stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซองส์อะเบาต์เจน

ซองส์อะเบาต์เจน (อังกฤษ: Songs About Jane) เป็นอัลบั้มเปิดตัวของวงป็อปร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2002 ในสังกัดเจเรเคิดส์และอ็อกโทนเรเคิดส์ อัลบั้มมีเพลงฮิตอย่าง "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" และเพลงฮิตในระดับนานาชาติอย่าง "ดิสเลิฟ" และ "ชีวิลบีเลิฟด์"
อัลบั้มออกขายใหม่อีกครั้งเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2003 ประสบความสำเร็จอย่างมากในต่างประเทศ อัลบั้มขึ้นอันดับหนึ่งในประเทศออสเตรเลีย ฝรั่งเศส นิวซีแลนด์ สาธาณรัฐไอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร และในปลายปี 2004 อัลบั้มติด 10 อันดับแรกบนบิลบอร์ด 200 มียอดขายเกือบ 2.7 ล้านชุดในปลายปี 2004 และมากกว่า 5.1 ล้านชุดภายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 อัลบั้มขายได้มากกว่า 10 ล้านชุดภายในปี ค.ศ. 2015
รายชื่อเพลง

เพลงทั้งหมดประพันธ์โดยเจสซี คาร์ไมเคิล, อดัม เลอวีน และอื่น ๆ ตามที่ระบุไว้
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" | 2:53 |
| 2. | "ดิสเลิฟ" | 3:26 |
| 3. | "ชิฟเวอร์" | 3:01 |
| 4. | "ชีวิลบีเลิฟด์" (เลอวีน, เจมส์ วาเลนไทน์) | 4:17 |
| 5. | "แทงเกิลด์" (เลอวีน) | 3:19 |
| 6. | "เดอะซัน" (เลอวีน) | 4:10 |
| 7. | "มัสต์เก็ตเอาต์" | 3:59 |
| 8. | "ซันเดย์มอร์นิง" | 4:06 |
| 9. | "ซีเคร็ต" | 4:57 |
| 10. | "ธรูวิดยู" | 3:03 |
| 11. | "น็อตคัมมิงโฮม" (คาร์ไมเคิล, ดูซิก, เลอวีน) | 4:23 |
| 12. | "สวีตเทสต์กูดบาย" (เลอวีน) | 4:31 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 47:06 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Songs About Jane at Discogs
| ด ค กซิงเกิลของมารูนไฟฟ์ |
| --- | --- |
 ผลงานเพลง 
ซองส์อะเบาต์เจน:  "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด"  "ดิสเลิฟ"  "ชีวิลบีเลิฟด์"  "มัสต์เก็ตเอาต์"  "ซันเดย์มอร์นิง" 
อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง:  "อิฟไอเนเวอร์ซียัวร์เฟซอะเกน"  "เมกส์มีวันเดอร์"  "เวกอัปคอล"  "โวนต์โกโฮมวิทเอาต์ยู"  "กูดไนต์กูดไนต์" 
แฮนส์ออลโอเวอร์:  "มิเซอรี"  "กิฟอะลิตเทิลมอร์"  "เนเวอร์กอนนาลีฟดิซเบด"  "แฮนส์ออลโอเวอร์"  "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" 
โอเวอร์เอกซ์โพสด์:  "วันมอร์ไนต์"  "เพย์โฟน"  "เดย์ไลต์"  "ลักกีสไตรก์"  "เดอะแมนฮูเนเวอร์ลายด์"  "เลิฟซัมบอดี"  "แซด"  "ดูอินเดิร์ต"  "ไวป์ยัวร์อายส์" 
ไฟฟ์:  "แม็ปส์"  "แอนิมัลส์"  "อิตวอสออลเวส์ยู"  "ชูการ์"  "ฟีลิงส์"  "มายฮาร์ตอิสโอเพน"  "ดิสซัมเมอส์กอนนาเฮิร์ตไลก์อะมาเธอร์ฟักเกอร์" 
เรดพิลล์บลูส์:  "โดนต์วอนนาโนว์"  "โคลด์"  "วอตเลิฟเวอส์ดู" 
  หมวดหมู่
ซอฟต์แวร์เน้นปริมาณ

ซอฟต์แวร์เน้นปริมาณ หรือ โชเวลแวร์  (อังกฤษ: Shovelware) คือวิดีโอเกมหรือชุดของซอฟต์แวร์ ที่เน้นปริมาณมากกว่าคุณภาพหรือประโยชน์
เกมเน้นปริมาณ

วิดีโอเกมที่ผลิดแบบถูกๆ คุณภาพต่ำ ปล่อยออกมาโดยหวังว่าลูกค้าไร้เดียงสาจะซื้อไป มักเรียกกันว่า "เกมเน้นปริมาณ" ซึ่งอาจนำไปสู่ปัญหา  เมื่อแพลตฟอร์มไม่มีการควบคุมคุณภาพ
นักพัฒนาและผู้เผยแพร่เกมบางรายเป็นที่ฉาวโฉ่ในฐานะผู้สร้างเกมเน้นปริมาณ เช่น Blast! Entertainment เป็นผู้พัฒนาและผู้เผยแพร่เกมที่เลิกกิจการไปแล้ว เจ้านี้เป็นที่ฉาวโฉ่จากการเปิดตัวเกมเน้นปริมาณที่ได้รับลิขสิทธิ์ จากภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ และหนังสือ  เช่น An American Tail, Beverly Hills Cop, จูแมนจี้ เกมดูดโลกมหัศจรรย์ และ Lassie
ผู้ใช้นินเทนโด จะรู้กันว่ามีเกมเน้นปริมาณจำนวนมากสำหรับเครื่องเล่นเกมวี รวมไปถึงพอร์ตของเกมจาก เพลย์สเตชัน 2 ซึ่งก่อนหน้านี้วางจำหน่ายในยุโรปเท่านั้น  Data Design Interactive เป็นที่ฉาวโฉ่จากการสร้างเกใเน้นปริมาณสำหรับเครื่องวี เกมของพวกเขาอย่าง เขา Ninjabread Man, Anubis II, Rock 'n' Roll Adventures และ Myth Makers: Trixie in Toyland ใช้รูปแบบการเล่นและเลย์เอาต์ของด่านแบบเดียวกันเป๊ะทุกประการ แต่เปลี่ยนงานศิลปะและการออกแบบตัวละครเพื่อให้ดูเหมือนว่าแต่ละเกมมีคุณสมบัติเฉพาะตัว  นินเท็นโด อีช็อป บนคอนโซลรุ่นใหม่ของนินเทนโด อย่าง นินเท็นโด สวิตช์ ก็มีชื่อเสียในด้านเกมและซอฟต์แวร์คุณภาพต่ำมากมาย
Asset Flips เป็นเกมเน้นปริมาณที่เน้นใช้ asset ที่สร้างไว้แล้วสำเร็จรูป แทนที่จะลงแรงสร้างเอง เพื่อลดต้นทุนในการเผยแพร่เกมจำนวนมาก วาล์วคอร์ปอเรชัน ด่าเกมพวกนี้ว่าเป็นเกม "จอมปลอม" โดยในปี พ.ศ. 2560 วาล์วได้นำเกม 173 รายการออกจากสตีม
ซอลิดสเตต

ซอลิดสเตต (อังกฤษ: solid-state) อาจหมายถึง
สถานะของแข็ง
อิเล็กทรอนิกส์สถานะของแข็ง (solid-state electronics)
ฟิสิกส์สถานะของแข็ง (solid-state physics)
เคมีสถานะของแข็ง (solid-state chemistry)
โซลิดสเตตไดรฟ์ (solid-state drive)
ซอนนี่ บอย จาโร

| ซอนนี่ บอย จาโร |
| --- | --- |
เกิด: ซอนนี่ บอย วิลลาลูซ จาโร (Sonny Boy Villaluz Jaro)  (1982-03-24) 24 มีนาคม ค.ศ. 1982 (42 ปี)
ซอนนี่ บอย จาโร (อังกฤษ: Sonny Boy Jaro) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เป็นอดีตแชมป์โลกในรุ่นฟลายเวท ของสถาบันสภามวยโลก (WBC) เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1982 ที่เมืองซิเลย์ ในเนกรอซตะวันตก ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อจริงว่า ซอนนี่ บอย วิลลาลูซ จาโร (Sonny Boy Villaluz Jaro)
ประวัติ

จาโรเริ่มชกมวยเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2001 ชนะน็อค แดเนียล อาซาลาร์ ยก 4 ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ ค.ศ. 2004 จากนั้นได้ชิงแชมป์เงา WBC รุ่นฟลายเวท แพ้น็อค โมเนลิซี่ เอ็มเยเกนี เมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2005 ต่อมาได้ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท  แต่แพ้น็อค แองกี้ แองโกตา ไม่สำเร็จอีก จนเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2005 จึงได้ครองแชมป์ IBF แพนแปซิฟิก รุ่นจูเนียร์ฟลายเวทด้วยการชนะน็อค เก่งกาจ ศักดิ์ประชา ยกแรก
จากนั้น ใน ค.ศ. 2006 จาโรขึ้นชิงแชมป์ของ PABA แต่แพ้น็อกยก 6 ต่อ พรสวรรค์ ป.ประมุข ที่จังหวัดสระแก้ว  ต่อมาในปี ค.ศ. 2008 ได้ครองแชมป์ของสหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก  (OPBF)โดยขึ้นชิงแชมป์รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง ชนะคะแนน อลองก์ ดีนอย เมื่อ 20 มิถุนายน จากนั้น ได้ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อวันที่ 22 กันยายนปีเดียวกัน แต่แพ้คะแนนเอ็ดการ์ โซซาไม่ได้แชมป์  ในปีต่อมา ขึ้นชิงแชมป์รุ่นเดียวกันนี้ของสมาคมมวยโลกเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน แต่ก็แพ้น็อค ฆิโอบังนิ เซเกรา ยกแรก ไม่ได้แชมป์
ซอนนี่ บอย จาโร ประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่สาม เมื่อเป็นฝ่ายชนะทีเคโอยก 6 ต่อ พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ นักมวยชาวไทย เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2012 ที่จังหวัดชลบุรี ซึ่งก่อนหน้านั้น ได้มีฝนตกลงอย่างมาหนัก ทำให้พื้นเวทีลื่น ซึ่งบอย จาโร ได้ชกพงษ์ศักดิ์เล็กลงไปให้กรรมการนับ 8 ในยกแรกและยกที่สี่ด้วย และใช้การชกนอกกติกา เช่น หัวพุ่งชน, ชกต่ำกว่าเข็มขัด ด้วย  ซึ่งหลังการชก พงษ์ศักดิ์เล็กได้ยอมรับในความพ่ายแพ้ และกล่าวว่าจาโร เป็นนักมวยหมัดหนักที่สุดเท่าที่เคยพบมา และการชกครั้งนี้นับเป็นครั้งที่เจ็บตัวมากที่สุด
ต่อมา ได้ป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกับ โทชิยูกิ อิงาราชิ นักมวยชาวญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ที่ไซตามะ ก็แพ้คะแนนอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ เสียแชมป์ไปทันที
เมื่อ อำนาจ รื่นเริง แชมป์โลก IBF ในรุ่นฟลายเวท จะป้องกันตำแหน่งกับรองแชมป์โลกอันดับ 1 แม็ควิลเลียม อาร์โรโย นักมวยชาวปวยร์โตรีโก ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2557 ที่จังหวัดนครราชสีมา ทางทีมงานของอำนาจก็ได้ว่าจ้างจาโรให้เดินทางมาเป็นคู่ซ้อมของอำนาจด้วยเป็นเวลา 21 วัน
เกียรติประวัติ

แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท (2004- 2008)
แชมป์ IBF แพนแปซิฟิก รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
ชิง 10 ธันวาคม 2005 ชนะน็อค เก่งกาจ ศักดิ์ประชา ยก 1 ที่ฟิลิปปินส์
สละแชมป์
แชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท
ชิง 20 มิถุนายน 2008 ชนะคะแนน อลองก์ ดีนอย ที่ ฟิลิปปินส์
แชมป์ IBF แพนแปซิฟิก รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
ชิง 31 พฤษภาคม 2010 ชนะน็อค อาร์มัน เดอลาครูซ ยก 6 ที่ฟิลิปปินส์
แชมป์ IBF แพนแปซิฟิก รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
ชิง 18 มิถุนายน 2011 ชนะน็อค เรย์ เกรีโน ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์
แชมป์โลก WBC รุ่นฟลายเวท
ชิง 2 มีนาคม 2012 ชนะทีเคโอ พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 6 ที่ ชลบุรี
เสียแชมป์ 16 กรกฎาคม 2012 แพ้คะแนน โทชิยูกิ อิงาราชิ ที่ ไซตามะ
แชมป์ ABF รุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวท
ชิง 28 มิถุนายน 2012 ชนะน็อคยก 6 อิชัล โทบิดา ที่ อัลเมนดราส ยิม ดาเวาซิตี
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์เงา WBC รุ่นฟลายเวท 29 เมษายน 2005 แพ้น็อค โมเนลิซี มเยเกนี ยก 6 ที่ แอฟริกาใต้
ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิก รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท 19 กรกฎาคม 2005 แพ้น็อค แองกี้ แองโกตา ยก 6 ที่อินโดนีเซีย
ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท 29 มีนาคม 2006 แพ้น็อค พรสวรรค์ ป.ประมุข ยก 5 ที่สระแก้ว
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท 27 กันยายน 2008  แพ้คะแนน เอดการ์ โซซา ที่ เม็กซิโก
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์ฟลายเวท 21 พฤศจิกายน 2009 แพน็อค ฆิโอบังนิ เซเกร์รา ยก 1 ที่ เม็กซิโก
ชิงแชมป์ WBC เข็มขัดเงิน รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 30 ตุลาคม 2010 แพ้น็อค โอสการ์ อิบาร์รา ยก 2 ที่ เม็กซิโก
ซอนเน็ต

ซอนเน็ต (อังกฤษ: Sonnet) เป็นรูปแบบฉันทลักษณ์งานกวีนิพนธ์ในภาษาอังกฤษแบบหนึ่ง พบมากในงานกวีนิพนธ์ของประเทศในยุโรป คำว่า "ซอนเน็ต" มาจากคำ sonet ในภาษาอุตซิตา และ sonetto ในภาษาอิตาลี มีความหมายว่า "บทเพลงน้อย ๆ" ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เริ่มมีการใช้ซอนเน็ตกับบทกวี 14 บรรทัด ซึ่งมีรูปแบบสัมผัสที่เคร่งครัดและมีโครงสร้างพิเศษ ผู้เขียนโคลงซอนเน็ตมักมีคำเรียกเฉพาะว่า "sonneteer" งานกวีนิพนธ์แบบซอนเน็ตที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ ซอนเน็ตของเชกสเปียร์ ซึ่งได้ประพันธ์โคลงซอนเน็ตไว้ถึง 154 บท
กวีมักนิยมเขียนโคลงซอนเน็ตโดยใช้มาตราแบบ iambic pentameterในงานประพันธ์ภาษาอังกฤษ ถ้าประพันธ์ด้วยภาษากลุ่มโรมานซ์ จะนิยมใช้มาตราแบบ hendecasyllable และ alexandrine
ตัวอย่าง

ตัวอย่างโคลงซอนเน็ตของเชกสเปียร์ บทที่ 116 ใน 1 บทมี 14 บรรทัด ประพันธ์ด้วยมาตรา iambic pentameter กล่าวคือแต่ละบรรทัดประกอบด้วย 10 พยางค์ (หรืออาจเป็น 9-11 พยางค์ก็ได้) ลักษณะสัมผัสท้ายประโยคเป็นดังนี้ a-b-a-b / c-d-c-d / e-f-e-f / g-g
Let me not to the marriage of true minds (a) 

Admit impediments, love is not love (b) 

Which alters when it alteration finds, (a) 

Or bends with the remover to remove. (b) 

O no, it is an ever fixed mark (c) 

That looks on tempests and is never shaken; (d) 

It is the star to every wand'ring bark, (c) 

Whose worth's unknown although his height be taken. (d) 

Love's not time's fool, though rosy lips and cheeks (e) 

Within his bending sickle's compass come, (f) 

Love alters not with his brief hours and weeks, (e) 

But bears it out even to the edge of doom: (f) 

If this be error and upon me proved, (g) 

I never writ, nor no man ever loved. (g)
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.sonnets.org/
ซอนเน็ตของเชกสเปียร์ ในภาษาอังกฤษใหม่
จูแมนจี้ เกมดูดโลก ตะลุยด่านมหัศจรรย์

| จูแมนจี้ เกมดูดโลก ตะลุยด่านมหัศจรรย์ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: เจค แคสแดน
เขียนบท:   เจค แคสแดน  เจฟฟ์ พิงค์เนอร์  สก็อตต์ โรเซนเบิร์ก 
สร้างจาก: จูแมนจี้ โดย คริส แวน ออลส์เบิร์ก
อำนวยการสร้าง:   ดเวย์น จอห์นสัน  แดนนี การ์เซีย  ไฮราม การ์เซีย  แมตต์ โทลแมค  วิลเลียม ไทตเลอร์  เจค แคสแดน 
นักแสดงนำ:   ดเวย์น จอห์นสัน  แจ็ก แบล็ก  เควิน ฮาร์ต  คาเรน กิลแลน  นิก โจนาส  อควาฟินา  อเล็กซ์ วูลฟ์  มอร์แกน เทอร์เนอร์  เซอร์ดาเรียส เบลน  แมดิสัน ไอเซีแมน  แดนนี่ โกลเวอร์  แดนนี ดิวิโต้ 
กำกับภาพ: กยูลา พาดอส
ตัดต่อ:   มาร์ก เฮลฟริช  สตีฟ เอ็ดเวิร์ดส์  ทาร่า ทิมโพน 
ดนตรีประกอบ: เฮนรี แจ็คแมน
บริษัทผู้สร้าง:   โคลัมเบียพิคเจอร์ส  เซเว่น บัคส์ โปรดักชั่น  ฮาร์ทบีท โปรดักชั่น  แมตต์ โทลแมค โปรดักชั่น 
ผู้จัดจำหน่าย: โซนี่พิคเจอร์สเอ็นเตอร์เทนเมนต์
วันฉาย:   13 ธันวาคม ค.ศ. 2019 (2019-12-13) (สหรัฐ)    18 ธันวาคม ค.ศ. 2019 (2019-12-18) (ไทย) 
ความยาว: 123 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 125–132 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 801.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
จูแมนจี้ เกมดูดโลก ตะลุยด่านมหัศจรรย์ (อังกฤษ: Jumanji: The Next Level) เป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2562 แนวแฟนตาซีแอ็กชั่นตลกอเมริกันซึ่งสร้างจากหนังสือเรื่องจูแมนจี้ กำกับโดยเจค แคสแดน และร่วมเขียนโดยเจค แคสแดน เจฟฟ์ พิงค์เนอร์และสก็อตต์ โรเซนเบิร์ก เป็นภาคต่อของจูแมนจี้ เกมดูดโลกบุกป่ามหัศจรรย์   และเป็นภาคที่สี่ในแฟรนไชส์จูแมนจี้ แสดงโดยดเวย์น จอห์นสัน แจ็ก แบล็ก เควิน ฮาร์ต คาเรน กิลแลน นิก โจนาส อเล็กซ์ วูลฟ์ มอร์แกน เทอร์เนอร์ เซอร์ดาเรียส เบลน และ แมดิสัน ไอเซีแมน กลับมาแสดงบทบาทของพวกเขาจากภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า ในขณะที่อควาฟินา รอรี่ แมคแคนน์ แดนนี่ โกลเวอร์ และ แดนนี ดิวิโต้ ก็เข้าร่วมการแสดงครั้งนี้ด้วย เนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้เกิดขึ้นหลังจากจูแมนจี้ เกมดูดโลกบุกป่ามหัศจรรย์ 3 ปี โดยวัยรุ่นกลุ่มเดียวกัน พร้อมกับเพื่อนเก่าและสองอีก 2 คนที่ไม่ตั้งใจ เข้ามาติดอยู่ในจูแมนจี้ พวกเขาพบว่าตัวเองกำลังเผชิญกับปัญหาและความท้าทายใหม่ ๆ ด้วยตัวตนจำลองทั้งเก่าและใหม่ ในขณะที่ต้องช่วยเมืองจากคนร้ายใหม่และหนีออกมาจากจูแมนจี้
จูแมนจี้ เกมดูดโลก ตะลุยด่านมหัศจรรย์ ได้ปล่อยตัวอย่างภาพยนตร์ในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2562 โดยโซนี่พิคเจอร์สเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ภายใต้ชื่อ โคลัมเบียพิคเจอร์ส ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 788 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก เทียบกับงบประมาณ 125 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นภาพยนตร์ทำรายได้สูงสุดอันดับที่ 10 ของปี พ.ศ. 2562 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการชื่นชมจากนักวิจารณ์ทั่ว ๆ ไป และภาคต่อกำลังอยู่ระหว่างการพัฒนา
ตัวละคร > จูแมนจี้

ดเวย์น จอห์นสัน แสดงเป็น ดอกเตอร์ สโมลเดอร์ เบรฟสโตน เป็นนักโบราณคดีและนักสำรวจ จุดแข็งคือเขาคือ ความแข็งแกร่ง ความกล้าหาญ การตอบสนอง การปีนป่าย ความสามารถที่พิเศษ และการขว้างบูมเมอแรง เขาไม่มีจุดอ่อน เขามีกล้ามเยอะ ฉลาด และเป็นตัวเอกของเรื่องนี้
แจ็ก แบล็ก แสดงเป็น ศาสตราจารย์ เชลดอน "เชลลี" โอเบอรอน เป็นนักเขียนแผนที่ นักถอดรหัส นักโบราณคดี นักศึกษาซากดึกดำบรรพ์ เขามีความรู้และความเชี่ยวชาญมาก แต่ก็อ่อนแอ
เควิน ฮาร์ท แสดงเป็น แฟรงกลิน "เมาส์" ฟินบาร์ เป็นนักสัตววิทยาที่ตัวเตี้ย และผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธ เขาแบกอาวุธของเบรฟสโตน จุดอ่อนของเขาคือเค้ก ความแข็งแกร่ง และความเร็ว
คาเรน กิลแลน แสดงเป็น รูบี เราด์เฮาส์ เป็นหน่วนคอมมานโด นักศิลปะการต่อสู้ เราด์เฮาส์เชี่ยวชาญในด้านคาราเต้ ไท่เก๊ก ยิวยิตสู และกาโปเอย์รา จุดอ่อนเพียงอย่างเดียวของเธอคืองูพิษ เธอเป็นฉลาด เล่นกีฬาเก่ง และสวย
อควาฟินา แสดงเป็น หมิง ฟลีทฟุต เป็นขโมยที่มีทักษะในการลักทรัพย์ ล้วงกระเป๋า และสะเดาะกลอน จุดอ่อนของเขาคือเกสรดอกไม้
นิก โจนาส แสดงเป็น เจฟเฟอร์สัน "ซีเพลน" แม็คโดนาฟ เขาเป็นนักเดินทาง นักผจญภัย และนักบิน  จุดแข็งของเขาคือการบินและการทำมาการิตา และจุดอ่อนของเขาคือยุง
รอรี่ แมคแคนน์ แสดงเป็น เจอร์เกน เดอะ บรูแท็ล เป็นตัวละครตัวใหม่และเป็นตัวร้ายของจูแมนจี้ภาคนี้ เป็นขุนศึกเหล็กที่มีความแข็งแกร่งและจองหอง และเป็นผู้ฆ่าพ่อแม่ของดอกเตอร์เบรฟสโตน
ไรส์ ดาร์บี แสดงเป็น นิเกล บิลลิงสเลย์ ไกด์ที่ไม่ใช่ผู้เล่นในเกมนี้
ตัวละคร > ชีวิตจริง

อเล็กซ์ วอล์ฟฟ์ แสดงเป็น สเปนเซอร์ กิลปิน
เมดิสัน อิเซแมน แสดงเป็น เบทานี วอล์กเกอร์
เซอร์ดาริอุส เบลน แสดงเป็น แอนโทนี "ฟริดจ์" จอห์นสัน
มอร์แกน เทอร์เนอร์ แสดงเป็น มาร์ทา คาปลี
คอลิน แฮงก์ แสดงเป็น อเล็กซ์ วเรเก
แดนนี ดิวิโต้ แสดงเป็น เอ็ดเวิร์ด "เอ็ดดี้" กิลปิน: ปู่ของสเปนเซอร์ เขาเป็นเจ้าของร้านอาหารที่เกษียณแล้ว หลังการขายร้านอาหารที่เขาเป็นเจ้าของในแบรดฟอร์ด จุดอ่อนของเขาคือ ความเข้าใจในวิดีโอเกม
แดนนี่ โกลเวอร์ แสดงเป็น ไมโล วอล์กเกอร์ เพื่อนที่เหินห่างของเอ็ดดี้ และเจ้าของร่วมร้านอาหารที่เขาเป็นเจ้าของกับเอ็ดดี้ ก่อนที่การขายร้านอาหารจะสิ้นสุดมิตรภาพของพวกเขา
การฉายในประเทศไทย

จูแมนจี้ เกมดูดโลก ตะลุยด่านมหัศจรรย์ ฉายในรอบพิเศษวันที่ 18–24 ธันวาคม พ.ศ. 2562 และเปิดฉายในโรงภาพยนตร์วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2562
แหล่งข้อมูลอื่น

จูแมนจี้ เกมดูดโลก ตะลุยด่านมหัศจรรย์ ที่โซนีพิคเจอร์ส
จูแมนจี้ เกมดูดโลก ตะลุยด่านมหัศจรรย์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ซอยล์มอยซ์เจอร์แอคทีฟพาสซีฟ

| Soil Moisture Active Passive |
| --- | --- |
ภาพโดยศิลปินของยานอวกาศซอยล์มอยซ์เจอร์แอคทีฟพาสซีฟ

ประเภทภารกิจ: การสังเกตโลก
ผู้ดำเนินการ: นาซา
COSPAR ID: 2015-003A
SATCAT no.: 40376
เว็บไซต์: smap.jpl.nasa.gov
ระยะภารกิจ: 3 ปี (อย่างน้อย)  Elapsed: 9 ปี 9 เดือน 8 วัน
 

ข้อมูลยานอวกาศ
ผู้ผลิต: Jet Propulsion Laboratory
มวลขณะส่งยาน: 944 kg
มวลบรรทุก: 79 kg
ขนาด: 1.5 x 0.9 x 0.9 m
กำลังไฟฟ้า: 1450 watts
 

เริ่มต้นภารกิจ
วันที่ส่งขึ้น: 31 January 2015, 14:22 (2015-01-31UTC14:22) UTC 
จรวดนำส่ง: Delta II 7320-10C 
ฐานส่ง: Vandenberg, SLC-2W
ผู้ดำเนินงาน: United Launch Alliance
เริ่มปฎิบัติงาน: สิงหาคม 2015
 
 
Aภาพเคลื่อนไหวของวิถี SMAP รอบโลกตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม 2558 ถึง 19 สิงหาคม 2558:
      SMAP ·       โลก
ซอยล์มอยซ์เจอร์แอคทีฟพาสซีฟ (อังกฤษ: Soil Moisture Active Passive, SMAP) เป็นดาวเทียมตรวจสอบสิ่งแวดล้อมของนาซาปล่อยเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2558 เป็นหนึ่งในดาวเทียมสังเกตการณ์โลกดวงแรกที่พัฒนาโดยนาซาเพื่อตอบสนองต่อการสำรวจรายทศวรรศของสภาวิจัยแห่งชาติ
นาซาทำการลงทุนทั้งหมด 916 ล้านดอลลาร์สหรัฐสำหรับ ออกแบบ พัฒนา ปล่อย และการดำเนินงาน
ภาพรวมภารกิจ

SMAP ใช้เพื่อวัดความชื้นในพื้นดินและสถานะการละลายน้ำแข็ง การวัดพื้นผิวของ SMAP จะทำงานร่วมกับแบบจำลองทางอุทกวิทยาเพื่อสรุปสภาพความชื้นในดินในแถบราก การวัดเหล่านี้ทำให้ผู้ใช้สามารถนำไป:
ทำความเข้าใจกระบวนการที่เชื่อมต่อกันระหว่างน้ำบนพื้นดิน พลังงาน และวัฏจักรคาร์บอน
คาดเดาการไหลของน้ำและพลังงานบนพื้นดิน
หาปริมาณการไหบของคาร์บอนสุทธิในภูมิประเทศเหนือ
พัฒนาฝีมือในการพยากรณ์อากาศและสภาพภูมิอากาศ
พัฒนาความสามารถในการพยากรณ์น้ำท่วมและการตรวจสอบภัยแล้งให้ดีขึ้น
การสำรวจของ SMAP ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามปีหลังจากการปล่อยในการเก็บข้อมูล เชื้อเพลิงจรวด 81 กิโลกรัมที่ขนไปด้วยน่าจะทำให้ภารกิจนี้ทำงานได้ยาวนานกว่าอายุที่ออกแบบไว้ ได้มีการนำข้อมูลไปใช้ในการตรวจสอบ วิทยาศาสตร์ และโครงการประยุกต์อย่างครอบคลุมแล้ว และข้อมูลทั้งหมดถูกเปิดให้เป็นสาธารณะทางศูนย์เก็บข้อมูลของนาซา
จูลีแอนน์ มัวร์
วัยเด็ก

จูลีแอนน์ มัวร์ มีชื่อจริงว่า จูลี แอนน์ สมิธ เกิดเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1960 ในฟอร์ต แบรกก์ ซึ่งเป็นฐานทัพของกองทัพน้อยส่งกำลังทางอากาศที่ 18 ของกองทัพบกสหรัฐ ที่รัฐนอร์ทแคโรไลนา โดยเธอเป็นลูกคนโตจากจำนวน 3 คน ของ พันเอกปีเตอร์ มัวร์ สมิธ อดีตทหารพลร่ม ซึ่งต่อได้เป็นนายทหารพระธรรมนูญ และ นางแอนน์ เลิฟ สมิธ นักจิตวิทยาและนักสังคมสงเคราะห์ชาวสกอตแลนด์ ทำให้เธอถือสองสัญชาติทั้งอเมริกันจากพ่อที่เป็นนายทหารของกองทัพสหรัฐและบริติชจากแม่ผู้ให้กำเนิดที่เป็นชาวสกอตแลนด์
ในวัยเด็กเธอต้องย้ายที่อยู่บ่อยๆเนื่องจากอาชีพราชการทหารของพ่อที่ได้รับการแต่งตั้งโยกย้ายไปปฏิบัติหน้าที่ราชการในรัฐต่างๆ เช่นรัฐแอละแบมา, รัฐจอร์เจีย, รัฐเท็กซัส, รัฐเนแบรสกา, รัฐอะแลสกา, รัฐนิวยอร์ก, รัฐเวอร์จิเนีย รวมถึงประเทศปานามา ทำให้เธอต้องย้ายโรงเรียนในชั้นมัธยมถึง 9 ครั้ง จนกระทั่งเธออายุ 16 ปี เธอต้องย้ายไปเรียนต่อที่ต่างประเทศโดยย้ายจากรัฐเวอร์จิเนียไปเรียนต่อที่เมืองแฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนีตะวันตก เธอมีงานอดิเรกคือการอ่านหนังสือส่งผลให้เธอมีผลการเรียนดี และมีความคิดจะเป็นหมอ ต่อมาเธอเริ่มหันมาสนใจในการแสดงละคร โดยเริ่มจากการแสดงละครเวทีที่โรงเรียน ซึ่งเธอได้แสดงในละครเวทีเรื่อง ตาร์ตุฟหรือผู้แอบอ้าง ที่สร้างจากบทประพันธ์ของมอลีแยร์ และได้แสดงในละครโศกนาฏกรรมเรื่อง มีเดีย โดยยูริพิดีส
ด้วยคำแนะนำจากครูชาวอังกฤษของเธอที่โรงเรียนทำให้หลังจากเรียนจบชั้นมัธยม เธอจึงอยากเป็นนักแสดงละครเวที พ่อและแม่ของเธอจึงให้เธอกลับสหรัฐอเมริกาเพื่อไปเรียนต่อในสาขาการแสดง ที่มหาวิทยาลัยบอสตัน รัฐแมสซาชูเสตส์ จนจบศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต ในปี ค.ศ. 1983
อาชีพนักแสดง > (1985–1993)

หลังเรียนจบมหาวิทยาลัย เธอย้ายไปที่นครนิวยอร์กและทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟ และสมัครเป็นสมาชิกของสมาคมกองทุนนักแสดง ซึ่งเป็นสหภาพแรงงานของกลุ่มนักแสดงละครเวที โดยเธอลงทะเบียนชื่อทางการแสดงว่า จูลีแอนน์ มัวร์ อันเกิดจากการนำชื่อของแม่เธอคือ แอนน์ มาต่อท้ายชื่อจริงของเธอที่ชื่อ จูลี เป็น จูลีแอนน์ และนำชื่อกลางของพ่อเธอคือ มัวร์  มาต่อหลังชื่อเธอกับแม่ เป็น จูลีแอนน์ มัวร์
จูลีแอนน์ มัวร์ เริ่มต้นจากการแสดงละครบรอดเวย์ขนาดเล็ก จนมีโอกาสได้แสดงในละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางสถานีเอบีซีเรื่อง เดอะ เอดจ์ ออฟ ไนท์ ในปี ค.ศ. 1984 และเริ่มได้รับความสนใจจากวงการบันเทิงสหรัฐเมื่อเธอได้แสดงในละครโทรทัศน์ของสถานีซีบีเอสเรื่อง แอส เดอะ เวิลด์ เทินส์ (ค.ศ. 1985–1988) ซึ่งเธอรับบทเป็น "แฟรนนี ฮิวจ์" ต่อจากเทอรี ฟานเดนบอช นักแสดงหญิงที่เคยแสดงบทนี้ไว้ในปี 1983–84 การแสดงของเธอได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์ละครโทรทัศน์ส่งผลให้เธอได้รับรางวัลเดย์ไทม์เอมมี ในปี ค.ศ. 1988 โดยถือเป็นการได้รับรางวัลเอมมีเป็นครั้งแรกของเธอ นอกจากนี้เธอยังมีผลงานละครชุดของสถานีซีบีเอสเรื่อง ไฟริษยา (ค.ศ. 1987) ที่สร้างจากนวนิยายของจูดิธ ครานท์ซ
หลังจากที่เธอหมดสัญญากับละครโทรทัศน์เรื่อง แอส เดอะ เวิลด์ เทินส์ เธอได้กลับไปแสดงละครเวทีในปี ค.ศ. 1988 ที่โรงละครกัทรี เมืองมินนีแอโพลิส ในเรื่อง แฮมเลต ที่สร้างจากบทละครของวิลเลียม เชกสเปียร์ โดยเธอรับบทเป็น "โอฟีเลีย" จนกระทั่งเธอมีโอกาสได้แสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในเรื่องอาถรรพ์ ตำนานมรณะ (ค.ศ. 1990) ซึ่งเป็นภาพยนตร์ทุนต่ำของค่ายพาราเมาต์พิกเจอส์ และมีผลงานภาพยนตร์ที่เผยแพร่ทางโทรทัศน์ช่องเอชบีโอเรื่อง นักสืบแห่งโลกมนต์ดำ (ค.ศ. 1991)
ในปี 1992 เธอแสดงเป็นตัวละครสมทบที่มีบทเด่นในภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง มือคู่นี้ เลี้ยงเป็นเลี้ยงตาย ที่นำแสดงโดยแอนนาเบลลา โชรา โดยตัวภาพยนตร์ประสบความสำเร็จทางรายได้ เมื่อสามารถทำรายได้ทั่วโลกถึง 140 ล้านดอลลาร์ จากทุนสร้างเพียง 12 ล้านดอลลาร์ และเป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นลำดับที่ 9 ของปี 1992 ส่งผลให้เธอเริ่มมีชื่อเสียงในวงการภาพยนตร์อเมริกัน และมีผลงานการแสดงบทสมทบในภาพยนตร์กระแสหลักของปี ค.ศ. 1993 ถึง 3 เรื่อง ได้แก่ มาดอนน่า ร้อนปกติที่ไม่ปกติ (นำแสดงโดย มาดอนนา และ วิลเลม เดโฟ), เบนนี่ กับ จูน คู่หัวใจพรหมลิขิต (นำแสดงโดย จอห์นนี เดปป์), ขึ้นทำเนียบจับตาย (นำแสดงโดย แฮร์ริสัน ฟอร์ด และ ทอมมี ลี โจนส์) รวมถึงแสดงในภาพยนตร์อิสระเรื่อง ชอตคัตส์ ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ ที่มอบให้กับทีมนักแสดง และได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลอินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอดส์ในสาขา นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม โดยภาพยนตร์เรื่องนี้จัดเป็น 1 ใน 3 ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อให้เธอมากที่ในยุคคริสต์ทศวรรษ 1990 นอกเหนือจาก วานยา ออน โฟร์ตี้เซคันด์ สตรีท และ เซฟ ไม่ตายก็เหมือนตาย
อาชีพนักแสดง > (1994–1997)

จากความโดดเด่นของเธอในภาพยนตร์เรื่อง ชอตคัตส์ ทำให้เธอได้รับบทนักแสดงนำเป็นครั้งแรกใน วานยา ออน โฟร์ตีเซคันด์ สตรีท ที่สร้างจากนวนิยายเรื่อง "ลุงวานยา" ของ อันตอน เชคอฟ
ผลงานด้านการแสดง

บทความหลัก: ผลงานด้านการแสดงของจูเลียน มัวร์
Short Cuts (1993)
Vanya on 42nd Street (1994)
Safe (1995)
Boogie Nights (1997)
Lost world (1997)
The Big Lebowski (1998)
Magnolia (1999)
The Hours (2002)
Far from Heaven (2002)
Children of Men (2006)
A Single Man (2009)
The Kids Are All Right (2010)
What Maisie Knew (2012)
Still Alice (2014)
ซอร์รี (เพลงจัสติน บีเบอร์)

"ซอร์รี" (อังกฤษ: Sorry) เป็นเพลงของนักร้องชาวแคนาดา จัสติน บีเบอร์ จากสตูดิโออัลบั้มที่สี่ เพอร์เพิส เพลงเขียนโดยจูเลีย ไมเคิลส์ จัสติน แทรนเตอร์ และบีเบอร์ เพลงออกขายในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2015 เป็นซิงเกิลที่สองจากอัลบั้ม
"ซอร์รี" ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตคะเนเดียนฮอต 100 และในอีกแปดประเทศ รวมถึงนิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักร และขึ้นสิบอันดับแรกในชาร์ตของ 19 ประเทศ รวมถึงออสเตรเลีย เยอรมนี และสหรัฐอเมริกา
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กยอดชมวีดีโอบนยูทูบมากที่สุด |
| --- | --- |
ท็อป 10:  คังนัมสไตล์  ซียูอะเกน  ซอร์รี  อัปทาวน์ฟังก์  เชกอิตออฟ  มาซ่าแอนด์เดอะแบร์  ไบแลนโด  แบลงก์สเปซ  ลีนออน  ชูการ์ 
เคยขึ้นอันดับหนึ่ง:  คังนัมสไตล์  เบบี้  แบดโรมานซ์  ชาร์ลีกัดนิ้วฉัน  วิวัฒนาการของการเต้นรำ  เกิร์ลเฟรินด์  มิวสิกอิสมายฮอตฮ็อตเซ็ก  วิดีโอเพลงโปเกม่อนธีม  เดอะมายสเปซมูฟวี่  รอนัลดีนโย: ทัชออฟโกลด์
ซอสแมรีโรส

| --- | --- |
เนื้อปูและสลัด เสิร์ฟพร้อมซอสแมรีโรส
ประเภท: เครื่องปรุงรส
แหล่งกำเนิด: สหราชอาณาจักร
ผู้สร้างสรรค์: แฟนนี คราด็อก
อุณหภูมิเสิร์ฟ: เย็น
ส่วนผสมหลัก: มะเขือเทศ, มายองเนส, ซอสวุร์สเตอร์เชอร์, น้ำมะนาว, พริกไทย
รูปแบบอื่น: ซอสมะเขือเทศ
 ตำราอาหาร: ซอสแมรีโรส
ซอสแมรีโรส (อังกฤษ: Marie Rose sauce) หรือบางแห่งเรียก ซอสค็อกเทล (cocktail sauce) หรือ ซอสอาหารทะเล (seafood sauce) เป็นเครื่องปรุงรสที่มีส่วนประกอบได้แก่ มะเขือเทศ มายองเนส ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ น้ำมะนาว และพริกไทย ใช้ทานคู่กับอาหารทะเล โดยเฉพาะกุ้ง ซอสนี้เริ่มแพร่หลายช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960 โดยแฟนนี คราด็อก เชฟชาวบริติช
ถึงแม้ว่าคราด็อกจะได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่ทำให้ซอสแพร่หลาย แต่สูตรของซอสแมรีโรสมีมาก่อนหน้านั้น โดยในปี 1956 คอนสแตนซ์ สปรายเผยแพร่สูตรโทเมโทไอซ์ ซึ่งประกอบด้วยเนื้อมะเขือเทศและมายองเนส ใช้เป็นซอสพื้นฐานสำหรับเมนูค็อกเทลกุ้ง ขณะที่สหรัฐก็มีซอสลักษณะคล้ายกันแต่ประกอบด้วยฮอสแรดิชและซอสมะเขือเทศ ใช้เสิร์ฟกับเมนูกุ้งเช่นกัน โดยมีการตั้งข้อสังเกตว่าซอสของสหรัฐอาจเป็นซอสต้นแบบของซอสแมรีโรส ด้านที่มาของชื่อแมรีโรสยังไม่เป็นที่ชัดเจน แต่เชื่อว่าเกี่ยวข้องกับเรือแมรีโรส เรือรบในรัชสมัยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ อย่างไรก็ตาม กองทุนแมรีโรสได้ปฏิเสธความเกี่ยวข้องนี้
ซอลต์เลกซิตี

| ซอลต์เลกซิตี |
| --- | --- |
เมือง
ดาวน์ทาวน์ ของเมืองซอลต์เลกซิตี ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009
สมญา: Crossroads of the West, Salt Lake, SLC
ที่ตั้งของซอลต์เลกซิตี ในซอลต์เลกเคาท์ตี รัฐยูทาห์
พิกัด:  40°45′0″N 111°53′0″W﻿ / ﻿40.75000°N 111.88333°W﻿ / 40.75000; -111.88333
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
รัฐ: ยูทาห์
เคาท์ตี: ซอลต์เลก
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: Ralph Becker (D)
พื้นที่
 • เมือง: 285.9 ตร.กม. (110.4 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 282.5 ตร.กม. (109.1 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 3.3 ตร.กม. (1.3 ตร.ไมล์)
ความสูง: 1,288 เมตร (4,226 ฟุต)
ประชากร (2008)
 • เมือง: 181,698 คน
 • ความหนาแน่น: 643.3 คน/ตร.กม. (1,666 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,115,692 คน
 • ผู้อยู่อาศัย: ซอลต์เลกเกอร์
เขตเวลา: UTC-7 (เขตเวลาภูเขา)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-6 (เขตเวลาภูเขา)
รหัสพื้นที่: 385, 801
FIPS: 49-67000
GNIS feature ID: 1454997
เว็บไซต์: http://www.slcgov.com
ซอลต์เลกซิตี (อังกฤษ: Salt Lake City) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐยูทาห์ จากข้อมูลเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 มีประชากร 181,698 คน เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดอันดับที่ 125 ของสหรัฐอเมริกา  เมืองก่อตั้งในปี 1847 ในชื่อเกรตซอลต์เลกซิตี
ซอลต์เลกซิตีได้พัฒนาแหล่งท่องเที่ยวภายนอกอย่างแข็งแรง โดยเฉพาะ การเล่นสกี และในปี 2002 ยังได้เป็นสถานที่จัดโอลิมปิกฤดูหนาว
ซอสฮอยซิน

ซอสฮอยซิน (อังกฤษ: hoisin sauce) เป็นซอสข้นสีดำ รสหวานเค็ม มีกลิ่นหอม ใช้สำหรับผัดหรือจิ้มในอาหารจีน สูตรของซอสฮอยซินมีหลากหลาย โดยทั่วไปจะมีส่วนประกอบได้แก่ ถั่วเหลือง เมล็ดยี่หร่าฝรั่ง พริก กระเทียมผสมน้ำส้มสายชู ผงห้าเครื่องเทศและน้ำตาล สูตรของปักกิ่งอาจมีส่วนผสมอื่น ๆ เช่น มันเทศ ข้าวสาลี ข้าวและงา
ถึงแม้คำว่า "ฮอยซิน" (海鮮) ในภาษาจีนจะหมายถึงอาหารทะเล แต่ซอสดังกล่าวไม่มีส่วนผสมของอาหารทะเลหรือใช้กับอาหารทะเล ซอยฮอยซินนิยมใช้ในเมนูเนื้อสัตว์ เช่น หมูแดงและเป็ดปักกิ่ง ในเวียดนามนิยมรับประทานคู่กับเฝอและเปาะเปี๊ยะ