stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เขตเทรพโท-เคอเพอนิค

| เทรพโท-เคอเพอนิค Treptow-Köpenick  |
| --- | --- |
เขตของเบอร์ลิน 
เขตเทรพโท-เคอเพอนิคในกรุงเบอร์ลิน
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเทรพโท-เคอเพอนิค Treptow-Köpenick 
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: เบอร์ลิน
นคร: เบอร์ลิน 
เขตการปกครอง: 15 localities
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 168.43 ตร.กม. (65.03 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 ธันวาคม 2018)
 • ทั้งหมด: 267,167 คน
 • ความหนาแน่น: 1,600 คน/ตร.กม. (4,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
ทะเบียนพาหนะ: B
เว็บไซต์: โฮมเพจทางการ
เทรพโท-เคอเพอนิค (เยอรมัน: Treptow-Köpenick) เป็นเขตที่ 9 ของกรุงเบอร์ลิน จัดตั้งใน ค.ศ. 2001 จากการควบรวมเขตเทรพโทเข้ากับเขตเคอเพอนิค ถือเป็นเขตที่มีพื้นที่มากที่สุดของเบอร์ลิน ตั้งอยู่ทางตะวันออกที่สุดของกรุง แม่น้ำสายหลักที่ไหลผ่านเขตนี้ได้แก่แม่น้ำชเปรและแม่น้ำลังเงอ เขตนี้เป็นที่ตั้งของอุทยานเทรพโทซึ่งภายในประดิษฐานอนุสรณ์สถานทหารโซเวียตซึ่งเสียชีวิตในยุทธการที่เบอร์ลิน
แขวง

เขตเทรพโท-เคอเพอนิคประกอบด้วยแขวง (Ortsteil) จำนวน 15 แขวง ได้แก่:
อัลท์-เทรพโท (Alt-Treptow)
เพล็นเทอร์วัลท์ (Plänterwald)
เบาม์ชูเลินเวค (Baumschulenweg)
โยฮันนิสทาล (Johannisthal)
นีเดอร์เชอเนอไวเดอ (Niederschöneweide)
อัลท์กลีนิคเคอ (Altglienicke)
อาดเลิร์สโฮฟ (Adlershof)
โบนส์ดอร์ฟ (Bohnsdorf)
โอเบอร์เชอเนอไวเดอ (Oberschöneweide)
เคอเพอนิค (Köpenick)
ฟรีดริชส์ฮาเกิน (Friedrichshagen)
รานส์ดอร์ฟ (Rahnsdorf)
กรือเนา (Grünau)
มึกเกิลไฮม์ (Müggelheim)
ชเมิควิทซ์ (Schmöckwitz)
| ด ค กเขตของกรุงเบอร์ลิน |
| --- | --- |
 มิทเทอ (เขตกลาง)  ฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยทซ์แบร์ค  พังโค  ชาร์ล็อทเทินบวร์ค-วิลเมิร์สดอร์ฟ  ชปันเดา  ชเตคลิทซ์-เซเลินดอร์ฟ   เท็มเพิลโฮฟ-เชอเนอแบร์ค  น็อยเคิลน์  เทรพโท-เคอเพอนิค  มาร์ทซาน-เฮ็ลเลิร์สดอร์ฟ  ลิชเทินแบร์ค  ไรนิคเคินดอร์ฟ
เขตมาร์ทซาน-เฮ็ลเลิร์สดอร์ฟ

| มาร์ทซาน-เฮ็ลเลิร์สดอร์ฟ Marzahn-Hellersdorf  |
| --- | --- |
เขตของเบอร์ลิน 
เขตมาร์ทซาน-เฮ็ลเลิร์สดอร์ฟในกรุงเบอร์ลิน
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของมาร์ทซาน-เฮ็ลเลิร์สดอร์ฟ Marzahn-Hellersdorf 
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: เบอร์ลิน
นคร: เบอร์ลิน 
เขตการปกครอง: 5 localities
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 61.74 ตร.กม. (23.84 ตร.ไมล์)
ประชากร (30 พฤศจิกายน 2012)
 • ทั้งหมด: 255,643 คน
 • ความหนาแน่น: 4,100 คน/ตร.กม. (11,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
ทะเบียนพาหนะ: B
เว็บไซต์: โฮมเพจทางการ
มาร์ทซาน-เฮ็ลเลิร์สดอร์ฟ (เยอรมัน: Marzahn-Hellersdorf) เป็นเขตที่ 10 ของกรุงเบอร์ลิน จัดตั้งใน ค.ศ. 2001 จากการควบรวมเขตมาร์ทซานกับเขตเฮ็ลเลิร์สดอร์ฟ เขตนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือสุดของกรุง
แขวง

เขตมาร์ทซาน-เฮ็ลเลิร์สดอร์ฟประกอบด้วยแขวง (Ortsteil) จำนวน 5 แขวง ซึ่งในอดีตมีสถานะเป็นหมู่บ้านก่อนที่จะถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของกรุงเบอร์ลินใน ค.ศ. 1920 ได้แก่:
บีสดอร์ฟ (Biesdorf)
เฮ็ลเลิร์สดอร์ฟ (Hellersdorf)
เคาลส์ดอร์ฟ (Kaulsdorf)
มาลส์ดอร์ฟ (Mahlsdorf)
มาร์ทซาน (Marzahn)
| ด ค กเขตของกรุงเบอร์ลิน |
| --- | --- |
 มิทเทอ (เขตกลาง)  ฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยทซ์แบร์ค  พังโค  ชาร์ล็อทเทินบวร์ค-วิลเมิร์สดอร์ฟ  ชปันเดา  ชเตคลิทซ์-เซเลินดอร์ฟ   เท็มเพิลโฮฟ-เชอเนอแบร์ค  น็อยเคิลน์  เทรพโท-เคอเพอนิค  มาร์ทซาน-เฮ็ลเลิร์สดอร์ฟ  ลิชเทินแบร์ค  ไรนิคเคินดอร์ฟ
เกอวันท์เฮาส์

เกอวันท์เฮาส์ (เยอรมัน: Gewandhaus) เป็นห้องจัดแสดงคอนเสิร์ตที่มีความสำคัญแห่งหนึ่งของไลพ์ซิช ประเทศเยอรมนี นอกจากนี้ ยังเป็นสถานที่จัดแสดงคอนเสิร์ตของวงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์อีกด้วย ปัจจุบันเกอวันท์เฮาส์เมืองไลพ์ซิช ตั้งอยู่ ณ ลานจัตุรัสเอากุสตุส อาคารเกอวันท์เฮาส์หลังปัจจุบันสร้างขึ้นเพื่อทดแทนหลังเก่าที่ถูกทำลายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
เกอวันท์เฮาส์หลังแรก ตั้งแต่ ค.ศ. 1781
เกอวันท์เฮาส์หลังที่สอง ตั้งแต่ ค.ศ. 1884
เกอวันท์เฮาส์หลังปัจจุบัน ตั้งแต่ ค.ศ. 1981
ข้อมูลทั่วไป

อาคารเกอวันท์เฮาส์หลังปัจจุบันได้รับการออกแบบโดยรูด็อล์ฟ สโกดา สถาปนิก ภายใต้การดูแลของควร์ท มาซัวร์ ผู้อำนวยการเกอวันท์เฮาส์ ณ ขณะนั้น โดยอาคารหลังปัจจุบันสร้างขึ้นบนพื้นที่ซึ่งเดิมเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปประยุกต์ ไลพ์ซิช ใช้เวลาก่อสร้างนานกว่า 57 เดือน
บริเวณห้องโถงเม็นเดิลส์โซนหรือห้องโถงใหญ่ด้านหน้า มีจุดเด่นที่ฝ้าเพดานเล่นระดับ 4 ระดับ สูงเท่าอาคาร 3 ชั้น ตกแต่งด้วยภาพเขียน "บทเพลงแห่งชีวิต" โดยผลงานของซีคฮาร์ท กิลเลอ (Sighard Gille) ศิลปินชาวเมืองไลพ์ซิช โดยฝ้าเพดานนี้ออกแบบตามศิลปะภาพปูนเปียก (fresco) มีพื้นที่ทั้งสิ้น 712 ตารางเมตร ซึ่งถือได้ว่าเป็นฝ้าเพดานแบบปูนเปียกที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปทีเดียว ภาพวาดบนฝ้าเพดานนี้สามารถมองเห็นได้จากภายนอกอาคารผ่านผนังกระจกของตัวอาคาร
ภายในห้องจัดแสดงดนตรีมีที่นั่งรองรับผู้เข้าฟังได้ถึง 19,000 ที่นั่ง และภายในยังมีออร์แกนขนาด 89 ช่วงเสียง 6,638 ท่อเสียง สร้างโดย Schuke of Potsdam ตามสโลแกนของเกอวันท์เฮาส์ที่ใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 1781 คือ "RES SEVERA VERUM GAUDIUM" ซึ่งหมายถึง หน้าที่สำคัญของเกอวันท์เฮาส์คือการสร้างความพึงพอใจที่แท้จริง นั่นเอง
ภายในห้องโถงเม็นเดิลส์โซน นอกจากจัดแบ่งเป็นห้องจำหน่ายบัตรเข้าชมและร้านจำหน่ายของที่ระลึกแล้ว ยังมีส่วนจัดแสดงหุ่นปั้นของเม็นเดิลส์โซน โดยฝีมือของโย ยัสทรัม ใน ค.ศ. 1928 และหุ่นปั้นของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน โดยฝีมือของมัคส์ คลิงเงอร์ ในค.ศ. 2003 รวมถึงมุมชูมัน พื้นที่สำหรับสมาชิกเกอวันท์เฮาส์ที่จะได้รับสิทธิพิเศษในการรับฟังบทเพลงตัวอย่างและคำกล่าวแนะนำการแสดงอีกด้วย
ประวัติ

ในช่วงแรกของการแสดงดนตรีออร์เคสตรา ณ เมืองไลพ์ซิช เริ่มต้นใน ปี ค.ศ. โดยจัดแสดง ณ โรงแรมทรีสวอนส์เป็นเวลากว่า 37 ปี จึงได้มาจัดแสดง ณ เกอวันท์เฮาส์ เนื่องจากข้อจำกัดของสถานที่อันคับแคบของโรงแรมดังกล่าว จึงเป็นจุดเริ่มต้นของชื่อวงดนตรี
เกอวันท์เฮาส์เมืองไลพ์ซิช หลังปัจจุบันเป็นอาคารรุ่นที่สามที่ได้ใช้ชื่อนี้ โดยอาคารเกอวันท์เฮาส์หลังแรกได้สร้างขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1781 โดยโยฮัน คาร์ล ฟรีดริช เดาเทอ (Johann Carl Friedrich Dauthe) เป็นสถาปนิกผู้ออกแบบอาคารหลังดังกล่าว เดิมเป็นอาคารค้าขายเสื้อผ้า ต่อมาได้ถูกดัดแปลงบริเวณชั้นบนของอาคารเป็นห้องจัดแสดงดนตรีออร์เคสตราขนาด 500 ที่นั่ง
ต่อมา ความนิยมดนตรีออร์เคสตราเพิ่มสูงขึ้น อาคารเกอวันท์เฮาส์หลังที่สองได้รับการสร้างขึ้นและเปิดใช้งานครั้งแรก เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1884 โดยสามารถรองรับผู้ฟังได้ถึง 1,500 คน แต่ต่อมาถูกระเบิดเสียหายอย่างหนักในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สองจนไม่สามารถใช้การได้
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง การแสดงดนตรีต้องย้ายไปจัดแสดง ณ หอประชุมสภาเมืองไลพ์ซิชเป็นการชั่วคราว จนกระทั่งได้มีการประกวดแบบและสร้างอาคารเกอวันท์เฮาส์หลังปัจจุบันขึ้น และเปิดใช้งานครั้งแรกในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1981
ตามบันทึกของเกอวันท์เฮาส์ เมืองไลพ์ซิช ระบุว่า ตั้งแต่ ค.ศ. 1981 กระทั่ง ค.ศ. 2005 เกอวันท์เฮาส์หลังปัจจุบันได้มีโอกาสต้อนรับผู้เข้าฟังดนตรี ณ สถานที่นี้แล้วมากกว่า 10 ล้านคน
ดูเพิ่ม

ไลพ์ซิช
วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของเกอวันท์เฮาส์ เมืองไลพ์ซิช
เขตเท็มเพิลโฮฟ-เชอเนอแบร์ค

| เท็มเพิลโฮฟ-เชอเนอแบร์ค Tempelhof-Schöneberg  |
| --- | --- |
เขตของเบอร์ลิน 
เขตเท็มเพิลโฮฟ-เชอเนอแบร์คในกรุงเบอร์ลิน
   ตราอาร์ม
Location of Tempelhof-Schöneberg in Berlin  
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: เบอร์ลิน
นคร: เบอร์ลิน 
เขตการปกครอง: 6 localities
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 53.09 ตร.กม. (20.50 ตร.ไมล์)
ประชากร (30 พฤศจิกายน 2012)
 • ทั้งหมด: 336,297 คน
 • ความหนาแน่น: 6,300 คน/ตร.กม. (16,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
ทะเบียนพาหนะ: B
เว็บไซต์: โฮมเพจทางการ
เท็มเพิลโฮฟ-เชอเนอแบร์ค (เยอรมัน: Tempelhof-Schöneberg) เป็นเขตที่ 7 ของกรุงเบอร์ลิน จัดตั้งขึ้นในปีค.ศ. 2001 จากการควบรวมเขตเท็มเพิลโฮฟเข้ากับเขตเชอเนอแบร์ค เขตนี้ตั้งอยู่ทางใต้ของเมือง เป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานเบอร์ลินเท็มเพิลโฮฟ
แขวง

เขตเท็มเพิลโฮฟ-เชอเนอแบร์คประกอบด้วยแขวง (Ortsteil) จำนวน 6 แขวงเรียงจากเหนือถึงใต้:
เชอเนอแบร์ค (Schöneberg)
ฟรีเดอเนา (Friedenau)
เท็มเพิลโฮฟ (Tempelhof)
มารีนดอร์ฟ (Mariendorf)
มารีนเฟ็ลเดอ (Marienfelde)
ลิชเทินราเดอ (Lichtenrade)
| ด ค กเขตของกรุงเบอร์ลิน |
| --- | --- |
 มิทเทอ (เขตกลาง)  ฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยทซ์แบร์ค  พังโค  ชาร์ล็อทเทินบวร์ค-วิลเมิร์สดอร์ฟ  ชปันเดา  ชเตคลิทซ์-เซเลินดอร์ฟ   เท็มเพิลโฮฟ-เชอเนอแบร์ค  น็อยเคิลน์  เทรพโท-เคอเพอนิค  มาร์ทซาน-เฮ็ลเลิร์สดอร์ฟ  ลิชเทินแบร์ค  ไรนิคเคินดอร์ฟ
เขตน็อยเคิลน์

| น็อยเคิลน์   Neukölln  |
| --- | --- |
เขตของเบอร์ลิน 
เขตน็อยเคิลน์ในกรุงเบอร์ลิน
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของน็อยเคิลน์   Neukölln 
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: เบอร์ลิน
นคร: เบอร์ลิน 
เขตการปกครอง: 5 localities
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 44.93 ตร.กม. (17.35 ตร.ไมล์)
ประชากร (30 พฤศจิกายน 2012)
 • ทั้งหมด: 322,931 คน
 • ความหนาแน่น: 7,200 คน/ตร.กม. (19,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
ทะเบียนพาหนะ: B
เว็บไซต์: โฮมเพจทางการ
น็อยเคิลน์ (เยอรมัน: Neukölln) เป็นเขตที่ 8 ของกรุงเบอร์ลิน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของใจกลางเมืองบนเส้นทางไปยังท่าอากาศยานเบอร์ลินเชอเนอเฟ็ลท์ เขตนี้เคยเป็นเขตในบังคับของสหรัฐในช่วงสงครามเย็น น็อยเคิลน์เป็นหนึ่งในเขตที่มีสัดส่วนผู้อพยพสูงที่สุดของเบอร์ลิน
แขวง

เขตน็อยเคิลน์ประกอบด้วยแขวง (Ortsteil) จำนวน 5 แขวง ได้แก่:
น็อยเคิลน์ (Neukölln)
บริทซ์ (Britz)
บุคโค (Buckow)
รูโด (Rudow)
โกรพีอุสชตัท (Gropiusstadt)
| ด ค กเขตของกรุงเบอร์ลิน |
| --- | --- |
 มิทเทอ (เขตกลาง)  ฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยทซ์แบร์ค  พังโค  ชาร์ล็อทเทินบวร์ค-วิลเมิร์สดอร์ฟ  ชปันเดา  ชเตคลิทซ์-เซเลินดอร์ฟ   เท็มเพิลโฮฟ-เชอเนอแบร์ค  น็อยเคิลน์  เทรพโท-เคอเพอนิค  มาร์ทซาน-เฮ็ลเลิร์สดอร์ฟ  ลิชเทินแบร์ค  ไรนิคเคินดอร์ฟ
เขตเฟ็ฟฟีโคน

| เขตเฟ็ฟฟีโคน Bezirk Pfäffikon |
| --- | --- |
เขต
th
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ:  ซือริช
เมืองหลัก: เฟ็ฟฟีโคน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 163.55 ตร.กม. (63.15 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 December 2018)
 • ทั้งหมด: 60,439 คน
 • ความหนาแน่น: 370 คน/ตร.กม. (960 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
เทศบาล: 10
เฟ็ฟฟีโคน (เยอรมัน: Pfäffikon) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตของรัฐซือริช สวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักคือเฟ็ฟฟีโคน
เทศบาล

เขตเฟ็ฟฟีโคนประกอบด้วย 10 เทศบาล:
| เทศบาล | ประชากร (31 December 2018) | พื้นที่ (ตร> กม.) |
| --- | --- | --- |
| Bauma | 4,965 | 29.53 |
| Fehraltorf | 6,435 | 9.47 |
| Hittnau | 3,688 | 12.96 |
| Illnau-Effretikon | 17,068 | 32.91 |
| Lindau | 5,617 | 11.99 |
| Pfäffikon | 11,935 | 19.52 |
| Russikon | 4,370 | 14.21 |
| Weisslingen | 3,384 | 12.81 |
| Wila | 1,971 | 9.19 |
| Wildberg | 1,006 | 10.57 |
| Total | 60,439 | 163.55 |
เขตไมเลิน

| เขตไมเลิน Bezirk Meilen |
| --- | --- |
เขต
th
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ:  ซือริช
เมืองหลัก: ไมเลิน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 84.64 ตร.กม. (32.68 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 December 2018)
 • ทั้งหมด: 104,412 คน
 • ความหนาแน่น: 1,200 คน/ตร.กม. (3,200 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
เทศบาล: 11
ไมเลิน (เยอรมัน: Meilen) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตของรัฐซือริช สวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักคือไมเลิน
เทศบาล

เขตไมเลินประกอบด้วย 11 เทศบาล:
| เทศบาล | ประชากร (31 December 2018) | พื้นที่ (ตร> กม.) |
| --- | --- | --- |
| Erlenbach | 5,618 | 2.97 |
| Herrliberg | 6,391 | 8.97 |
| Hombrechtikon | 8,757 | 12.19 |
| Küsnacht | 14,397 | 12.35 |
| Männedorf | 11,243 | 4.78 |
| Meilen | 14,220 | 11.93 |
| Oetwil am See | 4,817 | 6.09 |
| Stäfa | 14,497 | 8.59 |
| Uetikon am See | 6,176 | 3.49 |
| Zollikon | 13,012 | 7.84 |
| Zumikon | 5,284 | 5.44 |
| รวม | 104,412 | 84.64 |
เกมลูกแก้ว

| --- | --- |
ฉบับตีพิมพ์ครั้งแรก
ผู้ประพันธ์: แฮร์มัน เฮ็สเซอ
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Das Glasperlenspiel
ผู้แปล: ริชาร์ดกับคลารา วินสตัน
ประเทศ: สวิตเซอร์แลนด์
ภาษา: เยอรมัน
ประเภท: นวนิยาย
สำนักพิมพ์: โฮล์ท, ไรน์ฮาร์ท แอนด์วินสัน
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1943
พิมพ์ในภาษาอังกฤษ: ค.ศ. 1969
ชนิดสื่อ: พิมพ์ (ปกแข็งและปกอ่อน)
หน้า: 558 หน้า
เกมลูกแก้ว (เยอรมัน: Das Glasperlenspiel) เป็นผลงานชิ้นเอกและผลงานชุดสุดท้ายของแฮร์มัน เฮ็สเซอ ซึ่งเป็นนักประพันธ์ชาวเยอรมัน โดยเริ่มเขียน ในค.ศ. 1931 และจัดพิมพ์ในสวิตเซอร์แลนด์ ค.ศ. 1943 ภายหลังจากถูกปฏิเสธไม่ให้ตีพิมพ์ในเยอรมนี หนังสือได้รับการอ้างถึงในอ้างอิงของเฮ็สเซอสำหรับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ค.ศ. 1946
เกมลูกแก้ว เป็นการแปลตามตัวอักษรของชื่อเรื่องในภาษาเยอรมัน แต่หนังสือเล่มนี้ยังได้รับการตีพิมพ์ภายใต้ชื่อ Magister Ludi ซึ่งเป็นภาษาละตินที่หมายถึง "ต้นฉบับแห่งเกม" ซึ่งเป็นการให้เกียรติแก่ตัวละครหลักซึ่งเป็น "อาจารย์ลูดี" และยังสามารถเห็นเป็นการเล่นคำ ลุด ในภาษาละตินยังมีความหมายทั้ง "เกม" และ "โรงเรียน"
เนื้อเรื่องย่อ

เกมลูกแก้ว เป็นเหตุการณ์ที่มิได้ระบุถึงวันเวลาที่แน่ชัดของช่วงศตวรรษในอนาคต เฮ็สเซอได้แสดงให้เห็นจินตนาการของเขาว่าเป็นหนังสือที่เล่าถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงประมาณต้นศตวรรษที่ 25  และกำหนดเป็นดินแดนสมมุติแห่งหนึ่งในยุโรปตอนกลางที่มีชื่อว่าดินแดนคาสตาเลีย โดยกล่าวถึงเรื่องราวของอาจารย์ลูดี โยเซฟ คเนคชท์ ซึ่งในสมัยเด็กเป็นผู้ที่มีความสามารถทางดนตรี และได้รับเลือกให้เข้าศึกษาต่อที่สถานศึกษาชั้นนำในดินแดนคาสตาเลีย และมีโอกาสได้ศึกษาถึงเกมลูกแก้ว ซึ่งเป็นศาสตร์ชั้นสูงที่แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างศาสตร์แต่ละสาขา ต่อมาได้เลือกวิถีชีวิตเป็นนักบวชในนิกายคาสตาเลีย ในที่สุดได้รับตำแหน่งอาจารย์ลูดี ซึ่งเป็นตำแหน่งสูงสุดของผู้เชี่ยวชาญเกมลูกแก้ว ในภายหลังได้ละเส้นทางดังกล่าว แล้วหันสู่ทางโลกภายนอกเพื่อเป็นครูธรรมดาของเด็กคนหนึ่ง ต่อมาเขาได้เสียชีวิตลงเนื่องจากการว่ายน้ำเพื่อเอาชนะใจศิษย์ของตน
การดัดแปลง

ใน ค.ศ. 2010 เกมลูกแก้ว ได้รับการดัดแปลงเป็นละครโดยลาวิเนีย กรีนลอว์ สำหรับบีบีซี เรดิโอ 4 โดยมีเดอเรค จาคอบี เป็นผู้รับบทคนเขียนชีวประวัติ, ทอม เฟอร์กูสัน รับบทเป็นคเนคชท์ และเดวิด เซดดอน รับบทเป็นพลินโน
ตัวละครหลัก

โยเซฟ คเนคชท์: ตัวละครหลักของเรื่อง เป็นอาจารย์ลูดีที่ปรากฏในส่วนหลักของหนังสือ
ครูเพลง: ที่ปรึกษาทางจิตวิญญาณของคเนคชท์ เมื่อคเนคชท์ยังเด็ก ผู้คัดเลือกให้เขาเข้าสู่สถานศึกษาชั้นนำของดินแดนคาสตาเลีย
ดูเพิ่ม

อัตถิภาวนิยม
ญาณวิทยา
ประสานทัศน์
แหล่งข้อมูลอื่น

Günther Gottschalk: Beads und Bytes. Das Glasperlenspiel, das Weltwissen und das Internet; Vortrag gehalten vor der Hesse-Gesellschaft Solothurn/Schweiz am 28. Juli 2000 (PDF-Datei; 172 kB) (เยอรมัน)
Zusammenfassung des Buchinhalts (เยอรมัน)
Playable Variants Verschiedene spielbare Umsetzungen des Glasperlenspiels (อังกฤษ)
เขตไรนิคเคินดอร์ฟ

| ไรนิคเคินดอร์ฟ Reinickendorf  |
| --- | --- |
เขตของเบอร์ลิน 
เขตไรนิคเคินดอร์ฟในกรุงเบอร์ลิน
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของไรนิคเคินดอร์ฟ Reinickendorf 
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: เบอร์ลิน
นคร: เบอร์ลิน 
เขตการปกครอง: 10 localities
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 89.5 ตร.กม. (34.6 ตร.ไมล์)
ความสูง: 35 เมตร (115 ฟุต)
ประชากร (30 พฤศจิกายน 2012)
 • ทั้งหมด: 247,248 คน
 • ความหนาแน่น: 2,800 คน/ตร.กม. (7,200 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
ทะเบียนพาหนะ: B
เว็บไซต์: โฮมเพจทางการ (เยอรมัน)
ไรนิคเคินดอร์ฟ (เยอรมัน: Reinickendorf) เป็นเขตที่ 12 ของกรุงเบอร์ลิน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือสุดของเมือง เป็นที่ตั้งของทะเลสาบเทเกิลและท่าอากาศยานเบอร์ลินเทเกิล
แขวง

เขตไรนิคเคินดอร์ฟประกอบด้วยแขวง (Ortsteil) จำนวน 11 แขวง ได้แก่:
ไรนิคเคินดอร์ฟ (Reinickendorf)
เทเกิล (Tegel)
ค็อนราทซ์เฮอเออ (Konradshöhe)
ไฮลิกเกินเซ (Heiligensee)
โฟรเนา (Frohnau)
แฮมส์ดอร์ฟ (Hermsdorf)
ไวท์มันส์ลุสท์ (Waidmannslust)
ลือบาร์ส (Lübars)
วิทเทอเนา (Wittenau)
แมร์คิชเชิสเฟียร์เทิล (Märkisches Viertel)
บอร์ซิชวัลเดอ (Borsigwalde)
| ด ค กเขตของกรุงเบอร์ลิน |
| --- | --- |
 มิทเทอ (เขตกลาง)  ฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยทซ์แบร์ค  พังโค  ชาร์ล็อทเทินบวร์ค-วิลเมิร์สดอร์ฟ  ชปันเดา  ชเตคลิทซ์-เซเลินดอร์ฟ   เท็มเพิลโฮฟ-เชอเนอแบร์ค  น็อยเคิลน์  เทรพโท-เคอเพอนิค  มาร์ทซาน-เฮ็ลเลิร์สดอร์ฟ  ลิชเทินแบร์ค  ไรนิคเคินดอร์ฟ
เครื่องเอนิกมา

เครื่องเอนิกมา "โมเดล 1" ซึ่งเป็นรุ่นทางทหาร
เอกสารข้อความเข้ารหัสลับโดยเครื่องเอนิกมา
เอนิกมา (เยอรมัน: ENIGMA) เป็นเครื่องเข้ารหัสซึ่งถูกพัฒนาขึ้นในช่วงต้นถึงกลางศตวรรษที่ 20 ใช้ในการป้องกันความลับในการสื่อสาร ทั้งในทางการทูต, การทหาร, การพาณิชย์ เครื่องเข้ารหัสนี้ถูกใช้งานอย่างแพร่หลายที่สุดในวงการทหารและรัฐบาลของนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
วิศวกรชาวเยอรมัน อาร์ทัวร์ เชอร์บิอุส เกิดแนวคิดในการสร้างเครื่องมือเข้ารหัสลับปีค.ศ. 1918 ซึ่งเป็นช่วงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็ประดิษฐ์และเปิดตัวเครื่องนี้ในปีค.ศ. 1923 ภายใต้ชื่อ Enigma ในช่วงแรกถูกใช้งานในการสื่อสารทางพาณิชย์ และต่อมาก็ถูกนำไปใช้ในกองทัพและระบบรัฐบาลของหลายประเทศ ที่โดดเด่นที่สุดคือในนาซีเยอรมนี ทั้งก่อนและระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องเอนิกมามีอยู่ด้วยกันหลายรุ่น แต่รุ่นสำหรับแวร์มัคท์เป็นที่โด่งดังที่สุด เครื่องเอนิกมาของเยอรมันมีจุดเด่นตรงที่การเข้ารหัสและถอดรหัสที่มีการสลับซับซ้อนทำให้ยากต่อการแกะรหัสมาก ความน่าจะเป็นที่จะเดาออกได้มีเพียงหนึ่งใน 158.962 ล้านล้านล้านรูปแบบ (เทียบเท่า 67 บิต) จนทำให้กองทัพเยอรมันเชื่อไม่มีโอกาสเลยที่ศัตรูจะถอดรหัสได้ อย่างไรก็ตาม ประเทศอังกฤษและฝ่ายสัมพันธมิตรได้พยายามหาทางถอดรหัสเครื่องเอนิกมาได้ จนกระทั่งแอลัน ทัวริง นักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษสามารถถอดรหัสเครื่องอินิกมาได้สำเร็จ ทำให้ประเทศอังกฤษและฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถเอาชนะเยอรมนีได้ในสงครามโลกครั้งที่สอง
เคลเมินส์ ฟ็อน เพียร์เค

| เคลเมินส์ ฟ็อน เพียร์เค |
| --- | --- |
เพียร์เคในปี ค.ศ. 1906
เกิด: เคลเมินส์ เพเทอร์ ฟ็อน เพียร์เค 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1874(1874-05-12) เฮียร์ชชเต็ทเทิน ใกล้เวียนนา ออสเตรีย-ฮังการี
เสียชีวิต: 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929(1929-02-28) (54 ปี) เวียนนา ออสเตรีย
สัญชาติ: ออสเตรีย
มีชื่อเสียงจาก: วัณโรค, ภูมิแพ้
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา:   กุมารเวชศาสตร์  วิทยาแบคทีเรีย  วิทยาภูมิคุ้มกัน 
 
เคลเมินส์ เพเทอร์ ฟ็อน เพียร์เค (เยอรมัน: Clemens Peter von Pirquet; 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1874 – 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929) เป็นแพทย์และนักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรีย เกิดใกล้กรุงเวียนนา มีน้องชายชื่อกีโด ฟ็อน เพียร์เค ซึ่งต่อมาเป็นนักฟิสิกส์ เรียนวิชาเทววิทยาที่มหาวิทยาลัยอินส์บรุคและวิชาปรัชญาที่มหาวิทยาลัยเลอเฟิน ก่อนจะเรียนวิชาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยกราซและฝึกงานที่คลินิกเด็กในเวียนนา ในปี ค.ศ. 1906 เพียร์เคพบว่าผู้ป่วยที่เคยได้รับวัคซีนโรคฝีดาษมาก่อนจะมีปฏิกิริยาตอบสนองเมื่อได้รับวัคซีนอีกครั้ง เพียร์เคและเบ-ลอ ชิก กุมารแพทย์ชาวฮังการี/อเมริกัน จึงคิดค้นคำว่า "allergy" (มาจากคำในกรีก allos แปลว่า "อื่น ๆ" และ ergon แปลว่า "ปฏิกิริยา") เพื่ออธิบายปฏิกิริยาดังกล่าว
ต่อมาเพียร์เคได้ศึกษาเชื้อโรคฝีดาษและค้นพบว่าทูเบอร์คูลิน สารที่โรแบร์ท ค็อค สกัดจากแบคทีเรียที่ก่อวัณโรคในปี ค.ศ. 1890 ก่อให้เกิดปฏิกิริยาตอบสนองคล้ายกัน ชาร์ล ม็องตู แพทย์ชาวฝรั่งเศส ได้ศึกษาแนวคิดนี้ต่อจนค้นพบการตรวจม็องตู ซึ่งเป็นการตรวจวินิจฉัยวัณโรคในปี ค.ศ. 1907
ในปี ค.ศ. 1909 เพียร์เคปฏิเสธงานที่สถาบันปาสเตอร์ในปารีส ประเทศฝรั่งเศสและดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ในบอลทิมอร์ สหรัฐ ปีต่อมา เพียร์เคกลับมาทำงานที่เมืองเบร็สเลาและเวียนนา ในปี ค.ศ. 1929 เพียร์เคและมารีอา คริสทีเนอ ฟัน ฮูเซิน ภรรยากระทำอัตวินิบาตกรรม
ฮัลเลอ (ซาเลอ)

| ฮัลเลอ (ซาเลอ)  |
| --- | --- |
นคร
 จากบน: ใจกลางนครฮัลเลอ, Moritzburg (Halle), ฮัลเลอ-น็อยชทัท, มูลนิธิ Francke และพิพิธภัณฑ์รัฐยุคก่อนประวัติศาสตร์ฮัลเลอ
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของฮัลเลอ (ซาเลอ) 
ฮัลเลอ (ซาเลอ) แสดงแผนที่เยอรมนีฮัลเลอ (ซาเลอ) แสดงแผนที่รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์
พิกัด: 51°28′58″N 11°58′11″E﻿ / ﻿51.48278°N 11.96972°E﻿ / 51.48278; 11.96972
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ซัคเซิน-อันฮัลท์
อำเภอ: นครนอกอำเภอ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2019-26) : Bernd Wiegand
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 135.01 ตร.กม. (52.13 ตร.ไมล์)
ความสูง: 87 เมตร (285 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 237,865 คน
 • ความหนาแน่น: 1,800 คน/ตร.กม. (4,600 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 06108-06132
รหัสโทรศัพท์: 0049345
ทะเบียนพาหนะ: HAL
เว็บไซต์: www.halle.de
ฮัลเลอ (ซาเลอ) (เยอรมัน: Halle (Saale)) เป็นนครตั้งอยู่ตอนใต้ของประเทศเยอรมนี ในรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ ฮัลเลอเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและการศึกษาทางตอนกลาง-ตะวันออกของเยอรมนี เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยฮัลเลอ-วิทเทนแบร์ก มหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของเยอรมนี
ภูมิประเทศ

ฮัลเลอ (ซาเลอ) ตั้งอยู่บริเวณตอนใต้ของรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ของประเทศเยอรมนี ใกล้กับแม่น้ำซาเลอ ตั้งอยู่ห่างจากไลพ์ซิช 35 กิโลเมตร (22 ไมล์) นครนี้มีพื้นที่รวม 135.01 km2 (52.13 sq mi)
ภูมิประเทศ > ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของฮัลเลอ (ซาเลอ) เมษายน ค> ศ. 2017-มีนาคม ค.ศ. 2022.เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของฮัลเลอ (ซาเลอ) เมษายน ค> ศ. 2017-มีนาคม ค.ศ. 2022.ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฮัลเลอ (ซาเลอ) เมษายน ค> ศ. 2017-มีนาคม ค.ศ. 2022.ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของฮัลเลอ (ซาเลอ) เมษายน ค> ศ. 2017-มีนาคม ค.ศ. 2022.มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฮัลเลอ (ซาเลอ) เมษายน ค> ศ. 2017-มีนาคม ค.ศ. 2022.เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฮัลเลอ (ซาเลอ) เมษายน ค> ศ. 2017-มีนาคม ค.ศ. 2022.พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฮัลเลอ (ซาเลอ) เมษายน ค> ศ. 2017-มีนาคม ค.ศ. 2022.มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฮัลเลอ (ซาเลอ) เมษายน ค> ศ. 2017-มีนาคม ค.ศ. 2022.ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฮัลเลอ (ซาเลอ) เมษายน ค> ศ. 2017-มีนาคม ค.ศ. 2022.ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฮัลเลอ (ซาเลอ) เมษายน ค> ศ. 2017-มีนาคม ค.ศ. 2022.ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฮัลเลอ (ซาเลอ) เมษายน ค> ศ. 2017-มีนาคม ค.ศ. 2022.ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฮัลเลอ (ซาเลอ) เมษายน ค> ศ. 2017-มีนาคม ค.ศ. 2022.พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฮัลเลอ (ซาเลอ) เมษายน ค> ศ. 2017-มีนาคม ค.ศ. 2022.ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฮัลเลอ (ซาเลอ) เมษายน ค> ศ. 2017-มีนาคม ค.ศ. 2022.ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 13.0 (55.4) | 19.3 (66.7) | 23.6 (74.5) | 26.5 (79.7) | 31.3 (88.3) | 38.2 (100.8) | 37.4 (99.3) | 36.4 (97.5) | 31.3 (88.3) | 26.1 (79) | 20.8 (69.4) | 15.1 (59.2) | 38.2 (100.8) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 5.2 (41.4) | 6.9 (44.4) | 10.0 (50) | 15.8 (60.4) | 18.6 (65.5) | 25.6 (78.1) | 26.0 (78.8) | 24.7 (76.5) | 20.7 (69.3) | 15.7 (60.3) | 8.9 (48) | 6.3 (43.3) | 15.4 (59.7) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 2.8 (37) | 3.1 (37.6) | 5.1 (41.2) | 9.9 (49.8) | 13.2 (55.8) | 19.6 (67.3) | 20.0 (68) | 19.2 (66.6) | 15.0 (59) | 11.3 (52.3) | 5.8 (42.4) | 3.8 (38.8) | 10.7 (51.3) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 0.1 (32.2) | -1.2 (29.8) | 0.0 (32) | 3.1 (37.6) | 7.1 (44.8) | 13.0 (55.4) | 13.2 (55.8) | 13.2 (55.8) | 9.2 (48.6) | 6.9 (44.4) | 2.4 (36.3) | 0.8 (33.4) | 5.7 (42.3) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | −10.5 (13.1) | −21.9 (-7.4) | −12.2 (10) | −6.5 (20.3) | −0.5 (31.1) | 5.2 (41.4) | 6.6 (43.9) | 8.2 (46.8) | 0.9 (33.6) | −2.9 (26.8) | −6.2 (20.8) | −13.3 (8.1) | −21.9 (−7.4) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 30 (1.18) | 22 (0.87) | 26 (1.02) | 21 (0.83) | 39 (1.54) | 28 (1.1) | 38 (1.5) | 44 (1.73) | 40 (1.57) | 34 (1.34) | 26 (1.02) | 24 (0.94) | 372 (14.65) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 17 | 11 | 13 | 9 | 11 | 8 | 9 | 8 | 10 | 14 | 12 | 15 | 137 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 51 | 106 | 165 | 240 | 238 | 247 | 244 | 91 | 171 | 106 | 73 | 46 | 1,778 |
แหล่งที่มา: Deutscher Wetterdienst
เมืองพี่น้อง

ฮัลเลอเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
โอวลุ ประเทศฟินแลนด์ (1968)
ลินทซ์ ประเทศออสเตรีย (1975)
เกรอนอบล์ ประเทศฝรั่งเศส (1976)
อูฟา ประเทศรัสเซีย (1977)
คาลส์รูเออ ประเทศเยอรมนี (1987)
เจียซิง ประเทศจีน (2009)
ซาแวนนา หรัฐ (2011)
กยูมรี ประเทศอาร์มีเนีย (2020)
เมืองพี่น้อง > เมืองมิตรภาพ

กูอิงบรา ประเทศโปรตุเกส (1976)
ฮิลเดิสไฮม์ ประเทศเยอรมนี (1990)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
"Halle" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 12 (11 ed.). 1911. pp. 853–854.
| ด ค กเมืองในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
1,000,000+ คน:  โคโลญ  เบอร์ลิน  มิวนิก  ฮัมบวร์ค 
500,000+ คน:  ชตุทการ์ท  ดอร์ทมุนท์  ดึสเซิลดอร์ฟ  เดรสเดิน  เนือร์นแบร์ค  เบรเมิน  ไลพ์ซิช  แฟรงก์เฟิร์ต  เอ็สเซิน  ฮันโนเฟอร์ 
200,000+ คน:  เก็ลเซินเคียร์เชิน  คีล  เค็มนิทซ์  เครเฟ็ลท์  คาลส์รูเออ  ดืสบวร์ค  บ็อน  บีเลอเฟ็ลท์  เบราน์ชไวค์  โบคุม  ไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา  มัคเดอบวร์ค  มันไฮม์  มึนส์เทอร์  เมินเชินกลัทบัค  ไมนทซ์  ร็อสท็อค  ลือเบ็ค  วีสบาเดิน  วุพเพอร์ทาล  อาเคิน  เอาคส์บวร์ค  แอร์ฟวร์ท  โอเบอร์เฮาเซิน  ฮัลเลอ (ซาเลอ) 
100,000+ คน:  เกิททิงเงิน  ค็อทบุส  คัสเซิล  โคเบล็นทซ์  ซัลทซ์กิทเทอร์  ซาร์บรึคเคิน  ซีเกิน  โซลิงเงิน  ดาร์มชตัท  เทรียร์  น็อยส์  บ็อทร็อพ  เบรเมอร์ฮาเฟิน  แบร์กิชกลัทบัค  พ็อทซ์ดัม  พาเดอร์บอร์น  ฟอทซ์ไฮม์  เฟือร์ท  มืลไฮม์  เมอส์  เยนา  ร็อยท์ลิงเงิน  เร็คลิงเฮาเซิน  เร็มไชท์  เรเกินส์บวร์ค  ลูทวิชส์ฮาเฟิน  เลเวอร์คูเซิน  ว็อลฟส์บวร์ค  เวือทซ์บวร์ค  อ็อฟเฟินบัคอัมไมน์  อ็อลเดินบวร์ค  อ็อสนาบรึค  อิงก็อลชตัท  อุล์ม  แอร์ลังเงิน  ฮัม  ฮาเกิน  ฮิลเดิสไฮม์  แฮร์เนอ  ไฮล์บร็อน  ไฮเดิลแบร์ค 
อื่น ๆ:  ชวาบัค  บัมแบร์ค 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  โครเอเชีย  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  IdRef
เกออร์ค ฟรีดริช เจ้าชายแห่งปรัสเซีย

เกออร์ค ฟรีดริช แฟร์ดีนันท์ เจ้าชายแห่งปรัสเซีย (เยอรมัน: Georg Friedrich Ferdinand Prinz von Preußen) เป็นประมุขแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นสาขาปรัสเซียองค์ปัจจุบัน ซึ่งในอดีตเคยเป็นราชวงศ์ที่ปกครองจักรวรรดิเยอรมันและราชอาณาจักรปรัสเซีย เขาเป็นทายาทรุ่นที่ 4 ในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 ไคเซอร์องค์สุดท้ายแห่งจักรวรรดิเยอรมัน ซึ่งสละราชบัลลังก์หลังเยอรมนีพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง