผืดของแมวป่าหัวแบนมีมากกว่าพังผืดของเสือปลาเสียอีก ทำให้เหมาะแก่การใช้ชีวิตริมน้ำ นอกจากนี้ยังมีกรามที่ยาว แคบ มีฟันที่แหลมคมกว่าแมวชนิดอื่น ๆ ซ้ำยังโย้เข้าหาด้านในปาก ยิ่งทำให้เหมาะที่จะคาบเหยื่อจำพวกปลาหรือกบไม่ให้ลื่นหลุดได้ง่าย ดวงตาที่ใหญ่ทำให้เหมาะกับการล่าในเวลากลางคืน จริง ๆ แล้วแมวชนิดนี้น่าจะเรียกว่า เสือปลา มากกว่าเสือปลา (Felis viverrina) จริง ๆ เสียอีก
ถิ่นที่อยู่อาศัย

แม้ว่าเราจะทราบข้อมูลเกี่ยวกับแมวป่าหัวแบนน้อยมาก แต่เชื่อว่ามันอาศัยอยู่ในป่าลึกที่ราบต่ำ และมีลำธารอุดมสมบูรณ์ หรือในพื้นที่ ๆ เป็นหนองน้ำ ระดับสูงสุดที่เคยพบเห็นคือ 700 เมตร ที่เขาดูลิตเขตกระจายพันธุ์สูงสุดไม่เกินคอคอดกระ
เมื่อปี 2528 ได้มีการประกาศว่าแมวป่าหัวแบนได้สูญพันธ์ไปจากมาเลเซียแล้ว แต่ต่อมาในปี 2534 มีผู้พบเห็นอีกในสวนปาล์มน้ำมันในมาเลเซียและล่าหนูเป็นอาหาร
อุปนิสัย

จากการสังเกตอุปนิสัยในกรงเลี้ยงของลูกแมวป่าหัวแบนตัวหนึ่งในกัวลาลัมเปอร์ พบว่ามันชอบเล่นน้ำมาก เมื่อเจ้าหน้าที่นำอ่างน้ำเข้าไปในกรง มันจะรีบกระโจนเข้ามาเล่นโดยไม่รีรอ และเล่นอย่างสนุกสนาน ทั้งเล่นของเล่นใต้น้ำหรือแม้แต่นั่งแช่น้ำนานนับชั่วโมง มันสามารถมุดหัวลงไปคาบจับปลาใต้น้ำลึก 5 นิ้วได้ นอกจากนี้ยังพบว่ามันชอบนำสิ่งของไปล้างน้ำ ซึ่งคล้ายกับพฤติกรรมของแรกคูน และพบว่ามันมีการล้างอาหารก่อนกินด้วย เมื่อเจ้าหน้าที่ฉีดน้ำล้างกรง มันก็จะเข้ามาเล่นกับสายน้ำอย่างสนุกสนาน มันจับกบที่บังเอิญกระโดดเข้าไปในกรง แต่เมื่อมีนกกระจอกบินเข้าไปในกรงบ้างมันกลับไม่สนใจเลย เวลาอาหาร มันจะเข้ามากินโดยการตะครุบ แล้วคาบย้ายเหยื่อไปกินห่างจากจุดที่ให้อาหารไม่น้อยกว่า 6 ฟุต นี่อาจเป็นสัญชาติญานตามธรรมชาติที่ทำให้เหยื่อที่ลื่นไหลของมันที่ถูกจับได้ไม่อาจกลับสู่น้ำได้แม้ว่าอาจจะลื่นลุดจากปากก็ตาม
เมื่อปี 2548 ประเทศไทยได้ยึดลูกแมวป่าหัวแบนสองตัวจากผู้ลักลอบขนย้าย ปัจจุบันแมวทั้งสองตัวซึ่งเป็นตัวเมียทั้งสองตัวได้รับการเลี้ยงดูที่ศูนย์เพาะพันธุ์สัตว์ป่าเขาประทับช้าง จังหวัดราชบุรี จากคำบอกเล่าของเจ้าหน้าที่ผู้เลี้ยง แมวป่าหัวแบนจะกินเฉพาะปลาน้ำจืดเท่านั้น แต่ไม่กินปลาทะเลเลย ไม่กินเนื้อกบ เมื่อให้อาหาร แมวจะคาบอาหารแล้วนำกลับเข้าไปกินในลังนอน
จากการผ่าดูกระเพาะของแมวป่าหัวแบนตัวเต็มวัยตัวหนึ่งในประเทศมาเลเซีย พบว่ามีปลาเพียงอย่างเดียว อีกตัวหนึ่งเป็นตัวผู้ที่ตายในป่าของป่าอนุรักษ์กาลีมันตัน ในกระเพาะมีเกล็ดปลาและเปลือกกุ้ง ในบอร์เนียว พบว่าแมวป่าหัวแบนมักจับกบและปลาเป็นอาหาร
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าแมวป่าหัวแบนจะหากินกับสัตว์น้ำเป็นหลัก แต่ก็มีบันทึกว่ามันกินสัตว์ฟันแทะและนกบ้างเหมือนกัน มีบันทึกจากนักปักษีวิทยาชื่อ บี.เอ็น. สมิททีส์ ว่าพบแมวป่าหัวแบนตัวหนึ่งในซาราวักถูกยิงขณะไล่จับลูกไก่ และ เอ็ม. คาน ก็เคยบันทึกว่าแมวป่าหัวแบนตัวหนึ่งในเปรัก มาเลเซีย เคยติดกับดักสำหรับดักชะมดที่ใช้ไก่เป็นเหยื่อล่อ
เชื่อว่าแมวป่าหัวแบนในธรรมชาติอาศัยโดยลำพัง และประกาศอาณาเขตโดยการปล่อยปัสสาวะเช่นเดียวกับแมวทั่วไป ในแหล่งเพาะเลี้ยง พบว่าแมวป่าหัวแบนทั้งตัวผู้และตัวเมียต่างก็ปล่อยกลิ่นโดยปัสสาวะเหมือนกัน วิธีปล่อยกลิ่นของแมวป่าหัวแบนต่างจากแมวชนิดอื่น แมวทั่วไปใช้วิธีหันก้นเข้าใส่เป้าหมายซึ่งอาจเป็นต้นไม้หรือพุ่มไม้ เหยียดหางตรงชี้ฟ้า แล้วฉีดปัสสาวะออกไปเป็นฝอย แต่แมวป่าหัวแบนจะยกหางขึ้นเฉียง ๆ ย่อขาหลังลงแล้วเดินไปข้างหน้าทั้งที่อยู่ในท่าย่ออย่างนั้นพร้อมกับปล่อยปัสสาวะออกมาเป็นทาง
เสียงลูกแมวป่าหัวแบนคล้ายเสียงของลูกแมวบ้านทั่วไป แต่ค่อนข้างสั่นเครือมากกว่า Muul และ Lim บรรยายไว้ว่าเสียงเหมือนเอานิ้วถูไปบนหวี
ชีววิทยา

แมวป่าหัวแบนตัวเมียตั้งท้องนานราว 56 วัน ออกลูกครั้งละ 1-4 ตัว ฤดูกาลไม่ทราบแน่ชัด แต่เคยมีผู้พบเห็นลูกแมวในเดือนมกราคม ลูกแมวมีสีสันคล้ายกับตัวเต็มวัยมาก เพียงแต่สีออกจะเป็นสีเทามากกว่าเท่านั้น หลังจากนั้นจะค่อย ๆ เปลี่ยนไปจนเหมือนตัวเต็มวัยเมื่ออายุได้ 1 ปี ในสถานที่เพาะเลี้ยง มันอาจมีอายุอยู่ได้ถึง 14 ปี
ภัยที่คุกคาม

ด้วยเหตุที่แมวป่าหัวแบนอาศัยและหากินอยู่ริมน้ำ มันจึงได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจากมลภาวะทางน้ำ โดยเฉพาะการปนเปื้อนของน้ำมัน คลอรีน และโลหะหนักที่ได้จากการทำเกษตรเคมีและการทำไม้ โดยสารพิษเหล่านี้จะเข้าสู่ร่างกายผ่านทางอาหารของมัน นอกจากนี้ การเปลี่ยนแปลงสภาพของแหล่งน้ำที่หากินของแมวป่าหัวแบนเพื่อขยายที่ดินทำกินของมนุษย์ก็ทำให้มันลดจำนวนลงเช่นกัน
สถานภาพ

แมวป่าหัวแบนอยู่ในCITES Appendix I ซึ่งได้รับการคุ้มครองสูงสุด โดยห้ามล่าสัตว์และซิ้อขายในประเทศอินโดนีเซีย, มาเลเซีย และไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

"Flat-headed Cat". IUCN/SSC Cat Specialist Group. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-06-21. สืบค้นเมื่อ 2022-04-08.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q274177  Wikispecies: Prionailurus planiceps  ADW: Prionailurus_planiceps  ARKive: prionailurus-planiceps  BOLD: 666066  EoL: 311659  Fossilworks: 224059  GBIF: 2434917  iNaturalist: 41947  IRMNG: 11429819  ITIS: 621873  IUCN: 18148  MSW: 14000194  NCBI: 61403  Species+: 9833
แพขยะใหญ่แปซิฟิก

แพขยะใหญ่แปซิฟิกลอยตัวอยู่ภายในวงวนใหญ่ของมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ (North Pacific Gyre) ซึ่งเป็นวงวนใหญ่มหาสมุทร (gyre) หนึ่งในห้าของโลก
แพขยะใหญ่แปซิฟิก (อังกฤษ: Great Pacific Garbage Patch) ซึ่งเรียกอีกชื่อหนึ่งได้ว่า แพขยะตะวันออก หรือ วงวนขยะแปซิฟิก (อังกฤษ: Pacific Trash Vortex) คือวงวนใหญ่ของขยะมหาสมุทร (marine litter) ที่อยู่ส่วนกลางของมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือตำแหน่งประมาณ 135 -135° ตะวันตก ถึง 155-155° ตะวันตก และเส้นขนานที่ 35° เหนือ ถึงเส้นขนานที่ 42° เหนือ และประมาณขนาดใหญ่ได้เป็น 2 เท่าของเนื้อที่รัฐเท็กซัสซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกับประเทศไทย แพขยะมีลักษณะของการรวมตัวอย่างเข้มของขยะพลาสติกและขยะอื่นที่ถูกกักรวมได้ด้วยกระแสวงวนใหญ่แปซิฟิกเหนือ แม้ขนาดแพขยะนี้จะมีขนาดใหญ่มหาศาลและหนาแน่นแต่ก็ไม่อาจเห็นได้จากดาวเทียมเนื่องจากตัวขยะทั้งหมดอยู่ใต้หรือใกล้ผิวน้ำ
การค้นพบ

ได้มีการทำนายการมีแพขยะใหญ่มาตั้งแต่ พ.ศ. 2531 ในรายงานวิจัยตีพิมพ์โดยสำนักงานสมุทรศาสตร์และบรรยากาศแห่งชาติ หรือ (NOAA) ของสหรัฐฯ (National Oceanic and Atmospheric Administration) บนพื้นฐานของผลงานของนักวิจัยประจำสถานีอะแลสการะหว่าง พ.ศ. 2528 – พ.ศ. 2531 ที่ทำการวัดพลาสติกที่มี “นูสตอน” หรือ จุลชีวินผิวน้ำ (neuston) เกาะอาศัยอยู่ ผลงานวิจัยชิ้นนี้พบว่ามีขยะทะเลรวมตัวกันหนาแน่นโดยเฉพาะในย่านที่กำกับโดยกระแสน้ำที่มีรูปแบบเฉพาะ จากการหาค่าด้วยตัวแปรที่ได้จากทะเลญี่ปุ่น นักวิจัยได้นำผลมาใช้เป็นมูลบทว่าในสภาพคล้ายคลึงกันนี้ น่าจะเกิดปรากฏการณ์อย่างเดียวกันในบางส่วนมหาสมุทรแปซิฟิกที่ซึ่งกระแสน้ำประจำเอื้อให้เกิดมวลน้ำที่ค่อนข้างเสถียร กลุ่มนักวิจัยจึงได้บ่งชี้ไปที่วงวนใหญ่มหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ
การปรากฏตัวตนของแพขยะขนาดยักษ์นี้ได้รับความสนใจจากสาธารณชนและวงการวิทยาศาสตร์ในวงกว้างขึ้นหลังจาก ชาร์ล มูร์  (Charles Moore) กัปตันเรือและนักวิจัยสมุทรศาสตร์ของแคลิฟอร์เนียได้รวบรวมไว้ในบทความวิชาการหลายรื่อง มูร์ได้กลับเข้าฝั่งผ่านวงวนใหญ่แปซิฟิกเหนือหลังจากเสร็จสิ้นการแข่งเรือ “ทรานแพ็ค” (Transpac) และได้เห็นขยะทะเลที่สะสมลอยตัวอยู่อย่างสุดลูกหูลุกตา
มูร์ได้ส่งสัญญาณเตือนไปถึง นักสมุทรศาสตร์ (oceanographer) ชื่อ เคอร์ติส เอบเบสเมเยอร์ (Curtis Ebbesmeyer) ให้ทราบถึงปรากฏารณ์นี้ รวมทั้งยังได้ตั้งชื่อขยะทะเลนี้ว่า “แพขยะตะวันออก” (East Garbage Patch - EGP) พื้นที่บริเวณนี้ได้ปรากฏรายงานข่าวและเรื่องราวในสื่อต่างๆ มากมายโดยยกเป็นตัวอย่างสำคัญของมลภาวะทางทะเล (marine pollution)
การก่อตัว

แพขยะทะเลตะวันออกก่อตัวขึ้นในลักษณะเช่นเดียวกันกับการเกิดขยะทะเลที่อื่น นั่นคือ ค่อยก่อตัวช้าๆ ที่ละน้อยเป็นเวลานานซึ่งเป็นผลจากมลภาวะทะเลที่มารวมตัวกันโดยกระแสน้ำในมหาสมุทร
แพขยะทะเลจะกินที่กว้างขวางและนิ่งอยู่กับที่ในย่านมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือที่กำกับโดยวังวนใหญ่แปซิฟิกเหนือ (บริเวณห่างไกลที่เรียกันว่า “ละติจูดม้า” หรือ horse latitudes) รูปแบบวงวนที่กระทำโดยวงวนแปซิฟิกเหนือได้ดึงเอาวัสดุต่างๆ ที่เป็นขยะลอยจากมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือทั้งหมดรวมทั้งอเมริกาเหนือและญี่ปุ่น ในขณะที่วัสดุเหล่านั้นถูกจับไว้โดยกระแสน้ำ ลมที่ผิวน้ำก็จะพัดขยะเข้าสู่ศูนย์กลางและติดกับรวมอยู่ด้วยกันในภูมิภาคนั้น
ขนาดที่แท้จริงของบริเวณภูมิภาคที่ได้รับผลกระทบยังไม่เป็นที่ทราบแน่นอน เพราะขนาดใหญ่ของชิ้นขยะที่สามารถมองเห็นได้จากเรือมีน้อยและอยู่ห่างกัน ขยะเกือบทั้งหมดประกอบด้วยพลาสติกชิ้นจิ๋วจำนวนมากแขวนตัวอยู่ใต้น้ำหรือใกล้ๆ ผิวน้ำ จึงมองเห็นได้ยากจากเครื่องบินหรือจากกล้องถ่ายภาพจากดาวเทียม ขนาดของบริเวณประมาณได้ว่าอยู่ระหว่าง 700,000 กม² ถึงมากกว่า 15 ล้าน km², (0.41% ถึง 8.1% ของขนาดมหาสมุทรแปซิฟิก) ทั้งบริเวณอาจมีขยะทะเลรวมน้ำหนักได้มากกว่า 100 ล้านตัน It has also been suggested that the patch may represent two areas of debris that are linked.