stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
งิ้ว (พืช)

| งิ้ว |
| --- | --- |

ต้นงิ้วดอกบานเต็มต้น

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Malvales
วงศ์:: Malvaceae
วงศ์ย่อย:: Bombacoideae
สกุล:: Bombax
สปีชีส์:: B.  ceiba
ชื่อทวินาม
Bombax ceiba L.

ชื่อพ้อง
 Bombax malabaricum DC.  Salmalia malabarica
งิ้ว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Bombax ceiba L.)  ชื่ออื่นๆ งิ้วหนาม งิ้วบ้าน งิ้วแดง งิ้วปง งิ้วปงแดง เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขึ้นตามป่าเบญจพรรณ  ลำต้นสูง 25-30 เมตร แตกกิ่งก้านสาขามากในช่วงเรือนยอด เป็นไม้เนื้ออ่อนมีหนามแหลมอยู่ตามลำต้น  
ใบรวมประกอบด้วยใบย่อย 4-7 ใบ ใบเป็นมันค่อนข้างหนา  ใบย่อยรูปรีปลายใบเรียวแหลมเรียงกันคล้ายกับรูปนิ้วมือ มีสีเขียวไม่มีขน  ก้านใบสีขาวมองเห็นชัดเจน
ดอกขนาดใหญ่ออกเป็นช่อตามปลายกิ่ง ดอกมี 5 กลีบ สีออกแดงหรือส้มปนสีเหลือง กลีบดอกมีขนปกคลุมและกลีบดอก ดอกบานเต็มที่ประมาณ 10 ซม มีลักษณะแข็งเลื่อมเป็นมัน เมื่อมีดอกต้นจะทิ้งใบทั้งหมดส่วนกลางออกเป็นเกสรตัวผู้เรียง 3 แถว ยาวยื่นออกมาเป็นเส้นๆ
ผลรูปรีปลายแหลมยาว 6-8 นิ้ว เมื่อผลแก่จะเป็นสีน้ำตาลเปลือกผลแข็งเมื่อผลแก่จะมีปุยสีขาวปลิวออกมาตามลม เมล็ด เมล็ดสีดำ
ใบรวมก้านใบก้านหนึ่งมีใบย่อยอยู่ 4-7 ใบ ใบย่อยนี้จะดอกมีขนาดใหญ่ออกเป็นช่ออยู่ตามปลายกิ่ง ช่อหนึ่งมีดอกอยู่ 3-5 ดอก สีแสดแดง สีส้ม สีเหลือง มี 5 กลีบ กลีบรองดอกเป็นสีเขียวมีลักษณะเป็นรูปถ้วยมนแข็ง กลางดอกมีเกสรซ้อนเรียงกันอยู่ 3 ชั้น ตามกลีบดอกมีขนมันเป็นเงาปกคลุมอยู่ เวลาที่ออกดอกจะทิ้งใบหมดมี 5 กลีบ กลีบรองดอกเป็นสีเขียวมีลักษณะเป็นรูปถ้วยมนแข็ง ดอกบานเต็มที่ประมาณ 10 ซม. กลางดอกมีเกสรซ้อนเรียงกันอยู่ 3 ชั้น ตามกลีบดอกมีขนมันเป็นเงาปกคลุมอยู่
ประโยชน์

สรรพคุณ ใช้เปลือกต้นช่วยบำรุงระบบไหลเวียนโลหิต บรรเทาอาการบวม จากการกระแทก รักษากระเพาะอาหารอักเสบเรื้อรัง บรรเทาอาการท้องเดิน แก้บิด อัมพาต เอ็นอักเสบ ดอกช่วยห้ามเลือด รักษาแผล ฝีหนอง บรรเทาอาการท้องเดิน บิดมูกเลือด ช่วยขับปัสสาวะ รากหรือเปลือกรากใช้สมานแผล ห้ามเลือด รักษาแผลในกระเพาะอาหาร บรรเทาอาการฟกช้ำบวมจากการกระแทก รากเป็นยาบำรุงกำลัง ช่วยให้อาเจียน ผลอ่อนใช้บำบัดรักษาแผลเรื้อรังในไต เมล็ดใช้เป็นยาร่วมกับพิมเสนรักษาโรคหนองในเรื้อรัง ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย นำใบสดแช่น้ำ ต้มอาบเพื่อรักษาอาการปวดเมื่อย
เกสรดอกงิ้วตากแห้ง ใช้เป็นส่วนประกอบในการทำแกงแค ทำขนมจีนน้ำเงี้ยว
จักรพรรดิหลิวซ่งหมิง

จักรพรรดิหลิวซ่งหมิง (อักษรโรมัน: Emperor Ming of Song จีน: (劉)宋明帝) (9 ธันวาคม 439 – 10 พฤษภาคม 472) พระนามเดิมว่า หลิว อี้ เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์หลิวซ่งของจีน พระองค์ทรงเสวยราชย์หลังจากที่พระราชนัดดาผู้มีนิสัยมุทะลุและหุนหันพลันแล่นคือ จักรพรรดิหลิวซ่งเฉียนเฟย ถูกลอบสังหารในปี 465 พระองค์ทรงมีพระอัธยาศัยดีมากในตอนแรก แต่ในไม่ช้าพระองค์ก็มีพระอุปนิสัยโหดร้ายอย่างน่าสงสัยมากหลังจากที่ได้เป็นจักรพรรดิ และในรัชสมัยของพระองค์ พระราชนัดดาและพระอนุชาของพระองค์เกือบทั้งหมดถูกสังหารตามคำสั่งของพระองค์ ทำให้รัฐหลิวซ่งอ่อนแอลงอย่างมาก และมีส่วนทำให้การล่มสลายในปี 479 เพียงเจ็ดปีหลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์
พระราชประวัติ

พระองค์เสด็จพระราชสมภพในปี 439 พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 11 ของ จักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน กับนางสนมหรงจี ซึ่งมีพระยศเป็นสนมชั้นต่ำ ไม่ทราบว่าด้วยเหตุผลใด ที่จักรพรรดิหลิวซ่งเหวินเคยคิดจะฆ่านาง แต่พระองค์ก็เชื่อว่า ถ้าฆ่านางจะทำให้วิญญาณของฉีกุ้ยไทเฮาที่สวรรคตลงไปขุ่นเคือง ทำให้นางรอดชีวิตไปได้ ในปี ค.ศ. 448 หลิว อี้ ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าชายแห่งฮ่วยหยาง ต่อมาในปี ค.ศ. 452 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าชายแห่งเซียงตง ต่อมาพระมารดาสวรรคตในปี 453 ในปีเดียวกับที่จักรพรรดิเหวินถูก หลิว เช่า ลอบปลงพระชนม์และได้ขึ้นเสวยราชย์ ต่อมาพระองค์ได้รวบรวมพระอนุชาจำนวนหนึ่ง รวมถึงหลิว หยู ที่ถูกกักบริเวณในบ้าน แต่หลิว หยู และพี่น้องคนอื่นๆ ได้รับการปล่อยตัวเมื่อพระเชษฐา หลิวจุ้น เจ้าชายแห่งอู่หลิงมีชัยชนะและสังหารหลิวเช่าเสีย แล้วจึงได้ขึ้นครองบัลลังก์ จักรพรรดิเสี่ยวอู่ทรงแต่งตั้งพระมารดาของพระองค์ให้เลี้ยงดูหลิวอี้ ขณะที่เขาเติบโตขึ้น ตามธรรมเนียมของเจ้าชายแห่งหลิวซ่ง ตำแหน่งของพระองค์จะหมุนเวียนไปตามการปกครองของผู้ว่าเมืองต่างๆ หลิว อี้ได้รับการยกย่องว่าเป็นคนใจดีและใจกว้าง มีความสามารถด้านวรรณกรรมมากมาย เขายังกล่าวอีกว่ามีน้ำหนักเพิ่มมากขึ้นอย่างไม่มีการลด
เหตุการณ์ในรัชสมัย

ในปี 464 จักรพรรดิเสี่ยวหวู่สวรรคต และพระราชโอรส จักรพรรดิเฉียนเฟย ได้ขึ้นครองราชย์ต่อ จักรพรรดิเฉียนเฟยมีพระอุปนิสัยหุนหันพลันแล่นและรุนแรง เมื่อพระองค์ทรงทราบ จึงทรงวางแผนการที่จะปลดเขาไป หลิว อี้กง อ๋องแห่งเจียงเซีย เจ้าชายแห่งเจียงเซี่ยก็สงสัยอาของเขาเช่นกัน จึงได้เสด็จกลับเข้าเมืองหลวงและถูกกักขัง ในบรรดาอาของเขา เขาสงสัยมากว่า หลิว อี้, หลิว ชิวเหริน เจ้าชายแห่งเจี้ยนอัน และ หลิว สิ่วโหยว เจ้าชายแห่งซานหยาง ผู้อาวุโสที่สุด เนื่องจากเจ้าชายทั้งสามองค์นี้มีน้ำหนักเกิน เฉียนเฟยจึงให้ทั้ง 3 พระองค์ใส่กรงและชั่งน้ำหนักเหมือนหมู และเนื่องจากหลิว อี้นั้นหนักที่สุด เขาจึงเรียกหลิวอี้ว่าเจ้าชายหมู หลิวซิ่วเหรินเจ้าชายแห่งฆาตกร และหลิวซิ่วโหย่ว เป็นหัวขโมย จึเย่มักจะทำให้หลิว อี้อับอายขายหน้าโดยนำพระองค์ไปประทับไว้ในคอกม้าและให้อาหารเขาแบบเดียวกับที่เลี้ยงหมู เขามักจะต้องการฆ่าหลิวอี้, หลิวซิ่วเหริน และหลิวซิ่วโหย่ว แต่ทุกครั้งที่หลิวซิ่วเหรินยกยอเขาก็ทำให้เขาเปลี่ยนใจ ในเหตุการณ์หนึ่ง เขามัดหลิวอี้ไว้เหมือนหมูที่จะถูกฆ่า แล้วส่งเขาไปที่ห้องครัวโดยระบุว่า "วันนี้เป็นวันฆ่าหมู" แต่หลิวซิ่วเหรินกล่าวว่า "นี่ไม่ใช่วันฆ่าหมู" จึเย่ถามต่อด้วยความโกรธว่าทำไมถึงเป็นอย่างนั้น หลิวซิ่วเหรินตอบว่า "หลังจากที่ลูกชายของเจ้าเกิดแล้ว ค่อยฆ่าหมูและเอาอวัยวะภายในของมันออก!" จึเย่ชอบเรื่องตลกของหลิวซิ่วโหย่ว และไม่ได้ฆ่าหลิวอี้
ในฤดูหนาวปี 465 ในช่วงเวลาที่จักรพรรดิเฉียนเฟยได้แต่งตั้งฮองเฮาคนที่สองของเขาคือ สนมลู่ เป็นจักรพรรดินี ขันทีในวังมีจำนวนไม่เพียงพอที่จะเตรียมพิธี ดังนั้นจักรพรรดิเฉียนเฟยจึงให้ขันทีจากคฤหาสน์ของเจ้าชายที่เกณฑ์มาช่วย และหลิว อี้ก็มีขันทีของตัวเองอยู่ผู้หนึ่ง คือ เฉียน หลานเซิง ที่คอยสังเกตการกระทำของจักรพรรดิเฉียนเฟยและรายงานให้พระองค์ทราบ ในขณะเดียวกัน บริวารของจักรพรรดิเฉียนเฟยบางคนกำลังวางแผนจะฆ่าเขา และเมื่อจึเย่กำลังทำพิธียิงผี (หลังจากฝันถึงวิญญาณของหญิงสาวที่รอเขาฆ่า) องครักษ์นาม โจว จื่อซีได้สังหารเขา (นักประวัติศาสตร์ดั้งเดิมบอกว่าหลิวอี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับแผนการดังกล่าว แต่ไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด) ด้วยการสนับสนุนจากขุนนางและโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับน้องชายของเขาคือ หลิวซิ่วเหริน ต่อมาหลิวอี้จึงได้ถูกแต่งตั้งเป็น หลิวซ่งหมิงฮ่องเต้
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904

แม่แบบ:เรือพายโอลิมปิกฤดูร้อน1904
การแข่งขันเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือพายในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 3 ที่กรุงเซนต์หลุยส์ สหรัฐ ระหว่างวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2447 จัดขึ้นที่สนาม Creve Coeur Lake ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือพายครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 5 รายการ คือ ประเภททีมชาย 5 รายการ และประเภททีมหญิง 2 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 44 คน จาก 2 ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

แคนาดา (9)
สหรัฐ (35)
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 5 | 4 | 4 | 13 |
| 2 |  แคนาดา | 0 | 1 | 0 | 1 |
| รวม (2 ประเทศ) | รวม (2 ประเทศ) | 5 | 5 | 4 | 14 |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Single sculls รายละเอียด |  Frank Greer (USA) |  James Juvenal (USA) |  Constance Titus (USA) |
| Double sculls รายละเอียด |  John Mulcahy  and William Varley (USA) |  Joseph McLoughlin  and John Hoben (USA) |  Joseph Ravannack  and John Wells (USA) |
| Coxless pair รายละเอียด |  Robert Farnan  and Joseph Ryan (USA) |  John Mulcahy  and William Varley (USA) |  John Joachim  and Joseph Buerger (USA) |
| Coxless four รายละเอียด |  สหรัฐ (USA) Arthur Stockhoff August Erker George Dietz Albert Nasse |  สหรัฐ (USA) Frederick Suerig Martin Formanack Charles Aman Michael Begley |  สหรัฐ (USA) Gus Voerg John Freitag Lou Heim Frank Dummerth |
| Eight รายละเอียด |  สหรัฐ (USA) Frederick Cresser Michael Gleason Frank Schell James Flanagan Charles Armstrong Harry Lott Joseph Dempsey John Exley Louis Abell |  แคนาดา (CAN) Arthur Bailey William Rice George Reiffenstein Phil Boyd George Strange William Wadsworth Don MacKenzie Joseph Wright Thomas Loudon | none awarded |
คุณฮานาโกะประจำห้องน้ำ

คุณฮานาโกะประจำห้องน้ำ (ญี่ปุ่น: トイレの花子さん; โรมาจิ: Toire no Hanako-san) หรือมักเรียกโดยย่อว่า คุณฮานาโกะ (花子さん) เป็นตำนานพื้นบ้านญี่ปุ่นว่าด้วยเด็กหญิงคนหนึ่งซึ่งเกิดในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองและสิงอยู่ตามห้องน้ำโรงเรียน ถ้าเรียกขานแล้วเธอจะปรากฏตัว
ตำนาน > ตำนานดั้งเดิม

ว่ากันว่า ถ้าเข้าห้องน้ำหญิงห้องที่สามบนชั้นที่สี่ เคาะประตูสามครั้ง แล้วว่า "คุณฮานาโกะ อยู่ข้างในหรือเปล่า" จะมีเสียงตอบว่า "อยู่จ้า" ถ้าเปิดประตูเข้าไปแล้วก็จะเห็นเด็กหญิงตัวเตี้ยนุ่งกระโปรงแดงคนหนึ่งนั่งรออยู่ในนั้น
เรื่องคุณฮานาโกะนั้นแพร่หลายเป็นอันมากจนกลายเป็นตำนานพื้นบ้าน เด็กนักเรียนมักพากันเล่นเรียกหาคุณฮานาโกะเพื่อวัดความกล้าหาญหรือรับน้องใหม่
ตำนาน > ตำนานฉบับอื่น

คุณฮานาโกะมาจากที่ไหนนั้นว่ากันไว้แตกต่างกันไปตามท้องที่ ชื่อ "ฮานาโกะ" เป็นชื่อเด็กผู้หญิงทั่วไป ได้รับความนิยมเป็นอันมากในช่วงพุทธทศวรรษที่ 2490 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่สันนิษฐานว่าเรื่องราวของคุณฮานาโกะเริ่มเป็นที่ร่ำลือกัน.
สำหรับอุปนิสัยและรูปลักษณ์ของคุณฮานาโกะนั้นก็เล่าขานกันไปต่าง ๆ นานาเช่นกัน ที่ว่าเธอมุ่งร้ายก็มี ว่าใจดีก็มี เป็นต้นว่า ในจังหวัดยามางาตะว่า ถ้าได้ยินคุณฮานาโกะตอบ แล้วเปิดประตูเข้าไป จะพบตุ๊กแกสามหัวเลียนเสียงเด็กผู้หญิง ทันใด สัตว์นั้นก็จะจับคนเปิดประตูเข้าไปกินเสีย ส่วนในจังหวัดอิวาเตะว่า ถ้าเรียกคุณฮานาโกะแล้ว จะมีมือใหญ่โตขาวซีดข้างหนึ่งเลื้อยออกมาจากช่องประตูฉุดดึงผู้เรียกเข้าไปในรูส้วม ขณะที่จังหวัดคานางาวะนั้นว่า ถ้าเรียกขานคุณฮานาโกะแล้ว จะมีโลหิตปรากฏเป็นด่างดวงในบริเวณนั้น แต่ที่ว่าไว้สอดคล้องกันคือ คุณฮานาโกะเป็นเด็กหญิงตัวเตี้ย ตัดผมบ๊อบ และนุ่งกระโปรงแดง
เรื่องราวของคุณฮานาโกะนั้นได้รับความนิยมเป็นอันมาก คุณฮะนะโกะปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยใหม่หลายแขนง โดยเฉพาะอนิเมะ มังงะ และภาพยนตร์ เป็นต้นว่า คุณฮานาโกะเป็นตัวละครหลักในมังงะเรื่อง ฮานาโกะกับเรื่องเล่าขนหัวลุก (花子と寓話のテラー; Hanako-san and the Teller of Allegory)
ดูเพิ่ม

เทเกะเทเกะ (Teke Teke), เด็กนักเรียนหญิงซึ่งพลัดตกลงสู่ทางรถไฟ แล้วถูกรถไฟแล่นทับตัวขาดเป็นสองท่อน
อากะมันโตะ (Aka Manto), ชายรูปงามซึ่งอยู่ตามห้องน้ำสาธารณะ คอยถามคนนั่งส้วมว่า จะเอากระดาษสีแดงหรือกระดาษสีฟ้าดี ถ้าตอบแดง ชายนั้นกระโจนลงมาฟันคนตอบเป็นชิ้น ๆ กระทั่งร่างแดงฉานเพราะโลหิต ถ้าว่าฟ้า ชายนั้นจะบีบคอคนตอบจนกระทั่งหน้าเปลี่ยนเป็นสีฟ้า (หรือเขียว ตามความเข้าใจของคนไทย)
ตำนานพื้นบ้านญี่ปุ่น
รายชื่อสิ่งมีชีวิตจากปกรณัมญี่ปุ่น
กีฬาเรือพายในเอเชียนเกมส์ 2014

เรือพายในเอเชียนเกมส์ 2014 จัดขึ้น ณ ทะเลสาบศูนย์กีฬาเรือพายแห่งชาติชุงจูแทนกึม, อินช็อน, เกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 20 ถึง 25 กันยายน ค.ศ. 2014.
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล > ชาย

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| กรรเชียง 1 คน |  อิหร่าน Mohsen Shadinaghadeh |  เกาหลีใต้ Kim Dongyong |  อินเดีย Sawarn Singh |
| กรรเชียง 2 คน |  จีน Zhang Liang Dai Jun |  จีนไทเป Wang Ming Hui Yu Tsung Wei |  อิหร่าน Seyedmojtaba Shojaei Amir Rahnamalronaghi |
กรรเชียง 3 คน: 
กรรเชียง 8 คน: 
| กรรเชียง 1 คน รุ่นไลท์เวท |  ฮ่องกง Lok Kwan Hoi |  เกาหลีใต้ Lee Hak-beom |  อินเดีย Dushyant Chauhan |
| กรรเชียง 2 คน รุ่นไลท์เวท |  ญี่ปุ่น Takahiro Suda Hideki Omoto |  ฮ่องกง Chow Kwong Wing Tang Chiu Mang |  จีน Dong Tianfeng Kong Deming |
กรรเชียง 4 คน รุ่นไลท์เวท:
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล > หญิง

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| กรรเชียง 1 คนพายคู่ |  เกาหลีใต้ Kim Ye-ji |  ฮ่องกง Lee Ka Man |  เวียดนาม Tạ Thanh Huyền |
| กรรเชียง 2 คนพายคู่ |  จีน Duan Jingli Lyu Yang |  คาซัคสถาน Mariya Vassilyeva Svetlana Germanovich |  ไทย รจนา รักเหล่า พุทธรักษา นีกรี |
กรรเชียง 4 คนพายคู่: 
| กรรเชียง 2 คน |  จีน Zhang Min Tian Miao |  เกาหลีใต้ Jeon Seo-yeong Kim Seo-hee |  คาซัคสถาน Yekaterina Artemyeva Viktoriya Chepikova |
| กรรเชียง 1 คน รุ่นไลท์เวท |  เกาหลีใต้ Ji Yoo-jin |  ฮ่องกง Lee Ka Man |  อิหร่าน Soulmaz Abbasi |
กรรเชียง 2 คน รุ่นไลท์เวท: 
กรรเชียง 4 คน รุ่นไลท์เวท:
ตารางเหรียญรางวัล

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  จีน | 9 | 0 | 1 | 10 |
|  |  เกาหลีใต้ | 2 | 5 | 0 | 7 |
|  |  ฮ่องกง | 1 | 4 | 0 | 5 |
|  |  ญี่ปุ่น | 1 | 2 | 0 | 3 |
|  |  อิหร่าน | 1 | 0 | 3 | 4 |
|  |  คาซัคสถาน | 0 | 1 | 2 | 3 |
|  |  เวียดนาม | 0 | 1 | 2 | 3 |
|  |  จีนไทเป | 0 | 1 | 0 | 1 |
|  |  อินเดีย | 0 | 0 | 3 | 3 |
|  |  ไทย | 0 | 0 | 2 | 2 |
|  |  อินโดนีเซีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 14 | 14 | 14 | 42* |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กกีฬาในเอเชียนเกมส์ 2014 (อินช็อน) |
| --- | --- |
 ยิงธนู  กรีฑา  แบดมินตัน  เบสบอล  บาสเกตบอล  โบว์ลิ่ง  มวยสากล  เรือแคนู  คริกเกต  จักรยาน  กระโดดน้ำ  ขี่ม้า  ฟันดาบ  ฮอกกี้  ฟุตบอล  กอล์ฟ  ยิมนาสติก  แฮนด์บอล  ยูโด  กาบัดดี้  คาราเต้  ปัญจกีฬา  พายเรือ  รักบี้  เรือใบ  เซปักตะกร้อ  ยิงปืน  ซอฟท์เทนนิส  ซอฟท์บอล  สควอช  ว่ายน้ำ  ระบำใต้น้ำ  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล  โปโลน้ำ  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ  วูซู
จลนศาสตร์ของเอนไซม์

ในปี 1913, ลีโอนอร์ มิเชลิส  (Leonor Michaelis) และ  มัด เมนเทน  (Maud Menten) ได้เสนอทฤษฎีปริมาณจลนศาสตร์ของเอนไซม์  ซึ่งยังคงใช้กันอยู่อย่างแพร่หลายในทุกวันนี้ ซึ่งรู้จักกันในชื่อที่เรียกว่า มิเชลิส-เมนเทน จลนศาสตร์ (Michaelis-Menten kinetics)  เอนไซม์สามารถทำงานของมันในการเร่งปฏิกิริยาได้ถึงหลายครั้งต่อวินาที  เพื่อที่จะหาอัตราความเร็วสูงสุดของปฏิกิริยาที่ต้องใช้เอนไซม์เร่ง  ความเข้มข้นของซับสเตรตจะเพิ่มขึ้นจนกระทั่งอัตราการเกิดผลิตภัณฑ์
คงที่  นี่คือความเร็วสูงสุด (Vmax) ของเอนไซม์ นี่อาจจะกล่าวอีกอย่างหนึ่งว่าแอคตีฟไซต์ทั้งหมดของเอนไซม์จะถูกเชื่อมต่อจนถึงจุดอิ่ม   แต่อย่างไรก็ดี Vmax เป็นพารามิเตอร์ทางจลนศาสตร์ที่นักชีวเคมีให้ความสนใจ   จำนวนซับสเตรตที่ต้องการสำหรับให้ถึงอัตราเร่งของปฏิกิริยาที่กำหนดก็เป็นสิ่งที่น่าสนใจด้วย  สิ่งนี้แสดงโดย ค่าคงที่ของมิเชลิส-เมนเทน (Michaelis-Menten constant-KM) ซึ่งมีค่าเท่ากับความเข้มข้น
ของซับเตรตที่ต้องการสำหรับเอนไซม์เพื่อให้ถึงครึ่งหนึ่งของความเร็วสูงสุด
เอนไซม์แต่ละตัวมีค่า KM เฉพาะสำหรับซับเตรตที่กำหนด  เพราะว่าVmaxไม่สามารถวัดได้โดยตรง   ประสิทธิภาพของเอนไซม์สามารถแสดงได้ในรูปของ kcat/Kmปริมาณ  kcat เป็นตัวเลขหมุนเวียน ร่วมกับอัตราคงที่ในทุกขั้นตอนในปฏิกิริยา และเป็นผลลัพธ์ของการหาร
Vmax และ ความเข้มข้นทั้งหมดของเอนไซม์   kcat/Km คือปริมาณที่มีประโยชน์สำหรับการเปรียบเทียบความแตกต่างของเอนไซม์ซึ่งกันและกัน หรือเอนไซม์ตัวเดียวกันกับซับสเตรตที่ต่างกัน  เพราะว่ามันมีทั้งการดึงดูดกันและความสามารถในการเร่งปฏิกิริยาที่จะต้องพิจารณา  ในทางทฤษฎีค่าสูงสุด
สำหรับ kcat/Km เรียกว่าจำกัดการแพร่กระจาย  ประมาณ 108 ถึง 109 (l mol-1 s-1)   ที่จุดนี้การชนกันของเอนไซม์กับซับสเตรตจะเป็นผลให้เกิดการเร่งปฏิกิริยา และอัตราการเกิดผลิตภัณฑ์ไม่ได้ถูกจำกัดโดยอัตราเร็วของปฏิกิริยา แต่โดยอัตราการแพร่กระจาย  เอนไซม์ที่ถึงจุดนี้ค่า kcat/Km เรียกว่า แคตาลิติคัลลี่ เพอร์เฟคต์ 
(catalytically perfect) หรือ  จลนศาสตร์ สมบูรณ์ (kinetically perfect)  ตัวอย่างเช่น เอนไซม์
ไตรโอส-ฟอสเฟต ไอโซเมอเรส  (triose-phosphate isomerase)
คาร์โบนิก แอนไฮเดรส  (carbonic anhydrase)
อะซิทิลคอลีนเอสเตอเรส  (acetylcholinesterase)
แคตาเลส  (catalase)
ฟูมาเรส  (fumarase)
แลคตาเมส  (lactamase)
ซูเปอร์ออกไซด์ ดิสมูเตส  (superoxide dismutase)
ดูเพิ่ม

เอนไซม์
การตั้งชื่อเอนไซม์
การใช้ประโยชน์จากเอนไซม์
รายชื่อเอนไซม์ (List of enzymes)
เอนไซม์ อุณหพลศาสตร์ (Enzyme Thermodynamics)
กีฬาวู้ดบอลในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

กีฬาวู้ดบอลในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาวู้ดบอลที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 20–25 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่สนามกอล์ฟ โรงเรียนศรีสะเกษวิทยาลัย ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 8 รายการ ประกอบด้วย วู้ดบอลแบบนับจำนวนการตี 4 รายการ และวู้ดบอลแบบนับจำนวนเกท 4 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 28 เหรียญ (วู้ดบอลแบบนับจำนวนการตี 12 เหรียญ และแบบนับจำนวนเกท 18 เหรียญ)
สรุปเหรียญรางวัล > นับจำนวนการตี

| ลำดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  กาญจนบุรี | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 2 |  มหาสารคาม | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 3 |  ชลบุรี | 0 | 3 | 1 | 4 |
| 4 |  ขอนแก่น | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 4 |  นครศรีธรรมราช | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (5 จังหวัด) | รวม (5 จังหวัด) | 4 | 4 | 4 | 12 |
แหล่งที่มา: ตารางสรุปเหรียญตามชนิดกีฬา
สรุปเหรียญรางวัล > นับจำนวนเกท

| ลำดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  กาญจนบุรี | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 2 |  ชลบุรี | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 3 |  ตรัง | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 4 |  สุราษฎร์ธานี | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 5 |  พิษณุโลก | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 5 |  กำแพงเพชร | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 7 |  ชัยภูมิ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 7 |  กรุงเทพมหานคร | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 7 |  สิงห์บุรี | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 7 |  สงขลา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (10 จังหวัด) | รวม (10 จังหวัด) | 4 | 4 | 8 | 16 |
แหล่งที่มา: ตารางสรุปเหรียญตามชนิดกีฬา
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล > นับจำนวนการตี

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| บุคคลชาย | พลวัฒน์  วิชัยพันธ์พักตร์  กาญจนบุรี | ภูมรินทร์  ศรีคงอยู่  กาญจนบุรี | พีรพล  ระมัดจิต  กาญจนบุรี |
| ทีมชาย |  กาญจนบุรี พีรพล  สาระรัตน์ อริญชัย  สุกใส พีรพล  ระมัดจิต ภูมรินทร์  ศรีคงอยู่ นัทธพงศ์  มุงคุณ พลวัฒน์  วิชัยพันธ์พักตร์ |  ชลบุรี อมรราช  ดวงใจ นพดล  ศิริคง นนทวัฒน์  คงประเวศ วีระศักดิ์  ศรีสมุทร์ เกียรติศักดิ์  แสงฤทธิ์ สุรวิช  อุตสาห์ดี |  ขอนแก่น ทวีศักดิ์  คนล่ำ กฤตานนท์  เงาะเศษ ธนเดช  แท่นประเสริฐ สุริยันต์  สุนทองห้าว สมร  คนล่ำ เหน่ง  ใจประเสริฐ |

| บุคคลหญิง | ศิรินยา  หนูสี  มหาสารคาม | ปาลิดา  ค้างคีรี  ชลบุรี | ศิริวรรณ  ค้างคีรี  ชลบุรี |
| ทีมหญิง |  มหาสารคาม สุธิต  ช่างยันต์ กุลณัฐ  วรบุตร เจนจิฬา  เพียงพาน จตุพร  สิงห์สุวรรณ ศิรินยา  หนูสี วิภาดา  แก้ววิเชียร |  ชลบุรี กมลชนก  เกตุทัต มะลิวัน  วงค์พนม สิริรักษ์  สิทธิศร ศิริวรรณ  ค้างคีรี ปาลิดา  ค้างคีรี อินทิรา  เสียงใหญ่ |  นครศรีธรรมราช ปรียาภรณ์  เกื้อเม่ง ณัฐวดี  เพ็ชรศิริ ชลิตา  มัฎฐาพันธ์ นันทิศา  โปดำ พรรณวษา  แก้วเลื่อน สุธิดา  เกิดศรี |
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล > นับจำนวนเกท

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| บุคคลชาย | วิสูตร  คงเพิ่ม  ตรัง | ภาณุพงศ์  ดาเอี่ยม  พิษณุโลก | วรเชษฐ์  จันทะแสน  ชลบุรี |
| บุคคลชาย | วิสูตร  คงเพิ่ม  ตรัง | ภาณุพงศ์  ดาเอี่ยม  พิษณุโลก | วรานนท์  ตติยประภา  ชลบุรี |
| ทีมชาย |  ชลบุรี วัจน์กร  ยอดหาญ วรานนท์  ตติยประภา ภัทรพล  บุญเลิศ วรเชษฐ์  จันทะแสน |  กำแพงเพชร พงศ์ศิริ  ร่มโพธิ์ วชิรวิชญ์  น้อยเกิด วีรพงศ์  พรหมวิหาร วิชญภาส  น้องเกิด |  ชัยภูมิ สุทัศน์  ลาภูตะมะ วัชรพล  กุลโทแก้ว วรเมธ  กาญจนวิกัติ ปฏิภาณ  จิตหาญ |
| ทีมชาย |  ชลบุรี วัจน์กร  ยอดหาญ วรานนท์  ตติยประภา ภัทรพล  บุญเลิศ วรเชษฐ์  จันทะแสน |  กำแพงเพชร พงศ์ศิริ  ร่มโพธิ์ วชิรวิชญ์  น้อยเกิด วีรพงศ์  พรหมวิหาร วิชญภาส  น้องเกิด |  กรุงเทพมหานคร ภุชงค์  สุวรรณจันทร์ อวิรุทธ์  วุฒิกรวิภาค เจษฎา  จีนเกิด เจษฎาภรณ์  จีนเกิด |

| บุคคลหญิง | อมรรัตน์  อยู่เย็น  กาญจนบุรี | มนัญชยา  ศรีประเสริฐ  กาญจนบุรี | รุ่งฤดี  เทียมยม  สุราษฎร์ธานี |
| บุคคลหญิง | อมรรัตน์  อยู่เย็น  กาญจนบุรี | มนัญชยา  ศรีประเสริฐ  กาญจนบุรี | ณัฏฐธิดา  เหมือนทด  กาญจนบุรี |
| ทีมหญิง |  กาญจนบุรี พิมพ์ลภัส  ธรรมนาวรรณ มนัญชยา  ศรีประเสริฐ ณัฏฐธิดา  เหมือนทด อมรรัตน์  อยู่เย็น |  สุราษฎร์ธานี โยษิตา  ชัยทอง ปริศนา  ดาราภัย กนิษฐา  คงเกลา รุ่งฤดี  เทียมยม |  สิงห์บุรี วรรณศิลป์  นุ่มปราณี ธนภรณ์  ประดิษฐ์ นุชรดี  แสงบุญ พิมพ์ชนก  แพรเขียว |
| ทีมหญิง |  กาญจนบุรี พิมพ์ลภัส  ธรรมนาวรรณ มนัญชยา  ศรีประเสริฐ ณัฏฐธิดา  เหมือนทด อมรรัตน์  อยู่เย็น |  สุราษฎร์ธานี โยษิตา  ชัยทอง ปริศนา  ดาราภัย กนิษฐา  คงเกลา รุ่งฤดี  เทียมยม |  สงขลา จินดารัตน์  ขำน้อย พลอยมณี  ตุนสมจิตต์ ปวีณา  ซังยืนยง ชนัฎดา  เฝ้าหาผล อุบลรัตน์  อยู่ขันสวัสดิ์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขันวู้ดบอล[ลิงก์เสีย]
ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขันวู้ดบอลนับจำนวนเกท เก็บถาวร 2022-07-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กชนิดกีฬาที่แข่งขันในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 (ศรีสะเกษ) |
| --- | --- |
 กรีฑา  กอล์ฟ  กาบัดดี้  กีฬาทางอากาศ  คาราเต้โด  จักรยาน  ชักเย่อ  ซอฟต์เทนนิส  ซอฟต์บอล  เซปักตะกร้อ  ตะกร้อลอดห่วง  เทควันโด  เทควันโด-พุ่มเซ่  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  บริดจ์  เนตบอล  บาสเกตบอล  บิลเลียด  แบดมินตัน  ปันจักสีลัต  เปตอง  เพาะกาย  ฟันดาบ  ฟุตซอล  ฟุตบอล  เจ็ตสกี  มวยไทยสมัครเล่น  มวยปล้ำ  มวยสากลสมัครเล่น  ยกน้ำหนัก  ยิงปืน  ยิงปืนรณยุทธ  ยิมนาสติก  ยูโด  ยิวยิตสู  รักบี้ฟุตบอล  เรือพาย  ลีลาศ  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด  ว่ายน้ำ  วู้ดบอล  สนุกเกอร์  หมากล้อม  เอ็กซ์ตรีม  ฮอกกี้  แฮนด์บอล
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2020

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
วันที่: รอบคัดเลือก: 14 – 28 มกราคม พ.ศ. 2563 การแข่งขันหลัก: 10 กุมภาพันธ์ – 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
ทีม: การแข่งขัน: 32 ทั้งหมด: 52 (จาก 23 สมาคม)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  อุลซัน ฮุนได (สมัยที่ 2nd)
รองชนะเลิศ:  เพร์สโพลีส
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 93
จำนวนประตู: 236 (2.54 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 173,871 (1,870 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  อับเดร์ราซัค ฮัมดัลเลาะห์ (7 ประตู)
ผู้เล่นยอดเยี่ยม:  ยูน บิต-การัม
รางวัลแฟร์เพลย์:  อุลซัน ฮุนได
← 2019 2021 →  (หมายเหตุ: สถิติทั้งหมดไม่ได้นับรวมรอบคัดเลือกเพลย์ออฟ)
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2020 เป็นการแข่งขันชิงแชมป์สโมสรถ้วยสูงสุดของทวีปเอเชีย จัดโดยสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย โดยการแข่งขันครั้งนี้ถือเป็นการแข่งขั้นครั้งที่ 18 ภายใต้ชื่อเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก และเป็นการแข่งขันครั้งที่ 38 ของบอลถ้วยสูงสุดของเอเชีย
การจัดสรรทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน

46 ชาติสมาชิก เอเอฟซี (ไม่รวมสมาชิกสมทบ หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา) มีการจัดอันดับขึ้นอยู่กับทีมชาติและประสิทธิภาพในการทำงานของแต่ละสโมสรที่เหนือกว่าตลอดสี่ปีที่ผ่านมาในการแข่งขันของเอเอฟซี กับการจัดสรรในแต่ละช่องสำหรับฤดูกาล 2019 และ 2020 ของการแข่งขันโมสรเอเอฟซีที่ได้กำหนดโดยการจัดอันดับอันดับเอเอฟซี ในปี ค.ศ. 2017 (ตามบทความหลัก 2.3):
แต่ละสมาคมจะถูกแบ่งออกเป็นสองโซน:
โซนตะวันตก ประกอบด้วยสมาคมจาก เอเชียตะวันตก เอเชียกลาง และ เอเชียใต้
โซนตะวันออก ประกอบด้วยสมาคมจาก อาเซียน และ เอเชียตะวันออก
สำหรับเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2020, แต่ละสมาคมจะถูกจัดสรรอยู่ในแต่ละจำนวนตามค่าสัมประสิทธิ์ของพวกเขาที่ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2560, ซึ่งขึ้นอยู่กับความสามารถของพวกเขาในเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกและเอเอฟซีคัพ, ในขณะเดียวกันกับ อันดับโลกฟีฟ่า ฟุตบอลทีมชาติ, ระหว่างช่วงปี ค.ศ. 2014 และ ค.ศ. 2017.
| การประเมินสำหรับเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2020 |
| --- | --- |
: ผ่านเกณฑ์การมีส่วนร่วม
: ไม่ผ่านเกณฑ์การมีส่วนร่วม
^ Australia (AUS): The top division run by the Football Federation Australia, the A-League, only have nine Australia-based teams in the 2018–19 season, so Australia can only get a maximum of three total slots (Entry Manual 5.4).
^ Syria (SYR): Syria does not have any teams which had an AFC Champions League license.
ทีม

ด้านล่างนี้คือ 52 ทีมที่มาจาก 23 สมาคมที่เข้าร่วมการแข่งขัน.
^ แชมป์เก่า (TH): อัลฮิลาลเป็นทีมชนะเลิศจากการแข่งขันครั้งที่แล้ว
^ สิงคโปร์ (SIN): ดีพีเอ็มเอ็มซึ่งชนะเลิศสิงคโปร์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2019 มาจากประเทศบรูไนและไม่มีสิทธิ์เป็นตัวแทนประเทศสิงคโปร์ในการแข่งขันระดับสโมสรของเอเอฟซี ทำให้ทีมรองชนะเลิศได้แก่ทัมปิเนสโรเวอร์ได้เข้าสู่รอบคัดเลือกรอบเพลย์ออฟแทน
^ เวียดนาม (VIE): ฮานอยซึ่งชนะเลิศวี.ลีก ดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2019 ไม่ผ่านใบอนุญาตของเอเอฟซี เนื่องจากทีมรุ่นอายุไม่เกิน 15 ปีของพวกเขาไม่ได้เข้าร่วมในฟุตบอลลีกเยาวชนแห่งชาติเวียดนามรุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี ทำให้ทีมรองชนะเลิศได้แก่นครโฮจิมินห์ได้เข้าสู่รอบคัดเลือกรอบเพลย์ออฟแทน
ตารางการแข่งขัน

ด้านล่างนี้คือตารางของการแข่งขัน.
| รอบ | การแข่งขัน | วันจับสลาก | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก รอบ 1 | ไม่มีการจับสลาก | 14 มกราคม 2563 |  |
| รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก รอบ 2 | ไม่มีการจับสลาก | 21 มกราคม 2563 |  |
| รอบเพลย์ออฟ | รอบเพลย์ออฟ | ไม่มีการจับสลาก | 28 มกราคม 2563 |  |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 1 | 10 ธันวาคม 2562 | 10–12 กุมภาพันธ์ 2563, 18–19 พฤศจิกายน 2563 (ตะวันออก) |  |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 2 | 10 ธันวาคม 2562 | 17–19 กุมภาพันธ์ 2563, 21–22 พฤศจิกายน 2563 (ตะวันออก) |  |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 3 | 10 ธันวาคม 2562 | 2–4 มีนาคม 2563, 14–15 กันยายน 2563 (ตะวันตก), 24–25 พฤศจิกายน 2563 (ตะวันออก) |  |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 4 | 10 ธันวาคม 2562 | 17–18 กันยายน 2563 (ตะวันตก), 27–28 พฤศจิกายน 2563 (ตะวันออก) |  |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 5 | 10 ธันวาคม 2562 | 20–21 กันยายน 2563 (ตะวันตก), 30 พฤศจิกายน, 1 ธันวาคม 2563 (ตะวันออก) |  |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 6 | 10 ธันวาคม 2562 | 23–24 กันยายน 2563 (ตะวันตก), 3–4 ธันวาคม 2563 (ตะวันออก) |  |
| รอบแพ้คัดออก | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | 10 ธันวาคม 2562 | 26–27 กันยายน 2563 (ตะวันตก) 6–7 ธันวาคม 2563 (ตะวันออก) |  |
| รอบแพ้คัดออก | รอบก่อนรองชนะเลิศ | 28 กันยายน 2563 (ตะวันตก) รอระบุ (ตะวันออก) | 30 กันยายน 2563 (ตะวันตก), 10 ธันวาคม 2563 (ตะวันออก) |  |
| รอบแพ้คัดออก | รอบรองชนะเลิศ | 28 กันยายน 2563 (ตะวันตก) รอระบุ (ตะวันออก) | 3 ตุลาคม 2563 (ตะวันตก), 13 ธันวาคม 2563 (ตะวันออก) |  |
| รอบแพ้คัดออก | รอบชิงชนะเลิศ | 28 กันยายน 2563 (ตะวันตก) รอระบุ (ตะวันออก) | 19 ธันวาคม 2563 |  |