stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มารี-กีย์มีน เบอนัว
ผลงาน

“Psyché faisant ses adieux a sa famille” (ค.ศ. 1791)
“L'Innocence entre la vertu et le vice”
“Portrait d’une négresse” (ค.ศ. 1800, พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์)
“Portrait de Napoléon” (ค.ศ. 1804, เกนต์)
“Portrait du Maréchal Brune” (ค.ศ. 1805, détruit ; une copie se trouve au Musée du พระราชวังแวร์ซายส์)
“Portrait de Pauline Borghèse” (ค.ศ. 1807, พิพิธภัณฑ์พระราชวังแวร์ซายส์)
“Portrait de Marie-Élise, grande duchesse de Toscane” (พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ, ลูคคา)
“Portrait de l’impératrice Marie-Louise” (พระราชวังฟงแตนโบล)
“La lecture de la Bible”, (ค.ศ. 1810, Musée municipal, ลูวิเยร์ส)
“La Consultation” ou ”La Diseuse de bonne-aventure”, Musée municipal, แซงเตส์
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมประวัติศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มารี-กีย์มีน เบอนัว
(อังกฤษ) James Smalls เก็บถาวร 2007-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Slavery is a Woman: "Race," Gender, and Visuality in Marie Benoist's Portrait d'une négresse.
(อังกฤษ) Marie-Guillemine Benoist dans Artcyclopedia
Online pictures on Artnet
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
“ภาพเหมือนสตรีผิวดำ”
ค.ศ. 1800, พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
เอลีซา โบนาปาร์ต พระขนิษฐาของจักรพรรดินโปเลียน, ราว ค.ศ. 1805
มาร์แซล พรุสต์

| มาร์แซล พรุสต์ Marcel Proust |
| --- | --- |
มาร์แซล พรุสต์
เกิด: 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1871 โอเตย-เนอยี-ปาซี, ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1922 ปารีส, ฝรั่งเศส
สัญชาติ: ชาวฝรั่งเศส
อาชีพ: นักเขียน, นักเขียนบทความ, นักวิพากษ์วรรณกรรม
ยุคสมัย: สมัยใหม่นิยม
ผลงานเด่น: “In Search of Lost Time”
ตำแหน่ง: นักเขียน
นักเขียนชาวฝรั่งเศส
วาล็องแต็ง หลุยส์ ฌอร์ฌ เออแฌน มาร์แซล พรุสต์ (ฝรั่งเศส: Valentin Louis Georges Eugène Marcel Proust; 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1871 - 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1922) เป็นนักเขียนนวนิยายและบทความ, และนักวิพากษ์วรรณกรรมคนสำคัญชาวฝรั่งเศส ผลงานสำคัญของพรุสต์ที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ In Search of Lost Time ("ในการค้นหาเวลาที่หายไป") ซึ่งเป็นงานนวนิยายชิ้นใหญ่และชิ้นสำคัญของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่ตีพิมพ์เป็นเจ็ดตอนระหว่างปี ค.ศ. 1913 ถึงปี ค.ศ. 1927
งานเขียน

1896 Les plaisirs et les jours ("Pleasures and Days")
1904 La Bible d'Amiens; แปลโดยจอห์น รัสคิน ในชื่อ The Bible of Amiens (คัมภีร์อาเมียง)
1906 Sésame et les lys; แปลโดยจอห์น รัสคิน ในชื่อ Sesame and Lilies (เซซามีและลิลลี)
1913–27 À la recherche du temps perdu (ในการค้นหาเวลาที่หายไป)
| Vol>  | French titles | Published | English titles |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Du côté de chez Swann | 1913 | Swann's Way The Way by Swann's |
| 2 | À l'ombre des jeunes filles en fleurs | 1919 | Within a Budding Grove In the Shadow of Young Girls in Flower |
| 3 | Le Côté de Guermantes (published in two volumes) | 1920/21 | The Guermantes Way |
| 4 | Sodome et Gomorrhe (published in two volumes) | 1921/22 | Cities of the Plain Sodom and Gomorrah |
| 5 | La Prisonnière | 1923 | The Captive The Prisoner |
| 6 | La Fugitive Albertine disparue | 1925 | The Fugitive The Sweet Cheat Gone Albertine Gone |
| 7 | Le Temps retrouvé | 1927 | The Past Recaptured Time Regained Finding Time Again Remembrance of Things Past |
1919 Pastiches et mélanges ("Mixtures")
1954 Contre Sainte-Beuve ("Against Sainte-Beuve")
1954 Jean Santeuil (เขียนไม่เสร็จ)
แหล่งข้อมูลอื่น

The Kolb-Proust Archive for Research
Marcel Proust, a personal site in Italian
Essay by Stephan Reimertz on Proust in Germany (in French) เก็บถาวร 2007-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Works by Marcel Proust in English, at Project Gutenberg Australia
Proust and Deleuze (Madrid)
Why Proust? And Why Now? เก็บถาวร 2008-06-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - an essay on the lasting relevance of Proust and his work
Reading Proust- A reader enjoys new translations of In Search of Lost Time.
TempsPerdu.com เก็บถาวร 2008-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน- links including to online texts of Lost Time in French and English
Marcel Proust's Album Proust receives a tribute in this album of "recomposed photographs"
Proust lu sur Internet : Le Baiser de la Matrice Web-film of the reading of "In Search of Lost Time" online, in French, by 4000 websurfers
Online texts
Works by Marcel Proust (public domain in Canada)
ผลงานของ Marcel Proust ที่โครงการกูเทินแบร์ค French text of volumes 1-4 and Swann's Way in English translation
University of Adelaide Library เก็บถาวร 2006-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน French text of volumes 1-4 and the complete novel in English translation
มีแชล โอมง

| มีแชล โอมง |
| --- | --- |
เกิด: 15 ตุลาคม 2479 มีแชล โอมง
เสียชีวิต: 28 สิงหาคม พ.ศ. 2562 (82 ปี)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 2509–2562
มีแชล โอมง (ฝรั่งเศส: Michel Aumont) เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2479 ณ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นนักแสดงชายชาวฝรั่งเศส ด้านการศึกษาเขาจบจากสถาบันศิลปะการละครปารีส ก่อนจะเข้าวงการบันเทิงในปี 2509 เขาปรากฏตัวในภาพยนตร์มากกว่า 100 เรื่อง ก่อนจะมาเป็นนักแสดงละครเวทีในโรงละครกอเมดีฟร็องแซซ มากกว่า 30 ปี
มีแชล โอมง เสียชีวิตอย่างสงบเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2562 สิริอายุรวม 82 ปี
มาร์ก กุก

นักธุรกิจ, มหาเศรษฐี และบุคคลสำคัญทางสื่อมวลชนชาวเบลเยียม
| มาร์ก กุก |
| --- | --- |
มาร์ก กุก เมื่อครั้งสนับสนุนทีมโอเมกาฟาร์มา–ลอตโต ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010
เกิด: มาร์ก กุก  (1965-01-27) 27 มกราคม ค.ศ. 1965 (59 ปี) เกนต์ ประเทศเบลเยียม
สัญชาติ: เบลเยียม
การศึกษา: เภสัชวิทยาที่มหาวิทยาลัยเกนต์, การจัดการทั่วไปที่โรงเรียนการจัดการเฟลริกเลอเฟินเกนต์
อาชีพ: ผู้ก่อตั้งบริษัทโอเมกาฟาร์มา เจ้าของบริษัทอาลีโคล และราชสโมสรกีฬาอันเดอร์เลคต์
หมายเหตุ
 
มาร์ก กุก (ฝรั่งเศส: Marc Coucke; 27 มกราคม ค.ศ. 1965 – ) เป็นนักธุรกิจ, มหาเศรษฐี และบุคคลสำคัญด้านสื่อชาวเบลเยียม ผู้ก่อตั้งอดีตบริษัทเภสัชกรรมโอเมกาฟาร์มาในดัชนีตลาดหุ้นเบล20 เขาได้แผ่ผลประโยชน์ทางธุรกิจของเขาไปยังหลายภาคส่วน รวมถึงงานศิลปะ ผ่านทางบริษัทกามาคูกาของเขา และกีฬาผ่านการเป็นเจ้าของร่วมและการสนับสนุนทีมจักรยานซูดาล ควิก-สเตป ซึ่งเป็นทีมอาชีพของสหภาพจักรยานระหว่างประเทศ รวมถึงเป็นผู้สนับสนุนสโมสรกีฬาโอลิมปิกลีลฝั่งลีกเอิง และเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของราชสโมสรกีฬาอันเดอร์เลคต์ที่เป็นทีมลีกอาชีพของเบลเยียม
การศึกษา

มาร์ก กุก ศึกษาที่วิทยาลัยเซนต์บาร์บาราในเมืองเกนต์ ก่อนเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเกนต์ (เกนต์ ประเทศเบลเยียม) ซึ่งเขาศึกษาด้านเภสัชกรรม ต่อมา เขาได้รับปริญญาโทสาขาการจัดการทั่วไปจากโรงเรียนการจัดการเฟลริกเลอเฟินเกนต์
ประวัติ

ใน ค.ศ. 1987 เขาได้ร่วมก่อตั้งบริษัทโอเมกาฟาร์มาร่วมกับอีวอง วังเดอวูเชล บริษัทยาเบลเยียมแห่งนี้เติบโตอย่างรวดเร็ว และใน ค.ศ. 2006 ได้มีพนักงานสามพันคนในขณะที่ดำเนินงานในสามสิบประเทศ เขาดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการของโอเมกาฟาร์มาจนถึงวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2006 และกลับมาดำรงตำแหน่งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2008 แม้ว่าโปรไฟล์ธุรกิจของเขาจะแสดงให้เห็นถึงความสำเร็จที่สำคัญ แต่ก็มีความล้มเหลวที่ได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวาง ซึ่งรวมถึงการเปิดตัวชิปโทรศัพท์อี-เวฟส์ ของโอเมกาฟาร์มาใน ค.ศ. 2008 ที่ถูกเก็บคืนหลังจากเปิดตัวได้ไม่นานเนื่องจากใช้งานไม่ได้ ส่วนในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 กุกร่วมกับกองทุนเพื่อการลงทุนวอเตอร์แลนด์ได้ถูกตัดสินลงโทษให้จ่ายเงิน 266 ล้านยูโร ให้แก่บริษัทยาเพอริโกในข้อพิพาทเรื่องการเข้าครอบครองกิจการโอเมกาฟาร์มา
หลังจากขายบริษัทโอเมกาฟาร์มา กุกได้กลายเป็นนักลงทุนรายใหญ่ในธุรกิจส่วนใหญ่ในประเทศเบลเยียมร่วมกับบริษัทการลงทุนอาลีโคลของเขาในหลายภาคส่วน เช่น อสังหาริมทรัพย์, การก่อสร้าง, ยา, เทคโนโลยี, อุตสาหกรรมอาหาร และความบันเทิง โดยในเมืองดูร์บุย เขาเป็นเจ้าของแอดเวนเจอร์แวลลีย์ ซึ่งเป็นสนามกอล์ฟ, “เลอซองกลีเยร์เดอาร์แดน” ซึ่งเป็นโรงแรมห้าดาว และ "เลชาดองเดอดูร์บุย" ซึ่งเป็นสวนสำหรับวันหยุดที่มีกระท่อม 237 หลัง ส่วนสิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือการเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่และประธานสโมสรฟุตบอลเบลเยียมอย่างราชสโมสรกีฬาอันเดอร์เลคต์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 ในขณะที่เขาเคยทำสิ่งนี้กับกาเฟ โอสเตนเดอ มาก่อนใน ค.ศ. 2013
ใน ค.ศ. 2007 เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกคณะกรรมการตัดสินการแข่งในรายการโทรทัศน์เดอเบเดงเกอส์
ชีวิตส่วนตัว

มาร์ก กุก แต่งงานแล้วและมีลูกสาวสองคน เขาอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ไมล์เอเกอที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ในคริสต์ศตวรรษที่สิบแปดในเทศบาลเมเริลเบเกอทางตะวันออกของแฟลนเดอส์
แหล่งข้อมูลอื่น

มาร์ก กุก ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Alychlo investment company
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ศิลปิน :  มิวสิกเบรนซ์ 
ภาพเหมือนมาร์ก กุก โดยวิลลี บอสเซม ผู้เป็นศิลปินชาวเบลเยียม
มีแชล เตเมร์

| มีแชล เตเมร์ |
| --- | --- |
Michel Temer


ประธานาธิบดีบราซิล คนที่ 37
ดำรงตำแหน่ง 31 สิงหาคม 2559 – 31 ธันวาคม 2561
รองประธานาธิบดี: ว่าง
ก่อนหน้า: จิลมา รูเซฟ
ถัดไป: ฌาอีร์ โบลโซนารู
รองประธานาธิบดีบราซิล คนที่ 24
ดำรงตำแหน่ง 1 มกราคม 2554 – 31 สิงหาคม 2559
ประธานาธิบดี: จิลมา รูเซฟ
ก่อนหน้า: โฌแซ อาเลงการ์
ถัดไป: ตำแหน่งว่าง
ประธานสภาผู้แทนราษฎร
ดำรงตำแหน่ง 2 กุมภาพันธ์ 2552 – 17 ธันวาคม 2553
ก่อนหน้า: อาร์ลิงดู ชีนัลยา
ถัดไป: มาร์กู ไมยา
ดำรงตำแหน่ง 2 กุมภาพันธ์ 2540 – 14 กุมภาพันธ์ 2544
ก่อนหน้า: ลูอิส เอดัวร์ดู มากัลไยส์
ถัดไป: อาแอซีอู แนวิสช
ประธานพรรคขบวนการประชาธิปไตยบราซิล
ดำรงตำแหน่ง 9 กันยายน 2544 – 5 เมษายน 2559
ก่อนหน้า: ฌาเดร์ บาร์บัลยู
ถัดไป: โรเมรู ฌูกา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: มีแชล มีแกล เอลีอัส เตเมร์ ลูลีอา 23 กันยายน พ.ศ. 2483 (84 ปี) ชีเอเต, เซาเปาลู, บราซิล
ศาสนา: คาทอลิกสาขาแมโรไนต์
พรรคการเมือง: พรรคขบวนการประชาธิปไตยบราซิล
คู่อาศัย: เนวซา โปปีนีฌิส (แยกทาง)
คู่สมรส: มารีอา จี โตเลดู (หย่า) มาร์แซลา เตเดสกี (แต่งงานปี พ.ศ. 2546)
บุตร: 6 คน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเซาเปาลู มหาวิทยาลัยสังฆราชคาทอลิกเซาเปาลู
ลายมือชื่อ: 

มีแชล มีแกล เอลีอัส เตเมร์ ลูลีอา (โปรตุเกส: Michel Miguel Elias Temer Lulia) เป็นนักการเมืองชาวบราซิลผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีบราซิลคนที่ 37 ระหว่างวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561 โดยรับหน้าที่ต่อจากนางจิลมา รูเซฟ ที่ถูกรัฐสภาปลดออกจากตำแหน่ง และเมเตร์ยังเคยดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีบราซิลในสมัยรูเซฟระหว่างปี พ.ศ. 2554–2559 อีกด้วย
มีแชล โอรียอล

| มีแชล โอรียอล Michelle Auriol |
| --- | --- |

คู่สมรสประธานาธิบดีฝรั่งเศส
ดำรงตำแหน่ง 16 มกราคม พ.ศ. 2490 – 16 มกราคม พ.ศ. 2497
ก่อนหน้า: มาร์เกอริต เลอเบริง
ถัดไป: แฌร์แมน กอตี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 มีนาคม พ.ศ. 2439 การ์โม จังหวัดตาร์น แคว้นมีดี-ปีเรเน ประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 21 มกราคม พ.ศ. 2522 (82 ปี) กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
คู่สมรส: แว็งซ็อง โอรียอล

มีแชล โอรียอล (ฝรั่งเศส: Michelle Auriol; เกิด 5 มีนาคม พ.ศ. 2439 ที่การ์โม จังหวัดตาร์น แคว้นมีดี-ปีเรเน ประเทศฝรั่งเศส เสียชีวิต 5 มีนาคม พ.ศ. 2522) เป็นภริยาของแว็งซ็อง โอรียอล ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนที่ 16 ถือเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฝรั่งเศสคนที่ 15 ตั้งแต่16 มกราคม พ.ศ. 2490 – 16 มกราคม พ.ศ. 2497
| ก่อนหน้า |  | มีแชล โอรียอล |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| มาร์เกอริต เลอเบริง |  | คู่สมรสประธานาธิบดีฝรั่งเศส  (พ.ศ. 2490- พ.ศ. 2497) |  | แฌร์แมน กอตี |
| ด ค กคู่สมรสและคู่ครองประธานาธิบดีฝรั่งเศส |
| --- | --- |
สาธารณรัฐที่ 3: เอลีซ ตีแยร์ • เอลีซาแบ็ต เดอ มัก-มาอง • กอราลี เกรวี • เซซีล การ์โน • เอแลน การ์ซีมีร์-แปรีเย • แบร์ต โฟร์ • มารี-หลุยส์ ลูแบ • ฌาน ฟาลีแยร์ • อ็องรีแย็ต ปวงกาเร • แฌร์แมน เดชาแนล • ฌาน มีลร็อง • ฌาน ดูแมร์ก • บล็องช์ ดูเม • มาร์เกอริต เลอเบริง
สาธารณรัฐที่ 4: มีแชล โอรียอล • แฌร์แมน กอตี
สาธารณรัฐที่ 5: อีวอน เดอ โกล • โกลด ปงปีดู • อาน-แอมอน ฌิสการ์ แด็สแต็ง • ดาเนียล มีแตร็อง • แบร์นาแด็ต ชีรัก • เซซิลียา ซิกาเนร์-อัลเบนิซ • การ์ลา บรูนี • วาเลรี ทรีแอร์แวแลร์ • ฌูลี การ์แย • บรีฌิต มาครง
มาแยน

| มาแยน |
| --- | --- |
เมืองย่อยและเทศบาล
ปราสาทมาแยนและแม่น้ำมาแยน
   ตราอาร์ม
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: เปอีเดอลาลัวร์
จังหวัด: มาแยน
เขต: มาแยน
อำเภอ: มาแยน
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–2026) : Jean-Pierre Le Scornet
พื้นที่1: 19.88 ตร.กม. (7.68 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 12,874 คน
 • ความหนาแน่น: 650 คน/ตร.กม. (1,700 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 53147 /53100
สูงจากระดับน้ำทะเล: 82–159 m (269–522 ft)  (avg. 124 m หรือ 407 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
มาแยน (ฝรั่งเศส: Mayenne, ออกเสียง: [majɛn] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองรองและเทศบาลริมแม่น้ำมาแยนในจังหวัดมาแยน ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส
เมืองพี่น้อง

มาแยนเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
ดิไวซิส ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร
เยซี ประเทศอิตาลี
ไวบลิงเงิน ประเทศเยอรมนี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
มุตซามูดู

| มุตซามูดู |
| --- | --- |

มุตซามูดูLocation of Mutsamudu on the island of Anjouan
พิกัด: 12°10′S 44°24′E﻿ / ﻿12.167°S 44.400°E﻿ / -12.167; 44.400
ประเทศ:  คอโมโรส
เกาะ: อ็องฌูอ็อง
ก่อตั้ง: 1482
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Sitti Echat Assadi
 • Local councillor, legal advisor in charge of the local police.: Ali Zamir
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 30 ตร.กม. (10 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 25,471 คน
เขตเวลา: UTC+3 (Eastern Africa Time)
รหัสพื้นที่: 269
มุตซามูดู (ฝรั่งเศส: Mutsamudu) เป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของประเทศคอโมโรส เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของอ็องฌูอ็อง ปัจจุบันมีท่าเรือน้ำลึก มีป้อมปราการโบราณ มีถนนสายแคบ ๆ และร้านรวง จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากร 25,471 คน
มาร์กี เดอ ซาด

ภาพมาร์กี เดอ ซาด วาดโดย  Charles-Amédée-Philippe van Loo (ประมาณ ค.ศ. 1761)
ดอนาเซียง อาลฟงส์ ฟร็องซัว เดอ ซาด (ฝรั่งเศส: Donatien Alphonse François de Sade) หรือที่รู้จักกันดีว่า มาร์กี เดอ ซาด (Marquis de Sade) และมีชื่อเล่นว่า "มาร์กีจอมเทพ" (Divine Marquis) มาร์กีเกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1740 - ถึงแก่กรรมเมื่อ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1814 เป็นนักเขียนชาวฝรั่งเศส ส่วนใหญ่เป็นเขียนงานด้านปรัชญา และมักจะเป็นเรื่องทางกามารมณ์ที่รุนแรง บ้างก็เป็นงานเชิงปรัชญาที่เคร่งครัดจริงจัง ผลงานของเขามักจะเน้นเสรีภาพสุดโต่ง โดยไม่ถูกจำกัดด้วยจริยธรรม ศาสนา หรือกฎหมาย และมุ่งเน้นสุขารมณ์ส่วนตัวเป็นหลักใหญ่ ผ่านการทรมานร่างกายในรูปแบบต่าง ๆ ผลงานของเขาส่วนมากเขียนขึ้นในช่วง 29 ปีที่เขาถูกจับขังในโรงพยาบาลบ้า
ตำแหน่งของเขาออกเสียงว่า "มาร์กี เดอ ซาด" [maʁ'ki.də.saːd] อันเป็นที่มาของคำว่า ซาดิสม์ (sadism) นั่นเอง
บทประพันธ์ของซาด

Dialogue entre un prêtre et un moribond (บทสนทนาระหว่างนักบวชกับคนใกล้ตาย) ค.ศ. 1782
Les Cent-Vingt journées de Sodome (หนึ่งร้อยยี่สิบวันที่โซโดม) หรือ l’École du libertinage (โรงเรียนของผู้รักอิสระ) ค.ศ. 1785 ได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1904
Aline et Valcour (อาลีนกับวาลกูร์) หรือ le Roman philosophique (นวนิยายปรัชญา) ค.ศ. 1786 ได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1795
La vérité (ข้อเท็จจริง) ค.ศ. 1787
Les Infortunes de la vertu (ผู้โชคร้ายทางจรรยา) (เวอร์ชันแรกของเรื่องจัสตีน)  ค.ศ. 1787
Justine (สาวน้อยฌุสตีน) หรือ les Malheurs de la vertu (ความโชคร้ายทางจรรยา) ค.ศ. 1788 ได้รับการตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1791
Catalogue raisonné des Œuvres de M. Sxxx (แคตตาล็อกพินิจพิเคราะห์ผลงานของนายซ...) ค.ศ. 1788
La Philosophie dans le boudoir (ปรัชญาในห้องพักอารมณ์) ได้รับการตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1795
La nouvelle Justine (สาวน้อยฌุสตีนคนใหม่) หรือ les Malheurs de la vertu (ความโชคร้ายทางจรรยา) ตามด้วย l’Histoire de Juliette (เรื่องของจูเลียต) น้องสาวของหล่อน ค.ศ. 1797
Les Crimes de l'amour (อาชญากรรมแห่งความรัก) เรื่องราวของวีรบุรุษและโศกนาฏกรรม ค.ศ. 1800
Eugénie de Franval (เออเฌนี เดอ ฟร็องวาล) ค.ศ. 1788
La Marquise de Gange (ลา มาร์กีซ เดอ ก็องฌ์) ค.ศ. 1813
Dorcy ou la Bizarrerie du sort (ดอร์ซีหรือเรื่องพิสดารของชะตากรรม) ค.ศ. 1881
ภาพยนตร์เกี่ยวกับซาด

ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดที่สร้างจากชีวประวัติของซาด ได้แก่เรื่อง "ควิลส์ นิยายโลกีย์ กวีฉาวโลก" (Quills) (ค.ศ. 2000) นำแสดงโดยเคท วินสเล็ต จอฟฟรีย์ รัช ไมเคิล เคน และ โจอาคิน ฟีนิกซ์
เกมเกี่ยวกับซาด

ซาดปรากฏตัวในเกมอิงประวัติศาสตร์ Assassin Creed Unity
แหล่งข้อมูลอื่น

Marquis de Sade (fr)
มีแชล มายอร์

| มีแชล มายอร์ |
| --- | --- |

เกิด:  (1942-01-12) 12 มกราคม ค.ศ. 1942 (82 ปี) โลซาน สวิตเซอร์แลนด์
สัญชาติ: สวิส
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยโลซาน (M.S., 1966) มหาวิทยาลัยเจนีวา (Ph.D, 1971)
มีชื่อเสียงจาก: การค้นพบ 51 ม้าบิน ดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์ที่มีดาวเคราะห์นอกระบบโคจรรอบ ๆ
รางวัล: Prix Jules Janssen (1998) รางวัลชอว์ (2005)   รางวัลวูล์ฟ (2017)   รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ (2019)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ฟิสิกส์ดาราศาสตร์
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยเจนีวา
 
มีแชล กุสตาฟว์ เอดัวร์ มายอร์ (ฝรั่งเศส: Michel Gustave Édouard Mayor; เกิดวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1942) เป็นศาสตราจารย์ชาวสวิสประจำคณะดาราศาสตร์ มหาวิทยาลัยเจนีวา ค.ศ. 1995 เขาได้ร่วมงานกับดีดีเย เกโล ค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบ 51 ม้าบิน บี โคจรรอบดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์ คือ 51 ม้าบิน
มายอร์สำเร็จการศึกษาด้านฟิสิกส์จากมหาวิทยาลัยโลซาน และสำเร็จปริญญาเอกด้านดาราศาสตร์ ใน ค.ศ. 1971 พร้อมการทำงานที่หอดูดาวเจนีวา เขายังได้ทำงานในหอดูดาวสำคัญหลายแห่ง เช่น หอสังเกตการณ์ดาราศาสตร์ที่เคมบริดจ์, หอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป ที่ประเทศชิลี, หอดูดาวที่ฮาวาย เป็นต้น
นับถึง ค.ศ. 1998 เขาได้ร่วมเขียนบทความวิจัยทางวิทยาศาสตร์มากกว่า 200 ชิ้น ระหว่าง ค.ศ. 1989–1992 เขาได้ร่วมงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์กับหอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรประหว่าง ค.ศ. 1988–1991 เขาได้ร่วมในการศึกษาวิจัยโครงสร้างของจักรวาลกับสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล และจาก ค.ศ. 1990–1993 เขาได้เข้าร่วมในสมาคมฟิสิกส์ดาราศาสตร์และดาราศาสตร์สวิส (Swiss Society for Astrophysics and Astronomy)
เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1998 มายอร์ได้รับรางวัลมาร์แซล เบอนวสต์ สำหรับผลงานอันโดดเด่นที่ส่งผลต่อมนุษยชาติ ค.ศ. 2000 เขาได้รับรางวัล Balzan Prize ต่อมา ค.ศ. 2004 เขาได้รับเหรียญรางวัลอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ และ ค.ศ. 2005 เขาได้รับรางวัลชอว์ สาขาดาราศาสตร์
หลังจากการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบดวงแรกรอบดาว 51 ม้าบิน มายอร์และทีมงานของเขาก็ได้ค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบดวงอื่นอีกเป็นจำนวนมาก ค.ศ. 2003 เครื่องมือตรวจจับดาวเคราะห์ชิ้นล่าสุดของเขาคือ HARPS ได้เริ่มเปิดใช้งาน และสร้างผลงานการค้นพบจำนวนมาก
ค.ศ. 2007 มายอร์เป็นหนึ่งในทีมนักวิทยาศาสตร์ชาวยุโรป 11 คนจากหอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป ที่ลาซิยา ประเทศชิลี ค้นพบกลีเซอ 581 ซี ดาวเคราะห์นอกระบบดวงแรกที่อยู่ในเขตอาศัยได้ ค.ศ. 2009 มายอร์และทีมของเขาค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบที่มีมวลน้อยที่สุดโคจรรอบดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลัก คือ กลีเซอ 581 อี
ใน ค.ศ. 2019 มายอร์และเกโลได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์จากผลงานการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์ ร่วมกับจิม พีเบิลส์ ที่ได้รับรางวัลจากการค้นพบทฤษฎีทางจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ
มหาวิหารแซ็ง-เดอนี

| มหาวิหารแซ็ง-เดอนี |
| --- | --- |
Basilique Saint-Denis (ฝรั่งเศส)
มหาวิหารแซ็ง-เดอนีฝั่งตะวันตก
th
48°56′08″N 2°21′35″E﻿ / ﻿48.93556°N 2.35972°E﻿ / 48.93556; 2.35972
ที่ตั้ง: แซ็ง-เดอนี ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
จารีต: โรมัน
สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตย์: กอทิก
การปกครอง
มุขมณฑล: แซ็ง-เดอนี
นักบวช
มุขนายก: Pascal Delannoy
มหาวิหารแซ็ง-เดอนี (ฝรั่งเศส: Basilique Saint-Denis) เดิมเป็นแอบบีย์ชื่อ อารามแซ็ง-เดอนี ที่ตั้งอยู่ที่แซ็ง-เดอนีที่ปัจจุบันอยู่ทางเหนือของปารีส ต่อมาถูกยกสถานะขึ้นเป็นอาสนวิหารประจำมุขมณฑลแซ็ง-เดอนีในปี ค.ศ. 1966 มหาวิหารแซ็ง-เดอนีมีความสำคัญทั้งทางสถาปัตยกรรมและทางประวัติศาสตร์ต่อประเทศฝรั่งเศส
มหาวิหารแซ็ง-เดอนีก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 7 โดยพระเจ้าดาโกแบร์ที่ 1 บนที่ตั้งของที่ฝังศพของนักบุญเดนิสผู้เป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ประเทศฝรั่งเศสองค์หนึ่งในสามองค์ มหาวิหารกลายเป็นสถานที่สำหรับการแสวงบุญและใช้เป็นที่บรรจุพระบรมศพของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสเกือบทุกพระองค์ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18 และบางพระองค์จากก่อนหน้านั้น (แต่ไม่ใช่สถานที่สำหรับพระราชพิธีราชาภิเษกที่ทำกันที่มหาวิหารแร็งส์ แต่พระราชพิธีราชาภิเษกพระราชินีมักทำกันที่นี่) มหาวิหารจึงกลายเป็นสิ่งก่อสร้างกลุ่มที่ซับซ้อน ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 อธิการซูว์เฌสร้างบางส่วนของมหาวิหารใหม่โดยใช้วิธีการก่อสร้างที่ล้ำสมัยสำหรับยุคนั้น และใช้การตกแต่งที่นำมาจากสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ การก่อสร้างครั้งนี้ถือกันว่าเป็นก่อสร้างสิ่งก่อสร้างตามสถาปัตยกรรมกอทิกที่แท้จริงเป็นครั้งแรก นอกจากนั้นมหาวิหารก็ยังเป็นตัวอย่างของสถาปัตยกรรมแรยอน็อง และกลายมาเป็นแบบการก่อสร้างของมหาวิหารและแอบบีย์อื่น ๆ ทางตอนเหนือของฝรั่งเศส อังกฤษ และประเทศอื่น ๆ ต่อมา
เบื้องหลัง

นักบุญเดนิสเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์องค์หนึ่งของประเทศฝรั่งเศสและตามตำนานแล้วก็เป็นบิชอปแห่งปารีสองค์แรกด้วย ก่อนหน้าที่สร้างเป็นมหาวิหารก็มีโบสถ์เล็ก ๆ สร้างเป็นอนุสรณ์ถึงท่าน ต่อมาพระเจ้าดาโกแบร์ที่ 1 พระมหากษัตริย์ชาวแฟรงก์ผู้ทรงปกครองระหว่าง ค.ศ. 628 ถึง ค.ศ. 637 ทรงก่อตั้งอารามแซ็ง-เดอนีเป็นอารามนักพรตคณะเบเนดิกติน ตัวหีบอนุสรณ์ (Shrine) เองสร้างโดยนักบุญเอลีจิอุส (Saint Eligius) ผู้ที่เป็นช่างทองมาก่อน ที่บรรยายในชีวประวัติของนักบุญว่า:
“นอกไปจากนั้นเอลีจิอุสก็สร้างหีบอนุสรณ์สำหรับนักบุญเดนิสผู้ศักดิ์สิทธิ์ในเมืองปารีสด้วยหินอ่อนอันสวยงามโดยมีซุ้มชิโบเรียมครอบ และตกแต่งด้วยทองและอัญมณีอย่างวิจิตร เอลีจิอุสสร้างตราเหนือสถูปและด้านหน้าและล้อมรอบด้วยแท่นบูชาด้วยขวานทองเป็นวงกลม วางแอปเปิลที่ตกแต่งด้วยอัญมณี และสร้างแท่นเทศน์และประตูด้วยเงินและหลังคาสำหรับบัลลังก์และและแท่นบูชาบนเงิน เอลีจิอุสสร้างส่วนที่คลุมก่อนที่จะสร้างที่เก็บกระดูกและสร้างแท่นบูชาด้านนอกที่เท้าของนักบุญเดนิส เอลีจิอุสสร้างงานด้วยความบรรจงตามพระประสงค์ของพระมหากษัตริย์และใช้สิ่งต่างไปในการสร้างจนแทบจะไม่เหลือสิ่งมีค่าอย่างใดในกอล และเป็นงานที่งดงามที่สุดในบรรดางานฝีมือต่าง ๆ จนปัจจุบันนี้
แต่งานชิ้นนี้ก็ไม่มีเหลือให้เห็นแล้ว
ที่เก็บพระศพ

มหาวิหารแซ็ง-เดอนีเป็นที่ฝังพระศพของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสและพระราชวงศ์เป็นเวลาหลายร้อยปีจนได้รับการขนานนามว่าเป็น “สุสานหลวงแห่งฝรั่งเศส” (Royal necropolis of France) ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 10 จนกระทั่งปี ค.ศ. 1789 พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสทุกพระองค์ยกเว้นสามพระองค์ก็ได้รับการบรรจุที่นี่ พระมหากษัตริย์บางพระองค์เช่นพระเจ้าโคลวิสที่ 1 (ค.ศ. 465-ค.ศ. 511) ถูกบรรจุที่อื่นมาก่อนที่นำมาไว้ที่แซ็ง-เดอนี
แอบบีย์มีอนุสรณ์ของพระมหากษัตริย์และพระราชินีที่งดงามมากมายแต่มาถูกทำลายไปเสียมากระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ระหว่างการปฏิวัตินักปฏิวัติก็เปิดที่เก็บพระศพต่าง ๆ ภายในมหาวิหารและนำร่างของผู้ที่ถูกบรรจุอยู่ภายในออกไปโยนทิ้งในหลุมใหญ่สองหลุมนอกโบสถ์ อเล็กซานเดอร์ เลอนัวร์ นักโบราณคดีช่วยรักษาที่บรรจุพระศพไว้ได้บ้างโดยอ้างว่าเป็นงานศิลปะสำหรับการสะสมส่วนตัวของตนเองที่ถูกนำไปเก็บไว้ในอนุสาวรีย์ประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส (Monument historique)
จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เปิดมหาวิหารขึ้นอีกครั้งหนึ่งในปีค.ศ. 1806 แต่ก็มิได้ทำอะไรกับพระร่างที่ถูกฝังไว้ในหลุมใหญ่ ระหว่างที่ประทับอยู่ที่เกาะเอลบา ราชวงศ์บูร์บองฟื้นฟูก็สั่งให้หาพระศพของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16และพระนางมารี อ็องตัวแนต  มีบางส่วนที่พบที่สันนิษฐานกันว่าเป็นของพระองค์และกอบสีเทาที่มีสายรัดถุงเท้าสตรีพบเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1815 ที่ถูกนำมาฝังไว้ในคริพท์ ในปี ค.ศ. 1817 หลุมศพใหญ่ที่พระศพถูกโยนลงไปก็ได้รับการเปิดขึ้นแต่ก็ไม่สามารถบอกได้ว่าใครเป็นใครจากกองกระดูก กระดูกเหล่านี้จึงถูกนำมาไว้ในชาเปลบรรจุกระดูก (ossuary) ภายในคริพท์
เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1824 พระศพก็ถูกฝังกลางคริพท์ใกล้กับพระศพพระเจ้าหลุยส์ที่ 16  และพระนางมารี อ็องตัวแนต  โลงพระศพของพระบรมวงศานุวงศ์ที่สิ้นพระชนม์ระหว่าง ค.ศ. 1815 ถึงปี  ค.ศ. 1830 ก็ถูกบรรจุในคริพท์ด้วย ภายใต้การนำของเออแฌน วียอแล-เลอ-ดุก อนุสรณ์ต่าง ๆ ที่ถูกนำไปเก็บไว้ในอนุสาวรีย์ประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศสก็ได้รับการนำกลับมายังมหาวิหาร  และพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 ผู้ถูกฝังไว้ที่อารามแซ็งปองต์ซึ่งมิได้ถูกทำลายก็ถูกนำกลับมายังมหาวิหาร ในปี ค.ศ. 2004 พระหทัย (หัวใจ) ของมกุฎราชกุมารที่ถ้าได้ขึ้นครองราชย์ก็จะเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 17 ก็ได้การบรรจุไว้ในผนังของคริพท์
ระเบียงภาพ

ตรีเอกภาพเหนือประตูหลัก
บริเวณขับเพลงสวดที่อาบแสงตามการออกแบบของซูเฌร์
หน้าต่างชั้นบนเหนือบริเวณขับเพลงสวดที่ใช้วิธีการก่อสร้างแบบใหม่ที่ทำให้สามารถทำหน้าต่างให้กว้างขึ้นและทำให้แสงส่องลงมาได้อย่างเต็มที่
ออร์แกน
รายละเอียดของหน้าต่างประดับกระจกสี
อนุสรณ์ของ
พระเจ้าหลุยส์ที่ 12และ
พระราชินีแอนน์
อนุสรณ์ของ
พระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
อนุสรณ์ของ
ผอบหัวใจของพระเจ้าฟร็องซัวที่ 2 แห่งฝรั่งเศส
อนุสรณ์ของ
ชาร์ล มาร์แตล
ประมุขของชาวแฟรงก์
อนุสรณ์ของ
พระเจ้าการ์โลที่ 1 แห่งเนเปิลส์
(ราชวงศ์อ็องฌู)
ข้อมูล

| วิดีโอหลายคลิปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 Smarthistory – Birth of the Gothic: Abbot Suger and the Ambulatory at St. Denis