ที-84
ระบบป้องกันตนเอง > ระบบป้องกันแบบแอคทีฟ Varta > ส่วนประกอบของระบบ Varta

ส่วนประกอบของระบบVarta มีดังนี้
เซนเซอร์ตรวจจับเลเซอร์ (Laser Warning Receiver) ประกอบไปด้วยเซนเซอร์ 2 แบบ ซึ่งมีคุณสมบัติดังนี้
เซนเซอร์ตรวจจับเบื้องต้น มีมุมตรวจจับทางทิศ 135 องศา ทางระดับ +25/−5 องศา
เซนเซอร์ตรวจจับแบบละเอียด มีมุมตรวจจับทางทิศ 45 องศา จากกระบอกปืน หรือ 90 องศาด้านหน้า ทางระดับ +25/−5 องศา
รวมทั้งระบบ ครอบคลุม 360 องศารอบตัวรถ
สามารถทำงานได้หลังจากเปิดระบบภายใน 20 วินาที  (**ระบบ TSHU-1-1/11 ของระบบ Shtora-1)
ความไวในการตรวจจับ 0.15 วินาที
สามารถตรวจจับเลเซอร์จากระบบเลเซอร์วัดระยะในศูนย์เล็ง TPD-K1 (ศูนย์เล็งหลักของ T-72) ได้จากระยะไกลสุด 10,000 เมตร
ระบบท่อยิงระเบิดควัน และระเบิดควันแบบ GD-1
คุณสมบัติระบบท่อยิงระเบิดควัน (มีต้นแบบจาก Tucha 902B ของโซเวียตและรัสเซีย ชื่อยูเครนยังไม่มีข้อมูล)
จำนวนท่อยิง: 12 ท่อยิง (ติดตั้งด้านข้างของป้อมปืน ชุดละ 6 ท่อยิง)
ความกว้างปากลำกล้อง: 81 มิลลิเมตร
มุมยิงทางทิศ: 45 องศา ในแต่ละชุด หรือ 90 องศาด้านหน้า
ระยะเวลาตอบสนองของระบบ: 0.5 วินาที (ในโหมดอัตโนมัติ)
โหมดการทำงาน (อ้างอิงจากระบบ Shtora-1)
อัตโนมัติ (หันป้อมปืนไปยังทิศที่ตรวจพบเลเซอร์ และ ยิงระเบิดควันโดยอัตโนมัติ ตามจำนวนที่ตั้งไว้ ตั้งแต่ 1–3 ลูกต่อชุดยิง)
กึ่งอัตโนมัติ (หันป้อมปืนไปยังตำแหน่งที่ตรวจพบเลเซอร์โดยอัตโนมัติ แต่ยิงระเบิดควันตามคำสั่งของผู้ใช้)
Manual (ยิงระเบิดควันตามคำสั่งผู้ใช้ โดยผู้ใช้กำหนดตำแหน่งที่ต้องการยิงเอง)
ยิงทั้งหมด (ยิงระเบิดควันทั้งหมด 12 ลูก ในกรณีฉุกเฉิน)
ควบคุม และ รีเซ็ท (สำหรับดูแลระบบ)
คุณสมบัติของระเบิดควัน GD-1
แบบ: Multi-Spectral (อำพรางทางสายตา, ก่อกวนเลเซอร์ และก่อกวนระบบตรวจจับความร้อน)
ระยะยิงไกลสุด: ไม่น้อยกว่า 50 เมตร / ความสูงสูงสุด: ไม่เกิน 10 เมตร
ระยะเวลาการแตกของระเบิดหลังจากยิงออกไป: ไม่เกิน 1 วินาที
ระยะเวลาการคงอยู่ของม่านควัน: ไม่น้อยกว่า 60 วินาที
ระบบไฟฉายอินฟราเรดก่อกวนระบบนำวิถี OTSHU-1-7 (ชื่อจากระบบ Shtora-1 ชื่อยูเครนยังไม่มีข้อมูล)  
เป็นระบบป้องกันอาวุธนำวิถีที่ใช้หลักการ SACLOS (Semi-Automatic Command to Line-Of-Sight) ผ่านเส้นลวด (Wire Guided) หรือผ่านระบบวิทยุ (Radio Guided) หลักการโดยสังเขปไฟฉายนี้สามารถกำเนิดแหล่งอินฟราเรดขนาดใหญ่พอ ๆ กับแสงแฟลร์ท้ายลูกจรวดของจรวดนำวิถีด้วยเส้นลวด หรือ คอมมานด์ลิงก์ (เช่น TOW, MILAN, HOT, ERYX, BILL-2) ระบบการนำวิถีแบบนี้จะใช้แสงแฟลร์ท้ายลูกจรวดเป็นจุดอ้างอิง ระหว่างตัวจรวดกับเป้า ระบบไฟฉายนี้จะไปสร้างสัญญาณลวง ทำให้ระบบควบคุมจรวดสับสน จนทำให้จรวดออกจากทิศทางที่ควรจะเป็น
ข้อมูลทางเทคนิค (ระบบ OTSHU-1-7 ของระบบ Shtora-1)
ประเภท: ไฟฉายอินฟราเรด
มุมการทำงาน: ทางทิศ −20/+20 องศา จากกระบอกปืน // ทางระดับ +2/−2  องศา
โหมดการทำงาน (อ้างจากระบบ Shtora-1) :
ไฟฉายอินฟราเรด: สำหรับระบบกล้องกลางคืนพลขับ โดยจะมีการถอดเลนส์กระจายแสงหน้าไฟฉาย แล้วติดตั้งฟิลเตอร์ IR หน้าไฟฉายแทน และปรับให้ไฟฉายขนานกับปืน (คาดว่ารถถัง Oplot M คงไม่ใช้โหมดนี้แล้ว)
ก่อกวนระบบนำวิถี: สำหรับโหมดนี้ พลประจำรถจะติดตั้งฟิลเตอร์สีแดงเข้ากับตัวไฟฉาย หลังจากนั้นจะติดตั้งเลนส์กระจายแสง แล้วปรับตัวไฟฉายในมุมที่จะให้การป้องกันมากที่สุด
ระบบ Varta ช่วยเพิ่มความอยู่รอดให้กับรถถัง Oplot ดังนี้ (ข้อมูลของระบบ Shtora-1)
โอกาสในการยิงไม่ถูกของอาวุธปืนและระเบิดที่นำวิถีด้วยระบบนำวิถี ATLIS, TADS, Pave Spike: 0.85
โอกาสในการยิงไม่ถูกของอาวุธปืนนำวิถีด้วยเลเซอร์แบบ AGM-65E, Hellfire: 0.8
โอกาสในการยิงไม่ถูกของลูกปืนใหญ่นำวิถีด้วยเลเซอร์แบบ Copperhead: 0.8
โอกาสในการยิงไม่ถูกของอาวุธปืนนำวิถีด้วยโทรทัศน์แบบ AGM-65A/B: 0.54
โอกาสในการยิงไม่ถูกของอาวุธปืนนำวิถีด้วยเส้นลวด เช่น MILAN, HOT: 0.6
เพิ่มอัตราการป้องกันตัวจากระบบวัดระยะด้วยเลเซอร์: 1.3–3 เท่า