เอสเอส ยูไนเต็ดสเตตส์
ขาลง (ค.ศ. 1957–1969)

ใน ค.ศ. 1957 เป็นครั้งแรกที่เครื่องบินที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ลูกสูบบรรทุกผู้โดยสารข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกได้มากกว่าเรือเดินสมุทร แนวโน้มนี้รุนแรงขึ้นเมื่อการมาถึงของเครื่องบินโดยสารที่ขับเคลื่อนด้วยไอพ่นทำให้มีเส้นทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกที่ใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น เมื่อเทียบกับหลายวันบนเรือเดินสมุทรที่เร็วที่สุด การแข่งขันนี้ทำให้ USL และบริษัทเดินเรืออื่น ๆ เสี่ยงต่อการเสียลูกค้า แต่ในตอนแรกพวกเขามองว่าเครื่องบินจะไม่เป็นภัยคุกคามทางเศรษฐกิจและคิดว่าเป็นเพียงกระแสชั่วคราวเท่านั้น
ตลอดคริสต์ทศวรรษ 1960 ชื่อเสียงของเรือลำนี้ถูกเปลี่ยนแปลงไปอย่างถาวรด้วยการประท้วงหยุดงานของสหภาพนายเรือ ต้นหน และนักบินที่บังคับให้มีการยกเลิกการเดินทางและการจัดสรรผู้โดยสารใหม่ ตั๋วโดยสารไม่ได้เป็นการรับประกันการเดินทางอีกต่อไปและผู้โดยสารกับบริษัทเริ่มเบื่อหน่ายกับบริการที่ไม่น่าเชื่อถือ
การยกเลิกเที่ยวเรือและการแข่งขันจากสายการบินค่อย ๆ ดึงลูกค้าออกไป ใน ค.ศ. 1960 USL ปฏิเสธจะเปิดเผยจำนวนผู้โดยสารประจำปีเนื่องจากจำนวนนั้นลดลงต่ำมาก สถานการณ์แย่ลงไปอีกใน ค.ศ. 1961 เมื่อกระทรวงพาณิชย์สหรัฐประกาศว่ายูไนเต็ดสเตตส์จะไม่ถูกใช้เพื่อขนส่งทหารอเมริกันหรือครอบครัวของพวกเขาอีกต่อไป เชื่อกันว่าเรือเดินสมุทรเป็น "เป้านิ่งสำหรับเครื่องบินทิ้งระเบิดของโซเวียต" และการขนส่งทางอากาศเป็นทางเลือกที่ดีกว่า การเสียสัญญาเป็นความเสียหายครั้งใหญ่ต่อบริษัทและจำนวนผู้โดยสารที่ลดลงอย่างมากหมายความว่าจำเป็นต้องมีการเปลี่ยนแปลง
เพื่อเพิ่มยอดขายตั๋ว USL วางแผนดัดแปลงอเมริกาให้เป็นเรือสำราญ โดยยุติการให้บริการข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกไปยังปลายทางพักผ่อนทั่วอเมริกาเหนือ แผนที่คล้ายกันถูกร่างขึ้นสำหรับยูไนเต็ดสเตจส์ ซึ่งจะถูกใช้งานเป็นเรือสำราญในช่วงฤดูหนาวที่คนเดินทางน้อย เลานจ์ชั้นเคบินของเรือจะถูกแทนที่ด้วยสระว่ายน้ำและห้องพักทุกห้องจะติดตั้งห้องน้ำเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวพักผ่อน บริษัทที่ขาดสภาพคล่องทางการเงินระมัดระวังโครงการใหม่ ๆ และในไม่ช้าก็ล้มเลิกความคิดนั้นเพราะค่าปรับปรุงมีราคาถึง 15 ล้านดอลลาร์ กลยุทธ์ใหม่ของบริษัทคือการพัฒนาแคมเปญโฆษณาครั้งใหญ่ที่มีเป้าหมายเพื่อฟื้นฟูเสน่ห์ของเรือเดินสมุทรในสมัยเครื่องบินไอพ่นโดยการส่งเสริมความเร็ว ความหรูหรา ชื่อเสียง หรือด้านอื่น ๆ ของยูไนเต็ดสเตตส์
ภายใน ค.ศ. 1961 สถานการณ์ก็ยังไม่ดีขึ้น เป็นครั้งแรกที่การเดินทางถูกยกเลิกเนื่องจากมีผู้ซื้อตั๋วเพียง 350 คนเท่านั้น รัฐบาลสหรัฐให้เงินอุดหนุนแก่ USL โดยมีเงื่อนไขว่าต้องคงการให้บริการข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกไว้ไม่ว่าจะมีกำไรหรือไม่ก็ตาม เงื่อนไขนี้ถูกยกเลิกภายหลังการกดดันจากบริษัท เมื่อ USL ได้รับอนุญาตให้กำหนดเส้นทางเดินเรือเองได้ และตั้งใจจะขยายตลาดใหม่ ยูไนเต็ดสเตตส์จึงเริ่มล่องเรือสำราญในทะเลแคริบเบียนเป็นครั้งแรกในปีถัดมา เรือสำราญออกเดินทางจากนิวยอร์กและเทียบท่าที่แนสซอ เซนต์ทอมัส ตรินิแดด กูราเซา และคริสโตบัล ยูไนเต็ดสเตตส์เป็นเรือที่ใหญ่ที่สุดในแถบนั้นและดำเนินการโดยมีสระว่ายน้ำชั่วคราวบนดาดฟ้าท้ายเรือและไม่มีผู้โดยสารชั้นท่องเที่ยว
แม้จะมีเส้นทางใหม่ ยูไนเต็ดสเตตส์ก็ยังคงเป็นเรือเดินทะเลที่มีค่าใช้จ่ายในการดำเนินการสูงที่สุดและสูญเสียผู้โดยสารให้กับเรือรุ่นใหม่กว่า เช่น แอ็สแอ็ส ฟร็องส์ (SS France) ภายใน ค.ศ. 1963 ความกังวลเกี่ยวกับอนาคตของยูไนเต็ดสเตตส์ได้แพร่กระจายไปถึงลูกเรือและผู้บริหารของบริษัท หลายคนไม่แน่ใจว่าเรือลำนี้จะยังคงให้บริการไปได้อีกนานเท่าใด สองปีต่อมา การประท้วงหยุดงายอีกครั้งบังคับให้มีการยกเลิกการเดินทางในช่วงฤดูร้อนทั้งหมด ทำให้เรือสูญเสียผู้โดยสาร 9,000 คนและบริษัทสูญเสียเงิน 3 ล้านดอลลาร์
ใน ค.ศ. 1968 การเดินเรือข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกกำลังลดลง โดยมีเพียงยูไนเต็ดสเตตส์, ฟร็องส์ และควีนเอลิซาเบธเท่านั้นที่ยังคงทำการเดินเรืออยู่ เพื่อสร้างความต่างจากคู่แข่ง ยูไนเต็ดสเตตส์เริ่มให้บริการเดินทางระยะไกลไปยังท่าเรือในยุโรป แอฟริกา และอเมริกาใต้ เธอกลับมาเป็นเรือที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในแอตแลนติกอีกครั้ง ใน ค.ศ. 1968 USL ถูกซื้อโดยบริษัทวอลเตอร์ คิดด์ แอนด์โค (Walter Kidd & Co) ซึ่งเชื่อว่าสมัยเรือเดินสมุทรได้สิ้นสุดลงแล้ว ซ้ำร้ายไปกว่านั้น รัฐบาลสหรัฐยังตัดเงินอุดหนุนเรือลงเนื่องจากจำนวนผู้โดยสารไม่เพียงพอจะพิสูจน์ความคุ้มค่า
ตลอดระยะเวลาการให้บริการของเธอ ยูไนเต็ดสเตตส์สร้างรายได้ระหว่าง 16 ล้านถึง 20 ล้านดอลลาร์เป็นประจำ แต่ค่าใช้จ่ายของเธอกลับเพิ่มขึ้นจากเริ่มต้น 18 ล้านดอลลาร์เป็น 26 ล้านดอลลาร์ ในช่วงปีแรก ๆ ของการให้บริการ เรือทำกำไรให้ USL 3 ล้านดอลลาร์ ใน ค.ศ. 1960 เรือเริ่มขาดทุน 2 ล้านดอลลาร์ ในปีงบประมาณ ค.ศ. 1968 เรือทำให้บริษัทขาดทุน 4 ล้านดอลลาร์แม้รายได้จะคงที่
ด้วยค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการประท้วงหยุดงาน ค่าสมาชิกสหภาพแรงงานที่เพิ่มขึ้น เงินอุดหนุนจากรัฐบาลที่ลดลง การเพิ่มขึ้นของข้อกล่าวหาว่าบริษัทบริหารงานผิดพลาด และความไม่สนใจของผู้โดยสารโดยทั่วไป ยูไนเต็ดสเตตส์จึงถึงกำหนดปลดระวาง วันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1969 ยูไนเต็ดสเตตส์กลับจากการเดินทางครั้งที่ 400 และถูกสั่งให้เข้าซ่อมบำรุงประจำปีในนิวพอร์ตนิวส์เร็วกว่ากำหนด การตัดสินใจครั้งนี้ทำให้การล่องเรือ 21 วันที่จัดเตรียมไว้ต้องยกเลิก แต่ยังมีการเปิดรับจองการล่องเรืออื่น ๆ ในอนาคตอยู่