stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอนิวะ
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของเอนิวะ (ค> ศ. 1981-2010).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเอนิวะ (ค> ศ. 1981-2010).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเอนิวะ (ค> ศ. 1981-2010).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเอนิวะ (ค> ศ. 1981-2010).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเอนิวะ (ค> ศ. 1981-2010).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเอนิวะ (ค> ศ. 1981-2010).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเอนิวะ (ค> ศ. 1981-2010).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเอนิวะ (ค> ศ. 1981-2010).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเอนิวะ (ค> ศ. 1981-2010).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเอนิวะ (ค> ศ. 1981-2010).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเอนิวะ (ค> ศ. 1981-2010).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเอนิวะ (ค> ศ. 1981-2010).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเอนิวะ (ค> ศ. 1981-2010).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเอนิวะ (ค> ศ. 1981-2010).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 7.6 (45.7) | 7.6 (45.7) | 14.1 (57.4) | 23.6 (74.5) | 27.8 (82) | 30.5 (86.9) | 32.9 (91.2) | 34.3 (93.7) | 31.8 (89.2) | 24.7 (76.5) | 20.5 (68.9) | 14.5 (58.1) | 34.3 (93.7) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | -1.8 (28.8) | -1.0 (30.2) | 2.9 (37.2) | 10.5 (50.9) | 16.2 (61.2) | 20.0 (68) | 23.2 (73.8) | 25.0 (77) | 21.6 (70.9) | 15.6 (60.1) | 7.9 (46.2) | 1.1 (34) | 11.8 (53.2) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -13.2 (8.2) | -12.8 (9) | -6.9 (19.6) | 0.1 (32.2) | 5.4 (41.7) | 10.6 (51.1) | 15.2 (59.4) | 16.9 (62.4) | 11.1 (52) | 4.1 (39.4) | -1.8 (28.8) | -9.1 (15.6) | 1.7 (35.1) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -26.8 (-16.2) | -26.9 (-16.4) | -21.1 (-6) | -12.6 (9.3) | -2.5 (27.5) | 0.7 (33.3) | 7.0 (44.6) | 6.0 (42.8) | 0.2 (32.4) | -4.6 (23.7) | -15.1 (4.8) | -22.0 (-7.6) | −26.9 (−16.4) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 56.9 (2.24) | 54.1 (2.13) | 52.1 (2.051) | 62.2 (2.449) | 78.6 (3.094) | 64.1 (2.524) | 101.3 (3.988) | 167.3 (6.587) | 150.6 (5.929) | 105.3 (4.146) | 85.3 (3.358) | 66.7 (2.626) | 1,044.3 (41.114) |
| ปริมาณหิมะ ซม (นิ้ว) | 168 (66.1) | 159 (62.6) | 102 (40.2) | 11 (4.3) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 1 (0.4) | 12 (4.7) | 124 (48.8) | 576 (226.8) |
แหล่งที่มา: สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
การคมนาคม > รถไฟ

JR ฮกไกโด
สายชิโตเซะ - 4 สถานี
การคมนาคม > ทางหลวง

ทางด่วนฮกไกโด
ทางด่วนโตโต
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 36
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 453
การคมนาคม > ทางอากาศ

ท่าอากาศยานชินชิโตเซะ (15 กิโลเมตร)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เอนิวะ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
โบราณสถานคาริมบะ
โจโยกันจิ

โจโยคันจิ (ญี่ปุ่น: 常用漢字; โรมาจิ: Jōyō kanji) เป็นตัวอักษรคันจิ 2,136 ตัว (เดิม 1,945) ที่กระทรวงศึกษาของประเทศญี่ปุ่น กำหนดว่าเป็นตัวอักษรคันจิที่ใช้ในชีวิตประจำวันเป็นประจำ ประกอบด้วย
คันจิที่เรียนในระดับชั้นประถมศึกษาหรือเคียวอิกุคันจิ 1,006 ตัว
คันจิที่เรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษา 1,130 ตัว
โดยคันจิทั้ง 2,136 ตัว จะมีเสียงอ่านรวมกันทั้งสิ้น 4,388 เสียง แบ่งเป็น
เสียงอง (音読み on'yomi) 2,352 เสียง
เสียงคุน (訓読み kun'yomi) 2,036 เสียง
ดูเพิ่ม

รายชื่อโจโยกันจิ
เตียวจูล่ง

ขุนพลชาวจีน (เสียชีวิต ค.ศ. 229)
| เตียวจูล่ง (เจ้า ยฺหวิน) |
| --- | --- |
趙雲
ภาพวาดของเตียวจูล่งสมัยราชวงศ์ชิง

ขุนพลพิทักษ์ทัพ (鎮軍將軍)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 227 (227) – ค.ศ. 229 (229)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
หัวหน้ารัฐบาล: จูกัดเหลียง
ขุนพลพิทักษ์ภาคตะวันออก (鎮東將軍)
ดำรงตำแหน่ง ป. ต้นทศวรรษ 220 – ค.ศ. 227 (227)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
หัวหน้ารัฐบาล: จูกัดเหลียง
ขุนพลโจมตีภาคใต้ (征南將軍)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 223 (223) – ป. ต้นทศวรรษ 220
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
หัวหน้ารัฐบาล: จูกัดเหลียง
ขุนพลช่วยเหลือทัพ (翊軍將軍) (ภายใต้เล่าปี่)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 214 (214) – ป. ต้นทศวรรษ 220
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
เจ้าเมืองฮุยเอี๋ยง (桂陽太守) (ภายใต้เล่าปี่)
ดำรงตำแหน่ง ป. ค.ศ. 209 (209) – ค.ศ. 214 (214)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
ก่อนหน้า: เตียวหอม
ขุนพลรอง (偏將軍) (ภายใต้เล่าปี่)
ดำรงตำแหน่ง ป. ค.ศ. 209 (209) – ค.ศ. 214 (214)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
ขุนพลรักษาค่ายใหญ่ (牙門將軍) (ภายใต้เล่าปี่)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 208 (208) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ อำเภอเจินติ้ง มณฑลเหอเป่ย์
เสียชีวิต: 229
บุตร: เตียวหอง เตียวกอง
อาชีพ: ขุนพล
ชื่อรอง: จูล่ง/จื่อหลง (子龍)
สมัญญานาม: ชุ่นผิงโหฺว (順平侯)
บรรดาศักด์: หย่งชางถิงโหฺว (永昌亭侯)

เตียวจูล่ง (เสียชีวิต ค.ศ. 229) มีชื่อสกุลและชื่อตัวในภาษาจีนกลางว่า เจ้า ยฺหวิน (จีนตัวย่อ: 赵云; จีนตัวเต็ม: 趙雲; พินอิน: Zhào Yún; การออกเสียงไฟล์:Zhao Yun.ogg) ชื่อรอง จูล่ง หรือภาษาจีนกลางว่า จื่อหลง (จีนตัวย่อ: 子龙; จีนตัวเต็ม: 子龍; พินอิน: Zǐlóng) เป็นขุนพลที่มีชีวิตในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและต้นยุคสามก๊กของจีน เดิมเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของกองซุนจ้านขุนศึกภาคเหนือ ภายหลังไปรับใช้เล่าปี่ที่เป็นขุนศึกอีกคนหนึ่ง ตั้งแต่นั้นมาก็ได้ติดตามเล่าปี่ร่วมรบในการศึกโดยมาก ตั้งแต่ยุทธการที่เตียงปัน (ค.ศ. 208) ถึงยุทธการที่ฮันต๋ง (ค.ศ. 217-219) เตียวจูล่งรับราชการต่อมาในรัฐจ๊กก๊กซึ่งก่อตั้งโดยเล่าปี่ในปี ค.ศ. 221 ในยุคสามก๊ก และเข้าร่วมในการบุกขึ้นเหนือครั้งแรก จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 229 ในขณะที่ข้อเท็จจริงหลายอย่างเกี่ยวกับชีวประวัติของเตียวจูล่งยังไม่ชัดเจนเนื่องจากมีข้อมูลจำกัดในหลักฐานทางประวัติศาสตร์ แง่มุมและการกระทำบางอย่างในประวัติของเตียวจูล่งก็ได้รับการเสริมแต่งเกินจริงในคติชนพื้นบ้านและนวนิยาย ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก เตียวจูล่งได้รับการยกย่องให้เป็นสมาชิกของห้าทหารเสือของเล่าปี่
แหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ของชีวประวัติเตียวจูล่ง

ชีวประวัติหลักของเตียวจูล่งอยู่ในสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ) เขียนโดยตันซิ่วในศตวรรษที่ 3 โดยมีข้อความยาวเพียง 346 อักษรจีน ในศตวรรษที่ 5 เผย์ ซงจือเพิ่มอรรถาธิบายจากเจ้ายฺหวินเปี๋ยจฺว้าน (趙雲別傳; ชีวประวัติอย่างไม่เป็นทางการของเจ้า ยฺหวิน) ให้กับบทชีวประวัติเตียวจูล่งในสามก๊กจี่ ซึ่งให้ภาพชีวประวัติของเตียวจูล่งที่ค่อนข้างชัดเจน แต่ก็ยังไม่สมบูรณ์
การรับราชการช่วงต้นกับกองซุนจ้าน

เตียวจูล่งเป็นชาวอำเภอจีนเต๋ง (真定 เจินติ้ง) เมืองเสียงสัน (常山 ฉางชาน) ในเจ้ายฺหวินเปี๋ยจฺว้านบรรยายลักษณะภายนอกของเตียวจูล่งว่าสูง 8 ฉื่อ (ประมาณ 184 เซนติเมตร) มีรูปลักษณ์ที่สง่างามและน่าประทับใจ
หลังจากที่ได้รับการแนะนำจากเจ้าเมืองเสียงสันให้เข้ารับราชการ เตียวจูล่งจึงนำอาสาสมัครกลุ่มเล็ก ๆ ไปเข้าร่วมกับกองซุนจ้าน ขุนศึกในมณฑลอิวจิ๋ว เวลานั้น ขุนศึกอ้วนเสี้ยวมีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นหลังได้รับการแต่งตั้งให้ให้เป็นเจ้ามณฑลกิจิ๋ว กองซุนจ้านจึงกังวลว่าราษฎรจำนวนมากในมณฑลอิวจิ๋วจะเลือกรับใช้อ้วนเสี้ยวแทนที่จะเป็นตน
เมื่อเตียวจูล่งมาพบกองซุนจ้านพร้อมกับกลุ่มอาสาสมัคร กองซุนจ้านถามอย่างดูถูกว่า "ข้าได้ยินมาว่าทุกคนในมณฑลบ้านเกิดของท่านต้องการรับใช้ตระกูลอ้วน เหตุใดมีเฉพาะพวกท่านที่มีใจผันแปรไป สับสนจนคิดผิดหรือ" เตียวจูล่งตอบว่า "แผ่นดินกำลังโกลาหล ใครถูกใครผิดไม่ชัดแจ้ง ผู้คนตกอยู่ในอันตราย เหล่าคนที่อยู่ในมณฑลบ้านเกิดของข้าหลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว จึงตัดสินใจจะติดตามนายผู้ปกครองด้วยคุณธรรม ข้าจึงเลือกเข้ามาร่วมกับท่านขุนพลแทนที่จะเป็นท่านอ้วน" กองซุนจ้านจึงยอมรับเตียวจูล่ง ภายหลังเตียวจูล่งจึงได้ร่วมในฝ่ายกองซุนจ้านในยุทธการกับทัพอริหลายครั้ง
พบกับเล่าปี่

ราวต้นทศวรรษ 190 เตียวจูล่งพบกับเล่าปี่ซึ่งเวลานั้นมาอยู่พึ่งกองซุนจ้าน เตียวจูล่งสนิทสนมกับเล่าปี่อย่างมากและต้องการจะเปลี่ยนมาภักดีต่อเล่าปี่ เมื่อกองซุนจ้านส่งเล่าปี่ไปช่วยเต๊งไก๋ที่เป็นพันธมิตรในยุทธการที่รบกับอ้วนเสี้ยว เตียวจูล่งติดตามเล่าปี่ไปด้วยและทำหน้าที่เป็นนายทหารม้าของเล่าปี่
เมื่อเตียวจูล่งได้รับข่าวการเสียชีวิตของพี่ชาย ได้มาขอลาราชการชั่วคราวกับเล่าปี่เพื่อไปไว้อาลัยให้พี่ชาย เล่าปี่รู้ว่าเมื่อเตียวจูล่งไปแล้วจะไม่กลับมาจึงกุมมือของเตียวจูล่งพร้อมบอกลา ก่อนเตียวจูล่งจะจากไปได้กล่าวกับเล่าปี่ว่า "ข้าจะไม่ลืมบุญคุณของท่านเลย"
รับใช้เล่าปี่

ต้นปี ค.ศ. 200 เล่าปี่สูญเสียฐานอำนาจในมณฑลชีจิ๋วให้กับโจโฉที่เป็นอริ เล่าปี่หนีไปทางเหนือข้ามแม่น้ำฮองโห (แม่น้ำเหลือง) และลี้ภัยไปพึ่งอ้วนเสี้ยว ศัตรูของโจโฉ ช่วงเวลาเดียวกันนั้น เตียวจูล่งก็เดินทางไปยังเงียบกุ๋นอันเป็นที่ตั้งที่ว่าการของอ้วนเสี้ยวซึ่งได้พบกับเล่าปี่อีกครั้งที่นั่น เตียวจูล่งและเล่าปี่อยู่ร่วมห้องเดียวกันในช่วงที่อาศัยอยู่ในเงียบกุ๋น
เล่าปี่ลอบสั่งการกับเตียวจูล่งให้ช่วยรวบรวมทหารได้หลายร้อยนายที่เต็มใจจะติดตามตน อ้างว่าทหารเหล่านี้รับใช้ขุนพลซ้าย (左將軍 จั่วเจียงจฺวิน) อ้วนเสี้ยวไม่รู้เรื่องดังกล่าวนี้ จากนั้นเตียวจูล่งพร้อมด้วยเล่าปี่และผู้ติดตามจึงตีจากอ้วนเสี้ยวและมุ่งลงใต้ไปเข้าร่วมกับเล่าเปียว เจ้ามณฑลเกงจิ๋ว
รับใช้เล่าปี่ > ยุทธการที่พกบ๋อง

ดูเพิ่ม: ยุทธการที่พกบ๋อง
ในปี ค.ศ. 202 เมื่อโจโฉนำทัพขึ้นไปรบในการทัพทางเหนือของจีนเพื่อรบกับเหล่าบุตรชายของอ้วนเสี้ยวและพันธมิตร เล่าปี่ถือโอกาสที่โจโฉไม่อยู่นำกองกำลังเข้าโจมตีดินแดนของโจโฉในภาคกลางของจีน โจโฉส่งขุนพลแฮหัวตุ้นและคนอื่น ๆ นำทัพไปต้านเล่าปี่
ระหว่างยุทธการ เตียวจูล่งจับตัวแฮหัวอัน (夏侯蘭 เซี่ยโหฺว หลาน) เพื่อนเก่าที่มาจากบ้านเกิดเดียวกันกับตน เตียวจูล่งขอร้องเล่าปี่ให้ไว้ชีวิตแฮหัวอันและแนะนำให้รับแฮหัวอันมารับราชการเป็นตุลาการทัพเพราะตนรู้ว่าแฮหัวอันมีความรู้เรื่องกฎหมาย เตียวจูล่งได้รับการยกย่องในเรื่องความรอบคอบระมัดระวังเกี่ยวกับการวางตัวในเรื่องความสัมพันธ์กับแฮหัวอันแม้ว่าจะเป็นเพื่อนกันก็ตาม
รับใช้เล่าปี่ > ยุทธการที่เตียงปัน

บทความหลัก: ยุทธการที่เตียงปัน
หลังเล่าเปียวเสียชีวิตในปี ค.ศ. 208 เล่าจ๋องบุตรชายคนเล็กของเล่าเปียวสืบทอดตำแหน่งเจ้ามณฑลเกงจิ๋ว เมื่อโจโฉเริ่มการทัพในปีเดียวกันเพื่อจัดการกับกองกำลังข้าศึกในภาคใต้ของจีน เล่าจ๋องยอมสวามิภักดิ์และมอบมณฑลเกงจิ๋วให้กับโจโฉ เล่าปี่และผู้ติดตามทิ้งฐานที่มั่นในอำเภอซินเอี๋ย (新野 ซินเย่)  และมุ่งหน้าลงใต้ไปยังแฮเค้า (夏口 เซี่ยโขฺ่ว) ซึ่งรักษาโดยเล่ากี๋บุตรชายคนโตของเล่าเปียวและเป็นอิสระจากการยึดครองของโจโฉ
โจโฉนำกองกำลังทหารม้าฝีมือดี 5,000 นายด้วยตนเองออกไล่ตามเล่าปี่ และไล่ตามเล่าปี่ทันที่เตียงปัน (長坂 ฉางป่าน) ตีกองกำลังของเล่าปี่แตกพ่ายยับเยิน ระหว่างที่เล่าปี่ทิ้งครอบครัวหนี เตียวจูล่งอุ้มเล่าเสี้ยนบุตรชายที่ยังเด็กของเล่าปี่และคุ้มครองกำฮูหยินภรรยาของเล่าปี่ (มารดาของเล่าเสี้ยน) ในระหว่างยุทธการและพาไปยังที่ปลอดภัย ภายหลังเตียวจูล่งได้เลื่อนยศเป็นขุนพลรักษาค่ายใหญ่ (牙門將軍 หยาเหมินเจียงจฺวิน) ตอบแทนความอุตสาหะ
ก่อนหน้านี้หลังจากพ่ายแพ้ที่เตียงปัน เล่าปี่ได้ยินข่าวลือว่าเตียวจูล่งทรยศตนไปเข้าด้วยฝ่ายโจโฉ เล่าปี่ปฏิเสธที่จะเชื่อข่าวลือ ขว้างทวนจี่สั้นลงกับพื้นและพูดว่า "จูล่งไม่ทอดทิ้งข้าหนีไปแน่" คำพูดของเล่าปี่ถูกต้องเพราะเตียวจูล่งกลับมาหาเล่าปี่หลังจากนั้นอีกไม่นาน
ในฤดูหนาว ค.ศ. 208–209 เล่าปี่เป็นพันธมิตรกับขุนศึกซุนกวนและเอาชนะโจโฉได้อย่างเด็ดขาดในยุทธการที่เซ็กเพ็ก โจโฉถอยหนีขึ้นเหนือหลังพ่ายแพ้ เล่าปี่และซุนกวนก็รุกคืบยึดได้เมืองลำกุ๋น (南郡 หนานจฺวิ้น) ซึ่งเคยอยู่ภายใต้การครอบครองของโจโฉ
รับใช้เล่าปี่ > ในฐานะเจ้าเมืองฮุยเอี๋ยง

ภายหลังเตียวจูล่งได้เลื่อนขึ้นขึ้นเป็นขุนพลรอง (偏將軍 เพียนเจียงจฺวิน) สำหรับผลงานที่ช่วยเล่าปี่ในการพิชิตสี่เมืองทางใต้ของมณฑลเกงจิ๋วคือเตียงสา (長沙 ฉางชา) เลงเหลง (零陵 หลิงหลิง) บุเหลง (武陵 อู่หลิง) และฮุยเอี๋ยง (桂陽 กุ้ยหยาง) หลังจากยึดได้เมืองฮุยเอี๋ยงแล้ว เล่าปี่ตั้งให้เตียวจูล่งเป็นเจ้าเมืองฮุยเอี๋ยงคนใหม่แทนที่เตียวหอม
เตียวหอมมีพี่สะใภ้ที่เป็นหม้ายและมีชื่อเสียงในเรื่องความงดงาม เตียวหอมต้องการจะจัดการให้พี่สะใภ้ได้แต่งงานกับเตียวจูล่งเพื่อสร้างสายสัมพันธ์กับเตียวจูล่ง แต่เตียวจูล่งปฏิเสธความคิดนี้และพูดกับเตียวหอมว่า "เรามีสกุลเดียวกัน พี่ชายของท่านก็เหมือนพี่ชายของข้าเช่นกัน"
มีคนอื่น ๆ ที่โน้มน้าวให้เตียวจูล่งยอมรับการแต่งงานแต่เตียวจูล่งปฏิเสธอย่างหนักแน่นพูดว่า "เตียวหอมถูกบังคับให้ยอมจำนนเพราะสถานการณ์พาไป เจตนาของเขายังไม่แน่ชัดและน่าสงสัย นอกจากนี้ในแผ่นดินนี้ยังมีสตรีอื่นอีกมากมาย" ไม่นานหลังจากนั้น เตียวหอมหลบหนีไป และเตียวจูล่งก็สามารถหลีกเลี่ยงความสัมพันธ์ใด ๆ กับเตียวหอมไปได้เพราะไม่เห็นด้วยกับการแต่งงาน
รับใช้เล่าปี่ > รักษาเกงจิ๋ว

ราวปี ค.ศ. 211 เล่าปี่นำทัพยกไปทางตะวันตกเข้ามณฑลเอ๊กจิ๋วเพื่อไปช่วยเล่าเจี้ยงเจ้ามณฑลเอ๊กจิ๋วในการรบต้านเตียวฬ่อที่เป็นขุนศึกคู่อริแห่งฮันต๋ง (漢中 ฮั่นจง) เตียวจูล่งและคนอื่น ๆ ยังอยู่รักษามณฑลเกงจิ๋ว
ก่อนหน้านี้เมื่อราวปี ค.ศ. 209 เล่าปี่แต่งงานกับซุนฮูหยินน้องสาวของซุนกวนเพื่อเสริมสร้างความเป็นพันธมิตรระหว่างเล่าปี่และซุนกวน ซุนฮูหยินยังคงอยู่ในมณฑลเกงจิ๋วเมื่อเล่าปี่จากไปมณฑลเอ๊กจิ๋ว ซุนฮูหยินถือตนว่าเป็นน้องสาวของขุนศึกผู้ทรงอำนาจ จึงแสดงท่าทีหยิ่งยโสและกระทำตามอำเภอใจ และยังปล่อยให้องครักษ์และผู้รับใช้ส่วนตัวประพฤติผิดกฎหมายในมณฑลเกงจิ๋ว ด้วยเหตุนี้เล่าปี่จึงแต่งตั้งเป็นกรณีพิเศษให้เตียวจูล่งที่ตนถือว่าเป็นบุคคลที่จริงจังและมีมโนธรรมให้ดูแลกิจการภายในมณฑลเกงจิ๋ว รวมถึงรักษากฎหมายและความสงบเรียบร้อยระหว่างที่เล่าปี่ไม่อยู่ เมื่อซุนกวนได้ยินว่าเล่าปี่จากไปมณฑลเอ๊กจิ๋ว จึงส่งเรือไปรับตัวน้องสาวกลับ ซุนฮูหยินพยายามพาตัวเล่าเสี้ยนบุตรชายของเล่าปี่ไปด้วยกัน แต่เตียวจูล่งและเตียวหุยนำทหารมาขัดขวางและพาเล่าเสี้ยนกลับมาได้
ฮั่นจิ้นชุนชิว (漢晉春秋) ที่เขียนโดยสี จั้วฉื่อนักประวัติศาสตร์สมัยราชวงศ์จิ้น ให้รายละเอียดของเหตุการณ์นี้ที่คล้ายคลึงกันกับที่บันทึกในเจ้ายฺหวินเปี๋ยจฺว้าน
รับใช้เล่าปี่ > ยุทธการที่อิเหลง

ข้อมูลเพิ่มเติม: ยุทธการที่อิเหลง
รับใช้เล่าเสี้ยน

หลังเล่าปี่สวรรคตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 223 เล่าเสี้ยนผู้เป็นโอรสขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊ก โดยมีอัครมหาเสนาบดีจูกัดเหลียงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เพราะเวลานั้นเล่าเสี้ยนยังทรงพระเยาว์ หลังเล่าเสี้ยนขึ้นครองราชย์ได้ทรงแต่งตั้งเตียวจูล่งเป็นผู้พิทักษ์ทัพกลาง (中護軍 จงฮู่จฺวิน) และขุนพลโจมตีภาคใต้ (征南將軍 เจิงหนานเจียงจฺวิน) และพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นหย่งชางถิงโหว (永昌亭侯) ภายหลังพระองค์เลื่อนขั้นเตียวจูล่งเป็นขุนพลพิทักษ์ภาคตะวันออก (鎮東將軍 เจิ้นตงเจียงจฺวิน)
รับใช้เล่าเสี้ยน > ยุทธการที่กิก๊ก

ข้อมูลเพิ่มเติม: การบุกขึ้นเหนือของจูกัดเหลียง § การบุกครั้งแรก
ในปี ค.ศ. 227 เตียวจูล่งย้ายไปยังพื้นที่ระดมพลที่เมืองฮันต๋งเพื่อเข้าร่วมกับจูกัดเหลียงซึ่งกำลังระดมกำลังทหารจากทั่วจ๊กก๊กเพื่อเตรียมการสำหรับการทัพครั้งใหญ่ต่อวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊ก
ในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 228 จูกัดเหลียงมอบหมายให้เตียวจูล่งและเตงจี๋นำกองกำลังแยกไปยังหุบเขากิก๊ก (箕谷 จีกู่) แสร้งทำเป็นเข้าตีอำเภอไปเซีย (郿縣 เหมย์เซี่ยน; อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอฝูเฟิง มณฑลฉ่านซีในปัจจุบัน) ผ่านหุบเขาเสียดก๊กหรือจำก๊ก (斜谷 เสียกู่) ภารกิจของเตียวจูล่งและเตงจี๋คือเบี่ยงเบนความสนใจของโจจิ๋นขุนพลวุยก๊กระหว่างที่จูกัดเหลียงนำทัพหลักของจ๊กก๊กเข้าโจมตีเขากิสาน (祁山 ฉีชาน; พื้นที่แถบภูเขาบริเวณบริเวณอำเภอหลี่ มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน)
เตียวจูล่งและเตงจี๋พ่ายแพ้ต่อโจจิ๋นในยุทธการที่หุบเขากิก๊กเพราะจูกัดเหลียงให้ทั้งคู่บัญชาการกองกำลังทหารที่อ่อนแอกว่าในขณะที่ตัวจูกัดเหลียงนำกองกำลังทหารที่แข็งแกร่งกว่าเข้าโจมตีเขากิสาน อย่างไรก็ตาม เตียวจูล่งสามารถรวบรวมทหารให้เป็นแนวป้องกันที่แน่นหนาระหว่างการล่าถอย จึงสามารถลดความสูญเสียให้เหลือน้อยที่สุด
เสียชีวิตและได้รับสมัญญานาม

เตียวจูล่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 229 ได้รับสมัญญานามว่า "ชุ่นผิงโหว" (順平侯; Shùnpíng hóu) จากเล่าเสี้ยนในเดือนเมษายนหรือพฤษภาคม ค.ศ. 261
ครอบครัว

บุตรชายคนโตของเตียวจูล่งชื่อเตียวหอง (趙統; Zhào Tǒng เจ้า ถ่ง) รับราชการเป็นทหารในหน่วยหู่เปิน (虎賁) แห่งกองทหารราชองครักษ์
บุตรชายคนรองของเตียวจูล่งชื่อเตียวกอง (趙廣; Zhào Guǎng เจ้า กว่าง) รับราชการเป็นขุนพลรักษาค่ายใหญ่ (牙門將 หยาเหมินเจี้ยง) เตียวกองเข้าร่วมกับเกียงอุยขุนพลจ๊กก๊กในการทัพกับวุยก๊ก และถูกสังหารในที่รบที่ท่าจง (沓中; อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอโจฺวชฺวี มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน)
ในนิยายสามก๊ก

วีรกรรมที่เกิดขึ้นจริงของเตียวจูล่งในหลายเหตุการณ์ได้รับการเสริมแต่งอย่างมากในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ในนวนิยายแสดงบทบาทของเตียวจูล่งในฐานะนักรบที่แทบจะสมบูรณ์แบบ ผู้มีทักษะการต่อสู้ที่ทรงพลัง ภักดีต่อเจ้านายอย่างไม่เปลี่ยนแปลง มีความกล้าหาญอย่างสูง มีสติปัญญาเฉียบแหลม และมีความสุขุมเยือกเย็น ลักษณะเหล่านี้มักได้รับการสะท้อนในสื่อร่วมสมัยเกี่ยวกับเตียวจูล่งเกือบทั้งหมดจนถึงปัจจุบัน
ดูเรื่องแต่งบางเรื่องเกี่ยวกับเตียวจูล่งในนวนิยายสามก๊กในรายการต่อไปนี้:
ยุทธการที่เตียงปัน#ในนิยายสามก๊ก
ยุทธการที่อิเหลง#ในนิยายสามก๊ก
ในวัฒนธรรมประชานิยม > ภาพยนตร์

จูล่งเป็นตัวละครที่มีบทบาทสำคัญเป็นอย่างมากในภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ของจีน สามก๊ก ขุนศึกเลือดมังกร กำกับโดย แดเนียล ลี และ สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ กำกับโดยจอห์น วู
จูล่งเป็นตัวละครเอกในภาพยนตร์เรื่อง สามก๊ก ขุนศึกเลือดมังกร รับบทแสดงนำโดยหลิวเต๋อหัว ในภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถ่ายทอดเรื่องราวของจูล่งตั้งแต่สมัครเป็นทหารจนถึงศึกครั้งสุดท้ายกับวุยก๊ก แต่เนื่องจากภาพยนตร์ได้ดัดแปลงเรื่องราวของจูล่งไปอย่างมากจนผิดเพี้ยนไปทั้งจากมากในนิยายและในประวัติศาสตร์ ทำให้ถูกวิจารณ์กันมาก แต่ก็ถือว่าเป็นภาพยนตร์สามก๊กเรื่องแรกที่นำจูล่งมาเป็นตัวเอกของเรื่อง
ในภาพยนตร์เรื่อง สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ จูล่งรับบทฮูจุน โดยในภาพยนตร์เรื่องนี้ จูล่งปรากฏตัวครั้งแรกในศึกทุ่งเตียงปันเกี้ยว โดยเป็นผู้ช่วยนำพาอาเต๊าบุตรของเล่าปี่ฝ่าทัพของโจโฉ และได้มีบทบาทในการรบอีกหลายครั้ง ในสงครามระหว่างฝ่ายโจโฉและฝ่ายพันธมิตรเล่าปี่ซุนกวน ทั้งสงครามภาคพื้นดินและสงครามประชิดค่ายโจโฉ
ในวัฒนธรรมประชานิยม > ละครโทรทัศน์

สามก๊ก ของประเทศจีน ที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นการเชิดชูและยกย่องวรรณกรรมอมตะของจีนเรื่องสามก๊ก ในปี พ.ศ. 2534 ได้มีการกล่าวถึงจูล่งด้วยเช่นกัน นักแสดงผู้รับบทเป็นจูล่งคือ จางซาน และหยางฟาน
สามก๊ก เป็นละครที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553 แสดงเป็นจูล่งโดย เนี่ยหยวน
จูล่ง ขุนพลเทพสงคราม เป็นละครที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2558 แสดงเป็นจูล่งโดย หลิน เกิงซิน
ในวัฒนธรรมประชานิยม > การ์ตูน

จูล่ง ถูกดัดแปลงเรื่องราวให้เป็นตัวละครนำในชื่อ เหลี่ยวหยวนหว่อ เป็นพระเอกร่วมกับสุมาอี้ ในการ์ตูนเรื่อง หงสาจอมราชันย์ ผลงานชื่อดังของเฉินเหมา
ในการ์ตูน สามก๊ก มหาสนุก ผลงานการ์ตูนสามก๊กของสุชาติ พรหมรุ่งโรจน์ ได้มีการกล่าวถึงจูล่งด้วยเช่นกัน
ในวัฒนธรรมประชานิยม > วิดีโอเกม

จูล่งเป็นตัวละครแบบบังคับได้ในเกมซีรีส์ Dynasty Warriors
จูล่งเป็นนายทหารในเกมซีรีส์ Romance of the Three Kingdoms
จูล่งเป็นต้นแบบตัวละครในเกม League of Legends คือ Xin Zhao และมีสกิน Warring Kingdoms ที่อ้างอิงจากจูล่ง
จูล่งเป็นตัวละครในเกม OMG SAMKOK 2
จูล่งเป็นนายทหารในเกมซีรีส์ Total war Three kingdoms
จูล่งเป็นตัวละครในเกม Mobile Legends: Bang Bang
เตียวจูล่งแสดงวีรกรรมต่อหน้ากองซุนจ้าน ภาพวาดจากนวนิยายอิงประวัติศาสตร์สามก๊กฉบับตีพิมพ์ในสมัยราชวงศ์ชิง
ภาพจิตรกรรมฝาผนังภายในเฉลียงยาวที่พระราชวังฤดูร้อนในกรุงปักกิ่ง แสดงภาพเตียวจูล่ง (คนขี่ม้าชุดสีขาว) ในยุทธการที่เตียงปัน
โจ๊กกองปราบ

โจ๊กกองปราบ เป็นแฟรนไชส์ธุรกิจอาหารแห่งหนึ่งในประเทศไทย เริ่มดำเนินกิจการตั้งแต่ พ.ศ. 2539 โดยพศวัศร์ โชคสกุลวัฒนา ร้านแรกก่อนที่จะมาเป็นแฟรนไชส์ตั้งอยู่ในซอยโชคชัย 4 เขตลาดพร้าว กรุงเทพฯ (ร้านเจ๊เกียง) ซึ่งยังคงเปิดกิจการอยู่ และตั้งอยู่หลังกองปราบปราม จึงได้ชื่อว่า โจ๊กกองปราบ อาหารที่เป็นธุรกิจหลักคือโจ๊ก ทั้งแบบปรุงเสร็จและกึ่งสำเร็จรูป นอกจากนั้นยังมีเกาเหลา ก๋วยเตี๋ยว ข้าวหมูแดง ข้าวหมูกรอบ ปัจจุบันมีอาหารบรรจุกระป๋องจำหน่ายด้วย ธุรกิจนี้สามารถพบได้ในทั้งรูปแบบรถเข็นและร้าน ปัจจุบันมีมากกว่า 250 สาขา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2007-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กแฟรนไชส์ธุรกิจอาหารในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ปัจจุบัน |  เบอร์เกอร์คิง  แมคโดนัลด์  มอสเบอร์เกอร์  เชค แช็ค  เคเอฟซี  บอนชอนชิกเกน  กูร์ กูร์ ชิคเก้น  เจิ้งซิน ชิคเก้น สเต็ก  พิซซ่าฮัท  เดอะ พิซซ่า คอมปะนี  โดมิโน่ส์ พิซซ่า  นารายณ์ พิซเซอเรีย  อีทพิซซ่า  ซิซซ์เล่อร์  เปปเปอร์ ลันช์  ซานตาเฟ่สเต็ก  ซับเวย์  ทาโก้ เบลล์  เชสเตอร์  ฟูจิ  ฮะจิบัง ราเมน  อิปปุโดะ ราเมน  โคโค่อิชิบันยะ  บาร์บีคิวพลาซ่า  เอ็มเค เรสโตรองต์  สุกี้ตี๋น้อย  โจ๊กกองปราบ  ชายสี่ บะหมี่เกี๊ยว  โชคดีติ่มซำ  ซาลาเปาทับหลี  |  |
| อดีต |  เวนดี้ส์  ป๊อปอายส์  คาร์ลซ จูเนียร์  เอ แอนด์ ดับบลิว  มิสเตอร์พิซซ่า  ไดโดมอน  ฮอทพอท  เท็กซัสชิคเก้น  |  |
แม่น้ำโชไน

| แม่น้ำโชไน |
| --- | --- |
ทัศนียภาพของสะพานโจโฮกุและแม่น้ำโชไน
ชื่อท้องถิ่น: 庄内川  (ญี่ปุ่น)
ที่ตั้ง
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
จังหวัด: จังหวัดกิฟุ จังหวัดไอจิ
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: ภูเขายูดาจิ
 • ระดับความสูง: 727 เมตร (2,385 ฟุต)
 
ปากน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: อ่าวอิเซะ
ความยาว: 96 กิโลเมตร (60 ไมล์)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 1,010 ตารางกิโลเมตร (390 ตารางไมล์)

อัตราการไหล:  
 • เฉลี่ย: 28.21 m3/s (996 cu ft/s)
 
ลุ่มน้ำ
ระบบแม่น้ำ: แม่น้ำโชไน
แม่น้ำโชไน (ญี่ปุ่น: 庄内川; โรมาจิ: Shōnai-gawa) เป็นแม่น้ำในประเทศญี่ปุ่นที่ไหลผ่านจังหวัดกิฟุและจังหวัดไอจิ โดยในเขตจังหวัดกิฟุมักจะเรียกชื่อว่า แม่น้ำโทกิ (ญี่ปุ่น: 土岐川; โรมาจิ: Toki-gawa) และช่วงที่ไหลผ่านบริเวณเมืองคาซูงาอิก็จะถูกเรียกชื่อว่า แม่น้ำทามาโนะ (ญี่ปุ่น: 玉野川; โรมาจิ: Tamano-gawa)
แม่น้ำสายนี้มีต้นกำเนิดจากภูเขายูดาจิในเมืองเอนะ จังหวัดกิฟุ และไหลไปตามหุบเขาทามาโนะในจังหวัดกิฟุ แล้วจึงไหลเข้าที่ราบโนบิก่อนที่จะไหลออกสู่อ่าวอิเซะบริเวณนครนาโงยะ
แหล่งข้อมูลอื่น

国土交通省 中部地方整備局 庄内川河川事務所 สำนักงานแม่น้ำโชไน สำนักพัฒนาภูมิภาคชูบุ กระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การขนส่ง และการท่องเที่ยว (ในภาษาญี่ปุ่น)
35°01′56″N 136°50′34″E﻿ / ﻿35.032218°N 136.842667°E﻿ / 35.032218; 136.842667 (ปากน้ำ)
แม่น้ำท่าจีน

| แม่น้ำท่าจีน คลองมะขามเฒ่า, แม่น้ำสุพรรณบุรี, แม่น้ำนครชัยศรี |
| --- | --- |
แม่น้ำท่าจีนช่วงที่ไหลผ่านอำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม นิยมเรียกว่า "แม่น้ำนครชัยศรี"
แผนที่แสดงตำแหน่งแม่น้ำท่าจีน
ที่ตั้ง
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชัยนาท, สุพรรณบุรี, นครปฐม, สมุทรสาคร
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: ปากคลองมะขามเฒ่า
 • ตำแหน่ง: ตำบลวัดสิงห์ อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท
 • พิกัด: 15°15′47.4″N 100°03′24.9″E﻿ / ﻿15.263167°N 100.056917°E﻿ / 15.263167; 100.056917
 
ปากน้ำ: ปากน้ำท่าจีน
 • ตำแหน่ง: ตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร
 • พิกัด: 13°30′35.9″N 100°16′37.7″E﻿ / ﻿13.509972°N 100.277139°E﻿ / 13.509972; 100.277139
ความยาว: 315 กิโลเมตร (196 ไมล์)
ลุ่มน้ำ
ระบบแม่น้ำ: ลุ่มน้ำท่าจีน
แม่น้ำท่าจีน เป็นแม่น้ำที่แยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาที่อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท ขนานไปกับแม่น้ำเจ้าพระยา ไหลผ่านจังหวัดชัยนาท จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดนครปฐม และจังหวัดสมุทรสาคร ก่อนจะไหลออกสู่อ่าวไทยที่อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 315 กิโลเมตร แม่น้ำท่าจีนมีชื่อเรียกหลายชื่อ ตอนที่ไหลผ่านจังหวัดชัยนาทเรียกว่า "คลองมะขามเฒ่า" ตอนที่ผ่านจังหวัดสุพรรณบุรีเรียกว่า "แม่น้ำสุพรรณบุรี" ตอนที่ผ่านจังหวัดนครปฐมเรียกว่า "แม่น้ำนครชัยศรี" ส่วนตอนที่ไหลผ่านจังหวัดสมุทรสาครลงสู่อ่าวไทยเรียกว่า "แม่น้ำท่าจีน"
การนำน้ำมาผลิตน้ำประปา

แม่น้ำท่าจีนเป็นแหล่งผลิตน้ำประปาสำคัญของบริษัท น้ำประปาไทย จำกัด (มหาชน) ซึ่งจำหน่ายน้ำประปาให้แก่การประปาส่วนภูมิภาค (กปภ.) ในพื้นที่อำเภอนครชัยศรี อำเภอสามพราน และอำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม กับอำเภอเมืองสมุทรสาครและอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร โดยใช้แหล่งน้ำดิบบริเวณที่ตั้งของโรงผลิตน้ำประปาบางเลน หมู่ที่ 9 ตำบลบางระกำ อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ก่อนจะส่งจ่ายน้ำประปาที่ผ่านการผลิตไปยังสถานีจ่ายน้ำพุทธมณฑล ตำบลไร่ขิง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม และสถานีจ่ายน้ำมหาชัย ตำบลนาดี อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ก่อนจะจ่ายน้ำไปยังผู้ใช้ต่อไป
น้ำในแม่น้ำท่าจีนมิได้ใช้สำหรับผลิตน้ำประปาสำหรับเขตกรุงเทพมหานคร แต่เป็นน้ำจากแม่น้ำแม่กลองที่บริเวณเขื่อนแม่กลอง อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี (เดิมชื่อเขื่อนวชิราลงกรณ เปลี่ยนชื่อเป็นเขื่อนแม่กลองเมื่อ พ.ศ. 2544) ซึ่งดำเนินการโดยการประปานครหลวง โดยได้ก่อสร้างคลองประปาตะวันตกหรือคลองส่งน้ำดิบฝั่งตะวันตกซึ่งเรียกว่า "คลองประปามหาสวัสดิ์" เพื่อผันน้ำจากแม่น้ำแม่กลองไปยังโรงงานผลิตน้ำมหาสวัสดิ์ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี รวมเป็นระยะทาง 106 กิโลเมตร ช่วงตัดกับแม่น้ำท่าจีนมีการสร้างอุโมงค์ลอดใต้แม่น้ำท่าจีน ที่ตำแหน่งพิกัดจีพีเอส 14.011195, 100.17856 เพื่อมิให้แหล่งน้ำทั้งสองสัมผัสกันและเพื่อคงคุณภาพน้ำ โดยมีสถานีสูบน้ำดิบบางเลน ตำบลบางเลน อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เพื่อคงคุณภาพน้ำดิบมิให้สัมผัสแหล่งน้ำอื่น ก่อนเข้าสู่โรงผลิตน้ำ ยังมีตำแหน่งการขุดอุโมงค์ลอดอื่นอีก เช่น ที่ตำแหน่ง 13.845466, 100.379736
บริเวณต้นแม่น้ำท่าจีนในจังหวัดชัยนาท
ไฮโดรซัว

| ไฮโดรซัว |
| --- | --- |

แมงกะพรุนน้ำจืดชนิด Craspedacusta sowerbyi ตัวเมียในสหรัฐอเมริกา เป็นสัตว์จัดอยู่ในชั้นไฮโดรซัว

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
อาณาจักรย่อย:: Metazoa
ไฟลัม:: Cnidaria
ชั้น:: Hydrozoa Owen, 1843

ชั้นย่อย
 Anthomedusae  Laingiomedusae  Leptomedusae  Limnomedusae  Siphonophorae  Actinulidae  Narcomedusae  Trachymedusae  Polypodiozoa
ไฮโดรซัว (Hydrozoa) เป็นชั้นหนึ่งในไฟลัมไนดาเรียเป็นคลาสที่ประกอบด้วยสัตว์ประมาณ 3,000 ชนิด ส่วนใหญ่อยู่ในทะเล ระยะเมดูซาของไฮโดรซัวจะมีขนาดเล็กมาก และจะมีเยื่อบางๆ เรียกเยื่อวีลัม (Velum) ติดอยู่ตามขอบ ซึ่งเยื่อนี้จะไม่พบในระยะเมดูซาของไซโฟซัว แบ่งเป็นสองกลุ่มคือ ไฮโดรซัวที่อยู่เป็นตัวเดี่ยว ได้แก่ ไฮดรา En:Sarsia Liriope โกนีโอนีมัส และไฮโดรซัวที่อยุ่เป็นโคโลนี ได้แก่ โอบีเลีย กะพรุนไฟ  (En:Physalia)
แม่น้ำโทเนะ

| แม่น้ำโทเนะ |
| --- | --- |
แม่น้ำโทเนะช่วงนครนาริตะ และเมืองคาวาจิ (ค.ศ. 2015)

ชื่อท้องถิ่น: 利根川  (ญี่ปุ่น)
ที่ตั้ง
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: เขาโอมินากามิ
 • ตำแหน่ง: มินากามิ จังหวัดกุมมะ
 • พิกัด: 37°03′16″N 139°06′05″E﻿ / ﻿37.05444°N 139.10139°E﻿ / 37.05444; 139.10139
 • ระดับความสูง: 1,831 เมตร (6,007 ฟุต)
 
ปากน้ำ: มหาสมุทรแปซิฟิก
 • ตำแหน่ง: โชชิ จังหวัดชิบะ
 • พิกัด: 35°44′45″N 140°51′07″E﻿ / ﻿35.74583°N 140.85194°E﻿ / 35.74583; 140.85194
 • ระดับความสูง: 0 เมตร (0 ฟุต)
ความยาว: 322 กิโลเมตร (200 ไมล์)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 16,840 ตารางกิโลเมตร (6,500 ตารางไมล์)

อัตราการไหล:  
 • เฉลี่ย: 256 m3/s (9,000 cu ft/s)
 
แม่น้ำโทเนะ (ญี่ปุ่น: 利根川; โรมาจิ: Tone-gawa) ในแม่น้ำในภูมิภาคคันโต ประเทศญี่ปุ่น มีต้นกำเนิดจากยอดเขาโอมินากามิ ในเทือกเขาเอจิโงะ ในบริเวณจังหวัดกุมมะและจังหวัดนีงาตะ ไหลลงสู่อ่าวโตเกียว ในจังหวัดชิบะ มีความยาวทั้งสิ้น 322 กิโลเมตร ยาวเป็นอันดับที่สองของญี่ปุ่นรองจากแม่น้ำชินาโนะ ก่อให้เกิดที่ราบปากแม่น้ำกินอาณาเขตกว่า 16,840 ตารางกิโลเมตร
แม่น้ำโทเนะแยกออกเป็นแม่น้ำสายย่อยอีก เช่น แม่น้ำอางาซึมะ แม่น้ำวาตาราเซะ แม่น้ำคินุ แม่น้ำโคไก และแม่น้ำเอโดะ