บัลปาราอิโซ

| บัลปาราอิโซ Valparaíso |
| --- | --- |
จากบนลงล่าง ซ้ายไปขวา: อ่าวบัลปาราอิโซที่ Viña del Mar; ท่าเรือและโซนที่อยู่อาศัยจากเนิน Artillería; ลิฟต์ Lecheros, อาคาร Armada de Chile; สำนักงานใหญ่ท้องถิ่น DUOC UC; La Sebastiana โดย Pablo Neruda, Monument to the Heroes of Iquique ที่ Plaza Sotomayor; หน้าอาคารสีสัน; อาคาร El Mercurio ที่บัลปาราอิโซ; สถานี Portales ในสถานีรถไฟใต้ดินบัลปาราอิโซ
    ธง  ตราอาร์ม  บัลปาราอิโซที่ตั้งในประเทศชิลี
สมญา: เพชรแห่งแปซิฟิก, Valpo
พิกัด (city): 33°03′S 71°37′W﻿ / ﻿33.050°S 71.617°W﻿ / -33.050; -71.617
ประเทศ:  ชิลี
แคว้น: บัลปาราอิโซ
จังหวัด: บัลปาราอิโซ
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1536
เมืองหลัก: บัลปาราอิโซ
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาล
 • นายกเทศมนตรี: Jorge Sharp (อิสระ)
พื้นที่
 • ตัวเมือง: 401.6 ตร.กม. (155.1 ตร.ไมล์)
ความสูง: 10 เมตร (30 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน ค.ศ. 2012)
 • ตัวเมือง: 284,630 คน
 • ความหนาแน่น: 710 คน/ตร.กม. (1,800 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 275,141 คน
 • รวมปริมณฑล: 930,220 คน
 • ชนบท: 841
เขตเวลา: UTC−4 (CLT)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−3 (CLST)
รหัสพื้นที่: (ประเทศ) 56 + (เมือง) 32
ภูมิอากาศ: Csb
เว็บไซต์: www.municipalidaddevalparaiso.cl  (ในภาษาสเปน)
| ย่านประวัติศาสตร์ ของเมืองท่าบัลปาราอิโซ * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ที่พักอาศัยที่สร้างบนหน้าผาและหันหน้าไปทางท่าเรือ
พิกัด: 33°02′19.2″S 71°37′44.4″W﻿ / ﻿33.038667°S 71.629000°W﻿ / -33.038667; -71.629000
ประเทศ:  ชิลี
ภูมิภาค **: ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iii)
อ้างอิง: 959
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2003 (คณะกรรมการสมัยที่ 27)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
บัลปาราอิโซ (สเปน: Valparaíso, "หุบเขาสวรรค์") เป็นหนึ่งในเมืองท่าที่สำคัญที่สุดและศูนย์กลางวัฒนธรรมที่เริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นเรื่อย ๆ ของประเทศชิลี ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ เป็นเมืองหลักของแคว้นบัลปาราอิโซ โดยในขณะที่ซานเตียโกเป็นเมืองหลวงของประเทศนั้น บัลปาราอิโซก็มีความสำคัญในฐานะเป็นที่ตั้งรัฐสภา ซึ่งเมืองนี้ก็เช่นเดียวกับเมืองอื่น ๆ ในชิลีที่มีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดแผ่นดินไหว แผ่นดินไหวครั้งใหญ่เกิดขึ้นล่าสุดในปี ค.ศ. 1906 ได้ทำลายตัวเมืองและคร่าชีวิตผู้คนไปกว่า 20,000 ราย
ในปี ค.ศ. 2003 รัฐสภาชิลีได้มีมติประกาศให้บัลปาราอิโซเป็น "เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของชิลี" และเป็นที่ตั้งของสำนักงานกระทรวงวัฒนธรรมแห่งใหม่ของประเทศ แม้ว่าจริง ๆ แล้วเมืองนี้จะเป็นเพียงเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของประเทศ โดยมีจำนวนประชากร 263,499 คน แต่เมื่อรวมกับพื้นที่ปริมณฑล (เช่นเมืองพักตากอากาศบิญญาเดลมาร์) แล้ว เขตมหานครกรันบัลปาราอิโซ (Gran Valparaíso) จะใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ (จำนวนประชากร 803,683 คน)
บัลปาราอิโซตั้งอยู่ทางตอนกลางของชิลี ห่างจากกรุงซานเตียโกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 120 กิโลเมตร การเดินทางระหว่างสองเมืองนี้ใช้เวลาประมาณ 70 นาที เมืองนี้ยังเป็นศูนย์กลางการศึกษาของประเทศอีกด้วย เนื่องจากมีมหาวิทยาลัยตั้งอยู่ถึง 9 แห่ง รายได้หลักของเมืองมาจากอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว วัฒนธรรม และการขนส่ง ท่าเรือของเมืองยังเป็นศูนย์กลางการเดินเรือบรรทุกขนส่งสินค้า และส่งออกไวน์ ทองแดง และผลไม้สด
บัลปาราอิโซมีบทบาทสำคัญทางภูมิศาสตร์การเมืองในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเป็นที่พักกลางทางของเรือที่เดินทางระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิกกับมหาสมุทรแอตแลนติกผ่านทางช่องแคบมาเจลลัน ชาวยุโรปได้อพยพเข้ามาอย่างมาก บัลปาราอิโซในขณะนั้นได้รับการขนานนามจากกะลาสีจากชาติต่าง ๆ ว่าเป็น "แซนแฟรนซิสโกน้อย" หรือ "อัญมณีแห่งแปซิฟิก" ซึ่งช่วงนี้เองที่ถือเป็นยุคทองของเมือง โดยตัวอย่างที่แสดงถึงความรุ่งเรืองของเมืองนี้ ได้แก่ ตลาดหุ้นที่เก่าแก่ที่สุดในภูมิภาคลาตินอเมริกา ห้องสมุดประชาชนแห่งแรกของชิลี และหนังสือพิมพ์ภาษาสเปน (ซึ่งพิมพ์ต่อเนื่องกัน) ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เป็นต้น จนกระทั่งการเปิดใช้คลองปานามาและความซบเซาของการเดินเรือได้ทำให้ความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของเมืองชะงักลง