stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศดอมินีกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

| ประเทศดอมินีกา ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: DMA
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกดอมินีกา
เว็บไซต์: www.doc.dm
ณ ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-26) – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-11)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน
1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศดอมินีกา มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 8 ติดต่อกันของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬา

รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| กรีฑา | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 0 | 1 | 1 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 และ กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เธีย ลาฟอนด์ | เขย่งก้าวกระโดด หญิง |  |  |  |  |
พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช

| อัลเฟรดมหาราช |
| --- | --- |
พระบรมราชานุสาวรีย์พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช จัดทำขึ้นเพื่อรำลึกในโอกาสวันครบรอบสหัสวรรษของการสวรรคต
กษัตริย์แห่งเวสเซกซ์
ครองราชย์: 23 เมษายน ค.ศ. 871 – ประมาณ ค.ศ. 886
ก่อนหน้า: เอเธลเร็ดที่ 1
ถัดไป: ตัวพระองค์เอง (ในฐานะกษัตริย์แห่งชนแองโกล-แซกซอน)
กษัตริย์แห่งชนแองโกล-แซกซอน
ครองราชย์: ราว ค.ศ. 886 – 26 ตุลาคม ค.ศ. 899
ก่อนหน้า: ตัวพระองค์เอง (ในฐานะกษัตริย์แห่งเวสเซกซ์)
ถัดไป: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส

พระราชสมภพ: ราว ค.ศ. 847–849 แวนเทจ, บาร์กเชอร์
สวรรคต: 26 ตุลาคม ค.ศ. 899 (50 หรือ 51 พรรษา)
ฝังพระศพ: ราว ค.ศ. 1100 อารามไฮด์, วินเชสเตอร์, แฮมป์เชอร์, ปัจจุบันพระศพสูญหาย
คู่อภิเษก: เอลสวิธ
พระราชบุตร: เอเธลเฟลด, เลดี้แห่งชนเมอร์เซีย พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส เอเธลจิวา, อธิการิณีแห่งชาฟสบรี เอลฟริธ เคานท์เตสแห่งฟลานเดอร์ส เอเธลเวียรดแห่งเวสเซ็กซ์
ราชวงศ์: เวสเซกซ์
พระราชบิดา: เอเธล์วูลฟ์ กษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์
พระราชมารดา: ออสเบอร์
พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช (อังกฤษ: Alfred the Great; อังกฤษเก่า: Ælfrēd) (ค.ศ. 849 – 26 ตุลาคม ค.ศ. 899) เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรเวสเซ็กซ์ในสมัยราชวงศ์เวสเซ็กซ์ เสด็จพระราชสมภพที่เวนเทจ บาร์กเชอร์ เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าเอเธลวูล์ฟแห่งเวสเซกซ์และออสเบอร์กา ทรงเสกสมรสกับเอลสวิธ และทรงราชย์เป็นกษัตริย์ของชนแองโกล-แซ็กซอนภายใต้ราชอาณาจักรเวสเซกซ์ระหว่างวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 871 พระเจ้าอัลเฟรดทรงมีชื่อเสียงในการป้องกันราชอาณาจักร จากการรุกรานของชาวไวกิงจากเดนมาร์ก และเป็นพระเจ้าแผ่นดินอังกฤษพระองค์เดียวที่รับสมญานามว่า “มหาราช”
พระเจ้าอัลเฟรดทรงเป็นกษัตริย์แห่งแซกซันตะวันตกพระองค์แรก ที่ทรงแสดงพระองค์ว่าเป็นกษัตริย์แห่งชาวแองโกล-แซกซัน ทรงเป็นผู้มีการศึกษาดี และทรงส่งเสริมการศึกษาและปรับปรุงทางด้านกฎหมายในราชอาณาจักรและระบบการทหาร พระราชประวัติของพระองค์ถูกกล่าวถึงในงานเขียนของแอสเซอร์ (Asser) นักปราชญ์ชาวเวลส์
เมื่อทรงพระเยาว์

พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช เสด็จพระราชสมภพประมาณระหว่างปี ค.ศ. 847 ถึง ปี ค.ศ. 849 ที่แวนเทจ ในปัจจุบันอยู่ในเทศมลฑลบาร์กเชอร์พระเจ้าอัลเฟรดเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 5 และองค์เล็กของพระเจ้าเอเธลวูล์ฟแห่งเวสเซ็กซ์ (Æthelwulf) และออสเบอร์กาพระชายาองค์แรก ในปี ค.ศ. 868 พระเจ้าอัลเฟรดทรงเสกสมรสกับ เอลสวิธ (Ealhswith) ธิดาของเอเธลเรด มูซิลล์ผู้ปกครองไกนิ (Gaini)
กล่าวกันว่าเมื่อพระเจ้าอัลเฟรดพระชนมายุได้ 5 พรรษาทรงถูกส่งตัวไปกรุงโรม และจากบันทึกเหตุการณ์แองโกล-แซกซัน สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 4 ก็ประกาศยอมรับและ “เจิมว่าเป็นกษัตริย์” นักเขียนสมัยวิกตอเรียตีความเป็นสัญญาณถึงการที่จะได้สวมมงกุฏเป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งเวสเซกส์ต่อมา แต่อันที่จริงแล้วการที่ทำนายเหตุการณ์ล่วงหน้าเช่นที่ว่าเป็นไปได้ยากเพราะในขณะนั้นพระเจ้าอัลเฟรดมีพระเชษฐาสามพระองค์  จดหมายของพระสันตะปาปาลีโอที่ 4 กล่าวว่าพระเจ้าอัลเฟรดได้รับการแต่งตั้งให้เป็น “กงสุล” (consul) ซึ่งอาจจะเป็นการทำให้เข้าใจผิดไม่ว่าจะจงใจหรือไม่ต่อมา หรืออาจจะมีสาเหตุมาจากการที่พระเจ้าอัลเฟรดเสด็จติดตามพระราชบิดาไปแสวงบุญที่โรมต่อมาและประทับที่ราชสำนักของพระเจ้าชาร์ลพระเศียรล้าน (Charles the Bald) พระเจ้าแผ่นดินฝรั่งเศสอยู่ระยะหนึ่งราวปี ค.ศ. 854 หรือ ค.ศ. 855 เมื่อเสด็จกลับมาจากโรมในปี ค.ศ. 856 พระเจ้าเอเธลวูลฟ ถูกโค่นอำนาจโดยเอเธลบาลด์ (Æthelbald) พระโอรส เมื่อพระเจ้าเอเธลวูล์ฟสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 858 เวสเซ็กซ์จึงปกครองโดยพระเชษฐาสามพระองค์ของพระเจ้าอัลเฟรดต่อเนื่องกันมา
แอสเซอร์กล่าวว่าเมื่อพระเจ้าอัลเฟรดยังทรงพระเยาว์ทรงได้รับรางวัลเป็นหนังสีอโคลงกลอนเป็นภาษาอังกฤษจากพระมารดาและเป็นพระโอรสองค์แรกที่ทรงจำโคลงกลอนจากหนังสือเล่มนั้นได้อย่างแม่นยำ ซึ่งอาจจะเป็นเรื่องจริงหรืออาจจะเป็นเรื่องที่เล่าเพื่อสร้างเสริมพระบารมีในความที่มีชื่อว่าเป็นผู้รักการศึกษาเล่าเรียนก็ได้
สมัยการปกครองของพระเจ้าเอเธลเรด

พระนามของพระเจ้าอัลเฟรดไม่ปรากฏในหลักฐานใดๆ ในช่วงระหว่างรัชสมัยการปกครองสั้นๆ ของพระเชษฐาสองพระองค์ของพระองค์ -- เอเธลบอลด์ (Ethelbald of Wessex) และ เอเธล์เบิร์ท (Ethelbert of Wessex) แต่เมื่อ พระเจ้าเอเธลเรดที่ 1 ขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 866 พระเจ้าอัลเฟรดก็เริ่มมีบทบาททางการปกครอง ซึ่งเป็นช่วงที่แอสเซอร์ถวายตำแหน่งที่เป็นเอกลักษณ์ให้ว่า “secundarius” ซึ่งอาจจะเป็นตำแหน่งเทียบกับตำแหน่ง “tanist” ของชาวเคลต์ ซึ่งหมายถึง “ผู้สืบราชบัลลังก์” หรือผู้ที่มีความใกล้ชิดกับพระมหากษัตริย์และเป็นผู้ที่ยอมรับกันว่าจะเป็นสืบราชบัลลังก์ต่อไป และอาจจะเป็นไปได้ว่าตำแหน่งนี้ได้รับการอนุมัติจากสภาวิททัน เพื่อป้องกันความขัดแย้งว่าผู้ใดสมควรที่จะเป็นผู้สืบราชบัลลังก์ที่อาจจะเกิดขึ้นได้ในกรณีที่พระเจ้าเอเธลเรดที่ 1 เสียชีวิตในสงคราม ประเพณีการแต่งตั้งผู้สืบราชบัลลังก์ให้เป็นเจ้าชายและแม่ทัพเป็นประเพณีที่ทำกันในบรรดาชนชั้นปกครองชาวเจอร์มานิค เช่น ชาวสวีด (Swedes) และชาวแฟรงก์ ซึ่งเกี่ยวดองอย่างใกล้ชิดกับชนชาวแองโกล-แซ็กซอน
ตามหลักฐานกล่าวว่าในปี ค.ศ. 868 พระเจ้าอัลเฟรดทรงต่อสู้ร่วมกับพระเจ้าเอเธลเรดในสงครามต่อต้านการรุกรานของชาวเดนส์ในอาณาจักร์เมอร์เซียแต่มิได้ประสบความสำเร็จ ไวกิงมิได้รุกรานเวสเซกซ์ อยู่สองปีเพราะอัลเฟรดทรงจ้างไม่ให้รุกราน แต่ในปลายปี ค.ศ. 870 ชาวเดนส์ก็เข้ามารุกรานเวสเซ็กซ์อีกครั้ง  ปีต่อมาเป็นปีที่รู้จักกันว่าเป็นปีแห่งการต่อสู้ของพระองค์  ระหว่างนั้นทรงเข้าศึกเก้าครั้งแพ้บ้างชนะบ้าง ที่บาร์คเชอร์ ทรงได้รับชัยชนะในยุทธการที่เองเกิลฟิลด์ (Battle of Englefield) เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ปี ค.ศ. 870 ตามด้วยความพ่ายแพ้ที่ยุทธการที่เรดดิง (Battle of Reading) เมื่อวันที่ 5 มกราคม ปี ค.ศ. 871 สี่วันต่อมาก็ทรงได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดที่ยุทธการแอชดาวน์ (Battle of Ashdown) ที่บาร์กเชอร์ดาวน์ที่อาจจะตั้งอยู่ไม่ไกลจากคอมพ์ตันหรืออัลด์เวิร์ธ หลังจากนั้นเมื่อวันที่ 22 มกราคม ก็ทรงพ่ายแพ้ที่เบสซิง และอีกครั้งเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ที่ยุทธการเมอร์ตัน (Battle of Merton) (อาจจะเป็นมาร์เด็นในมณฑลวิลท์เชอร์ หรือ มาร์ตินในมณฑลดอร์เซ็ท) ซึ่งเป็นสนามรบที่พระเจ้าเอเธลเรดถูกปลงพระชนม์
การจัดระบบการปกครองแผ่นดิน > การปฏิรูปทางนิติบัญญัติ

พระราชกรณียกิจที่สำคัญที่สุดของพระเจ้าอัลเฟรดคือกฎหมายที่เรียกว่า “Deemings” หรือ “บันทึกกฎหมาย” (Book of “Dooms”) วินสตัน เชอร์ชิลล์เชื่อว่ารากฐานของกฎหมายของพระเจ้าอัลเฟรดมาจากการผสมผสานของ กฎของโมเสส กฎของชาวเคลต์ และวัฒนธรรมและประเพณีดั้งเดิมของแองโกล-แซ็กซอน ด็อคเตอร์ เอฟ เอ็น ลีแสดงความคล้ายคลึงระหว่างกฎหมายของพระเจ้าอัลเฟรดกับกฎของโมเสส
 แต่ 
ทอมัส เจฟเฟอร์สัน สรุปหลังจากศึกษาประวัติของกฎหมายอังกฤษว่า “กฎหมายมีมาตั้งแต่ชาวแองโกล-แซกซันยังเป็นผู้นอกรีต, เมื่อยังไม่เคยได้ยินพระนามของพระเยซูหรือไม่รู้ว่าพระเยซูมีตัวตน”  วินสตัน เชอร์ชิลล์กล่าวว่ากฎหมายของพระเจ้าอัลเฟรดมาขยายความโดยชนรุ่นหลังจนกลายมาเป็นกฎหมายที่ใช้ในการบริหารระบบไชร์และ “ระบบศาลฮันเดรด” (The Hundred Courts) ซึ่งในที่สุดก็นำมาสู่ กฎบัตรแห่งเสรีภาพ (Charter of Liberties) พระราชทานโดยพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1100
การต่างประเทศ

แอสเซอร์สรรเสริญพระเจ้าอัลเฟรดในด้านความสัมพันธ์กับต่างประเทศอย่างเลิศเลอแต่ก็มีหลักฐานเพียงเล็กน้อยสนับสนุนพระปรีชาสามารถทางด้านนี้ ตัวอย่างของความสนพระทัยในด้านนี้คือที่ทรงแปลหนังสือของโอโรเซียส (Orosius) และที่แน่คือทรงเขียนพระสาส์นติดต่อกับพระสังฆราชอีไลอัสที่ 3 พระสังฆราชออร์ธอด็อกซ์แห่งเยรูซาเลมและอาจจะทรงส่งผู้แทนไปประเทศอินเดีย นอกจากนั้นก็ยังทรงการติดต่อกับกาหลิปที่แบกแดด สถานทูตที่โรมบันทึกถึงทานที่ทรงส่งมาจากอังกฤษมาให้พระสันตะปาปาอย่างสม่ำเสมอ  ประมาณปี ค.ศ. 890 วูลฟสตันแห่งไฮธาบู (Wulfstan of Haithabu) เดินทางจากไฮธาบูที่แหลมจัตแลนด์เลียบฝั่งทะเลบอลติคไปยังเมืองพานิชย์ทรูโซในปรัสเซียโดยที่พระเจ้าอัลเฟรดทรงกำชับให้ส่งรายงานการเดินทางอย่างละเอียดกลับมาถึงพระองค์
หลักฐานด้านความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้าอัลเฟรดกับเจ้าชายเคลติคทางตะวันตกของอังกฤษเห็นได้ชัดกว่า เมื่อต้นรัชสมัยตามคำกล่าวของแอสเซอร์เจ้าผู้ครองบริเวณต่าง ๆ ในเวลส์ตอนใต้ และแคว้นเมอร์เซีย เข้าเป็นพันธมิตรกับพระเจ้าอัลเฟรด ต่อมาในปลายรัชสมัยเจ้าผู้ครองในเวลส์ทางตอนเหนือก็ทำเช่นเดียวกันและต่อมาเข้าร่วมรบกับอังกฤษในปี ค.ศ. 893 หรือ ปี ค.ศ. 894 นอกไปจากนั้นก็ยังทรงส่งทานไปยังสำนักสงฆ์ต่างๆ ในไอร์แลนด์และยุโรป ซึ่งอาจจะเป็นเพียงข้อเขียนของแอสเซอร์เท่านั้น แต่การมาเยือนของนักแสวงบุญไอริชสามคนในปี ค.ศ. 891 เป็นเรื่องจริง ตำนานที่ว่าพระองค์ถูกส่งไปให้นักบุญมอดเว็นนารักษาที่ไอร์แลนด์อาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้มีความผูกพันกับเกาะนี้
ศาสนาและวัฒนธรรม > นักบุญ

นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์นับถือว่าพระเจ้าอัลเฟรดเป็นนักบุญและเป็นวีรบุรุษใน “แองกลิคันคอมมิวเนียน” (Anglican Communion) โดยมีวันสมโภชน์ตรงกับวันที่ 26 ตุลาคม,
ศาสนาและวัฒนธรรม > ครอบครัว

ในปี ค.ศ. 868  พระเจ้าอัลเฟรดทรงเสกสมรสกับเอลสวิธธิดาของเอเธลเรด มูซิลล์ผู้ปกครองไกนิ (Gaini) จากเกนสเบรอในบริเวณแคว้นลิงคอล์นเชอร์ และอาจจะเป็นพระนัดดาของพระมหากษัตริย์แห่งเมอร์เซีย พระเจ้าอัลเฟรดและพระชายาทรงมีโอรสธิดาด้วยกันหกพระองค์รวมทั้งพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโสผู้ครองราชบัลลังก์สืบต่อจากพระองค์, เอเธลเฟลดา (Ethelfleda) ผู้ต่อมาเป็นพระราชินีแห่งราชอาณาจักรเมอร์เซีย และ เอลฟริธ (Ælfthryth, Countess of Flanders) ผู้ต่อมาแต่งงานกับบอลด์วินที่ 2 เคานต์แห่งแฟลนเดิร์ส (Baldwin II, Count of Flanders) ออสเบอร์กาพระมารดของพระองค์เป็นบุตรีของออสลาคแห่งเกาะไวท์ ซึ่งแอสเซอร์กล่าวไว้ในหนังสือพระราชประวัติว่าแสดงให้เห็นว่าทรงสืบเชื้อสายมาจากชาวจูต (Jutes) แห่งเกาะไวท์ แต่ข้อสันนิษฐานนี้ไม่น่าจะเป็นไปได้เพราะบุญราศีบีดกล่าวว่าชนจูทถูกสังหารโดยชาวแซกซันไปหมดภายใต้การนำของ แคดวัลลา (Caedwalla) แต่เชื้อสายของพระองค์สืบได้ว่ามาจากราชวงศ์เวสเซ็กซ์จากพระเจ้าวิห์เทรดแห่งเค้นท์ผู้มีพระมารดาเป็นพระขนิษฐาของอาร์วอลด์ (Arwald) ผู้เป็นพระเจ้าแผ่นดินองค์สุดท้ายของเกาะไวท์
| พระนาม | พระราชสมภพ | สวรรคต | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| เอเธลเฟลด  (Æthelflæd) |  | ค.ศ. 918 | เสกสมรส ค.ศ. 889, เอเธลเรด ขุนนางแห่งเมอร์เซีย เสียชีวิต ค.ศ. 910 มีโอรสธิดาด้วยกัน |
| เอ็ดเวิร์ด | ค.ศ. 870 | 17 กรกฎาคม ค.ศ. 924 | เสกสมรส (1) เอ็กวิน (2) เอลฟฟาเอด  (3) ค.ศ. 919 อีดกิฟูแห่งเคนต์ (Eadgifu of Kent) |
| เอเธลจิวา  (Æthelgiva) |  |  | อธิการิณีอารามชาฟสบรี |
| เอลฟริธ  (Ælfthryth) |  | ค.ศ. 929 | เสกสมรส บอลด์วินที่ 2 เคานต์แห่งแฟลนเดิร์ส มีโอรสธิดาด้วยกัน |
| เอเธลเวียรด  (Æthelwærd) |  | 16 ตุลาคม ค.ศ. 922 | เสกสมรสและมีโอรสธิดาด้วยกัน |
ราชตระกูล

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 
 
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 16. อีฟา | 16. อีฟา | 16. อีฟา | 16. อีฟา |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 16. อีฟา | 16. อีฟา | 16. อีฟา | 16. อีฟา |
 
 
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 8. อีลมันด์แห่งเคนต์ | 8. อีลมันด์แห่งเคนต์ | 8. อีลมันด์แห่งเคนต์ | 8. อีลมันด์แห่งเคนต์ |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 8. อีลมันด์แห่งเคนต์ | 8. อีลมันด์แห่งเคนต์ | 8. อีลมันด์แห่งเคนต์ | 8. อีลมันด์แห่งเคนต์ |   |   |   |
 
 
 
 
 
 
|   |   |   |   |   |   |   | 4. เอ็กเบิรต์แห่งเวสเซ็กซ์ | 4. เอ็กเบิรต์แห่งเวสเซ็กซ์ | 4. เอ็กเบิรต์แห่งเวสเซ็กซ์ | 4. เอ็กเบิรต์แห่งเวสเซ็กซ์ |   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   | 4. เอ็กเบิรต์แห่งเวสเซ็กซ์ | 4. เอ็กเบิรต์แห่งเวสเซ็กซ์ | 4. เอ็กเบิรต์แห่งเวสเซ็กซ์ | 4. เอ็กเบิรต์แห่งเวสเซ็กซ์ |   |   |   |   |   |   |
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
|   |   |   |   | 2. พระเจ้าเอเธลวูล์ฟแห่งเวสเซกซ์ | 2. พระเจ้าเอเธลวูล์ฟแห่งเวสเซกซ์ | 2. พระเจ้าเอเธลวูล์ฟแห่งเวสเซกซ์ | 2. พระเจ้าเอเธลวูล์ฟแห่งเวสเซกซ์ |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   | 2. พระเจ้าเอเธลวูล์ฟแห่งเวสเซกซ์ | 2. พระเจ้าเอเธลวูล์ฟแห่งเวสเซกซ์ | 2. พระเจ้าเอเธลวูล์ฟแห่งเวสเซกซ์ | 2. พระเจ้าเอเธลวูล์ฟแห่งเวสเซกซ์ |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
|   |   |   |   |   |   |   | 5. เรดเบอร์กา | 5. เรดเบอร์กา | 5. เรดเบอร์กา | 5. เรดเบอร์กา |   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   | 5. เรดเบอร์กา | 5. เรดเบอร์กา | 5. เรดเบอร์กา | 5. เรดเบอร์กา |   |   |   |   |   |   |
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
|   | 1. พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช | 1. พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช | 1. พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช | 1. พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|   | 1. พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช | 1. พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช | 1. พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช | 1. พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
|   |   |   |   |   |   |   | 6. ออสแล็ก | 6. ออสแล็ก | 6. ออสแล็ก | 6. ออสแล็ก |   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   | 6. ออสแล็ก | 6. ออสแล็ก | 6. ออสแล็ก | 6. ออสแล็ก |   |   |   |   |   |   |
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
|   |   |   |   | 3. ออสเบอร์ | 3. ออสเบอร์ | 3. ออสเบอร์ | 3. ออสเบอร์ |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   | 3. ออสเบอร์ | 3. ออสเบอร์ | 3. ออสเบอร์ | 3. ออสเบอร์ |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
บั้นปลายพระชนม์ชีพ

พระเจ้าอัลเฟรดเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม แต่จะในปีใดนักประวัติศาสตร์ไม่ทราบแน่นอน ซึ่งอาจจะไม่ใช่ ค.ศ. 901 ดังที่เขียนไว้ในบันทึกเหตุการณ์แองโกล-แซกซัน และจะด้วยสาเหตใดก็ไม่เป็นที่ทราบแน่นอนเช่นกัน แต่ตลอดพระชนม์ชีพ พระองค์ก็ประชวรด้วยพระอาการหลายอย่างซี่งอาจจะเป็นโรคเกี่ยวกับระบบย่อยอาหารก็ได้ หลังจากเสด็จสวรรคตพระบรมศพถูกนำไปเก็บไว้ชั่วคราวที่มินส์เตอร์เก่าที่วินเชสเตอร์ ต่อมาก็อัญเชิญไปที่มินสเตอร์ใหม่ซึ่งอาจจะสร้างสำหรับบรรจุพระบรมศพโดยเฉพาะ เมื่อมินส์เตอร์ใหม่ย้ายไปตั้งอยู่ที่ไฮด์ทางด้านเหนือของตัวเมืองในปี ค.ศ. 1110 พระจากวัดใหม่ก็ย้ายตามไปที่อารามไฮด์ด้วยพร้อมกับพระบรมศพ ในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ที่ฝังพระศพก็ถูกปล้นโดยเจ้าของวัดใหม่ โลงพระศพถูกหลอมเอาตะกั่ว พระศพที่เหลือก็ถูกฝังอย่างไม่มีพิธีรีตองในลานวัด แต่หลุมพระศพถูกขุดขึ้นมาอีกครั้งระหว่างการสร้างคุกใหม่ในปี ค.ศ. 1788 ทำให้กระดูกกระจัดกระจายไปหมด แต่กระดูกที่พบในบริเวณคล้ายเคียงกันในคริสต์ทศวรรษ 1860 ได้รับการประกาศว่าเป็นกระดูกของพระองค์ ในการขุดค้นทางโบราณคดีในปี ค.ศ. 1999 ในหลุมที่เชื่อว่าเป็นหลุมของพระองค์ พระชายาและพระโอรสแทบจะไม่พบซากใด ๆ ในหลุม
สถาบันการศึกษาหลายแห่งในอังกฤษใช้พระนามของพระองค์เป็นชื่อสถาบัน ซึ่งได้แก่:
มหาวิทยาลัยวินเชสเตอร์ ใช้ชื่อ King Alfred's College, Winchester ระหว่างปี ค.ศ. 1840 ถึงปี ค.ศ. 2004 แต่มาเปลี่ยนเป็น “University College Winchester”
มหาวิทยาลัยอัลเฟรด และ วิทยาลัยรัฐอัลเฟรด ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านอัลเฟรดที่นิวยอร์ก
เพื่อเป็นเกียรติให้แก่พระองค์มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูลก่อตั้งตำแหน่ง King Alfred Chair of English Literature
วิทยาลัยพระเจ้าอัลเฟรด เป็นชื่อโรงเรียนมัธยมที่แวนเทจในอ็อกฟอร์ดเชอร์ที่เกิดของอัลเฟรด
King's Lodge School ที่ชิพเพ็นนัมในแคว้นวิลท์เชอร์ เหตุผลที่ใช้ชื่อนี้เพราะเชื่อกันว่าเป็นที่ทรงใช้ล่าสัตว์
King Alfred School ที่บาร์เน็ต, ลอนดอนเหนือ
บรรณานุกรม

แพรท, เดวิด: “ความคิดเห็นทางการเมืองของพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช” (ชุดการศึกษาเกี่ยวกับชีวิตและความคิดในยุคกลาง (เคมบริดจ์) : ชุดที่ 4, ค.ศ. 2007) ISBN 978-0-521-80350-2
พาร์เคอร์, โจแอนน์: “ดาราที่รักของอังกฤษ: ลัทธิบูชาพระเจ้าอัลเฟรดมหาราชในสมัยวิกตอเรีย”, ค.ศ. 2007, ISBN 978-0-7190-7356-4
พอลลาร์ด, จัสติน: “อัลเฟรดมหาราช: ผู้สร้างอังกฤษ”, ค.ศ. 2006, ISBN 0-7195-6666-5
ฟราย, เฟรด: “โครงสร้างของอำนาจ: ยุทธการทางการทหารของอัลเฟรดมหาราช”, ค.ศ. 2006, ISBN 978-1-905226-93-1
จาล์ยส์, เจ เอ (บรรณาธิการ) : “พระราชกรณียกิจของพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช” (ฉบับจูบิลี, 3 เล่ม, อ็อกฟอร์ดและเคมบริดจ์, ค.ศ. 1858)
“พระราชกรณียกิจของพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช, พร้อมทั้งบทความที่แสดงให้เห็นถึงประวัติศาสตร์, ศิลปะ และ ความเป็นอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 9”, ค.ศ. 1969, OCLC 28387
ดูเพิ่ม

ราชอาณาจักรอังกฤษ
ราชวงศ์เวสเซกซ์
บริเวณเดนลอว์
เจ็ดอาณาจักร
ประวัติศาสตร์คริสตจักรของชนอังกฤษ
ศึกวิหารเทพเจ้า

| --- | --- |
ศึกวิหารเทพเจ้า
天使禁猟区
ชื่อภาษาอังกฤษ: Angel Sanctuary
แนว: แฟนตาซี
มังงะ
เขียนโดย: คาโอริ ยูกิ
สำนักพิมพ์:  ฮากุเซนชะ  สยามอินเตอร์คอมิกส์
อนิเมะ
กำกับโดย: คิโยโกะ ซายามะ
สตูดิโอ: บันไดวิชวล
ศึกวิหารเทพเจ้า (ญี่ปุ่น: 天使禁猟区; โรมาจิ: Tenshi Kinryoku) (อังกฤษ: Angel Sanctuary) เป็นการ์ตูนที่เขียนโดย คาโอริ ยูกิ ซึ่งได้รับความนิยมอย่างสูง โดยมียอดขายมากกว่า 10 ล้านเล่ม (เฉพาะในญี่ปุ่น) ต่อมาได้ถูกสร้างเป็นดราม่าซีดี และโอวีเอด้วย ซึ่งเนื้อเรื่องในโอวีเอ จะมีความแตกต่างในรายละเอียดกับฉบับหนังสือการ์ตูน โดยจะมีความสั้นมากกว่า และอาจทำให้มีการตีความเนื้อเรื่องผิดไปจากฉบับหนังสือการ์ตูน รวมถึงมีการตัดตัวละครบางตัวทิ้ง
โครงเรื่อง

หลายพันปีมาแล้วที่เทพอเล็กเซลก่อการกบฏต่อพระเจ้าจนถูกลงโทษ และถูกแยกร่างกับวิญญาณออกจากกัน โดยร่างถูกแช่แข็งไว้ และวิญญาณถูกลงโทษให้กลับมาเกิดในโลกมนุษย์ ให้พบโศกนาฏกรรมไม่รู้สิ้น
ในเวลาอันใกล้วันแห่งคำพิพากษา ปีศาจสองตนได้ขโมยร่างของอเล็กเซลออกมาจากที่คุมขัง หากร่างนั้นไร้ซึ่งวิญญาณ
"มุโด เซสึนะ" ชายหนุ่มผู้มีความรักอันเป็นบาปมหันต์กำลังว้าวุ่นในจิตใจ อย่างไรก็ดี เขายังมีรุ่นพี่คิระ ซาคุยะ เป็นที่พึ่งทางใจหนึ่งเดียว แม้ว่าจะไร้ผู้คนยอมรับ แต่แล้วเขาก็ได้พบกับสองปีศาจแห่งอานากุระ ซึ่งบอกว่าเขานั้นแท้จริงคือเทพมรณะอเล็กเซลที่กลับชาติมาเกิด และรุ่นพี่กลับเป็นผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการกบฏแห่งสวรรค์
การต่อสู้ของมุโด เซสึนะได้เริ่มขึ้นแล้ว หลังวันแห่งคำพิพากษา เขาต้องตามหาพลังเพื่อจะนำพาคนรักกลับคืนและเพื่อพิสูจน์ให้กระจ่างถึงเรื่องราวระหว่างเทพอเล็กเซลกับโรเชลผู้เป็นฝาแฝด
พ.ศ. 2574

| --- | --- |
ศตวรรษ::  20  21  22
ปี::  2571  2572  2573  2574  2575  2576  2577
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2574
ปฏิทินกริกอเรียน: 2031 MMXXXI
Ab urbe condita: 2784
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1480 ԹՎ ՌՆՁ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6781
ปฏิทินบาไฮ: 187–188
ปฏิทินเบงกอล: 1438
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2981
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 2575
ปฏิทินพม่า: 1393
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7539–7540
ปฏิทินจีน: 庚戌年 (จอธาตุโลหะ) 4727 หรือ 4667     — ถึง — 辛亥年 (กุนธาตุโลหะ) 4728 หรือ 4668
ปฏิทินคอปติก: 1747–1748
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 3197
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 2023–2024
ปฏิทินฮีบรู: 5791–5792
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 2087–2088
 - ศกสมวัต: 1953–1954
 - กลียุค: 5132–5133
ปฏิทินโฮโลซีน: 12031
ปฏิทินอิกโบ: 1031–1032
ปฏิทินอิหร่าน: 1409–1410
ปฏิทินอิสลาม: 1452–1453
ปฏิทินญี่ปุ่น: ศักราชเรวะ 13 (令和１３年)
ปฏิทินจูเช: 120
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 13 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4364
ปฏิทินหมินกั๋ว: ROC 120 民國120年
เวลายูนิกซ์: 1924992000–1956527999
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2574 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2031 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
ปีกุน ตรีศก จุลศักราช 1393 (วันที่ 16 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)
เหตุการณ์

1 มกราคม - วันคล้ายวันพระบรมราชสมภพ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ครบ 150 ปี
6 มกราคม - วันสถาปนาโดริโทส
17 มีนาคม - ปรากฏการณ์ดาวศุกร์เคลื่อนที่ผ่านดาวยูเรนัส
29 ตุลาคม - ปรากฏการณ์ดาวศุกร์เคลื่อนที่ผ่านดาวยูเรนัส
6 พฤศจิกายน - เครื่องไทม์แมชชีนเครื่องแรกของโลกถูกสร้างโดย เอ็ดวิน เอกวาดอร์ นักประดิษฐ์ชาวเบลเยื่ยม
17 ธันวาคม - ปรากฏการณ์โลกเคลื่อนที่ผ่านดาวยูเรนัส
วันสำคัญทางศาสนาและพิธีกรรม

23 มกราคม - วันตรุษจีน
13-15 เมษายน - สงกรานต์
25 ธันวาคม - วันคริสต์มาส
เชาวน์วัศ สุดลาภา

| เชาวน์วัศ สุดลาภาม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร คนที่ 7
ดำรงตำแหน่ง 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 – 16 เมษายน พ.ศ. 2524 (1 ปี 287 วัน)
ก่อนหน้า: ชลอ ธรรมศิริ
ถัดไป: พลเรือเอก เทียม มกรานนท์
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 11 กุมภาพันธ์ – 3 มีนาคม พ.ศ. 2523 (0 ปี 20 วัน)
นายกรัฐมนตรี: พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์
ดำรงตำแหน่ง 29 กันยายน พ.ศ. 2535 – 15 กันยายน พ.ศ. 2536 (0 ปี 352 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง 3 เมษายน – 30 มิถุนายน พ.ศ. 2535 (0 ปี 88 วัน)
ก่อนหน้า: ธนา เมตตาริกานนท์ ไสว พัฒโน
ถัดไป: วันมูหะมัดนอร์ มะทา ถวิล ไพรสณฑ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 มิถุนายน พ.ศ. 2476 อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 (68 ปี 56 วัน)
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: กิจสังคม
คู่สมรส: คุณกมลทิพย์ สุดลาภา
บุตร: 3 คน

เชาวน์วัศ สุดลาภา  (1 มิถุนายน พ.ศ. 2476 - 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2544) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครคนที่ 7 และยังได้ควบตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ซึ่งนับเป็นท่านแรกในทำเนียบผู้ว่ากรุงเทพมหานคร, อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย 2 สมัย ในรัฐบาลของพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ และในสมัยชวน หลีกภัย 1 สมัย, รองประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย คนที่ 2
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

นายเชาวน์ว้ศ สุดลาภา อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครท่านที่ 7 ควบตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย นับเป็นท่านแรก และ ท่านเดียวใน ทำเนียบผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2535 ยังได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานคณะกรรมการที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีฝ่ายการต่างประเทศ (ฯพณฯ ท่าน พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ) เป็นนายกรัฐมนตรีและพ.ศ2538 เป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีด้านการบริหาร (ฯพณฯ ท่าน บรรหาร ศิลปอาชา) เป็นนายกรัฐมนตรี นายเชาวน์วัศ ยังเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรีและอดีตสภานิติบัญญัติแห่งชาติ  นายเชาวน์วัศ ยังมีผลงานที่โดดเด่นได้กวาดล้างซุ้มมือปืนจังหวัดเพชรบุรีสำเร็จเมื่อสมัยดำรงตำแหน่งพ่อเมืองจังหวัดเพชรบุรีและยังเคยเป็นอดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎรไทยคนที่2 อดีตเคยดำรงตำแหน่งเป็นรองปลัดกระทรวงมหาดไทย
เป็นประธานคณะกรรมการการศึกษาสภาผู้แทนราษฎร และเป็นรองหัวหน้าพรรคพรรคกิจสังคม นอกจากด้านการเมืองการแล้วนายเชาวน์วัศ สุดลาภา ยังเป็นอาจารย์สอนพิเศษในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและเคยดำรงตำแหน่ง นายกสมาคมรัฐศาสตร์ คนที่2แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในพระบรมราชูปถัมภ์
ประวัติ > การศึกษา

ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 8 โรงเรียนอยุธยาวิทยาลัย
ระดับปริญญาตรี จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ระดับปริญญาโท จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ระดับปริญญาโท Diploma ณ กรุงบอนน์ ประเทศเยอรมนี
ระดับปริญญาโท Diploma institute of Social Studies ณ กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์
สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 28
และยังได้รับมอบปริญญาเอกดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จาก 2 มหาวิทยาลัยในประเทศสหรัฐอเมริกา
ด้านการเมือง

เชาวน์วัศ เริ่มเข้าสู่วงการการเมืองครั้งแรกจากการได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในรัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจร เมื่อ พ.ศ. 2515 เชาวน์วัศ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย 2 ครั้ง ใน 2 สมัย ในรัฐบาลของ พล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ และในรัฐบาลชวน หลีกภัย 1 เป็นนายกรัฐมนตรี อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร คนที่ 7 (นับเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดกรุงเทพมหานครที่ได้ดำรงตำแหน่งควบรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยในเวลาเดียวกันในตำแหน่งผู้ว่าราชการ กทม.เมื่อปีพ.ศ. 2523) และเป็นอดีตผู้ว่าราชการและนักการเมืองที่มีบทบาททางการเมืองและการปกครอง เจ้าของนโยบายกรุงเทพสีเขียวโดยการปลูกต้นไม้รอบจังหวัดกรุงเทพมหานครในถนนทุกสาย (สมัยเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร) ผู้ดำเนินการสร้างถนนรัชดาภิเษก ผู้ก่อตั้งศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร (ไทย-ญี่ปุ่น) ดินแดง (ร่วมมือกับรัฐบาลญี่ปุ่น) ขณะเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเป็นผู้ก่อตั้งตลาดนัดจตุจักร และยังเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดในอีกหลายจังหวัด  เชาวน์วัศได้เข้าสู่วงการการเมืองโดยได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย  (จอมพลประภาส จารุเสถียร) ในรัฐบาลของจอมพลถนอม กิตติขจร และได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย 2 ครั้ง ใน 2 สมัย และยังมีผลงานที่โดดเด่นคือการกวาดล้างซุ้มมือปืนจังหวัดเพชรบุรีได้สำเร็จในสมัยเป็นพ่อเมืองเพชรบุรี ได้ทำการปราบปราบแร่เถื่อนที่จังหวัดพังงาสมัยเป็นพ่อเมืองพังงา ปราบปรามโจรเรียกค่าไถ่ในจังหวัดลพบุรีและเชาวน์วัศยังได้รับใด้ดำรงตำแหน่งรองปล้ดกระทรวงมหาดไทยก่อนจะดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครคนที่7 และยังได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร[ลิงก์เสีย]จังหวัดลพบุรี ต่อเนื่อง 4 สมัย (สอบได้ที่ 1 ทั้ง 4 สมัยซ้อน) นอกจากนี้ยังเคยได้รับรางวัลกิตติคุณสัมพันธ์ (สังข์เงิน) ( ครั้งที่ 5 พ.ศ. 2522) จากสมาคมนักประชาสัมพันธ์แห่งประเทศไทย (ทางด้านสาขาการบริหารและการปกครอง) และยังได้รับการก่อตั้งอนุสาวรีย์เชาวน์วัศ ขึ้นที่ อำเภอกะปง จังหวัดพังงา เพื่อให้เป็นอนุสรณ์แห่งผู้ว่าคนดี และที่สำคัญเชาวน์วัศ ได้รับการยกย่องให้เป็นบุคคลสำคัญของจังหวัดลพบุรี
เชาวน์วัศ เริ่มเข้าสู่วงการการเมืองครั้งแรกจากการได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในรัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจร เมื่อ พ.ศ. 2515 ต่อมาก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในคณะรัฐมนตรีชุดที่ 41 สมัย พล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์เป็นนายกรัฐมนตรี เมื่อ พ.
ในปี พ.ศ. 2531 เชาวน์วัศได้ลาออกจากราชการเพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี และได้รับเลือกตั้ง 4 สมัยต่อเนื่อง ตั้งแต่ พ.ศ. 2531 - 2538 และได้รับการแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคกิจสังคม โดยในช่วงเวลาดังกล่าวได้ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการการศึกษาสภาผู้แทนราษฎร  และประธานคณะกรรมการที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีฝ่ายการต่างประเทศ (พ.ศ. 2531 - 2535) และรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่ 2 (พ.ศ. 2535) ในปี พ.ศ. 2536 เชาวน์วัศได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในคณะรัฐมนตรีชุดที่ 50 สมัยนายชวน หลีกภัยเป็นนายกรัฐมนตรี (ชวน หลีกภัย 1) นับเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยเป็นครั้งที่ 2