stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โชกุน
รัฐบาลโชกุน

คำว่า "บากูฟุ" ที่แปลกันว่า "รัฐบาลโชกุน" นั้นมีความหมายตรงตัวว่า "สำนักพลับพลา" เป็นคำเรียกที่บัญชาการของแม่ทัพนายกอง เดิมใช้เรียกจวนของโชกุนซึ่งเป็นทั้งที่อยู่อาศัยและสำนักงานของโชกุน แต่ภายหลังคำนี้กลายมาหมายถึงระบอบการปกครองของโชกุนที่มีเผด็จการทหารแบบเจ้าขุนมูลนาย
ระบอบโชกุนนั้นเริ่มขึ้นด้วยรัฐบาลโชกุนคามากูระที่มีมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ เป็นโชกุน โดยมีจักรพรรดิเป็นเจ้าแผ่นดิน ระบอบนี้เป็นแบบเจ้าขุนมูลนายในบางลักษณะ เช่น ขุนนางผู้น้อยขึ้นต่อขุนนางผู้ใหญ่ ซามูไรได้รับการตอบแทนที่ซื่อสัตย์ภักดีต่อขุนนาง การตอบแทนมีทั้งผลิตผลพืชไร่และแรงงานจากชนชั้นกสิกร แต่ต่างจากอัศวินในระบบเจ้าขุนมูลนายในยุโรปตรงที่ซามูไรไม่ได้ถือครองที่ดินด้วยตนเอง ระบบเช่นนี้ดำรงอยู่ได้ด้วยสายสัมพันธ์แห่งความภักดีระหว่างไดเมียว ซามูไร และผู้ใต้บัญชา
รัฐบาลโชกุนแต่ละชุดนั้นมีความเคลื่อนไหวไม่หยุดนิ่ง อำนาจในสมัยหนึ่งอาจแตกต่างจากในอีกสมัยได้ และมักคลุมเครือ ความเป็นไปของระบอบโชกุนนั้นเชิญชวนให้นักวิชาการเข้าศึกษาอยู่เสมอ นอกจากนี้ รัฐบาลโชกุนแต่ละชุดยังเผชิญการขัดขืนและโต้แย้งอำนาจ ทั้งจากจักรพรรดิเองและจากชนชั้นนำกลุ่มอื่น ๆ ในระบอบราชาธิปไตย รัฐบาลโชกุนจึงเป็นเครื่องสะท้อนของความจำเป็นที่ต้องคิดหาวิธีใหม่ ๆ มาคานอำนาจส่วนกลางและท้องถิ่นอยู่เสมอ
ดูเพิ่ม

รายนามโชกุน
ยูลี มาร์ตอฟ

| ยูลี โอซีโปวิช มาร์ตอฟ |
| --- | --- |
Юлии Осипович Мартов
มาร์ตอฟเมื่อ ค.ศ. 1917
เกิด: ยูลี โอซีโปวิช เซเดียร์บาอูม 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1873(1873-11-24) คอนสแตนติโนเปิล จักรวรรดิออตโตมัน
เสียชีวิต: 4 เมษายน ค.ศ. 1923(1923-04-04) (49 ปี) เชิมแบร์ค สาธารณรัฐไวมาร์
พรรคการเมือง: พรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย เมนเชวิค
ขบวนการ: สังคมนิยม ลัทธิมากซ์
ยูลี มาร์ตอฟ หรือ แอล. มาร์ตอฟ (Ма́ртов; นามแรกเกิด ยูลี โอซีโปวิช เซเดียร์บาอูม; 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1873 – 4 เมษายน ค.ศ. 1923) เป็นนักการเมืองและนักปฏิวัติชาวรัสเซีย ผู้เป็นหัวหน้าเมนเชวิค ซึ่งเป็นกลุ่มส่วนหนึ่งในพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย (RSDLP) เขาเป็นเพื่อนร่วมงานคนสนิทกับวลาดีมีร์ เลนิน กระทั่งความไม่ลงรอยกันระหว่างมาร์ตอฟกับเลนิน ซึ่งนำไปสู่การแบ่งแยกอุดมการณ์ของพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย โดยเลนินเป็นหัวหน้ากลุ่มบอลเชวิคที่เป็นฝ่ายต่อต้านเขา
มาร์ตอฟเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางชาวยิวที่กรุงคอนสแตนติโนเปิล เมืองหลวงของจักรวรรดิออตโตมัน เขาเติบโตที่ออแดซาและเริ่มรับแนวคิดแบบลัทธิมากซ์หลังจากเผชิญกับทุพภิกขภัยในรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1891–1892 มาร์ตอฟเข้าศึกษาที่ราชวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์กเป็นระยะเวลาสั้น ๆ แต่ต่อมาถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัยและเนรเทศไปยังวิลนา เขาอุทิศตนให้กับการทำงานกับแรงงานยิวในปีถัด ๆ มา ซึ่งการปลุกปั่นของเขาจะเป็นการปูทางในการก่อตั้งสหภาพแรงงานชาวยิวสามัญ (General Jewish Labour Bund) เขาเดินทางกลับมาเซนต์ปีเตอส์เบิร์กอีกครั้งใน ค.ศ. 1895 มาร์ตอฟได้สร้างความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับวลาดีมีร์ เลนิน และทั้งสองร่วมกันก่อตั้งสันนิบาตการต่อสู้เพื่อการปลดปล่อยชนชั้นแรงงาน หนึ่งปีต่อมาเขาถูกจับและเนรเทศไปยังอาร์กติกไซบีเรียเป็นเวลาสามปี หลังจากการถูกเนรเทศ มาร์ตอฟจึงร่วมมือกับเลนินและย้ายไปที่ยุโรปตะวันตก เขากลายเป็นสมาชิกพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซียและเป็นผู้ร่วมก่อตั้งกองบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ของพรรคอย่าง อีสครา ในการประชุมใหญ่ของพรรคครั้งที่สองใน ค.ศ. 1903 เกิดความแตกแยกระหว่างผู้สนับสนุนของทั้งสองฝ่าย โดยมาร์ตอฟเป็นผู้นำฝ่ายเมนเชวิคที่ต่อต้านบอลเชวิคของเลนิน
ภายหลังการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 มาร์ตอฟเดินทางกลับรัสเซียแต่พบว่าตนเองถูกทำให้ไร้ความสำคัญหลังการปฏิวัติเดือนตุลาคม ซึ่งบอลเชวิคเข้ามามีอำนาจภายในประเทศ เขายังคงเป็นหัวหน้าเมนเชวิคต่อไปและประณามมาตรการปราบปรามของรัฐบาลโซเวียตที่มีจำนวนมาก
ใน ค.ศ. 1920 มาร์ตอฟถูกกดดันให้ออกจากรัสเซีย เมนเชวิคกลายเป็นพรรคผิดกฎหมายในปีต่อมา เขาอยู่พำนักในเยอรมนีและถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 1923 ตามที่น้องสาวของเลนินกล่าวไว้นั้น เลนินพยายามส่งเงินให้มาร์ตอฟในระหว่างที่เขาป่วยครั้งสุดท้ายใน ค.ศ. 1922 แต่โจเซฟ สตาลินปฏิเสธและกล่าวว่ามาร์ตอฟเป็น “ต้นเหตุของศัตรูของชนชั้นแรงงาน!”
เชิงอรรถ

↑  รัสเซีย: Ю́лий О́сипович Цедерба́ум, สัทอักษรสากล: [ˈjʉlʲɪj ˈosʲɪpəvʲɪtɕ tsɨdʲɪrˈbaʊm, ˈmartəf] ( ฟังเสียง)
↑  Rogovin, Vadim Zakharovich (2021). Was There an Alternative? Trotskyism: a Look Back Through the Years (ภาษาอังกฤษ). Mehring Books. p. 54. ISBN 978-1-893638-97-6.
↑  Service, Robert (2005). Stalin: A Biography (ภาษาอังกฤษ). Harvard University Press. p. 156. ISBN 978-0-674-01697-2.
หนังสืออ่านเพิ่ม

Figes, Orlando. A People's Tragedy: The Russian Revolution, 1891–1924 (2017).
Getzler, Israel. Martov: A Political Biography of a Russian Social Democrat (2003).
Savel'ev, P. Iu.; Tiutiukin, S. V. (2006). "Iulii Osipovich Martov (1873–1923): The Man and the Politician". Russian Studies in History. 45 (1): 6–92. doi:10.2753/RSH1061-1983450101. S2CID 153626069. Translation of the 1995 Russian original.
Haimson, Leopold H., Ziva Galili and Richard Wortman, The Making of Three Russian Revolutionaries: Voices from the Menshevik Past (Cambridge and Paris, 1987).
แหล่งข้อมูลอื่น

Julius Martov archive
Biography from Spartacus Educational
กฤตภาคจากหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ ยูลี มาร์ตอฟ ในหอจดหมายเหตุข่าวสารคริสต์ศตวรรษที่ 20 ของ ZBW
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  SNAC  IdRef
SERPINB4

เซอร์ปิน บี4 (อังกฤษ: Serpin B4 หรือ SERPINB4,  Squamous cell carcinoma antigen-2; SCCA2) เป็นโปรตีนของมนุษย์ และเป็นโปรตีนสมาชิกลำดับที่ 4 ในเคลดบีของมหาวงศ์เซอร์ปิน (Serpin family B member 4) ถูกถอดรหัสได้จากยีน SERPINB4 บนโครโมโซมคู่ที่ 18
ดูเพิ่ม

เซอร์ปิน
ฝัน / เปลี่ยน / โลก

| ฝัน / เปลี่ยน / โลก |
| --- | --- |

เป็นที่รู้จักกันในชื่อ: 
อังกฤษ: The Change Company
 
แนว: วัยรุ่น สังคม การเมือง
บทละครโทรทัศน์: ภาส พัฒนกำจร รัชกร โพธิโต ภากร จุ่งรุ่งเรือง สืบพงศ์ ศรีหะไตร
กำกับโดย: ภาส พัฒนกำจร
แสดงนำ: ชานนท์ ริกุลสุรกาน กรกมล เจริญชัย ยศวัศ สิทธิวงค์ อิศระ มีสุวรรณ์ ณิชา คูวัธนไพศาล
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: The Change
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: ดียิ่งกว่า
ผู้ประพันธ์เพลง: ศิวัช หอมขำ ต่อศักดิ์ ปัญจศุภรักษ์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 14 ตอน
การผลิต
ผู้จัดละคร: สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส
ควบคุมงานสร้าง: พันธุ์ธัมม์ ทองสังข์ ปิยะลักษณ์ มหาธนทรัพย์ ชยัมพร เตรัตนชัย
สถานที่ถ่ายทำ: ประเทศไทย
กำกับภาพ: พณิช จิระวัฒนานนท์ สิริวัฒน์ สีแสง  (คนที่ 2)
ลำดับภาพ: ไพรัช คุ้มวัน อธิป วิชชุชัยอนันต์ เอกภณ เศรษฐสุข กิรกร กรจิรพนธ์
กล้อง: หลายกล้อง
ความยาวตอน: ประมาณ 47 นาที/ตอน ทุกวันอาทิตย์ เวลา 22.05–23.00 น.
บริษัทผู้ผลิต: บริษัท อู่ข้าว อู่น้ำ ภาพยนตร์ จำกัด
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ไทยพีบีเอส
ออกอากาศ: 6 เมษายน 2557 (2557-04-06) – 6 กรกฎาคม 2557 (2557-07-06)
ฝัน / เปลี่ยน / โลก (อังกฤษ: The Change Company) เป็นซีรีส์แนววัยรุ่น สังคม และการเมืองในปี พ.ศ. 2557 พูดถึงกลุ่มนักศึกษาที่ต้องการเปลี่ยนแปลงและแก้ไขปัญหาสังคมให้ดียิ่งขึ้นในระดับประเทศ โดยเริ่มต้นจากหน่วยเล็ก ๆ คือมหาวิทยาลัยของพวกเขาเอง
ฝัน / เปลี่ยน / โลก ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส ทุกวันอาทิตย์ ระหว่างเวลา 22.05 น. ถึงเวลา 23.00 น. โดยออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2557 และตอนสุดท้ายเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 รวมทั้งสิ้น 14 ตอน
เรื่องย่อ

ซีรีส์พูดถึงเรื่องราวของ ต้น นริศ ลูกชายคนเดียวของนักการเมืองทรงอิทธิพลอย่าง สิทธิพล ที่ถูกเลี้ยงให้ได้รับรู้การมองโลกตามความเป็นจริง และพบว่าปัจจุบันโลกประกอบด้วยผู้กระทำและถูกกระทำ จึงต้องการล้มล้างแนวคิดดังกล่าวให้ทุกคนอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุข
ต้นได้เข้าศึกษาชั้นปีที่ 1 ในมหาวิทยาลัยราษฎร และได้พบกับเพื่อน ๆ จากคณะและชั้นปีต่าง ๆ จนรวมตัวกันเป็นกลุ่มที่ชื่อว่า เดอะเชนจ์คอมปานี (The Change Company) เพื่อเปลี่ยนแปลงและแก้ไขปัญหาสังคมที่เกิดขึ้นในประเทศ ด้วยการเริ่มต้นจากมหาวิทยาลัย ซึ่งกลุ่มไม่เห็นด้วยกับการรับน้องที่ใช้ความรุนแรงอย่างไร้เหตุผล การบริหารจัดการชมรมภายในมหาวิทยาลัย การออกค่ายอาสาของมหาวิทยาลัย และการต่อต้านการปฏิรูปมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นการสอนให้ต้นและเพื่อน ๆ ได้เรียนรู้ในโลกเสมือนจริงภายในมหาวิทยาลัยก่อนจะจบการศึกษาออกไปเผชิญกับความจริงในโลกภายนอก โดยมีทั้งความสำเร็จและความล้มเหลวในการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ จนได้พบว่าการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอาจจะมาจากการเริ่มเปลี่ยนแปลงตนเอง
นักแสดง > รายชื่อนักแสดงหลัก

รายชื่อนักแสดงหลักของ ฝัน / เปลี่ยน / โลก ประกอบไปด้วย
นักแสดง > รายชื่อนักแสดงหลัก > เดอะเชนจ์ คอมปานี

ชานนท์ ริกุลสุรกาน รับบท ต้น นริศ
กรกมล เจริญชัย รับบท เน กมลเนคร
ยศวัศ สิทธิวงค์ รับบท เต็ง วาทิต
อิศระ มีสุวรรณ์ รับบท พีวี พัชรวี
ณิชา คูวัธนไพศาล รับบท ต่าย สุทธิดา
นักแสดง > รายชื่อนักแสดงหลัก > นักแสดงหลักอื่น ๆ

ปรเมศร์ น้อยอ่ำ รับบท สิทธิพล พ่อของต้น นักการเมืองที่ทรงอิทธิพล
ศิรเศรษฐ์ วิเศษสรรโชค รับบท พล นายกองค์กรบริหารนักศึกษาแห่งมหาวิทยาลัยราษฎร์ (อบร.)
ธีรยุทธ เธียรชัยบัณฑิต รับบท ชะ พิธีกรรายการชื่อดังของมหาวิทยาลัยราษฎร์
ธันคม เกษทอง รับบท เกษม ตัวแทนจาก อบร. และสภานักศึกษามหาวิทยาลัยราษฎร์
จิตธนา ฟุ้งทศธรรม รับบท ยุง ประธานสภานักศึกษามหาวิทยาลัยราษฎร์
ธัญชนก ตวงมุกดา รับบท ประภาส อธิการบดีมหาวิทยาลัยราษฎร์
วีระวัฒน์ เดชะกิจจาทร รับบท วิชัย รองอธิการบดีฝ่ายการนักศึกษา
นักแสดง > ตัวละครหลัก

ตัวละครหลักของ ฝัน / เปลี่ยน / โลก ประกอบไปด้วย
ต้น นริศ: ศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 1 คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา เป็นแกนนำกลุ่มเดอะเชนจ์คอมปานี มีบุคลิกโผงผาง ขวางโลก ไม่สนใจมุมมองของคนอื่น กล้าทำสิ่งที่คนทั่วไปไม่กล้า และเป็นจอมวางแผน เนื่องจากเป็นคนฉลาด และเป็นลูกของนักการเมือง คือ สิทธิพล โดยต้นไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่พ่อทำ และเริ่มการเปลี่ยนแปลงประเทศจากในมหาวิทยาลัยที่ศึกษาอยู่
เน กมลเนตร: ศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 1 คณะนิติศาสตร์ เป็นสมาชิกของกลุ่มเดอะเชนจ์คอมปานี มีบุคลิกตรงไปตรงมา รักในความยุติธรรม และจริงจังในประเด็นของสิ่งแวดล้อมและพลังงาน โดยคิดว่าจะใช้กฎหมายในการแก้ปัญหาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเมื่อจบออกไป
เต็ง วาทิต: ศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 1 คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา เป็นเพื่อนคนแรกของต้นและร่วมก่อตั้งเดอะเชนจ์คอมปานี บุคลิกเข้ากับคนง่าย หัวอ่อน เป็นคนที่คอยห้ามปรามต้นเวลาทำอะไรที่รุนแรงเกินไป มีความสามารถที่หลากหลายแต่ยังไม่รู้ความฝันที่แท้จริงของตัวเอง
พีวี พัชรวี: ศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 3 คณะเศรษฐศาสตร์ เป็นสมาชิกกลุ่มเดอะเชนจ์คอมปานีและประธานชมรมบอร์ดเกม มีบุคลิกที่เป็นนักวิชาการและเนิร์ด มักจะใช้คำพูดที่เป็นศัพท์เฉพาะและทฤษฎีต่าง ๆ มารองรับเสมอ และชอบเล่นเกมกับการ์ตูนที่สุด เป็นนักคิดและสังเกตการณ์ ไม่ใช่นักปฏิบัติ
ต่าย สุทธิดา: ศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 คณะนิเทศศาสตร์ เป็นสมาชิกของกลุ่มเดอะเชนจ์คอมปานี มีบุคลิกที่นิ่ง เงียบ พูดไม่มาก แต่พูดแล้วสร้างผลกระทบต่อผู้ฟัง ชอบคิดนอกกรอบ พกกล้องและสมุดจดเวลาไปไหนมาไหนด้วยเสมอ
การพัฒนาและการผลิต

ฝัน / เปลี่ยน / โลก กำกับการแสดงโดย ภาส พัฒนกำจร บทละครโทรทัศน์โดย ภาส พัฒนกำจร, รัชกร โพธิโต, ภากร จุ่งรุ่งเรือง และ สืบพงศ์ ศรีหะไตร โดยมีที่ปรึกษาบทโดย คณะกรรมการพัฒนาบทละครโทรทัศน์ไทยพีบีเอส, พันธุ์ธัมม์ ทองสังข์ และ รัชฏ์ภูมิ บุญบัญญาโชค อำนวยการผลิตโดย สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส ผลิตโดย บริษัท อู่ข้าว อู่น้ำ ภาพยนตร์ จำกัด โดยตัวซีรีส์ถ่ายทำในพื้นที่ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีทั้งหมด
เพลงประกอบ

เพลงประกอบ ฝัน / เปลี่ยน / โลก ประกอบไปด้วยเพลงเปิด และเพลงปิดซีรีส์ในแต่ละตอน รวมถึงเพลงประกอบธีมหลัก ได้แก่
| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | เรียบเรียง | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "The Change" (เพลงไตเติ้ล) |   | ศิวัช หอมขำ ต่อศักดิ์ ปัญจศุภรักษ์ | ศิวัช หอมขำ ต่อศักดิ์ ปัญจศุภรักษ์ | 0:57 |
| 2. | "ดียิ่งกว่า" | วรรธน์ ภิญโญวาณิชกะ | ต่อศักดิ์ ปัญจศุภรักษ์ | ศิวัช หอมขำ ต่อศักดิ์ ปัญจศุภรักษ์ | 3:33 |
การตอบรับ

ฝัน / เปลี่ยน / โลก มีกระแสตอบรับที่ค่อนข้างเฉพาะกลุ่มมากในการออกอากาศครั้งแรกบนสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส เนื่องจากมีการพูดถึงน้อยและจากการสืบค้นบน กูเกิล เสิร์ช มีการพูดถึงบนโลกออนไลน์เพียงการประชาสัมพันธ์หรือพูดถึงเรื่องย่อและแนะนำตัวละครบนเว็บไซต์กระปุก.คอม เด็กดี.คอม พันทิป.คอม
ซึ่งในพันทิปมีการพูดถึงว่าซีรีส์ดังกล่าวมีเนื้อหาที่ดีแต่กลับไม่เป็นที่พูดถึงหรือได้รับความนิยม โดยมีความเห็นว่าตัวซีรีส์นั้นขาดการประชาสัมพันธ์ที่ดีพอ เนื่องจากออกากาศในช่องไทยพีบีเอส นักแสดงไม่เป็นที่รู้จัก ช่วงเวลาการออกอากาศที่ดึกเกินไป รวมถึงไม่ใช่ซีรีส์กระแสหลักที่คนไทยนิยมรับชม แต่โดยรวมผู้แสดงความคิดเห็นส่วนใหญ่ค่อนข้างชื่นชอบซีรีส์ ฝัน / เปลี่ยน / โลก
หลังจากการออกอากาศในครั้งแรก ผู้ผลิตได้เผยแพร่ตัวซีรีส์ ฝัน / เปลี่ยน / โลก ให้รับชมออนไลน์ได้อีกครั้งบนช่องยูทูบ Wakeup Rabbit ทำให้มีผู้ชมที่มีโอกาสได้รับชมย้อนหลังมากยิ่งขึ้น โดยมียอดการรับชม ณ วันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2567 ในซีรีส์ทั้ง 14 ตอนตั้งแต่ 5,600 วิว ไปจนถึง 140,000 วิว และมีการรีวิวแนะนำให้รับชมซีรีส์บนเฟซบุ๊กจากเพจสำหรับรีวิวภาพยนตร์ เช่น เพจ สตีฟ จอบเบิ่ง (เบิ่ง Berng)  ได้รีวิวหลังจากซีรีส์ออกอากาศผ่านไปแล้ว 5 ปี คือในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ระบุว่าเป็นการวิพากษ์วิจารณ์การเมืองไทยผ่านชีวิตในมหาวิทยาลัยของตัวละคนหลัก มีกลิ่นอายของมังงะที่ประกอบไปด้วย มิตรภาพ การต่อสู้ และชัยชนะ ดำเนินเรื่องอย่างเข้มข้น จริงจัง สะท้อนถึงความจริงในระบบต่าง ๆ ของประเทศที่เป็นปัญหา เช่น โซตัส
นอกจากนี้ ฝัน / เปลี่ยน / โลก ได้ถูกพูดถึงในรายงานของเดอะสแตนดาร์ด ป็อป ว่าเป็นอีกหนึ่งในวัฒนธรรมประชานิยม (pop culture) ที่แสดงออกถึงความต้องการการเปลี่ยนแปลงสังคมจากกลุ่มของนักเรียน นักศึกษา และกลุ่มคนรุ่นใหม่ในวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ภายใต้แฮชแท็ก #ให้มันจบที่รุ่นเรา ซึ่งเป็นระยะเวลาของการเคลื่อนไหวผ่านการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563 ซึ่งเดอะสแตนดาร์ด ป็อป ได้นิยามให้ ฝัน / เปลี่ยน / โลก เป็นซีรีส์ที่บอกเล่าถึงเรื่องราวการรวมกลุ่มของนักศึกษาที่มีความ "ฝัน" ต้องการจะ "เปลี่ยนโลก"
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | เสนอชื่อเข้าชิง | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2557 | โทรทัศน์ทองคำ | บทละครโทรทัศน์ดีเด่น | ภาส พัฒนกำจร, รัชกร โพธิโต, ภากร จุ่งรุ่งเรือง และ สืบพงศ์ ศรีหะไตร | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2557 | โทรทัศน์ทองคำ | ละครสร้างสรรค์สังคมดีเด่น | ฝัน / เปลี่ยน / โลก | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2558 | ช่อสะอาด | เกียรติบัตร ผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ | บริษัท อู่ข้าว อู่น้ำ ภาพยนตร์ จำกัด จาก ฝัน / เปลี่ยน / โลก | เสนอชื่อเข้าชิง |
แหล่งข้อมูลอื่น

ฝัน / เปลี่ยน / โลก ที่เฟซบุ๊ก
ลินคอล์น (ภาพยนตร์)

ภาพยนตร์อเมริกันปี ค.ศ. 2012 กำกับโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก
| ลินคอล์น |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: สตีเวน สปีลเบิร์ก
บทภาพยนตร์: โทนี คัชเนอร์
สร้างจาก: ทีมออฟไรเวิลส์: เดอะโพลิติคอลออฟอับราฮัม ลินคอล์น โดย ดอริส เคิร์นส กูดวิน
อำนวยการสร้าง:   สตีเวน สปีลเบิร์ก  แคธลีน เคนเนดี 
นักแสดงนำ:   แดเนียล เดย์-ลูวิส  แซลลี ฟิลด์  เดวิด สตราเธิร์น  โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์  เจมส์ สเปเดอร์  ฮัล โฮลบรูก  ทอมมี ลี โจนส์ 
กำกับภาพ: ยานูช กามินสกี
ตัดต่อ: ไมเคิล คาห์น
ดนตรีประกอบ: จอห์น วิลเลียมส์
บริษัทผู้สร้าง:   ดรีมเวิกส์พิกเจอส์  ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์  รีไลอันซ์เอนเตอร์เทนเมนต์  พาร์ทิซิแพนต์มีเดีย  แอมบลินเอนเตอร์เทนเมนต์  เดอะเคนเนดี/มาร์แชลคอมพานี  
ผู้จัดจำหน่าย:   วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์ (ทวีปอเมริกาเหนือ)  ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ (ทั่วโลก) 
วันฉาย:   8 ตุลาคม ค.ศ. 2012 (2012-10-08) (เทศกาลภาพยนตร์นิวยอร์ก)  9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 (2012-11-09) (สหรัฐ) 
ความยาว: 150 นาที
ประเทศ: สหรัฐ   อินเดีย
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 65 ล้านดอลลาร์
ทำเงิน: 275.3 ล้านดอลลาร์
ลินคอล์น (อังกฤษ: Lincoln) เป็นภาพยนตร์ละครประวัติศาสตร์ ค.ศ. 2012 ที่กำกับและอำนวยการสร้างโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก นำแสดงโดยแดเนียล เดย์-ลูวิส ในบทประธานาธิบดีสหรัฐ อับราฮัม ลินคอล์น ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังมีแซลลี ฟิลด์, เดวิด สตราเธิร์น, โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์, เจมส์ สเปเดอร์, ฮัล โฮลบรูก และทอมมี ลี โจนส์ ในบทสมทบ
เขียนบทโดยโทนี คัชเนอร์ โดยอิงแบบไม่เคร่งครัดจากผลงานชีวประวัติ ทีมออฟไรเวิลส์: เดอะโพลิติคอลออฟอับราฮัม ลินคอล์น ของดอริส เคิร์นส กูดวิน และครอบคลุมสี่เดือนสุดท้ายของชีวิตลินคอล์น โดยเพ่งความสนใจไปที่ความพยายามของเขาในเดือนมกราคม ค.ศ. 1865 เพื่อให้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญของสหรัฐครั้งที่สิบสามผ่านสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ
ภาพยนตร์เรื่องนี้อำนวยการสร้างโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก และผู้ทำงานร่วมกันบ่อยครั้งอย่างแคธลีน เคนเนดี ผ่านบริษัทผู้ผลิตนั้น ๆ ได้แก่ แอมบลินเอนเตอร์เทนเมนต์ และเดอะเคนเนดี/มาร์แชลคอมพานี โดยเริ่มถ่ายทำเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2011 และสิ้นสุดในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ลินคอล์นได้รับการฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ที่เทศกาลภาพยนตร์นิวยอร์ก ภาพยนตร์เรื่องนี้ร่วมผลิตโดยบริษัทอเมริกัน ดรีมเวิกส์พิกเจอส์, ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ และพาร์ทิซิแพนต์มีเดีย ร่วมกับบริษัทอินเดีย รีไลอันซ์เอนเตอร์เทนเมนต์ และเปิดตัวภาพยนตร์โดยทัชสโตนพิกเจอส์ในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเผยแพร่โดยทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ในอาณาเขตทั่วโลก
ลินคอล์นได้รับการชื่นชมอย่างมากสำหรับการแสดงโดยเฉพาะการแสดงของเดย์-ลูวิส รวมถึงการกำกับของสปีลเบิร์ก และมูลค่าการผลิต ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงเจ็ดรางวัลลูกโลกทองคำ รวมถึงภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ดรามา, ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมสำหรับสปีลเบิร์ก และนักแสดงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ดรามา สำหรับเดย์-ลูวิส ส่วนที่งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 85 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสิบสองอะแคเดมีอะวอร์ด รวมถึงภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เรื่องนี้ชนะออกแบบงานสร้างยอดเยี่ยม และนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมสำหรับเดย์-ลูวิส ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์เช่นกัน โดยทำรายได้กว่า 275 ล้านดอลลาร์ที่บ็อกซ์ออฟฟิศ
อ่านเพิ่ม

Mitchell, Mary Niall. "Seeing Lincoln: Spielberg's Film and the Visual Culture of the Nineteenth Century," Rethinking History 19 (Sept. 2015), 493-505.
Dimock, Wai Chee (Winter 2013). "Crowdsourcing History: Ishmael Reed, Tony Kushner, and Steven Spielberg Update the Civil War". American Literary History. 25 (4): 896–914. doi:10.1093/alh/ajt044.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Lincoln ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Lincoln ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
Lincoln ที่ออลมูวี
Lincoln ที่รอตเทนโทเมโทส์
Lincoln ที่เมทาคริติก
Lincoln ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
Lincoln Learning Hub at Disney.com
Official production notes
| ด ค กเอบราแฮม ลิงคอล์น |
| --- | --- | --- |
 ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 16 (ค.ศ. 1861-1865)  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แห่งรัฐอิลลินอย เขตที่ 7 (ค.ศ.1847-1849)  มีชีวิตระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1809 - 15 เมษายน ค.ศ. 1865 
| เหตุการณ์ |  การเลือกตั้ง ค.ศ. 1860  การเลือกตั้ง ค.ศ. 1864  การลอบสังหาร  Black Hawk War  Emancipation Proclamation  การเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดี 1  2  พิธี  Judicial appointments  วันเกิดของลิงคอล์น  การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี  13th Amendment abolishing slavery  |  |
| สุนทรพจน์ |  Lyceum address  Peoria speech  "Lost Speech"  House Divided speech  Lincoln–Douglas debates  Cooper Union Address  Farewell Address  First inaugural address  Gettysburg Address  Second inaugural address  จงทำลายศัตรูของท่านด้วยการทำให้เขาเป็นมิตร  |  |
| ครอบครัว |  โทมัส ลิงคอล์น (บิดา)  แนนซี ลิงคอล์น (มารดา)  ซาราห์ บุช ลิงคอล์น (มารดาเลี้ยง)  ซาราห์ ลิงคอล์น (น้องสาว)  Mary Todd Lincoln (ภริยา)  Robert Todd Lincoln (บุตร)  Edward Baker Lincoln (บุตร)  William Wallace Lincoln (บุตร)  Thomas "Tad" Lincoln (บุตร)  Abraham Lincoln (captain) (ปู่)  Joseph Hanks (ปู่ทวด)  Mordecai_Lincoln (ลุง)  Mary Lincoln Crume (ป้า)  John Hanks (ลูกพี่ลูกน้อง)  |  |
| มรดก |  บรรณานุกรม  การพรรณนาทางวัฒนธรรม  ภาพถ่าย  ตำนานเมืองความประจวบลิงคอล์น–เคนเนดี  ผลงาน  สิทธิบัตร  |  |
| ชีวิตส่วนตัว |  ชีวิตในวัยเด็ก  การเลือกตั้ง  Medical and mental health  Poetry  ศาสนา  Sexuality  Slavery  |  |
| สถานที่รำลึก |  Ford's Theatre  Lincoln Birthplace  Lincoln Boyhood Memorial  Lincoln Home  Lincoln Memorial  Lincoln's New Salem  สวนสาธารณะลิงคอล์น  สุสานลิงคอล์น  ภูเขารัชมอร์  Petersen House  Presidential Library and Museum  |  |
 วิกิตำรา
เรือนจำ

เรือนจำในประเทศอิสราเอล ที่ประกอบไปด้วยกำแพงสูง ลวดหนาม กล้องตรวจจับความเคลื่อนไหว และหอคอยเฝ้าสังเกตการณ์เพิ่อเป็นการป้องกันหรือขัดขวางไม่ให้นักโทษทำการหลบหนีหรือแหกคุก
เรือนจำ (อังกฤษ: prison) หรือเรียกอีกอย่างว่า คุก เป็นสถานที่ซึ่งผู้ต้องขัง (หรือนักโทษ) ถูกบังคับให้ต้องคุมขังและถูกปฏิเสธเสรีภาพต่าง ๆ ภายใต้อำนาจรัฐ เรือนจำมักจะถูกใช้ในระบบความยุติธรรมทางอาญา: ผู้ที่ถูกตั้งข้อกล่าวหาว่าเป็นอาชญากรอาจต้องถูกจำคุกจนกว่าจะมีการพิจารณาคดี ผู้ที่รับสารภาพหรือถูกตัดสินว่ามีความผิดจริงในการพิจารณาคดีอาจถูกตัดสินลงโทษด้วยการจำคุกตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ สามารถอธิบายได้ว่าเป็นสถานที่ที่ผู้คนถูกควบคุมตัวตามกฎหมายเพื่อเป็นการลงโทษสำหรับอาชญากรรมที่พวกเขาได้ก่อเอาไว้
ประวัติ

นักปรัชญากรีกโบราณบางคน เช่น เพลโต เริ่มพัฒนาแนวคิดในการใช้การลงโทษเพื่อปฏิรูปผู้กระทำความผิด แทนที่จะใช้เพียงเพื่อประโยชน์ของตนเอง เริ่มแรกการจำคุกเป็นการแทนค่าปรับสำหรับผู้ที่ไม่สามารถจ่ายค่าปรับเป็นเงินได้ เนื่องจากชาวเอเธนส์ผู้ยากไร้ไม่สามารถหาเงินมาจ่ายค่าปรับได้ในที่สุดนำไปสู่การถูกจำคุกอย่างไม่มีกำหนด ต่อมาจึงมีการกำหนดระยะเวลาในการจำคุกแทนค่าปรับ เรือนจำในกรุงเอเธนส์โบราณเป็นที่รู้จักในชื่อ "เดสมอแตริโอน" (กรีกโบราณ: Δεσμωτήριον, แปลตรงตัว 'การผูกมัด')
ดูเพิ่ม

เรือนจำกลางบางขวาง
กรมราชทัณฑ์
ค่ายกักกัน
ภาษาคุก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เรือนจำ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA
พยาธิเส้นด้าย

| พยาธิเส้นด้าย |
| --- | --- |

First stage larva (L1) of S. stercoralis

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Nematoda
ชั้น:: Secernentea
อันดับ:: Rhabditida
วงศ์:: Strongyloididae
สกุล:: Strongyloides
สปีชีส์:: S.  stercoralis
ชื่อทวินาม
Strongyloides stercoralis Bavay, 1876

พยาธิเส้นด้าย (ชื่อวิทยาศาสตร์: Strongyloides stercoralis) เป็นหนอนตัวกลมที่เป็นปรสิตก่อโรคในมนุษย์ ตัวเต็มวัยของพยาธิอาศัยอยู่ในชั้นเยื่อเมือกของลำไส้เล็ก ศัพท์ทางการแพทย์เรียกโรคที่เกิดจากการติดเชื้อพยาธิเส้นด้ายว่า Strongyloidiasis
วงจรชีวิต

วงจรชีวิตของพยาธิเส้นด้ายซับซ้อนกว่าพยาธิตัวกลมส่วนใหญ่ พยาธิเส้นด้ายสามารถออกลูกออกหลานและเพิ่มจำนวนในคนได้
ตัวอ่อนพยาธิในดินไชเข้าผิวหนัง ตัวอ่อนพยาธิบางตัวเข้าเส้นเลือดดำและผ่านไปในกระแสเลือดไปยังปอดและเข้าไปในถุงลม ต่อมาถูกไอและกลืนลงไปในทางเดินอาหาร กลายเป็นตัวเต็มวัยอยู่ในชั้นเยื่อเมือกของลำไส้เล็กและออกไข่ซึ่งฟักออกมาเป็นตัวอ่อน พยาธิเส้นด้ายจึงทำให้เกิดอาการทั้งระบบทางเดินอาหารและระบบหายใจ ตัวอ่อนพยาธิสามารถไชชั้นเยื่อเมือกของลำไส้เล็กหรือผิวหนังรอบรูทวารและทำให้เกิดการติดเชื้อซ้ำ โดยพยาธิผ่านไปทางเดิมคือไปปอด หลอดลม คอหอย และลำไส้เล็กซึ่งกลายเป็นตัวเต็มวัย พยาธิเส้นด้ายจึงสามารถเพิ่มจำนวนในคนได้เรื่อยๆ
อาการ

หลายคนที่ติดเชื้อไม่มีอาการในช่วงแรก อาการได้แก่ผิวหนังอักเสบ: บวม คัน เห็นรอยไชของพยาธิ และ เลือดออกเล็กน้อยบริเวณผิวหนังที่พยาธิไชเข้ามา ถ้าพยาธิไปถึงปอด อาจรู้สึกแสบร้อนที่หน้าอก และอาจมีเสียงหวีดและไอ รวมทั้งอาการคล้ายโรคปอดบวม (Löffler's syndrome) เมื่อพยาธิมาถึงและรุกรานลำไส้เล็กจะทำให้ปวดแสบปวดร้อน มีการทำลายเนื้อเยื่อ เกิดภาวะพิษเหตุติดเชื้อ และเกิดแผล อุจจาระอาจมีเมือกสีเหลืองและมีกลิ่นเฉพาะ อาจมีอาการท้องเสียเรื้อรังได้
การติดเชื้อจะเป็นแบบค่อยเป็นค่อยไปในคนภูมิคุ้มกันดี แต่ในคนที่ภูมิคุ้มกันบกพร่อง พยาธิจะเพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็วและแพร่กระจายทั่วร่างกายเนื่องจากพยาธิเส้นด้ายสามารถสืบพันธุ์และให้กำเนิดลูกหลานในมนุษย์ได้ ถ้าแพร่กระจายแล้วอัตราการเสียชีวิตสูงได้ถึง 90%
เมทีนามีน

Chemical compound
เมทีนามีน หรือ เฮกซะเมทิลีนเตตรามีน (อังกฤษ: Methenamine หรือ Hexamethylenetetramine) เป็นสารประกอบอินทรีย์เฮเทอโรไซคลิก มีสูตรโครงสร้างคือ (CH2)6N4 ลักษณะเป็นผลึกสีขาว ละลายได้ดีในน้ำและตัวทำละลายอินทรีย์ที่มีขั้ว โครงสร้างโมเลกุลมีลักษณะคล้ายกรงเหมือนกับอะดาแมนแทน เมทีนามีนถูกนำมาใช้ประโยชน์ในการสังเคราะห์สารประกอบเคมีอื่น เช่น พลาสติก ยา สารเติมแต่งยาง  สารนี้มีจุดระเหิด ณ สภาวะสุญญากาศที่ 280 องศาเซลเซียส
เมทีนามีนเป็นสารที่ได้จากการเกิดปฏิกิริยาระหว่างงฟอร์มาลดีไฮด์กับแอมโมเนีย ถูกค้นพบโดยอเล็กซานเดอร์ บัทเลรอฟ เมื่อ ค.ศ. 1859 มีการนำเมทีนามีนมาใช้ประโยชน์ในหลายวัตถุประสงค์ ทั้งใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตวัสดุคอมโพสิต ใช้เป็นยาปฏิชีวนะ เป็นสีย้อมในการศึกษาทางมิญชวิทยา เชื้อเพลิงแข็ง สารกันเสีย ตัวทำปฏิกิริยา รวมไปถึงการผลิตวัตถุระเบิด
ถึงแม้ว่าเมทีนามีนจะสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้อย่างหลากหลาย แต่เนื่องด้วยความต้องการของตลาดที่มีน้อยลง ประกอบกับการมีสารตัวเลือกอื่นที่เพิ่มมากขึ้น ทำให้ปริมาณการผลิตสารนี้ลดลงอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ช่วงปี ค.ศ. 1990 เป็นต้นมา ในปัจจุบันยังมีการผลิตสารนี้อยู่ในเยอรมนี เนเธอร์แลนด์ อิตาลี ออสเตรเลีย สหรัฐอเมริกา และเม็กซิโก
ประวัติ

เมทีนามีน หรือที่เรียกกันเป็นทางการว่า เฮกซะเมทิลีนเตตรามีน ถูกค้นพบโดยนักเคมีชาวรัสเซีย อเล็กซานเดอร์ บัทเลรอฟ เมื่อ ค.ศ. 1859
โดยถูกเตรียมขึ้นได้จากการทำปฏิกิริยากันระหว่างฟอร์มาลดีไฮด์กับแอมโมเนีย โดยการเกิดปฏิกิริยาดังกล่าวสามารถถูกเหนี่ยวนำได้ทั้งในกรณีที่สารตั้งต้นทั้งสองอยู่ในสถาะแก๊สและสารละลาย
โมเลกุลของเฮกซะเมทิลีนเตตรามีนมีความคล้ายคลึงกันเป็นอย่างมากกับโครงสร้างของอะดาแมนแทน โดยจะมีโครงสร้างเป็นแบบสมมาตรทรงสี่หน้ารูปร่างคล้ายกรง  มุมทั้งสี่มุมเป็นอะตอมของไนโตรเจน เชื่อมต่อกับอะตอมไนโตรเจนอื่นในโมเลกุลด้วยสะพานเมทิลีน (methylene bridge) ถึงแม้ว่าโมเลกุลของเฮกซะเมทิลีนเตตรามีนจะมีรูปร่างคล้ายกรง แต่ก็ไม่มีตำแหน่งด้านหน้าใดๆในโมเลกุลที่จะสามารถเข้าจับกับอะตอมหรือโมเลกุลอื่นเพิ่มเติมได้ เช่นที่พบได้ในอีเทอร์มงกุฎ หรือโครงสร้างคริปแทนด์ขนาดใหญ่
โมเลกุลของเฮกซะเมทิลีนเตตรามีนจะแสดงคุณสมบัติคล้ายคลึงกับโมเลกุลของกรดอะมิโน โดยสามารถเกิดโปรโตเนชันและ N-อัลคิเลชันได้ (เช่น ควอเทอร์เนียม-15)