stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อุราระกะ โอชาโกะ
ประวัติ

เด็กหญิงผู้มีชีวิตชีวาคนนี้เป็นเพื่อนร่วมชั้นของมิโดริยะ อุราระกะเป็นอีกคนหนึ่งที่เรียกมิโดริยะโดยชื่อเล่นของเขา ซึ่งก็คือ"เดกุ" (หรือเรียกว่า"เดกุ คุง") แต่ว่าอุราระกะนั้นไม่ได้มีความตั้งใจจะดูถูกมิโดริยะแม้แต่อย่างใด เพราะเธอมีความคิดว่าชื่อนี้ให้ความรู้สึกว่า"พยายามเข้า"เสียมากกว่า ครอบครัวของอุราระกะทำธุรกิจก่อสร้าง แต่ตลาดในยุคปัจจุบันไม่ค่อยดีต่อธุรกิจนี้ ครอบครัวของเธอจึงค่อนข้างจน เพราะเหตุนี้อุราระกะเลยตั้งใจอยากจะเป็นฮีโร่เพื่อเงิน ให้สามารถใช้เงินของตนเลี้ยงดูพ่อแม่ได้และทำให้ชีวิตของพ่อแม่เธอสุขสบายขึ้น
ซึ่งเธอยังมีความมุ่งมั่น และไม่หวั่นไหวต่อสถานการณ์ที่ยากลำบาก แม้จะต้องเผชิญหน้ากับพลังอันแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้ามก็ตาม ซึ่งเธอยังได้รับแรงบันดาลใจจาก อิซึคุ ในการพัฒนาตนเองให้แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น โดยเธอนั้นชื่นชอบ อิซึคุ อยู่ภายในใจ และมักจะเกิดอาการหึงหวงบ้าง หากอิซึคุเข้าใกล้กับผู้หญิงคนอื่นและพูดคุยกับเขาอย่างมาก
อัตลักษณ์

อัตลักษณ์ของอุราระกะคือ"ซีโร่ กราวิตี้"ซึ่งทำให้สิ่งที่สัมผัสไม่ได้รับผลจากแรงดึงดูด เพียงแต่ถ้าเกินน้ำหนักที่รับไหวจะทำให้เธอคลื่นไส้อย่างหนัก โดยมีวิธีใช้คือทำให้เป้าหมายของเธอลอยขึ้นจากพื้นดิน เป็นการขัดขวางความสามารถในการต่อสู้ของผู้ที่ถูกอัตลักษณ์ของเธอเป็นอย่างมาก นอกจากสิ่งมีชีวิตที่ทำให้เธอลอยขึ้นได้ เธอยังทำให้วัตถุลอยขึ้นได้เช่นกัน ดั่งทำให้เศษหินลอยขึ้น และใช้ในการโจมตี ทำให้เธอเป็นหนึ่งในนักเรียนหญิงที่แข็งแกร่งที่สุดในชั้นเรียนของเธอ
วีระศักดิ์ โควสุรัตน์

| วีระศักดิ์  โควสุรัตน์ม> ว.ม., ป.ช., ร.ง.ภ. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
ดำรงตำแหน่ง 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 – 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
นายกรัฐมนตรี: ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ก่อนหน้า: กอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร
ถัดไป: พิพัฒน์ รัชกิจประการ
ดำรงตำแหน่ง 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551
นายกรัฐมนตรี: สมัคร สุนทรเวช สมชาย วงศ์สวัสดิ์
ก่อนหน้า: สุวิทย์ ยอดมณี
ถัดไป: ชุมพล ศิลปอาชา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 ตุลาคม พ.ศ. 2508 (59 ปี) อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี
พรรคการเมือง: ชาติไทย (2535–2551)
คู่สมรส: มณีรัตน์ โควสุรัตน์
ลายมือชื่อ: 

วีระศักดิ์ โควสุรัตน์ เป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา กรรมการ และกรรมการบริหาร มูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย   รองประธานกรรมการในคณะกรรมการนโยบายการกีฬาแห่งชาติประธานกรรมการในคณะกรรมการประเมินผลการดำเนินงานของกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ ประธานกรรมการคณะกรรมการส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการประธานกรรมการในคณะกรรมการบริหารพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนกรรมการมูลนิธิสุรเกียรติ์ - ท่านผู้หญิงสุธาวัลย์ เสถียรไทยกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการส่งเสริมศิลปะร่วมสมัย สาขาภาพยนตร์กรรรมการในคณะกรรมการยุทธศาสตร์ด้านการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ สมาชิกคณะมนตรีเพื่อสันติภาพและความปรองดองเอเชีย นักคิด นักยุทธศาสตร์ และนักวิชาการด้านกฎหมายเศรษฐกิจระหว่างประเทศที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางทั้งในและต่างประเทศ ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง เลขาธิการสมาคมสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติ
ด้วยความที่เป็นนักวิชาการด้านการเมืองและนักพัฒนาสังคม จึงมีโอกาสได้ดำรงตำแหน่งที่สำคัญหลายตำแหน่ง อาทิ เลขานุการประธานรัฐสภา   เลขานุการประธานตุลาการรัฐธรรมนูญ   เลขานุการประธานคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายวุฒิสภา ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงวัฒนธรรม   เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคชาติไทยอีกด้วย  อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา  อดีตผู้อำนวยการสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน)
นอกเหนือจากทางการเมืองแล้ว ด้านงานวิชาการ ยังเป็นอาจารย์พิเศษ และผู้บรรยายพิเศษ ในมหาวิทยาลัยต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นมหาวิทยาลัยรามคำแหง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ประวัติ

นายวีระศักดิ์ โควสุรัตน์ หรือ "อาจารย์เอ" เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2508 (59 ปี) ที่จังหวัดอุบลราชธานี
เป็นบุตรของนายวิชัย และนางนันทนา โควสุรัตน์
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เมื่อปี พ.ศ. 2532 นิติศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม)  จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท  เมื่อปี พ.ศ. 2535 นิติศาสตรมหาบัณฑิต  สาขากฎหมายเศรษฐกิจระหว่างประเทศ จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สหรัฐอเมริกา  (LL.M. Harvard Law School)
ความภูมิใจของวีระศักดิ์ ด้านการศึกษาคือช่วงจบมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย และได้เป็นนักเรียนทุน AFS (American Filed Service) ในสหรัฐอเมริกา 1 ปี ประสบการณ์ครั้งนั้นทำให้เขามีความพร้อมด้านภาษาอังกฤษและการเข้าถึงวัฒนธรรมสหรัฐ ทั้งเชิงการเมืองและชีวิตนักเรียนอเมริกัน
ผลงานที่โดดเด่น

ปัญหาช้างไทย
วีระศักดิ์ โควสุรัตน์ มีส่วนสำคัญยิ่งในการแก้ไขปัญหาช้างไทย เมื่อครั้งถูกแต่งตั้งให้ไปปฏิบัติหน้าที่  ประธานคณะอนุกรรมการด้านกฎหมาย และมาตรการเพื่อแก้ไขปัญหาช้างไทย ซึ่งภารกิจนี้ทำให้ได้ศึกษาปัญหาช้างไทยอย่างแตกฉาน ทั้งปัญหาช้างป่า และช้างบ้าน ได้รวบรวมกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับสองกลุ่มปัญหา และมีข้อเสนอแนะในด้านกฎหมาย และการใช้มาตรการที่เชื่อว่าจะแก้ปัญหาช้างไทยได้อย่างเป็นระบบและยั่งยืน จนทำให้  งานเขียนเรื่องช้างไทยของวีระศักดิ์ได้รับการเผยแพร่โดยองค์กรเอกชนที่สนใจปัญหาเรื่องช้างอย่างกว้างขวาง และเป็นเอกสารอ้างอิงที่ผู้สนใจเรื่องช้างกล่าวถึงเสมอๆ จวบจนปัจจุบันนี้
ปรัชญาที่ได้รับจากการทำงาน

"ผมได้ทำหน้าที่ในฐานะผู้ขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะ ซึ่งผมมองว่าการเมืองเป็นพาหนะ แต่ไม่ใช่เป้าหมาย เป้าหมายคือ การได้เห็นนโยบายสาธารณะที่ดี ๆ ถูกนำออกมาปฏิบัติใช้"
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 7 เหรียญเงินดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ง.ภ.)
พ.ศ. 2551 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
วีระศักดิ์ โควสุรัตน์ (กลาง) ในพิธีปิดการแข่งขันกีฬาคนพิการแห่งชาติ ครั้งที่ 36 (พ.ศ. 2562) "น้ำกกเกมส์"
คอลัมน์มองอย่างวีระศักดิ์ นสพ.โพสต์ทูเดย์
ไวเซิร์ด

ไวเซิร์ด (Vizard) หรือกองทัพหน้ากาก เป็นตัวละครในเทพมรณะ พวกเขาคือเหล่ายมทูตที่นำเอาพลังฮอลโลว์มาเสริมให้กับตนเองทำให้มีพลังที่ก้าวล้ำเหนือกว่ายมทูตทั่ว ๆ ไป โดยเหล่าไวเซิร์ดมีความสามารถในการดึงเอาหน้ากากฮอลโลว์มาสวมยามที่ต้องการใช้พลังฮอลโลวได้ และยังคงมีดาบฟันวิญญาณแบบยมทูตอยู่เช่นเดิม อดีตเหล่าไวเซิร์ดเป็นอดีตยมทูตขั้นหัวหน้าหน่วยและรองหัวหน้าหน่วยรุ่นหลาย 100 ปีก่อน ที่หลบหนีจากโซลโซไซตี้มาโลกมนุษย์ เนื่องจากเป็นตัวอย่างทดลองกลายสภาพเป็นฮอลโลว์ ในแผนการของ ไอเซ็น โซสึเกะ และต้องถูกกำจัด แต่พวกเขาได้ถูกช่วยเหลือไว้โดย อุราฮาร่า คิสึเกะ และ สึคะบิชิ เท็ตไซ และหลบหนีมาที่โลกมนุษย์จนถึงปัจจุบัน ได้รับกายหยาบมายับยั้งการเป็นฮฮลโลว์สำเร็ว กลุ่ม ไวเซิร์ด ประกอบไปด้วยสมาชิกทั้งหมด 8 คน ก่อนที่ภายหลัง คุโรซากิ อิจิโกะ จะเข้าร่วมกลุ่มเพื่อฝึกฝน การควบคุมพลังฮอลโลว์ หลังจบศึกอารันคาร์ กลุ่มกว่าครึ่งกลับไปที่โซลโซไซตี้เป็นหัวหน้าหน่วยเดิมของตนแทนตำแหน่งที่ว่างไป
พลังหน้ากาก (Mask)

เพิ่มพลังกล้ามเนื้อ
เพิ่มพลังชีวิต
เพิ่มความเร็ว
การทนทานต่อความบาดเจ็บ (เพิกเฉยความเจ็บปวดเมื่อสวมหน้ากาก)
สามารถใช้ เซโร่ (Cero) ได้
เปิดกระจก เทคนิคที ไอคาว่า เลิฟ ใช้มือในการแยกหัวฮอลโลว์ออกจากกัน
ดูเพิ่ม

เทพมรณะ
รายชื่อตัวละครในเทพมรณะ
| ด ค กเทพมรณะ โดย ไทโตะ คูโบะ |
| --- | --- |
สื่อ:  มังงะ  เล่ม 1–21  22–48  49–74  อนิเมะ  ตอน ฤดูกาลที่ 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  สงครามเลือดพันปี  โอวีเอ เมมโมรีส์อินเดอะเรน  เดอะซีลด์ซอร์ดเฟรนซี  ละครเพลง 
ภาพยนตร์:  เมมโมรีส์ออฟโนบอดี  เดอะไดมอนด์ดัสต์รีเบลเลียน อีกหนึ่งตัวตนของเฮียวรินมารุ  เฟดทูแบล็ก ไอคอลยัวร์เนม แด่เธอผู้สิ้นสูญ  ศึกผ่าโลกันตร์  คนแสดง 
วิดีโอเกม:  Blade Battlers series  Nintendo Home Consoles series  Heat the Soul series  The Blade of Fate  Dark Souls  The 3rd Phantom  Flame Bringer  Soul Resurrección  Brave Souls  Paradise Lost 
ตัวละคร:  คุโรซากิ อิจิโกะ  คุจิกิ ลูเคีย  อิโนะอุเอะ โอริฮิเมะ  ซาโดะ "ชาด" ยาสึโทระ  อิชิดะ อุริว  อาบาราอิ เร็นจิ  คุจิกิ เบียคุยะ  อิชิมารุ งิน  ซาราคิ เคมปาจิ  ไอเซ็น โซสึเกะ  ฮิตสึกายะ โทชิโร่  คุโรซึจิ มายูริ  ยมทูต ไวเซิร์ด  ฮอลโลว์ อารันคาร์  ควีนซี่ 
เพลง:  "Asterisk" by Orange Range  "Ichirin no Hana" by High and Mighty Color  "Life" by Yui  "Rolling Star" by Yui  "After Dark" by Asian Kung-Fu Generation  "Chu-Bura" by Kelun  "Hitohira no Hanabira" by Stereopony  "Koyoi, Tsuki ga Miezutomo" by Porno Graffitti  "Shōjo S" by Scandal  "Anima Rossa" by Porno Graffitti  "Change" by miwa  "Blue" by Vivid  "Harukaze" by Scandal 
เกี่ยวข้อง:  เทรดดิงการ์ดเกม  ดาบฟันวิญญาณ  หน่วย  อาวุธและวิชาโจมตี  Loituma Girl  จัมป์ซูเปอร์สตาร์ส  จัมป์อัลทิเมตสตาร์ส  เจสตาร์วิกตอรีวีเอส  จัมป์ฟอร์ซ 
 หมวดหมู่
หอยเสียบ

| หอยเสียบ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Mollusca
ชั้นใหญ่:: Bivalvia
ชั้น:: Pelecypoda
วงศ์:: PHARIDAE

หอยเสียบ (Pharella javanica) บางแห่งอาจเรียก หอยมีดโกน หอยเสียบ หอยเสียบทราย  ชื่อสามัญ  : Razor clam, Knife jacked clam, Cultellus clam  บางครั้งอาจจะทำให้สับสนซึ่งชื่อตามภาษาไทยในท้องถิ่น เหมือนกันกับหอยเสียบ (หอยเสียบทราย)ที่มีชื่อสามัญ  Donax wedge shell หรือ Pacific bean donex   ซึ่งแท้ที่จริงแล้วอยู่ต่างจำพวกกัน
ข้อมูล

หอยเสียบเป็นหอยจำพวกกาบคู่ ตัวเล็ก เปลือกบาง  ความยาวประมาณ 5-7 เซนติเมตร
ถิ่นอาศัย : พื้นท้องทะเลชายฝั่งตื้น ๆ ที่เป็นโคลนแข็งหรือโคลนแข็งปนทราย ในประเทศไทยพบมากที่ชายฝั่งของจังหวัดเพชรบุรี (ตั่งแต่ชายฝั่งตำบลบางขุนไทร ปากทะเล บางแก้ว แหลมหลวงในเขตตำบลแหลมผักเบี้ย) พบน้อยมากในจังหวัดชลบุรี มีพบบ้างที่หาดราไว จังหวัดภูเก็ต
อาหาร : พวกไดอะตอม แพลงตอนพืช และแพลงตอนสัตว์บางชนิด
การรับประทาน

เนื้อใช้รับประทาน นิยม นำมาแกะเปลือกเอาเนื้อทำหอยแห้ง ผัด แกง  ส่วนเปลือกบดผสมลงในอาหารสัตว์
การอยู่อาศัย

หอยชนิดนี้พบได้บริเวณชายหาดที่มีโคลนเหมาะแก่การอยู่อาศัย  ในจังหวัดเพชรบุรี ตั่งแต่บริเวณตำบล บางขุนไทรถึงแหลมหลวง โดยเป็นแหลมยื่นไปในทะเลเป็นแนวเขตแบ่งทะเลกับหาดทรายและหาดโคลน 
โดยส่วนมากจะอาศัยในพื้นกระซ้าผสมโคลนตมที่อยู่ในทะเล โดยในอดีตการเก็บหอยเริ่มต้นจากการชาวบ้านมาหาหอยแคงที่มีอยู่ตามหาดโคลนชายฝั่ง
วิธีการเก็บหอย

จะเริ่มการเก็บหอย บริเวณน้ำแห้งหลังจากที่น้ำลงแล้วจะปรากฏรูของหอย ซึ่งมักจะออกมาหาหอยเป็นอาหารเลี้ยงครอบครัวในช่วงหลังฤดูทำนาอันเป็นอาชีพหลักในสมัยก่อน
แต่ได้มีการเล่าว่าชาวนาจากบ้านนาบัว (ทุ่งบางแก้วในอดีต)ในตำบลบางแก้ว ใช้คานหลาว ซึ่งเป็นอุปกรณ์แทงมัดข้าวเปลื่อกฟ่อนก่อนเอาไปนวด เอามาใช้หาบหอย ต่อมาคานหลาวนั้นได้หักลง จึงได้ใช้คานหลาวที่เป็นไม้ไผ่แทงลงพื้นดินทะเล ปรากฏว่า พบหอยเสียบเป็นจำนวนมาก จึงทำให้ผู้มาหาหอยเสียบ ทำไม้ปลายแหลมเช่นเดียวกับปลายของคานเหลาวมาขุดแทงเพื่อเก็บหอย  ความที่เป็นไม้ไผ่จึงไม่คงทน  จึงทำให้ต่างคนต่างก็คิดดัดแปลงมาเป็นเหล็ก จึงได้มี
ลักษณะเป็น หอก โดยนำมาใช้ขุดหอย  จึงเป็นที่มาของอุปกรณ์หาหอยในพื้นที่กับหอยชนิดนี้  นอกจากหอยเสียบแล้วยังใช้หาหอยปากเป็ด หอยหลอด ได้อีกด้วย
ดูเพิ่ม

ข้อมูลผลิตภัณฑ์ตำบล เก็บถาวร 2021-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพ:หอยเสียบ
ยี่จับสี่เห่า

ตำราเกี่ยวกับความกตัญญูตามคติลัทธิขงจื๊อในราชวงศ์หยวน
"จูซิ่วเชียงลาออกจากราชการตามหาแม่" ภาพวาดจาก ยี่จับสี่เห่า ฉบับตีพิมพ์ปี ค.ศ. 1846
ยี่จับสี่เห่า หรือภาษาจีนกลางเรียกว่า เอ้อร์ฉือซื่อเซี่ยว (จีน: 二十四孝) อาจแปลได้ว่า ยี่สิบสี่ยอดกตัญญู เป็นตำราเกี่ยวกับความกตัญญูในลัทธิขงจื๊อ เขียนโดยกัว จฺวีจิ้ง (郭居敬) ในยุคราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1260–1368) ตำรานี้มีอิทธิพลอย่างมากในตะวันออกไกลยุคกลางและนำมาใช้ในการสอนคุณธรรมตามคติของลัทธิขงจื๊อ
สำหรับยี่จับสี่เห่าในภาคภาษาไทยนั้น มีการแปลและจัดพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2479 โดยเป็นผลงานการแปลของ พระเจนจีนอักษร (สุดใจ ตัณฑากาศ) และเรียบเรียงโดย เถา ศรีชลาชัย (ในการจัดพิมพ์ครั้งต่อๆ มา ระบุชื่อเป็น ปรีดา ศรีชลาลัย) จัดพิมพ์โดยโรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร เพื่อแจกเป็นของชำร่วยในงานทำบุญอายุครบ 60 ปีของท่านผู้หญิงกลีบ มหิธร ในการแปลครั้งดังกล่าว เลือกเขียนทับศัพท์ชื่อเฉพาะภาษาจีนในเรื่องทั้งหมดเป็นอักษรไทยด้วยสำเนียงแต้จิ๋ว
ผู้เขียน

โดยทั่วไปถือว่าผู้เขียนยี่จับสี่เห่าคือกัว จฺวีจิ้ง (郭居敬) แต่มีแหล่งข้อมูลอื่นที่เสนอชื่อผู้เขียนหรือผู้เรียบเรียงที่อาจเป็นไปได้อีก 2 คน ได้แก่ กัว โฉ่วเจิ้ง (郭守正) และกัว จฺวีเย่ (郭居業)
คำวิจารณ์

แนวคิดการแสดงความกตัญญูมีบทบาทเด่นในวัฒนธรรมจีนมาตั้งแต่สมัยโบราณ ถึงขนาดมีธรรมเนียมการไว้ทุกข์เพื่อแสดงความกตัญญ โดยผู้เป็นบุตรจะต้องละเว้นการทำงานประจำต่าง ๆ เป็นเวลาถึง 3 ปี เพื่อแสดงความอาลัยต่อบุพการีที่เสียชีวิต ในสังคมจีนนั้นมีสำนวนอยู่ว่า "เมื่อเจ้าผู้ปกครองสั่งให้ไพร่ฟ้าไปตาย ไพร่ฟ้าก็ต้องตายตามคำสั่ง บิดาปรารถนาให้บุตรไปตาย บุตรก็ต้องไปตายดุจเดียวกัน" และ "พึงแสวงหาข้าแผ่นดินผู้ภักดีจากครอบครัวที่มีบุตรกตัญญู"
แม้กระนั้น บางเรื่องราวที่ปรากฏใน "ยี่จับสี่เห่า" ก็ถูกมองว่าเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีสำหรับในยุคร่วมสมัย เช่น เรื่องของก้วยกื๊อ ซึ่งเป็นตัวอย่างของความกตัญญูที่สุดขั้วมาก จากการที่เขาตัดสินใจจะฆ่าบุตรของตนเองเพื่อลดปากท้องของคนในบ้านให้สามารถมีอาหารเลี้ยงดูแม่ของตนเองได้ นอกจากนี้ยังรวมไปถึงเรื่องราวที่ตัวเอกของเรื่องทำร้ายร่างกายตนเองเพื่อให้บรรลุหน้าที่ผู้มีความกตัญญู เช่น เรื่องโง่วแม้ถอดเสื้อให้ยุงกัดเพื่อไม่ให้ยุงไปกินเลือดบุพการีของตน และเรื่องเฮ่งเสียงนอนถอดเสื้อเพื่อเจาะปล่องน้ำแข็งจับปลาไปให้แม่กิน เป็นต้น
บางเรื่องราวก็ปรากฏเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักและถูกมองว่าค้านกับหลักการของลัทธิขงจื๊อหลายประการ ตัวอย่างหนึ่งในกรณีนี้คือเรื่องราวของฉั่วสุนได้รับรางวัลจากโจรกบฏคิ้วแสดตอบแทนความกตัญญู เรื่องราวนี้ได้วาดภาพให้กลุ่มกบฏดังกล่าวมีภาพลักษณ์ที่ดีทั้งที่ๆ พวกเขาเหล่านั้นละเมิดหลักการของลัทธิขงจื๊อในแง่การจงรักภักดีต่อบ้านเมือง  ตัวอย่างอีกกรณีหนึ่งคือเรื่องเล่าไล่จื้อทำตัวเป็นเด็กให้พ่อแม่สำราญใจ หลู่ ซฺวิ่น นักเขียนชาวจีนในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้วิจารณ์ไว้ว่าพฤติกรรมของเล่าไล่จื๊อ "เป็นการดูหมิ่นคนโบราณ และเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีของชนรุ่นหลัง"
แหล่งข้อมูลอื่น

ยี่จับสี่เห่า ที่เว็บไซต์ห้องสมุดดิจิทัลวัชรญาณ
English translation of The Twenty-four Filial Exemplars
| ด ค กยี่จับสี่เห่า |
| --- | --- |
 พระเจ้าเต้สุ่น (ตี้ชุ่น)  เล่าไล่จื๊อ (เหล่าไหลจื่อ)  เจ็งชาม (เจิง เชิน)  เมี่ยนจือเคียน (หมิน จื่อเชียน)  จือหลู (จื่อลู่)  ทั่มจื๊อ (ถานจื่อ)  พระเจ้าฮั่นบุ่นเต้ (ฮั่นเหวินตี้)  ก้วยกื๊อ (กัว จฺวี้)  ฉั่วสุน (ไช่ ชุ่น)  เต็งหลัง (ติง หลาน)  กังเก๊ก (เจียง เก๋อ)  เกียงซี (เจียว ชือ)  ตังอ๎ย้ง (ต๋ง หย่ง)  อึ่งเฮียง (หฺวาง เซียง)  เล็กเจ้ะ/ลกเจ๊ก (ลู่ จี)  เฮ่งเพา (หวาง โผว)  เม่งจง/เบ้งจ๋อง (เมิ่ง จง)  เฮ่งเสียง (หวาง เสียง)  เอี้ยเฮียง (หยาง เซียง)  โง่วแม้ (อู๋ เหมิ่ง)  ยูงิมหลู (ยฺหวี่ เฉียนโหลว)  ทั่งฮูหยิน (ถางฟูเหริน)  จูซิ่วเชียง (จู โช่วชาง)  อึ้งเท่งเกียน (หฺวาง ถิงเจียน) 
หน้าปกของ ยี่จับสี่เห่า ฉบับแปลภาษาไทย พิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479)
พระโกศทองใหญ่

พระโกศทองใหญ่ ทรงพระศพสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ขณะประดิษฐานบนพระมหาพิชัยราชรถในพระราชพิธีเชิญพระโกศทรงพระศพออกพระเมรุ
พระโกศทองใหญ่ หรือ พระลองทองใหญ่ เป็นพระโกศสำหรับทรงพระบรมศพของพระมหากษัตริย์และพระศพของพระบรมวงศ์ชั้นสูง สร้างขึ้นโดยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช นับเป็นพระโกศที่มีลำดับยศสูงที่สุด โดยได้ใช้ทรงพระศพของสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพเป็นพระองค์แรก (แต่ในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์รัชกาลที่ 1 ฉบับเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ ฉบับตัวเขียน ระบุว่าพระศพสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงศรีสุนทรเทพนั้น ใช้พระโกศไม้สิบสอง และเมื่อเสร็จการพระศพจึงลอกทองที่หุ้มพระโกศไม้สิบสองมาหุ้มทำพระโกศทองใหญ่และทรงพระบรมศพของรัชกาลที่ 1 เป็นพระองค์แรก) พระโกศทองใหญ่ใช้ทรงพระศพของสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดีเป็นพระองค์ล่าสุด
นอกจากนี้ พระโกศทองใหญ่ยังใช้เป็นเครื่องประกอบพระอิสริยยศพระศพสำหรับพระบรมวงศานุวงศ์ที่บรรจุพระบรมศพและพระศพลงในหีบพระศพแทนการลงพระโกศ เช่น พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ประวัติ

พระโกศทองใหญ่สร้างขึ้นเมื่อปีมะโรง จุลศักราช 1170 ตรงกับ พุทธศักราช 2351 โดยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้รื้อทองที่หุ้มพระโกศกุดั่นมาใช้สำหรับทำพระโกศทองใหญ่เพื่อไว้สำหรับทรงพระบรมศพของพระองค์เอง พระโกศทองใหญ่ทำจากไม้แกะสลัก มีรูปทรงแปดเหลี่ยม หุ้มทองคำตลอดองค์ และมีฝาเป็นยอดมงกุฎ  เมื่อการสร้างพระโกศเสร็จสมบูรณ์แล้ว พระองค์โปรดให้นำพระโกศองค์นี้เข้าไปตั้งถวายเพื่อทอดพระเนตร ณ พระที่นั่งไพศาลทักษิณ
ในปีเดียวกันนั้นเอง สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพสิ้นพระชนม์ลง ทำให้พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงพระอาลัยเป็นอันมาก รวมทั้ง พระองค์ทรงใคร่จะทอดพระเนตรพระโกศทองใหญ่เมื่อตั้งพระเบญจาในคราวออกพระเมรุ ดังนั้น พระองค์จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศทองใหญ่ประกอบพระลองในสำหรับบรรจุพระศพสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพเป็นครั้งแรก ด้วยเหตุนี้จึงเป็นประเพณีในรัชกาลต่อ ๆ มาที่จะพระราชทานพระโกศทองใหญ่สำหรับทรงพระศพอื่นได้นอกเหนือจากพระบรมศพ แต่ในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์รัชกาลที่ 1 ฉบับเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ ฉบับตัวเขียน ระบุว่าพระศพสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงศรีสุนทรเทพนั้น ใช้พระโกศไม้สิบสองทรงพระศพ และเมื่อเสร็จการพระศพจึงลอกทองที่หุ้มพระโกศไม้สิบสองมาหุ้มทำพระโกศทองใหญ่และทรงพระบรมศพของรัชกาลที่ 1 เป็นพระองค์แรก โดยปัจจุบัน นอกจากพระมหากษัตริย์แล้ว พระบรมวงศ์ที่จะได้รับพระราชทานพระโกศทองใหญ่เมื่อสิ้นพระชนม์ ได้แก่ สมเด็จพระบรมราชินี สมเด็จพระบรมราชชนนี สมเด็จพระยุพราช สมเด็จพระบรมราชกุมารี และสมเด็จเจ้าฟ้า ที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เป็นพิเศษ
นอกจากนี้ ยังมีการพระราชทานเครื่องประดับพระโกศของเจ้านายที่พระราชทานพระโกศทองใหญ่ให้ทรงพระบรมศพหรือพระศพ ลดหลั่นกันไปตามพระอิสริยยศ โดยปกติพระบรมศพนั้นจะพระราชทานดอกไม้เพชร ดอกไม้ไหว เฟื่องและดอกไม้เอวเป็นเครื่องประดับพระโกศ ส่วนพระศพของเจ้าฟ้าที่ไม่ได้สถาปนาเป็นพิเศษ จะเอาดอกไม้เพชรฝาพระโกศกับดอกไม้เอวเพชรออก คงเหลือแต่พุ่มเพชรกับเฟื่องเพชร เป็นต้น ในส่วนการตั้งพระโกศทองใหญ่ที่พระเมรุนั้นให้ตั้งแต่พระเมรุกลางเมืองเท่านั้น ดังนั้น ถ้าหากพระราชทานเพลิงพระศพที่วัดจะพระราชทานพระโกศทองใหญ่เมื่อชักพระศพ รวมทั้ง อาจมีการพระราชทานพระโกศทองใหญ่ให้ทรงพระศพเมื่อคราวออกพระเมรุด้วย
ปัจจุบัน พระโกศทองใหญ่มีจำนวนทั้งสิ้น 3 องค์ โดยองค์แรกนั้นสร้างขึ้นโดยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ส่วนองค์ที่ 2 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นปราบปรปักษ์ รองเสนาบดีกระทรวงวังและผู้บัญชาการกรมช่างสิบหมู่สร้างขึ้น เรียกว่า พระโกศทองใหญ่ รัชกาลที่ 5 หรือพระลองทองใหญ่ รัชกาลที่ 5 ซึ่งพระโกศทั้ง 2 องค์ข้างต้นนั้น ผ่านการใช้งานจนอยู่ในสภาพที่ทรุดโทรม ดังนั้น พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระโกศทองใหญ่องค์ที่ 3 ขึ้น โดยนำมาใช้เป็นเครื่องประกอบพระอิสริยยศของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์เป็นพระองค์แรก
รายพระนามที่ทรงพระโกศทองใหญ่ > รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าแจ่ม กรมหลวงศรีสุนทรเทพ (ในพระราชพงศาวดารฉบับตัวเขียน ระบุว่าใช้พระโกศไม้สิบสอง)
รายพระนามที่ทรงพระโกศทองใหญ่ > รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ กรมพระราชวังบวรสถานมงคลในรัชกาลที่ 2
สมเด็จพระสังฆราช (สุก ญาณสังวร) พระอาจารย์ในรัชกาลที่ 2
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษ์มนตรี
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าประไพวดี กรมหลวงเทพยวดี
รายพระนามที่ทรงพระโกศทองใหญ่ > รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินีพระอัครมเหสีในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสุรินทรรักษ์
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเกศ กรมขุนอิศรานุรักษ์
สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ กรมพระราชวังบวรสถานมงคลในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักษณานุคุณ
สมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี พระอัครมเหสีในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
สมเด็จพระศรีสุลาไลย พระราชชนนีในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงเทพพลภักดิ์
สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
รายพระนามที่ทรงพระโกศทองใหญ่ > รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
สมเด็จพระนางเจ้า โสมนัสวัฒนาวดี พระอัครมเหสีในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 7 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระพิพิธโภคภูเบนทร์ (เมื่อชักพระศพ)
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร พระโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศร์ (เมื่อชักพระศพ)
สมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี พระอัครมเหสีพระองค์ที่สองในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบรมราชชนนีในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว กรมพระราชวังบวรสถานมงคลในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมเหศวรศิววิลาส พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
นอกจากนี้ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชประสงค์จะพระราชทานพระโกศทองใหญ่สำหรับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากุญชร กรมพระพิทักษเทเวศร์ แต่เนื่องจากกรมพระพิทักษเทเวศร์มีพระรูปใหญ่โต จึงทรงพระโกศมณฑปแทน
รายพระนามที่ทรงพระโกศทองใหญ่ > รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

| ปี | พระนาม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 2412 | พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว |  |
| 2414 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวงศาธิราชสนิท |  |
| 2420 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระเทเวศร์วัชรินทร์ | เมื่อชักพระศพ |
| 2423 | สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี | พระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |
| 2430 | สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระยาบำราบปรปักษ์ | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศกุดั่นใหญ่ และพระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |
| 2430 | สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าพาหุรัดมณีมัย กรมพระเทพนารีรัตน์ | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศทองน้อย และพระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |
| 2430 | พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศกุดั่นน้อย และพระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |
| 2437 | สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร  |  |
| 2439 | สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาสุดารัตนราชประยูร | พระราชทานพุ่ม เฟื่องและดอกไม้ไหว แต่งพระโกศ |
| 2443 | สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศกุดั่นใหญ่ และพระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |
| 2443 | สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสมมติวงศ์วโรทัย กรมขุนศรีธรรมราชธำรงฤทธิ์ | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศกุดั่นใหญ่ และพระราชทานพุ่ม เฟื่องและดอกไม้ไหว แต่งพระโกศ |
| 2443 | สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงศ์ | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศกุดั่นใหญ่ เป็นพระโกศทองน้อยหุ้มทอง และพระราชทานพุ่ม เฟื่องและดอกไม้ไหว แต่งพระโกศ |
รายพระนามที่ทรงพระโกศทองใหญ่ > รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

| ปี | พระนาม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 2453 | พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว |  |
| 2456 | พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศทองน้อย |
| 2456 | พระเจ้าอัยยิกาเธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศกุดั่นใหญ่ |
| 2456 | สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร กรมขุนพิจิตรเจษฎ์จันทร์ | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศกุดั่นน้อย |
| 2456 | สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล กรมขุนสวรรคโลกลักษณวดี | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศกุดั่นน้อย |
| 2459 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศกุดั่นใหญ่ |
| 2459 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสมมตอมรพันธุ์ | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศกุดั่นใหญ่ |
| 2463 | สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง |  |
| 2463 | สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศทองน้อย และพระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |
| 2464 | สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศทองน้อย และพระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |
| 2466 | สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศกุดั่นใหญ่ และพระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |
| 2466 | สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราไชย | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศทองน้อย และพระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |
| 2466 | สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศทองน้อย และพระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |
| 2468 | สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศทองน้อย และพระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |
| 2468 | สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ามาลินีนภดารา กรมขุนศรีสัชนาลัยสุรกัญญา | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศกุดั่นใหญ่ และพระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |
รายพระนามที่ทรงพระโกศทองใหญ่ > รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว

| ปี | พระนาม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 2468 | พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว |  |
| 2469 | พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศกุดั่นใหญ่ |
| 2471 | สมเด็จพระปิตุจฉาเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี | พระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |
| 2472 | สมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช |  |
| 2472 | สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก | เมื่อชักพระบรมศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศทองน้อย และพระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |
| 2472 | พระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศทองน้อย และพระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |
| 2476 | สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลฑิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศร์ | เมื่อชักพระศพ พระราชทานเลื่อนจากพระโกศกุดั่นใหญ่ และพระราชทานพุ่มและเฟื่อง แต่งพระโกศ |