stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Djafar Swedi | Long jump | 6.29 | 13 qB | 6.04 | 12 |
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Inesse Kazadi Tshinguta | 3000 m | 10:53.66 | 19 qB | 10:52.09 | 18 |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Jonathan Sokomayi Mubikayi | 50 m freestyle | 31.69 | 49 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
เทควันโด

บทความหลัก: กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบ 16 คน> Opposition Result | รอบก่อนรองฯ> Opposition Result | รอบรองฯ> Opposition Result | ชิงชนะเลิศ> Opposition Result | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Glody Mwaka Masale | −55 kg |  Z Doumbia (MLI) W DSQ |  I Babić (CRO) L 1 – 14 (PTG) | Did not advance | Did not advance | 5 |
ดูเพิ่ม

สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
วัดกันมาตุยาราม

| วัดกันมาตุยาราม |
| --- | --- |
สถูปมอญ

ที่ตั้ง: เลขที่ 800 ถนนมังกร แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร 10100
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
พระพุทธอริยกันต์มหามุนี พระประธานในอุโบสถ
ลายปูนปั้นที่ซุ้มประตูวัด
วัดกันมาตุยาราม เป็นวัดราษฎร์ขนาดเล็ก  สังกัดธรรมยุตินิกาย ตั้งอยู่ริมถนนมังกร เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร แวดล้อมด้วยชุมชนชาวไทยเชื้อสายจีน ในบริเวณใกล้เคียงกับวัดกุศลสมาครของฝ่ายอนัมนิกาย  และวัดบำเพ็ญจีนพรตของฝ่ายจีนนิกาย
วัดนี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2407 ตรงกับปลายรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 โดย นางกลีบ สาครวาสี ผู้เป็นบุตรสาวของยายแฟง ผู้เป็นเจ้าของโรงโสเภณีที่ย่านสำเพ็ง และเป็นผู้อุทิศทรัพย์และที่ดินสร้างเป็นวัดคณิกาผล ที่อยู่ใกล้เคียงด้านฝั่งถนนพลับพลาไชย ได้อุทิศสวนดอกไม้สร้างเป็นวัดขึ้น ต่อมาบุตรของนางกลีบ คือ พระดรุณรักษา (กัน สาครวาสี) ได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อสร้างวัดเสร็จแล้ว นางกลีบ ได้น้อมเกล้าฯ ถวาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า "วัดกันมาตุยาราม" อันหมายถึง "วัดที่มารดาของนายกันเป็นผู้สร้าง" บริเวณวัดแห่งนี้ค่อนข้างคับแคบ ปูชนียสถานสำคัญมีเจดีย์ทรงระฆังคว่ำแบบลังกาสร้างเลียนแบบธัมเมกขสถูปในประเทศอินเดีย โดยในประเทศไทยมีเจดีย์ลักษณะเช่นนี้เพียง 2 แห่งเท่านั้น นอกจากที่นี่แล้ว ยังมีอีกที่คือ วัดโสมนัสราชวรวิหาร และในพระอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพุทธประวัติ วัดนี้เคยเป็นที่จำพรรษาของ สุชีโวภิกขุ หรือ อาจารย์สุชีพ ปุญญานุภาพ ปราชญ์ทางพระพุทธศาสนาคนหนึ่งของประเทศไทย
คลังภาพ

พระประธานประดิษฐานในบุษบก
อุโบสถ
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดกันมาตุยาราม
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′32″N 100°30′30″E﻿ / ﻿13.742214°N 100.508266°E﻿ / 13.742214; 100.508266
กุลา

| --- | --- |
ระบำนกยูง ซึ่งชาวกัมพูชารับอิทธิพลจากฟ้อนกิงกะหร่าของชาวกุลาในจังหวัดไพลิน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
ประเทศไทย · ประเทศลาว · ประเทศกัมพูชา
ภาษา
ไทยถิ่นอีสาน · เขมร อดีต: ไทใหญ่ · ปะโอ
ศาสนา
ศาสนาพุทธนิกายเถรวาท
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ไทใหญ่ · ปะโอ · พม่า · มอญ · จิ่งพัว 
กุลา, กุหล่า หรือ คุลา เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ไทและปะโอ (หรือ กะเหรี่ยงดำ) ที่อพยพจากรัฐฉาน รัฐมอญ ประเทศพม่า หรือมณฑลยูนนาน ประเทศจีน อพยพเข้าสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคตะวันออกของประเทศไทยในช่วงสามทศวรรษสุดท้ายของคริสต์ศตวรรษที่ 19 และบางส่วนตั้งถิ่นอยู่ในจังหวัดไพลิน ทางตะวันตกของประเทศกัมพูชา ในฐานะกองคาราวานพ่อค้าเร่ นายฮ้อย หรือนักค้าอัญมณี ทำการค้าขายกับหัวเมืองสำคัญต่าง ๆ
แต่เดิมชาวกุลามีรูปพรรณเช่นเดียวกับชาวพม่า มีศิลปกรรมในการสร้างศาสนสถาน พระพุทธรูป และการใช้อักษรอย่างเดียวกับพม่า แต่ในปัจจุบันชาวกุลาเริ่มกลืนไปกับวัฒนธรรมพื้นเมืองที่ตนอาศัยอยู่ เช่น ชาวกุลาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยที่หันไปรับวัฒนธรรมลาวอีสานแทน
ศัพทมูลวิทยา

ในพจนานุกรมไทยระบุว่า กุลา มีความหมายว่า "ชนชาติต้องสู้และไทใหญ่, กุลา หรือ คุลา ก็ว่า" และปรากฏคำว่า คุลา เป็นชื่อการละเล่นคือ คุลาตีไม้ และกลอนกลบทชื่อว่า คุลาซ่อนลูก ซึ่งเป็นคำเรียกที่มีมาช้านานแล้ว ทั้งนี้ กุลา จากคำพม่าว่า กุลา (พม่า: ကုလား) เป็นคำที่ใช้เรียกชาวอินเดียในเชิงเหยียดหยัน ในอดีตใช้เรียกทั้งชาวอินเดียและชาวยุโรป สอดคล้องกับภาษาไทยถิ่นเหนือที่มีคำว่า กุลวา ใช้เรียกชาวอินเดีย และ กุลวาขาว ใช้เรียกชาวฝรั่งตะวันตก ในภาษาไทยถิ่นอีสาน กุลา แปลว่า "กุหล่า ชนจำพวกต้องสู้เรียก กุลา กุลากับม่านก็คือชนชาติพม่า ผู้ชายพม่าชอบสักขาและสักคอ สีที่ใช้สักชอบใช้สีชาด สีชาดอีสานเรียก น้ำหาง ลายที่สักจะมีสีแดง ดังนั้นคนอีสานจึงเรียกพม่าว่ากุลาขาก่าน ม่านคอลายใบหูของผู้ชายพม่าชอบเจาะรูหูสำหรับใส่ต้างหรือกระจอนยอย" ส่วน กุหล่า ในภาษาลาว มีความหมายว่า "กลุ่มชนที่มาจากพม่าตอนเหนือ" และ กุฬา (កុឡា, ออกเสียง โกะลา) ในภาษาเขมร มีความหมายว่า "ชาวพม่า" หรือ "ชนชาติหนึ่งที่อยู่ในพม่า"
ขณะที่ชื่อ ตองสู, ต่องสู่ และ ต้องสู้ เป็นคำที่ใช้เรียกชาวกุลาได้เช่นกัน มาจากคำว่า ตองสู (တောင်သူ) เป็นชื่อเรียกชาวปะโอ หรือกะเหรี่ยงดำ ซึ่งเป็นชนชาติที่ขยันและซื่อสัตย์ ชาวไทใหญ่มักเลือกชนเผ่านี้มาร่วมเดินทางจากพม่าเพื่อค้าขายทางไกลด้วยเสมอ ทั้งนี้ชาวกุลาบางส่วนปฏิเสธว่าตนเองไม่ได้สืบเชื้อสายจากชาวปะโอหรือกะเหรี่ยงดำ หากแต่ยอมรับว่าบรรพบุรุษของตนใช้นามสกุลต่องสู่
ประวัติ

จากงานวิจัยของสุธิดา ตันเลิศ และพัชรี ธานี (2559) พบว่าปูมหลังของชาวกุลา แบ่งได้สี่กลุ่ม คือ กลุ่มแรกมาจากปริมณฑลรอบเมืองตองยีในรัฐฉาน กลุ่มที่สองมาจากทางใต้ของเมืองมะละแหม่ง (เอกสารเก่าเรียก มรแม) และเมาะตะมะในรัฐมอญ กลุ่มที่สามมาจากเมืองก่อกะเระ (เอกสารเก่าเรียก ขุกคิก) ในรัฐกะเหรี่ยง และกลุ่มที่สี่มาจากบริเวณภาคเหนือของประเทศไทย ดังจะพบว่า ชาวกุลาจำนวนไม่น้อยเรียกแทนตัวเองว่า ต้องสู้ (คือปะโอ) แต่บางกลุ่มเรียกตนเองว่า ไต (คือไทใหญ่) จากการสืบเสาะข้อมูลลูกหลานชาวกุลาในจังหวัดอุบลราชธานี พบว่าบางส่วนมีเครือญาติที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน และมีลูกหาบที่ติดตามมากับชาวกุลาเป็นชาวจังหวัดเชียงใหม่และลำปาง พบหลักฐานการเดินทางของพ่อค้าเร่ชาวกุลาเก่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2381 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่เข้าไปค้าขายทางเมืองเชียงใหม่ ตาก สวรรคโลก และกำแพงเพชร และมีหลักฐานการเข้าไปค้าขายของชาวกุลาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย ดังปรากฏเรื่องราวความขัดแย้งระหว่างชาวกุลากับเจ้าเมืองร้อยเอ็ด และบานปลายไปถึงการห้ามขายโคกระบือแก่คนต่างด้าว ทำให้ชาวกุลาประสบปัญหาทางธุรกิจมาก
หลังสนธิสัญญาเบาว์ริงมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2399 ชาวกุลาซึ่งเป็นคนในบังคับของสหราชอาณาจักรจะได้รับการช่วยเหลือและอำนวยความสะดวกด้านการค้าจากรัฐบาลสยาม ทำให้ชาวกุลาเพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็ว พวกเขาดำเนินกิจกรรมการค้าตามหัวเมืองต่าง ๆ เช่น ตาก เชียงใหม่ แพร่ ลำพูน ลำปาง น่าน นครสวรรค์ สวรรคโลก ลพบุรี หล่มสัก และนครราชสีมา โดยต้องการสินค้าสำคัญ เช่น ช้าง งาช้าง เขาสัตว์ ไม้ซุง ไหม และโคกระบือไปขายที่เมืองพม่า โดยชาวกุลาจะเดินทางเป็นหมู่คณะ มีการพกปืนและดาบเป็นอาวุธประจำกาย ชาวกุลามักนำสินค้ามาขายแก่เศรษฐีและคนจีนในท้องถิ่นต้องการ เช่น ฝิ่น ฆ้อง ผ้า ไหมดิบ ดาบ มีด เครื่องเงิน สีย้อมผ้า ด้วยการแลกเปลี่ยนด้วยเงินตราหรือแลกกับสิ่งของมีค่ามีราคา เช่น เขาสัตว์ สัตว์พาหนะ และสินค้าพื้นเมืองเป็นอาทิ โดยมีเส้นทางเกวียนห้าเส้นทางที่ชาวกุลาสามารถเข้าไปค้าขายยังภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนใน คือ เส้นทางดงพญาไฟออกไปปากเพรียว สระบุรี เส้นทางดงพญากลางไปบ้านสนามช้าง ลพบุรี เส้นทางช่องตะโกออกไปทางกบินทร์บุรี เส้นทางมะละแหม่งออกไปทางตาก และเส้นทางเขมรผ่านช่องจอม สุรินทร์ ออกไปทางเมืองศรีโสภณ นอกจากนี้ยังมีชาวกุลาตั้งถิ่นฐานและค้าเพชรพลอยจำนวนมาก จากรายงานของกงสุลอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2432 พบว่า มีชาวกุลาในจังหวัดตราด 3,000 คน และจังหวัดพระตะบอง 2,000 คน ครั้น พ.ศ. 2439 พบว่ามีชาวพม่าและกุลาอาศัยอยู่ในจังหวัดไพลินมากถึง 1,500 คน หลังจากนั้นก็โยกย้ายเข้าสู่จังหวัดจันทบุรีหลัง พ.ศ. 2498 เป็นต้นมา
ในเวลาต่อมาชาวหรือกุลาหรือตองสู้จำนวนไม่น้อยเป็นเขยสู่หรือเขยลาวเพราะสมรสกับหญิงลาวในท้องถิ่น พบการตั้งถิ่นฐานแพร่หลายทั่วไป โดยเฉพาะในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ อำเภอคำชะอี จังหวัดมุกดาหาร และอำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี และภาคตะวันออก ได้แก่ อำเภอเขาสมิง และอำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด ส่วนในประเทศกัมพูชาพบในจังหวัดไพลิน พระตะบอง และสตึงเตรง ซึ่งวัฒนธรรมของพวกเขาในกัมพูชาใกล้สูญหายหลังผ่านยุคเขมรแดงเป็นต้นมา พวกเขากลายเป็นเป้าสังหารไม่ต่างจากชาวญวนหรือจาม ทำให้ชาวกุลาบางส่วนอพยพออกจากพื้นที่ไปยังพนมเปญหรือสหรัฐ รวมทั้งการสมรสข้ามชาติพันธุ์กับชาวเขมรและไทย
ภาษา

ชาวกุลาบางกลุ่มใช้ภาษากะเหรี่ยงผสมพม่าในการสื่อสาร และใช้อักษรอย่างพม่าในการเขียน แต่ใช้กันจำกัดจำเพาะในกลุ่มชาวกุลารุ่นแรกด้วยกันเท่านั้น ไม่นิยมถ่ายทอดวัฒนธรรมทางภาษาแก่ลูกหลาน ด้วยเหตุนี้ลูกหลานชาวกุลาจึงไม่สามารถใช้ภาษากุลาได้อีก และรับอิทธิพลวัฒนธรรมลาวอีสานแทนที่ ส่วนชาวกุลาในจังหวัดจันทบุรีในประเทศไทย จังหวัดไพลิน และจังหวัดสตึงเตรงในประเทศกัมพูชา จะใช้ภาษาไทใหญ่เป็นหลัก มีบ้างที่ใช้ภาษาลูกผสมระหว่างไทใหญ่กับไทยถิ่นเหนือ แต่ปัจจุบันภาษากุลาในกัมพูชาได้รับอิทธิพลจากภาษาไทยสูงมาก และชาวกุลามักใช้ภาษาลาวในการดำเนินธุรกิจ
วัฒนธรรม

ชาวกุลาในจังหวัดอุบลราชธานีมีอาหารที่นิยมบริโภคในครัวเรือน เช่น จอผักกาด น้ำพริกอ่อง ถั่วเน่า แกงฮังเล เจียวใบมะขามอ่อนใส่กระเทียมหรือหอมเจียวโรยเกลือ นิยมดื่มชาทุกวันช่วงพลบค่ำ พวกเขารับประทานข้าวเจ้า เรียกว่า ข้าวขาวกุลา ซึ่งแพร่หลายอยู่ในชุมชนลาวที่ติดต่อกับชาวกุลา ชาวกุลารับประทานข้าวเหนียวและปลาร้าเป็นครั้งคราว และมีอาหารประยุกต์กับวัฒนธรรมพื้นเมือง คือ ต้มปลาใส่น้ำปลาร้าและใบมะขามอ่อน ชาวกุลาไม่นิยมบริโภคเนื้อสัตว์ใหญ่อย่างวัวและควาย รวมทั้งไม่บริโภคสัตว์เลื้อยคลานหรือสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ เช่น เขียด กบ งู กิ้งก่า และปลาไหล ส่วนชาวกุลาในประเทศกัมพูชามีอาหารขึ้นชื่อคือ หมี่กุลา (មីកុឡា) นอกนั้นเป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากชาติอื่น เช่น ต้มยำของไทย
ส่วนการแต่งกายของชาวกุลาในจังหวัดอุบลราชธานี ส่วนใหญ่ยังอนุรักษ์การแต่งกายอย่างเดิมไว้ คือ การสวมเสื้อทรงจีนแบบมีกระดุม นุ่งกางเกงขาก๊วย มวยผมยาว ครั้นจะออกนอกเคหสถานก็จะใช้ผ้าโพกศีรษะ นอกจากนี้ยังมีขนบธรรมเนียมบางประการที่ได้รับอิทธิพลจากไทใหญ่ เช่น การบวชลูกแก้ว การรำมองเซิง และการออกพรรษาแบบกุลา กระทำมาตั้งแต่ พ.ศ. 2405 และยกเลิกไปใน พ.ศ. 2470 ทั้งนี้การรำมองเซิงจะมีการแต่งกายแบบชาวปะโอ และมีท่วงท่าการรำที่ช้ากว่าคนปะโอเล็กน้อย
ในจังหวัดไพลิน ประเทศกัมพูชา มีการระบำนกยูงซึ่งได้อิทธิพลจากการฟ้อนกิงกะหร่า โดยจะมีการระบำเพื่อบูชาผียายยาต หรือชื่อภาษากุลาว่าเซน ติน (Sein Tin) ที่บนวัดพนมยาต ตามความเชื่อชาวบ้าน
นักแสดงและนักดนตรีชาวเขมร สวมเครื่องแต่งกายอย่างชาวกุลา
เดอะเบสต์เดย์ (อัลบั้มรวมเพลง)

เดอะเบสต์เดย์ (อังกฤษ: The Best Day) เป็นอัลบั้มรวมเพลงแรกของ วงดนตรีร็อกสัญชาติเกาหลีใต้ ถูกเผยแพร่โดย วาร์เนอร์มิวสิกเจแปน เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2018 ประกอบไปด้วยเพลงไตเติ้ลทุกเพลงตั้งแต่อีพีแรก เดอะ เดย์ จนถึงอัลบั้มเต็มที่สองคือ มูนไรส์, เพลง "Congratulations" และ "You Were Beautiful" ในรูปแบบภาษาอังกฤษ (English Ver.) รวมถึงเพลง "I Wait" ในภาษาญี่ปุ่น (Japanese Ver.)
ที่มาและการเผยแพร่

ในเดือนเมษายน 2018 มีการประกาศว่าอัลบั้มรวมเพลงอัลบั้มแรกของเดย์ซิกซ์จะออกเผยแพร่และวางจำหน่ายวันที่ 6 มิถุนายน
การโปรโมต

พวกเขาโปรโมตอัลบั้มนี้ด้วยการจัดคอนเสิร์ตแรกในประเทศญี่ปุ่น โดยใช้ชื่อคอนเสิร์ตว่า DAY6 1st LIVE in JAPAN “THE BEST DAY" ในวันที่ 13–14 มิถุนายน ที่โตเกียว และ โอซากะ และบัตรคอนเสิร์ตทั้งสองที่ถูกขายหมด
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | โปรดิวเซอร์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "I Wait" (아 왜) | Young K | Hong Ji-sang Lee Woo-min Jae Young K Wonpil | 3:38 |
| 2. | "You Were Beautiful" (예뻤어) | Young K | Hong Ji-sang Lee Woo-min Wonpil Young K | 4:43 |
| 3. | "How Can I Say" (어떻게 말해) | Young K Wonpil | Hong Ji-sang Lee Woo-min Jae Young K Wonpil Sungjin | 3:21 |
| 4. | "I'm Serious" (장난 아닌데) | Young K Sungjin Wonpil | Hong Ji-sang Lee Woo-min Wonpil Sungjin | 3:14 |
| 5. | "DANCE DANCE" | Young K | Hong Ji-sang Lee Woo-min Jae Sungjin Young K Wonpil Dowoon | 3:43 |
| 6. | "I Smile" (반드시 웃는다) | Young K Wonpil | Hong Ji-sang Lee Woo-min Sungjin Young K Wonpil | 3:47 |
| 7. | "Hi Hello" | Young K | Hong Ji-sang Lee Woo-min Jae Sungjin Young K Wonpil | 3:52 |
| 8. | "What Can I Do" (좋은걸 뭐 어떡해) | Young K | Hong Ji-sang Lee Woo-min Jae Sungjin Young K Wonpil | 3:52 |
| 9. | "I Loved You" | Young K | Hong Ji-sang Lee Woo-min | 3:54 |
| 10. | "When You Love Someone" (그렇더라고요) | Young K | Hong Ji-sang Lee Woo-min | 3:46 |
| 11. | "All Alone" (혼자야) | Young K | Hong Ji-sang | 3:44 |
| 12. | "I Like You" (좋아합니다) | Young K | Hong Ji-sang Lee Woo-min | 3:57 |
| 13. | "Congratulations" (Final Version) | Day6 | Hong Ji-sang Lee Woo-min | 3:47 |
| 14. | "Letting Go" (놓아 놓아 놓아 (Rebooted Version)) | Young K Wonpil | Hong Ji-sang Lee Woo-min Young K Wonpil | 4:11 |
| 15. | "Congratulations" (English Version) | Day6 | Hong Ji-sang Lee Woo-min Day6 | 3:47 |
| 16. | "You Were Beautiful" (예뻤어 (English Version)) | Young K | Hong Ji-sang Lee Woo-min Wonpil Young K | 4:43 |
| 17. | "I Wait" (아 왜 (Japanese Version)) | Jae Young K | Hong Ji-sang Lee Woo-min Jae Young K Wonpil | 3:38 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 65:50 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Congratulations (English Ver.)" (Studio Live Music Video) |   |
| 2. | "You Were Beautiful (English Ver.)" (Studio Live Music Video) |   |
| 3. | "I Wait (Japanese Ver.)" (Studio Live Music Video) |   |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "DANCE DANCE" (เวอร์ชันใหม่) | 3:43 |
| 2. | "Congratulations" (เวอร์ชันภาษาอังกฤษ) | 3:47 |
| 3. | "You Were Beautiful" (เวอร์ชันภาษาอังกฤษ) | 3:39 |
| 4. | "I Wait" (เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น) | 4:44 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 15:53 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Congratulations" (เวอร์ชันภาษาอังกฤษ) | 3:47 |
| 2. | "You Were Beautiful" (เวอร์ชันภาษาอังกฤษ) | 3:39 |
| 3. | "I Wait" (เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น) | 4:44 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 12:10 |
แบบฉบับ

อัลบั้มนี้มีสองฉบับ ได้แก่ ฉบับปกติ (Regular Edition) และ ฉบับลิมิเต็ด (Limited Edition)
ฉบับปกติ (Regular Edition) (WPCL-12883): มาพร้อมกับซีดีเท่านั้น
ฉบับลิมิเต็ด (Limited Edition) (WPZL-31470): มาพร้อมกับดีวีดี และหนังสือเล่มเล็ก 40 หน้า (40-page booklet)
ชาร์ต

| ชาร์ต (2018) | อันดับ   สูงสุด |
| --- | --- |
อัลบั้มภาษาญี่ปุ่น (ออริคอน): 38
ยอดขาย

| ประเทศ | ยอดดิจิทัล |
| --- | --- |
ญี่ปุ่น (ออริคอน): 1,911
รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค

| รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค |
| --- | --- |
รัฐของเยอรมนี
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 48°32′16″N 9°2′28″E﻿ / ﻿48.53778°N 9.04111°E﻿ / 48.53778; 9.04111
ประเทศ: เยอรมนี
เมืองหลวง: ชตุทการ์ท
การปกครอง
 • มุขมนตรี: Winfried Kretschmann (Green)
 • พรรคการเมือง: Greens / SPD
 • จำนวนผู้แทนรัฐ: 6 (จาก 69)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 35,751.65 ตร.กม. (13,803.79 ตร.ไมล์)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 11,103,043 คน
 • ความหนาแน่น: 310 คน/ตร.กม. (800 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัส ISO 3166: DE-BW
จีดีพี (ตัวเงิน): € 376.28 พันล้าน (2011) 
NUTS Region: DE1
เว็บไซต์: www.baden-wuerttemberg.de
รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค (เยอรมัน: Baden-Württemberg) เป็นหนึ่งในสิบหกรัฐของประเทศเยอรมนี อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ เป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศทั้งขนาดพื้นที่และจำนวนประชากร มีพื้นที่ 35,742 ตารางกิโลเมตร ประชากร 10.7 ล้านคน เมืองหลวงของรัฐคือเมืองชตุทการ์ท
รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คในปัจจุบัน เดิมเป็นพื้นที่ของแคว้นบาเดิน, มณฑลโฮเอินท์ซ็อลเลิร์นของราชณาณาจักรปรัสเซีย และราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์ค ซึ่งรวมเข้าด้วยกันเป็นรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คของประเทศเยอรมนีตะวันตกเมื่อปี 1952 ซึ่งเดิมพื้นที่นี้เป็นเขตในความยึดครองของสัมพันธมิตรตะวันตกหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คเป็นรัฐที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจเยอรมันอย่างยิ่ง เนื่องจากเป็นที่ตั้งของอุตสาหกรรมยานยนต์, วิศวกรรมไฟฟ้า และ วิศวกรรมเครื่องกล ถือเป็นรัฐที่มีขนาดเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศ บริษัทที่ใหญ่ที่สุดหลายแห่งมีที่ตั้งอยู่ในรัฐนี้ อาทิ กลุ่มเมอร์เซเดส-เบนซ์, พอร์เชอ, บ็อช เป็นต้น
เมืองใหญ่สุดในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ได้แก่ ชตุทการ์ท คาลส์รูเออ และมันไฮม์ ตามลำดับ
การปกครอง > อำเภอภูธร

รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คแบ่งออกเป็นสามสิบห้าอำเภอภูธร (Landkreise)
แผนที่อำเภอในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
| --- | --- |
 อัลพ์-โดเนา-ไครส์ (Alb-Donau-Kreis)  บีเบอรัค (Biberach)  โบเดินเซไครส์ (Bodenseekreis)  เบิบลิงเงิน (Böblingen)  ไบรส์เกา-โฮคชวาทซ์วัลท์ (Breisgau-Hochschwarzwald)  คัล์ฟ (Calw)  ค็อนชตันทซ์ (Konstanz)  เอ็มเมินดิงเงิน (Emmendingen)  เอ็นทซ์ไครส์ (Enzkreis)  เอ็สลิงเงิน (Esslingen)  ฟร็อยเดินชตัท (Freudenstadt)  เกิพพิงเงิน (Göppingen)  ไฮเดินไฮม์ (Heidenheim)  ไฮล์บร็อน (Heilbronn)  โฮเอินโลเออ (Hohenlohe)  คาลส์รูเออ (Karlsruhe)  เลอรัค (Lörrach)  ลูทวิชส์บวร์ค (Ludwigsburg):    ไมน์-เทาเบอร์ (Main-Tauber)   เน็คคาร์-โอเดินวัลท์-ไครส์ (Neckar-Odenwald-Kreis)   ออร์เทอเนาไครส์ (Ortenaukreis)   อ็อสท์อัลพ์ไครส์ (Ostalbkreis)   ราชตัท (Rastatt)   ราเวินส์บวร์ค (Ravensburg)   เร็มส์-มัวร์-ไครส์ (Rems-Murr-Kreis)   ร็อยท์ลิงเงิน (Reutlingen)   ไรน์-เน็คคาร์-ไครส์ (Rhein-Neckar-Kreis)   ร็อทไวล์ (Rottweil)   ชเวบิชฮัล (Schwäbisch Hall)   ชวาทซ์วัลท์-บาร์-ไครส์ (Schwarzwald-Baar-Kreis)   ซีคมาริงเงิน (Sigmaringen)   ทือบิงเงิน (Tübingen)   ทูทลิงเงิน (Tuttlingen)   วัลทซ์ฮูท (Waldshut)   ซ็อลเลิร์นอัลพ์ไครส์ (Zollernalbkreis)
การปกครอง > อำเภอนคร

รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คมีเก้าเมืองอิสระ หรือที่เรียกว่าอำเภอนคร (Stadtkreise) ซึ่งไม่ขึ้นกับอำเภอใด ประกอบด้วย:
| โค้ด | เมือง   (อำเภอนคร) | พื้นที่  (กม2) | ประชากร> 1997 | ประชากร> 2007 | ประชากร> 2017 | ส่วนภูมิภาค   (Regierungs- bezirk) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A | บาเดิน-บาเดิน | 140.18 | 52,672 | 54,853 | 54,718 | คาลส์รูเออ |
| B | ไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา | 153.06 | 200,519 | 219,430 | 229,636 | ไฟรบวร์ค |
| C | ไฮเดิลแบร์ค | 108.83 | 139,941 | 145,311 | 160,601 | คาลส์รูเออ |
| D | ไฮล์บร็อน | 99.88 | 120,987 | 121,627 | 125,113 | ชตุทการ์ท |
| E | คาลส์รูเออ | 173.46 | 276,571 | 288,917 | 311,919 | คาลส์รูเออ |
| F | มันไฮม์ | 144.96 | 310,475 | 309,795 | 307,997 | คาลส์รูเออ |
| G | ฟอทซ์ไฮม์ | 98.02 | 118,079 | 119,423 | 124,289 | คาลส์รูเออ |
| H | ชตุทการ์ท | 207.35 | 585,274 | 597,176 | 632,743 | ชตุทการ์ท |
| I | อุล์ม | 118.69 | 115,628 | 121,434 | 125,596 | ทือบิงเงิน |
ชตุทการ์ท
คาลส์รูเออ
ไฮเดิลแบร์ค
ไฟรบวร์ค
วัดถ้ำเขาน้อย

| วัดถ้ำเขาน้อย |
| --- | --- |
พระเจดีย์หมื่นพุทธ เก๋งจีนสูง 7 ชั้นของวัด  บรรจุพระบรมสารีริกธาตุใจกลางชั้นบนสุด

ชื่อสามัญ: 龍山寺
ที่ตั้ง: ตำบลม่วงชุม อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี 71110
ประเภท: วัดญวณ
นิกาย: มหายาน ฝ่ายอนัมนิกายมหายาน
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2426
พระประธาน: พระประธานถ้ำใหญ่
พระพุทธรูปสำคัญ: พระเจดีย์หมื่นพุทธ / หลวงพ่อแห้ง
เจ้าอาวาส: องปลัดวิเชียร เถี่ยนอี๊
พระจำพรรษา: 6 รูป
ความพิเศษ: วัดที่มีภูมิทัศน์สวยงามสะดุดตา เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวสุดมหัศจรรย์ในจังหวัดกาญจนบุรี
เวลาทำการ: 07.00-18.00น. ทุกวัน
กิจกรรม: ทำบุญไหว้พระ ท่องเที่ยว ชมสถาปัตยกรรมจีน
โทรศัพท์: 0818497199
เว็บไซต์: https://www.facebook.com/Watthamkhaonoi2426
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดถ้ำเขาน้อย (จีน: 龍山寺) เป็นวัดพุทธศาสนานิกายมหายาน ก่อตั้งเมื่อ 140 ปีที่แล้ว (พ.ศ. 2426) โดยหลวงพ่อแห้ง (妙參大師) เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของจังหวัดกาญจนบุรี มีพระเจดีย์คีรีบรมธาตุ/เจดีย์หมื่นพุทธ วัดแห่งนี้ก่อสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมจีน รูปแบบพุทธศาสนานิกายมหายาน ที่ชาวญวนนับถือ
ประวัติ วัดถ้ำเขาน้อย (龍山寺) เป็นวัดเก่าแก่อีกวัดหนึ่งในพระพุทธศาสนามหายาน (ฝ่ายอนัมนิกาย)​ ตั้งอยู่ ณ ตำบลม่วงชุม อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี
ก่อตั้งมาเมื่อปี พ.ศ. 2426 โดยมี พระหลวงปู่แห้ง (กั๊กเง้ง) เป็นพระจีนมาพำนักเป็นรูปแรก ต่อมายังมีพระจีนอีก 2 รูปมาปกครองดูแล จากนั้น พระอาจารย์เตี๊ยบถ่อ ซึ่งเป็นพระสงฆ์มหายาน ฝ่ายอนัมนิกาย (ญวน) มาปกครองดูแล และส่งต่อการบูรณะดูแลรุ่นต่อรุ่นมาจนถึงปัจจุบันที่ 140 ปีแล้ว โดยมีลูกศิษย์ของพระคณานัมธรรมวิริยาจารย์ (หลวงอาเกี๊ยด)​ อดีตเจ้าอาวาสและรองเจ้าคณะใหญ่ฝ่ายอนัมนิกาย คือ "องปลัดวิเชียร เถี่ยนอี๊" เป็นเจ้าอาวาส ปกครองดูแลอยู่ในปัจจุบัน
ทั้งวัดถ้ำเสือ (จังหวัดกาญจนบุรี) และวัดถ้ำเขาน้อยเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของจังหวัดกาญจนบุรี ด้วยทิวทัศน์ที่ล้อมรอบด้วยทุ่งนา ในปี พ.ศ. 2559 วัดทั้งสองได้ปรากฏเป็นฉากหลังสำคัญในมิวสิกวิดีโอเพลง Love on Me ของศิลปินที่มีชื่อเสียงในระดับสากล แกแลนทิส