stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รามาซัน เอิซจัน
สโมสรอาชีพ > ทีมชาติ

เนื่องจากอาการบาดเจ็บของเฮลจ์ ปาเยอร์ ทำให้เอิซจันมีชื่อติดทีมชาติออสเตรียในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 รอบสุดท้าย แต่เขาก็ไม่ได้ลงเล่นในรายการนั้นเลย เขาได้ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติในนัดกระชับมิตรที่เสมอกับอิตาลี 2–2 เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2008 โดยเขาได้ลงเล่นแทนอาเล็คส์ มันนิงเงอร์ ในช่วงครึ่งหลัง
แหล่งข้อมูลอื่น

Ramazan Özcan at kicker.de
Ramazan Özcan เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
รามาซัน เอิซจัน ที่ National-Football-Teams.com
รามาซัน เอิซจัน – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
รามาซัน เอิซจัน – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติออสเตรีย – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 อัลเมอร์  2 การิช  3 ดรากอวิช  4 ฮินเทอเร็กเกอร์  5 ฟุคส์ (c)  6 อิลซังเคอร์  7 อาร์นาอูตอวิช  8 อาลาบา  9 โอโคเทีย  10 ยูนูซอวิช  11 ฮาร์นิค  12 ลินด์เนอร์  13 ซุทเนอร์  14 เบาม์การ์ทลิงเงอร์  15 เพรอเดิล  16 วิมเมอร์  17 ไคลน์  18 เชิพฟ์  19 ฮินเทอร์แซร์  20 ซาบิทเซอร์  21 ยังโค  22 ยันท์เชอร์  23 เอิซจัน  ผู้ฝึกสอน: ค็อลเลอร์  |  1 อัลเมอร์  2 การิช  3 ดรากอวิช  4 ฮินเทอเร็กเกอร์  5 ฟุคส์ (c)  6 อิลซังเคอร์  7 อาร์นาอูตอวิช  8 อาลาบา  9 โอโคเทีย  10 ยูนูซอวิช  11 ฮาร์นิค  12 ลินด์เนอร์  13 ซุทเนอร์  14 เบาม์การ์ทลิงเงอร์  15 เพรอเดิล  16 วิมเมอร์  17 ไคลน์  18 เชิพฟ์  19 ฮินเทอร์แซร์  20 ซาบิทเซอร์  21 ยังโค  22 ยันท์เชอร์  23 เอิซจัน  ผู้ฝึกสอน: ค็อลเลอร์  |  |
พัก โซ-จิน

| Park So-jin  พัก โซ-จิน 박 소 진 |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: Park Sojin
เกิด: 38 ปี 142 วัน โซล, เกาหลีใต้
แนวเพลง: KPop, R&B, dance
อาชีพ: นักร้อง, นักเต้น, นักแต่งเพลง ,ไอดอล
เครื่องดนตรี: Vocals
ช่วงปี: 2010–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Dream Tea Entertainment
| --- | --- |
พัก โซ-จิน
ฮันกึล: 박소진
อาร์อาร์: Park So-jin 
เอ็มอาร์: Park Sojin 
ชื่อในวงการ
ฮันกึล: 소진
อาร์อาร์: So-jin 
เอ็มอาร์: Sojin 
พัก โซ-จิน (Hangul: 박소진) หรือชื่อที่ใช้ในการแสดงว่า โซจิน (Hangul: 소진) เกิด 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 เป็น นักร้อง ไอดอล นักแต่งเพลง ชาวเกาหลีใต้ รู้จักในฐานะสมาชิกวง Girl's Day (เกิร์ลสเดย์)
ประวัติ

โซจิน เกิด 21 พฤษภาคม 1986 ใน โซล เกาหลีใต้ เธอศึกษาอยู่ที่ Yeongnam University คณะวิศวกรรมศาสตร์ เอกวิศวกรรมเครื่องกล
อาชีพ > เกิรล์สเดย์

วันที่ 27 กรกฎาคม 2010 โซจินเปิดตัวในสถานะสมาชิกของวง เกิรล์สเดย์ ในรายการ มิวสิกแบงก์ ทาง ช่อง เคบีเอส เปิดตัวด้วยซิงเกิล  Tilt My Headเกิรล์สเดย์ ได้ออกอัลบั้มเต็มรูปแบบ 2 และ 3 อีพีเอสทั้งหมด
อาชีพ > เดี่ยว

ในเดือนเมษายน ปี 2013 โซจินได้มีโอกาสร่วมงานกับกลุ่มวงดนตรี  Electroboyz ในเพลง Ma Boy 3 ซึ่งคัมแบ็กในรายการ มิวสิกแบงก์ Inkigayo โดยมาแทน นานะ จากวง อาฟเตอร์สกูล
สุขภาพ

เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2011 โซจินถูกนำตัวส่งเข้าห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเนื่องจากปัญหาระบบการหายใจของเธอ ทางดรีมทีเอ็นเตอเทนเมนต์ ต้นสังกัดของโซจินออกมากล่าวว่า เนื่องจากน้ำหนักของเธอได้ลดลงอย่างรวดเร็วก่อนที่จะมีกิจกรรมคัมแบ็กกลับมา น้ำหนักของเธอลดลงมาเป็น 43 กิโลกรัมจาก 47 กิโลกรัม ตอนนั้นเธอกำลังอยู่ในช่วงโปรโมตเพลง Hug Me Once ซึ่งเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้าพบว่าเธอได้มีการแสดงโชว์ที่ขาดความมั่นคง โชคดีที่หลังจากการตรวจสอบไม่มากนัก เธอถูกพบว่าไม่อยู่ในภาวะอันตรายเฉียบพลัน ซึ่งเหตุที่เกิดขึ้นคาดว่าเธอได้รับความเครียดเนื่องจากตารางงานในการคัมแบ็ก
ผลงานเพลง

บทความหลัก: รายชื่อผลงานเพลงของวงเกิร์ลเดย์
ผลงานเพลง > เพลงร่วมกับศิลปินและเดี่ยว

| ปี | ชื่อ | เพลง | เวลา | ศิลปิน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2554 | Kwaktaehun Project Album 3rd | "Bum Bum Bum" | 3:21 | ร้องร่วมกับ Songhobum |
| 2554 | Jason Mraz / Colbie Calliat Cover | "Lucky" | 2:09 | ร้องร่วมกับ CN Blue's Jonghyun |
| 2554 | Flames of Desire OST | "Our Love Like This" | 3:57 | เดี่ยว |
| 2556 | Passionate Love OST | "I Want to Turn Back Time" | 4:02 | เดี่ยว |
| 2557 | "Digital Single Finale" | "Finale" | 3.53 | ร้องร่วมกับ Dok2 |
| 2558 | "It Hurts"  OST | "Sick (아프다)" | 3.46 | ร้องร่วมกับ ZICO จาก Block B |
ผลงาน > วาไรตี้โชว์

| ปี | ชื่อรายการ | บทบาท | ตอนที่ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2553 | MBC Bouquet | Herself | Episode 4 |
| 2553 | Mnet Beatles Code | Herself&Minah | - |
| 2553 | Love Chaser | Herself | Episode 12 |
| 2554 | ShimShimtapa Radio | Herself&Mom | - |
| 2554 | Mnet Japan Girl's Day Kira Kira Slim" | Herself | Episode 1, 2 |
| 2555 | MBC Sebakwi | Herself | - |
| 2558 | SBS Running Man | Herself | Episode 233 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (เกาหลี)
พัก โซ-จิน ที่อินสตาแกรม
พัก โซ-จิน ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Sojin (Girl's Day) Event in April 2012
พระนามของพระเป็นเจ้าในศาสนาอิสลาม

กุรอานบทแรก ถูกเขียนขึ้นโดย  นักเขียนที่ชื่อว่า อะซีซ อะฟันดี
พระนามอันไพจิตร หรือ พระนามต่างๆอันงดงามของพระเจ้า คือ พระนามต่างๆที่อิสลามใช้เรียก อัลลอฮ์  โดยทั่วไปแล้วเป็นที่รู้กันว่ามีทั้งหมด 99 พระนาม ที่ถูกกล่าวไว้ในกุรอาน แต่บ้างก็เชื่อว่าพระนามของพระองค์นั้นมีมากกว่า
พระนามของพระเจ้าในกุรอาน ประมวลแล้วมีมากกว่า 200 พระนามที่ถูกกล่าวไว้ในกุรอาน และในเชิงวิชาการแล้วจะถูกเรียกกันว่า 99 พระนาม (อัสมาอุลฮุสนา) หรือพระนามต่างๆอันงดงามของพระเจ้า แม้ว่าพระนามต่างๆของพระเจ้าจะครอบคลุมถึงคุณลักษณะต่างๆ และคำต่างๆอันจำเริญจะถูกกล่าวไว้ในกุรอานและฮะดีษนั้นมีมากกว่า 99 พระนามก็ตาม แต่มวลมุสลิมมีความเขื่อว่า พระนามที่ถูกเลือกคือพระนามอันไพจิตรที่มีทั้งหมด 99 พระนามแม่แบบ:به عربی
จาก85 พระนามจาก 99 พระนามที่ถูกกล่าวไว้ในกุรอานโดยตรง และพระนามอื่นๆนั้นไม่ถูกกล่าวไว้ในกุรอานโดยตรง บ้างก็เป็นรากศัพท์ บ้างก็เป็นคำคุณลักษณะที่ไม่ใช่พระนามโดยตรง นักค้นคว้าบางท่านค้นพบพระนามในฮะดีษกว่า 200 พระนาม ทว่าพระนามทั้งหมดเป็นคุณลักษณะของพระองค์ และพระนามของพระองค์มีเพียง อัลลอฮ์ เท่านั้น
พระนามอันไพจิตร

พระนามอันไพจิตรแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม:
พระนามอันงดงาม (มี 55 พระนาม) เป็นพระนามที่ใช้บ่งบอกถึงความเมตตาปราณีของพระองค์
พระนามอันสูงส่ง (มี 22 พระนาม) เป็นพระนามที่บ่งบอกถึงความชังและทำลายแผนการ
พระนามที่ใช้ร่วมกัน (มี 22 พระนาม) เป็นพระนามที่มีคุณสมบัติทั้งสองพระนามพระนามร่วมอยู่ด้วย
เชื่อกันว่ามีหนึ่งพระนามที่ใช่ว่าทุกคนจะล่วงรู้ได้ ก็คือ พระนามอันยิ่งใหญ (อิสมุลอะอ์ซอม) การกล่าวพระนามนั้นจะทำให้เขาได้รับตามสิ่งที่เขาได้วิงวอนขอ
รายพระนามอันไพจิตรของอัลลอฮ์

มีปรากฏในฮะดีษจากท่านอิมามซอดิก (อ.) ว่า:
"อัลลอฮ์ มี 99 พระนาม หากใครได้เอ๋ยมัน เขาก็จะได้เข้าสู่สรวงสวรรค์ และพระนามนั้นมีดังนี้ อัลลอฮ์ อัลอิลาฮ์ อ้ลวาฮิด อัลอะฮัด อัศศอมัด อัลเอาวัล อัลอาคิร อัสสะมีอ์ อัลบะศีร อัลกอดีร อัลกอฮิร อัลอะลี อัลอะอ์ลา อัลบากี อัลบะดีอ์ อัลบารี อัลอักรอม อัซซอฮิร อัลบาฏิน อัลฮัยย์ อัลฮะกีม อัลอะลีม อัลฮะลีม อัลฮะฟีซ อัลฮัก อัลฮะซีบ อัลฮะมีด อัลฮะฟี อัรร็อบ อัรเราะห์มาน อัรรอฮีม อัซซารี อัรรอซิก อัรรอกีบ อัรรออูฟ อัรรออี อัสสะลาม อัลมุมิน อัลมุฮัยมิน อัลอะซีซ อัลญับบาร อัลมุตะกับบิร อัสซัยยิด อัสซุบบูห์ อัชชะฮีด อัศซอดิก อัศซอนิอ์ อัฏฏอฮิร อัลอัดล์ อัลอะฟูวว์ อัลฆอฟูร อัลฆอนี อัลฆิยาษ อัลฟาฏิร อัลฟัรด์ อัลฟัตตาห์ อัลฟาลิก อัลกอดีม อัลมะลิก อัลกุดดูส อัลกอวี อัลกอรีบ อัลกอยยูม อัลกอบิฎ อัลบาสิฏ กอฎี อ้ลฮาญาต อัลมะญีด อัลเมาลา อัลมันนาน อัลมุฮีฏ อัลมุบีน อัลมุกีต อัลมุเซาวิร อัลกะรีม อัลกะบีร อัลกาฟี กาชิฟ อัฎฎุร อัลวิตร์ อันนูร อัลวะฮาบ อันนาซิร อัลวาสิอ์ อัลวะดูด อัลฮาดี อัลวะฟี อัลวะกีล อัลวาริษ อัลบิร อัลบาอิษ อัตเตาวาบ อัลญะลีล อัลญะวาด อัลคอบีร อัลคอลิก คอยรุนนาซิรีน อัดดัยยาน อัชชะกูร อัลอะซีม อัลละฏีฟ อัชชาฟี
จำนวนพระนาม

พระนามต่างๆของพระผู้อภิบาลนั้นไม่จำกัดเพียง 99 พระนามเท่านั้น ทว่าสำหรับอัลลอฮ์ แล้วมีพระนามอีกมากมายที่ถูกกล่าวไว้ในฮะดีษที่ถูกกล่าวไว้โดยบรรดาผู้ทรงคุณวุฒิของชีอะฮ์ ซุนนี และชาวซูฟี บ้างก็กล่าวไว้ถึงหนึ่งพันพระนาม และบ้างก็กล่าวไว้ถึงสี่พันพระนามเลยทีเดียว
กุรอานกล่าวถึงพระนามอันไพจิตร

โองการต่างๆด้านล่างนี้ได้กล่าวถึงพระนามอันไพจิตรของอัลลอฮ์เอาไว้:
กุรอานซูเราะฮ์ฏอฮา โองการที่ 8
กุรอานซูเราะฮ์อะอ์รอฟ โองการที่ 108
กุรอานกล่าวถึงพระนามอันไพจิตร > พระนามและคุณลักษณะต่างๆที่ถูกกล่าวไว้ในกุรอานอย่างชัดเจน

อัลลอฮ์ ได้ตรัสถึงพระนามและคุณลักษณะต่างๆด้านล่างนี้ไว้ในกุรอานอย่างชัดเจน:
อาคิษ  อาคิร อับกอ อะฮัด อะห์ซะนุลคอลิกีน อะห์กะมุลฮากิมีน  อัรหะมุรรอฮิมีน  อัสรออุลฮาสิบีน อะชัดดุ  อะอ์ลา อะอ์ลัม อักร็อบ อักรอม อิลาฮ์ อัลลอฮ์ เอาวัล อูลา อะฮ์ลุตตักวา อะฮ์ลุลมัฆฟิเราะฮ์ บารี บาฏิน บาลิฆ บะเดี้ยะอ์ บัรร์ บะซีร เตาวาบ ญาอิล ญามิอ์ ญับบาร ฮาซิบ ฮาฟิซ ฮะซีบ ฮะฟีซ ฮะฟีย์ ฮัก ฮะกัม ฮะกีม ฮะลีม ฮะมีด ฮัยย์ คอเดี้ยะอ์ คอลิก คอบีร คอลล๊าก คอยร์ คอยรุลฮากิมีน คอยรุรรอฮิมีน คอยรุรรอซิกีน คอยรุลวาริษีน ซุลญะลาลิวัลอิกรอม ซุรเราะห์มะฮ์ ซุฏเฏาล์ ซุลอัรช์ ซุลฟัฎล์ ซุลกูววะฮ์ ซุลมะอาริจ ซุนติกอม ซูอิกอบ ซูมัฆฟิเราะฮ์ รอด รอเฟี้ยะอ์ รออูฟ ร็อบ เราะห์มาน รอฮีม รอซซ๊าก รอฟีอุดดะรอญาต รอกีบ ซาเรี้ยะอ์ สะรีอุลฮิซาบ สะรีอุลอิกอบ สะลาม สะมีอ์ สะมีอุดดุอา ชากิร ชาฮิด ชะดีดุลอะซาบ ชะดีดุลอิกอบ ชะดีดุลมะฮาล ชะเฟี้ยะอ์ ชะกูร ชะฮีด ซอดิก ซอมัด ซอฮิร อาลิม อาลิมุลฆอยบ์ อาลิมุลฆอบิวัชชะฮาดะฮ์ อะซีซ อะซีม อะฟูวว์ อัลลามุลฆุยูบ อะลีม อะลี ฆอฟิรุษซัมบ์ ฆอลิบ ฆอฟฟาร ฆอฟูร ฆอนี ฟาอิล ฟาฏิร ฟาลิกุลอิศบาห์ ฟาลิกุลฮุบบิวันนะวา ฟัตตาห์ ฟะอ์อาล กออิมุนอะลากุลลินัฟส์ กอบิลุตเตาบ์ กอดิร กอฮิร กุดดูส กอดีร กอรีบ กอวี เกาะฮ์ฮาร กอยยูม กาชิฟ กาฟี กะบีร กะรีม กะฟีล ละฏีฟ มาลิก มุบตะลา มุบีน มุญีบ มะญีด มุฮีฏ มุห์ยี มุคซิลกาฟิรีน มุสตะอาน มุสตะเมี้ยะอ์ มุเซาวิร มุเฏาะฮ์ฮิร  มุกตะดิร มุกีต มุลตะฮิด มะลิก มะลีก มุมิดด์ มุนตะกิม มุซิล เมาลา มุมิน มูฮิน มุฮ์ลิก มุฮัยมิน นะซีร นูร วาฮิด วาริษ วาเสี้ยะอ์ วาลี วะดูด วะกีล วะลี วะฮ์ฮาบ ฮาดี
กุรอานกล่าวถึงพระนามอันไพจิตร > พระนามและคุณลักษณะต่างๆที่ถูกกล่าวไว้อย่างไม่ชัดเจน

ในสาระนุกรมกุรอานกล่าวถึงพระนามและคุณลักษณะต่างๆที่ถูกกล่าวไว้อย่างไม่ชัดเจนในกุรอาน ซึ่งเป็นพระนามที่ได้มาจากการกระทำของพระองค์ โดยมีเงื่อนไขว่าบรรดามะอ์ซูมได้อธิบายเอาไว้ หรือมีกล่าวไว้ในตำราด้านเทววิทยา ซึ่งได้แก่:: อามิร  บาดิอ์ บาสิฏ บาฏิช บาอิษ บากี บานี ญาซี ญะลีล ฮาชิรุลคอลาอิก ฮากิม ฮามิล ฮันนาน คอซิล อาฮี ดาอี ดะลีล ซาริอ์ ซากิร รออี รอฮิม รอซิก รอฎี รอมียุอัศฮาบิลฟีล ซาคิฏ ซากี ซาลิค ซาเมี้ยะอ์ ชาเรี้ยะอ์ ชาฟี ชาก ซอริฟ ฏอริบุลอัมษาล ฏอฮียุลอัรฏ์ ฏอมิสุอุยูนิลอะอ์ดาอ์ ฏอวียุสสะมาอ์ อาอิด อาดิล อาซิม อาฟี ฆุฏบาน ฟาติห์ ฟาติก ฟาดี ฟาริฎ ฟาริก ฟาซิล กออิลุลฮะซะนาน มุตตะกิน มุตะกัลลิม มุตะวัลลี มุนีต มุษับบิต มุษีบ มุญาซี มุญัลลี มุญีร มุฮาซิบ มุฮิบ มุฮับบิบ มุฮัษษิร มุฮัรริม มุห์ซิน มุห์ซี มุฮิกกุลฮัก มุห์กิม มุคตาร มุคอฟฟิฟ มุคลิศ มุเคาวิฟ มุดาเฟี้ยะอ์ มุดับบิร มุดรอก มุดัมมิร มุซิล มุซัลลิล มุซฮิบ มุรตะฏอ มุรซี มุร็อกกิบ มุรีด มุซักกี มุเซาวิญุลเฮาร์ มุซัยยิน  มุซีฆ มุสตะญีบ มุสตัฆนา มุสตะวีอะลัลอัรช์ มุซัคคิร มุซัลลิฏ มุซัลลิม มุสเมี้ยะอ์ มุเซาวี มุซัยยิร มุชตะรี มุซอรริฟ มุศฏอฟา มุศลิห์ มุซีบ มุฏิล มุฏอิม มุซฟิร มุซ็อลลิล มุซฮิร มุอิด มุอัซซิบ มุอัรริฟ มุอิซ มุอ์ฏี มุอ์ซิม มุอัลลิม มุอีด มุฆริกุฟิรเอาน์ มุฆชี  มุฆฏิชุลลัยล์ มุฆนี มุฟตี มุฟัจจิร มุฟัศศิล มุฟัฏฏิล มุฟะฮ์ฮิม มุกดิร มุก็อดดิร มุก็อดดิม มุกิร มุก็อรริบ มุกสิฏ มุก็อฏเฏี้ยะอ์ มุก็อลลิบ มุกนี มุกัตติร มุกริม มุกัรริม มุกัฟฟิรุสซัยยิอาต มุกมิลุดดิน มุเกาวิร มุลซิม มุลกี มุลฮิม มุลัยยินุลฮะดีด มุมัตเตียะอ์  มุมะห์ฮิศ มุมสิก มุมักกิน มุมะฮ์ฮิด มุมีต มุนาดา มันนาน มุนีต มุนญี มุนชิร มุตฏิก มุนอิม มุนกิษ มุนกิส มุฮี มูเสี้ยะอ์ มุวัฟฟัก มูฟี มูลิจ มุฮีน มุยัสสิร มุอ์ตี มุอัคคิร มุอัลลิฟ นาเซี้ยะอ์ นาสิฟุลญิบาล นาชิร นาซิร นาฟิค นาฮี วาญิด วาเฏี้ยะอ์ วาฮิบ
ซูฟี

ชาวซูฟีมีความเชื่ออย่างมากต่อพระนามที่หนึ่งร้อย พวกเขาเชื่อว่าด้วยพระนามนามนี้เท่านั้นที่สามารถทำให้รู้จักพระผู้อภิบาลได้อย่างสมบูรณ์ พวกเขาเรียกพระนามที่สิบของอัลลอฮ์ว่า พระนามอันยิ่งใหญ่ (อิสมุลอะอ์ซอม)
พระนามที่หนึ่งร้อย

บางฮะดีษทั้งมัซฮับชีอะฮ์และซุนนีบันทึกไว้ว่ามะฮ์ดี คือพระนามที่หนึ่งร้อย
การเขียนพระนาม

เขียนรายชื่อของ Hosni employing อุตสาหกรรมของ description และเลขปรับตัวเก่งบนผิวหนังกระดาษหรือผ้า, ความหมายของ blogging, พวกเขาพูด เรื่องนี้อยู่ในยุคของ qajar ในอิหร่านใน"โวค"
เชิงอรรถ

แม่แบบ:پانویس
ดูเพิ่ม

พระนามต่างๆของพระเจ้าในกุรอาน
พระนามต่างๆของพระเจ้าในศาสนายูดาย
กุรอาน
อัสมาอุลฮุสนา
อิสมุลอะอ์ซอม
มหาวิหารซันตาโกรเช

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ คริสต์ศาสนสถาน
ด้านหน้าบาซิลิกา
ภายใน
บาซิลิกาซานตาโครเช (ภาษาอิตาลี: Basilica di Santa Croce; ภาษาอังกฤษ: Basilica of the Holy Cross) เป็นวัดบาซิลิกาชั้นรองของนิกายโรมันคาทอลิกตั้งอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี ที่ตั้งแต่เดิมเป็นที่ลุ่มนอกกำแพงเมืองฟลอเรนซ์ ภายในวัดเป็นที่เก็บศพคนสำคัญๆ ของอิตาลีเช่นไมเคิล แอนเจโล, กาลิเลโอ กาลิเลอี, และคนอื่นจึงเป็นที่รู้จักกันว่าเป็น “Pantheon of the Italian Glories” (จุดยอดของความเลิศของอิตาลี)
สิ่งก่อสร้าง

วัดซานตาโครเชเป็นวัดฟรานซิสกันที่ใหญ่ที่สุดในโลก สิ่งที่เด่นของวัดคือชาเปลสิบหกชาเปลในจำนวนนั้นบางชาเปลเป็นจิตรกรรมฝาผนังโดยจอตโต ดี บอนโดเนและลูกศิษย์ และอนุสรณ์ผู้เสียชีวิต
ตามตำนานกล่าวว่าวัดซานตาโครเชก่อตั้งโดยนักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิเอง ตัววัดปัจจุบันสร้างแทนวัดเดิมโดยเริ่มการก่อสร้างเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1294 อาจจะโดยสถาปนิกอาร์นอลโฟ ดิ แคมบิโอ (Arnolfo di Cambio) โดยทุนทรัพย์จากครอบครัวผู้มั่งคั่งในฟลอเรนซ์  วัดได้รับการสถาปนาเมื่อปี  ค.ศ. 1442 โดยสมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 4 ตัวสิ่งก่อสร้างสะท้อนให้เห็นความเรียบง่ายของลัทธิฟรานซิสกัน ผังเป็นกางเขนอียิปต์แบบตัว “T” (Tau cross) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของนักบุญฟรานซิส  ยาว 115 เมตรด้วยทางเดินกลางแยกจากทางเดินข้างด้วยแนวคอลัมน์แปดเหลี่ยม ทางด้านใต้เดิมเป็นคอนแวนต์ซึ่งยังมีตัวตึกหลงเหลืออยู่
ภายในคอนแวนต์เป็นชาเปลแพซซี (Cappella dei Pazzi) สร้างสำหรับใช้เป็นหอประชุมสงฆ์ ระหว่างปี ค.ศ. 1442 ถึงปี ค.ศ. 1446 และมาเสร็จเมื่อปีคริสต์ทศศตวรรษ 1470   ฟีลิปโป บรูเนลเลสกี (ผู้เป็นผู้ออกแบบและสร้างมหาวิหารฟลอเรนซ์) มีส่วนในการออกแบบซึ่งรักษาความเรียบง่ายปราศจากการตกแต่ง
ในปี ค.ศ. 1560 ทางวัดรื้อฉากกางเขนที่แยกระหว่างทางเดินกลางกับบริเวณสงฆ์ออกเพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายการปฏิรูปศาสนาของนิกายโรมันคาทอลิก (Counter-Reformation) ภายในก่อสร้างใหม่โดยจอร์โจ วาซารี ซึ่งทำให้การตกแต่งเดิมเสียหายไปบ้างโดยเฉพาะแท่นบูชาเกือบทั้งหมดซึ่งแต่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของฉาก
หอระฆังสร้างในปี ค.ศ. 1842 แทนหอเดิมที่ถูกทำลายโดยฟ้าผ่า เป็นลักษณะแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค ด้านหน้าเป็นหินอ่อนโดย นิโคโล มาทาส (Nicolò Matas) จากปี ค.ศ. 1857-1863 ฟีลิปโป บรูเนลเลสกีเป็นผู้สร้างภายในคอนแวนต์ เสร็จเมื่อ ค.ศ. 1453 ในปี ค.ศ. 1966 เมื่อน้ำท่วมเมืองฟลอเรนซ์ทำความเสียหายอย่างหนักแก่วัด ซึ่งต้องใช้เวลาซ่อมหลายสิบปี
ในปี ค.ศ. 1866 วัดกลายมาเป็นสมบัติของสาธารณะตามนโยบายการลดอำนาจของสถาบันศาสนาหลังจากที่ประเทศอิตาลีประกาศตนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
พิพิธภัณฑ์ซานตาโครเช (Museo dell'Opera di Santa Croce) ของวัดปัจจุบันตั้งอยู่ในบริเวณที่แต่เดิมเป็นหอฉัน ภายในบริเวณระเบียงคดมีอนุสาวรีย์ของ ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล ซึ่งเป็นชื่อเมืองที่ฟลอเรนซ์ตั้งตาม
ในปัจจุบันหอพักของพระแต่เดิมกลายมาเป็นโรงเรียนช่างหนังซึ่งผู้เข้าชมสามารถชมการแสดงสาธิตการทำกระเป๋า และผลิตภัณฑ์เครื่องหนังต่างๆได้
ศิลปะ

งานศิลปะของจิตรกรภายในวัดก็ได้แก่:
เบเนเด็ตโต ไมอาโน (Benedetto da Maiano) - ธรรมมาสน์; ประตูชาเปลชาเปลแพซซีกับน้องชาย, with his brother จูลิอาโน ไมอาโน
อันโตนิโอ คาโนวา (Antonio Canova) - อนุสรณ์อัลเฟียริ
ชิมาบูเย - “พระเยซูบนกางเขน” (เสียหายระหว่างน้ำท่วม)
อันเดรีย เดลลา ร็อบเบีย (Andrea della Robbia) - ฉากแท่นบูชา ภายในคูหาสวดมนต์เมดิชิ
ลูคา เดลลา ร็อบเบีย (Luca della Robbia) - การตกแต่งภายในชาเปลแพซซี
เดซิเดริโอ ดา เซ็ตติยาโน (Desiderio da Settignano) - อนุสรณ์สำหรับมาร์ซูพินิ; บัวภายในชาเปลแพซซี
โดนาเทลโล - ภาพแกะนูน “การประกาศของเทพ” บนผนังด้านใต้; กางเขนทางซ้ายของคูหาสวดมนต์บาร์ดิ; “นักบุญหลุยส์แห่งทูลูส” ภายในหอฉันเดิมทำสำหรับ สำหรับสำนักสงฆ์เซนต์ไมเคิล (Orsanmichele)
แอกโนโล แกดดี (Agnolo Gaddi) - จิตรกรรมฝาผนังในคูหาสวดมนต์คาสเตลลานีและบริเวณสงฆ์; หน้าต่างประดับกระจกสีในบริเวณสงฆ์
แทดเดโอ แกดดี (Taddeo Gaddi) - จิตรกรรมฝาผนังในคูหาสวดมนต์บารอนเชลลิ; “พระเยซูบนกางเขน”; “พระกระยาหารมื้อสุดท้าย” ในหอฉันซึ่งถือว่าเป็นงานชิ้นเอก
จอตโต ดี บอนโดเน - จิตรกรรมฝาผนังในคูหาสวดมนต์เปรูซซิและทางขวาของคูหาสวดมนต์บาร์ดิ; และอาจจะเขียน “การสวมมงกุฏของพระแม่มารี” ที่เป็นฉากแท่นบูชาของคูหาสวดมนต์บารอนเชลลิ
จิโอวานนิ ดา มิลาโน (Giovanni da Milano) - จิตรกรรมฝาผนังในคูหาสวดมนต์รินูชชินิ เป็นฉากชีวิตของพระแม่มารี และนักบุญแมรี แม็กดาเลน
มาโซ ดิ บังโค (Maso di Banco) - จิตรกรรมฝาผนังในคูหาสวดมนต์ ดิ เวอร์นิโอ เป็นฉากชีวิตของนักบุญซิลเวสเตอร์
เฮนรี มัวร์ (Henry Moore) - รูปปั้นทหารในคอนแวนต์
อันเดรีย ออร์คายา (Andrea Orcagna) - จิตรกรรมฝาผนังที่สูญหายไปเกือบหมดระหว่างการสร้างภายในใหม่โดยวาซาริ มีเหลืออยู่บ้างในหอฉัน
อันโตนิโอ รอซเซลลิโน (Antonio Rossellino) - ภาพนูนของ “พระแม่มารีเลี้ยงพระบุตร” (Madonna del Latte) ทางทางเดินข้างด้านใต้ (ค.ศ. 1478)
เบอร์นาร์โด รอซเซลลิโน (Bernardo Rossellino) - อนุสรณ์สำหรับบรูนิ
ซานติ ดิ ติโต (Santi di Tito) - “อาหารค่ำที่เอ็มมาอัส” และ “การคืนชีพของพระเยซู” - ฉากแท่นบูชาทางเดินข้างด้านเหนือ
จอร์โจ วาซารี - อนุสรณ์สำหรับไมเคิล แอนเจโล กับรูปสลักโดยวาเลริโอ ชิโอลิ, โลวานนิ แบนดินิ, และบาทิสสา ลอเร็นซิ. “ทางสู่กางเขน” เขียนโดยวาซารี.
โดเม็นนิโค เวเนซิอาโน (Domenico Veneziano) - “นักบุญจอห์นและนักบุญฟรานซิส” ในหอฉัน
อนุสรณ์สำหรับผู้เสียชีวิต

บาซิลิกาซานตาโครเชกลายมาเป็นที่นิยมในการเก็บศพของชาวฟลอเรนซ์หรือสร้างอนุสาวรีย์ที่ระลึกที่นั่น อนุสรณ์สำหรับผู้เสียชีวิตบางคนตั้งอยู่ภายในคูหาสวดมนต์ที่เป็นของครอบครัวที่มั่งคั่งเช่นบาร์ดิหรือเปรูซซิ ต่อมาก็มีการสร้างอนุสาวรีย์สำหรับชาวอิตาเลียนคนสำคัญๆ จากเมืองอื่นด้วย  อนุสรณ์สำหรับผู้เสียชีวิตที่สำคัญๆ ก็ได้แก่:
ลีออน บาตติสตา อัลเบอร์ติ - คริสต์ศตวรรษที่ 15 - สถาปนิก
วิตโตริโอ อัลเฟียริ (Vittorio Alfieri) - คริสต์ศตวรรษที่ 18 - กวี
ยูเจนิโอ บาร์ซานติ (Eugenio Barsanti) - ผู้ประดิษฐ์เครื่องยนต์สันดาปภายใน (internal combustion engine)
ลอเร็นโซ บาร์โทลินิ (Lorenzo Bartolini) - คริสต์ศตวรรษที่ 19 - ประติมากร
จูลี แคลรี (Julie Clary) ภรรยาของโจเซฟ โบนาปาร์ต (Joseph Bonaparte) และลูกสาว
เลโอนาร์โด บรูนิ (Leonardo Bruni) - คริสต์ศตวรรษที่ 15 - นายกรัฐมนตรี และนักประวัติศาสตร์
ดันเต อะลิกิเอรี (Dante Alighieri) - ร่างจริงฝังที่ราเวนนา - นักปรัชญา
อูโก ฟอสโคโล (Ugo Foscolo) - คริสต์ศตวรรษที่ 19 - กวี
กาลิเลโอ กาลิเลอี
จิโอวานนิ เจ็นติเล (Giovanni Gentile) - คริสต์ศตวรรษที่ 20 - นักปรัชญา
ลอเร็นโซ กิเบอร์ติ - ประติมากร
นิโคโล มาเคียเวลลี (Niccolò Machiavelli) - นักการทูต, นักปรัชญาการเมือง, นักดนตรี, กวี, นักเขียนบทละคร
คาร์โล มาร์ซูพพินิ(Carlo Marsuppini) - คริสต์ศตวรรษที่ 15 - นายกรัฐมนตรี
ไมเคิล แอนเจโล - ประติมากร
จิโอชิโน รอซซินิ (Gioacchino Rossini) - นักเขียนดนตรีและโอเปร่า
กูกลีเอลโม มาร์โคนี - ผู้ประดิษฐ์วิทยุ
เอนรีโก แฟร์มี - นักฟิสิกส์
ดูเพิ่ม

แผนผังมหาวิหาร
จิตรกรรมฝาผนัง
อนุสรณ์สำหรับผู้เสียชีวิต
แหล่งข้อมูลอื่น

Satellite image from Google Maps
อนุสรณ์สำหรับไมเคิล แอนเจโล
อนุสรณ์สำหรับกาลิเลโอ กาลิเลอี
ฟาโรห์โอซอร์คอนที่ 2

ยูเซอร์มาอัตเร เซเตเพนอามุน โอซอร์คอนที่ 2 เป็นฟาโรห์พระองค์ที่ห้า ของราชวงศ์ที่ยี่สิบสองแห่งอียิปต์โบราณและเป็นพระราชโอรสชองฟาโรห์ทาเคลอตที่ 1 และสมเด็จพระราชินีคาเปส พระองค์ปกครองอียิปต์ระหว่าง 872 ถึง 837 ปีก่อนคริสตกาล โดยปกครองอยู่ที่เมืองทานิส ซึ่งเป็นเมืองหลวงประจำราชวงศ์นี้
หลังจากได้ครองราชย์ต่อจากพระบิดาชองพระองค์ ฟาโรห์โอซอร์คอนที่ 2 ได้เผชิญหน้ากับกฎการแข่งขันทางการเมืองของลูกพี่ลูกน้องนามว่า ฮาร์เซียเซ A ซึ่งเป็นผู้ปกครองเมืองธีบส์และโอเอซิสทางตะวันตกของอียิปต์ พระองค์กลัวว่าผู้ปกครองฮาร์เซียเซ A จะทำการแย่งชิงอำนาจของพระองค์ แต่ฮาร์เซียเซ A สิ้นพระชนม์ใน 860 ปีก่อนคริสตกาล, จึงทำให้พระองค์มั่นใจว่าปัญหานี้จะไม่เกิดขึ้นอีกโดยการแต่งตั้งพระโอรสของพระองค์เองนามว่า นิมลอต C ให้เป็นนักบวชชั้นสูงแห่งเทพอามุนที่เมืองธีบส์เพื่อที่จะรวบรวมอำนาจในอียิปต์บน จึงหมายความว่าพระองค์ทรงได้ปกครองทั่วทั้งอาณาจักรอียิปต์โบราณ ในช่วงรัชกาลของพระองค์จะเป็นช่วงเวลาแห่งการสร้างอนุสาวรีย์ขนาดใหญ่และความรุ่งเรืองของอียิปต์
พระมเหสีและพระโอรส-ธิดา

ฟาโรห์โอซอร์คอนที่ 2 เป็นที่รู้กันว่ามีพระมเหสีอย่างน้อยสามพระองค์:
ไอเซทเอมเคบ เป็นที่รู้จักว่าเป็นมารดาของสตรีนามว่า ทเจสบาสต์เพรู ซึ่งได้อภิเษกสมรสกับนักบวชชั้นสูงแห่งเทพพทาห์นามว่า ทาเคลอต B
ดเจดมัตเอสอังค์ที่ 4 เป็นมารดาของนักบวชชั้นสุงแห่งเทพอามุนนามว่า นิมลอต C ซึ่งเป็นพระราชโอรสชองฟาโรห์โอซอร์คอนที่ 2 และเป็นบิดาของทาเคลอต F/ทาเคลอตที่สอง
สมเด็จพระราชินี คาโรมามา เป็นที่รู้จักกันมากในบรรดาพระมเหสีของฟาโรห์โอซอร์คอนที่ 2 ซึ่งเป็นมารดาของพระโอรส 2 พระองค์และพระธิดา 3 พระองค์:
เจ้าชาย โชเชงค์ D เป็นนักบวชชั้นสูงแห่งเทพพทาห์
เจ้าชาย ฮอร์นัคท์ เป็นนักบวชชั้นสูงแห่งเทพอามุนในเมืองทานิส และหลังจากนั้นฟาโรห์โอซอร์คอนที่ 2 ได้เลื่อนขั้นให้เป็นหัวหน้านักบวชชั้นสูงแห่งเทพอามุนที่ทานิส เพื่อเสริมอำนาจปกครองของพระองค์ในอียิปต์ล่าง อย่างไรก็ตามเจ้าชายฮอร์นัคท์ก็สิ้นพระชนม์ในอายุที่ยังไม่ถึง 10 ปี
เจ้าหญิง ทาชาเคเปอร์  ทำหน้าที่เป็นพระมเหสีแห่งอามุนในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์ทาเคลอตที่สาม
เจ้าหญิงคาโรมามา C, อาจจะเป็นพระองค์เดียวกันกับพระนางคาโรมามา เมริตมัต ซึ่งทำหน้าที่เป็นพระมเหสีแห่งอามุน
เจ้าหญิง [ทา?]อิไอร์เมอร์
และนอกจากนี้พระโอรสและธิดาของฟาโรห์โอซอร์คอนได้รวมถึงผูสืบทอดบัลลังก์นามว่า โชเชงค์ที่สาม และพระนางเทนต์เซเพ (D) เป็นภรรยาของพทาฮูดจ์อังค์เคฟ ซึ่งเป็นบุตรของนิมลอต C จึงทำให้มีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาของฟาโรห์โอซอร์คอนที่ 2
หลุมฝังพระศพ

นักขุดค้นชาวฝรั่งเศสชื่อว่า ปิแอร์ มองเตต ได้ค้นพบหลุมฝังศพของฟาโรห์โอซอร์คอนที่ 2 ที่ทานิส เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1939 เผยให้เห็นว่าฟาโรห์โอซอร์คอนที่ 2 ได้ถูกฝังอยู่ในโลงหินแกรนิตขนาดใหญ่ที่มีฝาปิดสลักจากรูปปั้น เพียงบางส่วนของโลงศพรูปเหยี่ยวและโถคาโนปิก ยังคงอยู่ในหลุมฝังศพที่เคยถูกปล้น เครื่องประดับตกแต่งที่ยังคงหลงเหลืออยู่ ซึ่งแสดงให้เห็นความเจริญรุ่งเรืองในรัชสมัยของพระองค์
วงศ์รักทะเล

| Goodeniaceae |
| --- | --- |

Goodenia ramosissima

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Asterales
วงศ์:: Goodeniaceae R.Br.

Genera
 12; see text.
ชื่อพ้อง
 Brunoniaceae Dumort.  Scaevolaceae Lindl.
'วงศ์รักทะเล หรือ (En:Goodeniaceae) เป็นวงศ์ของพืชมีดอกในอันดับ Asterales มีสมาชิก 404 สปีชีส์ และ 12 สกุล การกระจายพันธุ์ส่วนใหญ่อยู่ในออสเตรเลีย ยกเว้นสกุล (En:Scaevola)
สกุล

| --- | --- |
 Anthotium R.Br.  Brunonia Sm.  Coopernookia Carolin  Dampiera R.Br.  Diaspasis R.Br.  Goodenia Sm.:  Lechenaultia R.Br. (syn. Leschenaultia DC.)  Pentaptilon E.Pritz.  Scaevola L.  Selliera Cav.  Velleia Sm.  Verreauxia Benth.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Goodeniaceae
 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ วงศ์รักทะเล ที่วิกิสปีชีส์
Photographs from the Australian National Botanic Gardens
<br\>
ภูตผีปีศาจไทย

| --- | --- |

ปีศาจของไทย   วิญญาณที่เร่ร่อน   ผู้ที่ไม่มีร่างกาย   ผู้มาจากเมืองมืด   ใครอยู่ในอากาศ
ผู้ประพันธ์: เหม เวชกร
ประเทศ:  ไทย
ภาษา:  ไทย
ประเภทหนังสือ: สยองขวัญ, ผี, ลึกลับ, เรื่องตื่นเต้น, ความเชื่อ, แฟนตาซี
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์บรรณาคาร (ตีพิมพ์ครั้งแรก)  สำนักพิมพ์วิริยะ (ตีพิมพ์ครั้งที่ 2)  สำนักพิมพ์สามัญชน (ตีพิมพ์ครั้งที่ 3) 
วันที่ตีพิมพ์: พ.ศ. 2476 – 2512
ประเภท: สิ่งตีพิมพ์
ภูตผีปีศาจไทย เป็นรวมเรื่องสั้นแนวสยองขวัญและเกี่ยวกับเรื่องผีโดย เหม เวชกร จิตรกรชื่อดังที่ตีพิมพ์ระหว่าง พ.ศ. 2476–2512 จำนวน 100 เรื่อง แบ่งออกเป็น 5 เล่มได้แก่
ปีศาจของไทย จำนวน 19 เรื่อง
วิญญาณที่เร่ร่อน จำนวน 19 เรื่อง
ผู้ที่ไม่มีร่างกาย จำนวน 16 เรื่อง
ผู้มาจากเมืองมืด จำนวน 20 เรื่อง
ใครอยู่ในอากาศ จำนวน 26 เรื่อง
ได้มีการตีพิมพ์รวมเล่มชุด ภูตผีปีศาจไทย เป็นครั้งแรกเมื่อปี 2509 โดยสำนักพิมพ์บรรณาคาร ต่อมาราวปี พ.ศ. 2546 ซึ่งตรงกับช่วง 100 ปีชาตกาลของครูเหม ทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวีและกลุ่มรักครูเหม ได้นำเรื่องสั้นจำนวน 17 เรื่อง มาสร้างเป็นละครโทรทัศน์แนวสยองขวัญใช้ชื่อว่า ผี! วิญญาณและความผูกพัน โดยเรื่อง มนุษย์ผู้ไม่สังคมโลก ทางผู้สร้างต้องแบ่งออกเป็นสองตอนจบเนื่องจากเป็นเรื่องที่มีความยาวมากที่สุดในบรรดาเรื่องผีทั้งหมดของครูเหม
ในปีเดียวกัน ทางสำนักพิมพ์วิริยะได้นำเรื่องสั้นชุดภูตผีปีศาจไทยทั้ง 5 เล่มกลับมาตีพิมพ์ใหม่อีกครั้งแต่ในการตีพิมพ์ครั้งนี้ภาพประกอบไม่ครบสมบูรณ์ จากนั้นจึงได้มีการนำเสนอออกมาในรูปแบบไฟล์เสียงแบบครบสมบูรณ์ทั้ง 5 เล่มผ่านทางช่อง ยูทูบ ชื่อ พระเจอผี และรายการ ห้องสมุดหลังไมค์ ทางสถานีวิทยุไทยพีบีเอสเรดิโอออนไลน์
ต่อมาในปี 2566 เนื่องในวาระครบรอบ 120 ปีชาตกาลของครูเหม ทางมูลนิธิเหม เวชกร (ชื่อเดิม มูลนิธิบรมครู) ซึ่งเป็นมูลนิธิที่ดูแลลิขสิทธิ์ผลงานของครูเหมแต่เพียงผู้เดียวได้ลงนามในบันทึกข้อตกลงมอบหมายให้สำนักพิมพ์สามัญชนเป็นผู้จัดพิมพ์นิยายผีชุด ภูตผีปีศาจไทย ทั้ง 5 เล่มขึ้นใหม่จำนวน 107 เรื่องโดยเพิ่มภาพประกอบบางภาพที่มีการค้นพบในภายหลังเช่นเรื่อง ฉันคอยรักที่นี่ ยักษ์วัดแจ้ง อ้ายไพร่พิลาป เรากันเอง กรุงเทพแช่น้ำ เรื่องยุ่งของมนุษย์ มรดกบังคับ และเรื่องสั้นชุด ผีไทย จำนวน 6 เรื่องที่ตีพิมพ์แยกออกมาเข้าไป ใช้วิธีเรียงลำดับเรื่องใหม่ รวมถึงชำระต้นฉบับให้ถูกต้องสมบูรณ์ตามสำนวนที่ครูเหมเขียน
ตัวละคร

โดยมีตัวละครที่เป็นตัวดำเนินเรื่องหลักทั้งหมด 7 ตัว ได้แก่
นายทองคำ ดำเนินเรื่องในเล่ม ปีศาจของไทย
นายนพ/พระนพ ปรากฏตัวครั้งแรกในเล่ม ปีศาจของไทย ดำเนินเรื่องในเล่ม วิญญาณที่เร่ร่อน และมีบทบาทสมทบในเล่ม ผู้ที่ไม่มีร่างกาย-ใครอยู่ในอากาศ
นายสมัย ปรากฏตัวครั้งแรกในเล่ม วิญญาณที่เร่ร่อน ดำเนินเรื่องในเล่ม ผู้ที่ไม่มีร่างกาย-ใครอยู่ในอากาศ
นายอุทิศ ปรากฏตัวครั้งแรกในเล่ม ผู้ที่ไม่มีร่างกาย ดำเนินเรื่องในเล่ม ผู้มาจากเมืองมืด-ใครอยู่ในอากาศ
นายเรือง/อ้ายเรือง ปรากฏตัวครั้งแรกในเล่ม ผู้ที่ไม่มีร่างกาย และดำเนินเรื่องในเล่ม ผู้ที่ไม่มีร่างกาย-ใครอยู่ในอากาศ
นายสิงห์โต ปรากฏตัวครั้งแรกในเล่ม ใครอยู่ในอากาศ และดำเนินเรื่องในเล่ม ใครอยู่ในอากาศ
นายแก้ว ปรากฏตัวครั้งแรกในเล่ม วิญญาณที่เร่ร่อน