stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อัมสเตอร์ดัม
ประชากร > การอพยพย้ายถิ่น

ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ผู้อพยพย้ายถิ่นมาอยู่อัมสเตอร์ดัมส่วนใหญ่คือชาวอูว์เกอโน ชาวฟลานเดอร์ส ชาวยิวเซฟาร์ดี และชาวแคว้นเว็สท์ฟาเลิน สามกลุ่มแรกเป็นผู้อพยพหนีภัยศาสนา ส่วนชาวเว็สต์ฟาเลินนั้นอพยพเพื่อการค้าขายเป็นหลัก อัมสเตอร์ดัมมีผู้อพยพย้ายเข้ามาอยู่เรื่อยมาในศตวรรษที่ 18 และ 19 ก่อนที่สงครามโลกครั้งที่สองจะมีการกวาดต้อนชาวยิวไปใช้แรงงานและสังหารหมู่ที่ค่ายกักกันโดยนาซีเยอรมนี คิดเป็นราวๆร้อยละ 10 ของประชากรทั้งเมือง
ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เกิดการย้ายถิ่นครั้งใหญ่ครั้งแรกเมื่อหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ประกาศเอกราชกลายเป็นประเทศอินโดนีเซียราวๆทศวรรษที่ 1940 และ 1940 จากนั้นในทศวรรษที่ 1960 มีแรงงานอพยพจากตุรกี โมร็อกโก อิตาลี และสเปนย้ายเข้ามาหางานทำในอัมสเตอร์ดัม ต่อด้วยการอพยพหลังการประกาศเอกราชของประเทศซูรินามที่ผู้อพยพย้ายเข้ามาอาศัยในแถบไบล์เมอร์
นอกจากนี้ยังผู้ลี้ภัยและผู้หลบหนีเข้าเมืองจากยุโรป อเมริกา เอเชีย และแอฟริกา ย้ายเข้ามาอาศัยอยู่มากขึ้น ทำให้ชาวอัมสเตอร์ดัมที่อยู่มาก่อนเริ่มอพยพไปยังเมืองใหม่ที่รัฐบาลส่งเสริมให้ย้ายมาอยู่อย่างปืร์เมอเร็นด์และอัลเมเรอในช่วงทศวรรษที่ 1970 ถึง 1980 กลุ่มคนทำงานและศิลปินจึงย้ายเข้าไปอยู่ยังย่านเดอไปป์และยอร์ดันที่เป็นแหล่งที่อยู่เก่าของกลุ่มผู้ย้ายออก ผู้อพยพที่ไม่ใช่ชาวตะวันตกมักอาศัยอยู่ตามอาคารเคหะที่รัฐบาลจัดหาให้ซึ่งอยู่ที่ย่านตะวันตกและย่านไบล์เมอร์ ปัจจุบันชาวอัมสเตอร์ดัมที่สืบเชื้อสายมาจากเชื้อสายอื่นๆที่ไม่ใช่ชาวตะวันตกมีมากถึง 1 ใน 3 ของประชากรทั้งหมด ในขณะเดียวกัน เด็กอายุต่ำกว่า 15 ปีที่มีพ่อแม่เป็นชาวดัตช์ดั้งเดิมมีเพียงแค่ 1 ใน 3 เท่านั้น ผู้มีเชื้อสายต่างชาติส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในย่านนิวเว็สท์ เซบืร์ค ไบล์เมอร์ และบางส่วนของอัมสเตอร์ดัมโนร์ด
ปัจจุบัน ชาวเมืองอัมสเตอร์ดัมมาจาก 180 ประเทศ เป็นหนึ่งในเมืองที่มีสัญชาติของประชากรหลากหลายมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
ทิวทัศน์และสถาปัตยกรรม

ลักษณะของอัมสเตอร์ดัมเป็นเหมือนเมืองที่กระจายตัวออกเป็นพัดโบราณโดยมีจุดกึ่งกลางอยู่ที่สถานีรถไฟอัมสเตอร์ดัมเซ็นทราลและถนนดัมรัก บริเวณเมืองเก่าคือย่านที่เรียกว่า เดอวัลเลิน (หมายถึง ท่าเรือ) โดยอยู่ทางตะวันออกของถนนดัมรักและมีย่านเรดไลท์ซ่อนอยู่ ทางตอนใต้ของเดอวัลเลินเคยเป็นชุมชนของชาวยิวที่เรียกว่า วาเตอร์โลเพลน
อัมสเตอร์ดัมเมืองเก่าถูกล้อมรอบด้วยคลองสามชั้น ถัดออกไปเป็นย่านยอร์ดันและเดอไปป์ที่เคยเป็นย่านกลุ่มผู้ใช้แรงงาน ทางใต้มีมิวเซียมเพลนที่มีพิพิธภัณฑ์สำคัญตั้งเรียงรายและโฟนเดิลปาร์กที่กว้างใหญ่ ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติกับโยสต์ ฟันเดนโฟนเดิล พื้นที่หลายเขตของอัมสเตอร์ดัมเคยเป็นผืนน้ำมาก่อนและถูกผันน้ำออกเพื่อสร้างเป็นผืนดินการเกษตร สังเกตได้จากการมีคำว่า "เมร์" (meer) ต่อท้ายชื่อ ซึ่งหมายถึง ทะเลสาบ นั่นเอง
ทิวทัศน์และสถาปัตยกรรม > คลอง

ระบบคลองในอัมสเตอร์ดัมเกิดจากการวางผังเมืองที่มีแบบแผนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 พื้นที่ภายในคูคลองทั้งสามชั้นเป็นพื้นที่อยู่อาศัยของชาวเมือง คลองทั้งสามได้แก่ เฮเรินคราชท์ (คลองของลอร์ดผู้ปกครองอัมสเตอร์ดัม) เกเซอร์สคราชท์ (คลองของจักรพรรดิ) และปรินเซินคราชท์ (คลองของเจ้าชาย) นอกจากนี้ยังมีคลองชั้นที่สี่ที่เป็นเหมือนการเรียกรวมๆคลองรอบนอกว่า ซิงเกลคราชท์ (แต่ไม่ใช่คลองซิงเกลที่เป็นคลองดั้งเดิมที่อยู่ใจกลางเมือง)
คลองทำหน้าที่เป็นด่านปราการ ระบบจัดการน้ำ และเส้นทางขนส่งของชาวเมือง มีการสร้างคันดินและเขื่อนดินบริเวณจุดสำคัญของเมืองพร้อมด้วยประตู เริ่มการขุดคลองเมื่อปี ค.ศ. 1613 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1656 และมีการสร้างอาคารที่อยู่อาศัยเรื่อยมา แต่เดิมมีการวางแผนให้ขุดคลองทางตะวันออกเพิ่มเติมเพื่อเชื่อมกับแม่น้ำอัมสเติลและอ่าวไอแต่ได้ล้มเลิกแผนไป อย่างไรก็ตาม ในช่งปลายปีที่ผ่านมามีการถมคลองและก่อสร้างขึ้นเป็นถนนและจัตุรัสต่างๆ เช่นที่นิวเวอไซด์สโฟร์บูร์กวัล และ สเปา
ทิวทัศน์และสถาปัตยกรรม > การขยายเมือง

หลังจากมีการพัฒนาระบบคลองในศตวรรษที่ 17 การพัฒนาเมืองของอัมสเตอร์ดัมไม่เคยเกินรัศมีของของคลองเป็นเวลาเกือบสองศตวรรษ ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซามูเอล ซาร์ปาตี นักวางผังเมืองได้วางผังของอัมสเตอร์ดัมใหม่โดยดูแบบของปารีสและลอนดอนเป็นหลัก ผังเมืองใหม่ส่งเสริมให้มีการสร้างบ้านเรือน อาคาร และถนนนอกอาณาเขตคลองสามชั้นของอัมสเตอร์ดัมเพื่อพัฒนาสุขอนามัยของชาวเมือง แม้แผนจะไม่ได้ทำให้เมืองเติบโตเท่าไหร่นักแต่ได้มีการสร้างอาคารสาธารณะขนาดใหญ่บริเวณรอบนอก เช่นอาคารปาเลสโฟร์โฟล์กสไฟลท์ (Paleis voor Volksvlijt) อันเป็นหอแสดงสินค้าขนาดใหญ่ที่ถูกไฟไหม้เมื่อปี ค.ศ. 1929
ต่อมา อัมสเตอร์ดัมได้ว่าจ้าง ยาโคบุส ฟันนิฟตริก และยัน กาล์ฟฟ์ ออกแบบบริเวณพื้นที่วงแหวนรอบนอกรอบอัมสเตอร์ดัม พื้นที่เหล่านี้กลายมาเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของกลุ่มผู้ใช้แรงงานในเวลาต่อมา
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง มีการสร้างเมืองใหม่ทางตะวันตก ทางตะวันออกเฉียงใต้ และทางเหนือของอัมสเตอร์ดัมเพื่อแก้ไขปัญหาการขาดแคลนที่อยู่อาศัยของชาวเมือง ให้คนมีบ้านในงบประมาณที่เข้าถึงได้ ย่านที่อยู่อาศัยเหล่านี้มักเป็นอาคารชุด มีพื้นที่สีเขียวอยู่ตรงกลางชุมชน เชื่อมต่อด้วยถนนกว้าง สัญจรด้วยรถยนต์สะดวก
ทิวทัศน์และสถาปัตยกรรม > สถาปัตยกรรม

สถาปัตยกรรมในอัมสเตอร์ดัมมีประวัติศาสตร์ยาวนาน อาคารที่เก่าแก่ที่สุดคือเอาเดอแกร็ก (โบสถ์เก่า) ใจกลางย่านเดอวัลเลิน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1306 ส่วนอาคารไม้ที่เก่าแก่ที่สุดคือ เฮ็ทเฮาเติเฮยส์ (Het Houten Huys) ใกลักับย่านเบไคน์โฮฟ ก่อสร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1425 และเป็นหนึ่งในสองอาคารไม้ที่ยังหลงเหลืออยู่ในปัจจุบันและมีสถาปัตยกรรมแบบกอทิก
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีการรื้อถอนอาคารไม้และสร้างอาคารอิฐแทนที่ มีการก่อสร้างตึกในรูปสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา มีจุดเด่นอยู่ที่หน้าจั่วของหลังคาที่เป็นแบบขั้นบันได สถาปนิกที่โด่งดังในยุคนี้คือเฮนดริก เดอเกย์เซอร์ ผู้ออกแบบเว็สเตอร์แกร็ก (โบสถ์ตะวันตก) จากนั้นในศตวรรษที่ 17 สถาปัตยกรรมบาโรกได้รับความนิยมทั่วยุโรป ประจวบเหมาะกับช่วงเวลายุคทองของเนเธอร์แลนด์ที่ชาวดัตช์มั่งคั่งไปด้วยการค้า สถาปัตยกรรมที่เน้นความโอ่งโถงหรูหรานี้จึงได้รับเสียงตอบรับดีจากชาวเมืองอัมสเตอร์ดัม สถาปนิกที่โดดเด่นในยุคนี้ได้แก ยาค็อบ ฟันคัมเพิน ฟิลิปส์ ฟิงโบนส์ และดาเนียล สตัลแปร์ต นอกจากฟิลิปส์ ฟิงโบนส์จะออกแบบบ้านให้กับพ่อค้าผู้มั่งคั่งแล้วยังเป็นผู้ออกแบบอาคารสำคัญในอัมสเตอร์ดัมอีกมากมาย เช่น พระราชวังหลวงที่ดัมสแควร์ใจกลางเมือง
ต่อมาในศตวรรษที่ 18 สถาปัตยกรรมของเนเธอร์แลนด์ได้รับอิทธิพลมาจากฝรั่งเศสค่อนข้างมาก ต่อมาในปี ค.ศ. 1815 หลังเนเธอร์แลนด์ได้รับเอกราชต่อการปกครองของจักรวรรดิฝรั่งเศส สถาปัตยกรรมก็เปลี่ยนเป็นรูปแบบใหม่ (นีโอ) อาคารโกทิกกลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งในรูปแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก ก่อนที่ศิลปะแบบอาร์นูโว ที่เน้นรูปแบบธรรมชาติจะได้รับความนิยมในศตวรรษที่ 19 อันเป็นช่วงเวลาที่อัมสเตอร์ดัมขยายเมืองอย่างรวดเร็ว อาคารสมัยใหม่จึงมีสถาปัตยกรรมแบบนี้ เช่น บ้านเรือนแถบมิวเซียมเพลน
จากนั้น สถาปัตยกรรมแบบอาร์ตเดโคที่เน้นการผสนผสานศิลปะหลากหลายรูปแบบ มีความเป็นสมัยใหม่และมีประโยชน์ทางการใช้สอย เข้ามามีบทบาทในการสร้างอาคารสมัยใหม่ในอัมสเตอร์ดัม มีการพัฒนารูปแบบสถาปัตยกรรมที่มีเอกลักษณ์เรียกว่า โรงเรียนอัมสเตอร์ดัม (Amsterdamse School) ซึ่งเน้นโครงสร้างอิฐ มีการตกแต่งที่เด่นชัด และบางครั้งมีหน้าต่างและประตูรูปทรงแปลก
โดยรวมแล้ว อาคารสมัยเก่ามักกระจุกรวมอยู่ที่บริเวณใจกลางเมือง ส่วนเมืองใหม่ที่สร้างขึ้นช่วงศตวรรษที่ 19 และ 20 นั้นจะกระจายอยู่รอบนอก
ทิวทัศน์และสถาปัตยกรรม > สวนสาธารณะ

อัมสเตอร์ดัมมีสวนสาธารณะ พื้นที่สีเขียว และจัตุรัสอยู่ทั่วเมือง โฟนเดิลปาร์กเป็นสวนที่ใหญ่ที่สุดของเมืองโดยตั้งอยู่ทางใต้ ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติกับโยสต์ ฟันเดนโฟนเดิล กวีผู้ยิ่งใหญ่ในศตวรรษที่ 17 มีผู้เยี่ยมชมกว่า 10 ล้านคนต่อปี ภายในสวนยังมีโรงละครกลางแจ้ง นอกจากนี้ ทางใต้ของอัมสเตอร์ดัมยังมีสวนเบียทริกซ์ปาร์ก ที่ตั้งชื่อเพื่อเฉลิมพระเกียรติแด่สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ มีการปลูกป่าอัมสเตอร์ดัมเซอโบสทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง เป็นพื้นที่นันทนาการที่ใหญ่ที่สุดของอัมสเตอร์ดัม มีขนาดราวๆ 3 เท่าของเซ็นทรัลปาร์กในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
เศรษฐกิจ

อัมสเตอร์ดัมเป็นเมืองหลวงทางการเงินและธุรกิจของเนเธอร์แลนด์ ถูกจัดอันดับให้เป็นเมืองธุรกิจระหว่างประเทศอันดับที่ 5 ของยุโรปรองจากลอนดอน ปารีส แฟรงก์เฟิร์ต และบาร์เซโลนา บริษัทขนาดใหญ่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่อัมสเตอร์ดัม เช่น อักโซโนเบิล ไฮเนอเกิน ไอเอ็นจี อาเบเอ็นอัมโร โตมโตม เดลตาลอยด์ บุคกิงดอตคอม และฟิลิปส์ บริษัทข้ามชาติหลายแห่งเลือกที่จะตั้งสำนักงานอยู่รอบนอกอัมสเตอร์ดัมเพราะเมืองรอบข้างอนุญาตให้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินแบบเต็มรูปแบบ ส่วนอัมสเตอร์ดัมนั้นอนุญาตเพียงการให้เช่าที่ดินเท่านั้น
ย่านเซาดัสทางตอนใต้ของอัมสเตอร์ดัมเป็นแหล่งศูนย์กลางด้านการเงินแห่งใหม่ มีบริษัทให้คำปรึกษาทางธุรกิจหลายแห่งตั้งสำนักงานที่นี่ เช่น บอสตันคอนซัลติงกรุ๊ปและแอกเซนเจอร์ และยังมีย่านการเงินขนาดเล็กกว่าตั้งอยู่ในย่านใกล้สถานีรถไฟอัมสเตอร์ดัมสโลเทอร์ไดก์ ย่านใกล้สนามกีฬาโยฮัน ไกรฟฟ์อาเรนา และย่านใกล้สถานีรถไฟอัมสเตอร์ดัมอัมสเติลที่มีอาคารแร็มบรันด์ สำนักงานใหญ่ของฟิลิปส์ตั้งอยู่
เศรษฐกิจ > ท่าเรือและท่าอากาศยานอัมสเตอร์ดัม

ท่าเรืออัมสเตอร์ดัมเป็นท่าเรือที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของยุโรปและอันดับ 38 ของโลกเมื่อวัดตามจำนวนบรรทุกในเมตริกตัน มีการขนส่งสินค้า 97.4 ล้านตันในปี ค.ศ. 2014 มีเรือสำราญเข้าจอดกว่า 150 ลำต่อปี
ส่วนท่าอากาศยานอัมสเตอร์ดัมสคิปโฮลเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ทีสุดของประเทศ เป็นหัวใจสำคัญของเศรษฐกิจเนเธอร์แลนด์
เศรษฐกิจ > การท่องเที่ยว

อัมสเตอร์ดัมเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของยุโรป มีนักท่องเที่ยวกว่า 4.63 ล้านคนต่อปี (โดยไม่นับรวมนักท่องเที่ยวที่มาเยี่ยมชมเพียงรายวัน) จำนวนนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องทุกปี โรงแรม 2 ใน 3 ตั้งอยู่บริเวณใจกลางเมือง โรงแรมระดับ 4-5 ดาวมีจำนวนเตียงราวร้อยละ 42 ของจำนวนเตียงทั้งหมด อัตราการเข้าพักอยู่ที่ร้อยละ 85 ในปี ค.ศ. 2017  นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มาจากยุโรป (ร้อยละ 74) และสหรัฐอเมริกา (ร้อยละ 14)
ย่านเดอวัลเลินเป็นย่านที่ได้รับความนิยมในหมู่นักท่องเที่ยว นอกจากจะเป็นเมืองเก่าแล้วยังเป็นย่านที่มีแหล่งค้าประเวณีที่ถูกกฎหมายในเนเธอร์แลนด์อันรู้จักในชื่อเรดไลท์
อัมสเตอร์ดัมมีแหล่งจับจ่ายซื้อสินค้าปลีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็นถนนกัลเฟอร์สตราต ที่เป็นย่านการค้ามาตั้งแต่ยุคกลาง ถนนเนเคินสตราตเจอส์ (แปลว่า เก้าซอย) ถนนฮาร์เลมเมร์ไดก์ และถนนฮาร์เลมเมร์สตราต นอกจากนี้ยังมีตลาดกลางแจ้งอีกหลายแห่งที่จะคึกคักเป็นพิเศษในวันหยุดสุดสัปดาห์
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลการท่องเที่ยวอัมสเตอร์ดัม เก็บถาวร 2016-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)เก็บถาวร 2016-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จาก Netherlands Board of Tourism and Conventions
เว็บไซต์เทศบาลอัมสเตอร์ดัม (ดัตช์)
I amsterdam (อังกฤษ)
| ด ค กเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป |
| --- | --- |
 1985 เอเธนส์ 1986 ฟลอเรนซ์ 1987 อัมสเตอร์ดัม 1988 เบอร์ลินตะวันตก 1989 ปารีส 1990 กลาสโกว์ 1991 ดับลิน 1992 มาดริด 1993 แอนต์เวิร์ป 1994 ลิสบอน 1995 นครลักเซมเบิร์ก 1996 โคเปนเฮเกน 1997 เทสซาโลนีกี 1998 สต็อกโฮล์ม 1999 ไวมาร์ 2000 เรคยาวิก บาร์เกิน เฮลซิงกิ บรัสเซลส์ ปราก กรากุฟ ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา อาวีญง โบโลญญา 2001 รอตเทอร์ดาม โปร์ตู 2002 บรูช ซาลามังกา 2003 กราทซ์ ปลอฟดิฟ 2004 เจนัว ลีล 2005 คอร์ก 2006 แพทรัส 2007 นครลักเซมเบิร์ก ซีบิว 2008 ลิเวอร์พูล สตาวังเงอร์ 2009 ลินทซ์ วิลนีอัส 2010 เอ็สเซิน อิสตันบูล เปช 2011 ตุรกุ ทาลลินน์ 2012 มารีบอร์ กีมาไรช์ 2013 กอชิตเซ มาร์แซย์ 2014 อือมิยอ รีกา 2015 มงส์ เปิลแซ็ญ 2016 ซานเซบัสเตียน วรอตสวัฟ 2017 ออร์ฮูส แพฟอส 2018 วัลเลตตา เลวาร์เดิน 2019 ปลอฟดิฟ มาเตรา 2020–เมษายน 2021 ริเยกา กอลเวย์ 2022 เกานัส แอฌวลต์เซิชท์ นอวีซาด 2023 แว็สเปรม ตีมีชออารา เอเลฟซีนา 2024 ตาร์ตู บาทอิชเชิล บูเดอ 2025 นอวากอรีตซา / โกริตเซีย เค็มนิทซ์ 2026 โอวลุ เตรนชีน 2027 เลียปายา 
| ด ค ก เมืองเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
 1896:  เอเธนส์  1900:  ปารีส  1904:  เซนต์หลุยส์  1908:  ลอนดอน  1912:  สต็อกโฮล์ม  1916: ไม่มี[c1]  1920:  แอนต์เวิร์ป  1924:  ปารีส  1928:  อัมสเตอร์ดัม  1932:  ลอสแอนเจลิส  1936:  เบอร์ลิน  1940: ไม่มี[c2]  1944: ไม่มี[c2]  1948:  ลอนดอน  1952:  เฮลซิงกิ  1956:  เมลเบิร์น  1960:  โรม  1964:  โตเกียว  1968:  เม็กซิโกซิตี  1972:  มิวนิก  1976:  มอนทรีออล  1980:  มอสโก  1984:  ลอสแอนเจลิส  1988:  โซล  1992:  บาร์เซโลนา  1996:  แอตแลนตา  2000:  ซิดนีย์  2004:  เอเธนส์  2008:  ปักกิ่ง  2012:  ลอนดอน  2016:  รีโอเดจาเนโร  2020:  โตเกียว[c3]  2024:  ปารีส  2028:  ลอสแอนเจลิส  2032:  บริสเบน  2036: TBA 
[c1] ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง; [c2] ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง; [c3] เลื่อนไปปี ค.ศ. 2021 เนื่องจากเกิดการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา
โบสถ์เก่า (เอาเดอแกร็ก) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1306
ชาวเมืองอัมสเตอร์ดัมเฉลิมฉลองการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพเวสต์ฟาเลีย รับรองเอกราชของเนเธอร์แลนด์อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1648
ย่านดัมสแควร์ ในกลางกรุงอัมสเตอร์ดัม ช่วงต้นศตวรรษที่ 20
ทิวทัศน์ของใจกลางเมืองเมื่อมองจากอาคารโอสเตอร์โดกสกาเดอไปทางตะวันตกเฉียงใต้
เฮเรินคราชท์
ปรินเซินคราชท์
อาคารสเคปฟาร์ตเฮาส์ สถาปัตยกรรมที่โดดเด่นในรูปแบบโรงเรียนอัมสเตอร์ดัม ออกแบบโดยโยฮัน ฟันเดร์เมย์
ห้องสมุดสาธารณะอัมสเตอร์ดัม หนึ่งในตัวอย่างของสถาปัตยกรรมในคริสต์ศตวรรษที่ 21
ตลาดหลักทรัพย์อัมสเตอร์ดัม ตลาดหลักทรัพย์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก
ย่านเดอวัลเลิน อันเก่าแก่ของอัมสเตอร์ดม
โฟลร์ ยันเซิน

| โฟลร์ ยันเซิน |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: โฟลร์ ยันเซิน
เกิด:  (1981-02-21) 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 (43 ปี)
ที่เกิด: เนเธอร์แลนด์
แนวเพลง: ซิมฟอนิกเมทัล, พาวเวอร์เมทัล
อาชีพ: นักดนตรี นักแต่งเพลง
ช่วงปี: 1997-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Nuclear Blast Records

เว็บไซต์: Official Floor Jansen Site
โฟลร์ ยันเซิน (ดัตช์: Floor Jansen) เป็นนักร้องชาวดัตช์ในวงอาฟเทอร์ฟอร์เอเวอร์  เกิดเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์
ผลงาน > กับ After Forever

Ephemeral (demo, 1999)
Wings of Illusion (demo, 1999)
Follow in the Cry (single, 2000)
Prison of Desire (full-length, 2000)
Decipher (full-length, 2001)
Emphasis/Who Wants To Live Forever (single, 2002)
Monolith of Doubt (single, 2002)
Exordium (EP, 2003)
My Choice/The Evil That Men Do (single, 2003)
Invisible Circles (full-length, 2004)
Digital Deceit (single, 2004)
Remagine (full-length, 2005)
Two Sides/Boundaries Are Open (single, 2006)
Mea Culpa (compilation, 2006)
Energize Me (single, 2007)
After Forever (full-length, 2007)
Equally Destructive (single, 2007)
ผลงาน > กับ Ayreon

Universal Migrator Part 1: The Dream Sequencer (full-length, 2000)
01011001 (full-length, 2008)
Elected (EP, 2008); vocals in "Ride the Comet".
ผลงาน > กับ Star One

Space Metal (full-length, 2002)
Live On Earth (live album, 2003)
แอ็นสเคอเด

| เอ็นสเคอเด |
| --- | --- |
เมือง และ เทศบาล
 Images, from top down, left to right: Skyline of Enschede, the Rijksmuseum Twenthe, the White House mansion, Synagogue of Enschede, Grolsch Veste stadium of FC Twente, St. James Church, historic city centre of Enschede
   ธง ตราอาร์ม
ตำแหน่งในจังหวัดโอเฟอไรส์เซิล
พิกัด: 52°13′N 6°54′E﻿ / ﻿52.217°N 6.900°E﻿ / 52.217; 6.900
ประเทศ: เนเธอร์แลนด์
จังหวัด: โอเฟอไรส์เซิล
การปกครอง
 • องค์กร: Municipal council
 • นายกเทศมนตรี: โอนโน ฟัน เฟลด์เฮาเซิน (D66)
พื้นที่
 • เทศบาล: 142.72 ตร.กม. (55.10 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 141.00 ตร.กม. (54.44 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 1.72 ตร.กม. (0.66 ตร.ไมล์)
ความสูง: 42 เมตร (138 ฟุต)
ประชากร (เทศบาล, มกราคม 2019; เขตเมืองและเขตมหานคร(รวมปริมณฑล), พฤษภาคม 2014)
 • เทศบาล: 158,986 คน
 • ความหนาแน่น: 1,128 คน/ตร.กม. (2,920 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 158,004 คน
 • รวมปริมณฑล: 315,807 คน
 • ตเว็นเตอ: 626,586 
เดมะนิม: Enschedeër
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postcode: 7500–7549
Area code: 053
เว็บไซต์: www.enschede.nl
เอ็นสเคอเด (ดัตช์: Enschede ออกเสียงเป็น [ˈɛnsxəˌdeː]) เป็นนครบาลและเมืองทางตะวันออกของประเทศเนเธอร์แลนด์ ในจังหวัดโอเฟอไรส์เซิล ภูมิภาคทเว็นเตอ  เมืองเอ็นเคอเด เริ่มขยายตัวในช่วงทศวรรษที่ 1860 เมื่อมีการสร้างทางรถไฟและขุดคลองทเว็นเตอ ก่อนจะกลายเป็นพื้นที่อุตสาหกรรมสิ่งทอในเวลาต่อมา หลังจากนั้นได้มีการตั้งมหาวิทยาลัยทเว็นเตอขึ้น ในเขตนคร ก่อนที่อุตสาหกรรมสิ่งทอจะซบเซาลงไป ปัจจุบัน เมืองได้มีการปรับเปลี่ยนมาเป็นศูนย์กลางนวัตกรรมและการวิจัย มีการผลิตยาง มีพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ และศูนย์นวัตกรรมอีกมากมาย
ภูมิศาสตร์

เอ็นสเคอเด เป็นเมืองที่อยู่ทางภาคตะวันออกของจังหวัดโอเฟอไรส์เซิล ห่างจากเส้นพรมแดนระหว่างเนเธอร์แลนด์กับเยอรมนีเพียงไม่กี่กิโลเมตร มีแม่น้ำขนาดเล็กอย่าง Roombeek และ Glanerbeek ไหลผ่าน ปัจจุบันมีประชากรอาศัยอยู่กว่า 140,000 คน นับว่าเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัด
เอ็นเคอเด แบ่งเป็นเทศบาลย่อย 5 เขตตามทิศ ได้แก่ เทศบาลกลาง (Centrum) เหนือ (Noord) ตะวันออก (Oost) ใต้ (Zuid) และตะวันตก (West)
เศรษฐกิจ

เอ็นสเคอเดเคยเป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมสิ่งทอ แต่เมื่อกระแสโลกาภิวัฒน์ทำให้การผลิตเปลี่ยนไปอยู่ที่ภูมิภาคเอเชียตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้เพราะแรงงานในการผลิตต่ำกว่า อุตสาหกรรมที่เคยรุ่งเรืองจึงได้ซบเซาลงไป ทำให้เอ็นสเคอเดกลายเป็นเมืองที่จนที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศเนเธอร์แลนด์ ผู้คนย้ายถิ่นฐานไปอยู่ทางภาคกลางและตะวันตกของประเทศ จนอีกหลายสิบปีต่อมา ได้มีการส่งเสริมให้ฟื้นฟูเมืองขึ้นมาใหม่
ปัจจุบัน เอ็นสเคอเดมีร้านค้าทันสมัยและห้างสรรพสินค้าตั้งอยู่เรียงราย มีการจัดเทศกาลประจำปีและมหรสพหลายครั้ง นอกจากนี้ การที่เอ็นสเคอเดตั้งอยู่ใกล้กับประเทศเยอรมนี ก็ได้ช่วยส่งเสริมเศรษฐกิจของเมืองมากขึ้นไปอีก ผ่านการค้าขายสินค้าทั่วไป ไปจนถึงกัญชา นอกจากนี้ เอ็นสเคอเดยังได้จับมือกับเมืองใกล้เคียงอย่าง อัลเมโล บอร์น และเฮ็งเกโล ก่อตั้งเครือข่ายเมืองเขตทเวนเต (Netwerkstad Twente) เพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจ
เอ็นสเคเด เป็นแหล่งผลิตเบียร์โครช (Grolsch) ที่มีชื่อเสียงไปทั่วประเทศ นับเป็นอีกหนึ่งอุตสาหกรรมใหญ่ที่มีการจ้างงานเป็นจำนวนมากในพื้นที่ทเว็นเตอ
งานวิจัย การศึกษา และสาธารณสุข

มหาวิทยาลัยทเว็นเตอ (Universiteit Twente) เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดของเมืองและเขตทเวนเต โดยเน้นการจัดการศึกษาด้านเทคโนโลยี เช่นเดียวกับมหาวิทยาลัยอีก 3 แห่งในประเทศ ได้แก่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์ (TU Delft) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไอน์โฮเฟน (TU Eindhoven) และมหาวิทยาลัยวาเคนนิงเกิน
มหาวิทยาลัยทเว็นเตออ เน้นการจัดการเรียนการสอนด้านเทคนิค ได้แก่ ฟิสิกส์ประยุกต์ คณิตศาสตร์ประยุกต์ วิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมไฟฟ้า วิศวกรรมเคมี สารสนเทศ วิทยาการคอมพิวเตอร์ และวิศวกรรมอุตสาหการ ตลอดจนหลักสูตรพิเศษเกี่ยวกับการสื่อสาร จิตวิทยา เศรษฐศาสตร์ การบริหารธุรกิจระหว่างประเทศ การบริหารสาธารณะ การแพทย์ประยุกต์ และวิศวกรรมชีวแพทย์อีกด้วย และเมื่อเร็วๆนี้ ได้มีการเพิ่มหลักสูตรยุโรปศึกษา เทคโนโลยีขั้นสูง เทคโนโลยีความคิดสร้างสรรค์ และวิทยาลัยพิเศษ ATLAS
นอกจากนี้ เอ็นสเคเดยังมีมหาวิทยาลัยขนาดรองอย่าง มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ประยุกต์แซ็กเซียน (Saxion Hogeschool Enschede) ที่จัดการเรียนการสอนด้านวิศวกรรม เศรษฐศาสตร์ กิจการสังคม และสุขภาพ และโรงเรียนศิลปะและการออกแบบ
โรงพยาบาลกลางทเว็นเตอ (Medisch Spectrum Twente) เป็นหนึ่งในโรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดในเนเธอร์แลนด์ ให้การบริการรักษาเต็มรูปแบบ รวมทั้งให้การศึกษากับนักเรียนแพทย์กว่า 300 คน
กีฬา

เอ็นสเคอเด มีสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงคือ สโมสรฟุตบอลทเว็นเตอ ที่สามารถก้าวขึ้นไปครองแชมป์ลีกสูงสุดของเนเธอร์แลนด์ได้ใน ค.ศ. 2010 ก่อนจะผ่านจุดตกต่ำและลงไปเล่นในดิวิชันรองในฤดูกาล 2017-18 แต่สามารถกลับขึ้นมาเล่นในลีกสูงสุดได้อีกครั้งในฤดูกาลต่อมา
การแข่งขันวิ่งมาราธอนที่เก่าแก่ที่สุดในเนเธอร์แลนด์ เกิดขึ้นที่เอ็นสเคอเด ในชื่อ Enschede Marathon นับเป็นรายการที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสองของยุโรป
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
โอเวอร์เพลต์

| โอเวอร์เพลต์ |
| --- | --- |
เทศบาล
โบสถ์ซินต์มาร์ตินในโอเวอร์เพลต์
   ธง ตรา
ที่ตั้งของโอเวอร์เพลต์ในเขตมาไซก์ (สีเทาเข้ม)
โอเวอร์เพลต์ที่ตั้งของโอเวอร์เพลต์ในประเทศเบลเยียม
พิกัด:  51°12′40″N 05°25′32″E﻿ / ﻿51.21111°N 5.42556°E﻿ / 51.21111; 5.42556
ประเทศ:  เบลเยียม
เขต:  แคว้นเฟลมิช
ชุมชน:  เฟลมิช
มณฑล:  ลิมเบิร์ก
เขตท้องถิ่น: เขตมาไซก์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Jaak Fransen
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 40.85 ตร.กม. (15.77 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2014)
 • ทั้งหมด: 14,686 คน
 • ความหนาแน่น: 359.54 คน/ตร.กม. (931.2 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal codes: 3900
รหัสพื้นที่: 011
เว็บไซต์: www.overpelt.be
โอเวอร์เพลต์ (ดัตช์: Overpelt) เป็นเทศบาลในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 14,000 คน มีแม่น้ำโดมเมลเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างโอเวอร์เพลต์กับเนียร์เพลต์และมีคลองโบคอลต์-เฮเรนทอลส์ผ่านทางเหนือ สำเนียงโอเวอร์เพลต์จัดได้ว่าอยู่ในภาษาถิ่นลิมเบิร์กตะวันตก ซึ่งบางครั้งเรียกว่า "ภาษาถิ่นโดมเมล" ร่วมกับสำเนียงเนียร์เพลต์, ฮาโมนต์, อาเคิล และซินต์-ฮุยเบรชต์ส-ลิลล์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โอเวอร์เพลต์
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโอเวอร์เพลต์ (ดัตช์)
| ด ค กเทศบาลในจังหวัดลิมบืร์ค |
| --- | --- | --- |
| เขตฮัสเซิลต์ |  อัส  เบอริงเคน  ดีเปินเบก  เคงก์  คิงเคอโลม  ฮาเลิน  ฮัม  ฮัสเซิลต์  แฮร์ก-เดอ-สตัด  เฮิสเดิน-โซลเดอร์  เลโอโปลด์สบืร์ค  ลึมเมิน  นีวเวอร์แกร์เกิน  โอปคลับเบก  ซินต์-เตรยเดิน  เทิสเซินเดอร์โล  โซนโฮเฟิน  ซือเตินดาล  |  |
| เขตมาไซก์ |  โบโคลต์  เบร  ดิลเซิน-สโตกเกม  ฮาโมนต์-อาเคิล  แฮ็คเติล-แอ็กเซิล  เฮาต์ฮาเลิน-แฮ็ลค์เตอเริน  กินโรย  โลมเมิล  มาไซก์  เมวเวิน-เครยโตรเดอ  เนียร์เพลต์  โอเวอร์เพลต์  เปร์  |  |
| เขตโตงเงอเริน |  อัลเกิน  บิลเซิน  บอร์คโลน  เฮียร์ส  แฮร์สตัปเปอ  ฮุเซิลต์  กอร์เตสเซม  ลานาเกิน  มาสเมเคอเลิน  รีมสต์  โตงเงอเริน  ฟุเริน  แว็ลเลิน  |  |
โฮยเตอ ฟัน โฮยเตอมา

| โฮยเตอ ฟัน โฮยเตอมา |
| --- | --- |
เกิด:  (1971-10-04) 4 ตุลาคม ค.ศ. 1971 (53 ปี) Horgen, สวิตเซอร์แลนด์
สัญชาติ: ดัตช์
อาชีพ: ผู้กำกับภาพ
ปีปฏิบัติงาน: 1997–ปัจจุบัน
โฮยเตอ ฟัน โฮยเตอมา (ดัตช์: Hoyte van Hoytema; เสียงอ่านภาษาดัตช์: [ˌɦɔi̯tə vɑn ˈɦɔi̯təmə] เกิดเมื่อวันที่ 04 ตุลาคม ค.ศ. 1971 เป็นผู้กำกับภาพชาวดัตช์-สวีเดน ทำงานอยู่ในสวีเดนเป็นหลัก รวมไปถึงเยอรมนี, นอร์เวย์, สหรัฐ และสหราชอาณาจักร ผลงานเด่นของเขาคือการกำกับภาพในเรื่อง รักดังฟังชัด, อินเตอร์สเตลลาร์ ทะยานดาวกู้โลก, องค์กรลับดับพยัคฆ์ร้าย, และ ดันเคิร์ก
แหล่งข้อมูลอื่น

โฮยเตอ ฟัน โฮยเตอมา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โซนโฮเฟิน

| โซนโฮเฟิน |
| --- | --- |
เทศบาล
โบสถ์นักบุญเควนตินในโซนโฮเฟิน
   ธง ตรา
ที่ตั้งของโซนโฮเฟินในเขตฮัสเซิลต์ (สีเทาเข้ม)
โซนโฮเฟินที่ตั้งของโซนโฮเฟินในประเทศเบลเยียม
พิกัด:  50°59′N 05°22′E﻿ / ﻿50.983°N 5.367°E﻿ / 50.983; 5.367
ประเทศ:  เบลเยียม
เขต:  แคว้นเฟลมิช
ชุมชน:  เฟลมิช
มณฑล:  ลิมเบิร์ก
เขตท้องถิ่น: เขตฮัสเซิลต์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Johny De Raeve
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 39.34 ตร.กม. (15.19 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2014)
 • ทั้งหมด: 21,139 คน
 • ความหนาแน่น: 537.35 คน/ตร.กม. (1,391.7 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal codes: 3520
รหัสพื้นที่: 011 - 089
เว็บไซต์: www.zonhoven.be
โซนโฮเฟิน (ดัตช์: Zonhoven) เป็นเทศบาลตอนกลางของมณฑลลิมเบิร์กในประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 21,000 คน ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของฮัสเซิลต์ และมีพื้นที่ติดต่อกับเฮิสเดิน-โซลเดอร์, เฮาต์ฮาเลิน-แฮ็ลค์เตอเริน และเคงก์ โซนโฮเฟินนับได้ว่าเป็นชุมชนและย่านธุรกิจชานเมืองของฮัสเซิลต์-เคงก์
การแบ่งเขตการปกครอง

โซนโฮเฟินประกอบด้วยตัวเมืองและหมู่บ้านอีก 3 หมู่บ้าน ได้แก่ เตอร์โมเลิน, ฮัลเฟอเวค และเตอร์โดงก์
| ลำดับที่ | ชื่อ | ชื่อภาษาดัตช์ | พื้นที่ (กม²) | ประชากร (1 ม> ค. ค.ศ. 2014) | ความหนาแน่น (คน/กม²) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| I | แซ็นตรึม (ศูนย์กลาง) | Centrum | 12.79 | 11,222 | 877 |
| II | เตอร์โมเลิน | Termolen | 13.68 | 3,944 | 288 |
| III | ฮัลเฟอเวค | Halveweg | 8.46 | 3,320 | 392 |
| IV | เตอร์โดงก์ | Terdonk | 4.41 | 2,645 | 600 |
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

โซนโฮเฟินเป็นเมืองพี่น้องกับอีก 1 เมือง คือ
ออสเตรเลีย : เกนดาห์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาดัตช์)
Newssite (ในภาษาดัตช์)
| ด ค กเทศบาลในจังหวัดลิมบืร์ค |
| --- | --- | --- |
| เขตฮัสเซิลต์ |  อัส  เบอริงเคน  ดีเปินเบก  เคงก์  คิงเคอโลม  ฮาเลิน  ฮัม  ฮัสเซิลต์  แฮร์ก-เดอ-สตัด  เฮิสเดิน-โซลเดอร์  เลโอโปลด์สบืร์ค  ลึมเมิน  นีวเวอร์แกร์เกิน  โอปคลับเบก  ซินต์-เตรยเดิน  เทิสเซินเดอร์โล  โซนโฮเฟิน  ซือเตินดาล  |  |
| เขตมาไซก์ |  โบโคลต์  เบร  ดิลเซิน-สโตกเกม  ฮาโมนต์-อาเคิล  แฮ็คเติล-แอ็กเซิล  เฮาต์ฮาเลิน-แฮ็ลค์เตอเริน  กินโรย  โลมเมิล  มาไซก์  เมวเวิน-เครยโตรเดอ  เนียร์เพลต์  โอเวอร์เพลต์  เปร์  |  |
| เขตโตงเงอเริน |  อัลเกิน  บิลเซิน  บอร์คโลน  เฮียร์ส  แฮร์สตัปเปอ  ฮุเซิลต์  กอร์เตสเซม  ลานาเกิน  มาสเมเคอเลิน  รีมสต์  โตงเงอเริน  ฟุเริน  แว็ลเลิน  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 2 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
กฉา

กฉา หรือ กัจเฉรา
กฉา หรือ กัจเฉรา (ปัญจาบ: ਕਛੈਰਾ) คือกางเกงชั้นในแบบ "shalwar kameez" คล้ายกับกางเกงบ็อกเซอร์ ที่ออกแบบมาเป็นพิเศษสำหรับศาสนิกชนของศาสนาซิกข์ที่ได้รับอมฤทธิ์สังสการ คือถือ ก 5 ประการ อื่น ๆ ไว้ด้วย ทั้งบุรุษและสตรีล้วนสวมกฉาแบบเดียวกัน จุดประสงค์เพื่อเตือนใจให้ระวังจิตใจไม่ให้หมกมุ่นในกาม (เรื่องเพศ)
กฉาเป็นหนึ่งในสองข้อบังคับในการแต่งกายของศาสนิกชน อีกประการคือการสวมผ้าโพกศีรษะเพื่อปิดผมที่ไว้ยาวให้เรียบร้อย
ไก่มุก

ไก่มุก ขณะมีอายุแรกเกิดได้สามวัน
ไก่มุก (ดัตช์: Kai-Mook) เกิดวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 เป็นช้างเอเชียเพศเมียที่เกิดในสวนสัตว์แอนต์เวิร์ป และเป็นช้างตัวแรกที่เกิดในประเทศเบลเยียม
ลูกช้างตัวนี้ได้รับการตั้งชื่อว่าไก่มุก ตามการตั้งชื่อจากทางสวนสัตว์ในประเทศไทยที่มีความหมายสอดคล้องกับคำว่า 'ไข่มุก' ในภาษาไทย โดยตั้งให้หลังจากเกิดได้ 3 วัน และได้มีการตรวจสอบให้แน่ใจว่าใช้ชื่อที่ขึ้นต้นด้วยอักษร K เพราะสัตว์ทุกตัวที่เกิดใน ค.ศ. 2009 จะได้รับการตั้งชื่อที่ขึ้นต้นด้วยตัวอักษรดังกล่าว ตามแหล่งที่มาของชื่อนี้หมายถึง ลูกไก่ ที่เป็นการดัดแปลงคำจาก ไข่มุก โดยประชาชนเป็นผู้มีส่วนร่วมในการตั้งชื่อ
การเกิดของมันได้รับความสนใจจากสื่ออย่างกว้างขวาง เว็บไซต์ที่จัดตั้งขึ้นโดยทางสวนสัตว์ส่งผลให้มีผู้เข้าชม 1.2 ล้านคนในช่วงสุดสัปดาห์ มีบางเมืองจัดตั้งจอภาพ แสดงการติดตามช่วงแรกเกิด โดยมีผู้ดูแลให้คำบรรยายประกอบ
ในช่วงเวลาสี่วันลูกช้างเกิดใหม่นี้ได้ดึงดูดผู้เข้าชม 60,000 รายเดินทางไปยังสวนสัตว์ ไก่มุกได้รับการจดทะเบียนจากนายกเทศมนตรี ปาทริค แยนเซนส์ ให้เป็นประชากรชาวแอนต์เวิร์ป ได้รับการรับรองโดย คริส ปีเตอร์ส ซึ่งเป็นประธานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแห่งฟลานเดอร์ ในขณะที่รัฐมนตรี ปาตีเซีย เคเซนส์ เป็นผู้ให้การอุปถัมภ์
วันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2009 ได้มีการเลี้ยงต้อนรับจัดขึ้นที่จัตุรัสกอนิงอิน อาสตริดเพลน ซึ่งจัดโดยโรงเบียร์เดอโคนินค์สำหรับโอกาสเปิดตัวผลิตภัณฑ์ กา-เบียร์
ไก่มุก กับแม่ และน้องสาว จะมาอยู่ที่สวนสัตว์แพลงแคนเดลเป็นเวลาสั้น ๆ ในวันที่กำหนดกันไว้