stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อุสมาน แดมเบเล

มาซูร์ อุสมาน แดมเบเล (ฝรั่งเศส: Masour Ousmane Dembélé; เกิด 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้า ให้แก่ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง สโมสรในลีกเอิง และทีมชาติฝรั่งเศส
แดมเบเลเกิดที่ แวร์นง แดมเบเลเริ่มอาชีพของเขาที่ แรแน ก่อนเข้าร่วมทีม โบรุสซีอาดอร์ทมุนด์ ในปี ค.ศ. 2016 เขาช่วยให้ทีมชนะเลิศเดเอ็ฟเบ-โพคาล ซึ่งเขาทำประตูชัยในรอบชิงชนะเลิศช่วยให้เสือเหลืองเอาชนะไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท 1–2 ในปีต่อมา เขาย้ายไปบาร์เซโลนา ด้วยค่าตัว 105 ล้านยูโร กลายเป็นนักเตะค่าตัวแพงที่สุดในโลกเป็นอันดับที่ 2 ร่วมกับปอล ปอกบา เขาคว้าดับเบิลแชมป์ทั้งลาลีกา และโกปาเดลเรย์ ในฤดูกาลแรกที่ได้รับบาดเจ็บเป็นส่วนใหญ่
หลังจากลงเล่นลงเล่น 20 นัด และทำ 5 ประตูในระดับเยาวชนให้กับทีมชาติฝนั่งเศส แดมเบเล ได้ลงเล่นกับทีมชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2016 เขาลงเล่น 4 นัดและช่วยให้ทีมชนะเลิศฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย รวมถึงทีมที่แข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 ซึ่งเขาได้ลงเล่นเพียงสองนัดแล้วบาดเจ็บ ซึ่งฝรั่งเศสตกรอบก่อนรองชนะเลิศ
แหล่งข้อมูลอื่น

France profile เก็บถาวร 2019-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at FFF
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง  |
| --- | --- |
 1 นาบัส  2 ฮะกีมี (c)  3 กีมแปมเบ  4 อูการ์เต  5 มาร์กิญญุส  7 อึมบาเป  8 ปาเรเดส  9 อิการ์ดิ  10 เนย์มาร์  11 ดิ มาริอา  12 ราฟีญา  14 เบร์นัต  16 ปึไรรา  16 ริโก  17 ดักบา  18 ไวนัลดึม  19 อี คัง-อิน  20 กูร์ซาวา  21 เอร์เรรา  22 ดียาโล  23 ดรัคส์เลอร์  24 เคเรอร์  25 บัคเกอร์  27 แกย์  30 เมสซิ  31 ดักบา  34 Nsoki  35 Kouassi  36 อึมเบ ซอห์  38 Aouchiche  40 Innocent  50 ดอนนารุมมา  ผู้จัดการ: เอนริเก
อ็องตอนี เรแวแยร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อ็องตอนี กี มารี เรแวแยร์ (Anthony Guy Marie Réveillère)
วันเกิด:   (1979-11-10) 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 (44 ปี)
สถานที่เกิด:  ดูเอ-ลา-ฟงแตน, ฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.81 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหลังฝั่งขวา
สโมสรเยาวชน
1992–1996:  อ็องเฌ
1996–1998:  แรน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1998–2003 |  แรน |  140 |  (2) |
| 2003 |  → บาเลนเซีย (ยืมตัว) |  18 |  (1) |
| 2003–2013 |  ลียง |  286 |  (3) |
| 2013–2014 |  นาโปลี |  13 |  (0) |
| 2014–2015 |  ซันเดอร์แลนด์ |  16 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 1995-1996 |  ฝรั่งเศส ชุดยู17 |  20 |  (1) |
| 1996-1997 |  ฝรั่งเศส ชุดยู18 |  6 |  (0) |
| 1999-2002 |  ฝรั่งเศส ชุดยู21 |  24 |  (1) |
| 2003–2012 |  ฝรั่งเศส |  20 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 24 ตุลาคม 2014 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 24 ตุลาคม 2014 (UTC)
อ็องตอนี กี มารี เรแวแยร์ (ฝรั่งเศส: Anthony Guy Marie Réveillère,  เกิดวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส เล่นในตำแหน่งแบ็คขวา
โดยเรแวแยร์เป็นที่รู้จักจากการเล่นฟุตบอลในลีกเอิงถึง 16 ฤดูกาล ให้กับแรนและลียงโดยเขาได้แชมป์ลีกเอิง 5 สมัย กับลียง
ส่วนในการเล่นระดับชาติเรแวแยร์ลงเล่นให้กับทีมชาติฝรั่งเศส 20 นัด โดยเป็นหนึ่งในผู้เล่นทีมชาติฝรั่งเศสชุดแข่งขันในฟุตบอลโลก 2010 ที่ประเทศแอฟริกาใต้ และชุดแข่งขันในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 ที่ประเทศโปแลนด์และยูเครน
อีดรีซา แกย์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 แกย์อุ่นเครื่องกับเซเนกัล ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อีดรีซา กานา แกย์
วันเกิด:   (1989-09-26) 26 กันยายน ค.ศ. 1989 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  ดาการ์ เซเนกัล
ส่วนสูง:  1.74 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
หมายเลข:  27
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007–2008 |  Diambars |   |   |
| 2008–2010 |  ลีล เบ |  55 |  (2) |
| 2010–2015 |  ลีล |  134 |  (5) |
| 2015–2016 |  แอสตันวิลลา |  35 |  (0) |
| 2016–2019 |  เอฟเวอร์ตัน |  100 |  (3) |
| 2019– |  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง |  0 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2012 |  เซเนกัลโอลิมปิก |  1 |  (0) |
| 2011– |  เซเนกัล |  64 |  (4) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 30 กรกฎาคม 2019 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 19 กรกฎาคม 2019
อีดรีซา กานา แกย์ (ฝรั่งเศส: Idrissa Gana Gueye; เกิด 26 กันยายน ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวเซเนกัล ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับปารีแซ็ง-แฌร์แม็งและทีมชาติเซเนกัล
ทีมชาติ

แกย์ลงเล่นให้กับทีมชาติเซเนกัลตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 และได้ลงเล่นในการแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลกอยู่หลายนัด เขายังได้เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012, แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2015 และแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017
ทีมชาติ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | สกอร์ | ผล | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2017 | Stade Léopold Sédar Senghor, ดาการ์, เซเนกัล |  อิเควทอเรียลกินี | 3–0 | 3–0 | แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบคัดเลือก |
เกียรติประวัติ

ล็อสก์ลีล
ลีกเอิง: 2010–11
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ อีดรีซา แกย์ ที่ Soccerbase
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง  |
| --- | --- |
 1 นาบัส  2 ฮะกีมี (c)  3 กีมแปมเบ  4 อูการ์เต  5 มาร์กิญญุส  7 อึมบาเป  8 ปาเรเดส  9 อิการ์ดิ  10 เนย์มาร์  11 ดิ มาริอา  12 ราฟีญา  14 เบร์นัต  16 ปึไรรา  16 ริโก  17 ดักบา  18 ไวนัลดึม  19 อี คัง-อิน  20 กูร์ซาวา  21 เอร์เรรา  22 ดียาโล  23 ดรัคส์เลอร์  24 เคเรอร์  25 บัคเกอร์  27 แกย์  30 เมสซิ  31 ดักบา  34 Nsoki  35 Kouassi  36 อึมเบ ซอห์  38 Aouchiche  40 Innocent  50 ดอนนารุมมา  ผู้จัดการ: เอนริเก 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเซเนกัล – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 ดียาโล  2 Mbengue  3 กูลีบาลี  4 การา  5 แกย์  6 ซาเน  7 โซว์  8 กูยาเต (c)  9 ดียุฟ  10 มาเน  11 อึนดัวเยอ  12 ซาบาลี  13 อ. อึนดียาย  14 กอนาเต  15 ซาโก  16 ก. อึนดียาย  17 บาดู  18 ซาร์  19 นีย็องก์  20 แกตา  21 กาซามา  22 วาเก  23 กอมิส  ผู้ฝึกสอน: ซีเซ  |  1 ดียาโล  2 Mbengue  3 กูลีบาลี  4 การา  5 แกย์  6 ซาเน  7 โซว์  8 กูยาเต (c)  9 ดียุฟ  10 มาเน  11 อึนดัวเยอ  12 ซาบาลี  13 อ. อึนดียาย  14 กอนาเต  15 ซาโก  16 ก. อึนดียาย  17 บาดู  18 ซาร์  19 นีย็องก์  20 แกตา  21 กาซามา  22 วาเก  23 กอมิส  ผู้ฝึกสอน: ซีเซ  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเซเนกัล – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 แอ็ส. เดียง  2 แอ็ฟ. แมนดี  3 กูลีบาลี (กัปตัน)  4 เป. ซีเซ  5 อี. แกย์  6 แอน. แมนดี  7 จักซอน  8 กูยาเต  9 ดียา  10 แอม. อึนดียาย  11 ซิส  12 บาโล-ตูเร  13 อี. อึนดียาย  14 Jakobs  15 ดียาตา  16 เออ. แมนดี  17 เป. ซาร์  18 อี. ซาร์  19 ดีเยดียู  20 เบ. เดียง  21 ซาบาลี  22 ดียาโล  23 กอมิส  24 นาม  25 ลูม  26 เป. แกย์  ผู้ฝึกสอน: อา. ซีเซ  |  1 แอ็ส. เดียง  2 แอ็ฟ. แมนดี  3 กูลีบาลี (กัปตัน)  4 เป. ซีเซ  5 อี. แกย์  6 แอน. แมนดี  7 จักซอน  8 กูยาเต  9 ดียา  10 แอม. อึนดียาย  11 ซิส  12 บาโล-ตูเร  13 อี. อึนดียาย  14 Jakobs  15 ดียาตา  16 เออ. แมนดี  17 เป. ซาร์  18 อี. ซาร์  19 ดีเยดียู  20 เบ. เดียง  21 ซาบาลี  22 ดียาโล  23 กอมิส  24 นาม  25 ลูม  26 เป. แกย์  ผู้ฝึกสอน: อา. ซีเซ  |  |
อ็องตวน ฟูกีเย-แต็งวีล

| อ็องตวน ฟูกีเย-แต็งวีล Antoine Fouquier-Tinville |
| --- | --- |

เกิด: ค.ศ. 1746 จังหวัดแอน ประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1795 (49 ปี) กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
สาเหตุเสียชีวิต: กิโยตีน
อาชีพ: นักกฎหมาย, พนักงานอัยการ
อ็องตวน ก็องแต็ง ฟูกีเย เดอ แต็งวีล (ฝรั่งเศส: Antoine Quentin Fouquier de Tinville) หรือนิยมเรียก ฟูกีเย-แต็งวีล เป็นพนักงานอัยการในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสและสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว เขาเป็นญาติกับกามีย์ เดมูแล็ง ซึ่งมีส่วนช่วยให้เขากลายเป็นหัวหอกในการร้องทุกข์กล่าวโทษระบอบกษัตริย์
เมื่อที่ประชุมใหญ่แห่งชาติจัดตั้งศาลปฏิวัติขึ้นในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1793 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานอัยการ ความกระตือรือร้นของเขาทำให้ได้รับฉายาว่า "ผู้ส่งตัวขึ้นกิโยตีน" การทำหน้าที่อย่างแข็งขันในตำแหน่งนี้ทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในบุคคลชื่อเสียที่สุดในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เขาถูกมองว่าใช้ตำแหน่งอัยการสนองความต้องการของฝ่ายการเมืองโดยอ้างหลักกฎหมายโดยไม่สนใจว่าจำเลยจะกระทำผิดจริงหรือไม่ เป็นที่ทราบกันว่าเขาเป็นพวกสุดโต่งเช่นเดียวกับมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ ผู้มีอำนาจล้นฟ้าในฝรั่งเศสขณะนั้น
แม้ว่าฟูกีเย-แต็งวีลจะมีส่วนช่วยในการจับกุมรอแบ็สปีแยร์, หลุยส์ อ็องตวน เดอ แซ็ง-ฌุสต์ และฌอร์ฌ กูตง โดยมีพยานช่วยยืนยันต่อสภา อย่างไรก็ตาม เขาถูกจับกุมภายหลังถูกถอดถอนโดยสมาชิกสภา หลุยส์-มารี สตานิสลัส เฟรรง และถูกนำตัวขึ้นพิจารณาต่อสภา เขาพยายามแก้ต่างว่าเขาเพียงแต่ทำตามคำสั่งของคณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมเท่านั้น การพิจารณาความผิดกินเวลากว่า 41 วัน และในที่สุด เขาก็ได้รับโทษประหารชีวิตโดยกิโยตีนพร้อมกับอดีตบุคลากรในศาลอาญาปฏิวัติเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1795
เหยื่อของฟูกีเย-แต็งวีล

เหล่ามรณสักขีแห่งกงเปียญ
ชาร์ล็อต กอร์แด
พระนางมารี อ็องตัวแน็ต
อาด็อง ฟีลิป เดอ กุสตีน และบุตรชาย
ผู้นำฌีรงแด็ง
ฌัก ปีแยร์ บรีโซ
ฌ็อง-มารี รอล็อง เดอ ลา ปลาเตียร์ และมาดามรอล็อง
กลุ่มด็องตง
ฌอร์ฌ ด็องตง
มารี ฌ็อง เอโร เดอ เซแชล
นีกอลา เดอ กงดอร์แซ
ปีแยร์ ฟีลีโป
กามีย์ เดมูแล็ง
อ็องตวน บาร์นาฟว์
ฌัก เอแบร์ พร้อมบรรดาผู้สนับสนุน
อูกแห่งปาแย็ง

| อูกแห่งปาแย็ง |
| --- | --- |

เกิด: c.1070 แป็ง
เสียชีวิต: c.1136 ราชอาณาจักรเยรูซาเลม
สัญชาติ: ช็องเปอนัว
มีชื่อเสียงจาก: ผู้นำคนแรกของ อัศวินเทมพลาร์
อูกแห่งปาแย็ง (ฝรั่งเศส: Hugues de Payens, Hughes de Payns หรือ Hughes de Pagan; อังกฤษ: Hugh of Payens หรือ Hugh Pagan) (c. 1070-1136) เป็นอัศวินชนแฟรงค์จากจังหวัดช็องปาญ ผู้ก่อตั้งและผู้นำคนแรกของอัศวินเทมพลาร์  เขากับนักบุญแบร์นาร์แห่งแกลร์โวได้ตั้งกฎปฏิบัติสำหรับภาคีที่ชื่อ กฎละติน (Latin Rule)
แหล่งข้อมูลอื่น

The Crusades and the Knights Templar
Hugues de Payns Museum  Payns, France
บรรณานุกรม

Leroy Thierry, Hugues de Payns, chevalier champenois, fondateur de l'ordre des templiers, 2e édition, Maison du Boulanger, 2001, ISBN 2-913052-10-X
Leroy Thierry P.F., Hugues de Payns, la naissance des Templiers, Thebookedition, mars 2011, ISBN 978-2-7466-3049-9
| ก่อนหน้า |  | อูกแห่งปาแย็ง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| -- |  | ผู้นำของอัศวินเทมพลาร์  (1118-1136) |  | Robert de Craon |
อ็องรี เดอ บาแย-ลาตูร์

| อ็องรี เดอ บาแย-ลาตูร์ |
| --- | --- |


ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลคนที่ 3
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2462 – พ.ศ. 2485
ก่อนหน้า: กอดฟรัว เดอ บลอแน
ถัดไป: ซีกฟริด เอดสเตริม
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 มีนาคม พ.ศ. 2419 บรัสเซลส์ เบลเยียม
เสียชีวิต: 6 มกราคม พ.ศ. 2485 (65 ปี) บรัสเซลส์ เบลเยียม

อ็องรี เดอ บาแย-ลาตูร์ (ฝรั่งเศส: Henri de Baillet-Latour) เป็นประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลคนที่ 3
อูม โซล ไมออร์

| อูม โซล ไมออร์ |
| --- | --- |
ประเภท: นาฏกรรม
สร้างโดย: เตย์เชย์รา ฟิลยู
กำกับโดย: เอ็ดสัน บรากา วัลเดอมาร์ จี โมไรช์
แสดงนำ: โรโดลฟู เมเยอร์ ลอรา การ์โดซู เปาลู โกลาร์ท มาร์กู นานีนี ซาโนนี เฟร์รีเต การ์ลูส เอดูวาร์ดู ซานดรา บาร์ซอตติ ลีซา วีเยรา เดนิเส เดล เวกกียู โฌนาส แมลู
ประเทศแหล่งกำเนิด:  บราซิล
ภาษาต้นฉบับ: โปรตุเกส
จำนวนตอน: 150
ออกอากาศ
เครือข่าย: เรจีตูปี
ออกอากาศ: 2 พฤษภาคม – 22 ตุลาคม พ.ศ. 2520
อูม โซล ไมออร์ (โปรตุเกส: Um Sol Maior) เป็นละครแนวเทเลโนเบล่าของบราซิล สร้างโดย เตย์เชย์รา ฟิลยู ออกอากาศทางช่องเรจีตูปี เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ถึงวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2520
นักแสดง

โรโดลฟู เมเยอร์ รับบท จาโกมู เนโรเน (Giacomo Nerone) / มารียู ดีอางเจลู (Mario D'Angelo)
ลอรา การ์โดซู รับบท มาเรียนา (Mariana)
เปาลู โกลาร์ท รับบท รังเฌล (Rangel)
มาร์กู นานีนี รับบท ลอรู (Lauro)
ซาโนนี เฟร์รีเต รับบท มารียู เนโรเน (Mario Nerone)
การ์ลูส เอดูวาร์ดู รับบท แบตู (Beto)
ซานดรา บาร์ซอตติ รับบท มาร์เซีย (Márcia)
ลีซา วีเยรา รับบท เอเลียเน (Eliane)
เดนิเส เดล เวกกียู รับบท เบ็ตตี้ (Betty)
โฌนาส แมลู รับบท ลุยจิ ดีอางเจลู (Luigi D'Angelo)
แหล่งข้อมูลอื่น

อูม โซล ไมออร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อ็องรี เลอแฟฟวร์

| อ็องรี เลอแฟฟวร์  Henri Lefebvre |
| --- | --- |

เกิด: 16 มิถุนายน ค.ศ. 1901(1901-06-16) อาแฌ็ตโม ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 29 มิถุนายน ค.ศ. 1991(1991-06-29) (90 ปี) นาวาแร็งส์ ฝรั่งเศส
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยปารีส

ยุค: คริสต์ศตวรรษที่ 20
แนวทาง: ปรัชญาตะวันตก
ความสนใจหลัก: ชีวิตประจำวัน วิภาษวิธี ภาวะการแปลกแยก ช่องว่างทางสังคม ความเป็นเมือง ความเป็นชนบท นวสมัย วรรณกรรม ประวัติศาสตร์
 ได้รับอิทธิพลจาก คาร์ล มาคส์ เกออร์ค วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช เฮเกิล ฟรีดริช นีทเชอ ฟรีดริช เอ็งเงิลส์ วลาดีมีร์ เลนิน มาร์ทีน ไฮเด็กเกอร์ กัสตง บัชลาร์ รอล็อง บาร์ต ฟร็องซัว ราเบอแล ฌ็อง-ฌัก รูโซ เฮราคลิตุส · Kostas Axelos · มอริส แมร์โล-ปงตี 
 เป็นอิทธิพลต่อ กี เดอบอร์ ฌ็อง โบดรียาร์ มีแชล เดอ แซร์โต เดวิด ฮาร์วีย์ ราอุล ฟาไนเคิม Bryan Reynolds เอดเวิร์ด โซจา เฟรดริก เจมสัน the Situationist International มาร์ก โพสเตอร์ นีล สมิท ฌ็อง-ปอล ซาทร์ 
 
อ็องรี เลอแฟฟวร์ (ฝรั่งเศส: Henri Lefebvre) เป็นนักสังคมวิทยาและนักปรัชญาสายมาร์กซิสต์ชาวฝรั่งเศส แนวคิดของเขาให้ความสำคัญมุ่งอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่และเวลา แนวคิดของเลอแฟฟวร์มีอิทธิพลต่อการศึกษาทฤษฎีสังคมเมือง (urban theory) และเกี่ยวข้องกับภูมิศาสตร์มนุษย์ (human geography) อันเป็นศาสตร์ที่มุ่งเน้นให้มนุษย์ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อม ตลอดจนศึกษาว่ามนุษย์ที่เกิดภายใต้สภาพแวดล้อมทางกายภาพที่เปลี่ยนแปลงไปบนพื้นผิวโลก เช่น พื้นที่สีเขียว แม่น้ำ อากาศ เป็นต้น จะมีพฤติกรรมและความแตกต่างกันอย่างไร งานของเลอแฟฟวร์ไม่เป็นที่สนใจมากนักในช่วงแรก แต่ต่อมาได้รับการกล่าวถึงในวงกว้างและมีอิทธิพลต่อสาขาวิชาต่าง ๆ มากมาย
อูกมหาราช

อูกมหาราช (ฝรั่งเศส: Hugues le Grand) หรือ อูกพระองค์ขาว (Hugues le Blanc; สิ้นพระชนม์ 16/17 มิถุนายน ค.ศ. 956) ดำรงตำแหน่งเป็นดยุคของชาวแฟรงก์, เคานต์แห่งปารีส และเป็นต้นตระกูลของกษัตริย์ฝรั่งเศสราชวงศ์กาแปเตียง พระองค์เป็นชายผู้ทรงอำนาจที่สุดในราชอาณาจักรฝรั่งเศส (ราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก) ในช่วงรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 ผู้อยู่ต่างแดนและต้นรัชสมัยของพระเจ้าโลแทร์
พระราชประวัติ

อูกเป็นพระโอรสของพระเจ้ารอแบร์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสกับเบียทริซแห่งแวร์ม็องดัว บุตรสาวของแอร์แบร์ที่ 1 แห่งแวร์ม็องดัว ทรงเป็นพระภาติยะของเอิดที่ 1 เคานต์แห่งปารีส พระมารดาของพระองค์เป็นลูกหลานของจักรพรรดิชาร์เลอมาญ บุตรชายคนโตของพระองค์ คือ อูก กาแป ซึ่งกลายเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 987 เป็นที่รู้กันว่าครอบครัวของพระองค์เป็นเชื้อพระวงศ์รอแบเตียง บางครั้งพระองค์ถูกเรียกว่า "อูกขาว" เนื่องจากสีผิวที่ขาวซีด
ในปี ค.ศ. 922 เหล่าบารอนของราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตกได้ก่อกบฏต่อพระเจ้าชาร์ลที่ 3 ผู้เรียบง่ายแห่งราชวงศ์การอแล็งเฌียง (ซึ่งหนีการโจมตีออกไปนอกประเทศ) และเลือกพระเจ้ารอแบร์ที่ 1 บิดาของอูกเป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก เมื่อพระเจ้ารอแบร์ที่ 1 สิ้นพระชนม์ที่สมรภูมิซัวส์ซงส์ในปี ค.ศ. 923 อูกปฏิเสธที่จะรับบัลลังก์ มันจึงถูกส่งต่อให้กับพระเจ้ารูดอล์ฟแห่งฝรั่งเศส พระเชษฐภรรดา ทว่าพระเจ้าชาร์ลหันไปขอความช่วยเหลือในการกอบกู้บัลลังก์กลับคืนมากับแอร์แบร์ที่ 2 เคานต์แห่งแวร์ม็องดัว ลูกพี่ลูกน้องที่จับพระองค์จำคุกแทนที่จะช่วยพระองค์ แอร์แบร์ใช้นักโทษของตนเป็นเครื่องมือไล่ตามความทะเยอทะยาน ด้วยการข่มขู่ว่าจะปล่อยตัวพระเจ้าชาร์ลจนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 929 จากนั้นแอร์แบร์ที่ 2 แห่งแวร์ม็องดัวก็ต่อสู้กับพระเจ้ารูดอล์ฟและอูกมหาราช ข้าราชบริพารของกษัตริย์ ท้ายที่สุดพระเจ้ารูดอล์ฟกับแอร์แบร์ที่ 2 ก็บรรลุข้อตกลงร่วมกันในปี ค.ศ. 935
ในปี ค.ศ. 936 เมื่อพระเจ้ารูดอล์ฟสิ้นพระชนม์ อูกได้ควบคุมอาณาเขตทั้งหมดที่ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำลัวร์กับแม่น้ำเซน ยกเว้นอาณาเขตที่ถูกยกให้ชาวนอร์มันในปี ค.ศ. 911 ทรงมีบทบาทสำคัญที่ทำให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 4 เดินทางกลับมาจากอังกฤษในปี ค.ศ. 936 แต่ในปีเดียวกันนั้นเมื่อทรงแต่งงานกับเฮดวิกแห่งซัคเซิน พระธิดาของพระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 นักล่านกแห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก (เยอรมนี) และพระขนิษฐาของจักรพรรดิออทโทที่ 1 มหาราช ก็เกิดความขัดแย้งขึ้นระหว่างพระองค์กับพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 หลังการสิ้นพระชนม์ของพระมหากษัตริย์ในปี ค.ศ. 954 ดยุคของชาวแฟรงก์และเคานต์แห่งปารีสผู้ทรงอำนาจเป็นบุคคลแรกที่สนับสนุนและยอมรับพระเจ้าโลแทร์เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของพระองค์
การแต่งงานและทายาท

อูกแต่งงานครั้งแรกในปี ค.ศ. 922 กับจูดิธ บุตรสาวของโรเชร์ เคานต์แห่งเมนกับภรรยา โรธิล์เดอ จูดิธเสียชีวิตโดยไร้ซึ่งทายาทในปี ค.ศ. 925
ภรรยาคนที่สองของอูกคืออีดฮิลด์ พระธิดาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส กษัตริย์ของชาวแองโกลแซ็กซัน ทั้งคู่แต่งงานกับในปี ค.ศ. 926 อีดฮิลด์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 938 โดยไร้ซึ่งทายาท
ภรรยาคนที่สามของอูกคือเฮดวิกแห่งซัคเซิน พระธิดาของพระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 นักล่านกกับมาธิล์เดอแห่งริงเกิลไฮม์ อูกกับเฮดวิกมีบุตรชายด้วยกันสามคนและบุตรสาวอีกสองคน คือ
เบียทริซ (ค.ศ. 938 – 987) แต่งงานกับฟรีดริชที่ 1 เคานต์แห่งบาร์และดยุคแห่งโลร์เรนบน
พระเจ้าอูก กาแป (ค.ศ. 940 – 996) ดยุคของชาวแฟรงก์และกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสในชื่อ พระเจ้าอูกที่ 1
เอ็มมา (ค.ศ. 943 – 968) แต่งงานกับริชาด์ที่ 1 ดยุคแห่งนอร์ม็องดี
ออทโท อองรี (เสียชีวิต ค.ศ. 965) ดยุคแห่งบูร์กอญ สืบทอดตำแหน่งต่อจากชิลแบร์ เดอ ชาลงผู้เป็นพ่อตา
อูด อองรี (เสียชีวิต ค.ศ. 1002) ดยุคแห่งบูร์กอญ สืบทอดตำแหน่งต่อจากพี่ชาย
อูกเสียชีวิตในดูร์ด็องในวันที่ 16/17 มิถุนายน ค.ศ. 956
อ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี

| อ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี |
| --- | --- |
แซ็งแตกซูว์เปรี ที่ ตูลูซ, ฝรั่งเศส, 1933
เกิด: Antoine Marie Jean-Baptiste Roger 29 มิถุนายน ค.ศ. 1900(1900-06-29) ลียง, ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1944(1944-07-31) (44 ปี) ตอนใต้ของมาร์แซย์, ฝรั่งเศส
อาชีพ: นักบิน, นักเขียน
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
การศึกษา: Villa St. Jean International School
ช่วงเวลา: 1929–44 1944–2008 (หลังมรณกรรม)
รางวัลสำคัญ: Légion d'honneur (1929)   prix Femina (1929)   Grand Prix du roman de l'Académie française (1939)  U.S. National Book Award (1940)  Croix de guerre (1940)   Prix des Ambassadeurs (posthumous) Croix de guerre avec palme (posthumous)
คู่สมรส: Consuelo Suncín de Sandova (1931 – จนเขาเสียชีวิต)

ลายมือชื่อ: 
อ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี (ฝรั่งเศส: Antoine de Saint-Exupéry) เป็นนักเขียนและนักบินชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1900 มีงานเขียนเป็นจำนวนมากในภาษาฝรั่งเศส ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดคือเจ้าชายน้อย อ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรีหายสาบสูญขณะบินลาดตระเวนอยู่เหนือน่านฟ้าแอฟริกาเหนือเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1944
ในปี ค.ศ. 1998 ชาวประมงชื่อ ฌ็อง-โกลด บีย็องโก ชาวฝรั่งเศส ได้พบชิ้นส่วนที่ได้รับการยืนยันว่าเป็นสร้อยข้อมือของแซ็งแตกซูว์เปรี ขณะจับปลาอยู่ทางตอนใต้ของเมืองมาร์แซย์ ในปี ค.ศ. 2000 นักประดาน้ำชื่อ ลุก ว็องแรล ได้พบซากของเครื่องบิน P-38 Lightning ซึ่งทางการฝรั่งเศสได้กู้ขึ้นมา และยืนยันว่าเป็นเครื่องบินลำที่แซ็งแตกซูว์เปรีเป็นนักบิน
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2008 นักบินขับไล่ชาวเยอรมันชื่อ Horst Rippert วัย 88 ปี ได้ออกมายืนยันว่า เขาเป็นนักบินที่ทำการลาดตระเวนในบริเวณที่พบซากเครื่องของแซ็งแตกซูว์เปรี ในคืนวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 และเป็นผู้ยิงเครื่อง P-38 Lightning ตกในคืนนั้น เขากล่าวว่าเขาเป็นแฟนหนังสือของแซ็งแตกซูว์เปรี และทราบในภายหลังสงครามว่าอาจจะเป็นผู้ยิงเครื่องบินของแซ็งแตกซูว์เปรีตก
ผลงาน

1929 - Courrier sud (ไปรษณีย์ใต้)
1931 - Vol de nuit (เที่ยวบินกลางคืน)
1939 - Terre des Hommes (แผ่นดินของเรา)
1942- Pilote de Guerre
1943 – Le Petit Prince (เจ้าชายน้อย)
1943 - Lettre à un Otage
1948 - Citadelle
อีริส มีเตอนาร์

| อีริส มีเตอนาร์ |
| --- | --- |
อีริส มีเตอนาร์ในปี ค.ศ. 2016
เกิด:  (1993-01-25) 25 มกราคม ค.ศ. 1993 (31 ปี) ลีล, ประเทศฝรั่งเศส
บ้านเกิด: ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส
ส่วนสูง: 1.73 เมตร (5 ฟุต 8 นิ้ว)
เป็นที่รู้จักจาก: มิสฟลานเดอส์ 2015 มิสนอร์-ปาดกาแล 2015 มิสฟรานซ์ 2016
ผู้ดำรงตำแหน่งการประกวดความงาม
สีผม: สีน้ำตาล
สีตา: สีน้ำตาลแดง
รางวัล: มิสฟรานซ์ 2016  (ชนะเลิศ) นางงามจักรวาล 2016  (ชนะเลิศ)
อีริส มีเตอนาร์ (ฝรั่งเศส: Iris Mittenaere; 25 มกราคม ค.ศ. 1993 – ) เป็นนางแบบและนางงามชาวฝรั่งเศสที่ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล 2016 เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2017 ที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ โดยเธอเป็นนางงามจักรวาลคนที่ 2 ของประเทศฝรั่งเศส ต่อจากคริสตียาน มาร์แตลที่ได้รับเลือกให้เป็นนางงามจักรวาล 1953 ก่อนหน้านี้เธอได้รับตำแหน่งมิสฟรานซ์ 2016
ชีวิตและอาชีพ > ชีวิตในวัยเด็ก

มีเตอนาร์เกิดที่เมืองลีล ประเทศฝรั่งเศส เธอเป็นลูกสาวของอีฟว์ มีเตอนาร์ (บิดา) เป็นศาสตราจารย์ด้านวิชาประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ และลอเรนซ์ ดรูอาร์ต (มารดา) เป็นครูและวิทยากร เธอมีพี่ชาย พี่สาวและน้องสาว พ่อแม่ของเธอหย่ากันเมื่อเธออายุได้ 3 ขวบ
มีเตอนาร์เข้าเรียนในสเตนโฟร์เดอซึ่งเธออาศัยอยู่กับแม่ของเธอ ในปี ค.ศ. 2011 เธอจบการศึกษาระดับมัธยมในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ หลังจากจบการศึกษาเธอย้ายกลับไปที่ลีล เธอได้เข้าศึกษาในคณะทันตแพทยศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยลีล 2 สุขภาพและกฎหมาย เธอตั้งใจที่จะเป็นศัลยแพทย์ทันตกรรมหลังจากจบการศึกษา
ชีวิตและอาชีพ > การประกวด > มิสฟรานซ์ 2016

มีเตอนาร์เป็นตัวแทนของแคว้นนอร์-ปาดกาแลในการประกวดมิสฟรานซ์ 2016 และเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2015 เธอได้ครองตำแหน่งมิสฟรานซ์ 2016 โดยได้รับตำแหน่งจากกามีย์ แซร์ฟ มิสฟรานซ์ 2015 ในลีล
ชีวิตและอาชีพ > การประกวด > นางงามจักรวาล 2016

มีเตอนาร์เป็นผู้ชนะในการประกวดนางงามจักรวาล 2016 เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2017 ในมอลล์ออฟเอเชียอะรีนา มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ เธอเป็นนางงามจากประเทศฝรั่งเศสคนที่สองที่ได้รับตำแหน่งในรอบ 63 ปี ต่อจากคริสตียาน มาร์แตล เธอคือนางงามคนที่ 3 ของฝรั่งเศสที่ผ่านเข้ารอบ 5 คนสุดท้ายหลังจากฟลอรา โกกแรล ในปี ค.ศ. 2015 และคริสตียาน มาร์แตล ในปี ค.ศ. 1953 นอกจากนี้เธอยังเป็นนางงามจากทวีปยุโรปคนแรกที่คว้าตำแหน่งนางงามจักรวาล นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 ต่อจากมูนา กรูดท์ ของประเทศนอร์เวย์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อีริส มีเตอนาร์
อีริส มีเตอนาร์ ที่เฟซบุ๊ก
อีริส มีเตอนาร์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
อีริส มีเตอนาร์ ที่อินสตาแกรม
| ก่อนหน้า> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | อีริส มีเตอนาร์> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ถัดไป> รางวัลและความสำเร็จ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  เพีย วูร์ทซบาค |  | นางงามจักรวาล  (2016) |  |  เดมี-ลีห์ เนล-ปีเตอร์ |
| กามีย์ แซร์ฟ |  |  มิสฟรานซ์   (2016) |  | อาลีซียา แอเลียส |
| กามีย์ แซร์ฟ |  |  มิสนอร์-ปาดกาแล   (2015) |  | ลอรีน แมโก |
| อาลีน บูร์ฌัว |  |  มิสฟลานเดอส์   (2015) |  | ลอรีน แมโก |
อูนเซิลนุย

| คำแปล: เพียงคืนเดียว |
| --- | --- |
อูนเซิลนุย

ชื่ออื่น: L'Hymne de la victoire Ditanyè
เนื้อร้อง: ร้อยเอก โตมาส์ ซังการา
ทำนอง: โตมาส์ ซังการา, 1984
รับไปใช้: 1984
อูนเซิลนุย (ฝรั่งเศส: Une Seule Nuit) (มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า L'Hymne de la victoire หรือ Ditanyè) เป็นเพลงชาติของบูร์กินาฟาโซ. ประพันธ์คำร้อง และ เรียบเรียงทำนองโดย ร้อยเอก โตมาส์ ซังการา เมื่อ ค.ศ. 1984 แทนเพลงชาติของสาธารณรัฐอัปเปอร์วอลตา ที่มีชื่อว่า เพลงชาติอัปเปอร์วอลตา (Hymne National Voltaïque)
แหล่งข้อมูลอื่น

Burkina Faso: Une Seule Nuit - Audio of the national anthem of Burkina Faso, with information and lyrics
อาร์แซน แวงแกร์
ชีวิตช่วงต้น

อาร์แซน แวงแกร์ เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1949 ที่เมืองสทราซบูร์ โดยเป็นลูกคนสุดท้องในบรรดาพี่น้องทั้งหมด 3 คน ส่วนพ่อและแม่เป็นเจ้าของกิจการผับ โดยเติบโตขึ้นมาในผับ ในวัยเด็กแวงแกร์เคยเป็นพนักงานขายบุหรี่และเคยติดบุหรี่มาก่อนในวัยหนุ่ม
ในด้านการศึกษานั้น แวงแกร์จบปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมศาสตร์ และปริญญาโทสาขาเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยสทราซบูร์ แวงแกร์มีความสามารถในการพูดได้หลายภาษา โดยสามารถใช้ภาษาฝรั่งเศส, เยอรมัน และอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว และยังสามารถพูดภาษาอิตาลี, สเปน และญี่ปุ่นได้บ้างอีกด้วย
ช่วงชีวิตของการเป็นนักฟุตบอล

การเล่นฟุตบอลอาชีพของแวงแกร์นั้นไม่ค่อยจะประสบความสำเร็จเท่าไรนัก และแทบจะไม่มีใครเคยได้ยินชื่อของเขาเลย ต่างกับผู้จัดการทีมหลายคนที่เคยเป็นนักฟุตบอลระดับโลกมาก่อนที่จะผันตัวเองมาเป็นผู้จัดการทีม เขาเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลจากการเป็นนักฟุตบอลสมัครเล่นในตำแหน่งกองหลังของสโมสรสมัครเล่นหลายสโมสรด้วยกันเมื่อครั้งที่ยังศึกษาในระดับปริญญาโททางด้านเศรษฐศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1971
แวงแกร์กลายเป็นนักฟุตบอลอาชีพครั้งแรกในปี ค.ศ. 1977 ในทีมแอร์เซ สทราซบูร์นัดที่เจอกับโมนาโก เขาได้ลงเล่นให้กับต้นสังกัดเพียง 12 ครั้ง โดยในจำนวนนี้มีหนึ่งนัดที่ได้เล่นฟุตบอลรายการยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 1978-79 ซึ่งเป็นการลิ้มลองรสชาติครั้งแรกและครั้งเดียวของเขาในรายการฟุตบอลยุโรป
ต่อมา ในปี ค.ศ. 1981 นั้น เขาได้รับใบอนุญาตการเป็นผู้จัดการทีม และได้รับมอบหมายให้ทำงานในส่วนของโค้ชทีมเยาวชนของสโมสร