stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จิวท่าย
รับใช้ซุนกวน > ศึกหรูฉื้อ

ในปี 217 โจโฉบุกซุนกวนอีกครั้ง นำไปสู่ศึกหรูฉื้อ จิวท่ายเข้าร่วมรบในแนวป้องกัน และทัพซุนกวนสามารถเอาชนะไปได้ หลังจากโจโฉถอยทัพ จิวท่ายได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนพลปราบคนเถื่อน (平虜將軍) และได้รับคำสั่งให้ป้องกันหรูฉื้อไว้ ในช่วงเวลานั้น จูเหียนและชีเซ่งก็อยู่ที่หรูฉื้อและเป็นผู้ใต้บัญชาของจิวท่าย แต่ก็ลังเลที่จะรับคำสั่ง ซุนกวนเดินทางไปยังหรูฉื้อและจัดงานเลี้ยงให้แก่นายหทารที่นั่น ซุนกวนรินเหล้าให้จิวท่ายด้วยตัวเองและขอให้จิวท่ายถอดชุดออก ซุนกวนชี้ไปยังทุกแผลและถามว่าได้แผลมาจากไหน จิวท่ายก็ตอบว่าแผลนี้มาจากศึกนี้ เมื่อตอบเสร็จ ซุนกวนบอกให้จิวท่ายใส่ชุดและพวกเขาก็มีความสุขกันตลอดทั้งคืน ในวันรุ่งขึ้น ซุนกวนออกประกาศให้มอบร่มจักรพรรดิแก่จิวท่าย
เจียงเปี่ยวเฉฺวียน (江表傳) ระบุเพิ่มเติมไว้ว่า
ซุนกวนยกแขนของจิวท่ายขึ้นมาและน้ำตานองหน้า ซุนกวนเรียกชื่อรองของจิวท่ายและพูดว่า "อิ้วผิง เจ้าต่อสู้เหมือนกับหมีและเสือให้กับข้าและพี่ชายของข้า เจ้าพร้อมจะสละชีวิตและเจ้าก็มีแผลทั่วร่างกาย แผลเป็นเหล่านี้เหมือนกับว่าถูกสลักเข้าไปในผิวหนังของเจ้า จะไม่ให้ข้าปฏิบัติต่อเจ้าเหมือนพี่ชาย และไม่ให้มอบหมายงานทางทหารแก่เจ้าได้อย่างไร? เจ้าได้ทำประโยชน์แก่ง่อก๊กอย่างมากมาย และข้าจะยืนเคียงข้างเจ้าไม่ว่าจะเป็นเกียรติหรืออับอาย และข้าจะแบ่งปันความสุขและความเศร้าโศกกับเจ้า อิ้วผิง จงมีความสุขเถิด อย่าหมดกำลังใจจากการที่เจ้ามาจากพื้นหลังต่ำต้อยเลย" ซุนกวนจึงมอบร่มไหมจักรพรรดิที่มีผ้าคลุมสีน้ำเงินแก่จิวท่าย หลังจากงานเลี้ยงเสร็จสิ้น ซุนกวนขอให้จิวท่ายไปส่งนอกหรูฉื้อ โดยมีเสียงกลองและแตรในพื้นหลัง
จูเหียน ชีเซ่ง และคนอื่น ๆ ประทับใจในตัวจิวท่ายและยอมรับคำสั่งแต่โดยดี
รับใช้ซุนกวน > บุกจิงโจว

ในปี 219 ซุนกวนส่งลิบองไปบุกยึดมณฑลจิงโจวจากกวนอู หลังจากบุกยึดสำเร็จ ซุนกวนวางแผนที่จะบุกเล่าปี่ในฉู่ (ครอบคลุมพื้นที่มณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) จึงแต่งตั้งจิวท่ายเป็นผู้ปกครองนครฮั่นจง ถึงแม้ว่าฮั่นจงจะอยู่ภายใต้การควบคุมของเล่าปี่ในขณะนั้น อีกทั้งยังแต่งตั้งเป็น General of Vehement Might (奮威將軍) และมอบยศขุนนาง "Marquis of Lingyang" (陵陽侯) ให้
เสียชีวิต

จิวท่ายเสียชีวิตในรัชสมัยหฺวางอู่ (黄武) (222-229) ของพระเจ้าซุนกวน ไม่มีการระบุปีที่เสียชีวิตไว้ แต่ Rafe de Crespigny นักจีนวิทยาชาวออสเตรเลีย ประมาณไว้ว่าเป็น ค.ศ. 223
ทายาท

โจวเช่า (周邵) ลูกชายของจิวท่าย ได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกองทหารม้า (騎都尉) และบัญชาทหารจำนวนหนึ่ง จิวเช่ารบกับโจหยินในศึกหรูฉื้อในปี 222-223 ในปี 228 จิวเช่าเข้าร่วมศึกเซ็กเต๋งภายใต้การบัญชาของลกซุน ทัพง่อเอาชนะทัพวุยที่นำทัพโดยโจฮิวไปได้ จิวเช่าเสียชีวิตในปี 230 โจวเฉิง (周承) ผู้เป็นน้องชายรับช่วงต่อ โดยโจวเฉิงสืบทอดตำแหน่งทางการทหารต่อจากพี่ชายและตำแหน่งขุนนางต่อจากพ่อ
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

จิวท่ายปรากฏตัวเป็นตัวละครที่เล่นได้ในซีรีส์เกมส์ไดนาสตีวอริเออร์และวอริเออร์โอโรจิของค่ายโคเอ
ทรีจีพีและทรีจีทู

| --- | --- |
นามสกุลไฟล์:  .3gp .3g2
ประเภทสื่ออินเทอร์เน็ต:  video/3gpp audio/3gpp
รูปแบบ: media container
.3GP หรือ third generation platform คือไฟล์ฟอร์แมตชนิดหนึ่งที่ใช้บนมือถือ สำหรับเก็บไฟล์วิดีโอและเสียงโดยฟอร์แมตนี้จะเก็บไฟล์วิดีโอที่มีการเข้ารหัสข้อมูลแบบ
MPEG 4 หรือ H.263 และไฟล์เสียงที่เข้ารหัสข้อมูลแบบ AMR-NB หรือ AAC-LC
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.3gpp.org
ตำบลยุหว่า

| ตำบลยุหว่า |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Yuwa
วัดสันป่าตองหลวง
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: เชียงใหม่
อำเภอ: สันป่าตอง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 20.01 ตร.กม. (7.73 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 12,659 คน
 • ความหนาแน่น: 632.63 คน/ตร.กม. (1,638.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 50120
รหัสภูมิศาสตร์: 501201
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ยุหว่า เป็นตำบลในอำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ มีพื้นที่อยู่ในเขตเทศบาลตำบลสันป่าตอง และเทศบาลตำบลยุหว่า โดยพื้นที่เป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการ การคมนาคม และย่านเศรษฐกิจของอำเภอ
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลยุหว่ามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลน้ำบ่อหลวง และตำบลสันกลาง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลทุ่งต้อม และตำบลมะขามหลวง
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบ้านกลาง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบ้านแม
ประวัติ

ตำบลยุหว่าก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2443 โดยใช้ชื่อกำนันคนแรก คือ พ่อขุนยุหว่า ในปี พ.ศ. 2481 ที่ว่าการอำเภอสันป่าตองขณะนั้น ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านแม ซึ่งไม่เหมาะทั้งสภาพพื้นที่และการปกครอง พระยาอมรฤทธิธำรง (พร้อม ณ ถลาง) ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ และพันเอกช่วง เชวงศักดิ์สงคราม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย พิจารณาย้ายที่ว่าการอำเภอไปที่บ้านสันป่าตอง ตำบลยุหว่า ซึ่งห่างจากที่ว่าการอำเภอเดิม 3 กิโลเมตร อยู่ติดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108
ในปี พ.ศ. 2482 วันที่ 17 เมษายน จึงเปลี่ยนชื่ออำเภอบ้านแม จังหวัดเชียงใหม่ มาเป็น อำเภอสันป่าตอง เป็นชื่อที่ตั้งตามชื่อหมู่บ้านสันป่าตอง มีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ดอน จึงได้ชื่อขึ้นต้นว่า สัน กับคำว่า ป่าตอง มาจากต้นตอง เป็นต้นไม้พุ่มขนาดใหญ่ ลำต้นมีหนาม ดอกมีสีเหลือง ขึ้นอยู่เป็นจำนวนมากในพื้นที่ และภายในปีเดียวกันได้ย้ายและเปิดทำการที่ว่าการอำเภอในวันที่ 25 มิถุนายน ณ หมู่ 10 บ้านสันป่าตอง ตำบลยุหว่า
ซากากิ

กิ่งซะคะกิ
ดอกซะคะกิ
ศาลเจ้าโนะโนะมิยะ  ใน ซะงะโนะ เกียวโต
ซากากิ (ญี่ปุ่น: 榊; โรมาจิ: Sakaki) เป็นบทที่ 10 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท
ที่มาของชื่อบท ซะคะกิ

ซะคะกิ (sakaki)  มีชื่อทางพันธุศาสตร์ว่า Cleyera japonica  เป็นไม้ ใบกว้าง สีเขียวเป็นมัน  เขียวตลอดปี  ขยายพันธุ์ในที่ๆมีอากาศอบอุ่น  พบที่ญี่ปุ่น  เกาหลี  และจีนแผ่นดินใหญ่  มีดอกสีขาวนวล กลิ่นหอม เจริญเติบโตเป็นผลสีแดงและจะเปลี่ยนเป็นสีดำเมื่อแก่จัด  ต้นมีทั้งสูงได้ถึง 10 เมตร และเป็นพุ่ม  ญี่ปุ่นถือเป็นไม้ศักดิ์สิทธิ์  ใช้กิ่งและใบใช้ประกอบพิธีทางศาสนา  และใช้เป็นเครื่องบูชาเทพเจ้าในลัทธิชินโต
ในตำนานเก็นจิ บท ซะคะกิ ฉากที่น่าจดจำเกี่ยวกับกิ่งซะคะกิคือ  ตอนที่เก็นจิเดินทางไปหาอดีตพระชายาโระคุโจ ซึ่งติดตามบุตรี อะกิโคะโนะมุ ผู้ได้รับเลือกให้เป็น ไซกู และไปพำนักที่ศาลเจ้าโนะโนะมิยะ  กลางทุ่งซะงะโนะ ชั่วคราวเป็นเวลา 1 ปี ก่อนเดินทางไปศาลเจ้าใหญ่ที่เมืองอิเสะ  เมื่อเก็นจิได้พบอดีตพระชายาแห่งโระคุโจผ่านมู่ลี่ไม้ไผ่  เขายื่นกิ่งซะคะกิ ลอดใต้มู่ลี่ส่งให้นางพลางกล่าวว่า
「 変らぬ色をしるべにてこそ、 斎垣も越えはべりにけれ。さも心憂く」
ด้วยใจที่ยังไม่เปลี่ยนแปร เหมือนซะคะกิ ที่ไม่เคยเปลี่ยนสี  นำเราข้ามผ่านเขตรั้วอันศักดิ์สิทธิ์มาหา  แต่ท่านช่างใจร้ายไม่ยอมพบหน้าเรา
นางตัดพ้อเขาเป็นร้อยกรอง ว่า
「神垣は しるしの杉もなきものを
　　いかにまがへて折れる榊ぞ」
"Kami-gaki ha shirushi no sugi mo naki mono wo
　ika ni magahe te wore ru sakaki  zo"
เขตแดนศักดิ์สิทธ์แห่งนี้  หาได้มีสตรีที่ท่านมอบใจ  ไฉนส่งกิ่งซะคะกิให้  อนงค์นางไร้เยื่อใยไม่ปรารถนารับมาชม
และกิ่งซะคะกินี้เอง  กลายเป็นที่มาของชื่อบท ซะคะกิ
ศาลเจ้าโนะโนะมิยะ

ศาลเจ้าโนะโนะมิยะ  หรือ โนะโนะมิยะจินจะ ( 野宮神社  Nonomiyajinja ) ตั้งอยู่ในซะงะโนะ ซึ่งอยู่ในเขตอุเคียวคุหรือด้านตะวันตกของเกียวโต ( 京都市右京区) เป็นศาลเจ้าลัทธิชินโต บูชา เทวี อะมะเทะระสุโอมิคะมิ (天照皇大神)   เทวีแห่งดวงอาทิตย์   เป็นศาลเจ้าที่  ไซกู   ต้องมาพำนักเตรียมตัว  ก่อนจะเดินทางไปรับหน้าที่หญิงพรมจาริณีศักดิ์สิทธิ์ที่ศาลเจ้าใหญ่แห่งเมืองอิเสะ  เมื่อมีการผลัดเปลี่ยนจักรพรรดิทุกครั้ง  ต้องเปลี่ยนคนที่จะมาดำรงตำแหน่ง ไซกู ด้วยทุกครั้งเช่นกัน  ไซกู นั้น  จะได้รับการเลือกสรรจากพระราชธิดา หรือ องค์หญิง  ที่ยังไม่ได้อภิเษก และเมื่อได้รับเลือก  ก่อนที่จะเดินทางไปอิเสะ  ต้องพำนักที่ศาลเจ้าโนะโนะมิยะเป็นเวลา 1 ปี เพื่อทำพิธีชำระปัดเป่าให้บริสุทธิ์ จากนั้นจึงเดินทางต่อไปรับหน้าที่ ณ ศาลเจ้าใหญ่เมืองอิเสะ  และจะกลับเมืองหลวงไม่ได้  จนกว่าจะมีการผลัดแผ่นดินใหม่
ศาลเจ้าโนะโนะมิยะ  ในสมัยโบราณ  จะไม่ตั้งเป็นศาลถาวร  แต่จะสร้างใหม่ทุกๆครั้งที่จะมี ไซกู  คนใหม่มาพำนัก  ปัจจุบันได้รับการสร้างเป็นศาลเจ้าถาวรแล้ว  สิ่งที่โดดเด่นเป็นสัญลักษณ์ของศาลนี้คือ โทริอิไม้สีดำทั้งเปลือก ไม่ตบแต่ง ขัดเกลา ทาสี หรือเคลือบเงา อีกทั้งในปัจจุบันยังมีการจำลองขบวนแห่ไซกู  ในเดือนตุลาคมของทุกๆปีอีกด้วย
ซะคะกิ ฉบับ ละครโนห์

ตำนานเก็นจิ  บท  ซะคะกิ  นี้  ได้รับการดัดแปลงเป็นละครโนห์ ( Noh ) โดยใช้ชื่อว่า โนะโนะมิยะ ( Nonomiya )  หรือ  ศาลเจ้าแห่งทุ่งซะงะโนะ (The Shrine in the Fields )   ที่แต่งขึ้นโดย เซะอะมิ ( Zeami ) นักแสดงและผู้ประพันธ์บทละครโนห์ ผู้มีชีวิตในช่วงปี ค.ศ. 1363 - 1443 ปัจจุบันแสดงอย่างแพร่หลายโดยสำนักโนห์ทุกคณะ
ตัวละครหลักในบท

เก็นจิ  :  ยศ อุไดโช อายุ 23 ถึง 25
อดีตพระชายาแห่งโระคุโจ ( โระคุโจโนะมิยะสุโดะโคะโระ )  :  อายุ 30 ถึง 32
อะกิโคะโนะมุ  : ตำแหน่ง ไซกู  ( องค์หญิงผู้ดำรงค์ตำแหน่งหญิงพรมจาริณีศักดิ์สิทธิ์แห่งศาลเจ้าใหญ่เมืองอิเสะ ) บุตรีของอดีตพระชายาโระคุโจ อายุ 14 ถึง16
คิริสึโบะอิน   :  จักรพรรดิผู้สละราชย์  พระราชบิดาของเก็น  สวรรคตเมื่อเก็นจิอายุได้ 23 ปี
ฟุจิตสึโบะ   :  อดีตจักรพรรดินี  อายุ 28 ถึง 30
องค์รัชทายาท   :  โอรสของฟุจิตสึโบะ ( บุตรชายลับๆของเก็นจิ ) อายุ 5 ถึง 7 ปี
จักรพรรดิสุซะคุ  :  จักรพรรดิรัชกาลปัจจุบัน   พระโอรสของคิริสึโบะอิน  และยังเป็นพี่ชายต่างมารดาของเก็นจิ
พระราชชนนี  : พระชายาโคกิเด็ง บุตรีของอุไดจิน
อุไดจิน  : เสนาบดีฝ่ายขวา ตาของจักรพรรดิสุซะคุ บิดาของพระราชชนนีโคกิเด็ง และ โอะโบะโระซึกิโยะ
เฮียวบุเคียวโนะมิยะ  :  องค์ชายเจ้ากรมกลาโหม บิดาของมุระซะกิ อายุ 38 ถึง 40
โอเมียวบุ   :  นางกำนัลของฟุจิทสึโบะ
โอะโบะโระซึกิโยะ   : ธิดาคนที่ 6 ของอุไดจิน นางในราชสำนักตำแหน่งไนชิโนะคะมิ (นางสนองพระโอษฐ ) อีกนัยหนึ่งคือพระสนมของ จักรพรรดิสุซะคุ
สะไดจิน  :  เสนาบดีฝ่ายซ้าย  ลาออกจากตำแหน่งเมื่ออายุ 59  ขณะที่เก็นจิอายุ 25
มุระซะกิ  :   ภรรยาของเก็นจิ  พำนักที่ปีกซ้ายของคฤหาสน์บนถนนนิโจ  อายุ 15 ถึง 17
โชนะกอน  :  พี่เลี้ยงของมุระซะกิ
อะสะงะโอะ   :  ธิดาของโมะโมะโซโนะชิคิบุเคียวโนะมิยะ ( องค์ชายแห่งตำหนักโมะโมะโซะโนะ  เจ้ากรมราชพิธี ) ได้รับตำแหน่ง ไซอิน  ( หญิงสูงศักดิ์ผู้ดำรงค์ตำแหน่งหญิงพรมจาริณีศักดิ์สิทธิ์แห่งศาลเจ้าคะโมะ )  แทนพระธิดาของคิริสึโบะอิน  ที่ต้องออกจากตำแหน่งเพราะพระราชบิดาสวรรคต
จูโจ  :  นางกำนัลรับใช้ท่านหญิงอะสะงะโอะ
จูนะกอน  :  นางกำนัลรับใช้ท่านหญิงโอะโบะโระซึกิโยะ
ฟุจิวะระ โนะ โชโช  :  น้องชายของพระชายาตำหนักโชเคียว ( โชเคียวเด็ง )
เบ็น  :  นางกำนัลรับใช้ ฟุจิตสึโบะ
โทโนะจูโจ  :  สหายสนิทและพี่ชายภรรยาที่เสียชีวิตไปแล้วของเก็นจิ
โคไบ  :  บุตรชายคนรองของโทโนะจูโจ  อายุ 8 หรือ 9 ปี  ขณะที่เก็นจิอายุ  25
ศึกษาเพิ่มเติม

เวปไซต์เป็นทางการของศาลเจ้าโนะโนะมิยะ
บทละครโนห์เรื่อง โนะโนะมิยะฉบับแปลจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาอังกฤษ
ทองหลางป่า

| ทองหลางป่า |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
วงศ์ย่อย:: Faboideae
เผ่า:: Phaseoleae
สกุล:: Erythrina
สปีชีส์:: E.  subumbrans
ชื่อทวินาม
Erythrina subumbrans (Hassk.) Merr. Philippine Journal of Science 5(2): 113. 1910.

ชื่อพ้อง
 Hypaphorus subumbrans Hassk. Hort. Bogor. Desc. 198. 1858.  Erythrina lithosperma Miq.
ทองหลางป่า (ชื่อวิทยาศาสตร์:  Erythrina subumbrans) ภาษากะเหรี่ยงเรียกเชอโคว เป็นไม้ยืนต้น ลำต้นมีหนามแหลมทั่วไป ใบประกอบ โคนก้านใบมีต่อม 1 คู่ ดอกช่อ ดอกย่อยลักษณะคล้ายดอกถั่ว สีแดงสด ดอกล่างบานก่อน กลีบดอกอันบนจะแผ่โค้งรูปเรือ ผลเป็นฝักแบน โคนฝักลีบ ปลายฝักใหญ่กว่า แก่แล้วจะแตกตามยาว  ใบแก่สดใช้ตำพอก บำรุงร่างกาย ชาวกะเหรี่ยงนำเนื้อไม้ด้านในเปลือกต้นเอาไปฝนทำแป้งทาหน้า ทำให้ผิวขาว ไม่มีสิว
ตำบลยาง (อำเภอศีขรภูมิ)

| ตำบลยาง |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Yang
ตำบลยาง
พิกัด: 14°57′00″N 103°50′16″E﻿ / ﻿14.950034°N 103.837734°E﻿ / 14.950034; 103.837734
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สุรินทร์
อำเภอ: ศีขรภูมิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 42.286 ตร.กม. (16.327 ตร.ไมล์)
ประชากร (2556)
 • ทั้งหมด: 9,624 คน
 • ความหนาแน่น: 247.44 คน/ตร.กม. (640.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 32110
รหัสภูมิศาสตร์: 320904
เว็บไซต์: http://yanglocal.wordpress.com
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลยาง เป็นตำบลหนึ่งตั้งอยู่ในอำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลนารุ่ง อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลกุดหวาย อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสำโรงทาบ จังหวัดสุรินทร์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลระแงง อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์
ดินปืน

ดินปืนไร้ควัน
ดินปืน เป็นสารเคมีที่ไวไฟยิ่งยวด และเมื่อเกิดการเผาไหม้แล้วจะเกิดแก๊ส ซึ่งนำคุณสมบัติด้านนี้ไปใช้ประโยชน์ในหลักการทำงานของปืน กล่าวคือ เมื่อดินปืนเกิดการเผาไหม้อย่างช้า ๆ จนไม่สร้างความเสียหายแก่ลำกล้องปืนแล้ว จะเกิดแก๊สขึ้นมา แล้วแก๊สเหล่านี้จะไปขับดันกระสุนที่บรรจุในปืน ทำให้กระสุนปืนพุ่งออกมาจากตัวปืนด้วยความเร็วสูง
ดินปืนถูกประดิษฐ์ขึ้นโดยชาวจีน หลักฐานชิ้นแรกสุดคือ ดินปืนดำในศตวรรษที่ 13 ที่โรเจอร์ เบคอน อธิบายสูตรเอาไว้
ทองหลางน้ำ

| ทองหลางน้ำ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
วงศ์ย่อย:: Faboideae
เผ่า:: Phaseoleae
สกุล:: Erythrina
สปีชีส์:: E.  fusca
ชื่อทวินาม
Erythrina fusca Lour.

ชื่อพ้อง
 Erythrina caffra Blanco  Erythrina glauca Willd.  Erythrina viarum
ทองหลางน้ำ หรือ ทองโหลง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Erythrina fusca) เป็นพืชในวงศ์ย่อยถั่ว (Faboideae) ลักษณะเป็นไม้ต้นผลัดใบ สูง 10–12 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกลม โคนต้นเป็นพูพอน เปลือกต้นสีน้ำตาลอมเทา ใบเป็นใบประกอบมี 3 ใบย่อย รูปไข่หรือขอบขนาน ขนาด 5–8 × 10–15 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบสอบ ดอกออกเป็นช่อกระจะที่ปลายกิ่ง สีแดง เมื่อบานจะกว้าง 8–10 เซนติเมตร ออกดอกเดือนมกราคม–กุมภาพันธ์ ผลเป็นฝักรูปทรงกระบอก เมื่อแก่แตกออก ภายในมีเมล็ดสีน้ำตาลรูปไต ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดหรือปักชำกิ่ง
ทองหลางน้ำกระจายพันธุ์ในแอฟริกาตะวันออกถึงทวีปออสเตรเลีย และเขตร้อนในทวีปอเมริกา นิยมปลูกไว้ริมตลิ่งเนื่องจากทนน้ำท่วมขังได้ดี โดยปลูกบนดินร่วนหรือดินเหนียวชุ่มชื้น มีแสงแดดตลอดวัน ดอกและใบอ่อนกินเป็นผักได้ ในเมล็ดมีสารแอลคาลอยด์หลายชนิด เช่น อีริสโซดิน (erysodine), อีริสโซปีน (erysopine) และอีริสโซวีน (erysovine)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ทองหลางน้ำ
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Erythrina fusca ที่วิกิสปีชีส์
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศมาเลเซีย

ประเทศที่มีคณะผู้แทนทางการทูตมาเลเซีย
สถานทูต สถานกงสุล ฯลฯ มาเลเซียในต่างแดน
ยุโรป

ออสเตรีย
เวียนนา (สถานเอกอัครราชทูต)
เบลเยียม
บรัสเซลส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ซาราเยโว (สถานเอกอัครราชทูต)
โครเอเชีย
ซาเกร็บ (สถานเอกอัครราชทูต)
เช็กเกีย
ปราก (สถานเอกอัครราชทูต)
ฟินแลนด์
เฮลซิงกิ (สถานเอกอัครราชทูต)
ฝรั่งเศส
ปารีส (สถานเอกอัครราชทูต)
เยอรมนี
เบอร์ลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
แฟรงเฟิร์ต (สถานกงสุลใหญ่)
ฮังการี
บูดาเปสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
ไอร์แลนด์
ดับลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
อิตาลี
โรม (สถานเอกอัครราชทูต)
คอซอวอ
พริสตีนา (Liaison Office)
เนเธอร์แลนด์
เฮก (สถานเอกอัครราชทูต)
โปแลนด์
วอร์ซอ (สถานเอกอัครราชทูต)
โรมาเนีย
บูคาเรสต์ (สถานกงสุลใหญ่)
รัสเซีย
มอสโก (สถานเอกอัครราชทูต)
เซอร์เบีย
เบลเกรด (สถานเอกอัครราชทูต)
สเปน
มาดริด (สถานเอกอัครราชทูต)
สวีเดน
สต็อกโฮล์ม (สถานเอกอัครราชทูต)
สวิตเซอร์แลนด์
แบร์น (สถานเอกอัครราชทูต)
ยูเครน
เคียฟ (สถานเอกอัครราชทูต)
สหราชอาณาจักร
ลอนดอน (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
อเมริกาเหนือ

แคนาดา
ออตตาวา (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
แวนคูเวอร์ (สถานกงสุลใหญ่)
คิวบา
ฮาวานา (สถานเอกอัครราชทูต)
เม็กซิโก
เม็กซิโกซิตี (สถานเอกอัครราชทูต)
สหรัฐ
วอชิงตัน ดี.ซี. (สถานเอกอัครราชทูต)
ลอสแอนเจลิส (สถานกงสุลใหญ่)
นครนิวยอร์ก (สถานกงสุลใหญ่)
อเมริกาใต้

อาร์เจนตินา
บัวโนสไอเรส (สถานเอกอัครราชทูต)
บราซิล
บราซิเลีย (สถานเอกอัครราชทูต)
ชิลี
ซานเตียโก (สถานเอกอัครราชทูต)
เปรู
ลิมา (สถานเอกอัครราชทูต)
เวเนซุเอลา
การากัส (สถานเอกอัครราชทูต)
ตะวันออกกลาง

บาห์เรน
มานามา (สถานเอกอัครราชทูต)
อิหร่าน
เตหะราน (สถานเอกอัครราชทูต)
อิรัก
แบกแดด (สถานเอกอัครราชทูต)
จอร์แดน
อัมมาน (สถานเอกอัครราชทูต)
คูเวต
คูเวตซิตี (สถานเอกอัครราชทูต)
เลบานอน
เบรุต (สถานเอกอัครราชทูต)
โอมาน
มัสกัต (สถานเอกอัครราชทูต)
กาตาร์
โดฮา (สถานเอกอัครราชทูต)
ซาอุดีอาระเบีย
ริยาด (สถานเอกอัครราชทูต)
เจดดาห์ (สถานกงสุลใหญ่)
ซีเรีย
ดามัสกัส (สถานเอกอัครราชทูต)
ตุรกี
อังการา (สถานเอกอัครราชทูต)
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
อาบูดาบี (สถานเอกอัครราชทูต)
ดูไบ (สถานกงสุลใหญ่)
เยเมน
ซานา (สถานเอกอัครราชทูต)
แอฟริกา

แอลจีเรีย
แอลเจียร์ (สถานเอกอัครราชทูต)
อียิปต์
ไคโร (สถานเอกอัครราชทูต)
กานา
อักกรา (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
อียิปต์
โคนาครี (สถานเอกอัครราชทูต)
เคนยา
ไนโรบี (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
ลิเบีย
ตริโปลี (สถานเอกอัครราชทูต)
โมร็อกโก
ราบัต (สถานเอกอัครราชทูต)
นามิเบีย
วินด์ฮุก (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
ไนจีเรีย
อาบูจา (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
เซเนกัล
ดาการ์ (สถานเอกอัครราชทูต)
แอฟริกาใต้
พริทอเรีย (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
ซูดาน
คาร์ทูม (สถานเอกอัครราชทูต)
ซิมบับเว
ฮาราเร (สถานเอกอัครราชทูต)
เอเชีย

บังกลาเทศ
ธากา (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
บรูไน
บันดาร์เซอรีเบอกาวัน (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
กัมพูชา
พนมเปญ (สถานเอกอัครราชทูต)
จีน
ปักกิ่ง (สถานเอกอัครราชทูต)
กวางโจว (สถานกงสุลใหญ่)
ฮ่องกง (สถานกงสุลใหญ่)
คุนหมิง (สถานกงสุลใหญ่)
เซี่ยงไฮ้ (สถานกงสุลใหญ่)
ซีอาน (สถานกงสุลใหญ่)
อินเดีย
นิวเดลี (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
เจนไน (สถานกงสุลใหญ่)
มุมไบ (สถานกงสุลใหญ่)
อินโดนีเซีย
จาการ์ตา (สถานเอกอัครราชทูต)
เมดัน (สถานกงสุลใหญ่)
ปอนติอานัก (สถานกงสุล)
เปอกันบารู (สถานกงสุล)
ญี่ปุ่น
โตเกียว (สถานเอกอัครราชทูต)
คาซัคสถาน
อัลมาเตอ (สถานเอกอัครราชทูต)
เกาหลีเหนือ
เปียงยาง (สถานเอกอัครราชทูต)
เกาหลีใต้
โซล (สถานเอกอัครราชทูต)
ลาว
เวียงจันทน์ (สถานเอกอัครราชทูต)
พม่า
ย่างกุ้ง (สถานเอกอัครราชทูต)
เนปาล
กาฐมาณฑุ (สถานเอกอัครราชทูต)
ปากีสถาน
อิสลามาบาด (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
การาจี (สถานกงสุลใหญ่)
ฟิลิปปินส์
มะนิลา (สถานเอกอัครราชทูต)
ดาวาวซิตี (สถานกงสุลใหญ่)
สิงคโปร์
สิงคโปร์ (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
ศรีลังกา
โคลอมโบ (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
ไต้หวัน
ไทเป (สำนักงานมิตรภาพและการค้า)
ไทย
กรุงเทพ (สถานเอกอัครราชทูต)
สงขลา (สถานกงสุลใหญ่)
ติมอร์-เลสเต
ดิลี (สถานเอกอัครราชทูต)
อุซเบกิสถาน
ทาชเคนต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
เวียดนาม
ฮานอย (สถานเอกอัครราชทูต)
นครโฮจิมินห์ (สถานกงสุลใหญ่)
โอเชียเนีย

ออสเตรเลีย
แคนเบอร์รา (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
เพิร์ท (สถานกงสุลใหญ่)
ฟีจี
ซูวา (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
นิวซีแลนด์
เวลลิงตัน (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
ปาปัวนิวกินี
พอร์ตมอร์สบี (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
อื่น ๆ

บรัสเซลส์ (คณะผู้แทน ณ สหภาพยุโรป)
เจนีวา (คณะผู้แทนถาวร ณ สหประชาชาติ และองค์กรต่างๆ)
นครนิวยอร์ก (คณะผู้แทนถาวร ณ สหประชาชาติ)
สถานทูตมาเลเซียประจำกรุงลอนดอน
สถานทูตมาเลเซียประจำกรุงวอร์ซอ
สถานทูตมาเลเซียประจำกรุงลมอสโก
สำนักงานข้าหลวงใหญ่มาเลเซียในกรุงออตตาวา
สถานเอกอัครราชทูตมาเลเซียประจำกรุงวอชิงตัน
สำนักงานข้าหลวงใหญ่มาเลเซียในกรุงแคนเบอร์รา
สำนักงานข้าหลวงใหญ่มาเลเซียในนครเพิร์ต
ตำบลยาบหัวนา

| ตำบลยาบหัวนา |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Yap Hua Na
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: น่าน
อำเภอ: เวียงสา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 395 ตร.กม. (153 ตร.ไมล์)
ประชากร (2558)
 • ทั้งหมด: 5,122 คน
 • ความหนาแน่น: 12.95 คน/ตร.กม. (33.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 55110
รหัสภูมิศาสตร์: 550709
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ยาบหัวนา เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันตกสุดของอำเภอ
ที่ตั้ง

ทิศเหนือ ติดต่อตำบลบ้านฟ้า อำเภอบ้านหลวง
ทิศตะวันออก ติดต่อตำบลแม่ขะนิง อำเภอเวียงสา
ทิศใต้ ติดต่อตำบลอ่ายนาไลย อำเภอเวียงสา และตำบลห้วยโรง อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่
ทิศตะวันตก ติดต่อตำบลเตาปูน และตำบลสะเอียบ อำเภอสอง จังหวัดแพร่
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

แบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านนาก้า
หมู่ 2 บ้านฮากฮาน
หมู่ 3 บ้านสะเลียม
หมู่ 4 บ้านป่าหุ่ง
หมู่ 5 บ้านห้วยหลอด
หมู่ 6 บ้านบ่อหอย
หมู่ 7 บ้านภักดีธรรม
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

องค์การบริหารส่วนตำบลยาบหัวนามีพื้นที่ครอบคลุมตำบลยาบหัวนาทั้งหมด
สถานที่สำคัญ

โรงเรียนสารทิศพิทยาคม
วัดป่าบ้านสะเลียม
เจดีย์บ้านฮากฮาน
ตูโบ้

| --- | --- |
โบโบ้จาจ่า (摩摩喳喳)
ชื่ออื่น: ตูโบ้, โบโบ้จาจ่า (ฮกเกี้ยนสิงคโปร์)
มื้อ: ขนม
แหล่งกำเนิด: ประเทศจีนหรือมาเลเซีย
ภูมิภาค: ฮกเกี้ยนหรือปีนัง
ผู้สร้างสรรค์: ไม่ปรากฏ
อุณหภูมิเสิร์ฟ: เย็นหรือร้อน
ส่วนผสมหลัก: แป้งมันสำปะหลัง, กะทิ
 ตำราอาหาร: ตูโบ้   สื่อ: ตูโบ้
ตูโบ้, โบโบจาจ้า หรือ ต้มบวดรวมมิตร เป็นอาหารหวานท้องถิ่นภูเก็ต และตรัง ทำจากถั่วแดงเม็ดเล็ก (คนภูเก็ตเรียกว่า "ถั่วย้อแย้") มันเทศ เผือก (คนภูเก็ตเรียกว่า "หัวบอน") และแป้งมันสำปะหลัง (คนภูเก็ตเรียกว่า "แป้งตั่วจูหุ้น") ต้มรวมกันในน้ำกะทิเติมน้ำตาลและเกลือพอให้มีรสหวานนำและเค็มปะแล่ม จะกินร้อน ๆ หรือเติมน้ำแข็งก็ได้
ที่มาของชื่อ

ตู หมายถึง "หมู" และ โบ้ หมายถึง "แม่" รวมความแล้ว ตูโบ้ หมายถึง "แม่หมู" ที่เรียกเช่นนี้น่าจะเป็นเพราะลักษณะของหวานเป็นแบบรวมมิตร เอาของกินหลายอย่างมาต้มรวมกันเหมือนต้มอาหารให้แม่หมูกิน
ส่วนโบโบ จาจ้า คำว่า โบโบ แปลว่า โจ๊ก คำว่า จาจ้า หมายถึง เต้นรำ ชื่อนี้มักเรียกกันในแถบจังหวัดตรัง และบางพื้นที่ในตรังเองก็มีการออกเสียงที่หลากหลาย และแตกต่างกันออกไป เช่น โบโบ ชิชิ หรือโบโบ เจี๊ยะเจี๊ยะ
ชาโดว์มูน

ชาโดว์มูน จากภาพยนตร์โทคุซัทสึ เรื่อง คาเมนไรเดอร์ BLACK RX
ชาโดว์มูน (ญี่ปุ่น: シャドームーン; โรมาจิ: Shadōmūn; ทับศัพท์: Shadow Moon) เป็นตัวละครจากเรื่องคาเมนไรเดอร์ BLACK
ภาพรวม

ชาโดว์มูน เป็นตัวละครจากเรื่องคาเมนไรเดอร์ BLACK โดยลักษณะและดีไซน์นั้นมีลักษณะคล้ายกับคาเมนไรเดอร์แต่เป็นตัวละครสำคัญที่อยู่ฝ่ายอธรรม
พลังและความสามารถ

| ชื่อร่าง | ส่วนสูง | น้ำหนัก | พลังหมัด | พลังเตะ | พลังกระโดด | เวลาในการดำน้ำ | พลังความเร็วสูงสุด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชาโดว์มูน | 197.4 ซม. | 90 กก. | 5 ตัน | 7 ตัน | 40 เมตร | 60 วินาที | 100 เมตร 6 วินาที |
มาสค์ไรเดอร์ BLACK SUN > อมนุษย์ตั๊กแตนสีเงิน

ร่างแปลงขั้นต้นของชาโดว์มูน มีลักษณะพิเศษมาจากตั๊กแตน Migratory Locust โดยมากจะเปลี่ยนร่างด้วยอารมณ์โกรธ มีพละกำลังมหาศาล และกำลังขาที่แข็งแกร่ง ขาแมลงอยู่ด้านหลังซึ่งสามารถดึงออกมาใช้เป็นอาวุธ เซ็นจูรี่คิงชาโดว์เบลด ได้
การตอบรับและการผลิตสินค้า

ชาโดว์มูน เป็นหนึ่งในดาวร้ายไม่กี่รายจากคาเมนไรเดอร์ซีรีส์ที่ผลิตเป็นแอคชั่นฟิกเกอร์, ฟิกเกอร์เกราะเหล็ก และสินค้า S.I.C โกโชคิน เขายังเป็นหนึ่งในดาวร้ายเพียงไม่กี่รายที่มีท่าโจมตีแบบไรเดอร์คิก ชาโดว์มูนยังได้ปรากฏตัวในการ์ดหายากเรนเจอร์สไตรค์ ชุดมาสค์ไรเดอร์ เอกซ์แพนชั่น Vol. 1 และเป็นตัวละครรายเดียวที่อยู่ในสังกัด Dark Alliance ของชุดมาสค์ไรเดอร์ เอกซ์แพนชั่น Vol. 1
การปรากฏตัวในคาเมนไรเดอร์ซีรีส์อื่น > มาสค์ไรเดอร์ดีเคด ออลไรเดอร์ ปะทะ ไดช็อกเกอร์

ชาโดว์มูน ยังเป็นตัวละครที่ปรากฏตัวในภาพยนตร์ชุดมาสค์ไรเดอร์ดีเคด ออลไรเดอร์ ปะทะ ไดช็อกเกอร์ โดยมีบทบาทเป็นผู้นำของไดช็อกเกอร์และชื่อร่างมนุษย์มีว่าสึกิคาเงะ โนบุฮิโกะ นำแสดงโดย ริวอิจิ โออุระ
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศปากีสถาน

ประเทศที่มีคณะผู้แทนทางการทูตปากีสถาน
รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศปากีสถานในประเทศต่าง ๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)
ยุโรป

ออสเตรีย
เวียนนา (สถานเอกอัครราชทูต)
อาเซอร์ไบจาน
บากู (สถานเอกอัครราชทูต)
เบลเยียม
บรัสเซลส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ซาราเยโว (สถานเอกอัครราชทูต)
เช็กเกีย
ปราก (สถานเอกอัครราชทูต)
เดนมาร์ก
โคเปนเฮเกน (สถานเอกอัครราชทูต)
ฝรั่งเศส
ปารีส (สถานเอกอัครราชทูต)
เยอรมนี
เบอร์ลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
แฟรงก์เฟิร์ต (สถานกงสุลใหญ่)
กรีซ
เอเธนส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
ฮังการี
บูดาเปสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
ไอร์แลนด์
ดับลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
อิตาลี
โรม (สถานเอกอัครราชทูต)
มิลาน (สถานกงสุลใหญ่)
เนเธอร์แลนด์
เฮก (สถานเอกอัครราชทูต)
นอร์เวย์
ออสโล (สถานเอกอัครราชทูต)
โปแลนด์
วอร์ซอ (สถานเอกอัครราชทูต)
โปรตุเกส
ลิสบอน (สถานเอกอัครราชทูต)
โรมาเนีย
บูคาเรสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
รัสเซีย
มอสโก (สถานเอกอัครราชทูต)
เซอร์เบีย
เบลเกรด (สถานเอกอัครราชทูต)
สเปน
มาดริด (สถานเอกอัครราชทูต)
บาร์เซโลนา (สถานกงสุลใหญ่)
สวีเดน
สต็อกโฮล์ม (สถานเอกอัครราชทูต)
สวิตเซอร์แลนด์
แบร์น (สถานเอกอัครราชทูต)
ยูเครน
เคียฟ (สถานเอกอัครราชทูต)
สหราชอาณาจักร
ลอนดอน (สำนักข้าหลวงใหญ่)
แมนเชสเตอร์ (สถานกงสุลใหญ่)
เบอร์มิงแฮม (สถานกงสุล)
แบรดฟอร์ด (สถานกงสุล)
กลาสโกว์ (สถานกงสุล)
อเมริกาเหนือ

แคนาดา
ออตตาวา (สำนักข้าหลวงใหญ่)
มอนทรีออล (สถานกงสุลใหญ่)
โทรอนโต (สถานกงสุลใหญ่)
แวนคูเวอร์ (สถานกงสุลใหญ่)
คิวบา
ฮาวานา (สถานเอกอัครราชทูต)
เม็กซิโก
เม็กซิโกซิตี (สถานเอกอัครราชทูต)
สหรัฐ
วอชิงตัน ดี.ซี. (สถานเอกอัครราชทูต)
ชิคาโก (สถานกงสุลใหญ่)
ฮิวสตัน (สถานกงสุลใหญ่)
ลอสแอนเจลิส (สถานกงสุลใหญ่)
นครนิวยอร์ก (สถานกงสุลใหญ่)
อเมริกาใต้

อาร์เจนตินา
บัวโนสไอเรส (สถานเอกอัครราชทูต)
บราซิล
บราซิเลีย (สถานเอกอัครราชทูต)
ตะวันออกกลาง

บาห์เรน
มานามา (สถานเอกอัครราชทูต)
อิหร่าน
เตหะราน (สถานเอกอัครราชทูต)
มัชฮัด (สถานกงสุล)
ซาฮีดาน (สถานกงสุล)
อิรัก
แบกแดด (สถานเอกอัครราชทูต)
จอร์แดน
อัมมาน (สถานเอกอัครราชทูต)
คูเวต
คูเวตซิตี (สถานเอกอัครราชทูต)
เลบานอน
เบรุต (สถานเอกอัครราชทูต)
โอมาน
มัสกัต (สถานเอกอัครราชทูต)
กาตาร์
โดฮา (สถานเอกอัครราชทูต)
ซาอุดีอาระเบีย
ริยาด (สถานเอกอัครราชทูต)
เจดดะห์ (สถานกงสุลใหญ่)
ซีเรีย
ดามัสกัส (สถานเอกอัครราชทูต)
ตุรกี
อังการา (สถานเอกอัครราชทูต)
อิสตันบูล (สถานกงสุลใหญ่)
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
อาบูดาบี (สถานเอกอัครราชทูต)
ดูไบ (สถานกงสุลใหญ่)
เยเมน
ซานา (สถานเอกอัครราชทูต)
แอฟริกา

แอลจีเรีย
แอลเจียร์ (สถานเอกอัครราชทูต)
อียิปต์
ไคโร (สถานเอกอัครราชทูต)
เคนยา
ไนโรบี (สำนักข้าหลวงใหญ่)
ลิเบีย
ตริโปลี (สถานเอกอัครราชทูต)
มอริเชียส
พอร์ตลูอิส (สำนักข้าหลวงใหญ่)
โมร็อกโก
ราบัต (สถานเอกอัครราชทูต)
ไนเจอร์
นีอาเม (สถานเอกอัครราชทูต)
ไนจีเรีย
อาบูจา (สำนักข้าหลวงใหญ่)
เซเนกัล
ดาการ์ (สถานเอกอัครราชทูต)
แอฟริกาใต้
พริทอเรีย (สำนักข้าหลวงใหญ่)
ซูดาน
คาร์ทูม (สถานเอกอัครราชทูต)
ตูนิเซีย
ตูนิส (สถานเอกอัครราชทูต)
ซิมบับเว
ฮาราเร (สถานเอกอัครราชทูต)