stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิกิพีเดียภาษามองโกเลีย

| --- | --- |

ภาพจับหน้าจอ
ประเภท: สารานุกรมออนไลน์
เจ้าของ: มูลนิธิวิกิมีเดีย
ยูอาร์แอล: mn.wikipedia.org
เชิงพาณิชย์: ไม่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น (จำเป้นถ้าสร้างบทความ)
เปิดตัว: 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547; 20 ปีก่อน (2547-02-28)
ลิขสิทธิ์เนื้อหา: Creative Commons Attribution/Share-Alike 3.0 (most text also dual-licensed under GFDL) Media licensing varies
วิกิพีเดียภาษามองโกเลีย (มองโกเลีย: Монгол Википедиа) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษามองโกเลีย ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษานี้มีบทความถึง 24,486 บทความ มีจำนวนผู้ใช้ที่ยังมีความเคลื่อนไหวค่อนข้างน้อย (135 คน) ในขณะที่มีผู้ใช้ลงทะเบียน 93,310 คน วิกิพีเดียภาษามองโกเลียเขียนด้วยชุดตัวอักษรซีริลลิกมองโกล
ภาษาและภาษาย่อย

มีการสร้างวิกิพีเดียเป็นภาษาและภาษาย่อยในกลุ่มภาษามองโกลอีกหลายภาษา เช่น ภาษาบูร์ยัต (bxr:) และภาษาคัลมึค (xal:).
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิพีเดียภาษามองโกเลีย
Wikipedia Statistics Mongolian — Монгол Википедиатай холбоотой бүх статистик мэдээлэл
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
สหพันธ์ฟุตบอลมองโกเลีย

| AFC |
| --- | --- |
ก่อตั้ง: 1959; 65 ปีที่แล้ว (1959)
สำนักงานใหญ่: อูลานบาตาร์
ที่ตั้ง: Mongolia
สมาชิกฟีฟ่า: 1998
สมาชิกAFC: 1998
สมาชิกEAFF: 2002
ประธาน: Ganbaatar Amgalanbaatar
เว็บไซต์: www.the-mff.mn
สหพันธ์ฟุตบอลมองโกเลีย (มองโกเลีย: Монголын Хөлбөмбөгийн Холбоо, Mongolyn Khölbömbögiin Kholboo, อังกฤษ: Mongolian Football Federation) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศมองโกเลีย มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่อูลานบาตาร์ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2502 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศรวมถึงฟุตบอลทีมชาติมองโกเลีย
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในประเทศมองโกเลีย
ฟุตบอลทีมชาติมองโกเลีย
ฟุตบอลหญิงทีมชาติมองโกเลีย
ฟุตบอลทีมชาติมองโกเลียรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี
ฟุตบอลทีมชาติมองโกเลียรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ฟุตบอลทีมชาติมองโกเลียรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
เอเชียนคัพ
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

Football Federation of Mongolia (ในภาษามองโกเลีย)
Mongolia เก็บถาวร 2018-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the FIFA website.
Mongolia at AFC site
Mongolia at the EAFF website.
Mongolian Football Central
| ด ค กสมาคมฟุตบอลแห่งชาติของเอเชีย (AFC) |
| --- | --- |
เอเชียตะวันตก (WAFF):  บาห์เรน  อิรัก  จอร์แดน  คูเวต  เลบานอน  โอมาน  ปาเลสไตน์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เยเมน 
เอเชียกลาง (CAFA):  อัฟกานิสถาน  อิหร่าน  คีร์กีซสถาน  ทาจิกิสถาน  เติร์กเมนิสถาน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้ (SAFF):  บังกลาเทศ  ภูฏาน  อินเดีย  มัลดีฟส์  เนปาล  ปากีสถาน  ศรีลังกา 
เอเชียตะวันออก (EAFF):  จีน  จีนไทเป  กวม  ฮ่องกง  ญี่ปุ่น  มาเก๊า  มองโกเลีย  นอร์เทิร์นมาเรียนา  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้ 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (AFF):  ออสเตรเลีย  บรูไน  กัมพูชา  ติมอร์ตะวันออก  อินโดนีเซีย  ลาว  มาเลเซีย  พม่า  ฟิลิปปินส์  สิงคโปร์  ไทย  เวียดนาม 
ยกเลิก:  เยเมนใต้ 
ตัวเอียง หมายถึง สมาคมสมาชิกแบบเต็มแต่ไม่ใช่สมาชิกฟีฟ่า
ออคริต

| ออคริต Охрид |
| --- | --- |
เมืองออคริตและทะเลสาบ
   ธง ตรา
สมญา: Balkan Jerusalem European Jerusalem
ออคริตสถานที่ตั้งในประเทศมาซิโดเนียเหนือ
พิกัด: 41°07′01″N 20°48′06″E﻿ / ﻿41.11694°N 20.80167°E﻿ / 41.11694; 20.80167
ประเทศ:  มาซิโดเนียเหนือ
เทศบาล: เทศบาลออคริต
การปกครอง
 • Mayor: Aleksandar Petreski
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 383.93 ตร.กม. (148.24 ตร.ไมล์)
ความสูง: 695 เมตร (2,280 ฟุต)
ประชากร (2002)
 • ทั้งหมด: 42,033 คน
 • ความหนาแน่น: 142.97 คน/ตร.กม. (370.3 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
Postal codes: 6000
รหัสพื้นที่: 389 46
Patron saints: Saint Clement and Saint Naum
ออคริต (มาซิโดเนีย: Охрид; อังกฤษ: Ohrid) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ริมฝั่งทิศตะวันตกของทะเลสาบออคริตในประเทศมาซิโดเนียเหนือ มีประชากรราว 42,000 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 7 ของประเทศ เคยมีโบสถ์มากถึง 365 แห่ง ได้รับการกล่าวถึงว่าเป็น "เยรูซาเลมแห่งบอลข่าน" เมืองเต็มไปด้วยบ้านและประติมากรรมที่งดงาม มีความโดดเด่นด้านการท่องเที่ยว เมืองออคริตได้รับเลือกเป็นมรดกโลกด้านวัฒนธรรมและธรรมชาติจากยูเนสโก เป็นหนึ่งใน 28 แห่งที่ได้รับเลือกเป็นมรดกโลกทั้งด้านวัฒนธรรมและธรรมชาติ
หอแขวนระฆังแห่งเบลเยียมและฝรั่งเศส

| หอแขวนระฆังแห่งเบลเยียมและฝรั่งเศส * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
แผนที่แสดงสถานที่ตั้งหอแขวนระฆังแห่งต่าง ๆ 
ประเทศ:  เบลเยียม ฝรั่งเศส
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1999 (คณะกรรมการสมัยที่ 23)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
หอแขวนระฆังแห่งบรูช
อาสนวิหารแอนต์เวิร์ป
หอผ้าแห่งอิพร์
หอแขวนระฆังแห่งเกนต์
หอแขวนระฆังแห่งเบลเยียมและฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Beffrois de Belgique et de France; ดัตช์: Belforten in België en Frankrijk) เป็นกลุ่มของหอแขวนระฆังอนุรักษ์จำนวน 56 แห่งที่ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก อันเป็นการระลึกถึงการแสดงออกทางสถาปัตยกรรมเพื่อแสดงออกถึงการประกาศอิสรภาพของเมืองต่าง ๆ ในเคาน์ตีฟลานเดอส์ (County of Flanders) ในอดีต รวมทั้งอาณาเขตใกล้เคียงที่มีต่อระบบศักดินาและอิทธิพลของศาสนา อันเป็นแหล่งก่อกำเนิดถึงแนวคิดแบบประชาธิปไตยในท้องถิ่นอย่างกว้างขวางต่อประวัติศาสตร์มนุษยชาติ
ยูเนสโกได้ประกาศขึ้นทะเบียนหอแขวนระฆังจำนวน 32 แห่งในเขตฟลานเดอส์และวัลโลเนียในประเทศเบลเยียมในปี ค.ศ. 1999 และต่อมาในปี ค.ศ. 2005 ได้เพิ่มหอแขวนระฆังแห่งก็องบลู ในเขตวัลโลเนีย พร้อมกับหอแขวนระฆังอีก 23 แห่งจากแคว้นนอร์-ปาดกาแลและปีการ์ดีในประเทศฝรั่งเศส โดยให้ยกเว้นหอแขวนระฆังแห่งเทศบาลนครบรัสเซลส์ เนื่องจากได้ถูกขึ้นทะเบียนมรดกโลกรวมกับจัตุรัสกร็องปลัสไปก่อนแล้ว
นอกจากหอแขวนระฆังประจำเมืองต่าง ๆ แล้ว ยังรวมถึงตัวหอคอยที่ใช้ทำหน้าที่คล้ายคลึงกัน อาทิเช่น หอสังเกตการณ์หรือหอเตือนภัย ที่สร้างผนวกกับสิ่งก่อสร้างหลัก อาทิ หอคอยแห่งอาสนวิหารแม่พระแห่งแอนต์เวิร์ป หอคอยเซนต์รัมโบลส์แห่งเมเคอเลิน และโบสถ์เซนต์เล็นเนิดส์แห่งเซาต์เลว (จังหวัดเฟลมิชบราบันต์) นอกจากนั้นยังมีบางแห่งที่เป็นหอคอยที่ตั้งอยู่โดยปราศจากอาคารหลักอีกด้วย
หอแขวนระฆังแห่งอาลสต์
หอคอย สวน และเมืองเก่าแห่งตุแอ็ง
หอแขวนระฆังแห่งมงส์
หอแขวนระฆังแห่งตูร์แน
หอแขวนระฆังแห่งตีลต์
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศเบลเยียม |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  เบกีนาฌในฟลานเดอส์  ลิฟต์ทั้งสี่ในกานาลดูว์ซ็องทร์และบริเวณแวดล้อม ลาลูเวียร์และเลอเริล (จังหวัดแอโน)  ลากร็อง-ปลัส บรัสเซลส์  หอแขวนระฆังแห่งเบลเยียมและฝรั่งเศส  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์บรูช  บ้านแถวในเมืองที่เป็นผลงานหลักของสถาปนิกวิกตอร์ ออร์ตา (บรัสเซลส์)  เหมืองหินเหล็กไฟยุคหินใหม่ที่สเปียน (มงส์)  อาสนวิหารแม่พระในตูร์แน  กลุ่มบ้าน-โรงฝึกงาน-พิพิธภัณฑ์ปล็องแต็ง-โมเรตึส  คฤหาสน์สตอแกล  แหล่งเหมืองหลักแห่งวอลโลเนีย  งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่  นิคมการกุศล  เมืองสปาใหญ่แห่งยุโรป  แหล่งปลงศพและแหล่งความทรงจำแห่งสงครามโลกครั้งที่ 1 (แนวรบด้านตะวันตก)  |  |
| ทางธรรมชาติ |  ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
ออสส์

| ออสส์ |
| --- | --- |
เทศบาล
   ธง ตราอาร์ม
สถานที่ตั้งในจังหวัดนอร์ทบราแบนต์
พิกัด: 51°46′N 5°31′E﻿ / ﻿51.767°N 5.517°E﻿ / 51.767; 5.517
ประเทศ: เนเธอร์แลนด์
จังหวัด: จังหวัดนอร์ทบราแบนต์
การปกครอง
 • องค์กร: Municipal council
 • Mayor: Wobine Buijs-Glaudemans (VVD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 159.87 ตร.กม. (61.73 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 152.42 ตร.กม. (58.85 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 7.45 ตร.กม. (2.88 ตร.ไมล์)
ความสูง: 7 เมตร (23 ฟุต)
ประชากร (มกราคม 2019)
 • ทั้งหมด: 91,451 คน
 • ความหนาแน่น: 600 คน/ตร.กม. (2,000 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Ossenaar
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 5340–5351, 5366–5373
รหัสพื้นที่: 0412, 0486, 073
เว็บไซต์: www.oss.nl
ออสส์ (ดัตช์: Oss ภาษาดัตช์: [ɔs] ( ฟังเสียง)) เป็นเทศบาลและนครทางตอนใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ ในจังหวัดนอร์ทบราแบนต์
เมืองพบหลักฐานทางโบราณคดีว่ามีมนุษย์อาศัยอยู่นานกว่า 4,000 ปี เมืองได้รับการกล่าวถึงในจดหมายของสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 2 เมื่อ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1069 ได้รับสถานะเป็นนครในปี 1399 ปัจจุบันมีการดำเนินงานอุตสาหกรรมด้านเคมีและเภสัชกรรมหลายแห่ง เช่น เมอร์ค
หนุมานโฒกา

เทวรูปพระหนุมานที่หนุมานโฒกา
หนุมานโฒกา (เนปาล: हनुमान ढोका; Hanuman Dhoka) เป็นเขตพระราชวังหลวงของกษัตริย์มัลละและชาห์ ในจัตุรัสทุรพัรวสันตปุระในกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล หนุมานโฒกากินพื้นที่ 5 เอเคอร์ ชื่อของหนุมานโฒกามาจากเทวรูปหินของพระหนุมาน ใกล้กับประตูทางเข้าของวัง ส่วน 'โฒกา' มาจากภาษาเนปาล แปลว่า "ทางเข้าออก" หมู่อาคารในหนุมานโฒกาได้รับความเสียหายมากจากแผ่นดินไหวเมื่อปี 2015
ปีกตะวันออกซึ่งประกอบด้วยลานสิบลานเป็นส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของหนุมานโฒกา สร้างขึ้นในกลางศตวรรษที่ 16 ต่อมาในศตวรรษที่ 17 กษัตริย์ปรตาป มัลละ ได้มีดำริให้ขยับขยายพื้นที่และสร้างวิหารขึ้นมากมาย ในปี 1768 ได้มีการสร้างหอคอยสังเกตการณ์สี่หอทางตะวันออกเฉียงใต้ของวังขึ้นโดยปฤถวี นารายัณ ชาห์ พระราชวงศ์ประทับในวังนี้เรื่อยมาจนปี 1886 ซึ่งย้ายไปวังนารายัณหิติแทน ภายนอกมีจารึกศิลาเขียนด้วยสิบห้าภาษาอยู่ เป็นชลโฑรนี (น้ำพุน้ำดื่ม) ซึ่งมีตำนานว่าหากผู้ใดเข้าใจทั้ง 15 ภาษาบนจารึกนี้ น้ำที่ออกมาจะกลายเป็นน้ำนมแทนน้ำเปล่า
แหล่งข้อมูลอื่น

Palace museum
27°42′15″N 85°18′27″E﻿ / ﻿27.7042°N 85.3075°E﻿ / 27.7042; 85.3075
สหรัฐเบลเยียม
การเมือง

สหรัฐเบลเยียมปกครองด้วยระบบสาธารณรัฐแบบสมาพันธ์รัฐประกอบไปด้วยมณฑลทั้งแปดซึ่งในแต่ละมณฑลล้วนมีรัฐบาลปกครองตนเองอันเป็นอิสระต่อกัน โดยมีสภาคองเกรส (ฝรั่งเศส: Congrès souverain; ดัตช์: Soevereine Congres) เป็นรัฐบาลกลาง ซึ่งตั้งอยู่ที่กรุงบรัสเซลส์ โดยมีผู้แทนของแต่ละมณฑลเป็นองค์ประกอบ ในมณฑลทั้งแปดจะถูกแบ่งเป็นเขตเล็กๆ จำนวน 11 เขต ได้แก่
ฟลานเดอร์ส
ฟลานเดอร์สตะวันตก
บราบันต์
แอโน
ตูร์แนและเมืองบริวาร
นามูร์
ลักเซมเบิร์ก
ลีแยฌ
ลิมบูร์ก
แอนต์เวิร์ป
เมเคอเลิน
ดูเพิ่ม

การปฏิวัติบราบันต์
สาธารณรัฐลีแยฌ
สันทุก รูอิต

| สันทุก รูอิต |
| --- | --- |

เกิด:  (1954-09-04) 4 กันยายน ค.ศ. 1954 (70 ปี) โอลางชุงโคลา อำเภอตาเปลชุง ประเทศเนปาล
สัญชาติ:  เนปาล
อาชีพ: จักษุแพทย์, ศัลยแพทย์จักษุ
คู่สมรส: นันทา รูอิต
เว็บไซต์: www.tilganga.org
นายแพทย์ สันทุก รูอิต (เนปาล: सन्दुक रूइत; อักษรโรมัน: Sanduk Ruit) เป็นจักษุแพทย์และศัลยแพทย์จักษุชาวเนปาล ผู้ผ่าตัดแก้ไขสายตาของผู้คนมาแล้วมากกว่า 130,000 คน ทั่วทั้งทวีปแอฟริกาและเอเชียด้วยการใช้ศัลยกรรมต้อกระจกชนิดรอยบากขนาดเล็ก (small-incision cataract surgery) รูอิตเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสถาบันจักษุวิทยาติลคังคา (Tilganga Institute of Ophthalmology)
เขาได้รับการยกย่องว่าเป็น "พระเจ้าแห่งการมองเห็น" (God of Sight) ด้วยผลงานศัลยกรรมจักษุที่มีคุณภาพสูงและเปลี่ยนชีวิตของผู้ป่วยต้อกระจกที่ยากไร้ไปตลอดกาล
ในปี 1994 รูอิตได้มีส่วนร่วมก่อตั้งสถาบันจักษุวิทยาติลคังคา (Tilganga Institute of Ophthalmology) ซึ่งให้บริการโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายแก่ผู้ยากไร้ สถาบันติลคงคายังผลิตเลนส์แก้วตาเทียมถาวร (Intraocular lens) คุณภาพสูงสำหรับการผ่าตัดด้วยต้นทุนที่ถูกกว่าต้นทุนผลิตดั้งเดิมมาก เลนส์ที่ราคาถูกลงมากเหล่านี้ทำให้ผู้ยากไร้สามารถเข้าถึงการรักษาต้อกระจกได้อย่างเท่าเทียม
รูอิตได้รับรางวัลรามอน แมกไซไซสำหรับการเสริมสร้างสันติภาพและความแข้าใจสากล (Peace and International Understanding) รางวัลที่ซึ่งเทียบเท่าได้กับรางวัลโนเบลของทวีปเอเชีย เนื่องด้วยได้ "นำพาประเทศเนปาลไปสู่แถวหน้าของการพัฒนาการแพทย์เพื่อรักษาต้อกระจกและการผ่าตัดต้อกระจกที่ปลอดภัย ได้ผล และสมเหตุสมผลทางเศรษฐศาสตร์ สิ่งเหล่านี้ได้ทำให้คนที่ไม่ควรจะต้องตาบอดแม้แต่ในประเทศที่ยากจนที่สุดได้กลับมามองเห็นอีกครั้ง" ("placing Nepal at the forefront of developing safe, effective, and economical procedures for cataract surgery, enabling the needlessly blind in even the poorest countries to see again.")
ในปี 2018 รัฐบาลอินเดียได้มอบรางวัลปัทมศรี (Padma Shri) รางวัลประชาชนที่มีศักดิ์สูงเป็นลำดับที่สี่ของประเทศ ให้กับ "นวัตกรรม (ของเขา) ในทศวรรษ 1980s ที่ได้ลดค่าใช้จ่ายศัลยกรรมจักษุลงถึง 90 เปอร์เซ็นต์ และทำให้ประเทศมากกว่าสามประเทศมีโอกาสได้เข้าถึงเลนส์สำหรับการผ่าตัดต้อกระจกในราคาที่ต่ำ" (“[his] innovation in the 1980s [that] led to a 90 percent reduction in the cost of cataract eye surgery, provides low-cost cataract surgery lenses to over thirty countries.”)
ชีวประวัติของเขา เดอะแบร์ฟูทเซอร์เจียน (ศัลยแพทย์เท้าเปล่า) (The Barefoot Surgeon) แต่งโดยนักเขียนชาวออสเตรเลีย อาลี กริปเพอร์ (Ali Gripper) ตีพิมพ์ในเดือนมิถุนายน 2018 และได้รับการแปลเป็นภาษาเนปาลในชื่อ 'สันทุก รูอิต' ('Sanduk Ruit') มีเป้าหมายจะวางขายในเดือนกันยายน ปี 2019
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

รูอิตเกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน 1954 พ่อแม่ของเขาไม่มีการศึกษา (illiterate) ครอบครัวของรูอิตอยู่ในหมู่บ้านโอลางชุงโคลาบนเทือกเขาทุรกันดาร ใกล้กับพรมแดนของทิเบต ในอำเภอตาเปลชุง ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเนปาล หมู่บ้านเขามีครัวเรือนเพียง 200 คน และอยู๋สูง 11,000 ฟุตจากระดับน้ำทะเล นับเป็นหนึ่งในภูมิภาคที่ห่างไกลความเจริญที่สุดของประเทศเนปาล ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีโรงเรียน ไม่มีบริการสุขภาพ และไม่มีการติดต่อสื่อสารแบบสมัยใหม่เข้าถึง บริเวณนี้ยังถูกปกคลุมอยู่ใต้หิมะยาวนานหกถึงเก้าเดือนต่อปี ครอบครัวรูอิตจุนเจือการเป็นอยู่อย่างพอตัวด้วยการเกษตรเล็ก ๆ การค้าายยิบย่อย และปศุสัตว์
รูอิตเป็นลูกคนที่สองจากสี่คน พี่น้องทั้งสามคนของเขาเสียชีวิตด้วยโรคต่าง ๆ ที่สามารถรักษาหายได้ด้วยการแพทย์สมัยใหม่ พี่ชายเขาเสียชีวิตด้วยอาการท้องร่วงเมื่ออายุได้สามขวบ ส่วนน้องสาวเสียชีวิตจากกอาการไข้สูงเมื่ออายุได้แปดขวบ ในหลายการให้สัมภาษณ์หลายครั้ง รูอิตมักบอกเสมอว่านั่นคือสิ่งที่เจ็บปวดที่สุด เพราะเธอเป็นคนสำคัญที่สุดของเขา ด้วยเป็นน้องสาวคนเล็กสุด และลูกที่เหลืออยู่นอกจากตัวเขาเอง ได้เสียชีวิตลงเมื่ออายุ 15 ขวบด้วยวัณโรค สาเหตุด้วยเพราะครอบครัวของรูอิตยากจนเกินกว่าที่จะเข้ารับการรักษาได้ ทั้ง ๆ ที่เธอควรจะรอดชีวิตด้วยซ้ำ รูอิตบอกเสมอว่าความสูญเสียนี้เป็นแรงผลักดันสำคัญที่ทำให้ตัวเขาต้องเป็นแพทย์และจะตั้งมั่นประกอบอาชีพเพื่อคนยากไร้ที่ไม่สามารถเข้าถึงบริการสุขภาพได้
โรงเรียนที่ใกล้บ้านเขาที่สุดอยู่ในดาร์จีลิง ต้องเดินเท้าไปเป็นเวลาสิบเอ็ดวัน พ่อของเขาเห็นว่าการสำคัญของลูก ๆ สำคัญที่สุด จึงได้จัดให้รูอิตเข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์โรเบิร์ต (St Robert's School) ในดาร์จีลิง รูอิตจบการศึกษาจากโรงเรียนสิทธารถวนสถลี (Siddhartha Vanasthali School) ในกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล[ต้องการอ้างอิง] จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อจนจบปริญญาวิชาชีพแพทย์ (MBBS) จากวิทยาลัยการแพทย์คิงจอร์จ (King George's Medical College) ในลัคเนา ประเทศอินเดีย และเข้าศึกษาต่อที่สถาบันวิทยาศาสตร์การแพทย์ออลล์อินเดีย เดลี (All India Institute of Medical Sciences, Delhi)[ต้องการอ้างอิง] นอกจากนี้เขายังมีโอกาสได้ศึกษาต่อในประเทศเนเธอร์แลนด์ ออสเตรเลีย และสหรัฐอเมริกา และมีอาจารย์ที่ปรึกษาชาวออสเตรเลียคือศาสตร์จารย์ นายแพทย์เฟรด ฮอลโลวส์ (Fred Hollows) จักษุแพทย์ที่มีความสามารถ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
แม่แบบ:Ramon Magsaysay Award Winners
ออลีแวร์ สปาซอฟสกี

| ออลีแวร์ สปาซอฟสกี |
| --- | --- |
Оливер Спасовски


นายกรัฐมนตรีนอร์ทมาซิโดเนีย คนที่ 9
ดำรงตำแหน่ง 3 มกราคม พ.ศ. 2563 – 30 สิงหาคม พ.ศ. 2563
ประธานาธิบดี: สแตวอ แปนดารอฟสกี
ก่อนหน้า: ซอรัน ซาแอฟ
ถัดไป: ซอรัน ซาแอฟ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายใน
ดำรงตำแหน่ง 1 มิถุนายน พ.ศ. 2560 – 3 มกราคม พ.ศ. 2563
นายกรัฐมนตรี: ซอรัน ซาแอฟ
ก่อนหน้า: อากิม นูฮีอู
ถัดไป: นากีแย ชูแลฟ
ดำรงตำแหน่ง 2 กันยายน พ.ศ. 2559 – 29 ธันวาคม พ.ศ. 2559
นายกรัฐมนตรี: นีกอลา กรูแอฟสกี
ก่อนหน้า: ออลีแวร์ อันดอนอฟ
ถัดไป: อากิม นูฮีอู
ดำรงตำแหน่ง 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 – 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
นายกรัฐมนตรี: นีกอลา กรูแอฟสกี
ก่อนหน้า: มิตกอ ชัฟกอฟ
ถัดไป: มิตกอ ชัฟกอฟ
สมาชิกสมัชชาแห่งนอร์ทมาซิโดเนีย
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2554 – พ.ศ. 2558
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2549 – พ.ศ. 2551
ประธานสภาของเทศบาลกูมานอวอ
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2551 – พ.ศ. 2554
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ออลีแวร์ สปาซอฟสกี  (1976-10-21) 21 ตุลาคม ค.ศ. 1976 (48 ปี) กูมานอวอ สาธารณรัฐสังคมนิยมมาซิโดเนีย สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย (ปัจจุบันคือนอร์ทมาซิโดเนีย)
ศาสนา: ออร์ทอดอกซ์มาซิโดเนีย
พรรคการเมือง: สหภาพประชาธิปไตยสังคมนิยมมาซิโดเนีย
คู่สมรส: กาเตรีนา
บุตร: 2 คน
อาชีพ: นักการเมือง
สัญชาติ: มาซิโดเนีย

ออลีแวร์ สปาซอฟสกี (มาซิโดเนีย: Оливер Спасовски; เกิด 21 ตุลาคม 1976) เป็นนักการเมืองชาวมาซิโดเนีย ปัจจุบัน ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีนอร์ทมาซิโดเนีย ตั้งแต่ 3 มกราคม สปาซอฟสกีเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายใน เขายังเป็นเลขาธิการพรรคสหภาพประชาธิปไตยสังคมนิยมมาซิโดเนีย (เอสดีเอสเอ็ม) เขาเข้ามาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2563 ภายใต้การร่วมมือของผู้นำสองพรรคอย่างพรรคเอสดีเอสเอ็ม และวีเอ็มอาร์โอ-ดีพีเอ็มเอ็นอี คือ ซอรัน ซาแอฟ และฮริสตียัน มิตส์กอสกี ในการเลือกตั้งลงคะแนนของรัฐสภาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2563
วุฒิสภาเบลเยียม

| วุฒิสภา  Sénat  (ฝรั่งเศส) Senaat  (ดัตช์) Senat  (เยอรมัน) |
| --- | --- |

ประเภท
ประเภท: สภาสูง เป็นส่วนหนึ่งของรัฐสภากลางเบลเยียม 
ผู้บริหาร
ประธานวุฒิสภา: สเตฟานี โดซ, โอเปิน เฟเอลเด  ตั้งแต่ 13 ตุลาคม 2020 
โครงสร้าง
สมาชิก: 60 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง: ฝ่ายรัฐบาล (37)   พรรคสังคมนิยม (7)    ขบวนการปฏิรูป (7)   ขบวนการปฏิรูป (6)    พรรคเพื่อเสรีภาพและความก้าวหน้า (1)    ประชาธิปไตยคริสเตียนและเฟลมิช (5)    เอโกโล (5)    เสรีนิยมและประชาธิปไตยเฟลมิช (5)    ครุน (4)    โฟเรยต์ (4) ฝ่ายค้าน (23)   พันธมิตรเฟลมิชใหม่ (9)    ฟลามส์เบอลัง (7)    พรรคแรงงานเบลเยียม (5)    ศูนย์ประชาธิปไตยมนุษยนิยม (2) 
การเลือกตั้ง
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
ที่ประชุม

ปาแลเดอลานาซียง  กรุงบรัสเซลส์
เว็บไซต์
www.senate.be
วุฒิสภา (ฝรั่งเศส: Sénat; ดัตช์: Senaatไฟล์:Nl-Senaat.ogg; เยอรมัน: Senat) เป็นหนึ่งในสองสภาในรัฐสภากลางเบลเยียมโดยจัดเป็นสภาสูง ส่วนอีกสภาหนึ่งได้แก่สภาผู้แทนราษฎร (สภาล่าง)
วุฒิสภาได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1831 ในครั้งแรกนั้นมีจำนวนสมาชิกเท่ากันกับสภาผู้แทนราษฎร โดยได้ผ่านการปฏิรูปสำคัญใน ค.ศ. 1993 และ ค.ศ. 2014 ซึ่งในครั้งล่าสุดนั้นเป็นวุฒิสภาสมัยแรกที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้งทางตรง โดยประกอบด้วยสมาชิกจากสรรหาจากรัฐบาลแคว้นและประชาคมของเบลเยียมจำนวน 50 ที่นั่ง และอีกส่วนหนึ่งเป็นสมาชิกที่ได้รับการแต่งตั้งจากสมาชิกวุฒิสภาส่วนแรกอีกจำนวน 10 ที่นั่ง วุฒิสภานั้นถือเป็นสภาอันเป็นตัวแทนของประชาคมและจังหวัดต่าง ๆ ในเบลเยียมซึ่งใช้เป็นกลไกหลักในการอภิปรายเกี่ยวกับปัญหาและประเด็นต่าง ๆ ระหว่างประชาคมกับรัฐบาลกลาง ในปัจจุบันวุฒิสภามีบทบาทด้านนิติบัญญัติน้อยลงในรัฐสภากลาง แต่ก็ยังเป็นโครงสร้างสำคัญในรัฐธรรมนูญควบคู่กับสภาผู้แทนราษฎรในการตรากฎหมายที่เกี่ยวกับรัฐบาลกลาง โดยตั้งแต่ ค.ศ. 2014 เป็นต้นมา มีการประชุมสภาประมาณ 10 ครั้งต่อปี
องค์ประกอบ > ภาพรวม

|  | 1831–1892 | 1894-1898 | 1900–1919 | 1921–1991 | 1995–2010 | ตั้งแต่ 2014 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  สมาชิกวุฒิสภาที่มาจากการเลือกตั้งทางตรง | 51 (1831) – 101 (1946) – 106 (1949 ถึง 1991) (จำนวนกึ่งหนึ่งของสภาผู้แทนราษฎร โดยกำหนดจากจำนวนประชากร โดยใช้จนถึงปี 1949) | 51 (1831) – 101 (1946) – 106 (1949 ถึง 1991) (จำนวนกึ่งหนึ่งของสภาผู้แทนราษฎร โดยกำหนดจากจำนวนประชากร โดยใช้จนถึงปี 1949) | 51 (1831) – 101 (1946) – 106 (1949 ถึง 1991) (จำนวนกึ่งหนึ่งของสภาผู้แทนราษฎร โดยกำหนดจากจำนวนประชากร โดยใช้จนถึงปี 1949) | 51 (1831) – 101 (1946) – 106 (1949 ถึง 1991) (จำนวนกึ่งหนึ่งของสภาผู้แทนราษฎร โดยกำหนดจากจำนวนประชากร โดยใช้จนถึงปี 1949) | 40 (25 ด + 15 ฝ) | — |
|  เขตเลือกตั้ง | 38 เขต (สองรอบ) | 38 เขต (สองรอบ) | 21 เขต (สัดส่วนตามประชากร) | 21 เขต (สัดส่วนตามประชากร) | มีคณะผู้เลือกตั้งดัตช์ 1 คณะ + ฝรั่งเศส 1 คณะ (ตามสัดส่วนประชากร) | — |
|  สมาชิกวุฒิสภาที่มาจากการเลือกตั้งโดยสภาจังหวัด | — | 26 (1894) – 27 (1919) (ตามจำนวนประชากรของจังหวัดนั้น ๆ) | 26 (1894) – 27 (1919) (ตามจำนวนประชากรของจังหวัดนั้น ๆ) | 40 (1921) – 52 (1991) (ตามจำนวนประชากรของจังหวัดนั้น ๆ) | — | — |
|  สมาชิกวุฒิสภาที่มาจากการแต่งตั้งโดยสมาชิกวุฒิสภาด้วยกัน | — | — | — | 20 (1921) – 26 (1991) (กึ่งหนึ่งของจำนวนวุฒิสภาที่สรรหาโดยสภาประชาคม) | 10 (6 ด + 4 ฝ) | 10 (6 ด + 4 ฝ) |
|  สมาชิกวุฒิสภาที่มาจากการสรรหาโดยรัฐบาลประชาคม/แคว้น | — | — | — | — | 21 (10 ด + 10 ฝ + 1 ย) | 50 (29 ด + 20 ฝ + 1 ย) |
| จำนวนทั้งหมด (คน) * ไม่รวมสมาชิกวุฒิสภาโดยสิทธิ (ถ้ามี) | 51–76 * | 102–120 * | 102–120 * | 153–184 * | 71 * | 60 |
องค์ประกอบ > โครงสร้างในปัจจุบัน

ตั้งแต่การปฏิรูปครั้งล่าสุดใน ค.ศ. 2014 สมาชิกวุฒิสภาเบลเยียมประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 60 คน โดย 50 คนมาจากการสรรหาโดยสภาประชาคม/สภาแคว้น และอีก 10 คน มาจากการสรรหาของสมาชิกวุฒิสภา
องค์ประกอบ > โครงสร้างในปัจจุบัน > สมาชิกวุฒิสภาที่มาจากประชาคม/แคว้น

ตั้งแต่การเลือกตั้งเมื่อ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 เป็นต้นมา สมาชิกวุฒิสภาจำนวน 50 คน มาจากการแต่งตั้งของสภาประชาคม/สภาแคว้นของเบลเยียม
29 คน จากการแต่งตั้งของสภาเฟลมิชหรือจากกลุ่มผู้ใช้ภาษาดัตช์ในสภาแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
10 คน จากการแต่งตั้งของสภาประชาคมฝรั่งเศส (ประกอบด้วยสมาชิกทั้งหมดของสภาวอลลูนและสมาชิกหลายคนในกลุ่มผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสในสภาแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
8 คน จากการแต่งตั้งของสภาวอลลูน
2 คน จากการแต่งตั้งของกลุ่มผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสในสภาแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
1 คน จากการแต่งตั้งของสภาประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน
องค์ประกอบ > โครงสร้างในปัจจุบัน > สมาชิกวุฒิสภาที่มาจากเลือกตั้งโดยสมาชิกวุฒิสภา

สมาชิกวุฒิสภาอีก 10 ที่นั่งมาจากการสรรหาโดยสมาชิกวุฒิสภาด้วยกันเอง ประกอบด้วย 6 ที่นั่งจากกลุ่มภาษาดัตช์ และ 4 ที่นั่งจากกลุ่มภาษาฝรั่งเศส โดยแบ่งตามสัดส่วนที่นั่งตามสังกัดพรรคในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งล่าสุด
สมาชิกวุฒิสภาประเภทนี้ได้เริ่มใช้ครั้งแรกใน ค.ศ. 1921 โดยระบุไว้ในรัฐธรรมนูญเพื่อให้เหล่าสมาชิกวุฒิสภาสามารถสรรหาผู้เชี่ยวชาญหรือตัวแทนองค์กรสำคัญมาเป็นสมาชิก วัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มความมีประสิทธิภาพในการอภิปรายและนิติบัญญัติ อย่างไรก็ตาม กลุ่มการเมืองหลักได้ใช้ประโยชน์ในการแต่งตั้งสมาชิกคนสำคัญของพรรคที่ไม่ได้รับการเลือกตั้งเข้ามาในวุฒิสภาแทน
บทบาทหน้าที่

วุฒิสภามีบทบาทหน้าที่ดังนี้
ด้านนิติบัญญัติ วุฒิสภาร่วมกับสภาผู้แทนราษฎร มีอำนาจโดยตรงตามรัฐธรรมนูญในการกลั่นกรองและตรากฎหมายในการปกครองประเทศ โดยการผ่านกฎหมายนั้นใช้เกณฑ์ต่างกันในแต่ละประเภท เช่น เสียงข้างมากแบบพิเศษ ซึ่งจะต้องใช้เสียงจำนวนสองในสามของวุฒิสภา และจะต้องได้เสียงส่วนใหญ่ในแต่ละกลุ่มภาษา
ด้านรายงาน วุฒิสภาสามารถเรียกดูรายงานสำคัญโดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการปกครองหรือกฎหมายในระดับประชาคมและแคว้น
ด้านผลประโยชน์ทับซ้อน โดยมีหน้าที่โดยตรงในการกำกับดูแลด้านผลประโยชน์ทับซ้อนระหว่างสภาประชาคมกับแคว้นในระบบการปกครอง
ด้านองค์กรระหว่างประเทศ โดยวุฒิสภามีหน้าที่ส่งตัวแทนเข้าประชุมในองค์กรระหว่างประเทศเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศ
ด้านการแต่งตั้งตุลาการ โดยวุฒิสภามีหน้าที่ในการแต่งตั้งตุลาการในระดับศาลสูง (ศาลรัฐธรรมนูญ ศาลฎีกา และศาลปกครองสูงสุด)