stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เมทาพิริลีน

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: R06AC05 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 4098
DrugBank: ?
 สารานุกรมเภสัชกรรม
เมทาพิริลีน (Methapyrilene)
| ด ค กสารต้านฮิสตามีน (R06) |
| --- | --- |
Aminoalkyl ethers:  โบรมาซีน  คาร์บิน็อกซามีน  คลีมาสทีน  คลอร์เพน็อกซามีน  ไดเฟนิลพิราลีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ด็อกซิลามีน  Orphenadrine  Phenyltoloxamine 
ทดแทน Alkylamine:  บรอมเฟนิรามีน  คลอร์เฟนามีน  เดกซ์บรอมเฟนิรามีน (+pseudoephedrine)  เดกซ์คลอเฟนิรามีน (+betamethasone)  ไดเมตินดีน  เฟนิรามีน  ทาลาสทีน 
ทดแทน Ethylenediamine:  คลอโรพิรามีน  ฮีสตาไพร์โรดีน  เมพิรามีน  เมทาพิริลีน  ไตรเพเลนนามีน 
Phenothiazine derivatives:  อะลิเมมาซีน  Fenethazine  ไฮดรอกซีเอทิลโปรเมทาซีน  ไอโซไทเพนดิล  มีควิตาซีน  เมทไดลาซีน  โอโซเมมาซีน  โปรเมทาซีน 
Piperazine derivatives:  บิวคลิซีน  เซทิไรซีน เลโวเซทิริซีน  คลอร์ไซคลิซีน  Cinnarizine  ไซคลิซีน  Hydroxyzine  เมคลิซีน  ออกซาโตไมด์ 
ใช้งานทั่วกาย:  แอนตาโซลีน  Azanator  อะซาตาดีน  ไซโปรเฮปตาดีน  เดปโตรพีน  อีบาสทีน  Emedastine  อีพินาสทีน  คีโตติเฟน  Latrepirdine  เมบไฮโดรลิน  ไมโซลาสทีน  Olopatadine  เฟนินดามีน  ไพเมตไทซีน  ปิร์โรบิวตามีน  Quifenadine  รูปาตาดีน  ไตรโพรลิดีน  เฉพาะจุด (อะคริวาสทีน  แอสเทมมีโซล  อะเซลาสทีน  Bilastine  เดสลอร์อาตาดีน  เฟกโซเฟนาดีน  ลอราตาดีน  เทอร์เฟนาดีน) 
ใช้งานเฉพาะจุด:  บามิพีน  คลอโรพิรามีน  คลอร์เพน็อกซามีน  คลีมาสทีน  ไดเมตินดีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ไอโซไทเพนดิล  เมพิรามีน  โปรเมทาซีน  ทีนาลิดีน
ฮิรากาตะ

ฮิรากาตะ (ญี่ปุ่น: 枚方市; โรมาจิ: Hirakata-shi) เป็นนครในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดติดกับจังหวัดนาระและจังหวัดเกียวโต ข้อมูลเมื่อ 31 ธันวาคม ค.ศ.  2021 (2021 -12-31) ฮิรากาตะมีจำนวนประชากรประมาณ 397,681 คน 183,075 หลังคาเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 6,100 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 65.12 ตารางกิโลเมตร (25.14 ตารางไมล์)
สถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของเมืองฮิรากาตะ คือ สวนฮิรากาตะ
ภูมิศาสตร์

ฮิรากาตะตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดโอซากะ ตั้งอยู่เกือบกึ่งกลางระหว่างนครโอซากะและนครเกียวโต ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำโยโดงาวะ มีรูปร่างเป็นรูปสามเหลี่ยมที่มีความยาวจากตะวันออกไปตะวันตก 12.0 กิโลเมตร และความยาวจากเหนือไปใต้ 8.7 กิโลเมตร และติดกับภูเขาอิโกมะทางทิศตะวันออก
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดโอซากะ
เนยางาวะ
คาตาโนะ
ทากัตสึกิ
คาตาโนะ
ชิมาโมโตะ
จังหวัดเกียวโต
ยาวาตะ
เคียวตานาเบะ
จังหวัดนาระ
อิโกมะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Hirakata, Osaka
เว็บไซต์ทางการนครฮิรากาตะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
www.city.hirakata.osaka.jp.e.cu.hp.transer.com (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
สวนฮิรากาตะ
ฮิรัตสึกะ

ฮิรัตสึกะ (ญี่ปุ่น: 平塚市; โรมาจิ: Hiratsuka-shi) เป็นนครทางตอนกลางของจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 67.82 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 257,351 คน
ภูมิศาสตร์

ฮิรัตสึกะตั้งอยู่ในพื้นที่โชนัง บนฝั่งขวา (ฝั่งตะวันตก) ของแม่น้ำซางามิ ตั้งอยู่เกือบกึ่งกลางของจังหวัดคานางาวะ ประมาณครึ่งทางระหว่างโตเกียวกับภูเขาฟูจิ ทางทิศใต้ติดกับอ่าวซางามิ มหาสมุทรแปซิฟิก มีชายฝั่งยาวประมาณ 5 กิโลเมตร
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

นครชิงาซากิ
นครฮาดาโนะ
นครอัตสึงิ
นครอิเซฮาระ
เมืองซามูกาวะ
เมืองนากาอิ
เมืองโออิโซะ
เมืองนิโนมิยะ
เว็บไซต์ทางการ

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Hiratsuka, Kanagawa
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
เฉิน ผิง

| เฉิน ผิง |
| --- | --- |
陳平


อัครมหาเสนาบดี (丞相)
ดำรงตำแหน่ง 179 ปีก่อนคริสตกาล
กษัตริย์: จักรพรรดิฮั่นเหวินตี้
ถัดไป: โจว ปั๋ว
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ?
เสียชีวิต: 179 ปีก่อนคริสตกาล ฉางอัน จักรวรรดิฮั่น
คู่สมรส: ฮูหยินตระกูลจาง
พระสมัญญานาม: เซี่ยนโหว (獻侯)
บรรดาศักดิ์: ฉูหนี่โหว (曲逆侯)

เฉิน ผิง (จีน: 陳平; ตาย 179 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นขุนนางจีนซึ่งดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก และเป็นที่ปรึกษาของจักรพรรดิฮั่นเกาจู่ ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่น เขามีบทบาทสำคัญในการช่วยหลิวปังให้สามารถเอาชนะศัตรูคนสำคัญอย่างเซี่ยงอวี่ได้สำเร็จในสงครามฉู่–ฮั่นในระหว่าง 206–202 ปีก่อน คริสตกาล
ชีวิตช่วงต้น

เฉิน ผิง มาจาก เมืองหูโหย่ว (户牖乡), Yangwu (阳武 ปัจจุบันคือ Lankao County, เหอหนาน) เกิดในตระกูลชาวนาบิดามารดาเสียไปตั้งแต่ยังเด็ก จึงอาศัยอยู่กับพี่ชาย พี่ชายของเขาทำงานเป็นชาวนาบนที่ดิน 30 มู่ที่ครอบครัวของพวกเขาเป็นเจ้าของในขณะที่เฉินผิงใช้เวลาอ่านหนังสือ เมื่อเป็นเด็กเฉินผิงมีความทะเยอทะยานที่จะรับใช้ประเทศของเขา เฉินผิงยังโสดจนถึงอายุ 30 เมื่อเขาได้พบกับ จางฟู่ (张负) เศรษฐีผู้มั่งคั่ง จางฟู่มีหลานสาวที่แต่งงานถึงห้าครั้ง แต่สามีของนางทั้งหมดสิ้นชีวิตหลังจากแต่งงานกับนางได้ไม่นานผู้ชายคนอื่นจึงไม่อยากแต่งงานกับเธอ วันหนึ่งจางฟู่ตามเฉินผิงไปที่บ้านของเขาและเห็นว่าแม้บ้านของเฉินจะค่อนข้างทรุดโทรม ข้างนอกบ้านของเขามีรถม้าหลายคัน (ซึ่งหมายความว่า เฉินผิง เป็นที่นิยมในเมืองเนื่องจากมีผู้คนมาเยี่ยมเขามากมาย) จางฟู่รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่เมื่อเขากลับบ้านเขาคุยกับลูกชายของเขาเกี่ยวกับการแต่งงานระหว่างหลานสาวของเขากับเฉินผิง ลูกชายของจางฟู่ไม่เต็มใจที่จะให้เฉินผิงแต่งงานกับลูกสาวของเขาเพราะเขารู้สึกว่าเฉินยากจนเกินไป แต่จางฟู่อ้างว่าเฉินผิงมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้คน ในที่สุดเฉินผิงจึงได้แต่งงานกับหลานสาวของจางฟู่ และค่อยๆมั่งคั่งขึ้นด้วยการสนับสนุนจากภรรยา
ต่อมาชาวเมืองเสนอชื่อ เฉินผิง เป็นเช่อไซของพวกเขา (社宰 ผู้นำท้องถิ่น) เฉินผิงแจกเนื้อให้ชาวเมืองอย่างเท่าเทียมและสรรเสริญเขาที่เที่ยงธรรมและยุติธรรม เฉินผิงเคยกล่าวไว้ว่า "ถ้าฉันสามารถบริหารแผ่นดินได้ จะบริหารแบบเดียวกับที่แจกเนื้อ เพื่อคนทั้งแผ่นดินจะได้ไม่ต้องอดอยาก"
การมีส่วนร่วมในการกบฏต่อราชวงศ์ฉิน

ใน 209 ปีก่อนคริสตกาล รัชสมัยของจักรพรรดิฉินที่ 2เกิดกบฏปะทุทั่วประเทศจีนเพื่อล้มล้างราชวงศ์ฉิน เฉินผิงให้คำมั่นว่าจะรับใช้เซี่ยงอวี่ผู้นำกบฏที่โดดเด่น หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์ฉินในปลาย 207 ปีก่อนคริสตกาล เซี่ยงอวี่นำกองทัพมุ่งเข้าสู่ราชธานีของราชวงศ์ฉิน เสียนหยาง และได้สั่งปล้นสะดมเมืองจนพินาศ จึงทำให้เฉินผิงตัดสินใจแปรพักตร์จากฝั่งของเซี่ยงอวี่ไปยังหลิวปังผู้นำกบฏที่โดดเด่นอีกคน หลิวปังแต่งตั้งเฉินผิงเป็น "นายทหารผู้ปกป้องชาติ" (護國中尉)
สงครามฉู่-ฮั่น

ระหว่างสงครามฉู่-ฮั่นซึ่งเป็นการต่อสู้แย่งชิงอำนาจเหนือประเทศจีนระหว่างหลิวปังและเซี่ยงอวี่ เฉินผิงรับใช้หลิวปังเป็นเสนาธิการทหารและช่วยคิดกลยุทธ์ช่วยให้หลิวปังเอาชนะคู่ต่อสู้และรวมประเทศจีนเป็นหนึ่งเดียวภายใต้การควบคุมของเขา หลิวปังก่อตั้งราชวงศ์ฮั่นและกลายเป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์ว่า"จักรพรรดิฮั่นเกาจู่" เฉินผิงได้รับพระราชทานยศ "หูโหย่วโหว" (戶牖侯) ซึ่งได้ความชอบจากผลงานของเขา และต่อมาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็น "ฉูหนี่โหว" (曲逆侯) ภายหลังได้รับการแต่งตั้งเป็นอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย (左丞相) และอัครมหาเสนาบดีฝ่ายขวา (右丞相) ตามลำดับในรัชสมัยของจักรพรรดิฮั่นฮุ่ยภายใต้การสำเร็จราชการแทนของจักรพรรดินีลฺหวี่
รับราชการภายใต้ราชวงศ์ฮั่น

หลังจากจักรพรรดิฮั่นเกาจู่สวรรคต เฉินผิงและโจวปั๋วร่วมมือกันยุติความไม่สงบของตระกูลลฺหวี่ รวมทั้งคืนพระราชอำนาจกลับสู่ราชสกุลหลิวและทูลอัญเชิญองค์ชายหลิวเหิงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิฮั่นเหวิน เฉินผิงรู้สึกว่าผลงานของโจวปั๋วมากกว่าเขาจึงสละตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีฝ่ายขวาให้กับโจวปั๋ว ภายหลังจักรพรรดิฮั่นเหวินเคยทรงถามโจวปั๋วว่า "ราชสำนักมีกี่คดีที่เกิดขึ้นภายในระยะเวลาหนึ่งปี" แต่โจวปั๋วไม่สามารถทูลตอบได้ จักรพรรดิฮั่นเหวินทรงถามอีกครั้งว่า "จำนวนเงินสุทธิในท้องพระคลังมีทั้งหมดเท่าไหร่ในระยะเวลาหนึ่งปี" โจวปั๋วไม่สามารถทูลตอบได้อีกครั้ง เฉินผิงซึ่งดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายในขณะนั้นทูลตอบข้อซักถามของจักรพรรดิว่า "คำตอบอยู่กับบุคคลที่รับผิดชอบ สำหรับจำนวนคดีนั้นฝ่าบาทควรถามเสนาบดียุติธรรม สำหรับจำนวนเงินสุทธิและพืชผลผลิตนั้นฝ่าบาทควรถามเสนาบดีพระคลัง"
แหล่งข้อมูลอื่น

อัญพจน์ที่เกี่ยวข้องกับ เฉิน ผิง ที่วิกิคำคม (ในภาษาเกาหลี)
ฮิยายักโกะ

| --- | --- |
เครื่องปรุงโรย ต้นหอมซอย และขิงขูด
แหล่งกำเนิด: ประเทศญี่ปุ่น
ภูมิภาค: เอเชียตะวันออก
ส่วนผสมหลัก: เต้าหู้เย็น, โชยุ, โรยหน้า
 ตำราอาหาร: ฮิยายักโกะ   สื่อ: ฮิยายักโกะ
ฮิยายักโกะ หรือ เต้าหู้เย็นญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 冷奴 (ひややっこ) หรือ 奴豆腐; โรมาจิ: Hiyayakko หรือ Yakkodōfu; แปลตามตัว เต้าหู้เย็น) เป็นอาหารญี่ปุ่นที่นิยมในฤดูร้อน ทำจากเต้าหู้แช่เย็นตัดเป็นสีเหลี่ยมจตุรัส ราดด้วยโชยุ โรยด้วยเครื่องต่าง ๆ  เช่น ขิงขูด ปลาแห้งคัตสึโอบูชิ หอมสับ เป็นต้น ยังเหมาะสำหรับกินแกล้มเหล้าเช่น เหล้าสาเก ซึ่งเป็นหนึ่งในรายการอาหารที่พบในอิซากายะ
โรยหน้า

เครื่องปรุงโรยหน้าบนก้อนเต้าหู้เย็น (ฮิยายักโกะ) นั้นแตกต่างกันไปตามครัวเรือนและร้านอาหาร โดยส่วนผสมของโรยหน้าแบบทั่วไปคือ ต้นหอมสับ, คัตสึโอบูชิ และซอสถั่วเหลือง (โชยุ) หน้าอื่น ๆ ได้แก่ ใบชิโซะ เปลือกยูซุ หัวไชเท้า ขิงญี่ปุ่นซอย ขิงขูด กระเจี๊ยบหั่นฝอย น้ำบ๊วย มัสตาร์ด
ประวัติ

ฮิยายักโกะ ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ฮิยักโกะ หรือ ยัคโกะ-โดฟุ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ยักโกะ (やっこ) (ซึ่งเป็นชื่อเรียกที่ใช้มาอย่างยาวนานกว่า ฮิยายักโกะ)
ฮิยะ แปลว่า เย็น และ ยักโกะ หมายถึง คนรับใช้ของซามูไรในสมัยเอโดะของญี่ปุ่น พวกเขาสวมเสื้อกั๊กที่ติด "ตราประจำตระกูลรูปมีดตัดเล็บ" (รูปข้าวหลามตัดที่มีรูข้าวหลามตัดตรงกลาง) และยืมมาใช้การตัดบางสิ่ง (เช่น เต้าหู้) เป็นลูกบาศก์จึงเรียกว่า "หั่นเป็นยักโกะ" (奴に切る, yakko ni kiru) (หั่นวัตถุดิบให้เป็นสี่เหลี่ยม) ใน "ขุมสมบัติแห่งเต้าหู้" ที่ตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2325 ในช่วงสมัยเอโดะ ได้มีการกล่าวถึงเต้าหู้เย็นนี้ว่าเป็นหนึ่งในแนวการทำอาหารด้วยเต้าหู้ที่รู้จักกันดี
ฮิยะโคอิ (Hiyakkoi) หรือ เฮียกโคอิ (hyakkoi) ซึ่งเป็นชื่อเรียกเฉพาะของชาวโตเกียว
ระเบียงภาพ

โรยหน้า ต้นหอมสับ, คัตสึโอบูชิ และซอสถั่วเหลือง
กับแกล้มกับเหล้าสาเก
โรยหน้ากิมจิ
โรยหน้าปลา
โรยหน้ากระเจี๊ยบหั่นฝอย
เป็นส่วนหนึ่งของเบ็นโต
ดูเพิ่ม

รายชื่ออาหารจากเต้าหู้
ฮิยายักโกะโรยหน้าต่าง ๆ
ตรามีดตัดเล็บ ญี่ปุ่น: 釘抜紋; โรมาจิ: Kuginuki mon
อำเภอเมืองราชบุรี

| อำเภอเมืองราชบุรี |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Mueang Ratchaburi
อุทยานหินเขางู
คำขวัญ: เมืองเกษตรกรรม พิพิธภัณฑ์ล้ำค่า เขาแก่นจันทน์เด่นสง่า ตระการตาผ้าทอมือ เลื่องลือแหล่งอารยธรรม
แผนที่จังหวัดราชบุรี เน้นอำเภอเมืองราชบุรี
พิกัด: 13°31′42″N 99°48′42″E﻿ / ﻿13.52833°N 99.81167°E﻿ / 13.52833; 99.81167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ราชบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 430.30 ตร.กม. (166.14 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 201,262 คน
 • ความหนาแน่น: 467.73 คน/ตร.กม. (1,211.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 70000
รหัสภูมิศาสตร์: 7001
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเมืองราชบุรี ถนนหน้าอำเภอ ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี 70000
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เมืองราชบุรี เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครอง เศรษฐกิจ และการคมนาคมของจังหวัดราชบุรี เดิมเป็นอำเภอที่มีพื้นที่มากที่สุดของจังหวัด มีพื้นที่ถึง 3,234.33 ตารางกิโลเมตร (ร้อยละ 62.24 ของพื้นที่จังหวัด) ปัจจุบันได้แบ่งแยกพื้นที่การปกครองออก โดยครอบคลุมท้องที่ทั้งหมดของอำเภอเมืองราชบุรี อำเภอจอมบึง อำเภอสวนผึ้ง และอำเภอบ้านคา
วัดมหาธาตุวรวิหาร (จังหวัดราชบุรี)
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเมืองราชบุรีมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโพธาราม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอดำเนินสะดวก และอำเภอบางคนที (จังหวัดสมุทรสงคราม)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอวัดเพลงและอำเภอปากท่อ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอจอมบึง
เหตุการณ์สำคัญ

25 มกราคม พ.ศ. 2543  กองกำลังผสม หน่วยนเรศวร 261 และหน่วย อรินทราช 26 จำนวน 50 นายได้บุกเข้าไปช่วยเหลือตัวประกัน ควบคู่ไปกับการจัดการขั้นเด็ดขาด โดยใช้เวลาเพียงไม่ถึง 20 นาที สามารถช่วยเหลือตัวประกันที่โรงพยายบาลราชบุรีไว้ได้ทั้งหมดอย่างปลอดภัย และกลุ่มก๊อด'ส อาร์มี่ เสียชีวิต 10 คน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเมืองราชบุรีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 22 ตำบล 187 หมู่บ้าน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเมืองราชบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 22 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองราชบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหน้าเมืองทั้งตำบล
เทศบาลตำบลเขางู ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเจดีย์หักและตำบลเกาะพลับพลา
เทศบาลตำบลหลักเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกหม้อและตำบลพงสวายทั้งตำบล
เทศบาลตำบลห้วยชินสีห์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอ่างทองทั้งตำบล
เทศบาลตำบลหลุมดิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหลุมดินทั้งตำบล
เทศบาลตำบลหินกอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหินกองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเจดีย์หัก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเจดีย์หัก (นอกเขตเทศบาลตำบลเขางู)
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนตะโก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนตะโกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกลางนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองกลางนาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยไผ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคุ้งน้ำวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคุ้งน้ำวนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคุ้งกระถิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคุ้งกระถินทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสามเรือน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามเรือนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลพิกุลทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพิกุลทองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำพุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำพุทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนแร่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนแร่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาแร้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาแร้งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะพลับพลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะพลับพลา (นอกเขตเทศบาลตำบลเขางู)
องค์การบริหารส่วนตำบลบางป่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางป่าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคูบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคูบัวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าราบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าราบทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไร่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านไร่ทั้งตำบล
สถานที่สำคัญ

พระบรมราชาอนุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก
วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรวิหาร
เขาวัง
ศาลเจ้าพ่อหลักเมือง
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ราชบุรี
เขาแก่นจันทน์
หลวงพ่อแก่นจันทน์ ณ วัดช่องลม
เขาน้อย
วัดหนองหอย
เขาหลวง
เมืองโบราณที่บ้านคูบัว
วัดอรัญญิกาวาส
เจดีย์หักเจติยาราม
เขาชะงุ้ม
เขางู (ถ้ำจาม, ถ้ำฤๅษี)
วัดโขลง เป็นหนึ่งในโบราณสถานภายในเมืองคูบัว
วัดศรีสุริยวงศารามวรวิหาร
สถานีรถไฟราชบุรี
เฉิน ป๋อหลิน

เฉิน ป๋อหลิน (จีนตัวย่อ: 陈柏霖; จีนตัวเต็ม: 陳柏霖; พินอิน: Chén Bólín; เยลกวางตุ้ง: Chan Pak Lam; เกิด 27 สิงหาคม พ.ศ. 2526) หรือที่รู้จักกันในชื่อ วิลสัน เฉิน (Wilson chen) เป็นนักแสดงชาวไต้หวันที่มีชื่อเสียง
ประวัติ

เฉินป๋อหลิน ชื่อเดิม เฉินเหว่ยจื้อ ชื่อภาษาอังกฤษคือ วิลสัน ชาน Wilson Chan ชื่อของแฟนๆ ชาวญี่ปุ่น คือ ไมกาว่า Maikawa 
เกิดวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1983 ที่กรุงไทเป ไต้หวัน กรุ๊ปเลือด B สูง 178เซนติเมตร หนัก 65 กิโลกรัม 
รักการเต้น ฮิพ-ฮ็อพ เล่นกีตาร์ กีฬาโปรดคือว่ายน้ำ ชอบสีดำ ขาว แดง เหลือง ชอบกินบะหมี่ และช็อกโกแลต ชอบใส่เสื้อยืดพิมพ์ลายเยอะๆ กับกางเกงที่ไม่ฟิตจนเกินไป ไม่งั้นจะรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเลยไปถึงขั้นที่ว่ามันหมือนกับตัวเขาโป๊นั่นทีเดียว เฉินป๋อหลิน เป็นดาราเอเชียที่พูดภาษาอังกฤษค่อนข้างดีคนหนึ่ง เพราะวัยประถมเคยไปเรียนและใช้ชีวิตที่สหรัฐ อเมริกาพักหนึ่ง แต่อยู่ที่นั่นเขาบอกว่าเป็นชีวิตที่น่าเบื่อ หาเพื่อนซี้ไม่ได้เลยซักคน ในที่สุดก็กลับมาเรียนต่อที่ไต้หวัน ช่วงมัธยมต้น 
เป็นนักบาสเกตบอลของโรงเรียน ได้รับฉายาว่า หนุ่มสลาตัน เพราะความว่องไว เล่นลูกได้รวดเร็ว เป็นดาวเด่นมีสาวๆ มาชมชอบเขาเยอะมาก ภูมิใจไปเลย เขายอมรับว่าไม่ค่อยวางแผนกับอนาคตสักเท่าไหร่ 
ตอนที่จะจบ ม.ปลาย ต้องเขียนความฝันในอนาคตลงไปในหนังสือทำเนียบรุ่น ก็เขียนลงไปว่าอยากเป็นนักบาสเกตบอล 
เฉินป๋อหลิน มาดกวน กระทั่งให้สื่อถ่ายรูปก็มีลีลาไม่เบา แอ๊กชั่นไม่ซ้ำ เขาบอกว่าติดนิสัยทำหน้าแบบต่างๆ มาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว เห็นรูปตัวเองสมัยเด็กๆ ยังอดขำไม่ได้เลย เคยมีคนถามว่าลักษณะท่าทางแบบนั้นเลียนมาจากใคร เขาก็ตอบว่าคงจะเป็นจิม แครี่ย์ มั้งครับ
ความหล่อเหลามากบวกกับบุคลิกที่มีความเป็นตัวของตัวเองมาก สะดุดตาแมวมองขณะเขาเดินเที่ยวในย่านซีเหมินติ่ง โดนจีบไปเล่นบทนำในภาพยนตร์เรื่อง Blue Gate Crossing หรือ สาวหน้าใสกับนายไบซิเคิล และได้ฉายาว่า นายไบซิเคิล ตลอด 
หลังจากนั้นก็มีละครทีวีเรื่อง SONIC YOUTH-สู้สุดใจนายไบซิเคิล 
ส่วนผลงานต่อไปคือ The Twin Effects ภาคสอง ประชันลูกชายเฉิงหลง 
การเข้าวงการมาตั้งแต่อายุยังน้อย ทำให้พบเห็นและสัมผัสถึงประสบการณ์ที่ยากจะลืมเลือน และมีมุมมองกว้างขึ้น สำหรับทรรศนะต่อวงการบันเทิง เมื่อก่อนเขาคิดเพียงว่าแค่หน้าตาดีหน่อยกับมีความสามารถอีกสักนิดก็เป็นดาราได้แล้ว ส่วนเรื่องอื่นๆ ค่อยมาฝึกกัน แต่เมื่อเข้ามาแล้วก็รู้คิดผิดถนัด
แอบหักอกสาวๆ เมืองไทยเล่นหน่อยดีกว่า หนุ่มเฉินเขามีเจ้าของหัวใจแล้ว โดยให้สัมภาษณ์ถึงแฟนสาวชาวไต้หวันอยู่บ่อยๆ ชื่อ ซินดี้
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

Kung Fu Dunk (灌篮 - 2008)
Brotherhood Of Legion (2007)
Suger & Spice/What Little Girls are Made Of (2006)
Tripping (2006)
暗いところで待ち合わせ Kurai Tokoro de Machiawase (2006)
Silk (2006)
McDull, the Alumni (2006)
A Chinese Tall Story (2005)
Bug Me Not! (2005)
戀 愛 地 圖 About Love (2005)
The Eye 10 (2005)
Twins Effect II (2004)
Love of May (2004)
20 30 40 (2004)
Saigo no koi hajimete no koi (Last Love, First Love) (2003)
Blue Gate Crossing (2002)
ผลงานด้านการแสดง > ละคร

Tokyo Tower 2007
Tatta Ichido no Yuki (HBC, 2006)
Crystal Boys (PTS, 2003)
Sonic Youth (2002)
Qiang Dao Yu Tian Shi 強盜與天使 (PTS, 1999)
King of Blaze season 1 (2018)
King of Blaze season 2 (2019)
โฆษณา

2001 The Return of the Condor Heroes game spokesperson
2002 McDonald's ice cream (Taiwan)
Wayne Coffee (韋恩咖啡)
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติ เฉินป๋อหลิน
เฟซบุ๊คแฟนคลับของเฉินป๋อหลิน
เฉินป๋อหลิน - Wilson Chen
เตี๋ยวเค้า

| เตี๋ยวเค้า (จาง ที่) |
| --- | --- |
張悌

อัครมหาเสนาบดี (丞相 เฉิงเซี่ยง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. กันยายน หรือ ตุลาคม ค.ศ. 279 (กันยายน หรือ ตุลาคม ค.ศ. 279) – ค.ศ. 280 (280)
กษัตริย์: ซุนโฮ
ก่อนหน้า: ลู่ ข่ายและบั้นเฮ็ก
ขุนพลที่ปรึกษา (軍師)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ป. คริสต์ทศวรรษ 270 (ป. คริสต์ทศวรรษ 270) – ค.ศ. กันยายน หรือ ตุลาคม ค.ศ. 279 (กันยายน หรือ ตุลาคม ค.ศ. 279)
กษัตริย์: ซุนโฮ
นายพันทหารม้าประจำการ (屯騎校尉)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: ซุนฮิว
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ? เซียงหยาง มณฑลหูเป่ย์
เสียชีวิต: ค.ศ. 280 อำเภอเหอหรืออำเภอตังถู มณฑลอานฮุย
อาชีพ: ขุนนาง
ชื่อรอง: จู้เซียน (巨先)
บรรดาศักดิ์: ชานตูโหว (山都侯)

เตี๋ยวเค้า (เสียชีวิตวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 280) อัครมหาเสนาบดีคนสุดท้ายแห่ง ราชวงศ์ง่อ ในช่วงรัชสมัย พระเจ้าซุนโฮ
ในช่วง การรุกรานของราชวงศ์จิ้น เตี๋ยวเค้าพร้อมกับเหล่าขุนศึกได้ออกรบต้านทานทัพของราชวงศ์จิ้นที่นำโดย กาอุ้น อย่างกล้าหาญจนกระทั่งตายในที่รบเมื่อปี ค.ศ. 280 หลังจากนั้นได้ไม่นานพระเจ้าซุนโฮก็ประกาศยอมแพ้
เท็นเอ

เท็นเอ (ญี่ปุ่น: 天永; โรมาจิ: Ten'ei) เป็นชื่อศักราชญี่ปุ่นหลังศักราชเท็นนิน และอยู่ก่อนศักราช เอกีว ศักราชนี้อยู่ในช่วงเวลาตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1110 ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 1113  จักรพรรดิในรัชสมัยนี้คือจักรพรรดิโทบะ
การเปลี่ยนศักราช

22 มกราคม ค.ศ. 1110 เท็นเอ กันเน็ง (ญี่ปุ่น: 天永元年): มีการสร้างศักราชใหม่ขึ้น โดยศักราชเก่าสิ้นสุดในปีเท็นนินที่ 4 วันที่ 16 เดือน 7 ค.ศ. 1110
เหตุการณ์ในศักราช เท็นเอ

ค.ศ. 1109 (ปีเท็นเอที่ 1 เดือน 5): จักรพรรดิโทบะเสด็จไปยังโฮโชจิ โดยพระองค์ทรงบริจาคหนังสือตัวเขียนทางศาสนาพุทธที่มีอักษรสีทองบนกระดาษสีน้ำเงิน
ค.ศ. 1110 (ปีเท็นเอที่ 1 เดือน 6): มิอิเดระจิถูกเพลิงไหม้ โดยวัดนี้ถูกไฟไหม้เป็นครั้งที่สอง ครั้งแรกเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1081
บรรณานุกรม

Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005). Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01753-5; OCLC 58053128
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). A Chronicle of Gods and Sovereigns: Jinnō Shōtōki of Kitabatake Chikafusa. New York: Columbia University Press.  ISBN 9780231049405; OCLC 6042764
แหล่งข้อมูลอื่น

National Diet Library, "The Japanese Calendar" -- historical overview plus illustrative images from library's collection
เจ็บหน้าอก

| เจ็บหน้าอก  (chest pain) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: pectoralgia, stethalgia, thoracalgia, thoracodynia

อาการเจ็บหน้าอกอาจเกิดได้จากหลายสาเหตุ สาเหตุที่สำคัญ เช่น โรคหลอดหัวใจ
สาขาวิชา: เวชศาสตร์ฉุกเฉิน, อายุรศาสตร์
อาการ: Discomfort in the front of the chest
ประเภท: Cardiac, noncardiac
สาเหตุ: Serious: Acute coronary syndrome (including heart attacks), pulmonary embolism, pneumothorax, pericarditis, aortic dissection, esophageal rupture Common: Gastroesophageal reflux disease, muscle or skeletal pain, pneumonia, shingles
วิธีวินิจฉัย: Medical history, physical exam, medical tests
การรักษา: Based on the underlying cause
ยา: Aspirin, nitroglycerin
พยากรณ์โรค: Depends on the underlying cause
ความชุก: ~5% of ER visits
อาการเจ็บหน้าอกอาจเป็นอาการของภาวะที่มีอันตรายหลายอย่าง รวมถึงโรคหัวใจขาดเลือด ส่วนใหญ่เบื้องต้นมักถือเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์ไว้ก่อนจนกว่าจะยืนยันได้ว่าไม่ใช่ ทั้งนี้สาเหตุของอาการเจ็บหน้าอกมีมากมาย และส่วนใหญ่ไม่ใช่โรคหัวใจ
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: R07 ICD-9-CM: 786.5 MeSH: D002637 DiseasesDB: 16537
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 003079
เจ็บธรรมดา ไม่ธรรมดา ภาค 2

| เจ็บธรรมดา ไม่ธรรมดา ภาค 2 |
| --- | --- |
กำกับ: Michael Caton-Jones
เขียนบท: Leora Barish Henry Bean
อำนวยการสร้าง: Mario Kassar Joel B. Michaels Andrew G. Vajna
นักแสดงนำ: Sharon Stone David Morrissey David Thewlis Flora Montgomery
กำกับภาพ: Gyula Pados
ตัดต่อ: István Király John Scott
ดนตรีประกอบ: Jerry Goldsmith (themes) John Murphy
ผู้จัดจำหน่าย: Sony Pictures/MGM (USA) Buena Vista Distribution (Argentina/Brazil) 20th Century Fox (Australia/Taiwan) Warner Bros. (Italy) Svensk Filmindustri (Scandinavia, theatrical) Universal Studios Home Entertainment (Scandinavia, DVD)
วันฉาย: 31 มีนาคม, ค.ศ. 2006
ความยาว: 113 นาที.
ประเทศ: เยอรมัน สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา สเปน
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $70,000,000
ก่อนหน้านี้: เจ็บธรรมดา ไม่ธรรมดา
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
นักแสดง

| นักแสดง | ตัวเอก |
| --- | --- |
Sharon Stone: Catherine Tramell
David Morrissey: Dr. Michael Glass
Charlotte Rampling: Milena Gardosh
David Thewlis: Roy Washburn
Hugh Dancy: Adam Towers
Anne Caillon: Laney Ward
Iain Robertson: Peter Ristedes
Stan Collymore: Kevin Franks
Kata Dobó: Magda
Flora Montgomery: Michelle Broadwin
Jan Chappell: Angela
ดูเพิ่ม

Basic Instinct 2 เก็บถาวร 2010-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Sonypictures.com
Trailer at Apple.com
Basic Instinct 2 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Basic Instinct 2 Production Notes เก็บถาวร 2013-01-02 ที่ archive.today