stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พ.ศ. 2508
วันเกิด > กันยายน

3 กันยายน
คุมิ นะกะดะ อดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวญี่ปุ่น
ชาร์ลี ชีน นักแสดงชาวอเมริกัน
8 กันยายน - กฤษติกา คงสมพงษ์ พิธีกร , นักธุรกิจ และอาจารย์ประจำสถานบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยชาวไทย
9 กันยายน - ศิริพงษ์ ศิริภูล อดีตนักแบดมินตันทีมชาติไทย
10 กันยายน - รัฐกร เจนกิจณรงค์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรนครปฐม
11 กันยายน
บัชชาร อัลอะซัด ประธานาธิบดีซีเรีย
พอล เฮย์แมน ผู้จัดการมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
12 กันยายน - แอนดรูว์ บิ๊กส์ ชาวออสเตรเลียในประเทศไทย
14 กันยายน - ดมีตรี เมดเวเดฟ นายกรัฐมนตรีคนที่ 10
17 กันยายน
คมภิญญ์ เข็มกำเนิด ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
บุญยอด สุขถิ่นไทย อดีตผู้ประกาศข่าว
ไบรอัน ซิงเกอร์ ผู้กำกับภาพยนตร์และโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
19 กันยายน - เชอริง ต๊อบเกย์ นักการเมืองชาวภูฏาน
20 กันยายน
ทะเกะชิ คุซะโอะ นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
รณภพ อรรคราช นักดนตรีชาวไทย
21 กันยายน - เดวิด เวนแฮม นักแสดงชาวออสเตรเลีย
22 กันยายน - โทนี ดราโก นักสนุกเกอร์และพูลอาชีพจากมอลตา
23 กันยายน
มานเวนทระ สิงห์ โคหิล เจ้าชายชาวอินเดีย
อภิรดี ภวภูตานนท์ ณ มหาสารคาม นักแสดงหญิงชาวไทย
29 กันยายน
เจ้าหญิงลัลลา อัสมา
รูน เทมเต นักแสดงชาวนอร์เวย์
วันเกิด > ตุลาคม

1 ตุลาคม - จิตติพจน์ วิริยะโรจน์ สมาชิกวุฒิสภา จังหวัดศรีสะเกษ
5 ตุลาคม - จตุพร พรหมพันธุ์ ประธานแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.)
7 ตุลาคม - นล สิงหลกะ นักร้องและนักดนตรีชาวไทย
9 ตุลาคม - นริศา อดิเทพวรพันธุ์ นักการเมืองชาวนครศรีธรรมราช
10 ตุลาคม - โทะชิมิสึ เดะยะมะ นักร้อง, นักดนตรีชาวญี่ปุ่น
11 ตุลาคม - โซโลฟา ฟาตู อดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันซามัว
12 ตุลาคม - เจ้าหญิงดีนา มิเรดแห่งจอร์แดน
14 ตุลาคม - สตีฟ คูแกน นักแสดงชาวอเมริกัน
18 ตุลาคม - ซากิร ไนค์ ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาอิสลาม
19 ตุลาคม - ตุลย์ สิทธิสมวงศ์ อาจารย์คณะแพทยศาสตร์
23 ตุลาคม -
วีระศักดิ์ โควสุรัตน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
อัสการ์ มามิน นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันของคาซัคสถาน
26 ตุลาคม - กัว ฟู่เฉิง นักร้อง, นักแสดงชาวฮ่องกง
27 ตุลาคม - โมฮัน คาพัวร์ นักแสดงชาวอินเดีย
28 ตุลาคม - เทรซี่ มาคาลอส แชมป์โลกมวยสากลชาวฟิลิปปินส์
30 ตุลาคม
เกวิน รอสส์เดล นักดนตรีและนักแสดงชาวอังกฤษ
โอ ควัง-ซู นักมวยสากลสมัครเล่นชาวเกาหลีใต้
วันเกิด > พฤศจิกายน

2 พฤศจิกายน - ศาห์รุข ข่าน นักแสดงและนักร้องชาวอินเดีย
4 พฤศจิกายน
โทะโมะอะกิ อิชิซุกะ นักดนตรีชาวญี่ปุ่น
พระราชเขมากร (ประยุทธ ภูริทตฺโต) เจ้าคณะจังหวัดแพร่ และเจ้าอาวาสวัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร
รี ย็อง-แอ นักกระโดดสูงชาวเกาหลีเหนือ
5 พฤศจิกายน
เจ้าชายคูบราต เจ้าชายแห่งพาไนท์ยูริชเต
หลุยส์ ออร์ติซ ฟลอเรส นักมวยสากลสมัครเล่นชาวปวยร์โตรีโก
7 พฤศจิกายน - โรเบิร์ต ดอกมะดัน นักแสดงและนักแสดงตลกชาวไทย
9 พฤศจิกายน - วทัญญู มุ่งหมาย นักร้องชาวไทย
14 พฤศจิกายน - ลา ปาร์ก้า นักมวยปล้ำอาชีพสวมหน้ากากชาวเม็กซิโก
18 พฤศจิกายน - สุริยา ลาภวิสุทธิสิน อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ไทย
19 พฤศจิกายน - โรลันโด ปัสกวา แชมป์โลกมวยสากลชาวฟิลิปปินส์
20 พฤศจิกายน - โยะชิกิ ฮะยะชิ นักดนตรีชาวญี่ปุ่น
21 พฤศจิกายน
บียอร์ก นักร้องชาวไอส์แลนด์
อมร วาณิชวิวัฒน์ อาจารย์ประจำภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา
22 พฤศจิกายน - แมดส์ มิกเกิลเซิน นักแสดงชาวเดนมาร์ก
23 พฤศจิกายน
มนพร เจริญศรี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม
อรนุช ลาดพันนา นักพากย์หญิงชาวไทย
27 พฤศจิกายน - อิทธพร คณะเจริญ อายุรแพทย์เวชศาสตร์การบิน
30 พฤศจิกายน
เบน สติลเลอร์ นักแสดงชาวอเมริกัน
เจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าอะกิชิโนะ แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น รัชทายาทลำดับ2แห่งราชบัลลังก์ญี่ปุ่น
วันเกิด > ธันวาคม

3 ธันวาคม - ยูยะ อุจิดะ นักพากย์และนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
7 ธันวาคม
เจฟฟรีย์ ไรต์ นักแสดงชาวอเมริกัน
เทะรุยุกิ คะงะวะ นักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
8 ธันวาคม - หลิว เจียหลิง นักแสดงหญิงชาวฮ่องกง
16 ธันวาคม
เกียรติศักดิ์ ส่องแสง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดปทุมธานี
เจ. บี. สมูฟ นักแสดง, นักเขียน, นักแสดงตลก และนักพากย์ชาวอเมริกัน
20 ธันวาคม - พริตตี้ บอย ลูกัส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์
21 ธันวาคม - จริยา แอนโฟเน่ นักแสดง ผู้จัดละครชาวไทย
25 ธันวาคม - โรแลนโด โบฮอล แชมป์นักมวยสากลชาวฟิลปปินส์
27 ธันวาคม - ซัลมาน ข่าน นักแสดงชาวอินเดีย
30 ธันวาคม
วสุ ลิมปนุทัย บรรณาธิการ นักคิด ผู้ร่วมก่อตั้งสหภาพสื่อมวลชนไทย
31 ธันวาคม
กง ลี่ นักแสดงหญิงชาวจีน
นิโคลัส สปากส์ นักเขียนนวนิยายชาวอเมริกัน
วันเกิด > ไม่ทราบวัน

นกหวีด เดวี่ อดีตแชมป์นักมวยไทยและผู้ฝึกสอนมวยไทย (เสียชีวิต 31 สิงหาคม พ.ศ. 2559)
บินหลา สันกาลาคีรี นักประพันธ์รางวัลซีไรต์
แบรดลีย์ โจเซฟ นักประพันธ์เพลงชาวสหรัฐอเมริกา
พี่น้องตระกูลแปง ผู้กำกับภาพยนตร์และนักเขียนบทภาพยนตร์ชาวฮ่องกง
วันถึงแก่กรรม

ข้อมูลเพิ่มเติม: หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2508
7 มีนาคม - ลูอีสแห่งแบ็ตเทนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน (พระราชสมภพ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2432)
18 มีนาคม - พระเจ้าฟารูกแห่งอียิปต์ (พระราชสมภพ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2463)
1 มิถุนายน - หม่อมเจ้าจงกลนี วัฒนวงศ์ (ประสูติ 10 เมษายน พ.ศ. 2452)
7 พฤศจิกายน - มนัส จรรยงค์ นักประพันธ์ (เกิด 10 มิถุนายน พ.ศ. 2450)
16 ธันวาคม - สมเด็จพระราชินีนาถซาโลเต ตูโปอูที่ 3 แห่งตองงา (พระราชสมภพ 13 มีนาคม พ.ศ. 2443)
รางวัล > รางวัลโนเบล

สาขาเคมี – Robert Burns Woodward
สาขาวรรณกรรม – มิคาอิล อเลกซานโดรวิช โชโลคอฟ
สาขาสันติภาพ – กองทุนเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติ
สาขาฟิสิกส์ – ชินิชีโร-อิทิโร โทโมนากะ, จูเลียน ชวิงเกอร์, ริชาร์ด ไฟน์แมน
สาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ – ฟรองซัวส์ ฌาก็อบ, อองเดร ลวอฟฟ์, ฌาคส์ โมนอด
คณะทำงานเฉพาะกิจด้านวิศวกรรมอินเทอร์เน็ต

| --- | --- |

ชื่อย่อ: IETF
ก่อตั้ง: 14 มกราคม 1986; 38 ปีก่อน (1986-01-14)
ประเภท: Non-profit Standards organization
วัตถุประสงค์: Creating voluntary standards to maintain and improve the usability and interoperability of the Internet
องค์กรปกครอง: Internet Society
เว็บไซต์: ietf.org
คณะทำงานเฉพาะกิจด้านวิศวกรรมอินเทอร์เน็ต หรือ ไออีทีเอฟ (อังกฤษ: Internet Engineering Task Force (IETF)) เป็นองค์การมาตรฐานสำหรับอินเทอร์เน็ต มีหน้าที่กำหนดมาตรฐานโพรโทคอลสำหรับการทำงานของอินเทอร์เน็ต (ที่เรียกกันว่า TCP/IP)  ทำงานร่วมกันกับองค์กรกำหนดมาตรฐานอื่นๆ เช่น เวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม, องค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน และ สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ
เดิมทีนั้น IETF ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลกลางสหรัฐ แต่ตั้งแต่พ.ศ. 2536 อยู่ในการควบคุมของ สมาคมอินเทอร์เน็ต (Internet Society)
ดูเพิ่ม

เอกสารขอความเห็น
คณะกลาริส

| --- | --- |

ชื่อย่อ: OSC
คําขวัญ: Deus Meus Et Omnia
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1212
ประเภท: คณะนักบวชอารามิก
บุคลากรหลัก: นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีและ นักบุญกลาราแห่งอัสซีซี — ผู้ก่อตั้งคณะ
เว็บไซต์: OFM
คณะพัวร์แคลร์ส (อังกฤษ: Order of Poor Clares) หรือที่ชาวคาทอลิกในประเทศไทยเรียกว่า คณะกลาริส (Clarisse) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกหญิงประเภทคณะนักบวชอารามิก ก่อตั้งโดยนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีและนักบุญกลาราแห่งอัสซีซี นักบวชในคณะนี้เน้นการดำเนินชีวิตแบบยากจน เน้นการสวดภาวนา
ประวัติ

เมื่อนักบุญฟรังซิสได้ก่อตั้งคณะภราดาน้อย (Order of Friar Minors) สำเร็จลงแล้ว ต่อมาปรากฏว่ามีสุภาพสตรีหลายคนสนใจดำเนินชีวิตเป็นนักบวชหญิงเช่นนั้นบ้าง เริ่มตั้งแต่นางกีอารา ออฟเฟรดุชโช (Chiara Offreduccio) บุตรสาวขุนนางเมืองอัสซีซี ซึ่งครอบครัวของเธอได้พยายามหาคู่ครองให้เพราะเธออายุได้ 18 ปี แต่กีอารา (หรือ แคลร์ในภาษาอังกฤษ) สนใจชีวิตนักบวชตามแบบอย่างภราดาฟรันเชสโก (ต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี) มากกว่า ในปี ค.ศ. 1212 เธอจึงหนีออกจากคฤหาสน์ แล้วไปที่โบสถ์แม่พระแห่งปวงทูตสวรรค์ (Church of Our Lady of Angels) ภราดาฟรันเชสโกและภราดาอื่น ๆ ในคณะภราดาน้อยได้รออยู่ที่นั้นแล้ว แล้วจัดการบวชเธอเป็นนักบวชหญิง แล้วให้เธอเปลี่ยนมาสวมผ้าเนื้อหยาบ โกนผมทั้งหมดแล้วคลุมด้วยผ้าสีดำ ใช้เชือกคาดเอวแทนเข็มขัด หลังจากนั้น 15 วัน อักเนสน้องสาวของเธอก็ตามมาบวชด้วย ทั้งสองย้ายมาอยู่ที่โบสถ์นักบุญดาเมียน (Church of San Damiano) สตรีชาวเมืองอัสซีซีได้มาตามบวชด้วยอีกหลายคน จึงเกิดคณะนักบวชหญิงซึ่งได้ชื่อว่าคณะสตรียากจน (Order of Poor Ladies) ถือเป็นคณะชั้นสองของนักบุญฟรันซิส (Second Order of St. Francis) โดยมีคณะภราดาน้อยเป็นคณะชั้นหนึ่ง (First order)
ต่อมา 10 ปีหลังจากมรณกรรมของภคินีกลารา (ค.ศ. 1263) สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 4 ได้เปลี่ยนชื่อคณะใหม่เป็นคณะนักบุญกลารา (Order of Saint Clare) และต่อมาได้พัฒนาจนกลายเป็นคณะพัวร์แคลร์ส (Order of Poor Clares) หรืออีกชื่อหนึ่งคือคณะกลาริส (Clarisse) ในปัจจุบัน
การแตกคณะ

ต่อมาคณะกลาริสได้แตกออกเป็นคณะย่อยอีกหลายคณะ แต่ละคณะมีผู้ปกครองเป็นเอกเทศ แต่ยักคงยึดถือวินัยของนักบุญแคลร์ คณะเหล่านี้ได้แก่ คณะกลาริส (Poor Clares) ซึ่งเป็นคณะดั้งเดิม คณะกลาริสแห่งการนมัสการนิรันดร์ (Poor Clares of Perpetual Adoration) คณะกลาริส กาปูชิน (the Capuchin Poor Clares) และคณะกลาริส กอเลตติน (the Colettine Poor Clares)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการคณะซิสเตอร์กลาริส กาปูชิน ประเทศไทย เก็บถาวร 2013-08-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นักพรตหญิงคณะกลาริส
คณะบริหารธุรกิจ วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย

| --- | --- |
Faculty of Business Administration, College of Asian Scholars

สถาปนา: พ.ศ. 2545
คณบดี: ดร.อำนาจ อมรเกียรติไพศาล
ที่อยู่: เลขที่ 179/30 ถนนประชาสโมสร ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น 40000
วารสาร: วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
สี:   สีฟ้า
มาสคอต: เรือสำเภา
เว็บไซต์: www.cas.ac.th/home.asp
คณะบริหารธุรกิจ วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย (อังกฤษ: Faculty of Business Administration, College of Asian Scholars) เป็น คณะวิชา สังกัดวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย เริ่มดำเนินการจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ปีการศึกษา 2545
หลักสูตร

| หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะบริหารธุรกิจ วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย> ระดับปริญญาตรี | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะบริหารธุรกิจ วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย>  | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะบริหารธุรกิจ วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย>  | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะบริหารธุรกิจ วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย>  |
| --- | --- | --- | --- |
 หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (บธ.บ.) สาขาวิชาการจัดการทั่วไป  สาขาวิชาการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศและการตลาดดิจิทัล  สาขาวิชาการจัดการธุรกิจกีฬา  สาขาวิชาการจัดการธุรกิจค้าปลีก  สาขาวิชาการจัดการธุรกิจค้าปลีก รอบพิเศษ (ศูนย์พล)  สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ หลักสูตรบัญชีบัณฑิต (บช.บ.) สาขาวิชาการบัญชี:
คณะการสร้างเจ้าของธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม

| --- | --- |
School of Entrepreneurship, Sripatum University

สถาปนา: พ.ศ. 2561
คณบดี: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เกรียงไกร สัจจะหฤทัย
ที่อยู่: วิทยาเขตบางเขน
สี:   สีชมพูอ่อน
สถานปฏิบัติ: อาคาร 4 ชั้น 2
เว็บไซต์: https://www.spu.ac.th/entrepreneur/
คณะการสร้างเจ้าของธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม (อังกฤษ: School of Entrepreneurship, Sripatum University) เดิมชื่อ คณะสหวิทยาการเทคโนโลยีและนวัตกรรม เป็นคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยศรีปทุม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2561 เป็นคณะวิชาที่สามารถเลือกเรียนได้ทุกวิชาที่เปิดสอนภายในมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งแรกในประเทศไทยที่เปิดสอนในหลักสูตรนี้
หลักสูตร

ยุคสมัยที่เปลี่ยนไป เปลี่ยนความคิดและเพิ่มความต้องการให้หลากหลาย ในยุคสมัยใหม่ที่เน้นให้ผู้เรียนเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ ได้เรียนเอง ปฏิบัติเอง ผ่านแหล่งความรู้และเทคโนโลยีที่หลากหลาย กระบวนการเหล่านี้จะหล่อหลอมให้ผู้เรียนได้เดินทางสู้เป้าหมาย และจะเป็นผู้เชี่ยวชาญในศาสตร์ของตนเอง ซึ่งสอดคล้องกับหลักสูตรสหวิทยาการฯ ของมหาวิทยาลัยศรีปทุม
หลักสูตรสหวิทยาการฯ เป็นหลักสูตรที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลในชื่อ  "โครงการสร้างบัณฑิตพันธุ์ใหม่เพื่อประเทศไทย 4.0 "
ผู้เรียนสามารถดีไซน์หลักสูตรของตัวเองได้ อยากเรียนสถาปัติ นิเทศน์ และบริหาร
ก็สามารถนำมายำรวมกันเป็นหลักสูตรของตัวเองได้ ในชั้นปีแรกน้องๆจะได้เรียนวิชาพื้นฐาน
เป็นวิชาที่น้องๆสามารถนำไปต่อยอดได้ทุกๆสาขาที่น้องๆสนใจเลือกเรียนในอนาคต
ตัวอย่างวิชาพื้นฐาน เช่น การเพิ่มคุณค่าการคิดเชิงนวัตกรรม เทคโนโลยีกับการเปลี่ยนแปลง
| หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะการสร้างเจ้าของธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม> ที่ตั้งสาขาวิชา | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะการสร้างเจ้าของธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม> ระดับปริญญาตรี | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะการสร้างเจ้าของธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม> ระดับปริญญาโท | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะการสร้างเจ้าของธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม>  |
| --- | --- | --- | --- |
|  วิทยาเขตบางเขน |  หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) สาขาวิชาสหวิทยาการ เทคโนโลยีและนวัตกรรม  สาขาวิชาเจ้าของธุรกิจดิจิทัล และแบรนด์อินฟลูเอนเซอร์ |  หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (ศษ.ม.) สาขาวิชานวัตกรรมการเรียนรู้และการสอน |  |
เพิ่มเติม
คณะการสร้างเจ้าของธุรกิจ

เป็น YOUNG CEO ตั้งแต่ยังเรียนอยู่ เริ่มต้นธุรกิจเป็นของตัวเอง ผ่าน Project Based Learning สนับสนุนให้ทุกคนได้ลงมือทำจริง ปฏิบัติจริง เพื่อค้นหาตัวตน สร้างทักษะ เน้นการคิดสร้างสรรค์ เรียนกับนักธุรกิจตัวจริงระดับประเทศ และการดูแลอย่างใกล้ชิดกับ Coach ของ SE-SPU  เสริม Skill ผ่านหลักสูตรสุดพิเศษ! ที่เลือกเรียนได้โดยไม่จำกัดคณะ หรือสาขา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยศรีปทุม
เว๊บไซต์คณะการสร้างเจ้าของธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
เฟซบุ๊คคณะการสร้างเจ้าของธุรกิจ
คณะผู้แทนทางทูต

คณะผู้แทนทางทูต (อังกฤษ: diplomatic mission) หรือ คณะผู้แทนต่างชาติ (อังกฤษ: foreign mission) เป็นกลุ่มบุคคลจากรัฐหรือองค์การหนึ่ง (เรียกว่า ผู้ส่ง) ซึ่งไปอยู่ในอีกรัฐหนึ่ง (เรียกว่า ผู้รับ) เพื่อเป็นปฏิบัติหน้าที่อย่างเป็นทางการในรัฐผู้รับ แทนรัฐหรือองค์การผู้ส่ง ในทางปฏิบัติแล้ว คณะผู้แทนทางทูตมักได้แก่กลุ่มผู้แทนที่มาพำนักอยู่ในรัฐผู้รับ กลุ่มหลัก คือ คณะเอกอัครราชทูต (embassy) แต่สถานที่พำนักไม่จำเป็นต้องเป็นเมืองหลวงของรัฐผู้รับเสมอไป ส่วนคณะกงสุล (consulate) เป็นคณะผู้แทนทางทูตที่มีขนาดเล็กกว่าคณะเอกอัครราชทูต และมักตั้งอยู่นอกเมืองหลวง (แต่อาจตั้งอยู่ในเมืองหลวงได้ ถ้าไม่มีคณะเอกอัครราชทูตในเมืองหลวง) คณะผู้แทนถาวรซึ่งไม่พำนักอยู่ในรัฐผู้รับก็มี
การเรียกขาน

ปรกติแล้ว คณะผู้แทนทางทูตถาวรเป็นที่รู้จักในชื่อ "คณะเอกอัครราชทูต" (embassy) มีหัวหน้า คือ เอกอัครราชทูต (ambassador) หรือข้าหลวงใหญ่ (high commissioner) คำว่า "embassy" ในภาษาอังกฤษยังใช้เรียกสถานเอกอัครราชทูตอันเป็นที่ทำการของคณะเอกอัครราชทูต แต่ก็มีผู้ถือโดยเคร่งครัดว่า "embassy" ใช้เรียกตัวคณะผู้แทน ส่วนที่ทำการของคณะผู้แทนเรียก "chancery" (สำนักงานสถานทูต)
สมาชิกคณะผู้แทนทางทูตจะพำนักอยู่ในหรือนอกสำนักงานสถานทูตก็ได้ สถานที่พำนักส่วนตัวของสมาชิกคณะผู้แทนได้รับสิทธิบางประการในเรื่องการละเมิดมิได้และการคุ้มครองป้องกันเสมือนเป็นสถานที่ของคณะผู้แทนเอง
ในภาษาอังกฤษ คณะผู้แทนทุกคณะที่ส่งไปยังสหประชาชาติมักเรียก "permanent mission" และคณะผู้แทนที่รัฐสมาชิกสหภาพยุโรปส่งไปยังสหภาพยุโรปเรียก "permanent representation" ทั้งสองมีความหมายว่า "คณะผู้แทนถาวร" เหมือนกัน ส่วนหัวหน้าของคณะดังกล่าวเรียก "เอกอัครราชทูต" (ambassador) หรือ "ผู้แทนถาวร" (permanent representative) คณะผู้แทนที่สหภาพยุโรปส่งไปต่างประเทศเรียก "คณะผู้แทนสหภาพยุโรป" (European Union delegation)
บางประเทศใช้การเรียกขานอย่างอื่น เช่น สันตะสำนักเรียกคณะผู้แทนของตนว่า "คณะเอกอัครสมณทูต" (apostolic nunciature) มีหัวหน้าเรียกว่า "เอกอัครสมณทูต" (nuncio) ส่วนลิเบียภายใต้การปกครองของมูอัมมาร์ กัดดาฟี (Muammar Gaddafi) เรียกคณะผู้แทนของตนว่า "คณะประชาชน" (people's bureau) และเรียกหัวหน้าคณะว่า "เลขานุการ" (secretary)
คณะผู้แทนที่ประเทศในเครือจักรภพส่งไปมาหาสู่กันนั้นเรียก "คณะข้าหลวงใหญ่" (high commission) มีหัวหน้า คือ "ข้าหลวงใหญ่" (high commissioner) ทั้งนี้ เพราะคณะเอกอัครราชทูตมักส่งไปมาระหว่างประเทศต่างกัน แต่ประเทศเหล่านี้ถือว่าอยู่ในเครือจักรภพเหมือนกัน จึงเรียกผู้แทนของตัวว่า "ข้าหลวงใหญ่" แทน ซึ่งเป็นเหตุผลเดียวกับที่กระทรวงการต่างประเทศของสหราชอาณาจักรมีชื่อว่า "สำนักการต่างประเทศและเครือจักรภพ" (Foreign and Commonwealth Office)
เอกอัครราชทูตนั้นปฏิบัติการแทนประมุขรัฐหนึ่งในอีกรัฐหนึ่ง และหนังสือแต่งตั้งเอกอัครราชทูต ซึ่งเรียก "อักษรสาสน์ตราตั้ง" (letter of credence) นั้น ก็เป็นข้อความที่ประมุขรัฐหนึ่งส่งหาประมุขอีกรัฐหนึ่ง ด้วยเหตุนี้ สำหรับประเทศทั้งหลายในเครือจักรภพซึ่งมีประมุขคนเดียวกัน หนังสือแต่งตั้งข้าหลวงใหญ่จึงเป็นข้อความถึงรัฐบาลแทน
ในอดีต คณะผู้แทนทางทูตที่มีหัวหน้าต่ำศักดิ์กว่าเอกอัครราชทูตหรือข้าหลวงใหญ่จะเรียก "คณะอัครราชทูต" (legation) มีหัวหน้าเรียก "รัฐทูต" (envoy) หรือ "อัครราชทูตประจำ" (minister resident)
"คณะกงสุล" (consulate) หรือ "คณะกงสุลใหญ่" (consulate general) คล้ายกับคณะทูต แต่ไม่ใช่คณะทูต เพราะเน้นหน้าที่เกี่ยวกับปัจเจกบุคคลหรือธุรกิจมากกว่าทางราชการ ตามที่นิยามในอนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยความสัมพันธ์ทางกงสุล (Vienna Convention on Consular Relations) แต่คณะกงสุลมักปฏิบัติหน้าที่แทนคณะเอกอัครราชทูตในท้องที่นอกเมืองหลวง หัวหน้าของคณะสงกุลหรือคณะกงสุลใหญ่มักได้แก่ "กงสุล" (consul) หรือ "กงสุลใหญ่" (consul general)
เมื่อเกิดกรณีพิพาท รัฐผู้ส่งมักเรียกหัวหน้าคณะผู้แทนกลับคืนจากรัฐผู้รับเพื่อส่งสัญญาณความไม่พอใจ การทำเช่นนี้ไม่ร้ายแรงเท่ากับตัดความสัมพันธ์ทางทูตโดยสิ้นเชิง เพราะคณะผู้แทนจะยังปฏิบัติหน้าที่ต่อไป แต่จะลดหน้าที่ปรกติลงตามลำดับ และจะเปลี่ยนหัวหน้าจากเอกอัครราชทูตเป็น "อุปทูต" (chargé d'affaires) ซึ่งมีอำนาจจำกัดแทน นอกจากนี้ "อุปทูตชั่วคราว" (chargé d'affaires ad interim) อาจทำหน้าที่เป็นหัวหน้าคณะผู้แทนในช่วงรอยต่อระหว่างที่หัวหน้าคนเดิมหมดวาระและวาระใหม่กำลังจะเริ่ม
คณะกรรมการร่วมค้นหาเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่

กองกำลังเฉพาะกิจกลาโหมสหรัฐ

คณะกรรมการร่วมค้นหาเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่ (อังกฤษ: Joint POW/MIA Accounting Command; อักษรย่อ: JPAC) เป็นกองกำลังเฉพาะกิจร่วมภายในกระทรวงกลาโหมสหรัฐ (DoD) ซึ่งมีภารกิจในการค้นหาสำหรับชาวอเมริกันที่ถูกระบุว่าเป็นเชลยศึก (POW) หรือสูญหายในการปฏิบัติหน้าที่ (MIA) จากสงครามและความขัดแย้งในอดีตทั้งหมด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการใช้ร่วมกันกับปัญหาเชลยศึกและผู้สูญหายของสงครามเวียดนาม ภารกิจของคณะกรรมการร่วมค้นหานี้ คือการบรรลุการค้นหาอย่างเต็มที่ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้สำหรับชาวอเมริกันทุกคนที่หายไปอันเป็นผลมาจากความขัดแย้งในอดีตของประเทศดังกล่าว โดยมีคำขวัญคือ "จนกว่าพวกเขาจะกลับบ้าน"
เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2015 คณะกรรมการร่วมค้นหาดังกล่าวได้ถูกยับยั้งอย่างเป็นทางการโดยกระทรวงกลาโหม ความพยายามปฏิรูปของกระทรวงกลาโหมเกิดขึ้นหลังจากเรื่องอื้อฉาวที่น่าอับอายหลายครั้ง รวมถึงการเปิดเผยที่น่าอับอายในรายงานและคำให้การก่อนที่รัฐสภาจะเริ่มใน ค.ศ. 2013 เกี่ยวกับความล้มเหลวในการพยายามระบุผู้ที่เสียชีวิตจากสงครามที่หายไป ซึ่งคณะกรรมการร่วมค้นหา, สำนักงานเชลยศึกและกำลังพลผู้สูญหายของกระทรวงกลาโหมสหรัฐ (DPMO) และหน้าที่บางอย่างของห้องปฏิบัติการอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ชีวภาพของกองทัพอากาศสหรัฐ ได้ถูกรวมเข้ากับสำนักงานค้นหาเชลยศึกและผู้สูญหายของกระทรวงกลาโหมสหรัฐแห่งใหม่ทั้งหมด
โครงสร้าง

คณะกรรมการร่วมค้นหาเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่เป็นหน่วยรายงานโดยตรงที่ประจำอยู่ในหน่วยบัญชาการแปซิฟิกสหรัฐ ซึ่งมีกองบัญชาการตั้งอยู่ที่ฐานร่วมเพิร์ลฮาร์เบอร์–ฮิกแคม ในรัฐฮาวาย
คณะกรรมการร่วมค้นหาเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่รักษากองทหารถาวรในต่างประเทศสามกอง, กองทหารเฉพาะแห่งสองกอง, ดิแอนเนกซ์, ฐานทัพอากาศออฟัต รัฐเนแบรสกา และสำนักงานประสานงานของยุโรปซึ่งตั้งอยู่ที่คลังสรรพาวุธมีเซา ประเทศเยอรมนี โดยทั้งหมดทุ่มเทให้แก่ภารกิจต่อเนื่องของการค้นหาเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่ ซึ่งกองทหารแต่ละกองอยู่ภายใต้คำสั่งของนายทหารระดับสนามของกองทัพสหรัฐ
หน่วยเฉพาะกิจที่ 1 – กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย (สถานเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำประเทศไทย)
หน่วยเฉพาะกิจที่ 2 – ฮานอย ประเทศเวียดนาม
หน่วยเฉพาะกิจที่ 3 – เวียงจันทน์ ประเทศลาว
กองสืบสวนและส่งกลับ – ฐานร่วมเพิร์ลฮาร์เบอร์–ฮิกแคม เกาะโอวาฮู รัฐฮาวาย; กองนี้เป็นฐานหลักของทีมส่งกลับเมื่อไม่ได้กรีธาพล
กองบัญชาการ – เดอะเพนตากอน อาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย
คณะกรรมการร่วมค้นหาเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่ แอนเนกซ์ – ฐานทัพอากาศออฟัต รัฐเนแบรสกา; คณะกรรมการร่วมค้นหาเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่ แอนเนกซ์ ได้ทำการวิเคราะห์ทางมานุษยวิทยาและทันตกรรมจัดฟันเป็นประจำเพื่อระบุสมาชิกราชการที่หายไป
สำนักงานประสานงานของยุโรป – คลังสรรพาวุธมีเซา ประเทศเยอรมนี; ช่วยอำนวยความสะดวกในการวางแผน, การดำเนินการ, การสนับสนุนด้านการส่งกำลังบำรุง และการบริหารสำหรับการปฏิบัติงานของคณะกรรมการร่วมค้นหาเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่ทั้งหมด ในพื้นที่รับผิดชอบของกองบัญชาการยุโรป
ส่วนห้องปฏิบัติการของคณะกรรมการร่วมค้นหาเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่เรียกว่าห้องปฏิบัติการพิสูจน์รูปพรรณกลาง (CIL)
ประวัติ

ค.ศ. 1973: กระทรวงกลาโหมสหรัฐได้จัดตั้งห้องปฏิบัติการพิสูจน์รูปพรรณกลาง–ประเทศไทย เพื่อประสานงานกับความพยายามในการกู้คืนเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ค.ศ. 1976: กระทรวงกลาโหมสหรัฐได้จัดตั้งห้องปฏิบัติการพิสูจน์รูปพรรณกลาง–รัฐฮาวาย เพื่อค้นหา, กู้คืน และระบุชาวอเมริกันที่หายไปจากความขัดแย้งก่อนหน้านี้ทั้งหมด
ค.ศ. 1992: กองกำลังเฉพาะกิจร่วม–ค้นหาเต็มรูปแบบ (JTF-FA) ได้รับการก่อตั้งขึ้นเพื่อมุ่งเน้นการบรรลุการค้นหาของชาวอเมริกันที่หายตัวไปจากสงครามเวียดนามอย่างเต็มที่
ค.ศ. 2002: กระทรวงกลาโหมสหรัฐพิจารณาแล้วว่าความพยายามในการกู้คืนเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่นั้นน่าจะทำได้ดีที่สุดโดยการรวมสองห้องปฏิบัติการพิสูจน์รูปพรรณกลางและกองกำลังเฉพาะกิจร่วม
1 ตุลาคม ค.ศ. 2003: คณะกรรมการร่วมค้นหาเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่ได้รับการจัดตั้งขึ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของผู้บัญชาการทหาร กองบัญชาการแปซิฟิก (CDRUSPACOM)
ปฏิบัติการ

คณะกรรมการร่วมค้นหาเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่แบ่งออกเป็นสี่ส่วน ได้แก่ การวิเคราะห์และการสอบสวน, การกู้คืน, การระบุบุคคล และการปิดเรื่อง
ปฏิบัติการ > การวิเคราะห์และการสอบสวน

คณะกรรมการร่วมค้นหาเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่ได้ตรวจสอบนำที่เกี่ยวข้องกับชาวอเมริกันที่เสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่ แต่ไม่เคยนำกลับบ้าน ซึ่งกระบวนการนี้เกี่ยวข้องกับการประสานงานอย่างใกล้ชิดกับหน่วยงานสหรัฐอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับปัญหาเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่ คณะกรรมการร่วมค้นหานี้ได้ดำเนินการเจรจาทางเทคนิคและพูดคุยกับตัวแทนของรัฐบาลต่างประเทศทั่วโลกเพื่อให้แน่ใจว่ามีการรักษาหรือสร้างเงื่อนไขในประเทศในเชิงบวก สำหรับการดำเนินการสืบสวนและส่งกลับของคณะกรรมการร่วมค้นหาดังกล่าว ในทุกที่ที่ทีมงานของคณะกรรมการร่วมค้นหาได้กรีธาพลในโลกนี้ โดยหากพบหลักฐานเพียงพอ ก็จะแนะนำสถานที่สำหรับการส่งกลับ
ปฏิบัติการ > การกู้คืน

คณะกรรมการร่วมค้นหาเชลยศึกและผู้สูญหายระหว่างปฏิบัติหน้าที่มีทีมกู้คืน 18 ทีม ซึ่งสมาชิกได้เดินทางไปทั่วโลกเพื่อส่งกลับผู้ที่หายไปจากสงครามที่ผ่านมา ทีมกู้คืนทั่วไปประกอบด้วยคน 10 ถึง 14 คน นำโดยหัวหน้าทีมและนักมานุษยวิทยานิติเวช สมาชิกคนอื่น ๆ ในทีมมักประกอบด้วยทีมสิบเอก, นักภาษาศาสตร์, เมดิค, ช่างเทคนิคช่วยชีวิต, ช่างภาพนิติเวช, ช่างเทคนิค/ผู้ปฏิบัติงานด้านการสื่อสารระบบคลื่นความถี่วิทยุ และช่างเทคนิคหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด ตลอดจนมีการเพิ่มผู้เชี่ยวชาญเพิ่มเติมในภารกิจตามความจำเป็น เช่น ผู้เชี่ยวชาญด้านการปีนเขาหรือนักประดาน้ำ
ทีมดังกล่าวสำรวจพื้นที่อย่างระมัดระวังและคัดกรองดินเพื่อค้นหาซากและสิ่งประดิษฐ์ที่เป็นไปได้ทั้งหมด โดยในกรณีที่เครื่องบินตก สถานที่การกู้อาจมีขนาดค่อนข้างใหญ่
เมื่อการกู้คืนเสร็จสิ้น ทีมงานก็กลับไปที่รัฐฮาวาย โดยซากและสิ่งประดิษฐ์ทั้งหมดที่พบในระหว่างปฏิบัติการกู้คืนได้รับการส่งจากเครื่องบินทหารของสหรัฐ หรือสายการบินส่วนตัวไปยังห้องปฏิบัติการพิสูจน์รูปพรรณกลางของคณะกรรมการร่วมค้นหา ซึ่งใช้เวลาเฉลี่ย 18 เดือนในการระบุตัวตน โดยบ่อยครั้งที่อ้างถึงสถิติของ 11 ปี รวมถึงวัสดุที่ได้รับการยอมรับอย่างเอาจริงเอาจัง (โดยเจตนา) จากการหมุนเวียนของกองทัพประชาชนเกาหลีในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 เมื่อไม่นานมานี้ วัสดุเหล่านี้ได้เริ่มรับการระบุโดยใช้เทคนิคดีเอ็นเอที่แตกต่างกันเท่านั้น
ปฏิบัติการ > การระบุบุคคล

เมื่อมาถึงที่ห้องปฏิบัติการ ซากและสิ่งประดิษฐ์ทั้งหมดที่กู้คืนจากสถานที่เกิดเหตุได้รับการลงนามในการดูแลของห้องปฏิบัติการพิสูจน์รูปพรรณกลาง และเก็บไว้ในพื้นที่ที่ปลอดภัย นักมานุษยวิทยานิติเวชจะวิเคราะห์ซากและสิ่งประดิษฐ์ทั้งหมดอย่างละเอียดถี่ถ้วนเพื่อระบุเพศ, เชื้อชาติ, อายุเมื่อเสียชีวิต และรูปร่างของบุคคล นักมานุษยวิทยายังวิเคราะห์การบาดเจ็บในเวลาที่เกิดขึ้นหรือใกล้เวลาที่เสียชีวิต และสภาพทางพยาธิวิทยาของกระดูก เช่น โรคข้ออักเสบหรือการพักรักษาตัวครั้งก่อน นักวิทยาศาสตร์ในห้องปฏิบัติการใช้เทคนิคต่าง ๆ ในการระบุตัวตนชาวอเมริกันที่สูญหาย รวมถึงการวิเคราะห์โครงกระดูกและฟัน, การสุ่มตัวอย่างดีเอ็นเอของไมโทคอนเดรีย (mtDNA) และการวิเคราะห์หลักฐานที่เป็นวัตถุ, ของใช้ส่วนตัว, อุปกรณ์ช่วยชีวิตสำหรับการบิน (อุปกรณ์ที่ใช้โดยลูกเรือ ได้แก่ หมวกกันน็อก, หน้ากากออกซิเจน, สายรัด ฯลฯ) หรืออุปกรณ์ทางทหารอื่น ๆ
บ่อยครั้ง สิ่งประดิษฐ์ทางการทหารและยุทโธปกรณ์ที่กู้คืนมาจะได้รับการส่งต่อไปยังห้องปฏิบัติการเครื่องมือชีววิทยาศาสตร์ (อักษรย่อ: LSEL; ซึ่งตั้งอยู่ที่ฐานทัพอากาศไรต์-แพตเตอร์สัน ในเดย์ตัน รัฐโอไฮโอ) ของกองทัพอากาศสหรัฐ เพื่อการวิเคราะห์ทางวิทยาศาสตร์และประวัติศาสตร์ขั้นสูง โดยห้องปฏิบัติการเครื่องมือชีววิทยาศาสตร์ (สถานที่อำนวยความสะดวกทางวิทยาศาสตร์ลักษณะเฉพาะในสหรัฐและทั่วโลก) มีคุณสมบัติเฉพาะตัวในการศึกษาสิ่งประดิษฐ์ยุทโธปกรณ์ที่กู้คืนมาได้ทางวิทยาศาสตร์ และกำหนดลักษณะทางนิติวิทยาศาสตร์ที่สำคัญ ซึ่งรวมถึง แต่ไม่จำกัดเพียงจำนวนกำลังพลที่ยังไม่ได้รับการรายงาน ณ จุดเกิดเหตุ (เช่น นักบิน 2 นาย), เหล่าของการรับราชการทหารที่เป็นตัวแทน (เช่น กองทัพเรือ), ประเภทยานพาหนะที่เป็นตัวแทน (เช่น รูปแบบอากาศยานเอฟ-4), กรอบเวลาที่แสดง (เช่น ค.ศ. 1967) และการแสดงระดับของการไม่อยู่รอดหรือความอยู่รอด (เช่น หลักฐานใด ๆ ของสถานะการเสียชีวิต หรือไม่ถึงตาย) ซึ่งบ่อยครั้ง ห้องปฏิบัติการเครื่องมือชีววิทยาศาสตร์สามารถให้การพิจารณากรณีที่สำคัญ (ผ่านการวิเคราะห์สิ่งประดิษฐ์อุปกรณ์ที่กู้คืน) เมื่อหลักฐานที่สำคัญอื่น ๆ (เช่น ซากศพมนุษย์ อย่างกระดูกหรือฟัน) ไม่ได้รับการกู้คืนหรือหาได้ และ/หรือไม่ได้ให้ข้อสรุปที่สำคัญใด ๆ จากการพิสูจน์ (เช่น การตรวจดีเอ็นเอ)