stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาลีเซ

| อาลีเซ (Alizée) |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: อาลีเซ ฌากอเต
เกิด: 21 สิงหาคม พ.ศ. 2527
ที่เกิด: คอร์ซิกา ประเทศฝรั่งเศส
แนวเพลง: เวิร์ล, ป๊อป, อิเล็กโทรป๊อป, ร็อก
อาชีพ: นักร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2542 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: โพลีดอร์ (2543 - 2550) อาร์ซีเอ เรคอร์ดส์ (2550 - ปัจจุบัน)

เว็บไซต์: Alizee-officiel.com
อาลีเซ ฌากอเต (Alizée Jacotey; 21 สิงหาคม พ.ศ. 2527 — ) นักร้องชาวฝรั่งเศส โดยใช้ชื่อการแสดงว่า อาลีเซ (Alizée) เกิดที่เมืองอาฌักซีโย เกาะคอร์ซิกา โดยมีผลงานที่มีชื่อเสียงหลายเพลง และมีผลงานอัลบั้ม และซิงเกิลที่ได้ขึ้นอันดับในชาร์ทของประเทศฝรั่งเศสและหลายประเทศในทวีปยุโรป
อาลีเซเริ่มต้นชีวิตการแสดงโดยได้แสดงเต้นรำเมื่ออายุได้ 4 ปี และได้เข้าเรียนในโรงเรียนเต้นที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในเมือง ต่อมาในปี 2542 เธอได้พยายามเข้าประกวดเต้นรำในรายการทีวีรายการหนึ่งแต่ทว่าเกิดการปิดรับสมัคร และชื่อของอาลีเซได้ไปอยู่ในรายชื่อผู้เข้าประกวดร้องเพลงแทน ซึ่งผลปรากฏว่าอาลีเซชนะเลิศการประกวดร้องเพลงในการแข่งขันนั้น และทำให้เป็นที่จับตามองของนักร้องหญิงชื่อดัง Mylène Farmer ที่กำลังค้นหานักร้องเด็ก ต่อมาอาลีเซได้ออกซิงเกิล ชุดแรก คือ Moi... Lolita และเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย และในปัจจุบันได้มีผลงานเพลงออกมาทั้งหมด 7 ซิงเกิล และ 3 อัลบั้ม
ผลงาน > อัลบั้ม

2000 - Gourmandises
2003 - Mes Courants Électriques
2004 - Alizée En Concert
2007 - Psychédélices
2007 - Tout Alizée
2010 - Une enfant du siècle
2012 - ประกาศ
ผลงาน > ซิงเกิล

2000 - Moi... Lolita
2000 - L'Alizé
2001 - Gourmandises
2001 - Parler Tout Bas
2003 - J'en Ai Marre / I'm Fed Up
2003 - J'ai Pas Vingt Ans / I'm Not Twenty
2003 - À Contre-courant
2004 - Amélie m'a dit
2007 - Mademoiselle Juliette
2008 - Fifty-Sixty
2009 - La Isla Bonita
2010 - Limelight
2010 - Les collines (Never Leave You)
แหล่งข้อมูลอื่น

รวบรวมผลงานเพลง และมิวสิกวีดีโอ
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
อิฟไอเอเวอร์ฟอลอินเลิฟ

"อิฟไอเอเวอร์ฟอลอินเลิฟ" (อังกฤษ: If I Ever Fall in Love) คือเพลงที่ขับร้องโดย ชายย์ กลุ่มนักร้องชายประสานเสียงแนวอาร์แอนด์บีโซลชาวอเมริกัน สามารถติดอันดับ 2 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2535 เป็นเวลา 8 สัปดาห์ และขึ้นถึงอันดับ 1 ในชาร์ตอาร์แอนด์บี ของสหรัฐอเมริกา เพลงนี้ยังเป็นเพลงฮิตเพียงเพลงเดียวของพวกเขาที่ติดอันดับท็อป 40 ในสหราชอาณาจักร โดยขึ้นสูงสุดที่อันดับ 36
อีสต์ 17 และ แกเบรียล

"อิฟไอเอเวอร์ฟอลอินเลิฟ" ถูกนำมาขับร้องใหม่เป็นเพลงคู่ระหว่างบอยแบนด์ชาวอังกฤษ อีสต์ 17 กับนักร้องหญิง แกเบรียล และถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "อิฟยูเอเวอร์" (อังกฤษ:If You Ever) เวอร์ชันคัฟเวอร์นี้ขึ้นถึงอันดับ 2 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และยังติดในสิบอันดับแรกของชาร์ตในไอร์แลนด์ ลัตเวีย และสวีเดน อีกด้วย เพลงนี้ได้รับการรับรองระดับแผ่นเสียงแพลทินัมจาก องค์กรตัวแทนอุตสาหกรรมสิ่งบันทึกเสียงบริติช ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2562 ด้วยยอดขายและการสตรีมเกิน 600,000 หน่วย
เพลงนี้ถูกตัดเป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้มรวมเพลงฮิตของ อีสต์ 17 และเป็นซิงเกิลที่ 4 จากอัลบั้มที่ชื่อเดียวกันกับแกเบรียลด้วย
อีสต์ 17 และ แกเบรียล > รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "If You Ever" (Smoove Mix (7")) | 4:14 |
| 2. | "If You Ever" (Ruff Mix) | 3:28 |
| 3. | "Deep" (Live) | 4:19 |
| 4. | "Steam" (Live) | 3:53 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "If You Ever" (Smoove Mix (7")) | 4:14 |
| 2. | "Stay Another Day" (Live) | 4:40 |
| 3. | "Around the World" (Live) | 4:30 |
| 4. | "It's Alright" (Live) | 5:26 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "If You Ever" (Smoove Mix (7")) | 4:14 |
| 2. | "If You Ever" (Simple Simon's Pieman Mix) | 3:53 |
อีสต์ 17 และ แกเบรียล > การรับรอง

| โซน | ระดับยอดขาย | หน่วย/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| สหราชอาณาจักร (BPI) | แพลทินัม | 626,000 |
 *จำนวนยอดขายที่นับจากการรับรองเพียงอย่างเดียว
เขตอาซาฮิ (โยโกฮามะ)

เขตอาซาฮิ (ญี่ปุ่น: 旭区; โรมาจิ: Asahi-ku) เป็น 1 ใน 18 เขตของนครโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของนครโยโกฮามะ ในเขตนี้มีสิ่งที่น่าสนใจคือสวนสัตว์โยโกฮามะ
ภูมิศาสตร์ > เขตข้างเคียง

เขตเซยะ
เขตทตสึกะ
เขตมิโดริ
เขตอิซูมิ
เขตโฮโดงายะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เขตอาซาฮิ นครโยโกฮามะ
เว็บไซต์สำนักงานเขตอาซาฮิ (ในภาษาญี่ปุ่น)
City of Yokohama statistics เก็บถาวร 2010-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาญี่ปุ่น)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ เขตอาซาฮิ (โยโกฮามะ) ที่โอเพินสตรีตแมป
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
สวนสัตว์โยโกฮามะ
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส)

| สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) |
| --- | --- |

คำนำหน้าชื่อ: ท่านเจ้าประคุณ
ส่วนบุคคล
เกิด: 21 มีนาคม พ.ศ. 2410 (88 ปี 311 วัน ปี)
มรณภาพ: 26 มกราคม พ.ศ. 2499
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
การศึกษา: นักธรรมชั้นเอก  บาเรียนโท (เทียบเท่า ป.ธ. 5)
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดสุปัฏนารามวรวิหาร  วัดสุทธจินดาวรวิหาร   วัดบรมนิวาส  วัดพระศรีมหาธาตุ อุบลราชธานี
อุปสมบท: 20 มีนาคม พ.ศ. 2430
พรรษา: 68
ตำแหน่ง: รองแม่กองธรรมสนามหลวง กรรมการมหาเถระสมาคม  กรรมการมหามกุฎราชวิทยาลัย รองเจ้าคณะใหญ่ธรรมยุต เจ้าคณะตรวจการภาค 3 , 4 , 5 ประธานคณะวินัยธร สังฆนายกรูปแรก
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ นามเดิม อ้วน แสนทวีสุข ฉายา ติสฺโส (21 มีนาคม พ.ศ. 2410 - 26 มกราคม พ.ศ. 2499) อดีตเจ้าอาวาสวัดสุปัฏนารามวรวิหาร อำเภอเมืองอุบลราชธานี วัดสุทธจินดาวรวิหาร มณฑลนครราชสีมา วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร กรุงเทพฯ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร กรุงเทพฯ แม่กองธรรมสนามมณฑลตลอดระยะที่ยังมิได้ยุบมณฑล รองแม่กองธรรมสนามหลวง กรรมการตรวจข้อสอบพระปริยัติธรรมสนามหลวง กรรมการมหาเถระสมาคม กรรมการมหามกุฎราชวิทยาลัย กรรมการฝ่ายศึกษาประชาบาล เขตปทุมวัน เจ้าคณะใหญ่ผู้ช่วยธรรมยุต เจ้าคณะตรวจการภาค 3 , 4 , 5 องค์ประธานคณะวินัยธร ชั้นฎีกาตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 และสังฆนายกรูปแรกแห่งประเทศไทย ตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484
ประวัติ

สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ มีนามเดิมว่า “อ้วน แสนทวีสุข” เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พุทธศักราช 2410 ณ บ้านแคน ตำบลดอนมดแดง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี โยมบิดาเป็นกรมการเมืองชื่อเพี้ยเมืองกลาง (เคน แสนทวีสุข) โยมมารดาชื่อบุตสี แสนทวีสุข
บรรพชาและอุปสมบท

บรรพชา เป็นสามเณรสังกัดมหานิกาย เมื่อ พ.ศ. 2429 ขณะที่อายุได้ 19 ปี ที่วัดสว่าง ตำบลสว่าง อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี แล้วแปลงเป็นธรรมยุติกนิกายที่วัดศรีทอง (วัดศรีอุบลรัตนาราม ในปัจจุบัน) อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี และอุปสมบท เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2430 ณ พัทธสีมา วัดศรีทอง (วัดศรีอุบลรัตนาราม ในปัจจุบัน)  อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี โดยมีพระอาจารย์ม้าว เทวธมฺมี เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์ทา โชติปาโล เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนฺโท) เป็นพระอนุสาวนาจารย์
การศึกษา

สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) ได้ศึกษาเล่าเรียน หลังจากอุปสมบทแล้ว ก็ได้เล่าเรียนอักษรสมัย และพระปริยัติธรรมที่สำนักเรียนวัดศรีทอง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2433 ได้ย้ายสำนักเข้ามาศึกษาเล่าเรียนในกรุงเทพฯ โดยศึกษาเล่าเรียนอยู่ในสำนักพระสาสนโสภณ (อ่อน อหึสโก) แล้วเข้าสอบพระปริยัติธรรมตามหลักสูตรของมหามกุฎราชวิทยาลัยได้เป็นบาเรียนตรี (เทียบ 4 ประโยค) ใน พ.ศ. 2439 และสอบได้บาเรียนโท (เทียบ 5 ประโยค) ใน พ.ศ. 2440
ตำแหน่งงานปกครองคณะสงฆ์ > การปกครองวัด (เจ้าอาวาส)

ท่านได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสต่าง ๆ ดังนี้
พ.ศ. 2446 เจ้าอาวาสวัดสุปัฏนาราม จังหวัดอุบลราชธานี
พ.ศ. 2470 เจ้าอาวาสวัดสุทธจินดา จังหวัดนครราชสีมา
พ.ศ. 2475 เจ้าอาวาสวัดบรมนิวาส กรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2485 เจ้าอาวาสวัดพระศรีมหาธาตุ บางเขน กรุงเทพมหานคร
ตำแหน่งงานปกครองคณะสงฆ์ > การปกครองมณฑล

ได้ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะมณฑลต่าง ๆ ดังนี้
พ.ศ. 2442 ปฏิบัติหน้าที่ผู้ช่วยเจ้าคณะมณฑลอีสาน
พ.ศ. 2446 ปฏิบัติหน้าที่แทนเจ้าคณะมณฑลอีสาน
พ.ศ. 2447 ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะมณฑลอีสาน
พ.ศ. 2454 ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะมณฑลอุบล
พ.ศ. 2465 ผู้รั้งตำแหน่งเจ้าคณะมณฑลร้อยเอ็ด (พ.ศ. 2454 โปรดเกล้าฯ ให้แยกมณฑลอีสานออกเป็นมณฑลอุบลและมณฑลร้อยเอ็ด)
พ.ศ. 2469 รวมมณฑลอุบลราชธานีและมณฑลร้อยเอ็จเข้ากับมณฑลนครราชสีมา โดยมีท่านเป็นเจ้าคณะมณฑล
ตำแหน่งงานปกครองคณะสงฆ์ > ตำแหน่งพิเศษ

แม่กองธรรมสนามมณฑลตลอดระยะที่ยังมิได้ยุบมณฑล
รองแม่กองธรรมสนามหลวง
กรรมการตรวจข้อสอบพระปริยัติธรรมสนามหลวง
กรรมการมหาเถรสมาคม
กรรมการมหามกุฎราชวิทยาลัย
กรรมการฝ่ายศึกษาประชาบาล เขตปทุมวัน
รองเจ้าคณะใหญ่ธรรมยุต
เจ้าคณะตรวจการภาค 3 , 4 , 5
องค์ประธานคณะวินัยธร ชั้นฎีกาตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484
สังฆนายกรูปแรกแห่งประเทศไทย ตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484
ลำดับสมณศักดิ์

พ.ศ. 2447 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระสาสนดิลก
พ.ศ. 2454 เป็นพระราชาคณะเสมอชั้นราชในราชทินนามเดิม
พ.ศ. 2455 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชมุนี ตรีปิฎกาลังการ ไวยัติญาณ ยติคณิศร บวรสังฆาราม คามวาสี
พ.ศ. 2464 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพเมธี ศรีวิบุลยนายก ตรีปิฎกธาดา มหาคณฤศร บวรสังฆาราม คามวาสี
พ.ศ. 2468 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพพิเศษที่ พระโพธิวงศาจารย์ ญาณวิสุทธจริยาปริณายก ตรีปิฎกธรรมสุนทร ยติคณิศร บวรศีลาทิขันธ์ อรัณยวาสี
พ.ศ. 2472 เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมปาโมกข์ ยุตโยคญาณดิลก ไตรปิฎกธารี ธรรมวาทียติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
พ.ศ. 2475 เป็นพระราชาคณะมัชฌิมมหาคณิศวรานุนายก (เจ้าคณะรองคณะกลาง) ที่ พระพรหมมุนี ศรีวิสุทธิญาณนายก ตรีปิฎกธรรมาลังการวิภูษิต มัชฌิมคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
พ.ศ. 2482 เป็นสมเด็จพระราชาคณะผู้ช่วยคณะธรรมยุติกนิกายที่ สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ จาตุรงคประธานวิสสุต พุทธพจนมธุรสธรรมวาที คัมภีรญาณปริยัติโกศล วิมลศีลาจารวัตร เวไนยบริษัทประสาทกร ธรรมยุตติกคณิสสร มหาสังฆนายก
มรณภาพ

สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ ท่านได้มรณภาพอย่างสงบด้วยโรคชราเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2499 ณ วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร สิริอายุได้ 89 ปี นับเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ของวงการบริหาร การปกครอง คณะสงฆ์ และพุทธศาสนิกชนทั่วไป โดยเฉพาะชาวจังหวัดอุบลราชธานี
ข้อมูลเพิ่มเติ่ม > หนังสือและบทความ

เชิดชาย บุตดี. “โลกทัศน์และความรู้ในงานเขียนของพระโพธิวงศาจารย์ (อ้วน ติสโส) กรณีงานที่ตีพิมพ์ในหนังสือชุด “ลัทธิธรรมเนียมต่างๆ.” ใน กิตติพงษ์ ประพันธ์ (บก.), บทความสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการระดับชาติ เวทีวิจัยมนุษยศาสตร์ไทย ครั้งที่ 13 “ภูมิภาคนิยม และท้องถิ่นนิยมสมัยใหม่ในโลกไร้พรมแดน”. น. 220-233. [มปท.]: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2562.
ข้อมูลเพิ่มเติ่ม > เว็บไซต์

สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส)
เขตอารากาวะ

เขตอารากาวะ (ญี่ปุ่น: 荒川区; โรมาจิ: Arakawa-ku) เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ชื่อของเขตมาจากชื่อของแม่น้ำอารากาวะ ถึงแม้ว่าแม่น้ำดังกล่าวจะมิได้ไหลผ่านเขตนี้ก็ตาม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตอาดาจิ คิตะ บุงเกียว ไทโต และซูมิดะ
ภูมิศาสตร์

เขตอารากาวะตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงโตเกียว มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 10.20 ตารางกิโลเมตร มีลักษณะยาวและกว้างจากทิศตะวันออกถึงทิศตะวันตก มีแม่น้ำซูมิดะเป็นแนวกั้นเขตทางทิศเหนือ ติดกับเขตอาดาจิ ทิศตะวันตกติดกับเขตคิตะ ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับเขตบุงเกียว ทิศใต้ติดกับเขตไทโต และทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับเขตซูมิดะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Arakawa, Tokyo
เว็บไซต์ทางการของเขตอารากาวะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
เขาคงโง

| เขาคงโง |
| --- | --- |
คงโงซัง
เขาคงโงมองจากเขายามาโตะคัตสึรางิ (กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010)
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 1,125 เมตร (3,691 ฟุต)
พิกัด: 34°25′10″N 135°40′23″E﻿ / ﻿34.419444°N 135.673056°E﻿ / 34.419444; 135.673056 
ชื่อ
ความหมาย: ภูเขาพลังทอง (ญี่ปุ่น)
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
เขาคงโงเขาคงโงตั้งอยู่ระหว่างหมู่บ้านชิฮายาอากาซากะกับนครโกเซะ ประเทศญี่ปุ่น 
เทือกเขา: ทิวเขาคงโง
เขาคงโง (ญี่ปุ่น: 金剛山; โรมาจิ: Kongō-san) เป็นภูเขาที่มีความสูง 1,125 เมตร (3,691 ฟุต) ในภูมิภาคคาวาจิของจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

Chihaya Akasaka Tourism Association
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เขาคงโง
ฮันส์ โฮลท์

ฮันส์ โฮลท์
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
ความทรงจำ
:
ฮันส์ โฮลท์ (22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1909 – 10 สิงหาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักแสดงชายชาวออสเตรีย
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

Catherine the Last (1936)
Florentine (1937)
The Scoundrel (1939)
Immortal Waltz (1939)
A Mother's Love (1939)
Whom the Gods Love (1942)
Dir zuliebe (1944)
Der Engel mit der Posaune (1948)
When the Evening Bells Ring (1951)
Queen of the Night (1951)
Spring on Ice (1951)
1. April 2000 (1952)
The Mine Foreman (1952)
The Emperor Waltz (1953)
Love and Trumpets (1954)
The Trapp Family in America (1958)
Almost Angels (1962)
Der Bockerer (1981)
แหล่งข้อมูลอื่น

Hans Holt ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เขตอาศัยได้ของดาราจักร

ในทางชีวดาราศาสตร์ และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ เขตอาศัยได้ของดาราจักร เป็นพื้นที่ของดาราจักร ซึ่งมีสิ่งมีชีวิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งแนวคิดของเขตที่อาศัยอยู่ในดาราจักรประกอบด้วยปัจจัยต่างๆ เช่น โลหะ และอัตราของภัยพิบัติที่สำคัญอย่างซูเปอร์โนวา ,ในการคำนวณว่าพื้นที่ใดของกาแลคซีมีแนวโน้มที่จะก่อรูปดาวเคราะห์ขึ้น ,เริ่มต้นพัฒนาชีวิตที่เรียบง่าย และให้สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับชีวิตนี้ที่จะพัฒนาและก้าวไปข้างหน้า ตามการวิจัยที่ตีพิมพ์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 ดาราจักรขนาดใหญ่อาจโปรดปรานการเกิด และพัฒนาดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้มากกว่าดาราจักรขนาดเล็ก เช่น ทางช้างเผือก ในกรณีของทางช้างเผือกเขตที่อยู่อาศัยของดาราจักร เป็นที่เชื่อกันโดยทั่วไปว่าเป็นรูปวงแหวนรอบนอกมีรัศมีประมาณ 10 กิโลเมตรและมีรัศมีด้านในอยู่ใกล้กับ ศูนย์กลางดาราจักร (Galactic Center)
เบื้องหลัง

จากความคิดเขตอาศัยได้ ถูกนำเสนอเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1953 โดย ฮูเบอร์ตุส สตรูโกโฮลด์ลด์ และฮาร์โลว์ แชปลีย์ และในปี ค.ศ. 1959 โดย Su-Shu Huang ในพื้นที่รอบดาวฤกษ์ที่ดาวเคราะห์โคจรสามารถเก็บน้ำไว้ที่ผิวของมันได้ จากคริสต์ทศวรรษ 1970 นักวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ และนักชีวดาราศาสตร์ เริ่มคิดถึงปัจจัยอื่น ๆ ที่จำเป็นสำหรับการสร้างและการยังชีพซึ่งรวมถึงผลกระทบที่ซูเปอร์โนวาบริเวณใกล้เคียงอาจมีต่อการพัฒนาชีวิต
ดูเพิ่ม

ดาราจักรรี
ของเหลวน้ำนอกโลก
Fermi paradox
Metallicity distribution function
ความสามารถอยู่อาศัยได้ของดาวเคราะห์
Rare Earth hypothesis
Search for extraterrestrial intelligence
ดาราจักรชนิดก้นหอย
Terraforming
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Habitable zone
เขตโซกซาร์เจน

| เขตโซกซาร์เจน เขตที่ 12 เซนทรัลมินดาเนา |
| --- | --- |
เขต
 สถานที่สำคัญในเขตโซกซาร์เจน
แผนที่ของประเทศฟิลิปปินส์แสดงที่ตั้งของเขตโซกซาร์เจน
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
หมู่เกาะ: มินดาเนา
ศูนย์กลางการบริหารเขต: โคโรนาดัล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 22,513.30 ตร.กม. (8,692.43 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015) 
 • ทั้งหมด: 4,545,276 คน
 • ความหนาแน่น: 200 คน/ตร.กม. (520 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
จังหวัด:  4  โคตาบาโต   ซารังกานี‎   ตีโมกโคตาบาโต   ซุลตันคูดารัต  
เมือง:  5  โคตาบาโตซิตี   เฮเนรัลซันโตส   คีดาปาวัน   โคโรนาดัล   ตาคูรง  
เทศบาล: 45
บารังไกย์: 1,195
ผู้แทนราษฎร: 6
ภาษา: ฮิลิกายนอน เซบัวโน กินาไรอา อีโลกาโน ฟิลิปีโน อังกฤษแบบฟิลิปปินส์ มากินดาเนา ตโบลี บลาน โกตาบาโตมาโนโบ ตากาบันวา others
เขตโซกซาร์เจน (SOCCSKSARGEN) (สะกด แม่แบบ:IPA-tl) เป็นเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ตอนกลางทางใต้ของเกาะมินดาเนา ถูกแต่งตั้งให้เป็น เขตที่ 12 โดยชื่อของเขตมากจากคำขึ้นต้นของจังหวัดและเมือง ได้แก่ South Cotabato, Cotabato City, North Cotabato, Sultan Kudarat, Sarangani, General Santos City ชื่อเดิมของเขตนี้คือ เซนทรัลมินดาเนา ศูนย์กลางของเขตอยู่ที่เมืองโคโรนาดัลในจังหวัดตีโมกโคตาบาโต ส่วนศูนย์กลางด้านอุตสาหกรรมและพาณิชยกรรมอยู่ที่เมืองเฮเนรัลซันโตส ซึ่งมีประชากรมากที่สุดของเขต
ภูมิศาสตร์

ติดกับเขตฮีลากังมินดาเนาทางทิศเหนือ, เขตดาเบาทางทิศตะวันออก และทะเลเซเลบีสทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ภายในเขตมีจังหวัดมากีนดาเนาซึ่งล้อมรอบด้วยโคตาบาโตซิตี, จังหวัดฮีลากังโคตาบาโต และจังหวัดซุลตันคูดารัต
เขตประกอบไปด้วยภูมิลักษณ์ต่าง ๆ ได้แก่ ชายฝั่ง, หุบเขา และภูเขา สำหรับในด้านแม่น้ำ เขตนี้ถือเป็นเขตต้นน้ำของเกาะมินดาเนา ต้นน้ำที่เป็นที่รู้จักคือต้นน้ำโกตาบาโต ซึ่งล้อมรอบด้วยแนวเขาทั้งสามด้าน เป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำมินดาเนา ซึ่งเป็นแม่น้ำสายยาวที่สุดบนเกาะมินดาเนา และยาวเป็นอันดับที่สองของประเทศ แม่น้ำมินดาเนาจะไหลลงอ่าวอิลลานา ซึ่งเป็นอ่าวย่อยของอ่าวโมโร ทางด้านทิศตะวันตกของโคตาบาโตซิตี
ทางทิศใต้ของแหล่งต้นน้ำคือที่สูงติรูไรย์ ซึ่งเป็นแนวเขาที่กั้นจากชายฝั่งด้านทิศใต้
การแบ่งเขตการปกครอง

แบ่งเป็น 4 จังหวัด, 1 นครที่มีประชากรอาศัยอย่างสูง, 1 นครอิสระ, 3 นครทั่วไป, 45 เทศบาล และ 1,195 บารังไกย์
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จังหวัดหรือนคร | จังหวัดหรือนคร | เมืองหลัก | ประชากร (ค.ศ. 2015)  | ประชากร (ค.ศ. 2015)  | พื้นที่ | พื้นที่ | ความหนาแน่น | ความหนาแน่น | นคร | เทศบาล | บารังไกย์ |  |
|  |  |  |  |  | ตร.กม. | ตร.ไมล์ | /ตร.กม. | /ตร.ไมล์ |  |  |  |  |
| โคตาบาโต | โคตาบาโต | คีดาปาวัน | 30.4% | 1,379,747 | 9,008.90 | 3,478.36 | 150 | 390 | 1 | 17 | 543 |  |
| ซารังกานี‎ | ซารังกานี‎ | อาลาเบล | 12.0% | 544,261 | 3,601.25 | 1,390.45 | 150 | 390 | 0 | 7 | 141 |  |
| ตีโมกโคตาบาโต | ตีโมกโคตาบาโต | โคโรนาดัล | 20.1% | 915,289 | 3,935.95 | 1,519.68 | 230 | 600 | 1 | 10 | 199 |  |
| ซุลตันคูดารัต | ซุลตันคูดารัต | อีซูลัน | 17.9% | 812,095 | 5,298.34 | 2,045.70 | 150 | 390 | 1 | 11 | 249 |  |
| โคตาบาโตซิตี | ‡ | — | 6.6% | 299,438 | 176.00 | 67.95 | 1,700 | 4,400 | — | — | 37 |  |
| เฮเนรัลซันโตส | † | — | 13.1% | 594,446 | 492.86 | 190.29 | 1,200 | 3,100 | — | — | 26 |  |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 4,545,276 | 22,513.30 | 8,692.43 | 200 | 520 | 5 | 45 | 1,195 |  |
  ‡  โคตาบาโตซิตี เป็นนครอิสระ  †  เฮเนรัลซันโตส เป็นนครที่มีประชากรอาศัยอย่างสูง และเป็นเอกเทศจากจังหวัดตีโมกโคตาบาโต
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เขตโซกซาร์เจน
National Statistical Coordination Board: REGION XII (SOCCSKSARGEN) เก็บถาวร 2008-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเขตของประเทศฟิลิปปินส์ |
| --- | --- | --- |
| ลูซอน |  I — เขตอีโลโคส  II — ลัมบักนางคากายัน  III — กิตนางลูโซน  IV-A — คาลาบาร์โซน  มีมาโรปา‎ — เขตเซาท์เวสเทิร์นตากาล็อก  V — เขตบีโคล  CAR — เขตบริหารคอร์ดิลเยรา‎  NCR — เขตนครหลวงมะนิลา  |  |
| วิซายัส‎ |  VI — คันลูรังคาบีซายาอัน  VII — กิตนางคาบีซายาอัน  VIII — ซีลางังคาบีซายาอัน  |  |
| มินดาเนา |  IX — ตังไวนางซัมบวงกา‎  X — ฮีลากังมินดาเนา‎  XI — เขตดาเบา  XII — โซกซาร์เจน  XIII — คารากา‎  BARMM — เขตปกครองตนเองบังซาโมโรมินดาเนามุสลิม  |  |
| เขตในอดีต |  ARMM — เขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม  NIR — เขตเกาะเนโกรส  เขตเซาเทิร์นตากาล็อก  |  |
แผนที่ทางรัฐกิจ
เขตโคโต

| เขตโคโต 江東区 |
| --- | --- |
เขตพิเศษ
Koto City นครโคโต
สะพานใหญ่ฮารูมิในเขตโคโต
   ธง ตรา
ที่ตั้งของเขตโคโต (เน้นสีม่วง) ในมหานครโตเกียว
เขตโคโตที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°40′N 139°49′E﻿ / ﻿35.667°N 139.817°E﻿ / 35.667; 139.817
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด:  มหานครโตเกียว
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: โทโมกะ โอกูโบะ (ตั้งแต่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2023)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 42.99 ตร.กม. (16.60 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 เมษายน ค.ศ. 2024)
 • ทั้งหมด: 537,118 คน
 • ความหนาแน่น: 12,494 คน/ตร.กม. (32,360 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+09:00 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
ที่อยู่สำนักงานเขต: 東陽4-11-28 135-8383
รหัสท้องถิ่น: 13108-3
เว็บไซต์: www.city.koto.lg.jp
เขตโคโต (ญี่ปุ่น: 江東区; โรมาจิ: Kōtō-ku) เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกจากศูนย์กลางเมืองโตเกียวโดยมีแม่น้ำซูมิดะเป็นแนวเขตทางทิศตะวันตก แม่น้ำอารากาวะเป็นแนวเขตทางทิศตะวันออก ทางทิศใต้ติดกับอ่าวโตเกียว ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2024 เขตพิเศษนี้มีประชากรประมาณ 537,118 คน มีความหนาแน่นประชากรที่ 12,494 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่รวมประมาณ 42.99 ตารางกิโลเมตร
ศัพทมูลวิทยา

"โคโต" (江東) มีความหมายในภาษาญี่ปุ่นว่า "ตะวันออก[ของ]แม่น้ำ" คำว่า โท (東) ในโคโตมีความหมายว่า "ตะวันออก" ซึ่งเป็นตัวเดียวกันกับที่ปรากฏใน โท ของโตเกียว (東京)
ย่าน

เขตโคโตแบ่งออกเป็น 45 ย่าน ดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  พื้นที่ฟูกางาวะ อาโอมิ  อาริอาเกะ  โบตัง  เอไต  เอดางาวะ  เอจูจิมะ  ฟูกางาวะ  ฟูกูซูมิ  ฟูรูอิชิบะ |  ฟูยูกิ  ฮิราโนะ  อิชิจิมะ  คิบะ  คิโยซูมิ  มิโยชิ  โมริ  โมริชิตะ  มนเซ็นนากาโจ |  โองิบาชิ  ซางะ  ซารูเอะ  เซ็งโงกุ  ชิโอฮามะ  ชิโอมิ  ชิโนโนเมะ  ชิรากาวะ  ชิโนโอฮาชิ |  ซูมิโยชิ  เซ็นดะ  ทากาบาชิ  ทัตสึมิ  โทโยะ  โทกิวะ  โทมิโอกะ  โทโยซุ  อูมิเบะ |  พื้นที่โจโต ฮิงาชิซูนะ  คาเมโดะ  คิตาซูนะ  มินามิซูนะ  โอจิมะ  ชินซูนะ  ชิง-กิบะ  วากาซุ  ยูเมโนชิมะ   |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของเขตโคโต (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
แผนที่ย่านของเขตโคโต