stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ราชรถมาเกย
ระยะเวลาออกอากาศ

| สถานีโทรทัศน์ที่ออกอากาศ | วัน | เวลา | ความยาวตอน | ช่วงระหว่าง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โมเดิร์นไนน์ทีวี | จันทร์ - ศุกร์ |  21:25 - 21:50 น. |  25 นาที | 1 มีนาคม พ.ศ. 2554 - 29 มิถุนายน พ.ศ. 2555 |
| โมเดิร์นไนน์ทีวี | พุธ - ศุกร์ |  18:00 - 18:45 น. |  45 นาที | 4 กรกฎาคม - 28 ธันวาคม พ.ศ. 2555 |
| โมเดิร์นไนน์ทีวี | จันทร์ - อังคาร |  18:00 - 19.00 น. |  60 นาที | 1 มกราคม - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 |
รางวัลที่ได้รับ

รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 ประเภทสาขาเกมโชว์ยอดเยี่ยม จาก เวที ASIAN TELEVISION AWARDS 2011 ครั้งที่ 16 ประจำปี 2554 ณ ประเทศสิงคโปร์
รางวัลสาขาเกมโชว์และปกิณกะดีเด่น จาก ประกาศผลรางวัลโทรทัศน์ทองคำครั้งที่ 26 ประจำปี 2554
ประเทศที่ได้ซื้อลิขสิทธิ์เพื่อนำไปผลิตแล้วออกอากาศ

| ประเทศ | ชื่อ | ชื่อไทย | ผู้ดำเนินรายการ | สถานีโทรทัศน์ | รางวัลรถยนต์ | เริ่มออกอากาศครั้งแรก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  เวียดนาม | Đưa Em Về Nhà | ราชรถมาเกย เวียดนาม | Truong Giang | HTV2 | Suzuki | 25 ตุลาคม 2562 - 17 มกราคม 2563 |
 สหรัฐ: รอประกาศ
ภาษาไมถิลี

| ภาษาไมถิลี |
| --- | --- |
मैथिली, 𑒧𑒻𑒟𑒱𑒪𑒲‎
[[File:|200px]]ไมถิลีในอักษรติรหุตากับอักษรเทวนาครี
ออกเสียง: [ˈməi̯tʰɪli]
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศอินเดียและประเทศเนปาล
ภูมิภาค: มิถิลา
ชาติพันธุ์: ชาวไมถิลี
จำนวนผู้พูด: 33.9 ล้าน  (2000)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอินโด-อารยันตะวันออกพิหารภาษาไมถิลี
ภาษาถิ่น: กลาง (Sotipura) ใต้มาตรฐาน ตะวันออก Thēthi ตะวันตก (Bajjika) Chhika-Chhiki (Angika) Jolaha Kisan            
ระบบการเขียน: ติรหุตา (มิถิลักษร) (อดีต) อักษรไกถี (แบบไมถิลี) (อดีต) อักษรเทวนาครี (ปัจจุบัน)
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  อินเดีย (กำหนดรายการที่แปดของรัฐธรรมนูญอินเดีย) รัฐฌารขัณฑ์ (เพิ่มเติม) 
ผู้วางระเบียบ:  อินเดีย (Sahitya Akademi) รัฐพิหาร (Maithili Academy)  เดลี (Maithili - Bhojpuri Academy, Delhi)  ประเทศเนปาล (Nepal Academy) 
รหัสภาษา
ISO 639-2: mai
ISO 639-3: mai
บริเวณที่มีผู้พูดภาษาไมถิลีในประเทศอินเดียและเนปาล
ภาษาไมถิลี (อักษรโรมัน: Maithili; Maithilī, [ˈməi̯tʰɪli]) เป็นภาษาอินโด-อารยันในอนุทวีปอินเดีย ส่วนใหญ่พูดในประเทศอินเดียและเนปาล ในประเทศอินเดียมีผู้พูดในรัฐพิหารกับรัฐฌารขัณฑ์ และเป็นหนึ่งใน 22 ภาษาที่ได้รับการยอมรับ ส่วนในประเทศเนปาล มีผู้พูดในTeraiตะวันออกและเป็นภาษาที่แพร่หลายมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศ ในอดีต ภาษาไมถิลีเคยเขียนด้วยอักษรติรหุตา บางครั้งก็เขียนด้วยอักษรไกถีที่นิยมกันน้อยกว่า ปัจจุบันภาษานี้เขียนด้วยอักษรเทวนาครี
ประวัติ

คำว่าไมถิลีมาจากคำว่ามิถิลา อาณาจักรโบราณที่ปกครองโดยกษัตริย์ชนกะหรือท้าวชนกในเรื่องรามเกียรติ์ ไมถิลีนี้เป็นอีกชื่อหนึ่งของนางสีดา มเหสีของพระราม และเป็นธิดาของท้าวชนก นักวิชาการในมิถิลาใช้ภาษาสันสกฤตเป็นภาษาในวรรณคดีและใช้ภาษาไมถิลีเป็นภาษาสำหรับวรรณกรรมพื้นบ้าน งานที่ใช้ภาษาไมถิลีชิ้นแรกๆ พบเมื่อราว พ.ศ. 1867
เมื่อการปกครองของอาณาจักรปาละเสื่อมลง ศาสนาพุทธได้สาบสูญไป ในขณะที่มีการสถาปนาราชวงศ์กรณาฏกะในสมัยของหรสิมหเทวะ (พ.ศ. 1769–1867) กวีชื่อชโยติริสวระ ฐากูร (พ.ศ. 1823 – 1883) ได้เขียนเรื่องวรรณรัตนากรโดยใช้ภาษาไมถิลีล้วน ๆ ใน พ.ศ. 1867 ฆยาซุดดิน ตุฆลัก จักรพรรดิแห่งเดลฮีรุกรานมิถิลาขับไล่กษัตริย์หรสิมหเทวะ ในช่วงนี้ ไม่มีการสร้างวรรณกรรมใดๆ จนกระทั่ง วิทยาปติ ฐากูร (พ.ศ. 1903–1993) ได้เขียนบทกวีจำนวนมากด้วยภาษาไมถิลีเกี่ยวกับพระกฤษณะ พระศิวะ และพระปรวตี ซึ่งได้แพร่หลายไปทั่ว หลังจากการรุกรานมิถิลาโดยสุลต่านโชห์ปุร เดลฮี และการหายสาบสูญของศิวสิมหะ ใน พ.ศ. 1972 วรรณคดีของภาษานี้เปลี่ยนไปปรากฏที่เนปาล
การกล่าวถึงภาษาไมถิลีครั้งแรกปรากฏในหนังสือของอมาดุซซี ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2314 ในหนังสือรายชื่อภาษาสันสกฤตและปรากฤตของ Colebrooke ตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2344 ได้อธิบายภาษาไมถิลีเป็นอีกสำเนียงหนึ่งต่างหาก  การใช้ภาษาไมถิลีส่วนมากเกี่ยวข้องกับระบำ ละคร และดนตรี อุมาปาตี อุปัธยะเขียนบทละครเรื่องปาริชาตัลด้วยภาษาไมถิลี
ภาษาแม่ของราชวงศ์มัลละคือภาษาไมถิลี ซึ่งแพร่กระจายไปทั่วเนปาลในพุทธศตวรรษที่ 21–22 ในช่วงนี้ มีละครอย่างน้อย 70 เรื่องที่เขียนด้วยภาษาไมถิลี ในละครเรื่องหริศจันทรันนิยัมที่เขียนโดยสิทธินรยัณเทวะ (พ.ศ. 2163–2200) ตัวละครบางตัวพูดภาษาไมถิลี ในขณะที่ตัวละครอื่น ๆ พูดภาษาเบงกอล สันสกฤตหรือปรากฤต
องค์กรเกี่ยวกับภาษาไมถิลีแห่งแรกคือไมถิลี มหสภา จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2453 เพื่อพัฒนาภาษาไมถิลี ไมถิลี มหสภาได้เรียกร้องให้มีการยอมรับภาษาไมถิลีเป็นภาษาประจำถิ่น มหาวิทยาลัยกัลกัตตายอมรับภาษาไมถิลีใน พ.ศ. 2460 และมีมหาวิทยาลัยอื่นยอมรับตามมา ใน พ.ศ. 2508 ภาษาไมถิลีได้รับการยอมรับจากสถาบันวิชาการสหิตยซึ่งเป็นสถาบันที่สนับสนุนวรรณคดีอินเดีย ใน พ.ศ. 2546 ภาษาไมถิลีได้รับการยอมรับจากสถาบันอินเดียให้เป็นภาษาหลักของอินเดีย ปัจจุบันเป็นหนึ่งในภาษาประจำชาติ 22 ภาษาของอินเดีย
บรรณานุกรม

George A. Grierson (1909). An Introduction to the Maithili dialect of the Bihari language as spoken in North Bihar. Calcutta: Asiatic Society.
Ramawatar Yadav. Maithili Language and Linguistics: Some Background Notes (PDF). University of Cambridge.
แหล่งข้อมูลอื่น

UCLA Language Materials Project : Maithili
National Translation Mission's (NTM) Maithili Pages
Videha Ist Maithili ISSN 2229-547X
Maithili Books เก็บถาวร 2021-01-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Udbodhana Regd International e journal
| ด ค กภาษาทางการของประเทศอินเดีย |
| --- | --- |
ระดับสหภาพ:  ฮินดี  อังกฤษ 
ตามรัฐธรรมนูญอินเดีย:  กงกัณ  กันนาดา  กัศมีร์  คุชราต  โดกรี  เตลูกู  ทมิฬ  เนปาล  เบงกอล  โบโด  ปัญจาบ  มณีปุระ  มราฐี  มลยาฬัม  ไมถิลี  สันถาลี  สันสกฤต  สินธ์  อัสสัม  อูรดู  โอริยะ  ฮินดี 
ระดับรัฐ:  อังคิกา  โภชปุระ  ฉัตตีสครห์  กาโร  กูรุง  โฮ  Kamatapuri  Kharia  คาซี  Khortha  กอกบอรอก  Kurmali  Kurukh  เลปชา  ลิมบู  มคธ  มาคัร  มีโซ  มุนดารี  เนวาร์  Rai  รังปุระ  Sadri  เศรปา  สิกขิม  สุนุวาร์  ตามาง 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี
วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ (จังหวัดลพบุรี)

| วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ลพบุรี |
| --- | --- |
Wat Phra Sri Rattana Mahathat Lop Buri
บริเวณทางเข้าวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ลพบุรี

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: วัดอาราม
สถาปัตยกรรม: ขอมโบราณ   กอธิกแบบฝรั่งเศส
เมือง: ตำบลท่าหิน, อำเภอเมืองลพบุรี, จังหวัดลพบุรี
ประเทศ: ประเทศไทย
เริ่มสร้าง: ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด
วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ เป็นวัดอารามใน ตำบลท่าหิน  อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ตั้งอยู่ตรงข้ามกับสถานีรถไฟลพบุรี สร้างในสมัยใดไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด แต่มีการปรับปรุงซ่อมแซมหลายครั้งทั้งในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช สมเด็จพระราเมศวร และสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ
องค์ประธานวัดพระศรีรัตนมหาธาตุยังปรากฏบนผลงานภาพจิตรกรรมฯ 8 จอมเจดีย์แห่งสยาม ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร อีกด้วย
องค์ประกอบภายในวัด > ศาลาเปลื้องเครื่อง

เป็นส่วนแรกนับจากทางเข้า ศาลาเปลื้องเครื่องนี้ใช้เป็นที่สำหรับพระเจ้าแผ่นดินเปลื้องเครื่องทรงก่อนที่จะเข้าพิธีทางศาสนาในพระวิหารหรือพระอุโบสถ ปัจจุบันศาลาเปลื้องเครื่องคงเหลือเพียงเสาเอนอยู่เท่านั้น ส่วนอื่นปรักหักพังไปหมดแล้ว
องค์ประกอบภายในวัด > วิหารหลวง

หรือ วิหารเก้าห้อง เป็นส่วนที่ถัดจากศาลาเปลื้องเครื่อง ซึ่งสร้างในสมัยสมเด็จพระนารายณ์ เป็นวิหารขนาดใหญ่มาก ประตูทำเป็นเหลี่ยมแบบไทย หน้าต่างเจาะช่องแบบกอธิคของฝรั่งเศส
เมื่อ พ.ศ.2563 มีการสร้างฐานชุกชี และประดิษฐานพระพุทธรูป ไว้ภายในวิหารคือ "พระพุทธลวบุรารักษ์" เป็นพระพุทธรูปปางสมาธินาคปรก แกะสลักจากหินทรายเขียว ขนาดหน้าตักกว้าง 1.5 เมตร สูง 3 เมตร มีพุทธลักษณะงดงามยิ่ง ซึ่งจังหวัดลพบุรี ร่วมกับพุทธศาสนิกชนผู้มีจิตศรัทธา ร่วมกันสร้างขึ้น เพื่อให้เป็นสิ่งเคารพบูชาของชาวลพบุรี และประชาชนทั่วไป โดยได้รับประทานนามจาก สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก ว่า "พระพุทธลวบุรารักษ์" แปลว่า พระพุทธเจ้าทรงปกปักรักษาเมืองลพบุรี
องค์ประกอบภายในวัด > พระอุโบสถขนาดย่อม

ทางทิศใต้ของวิหารหลวงเป็นพระอุโบสถขนาดย่อม ประตูหน้าต่างเป็นแบบฝรั่งเศสทั้งหมด
องค์ประกอบภายในวัด > พระปรางค์ประธาน

ห่างไปทางทิศตะวันตกของวิหารหลวงเป็นพระปรางค์องค์ใหญ่ที่สูงที่สุดในลพบุรี สร้างเป็นพุทธเจดีย์ องค์ปรางค์ก่อด้วยศิลาแลงโบกปูน มีเครื่องประดับลวดลายเป็นพระพุทธรูปและพุทธประวัติ ที่ลายปูนปั้นหน้าบันพระปรางค์แสดงถึงอิทธิพลของพุทธศาสนา นิกายมหายาน และซุ้มโคปุระของปรางค์องค์ใหญ่เป็นศิลปะละโว้ มีลายปูนปั้นที่ถือว่างามมาก เดิมคงจะสร้างในสมัยขอมเรืองอำนาจ แต่ได้รับการซ่อมแซมในสมัยสมเด็จพระราเมศวร สมเด็จพระมหาจักรพรรดิ และ สมเด็จพระนารายณ์ ลวดลายจึงปะปนกันหลายสมัย ปรางค์องค์นี้เดิมบรรจุพระพุทธรูปไว้เป็นจำนวนมาก ที่ขึ้นชื่อคือ พระเครื่องสมัยลพบุรี เช่น พระหูยาน พระร่วง ซึ่งมีการขุดพบเป็นจำนวนมาก 
อีกสิ่งหนึ่งที่สมควรจะกล่าวถึงคือปรางค์รายทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือที่มุมกลีบมะเฟืองทุกมุมปั้นเป็นรูป เทพพนมหันออกรอบทิศ พระพักตร์เป็นสี่เหลี่ยม พระขนงต่อกัน ลักษณะเป็นศิลปะแบบอู่ทอง ชฎาเป็นทรงสามเหลี่ยมมีรัศมีออกไปโดยรอบ เป็นศิลปะที่มีความงามแปลกตาหาดูได้ยากในเมืองไทย
วัดมหาธาตุ แบ่งพื้นที่ออกเป็น 2 ส่วนคือ ส่วนพุทธาวาส และสังฆาวาส ซึ่งส่วนหลังนี้ถูกบุกรุกไปหมดแล้วคงเหลือพื้นที่ส่วนพุทธาวาส มีพื้นที่ประมาณ 20 ไร่ มีถนนตัดรอบวัด เมื่อผ่านประตูเข้าไปจะเห็น ดังนี้ พระอุโบสถ  มีขนาดใหญ่โตมากและเหลือแต่ผนังทั้ง 4 ด้าน แต่ก็ไม่สมบูรร์นักกับกองพระพุทธรูปที่หัก ๆ ทางซ้ายของพระอุโบสถมี "ศาลาเปลื้องเครื่อง" ซึ่งสันนิษฐานว่า คงสร้างขึ้นภายหลัง เชื่อว่าเมื่อสมเด็จพระนารายณ์ ฯ จะมาประกอบพิธีทางศาสนาคงจะต้องมาเปลื้องเครื่องทรงที่ศาลาหลังนี้ศาลาเปลื้องเครื่อง อยู่ติดกับวิหารเล็ก ๆ  แต่ปิดประตูใส่กุญแจไว้ มีพระพุทธไสยาสน์ประทับอยู่มองเห็น
ด้านหลังพระอุโบสถคือ พระปรางค์ซึ่งพระปรางค์เป็นพระปรางค์องค์เดียวโดด ๆ ไม่ใช่เรียงกันสามองค์เช่น พระปรางค์สามยอดแต่เชื่อว่าสร้างในรุ่นเดียวกัน คือ ระหว่าง พ.ศ. 1500 - 1800 บรรจุพระบรมสารีริกธาตุและได้ชื่อว่ามีลวดลายปูนปั้นงามเป็นเลิศ แต่น่าเสียดายในการบูรณะทำให้เสียหายไปไม่ใช่น้อยแต่ยังพอหลงเหลือให้ชมความงามคือทางซ้ายหรือทางใต้ของพระปรางค์ เงยหน้ามองสูงสักหน่อย ที่หน้าบันจะเห็นภาพพระอมิตาประทับบนดอกบัวมีก้านในสวรรค์สุขาวดี ตามคติพุทธมหายาน ลายปูนปั้นที่หน้ากระดานแถวบนสุด เป็นลายกระหนกที่รับอิทธิพลขอมศิลปะสมัยละโว้ ลายปูนปั้น มกรคายนาคหน้าบันซุ้มโคปุระ หรือซุ้มหน้าของปรางค์ประธาน เป็นศิลปะละโว้ กับอโยธยา วิหารหลวง อยู่ทางขวาของพระอุโบสถ เข้าใจว่าปฏิสังขรณ์จนกลายแบบไปแล้ว เดิมประตูเป็นศิลปะไทยแต่หน้าต่างนั้นเป็นศิลปะแบบโกธิค ของฝรั่งเศสแสดงว่าสร้างสมัยสมเด็จพระนารายณ์ ฯ
เจดีย์รายอยู่รอบพระปรางค์ใกล้ชิดกำแพงวัด หลายองค์ยังมีภาพลวดลายปูนปั้นที่งดงามอยู่ วิหารคด ยังมีสภาพที่ดีเหลือให้ชมมาบรรจบกันที่ท้ายวิหารหลวง
เจดีย์ประธานทรงปรางค์ วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ
วิหารหลวงสร้างในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
ทางหลวงหมายเลข 8 (ประเทศกัมพูชา)

|  ทางหลวงหมายเลข 8 |
| --- | --- |
ถนนในจังหวัดไพรแวง
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: กัมพูชา
 
ระบบทางหลวง
การขนส่งในประเทศกัมพูชา
ทางหลวงหมายเลข 8 (10008) เป็นหนึ่งในทางหลวงของประเทศกัมพูชา  มีระยะทางตลอดทั้งสายรวม 90 km (56 mi) ทางหลวงหมายเลข 8 ตั้งอยู่ที่จังหวัดไพรแวง ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา
ทางหลวงหมายเลข 8 เริ่มขึ้นที่แยกทางหลวงหมายเลข 6 ทันทีที่ข้ามแม่น้ำโขง บนสะพานเปรกตามัค ทางหลวงหมายเลข 8 เลี้ยวขวาผ่านหมู่บ้านอำพิล ใกล้ชายแดนประเทศเวียดนาม และสิ้นสุดที่แยกทางหลวงหมายเลข 7
มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

| --- | --- |

ชื่อย่อ: มจทอ. / UMT
คติพจน์: Imagine Beyond Knowledge
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาเอกชน
สถาปนา: 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 (25 ปี)
นายกสภาฯ: รองศาสตราจารย์ ดร.วัลลภ รัฐฉัตรานนท์
อธิการบดี: ดร.จินติยา จินารัตน์
ที่ตั้ง: วิทยาเขตชยางกูร 749/1 ถนนชยางกูร ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี 34000  วิทยาเขตขามใหญ่ ตำบลขามใหญ่ อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี 34000
สี: ██ ส้ม  ██ น้ำเงิน  ██ ดำ
เว็บไซต์: www.umt.ac.th
มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น (อังกฤษ: The Eastern University of Management and Technology) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย เปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ถึงระดับปริญญาเอก ตั้งอยู่ที่ถนนชยางกูร ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี
ประวัติ

มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น เดิมคือ วิทยาลัยโปลีเทคนิคภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2526 ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 จึงได้ขยายเปิดการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษาเพิ่มขึ้น กระทั่งเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 จึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยโปลีเทคนิคภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และเปลี่ยนชื่อมาเป็นมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น
คณะ

คณะการบัญชี
คณะศึกษาศาสตร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์
คณะศิลปศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
คณะนิติศาสตร์
คณะรัฐศาสตร์
คณะบริหารธุรกิจ
คณะนิเทศศาสตร์ (โครงการจัดตั้ง)
คณะเภสัชศาสตร์ (โครงการจัดตั้ง)
คณะเทคนิคการแพทย์ (โครงการจัดตั้ง
คณะสัตวแพทยศาสตร์ (โครงการจัดตั้ง)
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น เก็บถาวร 2012-10-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสถานศึกษาในจังหวัดอุบลราชธานี |
| --- | --- | --- |
| สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษา |  โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช  โรงเรียนนารีนุกูล  โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ อุบลราชธานี  โรงเรียนม่วงสามสิบอัมพวันวิทยา  โรงเรียนเขมราฐพิทยาคม  โรงเรียนวารินชำราบ  โรงเรียนเชียงแก้วพิทยาคม  |  |
| สังกัดองค์การบริหาร ส่วนจังหวัดอุบลราชธานี |  โรงเรียนพิบูลมังสาหาร  โรงเรียนบัวงามวิทยา  |  |
| สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน |  โรงเรียนเทศบาล 2 หนองบัว  โรงเรียนเทศบาล 3 สามัคคีวิทยาคาร  โรงเรียนบ้านเหล่าแดง  |  |
| โรงเรียนสาธิต |  โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี  |  |
| สังกัดสำนักงาน คณะกรรมการการศึกษาเอกชน |  โรงเรียนอัสสัมชัญอุบลราชธานี  โรงเรียนเบญจธัญพิทยา  |  |
| สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา |  วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีอุบลราชธานี  วิทยาลัยเทคโนโลยีธัญลักษณ์  |  |
| สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา |  มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี  มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี  มหาวิทยาลัยราชธานี  มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น  มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ศูนย์วิทยพัฒนา จังหวัดอุบลราชธานี  มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตอุบลราชธานี  มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ศูนย์การศึกษาอุบลราชธานี  วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สรรพสิทธิประสงค์ สถาบันพระบรมราชชนก  วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี  |  |
 รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดอุบลราชธานี  รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดอุบลราชธานี
ซิลเวน เกรเนียร์

| Sylvain Grenier |
| --- | --- |

เกิด:  (1977-03-26) 26 มีนาคม ค.ศ. 1977 (47 ปี) Varennes, Quebec, Canada
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: M. Canada Sly Sylvain Sylvan Sylvain Grenier
ส่วนสูง: 6 ft 0 in (1.83 m)
น้ำหนัก: 250 lb (113 kg)
มาจาก: Montreal, Quebec, Canada France
ฝึกหัดโดย: Dory Funk Jr. Rocky Johnson
เปิดตัว: 1998
รีไทร์: 2018
ซิลเวน เกรเนียร์ (Sylvain Grenier; 26 มีนาคม ค.ศ. 1977) เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์และนักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุชาวแคนาดา เขาเป็นที่รู้จักดีที่สุดจากการปล้ำใน World Wrestling Entertainment (WWE)
เขาเป็นที่รู้จักดีที่สุดจากการเล่นมวยปล้ำให้กับ WWE ระหว่างปี 2002 ถึง 2007 ซึ่งเขาเป็นส่วนหนึ่งของ La Résistance และเป็นแชมป์โลกแท็กทีม 4 สมัย (ครั้งหนึ่งกับ René Duprée และสามครั้งกับ Rob Conway) หลังจากที่เขาได้รับการปล่อยตัวจาก WWE เขาก็ได้เป็นผู้บรรยายภาษาฝรั่งเศสให้กับ Total Nonstop Action Wrestling (TNA) หรือ Impact! เป็นเวลาหลายปีและยังคงปล้ำในสมาคมอิสระของควิเบกต่อมา
แชมป์และรางวัล

Canadian Wrestling Federation
CWF Tag Team Championship (1 time) – with René Duprée
Combat Revolution Wrestling
CRW Quebec Championship (2 times)
Northern Championship Wrestling
NCW Quebec Championship (1 time)
NCW Tag Team Championship (1 time) – with Rob Conway
Top Of The World Wrestling
TOW Championship (1 time)
TOW Tag Team Championship (1 time) – with Rob Conway
World Wrestling Entertainment
World Tag Team Championship (4 times) – with René Duprée (1) and Rob Conway (3)
Wrestling Observer Newsletter
Worst Tag Team (2003) with René Duprée
เรล พาส

เจแปน เรล พาส (อังกฤษ: Japan Rail Pass) หรือ เจอาร์ พาส (อังกฤษ: JR Pass) หรือ เรล พาส (อังกฤษ: Rail Pass, ญี่ปุ่น: レールパス; โรมาจิ: เรรุ พะสุ) เป็นบัตรโดยสารรถไฟในประเทศญี่ปุ่นชนิดไม่จำกัดครั้ง จัดจำหน่ายแก่บุคคลในต่างประเทศ โดยกลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น (JR Group) สามารถใช้โดยสารรถไฟ ตลอดจน รถโดยสาร และเรือเฟอร์รี่ ที่ดำเนินงานโดยกลุ่มบริษัท JR ในทุกเส้นทางและสายทางของประเทศญี่ปุ่น โดยมีเงื่อนไขการใช้บริการ (ขบวนรถไฟ/ชั้นที่นั่ง) ตามที่กำหนด
ประเภทและราคา

เรล พาส มีอยู่ 2 ประเภท แบ่งตามระดับชั้นที่นั่งคือ แบบ รถธรรมดา (普通車 ฟุสึฉะ) และ รถกรีนคลาส (グリーン車 กุรินฉะ, ชั้นหนึ่ง) เรล พาสทุกใบมีอายุการใช้งาน (นับวันต่อเนื่องกัน) โดยขึ้นอยู่กับว่าผู้ซื้อต้องการเรล พาสแบบอายุการใช้งานนานเท่าใด ซึ่งในระยะเวลานี้ ผู้ถือบัตรเรล พาส สามารถใช้บริการขนส่งมวลชนทุกประเภทในทุกเส้นทางที่ดำเนินงานโดยกลุ่มบริษัท JR ซึ่งราคาของเรล พาส มีดังตารางข้างล่างนี้ โดยเป็นราคาในสกุลเงินเยน (ปรับราคาล่าสุด 2023)
ประเภทและราคา > เจแปน เรล พาส (Japan Rail Pass)

สำหรับใช้งานทั่วประเทศ
| ประเภท | ประเภท | 7 วัน | 14 วัน | 21 วัน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กรีนคลาส | ผู้ใหญ่ | ¥70,000 | ¥100,000 | ¥140,000 |
| กรีนคลาส | เด็ก | ¥35,000 | ¥40,000 | ¥70,000 |
| ธรรมดา | ผู้ใหญ่ | ¥50,000 | ¥80,000 | ¥100,000 |
| ธรรมดา | เด็ก | ¥25,000 | ¥40,000 | ¥50,000 |
นอกจาก "เจแปน เรล พาส" ซึ่งใช้บริการรถไฟในเครือ JR ได้ทั่วประเทศญีปุ่่นแล้วนั้น ยังมี "เรล พาส" เฉพาะบริษัทย่อยๆ (เฉพาะพื้นที่) ในอีกหลายรูปแบบ เช่น JR ตะวันออก ,  JR ตะวันตก, JR ฮกไกโด เป็นต้น  โดยราคาและรายละเอียดการใช้ในแต่ละแบบตรวจสอบได้ที่ website ของแต่ละบริษัท
คุณสมบัติผู้ใช้งาน

ผู้ที่จะซื้อเรล พาสได้ ต้องมีคุณสมบัติข้อใดข้อหนึ่งดังต่อไปนี้:
บุคคลชาวต่างชาติที่ในหนังสือเดินทาง ได้รับการตรวจลงตราขาเข้าจากด่านตรวจคนเข้าเมือง โดยมีสถานะเป็น "Temporary Visitor" (ผู้พำนักชั่วคราว) สามารถแสดงหนังสือเดินทางฉบับจริงขณะทำการซื้อ (ไม่รับสำเนาหนังสือเดินทาง)
บุคคลสัญญาติญี่ปุ่น ผู้มีถิ่นพำนักอยู่นอกประเทศ ที่
ได้รับสิทธิอยู่อาศัยถาวรในประเทศนั้น
สมรสกับชาวต่างชาติที่ไม่ได้อาศัยอยู่ในญี่ปุ่น
เงื่อนไขการใช้งาน

แม้ว่าเจแปนเรล พาส จะสามารถใช้งานระบบขนส่งมวลชนได้แทบจะทุกอย่าง (รถไฟ, รถบัส, เรือเฟอร์รี่) ที่ดำเนินงานโดยกลุ่มบริษัท JR แต่ทั้งนี้ ก็มีข้อยกเว้น และเงื่อนไขในการใช้งาน ดังต่อไปนี้
เรล พาส ไม่สามารถเปลี่ยนหรือถ่ายโอนแก่บุคคลอื่น สามารถใช้งานได้เฉพาะบุคคลตามชื่อที่ปรากฎบนบัตรเท่านั้น
ผู้ถือบัตรต้องแสดงหนังสือเดินทางเมื่อจะใช้งาน
สามารถจองที่นั่งได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม สามารถจองที่นั่งได้ผ่านเคาเตอร์สีเขียวที่จำหน่ายตั๋ว (มิโดะริ โนะ มะโดะงุชิ) ในสถานีรถไฟของเครือ JR
การโดยสารห้องโดยสารส่วนตัวบนขบวนรถไฟ จะต้องเสียค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม
การโดยสารห้องนอนบนขบวนรถไฟข้ามคืน จะต้องเสียค่าใช้จ่ายต่างหาก (อาทิรถไฟ แคสซิโอเปีย และ โฮกูโตเซ)
ไม่สามารถใช้บริการรถไฟชิงกันเซ็ง โนะโซะมิ และ มิซุโฮะ ได้ โดยต้องจ่ายในอัตราปกติ
การโดยสารที่นั่งชั้น แกรนด์คลาส บนขบวนรถไฟชิงกันเซ็ง ฮะยะบุซะ จะต้องเสียค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม
สามารถใช้โดยสารเรือเฟอร์รี่ในจังหวัดฮิโระชิมะ ระหว่าง มิยะชิมะงุชิ กับ อิสึกุชิมะ โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย (เฉพาะ Japan Rail Pass กับ JR West Rail Pass)
เรือเฟอร์รี่ระหว่างฟุกุโอะกะ กับ ปูซาน (เกาหลีใต้) จะต้องเสียค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม อย่างไรก็ตาม ในปูซานมีการจำหน่าย คีวชู เรล พาส แบบพิเศษ ที่สามารถใช้โดยสายเรือเฟอร์รี่ขาไป-กลับ จากปูซานได้ [ต้องการอ้างอิง]
แหล่งข้อมูลอื่น

Japan Rail Pass Official website
JR East Pass Official website
JR West Pass Official website
JR Hokkaido Pass Official website
| ด ค ก กลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
อดีต: การรถไฟแห่งรัฐบาลญี่ปุ่น | การรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น | บรรษัทรถไฟญี่ปุ่น
| บริษัทรถไฟขนส่งผู้โดยสาร |  JR ฮกไกโด |  JR ตะวันออก |  JR ตอนกลาง |  JR ตะวันตก |  JR ชิโกกุ |  JR คีวชู |
| สมาร์ตการ์ด | คิตะกะ | ซุยกะ | โทะอิกะ | อิโกะกะ | อิโกะกะ | ซุโงะกะ |
| อื่นๆ |  JR บรรทุก |  วิจัย |  JR ระบบ |  |  |  |
ดูเพิ่ม: ชิงกันเซ็ง · เรล พาส
ทางหลวงหมายเลข 7 (ประเทศกัมพูชา)

|  ทางหลวงหมายเลข 7> ข้อมูลของเส้นทาง |
| --- | --- |

ส่วนหนึ่งของ AH11
 
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: กัมพูชา
 
ระบบทางหลวง
การขนส่งในประเทศกัมพูชา
ทางหลวงหมายเลข 7 (10007) (AH11) เป็นทางหลวงในประเทศ กัมพูชา ถนนเส้นนี้ยาว 509.17 km  เชื่อมต่อเมือง Skuon กับ ตระเปียงเกรียล ซึ่งเป็นจุดตรวจชายแดนที่เชื่อมต่อกับลาว เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสายเอเชียและเป็นการเชื่อมต่อทางถนนระหว่างพนมเปญ และ เวียงจันทน์ โดยเชื่อมต่อกับถนนหมายเลข 13 ของลาวซึ่งเชื่อมต่อไปจนถึงหลวงพระบางได้
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ได้มีการประกาศซ่อมถนนใหม่ โดยร่วมมือกับรัฐบาลจีน 
โครงการนี้ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2551
โอลิมปิกฤดูร้อน 1996

| --- | --- |

เมืองเจ้าภาพ:  แอตแลนตา สหรัฐ
คำขวัญ: งานเฉลิมฉลองแห่งศตวรรษ  (The Celebration of the Century)
ประเทศเข้าร่วม: 197
นักกีฬาเข้าร่วม: 10,320 (6,797 ชาย 3,523 หญิง)
ชนิด: 271 รายการ ใน 26 ชนิดกีฬา (37 ชนิดกีฬาย่อย)
พิธีเปิด: 19 กรกฎาคม 2539
พิธีปิด: 4 สิงหาคม 2539
ประธานพิธีเปิด: ประธานาธิบดี บิล คลินตัน
ผู้จุดคบเพลิง: มูฮัมหมัด อาลี
สนามกีฬา: สนามกีฬาโอลิมปิกศตวรรษ
ฤดูร้อน← บาร์เซโลนา 1992ซิดนีย์ 2000 →  ฤดูหนาว← ลิลเลฮัมเมร์ 1994นางาโนะ 1998 →  พาราลิมปิกฤดูร้อน 1996
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 หรือชื่อที่เป็นทางการ กีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 26 (หรือที่รู้จักในชื่อ แอตแลนตา 1996 และโดยทั่วไปเรียกว่า กีฬาโอลิมปิกร้อยปี) เป็นมหกรรมกีฬาระดับนานาชาติที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 19 กรกฎาคม - 4 สิงหาคม 2539 ที่เมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐ ถือเป็นโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 4 ที่สหรัฐเป็นเจ้าภาพ และเป็นการเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปี นับตั้งแต่การจัดโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 ที่เอเธนส์ซึ่งเป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรก นอกจากนี้ยังเป็นโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกที่จัดขึ้นในปีอื่นนอกเหนือจากโอลิมปิกฤดูหนาว นับตั้งแต่โอลิมปิกฤดูหนาวเริ่มขึ้นในปี 1924 โดยเป็นส่วนหนึ่งของแนวปฏิบัติใหม่ของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ที่ดำเนินการในปี 1994 เพื่อจัดการแข่งขันกีฬาฤดูร้อนและฤดูหนาวในปีเลขคู่สลับกัน โอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ถือเป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกของการจัดการแข่งขันขึ้นในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษเป็นส่วนใหญ่สองครั้งติดต่อกัน ก่อนครั้งโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย นี่เป็นโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งสุดท้ายที่จะจัดขึ้นในอเมริกาเหนือจนถึงโอลิมปิกฤดูร้อน 2028 โดยที่ลอสแองเจลิสจะเป็นเจ้าภาพการแข่งขันเป็นครั้งที่สาม
การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ

การตัดสินรอบสุดท้าย เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2533 ในการประชุมการประชุมใหญ่สามัญคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ครั้งที่ 96 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เมือง | ประเทศ | รอบ 1 | รอบ 2 | รอบ 3 | รอบ 4 | รอบ 5 |
| แอตแลนตา |  สหรัฐอเมริกา | 19 | 20 | 26 | 34 | 51 |
| เอเธนส์ |  กรีซ | 23 | 23 | 26 | 30 | 35 |
| โทรอนโต |  แคนาดา | 14 | 17 | 18 | 22 | — |
| เมลเบิร์น |  ออสเตรเลีย | 12 | 21 | 16 | — | — |
| แมนเชสเตอร์ |  บริเตนใหญ่ | 11 | 5 | — | — | — |
| เบลเกรด |  ยูโกสลาเวีย | 7 | — | — | — | — |
ตราสัญลักษณ์

ตราสัญลักษณ์โอลิมปิกปี 1996 เป็นรูปคบเพลิงและเปลวไฟตัวเลข100อยู่ใต้คบเพลิงและตราห้าห่วง
และมีอักษรอังกฤษคำว่า Atlanta 1996 กำกับที่ตอนล่าง
คบเพลิง หมายถึง ฐานคบเพลิงที่สนามกีฬากลางแอตแลนตา ซิตี้
ตัวเลข 100 หมายถึง 100ศตวรรษนครแอตแลนตา
สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่ม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
*  เจ้าภาพ ( สหรัฐ)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ* | 44 | 32 | 25 | 101 |
| 2 |  รัสเซีย | 26 | 21 | 16 | 63 |
| 3 |  เยอรมนี | 20 | 18 | 27 | 65 |
| 4 |  จีน | 16 | 22 | 12 | 50 |
| 5 |  ฝรั่งเศส | 15 | 7 | 15 | 37 |
| 6 |  อิตาลี | 13 | 10 | 12 | 35 |
| 7 |  ออสเตรเลีย | 9 | 9 | 23 | 41 |
| 8 |  คิวบา | 9 | 8 | 8 | 25 |
| 9 |  ยูเครน | 9 | 2 | 12 | 23 |
| 10 |  เกาหลีใต้ | 7 | 15 | 5 | 27 |
| รวม (10 ประเทศ) | รวม (10 ประเทศ) | 168 | 144 | 155 | 467 |
คณะประพันธกรจรจัด

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น
คณะประพันธกรจรจัด (ญี่ปุ่น: 文豪ストレイドッグス; โรมาจิ: Bungō Sutorei Doggusu; แปลว่า "สุนัขจรจัดวรรณกรรม") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องโดยคาฟกา อาซางืริ และวาดภาพโดยซังโงะ ฮารูกาวะ ตีพิมพ์ในนิตยสารยังเอช นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสมาชิกของ "สำนักงานนักสืบบุโซ" (สำนักงานนักสืบติดอาวุธ) กับความพยายามในการปกป้องโยโกฮามะจากมาเฟีย เรื่องราวส่วนใหญ่เน้นไปที่นาคาจิมะ อัตสึชิ ผู้มีพลังเหนือธรรมชาติเช่นเดียวกับสมาชิกคนอื่น ๆ ในสำนักงาน กับการปฏิบัติภารกิจต่าง ๆ ที่ได้รับมอบหมายจากสำนักงาน มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์
คณะประพันธกรจรจัดได้รับการดัดแปลงเป็นไลต์โนเวลตีพิมพ์แล้วหลายเล่ม ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ คณะประพันธกรจรจัดได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอโบนส์ ออกอากาศ 2 ฤดูกาลในปี พ.ศ. 2559 โดยฤดูกาลแรกออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2559 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนถึงธันวาคม พ.ศ. 2559 ภาพยนตร์อนิเมะ คณะประพันธกรจรจัด Dead Apple เข้าฉายเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2561 อนิเมะฤดูกาล 3 ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2562 อนิเมะฤดูกาลที่ 4 ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2566 อนิเมะฤดูกาลที่ 5 ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2566
ซีรีส์อนิเมะภาคแยก คณะประพันธกรจรจัด โฮ่ง! ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2564 ภาพยนตร์คนแสดง คณะประพันธกรจรจัด เดอะมูฟวี: บีสต์ ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนมกราคม พ.ศ. 2565