stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อุบัติการณ์ซีเกินทอเลอร์

ซีเกินทอเลอร์ในเดือน ตุลาคม 2005
อุบัติการณ์ซีเกินทอเลอร์  (อังกฤษ: Seigenthaler incident) เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเดือน พฤษภาคม 2005 เมื่อกลุ่มผู้ใช้ที่ไม่ได้ลงทะเบียนเข้าไปแก้ไขสารานุกรมออนไลน์วิกิพีเดีย เกี่ยวกับชีวประวัติของ จอนน์ ซีเกินทอเลอร์นักข่าวที่มีชื่อเสียงชาวอเมริกัน ในบทความได้เขียนใส่ร้ายซีเกินทอเลอร์ว่ามีส่วนรู้เห็นใน การลอบสังหาร ประธานาธิบดีสหรัฐ จอห์น เอฟ. เคนเนดี และ สมาชิกวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา โรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดีโดยไม่ถูกตรวจพบเลยเป็นเวลานานถึงสี่เดือน เขาเรียกวิกิพีเดียว่าเป็น "เครื่องมือวิจัยที่บกพร่องและไร้ความรับผิดชอบ" จอห์น ซีเกินทอเลอร์ ผู้ก่อตั้งผู้อำนวยการกองบรรณาธิการของยูเอสเอทูเดย์ และผู้ก่อตั้งฟรีดอมฟอรัมเฟิสท์อะเมนด์เมนท์เซ็นเตอร์ที่มหาวิทยาลัยแวนเดอร์บิลท์ ได้โทรศัพท์ไปหาจิมมี เวลส์ และถามเขาว่าเวลส์รู้เห็นกับผู้ที่สอดแทรกข้อมูลที่ผิดหรือไม่ เวลส์ตอบว่าเขาไม่ทราบ อย่างไรก็ตาม ตัวผู้กระทำได้ถูกตามจนพบในภายหลัง เหตุการณ์ดังกล่าวนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงนโยบายของเว็บ โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านการพิสูจน์ยืนยันได้ของบทความชีวประวัติของบุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่ทั้งหมดให้รัดกุมยิ่งขึ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Is an Online Encyclopedia, Such as Wikipedia, Immune From Libel Suits? by Prof. Anita Ramasastry on Writ
John Seigenthaler, "Wikipedia, WikiLeaks, and Wiccans" 49-minute presentation at Vanderbilt University, October 21, 2011, C-Span Video Library
"Snared in the Web of a Wikipedia Liar" by Katharine Q. Seelye of The New York Times
อุทลุม
เชิงอรรถ

↑  ราชบัณฑิตยสถาน, 2551 : ออนไลน์.
↑  แสวง บุญเฉลิมวิภาศ, 2552 : 257.
↑  แสวง บุญเฉลิมวิภาศ, 2552 : 256-257.
อุทาดะฮิคารุซิงเกิลคอลเลกชัน ชุดที่ 2

อุทาดะฮิคารุซิงเกิลคอลเลกชัน ชุดที่ 2 (อังกฤษ: Utada Hikaru Single Collection Vol.2) เป็นอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมชุดที่ 2 ของฮิคารุ อุทาดะ
รายการเพลง

Dareka no Negai ga Kanau Koro
Be My Last
Passion
Keep Tryin'
This Is Love
Boku Wa Kuma
Flavor of Life -Ballad Version-
Beautiful World
Kiss & Cry
Heart Station
Stay Gold
Prisoner of Love
อุทยานแห่งชาติโยเซมิตี

| อุทยานแห่งชาติโยเซมิตี |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นประเภท 2 (อุทยานแห่งชาติ)
หุบเขาโยเซมิตี
อุทยานแห่งชาติโยเซมิตีที่ตั้งในแคลิฟอร์เนียแสดงแผนที่รัฐแคลิฟอร์เนียอุทยานแห่งชาติโยเซมิตีอุทยานแห่งชาติโยเซมิตี (สหรัฐ)แสดงแผนที่สหรัฐ
ที่ตั้ง: Tuolumne, มาริโปซา, โมโน และ Madera Counties, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
เมืองใกล้สุด: มาริโปซา, แคลิฟอร์เนีย
พิกัด: 37°44′33″N 119°32′15″W﻿ / ﻿37.74250°N 119.53750°W﻿ / 37.74250; -119.53750
พื้นที่: 759,620 เอเคอร์ (3,074.1 ตารางกิโลเมตร)
จัดตั้ง: 1 ตุลาคม ค.ศ. 1890 (1890-10-01)
ผู้เยี่ยมชม: 2,268,313 (2020)
หน่วยราชการ: National Park Service
เว็บไซต์: Yosemite National Park

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เกณฑ์พิจารณา: มรดกทางธรรมชาติ: vii, viii
อ้างอิง: 308
ขึ้นทะเบียน: 1984 (สมัยที่ 8th)
 
อุทยานแห่งชาติโยเซมิตี (อังกฤษ: Yosemite National Park) เป็นอุทยานแห่งชาติที่อยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนียของสหรัฐ มีพื้นที่ 1,189 ตารางไมล์ หรือ 3,081 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,925,625 ไร่ โดยมีพื้นที่จรดทะเลทรายเนวาดา อุทยานแห่งชาติโยเซมิตีเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของสหรัฐอเมริกามีนักท่องเที่ยวเฉลี่ย 3 ล้านคนต่อปี และได้เป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2527 โยเซมิตีเป็นที่รู้จักในชื่อของหน้าผาหินแกรนิต ยอดเขาโดมครึ่งซีก (half dome) น้ำตกขนาดใหญ่หลายน้ำตก และพื้นที่ประมาณร้อยละ 89 ของอุทยานเป็นป่าที่มีสัตว์อาศัยอยู่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อุทยานแห่งชาติ
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในสหรัฐ |
| --- | --- |
 Acadia  American Samoa  อาร์เชส  Badlands  Big Bend  Biscayne  Black Canyon of the Gunnison  Bryce Canyon  แคนยอนแลนด์  Capitol Reef  คาร์ลสแบดแคเวินส์  Channel Islands  Congaree  Crater Lake  Cuyahoga Valley  Death Valley  Denali  Dry Tortugas  Everglades  Gates of the Arctic  Gateway Arch  เกลเชอร์  Glacier Bay  Grand Canyon  Grand Teton  Great Basin  Great Sand Dunes  Great Smoky Mountains  Guadalupe Mountains  Haleakalā  Hawaiʻi Volcanoes  Hot Springs  Isle Royale  Joshua Tree  Katmai  Kenai Fjords  Kings Canyon  Kobuk Valley  Lake Clark  Lassen Volcanic  แมมมอทเคฟ  Mesa Verde  Mount Rainier  North Cascades  Olympic  ป่าหิน  Pinnacles  เรดวุด  Rocky Mountain  Saguaro  Sequoia  Shenandoah  Theodore Roosevelt  Virgin Islands  Voyageurs  Wind Cave  Wrangell–St. Elias  เยลโลว์สโตน  โยเซมิตี  Zion 
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในสหรัฐ |
| --- | --- |
ทางวัฒนธรรม:  อุทยานแห่งชาติเมซาเวอร์ดี  อินดิเพนเดนซ์ฮอลล์  แหล่งประวัติศาสตร์แห่งรัฐคะโฮเกียเมานดส์  ลาฟอร์ตาเลซาและแหล่งประวัติศาสตร์แห่งชาติซานฮวนในปวยร์โตรีโก  อนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพ  วัฒนธรรมชาโก  มอนติเซลโลและมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียในชาร์ลอตส์วิลล์  ชุมชนพื้นเมืองตาโอส  งานดินเชิงโบราณสถานพอเวอร์ตีพ็อยนต์  ศูนย์เผยแผ่ศาสนาแห่งแซนแอนโทนีโอ  สถาปัตยกรรมศตวรรษที่ 20 ของแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์  งานดินเชิงพิธีการโฮปเวลล์  นิคมคริสตจักรมอเรเวีย 
ทางธรรมชาติ:  อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน  อุทยานแห่งชาติแกรนด์แคนยอน  อุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์  คลูอานี / แรงเกลล์-เซนต์อิไลอัส / เกลเชอร์เบย์ / แทตเชนชีนี-แอลเซก  อุทยานแห่งชาติและอุทยานแห่งรัฐเรดวุด  อุทยานแห่งชาติแมมมอทเคฟ  อุทยานแห่งชาติโอลิมปิก  อุทยานแห่งชาติทิวเขาเกรตสโมกกี  อุทยานแห่งชาติโยเซมิตี  อุทยานแห่งชาติภูเขาไฟฮาวาย  อุทยานแห่งชาติคาร์ลสแบดแคเวินส์  อุทยานสันติภาพระหว่างประเทศวอเตอร์ตัน-เกลเชอร์ 
ผสม: ปาปาฮาเนาโมกูวาเกยา
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
อุบัติการสัมผัสห้วงอวกาศ

| อุบัติการสัมผัสห้วงอวกาศ |
| --- | --- |

กำกับ: โรเบิร์ต เซเม็กคิส
บทภาพยนตร์: เจมส์ วี. ฮาร์ท ไมเคิล โกลเดินเบิร์ก
เนื้อเรื่อง: คาร์ล เซแกน แอน ดรีแอน
สร้างจาก: คอนแทค โดย คาร์ล เซแกน
อำนวยการสร้าง: โรเบิร์ต เซเม็กคิส สตีฟ สตาร์กี
นักแสดงนำ:   โจดี ฟอสเตอร์  แมทธิว แม็คคอนาเฮย์  เจมส์ วูดส์  จอห์น เฮิร์ท  ทอม สเกอร์ริท  แองเจลา บาสเซตต์ 
กำกับภาพ: ดอน เบอร์เกส
ตัดต่อ: อาร์เทอร์ ชมิดท์
ดนตรีประกอบ: อลัน ซิลเวสทรี
บริษัทผู้สร้าง: South Side Amusement Company 
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์บราเธอส์
วันฉาย:   11 กรกฎาคม ค.ศ. 1997 (1997-07-11) 
ความยาว: 150 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 90 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 171.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
อุบัติการสัมผัสห้วงอวกาศ (อังกฤษ: Contact) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวนิยายวิทยาศาสตร์และดราม่า ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1997 กำกับโดยโรเบิร์ต เซเม็กคิส ดัดแปลงจากนวนิยายของคาร์ล เซแกนในชื่อเดียวกัน อีกทั้งเขาและภรรยาของเขา แอน ดรีแอน ยังได้ร่วมกันร่างเนื้อหาภาพยนตร์ นำแสดงโดยโจดี ฟอสเตอร์ รับบทบาทเป็น ดร.เอเลเนอร์ "เอลลีย์" แอร์โรเวย์ นักวิทยาศาสตร์ในโครงการเซติ ผู้ค้นพบหลักฐานการมีอยู่ของชีวิตต่างดาวและได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนมนุษย์เพื่อติดต่อกับสิ่งมีชีวิตต่างดาวเป็นครั้งแรก (first contact) นักแสดงอื่นได้แก่ แมทธิว แม็คคอนาเฮย์, เจมส์ วูดส์, ทอม สเกอร์ริท, วิลเลียม ฟิกท์เนอร์, จอห์น เฮิร์ท, แองเจลา บาสเซตต์, ร็อบ โลว์, เจค บิวซี และเดวิด มอร์ส สถานที่โดดเด่นที่ปรากฏในภาพยนตร์ได้แก่กล้องโทรทรรศน์ VLA ในรัฐนิวเม็กซิโก หอดูดาวอาเรซิโบบนเกาะปวยร์โตรีโก สถานีอวกาศมีร์ และศูนย์อวกาศเคนเนดีบนแหลมคะแนเวอรัล รัฐฟลอริดา
ปี ค.ศ. 1979 เซแกนและดรีแอนได้เริ่มประพันธ์นวนิยายชื่อ Contact รวมทั้งเขียนบทเล่าเรื่องสำหรับภาพยนตร์กว่า 100 หน้าและจัดเตรียมภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันร่วมกับผู้อำนวยการสร้างปีเตอร์ กูเบอร์ และลินดา อ็อบส์ ณ วอร์เนอร์บราเธอส์ เมื่อขั้นตอนการพัฒนาบทเสร็จสิ้นในปี ค.ศ. 1985 เซแกนได้ตีพิมพ์และจำหน่ายนวนิยายของเขา แต่ในปี ค.ศ. 1989 บทสำหรับภาพยนตร์ถูกนำกลับมาพัฒนาใหม่ มีการจัดให้โรแลนด์ จอฟเฟและจอร์จ มิลเลอร์เป็นผู้กำกับ แต่เนื่องจากจอฟเฟลาออกจากทีมงานในปี ค.ศ. 1993 ส่วนมิลเลอร์ถูกวอร์เนอร์บราเธอส์ปลดออกในปี ค.ศ. 1995 จึงได้โรเบิร์ต เซเม็กคิสมากำกับภาพยนตร์ การถ่ายภาพยนตร์ดำเนินตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1996 ถึงกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 โดยมี Sony Pictures Imageworks เป็นผู้สร้างลำดับผลพิเศษทางภาพ (visual effect) เป็นส่วนใหญ่
ภาพยนตร์ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1997 ทำเงินทั่วโลกกว่า 171 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และยังได้รับรางวัลฮิวโกประเภทสื่อนำเสนอดราม่ายอดเยี่ยม (Best Dramatic Presentation) รวมถึงรางวัลแซทเทิร์นหลายรางวัล
แหล่งข้อมูลอื่น

Contact ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Contact ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
Contact ที่รอตเทนโทเมโทส์
Contact ที่เมทาคริติก
อี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้

อี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ (จีนตัวย่อ: 议政王大臣会议; จีนตัวเต็ม: 議政王大臣會議; พินอิน: yìzhèng wáng dàchén huìyì; "ที่ประชุมมหาอำมาตย์และราชวงศ์เพื่อทรงหารือราชกิจ"; อังกฤษ: Deliberative Council of Princes and Ministers, Council of Princes and High Officials, หรือ Assembly of Princes and High Officials) เรียกโดยย่อว่า อี้เจิ้งชู่ (จีนตัวย่อ: 议政处; จีนตัวเต็ม: 議政處; พินอิน: yìzhèng chù; "ที่หารือราชกิจ"; อังกฤษ: Deliberative Council) เป็นคณะที่ปรึกษาของจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิจีนช่วงต้นราชวงศ์ชิง เกิดจากคณะบุคคลที่ประชุมกันอย่างไม่เป็นทางการ ซึ่งหนูเอ่อร์ฮาชื่อ (努爾哈赤; ครองราชย์ ค.ศ. 1616–1626) ปฐมจักรพรรดิราชวงศ์ชิง ทรงจัดตั้งขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1610–20 แล้วหฺวัง ไถจี๋ (黃台吉; ครองราชย์ ค.ศ. 1626–1643) จักรพรรดิพระองค์ถัดมา ทรงจัดตั้งอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1626 และมีการขยายองค์ประกอบใน ค.ศ. 1637 สมาชิกส่วนใหญ่เป็นชนชั้นสูงชาวแมนจู ทำหน้าที่ถวายความเห็นด้านกลาโหมต่อหฺวัง ไถจี๋ รวมถึงผู้สืบราชสมบัติต่อมา คือ ชุ่นจื้อ (順治; ครองราชย์ ค.ศ. 1643–1661) และคังซี (康熙; ครองราชย์ ค.ศ. 1661–1722) องค์กรดังกล่าวยังมีอำนาจมากในช่วงที่ตัวเอ่อร์กุ่น (多尔衮; ค.ศ. 1643–1650) สำเร็จราชการแทนชุ่นจื้อ และเอ๋าไป้ (鼇拜; 1661–1669) สำเร็จราชการแทนคังซี บุคคลทั้งสองใช้ที่ประชุมนี้ส่งเสริมอิทธิพลของตนอย่างยิ่ง
ครั้นยงเจิ้ง (雍正; ครองราชย์ ค.ศ. 1722–1735) เถลิงราชสมบัติ ทรงจัดตั้งจฺวินจีชู่ (軍機處; "สภาความลับทหาร") ประกอบด้วยบุคคลหลากหลายเชื้อชาติ ขึ้นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1720 เพื่อลดอิทธิพลของเหล่าอำมาตย์และราชวงศ์ อี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้จึงมีบทบาทถดถอยลงเรื่อย ๆ จนยุบเลิกไปอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1792
การจัดตั้ง

โรเบิร์ต ออกซ์นัม (Robert Oxnam) นักประวัติศาสตร์ พรรณนาว่า กำเนิดของอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้เป็น "กระบวนการที่ซับซ้อนและมักชวนงงงวย" (complicated and often confusing process) จุดแรกเริ่มของอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ คือ องค์กรอย่างไม่เป็นทางการที่จักรพรรดิหนูเอ่อร์ฮาชื่อทรงตั้งขึ้นเพื่อให้ราชวงศ์ปรองดองกันมากขึ้น เพราะใน ค.ศ. 1601 หนูเอ่อร์ฮาชื่อทรงจัดระเบียบสังคมแมนจูโดยแบ่งออกเป็นสี่กองธง ซึ่งต่อมาเพิ่มจำนวนขึ้นเป็น แปดกองธงใน ค.ศ. 1615 ครั้น ค.ศ. 1622 พระองค์ให้ราชวงศ์แปดองค์กำกับแปดกองธงองค์ละกอง แล้วให้ราชวงศ์ทั้งแปดประชุมหารือกันเกี่ยวกับนโยบายสำคัญ โดยเฉพาะด้านกลาโหม ที่ประชุมดังกล่าวเรียกว่า "อี้เจิ้งหวัง" (議政王; "ราชวงศ์หารือราชกิจ")
ต่อมา หนูเอ่อร์ฮาชื่อทรงแต่งตั้งขุนนางผู้ใหญ่ห้าคนกับตุลาการสิบคนให้กำกับดูแลงานด้านปกครองและตุลาการใน ค.ศ. 1615 และ 1616 ตามลำดับ ออกซ์นัมอ้างว่า ที่ประชุมขุนนางผู้ใหญ่ดังกล่าวเรียกว่า "อี้เจิ้งต้าเฉิน" (議政大臣; "มหาอำมาตย์หารือราชกิจ") และมีหน้าที่ช่วยเหลือที่ประชุมอี้เจิ้งหวังของฝ่ายราชวงศ์ แต่ฟรานซ์ ไมเคิล (Franz Michael) แย้งว่า กลุ่มอำมาตย์เป็นที่ปรึกษาแต่ในนามของกลุ่มราชวงศ์เท่านั้น ไม่มีอำนาจอย่างแท้จริง และซิลัส วู (Silas Wu) เห็นด้วย
ครั้น ค.ศ. 1623 หนูเอ่อร์ฮาชื่อทรงแต่งตั้งขุนนางชั้นผู้ใหญ่แปดคนเป็นที่ปรึกษาราชกิจ แต่หน้าที่ส่วนใหญ่เป็นการตรวจราชการและรายงานให้ทรงทราบเกี่ยวกับการสมคบกันกบฏในหมู่ราชวงศ์
เมื่อหฺวัง ไถจี๋ สืบบัลลังก์ต่อจากหนูเอ่อร์ฮาชื่อ ก็ไม่ทรงดำเนินนโยบายส่งเสริมความปรองดองระหว่างราชวงศ์ดังเดิม แต่ทรงแสวงหาลู่ทางสร้างความเป็นปึกแผ่นอย่างแท้จริงให้แก่จักรวรรดิแทน โดยใน ค.ศ. 1627 ทรงให้กองธงทั้งแปดอยู่ในบังคับบัญชาของขุนนางผู้ใหญ่ทั้งแปดคนดังกล่าวแทนราชวงศ์ทั้งแปดองค์อย่างแต่ก่อน แต่ก็รับสั่งให้ขุนนางทั้งแปดต้องปรึกษากับราชวงศ์แปดองค์นั้นในด้านนโยบาย ซิลัส วู เห็นว่า กลุ่มราชวงศ์และขุนนางสิบหกคนนี้เป็นที่มาของที่ประชุมอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ ซึ่งกลายเป็นหน่วยงานหลักในการกำหนดนโยบายของหฺวัง ไถจี๋ เพราะหฺวัง ไถจี๋ ทรงปรึกษาหารือกลุ่มบุคคลดังกล่าวเกี่ยวกับการต่างประเทศและกลาโหม
ครั้น ค.ศ. 1637 หฺวัง ไถจี๋ ทรงแก้ไของค์ประชุม โดยให้ราชวงศ์ทั้งแปดพ้นจากตำแหน่งในที่ประชุม แล้วให้ที่ประชุมประกอบด้วยขุนนางกลาโหมแปดคนที่ภายหลังเรียก "ตูถ่ง" (都統) แต่ละคนมีผู้ช่วยสองคน เรียก "ฟู่ตูถ่ง" (副都統) มีหน้าที่บริหารแปดกองธง การที่ทรงให้สมาชิกที่ประชุมมีแต่แม่ทัพนายกอง โดยปราศจากส่วนร่วมของพระญาติพระวงศ์นั้น แม้ทำให้พระราชอำนาจมากขึ้น และอิทธิพลของราชวงศ์น้อยลง แต่ที่ประชุมก็ดำเนินมาตลอดรอดฝั่งในฐานะจุดสูงสุดของการปกครองราชวงศ์ชิงได้
การยุบเลิก

เมื่อจักรพรรดิคังซีสวรรคตใน ค.ศ. 1722 ยงเจิ้งสืบราชย์ต่อ หลังเกิดวิกฤติการณ์ที่ทำให้พระโอรสองค์ต่าง ๆ ของคังซีชิงราชสมบัติกันอย่างดุเดือด ขุนนางแมนจูหลายคนในที่ประชุมอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้สนับสนุนคู่แข่งของยงเจิ้ง แต่เพื่อมิให้ขุนนางเหล่านี้ตีตัวออกจากพระองค์หลังขึ้นทรงราชย์แล้ว ยงเจิ้งทรงรักษาที่ประชุมไว้ และทรงปรึกษาราชกิจด้านทหารหลายประการต่อไป แต่ก็ทรงหาวิธีบั่นทอนอำนาจของที่ประชุมไปด้วย
หนทางของยงเจิ้ง คือ จัดตั้งองค์กรขนาดเล็กขึ้นหลายองค์กร มีสถานะเสมอที่ประชุมอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ ประกอบด้วยข้าราชสำนักที่พระองค์ไว้พระทัย แล้วถ่ายเทอำนาจในการหารือราชกิจไปสู่องค์กรเหล่านั้นอย่างช้า ๆ กระทั่งราว ค.ศ. 1730 องค์กรซึ่งมีสถานะไม่เป็นทางการเหล่านี้ตกผลึกเป็นจฺวินจีชู่ (军机处; "สภาความลับทหาร") ซึ่งต่างจากที่ประชุมอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ตรงที่ที่ประชุมมีสมาชิกเกือบทั้งหมดเป็นชาวแมนจู แต่จฺวินจีชู่มีชาวจีนร่วมด้วยหลายคน จฺวินจีชู่นี้ได้ทำหน้าที่เหมือนสภาองคมนตรีที่ถวายความเห็นด้านการกำหนดนโยบายของรัฐต่อองค์จักรพรรดิอีกหลายพระองค์ตลอดมาจนสิ้นราชวงศ์ชิง
การสถาปนาจฺวินจีชู่จนเป็นรูปเป็นร่างขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1730 ทำให้อิทธิพลของที่ประชุมอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ลดน้อยถอยลงตามลำดับ ในรัชกาลเฉียนหลง (乾隆; ค.ศ. 1736–1796) ตำแหน่งสมาชิกที่ประชุมเหลือสถานะเพียงเป็นคำเรียกขานเพื่อยกย่อง ชาวแมนจูซึ่งดำรงตำแหน่งในเน่ย์เก๋อยังคงเป็นสมาชิกโดยตำแหน่งของที่ประชุมต่อไป จนจักรพรรดิเฉียนหลงทรงยุบเลิกที่ประชุมนี้อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1792
ช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการรื้อฟื้นตำแหน่งสมาชิกที่ประชุมนี้ขึ้น เพื่อมอบให้แก่เจ้าชายอี้ซิน (奕訢; ค.ศ. 1833–1898) และบุคคลอื่น ๆ ในคราวที่เจ้าชายอี้ซินรับตำแหน่งประธานจฺวินจีชู่
จักรพรรดิหฺวัง ไถจี๋ (ครองราชย์ ค.ศ. 1626–1643) ผู้ทรงก่อตั้งอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ขึ้นอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1627
เอ๋าไป้ ผู้ใช้อี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้เป็นเครื่องมือกำหนดนโยบายของตัวในช่วง ค.ศ. 1661–1669 ระหว่างที่สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิคังซี
จักรพรรดิยงเจิ้ง (ครองราชย์ ค.ศ. 1722–1735) ผู้ทรงก่อตั้งจฺวินจีชู่ขึ้นเพื่อลดทอนอำนาจของอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้
อุปราช

อุปราช หรือ "ไวซรอย" (อังกฤษ: viceroy) เป็นตำแหน่งที่แต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์เพื่อให้ปกครองเขต แว่นแคว้น หรืออาณาจักร เป็นผู้สำเร็จราชการในพระปรมาภิไธยของพระมหากษัตริย์ มาจากภาษาละติน "vice-" แปลว่า ผู้แทน กับภาษาฝรั่งเศส "roi" แปลว่าพระมหากษัตริย์ หากอุปราชเป็นสตรี จะเรียกว่า "ไวซแรน" ซึ่งใช้เรียกพระชายาของอุปราชด้วย
ในยุโรป โดยเฉพาะก่อนช่วงศตวรรษที่ 18 พระมหากษัตริย์สเปนได้แต่งตั้งอุปราชประจำแคว้นอารากอง บาเลนเซีย คาตาโลเนีย นาวารร์ ซาร์ดีเนีย ซิซิลี เนเปิลส์ และโปรตุเกส (ช่วงปี ค.ศ. 1580-1640) โดยภายหลังการเถลิงอำนาจของราชวงศ์บูร์บงของสเปน เขตการปกครองของอุปราช ได้ถูกเปลี่ยนไปอยู่ในรูปของ Captaincies General แทน ต่อมาในภายหลังสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน แคว้นเหล่านี้ที่อยู่ในอิตาลีได้แยกตัวเองเป็นอิสระ โดยยังใช้ระบบอุปราชเพื่อปกครองอยู่ เช่นแคว้นซาร์ดีเนียยังมีตำแหน่งอุปราชอยู่จนถึงปี ค.ศ.1848
ตำแหน่งอุปราชในไทยเรียกว่ากรมพระราชวังบวรสถานมงคล
อุบัติการณ์คีวโจ

อุบัติการณ์คีวโจ (ญี่ปุ่น: 宮城事件; โรมาจิ: Kyūjō Jiken; อังกฤษ: Kyūjō incident โดยศัพท์แปลว่า อุบัติการณ์พระราชวังหลวง) เป็นความพยายามก่อรัฐประหารของทหารในจักรวรรดิญี่ปุ่นเมื่อใกล้จะสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างคืนวันที่ 14–15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ไม่นานก่อนญี่ปุ่นยอมจำนนต่อฝ่ายสัมพันธมิตร ผู้ก่อรัฐประหาร คือ คณะนายทหารสัญญาบัตรในสำนักเสนาธิการ (Staff Office) ของกระทรวงยุทธนาธิการ (Ministry of War) และทหารรักษาพระองค์ (Imperial Guard)  มีวัตถุประสงค์เพื่อยับยั้งการออกอากาศพระราชดำรัสประกาศยุติสงคราม (ซึ่งหมายถึงการยอมจำนนของญี่ปุ่นต่อฝ่ายสัมพันธมิตร) ของจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ
คณะรัฐประหารได้สังหารพลโททาเกชิ โมริ จากกองพลรักษาพระองค์ที่ 1 (First Imperial Guards Division) และพยายามปลอมแปลงคำสั่ง จนมีผลให้สามารถยึดพระราชวังหลวงไว้ได้ จากนั้น พยายามกักขังจักรพรรดิฮิโรฮิโตะไว้ในพระตำหนักโดยอาศัยกำลังจากกองพลน้อยทหารราบรักษาพระองค์ที่ 2 (Second Brigade Imperial Guard Infantry) แต่ชวนให้กองทัพภาคบูรพาและผู้บัญชาการระดับสูงในกองทัพบกมาร่วมด้วยไม่สำเร็จ และเมื่อชวนให้ทหารฝ่ายอื่น ๆ มาร่วมขับราชวงศ์ออกจากอำนาจไม่สำเร็จอีก คณะรัฐประหารจึงจบบทบาทลงด้วยการคว้านท้องฆ่าตัวตาย และการออกอากาศพระราชดำรัสประกาศยุติสงครามก็ดำเนินต่อไปตามกำหนด
อ่านเพิ่ม

Thomas, Gordon and Witts, Max Morgan (1977), Enola Gay, 1978 reprint, New York: Pocket Books, ISBN 0-671-81499-0.
แหล่งข้อมูลอื่น

Researching room for the Kyūjō Incident
The coup d'état by Masao Inaba
Nihon no ichiban nagai hi ("Japan's Longest Day") - 1967 Film dramatizing the incident.
อุทยานโอลิมปิก

อุทยานโอลิมปิก (อังกฤษ: Olympic Park) เป็นศูนย์กีฬาสำหรับรองรับการเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิก โดยปกติจะประกอบด้วย สนามกีฬาโอลิมปิก (Olympic Stadium) และ ศูนย์กระจายเสียงแพร่ภาพนานาชาติ (International Broadcast Center) นอกจากนี้ อาจมีหมู่บ้านนักกีฬาโอลิมปิก หรือสนามจัดการแข่งขันกีฬาอื่นๆ อีกบางส่วน อย่างเช่นศูนย์กีฬาทางน้ำในกรณีโอลิมปิกฤดูร้อน หรือลานฮอกกีน้ำแข็งสำหรับโอลิมปิกฤดูหนาว นับเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งตกทอด ซึ่งยังประโยชน์แก่นครเจ้าภาพภายหลังการแข่งขันสิ้นสุดลง ทั้งนี้อาจหมายรวมถึงสวนสาธารณะในเขตเมือง และพิพิธภัณฑ์หรืออนุสรณ์ของการเป็นเจ้าภาพจัดแข่งขัน
อุทยานโอลิมปิกเริ่มมีขึ้นเป็นครั้งแรก ในการแข่งขันฤดูร้อนครั้งที่ 4 ในกรุงลอนดอนของสหราชอาณาจักร เมื่อปี พ.ศ. 2451 (ค.ศ. 1908) โดยคณะกรรมการจัดการแข่งขันระบุว่า การแข่งขันทั้งหมดเท่าที่เป็นไปได้ ซึ่งประกอบด้วย ว่ายน้ำ ยิงธนู ฟันดาบ เป็นต้น จะจัดขึ้นบนทำเลเดียวกัน ซึ่งจะมีการจัดสร้างอัฒจันทร์ สำหรับกรีฑาประเภทลู่และกีฬาจักรยาน แต่การจัดตั้งศูนย์กีฬารวมในลักษณะนี้ มิได้ปรากฏในการแข่งขันทุกครั้งแต่อย่างใด โดยในโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 16 เมื่อปี พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) และครั้งที่ 21 เมื่อปี พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) มีการกระจายสนามแข่งขันออกไปในวงกว้าง อนึ่ง ในปีหลังนี้มีสนามแข่งขันรายการนอร์ดิกสกีใช้ชื่อว่า “อุทยานโอลิมปิกวิสต์เลอร์” (Whistler Olympic Park) สำหรับในการแข่งขันฤดูร้อนครั้งที่ 31 ที่กรุงริโอเดจาเนโรของบราซิล ในปี พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016) จะแบ่งสนามแข่งขันออกเป็น 4 กลุ่ม มากกว่าจะรวมกันอยู่ในอุทยานแห่งเดียว
รายชื่อ

| การแข่งขัน | เมืองเจ้าภาพ | อุทยาน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| ฤดูร้อน 2451 |  กรุงลอนดอน | นครขาว (White City) | เป็นสถานที่จัดงานแสดงสินค้าฝรั่งเศส-บริเตน ในปีเดียวกันด้วย |
| ฤดูร้อน 2499 |  นครเมลเบิร์น | เขตกีฬาและสันทนาการแห่งเมลเบิร์น (Melbourne Sports and Entertainment Precinct) | สนามกีฬาหลักภายในบริเวณเขต สร้างขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2477 (ค.ศ. 1934) ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น สนามกีฬาอุทยานโอลิมปิก (Olympic Park Stadium) ในภายหลัง |
| ฤดูร้อน 2503 |  กรุงโรม | ศูนย์กีฬา โฟโร อิตาลิโก (Foro Italico) |  |
| ฤดูร้อน 2507 |  กรุงโตเกียว | อุทยานโอลิมปิกเมจิ (Meiji Olympic Park) |  |
| ฤดูร้อน 2511 |  กรุงเม็กซิโกซิตี | นครกีฬา มักดาเลนา มิกซ์ฮิวกา (Magdalena Mixhuca Sports City) |  |
| ฤดูร้อน 2515 |  นครมิวนิก | อุทยานโอลิมเปียมิวนิก (Munich Olympiapark) |  |
| ฤดูร้อน 2519 |  นครมอนทรีออล | อุทยานโอลิมปิกมอนทรีออล (Montreal Olympic Park) |  |
| ฤดูร้อน 2523 |  กรุงมอสโก | ศูนย์โอลิมปิกลุซนิกี (Luzhniki Olympic Complex) |  |
| ฤดูหนาว 2531 |  นครคัลการี | อุทยานโอลิมปิกแคนาดา (Canada Olympic Park) |  |
| ฤดูร้อน 2531 |  โซล | อุทยานโอลิมปิกโซล (Seoul Olympic Park) |  |
| ฤดูร้อน 2535 |  นครบาร์เซโลนา | อเนลลา โอลิมปิกา (Anella Olímpica) |  |
| ฤดูหนาว 2537 |  นครลิลล์ฮัมเมอร์ | สแตมเปสเลตตา (Stampesletta) |  |
| ฤดูร้อน 2539 |  นครแอตแลนตา | อุทยานโอลิมปิกศตวรรษ (Centennial Olympic Park) |  |
| ฤดูร้อน 2543 |  นครซิดนีย์ | อุทยานโอลิมปิกซิดนีย์ (Sydney Olympic Park) |  |
| ฤดูหนาว 2545 |  นครซอลต์เลก | อุทยานโอลิมปิกยูทาห์ (Utah Olympic Park) |  |
| ฤดูร้อน 2547 |  กรุงเอเธนส์ | ศูนย์กีฬาโอลิมปิกเอเธนส์ (Athens Olympic Sports Complex) |  |
| ฤดูหนาว 2549 |  นครตูริน | อุทยานโอลิมปิกแห่งตูริน (Torino Olympic Park) |  |
| ฤดูร้อน 2551 |  กรุงปักกิ่ง | โอลิมปิกกรีน (Olympic Green) |  |
| ฤดูร้อน 2555 |  กรุงลอนดอน | อุทยานโอลิมปิกลอนดอน (London Olympic Park) | ในปี พ.ศ. 2556 (ค.ศ. 2013) จะเปลี่ยนชื่อเป็น อุทยานโอลิมปิกราชินีเอลิซาเบธ (Queen Elizabeth Olympic Park) |
| ฤดูร้อน 2559 |  กรุงริโอเดจาเนโร | นครอุทยานโอลิมปิก (Parque Olímpico Cidade do Rock) |  |
| ฤดูหนาว 2561 |  พย็องชัง | Gangneung Olympic Park และ Alpensia Sports Park |  |
| ฤดูหนาว 2565 |  ปักกิ่ง | โอลิมปิกกรีน | เคยถูกใช้ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 |
ดูเพิ่ม

สนามกีฬาโอลิมปิก
อุปมาเรื่องคนสร้างบ้านที่มีสติปัญญาและคนสร้างบ้านที่โง่เขลา

อุปมาที่สอนโดยพระเยซูแห่งนาซาเร็ธตามที่บรรยายในพระวรสารของศาสนาคริสต์
อุปมานี้เปรียบเทียบการสร้างชีวิตโดยยึดถือคำสอนและแบบอย่างของพระเยซู กับบ้านทนต่อน้ำท่วมที่วางรากฐานบนศิลาแข็งแกร่ง
อุปมาเรื่องคนสร้างบ้านที่มีสติปัญญาและคนสร้างบ้านที่โง่เขลา (อังกฤษ: Parable of the Wise and the Foolish Builders) หรือ บ้านบนศิลา (อังกฤษ: House on the Rock) หรือ รากฐานสองชนิด เป็นอุปมาของพระเยซูจากคำเทศนาบนภูเขาในพระวรสารนักบุญมัทธิว (มัทธิว 7:24 -27) รวมถึงในคำเทศนาบนที่ราบในพระวรสารนักบุญลูกา (ลูกา 6:46 -49)
อุปนานี้แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการสร้างชีวิตบนพื้นฐานของคำสอนและแบบอย่างของพระเยซู
ความในคัมภีร์ไบเบิล

ในพระวรสารนักบุญมัทธิว อุปมาปรากฏในตอนท้ายของคำเทศนาบนภูเขาดังความต่อไปนี้:
"เพราะฉะนั้น ทุกคนที่ได้ยินคำเหล่านี้ของเราและประพฤติตาม ก็เปรียบเสมือนผู้ที่มีสติปัญญาสร้างบ้านของตนไว้บนศิลา แล้วฝนก็ตกและน้ำก็ไหลเชี่ยว ลมก็พัดปะทะบ้านนั้น แต่บ้านไม่ได้พังลง เพราะว่ารากตั้งอยู่บนศิลา แต่ทุกคนที่ได้ยินคำเหล่านี้ของเราและไม่ประพฤติตาม ก็เปรียบเสมือนคนที่โง่เขลา สร้างบ้านของตนไว้บนทราย แล้วฝนก็ตกและน้ำก็ไหลเชี่ยว ลมก็พัดปะทะบ้านนั้น บ้านนั้นก็พังทลายลง และการพังทลายนั้นก็ยิ่งใหญ่"
"ฉะนั้นทุกคนที่ได้ยินคำเหล่านี้ของเราและนำไปปฏิบัติก็เป็นเหมือนคนฉลาดที่สร้างบ้านของตนบนศิลา ถึงฝนตก กระแสน้ำท่วมท้นขึ้นมา และลมพัดกระหน่ำบ้านนั้นแต่บ้านก็ไม่ได้พังลงเพราะมีฐานรากอยู่บนศิลา ส่วนผู้ที่ได้ยินคำเหล่านี้ของเราแต่ไม่ได้นำไปปฏิบัติก็เป็นเหมือนคนโง่ที่สร้างบ้านของตนบนทราย เมื่อฝนตก กระแสน้ำท่วมท้นขึ้นมา และลมพัดกระหน่ำบ้านนั้นบ้านก็พังทลายลง"
พระวรสารนักบุญมัทธิสรุปคำตรัสของพระเยซูโดยระบุว่า "ฝูงชนก็อัศจรรย์ใจด้วยคำสั่งสอนของพระองค์" ทันทีหลังจากพระเยซูตรัสอุปมานี้
อุปกรณ์กรองอากาศ

แผงกรองอากาศรถยนต์ด้านสะอาด
แผงกรองอากาศรถยนต์ด้านสกปรก
อุปกรณ์กรองอากาศ (อังกฤษ: Air filter) คืออุปกรณ์ที่ประกอบด้วยสิ่งที่เป็นไยที่แยกสารเช่นฝุ่น, ละอองเกษรดอกไม้, รา และ แบคทีเรีย จาก อากาศ ส่วนอุปกรณ์กรองอากาศเคมีจะประกอบด้วยตัวดูดซึม หรือ ตัวเร่งปฏิกิริยาที่ใช้ในการกำจัดสิ่งสกปรกที่ลอยตัวในอากาศเช่นสารอินทรีย์ไอระเหย (Volatile organic compound หรือ VOC) หรือ โอโซน  อุปกรณ์กรองอากาศใช้ในสถานที่ที่คุณภาพของอากาศเป็นสิ่งสำคัญโดยเฉพาะในระบบการระบายอากาศภาพในอาคารหรือภายในเครื่องยนต์
ดูเพิ่ม

ระบบการระบายอากาศ
แหล่งข้อมูลอื่น

France's Corp Air Intake Page[ลิงก์เสีย]
Comparative filtration efficacy and airflow tests for different types of automotive air filter elements เก็บถาวร 2006-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Engineered Systems Magazine เก็บถาวร 2011-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Filter Selection: A Standard Procedure (June 2000) MERV designations (Minimum Efficiency Reporting Value)
ASHRAE
U.S.E.P.A. Indoor Air Quality, Federal Interagency Committee
อัศวินแห่งพระคริสต์ (โปรตุเกส)

| คณะแห่งพระคริสต์  คณะทหารของอัศวินแห่งพระคริสต์ Real Ordem dos Cavaleiros de Nosso Senhor Jesus Cristo |
| --- | --- |
กางเขนของคณะแห่งพระคริสต์
ประจำการ: 1318–ปัจจุบัน
ขึ้นต่อ: พระสันตะปาปา
รูปแบบ: คณะทหารของศาสนาคริสต์ตะวันตก
สมญา: คณะแห่งพระคริสต์
Attire: เสื้อคลุมไร้แขนสีขาวกับกางเขนสีแดง
ยุทธการเกียรติยศ: สงครามครูเสด การพิชิตดินแดนคืน
คณะทหารแห่งพระคริสต์ (Ordem Militar de Cristo) หรือชื่อเดิมว่า ราชคณะอัศวินแห่งพระเยซูคริสตเจ้าของพวกเรา (Real Ordem dos Cavaleiros de Nosso Senhor Jesus Cristo) สืบทอดมาจากอัศวินเทมพลาร์ในประเทศโปรตุเกส หลังการปราบปรามเทมพลาร์ในปี ค.ศ. 1312 ภาคีก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1319
ภายใต้การอิทธิพลของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 5 ได้สั่งทำลายล้างภาคีเทมพลาร์ตลอดทั้งฝรั่งเศสและยุโรปส่วนใหญ่ในฐานะพวกนอกรีต แต่พระเจ้าเดนิสแห่งโปรตุเกสพบว่าทรัพย์สินของคณะทั่วไปควรยังคงอยู่กับคณะแทนที่จะถูกยึดไปโดยกษัตริย์ จึงได้เปลี่ยนเทมพลาร์แห่งโตมาร์ (Tomar) เป็นคณะแห่งพระคริสต์ ความช่วยเหลือส่วนใหญ่ของคณะอยู่ในช่วงระหว่างการพิชิตดินแดนคืน และในการบูรณะโปรตุเกสหลังสงคราม พระเจ้าเดนิสได้เจรจาต่อรองกับสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 22 ผู้สืบทอดตำแหน่งจากสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ เรื่องการยอมรับคณะใหม่และสิทธิที่จะสืบทอดทรัพย์สินและที่ดิน
บรรณานุกรม

GUIMARÃES, J. Vieira, A Ordem de Cristo, Lisboa, I.N., 1936