stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โผน อินทรทัต
กับขบวนการเสรีไทย

เมื่อเกิดสงครามมหาเอเชียบูรพา ร.ท.โผน อินทรทัต อาสาสมัครเป็นทหารเสรีไทยและได้รับการฝึกตามหลักสูตรของสำนักบริการยุทธศาสตร์ หรือ "โอ.เอส.เอส." ในรุ่นที่ 1 แล้วจึงได้รับยศนายทหารเสรีไทยเป็นร้อยเอก ต่อมาในกลางเดือนมีนาคม 2486 ก็ออกเดินทางโดยเรือ "อับราฮัม คลาร์ก" พร้อมนายทหารเสรีไทยอีก 19 คนจากเมืองท่าบัลติมอร์เข้าคลองปานามาออกไปสู่มหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ แล้วตัดอ้อมทางใต้ของทวีปออสเตรเลียเข้าสู่มหาสมุทรอินเดีย ไปขึ้นบกที่นครบอมเบย์กลางเดือนมิถุนายน รวมเวลาเดินทางในทะเล 95 วัน นายทหารเสรีไทยรุ่นที่ 1 อยู่ในความควบคุมดูแลของ ร.อ.นิคอล สมิธ แห่งโอ.เอส.เอส ร.ท.โผนมีชื่อรหัสว่า "พอล"
ในบรรดาเสรีไทยสายอเมริกา ร.ท.โผน มีความอาวุโสมากที่สุด และมากกว่าเสรีไทยสายอเมริกาที่เป็นทหารทุกคน ยกเว้นแต่เพียง พ.ท.หม่อมหลวงขาบ กุญชร ทูตฝ่ายทหาร
ในระหว่างเดินทาง ร.ท.โผนพำนักอยู่ห้องเดียวกับ ร.อ.นิคอล สมิธ ผู้เขียนหนังสือ "สู่สยาม, ประเทศใต้ดิน" (Into Siam, Underground Kingdom) ที่ตีพิมพ์หลังสงคราม นิคอล สมิธ กล่าวถึง "พอล" ไว้ในบางตอนว่า
พอล ซึ่งอยู่ร่วมห้องนอนเดียวกับข้าพเจ้า ไม่พอใจที่จะอาบน้ำวันละครั้ง เขาอาบน้ำอย่างน้อยวันละ 2 ครั้ง และโดยมาก 3 ครั้ง ข้าพเจ้าเคยว่าเขาว่าไม่มีอะไรทำก็อาบน้ำ ภายหลังอาหารทุกมื้อเขาต้องเข้าไปหยิบแปรงสีฟันจากห้องนอนและเลือกเอายาสีฟันซึ่งมีหลายชนิด แล้วเข้าห้องน้ำแปรงฟัน เขาหวีผมดำขลับ, ใส่บริลเลียนทีน, รีดเสื้อผ้าจนชั้นกางเกงใน ข้าพเจ้าจึงเข้าใจว่าทำไมคนไทยจึงดูแต่งตัวประณีต แม้จะอยู่ในเรือที่แสนสกปรก
นิคอล สมิธ ยังบันทึกไว้ด้วยว่า "พอล" เป็นคนผิวคล้ำ และสนใจศึกษาภาษาจีน เพราะทราบว่าจะต้องไปปฏิบัติภารกิจในจีน
เมื่อเดินทางถึงประเทศอินเดียแล้ว นายทหารเสรีไทยสายอเมริการุ่นที่ 1 ก็เดินทางไปเข้าค่ายฝึกของศูนย์ปฏิบัติการ 101 ของโอ.เอส.เอส. ที่เมืองนาซีราซึ่งอยู่ชายแดนอัสสัมใกล้พม่า ภายหลังการฝึกอย่างทรหดที่ใช้เวลาประมาณ 2 เดือนเสร็จสิ้นลง ร.อ. นิคอล สมิธ จึงนำนายทหารเสรีไทย ซึ่งมี ร.อ.โผน อินทรทัต รวมอยู่ด้วย เดินทางด้วยเครื่องบิน ซี 47 ผ่านเทือกเขาหิมาลัย ไปลงที่สนามบินจุงกิง เมืองหลวงและที่มั่นในยามสงครามของรัฐบาลจีนคณะชาติเมื่อเดือนสิงหาคม 2486 พ.ท. หม่อมหลวงขาบ กุญชร ซึ่งเดินทางล่วงหน้าด้วยเครื่องบินจากวอชิงตันมารอรับ ต่อมาคณะนายทหารเสรีไทยได้พบนายสงวน ตุลารักษ์กับคณะที่เล็ดลอดออกมาจากกรุงเทพฯ และทราบข่าวการถึงแก่กรรมของนายจำกัด พลางกูรผู้แทนขององค์การใต้ดินต่อต้านญี่ปุ่นในประเทศไทยที่เล็ดลอดเดินทางมาถึงจุงกิงตั้งแต่เดือนมีนาคมศกเดียวกัน
ฐานปฏิบัติการที่ซือเหมา

ร.อ.โผน อินทรทัต และเพื่อนร่วมตายจากอเมริกาพำนักอยู่จุงกิง ประมาณ 3 เดือน จึงเดินทางไปยังคุนหมิงในเดือนพฤศจิกายน ต่อมาเมื่อได้ตกลงใจแล้วว่า จะใช้เมืองซือเหมาเป็นฐานปฏิบัติการสำหรับส่งนายทหารเสรีไทยเดินทางเข้าสู่ตอนเหนือของประเทศไทยโดยทางบกแล้ว กลางเดือนมกราคม 2487 คณะนายทหารเสรีไทยสายอเมริการุ่นที่ 1 กับ ม.ล.ขาบ กุญชร และนายทหาร โอ.เอส.เอส. จึงเดินทางมาซือเหมา
เมื่อจัดตั้งฐานปฏิบัติการเรียบร้อยแล้ว ม.ล.ขาบ กุญชร ได้คัดเลือกเสรีไทยชุดแรกที่จะส่งเข้าประเทศไทย 5 นาย คือ ร.อ.การะเวก ศรีวิจารณ์ กับ ร.ท.สมพงษ์ ศัลยพงษ์ คู่หนึ่ง, ร.ท.การุณ เก่งระดมยิง กับ ร.ท.เอี่ยน ขัมพานนท์ อีกคู่หนึ่ง
สำหรับ ร.อ.โผน อินทรทัต ซึ่งเป็นนายทหารอาชีพที่มีความอาวุโสมากกว่าผู้อื่น จะเดินเข้าประเทศไทยโดยลำพัง โดยมีหน้าที่ในการหาทางเดินประจำจากชายแดนอินโดจีนไปอุตรดิตถ์ ศูนย์กลางทางรถไฟในภาคกลางสยาม ร.อ.โผน จะเป็นผู้ติดต่อกับผู้สื่อข่าวอื่น ๆ นำสิ่งของที่ต้องการไปให้ ถือเอกสารสำคัญที่ส่งทางวิทยุไม่ได้
ในที่สุด นายทหารเสรีไทยทั้ง 5 พร้อมด้วย ม.ล.ขาบและนายพลโซะของจีน เดินทางจากซือเหมาบุกป่าฝ่าเขาไปยังเมืองเชียงรุ่ง เมืองหลวงของเขตสิบสองปันนา มณฑลยูนนาน ประเทศจีน โดยปลอมตัวเป็นพ่อค้าจีน คนนำทางที่ทางการจีนจัดให้ พา ร.อ.โผน และนายทหารเสรีไทยอีก 4 นายออกเดินทางไปสู่แม่น้ำโขงเมื่อประมาณวันที่ 10 มีนาคม 2487 ตามที่ได้ตกลงกันนั้น การเดินทางจากเชียงรุ่งไปถึงเมืองล่าซึ่งเป็นเมืองติดชายแดนลาวทางตอนใต้ของจีน จะใช้เวลาประมาณ 7 วัน และจากเมืองล่าไปถึงแม่น้ำโขงก่อนข้ามเข้าเขตไทยจะใช้เวลาอีกประมาณ 15 วัน แต่เหตุการณ์ไม่ได้เป็นเช่นนั้น
ปัญหาของการเดินทางเข้าประเทศไทย

ประมาณกลางเดือนเมษายน 2487 ขณะที่ ม.ล.ขาบ กุญชร กำลังรอรับสัญญาณวิทยุจากเสรีไทยทั้ง 5 นายซึ่งในช่วงเวลานั้นควรจะอยู่ในประเทศไทยแล้ว ร.อ.โผน อินทรทัต กลับมาซือเหมาและรายงานว่า ร.ท.การุณ เก่งระดมยิง กับ ร.ท. เอี่ยน ขัมพานนท์ เดินทางกลับมาเชียงรุ่งอีก ทั้ง ๆ ที่ได้ออกเดินทางมุ่งไปเมืองล่าแล้ว  ส่วน ร.ท.โผน ยังคงติดค้างอยู่ เนื่องจากจีนผู้นำทางไม่ยอมพาไป โดยอ้างข้อขัดข้องสารพัดอย่างและที่สุดก็บอกว่าต้องการยารักษาโรค ทำให้ ร.อ.โผน ต้องเดินทางบุกป่ากลับมาที่ฐานปฏิบัติการซือเหมา รวมเวลาที่ ร.อ.โผน อินทรทัต ออกเดินทางไปเชียงรุ่งพร้อมกับ ม.ล.ขาบ กุญชรและเพื่อนเสรีไทยสายอเมริกา 4 นายเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ จนกระทั่งกลับสู่ซือเหมาประมาณเดือนครึ่ง
เมื่อ ร.อ.โผนรวบรวมยาได้แล้ว ก็เดินทางไปเชียงรุ่งตามลำพังอีกครั้งหนึ่งโดยใช้เวลาประมาณ 1 สัปดาห์ ความบิดพลิ้วของคนจีนผู้นำทางที่ ร.อ.โผน รายงานทำให้ ม.ล.ขาบ และ ร.อ.นิคอล สมิธ ต้องไปขอร้องบาทหลวงอิวยีน คุง ให้เป็นผู้นำทางทหารเสรีไทยเข้าประเทศไทยอีก 5 นาย คือ ร.ท.เป้า ขำอุไร คู่กับ ร.ท.พิสุทธิ์ สุทัศน์ ณ อยุธยา ร.ท.บุญเย็น ศศิรัตน์ คู่กับ ร.ท.สวัสดิ์ เชี่ยวสกุล ส่วน ร.ท.อานนท์ ณ ป้อมเพชรเดินทางโดยลำพังในลักษณะเดียวกับ ร.อ.โผน อินทรทัต
การเดินทางออกจากซือเหมาอีกครั้งเริ่มต้นเมื่อ 27 เมษายน 2487 โดยมีจุดหมายที่เมืองเชียงรุ่งเป็นแห่งแรก หลังจากนั้นต่างก็แยกย้ายกันไปตามแผนที่กำหนดไว้ ร.อ.โผน เดินทางจากเชียงรุ่งไปเมืองล่า แล้วล้มป่วยด้วยโรคบิดอยู่ที่นั่นจนกระทั่งกลางเดือนพฤษภาคมจึงสามารถเดินทางต่อไปได้
ความสำเร็จในการติดต่อกับเสรีไทยในประเทศ

ร.อ.โผน อินทรทัต เดินทางโดยทางเท้าตามลำพังจากเมืองล่าซึ่งอยู่ตอนใต้ของจีนเข้าสู่ลาวทางแขวงพงสาลี แล้วข้ามแม่น้ำโขงเข้าสู่ประเทศไทยทางจังหวัดน่าน และเดินทางต่อไปจังหวัดแพร่ โดยขณะที่เดินทางเข้าเมืองไทย ร.อ.โผน ได้ใช้ชื่อแฝงว่า "นายไทย รักไทย" เพื่อความปลอดภัย
ในที่สุด ร.อ.โผน ก็เข้ามอบตัวกับเจ้าหน้าที่ตำรวจและถูกส่งไปพบกับ พล.ต.อ.อดุล อดุลเดชจรัส และถูกส่งต่อไปพบกัน นายปรีดี พนมยงค์ หัวหน้าขบวนการเสรีไทย เพื่อแจ้งข่าวสารต่าง ๆ หลังจากนั้น พล.ต.อ.อดุล อดุลเดชจรัส จึงให้ตำรวจสันติบาลพา ร.อ.โผน ไปส่งที่ที่อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย เพื่อเดินทางกลับไปประเทศจีนอีกครั้งหนึ่งก่อนที่จะเดินทางไปประสานกับ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช ที่กรุงวอชิงตัน
เมื่อถึงเชียงราย ร.อ.โผน ได้พบกับนายทหารชั้นผู้ใหญ่แห่งกองทัพพายัพบางนาย ซึ่งได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติภารกิจของขบวนการเสรีไทยด้วย อาทิ พล.ต.พิชัย หาญสงคราม เสนาธิการกองทัพพายัพ เป็นต้น การประสานงานกับกองทัพพายัพของ ร.อ.โผน มีส่วนช่วยให้การเดินทางเข้าประเทศไทยของ ร.ต.อายุส อิศรเสนา ณ อยุธยา นายทหารเสรีไทยสายสหรัฐอเมริกา รุ่นที่ 2 ซึ่งปฏิบัติการอยู่กับกองทัพพายัพมีความสะดวกและราบรื่นยิ่งขึ้น ร.ต.อายุส พบกับ ร.อ.โผน ที่ซือเหมาก่อนที่ ร.ต.อายุส จะออกเดินทางกลับสู่ประเทศไทย
ร.อ.โผน เดินทางไปกรุงวอชิงตันเพื่อรายงานให้ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมชทราบถึงเรื่องราวของขบวนการเสรีไทยภายในประเทศไทย ที่มีนายปรีดี พนมยงค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เป็นหัวหน้า และพล.ต.อ.อดุล อดุลเดชจรัส เป็นรองหัวหน้า ตลอดจนแนวทางการประสานงานระหว่างกองบัญชาการเสรีไทยภายในประเทศกับเสรีไทยในสหรัฐอเมริกา รายยงานจากนายทหารเสรีไทยสายอเมริกาที่ได้เดินทางเข้าประเทศไทยแล้วกลับไปกรุงวอชิงตัน 2 นาย คือ ร.อ.โผน อินทรทัต และ ร.ท.การุณ เก่งระดมยิง ทำให้ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมชเข้าใจถึงสถานการณ์ของประเทศไทยรวมทั้งสถานภาพของขบวนการเสรีไทยภายในประเทศดียิ่งขึ้น จนสามารถประสานงานกับผู้แทนของกองบัญชาการเสรีไทยภายในประเทศที่ นายปรีดี พนมยงค์ ให้เดินทางมากรุงวอชิงตันในปี 2488 คือ นายกนต์ธีร์ ศุภมงคล, พระพิศาลสุขุมวิท และหลวงสุขุมนัยประดิษฐได้
ภายหลังภารกิจที่ซือเหมา

เมื่อเสร็จภารกิจที่กรุงวอชิงตัน ร.อ.โผน อินทรทัตจึงมาประจำอยู่ที่ศูนย์ฝึกของ โอ.เอส.เอส. ที่ทรินโกมาลี บนเกาะลังกา และปฏิบัติงานอยู่ ณ ที่นั้นจนกระทั่งวันสันติภาพ 16 สิงหาคม 2488 จึงดินทางเข้าสู่ประเทศไทย ร.อ.โผน ได้รับพระราชทานยศทหารไทยเป็นพันตรี และเป็นทหารเสรีไทยสายสหรัฐอเมริกา รุ่นที่ 1 คนเดียวที่ได้ยศพันตรีขณะมีชีวิตอยู่ (พ.ต.การะเวก ศรีวิจารณ์ และ พ.ต.สมพงษ์ ศัลยพงษ์ เสียชีวิตไปในระหว่างเดินทางเข้าประเทศไทยเมื่อเดือนมิถุนายน 2487)
ภายหลังสงครามโลกสงบ ในวันที่ 30 ตุลาคม ทางราชการได้รื้อฟื้นคดีสังหารเสรีไทยสองนายขึ้น โดย พ.ต.โผน อินทรทัต พ.ต.บุญมาก เทศบุตร และ ร.อ.อานนท์ ณ ป้อมเพชร ร่วมเดินทางไปที่แม่น้ำโขง เขตอำเภอเชียงแมน จังหวัดล้านช้าง พร้อมด้วยอดีตนายอำเภอเชียงแมน นายยุทธ หนุนภักดี และตำรวจจากส่วนกลางประมาณ 9 นาย ไปยังจุดที่ พ.ต.การะเวก, พ.ต.สมพงษ์ และพ่อค้าที่ชื่อนายบุญช่วย ถูกตำรวจไทยฆาตกรรม เพื่อสืบสวนสอบสวนค้นหาความจริงที่เกิดขึ้น และได้นำอัฐิของ พ.ต.การะเวก ศรีวิจารณ์ กลับกรุงเทพฯ ด้วย ส่วน พ.ต.สมพงษ์ ศัลยพงษ์ ถูกยิงทิ้งและจมหายไปในแม่น้ำโขง หาศพไม่เจอ
พ.ต.โผน อินทรทัต ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง รองผู้อำนวยการโรงงานยาสูบ กระทรวงการคลัง เพราะมีคุณวุฒิทางด้านวิศวกรรมเคมีจากสหรัฐอเมริกา ไปจนกระทั่งเกิดการรัฐประหารเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2490 ผลจากการรัฐประหารในครั้งนั้น ทำให้มีคำสั่งเลิกจ้าง พ.ต.โผน อินทรทัต ซึ่งขณะนั้นเป็นผู้รักษาการในตำแหน่งผู้อำนวยการโรงงานยาสูบในปีถัดมา
และภายหลังเหตุการณ์ที่เรียกกันว่า กบฏเสนาธิการ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2491 ได้มีการออกหมายจับบุคคลที่คาดว่าจะมีส่วนเกี่ยวข้อง เช่น พล.ต.เนตร เขมะโยธิน พ.ท.พโยม จุลานนท์ นายอรรถกิตติ พนมยงค์ นายปราโมทย์ พึ่งสุนทร พ.ต.ต.เชาว์ คล้ายสัมฤทธิ์ และ พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ อดีตนายกรัฐมนตรี รวมถึง พ.ต.โผน อินทรทัต ด้วย
เหตุการณ์กบฏวังหลวง

ในเหตุการณ์ที่เรียกกันว่า "ขบวนการประชาธิปไตย 26 กุมภาพันธ์ 2492" หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า กบฏวังหลวง พ.ต.โผน อินทรทัต ในฐานะโฆษกคณะปฏิวัติและแกนนำผู้ก่อการ ร่วมกับนายปรีดี พนมยงค์ ได้บุกเข้ายึดสถานีวิทยุของกรมโฆษณาการที่พญาไท เมื่อเวลา 21.15 น. ออกอากาศแทรกรายการแสดงลิเกเรื่องคำปฏิญาณของ นายสุชิน ว่า "พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ล้มเลิกรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม เสีย และคณะรัฐมนตรีออกจากตำแหน่งด้วย และได้แต่งตั้งนายดิเรก ชัยนาม เป็นนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และกระทรวงการคลัง ให้นายทวี บุณยเกตุ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย" นอกจากนี้ยังได้ประกาศแต่งตั้งและปลดบุคคลสำคัญ อีกหลายคน จากนั้นก็ถอดชิ้นส่วนของเครื่องกระจายเสียงไปด้วย เพื่อป้องกันมิให้รัฐบาลทำการกระจายเสียงต่อไป
ภายหลังทหารของฝ่ายรัฐบาลบุกเข้ายึดกรมโฆษณาการคืนในช่วงเช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น พ.ต.โผน อินทรทัต จึงถูกตำรวจจับกุมและยิงเสียชีวิตระหว่างถูกควบคุมตัวจากสถานีวิทยุกรมโฆษณาการไปสอบสวนที่วังปารุสกวัน โดยตำรวจรายงานว่า พบศพที่อำเภอดุสิต และนำศพส่งโรงพยาบาล แจ้งว่าเป็นชายไทยไม่ทราบชื่อ ที่ท้ายทอยและหน้าผากมีรอยถูกยิง ซึ่งอาจกล่าวได้ว่า เป็นลักษณะเฉพาะของฆาตกรรมทางการเมืองในช่วงปี 2490 ขณะนั้นหม่อมหลวงกันยกา ภรรยาของ พ.ต.โผน กำลังตั้งครรภ์บุตรชายคนสุดท้าย (พลเอกไตรรงค์ อินทรทัต) ได้ประมาณ 2 เดือนเศษ ทั้งนี้ โดยไม่มีการเปิดเผยหรือให้คำอธิบายที่โปร่งใสจากทางการต่อเหตุการณ์นี้แต่อย่างใด
ความเชื่อมโยงกับ โผน กิ่งเพชร

นายทองทศ อินทรทัต ญาติผู้พี่ของ พ.ต.โผน อินทรทัต ได้นำชื่อ "โผน" ไปตั้งให้กับนักมวยในค่ายของตน คือ "โผน กิ่งเพชร" แชมป์โลกคนแรกของไทย ด้วยความระลึกถึงญาติผู้น้องผู้ล่วงลับ
ข้อมูลเรียบเรียง

หนังสือ "ตำนานเสรีไทย" โดย ดร.วิชิตวงศ์ ณ ป้อมเพชร
หนังสือ "สู่สยาม, ประเทศใต้ดิน (Into Siam, Underground Kingdom)" โดย ร.อ.นิคอล สมิธ
บทความ "๖๐ ปีเสรีไทย วีรกรรมของผู้รับใช้ชาติ" โดย ธนาพล อิ๋วสกุล จากนิตยสารสารคดี ปีที่ ๑๗ ฉบับที่ ๒๐๒ เดือน ธันวาคม ๒๕๔๔
บทความ "สู่วาระสุดท้ายของเรือหลวงศรีอยุธยา : ทหารเรือกับเหตุสำคัญ ฯ" โดย พลเรือโท กฤษฎา เฟื่องระบิล
บทความ "การเมืองแบบรุนแรงในหมู่ชนชั้นนำ (1) เก็บถาวร 2008-05-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน" โดย เกษียร เตชะพีระ
ม.ล.ขาบ กุญชร, จินตนา ยศสุนทร และโผน อินทรทัต ที่สหรัฐอเมริการะหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2
ร.อ.โผน อินทรทัตกับเด็กๆ ที่ซือเหมา ถ่ายเมื่อต้นปี 2487
(จากซ้าย) โผน อินทรทัต และเพื่อนเสรีไทยสายสหรัฐอเมริกา จำรัส ฟอลเล็ต และ การะเวก ศรีวิจารณ์
แผนที่แสดงเส้นทางการเดินทางเข้าประเทศไทยของเสรีไทยสายสหรัฐอเมริกา
เมานต์แฟรงกลิน (เซาท์แลนด์)

45°54′12″S 167°54′11″E﻿ / ﻿45.9033°S 167.9030°E﻿ / -45.9033; 167.9030
เมานต์แฟรงกลิน (อังกฤษ: Mount Franklin) เป็นภูเขาในประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของทิวเขาตากีตีมูตรงขอบของที่ราบเซาท์แลนด์ มีความสูง 418 เมตร (1,371 ฟุต) ผงาดเหนือเมืองโอไฮที่ตั้งอยู่ใกล้ ๆ เมานต์แฟรงกลินเป็นชื่อที่ตั้งโดยนักสำรวจเจมส์ แมกเคอร์โรว์ ตามชื่อของทหารเรือและนักสำรวจจอห์น แฟรงกลิน ซึ่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1847 จากการพยายามเดินทางผ่านเส้นทางตะวันตกเฉียงเหนือในมหาสมุทรอาร์กติก
เมาค้าง

| เมาค้าง (hangover) |
| --- | --- |
La buveuse ("นักดื่ม") ภาพเหมือนของ Suzanne Valadon โดย Toulouse-Lautrec
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: G44.83, F10
เมาค้าง (อังกฤษ: hangover, veisalgia) เป็นประสบการณ์ฤทธิ์ทางสรีรวิทยาและจิตวิทยาอันไม่พึงประสงค์ต่าง ๆ ให้หลังการบริโภคเอทานอล ซึ่งอยู่ได้นานถึงกว่า 24 ชั่วโมง อาการตรงแบบของเมาค้างอาจรวมปวดศีรษะ ง่วงซึม ปัญหาสมาธิ ปากแห้ง เวียนศีรษะ ล้า กระเพาะอาหารและลำไส้อึดอัด (gastrointestinal distress) ไม่หิว เหงื่อออก คลื่นไส้ การตอบสนองไวเกิน (hyper-excitability) และวิตกกังวล
แม้ยังไม่เข้าใจสาเหตุของเมาค้างดีนัก แต่ทราบหลายปัจจัยที่เกี่ยวข้องแล้ว ซึ่งรวมการคั่งของอะเซทัลดีไฮด์ การเปลี่ยนแปลงของระบบภูมิคุ้มกันและเมแทบอลิซึมของกลูโคส ภาวะขาดน้ำ ภาวะกระเดียดกรดเหตุเมแทบอลิก (metabolic acidosis) การสังเคราะห์พรอสตาแกลนดินที่ถูกรบกวน ปริมาตรเลือดส่งออกจากหัวใจต่อนาทีที่เพิ่มขึ้น การขยายหลอดเลือด การอดนอนและทุพโภชนาการ ฤทธิ์ของสารเติมแต่งหรือผลิตผลพลอยได้ที่จำเพาะต่อเครื่องดื่ม เช่น คอนจีเนอร์ (congener) ยังมีบทบาทสำคัญ ตรงแบบอาการเกิดหลังฤทธิ์เป็นพิษของแอลกอฮอล์เริ่มหมด โดยทั่วไปคือเช้าหลังคืนที่ดื่มหนัก
แม้มีการเสนอการเยียวยาที่เป็นไปได้จำนวนมาก แต่ไม่มีหลักฐานแน่ชัดที่เสนอว่าการเยียวยาใดมีประสิทธิภาพป้องกันหรือรักษาเมาค้างแอลกอฮอล์ การเลี่ยงแอลกอฮอล์หรือการดื่มปานกลางเป็นวิธีที่ทรงประสิทธิภาพที่สุดในการเลี่ยงเมาค้าง ผลพวงทางสังคม-เศรษฐกิจและความเสี่ยงทางสุขภาพของเมาค้างแอลกอฮอล์มีการขาดงาน สมรรถภาพอาชีพบกพร่อง ประสิทธิภาพลดลงและความสำเร็จทางวิชาการที่เลว เมาค้างยังอาจทำให้กิจกรรมประจำวันที่อาจเป็นอันตรายมีความเสี่ยง เช่น การขับรถหรือการปฏิบัติงานเครื่องจักรหนัก
เมาวี

| สมญา: The Valley Isle |
| --- | --- |
ภาพถ่ายดาวเทียมแลนด์แซทของเมาวี เกาะเล็ก ๆ ทางตะวันตกเฉียงใต้คือเกาะ Kahoolawe
แผนที่ขนาดเล็กของเกาะและที่ตั้งในรัฐฮาวาย
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: 20°48′N 156°20′W﻿ / ﻿20.800°N 156.333°W﻿ / 20.800; -156.333
พื้นที่: 727.2 ตารางไมล์ (1,883 ตารางกิโลเมตร)
อันดับพื้นที่: ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของหมู่เกาะฮาวาย
ระดับสูงสุด: 10,023 ฟุต (3055 ม.)
จุดสูงสุด: ภูเขาไฟฮาเลอาคาลา
การปกครอง
สหรัฐ

สัญลักษณ์
ดอกไม้: กุหลาบมอญ
สี: ʻĀkala (pink)
 
เมืองใหญ่สุด: Kahului
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 168,307 (2021)
ความหนาแน่น: 162/ตารางไมล์ (62.5/กม.2)
เกาะเมาวี (อังกฤษ: Maui; /ˈmaʊ.i/) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของในหมู่เกาะฮาวาย มีพี้นที่ 1,883.5 ตารางกิโลเมตร และเป็นเกาะที่ใหญ่อันดับที่ 17 ในสหรัฐอเมริกา เมาวีเป็นส่วนหนึ่งของของรัฐฮาวาย และมีขนาดใหญ่ที่สุดในเกาะทั้งสี่ของเมาวีเคาน์ตี
ในปี พ.ศ. 2543 เกาะเมาวีมีประชากร 117,644 คน ที่มีประชากรมากเป็นลำดับ 3 ของหมู่เกาะฮาวาย ต่อจากโฮโนลูลูและ Hawi'i (ฮาวายอิ) เมืองใหญ่ที่สุดบนเกาะ คือ Kahului (คาฮุลุย) มีประชากร 20,146 คน ที่ตั้งของเมาวีเคาน์ตี คือ Wailuku(วัยลุคุ)และเมืองสำคัญอื่นๆ รวมถึง Kīhei(คิเฮ) Lahaina(ละฮัยนะ) Makawao(มะคะเวา) Pa'ia (พะเอีย) Kula(คุละ) Ha'iku(ฮาอิคุ) Hana(ฮะนะ) Ka'anapali (คะอะนะพะลิ) Wailea (วัยเล) Makena (มะคินะ)และ Kapalua (คะพะลัว)
เมียว! โดย เคที เพร์รี

| เมียว! โดย เคที เพร์รี> กลิ่นหอมโดย เคที เพร์รี |
| --- | --- |
ชนิด: น้ำหอมสตรี
ปล่อย: 13 ธันวาคม 2011
เลเบล: Gigantic Parfums
แท็กไลน์: Be the cat's meow เป็น[เสียง]เหมียวของแมว
ก่อนหน้า: เพอร์
ถัดไป: คิลเลอร์ควีน
เว็บไซต์: www.katyperryfragrances.com/purr-meow
เมียว! โดย เคที เพร์รี (อังกฤษ: Meow! by Katy Perry) เป็นน้ำหอมที่สร้างสรรค์โดยนักร้องชาวอเมริกัน เคที เพร์รี และจีแกนติกเฟอร์ฟูมส์ น้ำหอมออกจำหน่ายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 ที่ห้างสรรพสินค้านอร์ดสตรอม น้ำหอมผลิตด้วยแนวคิดคล้าย ๆ กับน้ำหอมตัวแรก "เพอร์"
หลังจากน้ำหอมตัวแรกประสบความสำเร็จ เพร์รีตัดสินใจร่วมกับจีแกนติกเฟอร์ฟูมส์ออกแบบน้ำหอมตัวที่สอง เธอกล่าวว่า "มันเป็นน้ำหอมน้องสาว สำหรับฉันแล้ว เพอร์มีกลิ่นไปทางดอกไม้ และเมียวจะหอมกว่า อาจเป็นเพราะแคลิฟอร์เนียดรีมส์ทัวร์เป็นดั่งโลกของของหวาน เพราะสิ่งที่ฉันเห็นในปีที่แล้วคือกลิ่นหอมอย่างขนมสายไหม หรือกลิ่นเปปเปอร์มินต์ หรือลูกอมกัมมีแบส์จำนวนมหาศาล" เพร์รีพูดถึงกลิ่นหอมนี้ว่าเป็นกลิ่นที่ "กินได้"
เมลานีเชีย

9°S 160°E﻿ / ﻿9°S 160°E﻿ / -9; 160
ขอบเขตทางภูมิศาสตร์ของเมลานีเชีย
แผนที่แสดงรัฐอธิปไตยในเมลานีเชีย
ศัพท์ เมลานีเชีย (อังกฤษ: Melanesia) เป็นอนุภูมิภาคของโอเชียเนียในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงใต้ มีขอบเขตจากนิวกินีของอินโดนีเซียทางตะวันตกถึงหมู่เกาะฟีจีทางตะวันออก โดยรวมทะเลอาราฟูราด้วย
อนุภูมิภาคนี้มีประเทศ 4 ประเทศ คือ ฟีจี, วานูวาตู, หมู่เกาะโซโลมอน และปาปัวนิวกินี และยังรวมนิวแคลิโดเนีย ดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศส หมู่เกาะช่องแคบตอร์เรส และนิวกินีส่วนของอินโดนีเซีย อนุภูมิภาคนี้ทั้งหมดอยู่ในซีกโลกเหนือ
ศัพทมูลวิทยา

ชื่อ Melanesia มาจากภาษากรีกว่า μέλας ดำ และ νῆσος เกาะ รวมกันหมายถึง "หมู่เกาะ[ชนผิว]ดำ" สื่อถึงผู้อยู่อาศัยที่มีผิวดำ
แนวคิด Melanesia ในฐานะภูมิภาคต่างหากของชาวยุโรปค่อย ๆ พัฒนาไปตามกาลเวลาเมื่อคณะสำรวจทำแผนที่และสำรวจมหาสมุทรแปซิฟิก นักสำรวจชาวยุโรปยุคแรกบันทึกความแตกต่างทางกายภาพระหว่างกลุ่มชาวเกาะแปซิฟิก ใน ค.ศ. 1756 Charles de Brosses ตั้งทฤษฎีว่า เคยมี "ชนผิวดำโบราณ" ในแปซิฟิกที่เคยพิชิตหรือเอาชนะกลุ่มคนที่ปัจจุบันคือพอลินีเชีย ซึ่งเขาแยกจากการที่มีสีผิวขาวกว่า ในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 19 Jean Baptiste Bory de Saint-Vincent และ Jules Dumont d'Urville จัดให้ชาวเมลานีเชียเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ต่างหาก
ภูมิศาสตร์ทางการเมือง

ประเทศเหล่านี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของเมลานีเชีย
ฟีจี
ปาปัวนิวกินี
หมู่เกาะโซโลมอน
วานูวาตู
นอกจากนี้ ยังมีบางประเทศอยู่ในเมลานีเชียด้วย:
อินโดนีเซีย – นิวกินีตะวันตก:  จังหวัดปาปัวกลาง,  จังหวัดปาปัวที่สูง,  จังหวัดปาปัว,  จังหวัดปาปัวใต้,  จังหวัดปาปัวตะวันตกเฉียงใต้ และ  จังหวัดปาปัวตะวันตก
นิวแคลิโดเนีย – ดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กภูมิภาคหลักและอนุภูมิภาคของโลก |
| --- | --- |
ทวีปแอฟริกา:  เมดิเตอร์เรเนียน  สะฮารา เหนือ อัลมัฆริบ  ตะวันออกกลาง  ตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ  อัลมัชริก  ใต้สะฮารา ตะวันตก  ตะวันออก จะงอย  เกรตเลกส์  กลาง  ใต้  เกาะ 
ทวีปอเมริกา:  เหนือ แปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ  ตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ  นิวอิงแลนด์  ตะวันตกกลาง  ตอนกลางของแอตแลนติก  ตะวันตกของสหรัฐ  ตะวันตกเฉียงใต้  รัฐแห่งขุนเขา  ใต้ตอนกลางของสหรัฐ  ใต้ของสหรัฐ  ชายฝั่งตะวันออก  ชายฝั่งตะวันตก  ไบเบิลเบลต์  แอปพาเลเชีย  เกรตเลกส์  ตะวันออกของแคนาดา  ตะวันตกของแคนาดา  Canadian Prairies  เหนือของแคนาดา  แอตแลนติกของแคนาดา  เหนือของเม็กซิโก  เอริโดอเมริกา  แคริบเบียน  หมู่เกาะเวสต์อินดีส  กลาง  ตอนกลาง  มีโซอเมริกา  แองโกล  ฝรั่งเศส  ลาติน ไอบีเรีย ฮิสแปนิก  โปรตุเกส  ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน 
ทวีปอเมริกาใต้:  กรวยใต้  เหนือ (รัฐเกียนา)  หมู่เกาะเวสต์อินดีส  ปาตาโกเนีย  แอมะซอน  ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน 
ทวีปเอเชีย:  กลาง ทะเลอารัล  ทะเลทรายอารัลคุม  ทะเลแคสเปียน  ตะวันออกไกล แปซิฟิกเอเชีย รัสเซียตะวันออกไกล  ตะวันออก ตะวันออกเฉียงเหนือ  เอเชียชั้นใน เกรตเตอร์เอเชียกลาง  ตะวันออกเฉียงใต้ ภาคพื้นทวีป  ภาคพื้นสมุทร  เหนือ ไซบีเรีย  ยูรัล  ใต้ รัฐหิมาลัย  อนุทวีปอินเดีย  ตะวันตก ลิแวนต์ ทะเลเดดซี  เมดิเตอร์เรเนียน  เกรตเตอร์อิหร่าน ที่ราบสูงอิหร่าน  คาบสมุทรอาหรับ  คอเคซัส คอเคซัสใต้  ตะวันออกกลาง ตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ  ตะวันออกใกล้  อัลมัชริก  เอเชียแปซิฟิก 
ทวีปยุโรป:  กลาง  เหนือ บอลติก  บริติชไอลส์  นอร์ดิก  ตะวันตกเฉียงเหนือ  สแกนดิเนเวีย คาบสมุทรสแกนดิเนเวีย  ตะวันออก ตะวันออกเฉียงใต้  บอลข่าน  คอเคซัส คอเคซัสใต้  คอเคซัสเหนือ  รัสเซียตอนใต้  รัสเซียยุโรป  ใต้ ไอบีเรีย  อิตาลี คาบสมุทรอิตาลี  บอลข่าน  ตะวันออกเฉียงใต้  เมดิเตอร์เรเนียน  ตะวันออกกลาง  ตะวันตก แอตแลนติก  กลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ  ตะวันตกเฉียงเหนือ  เยอรมัน  โรแมนซ์  เซลติก  สลาฟ 
โอเชียเนีย:  ออสตราเลเชีย ออสเตรเลีย  เกาะนิวกินี  ทวีปซีแลนเดีย  เกาะในแปซิฟิก ประเทศไมโครนีเชีย  เมลานีเชีย  พอลินีเชีย 
ขั้วโลก:  แอนตาร์กติก  อาร์กติก 
มหาสมุทร:  โลก (ทะเล)  แอนตาร์กติก/ใต้ การบรรจบกัน  อาร์กติก  แอตแลนติก  อินเดีย  แปซิฟิก เกรตแบร์ริเออร์รีฟ  ร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา  วงแหวนไฟ  รายชื่อทะเล 
ภูมิภาคโลก ที่ไม่ใช่ทวีป:  โลกเหนือและโลกใต้ ทั่วโลกตะวันตกเฉียงเหนือ  ทั่วโลกตะวันตกเฉียงใต้  โกลบอลตะวันออก ทั่วโลกตะวันออกเฉียงใต้  แผ่นดินและซีกโลกน้ำ โลกตะวันตกเฉียงเหนือ  โลกตะวันตกเฉียงใต้  โลกตะวันออก โลกตะวันออกเฉียงใต้  แผ่นดินและซีกโลกน้ำ 
  ทวีปของโลก / รายชื่อทะเล 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 2 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  นครรัฐวาติกัน 
อื่น ๆ:  IdRef
เมือกชมพู

เนื้อวัวบด จากภาพปฏิบัติการบดเนื้อวัวของกระทรวงการเกษตรสหรัฐ
"เมือกชมพู" (อังกฤษ: pink slime) เป็นฉายาของผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์ซึ่งอุตสาหกรรมเนื้อสัตว์เรียก "เนื้อวัวเนื้อละเอียดบาง" (lean finely textured beef, LFTB), "เนื้อวัวเนื้อละเอียด" และ "การเล็มเนื้อวัวบางไร้กระดูก" (boneless lean beef trimmings, BLBT) ในปี 2544 กระทรวงการเกษตรสหรัฐอนุมัติผลิตภัณฑ์ให้มนุษย์บริโภคโดยจำกัด และใช้เป็นสารเติมแต่งอาหารแก่เนื้อวัวบดและเนื้อสัตว์แปรรูปที่มีเนื้อวัวเป็นตัวเสริม ที่สัดส่วนปกติไม่เกินร้อยละ 25 ของทุกผลิตภัณฑ์ แต่ถูกห้ามขายให้มนุษย์บริโภคในสหภาพยุโรป ในกระบวนการผลิต ความร้อนและการปั่นเหวี่ยง (centrifuge) แยกไขมันจากเนื้อสัตว์ในการเล็มเนื้อวัว แล้วให้ผลิตภัณฑ์ที่ได้สัมผัสกับแก๊สแอมโมเนียหรือกรดซิตริกเพื่อฆ่าแบคทีเรีย
มูลนิธิส่งเสริมโอลิมปิกวิชาการและพัฒนามาตรฐานวิทยาศาสตร์ศึกษา ในพระอุปถัมภ์ฯ

เว็บย่อ
สอวน
| --- | --- |
The Promotion of Academic Olympiad and Development of Science Education Foundation under the patronage of Her Royal Highness Princess Galyani Vadhana Krom Luang Naradhiwas Rajanagarindra

ชื่อย่อ: มูลนิธิ สอวน.
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2541; 26 ปีที่แล้ว (2541)
ผู้ก่อตั้ง: สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
ประเภท: องค์กรอิสระ
สํานักงานใหญ่: 254 ถนนพญาไท แขวงวังใหม่ เขตปทุมวัน คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร 10330
ประธาน: สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
รองประธาน: จรัส สุวรรณเวลา
งบประมาณ  : ตั้งผ่านสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
เว็บไซต์: www.posn.or.th
มูลนิธิส่งเสริมโอลิมปิกวิชาการและพัฒนามาตรฐานวิทยาศาสตร์ศึกษา ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ หรือ มูลนิธิ สอวน. (อังกฤษ: The Promotion of Academic Olympiad and Development of Science Education Foundation under the patronage of Her Royal Highness Princess Galyani Vadhana Krom Luang Naradhiwas Rajanagarindra, POSN) เป็นองค์กรอิสระ มีหน้าที่หลักในการพัฒนาศักยภาพนักเรียนเพื่อไปแข่งขันโอลิมปิกวิชาการระหว่างประเทศ ผ่านการเข้าค่ายฝึกอบรมที่มักเรียกกันว่า "ค่าย สอวน."
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเป็นองค์ประธานมูลนิธิ สอวน. และจรัส สุวรรณเวลา เป็นรองประธาน
ประวัติ

สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทรงสนพระทัยและทรงสนับสนุนการพัฒนาศักยภาพทางปัญญาด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ของนักเรียนในระดับโรงเรียน ด้วยทรงเห็นว่าการศึกษาในระดับโรงเรียนเป็นพื้นฐานของการศึกษาในระดับอุดมศึกษา ประเทศไทยเริ่มส่งนักเรียนไปแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ ครั้งที่ 30 ณ ประเทศสาธารณรัฐเยอรมัน (เยอรมันตะวันตก) เป็นครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2532 แต่การดำเนินการการคัดเลือกนักเรียน และส่งไปแข่งขันครั้งนี้ต้องมีค่าใช้จ่ายสูง ทั้งยังไม่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล และเป็นการแข่งขันครั้งแรก สมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ฯ ซึ่งเป็นผู้ดำเนินงานได้ขอความสนับสนุนจากภาคเอกชน เมื่อสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทรงทราบจึงประทานเงินส่วนพระองค์ และรับเป็นองค์อุปถัมภ์โครงการจัดส่งเยาวชนไทย ไปแข่งขัน คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ โอลิมปิกระหว่างประเทศ ด้วยทรงเล็งเห็นว่าการแข่งขันระดับนานาชาติจะช่วยพัฒนา และส่งเสริมศักยภาพของนักเรียนให้มีความสามารถทัดเทียมนานาประเทศได้ ซึ่งจะส่งผลดีต่อประเทศไทยในระยะยาว
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ได้ทรงทราบถึงปัญหาของการศึกษาวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และ คอมพิวเตอร์ ในระดับโรงเรียนของประเทศไทย เมื่อเทียบกับระดับนานาประเทศมาโดยตลอดจากคณาจารย์ที่นำคณะนักเรียนไปแข่งขัน และจากนักเรียนที่เป็นผู้แทนประเทศไทย รวมทั้งผู้ที่เกี่ยวข้องและทรงเห็นว่าการจะพัฒนาความรู้ ความสามารถทางด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ ของนักเรียนทั่วประเทศให้ได้ระดับมาตรฐานสากลนั้น กระทำได้ยากมากในระยะเวลาอันสั้น แต่สิ่งที่สามารถจะทำได้ก่อน คือ การพัฒนานักเรียนที่มีศักยภาพสูงและองค์กรอิสระ ซึ่งมีความคล่องตัวมากกว่า และไม่ยึดติดกับระบบราชการจะสามารถช่วยรัฐบาลให้บรรลุเป้าหมายได้เร็วขึ้น
ในปี พ.ศ. 2541 สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ จึงได้พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ให้ศักดา ศิริพันธุ์ (นายกสมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ ในขณะนั้น) ไปดำเนินการจัดตั้ง มูลนิธิ สอวน. ขึ้น และทรงรับเป็นองค์ประธานมูลนิธิ สอวน. ด้วย เพื่อสนับสนุนการพัฒนากาศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ และคณิตศาสตร์ของนักเรียนทั้งประเทศให้ได้มาตรฐานสากล และประเทศไทยจะได้นักเรียนที่มีความรู้ระดับมาตรฐานสากลมาเข้าร่วมแข่งขันคัดเลือกเป็นผู้แทนประเทศไทยไปแข่งขันทางวิชาการกับนานาชาติมากขึ้น
ภายหลังจากการสิ้นพระชนม์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2551 ด้วยพระอาการผิดปกติเกี่ยวกับพระนาภีนั้น สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้ทรงสืบสานพระปณิธานของพระองค์ โดยทรงรับเป็นประธานมูลนิธิ สอวน. ตั้งแต่วันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2551