stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอแม่ลาว

| อำเภอแม่ลาว |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Mae Lao
ไร่ถั่วในตำบลจอมหมอกแก้ว มีทิวเขาขุนตานเป็นฉากหลัง
คำขวัญ: แม่น้ำลาวคู่บ้าน แหล่งสืบสานวัฒนธรรมหอพลับพลา พระธาตุจอมหมอกแก้วล้ำค่า งามสง่าพุทธมณฑล น่ายลธรรมชาติ ประวัติศาสตร์ดอยเวียง
แผนที่จังหวัดเชียงราย เน้นอำเภอแม่ลาว
พิกัด: 19°47′24″N 99°41′59″E﻿ / ﻿19.79000°N 99.69972°E﻿ / 19.79000; 99.69972
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เชียงราย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 406.0 ตร.กม. (156.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 30,665 คน
 • ความหนาแน่น: 75.53 คน/ตร.กม. (195.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 57250, 57000 (เฉพาะตำบลโป่งแพร่)
รหัสภูมิศาสตร์: 5716
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอแม่ลาว หมู่ที่ 1 ถนนพหลโยธิน-โป่งมอญ ตำบลป่าก่อดำ อำเภอแม่ลาว จังหวัดเชียงราย 57250
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
แม่ลาว (ไทยถิ่นเหนือ: ) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอแม่ลาวตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองเชียงราย
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองเชียงราย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพาน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอแม่สรวย
ประวัติ

อำเภอแม่ลาวแยกตัวออกมาจากอำเภอเมืองเชียงรายเมือวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 โดยมีฐานะเป็น กิ่งอำเภอแม่ลาว ประกอบไปด้วย 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลดงมะดะ จอมหมอกแก้ว บัวสลี ป่าก่อดำ และโป่งแพร่ 
และต่อมากิ่งอำเภอแม่ลาวได้รับการยกฐานะให้เป็น อำเภอแม่ลาว เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาได้แยกพื้นที่บางส่วนของบ้านห้วยส้านยาว หมู่ที่ 13 ตำบลดงมะดะ โดยจัดตั้งหมู่บ้านใหม่เป็นหมู่ที่ 18 บ้านใหม่จัดสรร เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2546
และเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2548 ได้แบ่งพื้นที่บ้านแม่ลาว หมู่ที่ 4 ตำบลดงมะดะ เพื่อตั้งเป็นหมู่ที่ 19 บ้านแม่ลาว
ต่อมาวันที่ 26 พฤศจิกายน 2555 เทศบาลตำบลป่าก่อดำ ได้รับโอนพื้นที่หมู่ที่ 12 รวมถึงบางส่วนของหมู่ที่ 7 และ 8 จากองค์การบริหารส่วนตำบลป่าก่อดำ เข้ามาในพื้นที่เทศบาล
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอแม่ลาวแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 63 หมู่บ้าน ได้แก่
| ที่ | ชื่อตำบล | ตัวเมือง | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนครัวเรือน | จำนวนประชากร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ดงมะดะ |  | Dong Mada | 18 | 3,613 | 9,365 |
| 2. | จอมหมอกแก้ว |  | Chom Mok Kaeo | 11 | 2,245 | 6,105 |
| 3. | บัวสลี |  | Bua Sali | 12 | 1,563 | 4,347 |
| 4. | ป่าก่อดำ |  | Pa Ko Dam | 13 | 2,378 | 6,340 |
| 5. | โป่งแพร่ |  | Pong Phrae | 9 | 1,761 | 4,474 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอแม่ลาวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลป่าก่อดำ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลป่าก่อดำและตำบลจอมหมอกแก้ว
เทศบาลตำบลแม่ลาว ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลดงมะดะ
เทศบาลตำบลดงมะดะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงมะดะ (นอกเขตเทศบาลตำบลแม่ลาว)
องค์การบริหารส่วนตำบลป่าก่อดำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าก่อดำ (นอกเขตเทศบาลตำบลป่าก่อดำ)
องค์การบริหารส่วนตำบลบัวสลี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบัวสลีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลจอมหมอกแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจอมหมอกแก้ว (นอกเขตเทศบาลตำบลป่าก่อดำ)
องค์การบริหารส่วนตำบลโป่งแพร่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโป่งแพร่ทั้งตำบล
สถานที่ท่องเที่ยว

วัดพระธาตุจอมหมอกแก้ว
ชุมชนท่องเที่ยวบ้านร่องปลายนา
หอพลับพลาเจ้าดารารัศมี
สุวิรุฬชาไทย ไร่ชาอินทรีย์ตัวอย่าง
สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าแม่ลาว
วัดบุญเรือง
พุทธมณฑลสมโภช 750 ปี เมืองเชียงราย
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม อำเภอแม่ลาว จังหวัดเชียงราย
แม่น้ำปิง

บทความนี้เกี่ยวกับแม่น้ำ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ปิง
| --- | --- |
แม่น้ำปิง

แม่น้ำ

 แม่น้ำปิง ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 ช่วงบริเวณวัดท่าหลุก อำเภอเมืองเชียงใหม่ 
ประเทศ: ประเทศไทย
จังหวัด: เชียงใหม่, ลำพูน, ตาก, กำแพงเพชร, นครสวรรค์


แม่น้ำสาขา
 - ซ้าย: น้ำแม่งัด, น้ำแม่กวง, น้ำแม่ลี้, น้ำแม่วัง
 - ขวา: น้ำแม่แตง, น้ำแม่แจ่ม
เมือง: เมืองเชียงใหม่, แม่ริม, หางดง, จอมทอง, เมืองลำพูน, เมืองตาก, เมืองกำแพงเพชร, เมืองนครสวรรค์




ต้นกำเนิด: ดอยเชียงดาว (ดอยถ้วย)
 - ระดับ: 
 - พิกัด: 19°48′45″N 98°50′20″E﻿ / ﻿19.81250°N 98.83889°E﻿ / 19.81250; 98.83889
ปากแม่น้ำ: แม่น้ำเจ้าพระยา
 - ตำแหน่ง: จังหวัดนครสวรรค์, อำเภอเมืองนครสวรรค์
 - ระดับ: 
 - พิกัด: 15°42′4″N 100°8′29″E﻿ / ﻿15.70111°N 100.14139°E﻿ / 15.70111; 100.14139


ความยาว: 658 km (409 mi)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 33,898 ตร.กม. (13,088 ตร.ไมล์)
การไหล: for ปากน้ำโพ นครสวรรค์
 - เฉลี่ย: 265 m3/s (9,358 cu ft/s)
 - สูงสุด: 2,302 m3/s (81,294 cu ft/s)


    แผนที่ลุ่มน้ำเจ้าพระยา แสดงแม่น้ำปิง    แผนที่ลุ่มน้ำเจ้าพระยา แสดงแม่น้ำปิง   
แม่น้ำปิง (ไทยถิ่นเหนือ: ) หรือ  แม่ปิง หรือ แม่ระมิงค์  เป็นแม่น้ำสายสำคัญของประเทศไทย และเป็นหนึ่งในสองของแม่น้ำที่บรรจบมาเป็นแม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำปิงไหลอยู่ในหุบเขาระหว่างทิวเขาถนนธงชัยกลางกับทิวเขาผีปันน้ำตะวันตก มีต้นน้ำอยู่ที่ดอยเชียงดาวในอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ไหลลงทางใต้ผ่านจังหวัดลำพูน รวมกับแม่น้ำวังที่อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก ไหลลงใต้ผ่านจังหวัดกำแพงเพชร แล้วบรรจบกับแม่น้ำน่านที่ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ และจากจุดนี้ไปเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำปิงมีความยาวทั้งสิ้น 658 กิโลเมตร
แม่น้ำปิงมีแม่น้ำสาขาที่สำคัญอยู่ 6 สาย ได้แก่ น้ำแม่งัด น้ำแม่แตง น้ำแม่กวง น้ำแม่ลี้ น้ำแม่กลาง และน้ำแม่แจ่ม
ในบริเวณแม่น้ำปิงตอนบนเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติแม่ปิง มีเนื้อที่ 627,346 ไร่ (1,003.75 ตร.กม.)
เขื่อนและอ่างเก็บน้ำ

เขื่อนที่สำคัญกั้นลำน้ำสายนี้คือเขื่อนภูมิพล ตั้งอยู่ที่อำเภอสามเงา จังหวัดตาก ลุ่มแม่น้ำปิงกินเนื้อที่ 33,898 ตารางกิโลเมตร และหากรวมกับลุ่มแม่น้ำวังจะกินเนื้อที่ 44,688 ตารางกิโลเมตร นอกจากนี้มีฝายแม่แฝก ที่ตำบลแม่แฝก อำเภอสันทราย
แม่น้ำสาขา

แม่น้ำแม่งัด (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด 19°09′11″N 99°00′44″E﻿ / ﻿19.15306°N 99.01222°E﻿ / 19.15306; 99.01222) ที่จังหวัดเชียงใหม่
แม่น้ำแม่แตง (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด 19°06′08″N 98°56′49″E﻿ / ﻿19.10222°N 98.94694°E﻿ / 19.10222; 98.94694) ที่จังหวัดเชียงใหม่
แม่น้ำแม่ริม (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด 18°55′13″N 98°58′02″E﻿ / ﻿18.92028°N 98.96722°E﻿ / 18.92028; 98.96722) ที่จังหวัดเชียงใหม่
แม่น้ำแม่กวง ที่จังหวัดลำพูน
แม่น้ำแม่ขาน อำเภอสะเมิง กับ อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่
แม่น้ำแม่วาง  อำเภอแม่วาง กับ อำเภอดอยหล่อ  จังหวัดเชียงใหม่
แม่น้ำแม่งาน
แม่น้ำลี้ (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด 18°25′43″N 98°42′08″E﻿ / ﻿18.42861°N 98.70222°E﻿ / 18.42861; 98.70222) ที่อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
แม่น้ำแม่กลาง (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด 18°22′12″N 98°40′55″E﻿ / ﻿18.37000°N 98.68194°E﻿ / 18.37000; 98.68194) ที่อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
แม่น้ำแม่แจ่ม (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด 18°11′19″N 98°38′02″E﻿ / ﻿18.18861°N 98.63389°E﻿ / 18.18861; 98.63389) ที่อำเภอจอมทอง กับ อำเภอฮอด จังหวัดชียงใหม่
แม่น้ำแม่หาด
แม่น้ำแม่ตื่น
ห้วยแม่ท้อ
คลองแม่ระกา
คลองสวนหมาก
แม่น้ำวัง (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด 17°07′25″N 99°03′35″E﻿ / ﻿17.12361°N 99.05972°E﻿ / 17.12361; 99.05972 ที่อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก โดยจุดรวมเป็นจุดเชื่อมต่อของ 3 ตำบล คือ ตำบลแม่สลิด ตำบลตากออก และ ตำบลเกาะตะเภา
คลองวังเจ้า อำเภอวังเจ้า จังหวัดตาก กับ อำเภอโกสัมพีนคร จังหวัดกำแพงเพชร
คลองขลุง อำเภอคลองขลุง จังหวัดกำแพงเพชร
เขตชุมชนในลุ่มน้ำ

เขตชุมชนหลายแหล่งอยู่บริเวณลุ่มน้ำปิงแสดงด้านล่าง พื้นที่หลายแห่งเป็นพื้นที่ประวัติศาสตร์ที่มีความสัมพันธ์เกี่ยวโยงกับน้ำแม่ปิง ลำดับของเมืองเรียงจากจุดเริ่มต้นของแม่น้ำไปถึงจุดปลายสุด
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  เชียงดาว (เชียงใหม่)  แม่แตง (เชียงใหม่)  สันทราย (เชียงใหม่)  แม่ริม (เชียงใหม่)  เมืองเชียงใหม่ (เชียงใหม่)  สารภี (เชียงใหม่)  หางดง (เชียงใหม่)  เมืองลำพูน (ลำพูน)  สันป่าตอง (เชียงใหม่)  ป่าซาง (ลำพูน) |  ดอยหล่อ (เชียงใหม่)  เวียงหนองล่อง (ลำพูน)  จอมทอง (เชียงใหม่)  บ้านโฮ่ง (ลำพูน)  ฮอด (เชียงใหม่)  ดอยเต่า (เชียงใหม่)  ลี้ (ลำพูน)  สามเงา (ตาก)  บ้านตาก (ตาก)  เมืองตาก (ตาก) |  วังเจ้า (ตาก)  โกสัมพีนคร (กำแพงเพชร)  เมืองกำแพงเพชร (กำแพงเพชร)  คลองขลุง (กำแพงเพชร)  ขาณุวรลักษบุรี (กำแพงเพชร)  บรรพตพิสัย (นครสวรรค์)  เก้าเลี้ยว (นครสวรรค์)  เมืองนครสวรรค์ (นครสวรรค์)   |
เขื่อนที่สำคัญในลุ่มแม่น้ำปิง

เขื่อนภูมิพล อำเภอสามเงา จังหวัดตาก
ดูเพิ่ม

อุทยานแห่งชาติแม่ปิง
แหล่งข้อมูลอื่น

ลุ่มน้ำปิง เก็บถาวร 2011-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมชลประทาน
ลุ่มน้ำปิง เก็บถาวร 2016-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำและการเกษตร
รายงานสภาพแม่น้ำปิง เก็บถาวร 2011-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ศูนย์อุทกวิทยาและบริหารน้ำภาคเหนือตอนบน
| ด ค กลำน้ำสำคัญในประเทศไทย แบ่งตามภูมิภาค |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  กก  กวง  กลาง  ขาน  โขง  คำ  แควน้อย  งัด  งาว  จัน  จาง  แจ่ม  ตุ๋ย  ตื่น  แตง  น่าน  ปาด  ปาย  ปิง  ปี้  ฝาง  มอก (ฝากระดาน)  เมย  ยม  ยวม  รวก  รำพัน  ลาว  ลี้  วัง  วังทอง  สรวย  สรอย  สาย  สาละวิน  อิง 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ก่ำ  ขะยุง  โขง  คันฉู  ชี (แม่น้ำ)  ชี (ลำน้ำ)  เชิงไกร (เชียงไกร)  เชิญ  เซบก  เซบาย  โดมใหญ่  โดมน้อย  ตะคอง  นางรอง  บางทราย  บังมุก  บังอี่  ปลายมาศ  ปาว  พรม  พระเพลิง  พอง  พุง (กุดบาก)  โพง  มูล  ยาม  ยัง  เลย  สงคราม  หลวง (ภูวัด)  เหือง  อูน 
ภาคกลาง:  กระเสียว  ขอนแก่น  แควน้อย  เจ้าพระยา  ทับเสลา  ท่าจีน  น้อย  ป่าสัก  พุง  โพ  มวกเหล็ก  ลพบุรี  สนธิ  สะแกกรัง (แม่วงก์–วังม้า–ตากแดด) 
ภาคตะวันออก:  จันทบุรี  ท่าลาด  นครนายก  น้ำใส  บางปะกง (ปราจีนบุรี)  ประแสร์  พรมโหด  พระปรง  พระพุทธ  พระสทึง  พังราด  เมืองตราด  ยาง (พระยาธาร)  ระบม  ระยอง  ลึก  วังโตนด  เวฬุ  สียัด  โสมง  หนุมาน 
ภาคตะวันตก:  กุย  ขาแข้ง  แควน้อย  แควใหญ่  ตะเพิน  ประจัน  ปราณบุรี  เพชรบุรี  ภาชี  แม่กลอง 
ภาคใต้:  กระบี่  กระบุรี (ปากจั่น)  กลาย  โก-ลก  ตรัง  ตะกั่วป่า  ตาปี  ท่าตะเภา (ชุมพร)  ท่าแนะ (ประ)  ท่ามะเดื่อ  เทพา  นาทวี  บางนรา  ปัตตานี  ปะเหลียน  ป่าบอน  ปากพนัง  พุมดวง (สก–คีรีรัฐ)  รัตภูมิ (ภูมี)  ละอุ่น  สายบุรี  หลังสวน  อู่ตะเภา 
แม่น้ำปิงเหนือเขื่อนภูมิพล
สุลต่านมูรัดที่ 1

สุลต่านมูรัดที่ 1 (ตุรกีออตโตมัน: مراد اول; ตุรกี: I. Murad, Murad-ı Hüdavendigâr; 29 มิถุนายน 1326 – 15 มิถุนายน 1389) เป็นสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1362 ถึง 1389 พระองค์เป็นพระราชโอรสในออร์ฮัน กาซีกับนีลือเฟร์ ฮาตุน มูรักที่ 1 ขึ้นครองราชย์ หลังซือเลย์มัน พาชา พระเชษฐา สิ้นพระชนม์
มูรัดที่ 1 พิชิตอะเดรียโนเปิลแล้วเปลี่ยนชื่อเป็นเอดีร์แน และใน ค.ศ. 1363 จึงกลายเป็นเมืองหลวงใหม่ของรัฐสุลต่านออตโตมัน จากนั้นพระองค์จึงขยายดินแดนออตโตมันในยุโรปใต้ด้วยการนำบอลข่านส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การปกครองของพระองค์ และบังคับให้เจ้าชายแห่งเซอร์เบียกับบัลแกเรีย เช่นเดียวกันกับจอห์นที่ 5 ปาไลโอโลกอส จักรพรรดิโรมันตะวันออก ให้จ่ายเครื่องราชบรรณาการ มูรัดที่ 1 ทรงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 2 มณฑล คือ อานาโตเลีย (เอเชียน้อย) กับรูเมเลีย (บอลข่าน)
ตำแหน่ง

รายงานจากข้อมูลออตโตมัน ตำแหน่งของมูรัดที่ 1 ได้แก่ เบย์, Emîr-i a’zam (เอมีร์ที่ยิ่งใหญ่), กาซี, Hüdavendigâr, ข่าน, พาดีชาฮ์, Sultânü’s-selâtîn (สุลต่านของบรรดาสุลต่าน), Melikü’l-mülûk (มะลิกของบรรดามะลิก) ส่วนข้อมูลบัลแกเรียและเซอร์เบียระบุพระองค์เป็นซาร์ เอกสารเจนัวกล่าวถึงพระองค์เป็น dominus armiratorum Turchie (เจ้าสูงสุดแห่งชาวเติร์ก; Master lord of Turks).
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Murad I
"Murad § Murad I" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 19 (11 ed.). 1911. p. 14.
| ด ค กสุลต่านแห่งออตโตมัน / เคาะลีฟะฮ์ |
| --- | --- |
 ราชวงศ์ 
 ออสมันที่ 1  ออร์ฮานที่ 1  มูรัดที่ 1  บาเยซิดที่ 1  ช่วงว่างระหว่างรัชกาล  เมห์เหม็ดที่ 1  มูรัดที่ 2  เมห์เหม็ดที่ 2  มูรัดที่ 2  เมห์เหม็ดที่ 2  บาเยซิดที่ 2  เซลิมที่ 1§  สุลัยมานที่ 1  เซลิมที่ 2  มูรัดที่ 3  เมห์เหม็ดที่ 3  อาเหม็ดที่ 1  มุสตาฟาที่ 1  ออสมันที่ 2  มุสตาฟาที่ 1  มูรัดที่ 4  อิบราฮิม  เมห์เหม็ดที่ 4  สุลัยมานที่ 2  อาเหม็ดที่ 2  มุสตาฟาที่ 2  อาเหม็ดที่ 3  มะห์มูดที่ 1  ออสมันที่ 3  มุสตาฟาที่ 3  อับดุล ฮามิดที่ 1  เซลิมที่ 3  มุสตาฟาที่ 4  มะห์มูดที่ 2  อับดุล เมจิดที่ 1  อับดุล อะซีซ  มูรัดที่ 5  อับดุล ฮามิดที่ 2  เมห์เหม็ดที่ 5  เมห์เหม็ดที่ 6  อับดุล เมจิดที่ 2 (ดํารงตําแหน่งเคาะลีฟะฮ์เท่านั้น) 
§ เคาะลีฟะฮ์แห่งออตโตมันพระองค์แรก
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
แผนที่การพิชิตของมูรัดที่ 1
ตำบลท่าศาลา (อำเภอเมืองเชียงใหม่)

สำหรับความหมายอื่นของ "ท่าศาลา" ดูที่ ท่าศาลา
| ตำบลท่าศาลา |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Tha Sala
วัดบวกครกหลวง ในตำบลท่าศาลา
ตำบลท่าศาลา
พิกัด: 18°46′12.5″N 99°2′13.2″E﻿ / ﻿18.770139°N 99.037000°E﻿ / 18.770139; 99.037000
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: เชียงใหม่
อำเภอ: เมืองเชียงใหม่
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 12,615 คน
รหัสไปรษณีย์ : 50000
รหัสภูมิศาสตร์: 500112
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| เทศบาลตำบลท่าศาลา |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เชียงใหม่
อำเภอ: เมืองเชียงใหม่
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ศิริพัฒน์ กาวิละ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5.7 ตร.กม. (2.2 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 6,740 คน
 • ความหนาแน่น: 1,182.46 คน/ตร.กม. (3,062.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05500109
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลท่าศาลา เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันพื้นที่บางส่วนอยู่ในเขตเทศบาลตำบลท่าศาลา (ไทยถิ่นเหนือ: ) และบางส่วนอยู่ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ โดยส่วนที่เป็นเทศบาลตำบลมีพื้นที่ 5.7 ตารางกิโลเมตร มีประชากรรวมทั้งหมด 12,615 คน
ประวัติ

คำว่า ท่าศาลา มีที่มาจาก ในอดีตมีท่าเทียบเรือที่มีศาลาขนาดใหญ่ ผู้คนเรียกกันว่า ต่าศาลา (ท่าศาลา) ซึ่งตรงกับอนุสาวรีย์พระเจ้ากาวิละในปัจจุบัน ใช้ขนถ่ายสินค้าขึ้นบกที่ลำเลียงจากถิ่นต่าง ๆ ไปสู่เมืองสิบสองปันนา ต่อมามีการตั้งตำบลโดยถือเอาทิศใต้ของถนนเจริญเมือง ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำปิง เป็นตำบลท่าศาลา ซึ่งท่าเทียบเรือแห่งนี้ตั้งอยู่ในพื้นที่นี้ด้วย จึงเป็นที่มาของชื่อตำบลท่าศาลา
ภูมิศาสตร์

ตำบลท่าศาลาอยู่ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 1 กิโลเมตร เฉพาะส่วนเทศบาลตำบลท่าศาลา มีพื้นที่ 3,562 ไร่ หรือประมาณ 5.7 ตารางกิโลเมตร ลักษณะทั่วไปเป็นที่ราบลุ่ม เหมาะแก่การตั้งถิ่นฐาน บางส่วนมีการทำสวน
อาณาเขตของตำบลท่าศาลา มีดังนี้
ทิศเหนือ ติดกับตำบลหนองป่าครั่ง อำเภอเมืองเชียงใหม่
ทิศตะวันออก ติดกับตำบลสันกลาง อำเภอสันกำแพง
ทิศใต้ ติดกับตำบลไชยสถาน อำเภอสารภี
ทิศตะวันตก ติดกับเทศบาลนครเชียงใหม่ ส่วนของตำบลวัดเกตและตำบลหนองหอย
การแบ่งเขตการปกครอง

ตำบลท่าศาลาประกอบด้วย 5 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ 1 บ้านบวกครกหลวง
หมู่ 2 บ้านศรีบัวเงิน
หมู่ 3 บ้านดอนจั่น
หมู่ 4 บ้านดอนจั่นพัฒนา
หมู่ 5 บ้านบวกครกหลวงพัฒนา
ประชากร

จากการสำรวจเมื่อปี พ.ศ. 2561 ตำบลท่าศาลามีประชากรทั้งสิ้น 14,127 คน รายละเอียดจำแนกตามเพศและเขตการปกครองมีดังนี้
| ส่วน | ชาย | หญิง | รวม |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เทศบาลตำบลท่าศาลา | 3,136 | 3,604 | 6,740 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| ตำบลท่าศาลาในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ | 2,686 | 3,189 | 5,875 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| รวม | 5,822 | 6,793 | 12,615 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
ข้อมูล:  กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย เดือนธันวาคม พ.ศ. 2561
การคมนาคม

ถนนสายหลักในตำบลท่าศาลา มีดังนี้
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์เชียงใหม่–ลำปาง)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1006 (ถนนเชียงใหม่–บ่อสร้าง–สันกำแพง)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1141 (ถนนมหิดล)
ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี (ถนนวงแหวนรอบกลาง)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซด์เทศบาลตำบลท่าศาลา เก็บถาวร 2010-11-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตำบลท่าศาลา เก็บถาวร 2009-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซด์ไทยตำบล ดอตคอม
แผนที่ตำบลท่าศาลา โดยกูเกิล แมปส์
เปร์เซโปลิส

"เปร์เซโปลิส" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เปร์เซโปลิส (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |
ซากประตูแห่งทุกชนชาติ
ที่ตั้งเปร์เซโปลิสในประเทศอิหร่าน
ที่ตั้ง: แมร์ฟแดชต์ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน
พิกัด: 29°56′04″N 52°53′29″E﻿ / ﻿29.93444°N 52.89139°E﻿ / 29.93444; 52.89139
ประเภท: ถิ่นฐาน
ความเป็นมา
ผู้สร้าง: ดาริอุสมหาราช, เซอร์เซสมหาราช และอาร์ตาเซอร์เซสที่หนึ่ง
วัสดุ: หินปูน, อิฐโคลน, ไม้ซีดาร์
สร้าง: 600 ปีก่อนคริสต์ศักราช
สมัย: จักรวรรดิอะคีเมนิด
วัฒนธรรม: เปอร์เซีย
เหตุการณ์:  ยุทธการที่ประตูเปอร์เซีย  การปล้นของชาวมาเกโดนีอา  โนว์รูซ  การฉลอง 2,500 ปีแห่งจักรวรรดิเปอร์เซีย 
หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่
สภาพ: ซากปรักหักพัง
ผู้บริหารจัดการ: กระทรวงมรดกวัฒนธรรม หัตถกรรม และการท่องเที่ยว ประเทศอิหร่าน
การเปิดให้เข้าชม: เปิด
สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตยกรรม: อะคีเมนิด
| เปร์เซโปลิส * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ซากพระราชวังอาเปอดาเนอ
พิกัด: 29°56′06.2″N 52°53′26.4″E﻿ / ﻿29.935056°N 52.890667°E﻿ / 29.935056; 52.890667
ประเทศ:  อิหร่าน
ภูมิภาค **: เอเชียและแปซิฟิก
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i), (iii), (vi)
อ้างอิง: 114
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1979 (คณะกรรมการสมัยที่ 3)
พื้นที่: 12.5 เฮกตาร์
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
เปร์เซโปลิส (กรีกโบราณ: Περσέπολις; เปอร์เซียเก่า: 𐎱𐎠𐎼𐎿; เปอร์เซียใหม่: تخت جمشید) เป็นเมืองหลวงในนามของจักรวรรดิอะคีเมนิด (ประมาณ 550–330 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ตั้งอยู่ในที่ราบของเมืองแมร์ฟแดชต์ ซากปรักหักพังที่เก่าแก่ที่สุดที่มีการค้นพบมีอายุย้อนกลับไปถึง 515 ปีก่อนคริสต์ศักราช หมู่โบราณสถานแห่งเปร์เซโปลิสเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญของสถาปัตยกรรมอะคีเมนิด ยูเนสโกประกาศให้ซากปรักหักพังแห่งเปร์เซโปลิสเป็นแหล่งมรดกโลกในปี 1979
แม่น้ำวัง

| แม่น้ำวัง |
| --- | --- |
แม่น้ำวังที่อำเภอเมืองลำปาง
ที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: เชียงราย, ลำปาง, ตาก
เมือง: เทศบาลนครลำปาง
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: เทือกเขาผีปันน้ำ อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย
 • พิกัด: 19°09′45″N 101°13′45″E﻿ / ﻿19.16250°N 101.22917°E﻿ / 19.16250; 101.22917
 
ปากน้ำ: แม่น้ำปิง
 • ตำแหน่ง: ทางตะวันตกของตำบลแม่สลิด อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก
 • พิกัด: 17°7′23″N 99°3′37″E﻿ / ﻿17.12306°N 99.06028°E﻿ / 17.12306; 99.06028
 • ระดับความสูง: 128 เมตร (420 ฟุต)
ความยาว: 392 กิโลเมตร (244 ไมล์)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 10,794 ตารางกิโลเมตร (4,168 ตารางไมล์)

อัตราการไหล:  
 • ตำแหน่ง: อำเภอสามเงา
 • เฉลี่ย: 52 cubic metre per second (1,800 cubic foot per second)
 • ต่ำสุด: 0 cubic metre per second (0 cubic foot per second)
 • สูงสุด: 1,100 cubic metre per second (39,000 cubic foot per second)
 
ลุ่มน้ำ
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: น้ำแม่ตุ๋ย, น้ำแม่สอย
 • ขวา: น้ำแม่จาง
แผนที่ลุ่มน้ำเจ้าพระยา แสดงแม่น้ำวัง
แม่น้ำวัง (ไทยถิ่นเหนือ: ᨶᩣᩴ᩶ᩅᩢ᩠ᨦ) เป็นแม่น้ำอยู่ในภาคเหนือของไทย เกิดในเทือกเขาผีปันน้ำในเขตจังหวัดเชียงราย มีความยาว 392 กิโลเมตร ไหลไปรวมกับแม่น้ำปิง ที่อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก ก่อนจะไหลไปที่แม่น้ำเจ้าพระยา
สภาพทั่วไปและขอบเขตของลุ่มน้ำวัง

ลุ่มน้ำวัง เป็นลุ่มน้ำในลำดับที่ 7 จากจำนวนลุ่มน้ำทั้งหมด 25 ลุ่มน้ำของประเทศมีพื้นที่ประมาณ 10,791 ตารางกิโลเมตร หรือ 6,746,250 ไร่  เป็นแควที่มีขนาดเล็กและสั้นที่สุดของแม่น้ำเจ้าพระยา มีความยาวตามลำน้ำประมาณ 460 กิโลเมตร เกิดจากเทือกเขาผีปันน้ำ บริเวณดอยหลวง ตำบลป่าหุ่ง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย
ลุ่มน้ำตอนบน มีเทือกเขาผีปันน้ำล้อมรอบ สภาพเป็นเนินเขามีพื้นที่ราบน้อย ตอนกลางของลุ่มน้ำเป็นที่ราบสลับเนินเขาในเขตตัวเมืองจังหวัดลำปาง ส่วนตอนล่างเป็นพื้นที่ค่อนข้างราบและไหลไปบรรจบกับแม่น้ำปิง ตอนท้ายเขื่อนภูมิพล ประมาณ 30 กิโลเมตร ที่บ้านปากวัง
ตำบลตากออก อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก
ลุ่มน้ำวังมีพื้นที่ครอบคลุม 2 จังหวัด คือจังหวัดลำปาง (ยกเว้น อ.งาว และ ต.แม่มอก ต.เวียงมอก อ.เถิน) และจังหวัดตาก (อำเภอสามเงา และ อำเภอบ้านตาก) มีประชากร รวม 767,816 คน (จากข้อมูล จปฐ.ปี 2546) มีพื้นที่เพื่อการเกษตร 1.177 ล้านไร่ หรือประมาณ ร้อยละ 17.5 ของพื้นที่ลุ่มน้ำ ประชากรมีรายได้เฉลี่ย 22,625 บาท/คน/ปี ภูมิอากาศมีอากาศร้อนอบอ้าวเกือบตลอดปี ฤดูร้อน ร้อนจัด และหนาวจัดในฤดูหนาว มีอุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุด 41.6 องศาเซลเซียส เฉลี่ยต่ำสุด 10.5 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนวัดได้ 1,105.0 มิลลิเมตรต่อปี ปริมาณน้ำท่าเฉลี่ย 1,582.24 ล้าน ลบ.ม./ปี โดยมีร้อยละ 82.84 เป็นปริมาณน้ำท่าในฤดูฝน และในฤดูแล้ง ร้อยละ 17.16 ความต้องการน้ำจากทุกภาคส่วนในปี 2547 มีปริมาณ 973.50 ล้าน ลบ.ม.และประมาณการ ในปี 2567 จะมีความต้องการน้ำจากทุกภาคส่วนมากถึง 1,149.07 ล้าน ลบ.ม.
ลุ่มน้ำสาขา

ลุ่มน้ำวังมีลุ่มน้ำสาขาแบ่งออกเป็น 7 ลุ่มน้ำสาขา ดังนี้
ลุ่มน้ำแม่น้ำวังตอนบน พื้นที่ประมาณ 1,687 ตารางกิโลเมตร มีแหล่งต้นกำเนิดมาจากเทือกเขาผีปันน้ำ บริเวณดอยหลวง บ้านป่าหุ่ง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย ที่อยู่ทางทิศเหนือของอำเภอวังเหนือ บริเวณตำบลวังแก้ว เขตติดต่ออำเภอวังเหนือ กับอำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย ครอบคลุมพื้นที่อำเภอวังเหนือ อำเภอแจ้ห่ม และอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง มีลุ่มน้ำย่อยที่สำคัญ คือ น้ำแม่เย็น และน้ำแม่ม่า
ลุ่มน้ำแม่สอย พื้นที่ประมาณ 743 ตารางกิโลเมตร มีแหล่งต้นกำเนิดมาจากเทือกเขาทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือ แนวเขตแดนจังหวัดลำปางกับเชียงใหม่ เป็นพื้นที่ในอำเภอแจ้ห่ม และอำเภอเมืองปาน มีลุ่มน้ำย่อยที่สำคัญคือ น้ำแม่ปาน และน้ำแม่มอน
ลุ่มน้ำแม่ตุ๋ย พื้นที่ประมาณ 801 ตารางกิโลเมตร มีแหล่งต้นกำเนิดมาจากเทือกเขาในเขตอำเภอเมืองปาน ครอบคลุมพื้นที่ 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเมืองปาน อำเภอห้างฉัตรและอำเภอเมืองลำปาง ไหลจากทิศเหนือ ลงมาทางทิศใต้เข้าเขตอำเภอเมืองลำปางก่อนไปบรรจบกับแม่น้ำวัง มีลุ่มน้ำย่อยที่สำคัญได้แก่ น้ำแม่ไพร น้ำแม่เฟือง น้ำแม่ค่อม และน้ำแม่กอม
ลุ่มน้ำแม่น้ำวังตอนกลาง พื้นที่ประมาณ 2,132 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่อำเภอห้างฉัตร อำเภอเมือง อำเภอเกาะคา และอำเภอแม่ทะ มีลุ่มน้ำย่อยที่สำคัญ คือ น้ำแม่ยาว น้ำแม่ตาล น้ำแม่เกี๋ยง
ลุ่มน้ำแม่จาง พื้นที่ประมาณ 1,599 ตารางกิโลเมตร เป็นลุ่มน้ำขนาดกลางเป็นสาขาสำคัญสายหนึ่งของแม่น้ำวัง มีต้นกำเนิดมาจากสันแนวดอยหลวง กับดอยผาแดง ซึ่งเป็นแนวสันปันน้ำกับลุ่มน้ำงาว ครอบคลุมพื้นที่อำเภอแม่ทะ กับอำเภอแม่เมาะทั้งหมด อำเภอเกาะคา และอำเภอเมืองลำปางบางส่วน ไหลจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ไปบรรจบกับแม่น้ำวังที่บ้านสบจาง ในเขตอำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง มีลุ่มน้ำย่อยที่สำคัญ คือ ลำน้ำแม่เมาะ ลำน้ำแม่ทะ ลำน้ำแม่วะ
ลุ่มน้ำแม่ต๋ำ พื้นที่ประมาณ 738 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่อำเภอเสริมงาม มีแหล่งต้นกำเนิดมาจากเทือกเขาเขตอำเภอเสริมงาม จังหวัดลำปาง กับอำเภอแม่ทา จังหวัดลำพูน ไหลไปบรรจบแม่น้ำวังในเขตอำเภอสบปราบ มีลุ่มน้ำย่อยที่สำคัญ คือ น้ำแม่เลียง และน้ำแม่เสริม
ลุ่มน้ำแม่น้ำวังตอนล่าง พื้นที่ 3,091 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่อำเภอเกาะคา อำเภอแม่ทะ อำเภอสบปราบ อำเภอเถิน อำเภอแม่พริก และพื้นที่ในเขตอำเภอสามเงา อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก มีลุ่มน้ำสาขาที่สำคัญ คือ ห้วยแม่มอก ห้วยแม่พริก และห้วยแม่สลิด
โครงการพัฒนาแหล่งน้ำ

การพัฒนาแหล่งน้ำในลุ่มน้ำวัง ที่ผ่านมามีโครงการพัฒนาแหล่งน้ำขนาดใหญ่ และขนาดกลาง แล้วเสร็จ จำนวน 7 โครงการ สามารถกักเก็บได้ 129.74 ล้าน ลบ.ม. ส่งน้ำให้พื้นที่ชลประทาน 0.192 ไร่ นอกจากนี้ยังมีโครงการพัฒนาแหล่งน้ำขนาดเล็ก และโครงการสูบน้ำด้วยไฟฟ้าขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วไป มีพื้นที่รับประโยชน์รวมประมาณ 0.417 ล้านไร่ สำหรับโครงการแหล่งน้ำขนาดใหญ่ที่ก่อสร้างเสร็จแล้ว และอยู่ระหว่างการก่อสร้าง ได้แก่
เขื่อนกิ่วลม เป็นเขื่อนคอนกรีตตั้งอยู่ตำบลบ้านแลง อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง สันเขื่อนสูง 42 ม.กว้าง 5.35 ม. ยาว 135 เมตร ปริมาตรเก็บกัก 112 ล้าน ลบ.ม. เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2507 แล้วเสร็จปี พ.ศ. 2515 ส่งน้ำให้พื้นที่การเกษตร 111,600 ไร่
เขื่อนแม่จาง ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่เมาะ สร้างกั้นลำน้ำแม่จาง โดยการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย มีความจุกักเก็บน้ำ 108.50 ล้าน ลบ.ม.
เขื่อนกิ่วคอหมา อยู่ในเขตตำบลปงดอน อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง สาเหตุของการสร้างเขื่อนเนื่องมาจากปริมาณน้ำที่ไหลมีจำนวนมากแต่เขื่อนกิ่วลมสามารถเก็บกักน้ำได้เพียง 112 ล้าน ลบ.ม. หรือประมาณร้อยละ 18 ของปริมาณน้ำไหลลงอ่างฯ ในเกณฑ์เฉลี่ยทั้งปี
ทำให้มีน้ำไหลล้นอ่างเป็นปริมาณมาก ในช่วงฤดูฝนของทุกปี ด้วยสาเหตุดังกล่าวจึงมีความจำเป็นจะต้องหาแหล่งเก็บกักน้ำแห่งใหม่ เพื่อสนองความต้องการใช้น้ำด้านต่าง ๆ ในเขตจังหวัดลำปางที่กำลังทวีขึ้น กรมชลประทานจึงได้พิจารณาศึกษาความเหมาะสมและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในการพัฒนา
โครงการกิ่วคอหมา ซึ่งเป็นโครงการก่อสร้างเขื่อนเก็บกักน้ำที่อยู่ตอนบนของเขื่อนกิ่วลม และคณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2546 อนุมัติให้เริ่มดำเนินการก่อสร้างโครงการกิ่วคอหมา โดยมีแผนการดำเนินงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 - 2553 วงเงินงบประมาณทั้งสิ้น 3,670.05 ล้านบาท โดยในปี พ.ศ. 2547 ได้เริ่มดำเนินการเตรียมความพร้อมของโครงการฯ
สภาพปัญหาการจัดการทรัพยากรน้ำในลุ่มน้ำวัง

จากการเพิ่มขึ้นของประชากรการขยายตัวของชุมชน การพัฒนาด้านเศรษฐกิจและสังคม ทำให้มีการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างสิ้นเปลืองในด้านต่าง ๆ เช่น การบุกรุกทำลายพื้นที่ป่าต้นน้ำลำธาร การเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินจากพื้นที่ป่าเป็นพื้นที่เพาะปลูกและที่อยู่อาศัย ทำให้เกิดปัญหาต่อเนื่องในด้านทรัพยากรน้ำ ได้แก่ ปัญหาน้ำท่วม ปัญหาขาดแคลนน้ำ และปัญหาน้ำเสีย โดยสรุปภาพรวมปัญหาด้านทรัพยากรน้ำในลุ่มน้ำวัง ในปัจจุบันมีดังนี้
การขาดแคลนน้ำมีความวิกฤติสูงสุดในฤดูแล้ง ลุ่มน้ำสาขาน้ำแม่ตุ๋ย แม่น้ำวังตอนกลาง แม่น้ำจาง น้ำแม่ต๋ำ แม่น้ำวังตอนล่าง
การขาดแคลนน้ำสะอาดเพื่อการอุปโภคบริโภคมีปัญหาปานกลางในจังหวัดลำปางและจังหวัดตาก
พื้นที่เกษตรขยายตัวไปจนเกินศักยภาพของทรัพยากรน้ำในลุ่มน้ำ โดยเฉพาะมีการเพาะปลูกที่มีการใช้น้ำในฤดูแล้งเพิ่มขึ้นเป็นปริมาณมาก ทำให้เกิดปัญหาการขาดแคลนน้ำเพื่อการเกษตรมากทั้งในพื้นที่จังหวัดลำปางจังหวัดตาก
น้ำท่วมในเขตลุ่มน้ำวัง ซึ่งมีโอกาสน้ำท่วมสูงได้แก่ แม่น้ำวังตอนล่าง คือจังหวัดตาก
ด้านการบริหารจัดการน้ำในลุ่มน้ำวัง มีปัญหาการขาดแคลนน้ำต้นทุน เนื่องจากเขื่อนกิ่วลม ที่กั้นลำน้ำวังพื้นที่เก็บกักน้อย ไม่เพียงพอต่อความต้องการ
ด้านคุณภาพน้ำ มีปัญหาสูงที่สุดในจังหวัดลำปาง รองลงมาเกิดขึ้นในจังหวัดตาก
ด้านทรัพยากรที่เกี่ยวข้องในลุ่มน้ำเช่น ป่าไม้ถูกทำลายอย่างมากและดินริมฝั่งตลิ่งถูกกัดเซาะ
เขื่อนที่สำคัญในลุ่มแม่น้ำวัง

เขื่อนกิ่วลม อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง