stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟังก์ชันนับจำนวนเฉพาะ
ตารางของ π(x), x / log x และ li(x)

ตารางแสดงฟังก์ชัน π(x), x / log x และ li(x) เปรียบเทียบที่ตัวแปร x ยกกำลัง 10 ดูเพิ่มเติม และ
| x | π(x) | π(x) − x / log x | li(x) − π(x) | x / π(x) | x / log x  % Error |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 | 4 | 0 | 2 | 2.500 | −8.57% |
| 102 | 25 | 3 | 5 | 4.000 | 13.14% |
| 103 | 168 | 23 | 10 | 5.952 | 13.83% |
| 104 | 1,229 | 143 | 17 | 8.137 | 11.66% |
| 105 | 9,592 | 906 | 38 | 10.425 | 9.45% |
| 106 | 78,498 | 6,116 | 130 | 12.739 | 7.79% |
| 107 | 664,579 | 44,158 | 339 | 15.047 | 6.64% |
| 108 | 5,761,455 | 332,774 | 754 | 17.357 | 5.78% |
| 109 | 50,847,534 | 2,592,592 | 1,701 | 19.667 | 5.10% |
| 1010 | 455,052,511 | 20,758,029 | 3,104 | 21.975 | 4.56% |
| 1011 | 4,118,054,813 | 169,923,159 | 11,588 | 24.283 | 4.13% |
| 1012 | 37,607,912,018 | 1,416,705,193 | 38,263 | 26.590 | 3.77% |
| 1013 | 346,065,536,839 | 11,992,858,452 | 108,971 | 28.896 | 3.47% |
| 1014 | 3,204,941,750,802 | 102,838,308,636 | 314,890 | 31.202 | 3.21% |
| 1015 | 29,844,570,422,669 | 891,604,962,452 | 1,052,619 | 33.507 | 2.99% |
| 1016 | 279,238,341,033,925 | 7,804,289,844,393 | 3,214,632 | 35.812 | 2.79% |
| 1017 | 2,623,557,157,654,233 | 68,883,734,693,928 | 7,956,589 | 38.116 | 2.63% |
| 1018 | 24,739,954,287,740,860 | 612,483,070,893,536 | 21,949,555 | 40.420 | 2.48% |
| 1019 | 234,057,667,276,344,607 | 5,481,624,169,369,961 | 99,877,775 | 42.725 | 2.34% |
| 1020 | 2,220,819,602,560,918,840 | 49,347,193,044,659,702 | 222,744,644 | 45.028 | 2.22% |
| 1021 | 21,127,269,486,018,731,928 | 446,579,871,578,168,707 | 597,394,254 | 47.332 | 2.11% |
| 1022 | 201,467,286,689,315,906,290 | 4,060,704,006,019,620,994 | 1,932,355,208 | 49.636 | 2.02% |
| 1023 | 1,925,320,391,606,803,968,923 | 37,083,513,766,578,631,309 | 7,250,186,216 | 51.939 | 1.93% |
| 1024 | 18,435,599,767,349,200,867,866 | 339,996,354,713,708,049,069 | 17,146,907,278 | 54.243 | 1.84% |
| 1025 | 176,846,309,399,143,769,411,680 | 3,128,516,637,843,038,351,228 | 55,160,980,939 | 56.546 | 1.77% |
| 1026 | 1,699,246,750,872,437,141,327,603 | 28,883,358,936,853,188,823,261 | 155,891,678,121 | 58.850 | 1.70% |
| 1027 | 16,352,460,426,841,680,446,427,399 | 267,479,615,610,131,274,163,365 | 508,666,658,006 | 61.153 | 1.64% |
| 1028 | 157,589,269,275,973,410,412,739,598 | 2,484,097,167,669,186,251,622,127 | 1,427,745,660,374 | 63.456 | 1.58% |
| 1029 | 1,520,698,109,714,272,166,094,258,063 | 23,130,930,737,541,725,917,951,446 | 4,551,193,622,464 | 65.759 | 1.52% |
ฉู่ฉือ

ประชุมกวีนิพนธ์จีน
| --- | --- |
ชฺวี ยฺเหวียนเดินร่ายลำนำ (Quzi xingyin tu 屈子行吟圖) โดยเฉิน หงโช่ว (ค.ศ. 1616)
ผู้ประพันธ์: ชฺวี ยฺเหวียน, ซ่ง ยฺวี่ (ตามความเชื่อดั้งเดิม)
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 楚辭
ประเทศ: จีน
ภาษา: ภาษาจีนเก่า
ประเภท: บทกวี
ฉู่ฉือ (จีน: 楚辭; พินอิน: Chǔ cí) เป็นประชุมกวีนิพนธ์จีนโบราณ ประกอบด้วยกวีนิพนธ์ที่ส่วนใหญ่ถือว่าเป็นผลงานของชฺวี ยฺเหวียนและซ่ง ยฺวี่จากยุครณรัฐ รวมไปถึงผลงานจำนวนมากที่ประพันธ์ในยุคราชวงศ์ฮั่นในอีกหลายศตวรรษให้หลัง ฉู่ฉือฉบับดั้งเดิมประกอบด้วย 17 ส่วนหลัก รวบรวมกวีนิพนธ์โดยหวาง อี้ (王逸) บรรณารักษ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 2 ที่รับราชการภายใต้จักรพรรดิฮั่นชุ่น กวีนิพนธ์จีนโบรารณก่อนยุคราชวงศ์ฉินโดยส่วนใหญ่เป็นที่รู้จักผ่านทางฉู่ฉือและชือจิง
ดูเพิ่ม

กระต่ายจันทร์ (ความเชื่อ)
บรรณานุกรม

Davis, A. R., ed. (1970). The Penguin Book of Chinese Verse. Baltimore: Penguin Books.Chu Ci.
Hawkes, David (1985). The Songs of the South: An Anthology of Ancient Chinese Poems by Qu Yuan and Other Poets. Penguin Books. ISBN 0-14-044375-4.
——— (1993). "Ch'u tz'u 楚辭".  ใน Loewe, Michael (บ.ก.). Early Chinese Texts: A Bibliographical Guide. Berkeley: Society for the Study of Early China; Institute of East Asian Studies, University of California, Berkeley. pp. 48–55. ISBN 1-55729-043-1.
Hinton, David (2008). Classical Chinese Poetry: An Anthology. New York: Farrar, Straus, and Giroux. ISBN 978-0-374-10536-5.
Kern, M. (2012). "Chuci".  ใน Greene, Roland;  และคณะ (บ.ก.). The Princeton Encyclopedia of Poetry and Poetics (4th rev. ed.). Princeton, NJ: Princeton University Press. pp. 246–247. ISBN 978-0-691-15491-6.
Knechtges, David R. (2010). "Chu ci 楚辭 (Songs of Chu)".  ใน Knechtges, David R.; Chang, Taiping (บ.ก.). Ancient and Early Medieval Chinese Literature: A Reference Guide, Part One. Leiden: Brill. pp. 124–56. ISBN 978-90-04-19127-3.
Mair, Victor H. "Heavenly Questions", in The Columbia Anthology of Traditional Chinese Literature, ed. Victor H. Mair (Columbia University Press), pp. 371–386, also in The Shorter Columbia Anthology of Traditional Chinese Literature, ed. Victor H. Mair (Columbia University Press), pp. 192–208.
Murck, Alfreda (2000). Poetry and Painting in Song China: The Subtle Art of Dissent. Harvard University Asia Center. ISBN 978-0-674-00782-6.
Scarpari, Maurizio (2006). Ancient China: Chinese Civilization from the Origins to the Tang Dynasty. Vercelli: VMB Publishers. ISBN 88-540-0509-6
Yang, Lihui, et al. (2005). Handbook of Chinese Mythology. New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-533263-6
Yip, Wai-lim  (1997). Chinese Poetry: An Anthology of Major Modes and Genres . (Durham and London: Duke University Press). ISBN 0-8223-1946-2
แหล่งข้อมูลอื่น

Full Chinese text of Chu ci at the Chinese Text Project
Wikisource
Wikisource
เต๊งไก๋

| เต๊งไก๋   Tian Kai> ผู้ตรวจการแห่งเฉงจิ๋ว |
| --- | --- |
ถึงแก่กรรม: ค.ศ. 199
ยุคในประวัติศาสตร์: สามก๊ก
ขุนศึกในช่วง ค.ศ. 194
เต๊งไก๋ (จีน: 田楷; ?— ค.ศ. 199) ผู้ตรวจการแห่งเฉงจิ๋วซึ่งรับใช้ กองซุนจ้าน ขุนศึกที่มีชื่อเสียงแห่ง ยุคสามก๊ก ในช่วงปลายยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
เมื่ออ้วนเสี้ยวได้ก่อตั้งกองทัพพันธมิตร 18 หัวเมืองเพื่อปราบตั๋งโต๊ะที่เข้ายึดอำนาจจากราชสำนักฮั่นซึ่งกองซุนจ้านก็เป็นหนึ่งในแม่ทัพใหญ่ที่ได้เข้าร่วมเต๊งไก๋จึงได้ติดตามกองซุนจ้านเข้าทำศึกในครั้งนี้ด้วย
หลังจากที่กองทัพพันธมิตร 18 หัวเมืองได้สลายตัวไปใน ค.ศ. 190 ในปีต่อมาคือ ค.ศ. 191 กองซุนจ้านได้เปิดศึกกับคู่อริที่มาจากทางใต้คืออ้วนเสี้ยวผู้ตรวจการแห่งกิจิ๋วกองซุนจ้านจึงส่งเต๊งไก๋เข้าโจมตีเฉงจิ๋วเมืองในการปกครองของอ้วนเสี้ยวและกองซุนจ้านได้แต่งตั้งให้เต๊งไก๋เป็นผู้ตรวจการที่เฉงจิ๋ว
ใน ค.ศ. 194 โตเกี๋ยม สมุหเทศาภิบาลแห่งชีจิ๋วกำลังถูกโจมตีอย่างหนักจากกองทัพของ โจโฉ โตเกี๋ยมขอความช่วยเหลือจากเต๊งไก๋เขาจึงส่งทหารในสังกัดคือ เล่าปี่ กวนอู และ เตียวหุย พร้อมกับทหารอีกหลายพันคนมาช่วยรบซึ่งโตเกี๋ยมได้ให้ทหารในสังกัดของตนมาร่วมรบกับทหารในสังกัดของเต๊งไก๋และเมื่อสงครามครั้งนี้สิ้นสุดลงโตเกี๋ยมได้ถึงแก่กรรมแต่ก่อนสิ้นใจเขาได้ขอร้องให้เล่าปี่มาเป็นผู้ตรวจการแห่งชีจิ๋วสืบต่อจากเขา
เดือนมกราคม ค.ศ. 199 อ้วนเสี้ยวทำสงครามครั้งสุดท้ายกับกองซุนจ้านใน ยุทธการที่อี้จิง ผลปรากฏว่าเป็นฝ่ายอ้วนเสี้ยวได้ชัยชนะและสามารถยึดครองดินแดนภาคเหนือแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาดและเต๊งไก๋ก็ถูกฆ่าตายในสงครามครั้งนี้หลังจากนั้นกองซุนจ้านจึงตัดสินใจฆ่าเมียและลูกและฆ่าตัวตายตามไปในที่สุด
ตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้ง

ผู้ตรวจการแห่งเฉงจิ๋ว (Inspector of Qing Province)
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
ศาลอาญาระหว่างประเทศ

| ศาลอาญาระหว่างประเทศ International Criminal Court (อังกฤษ) Cour pénale internationale (ฝรั่งเศส) المحكمة الجنائية الدولية (อาหรับ) 国际刑事法院 (จีน) Международный уголовный суд (รัสเซีย) Corte Penal Internacional (สเปน) |
| --- | --- |
  ตราสัญลักษณ์ 
ภาคีและผู้ลงนามในธรรมนูญกรุงโรม  รัฐภาคี   รัฐภาคีที่ถอนตัวออกไป   ลงนามแต่ยังไม่ได้ให้สัตยาบัน   ลงนามแล้วถอนการลงนาม   ไม่ได้เป็นภาคีและไม่ได้ลงนาม
ที่ทำการ: กรุงเฮก, ประเทศเนเธอร์แลนด์
ภาษาในการทำงาน: อังกฤษ   ฝรั่งเศส
ภาษาราชการ:  6 ภาษา  อาหรับ   จีน   อังกฤษ   ฝรั่งเศส   รัสเซีย   สเปน  
รัฐสมาชิก: 125
ผู้นำ

• ประธานศาล : Piotr Hofmański
• รองประธาน : Luz del Carmen Ibáñez Carranza
• รองประธานที่สอง : Antoine Kesia-Mbe Mindua
• อัยการ : Karim Ahmad Khan
• นายทะเบียน : Peter Lewis
 
ก่อตั้ง

• ตกลงรับธรรมนูญกรุงโรม : 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1998
• ธรรมนูญกรุงโรมใช้บังคับ : 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2002
 
เว็บไซต์ www.icc-cpi.int
ศาลอาญาระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Criminal Court; คำย่อ: ICC) เป็นศาลระหว่างประเทศซึ่งมีที่ทำการอยู่ในกรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ มีเขตอำนาจดำเนินคดีผู้กระทำความผิดอาญาระหว่างประเทศ 4 ฐาน คือ การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ อาชญากรรมสงคราม และอาชญากรรมอันเป็นการรุกราน ก่อตั้งขึ้นโดยประสงค์จะให้เป็นส่วนเสริมของระบบยุติธรรมที่แต่ละประเทศมีอยู่ จึงมีเขตอำนาจเมื่อเป็นไปตามเงื่อนไขเท่านั้น เช่น เมื่อศาลระดับประเทศไม่สามารถหรือไม่ประสงค์จะดำเนินคดีแล้ว หรือเมื่อคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติหรือรัฐหนึ่ง ๆ เสนอคดีมาให้พิจารณา ศาลนี้เริ่มปฏิบัติงานในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 อันเป็นวันที่ธรรมนูญกรุงโรมเริ่มใช้บังคับ ธรรมนูญดังกล่าวเป็นสนธิสัญญาพหุภาคีซึ่งวางรากฐานและกำหนดการบริหารจัดการของศาล รัฐที่เข้าเป็นภาคีแห่งธรรมนูญจะนับเป็นรัฐสมาชิกของศาล ปัจจุบันมีรัฐภาคี 125 รัฐ
องค์กรหลักของศาลมี 4 องค์กร คือ คณะประธาน แผนกตุลาการ สำนักงานอัยการ และสำนักงานทะเบียน ประธานศาลเป็นตุลาการที่ได้รับเลือกมาจากตุลาการคนอื่นในแผนกตุลาการ สำนักงานอัยการมีอัยการเป็นหัวหน้า ทำหน้าที่สืบสวนคดีและส่งฟ้องต่อแผนกตุลาการ ส่วนสำนักงานทะเบียนมีนายทะเบียนเป็นหัวหน้า รับผิดชอบงานธุรการทั้งปวงของศาล ซึ่งรวมถึงการบริหารสำนักงานใหญ่ของศาล หน่วยขัง และสำนักงานทนายจำเลย
โครงสร้าง > ภาพรวม

ผู้บริหารศาล คือ สมัชชารัฐภาคีซึ่งประกอบด้วยรัฐทั้งหมดที่เป็นภาคีธรรมนูญกรุงโรม สมัชชานี้คัดเลือกบุคลากรศาล อนุมัติงบประมาณศาล และตกลงรับการแก้ไขเพิ่มเติมธรรมนูญกรุงโรม
ส่วนศาลนั้นแบ่งองค์กรเป็น 4 องค์กร คือ คณะประธาน แผนกตุลาการ สำนักงานอัยการ และสำนักงานทะเบียน
โครงสร้าง > สมัชชารัฐภาคี

สมัชชารัฐภาคีแห่งธรรมนูญกรุงโรมว่าด้วยศาลอาญาระหว่างประเทศ (Assembly of the States Parties to the Rome Statute of the International Criminal Court) เป็นองค์กรด้านบริหารและนิติบัญญัติของศาล ประกอบด้วยผู้แทนหนึ่งคนจากรัฐภาคีแต่ละรัฐ
สมัชชาจะเลือกบุคคลให้ดำรงตำแหน่งตุลาการและอัยการ กำหนดงบประมาณของศาล ตกลงรับบทกฎหมายสำคัญ ๆ เช่น ระเบียบว่าด้วยวิธีพิจารณาและพยานหลักฐาน (Rules of Procedure and Evidence) และกำกับดูแลองค์กรอื่น ๆ ของศาล ข้อ 46 ของธรรมนูญกรุงโรมยังให้อำนาจสมัชชาถอดถอนตุลาการหรืออัยการได้ ถ้าปรากฏว่าผู้นั้นมีความประพฤติเสื่อมเสียร้ายแรง หรือละเลยหน้าที่ของตนอย่างร้ายแรง หรือไม่สามารถปฏิบัติการหน้าที่ตามธรรมนูญกรุงโรมได้
แต่สมัชชาก็ดี หรือรัฐภาคีก็ดี ไม่อาจจะสอดแทรกการทำหน้าที่ทางตุลาการของศาล การวินิจฉัยอรรถคดีย่อมเป็นกิจของศาล
ในการประชุมสมัชชาครั้งที่ 7 เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008 สมัชชาได้กำหนดให้มีการประชุมทบทวนธรรมนูญกรุงโรมขึ้น ณ เมืองกัมปาลา ประเทศอูกันดา ราว ๆ ต้น ค.ศ. 2010
โครงสร้าง > คณะประธาน

คณะประธานศาลอาญาระหว่างประเทศ (Presidency of the International Criminal Court) เป็นองค์กรด้านบริหารศาล แต่ไม่รวมถึงการบริหารสำนักงานอัยการของศาล ประกอบด้วย ประธานศาลอาญาระหว่างประเทศ (President of the International Criminal Court) และรองประธานศาลอาญาระหว่างประเทศ คนที่ 1 และคนที่ 2 (First and Second Vice-Presidents of the International Criminal Court) ทั้ง 3 คนนี้ได้รับเลือกตั้งโดยตุลาการที่เหลือ มีวาระดำรงตำแหน่งคราวละ 3 ปี
โครงสร้าง > แผนกตุลาการ

ตุลาการศาลอาญาระหว่างประเทศ (judges of the International Criminal Court) มีทั้งหมด 18 คน ปฏิบัติหน้าที่ซึ่งแบ่งกันเป็น 3 แผนก (Division) คือ แผนกพิจารณาเบื้องต้น (Pre-Trial Division) แผนกพิจารณา (Trial Division) และแผนกอุทธรณ์ (Appeals Division)
สมัชชารัฐภาคีแห่งธรรมนูญกรุงโรมมีอำนาจเลือกตั้งบุคคลให้ดำรงตำแหน่งตุลาการศาลอาญาระหว่างประเทศ ตุลาการแต่ละคนอยู่ในตำแหน่ง 9 ปี และได้เพียงวาระเดียวเท่านั้น คุณสมบัติของผู้จะเป็นตุลาการ คือ ต้องมีสัญชาติของรัฐภาคีแห่งธรรมนูญกรุงโรม และในบรรดาตุลาการทั้ง 18 คนนั้นห้ามมีสัญชาติซ้ำกัน นอกจากนี้ ข้อ 36 แห่งธรรมนูญกรุงโรมยังกำหนดว่า ตุลาการต้องเป็น "บุคคลผู้พร้อมด้วยจริยลักษณะอันสูงส่ง ความเป็นกลาง และความซื่อสัตย์สุจริต ซึ่งมีคุณสมบัติที่จำเป็นสำหรับแต่งตั้งข้าราชการตุลาการชั้นผู้ใหญ่ในรัฐของตน"
ข้อ 41 แห่งธรรมนูญกรุงโรมยังว่า อัยการ หรือบุคคลที่กำลังถูกสืบสวนหรือฟ้องคดี จะร้องขอคัดค้านตุลาการคนใดก็ได้ "ในกรณีที่มีเหตุควรกังขาถึงความเป็นกลางของตุลาการผู้นั้น ไม่ว่าด้วยเหตุผลอันใด"
 คำร้องขอคัดค้านมิให้ตุลาการคนใดเข้าร่วมทำคดีใด ๆ นั้น จะได้รับการวินิจฉัยโดยเสียงข้างมากเด็ดขาดของตุลาการคนอื่น ๆ ที่เหลือ
อนึ่ง ตุลาการอาจถูกถอดถอนจากตำแหน่งได้ ถ้า "ปรากฏว่าตุลาการผู้นั้นมีความประพฤติเสื่อมเสียร้ายแรง หรือละเลยหน้าที่ร้ายแรง" หรือไม่สามารถปฏิบัติการหน้าที่ของตนได้ การจะสั่งให้ตุลาการคนใดพ้นจากตำแหน่งนั้น ต้องได้รับเสียงข้างมาก 2 ใน 3 ของตุลาการคนอื่น ๆ ที่เหลือ และเสียงข้างมาก 2 ใน 3 ของรัฐภาคี
โครงสร้าง > สำนักงานอัยการ

สำนักงานอัยการศาลอาญาระหว่างประเทศ (Office of the Prosecutor of the International Criminal Court) รับผิดชอบงานสืบสวนและงานฟ้องคดี มีผู้บังคับบัญชา คือ อัยการศาลอาญาระหว่างประเทศ (Prosecutor of the International Criminal Court) มีรองอัยการ (Deputy Prosecutor) 2 คนคอยแบ่งเบาภาระหน้าที่ แต่ละคนดำรงตำแหน่ง 9 ปี และอยู่ในตำแหน่งได้เพียงวาระเดียว
ธรรมนูญกรุงโรมกำหนดให้สำนักงานอัยการมีอิสระในการดำเนินงานของตน เพราะฉะนั้น พนักงานอัยการทุกคนของสำนักงานอัยการจะไม่เสาะหาหรือรับฟังคำสั่งของผู้ใดอีก ไม่ว่าเป็นรัฐ องค์การระหว่างประเทศ องค์การระหว่างรัฐบาล หรือบุคคลใดก็ตาม
สำนักงานอัยการนั้นจะเริ่มสืบสวนเมื่อมีพฤติการณ์อย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้
เมื่อรัฐภาคียื่นเรื่องราวสถานการณ์ใดมา
เมื่อคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติยื่นเรื่องราวสถานการณ์ใดมา เพื่อเตือนให้ทราบถึงภัยอันคุกคามสันติภาพและความมั่นคงระหว่างประเทศ
เมื่อองค์คณะตุลาการชั้นไต่สวนมูลฟ้องอนุญาตให้สืบสวน หลังจากศาลอาญาระหว่างประเทศได้รับข้อมูลข่าวสารมาจากแหล่งอื่น ๆ เช่น มีบุคคลหรือหน่วยงานเอกชนแจ้งมา
บุคคลใดที่กำลังถูกสืบสวนหรือฟ้องคดีจะร้องขอคัดค้านพนักงานอัยการคนใด ๆ ไม่ให้ทำคดีของตนก็ได้ ถ้า "ปรากฏว่ามีเหตุสมควรกังขาถึงความเป็นกลางของอัยการ ไม่ว่าด้วยเหตุผลอันใด" คำร้องคัดค้านพนักงานอัยการเช่นนี้ จะได้รับการวินิจฉัยจากแผนกอุทธรณ์ของศาล พนักงานอัยการอาจถูกถอดถอนจากตำแหน่งด้วยคะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาดของสมัชชารัฐภาคีก็ได้ ถ้าปรากฏว่า พนักงานอัยการผู้นั้นมีความประพฤติเสื่อมเสียร้ายแรง หรือละเลยหน้าที่ร้ายแรง หรือไม่สามารถปฏิบัติการหน้าที่ของตนได้
สหรัฐอเมริกาวิพากษ์วิจารณ์ว่า ธรรมนูญกรุงโรมไม่ได้วางระบบให้เพียงพอสำหรับคานอำนาจและตรวจสอบกันระหว่างพนักงานอัยการและตุลาการของศาลอาญาระหว่างประเทศ และยังปราศจากระบบป้องกันมิให้มีการดำเนินคดีเพื่อประโยชน์ทางการเมืองหรือใช้อำนาจไม่โดยมิชอบประการอื่นด้วย เฮนรี คิสซิงเงอร์ (Henry Kissinger) ว่า ระบบตรวจสอบและถ่วงดุลนั้นอ่อนถึงขนาดที่ในทางปฏิบัติแล้วอัยการสามารถใช้ดุลพินิจได้อย่างไม่จำกัด
โครงสร้าง > สำนักงานทะเบียน

สำนักงานทะเบียนศาลอาญาระหว่างประเทศ (Registry of the International Criminal Court) รับผิดชอบงานธุรการและงานบริการของศาล งานเหล่านี้รวมถึงงานให้ความช่วยเหลือทางคดี การบริหารจัดการของศาล กิจการเกี่ยวกับผู้เสียหายและพยานบุคคล งานจัดหาทนายฝ่ายจำเลย งานของหน่วยขัง และงานทั่วไปตามจำเป็นสำหรับธุรการ เช่น งานทะเบียน งานแปล งานอาคารสถานที่ งานบุคลาการ งานงบประมาณ ฯลฯ
สำนักทะเบียนนั้นมีผู้บังคับบัญชา คือ นายทะเบียนศาลอาญาระหว่างประเทศ (Registrar of the International Criminal Court) ซึ่งคณะตุลาการเลือกมาให้อยู่ในตำแหน่งคราวละ 5 ปี
สถานที่ของศาล > สำนักงานใหญ่

สำนักงานใหญ่ของศาลอยู่ในกรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ แต่ศาลจะดำเนินกระบวนพิจารณาที่อื่นก็ได้
นิติสัมพันธ์ระหว่างศาลกับประเทศเนเธอร์แลนด์นั้นเป็นไปตามความตกลงเรื่องสำนักงานใหญ่ ซึ่งเรียก ความตกลงเรื่องสำนักงานใหญ่ระหว่างศาลอาญาระหว่างประเทศกับรัฐที่ตั้ง (Headquarter Agreement between the International Criminal Court and the Host State) ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2008
ศาลย้ายเข้าสำนักงานใหญ่ถาวรเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2015 ตั้งอยู่ ณ Oude Waalsdorperweg 10 ในกรุงเฮก อันเป็นอาณาบริเวณที่เรียกว่า Alexanderkazerne ซึ่งเดิมเป็นฐานทัพทหาร อยู่ใกล้กับเนินทรายแถบเหนือของเมือง เขตเดียวกับองค์การระหว่างประเทศแห่งอื่น ๆ เช่น วังสันติของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ สำนักประสานงานบังคับใช้กฎหมายสหภาพยุโรป (ยูโรโพล) คณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวีย องค์การห้ามอาวุธเคมี และสภาโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บของศาลอาญาระหว่างประเทศ
เว็บของสหประชาชาติเกี่ยวกับธรรมนูญกรุงโรม
เว็บไซต์พันธมิตรศาลอาญาระหว่างประเทศ
เว็บไซต์ศาลอาญาระหว่างประเทศ เก็บถาวร 2 กุมภาพันธ์ 2007 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – องค์การนิรโทษกรรมสากล สหรัฐอเมริกา
บล็อกเกี่ยวกับคดีอาญาระหว่างประเทศ เก็บถาวร 20 มิถุนายน 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – สมาคมแม็กแน็บ (McNabb Associates)
Victims' เว็บไซต์กลุ่มทำงานเพื่อสิทธิ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  เกาหลี  โครเอเชีย  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์

ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ (อังกฤษ: Philippine Airlines, PAL; สเปน: Líneas Aéreas Filipinas) ดำเนินการโดยบริษัท PAL Holdings, Inc. (PSE: PAL)  ในอดีตจนถึงปี พ.ศ. 2513 ใช้ชื่อ "Philippine Air Lines" เป็นสายการบินประจำชาติของฟิลิปปินส์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ศูนย์ธุรกิจการเงินของธนาคารแห่งชาติฟิลิปปินส์ (PNB Financial Center) ในเมืองปาไซ สายการบินนี้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2484 และเป็นสายการบินพาณิชย์แห่งแรกและเก่าแก่ที่สุดในเอเชียที่ดำเนินงานภายใต้ชื่อเดิม
มีศูนย์กลางการบินที่ท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน ในกรุงมะนิลา, ท่าอากาศยานนานาชาติคลาร์กในแองเจเลส, ท่าอากาศยานนานาชาติมัคตัน–เซบูในเซบู และท่าอากาศยานนานาชาติฟรานซิสโกบังกอยในเมืองดาเวา สายการบินฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ให้บริการไปยังปลายทางในประเทศ 31 แห่งและปลายทางในต่างประเทศ 54 แห่ง ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, เอเชียตะวันออก, ตะวันออกกลาง, โอเชียเนีย, อเมริกาเหนือ และยุโรป สายการบินฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ให้บริการเครื่องบินทั้งของแอร์บัสและโบอิง โดยมีเครื่องบินแอร์บัส เอ320, แอร์บัส เอ321, แอร์บัส เอ321นีโอ, แอร์บัส เอ330, แอร์บัส เอ350 และโบอิง 777 ให้บริการ ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 สายการบินมีเครื่องบินที่ขึ้นทะเบียน 61 ลำ
จุดหมายปลายทาง

ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์มีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน มีฐานการบินรองอีกสามแห่ง ได้แก่ ท่าอากาศยานนานาชาติมัคตัน–เซบู, ท่าอากาศยานนานาชาติคลาร์กและท่าอากาศยานนานาชาติฟรานซิสโกบังกอย และเมืองสำคัญ (focus city) คือ ท่าอากาศยานนานาชาติคาลิโบ เที่ยวบินส่วนใหญ่ให้บริการจากท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน โดยมีจุดหมายปลายทางในเอเชีย อเมริกาเหนือ โอเชียเนีย ตะวันออกกลาง และสหราชอาณาจักร
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบิน

ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ทำข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันกับสายการบินดังต่อไปนี้:
แอร์มาเก๊า
ออล นิปปอน แอร์เวย์
บางกอกแอร์เวย์ส
คาเธ่ย์แปซิฟิค
ไชนาแอร์ไลน์
การูดาอินโดนีเซีย
กัลฟ์แอร์
ฮาวายเอียนแอร์ไลน์
มาเลเซียแอร์ไลน์
พีเอแอลเอ็กซ์เพรส (บริษัทลูก)
รอยัลบรูไนแอร์ไลน์
เตอร์กิชแอร์ไลน์
เวียดนามแอร์ไลน์
เวสต์เจ็ต
เซี่ยเหมินแอร์
แหลงข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ PAL Express
Mabuhay Miles, Philippine Airlines' rewards program
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
ฟุตบอลทีมชาติฮอนดูรัส

ฟุตบอลทีมชาติฮอนดูรัส (สเปน: Selección de fútbol de Honduras) หรือมีฉายาว่า Los Catrachos, La Bicolor, La H หรือ La Selección เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลจากประเทศฮอนดูรัส อยู่ภายใต้การดูแลของสมาพันธ์ฟุตบอลอิสระแห่งชาติฮอนดูรัส (Federación Nacional Autónoma de Fútbol de Honduras) (ก่อตั้งปี 1951) ทีมชาติฮอนดูรัสได้ตำแหน่งชนะเลิศโกลด์คัพ ปี 1981 และได้ที่ 3 ในการแข่งขันโกปาอาเมริกาปี 2001 ทีมชาตฮอนดูรัสยังได้เข้าแข่งขันรอบสุดท้ายฟุตบอลโลก 2010 หลังจากที่เคยเข้ารอบครั้งแรกในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1982
ฟาโรห์เมนทูโฮเตปที่ 4

เนบทาวีเร เมนทูโฮเทปที่ 4 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์สุดท้ายจากราชวงศ์ที่สิบเอ็ด และดูเหมือนว่าพระองค์จะครองราชย์เป็นระยะเวลา 7 ปี ซึ่งพอดีที่ระบุในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินแต่กลับไม่ได้บันทึกเกี่ยวกับพระองค์
จารึกหิน

ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 เป็นที่ทราบมาจากจารึกเพียงไม่กี่ชิ้นในวาดิ ฮัมมามัต ที่ได้บันทึกการออกเดินทางไปยังชายฝั่งทะเลแดงและเหมืองหินสำหรับอนุสาวรีย์ของราชวงศ์ หนึ่งในจารึกเหล่านี้ยืนยันว่าพระราชมารดาของพระองค์มีพระนามว่า ไอมิ และดูเหมือนว่าพระองค์จะเป็นพระราชโอรสของผู้ปกครองพระองค์ก่อนหน้า
นอกจากนี้ พระองค์ยังปรากฏในจารึกที่วาดิ เอล-ฮูดิ และยังพบจารึกอื่นอีกที่เกี่ยวข้องกับพระองค์ในอายน์ ซุคนา ซึ่งสถานที่เหล่านี้เป็นเมืองท่าเทียบเรือตามปกติสำหรับการเดินทางไปยังไซนาย
ถึงแม้ว่าพระองค์จะค่อนข้างมีความคลุมเครือ เนื่องจากพระนามของพระองค์ไม่ได้ปรากฏบนบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส แต่จารึกเหล่านั้นได้แสดงให้เห็นถึง การจัดระเบียบและองค์ประกอบของการออกเดินทางขนาดใหญ่ในรัชสมัยของพระองค์ หัวหน้าคณะเดินทางไปยังวาดิ ฮัมมามัตมีนามว่า อเมเนมเฮต ผู้รั้งตำแหน่งเป็นราชมนตรี ซึ่งได้ออกเดินทางในช่วงปีที่สองแห่งการครองราชย์ของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 และสันนิษฐานได้ว่าน่าจะบุคคลเดียวกับฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 ซึ่งเป็นฟาโรห์พระองค์แรกแห่งราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์และเป็นผู้ขึ้นปกครองต่อจากพระองค์ในทันที
เศษของชามที่ทำจากหินชนวนที่พบในลิชต์เหนือปรากฏพระนามอย่างเป็นทางการของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 ซึ่งถูกจารึกไว้ด้านนอก และด้านในมีพระนามของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 ผู้ที่ขึ้นมาปกครองต่อจากพระองค์ แต่เนื่องจากจารึกทั้งสองมีรอยบากในรูปแบบการเขียนที่แตกต่างกัน ตามที่โดโรเธีย อาร์โนลด์ได้แสดงความเห็นว่า นี่บ่งชี้ว่าฟาโรห์อเมเนมเฮตได้เพิ่มพระนามของพระองค์ลงในชามดังกล่าวที่เดิมมีเพียงพระนามของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 อย่างไรก็ตาม ปีเตอร์ จาโนซิได้เสนอความเห็นว่า จารึกพระนามด้านนอกชามนั้นไม่กล่าวถึงฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 แต่กลับไปกล่าวถึงฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 เสียมากกว่า
การสิ้นสุดของราชวงศ์

นักไอยคุปต์วิทยาบางคนได้สันนิษฐานว่า ฟาโรห์อเมเนมเฮตอาจจะยึดพระราชบัลลังก์หรือยึดพระราชอำนาจหลังจากฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 เสด็จสวรรคตโดยไม่มีองค์รัชทายาท ในปัจจุบันยังไม่มีหลักฐานทางโบราณคดีหรือบันทึกที่ยืนยันได้ว่า ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 ถูกปลดออกจากราชบัลลังก์โดยราชมนตรีอเมเนมเฮตหรือทรงแต่งตั้งให้ราชมนตรีอเมเนมเฮตให้เป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ และไม่พบมัมมี่และที่ฝังพระศพของพระองค์
แหล่งข้อมูลอื่น

Grajetzki, Wolfram (2006-02-24). The Middle Kingdom of Ancient Egypt: History, Archaeology and Society. pp. 25–26. ISBN 9780715634356.
ทากิฟูงุ

| ทากิฟูงุ |
| --- | --- |

ปลาปักเป้าในสกุลนี้ที่ไม่ทราบชนิด (Takifugu sp.)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไฟลัมย่อย:: Vertebrata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Tetraodontiformes
วงศ์:: Tetraodontidae
สกุล:: Takifugu Abe, 1949

ชนิด
 25 (ดูในตาราง)
ชื่อพ้อง
 Fugu Abe, 1952  Gastrophysus Müller, 1843  Sphaeroides Müller, 1843
ทากิฟูงุ (อังกฤษ: Takifugu; ญี่ปุ่น: トラフグ属) เป็นชื่อวิทยาศาสตร์เรียกสกุลหนึ่งของปลาปักเป้าในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อสามัญภาษาญี่ปุ่นว่า "ฟูงุ" (河豚-แปลว่า หมูแม่น้ำ) เนื่องจากเป็นปลาปักเป้าสกุลที่นิยมนำมาทำซาชิมิหรือปลาดิบ อาหารญี่ปุ่นที่มีชื่อไปทั่วโลก โดยใช้ชื่อสกุลว่า Takifugu
ลักษณะ

ปลาปักเป้าในสกุลทากิฟูงุนี้ มีทั้งหมด 25 ชนิด พบอาศัยทั้งในทะเล, น้ำกร่อย และน้ำจืด มีรูปร่างโดยรวมคือ คล้ายลูกแพร์ กล่าวคือ มีลำตัวช่วงบนที่เล็ก แต่ช่วงล่างที่ใหญ่ จมูกเป็นท่อยื่นมีช่องเปิด 2 ช่อง ครีบหางตัดตรง เส้นข้างลำตัวมี 2 เส้นโดยส่วนล่างของคอดหางมีสันเนื้อคู่ไปกับเส้นข้างลำตัว มีหนามบริเวณหลัง ข้างลำตัว และท้อง จัดเป็นปลาปักเป้าที่ว่ายน้ำได้เร็วกว่าสกุล Tetraodon  โดยมากพบกระจายพันธุ์อยู่ตามชายฝั่งทะเลของภูมิภาคเอเชียตะวันออก เช่น ญี่ปุ่น, จีน, เวียดนามตอนเหนือ  และพบได้ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก แถบประเทศอินเดีย เป็นต้น
มีสีลำตัวเป็นสีเขียวสดใส หรือสีเขียวเข้ม ช่วงท้องสีขาว และมีจุดเด่นคือ มีจุดกลมสีดำบริเวณครีบอกทั้ง 2 ข้าง  ขนาดก็แตกต่างกันออกไปตามแต่ละชนิด โดยชนิดที่เล็กที่สุด คือ Takifugu ocellatus  ที่มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร ซึ่งในประเทศไทยมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย และชนิดที่ใหญ่ที่สุดคือ T. rubripes  ที่โตเต็มที่ได้ถึง 70 เซนติเมตร ซึ่งในตำราการแพทย์จีนในการนำไปทำเป็นยาด้วย
พฤติกรรมและความสำคัญ

ในชนิดที่เป็นปลาสองน้ำ จะเป็นปลาที่วางไข่ในน้ำจืด  จากนั้นเมื่อโตขึ้นจะค่อย ๆ อพยพย้ายไปอยู่ในแหล่งน้ำกร่อยหรือตามแถบปากแม่น้ำหรือชายฝั่ง ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นช่วงฤดูหนาวของภูมิภาคแถบนี้ ปลาที่อยู่ในรุ่นพร้อมจะผสมพันธุ์จะอพยพเข้ามาในแม่น้ำใหญ่ เช่น แม่น้ำแยงซี เพื่อที่จะผสมพันธุ์และวางไข่ เป็นวงจรเช่นนี้ทุกปี
ปลาปักเป้าสกุลทากิฟูงุ หรือ ฟูงุนี้เป็นส่วนสำคัญในวัฒนธรรมญี่ปุ่น จนปรากฏเป็นภาพพิมพ์แกะไม้ในยุคเอโดะ ซึ่งปลาในสกุลนี้ทุกชนิดล้วนแต่มีสารพิษในตัวที่เรียกว่า "เตโตรโดท็อกซิน" (Tetrodotoxin) มากน้อยแล้วแต่ชนิด แต่ชนิดที่มีสารพิษชนิดนี้น้อยที่สุด คือ Takifugu oblongus  แต่กระนั้นก็สามารถทำให้ถึงแก่ชีวิตได้สำหรับผู้ที่รับประทานเข้าไป ซึ่งสารพิษชนิดนี้มีความรุนแรงกว่าไซยาไนด์ถึง 1,200 เท่า และทนความร้อนได้สูงถึง 200 เซลเซียส ดังนั้นการใช้ความร้อนธรรมดาในการปรุงอาหารจึงไม่สามารถทำลายพิษได้ ต้องใช้พ่อครัวที่มีความชำนาญในการชำแหละและปรุง ซึ่งต้องได้รับการลงทะเบียนและได้รับใบอนุญาตจากทางการเสียก่อน จึงจะได้รับอนุญาตให้ดำเนินกิจการได้
ดูเพิ่ม

ซาชิมิ
อาหารญี่ปุ่น
เตโตรโดท็อกซิน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของทากิฟูงุ เก็บถาวร 2010-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพอุกิโยะในยุคเอโดะของฮิโระชิเงะ แสดงภาพปลาปักเป้าเคียงข้างกับปลาฮะมะจิ