หู จิ่นเทา
มรดก

หูเป็นผู้นำในช่วงทศวรรษแห่งการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง นำพาจีนผ่านพายุวิกฤตการเงินโลกโดยได้รับผลกระทบน้อย และยกระดับสถานะของจีนในเวทีโลกอย่างมาก ความสำเร็จของจีนภายใต้หูรวมถึงการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานของจีนให้ทันสมัย การส่งยานอวกาศที่มีลูกเรือลำแรกของจีน และการเป็นเจ้าภาพจัดงานระดับนานาชาติที่ประสบความสำเร็จสองงาน ได้แก่ โอลิมปิกปักกิ่ง 2008 และเซี่ยงไฮ้เอ็กซ์โป 2010 นอกจากนี้ "แนวทางที่อ่อนโยน" ของหูต่อไต้หวัน ซึ่งตรงกับการเลือกตั้งรัฐบาลก๊กมินตั๋งในไทเป ได้ปรับปรุงความสัมพันธ์ระหว่างจีนแผ่นดินใหญ่กับไต้หวัน การค้าและการติดต่อระหว่างทั้งสองฝ่ายเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในช่วงวาระของหู นโยบายประชานิยมของหูและนายกรัฐมนตรีเวิน เจียเป่าได้ส่งผลให้มีการยกเลิกภาษีการเกษตรสำหรับเกษตรกร มีนโยบายที่ยืดหยุ่นมากขึ้นต่อแรงงานข้ามชาติที่อาศัยอยู่ในเมือง การพัฒนาที่สมดุลมากขึ้นระหว่างภูมิภาคชายฝั่งและพื้นที่ตอนใน การบังคับใช้ค่าจ้างขั้นต่ำในเมือง และการส่งเสริมการพัฒนาที่อยู่อาศัยที่ยั่งยืนและราคาไม่แพง หูได้รับการยกย่องในประเทศจากการรับมือกับวิกฤตสาธารณสุขโรคซาร์ส และการขยายการประกันสุขภาพครั้งใหญ่แก่ประชาชนผู้มีรายได้ปานกลางถึงน้อย
ในด้านนโยบายต่างประเทศ นักวิจารณ์ของหูกล่าวว่ารัฐบาลของเขาแสดงออกถึงอำนาจใหม่ที่ก้าวร้าวเกินไป ประเมินขอบเขตอำนาจของตนสูงเกินจริง และสร้างความโกรธเคืองและความหวาดระแวงแก่ประเทศเพื่อนบ้านต่าง ๆ รวมถึงประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อินเดีย และญี่ปุ่น นโยบายเหล่านี้ถูกมองว่าเป็นการยั่วยุสหรัฐ นักวิจารณ์ภายในประเทศ รวมถึงชนชั้นนำ ปัญญาชน และโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้เห็นต่าง ชี้ให้เห็นถึงข้อบกพร่องต่าง ๆ ของรัฐบาลหูและความล้มเหลวในการดำเนินนโยบาย "สังคมนิยมกลมกลืน" ซึ่งเป็นนโยบายหลักของเขา พวกเขาอ้างว่า ตัวอย่างเช่น งบประมาณความมั่นคงภายในของจีนนั้นสูงกว่างบประมาณทางทหารในช่วงที่หูดำรงตำแหน่ง เนื่องจากมีการประท้วงและ "อุบัติการณ์มวลชน" อื่น ๆ เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องทั่วประเทศ สัมประสิทธิ์จีนีของจีนเพิ่มขึ้นเป็น 0.47 ใน ค.ศ. 2010 บ่งชี้ถึงช่องว่างระหว่างคนรวยและคนจนที่อาจไม่ยั่งยืน การที่รัฐบาลของหูไม่สามารถควบคุมช่องว่างความมั่งคั่งได้ และการเน้นย้ำบทบาทของรัฐวิสาหกิจ (SOEs) ในระบบเศรษฐกิจอีกครั้ง ทำให้นักเศรษฐศาสตร์บางคนเชื่อว่าหูพลาดโอกาสสำคัญในการปฏิรูปและปรับโครงสร้าง การสนับสนุนที่เพิ่มขึ้นของหูต่อรัฐวิสาหกิจ รวมถึงการควบรวมและรวมกิจการ เป็นแนวโน้มที่ยังคงดำเนินต่อไปในรัฐบาลของสี จิ้นผิง
นโยบายที่เข้มงวดต่อการทุจริตของหูมีผลลัพธ์ทั้งในด้านบวกและด้านลบ แม้จะมีความพยายามบ้างในการเพิ่มความโปร่งใสในการใช้จ่ายของหน่วยงานราชการและข้าราชการ แต่ปัญหาเชิงระบบที่ฝังรากลึกที่เป็นสาเหตุของการเติบโตของการทุจริตยังคงไม่ได้รับการแก้ไข นอกจากนี้ เรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับการทุจริตครั้งใหญ่ที่เกี่ยวพันกับกองทัพในไม่ช้าหลังจากหูพ้นจากตำแหน่งแสดงให้เห็นว่าหูไม่สามารถจัดการกับผลประโยชน์ที่ฝังรากลึกในกองทัพได้ ในสุนทรพจน์อำลาของเขาเองในการประชุมสภาแห่งชาติพรรคครั้งที่ 18 หูเน้นย้ำว่าการทุจริตที่ไม่ถูกควบคุมจะทำลายพรรคและประเทศอย่างรุนแรง ยิ่งไปกว่านั้น การที่รัฐบาลของหูยังคงยืนหยัดในการตรวจพิจารณาและจำกัดเสรีภาพในการแสดงความเห็น ได้ก่อให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักจากองค์การสิทธิมนุษยชนและรัฐบาลตะวันตก ขณะที่ศิลปินและนักเขียนภายในประเทศก็ตำหนิการเพิ่มข้อจำกัดการแสดงออกทางวัฒนธรรมในช่วงวาระของหู แม้ว่าในช่วงต้นของการดำรงตำแหน่งของเขา หูจะพยายามบุกเบิกรูปแบบของ "ประชาธิปไตยในพรรค" ที่เรียกร้องให้สมาชิกระดับล่างมีส่วนร่วมมากขึ้นในการกำหนดนโยบายและเลือกผู้นำ แต่ก็มีหลักฐานเพียงเล็กน้อยที่แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญต่อโครงสร้างการปกครองและกระบวนการตัดสินใจของพรรค การที่เขาให้ความสำคัญกับประชาธิปไตยในพรรคส่งผลให้เกิดระบบรายงานการทำงานของกรมการเมืองและการเชิญชวนสมาชิกคณะกรรมาธิการกลางประมาณ 200 คนให้ลงคะแนนเสียงแบบไม่มีผลผูกพันสำหรับผู้สมัครกรมการเมือง
การตัดสินใจโดยฉันทามติกลายเป็นเอกลักษณ์ของสมัยหู หูไม่เคยเป็นผู้มีอำนาจเด็ดขาด ไม่ได้ปกครองด้วยกำปั้นเหล็ก และมักถูกมองว่าเป็นเพียงคนแรกในบรรดาผู้เท่าเทียมกันกับเพื่อนร่วมคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองของเขา บางคนเรียกภูมิทัศน์ทางการเมืองของจีนในสมัยของหูว่าเป็น "เก้ามังกรปราบน้ำ" (九龙治水) นั่นคือสมาชิกคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองทั้งเก้าคนต่างปกครองเขตอำนาจของตนเอง นอกจากนี้ หูไม่เพียงต้องเผชิญกับกลุ่มผลประโยชน์พิเศษและกลุ่มการเมืองจำนวนมากภายในพรรค แต่ความสามารถของเขาในการดำเนินโครงการที่สอดประสานกันยังถูกจำกัดด้วยอิทธิพลของเจียง เจ๋อหมิน อดีตผู้นำอีกด้วย ด้วยเหตุนี้ จึงมีการถกเถียงกันว่าหูมีอำนาจส่วนตัวมากน้อยเพียงใดในการสร้างการเปลี่ยนแปลง อย่างไรก็ตาม ภายใต้กรอบของระบบที่เขาทำงานอยู่ หูได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ไกล่เกลี่ยและผู้สร้างฉันทามติที่มีประสิทธิภาพ หูได้รับคำชมเชยสำหรับการลงจากตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายทหารโดยมอบตำแหน่งให้แก่สี จิ้นผิง ผู้สืบทอดของเขา และในขณะเดียวกันก็สละตำแหน่งเลขาธิการพรรคด้วย การกระทำนี้ถูกมองว่าเป็นการส่งสัญญาณถึงกลุ่มผู้มีอำนาจและเจียง เจ๋อหมินว่าผู้อาวุโสควรเกษียณตามระเบียบและไม่ควรแทรกแซงกิจการของผู้สืบทอดอำนาจของตน