stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ณัฐมน กฤษณคุปต์
การประกวดเดอะสตาร์ค้นฟ้าคว้าดาวปีที่ 5

นัท ณัฐมน กฤษณคุปต์ เข้าสมัคร เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5  โดยเป็น ตัวแทนภาคอิสาน ได้ใช้ความพยายามในการร้องเพลงให้กับคณะกรรมการทั้งสามเห็น จนผ่านเข้ารอบ 8 คนสุดท้ายมาได้ ถึงแม้ว่า ในรอบ 20 คนนั้น พี่เฟิร์น(ผู้ซึ่งเป็นพี่สาว) จะไม่ได้เข้ารอบ 8 คนมาพร้อมกันก็ตาม
การประกวดเดอะสตาร์ค้นฟ้าคว้าดาวปีที่ 5 > ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

การแข่งขันภาคอีสานได้จัดการแข่งขันขึ้นในวันที่ 8-9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ที่โรงแรมเจริญธานีปริ๊นเซส จังหวัดขอนแก่น ซึ่งมีผู้เข้าแข่งขันกว่า 2,000 คน โดยในรอบแรกมีผู้ผ่านเข้ารอบทั้งหมด 9 คน และผู้ที่ผ่านเข้ารอบ 20 คน มีนัท แล้วก็ เฟิร์น (ผู้ซึ่งเป็นพี่สาว)
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| รหัส | รหัส | ชื่อ | เพลงที่ใช้ | เพลงที่ใช้ | เข้ารอบภาค |
| รหัส | รหัส | ชื่อ | รอบแรก | รอบภาค | เข้ารอบภาค |
| K | 0329 | นัท-ณัฐมน กฤษณคุปต์ | ไม่ต้องรู้ว่าเราคบกันแบบไหน | เสียใจได้ยินไหม |  |
| K | 0376 | เฟิร์น-สุธินี กฤษณคุปต์ | ฉันรักเธอ | พรุ่งนี้ไม่สาย |  |
การประกวดเดอะสตาร์ค้นฟ้าคว้าดาวปีที่ 5 > รอบ 20 คนสุดท้าย

นัท ได้ผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย จากผู้สมัครทั่วประเทศ 19,276 คน  โดยนัทจะต้องเดินทางไปแข่งขันต่อที่กรุงเทพมหานคร เพื่อค้นหา 8 คนสุดท้ายที่จะเข้าไปสู่รอบสุดท้าย
การประกวดเดอะสตาร์ค้นฟ้าคว้าดาวปีที่ 5 > รอบ 8 คนสุดท้าย

นัท ได้ติดใน1คนสุดท้ายเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5และมีหมายเลขในการประกวดคือ หมายเลข *6 และใช้เพลงในการเปิดตัวชีวิตผู้เข้ารอบคือเพลง อยากให้รู้ว่ารักเธอ โดยเป็นการเล่าถึงชีวิตวัยเด็กครอบครัวซึ่งมีรายชื่อผู้เข้ารอบ เรียงลำดับตามหมายเลข ดังต่อไปนี้
น้ำตาล - บุตรศรัณย์ ทองชิว (ภาคกลาง - สมุทรสาคร)
ฟลุค - พชร ธรรมมล (ภาคกลาง - กรุงเทพมหานคร)
แกรนด์ - พรรณวรท ด้วยเศียรเกล้า (ภาคกลาง - กรุงเทพมหานคร)
สิงโต - สหรัฐต์ หิรัญญ์ธนภูวดล <เดิมชื่อ วิรัช> (ภาคอีสาน - ขอนแก่น)
ดิว - อรุณพงศ์ ชัยวินิตย์ <เดิมชื่อ พงศธร สุภิญโญ> (ภาคตะวันออก - ชลบุรี)
นัท - ณัฐมน กฤษณคุปต์ (ภาคกลาง - กรุงเทพมหานคร)
โส - สรรัศมิ์ อัศวลาภสกุล  <เดิมชื่อ โสฬส>(ภาคกลาง - กรุงเทพมหานคร)
กิ่ง - เหมือนแพร พานะบุตร (ภาคกลาง - กรุงเทพมหานคร)
การประกวดเดอะสตาร์ค้นฟ้าคว้าดาวปีที่ 5 > สัปดาห์แรก

ในสัปดาห์แรกของการถ่ายทอดสดรายการเดอะสตาร์ (7 มีนาคม พ.ศ. 2552) มีรายละเอียดดังนี้
เพลงที่นัทใช้ในสัปดาห์แรกในการเปิดตัวคือเพลง ชีวิตนี้สั้นจะตาย
ร้องเพลงรวมผู้หญิง ความรักทั้งเจ็ด
ร้องเพลงรวม8คนเพลง  เพื่อดาวดวงนั้น และ หนึ่งในไม่กี่คน
คะแนนสะสมประจำสัปดาห์คือ  2 อันดับสุดท้าย  (รวมกับโสได้9.90%)
การประกวดเดอะสตาร์ค้นฟ้าคว้าดาวปีที่ 5 > สัปดาห์ที่ 1

ในสัปดาห์ที่ 1 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงที่บ่งบอกความเป็นตัวเอง" มีรายละเอียดดังนี้
การประกวดเดอะสตาร์ค้นฟ้าคว้าดาวปีที่ 5 > สัปดาห์ที่ 1 > คอนเสิร์ต 14 มีนาคม พ.ศ. 2552

หมายเลข *6 นัท-ณัฐมน กฤษณคุปต์ ร้องเพลง สายลมที่หวังดี
ร้องเพลงรวม8คนเพลง รักแล้วรักเลย
เปอร์เซนต์คะแนนกลางสัปดาห์เท่ากับ 8.22% คะแนน 100 เสียงในห้องส่ง  7 คะแนน
การประกวดเดอะสตาร์ค้นฟ้าคว้าดาวปีที่ 5 > สัปดาห์ที่ 2

ในสัปดาห์ที่ 2 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงร็อก" มีรายละเอียดดังนี้
การประกวดเดอะสตาร์ค้นฟ้าคว้าดาวปีที่ 5 > สัปดาห์ที่ 2 > คอนเสิร์ต 21 มีนาคม พ.ศ. 2552

หมายเลข *6 นัท-ณัฐมน กฤษณคุปต์ ร้องเพลง ควักหัวใจ
ร้องเพลงรวม7คนเพลง อย่าทำให้ฟ้าผิดหวัง
เปอร์เซนต์คะแนนกลางสัปดาห์เท่ากับ2 อันดับสุดท้าย (รวมกันกับกิ่งได้ 19.69%)  คะแนน 100 เสียงในห้องส่ง  11 คะแนน
1 ใน 2 คะแนนน้อยที่สุด
การประกวดเดอะสตาร์ค้นฟ้าคว้าดาวปีที่ 5 > สัปดาห์ที่ 3

ในสัปดาห์ที่ 3 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงลูกทุ่ง" มีรายละเอียดดังนี้
การประกวดเดอะสตาร์ค้นฟ้าคว้าดาวปีที่ 5 > สัปดาห์ที่ 3 > คอนเสิร์ต 28 มีนาคม พ.ศ. 2552

หมายเลข *6 นัท-ณัฐมน กฤษณคุปต์ ร้องเพลง คุณลำใย
ร้องเพลงรวม 6 คน เพลง คนบ้านเดียวกัน  และ สมหวังนะครับ
เปอร์เซนต์คะแนนกลางสัปดาห์เท่ากับ 16.04% คะแนน 100 เสียงในห้องส่ง   4 คะแนน
การประกวดเดอะสตาร์ค้นฟ้าคว้าดาวปีที่ 5 > สัปดาห์ที่ 3 > วันประกาศผล 29 มีนาคม พ.ศ. 2552

ในวันประกาศผล ต้น - ชยธร เศรษฐจินดา และ ดิว - อลงกรณ์ ต้นหนองดู่ จาก เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 4 มาร้องเพลง "เธอคือหัวใจของฉัน" และผู้ที่ไม่ได้ไปต่อในสัปดาห์นี้คือ นัท - ณัฐมน กฤษณคุปต์ หมายเลข 6 อำลาด้วยเพลง แค่ได้คิดถึง
การประกวดเดอะสตาร์ค้นฟ้าคว้าดาวปีที่ 5 > สัปดาห์ที่ 7 (สัปดาห์สุดท้าย) > วันประกาศผล 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

ในวันประกาศผลครั้งสุดท้าย ซึ่งมีการประกาศผล เดอะสตาร์ คนที่ 5 ของเมืองไทย ได้มีการเพิ่มเวลาการออกอากาศของรายการ เป็น 2 ชั่วโมงครึ่ง และย้ายสถานที่ถ่ายทอดสดไปที่ ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี รวมทั้งทางสถานี โมเดิร์นไนน์ทีวี ได้ยกเลิกการออกอากาศข่าวต้นชั่วโมงในช่วงเวลาออกอากาศรายการเดอะสตาร์อีกด้วย โดยเป็นการแสดงของทั้ง 8 คนสุดท้าย เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5 โดยเพลงที่นัท ณัฐมน กฤษณคุปต์ ร้องและแสดงมีดังนี้
เพลง เพื่อดาวดวงนั้น 8 คนสุดท้าย เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5
เพลง Nobody น้ำตาล/แกรนด์/นัท/กิ่ง
เพลง Music Lover แกรนด์
เพลง ฮัก 8 คนสุดท้าย เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5
เพลง ยกมือขึ้น Medley จาก 8 คนสุดท้าย เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5
เพลง Ooh!! น้ำตาล/แกรนด์/นัท/กิ่ง
เพลง ท้าพิสูจน์ น้ำตาล/แกรนด์
เพลง ช่างไม่รู้เลย แกรนด์/ดิว
เพลง ปากไม่ตรงกับใจ ฟลุค/แกรนด์
เพลง ชีวิตนี้สั้นจะตาย แกรนด์ท่อนฮุค
เพลงวัดใจ แกรนด์ท่อนฮุค
เพลงเพื่อดาวดวงนั้น ปิดคอนเสิร์ต
ผลงาน > ก่อนเข้าวงการ

ก่อนที่นัทจะเข้าประกวด  เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5 นัทได้มีผลงานต่างๆ มากมาย อาทิ เช่น
ผลงาน > ก่อนเข้าวงการ > Presenter

Presenter Vitamilk   เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผลงาน > ก่อนเข้าวงการ > ถ่ายแบบ

ถ่ายแบบนิตยสาร Hamburger    [ลิงก์เสีย]
ถ่ายแบบให้กับทางฝรั่งเศส
ผลงาน > ก่อนเข้าวงการ > การประกวด

Miss Curve
รองอันดับ 2 มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2554
ผลงาน > ผลงาน Concert และ Event

| ผลงาน Concert และ Event |
| --- | --- | --- | --- |


| Concert และ งาน Event | สถานที่ | วันที่ |  |
| คอนเสิร์ตประกาศผล เดอะสตาร์ คนที่ 5 ของเมืองไทย | ที่ ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี | 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 |  |
| มีทแอนด์กรีดเดอะสตาร์ 5 9 Entertain | อสมท | 16 พ.ค. 2552 |  |
| งาน VIP HOT FM LIVE | CYBERIA ชั้น 8 ฝั่ง Centerpoint @ Central World | 4 ก.ค. 2552 |  |
|  งานวันลอยกระทง | บึงบอระเพ็ด จ.นครสวรรค์ | 1 พ.ย. 2552 |  |

|  The Star 5 We Sing Together Concert | หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร | 29 พ.ย. 2558 |  |
ผลงาน > ผลงาน เพลง

| ผลงาน เพลง |
| --- | --- | --- | --- |

| ปี พ.ศ. | เพลง | หมายเหตุ |  |
| 2552 | เพื่อดาวดวงนั้น รวม The Star5 | อัลบั้มรวม เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5 |  |
| 2552 | Party Girl | อัลบั้มรวม เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5 |  |
| 2552 | เมื่อเรามีกัน | (ร้องร่วมกับผู้เข้าประกวด 8 คนสุดท้าย ของ เดอะสตาร์ 5) |  |
| 2555 | ไม่กำมะลอ | เพลงประกอบละคร เกมกำมะลอ ช่อง 7 |  |
| 2556 | อาญารัก | เพลงประกอบละคร อาญารัก ช่อง 7 |  |
| 2556 | ฉันไม่หมู | เพลงประกอบละคร คุณชายเลี้ยงหมูคุณหนูเลี้ยงแกะ ช่อง 7 |  |
| 2556 | ไฟปรารถนา | เพลงประกอบละคร ไฟหวน ช่อง 7 |  |
| 2557 | ตราบสิ้นลมหายใจ | เพลงประกอบละคร สุสานคนเป็น ช่อง 7 |  |
ผลงาน > ผลงานรายการทีวี

| ผลงานรายการทีวี |
| --- | --- | --- | --- |

| รายการ | ช่อง | วันที่ออกอากาศ |  |
| Five Live | 5 | 24 ก.พ. 2552 |  |
| ตาสว่าง | 9 | 25 ก.พ. 2552 |  |
| ฮัลโหลวันหยุด | 7 | 11 พ.ค. 2552 |  |
| Five Live | 5 | 15 พ.ค. 2552 |  |
| Star Stage | 3 | 31 พ.ค. 2552 |  |
ผลงานปัจจุบัน > ร่วมสมัครประกวด Miss Thailand Universe 2010

วันสุดท้าย 28 กพ. 2553 รอบบ่าย  นัท ตัดสินใจสมัครเข้าร่วมประกวด Miss Thailand Universe 2010 แต่ ไม่ได้ไปคัดตัว รอบ 44 คนสุดท้าย เพราะยังไม่พร้อม
ผลงานปัจจุบัน > ร่วมสมัครประกวด มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2011

ร่วมประกวด และ ผ่านเข้ารอบ 5 คนสุดท้าย และได้รับตำแหน่ง รองอันดับ 2 มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2554 และ รางวัล รักษ์ความเป็นไทย
ณัฐมน กฤษณคุปต์ เข้าร่วมประกวด มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล 2011
มาเร็งโก

นโปเลียนกับม้ามาเร็งโก
โครงกระดูกของมาเร็งโก
มาเร็งโก (Marengo) คือม้าที่มีชื่อเสียงของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ม้าตัวนี้ถูกตั้งชื่อตามยุทธการที่มาเร็งโกในปี 1800 ซึ่งเป็นยุทธการสำคัญที่ขจัดอำนาจของราชวงศ์ออสเตรียออกจากแผ่นดินอิตาลี มาเร็งโกเป็นม้าอาหรับสีเทาที่ถูกนำเข้าจากประเทศอียิปต์ภายหลังยูทธการที่อาบูคีร์ในปี 1799 ขณะมีอายุหกปี ซึ่งในช่วงนั้น นโปเลียนมีตำแหน่งเป็นกงสุลเอกแห่งฝรั่งเศส
มาเร็งโกได้รับบาดเจ็บแปดครั้งตลอดช่วงเวลาที่รับใช้นโปเลียน เช่นในยุทธการที่เอาสเทอร์ลิทซ์, ยุทธการที่เยนา–เอาเออร์ชเต็ท , ยุทธการที่วากรัม และยุทธการที่วอเตอร์ลู และเป็นหนึ่งในม้าพ่อพันธุ์จำนวน 52 ตัวของนโปเลียน
มาเร็งโกถูกข้าศึกจับได้ในยุทธการที่วอเตอร์ลูโดยวิลเลียม เปเตอร์ และถูกนำกลับประเทศอังกฤษ หลังจากนั้นมันถูกขายให้แก่พันโทแอนเจอร์สไตน์ นายพันโทพยายามทำพ่อพันธุ์แต่ไม่สำเร็จ มาเร็งโกเสียชีวิตในปี 1831 ในวัย 38 ปี โครงกระดูกของมันถูกจัดแสดงไว้ที่พิพิธภัณฑ์ทหารบกแห่งชาติ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
พระยารัตนาธิเบศร์

พระยารัตนาธิเบศร์ บุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ไทย เป็นขุนนางในปลายสมัย กรุงศรีอยุธยา ที่ได้เดินทางไปช่วยชาวบ้าน บางระจัน หล่อปืนใหญ่เพื่อสู้กับพม่า จากนั้นก่อนเสียกรุงศรีอยุธยาได้ไม่นานพระยารัตนาธิเบศร์ได้หนีไปพึ่งใบบุญ กรมหมื่นเทพพิพิธ หรือ พระองค์เจ้าแขก พระราชโอรสใน สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เพื่อต่อสู้กับพม่าแต่ยังไม่ทันได้ต่อสู้ก็ถูกกองทัพพม่าตีแตกพ่ายที่ปากน้ำโยทะกาในการรบที่เรียกว่า การรบที่ปราจีนบุรี
ภายหลังจากเสียกรุงศรีอยุธยาแล้วกรมหมื่นเทพพิพิธได้เสด็จหนีไปตั้งมั่นและตั้งพระองค์เป็นอิสระที่ เมืองพิมาย ทำให้พระองค์มีพระสมัญญานามว่า เจ้าพิมาย โดยมีพระยารัตนาธิเบศร์ติดตามไปด้วยแต่หลังจากเจ้าพิมายพ่ายแพ้ต่อ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช พระยารัตนาธิเบศร์ก็หายสาบสูญไปโดยมิได้กล่าวถึงอีกคาดกันว่าอาจตายในสนามรบ ถูกประหารชีวิตหรืออาจหนีรอดไปได้
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

อบ บุญติด ในภาพยนตร์ไทยเรื่อง ศึกบางระจัน เมื่อ พ.ศ. 2509
วันชัย เผ่าวิบูลย์ ในละครโทรทัศน์ทาง ช่อง 7 เรื่อง ฟ้าใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2547
รวิชญ์ เทิดวงส์ ในละครโทรทัศน์ทาง ช่อง 3 เอชดี เรื่อง บางระจัน เมื่อ พ.ศ. 2558
ภาค ภัทรพงษ์ และ เศรษฐา ศิระฉายา ในละครโทรทัศน์ทาง ช่อง 7 เรื่อง อตีตา เมื่อ พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2559
ภาษาฮาซารากี

| ภาษาฮาซารากี |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: อัฟกานิสถาน, อิหร่าน, ปากีสถาน, ทาจีกิสถาน
จำนวนผู้พูด: 2,209,794 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  ภาษากลุ่มอินโด-อิเรเนียนภาษากลุ่มอิหร่านภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตกภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตกเฉียงใต้ภาษาเปอร์เซียภาษาฮาซารากี
รหัสภาษา
ISO 639-2: ira
ISO 639-3: haz
ภาษาฮาซารากี เป็นสำเนียงของภาษาเปอร์เซีย ความแตกต่างหลักเมื่อเทียบกับภาษาเปอร์เซียมาตรฐานที่ใช้พูดในอิหร่านและอัฟกานิสถานคือ มีคำยืมจากภาษามองโกเลียและภาษากลุ่มเตอร์กิกเป็นจำนวนมาก ใช้พูดโดยชาวฮาซาราในอัฟกานิสถานตอนกลาง และบางส่วนของปากีสถาน และผู้อพยพในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอิหร่าน คาดว่ามีผู้พูด 2 ล้านคน
ภาษาปาเฮ็ง

| ภาษาปาเฮ็ง |
| --- | --- |
จำนวนผู้พูด: 32,370 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ม้ง-เมี่ยน  กลุ่มภาษาม้งกลุ่มภาษาปาเฮ็งภาษาปาเฮ็ง
รหัสภาษา
ISO 639-3: pha
ภาษาปาเฮ็ง (Pa-Hng) มีผู้พูดทั้งหมด 32,370 คน พบในจีน 26,800 คน พูดได้ภาษาเดียว 10,000 คน พบในมณฑลกุ้ยโจว กวางสี พบในเวียดนาม 5,570 คน (พ.ศ. 2542) อยู่ทางภาคเหนือ จัดอยู่ในตระกูลภาษาม้ง-เหมี่ยน ภาษากลุ่มม้ง สาขาปาเฮ็ง ผู้พูดภาษานี้ในจีนจะพูดม้งจั๊วะ ภาษาต้งและภาษาจีนกลางได้ เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม มีสระนาสิกแต่ไม่มีตัวสะกดที่เป็นเสียงนาสิก
ภาษาฮัลบี

| ภาษาฮัลบี |
| --- | --- |
ହଲବୀ, हलबी
ประเทศที่มีการพูด: อินเดีย
ภูมิภาค: รัฐฉัตตีสครห์, รัฐโอฑิศา, รัฐอานธรประเทศ และรัฐมหาราษฏระ
ชาติพันธุ์: ฮัลบา
จำนวนผู้พูด: 766,297 คน  (2011 census)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอินโด-อารยันตะวันออกฮัลบิกภาษาฮัลบี
ระบบการเขียน: อักษรโอริยา, อักษรเทวนาครี
รหัสภาษา
ISO 639-3: hlb
Linguasphere: 59-AAF-tb
ภูมิภาคที่มีผู้พูดภาษาฮัลบี
ภาษาฮัลบี เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยันตะวันออกที่ผสมระหว่างภาษาโอริยาและภาษามราฐี มีผู้พูดอย่างน้อย 766,297 คนในบริเวณตอนกลางของอินเดีย เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา มีการเติมหน่วยคำมาก วางคุณศัพท์ไว้หน้าคำนาม เป็นภาษาที่ใช้ในทางการค้าแต่มีวรรณกรรมน้อย
ภาษาฮะลัง

| ภาษาฮะลัง |
| --- | --- |
ภูมิภาค: จังหวัดกอนตูม ประเทศเวียดนาม, แขวงอัตตะปือ ประเทศลาว
จำนวนผู้พูด: 17,500 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  ภาษากลุ่มมอญ-เขมรภาษากลุ่มมอญ-เขมรตะวันออกภาษากลุ่มบะห์นาริกภาษาฮะลัง
รหัสภาษา
ISO 639-2: mkh
ISO 639-3: hal
ภาษาฮะลัง หรือ ภาษาซะลัง เป็นภาษากลุ่มบะห์นาริก อยู่ในภาษากลุ่มมอญ-เขมร ตระกูลออสโตรเอเชียติก มีผู้พูดในแขวงอัตตะปือ ประเทศลาว ราว 4,000 คน และจังหวัดกอนตูม ประเทศเวียดนาม อีกราว 13,500 คน ใความหมายที่เฉพาะ ภาษาฮะลังหมายถึงภาษาที่พูดในเวียดนาม ส่วนภาษาซาลังเป็นภาษาที่พุดในลาว อย่างไรก็ตาม ในเวียดนามถือว่า ชนที่พูดภาษาฮะลังเป็นกลุ่มย่อยของชาวเซดัง
ฟาโรห์เดน

เดน หรือที่เรียกว่า ฮอร์-เดน, เดเวน และอูดิมู เป็นพระนามฮอรัสของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในช่วงสมัยราชวงศ์ตอนต้นที่ปกครองในช่วงสมัยราชวงศ์ที่หนึ่ง พระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองที่ได้รับการยืนยันทางโบราณคดีที่ดีที่สุดในช่วงเวลาดังกล่าว ว่ากันว่าฟาโรห์เดนทรงได้นำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่พระราชอาณาจักรของพระองค์และนวัตกรรมต่างๆ มากมายก็มาจากรัชสมัยของพระองค์ พระองค์เป็นผู้ปกครองพระองค์แรกที่ทรงใช้พระราชอิสริยยศ "กษัตริย์แห่งอียิปต์บนและล่าง" และทรงเป็นพระองค์แรกที่ทรงสวมมงกุฎคู่ (มงกุฎแดงและมงกุฎขาว) พื้นหลุมฝังพระบรมศพของพระองค์ที่อุมมุลกะอับใกล้อไบดอสทำจากหินแกรนิตสีแดงและสีดำ ซึ่งเป็นครั้งแรกในอียิปต์ที่ใช้หินแข็งชนิดดังกล่าวเป็นวัสดุก่อสร้าง ในรัชสมัยอันยาวนานของพระองค์ พระองค์ทรงกำหนดธรรมเนียมของพิธีกรรมในราชสำนักและค่าภาคหลวงที่ใช้โดยผู้ปกครองรุ่นหลัง และพระองค์ได้รับการยกย่องอย่างสูงจากผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์โดยตรงของพระองค์
ระยะเวลาแห่งการครองราชย์

แมนิโธ ซึ่งเป็นนักประวัติศาสตร์ชาวอียิปต์โบราณได้บันทึกพระนามพระองค์ว่า "อูซาฟาอิโดส" และระบุว่าพระองค์ทรงครองราชย์ยาวนานถึง 20 ปี ในขณะที่บันทึกพระนามแห่งตูรินได้รับความเสียหาย ดังนั้นจึงไม่สามารถให้ข้อมูลเกี่ยวกับระยะเวลาการครองราชย์ของฟาโรห์เดนได้ นักไอยคุปต์วิทยาและนักประวัติศาสตร์เชื่อว่าฟาโรห์เดนทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 42 ปี โดยอ้างอิงจากจารึกบนศิลาปาแลร์โม
ข้อมูลเรดิโอคาร์บอนล่าสุดจากหลุมฝังศพที่อะบู เราะฮ์วัช ซึ่งเป็นข้อมูลจนถึงรัชสมัยของฟาโรห์เดนได้ให้การคาดคะเนสำหรับการครองราชย์ของฟาโรห์เดนตั้งแต่ 3011 – 2921 ปีก่อนคริสตกาล (1σ)
ภุชงค์ นุตราวงศ์

| ภุชงค์ นุตราวงศ์ม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |

เลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง
ดำรงตำแหน่ง 13 มีนาคม พ.ศ. 2555 – 8 ธันวาคม พ.ศ. 2558
ก่อนหน้า: สุทธิพล ทวีชัยการ
ถัดไป: พันตำรวจเอก จรุงวิทย์ ภุมมา
 

ภุชงค์ นุตราวงศ์ อดีตเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง(กกต.) และอดีตรองเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง ด้านกิจการการมีส่วนร่วม (พ.ศ. 2553)  และมีคู่สมรสคือ พรวรินทร์ นุตราวงศ์
การศึกษา

ภุชงค์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิต (รัฐศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต (การปกครอง) จากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การทำงาน

ภุชงค์ เริ่มรับราชการในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย จนกระทั่งดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายในสังกัดกองกลาง สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย จึงได้โอนมาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง ในยุคเริ่มต้นก่อตั้งสำนักงาน กกต. จนกระทั่งได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการสำนักการประชุม เป็นผู้อำนวยการสำนักเลขานุการคณะกรรมการการเลือกตั้ง และเป็นรองเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง ในปี พ.ศ. 2553
จากนั้นจึงได้ลาออกจากราชการ เพื่อสมัครเข้ารับตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง ในปี พ.ศ. 2555 และเป็นข้าราชการในสังกัด กกต. คนแรกที่ได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการ กระทั่งในปี พ.ศ. 2558 คณะกรรมการการเลือกตั้ง มีมติให้เลิกจ้างเนื่องจากไม่ผ่านการประเมินผลงานตามเกณฑ์ที่กำหนด
ประสบการณ์และผลงาน

ที่ปรึกษาคณะอนุกรรมาธิการด้านสตรี คณะกรรมาธิการพัฒนาสังคมและกิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุ คนพิการ และผู้ด้อยโอกาส วุฒิสภา
ที่ปรึกษาสมาคมตลกแห่งประเทศไทย
ผู้ตรวจการลูกเสือ สำนักงานคณะกรรมการบริหารลูกเสือแห่งชาติ
ประธานกรรมการดำเนินการ สหกรณ์ออมทรัพย์ องค์กรอิสระ จำกัด
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2557 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ
พ.ศ. 2526 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
แหล่งข้อมูลอื่น

Facebook ของภุชงค์ นุตราวงศ์
สัมภาษณ์ ภุชงค์ นุตราวงศ์ เลขา กกต
แฟ้มภาพในรูปแบบวีดีโอจาก YouTube
มาเอบาชิ

| มาเอบาชิ 前橋市 |
| --- | --- |
นครศูนย์กลาง
ทิวทัศน์ของนครมาเอบาชิกับภูเขาอากางิ มองจากยอดอาคารสำนักงานบริหารจังหวัด
   ธง ตรา
ที่ตั้งของมาเอบาชิ (เน้นสีชมพู) ในจังหวัดกุมมะ
มาเอบาชิที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 36°23′22.2″N 139°3′48.3″E﻿ / ﻿36.389500°N 139.063417°E﻿ / 36.389500; 139.063417
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด: กุมมะ
บันทึกทางการครั้งแรก: คริสต์ศตวรรษที่ 4
ก่อตั้งนคร: 1 เมษายน 1892
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: รีว ยามาโมโตะ (山本 龍, ตั้งแต่กุมภาพันธ์ 2012)
พื้นที่
 • นครศูนย์กลาง: 311.59 ตร.กม. (120.31 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 สิงหาคม 2020)
 • นครศูนย์กลาง: 335,352 คน
 • ความหนาแน่น: 1,100 คน/ตร.กม. (2,800 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล (2015) อันดับที่ 12: 1,263,034 คน
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: แปะก๊วย และเซลโควา
 • ดอกไม้: กุหลาบ และอาซาเลีย
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
โทรศัพท์: 027-224-1111
ที่อยู่: 2-12-1, Ote-Machi, Maebashi-shi, Gunma-ken 371-8601
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
มาเอบาชิ (ญี่ปุ่น: 前橋市; โรมาจิ: Maebashi-shi) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดกุมมะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 311.64 ตารางกิโลเมตร ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1892 โดยซามูไรนามว่า มากูบะ คาวาอิ ในปี ค.ศ. 2010 มีจำนวนประชากรประมาณ 344,871 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มาเอบาชิ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
Maebashi Living Guide เก็บถาวร 2018-11-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก จังหวัดกุมมะ |
| --- | --- | --- |
มาเอบาชิ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  ทากาซากิ  มาเอบาชิ  |  |
| นครพิเศษ |  อิเซซากิ  โอตะ  |  |
| นคร |  คิรีว  ชิบูกาวะ  ทาเตบายาชิ  โทมิโอกะ  นูมาตะ  ฟูจิโอกะ  มิโดริ  อันนากะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคันระ คันระ  ชิโมนิตะ  นัมโมกุ  อำเภอคิตะกุมมะ โยชิโอกะ  ชินโต  อำเภอซาวะ ทามามูระ  อำเภอทาโนะ คันนะ  อูเอโนะ  อำเภอโทเนะ มินากามิ  คาตาชินะ  คาวาบะ  โชวะ  อำเภออางัตสึมะ คูซัตสึ  นากาโนโจ  นางาโนฮาระ  ฮิงาชิอางัตสึมะ  ทากายามะ  สึมาโงอิ  อำเภอโอระ ชิโยดะ  เมวะ  อิตากูระ  โอระ  โออิซูมิ  |  |
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
ฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2

เนคทาเนโบที่ 2 (อียิปต์โบราณ: Nḫt-Ḥr-Ḥbt; กรีก: Νεκτανεβώς เนคทาเนโบส) เป็นผู้ปกครองชาวอียิปต์พระองค์สุดท้ายของอียิปต์ และเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สามและพระองค์สุดท้ายจากราชวงศ์ที่สามสิบแห่งอียิปต์ ทรงครองราชย์ตั้งแต่ 358 ถึง 340 ปีก่อนคริสตกาล
ภายใต้รัชสมัยของฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2 เป็นช่วงเวลาที่พระราชอาณาจักรเจริญรุ่งเรือง ศิลปินชาวอียิปต์ได้พัฒนารูปแบบเฉพาะที่ทิ้งร่องรอยที่โดดเด่นไว้บนภาพสลักนูนต่ำนูนสูงของราชอาณาจักรปโตเลมี เช่นเดียวกับฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 1 ผู้ปกครองก่อนหน้าของพระองค์ ฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2 ทรงแสดงความศรัทธาอย่างแรงกล้าต่อลัทธิต่างๆ ของเหล่าทวยเทพในศาสนาอียิปต์โบราณ และมีสถานที่ในอียิปต์มากกว่าร้อยแห่งที่แสดงให้เห็นถึงความศรัทธาของพระองค์ อย่างไรก็ตาม พระองค์ทรงได้ดำเนินการก่อสร้างและการบูรณะปฏิสังขรณ์เหล่าศาสนาสถานได้มากกว่าฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 1 โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวิหารอียิปต์ขนาดมหึมาของเทพีไอซิสในฟิเล
เป็นระยะเวลาหลายปีที่พระองค์ทรงประสบความสำเร็จในการทำให้พระราชอาณาจักรอียิปต์ปลอดภัยจากการรุกรานจากจักรวรรดิอาเคเมนิด แต่อย่างไรก็ตามพระองค์ก็ทรงถูกทรยศโดยอดีตข้าราชบริพารของพระองค์คือ ที่ปรึกษาแห่งรอดส์ ในที่สุดฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2 ก็ทรงพ่ายแพ้ต่อชาวเปอร์เซีย โดยชาวเปอร์เซียได้ยึดครองเมืองเมมฟิสและยึดส่วนที่เหลือของพระราชอาณาจักร และผนวกเข้ากับจักรวรรดิอาเคเมนิดภายใต้การปกครองของกษัตริย์อาร์ตาเซอร์ซีสที่ 3 และฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2 ได้เสด็จลี้ภัยไปทางใต้และทรงรักษาพระราชอำนาจไว้ได้ช่วงระยะเวลาหนึ่ง และไม่ทราบถึงชะตากรรมของพระองค์เลยหลังจากนั้น
พระนาม

พระนาม เนคทาเนโบ (Nectanebo) มีรากมาจากพระนามของพระองค์ในภาษากรีกคือ เนคทาเนโบส (Νεκτανεβώς หรือ Νεκτανεβός ในหลักฐานช่วงหลัง) พระนามในภาษาอียิปต์ของพระองค์คือ Nḫt-Ḥr-Ḥbt ซึ่งแปลว่า "ชัยชนะคือฮอรัสแห่งเฮบิต (victorious is Horus of Hebyt)" ถึงแม้ว่าในภาษาอังกฤษจะมีระบุพระนามพระองค์ให้เหมือนกันกับฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 1 แต่อันที่จริงแล้วในภายหลังเรียกว่า เนคทาเนบิส (Νεκτάνεβις)
ภาษาฮาจอง

| ภาษาฮาจอง |
| --- | --- |
হাজং

ออกเสียง: [ha.dʒɔŋ]
ประเทศที่มีการพูด: อินเดียและบังกลาเทศ
ภูมิภาค: รัฐเมฆาลัย, รัฐอัสสัม, รัฐมิโซรัม, รัฐอรุณาจัลประเทศ และรัฐเบงกอลตะวันตกในประเทศอินเดีย มัยมันสิงห์, Sherpur, Netrokona และ Sunamganj ในประเทศบังกลาเทศ
ชาติพันธุ์: ชาวฮาจอง
จำนวนผู้พูด: 71,800  (2011) 8,000 ในบังกลาเทศ (ไม่มีวันที่)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอินโด-อารยันตะวันออกเบงกอล–อัสสัมภาษาฮาจอง
ภาษาถิ่น: Doskina' Korebari Susung'ya' Barohajarya' Mespa'rya'               
ระบบการเขียน: อักษรเบงกอล-อัสสัม, อักษรละติน
รหัสภาษา
ISO 639-3: haj
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาฮาจอง เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน ที่มีอิทธิพลมาจากตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า พูดโดยชาวฮาจองประมาณ 80,000 คนทั่วอนุทวีปอินเดียตะวันออกเเฉียงเหนือ โดยเฉพาะในรัฐอัสสัม รัฐเมฆาลัย รัฐอรุณาจัลประเทศ และรัฐเบงกอลตะวันตกในอินเดีย และภาคมัยมันสิงห์กับภาคสิเลฏในบังกลาเทศ เขียนด้วยอักษรเบงกอลแบบอัสสัมและอักษรละติน ภาษานี้มีคำยืมจากภาษาสันสกฤตจำนวนมาก เดิมภาษานี้เป็นภาษาตระกูลทิเบต-พม่า แต่ได้ผสมลักษณะทางภาษาศาสตร์จากภาษาเบงกอลและภาษาอัสสัม
ข้อมูล

Hajong, Abonis; Phillips, D; Phillips, V (2008), Hajong–English Phrase Book (PDF), SIL International
ยุทธการที่ตงก๋วน

ยุทธการที่ตงก๋วน (จีน: 潼關之戰) สงครามในช่วง ยุคสามก๊ก และช่วงปลายยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 211 โดยเป็นความขัดแย้งระหว่าง กองทัพพันธมิตรกวนซี ที่นำโดย ม้าเฉียว เจ้าเมืองเสเหลียงและ โจโฉ
| ด ค กความขัดแย้งช่วงอวสานราชวงศ์ฮั่น |
| --- | --- |
 หือฉง  โจรโพกผ้าเหลือง  เลียงจิ๋ว  การสังหารหมู่ขันที  ตั๋งโต๊ะ  (เอ๊งหยง)   เยียงเซีย  เจี้ยเฉียว  ซงหยง  เตียงฮัน  เฟิงชิว  ชีจิ๋ว  กุนจิ๋ว  กังตั๋ง  โจโฉรบเตียวสิ้ว  แห้ฝือ  อี้จิง  อ้วนสุด  กัวต๋อ  พกบ๋อง  แฮเค้า  ภาคเหนือของจีน  (ลิหยง • เงียบกุ๋น • ลำพี้ • เป๊กลงสาน)   กังแฮ  เซ็กเพ็ก  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน  (ตงก๋วน • กิจิ๋ว • โลเสีย •  กิสาน (ค.ศ. 214) • เองเปงก๋วน)   เอ๊กจิ๋ว  ยี่สู (ค.ศ. 213)  หับป๋า  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 215)  ปา (ค.ศ. 215-216)  ยี่สู (ค.ศ. 217)  ฮันต๋ง  อ้วนเสีย  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 219)  สามก๊ก → 
| ด ค กการทัพภาคตะวันตกเฉียงเหนือของโจโฉ |
| --- | --- |
 ตงก๋วน  กิจิ๋ว  โลเสีย  กิสาน (ค.ศ. 214)  เองเปงก๋วน
ภาษาย่อยแอย์มอฆ

| ภาษาย่อยแอย์มอฆ |
| --- | --- |
گویش ایماقی
ตัวสะกดชื่อภาษาในชุดตัวอักษรเปอร์เซียแบบแนสแทอ์ลีฆ
ประเทศที่มีการพูด: อัฟกานิสถาน, อิหร่าน, ทาจิกิสถาน
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (650,000 อ้างถึง1993)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอิหร่านอิหร่านตะวันตกอิหร่านตะวันตกเฉียงใต้เปอร์เซีย (ตะวันออก)ภาษาย่อยแอย์มอฆ
ระบบการเขียน: ชุดตัวอักษรเปอร์เซีย
รหัสภาษา
ISO 639-3: aiq
ภาษาย่อยแอย์มอฆ (ایماقی) เป็นภาษณ์ชาติพันธุ์ของภาษาเปอร์เซียที่พูดโดยชาวแอย์มอฆในภาคตะวันตกเฉียงเหนือตอนกลางของประเทศอัฟกานิสถาน (ทางตะวันตกของภูมิภาคแฮซอแรจอต) และทางตะวันออกของอิหร่าน ภาษานี้มีความใกล้ชิดกับภาษาเปอร์เซียแบบดารี คาดกันว่าชาวแอย์มอฆมีอัตราการรู้หนังสืออยู่ที่ร้อยละ 5–15