stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย  |  |
ผีเสื้อแสนสวย

| ผีเสื้อแสนสวย |
| --- | --- |

ผีเสื้อแสนสวย

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Lamiaceae
สกุล:: Rotheca
สปีชีส์:: R.  myricoides

ผีเสื้อแสนสวยชื่อวิทยาศาสตร์: Rotheca myricoides เป็นไม้พุ่ม จะสูงประมาณ 1 - 1.5 เมตร พุ่มโปร่ง รูปทรงพุ่มกลม ขนาดพุ่มเป็นกอใหญ่ประมาณ 1 เมตร ลำต้นเมื่อแก่แล้วมีสีน้ำตาลเข้มไปสู่น้ำตาลอ่อน ลำต้นอ่อนออกเป็นสีเขียว ใบเขียวตลอดทั้งใบ ผิวสัมผัสหยาบ   ดอกเป็นสีฟ้า กับสีฟ้าอ่อนจนแทบขาว เมื่อดอกบานออกมาจะเหมือนผีเสื้อ มีทั้งปีกบนสองปีก ปีกล่างสองปีกข้างลำตัว มีหนวดเป็นเกสรตัวผู้ที่ยาวอย่างอ่อนช้อย  มีดอกตลอดทั้งปี ไม่มีกลิ่นหอม
ผีเสื้อแสนสวย ชอบดินร่วนเหนียว ความชื้นปานกลาง แสงแดดเต็มวันขยายพันธุ์โดยการปักชำกิ่ง เพาะเมล็ดและการตอนกิ่ง ควรปลูกเป็นกอละ 6 ต้นต่อตารางเมตร หรือ 3 ต้นต่อตารางเมตร หรือปลูกเป็นลำต้นเดี่ยวๆ เป็นแถวยาว
ดูเพิ่ม

ผีเสื้อ (พรรณไม้)
บุณคณาวัฒน์ ภู่จีนาพันธุ์

| บุณคณาวัฒน์ ภู่จีนาพันธุ์ป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 มีนาคม พ.ศ. 2495 (72 ปี) อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา ประเทศไทย
คู่สมรส: วารี ภู่จีนาพันธุ์

บุณคณาวัฒน์ ภู่จีนาพันธุ์ (เกิด 19 มีนาคม พ.ศ. 2495) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 3 สมัย
ประวัติ

นายบุณคณาวัฒน์ ภู่จีนาพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2495 เป็นบุตรของนายดุสิต และ นางบัวดัว ภู่จีนาพันธุ์ สำเร็จการศึกษา ระดับปริญญาตรี สาขารัฐศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (มสธ) และ ปริญญาโท สาขารัฐประศาสนศาสตร จาก สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)
บุณคณาวัฒน์ เป็นน้องชายของนายณรงค์ ภูอิทธิวงศ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ และ รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี
งานการเมือง

บุณคณาวัฒน์ ภู่จีนาพันธุ์ ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน เดือนกันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535) และได้รับเลือกติดต่อกันจนถึง (พ.ศ 2543) รวม 3 สมัย
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป 13 กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
งานการเมือง > ข้าราชการการเมือง

ได้รับการแต่งตั้งเป็นข้าราชการการเมือง 3 ครั้ง คือ
เลขานุการรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (นายปัญจะ เกสรทอง) ปี 2537 - 2538 (สมัยนายชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรี)
ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (พล.ต.ต.วุฒิ สุโกศล) ปี 2540 - 2540 (สมัยพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นนายกรัฐมนตรี )
เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (นายกร ทัพพะรังสี) ปี 2541 - 2544 (สมัยนายชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรี)
งานการเมือง > กรรมาธิการสามัญ ประจำสภาผู้แทนราษฎร

ได้รับการแต่งตั้งให้ทำหน้าที่ในคณะกรรมาธิการ 3 คณะ คือ
กรรมาธิการการกีฬา สภาผู้แทนราษฎร ปฏิบัติหน้าที่โฆษกคณะกรรมาธิการการกีฬา ปี 2537 - 2538 (สมัยนายชุมพล กาญจนะ เป็นประธาน)
กรรมาธิการการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สภาผู้แทนราษฎร ปฏิบัติหน้าที่รองประธานคณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ปี 2538 - 2539 (สมัยนายจาตุรนต์ ฉายแสง เป็นประธาน)
กรรมาธิการการศึกษา สภาผู้แทนราษฎร ปฏิบัติหน้าที่ที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการการศึกษา ปี 2540 - 2543 (สมัยนายเผดิมชัย สะสมทรัพย์ เป็นประธาน)
งานการเมือง > กรรมการบริหารพรรคชาติพัฒนา

ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค 3 ครั้ง
กรรมการบริหารพรรคชาติพัฒนา ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง รองเลขาธิการพรรค ปี 2538-2539 (สมัยพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นหัวหน้าพรรค และ นายประจวบ ไชยสาส์น เป็นเลขาธิการพรรค)
กรรมการบริหารพรรคชาติพัฒนา ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง รองเลขาธิการพรรค ปี 2539-2541 (สมัยพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นหัวหน้าพรรค และ นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เป็นเลขาธิการพรรค) : รักษาการกรรมการบริหารพรรคและรองเลขาธิการพรรค ปี 2541-2541 (สมัยพลเอกอาทิตย์ กำลังเอก รักษาการหัวหน้าพรรค และ นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ รักษาเลขาธิการพรรค เนื่องจากพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ ถึงแก่อสัญกรรม)
กรรมการบริหารพรรคชาติพัฒนา ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง รองเลขาธิการพรรค ปี 2541-2544 (สมัยนายกร ทัพพะรังสี เป็นหัวหน้าพรรค และ นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เป็นเลขาธิการพรรค)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
ภีตรคาว

| --- | --- |
ภีรตคาวมนเทียร
ภีรตคาวแสดงที่ตั้งภายในเอเชียใต้แสดงแผนที่เอเชียใต้ภีรตคาวภีรตคาว (รัฐอุตตรประเทศ)แสดงแผนที่รัฐอุตตรประเทศ
ชื่ออื่น: ภีรตคาม
ที่ตั้ง: ภีรตคาว อำเภอกานปุระ รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย
พิกัด: 26°12′38″N 80°16′34″E﻿ / ﻿26.210556°N 80.276111°E﻿ / 26.210556; 80.276111
ประเภท: ฮินดู
ความเป็นมา
สร้าง: ปลายศตวรรษที่ 5
วัฒนธรรม: คุปตะ
ภีตรคาว หรือ ภีตรคาม (อักษรโรมัน: Bhitargaon) เป็นเมืองใกล้กับนครกานปุระ ตั้งอยู่ในอำเภอกานปุรนคร รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย เป็นที่รู้จักจากโบสถ์พราหมณ์สมัยจักรวรรดิคุปตะ ซึ่งถือว่าเป็นโบสถ์พราหมณ์สร้างด้วยอิฐหลังที่ใหญ่ที่สุดที่หลงเหลือจากสมัยคุปตะมาถึงปัจจุบัน โบสถ์พราหมณ์นี้มีอายุถึงปลายศตวรรษที่ 5
ภีตรคาวมนเทียร (Bhitargaon Temple) เป็นสิ่งปลูกสร้างจากอิฐ ประดับด้วยแผ่นดินเผาเคลือบ สร้างขึ้นในศตวรรษที่ห้าในสมัยคุปตะ
นอกจากนี้ยังมีโบสถ์พราหมณ์โบราณอีกหลังใกล้กัน ตั้งอยู่ในหมู่บ้าน เพหตาพูชูรค์ (Behta Bujurg หรือ Behata Bujurg) ห่างไป 4.3 กิโลเมตรจากภีตรคาวมนเทียร และได้รับการอนุรักษ์โดยกรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย สร้างขึ้นบูชาพระชคันนาถและมีลักษณะเป็นทรงสถูป คนในท้องถิ่นเรียกมนเทียรนี้ว่า "มนเทียรฝน" เนื่องจากว่ากันว่าหากพบว่ามีน้ำหยดลงจากเพดานของมนเทียร จะเป็นการทำนายว่ากำลังจะมีฝนในวันถัด ๆ มา
ผีเสื้อหนอนถั่ว

| ผีเสื้อหนอนถั่ว |
| --- | --- |

เพศผู้

เพศเมีย

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ชั้น:: Insecta
อันดับ:: Lepidoptera
วงศ์:: Lycaenidae
สกุล:: Lampides
สปีชีส์:: L.  boeticus
ชื่อทวินาม
Lampides boeticus (Linnaeus, 1767)

ชื่อพ้อง
  ชื่อพ้อง Papilio boeticus Linnaeus, 1767  Papilio damoetes Fabricius, 1775  Lycaena leguminis Scott, 1890 (unavailable syn)  Papilio coluteae Fuessly, 1775  Papilio archias Cramer, [1777]  Papilio pisorum Fourcroy, 1785  Papilio boetica Fabricius, 1793  Lampides armeniensis Gerhard, 1882  Polyommatus bagus Distant, 1886  Lampides grisescens Tutt, [1907]  Lampides caerulea Tutt, [1907]  Lampides caeruleafasciata Tutt, [1907]  Lampides clara Tutt, [1907]  Lampides clarafasciata Tutt, [1907]  Lampides coerulea Tutt, [1907]  Lampides ab. fasciata Tutt, [1907]  Lampides fusca Tutt, [1907]  Lampides ab. fuscafasciata Tutt, [1907]  Lampides typicamarginata Tutt, [1907]  Lampides ab. major Tutt, [1907]  Lampides minor Tutt, [1907]  Lampides typicafasciata Tutt, [1907]  Lampides ab. albovittata Oberthür, 1910  Lampides ab. ecaudata Oberthür, 1910  Polyommatus yanagawensis Hori, 1923  Lampides obsoleta Evans, [1925]  Lampides fusca de Sagarra, 1926  Lycaena ab. minor Pionneau, 1928  Lampides infuscata Querci, 1932  Lampides ab. kawachensis Hirose, 1933  Lampides anamariae Gómez Bustillo, 1973  Lampides boeticus f. michaeli Kroon, 1980 
ผีเสื้อหนอนถั่ว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Lampides boeticus) เป็นผีเสื้อในวงศ์ผีเสื้อสีน้ำเงิน (Lycaenidae) กระจายพันธุ์ในทวีปยุโรป, แอฟริกา, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถึงออสเตรเลีย พบตามชายป่า ทุ่งหญ้าหรือทุ่งดอกไม้จนถึงบนภูเขาที่สูง 2,700 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล
Lampides boeticus ♂
Lampides boeticus ♂  △
ผีเสื้อหนอนถั่วเป็นผีเสื้อขนาดเล็ก เพศผู้มีความยาวปีก 24–32 มิลลิเมตร เพศเมียมีความยาวปีก 24–34 มิลลิเมตร ด้านบนปีกของเพศผู้จะมีแต้มสีน้ำเงินม่วงขนาดใหญ่กว่าเพศเมีย ทั้งสองเพศมีหางเล็กยาวและจุดสีดำสองจุดที่ปลายปีกคู่หลัง ไข่ของผีเสื้อชนิดนี้มีลักษณะกลมสีขาว เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.5 มิลลิเมตร หนอนผีเสื้อมีความยาว 14-15 มิลลิเมตร สีเขียวถึงสีน้ำตาลแดง ดักแด้มีขนาด 9-10 มิลลิเมตร สีเทาอ่อนถึงน้ำตาล อาหารของตัวอ่อนผีเสื้อหนอนถั่วได้แก่พืชหลายสกุลในวงศ์ถั่ว เช่น สกุล Medicago, Crotalaria, Polygala เป็นต้น
วงจรชีวิตของผีเสื้อหนอนถั่ว
ผสมพันธุ์
ไข่
ระยะหนอน
ระยะดักแด้
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ผีเสื้อหนอนถั่ว
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lampides boeticus ที่วิกิสปีชีส์
พญาโศก

ในพิธีศพระดับต่าง ๆ ของประเทศไทยนั้น เพลงพญาโศก ทางบรรเลงแบบดุริยางค์สากล จะใช้เป็นเพลงบรรเลงสำหรับการเชิญพระบรมศพ พระศพ ตลอดจนถึงศพของสามัญชนทั่วไป ไปยังสถานที่จะปลงศพ และยังใช้บรรเลงเมื่อเวลาประชุมเพลิงหรือวางดินฝังศพอีกด้วย (ในภาพ เป็นการเคลื่อนริ้วกระบวนพระราชอิสริยยศ อัญเชิญพระโกศพระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551)
ทหารปืนใหญ่จากกองพันทหารปืนใหญ่ที่ 1 กรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ ปฏิบัติหน้าที่ยิงสลุตเพื่อถวายพระเกียรติ­แก่พระศพ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี จำนวน 21 นัด ตามจังหวะของเพลงพญาโศก (เพลงพญาโศกเริ่มบรรเลงในนาทีที่ 2:59)
พญาโศก เป็นชื่อเพลงไทยเพลงหนึ่งที่ใช้ในการร้องหรือบรรเลงประกอบอารมณ์โศกเศร้า และเป็นเพลงที่นิยมใช้บรรเลงในพิธีศพของไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีของศพเกียรติยศชั้นต่าง ๆ
ประวัติ

เพลงพญาโศก เป็นเพลงไทยเดิมที่มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา โดยรวมอยู่ในเพลงเรื่องพญาโศก (ประกอบด้วยเพลงพญาฝัน, พญาโศก, ท้ายพญาโศก, พญาตรึก, พญารำพึง และพญาครวญ) ใช้ในการร้องหรือบรรเลงประกอบอารมณ์โศกเศร้า เพลงนี้มีทั้งเพลงอัตราจังหวะ 2 ชั้น และอัตราจังหวะ 3 ชั้น  โดยเพลงพญาโศก 2 ชั้น นิยมบรรเลงเฉพาะเพลงพญาโศกเพียงเพลงเดียว แต่บางครั้งจะบรรเลงเป็นเพลงเรื่องทั้งชุด  ส่วนเพลงพญาโศก 3 ชั้น นิยมบรรเลงแบบ "เดี่ยว" คือบรรเลงคนเดียวด้วยเครื่องดนตรีแต่ละชนิดตามแต่ถนัด เพื่ออวดฝีมือและทักษะการบรรเลงของนักดนตรีโดยเฉพาะ ซึ่งพระประดิษฐ์ไพเราะ (มี ดุริยางกูร) หรือครูมีแขก นักดนตรีไทยในสมัยรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้ริเริ่มประดิษฐ์เพลงพญาโศกทางบรรเลงเดี่ยวเป็นคนแรก
สำหรับการใช้เพลงพญาโศกร้องประกอบการแสดงโขนละคร จะใช้เพลงพญาโศก 2 ชั้น และต้องร้องในบทที่ตัวละครโศกเศร้าอยู่กับที่ เช่น ยืน นั่ง นอน เท่านั้น จะใช้ในบทที่เดินเคลื่อนที่ไปไม่ได้ นอกจากนี้ บทที่ร้องด้วยเพลงพญาโศกจะต้องเลือกฐานะของตัวละคร  โดยมากจะต้องใช้กับตัวละครที่เป็นกษัตริย์ เจ้านาย หรือผู้มีบรรดาศักดิ์ชั้นสูง
เพลงพญาโศกทางดุริยางค์สากล

ในปี พ.ศ. 2462 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ขณะทรงดำรงพระยศเป็นสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวง ตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงทหารเรือ ดำริว่า สมัยนั้นประเทศไทยยังใช้เพลงสโลว์มาร์ชของต่างชาติในการเคลื่อนพระบรมศพหรือพระศพพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ชั้นสูง จึงทรงนำเพลงพญาโศก 2 ชั้น มาเรียบเรียงใหม่ตามแนวดุริยางค์สากล สำหรับให้วงโยธวาทิตใช้บรรเลงนำขบวน
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 เมื่อได้ทรงฟังเพลงพญาโศกทางดุริยางค์สากลแล้ว ทรงโปรดเพลงนี้มาก และมีพระบรมราชวินิจฉัยว่าเป็นเพลงที่มีลีลาสง่า ยิ่งใหญ่ อารมณ์เศร้า และที่สำคัญมีความหนักแน่นในตัวเอง จึงเหมาะสมแก่การอวมงคลเป็นอย่างยิ่ง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ใช้เพลงนี้เป็นเพลงบรรเลงนำริ้วกระบวนเชิญพระบรมศพ ในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เป็นงานแรก  นอกจากนี้ยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ประกาศให้เพลงพญาโศกเป็น "เพลงโศกประจำชาติ" ให้ใช้ในงานศพได้ตั้งแต่การพระราชพิธีพระบรมศพ พระศพเจ้านาย ตลอดจนถึงงานศพของสามัญชนทั่วไป
ภายหลังเมื่อสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เสด็จไปรับราชการในตำแหน่งเสนาธิการทหารบก พระองค์จึงทรงพระนิพนธ์ทำนองเพลงเพิ่มเติม โดยนำเพลงต้นพญาโศกมาเรียบเรียงให้เป็นทำนองท่อนที่ 2 ต่อท้ายทำนองเพลงเดิม เพื่อให้บทเพลงมีความสมบูรณ์มากขึ้น จนเป็นที่นิยมใช้กันในการบรรเลงขณะเคลื่อนขบวนศพจนถึงปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงวงโยธวาทิต (Military Band) กองดุริยางค์ทหารอากาศ (มีโน้ตเพลงพญาโศกทางดุริยางค์สากล)
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ผู้ทรงเรียบเรียงทำนองเพลงพญาโศก 2 ชั้น ให้เป็นทางบรรเลงแบบดุริยางค์สากล
ภุช

| ภุช |
| --- | --- |
นคร
ปราคมหัล
ภุชแสดงแผนที่รัฐคุชราตภุชแสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด:  23°15′N 69°40′E﻿ / ﻿23.25°N 69.67°E﻿ / 23.25; 69.67
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: รัฐคุชราต
อำเภอ: กูตช์
เทศบาล: ภุช
ผู้ก่อตั้ง: เรา หมีรจี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 56 ตร.กม. (22 ตร.ไมล์)
ความสูง: 110 เมตร (360 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 213,514 คน
 • ความหนาแน่น: 3,800 คน/ตร.กม. (9,900 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 370001
รหัสโทรศัพท์: 2832
ทะเบียนพาหนะ: GJ-12
สัดส่วนเพศ: 0.97 ♀/♂
เว็บไซต์: http://www.bhujnagarpalika.org
source:Census of India
ภุช (อักษรโรมัน: Bhuj, ออกเสียงไฟล์:Bhuj.ogg) เป็นเทศบาลนครและศูนย์กลางการปกครองของอำเภอกัจฉ์ รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย ในปี 2011 ประชากรของนครภุชอยู่ที่ 213,514 และข้อมูลจากปี 2003 ระบุจำนวนศาสนิกชนชาวมุสลิมของภุชอยู่ที่ 24% ประชากรส่วนใหญ่ที่อาศัยในสลัมของภุชเป็นชาวมุสลิม ทลิต และชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ เช่นในสลัมแห่งหนึ่งสำรวจพบประชากร 80% เป็นชาวมุสลิม
ตามตำนานเล่าว่าแคว้นกัจฉ์นั้นปกครองโดยหัวหน้าเผ่าชาวนาค ครั้นหนึ่ง ราชินีสไง (Sagai) แห่งเศศปัฏฏณะ ผู้สมรสกับกษัตริย์เภริยา กุมาร (Bheria Kumar) ได้ก่อการกำเริบเหนือหัวหน้าเผ่านาค นามว่า ภุชงค์ (Bhujanga) ผู้เป็นหัวหน้าเผ่าคนสุดท้าย หลังสู้รบเสร็จสิ้น เภริยาพ่ายแพ้และราชินีสไงตึงกระโดดลงกองไฟ เขาที่พวกเขาอาศัยอยู่ต่อมาจึงเป็นที่รู้จักในชื่อเขาภุชิยา ส่วนเมืองที่เชิงเขามีชื่อว่า ภุช ส่วนภุชงค์นั้นได้รับการบูชาโดยผู้คนในฐานะนาคที่สำคัญ และมีการสร้างวิหารขึ้นบูชา
ตามประวัติศาสตร์นั้น นครภุช สถาปนาขึ้นโดยเรา หมีร์ (Rao Hamir) ในปี ค.ศ. 1510 และกลายมาเป็นราชธานีของกัจฉ์ โดยเราเขงครจีในปี 1549 มีการวางศิลาฤกษ์ในฐานะราชธานีอย่างเป็นทางการในปีวิกรมสามวัตที่ 1604 มาฆที่ห้า (ราวปลายเดือนมกราคม 1548) หลังจาก 1590 เป็นต้นมา จักรวรรดิโมกุลเรืองอำนาจเหนือภุช และชื่อของนครแปรมาเป็น สุไลมานนคร (Suleiman Nagar) เมืองภุชมีป้อมปราการซึ่งสร้างขึ้นโดยเทวกรัน เสฐ (Devkaran Seth) ในสมัยของเราเทศัลจี (ปี 1718 - 1741)
ป้อมพระจันทร์

| ป้อมพระจันทร์ |
| --- | --- |
ประเภท: ป้อมปราการ
ที่ตั้ง: แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
พิกัด: 13°45′22″N 100°29′22″E﻿ / ﻿13.7560831°N 100.4894957°E﻿ / 13.7560831; 100.4894957
สร้างเมื่อ: พ.ศ. 2326
สร้างโดย: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก
การใช้งานดั้งเดิม: เป็นส่วนหนึ่งของระบบกำแพงเมืองและป้อมปราการกรุงเทพมหานคร
รื้อถอน: สมัยรัชกาลที่ 5
สถานะ: ถูกรื้อถอน
สถาปัตยกรรม: รัตนโกสินทร์
ป้อมพระจันทร์ เป็นป้อมรอบกำแพงพระนคร อยู่ด้านตะวันตกริมแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณท่าพระจันทร์ในปัจจุบัน ใช้เป็นป้อมของพระราชวังบวรสถานมงคลหรือวังหน้าด้วย ปัจจุบันรื้อแล้ว สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เป็นป้อม 1 ใน 14 ป้อมที่โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อป้องกันรักษาพระนคร เมื่อมีการรื้อป้อมแล้ว ชื่อป้อมพระจันทร์ได้กลายเป็นชื่อถนนซึ่งตัดผ่านบริเวณนี้ และเป็นชื่อท่าเรือที่สำคัญแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานคร
แหล่งข้อมูลอื่น

ป้อมปราการสมัยรัตนโกสินทร์
ปลาคาร์ฟ เชิญยิ้ม

| ปลาคาร์ฟ เชิญยิ้ม |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: พงษ์ศักดิ์ ชูศรี
ชื่ออื่น: ปลาคาร์ฟ,ปลาคราฟ
เกิด: พ.ศ. 2506 จังหวัดลพบุรี
อาชีพ: นักแสดงตลก
ปลาคาร์ฟ เชิญยิ้ม (บางครั้งก็สะกดว่า ปลาคราฟ) มีชื่อจริงว่า พงษ์ศักดิ์ ชูศรี เป็นนักแสดงตลกชาวไทย และมีพี่ชายอีกหนึ่งคนคือ บรรหาร ศิษย์หอมหวล อดีตพระเอกลิเกดังผู้ล่วงลับ ซึ่งเป็นพี่ชายแท้ๆ ของเขา
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ภาพยนตร์ |
| --- | --- | --- | --- |

| พ.ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| 2547 | บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม | นักแหล่ | รับเชิญ |
| 2548 | หลวงพี่เท่ง | ปลาคาร์ฟ |  |
| 2549 | ลูกตลกตกไม่ไกลต้น | ครูบรรเลง |  |
| 2549 | มากับพระ | เล่าซื้อ |  |
| 2550 | เท่ง โหน่ง คนมาหาเฮีย | ลูกน้องเฮียเปี๊ยก | รับเชิญ |
| 2550 | อีส้ม สมหวัง | รุ่งอรุณ เบิกฟ้า | นักร้อง |
| 2550 | ครอบครัวตัวดำ | ร.ป.ภ. ธนาคาร | รับเชิญ |
| 2550 | ก่อนบ่ายเดอะมูฟวี ตอนรักนะ...พ่อต๊ะติ๊งโหน่ง | ขี้เมาในรถโดยสาร | รับเชิญ |
| 2551 | ผีตาหวานกับอาจารย์ตาโบ๋ |  |  |
| 2552 | อีส้มสมหวัง ชะชะช่า | รุ่งอรุณ เบิกฟ้า | นักร้อง |
| 2552 | หลวงพี่กับผีขนุน | ปลัดต๋อง |  |
| 2553 | กองพันครึกครื้น ท.ทหารคึกคัก | เมฑา ฟ้าแวบแวบ |  |
| 2553 | หลวงพี่เท่ง 3 | ครูสอนภาพยนตร์ | รับเชิญ |
| 2553 | สาระแนสิบล้อ |  |  |
| 2553 | สาระแนเห็นผี |  |  |
| 2554 | เหลือแหล่ |  |  |
| 2558 | Feel Good รู้สึกดีที่มีกัน | อาจารย์บังเอิญ |  |
| 2561 | ขุนบันลือ | บรรเลง |  |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2549 | สะใภ้พาร์ทไทม์ | ช่อง 3 | นักแสดงตลกในคาเฟ่ | รับเชิญตอนแรก |
2549: 
เป็นผู้เข้าร่วมการแข่งขัน ในรายการ โจ๊กตัดโจ๊ก 2564
ผลงาน > ซิทคอม

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2561 | บริษัทฮาไม่จำกัด | ช่องวัน 31 | ผู้ร่วมแสดงละคร | แขกรับเชิญ |
บ้านเค็ม

| บ้านเค็ม |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
บ้านเค็มที่ตั้งของบ้านเค็มในจังหวัดแพร่
พิกัด: 18°6′20.9988″N 99°47′19.1688″E﻿ / ﻿18.105833000°N 99.788658000°E﻿ / 18.105833000; 99.788658000
จังหวัด: แพร่
อำเภอ: ลอง
ตำบล: หัวทุ่ง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 7.20 ตร.กม. (2.78 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 664 คน
 • ความหนาแน่น: 92.2 คน/ตร.กม. (239 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 54150
เว็บไซต์: บ้านเค็ม อ.ลอง จ.แพร่   บ้านเค็ม อ.ลอง จ.แพร่
บ้านเค็ม (อักษรโรมัน: Ban Khem) เป็นหมู่บ้านในตำบลหัวทุ่ง อำเภอลอง จังหวัดแพร่ มีเนื้อที่ 4,500 ไร่ มีประชากรประมาณ 170 กว่าครัวเรือน
ประวัติ

ในปี พ.ศ. 2400 ชาวบ้านนาหมาโก้งและบ้านดอนทราย ประมาณ 15 ครอบครัว มาทำไร่ในผืนดินแห่งนี้และต่อมาก็มีชาวบ้านเข้ามาทำไร่เรื่อย ๆ จึงได้ตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณนี้และมีจำนวนประชากรเพิ่มขึ้นจึงตั้งชื่อหมู่บ้านว่า บ้านหนองตีนแตก หลังจากนั้นได้เปลี่ยนมาเป็น บ้านหนองตีนตั่ง หลักจากนั้นอีก 20 กว่าปีต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อหมู่บ้านเป็น บ้านเค็ม มีการสร้างวัดและโรงเรียนขึ้น ไม่นานต่อมาวัดและโรงเรียนก็ร้าง ในปี พ.ศ. 2507 มีประชากรประมาณ 80 กว่าครัวเรือน จึงสร้างวัดขึ้นมาใหม่    (วัดศรีดอนแก้ว) โดยย้ายไปอยู่ฝั่งตรงข้ามจากวัดเดิม (ที่ร้าง) ตั้งอยู่บนเนินเขาฝั่งตรงข้ามจนถึงปัจจุบัน ในปัจจุบัน บ้านเค็ม ตั้งอยู่ หมู่ที่ 5 ตำบลหัวทุ่ง อำเภอลอง จังหวัดแพร่ มีเนื้อที่ 4,500 ไร่ มีประชากรประมาณ 170 กว่าครัวเรือน
ที่ตั้งและอาณาเขต

บ้านเค็ม หมู่ 5 ตำบลหัวทุ่ง อำเภอลอง จังหวัดแพร่ มีเนื้อที่ 4,500 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตใกล้เคียงดังต่อไปนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ทิศเหนือ | ติดต่อกับ | บ้านแม่จองไฟ |
| ทิศใต้ | ติดต่อกับ | บ้านแม่จอก |
| ทิศตะวันออก | ติดต่อกับ | บ้านนาหลวง |
| ทิศตะวันตก | ติดต่อกับ | อำเภอแม่เมาะ (จังหวัดลำปาง) |
ลักษณะภูมิประเทศ

พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มใกล้เชิงเขา เป็นที่ดอน ป่าโปร่ง ป่าเบญจพรรณ พื้นดินค่อนข้างขาดน้ำ ทิศเหนือติดกับเขตบ้านแม่จองไฟ ทิศใต้ติดต่อกับเขตบ้านแม่จอก ทิศตะวันออกติดกับเขตบ้านนาหลวง และ ทิศตะวันตกติดต่อกับเขตอำเภอแม่เมาะ (จังหวัดลำปาง) โดยมีภูเขาสูงกั้นเป็นแนวพรมแดน
ภาษาและอาชีพประชากร

ภาษาที่ใช้สื่อสาร คือ ภาษาถิ่น (คำเมือง)
อาชีพหลักของประชากรส่วนใหญ่ ได้แก่ ทำนา ทำไร่ และเลี้ยงสัตว์ ส่วนอาชีพรองลงมา ได้แก่ รับจ้าง ค้าขาย เป็นต้น
สถานที่สำคัญ

วัดศรีดอนแก้ว
โรงเรียนบ้านเค็ม (รัฐประสาทราษฎร์บำรุง)
อ่างเก็บน้ำห้วยคอแลนใหม่ (บ้านเค็ม)
ลานกิจกรรม ณ อ่างเก็บน้ำห้วยคอแลนใหม่ (บ้านเค็ม)
ศาลาประชาคมหมู่บ้าน
อ่างเก็บน้ำหนองบ้านพลู
หมายเหตุ เนื่องจากอ่างเก็บน้ำห้วยคอแลน มีอยู่ 2 แห่ง คือ "อ่างเก็บน้ำห้วยคอแลน (เก่า)" อยู่ในความดูแลของ บ้านไผ่ล้อม ดังนั้นจึงเรียกอ่างเก็บน้ำแห่งใหม่ว่า "อ่างเก็บน้ำห้วยคอแลน (ใหม่)" จะอยู่ในความดูแลของบ้านเค็ม
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลตำบลหัวทุ่ง อำเภอลอง จังหวัดแพร่ เก็บถาวร 2020-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซต์ไทยตำบล
ข้อมูลจากองค์การบริหารส่วนตำบลหัวทุ่ง จากเว็บไซต์ อบต.หัวทุ่ง
บ้านเค็ม อ.ลอง จ.แพร่ ที่ เฟซบุ๊ก
ปารณ ชาตกุล

| ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ปารณ ชาตกุล ต> ม., จ.ช. |
| --- | --- |
เกิด:  ไทย
สัญชาติ: ไทย
ศิษย์เก่า: คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี

ผลงานสำคัญ: โครงการปรับปรุงห้องสตูดิโอชั้น 9 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โครงการปรับปรุงศูนย์บริการวิชาการชั้น 3 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
 
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ปารณ ชาตกุล เป็นสถาปนิก ภูมิสถาปนิกชาวไทย ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผศ.ปารณ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาสถาปัตยกรรมภายใน จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ด้วยเกียรตินิยมอันหนึ่ง (เหรียญทอง) จากนั้นได้เลือกเข้าศึกษาต่อจนจบปริญญาโท ในสาขาภูมิสถาปัตยกรรมในมหาวิทยาลัยเดียวกัน ผศ.ปารณ มีความเชี่ยวชาญพิเศษโดยเฉพาะด้านวัสดุพืชพรรณ การใช้ต้นไม้ สังคมพืช รวมถึงยังเป็นอาจารย์สอนทางด้านการออกแบบสถาปัตยกรรมภายในผสานกับภูมิสถาปัตยกรรม หรือที่เรียกว่างานภูมิทัศน์ภายในอาคาร (Interiorscape)
ผลงาน

อาจารย์ปารณ มีผลงานการเขียนหนังสือชื่อ เลียบขอบไพร ISBN 978-974-033-331-9 ซึ่งเป็นการบอกเล่าแนวคิดและประสบการณ์ที่น่าสนใจขณะที่พานิสิตศึกษาธรรมชาติในป่า ตลอดจนการเตรียมตัวศึกษาธรรมชาติทั้งพืชและสัตว์ โดยสอดแทรกด้วยเนื้อหาทางวิชาการในเบื้องต้น พร้อมภาพวาดและภาพถ่ายของผู้เขียนเองทั้งหมด
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.)