stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ครบรอบ 50 ปีสาธารณรัฐประชาชนจีน

| พิธีฉลองครบรอบ 50 ปีการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยตัวแทนจากทุกภาคส่วนของกรุงปักกิ่ง 首都各界庆祝中华人民共和国成立50周年大会 |
| --- | --- |
รถถังไทป์ 98 ในพิธีสวนสนาม
ประเภท: การสวนสนามทางทหาร, ขบวนพาเหรดพลเรือน, งานแสดงดนตรีและการเต้นรำ
วันที่: 1 ตุลาคม ค.ศ. 1999
ความถี่: เลือกปี
ที่ตั้ง: ถนนฉางอาน, จัตุรัสเทียนอันเหมิน, กรุงปักกิ่ง, ประเทศจีน
พิกัดภูมิศาสตร์: 39°54′26.4″N 116°23′27.9″E﻿ / ﻿39.907333°N 116.391083°E﻿ / 39.907333; 116.391083
ช่วงปี: 75
ประเดิม: 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 (1949-10-01)
เหตุการณ์ก่อนหน้า: ครบรอบ 40 ปีสาธารณรัฐประชาชนจีน
เหตุการณ์ถัดไป: ครบรอบ 60 ปีสาธารณรัฐประชาชนจีน
ผู้เข้าร่วม: รัฐบาลจีน, กองทัพปลดปล่อยประชาชน, ตำรวจติดอาวุธประชาชน, กองกำลังอาสาสมัคร, องค์กรและหน่วยงานอื่น ๆ
ผู้นำ: นายเจียง เจ๋อหมิน (เลขาธิการพรรคฯ และประธานาธิบดี)
ผู้มีชื่อเสียง:  นายเจี่ย ชิ่งหลิน (พิธีกร)  พลเอก หลี่ ซินหลียง (ผู้บัญชาการสวนสนาม) 
พิธีฉลองครบรอบ 50 ปีการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยตัวแทนจากทุกภาคส่วนของกรุงปักกิ่ง (จีน: 首都各界庆祝中华人民共和国成立50周年大会) จัดขึ้นที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน กรุงปักกิ่ง เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1999 การสวนสนามทางทหารครั้งนี้เป็นการสวนสนามฉลองวันชาติครั้งที่ 13 ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ผู้นำพรรคและประเทศ รวมถึงแขกผู้มีเกียรติจากทุกภาคส่วนทั้งในและต่างประเทศได้เข้าร่วมพิธีบนหอประตูเทียนอันเหมิน
นายเจียง เจ๋อหมิน เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน และประธานคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง ได้ตรวจพลสวนสนามในจัตุรัสเทียนอันเหมิน ในการสวนสนามครั้งนี้จัดกำลังสวนสนามทั้งภาคพื้นดินและทางอากาศเป็น 52 ขบวน ประกอบด้วยภาคพื้นดิน 42 ขบวน (เดินเท้า 17 ขบวน และยานยนต์ 25 ขวน) และทางอากาศ 10 ขบวน โดยมีกำลังพลเข้าร่วมทั้งหมด 11,000 นาย พร้อมด้วยยุทโธปกรณ์หนัก 441 ชิ้น และอากาศยาน 132 ลำ หน่วยบินทหารบก นาวิกโยธิน ตำรวจติดอาวุธพิเศษ และกองหนุน ที่ก่อตั้งขึ้นในยุคการปฏิรูปและเปิดประเทศ ได้ปรากฏในการสวนสนามเป็นครั้งแรก การสวนสนามทหารดำเนินไปเป็นเวลา 65 นาที โดยมีประชาชนจากทุกภาคส่วนในกรุงปักกิ่งเข้าชมพิธีเฉลิมฉลองมากกว่า 500,000 คน
ในบรรดายุทโธกรณ์ที่เข้าร่วมการสวนสนามทั้ง 42 ประเภท มีเพียง 2 ประเภทเท่านั้นที่เคยเข้าร่วมการสวนสนามฉลองวันชาติครบรอบ 35 ปีในปี ค.ศ. 1984 ส่วนที่เหลือเป็นการนำยุทโธปกรณ์ใหม่มาเข้าร่วมการสวนสนามเป็นครั้งแรก คิดเป็นสัดส่วนมากกว่าร้อยละ 90 ซึ่งนับเป็นการสวนสนามฉลองวันชาติที่ทันสมัยที่สุดในประวัติศาสตร์การทหารของจีน
เมื่อเทียบกับการสวนสนามฉลองวันชาติครบรอบ 35 ปีซึ่งจัดขึ้นเมื่อ 15 ปีก่อน การสวนสนามครั้งนี้ได้แสดงให้เห็นถึงการพัฒนาเทคโนโลยีทางการทหารที่ก้าวหน้าขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อาวุธยุทโธปกรณ์ที่มีเทคโนโลยีขั้นสูงได้เข้ามามีบทบาทสำคัญในฐานะอาวุธหลักในการรบ และส่วนใหญ่ของอาวุธยุทโธปกรณ์เหล่านี้ผลิตขึ้นภายในประเทศ
ทั้งสองข้างของอนุสาวรีย์วีรชนมีป้ายขนาดใหญ่พื้นหลังสีแดง ตัวอักษรสีขาว ที่ระบุข้อความว่า "เฉลิมฉลองครบรอบ 50 ปีการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน" (庆祝中华人民共和国成立50周年) และ "ยึดมั่นในทฤษฎีอันยิ่งใหญ่ของเติ้ง เสี่ยวผิง และก้าวไปสู่ศตวรรษใหม่" (高举邓小平理论伟大旗帜迈向新世纪)
สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน และสถานีวิทยุโทรทัศน์ปักกิ่งได้ถ่ายทอดสดพิธีครั้งนี้พร้อมกัน โดยมีผู้ประกาศข่าวจากรายการซินเหวินเหลียนปัว คือ นางสิง จื้อปิน และนายหลัว จิง เป็นผู้บรรยาย นางยฺวี ฟาง และนายติง หราน จากสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศจีน รับหน้าที่เป็นผู้บรรยายสดในสถานที่
ภูมิหลัง

พิธีสวนสนามครั้งนี้นับเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 เนื่องจากการจัดพิธีสนามฉลองครบรอบ 40 ปีในปี ค.ศ. 1989 นั้นถูกยกเลิกไปเนื่องจากเหตุการณ์การประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน การสวนสนามครั้งนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ พิธีสวนสนามแห่งศตวรรษ (世纪大阅兵) เนื่องจากวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1999 นั้นอยู่ห่างจากการเปลี่ยนสู่คริสต์ศตวรรษที่ 21 และคริสต์สหัสวรรษที่ 3 รวมถึงแผนการเฉลิมฉลองดังกล่าวเพียงไม่กี่เดือน ก่อนการก่อสร้างอนุสรณ์สถานสหัสวรรษจีนสามเดือน อนุสรณ์สถานขนาดใหญ่ได้ถูกสร้างขึ้นบนแท่นบูชาของจักรพรรดิจีนในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง รวมถึงนาฬิกาแดดโบราณของจีนซึ่งมีมาตั้งแต่ยุคโบราณ กลาง และใหม่ เพื่อเป็นการรำลึกถึงการสิ้นสุดสหัสวรรษที่ 2
พิธีสวนสนามครั้งนี้บัญชาการโดยพลเอก หลี่ ซินเหลียง ผู้บัญชาการมณฑลทหารปักกิ่ง และได้รับการตรวจพลสวนสนามจากนายเจียง เจ๋อหมิน ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง และเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน เป็นครั้งแรกที่ผู้นำจีน (ผู้ดำรงตำแหน่งผู้นำพรรค ประมุขแห่งรัฐ และผู้บัญชาการทหารสูงสุด) ได้ทำการตรวจพลสวนสนาม และยังเป็นครั้งแรกที่มีการเชิญธงชาติก่อนการสวนสนามอีกด้วย
เริ่มพิธี

ในช่วงเช้ามืดของวันที่ 1 ตุลาคม กำลังพลจำนวนกว่า 10,000 นายที่เข้าร่วมการสวนสนามได้เดินทางเข้าสู่กรุงปักกิ่งท่ามกลางสายฝน ก่อนรุ่งสางเวลา 05.00 น. สภาพอากาศได้เปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ดีขึ้นตามที่พยากรณ์ไว้ ประชาชนชาวจีนนับล้านต่างเฝ้าติดตามผ่านทางโทรทัศน์ และได้เห็นภาพท้องฟ้าเหนือจัตุรัสเทียนอันเหมินมืดครึ้มไปด้วยเมฆฝน ก่อนจะค่อย ๆ สว่างขึ้นในเวลาต่อมา ผู้บัญชาการการสวนสนามและประชาชนต่างรู้สึกโล่งใจเป็นอย่างยิ่ง และต่างกล่าวชื่นชมการพยากรณ์อากาศของกรมอุตุนิยมวิทยาว่า "แม่นยำราวกับเทพเจ้า" ประชาชนเริ่มทยอยเดินทางมายังมณฑลพิธี
เวลา 09.00 น. กรุงปักกิ่งมีสภาพอากาศปลอดโปร่งหลังฝนตกทั่วฟ้า ท้องฟ้าสดใสราวกับผ้าลินินที่เพิ่งซักใหม่ ฝนที่ตกลงมาตลอดคืนได้ชะล้างกรุงปักกิ่งให้สะอาดสดชื่นเป็นพิเศษ จัตุรัสเทียนอันเหมินงดงามด้วยป้ายแปรอักษรหลากสีสัน ธงที่โบกสะบัดเป็นแถว
เวลา 09.58 น. ท่ามกลางเสียงของมาร์ชต้อนรับ นายเจียง เจ๋อหมิน นายหลี่ เผิง นายจู หรงจี้ นายหลี่ รุ่ยหวน นายหู จินทา นายเว่ย์ เจี้ยนสิง นายหลี่ หลานชิง และผู้นำพรรคและประเทศคนอื่น ๆ ได้เดินทางมาถึงปรัมพิธีบนหอประตูเทียนอันเหมิน
เวลา 10:00 น. นายเจี่ย ชิ่งหลิน สมาชิกคณะกรรมาธิการกรมการเมืองแห่งคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน และเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำกรุงปักกิ่ง ในฐานะพิธีกรได้ประกาศเริ่มพิธี "เฉลิมฉลองครบรอบ 50 ปีการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยตัวแทนจากทุกภาคส่วนของกรุงปักกิ่ง" ทันใดนั้นป้ายแปรอักษรขนาดใหญ่ที่มีอักษรคำว่า "国庆" (วันชาติ) ได้เปลี่ยนเป็นตัวอักษรสีแดงบนพื้นเหลือง
หลังจากการยิงสลุต 50 นัด เจ้าหน้าที่ตำรวจติดอาวุธและทหารกองเกียรติยศจำนวน 200 นายได้อารักขาธงชาติลงจากอนุสาวรีย์วีรชน เดินอ้อมภาพเหมือนของดร.ซุน ยัตเซ็น และเดินตบเท้าไปตามแนวแกนกลางจัตุรัสสู่บริเวณเชิญธง วงดุริยางค์ทหารสามเหล่าทัพจากกองทัพปลดปล่อยประชาชนซึ่งประกอบด้วยสมาชิกมากกว่า 1,100 นายได้บรรเลงเพลงชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน ผู้ช่วมร่วมกันร้องเพลงชาติเป็นเสียงเดียวกัน ขณะที่ธงชาติค่อย ๆ ขึ้นสู่ยอดเสาและพลิ้วไหวสูงสง่าเหนือจัตุรัส
ขบวนแห่พลเรือน

หลังจากพิธีสวนสนามเสร็จสิ้นลง ได้มีการจัดขบวนแห่พลเรือนตามมาทันที โดยแบ่งขบวนออกเป็น 3 ชุด ได้แก่ “สถาปนาและสร้างชาติ”, (开国·创业) “ปฏิรูปและรุ่งเรือง” (改革·辉煌), และ “ศตวรรษแห่งการก้าวกระโดด” (世纪·腾飞) มีประชาชนเข้าร่วมขบวนแห่มากกว่า 100,000 คน พร้อมด้วยรถแห่กว่า 91 คัน
การแปรอักษร

เยาวชนจำนวนกว่า 100,000 คนจากโรงเรียนมัธยมทั่วกรุงปักกิ่ง ได้ร่วมกันถือช่อดอกไม้และพลิกป้ายแปรอักษรบนจัตุรัส ทำให้เกิดเป็นตัวอักษรและลวดลายที่หลากหลาย
การแปรอักษร > ลำดับการแปรอักษร

国庆 (ฉลองวันชาติ)
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาชนจีน พร้อมด้วยปี 1949 และ 1999
กำแพงเมืองจีน
中华人民共和国万岁 (สาธารณรัฐประชาชนจีนจงเจริญ)
ธงกองทัพปลดปล่อยประชาชน
政治合格 (มีคุณวุฒิทางการเมือง)
军事过硬 (เป็นเลิศทางทหาร)
作风优良 (พฤติกรรมดี)
纪律严明 (วินัยเคร่งครัด)
保障有力 (มั่นคงแข็งแกร่ง)
นกพิราบแห่งสันติ
祖国万岁 (มาตุภูมิจงเจริญ)
ธงชาติสาธารณประชาชนจีน
改革开放 (ปฏิรูปและเปิดประเทศ)
ธงโอลิมปิก
科教兴国 (ฟื้นฟูประเทศด้วยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี)
奔向新世纪 (ก้าวสู่ศตวรรษใหม่)
民族团结 (ความสามัคคีของชนในชาติ)
国家统一 (ความเป็นหนึ่งเดียวของชาติ)
一国两制 (หนึ่งประเทศ สองระบบ)
和平发展 (พัฒนาอย่างสันติ)
祖国明天更美好 (พรุ่งนี้มาตุภูมิจะสดใสยิ่งกว่า)
เพลงประกอบ

วงดุริยางค์ผสมกองทัพปลดปล่อยประชาชน (中国人民解放军联合军乐团)  ประกอบด้วยสมาชิกกว่า 1,100 นาย โดยมีวงดุริยางค์กองทัพปลดปล่อยประชาชนเป็นแกนหลัก ร่วมกับ 15 หน่วยงานจากทั้งสี่กองบัญชาการ มณฑลทหาร เหล่าทัพ และตำรวจติดอาวุธประชาชน นักดนตรีทุกนายสวมเครื่องแบบทหารบก และบรรเลงบทเพลงหลากหลายบทเพลง
เพลงประกอบ > รายการเพลง

เรียงตามลำดับการบรรเลง:
มาร์ชต้อนรับ (欢迎进行曲)
เพลงชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน (中华人民共和国国歌)
มาร์ชกองทัพปลดปล่อยประชาชน (中国人民解放军进行曲)
มาร์ชตรวจพลสวนสนาม (检阅进行曲)
กองทัพประชาชนภักดีต่อพรรค (人民军队忠于党)
สามข้อกฏเกณฑ์ แปดข้อพึงระวัง (三大纪律八项注意)
เพลงมหาวิทยาลัยทหาร (军校之歌)
มาร์ชตำรวจติดอาวุธ (武警之歌)
มาร์ชอาสาสมัคร (民兵进行曲)
คนเป็นทหาร (当兵的人)
มาร์ชสวนสนามกองทัพปลดปล่อยประชาชน (分列式进行曲)
มาร์ชยานเกราะ (战车进行曲)
มาร์ชทหารยานยนต์ (摩托化部队进行曲)
มาร์ชทหารปืนใหญ่ (炮兵进行曲)
กองทัพเรือประชาชนก้าวไปข้างหน้า (人民海军向前进)
มาร์ชกองทัพจรวด (火箭部队进行曲)
มาร์ชกองทัพอากาศ (中国空军进行曲)
สดุดีมาตุภูมิ (歌唱祖国)
ไม่มีพรรคคอมมิวนิสต์ก็ไม่มีประเทศจีนใหม่ (没有共产党就没有新中国)
เราเดินอยู่บนหนทางอันยิ่งใหญ่ (我们走在大路上)
นิทานฤดูใบไม้ผลิ (春天的故事)
บนทุ่งหญ้าแห่งความหวัง (在希望的田野上)
เราเหล่ากรรมกรมีพลัง (咱们工人有力量)
ลำนำแห่งแยงซี (长江之歌)
วันดี (好日子)
ปวงประชาร้องรำทำเพลง (载歌载舞的人们)
ใต้ผืนธงห้าห่วง (五环旗下)
ชาติจีน ชาติจีน ตะวันแดงสดใสที่ไม่เคยตกดิน (中国，中国，鲜红的太阳永不落)
ก้าวเข้าสู่ยุคใหม่ (走进新时代)
รักชาติจีนของฉัน (爱我中华)
เพลงสรรเสริญผู้บุกเบิกรุ่นเยาว์แห่งประเทศจีน (中国少年先锋队队歌)
แสงเจ็ดสี (七色光)
สดุดีมาตุภูมิ (歌唱祖国) (ซ้ำ)
รถยนต์ที่ใช้ในการตรวจพลสวนสนามในครั้งนี้ ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ ณ พิพิธภัณฑ์พรรคคอมมิวนิสต์จีน
รถหุ้มเกราะกำลังออกจากจัตุรัส
ขีปนาวุธกำลังออกจากจัตุรัส
สมหวัง สารสาส

| สมหวัง สารสาส |
| --- | --- |

หัวหน้าพรรคปวงชนชาวไทย
ดำรงตำแหน่ง 20 เมษายน พ.ศ. 2525 – 22 ธันวาคม พ.ศ. 2528
ถัดไป: พลตรีระวี วันเพ็ญ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 13 ตุลาคม พ.ศ. 2454
เสียชีวิต: 1 มกราคม พ.ศ. 2540 (85 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: พรรคปวงชนชาวไทย
คู่สมรส: อินทุรัตนา บริพัตร (หย่า) พนิดา สารสาส
บุพการี: พระสารสาสน์พลขันธ์ (ลอง สุนทานนท์) นางสวัสดิ์ สารสาสน์พลขันธ์

ร้อยเอก สมหวัง สารสาส (13 ตุลาคม พ.ศ. 2454 – 1 มกราคม พ.ศ. 2540) เป็นบุตรของพระสารสาสน์พลขันธ์ (ลอง สุนทานนท์) กับนางสวัสดิ์ สารสาสน์พลขันธ์ (สกุลเดิม อัศวนนท์)
ประวัติ

ร้อยเอกสมหวัง สารสาส เป็นบุตรของพระสารสาสน์พลขันธ์ (ลอง สุนทานนท์) กับนางสวัสดิ์ สารสาสน์พลขันธ์ (สกุลเดิม อัศวนนท์) มีพี่น้องร่วมบิดา-มารดา 4 คน คือ หม่อมงามจิตต์ บุรฉัตร, จริตราบ สารสาส, โศภิณ อัศวเกียรติ์ และเสลา สก๊อต
จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า แล้วเข้ารับราชการเป็นทหารสังกัดกองทัพบก ขณะมียศเป็น ร้อยเอก ได้ลาออกจากราชการเพื่อมาทำธุรกิจบริษัท ประกันภัยไทยวิวัฒน์ จำกัด จดทะเบียน เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2494 ร่วมกับบุคคลอื่นอีก 8 คน
ร้อยเอกสมหวัง สารสาส เคยมอบช้างไทยชื่อ ฮานาโกะ ให้แก่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 2492 เพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ญี่ปุ่น-ไทย ซึ่งตลอดเวลาที่ผ่านมาช้างฮานาโกะเปรียบเสมือนทูตสันถวไมตรีระหว่างไทย-ญี่ปุ่น โดยเฉพาะในหมู่เยาวชนญี่ปุ่น และสวนสัตว์อิโนคาชิระ จังหวัดโตเกียว ได้จัดงานวันเกิดให้ช้างฮานาโกะมาอย่างต่อเนื่อง
งานการเมือง

ปี พ.ศ. 2525 ร้อยเอกสมหวัง ได้รับตำแหน่งหัวหน้าพรรคปวงชนชาวไทย และมี ดร.กมล ชาญเลขา เป็นรองหัวหน้าพรรค
ครอบครัว

ร้อยเอกสมหวัง สารสาส ได้สมรสกับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอินทุรัตนา ซึ่งลาออกจากฐานันดรเพื่อทำการสมรส (พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต กับหม่อมสมพันธุ์ บริพัตร ณ อยุธยา) เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 มีบุตร-ธิดาด้วยกันสามคน คือ ธรณินทร์ สารสาส, สินนภา สารสาส และสันติ สารสาส ต่อมาได้หย่าร้างกับอินทุรัตนา และสมรสใหม่กับพนิดา สารสาส (สกุลเดิม กำเนิดกาญจน์) มีบุตร-ธิดาด้วยกันสี่คน คือ วรวรรณ สารสาส, สันติทวี สารสาส, ศรีภพ สารสาส และชินเวศ สารสาส
ร้อยเอกสมหวัง สารสาส เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2540 พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2540
การเรียนรู้เชิงรุก (การเรียนรู้ของเครื่อง)

การเรียนรู้เชิงรุก (active learning)  เป็นวิธีการเรียนรู้ของเครื่องประเภทหนึ่งซึ่งขั้นตอนวิธีการเรียนรู้จะสอบถามผู้ใช้และแหล่งข้อมูลอื่น ๆ แบบโต้ตอบเพื่อจัดลำดับความสำคัญ คัดเลือก สร้าง และติดฉลากกำกับข้อมูล ซึ่งเป็นประโยชน์สำหรับการเรียนรู้
มีการตั้งค่าปัญหาในรายละเอียดที่หลากหลายสำหรับการเรียนรู้เชิงรุก ที่เป็นที่รู้จักดีที่สุดคือ การสุ่มตัวอย่างแบบพูลเบสด์ (Pool-Based Sampling) ซึ่งเป็นวิธีที่พยายามประเมินข้อมูลทั้งหมดก่อนการเลือกจุดข้อมูลสำหรับทำฉลาก
เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์

| เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: ณัฐพีระ ชมศรี สรัญญา น้อยไทย
เขียนบท: ณัฐพีระ ชมศรี
นักแสดงนำ: เขตต์ ฐานทัพ ...พิง วรนุช วงษ์สวรรค์...ทิพย์ สนธยา ชิตมณี ...ก้าน พิศาล อัครเศรณี ...ครูด้วง อนุสรณ์ เดชะปัญญา ...ปลัดเหมือน สุคนธวา เกิดนิมิตร....ฉาย
ผู้จัดจำหน่าย: พระนครฟิล์ม
วันฉาย: 19 เมษายน พ.ศ. 2550
ภาษา: ไทย
ทำเงิน: 14.11 ล้านบาท 
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์ เป็นภาพยนตร์ไทยผลิตโดย พระนครฟิล์ม เริ่มฉาย  19 เมษายน พ.ศ. 2550
เนื้อเรื่องย่อ

พิง หนุ่มที่มีใจรักในเสียงดนตรี ออกจากราชการ มาฝากตัวเป็นลูกศิษย์ ครูด้วง เจ้าของสำนักปี่พาทย์ในจังหวัดปทุมธานี ซึ่งมีเรื่องเล่าสืบต่อกันมา ถึงกลองเปิงมางศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวสำนักใช้กราบไหว้บูชามาช้านาน และเรื่องการตายของลูกวงที่คิดทรยศ  พิงมาเพื่อศึกษาร่ำเรียนวิชาเปิงมางตามที่บรรพบุรุษของพิงได้สั่งเสียไว้ก่อนตาย พิงได้พบกับหญิงสาวนางหนึ่งที่ชอบทำตัวลึกลับ เธอชื่อ ทิพย์ ตลอดเวลาพิงและทิพย์พบกันในเวลากลางคืน และสร้างสัมพันธ์ที่ดีร่วมกันจนเกิดเป็นความรัก
ปลัดเหมือน นักเลงปี่พาทย์ผู้มีอาคม ที่ปรากฏตัววางแผนทำลายสำนักครูด้วง และหวังแย่งชิงเปิงมางศักดิ์สิทธิ์เพื่อให้ตัวเองได้เป็นที่หนึ่งในด้านดนตรีไทย ปลัดเหมือนใช้เงินหว่านล้อมจนลูกวงของครูด้วง หลายคนสับสนและทรยศย้ายสำนักไปอยู่กับปลัดเหมือน แต่ในที่สุดพวกลูกวงเหล่านี้ก็พบจุดจบอย่างสยดสยอง ต่อมาปลัดเหมือนก็กระทำการล้มครูด้วงจนสำเร็จ และ แย่งชิงเปิงมางศักดิ์สิทธิ์ไปได้
ทิพย์หายตัวไป ครูด้วงขอให้พิงสืบทอดวงต่อไป และเล่าความจริงว่า เปิงมางศักดิ์สิทธิ์นั้นได้ถูกสร้างมาจากผิวหนังของหญิงสาวคนหนึ่งชื่อทิพย์ ทำให้พิงรู้ว่าการตายของพวกลูกวงเป็นฝีมือของทิพย์ พิงเป็นคนเดียวที่จะกุมชะตาสำนักนี้ต่อไป หลายปีต่อมา พิงกลายเป็น ครูพิง ซึ่งตอนนี้ชราลงและพิงเห็นนางรําคนนึงรําจึงนึกถึงตอนที่เจอทิพย์และเมื่อการแสดงจบลง พิง ก็ได้เสียชีวิตด้วยวัยชราภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น

เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์ (2007) ที่สยามโซน
เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์ มาสเตอร์
| ด ค กพระนครฟิลม์ |
| --- | --- |
ภาพยนตร์:  ผีหัวขาด (2545)  ดึก ดำ ดึ๋ย (2546)  คนปีมะ (2546)  ผีช่องแอร์ (2547)  ผีหัวขาด 2 (2547)  คนหอนขี้เรื้อน ในคืนเดือนเสี้ยว (2548)  หลวงพี่เท่ง (2548)  เด็กเดน (2548)  เสือภูเขา (2548)  น้ำพริก ลงเรือ (2549)  พระ เด็ก เสือ ไก่ วอก (2549)  ลูกตลกตกไม่ไกลต้น (2549)  มากับพระ (2549)  เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์ (2550)  ชุมทางรถไฟผี (2550)  อีส้ม สมหวัง (2550)  ลิขิตรัก ขัดใจแม่ (2550)  ผีเลี้ยงลูกคน (2550)  ครอบครัวตัวดำ (2550)  เหยิน เป๋ เหล่ เซมากูเตะ (2550)  สวย สิงห์ กระทิง แซ่บ (2551)  ผีตาหวานกับอาจารย์ตาโบ๋ (2551)  คู่ก๊วนป่วนเมษา (2551)  หนุมานคลุกฝุ่น (2551)  หลวงพี่เท่ง 2 รุ่นฮาร่ำรวย (2551)  หัวหลุดแฟมิลี่ (2551)  ปาฏิหาริย์รักต่างพันธุ์ (2551)  ท้าชน (2552)  เชือดก่อนชิม (2552)  แต๋วเตะตีนระเบิด (2552)  อีส้มสมหวัง ชะชะช่า (2552)  หอแต๋วแตก แหกกระเจิง (2552)  ตายโหง (2553)  กองพันครึกครื้น ท.ทหารคึกคัก (2553)  บางระจัน 2 (2553)  เขี้ยวอาฆาต (2553)  เการักที่เกาหลี Sorry ซารังเฮโย (2553)  หลวงพี่เท่ง 3 (2553)  มือปืนดาวพระเสาร์ (2553)  อีเห็ดสดเผด็จศึก (2553)  หอแต๋วแตกแหวกชิมิ (2554)  ศพเด็ก 2002 (2554)  สมอลล์รูกูแนว (2554)  ก้านคอกัด (2554)  เหลือแหล่ (2554)  หมาแก่ อันตราย (2554)  มึงกู เพื่อนกันจนวันตาย (2555)  แก๊งค์ตบผี (2555)  ปล้นนะยะ 2 อั๊ยยยย่ะ (2555)  วงจรปิด (2555)  หอแต๋วแตกแหกมว๊ากมว๊ากกก (2555)  มอ 6/5 ปากหมา ท้าผี (2556)  ตายโหง ตายเฮี้ยน (2557)  มอ 6/5 ปากหมา ท้าแม่นาค (2557)  วัยเป้งง นักเลงขาสั้น (2557)  นะโม OK (2557)  สตรีเหล็ก ตบโลกแตก (2557)  รด.เขาชนผี  (2558)  มอ 6/5 ปากหมา ท้าผี 3 (2558)  เลิฟเฮี้ยวเฟี้ยวต๊อด (2558)  หอแต๋วแตก แหกนะคะ (2558)  ไทยแลนด์โอนลี่ #เมืองไทยอะไรก็ได้ (2560)  ดอกฟ้า_หมาแจ๊ส (2560)  ฮักแพง (2561)  มือปืน/โลก/พระ/จัน 2 (2563)  หลวงพี่กะอีปอบ (2563)  คุณชายใหญ่ (2564)  บักแตงโม (2565)  7 Boy Scouts (2565) 
ภาพยนตร์ชุด:  ผีหัวขาด (2545–47)  หลวงพี่เท่ง (2548–53)  อีส้ม สมหวัง (2550–52)  หอแต๋วแตก (2552–58)  มือปืน/โลก/พระ/จัน (2553–62)  มอ 6/5 ปากหมา ท้าผี (2556–58) 
บุคคลสำคัญ:  มาโนช ธนารุ่งโรจน์  ธนพล ธนารุ่งโรจน์  วิชัย ธนารุ่งโรจน์  วรรณี ธนารุ่งโรจน์ 
ผู้กำกับภาพยนตร์:  บัณฑิต ฤทธิ์ถกล  อุดม อริยอุดมโรจน์  โน้ต เชิญยิ้ม  เทพ โพธิ์งาม  ธนิตย์ จิตนุกูล  พจน์ อานนท์  ยุทธเลิศ สิปปภาค  โย่ง เชิญยิ้ม  โก๊ะตี๋ อารามบอย  โจอี้ บอย  เฉลิม วงศ์พิมพ์  ธีระวัฒน์ รุจินธรรม  มารุต สาโรวาท  พิสุทธิ์ แพร่แสงเอี่ยม  ทิวา เมยไธสง  ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์  วิโรจน์ ทองชิว  สุขุม เมธาวนิช  สรัญญา น้อยไทย  ศักดิ์ชัย ศรีบุนนาค  วรพจน์ โพธิเนตร  จิตต์สินธ์ ผ่องอินทรกุล  ธนดล นวลสุทธิ์  ธรรมนูญ สกุลบุญถนอม  ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์  มานุสส วรสิงห์  ชาติชาย เกษนัส  ณัฐพีระ ชมศรี  โสภณ นิ่มอนงค์  วรวุฒิ ชวนอยู่  ปฏิภาณ คณาสารสมบัติ  ธนกร พงษ์สุวรรณ  คมสัน ตรีพงษ์  อัศจรรย์ สัตโกวิท 
ดูเพิ่มเติม:  ธนาซีเนเพล็กซ์  เมโทรโปร-ดิสก์  ตระกูลธนารุ่งโรจน์  ยิ้มแย้ม  ฟิล์ม กูรู  เมโทรฟิล์ม  ทรูไทยฟิล์ม
ผีไม้จิ้มฟัน

| ผีไม้จิ้มฟัน |
| --- | --- |
กำกับ: ปิยะพันธ์ ชูเพ็ชร์
บทภาพยนตร์: พิสุทธิ์ แพร่แสงเอี่ยม ปิยะพันธ์ ชูเพ็ชร์ ศักดิ์ชาย ดีนาน ก้องเกียรติ โขมศิริ
เนื้อเรื่อง: พิสุทธิ์ แพร่แสงเอี่ยม ปิยะพันธ์ ชูเพ็ชร์
อำนวยการสร้าง: จันทิมา เลียวศิริกุล มณฑล อารยางกูร เกรียงไกร เชษฐโชติศักดิ์ สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์
นักแสดงนำ: ฉัตรชัย เปล่งพานิช บริวัตร อยู่โต สมพงษ์ คุนาประถม เฮนรี่ เดอ มาร์เซียค์ ธีพร วีระจิตเอกวิชัย นพดล ซอยสกุล ปรางค์ทิพย์ เศวตประสาธน์
กำกับภาพ: สิทธิพงษ์ กองทอง
ดนตรีประกอบ: ไจแอนท์ เวฟ
ผู้จัดจำหน่าย: อาวอง
วันฉาย: 15 มีนาคม พ.ศ. 2550
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ทุนสร้าง: 40 ล้านบาท
ทำเงิน: 20.20 ล้านบาท 
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ผีไม้จิ้มฟัน เป็นภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2550 กำกับโดย ปิยะพันธ์ ชูเพ็ชร์
นักแสดง

| ภาพยนตร์ ผีไม้จิ้มฟัน> รับบทเป็น | ภาพยนตร์ ผีไม้จิ้มฟัน> นักแสดง |
| --- | --- |
เจ้าพ่อต้นไทร: ฉัตรชัย เปล่งพานิช
เอก: บริวัตร อยู่โต
พี่ควาย: สมพงษ์ คุนาประถม
ดอน: เฮนรี่ เดอ มาร์เซียค์
แว่น: ธีพร วีระจิตเอกวิชัย
โม้: นพดล ซอยสกุล
น้องเบลล์: ปรางค์ทิพย์ เศวตประสาธน์
เอก (อดีต): อนันต์ บุนนาค
แว่น (อดีต): สันติ ต้อยปาน
ผีนางรำ: สิริพร อัศวยุทธกุล
ผีนางรำ: สุทิน ทิพย์เสน
เจ้าของโรงเลื่อย: ปรมะ ศิริประสาทสุข
เจ้าของร้านโลง: โสภณ พูลสวัสดิ์
เจ้าหน้าที่สำนักงานเขต: ธีระศักดิ์ เกตุแก้ว
รับบทเป็น: นักแสดงรับเชิญ
หมวดอังเคิล: อดิเรก วัฏลีลา
จ่าถิ่น: บุญถิ่น ทวยแก้ว
จิ๊กโก๋โจ๊ก: ธีรดนัย สุวรรณหอม
จิ๊กโก๋อ๊อฟ: ปริญญา งามวงศ์วาน
ลุงลิง: ศุภกร อุดมชัย
มาดามติ่ง: ชานนท์ สมฤทธิ์
คนขับแท็กซี่: นิธิศ เรืองสุด
พ่อของแว่น: กอบเกียรติ พรภาคาเดช
ยายชื่น: น้ำเงิน บุญหนัก
พ่อค้าไม้จิ้มฟัน: ค่อม ชวนชื่น
คนซื้อไม้จิ้มฟัน: จิงจุ้ง เพ็ชรเก้า
พ่อค้าปลาสลิด: เหลือเฟือ มกจ๊ก
พ่อค้ามะหมี่เกื้ยว: อ่าง เถิดเทิง
เอก (วัยเด็ก): ธีรธร พลบูรณ์
คนงานโรงเลื่อย: ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์
แหล่งข้อมูลอื่น

ผีไม้จิ้มฟัน (2007) ที่สยามโซน
ผีไม้จิ้มฟัน
เหยิน เป๋ เหล่ เซมากูเตะ

| เหยิน เป๋ เหล่ เซมากูเตะ |
| --- | --- |

กำกับ: พจน์ อานนท์
นักแสดงนำ: จาตุรงค์ มกจ๊ก โก๊ะตี๋ อารามบอย พิชญ์นาฎ สาขากร เฉลิมชัย มหากิจศิริ ปนัดดา วงศ์ผู้ดี อชิตะ ธนาศาสตนันท์ บริบูรณ์ จันทร์เรือง แอนนี่ บรู๊ค เอกชัย ศรีวิชัย นคริน กังวานโชคชัย
ผู้จัดจำหน่าย: พระนครฟิล์ม
วันฉาย: 27 ธันวาคม พ.ศ. 2550
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
ภาพยนตร์เรื่อง เหยิน เป๋ เหล่ เซมากูเตะ ออกฉายเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2550 จำหน่ายโดย พระนครฟิล์ม นำแสดงโดยจาตุรงค์ มกจ๊ก โก๊ะตี๋ อารามบอย และพิชญ์นาฏ สาขากร
นักแสดง

| นักแสดง | ชื่อตัวละคร |
| --- | --- |
จาตุรงค์ มกจ๊ก: เหยิน ,    แม่ซังวู
โก๊ะตี๋ อารามบอย: เหล่
พิชญ์นาฏ สาขากร: เป๋
เฉลิมชัย มหากิจศิริ: เฮียโต๊ด
ธนกฤต พานิชวิทย์: สาหัส
ปนัดดา วงศ์ผู้ดี: เจ๊ไฝ
อชิตะ ธนาศาสตนันท์: เปรี้ยว
บริบูรณ์ จันทร์เรือง: เป๊ก
แอนนี่ บรู๊ค: ปรี๊ด
เอกชัย ศรีวิชัย: เสี่ยโบ้
นคริน กังวานโชคชัย: ชังวู
ภานุพล เอกเพชร: ตำรวจรุ่นพี่ของสาหัส
ชูเกียรติ เอี่ยมสุข: ผีบุรุษพยาบาล
ศิริพร เอี่ยมสุข: ผีนางพยาบาล
อักษรไทใหญ่

| อักษรไทใหญ่ လိၵ်ႈတႆး |
| --- | --- |

ชนิด:  อักษรสระประกอบ 
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภาษาพูด: ภาษาไทใหญ่
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: อักษรซีไนติกดั่งเดิม[a]อักษรฟินิเชีย[a]อักษรแอราเมอิก[a]อักษรพราหมีอักษรทมิฬ-พราหมีอักษรปัลลวะอักษรมอญ-พม่าอักษรพม่าอักษรไทใหญ่
ระบบลูก: ลิก-ไท
ยูนิโคด
ช่วงยูนิโคด: U+1000–U+109F Myanmar
[a] The Semitic origin of the Brahmic scripts is not universally agreed upon.
อักษรไทใหญ่ (ไทใหญ่ː တူဝ်လိၵ်ႈတႆး ตัวลิกไต [โต๋ลิกไต๊], สัทอักษร: /tǒ.lḭk.táj/) พัฒนามาจากอักษรไทใต้คงเก่า ซึ่งเป็นอักษรที่ใช่ในหมู่ชาวไทใหญ่ทั้งหมด โดยยังคงมีลักษณะกลม เนื่องจากไม่ได้เปลี่ยนไปเขียนด้วยพู่กันเหมือนอักษรไทใต้คง (อักษรถั่วงอก) เมื่อรัฐฉานตกเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2428 ทางอังกฤษได้ส่งเสริมให้ชาวไทใหญ่พัฒนาอักษรของตนขึ้นใหม่ และจัดให้มีการพิมพ์ ทำให้รูปอักษรที่เกิดจากการหล่อตัวพิมพ์มีลักษณะป้อม กลมคล้ายอักษรพม่ามากขึ้น
พยัญชนะในภาษาไทใหญ่มีทั้งหมด 18 ตัว แต่มีการเพิ่มอีก 5 เสียงจัตวา ไม่มีรูปวรรณยุกต์
ประวัติ

ชาวไทใหญ่มีอักษรใช้ 2 ชนิดคือ ลิ่กถั่วงอกใช้เขียนเอกสารทั่วไปกับลิ่กยวนใช้เขียนเอกสารทางศาสนา อักษรไทใหญ่ที่ใช้กันอยู่ทุกวันนี้ นักประวัติศาสตร์พม่าเชื่อว่ารับมาจากพม่า ในขณะที่ชาวไทใหญ่เชื่อว่าพัฒนามาจากอักษรเทวนาครี และอักษรมอญ โดยอักษร "อ" ของอักษรไทใหญ่ มีลักษณะเฉพาะไม่เหมือนอักษรชนิดใดเลย แต่คล้ายกับตัว"อ" ของอักษรมอญในจารึกภาษามอญที่เจดีย์ปีชเวชานดอ อายุราวพุทธศตวรรษที่ 16 โดยทั่วไป ทฤษฎีที่อธิบายที่มาของอักษรไทใหญ่เป็นดังนี้
มาจากอักษรทิเบตโดยผ่านอาณาจักรน่านเจ้า เพราะขาดอักษรตัวที่ 4 ของแต่ละวรรคเช่นเดียวกับอักษรทิเบต
มาจากอินเดียตอนใต้ผ่านเมืองแปร เพราะไทใหญ่เคยมีอำนาจเหนือเมืองแปรช่วงหนึ่ง
รับจากอักษรมอญโดยผ่านชาวลาว
จากอินเดียใต้ผ่านอาณาจักรจามปา-กัมพูชาและเชียงแสนตามลำดับ
อักษรของชาวไทเหนือในเขตใต้คงเป็นตัวเหลี่ยมหรือลิ่กถั่วงอก มีหลักฐานว่าในสมัยราชวงศ์หมิง มีการตั้งสำนักงานหยีสี่เป้าเพื่อแปลเอกสารที่เขียนด้วยภาษาไทเหนือ แสดงว่าชาวไทใหญ่มีอักษรเป็นของตนเองมานาน
อักษรไทใหญ่มีพยัญชนะไม่ครบสำหรับเขียนภาษาบาลี ทำให้เป็นไปได้ว่าชาวไทใหญ่มีอักษรใช้ก่อนพุทธศาสนาจะเข้ามาถึง เมื่อได้รับอิทธิพลจากพุทธศาสนา ชาวไทใหญ่จึงรับอักษรพม่าเข้ามาใช้เขียนแทนเสียงที่อักษรไทใหญ่ไม่มี
เอกสารภาษาไทใหญ่ที่เก่าแก่และเขียนด้วยลิ่กถั่วงอกคือ พื้นศาสนาแสน ลิ่กถั่วงอกนี้ผอม รูปเหลี่ยม เอนซ้าย จากนั้นจึงพัฒนาการเขียนมาสู่ระบบกำเยน อักษรกลมมากขึ้น และเริ่มนำอักษรพม่ามาใช้ และเพิ่มสัญลักษณ์เครื่องหมายต่าง ๆ ต่อมาจึงพัฒนาเป็นระบบตัวมน ซึ่งพบในชาวไทใหญ่ในรัฐฉาน ส่วนชาวไทมาวยังใช้อักษรแบบเดิม
เมื่อเข้าสู่พุทธศตวรรษที่ 24 วรรณกรรมภาษาไทใหญ่ได้รับอิทธิพลจากภาษาพม่ามากขึ้น มีการใช้ภาษาพม่าปะปนกับภาษาไทใหญ่มากขึ้น เมื่อมีการพิมพ์ไบเบิลภาษาไทใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2428 ตัวพิมพ์ของอักษรไทใหญ่มีลักษณะกลมมนคล้ายอักษรพม่ามากขึ้น และมีเครื่องหมายเฉพาะที่ต่างไปจากอักษรไทใหญ่ในคัมภีร์
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 รัฐบาลของสมาพันธรัฐไทใหญ่ได้ตั้งคณะกรรมการปฏิรูปอักษรไทใหญ่ที่เมืองตองจี และได้ปรับปรุงอักษรไทใหญ่ใหม่เรียกว่าใหม่สูงลิ่กไทย ต่อมาใน พ.ศ. 2512 สภาไทใหญ่ได้ปรับปรุงตัวอักษรใหม่อีก และใน พ.ศ. 2517 ก็มีการปรับปรุงอักษรไทใหญ่อีกชุดหนึ่งที่เมืองสีป้อ ทำให้มีประเด็นถกเถียงเกี่ยวกับอักษรไทใหญ่มากและยังหาข้อสรุปไม่ได้
ประวัติ > อักษรไทใหญ่กับภาษาบาลี

แต่เดิม ชาวไทใหญ่ใช้ลิ่กยวนเขียนภาษาบาลี ต่อมาพยายามเปลี่ยนมาใช้ลิ่กถั่วงอกและลิ่กตัวมน แต่อักษรไม่พอ ทำให้ไม่มีระบบการเขียนเป็นมาตรฐาน ต่อมาจึงมีการนำอักษรพม่ามาใช้เขียนภาษาบาลี ในปัจจุบัน ได้มีความพยายามที่จะเขียนภาษาบาลีด้วยอักษรไทใหญ่อีกครั้ง มีการจัดประชุมระหว่างพระสงฆ์ไทใหญ่และชาวไทใหญ่หลายครั้งเริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2499 ใน พ.ศ. 2500 ที่ประชุมเสนอให้เขียนพระไตรปิฎกด้วยอักษรพม่าแล้วแปลเป็นภาษาไทใหญ่ที่เขียนด้วยอักษรไทใหญ่ แต่พระสงฆ์ไทใหญ่ก็ยังไม่พอใจ ใน พ.ศ. 2518 มีการจัดประชุมพระสงฆ์ไทใหญ่ที่เชียงใหม่ และได้มีการประดิษฐ์อักษรไทใหญ่สำหรับเขียนภาษาบาลี แต่ยังไม่มีระบบใดได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ
พยัญชนะ > พยัญชนะหลัก

| รูปอักษรไทใหญ่ | ชื่ออักษรในภาษาไทใหญ่ | เทียบรูปอักษรไทย | สัทอักษร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ၵ | ก้ะ ไก่ (ၵ ၵႆႇ) | ก | /k/ |  |
| ၶ | ข้ะ ไข่ (ၶ ၶႆႇ) | ข, ค | /kʰ/ |  |
| င | ง่ะ งู้ (င ငူး) | ง | /ŋ/ | งู้ (ငူး) แปลว่า งู ในภาษาไทย |
| ၸ | จ้ะ จ้าง (ၸ ၸၢင်ႉ) | จ | /t͡s/, /s/ | จ้าง (ၸၢင်ႉ) แปลว่า ช้าง (ไม่มีเสียง ช ช้าง) |
| သ | ส้ะ แสง (သ သႅင်) | ซ, ศ, ษ, ส | /sʰ/ | แสง (သႅင်) แปลว่า อัญมณี |
| ၺ | ญ่ะ หญ่อง (ၺ ၺွင်ႇ) | ญ | /ɲ/ | เสียง /ญ/ ในที่นี้เป็นเสียงนาสิก (เสียงขึ้นจมูก) แบบเดียวกับที่ปรากฏในภาษาอีสาน ภาษาคำเมือง ไม่มีในภาษาไทย, หญ่อง (ၺွင်ႇ) แปลว่า ต้นโพธิ์ (มาจากภาษาพม่า ညောင်) |
| တ | ต้ะ เต่า (တ တဝ်ႇ) | ฏ, ต | /t/ |  |
| ထ | ถ้ะ ไถ (ထ ထႆ) | ฐ, ถ, ท, ฑ | /tʰ/ | ไถ (ထႆ) แปลว่า คันไถ |
| ၼ | น่ะ หนู (ၼ ၼူ) | น, ณ | /n/ |  |
| ပ | ป้ะ ป๋า (ပ ပႃ) | ป | /p/ | ป๋า (ပႃ) แปลว่า ปลา ในภาษาไทย (ไม่มีเสียง ล ควบกล้ำ) |
| ၽ | ผ้ะ ผึ้ง (ၽ ၽိုင်ႈ) | ผ, พ | /pʰ/ |  |
| ၾ | ฟ่ะ ไฟ้ (ၾ ၾႆး) | ฝ, ฟ | /f/, /pʰ/ | ไฟ้ (ၾႆး) แปลว่า ไฟ |
| မ | ม่ะ ม่า (မ မႃႉ) | ม | /m/ | ม่า (မႃႉ) แปลว่า ม้า |
| ယ | ย่ะ ยุ้ง (ယ ယုင်း) | ย | /j/ | ยุ้ง (ယုင်း) แปลว่า ยุง |
| ရ | ร่ะ ร่ะฮ้าน (ရ ရႁၢၼ်း) | ร | /r/, /l/ | ร่ะฮ้าน (ရႁၢၼ်း) แปลว่า พระสงฆ์, มาจากภาษาพม่า ရဟန်း, จากภาษาบาลี อรหนฺตฺ |
| လ | ล่ะ ลิ้ง (လ လိင်း) | ล, ฦ, ฬ | /l/ | ลิ้ง (လိင်း) แปลว่า ลิง |
| ဝ | ว่ะ เว้ง (เสียงสั้น) (ဝ ဝဵင်း) | ว | /w/ | เว้ง (ဝဵင်း) แปลว่า เวียง (ไม่มีเสียงสระเอีย) |
| ႁ | ห้ะ หิ่ง (ႁ ႁိင်ႇ) | ห, ฮ | /h/ | หิ่ง (ႁိင်ႇ) แปลว่า ระฆัง |
| ဢ | อ้ะ อ่าง (ဢ ဢၢင်ႇ) | อ | /ʔ/ |  |