stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ออแลกซีย์ ยานิน

นักกีฬาและทหารชาวยูเครน (เสียชีวิต ค.ศ. 2022)
| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
พลเมือง: ยูเครน
เกิด: 5 ตุลาคม ค.ศ. 1983(1983-10-05) ซาปอริฌเฌีย
เสียชีวิต: 7 เมษายน ค.ศ. 2022(2022-04-07) (38 ปี) มารีอูปอล
ออแลกซีย์ ยานิน (ยูเครน: Олексій Янін; 5 ตุลาคม ค.ศ. 1983 – 7 เมษายน ค.ศ. 2022 ที่มารีอูปอล) เป็นนักกีฬาและทหารชาวยูเครน ในฐานะคิกบ็อกเซอร์ เขาได้รับการจัดอันดับให้เป็นแชมป์ระดับประเทศในยูเครน แล้วยังได้เป็นแชมป์โลกมวยไทยในเวลาต่อมา
ประวัติ

ออแลกซีย์ ยานิน เกิดวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1983 ในนครซาปอริฌเฌีย เมื่ออายุ 9 ขวบเขาเริ่มชกมวย กระทั่งเมื่ออายุ 21 ปี เขาได้เข้าสู่วงการมวยไทย
ยานินเข้าร่วมกองทัพยูเครนในฐานะอาสาสมัครเมื่อ ค.ศ. 2014 เขาทำหน้าที่ในหน่วยกองกำลังพิเศษที่แยกจากกันของกองกําลังป้องกันชาติ "อะซอฟ" ซึ่งภายหลัง เขาเสียชีวิตในคืนวันที่ 6 และ 7 เมษายน ค.ศ. 2022 ระหว่างการป้องกันมารีอูปอล
ชีวิตส่วนตัว

ออแลกซีย์มีภรรยาและลูกชายที่ยังคงมีชีวิตอยู่
อาโดโบ

| --- | --- |
ไก่อาโดโบ
มื้อ: อาหารจานหลัก
แหล่งกำเนิด: ฟิลิปปินส์
ชาติที่มีอาหารประจำชาติที่เกี่ยวข้อง: อาหารฟิลิปปินส์
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: เนื้อ (เนื้อวัว, เนื้อไก่, เนื้อหมู), อาหารทะเล หรือผัก; ซีอิ๊ว, น้ำส้มสายชู, น้ำมันประกอบอาหาร, กระเทียม, พริกไทย, ใบกระวาน
รูปแบบอื่น: น้ำตาลเล็กน้อยสำหรับรสหวาน-เค็ม อะโดโบไม่มีน้ำซุป เคลือบแต่ไก่เท่านั้น
พลังงาน (ต่อ  หน่วยบริโภค):  ไก่: 107 กิโลแคลอรี  หมู: 342 กิโลแคลอรี  วัว: 349 กิโลแคลอรี 
จานอื่นที่คล้ายกัน: Paksiw, kinilaw, estufao
 ตำราอาหาร: Adobo   สื่อ: อาโดโบ
อาโดโบ (ตากาล็อก: adobo) เป็นอาหารฟิลิปปินส์ที่ได้รับความนิยมปรุงจากเนื้อสัตว์หรืออาหารทะเลหมักด้วยน้ำส้มสายชูและกระเทียม ทอดในน้ำมันจนเป็นสีน้ำตาล คำว่า "อาโดโบ" มาจากภาษาสเปน แต่วิธีการทำอาหารเป็นของชนพื้นเมืองชาวฟิลิปปินส์ เมื่อสเปนเอาชนะฟิลิปปินส์ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชาวสเปนจึงรู้จักขั้นตอนการทำอาหารพื้นเมืองที่เกี่ยวข้องกับน้ำส้มสายชูซึ่งเรียกว่า อาโดโบ ซึ่งเป็นภาษาสเปนหมายถึงการปรุงรสหรือหมัก
แม้ว่าอาโดโบของฟิลิปปินส์และสเปนมีลักษณะบางอย่างร่วมกัน แต่พวกเขาจะอ้างถึงสิ่งที่มีที่มาต่างกัน อาโดโบของฟิลิปปินส์ได้รับการอธิบายในภาษาสเปนว่าเป็นอาหารที่ปรุงโดยการหมัก แต่อาโดโบสำหรับชาวฟิลิปปินส์มีลักษณะเฉพาะกว่า โดยทั่วไปหมายถึงอาหารที่ปรุงด้วยเนื้อหมูหรือไก่หรือรวมกันเคี่ยวให้สุกอย่างช้า ๆ ในซอสถั่วเหลือง น้ำส้มสายชู กระเทียมบด ใบกระวาน และพริกไทยดำและมักมีสีน้ำตาลจากการทอดหรืออบในกระทะ
บางครั้งจะเรียกอาโดโบว่าสตูฟิลิปปินส์ กินกับข้าวทั้งที่บ้านและสำหรับเหมาะสำหรับพกไว้เป็นเสบียงอาหารระหว่างการเดินทาง เพราะเป็นอาหารที่เก็บได้นานโดยไม่ต้องแช่เย็น การที่อาหารชนิดนี้เก็บได้นานน่าจะมาจากน้ำส้มสายชูที่เป็นเครื่องปรุงหลักยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรียในอาหารได้เป็นอย่างดี บางครั้งถือเป็นอาหารประจำชาติฟิิลิปปินส์อย่างไม่เป็นทางการ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Adobo (Filipino cuisine)
Adobo ที่วิกิตำรา-ตำราอาหาร
อูร์เมตัน

| อูร์เมตัน Урметан |
| --- | --- |
หมู่บ้านและจาโมอัต
อูร์เมตันที่ตั้งในประเทศทาจิกิสถาน
พิกัด: 39°26′35″N 68°15′53″E﻿ / ﻿39.44306°N 68.26472°E﻿ / 39.44306; 68.26472
ประเทศ:  ทาจิกิสถาน
แคว้น: ซุฆด์
เขต: อัยนี
ประชากร (2015)
 • ทั้งหมด: 18,016 คน
เขตเวลา: UTC+5 (เวลาทาจิกิสถาน)
อูร์เมตัน (ทาจิก: Урметан) เป็นหมู่บ้านและจาโมอัต (เทศบาล) ในเขตอัยนี แคว้นซุฆด์ ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศทาจิกิสถาน ตัวจาโมอัตมีประชากรรวม 18,016 คน (2015) ประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน ได้แก่ อูร์เมตัน (ที่ตั้ง), มัดม์, เรวัด, วาชัน, เวชกันด์, โวตา และโยโวน
หมู่บ้านอูร์เมตันตั้งอยู่บนทางหลวงสาย RB12 ระหว่างอัยนีถึงปันจาเค็นต์
แหล่งข้อมูลอื่น

Satellite map at Maplandia.com
มาจูละฮ์ซีงาปูรา

| คำแปล: สิงคโปร์จงเจริญ |
| --- | --- |
Majulah Singapura
สกอร์ดนตรีเพลงชาติสิงคโปร์ ที่จัดแสดง ณ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติสิงคโปร์ โดยสกอร์ดนตรีต้นฉบับจัดแสดงที่ศูนย์วัฒนธรรมชาวมลายู
เนื้อร้อง: ซูบีร์ ซาอิด, พ.ศ. 2499
ทำนอง: ซูบีร์ ซาอิด, พ.ศ. 2499
รับไปใช้: พ.ศ. 2500

ตัวอย่างเสียง
มาจูละฮ์ซีงาปูรา (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
เพลงชาติสิงคโปร์ มีชื่อเฉพาะว่า มาจูละฮ์ซีงาปูรา (มลายู: Majulah Singapura) เป็นคำภาษามลายู แปลว่า สิงคโปร์จงเจริญ ชื่อของเพลงนี้มีที่มาจากคำขวัญประจำชาติ ซึ่งเป็นข้อความเดียวกันกับที่ปรากฏอยู่ในตราประจำรัฐ มีเนื้อหาของเพลงที่สะท้อนถึงจิตวิญญาณของชาวสิงคโปร์ในการคาดหวังอย่างอดทนถึงความก้าวหน้าของชาติ และเรียกร้องให้ทุกคนร่วมมือกันทำความหวังดังกล่าวให้เป็นความจริง
ตามกฎหมาย เพลงชาตินี้ต้องร้องตามเนื้อร้องภาษามลายู แต่มีการแปลเนื้อเพลงของเพลงชาติเป็นภาษาราชการโดยได้รับอนุญาตอีกสามภาษาของประเทศสิงคโปร์ คือ ภาษาอังกฤษ ภาษาจีนมาตรฐาน และภาษาทมิฬ
ประวัติ

เพลงมาจูละฮ์ซีงาปูราได้เขียนขึ้นในช่วงการตื่นตัวในเรื่องแนวคิดชาตินิยมของชาวสิงคโปร์ช่วง พ.ศ. 2499 - 2500 โดยซูบีร์ ซาอิด ได้ประพันธ์เพลงนี้ขึ้นโดยได้รับบันดาลใจจากคำว่า "มาจูละฮ์ซีงาปูรา" ซึ่งหมายถึง "สิงคโปร์จงเจริญ" เพลงนี้ได้บรรเลงครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2502 พร้อมกันกับธง และ ตราประจำรัฐ ณ ศาลาว่าการเมืองสิงคโปร์ ในพิธีแต่งตั้งตั้งประมุขแห่งรัฐคนใหม่ คือ ยังดีเปอร์ตวนเนอการาเอินจิก ยูซอฟ บิน อิสฮะก์ ต่อมาเมื่อสิงคโปร์ได้รับเอกราชและออกจากสหพันธรัฐมาลายาในปี พ.ศ. 2508 เพลงมาจูละฮ์ซีงาปูราก็ได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติของประเทศสิงคโปร์ตราบเท่าทุกวันนี้
การใช้งาน

สถานีโทรทัศน์ในการกำกับของมีเดียคอร์ป ใช้เพลงชาตินี้เป็นสัญญาณการเปิดและปิดสถานี โดยช่อง 5 (ภาษาอังกฤษ) และ ช่อง 8 (ภาษาจีน) ออกอากาศในเวลา 06:00 น.  ส่วนช่องสุเรียอะห์ (ภาษามาเลย์) ช่องวสันธัม (ภาษาทมิฬ) และ ช่องออคโต (เด็ก,เยาวชน และกีฬา) ออกอากาศในเวลาแล้วแต่การเปิดปิดสถานี โดยเนื้อร้องที่ขึ้นบนจอจะเป็นภาษาต่าง ๆ แล้วแต่ช่องนั้น ๆ
บทร้อง > ฉบับราชการ

| ภาษามลายูทางการ | อักษรจีนตัวย่อ | อักษรจีนตัวเต็ม | ภาษาทมิฬ | แปลอังกฤษ | แปลไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Mari kita rakyat Singapura  Sama-sama menuju bahagia  Cita-cita kita yang mulia  Berjaya Singapura    𝄆 Marilah kita bersatu  Dengan semangat yang baru  Semua kita berseru  Majulah Singapura  Majulah Singapura 𝄇 | 来吧，新加坡人民  让我们共同向幸福迈进；  我们崇高的理想，  要使新加坡成功。    𝄆 来吧，让我们以新的精神，  团结在一起；  我们齐声欢呼：  前进吧，新加坡！  前进吧，新加坡！ 𝄇 | 來吧，新加坡人民，  讓我們共同向幸福邁進；  我們崇高的理想，  要使新加坡成功。    𝄆 來吧，讓我們以新的精神，  團結在一起；  我們齊聲歡呼：  前進吧，新加坡！  前進吧，新加坡！ 𝄇 | சிங்கப்பூர் மக்கள் நாம்  செல்வோம் மகிழ்வை நோக்கியே  சிங்கப்பூரின் வெற்றிதான்  சிறந்த நம் நாட்டமே    𝄆 ஒன்றிணைவோம் அனைவரும்  ஓங்கிடும் புத்துணர்வுடன்  முழங்குவோம் ஒன்றித்தே  முன்னேறட்டும் சிங்கப்பூர்  முன்னேறட்டும் சிங்கப்பூர் 𝄇 | Come, fellow Singaporeans  Let us progress towards happiness together  May our noble aspiration bring  Singapore success    𝄆 Come, let us unite  In a new spirit  Let our voices soar as one  Onward Singapore  Onward Singapore 𝄇 | มาเถิด เราชาวสิงคโปร์ทั้งหลาย   มาร่วมมุ่งหน้าสู่ความสุขร่วมกัน  ขอความปรารถนาอันทรงเกียรติของเรานั้นจงดล  ให้ประเทศสิงคโปร์ประสบผลสำเร็จ    𝄆 มาเถิด เรามาสามัคคีกัน  ในจิตวิญญาณดวงใหม่  เราผองจงตะโกนก้องว่า  สิงคโปร์จงเจริญ  สิงคโปร์จงเจริญ 𝄇 |
บทร้อง > บทร้องต้นฉบับ

บทร้องดั้งเดิม ใช้เป็นเพลงประจำเทศบาลเมืองสิงคโปร์ เขียนไว้ดังนี้:
| เนื้อร้องต้นฉบับ (ก่อนรูปสะกดมลายู ค> ศ. 1972) | เนื้อร้องต้นฉบับ (รูปสะกดมลายู ค> ศ. 1972) | แปลอังกฤษ | แปลไทย |
| --- | --- | --- | --- |
| Mari kită ra'yat Singapura,  Bangun dĕngan bĕrsatu samă-samă.  Rukon damai dan bantu mĕmbantu,  Supayă kită samă-samă maju.    Kită hidop aman dan sĕntosă,  Kĕrjă samă mĕnuju bahagiă !  Chită-chită kită yang muliă :  Bĕrjayă Singapura !    𝄆 Mari-lah kită bĕrsatu,  Dĕngan sĕmangat yang bahru.  Sămuă kită bĕrsĕru :  Maju-lah Singapura !  Maju-lah Singapura ! 𝄇 | Mari kita rakyat Singapura  Bangun dengan bersatu sama-sama  Rukon damai dan bantu membantu  Supaya kita sama-sama maju    Kita hidup aman dan sentosa  Kerja sama menuju bahagia  Cita-cita kita yang mulia  Berjaya Singapura    𝄆 Marilah kita bersatu  Dengan semangat yang baru  Semua kita berseru  Majulah Singapura  Majulah Singapura 𝄇 | Come, fellow Singaporeans  Renew life as one nation  With peace and effort  We move forward together    We live in peace and cooperation  To achieve happiness  May our noble aspiration bring  Singapore success    𝄆 Come, let us unite  In a new spirit  Let our voices soar as one  Onward Singapore  Onward Singapore 𝄇 | มาเถิด เราชาวสิงคโปร์ทั้งหลาย  จงฟื้นฟูชีวาให้เป็นชาติอันเป็นหนึ่งเดียว  ด้วยความสงบสุขและความพากเพียร  เราจงมุ่งหน้าไปด้วยกัน    พวกเราอยู่อย่างสันติและร่วมด้วยช่วยกัน  เพื่อบรรลุผลมาสู่ความผาสุข  ขอความปรารถนาอันทรงเกียรติของเรานั้นจงดล  ให้ประเทศสิงคโปร์ประสบผลสำเร็จ    𝄆 มาเถิด เรามาสามัคคีกัน  ในจิตวิญญาณดวงใหม่  เราผองจงตะโกนก้องว่า  สิงคโปร์จงเจริญ  สิงคโปร์จงเจริญ 𝄇 |
ดูเพิ่ม

ธงชาติสิงคโปร์
ตราแผ่นดินของสิงคโปร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Official recordings of "Majulah Singapura" (2001, 2019 variants) on The National Heritage Board of Singapore website
Earlier Version of Majulah Singapura, Recorded on 1959
Digitised National Anthem from the original CD, Released on 2000-01-01
National anthem page, Access to Archives Online (a2o), National Archives of Singapore
Singapore National Anthem information page at Singapore Infopedia
Majulah Singapura: Zubir Said and the National Anthem 9 August 2020 Majulah Singapura – Zubir Said and the National Anthem
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  มิวสิกเบรนซ์ ผลงาน
เจ้าชายตูโปอูโตอา อูลูกาลาลา

เจ้าชายตูโปอูโตอา อูลูกาลาลา หรือ พระนามเต็มคือ เจ้าชายซีอาโอซี มานูมาตาโอโง อาลาอีวาฮามามาโอ อาโฮเออีตู กอนสตันติน ตูกูอาโฮ (ตองงา: Siaosi Manumataongo ʻAlaivahamamaʻo ʻAhoʻeitu Konstantin Tukuʻaho) เป็นพระราชโอรสองค์โตของสมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6 พระราชสมภพเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1985 ปัจจุบันพระองค์ดำรงพระอิสริยยศเป็นมกุฎราชกุมารแห่งราชอาณาจักรตองงา ซึ่งพระองค์ได้รับสถานะนี้ตั้งแต่คราวที่พระราชบิดาของพระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012
เซโรโบด

| เซโรโบด |
| --- | --- |
เซโรโบดที่ตั้งในประเทศทาจิกิสถาน
พิกัด: 39°25′41″N 68°27′34″E﻿ / ﻿39.42806°N 68.45944°E﻿ / 39.42806; 68.45944
ประเทศ:  ทาจิกิสถาน
แคว้น: ซุฆด์
เขต: อัยนี
เซโรโบด (ทาจิก: Зеробод) เป็นหมู่บ้านในแคว้นซุฆด์, ภาคเหนือของประเทศทาจิกิสถาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจาโมอัตดาร์ดาร์ในเขตอัยนี
เดรากาซีข่าน

| เดรากาซีข่าน dera |
| --- | --- |
Mid of PAKISTAN
DGKHAN
เดรากาซีข่านสถานที่ตั้งในปากีสถาน
พิกัด: 30°03′N 70°38′E﻿ / ﻿30.050°N 70.633°E﻿ / 30.050; 70.633
ประเทศ:  ปากีสถาน
แคว้น: ปัญจาบ
District: Dera Ghazi Khan District
เขตเวลา: UTC+5 (PST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): +6
เดรากาซีข่าน  (อูรดู: ڈیرہ غازی خان) เป็นเมืองในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำสินธุ มีพื้นที่ราว 5,306 ตร.ไมล์ (13,740 ตร.กม.) มีโรงผลิตซีเมนต์ กาซี ข่าน บุตรชายหัวหน้าเผ่าบาลูซีเป็นผู้สร้างเมืองนี้ในคริสต์ศตวรรษที่ 15
ออร์ฮัน พามุค

| ออร์ฮัน พามุค |
| --- | --- |

เกิด:  (1952-06-07) 7 มิถุนายน ค.ศ. 1952 (72 ปี) อิสตันบูล ตุรกี
อาชีพ: นักเขียน
แนวร่วมในทางวรรณคดี: หลังยุคนวนิยม
เฟริท ออร์ฮัน พามุค (ตุรกี: Ferit Orhan Pamuk) เป็นนักเขียนแนวหลังยุคนวนิยมชาวตุรกีคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
พามุคเกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1952 ณ นครอิสตันบูล ประเทศตุรกี จบการศึกษาทางด้านวารสารศาสตร์จากมหาวิทยาลัยอิสตันบูล เขาแต่งงานใน ค.ศ. 1982 แต่ก็หย่าใน ค.ศ. 2001 เขาเริ่มสร้างงานเขียนใน ค.ศ. 1974 โดยผลงานชิ้นแรกมีชื่อว่า Karanlık ve Işık ("ความมืดและแสงสว่าง") และมีผลงานชิ้นอื่น ๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง
เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2006 พามุคได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม โดยเป็นนักเขียนคนแรกจากประเทศตุรกีและเป็นนักเขียนคนที่สองจากประเทศมุสลิมที่ได้รับรางวัลนี้
ผลงาน

Cevdet Bey ve Oğulları (นวนิยาย, 1982)
Sessiz Ev (นวนิยาย, 1983)
Beyaz Kale (นวนิยาย, 1985)
Kara Kitap (นวนิยาย, 1990)
Gizli Yüz (บทภาพยนตร์, 1992)
Yeni Hayat (นวนิยาย, 1995)
Benim Adım Kırmızı (นวนิยาย, 1998) ฉบับภาษาไทยพิมพ์โดยสำนักพิมพ์บลิส พับลิชชิ่ง (2011)
Öteki Renkler (บทความ, 1999)
Kar (นวนิยาย, 2002)
İstanbul: Hatıralar ve Şehir (บันทึกความทรงจำ, 2003)
Masumiyet Müzesi (นวนิยาย, 2008)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
| ด ค กรายชื่อผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม |
| --- | --- |
ค.ศ. 1901–1925 (พ.ศ. 2444–2468): พรูดอม (1901) ·  ม็อมเซิน (1902) ·  บีเยินซ็อน (1903) ·  มิสทราล / เอย์ซากีร์เร (1904) ·  แชงกีเยวิตช์ (1905) ·  คาร์ดุชชี (1906) ·  คิปลิง (1907) ·  อ็อยเคิน (1908) ·  ลอเกร์เลิฟ (1909) ·  ไฮเซอ (1910) ·  มาแตร์แล็งก์ (1911) ·  เฮาพท์มัน (1912) ·  ฐากุร (1913) ·  รอล็อง (1915) ·  ไฮเดินสตัม (1916) ·  เกลเลอโรป / พอนทอปปีดัน (1917) ·  ชปิทเทอเลอร์ (1919) ·  ฮัมซัน (1920) ·  ฟร็องส์ (1921) ·  เบนาเบนเต (1922) ·  เยตส์ (1923) ·  แรย์มอนต์ (1924) ·  ชอว์ (1925)
ค.ศ. 1926–1950 (พ.ศ. 2469–2493): เดเลดดา (1926) ·  แบร์กซอน (1927) ·  อึนเซ็ต (1928) ·  มันน์ (1929) ·  ลูอิส (1930) ·  คาร์ลเฟลต์ (1931) ·  กอลส์เวอร์ธี (1932) ·  บูนิน (1933) ·  ปีรันเดลโล (1934) ·  โอนีล (1936) ·  มาร์แต็ง ดูว์ การ์ (1937) ·  บัก (1938) ·  ซิลลันแป (1939) ·  เยนเซน (1944) ·  มิสตรัล (1945) ·  เฮ็สเซอ (1946) ·  ฌีด (1947) ·  เอเลียต (1948) ·  ฟอกเนอร์ (1949) ·  รัสเซลล์ (1950)
ค.ศ. 1951–1975 (พ.ศ. 2494–2518): ลาเกอร์กวิสต์ (1951) ·  โมรียัก (1952) ·  เชอร์ชิลล์ (1953) ·  เฮมิงเวย์ (1954) ·  ลัฆส์แนส (1955) ·  ฆิเมเนซ (1956) ·  กามูว์ (1957) ·  ปัสเตร์นัค (1958) ·  กวาซีโมโด (1959) ·  แปร์ส (1960) ·  อานดริช (1961) ·  สไตน์เบ็ก (1962) ·  เซเฟริส (1963) ·  ซาทร์ (1964) ·  โชโลคอฟ (1965) ·  อักนอน / ซัคส์ (1966) ·  อัสตูเรียส (1967) ·  คาวาบาตะ (1968) ·  เบ็คเค็ทท์ (1969) ·  โซลเซนิตซิน (1970) ·  เนรูดา (1971) ·  เบิล (1972) ·  ไวต์ (1973) ·  จอห์นสัน / มาร์ตินสัน (1974) ·  มอนตาเล (1975)
ค.ศ. 1976–2000 (พ.ศ. 2519–2543): เบลโลว์ (1976) ·  อาเลย์กซันเดร (1977) ·  ซิงเกอร์ (1978) ·  เอลีติส (1979) ·  มีวอช (1980) ·  คาเนตติ (1981) ·  มาร์เกซ (1982) ·  โกลดิง (1983) ·  ไซเฟิร์ต (1984) ·  ซีมง (1985) ·  โชยิงกา (1986) ·  บรอดสกี (1987) ·  มะห์ฟูซ (1988) ·  เซลา (1989) ·  ปัซ (1990) ·  กอร์ดิเมอร์ (1991) ·  วอลคอต (1992) ·  มอร์ริสัน (1993) ·  โอเอะ (1994) ·  ฮีนีย์ (1995) ·  ชึมบอร์สกา (1996) ·  โฟ (1997) ·  ซารามากู (1998) ·  กรัส (1999) ·  เกา ซิงเจี้ยน (2000)
ค.ศ. 2001–ปัจจุบัน (พ.ศ. 2544–ปัจจุบัน): ไนพอล (2001) ·  แกร์เตส (2002) ·  คุตซี (2003) ·  เย็ลลีเน็ค (2004) ·  พินเทอร์ (2005) ·  พามุค (2006) ·  เลสซิง (2007) ·  เลอ เกลซีโย (2008) · มึลเลอร์ (2009) ·  โยซา (2010) ·  ทรานสเตรอเมอร์ (2011) ·  โม่เหยียน (2012) ·  มุนโร (2013) · มอดียาโน (2014) · อะเลคซีเอวิช (2015) · ดิลลัน (2016) · อิชิงูโระ (2017) · ตอการ์ตชุก (2018) · ฮันท์เคอ (2019) · กลิก (2020) · เกอร์นาห์ (2021)  ·  แอร์โน (2022)  ·  ฟ็อสเซอ (2023)  ·  คัง (2024)
เซลลัปปัน รามนาทัน

| เซลลัปปัน รามนาทัน |
| --- | --- |
செல்லப்பன் ராமநாதன்


ประธานาธิบดีสิงคโปร์
ดำรงตำแหน่ง 1 กันยายน พ.ศ. 2542 – 31 สิงหาคม พ.ศ. 2554
ก่อนหน้า: ออง เท็ง เชียง
ถัดไป: โทนี ตัน เค็ง ยัม
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2467 สิงคโปร์
เสียชีวิต: 22 สิงหาคม พ.ศ. 2559 (92 ปี) สิงคโปร์
ศาสนา: ฮินดู
พรรคการเมือง: อิสระ
คู่สมรส: อูร์มิลา นันเฑ
บุตร: 2

เซลลัปปัน รามนาทัน (ละติน: Sellapan Ramanathan; ทมิฬ: செல்லப்பன் ராமநாதன்; 3 กรกฎาคม 2467 – 22 สิงหาคม 2559) หรือชื่อย่อว่า เอส. อาร์. นาทัน (S. R. Nathan) เป็นนักการเมืองชาวสิงคโปร์ เป็นประธานาธิบดีคนที่หกแห่งสาธารณรัฐสิงคโปร์ เขาดำรงตำแหน่งครั้งแรกในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2542 และปี พ.ศ. 2548 เขาก็ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีในการเลือกตั้งที่ไม่มีคู่แข่ง ในปี พ.ศ. 2552 เขาทำสถิติชนะเบนจามิน เชียส์ และเป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดของสิงคโปร์ รวมระยะเวลา 12 ปี เขาหมดวาระลงในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ตั้งแต่นั้นมาเขาได้อาศัยอยู่ในประเทศในฐานะอดีตประธานาธิบดี
สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู

สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอูแห่งตองงา (ตองงา: Sālote Lupepauʻu) หรือพระนามในภาษาอังกฤษ สมเด็จพระราชินีชาร์ลอตต์แห่งตองงา (อังกฤษ: Queen Charlotte of Tonga) (ค.ศ. 1811 - 8 กันยายน ค.ศ. 1889) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรตองงาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1875 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1889 พระองค์เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 แห่งตองงา
พระสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระราชินีชาร์ลอตต์แห่งตองงา วาดโดย เจมส์ เกย์ ซอกินส์
พระราชประวัติ

สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี ค.ศ. 1811 เป็นพระธิดาของ ตามาตาอูฮาลา กับ มากามาโลฮิ
อภิเษกสมรส

สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอูทรงอภิเษกสมรสกับ พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 แห่งตองงา ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นเพียงเจ้าชาย ในปี ค.ศ. 1833 ตามราชประเพณีตองงา และอภิเษกสมรสอีกครั้งเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1834 ตามประเพณีในศาสนาคริตส์ พระองค์และพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกันหลายพระองค์ แต่ทุกพระองค์ล้วนแล้วแต่สิ้นพระชนม์ก่อนพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 ทำให้ไม่มีพระองค์ใดได้ครองราชย์
สมเด็จพระราชินี

พระองค์ทรงเริ่มดำรงพระอิสริยยศสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรตองงาเมื่อ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1845 จากการรวมกันครั้งแรกของราชอาณาจักรตองงา แต่พระองค์ได้เป็นสมเด็จพระราชินีอย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1875 ตามคำประกาศรัฐธรรมนูญฉบับที่ 1 แห่งราชอาณาจักรตองงา
สวรรคต

สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู เสด็จสวรรคตในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1889 ก่อนพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 ทำให้ตำแหน่งสมเด็จพระราชินีแห่งตองงาว่างลงระยะหนึ่ง ต่อมาเมื่อพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 2 แห่งตองงาครองราชย์ พระมเหสีของพระองค์เจ้าหญิงเอดิธ มาเรีย โปมาเรวาฮิเนแห่งตาฮีตี จึงได้เป็น สมเด็จพระราชินีพระองค์ต่อมา
อาโป้ง

| --- | --- |
อาโป้ง
ชื่ออื่น: ทมิฬ: ஆப்பம், อักษรโรมัน: Āppam มลายู: Apom, Apong จีน: 阿榜糕; เป่อ่วยยี: A pńg ko (ฮกเกี้ยน)
มื้อ: อาหารว่าง:ขนม
แหล่งกำเนิด: ประเทศมาเลเซีย
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: แป้งข้าวเจ้า:กะทิ
 ตำราอาหาร: อาโป้ง   สื่อ: อาโป้ง
อาโป้ง มาจากภาษามลายูถิ่นคำว่า อาปม (Apom), อาปง Apong, อาปัมมานิซ (มลายู: Apam manis อักษรยาวี: اڤم مانيس) เป็นที่รู้จักในฐานะอาหารพื้นเมืองของจังหวัดภูเก็ต ได้รับอิทธิพลจากประเทศมาเลเซีย โดยมีแป้งข้าวเจ้าหมักและกะทิเป็นผสมหลัก มีถิ่นกำเนิดจากอินเดียใต้ พบได้ทั่วไปในรัฐเกรละ และรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย และประเทศศรีลังกา ในปี พ.ศ. 2555 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของประเทศมาเลเซีย นิยมรับประทานในมื้อเช้าหรือมื้อเย็น
ที่มา

คำว่า อาโป้ง ที่ชาวภูเก็ตใช้เรียกชื่อขนม มีที่มาจากภาษามลายู Apom หรือ Apong โดยภาษามลายูรับมาจากภาษาทมิฬ: ஆப்பம் (Āppam) ผ่านชาวอินเดียที่อพยพมาใช้แรงงานในคาบสมุทรมลายูในอดีต เดิมที่อาโป้งในแบบฉบับดังเดิมของอินเดียเป็นอาหารคาว มีส่วนผสมของนมข้าวและกะทิผสมกัน ทิ้งให้ยีสต์ขึ้นแล้วจึงนำไปใส่หลุมกระทะ รับประทานคู่กับแกงกะหรี่ เป็นอาหารที่ได้รับความนิยมทานเป็นมื้อเช้าอย่างมากในอินเดียใต้ เมื่อขนมชนิดนี้ได้ถูกเผยแพร่มาสู่คาบสมุทรมลายู ได้มีการปรับเปลี่ยนรสชาติให้ถูกปากคนท้องถิ่นได้การผสมน้ำตาลลงไป ทำให้อาโป้งกลายเป็นขนมหวานที่นิยมรับประทานในภาคใต้ของประเทศไทย, ประเทศมาเลเซีย และประเทศสิงคโปร์
อาโป้งในปีนัง
วาวาอู

| --- | --- |
แผนที่วาวาอู
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: มหาสมุทรแปซิฟิก
พิกัด: 18°39′05″S 173°59′01″W﻿ / ﻿18.65139°S 173.98361°W﻿ / -18.65139; -173.98361
กลุ่มเกาะ: หมู่เกาะตองงา
เกาะทั้งหมด: 55
เกาะหลัก: 1
พื้นที่: 138 ตารางกิโลเมตร (53 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 131 ม. (430 ฟุต)
จุดสูงสุด: เขาตาเลา
การปกครอง
ตองงา
เมืองใหญ่สุด: เนอิอาฟู (ประชากร 3,731 คน)
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 14,283 (2021)
ความหนาแน่น: 108.1/กม.2 (280/ตารางไมล์)
กลุ่มชาติพันธุ์: ตองงา (ส่วนใหญ่), ยุโรป, จีน, หมู่เกาะแปซืฟืก
ที่ตั้งของอำเภอวาวาอูในประเทศตองงา
วาวาอู (ตองงา: Vavaʻu) เป็น 1 ใน 3 กลุ่มเกาะหลักของตองงา ประกอบด้วยเกาะใหญ่เกาะเดียว (อูตูวาวาอู) และ 40 เกาะเล็ก ตามตำนาน เทพมาวอีสร้างทั้งเกาะโตงาตาปูกับวาวาอู แต่ท่านใช้ความพยายามมากนิดหนึ่งในการสรางเกาะโตงาตาปู วาวาอูตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลที่ 204 m (669 ft) มีเมืองเอกชื่อว่าเนอิอาฟู ซึ่งตั้งอยู่ที่ท่าเรือเรฟูเง (ปัวตาเลฟูซี หรือโลโลอาฮาลาเอวาลู)
วาวาอูจัดอยู่ในเขตวาวาอู มีพื้นที่ทั้งหมด 103.6 ตารางกิโลเมตร เกาะนี้เป็นเกาะที่เกิดจากปะการัง พื้นที่ชื้นแฉะ อยู่เขตร้อน  มีประชากรทั้งสิ้น 9400 คน มีรายได้ต่อหัว 1030 ดอลลาร์สหรัฐ มีภัยธรรมชาติที่สำคัญคือไซโคลนและแผ่นดินไหว
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1976  | 15,068 | —     |
| 1986  | 15,175 | +0.7% |
| 1996  | 15,715 | +3.6% |
| 2006  | 15,505 | −1.3% |
| 2011  | 14,922 | −3.8% |
| 2016  | 13,738 | −7.9% |
| 2021  | 14,283 | +4.0% |
ข้อมูล:
นิเวศวิทยา

วาวาอูเป็นที่อยู่อาศัยของพืช 262 ชนิด กิ้งก่า 11 ชนิด นก 38 ชนิด และหอยทากบก 41 ชนิด
ดูเพิ่ม

แผ่นดินไหวในประเทศตองงา ค.ศ. 2006
อ่านเพิ่ม

Gerstle, Donna (1973). Gentle People: Into the Heart of Vavaʻu, Kingdom of Tonga: 1781–1973. San Diego: Tofua Press. OCLC 800856.
แหล่งข้อมูลอื่น

Web portal service for the Vavaʻu Island group of Tonga
เตโวโดรส อัดฮาโนม

| เตโวโดรส อัดฮาโนม |
| --- | --- |
เตโวโดรสใน พ.ศ. 2555

ผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลกคนที่ 8
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  1 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
รอง: Soumya Swaminathan Jane Ellison Peter Salama
ก่อนหน้า: Margaret Chan
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 – 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559
นายกรัฐมนตรี: Hailemariam Desalegn
ก่อนหน้า: Berhane Gebre-Christos (รักษาการแทน)
ถัดไป: Workneh Gebeyehu
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ดำรงตำแหน่ง 12 ตุลาคม พ.ศ. 2548 – 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
นายกรัฐมนตรี:   Meles Zenawi  Hailemariam Desalegn 
ก่อนหน้า: Kebede Tadesse
ถัดไป: Kesetebirhan Admasu
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 3 มีนาคม พ.ศ. 2508 (59 ปี) แอสมารา จังหวัดเอริเทรีย จักรวรรดิเอธิโอเปีย (ปัจจุบันคือประเทศเอริเทรีย)
พรรคการเมือง: Tigrayan People's Liberation Front
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: Ethiopian People's Revolutionary Democratic Front
ศิษย์เก่า:   มหาวิทยาลัยแอสมารา (วิทยาศาสตรบัณฑิต)  วิทยาลัยสุขภาพและเวชศาสตร์เขตร้อนลอนดอน (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต)  มหาวิทยาลัยนอตทิงแฮม (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต) 
ลายมือชื่อ: 

เตโวโดรส อัดฮาโนม เกอเบรออีเยอซุส (ทือกรึญญา: ቴዎድሮስ አድሓኖም ገብረኢየሱስ; เกิดวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2508) เป็นนักจุลชีววิทยาชาวเอธิโอเปียและนักวิจัยมาลาเรียที่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลกมาตั้งแต่ พ.ศ. 2560 เตโวโดรสเป็นบุคคลที่ไม่ใช่แพทย์คนแรกและชาวแอฟริกาคนแรกที่ได้ดำรงตำแหน่งนี้ ก่อนหน้านี้เขาเคยดำรงตำแหน่งระดับสูงสองตำแหน่งในรัฐบาลเอธิโอเปีย ได้แก่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ระหว่าง พ.ศ. 2548–2555 และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ระหว่าง พ.ศ. 2555–2559
อัครบิดรบาร์โธโลมิวที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล

| อัครบิดรบาร์โธโลมิวที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล Bartholomew I of Constantinople |
| --- | --- |

สมณนาม: (ละติน)
เริ่มวาระ: 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991
องค์ก่อน: เดมีทิออสที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระนามเดิม: Dimitrios Arhondonis (Δημήτριος Αρχοντώνης, Dēmḗtrios Archontṓnēs) ดิมิทริออส อาร์คอนโทนิส
ประสูติ:  (1940-02-29) 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 (84 ปี)    Gökçeada ประเทศตุรกี
ข้อมูลอื่น
บวชเมื่อ: 13 สิงหาคม ค.ศ. 1961
อัครบิดรบาร์โธโลมิวที่ 1 (กรีก: Βαρθολομαῖος Αʹ, ตุรกี: I. Bartholomeos (เกิดเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2483) เป็นอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล (Patriarch of Constantinople) ประจำคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ลำดับที่ 270 ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ.1991 มาจนถึงปัจจุบัน
พระชนมชีพช่วงต้น

อัครบิดรบาร์โธโลมิวที่ 1 มีนามเดิมนามว่า Dimitrios Arhondonis เกิดเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1940 ในหมู่บ้าน Agioi Theodoroi บนเกาะ Imbros (ปัจจุบัน Gökçeada ประเทศตุรกี) บิดามีนามว่า Christos Archodónis และมารดามีนามว่า Meropi Archodónis (née Skarlatos) ทั้งสองมีเชื้อสายกรีก ท่านเป็นบุตรคนที่สี่และบุตรสุดท้อง ในวัยเด็กท่านช่วยแบ่งเบาภาระของบิดาในร้านของบิดา ซึ่งเป็นทั้งร้านตัดผมและร้านกาแฟ
พันธกิจ

ในฐานะอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล ท่านมีบทบาทในพันธกิจระดับสากลเป็นพิเศษ พระปณิธานแรกของพระองค์คือการสร้างคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ที่เคยถูกข่มเหงครั้งหนึ่งในอดีตกลุ่มตะวันออกหลังจากการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ที่นั่นในปี 1990 ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของความพยายามนี้ นอกจากนี้ ท่านยังเสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างคริสตจักรแห่งชาติและเขตอัครบิดร มุขมณฑลต่าง ๆ ในอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ นอกจากนี้พระองค์ยังทรงเจริญสัมพันธไมตรี ความสัมพันธ์ กับคริสตจักรโรมันคาทอลิก และเริ่มเจริญสัมพันธไมตรีกับศาสนาอื่นๆ เช่น ชาวมุสลิม ชาวสิกข์ และชาวยิว เป็นต้น
ในระหว่างเยือนไปประเทศตุรกีในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ.2006 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 เสด็จไปยังสันตะสำนักที่นครอิสตันบูล ตามคำเชิญของท่าน พระสันตปาปาทรงเข้าร่วมในงานเลี้ยงวันฉลองของนักบุญอันดรูว์อัครทูตคนแรกซึ่งเป็นองค์อุปถัมภ์คริสตจักรแห่งคอนสแตนติโนเปิล นี่เป็นการเยือนอย่างเป็นทางการครั้งที่สามของมุขนายกทั่วโลกโดยสมเด็จพระสันตะปาปา เสด็จเยือนครั้งแรกโดย Pope Paul VI ในปี 1967 และครั้งที่สองโดย สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ในปี 1979 ในปี 2013 อัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลแห่งคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ได้เข้าร่วมพิธีเข้ารับตำแหน่งของสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2556 เป็นการเจริญสัมพันธไมตรีระหว่างคาทอลิก - ออร์ทอดอกซ์ที่ดีขึ้น นับเป็นครั้งแรกที่ประมุขทางจิตวิญญาณของคริสตชนออร์ทอดอกซ์ตะวันออกเข้าร่วมพิธีเข้ารับตำแหน่งของพระสันตปาปานับตั้งแต่เกิดมหาศาสนเภทในปี 1054 หลังจากนั้นท่านเชิญสมเด็จพระสันตปาปาฟรานซิสร่วมเดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในปี 2014 ในโอกาสครบรอบปีที่ห้าสิบของความสัมพันธ์ระหว่างอัครบิดร Athenagoras และสมเด็จพระสันตะปาปาเปาโลที่ 6
สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสยังได้รับเชิญไปในสันตะสำนัก สำหรับวันฉลองนักบุญอันดรูว์ (30 พฤศจิกายน)