stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พ.ศ. 2455
วันเกิด

2 มกราคม - พูนศุข พนมยงค์ ภริยาของปรีดี พนมยงค์ (ถึงแก่กรรม 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2550)
7 มกราคม - ไฮน์ริค ฮาร์เรอร์ นักปีนเขา นักสำรวจ และนักประพันธ์ชาวออสเตรีย (ถึงแก่กรรม 7 มกราคม พ.ศ. 2549)
28 กุมภาพันธ์ - เจ้าชายเบร์ติล ดยุกแห่งฮัลลันด์ (สิ้นพระชนม์ 5 มกราคม พ.ศ. 2540)
16 มีนาคม - แพต นิกสัน อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา ภรรยาของอดีตประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน (ถึงแก่กรรม 22 มิถุนายน พ.ศ. 2536)
1 เมษายน - หม่อมเจ้าทองคำเปลว ทองใหญ่ พระโอรสใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม (สิ้นชีพิตักษัย 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2553)
15 เมษายน - คิม อิล-ซ็อง อดีตผู้นำคนแรกและประธานาธิบดีตลอดกาลของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี (เกาหลีเหนือ) (ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2537)
8 พฤษภาคม - ครูทองดี สุจริตกุล นักดนตรีไทย(จะเข้) (เสียชีวิต พ.ศ. 2550)
22 พฤษภาคม - เฮอร์เบิร์ต ซี. บราวน์ นักเคมีรางวัลโนเบล (เสียชีวิต พ.ศ. 2547)
23 มิถุนายน - แอลัน ทัวริง นักคณิตศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์ (เสียชีวิต พ.ศ. 2497)
7 สิงหาคม - หวอ จี๊ กง ประธานสภาแห่งรัฐเวียดนาม คนที่ 2 (ถึงแก่กรรม 8 กันยายน พ.ศ. 2554)
23 สิงหาคม - จีน เคลลี นักเต้นและนักแสดงชาวอเมริกัน (เสียชีวิต พ.ศ. 2539)
5 กันยายน - หม่อมเจ้ารวิพรรณไพโรจน์ รพีพัฒน์ (สิ้นชีพิตักษัย 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531)
17 กันยายน - นพคุณ ทองใหญ่ ณ อยุธยา ภรรยา หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่
24 กันยายน - พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจันทรกานตมณี (สิ้นพระชนม์ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2520)
30 กันยายน - เลียว ศรีเสวก (นามปากกา อรวรรณ) นักประพันธ์ (ถึงแก่กรรม 15 ธันวาคม พ.ศ. 2521)
16 ตุลาคม - หม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ (สิ้นชีพิตักษัย 14 สิงหาคม พ.ศ. 2514)
28 พฤศจิกายน - หลวงพ่อเกษม เขมโก (มรณภาพ 15 มกราคม พ.ศ. 2539)
วันถึงแก่กรรม

12 มกราคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสรรควิไสยนรบดี ทรงเป็นคนไทยคนแรกที่จบการศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์ เป็นเจ้านายพระองค์แรกและเป็นคนไทยคนที่ ๒ ที่จบการศึกษาในวิชาระดับปริญญาเอก (ประสูติ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2427)
15 เมษายน
เอ็ดเวิร์ด จอห์น สมิธ กัปตันเรือไททานิค
โธมัส แอนดรูวส์ วิศวกรผู้ออกแบบเรือไททานิค
20 เมษายน - บราม สโตกเกอร์ นักเขียนชาวไอริช ผลงานเด่นคือ แดรกคูลา  (เกิด พ.ศ. 2390)
30 กรกฎาคม - จักรพรรดิเมจิ จักรพรรดิญี่ปุ่น (พระราชสมภพ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2395)
บันเทิงคดีที่อ้างอิงถึงปีนี้ > ภาพยนตร์

ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 3 ตอน ศึกอภินิหารครูเสด (Indiana Jones and the Last Crusade) (เข้าฉายครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2532)
รางวัล > รางวัลโนเบล

สาขาเคมี – Victor Grignard, Paul Sabatier
สาขาวรรณกรรม – แกร์ฮาร์ท โยฮัน โรแบร์ท เฮาพ์ทมันน์
สาขาสันติภาพ – เอลิฮู รูต
สาขาฟิสิกส์ – นิลส์ กุสตาฟ เดเลน
สาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ – อเล็กซิส การ์แรล
มะลิสยาม

| มะลิสยาม |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Oleaceae
สกุล:: Jasminum
สปีชีส์:: J.  siamense
ชื่อทวินาม
Jasminum siamense 

มะลิสยามหรือมะลิเมาหรือเสี้ยวดิน ชื่อวิทยาศาสตร์:  Jasminum siamense เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Oleaceae ออกดอกที่ปลายยอด มี 1-3 ดอก กลิ่นหอมแรง ผลกลม สุกแล้วเป็นสีแดง เป็นไม้ถิ่นเดียวของไทย กระจายพันธุ์ตามเขาหินปูนและป่าผลัดใบในภาคกลางและภาคตะวันตก พบครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 ที่อำเภอแม่ทา จังหวัดลำพูน ใช้เป็นไม้ประดับ ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
มะลิภูหลวง

| มะลิภูหลวง |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Oleaceae
สกุล:: Jasminum
สปีชีส์:: J.  decipiens
ชื่อทวินาม
Jasminum decipiens 

มะลิภูหลวง  (ชื่อวิทยาศาสตร์: Jasminum decipiens) เป็นไม้พุ่มรอเลื้อยในวงศ์มะลิ ใบเดี่ยวรูปไข่หรือรูปรี ดอกช่อออกที่ปลายยอด ดอกย่อยมีตั้งแต่ 10 ดอกขึ้นไป กลีบดอกเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 7 กลีบ กลิ่นหอมแรง ออกดอกเดือนกันยายน–พฤศจิกายน กระจายพันธุ์ในป่าดิบเขาในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูหลวง จังหวัดเลย พบครั้งแรกโดยหมอคาร์ ที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ จังหวัดนครนายก
มะลินก

| มะลินก |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Oleaceae
สกุล:: Jasminum
สปีชีส์:: J.  fonale
สปีชีส์ย่อย:: Sootepense
ชื่อทวินาม
Jasminum elongatum subsp. Sootepense 

มะลินกหรือเขี้ยวงู ไส้ไก่ต้น มะลิฟ้า แส้วน้อย ชื่อวิทยาศาสตร์:  Jasminum fonale subsp. Sootepense เป็นไม้เถาเนื้อแข็งในวงศ์ Oleaceae ยอดอ่อนมีขนสั้นๆ ใบเดี่ยว ดอกเป็นดอกช่อ ดอกสีขาว กลิ่นหอมแรง ผลกลม สุกแล้วเป็นสีดำ ออกดอกเดือนมิถุนายน – กรกฎาคม พบครั้งแรกที่ดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ ชาวไอริช ชื่อสปีชีส์ย่อยตั้งตามดอยสุเทพ
มุขมณฑลรอบกรุงโรม

มุขมณฑลรอบกรุงโรม (Suburbicarian diocese) คือ มุขมณฑล 7 แห่งในปริมณฑลของกรุงโรม ถือเป็นบริวารของมุขมณฑลโรม และมุขนายกประจำมุขมณฑลเหล่านี้มีสมณศักดิ์เป็นพระคาร์ดินัลมุขนายก (Cardinal Bishop)
รายนาม

มุขมณฑลทั้ง 7 แห่งรอบกรุงโรม ได้แก่
มุขมณฑลรอบกรุงโรมปอร์โต-ซันตา รูฟีนา
มุขมณฑลรอบกรุงโรมอัลบาโน
มุขมณฑลรอบกรุงโรมฟรัสกาตี
มุขมณฑลรอบกรุงโรมปาเลสตรีนา
มุขมณฑลรอบกรุงโรมซาบีนา-ปอจโจ มีร์เตโต
มุขมณฑลรอบกรุงโรมเวลเลตรี-เซญญี
มุขมณฑลรอบกรุงโรมออสเตีย
โดยพระคาร์ดินัลมุขนายกประจำ 6 มุขมณฑลแรกจะเลือกพระคาร์ดินัลมุขนายกท่านหนึ่งในหกนั้นให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าคณะพระคาร์ดินัล เมื่อได้รับการรับรองจากพระสันตะปาปาแล้ว หัวหน้าคณะพระคาร์ดินัลนั้นจะดำรงตำแหน่งพระคาร์ดินัลมุขนายกแห่งออสเตีย (bishop of Ostia) ด้วยอีกตำแหน่งหนึ่ง
ภาษาอาบุน

| ภาษาอาบุน |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: จังหวัดปาปัวตะวันตก
ภูมิภาค: อำเภอตัมเบราว์, คาบสมุทรเบิร์ดเฮด: ตำบลอายามารู, โมไรด์ และเซาซาโปร์ - ประมาณ 20 หมู่บ้าน
จำนวนผู้พูด: 3,000 คน  (2538)
ตระกูลภาษา: กลุ่มภาษาปาปัวตะวันตก  กลุ่มภาษาเบิร์ดเฮดภาษาอาบุน
ภาษาถิ่น: Abun Tat (Karon Pantai) Abun Ji (Madik) Abun Je                 
รหัสภาษา
ISO 639-3: kgr
ภาษาอาบุน (Abun language) มีผู้พูดภาษานี้ 3,000 คน (พ.ศ. 2538) ในจังหวัดปาปัว เป็นภาษาโดดเดี่ยว เขียนด้วยอักษรละติน ผู้พูดภาษานี้นับถือศาสนาคริสต์หรือศาสนาพื้นเมือง ภาษาอาบุนเคยมีวรรณยุกต์ 3 เสียง แต่ปัจจุบันแยกได้เพียง 2 เสียง และพบในคำศัพท์ที่จำกัด ภาษาอาบุนได้สูญเสียการมีเสียงวรรณยุกต์เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงทางภาษาศาสตร์
ข้อมูล

Berry, Christine; Berry, Keith (1999). A description of Abun: a west Papuan language of Irian Jaya (PDF). Pacific Linguistics Series B, Volume 115. Research School of Pacific and Asian Studies, Australian National University. ISBN 0-85883-482-0.
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
แหล่งข้อมูลอื่น

A sample of Abun from Global Recordings Network
Abun languages on TransNewGuinea.org
รังคนาถมนเทียร (แก้ความกำกวม)

รังคนาถมนเทียร หรือ รังคนาถสวามีมนเทียร หมายถึงโบสถ์พราหมณ์แห่งใดก็ตามที่บูชาพระรังคนาถ ได้แก่
รังคนาถสวามีมนเทียร, ศรีรังฆัม, ติรุจิรปัลลี, ทมิฬนาฑู
รังคนาถสวามีมนเทียร (ศรีรังคปัตนา), กรณาฏกะ
รังคนาถสวามีมนเทียร (ศิวนสมุทร), กรณทฏกะ
รังคนาถมนเทียร (เนลลอร์), อันธรประเทศ
รังคนาถมนเทียร (ไฮเดอราบัต), อันธรประเทศ
รังคนาถมนเทียร (ววิลวลสะ), อันธรประเทศ
รังคนาถสวามีมนเทียร (กรมไท), ทมิฬนาฑู
มหาลดาปสาธน์

มหาลดาปสาธน์ เป็นเครื่องประดับของสตรีชาวอินเดีย ซึ่งสวมคู่กับส่าหรี โดยสวมตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ตรงศีรษะก็ทำเป็นรูปนกยูงไว้ตัวหนึ่ง ซึ่งส่วนประกอบก็เต็มไปด้วยของมีค่ามากมาย ในสมัยพุทธกาลมีผู้ครอบครองมหาลดาปสาธน์ 3 คน คือ นางวิสาขา มัลลิกา ภรรยาของพันธุลเสนาบดี และลูกเศรษฐี ณ พาราณาสี
ที่มาของคำ

มหาลดาปสาธน์ มาจากคำว่า
มหา ว.  ใหญ่, ยิ่งใหญ่, มักใช้เป็นส่วนหน้าของสมาส
ลดา [ละ-] น. เครือเถา, เครือวัลย์; สาย
ประสาธน์ [ปฺระสาด] (แบบ) ก. ทําให้สําเร็จ. น. เครื่องประดับ
ลักษณะ > มหาลดาปสาธน์ของนางวิสาขา

มหาลดาปสาธน์ของนางวิสาขานั้น ธนญชัยเศรษฐี (บิดา) สั่งให้ช่างทองและช่างออกแบบทำเครื่องประดับโดยใช้ทองคำ 1,000 แท่ง เพชร 4 ทะนาน แก้วมุกดา 11 ทะนาน แก้วประพาฬ 20 ทะนาน แก้วมณี 33 ทะนาน และใช้เงินจำนวนหนึ่ง
มหาลดาปสาธน์สวมตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ลูกดุมวงแหวนด้วยทองคำ ห่วงสำหรับลูกดุมทำด้วยเงิน สวมที่กลางกระหม่อมหนึ่งวง ที่หลังหู 2 วง ที่ข้างเอวสองข้างอีก 2 วง ที่ข้อศอกทั้งสองข้าง 2 วง ที่ขาสองข้าง 2 วง ที่เครื่องประดับยังทำเป็นนกยูงรำแพนตังหนึ่ง ขนปีกทำด้วยทอง จะงอยปากทำด้วยแก้วประพาฬ ตาสองข้างทำด้วยแก้วมณี สร้อยคอและแววหางทำด้วยแก้วมณี ก้านขนนกยูง ทำด้วยเงิน ขาทำด้วยเงิน โดยนกยูงตั้งอยู่กลางกระหม่อมผู้สวม
พ.ศ. 2462

พุทธศักราช 2462 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1919 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
(หากเป็นการนับศักราชแบบเดิม พ.ศ. 2462 เริ่มในวันที่ 1 เมษายน)
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468)
เจ้าประเทศราช:
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่: เจ้าแก้วนวรัฐ (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 - 3 มิถุนายน พ.ศ. 2482)
เจ้าผู้ครองนครลำพูน: เจ้าจักรคำขจรศักดิ์ (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 - 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2486)
เจ้าผู้ครองนครลำปาง: เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต (3 มกราคม พ.ศ. 2441 - 5 ตุลาคม พ.ศ. 2465)
เจ้าผู้ครองนครน่าน: เจ้ามหาพรหมสุรธาดา (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2462 - 17 สิงหาคม พ.ศ. 2474)
เหตุการณ์

11 กุมภาพันธ์ – ฟรีดริค เอเบิร์ต ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งรัฐเยอรมันคนแรก ซึ่งเป็นประมุขแห่งรัฐของสาธารณรัฐไวมาร์ (เยอรมนีในสมัยระหว่างสงคราม)
23 มีนาคม – เบนิโต มุสโสลินีก่อตั้งลัทธิฟาสซิสต์ในมิลาน อิตาลี
10 เมษายน – เอมิเลียโน ซาปาตา ผู้นำการปฏิวัติเม็กซิโก ถูกยิง
13 เมษายน – ทหารบริติชและเกอร์ข่า เปิดฉากยิงกลุ่มผู้ชุมนุมคัดค้านอย่างสันติ ที่เมืองอมฤตสระ รัฐปัญจาบ ในประเทศอินเดีย ทำให้มีผู้เสียชีวิตเป็นชาวซิกข์ ฮินดู และมุสลิม หลายร้อยคน
4 พฤษภาคม – การปฏิวัติปัญญาชน : เหตุการณ์ 4 พฤษภาคม การเดินขบวนครั้งใหญ่ของนักศึกษาในกรุงปักกิ่ง คัดค้านการประชุมสันติภาพที่แวร์ซายในฝรั่งเศส ที่ญี่ปุ่นบังคับให้รัฐบาลหยวน ซื่อไข่ ลงนามรับรองคำขาด 21 ซึ่งมีข้อหนึ่งที่จีนต้องยอมรับรองสิทธิเหนือดินแดนมณฑลซานตง
29 พฤษภาคม
การสังเกตการณ์สุริยุปราคาโดยเซอร์ อาร์เทอร์ เอ็ดดิงตัน ยืนยันเนื้อหาบางส่วนในทฤษฎีสัมพัทธภาพของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
ทีมฟุตบอลทีมชาติบราซิลชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอเมริกาใต้ ครั้งที่ 3 ณ รัฐรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล
28 มิถุนายน – สงครามโลกครั้งที่หนึ่งยุติหลังการลงนามใน สนธิสัญญาแวร์ซาย
19 สิงหาคม – ประเทศอัฟกานิสถานได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร
วันเกิด

1 มกราคม - เจ. ดี. ซาลินเจอร์ นักเขียนชาวอเมริกัน (ถึงแก่กรรม 27 มกราคม พ.ศ. 2553)
3 มกราคม - โดโรธี มอร์ริสัน นักแสดงชาวอเมริกา (ถึงแก่กรรม 18 ตุลาคม พ.ศ. 2560)
7 มกราคม - พลอากาศเอกสิทธิ เศวตศิลา องคมนตรีและนักการเมืองชาวไทย (อสัญกรรม 5 ธันวาคม พ.ศ. 2558)
10 มกราคม - หลวงปู่กาหลง เตชวัณโณ (มรณภาพ 13 กันยายน พ.ศ. 2552)
24 กุมภาพันธ์ - เจ้าชายกอร์มแห่งเดนมาร์ก (สิ้นพระชนม์ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2534)
7 พฤษภาคม - เอวา เปรอง ภริยาฮวน เปรอง ประธานาธิบดีอาร์เจนตินา (ถึงแก่กรรม พ.ศ. 2495)
13 เมษายน - บุญเอื้อ ประเสริฐสุวรรณ นักการเมืองชาวไทย (ถึงแก่กรรม 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559)
14 เมษายน - แสงดา บัณสิทธิ์ ศิลปินแห่งชาติ สาขา ทัศนศิลป์ (ถึงแก่กรรม 11 มกราคม พ.ศ. 2536)
23 กรกฎาคม - เจฟฟรีย์ บาวา สถาปนิกชาวศรีลังกา (ถึงแก่กรรม 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2546)
8 สิงหาคม - ดิโน เดอ ลอเรนติส ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอิตาลี (ถึงแก่กรรม 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553)
19 สิงหาคม - มาลคอล์ม ฟอร์บ ผู้พิมพ์นิตยสารฟอร์บ (ถึงแก่กรรม พ.ศ. 2533)
17 กันยายน - รำไพศรีสอางค์ สนิทวงศ์ (สิ้นชีพิตักษัย 4 เมษายน พ.ศ. 2543)
15 ตุลาคม - พระครูธรรมกิจโกศล (นอง ธมฺมภูโต) (มรณภาพ 11 กันยายน พ.ศ. 2542)
18 ตุลาคม - พีเอร์ ทรูโด นักการเมืองชาวแคนาดา (ถึงแก่กรรม 28 กันยายน พ.ศ. 2543)
10 พฤศจิกายน - มีฮาอิล คาลาชนิคอฟ นักประดิษฐ์ชาวรัสเซีย (ถึงแก่กรรม 23 ธันวาคม พ.ศ. 2556)
วันถึงแก่กรรม

17 กุมภาพันธ์ - หลุยส์ ที. ลีโอโนเวนส์ บุตรชายของ แอนนา ลีโอโนเวนส์ (เกิด พ.ศ. 2399)
16 เมษายน - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ (ประสูติ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2400)
20 ตุลาคม - สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง สมเด็จพระราชินีในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (พระราชสมภพ 1 มกราคม พ.ศ. 2407)
วัฒนธรรมสมัยนิยมที่อ้างอิงถึงปีนี้ > ภาพยนตร์

เดอะแฟนทอมออฟดิโอเปรา (แฟนทั่ม หน้ากากปีศาจ) – มีเนื่อเรื่องบางตอนที่เกิดขึ้นในปีนี้
วัฒนธรรมสมัยนิยมที่อ้างอิงถึงปีนี้ > นวนิยาย

คือหัตถาครองพิภพ
รางวัล > รางวัลโนเบล

สาขาเคมี – ไม่มีการมอบรางวัล
สาขาวรรณกรรม – คาร์ล ฟรีดริช เกออร์ก สปิตเทลเลอร์
สาขาสันติภาพ – วูดโรว์ วิลสัน
สาขาฟิสิกส์ – โยฮานัส สตาร์ค
สาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ – ฌูลส์ บอร์เดต์
รังนก

รังนก อาจหมายถึง
รังนก (bird nest), ที่ซึ่งนกอาศัย วางไข่ กกไข่ และเลี้ยงดูลูกหลานจนเจริญเติบโต
รังนก (bird's nest), รังของนกอีแอ่นชนิดหนึ่ง เมื่อแช่น้ำมีลักษณะคล้ายวุ้น กินได้
รังนก, ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ใช้มันเทศหรือเผือกหั่นเป็นเส้นฝอย ๆ ทอดสุกแล้วคลุกน้ำตาลเคี่ยว จัดเป็นกอง ๆ ให้คล้ายรังนก
หอระฆัง, ภาษาปากทางทหารเรียก รังนก
สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง, สมญาว่า รังนก
รถไฟฟ้าตูนิส

รถไฟฟ้าตูนิส (หรือ รถไฟใต้ดินตูนิส, อาหรับ: المترو الخفيف لمدينة تونس, al-metrū al-khafīf li-madīnat tūnis) เป็นเส้นทางรถไฟรางเบาในกรุงตูนิส ประเทศตูนิเซีย เป็นโครงข่ายรถไฟฟ้าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ปัจจุบันมีจำนวน 6 เส้นทาง
โครงข่าย

ระยะทาง 32 กิโลเมตร 47 สถานี ปัจจุบันมี 6 เส้นทาง:
| เส้นทาง | ระยะทาง (กิโลเมตร) | จำนวนเที่ยวต่อวัน | เวลาให้บริการ | เวลาในการเดินทาง (นาที) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สาย 1 Tunis Marine - Ben Arous (South) | 9.2 | 125 | 3.25-23.05 น. | 27 |
| สาย 2 Place de Barcelone - Ariana (North) | 8.9 | 133 | 4.20-22.50 น. | 28 |
| สาย 3 Place de Barcelone - Ibn Khaldoun (North-West) | 8.4 | 51 | 5.55-19.30 น. | 28 |
| สาย 4 Tunis Marine - Den Den (West) | 9.8 | 105 | 4.36-22.35 น. | 32-35 |
| สาย 5 Place de Barcelone - Intilaka (North-West) | 9.8 | 103 | 4.09-22.35 น. | 34-35 |
| สาย 6 10 décembre - El Ouardia VI | 12.03 |  ? | 6.00-8.30 และ 17.00-19.30 น. | 39 |
| สาย 7 Den Den - El Ouardia VI | 14 |  ? | 6.00-8.30 และ 17.00-19.30 น. | 47 |
ดูเพิ่ม

รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าตูนิส
การคมนาคมในประเทศตูนิเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

(ฝรั่งเศส) Official site of the Société des transports de Tunis (fr) เก็บถาวร 2002-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ยิงแล้วลืม

ขีปนาวุธ Brimstone ของ RAF เป็นขีปนาวุธต่อต้านรถถังแบบยิงแล้วลืม
ยิงแล้วลืม (Fire-and-forget) เป็นประเภทหนึ่งของการนำวิถีขีปนาวุธที่ไม่ต้องการการแทรกแซงจากภายนอกหลังจากการปล่อย เช่น การส่องสว่างเป้าหมายหรือการนำทางด้วยสาย และสามารถโจมตีเป้าหมายได้โดยไม่จำเป็นต้องให้ผู้ปล่อยขีปนาวุธอยู่ในแนวสายตากับเป้าหมาย นี่เป็นคุณสมบัติที่สำคัญสำหรับอาวุธนำวิถี เนื่องจากผู้หรือยานพาหนะที่อยู่ใกล้เป้าหมายเพื่อควบคุมการนำวิถี เช่น การใช้เครื่องเล็งด้วยเลเซอร์ จะเสี่ยงต่อการถูกโจมตีและไม่สามารถปฏิบัติภารกิจอื่นได้
โดยทั่วไป ข้อมูลเกี่ยวกับเป้าหมายจะถูกโปรแกรมลงในขีปนาวุธก่อนการปล่อย ข้อมูลนี้อาจรวมถึงพิกัด การวัดเรดาร์ (รวมถึงความเร็ว) หรือภาพอินฟราเรดของเป้าหมาย หลังจากการปล่อย ขีปนาวุธจะนำทางด้วยตัวเองผ่านการผสมผสานของไจโรสโคปและเครื่องวัดความเร่ง GPS ระบบเรดาร์นำวิถีแบบแอคทีฟ และอินฟราเรดโฮมมิ่ง บางระบบยังมีตัวเลือกให้รับข้อมูลจากแพลตฟอร์มการปล่อยอย่างต่อเนื่องหรือใช้โหมดยิงแล้วลืม
ขีปนาวุธประเภทยิงแล้วลืมสามารถตกเป็นเป้าของระบบมาตรการซอฟต์คิลของรถถังประจัญบานยุคใหม่ รวมถึงมาตรการฮาร์ดคิลที่มีอยู่แล้ว แตกต่างจาก RPG ที่ไม่ใช้การนำทางที่ต้องใช้มาตรการฮาร์ดคิล (ขีปนาวุธป้องกันที่ใช้เพื่อทำลายขีปนาวุธที่เข้ามา) ขีปนาวุธประเภทยิงแล้วลืมสามารถถูกก่อกวนได้ด้วยวิธีเช่นตัวทำให้ตาพร่าอิเล็กโทรออปติกส์
ตัวอย่าง

ขีปนาวุธหลายชนิดเหล่านี้เป็นขีปนาวุธนำวิถีแบบโฮมมิ่งอินฟราเรด; ส่วนที่เหลือ (เช่น AIM-120) ใช้การนำทางด้วยเรดาร์แบบแอคทีฟ
AGM-84H/K SLAM-ER
AAM-4 (Type 99 AAM)
AASM HAMMER 
(SBU-38, -54, -64)
Akeron MP
AT-1K Raybolt
AGM-65 Maverick
AGM-84 Harpoon
AGM-114L Longbow Hellfire
AIM-9 Sidewinder
AIM-54 Phoenix
AIM-120 AMRAAM
Akash missile
Astra missile
Brimstone
BrahMos
EXACTO
AM39 Exocet
FGM-148 Javelin
FIM-92 Stinger
Firestreak (1959–1988; British tail-chase infrared AAM fitted to Sea Vixen, Javelin, Lightning.)
Hermes (missile)
Sosna-R
HJ-9A
IRIS-T
Kh-25 (Soviet Union)
Kh-29D
Kh-35
Kh-59
LFK NG
MICA
MPATGM
Nag
PARS 3 LR
PL-12
RBS 15
Red Dean (1950s British active-radar AAM. Early trial firings only; cancelled before service entry.)
Red Top (1964–1988; British all-aspect infrared-homing missile fitted to Sea Vixen and Lightning.)
Roketsan UMTAS
RIM-66 Standard SM2, blocks IIIB and IVA only
RIM-174 Standard ERAM
Spike (missile)
SRAW Predator Antitank Missile
Type 01 LMAT
TUBITAK-SAGE SOM (missile) (Turkey)
Vympel R-27
Vympel R-73
Vympel R-77
FN-6
Kornet-EM
9M123 Khrizantema
9K333 Verba
P-800 Oniks
3M-54 Kalibr
Skif (ATGM)
Shershen
HJ-12
Nag/Prospina
ขีปนาวุธนำวิถีแบบยิงแล้วลืมรุ่น PARS 3 LR ของกองทัพบกเยอรมัน
ยุทธการอัมบา อาลางี (ค.ศ. 1895)

ยุทธการอัมบาิ อาลางี (Battle of amba alagi) เป็นการรบครั้งแรกในการรบที่เกิดขึ้นหลายคราวระหว่างนายพลโอเรสเต บาราติเอรี กับจักรพรรดิเมเนลิกที่ 2 แห่งเอธิโอเปีย ในช่วงสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่หนึ่ง  เมืองอัมบาิ อาลางี เป็นจุดหนึ่งนายพลบาราติเอรีได้ตั้งกองกำลังส่วนหน้าไว้ โดยมอบหมายให้นายพันเอกโตเซลลีดูแลพร้อมกับททหารพื้นเมืองชาวเอริเรียอีก 2,000 คน ในวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1895 ราส เมคอนเนน, ราส เวลเล เบตุล, และราส มางเงชา โยฮันเนส ได้นำกองกำลังจู่โจมของจักรพรรดิเมเนลิกที่ 2 เข้าทำลายกำลังส่วนหน้าของฝ่ายอิตาลีและสามารถสังหารนายพันเอกโตเซลลีได้
ภาษาบีซู

| ภาษาบีซู |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ไทย, จีน
ชาติพันธุ์: 700 คนในไทย (2550)
จำนวนผู้พูด: 240 คนในจีน  (2548)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  (ทิเบต-พม่า)โลโล-พม่าโลโลโลโลใต้บีซอยด์พูน้อย-บีซูภาษาบีซู
ระบบการเขียน: อักษรไทย (ในไทย), อักษรละติน
สถานภาพทางการ
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  ไทย
รหัสภาษา
ISO 639-3: bzi
ภาษาบีซู หรือ ภาษาเลาเมียน เป็นภาษาที่มีผู้พูดในประเทศจีนและประเทศไทย จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขาพม่า-โลโล สาขาย่อยโลโล การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กริยา-กรรม ภาษานี้มีความใกล้เคียงกับภาษาก่อ (อึมปี้) ภาษาปเยน และภาษาพูน้อย ความแตกต่างของแต่ละสำเนียงขึ้นกับอิทธิพลของภาษากลุ่มกะไดและคำยืมจากภาษาลาหู่ รากศัพท์มีความคล้ายคลึงกับภาษาฮานีร้อยละ 36 ภาษาลาหู่ร้อยละ 32 และภาษาลิซูร้อยละ 31
การกระจายตามเขตภูมิศาสตร์

มีผู้พูดภาษาบีซูทั้งหมดราว 3,000 คน โดยในประเทศจีนมี 2,000 คน (พ.ศ. 2542) โดยเป็นผู้ที่พูดได้ภาษาเดียว 500 คน พบบริเวณสิบสองปันนา ในมณฑลยูนนานตะวันตกเฉียงใต้ หมู่บ้านเหมิ่งเจอ (勐遮乡, Mĕngzhē) ในอำเภอเหมิงไห่ (勐海县, Mĕnghǎi) ในเขตหมู่บ้านจิ่งซิ่น (景信乡, Jǐngxīn) ฟู่หยาน (富岩镇, Fùyán) และหนานหย่า (南雅乡, Nányǎ) ในอำเภอเมิ่งเหลียน (孟连县, Mènglián) และบางส่วนของอำเภอซีเหมิง (西盟县, Xīméng) ผู้พูดภาษานี้ในจีนกำลังเปลี่ยนไปใช้ภาษาละหู่หรือภาษากะได ส่วนใหญ่ใช้ในหมู่ผู้ใหญ่ และเด็กใช้ภาษานี้กับผู้ใหญ่ ผู้พูดภาษานี้ในจีนร้อยละ 80 พูดภาษาละหู่ ภาษากะได หรือภาษาจีนได้ด้วย และมีร้อยละ 10 ที่พูดภาษาเหล่านี้ได้ทั้งหมดรวมทั้งภาษาฮานี
ผู้พูดภาษาบีซูได้อพยพเข้ามาอยู่ในบริเวณประเทศลาว พม่า และไทยเนื่องจากภัยสงครามในสมัยจักรพรรดิเจียชิ่ง ปัจจุบันในไทยมีประชากรที่พูดภาษาบีซูทั้งสิ้นประมาณ 500 คน ส่วนใหญ่อยู่ในหมู่บ้าน 3 หมู่บ้านของจังหวัดเชียงราย ได้แก่ บ้านดอยชมภู หมู่ที่ 7 ตำบลโป่งแพร่ อำเภอแม่ลาว, บ้านปุยคำ หมู่ที่ 14 ตำบลป่าอ้อดอนชัย อำเภอเมืองเชียงราย และบ้านผาแดง ซึ่งเป็นหมู่บ้านบริวารของบ้านผาจ้อ หมู่ที่ 10 ตำบลสันกลาง อำเภอพาน ภาษาบีซูในแต่ละหมู่บ้านมีคำศัพท์และการออกเสียงต่างกันเล็กน้อย
สัทวิทยา > พยัญชนะ

| ลักษณะการออกเสียง | ลักษณะการออกเสียง | ลักษณะการออกเสียง | ตำแหน่งเกิดเสียง> ริมฝีปาก | ตำแหน่งเกิดเสียง> ปุ่มเหงือก | ตำแหน่งเกิดเสียง> เพดานแข็ง | ตำแหน่งเกิดเสียง> เพดานอ่อน | ตำแหน่งเกิดเสียง> เส้นเสียง | ตำแหน่งเกิดเสียง>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เสียงนาสิก | ก้อง | ก้อง | m | n | ɲ | ŋ |  |  |
| เสียงนาสิก | ไม่ก้อง | ไม่ก้อง | m̥ | n̥ |  | ŋ̊ |  |  |
| เสียงหยุด | ก้อง | ก้อง | b | d |  | ɡ |  |  |
| เสียงหยุด | ไม่ก้อง | ไม่พ่นลม | p | t |  | k | ʔ |  |
| เสียงหยุด | ไม่ก้อง | พ่นลม | pʰ | tʰ |  | kʰ |  |  |
| เสียงเสียดแทรก | เสียงเสียดแทรก | เสียงเสียดแทรก | (f) | s | ʃ |  | h |  |
| เสียงกักเสียดแทรก | ไม่พ่นลม | ไม่พ่นลม |  | t͡s | t͡ɕ~t͡ʃ |  |  |  |
| เสียงกักเสียดแทรก | พ่นลม | พ่นลม |  | t͡sʰ | t͡ɕʰ~t͡ʃʰ |  |  |  |
| เสียงข้างลิ้น | ก้อง | ก้อง |  | l |  |  |  |  |
| เสียงข้างลิ้น | ไม่ก้อง | ไม่ก้อง |  | l̥ |  |  |  |  |
| เสียงกึ่งสระ | ก้อง | ก้อง | w |  | j |  |  |  |
| เสียงกึ่งสระ | ไม่ก้อง | ไม่ก้อง |  |  | j̊ |  |  |  |
หน่วยเสียงที่เป็นได้ทั้งพยัญชนะต้นและพยัญชนะท้ายมี 8 หน่วยเสียง ได้แก่ /m/, /n/, /ŋ/, /p/, /t/, /k/, /w/ และ /j/
หน่วยเสียงพยัญชนะควบมี 12 หน่วยเสียง ได้แก่ /ml/, /mj/, /bl/, /bj/, /kl/, /kw/, /kj/, /kʰl/, /kʰj/, /pl/, /pʰl/ และ /pʰj/ เกิดในตำแหน่งต้นพยางค์เท่านั้น
พยัญชนะ /m̥/, /n̥/, /ŋ̊/, /l̥/, /j̊/ ออกเสียงคล้ายมีลมนำหน้า แต่ปัจจุบันเสียงลมนำหน้าลดลงหรือไม่มีแล้ว
หน่วยเสียง /f/ พบเฉพาะในคำยืม
สัทวิทยา > สระ

| ระดับลิ้น | ตำแหน่งลิ้น> หน้า | ตำแหน่งลิ้น> กลาง | ตำแหน่งลิ้น> หลัง |
| --- | --- | --- | --- |
| สูง | i | ɨ~ʉ | u |
| กลาง | e | ə | o |
| ต่ำ | ɛ~æ | a | ɔ |
ระบบเสียงภาษาบีซูถิ่นดอยชมภูมีเฉพาะสระเดี่ยว โดยสระประสม /ia/ ปรากฏเฉพาะในคำยืม เช่น /ʔet͡ɕʰia/ 'เอเชีย'
ความสั้นยาวของเสียงสระไม่ทำให้ความหมายของคำเปลี่ยนแปลง แต่สระที่มีพยัญชนะท้ายเป็น /m/, /n/, /ŋ/, /w/, /j/ มักมีเสียงยาวกว่าสระที่มีพยัญชนะท้ายเป็น /p/, /t/, /k/ อย่างไรก็ตาม ระบบเขียนอักษรไทยใช้รูปสระเสียงยาวในทุกบริบท
สระในพยางค์เปิดจะเป็นเสียงยาวตามด้วยเสียงกักที่เส้นเสียง เช่น /j̊a/ [j̊aːʔ] 'ไก่', /kʰɛ/ [kʰɛːʔ] 'กลัว'
สัทวิทยา > วรรณยุกต์

ภาษาบีซูถิ่นดอยชมภูมีหน่วยเสียงวรรณยุกต์ 3 หน่วยเสียง ได้แก่
หน่วยเสียงวรรณยุกต์กลาง (mid tone) เช่น /j̊a/ 'ไก่'
หน่วยเสียงวรรณยุกต์ต่ำ (low tone) เช่น /j̊à/ 'คัน'
หน่วยเสียงวรรณยุกต์สูง (high tone) เช่น /j̊á/ 'ไร่'
ระบบการเขียน

ตัวเขียนภาษาบีซูอักษรไทยตามที่คณะกรรมการจัดทำระบบเขียนภาษาท้องถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์ด้วยอักษรไทย สำนักงานราชบัณฑิตยสภา ได้กำหนดไว้ มีดังนี้
รถไฟฟ้าซูโจว

รถไฟใต้ดินซูโจว (จีนตัวย่อ: 苏州轨道交通; จีนตัวเต็ม: 蘇州軌道交通; อังกฤษ: Suzhou Rail Transit) เป็นรถไฟใต้ดินในนครซูโจวมณฑลเจียงซู ประเทศจีน เปิดให้บริการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2555 ปัจจุบันมี 4 เส้นทาง ระยะทาง 166.0 กม.
เส้นทางในปัจจุบัน

| สีเส้นทาง | สาย | ภาษาจีน | เส้นทาง | จำนวนสถานี | ความยาว | เปิดให้บริการครั้งแรก | ความยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สาย 1 | 一號線 | มู่ตู๋ ถึง จงหนานเจีย | 24 | 25.7 กม. | 28 เม.ย. พ.ศ. 2555 | 19ม. |
|  | สาย 2 | 二號線 | สถานีรถไฟซูโจวเหนือ ถึง เป่าไต้เฉียว | 35 | 40.4 กม. | 28 ธ.ค. พ.ศ. 2556 | 19ม. |
|  | สาย 2 | 二號線 | ฉีเหอ ถึง สถานีรถไฟซูโจวเหนือ | 35 | 40.4 กม. | 24 ก.ย. พ.ศ. 2557 | 19ม. |
|  | สาย 2 | 二號線 | เป่าไต้เฉียว ถึง ซางเตียนเต่า | 35 | 40.4 กม. | 24 ก.ย. พ.ศ. 2557 | 19ม. |
|  | สาย 3 | 三號線 | สถานีรถไฟซูโจวซินชู ถึง เว่ยเต๋ง | 37 | 45.2 กม. | 25 ธ.ค. พ.ศ. 2562 | 19ม. |
|  | สาย 4 | 四號線 | หลงเต๋าปัง ถึง ถงลี่ | 31 | 42.0 กม. | 15 เม.ย. พ.ศ. 2560 | 19ม. |
|  | สาย 4 | 四號線 | ฮงจวง ถึง มู่ลี่ | 7 | 10.8 กม. | 15 เม.ย. พ.ศ. 2560 | 19ม. |
เส้นทางที่กำลังก่อสร้าง

| สีเส้นทาง | สาย | ชื่อภาษาจีนก่อสร้าง | เส้นทาง | จำนวนสถานี | ความยาว | วันเริ่มรับการก่อสร้าง | เปิดให้บริการครั้งแรก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สาย 5 | สายหลัก | 太湖香山 ถึง 陽澄湖南 | 34 | 44.1 กม. | 28 มิ.ย. พ.ศ. 2559 | พ.ศ. 2564 |
|  | สาย 6 | สายหลัก | 蘇州新區火車站 ถึง 新慶路 | 31 | 36.12 กม. | 27 พ.ย. พ.ศ. 2559 | พ.ศ. 2567 |
|  | สาย 7 | สายหลัก | 莫陽 ถึง 紅莊 | 25 | 29.6 กม. | 25 ธ.ค. พ.ศ. 2559 | พ.ศ. 2567 |
|  | สาย 8 | สายหลัก | 西津橋 ถึง 車坊 | 27 | 35.5 กม. | 30 ก.ย. พ.ศ. 2559 | พ.ศ. 2567 |
|  | สาย S1 | สายหลัก | 唯亭 ถึง 花橋 | 27 | 41.27กม. | 27 พ.ย. พ.ศ. 2561 | พ.ศ. 2566 |
แหล่งข้อมูลอื่น

The official site of Suzhou Rail Transit เก็บถาวร 2021-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มินามิ ทากาฮาชิ

มินามิ ทากาฮาชิ เป็นชื่อคนญี่ปุ่น อาจหมายถึง
มินามิ ทากาฮาชิ (高橋 みなみ) - ไอดอล
มินามิ ทากาฮาชิ (髙橋 ミナミ) - นักพากย์
รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำหญิงละครและซีรีส์ยอดเยี่ยม

| รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำหญิง(บนแพลตฟอร์มออนไลน์)ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
ผู้ชนะล่าสุด ดาวิกา โฮร์เน่   เรื่องตลก 69 เดอะซีรี่ส์ (2566)
รางวัลสำหรับ: นักแสดงนำชายยอดเยี่ยมแห่งปี
ประเทศ:  ไทย
จัดโดย: สมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์
รางวัลแรก: 11 กันยายน พ.ศ. 2563 (4 ปี)
รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำหญิง(บนแพลตฟอร์มออนไลน์)ยอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลนาฏราช จัดโดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ เพื่อมอบให้แก่นักแสดงชายที่แสดงบทนำได้อย่างโดดเด่น เข้าถึงอารมณ์ของตัวละคร ถ่ายทอดออกมาได้ละเอียดและลึกซึ้ง สมกับเป็นนักแสดงมืออาชีพ ควรค่าแก่การได้รับรางวัลในปีนั้น ๆ โดยคะแนนจะมาจากการลงคะแนนของเหล่าสมาชิกสมาพันธ์ ซึ่งรางวัลนี้ถือเป็นอีกหนึ่งรางวัลใหญ่ของงาน ที่พิจารณาจากการฉายลงบนแพลตฟอร์มออนไลน์
เกณฑ์การตัดสิน

การแสดงออกทางสีหน้า ท่าทาง และคำพูดที่เหมาะสมกับบทบาทที่ได้รับ
การตีความบทบาทที่ได้รับ
การใช้ภาษาอย่างถูกต้อง เหมาะสม
ผู้ได้รับรางวัลและเข้าชิง

| ครั้งปีที่จัด | นักแสดง | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- | --- |
พ.ศ. 2563  (12): 
| พ.ศ. 2563  (12) | เขมนิจ จามิกรณ์ | Mother เรียกฉันว่า...แม่ | ทิชา เจนกิจโสภณ |
| พ.ศ. 2563  (12) | มชณต สุวรรณมาศ | Voice in The Rain (เสียงรักในสายฝน) | ระริน ภัทภษพิสิฐ (ริน) |
| พ.ศ. 2563  (12) | รมิดา จีรนรภัทร | After Dark The Series อาทิตย์อัสดง | ดาว |
พ.ศ. 2566  (15): 
| พ.ศ. 2566  (15) | ดาวิกา โฮร์เน่ | เรื่องตลก 69 เดอะซีรี่ส์ | ตุ้ม |
| พ.ศ. 2566  (15) | ชญานิษฐ์ ชาญสง่าเวช | Return Man ยอดรักนักทวงคืน | พริบพราว |
| พ.ศ. 2566  (15) | ภัณฑิรา พิพิธยากร | Get Rich เปิด/โรงเรียน/ปล้น | โรส |
เขมนิจ จามิกรณ์ ชนะจากละคร Mother เรียกฉันว่า...แม่ (2563)