stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ผัก
ประวัติศาสตร์

ก่อนการเกิดขึ้นของสังคมเกษตรกรรม มนุษย์ยังคงเป็นคนเก็บของป่าล่าสัตว์ โดยจะออกหาพืชพันธุ์ใบหญ้าต่าง ๆ และออกล่าสัตว์เพื่อเป็นอาหารในการดำรงชีพ การทำสวนป่าในที่โล่งป่าดิบชื้นถือเป็นตัวอย่างแรกของเกษตรกรรม ชนิดพืชที่มีประโยชน์จะได้รับการจำแนกและดูแลให้เจริญเติบโต ในขณะที่ชนิดพืชไม่พึงประสงค์จะถูกกำจัด การปรับปรุงพันธุ์พืชจึงทำโดยการคัดเลือกสายพันธุ์ที่มีลักษณะพึงประสงค์ เช่น มีผลใหญ่หรือมีการเจริญเติบโตอย่างแข็งแรง ส่วนการปลูกธัญญาหาร เช่น ข้าวสาลีหรือข้าวบาร์เลย์ มีการค้นพบหลักฐานชิ้นแรกในเขตพระจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์บริเวณตะวันออกกลาง จึงเป็นไปได้ว่าผู้คนทั่วโลกอาจเริ่มเพาะปลูกพืชในช่วง 10,000 ก่อนคริสต์ศักราช ถึง 7,000 ก่อนคริสต์ศักราช สำหรับเกษตรกรรมแบบยังชีพยังคงมีเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน โดยเกษตรกรตามชนบทจํานวนมากในทวีปแอฟริกา เอเชีย อเมริกาใต้ ฯลฯ ได้ใช้ที่ดินของตนเองเพื่อผลิตอาหารให้เพียงพอสําหรับครอบครัว ส่วนผลผลิตส่วนเกินจะถูกนำมาแลกเปลี่ยนกับสินค้าประเภทอื่น ๆ
ตลอดประวัติศาสตร์ที่มีการบันทึกไว้ ผู้มีฐานะสามารถบริโภคอาหารได้หลากหลาย ซึ่งรวมถึงเนื้อสัตว์ ผัก และผลไม้ แต่สำหรับผู้ยากจนแล้ว เนื้อสัตว์เป็นของราคาแพงและอาหารที่พวกเขารับประทานก็ย่ำแย่มาก ซึ่งโดยทั่วไปจะเป็นอาหารหลักที่ทำจากข้าว ข้าวไรย์ ข้าวบาร์เลย์ ข้าวสาลี ข้าวฟ่าง และข้าวโพด การเพิ่มผักเข้าไปในมื้ออาหารจึงเป็นทางเลือกหนึ่งที่ทำให้อาหารมีความหลากหลาย สำหรับชาวแอซเท็กที่อยู่ในอเมริกากลางจะรับประทานข้าวโพดเป็นอาหารหลัก และพวกเขามีการเพาะปลูกเมล็ดมะเขือเทศ อาโวคาโด พืชจำพวกถั่ว พริก ฟักทอง สควอช ถั่วลิสง และพืชตระกูลผักโขม เพื่อนำมาเป็นส่วนประกอบในการทำตอร์ติยาและข้าวต้ม ในประเทศเปรู ชาวอินคาทำการเพาะปลูกข้าวโพดในที่ราบลุ่มและมันฝรั่งบนที่สูง และยังมีการนำเมล็ดจากคีนวามาใส่ในอาหารของพวกเขาควบคู่กับพริก มะเขือเทศ และอาโวคาโด
ในสมัยจีนโบราณ ข้าวถือเป็นผลิตผลหลักของพื้นที่ตอนใต้ ส่วนพื้นที่ตอนเหนือจะเป็นข้าวสาลี โดยมีการนำข้าวสาลีมาทำเป็นก้อนแห้งต้ม ก๋วยเตี๋ยว และแพนเค้ก ส่วนผักที่ใช้ก็จะประกอบด้วยมันหัว ถั่วเหลือง ถั่วปากอ้า ผักกาดหัว หอมต้นเดี่ยว และกระเทียม สำหรับชาวอียิปต์โบราณจะรับประทานขนมปังเป็นหลัก ซึ่งมักปนเปื้อนด้วยทราย ทําให้ฟันของพวกเขาเสื่อมสภาพ ส่วนเนื้อสัตว์เป็นของราคาแพงแต่ปลาก็มีความอุดมสมบูรณ์มากกว่า ซึ่งอาหารเหล่านี้จะรับประทานควบคู่กับผักหลายชนิด ได้แก่ ฟักแตง ถั่วปากอ้า ถั่วเลนทิล หัวหอม กระเทียมต้น กระเทียม หัวไชเท้า และผักกาดหอม
อาหารหลักของชาวกรีกโบราณคือขนมปัง โดยรับประทานควบคู่กับชีสนมแพะ มะกอกออลิฟ มะเดื่อ ปลา หรือควบคู่กับเนื้อสัตว์ในบางครั้งคราว ส่วนพืชผักที่มีการเพาะปลูกคือ หัวหอม กระเทียม กะหล่ำปลี แตง และถั่วเลนทิล สำหรับชาวโรมโบราณจะรับประทานข้าวต้นข้นที่ทำจากข้าวสาลีหรือถั่วควบคู่กับพืชผักสีเขียว แต่มีเนื้อสัตว์น้อยและปลาก็ไม่ได้รับความนิยม ชาวโรมันเพาะปลูกถั่วปากอ้า ถั่วลันเตา หัวหอม และผักกาดหัว และจะรับประทานใบของบีตมากกว่ารากของมัน
ผักทั่วไปบางชนิด

| ผักทั่วไปบางชนิด> รูปภาพ | ผักทั่วไปบางชนิด> สปีชีส์ | ผักทั่วไปบางชนิด> ส่วนที่ใช้บริโภค | ผักทั่วไปบางชนิด> ถิ่นกำเนิด | ผักทั่วไปบางชนิด> พืชที่เพาะปลูก | ผักทั่วไปบางชนิด> ผลิตผลระดับโลก (เมกะตัน ใน ค.ศ. 2018) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Brassica oleracea | ใบ, ตาตามซอก, ลำต้น, หัวดอก | ยุโรป | กะหล่ำปลี, กะหล่ำดาว, กะหล่ำดอก, บรอกโคลี, ผักเคล, กะหล่ำปม, กะหล่ำปลีแดง, กะหล่ำปลีซาวอย, คะน้า, กะหล่ำต้น | 69.4 |
|  | Brassica rapa | ราก, ใบ | เอเชีย | เทอนิป, ผักกาดจีน, ผักกาดขาว, ผักกาดกวางตุ้ง | 69.4 |
|  | Raphanus sativus | ราก, ใบ, ฝักเมล็ด, น้ำมันเมล็ด, หน่อ | เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ | ราดิช, ผักกาดหัว, พืชประเภทฝักเมล็ด |  |
|  | Daucus carota | ราก, ใบ, ลำต้น | อิหร่าน | แคร์รอต | 40.0 |
|  | Pastinaca sativa | ราก | ยูเรเชีย | พาร์สนิป |  |
|  | Beta vulgaris | ราก, ใบ | ยุโรปและตะวันออกใกล้ | บีตรูต, ซีบีต, ชาร์ด, บีตชูการ์ |  |
|  | Lactuca sativa | ใบ, ลำต้น, น้ำมันเมล็ด | อียิปต์ | ผักกาดหอม, โอซุ่น | 27.2 |
|  | Phaseolus vulgaris Phaseolus coccineus Phaseolus lunatus | ฝักเมล็ด, เมล็ด | อเมริกากลางและอเมริกาใต้ | ถั่วแขก, ถั่วฝรั่งเศส, ถั่วแขกฝักแบน, ถั่วขาว, ถั่วลิมา | 55.1 |
|  | Vicia faba | ฝักเมล็ด, เมล็ด | แถบเมดิเตอร์เรเนียนและตะวันออกกลาง | ถั่วปากอ้า | 4.9 |
|  | Pisum sativum | ฝักเมล็ด, เมล็ด, หน่อ | แถบเมดิเตอร์เรเนียนและตะวันออกกลาง | ถั่วลันเตา, ถั่วลันเตาหวาน, ถั่วกินฝัก, ถั่วลันเตาผ่าซีก | 34.7 |
|  | Solanum tuberosum | หัวใต้ดิน | อเมริกาใต้ | มันฝรั่ง | 368.1 |
|  | Solanum melongena | ผล | เอเชียใต้และเอเชียตะวันออก | มะเขือยาว (มะเขือยาวสีม่วง) | 54.0 |
|  | Solanum lycopersicum | ผล | อเมริกาใต้ | มะเขือเทศ | 182.2 |
|  | Cucumis sativus | ผล | เอเชียใต้ | แตงกวา | 75.2 |
|  | Cucurbita spp. | ผล, ดอก | มีโซอเมริกา | ฟักทองอเมริกัน, สควอช, ฟักแตง, แตงซูคีนี, บวบ | 27.6 |
|  | Allium cepa | หัว, ใบ | เอเชีย | หอมใหญ่, หอมต้นเดี่ยว, หอมแดง | 102.2 |
|  | Allium sativum | หัว | เอเชีย | กระเทียม | 28.5 |
|  | Allium ampeloprasum | กากใบ | ยุโรปและตะวันออกกลาง | กระเทียมต้น, กระเทียมโทน | 2.2 |
|  | Capsicum annuum | ผล | อเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ | พริกชี้ฟ้า, พริกหยวก, พริกหวาน | 40.9 |
|  | Spinacia oleracea | ใบ | เอเชียกลางและเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ | ผักโขม | 26.3 |
|  | Dioscorea spp. | หัวใต้ดิน | แอฟริกาเขตร้อน | มันหัว | 72.6 |
|  | Ipomoea batatas | หัวใต้ดิน, ใบ, ส่วนยอด | อเมริกากลางและอเมริกาใต้ | มันเทศ | 91.9 |
|  | Manihot esculenta | หัวใต้ดิน | อเมริกาใต้ | มันสำปะหลัง | 277.8 |
↑  รวมทั้งแคร์รอตและเทอนิป
1 2 3 4  รวมผลผลิตผักแห้งและผักใบเขียว
โภชนาการและสุขภาพ

ผักมีส่วนสำคัญต่อโภชนาการของมนุษย์ เนื่องจากมีไขมันและแคลอรีต่ำแต่ทำให้รู้สึกอิ่มท้อง ผักอุดมไปด้วยเส้นใยอาหารและเป็นแหล่งวิตามิน แร่ธาตุ และสารอาหารที่จำเป็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิตามินต้านอนุมูลอิสระอย่างวิตามินเอ ซี และอี อาหารที่มีผักเป็นส่วนประกอบพบว่าความเสี่ยงในการเกิดโรคมะเร็ง โรคหลอดเลือดสมอง โรคหลอดเลือดหัวใจ และโรคเรื้อรังอื่น ๆ นั้นลดลง จากงานวิจัยชิ้นหนึ่งพบว่าเมื่อเปรียบเทียบกับผู้ที่รับประทานผักและผลไม้สดน้อยกว่าสามมื้อต่อวัน กับผู้ที่รับประทานมากกว่าห้ามื้อ ฝ่ายหลังมีความเสี่ยงต่อการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจตีบและโรคหลอดเลือดสมองลดลงประมาณ 20% คุณค่าทางโภชนาการของผักแต่ละชนิดมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ โดยทั่วไปแล้วจะมีไขมันเพียงเล็กน้อย แต่บางชนิดจะมีโปรตีนที่มีประโยชน์ รวมถึงประกอบด้วยวิตามินหลายชนิดในสัดส่วนที่แตกต่างกัน เช่น วิตามินเอ วิตามินเค และวิตามินบี6 และสารอาหารอื่น ๆ เช่น สารต้นของวิตามิน เกลือแร่ที่จำเป็น คาร์โบไฮเดรต เป็นต้น
การบริโภคอาหารกรุบกรอบและเคี้ยวยาก เช่น ผักดิบ ในช่วงวัยเยาว์ เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการพัฒนาขากรรไกรของมนุษย์และสัตว์อื่น ๆ เนื่องจากเป็นช่วงเวลาที่กระดูกกำลังเจริญเติบโต และหากไม่มีการบริโภค ขากรรไกรจะไม่พัฒนาอย่างเต็มที่ ทำให้ไม่เหลือที่ว่างเพียงพอสําหรับการงอกของฟันอย่างถูกต้อง ซึ่งก่อให้เกิดการงอและคุดบริเวณฟัน
อย่างไรก็ตาม ผักยังมักมีสารพิษและสารต้านสารอาหาร ซึ่งขัดขวางการดูดซึมสารอาหาร เช่น แอลฟา-โซลานีน แอลฟา-คาโคนีน ตัวยับยั้งเอนไซม์ (ของโคลีนเอสเตอเรส น้ำย่อยโปรตีน อะไมเลส ฯลฯ) ไซยาไนด์และสารต้นของไซยาไนด์ กรดออกซาลิก แทนนิน และอื่น ๆ[ต้องการอ้างอิง] โดยสารพิษเหล่านี้เป็นสารตามธรรมชาติที่มีไว้เพื่อป้องกันแมลง สัตว์นักล่า และเชื้อราที่อาจโจมตีพืช ซึ่งที่พบเห็นได้บ่อยครั้ง คือ ไฟโตฮีแมกกลูตินิน (phytohaemagglutinin) ในถั่วบางชนิด หรือไซยาโนเกนิคไกลโคไซด์ (cyanogenic glycoside) ในหน่อไม้และรากมันสำปะหลัง แต่เราก็สามารถกําจัดสารพิษเหล่านี้ได้หากปรุงอย่างถูกวิธี แต่สำหรับมันฝรั่งสีเขียวนั้นควรหลีกเลี่ยงการรับประทาน เนื่องจากมีไกลโคแอลคาลอยด์ (glycoalkaloid)
การติดเชื้อในทางเดินอาหารที่เกิดจากโนโรไวรัสในสหรัฐ ส่วนหนึ่งมีสาเหตุจากการรับประทานผักและผลไม้ดิบ โดยเฉพาะผักใบเขียว หรือผักเหล่านั้นอาจเป็นพิษในระหว่างกระบวนการแปรรูป สุขอนามัยจึงเป็นสิ่งสําคัญในการจัดการกับอาหารดิบ และของบริโภคต่าง ๆ จําเป็นต้องได้รับการทําความสะอาด จัดการ และจัดเก็บอย่างเหมาะสมเพื่อลดการปนเปื้อน
โภชนาการและสุขภาพ > การแนะนำ

แนวทางโภชนาการของกระทรวงเกษตรสหรัฐแนะนำให้บริโภคผักและผลไม้สดห้าถึงเก้ามื้อต่อวัน โดยปริมาณการบริโภคแตกต่างกันไปตามอายุและเพศ ซึ่งพิจารณาจากขนาดการบริโภคมาตรฐานโดยเฉลี่ยและปริมาณสารอาหารปกติ มันฝรั่งไม่ถือว่าเป็นอาหารกลุ่มนี้เนื่องจากประกอบด้วยแป้งเป็นหลัก สำหรับผักส่วนใหญ่และน้ำผัก หนึ่งหน่วยบริโภคจะเท่ากับปริมาณครึ่งถ้วย และสามารถรับประทานได้ทั้งแบบดิบหรือปรุงสุก ส่วนผักใบเขียว เช่น ผักกาดหอม และผักโขม หนึ่งหน่วยบริโภคจะเท่ากับปริมาณหนึ่งถ้วย อย่างไรก็ตาม ก็ควรเลือกรับประทานอาหารที่หลากหลาย เนื่องจากไม่มีผลไม้หรือผักชนิดไหนที่ให้สารอาหารที่จําเป็นต่อสุขภาพได้ทั้งหมดในชนิดเดียว
สำหรับแนวทางโภชนาการสากลก็มีความคล้ายคลึงกับแนวทางโภชนาการข้างต้น ตัวอย่างเช่น ญี่ปุ่น แนะนําให้บริโภคผักวันละ 5-6 มื้อ ฝรั่งเศสมีคําแนะนําแบบเดียวกัน โดยตั้งเป้าไว้ที่ห้ามื้อต่อวัน ในอินเดีย ปริมาณผักที่แนะนําต่อวันสําหรับผู้ใหญ่คือ 275 กรัม (9.7 ออนซ์)
การผลิต > การเพาะปลูก

ผักเป็นอาหารของมนุษย์มาตั้งแต่โบราณกาล โดยในบางโอกาสจะรับประทานเป็นอาหารจานหลัก แต่ส่วนมากก็จะรับประทานเป็นอาหารจานรอง เพื่อเพิ่มความหลากหลายของรสชาติในมื้ออาหารที่เป็นเอกลักษณ์ หรือเพื่อเพิ่มสารอาหารที่จำเป็นต่อสุขภาพ แม้จะมีผักบางชนิดที่เป็นพืชหลายปี แต่ส่วนมากก็จะเป็นพืชฤดูเดียวและพืชสองปี ซึ่งปกติแล้วจะเก็บเกี่ยวเมื่อครบรอบปีของการหว่านหรือปลูก การเพาะปลูกผักเป็นไปในรูปแบบที่คล้ายคลึงกัน ไม่ว่าจะใช้วิธีการใดก็ตาม เริ่มจากการพรวนหน้าดิน กำจัดวัชพืช เติมปุ๋ยอินทรีย์หรือปุ๋ยเคมี จากนั้นจึงหว่านเมล็ดหรือปลูกต้นกล้า ซึ่งในระหว่างที่มันเติบโตก็คอยดูแลต้นผักเพื่อลดการแก่งแย่งของวัชพืช จัดการกับศัตรูพืช และรดน้ำให้เพียงพอ ต่อมาจึงทำการเก็บเกี่ยวเมื่อต้นผักเจริญเติบโตเต็มที่ และสุดท้ายก็นำผลผลิตที่เก็บเกี่ยวได้ไปเก็บรักษา นำไปจำหน่าย หรือรับประทานแบบสด
โดยพื้นฐานแล้ว ประเภทของดินที่แตกต่างก็มีผลต่อการเติบโตของพืชแต่ละชนิดเช่นกัน เช่น ในสภาพอากาศที่อบอุ่น ดินทรายจะแห้งได้ง่าย แต่เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึงก็จะอบอุ่นอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นสภาพที่เหมาะสมสําหรับพืชต้นฤดู ขณะที่ดินเหนียวกักเก็บความชื้นได้ดีกว่าและเหมาะสำหรับพืชปลายฤดู การขยายฤดูการเติบโตสามารถทำได้หลายวิธี โดยการคลุมพืช (fleece), การครอบ (cloche), การคลุมหน้าดิน (plastic mulch), การทำเรือนกระจก (polytunnel), และการทำเรือนสีเขียว (greenhouse) ในภูมิภาคที่ร้อนกว่า การผลิตพืชผักจะได้รับผลกระทบจากสภาพอากาศที่เฉพาะเจาะจง โดยเฉพาะปริมาณน้ําฝน ในทางกลับกัน บริเวณเขตอบอุ่น การเกษตรพืชผักจะได้รับผลกระทบจากอุณหภูมิและเวลาที่มีแสงสว่าง
ในระดับครัวเรือน พลั่ว คราด และจอบ ถือเป็นอุปกรณ์ทางการเกษตรขั้นพื้นฐาน ส่วนการกสิกรรมเชิงพาณิชย์จะมีอุปกรณ์เครื่องจักรกลหลากหลายประเภท ที่นอกจากรถแทรกเตอร์แล้ว ก็ยังมีรถไถนา คราดไถนา เครื่องโรยเมล็ดพืช เครื่องปลูกต้นกล้า เครื่องพรวนดิน เครื่องมือชลประทาน และเครื่องมือเก็บเกี่ยว ทั้งนี้ ยังมีเทคโนโลยีใหม่ ๆ ที่กําลังช่วยปรับเปลี่ยนกระบวนการเพาะปลูก เช่น การปลูกผักโดยใช้ระบบเฝ้าระวังคอมพิวเตอร์ (computer monitoring system), ระบบจีพีเอส, และโปรแกรมนำทางตนเองสําหรับเครื่องจักรไร้คนขับ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อเศรษฐกิจอย่างยิ่ง
การผลิต > การเก็บเกี่ยว

เมื่อเก็บเกี่ยวพืชผักแล้ว พืชผักเหล่านั้นจะไม่ได้รับน้ำและสารอาหารอีกต่อไป แต่น้ำในผักก็ยังระเหยต่อไปและสูญเสียความชื้นมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งเป็นกระบวนการทั่วไปในการเหี่ยวแห้งของพืชใบเขียว การเก็บเกี่ยวผักรากในช่วงที่มีการเจริญเติบโตเต็มที่จะช่วยเพิ่มระยะเวลาการเก็บรักษา แต่อีกทางหนึ่ง คือการปล่อยพืชรากไว้บนดินและเก็บเกี่ยวในระยะเวลาที่นานขึ้นได้ ทั้งนี้ ในกระบวนการเก็บเกี่ยวควรเกิดความเสียหายและรอยฟกช้ำของพืชผลให้น้อยที่สุด สำหรับหัวหอมและกระเทียมสามารถแห้งเหี่ยวได้ในเวลาไม่กี่วันในที่โล่ง และพืชรากอย่างมันฝรั่งจะได้รับประโยชน์จากการสุกในเวลาอันสั้นในสภาพแวดล้อมที่อบอุ่นและชื้น โดยที่รอยแตกของหัวจะหายเป็นปกติได้ง่าย และเปลือกของหัวจะหนาและแข็งขึ้น ซึ่งก่อนที่จะนําไปผลผลิตเหล่านี้ขายหรือจัดเก็บ จําเป็นต้องคัดแยกเพื่อเอาผลผลิตทางการเกษตรที่เสียหายออก และเลือกผลผลิตตามคุณภาพ ขนาด ความสุก และสี
แหล่งข้อมูลอื่น

การจัดเรียงผลไม้ที่มักมองว่าเป็นผักที่ใช้ประกอบอาหาร ซึ่งประกอบด้วยข้าวโพด มะเขือเทศ และสควอชจำนวนมาก
ผัดผักบุ้งสไตล์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งใส่พริกและซัมบัล
ผัก (และผลไม้บางชนิด) วางจำหน่ายอยู่บนถนนในเมืองคุนตูร์ ประเทศอินเดีย
การบริโภคผักต่อคนใน ค.ศ. 2013
การทำแปลงผักในประเทศแอฟริกาใต้
การกำจัดวัชพืชกะหล่ำปลีในรัฐโคโลราโด สหรัฐ
การเก็บเกี่ยวบีตรูตในสหราชอาณาจักร
ผ้าคลุมดิน

วัสดุสิ่งทอที่ใช้ในการควบคุมวัชพืช
การใช้ผ้าคลุมดินอย่างหยาบ ๆ เพื่อกำจัดหญ้าสูง
ผ้าคลุมดิน (หรือที่เรียกว่า อังกฤษ: Landscape fabric หรือ อังกฤษ: weed barrier) เป็นวัสดุสิ่งทอที่ใช้ในการควบคุมวัชพืชโดยยับยั้งไม่ให้วัชพืชได้รับแสงแดดโดยทั่วไปแล้ว ผ้าคลุมดินจะถูกวางไว้รอบ ๆ พืชที่ต้องการปลูกและปกคลุมพื้นที่ที่ไม่ต้องการให้มีพืชอื่น ๆ ขึ้น วัสดุผ้าคลุมดินสามารถทำจากเส้นใยสังเคราะห์หรือวัสดุอินทรีย์ ซึ่งบางครั้งอาจมาจากวัสดุรีไซเคิล
เมื่อผ้าคลุมดินถูกวางไว้ใต้ชั้นดินหรือคลุมด้วยวัสดุอื่น ๆ เช่น ปุ๋ยหมัก ผ้าคลุมดินมักไม่สามารถป้องกันการงอกของวัชพืชได้อย่างมีประสิทธิภาพ เนื่องจากวัชพืชสามารถเติบโตผ่านหรือเหนือผ้าคลุมดินได้ และเมื่อวัชพืชเจริญเติบโตขึ้นมาแล้ว จะเป็นเรื่องยากที่จะกำจัดออกอย่างสมบูรณ์ นอกจากนี้ ผ้าคลุมดินยังขัดขวางการเข้าสู่ดินของสารอาหารจากพื้นผิว
ผ้าคลุมดินช่วยป้องกันไม่ให้หินที่วางอยู่ด้านบนจมลงไปในดินด้านล่าง ซึ่งทำให้พื้นผิวมีความมั่นคงสำหรับทางเดินหรือคุณสมบัติตกแต่งต่าง ๆ อีกทั้งยังช่วยรักษาความชื้นที่จำเป็นสำหรับการเจริญเติบโตของพืชในดินด้านล่างอีกด้วย
ดูเพิ่ม

ผ้าคลุมดินสำหรับพืชสวน
ฝันจีน

ฝันจีน (อังกฤษ: Chinese Dream, จีนตัวย่อ: 中国梦; จีนตัวเต็ม: 中國夢; พินอิน: Zhōngguó mèng จงกั๋วเมิ่ง) เป็นคำใหม่ในความคิดสังคมนิยมจีนและอธิบายชุดอุดมคติในสาธารณรัฐประชาชนจีน นักหนังสือพิมพ์ ข้าราชการรัฐบาลและนักเคลื่อนไหวใช้คำนี้อธิบายบทบาทของปัจเจกบุคคลในสังคมจีน
ในปี 2556 เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน สี จิ้นผิง เริ่มส่งเสริมวลีดังกล่าวเป็นคำขวัญ นำให้มีการใช้อย่างกว้างขวางในสื่อจีน สีอธิบายฝันนี้ว่าเป็น "การคืนพลังชาติ การพัฒนาการดำรงชีพของประชาชน ความมั่งคั่ง การสร้างสังคมที่ดีกว่าและการเสริมกำลังทหาร" เขายังแถลงว่า เยาวชนควร "กล้าฝัน เพียรทำงานเพื่อเติมเต็มฝันและมีส่วนให้ชาติกลับมีชีวิตอีกครั้ง" วารสารทฤษฎีของพรรค ฉิวชื่อ ว่า ฝันจีนว่าด้วยความมั่งคั่งของจีน ความพยายามร่วม สังคมนิยมและเกียรติยศแห่งชาติ
แม้นักหนังสือพิมพ์ตะวันตกและนักเคลื่อนไหวจีนจำนวนมากเคยใช้วลีนี้ แต่บ้างเชื่อว่า การแปลบทความนิวยอร์กไทมส์ เขียนโดยนักหนังสือพิมพ์ชาวอเมริกัน ทอมัส ฟรีดแมน "จีนต้องการฝันของตัว" (China Needs Its Own Dream) ได้รับความชอบจากการเผยแพร่มโนทัศน์นี้ในประเทศจีน เขาว่า คำนี้มาจากเพ็กกี ลิวและโครงการฝันจีนขององค์การนอกภาครัฐด้านสิ่งแวดล้อม JUCCCE ซึ่งนิยามฝันจีนว่าเป็นการพัฒนาอย่างยั่งยืน
ผู้หญิง 5 บาป

| ผู้หญิง 5 บาป |
| --- | --- |

กำกับ: สุกิจ นรินทร์
นักแสดงนำ: คลาวเดีย จักรพันธุ์ กมลชนก เวโรจน์ ศลยา ปิ่นนรินทร์ ชุติมา เอเวอรี่ ทอฝัน จิตธาราทิต นักแสดงรับเชิญ (ดูในรายละเอียด)
กำกับภาพ: สมวันก่อนนะ
ผู้จัดจำหน่าย: ไลอ้อน กรุ๊ป สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล
วันฉาย: 4 ธันวาคม พ.ศ. 2545
ความยาว: 105 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ต่อจากนี้: ผู้หญิง 5 บาป 2
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
ผู้หญิง 5 บาป (อังกฤษ: Sin Sisters) ภาพยนตร์ไทยแนวตลกร้าย นำแสดงโดย คลาวเดีย จักรพันธุ์, กมลชนก เวโรจน์, ศลยา ปิ่นนรินทร์, ชุติมา เอเวอรี่, ทอฝัน จิตธาราทิต ร่วมด้วยนักแสดงรับเชิญมากมาย โอลิเวอร์ บีเวอร์, เด๋อ ดอกสะเดา, พะเยาว์ พัฒนพงศ์, พยงค์ มุกดา, สุขุม นวลสกุล, นินนาท สินไชย,เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์,นรีกระจ่าง คันธมาส, เจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่, กษาปณ์ จำปาดิบ, เมืองชัย กิตติเกษม, พงษ์สิทธิ์ คำภีร์, บุญยอด สุขถิ่นไทย, อัญชลีพร กุสุมภ์, เกรียงศักดิ์ สกุลชัย, ศิริศักดิ์ นันทเสน, กพล ทองพลับ, สุรัช ทับวัง กำกับการแสดงโดย สุกิจ นรินทร์
คำโปรย

เสน่ห์ปรายตาจิก บวกจริตนิดหน่อย ร้อยทั้งร้อยก็เสร็จเรียบ
คำเตือน : ระวังความซวยเพราะความสวยของผู้หญิง
เรื่องย่อ

แอน (ศลยา ปิ่นนรินทร์), จอย (ทอฝัน จิตธาราทิต),   ก้อย (กมลชนก เวโรจน์), แหม่ม (ชุติมา เอเวอรี่),  จุ๋ม (คลาวเดีย จักรพันธุ์) สาวทั้ง 5 เป็นเพื่อนรักมาตั้งแต่เรียนมัธยม เมื่อเรียนจบและแยกย้ายกันไปต่างคนก็ต่างมีวิถีชีวิตของตนเอง จนกระทั่งวันหนึ่งทุกคนได้มาเจอกันในงานศพแห่งหนึ่ง และคืนวันนั้นทุกคนก็ค้างคืนที่บ้านของจุ๋ม เมื่อได้ดื่มไวน์เข้าไปพอมึน ๆ เรื่องราวของประสบการณ์ทางเพศของแต่ละคนต่างก็ถูกถ่ายทอดออกมาเป็นเรื่องเล่า ซึ่งแต่ละคนต่างก็เป็นเรื่องราวที่ไม่น่าเชื่อ แม้กระทั่งจุ๋มคนที่ดูเหมือนว่าจะเงียบเรียบร้อยที่สุด แต่ปรากฏว่าประสบการณ์ของเธอนั้นหวือหวาที่สุด
เสียงวิจารณ์

ผู้หญิง 5 บาป เป็นภาพยนตร์ตลกหนัก (black comedy) ซึ่งหาไม่ได้ง่ายนักในภาพยนตร์ไทย โดยแบ่งออกเป็นเรื่องเล่าของแต่ละคนรวมทั้งหมด 5 เรื่อง และแต่ละเรื่องมีการหักมุมตอนจบ  แต่ว่าเมื่อเข้าฉายแล้ว เสียงวิจารณ์แทบเป็นไปในทางเดียวกันคือ ไม่ดีเลย เพราะตลอดทั้งเรื่องมีแต่เรื่องของการมีเพศสัมพันธ์ของทั้ง 5 สาว ซึ่งผิดศีลธรรมทั้งหมด อีกทั้งมุกตลกก็เป็นตลกฝืด เช่น การพูดถึงแฮร์รี่ พ็อตเตอร์ในตอนสุดท้ายของจุ๋ม รวมถึงภาพโปสเตอร์ที่ไม่เหมาะสมด้วย ที่มีตัวละครบางตัวแสดงท่าทางกินไส้กรอกและกล้วยอย่างกระหายอยาก ว่าส่อไปในทางความต้องการทางเพศอย่างโจ่งแจ้ง
ต่อมา ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถูกกล่าวถึงอีกครั้ง เมื่อมีการกล่าวหากันทางการเมืองว่า นายบุญยอด สุขถิ่นไทย ซึ่งเป็น ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ กรุงเทพมหานคร ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยซึ่งเป็นภาพยนตร์ระดับอาร์ และจี้ให้นายบุญยอดลาออก ทั้ง ๆ ที่บทของนายบุญยอดนั้นมิได้เกี่ยวอะไรกับฉากหวือหวาเลย
ซึ่งแม้จะผ่านไปหลายปี แต่ก็ยังมีผู้พูดถึงภาพยนตร์เรื่องนี้ในแง่ลบอยู่
แหล่งข้อมูลอื่น

ผู้หญิง 5 บาป จากเว็บไซต์sanook
ผู้หญิง 5 บาป (2002) ที่สยามโซน
ฝันจอร์เจีย

| ฝันจอร์เจีย –  จอร์เจียประชาธิปไตย ქართული ოცნება –  დემოკრატიული საქართველო |
| --- | --- |

ผู้ก่อตั้ง: บีจีนา อีวานิชวีลี
ประธาน: อีรากลี การีบัชวีลี
เลขาธิการ: กาฆา กาลาเจ
คำขวัญ: მხოლოდ მშვიდობით, ღირსებითა და კეთილდღეობით ევროპისკენ ('เพียงซึ่งสันติสุข, ศักดิ์ศรี และความเจริญรุ่งเรืองแด่ยุโรป')
ก่อตั้ง: 21 เมษายน 2012
เลขที่จดทะเบียน: 7 พฤษภาคม 2012
อุดมการณ์: ประชานิยม อนุรักษนิยม เศรษฐศาสตร์ตลาดสังคม ปฏิเสธยุโรป
จุดยืน: การเมืองเชิงผสาน
กลุ่มระดับชาติ: ฝันจอร์เจีย (พันธมิตร) (ถึงปี 2016)
กลุ่มระดับสากล: พันธมิตรก้าวหน้า (ถึงปี 2023)
กลุ่มในภูมิภาค: พรรคสังคมนิยมยุโรป (สังเกตการณ์) (ถึงปี 2023)
สี:   สีน้ำเงิน,   สีอำพัน
ที่นั่งในรัฐสภา: 83 / 150
สภาเทศบาล: 1,333 / 2,068
เว็บไซต์
gd.ge
ธงประจำพรรค

การเมืองจอร์เจีย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
ฝันจอร์เจีย – จอร์เจียประชาธิปไตย (อังกฤษ: Georgian Dream – Democratic Georgia; GD, จอร์เจีย: ქართული ოცნება – დემოკრატიული საქართველო, อักษรโรมัน: kartuli otsneba – demok'rat'iuli sakartvelo) หรือเรียกว่า คอตเซบี (อักษรโรมัน: Kotsebi) เป็นพรรคการเมืองประชานิยมในประเทศจอร์เจีย ผู้นำรัฐบาลปัจจุบัน
พรรคก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 19 เมษายน 2012 โดยมหาเศรษฐีและออลีการ์ค บีจีนา อีวานิชวีลี พรรคชนะการเลือกตั้งทั่วไปในปีแรก ในฐานะส่วนหนึ่งของพันธมิตรฝันจอร์เจีย ซึ่งมีทั้งพรรคเสรีนิยมเอียงตะวันตก จนถึงพรรคชาตินิยมต่อต้านเนโท ต่อมาพรรคชนะการเลือกจั้งด้วยตัวพรรคเองเดี่ยว ๆ ในปี 2016, 2020 และ 2024
พรรคในอดีตเคยประกาศตัวเป็นและได้รับการบรรยายว่าเป็นพรรคซ้ายกลาง เอียงยุโรป กระนั้น พรรคค่อย ๆ กลายสภาพมาเป็นพรรคที่อนุรักษนิยมทางวัฒนธรรม, ต่อต้านเสรีนิยม และ ต่อต้านยุโรป ข้อวิจารณ์หลักของพรรคในปัจจุบันตราหน้าพรรคว่าต่อต้านตะวันตกแต่เอียงข้างรัสเซีย กระนั้นพรรคปฏิเสธ นอกจากนี้พรรคยังเคยถูกกล่าวหาหลายครั้งว่ามีการซื้อขายเสียง, ยับยั้งขบวนการประชาธิปไตย, อำนาจนิยม และ ปกครองแบบอัตตาธิปไตย
นับตั้งแต่การรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย พรรคฝันจอร์เจียมีความเกี่ยวข้องกับการแพร่กระจายวาทกรรมต่อต้านตะวันตก รวมถึงข้อกล่าวอ้างเท็จว่าด้วย "พรรคสงครามโลก" ซึ่งพยายามจะผลักให้จอร์เจียก่อสงครามกับรัสเซีย
ผู้แทนพระองค์ประจำไอร์แลนด์

| ผู้แทนพระองค์ประจำไอร์แลนด์ |
| --- | --- |
ธงประจำตำแหน่ง
เอ็ดมันด์ ฟิตซ์อลัน-เฮาเวิร์ด ไวเคานต์ฟิตซ์อลันที่ 1 แห่งเดอร์เวนต์   (คนสุดท้าย)
การเรียกขาน: เดอะไรต์ออนะระเบิล
จวน: ปราสาทดับลิน
ผู้แต่งตั้ง: กษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่
วาระ: ตามพระราชอัธยาศัย
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: ลอร์ดแห่งมีท
สถาปนา: ค.ศ. 1171
คนสุดท้าย: ไวเคานต์ฟิตซ์อลันแห่งเดอร์เวนต์
ยกเลิก: 8 ธันวาคม ค.ศ. 1922
ตำแหน่งที่มาแทน: ข้าหลวงแห่งไอร์แลนด์เหนือ ผู้สำเร็จราชการแห่งเสรีรัฐไอร์แลนด์
วิลเลียม คาเว็นดิช ดยุคแห่งเดวอนเชอร์ที่ 4 ผู้มีตำแหน่งเป็น “ผู้แทนพระองค์ประจำไอร์แลนด์” ระหว่างปี ค.ศ. 1756 ถึงปี ค.ศ. 1757
ผู้แทนพระองค์ประจำไอร์แลนด์ (อังกฤษ: Lord Lieutenant of Ireland) หรือที่ในยุคกลางตอนต้นเรียกกันว่า "Judiciar" และเรียกว่า "Lord Deputy" มาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นผู้แทนพระองค์ของพระมหากษัตริย์ และเป็นประมุขส่วนการปกครองไอร์แลนด์ ระหว่างที่ไอร์แลนด์มีฐานะเป็นอาณาจักรลอร์ดแห่งไอร์แลนด์ (ค.ศ. 1171–ค.ศ. 1541), ราชอาณาจักรไอร์แลนด์ (ค.ศ. 1541–ค.ศ. 1800) และสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ (ค.ศ. 1801–ค.ศ. 1922)
ตำแหน่งที่เรียกกันไปต่างๆ มักจะรู้จักกันโดยทั่วไปว่าอุปราช ซึ่งเป็นคำที่มาจากภาษาฝรั่งเศสว่า "Vice roi" หรือ "รองพระเจ้าแผ่นดิน" โดยภรรยามีฐานะเป็น "Vicereine" แม้ว่าในยุคกลางข้าหลวงบางคนจะเป็นชาวไอร์แลนด์ แต่หลังจากนั้นมาก็เป็นชาวอังกฤษที่ได้รับแต่งตั้ง
ดูเพิ่ม

ไอร์แลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ผู้แทนพระองค์ประจำไอร์แลนด์
ฝันร้าย

ฝันร้าย, ภาพวาดโดยเฮนรีฟูลี (1802).
ฝันร้าย (อังกฤษ: nightmare) เป็นความฝันไม่น่าอภิรมย์ที่สามารถทำให้เกิดการตอบสนองทางอารมณ์เชิงลบอย่างรุนแรงจากจิต ที่โดยทั่วไปมักเป็นความกลัวหรือสยอง แต่ยังรวมถึงความสิ้นหวัง ความวิตกกังวลและความเศร้าใหญ่หลวงด้วย ความฝันอาจมีสถานการณ์อันตราย ไม่สบาย ความกลัวทางจิตหรือทางกาย ผู้ที่ฝันร้ายโดยทั่วไปมักตื่นขึ้นโดยความทุกข์ทรมานและอาจไม่สามารถกลับไปนอนหลับได้เป็นระยะเวลานาน
ฝันร้ายสามารถเกิดจากสาเหตุทางกายภาพ เช่น การนอนหลับในที่ตำแหน่งที่ไม่สบายหรือติดขัด มีไข้ หรือสาเหตุทางจิตวิทยา เช่น ความเครียด ความวิตกกังวลและการย่อยอนุพันธ์ฝิ่น (opioid drugs) ที่ใช้ในยาแก้ปวด เช่น ออกซิโคโดนและไฮโดรโคโดน ก็ได้ การรับประทานก่อนเข้านอน ซึ่งเพิ่มเมแทบอลิซึมของร่างกายและกิจกรรมของสมอง ก็สามารถเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดฝันร้ายได้ ฝันร้ายกลับเป็นซ้ำที่สามารถรบกวนรูปแบบการนอนหลับและเป็นเหตุของการนอนไม่หลับอาจต้องการความช่วยเหลือทางการแพทย์
ฝนเหลือง

กองทัพอากาศสหรัฐ ฉีดพ่นสารฆ่าวัชพืชในแผ่นดินเวียดนาม
ฝนเหลือง (อังกฤษ: Agent Orange หรือ Herbicide Orange, ย่อ: HO) เป็นสารฆ่าวัชพืชและเป็นสารเร่งใบร่วง (defoliant) ซึ่งถูกใช้งานโดยกองทัพสหรัฐในสงครามสารฆ่าวัชพืชที่เรียกว่า ปฏิบัติการแรนช์แฮนด์ (Operation Ranch Hand) ระหว่างสงครามเวียดนามตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1971 ฝนเหลืองเกิดจากการผสมสารฆ่าวัชพืชสองชนิด คือ 2,4,5-T และ 2,4-D อย่างละเท่ากัน
ระหว่างปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 และ 1950 สหรัฐและสหราชอาณาจักรร่วมกันพัฒนาสารฆ่าวัชพืชซึ่งสามารถใช้ในสงคราม ผลิตภัณฑ์เหล่านี้บางชนิดถูกวางตลาดเป็นสารฆ่าวัชพืช สหราชอาณาจักรเป็นประเทศแรกที่ใช้สารฆ่าวัชพืชและสารเร่งใบร่วงเพื่อทำลายพืชผล พุ่มไม้ และไม้ยืนต้น ในพื้นที่ของขบวนการคอมมิวนิสต์ในวิกฤตการณ์มาลายา ซึ่งต่อมา สหรัฐก็นำข้อมูลจากปฏิบัติการในมาลายา ไปใช้ดำเนินการกิจกรรมฝนเหลืองของตนเอง
แผนที่การใช้ฝนเหลืองในประเทศเวียดนาม
กลางปี 1961 ประธานาธิบดีโง ดิ่ญ เสี่ยมแห่งเวียดนามใต้ ร้องขอให้สหรัฐทำฝนเหลืองในประเทศเวียดนามใต้ ในเดือนสิงหาคม กองทัพอากาศเวียดนามใต้เริ่มปฏิบัติการฝนเหลืองด้วยความช่วยเหลือของสหรัฐ แต่คำขอของประธานาธิบดีเสี่ยมทำให้เกิดการถกเถียงในทำเนียบขาว กระทรวงการต่างประเทศ และกระทรวงกลาโหมสหรัฐ แต่ท้ายที่สุด ทางการสหรัฐก็ตัดสินใจใช้ฝนเหลือง โดยชี้ว่าสหราชอาณาจักรเคยใช้ฝนเหลืองแล้วในช่วงวิกฤตการณ์มาลายา ส่งผลให้ในเดือนพฤศจิกายน 1961 ประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี อนุญาตให้เริ่มปฏิบัติการแรนช์แฮนด์ ซึ่งเป็นชื่อรหัสของโครงการฝนเหลืองในเวียดนามโดยกองทัพอากาศสหรัฐ
บริษัทมอนซานโต้และดอว์เคมิคัล ผู้ผลิตฝนเหลืองให้กระทรวงกลาโหมสหรัฐ ซึ่งได้ชื่อ "Agent Orange" เนื่องจากสีของถังลายส้มที่ใช้ขนส่ง และเป็นสารที่เรียก "สารฆ่าวัชพืชรุ้ง" ที่ใช้กันกว้างขวางที่สุด 2,4,5-T ที่ใช้ผลิตฝนเหลืองถูกปนเปื้อนด้วย 2,3,7,8-TCDD ซึ่งเป็นสารประกอบไดออกซินซึ่งเป็นพิษร้ายแรง ในบางพื้นที่ ความเข้มข้นของ TCDD ในดินและน้ำสูงกว่าระดับที่สำนักป้องกันสิ่งแวดล้อมสหรัฐถือว่าปลอดภัยเป็นหลายร้อยเท่า
เนื่องจากการใช้สารฆ่าวัชพืชในสงคราม ถือเป็นสิ่งใหม่ที่ไม่เคยมีอยู่ในบทบัญญัติแห่งกฎหมายระหว่างประเทศหรือกฎหมายการสงคราม จึงมีการเสนอร่างอนุสัญญาที่เตรียมโดยคณะทำงานที่ตั้งขึ้นในการประชุมคณะกรรมการว่าด้วยการลดกำลังรบ (CCD) ต่อสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติในปี 1976 ซึ่งในปีเดียวกันนั้น คณะกรรมการชุดแรกของสมัชชาใหญ่ตัดสินใจส่งเนื้อความร่างอนุสัญญาให้สมัชชาใหญ่ซึ่งลงมติรับข้อมติที่ 31/72 เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 1976 โดยเนื้อความของอนุสัญญาที่แนบเป็นภาคผนวก อนุสัญญาดังกล่าว ที่เรียกว่า อนุสัญญาการดัดแปลงสิ่งแวดล้อม ซึ่งเปิดถูกลงนามและได้รับสัตยาบันในวันที่ 18 พฤษภาคม 1977 แลมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 1978 อนุสัญญาฯ ห้ามมิให้มีการการใช้งานสารฆ่าวัชพืชเพื่อวัตถุประสงค์ทางทหารหรือเป็นความปรปักษ์ อันจะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างกว้างขวาง ยาวนานหรือรุนแรง หลายประเทศไม่ถือว่าอนุสัญญาห้ามการใช้สารฆ่าวัชะชและสารเร่งใบร่วงโดยสิ้นเชิง แต่จะพิจารณาเป็นรายกรณี
แม้อนุสัญญาเจนีวาว่าด้วยการลดกำลังรบ ค.ศ. 1978 ข้อ 2(4) พิธีสารที่ 3 ต่ออนุสัญญาอาวุธมี "ข้อยกเว้นป่า" (The Jungle Exception) ซึ่งห้ามมิให้ภาครัฐโจมตีเขตป่า "ยกเว้นในกรณีที่สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาตินั้น ถูกใช้โดยพลรบหรือถูกใช้เป็นที่กำบัง ปกปิด หรืออำพรางทางทหาร หรือป่านั้นเป็นวัตถุประสงค์ทางทหาร" ซึ่งส่งผลให้บุคคลหรือกำลังพลที่อยู่ในป่าดังกล่าว จะไม่ได้ความคุ้มครองจากการโจมตีด้วยนาปาล์ม หรือสารอย่างฝนเหลือง
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  NARA
ฝายแม้ว

ฝายแม้ว หรือ เช็คแดม (อังกฤษ: check dam) เป็นเขื่อนหรือฝายขนาดเล็กชะลอน้ำกึ่งถาวรประเภทหนึ่ง ฝายแม้วเป็นชื่อเรียกโครงการตามแนวพระราชดำริ เกี่ยวกับวิศวกรรมแบบพื้นบ้าน ฝายแม้วเป็นฝายชะลอน้ำกึ่งถาวรประเภทหนึ่ง ประเภทเดียวกับฝายคอกหมู โดยใช้วัสดุที่หาได้ง่ายในท้องถิ่น เช่นกิ่งไม้ ก้อนหิน เพื่อกั้นชะลอน้ำในลำธาร หรือทางน้ำเล็กๆ ให้ไหลช้าลง และขังอยู่ในพื้นที่นานพอที่จะพื้นที่รอบๆจะได้ดูดซึมไปใช้ เป็นการฟื้นฟูพื้นที่ป่าเสื่อมโทรมให้เกิดความชุ่มชื้นมากพอที่จะพัฒนาการเป็นป่าสมบูรณ์ขึ้นได้ ฝายแม้วยังอาจใช้เพื่อการทดน้ำ ให้มีระดับสูงพอที่จะดึงน้ำไปใช้ในคลองส่งน้ำได้ในฤดูแล้ง โครงการตามแนวพระราชดำรินี้ได้มีการทดลองใช้ที่โครงการห้วยฮ่องไคร้ จังหวัดเชียงใหม่ และประสบผลสำเร็จจนเป็นตัวอย่างให้กับโครงการอื่น ๆ ต่อมา
ฝายแม้วยังถูกเรียกว่า ฝายชะลอน้ำ อีกด้วย