stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แรงพยาบาท

| --- | --- |
ปก A Study in Scarlet ฉบับภาษาไทย (พิมพ์ใหม่ พ.ศ. 2552)
ผู้ประพันธ์: เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: A Study in Scarlet
ผู้แปล: อ. สายสุวรรณ / มิ่งขวัญ
ประเทศ: ประเทศอังกฤษ
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ชุด: ชุดเรื่องยาวของเชอร์ล็อก โฮมส์
ประเภท: นวนิยายสืบสวนสอบสวน
สำนักพิมพ์: Ward Lock & Co สำนักพิมพ์ดอกหญ้า สำนักพิมพ์สร้างสรรค์บุ๊คส์
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1887 (รวมเล่มในปี ค.ศ. 1888)
ชนิดสื่อ: สิ่งตีพิมพ์
เรื่องถัดไป: จัตวาลักษณ์ 
แรงพยาบาท (อังกฤษ: A Study in Scarlet) หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่า แค้นพยาบาท เป็นผลงานเขียนแนวสืบสวนสวบสวนของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ เล่มแรกที่มีตัวเอกคือ เชอร์ล็อก โฮมส์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1887 เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์เขียนเรื่องนี้เมื่ออายุได้ 27 ปี โดยเป็นหมอฝึกหัดอยู่ที่เซาท์ซี (Southsea) ประเทศอังกฤษ ในช่วงเวลานั้นเขาได้เขียนเรื่องสั้นก่อนแล้วหลายเรื่องในนิตยสารต่าง ๆ เช่น ลอนดอนโซไซตี นวนิยายเล่มต่อไปที่ตามมาก็คือ จัตวาลักษณ์
| ด ค กหนังสือ เชอร์ล็อก โฮมส์ โดย เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- | --- |
| นวนิยาย | แรงพยาบาท  ·  จัตวาลักษณ์  ·  หมาผลาญตระกูล  ·  หุบเขาแห่งภัย |  |
| ชุดเรื่องสั้น | ชุดผจญภัย  ·  ชุดจดหมายเหตุ  ·  ชุดคืนชีพ  ·  ชุดลาโรง  ·  ชุดบันทึกคดี |  |
| ตัวละคร | เชอร์ล็อก โฮมส์  ·  หมอวอตสัน  ·  ไมครอฟต์ โฮมส์  ·  ศจ. มอริอาร์ตี  ·  พันเอกมอรัน  ·  ไอรีน แอดเลอร์ |  |
เล่าเพ็ก

| เล่าเพ็ก> ทหารเอกแห่งเล่าปี่ |
| --- | --- |
ถึงแก่กรรม: พ.ศ. 744
สถานที่ถึงแก่กรรม: กัวต๋อ
เล่าเพ็ก (อังกฤษ: Liu Pi) ตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนอยู่จริงสืบเชื้อสายมาจาก ราชวงศ์ฮั่น เป็นทหารเอกของ เล่าปี่ เมื่อเล่าปี่เสีย เมืองยีหลำ ให้กับ โจโฉ ก็ได้หนีมาโดยแตกแยกกับขุนพลและที่ปรึกษาแต่ระหว่างทางพบเล่าเพ็กและ ซุนเขียน เล่าเพ็กได้พาครอบครัวของเล่าปี่หนีมาและบอกให้เล่าปี่เดินทางไปที่อื่น และเล่าปี่ก็เจอกับ โกลำ ขุนพลของโจโฉเล่าเพ็กอาสาออกไปสู้กับโกลำแต่เล่าเพ็กก็ถูกสังหารด้วยฝีมือของโกลำต่อมาโกลำก็ถูก จูล่ง ใช้ ทวน ฟันตายด้วยเช่นกัน
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
เล่าอ้วนกี

เล่าอ้วนกี (อังกฤษ: Liu Yuanqi; จีน: 劉元起) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นน้องชายของเล่าเหง เป็นอาของเล่าปี่
เล่าปี่นั้นพ่อตายตั้งแต่เล็ก ทั้งครอบครัวก็ยากจน เล่าอ้วนกีซึ่งเป็นอาจึงให้ความอนุเคราะห์แก่เล่าปี่และมารดาเสมอ เมื่อเล่าปี่ยังเด็กเล่นกับเด็กคนอื่น ๆ เคยประกาศไปว่าถ้าตนได้เป็นกษัตริย์จะนำต้นหม่อนที่บ้านไปทำเศวตฉัตรกั้น เล่าอ้วนกีได้ยินจึงชมว่าเล่าปี่จะมีบุญเป็นมั่นคง แล้วจึงทำนุบำรุงให้เงินทองแก่เล่าปี่อยู่เสมอ
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ตัวละครในสามก๊ก
เล่าปี่
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
เล่าสง

เล่าสง (อังกฤษ: Su Shuang ; จีนตัวย่อ: 苏双; จีนตัวเต็ม: 蘇雙) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นพ่อค้าม้าชาวเมืองจงซาน เป็นเพื่อนสนิทกับเตียวสิเผงซึ่งเป็นพ่อค้าม้าด้วยกัน
เมื่อเล่าปี่ กวนอู เตียวหุยได้สาบานเป็นพี่น้องร่วมสาบาน และรวบรวมผู้คนได้ 500 คนเพื่อเตรียมทำศึกกับโจรโพกผ้าเหลือง แต่ยังขาดอาวุธยุทโธปกรณ์และม้าศึก ขณะนั้น เตียวสิเผงและเล่าสงซึ่งจะนำม้าไปขายที่มณฑลภาคเหนือ แต่โจรโพกผ้าเหลืองปิดเส้นทาง จึงต้องนำม้ากลับมาทางเมืองตุ้นก้วน และได้พบกับเล่าปี่ เล่าปี่ได้ขอม้าจากเตียวสิเผงและเล่าสงเพื่อนำไปใช้ในการศึก เตียวสิเผงและเล่าสงได้ยินเคยชื่อเสียงของเล่าปี่ และได้เห็นท่าทางที่อ่อนน้อมของเล่าปี่ จึงได้มอบม้าให้ 50 ตัว ทั้งยังมอบเหล็กให้อีก 1,000 ชั่ง และเงินอีก 500 ตำลึงให้แก่เล่าปี่อีกด้วย
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ตัวละครในสามก๊ก
เล่าปี่
เตียวสิเผง
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
เล่าอิ้ว

เล่าอิ้ว (อังกฤษ: Liu Yao; จีนตัวย่อ: 刘繇; จีนตัวเต็ม: 劉繇) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นชาวตำบลโหมวผิง เมืองตงไหล มณฑลซานตง เป็นเชื้อพระวงศ์ฮั่น มีชื่อรองว่าเจิ้งหลี่ เป็นคนรักความยุติธรรม มีความประพฤติเรียบร้อย เป็นผู้คงแก่เรียน มีความรู้ความสามารถในการปกครอง ได้ครองแคว้นหยังโจว ภายหลังถูกอ้วนสุดโจมตีขับไล่ สู้ไม่ได้จึงหนีมาอยู่ที่ตำบลฉี่อา พอซุนเซ็กตั้งตัวเป็นใหญ่ขึ้นในง่อก๊ก ยกทัพมาขับไล่เล่าอิ้วสู้รบกันช้านาน เล่าอิ้วแตกหนีไปอยู่เมืองวี่จาง มณฑลเจียงซี อยู่ตำบลเพิ๋งเจ๋อ จนกระทั่งถึงแก่กรรม
ดูเพิ่ม

ตัวละครในสามก๊ก
อ้วนสุด
ซุนเซ็ก
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
เล้ก เบลล์

| เล้ก เบลล์ |
| --- | --- |
เบลล์ที่งานเทศกาลภาพยนตร์มองแคลร์ 2013
เกิด: เล้ก ซีเกล เบลล์  (1979-03-24) 24 มีนาคม ค.ศ. 1979 (45 ปี) นครนิวยอร์ก, สหรัฐ
อาชีพ: นักแสดง ผู้กำกับ นักเขียนบท
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1997–ปัจจุบัน
คู่สมรส: สก็อตต์ แคมป์เบลล์ (สมรส 2013; 2020)
บุตร: 2 คน
เล้ก ซีเกล เบลล์ (อังกฤษ: Lake Siegel Bell; เกิด 24 มีนาคม พ.ศ. 2522) เป็นนักแสดง นักเขียนบท และผู้กำกับชาวอเมริกัน เธอได้แสดงในละครโทรทัศน์หลายเรื่อง ได้แก่ บอสตันลีกัล (2004–2006), เซอร์เฟซ (2005–2006), ฮาวทูเมคอิทอินอเมริกา (2010–2011), ชิลเดรนส์ฮอสปิตัล (2008–2016) และ เบลดธิสเมส (2019–2020) และในภาพยนตร์ได้แก่ โอเวอร์เฮอร์เดดบอดี้ (2008), วอทแฮปเพนส์อินลาสเวกัส (2008), มันซับซ้อน (2009), โนสตริงแอทแทช (2011), มิลเลียนดอลาร์อาร์ม (2014 ), โนเอสเคป (2015), แมนอัพ (2015), เดอะซีเครตไลฟ์ออฟเพตส์ (2016), ช็อคคอลเลอร์ (2017) และ โฮมอะเกน (2017)
เธอเขียนบทและกำกับภาพยนตร์สั้นเรื่อง เวิร์สอีเนมี ซึ่งเปิดตัวในเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ ปี ค.ศ. 2012 ตามมาด้วยผลงานการกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอในปี ค.ศ. 2013 เรื่อง อินอะเวิร์ล... ซึ่งเธอได้ร่วมแสดงด้วย ในปี ค.ศ. 2017 เธอกำกับ เขียนบท ร่วมอำนวยการสร้าง และแสดงในเรื่อง ไอดู... อันทิลไอดอนท์ ใน ค.ศ. 2021 เบลล์พากย์เสียงของ พอยซัน ไอวี่ ในซีรีส์ของเอชบีโอแมกซ์เรื่อง ฮาร์ลีย์ ควินน์ (2019–ปัจจุบัน) และ นาตาชา โรมานอฟ / แบล็ค วิโดว์ ในซีรีส์ของดิสนีย์+เรื่อง สมมติว่า...? (2021)
แหล่งข้อมูลอื่น

เล้ก เบลล์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
เล้ก เบลล์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เล้ก เบลล์ ที่ออลมูวี
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  IdRef
แรคคูนซิตี

แรคคูนซิตี (อังกฤษ: Raccoon City) เป็นเมืองสมมุติจากเกมชุดเรซิเดนต์อีวิลของวิดีโอเกมแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอดที่แคปคอมเป็นผู้พัฒนา เมืองเป็นฉากหลักในเกมเรซิเดนต์อีวิล 2 เรซิเดนต์อีวิล 3: เนเมซิส และเกมภาคพิเศษ เรซิเดนต์อีวิล: เอาท์เบรก และ เรซิเดนต์อีวิล: เอาท์เบรก: ไฟล์ 2 เมืองยังเป็นฉากหลักในภาพยนตร์ภาคแรก และภาคที่สอง นอกจากนี้ แรคคูนซิตียังเป็นหนึ่งในแผนที่เสริมในเกมเลฟต์ 4 เดด ด้วย
ลักษณะทางภูมิศาสตร์

แรคคูนซิตี เป็นเมืองที่ถูกสมมติขึ้นมา ซึ่งอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นธรรมดาที่ไม่ได้มีความสำคัญมากนัก แต่ใต้พื้นดินของเมืองแรคคูณซิตี มีเมืองใต้พื้นดินขนาดเล็กซึ่งเป็นห้องปฏิบัติการลับสุดยอด จุดประสงค์เพื่อทดลองและพัฒนาอาวุธชีวภาพเพื่อนำไปขายให้กับรัฐบาลอัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน ซึ่งห้องปฏิบัติการดังกล่าวได้ทำการทดลองและพัฒนาสายพันธุ์ไวรัสซึ่งไวรัสดังกล่าวสามารถทำให้คน สัตว์ และสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์เป็นสัตว์ประหลาดได้ หนึ่งในห้องปฏิบัติการของ อัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน มีชื่อเรียกว่า รวงผึ้ง (The Hive)
ในภาพยนตร์นั้น หลังจาก รวงผึ้ง ถูกปิดไป ดร.ไอแซ็ก (Dr.Sam Isaacs) หนึ่งในนักวิทยาศาสตร์ของ อัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน นั้นต้องการจะรู้ว่าภายในรวงผึ้งเกิดอะไรขึ้น หลังจาก ดร.ไอแซ็ก ได้ทำการเปิดรวงผึ้งนั้น ก็ไม่สามารถที่จะควบคุม ไวรัส-ที ที่แพร่ระบาดอย่างหนักภายในห้องทดลองดังกล่าว ทำให้เชื้อไวรัส แพร่กระจายในเมืองแรคคูนซิตีอย่างรวดเร็ว
ส่วนในเกมนั้น เมืองแรคคูนซิตี ก็ได้เกิดสถานการณ์มากมาย ทำให้ผู้เล่นนั้นตกใจและมีความหวาดกลัวในการเล่น โดยเฉพาะ ผีชีวะภาค 3 เนเมซิส นั้นได้ใช้เมืองแรคคูนซิสตี้ดำเนินเรื่องตลอดทั้งเกม ส่วนตอนจบของเกมและภาพยนตร์นั้นมีจุดจบที่เหมือนกันคือ เมืองแรคคูนซิสตี้ได้ถูกทำลายโดยอาวุธนิวเคลียร์ จากคำสั่งโดยรัฐบาลสหรัฐอเมริกา เพื่อควบคุมการแพร่กระจายของไวรัส และหายออกไปจากแผนที่ด้วย
แรงเทียม

แรงเทียม (อังกฤษ: fictitious force, pseudo force, d'Alembert force, inertial force) เป็นปรากฏการณ์เสมือนว่ามีแรงอย่างหนึ่ง ที่กระทำกับมวลใดๆ ที่เคลื่อนที่เมื่อมองจากกรอบอ้างอิงที่ไม่ใช่กรอบอ้างอิงเฉื่อย เช่น กรอบอ้างอิงที่กำลังหมุน เป็นต้น
แรง F นี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากปฏิกิริยาระหว่างวัตถุ แต่เกิดจากความเร่ง a ของกรอบอ้างอิงนั้นๆ ดังที่อธิบายโดย Iro ไว้ว่า
แรงที่ต้องเพิ่มขึ้นมา ที่เกิดจากการเคลื่อนที่ที่เมื่อมองแบบสัมพัทธ์แล้วไม่ไปตามกัน ระหว่างกรอบอ้างอิงสองกรอบนั้น เรียกได้ว่า เป็นแรงเทียม
เมื่อยึดตามกฎข้อที่สองของกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน ในรูปของสมการ F = ma จะพบว่า แรงเทียมที่ปรากฏ จะมีขนาดที่เป็นสัดส่วนกับมวล m เสมอ
แรงเทียมที่ปรากฏเสมือนว่าได้กระทำกับวัตถุนั้นจะเกิดขึ้นเมื่อกรอบอ้างอิงที่สนใจ (กรอบที่ผู้สังเกตใช้อธิบายการเคลื่อนที่ของวัตถุ) เคลื่อนที่อย่างมีความเร่ง เมื่อเทียบกับกรอบอ้างอิงที่ไม่มีความเร่ง ทั้งนี้เนื่องจากกรอบอ้างอิงเป็นสิ่งสมมติ จึงอาจมีการเคลื่อนที่ในลักษณะใดก็ได้โดยไม่เกี่ยวกับการมีแรงกระทำหรือไม่มีแรงกระทำ ดังนั้นแรงเทียมที่เกิดจากการเคลื่อนที่ของกรอบ จึงอาจมีลักษณะใดก็ได้เช่นกัน
มีแรงเทียมอยู่ 4 ชนิดที่พบบ่อย จากการใช้กรอบอ้างอิงแบบมีความเร่งที่พบบ่อย เช่น แรงเทียมที่ปรากฏเมื่อมองกรอบอ้างอิงที่เคลื่อนที่โดยมีความเร่งเป็นบวกในแนวเส้นตรง (เช่น แรงเทียมที่กระชากคนบนรถให้ถอยหลัง เมื่อเทียบกับตัวรถ เมื่อรถออกตัว), แรงเทียมจากกรอบอ้างอิงหมุน (แรงหนีศูนย์กลาง และ แรงโคริโอลิส) และแรงออยเลอร์ที่เกิดจากอัตราการหมุนที่มีการเปลี่ยนแปลง
เมื่อมองการเคลื่อนที่ของวัตถุด้วยทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป จะพบว่าแรงโน้มถ่วงก็เป็นแรงเทียมเช่นกัน เนื่องจากเกิดจากการที่มวลทำให้กาลอวกาศบิดเบี้ยว วัตถุที่เคลื่อนที่เป็นเส้นตรงจึงดูเหมือนเคลื่อนที่เข้าหาวัตถุที่มีมวลมาก
เล็บเหล็กหวงเฟยหง

| เล็บเหล็กหวงเฟยหง |
| --- | --- |
ปกดีวีดีภาพยนตร์แบบดั้งเดิม
กำกับ: หวัง จิ่ง
เขียนบท: หวัง จิ่ง
อำนวยการสร้าง: หลี่ เหลียนเจี๋ย
นักแสดงนำ: หลี่ เหลียนเจี๋ย จาง เหมี่ยน จาง เว่ย์เจี้ยน ไบรอัน เหลียง ยฺเหวียน หย่งอี๋ นาตาลิส ชาน
กำกับภาพ: จิงเกิ้ล หม่า ทอม เล่า หม่า กุนหว่า เฉิน กวงหวง
ตัดต่อ: พูน หัง
ดนตรีประกอบ: เจมส์ หว่อง มาร์ค หลุย เชอร์แมน โจว
บริษัทผู้สร้าง: Win's Movie Productions Eastern Production Unit  
ผู้จัดจำหน่าย: Golden Harvest Gala Film Distribution Ltd.
วันฉาย:   1 เมษายน ค.ศ. 1993 (1993-04-01) 
ความยาว: 108 นาที
ประเทศ: ฮ่องกง
ภาษา: จีนกวางตุ้ง, จีนกลาง, อังกฤษ
ทำเงิน: HK$18,178,129
เล็บเหล็กหวงเฟยหง (อังกฤษ: Last Hero in China) เป็นภาพยนตร์กำลังภายในสัญชาติฮ่องกงในปี ค.ศ. 1993 เขียนบทและกำกับโดย หวังจิ่ง ออกแบบคิวบู๊โดย หยวน หวูปิง ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากภาพยนตร์ซีรีส์ชุด หวงเฟยหง ซึ่งออกจำหน่ายหลังจากที่มีภาพยนตร์ชุด หวงเฟยหง 3 ภาคแรก นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย,จาง เหมี่ยน. ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่นับเข้ากับภาพยนตร์ชุด หวงเฟยหงของฉีเคอะแต่อย่างใด
เนื้อเรื่องย่อ

รัฐบาลฮ่องกงกำลังตามจับหัวหน้าค่ายมวยคุณธรรม โดยที่มีใต้เท้าเซียนเป็นผู้อยู่เบื้องหลังในการจับตัวหญิงสาวไปขายตัวให้กับชาวฝรั่ง และได้เตรียมการที่จะจับตัว "ชาชาน" เพื่อต้องการบีบรัฐบาลให้ปล่อยตัวคนของพรรคคุณธรรมทั้งหมด แผนการชั่วเริ่มขึ้นในการเตรียมการฉลองร้านของอาสิบสาม โดยที่เขาต้องการให้หวงเฟยหงมาเชิดสิงโตในงาน เมื่อหวงซื่อหู่ เจ้าของกิจการซ่องนางโลมได้ยินแผนการชั่ว และได้นำข่าวมาบอกกับหวงเฟยหง แล้วทีนี้ล่ะ หวงเฟยหงจะมีแผนการใดมายับยั้งใต้เท้าเซียน ติดตามได้ใน เล็บเหล็กหวงเฟยหง
นักแสดงนำ

หลี่ เหลียนเจี๋ย รับบท หวง เฟยหง
จาง เหมี่ยน รับบท ไท่ หยินเอ๋อ
จาง เว่ย์เจี้ยน รับบท อาโซ
ไบรอัน เหลียง รับบท เหลียงควน
ยฺเหวียน หย่งอี๋ รับบท แม่นางเก้า
นาตาลิส ชาน  รับบท หวง ซื่อหู่
คิงดอม เหยียน รับบท ซ่านกู่
ลินดา ชอง รับบท หญิงคณิกา
กอร์ดอน หลิว รับบท อาจารย์ลิ่วหวง
แหล่งข้อมูลอื่น

Wong Fei-hung chi tit gai dau neung gung aka "Last Hero in China" ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Last Hero in China ที่ออลมูวี
เลิฟเนเวอร์เฟลท์โซกูด

เลิฟเนเวอร์เฟลท์โซกูด (อังกฤษ: Love Never Felt So Good) เป็นเพลงที่ถูกเขียนขึ้นโดยนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน และนักร้อง นักแต่งเพลงชาวแคนาดา พอล แองคา โดยบันทึกเสียงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1980
ต่อมาได้รับออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลหลังมรณกรรมในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 เวอร์ชันออกจำหน่ายครั้งแรกของเพลงที่ถูกบันทึกไว้โดย จอห์นนี มาติส สำหรับอัลบั้มเขาในปี ค.ศ. 1984, Special Part of Me กับเนื้อเพลงใหม่โดย แองคา และแคทลีน เวกฟีลด์ เวอร์ชันทำใหม่ของแจ็กสันในปี ค.ศ. 1980 แบ่งเป็น 2 เวอร์ชัน ไดแก่ เวอร์ชันร้องเดี่ยว ผลิตโดยโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน จอห์น แม็คแคลย์น และโปรดิวเซอร์ชาวดักช์จอร์โจ เทิว์นฟอร์ด เวอร์ชันร้องคู่โดยมีจัสติน ทิมเบอร์เลค ผลิตโดยโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน ทิมบาแลนด์ และเจอโรม "เจ-รอค" ฮาร์มอน เป็นซิงเกิลแรกที่จำหน่ายจากอัลบั้มหลังมรณกรรมที่ 2 ของแจ็กสัน เอ็กซ์สเคป เป็นความร่วมมือระหว่างแจ็กสัน กับแองคา ในการออกจำหน่ายนับตั้งแต่แจ็กสันเสียชีวิตในปึ ค.ศ. 2009 (ครั้งแรกใน ดิสอีสอิต)
ซิงเกิลนี้ประสบความสำเร็จได้ติดชาร์ตอันดับที่ 9 จากการจัดอันดับเพลง 100 ของบิลบอร์ด สหรัฐอเมริกา และอันดับที่ 8 ของสหราชอาณาจักร
เบื้องหลัง

เพลงนี้สร้างสรรค์ครั้งแรกในเดมโบ แจ็กสันเป็นโปรดิวเซอร์เพลงร่วมกับพอล แองคาในช่วงปี ค.ศ. 1980 โดยเวอร์ชันต้นฉบับนั้นมีเพียงแจ็กสัน ที่ขับร้อง ,ปรบมือ และเล่นเปียโนโดยแองคา ในปี ค.ศ. 1984 แองคาไดส่งเพลงนี้ให้ จอห์นนี่ มาธิส ผู้ที่บันทึกเสียงเวอร์ชันใหม่ด้วยเนื้อเพลงที่ปรับเปลี่ยนโดยแองคา และเคธลีน เวคฟีลด์ เวอร์ชันของมาธิสถูกรวมในอัลบั้มของ A Special Part of Me ในปี ค.ศ. 1984 ในปี ค.ศ. 2006 เพลงนี้ถูกรั่วไหลในสื่อออนไลน์ ในช่วงบันทึกเสียงปี 2013-2014 สำหรับอัลบั้ม เอ็กซ์สเคป เพลงได้รับการแก้ไขเป็นเพลงเสียงดิสโก้ เวอร์ชันแรกซึ่งมีเฉพาะแจ็คสันที่ร้องเดี่ยว ถูกผลิตโดย จอห์น แม็คแคลย์น และจอร์โจ เทิว์นฟอร์ด และให้ความสำคัญเป็นแทร็คแรกในเพลงหลักอัลบั้มของ เอ็กซ์สเคป รุ่นที่สองให้ความสำคัญเป็นแทร็กสุดท้ายเวอร์ชันดีลักซ์ของอัลบั้ม ถูกผลิตโดย ทิมบาแลนด์ และเจอโรม "เจ-รอค" ฮาร์มอน และมีจัสติน ทิมเบอร์เลค มาร้องคู่กับแจ็กสัน ขณะที่การผลิตเวอร์ชันร้องคู่ของทิมเบอร์เลค ทิมบาแลนด์ได้นำตัวอย่างการเคาะและลมหายใจมาจากเพลงในปี ค.ศ. 1979 "เวิร์คคิน'เดย์แอนด์ไนท์"
การตอบรับในเชิงพาณิชย์

ซิงเกิลนี้เปิดตัวบนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร ในอันดับที่ 27 ที่ปล่อยออกเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 หลังจากที่เปิดขายเพียง 24 ชั่วโมง
ในสหรัฐอเมริกา ซิงเกิลมียอดขายมากกว่า 60,000 ดาวน์โหลด จากการเปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2014
มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอนี้ เปิดตัวออกมาในเช้าวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็น "ภาพระมัดระวังแบบเดิมที่ยั่งยืนนักร้องเพลงป๊อปในช่วงปลายของยุคอนาคต" กำกับโดย ริช ลี และจัสติน ทิมเบอร์เลค โดยมีฝูงชนของนักเต้นหนุ่ม และจัสติน ทิมเบอร์เลคร้องตามและทำให้บางคนเคลื่อนไหวที่น่าจดจำจากวิดีโอเพลงคลาสสิกของ ไมเคิล แจ็คสัน หรือการแสดงสด คลิปจากมิวสิกวิดีโอต่อไปนี้ปรากฏอยู่ในมิวสิกวิดีโอ "เลิฟเนเวอร์เฟลท์โซกูด" ไดแก่
"Black or White"
"The Way You Make Me Feel"
"Jam"
"Speed Demon"
"Billie Jean"
"Smooth Criminal"
"Bad"
"Remember The Time"
"Beat It"
"In The Closet"
"Don't Stop 'Til You Get Enough"
"Liberian Girl"
"Another Part of Me"
"Thriller"
"ABC" (live performance by The Jackson 5)
"Blame It On The Boogie" (by The Jacksons)
"Blood On The Dance Floor"
หนึ่งเดือนต่อมามิวสิกวิดีโอสำหรับเวอร์ชันเดี่ยวที่ถูกอัปโหลดไปยังช่องอย่างเป็นทางการของไมเคิล แจ็คสัน ในยูทูบ มิวสิกวิดีโอเป็นจุดเด่นจากคลิปเวอร์ชันเช่นเดียวกับคลิปจากมิวสิกวิดีโอไมเคิล แจ็คสันอื่น ๆ อาทิ "Dirty Diana" และ "You Rock My World" พร้อมกับบางส่วนของการแสดงสดของแจ็คสัน เช่น "Billie Jean"
มิวสิกวิดีโอเวอร์ร้องคู้นั้นได้รับรางวัล 2014 MTV Video Music Awards
รายการเพลง

Digital download – solo version
"Love Never Felt So Good" – 3:54
Digital download – duet version
"Love Never Felt So Good" (with Justin Timberlake) – 4:05
Digital download – Fedde le Grand remix
"Love Never Felt So Good" (Fedde le Grand remix) – 4:43
CD Single
"Love Never Felt So Good" – 3:54
"Love Never Felt So Good" (with Justin Timberlake) – 4:05
Digital EP
"Love Never Felt So Good" (DM-FK Classic Tribute Mix) (with Justin Timberlake) - 8:23
"Love Never Felt So Good" (DM Classic Radio Mix (with Justin Timberlake) - 4:11
"Love Never Felt So Good" (DM Epic Dub Mix)(with Justin Timberlake) - 7:54
"Love Never Felt So Good" (DM Red Zone Mix) - 6:52
เวอร์ชันทางการ

เวอร์ชันต้นฉบับ 3:21
เวอร์ชันอัลบั้ม 3:54
เวอร์ชันร้องคู่ 4:05
Fedde le Grand remix 4:43
DM CLASSIC RADIO MIX 4:12