stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อินุซึกะ คิบะ
ตระกูลอินุซึกะ

คำว่า อินุ (犬) ในนามสกุล อินุซึกะ มีความหมายว่า สุนัข ซึ่งทุกคนในตระกูลอินุซึกะจะมีสุนัขประจำตัว และที่แก้มของคนในตระกูลจะทาสีไว้ที่แก้ม
เนื้อเรื่อง

อินุซึกะ คิบะ และคู่หูอากามารุ นินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะ เข้าสอบจูนินพร้อมเพื่อนทีม 8 อะบุราเมะ ชิโนะ และ ฮิวงะ ฮินาตะ ในการสอบรอบคัดเลือกเข้าสู่รอบสุดท้ายได้ต่อสู้กับอุซึมากิ นารูโตะ และได้พ่ายแพ้ต่อแผนของนารูโตะ
ในช่วงที่ตามตัวซาสึเกะกลับหมู่บ้าน คิบะได้ร่วมกับกลุ่ม โดยในระหว่างการเดินทางได้ต่อสู้กับ ซาคอน และ ยูคอน นินจารับใช้ของโอโรจิมารุ และระหว่างที่ต่อสู้ได้คันคุโร่มาช่วย แต่ก็ได้รับบาดเจ็บกลับมา รวมทั้งอากามารุ ในช่วงหลังคิบะเริ่มมีบทบาทมากซึ่งหลังจากชิโนะไม่อยู่ มักได้ทำภารกิจกับฮิวงะ ฮินาตะและอุซึมากิ นารุโตะแต่ค่อนข้างหวังผลเรื่องทำภารกิจไม่ค่อยได้ ในตอนภารกิจตามล่าหาขุมทรัพย์กับคิบะและฮินาตะ คิบะได้มีความสามารถในการเดินป่า แม้แต่นารุโตะกับฮินาตะที่คิดว่ามาทางที่เร็วทีสุดที่ต่างจากคิบะต้องอ้อมไปอีกไกลกับมาถึงได้เร็ว (ขนาดว่างพอทำกับข้าว) และรับรู้จุดอ่อนของแต่ละคนในทีมทีเข้าอยู่ก็คือ คิบะกับนารูโตะมักชอบเถียงกัน ฮินาตะก็ห่วงมากจนลืมตัวเอง ในภาค2 คิบะได้กลับมาเจออุซึมากิ นารุโตะและทีม8ถึงแม้จะดูเท่แต่นิสัยยังคงเหมือนเดิม
คาถา

คาถาแปลงร่างสัตว์จำแลง
เขี้ยวทะลวง
เขี้ยวประสานเขี้ยว
คาถาแปลงสายอินุซึกะ
หมาป่าประสานเขี้ยว
คาถากรงเล็บหมาป่า
คาถารวมร่างเขี้ยวทะลวง
คาถาเขี้ยวทะลวงยักษ์
อะลูมิเนียม นิโคติเนท

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
MedlinePlus: a603033
ช่องทางการรับยา: Oral
รหัส ATC: C10AD04 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC aluminium tris (pyridine-3-carboxylate) 
เลขทะเบียน CAS: 1976-28-9
PubChem CID: 16098
ChemSpider: 19954489 Y
ECHA InfoCard: 100.016.212 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C18H12N3O6
มวลต่อโมล: 393.286 g/mol g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
 SMILES [Al+3].OC (=O) c1cccnc1 
 InChI InChI=1S/C6H5NO2.Al/c8-6 (9) 5-2-1-3-7-4-5;/h1-4H, (H,8,9) ;/q;+3 Y Key:RIROQZQPXBZPCI-UHFFFAOYSA-N Y 
  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
อะลูมิเนียม นิโคติเนท (Aluminium nicotinate) เป็นยาลดระดับไขมันในกระแสเลือดกลุ่มอนุพันธ์ของไนอะซิน (niacin derivative)
คุณสมบัติ

| คุณสมบัติ | ค่า |
| --- | --- |
จำนวนตัวรับโปรตอน: 3
จำนานตัวให้โปรตอน: 1
จำนวนไครอลคาร์บอน: 1
ค่าสัมประสิทธิ์การกระจายตัว: 0.3
ค่าการละลาย: -0.8
สภาพมีขั้วของโมเลกุล: 92.7
ดูเพิ่ม

ไนอะซิน
ไนโคฟูราโนส
ไนเซอริทรอล
นิโคตินิล แอลกอฮอล์
อะคิพิม็อกซ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Goodman & Gilman's The Pharmacological Basis of Therapeutics (ภาษาอังกฤษ). New York: McGraw-Hill. 2001. doi:10.1036/0071422803. ISBN 0-07-135469-7. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-11-18. สืบค้นเมื่อ 2015-12-15. {{cite book}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |Author= ถูกละเว้น แนะนำ (|author=) (help)
Foye's Principles of Medicinal Chemistry (ภาษาอังกฤษ). Baltimorework: Lippincott Willams & Wilkins. 2007. doi:10.1036/0071422803. ISBN 0-7817-6879-9. {{cite book}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |Author= ถูกละเว้น แนะนำ (|author=) (help)[ลิงก์เสีย]
Aluminium nicotinate
| ด ค กกลุ่มยาหลัก |
| --- | --- |
ทางเดินอาหาร/ เมแทบอลิซึม (A): กรดกระเพาะ (ยาลดกรด, สารต้านตัวรับ H2 , ยายับยั้งการหลั่งกรด) • ยาแก้อาเจียน • ยาระบาย • ยาแก้ท้องร่วง • ยาลดความอ้วน • ยาต้านเบาหวาน • วิตามิน • เกลือแร่
เลือดและอวัยวะ สร้างเลือด (B): สารต้านลิ่มเลือด (สารกันเลือดเป็นลิ่ม , สารต้านเกล็ดเลือด , สารสลายลิ่มเลือด) • ยาต้านการตกเลือด (สารก่อลิ่มเลือด , ยาต้านการสลายลิ่มเลือด)
ระบบหัวใจและหลอดเลือด (C): ยารักษาโรคหัวใจ/ยาแก้อาการปวดเค้นหัวใจ (คาร์ดิแอคไกลโคไซด์ , ยาต้านภาวะหัวใจเสียจังหวะ , ยากระตุ้นหัวใจ) • ยาลดความดัน • ยาขับปัสสาวะ • สารขยายหลอดเลือด • เบต้า บล็อกเกอร์ • แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์ • ระบบเรนิน-แองจิโอเทนซิน (เอซีอีอินฮิบิเตอร์ , แองกิโอเทนซินรีเซพเตอร์บล๊อคเกอร์ , เรนินอินฮิบิเตอร์) • ยาลดไขมันในเส้นเลือด (สแตติน , ไฟเบรต , ไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์)
ผิวหนัง (D): สารทำให้นุ่มและชุ่มชื้น • สารก่อแผลเป็น • ยาแก้คัน • ยารักษาโรคสะเก็ดเงิน • สิ่งแต่งแผล
ระบบสืบพันธุ์ (G): ยาคุมกำเนิด • ยากระตุ้นภาวะเจริญพันธุ์ • SERMs • ฮอร์โมนเพศ
ระบบต่อมไร้ท่อ (H): ฮอร์โมนไฮโปทาลามัสและต่อมใต้สมอง • คอร์ติโคสเตอรอยด์ (กลูโคคอร์ติคอยด์ , มิเนอรัลโลคอร์ติคอยด์) • ฮอร์โมนเพศ • ไทรอยด์ฮอร์โมน/ยาต้านไทรอยด์
การติดเชื้อและ การติดเชื้อปรสิต (J, P, QI): ยาปฏิชีวนะ • สารต้านแบคทีเรีย • ยาต้านเชื้อไมโคแบคทีเรีย (ยาต้านวัณโรค , ยารักษาโรคเรื้อน) • ยาต้านไวรัส• วัคซีน • ยาต้านปรสิต (ยาฆ่าโพรโตซัว , ยาฆ่าหนอนพยาธิ)
มะเร็ง (L01-L02): สารต้านมะเร็ง (แอนติเมแทบอไลต์ , สารอัลคิเลต , สปินเดิลพอยซัน , สารต้านเนื้องอก , โทโปไอโซเมอเรสอินฮิบิเตอร์)
โรคทางระบบภูมิคุ้มกัน (L03-L04): สารปรับระบบภูมิคุ้มกัน (สารกระตุ้นภูมิคุ้มกัน , สารกดภูมิคุ้มกัน)
กล้ามเนื้อ กระดูก และข้อต่อ (M): แอนาบอลิกสเตอรอยด์ • ยาแก้อักเสบ (เอ็นเซด) • ยารักษาโรคข้ออักเสบรูมาทอยด์• คอร์ติโคสเตอรอยด์ • ยาคลายกล้ามเนื้อ • บิสฟอสโฟเนต
สมองและระบบประสาท (N): ยาระงับความรู้สึก (ยาสลบ , ยาชาเฉพาะที่) • ยาระงับปวด • ยาต้านไมเกรน • ยากันชัก • ยาควบคุมอารมณ์ • ยาต้านโรคพาร์กินสัน ไซโคเลปติก (ยาคลายกังวล , ยารักษาโรคจิต , ยานอนหลับ/ยาระงับประสาท) • ไซโคอนาเลปติก (ยาแก้ซึมเศร้า , สารกระตุ้น)
ระบบทางเดินหายใจ (R): ยาแก้คัดจมูก • ยาขยายหลอดลม • ยาแก้ไอ • H1 แอนตาโกนิสต์ (สารต้านฮิสตามีน)
อวัยวะรับความรู้สึก (S): จักษุวิทยา • โสตวิทยา
อื่น ๆ (V): ยาแก้พิษ • สารเพิ่มความชัดภาพ • เภสัชรังสี • สิ่งแต่งแผล
รายชื่อแม่น้ำในประเทศจีน

รายชื่อแม่น้ำในประเทศจีนในสมัยโบราณ
จากการสำมะโนการอนุรักษ์น้ำแห่งชาติครั้งที่ 1 ระหว่างปี 2010–2012 ประเทศจีนมีแม่น้ำที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำขนาดใหญ่ 50 ตารางกิโลเมตรขึ้นไป มากกว่า 45,203 สาย (ไม่นับรวมเขตบริหารพิเศษฮ่องกง เขตบริหารพิเศษมาเก๊า และเกาะไต้หวัน) และความยาวรวมทั้งหมด 1.5085 ล้านกิโลเมตร
กลุ่มแม่น้ำตามภูมิศาสตร์

แม่น้ำสายสำคัญในประเทศจีน แบ่งเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ ตามพื้นที่ลุ่มน้ำและแหล่งน้ำขนาดใหญ่ที่รับการระบายน้ำจากแม่น้ำเหล่านี้ ได้แก่
แม่น้ำขนาดใหญ่ในด้านตะวันออกของจีนและไหลลงสู่ทะเลต่าง ๆ ของมหาสมุทรแปซิฟิก ได้แก่ ทะเลจีนใต้ ช่องแคบไต้หวัน ทะเลจีนตะวันออก ทะเลเหลือง ทะเลปั๋ว ทะเลญี่ปุ่น ทะเลโอค็อตสค์ แม่น้ำเหล่านี้เช่น แม่น้ำจู แม่น้ำแยงซี แม่น้ำหวง แม่น้ำหวย แม่น้ำเหลียว แม่น้ำไห่ และแม่น้ำอามูร์ (แม่น้ำเฮย์หลง) รวมทั้งแม่น้ำตามชายฝั่งขนาดเล็กหลายสาย
แม่น้ำขนาดใหญ่ในด้านตะวันตกของจีนและไหลลงสู่ทะเลต่าง ๆ ของมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรอาร์กติกผ่านประเทศอื่น ๆ ได้แก่ อ่าวเบงกอลและทะเลคารา ตามลำดับ แม่น้ำเหล่านี้ทั้งหมดเป็นแม่น้ำนานาชาติ เช่น แม่น้ำทาริม แม่น้ำพรหมบุตร
แม่น้ำภายในทวีปและแม่น้ำที่ผ่านเขตแดนประเทศต่าง ๆ ที่ไหลลงในระบบพื้นที่ลุ่มน้ำแบบปิด (พื้นที่ลุ่มน้ำเอนดอร์เฮอิก หรือพื้นที่ลุ่มน้ำภายในทวีป) ได้แก่ แอ่งทาริม เช่น แม่น้ำทาริม
นอกจากนี้ยังรวมถึงคลองที่มนุษย์สร้าง เช่น คลองใหญ่ปักกิ่ง-หางโจว (คลองเหนือ-ใต้), คลองหลิง และโครงการผันน้ำจากใต้สู่เหนือ (แม่น้ำหวงสู่แม่น้ำโขง) แม่น้ำแยงซี)
ในบรรดาระบบแม่น้ำและพื้นที่ลุ่มน้ำที่ใหญ่ที่สุด 10 อันดับแรกของโลก มีเพียงสองลุ่มน้ำเท่านั้นที่กินอาณาบริเวณอยู่ภายในประเทศเดียว นั่นคือแม่น้ำแยงซีและแม่น้ำหวงของจีน ที่เหลือนั้นเป็นแม่น้ำที่หลายประเทศครอบครองร่วมกัน ซึ่งในจำนวนแม่น้ำระดับสากลลักษณะนี้ มี 6 สาย (จาก 8 สาย) ที่ไหลผ่านประเทศจีน ได้แก่ แม่น้ำเฮย์หลง (แม่น้ำอามูร์ตอนบน), แม่น้ำอิร์ตีช (ต้นน้ำของแม่น้ำอ็อบ), แม่น้ำล้านช้าง (แม่น้ำโขงตอนบน) และแม่น้ำนู่เจียง (ต้นน้ำของแม่น้ำสาละวิน), แม่น้ำพรหมบุตร (แม่น้ำพรหมบุตรตอนบน, ต้นกำเนิดของลุ่มน้ำสินธุ-คงคา), แม่น้ำชือฉวน (แม่น้ำสินธุตอนบน)
คำเรียกในภาษาจีน

แม่น้ำ คือ เป็นทางน้ำธรรมชาติที่มีขนาดใหญ่ เป็นคำศัพท์ทั่วไปที่ในทางวิทยาศาสตร์หมายถึงกระแสน้ำตามธรรมชาติทั้งหลาย รวมทั้งกระแสน้ำขนาดเล็ก เช่น ลำธาร คลอง เป็นต้น
คำเรียกในภาษาจีนต่อไปนี้ หมายถึง 'แม่น้ำ' ด้วยการออกเสียงตามอักษรไทยที่ทับศัพท์ตามระบบพินอิน ในภาษาจีนกลาง
| อักษรไทย | อักษรจีน> ตัวย่อ | อักษรจีน> ตัวเต็ม | พินอิน | คำอธิบายการใช้ | ตัวอย่าง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
แม่น้ำ
| เหอ | 河 | 河 | hé | นิยมใช้ทางภาคเหนือ และพบใช้มากที่สุดในการเรียกชื่อแม่น้ำในภาษาจีน | แม่น้ำหวง (黄河; หวงเหอ) |
| เจียง | 江 | 江 | jiāng | นิยมใช้ทางภาคใต้ สำหรับแม่น้ำสายสำคัญ | แม่น้ำแยงซี (长江; ฉางเจียง) |
| ชฺวัน | 川 | 川 | chuān | ใช้สำหรับลำธาร หรือแม่น้ำที่แคบ | แม่น้ำหลงชวน (龙川) |
| ฉุ่ย | 水 | 水 | shuǐ | เป็นคำเรียกแบบทั่วไปในสมัยโบราณ | แม่น้ำฮั่น (汉水; ฮั่นฉุ่ย) |
| ชู | 曲 | 曲 | qū |  | ลำน้ำเซ่อ (色曲) |
| ซี | 溪 | 溪 | xī | ใช้สำหรับลำน้ำสาขา, ลำธาร, ห้วย | ลำน้ำฮั่ว (藿溪) |
คลอง
| ยฺวิ่นเหอ | 运河 | 運河 | yùnhé | คลองขนาดใหญ่ มีความยาวข้ามมณฑล | คลองใหญ่ (京杭运河) |
| ฉู | 渠 | 渠 | qú | คลองที่ไม่ยาวมากนัก | คลองหลิง (灵渠) |
รายชื่อแม่น้ำในประเทศจีนต่อไปนี้ แสดงด้วยตำแหน่งของปากน้ำที่ไหลระบายลงในแต่ละแอ่งรับน้ำ (แอ่งมหาสมุทร) หรือทะเล โดยเริ่มจากทางใต้สู่ทางเหนือ ซึ่งรายชื่อแม่น้ำหลักแต่ละสาย แสดงแม่น้ำสาขา แคว และแควสาขา เฉพาะที่สำคัญ (เรียงจากแอ่งรับน้ำ, ปากแม่น้ำหลัก ไปยังต้นน้ำ)
แอ่งมหาสมุทรแปซิฟิก

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อแม่น้ำสายสำคัญในด้านตะวันออกของจีนและไหลลงสู่ทะเลต่าง ๆ ของมหาสมุทรแปซิฟิก เริ่มจากทะเลทางใต้สู่เหนือ (เรียงจากฝั่งทางตะวันออกใกล้ไปไกลที่สุดจากประเทศไทย)
แอ่งมหาสมุทรแปซิฟิก

| ทะเลญี่ปุ่น | แม่น้ำสุยเฟิน / แม่น้ำรุซดอลนายา (绥芬河) | แม่น้ำสุยเฟิน / แม่น้ำรุซดอลนายา (绥芬河) | แม่น้ำสุยเฟิน / แม่น้ำรุซดอลนายา (绥芬河) |  |  |  | แม่น้ำระหว่างประเทศปลายน้ำในรัสเซีย |
| ทะเลโอค็อตสค์ | แม่น้ำอามูร์ (黑龙江) | แม่น้ำอุสซูรี (乌苏里江) | แม่น้ำอุสซูรี (乌苏里江) |  | 2,824 | 1,855,000 | แม่น้ำระหว่างประเทศ แม่น้ำชายแดนระหว่างจีนและรัสเซีย |
| ทะเลโอค็อตสค์ | แม่น้ำอามูร์ (黑龙江) | แม่น้ำซงฮฺวา (松花江) | แม่น้ำหมู่ตาน (牡丹江) |  | 2,824 | 1,855,000 | แม่น้ำระหว่างประเทศ แม่น้ำชายแดนระหว่างจีนและรัสเซีย |
| ทะเลโอค็อตสค์ | แม่น้ำอามูร์ (黑龙江) | แม่น้ำซงฮฺวา (松花江) | แม่น้ำฮูหลาน (呼兰河 ) |  | 2,824 | 1,855,000 | แม่น้ำระหว่างประเทศ แม่น้ำชายแดนระหว่างจีนและรัสเซีย |
| ทะเลโอค็อตสค์ | แม่น้ำอามูร์ (黑龙江) | แม่น้ำซงฮฺวา (松花江) | แม่น้ำอาเฉิน (阿什河) |  | 2,824 | 1,855,000 | แม่น้ำระหว่างประเทศ แม่น้ำชายแดนระหว่างจีนและรัสเซีย |
| ทะเลโอค็อตสค์ | แม่น้ำอามูร์ (黑龙江) | แม่น้ำซงฮฺวา (松花江) | แม่น้ำลาหลิน (拉林河) |  | 2,824 | 1,855,000 | แม่น้ำระหว่างประเทศ แม่น้ำชายแดนระหว่างจีนและรัสเซีย |
| ทะเลโอค็อตสค์ | แม่น้ำอามูร์ (黑龙江) | แม่น้ำซงฮฺวา (松花江) | แม่น้ำเนิ่น (嫩江)  แม่น้ำฮั่วหลิน (霍林河)  แม่น้ำเถาเอ่อร์ (洮儿河 )  แม่น้ำเน่อโหมเอ้อร์ (讷谟尔河 )  แม่น้ำกาน (甘河) |  | 2,824 | 1,855,000 | แม่น้ำระหว่างประเทศ แม่น้ำชายแดนระหว่างจีนและรัสเซีย |
| ทะเลโอค็อตสค์ | แม่น้ำอามูร์ (黑龙江) | แม่น้ำซงฮฺวา (松花江) | แม่น้ำหยิ่นหม่า (饮马河)  แม่น้ำอีทง (伊通河) |  | 2,824 | 1,855,000 | แม่น้ำระหว่างประเทศ แม่น้ำชายแดนระหว่างจีนและรัสเซีย |
| ทะเลโอค็อตสค์ | แม่น้ำอามูร์ (黑龙江) | แม่น้ำซงฮฺวา (松花江) | แม่น้ำฮุยฟา (輝發河) |  | 2,824 | 1,855,000 | แม่น้ำระหว่างประเทศ แม่น้ำชายแดนระหว่างจีนและรัสเซีย |
| ทะเลโอค็อตสค์ | แม่น้ำอามูร์ (黑龙江) | แม่น้ำฮูหม่า (呼瑪河) | แม่น้ำฮูหม่า (呼瑪河) |  | 2,824 | 1,855,000 | แม่น้ำระหว่างประเทศ แม่น้ำชายแดนระหว่างจีนและรัสเซีย |
| ทะเลโอค็อตสค์ | แม่น้ำอามูร์ (黑龙江) | แม่น้ำอาร์กุน (额尔古纳河) | แม่น้ำไห่ลาเอ่อร์ (海拉尔河) |  | 2,824 | 1,855,000 | แม่น้ำระหว่างประเทศ แม่น้ำชายแดนระหว่างจีนและรัสเซีย |
| ทะเลโอค็อตสค์ | แม่น้ำอามูร์ (黑龙江) | แม่น้ำอาร์กุน (额尔古纳河) | แม่น้ำเคอร์เลน (克魯倫河) |  | 2,824 | 1,855,000 | แม่น้ำระหว่างประเทศ แม่น้ำชายแดนระหว่างจีนและรัสเซีย |
แอ่งมหาสมุทรอาร์กติก

ต่อไปนี้คือรายชื่อแม่น้ำสายสำคัญในด้านตะวันตกของจีน ไหลไปในทางทิศเหนือผ่านประเทศคาซัคสถานและรัสเซีย และไหลลงสู่ทะเลคาราของมหาสมุทรอาร์กติก
| ทะเล | แม่น้ำหลัก | แม่น้ำสาขา | แคว / แควสาขา | ที่ตั้งและระบบแม่น้ำ | ความยาว (กิโลเมตร) | พื้นที่ลุ่มน้ำ(ตารางกิโลเมตร) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทะเลคารา | แม่น้ำอ็อบ (鄂畢河) | แม่น้ำอีร์ติช (额尔齐斯河) | แม่น้ำอีร์ติช (额尔齐斯河) |  | 297.3 | 12,500 | (เฉพาะพื้นที่ลุ่มน้ำในอาณาเขตประเทศจีน) เป็นแม่น้ำระหว่างประเทศที่ไหลลงสู่คาซัคสถานและรัสเซีย  แม่น้ำอ็อบมีความยาว 3,650 กิโลเมตร และครอบคลุมพื้นที่ลุ่มน้ำ 2,972,497 ตร.กม. |
แอ่งมหาสมุทรอินเดีย

ต่อไปนี้คือรายชื่อแม่น้ำสายสำคัญในด้านตะวันตกของจีนและไหลลงสู่ทะเลต่าง ๆ ของมหาสมุทรอินเดีย เริ่มจากทะเลทางตะวันออกสู่ตะวันตก (เรียงจากทางฝั่งตะวันตกใกล้ไปไกลที่สุดจากประเทศไทย)
| ทะเล | แม่น้ำหลัก | แม่น้ำสาขา | แคว / แควสาขา | ที่ตั้งและระบบแม่น้ำ | ความยาว (กิโลเมตร) | พื้นที่ลุ่มน้ำ(ตารางกิโลเมตร) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทะเลอันดามัน | แม่น้ำอิรวดี (伊洛瓦底江) | น้ำมาว หรือ แม่น้ำชเวลี (瑞丽江) | แม่น้ำหนานหว่าน (南畹河): แม่น้ำเขตแดนจีน-พม่า |  | 2,288 | 404,200 |  |
| ทะเลอันดามัน | แม่น้ำอิรวดี (伊洛瓦底江) | แม่น้ำต้าหยิง (太平江-大盈江) | แม่น้ำต้าหยิง (太平江-大盈江) |  | 2,288 | 404,200 |  |
| ทะเลอันดามัน | แม่น้ำอิรวดี (伊洛瓦底江) | แม่น้ำเมคะ (恩梅开江-独龙江) | แม่น้ำเมคะ (恩梅开江-独龙江) |  | 2,288 | 404,200 |  |
| ทะเลอันดามัน | แม่น้ำสาละวิน (萨尔温江-怒江) | แม่น้ำหนานข่า (南卡江) | แม่น้ำหนานหม่า (南马河 ) |  | 2,800 | 29,500 |  |
| ทะเลอันดามัน | แม่น้ำสาละวิน (萨尔温江-怒江) | แม่น้ำหนานกุ่น (南滾河) | แม่น้ำหนานกุ่น (南滾河) |  | 2,800 | 29,500 |  |
| ทะเลอันดามัน | แม่น้ำสาละวิน (萨尔温江-怒江) | แม่น้ำหนานติ้ง (南定河) | แม่น้ำหนานติ้ง (南定河) |  | 2,800 | 29,500 |  |
| ทะเลอันดามัน | แม่น้ำสาละวิน (萨尔温江-怒江) | แม่น้ำเมืองบอก (勐波罗河) | แม่น้ำเมืองบอก (勐波罗河) |  | 2,800 | 29,500 |  |
| ทะเลอันดามัน | แม่น้ำสาละวิน (萨尔温江-怒江) | ห้วยหยก (玉曲) | ห้วยหยก (玉曲) |  | 2,800 | 29,500 |  |
| ทะเลอันดามัน | แม่น้ำสาละวิน (萨尔温江-怒江) | ห้วยเจ่ (姐曲) | ห้วยเจ่ (姐曲) |  | 2,800 | 29,500 |  |
| ทะเลอันดามัน | แม่น้ำสาละวิน (萨尔温江-怒江) | ห้วยสั่ว (索曲) | ห้วยสั่ว (索曲) |  | 2,800 | 29,500 |  |
| ทะเลอันดามัน | แม่น้ำสาละวิน (萨尔温江-怒江) | ห้วยเซี่ยชิว (下秋曲) | ห้วยเซี่ยชิว (下秋曲) |  | 2,800 | 29,500 |  |
| อ่าวเบงกอล | แม่น้ำคงคา (恆河) | แม่น้ำคงคา (恆河) | แม่น้ำคงคา (恆河) |  | 2,525 | 1,320,000 |  |
| อ่าวเบงกอล | แม่น้ำพรหมบุตร (布拉馬普特拉河-雅魯藏布江 | แม่น้ำพรหมบุตร (布拉馬普特拉河-雅魯藏布江 | แม่น้ำพรหมบุตร (布拉馬普特拉河-雅魯藏布江 |  |  |  |  |
| ทะเลอาหรับ | แม่น้ำสินธุ (印度河-獅泉河) | แม่น้ำปัญจนัท (Panjnad River; 潘季納德河) | แม่น้ำสตลุช (Sutlej River; 萨特莱杰河)  แม่น้ำสปิติ (司丕提河) ลำน้ำปาเร (帕里曲) |  | 3,180 | 1,165,000 |  |
| ทะเลอาหรับ | แม่น้ำสินธุ (印度河-獅泉河) | 什約克河-奇普恰普河 | 什約克河-奇普恰普河 |  | 3,180 | 1,165,000 |  |
| ทะเลอาหรับ | แม่น้ำสินธุ (印度河-獅泉河) |  |  |  | 3,180 | 1,165,000 |  |
| ทะเลอาหรับ | แม่น้ำสินธุ (印度河-獅泉河) |  |  |  | 3,180 | 1,165,000 |  |
แม่น้ำไหลลงสู่ทะเลต่าง ๆ ของมหาสมุทรอินเดีย มีแม่น้ำสาขาจำนวนมากที่ไม่อยู่ในประเทศจีน ซึ่งไม่แสดงในตารางนี้
แอ่งรับน้ำภายในทวีป

ต่อไปนี้คือรายชื่อแม่น้ำสายสำคัญในด้านตะวันตกของจีนและไหลลงสู่ภายในทวีป โดยเฉพาะในเขตแอ่งทาริม
| แอ่ง | แม่น้ำหลัก | แม่น้ำสาขา | แคว / แควสาขา | ที่ตั้งและระบบแม่น้ำ | ความยาว (กิโลเมตร) | พื้นที่ลุ่มน้ำ(ตารางกิโลเมตร) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอ่งทาริม | แม่น้ำอีหลี (伊犁河) | 霍尔果斯河 | 霍尔果斯河 |  | 1,439 | 140,000 |  |
| แอ่งทาริม | แม่น้ำอีหลี (伊犁河) | 喀什河 | 喀什河 |  | 1,439 | 140,000 |  |
| แอ่งทาริม | แม่น้ำอีหลี (伊犁河) | 鞏乃斯河 | 鞏乃斯河 |  | 1,439 | 140,000 |  |
| แอ่งทาริม | แม่น้ำอีหลี (伊犁河) | 特克斯河 | 特克斯河 |  | 1,439 | 140,000 |  |
| แอ่งทาริม | แม่น้ำทาริม (塔里木河) | 孔雀河 | 开都河 |  | 1,321 | 1,020,000 |  |
| แอ่งทาริม | แม่น้ำทาริม (塔里木河) | 渭干河 | 渭干河 |  | 1,321 | 1,020,000 |  |
| แอ่งทาริม | แม่น้ำทาริม (塔里木河) | 和田河 | 和田河 |  | 1,321 | 1,020,000 |  |
| แอ่งทาริม | แม่น้ำทาริม (塔里木河) | 阿克苏河 | 阿克苏河 |  | 1,321 | 1,020,000 |  |
| แอ่งทาริม | แม่น้ำทาริม (塔里木河) | 叶尔羌河 | 克勒青河  克里滿河 |  | 1,321 | 1,020,000 |  |
| แอ่งทาริม | แม่น้ำทาริม (塔里木河) | 喀什喀尔河 | 喀什喀尔河 |  | 1,321 | 1,020,000 |  |
| แอ่งทะเลทรายโกบี | แม่น้ำเอจิน (额济纳河) หรือ แม่น้ำรั่ว (弱水) | แม่น้ำเอจิน (额济纳河) หรือ แม่น้ำรั่ว (弱水) | แม่น้ำเอจิน (额济纳河) หรือ แม่น้ำรั่ว (弱水) |  | 630 | 78,600 |  |
| ที่ราบสูงทิเบต | แม่น้ำชูเล (疏勒河) | แม่น้ำ (黨河 | แม่น้ำ (黨河 |  | 770 | 102,300 |  |
| ทะเลทรายเออบันทุงกุต | แม่น้ำมานาส (玛纳斯河) | แม่น้ำมานาส (玛纳斯河) | แม่น้ำมานาส (玛纳斯河) |  | 450 |  | ไหลลงทะเลสานมานาส |
| ทะเลทรายเออบันทุงกุต | แม่น้ำอูลุนกูร์ (乌伦古河; Ulungur River) | แม่น้ำอูลุนกูร์ (乌伦古河; Ulungur River) | แม่น้ำอูลุนกูร์ (乌伦古河; Ulungur River) |  |  |  |  |
| ที่ราบสูงทิเบต (แอ่งไจดาม) | แม่น้ำโกลมุด (格尔木河; Golmud River) | แม่น้ำโกลมุด (格尔木河; Golmud River) | แม่น้ำโกลมุด (格尔木河; Golmud River) |  |  | 18,648 |  |
แม่น้ำที่มนุษย์สร้าง (คลองขุด)

| แม่น้ำ / คลอง | ที่ตั้งและระบบแม่น้ำ | ความยาว (กิโลเมตร) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| คลองใหญ่ (京杭运河) |  | 1,794 | ความยาวนี้เฉพาะคลองจากปักกิ่งถึงหางโจว |
| คลองหลิง (灵渠) |  |  | ระหว่างที่ราบลุ่มแม่น้ำจูและที่ราบลุ่มแม่น้ำแยงซี |
| คลองชลประทานซูเป่ย์  (苏北灌溉总渠) |  | 168 |  |
| แม่น้ำเจียวไหล (胶莱河) |  | 130 |  |
| คลองอีร์ติช-คาราไม-อุรุมชี (引额济克(乌)工程; Irtysh–Karamay–Ürümqi Canal) |  | 134 |  |
ลำดับพื้นที่ลุ่มน้ำ

รายชื่อแม่น้ำในประเทศจีนเรียงลำดับตามขนาดของพื้นที่ลุ่มน้ำ จากใหญ่ที่สุดไปหาน้อย 20 อันดับแรก ดังนี้
| ลำดับ | ชื่อแม่น้ำ | ชื่อภาษาจีน | ชื่อภาษาอังกฤษ | พื้นที่ลุ่มน้ำ(ตารางกิโลเมตร) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | แม่น้ำแยงซี | 长江 | Chang | 1,808,500 | คิดเป็นร้อยละ 18.8 ของพื้นที่ของประเทศจีน |
| 2 | แม่น้ำทาริม | 塔里木河（内流河）（包括塔里木九河） | Tarim | 996,000 | เฉพาะพื้นที่ลุ่มน้ำในอาณาเขตประเทศจีน |
| 3 | แม่น้ำอามูร์ | 黑龙江 | Heilong | 889,100 | เฉพาะพื้นที่ลุ่มน้ำในอาณาเขตประเทศจีน |
| 4 | แม่น้ำหวง | 黄河 | Huang | 752,400 |  |
| 5 | แม่น้ำจู | 珠江 | Zhu | 442,100 | เฉพาะพื้นที่ลุ่มน้ำในอาณาเขตประเทศจีน |
| 6 | แม่น้ำพรหมบุตร (แม่น้ำยาร์ลุงจังโป) | 雅鲁藏布江（包括恒河各源） | Yarlung Tsangpo | 321,300 | เฉพาะพื้นที่ลุ่มน้ำในอาณาเขตประเทศจีน |
| 7 | แม่น้ำไห่ | 海河 | Hai | 263,600 |  |
| 8 | แม่น้ำเหลียว | 辽河 | Liao | 219,600 | รวมถึงแม่น้ำหุนและแม่น้ำไท่จึ |
| 9 | แม่น้ำหวย | 淮河 | Huai | 187,000 |  |
| 10 | แม่น้ำโขง | 澜沧江 (湄公河) | Lancang (Mekong) | 164,800 | เฉพาะพื้นที่ลุ่มน้ำในอาณาเขตประเทศจีน |
| 11 | แม่น้ำรั่ว | 弱水（内流河） | Ruo | 142,900 |  |
| 12 | แม่น้ำสาละวิน (แม่น้ำนู่) | 怒江 | Nu | 124,800 | เฉพาะพื้นที่ลุ่มน้ำในอาณาเขตประเทศจีน |
| 13 | แม่น้ำชูเล | 疏勒河（内流河） | Shule | 102,300 | แม่น้ำภายในทวีปที่ไหลลงในระบบพื้นที่ลุ่มน้ำแบบปิด |
| 14 | ระบบแม่น้ำอี๋-ชู่-ซื่อ | 沂沭泗河 หรือ 沂沭泗水系 | Yi-Shu-Si | 87,700 | ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำแยงซีและแม่น้ำเหลือง เป็นระบบน้ำที่ค่อนข้างอิสระ ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของลุ่มแม่น้ำหวย |
| 15 | แม่น้ำสินธุ | 印度河（包括狮泉河、象泉河） | Indus | 85,800 | เฉพาะพื้นที่ลุ่มน้ำในอาณาเขตประเทศจีน |
| 16 | แม่น้ำแดง | 元江 | Yuan (Red) | 76,300 | เฉพาะพื้นที่ลุ่มน้ำในอาณาเขตประเทศจีน |
| 17 | แม่น้ำหมิ่น | 闽江 | Min | 61,000 |  |
| 18 | แม่น้ำอีร์ติช | 额尔齐斯河 | Irtysh | 57,300 | เฉพาะพื้นที่ลุ่มน้ำในอาณาเขตประเทศจีน |
| 19 | แม่น้ำเฉียนถัง | 钱塘江 | Qiantang | 55,600 |  |
| 20 | แม่น้ำอีหลี | 伊犁河（内流河） | Ili | 55,300 | เฉพาะพื้นที่ลุ่มน้ำในอาณาเขตประเทศจีน  เป็นแม่น้ำภายในทวีปที่ไหลลงในระบบพื้นที่ลุ่มน้ำแบบปิด |
ศุกร์รัตติกาล

| ศุกร์รัตติกาล   |
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: การ์ธ นิกซ์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Lady Friday
ผู้แปล: แสงตะวัน
ศิลปินปก: หริรักษ์ มงคลพร
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ไทย
ชุด: อาณาจักรแห่งกาลเวลา
ประเภท: นวนิยายแฟนตาซี, วรรณกรรมเยาวชน
สำนักพิมพ์: สำนักพิมพ์เอ็นเธอร์บุ๊คส์ในเครือสำนักพิมพ์แจ่มใส
วันที่พิมพ์: ก่อนวันที่ 24 เม.ย. พ.ศ. 2551
ชนิดสื่อ: หนังสือปกอ่อน พิมพ์ด้วยกระดาษถนอมสายตา
หน้า: 248 หน้า
ISBN: ISBN 978-974-09-0296-6 ข้อผิดพลาดพารามิเตอร์ใน {{ISBNT}}: invalid character
เรื่องก่อนหน้า: อาณาจักรแห่งกาลเวลา ตอน พฤหัสเจ้าศาสตรา 
เรื่องถัดไป: อาณาจักรแห่งกาลเวลา ตอน เสาร์มนตรา 
ศุกร์รัตติกาล เป็นหนังสือเล่มที่ 5 ของหนังสือชุดอาณาจักรแห่งกาลเวลา ของ การ์ธ นิกซ์ นักเขียนชาวออสเตรเลียปัจจุบันได้รับการแปลเป็นภาษาไทยแล้ว โดยสำนักพิมพ์ "แจ่มใส" ปัจจุบันออกจำหน่ายแล้ว 6 เล่ม อีก 5 เล่มคือจันทร์มหันตภัย อังคารอหังการ พุธเพชฌฆาต พฤหัสเจ้าศาสตรา และเสาร์มนตรา
เนื้อเรื่องย่อ

ผู้ดูแลสี่ในเจ็ดคนได้ถูกพิชิตแล้ว กุญแจสี่ดอกแรกอยู่ในมือของอาเธอร์ แต่แผนการร้ายของวันข้างหน้ายังคงดำเนินต่อไป เท่านั้นยังไม่พอ คนเป่าปี่ ลูกชายของมหาสถาปนิกได้ปรากฏตัวขึ้นและอ้างสิทธิ์เป็นทายาทของบ้านโดยชอบธรรม พร้อมกับทหารนิทลิ่งใหม่ที่พร้อมจู่โจมทุกเมื่อ
แต่ศึกครั้งนี้ก็ต้องสงบลงชั่วคราว เมื่อมีผู้ส่งสาสน์จากท่านหญิงวันศุกร์ ซึ่งขอสละอำนาจของตนเอง ทิ้งกุญแจดอกที่ห้าและจากไปในอาณาจักรชั้นที่สอง มายังอาเธอร์ คนเป่าปี่ และเสาร์เลอเลิศ จนเกิดศึกเล็กๆ ขึ้รระหว่างทั้งสาม ถึงแม้มันอาจเป็นแผนลวง แต่อาเธอร์ก็ต้องตอบรับ และพาตัวเองเข้าสู่ดินแดนที่เหน็บหนาวที่สุดของบ้าน
ภารกิจต่อไป ไม่ธรรมดา ไม่เหมือนกับวันก่อนๆ อาเธอร์ เพนฮาลิกอน เด็กชายอายุ 12 ปีธรรมดาๆ ที่ไม่ธรรมดา และกุญแจดอกที่สี่ จำต้องเดินทางไปยังบ้านเบื้องกลางอันลึกลับ ที่ซึ่งมีคลองหลวงขับกระดาษ และที่ราบสูงสามชั้นเป็นปราการ เพื่อเดินทางไปยัง "หออาลักษณ์" ณ ชั้นบนสุดของบ้านเบื้องกลาง อาเธอร์จะต้องค้นหาพินัยกรรมส่วนที่ห้า และไปให้ถึงกุญแจดอกที่ห้าก่อนสองพลเมืองผู้ยิ่งใหญ่จะพบเข้าเสียก่อน
ในขณะเดียวกัน พลังที่แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเด็กชาย กำลังกัดกินตัวตนเขาและเปลี่ยนแปลงให้เขาเป็นผู้ "ไม่" รู้ตายเข้าไปทุกที...
สถานที่สำคัญ > บ้านเบื้องกลาง

ดูเพิ่มที่ บ้านเบื้องกลาง
สถานที่สำคัญ > สถานปลีกวิเวกของท่านหญิงวันศุกร์ในอาณาจักรชั้นที่สอง

ดูเพิ่มที่ สถานปลีกวิเวกของท่านหญิงวันศุกร์
ข้อความตอนท้ายเรื่อง

จากศุกร์รัตติกาล ข้อความนี้ได้เขียนอยู่บนเศษกระดาษชิ้นเล็กๆ ซึ่งซูซี่บอกว่าได้มาจากอูแกม ซึ่งก็ได้มาจากหนูเติบโตอีกทอดหนึ่ง หนูเติบโตยอมสละชีวิตเพื่อข้อความดังกล่าว ดังที่พวกอูแกมได้พบก่อนที่จะเจออาเธอร์ มันถูกฉีกออกมาจากกระดาษแผ่นที่ใหญ่กว่า และขอบยังปรากฏให้เห็นเป็นรอยประทับ ข้อความนี้คาดว่าเป็นข้อความที่วันเสาร์ต้องส่งเฟทเชอร์ออกมาตามหาระหว่างที่อาเธอร์อยู่ที่ทุ่งราบของบ้านเบื้องกลาง
For the last time, I do not wish to intervene. Manage affairs in the House as you wish. It will make little difference in the end. S
ขอกล่าวเป็นครั้งสุดท้ายว่าฉันไม่ต้องการเข้าไปยุ่งเกี่ยว เชิญจัดการกิจในบ้านตามที่เธอปรารถนา เพราะถึงอย่างไรสุดท้ายมันก็ไม่ต่างกัน อ.
จากข้อมูล "อ." น่าจะหมายถึงลอร์ดวันอาทิตย์ เพราะวันเสาร์ไม่ลงชื่อตัวเองเป็นชื่อย่ออยู่แล้ว ดังที่ปรากฏอยู่ในจดหมายของนาง หรือจากคำสั่งของนาง มักจะลงท้ายด้วย "วันเสาร์" หรือ "ท่านหญิงวันเสาร์"(จดหมายทางการ)
คำวิจารณ์

"คุณนิกซ์ใช้ถ้อยคำที่กระชับและให้ความเพลิดเพลินกับงานเขียนของเขาอยู่เสมอ เขายังใส่ข้อมูลใหม่ๆ เข้าไปในเรื่องอีกด้วย..."
- สคูลไลบรารี่จัวแนล
"ความพยายามทำให้นิกซ์ปั่นงานได้เร็วสุดขีด อาเธอร์เป็นวีรบุรุษที่น่าสนใจคนหนึ่ง เขาซื่อสัตย์ เป็นที่นับถือ เขาคุ้นเคยกับกฎของเขาเอง เขาหวังเพียงขอจัดการทุกสิ่งทุกอย่างด้วยวิธีใดก็ได้ที่เขาจะได้กลับไปใช้ชีวิตตามปกติอีกครั้ง"
- ชิลเดนส์ลิตเทอเรเจอร์
"...อัศจรรย์ ยิ่งใหญ่และซับซ้อน ตัวละครมีความแปลกใหม่ สำนวนภาษาน่าทึ่ง และมีประเด็นให้ตัดสินใจยากขึ้น ถูกใจแฟนผลงานของนิกซ์เป็นอย่างมาก"
- กลุ่มผู้สนับสนุนสิทธิ์เสียงของเยาวชน (VOYA)
ดูเพิ่ม

บทนำภาษาอังกฤษ เก็บถาวร 2011-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
บทนำ โดย Povolam  เก็บถาวร 2008-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สึคาบิชิ เท็ตไซ

| ตัวละคร เทพมรณะ> สึคะบิชิ เท็ตไซ (Tsukabishi Tessei) |
| --- | --- |
อาชีพ: ลูกมือร้านอุราฮาร่า,   (อดีต ยมทูต หัวหน้าหน่วยวิถีมาร)
วันเกิด: 12 พฤษภาคม
อายุ: อย่างน้อย 200 ปี
สีผม: สีดำ
สีตา: สีดำ
ส่วนสูง: 200 เซนติเมตร
น้ำหนัก: 138 กิโลกรัม
พากย์เสียงโดย: ยานาดะ คิโยะยูคิ,   หฤษฏ์ ภูมิดิษฐ์
สึคะบิชิ เท็ตไซ (ญี่ปุ่น: 握菱テッサイ; โรมาจิ: Tsukabishi Tessai) ตัวละครจากการ์ตูนจากเรื่องเทพมรณะ เป็นยมทูตอดีตหัวหน้าหน่วยวิถีมาร แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์
ลักษณะ/อุปนิสัย

ชายวัยกลางคนผู้มีเอกลักษณ์ชอบผูกผ้ากันเปื้อนตลอดเวลา ทำงานอยู่ในร้านของคิสึเกะ มีความสามารถในการใช้วิถีมารได้หลากหลาย และคอยช่วยอุราฮาร่าในการฝึกเหล่าอิจิโกะและเพื่อนอยู่เสมอ
ในอดีตกาล ประกฏตัวในผ้าคลุมสีน้ำเงินเข้มหรูหราที่มีปลอกคอหงายขนาดใหญ่แลพสัญลักษณ์ของหน่วยวิถีมาร ทรงผมโค้งมีลักษณะเป็นเขาขนาดเล็ก
ประวัติ

อดีตหัวหน้าหน่วยวิธีมาร มีรองหัวหน้าหน่วยคือ อุโชดะ ฮาจิเง็น ซึ่งภายหลังเป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มไวเวิร์ด เท็ตไซ ถุกอุปถัมท์เหมือนอุราฮาระโดยตระกูล ชิโฮอิน ต่อมาเขาได้เป็นหัวหน้าหน่วยวิถีมารของโซลโซไซตี้ เขาสามารถใช้วิชาวิถีมารระดับสูงต่างๆได้โดยไม่ต้องร่ายคาถาอัญเชิญและใช้วิถีมารต้องห้ามได้ เช่น วิชาหยุดเวลา และ วิชาเคลื่อนย้ายข้ามมิติ
บทบาท > ภาค โลกมนุษย์

ปรากฏตัวเป็นพ่อบ้านในร้านอุราฮาร่า มีหน้าที่ดูแลความสงบเรียบร้อยในร้านอุราฮาร่าและเสริฟน้ำชาแก่ผู้มาเยือน