stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอเวียงสระ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเวียงสระแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ตำบล 64 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | แผนที่แบ่งเขตตำบล | แผนที่แบ่งเขตหมู่บ้าน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | เวียงสระ | Wiang Sa | 10 |  |  |
| 2. | บ้านส้อง | Ban Song | 18 |  |  |
| 3. | คลองฉนวน | Khlong Chanuan | 12 |  |  |
| 4. | ทุ่งหลวง | Thung Luang | 16 |  |  |
| 5. | เขานิพันธ์ | Khao Niphan | 8 |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเวียงสระประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลเวียงสระ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเวียงสระและตำบลบ้านส้อง
เทศบาลตำบลบ้านส้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านส้อง (นอกเขตเทศบาลตำบลเวียงสระ)
เทศบาลตำบลเขานิพันธ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขานิพันธ์ทั้งตำบล
เทศบาลตำบลทุ่งหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งหลวงทั้งตำบล
เทศบาลตำบลเมืองเวียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเวียงสระ (นอกเขตเทศบาลตำบลเวียงสระ)
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองฉนวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองฉนวนทั้งตำบล
เศรษฐกิจ

ถึงแม้อำเภอเวียงสระจะมีศูนย์กลางอยู่ที่ตำบลเวียงสระ แต่ตำบลบ้านส้องเป็นตำบลที่มีเศรษฐกิจดีที่สุดในอำเภอ
ลักษณะเศรษฐกิจของอำเภอเวียงสระ
เนื่องด้วยสภาพทางภูมิศาสตร์ของอำเภอเวียงสระ ทำให้ศูนย์กลางของเศรษฐกิจอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอ เนื่องจากอยู่ใกล้กับถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4009 ทำให้ร้านค้าห้างสรรพสินค้าต่างๆจึงกระจุกตัวอยู่ทางฝั่งทิศเหนือของอำเภอเวียงสระ ซึ่งบริเวณดังกล่าวอยู่ภายใต้เขตการปกครองของ เทศบาลตำบลเวียงสระ เทศบาลตำบลบ้านส้อง และบางส่วนของเทศบาลตำบลทุ่งหลวง
ทางทิศตะวันออกของอำเภอเวียงสระส่วนใหญ่จะเป็นที่ราบสูงและภูเขาทำให้ทางฝั่งทิศตะวันออกจะเป็นเศรษฐกิจแบบการเกษตรมากกว่าโดยส่วนใหญ่จะปลูก ทุเรียน ยางพารา ปาลม์ ซึ่งอำเภอเวียงสระมีเศรษฐกิจโดยพึ่งการเกษตรเป็นส่วนใหญ่
ทางทิศใต้ ประกอบด้วย เทศบาลตำบลเขานิพันธ์ และองค์การบริหารส่วนตำบลคลองฉนวน บริเวณดังกล่าวเป็นลักษณะที่ราบลุ่มแม่น้ำตาปี เหมาะแก่การเพาะปลูกและการเกษตร ส่วนใหญ่จะพบ ทุเรียน ปาล์ม
ปัญหาต่างๆที่ส่งผลต่อเศรษฐกิจของอำเภอเวียงสระ
ภัยแล้ง ในช่วงฤดูร้อนโดยเฉพาะช่วงเดือนกุมภาพันธ์ - เมษายน อำเภอเวียงสระประสบปัญหาภัยแล้งอย่างหนักเนื่องจากฝนแล้ง ทำให้คลองและคูเขื่อนไม่มีน้ำเนื่องจากไม่มีน้ำที่ไหลลงมาจากภูเขา ส่งผลให้เศรษฐกิจด้านการเกษตรได้รับผลกระทบเป็นอย่างหนักโดยเฉพาะ ยางพารา ทุกเรียน และปาลม์ ต้นไม้ด้านเกษตรของชาวสวนล้มตายตามๆกันไปเนื่องจากขาดน้ำ ทำให้เศรษฐกิจของอำเภอเวียงสระได้รับผลกระทบอย่างหนัก
สภาพภูมิศาสตร์ อำเภอเวียงสระมีลักษณะทางภูมิศาสตร์ที่หลากหลายสำหรับทางทิศตะวันตก ทิศใต้ ทิศเหนือเป็นที่ราบลุ่มอยู่ใกล้แม่น้ำตาปี มีแม่น้ำคลองตาลไหลผ่านจึงเหมาะแก่การพัฒนาเมืองและการเกษตร แต่พื้นที่ทางทิศตะวันออกเป็นพื้นที่ราบสูงภูเขา มีหมู่บ้านหลายหมู่บ้านที่อยู่ในเขตนี้ทำให้โครงสร้างพื้นฐานบางส่วนอาจยังไม่พัฒนาได้ดีพอ แต่ในปัจจุบันปัญหาด้านนี้แทบจะไม่เหลือให้เห็นมากนักเนื่องจากบ้านน้องมีการพัฒนาอย่างรวดเร็ว
น้ำกัดเซาะตลิ่ง อำเภอเวียงสระมีแม่น้ำ คูคลอง ไหลผ่านตัดกันไปมาจำนวนมาก ปัญหาที่ตามมาคือ ปัญหาน้ำกัดเซาะตลิ่ง ส่งผลให้ดินบริเวณริมน้ำมีการทรุดตัว ส่งผลต่อประชาชนที่อยู่บริเวณตลิ่ง รวมถึงสวนทางการเกษตรต่างๆ
สถานที่ท่องเที่ยว > ตำบลบ้านส้อง

น้ำตกธารทิพย์ (น้ำตก 357)
น้ำตกคลองน้ำเฒ่า
น้ำตกคลองคันเบ็ด
ท่าน้ำวังหิน
อุทยานแห่งชาติใต้ร่มเย็น
สถานนีรถไฟบ้านส้อง
ตลาดน้ำบ้านส้อง
วัดบ้านส้อง
วัดวิภาวดีรังสิต
สำนักสงฆ์ถ้ำเทวดาทุ่งเขาโคก
หมู่บ้านเหนือคลองและหมู่บ้านสวนกล้วย
เกตเวย์ จุดเช็คอินอำเภอเวียงสระ
สถานที่ท่องเที่ยว > ตำบลทุ่งหลวง

วัดทุ่งหลวง
อ่างเก็บน้ำบางลาย
บ่อน้ำพุร้อนธรรมชาติบ้านในบอด
สถานที่ท่องเที่ยว > ตำบลเมืองเวียง

เมืองโบราณเวียงสระ
วัดเวียงสระ
สถานที่ท่องเที่ยว > ตำบลเขานิพันธ์

วัดเขานิพันธ์
แก้มลิงเขานิพันธ์
เขาถ้ำปลา
วัดคีรีราษฎร์พัฒนา (เขาปูน)
สถานที่ท่องเที่ยว > ตำบลคลองฉนวน

วัดคลองฉนวน
การคมนาคม > ทางถนน

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 สายสี่แยกปฐมพร–พัทลุง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4009  สายบางใหญ่–อ่าวลึก
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4015  สายบ้านตาล–บ้านส้อง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4035  สายนาชุมเห็ด–โคกมะพร้าว
การคมนาคม > ทางรถไฟ

สถานีรถไฟบ้านส้อง เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายใต้ ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านส้อง
สถานีรถไฟบ้านพรุกระแชง เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ของทางรถไฟสายใต้ ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านส้อง
กีฬา

อำเภอเวียงสระมีสโมสรฟุตบอลอาชีพ ได้แก่ เอ็มเอชคอน สุราษฎร์ฯ ซิตี้ ซึ่งปัจจุบันแข่งขันในไทยลีก 3 โซนภาคใต้
แผนที่แบ่งเขตเทศบาลในอำเภอเวียงสระ
ความคึกคักในตัวเมืองบ้านส้องขณะช่วงเวลากลางคืนซึ่งตรงกับช่วงเทศกาลตรุษจีน
อภิเดช ศิษย์หิรัญ

| อภิเดช ศิษย์หิรัญ |
| --- | --- |
เกิด: ณรงค์ ทรงมณี 1 กันยายน พ.ศ. 2484
เสียชีวิต: 4 เมษายน พ.ศ. 2556 (72 ปี)
อภิเดช ศิษย์หิรัญ (ชื่อเล่น: ตังค์; 1 กันยายน พ.ศ. 2484 — 4 เมษายน พ.ศ. 2556) เป็นนักมวยไทยคนเดียวที่มีลูกเตะเป็นอาวุธสำคัญสามารถชงเท้าเข้าก้านคอคู่ต่อสู้แล้วไล่ลงมาถึงขาพับ 3 จังหวะด้วยความรวดเร็ว โดยเฉพาะแข้งขวา จนได้รับฉายา "จอมเตะแห่งบางนกแขวก"
วัยเด็ก

อภิเดช ศิษย์หิรัญ มีชื่อจริงคือ ณรงค์ ทรงมณี เป็นบุตรของนายพยอม ญาณประทีป (พ่อเลี้ยง) กับนางเสงี่ยม ทรงมณี (แม่จริง) มีอาชีพทำสวนมะพร้าว เกิดที่ตำบลบางนกแขวก อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เหนือวัดเจริญสุขารามขึ้นไปเล็กน้อย
ชีวิตในวัยเด็ก อภิเดชเป็นคนที่เรียนหนังสือไม่ค่อยเก่งแต่มีความสามารถเล่นกีฬาได้ดีแทบทุกชนิดโดยเฉพาะ ฟุตบอล ตะกร้อ กระโดดสูง ค้ำถ่อ และวิ่งจนเป็นนักกีฬาคนเก่งของโรงเรียนวัดเจริญสุขารามวรวิหาร ไปแข่งที่ไหนจะต้องคว้าชัยชนะมาอวดทางบ้าน และเพื่อนนักเรียนเสมอไม่ชอบเที่ยวเตร่เหมือนวัยรุ่นคนอื่น
เมื่อ ศึกษาระดับประถมศึกษาขณะศึกษาระดับมัธยมศึกษาอยู่ที่โรงเรียนเมธีชุณหะวัณวิทยาลัย ในชั้น ม.2 ได้พบกับครูพละคนแรกคือ ครูสุพร วงศาโรจน์ ซึ่งมองเห็นหน่วยก้านเข้าทีดีจึงเริ่มสอนวิชากระบี่กระบอง พลอง และไม้สั้นให้ ต่อมาก็สอนแม่ไม้มวยไทย เมื่อเห็นว่าเป็นผู้มีความสนใจ
ขึ้นชกมวยไทย

อภิเดชซ้อมมวยอยู่เสมอ 3-4 เดือนต่อมา ก็ไปเปรียบมวยครั้งแรกที่อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี เป็นมวยประกอบรายการ และสามารถคว้าชัยชนะมาได้ โดยค่าตัวในการชกครั้งแรกของเขาอยู่ที่ 30 บาท หลังจากนั้นไม่ว่าจะมีงานวัด หรืองานวิก อภิเดชจะต้องขึ้นเวทีด้วยทุกครั้งจนวันหนึ่งที่จังหวัดราชบุรี นายเกษม เอี่ยมภิญโญผู้จัดรายการมวยกรุงเทพฯมาพบเข้าชอบใจในลีลาการต่อสู้จึงชวนไปชกมวยที่กรุงเทพฯโดยใช้ชื่อว่า "อภิเดช ลูกพรชัย"
เข้ากรุง

เมื่อขึ้นชกในกรุงเทพฯ ได้รับชัยชนะตลอดมาอภิเดชแพ้ครั้งแรกเมื่อชกกับ "โกมารเดช" โดยแพ้น็อค ในยกที่สองเพราะต่างคนต่างสับศอกเข้าใส่กันท่ามกลางเสียงเชียร์ที่ดังกระหึ่มทั้งสนาม ผลปรากฏว่า โกมารเดชกระเด็นตัวลอยไปติดเชือก ส่วนอภิเดชโดนเข้าแสกคาง กระเด็นหัวน๊อคพื้น และแพ้น๊อคอีกครั้งให้สินชัย แต่สามารถล้มสินชัยได้อย่างสอนมวยในเวลาต่อมา
อภิเดชเปลี่ยนมาใช้ชื่อ "อภิเดช ศิษย์หิรัญ" เมื่อ ครูสุพร วงศาโรจน์ พาไปฝากเป็นศิษย์ที่ค่ายมวย "ศิษย์หิรัญ" ของครูเกษม และ คุณองุ่น เอี่ยมภิญโญ ระยะนั้นชื่อ "อภิเดช" เป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศ พ.ศ. 2502 - 2506 เป็นช่วงที่อภิเดชโด่งดังในเชิงมวยไทย ชกชนะคู่ชกชั้นดีหลายคน เช่น บุกเดี่ยว ยนตรกิจ แดนชัย ยนตรกิจ เขียวหวาน ยนตรกิจ ราวี เดชาชัย เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต ได้ครองแชมป์มวยไทยรุ่นเวลเตอร์เวททั้งเวทีลุมพินีและเวทีราชดำเนิน โดยเฉพาะกับเดชฤทธิ์นั้น ทั้งคู่เปรียบเหมือนเป็นคู่รักคู่แค้นกัน โดยชกกันมากถึง 12 ครั้ง ในห้วงเวลานาน 7 ปี (พ.ศ. 2506 -  2513) โดยอภิเดชเป็นฝ่ายชนะไปถึง 6 ครั้ง และแพ้ 4 ครั้ง และอีกหนึ่งครั้งเป็นมวยสากล และก็เป็นอภิเดชที่เป็นฝ่ายชนะน็อคไปในยกที่ 7
ด้านความรุนแรงในการเตะ อภิเดชซึ่งเคยพบกับสมพงษ์ เจริญเมือง ได้เป็นฝ่ายเตะสมพงษ์ที่ตั้งศอกรับจนแขนร่วงมาแล้วครั้งหนึ่ง
ภาพยนตร์

ช่วง พ.ศ. 2506-2508 อภิเดชมีส่วนร่วมในบทเล็ก ๆ ในภาพยนตร์จอใหญ่ที่ไม่โดดเด่นนัก แต่ใน พ.ศ. 2508 ได้รับบทสำคัญในภาพยนตร์เรื่อง ยอดมวยสยาม โดยแสดงคู่กับโขมพัสตร์ อรรถยา และมีดวงดาว จารุจินดา กับสายัณห์ จันทรวิบูลย์ เป็นนักแสดงนำ
ชกมวยสากล

หลังจากนั้น อภิเดช ศิษย์หิรัญได้หันไปชกมวยสากลในรุ่นเวลเตอร์เวท ชิงแชมป์มวยสากลทั้งเวทีราชดำเนินและลุมพินีเป็นผลสำเร็จทั้ง 2 เวที และได้ขึ้นชกกับนักมวยต่างชาติ เอลิลิโอ อรันดาได้รับชัยชนะในยกแรกเป็นแชมป์สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก (OPBF) อภิเดชขึ้นชกกับนักมวยสากลระดับรองแชมป์โลก เพื่อลุ้นเข้าอันดับโลกแต่ไม่สำเร็จ พ.ศ. 2508 แพ้คะแนน ฟอร์ตูนาโต้ มันกา (อิตาลี) จากนั้นขึ้นชกป้องแชมป์ OPBF ชนะคะแนน คูโบ อูร่า จึงได้เข้าอันดับโลกเป็นรองแชมป์โลกอันดับ 10 ของสมาคมมวยโลก (WBA) แต่หลุดจากอันดับเมื่อแพ้คะแนน วาเลอริโอ นูเนซ (อาร์เจนตินา) เมื่อ พ.ศ. 2509
ยุคร่วงโรย

อภิเดชเริ่มตกอับเมื่อชกมวยไทยแพ้น็อค แดนชัย เพลินจิต ยก 2 เมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2509 โดยอภิเดชถูกแดนชัยเตะตัดขาจนยอมแพ้ไป ผลจากการพ่ายแพ้ครั้งนี้ ทำให้อภิเดชถูกปลดจากตำแหน่งแชมป์มวยไทยและถูกกล่าวหาว่าล้มมวยด้วย ต่อมาต้นปี พ.ศ. 2510 อภิเดชก็ไปเสียแชมป์ OPBF ที่ญี่ปุ่น
อภิเดชกลับมาสู้ต่อในแบบมวยไทย โดยคว้าแชมป์มวยไทยรุ่นเวลเตอร์เวทของเวทีลุมพินีมาครอง จากนั้นข้ามไปชิงแชมป์เวทีราชดำเนินกับเดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต ปรากฏว่าถูกศอกแพ้แตกในยกที่ 2 ชิงแชมป์ไม่สำเร็จและถูกปลดจากแชมป์เวทีลุมพินีอีกด้วย จากนั้นอภิเดชกลับมาชกมวยสากลอีก ขึ้นชกนอกรอบกับกิม กีซู แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวทชาวเกาหลีใต้ แต่อภิเดชเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก
ในช่วง พ.ศ. 2511 - 2512 อภิเดชหันกลับมาชกมวยไทยอีก ชนะนักมวยชื่อดังจนมีชื่อเสียงอีกครั้ง จนแพ้น็อค คงเดช ลูกบางปลาสร้อย เมื่อ พ.ศ. 2512 จึงพบกับความตกต่ำอีกครั้ง จนแขวนนวมไปเมื่อ พ.ศ. 2514 อภิเดช หายไปจากวงการมวยอยู่หลายปี และกลับมาชกอีกเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ไม่รุ่งเรืองเหมือนเดิม ชกแพ้มากกว่าชนะ กระทั่งขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 29 มีนาคม พ.ศ. 2520 แพ้คะแนน เซียนโหงว ศิษย์บางพระจันทร์ อภิเดชจึงแขวนนวมไป ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
หลังแขวนนวม อภิเดชไปประกอบอาชีพค้าขายมะพร้าว กับภรรยาและลูกอีก 3 คนอยู่ที่ห้วยขวาง ในภายหลัง เขาได้หวนกลับมาสู่วงการมวยด้วยการเป็นเทรนเนอร์ให้กับนักมวยที่ค่ายมวยแฟร์เท็กซ์ ต่อมา เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2548 องค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสงคราม ร่วมกับจังหวัดสมุทรสงคราม ได้จัดพิธีเชิดชูเกียรติ และมอบโล่ประกาศเกียรติคุณให้กับอภิเดช  เนื่องจากเป็นบุคคลที่ทำคุณประโยชน์ และสร้างชื่อเสียงให้กับจังหวัด เพื่อเป็นการยกย่อง และเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับเยาวชนรุ่นหลังได้ไปศึกษาเป็นแบบอย่าง เพราะ อภิเดช ศิษย์หิรัญ ได้สร้างชื่อเสียงด้านกีฬาให้กับจังหวัดสมุทรสงครามและประเทศไทยเป็นที่รู้จักของชาวต่างชาติเป็นระยะเวลาถึง 11 ปี (พ.ศ. 2503-2514) จึงสมควรได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติอย่างยิ่ง
ซึ่งถือว่าอภิเดชเป็นอดีตนักมวยที่ทำคุณประโยชน์อย่างมากให้แก่วงการมวยไทย โดยเป็นนายกชมรมนักมวยไทยเก่า หาเงินช่วยนักมวยไทยเก่าอย่างต่อเนื่อง
อภิเดช ศิษย์หิรัญ ถึงแก่กรรมเมื่อเวลา 02.00 น. ของวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2556 ที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า จากโรคมะเร็งปอด ที่ล้มป่วยมานาน เนื่องจากการสูบบุหรี่ซึ่งสูบมาตั้งแต่วัยรุ่นจนกระทั่งอายุ 37 ปี จึงเลิก เมื่อแขวนนวมแล้วในบั้นปลายชีวิตก็มีอาการป่วยกระเสาะกระแสะ ต้องเข้าโรงพยาบาลเช็คร่างกายอยู่เป็นระยะ ๆ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 จนกระทั่งถึงแก่กรรม สิริอายุได้ 72 ปี
เกียรติประวัติ

แชมป์มวยไทยรุ่นเวลเตอร์เวททั้งเวทีลุมพินีและเวทีราชดำเนิน
แชมป์ประเทศไทยรุ่นเวลเตอร์เวท
ชิง 21 พฤษภาคม 2507 ชนะน็อค ยก 10 ศรีสวัสดิ์ ศิษย์ ส.พ.
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 มิถุนายน 2507 ชนะน็อค ยก 2 อดิศักดิ์ อิทธิอนุชิต
สละแชมป์
แชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวท
ชิง 7 มกราคม 2508 ชนะน็อค ยก 1 อะเซลิโอ อะรันดา ( ฟิลิปปินส์) ที่ เวทีราชดำเนิน
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 ธันวาคม 2508 ชนะคะแนน คูโบ อูรา ( ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
เสียแชมป์ 8 มกราคม 2510 แพ้น็อค ยก 8 มูซาชิ นาคาโน (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
รางวัล

รางวัลฮอลออฟเฟม สยามกีฬาอวอร์ดส์ 2008
รางวัลบุคคลทรงคุณค่ากีฬามวยของการกีฬาแห่งประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

เทปการชกกับ แดนชัย เพลินจิต เก็บถาวร 2008-04-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ไฮไลท์ เก็บถาวร 2008-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กนักมวยไทยที่ถูกบรรจุชื่อในหอเกียรติยศของเวทีราชดำเนิน |
| --- | --- |
 ผล พระประแดง  สุข ปราสาทหินพิมาย  ชูชัย พระขรรค์ชัย  ประยุทธ์ อุดมศักดิ์   อดุลย์ ศรีโสธร   อภิเดช ศิษย์หิรัญ   วิชาญน้อย พรทวี   พุฒ ล้อเหล็ก  ผุดผาดน้อย วรวุฒิ  ดีเซลน้อย ช.ธนะสุกาญจน์ 
| ด ค กแชมป์ OPBF ชาวไทย |
| --- | --- |
ก่อน พ.ศ. 2500:  จำเริญ ทรงกิตรัตน์  สมเดช ยนตรกิจ 
พ.ศ. 2500 - 2519:  ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า  โผน กิ่งเพชร  ดาวทอง สิงหพัลลภ   คีรีศักดิ์ บาร์โบส  สามารถ ศรแดง  เขียวหวาน ยนตรกิจ  วีระนิด เจริญเมือง  ชาติชาย เชี่ยวน้อย   พลายน้อย ร.ฟ.ท.  อภิเดช ศิษย์หิรัญ  สเลมาลย์ อิทธิอนุชิต   เวนิส บ.ข.ส.  มนต์สยาม ฮ. มหาชัย 
พ.ศ. 2528 - 2540:  เพชรงาม ชูวัฒนะ   สมุทร ศิษย์นฤพนธ์  สกัด พรทวี  ประยูรศักดิ์ เมืองสุรินทร์   ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊   เด่น ชูวัฒนะ  ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ  โชคชัย โชควิวัฒน์  วิสุทธิ์ ชูวัฒนะ  หลักหิน ซีพียิม 
พ.ศ. 2547 - ปัจจุบัน:  แหวนเพชร ชูวัฒนะ  เวทย์ ศักดิ์เมืองแกลง  วันมีโชค สิงห์วังชา  กุมารทอง ป.ปลื้มกมล  จอมทอง ชูวัฒนะ  ราชสีห์ ศิษย์ทรายทอง
ราชวงศ์ตรัสตามารา

| --- | --- |

 ตราประจำราชวงศ์สายราชบัลลังก์กัสติยา  ตราประจำราชวงศ์สายราชบัลลังก์อารากอน
พระราชอิสริยยศ:  พระมหากษัตริย์แห่งกัสติยา  พระมหากษัตริย์แห่งเลออน  พระมหากษัตริย์แห่งอารากอน  พระมหากษัตริย์แห่งบาเลนเซีย  พระมหากษัตริย์แห่งมาฆอร์กา  พระมหากษัตริย์แห่งซิซิลี  พระมหากษัตริย์แห่งนาโปลี  เคานต์แห่งบาร์เซโลนา 
ปกครอง: ราชบัลลังก์กัสติยา, ราชบัลลังก์อารากอน
บรรพบุรุษ: ราชวงศ์บูร์กอญสายกัสติยา (จากบุตรนอกสมรส)
ประมุขพระองค์แรก: พระเจ้าเอนริเกที่ 2 แห่งกัสติยา
ประมุขพระองค์สุดท้าย: สมเด็จพระราชินีนาถฆัวนาแห่งกัสติยา
สถาปนา: 1366
สิ้นสุด: 1555
เชื้อชาติ: สเปน, บูร์กอญ
ด ค ก
ราชวงศ์ตรัสตามารา (สเปน: Casa de Trastámara) เป็นราชวงศ์แห่งคาบสมุทรไอบีเรียที่ปกครองอาณาจักรกัสติยาตั้งแต่ พ.ศ. 1912 ถึง พ.ศ. 2047 ในอารากอนและซิชิลีตั้งแต่ พ.ศ. 1955 ถึง พ.ศ. 2059 ในนาวาร์ตั้งแต่ พ.ศ. 1968 ถึง พ.ศ. 2022 และในนาโปลีตั้งแต่ พ.ศ. 1985 ถึง พ.ศ. 2044
ราชวงศ์นี้ได้นำชื่อมาจากเคานต์แห่งตรัสตามารา ซึ่งเป็นบรรดาศักดิ์ของพระเจ้าเอนริเกที่ 2 แห่งกัสติยาก่อนจะขึ้นครองราชสมบัติในปี พ.ศ. 1912 ในระหว่างสงครามกลางเมืองพระองค์ได้กำจัดพระเชษฐาต่างมารดาคือ พระเจ้าเปโดรแห่งกัสติยา และทรงขึ้นครองราชย์
ในช่วงการประนีประนอมที่เมืองกัสเป เจ้าชายเฟร์นันโดแห่งอันเตเกรา พระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ของพระเจ้าฆวนที่ 1 แห่งกัสติยาได้รับเลือกจากชนชั้นสูงในอารากอน บาร์เซโลนา และบาเลนเซียให้เป็นกษัตริย์โดยเฉลิมพระปรมาภิไธยว่า "พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1" และเป็นราชวงศ์สายแรก
ใน พ.ศ. 1968 พระเจ้าฆวนที่ 2 แห่งอารากอน พระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1 ทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถซูริอาที่ 1 แห่งนาวาร์ จึงทรงกลายเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนาวาร์ หลังจากพระองค์สวรรคต พระราชธิดาของพระองค์คือเจ้าหญิงเลโอนอร์ได้ครองราชสมบัติสืบต่อจากพระบิดาเพียงระยะเวลาหนึ่ง
ใน พ.ศ. 1985 พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 5 แห่งอารากอนได้ทรงกลายเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนาโปลีจากการยึดครองนาโปลี และทรงดำรงพระอิสริยยศนี้ตราบจนพระองค์สวรรคตเมื่อปี พ.ศ. 2001 พระราชบุตรของพระองค์ได้รับช่วงต่อและกำเนิดสายราชวงศ์นี้
รายนามกษัตริย์แห่งกัสติยาและเลออน สายราชวงศ์ตรัสตามารา

| พระรูป | พระนาม | ประสูติ | เสวยราชย์ | สิ้นสุด | คู่สมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | พระเจ้าเอนริเกที่ 2 แห่งกัสติยา | 13 มกราคม พ.ศ. 1877 | พ.ศ. 1912 | 29 พฤษภาคม พ.ศ. 1922 | ฆัวนา มานูเอล |
|  | พระเจ้าฆวนที่ 1 แห่งกัสติยา | 24 สิงหาคม พ.ศ. 1901 | พ.ศ. 1922 | 9 ตุลาคม พ.ศ. 1933 | เลโอนอร์แห่งอารากอน,เบยาตริชแห่งโปรตุเกส |
|  | พระเจ้าเอนริเกที่ 3 แห่งกัสติยา | 4 ตุลาคม พ.ศ. 1922 | พ.ศ. 1933 | พ.ศ. 1949 | แคทรินแห่งแลงคัสเตอร์ |
|  | พระเจ้าฆวนที่ 2 แห่งกัสติยา | 6 มีนาคม พ.ศ. 1948 | พ.ศ. 1949 | 20 กรกฎาคม พ.ศ. 1997 | มาริอาแห่งอารากอน,อีซาแบลแห่งโปรตุเกส(1971-2039) |
|  | พระเจ้าเอนริเกที่ 4 แห่งกัสติยา | 5 มกราคม พ.ศ. 1968 | พ.ศ. 1997 | 11 ธันวาคม พ.ศ. 2017 | สมเด็จพระราชินีนาถซูริอาที่ 2 แห่งนาวาร์,สมเด็จพระราชินีโจน แห่งโปรตุเกส |
|  | สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา | 22 เมษายน พ.ศ. 1994 | 10 ธันวาคม พ.ศ. 2017 | 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2047 | พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 5 แห่งกัสติยา ร่วมราชบัลลังก์ |
|  | พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 5 แห่งกัสติยา | 10 มีนาคม พ.ศ. 1995 | พ.ศ. 2018 | พ.ศ. 2016 | สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา ร่วมราชบัลลังก์,เฌอร์แมนแห่งฟัว |
|  | สมเด็จพระราชินีนาถฆัวนาแห่งกัสติยา | 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2022 | 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2047 | 12 เมษายน พ.ศ. 2098 | พระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งกัสติยา ร่วมราชบัลลังก์ |
|  | พระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งกัสติยา | 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2021 | 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2047 | 25 กันยายน พ.ศ. 2049 | สมเด็จพระราชินีนาถฆัวนาแห่งกัสติยา ร่วมราชบัลลังก์ |
|  | พระเจ้าการ์โลสที่ 1 แห่งสเปน | 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2043 | 23 มกราคม พ.ศ. 2059 | 16 มกราคม พ.ศ. 2099 | อีซาแบลแห่งโปรตุเกส |

ต่อจากนี้ในรัชกาลของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งสเปนจะเริ่มต้นราชวงศ์ฮับบูร์กสายราชวงศ์ตรัสตามารา และได้มีการรวมแคว้นกัสติยาและเลออนกับอารากอนเข้าด้วยกัน พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งสเปนและกษัตริย์องค์ต่อๆ มาจึงเป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรสเปน
รายนามกษัตริย์แห่งอารากอน สายราชวงศ์ตรัสตามารา

| พระรูป | พระนาม | ประสูติ | เสวยราชย์ | สิ้นสุด | คู่สมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1 แห่งอารากอน | 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 1923 | พ.ศ. 1955 | 2 เมษายน พ.ศ. 1959 | เลโอนอร์แห่งอัลบูร์เกร์เก |
|  | พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 5 แห่งอารากอน | พ.ศ. 1939 | พ.ศ. 1959 | 27 มิถุนายน พ.ศ. 2001 | มาริอาแห่งกัสติยา |
|  | พระเจ้าฆวนที่ 2 แห่งอารากอน | 29 มิถุนายน พ.ศ. 1940 | พ.ศ. 2001 | 20 มกราคม พ.ศ. 2022 | สมเด็จพระราชินีนาถซูริอาที่ 1 แห่งนาวาร์,ฆัวนา เอนริเกซ |
|  | พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอน | 10 มีนาคม พ.ศ. 1995 | 20 มกราคม พ.ศ. 2022 | 23 มกราคม พ.ศ. 2059 | สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา,เฌอร์แมนแห่งฟัว |
|  | สมเด็จพระราชินีนาถฆัวนาแห่งอารากอน | 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2022 | 23 มกราคม พ.ศ. 2059 | 12 เมษายน พ.ศ. 2098 | พระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งกัสติยา |
|  | พระเจ้าการ์โลสที่ 1 แห่งสเปน | 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2043 | 23 มกราคม พ.ศ. 2059 | 16 มกราคม พ.ศ. 2099 | อีซาแบลแห่งโปรตุเกส |

ต่อจากนี้ในรัชกาลของพระเจ้าการ์โลสที่ 1 แห่งสเปนจะเริ่มต้นราชวงศ์ฮาพส์บวร์คสายราชวงศ์ตรัสตามารา และได้มีการรวมแคว้นกัสติยาและเลออนกับอารากอนเข้าด้วยกัน พระเจ้าการ์โลสที่ 1 แห่งสเปน และกษัตริย์องค์ต่อ ๆ มาจึงเป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรสเปน
โรเบิร์ต บราวน์ (นักแสดง)

| โรเบิร์ต บราวน์ |
| --- | --- |
Robert Brown
โรเบิร์ต บราวน์ ประมาณ ค.ศ. 1954
เกิด: โรเบิร์ต เจมส์ บราวน์ (Robert James Brown) 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1921(1921-07-23) สวอเนจ ดอร์เซต ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003(2003-11-11) (82 ปี) สวอเนจ ดอร์เซต ประเทศอังกฤษ
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1949–1991
คู่สมรส: Rita Becker (สมรส 1955)
บุตร: 2
บิดามารดา: Robert Charles Brown
โรเบิร์ต บราวน์ (อังกฤษ: Robert Brown) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ มีชื่อเต็มว่า โรเบิร์ต เจมส์ บราวน์ (Robert James Brown) เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1921 ที่เมืองสวอเนจ (Swanage), เทศมณฑลดอร์เซต (Dorset), สหราชอาณาจักร
ก่อนจะมาเข้าวงการภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เขาเคยแสดงภาพยนตร์ที่โด่งดังมา 2 เรื่อง คือ The Third Man ใน ค.ศ. 1949 และ Ben-Hur ใน ค.ศ. 1959 และเคยแสดงในละครโทรทัศน์ที่โด่งดังเรื่องหนึ่ง คือ Ivanhoe ใน ค.ศ. 1958
บทที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดในชีวิตของเขา คือบท เอ็ม ในภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ เป็นจำนวน 4 ตอน ตั้งแต่ตอน เพชฌฆาตปลาหมึกยักษ์ ซึ่งเป็นเรื่องที่ 13 ไปจนถึงตอน รหัสสังหาร ซึ่งเป็นตอนที่ 16
แต่โรเบิร์ต เริ่มเข้าสู่วงการภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ครั้งแรกในตอน พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก ซึ่งเป็นเรื่องที่ 10 โดยรับบทเป็น แอดไมรัล ฮาร์เกรฟส์ และต่อมาเมื่อ เบอร์นาร์ด ลี เสียชีวิตไปหลังจากที่ตอน พยัคฆ์ร้ายเหนือเมฆ ออกฉายเล็กน้อย ทำให้ตอน เจาะดวงตาเพชฌฆาต ไม่มีเอ็ม และในช่วงเวลานั้นเอง เขาก็ได้รับคัดเลือกให้รับบทเป็น เอ็ม ต่อจาก เบอร์นาร์ด ลี เขาแสดงไปได้ 4 ตอน แต่เมื่อถึงตอน พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก บท เอ็ม ก็ถูกแทนที่โดย จูดี้ เด็นช์ และเขาก็ไม่ได้มีผลงานเด่น ๆ ชิ้นอื่นอีกนัก จนเสียชีวิตในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003
ข้าวผัดอเมริกัน

| --- | --- |
ข้าวผัดอเมริกัน
ประเภท: ข้าวผัด
มื้อ: อาหารจานเดียว
แหล่งกำเนิด: ไทย
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: ข้าว ผัดกับซอสมะเขือเทศ เนื้อแปรรูป ไข่ดาว และลูกเกด
 ตำราอาหาร: ข้าวผัดอเมริกัน
ข้าวผัดอเมริกัน (อังกฤษ: American fried rice) เป็นข้าวผัดชนิดหนึ่งที่ผัดด้วยซอสมะเขือเทศ นิยมผัดกับเนยมากกว่าน้ำมัน โดยนิยมใส่ลูกเกดด้วย อาจมีถั่วลันเตา หัวหอม หรือแฮมหั่นชิ้นเล็ก ๆ ผัดรวมกันด้วยก็ได้ และมีไก่ทอด ไก่ย่าง ไก่อบ ไส้กรอก แฮม หรือไข่ดาว เป็นเครื่องประกอบ
ประวัติ

ข้าวผัดอเมริกันมีที่มาและเรื่องเล่าที่เกี่ยวข้องอยู่หลายเรื่อง​ โดยที่เรื่องเล่าส่วนใหญ่ล้วนมีความเกี่ยวข้องกับทหารอเมริกันหรือวัฒนธรรมอเมริกันทั้งสิ้น​ ในปัจจุบันมีเรื่องเล่าและข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับที่มาของข้าวผัดอเมริกันอยู่สามเรื่อง​ ดังนี้
เรื่องแรก​ คุณหญิงสุรีพันธ์ มณีวัต (เจ้าของนามปากกา "นิตยา นาฏยะสุนทร" ภรรยา นายวิลาศ มณีวัต บรรณาธิการ หนังสือพิมพ์ชาวกรุง คนแรก) เคยให้สัมภาษณ์หนังสือสกุลไทย  เกี่ยวกับต้นกำเนิดของ "ข้าวผัดอเมริกัน" ว่าเป็นอาหารที่คุณหญิงสุรีพันธ์ได้ประยุกต์ขึ้นเอง ขณะทำงานเป็นผู้จัดการราชธานีภัตตาคาร ซึ่งเป็นแอร์พอร์ตเรสตัวรองต์ ของกรมรถไฟ ในสนามบินดอนเมือง โดยที่มีสายการบินแห่งหนึ่งสั่งจองอาหารเช้าและอาหารกลางวันไว้แต่ยกเลิกเที่ยวบิน ทำให้อาหารเช้าแบบอเมริกันที่เตรียมไว้ เช่น ไข่ดาว ไส้กรอก เหลืออยู่จำนวนมาก คุณหญิงสุรีพันธ์ ได้นำข้าวผัดที่มีอยู่มาประกอบกับอาหารเช้าแบบอเมริกันดังกล่าวเพื่อรับประทาน นายทหารอากาศไทยที่เห็นเข้าได้สั่งรับประทานด้วย เมื่อทหารอเมริกันมาเห็นและถามถึงชื่อข้าวผัดดังกล่าว คุณหญิงสุรีพันธ์ ได้ตั้งชื่อว่า "อเมริกัน ฟรายด์ ไรซ์" หรือ "ข้าวผัดอเมริกัน" ซึ่ง พลอากาศเอก ทวี จุลละทรัพย์ เสนาธิการทหารอากาศในขณะนั้นได้ทราบแล้วชอบชื่อนี้มาก ข้าวผัดอเมริกันขณะนั้นมีส่วนประกอบไม่แน่นอน บางวันส่วนประกอบก็เปลี่ยนจากไส้กรอกหรือไก่อบเป็นเนื้อทอด แล้วแต่ว่าในครัวจะเหลืออะไร เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขณะคุณหญิงสุริพันธ์แต่งงานและมีลูกแล้ว จึงเป็นเหตุการณ์หลังวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 ซึ่งเป็นวันที่คุณหญิงแต่งงาน แม้ยังไม่พบข้อมูลแน่นอนว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อใด แต่น่าจะเกิดก่อนปี พ.ศ. 2497 ที่คุณหญิงสุรีพันธ์ลาออกจาก ราชธานีภัตตาคาร ไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ
เรื่องที่สอง​ ข้อสันนิษฐานจากอีกข้อมูลหนึ่ง​ระบุว่า ข้าวผัดอเมริกัน เกิดจากพ่อครัวชื่อ "โกเจ๊ก" คิดค้นขึ้นเพื่อให้บริการทหารอเมริกันที่ประจำการอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมาและในค่ายรามสูร ที่จังหวัดอุดรธานี ในช่วงที่ไทยยังเป็นที่ตั้งฐานทัพอเมริกาในสงครามเวียดนาม และต่อมาได้รับความนิยมจนเผยแพร่ไปทั่วประเทศ หากเหตุการณ์นี้เป็นจริงในช่วงสงครามเวียดนาม จะเกิดขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2500 ถึง พ.ศ. 2518
เรื่องที่สาม​ สันนิษฐานจากไวยากรณ์การปรุงจากส่วนผสมของข้าวผัดอเมริกัน เมื่อสืบย้อนกลับไปตรวจสอบหลักฐานทางเอกสารในสหรัฐแล้วก็พบว่า​ ข้าวผัดอเมริกัน​ มีลักษณะการปรุงและส่วนประกอบคล้ายกับอาหารที่ชื่อ​ ข้าวเม็กซิกัน​ (Mexican Rice) ที่มีลักษณะเป็นข้าวหุงหรือผัดกับมะเขือเทศ​หรือซอสมะเขือเทศ​ กินกับเครื่องเคียงหลากชนิด​ โดยสูตรของข้าวเม็กซิกันปรากฏขึ้นครั้งแรกสุดใน ค.ศ.​ 1910 (พ.ศ. 2453) ในตำรับอาหารประจำวันจากหนังสือพิมพ์​ นวร์กอีฟนิงสตาร์แอนด์นวร์กแอดเวอร์ไทเซอร์ (Newark Evening Star and Newark Advertiser) ฉบับประจำวันพฤหัสบดีที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1910 ข้าวเม็กซิกันสูตรนี้เสิร์ฟกับไส้กรอก​ และในเวลาต่อมา​ ข้าวเม็กซิกันได้ถูกจับคู่กับอาหารอื่น ๆ​ เช่น​ ไข่ดาว ไก่ทอด เบคอนกรอบ​ ตามลำดับ​ จึงสันนิษฐานว่าข้าวเม็กซิกันน่าจะเดินทางเข้ามาในประเทศไทยพร้อมกับทหารอเมริกันในช่วงสงครามเย็น​และกลายเป็นบรรพบุรุษของข้าวผัดอเมริกันในเวลาต่อมา
โจโฮร์บะฮ์รู

บทความนี้เกี่ยวกับนครในรัฐโจโฮร์ ประเทศมาเลเซีย สำหรับเขตการปกครองประเภทอำเภอ ดูที่ อำเภอโจโฮร์บะฮ์รู
| โจโฮร์บะฮ์รู Johor Bahru |
| --- | --- |
นครและเมืองหลวงของรัฐ
นครโจโฮร์บะฮ์รู Bandaraya Johor Bahru
การถอดเสียงอักษรอื่น ๆ
 • ยาวี: جوهر بهرو‎
 • จีน: 新山
 • ทมิฬ: ஜொகூர் பாரு Jokūr Pāru (ทับศัพท์)
จากบน ซ้ายไปขวา: ตึกระฟ้าใจกลางเมืองในเวลากลางคืน, ทางหลวงโจโฮร์-สิงคโปร์และโจโฮร์บะฮ์รูเซ็นตรัล ศูนย์กลางการขนส่งใน Southern Integrated Gateway, ตึกระฟ้าของใจกลางนคร, แหล่งนันทนาการฮูตันบันดาร์, แหล่งนันทนาการอ่าวดางา, อาคารสุลต่านอีบราฮิม, มัสยิดสุลต่าน อาบู บาการ์ และ Figure Museum
   ธง ตรา
สมญา: เจบี,  บันดาร์รายาเซอลาตัน (นครทางใต้)
คำขวัญ: Johor Bahru Bandar Raya Bertaraf Antarabangsa, Berbudaya dan Lestari  (โจโฮร์บะฮ์รู นครระดับนานาชาติ มีวัฒนธรรม และความยั่งยืน)
thแผนที่แบบโต้ตอบแสดงที่ตั้งของโจโฮร์บะฮ์รู
โจโฮร์บะฮ์รูที่ตั้งของโจโฮร์บะฮ์รูในรัฐโจโฮร์แสดงแผนที่รัฐยะโฮร์โจโฮร์บะฮ์รูที่ตั้งของโจโฮร์บะฮ์รูในประเทศมาเลเซียแสดงแผนที่ประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 01°27′20″N 103°45′40″E﻿ / ﻿1.45556°N 103.76111°E﻿ / 1.45556; 103.76111
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ:  รัฐยะโฮร์
อำเภอ: โจโฮร์บะฮ์รู
เขตบริหาร:  รายการ อำเภอกลาง กังการ์เตอเบรา พื้นที่เตอเบรา เกิมปัซ ลาร์กิน มาจีดี มาจูจายา เขาออสติน ปันดัน ปาซีร์เปอลางี เปอลางี เปอร์มัซจายา รินติง ตัมโปย ตาเซ็กอูตามา 
ก่อตั้ง: 10 มีนาคม ค.ศ. 1855 (ในชื่อ "ตันจุงปูเตอรี")
สถานะเทศบาล: 1 เมษายน ค.ศ. 1977
สถานะนคร: 1 มกราคม ค.ศ. 1994
การปกครอง
 • องค์กร: สภานครโจโฮร์บะฮ์รู
 • นายกเทศมนตรี: Noorazam Osman
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 391.25 ตร.กม. (151.06 ตร.ไมล์)
ความสูง: 32 เมตร (105 ฟุต)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 858,118 คน
 • ความหนาแน่น: 2,192 คน/ตร.กม. (5,680 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+8 (ไม่ได้สำรวจ)
รหัสไปรษณีย์: 80xxx ถึง 81xxx
รหัสพื้นที่: 07
ทะเบียนรถยนต์: J
เว็บไซต์: www.mbjb.gov.my
โจโฮร์บะฮ์รู หรือ ยะโฮร์บาฮ์รู (มลายู: Johor Bahru) เป็นที่รู้จักในชื่อย่อว่า เจบี (มลายู: JB) เป็นเมืองหลวงของรัฐยะโฮร์ ตั้งอยู่ทางใต้สุดของคาบสมุทรมลายู ซึ่งอยู่ทางเหนือของช่องแคบยะโฮร์ และอยู่ตรงข้ามกับนครรัฐสิงคโปร์ นครนี้มีประชากร 1,306,099 คนในพื้นที่ 391.25 ตารางกิโลเมตร นครโจโฮร์บะฮ์รูตั้งติดกับอิซกันดาร์ปูเตอรีกับปาซีร์กูดัง เมื่อรวมพื้นที่ทั้งสองเมืองทำให้เป็นเมืองใหญ่อันดับที่สองของประเทศมาเลเซียที่มีประชากร 2,246,712 คน
โจโฮร์บะฮ์รูได้รับการจัดตั้งใน ค.ศ. 1855 ภายใต้ชื่อ ตันจุงปูเตอรี (Tanjung Puteri) เมื่อรัฐสุลต่านยะโฮร์อยู่ภายใต้อิทธิพลของเตอเมิงกง ดาเอ็ง อีบราฮิม จากนั้นจึงเปลี่ยนชื่อเป็น "Johore Bahru" ใน ค.ศ. 1862 และกลายเป็นเมืองหลวงของรัฐสุลต่าน หลังย้ายศูนย์กลางบริหารของรัฐสุลต่านจากเตอลกบลางะฮ์ (Telok Blangah) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในสิงคโปร์ตอนใต้ ทั้งนี้โจโฮร์บะฮ์รูเองก็เป็นเมืองสำคัญทางอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดทางใต้ของมาเลเซีย