stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แป้งโกะ
ประวัติ > การเป็นนักดนตรี และอินเทอร์เน็ตมีม

หลังเล่นมิวสิกวิดีโอเพลง "เบาเบา" เสร็จ คณะทำงานมิวสิกวิดีโอดังกล่าวทราบอยู่แล้วว่าจินตนัดดาร้องเพลงได้ จึงชี้ชวนไปเป็นนักร้อง โดยให้ไปทดสอบเสียงที่ค่ายเพลง บีลีฟ เรคคอร์ด เมื่อเห็นว่ามีความสามารถดี ค่ายเพลงจึงตกลงทำเพลงด้วยกัน และทำสัญญาในเวลานั้นด้วย แต่เนื่องจากติดเรียนปริญญาโท เธอจึงขอผัดไปคุยรายละเอียดเรื่องเพลงภายหลัง
ระหว่างนั้น จินตนัดดาอัดวีดิทัศน์ตนเองร้องและเล่นกีตาร์เพลง "เบาเบา" แล้วนำลงเผยแพร่ในเว็บไซต์ยูทูบเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2553 ซึ่งภายหลังเธอให้สัมภาษณ์ว่า เพียงนึกสนุก เพราะ "มิวสิกวิดีโอเพลง 'เบาเบา' ออกแล้ว นางเอกเพลง 'เบาเบา' ก็ควรออกวิดีโอบ้าง" และกล่าวว่า เธอต้องการทราบผลตอบรับของผู้ฟังเธอร้องเพลง เพื่อหยั่งอนาคตการเป็นนักดนตรีของเธอ มีผู้คนจำนวนมากเข้าชมวีดิทัศน์ดังกล่าวในยูทูบอย่างรวดเร็ว ไม่ช้าก็มีผู้ชมมากกว่าหนึ่งล้านครั้ง สถิติดังกล่าวไม่เป็นที่คาดหมายได้ของจินตนัดดาเช่นกัน เธอตกใจจนปิดช่องของตนในยูทูบไปชั่วระยะหนึ่ง แต่เพราะมีผู้เรียกร้องให้เธอกลับมา จินตนัดดาจึงเปิดช่องนั้นอีกครั้ง ครั้งหนึ่ง เธอกล่าวว่า "...ตอนแรกที่อัปคลิปร้องเพลงของตัวเองลงยูทูบ ตกใจมาก คนมาดูเยอะมาก คิดว่าเยอะไปรึเปล่า เลยปิดแชแนล [ช่อง] ของตัวเองไปพักหนึ่ง แต่ก็กลับมาเปิด คิดว่าดีที่มีคนมาเมนต์ [วิพากษ์] จะได้มีกำลังใจ มีติบ้าง ชมบ้าง ก็มาพัฒนากัน...ต่อไป..."
ภายหลัง เธอได้อัดวีดิทัศน์ตัวเองร้องเพลงหลายเพลงแล้วนำลงเผยแพร่ในเว็บไซต์ยูทูบ เช่น เพลง "คิสมี" (Kiss Me) ของ วงซิกเปนซ์นอนเดอะริเชอร์ (Sixpence None the Richer) (3 ธันวาคม 2553) "เผื่อลืม" ของ วงวัน-ทู-ทรี โซล (10 ธันวาคม 2553) "เธอคือของขวัญ" ของ นำโชค ทะนัดรัมย์ (31 ธันวาคม 2553) "ทะเลใจ" ของ วงคาราบาว (2 กุมภาพันธ์ 2554) และ "ทะเลสีดำ" ของ กันยารัตน์ ติยะพรไชย (27 พฤศจิกายน 2554) วีดิทัศน์ทั้งหมดนี้มีผู้เข้าชมและแสดงความคิดเห็นเป็นจำนวนมากภายในเวลาอันรวดเร็วเช่นกัน
เมื่อว่างเรียนแล้ว จินตนัดดาและค่ายเพลงของเธอจึงเริ่มทำเพลงกัน โดยวางโครงการว่า เพลงของจินตนัดดาจะเป็นแนวอคูสติก หรือไม่ก็แนวที่ฟังง่าย ประสมกับแนวแจซที่เธอชอบเป็นการส่วนตัว และประกอบแนวป๊อปและบอสซาโนวา นอกจากความชอบแล้ว จินตนัดดากล่าวถึงสาเหตุที่เลือกแนวเพลงเช่นนี้ว่า เพราะเธอไม่ชอบเต้น
เดือนพฤษภาคม 2554 จินตนัดดาออกซิงเกิลแรกของตน ชื่อเพลง "โพสต์การ์ด" (Postcard) หมายถึง ไปรษณียบัตร และมีเนื้อหาว่า ในวันแดดล่มลมตก ผู้ร้องนั่งเขียนความในใจลงในไปรษณียบัตรใบหนึ่ง เพียงแต่ไม่ทราบว่าคนที่ควรรับนั้นอยู่ที่ใด เพลงนี้ จินตนัดดาร่วมเขียนเนื้อร้องและทำนองด้วย ต่อมาวันที่ 1 กรกฎาคม 2554 มิวสิกวิดีโอเพลง "โพสต์คาร์ด" ซึ่งถ่ายทำที่จังหวัดเชียงใหม่และจังหวัดสมุทรปราการ ได้รับการเผยแพร่ครั้งแรก และเพลงดังกล่าวก็รวมไว้ในอัลบัมรวมเพลงใหม่ของค่าย ที่มีชื่อยาวว่า Believe Compilation 03 Sing It by Wall's Cornetto โคนดนตรี ด้วย
ครั้นวันที่ 20 กรกฎาคม 2554 จินตนัดดาลงวีดิทัศน์ตนเองร้องและบรรเลงเพลง "เต้าหู้ไข่" ในยูทูบมีผู้ชมเป็นอันมากไม่ต่างกับวีดิทัศน์ก่อน ๆ หน้า ภายหลังเธอให้สัมภาษณ์ว่า เธอเขียนเพลง "เต้าหู้ไข่" เองตั้งแต่ครั้งที่เป็นนักศึกษา มีเนื้อหาตลก และต้องการใช้คำ "เต้าหู้ไข่" เปรียบเปรยถึงความรัก เพราะเขียนเพลงขึ้นระหว่างรับประทานอาหารที่ร้านติ่มซำ เธอกล่าวด้วยว่า อาจบันทึกเสียงแล้วให้เพลงนี้เป็นเพลงแถมในอัลบัมแรกของเธอที่บัดนี้ยังอยู่ระหว่างดำเนินการก็ได้ เดือนสิงหาคม 2554 นิตยสาร อะเดย์ มีอายุครบสิบเอ็ดปี และเลือกให้จินตนัดดาขึ้นปก ฉบับที่ 132 ประจำเดือนนั้นด้วย
ชีวิตส่วนตัว

นอกจากความสนใจในดนตรีและศิลปะแล้ว จินตนัดดายังชื่นชอบการถ่ายภาพและการเดินทาง เธอหวังมาแต่เด็กว่าจะได้เดินทางรอบโลก (circumnavigation) สักครา และเปิดร้านกาแฟ พร้อมเล่นดนตรีสด และขายไปรษณียบัตรที่ทำขึ้นจากภาพซึ่งเธอถ่ายเอง
อนึ่ง นอกจากเป็นนักร้องและนักดนตรีแล้ว จินตนัดดายังทำงานหลายอย่างในเวลาเดียวกันตามที่ตนสนใจ เช่น ออกแบบและขายเสื้อผ้าเองที่ตลาดนัดจตุจักรและเทศกาลแฟต ตลอดจนรับออกแบบกราฟิกและแอนิเมชัน ซึ่งเธอทำประจำอยู่ที่ โคตรชิวและหัวกลมสตูดิโอ บรรดาผลงานของเธอนั้น รวมถึง แอนิเมชันมิวสิกวิดีโอเพลง "นิดนึง" ของ พิจิกา จิตตะปุตตะ และกราฟิกรายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ตั้งแต่ฤดูกาลแรกด้วย (แต่ไม่ปรากฏว่า จินตนัดดายังผลิตรายการดังกล่าวอยู่หรือไม่ หรือถึงฤดูกาลใด) อย่างไรก็ดี เธอวิจารณ์งานของตนเองว่า ยังขาดแนวทางที่แน่นอน โดยเธอกล่าวว่า
"...งานของแป้งเองก็ยังไม่มีความชัดเจนในเรื่องของเอกลักษณ์มากนักว่า เราถนัดหรือชอบงานแบบไหน เวลาไปเจองานสวย ๆ ก็คิดว่าชอบงานแบบนี้ แต่พอสักพักไป เจออีกงาน เราก็ชอบอีกแบบหนึ่ง ช่วงนี้ก็กำลังค้นหาตัวเองอยู่ว่าชอบแบบไหน..."
จุดยืนทางการเมือง

แป้งโกะสนับสนุนการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564 และต่อต้านการใช้ความรุนแรงในเหตุการณ์การสลายการชุมนุมที่แยกปทุมวัน พ.ศ. 2563  ทั้งยังแสดงความคิดเห็นด้านการเมืองและเรียกร้องวัคซีนที่ดีเพื่อประชาชนในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย  โดยยังได้แสดงความคิดเห็นหลังจากที่พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ไม่ได้เป็นนายกรัฐมนตรีหลังจากการโหวตผลคะแนนในรัฐสภา พร้อมทั้งรับว่าเสียความรู้ที่ถูกหาว่าเพิ่งวิพากษ์วิจารณ์การเมืองทั้งที่วิพากษ์วิจารณ์มาโดยตลอด
ผลงานเพลง > อีพี

| ชื่ออัลบั้ม | รายละเอียดอัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- | --- |
| Pango |  วางจำหน่าย: 27 มกราคม 2560  รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด, สตรีมมิ่ง  สังกัด: วอทเดอะดัก |  โคจร  คำสาป (Curse)  พื้นที่ปลอดภัย  พระจันทร์ (Moon)  ลา |
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ปี | เพลง | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- |
| 2554 | "โพสต์การ์ด" | ไม่มีอัลบั้ม |
| 2556 | "ปล่อย" | ไม่มีอัลบั้ม |
| 2557 | "เผื่อว่าเธอคิด..." | ไม่มีอัลบั้ม |
| 2558 | "คำสาป (Curse)" | Pango |
| 2559 | "โคจร" | Pango |
| 2559 | "พระจันทร์ (Moon)" (พ.ศ. 2559) | Pango |
| 2560 | "พื้นที่ปลอดภัย" | Pango |
| 2560 | "ลา" | Pango |
| 2567 | "Parallel Universe (โลกคู่ขนาน)" | ไม่มีอัลบั้ม |
| 2567 | "Gone (โลกที่เคยคิดว่ามีเธอ)" | ไม่มีอัลบั้ม |
ผลงานเพลง > เพลงประกอบภาพยนตร์

| ปี | เพลง | ภาพยนตร์ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2555 | "ผ่านเลยไป" | ภาพยนตร์ Home ความรัก ความสุข ความทรงจำ (พ.ศ. 2555) | ร้องกับ เสือโคร่ง |
| 2556 | "เราต่างเห็นตะวันเท่าจันทรา" | สารคดี เราต่างเห็นตะวันเท่าจันทรา |  |
| 2556 | "ฤดูที่ฉันเหงา" | ภาพยนตร์ ฤดูที่ฉันเหงา | ร้องกับ วรเวช ดานุวงศ์ |
| 2557 | "คิดถึงใครไม่รู้" | ภาพยนตร์ Hello Strangers | ร้องกับ ว่านไฉ |
ผลงานเพลง > เพลงประกอบละคร

| ปี | เพลง | ละคร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2557 | "เพลงคู่" | นางร้ายซัมเมอร์ | ช่อง 3 |
| 2562 | "ดูแลตัวเองไม่ไหว" | วัยแสบสาแหรกขาด โครงการ 2 | ช่อง 3 |
| 2562 | "สักครั้ง" | กลับไปสู่วันฝัน | พีพีทีวี |
ผลงานเพลง > เพลงอื่น ๆ

| ปี | เพลง | ศิลปินอื่น | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- |
| 2554 | "เดียวดายและแสงดาว"   (ร้องร่วมกับสิงโต นำโชค) | สิงโต นำโชค | สิงโตนำโชค (สเปเชียลอีดิชัน)   [Singto Numchok (Special Edition)] |
| 2559 | "ฉันอยู่ตรงนี้" | แบล็คเฮด (ต้นฉบับ) | Covercity Project |
| 2562 | "คำอธิบาย" | อีเวอรี่ (ต้นฉบับ) | Cover Project: A Part of Love Story |
| 2562 | "ฉันจะมีเธออยู่" | สิงโต นำโชค (ต้นฉบับ) | Cover Project: A Part of Love Story |
| 2562 | "ทำได้เพียง" | ทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์ (ต้นฉบับ) | Cover Project: A Part of Love Story |
ผลงานการแสดง > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | เพลง | ศิลปิน | บทบาท |
| --- | --- | --- | --- |
| 2553 | "เบาเบา" | ซิงกูล่าร์ | ตัวเอง |
| 2553 | "เธอบอก (พ.ศ. 2553)" | สิงโต นำโชค | ตัวเอง |
| 2553 | "สิวเม็ดใหญ่" | พาที สารสิน | ตัวเอง |
| 2554 | "เดียวดายและแสงดาว (พ.ศ. 2554)" | แป้งโกะ และสิงโต นำโชค | ตัวเอง |
| 2556 | "หยุดเล่นอะไรแบบนี้สักที" | ศุภรุจ เตชะตานนท์ | ตัวเอง |
| 2556 | "อยากรู้ (พ.ศ. 2556)" | พลาสติกพลาสติก | พยาบาล |
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

2556 – ฤดูที่ฉันเหงา: แจน
2562 – ยุคนี้ที่มีเธอ: มิน (ตอนโต)
ผลงานการแสดง > ละคร

| ปี | เรื่อง | รับบท | เครือข่าย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2557 | Club Friday the Series ความลับของคลิปขอแต่งงาน | บี | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2558 | เคหาสน์ดาว | ดาวส่อง (คุณจ๋อม) | ช่องวัน |
| 2558 | ห้าแยกลำปางหนา | น้ำบวย | ช่อง 5 |
| 2558 | ตะวันตัดบูรพา | ธิชา | ช่องวัน |
| 2558 | จุดนัดฝัน | เต้ย | ช่องวัน |
| 2559 | ปีกทอง | อลิน | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2559 | เราเกิดในรัชกาลที่ ๙ เดอะซีรีส์ ตอน 14 ตุลา | พนักงานออฟฟิศ | ช่องวัน 31 |
| 2560 |  พ่อบ้านใจกล้าสตอรี่ ตอนที่ 17 , 19 | พิลิน | ช่องเวิร์คพอยท์ |
| 2560 | Club Friday The Series 9 รักครั้งหนึ่ง ที่ไม่ถึงตาย ตอน รักต้องแลก | อุ้ย | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2560 |  เปิดสวิตช์ให้ติดรัก | ดาว | ยูทูบ |
| 2561 |  Kiss Me Again จูบให้ได้ถ้านายแน่จริง  | แสนสวย | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2561 |  นางสาวไม่จำกัดนามสกุล | มาลิน (รับบทร้ายครั้งแรก) | ช่องวัน 31 |
| 2562 | ปลาร้าทรงเครื่อง | แคทลียา | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2567 | มือปราบกระทะรั่ว | พญ.ภคพร เลิศรักษาสุข (หมอแอน) | ​ ช่อง 3 เอชดี |
รายการโทรทัศน์

| พ> ศ. | รายการ | ออกอากาศ | วันที่ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2561 | ถ่ายเรี่ยราด EP.6 - ถ่ายกรุ๊ปทัวร์จีนให้ดูสงบ | LINE TV | วันอังคารที่ 1 พฤษภาคม 2560 | ปองกูล สืบซึ้ง และ อีฟ GURU |
แหล่งข้อมูลอื่น

แป้งโกะ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
แป้งโกะ ที่เฟซบุ๊ก
แป้งโกะ ที่ยูทูบ
แป้งโกะ ที่อินสตาแกรม
จินตนัดดาร้องเพลง "เต้าหู้ไข่" ลงยูทูบเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2554
อีอุลติน

| อีอุลติน Иультин |
| --- | --- |
นิคมประเภทเมือง (ล่มสลาย)
การถอดเสียงอื่น
 • ชูคอต: Ивыльтиӈ
ที่ตั้งของอีอุลติน 
อีอุลตินที่ตั้งของอีอุลตินแสดงแผนที่รัสเซียอีอุลตินอีอุลติน (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  67°52′34″N 178°44′20″W﻿ / ﻿67.87611°N 178.73889°W﻿ / 67.87611; -178.73889
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: เขตปกครองตนเองชูคอตคา
เขตบริหาร: เขตอีอุลตินสกี
สถาปนา: 1937
ยุบ: 1995
ประชากร
 • ประมาณ (เมษายน 2010): 0 คน
สถานะเทศบาล
 • เขตเทศบาล: เขตเทศบาลอีอุลตินสกี
รหัสไปรษณีย์: 689227
รหัสโทรศัพท์: +7 42734
เว็บไซต์: www.iultin.ru
อิลติน (รัสเซีย: Иультин, ชูคอต: Ивыльтиӈ) เป็นนิคมประเภทเมืองในเขตปกครองตนเองชูคอตคาของประเทศรัสเซีย  เมื่อปี ค.ศ. 2010 นิคมดังกล่าวไม่มีประชากรอาศัยอยู่ ในช่วงที่รุ่งเรืองสูงสุดเมื่อปี ค.ศ. 1989 มีประชากรอาศัยอยู่จำนวน  5,301 (สำมะโน ค.ศ. 1989). นิคมแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นที่พักอาศัยสำหรับคนงานและเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารของเหมืองดีบุกและทังสเตนในพื้นที่บริเวณนั้น โดยมีเส้นทางคมนาคมที่เชื่อมต่อกับท่าเรือในนิคมประเภทเมืองเอกเวกีนอตที่ซึ่งเส้นทางนั้นถูกสร้างขึ้นโดยนักโทษจากค่ายกูลัก นิคมประเภทเมืองแห่งนี้ถูกยุบในปี ค.ศ. 1995 เมื่อกิจการธุรกิจในการทำเหมืองของพื้นที่บริเวณนั้นขาดทุนเป็นอย่างมากจนเกินที่จะสามารถเยียวยาได้
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1959 | 2,513 | —     |
| 1970 | 4,033 | +60.5% |
| 1979 | 4,115 | +2.0% |
| 1989 | 5,301 | +28.8% |
| 2002 | 0 | −100.0% |
ที่มา: ข้อมูลของการสำรวจสำมะโนประชากรของรัฐ
สิรินรัตน์ วิทยพูม

| สิรินรัตน์ วิทยพูม |
| --- | --- |
เกิด: 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 (28 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
การศึกษา: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2557–ปัจจุบัน
สังกัด: ช่อง 3 (2558–ปัจจุบัน)
อาชีพแสดง
ผลงานเด่น: มนสิชา – แรด (เลือดมังกร) (2558)  รัตนาวดี (ปัจจุบัน) / นางแพน (อดีต) – นาคี (2559)  อรพรรณี – กรงกรรม (2562)  ช่อ – คุณพี่เจ้าขาดิฉันเป็นห่านมิใช่หงส์ (2568)
 
สิรินรัตน์ วิทยพูม (เกิด 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2539) ชื่อเล่น มุก เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย สังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ประวัติ

สิรินรัตน์ วิทยพูม มีชื่อเล่นว่า มุก เกิดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2539 เป็นลูกคนสุดท้องในบรรดาพี่น้อง 5 คนจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีวิทยา และปริญญาตรีจากคณะ Business English ภาคอินเตอร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
โดยสิรินรัตน์เป็นน้องสาวแท้ ๆ ของหทัยรัตน์ วิทยพูม อดีตภรรยาของธนัตถ์ ธนากิจอำนวย หรือ ไฮโซลูกนัท
เข้าสู่วงการ

สิรินรัตน์เป็นเด็กในสังกัดของฌาณฉลาด ทวีทรัพย์ นักปั้นและผู้จัดการดาราชื่อดัง เข้าสู่วงการจากการแสดงภาพยนตร์เรื่อง แก๊งปรี๊ดจะรี๊ดใจเธอ เมื่อปี 2557 โดยแสดงเป็น ปราง จากนั้นจึงได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 3 เอชดี โดยผลงานละครเรื่องแรกของเธอคือเลือดมังกร ตอน แรด เมื่อปี 2558 แสดงเป็น มนสิชา สาวขี้วีนเอาแต่ใจทำให้เธอเริ่มเป็นที่รู้จักและหมั่นไส้
ก่อนจะเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากบท รัตนาวดี/นางแพน จากละครเรื่องนาคี เมื่อปี 2559 ซึ่งเป็นละครเรื่องถัดมาของเธอ ตามมาด้วยบท อรพรรณี กิ๊กใหม่อาไช้ในละครเรื่องกรงกรรม เมื่อปี 2562 ปัจจุบันเธอมีละครที่รอออกอากาศคือเรื่องคุณพี่เจ้าขาดิฉันเป็นห่านมิใช่หงส์
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
| ปี | เรื่อง | แสดงเป็น |
| --- | --- | --- |
| 2558 | เลือดมังกร ตอน แรด | มนสิชา |
| 2559 | นาคี | รัตนาวดี (ปัจจุบัน)/นางแพน (อดีต) |
| 2560 | ระเริงไฟ | เพ็ญขวัญ |
| 2561 | อังกอร์ | พังพอน |
| 2562 | กรงกรรม | อรพรรณี |
| 2563 | สัญญารัก สัญญาณลวง | ลิปดา |
| 2568 | คุณพี่เจ้าขาดิฉันเป็นห่านมิใช่หงส์ | ช่อ |
วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร

| วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร |
| --- | --- |
พระอุโบสถวัดบวรนิเวศวิหารในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566

ชื่อสามัญ: วัดบวรนิเวศวิหาร
ที่ตั้ง: ต้นถนนตะนาวและถนนเฟื่องนคร แขวงบวรนิเวศ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร
นิกาย: เถรวาท ธรรมยุติกนิกาย
พระประธาน: พระพุทธชินสีห์ พระสุวรรณเขต พระศรีศาสดา
เจ้าอาวาส: พระพรหมวชิรรังษี (จิรพล อธิจิตฺโต) 
ความพิเศษ: วัดประจำรัชกาลที่ 6 [ต้องการอ้างอิง]  และรัชกาลที่ 9 [ต้องการอ้างอิง]
เว็บไซต์: https://www.facebook.com/WatBovoranivesVihara
หมายเหตุ: 

 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: วัดบวรนิเวศวิหาร
ขึ้นเมื่อ: 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตกรุงเทพมหานคร
เลขอ้างอิง: 0000041
 
 
 
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบวรนิเวศวิหาร (เดิมชื่อว่า วัดใหม่) เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร ตั้งอยู่ริมถนนบวรนิเวศและถนนพระสุเมรุ แขวงบวรนิเวศ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร สถาปนาขึ้นโดยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ กรมพระราชวังบวรสถานมงคลในรัชกาลที่ 3
พระอารามนี้เคยเป็นที่ประทับของสมเด็จพระสังฆราชไทยถึง 4 พระองค์ และเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ซึ่งเป็นสถาบันการศึกษาของสงฆ์สายฝ่ายธรรมยุติกนิกายแห่งแรกในประเทศ และเป็นวัดประจำรัชกาลที่ 6 และ 9
พระประธานในพระอารามนี้มีความแตกต่างจากวัดอื่น ๆ โดยทั่วไป คือ มีพระประธาน 2 องค์ และล้วนมีความสำคัญเนื่องจากเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่โบราณ ได้แก่ พระพุทธชินสีห์ ซึ่งอัญเชิญมาจากวิหารทิศเหนือ วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดพิษณุโลก โดยอัญเชิญมาทั้งองค์ราวปี พ.ศ. 2373 และพระสุวรรณเขต หรือ "พระโต" หรือ หลวงพ่อเพชร พระประธานองค์ใหญ่ที่ประดิษฐานไว้เบื้องหลังพระพุทธชินสีห์ เป็นพระประธานองค์แรกของอุโบสถวัดนี้ ซึ่งสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ อัญเชิญมาจากวัดสระตะพาน จังหวัดเพชรบุรี
ประวัติ

วัดบวรนิเวศวิหาร เป็นวัดที่สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพโปรดให้สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว(รัชกาลที่ 3)แต่ยังไม่ทันแล้วเสร็จก็สวรรคตเสียก่อน  ถึงปี พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว(รัชกาลที่ 6)โปรดให้รวมวัดรังษีสุทธาวาสเข้าหาวัดบวรนิเวศวิหาร
สถาปัตยกรรม > พระอุโบสถ

สร้างขึ้นโดยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ เป็นสถาปัตยกรรมแบบพระราชนิยมในรัชกาลที่ 3 เดิมอาจมีเเนวคิดที่จะสร้างขึ้นเป็นพระอุโบสถจตุรมุขแบบพระอุโบสถวัดบวรสถานสุทธาวาส แต่ในการก่อสร้างจริงอาจมีการปรับเปลี่ยนผังอาคารบ่อยครั้งจนเป็นอาคารเเบบตรีมุขดังในปัจจุบัน โดยงานช่างที่แสดงให้เห็นถึงความต่อเนื่องมาจากศิลปกรรมพระราชนิยมในรัชกาลที่ 3 คือ การมีเสาพาไลเป็นสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่รับน้ำหนักหลังคาไม่มีคันทวยเเละบัวหัวเสา หน้าบันเป็นงานก่ออิฐถือปูนประดับลวดลายกระเบื้องเคลือบลวดลายอย่างเทศ ต่อมาได้มีการบูรณะเเต่งเติมโดยรัชกาลที่ 4 ขณะทรงผนวชเเละเสด็จมาครองวัด ศิลปกรรมที่เพิ่มเติมในพระราชประสงค์ในรัชกาลที่ 4 คือ การประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์เป็นลวดลายดอกไม้แบบตะวันตกและประดับตราพระราชลัญจกรคือรูปพระมุงกุฏเเละพระขรรค์บนหน้าบันทั้ง 3 ด้าน เเละสร้างมุขลดเพิ่มที่ด้านหน้าเป็นมุขโถงมีการทำเสาเป็นเสาหินอ่อนสั่งทำจากประเทศอิตาลี เเกะสลักบัวหัวเสาเป็นลวดลายใบอะแคนทัสมีชื่อเรียกทางศิลปกรรมไทยว่า "ลายใบผักกาดเทศ" ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นงานปูนปั้นลงรักปิดทองประดับกระจกประดับลวดลายดอกไม้ใบไม้อย่างเทศ การประดิษฐานใบเสมาเป็นเสมาบนเเท่นประดิษฐานติดกับผนังพระอุโบสถ
ภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปสำคัญ 2 องค์เป็นประธาน คือ พระพุทธสุวรรณเขต (หลวงพ่อโต) ที่สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพอัญเชิญมาจากวัดสระตะพาน จังหวัดเพชรบุรี และพระพุทธชินสีห์ ที่สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพอัญเชิญมาจากวิหารทิศเหนือ วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดพิษณุโลก จิตรกรรมฝาผนังภายในพระอุโบสถเป็นฝีมือขรัวอินโข่ง ใต้ฐานพุทธบัลลังก์พระพุทธชินสีห์เป็นที่บรรจุพระบรมราชสรีรางคารพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ซึ่งทั้งสองพระองค์ทรงเคยผนวช ณ วัดแห่งนี้
ระหว่างที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงผนวชและประทับที่วัดบวรนิเวศวิหาร โปรดเกล้าฯ ให้ประติมากรของกรมศิลปากรปั้นหุ่นและสร้างพระพุทธรูปปางห้ามสมุทร โดยเสด็จพระราชดำเนินหล่อพระพุทธรูปเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2499 สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ ได้ถวายพระนามพระพุทธรูปองค์นี้ว่า "พระพุทธนราวันตบพิตร"
สถาปัตยกรรม > เจดีย์ประธาน

เริ่มสร้างโดยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพแต่เสร็จเพียงเเค่ฐานพระองค์ได้ทิวงคตลงก่อนจึงได้สร้างต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆังสมัยรัตนโกสินทร์ที่ได้รับอิทธิพลจากเจดีย์ทรงระฆังศิลปะอยุธยาเป็นต้นแบบให้กับเจดีย์ทรงระฆังที่จะสร้างขึ้นตลอดรัชสมัยของรัชกาลที่ 4  ลักษณะองค์เจดีย์มีการยกฐานสูงมีลานประทักษิณ 2 ชั้น แต่ละชั้นมีกำแพงเเก้วล้อมรอบ บริเวณมุมของฐานประทักษิณชั้นเเรกสร้างเป็นศาลาทรงจีน บริเวณมุมของฐานประทักษิณชั้นที่สองสร้างเป็นเจดีย์ประจำมุมเป็นรูปทรงเเบบ "มณฑปยอดปรางค์" องค์เจดีย์ประธานเเละเจดีย์ประจำมุมหุ้มกระเบื้องสีทอง บริเวณลานประทักษิณชั้นที่สองด้านทิศเหนือของเจดีย์ประธานประดิษฐาน พระไพรีพินาศ เเละในทางขึ้นลานประทักษิณชั้นที่ 2 ด้านทิศตะวันออกมีมณฑปยอดปรางค์ภายในประดิษฐานพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
สถาปัตยกรรม > เจดีย์ประธาน > ประติมากรรมซุ้มทางเข้าเจดีย์ประธาน

บริเวณเหนือซุ้มทางเข้าเจดีย์ประธานมีรูปประติมากรรมลอยตัวรูปช้าง สิงโต นกอินทรี เเละม้า ซึ่งแทนความหมายของศูนย์กลางจักรวาลที่อยู่บนโลกแห่งความเป็นจริงโดยศูนย์กลางคือสยามประเทศ โดย
ช้าง - เเทนถึงดินแดนล้านช้างเเละล้านนา ตั้งอยู่บนซุ้มทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
สิงโต - เเทนสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่บนซุ้มทิศตะวันออกเฉียงใต้
นกอินทรี - แทนสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บนซุ้มทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ม้า - เเทนจักรวรรดิฝรั่งเศส ตั้งอยู่บนซุ้มทิศตะวีนตกเฉียงใต้
ประติมากรรมช้าง
ประติมากรรมสิงโต
ประติมากรรมอินทรี
ประติมากรรมม้า
สถาปัตยกรรม > วิหารพระศรีศาสดา

ตัวอาคารเป็นงานศิลปกรรมที่สืบทอดมาจากศิลปกรรมพระราชนิยมในรัชกาลที่ 3 โดยมีส่วนเพิ่มเติมที่เป็นอิทธิพลศิลปะตะวันตก ตัวอาคารมีเสาพาไลทึบทรงสี่เหลี่ยมล้อมรอบ ไม่มีคันทวยเเละบัวหัวเสา หน้าบันก่ออิฐถือปูนแบบเก๋งจีนผสมทรงวิลันดาที่มีการประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์แบบลวดลายตะวันตกคือทำเป็นรูปกิงก้านของดอกไม้ใบไม้ กลางหน้าบันประดับพระราชลัญจกรประจำรัชกาลที่ 4 ขนาบด้วยฉัตร 7 ชั้น ล้อมรอบด้วยลวดลายปูนปั้นดอกโบตั๋นพร้อมด้วยก้านและใบที่มีขนาดใหญ่เเละมีสีเเตกต่างกัน ซุ้มประตูเเละหน้าต่างเป็นงานผสมผสานระหว่างศิลปะไทยประเพณีคือโครงเป็นกรอบซุ้มโค้งแบบซุ้มเรือนเเก้วเเละมียอดซุ้มเหมือนยอดทรงปราสาทและประดับลายอย่างเทศคือบัวหัวเสาทำเป็นลายใบอะเเคนทัส ส่วนกลางซุ้มประดับพระราชลัญจกรประจำรัชกาลที่ 4
ภายในพระวิหารประดิษฐานพระศรีศาสดาซึ่งเดิมประดิษฐานอยู่ ณ วิหารด้านทิศใต้ วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดพิษณุโลก ต่อมาเจ้าอาวาสวัดบางอ้อยช้าง จังหวัดนนทบุรี ได้อัญเชิญพระศรีศาสดาจากเมืองพิษณุโลกมาไว้ที่วัด เนื่องจากเห็นว่าวิหารที่ประดิษฐานพระศรีศาสดาอยู่เดิมนั้นชำรุดทรุดโทรมเป็นอย่างมาก ต่อมาสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค)ทราบเรื่อง จึงให้อัญเชิญพระศรีศาสดาจากวัดบางอ้อยช้างมาไว้ที่วัดประดู่ฉิมพลี ต่อมาพุทธศักราช 2396 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงทราบว่ามีการชะลอพระศรีศาสดามายังกรุงเทพมหานคร จึงมีพระราชดำริว่าพระศรีศาสดานั้นสร้างขึ้นพร้อมกับพระพุทธชินสีห์ ซึ่งเมื่อครั้งอยู่ ณ เมืองพิษณุโลกก็เคยประดิษฐานอยู่ ณ วัดเดียวกันมาก่อน พระศรีศาสดาก็ควรประดิษฐานอยู่ ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหารเช่นเดียวกับพระพุทธชินสีห์ เสมือนเป็นพระพุทธรูปผู้พิทักษ์พระพุทธชินสีห์ แต่ยังมิได้สร้างสถานที่ประดิษฐานจึงโปรดให้อัญเชิญไปประดิษฐานยังมุขหน้าพระอุโบสถวัดสุทัศนเทพวรารามไปพลางก่อน ครั้นสร้างพระวิหารพระศาสดาจวนแล้วเสร็จจึงโปรดให้อัญเชิญพระศรีศาสดามาประดิษฐาน เมื่อพุทธศักราช 2407 นอกจากนี้ภายในพระวิหารยังประดิษฐานพระพุทธไสยาซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางปรินิพพานซึ่งอัญเชิญมาจากวัดพระพายหลวง จังหวัดสุโขทัย
การเรียกชื่อวัด

การเรียกชื่อวัดที่ถูกต้อง จะต้องเรียกว่า วัดบวรนิเวศวิหาร ซึ่งมาจากคำนิวิจฉัยของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ในขณะที่การเรียกชื่อว่าวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร จะใช้สำหรับลงในเอกสารในการแต่งตั้งสมณศักดิ์ของพระสงฆ์เท่านั้น
ลำดับเจ้าอาวาส

นับตั้งแต่ใช้ชื่อวัดว่าวัดบวรนิเวศวิหาร พระอารามแห่งนี้มีเจ้าอาวาสมาแล้วทั้งสิ้น 8 พระองค์/รูป ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รูป | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 |  | พระวชิรญาณเถร  (พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) | พ.ศ. 2380 | พ.ศ. 2394 |
| 2 |  | สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ | พ.ศ. 2394 | พ.ศ. 2435 |
| 3 |  | สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส | พ.ศ. 2435 | พ.ศ. 2464 |
| 4 |  | สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ | พ.ศ. 2464 | พ.ศ. 2501 |
| 5 |  | พระพรหมมุนี (ผิน สุวโจ) | พ.ศ. 2501 | พ.ศ. 2504 |
| 6 |  | สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร | พ.ศ. 2504 | พ.ศ. 2556 |
| 7 |  | สมเด็จพระวันรัต (จุนท์ พฺรหฺมคุตฺโต) | พ.ศ. 2558 | พ.ศ. 2565 |
| 8 |  | พระพรหมวชิรรังษี (จิรพล อธิจิตฺโต) | พ.ศ. 2566 | ปัจจุบัน |
หน้าบันมุขหน้าพระอุโบสถ
หัวเสามุขลดพระอุโบสถเเกะสลักลวดลายใบอะเเคนทัส
พระพุทธชินสีห์ (หน้า) และพระสุวรรณเขต (หลัง) พระประธาน ณ พระอุโบสถวัดบวรนิเวศวิหารราชวรวิหาร
เจดีย์ประธาน
สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์

สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ (อังกฤษ: Krung Thep Aphiwat Central Terminal Station) ชื่อเดิมคือ สถานีกลางบางซื่อ (อังกฤษ: Bang Sue Grand Station) เป็นสถานีรถไฟหลักแห่งใหม่ของประเทศไทย ซึ่งใช้ทดแทนสถานีกรุงเทพ (หัวลำโพง) เดิมที่จะลดฐานะเหลือเพียงสถานีรายทางของรถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยาในอนาคต ตัวสถานีตั้งอยู่ใจกลางศูนย์คมนาคมพหลโยธิน ในพื้นที่แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ใกล้กับศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง และบริษัท ปูนซิเมนต์ไทย จำกัด (มหาชน) ถือเป็นสถานีรถไฟกลางที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีชานชาลามากถึง 26 ชานชาลา และเมื่อเปิดบริการครบทุกเส้นทางสถานีแห่งนี้จะเป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางระบบรางที่สำคัญที่สุดของประเทศไทยและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
นาม กรุงเทพอภิวัฒน์ เป็นชื่อที่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานให้เป็นชื่ออย่างเป็นทางการของโครงการสถานีกลางบางซื่อ มีความหมายว่า "ความเจริญรุ่งเรืองยิ่งแห่งกรุงเทพมหานคร"
สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์เปิดใช้งานอย่างไม่เป็นทางการตั้งแต่วันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 เพื่อเป็นศูนย์ฉีดวัคซีนโควิด-19 โดยเริ่มให้บริการแก่บุคลากรภายในกระทรวงคมนาคมก่อน ก่อนจะเริ่มให้บริการวัคซีนแก่ประชาชนตั้งแต่ 7 มิถุนายน จากนั้นได้เริ่มทดลองให้บริการรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดง เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ก่อนเริ่มให้บริการเชิงพาณิชย์ตั้งแต่วันที่ 29 พฤศจิกายน และเริ่มให้บริการรถไฟระหว่างเมืองตั้งแต่วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2566
สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์เมื่อเปิดให้บริการเต็มรูปแบบแล้ว จะรองรับรถไฟทางไกลของการรถไฟแห่งประเทศไทยทุกเส้นทาง, รถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดง, รถไฟความเร็วสูงทุกเส้นทาง และรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ รวม 24 ชานชาลา อีกทั้งยังเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย และยังเป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนทางราง คุนหมิง–สิงคโปร์ [en] ในเส้นทางหลัก ที่เป็นเส้นทางรถไฟจากสถานีรถไฟคุนหมิง ประเทศจีน ไปยังสถานีรถไฟจูรงตะวันออก ประเทศสิงคโปร์ โดยผ่านสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ซึ่งจะทำหน้าที่เป็นสถานีชุมทางในการเปลี่ยนสายระหว่างช่วงกรุงเทพมหานคร–ลาว–จีน (สายอีสาน) และกรุงเทพมหานคร–มาเลเซีย–สิงคโปร์ (สายใต้)
อาคารสถานี

สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ก่อสร้างระหว่าง พ.ศ. 2556–2564 ใช้งบประมาณในย่านสถานีทั้งสิ้น 34,142 ล้านบาท อาคารสถานีมีความยาว 596.6 เมตร ความกว้าง 244 เมตร ความสูง 43 เมตร พื้นที่ใช้สอยในอาคารรวม 274,192 ตารางเมตร (ไม่รวมพื้นที่สถานีใต้ดิน) ออกแบบภูมิสถาปัตย์โดย บริษัท ดีไซน์ คอนเซปท์ จำกัด ด้านหน้าอาคารยังติดตั้งนาฬิกาขนาดใหญ่ ซึ่งผู้ออกแบบใส่เลขบนหน้าปัดนาฬิกาเฉพาะเลข ๙ ไทย เพื่อระลึกถึงพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยเฉพาะ
ชานชาลาภายในสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์มีทั้งหมด 26 ชานชาลา เป็นของการรถไฟแห่งประเทศไทย 24 ชานชาลา ทั้งรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดง, รถไฟทางไกล รถไฟความเร็วสูง และรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ และของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยอีก 2 ชานชาลา ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ซึ่งอยู่ใต้ดิน
อาคารสถานีมีทั้งหมด 7 ชั้นรวมชั้นใต้ดิน ชั้นใต้ดิน 2 ชั้นฝั่งใต้เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานคร ชั้นใต้ดินส่วนที่เหลือ 1 ชั้นเป็นลานจอดรถใต้ดิน ชั้นเหนือพื้นดินทั้งหมดถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนคือส่วนบริการรถไฟ และส่วนบริการผู้โดยสาร สำหรับส่วนบริการรถไฟ ชั้นระดับดินเป็นห้องจำหน่วยตั๋วและโถงพักคอยผู้โดยสาร ชั้นที่สองให้บริการรถไฟรางหนึ่งเมตร ชั้นที่สามให้บริการรถไฟความเร็วสูง และรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ และส่วนบริการผู้โดยสาร ประกอบด้วยชั้นระดับดินเป็นโถงต้อนรับ พื้นที่จำหน่ายบัตรโดยสารสำหรับรถไฟทางไกล และศูนย์อาหาร ชั้นลอยเป็นร้านค้า และชั้น 3 เป็นพื้นที่สำนักงาน ประกอบด้วยสำนักงานใหญ่ของ บริษัท รถไฟฟ้า ร.ฟ.ท. จำกัด ศูนย์ควบคุมการเดินรถไฟฟ้าสายสีแดง และรถไฟที่ใช้ทางร่วม สำนักงานบริหารโครงการรถไฟความเร็วสูง และพื้นที่รองรับแขกวีไอพี
สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์จะแตกต่างจากสถานีกรุงเทพเดิมเนื่องจากถูกออกแบบให้เป็นสถานีระบบปิด ผู้โดยสารที่ไม่มีตั๋วโดยสารรถไฟจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าสู่พื้นที่ผู้โดยสารขาออกของสถานี (พื้นที่ส่วนบริการรถไฟบริเวณทิศเหนือของสถานี) ผู้ใดฝ่าฝืนจะถูกดำเนินคดีตามกฎหมายที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2543
สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์