stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาสค์ไรเดอร์โกสต์
ดามาชี่ต่างๆของโกสต์ > ดามาชี่พิเศษ

ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของพระเจ้าคาเมคาเมฮา ที่1 หมู่เกาะฮาวายเกิดจากแนวภูเขาไฟโผล่ขึ้นกลางมหาสมุทรแปซิฟิกทอดยาวต่อเนื่องกันเป็นลูกโซ่ ประกอบด้วยเกาะขนาดใหญ่ที่ปรากฏให้เห็นตามแผนที่ทางภูมิศาสตร์ 8 เกาะและเกาะเล็กเกาะน้อยอีก 124 เกาะ แรกเริ่มเดิมทีเป็นถิ่นอาศัยของชาวพื้นเมืองโปลินีเชียนที่อพยพถ่ายเทข้ามไปมาระหว่างเกาะแก่งต่างๆ ในมหาสมุทรแปซิฟิก หมู่เกาะฮาวายแต่เก่าก่อนแยกกันปกครอง ต่อมาภายหลังพระเจ้าคาเมฮาเมฮามหาราช (King Kamehameha the Great) ได้รวบรวมหมู่เกาะเหล่านี้เข้าเป็นอาณาจักรเดียวกันเรียกว่าราชอาณาจักรฮาวาย ปกครองต่อเนื่องสืบมาจนสิ้นรัชกาลในปี ค.ศ. 1872 หรือ พ.ศ. 2415 อันตรงกับรัชสมัยของพระปิยมหาราชของกรุงสยาม
ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของ สเปเชียล โอเร่
ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของ พีทาโกรัส เป็นนักคณิตศาสตร์และนักปราชญ์ชาวกรีกโบราณ, เป็นที่รู้จักในนามเจ้าของทฤษฎีบทพีทาโกรัส
ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของกาลิเลโอ  กาลิเลโอ กาลิเลอี เป็นชาวทัสกันหรือชาวอิตาลี ซึ่งมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการปฏิวัติวิทยาศาสตร์ ผลงานของกาลิเลโอมีมากมาย งานที่โดดเด่นเช่นการพัฒนาเทคนิคของกล้องโทรทรรศน์และผลสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ที่สำคัญจากกล้องโทรทรรศน์ที่พัฒนามากขึ้น
ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของวินเลียม เชคสเปียร์  เป็นกวีและนักเขียนบทละครชาวอังกฤษ ได้รับยกย่องทั่วไปว่าเป็นนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ของอังกฤษและของโลก มักเรียกขานกันว่าเขาเป็นกวีแห่งชาติของอังกฤษ
ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของ คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส, กริสโตบัล โกลอน, คริสโตโฟรุส โกลุมบุส หรือ กริสตอโฟโร โกลอมโบ เป็นนักทำแผนที่ นักสำรวจ นักเดินเรือ และพ่อค้า
ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของ ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล ได้รับการขนานนามและเป็นที่รู้จักว่า "สุภาพสตรีแห่งดวงประทีป" เนื่องจากภาพลักษณ์ติดตาของผู้คนที่เห็นกิจวัตรการตรวจดูแลผู้ได้รับบาดเจ็บแม้ยามค่ำคืน และถือว่าเป็นผู้บุกเบิกด้านพยาบาลศาสตร์ยุคใหม่
ร่างต่อสู้ของ(ดาร์ค)โกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของ นโปเลี่ยน โบนาปาร์ต เป็นนายพลในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ดำรงตำแหน่งกงสุลเอกของฝรั่งเศส
ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของ ชาลส์ โรเบิร์ต ดาร์วิน เป็นนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ ผู้ทำการปฏิวัติความเชื่อเดิม ๆ เกี่ยวกับที่มาของสิ่งมีชีวิต และเสนอทฤษฎีซึ่งเป็นทั้งรากฐานของทฤษฎีวิวัฒนาการสมัยใหม่ และหลักการพื้นฐานของกลไกการคัดเลือกโดยธรรมชาติ
ดามาชี่ต่างๆของโกสต์ > ไรเดอร์ดามาชี่

ร่างต่อสู้ของโกสต์ที่ได้รับพลังจากโชวะไรเดอร์ (หมายเลข1 จนถึง เจ) สามารถผสานพลังของไรเดอร์รุ่นที่มีลักษณะคล้ายกันได้ (ร่างนี้ปรากฏเฉพาะในตู้เกม "คาเมนไรเดอร์แบทเทิล กันบาไรซิ่ง" เท่านั้น)
ดามาชี่ต่างๆของสเปคเตอร์ > ดามาชี่พื้นฐาน

ข้อมูล
ข้อมูล
ข้อมูล
ข้อมูล
ข้อมูล
ดามาชี่ต่างๆของสเปคเตอร์ > เนโครมสเปคเตอร์

ข้อมูล
ดามาชี่ต่างๆของสเปคเตอร์ > ดีพสเปคเตอร์

ข้อมูล
ดามาชี่ต่างๆของเนโครม > ดามาชี่พื้นฐาน

ข้อมูล
ข้อมูล
ข้อมูล
เพลงประกอบ

"Warera Omou, Yue ni Warera Ari" (我ら思う、故に我ら在り , "We Think, Therefore We Are")
Lyrics & Composition: Show Ayanocozey
Arrangement: Takeshi Kiuchi
Artist: Kishidan
วัชรพล

วัชรพล อาจหมายถึง
วัชรพล - ชื่อสกุลของครอบครัว นายกำพล วัชรพล ผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ
บริษัท วัชรพล จำกัด - นิติบุคคลเจ้าของกิจการหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ก่อตั้งโดย นายกำพล วัชรพล
ถนนวัชรพล - ชื่อถนนที่แยกไปจากถนนรามอินทรา กิโลเมตรที่ 5 เดิมคือซอยรามอินทรา 55
พลตำรวจเอก ดร.วัชรพล ประสารราชกิจ - รองผู้บัญชาการ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ และเลขาธิการคณะกรรมการตำรวจแห่งชาติ (ก.ตร.)
วัชรพล โตมรศักดิ์ - สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา
วัดพระพุทธบาทยโสธร

| วัดพระพุทธบาทยโสธร |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดพระบาท
ที่ตั้ง: ตำบลหัวเมือง อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร 35130
ประเภท: พระอารามสำคัญ
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: พระพุทธรูปปางนาคปรก และพระพุทธรูปหยกขาว
เจ้าอาวาส: พระวินัยสุนทรเมธี(บัลลังก์ ฉินอนฺโท)
จุดสนใจ: พระพุทธบาทจำลอง พระพุทธรูปหยกขาว และเจดีย์มหาชนะชัย
กิจกรรม: งานสรงน้ำพระพุทธบาทจำลอง และพระพุทธรูปปางนาคปรก (ช่วงเทศกาลสงกรานต์)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระพุทธบาทยโสธร หรือ วัดพระบาท เป็นพระอารามสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ภายในเขตบ้านหนองยาง ตำบลหัวเมือง อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร เป็นสถานที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง และหลวงพ่อนาคปรก  มีพระวินัยสุนทรเมธี (บัลลังก์ ฉินอันโธ) เป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน
ประวัติ

วัดพระพุทธบาทยโสธร เดิมเป็นวัดร้างสร้างเมื่อครั้งพระมหาอุตตมปัญญา และสัทธิวิหาริก ได้นำพระพุทธรูปปางนาคปรก พระพุทธบาทจำลอง ศิลาจารึกมาจากกรุงศรีอยุธยา จนพระราชมุนี (โฮม โสภโณ) อดีตผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดปทุมวนารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร เดินธุดงค์มาพบ และได้ทำการสร้างขึ้นเป็นวัด และพัฒนาจนเจริญรุ่งเรืองสืบมา จนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร มีอาคารเสนาสนะประกอบด้วย ศาลาการเปรียญ กว้าง 17 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 กุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง มณฑป 4 หลัง กุฏิชี 4 หลัง ศาลาหอฉัน 1 หลัง และบ้านรับรอง 1 หลัง ปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูปปางนาคปรก 1 องค์ และรอยพระพุทธบาท
ปัจจุบันวัดพระพุทธบาทยโสธร ตั้งอยู่บ้านหนองยาง หมู่ที่ 3 ตำบลหัวเมือง อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุต ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 55 ไร่ อาคารเสนาสนะประกอบด้วย ศาลาการเปรียญ กว้าง 17 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 กุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง มณฑป 4 หลัง กุฏิชี 4 หลัง ศาลาหอฉัน 1 หลัง และบ้านรับรอง 1 หลัง ปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูปปางนาคปรก 1 องค์ และรอยพระพุทธบาท
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม

ศิลปกรรมพระพุทธบาท เป็นรอยพระพุทธบาทจำลองที่ทำขึ้นตามคตินิยมการนำรอยพระพุทธบาทในช่วงสมัยกรุงศรีอยุธยา บริเวณเดียวกันได้พบพระพุทธรูปหินทรายปางนาคปรกพร้อมศิลาจารึกอักษรไทยน้อย ซึ่งเป็นอักษรที่ใช้แพร่หลายในกลุ่มไท-ลาวอีสาน เมื่อร้อยปีก่อน เป็นปูชนียวัตถุสำคัญของวัดพระพุทธบาทคู่กับรอบพระพุทธบาทจำลอง เป็นศิลปะลาวรุ่นเก่า ตามข้อความจารึกกล่าวว่า พระมหาอุตตมปัญญาได้อาราธนารอยพระพุทธบาทมาแต่กรุงศรีอยุธยา พระพุทธรูปศิลาองค์นี้น่าจะนำมาในยุคสมัยเดียวกัน แล้วนำมาประดิษฐานไว้ตรงเนินทรายริมฝั่งขวาของแม่น้ำชี
สถานที่สำคัญภายในวัด > รอยพระพุทธบาทจำลอง

ประดิษฐานอยู่ภายในมณฑปที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาท บริเวณเดียวกันนี้ยังมีโบราณวัตถุอีกชิ้นหนึ่ง ได้แก่ พระพุทธรูปปางนาคปรก (ศิลาแลง) 1 องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง 1 ศอก และหลักศิลาจารึกทำด้วยศิลาแลง 1 หลัก สูง 1 เมตร กว้าง 50 เซนติเมตร มีตัวหนังสือโบราณบันทึกไว้ว่า โบราณวัตถุทั้ง 3 อย่างนี้ พระมหาอุตตปัญญา และสัทธิวิหาริก ได้นำมาจากกรุงศรีอยุธยา เมื่อปี พ.ศ. 1378 นอกจากนั้นก็เขียนบอกคำนมัสการพระพุทธบาทไว้
สถานที่สำคัญภายในวัด > เจดีย์มหาชนะชัย

ลักษณะขององค์เจดีย์  เป็นเจดีย์ทรงระฆังคว่ำทรง 8 เหลี่ยม สร้างขึ้นเพื่อถวายแด่พระบาทสมเด็จ พระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในวโรกาสที่พระองค์ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี  มีทั้งหมด 3 ชั้น ชั้นแรกมี การจัดแสดงเกี่ยวกับศิลปหัตถกรรมเครื่องมือเครื่องใช้ของชาวอีสานครั้งอดีต และเป็นห้องสมุดสำหรับค้นคว้าพระธรรมวินัย พระไตรปิฎก ชั้นที่ 2 จัดแสดงหุ่นขี้ผึ้งรูปเหมือนบูรพาจารย์ ส่วนชั้นสุดท้ายได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ
พระวินัยสุนทรเมธี (บัลลังก์ ฉินอันโธ) เจ้าคณะจังหวัดยโสธร (ธ) เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน
วันดาวอังคาร

ระวังสับสนกับ วันอังคาร
ดวงอาทิตย์ขึ้นบนดาวอังคาร
ดวงอาทิตย์ตกบนดาวอังคาร
วันดาวอังคาร (sol, Mars sol, Martian day) คือเวลา 1 วันบนดาวอังคาร โดยเมื่อเทียบโดยใช้หน่วยเวลาของโลกแล้ว เวลา 1 วันบนดาวอังคารเฉลี่ยอยู่ที่ 24 ชั่วโมง 39 นาที 35.244 วินาที
เวลา 1 ปีบนดาวอังคารคือ 668 Sol วันดาวอังคาร เช่นเดียวกับโลก มีฤดูกาลต่าง ๆ เช่น วันวสันตวิษุวัต เวลาพระอาทิตย์ตกดินก็มีการเปลี่ยนแปลงไปตามช่วงปี
ชื่อเรียกว่า sol นั้นมาจากคำภาษาละติน แปลว่าดวงอาทิตย์ ถูกใช้ตั้งแต่ในปี 1976 ระหว่างโครงการไวกิงสำรวจดาวอังคารของ NASA
นอกจากนี้แล้วยังมีการสร้างคำว่า yestersol, tosol เพื่อแทนคำว่าเมื่อวานและวันนี้บนดาวอังคาร โดยแทนคำว่า day ทีใช้สำหรับวันบนโลกด้วย sol สำหรับคำที่หมายถึงวันพรุ่งนี้ของดาวอังคารมีใช้อยู่หลายคำ ได้แก่ nextsol, morrowsol, solmorrow เป็นต้น
วัดป่าเลไลยก์ (ประเทศสิงคโปร์)

วัดป่าเลไลยก์ สิงคโปร์ ตั้งอยู่ที่เลขที่  49 ซอยเบอโดกวอล์ก ประเทศสิงคโปร์
ประวัติความเป็นมาของวัดป่าเลไลยก์

สถานที่ตั้งเดิมของวัดป่าเลไลยก์อยู่ที่ถนนโปฮวด ต่อมาวัดป่าเลไลยก์ได้ย้ายมาที่ซอยจาลันนิภาเพื่อรองรับพุทธศาสนิกชนและผู้มีจิตศรัทธาที่เพิ่มจำนวนมากขึ้น โดยมีขนาดของพื้นที่วัด กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเป็นศาลาทรงไทย 3 หลัง แบ่งการใช้งานออกเป็น 3 ส่วน ส่วนที่หนึ่ง เป็นลานปฏิบัติธรรมและประกอบศาสนพิธี ส่วนที่สองเป็นศาลาเอนกประสงค์และหอฉัน ส่วนที่สามเป็นที่จำวัดของพระภิกษุสามเณร อย่างไรก็ตาม ก็ไม่เพียงพอที่จะสามารถรองรับชาวพุทธศาสนิกชนที่เพิ่มขึ้นได้ ดังนั้นในปี พ.ศ. 2511 ได้มีการเสนอให้ย้ายวัดมาที่ 49 ซอยเบอโดก วอล์ค โดยฆราวาสชื่อ นายวี เตียม ซิว ได้มีจิตศรัทธาขายที่ดินให้ในราคาเพียงครึ่งหนึ่งของมูลค่าจริง ได้รับความร่วมมือในการก่อสร้างโดยอาสาสมัครทั้งชาวสิงคโปร์ ไทย และมาเลเซีย ซึ่งได้ร่วมแรงร่วมใจกันสร้างวัดแห่งนี้ และมีการทำพิธีวางศิลาฤกษ์โดยเจ้าพระคุณสมเด็จพระสังฆราชปุณณสิริมหาเถระ สกลมหาสังฆปรินายก ณ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร กรุงเทพฯ การก่อสร้างวัดเสร็จสิ้นสมบูรณ์และเฉลิมฉลองในปี พ.ศ.  2516
ต่อมาในปี พ.ศ.  2547 คณะกรรมการวัดป่าเลไลยก์มีมติที่จะสร้างอาคารหลังใหม่ขึ้นเพื่อรองรับกับกิจกรรมของวัดและจำนวนที่เพิ่มขึ้นของพุทธศาสนิกชนและผู้มีจิตศรัทธาที่มีความสนใจในการที่จะศึกษาธรรมและปฏิบัติกรรมฐาน
พิกัดแผนที่

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดป่าเลไลยก์ (ประเทศสิงคโปร์)
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
1°19′52″N 103°56′47″E﻿ / ﻿1.331184°N 103.946295°E﻿ / 1.331184; 103.946295
วัดคลองเจ้า (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

| วัดคลองเจ้า |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดคลองเจ้า, วัดใหม่ปากคลองเจ้า
ที่ตั้ง: ตำบลศาลาแดง อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระมหากฤษณ์ธนินต์ เสฏฺฐเมธี
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดคลองเจ้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต ในตำบลศาลาแดง อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระมหากฤษณ์ธนินต์ เสฏฺฐเมธี เป็นเจ้าอาวาส
วัดคลองเจ้า ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดใหม่ปากคลองเจ้า ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2471 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2502 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 ปัจจุบันวัดคลองเจ้าเปิดเป็นโรงเรียนพระปริยัติธรรม ได่จัดให้มีการแสดงธรรมเทศนาให้แก่ประชาชนทีมาร่วมทำบุญตลอดทั้งปี
วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อทันใจที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออก ซึ่งชาวบ้านชาวจังหวัดฉะเชิงเทรา ให้ความเคารพนับถือกันเป็นอย่างมาก ศาสนิกชนส่วนใหญ่นิยมมากราบไว้ขอพรและถือเป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ ใครขอสิ่งใดได้สิ่งนั้นแต่มีข้อแม้ว่าขอได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น และภายในวัดยังมีศพของเจ้าอาวาสที่ละสังขารไปแล้วชึ่งร่างกายไม่เน่าเปื่อยเก็บอยู่ภายในโรงแก้ว
วัดคลองเจ้า (จังหวัดนนทบุรี)

| วัดคลองเจ้า |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: เลขที่ 34 หมู่ที่ 2 ทางหลวงชนบท นบ.5010 ตำบลทวีวัฒนา อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี 11150
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: พระมิ่งเมืองทอง
เจ้าอาวาส: พระครูพิมลธรรมประยุต (ทวีป ยุตฺตธมฺโม)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดคลองเจ้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของคลองทวีวัฒนา ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองเจ้าทวีวัฒนา ตำบลทวีวัฒนา อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี
วัดคลองเจ้าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2420 เดิมบริเวณนี้เป็นป่าทึบ จากนั้นจึงมีการหักร้างถางป่าและมีผู้คนเข้ามาทำนา หม่อมเจ้าทวีวัฒนาวงศ์ได้มาขุดคลองซึ่งเรียกกันว่าคลองเจ้าหรือคลองทวีวัฒนา เมื่อบริเวณนี้มีผู้อยู่อาศัยมากขึ้น นายผัน จุ้ยจ้อย ได้บริจาคที่ดินเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน และนางเขียน บุตรสาวของนายผันได้บริจาคเพิ่มอีก 5 ไร่ แล้วร่วมกับชาวบ้านสร้างวัดขึ้นโดยใช้ชื่อวัดตามชื่อคลองหน้าวัด เมื่อสร้างวัดแล้วชาวบ้านก็ร่วมใจกันทำนุบำรุงสืบต่อมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 28 เมตร ยาว 44 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2515
ภายในวัดคลองเจ้ามีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ลักษณะทรงไทย ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพุทธประวัติ และประดิษฐานพระประธานนามว่า พระมิ่งเมืองทอง หน้าตักกว้าง 8 วา 9 นิ้ว กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ และศาลาท่าน้ำ
ละอองเพชร แสงพราว

ละอองเพชร แสงพราว เป็นนักร้องลูกทุ่งหญิงเสียงดี ที่อยู่ในวงการมายาวนานหลายสิบปี โดยแม้จะอยู่ในวัยเกือบ 80 ปี ก็ยังเคยถูกเรียกตัวให้มาผลิตผลงานเพลงประดับวงการเพลงลูกทุ่ง ส่วนผลงานเพลงที่ออกมาก่อนหน้านั้น บางเพลงก็เป็นเพลงระดับอมตะ แต่ตัวเธอเองกลับไม่ค่อยเป็นที่รู้จักของแฟนเพลง จนได้ชื่อว่านักร้องอาภัพตัวจริงอีกคนของวงการลูกทุ่งไทย ละอองเพชร แสงพราว โด่งดังอย่างมากจากเพลง „บวชพระดีแน่“
ประวัติ

ละอองเพชร แสงพราว เป็นชาว อ.ครบุรี จ. นครราชสีมา เข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่งด้วยการเข้ามาเป็นนักร้องในวงลูกทุ่งของจำรัส สุวคนธ์น้อย เมื่อราวปี 2507 ด้วยค่าตัว 20 บาท หลังจากออกจากวงจำรัส สุวคนธ์น้อย ก็กลับมาอยู่ที่บ้านเกิดระยะหนึ่ง ก่อนจะไปสมัครเป็นนักร้องในวง “รวมดาวกระจาย”ของครูสำเนียง ม่วงทอง ซึ่งในยุคนั้นมีนักร้องดังมากมาย ทั้ง ไพรวัลย์ ลูกเพชร , ยงยุทธ เชี่ยวชาญชัย , ผ่องศรี วรนุช , ก้าน แก้วสุพรรณ , ศักดิ์ โกศล , วิภารัตน์ เปรื่องสุวรรณ และ เตือนใจ บุญพระรักษา
ละอองเพชร แสงพราว วนเวียนไปหาครูสำนียง ม่วงทองอยู่ 4 ครั้ง แต่ก็ไม่พบ ครั้นถึงครั้งที่ 5 แม้จะได้พบ แต่ครูสำเนียง ม่วงทอง ก็ทดสอบความสามารถของเธอโดยการให้ขึ้นร้องจริงต่อหน้าผู้ชมในการเปิดการแสดงที่วัดพระแท่นดงรัง จ.กาญจนบุรี และบอกว่าการจะรับเข้าร่วมวงหรือไม่ ขึ้นอยู่กับการตัดสินของคนในวง และหลังจากที่เธอขึ้นร้องเพลง “ แหล่มัทรี” และได้รับการปรบมือให้กำลังใจจากผู้ชมอย่างมาก ครูสำเนียง ม่วงทอง จึงตกลงรับเธอเข้าร่วมวง โดยให้ทำทั้งหน้าที่ทั้งร้องและเต้นหางเครื่อง และได้ค่าตัวเพิ่มจากวงก่อน 40 บาท
บันทึกเสียง

ด้วยความสามารถในการร้องเพลงได้ทุกแนว ทั้งลูกทุ่ง ลูกกรุง ประกอบความขยันขันแข็งในการฝึกร้องเพลงทุกวัน ทำให้ครูสำเนียง ม่วงทอง พาเข้าห้องบันทึกเสียง และร้องเพลงแก้กับ วิโรจน์ เพชรเมืองกาญจน์ 4 เพลง ชื่อ„เปเป้“ , „ ชอบสั้นย่ะ “ , „ กลัวช่วยไม่ได้ “ และ“เบื่อหมอดู”   ซึ่งปรากฏว่าเป็นที่ถูกใจแฟนเพลงอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง 2 เพลงแรก ที่ถูกใช้เป็นเพลงประกอบละครสั้นหน้าเวที
ละอองเพชร แสงพราว อยู่กับวงนานถึง 10 ปี คือจวบจนวันสุดท้ายของวง „ รวมดาวกระจาย “ ในปี 2516  แต่ด้วยความที่อยากเป็นนักร้องบันทึกแผ่นต่อ เธอก็จึงยังไม่ทิ้งครูสำเนียง ม่วงทองไปไหน หากแต่เสนอตัวช่วยงานครูด้วยความภักดี  ตอนนั้นครูสำเนียง ม่วงทองมีร้านขายข้าวแกงอยู่ที่ท่าพระจันทร์ เธอก็ไปช่วยล้างงานและขายข้าวแกง จนได้ร้องเพลง „ อาลัยรัก “ ของโผผิน พรสุพรรณ และเพลง“ไฮโล” แก้กับไวพจน์ เพชรสุพรรณ
ต่อมาห้างแผ่นเสียงดำริที่จะทำเพลงชุด „ ไวพจน์ลาบวช “ ครูสำเนียง จึงดันให้ละอองเพชร แสงพราวได้ร้องแก้ แม้ว่าทางนายทุนจะไม่ค่อยมั่นใจในตัวเธอเพราะว่าเป็นนักร้องที่ไม่ดัง แต่ก็ยอมตกลงเมื่อครูสำเนียง ม่วงทองออกมารับประกันคุณภาพน้ำเสียง
ละอองเพชร แสงพราวได้ร้อง 4 เพลงในชุดนี้ ประกอบด้วย “ บวชพระดีแน่” , “ทิดใหม่ใจร้อน “ , “ให้พี่บวชเสียก่อน “ และบวชก่อนเบียด”  หลังชุดไวพจน์ลาบวช ออกมาได้ 2 ปี เพลงชุดนี้ก็จึงเริ่มโด่งดัง และเป็นที่นิยมเรื่อยมา จนกลายมาเป็นเพลงประจำของเทศกาลลาบวชมาจนถึงทุกวันนี้ แต่กระนั้น เธอก็ยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักมากนักจวบจนถึงปัจจุบันเช่นกัน
เจ้าตัวบอกว่าได้ค่าเหนื่อยจากผลงานเพลงชุดนี้ 2 พันบาท และได้แบ่งให้ครูสำเนียง ม่วงทอง 1 พันบาท แต่เธอก็มีงานป้อนเข้ามาบ้างเมื่อไวพจน์ เพชรสุพรรณ ขาดคนทำขวัญ ก็จะมาตามตัวเธอไปทำงานบ้างเป็นครั้งคราว
ปี 2548 ทางแกรมมี่ ทำเพลงบวชให้ไวพจน์ เพชรสุพรรณ ชุด “ ฝากไว้ในแผ่นดิน “ ละอองเพชร แสงพราว ก็ได้ร้องเพลงหนึ่งชื่อ “ เตรียมงานบวช “ จากนั้นก็ไม่ได้ร้องเพลงอีกเลย
ปัจจุบัน

ปัจจุบัน ละอองเพชร แสงพราว ในวัย 76 ปี (ปี 2566) ใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวย่านซอยเสรีไทย 2 ด้วยสุขภาพที่ไม่ค่อยแข็งแรงนัก โดยมีโรคภูมิแพ้เป็นโรคประจำตัว ส่วนสามีก็ป่วยเป็นอัมพฤกษ์ ตัวเธอมีรายได้จากการรับจ้างล้างจานอยู่ที่ร้านอาหารตามสั่งซึ่งเป็น ของญาติ
รายชื่อตัวละครในหน่วยผจญคนไฟลุก

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตัวละครจากซีรีส์หนังสือการ์ตูนและอนิเมะเรื่อง  หน่วยผจญคนไฟลุก
หน่วยดับเพลิงพิเศษ

หน่วยดับเพลิงพิเศษ (特殊消防隊, Tokushu Shōbōtai) หรือที่รู้จักในฉายาว่า สายน้ำเงิน (青線, Aosen)) เป็นหน่วยดับเพลิงซึ่งก่อตั้งโดยสมาชิกของกรมดับเพลิง, กองทัพโตเกียว และศาสนจักรเซโย ประกอบด้วยแปดหน่วยย่อย มีภารกิจในการสืบสวนปรากฏการณ์การลุกติดไฟของร่างกายมนุษย์ และสวดส่งให้คนไฟลุก
หน่วยดับเพลิงพิเศษ > หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 8

หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 8 (第8特殊消防隊, Dai Hachi Tokushu Shōbōtai)) เป็นหน่วยดับเพลิงพิเศษในโตเกียว มีสมาชิกและทรัพยาการน้อยที่สุดในแปดหน่วยเนื่องจากเป็นหน่วยที่จัดตั้งอย่างเร่งด่วนเมื่อเทียบกับหน่วยดับเพลิงพิเศษหน่วยอื่น นอกจากภารกิจหลักเช่นเดียวกับหน่วยอื่น ๆ หน่วยที่ 8 ยังมีภารกิจเพิ่มเติมคือการรสอบสวนหน่วยดับเพลิงพิเศษว่าอาจมีการปิดบังข้อมูลสำคัญจากทั้งองค์กรด้วยเหตุผลส่วนตัว
หน่วยดับเพลิงพิเศษ > หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 1

หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 1 (第1特殊消防隊, Dai Ichi Tokushu Shōbōtai) เป็นหน่วยชนชั้นนำที่ประกอบด้วยสมาชิกจากศาสนจักรเซโยเป็นส่วนใหญ่ มีพื้นที่รับผิดชอบในเขตชินจูกุ
หน่วยดับเพลิงพิเศษ > หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 2

หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 2 (第2特殊消防隊, Dai Ni Tokushu Shōbōtai) ประกอบด้วยสมาชิกที่เป็นทหารจากองทัพโตเกียว
หน่วยดับเพลิงพิเศษ > หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 3

หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 3 (第3特殊消防隊, Dai San Tokushu Shōbōtai) เป็นหนึ่งในสองหน่วยดับเพลิงพิเศษที่ได้รับอิทธิพลจากไฮจิมะอุตสาหกรรม  ถูกแทรกซึมโดยผู้ศรัทธาสาวกที่นำโดย Dr.โจแวนนิ
หน่วยดับเพลิงพิเศษ > หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 4

หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 4 (第4特殊消防隊, Dai Yon Tokushu Shōbōtai) ขึ้นกับกรมดับเพลิง มีพื้นฐานมาจากหน่วยดับเพลิงทั่วไปและเป็นหน่วยที่อำนวยการฝึกสอนของโรงเรียนฝึกทหารดับเพลิงพิเศษ
หน่วยดับเพลิงพิเศษ > หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 5

หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 5 (第5特殊消防隊, Dai Go Tokushu Shōbōtai) เป็นหนึ่งในสองหน่วยดับเพลิงพิเศษที่ได้รับอิทธิพลจากไฮจิมะอุตสาหกรรม
หน่วยดับเพลิงพิเศษ > หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 6

หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 6 (第6特殊消防隊, Dai Roku Tokushu Shōbōtai) เป็นหน่วยดับเพลิงที่มีภารกิจในการรักษาผู้มีพลังพิเศษที่ได้รับบาดเจ็บจากการปฏิบัติหน้าที่
หน่วยดับเพลิงพิเศษ > หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 7

หน่วยดับเพลิงพิเศษที่ 7 (第7特殊消防隊, Dai Shichi Tokushu Shōbōtai) เป็นหน่วยดับเพลิงพิเศษที่เริ่มมาจากกลุ่มนักผจญภัยเพลิงนอกกฎหมายจนกระทั่งได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการและก่อตั้งขึ้นเป็นหน่วยดับเพลิงพิเศษหน่วยใหม่
กองอัศวินเถ้าไฟ

กองอัศวินเถ้าไฟ (灰焔騎士団, Kaien Kishidan) เป็นหน่วยรบของกลุ่มคนชุดขาว (白頭巾, Shiro Zukin) ซึ่งเป็นลัทธิภายใต้การชี้นำของสาวก มีเป้าหมายเพื่อสร้างคนไฟลุกเทียมและตามหาผู้ครองอะดร้าเบิร์สตเพื่อบรรลุเป้าหมาย
วัดโคกพระเจดีย์

| วัดโคกพระเจดีย์ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: เลขที่ 1 หมู่ที่ 2 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3234 ตำบลโคกพระเจดีย์ อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม 73120
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: หลวงพ่อดำ
เจ้าอาวาส: พระครูประภัศร์ กิติคุณ (พระมหาเติม)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโคกพระเจดีย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 บ้านโคกพระ ตำบลโคกพระเจดีย์ อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูประภัศร์ กิติคุณ (พระมหาเติม)
เดิมเป็นพื้นที่ดอนมีลักษณะเป็นโคกเก่า ๆ น่าจะมีวัดร้างตั้งอยู่ ต่อมามีประชาชนมาอยู่อาศัยบริเวณนี้มากขึ้น จึงใช้สถานที่แห่งนี้สร้างวัดขึ้น ชื่อ "วัดโคกพระเจดีย์" ซึ่งต่อมาตำบลโคกพระเจดีย์ได้ตั้งชื่อตามวัดนี้ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2447 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2465
อุโบสถประดิษฐาน หลวงพ่อดำ มีรูปลักษณ์เป็นองค์สีดำ แต่ในปี พ.ศ. 2563 ค้นพบว่าภายใต้เนื้อทองเปลวที่ชาวบ้านมาปิดไว้นั้น มีเนื้อที่ถูกหล่อด้วยทองคำ เงิน และนาค เป็นเนื้อสามกษัตริย์ ถือเป็นพระปรานเนื้อสามกษัตริย์องค์แรกและหนึ่งเดียวในจังหวัดนครปฐม แต่ทั้งนี้ยังไม่ทราบประวัติองค์พระว่าเป็นยุคใด ในวัดยังมีซากเจดีย์โบราณ สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เป็นเจดีย์ทรงระฆังเหลี่ยม ย่อมุมไม้สิบสอง ตั้งอยู่บนชุดฐานสิงห์ซ้อนลดหลั่นกันขึ้นมา 3 ชั้น องค์ระฆังประดับปูนปั้นลายใบไม้ ส่วนยอดเป็นชุดมาลัยเถา
รายนามเจ้าอาวาส

พระธูป สพฺพิ
พระเบี้ย ยสฺสุวณฺโณ
พระครูธรรมธร เปล่ง ยสชาโต
พระครูประภัศร์กิตติคุณ (อภิปญฺโญ ป.ธ.๓)
วัดคลองโพธิ์

วัดคลองโพธิ์ อาจหมายถึง
วัดคลองโพธิ์ พระอารามหลวง จังหวัดอุตรดิตถ์
วัดคลองโพธิ์ (จังหวัดพิจิตร) จังหวัดพิจิตร
วัดคลองโพธิ์ (จังหวัดนครนายก) จังหวัดนครนายก
รายชื่อประธานาธิบดีสาธารณรัฐฝรั่งเศส

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | รายนาม | พรรคการเมือง | วาระ |  |
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 (1848 - 1852)
| 1 | หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต | โบนาปาร์ตนิยม | 1848 - 1852 |  |
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 (1870 - 1940)
| 2 | อาดอลฟ์ ตีแยร์ | ออร์เลอ็องนิยม | 1871 - 1873 |  |
| 3 | ปาทริส เดอ มัก-มาอง | นิยมกษัตริย์ | 1873 - 1879 |  |
| 4 | ฌูล เกรวี | สาธารณรัฐ-กลาง | 1879 - 1887 |  |
| 5 | ซาดี การ์โน | สาธารณรัฐ-ซ้าย | 1887 - 1894 |  |
| 6 | ฌ็อง กาซีมีร์-แปรีเย | กลาง | 1894 - 1895 |  |
| 7 | เฟลิกซ์ โฟร์ | กลาง | 1895 - 1899 |  |
| 8 | เอมีล ลูแบ | ARD | 1899 - 1906 |  |
| 9 | อาร์ม็อง ฟาลีแยร์ | ARD - PRD | 1906 - 1913 |  |
| 10 | แรมง ปวงกาเร | PRD - ARD | 1913 - 1920 |  |
| 11 | ปอล เดชาแนล | ARD - PRDS | 1920 |  |
| 12 | อาเล็กซ็องดร์ มีลร็อง | อิสระ | 1920 - 1924 |  |
| 13 | กัสตง ดูแมร์ก | ราดีกาล | 1924 - 1931 |  |
| 14 | ปอล ดูเม | ราดีกาล | 1931 - 1932 |  |
| 15 | อาลแบร์ เลอเบริง | AD | 1932 - 1940 |  |
ฝรั่งเศสเขตวีชี (1940 - 1944)
คณะรัฐบาลเฉพาะกาลฯ (1944 - 1947)
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 (1947 - 1958)
| 16 | แว็งซ็อง โอรียอล | SFIO | 1947 - 1954 |  |
| 17 | เรอเน กอตี | CNIP | 1954 - 1959 |  |
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 (1958 - ปัจจุบัน)
| 18 | ชาร์ล เดอ โกล | UNR - UDR | 1959 - 1969 |  |
| 19 | ฌอร์ฌ ปงปีดู | UDR | 1969 - 1974 |  |
| 20 | วาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง | FNRI - UDF | 1974 - 1981 |  |
| 21 | ฟร็องซัว มีแตร็อง | พรรคสังคมนิยม (PS) | 1981 - 1995 |  |
| 22 | ฌัก ชีรัก | RPR - UMP | 1995 - 2007 |  |
| 23 | นีกอลา ซาร์กอซี | UMP | 2007 - 2012 |  |
| 24 | ฟร็องซัว ออล็องด์ | พรรคสังคมนิยม (PS) | 2012 - 2017 |  |
| 25 | แอมานุแอล มาครง | อ็องมาร์ช ! (EM) | 2017 - ปัจจุบัน |  |
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
   สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2    (1848 - 1852)
| # | รูป | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | พรรคการเมือง |
| 1 |  | หลุยส์ นโปเลียน โบนาปาร์ต   Louis-Napoléon Bonaparte | 20 ธันวาคม 1848 | 2 ธันวาคม 1852 | โบนาปาร์ตนิยม |
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
   สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3    (1870 - 1940)
| # | รูป | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | พรรคการเมือง |
| 2 |  | อาดอลฟ์ ตีแยร์   Adolphe Thiers | 17 กุมภาพันธ์ 1871 | 24 พฤษภาคม 1873 | ออร์เลอ็องนิยม - กลาง |
| 3 |  | ปาทริส เดอ มัก-มาอง   Patrice de Mac-Mahon | 24 พฤษภาคม 1873 | 30 มกราคม 1879 | ลิจิทิมิสต์ |
| 4 |  | ฌูล เกรวี   Jules Grévy | 30 มกราคม 1879 | 2 ธันวาคม 1887 | สาธารณรัฐ-กลาง |
| 5 |  | มารี ฟร็องซัว ซาดี การ์โน   Marie François Sadi Carnot | 3 ธันวาคม 1887 | 25 มิถุนายน 1894)   (ถึงแก่อสัญกรรม) | สาธารณรัฐ-ซ้าย |
| 6 |  | ฌ็อง กาซีมีร์-แปรีเย   Jean Casimir-Perier | 27 มิถุนายน 1894 | 16 มกราคม 1895 | กลาง |
| 7 |  | เฟลิกซ์ โฟร์   Félix Faure | 17 มกราคม 1895 | 16 กุมภาพันธ์ 1899   (ถึงแก่อสัญกรรม) | กลาง |
| 8 |  | เอมีล ลูแบ   Émile Loubet | 18 กุมภาพันธ์ 1899 | 18 กุมภาพันธ์ 1906 | ARD |
| 9 |  | อาร์ม็อง ฟาลีแยร์   Armand Fallières | 18 กุมภาพันธ์ 1906) | 18 กุมภาพันธ์ 1913 | ARD - PRD |
| 10 |  | แรมง ปวงกาเร   Raymond Poincaré | 18 กุมภาพันธ์ 1913 | 18 กุมภาพันธ์ 1920 | PRD - ARD |
| 11 |  | ปอล เดชาแนล   Paul Deschanel | 18 กุมภาพันธ์ 1920 | 21 กันยายน 1920 | ARD - PRDS |
| 12 |  | อาเล็กซ็องดร์ มีลร็อง   Alexandre Millerand | 23 กันยายน 1920 | 11 มิถุนายน 1924 | อิสระ |
| 13 |  | กัสตง ดูแมร์ก   Gaston Doumergue | 13 มิถุนายน 1924 | 13 มิถุนายน 1931 | ราดีกาล |
| 14 |  | ปอล ดูเม   Paul Doumer  | 13 มิถุนายน 1931 | 7 พฤษภาคม 1932 | ราดีกาล |
| 15 |  | อาลแบร์ เลอเบริง   Albert Lebrun  | 10 พฤษภาคม 1932 | 11 กรกฎาคม 1940 | AD |
สงครามโลกครั้งที่ 2

ตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ได้ว่างลงหลังจากเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยประเทศฝรั่งเศสทางตอนเหนือและแคว้นอาลซัสและลอแรนถูกยึดครองโดยนาซีเยอรมัน ทำให้อดอล์ฟ ฮิตเลอร์เป็นประมุขแห่งรัฐในดินแดนดังกล่าวไปโดยปริยาย ส่วนประเทศฝรั่งเศสทางตอนใต้ หลังจากเจรจาสงบศึกกับนาซีเยอรมันแล้ว ฟีลิป เปแต็งได้ยกเมืองวีชีขึ้นเป็นเมืองหลวงแห่งรัฐฝรั่งเศส ยุคนี้ได้ถูกเรียกว่า ฝรั่งเศสเขตวีชี โดยมีฟีลิป เปแต็งดำรงตำแหน่งเป็นประมุขแห่งรัฐฝรั่งเศส ส่วนชาร์ล เดอ โกล หัวหน้าขบวนการเสรีฝรั่งเศส ที่อยู่ในระหว่างการลี้ภัยในสหราชอาณาจักรก็ประกาศไม่ยอมรับอำนาจและการสงบศึกกับนาซีเยอรมันของฟีลิป เปแต็งและตั้งตนเป็นประธานคณะกรรมการปลดปล่อยฝรั่งเศสแห่งชาติ (Chef du Comité français de la Libération nationale) จนกระทั่งฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถปลดปล่อยกรุงปารีสได้
สงครามโลกครั้งที่ 2 > หลังการปลดปล่อยปารีส

หลังยุทธการปลดปล่อยปารีส ชาร์ล เดอ โกลก็เข้ามาตั้งคณะรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส (Gouvernement provisoire de la République française) โดยมีตนเองเป็นประธาน และมีผู้ดำรงตำแหน่งนี้ต่อมาอีก 3 ท่าน ก่อนที่จะมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฝรั่งเศสฉบับปี พ.ศ. 2489 เป็นการเริ่มต้นยุคสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4