stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทรอน
เรื่องย่อ

ทรอน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับโปรแกรมเมอร์ชื่อ เควิน ฟลินน์ (รับบทโดย เจฟ บริดเจส) เป็นนักเขียนโปรแกรมเกมคอมพิวเตอร์ให้กับบริษัทชื่อ ENCOM วันหนึ่งโปรแกรมที่เขาเขียน ถูกขโมยโดยเพื่อนร่วมงานชื่อ เอด ดิลลิงเจอร์ (รับบทโดย เดวิด วอร์เนอร์) และฟลินน์ถูกไล่ออกจากงาน ส่วนดิลลิงเจอร์ กลับเติบโตเป็นผู้บริหารระดับสูงในบริษัท
สามปีถัดมา ฟลินน์ลักลอบเจาะข้อมูลเข้าไปในระบบเมนเฟรมของ ENCOM เพื่อหาหลักฐานว่าเขาถูกใส่ร้าย โดยใช้โปรแกรมประตูหลังที่เขาเขียนขึ้นเอง ชื่อว่า คลู ฟลินน์พลาดท่าถูกระบบป้องกันของคอมพิวเตอร์ซึ่งมีปัญญาประดิษฐ์ ใช้เลเซอร์ยิงใส่ และแปลงให้เขาอยู่ในรูปข้อมูลดิจิทัล
ฟลินน์พบว่าตัวเองอยู่ในอีกโลกหนึ่ง ซึ่งเป็นดิจิทัล มีชื่อว่า คลู ได้พบกับ ทรอน ซึ่งเป็นระบบรักษาความปลอดภัยที่เขียนโดย อลัน แบรดลีย์ (รับบทโดย บรูซ บ็อกซ์ลีทเนอร์) และ โยริ โปรแกรมของ ลอร่า อดีตแฟนเก่า (รับบทโดย ซินดี มอร์แกน)  ฟลินน์ พยายามหาทางออกจากระบบ ด้วยความช่วยเหลือของ ทรอน และ โยริ โดยเขาต้องต่อสู้กับตัวละครในเกมที่เขาเป็นคนเขียนขึ้น  ในด่านสุดท้าย ฟลินน์ต้องต่อสู้กับ ซาร์ค โปรแกรมของดิลลิงเจอร์ (รับบทโดย เดวิด วอร์เนอร์)
เกี่ยวกับชื่อ

ชื่อ Tron มาจากคำว่า TRON ย่อมาจาก TRace ON เป็นคำสั่งในภาษาเบสิกใช้ในการดีบักหาจุดบกพร่องในโปรแกรม มีความหมายตรงกันข้ามกับ TROFF หรือ TRace OFF
แหล่งข้อมูลอื่น

Tron's 20th Anniversary - Director discusses groundbreaking computer animated film
เว็บไซต์เกี่ยวกับ ทรอน ทั้งเกม หนังสือ และภาพยนตร์
ทรอย คอตเซอร์

| ทรอย คอตเซอร์ |
| --- | --- |
คอตเซอร์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติแซนตาบาร์บารา ปี 2022
เกิด: ทรอย ไมเคิล คอตเซอร์  (1968-07-24) 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1968 (56 ปี) เมซา รัฐแอริโซนา สหรัฐ
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1989–ปัจจุบัน
คู่สมรส: ดีแอนน์ เบรย์ (สมรส 2001)
บุตร: 1
ทรอย ไมเคิล คอตเซอร์ (อังกฤษ: Troy Michael Kotsur, /ˈkɒtsər/; เกิด 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1968) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักอย่างดีจากบทสมทบในภาพยนตร์เรื่อง โคด้า หัวใจไม่ไร้เสียง (2021) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์, รางวัลแบฟตา, รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ และคริติกส์ชอยส์มูฟวีอะวอดส์ เขากลายเป็นนักแสดงหูหนวกคนแรกที่ได้รับสามรางวัลหลัง
ชีวิตช่วงแรกและการศึกษา

คอตเซอร์เกิดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1968 ในเมซา รัฐแอริโซนา เป็นบุตรของโจดี  (นามสกุลเดิม ทรู) และเลนนาร์ด สตีเฟน "เลน" คอตเซอร์ ทำงานเป็นผู้บัญชาการตำรวจในเมซา เมื่อคอตเซอร์อายุเก้าเดือน บิดามารดาพบว่าเขาหูหนวก พวกเขาจึงเรียนภาษามืออเมริกันเพื่อให้ครอบครัวสามารถสื่อสารกันได้ รวมถึงสนับสนุนให้คอตเซอร์เล่นกีฬาและผูกมิตรกับเด็กที่ได้ยินเสียงในละแวกนั้น คอตเซอร์เข้าเรียนที่ฟีนิกซ์เดย์สกูลฟอร์เดอะเดฟ ที่ซึ่งทำให้เขาเริ่มสนใจการแสดง เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนเวสต์วูดไฮสกูล ขณะเรียนอยู่ที่นี่ ครูสอนการแสดงสนับสนุนให้เขาเข้าร่วมในรายการวาไรตีซีเนียร์และยังได้แสดงละครใบ้ที่ได้รับการตอบรับอย่างดีและเป็นแรงจูงใจทำให้เขาเริ่มสนใจละครเวทีด้วย
หลังจากคอตเซอร์จบการศึกษาระดับมัธยม เขาได้ฝึกงานที่เคทีเอสพี-ทีวี (ปัจจุบันคือ เคเอสเอซี-ทีวี) ในขณะที่เขามีความปรารถนาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์นั้น ขณะฝึกงานเขาได้ช่วยงานบรรณาธิการและรู้สึกไม่ปะติดปะต่อกับผู้คนใดเลย โดยเขากล่าวว่า "ความฝันการเป็นผู้กำกับของผมพังทลาย หลังจากที่ผมยอมรับความจริงได้ว่าผมอาศัยอยู่ในโลกที่ไม่ได้ใช้ภาษาของผม" จากนั้นเขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแกลลอเดต ตั้งแต่ปี 1987 ถึง 1989 และศึกษาด้านละครเวที โทรทัศน์ และภาพยนตร์
แหล่งข้อมูล

ทรอย คอตเซอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1936–1940:  วอลเตอร์ เบรนแนน (1936)  โจเซฟ ไชลด์เคราท์ (1937)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1938)  ทอมัส มิตเชลล์ (1939)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1940) 
1941-1960:  ดอนัลด์ คริสป์ (1941)  แวน เฮฟลิน (1942)  ชาลส์ โคเบิร์น (1943)  แบร์รี ฟิตซ์เจอรัลด์ (1944)  เจมส์ ดันน์ (1945)  แฮโรลด์ รัสเซลล์ (1946)  เอ็ดมันด์ เกว็นน์ (1947)  วอลเตอร์ ฮัสตัน (1948)  ดีน แจกเกอร์ (1949)  จอร์จ แซนเดอส์ (1950)  คาร์ล มัลเดน (1951)  แอนโทนี ควินน์ (1952)  แฟรงก์ ซินาตรา (1953)  เอ็ดมันด์ โอไบรอัน (1954)  แจ็ก เลมมอน (1955)  แอนโทนี ควินน์ (1956)  เรด บัตตันส์ (1957)  เบิร์ล ไอฟส์ (1958)  ฮิว กริฟฟิท (1959)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1960) 
1961–1980:  จอร์จ ชาคีริส (1961)  เอ็ด เบ็กลีย์ (1962)  เมลวิน ดักลาส (1963)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1964)  มาร์ติน บอลซัม (1965)  วอลเตอร์ แมตทาว (1966)  จอร์จ เคนเนดี (1967)  แจ็ก อัลเบิร์ตสัน (1968)  กิก ยัง (1969)  จอห์น มิลส์ (1970)  Ben Johnson (1971)  โจเอล เกรย์ (1972)  จอห์น เฮาส์แมน (1973)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1974)  George Burns (1975)  เจสัน โรบาดส์ (1976)  เจสัน โรบาดส์ (1977)  คริสโตเฟอร์ วอลเคน (1978)  เมลวิน ดักลาส (1979)  ทีโมธี ฮัตตัน (1980) 
1981–2000:  จอห์น กีลกุด (1981)  หลุยส์ กอสเซ็ตต์ จูเนียร์ (1982)  แจ็ก นิโคลสัน (1983)  ฮัง โงร์ (1984)  ดอน อะมีชี (1985)  ไมเคิล เคน (1986)  ฌอน คอนเนอรี (1987)  เควิน ไคลน์ (1988)  เดนเซล วอชิงตัน (1989)  โจ เพชชี (1990)  แจ็ก พาแลนซ์ (1991)  จีน แฮกแมน (1992)  ทอมมี่ ลี โจนส์ (1993)  มาร์ติน แลนเดา (1994)  เควิน สเปซีย์ (1995)  คิวบา กูดิง จูเนียร์ (1996)  โรบิน วิลเลียมส์ (1997)  เจมส์ โคเบิร์น (1998)  ไมเคิล เคน (1999)  เบนีเซียว เดล โตโร (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  จิม บรอดเบนต์ (2001)  คริส คูเปอร์ (2002)  ทิม ร็อบบินส์ (2003)  มอร์แกน ฟรีแมน (2004)  จอร์จ คลูนีย์ (2005)  อลัน อาร์คิน (2006)  ฆาบิเอร์ บาร์เดม (2007)  ฮีธ เลดเจอร์ (2008)  คริสตอฟ วอลซ์ (2009)  คริสเตียน เบล (2010)  คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์ (2011)  คริสท็อฟ วัลทซ์ (2012)  จาเรด เลโท (2013)  เจ. เค. ซิมมอนส์ (2014)  มาร์ก ไรแลนซ์ (2015)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2016)  แซม ร็อกเวลล์ (2017)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2018)  แบรด พิตต์ (2019)  แดเนียล คาลูยา (2020)  ทรอย คอตเซอร์ (2021)  กวาน เก๊ ฮวี (2022)  รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ (2023)
ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทจำกัด
อุตสาหกรรม: กิจการเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพใน    ประเทศไทย
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2531
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 4 ถนนพระราม 9 แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพ 10240
บุคลากรหลัก: อนันต์ รักอริยะพงศ์  (ประธานกรรมการ)
ผลิตภัณฑ์: บิวติ ดริ้งค์, โมกุโมกุ, ฟอร์ วัน เดย์, จูซมี, สมาร์ทที ชอท, บิวติ ชอท, อโร เวร่า
เว็บไซต์: www.sappe.com
ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด (อังกฤษ: Sapanan General Food) ผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องดื่มแบรนด์ “โมกุโมกุ” และ “เซ็ปเป้” ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2544 โดยมีอนันต์ รักอริยะพงศ์ เป็นประธานกรรมการ/กรรมการผู้จัดการ และอดิศักดิ์ รักอริยะพงศ์  กรรมการผู้จัดการ ปัจจุบันได้ผลิตเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพออกมาภายใต้แบรนด์ "เซ็ปเป้" ได้แก่ บิวติ ดริ้งค์, บิวติ ชอท, จูซมี, ฟอร์ วัน เดย์, สมาร์ทที ชอท และอโร เวร่า  และผลิตภัณฑ์อื่นๆ อีกมากมาย เช่น โมกุโมกุ, เซนต์ แอนนา, เพรียว คอฟฟี่ และ สลิมฟิต เป็นต้น
ประวัติ

ปี พ.ศ. 2516 คุณพ่อและคุณแม่ของคุณอดิศักดิ์ เริ่มต้นธุรกิจด้วยการซื้อเตาอบเล็กๆ เพื่อใช้ในการผลิต "คุกกี้" ขายตามสถานีรถไฟและสถานีขนส่ง ด้วยความใส่ใจในเรื่องคุณภาพและรสชาติ ทำให้มีสินค้าหลากหลายมากขึ้น ภายใต้แบรนด์ "ปิยจิต" กิจการได้เติบโตอย่างต่อเนื่อง จนในปี พ.ศ. 2531 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด และได้ย้ายฐานการผลิตไปยังโรงงานในนิคมอุตสาหกรรมบางชัน
ปี พ.ศ. 2544 บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด เริ่มเข้าสู่อุตสาหกรรมเครื่องดื่ม โดยเริ่มต้นจาก "โมกุโมกุ" น้ำผลไม้ผสมวุ้นมะพร้าวรายแรกของตลาด ซึ่งมีพนักงานเริ่มต้นเพียง 40 คน โดยมีเจตนารมณ์ที่ต้องการผลิตสินค้าคุณภาพ รสชาติอร่อย และเป็นทางเลือกใหม่ให้แก่ผู้บริโภค ซึ่งในขณะนั้นตลาดเครื่องดื่มในเมืองไทยยังมีความหลากหลายน้อยมากเมื่อเทียบกับตลาดต่างประเทศ ทำให้ "โมกุโมกุ" ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากผู้บริโภค และได้ดำเนินการผลิตต่อเนื่องมาเป็นระยะเวลา 7 ปี
ปี พ.ศ. 2549 หลังจากที่ "โมกุโมกุ" ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ต่อมาคุณอดิศักดิ์ รักอริยะพงศ์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด ผู้บริหารรุ่นที่ 2 ของครอบครัว ก็ได้ผลิตเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพแนวใหม่ ภายใต้แบรนด์ "เซ็ปเป้ บิวติ ดริ้งค์" ภายใต้แบรนด์ที่ชื่อว่า "เซ็ปเป้" เป็นเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด เก็บถาวร 2010-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติของบริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด เก็บถาวร 2010-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์เซ็ปเป้ เก็บถาวร 2010-09-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทรรศนะคาทอลิกต่อบัญญัติสิบประการ

ทรรศนะคาทอลิกต่อบัญญัติสิบประการ (อังกฤษ: Ten Commandments in Catholic theology) เป็นการกำหนดบัญญัติสิบประการโดยพระสันตปาปา เพื่อเป็นแนวทางให้กับคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกทั่วโลก โดยการกำหนดรูปแบบข้อบัญญัตินี้เรียกว่า คำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก ซึ่งถือตามฉบับนักบุญออกัสติน ใช้ในนิกายโรมันคาทอลิกทั่วโลก
บทบัญญัติ 10 ประการของนิกายโรมันคาทอลิก

เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของท่าน
จงนมัสการองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าองค์เดียวของท่าน
จงอย่าออกพระนามพระเจ้าโดยไม่สมเหตุ
จงอย่าลืมฉลองวันพระเจ้าเป็นวันศักดิ์สิทธิ์
จงนับถือบิดามารดา
จงอย่าฆ่าคน
จงอย่าผิดประเวณี
จงอย่าลักขโมย
จงอย่าพูดเท็จใส่ร้ายผู้อื่น
จงอย่าปลงใจผิดประเวณี
จงอย่ามักได้ทรัพย์สินของผู้อื่น
ข้อแตกต่างจากนิกายอื่น ๆ > ห้ามทำรูปเคารพสำหรับตน

เนื่องจากนิกายโรมันคาทอลิกมีรูปปั้นพระเยซู แม่พระ และนักบุญ เป็นจำนวนมาก เมื่อครั้งเกิดการปฏิรูปศาสนาช่วงการแตกแยกออกเป็นนิกายโปรเตสแตนต์ (ค.ศ. 1517-1648) พระศาสนคาทอลิกได้จัดเรียงบทบัญญัติ 10 ประการใหม่ ตามที่นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโปใช้เมื่อช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 4 โดยนำข้อห้ามทำรูปเคารพสำหรับตน จากเดิมเป็นบัญญัติข้อที่ 2 ไปรวมและต่อท้ายจากข้อที่ 1 และไม่แสดงข้อความ เพื่อเป็นการหลีกเลี่ยงการตอบคำถามที่ว่า นิกายโรมันคาทอลิกมีรูปเคารพมากมาย แต่พระสันตปาปาระบุว่าเป็นเพียงรูปปั้นเพื่อการระลึกถึงเท่านั้น และยังให้ความเห็นอีกว่า การห้ามมีพระเจ้าอื่นใดนอกเหนือจากพระยาห์เวห์ก็เป็นกฎที่ห้ามสร้างรูปเคารพอยู่แล้ว แต่ศาสนิกคณะอื่น ๆ เช่น ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ (นิกายอีสเทิร์นออร์โธด็อกซ์) , (นิกายโปรเตสแตนต์) และศาสนาอิสลาม ให้ความเห็นว่าเป็นรูปเคารพที่องค์พระผู้เป็นเจ้าห้ามสร้างไว้ แต่พระศาสนจักรพยายามหลีกเลี่ยงการตอบคำถามนี้ต่อสาธารณะชนและกล่าวว่าผู้ที่ไม่เห็นด้วยก็เป็นฝ่ายโปรเตสแตน์ ซึ่งแปลว่าคัดค้าน และการที่ไม่แสดงข้อความนี้ ทำให้ ศาสนาคริสต์ฝ่ายโปรเตสแตนต์ (คริสตจักรลูเทอแรน) ตัดข้อ"ห้ามทำรูปเคารพสำหรับตน"ออกไปในที่สุด ซึ่งในคริสตจักรลูเทอแรนนี้ ปัจจุบันไม่มีข้อห้ามทำรูปเคารพสำหรับตนอีกด้วย ในภายหลังคริสตจักรแองกลิคันจึงใช้บัญญัติ 10 ประการตามพระศาสนจักร
ในศาสนายูดาห์ ซึ่งเดิมโมเสสได้รับแผ่นศิลาพระโอวาทจากพระยาห์เวห์บนภูเขาซีนาย โดยหลักฐานใหม่ค้นพบว่า ตามความจริงแล้วแผ่นศิลาได้กำหนดข้อบัญญัติ 10 ประการนี้เป็นรายบรรทัด ซึ่งเป็นสารบบบัญญัติที่พบได้ในแบบนิกายโปรเตสแตนต์ นิกายออร์ทอดอกซ์ และศาสนายูดาห์ใช้ในปัจจุบัน จึงสรุปได้ว่า ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก (สมัยก่อนการปฏิรูปศาสนา) และศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ (ส่วนใหญ่) เรียงสารบบข้อบทบัญญัติเป็นแบบเดียวกัน คือแบบเซปตัวจินต์ แต่เมื่อมีการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ จึงทำให้นิกายโรมันคาทอลิก โยกย้ายพระบัญญัติใหม่ตามรูปแบบของนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป เพื่อให้เกิดความแตกต่างและเป็นผลจากการเมืองศาสนาในกรุงโรมสมัยนั้น
การค้นพบซากเมือง Dura-Europos synagogue นอกจากจะมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์แล้ว ยังมีความสำคัญทางศาสนาอย่างมาก เพราะการค้นพบศาลาธรรมของศาสนายูดาห์ที่คาดอายุว่าอยู่ในช่วง ค.ศ.200 ที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์ พบว่าปรากฏภาพจิตรกรรมบรรยายเรื่องราวในพันธสัญญาเดิม ทั้งโมเสส เอสเธอร์ อยู่รอบศาลาธรรมและแท่นบูชา อันเป็นการสะท้อนให้เห้นมุมมองของคำว่า "รูปเคารพ" ในทัศนะชาวยิวโบราณนั้น ไม่ใช่การห้ามมีรูปภาพทางศาสนาทุกชนิดอยู่ในวิหารหรือศาลาธรรมเหมือนกับศาสนาอิสลาม ที่อนุญาตเฉพาะการมีตัวหนังสือเท่านั้น
ข้อแตกต่างจากนิกายอื่น ๆ > ห้ามโลภ

พระบัญญัติรูปแบบของนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป ข้อ "อย่าปลงใจผิดประเวณีและอย่ามักได้ทรัพย์สินของผู้อื่น" แต่เดิมถูกรวมไว้ในข้อ 10 คือ"ห้าม​โลภ​" แต่เมื่อมีการย้ายข้อ "ห้ามทำรูปเคารพสำหรับตน" ไปข้อ 1 ทำให้เกิดช่วงว่างที่ทำให้บัญญัติ 10 ประการไม่ครบ 10 ข้อ เหลือเพียง 9 ข้อ แต่ด้วยทั่วโลกได้รู้จักบัญญัติ 10 ประการก่อนแล้วและเกรงว่าทั่วโลกจะไม่ให้การยอมรับ จึงจำเป็นต้องแยกข้อ "ห้ามโลภ" ออกเป็นสองข้อ และเลื่อนข้อจากเดิม 3-9 ไปเป็นข้อ 2-8 และระบุข้อ 9 ว่า "อย่าปลงใจผิดประเวณี" และข้อ 10 ว่า "อย่ามักได้ทรัพย์สินของผู้อื่น" โดยนักบุญออกัสตินให้ความเห็นว่า ความโลภแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือโลภในของของเพื่อนบ้าน เช่น ภรรยา และโลภในสิ่งที่เป็นสิ่งของหรือทรัพย์ของเพื่อนบ้าน เช่น บ้านเรือน ทาส โค ลา สิ่งของต่าง ๆ โดยรูปแบบคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิกอ้างอิงตามรูปแบบของนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโปและในหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ จึงทำให้เกิดความแตกต่างไปจากรูปแบบเซปตัวจินต์ที่อ้างอิงตามแผ่นศิลาพระโอวาทของโมเสสและในหนังสืออพยพ และเมื่อมีการแปลมาเป็นภาษาไทยจึงเปลี่ยนบริบทจาก ห้ามโลภ เป็น อย่าปลงใจและอย่ามักได้
ทริปเปิลคราวน์ (สนุกเกอร์)

ตราสัญลักษณ์ของ ทริปเปิลคราวน์
ทริปเปิลคราวน์ (อังกฤษ: Triple Crown) เป็นคำที่ใช้เรียกสำหรับการแข่งขันสนุกเกอร์ที่มีชื่อเสียงทั้งสามรายการ ได้แก่ เวิลด์แชมเปียนชิป (World Championship) มาสเตอส์ (Masters) และยูเคแชมเปียนชิป (UK Championship) ผู้ที่คว้าแชมป์ของการแข่งขันทั้งสามรายการใหญ่ไปได้ จะคว้าตำแหน่งทริปเปิลคราวน์ ในบางครั้งก็มีชื่อเรียกว่า สนุกเกอร์รายการทัวร์นาเมนต์ใหญ่ (snooker's major tournaments) การแข่งขันรายการใหญ่ของบีบีซี (big three BBC events) หรือเรียกว่า สามรายการใหญ่ (big three)
ตัวอย่างผู้ที่เคยได้ตำแหน่งทริปเปิลคราวน์ ได้แก่ สตีเฟน เฮนดรี, รอนนี โอซุลลิแวน, จอห์น ฮิกกินส์, สตีฟ เดวิส, มาร์ก วิลเลียมส์, อเล็กซ์ ฮิกกินส์, เทร์รี กริฟฟิทส์, นีล รอเบิร์ตสัน, มาร์ก เซลบี และ จัดด์ ทรัมป์ โดยมี สตีฟ เดวิส, มาร์ก วิลเลียมส์ และสตีเฟน เฮนดรี ที่สามารถพิชิตตำแหน่งทริปเปิลคราวน์ในฤดูกาลเดียวกันได้ทั้งสามรายการ แต่เฮนดรีเป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวที่ได้ตำแหน่งทริปเปิลคราวน์ในฤดูกาลเดียวกันได้ทั้งสามรายการถึงสองครั้ง ซึ่งเกิดขึ้นในสนุกเกอร์ฤดูกาล 1989/1990 และฤดูกาล 1995/1996 ในปี 2013 นีล รอเบิร์ตสัน กลายเป็นผู้เล่นคนแรกจากนอกสหราชอาณาจักร ที่ได้ตำแหน่งทริปเปิลคราวน์
ทรัสต์โซน

ทรัสต์โซน (อังกฤษ: TrustZone) เป็นเทคโนโลยีต้นทุนต่ำที่ทำหน้าที่เป็นส่วนขยายความปลอดภัยให้แก่สถาปัตยกรรมชุดคําสั่งและโครงสร้างอาร์ม (ARM) ซึ่งเพิ่มความปลอดภัยให้แก่ชิพอเนกประสงค์ (SoC) โดยการแบ่งหน่วยความจำของไมโครคอนโทรลเลอร์ในชิพเดียวกันออกเป็นสองฝั่ง ซึ่งได้แก่ฝั่งปกติ (normal world) และฝั่งที่มีความปลอดภัยสูง (secure world) โดยแต่ละฝั่งจะไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลในหน่วยความจำของกันและกันได้ และสามารถทำงานคู่กันได้อย่างปกติภายใต้ระบบประมวลผลตัวเดียวกัน
โดยปกติแล้ว ระบบปฏิบัติการหลักจะทำงานอยู่ในฝั่งที่มีความปลอดภัยน้อยกว่า มีหน้าที่ประมวลผลโปรแกรมที่มีความเสี่ยงต่ำ ส่วนระบบปฏิบัติการที่เชื่อถือได้จะทำงานอยู่ในฝั่งที่มีความปลอดภัยสูง ซึ่งรับผิดชอบต่อโปรแกรมที่ต้องการเข้าถึงข้อมูลที่มีความเสี่ยงในการถูกโจมตี ระบบตรวจสอบความปลอดภัย (secure monitor) ทำหน้าที่เป็นตัวดูแลและสับเปลี่ยนทั้งสองสถานะ ซึ่งการเปลี่ยนสถานะนั้นสามารถทำได้จากทั้งฝั่งปกติและฝั่งที่มีความปลอดภัยสูง นอกจากนี้ทรัสต์โซนยังได้เพิ่มบิตบางตัวในเรจิสเตอร์เข้าไปใน Advanced Microcontroller Bus Architecture (AMBA) เพื่อควบคุมการเปลี่ยนสถานะ
คุณลักษณะ

มีการนำทรัสต์โซนไปประยุกต์ใช้ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้
เพื่อซ่อนการเข้าถึงต่ออุปกรณ์ต่อพ่วงที่สำคัญจากฝั่งปกติ
เพื่อสร้างที่เก็บข้อมูลที่ปลอดภัย (secure storage) ที่เข้าถึงได้จากฝั่งที่มีความปลอดภัยสูงเท่านั้น
เพื่อประมวลผลการเข้ารหัสและชุดคำสั่งอื่นใดซึ่งมีผลต่อความปลอดภัยของระบบ
เพื่อสร้างเครื่องหมายในพื้นที่บางส่วนของหน่วยความจำระบบเพื่อกำหนดให้พื้นที่ส่วนนี้ไม่อาจเข้าถึงจากส่วนประกอบอื่น ๆ ที่ไม่พึงประสงค์ได้
เพื่อกำหนดหน่วยความจำสำหรับโปรแกรมที่มีความปลอดภัยสูงโดยเฉพาะ
เพื่อเพิ่มความสมบูรณ์ของ software stack ป้องกันการแก้ไขข้อมูล
เพื่อให้ลำดับการบูตระบบมีความปลอดภัยมากขึ้น และทำให้ระบบไม่สามารถถูกเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขในขณะที่ระบบกำลังปิดอยู่
กรรมสิทธิ์

ในทางปฏิบัตินั้น ทรัสต์โซนถือเป็นกรรมสิทธิ์ของ ARM ซึ่งไม่มีการเปิดเผยต่อสาธารณชนถึงระบบภายในและการพัฒนา และยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าระบบดังกล่าวสามารถป้องกันการโจมตีได้กี่ประเภท
เอเอ็มดี ได้ซื้อลิขสิทธิ์และนำเทคโนโลยีทรัสต์โซนเข้ามาประยุกต์ใช้กับ AMD Platform Security Processor ซึ่งปรากฏอยู่ในโปรเซสเซอร์คอร์เท็กซ์เอไฟฟ์ (Cortex-A5) ที่ทำหน้าที่ประมวลผลคำสั่งที่มีความปลอดภัยสูง
ซัมซุงน็อกซ์ (Samsung Knox) ใช้ทรัสต์โซนในการตรวจสอบและเฝ้าระวังการเปลี่ยนแปลงเคอร์เนล ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบต่อการดูแลบริหารทรัพยากรของระบบ
ทรานซิสเตอร์ดาร์ลิงตัน

ผังวงจรของการจับคู่ดาร์ลิงตัน
ทรานซิสเตอร์ดาร์ลิงตัน (อังกฤษ: Darlington transistor) เป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำที่รวมเอาทรานซิสเตอร์แบบไบโพล 2 ตัวแบบเดียวกัน มาเชื่อมต่อแบบ tandem (มักจะเรียกว่า คู่ดาร์ลิงตัน; darlington pair) ให้เป็นอุปกรณ์ตัวเดียว โดยมีการขยายกระแสผ่านทรานซิสเตอร์ตัวแรก จากนั้นก็ขยายโดยทรานซิสเตอร์ตัวที่สองอีกทอดหนึ่ง ด้วยเหตุนี้จึงทำให้มีอัตราขยาย (gain) ที่สูงมาก (เขียน &beta หรือ hFE) และกินเนื้อที่น้อยกว่าการใช้ทรานซิสเตอร์ 2 ตัวแยกกัน แม้จะเชื่อมต่อแบบเดียวกันก็ตาม แต่การใช้ทรานซิสเตอร์แยกกันสองตัวในวงจรจริงยังพบได้ทั่วไป แม้ว่าจะมีอุปกรณ์รวมในชิ้นเดียวกันแบบนี้แล้วก็ตาม
การจัดทรานซิสเตอร์แบบนี้ เป็นผลงานการคิดค้นของซิดนีย์ ดาร์ลิงตัน (Sidney Darlington) แนวคิดในการเชื่อมต่อทรานซิสเตอร์ 2 หรือ 3 ตัวมาเป็นชิปตัวเดียวกันนั้น เขาได้จดสิทธิบัตรเอาไว้แล้ว แต่ทั้งนี้ไม่รวมถึงแนวคิดการจับรวมทรานซิสเตอร์จำนวนใดๆ มาไว้บนชิปเดียวกัน ซึ่งในกรณีนั้น ถือว่าครอบคลุมหลักการไอซีสมัยใหม่ทั้งหมด
สำหรับการจัดวงจรทรานซิสเตอร์ที่คล้ายกันนี้ โดยมีการใช้ทรานซิสเตอร์ 2 ตัว ที่มีชนิดต่างกัน (คือ NPN กับ PNP) จะเรียกว่าคู่ Sziklai pair หรือบางครั้งก็เรียกว่าคู่ดาร์ลิงตันพิเศษ (Darlington pair)
คุณสมบัติ

ทรานซิสเตอร์แบบคู่ดาร์ลิงตันนั้นทำงานเหมือนทรานซิสเตอร์ตัวเดียว ที่มีอัตราขยายกระแสสูงมาก อัตราขยายรวมของทรานซิสเตอร์แบบดาร์ลิงตันนั้น เท่ากับผลคูณของอัตราขยายของทรานซิสเตอร์แต่ละตัว ดังนี้
ในปัจจุบัน อุปกรณ์สมัยใหม่โดยทั่วไปจะมีอัตราขยายสูงถึง 1,000 หรือมากกว่านี้ ดังนั้นจึงต้องการกระแสเบสที่น้อยมาก เพื่อสวิตช์ให้คู่ดาร์ลิงตันนี้ทำงาน ในอุปกรณ์รวมนั้นจะมี 3 ขา (B, C และ E) เทียบเท่ากับขาของทรานซิสเตอร์มาตรฐานโดยทั่วไป
สำหรับแรงดันเบส-อีมิตเตอร์นั้นก็สูงกว่า โดยมีค่ารวมเท่ากับผลรวมของแรงดันเบส-อีมิตเตอร์ทั้ง 2 ดังนี้
การเปิดให้ทำงานนั้นจะต้องมีแรงดันประมาณ 0.6 โวลต์คร่อมรอบต่อเบส-อีมิตเตอรั้งสอง 2 ซึ่งเชื่อมต่อแบบอนุกรมภายในคู่ดาร์ลิงตันนี้ ดังนั้นมันจึงต้องการแรงดันมากกว่า 1.2 โวลต์เพื่อจะเปิดการทำงาน และเมื่อคู่ดาร์ลิงตันมีสภาพการนำไฟฟ้าเต็ม ก็จะมีแรงดันไฟฟ้าอิ่มตัวเท่ากับ 0.6 โวลต์ ในการจัดวงจรแบบนี้ทำให้เกิดการสูญเสียกำลังเป็นความร้อนมากทีเดียว
ข้อเสียอีกอย่างหนึ่งของทรานซิสเตอร์แบบคู่ดาร์ลิงตัน ก็คือ ความเร็วในการสวิตช์จะช้า เนื่องมาจาก ทรานซิสเตอร์ตัวแรกไม่สามารถจ่ายกระแสได้อย่างรวดเร็วไปยังขาเบสของทรานซิสเตอร์ตัวที่สอง ทำให้คู่ดาร์ลิงตันนี้สวิตช์ปิดช้าด้วย การแก้ปัญหาดังกล่าว มักจะใช้ตัวต้านทานค่าราว 200 โอห์ม เชื่อมต่อระหว่างขาเบาและอีมิตเตอร์ของทรานซิสเตอร์ตัวที่สอง และใช้ทรานซิสเตอร์ดาร์ลิงตันแบบรวม จึงมักจะมีตัวต้านทานแบบนี้รวมอยู่ด้วย
นอกจากนี้แล้ว มันยังมีการเปลี่ยนเฟสที่มากกว่าทรานซิสเตอร์เดี่ยวๆ และด้วยเหตุนี้จึงไม่มีเสถียรภาพกับแรงดันป้อนกลับแบบลบเป็นอย่างมาก
ทรานซิสเตอร์แบบคู่ดาร์ลิงตันนั้นมักจะจำหน่ายเป็นชุดสมบูรณ์ แต่เราอาจสร้างคู่ดาร์ลิงตันขึ้นเองก็ได้ โดยใช้ทรานซิสเตอร์ 2 ตัว ให้ Q1 (เป็นทรานซิสเตอร์ตัวซ้ายในรูป) อาจเป็นทรานซิสเตอร์กำลังต่ำ แต่โดยปกติแล้ว Q2 (ทรานซิสเตอร์ตัวขวามือในรูป) จะต้องเป็นแบบกำลังสูง กระแสคอลเลกเตอร์สูงสุด หรือ IC(max) สำหรับคู่ดาร์ลิงตันนี้จะเท่ากับ IC(max) ของ Q2
ทรานซิสเตอร์ดาร์ลิงตันที่มีจำหน่ายโดยทั่วไป คือเบอร์ 2N6282 ซึ่งมีอัตราขยายกระแส 2,400 ที่กระแสคอลเลกเตอร์ 10 แอมแปร์ และมีรีซิสเตอร์สำหรับปิดสวิตช์ด้วย
คู่ดาร์ลิงตันนี้มีความไวสูงพอสมควร ในการตอบสนองกระแสที่ต่ำมาก ที่ผ่านจากผิวหนังของมนุษย์ ทำให้สามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นสวิตช์สัมผัสได้
แหล่งข้อมูลอื่น

การใช้คู่ดาร์ลิงตันในการออกแบบวงจรทรานซิสเตอร์
ทรัมป์อินเตอร์เนชันแนลโฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ (ชิคาโก)

| ทรัมป์อินเตอร์เนชันแนลโฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ |
| --- | --- |
ทรัมป์อินเตอร์เนชันแนลโฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ มองจากแม่น้ำชิคาโก
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: 401 ถนนนอร์ทวาบัช ชิคาโก รัฐอิลลินอย  สหรัฐ
เริ่มสร้าง: 17 มีนาคม พ.ศ. 2548
ก่อสร้าง: พ.ศ. 2548 – 2552
เปิดตัว: 30 มกราคม พ.ศ. 2551
การใช้งาน: โรงแรม คอนโดมิเนียม
ความสูง
เสาอากาศ / ยอด: 1,362 ฟุต (415.1 เมตร)
หลังคา: 1,170 ฟุต (356.6 เมตร)
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 98 ชั้น
พื้นที่ชั้น: 2,600,000 ตร.ฟุต (242,000 ตร.ม.)
บริษัท
สถาปนิก: สกิดมอร์ โอววิงส์แอนด์เมอร์ริลล์
ผู้พัฒนา: เดอะทรัมป์ ออร์แกไนเซชั่น
ทรัมป์อินเตอร์เนชันแนลโฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ (อังกฤษ: Trump International Hotel and Tower) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ทรัมป์ทาวเวอร์ชิคาโก (Trump Tower Chicago) หรือ ทรัมป์ทาวเวอร์ (Trump Tower) เป็นตึกระฟ้าใจกลางเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ตั้งชื่อตามนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์และอดีตประธานาธิบดีสหรัฐ ดอนัลด์ ทรัมป์ ออกแบบโดยสถาปนิกชื่อ เอเดรียน สมิธ ของสกิดมอร์ โอววิงส์แอนด์เมอร์ริลล์ ส่วนโบวิสเลนด์ลิส ก่อสร้างอาคาร 96 ชั้น ซึ่งมีความสูง 1,362 ฟุต (415.1 เมตร) รวมทั้งยอดแหลม ชั้นที่สูงที่สุดสูง 1,170 ฟุต (360 เมตร) ตึกตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำชิคาโก
องค์กรทรัมป์ได้ประกาศในปี พ.ศ. 2544 ว่าตึกนี้จะเป็นตึกที่สูงที่สุดในโลก แต่หลังจากเหตุการณ์ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ก็ได้เปลี่ยนแปลนตึกให้เล็กลง และได้แก้ไขแบบหลายจุด เมื่ออาคารได้สร้างถึงยอดในปี พ.ศ. 2552 ได้กลายเป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับที่ 2 ของสหรัฐอเมริกา รองจากวิลลิสทาวเวอร์ที่ตั้งอยู่ในชิคาโกเช่นเดียวกัน
ตึกนี้คาดว่าจะถูกแซงโดยวันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ ในนครนิวยอร์กเมื่อถึงกลางปี พ.ศ. 2556 และโดยตึกชิคาโกสไพร์ถ้าสร้างแล้วเสร็จ ทรัมป์อินเตอร์เนชันแนลโฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ยังเป็นอาคารที่พักอยู่อาศัยที่สูงที่สุดในโลกอีกด้วย
รูปแบบของอาคารตั้งแต่ฐาน มีร้านขายปลีก ที่จอดรถ โรงแรม และคอนโดมิเนียม ซึ่งโรงแรมได้เปิดให้พักได้ในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2551 และเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2551 ก็ได้เปิดทำการทั้งหมด ร้านอาหารตั้งอยู่ที่ชั้น 16 ของตึก เรียกว่า ซิกซ์ทีน (Sixteen) เปิดเมื่อต้นปี 2551 และได้รับการชื่นชมจากผู้ใช้บริการสำหรับอาหาร ที่ตั้ง การตกแต่งภายใน สถาปัตยกรรมและทิวทัศน์ที่สามารถมองเห็นได้ ตึกนี้สร้างถึงชั้นสูงสุดเมื่อปลายปี 2551 และการก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี 2552
ดูเพิ่ม

ตึกระฟ้า
แหล่งข้อมูลอื่น

Trump International Hotel & Tower Chicago เก็บถาวร 2012-01-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซด์โรงแรมอย่างเป็นทางการ
Trump International Hotel & Tower Chicago เว็บไซด์อสังหาริมทรัพย์อย่างเป็นทางการ
องค์กรทรัมป์ เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ
Chicago Tribune story gallery
41°53′21″N 87°37′36″W﻿ / ﻿41.8891°N 87.626674°W﻿ / 41.8891; -87.626674
ทริเวียม (วงดนตรี)

| ทริเวียม |
| --- | --- |
ทริเวียม ในปี 2007
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: อัลตามอนต์สปริงส์ รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: เฮฟวีเมทัล, เมทัลคอร์, แทรชเมทัล
ช่วงปี: 1999-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Lifeforce, Roadrunner

สมาชิก: Matt Heafy Corey Beaulieu Paolo Gregoletto Alex Bent
อดีตสมาชิก: Jarred Bonaparte Brad Lewter Brent Young Travis Smith Nick Augusto Mat Madiro Paul Wandtke

เว็บไซต์: www.trivium.org
ทริเวียม (อังกฤษ: Trivium) เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลอเมริกัน จากออร์แลนโด รัฐฟลอริดา ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1999 วงมีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 7 ชุด มีซิงเกิล 21 ซิงเกิล และมี 21 มิวสิกวิดีโอ เซ็นสัญญากับค่ายโรดรันเนอร์เรเคิดส์ วงได้ร่วมงานเทศกาลดนตรีใหญ่ ๆ อย่างเทศกาลดนตรีออซเฟสต์และดาวน์โหลดเฟสติวัล
ทรงสี่หน้าปลายตัด

ทรงสี่หน้าปลายตัด
ทรงสี่หน้าปลายตัด (อังกฤษ: truncated tetrahedron) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron)
คำจำกัดความ

ทรงสี่หน้าปลายตัด ประกอบด้วยหน้ารูปหกเหลี่ยมปรกติ 4 หน้า และหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 4 หน้า รวม 8 หน้า มี 12 จุดยอด 18 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid) รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงสี่หน้าปรกติ (regular tetrahedron) มาตัดปลายที่จุดยอดทั้ง 4 จุด ให้หน้ารูปสามเหลี่ยมกลายเป็นรูปหกเหลี่ยม และหน้าที่ตัดนั้นก็จะเป็นรูปสามเหลี่ยมแทน
พื้นที่ผิวและปริมาตร

พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของทรงสี่หน้าปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a สามารถคำนวณได้ดังนี้
การคำนวณ

พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดของทรงสี่หน้าปลายตัด สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
จะได้ทรงสี่หน้าปลายตัดที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ √8 หน่วย
ดูเพิ่ม

ทรงแปดหน้า (octahedron)
ทรงสี่หน้า (tetrahedron)
แหล่งข้อมูลอื่น

เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Truncated tetrahedron" จากแมทเวิลด์.
The Uniform Polyhedra
Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra
ทรงสี่หน้าปลายตัดที่คลี่ออก
ถ้วยรางวัลฟุตบอลโลก

| ถ้วยรางวัลฟุตบอลโลก |
| --- | --- |
  ถ้วยรางวัลฟุตบอลโลก นำเสนอตั้งแต่ปี ค.ศ. 1974
มอบให้: ทีมชนะเลิศฟุตบอลโลก
นำเสนอโดย: ฟีฟ่า
ประวัติ
รางวัลครั้งแรก: 1930 (ถ้วยรางวัลชูลส์รีเมต์)  1974 (ถ้วยรางวัลฟุตบอลโลก)
ชนะเลิศมากที่สุด:  บราซิล 5 ครั้ง
ชนะเลิศล่าสุด:  อาร์เจนตินา
เว็บไซต์: Fifa.com
ถ้วยรางวัลฟุตบอลโลก (อังกฤษ: FIFA World Cup Trophy)
ถ้วยรางวัลชูลส์รีเมต์

Queen Elizabeth II presenting the Jules Rimet trophy to 1966 World Cup winning England captain Bobby Moore
Poster for the 1962 FIFA World Cup featuring the Jules Rimet Trophy
ถ้วยรางวัลใหม่

กัปตันฟิลลิพ ลาห์ม ชูถ้วยรางวัลฟุตบอลโลกในปัจจุบัน ซึ่งใช้ตั้งแต่ปี 1974 ให้กับเยอรมนีในปี 2014
โจ ไบเดิน รองประธานาธิบดีสหรัฐ และจอห์น เคร์รี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ กับถ้วยรางวัลฟุตบอลโลกในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ระหว่างการทัวร์รอบโลกในปี 2014
ชนะเลิศ

,ถ้วยรางวัลชูลส์รีเมต์
บราซิล – 1958, 1962, 1970
อุรุกวัย – 1930, 1950
อิตาลี – 1934, 1938
เยอรมนีตะวันตก – 1954
อังกฤษ – 1966
ถ้วยรางวัลฟุตบอลโลก
เยอรมนี /  เยอรมนีตะวันตก – 1974, 1990, 2014
อาร์เจนตินา – 1978, 1986, 2022
อิตาลี – 1982, 2006
บราซิล – 1994, 2002
ฝรั่งเศส – 1998, 2018
สเปน – 2010