stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลปาโอก

สโมสรฟุตบอลปาโอก (กรีก: ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Πανθεσσαλονίκειος Αθλητικός Όμιλος Κωνσταντινοπολιτών, Panthessaloníkios Athlitikós Ómilos Konstantinopolitón, "สโมสรกีฬาแพนเทสซาโลเนียนแห่งคอนสแตนติโนโปลิตัน") หรือ ปาโอก เทสซาโลนีกี หรือ ปาโอก เป็นสโมสรฟุตบอลกรีซที่ตั้งอยู่ที่เทสซาโลนีกีในภูมิภาคมาซิโดเนีย ปาโอกเป็นหนึ่งในสโมสรชั้นนำ ถือเป็นสโมสรที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในภาคเหนือ และจากแบบสำรวจล่าสุด พบว่า ปาโอกมีแฟนสนับสนุนมากเป็นอันดับที่สามของประเทศ แบบสำรวจโดยหนังสือพิมพ์มาร์กาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2018 รายงานว่า ปาโอกเป็นทีมฟุตบอลกรีซที่ได้รับความนิยมมากที่สุดบนโซเชียลมีเดีย
สโมสรก่อตั้งเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1926 โดยกลุ่มผู้ลี้ภัยชาวกรีกที่อพยพจากคอนสแตนติโนเปิลไปยังเทสซาโลนีกีในช่วงสงครามกรีก-ตุรกี (1919–1922) สนามเหย้าของสโมสรในปัจจุบันคือสนามกีฬาโตอุมบา ซึ่งมีความจุ 29,000 ที่นั่ง ตราสัญลักษณ์ของสโมสรใช้รูปนกอินทรีสองหัวปีกหุบ เพื่อรำลึกถึงผู้คนและสถานที่ (ซี่งส่วนใหญ่มาจากคอนสแตนติโนเปิล) ในยุคจักรวรรดิไบแซนไทน์
ปัจจุบัน ปาโอกลงเล่นในซูเปอร์ลีกกรีซ ซึ่งพวกเขาเคยชนะเลิศทั้งหมด 3 ครั้ง ในปี 1976, 1985 และ 2019 นอกจากนี้ ยังเคยคว้าแชมป์กรีกคัพ 7 สมัย ในปี 1972, 1974, 2001, 2003, 2017, 2018 และ 2019 สโมสรไม่เคยตกชั้นไปยังลีกระดับต่ำกว่า และมีสโมสรคู่ปรับที่สำคัญได้แก่โอลิมเบียโกส และพานาธิไนกอส ปาโอกเป็นเพียงทีมเดียวในกรีซที่คว้าดับเบิลแชมป์ (ในปี 2019) โดยที่ไร้พ่ายในลีก (ชนะ 26, เสมอ 4 นัด)
สโมสรปรากฏตัวในยูฟ่ายูโรปาลีกหลายครั้ง แต่ก็ยังไม่เคยผ่านเข้าไปเล่นในรอบแบ่งกลุ่มของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ผลงานระดับทวีปยุโรปที่ดีที่สุดของพวกเขาเกิดขึ้นในฤดูกาล 1973–74 ที่พวกเขาเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ปาโอกเป็นเพียงทีมเดียวจากกรีซที่มีสถิติชนะมากกว่าแพ้ในการแข่งขันระดับทวีปยุโรป (ชนะ 69, เสมอ 55 และแพ้ 66 นัด ณ วันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2019) นอกจากนี้ ยังเป็นสโมสรจากกรีซที่ทำสถิติชนะด้วยผลต่างประตูมากที่สุดในการแข่งขันระดับทวีปยุโรป ในยูฟ่าคัพนัดที่บุกไปเอาชนะโลโคโมทีฟทบิลิซิ 7–0 เมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1999
บรรณานุกรม

Κανώτας, Μιλτιάδης (2005). 80 χρόνια, αυτός είναι ο ΠΑΟΚ. Ελλάδα: Εκδόσεις Εκδοτική Θεσσαλονίκης.
Κυρίτσης, Δημήτρης ; Στεφανίδης, Ανέστης ; Τσιομπανούδη, Ελένη (2005). ΠΑΟΚ, Πανθεσσαλονίκειος Αθλητικός Όμιλος Κωνσταντινοπουλιτών 1926-2005. Ελλάδα: Εκδόσεις Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης. ISBN 9789608859524.
Μπλιάτκας, Κώστας (2005). Γιώργος Κούδας, της ζωής μου το παιχνίδι. Ελλάδα: Εκδόσεις Ιανός. ISBN 9789607827357.
Συλλογικό έργο (2009). Για πάντα πρωταθλητές, Π.Α.Ο.Κ. Ποδόσφαιρο-Μπάσκετ. Ελλάδα: Εκδόσεις Σκάι. ISBN 978-960-482-020-7.
Τσάλλος, Αλέξιος (2010). Το αλφαβητάρι του ΠΑΟΚ. Ελλάδα: Εκδόσεις Δίαυλος. ISBN 978-960-531-259-6.
Τσιώλης, Σταύρος (2011). Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ. Ελλάδα: Εκδόσεις Αιγόκερως. ISBN 978-960-322-419-8.
Πετρακόπουλος, Σταύρος (2016). Τα «μυθικά» του ΠΑΟΚ. Ελλάδα: Εκδόσεις Friends Press. ISBN 978-618-82397-0-8.
Ζαμπούνης, Χρήστος (2016). ΠΑΟΚ αφού. Ελλάδα: Εκδόσεις Φερενίκη. ISBN 978-960-9513-58-6.
Ιωαννίδης, Νίκος (2017). Μια εποχή στο τσιμέντο. Ελλάδα: Εκδόσεις Τόπος. ISBN 978-960-499-192-1.
Εδίρνελης, Σωκράτης (2018). Το κλεμμένο πρωτάθλημα. Ελλάδα: Εκδόσεις ΑΛΔΕ. ISBN 978-960-9451-89-5.
Παππούς, Μιχάλης (2019). Ο ΠΑΟΚ του 70. Ελλάδα: Εκδόσεις University Studio Press. ISBN 978-960-12-2421-3.
ภาพยนตร์

Νίκος Τριανταφυλλίδης. 90 χρόνια ΠΑΟΚ - Νοσταλγώντας το μέλλον, 2016.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ปาโอก ที่ซูเปอร์ลีกกรีซ
ปาโอก ที่ยูฟ่า
เว็บไซต์ข่าว
PAOK on paok24.com
ข่าวปาโอก เก็บถาวร 2020-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากโนวาสปอร์ต
สื่อ
ช่องยูทูปอย่างเป็นทางการ
| ด ค กซูเปอร์ลีกกรีซ |
| --- | --- |
สโมสรในฤดูกาล 2019–20:  อาเอกเอเธนส์  AEL  Aris  Asteras Tripolis  Atromitos  Lamia  OFI  โอลิมเบียโกส  ปานาซีไนโกส  Panetolikos  Panionios  ปาโอก  Volos  Xanthi 
สโมสรในอดีต:  AE Kavala  AEL Kalloni  Akratitos  Apollon Kalamarias  Apollon Smyrnis  Aspida Xanthi  Athinaikos  Atromitos Piraeus  Chalkida  Chalkidona  Diagoras  Doxa Drama  Edessaikos  Egaleo  Ergotelis  Ethnikos Asteras  Ethnikos Athens*  Ethnikos Piraeus  Fostiras  Ionikos  Iraklis  Kalamata  Kallithea  Kastoria  Kavala  Kerkyra  Korinthos  Levadiakos  Makedonikos  Megas Alexandros  Megas Alexandros Katerini  Naoussa  Niki Volos  Olympiacos Volos  Panachaiki  Panargiakos  Panegialios  Panelefsiniakos  Paniliakos  Panserraikos  Panthrakikos  Peiraikos Syndesmos*  Pierikos  Platanias  Proodeftiki  PAS Giannina  Rodos  Thermaikos  Thrasyvoulos  Trikala  Veria  Vyzas Megara * ปรากฏตัวในลีกยุคก่อนปัจจุบัน 
สโมสรในอดีต (จากไซปรัส):  AEL Limassol  อาโปเอล  EPA Larnaca  Olympiakos Nicosia  โอโมเนียนิโคเซีย
หลุยส์ ดูว์ครุแอ

| หลุยส์ ดูว์ครุแอ |
| --- | --- |
เกิด: 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 (31 ปี) มอนเตการ์โล โมนาโก
มีชื่อเสียงจาก: พระราชนัดดาในเจ้าชายแรนีเยที่ 3 แห่งโมนาโก
บิดามารดา: นายดาเนียล ดูว์ครุแอ  เจ้าหญิงสเตฟานีแห่งโมนาโก
หลุยส์ รอแบร์ ปอล ดูว์ครุแอ (ฝรั่งเศส: Louis Robert Paul Ducruet, เกิด 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535) พระโอรสองค์ใหญ่ในเจ้าหญิงสเตฟานีแห่งโมนาโก กับนายดาเนียล ดูว์ครุแอ อดีตราชองครักษ์ส่วนพระองค์
ประวัติ

นายหลุยส์ ดูว์ครุแอ เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 ณ โรงพยาบาลกลางเจ้าหญิงเกรซ เขตมอนเตการ์โล พระโอรสองค์ใหญ่ในเจ้าหญิงสเตฟานีแห่งโมนาโก กับนายดาเนียล ดูว์ครุแอ อดีตราชองครักษ์ส่วนพระองค์ของเจ้าหญิง เจ้าหญิงสเตฟานีทรงมีความสัมพันธ์กับองค์รักษ์ส่วนพระองค์ ทำให้เจ้าชายแรนีเยที่ 3 แห่งโมนาโก พระราชทานให้ทั้งสองเสกสมรสกัน เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 หลังจากการเกิดของดูว์ครุแอมาแล้วสองปี ดูว์ครุแอมีน้องสาวร่วมบิดา-มารดาคือ โปลีน ดูว์ครุแอ (เกิด พ.ศ. 2537) ต่อมาบิดาและพระมารดาของดูว์ครุแอได้หย่ากันในปี พ.ศ. 2539
นอกจากนี้ดูว์ครุแอยังมีพี่ชายต่างมารดาคือ นายมีกาแอล มาลบูวีเย และน้องสาวต่างบิดาคือ กามีย์ ก็อตลีบ ที่เกิดกับพระราชองครักษ์คนหนึ่งของเจ้าหญิงสเตฟานี ดูว์ครุแอสามารถใช้ภาษาฝรั่งเศสและภาษาอังกฤษ รวมไปถึงภาษาพื้นถิ่นของโมนาโก และยังใช้ภาษาเยอรมัน และอิตาลี ได้เล็กน้อย นอกจากนี้ดูว์ครุแอยังเป็นแฟนคลับและให้การอุปถัมภ์สโมสรโมนาโกเอฟซีซึ่งเขาให้ความสนใจเป็นอย่างมาก
สิทธิในการสืบราชบัลลังก์

หลังจากการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลตามพระราชประสงค์ของเจ้าชายแรนีเยที่ 3 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโกในปี ค.ศ. 2002 มีผลปรากฏว่าพระโอรสและโดยถูกต้องตามกฎหมายสามารถขึ้นครองราชย์ได้ ดังนั้นหลุยส์ ดูว์ครุแอ พระโอรสองค์ใหญ่ของเจ้าหญิงสเตฟานี จึงมีสิทธิในการครองราชย์แม้ว่าจะเกิดก่อนการสมรสรวมไปถึงการหย่าขาดจากกันภายหลังของบิดาและพระมารดา ปัจจุบันดูว์ครุแออยู่ในลำดับที่ 7 ในการสืบราชบัลลังก์ ส่วนโปลีน ดูว์ครุแอ น้องสาวของเขาก็อยู่ในลำดับที่ 8 ของลำดับการสืบราชบัลลังก์
สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์

สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ (อังกฤษ: United Kingdom of Great Britain and Ireland)  เป็นชื่ออย่างเป็นทางการของสหราชอาณาจักร ในช่วงตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2343 (ค.ศ. 1801) ถึง 12 เมษายน พ.ศ. 2470 โดยราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และราชอาณาจักรไอร์แลนด์เข้ารวมตัวกัน หลังจากที่ส่วนหนึ่งของไอร์แลนด์แยกตัวออกมาตั้งเป็นรัฐอิสระในปี พ.ศ. 2465 (ค.ศ. 1922) ชื่อนี้ยังคงใช้ไปจนกระทั่งเปลี่ยนเป็น สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ
สงครามนโปเลียน

วิลเลียม พิตต์ ผู้เยาว์ (William Pitt the Younger) เสนอนโยบายผ่อนปรนพวกคาทอลิก (Catholic Emancipation) ที่ถูกกดขี่ในอังกฤษมานาน แต่พระเจ้าจอร์จที่ 3 ทรงปฏิเสธเพราะจะทำให้ทรงเสียคำสัตย์ที่ให้ไว้ตอนครองราชย์ว่าจะรักษานิกายแองกลิกัน วิลเลียมพิตต์จึงลาออกและให้เฮนรี แอดดิงตัน (Henry Addington) เป็นนายกรัฐมนตรีแทน ในค.ศ. 1804 นโปเลียนปราบดาภิเษกตนเองเป็นจักรพรรดิ บรรดาชาติต่าง ๆ ในยุโรปจึงรวมตัวกันเป็นสัมพันธมิตรครั้งที่สาม (Third Coalition) นโปเลียนพยายามจะบุกสหราชอาณาจักรทางทะเล แต่อังกฤษนั้นบัดนี้เป็นเจ้าแห่งทะเลไปแล้ว ตีทัพเรือฝรั่งเศสและสเปนแตกยับที่แหลมตราฟัลการ์ (Trafalgar) โดยการนำของลอร์ดเนลสัน (Lord Nelson) แต่ชาติอื่นนั้นไม่ได้ประสบความสำเร็จเหมือนสหราชอาณาจักร สัมพันธมิตรจึงสลายตัวในค.ศ. 1805
วิลเลียมพิตต์เสียชีวิตในค.ศ. 1806 จอร์จ เกรนวิลล์ (George Grenville) กลับมาเป็นนายกรัฐมนตรีและได้ฟอกซ์ (Charles James Fox) กลับเข้าคณะรัฐมนตรี ซึ่งทั้งคู่ล้วนเป็นพระศัตรูเก่าของพระเจ้าจอร์จ เกรนวิลล์เสนอให้ผ่อนปรนพวกคาทอลิกอีกครั้ง คราวนี้พระเจ้าจอร์จทรงต่อต้านอย่างรุนแรง ถึงกับบังคับให้เกรนวิลล์สาบานว่าจะไม่เสนออะไรแบบนี้ออกมาอีก ซึ่งเกรนวิลล์ก็ไม่ยอม
สมัยผู้สำเร็จราชการแทน (ค.ศ. 1811 ถึง ค.ศ. 1837)

อาการทางพระสติของพระเจ้าจอร์จย่ำแย่มากในค.ศ. 1811 จนรัฐสภาออกพระราชบัญญัติผู้สำเร็จราชการแทน (Act of Regency) ให้เจ้าชายแห่งเวลส์ (Prince of Wales) พระโอรสเป็นผู้สำเร็จราชการแทน เจ้าชายแห่งเวลส์ทรงทรงเสนอนโยบายผ่อนปรนพวกคาทอลิก  ซึ่งพวกโทรี (Tories) และนายกรัฐมนตรีสเปนเซอร์ เพอร์ซิวัล (Spencer Perceval) ต่อต้านอยู่แล้ว เจ้าชายทรงพยายามจะหันหาพวกวิก (Whigs) ซึ่งตอนนี้ไร้ซึ่งอำนาจ แต่ค.ศ. 1812 เพอร์ซิวัลถูกลอบสังหาร นายกรัฐมนตรีคนใหม่คือเอิร์ลแห่งลิเวอร์พูล นำสหราชอาณาจักรได้ชัยชนะในการทำสงครามกับนโปเลียน ในค.ศ. 1814 การประชุมใหญ่แห่งเวียนนาได้เลื่อนพระยศพระเจ้าจอร์จจากอิเล็กเตอร์แห่งฮันโนเฟอร์เป็นกษัตริย์แห่งฮันโนเฟอร์ (King of Hannover) ซึ่งพระเจ้าจอร์จก็ทรงไม่อาจจะรับรู้อะไรได้แล้ว
สหรัฐอเมริกาแม้จะเป็นเอกราชไปแล้วแต่ก็ค้าขายกับฝรั่งเศสทำให้นโปเลียนมีรายได้ รวมทั้งยังรุกรานแคนาดาของสหราชอาณาจักรอีกด้วย จึงเกิดสงคราม ค.ศ. 1812 (War of 1812) แต่ก็สิ้นสุดลงในค.ศ. 1815 และปีเดียวกันนโปเลียนก็กลับมาแต่ก็พ่ายแพ้ดยุกแห่งเวลลิงตันในสมรภูมิวอเตอร์ลู
สมัยผู้สำเร็จราชการแทน หรือ สมัยรีเจนซี (Regency) เป็นสมัยที่อังกฤษใช้ชีวิตอย่างหรูหราฟุ่มเฟือย มีรูปแบบเป็นของตน เจ้าชายแห่งเวลส์ทรงให้จอห์น แนช (John Nash) สร้าง Regent's Park และ Regency Street รวมทั้ง Brighton Pavilion โดยผสมผสานสถาปัตยกรรมอินเดียจากทัชมาฮาล และของจีน เรียกว่า Indian Gothic
ในค.ศ. 1820 พระเจ้าจอร์จที่ 3 สิ้นพระชนม์ เจ้าชายแห่งเวลส์ครองราชย์เป็นพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร แต่ความสัมพันธ์พระองค์กับพระราชินี คือคาโรลีนแห่งบรุนชวิก (Caroline of Brunswick) ไม่สู้จะดีนัก ทั้งสองพระองค์แยกกันประทับและไปมีความสัมพันธ์กับคนอื่น พระนางคาโรลีนทรงกลับมาจากยุโรปเพื่อเข้าร่วมพิธีบรมราชาภิเษก แต่พระเจ้าจอร์จทรงไม่ยอมและจะปลดพระนาง แต่ที่ปรึกษาของพระองค์แนะนำว่าหากทรงทำเช่นนั้นความสัมพันธ์ของพระองค์กับหญิงอื่นก็จะถูกขุดขุ้ยเช่นกัน ดังนั้นจึงทรงออกร่างพระราชบัญญัติความผิดและโทษ (Pains and Penalties Bill) ในค.ศ. 1820 ให้รัฐสภาสามารถลงโทษผู้มีความผิดได้โดยไม่ต้องผ่านศาล
พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ไม่เป็นที่ต้องรับเลยในหมู่ประชาชน ทำให้รัฐสภาต้องยกเลิกมันไป พระเจ้าจอร์จก็ไม่ทรงทำอะไรได้ นอกจากกันพระนางคาโรลีนไม่ให้ร่วมพิธีราชาภิเษก เป็นพระราชพิธีที่หรูหราฟุ่มเฟือยมากและเป็นที่สนใจของประชาชน เสด็จเยือนสกอตแลนด์และไอร์แลนด์ เป็นครั้งแรกในรอบหลายร้อยปีที่กษัตริย์ทรงออกจากอังกฤษ
สมัยผู้สำเร็จราชการแทน (ค.ศ. 1811 ถึง ค.ศ. 1837) > การผ่อนปรนพวกคาทอลิก

แม้ในตอนแรกพระเจ้าจอร์จจะทรงสนับสนุนการผ่อนปรนพวกคาทอลิก แต่หลังจากขึ้นครองราชย์แล้วก็มีพระดำริกลับกัน คือทรงต่อต้านพวกคาทอลิก เพราะตามคำปฏิญาณในพิธีราชาภิเษกทรงสัญญาว่าจะรักษานิกายโปรเตสแตนต์ รวมทั้งลอร์ดลิเวอร์พูลที่ต่อต้านคาทอลิกอย่างแรก ทำให้นโยบายนี้ดูจะเป็นไปไม่ได้
แต่ในค.ศ. 1827 ลอร์ดลิเวอร์พูลลาออก จอร์จ แคนนิง (George Canning) พวกโทรีที่สนับสนุนคาทอลิก ได้เป็นนายกรัฐมนตรีและผลักดันนโยบายนี้อีกครั้ง ทำให้พวกโทรีคนอื่น ๆ โดยเฉพาะดยุกแห่งเวลลิงตันไม่พอใจ จึงหันไปเข้าพวกวิก แต่แคนนิงก็เสียชีวิตปีเดียวกัน ไวเคานต์ก๊อดริช ในค.ศ. 1828 ดยุกแห่งเวลลิงตันได้เป็นนายกรัฐมนตรี และเริ่มมีความคิดหันไปสนับสนุนคาทอลิก พระเจ้าจอร์จก็เช่นกัน จนทั้งสองคนออกพระราชบัญญัติผ่อนปรนคาทอลิก (Catholic Relief Act) ปลดปล่อยชาวคาทอลิกที่ถูกลิดรอนสิทธิต่าง ๆ มานาน 300 กว่าปี
สมัยผู้สำเร็จราชการแทน (ค.ศ. 1811 ถึง ค.ศ. 1837) > พระเจ้าวิลเลียมที่ 4

พระเจ้าจอร์จที่ 4 สิ้นพระชนม์ในค.ศ. 1830 โดยทรงไม่มีทายาทในสมรส (ทรงมีโอรสนอกสมรส) พระอนุชาดยุกแห่งคลาเรนซ์ (Duke of Clarence) พระชนมายุ 64 พรรษา จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 ผิดกับพระเชษฐา พระเจ้าวิลเลียมทรงมัธยัสถ์ ไม่หรูหราฟุ่มเฟือย และยังทรงเป็นทหารเรืออีกด้วย จึงได้รับพระสมยานามว่า กษัตริย์กะลาสี (The Sailor King) การเลือกตั้งปรากฏพวกวิกที่หายไปนานก็กลับเข้าสู่รัฐสภา มีนายกรัฐมนตรีเอิร์ลเกรย์เป็นผู้นำ เกรย์วางแผนที่จะปฏิรูประบอบการปกครองของอังกฤษที่ล้าหลังและไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลยหลายร้อยปี จึงเสนอร่างพระราชบัญญัติปฏิรูป (Reform Bill) ซึ่งก็ถูกค้านโดยสภาสามัญชน เอิร์ลเกรย์จึงจะยุบสภาสามัญ และเลือกตั้งใหม่ในค.ศ. 1831 จนได้พวกปฏิรูปเข้าสภามามาก แต่สภาขุนนางก็ยังคงต่อต้านร่างพระราชบัญญัติอยู่ดี
เกรย์เสนอร่างพระราชบัญญัติปฏิรูปอีกครั้ง แต่ก็ตกไปด้วยการออกเสียงของสภาขุนนาง คราวนี้ประชาชนลุกฮือเรียกร้องให้ออกพระราชกฤษฎีกา เรียกว่า วิกฤตการณ์ปฏิรูป (Reform Crisis) เกรย์เสนอให้พระเจ้าวิลเลียมพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้แก่พวกที่สนับสนุนการปฏิรูปเพื่อจะให้ไปออกเสียงในสภาขุนนาง แต่พระเจ้าวิลเลียมทรงปฏิเสธเพราะบรรดาศักดิ์จะพระราชทานให้ใครพร่ำเพร่อมิได้ ทำให้พระเจ้าวิลเลียมทรงเป็นที่ตำหนิของประชาชน ทรงถึงขนาดถูกปาโคลนใส่ จนทรงยอมเอิร์ล เกรย์และแต่งตั้งขุนนางใหม่จนไปออกเสียงสนับสนุนพระราชบัญญัติปฏิรูป (Reform Act) จนสำเร็จในค.ศ. 1821
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย

ในค.ศ. 1837 พระเจ้าวิลเลียมสวรรคตโดยไม่มีทายาท พระนัดดาองค์โปรด คือ เจ้าหญิงวิกตอเรีย (Victoria) พระธิดาของดัชเชสแห่งเคนท์ (Duchess of Kent) เป็นสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย แต่ตามกฎหมายแซลิก  สตรีจะครองแว่นแคว้นมิได้ พระอนุชาของพระเจ้าวิลเลียม คือ ดยุกแห่งคัมบาลันด์ (Duke of Cumberland) เป็นพระเจ้าแอนสท์ เอากุสท์ที่ 1 แห่งฮันโนเฟอร์ สิ้นสุดการร่วมประมุขระหว่างสหราชอาณาจักรกับฮันโนเฟอร์
ดูเพิ่ม

สหราชอาณาจักร
พีธีราชาภิเษกอันหรูหราฟุ่มเฟือยของพระเจ้าจอร์จที่ 4
ห้องกระจก

ห้องกระจกแห่งพระราชวังแวร์ซาย
ห้องกระจก (ฝรั่งเศส: Grande Galerie, Galerie des Glaces, Galerie de Louis XIV; อังกฤษ: Hall of Mirrors) เป็นห้องแบบบาโรกขนาดใหญ่และเป็นหนึ่งในห้องที่โดดเด่นที่สุดในพระราชวังแวร์ซายใกล้ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ห้องโถงใหญ่และห้องโถงที่อยู่ติดกันมีจุดมุ่งหมายเพื่อแสดงถึงอำนาจของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 พระมหากษัตริย์ในสมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ห้องนี้ตั้งอยู่ที่ชั้นแรก (piano nobile) ของบริเวณกลางพระราชวัง หันทางตะวันตกไปยังสวนแวร์ซาย ห้องกระจกนี้เป็นฉากเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์หลายครั้ง เช่น การประกาศจัดตั้งจักรวรรดิเยอรมันและการลงนามสนธิสัญญาแวร์ซาย
แหล่งข้อมูลอื่น

Fullscreen interactive panoramic image of Hall of Mirrors
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Hall of Mirrors (Palace of Versailles)
48°48′17.4″N 2°7′13.2″E﻿ / ﻿48.804833°N 2.120333°E﻿ / 48.804833; 2.120333
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี
สโมสรฟุตบอลโปร์ตู

ฟูเตบอลกลูบึดูโปร์ตู (โปรตุเกส: Futebol Clube do Porto) หรือ สโมสรฟุตบอลโปร์ตู (อังกฤษ: FC Porto หรือย่อว่า Porto หรือ FCP) เป็นสโมสรกีฬาหลายประเภทของโปรตุเกส จากเมืองโปร์ตู ถึงแม้ว่าสโมสรจะประสบกับกีฬาหลากหลายประเภท แต่มักรู้จักที่สุดกับกีฬาฟุตบอล สโมสรก่อตั้งที่เมืองโปร์ตูเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1893 เป็นหนึ่งในสามของสโมสรฟุตบอลใหญ่ในโปรตุเกส (อีก 2 สโมสรคือไบฟีกาและสปอร์ติงซีพี)
สโมสรฟุตบอลโปร์ตู ถือเป็นสโมสรโปรตุเกสที่ประสบความสำเร็จที่สุดในการแข่งขันระหว่างประเทศ กับชัยชนะ 7 ครั้ง และเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จเป็นอันดับ 2 ในลีกโปรตุเกส กับชัยชนะ 62 ครั้ง เป็นรองไบฟีกาที่ชนะ 66 ครั้ง
สโมสรเป็นหนึ่งในสมาชิกที่ร่วมก่อตั้งปรีไมราลีกา ในปี ค.ศ. 1933 ร่วมกับไบฟีกาและสปอร์ติง และเป็นสโมสรที่ไม่เคยตกชั้นจากลีกอันดับสูงสุดของฟุตบอลโปรตุเกส และยังเป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่ม จี-14 ที่ปัจจุบันเลิกไปแล้ว และเป็นหนึ่งในสมาคมสโมสรยุโรป (เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งเช่นกัน)
ผู้เล่น > ชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
หลุยส์แห่งลอแรน-โวเดมง
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์วาลัวส์
ราชวงศ์ลอร์แรน
พระเจ้าอองรีที่ 3 แห่งฝรั่งเศส
| ด ค กราชินีและจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 Adelaide of Aquitaine  โรซาลาแห่งอิตาลี  แบร์ตแห่งบูร์กอญ  กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล  Matilda of Frisia  อานแห่งเคียฟ  แบร์ตาแห่งฮอลแลนด์  Bertrade de Montfort  Adelaide of Maurienne  อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน  กอนส์ตันซาแห่งกัสติยา  อาแดลแห่งช็องปาญ  อิซาเบลลาแห่งเอโนลต์  อินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก  Agnes of Merania  บลังกาแห่งกัสติยา  มาร์กาเร็ตแห่งโพรว็องซ์  อิซาเบลแห่งอารากอน  มาเรียแห่งบราบ็องต์  โจนที่ 1 แห่งนาวาร์  Margaret of Burgundy  Clementia of Hungary  Joan II of Burgundy  Blanche of Burgundy  มารีแห่งลักเซมเบิร์ก  ฌาน เดเวรอ  ฌานน์แห่งบูร์กอญ  บลานซ์แห่งนาวาร์  ฌานน์แห่งโอแวร์ญ  ฌานแห่งบูร์บง  อิสซาเบลลาแห่งบาวาเรีย  มารีแห่งอ็องฌู  ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย  แอนน์แห่งบริตานี  ฌานแห่งฝรั่งเศส  แมรี ทิวดอร์  โกลดแห่งฝรั่งเศส  เอเลนอร์แห่งออสเตรีย  แคทเธอรีน เดอ เมดีชี  แมรี สจวต  เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย  หลุยส์แห่งลอแรน-โวเดมง  มาร์เกอริตแห่งวาลัว  มารี เดอ เมดีซิส  อานน์แห่งออสเตรีย  มาเรีย เทเรซาแห่งสเปน  มารี เลชชินสกา  มารี อ็องตัวแน็ต  มารีอา จูเซปปินาแห่งซาวอย*  โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน  มารี หลุยส์แห่งออสเตรีย  มารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส*  มารีอา อะเมเลียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี  เออเฌนี เดอ มอนตีโค 
*เป็นที่ถกเถียง
องค์กรต่อต้านการใช้สารต้องห้ามโลก

| --- | --- |
Agence mondial antidopage

ชื่อย่อ: WADA
คําขวัญ: Play True
ก่อตั้ง: 10 พฤศจิกายน 1999; 24 ปีก่อน (1999-11-10)
ประเภท: ไม่แสวงหาผลกำไร
วัตถุประสงค์: ต่อต้านการใช้สารต้องห้ามทางกีฬา
สํานักงานใหญ่: มอนทรีออล, ประเทศแคนาดา
ที่ตั้ง: มอนทรีออล, ประเทศแคนาดา
พิกัด: 45°30′03″N 73°33′43″W﻿ / ﻿45.500933°N 73.561846°W﻿ / 45.500933; -73.561846
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : ระหว่างประเทศ
ภาษาทางการ : อังกฤษ, ฝรั่งเศส
ประธาน: Witold Bańka
สังกัด: คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
เว็บไซต์: www.wada-ama.org
องค์กรต่อต้านการใช้สารต้องห้ามโลก (อังกฤษ: World Anti-Doping Agency, WADA; ฝรั่งเศส: Agence mondiale antidopage, AMA) เป็นองค์กรที่มาจากการริเริ่มความคิดร่วมกันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 ที่โลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยได้มีการลงนามใน "ปฏิญญาโลซาน" เพื่อส่งเสริม ประสานงาน และสังเกตการณ์ในการต่อต้านการใช้สารต้องห้ามทางกีฬา ในปี ค.ศ. 2002 สำนักงานใหญ่ขององค์กรได้ย้ายมาตั้งอยู่ที่ มอนทรีออล, รัฐควิเบก, ประเทศแคนาดา ซึ่งสำนักงานเดิมที่โลซานกลายเป็นสำนักงานประจำทวีปยุโรป
แหล่งข้อมูลอื่น

World Anti-Doping Agency (WADA) Official Website
World Anti-Doping Agency criticises 'extremist' NFL players over HGH, The Guardian/AP, 28 March 2013
WADA publishes Independent McLaren Investigations Report เก็บถาวร 2016-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หลุยส์ เดอ มงฟอร์

| หลุยส์ มารี กรีญียง เดอ มงฟอร์ |
| --- | --- |
นักบุญหลุยส์ มารี กรีญียง
บาทหลวงและธรรมสักขี
เกิด: 31 มกราคม ค.ศ. 1673 มงฟอร์ ราชอาณาจักรฝรั่งเศส 
เสียชีวิต: 28 เมษายน ค.ศ. 1716 (43 ปี) แซ็งโลร็องซูร์แซฟวร์ ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
เป็นนักบุญ: 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1947  โดย ปิอุส ที่ 12
สักการสถานหลัก: มหาวิหารนักบุญหลุยส์ เดอ มงฟอร์, จังหวัดว็องเด
วันฉลอง: 28 เมษายน
องค์อุปถัมภ์: คณะภราดาเซนต์คาเบรียล, ผู้ยากจน, เด็ก, สตรี, คนชรา, เยาวชน
นักบุญหลุยส์ มารี กรีญียง เดอ มงฟอร์ (ฝรั่งเศส: Louis-Marie Grignion de Montfort, แปลตรงตัว 'Louis-Marie de Montfort') หรือสะกดว่า นักบุญหลุยส์ มารีย์ กรีญอง เดอ มงฟอร์ต เป็นมิชชันนารี นักเทศน์ และบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวฝรั่งเศส ผู้ส่งเสริมการอุทิศตนต่อพระนางมารีย์พรหมจารีและสวดสายประคำ ผู้ก่อตั้งคณะนักบวชคาทอลิก ได้แก่ คณะธรรมทูตพระแม่มารีย์ คณะภราดาเซนต์คาเบรียล และคณะธิดาปรีชาญาณ
ประวัติ

หลุยส์เป็นพี่ชายคนโตจากพี่น้องทั้งหมด 8 คน เกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1673 ในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส เป็นบุตรของฌ็อง-บาติสต์ กรีญียง นักกฎหมาย ครอบครัวจึงมีทรัพย์สมบัติอยู่บ้างแต่ไม่ถึงขั้นร่ำรวยและมิได้อยู่ในระดับชนชั้นสูง หลุยส์เกิดมาในครอบครัวที่เชื่อถือคาทอลิกอย่างเคร่งครัด และได้รับการศึกษาเบื้องต้นจากคุณพ่อของท่านเอง จนเมื่ออายุได้ 12 ปี หลุยส์ก็เดินทางไปที่เมืองแรน ซึ่งเป็นเมืองหลวงของแคว้นเบรอตาญเพื่อเข้าเรียนที่ "วิทยาลัยนักบุญทอมัส เบ็กเก็ต" ของคณะเยสุอิต หลังจากเรียนที่วิทยาลัยนี้ได้ 2 ปี ครอบครัวของเขาก็ย้ายตามมาอยู่ในเมืองแรนด้วย
ด้วยการแนะแนวของนักบวชคณะเยสุอิต หลุยส์ตัดสินใจรับศีลอนุกรมขั้นบาทหลวงที่สักการสถานพระนางมารีย์ในโบสถ์ของนักบวชคณะคาร์เมไลท์ที่เมืองแรน หลังจากเรียนที่คณะเยสุอิตได้หลายปี หลุยส์ได้รับการสนับสนุนทางการเงินให้เข้าเรียนที่แซงต์ ซูลปีส ในกรุงปารีส หลุยส์ต้องทำงานหาเงินเรียนจนได้เป็นบาทหลวง หลังจากบวชแล้วท่านได้รับหน้าที่ไปดูแลคนเจ็บป่วยและคนชราที่โรงพยาบาล และที่โรงพยาบาลแห่งนี้เอง ท่านได้ตั้งกลุ่มสตรีที่เจ็บป่วยอยู่ แต่มีน้ำใจดี สมัครทำงานช่วยเหลือคนอื่น ๆ ซึ่งสตรีกลุ่มนี้ต่อมาได้ถือกำเนิดเป็น คณะธิดาปรีชาญาณ
หลุยส์เป็นนักพัฒนาและก่อสร้าง เขาซ่อมแซมบูรณะโบสถ์ต่าง ๆ ที่ถูกทอดทิ้ง และพร้อม ๆ กับบูรณะโบสถ์ เขาก็ได้ปรับปรุงโรงเรียน ตามความคิดที่ว่า โรงเรียนมีความสำคัญเท่ากับโบสถ์ เพราะเป็นที่อบรมเด็กให้เป็นผู้ใหญ่ที่ดีในอนาคต แต่จะต้องมีครูที่ดีสอนด้วย ในที่สุด หลุยส์จึงตั้งคณะภราดาเซนต์คาเบรียล เพื่ออบรมเยาวชนให้เป็นคนดี
บาทหลวงหลุยส์ เดอ มงฟอร์ ถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1716 ขณะอายุได้ 43 ปี
สถาปนาเป็นนักบุญ

บาทหลวงหลุยส์ เดอ มงฟอร์ ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีในปี ค.ศ. 1888 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 และการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1977 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 โดยมีพระดำรัสว่า
ขอให้เราปฏิบัติตนตามตัวอย่างที่นักบุญหลุยส์ทำไว้ คือมีความศรัทธาอย่างยิ่งในการที่จะทำให้มนุษย์เป็นคนดี ช่วยเหลือผู้ที่น่าสงสารกว่าเรา ทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อพระเจ้าแต่เพียงองค์เดียว เพื่อสร้าง สันติภาพขึ้นในโลก ท่านนักบุญผู้ศักดิ์สิทธิ์
สถานที่เกิดของหลุยส์
รูปปั้นนักบุญหลุยส์ มารี บนอาคารเรียนของโรงเรียนอัสสัมชัญ
หลุยส์-กาบรีแยล ซูว์แช

ซูว์แช ดยุกแห่งอัลบูแฟรา
หลุยส์-กาบรีแยล ซูว์แช (ฝรั่งเศส: Louis-Gabriel Suchet) ( 2 มีนาคม ค.ศ. 1770 - 3 มกราคม ค.ศ. 1826) เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่รับใช้จักรพรรดินโปเลียน และได้รับบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งอัลบูแฟรา
ชีวิตทหาร

เขาเกิดที่โรงงานปั่นไหมที่เมืองลียง ในตอนแรกเขาติดตามบิดาในงานอาชีพธุรกิจผ้าไหม แต่เขาเปลี่ยนใจไปสมัครเป็นทหารอาสาในกรมทหารม้าในหน่วยทหารพิทักษ์ชาติ
ค.ศ.1793 ในการรบที่เมืองตูลง เขาสามารถจับตัวนายพลอังกฤษชื่อว่า ชาร์ล โอ'ฮารา
ค.ศ.1796 ในการยุทธ์อิตาลี เขาได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยที่เมืองเคเรีย
ค.ศ.1805 เมื่อนโปเลียนทำการรบกับออสเตรีย ซูว์แชก็ได้บัญชาการรบทั้งในเอาซ์เตอลิทซ์ ซาลเฟลด์ เยน่า พูลทุร์ก และออสโตรเลนก้า ในการรบที่ออสโตรเลนก้า ซุเช็ตได้ทำการร่วมมือกับนายพลแอน ซาวารี ขับไล่ทหารรัสเซียที่นำโดยนายพลอีวาน เอ็สเซ็น
ค.ศ.1808 เมื่อเกิดสงครามคาบสมุทร ซูว์แชได้รับอาญาสิทธิ์บัญชาการกองทัพทหารราบและได้รับยศเคานต์ จากนั้นจึงทำการรบกับทหารสเปนที่เมืองซาราโกซา และได้เผชิญกับนายพลโฆเซ เด ปาลาฟอกซ์ และ เบลค โจเยส
ค.ศ.1814 ได้ทำการร่วมมือกับนายพลดีเยอ ซูลต์ เพื่อทำการป้องกันกรุงปารีสที่กำลังถูกโจมตีโดยทหารสัมพันธมิตร
เมื่อช่วงการฟื้นฟูบร์บง พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ได้แต่งตั้งให้ซูว์แชเป็นขุนนางแห่งฝรั่งเศส แต่เมื่อนโปเลียนสามารถหนีออกจากเกาะเอลบา ซูว์แชได้กลับมาสวามิภักดิ์ต่อนโปเลียนอีกครั้งหนึ่ง
เขาเสียชีวิตที่ปราสาทเซนต์-โจเซฟใกล้กับเมืองมาร์แซย์ ด้วยวัย 55 ปี
ครอบครัว

ซูว์แชทำการสมรสกับนางสาวออนอรีน อันตอน ( 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1790-13 เมษายน ค.ศ.1884 )หลานสาวของจูลี คลารี พระมเหสีของโจเซฟ โบนาปาร์ต มีบุตร-ธิดาด้วยกัน 3 คน
หลุยส์ ออนอรีน (1811-1885)
หลุยส์ นโปเลียน (1813-1877)
แอน มารี (1820-1835)
ออฌีเย กีซแล็ง เดอ บุสแบ็ก

| ออฌีเย กีซแล็ง เดอ บุสแบ็ก |
| --- | --- |
ออฌีเย กีซแล็ง เดอ บุสแบ็ก
เกิด: ค.ศ. 1520 หรือ ค.ศ. 1521
เสียชีวิต: 28 ตุลาคม ค.ศ. 1592
สัญชาติ: ชาวเฟลมิช
อาชีพ: นักสมุนไพรวิทยา นักเขียน นักการทูต
ตำแหน่ง: นักเขียน
นักเขียน
ออฌีเย กีซแล็ง เดอ บุสแบ็ก (ฝรั่งเศส: Ogier Ghiselin de Busbecq); โอฌีเย กีแล็ง เดอ บุสแบ็ก (Augier Ghislain de Busbecq) หรือ เอาเกรีอุส กิสเลนีอุส บุสเบกวีอุส (ละติน: Augerius Gislenius Busbequius; ค.ศ. 1520 หรือ ค.ศ. 1521 - 28 ตุลาคม ค.ศ. 1592) เป็นนักสมุนไพรวิทยา นักเขียน และนักการทูตชาวเฟลมิชที่เกิดในปี ค.ศ. 1520 หรือ ค.ศ. 1521 ผู้รับราชการภายใต้จักรพรรดิออสเตรียสามพระองค์
บุสแบ็กเป็นลูกนอกกฎหมายของฌอร์ฌ กีซแล็ง "แซเญอร์เดอบุสแบ็ก" กับภรรยาน้อยกาทรีน แอ็สปีล เขาเติบโตขึ้นในปราสาทบุสแบ็ก (ปัจจุบันอยู่ในเมืองบุสแบ็ก จังหวัดนอร์ ประเทศฝรั่งเศส) ศึกษาที่เมืองแวร์ฟิก และกอมีน-วาร์เนอตง ซึ่งขณะนั้นอยู่ในเวสต์ฟลานเดอส์ เขตการปกครองหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ความสามารถของบุสแบ็กนำไปสู่การศึกษาภาษาละตินขั้นสูงที่มหาวิทยาลัยคาทอลิกแห่งเลอเฟิน ซึ่งเขาลงทะเบียนในปี ค.ศ. 1536 โดยใช้ชื่อ "ออฌีเย กีซแล็ง เดอ กอมีน" หลังจากนั้นก็ไปศึกษาตามมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงหลายมหาวิทยาลัยทางตอนเหนือของอิตาลี
บุสแบ็กมีอาชีพรับราชการเช่นเดียวกับบิดาและปู่ โดยเริ่มในราชสำนักของจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 เมื่อราวปี ค.ศ. 1552 ในปี ค.ศ. 1554 บุสแบ็กก็ถูกส่งตัวไปอังกฤษในฐานะผู้แทนในพระองค์ในโอกาสพระราชพิธีเสกสมรสระหว่างสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ กับพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปนที่วินเชสเตอร์ ไม่นานหลังจากนั้นบุสแบ็กก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นราชทูตประจำราชสำนักของจักรวรรดิออตโตมันของสุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมัน โดยมีหน้าที่เป็นผู้เจรจาต่อรองเกี่ยวกับปัญหาข้อพิพาทเรื่องเขตแดนในทรานซิลเวเนียระหว่างสองจักรวรรดิ แต่ก็ไม่ได้รับความสำเร็จเท่าใดนักในสมัยที่รึสเตม ปาชา เป็นอัครมหาเสนาบดี จนกระทั่งเซมิซ อาลี ปาชา ขึ้นเป็นเป็นอัครมหาเสนาบดีต่อมา บุสแบ็กจึงได้รับความสำเร็จ
สโมสรกีฬาบรากา

สปอร์ติกกลูบีดีบรากา (โปรตุเกส: Sporting Clube de Braga) หรือรู้จักกันในชื่อ สปอร์ติกดีบรากา หรือ บรากา เป็นสโมสรกีฬาในโปรตุเกส ตั้งอยู่ที่เมืองบรากา โดยทีมฟุตบอลลงเล่นที่อิชตาจีอู มูนีซีปัล จี บรากา หรือ เดอะควอรี หรือ เอเอ็กซ์เอสเตเดียม ซึ่งสร้างเพื่อใช้งานในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 บรากาเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จสูงรองจากกลุ่มบิ๊กทรี (ไบฟีกา, สปอร์ติกลิสบอน และโปร์ตู) เคยคว้าแชมป์ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ ในปี ค.ศ. 2008 (เป็นสโมสรเดียวของโปรตุเกสที่เคยคว้าแชมป์นี้ได้)) และเคยเข้าชิงชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก ในปี ค.ศ. 2011
เกียรติประวัติ

อ้างอิง: