stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรพรรดิซูจิง
บุคคลทางประวัติศาสตร์

ในขณะที่จักรพรรดิซูจิงเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่นักประวัติศาสตร์ระบุว่าอาจมีตัวตนจริง พระองค์ยังไม่ได้รับการยืนยันว่าเป็ยนบุคคลทางประวัติศาสตร์ที่มีตัวตนจริง รัชสมัยของพระองค์ถูกโต้แย้งเนื่องจากมีข้อมูลสำหรับการตรวจสอบและศึกษาเพิ่มเติมไม่เพียงพอ เช่นเดียวกับบรรพบุรุษของพระองค์ ช่วงชีวิตที่เป็นไปได้ของซูจิงได้รับการเสนอแนะว่าเร็วสุดคือคริสต์ศตวรรษ 1 ถึงช้าสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ซึ่งข้ามช่วงรัชสมัยตามธรรมเนียมที่ 97  – 30 ปีก่อน ค.ศ. Louis Frédéric นักประวัติศาสตร์ กล่าวถึงแนวคิดในหนังสือ Japan Encyclopedia ว่าซูจิงอาจมีชีวิตใน (คริสต์) ศตวรรษที่ 1 ข้อมูลนี้ยังคงเป็นที่โต้แย้ง โดยเฉพาะจากนักวิจัยที่วิจารณ์หนังสือนี้ ถ้าซูจิงมีตัวตนจริง พระองค์อาจเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ยามาโตะ Richard Ponsonby-Fane นักประวัติศาสตร์ เสนอแนะว่า ซูจิงอาจเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่จัดทำสำมะโนประชากรและจัดตั้งระบบภาษีให้เป็นปกติ
ไม่ว่ากรณีใดก็ตาม (ทั้งสมมติหรือไม่สมมติ) ชนรุ่นหลังเป็นผู้ให้พระนาม ซูจิน-เท็นโน หลังจากที่พระองค์สวรรคต พระนามของพระองค์อาจทำให้เป็นปกติหลายศตวรรษหลังจากช่วงชีวิตที่กำหนด ซึ่งอาจอยู่ในช่วงเวลาที่ตำนานเกี่ยวกับต้นกำเนิดราชวงศ์ยามาโตะได้รับการรวบรวมเป็นพงศาวดารที่รู้จักกันในปัจจุบันภายใต้ชื่อโคจิกิ ผู้รวบรวมรุ่นหลังเขียนอายุที่ยืนยาวของซูจิง โดยอาจขยายอายุของพระองค์เกินจริง เพื่อปิดช่องว่างในช่วงเวลา ในขณะที่ไม่มีใครทราบที่ตั้งสุสานที่แท้จริงของซูจิง พระองค์ได้รับการเคารพที่โคฟุงอันดนยามะในเท็นริ นาระ สำนักพระราชวังหลวงจัดให้พื้นที่นี้เป็นโคฟุง (สุสานโบราณ) และมีชื่อทางการว่า ''ยามาโนเบะ โนะ มิจิ โนะ มางาริ โนะ โอกะ โนะ เอะ โนะ มิซาซางิ โคฟุงของซูจิงเป็นหนึ่งในหกโคฟุงที่ปรากฏในบริเวณนี้ เนินนั้นคาดว่าสร้างขึ้นในช่วง ค.ศ. 250 ถึง 350
สำหรับข้อมูลนอกโคจิกิ รัชสมัยของจักรพรรดิคิมเม (ป. ค.ศ. 509 – 571) เป็นจักรพรรดิองค์แรกที่ประวัติศาสตร์ร่วมสมัยสามารถกำหนดวันที่ที่ตรวจสอบได้ The conventionally accepted names and dates of the early Emperors were not confirmed as "traditional" though, จนกระทั่งรัชสมัยจักรพรรดิคัมมุ ที่ครองราชย์ ค.ศ. 737 ถึง 806 บรรพบุรุษสายตรงของจักรพรรดิองค์ปัจจุบันสามารถสืบได้ถึงจักรพรรดิโคกากุที่มีชีวิตเมื่อพันปีที่แบ้ว
พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา

จักรพรรดินี: มิมากิ-ฮิเมะ (ญี่ปุ่น: 御間城姫; โรมาจิ: Mimaki-hime) พระธิดาในเจ้าชายโอฮิโกะ
พระราชโอรสองค์ที่ 3: เจ้าชายอิกูเมอิริฮิโกอิซาจิ (ญี่ปุ่น: 活目入彦五十狭茅尊) ภายหลังกลายเป็นจักรพรรดิซูอินิง
เจ้าชายฮิโกอิซาจิ (ญี่ปุ่น: 彦五十狭茅命)
เจ้าหญิงคูนิกาตะ-ฮิเมะ (ญี่ปุ่น: 国方姫命)
เจ้าหญิงชิจิตสึกูยามาโตะ-ฮิเมะ (ญี่ปุ่น: 千千衝倭姫命)
เจ้าชายยามาโตฮิโกะ (ญี่ปุ่น: 倭彦命; สวรรคต 57 ปีก่อน ค.ศ.)
เจ้าหญิงอิกะ-ฮิเมะ (ญี่ปุ่น: 伊賀比売命)
พระมเหสี: โทอตสึอายูเมมางูวาชิ-ฮิเมะ (ญี่ปุ่น: 遠津年魚眼眼妙媛; โรมาจิ: Tootsuayumemaguwashi-hime) พระธิดาในคิอิ โนะ อารากาฮาโตเบะ
เจ้าชายโทโยกิอิริฮิโกะ (ญี่ปุ่น: 豊城入彦命) บรรพบุรุษของตระกูลเคโนะ (毛野君)
เจ้าหญิงโทโยซูกิอิริ-ฮิเมะ (ญี่ปุ่น: 豊鍬入姫命) ไซโอองค์แรก
พระมเหสี: โอวาริ-โนะ-โออามะ-ฮิเมะ (ญี่ปุ่น: 尾張大海媛; โรมาจิ: Owari-no-ōama-hime) พระธิดาในเจ้าชายทาเตฮิโรชินาบิ
เจ้าชายโออิริกิ (ญี่ปุ่น: 大入杵命) บรรพบุรุษของโนโตะ โนะ คูนิ โนะ มิยัตสึโกะ (ญี่ปุ่น: 能登国造)
เจ้าชายยาซากาอิริฮิโกะ (ญี่ปุ่น: 八坂入彦命)
เจ้าหญิงนูนากิอิริฮิเมะ (ญี่ปุ่น: 渟名城入媛命)
เจ้าหญิงโทโอจินิอิริฮิเมะ (ญี่ปุ่น: 十市瓊入媛命)
อ่านเพิ่ม

(นิฮงงิ / นิฮงโชกิ)
→ดูรายการบรรณานุกรมทั้งหมดในนิฮงโชกิ
Aston, William George (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. Vol. 1. London: Kegan Paul, Trench, Trubner (for the Japan Society of London). ISBN 9780524053478. OCLC 448337491., alt-link English translation
JHTI (2002). "Nihon Shoki". Japanese Historical Text Initiative (JHTI). UC Berkeley. สืบค้นเมื่อ 2019-08-23., searchtext resource to retrieve kanbun text vs. English tr. (Aston) in blocs.
Ujiya, Tsutomu (宇治谷孟) (1988). Nihon shoki (日本書紀). Vol. 上. Kodansha. ISBN 978-0-8021-5058-5., modern Japanese translation.
Chamberlain, Basil Hall (1919). The Kojiki. Kadokawa. OCLC 1882339. sacred texts
Takeda, Yukichi (武田祐吉) (1977). Shintei Kojiki (新訂 古事記). Kadokawa. ISBN 4-04-400101-4., annotated Japanese.
(ข้อมูลทุติยภูมิ)
Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005). Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01753-5; OCLC 58053128
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
แหล่งข้อมูลอื่น

Imperial Household Agency (2004). "崇神天皇 (10)山邉道勾岡上陵(やまのべのみちのまがりのおかのえのみささぎ)". 天皇陵. สืบค้นเมื่อ May 24, 2019.
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิซูจิง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิไคกะ |  |   จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น  (98 ปีก่อนค.ศ. - 29 ปีก่อน ค.ศ. (วันที่ตามธรรมเนียม)) |  | จักรพรรดิซูอินิง |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
โคฟุงอันดนยามะ (อ้างว่าเป็นที่ฝังพระศพของจักรพรรดิ)
จักรพรรดิซูอินิง

จักรพรรดิซูอินิง (ญี่ปุ่น: 垂仁天皇; โรมาจิ: Suinin-tennō) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นในตำนานองค์ที่ 11 ตามลำดับการสิบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม มีผู้รู้จัก "ซูอินิง" น้อยกว่าพระราชบิดาของพระองค์ และในทำนองเดียวกัน ยังถือเป็น "จักรพรรดิในตำนาน" อีกด้วย ทั้งโคจิกิและนิฮงโชกิ (เรียกรวมกันเป็น คิกิ) บันทึกเหตุการณ์ที่อ้างว่าเกิดขึ้นในรัชสมัยของพระองค์ เรื่องราวในตำนานระบุว่าพระองค์สั่งยามาโตฮิเมะ-โนะ-มิโกโตะ พระราชธิดา ให้สถาปนาศาลเจ้าถาวรแห่งใหม่ที่อุทิศแด่อามาเตราซุ (เทพีสุริยะ) ซึ่งภายหลังรู้จักกันในชื่อศาลเจ้าใหญ่อิเซะ เหตุการณ์อื่นที่บันทึกว่าเกิดขึ้นร่วมกับรัชสมัยของพระองค์ได้แก่ตันกำเนิดซูโม่ในรูปแบบการแข่งขันมวยปล้ำกับโนมิ โนะ ซูกูเนะ
รัชสมัยของซูอินิงตามธรรมเนียมถือกันว่าอยู่ในช่วง 29 ปีก่อน ค.ศ. ถึง ค.ศ. 70
อ่านเพิ่ม

Aston, William George. (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491
Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Chamberlain, Basil Hall. (1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on April 12, May 10, and June 21, 1882; reprinted, May, 1919. OCLC 1882339
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
____________. (1962).  Studies in Shinto and Shrines. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 3994492
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
แหล่งข้อมูลอื่น

Ise Shrine - Naiku, official website
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิซูอินิง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิซูจิง |  |   จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น  (29 ปีก่อนค.ศ. - ค.ศ. 70) |  | จักรพรรดิเคโก |
สุสานหลวงของจักรพรรดิซุยนิง
แฟร์ล็อง แมนดี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 แมนดีใน ค.ศ. 2017
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Ferland Sinna Mendy
วันเกิด:   (1995-06-08) 8 มิถุนายน ค.ศ. 1995 (29 ปี)
สถานที่เกิด:  Meulan-en-Yvelines, ประเทศฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  แบ็กซ้าย
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เรอัลมาดริด
หมายเลข:  23
สโมสรเยาวชน
2002–2004:  Ecquevilly EFC
2004–2012:  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
2012–2013:  FC Mantois 78
2013–2015:  เลออาฟวร์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2013–2015 |  เลออาฟวร์ เบ |  56 |  (1) |
| 2015–2017 |  เลออาฟวร์ |  47 |  (2) |
| 2017–2019 |  ลียง |  57 |  (2) |
| 2019– |  เรอัลมาดริด |  70 |  (7) |
ทีมชาติ‡
| 2018– |  ฝรั่งเศส |  7 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 18:28, 2 เมษายน ค.ศ. 2022 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2020
แฟร์ล็อง แมนดี (ฝรั่งเศส: Ferland Mendy; เกิด 8 มิถุนายน ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับเรอัลมาดริด​ และทีมชาติฝรั่งเศส
การงาน

ในช่วงลีกเดอ ฤดูกาล 2016–17 แมนดีเล่นให้กับเลออาฟวร์ 35 นัด
แมนดีเซ็นสัญญากับสโมสรลีกเอิง ลียง เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2017 ด้วยระยะสัญญาห้าปี ค่าตัวที่จ่ายให้กับเลออาฟวร์ ตามรายงานคือ 5 ล้านปอนด์พร้อมกับโบนัสที่อาจเพิ่มเข้าไปอีก 1 ล้านปอนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at the Real Madrid CF website
แฟร์ล็อง แมนดี ที่สหพันธ์ฟุตบอลฝรั่งเศส (ในภาษาฝรั่งเศส)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด  |
| --- | --- |
 1 กูร์ตัว  2 การ์บาฆัล  3 มีลีเตา  4 อาลาบา  5 เบลลิงงัม  6 นาโช  7 ฌูนีโยร์  8 โครส  10 มอดริช  11 อาเซนซิโอ  12 กามาวีงกา (c)  13 ลูนิน  15 บัลเบร์เด  16 โอดริโอโซลา  17 บัซเกซ  18 ชัวเมนี  19 เซบาโยส  21 โรดรีกู  22 รือดีเกอร์  23 แมนดี  24 มาเรียโน  ผู้จัดการ: อันเชลอตตี 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติฝรั่งเศส – รอบรองชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 |
| --- | --- | --- |
|  1 ซ็องม์บา  2 ปาวาร์  3 โกลส  4 อูปาเมกาโน  5 กูนเด  6 กามาวีงกา  7 กรีแยซมาน  8 ชัวเมนี  9 ฌีรู  10 อึมบาเป (กัปตัน)  11 แดมเบเล  12 กอโล มัวนี  13 ก็องเต  14 ราบีโย  15 ตูว์ราม  16 แมญ็อง  17 ซาลีบา  18 ซาอีร์-เอมรี  19 ฟอฟานา  20 กอมาน  21 แมนดี  22 แอร์น็องแดซ  23 อาเรออลา  24 โกนาเต  25 บาร์กอลา  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  1 ซ็องม์บา  2 ปาวาร์  3 โกลส  4 อูปาเมกาโน  5 กูนเด  6 กามาวีงกา  7 กรีแยซมาน  8 ชัวเมนี  9 ฌีรู  10 อึมบาเป (กัปตัน)  11 แดมเบเล  12 กอโล มัวนี  13 ก็องเต  14 ราบีโย  15 ตูว์ราม  16 แมญ็อง  17 ซาลีบา  18 ซาอีร์-เอมรี  19 ฟอฟานา  20 กอมาน  21 แมนดี  22 แอร์น็องแดซ  23 อาเรออลา  24 โกนาเต  25 บาร์กอลา  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  |
เอก โอรี

| เอก โอรี |
| --- | --- |
เกิด: 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 (50 ปี)
อาชีพ: นักแสดง นายแบบ
ThaiFilmDb
เอก โอรี ชื่อเล่น เดย์ เป็นนักแสดงลูกครึ่งไทย-อเมริกัน มีผลงานการแสดงภาพยนตร์อย่างเช่นเรื่อง ยิ่งรักเธอ, กขค โรงเรียนนอก (2539), แดดร้อน ลมแรง ความรักกำลังจะมา (2536),หล่อ ซ่า เซอร์กับเธอผู้หวานใจ (2536) หลังจากที่โด่งดังก็หายจากวงการไปนานกว่า 4 ปี ไปทำธุรกิจเปิดร้านอาหาร แต่ขาดทุน และในปี 2551 กลับมาแสดงภาพยนตร์ใหม่อีกครั้ง ในเรื่อง ปืนใหญ่จอมสลัด ของสหมงคลฟิล์ม ของผู้กำกับ อุ๋ย นนทรีย์ นิมิตรบุตร
ทางด้านชีวิตส่วนตัว มีครอบครัวแล้ว แต่งงานครั้งแรก มีลูกสาวชื่อ เพลย์ แพรพลอย โอรี  เอก โอรีแต่งงานครั้งที่ 2 มีลูกสาวอีก 1 คน และลูกชายอีก 1 คน
ผลงาน > ผลงานภาพยนตร์

2536 หล่อ ซ่า เซอร์กับเธอผู้หวานใจ
2536 แดดร้อน ลมแรง ความรักกำลังจะมา
2537 ตุ๊ ต๊ะ ต๋อม แต๋ม สุภาพบุรุษตัว ต.
2539 กขค โรงเรียนนอก
2546 เยาวราช
2551 ปืนใหญ่จอมสลัด    ...เจ้าชายราไว
ผลงานละคร

2536 ผู้ชาย 3 เลือด
2536 หวานมันส์ฉันคือเธอ
2537 นางฟ้าปีกอ่อน
2538 ขบวนการญาติเยอะ
2538 ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน
2538 วิมานลวง
2539 ดอกแก้ว รับบท ร้อยตำรวจโทกำแหง
2540 สองนรี
2540 ตะวันยอแสง
2540 หวานใจ
2540 คู่แท้ 2 โลก
2540 ลูกผู้ชายเหยียบฝัน
2540 บ่วงดวงใจ
2541 สะพานรักสารสิน
2541 ลูกสาวเจ้าพ่อ
2542 โดมทอง (รับเชิญ)
2542 ดาวกลางดง
2542 เก้าอี้ขาวในห้องแดง
2542 แม่ย่านาง
2543 รักประกาศิต (รับเชิญ)
2543 ผู้ชายก็ท้องได้
2543 ระเริงไฟ
2546 นะหน้าทอง
2547 ยิ่งรักเธอ
2552 มือนาง
2553 หัวใจรักข้ามภพ (รับเชิญ)
2554 ตะวันเดือด
2555 ไฟมาร (รับเชิญ)
2556 กุหลาบไฟ
2556 ธิดาพญายม
2556 พรมแดนหัวใจ (รับเชิญ)
2557 รักออกฤทธิ์
2557 เรือนริษยา (รับเชิญ)
2558 ใต้เงาจันทร์
2558 ศีล 5 คนกล้าท้าอธรรม รับเชิญในตอน ความทรงจำของดินแดน
2558 เทพบุตรสุดเวหา (รับเชิญ)
2558 บุรำปรัมปรา
2558 คู่ปรับฉบับหัวใจ
2559 วิมานเมขลา (รับเชิญ)
2559 ทายาทอสูร
2560 Princess Hours Thailand รักวุ่น ๆ เจ้าหญิงจอมจุ้น
2560 ลูกหลง
2560 บ่วงบรรจถรณ์ (รับเชิญ)
2561 เสน่ห์รักนางซิน
2561 ไฮโซสะออน
2562 กลลวงทวงหนี้รัก (รับเชิญ)
2562 สวยซ่อนคม
2562 รอยอาฆาต
2562 ด้ายแดง Until we meet again รับบท กาด (พ่อของภาม) (รับเชิญ)
2564 ไอ้ข้าวแกง
2567 ในรอยทราย (ช่อง 7 เอชดี)
2567 วิญญาณแพศยา (รับเชิญ)
2568 เลดี้ทุ่งกระบือบาล
2568 เมืองแก้ว
ละครสั้นจบในตอน

2557 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน สัมภเวสี
2558 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เสียงที่หายไป
2559 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เรื่องเล็กน้อย
2560 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน จดหมายจากคนคุก
2560 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน ศุกร์ 13 คืนฝันหวาน
2560 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน กากกา
2561 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน แสบลากไส้
ุ2561 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เรามันก็คน
2561 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน ขำไม่ออก
2561 ฟ้ามีตา ตอน บุหงา สารภี
2562 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน สิบต่อหนึ่ง
2563 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เด็กในบ้าน
2564 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เรื่องของเขาเราต้องเกี่ยว
2565 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน คนมีกับคนไม่มี
2566 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน แก๊สเฉี่อย
2567 โชน 7 เขตพิศวง ตอน ลัางบาง
ละครสั้นจบในตอน > มิวสิกวิดีโอ

หัวใจทศกัณฐ์ ของ พุ่มพวง ดวงจันทร์
ทัดทาน ของ อริสมันต์ พงศ์เรืองรอง
ภาณุพงศ์ จาดนอก

| ภาณุพงศ์ จาดนอก |
| --- | --- |
เกิด: 26 ธันวาคม พ.ศ. 2539 (27 ปี) อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง ประเทศไทย
ชื่ออื่น: ไมค์
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยรามคำแหง
อาชีพ: นักศึกษา นักเคลื่อนไหว
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2563–ปัจจุบัน
มีชื่อเสียงจาก: แกนนำการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564
รางวัล: รางวัลจารุพงษ์ ทองสินธุ์ เพื่อประชาธิปไตย (พ.ศ. 2563)
ภาณุพงศ์ จาดนอก (เกิด 26 ธันวาคม พ.ศ. 2539) ชื่อเล่น ไมค์ ฉายา ประธานไมค์ ระยอง เป็นนักเคลื่อนไหวทางสังคมชาวไทย​ นักศึกษาคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหงและเป็นแกนนำผู้ประท้วงในช่วงการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564 จากกลุ่มผู้นำเยาวชนภาคตะวันออก ปัจจุบันหนีคดีความอยู่ประเทศแคนาดา
ภายหลังเผชิญกับข้อหาหลายอย่างรวมทั้งการปลุกปั่นให้ขัดขืนอำนาจปกครอง
| วิดีโอหลายคลิปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 ชีวิตแกนนำม็อบคนรุ่นใหม่ ในวันที่นิรโทษกรรม ม.112ริบหรี่, วิดีโอยูทูบ
ประวัติ

ภาณุพงศ์ จาดนอก เกิดเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ที่อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง ศึกษาในระดับชั้นอนุบาลศึกษาถึงมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนวัดชากหมาก และเข้าศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่ โรงเรียนบ้านฉางกาญจนกุลวิทยา ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำ​อำเภอบ้านฉาง เป็นนักศึกษาระดับ "สามัญชน" และเป็นที่นิยมในหมู่ประชาชนระดับล่าง-กลาง  เขาได้ทำงานร่วมกับเยาวชนที่ด้อยโอกาสในโครงการผู้นำเยาวชน
การเคลื่อนไหวทางการเมือง

เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2563 เขาถูกตั้งข้อหาฝ่าฝืนพระราชกำหนดและพระราชบัญญัติการชุมนุมสาธารณะในวันที่ 14 มิถุนายน ปีเดียวกัน เพื่อประท้วง การบังคับบุคคลให้สูญหายของ วันเฉลิม สัตย์ศักดิ์สิทธิ์
เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 เขาได้ประท้วงการเดินทางเยือนจังหวัดระยองของนายกรัฐมนตรี ประยุทธ์ จันทร์โอชา เพื่อแก้ไขปัญหา เหตุการณ์ไวรัสโคโรนาจังหวัดระยอง ซึ่งเขาถูกจับกุม เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคมภานุพงศ์เป็นส่วนหนึ่งของการประท้วงขบวนการเยาวชนเสรี 18 กรกฎาคมที่ อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ในกรุงเทพฯซึ่งอ่าน "สามข้อเรียกร้อง" ต่อหน้าผู้ประท้วงราว 1,000 คนซึ่งเป็นกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่ รัฐประหาร 2557 เมื่อวันที่ 7 สิงหาคมภานุพงศ์และทนายความด้านสิทธิมนุษยชน อานนท์ นำภา ถูกจับกุมในข้อหากล่าวสุนทรพจน์ในการชุมนุมหลายครั้งในช่วงการประท้วงของไทยในปี พ.ศ. 2563 รวมถึงการปลุกระดมการประท้วงและที่สถานีตำรวจที่จัดขึ้น และแถลงการณ์ของ แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล และ ฮิวแมนไรตส์วอตช์ เรียกร้องให้ปล่อยตัวภานุพงศ์และผู้ประท้วงนักศึกษาคนอื่น ๆ และให้ทิ้งข้อหา  พวกเขาได้รับการปล่อยตัวในเวลาต่อมา
ขณะนั้นภานุพงศ์เป็นหนึ่งในสี่แกนนำของการชุมนุม 10 สิงหาคมที่ยกประเด็นการปฏิรูป สถาบันพระมหากษัตริย์ไทย ร่วมกับ ปนัสยา สิทธิจิรวัฒนกุล, อานนท์ นำภา และณัฐนนท์ ไพโรจน์ ซึ่งเขาต้องเผชิญกับหกข้อหา เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ภานุพงศ์ประท้วงที่ระยองเพื่อต่อต้านการเสนอโครงการถมทะเลของรัฐบาลซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการขยายระยะที่สามของโครงการ มาบตาพุด ระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก ภานุพงศ์ถูกจับอีกครั้ง, จากนั้นได้รับการประกันตัว, จากนั้นถูกจับอีกครั้งในข้อหาละเมิดเงื่อนไขการประกันตัวและปฏิเสธที่จะขอประกันตัวต่อไป วางจำหน่ายในวันที่ 7 กันยายน ภานุพงศ์ก็เตรียมรับมือ จากนั้นกล่าวถึงการประท้วงครั้งใหญ่เมื่อวันที่ 19-20 กันยายนโดยเขาเน้นย้ำจุดยืนที่จะปฏิรูปสถาบันกษัตริย์ไม่ใช่ล้มล้าง
ในวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ภายหลังได้รับการประกันตัวภาณุพงศ์ ติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) ซึ่งส่งผลให้กรมราชทัณฑ์ถูกวิพากษ์วิจารณ์เนื่องจากก่อนหน้านี้ อานนท์ นำภา และ ปนัสยา สิทธิจิรวัฒนกุล ติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2)
รางวัลและเกียรติยศ

รางวัลจารุพงษ์ ทองสินธุ์ เพื่อประชาธิปไตย ประจำปี 2563 โดย สภานักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (พ.ศ.2563)
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาณุพงศ์ จาดนอก ที่เฟซบุ๊ก
ทิมบาแลนด์

| ทิมบาแลนด์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ทิโมที เซเชรี มอสลีย์
รู้จักในชื่อ: DJ Timmy Tim
เกิด:  (1971-03-10) 10 มีนาคม ค.ศ. 1971 (53 ปี)
ที่เกิด: นอร์ฟอล์ก เวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: ฮิปฮอป, อาร์แอนด์บี, ป็อป และ ร็อก
อาชีพ: โปรดิวเซอร์เพลง, นักแต่งเพลง, นักร้อง, นักดนตรี, แร็ปเปอร์
ช่วงปี: 1995—ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Blackground, Mosley Music, Interscope

เว็บไซต์: TimbalandMusic.com
ทิโมที เซเชรี มอสลีย์ (อังกฤษ: Timothy Zachery Mosley) หรือที่รู้จักในชื่อ ทิมบาแลนด์ (อังกฤษ: Timbaland) เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1971 เป็นโปรดิวเซอร์เพลง นักร้อง แร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ทิมบาแลนด์ร่วมผลิตผลงานอัลบั้มและซิงเกิลให้กับหลายศิลปินตั้งแต่กลางทศวรรษ 1990 จนถึงปัจจุบัน
ทิมบาแลนด์ได้รับเครดิตเต็มจากผลงานครั้งแรกในปี 1996 กับอัลบั้ม Ginuwine...the Bachelor ให้กับศิลปินอาร์แอนด์บีที่ชื่อ จินูไวน์ ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ประสบความสำเร็จทั้งด้านยอดขายและคำวิจารณ์ หลังจากนั้นเขาประสบความสำเร็จจากผลงานของอาไลยาห์ในปี 1996 ชุด One in a Million และของมิสซี เอลเลียต ในปี 1997 ชุด Supa Dupa Fly จากนั้นทิมบาแลนด์ก็มีชื่อเสียงจากการเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินแนวอาร์แอนด์บีและฮิปฮอป เขายังมีผลงานอัลบั้มเดี่ยวของตัวเอง ซึ่งมักจะร่วมงานกับ Magoo และในระหว่างปี 2003 และปี 2005 เขาทำงานร่วมกับแบรนดี้ จากนั้นทำงานร่วมกับเจย์-ซี และบับบา สปาร์กซ์  ทิมบาแลนด์ยังมีรายได้กว่า 22 ล้านเหรียญสหรัฐในปี 2008
บุญชัย เบญจรงคกุล

| บุญชัย เบญจรงคกุล |
| --- | --- |
บุญชัย (ด้านหน้า) ณ พิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัย ปี 2556
เกิด: 25 มิถุนายน พ.ศ. 2497 (70 ปี)
อาชีพ: นักธุรกิจ
คู่สมรส: วาสนา เบญจรงคกุล (หย่า) วรรณา เบญจรงคกุล (หย่า) เบญจมาศ เบญจรงคกุล (หย่า) สรารัตน์ หรุ่มเรืองวงศ์ (เลิกรา) เบญจา บารมีย์ (2553–2555) บงกช คงมาลัย (2556–ปัจจุบัน)
บุตร: 6 คน
บุญชัย เบญจรงคกุล (เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2497) เป็นมหาเศรษฐีและนักสะสมงานศิลปะชาวไทย เขาเป็นผู้ก่อตั้งและประธาน ดีแทค ผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือรายใหญ่อันดับสามของประเทศไทย
บุญชัยเป็นบุตรคนโตในจำนวนสี่คนของสุจินต์ เบญจรงคกุล ซึ่งสร้างธุรกิจด้วยการร่วมมือกับ โมโตโรล่า และได้นำบุญชัยเข้าสู่วงการธุรกิจ เมื่อพ่อของเขาเสียชีวิตใน พ.ศ. 2524 ขณะที่บุญชัยมีอายุ 27 ปี เขาเป็นหนี้จำนวนมากท่ามกลางการฟ้องร้องมากมาย ในที่สุดเขาก็เลิกกิจการบางสาขาของธุรกิจ และเปลี่ยนไปโฟกัสอุตสาหกรรมโทรคมนาคมที่กำลังเติบโต แต่ต่อมาได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจาก วิกฤตการณ์ทางการเงินในปี 2540 บุญชัยจึงหันไปร่วมมือกับ เทเลนอร์ บริษัทโทรคมนาคมของนอร์เวย์ เขาและพี่น้องอีกสามคนขายหุ้นส่วนใหญ่ให้เทเลนอร์ในปี พ.ศ. 2548 แม้ว่าบุญชัยจะยังคงเป็นประธานของบริษัทก็ตาม
บุญชัยมีความสนใจในงานศิลปะมาอย่างยาวนาน และเป็นนักสะสมงานศิลปะตัวยง ในปี 2555 เขาได้สร้างพิพิธภัณฑ์ศิลปะไทยร่วมสมัยในกรุงเทพฯ ซึ่งเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ศิลปะขนาดใหญ่ในประเทศไทย นอกจากนี้ บุญชัยยังเป็นสาวกวัดพระธรรมกาย เขาพบว่าพุทธศาสนาและการทำสมาธิช่วยให้เขาผ่านพ้นความตายของบิดาและวิกฤตการณ์ทางการเงิน
บุญชัยสมรสกับบงกช คงมาลัย ซึ่งเป็นภรรยาคนที่หกของเขาในปี 2556
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 1 ปฐมดิเรกคุณาภรณ์ (ป.ภ.)
พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ต.จ.ว.)
โปรแกรมบัญชี

โปรแกรมบัญชี (อังกฤษ: Accounting Software) เป็นโปรแกรมประยุกต์ ที่ใช้ในการเก็บข้อมูลและประมวลผลทางบัญชี โดยประกอบไปด้วยฟังก์ชัน ระบบลูกหนี้ ระบบเจ้าหนี้ บัญชีแยกประเภท ระบบขาย  ระบบซื้อ  และรายงานต่างๆ    โดยมีวัตถุประสงค์ดังนี้
1. การเก็บรวบรวมและบันทึกรายการค้าของธุรกิจ
2. การประเมินผลข้อมูลเพื่อให้ได้สารสนเทศที่มีประโยชน์ การวางแผน การสั่งการ และการควบคุม
3. การจัดให้มีการควบคุมข้อมูลของธุรกิจเพื่อให้แน่ใจว่าข้อมูลมีความครบถ้วน ถูกต้อง และเชื่อถือได้
โดยที่โปรแกรมบัญชี จะมีความแตกต่างกับโปรแกรม ERP ดังนี้
| หัวข้อ | โปรแกรมบัญชี | โปรแกรม ERP |
| --- | --- | --- |
| ประเภท | เป็นส่วนประกอบของโปรแกรม ERP | เป็นระบบที่รวมทุกกระบวนการทำงานในองค์กร |
| ขอบเขต | ใช้แค่ภายในส่วนงานบัญชีการเงินเท่านั้น | ใช้ทั้งองค์กรทุกคนและทุกแผนกในองค์กร |
| การให้ภาพทางด้านธุรกิจ | ให้ภาพด้านการซื้อขายและงบการเงินเท่านั้น | ให้ภาพรวม 360 องศาของธุรกิจ |
| การตอบสนอง | มีความจำกัดในการตอบสนองทุกความต้องการของธุรกิจ | สามารถปรับให้เข้าสู่ความต้องการของธุรกิจได้ |
| การวางแผน | โปรแกรมบัญชีเป็นการบันทึกข้อมูลย้อนหลัง จึงใช้วางแผนในอนาคตไม่ได้ | สามารถทำ Forecast และPlanning ได้ |
| ต้นทุน | ราคาไม่แพง | ราคาสูง |
| การบริหารจัดการ software | สามารถบริหารจัดการได้ทาง นักบัญชีของบริษัท | สามารถบริหารจัดการได้จากทุกบุคลากรในองค์กร ตามสิทธิ์การใช้งาน |
โมดูล

โมดูลของโปรแกรมบัญชีประกอบไปด้วย
ระบบลูกหนี้การค้าและการรับขำระ
ระบบเจ้าหนี้การค้าและการจ่ายชำระ
ระบบงานขาย
ระบบงานขายสินค้า
ระบบงานขายบริการ
ระบบงานซื้อ
ระบบงานซื้อสินค้า
ระบบงานซื้อบริการ
ระบบสินค้าคงคลัง
ระบบบัญชีแยกประเภท
ระบบภาษี
ระบบงบประมาณ
หากเป็นระบบบัญชีที่ใช้ในภาคการผลิตจะมีระบบเพิ่มเติมดังนี้
ระบบควบคุมต้นทุนการผลิต
ระบบจัดส่งสินค้าหลังการผลิต
ระบบการจัดรถขนส่ง
อำเภอเมืองเพชรบุรี

| อำเภอเมืองเพชรบุรี |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Mueang Phetchaburi
หาดเจ้าสำราญ
แผนที่จังหวัดเพชรบุรี เน้นอำเภอเมืองเพชรบุรี
พิกัด: 13°6′43″N 99°56′38″E﻿ / ﻿13.11194°N 99.94389°E﻿ / 13.11194; 99.94389
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เพชรบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 283.901 ตร.กม. (109.615 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 121,998 คน
 • ความหนาแน่น: 429.72 คน/ตร.กม. (1,113.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 76000
รหัสภูมิศาสตร์: 7601
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเมืองเพชรบุรี  ถนนราชวิถี ตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี 76000 โทร 0 3242 5544 โทรสาร 0 3242 55 44
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เมืองเพชรบุรี เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครองการบริหาร เศรษฐกิจ และการศึกษาของจังหวัดเพชรบุรี มีอาณาบริเวณเป็นที่ราบ มีภูเขาหินปูนโดดบ้างเล็กน้อย มีชายหาดที่ขึ้นชื่อคือ "หาดเจ้าสำราญ" มีแม่น้ำซึ่งเป็นที่ตั้งของชุมชนคนเมืองเพชรบุรีมาแต่สมัยโบราณไหลผ่านกลางอำเภอ นั่นคือ "แม่น้ำเพชร" และหากมองจากเขตเทศบาล จะปรากฏ "เขาวัง" หรือ "พระนครคีรี" ตั้งตระหง่านบนยอดเขาสามลูก อีกทั้งยังมีพระปรางค์ 5 ยอด อันเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองในสมัยโบราณด้วย
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเมืองเพชรบุรีมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเขาย้อยและอำเภอบ้านแหลม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบ้านแหลมและอ่าวไทย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอท่ายาง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านลาด
ประวัติ

อำเภอเมืองเพชรบุรี เดิมชื่ออำเภอจังหวัดเพชรบุรี และ อำเภอคลองกระแชง ได้รับการจัดตั้งให้เป็นอำเภอเมื่อประมาณ พ.ศ. 2446 เนื่องจากสถานที่ตั้งของศูนย์ราชการอยู่ในเขตตำบลคลองกระแชงในอดีตใช้พื้นที่ของวัดพลับพลาชัยเป็นศูนย์ราชการของอำเภอคลองกระแชงภายหลังจึงได้มีการย้ายออกจากวัดพลับพลาชัยเนื่องจากพื้นที่ของวัดคับแคบ ไปตั่งอยู่บริเวณที่เป็นที่ตั้งศาลากลางหลังใหม่ และต่อมาได้ย้ายมา ณ ที่ปัจจุบันแต่ก็ไม่ไกลสถานที่เดิมยังในเขตตำบลคลองกระแชงเหมือนเดิมซึ่งอยู่ตอนกลางของอำเภอเมืองเพชรบุรีด้านทิศตะวันออกของตำบลติดกับแม่น้ำเพชรบุรีซึ่งเป็นสายน้ำที่สำคัญที่หล่อเลี้ยงวิถีชีวิตชาวเมืองเพชรมายาวนาน การที่อำเภอคลองกระแชงเป็นที่ตั่งศูนย์ราชการของจังหวัดเพชรบุรีจึงได้เปลียนชื่อเป็น อำเภอเมืองเพชรบุรี และยังได้มีการยุบพื้นที่บางตำบลในเขตอำเภอบ้านแหลม แล้วนำมาอยู่ในเขตกำรปกครองของ อำเภอเมืองเพชรบุรีอีกด้วย ได้แก่ ตำบลนาพันสาม ตำบลหนองพลับ เนื่องจากห่างไกลจากที่ว่าการอำเภอบ้านแหลม
24 กันยายน พ.ศ. 2459 ได้มีประกาศ ตั้งอำเภอท่าช้าง จังหวัดเพชรบุรี โดยแยกท้องที่อำเภอจังหวัดเพชรบุรี แบ่งเป็น 2 อำเภอ โดยอำเภอที่ตั้งใหม่คือ อำเภอท่าช้าง อำเภอเดิมแลเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอคลองกระแชง มีผลเมื่อ วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2459