จักรวรรดิญี่ปุ่น
ดูเพิ่ม

คามิกาเซะ
รายชื่อดินแดนที่จักรวรรดิญี่ปุ่นยึดครอง
| ด ค กประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิ |
| --- | --- |
โบราณ:  อียิปต์โบราณ (ก.ค.ศ. 3150+)  เอลาไมต์ (ก.ค.ศ. 3000+)  มิโนอัน (ก.ค.ศ. 2700+)  แอกแคด (ก.ค.ศ. 2400+)  อัสซีเรีย (ก.ค.ศ. 2000+)  บาบิโลเนีย (ก.ค.ศ. 1696)  อียิปต์ (ก.ค.ศ. 1600+)  ฮิตไทต์ (ก.ค.ศ. 1800+)  ฟินิเชีย (ก.ค.ศ. 1200)  อัสซีเรียใหม่ (ก.ค.ศ. 934)  มาเกโดนีอา (ก.ค.ศ. 800)  มคธ (ก.ค.ศ. 684)  มีเดีย (ก.ค.ศ. 625)  อคีเมนียะห์ (ก.ค.ศ. 550)  นันทะ (ก.ค.ศ. 424)  โจฬะ (ก.ค.ศ. 300)  ทอเลมี (ก.ค.ศ. 305)  โมริยะ (ก.ค.ศ. 322)  ซิลูซิด (ก.ค.ศ. 312)  พาร์เธีย (อาร์ซาซิด) (ก.ค.ศ. 247)  สาตวาหนะ (ก.ค.ศ. 230)  ฉิน (ก.ค.ศ. 221)  ฮั่น (ก.ค.ศ. 202)  ชังกา (ก.ค.ศ. 185)  กุษาณะ (ก.ค.ศ. 60)  โรมัน (ก.ค.ศ. 27) โรมันตะวันตก  โรมันตะวันออก  อัคซูไมท์ (ค.ศ. 50)  ซาสซานิยะห์ (ค.ศ. 224)  พาลไมรีน (ค.ศ. 260)  จิน (ค.ศ. 265)  คุปตะ (ค.ศ. 280)  ฮัน (ค.ศ. 370) 
ยุคกลาง:  แฟรงก์ (ราว ค.ศ. 481)  จาลุกยะ (ค.ศ. 543)  สุย (ค.ศ. 581)  ถัง (ค.ศ. 618)  บัลแกเรีย (ค.ศ. 632) บัลแกเรียที่หนึ่ง  บัลแกเรียที่สอง  อาหรับ (ค.ศ. 632) รอชิดีน  อุมัยยะฮ์  อับบาซียะฮ์  ฟาติมียะห์  ศรีวิชัย (ราว ค.ศ. 660)  เวนิส (ค.ศ. 697)  คาเน็ม (ค.ศ. 700)  ปาละ (ค.ศ. 750)  ราษฏฺรกูฏ (ค.ศ. 753)  อิดรีสิด (ราว ค.ศ. 789)  กานา (ราว ค.ศ. 790)  การอแล็งเฌียง (ราว ค.ศ. 800)  ทิเบต (ค.ศ. 800?)  เขมร (ราว ค.ศ. 802)  จักรวรรดิเกรตโมราเวีย (ราว ค.ศ. 833)  ซาฟฟาริยะห์ (ค.ศ. 861)  ไบแซนไทน์ (ค.ศ. 873)  รุสเคียฟ (ราว ค.ศ. 880)  เหลียว (ราว ค.ศ. 907)  ตูอีโตงา (ราว ค.ศ. 950)  ซ่ง (ราว ค.ศ. 960)  โรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ราว ค.ศ. 962)  กาสนาวิยะห์ (ราว ค.ศ. 963)  ได่เวียด (ค.ศ. 968)  ฮังการี (ราว ค.ศ. 1000)  จอร์เจีย (ค.ศ. 1007)  ฮอยซารา (ราว ค.ศ. 1026)  เซลจุค (ราว ค.ศ. 1037)  อัลโมราวิด (ราว ค.ศ. 1040)  ควาเรซเมีย  อัลโมฮาด (ราว ค.ศ. 1124)  อองชู (ราว ค.ศ. 1154)  เบนิน (ค.ศ. 1170)  ละติน (ค.ศ. 1204)  เดลี (ค.ศ. 1205)  มองโกล (ค.ศ. 1206)  ชากาทาย (ค.ศ. 1225)  มาลี (ราว ค.ศ. 1230)  โกลเดนฮอร์ด (ราว ค.ศ. 1240)  มะรีนิด (ค.ศ. 1244)  มัมลูก (ค.ศ. 1250)  อิลข่าน (ค.ศ. 1256)  เอธิโอเปีย (ค.ศ. 1270)  หยวน (ค.ศ. 1271)  มัชปาหิต (ค.ศ. 1293)  ออตโตมัน (ค.ศ. 1299)  แอซเท็ก (ค.ศ. 1325)  วิชัยนคร (ค.ศ. 1336) 
ยุคใหม่:  ซองไฮ (ค.ศ. 1340)  เซอร์เบีย (ค.ศ. 1346)  หมิง (ค.ศ. 1368)  บรูไน (ค.ศ. 1368)  ตีมูร์ (ค.ศ. 1370)  โอโย (ค.ศ. 1400)  บอร์นู  มะละกา (ค.ศ. 1400)  โปรตุเกส (ค.ศ. 1415)  อินคา (ค.ศ. 1438)  เดมัก (ค.ศ. 1475)  อาเจะฮ์ (ค.ศ. 1480)  สเปน (ค.ศ. 1492)  ซาฟาวิยะห์ (ค.ศ. 1501)  โมกุล (ค.ศ. 1526)  ยะโฮร์ (ค.ศ. 1528)  อาณานิคมฝรั่งเศส (ค.ศ. 1534)  อาณานิคมเดนมาร์ก (ค.ศ. 1536)  ซะอะดี (ค.ศ. 1549)  ไอบีเรีย (ค.ศ. 1580)  มะตะรัม (ค.ศ. 1585)  ดัตช์ (ค.ศ. 1605)  สวีเดน (ค.ศ. 1611)  ชิง (ค.ศ. 1636)  อาณานิคมสวีเดน (ค.ศ. 1638)  มราฐา (ค.ศ. 1674)  โอมาน (ค.ศ. 1696)  บริติช (ค.ศ. 1707)  รัสเซีย (ค.ศ. 1721)  อาฟชาริยะห์ (ค.ศ. 1736)  ซานด์ (ค.ศ. 1750)  กอญัร (ค.ศ. 1794)  ซิกข์ (ค.ศ. 1799)  เหงียน (ค.ศ. 1802)  ฝรั่งเศสที่ 1 (ค.ศ. 1804)  ออสเตรีย (ค.ศ. 1804)  เฮติที่ 1 (ค.ศ. 1804)  เม็กซิโกที่ 1 (ค.ศ. 1821)  บราซิล (ค.ศ. 1822)  เฮติที่ 2 (ค.ศ. 1849)  ฝรั่งเศสที่ 2 (ค.ศ. 1852)  อินเดีย (ค.ศ. 1858)  เม็กซิโกที่ 2 (ค.ศ. 1864)  ออสเตรีย-ฮังการี (ค.ศ. 1867)  ญี่ปุ่น (ค.ศ. 1868)  เยอรมัน (ค.ศ. 1871)  อิตาลี (ค.ศ. 1882)  อาณานิคมเยอรมัน (ค.ศ. 1884)  อาณานิคมญี่ปุ่น (ค.ศ. 1895)  เกาหลี (ค.ศ. 1897)  อาณานิคมเบลเยียม (ค.ศ. 1908)  จีน (ค.ศ. 1915)  อิหร่าน (ค.ศ. 1925)  แมนจู (ค.ศ. 1934)  เวียดนาม (ค.ศ. 1945)  แอฟริกากลาง (ค.ศ. 1976) 
หมายเหตุ: เรียงลำดับตามปีการก่อตั้ง เลขในวงเล็บหลังชื่อแสดงปีการก่อตั้ง
| ด ค กรัฐและดินแดนในเขตอิทธิพลของจักรวรรดิญี่ปุ่นระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง |
| --- | --- |
  แมนจูกัว   รัฐบาลปกครองตนเองเหอเป่ย์ตะวันออก   รัฐบาลปกครองตนเองชานซีเหนือ   รัฐบาลปกครองตนเองฉาหนาน   รัฐบาลสหภาพปกครองตนเองเหมิ่งเจียง   รัฐบาลต้าเต้าเซี่ยงไฮ้   รัฐบาลชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐจีน   รัฐบาลปฏิรูปแห่งสาธารณรัฐจีน   รัฐบาลชาตินิยมปฏิรูปแห่งสาธารณรัฐจีน   ราชอาณาจักรไทย   รัฐพม่า   รัฐบาลชั่วคราวเสรีอินเดีย   สาธารณรัฐฟิลิปปินส์   อินโดจีนของฝรั่งเศส   จักรวรรดิเวียดนาม   ราชอาณาจักรกัมพูชา   อาณาจักรหลวงพระบาง   หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ที่ถูกยึดครอง   สุมาตราตะวันตกที่ถูกยึดครอง   มาลายาที่ถูกยึดครอง   บริติชบอร์เนียวที่ถูกยึดครอง   ฮ่องกงที่ถูกยึดครอง   สิงคโปร์ที่ถูกยึดครอง   กวมที่ถูกยึดครอง   นาอูรูที่ถูกยึดครอง   หมู่เกาะกิลเบิร์ตที่ถูกยึดครอง   หมู่เกาะโซโลมอนที่ถูกยึดครอง   นิวกินีที่ถูกยึดครอง 
 วงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพา  การประชุมมหาเอเชียบูรพา  สงครามแปซิฟิก 
ผู้แทนจากรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในการเข้าเจรจาติดต่อกับประเทศตะวันตก
กองเรือของพลเรือแมทธิว ซี. เพร์รีแห่งสหรัฐอเมริกา ทำการปิดอ่าวบังคับให้ญี่ปุ่นเปิดประเทศ
การรบทางทะเลที่ฮาโกดาเตะระหว่างฝ่ายจักพรรดิกับฝ่ายโชกุน
ซามูไรของแคว้นซัตสึมะ ฝ่ายนิยมจักรพรรดิในระหว่างสงครามโบชิน
จักรพรรดิเมจิ, จักรพรรดิญี่ปุ่น (รัชกาลที่ 122) ทรงฉลองพระองค์เยี่ยงอย่างพระมหากษัตริย์ยุโรปตะวันตก สะท้อนถึงการพัฒนาประเทศตามแบบตะวันตกในยุคสมัยเมจิ
สมาชิกทูตที่สำคัญในคณะทูตอิวาคูระ มีส่วนร่วมสำคัญในการพัฒนาประเทศญี่ปุ่น จากซ้ายไปขวา: คิโดะ ทากาโยชิ, ยามากูชิ มาซูกะ, อิวาคูระ โทโมะมิ, อิโต ฮิโรบูมิ, โอกูโบะ โทชิมิจิ
ฟูกูซาวะ ยูกิจิ หนึ่งในนักปราชญ์และนักเขียนของญี่ปุ่น ผู้สนับสนุนให้ญี่ปุ่นพัฒนาชาติแบบยุโรป
จักรพรรดิเมจิทรงเปิดการประชุมสภาแบบตะวันตก
เจ้าชายยามางาตะ อาริโตโมะ, ทรงดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นสองสมัย พระองค์เป็นหนึ่งในผู้ออกแบบพัฒนาหลักของฐานทัพทหารและการเมืองของญี่ปุ่นยุคแรก
เคนทาโร คาเนโกะ นักการทูตในสมัยเมจิของญี่ปุ่น ผู้มีส่วนร่างรัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น
นิทรรศการอุตสาหกรรมโตเกียว ปี ค.ศ. 1907
สภาพเมืองยามางาตะ ปี ค.ศ. 1881
มารูโนอูจิ สำนักงานใหญ่ของบริษัทมิตซูบิชิ หนึ่งในกลุ่มทุนขนาดใหญ่ของไซบัตสึ ก่อนปี ค.ศ. 1923
เครื่องแบบทหารสมัยใหม่ของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นแบบสมัยใหม่ตามแบบตะวันตก
จักรวรรดิญี่ปุ่น (เกาะญี่ปุ่น)

ดินแดนที่ญี่ปุ่นต้องการมาเป็นอาณานิคมในช่วงแรกประกอบไปด้วย:

  เกาหลี (ราชวงศ์โชซ็อน)

  เกาะไต้หวัน 

  ครึ่งใต้ของเกาะซาฮาลิน
กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นขับไล่กองทัพราชวงศ์ชิงจากดินแดนเกาหลี
กองทัพญี่ปุ่นเข้ายึดป้อมของราชวงศ์ชิงที่เหลียวตง
กองพลไรเฟิลญี่ปุ่นโจมตียึดที่มั่นของกองทัพจักรวรรดิรัสเซีย ค.ศ. 1904
ทหารญี่ปุ่นในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น
พอร์ตอาร์เธอร์หลังการปิดล้อมพอร์ตอาร์เธอร์มองจากด้านบนของโกลด์ฮิลล์หลังจากการยอมจำนนในปี ค.ศ. 1905 เต็มไปด้วยซากเรือรบรัสเซียที่ถูกทำลาย
จักรพรรดิไทโช, จักรพรรดิญี่ปุ่น (รัชกาลที่ 123)
จักรวรรดิอาณานิคมญี่ปุ่นช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
กองทัพญี่ปุ่นยึดสนามเพลาะจากเยอรมันในการปิดล้อมเมืองชิงเต่า
ภาพโฆษณาชวนเชื่อของญี่ปุ่นในช่วงการแทรกแซงสงครามกลางเมืองรัสเซียโดยฝ่ายสัมพันธมิตร ปี ค.ศ. 1918–1920 กองทัพญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกที่วลาดีวอสตอค,ไซบีเรีย
กองพลญี่ปุ่นสวนสนามหลังยึดเมืองในไซบีเรีย
อิตากากิ ไทสุเกะได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้นำพรรคการเมืองญี่ปุ่นคนแรกและเป็นกำลังสำคัญสำหรับลัทธิเสรีนิยมในสมัยเมจิ
ทะกะอะกิ คะโต นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นคนที่ 14 ในรัชสมัยไทโช
กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นเคลื่อนพลเข้าสู่เฉิ่นหยางในแมนจูกัว พ.ศ. 2474
แฟรงคลิน ดี. รูสเวลต์ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ลงนามในการประกาศสงครามต่อจักรวรรดิญี่ปุ่นเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 หลังเกิดการโจมตีที่อ่าวเพิร์ลฮาร์เบอร์
เรือรบสงครามของสหรัฐอเมริกาถูกทำลายโดยกองทัพญี่ปุ่น
อาณานิคมและดินแดนที่ยอมอยู่ใต้อำนาจของจักรวรรดิญี่ปุ่นเมื่อปี 1942
เครื่องบิน 52c Zero ถูกส่งจากเกาหลีสู่เกาะคีวชู (ต้นปีพ.ศ. 2488)