stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เนกาโปจิ แองเกลอ

ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ของญี่ปุ่น
| --- | --- |
เนกาโปจิ แองเกลอ
ネガポジアングラー (Negapoji Angurā)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Negative Positive Angler
แนว: กีฬา (กีฬาตกปลา)
สร้างโดย: คาโดกาวะ คอร์ปอเรชั่น
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ยูทากะ อูเอมูระ
เขียนบทโดย: โทโมฮิโระ ซูซูกิ
ดนตรีโดย: โทโมกิ คิคุยะ
สตูดิโอ: NUT
เครือข่าย: เอที-เอ็กซ์ , โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, เคบีเอส เกียวโต, ซัน, บีเอสเอ็นทีวี
เครือข่ายภาษาไทย: บิลิบิลิ
ฉาย:  3 ตุลาคม พ.ศ. 2567  –  19 ธันวาคม พ.ศ. 2567
ตอน: 12
เนกาโปจิ แองเกลอ (ญี่ปุ่น: ネガポジアングラー, โรมาจิ: Negapoji Angurā) เป็นออริจินัลอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอ NUT กำกับโดย ยูทากะ อูเอมูระ เขียนบทโดยโทโมฮิโระ ซูซูกิ และมีฮิโรมิ ทานิกูจิเป็นผู้ออกแบบตัวละคร เพลงประกอบแต่งโดยโทโมกิ คิคุยะ เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม ถึงวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2567 ทางช่องเอที-เอ็กซ์และเครือข่ายอื่นๆ เพลงเปิดคือ Ito (イト) ขับร้องโดย Van de Shop ส่วนเพลงปิดคือ Shōnin Yokkyū (承認欲求) ขับร้องโดย 96Neko บิลิบิลิได้ประกาศอัพโหลดเรื่องนี้บนแอพของตัวเอง
เรื่องย่อ

ซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของสึเนะฮิโระ ซาซากิ นักศึกษาที่เพิ่งได้รับการวินิจฉัยว่าป่วยด้วยโรคร้ายแรง และมีเวลาเหลืออีกเพียง 2 ปีที่จะมีชีวิตอยู่ได้ หลังจากตกลงไปในทะเลโดยไม่ได้ตั้งใจ เขาก็ได้ผูกมิตรกับฮานะ อายุกาวะ ผู้ช่วยชีวิตเขาไว้ เขาเริ่มสนใจการตกปลาร่วมกับทากาอากิ สึตสึจิโมริ เพื่อนของเธอ
รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | สตอรี่บอร์ดโดย  | วันที่ฉายครั้งแรก  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ถอดเสียง: "Negapoji Angurā" (ญี่ปุ่น: ネガティブアングラー) | ยูทากะ อูเอมูระ | ยูทากะ อูเอมูระ, ฮิโรมิ ทานิกุจิ | 3 ตุลาคม 2567 (2567-10-03) |
| 2 | ถอดเสียง: "Pūru de Tsuri de" (ญี่ปุ่น: プールで釣りで) | เคนทาโร คาวาจิริ | เคนทาโร คาวาจิริ | 10 ตุลาคม 2567 (2567-10-10) |
| 3 | ถอดเสียง: "Kokoro Nokori" (ญี่ปุ่น: 心のこり) | ทาคายูกิ ยามาโมโตะ | ทาคายูกิ ยามาโมโตะ,  โยชิฟูมิ ซูเอดะ,  ซาโตชิ มัตสึบาระ , ซาโตชิ มิอุระ | 17 ตุลาคม 2567 (2567-10-17) |
| 4 | ถอดเสียง: "Tsuri tte Muzukashī?" (ญี่ปุ่น: 釣りって難しい？) | ซาโตชิ มัตสึบาระ | ซาโตชิ มัตสึบาระ | 24 ตุลาคม 2567 (2567-10-24) |
| 5 | ถอดเสียง: "Sanzai Angurā" (ญี่ปุ่น: 散財アングラー) | ฟูมิเอะ มุโรอิ | ฟูมิเอะ มุโรอิ | 31 ตุลาคม 2567 (2567-10-31) |
| 6 | "TAI LOVER" | ซาโตชิ มิอุระ | ซาโตชิ มิอุระ | 7 พฤศจิกายน 2567 (2567-11-07) |
| 7 | ถอดเสียง: "Kono Hito Nanimono?" (ญี่ปุ่น: この人何者？) | โทชิกิ ฟุกุชิมะ,  คาซึยะ อิวาตะ | ทาคูมิ ชิบาตะ | 14 พฤศจิกายน 2567 (2567-11-14) |
| 8 | ถอดเสียง: "Oyako no Kankei, Kodomo no Seichō" (ญี่ปุ่น: 親子の関係、子供の成長) | ซาโตชิ มัตสึบาระ | ซาโตชิ มัตสึบาระ | 21 พฤศจิกายน 2567 (2567-11-21) |
| 9 | ถอดเสียง: "Nabepa" (ญี่ปุ่น: 鍋パ) | เคย์ มิอุระ | ฮิโรยาซุ อาโอกิ | 28 พฤศจิกายน 2567 (2567-11-28) |
| 10 | ถอดเสียง: "Tsunehiro to Takaaki" (ญี่ปุ่น: 常宏と貴明) | เคนทาโร คาวาจิริ | เคนทาโร คาวาจิริ,  ชินิจิ คุริตะ | 5 ธันวาคม 2567 (2567-12-05) |
| 11 | ถอดเสียง: "Iwanakya Ikenai" (ญี่ปุ่น: 言わなきゃいけない) | ทาคูมิ ชิบาตะ | ทาคูมิ ชิบาตะ | 12 ธันวาคม 2567 (2567-12-12) |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อนิเมะอย่างเป็นทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เนกาโปจิ แองเกลอ (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
พงศาวดารลาวฉบับมหาสิลา วีระวงส์

พงศาวดารลาวฉบับมหาสิลา วีระวงส์ เป็นหนังสือประวัติศาสตร์ลาวแต่งโดยสิลา วีระวงส์ ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1957 โดยกระทรวงศึกษาธิการลาว ตีพิมพ์ครั้งแรกใช้ชื่อ พงสาวะดานลาว  หนังสือฉบับที่พิมพ์ครั้งแรกนี้ภายหลังได้มีการนำมาจัดพิมพ์เป็นฉบับปริววรตด้วยอักษรไทยโดยสำนักพิมพ์ ส.ธรรมภักดี ในชื่อ พงศาวดานลาว แต่ไม่มีการระบุปีที่จัดพิมพ์ไว้ชัดเจน
ต่อมาได้จัดพิมพ์ฉบับภาษาลาวเป็นครั้งที่ 2 เมื่อ ค.ศ. 1973 โดยมีการเพิ่มข้อมูลการเดินทางของฟาน วุสตอฟ พ่อค้าชาวฮอลันดาที่เดินทางมาเวียงจันทน์เมื่อ ค.ศ. 1641 และบันทึกของบาทหลวงมารินีในรัชสมัยพระเจ้าสุริยวงศาและเพิ่มบท 8 "ลาวขึ้นอยู่ในการปกครองของฝรั่งเศส"
ค.ศ. 1985 ตีพิมพ์เป็นฉบับภาษาไทยเป็นครั้งแรกใช้ชื่อว่า พงศาวดารลาว โดยทองสืบ ศุภะมารค์เป็นผู้แปล แต่เขียนถึงสมัยพระเจ้าสุริยวงศาเท่านั้น ต่อมามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ได้รับต้นฉบับที่มหาสิลา วีระวงส์ที่แก้ไขดัดแปลง จึงตีพิมพ์ในชื่อ ประวัติศาสตร์ลาว
ต่อมาตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษในชื่อ History of Laos เพื่อเผยแพร่ในสหรัฐอเมริกาครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1959 และพิมพ์ซ้ำ ค.ศ. 1964
เนื้อหาแต่เดิมมี 7 บท ส่วนพิมพ์ครั้งล่าสุดมี 10 บท โครงสร้างเนื้อหาสามารถแบ่งได้เป็น 3 ส่วน คือ ลาวสมัยดึกดำบรรพ์ ลาวสมัยล้านช้าง และลาวสมัยใหม่ที่อยู่ภายใต้การปกครองของไทยและฝรั่งเศส
เนื่องจากสิลา วีระวงส์เดินทางไปมาระหว่างไทยกับลาว และได้มีโอกาสทำงานที่หอสมุดแห่งชาติของไทย ทำให้สามารถศึกษาแหล่งข้อมูลจากหอสมุดแห่งชาตินำมาเขียน พงศาวดารลาวฉบับมหาสิลา วีระวงส์จัดเป็นหนังสือประวัติศาสตร์ลาวในภาษาลาวที่สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่คนลาว พึงสามารถหามาอ่านได้และนอกจากนี้ยังกลายเป็นหนังสืออ้างอิงมาตรฐานที่นักศึกษาต่างชาติ ใช้สําหรับศึกษาประวัติศาสตร์ลาว
คิม ยู-จิน (เทควันโด เกิด พ.ศ. 2543)

สำหรับนักฟุตบอลที่มีชื่อเดียวกัน ดูที่ คิม ยู-จิน (นักฟุตบอล เกิด พ.ศ. 2526)
คิม ยู-จิน (เกาหลี: 김유진; เกิดวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2543) เป็นนักกีฬาเทควันโดชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นแชมป์โอลิมปิกปัจจุบันและผู้ชนะเลิศเหรียญทองในการแข่งขันรุ่นน้ำหนัก 57 กิโลกรัมหญิง ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
อาชีพการงาน

คิม ยู-จิน คว้าเหรียญทองในการแข่งขันเวิลด์จูเนียร์เทควันโดแชมเปี้ยนชิพที่เมืองเบอร์นาบี ประเทศแคนาดา ในปี พ.ศ. 2559
ในปี พ.ศ. 2562 เธอชนะเหรียญทองในรุ่น 57 กิโลกรัมจากการแข่งขันเทควันโดในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2019 ที่เมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี และยังรักษาแชมป์ในรุ่นเดียวกันได้อีกครั้งในการแข่งขันเทควันโดในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู
เธอคว้าเหรียญทองในการแข่งขันชิงแชมป์เอเชียเทควันโด 2021 รุ่น 57 กิโลกรัม ที่เมืองเบรุต ประเทศเลบานอน
ในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2022 ที่ถูกเลื่อนมาจัดในเดือนกันยายน พ.ศ. 2567 ที่เมืองหางโจว ประเทศจีน คิม ยู-จิน คว้าเหรียญทองแดงในรุ่น 57 กิโลกรัมหญิง
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 คิม ยู-จิน เอาชนะคู่แข่งที่เป็นนักกีฬาชั้นนำ 4 ใน 5 คนของรุ่นน้ำหนักของเธอ รวมทั้งนักเทควันโดจากอิหร่าน นาฮิด เคียนิ และคว้าเหรียญทองในรุ่น 57 กิโลกรัมหญิง นอกจากนี้ ชัยชนะของคิมยังทำให้เกาหลีใต้ทำสถิติ 13 เหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน ซึ่งเทียบเท่ากับสถิติเดิมที่ทำไว้ในปี 2008 และ 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

คิม ยู-จิน ที่ TaekwondoData.com (ในภาษาอังกฤษ)
คิม ยู-จิน ที่ Olympics.com (ในภาษาอังกฤษ)
เจ้าหญิงสเตฟานีแห่งโมนาโก

เจ้าหญิงสเตฟานีแห่งโมนาโก (ฝรั่งเศส: Princesse Stéphanie de Monaco; 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508) เป็นพระราชธิดาองค์เล็กในเจ้าชายแรนีเยที่ 3 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก กับเกรซ เคลลี นักแสดงชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียง พระขนิษฐาในเจ้าชายอาลแบร์ที่ 2 องค์อธิปัตย์ปัจจุบันแห่งโมนาโก และเจ้าหญิงการอลีน เจ้าหญิงสเตฟานีมีพระปรีชาสามารถในการร้องเพลง การออกแบบชุดว่ายน้ำ และการเดินแบบ นอกจากนี้พระองค์ยังมีความสามารถในการเล่นยิมนาสติก ปัจจุบันพระองค์อยู่ในลำดับที่ 6 ในการสืบราชบัลลังก์โมนาโก หลังจากการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาล
ผลงานเพลง > อัลบั้มสตูดิโอ

| ปี | อัลบั้ม | ชาร์ต> FR | ชาร์ต> GER | ชาร์ต> AUT | ชาร์ต> SWE |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1986 | Besoin  เผยแพร่: 1986   สังกัด: Julisa/Carrere | 6 | 12 | 59 | 6 |
| 1991 | Stéphanie  เผยแพร่: 1991  สังกัด: WTG/Epic | 48 | — | — | — |
ผลงานเพลง > อัลบั้มรวม

| ปี | อัลบั้ม | ชาร์ต> FR | ชาร์ต> GER | ชาร์ต> AUT | ชาร์ต> SWE |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2011 | Collection Référence 80 – Le meilleur des Années 80  เผยแพร่: 2011   สังกัด: LM Music | — | — | — | — |
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ปี | ซิงเกิล | ชาร์ต> FR | ชาร์ต> SUI | ชาร์ต> GER | ชาร์ต> AUT | ชาร์ต> SWE | ชาร์ต> NOR | ชาร์ต> UK | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1986 | "Ouragan/Irresistible" | 1 | 11 | 2 | 5 | — | — | 84 | Besoin |
| 1986 | "Flash/One Love to Give" | 4 | 28 | 10 | — | 1 | — | — | Besoin |
| 1987 | "Fleurs du mal" | 16 | — | — | — | — | — | — | Besoin |
| 1987 | "Live Your Life" | — | — | — | — | — | 9 | — | Besoin |
| 1991 | "Winds of Chance" | — | — | 54 | — | — | — | — | Stéphanie |
| 1991 | "You Don't Die from Love" | — | — | — | — | — | — | — | Stéphanie |
ผลงานเพลง > ซิงเกิลโฆษณา

| ปี | ซิงเกิล | ชาร์ต> FR | ชาร์ต> SUI | ชาร์ต> GER | ชาร์ต> AUT | ชาร์ต> SWE | ชาร์ต> NOR | ชาร์ต> UK | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1987 | "Young Ones Everywhere" | — | — | — | — | — | — | — | Besoin |
ผลงานเพลง > ซิงเกิลฟีเจอริง

| ปี | ซิงเกิล | ชาร์ต> US | ชาร์ต> Hot  Dance | ชาร์ต> Hot  R&B | ชาร์ต> UK | ชาร์ต> AUS | ชาร์ต> AUT | ชาร์ต> BEL | ชาร์ต> GER | ชาร์ต> FRA | ชาร์ต> ITA | ชาร์ต> NL | ชาร์ต> NOR | ชาร์ต> ESP | ชาร์ต> SWE | ชาร์ต> SUI | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1992 | "อินเดอะโคลเซ็ต" (ไมเคิล แจ็กสัน ฟีเจอริงสเตฟานี) | 6 | 1 | 1 | 8 | 5 | 23 | 14 | 15 | 9 | 9 | 9 | 10 | 2 | 29 | 25 | เดนเจอรัส |
| 2006 | "L'Or de nos vies" (ส่วนหนึ่งของ Fight AIDS) | — | — | — | — | — | — | 14 | — | 5 | — | — | — | — | — | 43 | ไม่ใช่อัลบั้มเดี่ยว |
เกียรติยศ

โมนาโก: กางเขนใหญ่ระดับอัศวินแห่งOrder of Grimaldi
โมนาโก: Chancellor Recipient of the Monaco Red Cross Medal
แหล่งข้อมูลอื่น

Princess Stéphanie of Monaco ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Princess Stéphanie of Monaco at the Prince's Palace of Monaco
Plastic Retro – Music fan site เก็บถาวร 2014-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ก่อนหน้า |  | เจ้าหญิงสเตฟานีแห่งโมนาโก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าฟ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งฮันโนเฟอร์ |  |   ลำดับการสืบราชบัลลังก์แห่งโมนาโก (ลำดับที่ 6)    |  | นายหลุยส์ ดูว์ครุแอ |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
แฮฮัวเหลง

สตรีสูงศักดิ์ของรัฐวุยก๊กในศตวรรษที่ 3
| แฮฮัวเหลง (เซี่ยโหว ลิ่ง-นฺหวี่) 夏侯令女 |
| --- | --- |
ภาพวาดแฮฮัวเหลงจากหนังสือ กู่จินเสียน-นฺหวี่ซิ่วเซี่ยง (古今贤女绣像)
อาชีพ: ชนชั้นสูง
คู่สมรส: โจวุนซก (ลูกพี่ลูกน้องของโจซอง)
บุตร: บุตรชายบุญธรรมอย่างน้อย 1 คน
บิดามารดา: เซี่ยโหว เหวินหนิง (บิดา)
แฮฮัวเหลง หรือ แฮหัวเหลง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เซี่ยโหว ลิ่ง-นฺหวี่ (จีน: 夏侯令女; พินอิน: Xiàhóu Lìngnǚ) เป็นสตรีสูงศักดิ์และสมาชิกของตระกูลแฮฮัวหรือแฮหัว (夏侯 เซี่ยโหว) ที่เป็นชนชั้นสูงในยุคสามก๊กของจีน แฮฮัวเหลงและตระกูลรับใช้ในรัฐวุยก๊กตลอดชีวิต แฮฮัวเหลงมีชื่อเสียงจากบทบาทในเหตุการณ์ก่อนอุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลง โดยยังคงซื่อสัตย์ต่อวุยก๊กและคัดค้านความต้องการของตระกูลที่ต้องการให้นางแต่งงานใหม่และเข้าร่วมในการรัฐประหารของสุมาอี้ที่ล้มอำนาจโจซอง แฮฮัวเหลงเฉือนอวัยวะบนใบหน้าส่วนหนึ่งออกให้เสียโฉมทุกครั้งที่ถูกขอให้แต่งงานใหม่ การกระทำของแฮฮัวเหลงได้รับความชื่นชมจากสุมาอี้ผู้ซึ่งยอมให้แฮฮัวเหลงมีบทบาทในการสืบมรดกของเชื้อสายตระกูลโจต่อไป
ข้อมูลที่โดดเด่นที่สุดของแฮฮัวเหลงมาจากเลี่ย-นฺหวี่-จฺว้าน (列女傳; "ชีวประวัติสตรีตัวอย่าง") ของหฺวางฝู่ มี่ (皇甫謐) ซึ่งน่าจะเป็นตำราสอนใจสตรีในลัทธิขงจื๊อ จากการกระทำอันกล้าหาญของแฮฮัวเหลงที่ยังคงซื่อสัตย์ต่อตระกูลโจแม้ตระกูลโจจะเสื่อมอำนาจลงก็ตาม เรื่องราวของแฮฮัวเหลงจึงเป็นอมตะในฐานการกระทำแห่งความซื่อสัตย์โดยสตรีที่น่าจดจำที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์
วงศ์ญาติและการสมรสเข้าตระกูลโจ

แฮฮัวเหลงเป็นบุตรสาวของเซี่ยโหว เหวินหนิง (夏侯文寧) ในบรรดาญาติของแฮฮัวเหลงมีขุนพลที่มีชื่อเสียงคือแฮหัวตุ้น (夏侯惇 เซี่ยโหว ตุน) และแฮหัวเอี๋ยน (夏侯淵 เซี่ยโหว เยฺวียน) ผู้รับใช้โจโฉผู้ก่อตั้งรัฐวุยก๊ก คนอื่น ๆ ที่อาจเป็นญาติของแฮฮัวเหลง ได้แก่ เซี่ยโหวชื่อ (夏侯氏) ผู้สมรสกับเตียวหุยจากรัฐจ๊กก๊ก, แฮหัวป๋า (夏侯霸 เซี่ยโหว ป้า) ขุนพลวุยก๊กผู้แปรพักตร์ไปเข้าด้วยรัฐจ๊กก๊กภายหลังจากการบุกขึ้นเหนือของเกียงอุยเริ่มต้นได้ไม่นาน, เซี่ยโหว ฮุย (夏侯徽) สมาชิกของตระกูลโจและภรรยาของสุมาสู (บุตรชายของสุมาอี้) การเสียชีวิตของเซี่ยโหว ฮุยก่อให้เกิดความตึงเครียดระหว่างตระกูลสุมาและตระกูลโจ บุตรสาวของเซี่ยโหวชื่อ (ภรรยาของเตียวหุยและหลานสาวของแฮหัวเอี๋ยน) 2 คนคือ จักรพรรดินีจิงไอ่ (เตียวซี) และจักรพรรดินีเตียวกลายเป็นจักรพรรดินีของรัฐจ๊กก๊ก ทำให้ตระกูลแฮหัว (แฮฮัว) ถูกแบ่งเป็น 2 ฝ่าย
แฮฮัวเหลงได้สมรสทางการเมืองกับโจวุนซก (曹文叔 เฉา เหวินชู) ลูกพี่ลูกน้องของโจซองผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ทำให้แฮฮัวเหลงได้กลายเป็นชนชั้นสูง ในชีวิตสมรสของแฮฮัวเหลงไม่เคยมีบุตร
อุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลง

ข้อมูลเพิ่มเติม: อุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลง
เมื่อไม่นานก่อนที่การก่อรัฐประหารโค่นล่มโจซองจะเริ่มต้น โจวุนซกสามีของแฮฮัวเหลงเสียชีวิต เวลานั้นเนื่องด้วยการต่อต้านสมาชิกของตระกูลโจขยายตัวมากขึ้นและความนิยมของตระกูลสุมาก็มากขึ้น เซี่ยโหว เหวินหนิงบิดาของแฮฮัวเหลงจึงเข้าร่วมกับฝ่ายที่ต่อต้านตระกูลโจ เซี่ยโหว เหวินหนิงตัดสินใจจะให้แฮฮัวเหลงแต่งงานใหม่เข้าตระกูลใหม่เพื่อตัดสัมพันธ์กับตระกูลโจ แต่แฮฮัวเหลงต้องการจะรักษาเกียรติของตนเองและคงความซื่อสัตย์ต่อตระกูลโจจึงยอมตัดผมและเฉือนหูของตนเองเพื่อแสดงการปฏิเสธต่อคำขอของบิดา
ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 โจซองและน้องชาย 2 คนคือโจอี้ (曹羲 เฉา ซี) และโจหุ้น (曹訓 เฉา ซฺวิ่น) ออกจากนครหลวงลกเอี๋ยงตามเสด็จจักรพรรดิโจฮองไปสักการะบรรพชนที่สุสานโกเบงเหลง (高平陵 เกาผิงหลง) หลังจากนั้นจึงจะไปล่าสัตว์นอกนครลกเอี๋ยง สุมาอี้ขุนพลที่มีชื่อเสียงที่บิดาของแฮฮัวเหลงนับถือได้ฉวยโอกาสนี้เข้าก่อการรัฐประหารและเข้าบัญชาการกำลังทหารที่ประจำการในลกเอี๋ยง
เมื่อสุมาอี้ควบคุมนครหลวงลกเอี๋ยงและออกฎีกาแสดงรายการความผิดจำนวนมากที่โจซองเคยกระทำ โจซองยอมจำนนและยอมสละอำนาจหลังจากได้รับคำมั่นจากสุมาอี้ว่าตัวโจซองและครอบครัวจะได้รับการไว้ชีวิต ภายหลังสุมาอี้เข้าเฝ้ากวยทายเฮาและบังคับให้พระองค์มีพระราชเสาวนีย์ให้จับกุมโจซองและเหล่าน้องชายในข้อหากบฏ ครั้นวันที่ 9 กุมภาพันธ์ โจซองและเหล่าน้องชายรวมถึงผู้สนับสนุนถูกตั้งข้อหากบฏและถูกประหารชีวิตพร้อมกับครอบครัว
หลังจากการเสียชีวิตของโจซอง แฮฮัวเหลงเฉือนจมูกของตนเองเพื่อตอบโต้คำขอของคนในครอบครัวที่ให้ตัดสัมพันธ์กับตระกูลโจที่สิ้นอำนาจ คนในครอบครัวต่างตกตะลึงกับการกระทำของแฮฮัวเหลงแล้วพูดว่า "ชีวิตของเราบนแผ่นดินนี้เปรียบเหมือนฝุ่นบางเบาบนใบหญ้าอ่อน เหตุใดเจ้าต้องทรมานตนเองขนาดนี้ นอกจากนี้ตระกูลของสามีเจ้าก็ถูกทำลายล้างจนสิ้นแล้ว จะยังรักษาพรหมจรรย์อยู่เพื่อประโยชน์อันใด"
แฮฮัวเหลงตอบกลับด้วยความดูถูกการกระทำอันขี้ขลาดของครอบครัวตนเองว่า:
"ข้าได้ยินว่าบุคคลผู้ทรงคุณธรรมย่อมไม่ละทิ้งหลักการของตนเพราะโชคชะตาที่เปลี่ยนแปลงไป และบุคคลผู้ชอบธรรมก็ไม่เปลี่ยนความคิดไม่ว่าจะเป็นตายอย่างไร ขณะที่ตระกูลโจรุ่งเรือง ข้าก็ยังคงซื่อสัตย์มั่นคง บัดนี้ตระกูลโจสูญสิ้นไปแล้ว ข้าจะกล้าละทิ้งได้อย่างไร แม้แต่สัตว์ยังไม่ทำเช่นนี้ แล้วข้าจะทำได้อย่างไร"
เมื่อสุมาอี้ได้ยินเรื่องการกระทำอันกล้าหาญของแฮฮัวเหลงก็ชื่นชมความซื่อสัตย์ของแฮฮัวเหลง และอนุญาตให้แฮฮัวเหลงรับบุตรบุญธรรมที่เป็นญาติของโจซองเพื่อให้สืบเชื้อสายของตระกูลโจต่อไป
การก่อรัฐประหารของสุมาอี้เพิ่มอิทธิพลให้กับตระกูลสุมาและปูทางให้ราชวงศ์จิ้นของตระกูลสุมามาแทนที่การปกครองของวุยก๊กในที่สุดในปี ค.ศ. 266 แฮฮัวเหลงยังคงอยู่ในอาณาเขตของตระกูลสุมาและเลี้ยงบุตรบุญธรรมคนหนึ่งที่มีความเกี่ยวข้องทางเชื้อสายโดยตรงกับโจโฉ ด้วยบุตรบุญธรรมคนนี้แฮฮัวเหลงจึงได้สืบมรดกของเชื้อสายตระกูลโจต่อไป
ดูเพิ่ม

ผาง เอ๋อ (龐娥) หรือเจ้า เอ๋อ (趙娥) อีกหนึ่งสตรีในยุคสามก๊ก ที่มีเรื่องราวปรากฏในเลี่ย-นฺหวี่-จฺว้านของหฺวางฝู่ มี่
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

Lee, Lily Xiao Hong & Stefanowska, A.D. (2007). Biographical Dictionary of Chinese women: Antiquity through Sui, 1600 B.C.E-618 C.E. M.E. Sharpe, Inc.
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
เจ้าชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ข้าราชการฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ซุนโจย  เซียวค้า  เซียวหลวน  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลิว ฉือ  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน (เว่ย์ กว้าน)  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  เฮ่งเสียง  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ข้าราชการฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  คูเกี๋ยน  เคาทู  เคาหงี  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนไค  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตงต๋ง  เตนซก  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกิ๋น  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน (หฺวาง เฉฺวียน)  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  เอียวหัว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาเกียน  เฮาหุน  เฮาเหลก  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียง:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  จู เจี้ยนผิง  เจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่  โจว เซฺวียน  โจวุนซก  ตู้ ขุย  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  สฺวิน ช่าน  หลิว เป้า  หลิว ฮุย  หวาง ปี้  หฺวางฝู่ มี่  ห่อปี  หูฉูเฉฺวียน  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน  เฮ่งเพา
สนามกีฬาเกิ่นเทอ

| --- | --- |
th
ที่ตั้ง: ถนน Lê Lợi, อำเภอ Ninh Kiều, เกิ่นเทอ
พิกัด: 22°15′4″N 103°45′49.7″E﻿ / ﻿22.25111°N 103.763806°E﻿ / 22.25111; 103.763806
เจ้าของ: เกิ่นเทอ
ผู้ดำเนินการ: สโมสรฟุตบอลเกิ่นเทอ, เทศบาลนครเกิ่นเทอ
ความจุ: 44,398 ที่นั่ง
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: ค.ศ. 1950
ก่อสร้าง: ค.ศ. 1950–1953
เปิดใช้สนาม: 26 กันยายน ค.ศ. 1953
ปรับปรุง: 25 มีนาคม ค.ศ. 1998
งบประมาณในการก่อสร้าง: Daydé-Pillié
สถาปนิก: Philipp Holzmann AG International
การใช้งาน
สโมสรฟุตบอลเกิ่นเทอ
สนามกีฬาเกิ่นเทอ (เวียดนาม: Sân vận động Cần Thơ) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในเกิ่นเทอ ประเทศเวียดนาม และเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม มีความจุ 44,398 ที่นั่ง ใช้ในการแข่งขันกีฬาฟุตบอลและแข่งรถจักรยานยนต์ เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเกิ่นเทอ
แหล่งข้อมูลอื่น

http://uk.soccerway.com/teams/vietnam/hancofood-can-tho/10354/venue/%5Bลิงก์เสีย%5D
10°02′56″N 105°47′20″E﻿ / ﻿10.0490°N 105.7890°E﻿ / 10.0490; 105.7890
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2565

การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2565 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2565 เป็นการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์ (นายก อบจ. กาฬสินธุ์) ครั้งที่ 5 สืบเนื่องจากคำวินิจฉัยของศาลอุธรณ์ที่ระบุว่าการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2563 มิได้เป็นไปอย่างบริสุทธิ์เที่ยงธรรม
การสมัครรับเลือกตั้งมีขึ้นระหว่างวันที่ 4-8 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 มีผู้สมัครรับเลือกตั้งทั้งสิ้น 3 คน ได้แก่ ชานุวัฒน์ วรามิตร อดีตนายก อบจ. กาฬสินธุ์คนล่าสุด ไม่สังกัดพรรค เฉลิมขวัญ หล่อตระกูล ลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย และเขมจิรา อนันทวรรณ ไม่สังกัดพรรค
การเลือกตั้งครั้งนี้มีผู้สังเกตการณ์จากสื่อหลายสำนัก เพราะแม้จะเป็นการเลือกตั้งระดับท้องถิ่น แต่ ณัฐวุฒิ ไสยเกื้อ แกนนำคนสำคัญของพรรคเพื่อไทยเดินทางไปปราศัยหาเสียงด้วยตนเอง การขึ้นป้ายหาเสียงที่มีภาพของ แพทองธาร ชินวัตร บุตรสาวของอดีตนายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร พร้อมกับสโลแกน "เลือกนายก อบจ. กาฬสินธุ์ จาก พรรคเพื่อไทยให้ชนะขาด"
ผลการเลือกตั้งปรากฏว่า เฉลิมขวัญ หล่อตระกูล จากพรรคเพื่อไทย ได้รับชัยชนะอย่างถล่มทลาย เหนือกว่า ชานุวัฒน์ วรามิตร ด้วยคะแนนเสียงรวมกว่า 60 เปอร์เซ็นต์
ที่มา

สืบเนื่องจากการที่ศาลอุธรณ์ภาค 4 ได้มีพิพากษาว่าการกระทําของ ชานุวัฒน์ วรามิตร (ดำรงตำแหน่งนายก อบจ. กาฬสินธุ์ขณะนั้น) ฝ่าฝืนพระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2562 มาตรา 65 วรรค 2 จากกรณีที่มีทีมงานผู้ช่วยหาเสียงโพสต์เฟซบุ๊กประกาศเชิญชวนผู้คนให้มาเอาป้ายหาเสียงไปใช้ประโยชน์ก่อนวันเลือกตั้ง จึงมีผลให้ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์ เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ที่ชานุวัฒน์ วรามิตร ได้รับคะแนนสูงสุด มิได้เป็นไปโดยสุจริตหรือเที่ยงธรรม จึงมีคำสั่งให้มีการจัดเลือกตั้งนายก อบจ.กาฬสินธุ์ ขึ้นใหม่
ผลการเลือกตั้ง

| ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์ พ> ศ. 2565.พรรค | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์ พ> ศ. 2565.พรรค | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์ พ> ศ. 2565.ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์ พ> ศ. 2565.คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์ พ> ศ. 2565.% | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์ พ> ศ. 2565.± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เพื่อไทย   | เฉลิมขวัญ หล่อตระกูล (2) | 249,093 | 60.27 | +15.58 |
|  | อิสระ | ชานุวัฒน์ วรามิตร (1)* | 150,443 | 36.40 | –15.50 |
|  | อิสระ | เขมจิรา อนันทวรรณ (3) | 13,784 | 3.33 | – |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 413,320 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 413,320 | 95.24 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 9,724 | 2.24 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 10,940 | 2.52 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 433,984 | 55.73 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 778,788 | 100.00 | — |
: เพื่อไทย   ได้ที่นั่งจาก อิสระ
เอดา เลิฟเลซ

| เดอะไรต์ออนะระเบิล เคาน์เตสแห่งเลิฟเลซ The Countess of Lovelace |
| --- | --- |
เอดา เลิฟเลซ (พ.ศ. 2358-2395)
เกิด: 10 ธันวาคม ค.ศ. 1815(1815-12-10) ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1852(1852-11-27) (36 ปี) ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
สัญชาติ: อังกฤษ
บิดามารดา:   บารอนไบรอนที่ 6  Anne Isabella Milbanke, 11th Baroness Wentworth 
ออกัสตา เอดา คิง เคานต์เตสแห่งเลิฟเลซ (อังกฤษ: Augusta Ada King, Countess of Lovelace) เป็นนักคณิตศาสตร์และนักเขียนชาวอังกฤษ ได้รับการยอมรับนับถือว่าเป็นโปรแกรมเมอร์คนแรกของโลก
ประวัติ

เอดาเป็นธิดาคนเดียวของของลอร์ดไบรอนที่ 6 กวีผู้มีชื่อเสียงและเลดี้ไบรอน นักคณิตศาสตร์ เธอเกิดเมื่อปีค.ศ. 1815 หลังจากเธอเกิดไม่นาน พ่อแม่ก็แยกทางกัน แม่ของเอดาจึงตัดสินใจเลี้ยงดูเธอให้เป็นผู้หญิงสมัยใหม่ เธอได้รับการศึกษาในด้านคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ผิดแปลกจากสตรีชนชั้นสูงทั่วไป
พออายุสิบเจ็ดปี มีผู้แนะนำให้เอดารู้จักกับอาจารย์ซัมเมอร์วิลล์แห่งเคมบริดจ์ สตรีเก่งแห่งยุคที่เคยแปลงานของปีแยร์-ซีมง ลาปลัส มาเป็นภาษาอังกฤษ เอดาจึงเข้ามาคลุกคลีกับเพื่อนกลุ่มนีจนได้รู้จักกับชาลส์ แบบบิจ ในงานสังสรรค์แห่งหนึ่ง ในที่สุด ในงานวันนั้น ตอนที่แบบบิจกล่าวว่า "จะเป็นอย่างไรถ้าเครื่องคำนวณไม่เพียงสามารถคิดผล แต่สามารถประมวลผลนั้นได้ด้วย" แต่ไม่มีใครสนใจแนวคิดนี้ของแบบบิจเลย มีเพียงเอดาที่รู้สึกสนใจแนวคิดนี้ จนอาสาที่จะช่วยพัฒนา โดยสิ่งที่เธอทำคือการสร้างภาษาสำหรับเครื่องวิเคราะห์ (analytical engine) ของแบบบิจ
หลังจากนั้นไม่นาน เอดาได้แต่งงานกับท่านเอิร์ลแห่งเลิฟเลซและมีบุตรด้วยกันสามคน ในช่วงสิบปีทั้งเอดาและแบบบิจยังเป็นเพื่อนกันทางจดหมาย และแลกเปลี่ยนความเห็นเรื่องเครื่องวิเคราะห์อย่างสม่ำเสมอ โดยจดหมายของทั้งสองถูกเก็บไว้อย่างดีในยุคนี้ เพราะมีข้อมูลน่าสนใจมากมาย (ทั้งเรื่องจริง และจินตนาการ) เช่น เอดาบอกว่า เธอเชื่อว่าต่อไปเครื่องมืออันนี้ จะมีความสามารถที่จะแต่งเพลงที่ซับซ้อน สร้างภาพกราฟิก นำมาใช้เพื่อการคำนวณขั้นสูง และพัฒนาวงการวิทยาศาสตร์ได้ ในจดหมายฉบับหนึ่ง เอดาแนะนำแบบบิจว่า ให้ลองเขียนแผนการทำงานของเครื่องมืออันนี้ ให้สามารถคำนวณ Bernoulli numbers ขึ้นมา
ต่อมา แผนการทำงานที่แบบบิจเขียนขึ้นมาชิ้นนั้น ก็ถูกยกย่องว่าเป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์ตัวแรกของโลก เธอจึงได้รับการยกย่องว่าเป็นโปรแกรมเมอร์คนแรกของโลก เอดาก็ช่วยเขียนบรรยาย รายละเอียดการทำงานของเครื่องวิเคราะห์ แต่สุขภาพของเธอก็เริ่มมีปัญหา และเธอเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งมดลูก ในปี พ.ศ. 2395 เมื่ออายุได้ 36 ปี ซึ่งเป็นวัยเดียวกับที่บิดาของเธอเสียชีวิต
ในช่วงที่ยังมีชีวิตอยู่ เอดาได้รู้จัก และอาสาช่วยงาน พร้อมทั้งอุปการะ นักวิทยาศาสตร์ นักคณิตศาสตร์ รวมทั้งนักเขียนหลายคน เช่น เซอร์ เดวิด บริวสเตอร์ คนคิดคาไลโดสโคป, ชาลส์ วีตสตัน, ชาลส์ ดิกคินส์, และ ไมเคิล ฟาราเดย์
ในปีค.ศ. 1979 กระทรวงกลาโหมสหรัฐ สร้างภาษาคอมพิวเตอร์มาตรฐาน ISO ขึ้นมาตัวแรก พร้อมตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ท่านหญิงเอดาว่า ภาษา "ADA"