stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จิรายุ (แก้ความกำกวม)
| รองศาสตราจารย์จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยาป> จ. ม.ป.ช. ม.ว.ม. ภ.ป.ร. ๓ ว.ป.ร. ๓ |
| --- | --- |

องคมนตรี
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  11 มีนาคม พ.ศ. 2561
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
เลขาธิการพระราชวัง
ดำรงตำแหน่ง 23 กันยายน พ.ศ. 2559 – 11 มีนาคม พ.ศ. 2561    (1 ปี 169 วัน)
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
ก่อนหน้า: แก้วขวัญ วัชโรทัย
ถัดไป: สถิตย์พงษ์ สุขวิมล
เลขาธิการมูลนิธิโครงการหลวง
ดำรงตำแหน่ง 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 – 11 มิถุนายน พ.ศ. 2561    (0 ปี 206 วัน)
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
ถัดไป: ปวิตร รุจิเทศ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ดำรงตำแหน่ง 19 กันยายน พ.ศ. 2528 – 5 สิงหาคม พ.ศ. 2529  (0 ปี 320 วัน)
นายกรัฐมนตรี: เปรม ติณสูลานนท์
ก่อนหน้า: อบ วสุรัตน์
ถัดไป: ประมวล สภาวสุ
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2529 – 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2530  (0 ปี 350 วัน)
นายกรัฐมนตรี: เปรม ติณสูลานนท์
ก่อนหน้า: ศุลี มหาสันทนะ ชาญ มนูธรรม มีชัย ฤชุพันธุ์ กระมล ทองธรรมชาติ สวัสดิ์ คำประกอบ ไชยศิริ เรืองกาญจนเศรษฐ์ บัญญัติ บรรทัดฐาน
ถัดไป: อรุณ ภานุพงศ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 (82 ปี)
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: อรนุช อิศรางกูร ณ อยุธยา

รองศาสตราจารย์ จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา อดีตนักการเมืองและนักวิชาการชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งองคมนตรี กรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิของสถาบันเทคโนโลยีจิตรลดา  อดีตเลขาธิการพระราชวัง อดีตผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ อดีตเลขาธิการและกรรมการมูลนิธิโครงการหลวง นายกสภาสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ประวัติ

รศ.จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา เกิดวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 เป็นบุตรของ นายจรูญพันธ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา อดีตองคมนตรี กับท่านผู้หญิงอรอวล อิศรางกูร ณ อยุธยา เป็นศิษย์เก่าโรงเรียนเซนต์คาเบรียล สำเร็จปริญญาตรีเศรษฐศาสตร์จาก London School of Economics (วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน) ประเทศอังกฤษ และปริญญาเอกจาก Australian National University ประเทศออสเตรเลีย สมรสกับ ท่านผู้หญิงอรนุช อิศรางกูร ณ อยุธยา นางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ
การทำงาน

จิรายุ เริ่มต้นทำงานครั้งแรกในฐานะนักเศรษฐศาสตร์ ต่อมาได้ดำรงตำแหน่ง คณบดี คณะพัฒนาการเศรษฐกิจ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
นายจิรายุได้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองครั้งแรกเป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาล พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2524  ต่อมาได้ตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม สืบแทนนายอบ  วสุรัตน์  ซึ่งลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2528  และในรัฐบาลถัดมา ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ก่อนจะลาออกจากตำแหน่งเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2530   และได้รับโปรดเกล้าให้ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ จนถึง 11 มีนาคม พ.ศ. 2561ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง องคมนตรี
นอกจากนี้ นายจิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา ยังดำรงตำแหน่งเป็น ประธานกรรมการบริษัทและกรรมการกิจการสังคมเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนปูนซีเมนต์ไทย กรรมการมูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย  นายกสภาสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ประธานคณะอนุกรรมการขับเคลื่อนปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง  กรรมการมูลนิธิเพชรรัตน-สุวัทนา
อดีตกรรมการ และประธานกรรมการสรรหา ค่าตอบแทน และบรรษัทภิบาลธนาคารไทยพาณิชย์อดีตนายกกรรมการ ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน)
อดีตนายกสมาคมศูนย์วิชาการไทย – ออสเตรเลีย
กรณีเผาโรงงานแทนทาลัม ที่จังหวัดภูเก็ต

ในปี พ.ศ. 2529 ขณะนายจิรายุ ดำรงตำแหน่งเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาล พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ (ครม.คณะที่ 43) มีการตั้งโรงงานถลุงแร่แทนทาลัมขึ้น ที่ตำบลรัษฎา อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต เกิดกระแสการต่อต้านโรงงานแทนทาลัมโดยเชื่อว่าจะก่อให้เกิดมลภาวะร้ายแรง กระแสต่อต้านลุกลามจนทำให้เกิดการชุมนุมประท้วง
นายจิรายุ ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ได้เดินทางไปจังหวัดภูเก็ตเพื่อรับฟังความคิดเห็นของประชาชน แต่ได้เกิดเหตุจลาจลขึ้นโดยเจ้าหน้าที่ไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2529 มีการเผาทำลายโรงงานแทนทาลัม และลุกลามไปถึงโรงแรมภูเก็ตเมอร์ลินที่ตั้งอยู่ในเมืองและไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง ถูกเผาทำลายเสียหายเกือบ 30 ล้านบาทจนต้องหยุดกิจการ 3 เดือน เนื่องจากมีข่าวลือว่า ดร.จิรายุซึ่งถือเป็นตัวแทนรัฐบาลที่สนับสนุนโรงงานแทนทาลัม มาพำนักอยู่ที่โรงแรมภูเก็ตเมอร์ลิน
การถูกอภิปรายไม่ไว้วางใจโดยผู้อภิปรายอ้างสเตตเมนต์ปลอม

เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2530 นายจิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา ขณะดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ (ครม.คณะที่ 44) ถูกฝ่ายค้าน นำโดยนายสมัคร สุนทรเวช อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม หัวหน้าพรรคประชากรไทย ซึ่งถูกปรับออกจากการเป็นพรรคร่วมรัฐบาลในรัฐบาลก่อนหน้า (ครม.คณะที่ 43) อภิปรายไม่ไว้วางใจ   นายสมัครอภิปรายกล่าวหาว่า นายจิรายุรับสินบน โดยนำสำเนาสเตตเมนต์ แสดงการโอนเงินเข้าบัญชีธนาคารเฟิสต์ อินเตอร์สเตตในสหรัฐอเมริกา มาแสดงในสภา และอภิปรายว่ามีชื่อของนายจิรายุ เป็นเจ้าของบัญชีดังกล่าว ซึ่งมีรายการโอนเงินค่าสินบน เป็นจำนวนเงิน 92 ล้านบาท  นายจิรายุปฏิเสธว่าคำกล่าวหาของนายสมัครเป็นเท็จ และตนไม่เคยมีบัญชีธนาคารในสหรัฐอเมริกา
ต่อมาจากการตรวจสอบโดย คณะกรรมการวิสามัญตรวจสอบของสภาผู้แทนราษฎร ผ่านสถานเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำประเทศไทย พบว่าสเตตเมนต์ที่นายสมัครนำมาแสดงนั้นเป็นของปลอม และนายจิรายุไม่เคยมีบัญชีเงินฝากในธนาคารนั้น อย่างไรก็ตามไม่มีการดำเนินการทางกฎหมายใดๆ กับนายสมัคร เนื่องจากมีกฎหมายให้เอกสิทธิ์คุ้มครอง ส.ส. ในระหว่างการอภิปรายไม่ไว้วางใจ  ต่อมานายสมัครได้ยอมรับว่า ได้นำเอกสารเท็จมาแสดงในการอภิปรายในครั้งนั้นจริง
หลังการอภิปรายไม่ไว้วางใจ นายจิรายุลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรี โดยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พ้นจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 และได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ และรองเลขาธิการสำนักพระราชวัง ตั้งแต่วันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 และเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2559 ได้มีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งข้าราชการพลเรือนในพระองค์ ให้นายจิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา ดำรงตำแหน่ง เลขาธิการพระราชวัง ตั้งแต่วันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2559
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2527 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2526 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2555 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2534 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2562 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 10 ชั้นที่ ๓ (ว.ป.ร.๓)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ญี่ปุ่น :
พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 2
บริเตนใหญ่ :
พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียน ชั้นอัศวิน (KCVO)
เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 1
บรูไน :
พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ปาดูลา เสรี ไลลา จาซา ชั้นที่ 2
สวีเดน :
พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก ชั้นที่ 1
เนเธอร์แลนด์ :
พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นที่ 1
วัดบางแคกลาง

| วัดบางแคกลาง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดบางแคกลาง, วัดบางแคใน, วัดปทุมเกสร, วัดกลาง
ที่ตั้ง: ตำบลบางแค อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสมุทรกิจวิบูลย์ (หลวงพ่อชั้น)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางแคกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแค อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
เป็นวัดโบราณตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2373 เดิมชื่อ วัดบางแคใน เพราะอยู่ในคลองบางแค เรียกชื่อนี้หลังจากที่เจ้าพระยาวงศาสุรศักดิ์ (แสง วงศาโรจน์) ได้สร้างวัดบางแคนอกขึ้น (วัดบางแคใหญ่) ชาวบ้านมักจะเรียกวัดบางแคในว่า วัดปทุมเกสร ตามชื่อผู้ถวายที่ดิน คือ นายประทุมและนางเกสร ไม่ทราบนามสกุล ที่ได้ถวายให้กับหลวงพ่อเกตุซึ่งมาปักกลดบำเพ็ญภาวนา นายประทุมและนางเกสรได้ถวายที่ดินให้ท่านสร้างวัดประมาณ 11 ไร่ เรียกกันว่า สำนักสงฆ์ประทุมเกสร ต่อมาในสมัยหลวงพ่อลับเป็นเจ้าอาวาส ได้เกิดเพลิงไหม้กุฏิสงฆ์ทั้งหมด จึงได้ทำการปลูกสร้างขึ้นใหม่ ถึงสมัยพระอธิการไพล ธมฺมสฺสโร เป็นเจ้าอาวาส ได้ทำการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ สร้างศาลาการเปรียญขึ้นใหม่ สร้างหอสวดมนต์ และโรงเรียนประชาบาล 2 ชั้น
ในสมัยหลวงพ่อไพลเป็นเจ้าอาวาส ประชาชนเห็นว่าวัดนี้อยู่ระหว่างกลางระหว่างวัดปรกสุธรรมารามและวัดบางแคใหญ่ จึงเรียกกันติดปากว่า วัดกลาง หลวงพ่อไพลเห็นว่าวัดมีคลองบางแคอยู่หน้าวัดและอยู่ในหมู่บ้าน ตำบลบางแค จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางแคกลาง" มาจนถึงปัจจุบัน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กุฏิสงฆ์ทรงไทยไม้สักสวยงาม
รายนามเจ้าอาวาส

หลวงพ่อเกตุ
หลวงพ่อเทศ
หลวงพ่อเอี่ยม
หลวงพ่อลับ
หลวงพ่อนวม
หลวงพ่อไพล
พระครูสมุทรกิจวิบูลย์ (หลวงพ่อชั้น)
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเวียดนาม

วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเวียดนาม (เวียดนาม: Đội tuyển bóng chuyền nữ quốc gia Việt Nam) เป็นตัวแทนของประเทศเวียดนามในการการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์วอลเลย์บอลเวียดนาม
การแข่งขันที่ประสบความสำเร็จที่สุดของทีมชาติเวียดนาม คือ วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2012 ที่ประเทศคาซัคสถาน โดยทีมเข้าถึงรอบรองชนะเลิศเป็นครั้งแรก และทีมจบอันดับ 4 ซึ่งเป็นอันดับที่ดีสุดในการแข่งขันระดับทวีป และได้อันดับที่ 4 อีกครั้งในปี ค.ศ. 2022
รายชื่อนักกีฬาชุดปัจจุบัน

หัวหน้าผู้ฝึกสอน:  เหงียน ต๊วน เกียต
รายชื่อผู้เล่น 14 คนที่ถูกเรียกตัวในการแข่งขันปี 2023
|  #  |  ชื่อ  |  ตำแหน่ง |  วันเกิด  |  ส่วนสูง  |  น้ำหนัก  |  ตบ  |  บล็อก  |  สโมสร  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เล ถิ ทัญ เลียน | ตัวรับอิสระ |  (1993-04-07) 7 เมษายน ค.ศ. 1993 (31 ปี) | 1.53 m (5 ft 0 in) | 46 kg (101 lb) | – | – |  ฮว้าเจิ้ตซางฮานอย |
| 3 | เจิ่น ถิ ทัญ ถวี (กัปตัน) | ตัวตีด้านนอก |  (1997-11-12) 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 (27 ปี) | 1.93 m (6 ft 4 in) | 73 kg (161 lb) | 320 ซm (130 in) | 310 ซm (120 in) |  พีเอฟยู บลูแคตส์ |
| 8 | ฝั่ม ถิ เหงวียต อัญ | ตัวตีด้านนอก |  (1998-12-13) 13 ธันวาคม ค.ศ. 1998 (25 ปี) | 1.74 m (5 ft 9 in) | 60 kg (130 lb) | 291 ซm (115 in) | 285 ซm (112 in) |  โบะตือเหล่ญทงติน |
| 9 | เจิ่น ถิ บิ๊ก ถวี | ตัวบล็อกกลาง |  (2000-12-11) 11 ธันวาคม ค.ศ. 2000 (23 ปี) | 1.84 m (6 ft 0 in) | 60 kg (130 lb) | 303 ซm (119 in) | 297 ซm (117 in) |  ฮว้าเจิ้ตซางฮานอย |
| 11 | ฮหว่าง ถิ เกี่ยว จิ่ญ | ตัวตีตรงข้าม |  (2001-02-11) 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 (23 ปี) | 1.75 m (5 ft 9 in) | 58 kg (128 lb) | 299 ซm (118 in) | 295 ซm (116 in) |  โบะตือเหล่ญทงติน |
| 12 | เหงียน คั้ญ ดั่ง | ตัวรับอิสระ |  (2000-10-03) 3 ตุลาคม ค.ศ. 2000 (24 ปี) | 1.58 m (5 ft 2 in) | 56 kg (123 lb) | – | – |  วีทีวี บิ่ญเดี่ยนล็องอาน |
| 14 | หวอ ถิ กิม ทวา | ตัวเซ็ต |  (1998-01-18) 18 มกราคม ค.ศ. 1998 (26 ปี) | 1.72 m (5 ft 8 in) | 67 kg (148 lb) | 284 ซm (112 in) | 270 ซm (110 in) |  วีทีวี บิ่ญเดี่ยนล็องอาน |
| 15 | เหงียน ถิ จิ่ญ | ตัวบล็อกกลาง |  (1997-05-09) 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 (27 ปี) | 1.81 m (5 ft 11 in) | 68 kg (150 lb) | 297 ซm (117 in) | 293 ซm (115 in) |  นิญบิ่ญเลียนเวียตโพสต์แบงก์ |
| 16 | วี ถิ ญือ กวิ่ญ | ตัวตีด้านนอก |  (2002-04-16) 16 เมษายน ค.ศ. 2002 (22 ปี) | 1.75 m (5 ft 9 in) | 70 kg (150 lb) | 299 ซm (118 in) | 286 ซm (113 in) |  ทันกว๋างนิญ วีซี |
| 17 | ดว่าน ถิ ซวน | ตัวตีตรงข้าม |  (1997-05-17) 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 (27 ปี) | 1.84 m (6 ft 0 in) | 65 kg (143 lb) | 307 ซm (121 in) | 304 ซm (120 in) |  ทันกว๋างนิญ วีซี |
| 19 | ดว่าน ถิ เลิม หวัญ | ตัวเซ็ต |  (1998-07-06) 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 (26 ปี) | 1.77 m (5 ft 10 in) | 67 kg (148 lb) | 289 ซm (114 in) | 285 ซm (112 in) |  โบะตือเหล่ญทงติน |
| 20 | เจิ่น ตู๋ ลิญ | ตัวตีด้านนอก |  (1999-07-10) 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 (25 ปี) | 1.83 m (6 ft 0 in) | 64 kg (141 lb) | 298 ซm (117 in) | 276 ซm (109 in) |  ฮว้าเจิ้ตซางฮานอย |
| 22 | ลี้ ถิ เลวียน | ตัวบล็อกกลาง |  (1999-02-22) 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 (25 ปี) | 1.91 m (6 ft 3 in) | 52 kg (115 lb) | 308 ซm (121 in) | 298 ซm (117 in) |  ฮว้าเจิ้ตซางฮานอย |
| 23 | ดิ่ญ ถิ จ่า ซาง | ตัวบล็อกกลาง |  (1992-05-09) 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 (32 ปี) | 1.82 m (6 ft 0 in) | 64 kg (141 lb) | 305 ซm (120 in) | 297 ซm (117 in) |  เวียตินแบงก์ วีซี |
ประวัติการแข่งขัน > แชลเลนเจอร์คัพ

2023​ – อันดับที่ 8
2024 –  อันดับที่ 3
ประวัติการแข่งขัน > ชิงแชมป์เอเชีย

1991 – อันดับที่ 8
2001 – อันดับที่ 7
2003 – อันดับที่ 6
2005 – อันดับที่ 8
2007 – อันดับที่ 7
2009 – อันดับที่ 7
2011 – อันดับที่ 7
2013 – อันดับที่ 6
2015 – อันดับที่ 5
2017 – อันดับที่ 5
2023 – อันดับที่ 4
ประวัติการแข่งขัน > เอวีซีคัพ

2008 – อันดับที่ 5
2010 – อันดับที่ 7
2012 – อันดับที่ 4
2014 – อันดับที่ 8
2016 – อันดับที่ 7
2018 – อันดับที่ 5
2022 – อันดับที่ 4
ประวัติการแข่งขัน > เอวีซีแชลเลนจ์คัพ

2023 –  ชนะเลิศ
ประวัติการแข่งขัน > เอเชียนเกมส์

2006 – อันดับที่ 7
2018 – อันดับที่ 6
2022 – อันดับที่ 4
ประวัติการแข่งขัน > ซีเกมส์

1997 –  เหรียญทองแดง
2001 –  เหรียญเงิน
2003 –  เหรียญเงิน
2005 –    เหรียญเงิน
2007 –   เหรียญเงิน
2009 –   เหรียญเงิน
2011  –  เหรียญเงิน
2013  –  เหรียญเงิน
2015 –  เหรียญเงิน
2017 –  เหรียญทองแดง
2019 –  เหรียญเงิน
2021 –  เหรียญเงิน
2023 –  เหรียญเงิน
ประวัติการแข่งขัน > วอลเลย์บอล ซี วี.ลีก

/ 2019 – อันดับที่ 4
2022 –  รองชนะเลิศ
/ 2023 –  รองชนะเลิศ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2017-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Youtube
FIVB profile
| ด ค กวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติในทวีปเอเชีย (เอวีซี) |
| --- | --- |
สมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย
เอเชียตะวันตก:  บาห์เรน  อิรัก  จอร์แดน  คูเวต  เลบานอน  โอมาน  ปาเลสไตน์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เยเมน 
เอเชียกลาง:  อัฟกานิสถาน  บังกลาเทศ  ภูฏาน  อินเดีย  อิหร่าน  คาซัคสถาน  คีร์กีสถาน  มัลดีฟส์  เนปาล  ปากีสถาน  ศรีลังกา  ทาจิกิสถาน  เติร์กเมนิสถาน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียตะวันออก:  จีน  จีนไทเป  ฮ่องกง  ญี่ปุ่น  มาเก๊า  มองโกเลีย  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้ 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  บรูไน  กัมพูชา  อินโดนีเซีย  ลาว  มาเลเซีย  พม่า  ฟิลิปปินส์  สิงคโปร์  ไทย  ติมอร์-เลสเต  เวียดนาม 
โอเชียเนีย:  อเมริกันซามัว  ออสเตรเลีย  หมู่เกาะคุก  ไมโครนีเซีย  ฟีจี  เฟรนช์โปลินีเซีย  กวม  คิริบาส  หมู่เกาะมาร์แชลล์  นาอูรู  นิวซีแลนด์  นีอูเอ  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  ปาเลา  ปาปัวนิวกินี  ซามัว  หมู่เกาะโซโลมอน  ตองงา  ตูวาลู  วานูอาตู
วัดนางวัง

| วัดนางวัง |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดนางวัง, วัดเพชรน้อยนางวัง, วัดยายวัง
ที่ตั้ง: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 325 ตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม 75110
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อแดง, พระศรีอาริยเมตไตยทรงเครื่อง
เจ้าอาวาส: พระครูบวรธรรมธัช (ธงชัย)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดนางวัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันมีพระครูบวรธรรมธัช (ธงชัย) เป็นเจ้าอาวาส
ประวัติ

วัดนางวังตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง เดิมเรียกว่า วัดเพชรน้อยนางวัง หรือ วัดยายวัง จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2460 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ทรงให้ตัดคำว่า "เพชรน้อย" ออก ให้เรียกว่า "วัดนางวัง" สันนิษฐานกันว่า ชาววังได้มาสร้างหรือปฏิสังขรณ์ไว้ เพราะตัววัดตั้งอยู่ไม่ไกลจากพระตำหนักที่ประสูติของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ

พื้นที่ส่วนใหญ่ของวัดถูกกระแสน้ำกัดเซาะจนพังทลายไปมาก พื้นที่จริงกับโฉนดของวัดจึงไม่ตรงกัน อุโบสถก็ถูกกระแสน้ำเซาะพังลงน้ำไปสองหลังแล้ว ปัจจุบันอุโบสถหลังที่สามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 และเมื่อ พ.ศ. 2511 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (ปุ่น ปุณฺณสิริ) เสด็จมายกช่อฟ้าอุโบสถหลังที่สามนี้ด้วย ภายในพระอุโบสถมีพระประธาน พระสารีบุตร พระโมคคัลลานะ ซึ่งเป็นฝีพระหัตถ์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์
ปูชนียวัตถุของวัด ได้แก่ พระพุทธรูปศิลาแดงปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 40 นิ้ว ชาวบ้านเรียกกันว่า หลวงพ่อแดง เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่คู่มากับวัด เป็นพระประธานในอุโบสถหลังแรก พระประธานในอุโบสถหลังปัจจุบัน หน้าตักกว้าง 42 นิ้ว สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อสร้างอุโบสถหลังที่ 2 ห่างจากอุโบสถหลังแรกประมาณ 100 ปี ผนังอุโบสถมีภาพเขียนสวยงาม เป็นรูปพระอาทิตย์กับพระจันทร์คู่กัน รูปพระอาทิตย์ชิงดวง มีนัยว่าเป็นตรารูปประจำตระกูลบุนนาค จึงสันนิษฐานว่าผู้สร้างโบสถ์หลังที่สองคงเป็นสมาชิกตระกูลบุนนาค วัดยังมีพระศรีอริยเมตไตรยทรงเครื่อง เคยอาราธนานำไปแห่รอบตลาดอัมพวาเพื่อให้ประชาชนสักการะทุก ๆ ปี ปัจจุบันได้ยกเลิกประเพณีนี้ไปแล้ว และมีธรรมาสน์บุษบกของเก่า ปัจจุบันชำรุดทรุดโทรมมาก
วัดปัจฉิมการาม

| วัดปัจฉิมการาม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดปัจฉิมการาม, วัดแยงเงา, วัดจำป๋าแยงเงา
ที่ตั้ง: ตำบลมืดกา อำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปัจฉิมการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมืดกา อำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่บนเนินสูงประมาณ 5–6 เมตร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลงมีเนื้อที่ 2 งาน มีโรงเรียนขนาดเล็กตั้งอยู่ทิศตะวันตกของวัดชื่อโรงเรียนบ้านมืดกาตะวันตก
วัดปัจฉิมการาม เดิมเรียกว่า วัดแยงเงา หรือ วัดจำป๋าแยงเงา เนื่องจากเมื่อถึงเวลาบ่าย 3 โมง ถึง 5 โมงเย็น เงาวิหารวัดกับเงาพระธาตุในวัดจะยื่นลงสู่ลำน้ำ วัดสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2447 โดยครูบากันทวังและครูบาศรีวิชัยที่เคยมาจำพรรษาอยู่วัดนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยวิหาร ศาลาการเปรียญ ศาลาบาตร เจดีย์ กุฏิสงฆ์ โรงครัว อุโบสถ หอระฆัง และกุฎิเจ้าอาวาส ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังที่แสดงให้เห็นบ้านเรือนก่อนน้ำท่วมดอยเต่า ก่อนสร้างเขื่อนภูมิพล ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ พระพุทธรูปไม้ พระพุทธรูปชินราชและพระพุทธรูปหินอ่อน มีสิ่งสำคัญที่เป็นมงคลและศักดิ์สิทธิ์มากคือ หงส์ไม้สักลงรักปิดทอง ศิลปะมอญ อายุประมาณ 400–500 ปี นำมาจากประเทศพม่า ติดตั้งไว้บนหลังคาอุโบสถ
วัดปากคลอง (จังหวัดพังงา)

| วัดปากคลอง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลรมณีย์ อำเภอกะปง จังหวัดพังงา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปากคลอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรมณีย์ อำเภอกะปง จังหวัดพังงา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ ที่ตั้งของวัดแวดล้อมไปด้วยภูเขาที่เรียกว่าภูเขาแม่ยาย
วัดปากคลองสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2476 โดยมีนายเพิ่ม ยอดน้ำ นายขีด ทองสุข และนางโปรย ร่วมกันสร้างวัด โดยแรกเริ่มได้สร้างเสนาสนะเป็นแบบชั่วคราว บางปีขาดพระสงฆ์อยู่จำพรรษาเสนาสนะก็ชำรุด เมื่อมีพระสงฆ์มาอยู่จำพรรษาอีกก็สร้างขึ้นใหม่อีก เสนาสนะต่าง ๆ ได้สร้างขึ้นเป็นหลักฐานมั่นคงแบบถาวรกว่าเดิมนับตั้งแต่ พ.ศ. 2514 ในสมัยที่พระใบฎีกาจรับ ปญฺญาวุโธ ขึ้นมาเป็นเจ้าอาวาส วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญกว้าง 9 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 2 หลัง โครงสร้างเป็นอาคารไม้ 1 หลัง และครึ่งตึกครึ่งไม้ อีก 1 หลัง และมีโรงครัว 1 หลัง
วัดประชานาถ

| วัดประชานาถ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดประชานาถ, วัดท้ายเมือง, วัดโคกแขก
ที่ตั้ง: ตำบลขุนแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดประชานาถ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลขุนแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดประชานาถ เดิมชื่อ วัดท้ายเมือง ต่อมาเปลี่ยนเป็น วัดโคกแขก สันนิษฐานว่า เดิมเป็นชุมชนแขกครัว คือเป็นชาวมุสลิมที่คนไทยเรียกว่า "แขก" เหตุที่เรียกว่าโคกเพราะบริเวณนั้นเป็นที่สูง เป็นฝั่งคุ้งที่มีน้ำกัดเซาะตลิ่งพังลงแม่น้ำอยู่เสมอมา สันนิษฐานว่าวัดนี้สร้างในสมัยอยุธยา ได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นวัดที่ปกปักรักษาองค์พระปฐมเจดีย์ 4 ทิศ ซึ่งทางทิศใต้ชื่อวัดโคกแขก ได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2370 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2465
ภายในวัดประกอบด้วยโบราณสถานที่สำคัญ เช่น โบสถ์ วิหาร หอระฆัง ศาลาหอฉัน ศาลาการเปรียญ (ศาลาริมน้ำ) และเจดีย์ยอดปรางค์ ซึ่งองค์เจดีย์เป็นฐานกลมใหญ่ ลักษณะรูปแบบศิลปกรรมสมัยอยุธยา มีบันไดทอดขึ้นไปยังฐานทักษิณซึ่งเดินได้รอบองค์ปรางค์ซึ่งก่อสร้างต่อจากลานทักษิณขึ้นไป คล้ายกับพระประโทณเจดีย์ เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันเล่าว่าเจดีย์ตั้งอยู่หลังพระอุโบสถเดิมตามแบบการก่อสร้างแบบโบราณ แต่ปัจจุบันตัวพระอุโบสถเดิมไม่ปรากฏแต่กลายเป็นถนนลาดยางตัดผ่าน พระอุโบสถปัจจุบันตั้งอยู่ข้างเจดีย์องค์นี้โดยหันหน้าเข้าหาถนนลาดยาง เช่นเดียวกัน กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2531
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการขุน
พระสุเวทย์
พระอธิการวงษ์
พระครูถาวรสันติคุณ (สมาน)
พระครูจิรวรธรรม (สมพร จิรธมฺโม)
ตัลอะฟัร

| ตัลอะฟัร تَلْعَفَر |
| --- | --- |
ป้อมปราการตัลอะฟัร
ตัลอะฟัรที่ตั้งตัลอะฟัรในประเทศอิรัก
พิกัด: 36°22′27″N 42°26′36″E﻿ / ﻿36.37417°N 42.44333°E﻿ / 36.37417; 42.44333
ประเทศ:  อิรัก
เขตผู้ว่าการ: นิเนเวห์
อำเภอ: ตัลอะฟัร
ความสูง: 1,350 ฟุต (410 เมตร)
ประชากร (2024)[ต้องการอ้างอิง]
 • ทั้งหมด: 215,000 คน
ตัลอะฟัร (อาหรับ: تَلْعَفَر, อักษรโรมัน: Talʿafar, IPA: [talˈʕafar] ตุรกี: Telafer) เป็นนครในเขตผู้ว่าการนิเนเวห์ ประเทศอิรัก ตั้งอยู่ห่างจากโมซุลทางตะวันตก 63 กิโลเมตร (39 ไมล์)  ทางตะวันออกของซินญาร 52 กิโลเมตร (32 ไมล์) และทางตะวันตกเฉียงเหนือของคีร์คูก 200 กิโลเมตร (120 ไมล์) พลเมืองในพื้นที่นี้เป็นชาวเติร์กเมน
แม้ว่าไม่มีข้อมูลสำมะโนอย่างเป็นทางการ นครนี้เคยมีประชากรประมาณ 200,000 คน แล้วลดลงเหลือ 80,000 คนใน ค.ศ. 2007 ประชากรคัลอะฟัรประมาณร้อยละ 55 เป็นชาวเติร์กเมนนิกายซุนนี ส่วนร้อยละ 45 เป็นชาวเติร์กเมนนิกายชีอะฮ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Iraq Image - Tal Afar Satellite Observation
"Troops blitz Iraq's 'funnel of death'" (The Daily Telegraph, Sept. 11, 2005)
"Bomber attacks 'model Iraqi city'" (BBC News, Oct. 7, 2006)
Hondros, Chris (January 19, 2005). "A shooting after nightfall". Newsday.
Packer, George (April 10, 2006). "The Lesson of Tal Afar". The New Yorker.
TIME magazine Photo Essay of Operation Restoring Rights
Tall 'Afar at Global Security
อักษรธรรมลาว

ป้ายชื่อวัดศรีอุบลรัตนาราม ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี อักษรในป้ายนี้เขียนด้วยอักษรธรรมล้านช้าง
รูปปริวรรตอักษรไทย: "วฺดสฺรีอุบนรตฺตนาราม"
คำอ่าน: "วัดศรีอุบลรัตนาราม"
อักษรธรรมลาว หรือ อักษรธรรมล้านช้าง เป็นอักษรที่มีวิวัฒนาการมาจากอักษรธรรมล้านนา นิยมเรียกว่า โตธรรมลาว ส่วนอักษรธรรมล้านนาแบบดั้งเดิมนั้น ทางฝ่ายลาวจะนิยมเรียกว่า อักษรยวน หรือ อักษรโยน ซึ่งหมายถึงอักษรของชาวไทยวน หรือชาวล้านนา ใช้ในการเขียนคัมภีร์ทางพุทธศาสนาในสมัยโบราณ สามารถเขียนคำที่มาจากภาษาบาลี-สันสกฤต ได้ครบถ้วน และใช้ในการเขียนภาษาลาวได้ด้วย แต่ไม่นิยมใช้ อักษรชนิดนี้ในปัจจุบันไม่นิยมใช้เขียน และกำลังเสื่อมสูญไป จะพบตามคัมภีร์ใบลานเก่าๆ ที่เรียกว่าหนังสือผูก และยังมีใช้อยู่บ้างในองค์กรทางพุทธศาสนาของลาว ในประเทศไทยสามารถพบอักษรชนิดนี้ได้เช่นกัน หากแต่เรียกกันว่า "อักษรธรรมอีสาน" ตามชื่อท้องถิ่นที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
ประวัติ

อักษรธรรมลาวมักนิยมบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาอาทิ ชาดก วรรณกรรมทางพุทธศาสนา รวมถึงตำราวิชาการต่าง ๆ ส่วนอักษรไทน้อยนิยมบันทึกเรื่องราววรรณกรรมเริงรมย์ที่ใช้อ่านในงานศพคนอีสาน นิทานพื้นบ้าน และหนังสือราชาการรวมทั้งบันทึกส่วนตัวส่วนบุคคล อักษรธรรมลาวที่จารึกเก่าแก่ที่สุดในภาคอีสานคือจารึกฐานพระพุทธรูปพระประธานวัดพระธาตุพนม จังหวัดนครพนม ถูกเขียนโดยอาณาจักรล้านช้างเมื่อ พ.ศ. 2046 ในอดีตบริเวณพระธาตุพนมเดิมเป็นอาณาจักรศรีโคตรบูรณ์ ซึ่งมีความสำคัญในบริบทของบ้านเมืองที่มีพระธาตุพนมอันเป็นศูนย์รวมจิตใจของผู้คนในบริเวณแถบนี้ และเมื่ออาณาจักรล้านช้างได้ย้ายราชธานีจากหลวงพระบางลงมาที่เมืองเวียงจันทน์ ส่งผลให้เกิดการกระจายของจารีตการบันทึกอักษรธรรมลาวและอักษรไทน้อยในเอกสารใบลานเป็นจำนวนมาก
อักษรธรรมลาวมีรูปลักษณ์ที่กลมได้รับอิทธิพลและสืบทอดมาจากอักษรล้านนาซึ่งเป็นเหตุให้คล้ายกับอักษรธรรมล้านนา (ตัวเมือง) แต่แตกต่างกันไปบ้างในบางตัว ในครั้งสมัยอดีตเมื่อจะเรียนอักษรธรรมอีสานและอักษรไทน้อยมักจะเรียนที่วัดประจำท้องถิ่นมีพระสงฆ์เป็นครูสอน
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 มีการขยายการศึกษาระบบโรงเรียนจากส่วนกลางสู่ภาคอีสานจากนโยบายปฏิรูปประเทศ จึงใช้อักษรไทยกลางเข้ามาแทนเอกสารใบลาน ใน พ.ศ. 2464 มีการการประกาศใช้พระราชบัญญัติประถมศึกษาทำให้อักษรไทยกลางเข้ามามีอิทธิพลเต็มที่จึงทำให้เอกสารใบลานแต่เก่าถูกทอดทิ้ง
พยัญชนะ

อักษรธรรมลาวแบงออกเป็น 2 ประเภทได้แก่ พยัญชนะตัวเต็ม ทำหน้าที่เป็นพยัญชนะต้นเขียนไว้บนบรรทัดตามปกติมี 37 รูป และพยัญชนะตัวเฟื้องคือ พยัญชนะที่เขียนครึ่งรูปใช้เพื่อแสดงการสะกดหรือควบกล้ำในคำ ใช้เฉพาะในกรณีที่เป็นตัวสะกดหรือตัวควบกล้ำเท่านั้น
ดูเพิ่ม

อักษรมอญ
อักษรธรรมล้านนา
อักษรขอม
อักษรไทน้อย
วัดพักตราราม

| วัดพักตราราม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดพักตราราม, วัดใหม่ตาภักดิ์
ที่ตั้ง: ตำบลบ้านปรก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสมุห์วินัย วินโย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพักตราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านปรก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม มีเจ้าอาวาส คือพระครูสมุห์วินัย วินโย
วัดพักตราราม เดิมชื่อว่า วัดใหม่ตาภักดิ์ เป็นวัดโบราณสร้างโดยนายภักดิ์และนางใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2346 ได้ตั้งชื่อวัดตามผู้สร้าง ต่อมาวัดมีสภาพทรุดโทรมลงตามกาลเวลา ประชาชนประกอบอาชีพฝืดเคือง ต่อมาในสมัยเจ้าอาวาสชื่อพระอธิการพัว ภุมฺมสโร ได้มาบูรณะปรับปรุงให้ดีขึ้นร่วมกับความศรัทธาของประชาชน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2402
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถประดิษฐานพระประธานปูนปั้นปางสมาธิพร้อมด้วยพระโมคคัลลานะและพระสารีบุตร ศาลาการเปรียญเก่าสร้างด้วยไม้ ปัจจุบันได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ วัดยังมีเกจิอาจารย์ที่มีอาคมเข้มขลังเป็นที่รู้จักกันทั่วไป คือ หลวงพ่อพัวที่ปั้นเป็นรูปหล่อลอยองค์อยู่ที่หน้าวัด