stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การประมวลผลสัญญาณดิจิทัล

การประมวลผลสัญญาณดิจิทัล หรือ ที่เรียกกันติดปากสั้น ๆ ว่า ดีเอสพี (DSP - digital signal processing) เป็นการศึกษาการประมวลผลสัญญาณที่อยู่ในรูปดิจิทัล (digital)
โดยทั่วๆ ไป การประมวลผลสัญญาณ อาจแบ่งได้ตาม:
รูปแบบของตัวแทนสัญญาณ : การประมวลผลสัญญาณดิจิทัล (digital signal processing) และ การประมวลผลสัญญาณแอนะล็อก (analog signal processing)
คุณสมบัติของสัญญาณ : การประมวลผลสัญญาณไม่สุ่ม (deterministic signal processing) และ การประมวลผลสัญญาณสุ่ม (stochastic/statistical signal processing)
ลักษณะการประมวลผลสัญญาณ : เชิงเส้น (linear signal processing) และ ไม่เป็นเชิงเส้น (nonlinear signal processing)
และ อื่นๆ ที่แบ่งตามคุณลักษณะเฉพาะของสัญญาณ หรือ ลักษณะเฉพาะของการประมวลผล เช่น adaptive signal processing, multirate/multiresolution signal processing, chaotic signal processing ฯลฯ
ดีเอสพีนี้อาจแบ่งออกได้เป็นในส่วนของซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ หรือตามการประยุกต์เป็น การประมวลผลสัญญาณเสียง (audio signal processing) การประมวลผลภาพดิจิทัล (digital image processing) และ การประมวลผลคำพูด (speech processing)
ถึงแม้ว่าในดีเอสพีนั้น สัญญาณที่เราพิจารณากันจะเป็นดิจิทัล แต่โดยทั่วไปสัญญาณเหล่านี้จากแหล่งกำเนิด จะอยู่ในรูปเดิมที่เป็นแอนะล็อก การได้มาซึ่งสัญญาณดิจิทัลซึ่งเป็นตัวแทนสัญญาณแอนะล็อกที่เราสนใจนี้ จะต้องผ่านกระบวนการแปลงสัญญาณแอนะล็อกเป็นดิจิทัล (Analog-to-Digital Conversion - ADC) หรือการดิจิไทซ์ (digitization) ซึ่งประกอบด้วยการสุ่มตัวอย่าง (sampling) (อย่าสับสนกับคำว่า สุ่ม ที่มาจาก random หรือ stochastic) และการควอนไทซ์ (quantization) ให้อยู่ในรูปดิจิทัลก่อนที่จะทำการประมวลผลต่อไป
การสุ่มสัญญาณ (signal sampling) และการควอนไทซ์ (quantization)

รูปข้างต้นแสดงกระบวนการชักตัวอย่างสัญญาณและควอนไทซ์
โดเมนของเวลาและสถานที่ (temporal and spatial domain)

ตัวอย่างสัญญาณในรูปของตัวแปรเวลา หรือ temporal signal : เสียง
เสียงพูด
ตัวอย่างสัญญาณในรูปตัวแปรของสถานที่ หรือ spatial signal : รูปภาพ
ภาพลีนา
ภาพนี้เป็นภาพหนึ่งที่ถือได้ว่าเป็นภาพมาตรฐานที่เป็นที่รู้จักและใช้กันอย่างกว้างขวางในวงการการประมวลผลภาพ
จึงมีเรื่องราวที่น่าสนใจเบื้องหลังภาพนี้ ดู ภาพลีนา หรือ ภาพเลนา
โดเมนของการแปลง (transformed domain) > ความถี่ (frequency) หรือฟูริเยร์ (Fourier)

การแปลงฟูริเยร์ (FT) Fourier transform
การแปลงฟูริเยร์ไม่ต่อเนื่อง DFT
ขั้นตอนวิธีในการแปลงฟูริเยร์ไม่ต่อเนื่องอย่างเร็ว FFT
การแปลงโคซายน์ไม่ต่อเนื่อง (DCT) DCT
โดเมนของการแปลง (transformed domain) > เวลาและความถี่ (time-frequency)

การแปลงฟูริเยร์ในเวลาช่วงสั้น STFT short time Fourier transform
โดเมนของการแปลง (transformed domain) > เวลาและสเกล (time-scale) หรือเวฟเลต (wavelets)

การแปลงเวฟเลต Wavelet transform
โดเมนของการแปลง (transformed domain) > ไอเกน

principal components analysis (PCA)/Karhunen-Loève transform/Hotelling transform PCA/KLT/Hotelling
ดูเพิ่ม

การประมวลผลสัญญาณเสียง (Audio signal processing)
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 24

| คณะรัฐมนตรีแปลก 6 |
| --- | --- |
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 24 แห่งราชอาณาจักรไทย
พ.ศ. 2494 - พ.ศ. 2495

วันแต่งตั้ง: 8 ธันวาคม พ.ศ.​ 2494
วันสิ้นสุด: 23 มีนาคม พ.ศ.​ 2495   (0 ปี 105 วัน)
บุคคลและองค์กร
พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
นายกรัฐมนตรี: จอมพลป. พิบูลสงคราม​
ประวัติ
ก่อนหน้า: คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 23
ถัดไป: คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 25
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 24 ของไทย (6 ธันวาคม พ.ศ. 2494 - 23 มีนาคม พ.ศ. 2495)
จอมพลแปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการลงวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2494
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ
พลเอกพระประจนปัจจนึก ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
รายชื่อคณะรัฐมนตรีคณะที่ 24 ของไทย

ในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2494 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้
พลเอก ผิน ชุณหะวัณ เป็นรองนายกรัฐมนตรี
จอมพล แปลก พิบูลสงคราม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
พลตรี เภา เพียรเลิศ บริภัณฑ์ยุทธกิจ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
นายวรการบัญชา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
พลเรือตรี หลวงยุทธศาสตร์โกศล (ประยูร ศาสตระรุจิ) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ
พระยาบริรักษ์เวชชการ (ไล่ฮวด ติตติรานนท์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
นายสุกิจ นิมมานเหมินท์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
พลอากาศเอก ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หลวงวิจิตรวาทการ (วิจิตร วิจิตรวาทการ) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
พลตรี บัญญัติ เทพหัสดิน ณ อยุธยา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
พระนิติธารณ์พิเศษ (ชุบ มัธยมจันทร์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
พลเอก มังกร พรหมโยธี เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
พลโท สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นรัฐมนตรี
พลเรือตรี หลวงสุนาวินวิวัฒน์ (พิศาล สุนาวินวิวัฒน์) เป็นรัฐมนตรี
พันตำรวจเอก ละม้าย อุทยานานนท์ เป็นรัฐมนตรี
นายเลื่อน พงษ์โสภณ เป็นรัฐมนตรี
พันเอก ประมาณ อดิเรกสาร เป็นรัฐมนตรี
พลเรือตรี หลวงชำนาญอรรถยุทธ์ (เอื้อน กุลไกรเวส) เป็นรัฐมนตรี
พลตำรวจโท เผ่า ศรียานนท์เป็นรัฐมนตรี
พลอากาศโท หลวงเชิดวุฒากาศ (สุดใจ เชิดวุฒิ) เป็นรัฐมนตรี
พลโท เดช เดชประดิยุทธ เป็นรัฐมนตรี
พลอากาศตรี มุนี มหาสันทนะ เวชยันต์รังสฤษฎ์ เป็นรัฐมนตรี
นายเขมชาติ บุณยรัตพันธุ์ เป็นรัฐมนตรี
พันเอก ศิริ สิริโยธิน เป็นรัฐมนตรี
พลตรี ประยูร ภมรมนตรี เป็นรัฐมนตรี
การแถลงนโยยายของคณะรัฐมนตรี คณะที่ 24 ของไทย

รัฐบาลแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2494 และสภาผู้แทนราษฎร ได้ลงมติให้ความไว้วางใจในวันเดียวกัน นโยบายของรัฐบาลคณะนี้ ปรากฏในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2494 เล่ม 68 ตอน 79 หน้า 5871
การปรับปรุงคณะรัฐมนตรี

คณะรัฐมนตรีมีการแต่งตั้งเปลี่ยนแปลง คือ
วันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2494
พลเรือตรี หลวงสุนาวินวิวัฒ (พิศาล สุนาวิน) เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
พลโท สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
พลตรี ประยูร ภมรมนตรี เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
พันตำรวจเอก ละม้าย อุทยานานนท์ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตราธิการ
นายเลื่อน พงษ์โสภณ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
พลเรือตรี หลวงชำนาญอรรถยุทธ์ (เอื้อน กุลไกรเวส) เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
พันเอก ประมาณ อดิเรกสาร เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
พันเอก ศิริ สิริโยธิน เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
พลตำรวจโท เผ่า ศรียานนท์ และพลโท เดช เดชประดิยุทธ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
พลอากาศโท หลวงเชิดวุฒากาศ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2494 พลอากาศตรี มุนี มหาสันทนะ เวชยันตร์รังสฤษฎ์ รัฐมนตรี เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการสำนักนายกรัฐมนตรี
การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี คณะที่ 24 ของไทย

คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะได้มีประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2495 และในมาตรา 121 บัญญัติให้คณะรัฐมนตรีคงอยู่ในตำแหน่งต่อไปและพ้นจากตำแหน่งเมื่อสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภท 1 เข้ารับหน้าที่ ในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2495
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะรัฐมนตรีคณะที่ 24 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี เก็บถาวร 2008-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี เก็บถาวร 2012-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กคณะรัฐมนตรีคณะที่ 24 ของไทย |
| --- | --- | --- |
| นายกรัฐมนตรี |  แปลก พิบูลสงคราม  |  |
| รองนายกรัฐมนตรี |  ผิน ชุณหะวัณ  |  |
| สำนักนายกรัฐมนตรี |  มุนี มหาสันทนะ เวชยันตรังสฤษฏ์  |  |
| กลาโหม |  แปลก พิบูลสงคราม  หลวงสุนาวินวิวัฒน์ (พิศาล สุนาวินวิวัฒน์)  สฤษดิ์ ธนะรัชต์  |  |
| การคลัง |  เภา เพียรเลิศ บริภัณฑ์ยุทธกิจ  ประยูร ภมรมนตรี  |  |
| การต่างประเทศ |  นายวรการบัญชา (บุญเกิด สุตันตานนท์)  |  |
| เกษตราธิการ |  หลวงยุทธศาสตร์โกศล (ประยูร ยุทธศาสตร์โกศล)  ละม้าย อุทยานานนท์  |  |
| คมนาคม |  ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี  หลวงชำนาญอรรถยุทธ์ (เอื้อน กุลไกรเวส)  ประมาณ อดิเรกสาร  |  |
| มหาดไทย |  บัญญัติ เทพหัสดิน ณ อยุธยา  เผ่า ศรียานนท์  เดช เดชประดิยุทธ  |  |
| ยุติธรรม |  พระนิติธารณ์พิเศษ (ชุบ มัธยมจันทร์)  |  |
| ศึกษาธิการ |  มังกร พรหมโยธี  หลวงเชิดวุฒากาศ (สุดใจ เชิดวุฒิ)  |  |
| พาณิชย์ |  หลวงวิจิตรวาทการ (วิจิตร วิจิตรวาทการ)  ศิริ สิริโยธิน  |  |
| สาธารณสุข |  พระยาบริรักษ์เวชชการ (ไล่ฮวด ติตติรานนท์)  |  |
| อุตสาหกรรม |  สุกิจ นิมมานเหมินท์  เลื่อน พงษ์โสภณ  |  |
| ไม่ประจำกระทรวง |  สฤษดิ์ ธนะรัชต์  หลวงสุนาวินวิวัฒน์ (พิศาล สุนาวินวิวัฒน์)  ละม้าย อุทยานานนท์  เลื่อน พงษ์โสภณ  ประมาณ อดิเรกสาร  หลวงชำนาญอรรถยุทธ์ (เอื้อน กุลไกรเวส)  เผ่า ศรียานนท์  หลวงเชิดวุฒากาศ (สุดใจ เชิดวุฒิ)  เดช เดชประดิยุทธ  มุนี มหาสันทนะ เวชยันตรังสฤษฏ์  เขมชาติ บุณยรัตพันธุ์  ศิริ สิริโยธิน  ประยูร ภมรมนตรี  |  |
 พ้นจากตำแหน่ง  รัฐมนตรีช่วยว่าการ 
| ด ค กคณะรัฐมนตรีสยาม และคณะรัฐมนตรีไทย |
| --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2475–2500 |  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  |  |
| พ.ศ. 2500–2526 |  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  |  |
| พ.ศ. 2526–2550 |  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  |  |
| พ.ศ. 2550–ปัจจุบัน |  57  58  59  60  61  62  63  64  |  |
ช่องมองภาพ

ช่องมองภาพของกล้อง Nikon D90
ช่องมองภาพ (finder) เป็นหน้าต่างสำหรับส่องดูภาพในกล้องถ่ายภาพเพื่อทำการกำหนดองค์ประกอบและโฟกัสด้วยตาก่อนถ่ายภาพจริงลงบนฟิล์มหรือเซนเซอร์รูปภาพ มีหลายประเภทขึ้นอยู่กับประเภทของกล้อง
ในกล้องฟิล์มแบบดั้งเดิมเช่นกล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยวจะอาศัยการสะท้อนด้วยกระจก โดยมีกระจกสำหรับทำการสะท้อนแสงไปยังช่องมองภาพ
สำหรับกล้องดิจิทัลบางรุ่นเช่นกล้องดีเอสแอลอาร์มีช่องมองภาพแบบสะท้อนกระจก ในขณะที่กล้องบางรุ่นมีช่องมองภาพอิเล็กทรอนิกส์ซึ่งใช้ภาพที่ผ่านเข้าเซนเซอร์รูปภาพเป็นภาพตัวอย่างและส่งออกไปยังหน้าจอภาพ กล้องแบบนั้นมักถูกเรียกว่ากล้องไร้กระจก
จังหวัดคาตันดัวเนส

| จังหวัดคาตันดัวเนส |
| --- | --- |
จังหวัด
หาดปูรารัน
   ธง
สมญา: เกาะที่มีความสุข, Land of the Howling Winds
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: บีโคล
ก่อตั้ง: 26 กันยายน ค.ศ. 1945
เมืองหลัก: บีรัก
การปกครอง
 • ประเภท: ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Joseph C. Cua (United Nationalist Alliance (UNA))
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Shirley Abundo (Nationalist People's Coalition (NPC))
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,492.16 ตร.กม. (576.13 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 70 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาคักมาโซโซ): 803 เมตร (2,635 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 260,964 คน
 • อันดับ: 67 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 170 คน/ตร.กม. (450 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 50 จาก 81
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ: 0
 • นคร: 0
 • เทศบาล: 11
 • บารังไกย์: 315
 • Districts: Lone district of Catanduanes
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 4800–4810
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)52
รหัส ISO 3166: PH
ภาษา: บีโคล ฟิลิปีโน อังกฤษ
เดมะนิม: Catandunganon
เว็บไซต์: catanduanes.gov.ph
คาตันดัวเนส (Catanduanes) เป็นจังหวัดเกาะในเขตบีโคล เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 12 ของประเทศ มีเมืองหลักคือบีรัก ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัดคามารีเนสซูร์ โดยมีช่องแคบมาเคดาคั่นอยู่ ในปี ค.ศ. 2015 จังหวัดคาตันดัวเนสมีประชากร 260,964 คน
จังหวัดครอบคลุมพื้นที่ของเกาะคาตันดัวเนส (หรือ เกาะบีรัก), เกาะปาไนย์, เกาะเลเต, หมู่เกาะปาลุมบาเนส (โปโรงโปง, ติกโนบ และคาลาบาจีโอ) และเกาะอื่น ๆ อีกหลายแห่ง
คาตันดัวเนสเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอัมโบสคามารีเนสในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1900 ต่อมาก็เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอัลไบ และกลายเป็นจังหวัดอย่างสมบูรณ์โดยคำสั่ง House Bill No. 301 ซึ่งได้รับอนุมัติเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1945 และลงนามโดยประธานาธิบดีเซร์ฮิโอ โอสเมญญา เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1945 ผู้ว่าราชการจังหวัดคนแรกอันมาจากการแต่งตั้งคือ เรมีจีโอ โซซีโต และต่อมาเมื่อมีการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1947 จึงได้ผู้ว่าฯ คนแรกที่มาจากการเลือกตั้ง คือ อัลโฟนโซ อูเซโร
ภูมิศาสตร์

| ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดคาตันดัวเนส> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดคาตันดัวเนส> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดคาตันดัวเนส> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดคาตันดัวเนส> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดคาตันดัวเนส> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดคาตันดัวเนส> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดคาตันดัวเนส> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดคาตันดัวเนส> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดคาตันดัวเนส> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดคาตันดัวเนส> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดคาตันดัวเนส> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดคาตันดัวเนส> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดคาตันดัวเนส> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดคาตันดัวเนส> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 36 (97) | 36 (97) | 38 (100) | 38 (100) | 38 (100) | 38 (100) | 38 (100) | 39 (102) | 39 (102) | 41 (106) | 38 (100) | 32 (90) | 41 (106) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 29 (84) | 29 (84) | 30 (86) | 31 (88) | 32 (90) | 32 (90) | 31 (88) | 32 (90) | 31 (88) | 31 (88) | 30 (86) | 29 (84) | 32 (90) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 22 (72) | 23 (73) | 23 (73) | 24 (75) | 25 (77) | 25 (77) | 22 (72) | 25 (77) | 24 (75) | 24 (75) | 24 (75) | 22 (72) | 22 (72) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 13 (55) | 14 (57) | 17 (63) | 18 (64) | 20 (68) | 18 (64) | 19 (66) | 17 (63) | 17 (63) | 18 (64) | 16 (61) | 18 (64) | 13 (55) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 265 (10.43) | 175 (6.89) | 143 (5.63) | 119 (4.69) | 157 (6.18) | 221 (8.7) | 188 (7.4) | 178 (7.01) | 189 (7.44) | 288 (11.34) | 369 (14.53) | 327 (12.87) | 2,619 (103.11) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 10 | 8 | 7 | 6 | 5 | 8 | 9 | 8 | 9 | 13 | 14 | 15 | 112 |
แหล่งที่มา:
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดคาตันดัวเนส
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดคาตันดัวเนส ที่โอเพินสตรีตแมป
Official website of the Provincial Government of Catanduanes
DILG Regional Office No. 5 (Bicol Region)  เก็บถาวร 2010-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ค่าคงตัวของเลอฌ็องดร์

ค่าคงตัวของเลอฌ็องดร์ (Legendre's constant) คือค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์ที่เกิดขึ้นจากการคาดการณ์โดยอาเดรียง-มารี เลอฌ็องดร์ เพื่อใช้วัดพฤติกรรมของเส้นกำกับของฟังก์ชันนับจำนวนเฉพาะ π(x) ซึ่งปัจจุบันทราบแล้วว่าค่าคงตัวของเลอฌ็องดร์มีค่าเท่ากับ 1
จากการพิจารณาแนวโน้มของจำนวนเฉพาะที่ทราบ ทำให้เลอฌ็องดร์คาดการณ์ว่า π(x) จะตรงตามเงื่อนไขที่ว่า
เมื่อ B คือค่าคงตัวของเลอฌ็องดร์ ในตอนแรกเขาเดาว่า B น่าจะมีค่าประมาณ 1.08366 และนำไปใช้ในทฤษฎีบทจำนวนเฉพาะโดยไม่ทราบค่าที่แน่นอนของ B
ในเวลาต่อมา คาร์ล ฟรีดริช เกาส์ ก็ได้พิจารณาแนวโน้มของจำนวนเฉพาะเช่นกัน และได้สรุปว่าค่าคงตัวดังกล่าวอาจมีค่าน้อยกว่านั้น
ชาร์ล ฌ็อง เดอ ลา วาเล-ปูแซ็ง ผู้ซึ่งพิสูจน์ทฤษฎีบทดังกล่าว (โดยไม่ได้ร่วมกับฌัก อาดามาร์) สามารถแสดงให้เห็นว่าค่าคงตัวของเลอฌ็องดร์ B มีค่าเท่ากับ 1
การหาค่าดังกล่าวทำให้ชื่อ ค่าคงตัวของเลอฌ็องดร์ กลายเป็นอดีตไปเนื่องจากค่าของมันเป็นเพียงจำนวนธรรมดา ๆ แต่เมื่อกล่าวถึงค่าคงตัวนี้ก็มักจะหมายถึงการคาดคะเนครั้งแรกของเลอฌ็องดร์คือ 1.08366 แทน (ซึ่งไม่ถูกต้องในทางเทคนิค)
แหล่งข้อมูลอื่น

เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Legendre's constant" จากแมทเวิลด์.
การฝึกงาน

การฝึกงาน เป็นช่วงเวลาหาประสบการณ์ทำงานที่องค์การเสนอให้เป็นระยะเวลาจำกัด คำว่า intern เดิมจำกัดเฉพาะบัณฑิตแพทย์ (หมายถึง "แพทย์จบใหม่") แต่ปัจจุบันคำนี้มีใช้แพร่หลายในธุรกิจ องค์การไม่แสวงหาผลกำไร และหน่วยงานราชการ โดยทั่วไปนักเรียนนักศึกษาและบัณฑิตเข้าฝึกงานเพื่อมุ่งได้รับทักษะและประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องในสาขาวิชานั้น ๆ นายจ้างได้รับประโยชน์จากตำแหน่งเหล่านี้เพราะมักรับสมัครลูกจ้างจากพนักงานฝึกงานที่ดีที่สุด ซึ่งมีสมรรถภาพที่ทราบกันอยู่แล้ว ฉะนั้นจึงประหยัดเวลาและเงินได้ในระยะยาว ปกติองค์การภายนอกเป็นผู้จัดการการฝึกงาน ซึ่งรับสมัครพนักงานฝึกงานในนามของกลุ่มอุตสาหกรรม มีกฎต่างกันในแต่ละประเทศว่าพนักงานฝึกงานควรถือเป็นลูกจ้างหรือไม่ ระบบการฝึกงานอาจเปิดช่องให้เกิดการเอารัดเอาเปรียบจากนายจ้างบางคน
การฝึกงานในวิชาชีพมีความคล้ายกันในบางด้าน แต่ไม่เข้มงวดเท่ากับการเป็นลูกมือฝึกหัด (apprenticeship) สำหรับวิชาชีพ การค้าและงานอาชีวะ ด้วยเหตุที่ไม่มีการวางมาตรฐานและการกำกับดูแล คำให้คำว่า "การฝึกงาน" เปิดช่องให้ตีความอย่างกว้างขวาง พนักงานฝึกงานอาจเป็นได้ทั้งนักเรียนไฮสกูลหรือมัธยม นักศึกษาวิทยาลัยหรือมหาวิทยาลัย หรือผู้ใหญ่หลังสำเร็จการศึกษาแล้ว ตำแหน่งเหล่านี้อาจได้หรือไม่ได้รับค่าจ้าง และเป็นตำแหน่งชั่วคราว
ตรงแบบการฝึกงานประกอบด้วยการแลกเปลี่ยนบริการกับประสบการณ์ระหว่างพนักงานฝึกงานและองค์การ การฝึกงานยังใช้ตัดสินว่าพนักงานฝึกงานผู้นั้นยังมีความสนใจในสาขานั้นหรือไม่หลังได้ประสบการณ์ชีวิตจริงหรือไม่ นอกจากนี้ การฝึกงานยังสามารถใช้สร้างเครือข่ายวิชาชีพที่สามารถช่วยเหลือเรื่องจดหมายแนะนำหรือนำไปสู่โอกาสการจ้างงานในอนาคต ประโยชน์ของการนำพนักงานฝึกงานเข้าสู่การจ้างงานเต็มเวลา คือ พนักงานฝึกงานจะมีความคุ้นเคยกับบริษัทและตำแหน่งเดิมอยู่แล้ว และโดยทั่วไปแล้วต้องการการฝึกอบรมเพียงเล็กน้อยหรือไม่ต้องการเลย การฝึกงานให้นักศึกษาปัจจุบันสามารถมีส่วนร่วมในสาขาที่ตนเลือกเพื่อรับการเรียนรู้เกี่ยวกับอาชีพในอนาคต และเตรียมความพร้อมสำหรับการทำงานเต็มเวลาหลังสำเร็จการศึกษา
ประเภท

มีการฝึกงานในอุตสาหกรรมและสภาพแวดล้อมหลากหลาย การฝึกงานมีทั้งได้รับค่าจ้าง ไม่ได้รับค่าจ้าง หรือได้รับค่าจ้างบางส่วน (ในรูปค่าครองชีพ) การฝึกงานอาจเป็นแบบไม่เต็มเวลาหรือเต็มเวลาก็ได้ และมักยืดหยุ่นกับตารางเวลาของนักศึกษา การฝึกงานทั่วไปกินเวลาประมาณหนึ่งถึงสี่เดือน แต่อาจสั้นหรือยาวกว่านั้นขึ้นอยู่กับองค์การที่เกี่ยวข้อง การให้ติดตามการทำงาน (job shadowing) อาจถือเป็นการฝึกงานด้วย
การฝึกงานที่ได้รับค่าจ้าง พบปกติในสาขาวิชาชีพ เช่น แพทยศาสตร์ สถาปัตยกรรม วิทยาศาสตร์ วิศวกรรม กฎหมาย ธุรกิจ (โดยเฉพาะการบัญชีและการเงิน) เทคโนโลยี และการโฆษณา การฝึกงานเพื่อประสบการณ์การทำงานปกติจัดขึ้นในช่วงปีที่สองหรือสามของการเล่าเรียน การฝึกงานประเภทนี้เป็นการเพิ่มพูนความรู้ของผู้ฝึกงานทั้งในการศึกษาในโรงเรียนและในบริษัทด้วย คาดหมายว่าพนักงานฝึกงานจะนำความคิดและความรู้จากสถาบันการศึกษาเข้าสู่บริษัท
การทำงานวิจัย การวิจัยเสมือน (สำเร็จการศึกษา) หรือวาทนิพนธ์: ส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาปีสุดท้าย การฝึกงานประเภทนี้ นักศึกษาต้องทำวิจัยให้แก่บริษัทหนึ่ง ๆ บริษัทอาจมีบางด้านที่รู้สึกว่าจำเป็นต้องปรับปรุง หรือนักศึกษาสามารถเลือกหัวข้อในบริษัทนั้นเอง ผลการศึกษาวิจัยจะมีการเตรียมเป็นรายงานและมักต้องนำเสนอ
การฝึกงานที่ไม่ได้รับค่าจ้าง ปกติมักผ่านงานการกุศลไม่แสวงผลกำไร และ think tank มักเป็นตำแหน่งไม่ได้รับค่าจ้างหรืออาสาสมัคร กฎหมายรัฐและหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายของรัฐอาจกำหนดข้อกำหนดต่อโครงการการฝึกงานที่ไม่ได้รับค่าจ้างภายใต้รัฐบัญญัติค่าจ้างขั้นต่ำ โครงการจะต้องมีคุณสมบัติตรงตามเกณฑ์จึงจำแนกอย่างเหมาะสมว่าเป็นการฝึกงานที่ไม่ได้รับค่าตอบแทน
การฝึกงานแบบได้รับค่าจ้างบางส่วน คือ เมื่อนักศึกษาได้รับค่าจ้างในรูปค่าครองชีพ ซึ่งปกติเป็นเงินจำนวนตามที่กำหนดซึ่งจ่ายเป็นประจำ ปกติ พนักงานฝึกงานที่ได้รับค่าจ้างแบบนี้จะได้รับค่าจ้างตามตารางที่องค์การกำหนด
การฝึกงานอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมมากขึ้น คือ การฝึกงานเสมือน ซึ่งพนักงานฝึกงานทำงานทางไกล คือ ไม่ได้มาฝึกงานด้วยตัวเอง นับเป็นการมอบความสามารถในการหาประสบการณ์อาชีพโดยไม่ต้องกำหนดว่ามาทำงานด้วยตัวเองที่สำนักงาน การฝึกงานดังกล่าวดำเนินการด้วยวิธีเสมือน เช่น โทรศัพท์ อีเมลและการสื่อสารทางเว็บ พนักงานฝึกงานเสมือนโดยทั่วไปมีโอกาสเลือกจังหวะการทำงานของตนเองได้
ประเภท > ค่าธรรมเนียมการฝึกงาน

บริษัทที่มองหาพนักงานฝึกงานมักค้นหาและมอบหมายนักศึกษาในตำแหน่งไม่ได้รับค่าจ้างโดยมีค่าธรรมเนียม บริษัทเหล่านี้เรียกเก็บเงินจากนักศึกษาเพื่อช่วยในการวิจัยโดยสัญญาว่าจะคืนเงินค่าธรรมเนียมหากไม่พบการฝึกงาน โปรแกรมดังกล่าวมีหลากหลายและมุ่งจัดการหาพนักงานฝึกงานให้แก่บริษัทที่มีชื่อเสีงย บางบริษัทอาจให้การเคหะที่มีการควบคุมในนครใหม่ ระบบพี่เลี้ยง การสนับสนุน เครือข่าย กิจกรรมสุดสัปดาห์หรือหน่วยกิตวิชาการ
บางบริษัทเจาะจงจัดหาทุนการศึกษาและเงินอุดหนุนแก่ผู้สมัครรายได้น้อย นักวิจารณ์การฝึกงานวิจารณ์ว่าระบบต้องการหน่วยกิตมหาวิทยาลัยซึ่งจะได้มาต่อเมื่อการฝึกงานโดยไม่ได้รับค่าจ้างเท่านั้น ขึ้นอยู่กับค่าใช้จ่ายของโรงเรียน พฤติการณ์ดังกล่าวมักถูกมองว่าเป็นการปฏิบัติที่ไร้จริยธรรม เพราะกำหนดให้นักศึกษาแลกเปลี่ยนหน่วยกิตค่าเล่าเรียนที่ต้องเสียเงินและมักมีจำกัดเพื่อทำงานที่ไม่ได้รับค่าตอบแทน การจ่ายค่าหน่วยกิตวิชาการเป็นวิธีรับประกันว่านักศึกษาสำเร็จระยะเวลาของการฝึกงาน เพราะพวกเขามีสถาบันวิชาการรับผิดชอบอยู่ ตัวอย่างเช่น นักศึกษาอาจได้รับหน่วยกิตวิชาการเฉพาะหลังมหาวิทยาลัยได้รับบทปฏิทัศน์ททางบวกจากผู้ควบคุมดูแลของพนักงานฝึกงานที่องค์การผู้สนับสนุน
คาคุชิเตะ! มาคินะซัง!!

| --- | --- |
คาคุชิเตะ! มาคินะซัง!!
かくして！ マキナさん!!
แนว: อีโรติกคอมเมดี้ โรแมนติกคอมเมดี้ นิยายวิทยาศาสตร์
มังงะ
เขียนโดย: โยชิมิ ซาโต้
สำนักพิมพ์: ฟุตาบาชะ
ในเครือ: Action Comics
นิตยสาร: Monthly Action (พ.ศ. 2565 – 24 กุมภาพันธ์  พ.ศ. 2567) Web Comic Action (2 เมษายน พ.ศ. 2567 – ปัจจุบัน)
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 25 ตุลาคม พ.ศ. 2565 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 3
อนิเมะโทรทัศน์
ฉาย:  พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
คาคุชิเตะ! มาคินะซัง!!(ญี่ปุ่น: かくして！ マキナさん!!; ทับศัพท์: Hide! Makina-san!!) เป็นซีรีส์ มังงะญี่ปุ่น ที่เขียนและวาดภาพโดย 
โยชิมิ ซาโต้ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Monthly Actionมังงะโชเน็งของฟุตาชาบะ ในเดือนตุลาคม  พ.ศ. 2565 หลังจากการยุบนิตยสารในเดือนกุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2567 นิตยสารก็ถูกย้ายไปยัง เว็บไซต์นิตยสารWeb Comic Actionในเดือนเมษายนปีเดียวกัน อนิเมะทีวีซีรีส์ที่ดัดแปลงมีกำหนดฉายในปี พ.ศ. 2568
สื่อต่างๆ > มังงะ

เขียนและวาดภาพโดย โยชิมิ ซาโต้ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Monthly Actionมังงะโชเน็งของฟุตาชาบะ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565  หลังจากนิตยสาร Monthly Actionฉบับสุดท้ายเผยแพร่เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ซีรีส์นี้ได้ถูกโอนไปยังเว็บไซต์นิตยสารWeb Comic Actionในวันที่ 2 เมษายน ปีเดียวกัน บทของซีรีส์นี้ได้รับการรวบรวมออกเป็น 3 เล่มใน(ทังโกบง)ณ เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2567
| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  12 เมษายน พ.ศ. 2567 | 978-4-575-85830-3 |
| 2 |  9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 | 978-4-575-85906-5 |
| 3 |  10 พฤษภาคม พ.ศ 2567 | 978-4-575-85963-8 |
สื่อต่างๆ > อนิเมะ

ซีรีส์โทรทัศน์อนิเมะที่ดัดแปลงได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 และมีกำหนดฉายรอบปฐมทัศน์ในปี พ.ศ. 2568
ดูเพิ่ม

Crossing Timeมังงะอีกเรื่องหนึ่งของโยชิมิ ซาโต้
แหล่งข้อมูลอื่น

Official manga website at Web Comic Action (ในภาษาญี่ปุ่น)
Official anime website (ในภาษาญี่ปุ่น)
คาคุชิเตะ! มาคินะซัง!! (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ซอนย่า สเกอร์ฟิลด์

ซอนย่า สเกอร์ฟิลด์
ซอนย่า สเกอร์ฟิลด์: imago
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
ครอบครัว
:
ความทรงจำ
:
ซอนย่า สเกอร์ฟิลด์ (19 กันยายน ค.ศ. 1928 – 14 มิถุนายน ค.ศ. 2018) เป็นเจ้าของร่วมทีมฮอกกี้ คัลการี เฟลมส์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 จนถึงปี ค.ศ. 1994 ซอนย่าได้รับรางวัลชนะเลิศลีกฮอกกี้อาชีพแชมป์เปี้ยนชิพส์ ในปี ค.ศ. 1989.
แหล่งข้อมูลอื่น

Photo of Sonia Scurfield with the Stanley Cup
Stanley Cup Engraving Facts
"Calgary Flames" เก็บถาวร 2017-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Canadian Encyclopaedia.
Calgary Flames Team History
The Ultimate Canadian Sports Trivia Book by Edward Zawadzki, page 82
จักรพรรดิเวย์เซาหวัง

จักรพรรดิเวย์เซาหวัง (จีน: 衛紹王) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์จิน ครองราชย์ ค.ศ. 1209-1213 ดำรงพระยศเป็นอ๋องเว๋ย พระนามเดิมหว่านเอี๋ยนหย่งจี้ เป็นพระโอรสองค์ที่เจ็ดของจักรพรรดิจินซีจง เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิจินจางจงผู้เป็นพระนัดดาสิ้นพระชนม์ บัลลังก์ก็ว่างและไม่มีรัชทายาทสืบราชบัลลังค์ได้ อ๋องเว๋ยจึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเว๋ยเส๋าอ๋องในปี ค.ศ.1208
เมื่อ จักรพรรดิเวย์เซาหวัง สวรรคต ท่านชายซุ้นพระนัดดา(หลานอา) จึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิจินเสวียนจงในปี ค.ศ.1213
พระบรมวงศานุวงศ์

พระบิดา:สมเด็จพระจักรพรรดิจินซีจง(金世宗)
พระมารดา:พระสนมลิย้วน(李元妃)
ฮองเฮา พระสนม พระโอรสธิดา
พระชายาเว๋ยโซ๋ว จากสกุลทู้ตาน(衛紹王后徒單氏)
ฮูหยินฉินเซิ๋นจากสกุลย้วน(欽聖夫人袁氏)
อ๋องเลี้ยง หวางเอี๋ยนค้งเก๋อ(梁王完顏從恪)
หวางเอี๋ยนจู(完顏琚)
หวางเอี๋ยนเสวียน(完顏瑄)
หวางเอี๋ยนเจ่า(完顏璪)
องค์หญิงฉี้กั้ว จากพระสนมสกุลย้วน(岐國公主（母袁氏）)
| ด ค กลำดับจักรพรรดิจีนสมัยราชวงศ์จิน (ค> ศ. 1115-1234) |
| --- | --- | --- |
|  ไท่จู่ (หว่านเอี๋ยน อกูดา)  ไท่จง (หว่านเอี๋ยน อู่ฉีไม)  ซีจง (หว่านเอี๋ยน เหอล่า)  ไหหลิงหวัง (หว่านเอี๋ยน ตี้กูไน)  ซื่อจง (หว่านเอี๋ยน อู่ลู่)  จางจง (หว่านเอี๋ยน มาตาเกอ)  เวย์เซาหวัง (หว่านเอี๋ยน หยงจี่)  เสวียนจง (หว่านเอี๋ยน ซวิน)  ไอจง (หว่านเอี๋ยน ซูซวี)  มั่วตี้ (หว่านเอี๋ยน เฉิงหลิน)  |  ไท่จู่ (หว่านเอี๋ยน อกูดา)  ไท่จง (หว่านเอี๋ยน อู่ฉีไม)  ซีจง (หว่านเอี๋ยน เหอล่า)  ไหหลิงหวัง (หว่านเอี๋ยน ตี้กูไน)  ซื่อจง (หว่านเอี๋ยน อู่ลู่)  จางจง (หว่านเอี๋ยน มาตาเกอ)  เวย์เซาหวัง (หว่านเอี๋ยน หยงจี่)  เสวียนจง (หว่านเอี๋ยน ซวิน)  ไอจง (หว่านเอี๋ยน ซูซวี)  มั่วตี้ (หว่านเอี๋ยน เฉิงหลิน)  | 金 |
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
Gentiana

| Gentiana |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Tracheophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Gentianaceae
สกุล:: Gentiana
ชื่อทวินาม
Gentiana 

Gentiana /ˌdʒɛntʃiˈeɪnə/ เป็นสกุลของพืชดอกของวงศ์ดอกหรีดเขา (Gentianaceae) ประกอบด้วยประมาณ 400 สปีชีส์ ซึ่งถือว่าเป็นสกุลใหญ่ มีความโดดเด่นจากดอกไม้ส่วนใหญ่ที่มีขนาดใหญ่และรูปทรงทรัมเป็ตซึ่งมักจะมีสีฟ้าเข้ม
ชื่อสกุลเป็นคำสรรเสริญให้ Gentius กษัตริย์อิลลิเรียน ที่อาจเป็นผู้ค้นพบคุณสมบัติบำรุงกำลังในพืชวงศ์นี้
สปีชีส์ > เมื่อก่อนอยู่ในสกุลนี้

Gentianopsis crinita (fringed Gentian) ด้วย Gentiana crinita
แหล่งข้อมูลอื่น

"Gentian" . Encyclopedia Americana. 1920.
"Gentian"  . ใหม่สารานุกรมนานาชาติ 1906
ชะ

ตัวอักษรชะ (ज)
ชะ เป็นพยัญชนะตัวหนึ่งในอักษรเทวนาครี โดยเขียนว่า ज เข้าในพวกตาละวยะ (เกิดจากเพดานแข็ง) เสียงสปรรศะ ออกเสียงทับศัพท์ภาษาไทยให้เสียง ช และทับศัพท์ภาษาอังกฤษให้เสียง /ɟ,d͡ʒ/
กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952

กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 จัดแข่งขันที่เฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ แข่งขัน 1 ประเภท คือ ประเภททีมชาย