stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซาซ่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ลส์

| ซาซ่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ลส์ |
| --- | --- |

สตูดิโออัลบั้มโดยซาซ่า, บับเบิ้ล เกิร์ลส
วางตลาด: 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2542
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2542
แนวเพลง: ป็อป, แดนซ์
ค่ายเพลง: กรีนบีนส์, เมกเกอร์เฮด, Grammy Entertainment
โปรดิวเซอร์: เพชร มาร์
:  
ซาซ่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ลส์ (อังกฤษ: Zaza & Bubble Girls) คืออัลบั้มเฉพาะกิจ สังกัดกรีนบีนส์และเมกเกอร์เฮด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประกอบด้วยสาว 3 คน จากวงดนตรีเกิร์ลกรุป 2 วง ได้แก่ วงซาซ่า และวงบับเบิ้ล เกิร์ลส มีสมาชิกทั้งหมด 6 คนได้แก่ พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร (พิม), พิมรา เจริญภักดี (น้ำหวาน) และ จรีนา สิริสิงห (แก้ว) จากวงซาซ่า แพร เอมเมอรี่ (แพร), เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์ (ลิซ่า) และ ซาแมนต้า แสงสิงแก้ว ไฮด์ (แซม) จากวงบับเบิ้ล เกิร์ลส
ออกอัลบั้มเป็นชุดแรกและชุดเดียวเพราะเป็นอัลบั้มเฉพาะกิจ การรวมตัวของสามซ่าสองเกิร์ลกรุป ภายใต้ชื่ออัลบั้ม "Surprise (เซอร์ไพรส์)" ออกวางจำหน่ายในรูปแบบเทป ซีดี วีซีดี เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 มีเพลงเปิดตัว และเป็นที่รู้จักจากเพลง "Surprise" และเพลง "อยู่ได้ไหม"
มีจำนวน 12 เพลง ในอัลบั้มมี 7 เพลงที่บรรจุอยู่ในอัลบั้ม เป็นเพลงของวงซาซ่า และ บับเบิ้ล เกิร์ลส และอีก 5 เพลงคือเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่
เพลงต่างๆในอัลบั้ม ได้แก่ Surprise (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls), อยู่ได้ไหม (ขับร้องโดย: ลิซ่า และ น้ำหวาน), เก็บไว้ในห้องนอน (ขับร้องโดย: แก้ว), เป็นหนึ่งคนนั้น (ขับร้องโดย: ซาซ่า), นอนไม่หลับ (ขับร้องโดย: บับเบิ้ล เกิร์ลส), สูตรสนุก (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls), สลายตัว (ขับร้องโดย: บับเบิ้ล เกิร์ลส), รัก-ไม่รัก (ขับร้องโดย: แพร และ พิม), อยากฟังเหตุผล (ขับร้องโดย: แก้ว และ แซม), Good bye (ขับร้องโดย: น้ำหวาน และ ลิซ่า), มาคุยกัน (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls), ให้เธอคนเดียว (ขับร้องโดย: Zaza & Bubble Girls)
รายชื่อเพลง

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| เพลง | คำร้อง | ทำนอง | เรียบเรียง |
| Surprise | เชษฐา ยารสเอก | เพิ่มศักดิ์ ทรัพย์โมกข์ | เพิ่มศักดิ์ ทรัพย์โมกข์ |
| อยู่ได้ไหม | เผ่าพันธุ์ อมตะ | อรรถพล ประเสริฐยิ่ง | เพชร มาร์ |
| เก็บไว้ในห้องนอน | อารียา พีรพงศ์เดชา | อรรถพล ประเสริฐยิ่ง | อรรถพล ประเสริฐยิ่ง |
| เป็นหนึ่งคนนั้น | ไอริณ | ปธัย วิจิตรเวชการ | จิตติพล บัวเนียม |
| นอนไม่หลับ | คราม อมฤต | อรรถพล ประเสริฐยิ่ง | เพิ่มศักดิ์ ทรัพย์โมกข์ |
| สูตรสนุก | ไอริณ | ทนงศักดิ์ อาภรณ์ศิริ | ทนงศักดิ์ อาภรณ์ศิริ |
| สลายตัว | เผ่าพันธุ์ อมตะ | สุวัธชัย สุทธิรัตน์ | สุวัธชัย สุทธิรัตน์ |
| รัก...ไม่รัก | ไอริณ | อนุรักษ์ แซ่ลี้ | สุรพันธ์ จำลองกุล |
| อยากฟังเหตุผล | สารภี ศิริสัมพันธ์ | ธานิน ช.สรพงษ์ | ชัชวาล ปุกหุต |
| Goodbye | ผาเรือง ยั่งยืน | อนุรักษ์ แซ่ลี้ | อนุรักษ์ แซ่ลี้ |
| มาคุยกัน | ไอริณ | อนันต์ เย็นพูนสุข | ชัชวาล ปุกหุต |
| ให้เธอคนเดียว | ผาเรือง ยั่งยืน | อนุรักษ์ แซ่ลี้ | สุรพันธ์ จำลองกุล |
ซัมไนตส์ (เพลง)

"ซัมไนตส์" (อังกฤษ: Some Nights) เป็นเพลงของวงดนตรีอินดี้ป็อปชาวอเมริกัน ฟัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2555 เป็นซิงเกิลลำดับที่ 2 และเป็นแทร็กลำดับแรกจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ที่มีชื่อเดียวกันกับชื่อเพลงนี้ เพลงนี้ประพันธ์โดย Jeff Bhasker, Nate Ruess, Andrew Dost, และ Jack Antonoff ในด้านดนตรี เพลง "ซัมไนตส์" เป็นเพลงประเภทอินดี้ป็อป ที่มีองค์ประกอบของพาวเวอร์ป็อป และอัฟโฟรบีต ส่วนด้านเนื้อหาของเพลง แสดงให้เห็นถึงเรื่องวิกฤตอัตถิภาวนิยม
ในสหรัฐอเมริกา เพลง "ซัมไนตส์" ได้เป็นเพลงสลีปเปอร์ฮิต อยู่ในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100เป็นระยะเวลาประมาณ 7 เดือน ก่อนที่จะเข้าสู่อันดับสูงสุดในอันดับ 3 เป็นเวลา 6 สัปดาห์ไม่ต่อเนื่องกัน เริ่มต้นในสัปดาห์ของวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2555 เพลงนี้กลายเป็นซิงเกิลที่ 2 ของฟันที่เข้าสู่ 10 อันดับแรกในชาร์ต ตลอดจนเป็นเพลงที่ 2 ที่ได้รับการรับรองในระดับทองคำขาวในสหรัฐอเมริกา หลังจากซิงเกิลที่แล้ว "วีอาร์ยัง" โดยเพลง "ซัมไนตส์" ได้เป็นซิงเกิลหนึ่งที่ประสบความสำเร็จในหลาย ๆ ประเทศทั่วโลก
ในปี พ.ศ. 2555 วงดนตรีเมทัลคอร์ Like Moths To Flames ได้คัฟเวอร์เพลงนี้ และรวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลง พังก์โกส์ป็อป 5
แหล่งข้อมูลอื่น

เนื้อเพลงเต็มของเพลงนี้ ที่เมโทรลิริกส์
"Some Nights" music video ที่ยูทูบ
| ด ค กฟัน |
| --- | --- |
 เนต รูส  แอนดรูว์ ดัสต์  แจ็ก แอนโตนอฟฟ์ 
สตูิโออัลบั้ม:  เอมแอนด์อิกไนต์ (2009)  ซัมไนตส์ (2012) 
อีพี:  บีฟอร์เชนเวนต์ทูบางกอก: ไลฟ์อินเดอะยูเอสเอ (2013) 
ซิงเกิล:  "วีอาร์ยัง"  "ซัมไนตส์"  "แคร์รีออน" 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  ผลงาน  รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง
ซาดาโตชิ ซูงาวาระ

ซาดาโตชิ ซูงาวาระ (ญี่ปุ่น: 菅原 貞敬; โรมาจิ: Sugawara Sadatoshi; เกิดวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1938 —) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายชาวญี่ปุ่น เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
ประวัติ

ซาดาโตชิ ซูงาวาระ จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมโนชิโระ จังหวัดอากิตะ
ในปี ค.ศ. 1960 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมญี่ปุ่น ส่วนในปี ค.ศ. 1964 เขาได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมชาติญี่ปุ่นเข้ารับรางวัลเหรียญทองแดง
แหล่งข้อมูลอื่น

日立リヴァーレ เก็บถาวร 2013-04-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
profile เก็บถาวร 2012-10-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ขั้นตอนวิธีของนายธนาคาร

ขั้นตอนวิธีของนายธนาคาร (Banker’s algorithm) ซึ่งหมายถึง เป็นการแก้ปัญหาของธนาคารในกรณีที่มีลูกค้าต้องการกู้ยืมเงิน ซึ่งมีลักษณะการทำงานเหมือนโปรเซสที่ใช้ทรัพยากรในระบบปฏิบัติการทั่วๆไป (ลูกค้าเปรียบเสมือนโปรเซส และเงินที่ถูกยืมเปรียบเสมือนทรัพยากร) จากวิธีการทำงานของธนาคาร ธนาคารจะมีจำนวนเงินที่ให้ลูกค้ากู้ยืมที่จำกัด และมีรายชื่อของลูกค้าพร้อมเครดิตที่แต่ละตนจะได้รับ ลูกค้าบางคนอาจจะพยายามกู้เงินให้ได้เต็มเครดิตที่ตัวเองมี และบางครั้งลูกค้าคนนั้นก็ไม่ยอมจ่ายเงินคืนกลับให้ธนาคารจนกว่าจะได้รับจำนวนเงินที่ต้องการกู้ยืมทั้งหมด แต่นายธนาคารเองก็สามารถปฏิเสธการกู้ยืมของลูกค้าบางคนได้ ถ้าการปล่อยกู้ยืมครั้งนั้นจะทำให้เกิดความเสี่ยงทำให้ธนาคารมีเงินไม่เพียงพอที่จะให้ผู้นั้นได้กู้ยืมเพิ่มเติม และลูกค้าคนนั้นก็ไม่สามารถใช้เงินคืนแก่ธนาคารได้
ในระบบที่ทรัพยากร 1 ตัวสามารถให้บริการได้พร้อมกันหลายโพรเซส การใช้กราฟแทนการใช้งานทรัพยากรจะไม่เหมาะสม จึงมีการเสนออัลกอริทึมของนายธนาคาร ซึ่งเป็นอัลกอริทึมที่ใช้งานได้จริง ระบบธนาคารที่ว่าธนาคารจะไม่จ่ายเงินที่มีอยู่ให้ตามความต้องการของลูกค้าทั้งหมดได้เป็นเวลานาน (หมายถึง มีคนถอนออกอย่างเดียว ธนาคารจะไม่สามารถอยู่ได้) ดังนั้นจึงต้องมีระบบเพื่อกำหนดจำนวนสูงสุดที่จะสามารถให้บริการได้ จำนวนนี้อาจไม่จำเป็นต้องเป็นจำนวนทรัพยากรทั้งหมดที่มีอยู่ในระบบ เมื่อผู้ใช้ขอใช้กลุ่มของทรัพยากร ระบบต้องทำการตรวจสอบว่าถ้าให้ใช้แล้วระบบจะยังคงอยู่ในภาวะปลอดภัยหรือไม่ ถ้าไม่ปลอดภัยการให้ใช้ทรัพยากรต้องรอจนกว่าจะมีผู้ใช้ทรัพยากรรายอื่นที่ใช้แล้วกลับเข้าสู่ระบบ
โครงสร้างของระบบนายธนาคารมีดังนี้

กำหนดให้มี n โพรเซส มีทรัพยากรในระบบทั้งหมด m ตัวมีข้อมูลดังนี้
1. Available : เป็นเวกเตอร์ของขนาดที่ใช้ชี้จำนวนของทรัพยากรที่สามารถใช้งานได้ Available [j]=k ดังนั้น k คือจำนวนที่ทรัพยากรชนิด j จะสามารถให้บริการได้
2. Max : เป็นค่าเมตริกซ์ขนาด n x m ที่กำหนดความต้องการสูงสุดของแต่ละโพรเซส ถ้า Max[i,j] = k แล้วโพรเซส i อาจต้องใช้ทรัพยากร j สูงถึง k บริการ
3. Allocation : เป็นเมตริกซ์ขนาด n x m ที่กำหนดจำนวนของทรัพยากรในแต่ละชนิดที่ให้บริการแต่ละโพรเซสอยู่ได้ ถ้า Allocation[i,j] = k หมายถึงโพรเซส i กำลังใช้งานทรัพยากรชนิด j อยู่ เป็นจำนวน k บริการ
4. Need : เมตริกซ์ขนาด n x m เพื่อบ่งบอกจำนวนทรัพยากรที่เหลือที่ยังต้องการใช้ของแต่ละโพรเซส เช่น Need[i,j] = k หมายถึงโพรเซส i ยังคงต้องการใช้งานทรัพยากร j อยู่อีก k บริการ
พบว่า Need[i,j] = Max[i,j] – Allocation[i,j]
อัลกอริทึมของการขอใช้ทรัพยากร

กำหนดให้ Request i เป็นเวกเตอร์ของการขอใช้งานสำหรับโพรเซส i ถ้า request i[j] = k หมายถึงโพรเซส i ต้องการทำงาน k บริการจากทรัพยากร j เมื่อมีการขอใช้งานทรัพยากรโดยโพรเซส i ก็ จะเกิดการทำงานดังต่อไปนี้
1. ถ้า Request i ≤ Need i ไปยังขั้นตอนที่ 2 นอกจากนั้น ให้แสดงข้อความเตือน เนื่องจากโพรเซสมีการใช้ทรัพยากรมากกว่าที่คาดการณ์ไว้
2. ถ้า Request i ≤ Available ไปยังขั้นตอนที่ 3 นอกจากนี้โพรเซส i ต้องรอเนื่องจากทรัพยากรไม่มีให้ใช้งาน
3. มีการตั้งระบบลวงเพื่อใช้ทรัพยากรที่โพรเซส i ขอใช้โดยการใส่ค่าในตัวแปรต่อไปนี้
Available = Available – Request;
Allocation i = Allocation i + Request i ;
Need i = Need i – Request i ;
ถ้าผลของการกำหนดค่าการให้ใช้ทรัพยากรออกมา พบว่าระบบอยู่ในภาวะปลอดภัย ก็จะจบสิ้นการทำงานแล้วยอมให้โพรเซส i ใช้งานทรัพยากรนั้นจริง ๆ อย่างไรก็ตามถ้าผลออกมาว่าไม่ปลอดภัย โพรเซส i ต้องรอ Request i แล้วก็จะกลับไปสู่ค่าสถานะเก่า
Banker’s algorithm จะแบ่งสถานะออกเป็น 2 สถานะคือ

สถานะไม่ปลอดภัย (Unsafe State) เมื่อระบบอยู่ใน Unsafe state จะไม่มี process ใดทำงานได้สำเร็จ เนื่องจาก process ต่างๆ ร้องขอใช้ทรัพยากรตามจำนวนสูงสุดที่สามารถจะใช้ได้ แต่ระบบไม่สามารถจัดสรรทรัพยากรให้กับงานต่างๆได้จึงเกิด deadlock ขึ้น
สถานะปลอดภัย (Safe State) เมื่อระบบอยู่ใน safe state เมื่อจัดอันดับการใช้ resource ให้กับ process แล้วไม่เกิด deadlock
ตัวอย่างขั้นตอนวิธีของนายธนาคาร

Allocation                Max                 Available
A   B   C                A    B    C           A    B    C
P0           0    1   0               7    5     3          3     3    2
P1           2    0   0               3    2     2
P2           3    0   2               9    0     2
P3           2    1   1               2    2     2
P4           0    0   2               4    3     3
หา Need จาก Max - Allocation
จะได้               Need
A    B    C
P0                 7    4    3
P1                 1    2    2
P2                 6    0    0
P3                 0    1    1
P4                 4    3    1
จัดอันดับการใช้ Resource ได้ดังนี้
Need           ≤          Available
A    B   C                   A     B    C
P0           7    4    3       ≤         3     3     2        ; False
P1           1    2    2       ≤         3     3     2        ; True ; Work = available + allocation = 332 + 200 = 532
P2           6    0    0       ≤         5     3     2        ; False
P3           0    1    1       ≤         5     3     2        ; True ; Work = 532 + 211 = 743
P4           4    3    1       ≤         6     4     3        ; True ; Work = 743 + 002 = 745
P0           7    4    3       ≤         7     4     5        ; True ; Work = 745 + 010 = 755
P2           6    0    0       ≤         7     5      5       ; True ; Work = 755 + 302 = 10 5 7
เรียงลำดับการใช้ Process ได้ดังนี้ P1,P3,P4,P0,P2 จึงจะไม่เกิด Deadlock เพราะอยู่ใน Safe state
ตัวอย่างโค้ดในภาษา Python

#E is Max
#A is Abailable
#C is Allocation
#R is Need

def bankers(E,A,C,R):
    n,m = len(C), len(C[0])
    terminatedProcesses = []
    deadlock = False
    while len(terminatedProcesses) < n and not(deadlock):
        deadlock = True
        for i in range(n):
            if i in terminatedProcesses:
                continue
            elif all([R[i][j] <= A[j] for j in range(m)]):
                # required resources are given to process i
                # process i terminates and gives all his resources back
                A = [C[i][j] + A[j] for j in range(m)]
                terminatedProcesses.append(i)
                deadlock = False
                #print (i, A)
    return not(deadlock), terminatedProcesses
จเด็จ มีลาภ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 จเด็จขณะเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนการท่าเรือ
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  จเด็จ มีลาภ
วันเกิด:   (1972-01-17) 17 มกราคม ค.ศ. 1972 (52 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดลพบุรี ประเทศไทย
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ทีมชาติไทย อายุไม่เกิน 17 ปี  (หัวหน้าผู้ฝีกสอน)
จัดการทีม
ปี:  ทีม
2007-2008:  ชลบุรี
2009:  การบินไทย-ลูกอีสาน
2009:  พัทยา ยูไนเต็ด
2009–2011:  ชลบุรี
2012–2014:  สงขลา ยูไนเต็ด
2014:  ชัยนาท ฮอร์นบิล
2015:  ชลบุรี
2016:  ปตท. ระยอง
2016–2017:  การท่าเรือ (หัวหน้าผู้ฝึกสอน)
2017:  การท่าเรือ (ประธานที่ปรึกษา)
2017–2019:  การท่าเรือ (หัวหน้าผู้ฝึกสอน)
2019–2020:  การท่าเรือ (ประธานฝ่ายเทคนิค)
2020:  การท่าเรือ (รักษาการหัวหน้าผู้ฝึกสอน)
2020–2021:  การท่าเรือ (ประธานฝ่ายเทคนิค)
2021:  เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด
2021–2022:  ไทย (ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน)
2022:  การท่าเรือ
2022–2023:  คัสตอม ยูไนเต็ด
2024–:  ทีมชาติไทย อายุไม่เกิน 17 ปี
จเด็จ มีลาภ (เกิด 17 มกราคม พ.ศ. 2515) ชื่อเล่น เด็จ เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวไทยจากจังหวัดลพบุรี โดยปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับทีมชาติไทย อายุไม่เกิน 17 ปี  ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของชลบุรี, สงขลา ยูไนเต็ด, การท่าเรือ, เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด และคัสตอม ยูไนเต็ด
จเด็จเคยนำ ชลบุรี ได้แชมป์มาแล้ว 4 รายการ คือ แชมป์ไทยพรีเมียร์ลีก,แชมป์ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก. มา 2 สมัยในครั้งที่ 73 และ 76 และแชมป์มูลนิธิไทยคม เอฟเอคัพ
ประวัติการศึกษา

อนุปริญญา (ปกศ.สูง) วิทยาลัยพลศึกษาสมุทรสาคร
ปริญญาตรี กีฬาเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
AFC Pro Licence Certificate
ประวัติการทำงาน

2538 - 2538 โรงเรียนกีฬาสุพรรณบุรี
2539 - 2549 โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา
2550 - 2552 ชลบุรี
2553 - 2553 พัทยายูไนเต็ด
2554 - 2554 ชลบุรี
2555 - 2557 สงขลายูไนเต็ด
2557 - 2557 ชัยนาทฮอร์นบิล
2558 - 2558 ชลบุรี
2559 - 2559 ปตท. ระยอง
2559 - 2564 การท่าเรือ
2564 เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด
2565  การท่าเรือ (ใน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2022 และคุมทีมจนจบฤดูกาล 2564–65)
2565 - 2566 คัสตอม ยูไนเต็ด
เกียรติประวัติ > ผู้ฝึกสอน

ชลบุรี
ไทยพรีเมียร์ลีก ชนะเลิศ 1 สมัย :  2550
ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ถ้วย ก ชนะเลิศ 2 สมัย: 2551-2552, 2554
ไทยเอฟเอคัพ ชนะเลิศ 1 สมัย: 2553
เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด
ไทยลีก 3 รองชนะเลิศ 1 สมัย :  2563
ทีมชาติไทย อายุไม่เกิน 17 ปี
ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี รองชนะเลิศ 1 สมัย : 2567
แหล่งข้อมูลอื่น

จเด็จสมัยเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับสงขลา ยูไนเต็ด
จักรพรรดิโกไดโงะ

| โกไดโงะ |
| --- | --- |
พระบรมสาทิสลักษณ์ของจักรพรรดิโกไดโงะ
จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น องค์ที่ 96
ครองราชย์   29 มีนาคม พ.ศ. 1861 - 18 กันยายน พ.ศ. 1882
พิธีขึ้น: 30 เมษายน [ตามปฎิทินเก่า: 29 เดือน 3] 1861 พระราชวังหลวงเฮอัง
ไดโจไซ: 15 ธันวาคม [ตามปฎิทินเก่า: 22 เดือน 11] 1861
พระมรณนาม: จักรพรรดิโกไดโงะ (後醍醐院)   ถวายพระนามเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 1882
คัมปากุ: นิโจ มิชิฮิระ
ยุค: ยุคคามากูระ • ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้
ก่อนหน้า: ฮะนะโซะโนะ
ถัดไป: ราชสำนักใต้ : โกะ-มุระกะมิ   ราชสำนักเหนือ : จักรพรรดิโคงง , จักรพรรดิโคเมียว

พระบรมนามาภิไธย: เจ้าชายทากาฮารุ
พระราชสมภพ: 26 พฤศจิกายน [ตามปฎิทินเก่า: 2 เดือน 11] 1831
สวรรคต: 19 กันยายน [ตามปฎิทินเก่า: 16 เดือน 8] 1882
ฝังพระบรมศพ: 11 ตุลาคม [ตามปฎิทินเก่า: 8 เดือน 9] 1882
สุสานหลวง: สุสานหลวงโท โนะ โอะโนะ
พิธีฉลองการเจริญวัย: 27 มกราคม [ตามปฎิทินเก่า: 20 เดือน 12] 1847
พระราชบิดา: จักรพรรดิโกะ-อุดะ
พระราชมารดา: ฟุจิวะระ โนะ ชูชิ
จักรพรรดินี (โคโง): ฟุจิวะระ โนะ คิชิ   เจ้าหญิงจุนชิ
นางสนองพระโอษฐ์: ฟุจิวะระ โนะ เรนชิ
พระราชโอรส-ธิดา: เจ้าชายโนะริโยะชิ , จักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ
ลายพระอภิไธย: 
จักรพรรดิโกไดโงะ (ญี่ปุ่น: 後醍醐天皇) จักรพรรดิองค์ที่ 96 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิโกะไดโงะครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1861 - พ.ศ. 1882
โดยพระนามของพระองค์นั้นนำมาจากพระนามของ จักรพรรดิไดโงะ ที่ครองราชย์ในช่วง ศตวรรษที่ 9 โดยเมื่อใส่คำว่า โก (後) ที่แปลว่า สอง หรือ ยุคหลัง เข้าไปทำให้พระนามของพระองค์แปลได้ว่า จักรพรรดิไดโงะที่สอง หรือ จักรพรรดิไดโงะยุคหลัง
พระราชประวัติ

จักรพรรดิโกะ-ไดโงะมีพระนามก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายทะกะฮะรุ (尊治親王)
เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโกะ-อุดะ จักรพรรดิองค์ที่ 91 และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิโกะ-นิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 94
เหตุการณ์ในพระชนมชีพของจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ

พ.ศ. 1851 (ปี เอ็นเกียว ที่ 1) : จักรพรรดิโกะ-นิโจ ผู้เป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาสวรรคตเจ้าชายโทะมิฮิโตะจากสายราชสกุลจิเมียวอินขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ เมื่อพระชนมายุเพียง 11 พรรษาเจ้าชายทะกะฮะรุได้รับสถาปนาขึ้นเป็นรัชทายาทโดยได้รับแรงสนับสนุนจาก รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ
29 มีนาคม พ.ศ. 1861 (วันที่ 26 เดือน 2 ปี บุนโป ที่ 2) : ปีที่ 10 ในรัชสมัย จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ องค์จักรพรรดิได้ประกาศสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายทะกะฮะรุที่รัชทายาทพระชนมายุ 30 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา
ทำให้อดีต จักรพรรดิโกะ-อุดะ พระราชบิดาได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจเหนือพระราชโอรสอีกครั้งดังเช่นรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-นิโจ จนกระทั่งปี พ.ศ. 1864 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะจิงสามารถบริหารราชการแผ่นดินได้ด้วยพระองค์เอง
พ.ศ. 1862 (เดือน 4 ปี บุนโป ที่ 3) : เปลี่ยน รัชศก เป็นปี เก็นโอ เพื่อแสดงถึงการเริ่มต้นของจักรพรรดิองค์ใหม่
ในปี พ.ศ. 1867 อันเป็นช่วงปลาย ยุคคะมะกุระ จักรพรรดิโกะ-ไดโงะพยายามโค่นล้มรัฐบาลโชกุนแต่ที่ปริกษาในพระองค์คนหนึ่งได้ทำการทรยศด้วยการนำแผนการโค่นล้มรัฐบาลโชกุนของจักรพรรดิโกะ-ไดโงะไปแจ้งแก่ รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ทำให้การก่อการครั้งนี้ไม่สำเร็จ
ในปี พ.ศ. 1874 องค์จักรพรรดิได้พยายามโค่นล้มรัฐบาลโชกุนอีกครั้งแต่ไม่สำเร็จเนื่องจากที่ปรึกษาในพระองค์คนหนึ่งได้นำแผนการไปแจ้งแก่รัฐบาลที่ คะมะกุระ ทำให้รัฐบาลโชกุนได้ทำการเนรเทศองค์จักรพรรดิไปยัง จังหวัดโอะกิ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกับที่อดีต จักรพรรดิโกะ-โทะบะ เคยถูกเนรเทศไปภายหลัง สงครามปีโจคิว เมื่อปี พ.ศ. 1764 หรือ 110 ปีก่อนหน้านั้นและสถาปนาเจ้าชายคะซูฮิโตะจากราชสกุลจิเมียวอินขึ้นเป็น จักรพรรดิโคงง
ปี พ.ศ. 1876 องค์จักรพรรดิโกะ-ไดโงะสามารถหลบหนีออกจากที่คุมขังโดยความช่วยเหลือของ นะวะ นะงะโตะชิ ขุนศึกผู้จงรักภักดีในระหว่างนั้น อะชิกะงะ ทะกะอุจิ อดีตขุนศึกของฝ่ายรัฐบาลโชกุนที่แปรพักตร์มาเข้ากับฝ่ายจักรพรรดิได้ทำการยึดคืน นครหลวงเฮอัง มาจากฝ่ายรัฐบาลได้สำเร็จพร้อมกันนั้นอีกหนึ่งขุนศึกแปรพักตร์คือ นิตตะ โยะชิซะดะ ได้ทำการยึด คะมะกุระ ได้สำเร็จทำให้รัฐบาลโชกุนล่มสลายและคนในตระกูลโฮโจกระทำเซ็ปปุกุ (ฆ่าตัวตาย) ทั้งหมด
ปี พ.ศ. 1877 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะเสด็จนิวัติกลับไปยัง นครหลวงเฮอัง และปลดจักรพรรดิโคงงลงจากราชบัลลังก์พร้อมกับรวมพระราชอำนาจทั้งหมดไว้ที่พระองค์อันเป็นจุดกำเนิด ยุคฟื้นฟูสมัยเก็งมู ทำให้อะชิกะงะ ทะกะอุจิซึ่งสามารถปราบปรามศัตรูทางการเมืองรวมถึงนิตตะ โยะชิซะดะและสถาปนาตนเองเป็นปฐมโชกุนแห่งอะชิกะงะไม่พอใจยกกองทัพบุกเข้านครหลวงเฮอังเมื่อปี พ.ศ. 1879 พร้อมกับสถาปนาพระอนุชาของอดีตจักรพรรดิโคงงขึ้นเป็น จักรพรรดิโคเมียว ทางฝั่งจักรพรรดิโกะ-ไดโงะและพระราชวงศ์ได้เสด็จลี้ภัยลงไปยังเมือง โยะชิโนะ ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของ นครหลวงเฮอัง พร้อมกับตั้งราชสำนักขึ้นที่นี่เมื่อ เดือนมกราคม พ.ศ. 1880 ทำให้เกิด ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ ขึ้นมา
18 กันยายน พ.ศ. 1882 (วันที่ 15 เดือน 8 ปี ราคุโอะ ที่ 2) ปีที่ 21 ในรัชสมัยจักรพรรดิโกะ-ไดโงะสละราชสมบัติที่เมืองโยะชิโนะให้กับ เจ้าชายโนะริโยะชิ ที่รัชทายาทขิ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ
19 กันยายน พ.ศ. 1882 (วันที่ 16 เดือน 8 ปี ราคุโอะ ที่ 2) อดีตจักรพรรดิโกะ-ไดโงะสวรรคตเมื่อพระชนมายุเพียง 51 พรรษา
ดูเพิ่ม

จักรพรรดิญี่ปุ่น
รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
ภาพพิมพ์บล็อกไม้แสดงภาพจักรพรรดิโกะ-ไดโงะกำลังทรงพระสุบินถึงผีในพระตำหนัก
กยูฮย็อน

| กยูฮย็อน |
| --- | --- |
กยูฮย็อนในเดือนพฤศจิกายน 2016
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: โช กยู-ฮย็อน
เกิด:  (1988-02-03) 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 (36 ปี) โซล เกาหลีใต้
อาชีพ: นักร้อง พิธีกร นักแสดงละครเพลง

อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป อาร์แอนด์บี
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2006–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง:  เอสเอ็ม เลเบิลเอสเจ
สมาชิกของ: ซูเปอร์จูเนียร์ ซูเปอร์จูเนียร์-เคอาร์วาย ซูเปอร์จูเนียร์-เอ็ม เอสเอ็มทาวน์
อดีตสมาชิก: เอสเอ็มเดอะบัลลาด
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 조규현
ฮันจา: 曺圭賢
อาร์อาร์: Jo Gyu-hyeon 
เอ็มอาร์: Cho Kyuhyŏn 
 
นักดนตรี
โช กยู-ฮย็อน (อักษรโรมัน: Cho Kyu-hyun; เกาหลี: 조규현; อาร์อาร์: Jo Gyu-hyeon; เอ็มอาร์: Cho Kyu-hyŏn; เกิด 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988) หรือที่รู้จักกันในชื่อ กยูฮย็อน (Kyuhyun) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์
ประวัติ > ก่อนเปิดตัว

ทักษะการร้องเพลงของกยูฮย็อนได้รับการค้นพบหลังจากเขาได้รับรางวัลอันดับสามในงานประกวดร้องเพลงของ ชินชิน (Chin Chin) เมื่อปี พ.ศ. 2548 หลังกจากนั้นเขาก็ได้เซ็นสัญญากับสังกัด เอสเอ็ม เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ และร่วมถ่ายทำมิวสิกวิดีโอรีเมกของซิงเกิล "Hi Ya Ya" ของทงบังชินกี ร่วมกับชินชินไอดอลคนอื่น ๆ
ก่อนกยูฮย็อนจะถูกเพิ่มเข้าไปในซูเปอร์จูเนียร์ สมาชิกดั้งเดิมทั้งสิบสองคนได้ถูกกล่าวไว้ว่าจะมีการแยกกลุ่มกัน และถือว่าซูเปอร์จูเนียร์จะจบการทำงานร่วมกัน และยังคงเป็นเพียงกลุ่มโปรเจกต์ในขณะนั้น แนวคิดนี้คล้ายคลึงกับวงเกิร์ลกรุ๊ปที่โด่งดังในญี่ปุ่น อย่าง มอร์นิงมุซุเมะ (Morning Musume) ถึงแม้ว่าในตอนแรกกยูฮย็อนที่มาเข้าร่วมกลุ่มในภายหลัง จะนำมาซึ่งความประหลาดใจและไม่พอใจ ภายใต้แฟนเพลงที่สนับสนุนเพียงสมาชิกดั้งเดิมสิบสองคน การเพิ่มเข้ามาของเขาเปรียบเสมือนการหยุดชีวิตของซูเปอร์จูเนียร์ในฐานะกลุ่มโปรเจกต์ และเริ่มวงใหม่ในฐานะกลุ่มถาวร กยูฮย็อนก็ได้รับการยอมรับอย่างรวดเร็วในหมู่แฟนเพลงในฐานะสมาชิกคนที่สิบสามของซูเปอร์จูเนียร์
ประวัติ > เปิดตัว

บทความหลัก: ซูเปอร์จูเนียร์
การปรากฏตัวครั้งแรกในสื่อของกยูฮย็อนเป็นที่น่าสงสัยและไม่ได้รับการยอมรับ เขาปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะส่วนหนึ่งของซุเปอร์จูเนียร์ในรายการข่าว เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 เมื่อซูเปอร์จูเนียร์กำลังแนะนำซิงเกิลที่เขากลับมาอีกครั้งอย่าง "U" กยูฮย็อนทำการแสดงเปิดตัวเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ที่รายการ ไอ-คอนเสิร์ต ทางช่อง SBS ทำการแสดงซิงเกิลใหม่ "U" ที่ยังเป็นการกลับมาครั้งแรกของซูเปอร์จูเนียร์ในฐานะกลุ่มถาวร และเกือบปลายปี พ.ศ. 2549 กยูฮย็อน กับ เยซอง และ รยออุค ได้ถูกวางตัวในกลุ่มย่อยกลุ่มแรกของซูเปอร์จูเนียร์ ซูเปอร์จูเนียร์ เค.อาร์.วาย. ทั้งสามได้เดบิวต์เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ในรายการ มิวสิก แบงค์ ทางช่อง KBS ในต้นปี พ.ศ. 2551 กยูฮย็อนก็ถูกวางตัวในกลุ่มย่อยกลุ่มที่สามของซูเปอร์จูเนียร์ ซูเปอร์จูเนียร์ เอ็ม กลุ่มย่อยนี้มีความพิเศษตรงที่นำเพลงภาษาเกาหลีของซูเปอร์จูเนียร์ไปร้องในเวอร์ชันภาษาจีน นำพาเพลงเคป็อปตีตลาดธุรกิจเพลงจีน ซูเปอร์จูเนียร์ เอ็ม เป็นวงแรกในวงการเพลงจีนที่ประกอบด้วยสมาชิกทั้งคนจีนและคนเกาหลี สมาชิกทั้งเจ็ดคนได้เปิดตัวในประเทศจีนเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2551 ที่งานประกาศรางวัลดนตรีประจำปีครั้งที่แปด และได้ปล่อยมิวสิกวิดีโอซิงเกิลแรก "U"
ประวัติ > อุบัติเหตุทางรถยนต์ วันที่ 19 เมษายน

ในเวลาเช้ามืดของวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2550 เพียงหนึ่งเดือนก่อนการครบรอบการเป็นซูเปอร์จูเนียร์ของกยูฮย็อน กยูฮย็อนกับสมาชิกซูเปอร์จูเนียร์ อีทึก, ชินดง, อึนฮยอก และผู้จัดการสองคน ได้ถูกนำส่งเข้าโรงพยาบาล เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ในขณะกำลังกลับจากการอัดรายการวิทยุ ซูเปอร์จูเนียร์ คิส เดอะ เรดิโอ คนขับรถสูญเสียการควบคุมเครื่องยนต์ และรถตู้ก็พลิกคว่ำไปทางด้านขวาของตัวรถ กยูฮย็อน ผู้นั่งอยู่ด้านหลังเบาะคนขับเมื่อเกิดอุบัติเหตุ เขาได้รับบาดเจ็บมากที่สุด มีกระดูกสะโพกแตก ปอดทะลุจากกระดูกซี่โครงที่หัก และรอยถลอกฟกช้ำบนใบหน้า เขารู้สึกตัวบ้าง ไม่รู้สึกตัวบ้าง และไม่พูดเลยเนื่องจากอาการช็อคเขาถูกช่วยและปฐมพยาบาลทีหลัง เนื่องจากอาการภายนอกโดยรวมแล้วดูไม่สาหัส อีทึก หัวหน้าวงซูเปอร์จูเนียร์เลยได้รับความช่วยเหลือก่อน เพราะมีบาดแผลภายนอกที่เห็นได้อย่างชัดเจนมากกว่า กยูฮย็อนอยู่ห้องไอซียูตลอดตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุ แต่หลังจากนั้นหกวันเขาได้ถูกย้ายไปอยู่ในห้องธรรมดาของโรงพยาบาล โดยไม่คาดคิดว่าเขาจะฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว กยูฮย็อนไม่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจแล้ว ถึงแม้จะกล่าวกันว่า เขาสามารถเดินได้ด้วยตัวเองในหนึ่งเดือนหลังจากเกิดอุบัติเหตุ แต่กยูฮย็อนก็ออกจากโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งเป็นเวลาหลังจากนั้น 78 วัน
ประวัติ > การกลับมาในเพลง Don't Don

กับการประกาศว่าอัลบั้มที่สองของซุเปอร์จูเนียร์จะออกในเดือนกันยายน นั่นเป็นการบอกว่ากยูฮย็อนจะกลับมาร่วมกับสมาชิกคนอื่น ๆ กยูฮย็อนทำการแสดงกลับมาครั้งแรกหลังจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อเดือนเมษายนในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2550 ทำการแสดงเพลงโปรโมตซิงเกิลใหม่ "Don't Don" อย่างไรก็ตาม กยูฮย็อนก็ยังอยู่ช่วงรักษาตัวจากอาการบาดเจ็บ และยังไม่สามารถเข้ามามีส่วนร่วมในกิจกรรมของซูเปอร์จูเนียร์ได้จนถึงสิ้นปี
กยูฮย็อนกลับมาเข้าร่วมรายการวาไรตี้ในรายการ สตาร์คิง ทางช่อง SBS กับสมาชิกสิบเอ็ดคนของซูเปอร์จูเนียร์ ยกเว้น คิม คิบอม ในวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ในรายการเขาได้ร้องเพลง "A Whole New World" คู่กับนักร้องชาวฟิลิปปินส์ คือ Charice Pempengco