stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาเลฆันโดร กอนซาเลซ อิญญาร์ริตู
ผลตอบรับ

ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 8 เรื่องของ อาเลฆันโดร กอนซาเลซ อิญญาร์ริตู
| ปี | เรื่อง | รอตเทนโทเมโทส์ | เมทาคริติก | เมทาคริติก | ไอเอ็มดีบี | ทุนสร้าง | รายได้ทั่วโลก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2000 | เอมิเรตส์ เพอร์โรส |  93% (7.80/10) (122 รีวิว) |  | 83 (31 รีวิว) | 8.1 (253,855‎‎) | $2,000,000 | $20,908,467 |
| 2002 | 11'09"01 เซปเทมเบอร์ 11 |  77% (6.60/10) (60 รีวิว) |  | 61 (22 รีวิว) | 6.9 (‎5,939) | — | $1,868,798 |
| 2003 | น้ำหนัก รัก แค้น ศรัทธา |  81% (7.50/10) (180 รีวิว) |  | 70 (41 รีวิว) | 7.6 (246,440) | $20,000,000 | $60,466,876 |
| 2006 | เบเบิล |  69% (6.80/10) (207 รีวิว) |  | 69 (38 รีวิว) | 7.5 (317,891) | $25,000,000 | $135,330,835 |
| 2010 | บิวทิฟุล |  66% (6.40/10) (155 รีวิว) |  | 58 (33 รีวิว) | 7.4 (‎94,854) | $35,000,000 | $25,147,786 |
| 2014 | เบิร์ดแมน: มายาดาว |  91% (8.50/10) (365 รีวิว) |  | 87 (58 รีวิว) | 7.7 (668,756‎‎) | $18,000,000 | $103,215,094 |
| 2015 | เดอะ เรเวแนนท์: ต้องรอด |  78% (7.80/10) (403 รีวิว) |  | 76 (50 รีวิว) | 8.0 (‎879,667‎) | $135,000,000 | $532,950,503 |
| 2022 | บันทึกผิดๆ ของความจริงแค่หยิบมือ |  60% (6.50/10) (163 รีวิว) |  | 55 (37 รีวิว) | 6.7 (‎15,139) | — | $43,116 |
| เฉลี่ย และ รวม | เฉลี่ย และ รวม |  77% (7.24/10) | 70 | 70 | 7.5 | $235 ล้าน | $879,931,475 |
0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ  60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
$ ดอลลาร์สหรัฐ
รางวัล

จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ อาเลฆันโดร กอนซาเลซ อิญญาร์ริตู
| ปี | เรื่อง | รางวัลออสการ์> เสนอชื่อเข้าชิง | รางวัลออสการ์> ชนะ | รางวัลแบฟตา> เสนอชื่อเข้าชิง | รางวัลแบฟตา> ชนะ | รางวัลลูกโลกทองคำ> เสนอชื่อเข้าชิง | รางวัลลูกโลกทองคำ> ชนะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2000 | เอมิเรตส์ เพอร์โรส | 1 |  | 1 | 1 | 1 |  |
| 2003 | น้ำหนัก รัก แค้น ศรัทธา | 2 |  | 5 |  |  |  |
| 2006 | เบเบิล | 7 | 1 | 7 | 1 | 7 | 1 |
| 2010 | บิวทิฟุล | 2 |  | 2 |  | 1 |  |
| 2014 | เบิร์ดแมน: มายาดาว | 9 | 4 | 10 | 1 | 7 | 2 |
| 2015 | เดอะ เรเวแนนท์: ต้องรอด | 12 | 3 | 8 | 5 | 4 | 3 |
| 2017 | แฟลช แอนด์ แซนด์ | 1 | 1 |  |  |  |  |
| 2022 | บันทึกผิดๆ ของความจริงแค่หยิบมือ | 1 |  |  |  |  |  |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 35 | 9 | 33 | 8 | 20 | 6 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Alejandro González Iñarritu at Biosstars International เก็บถาวร 2010-01-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อาเลฆันโดร กอนซาเลซ อิญญาร์ริตู ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Moving Pictures Magazine interview เก็บถาวร 2008-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Guardian interview, discussing Amores Perros
IndieWire interview, discussing Amores Perros เก็บถาวร 2008-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
IndieWire interview, Interview discussing 21 Grams เก็บถาวร 2008-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sounds and Colours interview, discussing Biutiful เก็บถาวร 2012-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1927–1940:  Frank Borzage (1927)  Lewis Milestone (1928)  Frank Lloyd (1929)  Lewis Milestone (1930)  Norman Taurog (1931)  Frank Borzage (1932)  Frank Lloyd (1933)  แฟรงก์ คาปรา (1934)  จอห์น ฟอร์ด (1935)  แฟรงก์ คาปรา (1936)  Leo McCarey (1937)  แฟรงก์ คาปรา (1938)  Victor Fleming (1939)  จอห์น ฟอร์ด (1940) 
1941-1960:  จอห์น ฟอร์ด (1941)  William Wyler (1942)  Michael Curtiz (1943)  Leo McCarey (1944)  Billy Wilder (1945)  William Wyler (1946)  Elia Kazan (1947)  John Huston (1948)  Joseph L. Mankiewicz (1949)  Joseph L. Mankiewicz (1950)  George Stevens (1951)  จอห์น ฟอร์ด (1952)  Fred Zinnemann (1953)  Elia Kazan (1954)  Delbert Mann (1955)  George Stevens (1956)  เดวิด ลีน (1957)  Vincente Minnelli (1958)  William Wyler (1959)  Billy Wilder (1960) 
1961-1980:  Jerome Robbins และ Robert Wise (1961)  เดวิด ลีน (1962)  Tony Richardson (1963)  George Cukor (1964)  Robert Wise (1965)  Fred Zinnemann (1966)  Mike Nichols (1967)  Carol Reed (1968)  John Schlesinger (1969)  Franklin J. Schaffner (1970)  วิลเลียม เฟรดกิน (1971)  บ๊อบ ฟอสซี (1972)  จอร์จ รอย ฮิลล์ (1973)  ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา (1974)  มิลอส ฟอร์แมน (1975)  จอห์น จี. อาวิลด์เซน (1976)  วูดดี อัลเลน (1977)  ไมเคิล ชิมิโน (1978)  โรเบิร์ต เบนตัน (1979)  โรเบิร์ต เรดฟอร์ด (1980) 
1981-2000:  วอร์เรน เบต์ตี (1981)  ริชาร์ด แอทเทนโบโรห์ (1982)  เจมส์ แอล. บรูกส์ (1983)  มิลอส ฟอร์แมน (1984)  ซิดนีย์ พอลแลค (1985)  โอลิเวอร์ สโตน (1986)  แบร์นาโด แบร์โตลุชชี (1987)  แบร์รี เลวินสัน (1988)  โอลิเวอร์ สโตน (1989)  เควิน คอสต์เนอร์ (1990)  โจนาธาน เดมม์ (1991)  คลินต์ อีสต์วูด (1992)  สตีเวน สปีลเบิร์ก (1993)  โรเบิร์ต เซเม็กคิส (1994)  เมล กิบสัน (1995)  แอนโทนี มิงเกลลา (1996)  เจมส์ แคเมรอน (1997)  สตีเวน สปีลเบิร์ก (1998)  แซม เมนเดส (1999)  สตีเวน โซเดอเบิร์ก (2000) 
2001-ปัจจุบัน:  รอน ฮาวเวิร์ด (2001)  โรมัน โปลันสกี (2002)  ปีเตอร์ แจ็กสัน (2003)  คลินต์ อีสต์วุด (2004)  หลี่ อัน (2005)  มาร์ติน สกอร์เซซี (2006)  โจเอล และ อีธาน โคเอน (2007)  แดนนี บอยล์ (2008)  แคทริน บิเกโลว์ (2009)  ทอม ฮูเปอร์ (2010)  มีแชล อาซานาวีซียุส (2011)  หลี่ อัน (2012)  อัลฟอนโซ กัวรอน (2013)  อาเลฆันโดร กอนซาเลซ อิญญาร์ริตู (2014)  อาเลฆันโดร กอนซาเลซ อิญญาร์ริตู (2015)  เดเมียน ชาเซลล์ (2016)  กิเยร์โม เดล โตโร (2017)  อัลฟอนโซ กัวรอน (2018)  พง จุน-โฮ (2019)  โคลอี เจา (2020)  เจน แคมเปียน (2021)  แดเนียล กวัน และ แดเนียล ไชเนิร์ท (2022)  คริสโตเฟอร์ โนแลน (2023)
อุทยานแห่งชาติเตย์เด

อุทยานแห่งชาติ เตย์เด
อุทยานแห่งชาติเตย์เด (สเปน: Parque Nacional del Teide) ตั้งอยู่บนเกาะเตเนริเฟซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นกานาเรียส ประเทศสเปน สำหรับการเดินทางมายังเกาะนั้น นักท่องเที่ยวสามารถมาได้ทั้งทางเรือและทางเครื่องบิน
อุทยานแห่งชาติเตย์เดเป็นอุทยานแห่งชาติที่มีทัศนียภาพสวยงามน่าตื่นตาตื่นใจ เนื่องจากเป็นอุทยานแห่งชาติที่เก่าแก่ที่สุดในสเปน ภายในอุทยานนั้นมีภูเขาไฟเตย์เด ที่มีความสูงถึง 3,718 เมตร และมีความสูงเหนือพื้นมหาสมุทร 7500 เมตร และถือว่าเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในสเปนอีกด้วย.
เอกสารอ้างอิง

↑  อุทยานแห่งชาติเตย์เด[ลิงก์เสีย]
↑  อุทยานแห่งชาติเตย์เด[ลิงก์เสีย]
แหล่งข้อมูลอื่น

อุทยานแห่งชาติเตย์เด เก็บถาวร 2011-11-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศสเปน |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์กอร์โดบา  อาลัมบรา เฆเนราลิเฟ และอัลไบซิน กรานาดา  อาสนวิหารบูร์โกส  อารามและแหล่งเอลเอสโกเรียล มาดริด  ผลงานของอันตอนี เกาดี  ถ้ำอัลตามิราและศิลปะถ้ำยุคหินเก่าแห่งสเปนตอนเหนือ  เมืองเก่าเซโกเบียและสะพานส่งน้ำ  โบราณสถานแห่งโอบิเอโดและราชอาณาจักรอัสตูเรียส  ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา (เมืองเก่า)  เมืองเก่าอาบิลาพร้อมด้วยโบสถ์นอกกำแพงเมือง  สถาปัตยกรรมมูเดฆาร์แห่งอารากอน  นครประวัติศาสตร์โตเลโด  เมืองเก่ากาเซเรส  อาสนวิหาร อัลกาซาร์ และหอจดหมายเหตุอินดีสในเซบิยา  นครเก่าซาลามังกา  อารามปุบแบล็ต  กลุ่มโบราณคดีเมริดา  อารามหลวงซานตามาริอาเดกัวดาลูเป  เส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลา : กามิโนฟรันเซสและเส้นทางในสเปนตอนเหนือ  เมืองป้อมปราการประวัติศาสตร์แห่งกูเองกา  ลาลองฆาเดลาเซดาเดบาเลนเซีย  ลัสเมดูลัส  ปาเลาดาลามูซิกากาตาลานาและอุสปิตัลดาซัมเปา บาร์เซโลนา  อารามยูโซและอารามซูโซแห่งซานมิยัน  แหล่งศิลปะบนหินยุคก่อนประวัติศาสตร์ในหุบเขาโกอาและซิเอกาเบร์เด (ร่วมกับประเทศโปรตุเกส)  ศิลปะบนหินของแอ่งเมดิเตอร์เรเนียนบนคาบสมุทรไอบีเรีย  มหาวิทยาลัยและย่านประวัติศาสตร์อัลกาลาเดเอนาเรส  ซานกริสโตบัลเดลาลากูนา  กลุ่มโบราณคดีตาร์ราโก  สวนปาล์มแห่งเอลเช  กำแพงโรมันแห่งลูโก  โบสถ์โรมาเนสก์แบบกาตาลาแห่งบัลย์ดาบูอี  แหล่งโบราณคดีอาตาปูเอร์กา  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมอารังฆูเอซ  กลุ่มโบราณสถานสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแห่งอูเบดาและบาเอซา  สะพานบิซกายา  ประภาคารเฮอร์คิวลีส  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมแซร์ราดาตรามุนตานา  มรดกปรอท อัลมาเดนและอีดริยา (ร่วมกับประเทศสโลวีเนีย)  แหล่งดอลเมนแห่งอันเตเกรา  นครกาหลิบแห่งมะดีนะตุซซะฮ์รออ์  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมริสโกกาอิโดและภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกรันกานาเรีย  ปาเซโอเดลปราโดและบูเอนเรติโร ภูมิทัศน์แห่งศิลปะและวิทยาศาสตร์  แหล่งยุคก่อนประวัติศาสตร์มินอร์กาสมัยตาลาย็อต  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อุทยานแห่งชาติการาโฆไน  อุทยานแห่งชาติดอญญานา  ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป  อุทยานแห่งชาติเตย์เด  |  |
| แบบผสม |  อิบิซา ความหลากหลายทางชีวภาพและวัฒนธรรม  ปีเรเน-มงแปร์ดูว์ (ร่วมกับประเทศฝรั่งเศส)  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
อิสราเอล ฆิเมเนซ

นักฟุตบอลชาวเม็กซิโก (เกิด ค.ศ. 1989)
อิสราเอล ซับดิ ฆิเมเนซ นาเญซ (สเปน: Israel Sabdi Jiménez Nañez; 13 สิงหาคม ค.ศ. 1989 – ) เป็นอดีตนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวเม็กซิกันซึ่งทำหน้าที่ตำแหน่งกองหลังให้แก่ทีมมอนเตร์เรย์แฟลชในการแข่งเมเจอร์อะรีนาซอกเกอร์ลึก ส่วนในฟุตบอลกลางแจ้งแบบดั้งเดิม ฆิเมเนซทำหน้าที่ในตำแหน่งแบ็กขวาเป็นหลัก รวมถึงเขาเป็นผู้ได้รับรางวัลเหรียญทองโอลิมปิก
อาชีพสโมสร > ติเกรส อูอาเอเนเอเล

เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 อิสราเอล ฆิเมเนซ ลงแข่งในปริเมราดิบิซิออนเป็นครั้งแรกในเกมแรกของอาเปร์ตูรา 2008 โดยเสมอกับสโมสรฟุตบอลปาชูกา 0 ประตูต่อ 0 ภายใต้การคุมทีมของมานูเอล ลาปูเอนเต
ส่วนเกมระดับนานาชาติครั้งแรกของเขาร่วมกับสโมสรฟุตบอลติเกรส อูอาเอเนเอเล คือเกมในซูเปอร์ลีกาอเมริกาเหนือ 2009 ซึ่งพบกับสโมสรฟุตบอลชีวาส ยูเอสเอ ที่เขาได้ลงแข่งตลอดทั้งเกม
นับตั้งแต่รีการ์ดู แฟร์เรตติ เข้ามาเป็นผู้ฝึกสอนของทีม ฆิเมเนซก็กลายเป็นตัวจริงของทีมอย่างสม่ำเสมอ เขาเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลตัวจริงของทีมที่ชนะเลิศการแข่งอาเปร์ตูรา 2011 และอาเปร์ตูรา 2015
อาชีพสโมสร > มอนเตร์เรย์แฟลช

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2022 ฆิเมเนซได้เซ็นสัญญากับทีมมอนเตร์เรย์แฟลชของเมเจอร์อะรีนาซอกเกอร์ลึก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อิสราเอล ฆิเมเนซ
แม่แบบ:Liga MX player
แม่แบบ:MedioTiempo
อิสราเอล ฆิเมเนซ – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
อิสราเอล ฆิเมเนซ ที่ Olympics.com
แม่แบบ:SR/Olympics profile
อิสโก

ฟรันซิสโก โรมัน อาลาร์กอน ซัวเรซ (สเปน: Francisco Román Alarcón Suárez) หรือ อิสโก (Isco) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก ให้กับเรอัลเบติส สโมสรในลาลิกาของประเทศสเปน
เกียรติประวัติ

บาเลนเซีย เม็สตายา
เตร์เซราดิบิซิออนกลุ่ม 4: 2010–11
เรอัลมาดริด
ลาลิกา: 2016–17 2019–20, 2021–22
โกปาเดลเรย์: 2013–14
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2017, 2019–20 2021–22
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2013–14, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2021–22
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2014, 2016, 2017
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2014, 2016, 2017, 2018
สเปน อายุไม่เกิน 17 ปี
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี อันดับที่สาม: 2009
สเปน อายุไม่เกิน 21 ปี
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี: 2013
ส่วนบุคคล
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ อิสโก ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
ประวัติของ อิสโก ที่ BDFutbol
ประวัติที่เว็บไซต์ CiberChe (ในภาษาสเปน)
อิสโก ที่ National-Football-Teams.com
อิสโก – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
Isco – โปรไฟล์ที่เว็บไซต์ WhoScored
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเซบิยา  |
| --- | --- |
 1 ดมิตรอวิช  2 มอนติเอล  4 ราโมส  5 โอกัมโปส  6 กูเด็ลย์  7 ซูโซ  8 ฆอร์ดัน  9 มีร์  10 รากิติช  11 มุนีร  13 โบโน  14 โอสการ์  15 อันนุศ็อยรี  16 นาบัส (กัปตัน)  17 ลาเมลา  18 ดิเลนีย์  19 อากุญญา  20 การ์ลุส  21 โอลิเบร์  23 กูนเด  24 ปาปู โกเมซ  25 เฟร์นันโด   46 อัลมัจญ์บะรี  ผู้จัดการทีม: Sánchez Flores 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติสเปน – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 เด เฆอา  2 การ์บาฆัล  3 ปิเก  4 นาโช  5 บุสเกตส์  6 อินิเอสตา  7 ซาอุล  8 โกเก  9 โรดริโก  10 เตียโก  11 บัซเกซ  12 โอดริโอโซลา  13 อาร์ริซาบาลากา  14 อัซปิลิกูเอตา  15 ราโมส (c)  16 มอนเรอัล  17 อัสปัส  18 อัลบา  19 โกสตา  20 อาเซนซิโอ  21 ซิลบา  22 อิสโก  23 เรย์นา  ผู้ฝึกสอน: อิเอร์โร  |  1 เด เฆอา  2 การ์บาฆัล  3 ปิเก  4 นาโช  5 บุสเกตส์  6 อินิเอสตา  7 ซาอุล  8 โกเก  9 โรดริโก  10 เตียโก  11 บัซเกซ  12 โอดริโอโซลา  13 อาร์ริซาบาลากา  14 อัซปิลิกูเอตา  15 ราโมส (c)  16 มอนเรอัล  17 อัสปัส  18 อัลบา  19 โกสตา  20 อาเซนซิโอ  21 ซิลบา  22 อิสโก  23 เรย์นา  ผู้ฝึกสอน: อิเอร์โร  |  |
อุลติมินิโอ ราโมส

| อุลติมินิโอ ราโมส |
| --- | --- |
เกิด: อุลติมินิโอ ราโมส ซาเกย์รา 2 ธันวาคม พ.ศ. 2484
อุลติมินิโอ ราโมส ซาเกย์รา (สเปน: Ultiminio Ramos Zaqueira) หรือ ชูการ์ (อังกฤษ: Sucar) นักมวยสากลชาวคิวบา  เป็นอดีตแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท ที่เคยชกคู่ต่อสู้ถึงเสียชีวิตมาแล้ว สถิติการชก 66 ครั้ง ชนะ 54 (น็อก 40) เสมอ 4 แพ้ 7
ประวัติ

ราโมสเกิดเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ที่เมืองมาตันซัส ประเทศคิวบา เขาเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2500 ชกชนะรวดจนได้ครองแชมป์มวยสากลของประเทศคิวบาใน พ.ศ. 2503 หลังจากที่ฟิเดล กัสโตร ขึ้นครองอำนาจในคิวบา เขาได้ลี้ภัยไปยังเม็กซิโก และขึ้กมวยสากลอาชีพอีก ในที่สุด ราโมสก็ได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวตกับเดวีย์ มัวร์ แชมป์โลกชาวสหรัฐเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2506 ที่สหรัฐ ซึ่งการชกตั้งแต่ยก 6 เป็นต้นไป ราโมสเป็นฝ่ายไล่ชกแชมป์โลกอย่างหนักหน่วง แต่มัวร์ไม่ยอมแพ้ จนปลายยก 9 มัวร์ถูกชกอย่างหนักจนเกือบถูกน็อก แต่ระฆังหมดยกดังขึ้นเสียก่อน พอขึ้นยก 10 มัวร์ขึ้นมาชกในสภาพที่ไม่พร้อมเท่าใดนัก และถูกราโมสถลุงจนหมดสติคาเวตีในยกนี้เอง ทำให้ราโมสได้เป็นแชมป์โลก ส่วนมัวร์นั้น หมดสติไม่ฟื้น จนต้องส่งโรงพยาบาลและเสียชีวิตไปในที่สุดเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2506
ราโมสขึ้นชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกไว้ได้ 3 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อก มิตสึโนริ เซกิ คู่ปรับเก่าของโผน กิ่งเพชรได้ในยกที่ 6 ก่อนจะมาเสียแชมป์ในการป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4 แพ้น็อก บิเซนเต ซัลดิบาร์ ยก 12 เมื่อ  26 กันยายน พ.ศ. 2507 หลังจากนั้น ราโมสกลับมาชกชนะรวด จน 22 ตุลาคม พ.ศ. 2509 ก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลต์เวต แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อกการ์โลส ออร์ติซ ยก 5 ราโมสขอแก้มืออีกครั้ง ทั้งคู่จึงชกกันอีกเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 แต่ราโมสเป็นฝ่ายแพ้น็อกอีกในยกที่ 4 ชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ
ราโมสหยุดชกไป 1 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2512 โดยชกชนะรวดมา 3 ครั้ง ก่อนจะพ่ายแพ้ติดต่อกันอีก 3 ครั้งเช่นเดียวกัน หลังจากชกแพ้น็อก ซีซาร์ ซินดา ยก 10 เมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2515 ราโมสก็ประกาศแขวนนวมอย่างเป็นทางการ
เกียรติประวัติ

แชมป์มวยสากลประเทศคิวบารุ่นเฟเธอร์เวต (พ.ศ. 2503)
แชมป์โลก WBC,WBA รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง 21 มีนาคม 2506 ชนะน็อก เดวีย์ มัวร์ ยก 10 ที่สหรัฐ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 13 กรกฎาคม 2506 ชนะคะแนน ราฟุย คิง ที่เม็กซิโก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 1 มีนาคม 2507 ชนะน็อก มิตสึโนริ เซกิ ยก 6 ที่ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 9 พฤษภาคม 2507 ชนะคะแนน ฟลอยด์ รอเบิร์ตสัน ที่กานา
เสียแชมป์ , 26 กันยายน 2507 แพ้น็อก บิเซนเต ซัลดิบาร์ ยก 12 ที่เม็กซิโก
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBC,WBA รุ่นไลท์เวท เมื่อ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2509 แพ้น็อก การ์โลส ออร์ติซ ยก 5 ที่เม็กซิโก
ชิงแชมป์โลก WBC,WBA รุ่นไลท์เวท เมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 แพ้น็อก การ์โลส ออร์ติซ ยก 4 ที่ปวยร์โตรีโก
อูโก ชาเบซ
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:ประธานาธิบดีเวเนซุเอลา
อาเลฆันโดร บัลเด

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 บัลเดกับสเปน อายุไม่เกิน 17 ปี ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2019
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อาเลฆันโดร บัลเด มาร์ติเนซ
วันเกิด:   (2003-10-18) 18 ตุลาคม ค.ศ. 2003 (21 ปี)
สถานที่เกิด:  บาร์เซโลนา, สเปน
ส่วนสูง:  1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  แบ็กซ้าย
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  บาร์เซโลนา
หมายเลข:  3
สโมสรเยาวชน
2007–2009:  CE Sant Gabriel
2009–2011:  อัสปัญญ็อล
2011–2021:  บาร์เซโลนา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2020– |  บาร์เซโลนาเบ |  29 |  (0) |
| 2021– |  บาร์เซโลนา |  17 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2019 |  สเปน อายุไม่เกิน 16 ปี |  6 |  (0) |
| 2019–2020 |  สเปน อายุไม่เกิน 17 ปี |  9 |  (0) |
| 2019 |  สเปน อายุไม่เกิน 18 ปี |  3 |  (0) |
| 2021 |  สเปน อายุไม่เกิน 19 ปี |  5 |  (0) |
| 2022– |  สเปน อายุไม่เกิน 21 ปี |  2 |  (0) |
| 2022– |  สเปน |  0 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23:45, 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022
อาเลฆันโดร บัลเด มาร์ติเนซ (สเปน: Alejandro Balde Martínez; เกิด 18 ตุลาคม ค.ศ. 2003) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันบงเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้าย ให้กับบาร์เซโลนา สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน
สโมสรอาชีพ

บัลเด เกิดในบาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา โดยมีบิดาเป็นชาวกินี และมารดาเป็นชาวโดมินิกัน เขาเข้าร่วมกับสโมสรบาร์เซโลนา ในปี ค.ศ. 2011 เมื่ออายุแปดขวบ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2021 เขาต่อสัญญาฉบับใหม่กับบาร์เซโลนาออกไปจนถึงปี ค.ศ. 2024  โดยตั้งค่าฉีกสัญญาไว้ที่ 500 ล้านยูโร
บัลเด สร้างความประทับใจระหว่างช่วงปรีซีซันในช่วงก่อนเริ่มฤดูกาล 2021–22 และเริ่มต้นฤดูกาลใหม่ในฐานะตัวสำรองหลักของฌิร์ดี อัลบา เขาได้นั่งเป็นตัวสำรองในนัดแรกของลาลิกา กับเรอัลโซซิเอดัด ในวันที่ 16 สิงหาคม และในเกมถัดมากับอัตเลติกบิลบาโอ
ในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2021 เขาได้โอกาสลงเล่นกับบาร์เซโลนาชุดใหญ่เป็นครั้งแรก ในเกมยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม ซึ่งแพ้ต่อไบเอิร์นมิวนิก 3–0 ที่กัมนอว์ หลังเปลี่ยนตัวลงมาแทนฌอร์ดี อัลบาในนาทีที่ 74 ในอีก 7 วันถัดมาเขาได้ลงเล่นในลาลิกาเป็นครั้งแรก ซึ่งได้ลงเล่นเป็นตัวจริงในนัดที่เสมอกับกรานาดา 1–1 ก่อนถูกเปลี่ยนตัวออกตั้งแต่นาทีที่ 42 หลังได้รับบาดเจ็บที่หลัง
ในวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2023 เขาได้ลงเล่นในรอบชิงชนะเลิศของซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 2023 พบกับเรอัลมาดริด ที่ประเทศซาอุดีอาระเบีย เขาได้รับคำชื่นชมจากการช่วยสร้างเกมรุกเข้าใส่แนวรับของมาดริดด้วยการครองบอลทางปีกซ้ายตลอด 90 นาทีช่วยให้ทีมเอาชนะในเกมเอลกลาซิโก 1–3 ทำให้บาร์เซโลนาชนะเลิศการแข่งขันนี้เป็นสมัยที่ 14 และเป็นการชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลอาชีพเป็นรายการแรกของบัลเด อีกด้วย
ทีมชาติ > ชุดใหญ่–ฟุตบอลโลก 2022

บัลเด ได้ถูกเรีกติดทีมชาติสเปนชุดใหญ่ ในวันที่ 18 พฤศจิกายน เพียงสองวันก่อนที่จะเริ่มฟุตบอลโลก 2022 เข้ามาแทนที่โฆเซ กายา ซึ่งได้รับบาดเจ็บข้อเท้าขวาระหว่างซ้อม ในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 เขาประเดิมการลงเล่นทีมชาติในนัดแรกของรอบแบ่งกลุ่มฟุตบอลโลก 2022 ซึ่งเอาชนะคอสตาริกา 7–0 ที่สนามกีฬาอัษษุมามะฮ์ หลังถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทน ฌอร์ดี อัลบา ในนาทีที่ 64 ในวันที่ 1 ธันวาคม เขาได้ลงเล่นเป็นตัวจริงนัดแรกในนัดสุดท้ายของรอบแบ่งกลุ่มกับญี่ปุ่น ซึ่งเขาถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักหลังมีส่วนทำให้ทีมเสียสองประตู ใน 68 นาทีที่เขาลงเล่น ส่งผลให้สเปนพ่ายแพ้ 2–1 ที่สนามกีฬานานาชาติเคาะลีฟะฮ์ อย่างไรก็ตาม สเปนเข้ารอบ 16 ทีมสุดท้ายในฐานะรองแชมป์กลุ่มไปพบกับโมร็อกโก  ซึ่งพวกเขาตกรอบในรอบนี้
สถิติอาชีพ

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บาร์เซโลนาเบ | 2020–21 | เซกุนดาดิบิซิออน เบ | 15 | 0 | — | — | — | — | 1 | 0 | 16 | 0 |
| บาร์เซโลนาเบ | 2021–22 | ปริเมราดิบิซิออนเอเรเฟฟ | 14 | 0 | — | — | — | — | 0 | 0 | 14 | 0 |
| บาร์เซโลนาเบ | รวม | รวม | 29 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 30 | 0 |
| บาร์เซโลนา | 2021–22 | ลาลิกา | 5 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 7 | 0 |
| บาร์เซโลนา | 2022–23 | ลาลิกา | 12 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 | 0 | 0 | 16 | 0 |
| บาร์เซโลนา | รวม | รวม | 17 | 0 | 0 | 0 | 6 | 0 | 0 | 0 | 23 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 46 | 0 | 0 | 0 | 6 | 0 | 1 | 0 | 53 | 0 |
↑  ลงเล่นในเซกุนดาดิบิซิออน เบ รอบเพลย์-ออฟ
1 2  ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
เกียรติประวัติ

บาร์เซโลนา
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2022–23
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของ อาเลฆันโดร บัลเด ที่ BDFutbol
โปรไฟล์ที่เว็บไซต์สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
บัลเด (หมายเลข 22) ขณะลงเล่นให้กับบาร์เซโลนาพบกับเร็ดบุลซัลทซ์บวร์ ในช่วงปรีซีซันก่อนเริ่มฤดูกาล 2021–22
ฮวน เอร์เรรา

| ฮวน เอร์เรรา |
| --- | --- |
เกิด: ฮวน ฮัวนิโต เอร์เรรา 27 สิงหาคม พ.ศ. 2515
ฮวน ฮัวนิโต เอร์เรรา (สเปน: Juan Juanito Herrera) นักมวยสากลชาวโคลอมเบีย เกิดเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่ประเทศโคลอมเบีย สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 26 (น็อก 15) เสมอ 2 แพ้ 7
เกียรติประวัติ

แชมป์โคลอมเบียรุ่นมินิมัมเวต (2538)
แชมป์ IBF Latino รุ่นมินิมัมเวต
ชิง 27 เมษายน 2539 ชนะน็อก อเล็กซ์ มิลเลอร์ ยก 8 ที่โคลอมเบีย
สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวต IBF เมื่อ 14 มิถุนายน 2540 แพ้คะแนน รัตนพล ส.วรพิน ที่นครราชสีมา
ชิงแชมป์ WBO Latino รุ่นมินิมัมเวตเมื่อ 18 พฤษภาคม 2544 เสมอกับ จอห์น อัลเบอร์โต โมลินา ที่โคลอมเบีย
ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นมินิมัมเวตเมื่อ 5 ตุลาคม 2544 แพ้คะแนน ไยโร อรังโก ที่ปานามา
ชิงแชมป์โลกรุ่นไลต์ฟลายเวต WBU เมื่อ 2 มีนาคม 2545 แพ้น็อก จาค็อบ มัตลาลา ยก 7 ที่แอฟริกาใต้
อิยาเปล

| อิยาเปล |
| --- | --- |
อำเภอของประเทศชิลี
   ธง ตราอาร์ม
อิยาเปล
พิกัด: 31°38′S 71°10′W﻿ / ﻿31.633°S 71.167°W﻿ / -31.633; -71.167
ประเทศ:  ชิลี
แคว้น: โกกิมโบ
จังหวัด: โชอาปา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,629.1 ตร.กม. (1,015.1 ตร.ไมล์)
ความสูง: 388 เมตร (1,273 ฟุต)
ประชากร (พ.ศ. 2555)
 • ทั้งหมด: 30,074 คน
 • ความหนาแน่น: 11 คน/ตร.กม. (30 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC−3 (CLT)
รหัสพื้นที่: 56 + 53
เว็บไซต์: municipalidadillapel.cl
อิยาเปล (สเปน: Illapel) เป็นเมืองหนึ่งในประเทศชิลี ตั้งอยู่ในจังหวัดโชอาปา แคว้นโกกิมโบ ทางตอนกลางของประเทศ อิยาเปลเป็นเมืองหลักของจังหวัดโชอาปา ถือเป็นเขตบริหารระดับที่สามของประเทศในแง่การปกครองรองจากแคว้นและจังหวัด มีสภาเทศบาลเป็นคณะบริหารและมีนายกเทศมนตรี (alcalde) เป็นหัวหน้าคณะบริหาร อิยาเปลก่อตั้งในปี ค.ศ. 1752 (พ.ศ. 2295) และได้ย้ายเมืองมาอยู่ในตำแหน่งปัจจุบันตั้งแต่ ค.ศ. 1788
เมืองอิยาเปลมีประชากรราว 30,000 คน (พ.ศ. 2555) เมืองใหญ่ที่ใกล้ที่สุดคือ โอบาเย (ประชากร 103,000 คน) ซึ่งอยู่ห่างไปทางทิศเหนือราว 250 กิโลเมตร อิยาเปลตั้งอยู่ริมแม่น้ำอิยาเปลและแม่น้ำโชอาปา เมืองมีลักษณะภูมิอากาศแห้งมาก ปริมาณน้ำฝนส่วนใหญ่อยู่ในช่วงฤดูหนาว
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจหลักของอิยาเปลมาจากภาคเกษตรกรรมและการทำเหมืองแร่ขนาดเล็ก โดยภาคเกษตรใช้พื้นที่ราว 3,500 เฮกตาร์ ครอบคลุมพื้นที่ชลประทานของริโอโชอาปา พืชเศรษฐกิจที่สำคัญของเมืองคือ พืชสกุลส้ม
สถานที่ท่องเที่ยว

ห่างจากเมืองอิยาเปลไปทางเหนือราว 15 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติลัสชินชิยัส (Las Chinchillas) ซึ่งมีพื้นที่ราว 42 ตารางกิโลเมตร ในเขตอุทยานแห่งชาติสามารถพบตัวชินชิยา สัตว์ฟันแทะขนาดเล็กและเป็นสัตว์ประจำถิ่นที่พบในประเทศชิลีหรือประเทศเพื่อนบ้านเท่านั้น นอกจากนี้ในตัวเมืองยังมีพิพิธภัณฑ์ทางโบราณคดีขนาดเล็กแห่งหนึ่ง และมีสิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์ตั้งแต่ยุคล่าอาณานิคม บางแห่งสร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1780
เมืองอิยาเปล
สำนักงานเทศบาลเมือง
ดูเพิ่ม

แผ่นดินไหวในอิยาเปล พ.ศ. 2558
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (สเปน)
อ่าวฮอนดูรัส

อ่าวฮอนดูรัส ทางด้านขวาของภาพ
อ่าวฮอนดูรัส (อังกฤษ: Gulf of Honduras; สเปน: Golfo de Honduras) เป็นอ่าวตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียน  มีอาณาเขตติดประเทศเบลีซ กัวเตมาลา และฮอนดูรัส จากทิศเหนือลงมาตามลำดับ
ภูมิศาสตร์

มีแม่น้ำไหลลงอ่าวฮอนดูรัสทั้งหมด 12 สาย เช่น แม่น้ำโมตากวา แม่น้ำซาร์สตูน แม่น้ำอูลูอา เป็นต้น
อิซาเบล เบงเก

นักวานรวิทยาชาวชิลี
| อิซาเบล เบงเก |
| --- | --- |

เกิด: ซานเตียโกเดชิเล ประเทศชิลี
ศิษย์เก่า: ยูนิเวอร์ซิตีคอลลิจลันเดิน มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (ศศ.บ.) มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (ปร.ด.)
มีชื่อเสียงจาก: การศึกษาวิจัยและอนุรักษ์โบโนโบ
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: วานรวิทยา
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด มหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนา
 
อิซาเบล เบงเก อิซกิเอร์โด (สเปน: Isabel Behncke Izquierdo) เป็นนักพฤติกรรมวิทยาภาคสนามที่ศึกษาพฤติกรรมของสัตว์เพื่อทำความเข้าใจสัตว์ต่าง ๆ รวมทั้งเพื่อทำความเข้าใจมนุษย์ และสถานที่ของพวกเราในธรรมชาติ เธอมีพื้นเพมาจากประเทศชิลี โดยเป็นนักวานรวิทยา, นักวิทยาศาสตร์นักผจญภัยผู้สำรวจ และเป็นชาวอเมริกาใต้คนแรกที่ติดตามลิงใหญ่ในป่า โดยปัจจุบัน เบงเกเป็นผู้อำนวยการของสถาบันวิจัยเซนโตรเดเอสตูดิโอสปูบลิโกส (CEP) และที่ปรึกษาของรัฐบาลชิลี ซึ่งทำงานด้านกลยุทธ์ระยะยาวในด้านวิทยาศาสตร์, เทคโนโลยี, นวัตกรรม และความรู้ ในฐานะสมาชิกของสภาแห่งชาติวิทยาศาสตร์, เทคโนโลยี, ความรู้ และนวัตกรรมเพื่อการพัฒนา (CTCI) ของกระทรวงวิทยาศาสตร์, เทคโนโลยี, ความรู้ และนวัตกรรมแห่งประเทศชิลี เธอเป็นสมาชิกคณะกรรมการของสถาบันศูนย์วิจัยทรัพย์สินและสิ่งแวดล้อม ซึ่งมุ่งเน้นส่งเสริมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม, นักวิจัยของสถาบันกรูเตอร์, นักวิจัยที่ศูนย์วิจัยความซับซ้อนทางสังคม คณะการปกครอง มหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนา และสมาชิกของทีมพื้นที่อนุรักษ์ที่เอสตานิเซียเซร์โรกิโด ในปาตาโกเนียของประเทศชิลี
การศึกษา

เบงเกสำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิตด้านสัตววิทยาและวิทยาศาสตรมหาบัณฑิตด้านการอนุรักษ์สัตว์ป่าจากมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, ปรัชญามหาบัณฑิตด้านวิวัฒนาการของมนุษย์จากเคมบริดจ์ และปรัชญาดุษฎีบัณฑิตด้านมานุษยวิทยาวิวัฒนาการจากออกซฟอร์ด
อาชีพ

เธอได้เดินตามเหล่าโบโนโบป่า (Pan paniscus) มากกว่า 3,000 กม. ในป่าคองโก โดยปรัชญาดุษฎีบัณฑิตของเธอที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดเป็นการศึกษาที่ครอบคลุมเป็นครั้งแรกเกี่ยวกับพฤติกรรมการเล่นของโบโนโบป่าซึ่งเป็นที่รู้จักดีต่อวงการวิทยาศาสตร์
เบงเกใช้กล้องส่องวิวัฒนาการเพื่อให้ได้มาซึ่งข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับพฤติกรรมของมนุษย์ รวมถึงความท้าทายสมัยใหม่ที่มนุษยชาติและโลกต้องเผชิญ ความสนใจของเธอในการศึกษาการเล่นในเหล่าไพรเมตที่ไม่ใช่มนุษย์คือการให้ความกระจ่างเกี่ยวกับบทบาทของการเล่นในการพัฒนาของเราเอง เนื่องจากมนุษย์เป็นหนึ่งในไม่กี่สายพันธุ์ที่เล่นในวัยผู้ใหญ่ โดยสำหรับ ดร. เบงเก นั้น การเล่นเป็นรากฐานของความคิดสร้างสรรค์, ความผูกพันทางสังคม และการพัฒนาที่ดี
ณ ค.ศ. 2019 เธอเป็นผู้ทำงานร่วมกันทางวิชาการของศูนย์วิจัยความซับซ้อนทางสังคม (CICS) ในมหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนา ที่ซันติอาโก ประเทศชิลี; ภาคีสมาชิกของสถาบันกรูเตอร์ในบริเวณอ่าวเพื่อการวิจัยสหวิทยาการเกี่ยวกับพฤติกรรมมนุษย์และสถาบัน ตลอดจนนักวิจัยแลกเปลี่ยนที่กลุ่มวิจัยวิวัฒนาการทางประสาทวิทยาศาสตร์สังคม (SNRG) ของโรบิน ดันบาร์ ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด