อีซา
การเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ > การตีความสัญลักษณ์

ญะอ์ฟัร อิบน์ มันสูร อัลยะมัน (เสียชีวิต 958), อะบูฮาติม อะหมัด อิบน์ ฮัมดาน อัรรอซี (เสียชีวิต 935), อะบูยะอ์กูบ อัสสิญิสตานี (เสียชีวิต 971), อัลมุอัยยัด ฟิดดีน อัชชิรอซี (เสียชีวิต 1078) และกลุ่มอิควาน อัศศ็อฟฟา ยังยืนยันประวัติศาสตร์ของการตรึงกางเขน โดยรายงานว่านบีอีซาถูกตรึงกางเขนและไม่ได้ถูกแทนที่โดยชายอื่นดังที่นักวิจารณ์อัลกุรอานและนักตัฟซีรที่ได้รับความนิยมหลายคนได้อธิบายไว้ เมื่อไม่นานมานี้ มะห์มูด มุฮัมมัด อัยยูบ ศาสตราจารย์และนักวิชาการได้ให้ความหมายเชิงสัญลักษณ์เพิ่มเติมสำหรับ ซูเราะฮ์ที่ 4 โองการที่ 157:
ดังที่เราได้กล่าวไปแล้ว คัมภีร์กุรอานไม่ได้ปฏิเสธการสิ้นพระชนม์ของอัลมะซีห์ (พระคริสต์) แต่มันท้าทายมนุษย์ที่หลอกตัวเองในความโง่เขลาให้เชื่อว่าพวกเขาจะเอาชนะพระวจนะแห่งพระเจ้า นบีอีซา (พระเยซู) ศาสนทูตของอัลลอฮ์ การสิ้นพระชนม์ของนบีอีซาถูกกล่าวหลายครั้งและในบริบทต่างๆ (3:55; 5:117; 19:33.)
อัยยูบ แทนที่จะตีความข้อความว่าเป็นการปฏิเสธการสิ้นพระชนม์ของนบีอีซา กลับเชื่อว่าข้อความนี้เกี่ยวกับอัลลอฮ์ที่ปฏิเสธอำนาจของมนุษย์ที่จะเอาชนะและทำลายสารของอัลลอฮ์ คำว่า "แต่พวกเขาหาได้ฆ่าเขาหรือตรึงท่านไว้บนไม้กางเขนไม่" มีขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นว่าอำนาจใดๆ ที่มนุษย์เชื่อว่าตนมีต่อพระเจ้านั้นเป็นเพียงภาพลวงตา
นักตัฟซีร อิสลามชาวสุนนะฮ์ บางคน เช่น ชัยค์ มุฮัมมัด เราะชีด ริฎอ นักโต้เถียงต่อต้านชาวคริสต์ มีท่าทีที่คลุมเครือในตำแหน่งว่าการตรึงกางเขน และการเสด็จขึ้นสู่ชั้นฟ้าของนบีอีซาเป็นเรื่องเชิงเปรียบเทียบ แต่ด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่ง เพื่อที่จะหักล้างหลักคำสอนของคริสเตียนเรื่องการตรึงกางเขน และ ความรอด  ประณามหลักคำสอนของคริสเตียนอย่างครอบคลุมในเรื่องความรอด การชดใช้ และการตรึงกางเขนว่าไร้เหตุผลและ กุฟุร (ปฏิเสธศรัทธา) ในตัฟซีร อัลมะนารของเขา ริฎอยังประณามชาวยิว ที่สังหารบรรดานบีของอัลลอฮ์ โดยเขียนว่า:
ข้อเท็จจริงที่แท้จริงของการตรึงกางเขนไม่ใช่เรื่องที่คัมภีร์ของพระเจ้า พยายามยืนยันหรือปฏิเสธ ยกเว้นเพื่อจุดประสงค์ในการยืนยันว่าชาวยิว สังหารบรรดานบี อย่างไม่ยุติธรรม และประณามพวกเขาสำหรับการกระทำนั้น...ที่ผู้สร้าง จักรวาลอาจไปจุติในครรภ์ของสตรีในโลกนี้ซึ่งเมื่อเปรียบกับสิ่งสร้างอื่นๆ ของพระองค์แล้วก็เหมือนปรมาณูแล้วเกิดเป็นมนุษย์ กินดื่ม ประสบความเหน็ดเหนื่อยและทุกข์ยากอย่างอื่น มนุษยชาติ จากนั้นศัตรูของพระองค์จะประจบประแจงดูหมิ่นและเจ็บปวด และสุดท้ายก็ตรึงพระองค์ไว้ที่ไม้กางเขนและประกาศว่าท่านถูกสาปแช่งตามหนังสือที่พระองค์ทรงวะฮีย์แก่เราะซูลคนหนึ่งของพระองค์ ขอท่านทรงเป็นที่ยกย่องเหนือสิ่งทั้งปวงนี้!... เราว่าไม่มีใครเชื่อเลย เพราะอีมาน (ความศรัทธา) คือการยืนยัน (ตัสดีก) ด้วยเหตุผลบางประการที่สามารถเข้าใจได้... การกล่าวอ้างของผู้คนแห่งไม้กางเขนดังนั้น ความกรุณาและการให้อภัยเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับความยุติธรรม เป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้
การตีความโองการ 3:55 ในช่วงต้น (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "ข้าจะเป็นผู้รับเจ้าไปพร้อมด้วยชีวิตและร่างกายของเจ้า และจะเป็นผู้ยกเจ้าขึ้นไปยังข้า"), อัฏเฏาะบารี (เสียชีวิต 923) บันทึกการตีความของอิบน์ อับบาส ซึ่งใช้ตัวอักษรว่า "ข้าจะก่อให้เกิด เจ้าต้องตาย" ( mumayyitu-ka) แทนที่ มุตะวัฟฟีกะ เชิงเปรียบเทียบ ( 'นบีอีซาสิ้นพระชนม์') ในขณะที่ วะฮ์บ อิบน์ มุนับบิฮ์ ผู้เปลี่ยนใจเลื่อมใสชาวยิวในยุคแรก มีรายงานว่า "อัลลอฮ์ทรงทำให้นบีอีซา บุตรของมัรยัมตาย เป็นเวลาสามชั่วโมงในตอนกลางวันแล้วพาท่านขึ้นไปเอง” อัฏเฏาะบารี ถ่ายทอดเพิ่มเติมจากอิบน์ อิสฮาก: "อัลลอฮืทรงให้นบีอีซาสิ้นพระชนม์เป็นเวลาเจ็ดชั่วโมง",  ขณะที่อีกที่หนึ่งรายงานว่าบุคคลที่เรียกว่า เซอร์จิอุส ถูกตรึงที่กางเขนแทนนบีอีซา อิบน์ อะษีร ส่งต่อรายงานว่าเป็นยูดาส อิสคาริโอท ผู้ทรยศ ในขณะเดียวกันก็กล่าวถึงความเป็นไปได้ว่าเป็นคนที่ชื่อ นัทลีอานุส
ในการอ้างอิงถึงข้อความในอัลกุรอานที่ว่า "พวกเราได้ฆ่าอัลมะซีห็ อีซา บุตรของมัรยัม ศาสนทูตของอัลลอฮ์อย่างแน่นอน" นักวิชาการมุสลิม มะห์มูด อะยูบ ยืนยันว่าการโอ้อวดนี้ไม่ใช่เป็นการกล่าวซ้ำเรื่องโกหกทางประวัติศาสตร์หรือรายงานเท็จอย่างต่อเนื่อง แต่เป็น ตัวอย่างของความเย่อหยิ่งและความโง่เขลาของมนุษย์ด้วยท่าทีดูถูกต่ออัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ อัยยูบ อธิบายเพิ่มเติมว่านักวิชาการสมัยใหม่ของศาสนาอิสลามตีความอย่างไรเกี่ยวกับการสิ้นพระชนม์ตามประวัติศาสตร์ของนบีอีซา เนื่องจากมนุษย์ไม่สามารถทำลายพระวจนะของอัลลอฮ์และพระวิญญาณของอัลลอฮ์ได้ ซึ่งคัมภีร์กุรอานเป็นพยานว่าได้บรรจุอยู่ในอัลมะซีห์ อีซา อัยยูบ ยังคงเน้นย้ำถึงการปฏิเสธการสังหารนบีอีซาในขณะที่อัลลอฮ์ปฏิเสธอำนาจของมนุษย์ที่จะเอาชนะและทำลายพระวจนะของพระองค์ คำว่า "พวกเขาหาได้ฆ่าเขาและหาได้ตรึงเขาไว้บนไม้กางเขนไม่" กล่าวถึงเหตุการณ์อันลึกซึ้งในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ที่ไม่จีรังยั่งยืน เป็นการเปิดเผยหัวใจและมโนธรรมของมนุษยชาติต่อพระประสงค์ของพระเจ้า การที่มนุษย์อ้างว่ามีอำนาจต่อต้านพระเจ้านั้นเป็นเรื่องเหลวไหล “พวกเขาไม่ได้ฆ่าเขา [...] แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้นสำหรับพวกเขา" พูดถึงจินตนาการของมนุษยชาติ ไม่ใช่การปฏิเสธเหตุการณ์จริงของนบีอีซาที่สิ้นพระชนม์ทางร่างกายบนไม้กางเขน
อีกรายงานหนึ่งจากอิบน์ กะษีร อ้างถึงคำพูดของอิสฮาก อิบน์ บิชร์ ซึ่งอยู่ในรายงานของอิดรีส ซึ่งจากรายงานจของวะฮ์บ อิบน์ มุนับบิฮ์ ว่า "อัลลอฮ์ทรงทำให้ท่านตายเป็นเวลาสามวัน จากนั้นจึงชุบชีวิตท่าน จากนั้นจึงชุบชีวิตท่านขึ้นมา"
อัลมัสอูดี (เสียชีวิต 956) รายงานการสิ้นพระชนม์ของอัลมะซีห์ภายใต้จักรพรรดิติแบริอุส
อิบน์ กะษีร (เสียชีวิต 1373) ปฏิบัติตามประเพณีที่บอกว่ามีการตรึงกางเขนเกิดขึ้น แต่ไม่ใช่กับนบีอีซา  หลังเหตุการณ์นั้น อิบน์ กะษีร รายงานว่าผู้คนถูกแบ่งออกเป็นสามกลุ่มตามเรื่องเล่าที่แตกต่างกันสามเรื่อง ยากอบ บาราเดอัส เชื่อว่า "พระเจ้ายังคงอยู่กับเราตราบเท่าที่พระองค์ทรงประสงค์และจากนั้นพระองค์เสด็จขึ้นสู่สวรรค์"; ชาวเนสโตเรียน เชื่อว่า "บุตรของพระเจ้าอยู่กับเราตราบเท่าที่เขาประสงค์จนกว่าพระเจ้าจะทรงยกเขาขึ้นสวรรค์"; และชาวมุสลิมเชื่อว่า "บ่าวและเราะซูลของอัลลอฮ์ นบีอีซา อยู่กับเราตราบเท่าที่พระเจ้าประสงค์ จนกว่าพระเจ้าจะยกเขาขึ้นสู่พระองค์เอง"
นักปฏิรูปอิสลาม มุฮัมมัด เราะชีด ริฎอ เห็นด้วยกับนักตัฟซีรร่วมสมัยที่ตีความการสังหารอัลฮะวารียูนทางร่างกายว่าเป็นการตีความเชิงเปรียบเทียบ