stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ออซิเยก
การคมนาคม

ออซิเยกอยู่ห่างจากเมืองหลวงของโครเอเชียคือซาเกร็บราว 280 กิโลเมตร แม้ว่าจะไม่ได้อยู่บนทางหลวงสายหลัก E70 ซึ่งเชื่อมต่อซาเกร็บกับเบลเกรด อดีตเมืองหลวงของยูโกสลาเวีย แต่ไม่ห่างจากตัวเมืองออซิเยกมากนักทางทิศตะวันตกนั้น มีทางหลวงสาย แพน-ยูโรเปี้ยนคอร์ริดอร์ European route E73 / A5 ซึ่งเชื่อมจากบูดาเปสต์ผ่านชายแดนฮังการีและโครเอเชียในแนวเหนือ-ใต้ โดยทางหลวงสาย E73 จะไปตัดกับทางหลวง E70 ซึ่งทอดตัวแนวตะวันตก-ตะวันออก ที่เมือง เวลิกา โคปานิทซา ในแขวงโบรด-โปซาวินาซึ่งอยู่ทางทิศใต้ของแขวงออซิเยก-บาราญา ส่วนการเดินทางด้วยรถโดยสาร ออซิเยกมีเส้นทางของรถโดยสารจากซาเกร็บ หรือแม้กระทั่งรถโดยสารจากประเทศอื่นเช่น เซอร์เบีย
นอกจากการเดินทางทางถนนแล้ว ออซิเยกยังมีเครือข่ายทางรถไฟต่อเชื่อมกับสายรถไฟเส้นหลักไปยังเมืองอื่น ๆ ของโครเอเชียรวมถึงสามารถเดินทางต่อยังไปฮังการีได้ด้วย โดยสถานีรถไฟของออซิเยกอยู่ไม่ห่างจากใจกลางเมืองและมีสถานีรถโดยสารหลักของเมืองอยู่เยื้องใกล้ ๆ กัน
ขณะเดียวกันนั้น การเดินทางไปยังออซิเยกสามารถใช้บริการจาก "สนามบินออซิเยก" (อังกฤษ: Osijek Airport; โครเอเชีย: Zračna luka Osijek) ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ราว 20 กิโลเมตรในอาณาเขตรอยต่อระหว่างแขวงออซิเยก-บาราญา กับ แขวงวูคอวาร์-ซีร์เมีย โดยใกล้ ๆ สนามบินมีถนนสายหลักซึ่งเชื่อมเมืองออซิเยกกับเมืองวูคอวาร์ตัดผ่าน ปัจจุบันนี้ มีสายการบินเพียงสองสายการบินที่ให้บริการเที่ยวบินไปยังเมืองออซิเยก คือ Ryanair บินจากสนามบิน London Stansted Airport และสายการบินภายในประเทศโครเอเชีย Trade Air บินจากสนามบินซาเกร็บ
การคมนาคม > การคมนาคมภายในเมือง

จุดเด่นที่สุดอย่างหนึ่งของออซิเยกคือเป็นเพียงเมืองเดียวในโครเอเชียที่ยังมีระบบเดินรถรางภายในเมืองนอกเหนือจากกรุงซาเกร็บ โดยประวัติระบบรถรางของออซิเยกนั้นเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1884 ในชั้นแรกเป็นรถรางม้าลากใช้ขนส่งผู้คนจากสถานีรถไฟของออซิเยกมายังจตุรัสกลางเมืองและเป็นระบบเดินรถรางแห่งแรกของโครเอเชีย ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นรถรางขับเคลื่อนด้วยระบบไฟฟ้าในปี ค.ศ. 1926 ทุกวันนี้ระบบเดินรถรางของออซิเยกประกอบไปด้วยเส้นทางรถรางสองสาย
"สาย 1" วิ่งระหว่างกอร์นยิ กราด ในย่านเรทฟาลาไปตามถนนโยซิป ยูราย สตรอสมาเยอร์ ผ่านจตุรัสอันเต สตาร์เชวิชมุ่งหน้าไปถามถนนยูโรเปียน อเวนิวจนไปถึงย่านดอนยิ กราด
"สาย 2" วิ่งจากจตุรัสอันเต สตาร์เซวิช ไปตามถนนซูพานีสกา จาคอฟซตินา ก่อนเลี้ยวไปทางทิศตะวันออกผ่านสนามกีฬาประจำเมือง กราดสกี เวิร์ท วิ่งไปตามย่านที่อยู่อาศัยก่อนไปกลับรถที่จุดวงเวียนแล้ววิ่งกลับย้อนมาตามเส้นทางเดิมจนถึงจาคอฟซตินาอีกครั้ง รถรางขาขึ้นจะเลี้ยวขวาเข้าไปผ่านสถานีรถโดยสารและสถานีรถไฟก่อนมุ่งกลับไปที่ถนนยูโรเปียน อเวนิวในเส้นทางเดียวกับรถรางสาย 1 เป็นระยะทางสั้น ๆ ก่อนกลับมาตั้งต้นที่จตุรัสอันเต สตาร์เซวิชอีกครั้ง
เส้นทางรถรางสาย 1 นั้น จะเป็นสองรางคู่ขนานกันบนคนละฝั่งของถนน ทว่าเส้นทางรถรางสาย 2 ตั้งแต่กัทซกาเป็นต้นไป จะมีเพียงรางเดียว เมื่อรถรางจะวิ่งสวนกันก็ต้องมีคันหนึ่งหลบเข้ารางเสริมซึ่งมีเป็นระยะตามสถานีเพื่อหยุดรอให้คันที่สวนมาบนรางเดียวกันนั้นวิ่งผ่านไปก่อนจึงค่อยกลับมาวิ่งบนรางหลัก
ในวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ 2014 ได้มีการเปิดใช้เส้นทางขยายเพิ่มเติมของรถรางสาย 1 โดยเป็นเส้นทางใหม่วิ่งไปทางตะวันตกของย่านวิชเนวัทส์ซึ่งเดิมเป็นสถานีปลายทางของรถรางสาย1 โดยมีการเปิดจุดจอดรถรางเพิ่มขึ้นอีก 5 จุด
นอกจากรถรางแล้ว ระบบขนส่งมวลชนของออซิเยกส่วนใหญ่จะเป็นเส้นทางรถโดยสารในย่านที่รถรางวิ่งไปไม่ถึงหรือสำหรับเดินทางไปยังชุมชนอื่นภายนอก
วัฒนธรรม > สถาปัตยกรรม

ขอบเขตเมืองเก่าของออซิเยกนั้นโดยมากถูกสร้างขึ้นมาใหม่หลังจากการเข้ามาของฮับส์บูร์ก โดยเฉพาะสิ่งก่อสร้างอย่างแรกซึ่งสำคัญที่สุดเมื่อทางฮับส์บูรก์ยึดเมืองกลับมาจากทางอาณาจักรออตโตมันได้คือ ทเวอร์จา (โครเอเชีย: Tvrđa) หรือ หมู่ป้อมปราการริมแม่น้ำดราวาซึ่งสร้างขึ้นเป็นทั้งป้อมปราการทางการศึกและเป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการต่าง ๆ ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับงานด้านการทหารและการบริหารปกครองเมือง เริ่มทำการก่อสร้างในปี ค.ศ. 1712 ในยุคที่การศึกระหว่างฮับส์บูร์กและออตโตมันยังคงไม่สงบดีและออซิเยกยังอยู่ในพื้นที่อันยังสามารถถูกออตโตมันคุกคามได้
อาคารส่วนมากของทเวอร์จาเป็นศิลปะแบบบาโรค ในใจกลางของหมู่อาคารเป็นลานกว้าง มีเสาอนุสาวรีย์ที่สร้างขึ้นตามความเชื่อของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกเพื่อเป็นการขอบคุณพระผู้เป็นเจ้าเมื่อสิ้นสุดการเกิดโรคระบาดในเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1729 ส่วนกำแพงซึ่งเคยล้อมรอบป้อมปราการอย่างแน่นหนานั้นถูกทำลายลงในช่วงทศวรรษที่ 20 เพื่อเปิดทางให้มีการก่อสร้างพัฒนาเมืองได้ง่ายขึ้น(ปัจจุบัน ถนนยูโรเปียนอเวนิวที่ตัดผ่านใกล้ทเวอร์จาก็อยู่ในพื้นที่เคยเป็นแนวกำแพงมาก่อน) ในทุกวันนี้ทเวอร์จาเป็นจุดเรียกนักท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของเมืองในฐานะเป็นหมู่ป้อมปราการสร้างในศิลปะแบบบาโรคซึ่งยังคงสภาพความสมบูรณ์ได้มากที่สุดในประเทศโครเอเชียและมีการพยายามผลักดันเพื่อให้ได้รับการพิจารณาเป็นมรดกโลกแม้ว่าช่วงสงครามโลกประอิสรภาพของโครเอเชียในช่วงปี ค.ศ. 1991–1995 จะได้รับความเสียหายพอสมควรและยังทำการบูรณะอยู่เรื่อยมา อาคารต่าง ๆ ที่เคยเป็นที่ตั้งของหน่วยงานทหารในสมัยฮับส์บูร์กก็กลายเป็นร้านอาหาร สถานบันเทิงตอนกลางคืน พิพิธภัณฑ์ ที่ว่าการของเมือง รวมถึงอาคารอธิการบดีของมหาลัยวิทยาลัยออซิเยก
ในเวลาต่อมา สถาปัตยกรรมในออซิเยกซึ่งอยู่ในความปกครองสืบต่อมาจนถึงจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีก็เริ่มได้รับอิทธิพลการก่อสร้างอาคารในสไตล์เซเซสชั่นนิสม์ (อังกฤษ: Secessionism) สถาปัตยกรรมแนวนี้จะกระจุกตัวกันอยู่ในย่านกอร์นยิ กราด เหนือขึ้นไปทางต้นแม่น้ำจากทเวอร์จาไปตามถนนยูโรเปียนอเวนิวจนถึงจตุรัสอันเต สตาร์เชวิชที่ถือเป็นจตุรัสใจกลางเมืองของออซิเยก สร้างในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 สิ่งก่อสร้างที่เป็นจุดเด่นคงอยู่มาจนถึงปัจจุบันซึ่งสร้างในยุคสมัยนี้ประกอบไปด้วย โบสถ์เนตืปีเตอร์และพอล อาคารโรงละครแห่งชาติสาขาเมืองออซิเยก โรงภาพยนตร์คิโนยูราเนีย
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง รูปแบบการก่อสร้างในเมืองได้เปลี่ยนแปลงไปเป็นแนวคอมมูนิสต์ซึ่งไม่เน้นความสวยงามของสถาปัตยกรรมที่อ่อนช้อยเช่นเดิม หากแต่สร้างในรูปแบบเรียบง่ายยึดประโยชน์ใช้สอยเป็นหลัก ช่วงนี้เองที่เริ่มมีอาคารที่อยู่อาศัยแบบแฟลตเป็นบล็อกผุดขึ้นมาในบางย่าน โดยสถาปัตยกรรมแบบคอมมูนิสต์ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่สุดของเมืองคือตัวอาคารของโรงแรมออซิเยกริมฝั่งแม่น้ำดราวา และ สะพานคนเดินเท้าข้ามแม่น้ำดราวาซึ่งในอดีตเคยถูกขนานนามว่าสะพานแห่งความเยาว์วัยเพื่อเป็นเกียรติแก่จอมพลติโต นับแต่โครเอเชียได้รับอิสรภาพมา ก็เริ่มมีการสร้างอาคารในรูปลักษณ์ทันสมัยเช่น อาคารสำนักงานยูโรดอมที่เป็นอาคารทรงรีเรขาคณิต
วัฒนธรรม > สถาปัตยกรรม > สถาปัตยกรรมจากสมัยอยู่ในการปกครองของออสเตรีย-ฮังการี

โบสถ์เซนต์ไมเคิลในทเวอร์จา
อาคารสถาปัตยกรรมแบบเซเซสชันนิสต์
แถวอาคารแบบเซเซสชันนิสต์ในกอร์นยิ กราด
คิโนยูราเนีย
โรงละครแห่งชาติสาขาเมืองออซิเยก
วัฒนธรรม > สถาปัตยกรรม > สถาปัตยกรรมจากสมัยยูโกสลาเวียจนถึงปัจจุบัน

โรงแรมออซิเยก
แฟลตที่อยู่สร้างสมัยคอมมิวนิสต์
สะพานคนเดินเท้าข้ามแม่น้ำดราวา
อาคารสำนักงานยูโรดอม
วัฒนธรรม > สถาปัตยกรรม > จตุรัสและอนุสรณ์สถานต่าง ๆ

ลานอิสรภาพ (Trg Slobode)
บริเวณจตุรัสอันเต สตาร์เชวิช
ลาน Svetog Trojstva‎ กลางทเวอร์จา
อนุสรณ์สถานวีรบุรุษในสงครามประกาศอิสรภาพ
Red Fićo
วัฒนธรรม > ศาสนสถานและพิพิธภัณฑ์

ศาสนาสถานที่เด่นที่สุดคือโบสถ์เซนต์ปีเตอร์และพอล อยู่เยื้องจตุรัสกลางเมืองโดยสร้างจากดำริของมุขนายก "โยซิป ยูราย สตรอสมาเยอร์" ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในศิลปะแบบนีโอโกธิค สร้างจากอิฐและมีหอซึ่งสูงถึง 90 เมตร นับว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในโครเอเชียนอกเหนือจากตึกระฟ้าและยอดของมหาวิหารในกรุงซาเกร็บ ได้รับความเสียหายจากการระดมยิงจากฝ่ายชาวเซิร์บติดอาวุธในสงครามช่วงทศวรรษที่ 90 แม้สภาพภายนอกส่วนใหญ่จะดำเนินการบูรณะแล้วแต่ก็ยังมีบางส่วนยังคงต้องบูรณะเพิ่มเติมอยู่กระทั่งทุกวันนี้
นอกจากนั้นแล้ว ศาสนสถานในศาสนาคริสต์ที่สำคัญของเมืองคือโบสถ์เซนต์ไมเคิล และ โบสถ์ฟรานซิสกัน ตั้งอยู่ภายในทเวอร์จาทั้งคู่ โดยโบสถ์เซนต์ไมเคิลเป็นโบสถ์สีเหลืองในศิลปะแบบบาโรคมียอดโดมสูงขนานสองข้างของตัวอาคารสร้างโดยคณะเยซูอิท ส่วนโบสถ์ฟรานซิสกันนั้นเป็นโบสถ์สีขาวสร้างห่างออกมาจากโบสถ์เซนต์ไมเคิลมาทางตะวันออกห่างกันประมาณสามบล็อก
ออซิเยกเคยมีชุมชนชาวยิวที่ยั่งยืนในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ปัจจุบันแม้จะมีชาวยิวอาศัยอยู่เป็นจำนวนไม่มากนักแต่ก็ยังคงมีโบสถ์ยิวอยู่ในเขตกอร์นยิ กราด
ภายในเขตทเวอร์จา มีพิพิธภัณฑ์ประจำเมืองสองแห่งที่มีความสำคัญไม่ด้อยกว่ากัน แห่งแรกคือ "พิพิธภัณฑ์สลาโวเนีย" (โครเอเชีย: Muzej Slavonije) ซึ่งรวบรวมประวัติความเป็นมาและการจัดแสดงสิ่งต่าง ๆ ที่เป็นวัฒนธรรมเฉพาะของภูมิภาคสลาโวเนียทั้งหมดไม่ใช่แค่ที่ขุดค้นพบในเมืองออซิเยกเท่านั้น พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ถือเป็นพิพิธภัณฑ์จัดแสดงทั่วไปไม่ใช่หัวข้อเฉพาะที่ใหญ่ที่สุดในโครเอเชียโดยเปิดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1877 ส่วนอีกแห่งนึงนั้นคือพิพิธภัณฑ์ทางโบราณคดีซึ่งจัดแสดดงโบราณวัตถุต่าง ๆ ที่ขุดค้นพบตั้งแต่มีการเริ่มอยู่อาศัยของมนุษย์ในบริเวณนี้ตั้งแต่ยุคดึกดำบรรพ์
วัฒนธรรม > เทศกาล

วันที่ถือกันว่าเป็นวันครบรอบการก่อตั้งของเมืองคือ วันที่ 2 ธันวาคมของทุกปี โดยเป็นวันที่อาณาเขตหลักของเมืองทั้งสามเขต (กอร์นยิ กราด ทเวอร์จา และ ดอนยิ กราด) ได้มารวมกันเป็นออซิเยกเพียงเมืองเดียวหลังจากอยู่แยกกันมาระยะหนึ่ง
วันที่ 6 กันยายนปี ค.ศ. 2014 ได้มีการจัดพาเหรดไพร์ดของบุคคลรักร่วมเพศและเพศที่สามขึ้นในออซิเยกเป็นครั้งแรก นับเป็นเมืองที่สามในโครเอเชียซึ่งจัดการเดินพาเพรดเช่นนี้ขึ้น (นอกจากกรุงซาเกร็บ และ สปลิท) และเป็นครั้งแรกที่งานสามารถผ่านพ้นไปโดยไม่มีเหตุการณ์รุนแรง
วัฒนธรรม > ดนตรีและการแสดง

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 เป็นต้นมา ทุกปีในช่วงเดือนมิถุนายน ออซิเยกจะจัดงานแสดงดนตรีที่เรียกกันว่า "เออร์บัน เฟส ออซิเยก" (อังกฤษ: Urban fest Osijek) หรือเรียกย่อ ๆ ว่ายูเอฟโอ (UFO) ที่เป็นงานเปิดโอกาสให้ศิลปินท้องถิ่นของโครเอเชียในงานเพลงแนวฮาร์ดร็อค เมทัล พังค์ ฮิปฮอป และอิเล็กโทรนิคแดนซ์ ได้แสดงสดเป็นระยะเวลาราว 3 ถึง 5 วัน
ออซิเยกมีโรงเรียนสอนทางดนตรีโดยเฉพาะมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1921 แม้ว่าก่อนหน้านั้นจะมีการพยายามจัดตั้งโรงเรียนดนตรีขึ้นมาแต่ก็ดำเนินงานได้เพียงไม่กี่ปีก็ต้องปิดตัวลงไป นักดนตรีคนสำคัญที่มีบ้านเกิดที่ออซิเยกคือ "ฟรานโย เครซมา" (อังกฤษ: Franjo Krezma) ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นนักไวโอลินอัจฉริยะในยุคครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 หากแต่จบชีวิตก่อนเวลาอันควรด้วยวัยเพียง 19 ปีจากวัณโรค ในแต่ละปีจะมีการแสดงดนตรีเพื่อเป็นการสดุดีแก่เครซมาและนักดนตรีท้องถิ่นคนอื่น ด้านดนตรีพื้นบ้าน ออซิเยกมีคณะการแสดงดนตรีและการเต้นพื้นบ้านของโครเอเชียสองคณะใหญ่ ๆ คือ HKUD Osijek1892 กับ HKUD Željezničar และในแต่ละปีจะมีการประกวดแข่งขันการเล่น Tambura ที่เป็นเครื่องดนตรีประเภทดีดแพร่หลายในแถบบัลข่าน
โรงละครแห่งชาติของโครเอเชียได้มาเปิดสาขาที่ออซิเยกตั้งแต่ ค.ศ. 1866 และจัดการแสดงมาจนถึงปัจจุบันนี้
วัฒนธรรม > กีฬา

ทีมกีฬาซึ่งได้รับความนิยมสูงที่สุดในเมืองคือ ทีมฟุตบอล "เอ็นเค ออซิเยก" (อังกฤษ: NK Osijek) เล่นอยู่ในลีกฟุตบอลอาชีพของโครเอเชีย ใช้สนามเหย้าคือ สนามกราดสกี เวิร์ท (อังกฤษ: Stadium Gradski vrt)
นอกจากฟุตบอล ในเมืองยังมีทีมกีฬาอื่น ๆ อีกหลากหลายเช่น วอลเลย์บอล แฮนด์บอล บาสเก็ตบอล อเมริกันฟุตบอลแบบสมัครเล่น โดยเฉพาะบาสเก็ตบอลมีทีมในเมืองราว 3–4 ทีม แต่ตั้งแต่กลางปี ค.ศ. 2014 มา ออซิเยกได้กลายเป็นบ้านหลังใหม่ให้กับทีมบาสเก็ตบอลระดับลีก A-1(ลีกบาสเก็ตบอลอาชีพสูงสุดของโครเอเชีย)จากชุมชนดาร์ดาซึ่งอยู่ใกล้เคียงและมีความไม่สะดวกเรื่องสนามการแข่งขัน จึงได้มาขอใช้สนามกีฬาในร่มของออซิเยกเป็นสนามเหย้าและได้ทำการย้ายฐานของทีมมายังออซิเยกแทนและเปลี่ยนชื่อทีมเป็น KK Vrijednosnice Osijek นับเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ออซิเยกได้มีทีมบาสเก็ตบอลลงแข่งขันในลีกอาชีพระดับสูงสุดของโครเอเชีย
งานกีฬาประจำปีซึ่งมีชื่อเสียงมากที่สุดของออซิเยกคือ "แพนโนเนียน ชาเลนจ์" (อังกฤษ: Pannonian Challenge) เป็นการแข่งขันกีฬาผาดโผนประเภท สเก็ตบอร์ด อินไลน์สเก็ต และ จักรยานบีเอ็มเอ็กซ์รายการใหญ่ที่สุดในภูมิภาคบัลข่าน และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 ออซิเยกได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันยิมนาสติกระดับนานาชาติในชื่อรายการ Grand prix Osijek โดยจัดการแข่งที่ "กราดสกี เวิร์ท ฮอลล์" สนามกีฬาในร่มที่ใหญ่ที่สุดของเมือง สร้างขึ้นเพื่อรองรับการร่วมเป็นสนามเจ้าภาพของการแข่งขันแฮนด์บอลชิงแชมป์ยุโรปในปี ค.ศ. 2009
วัฒนธรรม > หมู่การ์ดเฮอร์วาทสกี้ โซโกล

หมู่การ์ดเฮอร์วาทสกี้ โซโกล (โครเอเชีย: Hrvatski Sokol; อังกฤษ: Croatian Falcon) ถือเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของเมืองออซิเยก แต่เดิมมาได้รับการจัดตั้งในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเป็นจุดประสงค์ของ "สมาคม Sokol" (สมาคมการรวมตัวทางชาตินิยมของชาวสลาฟในออสเตรีย-ฮังการี) เพื่อฝึกฝนชายหนุ่มสืบทอดธรรมเนียมหมู่ทหารเกียรติยศของชาวโครแอท หากแต่ช่วงหลังจากโครเอเชียเข้ามารวมอยู่ในรัฐยูโกสลาเวีย การจัดตั้งหมู่การ์ดก็ถูกยกเลิกไปเพราะถูกมองว่าเป็นการเคลื่อนไหวทางชาตินิยมของชาวโครแอทที่จะสร้างความแตกแยกในยูโกสลาเวียจนมามีการรื้อฟื้นอีกครั้งหลังจากโครเอเชียได้กลายเป็นประเทศเอกราช
ในปัจจุบันนี้ เครื่องแบบของหมู่การ์ดโซโกลเมืองออซิเยกจะประกอบไปด้วยเสื้อยูนิฟอร์มสีน้ำเงินเฉดเดียวกับสีพื้นหลังตราเมือง สวมทับเสื้อเชิ้ตสีแดงสด กางเกงสีดำมีเงื่อนเชือกเหลืองทองประดับและบู้ทหนังสีดำสูงเสมอเข่า บนศีรษะสวมหมวกสีดำมีขนนกเหยี่ยวประดับที่ด้านหน้า หากเป็นหน้าหนาวจะมีเสื้อคลุมยาวสีน้ำเงินเช่นกันสวมทับอีกชั้น มักจะปรากฏในฐานะหมู่ทหารเกียรติยศเวลามีงานสำคัญต่าง ๆ ในเมือง เช่น วันครบรอบวันก่อตั้งเมือง วันวางพวงหรีดระลึกถึงผู้สูญเสียในสงครามประกาศอิสรภาพของโครเอเชีย งานทางวัฒนธรรม หรือกระทั่งเชิญธงชาติในการแข่งขันฟุตบอลของทีมชาติโครเอเชีย
เมืองพี่น้อง

เมืองที่มีข้อตกลงเมืองพี่น้องกับออซิเยก ได้แก่
ฮังการี เปช ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1972
สโลวีเนีย มาริบอร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995
เยอรมนี ฟอทซ์ไฮม์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994
โรมาเนีย ปลอเยชต์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ตุซลา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996
สวิตเซอร์แลนด์ โลซาน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1997
สโลวาเกีย Nitra ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1997
ฮังการี บูดาเปสต์ เขต XIII ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001
เซอร์เบีย ซูบอติตซา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004
คอซอวอ พริสเรน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010
อิตาลี วีเชนซา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2014
บุคคลมีชื่อเสียงที่มีพื้นเพจากออซิเยก

ดาวอร์ ซูเคอร์ (อดีตนักฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย)
ฟรานโย เครซมา (นักไวโอลินในคริสต์ศตวรรษที่ 19)
ลูโย สเวเซนสกี (นักไวโอลินในคริสต์ศตวรรษที่19-20)
ฟรานโย คูฮัทส์ (นักดนตรี นักประพันธ์เพลง และผู้ทำการศึกษารวบรวมเกี่ยวกับเพลงพื้นบ้านของโครเอเชีย)
โยซิป ยูราย สตรอสมาเยอร์ (มุขนายกแห่งมุขมณฑลจาโคโว-ออซิเยกและผู้มีบทบาทเคลื่อนไหวทางการเมืองท้องถิ่นในคริสต์ศตวรรษที่19)
อีวาน เวอร์โดเลียก (โครเอเชีย: Ivan Vrdoljak) (รัฐมนตรีกระทรวงเศรษฐกิจของโครเอเชีย)
แหล่งข้อมูลอื่น

"Glas Slavonije - Osijek". – หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นของสลาโวเนียสำหรับติดตามข่าวสารในเมืองออซิเยก (ในภาษาโครเอเชีย)
"Vijesti iz Osijeka". sib.hr. Udruga "Slavonija i Baranja". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 ตุลาคม 2014. – เว็บข่าวสารในแถบสลาโวเนียและบาราญา (ในภาษาโครเอเชีย)
mojOsijek.hr ที่เฟซบุ๊ก (ในภาษาโครเอเชีย)
ภาพถ่ายดาวเทียมสภาพทางภูมิศาสตร์ของออซิเยก
ออซิเยก(โอสเซก) ภายในSanjak of Pojega ปี ค.ศ. 1606
ภาพพิมพ์แสดงเมืองออซิเยกและสะพานสุลัยมานในอดีต
แผนที่การเปลี่ยนแปลงเขตแดนหลังสนธิสัญญาคาร์โลวิทซ์
โปสการ์ดเมืองออซิเยกในปี ค.ศ. 1900
เขตปกครองย่อยออซิเยก ช่วงปี ค.ศ. 1922–1929
ออซิเยกในสงครามโลกครั้งที่ 2 กลายสภาพเป็นเมืองชายแดนระหว่างรัฐอิสระโครเอเชียกับฮังการี
โรงแรมออซิเยกที่เป็นตึกสูงที่สุดในเมือง ด้านหลังคือสะพานเดินเท้าข้ามแม่น้ำดราวา
พื้นที่ภายในโครเอเชียที่ถูกชาวเซิร์บติดอาวุธยึดไป และตั้งเป็นสาธารณรัฐเซอร์เบียน ครายินา(สีแดง)
แผนที่แสดงแนวการรบในฝั่งสลาโวเนียตะวันออก ค.ศ. 1991–92 เมืองออซิเยกอยู่ทางมุมบนด้านซ้าย
ร่องรอยความเสียหายจากสงครามบนตัวอาคารบางแห่งยังคงมีให้เห็น
พื้นที่ที่ถูกชาวเซิร์บยึดไปในสงครามปี 1991–1995 ที่โครเอเชียไม่สามารถยึดคืนมาได้(สีฟ้า)
ทางหลวงสาย E73/A5 ซึ่งเป็นเส้นทางถนนสายหลักเชื่อมการเดินทางจากออซิเยกไปยังเมืองหลักเมืองอื่นในโครเอเชียและฮังการี (เส้นสีเขียว)
สถานีรถไฟของออซิเยก
แผนที่เส้นทางรถรางทั้งสองสาย
รถรางในออซิเยก
แผนผังโครงสร้างดั้งเดิมของทเวอร์จาที่ยังคงมีกำแพงรูปแฉกคล้ายดาวล้อมรอบ
แปลนขยายของหมู่อาคารในใจกลางทเวอร์จา
พาโนรามาจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ของป้อมทเวอร์จาในปัจจุบันที่กำแพงซึ่งเคยล้อมไว้ถูกทำลายเกือบหมดแล้ว
พิพิธภัณฑ์ทางโบราณคดีในทเวอร์จา
โบสถ์เซนต์ปีเตอร์และพอลมองจากฝั่งโรงละครแห่งชาติ
สนามกราดสกี เวิร์ทของทีมเอ็นเค ออซิเยก
กราดสกี เวิร์ท ฮอลล์ สนามกีฬาในร่มหลักของเมือง
ดาวอร์ ซูเคอร์ เกิดและเริ่มเล่นฟุตบอลที่ออซิเยก
ฮาเดส (เซนต์เซย่า)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เฮดีส
ฮาเดส (冥王ハーデス, Meiō Hādesu?, Meiō (เมโอ) แปลว่า "เจ้าแห่งความมืด") ทรราชแห่งยมโลก เป็นเทพผู้ที่ทำสงครามกับอาเทน่ามาแต่ครั้งสมัยเทพนิยาย สงครามระหว่างเทพทั้งสองนี้ ถูกเรียกว่า "สงครามศักดิ์สิทธิ์" และการที่อาเทน่าต้องมาจุติบนโลกในยุคนี้ ก็เพื่อทำสงครามศักดิ์สิทธิ์เป็นครั้งสุดท้ายกับฮาเดส หลังจากสงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งก่อนเกิดขึ้นเมื่อ 243 ปีก่อน
เซอร์พลีส

ฮาเดส สวมชุดเซอร์พลีสฮาเดส อันเป็นร่างของตน แต่เซอร์พลีสของฮาเดสในเรื่อง ผู้แต่ง มาซามิ คุรุมาดะได้ออกแบบให้มีปีกและมีดาบคล้ายเซนต์ไมเคิล (St.Michael) เทวดาผู้ปราบลูซิเฟอร์ให้ลงไปในนรกจนกลายเป็นซาตานในความเชื่อของคริสต์ศาสนา
สายพันธุ์ของ SARS-CoV-2

สายพันธุ์/รูปแปรของเชื้อไวรัสโควิด-19
การกลายพันธุ์ที่มีผลบวก ผลลบ และผลเป็นกลางต่อวิวัฒนาการของไวรัสโคโรนาต่าง ๆ เช่น ไวรัสโควิด-19 (SARS-CoV-2)
สายพันธุ์ไวรัสโควิด-19 ที่องค์กรสาธารณสุขในสหรัฐและอังกฤษได้รายงานอย่างเป็นทางการ เป็นไวรัสที่มีการกลายพันธุ์ชนิด L452R หรือ E484K
ไวรัสก่อโรคโควิด-19 คือไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) นั้น มีรูปแปร (variants) ต่าง ๆ มากมาย
บางชนิดเชื่อว่าหรือเคยเชื่อว่าสำคัญ เพราะมีโอกาสเพิ่มการติดต่อของโรค
เพิ่มความรุนแรงของโรค หรือลดประสิทธิภาพของวัคซีน
บทความนี้กล่าวถึงสายพันธุ์หรือรูปแปรที่โดดเด่นของไวรัสโควิด-19 และการกลายพันธุ์แบบมิสเซนส์ (missense mutation) ที่พบในสายพันธุ์เหล่านี้
ชื่อ

| สายพันธุ์ตามแพงโก  | หมายเหตุตามแพงโก  | เคลดตามเน็กซต์สเตรน 2021  | เคลดตามจีเซด  | สายพันธุ์เด่น ๆ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| A.1-A.6  |   | 19B 	 | S 	 | มี "reference sequence" เป็น WIV04/2019 |
| B.3-B.7, B.9, B.10, B.13-B.16  |   | 19A  | L |  |
| B.3-B.7, B.9, B.10, B.13-B.16  |   | 19A  | O |  |
| B.2  |   | 19A  | V 	 |  |
| B.1  | B.1.5-B.1.72  | 20A 	 | G 	 | สายพันธุ์ B.1 ตามแพงโก รวมสายพันธุ์เดลตา (B.1.617) |
| B.1  | B.1.9, B.1.13, B.1.22, B.1.26, B.1.37  | 20A 	 | GH |  |
| B.1  | B.1.3-B.1.66  | 20C 	 | GH | รวม สายพันธุ์เอปซิลอน (B.1.427/B.1.429/CAL.20C) และอีตา (B.1.525) |
| B.1  | B.1.3-B.1.66  | 20G 	 | GH | เป็นสายพันธ์หลักในสหรัฐเมื่อ มค. 2021 |
| B.1  | B.1.3-B.1.66  | 20H 	 | GH | รวมสายพันธุ์เบตา (B.1.351 หรือ 20H/501Y.V2 หรือ 501.V2 ) |
B.1 : 
| B.1  | B.1.1  | 20B 	 | GR 	 | รวมสายพันธุ์ B.1.1.207[ต้องการอ้างอิง] |
| B.1  | B.1.1  | 20D | GR 	 |  |
| B.1  | B.1.1  | 20J 	 | GR 	 | รวมสายพันธุ์แกมมา (P.1) และซีตา (P.2) |
| B.1  | B.1.1  | 20F | GR 	 |  |
| B.1  | B.1.1  | 20I 	 | GR 	 | รวม สายพันธุ์อัลฟา (B.1.1.7 หรือ VOC-202012/01, VOC-20DEC-01 หรือ 20I/501Y.V1) |
| B.1.177 	 | 20E (EU1)  | GV  | เป็นสายอนุพันธุ์ของ 20A |  |

ยังไม่มีการตั้งชื่อไวรัสโควิด-19 ที่เป็นมาตรฐาน
รัฐบาลและสื่อข่าวมักระบุสายพันธุ์เป็นภาษาพูดโดยใช้ชื่อประเทศที่พบสายพันธุ์นั้น ๆ เป็นครั้งแรก
ในปลายเดือนพฤษภาคมหลังจากที่ปรึกษากันเป็นเวลาหลายเดือน องค์การอนามัยโลกก็ประกาศการใช้อักษรกรีกเป็นชื่อสายพันธุ์สำคัญ ๆ เพื่อให้ความเป็นกลางทางภูมิภาคและทางการเมือง
แม้ไวรัสโควิด-19 จะมีสายพันธุ์เป็นพัน ๆ
แต่ชนิดย่อยต่าง ๆ ก็สามารถจัดเข้าเป็นกลุ่มเช่นเป็นเชื้อสาย (lineage) หรือเป็นเคลด (clade)
มีการตั้งชื่อ 3 อย่างหลัก ๆ ที่ใช้อยู่โดยทั่วไป คือ
จนถึงเดือนมกราคม 2021 จีเซด (GISAID) ผู้เรียกเชื้อไวรัสดั้งเดิมคือ SARS-CoV-2 ว่า hCoV-19 ได้ระบุเคลด 8 เคลดแล้วทั่วโลก คือ S, O, L, V, G, GH, GR และ GV
ในปี 2017 นักวิชาการได้ประกาศระบบการตั้งชื่อเน็กซต์สเตรน (Nextstrain) เพื่อใช้ "ติดตามวิวัฒนาการของจุลชีพก่อโรคตามเวลาจริง" ซึ่งต่อมาได้ใช้ติตตามเชื้อ SARS-CoV-2 โดยจนถึงเดือนมกราคม 2021 ได้ระบุ 11 เคลดหลัก ๆ แล้ว คือ 19A, 19B และ 20A จนถึง 20I
ในปี 2020 นักวิชาการจากโครงการ Phylogenetic Assignment of Named Global Outbreak Lineages (PANGOLIN โครงการแพงโก) ซึ่งแปลได้ว่า การกำหนดเชื้อสายโรคระบาดทั่วโลกให้มีชื่อตามวิวัฒนาการชาติพันธุ์ ได้เสนอวิธี "การตั้งชื่อแบบพลวัตสำหรับเชื้อสายต่าง ๆ ของ SARS-CoV-2 ซึ่งให้ความสำคัญกับเชื้อสายไวรัสที่กำลังระบาดและกระจายไปยังภูมิภาคใหม่ ๆ" จนถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2021 มีเชื้อสาย 6 สายที่ได้ระบุแล้วคือ A, B, B.1, B.1.1, B.1.177 และ B.1.1.7
อนึ่ง องค์การสาธารณสุขของชาติต่าง ๆ ยังอาจใช้ระบบการตั้งชื่อของตน ๆ เพื่อติดตามสายพันธุ์ต่าง ๆ
ยกตัวอย่างเช่น สำนักงานสาธารณสุขประเทศอังกฤษ (Public Health England) หรือพีเอชอี ได้ระบุไวรัสที่ติดตามโดยปี เดือน และหมายเลขในรูปแบบ [YYYY] [MM]/[NN] ซึ่งมีอักษรนำหน้าเป็น 'VUI' หรือ 'VOC' ซึ่งย่อมาจาก variant under investigation (รูปแบบที่กำลังตรวจสอบ) และ variant of concern (รูปแบบที่น่าเป็นห่วง)
ระบบนี้ปัจจุบันปรับให้อยู่ในรูปแบบ [YY] [MMM]-[NN] โดยส่วนที่เป็นเดือนจะใช้อักษรย่อ 3 ตัว
ลำดับยีนอ้างอิง

ในปัจจุบันยังไม่รู้ว่าใครเป็นผู้ป่วยรายแรกสำหรับโรคโควิด-19 ดังนั้น ลำดับยีนที่ใช้อ้างอิงในงานศึกษาหนึ่ง ๆ ก็จะเลือกเอาตามชอบใจ โดยมีทางเลือกเด่น ๆ ดังต่อไปนี้
ลำดับจีโนม Wuhan-1 เป็นลำดับที่เก็บได้แรกสุดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 2019
กลุ่มนักวิจัยอีกกลุ่มหนึ่ง ใช้ลำดับจีโนมอ้างอิงของ National Center for Biotechnology Information (NCBI) ซึ่งมีรหัส GenBankID:NC_045512; GISAID ID: EPI_ISL_402125 เป็นตัวอย่างที่เก็บได้เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2019 ถึงแม้กลุ่มนี้ก็ยังใช้จีโนมอ้างอิงคือ WIV04 ของจีเซด (ID: EPI_ISL_402124) ในงานวิเคราะห์ต่าง ๆ ด้วย
ตามแหล่งอ้างอิงแห่งหนึ่ง WIV04/2019 ซึ่งอยู่ในเคลด S ตามจีเซด / เชื้อสาย A ตามแพงโก / เคลด 19B ตามเน็กซต์สเตรน เป็นลำดับยีนที่เชื่อว่าใกล้มากที่สุดกับลำดับยีนของไวรัสดั้งเดิมที่มนุษย์ติดและเรียกว่า ลำดับศูนย์ (sequence zero) โดยได้ตัวอย่างในวันที่ 30 ธันวาคม 2019 จากคนไข้ที่มีอาการ เป็นลำดับที่ใช้อ้างอิงกันมากที่สุด โดยเฉพาะในบรรดาองค์กรที่ทำงานร่วมกับจีเซด
เกณฑ์ความเป็นสายพันธุ์โดดเด่น

ไวรัสปกติมักจะกลายพันธุ์เมื่อเวลาผ่านไป เกิดเป็นรูปแปร (variant) หรือสายพันธุ์ใหม่ ๆ ซึ่งอาจระบาดไปในกลุ่มประชากร แล้วเพิ่มปัญหาต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
ติดต่อได้ง่ายขึ้น
ก่ออาการหนักขึ้น
เพิ่มอัตราการตาย
ชุดตรวจเชื้อตรวจไม่ได้
เริ่มดื้อยาต้านไวรัส
ไวต่อแอนติบอดีที่ทำลายฤทธิ์ (neutralizing antibody) น้อยลงไม่ว่าจะเป็นแอนติบอดีที่พบในเลือด ที่ใช้ฉีด (คือแอนติบอดีแบบโมโนโคลน) หรือที่ตรวจหาในการทดลอง
สามารถหลบภูมิต้านทานที่มีอยู่โดยธรรมชาติได้ (คือ ทำให้ติดเชื้ออีกได้)
สามารถทำให้คนฉีดวัคซีนแล้วติดเชื้อได้
เพิ่มความเสี่ยงภาวะโรคต่าง ๆ เช่น การอักเสบในอวัยวะหลายบบ หรืออาการโควิดระยะยาว (long COVID)
เพิ่มการติดโรคในประชากรบางกลุ่ม เช่น เด็กหรือผู้มีภูมิคุ้มกันอ่อนแอ
สายพันธุ์ที่ผ่านเกณฑ์มากกว่าหนึ่งเหล่านี้อาจระบุว่า สายพันธุ์ที่กำลังตรวจสอบ (variants under investigation) หรือสายพันธุ์ที่น่าสนใจ (variants of interest) โดยยังต้องตรวจสอบว่าเพิ่มปัญหาต่าง ๆ เหล่านี้หรือไม่
ลักษณะหลักของสายพันธุ์ที่น่าสนใจก็คือมีหลักฐานว่ามันเป็นเหตุให้เกิดโรคในอัตราสูงขึ้นหรือเป็นเหตุของคลัสเตอร์โรค
แต่ก็ยังจำกัดไม่ถึงกับแพร่ไปในระดับชาติ ไม่งั้นแล้วก็จะต้องยกระดับขึ้นเป็นสายพันธุ์ที่น่าเป็นห่วง (variant of concern)
ถ้ามีหลักฐานชัดแล้วว่า การป้องกันหรือการรักษาการติดเชื้อจากสายพันธุ์นั้น ๆ มีประสิทธิภาพลดลงอย่างสำคัญ ก็จะจัดว่า สายพันธุ์ที่มีผลหนัก (variant of high consequence)
สายพันธุ์ที่น่าเป็นห่วง (องค์การอนามัยโลก)

สายพันธุ์ในหัวข้อนี้จัดเป็นสายพันธุ์ที่น่าเป็นห่วง (Variants of Concern, VOC) ตามองค์การอนามัยโลก 
ให้สังเกตว่า องค์กรต่าง ๆ เช่น ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคสหรัฐอาจมีรายการที่ต่างกันบ้าง
สายพันธุ์ที่น่าเป็นห่วง (องค์การอนามัยโลก) > อัลฟา (B.1.1.7)

บทความหลัก: ไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์แอลฟา
สายพันธุ์อัลฟา (B.1.1.7) 
ได้ตรวจพบครั้งแรกเมื่อเดือนตุลาคมในสหราชอาณาจักรจากตัวอย่างที่ได้เดือนก่อนในมณฑลเคนต์
จัดเป็นสายพันธุ์แรกที่ระบุว่ากำลังตรวจสอบเริ่มในเดือนธันวาคม 2020 (VUI - 202012/01)
แล้วต่อมาเลื่อนเป็นสายพันธุ์ที่น่าเป็นห่วง VOC-202012/01
มีชื่อเรียกอื่นว่า 20I/501Y.V1 (เดิมว่า 20B/501Y.V1)
ตั้งแต่นั้น ค่าความชุกโรคแบบ prevalence odds ก็เพิ่มเป็นทวีคูณทุก ๆ 6.5 วัน ซึ่งเชื่อว่าเป็นระยะเวลาที่โรคติดต่อรุ่นต่อรุ่น (generational interval)
มันมีสหสัมพันธ์กับอัตราการติดโรคโควิดใหม่ในสหราชอาณาจักอย่างสำคัญ โดยส่วนหนึ่งกับการกลายพันธุ์แบบ N501Y ด้วย
มีหลักฐานบ้างว่า สายพันธุ์นี้ติดง่ายขึ้นร้อยละ 40-80 (ค่าประเมินต่าง ๆ โดยมากจะอยู่ทางด้านมาก)
และงานวิเคราะห์แรก ๆ ก็ระบุว่า ทำให้ถึงตายเพิ่มขึ้น
แต่งานเร็ว ๆ นี้กลับไม่พบหลักฐานว่าทำให้โรครุนแรงยิ่งขึ้น
จนถึงเดือนพฤษภาคม 2021 สายพันธุ์อัลฟาได้ตรวจพบในประเทศกว่า 120 ประเทศแล้ว
สายพันธุ์ที่น่าเป็นห่วง (องค์การอนามัยโลก) > อัลฟา (B.1.1.7) > B.1.1.7 บวกกับการกลายพันธุ์ E484K

สายพันธุ์ที่น่าเป็นห่วงคือ Variant of Concern 21FEB-02 (เคยเขียนว่า VOC-202102/02) ที่กระทรวงสาธารณสุขอังกฤษอธิบายว่า เป็นสายพันธุ์ B.1.1.7 บวกกับการกลายพันธุ์ E484K
จนถึงวันที่ 17 มีนาคม 2021 มีกรณีคนไข้ที่ยืนยันแล้ว 39 กรณีในสหราชอาณาจักร
ในวันที่ 4 มีนาคม 2021 นักวิทยาศาสตร์ได้พบสายพันธุ์นี้ในรัฐออริกอนของสหรัฐ
โดยพบในตัวอย่างหนึ่งใน 13 ตัวอย่างที่วิเคราะห์ แต่ดูเหมือนจะเกิดขึ้นเองในพื้นที่ คือไม่ได้นำเข้าจากประเทศอื่น
ชื่ออื่น ๆ สำหรับสายพันธุ์นี้รวมทั้ง B.1.1.7+E484K
และ B.1.1.7 Lineage with S:E484K
สายพันธุ์ที่น่าเป็นห่วง (องค์การอนามัยโลก) > เบตา (B.1.351)

ในวันที่ 18 ธันวาคม 2020 สายพันธุ์เบตา หรือ 501.V2 หรือ 20H/501Y.V2 (ก่อนหน้านี้ 20C/501Y.V2) หรือ VOC-20DEC-02 (ก่อนหน้านี้ VOC-202012/02) หรือ B.1.351
ได้พบในแอฟริกาใต้เป็นครั้งแรก
นักวิจัยและเจ้าหน้าที่รายงานว่า เทียบกับสายพันธุ์อื่น ๆ ความชุกสายพันธุ์นี้สูงกว่าในบรรดาคนอายุน้อยที่สุขภาพดี และทำให้มีอาการหนักกว่า
กระทรวงสาธารณสุขแอฟริกาใต้ยังระบุด้วยว่า สายพันธุ์นี้อาจเป็นตัวขับการระบาดทั่วรอบสองในประเทศเพราะติดต่อกันได้เร็วกว่าสายพันธุ์ก่อน ๆ
นักวิทยาศาสตร์ให้ข้อสังเกตว่า สายพันธุ์นี้จับกับเซลล์มนุษย์ได้ดีกว่าเพราะไกลโคโปรตีนหนาม (spike glycoprotein) ของไวรัสมีการกลายพันธุ์ 3 อย่างใน receptor-binding domain (RBD) รวมทั้ง N501Y,
K417N และ E484K