stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แบกแดด
แหล่งข้อมูลอื่น

อะมานะฮ์/นายกเทศมนตรีแบกแดด
แผนที่แบกแดด เก็บถาวร 30 กันยายน 2009 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Iraq Image – การสังเกตการณ์ดาวเทียมแบกแดด
คณะกรรมการแห่งชาติเพื่อการลงทุนในอิรัก
แผนที่แบบโต้ตอบ
Iraq – Urban Society
เว็บไซต์รัฐบาลแบกแดด เก็บถาวร 22 ตุลาคม 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Envisioning Reconstruction In Iraq
คำอธิบายผังเมืองเดิมของแบกแดด
แผนที่ทางชาติพันธุ์และศาสนาของแบกแดด – Healingiraq
UAE investors show interest in Baghdad Renaissance project
Man With A Plan: Hisham Ashkouri
Behind Baghdad's 9/11
Iraq Inter-Agency Information & Analysis Unit Reports, maps and assessments of Iraq from the UN Inter-Agency Information & Analysis Unit
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ แบกแดด ที่โอเพินสตรีตแมป
| ด ค กเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับ |
| --- | --- |
1996 ไคโร • 1997 ตูนิส • 1998 ชาร์จาห์ • 1999 เบรุต • 2000 ริยาด • 2001 คูเวตซิตี • 2002 อัมมาน • 2003 ราบัต • 2004 ซานา • 2005 คาร์ทูม •  2006 มัสกัต • 2007 แอลเจียร์ • 2008 ดามัสกัส • 2009 เยรูซาเลม • 2010 โดฮา • 2011 เซิร์ต • 2012 มานามา • 2013 แบกแดด • 2014 ตริโปลี • 2015 กงส์ต็องตีน  • 2016 สฟักซ์ • 2017 ลักซอร์ • 2018 อุจดา • 2019 พอร์ตซูดาน • 2020 เบธเลเฮม • 2021 อิรบิด • 2022 คูเวตซิตี • 2023 ตรีโปลี
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  โครเอเชีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่  Pleiades 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
การเสียชีวิตหมู่ในบุรารี

การเสียชีวิตหมู่ในบุรารี (ฮินดี: बुराड़ी कांड; อังกฤษ: Burari deaths) หมายถึงการเสียชีวิตของสมาชิกจำนวนสิบเอ็ดคนของตระกูลจุณฑาวัต (चुंडावत) ในย่านบุรารี เดลี ประเทศอินเดีย เมื่อปี 2018 ผู้เสียชีวิตสิบรายพบศพในสภาพถูกแขวนคอในขณะที่สมาชิกสูงวัยที่สุดของครอบครัวพบศพถูกบีบคอเสียชีวิต มีผู้พบศพในวันที่ 1 กรกฎาคม 2018 เช้าตรู่หลังทั้งหมดเสียชีวิต ตำรวจอินเดียสรุปผลว่าการเสียชีวิตนี้เกิดจากการฆ่าตัวตายหมู่ อันเกิดจากภาวะหลอนหมู่
บ้านสูงสองชั้นในย่านสันตนครเป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัวจุณฑาวัตมานานกว่ายี่สิบปี หลังย้ายถิ่นฐานมาจากบ้านเกิดที่โฏหานา รัฐหรยาณา ครอบครัวนี้เป็นเจ้าของธุรกิจร้านของชำและธุรกิจไม้อัดในพื้นที่ โดยสมาชิก 11 คนมีอายุแก่สุดอยู่ที่ 80 ปี และเด็กสุด 15 ปี ในปี 2007 หนึ่งในสมาชิกของครอบครัว ลลิต จุณฑาวัต (Lalit Chundawat) สูญเสียโภปาล สิงห์ (Bhopal Singh) ผู้เป็นบิดา ไปด้วยการตายตามธรรมชาติ นับจากนั้นลลิตกลายมาเป็นคนที่เก็บตัวไม่สุงสิงกับใคร และในวันหนึ่งเขาเคยอ้างว่าวิญญาณของโภปาล สิงห์มาเข้าสิง และแนะนำไปสู่การใช้ชีวิตที่ดีกว่า นับจากนั้นมาเขาก็เริ่มบันทึกไดอารีเกี่ยวกับ "คำแนะนำ" เหล่านั้น หลังเกิดการฆ่าตัวตายหมู่ ตำรวจพบไดอารีจำนวนสิบเอ็ดฉบับของเขาเป็นหลักฐาน
การ์ดาแด็ว

| การ์ดาแด็ว |
| --- | --- |
เมือง
ศาลาว่าการเมืองการ์ดาแด็ว
   ธง ตราอาร์ม
การ์ดาแด็วที่ตั้งเมืองการ์ดาแด็วในแคว้นกาตาลุญญาแสดงแผนที่แคว้นกาตาลุญญาการ์ดาแด็วที่ตั้งเมืองการ์ดาแด็วในประเทศสเปนแสดงแผนที่สเปน
พิกัด:  41°38′26″N 2°21′34″E﻿ / ﻿41.64056°N 2.35944°E﻿ / 41.64056; 2.35944
ประเทศ:  สเปน
แคว้น:  แคว้นกาตาลุญญา
จังหวัด: บาร์เซโลนา
โกมาร์กา: บัลแยซูริอันตัล
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อันริก อูลิเบ มันเต (ค.ศ. 2015)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12.1 ตร.กม. (4.7 ตร.ไมล์)
ความสูง: 193 เมตร (633 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 18,165 คน
 • ความหนาแน่น: 1,500 คน/ตร.กม. (3,900 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
เว็บไซต์: cardedeu.cat
การ์ดาแด็ว (กาตาลา: Cardedeu) เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งในโกมาร์กาบัลแยซูริอันตัล จังหวัดบาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน ตั้งอยู่ใกล้กับกรานุลเย็ส (เมืองหลักของโกมาร์กา) และตั้งอยู่ระหว่างทิวเขาชายฝั่งกับหมู่บ้านมุนแซ็ญ
การ์ดาแด็วเป็นชุมชนที่มีต้นกำเนิดมาจากสมัยกลาง โดยได้รับการกล่าวถึงเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นครั้งแรก (เท่าที่ทราบ) ใน ค.ศ. 941
กลี (แมว)

| --- | --- |
กลีที่ฮาเกียโซเฟียใน ค.ศ. 2009
สปีชีส์: แมว (Felis catus)
เพศ: เมีย
เกิด: ป. ค.ศ. 2004 ฮาเกียโซเฟีย ฟาตีฮ์ อิสตันบูล ประเทศตุรกี
ตาย: 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 (16 ปี) เลเวนต์ อิสตันบูล ประเทศตุรกี
ที่ไว้ซาก: ฮาเกียโซเฟีย ฟาตีฮ์ อิสตันบูล ประเทศตุรกี
เป็นที่รู้จักสำหรับ: อาศัยอยู่ในฮาเกียโซเฟีย
เจ้าของ: ห้องสินค้าคงคลังของฮาเกียโซเฟีย (มิถุนายน - พฤศจิกายน ค.ศ. 2020)
พ่อแม่: Sofya
ทายาท: Karakiz
กลีที่ฮาเกียโซเฟียใน ค.ศ. 2019
กลี (ตุรกี: Gli; ป. ค.ศ. 2004 – 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020) เป็นแมวจากอิสตันบูลที่เป็นที่รู้จักจากการอาศัยอยู่ในฮาเกียโซเฟีย ดึงดูดความสนใจจากนักท่องเที่ยวจนกลายเป็นเซเลบริตีทางอินเทอร์เน็ต กลีเกิดใน ค.ศ. 2004 และเติบโตที่ฮาเกียโซเฟีย กลีได้รับความสนใจจากสื่ออย่างมากเมื่อฮาเกียโซเฟียถูกเปลี่ยนเป็นมัสยิดใน ค.ศ. 2020
กลีตายในวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ที่คลินิกสัตวแพทย์ในเลเวนต์ อิสตันบูล โดยมีประกาศว่าจะฝังในบริเวณฮาเกียโซเฟีย บัญชีอินสตาแกรม @hagiasophiacat สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่กลี และมีผู้ติดตามตอนที่มันตายมากกว่า 118,000 คน
ช่วงชีวิต

กลีเกิดที่ฮาเกียโซเฟียใน ค.ศ. 2004 โดยเป็นลูกแมวของ Sofya และมีพี่น้องสองตัวชื่อ Pati กับ Kızım กลีมีลูกเพียงตัวเดียวที่เป็นแมวดำเจ็ทแบล็กที่ได้รับการตั้งชื่อว่า Karakız ("เด็กหญิงดำ") กลีกลายเป็นที่รักจากนักท่องเที่ยวที่เยี่ยมชมฮาเกียโซเฟีย ซึ่งตอนนั้นยังเป็นพิพิธภัณฑ์ และกลายเป็นสัญลักษณ์ของฮาเกียโซเฟีย กลีเริ่มมีชื่อเสียงครั้งแรกเมื่อบารัก โอบามาเยี่ยมชมฮาเกียโซเฟียใน ค.ศ. 2009 ทั้งเขากับเรเจป ไตยิป แอร์โดอันลูบคลำกลี หลังจากมีการประกาศว่าฮาเกียโซเฟียจะถูกแปลงเป็นมัสยิด มีการโพสต์ภาพกลีทั่วสื่อสังคมและมักกล่าวถึงในข่าว ทำให้มีชื่อเสียงในรอบใหม่ อิบราฮิม คาลึน โฆษกประธานาธิบดี กล่าวว่า: "แมวตัวนั้นมีชื่อเสียงมาก และมีอีกหลายตัวที่ยังไม่ได้มีชื่อเสียงอีก แมวตัวนี้จะอยู่ที่นั่น และแมวทั้งหมดได้รับการต้อนรับสู่มัสยิดของเรา"
กลีตายใน ค.ศ. 2020 ที่คลินิกสัตวแพทย์ในเลเวนต์ โดยได้รับการรักษาตั้งแต่วันที่ 24 กันยายน จากนั้นจึงฝังศพในสวนฮาเกียโซเฟีย
อ่านเพิ่ม

Geddo, Benedetta. "Did you know Istanbul's Hagia Sophia has a resident cat?". Lonely Planet (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 November 2020. สืบค้นเมื่อ 26 July 2020.
"Ayasofya'nın bekçisi kedi Gli" (ภาษาตุรกี). NTV. 24 July 2020. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 November 2020. สืบค้นเมื่อ 26 July 2020.
Karaburç, Harun (28 January 2018). "Ayasofya'nın kraliçesiyim" (ภาษาตุรกี). Yeni Şafak. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 November 2020. สืบค้นเมื่อ 26 July 2020.
"Ayasofya'nın maskotu Gli" (ภาษาตุรกี). Milliyet. 27 November 2018. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 July 2020. สืบค้นเมื่อ 26 July 2020.
แหล่งข้อมูลอื่น

กลี ที่อินสตาแกรม
'สตีลแมน' นเรนทระ เชาธรี

| 'สตีลแมน' นเรนทระ เชาธรี |
| --- | --- |

เกิด: นเรนทระ สิงห์ เชาธรี ค.ศ. 1968 ประเทศอินเดีย
เสียชีวิต: 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 ประเทศอินเดีย
อาชีพ: ผู้เชี่ยวชาญด้านการกำจัดระเบิดแห่งกองทัพบกอินเดีย
นเรนทระ สิงห์ เชาธรี (ฮินดี: नरेंद्र सिंह चौधरी; คุชราต: નરેન્દ્ર સિંહ ચૌધરી; ค.ศ. 1968 – 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2016) หรือที่รู้จักในฉายา สตีลแมน (ฮินดี: स्टील मैन; คุชราต: સ્ટીલ મેન) เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการปลดชนวนระเบิดแห่งกองทัพบกอินเดีย ที่ได้ปลดชนวนระเบิด 256 ลูกในอาชีพของเขา
ภูมิลำเนา

นเรนทระ เชาธรี อาศัยอยู่ในหมู่บ้านไรปูร์ ซึ่งเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ในอำเภอบาลี รัฐราชสถาน เขาเข้าร่วมกองทัพอินเดียตั้งแต่อายุยังน้อย และได้รับใช้ชาติกระทั่งเสียชีวิตในหน้าที่ ด้วยการปลดชนวนระเบิด
ความสำเร็จ

ในอาชีพของนเรนทระ เชาธรี ได้ปลดชนวนระเบิดมากกว่า 256 ลูก ด้วยเหตุนี้ จึงสามารถช่วยชีวิตคนนับพันในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากกลุ่มนักซัลไลท์ ซึ่งวางทุ่นระเบิดไว้เป็นจำนวนมาก เขาใช้เวลาเดินมากกว่า 50 กิโลเมตรโดยไม่มีน้ำหรืออาหารในภูมิประเทศที่ยากลำบากของอินเดียตอนกลาง โดยไม่เคยป่วย เพื่อนของเขา[ใคร?] เคยเรียกเขาว่า "สตีลแมน"
บุคลิกภาพ

เมื่อถามถึงจุดอ่อนของนเรนทระ เชาธรี เหล่าพลทหารกล่าวว่า "เขามีจุดอ่อนเพียงจุดเดียว คือเรื่องการทำอะไรในบรรยากาศสบาย" นเรนทระ เชาธรี มีความกล้าหาญมากที่ว่าเมื่อเขาทำการปลดชนวนระเบิด เขาจะทำให้ทั้งทีมออกห่างจากระเบิดและตัวเขาเองก็เสี่ยงแทน เนื่องจากความสามารถของเขา เขาจึงตกอยู่ในรายการโจมตีของกลุ่มนักซัลไลท์อยู่เสมอ
แหล่งข้อมูลอื่น

Narendra Chaudhary Who Diffused 256 Bombs Alone Is No More Alive เก็บถาวร 2016-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การปลงพระชนม์โดยสุมาเจียว

เหตุการณ์ปลงพระชนม์จักรพรรดิในรัฐวุยก๊ก (ค.ศ. 260)
| ด ค กสงครามสามก๊ก |
| --- | --- |
 ← ปลายราชวงศ์ฮั่น  อิเหลง  การบุกง่อก๊ก  การบุกลงใต้  ซินเสีย  การบุกขึ้นเหนือ  เซ็กเต๋ง  จูงอก๊ก  หับป๋า (ค.ศ. 231)  หับป๋า (ค.ศ. 233)  หับป๋า (ค.ศ. 234)  เลียวตั๋ง  อ้วนเสีย (ค.ศ. 241)  เชฺว่เปย์  ซิงชื่อ  โคกูรยอ  สุสานโกเบงเหลง  การบุกของเกียงอุย  (เต๊กโตเสีย)   ฉิวฉุน  ตังหิน  หับป๋า (ค.ศ. 253)  โจมอ  เกาจิ๋ว  การล่มสลายของจ๊กก๊ก  จงโฮย  เองอั๋น  ทูฟ่า ชู่จีเหนิง  ซีหลิง  การล่มสลายของง่อก๊ก 
การปลงพระชนม์โดยสุมาเจียว หรือ อุบัติการณ์ศักราชกำลอ (จีน: 甘露之變) เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 260 ในลกเอี๋ยงนครหลวงของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน โจมอจักรพรรดิวุยก๊กแต่เพียงในนามทรงพยายามจะโค่นอำนาจของผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาเจียวผู้ควบคุมราชสำนักวุยก๊กอย่างเบ็ดเสร็จ แต่แผนการของโจมอล้มเหลวและจบลงด้วยการสวรรคตของโจมอ และสุมาเจียวยังคงรักษาสถานะไว้ได้ การพยายามก่อรัฐประหารของโจมอกลับทำให้ตระกูลสุมามีอำนาจและอิทธิพลในวุยก๊กมากขึ้น และกลายเป็นรากฐานสำหรับการแย่งชิงราชบัลลังก์วุยก๊กในปี ค.ศ. 266 โดยสุมาเอี๋ยนบุตรชายของสุมาเจียว ผู้ก่อตั้งราชวงศ์จิ้นตะวันตก
เหตุการณ์นี้ยังถูกกล่าวถึงในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) โดยล่อกวนตงซึ่งเล่าถึงประวัติศาสตร์ช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและยุคสามก๊ก เหตุการณ์นี้ที่บรรยายในนวนิยายมีความคล้ายคลึงเป็นส่วนใหญ่กับเหตุการณ์ที่บรรยายในแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์
ภูมิหลัง

รัฐวุยก๊กได้รับการก่อตั้งในปี ค.ศ. 220 โดยโจผี ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของยุคสามก๊กในจีน อำนาจของราชวงศ์วุยก๊กอ่อนแอลงตั้งแต่การสวรรคตของโจยอยจักรพรรดิลำดับที่ 2 ของวุยก๊ก และมาถึงจุดตกต่ำที่สุดหลังอุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลงในปี ค.ศ. 249 เมื่อสุมาอี้ขุนพลวุยก๊กยึดอำนาจจากผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์โจซอง สุมาอี้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 251 บุตรชายของสุมาอี้คือสุมาสูและสุมาเจียวได้สืบทอดอำนาจและควบคุมราชสำนักวุยก๊กอย่างเบ็ดเสร็จ
ในปี ค.ศ. 254 สุมาสูปลดโจฮองจักรพรรดิลำดับที่ 3 ของวุยก๊ก และตั้งโจมอพระชนมายุ 13 พรรษาขึ้นครองบัลลังก์แทน โจมอทรงแสดงท่าทีต่อต้านตระกูลสุมาตั้งแต่เริ่มรัชสมัยของพระองค์ โดยทรงปฏิเสธที่จะรับตราพระราชลัญจกรจากสุมาสูโดยตรง หลังสุมาสูเสียชีวิตในปี ค.ศ. 255 โจมอทรงพยายามมีรับสั่งให้สุมาเจียวยังคงอยู่ที่ฮูโต๋ (許昌 สฺวี่ชาง; ปัจจุบันคือนครสฺวี่ชาง มณฑลเหอหนาน) เพื่อเฝ้าระวังอำเภอฉิวฉุน (壽春 โช่วชุน; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว มณฑลอานฮุย) ซึ่งเพิ่งมีการปราบปรามกบฏที่นำโดยบู๊ขิวเขียมและบุนขิม แต่สุมาเจียวเพิกเฉยต่อรับสั่งของโจมอและกลับไปยังนครหลวงลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) ในขณะที่สุมาเจียวบริหารราชการแผ่นดิน โจมอก็ทรงพยายามเอาใจเหล่าปัญญาชนในราชสำนักด้วยการทรงเรียกประชุมเพื่อจะทรงปรึกษาในเรื่องวรรณกรรมกับข้าราชการบางคน ได้แก่ สุมาปอง (ลูกพี่ลูกน้องของสุมาเจียว), อองซิม, หุยสิว และจงโฮย โจมอยังพระราชทานรถม้าและทหารองครักษ์ 5 นายไว้คุ้มกันสุมาปอง เพราะสุมาปองอาศัยอยู่ห่างจากพระราชวังมากกว่าคนอื่น ๆ
ในปี ค.ศ. 258 สุมาเจียวได้รับการเสนอให้มีบรรดาศักดิ์เป็นจินก๋ง (晉公 จิ้นกง) และให้ได้รับเครื่องยศเก้าประการ แต่สุมาเจียวปฏิเสธ การสนทนาและถกเถียงกันในเรื่องนี้ทำให้สุมาเจียวประเมินระดับการสนับสนันที่มีต่อตนได้
หนึ่งปีต่อมาในปี ค.ศ. 259 โจมอทรงเห็นมังกรเหลืองในบ่อน้ำสองบ่อ พระองค์จึงทรงพระราชนิพนธ์กวีนิพนธ์ที่กล่าวถึงมังกรที่ติดอยู่ในบ่อน้ำ และเปรียบเทียบตัวพระองค์เองกับมังกร สุมาเจียวเห็นกวีนิพนธ์นี้ก็โกรธมาก
ในปี ค.ศ. 260 สุมาเจียวได้รับการเสนอให้มีบรรดาศักดิ์เป็นจินก๋งและรับพระราชทานเครื่องยศเก้าประการอีกครั้ง สุมาเจียวยังไม่ปฏิเสธในทันที
เหตุการณ์

ในวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 260 จักรพรรดิโจมอพระชนมายุ 19 พรรษาทรงเรียกอองซิม, อองเก๋ง และอองเหงียบมาเข้าเฝ้า พระองค์แสดงเจตนาที่จะพยายามครั้งสุดท้ายเพื่อจะโค่นล้มสุมาเจียว แม้จะต้องแลกด้วยพระชนมชีพของพระองค์ก็ตาม
อองเก๋งทูลทัดทานไม่ให้จักรพรรดิโจมอก่อการ แต่โจมอทรงไม่ฟังคำขอของอองเก๋งและทรงแจ้งแผนของพระองค์ต่อกวยทายเฮา ในระหว่างที่พระองค์ไม่อยู่ อองซิมและอองเหงียบลอบทอดทิ้งโจมอและแจ้งเรื่องแผนการของพระองค์ให้สุมาเจียวทราบ
จากนั้นโจมอจึงนำกำลังทหารของพระองค์ออกจากพระราชวัง พระองค์ถือถือพระแสงกระบี่ สุมาเตี้ยมน้องชายของสุมาเจียวพยายามต้านพระองค์ที่ประตูแห่งหนึ่ง แต่พ่ายแพ้และหนีไป กาอุ้นผู้ช่วยของสุมาเจียวนำกองทหารอีกกองมาป้องกันที่หอสังเกตการณ์ด้านใต้ เซงเจ (成濟 เฉิง จี้) นายทหารใต้บังคับบัญชาของกาอุ้นถามกาอุ้นว่าควรทำอย่างไร กาอุ้นบอกให้เซงเจปกป้องตระกูลสุมาโดยไม่ต้องคำนึงถึงผลที่ตามมา เซงเจจึงเข้าไปใกล้จักรพรรดิโจมอและปลงพระชนม์พระองค์ด้วยทวน
ผลสืบเนื่อง

หลังการสวรรคตของโจมอ ผู้คนเรียกร้องให้ประหารชีวิตกาอุ้นฐานปลงพระชนม์ สุมาเจียวบังคับกวยทายเฮาให้ลดฐานันดรศักดิ์ของโจมอลงเป็นสามัญชน จากนั้นสุมาเจียวจึงสั่งให้ประหารชีวิตอองเก๋งและครอบครัว ในวันถัดมา หลังสุมาหูอาของสุมาเจียวขอร้อง สุมาเจียวจึงทูลกวยทายเฮาให้ทรงแต่งตั้งย้อนหลังให้โจมอมีฐานันดรศักดิ์เป็น "เกากุ้ยเซียงกง" และทำพิธีฝังพระศพของโจมอด้วยเกียรติระดับอ๋อง แม้ว่าจะไม่ได้มีการฝังพระศพจริง ๆ ก็ตาม เฉา หฺวาง (曹璜; ภายหลังเปลี่ยนพระนามเป็นโจฮวนหรือเฉา ฮฺว่าน) ผู้เป็นฉางเต้าเซียงกง (常道鄉公) ทรงได้รับเลือกให้สืบราชบัลลังก์ถัดจากโจมอ 19 วันต่อมา สุมาเจียวสั่งให้ประหารชีวิตเซงเจและครอบครัวเพื่อระงับความโกรธของผู้คน แต่กาอุ้นได้รับการละเว้นโทษ
สุมาเจียวสามารถรักษาอำนาจของตนไว้ได้ในช่วงที่เหตุการณ์เหล่านี้และกำจัดศัตรูภายในราชสำนัก เหลือเพียงโจฮวนผู้เยาว์ในฐานะจักรพรรดิหุ่นเชิดภายใต้การควบคุมของตน สุมาเจียวไม่ได้ชิงราชบัลลังก์วุยก๊กจนกระทั่งเสียชีวิต เพียงแต่ได้รับฐานันดรซักดิ์เป็น "จีนอ๋อง" (晉王 จิ้นหวาง) และได้รับพระราชทานเครื่องยศเก้าประการจากโจฮวนในปี ค.ศ. 264 สุมาเจียวเสียชีวิตในเดือนกันยายน ค.ศ. 265 สุมาเอี๋ยนบุตรชายได้สืบทอดอำนาจ และยังบังคับโจฮวนให้สละบัลลังก์ให้ตนในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 266 และก่อตั้งราชวงศ์จิ้นตะวันตก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซันกั๋วจื้อ).
ฝาน เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
การ์มา ฟูร์กาเด็ลย์

| การ์มา ฟูร์กาเด็ลย์ |
| --- | --- |


ประธานสภานิติบัญญัติกาตาลุญญา
ดำรงตำแหน่ง 26 ตุลาคม พ.ศ. 2558 – 17 มกราคม พ.ศ. 2561
ก่อนหน้า: นูริอา ดา ฌิสแปร์ต
ถัดไป: รูเฌ ตูร์เร็น
ประธานสมัชชาแห่งชาติกาตาลุญญา
ดำรงตำแหน่ง 22 เมษายน พ.ศ. 2555 – 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2558
ถัดไป: ฌอร์ดี ซันเช็ซ อี ปิกัญญ็อล
สมาชิกสภานิติบัญญัติกาตาลุญญา สำหรับจังหวัดบาร์เซโลนา
ดำรงตำแหน่ง 26 ตุลาคม พ.ศ. 2558 – 22 มีนาคม พ.ศ. 2561
สมาชิกสภาเทศบาลเมืองซาบาเด็ลย์
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2546 – 2550
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: มาริอา การ์มา ฟูร์กาเด็ลย์ อี ยูอิส 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 (69 ปี) แชร์ตา กาตาลุญญา สเปน
เชื้อชาติ: สเปน
พรรคการเมือง: อิสระ  ฌุนส์ปัลซี (พ.ศ. 2558–2560)  ฝ่ายซ้ายสาธารณรัฐนิยมแห่งกาตาลุญญา (พ.ศ. 2546–2550)
บุตร: 2 คน
ที่อยู่อาศัย: ซาบาเด็ลย์
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยอิสระแห่งบาร์เซโลนา
อาชีพ: ครู, นักเขียน, นักการเมือง
วิชาชีพ: ครูสอนภาษา
ลายมือชื่อ: 

มาริอา การ์มา ฟูร์กาเด็ลย์ อี ยูอิส (กาตาลา: Maria Carme Forcadell i Lluís; เกิดวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2498) เป็นนักภาษากาตาลา นักเคลื่อนไหว และนักการเมืองจากแคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน เธอเคยเป็นประธานสภานิติบัญญัติกาตาลุญญาเช่นเดียวกับครูโรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งหนึ่ง และเป็นที่รู้จักจากการเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชกาตาลุญญา
ฟูร์กาเด็ลย์มีส่วนร่วมในองค์การนอกภาครัฐที่สนับสนุนภาษา วัฒนธรรม และเอกราชของกาตาลุญญาหลายองค์การ โดยเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งเวทีเพื่อภาษากาตาลา เป็นกรรมการบริหารอ็อมนิอุมกุลตูรัลสาขาซาบาเด็ลย์ และเป็นประธานสมัชชาแห่งชาติกาตาลุญญาตั้งแต่เริ่มก่อตั้งจนถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2558 ฟูร์กาเด็ลย์ได้รับเลือกตั้งเข้าสู่สภานิติบัญญัติกาตาลุญญาในฐานะส่วนหนึ่งของพันธมิตรเลือกตั้งฌุนส์ปัลซี จากนั้นในเดือนตุลาคม ปีเดียวกัน เธอได้รับเลือกตั้งเป็นประธานสภาและดำรงตำแหน่งนี้จนถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2561 ตั้งแต่เดือนมีนาคม ปีเดียวกัน เธอถูกคุมขังก่อนการพิจารณาคดีในข้อหากบฏเนื่องจากเหตุการณ์เกี่ยวกับการลงประชามติและการประกาศเอกราชกาตาลุญญา จนกระทั่งใน พ.ศ. 2562 เธอถูกศาลสูงสุดสเปนพิพากษาว่ามีความผิดฐานปลุกปั่นให้ขัดขืนอำนาจปกครอง ต้องโทษจำคุกและถูกเพิกถอนสิทธิ์ในการดำรงตำแหน่งสาธารณะเป็นเวลา 11 ปี 6 เดือน
การ์โลวีวารี

| การ์โลวีวารี |
| --- | --- |
นครโดยกฎหมาย
มุมมองทางอากาศของนคร
   ธง ตราอาร์ม ตราสัญลักษณ์
การ์โลวีวารีที่ตั้งนครการ์โลวีวารีในประเทศเช็กเกีย
พิกัด:  50°13′50″N 12°52′21″E﻿ / ﻿50.23056°N 12.87250°E﻿ / 50.23056; 12.87250
ประเทศ:  เช็กเกีย
แคว้น: การ์โลวีวารี
อำเภอ: การ์โลวีวารี
ก่อตั้ง: ราว ค.ศ. 1349
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Andrea Pfeffer Ferklová (อาโน)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 59.08 ตร.กม. (22.81 ตร.ไมล์)
ความสูง: 447 เมตร (1,467 ฟุต)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2024)
 • ทั้งหมด: 49,353 คน
 • ความหนาแน่น: 840 คน/ตร.กม. (2,200 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 360 01, 360 06, 360 07, 360 17, 360 18, 364 64
เว็บไซต์: www.karlovyvary.cz
การ์โลวีวารี (เช็ก: Karlovy Vary) หรือ คาลส์บาท (เยอรมัน: Karlsbad) เป็นเมืองสปาแห่งหนึ่งทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเช็กเกีย และเป็นเมืองหลักของแคว้นการ์โลวีวารี ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบระหว่างแม่น้ำโอห์แฌกับแม่น้ำแตปลา ห่างจากกรุงปรากไปทางทิศตะวันตกประมาณ 106 กิโลเมตร ใน ค.ศ. 2024 การ์โลวีวารีมีประชากร 49,353 คน
การ์โลวีวารีได้รับการตั้งชื่อตามพระนามของจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (หรือพระเจ้ากาแร็ลที่ 1 แห่งโบฮีเมีย) ซึ่งทรงก่อตั้งเมืองในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ด้วยพุน้ำร้อนที่มีอยู่จำนวนมาก (พุน้ำหลัก 13 แห่ง พุน้ำขนาดเล็กกว่าประมาณ 300 แห่ง และแม่น้ำแตปลาซึ่งมีน้ำอุ่น) เมืองนี้จึงกลายเป็นสถานตากอากาศสปาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมของอภิชนและผู้มีชื่อเสียงในแวดวงต่าง ๆ ของยุโรป การเติบโตอย่างรวดเร็วของการ์โลวีวารีสิ้นสุดลงจากการปะทุของสงครามโลกครั้งที่ 1 หลังจากนั้นได้รวมเข้ากับรัฐเชโกสโลวาเกียที่จัดตั้งขึ้นใหม่ ใน ค.ศ. 1938 การ์โลวีวารีและส่วนที่เหลือของซูเดเทินลันท์ถูกผนวกเข้ากับเยอรมนีนาซี เมืองนี้กลับคืนสู่เชโกสโลวาเกียอีกครั้งเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยประชากรชาติพันธุ์เยอรมันส่วนใหญ่ถูกขับไล่ออกไป หลังจากการปฏิวัติกำมะหยี่ใน ค.ศ. 1989 การ์โลวีวารีก็กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญอีกครั้ง
การ์โลวีวารีเป็นเมืองสปาที่มีผู้ไปเยือนมากที่สุดในเช็กเกีย ใจกลางเมืองอันเก่าแก่พร้อมด้วยภูมิทัศน์วัฒนธรรมสปาได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดีและได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายในฐานะเขตโบราณสถานชุมชนเมือง ใน ค.ศ. 2021 เมืองนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลกข้ามชาติของยูเนสโกในชื่อ "เมืองสปาใหญ่แห่งยุโรป" เนื่องจากมีวัฒนธรรมสปาและสถาปัตยกรรมสปาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึง 20
กัลบีอา

| กัลบีอา |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
มากาลูฟ รีสอร์ตที่มีชื่อเสียงในเมืองกัลบีอา
   ตรา
เขตเทศบาลเมืองกัลบีอา บนเกาะมายอร์กา
พิกัด: 39°34′N 2°31′E﻿ / ﻿39.567°N 2.517°E﻿ / 39.567; 2.517
ประเทศ:  สเปน
แคว้นปกครองตนเอง:  หมู่เกาะแบลีแอริก
จังหวัด: หมู่เกาะแบลีแอริก
เกาะ:  มายอร์กา
กูมาร์กา (Comarca): เซร์รา เด ตรามุนตานา (Serra de Tramuntana)
ที่ตั้งที่ทำการเทศบาล: เขต Vila de Calvià
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2562): Alfonso Luis Rodríguez Badal (PSOE)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 145.02 ตร.กม. (55.99 ตร.ไมล์)
ความสูง: 154 เมตร (505 ฟุต)
ประชากร (พ.ศ. 2561)
 • ทั้งหมด:  49,333 คน
เดมะนิม: calviense หรือ calviero, -ra
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 07184
ทะเบียนยานพาหนะ: PM
เว็บไซต์: www.calvia.com
กัลบีอา เป็นส่วนหนึ่งในเขตปกครองดั้งเดิม (กูมาร์กา) เซร์รา เด ตรามุนตานา
กัลบีอา (กาตาลา: Calvià; สเปน: Calviá) เป็นเทศบาลบนเกาะมายอร์กา ส่วนหนึ่งของแคว้นปกครองตนเองหมู่เกาะแบลีแอริก (กาตาลา: Illes Balears) ของประเทศสเปน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะมายอร์กา ระหว่างเทือกเขาเซร์รา เด ตรามุนตานา และเซร์รา เด นาบูร์เกซา
กัลบีอามีพื้นที่ราว 145 ตารางกิโลเมตร (56 ตร.ไมล์) ทิศเหนือติดกับเขตเทศบาลของ ปุยช์ปุญเญนต์  (กาตาลา: Puigpunyent) และ เอสเตเยนช์ส  (กาตาลา: Estellencs) ทางตะวันออกติดกับเทศบาลเมืองปัลมา (กาตาลา: Palma) ทางตะวันตกดิดกับเขตเทศบาล อันดราตก์ซ (กาตาลา: Andratx) และทิศใต้ติดกับชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
จากรายงานทะเบียนประชากร (ณ วันที่ 1 มกราคม) พ.ศ. 2561 มีประชากรผู้อยู่อาศัย 49,333 คน ปัจจุบันเป็นเขตเทศบาลที่มีจำนวนประชากรเป็นลำดับที่สอง ของหมู่เกาะแบลีแอริกทั้งหมด ซึ่งเป็นรองเฉพาะปัลมา เมืองหลวงของหมู่เกาะเท่านั้น และยังเป็นพื้นที่ที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุด การกระจายตัวของประชากรในพื้นที่จะอยู่โดยรอบของศูนย์กลางชุมชนต่าง ๆ ที่สร้างขึ้น อันเป็นผลมาจากการท่องเที่ยวและการพัฒนาเมืองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กัลบีอา
คู่มือการท่องเที่ยว กัลบีอา จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
กองทัพเช็กเกีย

| กองทัพเช็กเกีย |
| --- | --- |
Armáda České republiky
 ตราราชการ และ เป้าหน้าวัวของกองทัพเช็กเกีย
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1918
รูปแบบปัจจุบัน: ค.ศ. 1993
เหล่า:  กองทัพบก   กองทัพอากาศ 
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บังคับบัญชาสูงสุด: ประธานาธิบดี มิโลช เซมัน
รัฐมนตรีกลาโหม: Martin Stropnický
เสนาธิการทหารบก: Chief of the General Staff: พลโท Petr Pavel
กำลังพล
อายุเริ่มบรรจุ: 18 years of age
การเกณฑ์: ยกเลิกการเกณฑ์ เมื่อ ค.ศ. 2004
ประชากร วัยบรรจุ: 2,414,728, อายุ 15–49 (2005 est.)
ประชากร ฉกรรจ์: 1,996,631, อายุ 15–49 (2005 est.)
ประชากรวัยถึงขั้น ประจำการทุกปี: 66,583 (2005 est.)
ยอดประจำการ: 21,011 civilian personnel = 7,530.
ยอดสำรอง: 676
รายจ่าย
งบประมาณ: CZK 41,990 millions (2014)
ร้อยละต่อจีดีพี: 1.08% (2014)
อุตสาหกรรม
แหล่งผลิตนอกประเทศ:  เยอรมนี  สวีเดน  รัสเซีย  สหรัฐ  สเปน  โปแลนด์  แคนาดา
บทความที่เกี่ยวข้อง
ประวัติ: ประวัติศาสตร์ทางทหารของเช็กเกีย กองทัพประชาชน 
ยศ: ยศทหาร เครื่องอิสริยาภรณ์
กองทัพสาธารณรัฐเช็ก (เช็ก: Armáda České Republiky) เป็นกองกำลังของประเทศเช็กเกีย ประกอบไปด้วย กองทัพบก กองทัพอากาศ และ หน่วยสนับสนุน. ตั้งแต่ ค.ศ. 1940 - 1989, กองทัพประชาชนเชโกสโลวัก (มีกำลังพลประจำการ 200,000 นาย) เป็นกองกำลังส่วนหนึ่งของกลุ่มกติกาสัญญาวอร์ซอ. ภายหลังการแยกประเทศในปี ค.ศ. 1992 ได้มีการจัดระเบียบส่วนราชการกองทัพให้สอดคล้องสถานการณ์ปัจจุบัน ต่อมาเช็กเกียได้เข้าร่วมสมาชิกขององค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1999.
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Stephane Lefebvre, 'The Army of the Czech Republic: A Status Report,' Journal of Slavic Military Studies, Vol. 8, No. 4, December 1995, pp. 718–751
Tomáš Weiss, 'Fighting Wars or Controlling Crowds? The Case of the Czech Military Forces and the Possible Blurring of Police and Military Functions, Armed Forces & Society, Vol. 39, No. 3, pp. 450-466
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) กระทรวงกลาโหมเช็กเกีย
(เช็ก) Information Center about NATO
| ด ค กกองทัพเช็กเกีย |
| --- | --- |
  กองทัพบกเช็กเกีย   กองทัพอากาศเช็กเกีย 
| ด ค กกองทัพในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กรีซ  คาซัคสถาน2  โครเอเชีย  จอร์เจีย1  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส1  เดนมาร์ก  ตุรกี2  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  นอร์ทมาซิโดเนีย  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย2  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  นครรัฐวาติกัน  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน1  อาร์มีเนีย1  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  คอซอวอ  อับฮาเซีย1  ไซปรัสเหนือ1  เซาท์ออสซีเชีย1  ทรานส์นิสเทรีย 
รัฐสิ้นสภาพ:  รัฐเอกราชโครเอเชีย  เชโกสโลวาเกีย  ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย  สาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรีย  สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์  ราชอาณาจักรปรัสเซีย  ฝรั่งเศส จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง ใหญ่  ยูโกสลาเวีย ราชอาณาจักร  สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยม  สหพันธ์สาธารณรัฐ  เยอรมนี สมาพันธรัฐเยอรมัน  จักรวรรดิเยอรมัน  สาธารณรัฐไวมาร์  นาซีเยอรมนี  เยอรมนีตะวันออก  รัสเซีย จักรวรรดิรัสเซีย  สหภาพโซเวียต  ออสเตรีย-ฮังการี  จักรวรรดิออตโตมัน  อิตาลี ราชอาณาจักร  สาธารณรัฐสังคมอิตาลี  แอลเบเนีย ราชอาณาจักรแอลเบเนีย  สาธารณรัฐประชาชนแอลเบเนีย  ฮังการี ราชอาณาจักรฮังการี  สาธารณรัฐประชาชนฮังการี 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สหภาพยุโรป  คณะทหารองค์อธิปัตย์แห่งมอลตา 
 1. ทางภูมิศาสตร์อยู่ในทวีปเอเชีย แต่มักถูกจัดอยู่ในทวีปยุโรป เนื่องจากมีวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกัน  2. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
ตำบลดอนปรู

| ตำบลดอนปรู |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Don Pru
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: ศรีประจันต์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 40.18 ตร.กม. (15.51 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 9,013 คน
 • ความหนาแน่น: 224.32 คน/ตร.กม. (581.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 72140
รหัสภูมิศาสตร์: 720505
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลดอนปรู |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.ดอนปรูที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลดอนปรู
พิกัด: 14°42′15.2″N 100°11′48.6″E﻿ / ﻿14.704222°N 100.196833°E﻿ / 14.704222; 100.196833
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: ศรีประจันต์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 40.18 ตร.กม. (15.51 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 9,013 คน
 • ความหนาแน่น: 224.32 คน/ตร.กม. (581.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06720509
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่ 323/2 หมู่ 7 ตำบลดอนปรู อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี 72140
เว็บไซต์: www.donpru.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ดอนปรู เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี เดิมเป็นตำบลของอำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลดอนปรู มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลวังลึก (อำเภอสามชุก) และตำบลเขาดิน (อำเภอเดิมบางนางบวช)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลสีบัวทอง ตำบลวังน้ำเย็น (อำเภอแสวงหา จังหวัดอ่างทอง) และตำบลรำมะสัก (อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลปลายนา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลวังน้ำซับ และตำบลย่านยาว (อำเภอสามชุก)