stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สายซาไกซูจิ

| สายซาไกซูจิ |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
เจ้าของ: การคมนาคมเทศบาลโอซากะ
หมายเลขสาย: 6
ที่ตั้ง: โอซากะ
ปลายทาง: เท็นจิมบาชิซูจิโรกูโจเมะ เท็งงาจายะ
จำนวนสถานี: 10
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟฟ้าใต้ดิน
ระบบ: รถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ
ศูนย์ซ่อมบำรุง: ฮิงาชิซูอิตะ
ขบวนรถ: 66 ซีรีส์
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 6 ธันวาคม ค.ศ. 1969
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 8.1 กิโลเมตร (5.0 ไมล์)
รางกว้าง: 1435
ระบบจ่ายไฟ: 1,500 V DC ลวดเหนือหัว
ความเร็ว: 70 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (43 ไมล์ต่อชั่วโมง)
| โอซากะเมโทร |
| --- | --- |
: สายมิโดซูจิ
: สายทานิมาจิ
: สายยตสึบาชิ
: สายชูโอ
: สายเซ็นนิจิมาเอะ
: สายซาไกซูจิ
: สายนางาโฮริสึรูมิเรียวกูจิ
: สายอิมาซาโตซูจิ
: สายนังโกพอร์ตทาวน์
ด ค ก
สายซาไกซูจิ (สาย 6, สายสีน้ำตาล) (ญี่ปุ่น: 堺筋線; โรมาจิ: Sakaisuji-sen) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครโอซากะ ดำเนินการโดยรถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ มีชื่อเรียกต่าง ๆ ได้แก่ รถไฟฟ้าด่วนสาย 6 (高速電気軌道第6号線) รถไฟฟ้าด่วนนครโอซากะสาย 6 (大阪市高速鉄道第6号線) และ รถไฟฟ้าสาย 6 (6号線（堺筋線）) ตัวย่อของเส้นทางคือ K
ระบบรถไฟฟ้า

66 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1993)
Hankyu 3300 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1969)
Hankyu 5300 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1979)
Hankyu 7300 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1989)
Hankyu 8300 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1989)
60 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1969-2003)
สถานีรถไฟฟ้า

เท็นจิมบาชิซูจิโรกูโจเมะ
โองิมาจิ
มินามิโมริมาจิ
คิตาฮามะ (โอซากะ)
นิปปมบาชิ
หลวงปู่ยิ้ม จนฺทโชติ

หลวงปู่ยิ้ม จนฺทโชติ (2387-2453)  วัดหนองบัว  พระเถราจารย์แห่งจังหวัดกาญจนบุรี อดีตเจ้าอาวาสวัดหนองบัว (วัดศรีอุปลาราม) ต.หนองบัว อ.เมือง จ.กาญจนบุรี  ท่านได้เป็นอาจารย์สอนด้านวิปัสสนาและคาถาอาคมให้แก่พระหลายรูป อาทิ พระโสภณสมาจารย์ (เหรียญ) วัดศรีอุปลาราม, พระเทพมงคลรังษี (ดี) วัดเทวสังฆาราม, พระกาญจนวัตรวิบูลย์ (สอน) วัดทุ่งลาดหญ้า, พระโสภณสมณกิจ (หัง) วัดเหนือ, พระราชมงคลวุฒาจารย์ (ใจ) วัดเสด็จ  และหนึ่งในศิษย์ฆราวาสคนสำคัญของท่าน  คือ  พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์
ชาติภูมิ

หลวงปู่ยิ้ม เป็นชาววังด้ง จ.กาญจนบุรี เกิดปีมะโรง เดือนห้า วันอังคาร  พ.ศ. 2387 เป็นบุตร นายยิ่ง นางเปี่ยม บิดามารดาประกอบอาชีพค้าไม้ไผ่ล่องไปขายที่ปากอ่าวแม่กลอง จ.สมุทรสงคราม
อุปสมบทและการศึกษา

ครั้นได้อายุครบบวช  ได้อุปสมบทที่วัดทุ่งสมอ อ.พนมทวน  จ.กาญจนบุรี  โดยมี พระอาจารย์กลีบ วัดหนองบัว เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์แดง วัดเหนือ และพระอาจารย์อินทร์ วัดทุ่งสมอ เป็นพระคู่สวด ได้รับฉายาว่า จนฺทโชติ เมื่อบวชเรียนแล้วเรียนอักษรขอม ภาษาบาลี มงคลทีปนี มูลกัจจายน์ พระมาลัย  พระเจ้า 10 ชาติ  ท่องสูตรสนธิจนช่ำชอง สามารถท่องจำพระปาฏิโมกข์สวดได้แต่พรรษาที่ 2 ด้วยท่านชอบวิชาความรู้ จึงได้รับคำแนะนำจากพระอาจารย์แดงพระคู่สวดว่า เมืองบางช้าง (สมุทรสงคราม) มีพระอาจารย์เก่ง ๆ หลายวัด วิชาแขนงต่าง ๆ ไม่ซ้ำกัน  ท่านจึงได้มุ่งมาทางเมืองบางช้าง  ซึ่งท่านมีความคุ้นเคยอยู่ตั้งแต่สมัยที่ติดตามครอบครัวล่องแพไม้ไผ่ไปขาย
วัดแรกที่ท่านเข้าไปศึกษา  คือ วัดบางนางลี่น้อย อำเภออัมพวา  มีพระพระปลัดทิม อุปัชฌาย์เก่าแก่ของวัด เรียนทางน้ำมนต์โภคทรัพย์ ยุคนั้นเชื่อว่าใครได้อาบน้ำมนต์วัดนี้ คนจนก็จะรวย ถ้าเป็นขุนนางก็จะได้เลื่อนยศถาบรรดาศักดิ์  พระปลัดทิมมีวิชาทำผงทางเมตตามหานิยม และวิชาโหราศาสตร์ ฤกษ์ล่าง ฤกษ์บนต่างๆ  ปัจจุบันวัดนี้ได้ถูกน้ำเซาะตลิ่งจมหายไปในแม่น้ำแม่กลองแล้ว  วัดต่อมาคือ วัดลิงโจน ต่อมาเรียกว่า วัดปากสมุทรสุดคงคา  คืออยู่ปากอ่าวแม่กลอง  กับพระพ่วง  ท่านมีวิชาทำธงกันอสุนีบาตสายฟ้า และพายุคลื่นลม ชาวเรือทะเลนับถือมาก  วิชาหวายลงอักขระของท่าน ทำเป็นรูปวงกลม ว่ากันว่าเวลาขาดน้ำจืด เอาหวายโยนลงทะเลแล้วตักน้ำ ภายในวงหวายจะได้น้ำจืดทันที ลูกอมหมากทุย ก็ลือชื่อ พระรูปนี้สำเร็จจินดามณีมนต์เรียกปลาเรียกเนื้อได้แบบพระสังข์ทอง อาจารย์ต่อมาคือ พระกลัด  วัดบางพรม  อัมพวา  เรียนทางมหาอุด ผ้าเช็ดหน้าทาง มหานิยม เชือกคาดเอวถักเป็นรูปกระดูกงู กันเขี้ยวงาและทางคงกระพันชาตรี ท่านองค์นี้ย่นหนทางได้  ข้ามแม่น้ำลำคลองไม่ต้องใช้เรือแพ  และ พระแจ้ง วัดประดู่ อัมพวา  เรียนทางแพทย์แผนโบราณ มีดหมอปราบภูติผีปีศาจ ทางมหาประสาน เชือกคาดชื่อตะขาบไฟหรือไส้หนุมาน มีดตะกรุดคู่อยู่หัวเชือก  จากนั้นท่านยังได้ไปศึกษาอยู่กับพระอาจารย์ในถ้ำพุพระ (ถ้ำขุนแผน)เมืองกาญจนบุรี  พระอาจารย์องค์นี้มีอายุร้อยกว่าปี  ชำนาญอภิญญามีอิทธิคุณถึงล่องหนหายตัวได้  ตามประวัติบันทึกของพระโสภณสมาจารย์กล่าวว่า  "พระยิ้มชอบทางรุกขมูลธุดงค์วัตร ออกพรรษาแล้วเข้าป่าเจริญสมาธิในป่าลึก ท่านรู้จักภาษา นก กา สัตว์ป่าทุกชนิด จิตกล้าเข้าทุกที จะทำเครื่องรางชนิดใดก็ขลังไปทุกอย่าง"
มรณภาพ

หลวงปู่ยิ้ม  จนฺทโชติ  ถึงแก่มรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2453 สิริอายุได้ 66 ปี   เมื่อท่านได้ถึงมรณภาพแล้ว ตำรับตำราต่าง ๆ ของท่านก็เป็นมรดกตกทอดมาถึงเจ้าคุณพระโสภณสมาจาร (เหรียญ)วัดหนองบัว  และสานุศิษย์ที่สืบทอดวิชาก็ได้สร้างเครื่องรางเจริญรอยตามแบบท่านสืบมาจนปัจจุบัน
สาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต

บทความนี้เกี่ยวกับสาธารณรัฐองค์ประกอบของสหภาพโซเวียต สำหรับสาธารณรัฐหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ดูที่ รัฐหลังสหภาพโซเวียต
| สาธารณรัฐของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต |
| --- | --- |

หมวดหมู่: สหพันธรัฐ
ที่ตั้ง:  สหภาพโซเวียต
ก่อตั้งโดย: สนธิสัญญาการก่อตั้งสหภาพโซเวียต
ก่อตั้ง: 30 ธันวาคม ค.ศ. 1922
ยกเลิกโดย: การรับรองความเป็นอิสระของกลุ่มรัฐบอลติก คำประกาศที่ 142-เอช
ยกเลิก: 26 ธันวาคม ค.ศ. 1991
จำนวน: 21 รัฐ (ณ ค.ศ. 1933)
ประชากร: น้อยที่สุด: 1,565,662 คน (เอสโตเนียโซเวียต) มากที่สุด: 147,386,000 คน (รัสเซียโซเวียต)
พื้นที่: น้อยที่สุด: 29,800 km2 (11,500 sq mi) (อาร์มีเนียโซเวียต) มากที่สุด: 17,075,400 km2 (6,592,800 sq mi) (รัสเซียโซเวียต)
การปกครอง: สาธารณรัฐสังคมนิยมแบบพรรคการเมืองเดียว
หน่วยการปกครอง: สาธารณรัฐปกครองตนเองสังคมนิยมโซเวียต, แคว้น, แคว้นปกครองตนเอง
สาธารณรัฐของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต หรือ สาธารณรัฐสหภาพ (รัสเซีย: Сою́зные Респу́блики, อักษรโรมัน: Soyúznye Respúbliki) เป็นหน่วยการปกครองตามเชื้อชาติของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (USSR) สหภาพโซเวียตก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1922 จากสนธิสัญญาระหว่างสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส และสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน โดยสาธารณรัฐข้างต้นรวมตัวกันเป็นสาธารณรัฐองค์ประกอบของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (สหภาพโซเวียต)
สำหรับภาพรวมทางประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ สหภาพโซเวียตเป็นรัฐรวมศูนย์อำนาจระดับสูงซึ่งนำโดยพรรคคอมมิวนิสต์ และมีโครงสร้างเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐแต่ในนาม การปฏิรูปการกระจายอำนาจอย่างค่อยเป็นค่อยไปในยุคของเปเรสตรอยคา (การปรับโครงสร้าง) และกลัสนอสต์ (การเปิดกว้าง ซึ่งหมายถึงเสรีภาพในการพูด) ที่ดำเนินการโดยมีฮาอิล กอร์บาชอฟ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงเฮลซิงกินั้นเป็นปัจจัยหนึ่งที่นำไปสู่การล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1991 อันเกี่ยวโยงกับจุดจบของสงครามเย็นและการก่อตั้งเครือรัฐเอกราช
ในสหภาพโซเวียตมีการแบ่งประเภทของสาธารณรัฐที่แตกต่างกันเป็นสองระดับ โดยสาธารณรัฐสหภาพที่ใหญ่กว่าเป็นตัวแทนของกลุ่มชาติพันธุ์หลักของสหภาพและมีสิทธิที่จะแยกตัวออกตามรัฐธรรมนูญ และสาธารณรัฐปกครองตนเองที่เล็กกว่าจะตั้งอยู่ในพื้นที่ของสาธารณรัฐสหภาพและเป็นตัวแทนของชาติพันธุ์กลุ่มน้อย โดยทั่วไปแล้ว สาธารณรัฐปกครองตนเองจะอยู่ภายใต้อำนาจของสาธารณรัฐสหภาพที่รัฐตั้งอยู่ ยกเว้นบางกรณี เช่น สาธารณรัฐนาคีชีวัน (Republic of Nakhichevan)
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิชซึ่งก่อตั้งจากผลกระทบของสงครามโซเวียต-ฟินแลนด์ เป็นเพียงสาธารณรัฐสหภาพเดียวที่ถูกลิดรอนสถานะใน ค.ศ. 1956 การตัดสินใจลดฐานะคารีเลียเป็นสาธารณรัฐปกครองตนเองภายในรัสเซียโซเวียตทำโดยรัฐบาลกลางเพียงฝ่ายเดียว ปราศจากการถามความเห็นของประชากร[ต้องการอ้างอิง]
ภาพรวม

ตามมาตรา 76 ของรัฐธรรมนูญแห่งสหภาพโซเวียตสาธารณรัฐสหภาพเป็นอธิปไตยรัฐสังคมนิยมโซเวียตที่สหรัฐกับสาธารณรัฐโซเวียตอื่น ๆ ในสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต มาตรา 81 ของรัฐธรรมนูญที่ระบุว่า "สิทธิอธิปไตยของสหภาพโซเวียตจะได้รับการปกป้องโดยสหภาพโซเวียต"
ในช่วงการรวมตัวครั้งสุดท้าย สหภาพโซเวียตประกอบด้วย 15 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตที่เป็นทางการซึ่งทั้งหมด (ยกเว้นสาธารณรัฐรัสเซีย) ได้มีบทในการจัดตั้งและบริหารพรรคคอมมิวนิสต์ภายในสหพันธ์สาธารณรัฐและพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต
สหพันธ์สาธารณรัฐนอกอาณาเขตสหพันธรัฐรัสเซีย ส่วนใหญ่ถูกประกอบด้วยอยู่ในดินแดนที่เดิมเป็นของจักรวรรดิรัสเซียและได้ถูกซื้อในระหว่างปี พ.ศ. 2243 จากมหาสงครามเหนือและอนุสัญญาแองโกลรัสเซีย พ.ศ. 2450
ถึงแม้สหภาพโซเวียตประกอบด้วย 15 รัฐแต่มีเพียง 11 รัฐที่มีอิสระในการบริหารยกเว้นจอร์เจียกับกลุ่มรัฐบอลติกซึ่งกลุ่มรัฐบอลติกได้รวมเข้ามาในช่วงการยึดครองรัฐบอลติกซึ่งทำให้ในระดับสากลมองว่าเป็นการยึดครองอย่างผิดกฎหมายตลอดระยะเวลาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2483 - พ.ศ. 2534
แต่ละสาธารณรัฐมีที่เป็นเอกลักษณ์เป็นของตัวเองของตราประจำชาติของรัฐ ธง เครื่องอิสริยาภรณ์ แต่มีข้อยกเว้นเพลงชาติสหภาพโซเวียตเป็นเพลงประจำชาติทุกรัฐจนถึงปี พ.ศ. 2533  ทุกรัฐในสหภาพโซเวียตมีสิทธิที่จะได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน
ช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 การเข้ามาควบคุมของมอสโกต่อสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตได้มีน้อยลงจากเปเรสตรอยคาและกลัสนอสต์ของมีฮาอิล กอร์บาชอฟนำไปการเป็นอิสระมากขึ้นของสาธารณรัฐจนทำให้สหภาพโซเวียตล่มสลาย
สาธารณรัฐสหภาพของสหภาพโซเวียต

จำนวนสาธารณรัฐสหภาพของสหภาพโซเวียตในแต่ยุคมีจำนวนที่แตกต่างกันตั้งแต่ 4 ถึง 16 โดยตั้งแต่ ค.ศ. 1956 จนกระทั่งการล่มสลายใน ค.ศ. 1991 สหภาพโซเวียตประกอบด้วยสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทั้งหมด 15 แห่ง (ใน ค.ศ. 1956 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิชที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1940 ถูกยกเลิกเข้ากับสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย)
แผนที่สาธารณรัฐสหภาพตั้งแต่ ค.ศ. 1956 จนถึง ค.ศ. 1991 ซึ่งนับหมายเลขตามที่รัฐธรรมนูญโซเวียตกำหนดไว้
| ตราแผ่นดิน | ชื่อ | ธงชาติ | เมืองหลวง | ก่อตั้ง | ระยะเวลาที่เข้าร่วม | ประชากร (ค> ศ. 1989) | พื้นที่ (km2) (ค> ศ. 1991) | รัฐเอกราชหลังการล่มสลาย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย |  | มอสโก | 000000001917-11-07-00007 พฤศจิกายน 1917 | 1922-1991 | 147,386,000 | 17,075,400 |  รัสเซีย |
|  | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน |  | เคียฟ | 000000001919-03-10-000010 มีนาคม 1919 | 1922-1991 | 51,706,746 | 603,700 |  ยูเครน  รัสเซีย |
|  | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย |  | มินสค์ | 000000001920-07-31-000031 กรกฎาคม 1920 | 1922-1991 | 10,151,806 | 207,600 |  เบลารุส |
|  | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก |  | ทาชเคนต์ | 000000001924-12-05-00005 ธันวาคม 1924 | 1924-1991 | 19,906,000 | 447,400 |  อุซเบกิสถาน |
|  | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค |  | อัลมา-อาตา | 000000001936-12-05-00005 ธันวาคม 1936 | 1936-1991 | 16,711,900 | 2,717,300 |  คาซัคสถาน |
|  | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย |  | ทบิลีซี | 000000001921-02-25-000025 กุมภาพันธ์ 1921 | 1922-1991 | 5,400,841 | 69,700 |  จอร์เจีย  อับฮาเซีย  เซาท์ออสซีเชีย |
|  | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน |  | บากู | 000000001920-04-28-000028 เมษายน 1920 | 1922-1991 | 7,037,900 | 86,600 |  อาเซอร์ไบจาน |
|  | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย |  | วิลนีอัส | 000000001940-07-21-000021 กรกฎาคม 1940 | 1940-1990 | 3,689,779 | 65,200 |  ลิทัวเนีย |
|  | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย |  | คีชีนอฟ | 000000001940-08-02-00002 สิงหาคม 1940 | 1940-1991 | 4,337,600 | 33,843 |  มอลโดวา  ทรานส์นีสเตรีย |
|  | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย |  | รีกา | 000000001940-07-21-000021 กรกฎาคม 1940 | 1940-1991 | 2,666,567 | 64,589 |  ลัตเวีย |
|  | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ |  | ฟรุนเซ | 000000001936-12-05-00005 ธันวาคม 1936 | 1936-1991 | 4,257,800 | 198,500 |  คีร์กีซสถาน |
|  | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก |  | ดูชานเบ | 000000001929-12-05-00005 ธันวาคม 1929 | 1929-1991 | 5,112,000 | 143,100 |  ทาจิกิสถาน |
|  | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนีย |  | เยเรวาน | 000000001920-12-02-00002 ธันวาคม 1920 | 1922-1991 | 3,287,700 | 29,800 |  อาร์มีเนีย |
|  | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน |  | อัชฮาบัด | 000000001925-05-13-000013 พฤษภาคม 1925 | 1925-1991 | 3,522,700 | 488,100 |  เติร์กเมนิสถาน |
|  | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนีย |  | ทาลลินน์ | 000000001940-07-21-000021 กรกฎาคม 1940 | 1940-1991 | 1,565,662 | 45,226 |  เอสโตเนีย |
สาธารณรัฐสหภาพของสหภาพโซเวียต > อดีตสหภาพสาธารณรัฐในสหภาพโซเวียต

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| แผนที่ | สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต | เมืองหลวง | เข้าร่วม | พื้นที่ (km²)  | รวมเข้า/แยกออก |
|  |  สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส | ทบิลิซี | 1922–1936 | 186,100 | ได้แยกเป็น สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนีย สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน และสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย |
|  |   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช | เปโตรซาวอดสค์ | 1940–1956 | 172,400 | รวมตัวกับ สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย |
สาธารณรัฐสหภาพของสหภาพโซเวียต > รัฐโซเวียตที่ยังไม่ก่อตั้งขึ้น

สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบสซาราเบีย ถูกแทนที่โดยสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย
คณะกรรมการชั่วคราวโปแลนด์
ธงของสาธารณรัฐโซเวียตในพิพิธภัณฑ์ยุคโซเวียตเลนินใน บิชเคก คีร์กีซสถาน
สาธารณรัฐเช็กในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014

สาธารณรัฐเช็กในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์  พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 88 คน ใน 13 ชนิดกีฬา
ศูนย์บริการสารสนเทศทางเทคโนโลยี

ศูนย์บริการสารสนเทศทางเทคโนโลยี (Technical Information Access Center - TIAC) หน่วยงานที่มีบทบาทในการให้บริการสารสนเทศด้วยเทคโนโลยีและเป็นผู้นำแนวคิดการตลาดในการบริหารจัดการหน่วยงานบริการสารสนเทศเชิงพาณิชย์ โดยไม่หวังกำไร ริเริ่มการพัฒนาฐานข้อมูลของประเทศไทย ได้แก่ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย (Thai Theses) กระตุ้นให้มีการใช้สารสนเทศเพื่อการทำงาน และส่งผลให้เกิดการศึกษา ค้นคว้า วิจัยต่อยอดงานวิจัยในหน่วยงานวิจัยขั้นสูงและสถาบันระดับอุดมศึกษาได้อย่างเป็นรูปธรรม
ประวัติ

ศูนย์บริการสารสนเทศทางเทคโนโลยี จัดตั้งขึ้นเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2531 จากความร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทยกับรัฐบาลสหรัฐอเมริกา โดยได้รับเงินสนับสนุนงบประมาณเงินกู้และเงินช่วยเหลือแบบให้เปล่าโดยมีระยะเวลาดำเนินงาน 4 ปี เพื่อริเริ่มบริการฐานข้อมูล และข่าวสารสำหรับการพัฒนาวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี ธุรกิจ และอุตสาหกรรมของประเทศไทย ในรูปเครือข่ายความร่วมมือในการแลกเปลี่ยน และใช้ทรัพยากรร่วมกัน ลดต้นทุนสารสนเทศต่างประเทศ จึงเป็นหน่วยงานบริการสารสนเทศแห่งแรกของประเทศไทยที่เปิดบริการเชิงพาณิชย์ที่ไม่หวังผลกำไร สร้างเครือข่ายห้องสมุดและผู้ใช้บริการ สร้างสรรค์บริการและเทคโนโลยีใหม่ บริการสืบค้นฐานข้อมูลออนไลน์จากต่างประเทศ พัฒนาฐานข้อมูลบรรณานุกรมร่วมกับภาคีสมาชิก สามารถสนองความต้องการสารสนเทศและเติมเต็มแก่สังคมสารสนเทศและความรู้ภูมิปัญญาให้แก่ประเทศไทยอย่างต่อเนื่อง กำหนดเปิดบริการในเดือนมกราคม 2533
23 พฤษภาคม 2532 การประชุมโครงการศูนย์บริการสารสนเทศทางเทคโนโลยี
ในปี พ.ศ. 2550 ศูนย์บริการสารสนเทศทางเทคโนโลยี ได้มีการเปลี่ยนชื่อหน่วยงานเป็น "ศูนย์บริการความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (STKS: Science and Technology Knowledge Services) ซึ่งเป็นหน่วยงานระดับฝ่ายสังกัดสำนักงานกลาง สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ หรือ สวทช. มีที่ตั้งที่ 111 อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย ถนนพหลโยธิน ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี และในปี พ.ศ. 2551 ได้มีการปรับเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "ฝ่ายบริการความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี"
งานชิ้นแรก ปี 2533 บริการสืบค้นฐานข้อมูลออนไลน์

สำนักงานแห่งแรกของศูนย์บริการสารสนเทศทางเทคโนโลยี เริ่มบริการเมื่อปี 2533 หลังจากที่ดำเนินการก่อตั้งและกำหนดนโยบายบริหารจัดการเป็นเวลา 2 ปี ภายใต้สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาวิทยาศาสตรและเทคโนโลยี (Science and Technology Development Board-STDB) บริการฐานข้อมูลออนไลน์จากต่างประเทศจาก Dialog และ BRS  บริการฝึกอบรมและแนะนำฐานข้อมูลออนไลน์จากต่างประเทศ บริการที่ปรึกษากลยุทธ์การสัมภาษณ์ผู้ใช้บริการ การสืบค้นฐานข้อมูลและการจัดบริการเอกสารเรื่องเต็ม บริการแบบเชิงพาณิชย์ ระยะแรกบริการฟรี ต่อมาคิดค่าบริการแบบไม่มีกำไร 
อาคารสำนักงาน ชั้น 8 ศูนย์การค้าเซนทรัลพลาซ่า ลาดพร้าว
804 ถนนพหลโยธิน บางเขน กรุงเทพฯ10900
โทร 541 1704-6 โทรสาร 276 1326
ผู้ใช้วันเปิดบริการวันแรก สิงหาคม 2533
ศาสตราจารย์ ดร.กำจร มนุญปิจุ ท่านแรกติดต่อด้วยตัวเองใช้บริการทีสำนักงาน วันเดียวกันอาจารย์ดรุณา สมบูรณกุล(AIT)ใช้บริการทางโทรสาร
ขยายงาน ปี 2534 บริการเอกสารฉบับเต็ม

ศูนย์บริการสารสนเทศทางเทคโนโลยี ย้ายสำนักงานไปที่ อาคารวิทยพัฒนา ชั้น 6 ห้อง 602 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ซอยจุฬาลงกรณ์ 12 ถนนพญาไท ปทุมวัน กรุงเทพฯ 10330
โทร 216 8801-4 โทรสาร 216 8800
www.tiac.or.th
บริการเอกสารจากฐานข้อมูลCD-ROM Fulltextครั้งแรกในประเทศไทย บริการซื้อหนังสือและฐานข้อมูลCD-ROMจากต่างประเทศ บริการสืบค้นวารสารและฐานข้อมูลสหวารสารออนไลน์ ห้องสมุดเสมือนครั้งแรก รับจัดทำฐานข้อมูลให้ต่างหน่วยงาน และร่วมกับบัณฑิตวิทยาลัยของ 3 สถาบัน ได้แก่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จัดทำเครือข่ายฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
เติมเต็ม ปี 2539 ห้องสมุดวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ศูนย์บริการสารสนเทศทางเทคโนโลยี ย้ายสำนักงานไปที่อาคาร สวทช. สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 73/1 ถนนพระราม 6 ราชเทวี พญาไท กรุงเทพฯ 10400 โทร 02 644 8150-89 โทรสาร 02 644 8038-39 www.tiac.or.th ที่อาคารใหม่ ศูนย์บริการสารสนเทศทางเทคโนโลยีจัดบริการวารสารต่างประเทศฉบับพิมพ์ 1600 ชื่อ และCD-ROM 1000 ชื่อ บริการวารสารภาษาไทยจากฐานข้อมูลสารบัญวารสารออนไลน์ เป็นการขยายบริการเพื่อเตรียมการพัฒนาสู่ห้องสมุดเสมือน สร้างความพร้อมตามเป้าหมาย สวทช.เพื่อการย้ายสำนักงานสู่อุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย จังหวัดปทุมธานี ภายใน3ปี
สนองนโยบาย สวทช. โดยเข้าร่วมพัฒนาฐานข้อมูลสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนในพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จัดทำCD-ROM ฉบับแรกที่รวมเนื้อหาและรูปภาพจากสารานุกรมฉบับพิมพ์ทุกเล่มในCD-ROM 1 แผ่น
วารสารปัญญาวุธ โครงการST-NET โครงการเรียนออนไลน์ Cybertools for Research ร่วมกับมหาวิทยาลัยมหิดลและสวทช.(TGIST)
ผู้นำDublin Core Metadata ใช้ครั้งแรกในประเทศไทย โดยจัดทำโครงสร้างฐานข้อมูลงานวิจัยของประเทศไทย ร่วมกับ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย(สกว.) สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุขแห่งชาติ(สวรส.)และ สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ(วช.)
สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนในพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

ศูนย์บริการสารสนเทศทางเทคนโลยี ได้รับพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในการมีส่วนจัดทำสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนในพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ฉบับอิเล็กทรอนิกส์ โดยใช้โปรแกรมที่พัฒนาโดยคนไทยจัดทำเป็นซีดี-รอม รุ่นที่ 1 และรุ่นที่ 2
ฐานข้อมูลไทย  - ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

ศูนย์บริการสารสนเทศทางเทคโนโลยี ได้ร่วมกับบัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยศาสตราจารย์ ดร.ถาวร วัชราภัย ชักชวนบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และมหาวิทยาลัยมหิดล ในการจัดทำฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทยเพื่อรวมแหล่งข้อมูลเพื่อการสืบค้นเป็นฐานข้อมูลเดียวกัน
30 มีนาคม 2536 - การสัมมนาเรื่องฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย จัดโดยศูนย์บริการสารสนเทศทางเทคโนโลยี ร่วมกับบัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่ห้องประชุมใหญ่ สำนักอธิการบดี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ประธานในพิธีเปิด ได้แก่ ศาสตราจารย์ ดร.ยงยุทธ ยุทธวงศ์ ผู้อำนวยการ สวทช. การสัมมนาประกอบด้วยการบรรยายและสาธิตฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย โดยวิทยากร ศาสตราจารย์ดร.ถาวร วัชราภัย และดร.สุทธิพร ปทุมเทวาภิบาล ผู้อำนวยการ ศูนย์บริการสารสนเทศทางเทคโนโลยี และการอภิปรายเรื่องความต้องการข้อมูลสำหรับงานวิจัยและวิทยานิพนธ์ โดย ศาสตราจารย์ดร.ถาวร วัชราภัย รศ.ดร.กำพล ศรีวัฒนกุล(คณบดีบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล)และดร.สัญชัย ตันตยาภรณ์ (กรมวิชาการเกษตร)
ผลการสัมมนานำไปสู่ความร่วมมือจากมหาวิทยาลัย 12 แห่ง จัดส่งข้อมูลและอนุญาตให้จัดทำฐานข้อมูลบรรณนุกรมพร้อมบทคัดย่อภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ทุกสาขาวิชา เริ่มปี 2517 บริการสืบค้นออนไลน์จากศูนย์บริการสารสนเทศทางเทคโนโลยี สืบค้นได้จากชื่อผู้แต่ง ชื่อวิทยานิพนธ์ สาขาวิชา ปีการศึกษาที่จบ คำสำคัญในบทคัดย่อ และชื่ออาารย์ที่ปรึกษา มหาวิทยาลัยที่ร่วมเครือข่าย 12 แห่ง ได้แก่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยขอนแก่น มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร มหาวิทยาลัยศิลปากร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
มิถุนายน 2540 ประกาศอย่างเป็นทางการในการนำเสนอบริการฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย แบบCD-ROM
เครือข่ายฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
รายชื่อผู้บริหาร

ดร.สุทธิพร ปทุมเทวาภิบาล
รศ.ดร. ครรชิต มาลัยวงศ์
นางสาวประดิษฐา ศิริพันธ์
ผลงาน

พ.ศ. 2533 ฐานข้อมูลออนไลน์ต่างประเทศ บริการสืบค้นฐานข้อมูลออนไลน์จากต่างประเทศ และบริการฝึกอบรมแนะนำฐานข้อมูล บริการที่ปรึกษาการสืบค้นข้อมูล
พ.ศ. 2534 บริการเอกสารฉบับเต็มจากฐานข้อมูล CD-ROM ครั้งแรกในประเทศไทย บริการซื้อหนังสือและฐานข้อมูล CD-ROM จากต่างประเทศ บริการสืบค้นวารสารและฐานข้อมูลสหวารสารออนไลน์ ห้องสมุดเสมือน
พ.ศ. 2539 ห้องสมุดวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
พ.ศ. 2540 ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย โดยความริเริ่มร่วมกันของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล และมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
พ.ศ. 2545 ห้องสมุดเสมือน คลังความรู้ จดหมายเหตุดิจิทัล ศูนย์ประสานงาน APIN-Unesco Asia Pactific Information Network
พ.ศ. 2546 JournalLink
พ.ศ. 2547 ศูนย์ความรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (STKC)
พ.ศ. 2549 สารสนเทศวิเคราะห์ แผนที่ความรู้ แผนที่สิทธิบัตร
เปลี่ยนชื่อและดำเนินงานในนาม ศูนย์บริการความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
พ.ศ. 2550 บริการความรู้แบบเปิด
พ.ศ. 2551 web2 ขยายเครือข่ายจัดการความรู้ดิจิทัล ทำงานแบบไร้กระดาษ wiki
พ.ศ. 2552 สารานุกรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแบบเสรี
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเพิ่มเติมจาก stks wikibook เก็บถาวร 2008-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อังคณา ตรีรัตนาทิพย์

| อังคณา หิรัญพฤกษ์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 22 สิงหาคม พ.ศ. 2528 (39 ปี) อังคณา ตรีรัตนาทิพย์ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: อัฏฐวัฒน์ หิรัญพฤกษ์ (2553–ปัจจุบัน)
อาชีพ: นางงาม
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2550–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: นางสาวไทย 2550
อังคณา หิรัญพฤกษ์ (เกิด 22 สิงหาคม พ.ศ. 2528) ชื่อเล่น ก้อย, อ้อ เป็นนางสาวไทยคนที่ 43 ประจำปี พ.ศ. 2550
ประวัติ

อังคณา ตรีรัตนาทิพย์ หรือ อ้อ/ก้อย เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2528 เป็นชาวกรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เข้าประกวดนางสาวไทยในขณะที่ศึกษาอยู่ระดับชั้นปีที่ 4 จนได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับ 1
ด้านชีวิตส่วนตัว  อังคณา ตรีรัตนาทิพย์ สมรสกับ นายแพทย์อัฏฐวัฒน์ หิรัญพฤกษ์ เป็นอาของของภูริ หิรัญพฤกษ์ และ กฤษ หิรัญพฤกษ์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 8 สิงหาคม 2553 ณ ห้องนภาลัย โรงแรมดุสิตธานี
การศึกษา

มัธยมศึกษา โรงเรียนสตรีมหาพฤฒาราม ในพระบรมราชินูปถัมภ์
ปริญญาตรี สถิติศาสตร์บัณฑิต คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (หลักสูตรนานาชาติ) มหาวิทยาลัยนานาชาติสแตมฟอร์ด
กำลังศึกษา (พ.ศ. 2559) ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาผู้นำทางสังคม ธุรกิจ และการเมือง คณะนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต
รางวัล

ได้รับตำแหน่งรองอันดับ 2 มิส ข.ส.ม.ก. ปี 2549
มิสคังเซน เคนโก และขวัญใจช่างภาพ ปี 2549
นางสาวไทย ประจำปี พ.ศ. 2550, Miss Healthy, Miss Perfect และนางงามมิตรภาพ
| ด ค กนางสาวสยามและนางสาวไทย |
| --- | --- |
นางสาวสยาม:  1934  1935  1936  1937  1938 
นางสาวไทย:  1939  1940  1948  1950  1951  1952  1953  1954  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1971  1972  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2006  2007  2008  2009  2010  2012  2013  2014  2016  2019  2020  2022  2023  2024 
รายนามนางสาวสยาม:  กันยา เทียนสว่าง  วณี เลาหเกียรติ  วงเดือน ภูมิรัตน์  มยุรี วิชัยวัฒนะ  พิศมัย โชติวุฒิ 
รายนามนางสาวไทย:  เรียม เพศยนาวิน  สว่างจิตต์ คฤหานนท์  ลัดดา สุวรรณสุภา  อัมพร บุรารักษ์  อุษณีย์ ทองเนื้อดี  ประชิตร์ ทองอุไร  อนงค์ อัชชวัฒนา  สุชีลา ศรีสมบูรณ์  อาภัสรา หงสกุล  จีรนันทน์ เศวตนันทน์  ประภัสสร พานิชกุล  อภันตรี ประยุทธเสนีย์  แสงเดือน แม้นวงศ์  วารุณี แสงศิรินาวิน  นิภาภัทร สุดศิริ  กนกอร บุญมา  สาวิณี ปะการะนัง  ธารทิพย์ พงษ์สุข  ทวีพร คลังพลอย  ชุติมา นัยนา  ภรณ์ทิพย์ นาคหิรัญกนก  ยลดา รองหานาม  ภัสราภรณ์ ชัยมงคล  จิระประภา เศวตนันทน์  อรอนงค์ ปัญญาวงศ์  ฉัตฑริกา อุบลศิริ  อารียา สิริโสภา  ภาวดี วิเชียรรัตน์  สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ  ชลิดา เถาว์ชาลี  อภิสมัย ศรีรังสรรค์  ปนัดดา วงศ์ผู้ดี  สุจิรา อรุณพิพัฒน์  ปฏิพร สิทธิพงศ์  ชาลิสา บุญครองทรัพย์  สิรินทร์ยา สัตยาศัย  ลลนา ก้องธรนินทร์  อังคณา ตรีรัตนาทิพย์  พรรณประภา ยงค์ตระกูล  อรวิภา กนกนทีสวัสดิ์  กฤชภร หอมบุญญาศักดิ์  ปริศนา กัมพูสิริ  อัจฉราภรณ์ กนกนทีสวัสดิ์  วิลาสินี จันทร์วุฒิวงศ์  ธนพร ศรีวิราช  สิรีธร ลีห์อร่ามวัฒน์  ณัฐพัชร พงษ์ประพันธ์  มานิตา ดวงคำ ฟาร์เมอร์  ชนนิกานต์ สุพิทยาพร  พนิดา เขื่อนจินดา 
รายละเอียด:  รายชื่อ  รางวัลพิเศษ
สายชิโตเซะ

รถไฟฮกไกโดสายชิโตเซะ (ญี่ปุ่น: 千歳線; โรมาจิ: Chitose-sen) เป็นเส้นทางรถไฟสายระหว่างเมืองระหว่างสถานีรถไฟนูมาโนฮาตะในเมืองโทมาโกไมและสถานีรถไฟชิโรอิชิในนครซัปโปโระ ดำเนินการโดยJR ฮกไกโด โดยเชื่อมต่อกับรถไฟฮกไกโดสายหลักมูโรรัง และสายหลักฮาโกดาเตะ (รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยาน)