stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หยุด แสงอุทัย
ประวัติในทางวิชาการ

ศาสตราจารย์พิเศษ ดร. หยุด แสงอุทัย เป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการร่าง และตรวจชำระสะสางหรือปรับปรุงประมวลกฎหมายอาญา ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา และกฎหมายอื่นๆ ของไทยเป็นจำนวนมาก ท่านจึงได้รับการยอมรับอย่างมากในทางวิชาการ ให้เป็นผู้บรรยายวิชากฎหมายของสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา และสถาบันการศึกษาอื่นๆ ในลักษณะวิชาต่างๆ แทบทุกแขนง และที่มีชื่อเสียงมาก คือ กฎหมายรัฐธรรมนูญและกฎหมายอาญา ซึ่งท่านได้รับตำแหน่งและเกียรติคุณทางวิชาการที่สำคัญ ดังนี้
ศาสตราจารย์พิเศษ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ศาสตราจารย์พิเศษ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ได้รับพระราชทานปริญญานิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ได้รับพระราชทานปริญญานิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศาสตราจารย์พิเศษ ดร. หยุด แสงอุทัย ได้แต่งตำราวิชากฎหมายเอาไว้ถึง 32 เล่ม บทความในทางกฎหมายประมาณ 50 บทความ และบันทึกท้ายคำพิพากษาศาลฎีกาอีกประมาณ 200 เรื่อง ซึ่งหลายเล่มได้รับการยกย่องให้เป็นมาตรฐานทางวิชาการและใช้ในการเรียนการสอนจนถึงปัจจุบัน ดู ข้อมูลจากสำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์[ลิงก์เสีย]
ความเป็นอิสระทางวิชาการ

ศาสตราจารย์พิเศษ ดร. หยุด แสงอุทัย เป็นผู้ที่กล้าแสดงความคิดเห็นทางวิชาการของตนผ่านทางช่องทางต่างๆ เสมอ และเป็นผู้ที่สนับสนุนให้นักศึกษากฎหมายมีความคิดเห็นเป็นของตัวเอง อันจะทำให้วิชาการทางนิติศาสตร์มีความเจริญก้าวหน้า ไม่หยุดอยู่กับที่
ซึ่งการแสดงความคิดเห็นทางวิชาการอย่างตรงไปตรงมาของศาสตราจารย์พิเศษ ดร. หยุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งความคิดเห็นทางวิชาการเกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์ ทำให้ท่านต้องประสบกับมรสุมในชีวิตเสียเองระหว่างที่ดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา ในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี ท่านถูกกล่าวหาว่า หมิ่นพระบรมเดชานุภาพ จากศัตรูทางการเมืองของจอมพล ป. พิบูลสงคราม ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของศาสตราจารย์พิเศษ ดร.หยุด โดยอ้างอิงจากบทความเรื่อง “อำนาจและความรับผิดชอบในระบอบประชาธิปไตย” ที่ท่านนำมาอ่านออกอากาศทางวิทยุกระจายเสียงของกรมประชาสัมพันธ์ เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2499 ซึ่งใจความส่วนที่มีปัญหาคือ “องค์พระมหากษัตริย์ไม่พึงตรัสสิ่งใด ที่เป็นปัญหาหรือเรื่องราวเกี่ยวกับเศรษฐกิจ การเมือง หรือทางสังคมของประเทศโดยไม่มีรัฐมนตรีในคณะรัฐบาล เป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ” โดยข้อความในตอนนี้ได้มีผู้นำไปโยงว่าเป็นปฏิกิริยาหลังจากการพระราชทานพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรในวันกองทัพบกไทย เมื่อวันที่ 25 มกราคม 2499 ใจความตอนหนึ่งว่า “ให้ทหารรู้จักหน้าที่ในความเป็นทหาร ทหารไม่บังควรเล่นการเมือง” ที่มีผู้มองว่าเป็นพระราชวิจารณ์ต่อคณะรัฐบาลในขณะนั้น อย่างไรก็ตาม ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.หยุด แสงอุทัย ได้ยืนยันถึงความบริสุทธิ์ใจของท่านว่า “ถึงแม้ขณะนี้ผมก็ยังยืนยันว่าผมไม่ผิด ผมพูดตามหลักวิชาการ และเคยพูดแบบนี้ทางวิทยุกระจายเสียงมา ๗ ครั้งแล้ว เช่น ในวันเฉลิมพระชนมพรรษา วันฉัตรมงคล มีข้อความคล้ายคลึงกัน แต่ก็ไม่เห็นมีเรื่องอะไรแต่คราวนี้กลับเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โตไปได้ .... ส่วนที่ว่าผมกำลังรวบรวมหลักฐานที่จะฟ้องคุณสงวนและหนังสือพิมพ์ที่ลงข่าว เรื่องนี้นะหรือ ตราบใดที่ผมยังเป็นข้าราชการอยู่ ตราบนั้นผมจะไม่ฟ้องใครในฐานหมิ่นประมาทเลยเป็นอันขาด เพราะผมถือว่าใครทำดีทำชั่วคนเขารู้เอง สำหรับเรื่องที่ว่าผมหมิ่นพระมหากษัตริย์นั้น ผมสู้เต็มที่ ผมก็เป็นคนที่รักในหลวงคนหนึ่งเหมือนกัน เพราะผมรักพระองค์ท่าน ผมจึงไม่ต้องการให้ใครเอาในหลวงเป็นเครื่องมือ” ดู ["หนังสือพิมพ์ประชาธิปไตย วันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499"]
จากบทความนั้นเอง สงวน ศิริสว่าง ส.ส.เชีงใหม่ จึงได้ทำหนังสือถึงอธิบดีกรมตำรวจให้ดำเนินคดีกับ ศ.พิเศษ หยุด แต่ก็ไม่ได้มีการดำเนินคดีแต่อย่างใด
แม้ว่าศาสตราจารย์พิเศษ ดร.หยุด แสงอุทัย จะถูกโจมตีจากผู้ที่ไม่หวังดีเพราะได้แสดงความคิดเห็นทางวิชาการเกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์ แต่ท่านก็ยังคงยืนยันความคิดเห็นเดิม ในหลักการ “The King Can Do No Wrong” ซึ่งปรากฏในคำอธิบายรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2511 และคำอธิบายธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2515 ที่ท่านได้แต่งขึ้น
คติประจำใจของศาสตราจารย์พิเศษ ดร. หยุด แสงอุทัย

ชีวิตคนเราในโลกนี้ มีระยะเวลาจำกัด ตำแหน่ง ลาภ ยศ และทรัพย์สินที่เราพยายามขวนขวายหามา ถึงเวลาเข้าจริงก็ไม่มีอะไรเป็นของตัว ความดีงามตลอดจนชื่อเสียงทั้งหลาย เมื่อตายไป คนก็จะค่อยๆ ลืมไปสิ้น ฉะนั้น ถ้าเรามีโอกาสหาความรู้เข้าไว้ แล้วพยายามเขียนเพื่อสร้างตำราขึ้นมา ตำราเหล่านี้เท่านั้นที่จะไม่ตายไปพร้อมกับตัว แต่จะเป็นสิ่งที่ยังคงอยู่ และช่วยให้เยาวชนรุ่นหลังได้ใช้เป็นแนวทางในการศึกษา และเพิ่มพูนทางวิชาการต่อไป ไม่มีที่สิ้นสุด
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2499 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2498 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2510 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2496 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))
พ.ศ. 2485 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน (ช.ร.)
พ.ศ. 2498 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

เยอรมนี :
พ.ศ. 2510 -  เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นที่ 2
รายนามประธานาธิบดีพุนต์แลนด์

รายนามประธานาธิบดีพุนต์แลนด์ รัฐกึ่งอิสระที่เป็นส่วนหนึ่งทางนิตินัยของประเทศโซมาเลีย ประธานาธิบดีพุนต์แลนด์เป็นประมุขฝ่ายบริหารของรัฐ ประธานาธิบดีจะทำหน้าที่เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาล ไม่มีนายกรัฐมนตรี
ประธานาธิบดีพุนต์แลนด์ (2541-ปัจจุบัน)

| ดำรงตำแหน่ง | รูป | รายนาม | ต้นสังกัด | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 ถึง 30 มิถุนายน พ.ศ. 2544 |  | อับดุลลาฮี ยูซุฟ อะห์เมด, ประธานาธิบดีคนที่ 1 | SSDF/n-p | สมัยที่ 1 |
| 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 ถึง 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 |  | ยูซุฟ ฮาจี นูร์, รักษาการประธานาธิบดี | n-p |  |
| 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ถึง 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 |  | จามา อาลี จามา, ประธานาธิบดีชั่วคราว | n-p | ถูกปลดจากตำแหน่งโดยประธานาธิบดีคนก่อน อับดุลลาฮี ยูซุฟ อะห์เมด |
| 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 ถึง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547 |  | อับดุลลาฮี ยูซุฟ อะห์เมด, ประธานาธิบดีคนที่ 1 | n-p | สมัยที่ 2 |
| 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ถึง 8 มกราคม พ.ศ. 2548 |  | โมฮัมเหม็ด ฮาชิ, ประธานาธิบดีคนที่ 2 | n-p |  |
| 8 มกราคม พ.ศ. 2548 ถึง 8 มกราคม พ.ศ. 2552 |  | โมฮามุด มูเซ เฮรชิ, ประธานาธิบดีคนที่ 3 | n-p |  |
| 8 มกราคม พ.ศ. 2552 to 8 มกราคม พ.ศ. 2557 |  | อับดีเราะห์มาน ฟาโรเล, ประธานาธิบดีคนที่ 4 | Horseed |  |
| 8 มกราคม พ.ศ. 2557 ถึง ปัจจุบัน |  | อับดีเวลี โมฮัมเหม็ด อาลี, ประธานาธิบดีคนที่ 5 | UDAD |  |
ดูเพิ่ม

รายนามประธานาธิบดีโซมาเลีย
| ด ค ก ประธานาธิบดีพุนต์แลนด์ |
| --- | --- |
 อับดุลลาฮี ยูซุฟ อะห์เมด  ยูซุฟ ฮาจี นูร์  จามา อาลี จามา  อับดุลลาฮี ยูซุฟ อะห์เมด  โมฮัมเหม็ด ฮาชิ  โมฮามุด มูเซ เฮรชิ  อับดีเราะห์มาน ฟาโรเล  อับดีเวลี โมฮัมเหม็ด อาลี 
^*  รักษาการ
ทวี ณ บางช้าง

| มารุต |
| --- | --- |
มารุต ระหว่างการถ่ายทำ สาวเครือฟ้า เมื่อ พ.ศ. 2495
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: ทวี ณ บางช้าง
เสียชีวิต: 6 มิถุนายน พ.ศ. 2531 
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์, นักแต่งเพลง
ปีที่แสดง: ? - 2519
ผลงานเด่น: สันติ-วีณา (2497) ชั่วฟ้าดินสลาย (2498) รักริษยา (2501)
พระสุรัสวดี: ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม พ.ศ. 2501 - รักริษยา ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2508 - สาวเครือฟ้า 
ThaiFilmDb
ทวี ณ บางช้าง หรือ ครูมารุต ( ? - 6 มิถุนายน พ.ศ. 2531) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย และนักแต่งเพลงไทย
มีผลงานกำกับละครเวที ของคณะอัศวินการละคร และ คณะศิวารมย์ ร่วมกับ อำนวย กลัสนิมิ (ครูเนรมิต)  เช่น เรื่อง พันท้ายนรสิงห์  ราชินีบอด ฯลฯ รวมทั้งกองภาพยนตร์ทหารอากาศ
เป็นผู้แต่งคำร้องเพลงอมตะ รางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ในภาพยนตร์ ชั่วฟ้าดินสลาย
ผลงาน > ภาพยนตร์

พันท้ายนรสิงห์ (2493)
สาวเครือฟ้า (2496)
สันติ-วีณา (2497)
ธนูทอง  (2497)
ชั่วฟ้าดินสลาย (2498)
ปาหนัน (2500)
รักริษยา (2501)
บาปสวาท (2503)
ดาวประกาย (2504)
ตะวันหลั่งเลือด (2506)
ธนูทอง (2508)
วังเสือ (2508) (กำกับร่วมกับ เนรมิต)
สาวเครือฟ้า (2508) (สร้างใหม่)
เจ้าหญิงนกกระจาบ (2509)
ไฟเสน่หา (2510)
พลับพลึงแดง (2511)
ทรชนเดนตาย (2512)
ราชินีบอด (2514)
ลูกชู้ (2515)
สันติ-วีณา (2519) (สร้างใหม่)
ผลงาน > เพลง

น้ำตาแสงไต้ (ร่วมกับ เนรมิต)
ชั่วฟ้าดินสลาย
รักริษยา
พันท้ายนรสิงห์ (2493)
สาวเครือฟ้า (2496)
สันติ-วีณา (2497)
สันติ-วีณา
ชั่วฟ้าดินสลาย (2498)
รักริษยา (2501)
อเล็กซ์ อาซาร์

| อเล็กซ์ อาซาร์ |
| --- | --- |
Alex Azar


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขและบริการมนุษย์สหรัฐ คนที่ 24
ดำรงตำแหน่ง 29 มกราคม พ.ศ. 2561 – 20 มกราคม พ.ศ. 2564
ประธานาธิบดี: ดอนัลด์ ทรัมป์
รอง: Eric Hargan
ก่อนหน้า: Tom Price
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุขและบริการมนุษย์
ดำรงตำแหน่ง 22 กรกฏาคม พ.ศ. 2548 – 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
ประธานาธิบดี: จอร์จ ดับเบิลยู. บุช
ก่อนหน้า: Claude Allen
ถัดไป: Tevi Troy
ที่ปรึกษาทั่วไปประจำกระทรวงสาธารณสุขและบริการมนุษย์
ดำรงตำแหน่ง 8 สิงหาคม พ.ศ. 2544 – 22 กรกฏาคม พ.ศ. 2548
ประธานาธิบดี: จอร์จ ดับเบิลยู. บุช
ก่อนหน้า: Harriet S. Rabb
ถัดไป: Daniel Meron
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: อเล็กซ์ ไมเคิล อาซาร์ ที่ II  (1967-06-17) 17 มิถุนายน ค.ศ. 1967 (57 ปี) จอห์นทาวน์, รัฐเพนซิลเวเนีย, สหรัฐ
พรรคการเมือง: พรรคริพับลิกัน
คู่สมรส: เจอร์นิเฟอร์ อาซาร์
บุตร: 2 คน
การศึกษา: Dartmouth College (AB) Yale University (JD)
ทรัพย์สินสุทธิ: 8.7 ล้านดอลลาร์

อเล็กซ์ ไมเคิล อาซาร์ ที่ II (/ˈeɪzər/ เกิด 17 มิถุนายน พ.ศ. 2510) เป็นทนายความชาวอเมริกัน ในอดีตเป็นผู้บริหารของบริษัทผลิตยาปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขและบริการมนุษย์ หลังจากที่ดอนัลด์ ทรัมป์ได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดีสหรัฐ เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 และได้รับการยืนยันจากวุฒิสภาสหรัฐเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2561 อาซาร์เคยเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุขและบริการมนุษย์มาก่อนภายใต้คณะรัฐมนตรีของประธานาธิบดี จอร์จ ดับเบิลยู. บุช ในปี พ.ศ. 2548 ถึงปี พ.ศ. 2550 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 ถึงปี พ.ศ. 2560 อาซาร์ได้เคยเป็นอดีตผู้บริหารของบริษัทอิล ลิทที ซึ่งเป็นบริษัทที่ผลิตยาที่มีขนาดใหญ่ อีกทั้งบริษัทยังเป็นสมาชิกคุณวุฒิขององค์การนวัตกรรมเทคโนโลยีชีวภาพ ซึ่งเป็นศูนย์รวมของเภสัชกร
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
| ก่อนหน้า |  | อเล็กซ์ อาซาร์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Tom Price |  |   รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขและบริการมนุษย์ คนที่ 24  (29 มกราคม พ.ศ. 2561 – ปัจจุบัน) |  | อยู่ในวาระ |
ตุลาคม พ.ศ. 2554

ตุลาคม พ.ศ. 2554 เป็นเดือนที่ 10 ของปี พ.ศ. 2554 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน

| ด ค กเหตุการณ์เดือนอื่น |
| --- | --- |
พ.ศ. 2567:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2566:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2565:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2564:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2563:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2562:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2561:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2560:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2559:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2558:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2557:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2556:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2555:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2554:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2553:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2552:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2551:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2550:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2549:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2548:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2547:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม 
พ.ศ. 2546:  มกราคม  กุมภาพันธ์  มีนาคม  เมษายน  พฤษภาคม  มิถุนายน  กรกฎาคม  สิงหาคม  กันยายน  ตุลาคม  พฤศจิกายน  ธันวาคม
ปานเทพ โชติกวิน

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เกียรณรงค์ รงคง
วันเกิด:   (1991-05-24) 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดสุราษฎร์ธานี, ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.93 m (6 ft 4 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า, ปีกขวา
| 2011–2012 |  แมนซิตี้ |  36 |  (23) |
| 2011(ยืมตัว) |  ปัตตานี |  10 |  (26) |
| 2012-2021 |  แมนยู |  194 |  (254) |
| 2021–2022 |  ยังสิงห์ หาดใหญ่ ยูไนเต็ด |  12 |  (5) |
| 2023- |  ลิเวอร์พูล |  25 |  (32) |
เกียรณรงค์ รงคง เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เล่นในตำแหน่งกองหน้าที่เคยเล่นให้กับ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด กับ แมนเชสเตอร์ ซิตี้
แหล่งข้อมูลอื่น

Player Season 2012 เก็บถาวร 2012-08-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สงคราม กิจเลิศไพโรจน์

| สงคราม กิจเลิศไพโรจน์ป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |
สงคราม ใน พ.ศ. 2562

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
ดำรงตำแหน่ง 24 กันยายน – 20 ธันวาคม พ.ศ. 2551   (0 ปี 87 วัน)
นายกรัฐมนตรี: สมชาย วงศ์สวัสดิ์
ก่อนหน้า: วิรุฬ เตชะไพบูลย์   บรรยิน ตั้งภากรณ์  พิเชษฐ์ ตันเจริญ
ถัดไป: อลงกรณ์ พลบุตร
หัวหน้าพรรคเพื่อชาติ
ดำรงตำแหน่ง 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 – 19 มีนาคม พ.ศ. 2564   (2 ปี 116 วัน)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ
ดำรงตำแหน่ง 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 – 9 ตุลาคม พ.ศ. 2566 (4 ปี 199 วัน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 มีนาคม พ.ศ. 2487 (80 ปี) อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: ความหวังใหม่ (2534–2544) ไทยรักไทย (2544–2550) พลังประชาชน (2550–2551) เพื่อชาติ (2561–2566) เพื่อไทย (2556–2561, 2566–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: อรุณลักษณ์ กิจเลิศไพโรจน์
บุตร: ภิญโญ กิจเลิศไพโรจน์

สงคราม กิจเลิศไพโรจน์ (เกิด 15 มีนาคม พ.ศ. 2487) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (แพทองธาร ชินวัตร) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของสมชาย วงศ์สวัสดิ์ และอดีตเหรัญญิกพรรคพลังประชาชน
ประวัติ

นายสงคราม กิจเลิศไพโรจน์ เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน เกิดเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2487 ที่ตำบลบางแก้ว อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เป็นบุตรคนที่ 4 ในบรรดาบุตร 5 คนของนายเล่งอี่ แซ่กิม กับ นางเซ้งฮวย แซ่ฉั่ว สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิต จากสถาบันราชภัฏธนบุรี และนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ส่วนในระดับปริญญาโทอีก 2 ปริญญา ด้านบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการทั่วไป จากมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย และรัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) ส่วนบุตรชายนายภิญโญ เป็น นักวิชาการประจำคณะกรรมาธิการการสื่อสาร โทรคมนาคม และดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม สภาผู้แทนราษฏร
การทำงาน

นายสงคราม กิจเลิศไพโรจน์ เป็นนักธุรกิจนำเข้าสินค้าของเด็กเล่นจากต่างประเทศเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทย จนสามารถเปิดร้านผลิตของเล่นเป็นของตัวเองได้ที่ย่านสะพานควาย และได้ขยายกิจการเรื่อยมาจนได้ก่อตั้ง โรงงานมงกุฏทองผลิตภัณฑ์ เป็นที่มาของสินค้าที่มีเป็นที่รู้จักในชื่อ "ดรีมทอยส์" และ "ไทยทอยส์" และยังดำเนินธุรกิจห้างสรรพสินค้าอิมพีเรียล อีกด้วย
การทำงาน > งานการเมือง

ด้านงานการเมือง เคยเป็นที่ปรึกษาประธานรัฐสภา (ดร.โภคิน พลกุล) และที่ปรึกษาให้กับ พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งเหรัญญิกพรรคพลังประชาชน และรับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ในปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน
เขาเคยเป็น 1 ใน 5 ผู้ที่ถูกกล่าวหาว่ามีส่วนเชื่อมโยงกับการสนับสนุนเงินให้กับกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ แดงทั้งแผ่นดิน (นปช.)
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 89 แต่การเลือกตั้งเป็นโมฆะ ต่อมาเขาจัดตั้งพรรคการเมืองและดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคเพื่อชาติ และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อชาติ
ต่อมาเขาได้ลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคเพื่อชาติ เนื่องจากก่อนหน้านั้นเขาได้ลงมติงดออกเสียงในการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2564 กรณีร้อยเอก ธรรมนัส พรหมเผ่า จนทำให้สมาชิกพรรคบางส่วนตำหนิ ในวันจันทร์ที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2566 นายสงครามได้ลาออกจากการเป็น ส.ส. แบบบัญชีรายชื่อพร้อมกับนางสาวปิยะรัฐชย์ ติยะไพรัช ปัจจุบันนายสงครามได้ย้ายกลับมาสังกัดพรรคเพื่อไทย
ในรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี และต่อมาเมื่อเศรษฐาพ้นจากตำแหน่งในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร ก็ได้แต่งตั้งให้เขาเป็นข้าราชการการเมือง ตำแหน่งที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี เหมือนเดิม ในวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ.2567
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ก่อนหน้า |  | สงคราม กิจเลิศไพโรจน์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เถลิงยศ บุตุคำ |  | หัวหน้าพรรคเพื่อชาติ  (23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 – 19 มีนาคม พ.ศ. 2564) |  | บุศริณธญ์ วรพัฒนานันน์ |
| ด ค กคณะรัฐมนตรีคณะที่ 58 ของไทย |
| --- | --- | --- |
| นายกรัฐมนตรี |  สมชาย วงศ์สวัสดิ์  ชวรัตน์ ชาญวีรกูล †  |  |
| รองนายกรัฐมนตรี |  ชวรัตน์ ชาญวีรกูล  ชวลิต ยงใจยุทธ  สมพงษ์ อมรวิวัฒน์  โอฬาร ไชยประวัติ  สนั่น ขจรประศาสน์  |  |
| สำนักนายกรัฐมนตรี |  สุขุมพงศ์ โง่นคำ  สุพล ฟองงาม  |  |
| กลาโหม |  สมชาย วงศ์สวัสดิ์  |  |
| การคลัง |  สุชาติ ธาดาธำรงเวช  ประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์  ระนองรักษ์ สุวรรณฉวี  |  |
| การต่างประเทศ |  สมพงษ์ อมรวิวัฒน์  |  |
| การท่องเที่ยวและกีฬา |  วีระศักดิ์ โควสุรัตน์  สนั่น ขจรประศาสน์ †  |  |
| การพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ |  อุดมเดช รัตนเสถียร  |  |
| เกษตรและสหกรณ์ |  สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล  สมพัฒน์ แก้วพิจิตร  ธีระชัย แสนแก้ว  |  |
| คมนาคม |  สันติ พร้อมพัฒน์  โสภณ ซารัมย์  วราวุธ ศิลปอาชา  |  |
| ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม |  อนงค์วรรณ เทพสุทิน  ประชา พรหมนอก †  |  |
| เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร |  มั่น พัธโนทัย  |  |
| พลังงาน |  วรรณรัตน์ ชาญนุกูล  |  |
| พาณิชย์ |  ไชยา สะสมทรัพย์  บรรยิน ตั้งภากรณ์  สงคราม กิจเลิศไพโรจน์  โอฬาร ไชยประวัติ †  |  |
| มหาดไทย |  โกวิท วัฒนะ  ปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข  ประสงค์ โฆษิตานนท์  |  |
| ยุติธรรม |  สมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์  |  |
| แรงงาน |  อุไรวรรณ เทียนทอง  |  |
| วัฒนธรรม |  วรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล  |  |
| วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี |  วุฒิพงศ์ ฉายแสง  |  |
| ศึกษาธิการ |  ศรีเมือง เจริญศิริ  วรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล †  |  |
| สาธารณสุข |  เฉลิม อยู่บำรุง  วิชาญ มีนชัยนันท์  |  |
| อุตสาหกรรม |  ประชา พรหมนอก  |  |
| โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี |  วิเชียรโชติ สุกโชติรัตน์  ณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ  ศุภรัตน์ นาคบุญนำ  วีรินทร์ทิรา นาทองบ่อจรัส  |  |
 รัฐมนตรีช่วยว่าการ  † : รักษาการแทน  พ้นจากตำแหน่ง 
| ด ค กพรรคเพื่อชาติ |
| --- | --- | --- |
| หัวหน้าพรรค |  เถลิงยศ บุตุคำ  สงคราม กิจเลิศไพโรจน์  บุศริณธญ์ วรพัฒนานันน์  ศรัณย์วุฒิ ศรัณย์เกตุ  ปวิศรัฐฐ์ ติยะไพรัช  |  |
| เลขาธิการพรรค |  รัชชสรา แก้วเกิดมี  ลินดา เชิดชัย(1)  ภูมิพัฒน์ พชรทรัพย์  ลินดา เชิดชัย(2)  จารุพล เรืองสุวรรณ  ปวีย์ภัทร วัฒนศิริเศรษฐ  |  |
| ผู้นำเลือกตั้ง |  สงคราม กิจเลิศไพโรจน์  ปวิศรัฐฐ์ ติยะไพรัช  |  |
| ดูเพิ่ม |  พรรคเพื่อไทย  |  |
ตัวแทน

ตัวแทน (agency) เป็นคำที่มีความหมายหลายนัย ขึ้นอยู่กับบริบทของการใช้ โดยในที่นี้จะแยกการพิจารณาเป็น 3 บริบทคือ การเมือง เศรษฐกิจ และสังคม ซึ่งคำว่าตัวแทนในทั้ง 3 บริบท มีความหมายร่วมกัน คือ การกระทำกิจกรรมอย่างใดอย่างหนึ่งที่ตัวเราเองไม่สามารถกระทำการนั้นเองได้ จึงจำเป็นต้องมีการเลือกตัวแทนขึ้นมา และมอบอำนาจให้กระทำกิจกรรมดังกล่าวแทนตน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการบริหาร การร่างกฎหมาย การทำสัญญาทางธุรกิจ การจ้างงาน หรือการเป็นตัวแทนของสาธารณะ เป็นต้น
ในบริบททางการเมือง การเลือกตัวแทนและการมอบอำนาจนั้น เป็นปรากฏการณ์ร่วมกันของการเมืองในระบอบประชาธิปไตยแบบตัวแทน ที่ตั้งอยู่บนปรัชญาการเมืองว่าประชาชนเป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตย แต่เมื่อประชาชนไม่สามารถมีส่วนร่วมทางการเมืองได้โดยตรง ด้วยข้อจำกัดของเวลา ความรู้ ทักษะและอื่น ๆ ประชาชนจึงพร้อมใจกันเลือกผู้แทน (representatives) และ “มอบหมายอำนาจ” ให้ผู้แทนเหล่านั้นตัดสินใจเชิงนโยบายและบริหารประเทศแทนตน ในความสัมพันธ์นี้ ประชาชนจึงเป็นเจ้าของอำนาจ (principal) ในขณะที่สมาชิกรัฐสภาและรัฐบาล เป็นตัวแทนที่ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่แทน (agent) (Kiewiet and McCubbins, 1991)
ในทางทฤษฎี เบิร์ช (Birch, 2007: 134-140) ได้แบ่งตัวแทนออกเป็นประเภทต่าง ๆ บนฐานคิดที่ว่าประชาชนมีเหตุผลในการรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง จึงได้เลือกผู้แทนที่จะสามารถรักษาผลประโยชน์ของตนได้มากที่สุด ในขณะเดียวกันผู้แทนก็มีผลประโยชน์ของตัวเองเช่นกัน เพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งทางการเมืองจึงต้องตอบสนองผลประโยชน์ของตัวเองและผลประโยชน์ของประชาชนที่เลือกตนเข้าสู่ตำแหน่งด้วย ฉะนั้น ในทางการเมือง ตัวแทนจึงเป็นเรื่องของผลประโยชน์ต่างตอบแทน (reciprocity) ระหว่างตัวแทนกับประชาชน
ในการพิจารณาการเป็นตัวแทนในเชิงโครงสร้าง มีจุดสนใจอยู่ 3 ส่วนคือประชาชนที่เป็นผู้เลือกผู้แทน (people ส่วนที่เป็น voter) ในฐานะที่เป็นผู้ตัดสินใจเลือกผู้แทนทางการเมือง (political representatives) แต่ผู้แทนดังกล่าวต้องแสดงความเป็นตัวแทนต่อประชาชนทั้งหมด (people ที่เป็นประชาชนโดยรวม the whole) ไม่เพียงแต่เฉพาะผู้เลือกตั้งที่เลือกตนมาเท่านั้น ความสัมพันธ์ในการเป็นตัวแทนจึงเชื่อมโยงกับบริบทและโครงสร้างมิติต่าง ๆ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ (Vieira and Runciman, 2008: 140-147)
ในทางเศรษฐกิจ การศึกษาเรื่องตัวแทนเป็นการวิเคราะห์ภายใต้กรอบความสัมพันธ์ระหว่างตัวการและตัวแทน (principal-agent framework) จะอธิบายกิจกรรมของการแทนที่เป็นความสัมพันธ์ระหว่างตัวการ (principal) และตัวแทน (agent) ที่สัมพันธ์กันผ่านสัญญาตัวแทน โดยทั่วไปตัวการต้องการตัวแทนที่สามารถทำงานให้แก่ตนได้อย่างเต็มที่สมบูรณ์ ในขณะที่ตัวแทนก็จะพยายามนำเสนอข้อดีของตัวเองและปกปิดข้อบกพร่องบางประการ เพื่อให้ได้รับเลือกจากตัวการและได้งานทำ ซึ่งทำให้เห็นว่าทั้งตัวการและตัวแทนต่างมีผลประโยชน์เป็นของตัวเองและพยายามให้ได้มาซึ่งผลประโยชน์จากความสัมพันธ์ดังกล่าว
ในทางสังคม ตัวแทนหมายถึงผู้ทำหน้าที่ในการขัดเกลาทางสังคม (agent of socialization) ในการสร้างความรู้ ความสามารถ ทักษะ ทัศนคติ อุดมการณ์ ฯลฯ ไปในทางที่สังคมต้องการและสามารถปรับตัวให้เข้ากับสังคมได้ ตัวแทนดังกล่าว เช่น ครอบครัว กลุ่มเพื่อน และโรงเรียน เป็นต้น นอกจากนี้ ตัวแทนในทางสังคมอาจหมายถึงกลุ่ม NGOs ต่าง ๆ ที่ทำงานในพื้นที่ประชาสังคม โดยกลุ่มองค์กรพัฒนาเอกชนจะแสดงตนว่าเป็นตัวแทนของผลประโยชน์สาธารณะ และคอยทำงานปกป้องผลประโยชน์ดังกล่าว
ตัวอย่างการนำไปใช้ในประเทศไทย

ในสังคมไทยนั้น ปัญหาซึ่งกลายเป็นรากเหง้าแห่งปัญหาทั้งปวงคือ การที่ผู้รับมอบอำนาจไปทำหน้าที่เป็นตัวแทน ไม่ได้ทำหน้าที่ทั้งในมิติที่มีผลประโยชน์แห่งชาติร่วมกันเป็นหนึ่งเดียว (trustee) และมิติที่สะท้อนความต้องการของผู้เลือกตั้ง (delegate) ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการขาดกลไกให้ประชาชนเข้าถึงข้อมูลการทำหน้าที่ของตัวแทน ไม่ว่าจะเป็นการออกกฎหมาย เข้าประชุมสภา หรือตรวจสอบรัฐบาล ในสังคมไทย ประชาชนน้อยคนและน้อยครั้งที่ใช้สิทธิเลือกตั้งเพื่อลงโทษและควบคุมตัวแทนของตน ทำให้การแข่งขันเพื่อรักษาผลประโยชน์ของประชาชนไม่สมบูรณ์ และนำไปสู่ภาวะ “ไม่จำเป็นต้องใช้ความพยายาม” (failure of effort) ของตัวแทนไทย ประเด็นเรื่องเจ้าของอำนาจและผู้รับมอบอำนาจในระบบรัฐสภาไม่ใช่เป็นเพียงความสัมพันธ์ระหว่างประชาชนและตัวแทนเท่านั้น แต่ยังครอบคลุมถึงความสัมพันธ์เชิงอำนาจระหว่างฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติ ในระบอบประชาธิปไตยระบบรัฐสภาที่ประชาชนเลือกสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเลือกนายกรัฐมนตรี จากนั้นนายกรัฐมนตรีจึงแต่งตั้งคณะรัฐมนตรีอีกชั้นหนึ่ง ทำให้สมาชิกรัฐสภามีฐานะเป็นเจ้าของอำนาจ (principal) ลำดับที่สองที่ได้ยินยอมส่งทอดอำนาจบริหารไปยังนายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรี ฝ่ายหลังจึงอยู่ในฐานะผู้รับมอบอำนาจ (agent) จากรัฐสภา ซึ่งเป็นที่มาของหลักการที่ฝ่ายบริหารต้องรับผิดชอบต่อ (accountable to) ฝ่ายนิติบัญญัติ (สิริพรรณ, 2552: 403-452)