สถาบันมัคส์ พลังค์ เพื่อจิตเวชศาสตร์
ประวัติ

สถาบันก่อตั้งขึ้นในฐานะสถาบันวิจัยจิตเวชแห่งเยอรมนี (เยอรมัน: Deutsche Forschungsanstalt für Psychiatrie) โดยพระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย ในมิวนิก เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 กำลังหลักที่อยู่เบื้องหลังสถาบันคือจิตแพทย์เอมิล เครเพลิน (Emil Kraepelin) ในคริสต์ทศวรรษ 1930 สถาบันได้รับเงินทุนจำนวนมากจากเจมส์ โลเอ็บ เช่นเดียวกันจากมูลนิธิร็อคกี้เฟลเลอร์ ในปี ค.ศ. 1924 สถาบันได้เข้าร่วมกับสมาคมไกเซอร์-วิลเฮ็ล์มเพื่อการขับเคลื่อนวิทยาศาสตร์ (เยอรมัน: Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften)
ในปี 1928 มีการเปิดอาคารใหม่ของสถาบัน ณ เลขที่ 2 ถนนคราเอเพอลีน อาคารนี้ได้รับทุนสนับสนุนหลักจากการบริจาค 325,000 ดอลลาร์โดยมูลนิธิร็อคกี้เฟลเลอร์ ภายใต้การนำของหัวหน้าแผนก Walther Spielmeyer, Ernst Rüdin, Felix Plaut, Kurt Schneider และ Franz Jahnel สถาบันได้รับชื่อเสียงระดับนานาชาติในฐานะสถาบันชั้นนำด้านการวิจัยทางจิตเวช
แอร์นสท์ รือดิน (Ernst Rüdin) ผู้เป็นนักศึกษาของ Kraepelin เข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันในปี ค.ศ. 1931 ในขณะที่ยังเป็นหัวหน้าฝ่ายพันธุศาสตร์อีกด้วย นอกเหนือจากการส่งเสริมชื่อเสียงทางวิทยาศาสตร์ระดับนานาชาติ สถาบันได้พัฒนาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับระบอบนาซี รือดิน (พร้อมด้วยออยเกน ฟิชเชอร์ (Eugen Fischer) จากสถาบันไกเซอร์วิลเฮล์มเพื่อมานุษยวิทยา กรรมพันธุ์มนุษย์ และสุพันธุศาสตร์) เข้าร่วมคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญของรัฐบาล รือดินเขียนคำอธิบายอย่างเป็นทางการซึ่งสนับสนุนกฎหมายบังคับทำหมัน เขาเป็นผู้สนับสนุนตัวยงที่เพื่อนร่วมงานเรียกเขาว่า "Reichsführer for Sterilization" (ผู้นำจักรวรรดิด้านการทำหมัน) Felix Plaut (ในปี ค.ศ. 1935) และ Kurt Neubürger ถูกไล่ออกจากสถาบันเนื่องจากเป็นชาวยิว สำเนาบันทึกการบรรยายของรือดินแสดงให้เห็นว่าการสอนของเขาที่สถาบันมีลักษณะต่อต้านกลุ่มเซมิติก สถาบันได้รับทุนสนับสนุนจากรัฐบาลเป็นจำนวนมาก ซึ่งได้รับการวางโครงการอย่างเปิดเผยเพื่อส่งเสริมเป้าหมายของระบอบนาซี กองทุนสถาบันบางกองทุนดูเหมือนใช้ไปเพื่อสนับสนุนงานของ Julius Duessen กับ Carl Schneider พนักงานสถาบันที่มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค ซึ่งเป็นงานวิจัยทางคลินิกที่เริ่มต้นเกี่ยวกับการฆาตกรรมเด็ก
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สิ่งอำนวยความสะดวกของสถาบันได้รับความเสียหายอย่างหนัก หลังสงคราม รือดินอ้างว่าเขาเป็นเพียงนักวิชาการ ได้ยินแต่เพียงข่าวลือเรื่องการสังหารผู้ป่วยจิตเวชในโรงพยาบาลใกล้เคียง และเขาเกลียดชังพวกนาซี เขาได้รับการสนับสนุนจากอดีตเพื่อนร่วมงานของสถาบัน Josef Kallmann (ซึ่งเป็นนักสุพันธุศาสตร์) ทำให้เขาได้รับการปล่อยตัวโดยเสียค่าปรับ 500 มาร์คเยอรมัน
ในปี ค.ศ. 1954 สถาบันถูกรวมเข้ากับสมาคมมัคส์ พลังค์ (ในฐานะสถาบันต่อเนื่องของสมาคมไกเซอร์-วิลเฮ็ล์มเพื่อการขับเคลื่อนวิทยาศาสตร์ ภายใต้การบำรุงรักษาสมาคมของปี 1917) สถาบันถูกแบ่งออกเป็นสถาบันพยาธิวิทยาสมองและสถาบันทางคลินิก ทั้งสองแห่งตั้งอยู่เลขที่ 2 ถนน Kraepelinstraße สิบสองปีต่อมาในปี ต.ศ. 1966 สถาบันได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นสถาบันมัคส์ พลังค์ เพื่อจิตเวชศาสตร์ ในปีเดียวกันมีการเปิดคลินิกวิจัยแห่งใหม่ ณ เลขที่ 10 ถนน Kraepelinstraße
ในปี ค.ศ. 1984 ได้มีการปรับปรุงแผนกภายในสถาบันขนานใหญ่ แผนกทฤษฎีของสถาบันถูกย้ายไปที่อาคารใหม่ในเขตมาร์ทินส์รีด ทางตะวันตกของเมืองมิวนิก แผนกประสาทเคมี ประสาทสัณฐานวิทยา ประสาทเภสัชวิทยา และประสาทสรีรวิทยาถูกย้ายไปที่ดังกล่าว แผนกคลินิก แผนกพฤติกรรมวิทยาและจิตวิทยายังคงอยู่ที่ถนน Kraepelinstraße ส่วนศูนย์วิจัยอิสระจิตพยาธิวิทยาและจิตบำบัดถูกปิดลง
ในปี ค.ศ. 1989 อาคารของสถาบันที่ถนน Kraepelinstraße ได้รับการปรับปรุงและถูกขยายด้วยการเพิ่มปีกห้องปฏิบัติการใหม่
ในปี ค.ศ. 1998 ได้มีการแยกแผนกทฤษฎีและแผนกคลินิกของสถาบันออกจากกัน แผนกทฤษฎีของสถาบันถูกตั้งชื่อใหม่เป็นสถาบันประสาทวิทยามัคส์ พลังค์ โดยที่แผนกคลินิกยังคงใช้ชื่อเดิมคือ "สถาบันมัคส์ พลังค์ เพื่อจิตเวชศาสตร์"