stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอเมืองชัยนาท
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์วิทยาลัยเทคนิคชัยนาท
↑  "ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหาร". stat.bora.dopa.go.th.
เทียนนา

| เทียนนา |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Myrtales
วงศ์:: Onagraceae
สกุล:: Ludwigia
สปีชีส์:: L.  hyssopifolia
ชื่อทวินาม
Ludwigia hyssopifolia 

เทียนนา หรือ ผักบุ้งรอ ชื่อวิทยาศาสตร์:  Ludwigia hyssopifolia  อยู่ในวงศ์ Onagraceae ขึ้นตามทุ่งนาและหนองน้ำทั่วไป ใบเดี่ยว ก้านใบสั้นมาก กลีบเลี้ยงเป็นหลอด ติดทนจนเป็นผล ดอกสีเหลือง เมล็ดกลมรีจำนวนมาก ใช้เป็นยาแก้บิด ลำไส้อักเสบ รากใช้พอกแก้สิว
เทศบาลเมืองบางกร่าง

| เทศบาลเมืองบางกร่าง |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
วัดปราสาทในเขตเทศบาลเมืองบางกร่าง สร้างขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช

ทม.บางกร่างที่ตั้งสำนักงานเทศบาลเมืองบางกร่าง
พิกัด: 13°50′43.0″N 100°27′41.4″E﻿ / ﻿13.845278°N 100.461500°E﻿ / 13.845278; 100.461500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นนทบุรี
อำเภอ: เมืองนนทบุรี
จัดตั้ง:  • 2 มีนาคม 2538 (อบต.บางกร่าง)  • 4 มิถุนายน 2563 (ทม.บางกร่าง)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: สุวรรณา โล้สมบูรณ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 6.55 ตร.กม. (2.53 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 23,667 คน
 • ความหนาแน่น: 3,613.28 คน/ตร.กม. (9,358.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04120105
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 155 หมู่ที่ 9 ซอยบางกร่าง 2 ทางหลวงชนบท นบ.5038 ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี 11000
เว็บไซต์: www.bangkrang.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองบางกร่าง เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่หมู่ที่ 4–8, 10 และบางส่วนของหมู่ที่ 2, 3, 9 (นอกเขตเทศบาลเมืองบางศรีเมือง) ของตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองนนทบุรีประมาณ 15 กิโลเมตร เดิมมีฐานะเป็น "สภาตำบลบางกร่าง" ได้รับการจัดตั้งเป็น "องค์การบริหารส่วนตำบลบางกร่าง" เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 จากนั้นได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลเมืองเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2563 นับเป็นเทศบาลเมืองแห่งที่ 8 ของจังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 23,667 คน
สภาพภูมิประเทศ ตั้งอยู่บนที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา มีคลองสำคัญหลายสาย แต่สายที่ใช้ในการคมนาคมได้แก่ คลองบางกอกน้อยและคลองอ้อมนนท์ ที่พักอาศัยส่วนใหญ่เป็นหมู่บ้านจัดสรร ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม มีพืชเศรษฐกิจที่สำคัญ นั่นคือ กระท้อน ภายในเขตเทศบาลมีโบราณสถานวัดปราสาทซึ่งขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติของกรมศิลปากร การศึกษามีโรงเรียนที่เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษา ได้แก่ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ นนทบุรี การขนส่งภายในเขตเทศบาลมีถนนสายหลัก 3 สาย ได้แก่ ถนนบางกรวย-ไทรน้อย ถนนราชพฤกษ์ และทางหลวงชนบท นบ.5038
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลเมืองบางกร่าง เก็บถาวร 2020-06-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดนนทบุรี |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  นนทบุรี  ปากเกร็ด  |  |
| เทศบาลเมือง |  ไทรม้า  บางกรวย  บางกร่าง  บางคูรัด  บางบัวทอง  บางแม่นาง  บางรักพัฒนา  บางศรีเมือง  พิมลราช  ใหม่บางบัวทอง  |  |
| เทศบาลตำบล |  ไทรน้อย  บางพลับ  บางม่วง  บางเลน  บางสีทอง  บางใหญ่  บ้านบางม่วง  ปลายบาง  ศาลากลาง  เสาธงหิน  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  เกาะเกร็ด  ขุนศรี  คลองขวาง  คลองข่อย  คลองพระอุดม  ทวีวัฒนา  ท่าอิฐ  ไทรน้อย  ไทรใหญ่  บางขนุน  บางขุนกอง  บางตะไนย์  บางไผ่  บางรักน้อย  บางรักใหญ่  บางใหญ่  บ้านใหม่  มหาสวัสดิ์  ราษฎร์นิยม  ละหาร  ลำโพ  หนองเพรางาย  อ้อมเกร็ด  |  |
| ด ค กเทศบาลเมืองในประเทศไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  เขลางค์นคร  ดอกคำใต้  ต้นเปา  น่าน  พะเยา  พิชัย  แพร่  ลำพูน  เมืองแกนพัฒนา  แม่โจ้  แม่ฮ่องสอน  แม่เหียะ  ล้อมแรด  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  กระนวน  กันทรลักษ์  กาฬสินธุ์  กุฉินารายณ์  แจระแม  ชัยภูมิ  ชุมแพ  ชุมเห็ด  เดชอุดม  ท่าบ่อ  นครพนม  นางรอง  โนนสูง-น้ำคำ  บัวใหญ่  บ้านดุง  บ้านทุ่ม  บ้านไผ่  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  ปากช่อง  พิบูลมังสาหาร  มหาสารคาม  มุกดาหาร  เมืองปัก  เมืองพล  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  วังสะพุง  วารินชำราบ  ศรีสะเกษ  ศิลา  สีคิ้ว  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  หนองสำโรง  อำนาจเจริญ 
ภาคกลาง:  กระทุ่มแบน  กระทุ่มล้ม  กำแพงเพชร  แก่งคอย  เขาสามยอด  คลองมะเดื่อ  คลองหลวง  คูคต  ชัยนาท  ชุมแสง  ตะพานหิน  ตาคลี  ทับกวาง  ท่าโขลง  ไทรม้า  นครนายก  นครปฐม  บางกรวย  บางกร่าง  บางกะดี  บางแก้ว  บางบัวทอง  บางคูรัด  บางคูวัด  บางมูลนาก  บางแม่นาง  บางระจัน  บางรักพัฒนา  บางศรีเมือง  บ้านกรด  บ้านหมี่  บึงยี่โถ  ปทุมธานี  ปากน้ำสมุทรปราการ  ปางมะค่า  ปู่เจ้าสมิงพราย  ผักไห่  พระประแดง  พระพุทธบาท  พิจิตร  พิมลราช  เพชรบูรณ์  แพรกษา  แพรกษาใหม่  ไร่ขิง  ลพบุรี  ลัดหลวง  ลาดสวาย  ลำตาเสา  ลำสามแก้ว  วิเชียรบุรี  ศรีสัชนาลัย  สนั่นรักษ์  สมุทรสงคราม  สระบุรี  สวรรคโลก  สองพี่น้อง  สามควายเผือก  สามพราน  สิงห์บุรี  สุโขทัยธานี  สุพรรณบุรี  เสนา  หนองปลิง  ใหม่บางบัวทอง  หล่มสัก  อโยธยา  อรัญญิก  อ่างทอง  อุทัยธานี 
ภาคตะวันออก:  ขลุง  จันทนิมิต  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ตราด  ท่าช้าง  ท่าใหม่  บ้านฉาง  บ้านบึง  บ้านสวน  ปรกฟ้า  ปราจีนบุรี  พนัสนิคม  พระตะบอง  มาบตาพุด  วังน้ำเย็น  ศรีราชา  สระแก้ว  สัตหีบ  แสนสุข  หนองกี่  หนองปรือ  อรัญญประเทศ  อ่างศิลา 
ภาคตะวันตก:  กาญจนบุรี  จอมพล  ชะอำ  ตาก  ท่าเรือพระแท่น  ท่าผา  บ้านโป่ง  ประจวบคีรีขันธ์  ปากแพรก  เพชรบุรี  โพธาราม  ราชบุรี  หัวหิน 
ภาคใต้:  กระบี่  กะทู้  กันตัง  กำแพงเพชร  เขารูปช้าง  คลองแห  ควนลัง  คอหงส์  ชุมพร  ดอนสัก  ตะกั่วป่า  ตะลุบัน  ตากใบ  ท่าข้าม  ทุ่งตำเสา  ทุ่งสง  นราธิวาส  นาสาร  บางริ้น  บ้านพรุ  เบตง  ปัตตานี  ปากพนัง  ปากพูน  ปาดังเบซาร์  ป่าตอง  พังงา  พัทลุง  ม่วงงาม  ระนอง  สตูล  สะเดา  สะเตงนอก  สิงหนคร  สุไหงโก-ลก  หลังสวน 
รายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร
เทียนน้อย

| เทียนน้อย |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Ericales
วงศ์:: Balsaminaceae
สกุล:: Impatiens
สปีชีส์:: I.  musicola
ชื่อทวินาม
Impatiens musicola 

เทียนน้อย (ชื่อวิทยาศาสตร์: Impatiens musicola) เป็นพืชในสกุลเทียนดอก วงศ์เทียนดอก เป็นไม้ล้มลุก อายุปีเดียว ต้นอวบน้ำ ไม่ค่อยแตกกิ่ง โคนต้นสีม่วงแดง ขอบใบจักฟันเลื่อย ดอกสีชมพูอ่อน ผลรูปรี ออกดอกช่วงตุลาคม–พฤศจิกายน ชอบที่สูงและอากาศหนาวเย็น เป็นไม้ถิ่นเดียวในประเทศไทย พบครั้งแรกโดยหมอคาร์ ชาวไอริช เมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 ที่ ดอยเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่
เจียง จื่อหยา

เจียง จื่อหยา  (ตามสำเนียงกลาง) หรือ เกียงจูแหย (ตามสำเนียงฮกเกี้ยน จีน: 姜子牙; พินอิน: Jiāng Zǐyá) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ เจียงไท่กง (จีน: 姜太公; พินอิน: Jiāng Tàigōng) เป็นบุคคลชาวจีน เป็นนักยุทธศาสตร์คนสำคัญของพระเจ้าโจวเหวินและพระเจ้าโจวอู่ เป็นผู้นำปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์ชาง และสถาปนาราชวงศ์โจวขึ้น มีชีวิตอยู่เมื่อประมาณ 3,000 กว่าปีที่แล้ว ในปัจจุบัน นักประวัติศาสตร์และนักวิชาการหลายสำนักต่างลงความเห็นว่า เจียง จื่อหยา คือ 1 ใน 2 นักยุทธศาสตร์การสงครามที่เก่งกาจที่สุดในประวัติศาสตร์จีน โดยอีกผู้หนึ่งได้แก่ เตียว เหลียง (มีชีวิตอยู่ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก เป็นคนละคนกับเตียว เหลียงในเรื่องสามก๊ก) เสนาบดีแห่งราชวงศ์ฮั่นของหลิวปัง หรือปฐมจักรพรรดิฮั่นเกาจู่ ซึ่งบางตำราอ้างว่าเตียว เหลียง ศึกษาการสงครามมาจากตำราพิชัยสงครามที่ เจียง จื่อหยา  เขียนขึ้น
ชื่อ

กงแห่งรัฐฉีคนแรกมีชื่อตัวว่า ช่าง (จีน: 尚; พินอิน: Shàng) ชนชั้นสูงของจีนยุคโบราณนั้นมีนามสกุลใช้อยู่สองอย่าง คือ แซ่ (姓; นามสกุลของบรรพชน หรือนามสกุลมหาสาขา) และ สี หรือ สิง (氏; นามโคตรวงศ์ หรือนามสกุลอนุสาขา) ท่านผู้นี้ใช้แซ่ เจียง (姜) นามโคตรวงศ์ หฺลวี่ (呂) มีชื่อรองที่บรรดาบริวารใช้ออกนามด้วยความเคารพอยู่ 2 ชื่อ คือ ช่างฝู (尚父; แปลว่า "บิดาผู้เป็นที่นับถือ") และ จื่อหยา (子牙; แปลว่า "นักปราชญ์งาช้าง") ชื่อ "เจียง ช่าง" และ "เจียง จื่อหยา" เป็นชื่อที่ใช้เรียกอย่างกว้างขวางที่สุดหลังจากมีการนำไปใช้ในนิยายเรื่อง "ห้องสิน" ในยุคราชวงศ์หมิง ซึ่งประพันธ์ขึ้นหลังจากเขาถึงแก่อสัญกรรมไปแล้วกว่า 2,500 ปี
หลังจากการยกฐานะดินแดนฉีขึ้นเป็นรัฐสามนตราชชั้นกง เจียง จื่อหยา ได้รับสมัญญานามหลังถึงแก่อสัญกรรมว่า ฉีไท่กง (齊太公) บ่อยครั้งมักเรียกกันเพียงสั้น ๆ ว่า ไท่กง นามดังกล่าวนี้ได้บันทึกอยู่ในเอกสารฉื่อจี้ของซือหม่า เชียน ในยุคราชวงศ์ฮั่น นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักน้อยกว่าในสมัญญานาม เจียงไท่กง (姜太公) ไท่กงวั่ง (太公望) และ หฺลวี่วั่ง (呂望) เนื่องจากเจียง จื่อหยา ได้รับการนับถือในฐานะนักปราชญ์ผู้มีสติปัญญาหลักแหลม ผู้ซึ่ง "กงชูจวี่เล่ย์" (公叔祖类) (มีสมัญญานามว่า "ไท่กง" 太公 เช่นเดียวกัน) บรรพชนของพระเจ้าโจวเหวิน ได้ให้คำทำนายไว้ว่าจะเป็นความหวังแห่งความรุ่งเรืองของวงศ์โจว
ประวัติ

เจียง จื่อหยา  เดิมเป็นขุนนางในราชวงศ์ชาง แต่ทนความโหดร้ายในการปกครองของอ๋องโจ้ว ผู้ปกครองแห่งราชวงศ์ชาง ไม่ไหว จึงเร้นกายมาพำนักที่ชนบทห่างไกลแห่งหนึ่งริมแม่น้ำเว่ยสุ่ย (ปัจจุบันอยู่ในมณฑลฉ่านซี)
ในประวัติศาสตร์บันทึกว่า ในขณะเดินทางไปล่าสัตว์ โจวเหวินหวังได้พบกับเจียง จื่อหยาในวัย 80 ปี กำลังนั่งตกปลาโดยที่ไม่มีเหยื่อ เขาจึงเข้าไปทักทายอย่างสุภาพแล้วถามว่า "ท่านมีความสุขในการตกปลาหรือไม่" เจียง จื่อหยา ได้ตอบว่า 'บุคคลที่น่ายกย่องที่แท้จริงนั้น คือผู้ที่มีความสุขในการที่ทำให้ความมุ่งมั่นนั้นสำเร็จ การตกปลาของข้าพเจ้าก็เช่นกัน' เมื่อสนทนาด้วย ทำให้โจวเหวินหวังพบว่านี่คือคนที่ปู่ของตนตามหา ซึ่งบุคคลสำคัญที่จะสามารถช่วยโค่นล้มทรราชได้ ดังนั้นโจวเหวินหวังจึงได้เชิญเจียง จื่อหยาไปรับตำแหน่งที่สำคัญและขนานนาม ให้ว่า เจียงไท่กงหวั่ง ต่อมาได้ย่อให้เป็นไท่กงวั่ง มีความหมายว่า ความหวังแห่งราชวงศ์โจว แต่โดยทั่วไป มักจะรู้จักกันในนาม เจียงไท่กง
เมื่อโค่นราชวงศ์ชางลงแล้ว เจียง จื่อหยา  ได้รับการแต่งตั้งเป็นอัครมหาเสนาบดีแห่งราชวงศ์โจว และได้รับแคว้นฉีไปปกครอง ซึ่งเจียง จื่อหยาได้ช่วยสร้างความเจริญให้แก่บ้านเมืองมาก ทั้งด้านการเมือง การปกครอง และศิลปวัฒนธรรม จนเป็นราชวงศ์ที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์จีน
จนมีคำกล่าวว่า แท้จริงแล้ว บุคคลที่เป็นทั้งเป็นบิดาและเจ้าแห่งตำราพิชัยสงครามในประวัติศาสตร์จีนคนแรกคือ เจียง จื่อหยา ซึ่งเขาได้เขียนตำราพิชัยสงครามไว้เล่มหนึ่งชื่อว่า หกความลับแห่งยุทธศาสตร์ (นอกจากนี้ ยังมีข้อสันนิษฐานว่า ตำราสามยุทธศาสตร์ของหวางสือกง แท้จริงแล้ว อาจเป็นงานของ เจียง จื่อหยา)
วรรณกรรม

ในด้านวรรณกรรมนั้น เจียง จื่อหยา  ได้ปรากฏอยู่ในวรรณกรรมจีนโบราณเรื่องห้องสิน ในฐานะผู้สั่งประหารนางต๋าจีซึ่งเป็นจิ้งจอกเก้าหางแปลงกายมาล่อลวงจักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ชางให้ลุ่มหลงในอำนาจและกามารมณ์ จนนำไปสู่การก่อรัฐประหารโค่นล้มราชวงศ์ในที่สุด นอกจากนี้ ตามตำนานยังได้กล่าวว่า เจียง จื่อหยา เป็นผู้ที่มีความอดทนสูง จากการที่นั่งตกปลารอผู้ต้องการตัวไปช่วยเหลือเป็นเวลานานถึงกว่า 50-60 ปี เรื่องราวการนั่งตกปลาของเจียง จื่อหยา นี้ได้เป็นที่มาเป็นภาษิตจีนที่ว่า "ไท่กงตกปลา" (太公钓鱼) ที่มีความหมายถึง "ทั้ง ๆ ที่รู้แต่ก็ยินยอมติดกับดักที่ผู้อื่นวางไว้"
ในปัจจุบันเจียง จื่อหยา ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในนักยุทธศาสตร์ที่เก่งที่สุดทั้งในประวัติศาสตร์จีนและโลกด้วย
ภาพวาดเจียง จื่อหยาตกปลาที่ริมฝั่งแม่น้ำเว่ยสุ่ย และได้พบกับ โจวเหวินหวัง
เทศบาลตำบลหนองลาด

เทศบาลตำบลหนองลาด สามารถหมายถึง
เทศบาลตำบลหนองลาด อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร
เทศบาลตำบลหนองลาด อำเภอวาริชภูมิ จังหวัดสกลนคร
เทียนน้ำ

| เทียนน้ำ |
| --- | --- |

Hydrocera triflora

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Ericales
วงศ์:: Balsaminaceae
สกุล:: Hydrocera
สปีชีส์:: H.  triflora
ชื่อทวินาม
Hydrocera triflora Blume

เทียนน้ำ ชื่อวิทยาศาสตร์:  Hydrocera triflora อยู่ในวงศ์ Balsaminaceae เป็นวัชพืชในนาข้าวในภาคกลาง พบตามหนองน้ำหรือริมคลอง ไม้ล้มลุก อายุปีเดียว ลำต้นตรงโผล่เหนือน้ำ ลำต้นเหลี่ยมกลวง ใบเดี่ยว ดอกช่อ ดอกย่อยสีชมพู ผลค่อนข้างกลม อ่อนเป็นสีเขียว แก่เป็นสีแดง ใช้เป็นยาขับลม ขับปัสสาวะ
สโมสรฟุตบอลเจ ดับบลิว โปลิศ

สโมสรฟุตบอลเจดับบลิว โปลิศ หรือชื่อเดิมว่า สมาคมสโมสรดอนเมืองสัมพันธ์ และ สมาคมสโมสรเจดับบลิวกรุ๊ป เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย โดยลงเล่นในระดับ ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ภาคกลางและตะวันตก ผลงานสูงสุดของทีมคือ การคว้าแชมป์ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ง.ปี 2548 , ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ค.ปี 2551 และ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ข. ปี 2556
ในปี พ.ศ. 2559 สโมสรได้โอนสิทธิ์ในการเล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2  ให้กับสโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยา
ประวัติสโมสร > ก่อตั้งสโมสร

จากจุดเริ่มต้นในปีพ.ศ. 2547 ได้มีการก่อตั้งสมาคมกีฬาของชาวเขตดอนเมือง กรุงเทพฯ ขึ้นมา พร้อมตั้งชื่อว่าสมาคมสโมสรดอนเมืองสัมพันธ์ โดยมีคุณวิสิษฐ กอวรกุล เป็นนายกสมาคม และเป็นประธานสมาคมฟุตบอลดอนเมืองสัมพันธ์ โดยในการบริหารงานยุคเริ่มแรกจนถึงปัจจุบัน คุณวิสิษฐ กอวรกุล ได้มีแนวนโยบายการบริหารงานของสมาคมฯ ในรูปแบบคนรุ่นใหม่ จึงได้บุคคลที่รักวงการฟุตบอลและรักในกีฬาฟุตบอลของชาวเขตดอนเมืองเข้ามาช่วยงานเพื่อส่งเสริมและพัฒนาวงการฟุตบอลของชาวเขตดอนเมืองให้เป็นที่รู้จักและถูกกล่าวขานในแวดวงและวงการฟุตบอลของบ้านเราในเรื่องฟุตบอลต่อไป
ประวัติสโมสร > แชมป์ถ้วยพระราชทาน ง.

จากนั้นในปี พ.ศ. 2548 สมาคมดอนเมืองสัมพันธ์ ได้ส่งทีมฟุตบอลเข้าร่วมทำการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. เป็นครั้งแรกและสร้างประวัติศาสตร์ให้กับสมาคมฯ และชาวเขตดอนเมือง โดยการสามารถคว้าแชมป์ถ้วยพระราชทานประเภท ง. มาได้ในปีแรกที่ได้ก่อตั้งและเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในรายการฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ค.  นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของทีมฟุตบอลสมาคมสโมสรดอนเมืองสัมพันธ์และเป็นการเปิดศักราช ของวงการฟุตบอลของสมาคมฯและชาวเขตดอนเมืองอย่างแท้จริง
ประวัติสโมสร > แชมป์ถ้วยพระราชทาน ค.

ต่อมาทีมฟุตบอลของสมาคมฯ โดยคุณวิสิษฐ กอวรกุล ได้ส่งทีมฟุตบอลเข้าร่วมทำการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานพระองค์เจ้าพระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าโสมสวลี “ฟุตบอลคริสเตียนคัพครั้งที่ 3” และสามารถคว้าแชมป์มาได้อีกและส่งทีมฟุตบอลเข้าร่วมทำการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช มวก.คัพ ครั้งที่ 5 สามารถเข้าชิงชนะเลิศและคว้าอันดับที่ 2 มาได้สำเร็จ
ในปลายปี พ.ศ. 2551 สมาคมสโมสรดอนเมืองสัมพันธ์ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นสมาคมสโมสรเจดับบลิวกรุ๊ป ลงทำการแข่งขันในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. และสามารถคว้าถ้วยพระราชทานประเภท ค. มาครอง โดยสามารถเอาชนะทีมพนักงานบางกอกกล๊าส ณ สนาม บางกอกกล๊าส เมื่อวันที่ 29 มกราคม 2552 จึงทำให้เลื่อนลำดีบขึ้นมาเล่นรายการฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ข. ในเวลาต่อมา
ประวัติสโมสร > ลงนามทำสัญญาร่วมกันกับมหาวิทยาลัยรังสิต

ปีพ.ศ. 2553 ได้ร่วมเป็นพันธมิตรกับมหาวิทยาลัยรังสิต ซึ่งในขณะนั้น มหาวิทยาลัยรังสิตได้เลื่อนชั้นจากฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ข. และได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โซนกรุงเทพและปริมณฑล บริษัท เจดับบลิว กรุ๊ป จึงได้ทำสัญญารวมทีมกับมหาวิทยาลัยรังสิตเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 โซนกรุงเทพและปริมณฑล ในนามสโมสรมหาวิทยาลัยรังสิต-เจดับบลิวกรุ๊ป เอฟซี และ สโมสรเจดับบลิวรังสิต
ประวัติสโมสร > แชมป์ถ้วยพระราชทาน ข.

ปี พ.ศ. 2556 หลังจากได้ยุติการให้ความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยรังสิต ก็ได้กลับมาใช้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. และ มูลนิธิไทยคมเอฟเอคัพ โดยในรายการฟุตบอลมูลนิธิไทยคมเอฟเอคัพ
รอบคัดเลือก ชนะทีม ว.ราชพฤกษ์ 2-1 ที่สนามบุณยจินดา วันที่ 3 เมษายน 2556
รอบแรก แพ้จุดโทษต่อทีม ลำปางเอฟซี 5-6 (เสมอในเวลา 1-1) วันที่ 10 เมษายน 2556
ส่วนในรายการฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ข. ปี พ.ศ. 2556 สามารถคว้าแชมป์ในรายการนี้ โดยในนัดชิงชนะเลิศชนะว.ราชพฤกษ์ 2-1 เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2556 ทำให้เลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นดิวิชั่น 2 โดยนับได้ว่าเป็นสโมสรแรกและสโมสรเดียวในรอบ100ปีของประวัติศาสตร์วงการฟุตบอลไทยที่สามารถเลื่อนชั้นด้วยการคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานทุกถ้วยทุกระดับมาเล่นในระดับฟุตบอลอาชีพ โดยใช้เวลาทั้งหมด 10ปีตั้งแต่ก่อตั้งสโมสรขึ้นมา
ประวัติสโมสร > เข้าร่วมฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น2

ต่อมาในปี 2557 สโมสรได้ทำความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยกรุงเทพในการสร้างทีมโดยนำผู้เล่นชุดชนะเลิศฟุตบอลพระราชทานประเภท ข. มาผสมกับนักกีฬาทุนของมหาวิทยาลัยกรุงเทพและผู้เล่นจากสโมสรฟุตบอลแบงค็อกยูไนเต็ดมาช่วยเสริมให้แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม เพื่อเข้าร่วมการแข่งฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โดยอยู่ในกลุ่มโซนภาคกลางและตะวันตก
ในปี พ.ศ. 2558 ได้เปลี่ยนมาเป็นเจ ดับบลิว โปลิศ เอฟซี ก่อนจะโอนสิทธิในการเล่นดิวิชัน 2 ให้กับสโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยา ในปี พ.ศ. 2559
สัญลักษณ์ทีม

เจดับบลิว บียู เอฟซี
 2557
เจดับบลิว โปลิศ เอฟซี
 2558
เจดับบลิว โปลิศ เอฟซี
 2558 เลก 2
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ปี 2558

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้ฝึกสอนชุดปัจจุบัน

| ตำแหน่ง | ชื่อ |
| --- | --- |
หัวหน้าผู้ฝึกสอน:  เซบาสเตียง โรกส์
ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน:  มาร์แซล โมดิโบ
ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู:  ตามาโก วาลองติน
โค้ช:  สุทธิพงศ์ มณีรัตน์
โค้ช:  สมเกียรติ บัวทิพย์
โค้ช:  ประชา การเพียร
สถิติต่างๆของสโมสร

| ฤดูกาล | ลีก> ดิวิชัน | ลีก> แข่ง | ลีก> ชนะ | ลีก> เสมอ | ลีก> แพ้ | ลีก> ประตูได้ | ลีก> ประตูเสีย | ลีก> ผลต่างประตู | ลีก> แต้ม | ลีก> อันดับที่ | เอฟเอคัพ | ดาวซัลโวสูงสุด> ชื่อ | ดาวซัลโวสูงสุด> จำนวนประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2557 | TD2 (C) | 26 | 6 | 5 | 15 | 23 | 39 | -16 | 23 | 12th | รอบคัดเลือก | Dedi  Ali  Bouare | 4 |
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ขึ้นชั้น | ตกชั้น |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สโมสรฟุตบอลเจดับบลิว แบงค็อกยู เอฟซี
สโมสรพันธมิตร

สโมสรฟุตบอลแบงค็อกยูไนเต็ด
รางวัลชนะเลิศฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ง. ในปี พ.ศ. 2548
รางวัลชนะเลิศฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ค. ในปี พ.ศ. 2551
รางวัลชนะเลิศฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ข. ในปี พ.ศ. 2556
เจ้าชายยามาชิโระ

ยามาชิโระ (ขวา) กับเจ้าชายโชโตกุ (กลาง) พระบิดา และเองูริ (ซ้าย) พระปิตุลา
เจ้าชายยามาชิโระ (ญี่ปุ่น: 山背大兄王; โรมาจิ: Yamashiro no Ōe no Ō; สวรรคต ค.ศ. 643) เป็นพระโอรสองค์โตของเจ้าชายโชโตกุ หนึ่งในบุคคลที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น เจ้าชายยามาชิโระอ้างสิทธิ์ในการสืบทอดราชบัลลังก์ใน ค.ศ. 628 หลังจากการสวรรคตของจักรพรรดินีซูอิโกะ อย่างไรก็ตามพระองค์สูญเสียการอ้างสิทธิ์ให้เจ้าชายทามูระที่ขึ้นครองบัลลังก์ในฐานะจักรพรรดิโจเม โดยได้รับการสนับสนุนจากโซงะ โนะ เอมิชิ ข้าราชสำนักที่ทรงอำนาจ
พระองค์และครอบครัวของพระองค์ปลงพระชนม์พระองค์เองเมื่อพระตำหนักของพวกเขาถูกโจมตีโดยโซงะ โนะ อิรูกะ บุตรชายของเอมิชิ ใน ค.ศ. 643 นักวิชาการบางคนเชื่อว่า เจ้าชายยามาชิโระ เป็นกวีและนักวิชาการชื่อ ซารุมารู ดายู ซึ่งแทบไม่มีใครรู้จัก
เคียวตัมบะ

เคียวตัมบะ (ญี่ปุ่น: 京丹波町; โรมาจิ: Kyōtanba-chō) เป็นเมืองในอำเภอฟูนาอิ จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ 1 พฤษภาคม ค.ศ.  2022 (2022 -05-01) เมืองนี้มีประชากรประมาณ 13,195 คนใน 6188 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นประชากรที่ 44 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 303.09 ตารางกิโลเมตร (117.02 ตารางไมล์) โดยชื่อเมืองมาจากพยางค์แรกของ เกียวโต กับเมือง ตัมบะ ซึ่งเป็นชื่อของอดีตแคว้นตัมบะ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลรอบข้าง

จังหวัดเกียวโต
อายาเบะ
ฟูกูจิยามะ
นันตัง
จังหวัดเฮียวโงะ
ซาซายามะ
ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนญี่ปุ่น ประชากรในเคียวตัมบะเพิ่มขึ้นถึงจุดสูงสุดช่วง ค.ศ. 1950 และเริ่มลดลงนับตั้งแต่นั้นมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 22,723 | —     |
|  1930  | 21,155 | −6.9% |
|  1940  | 20,182 | −4.6% |
|  1950  | 25,648 | +27.1% |
|  1960  | 23,929 | −6.7% |
|  1970  | 20,061 | −16.2% |
|  1980  | 19,677 | −1.9% |
|  1990  | 18,696 | −5.0% |
|  2000  | 17,292 | −7.5% |
|  2010  | 15,732 | −9.0% |
|  2020  | 12,907 | −18.0% |
การเดินทาง > รถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก: สายหลักซังอิง
ชิโมยามะ – วาจิ – อาเซริ – ทาจิกิ
การเดินทาง > ทางหลวง

ทางด่วนเกียวโตจูกัง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 9
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 27
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 173
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 478
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เคียวตัมบะ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น
เทศบาลตำบลหนองบัว

เทศบาลตำบลหนองบัว สามารถหมายถึงเทศบาลตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้ในเขตจังหวัดต่าง ๆ คือ
เทศบาลตำบลหนองบัว อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี
เทศบาลตำบลหนองบัว อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี
เทศบาลตำบลหนองบัว อำเภอหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์
เทศบาลตำบลหนองบัว อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี
เทศบาลตำบลหนองบัว อำเภอหนองกุงศรี จังหวัดกาฬสินธุ์
เทศบาลตำบลหนองบัว อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี
เทศบาลตำบลหนองบัว อำเภอบ้านฝาง จังหวัดขอนแก่น
เทศบาลตำบลหนองบัว อำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่
หรืออาจหมายถึงเทศบาลตำบลที่มีชื่อนำหน้าด้วย "หนองบัว" ในเขตจังหวัดต่าง ๆ ต่อไปนี้
เทศบาลตำบลหนองบัวโคก อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ
เทศบาลตำบลหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ
เทศบาลตำบลหนองบัวระเหว อำเภอหนองบัวระเหว จังหวัดชัยภูมิ
เทศบาลตำบลหนองบัวลาย อำเภอบัวลาย จังหวัดนครราชสีมา
เทศบาลตำบลหนองบัววง อำเภอลำทะเมนชัย จังหวัดนครราชสีมา
เทศบาลเมืองบางคูวัด

ระวังสับสนกับ เทศบาลเมืองบางคูรัด
| เทศบาลเมืองบางคูวัด |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง

ทม.บางคูวัดที่ตั้งสำนักงานเทศบาลเมืองบางคูวัด
พิกัด: 13°57′27.4″N 100°29′24.9″E﻿ / ﻿13.957611°N 100.490250°E﻿ / 13.957611; 100.490250
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ปทุมธานี
อำเภอ: เมืองปทุมธานี
จัดตั้ง:    • 2 มีนาคม 2538 (อบต.บางคูวัด)   • 1 สิงหาคม 2550 (ทต.บางคูวัด)   • 25 พฤศจิกายน 2554 (ทม.บางคูวัด) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: วีระ กล่ำสนอง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 20.47 ตร.กม. (7.90 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 29,138 คน
 • ความหนาแน่น: 1,423.45 คน/ตร.กม. (3,686.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04130103
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 999 หมู่ที่ 1 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 ตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี 12000
เว็บไซต์: www.bkw.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| ตำบลบางคูวัด |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Bang Khu Wat
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ปทุมธานี
อำเภอ: เมืองปทุมธานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 20.47 ตร.กม. (7.90 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 29,138 คน
 • ความหนาแน่น: 1,423.45 คน/ตร.กม. (3,686.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 12000
รหัสภูมิศาสตร์: 130107
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองบางคูวัด เป็นเทศบาลเมืองในอำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีพื้นที่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณรอยต่อกับอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี เดิมเป็นสภาตำบล ได้รับการยกฐานะตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 โดยประกาศจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 เทศบาลเมืองบางคูวัดห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองปทุมธานี 9 กิโลเมตร
ที่ตั้งและอาณาเขต

ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลบางเดื่อ (อำเภอเมืองปทุมธานี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลบางขะแยง (อำเภอเมืองปทุมธานี)
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตเทศบาลนครปากเกร็ดและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางตะไนย์ (อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองข่อย (อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี) และเขตเทศบาลตำบลคลองพระอุดม (อำเภอลาดหลุมแก้ว)
หมู่บ้าน

เทศบาลเมืองบางคูวัดครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบลบางคูวัดซึ่งแบ่งการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ที่ 1 บ้านปลายบัว
หมู่ที่ 2 บ้านคลองโพธิ์
หมู่ที่ 3 บ้านคุ้งวัด
หมู่ที่ 4 บ้านคลองบางคูวัด
หมู่ที่ 5 บ้านเกาะเกรียง
หมู่ที่ 6 บ้านบางตะไนย์
หมู่ที่ 7 บ้านศาลเจ้า
หมู่ที่ 8 บ้านไผ่ล้อม
หมู่ที่ 9 บ้านตีนเลน
หมู่ที่ 10 บ้านบางนางบุญ
หมู่ที่ 11 บ้านฝั่งกลาง
หมู่ที่ 12 บ้านพระโอย
เจ้าชายยาซูฮิโกะ อาซากะ

| เจ้าชายยาซูฮิโกะ |
| --- | --- |

อาซากะโนะมิยะ
ดำรงพระยศ: 10 มีนาคม ค.ศ. 1906  – 14 ตุลาคม ค.ศ. 1947
ผู้นำราชสกุลอาซากะ
ดำรงพระยศ: 10 มีนาคม ค.ศ. 1906  – 13 เมษายน ค.ศ. 1981

ประสูติ: 20 ตุลาคม ค.ศ. 1887(1887-10-20) เกียวโต จักรวรรดิญี่ปุ่น
สิ้นพระชนม์: 12 เมษายน ค.ศ. 1981(1981-04-12) (93 ปี) อาตามิ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น
พระชายา: เจ้าหญิงโนบูโกะ ฟูมิโนะมิยะ (ค.ศ. 1909–1933)
พระบุตร:   คิกูโกะ นาเบชิมะ  ทากาฮิโกะ อาซากะ  ทาดาฮิโตะ โอโตวะ  คิโยโกะ โองีว 
พระบิดา: เจ้าชายอาซาฮิโกะ คูนิโนะมิยะ
พระมารดา: ซูงาโกะ สึโนดะ
ศาสนา: โรมันคาทอลิก (เดิมชินโต)
| เจ้าชายยาซูฮิโกะ อาซากะ |
| --- | --- |
รับใช้:  ญี่ปุ่น
แผนก/สังกัด:  กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
ประจำการ: 1908–1945
ชั้นยศ: นายพล 
บังคับบัญชา: กองทหารรักษาพระองค์แห่งจักรพรรดิญี่ปุ่น กองทัพประจำเซี่ยงไฮ้
การยุทธ์: สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย, ชั้นที่ 1 เครื่องราชอิสริยาภรณ์เหยี่ยวทองคำ, ชั้นที่ 1
พลเอก เจ้าชายยาซูฮิโกะ อาซากะโนะมิยะ (ญี่ปุ่น: 朝香宮鳩彦王; โรมาจิ: Asaka-no-miya Yasuhiko-ō, 20 ตุลาคม ค.ศ. 1887 – 12 เมษายน ค.ศ. 1981) หรือชื่อต่อมา ยาซูฮิโกะ อาซากะ (朝香鳩彦) เป็นเจ้านายชั้นอนุวงศ์ของราชวงศ์ญี่ปุ่น ทรงดำรงตำแหน่งเป็นนายทหารแห่งกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น ทั้งยังเป็นพระชามาดาของจักรพรรดิเมจิ และพระปิตุลาของจักรพรรดิโชวะจากการเสกสมรส
เจ้าชายยาซูฮิโกะเป็นผู้บัญชาการของกองทัพญี่ปุ่นในการจู่โจมครั้งสุดท้ายต่อหนานจิง เมืองหลวงของฝ่ายชาตินิยมจีนในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1937 ทรงเป็นผู้ก่อการกระทำการสังหารหมู่หนานจิงในปี ค.ศ. 1937 แต่ทรงไม่เคยถูกตั้งข้อหาว่าเป็นอาชญากรสงครามเลย หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ทรงถูกปลดเป็นสามัญชนโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงที่ญี่ปุ่นถูกยึดครอง พระองค์ทรงใช้ชีวิตอย่างสงบจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1981 มีพระชันษา 93 ปี
เค็นโซ ซูซูกิ

| เค็นโซ ซูซูกิ |
| --- | --- |

เกิด:  (1974-07-25) กรกฎาคม 25, 1974 (50 ปี) Hekinan, Aichi, Japan
คู่สมรส: Hiroko Suzuki
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Kenso Kenzo Suzuki
ส่วนสูง: 1.91 m (6 ft 3 in)
น้ำหนัก: 118 kg (260 lb)
มาจาก: The Land of the Rising Sun Tokyo, Japan
ฝึกหัดโดย: Kensuke Sasaki Seiji Sakaguchi
เปิดตัว: January 4, 2000
เค็นโซ ซูซูกิ (ญี่ปุ่น: Kenzo Suzuki; โรมาจิ: 鈴木 健三; ทับศัพท์: Suzuki Kenzō; เกิด 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1974) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวญี่ปุ่น เคยปล้ำให้กับสมาคม New Japan Pro Wrestling (NJPW) และ World Wrestling Entertainment (WWE) ในสหรัฐอเมริกา อดีตแชมป์ WWE Tag Team Championship 1สมัย ปี 2010 ได้ปล้ำให้สมาคม All Japan Pro Wrestling (AJPW) ภายใต้ชื่อ เค็นโซ (Kenso) เป็นแชมป์ World Tag Team Champion 1สมัย และแชมป์ Gaora TV Champion 1 สมัย