stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เวส ฮูลาฮัน
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | นัดที่ | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 6 กุมภาพันธ์ 2013 | อวีวาสเตเดียม ดับลิน ไอร์แลนด์ | 3 |  โปแลนด์ | 2–0 | 2–0 | กระชับมิตร |
| 2 | 11 ตุลาคม 2014 | อวีวาสเตเดียม ดับลิน ไอร์แลนด์ | 17 |  ยิบรอลตาร์ | 7–0 | 7–0 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 รอบคัดเลือก |
| 3 | 13 มิถุนายน 2016 | สตาดเดอฟร็องส์ แซ็ง-เดอนี ฝรั่งเศส | 31 |  สวีเดน | 1–0 | 1–1 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
เกียรติประวัติ

เชลเบิร์น
ลีกของไอร์แลนด์พรีเมียร์ดิวิชัน: 2001–02, 2003, 2004
แบล็กพูล
ฟุตบอลลีกวัน: 2007
นอริชซิตี
ฟุตบอลลีกวัน: 2009–10
ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป รองชนะเลิศ: 2010–11
ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป เพลย์ออฟ: 2015
รางวัลส่วนตัว
ทีมยอดเยี่ยมแห่งทศวรรษ ฟุตบอลลีก: 2015
ทีมยอดเยี่ยมแห่งปี พีเอฟเอ: ลีกวัน 2006–07, ลีกวัน 2009–10, แชมเปียนชิป 2010–11
ผู้เล่นดาวรุ่งแห่งปี พีเอฟเอไอ: 2002–03
ผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาล นอริชซิตี: 2016–17
แหล่งข้อมูลอื่น

Wes Hoolahan profile at Norwich City F.C.
สถิติของ เวส ฮูลาฮัน ที่ Soccerbase
"Wesley Hoolahan" by Phillip Quinn
Ireland stats at 11v11
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 เวสต์วูด  2 โคลแมน  3 คลาร์ก  4 โอเช  5 คีโอ  6 วีลัน  7 มักกีดี  8 มักคาร์ที  9 ลอง  10 คีน (c)  11 มักเคลน  12 ดัฟฟี  13 เฮนดริก  14 วอลเทอส์  15 คริสตี  16 กิฟเวน  17 วอร์ด  18 เมย์เลอร์  19 เบรดี  20 ฮูลาฮัน  21 เมอร์ฟี  22 ควินน์  23 แรนดอล์ฟ  ผู้ฝึกสอน: โอนีลล์  |  1 เวสต์วูด  2 โคลแมน  3 คลาร์ก  4 โอเช  5 คีโอ  6 วีลัน  7 มักกีดี  8 มักคาร์ที  9 ลอง  10 คีน (c)  11 มักเคลน  12 ดัฟฟี  13 เฮนดริก  14 วอลเทอส์  15 คริสตี  16 กิฟเวน  17 วอร์ด  18 เมย์เลอร์  19 เบรดี  20 ฮูลาฮัน  21 เมอร์ฟี  22 ควินน์  23 แรนดอล์ฟ  ผู้ฝึกสอน: โอนีลล์  |  |
วิศวกรรมเกษตร

วิศวกรรมเกษตร (อังกฤษ: agricultural engineering) เป็นสาขาทางวิศวกรรมที่ใช้วิทยาศาสตร์วิศวกรรมและเทคโนโลยีเพื่อการผลิตและการประมวลผลทางการเกษตร. วิศวกรรมการเกษตรรวบรวมหลักการทางวิศวกรรมสาขาวิชาเครื่องกล, โยธา, ไฟฟ้า, และเคมี เข้ากับความรู้ในหลักการทางการเกษตร
.
การออกแบบเครื่องจักรกลทางการเกษตร, อุปกรณ์, และโครงสร้างทางการเกษตร
เครื่องยนต์สันดาปภายในที่ใช้กับเครื่องจักรกลการเกษตร
การจัดการทรัพยากรการเกษตร (รวมถึงการใช้ที่ดินและการใช้น้ำ)
การจัดการน้ำ, การอนุรักษ์, และการจัดเก็บเพื่อการชลประทานสำหรับการปลูกพืช, และการผลิตปศุสัตว์
การสำรวจและการทำโปรไฟล์ที่ดิน
การอุตุนิยมวิทยาและวิทยาศาสตร์ของชั้นบรรยากาศ
การจัดการและการอนุรักษ์ดิน, รวมทั้งการควบคุมการกัดเซาะและการพังทลายของดิน
การเพาะเมล็ด, การเตรืยมดิน, การเก็บเกี่ยว, และกระบวนการผลิตพืชผล
การผลิตปศุสัตว์, รวมทั้งสัตว์ปีก, ปลา, และสัตว์ให้นม
การจัดการของเสีย, รวมทั้งของเสียจากสัตว์, ของตกค้างทางการเกษตร, และปุ๋ยส่วนเกิน
วิศวกรรมอาหารและกระบวนการผลิตสำหรับผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร
หลักการพื้นฐานของการวิเคราะห์วงจรที่นำไปใช้กับมอเตอร์ไฟฟ้า
คุณสมบัติทางกายภาพและทางเคมีของวัสดุที่ใช้ใน, หรือผลิตโดย, การผลิตทางการเกษตร
วิศวกรรมด้าน bioresource ที่ใช้เครื่องจักรกลในระดับโมเลกุลเพื่อช่วยสภาพแวดล้อม
การออกแบบของการทดลองที่เกี่ยวข้องกับการเพาะปลูกและการเลี้ยงสัตว์
ประวัติ

หลักสูตรแรกในวิศวกรรมเกษตรก่อตั้งขึ้นที่มหาวิทยาลัยแห่งรัฐไอโอวาโดยศาสตราจารย์ JB เดวิดสันในปี 1903. สมาคมวิศวกรการเกษตรของอเมริกา, ปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันว่าสมาคมวิศวกรการเกษตรและชีววิทยาของอเมริกา, ก่อตั้งขึ้นในปี 1907. วิศวกรรมการเกษตรได้นำการทำฟาร์มแบบวัฒนธรรมเดี่ยว (อังกฤษ: mono-cultural farming), ซึ่งเป็นการให้ความสนใจในการเพาะปลูกพืชเพียงประเภทเดียว. พืชดัดแปลงพันธุกรรมได้มีการขยายตัวพุ่งขึ้นแบบจรวดถึง 145 ล้านเอเคอร์ทั่วโลกในปี 2002, ส่วนใหญ่เป็นข้าวโพดและถั่วเหลืองที่ป้อนให้สัตว์ที่มนุษย์บริโภค. นักวิทยาศาสตร์แทบจะไม่ได้ประทับรอยขีดข่วนบนพื้นผิวของวิศวกรรมเกษตร; มีแต่การทดลองทางวิทยาศาสตร์ที่ยังมีชีวิตอยู่ที่ยังคงอยู่ในความคืบหน้า.
วิศวกรการเกษตร

วิศวกรการเกษตรอาจดำเนินงานด้านการวางแผน, การให้คำปรึกษา, และการจัดการในการสร้างโครงการของเสียจากผลิตภัณฑ์นม, การชลประทาน, การระบายน้ำ, ระบบการควบคุมน้ำท่วมและน้ำดี, การประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม, กระบวนการผลิตสินค้าทางการเกษตรและตีความผลงานการวิจัยและดำเนินการปฏิบัติที่เกี่ยวข้อง. เปอร์เซ็นต์ขนาดใหญ่ของวิศวกรการเกษตรจะทำงานในสถาบันการศึกษาหรือหน่วยงานภาครัฐเช่นกรมเกษตรของสหรัฐอเมริกาหรือการขยายบริการการเกษตรของรัฐ. บางคนเป็นที่ปรึกษา, ถูกว่าจ้างจาก บริษัทวิศวกรรมเอกชน, ในขณะที่คนอื่น ๆ ทำงานในอุตสาหกรรม, ทำงานให้ผู้ผลิตเครื่องจักรกลการเกษตร, อุปกรณ์, เทคโนโลยีขบวนการผลิต, และโครงสร้างสำหรับปศุสัตว์อยู่อาศัยและการจัดเก็บพืชผล. วิศวกรการเกษตรการทำงานในการผลิต, การขาย, การจัดการ, งานวิจัยและการพัฒนาหรือวิทยาศาสตร์มาประยุกต์.
ในสหราชอาณาจักร คำว่า Agricultural Engineer มักจะถูกใช้เพื่ออธิบายถึงบุคคลที่ซ่อมแซมหรือปรับเปลี่ยนอุปกรณ์การเกษตรอีกด้วย.
ในประเทศไทย, บางคณะของวิศวกรรมเกษตร มีการศึกษาร่วมกับวิศวกรรมโยธาและวิศวกรรมเครื่องกล เพื่อพัฒนาอาคารสำหรับการเกษตร เช่น ไซโลเก็บผลผลิต และเครื่องจักรกลเกษตร เช่น เครื่องมือเตรียมดิน เครื่องมือเพาะปลูกพืช เครื่องมือเก็บเกี่ยว เครื่องจักรกลในอุตสาหกรรมเกษตร เครื่องจักรกลแปรรูปผลผลิตทางการเกษตร และ เครื่องจักรกลแปรรูปอาหาร รวมถึงการศึกษาผลผลิตและการวางแผนทางธุรกิจร่วมกับคณะเศรษฐศาสตร์เกษตร ในการวางแผนการจำหน่ายผลผลิตทางการเกษตรให้สอดคล้องกับสภาวะตลาดในปัจจุบัน
ในประเทศไทยมีหลายมหาวิทยาลัยเปิดสอนวิศวกรรมเกษตร ได้แก่ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์วิทยาเขตกำแพงแสน มหาวิทยาลัยขอนแก่น มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
มหาวิทยาลัยแม่โจ้ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

สมาคมวิศวกรรมเกษตรแห่งประเทศไทย สมาคมวิศวกรรมเกษตรแห่งประเทศไทย
กองส่งเสริมวิศวกรรมเกษตร เก็บถาวร 2013-12-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กองส่งเสริมวิศวกรรมเกษตร กรมส่งเสริมการเกษตร
ศูนย์ฝึกอบรมวิศวกรรมการเกษตร เก็บถาวร 2005-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาควิชาวิศวกรรมเกษตร เก็บถาวร 2007-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน
สาขาวิชาวิศวกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
American Society of Agricultural Engineers เก็บถาวร 2005-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สมาคมวิศวกรเกษตรและชีวภาพอเมริกัน
National Institute of Rural Engineering เก็บถาวร 2005-10-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สถาบันวิศวกรรมชนบทแห่งชาติ ประเทศญี่ปุ่น
Institute of Agricultural Machinery เก็บถาวร 2005-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สถาบันเครื่องจักรเกษตร ประเทศญี่ปุ่น
ภาควิชาวิศวกรรมเกษตร เก็บถาวร 2005-10-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
ภาควิชาวิศวกรรมเกษตร เก็บถาวร 2009-09-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
คณะวิศวกรรมและอุตสาหกรรมเกษตร เก็บถาวร 2007-10-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน มหาวิทยาลัยแม่โจ้
ภาควิชาวิศวกรรมเกษตร คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น[ลิงก์เสีย] มหาวิทยาลัยขอนแก่น
สาขาวิชาวิศวกรรมเกษตร เก็บถาวร 2015-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก
สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องจักรกลเกษตร เก็บถาวร 2016-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
ยุทธการที่เกาะรามรี

ยุทธการสงครามโลกครั้งที่สอง
ยุทธการที่เกาะรามรี (อังกฤษ: Battle of Ramree Island; ญี่ปุ่น: ラムリー島の戦い; พม่า: ရမ်းဗြဲကျွန်း တိုက်ပွဲ) อุบัติขึ้นตั้งแต่วันที่ 14 มกราคม ถึง 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 ในสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแนวรบด้านใต้ในการทัพพม่าโดยเหล่าสิบห้าอินเดีย
เกาะรามรี เป็นส่วนหนึ่งของอาระกัน (ปัจจุบันคือรัฐยะไข่) มีพื้นที่ 520 ตร.ไมล์ (1,350 ตร.กม.) และแยกออกจากแผ่นดินใหญ่ด้วยช่องแคบที่มีความกว้างเฉลี่ยประมาณ 490 ฟุต (150 ม.) เกาะนี้อยู่ห่างจากอัคยับ (ปัจจุบันคือซิตตเว) ไปทางใต้ 110 กม. ซึ่งระหว่างการบุกครองพม่าเมื่อต้น ค.ศ. 1942 เกาะแห่งนี้ถูกยึดครองโดยกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น กระทั่งในเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 กองกำลังของเหล่าสิบห้าอินเดียได้ยกพลขึ้นบกที่เกาะรามรีและเกาะเกาะชีดูบาที่อยู่ใกล้เคียง เพื่อสร้างสนามบินสำหรับส่งเสบียงให้แก่การทัพบนแผ่นดินใหญ่
ยุทธการดังกล่าวเป็นที่ทราบกันดีว่าทหารญี่ปุ่นหลายร้อยนายถูกจระเข้คร่าชีวิตในที่ลุ่มน้ำขังป่าชายเลนของเกาะรามรี ซึ่งบันทึกสถิติโลกกินเนสส์บางฉบับระบุว่าเป็นจำนวนผู้เสียชีวิตสูงสุดจากสัตว์จู่โจมในการรบ ส่วนนักสัตววิทยาและนักประวัติศาสตร์การทหารสมัยใหม่ได้แย้งกลับคำกล่าวอ้างเหล่านี้
เชิงอรรถ

↑  Woodburn Kirby 2004, p. 250.
↑  
Russell 1987, p. 216; Kynaston 1998, p. 135.
แหล่งข้อมูลอื่น

Bruce Stanley Wright, 17 September 1912 – 19 April 1975
ความคิดเชิงไสยศาสตร์

ความคิดเชิงไสยศาสตร์ (อังกฤษ: Magical thinking) หรือ ความคิดเชิงเวทมนตร์ เป็นการยกการกระทำหนึ่ง ๆ ว่าเป็นเหตุของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยไม่สมเหตุผลและไม่สมกับสิ่งที่สังเกตได้ 
มีตัวอย่างในความเชื่อทางศาสนา ความเชื่อพื้นบ้าน และความเชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติ ซึ่งมักอ้างว่าข้อวัตร การสวดมนต์หรือการสวดอ้อนวอน การบูชายัญ หรือการเว้นจากสิ่งต้องห้าม สัมพันธ์กับประโยชน์หรืออานิสงส์ที่จะได้จากการกระทำเช่นนั้น
ในจิตวิทยา ความคิดเชิงไสยศาสตร์อาจทำให้บุคคลกลัวที่จะทำอะไรอย่างใดอย่างหนึ่ง หรือกลัวที่จะคิดอะไรบางอย่าง เพราะเชื่อว่าสิ่งเลวร้ายจะเกิดขึ้นเนื่องกับการกระทำหรือการคิดนั้น
อนึ่ง ความคิดเชิงไสยศาสตร์อาจทำให้บุคคลเชื่อว่า 
เพียงแค่ความคิดเท่านั้นก่อผลต่าง ๆ ในโลกได้ 
นี้เป็นวิธีการคิดหาเหตุ (causal reasoning) แบบหนึ่ง ซึ่งเป็นเหตุผลวิบัติโดยเหตุ (causal fallacy) ที่บุคคลพยายามหาความสัมพันธ์ระหว่างเหตุการณ์สองอย่างที่เกิดขึ้นต่อ ๆ กันหรือพร้อมกัน คือระหว่างการกระทำกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ที่ไม่ได้เป็นเหตุผลกับกันและกันจริง ๆ
ในจิตเวช ความคิดเชิงไสยศาสตร์เป็นความผิดปกติทางความคิดด้านเรื่องที่คิด (content) เป็นความเชื่อผิด ๆ ว่า ความคิด การกระทำ หรือคำพูดของตนเป็นเหตุหรือเป็นตัวป้องกันผลอะไรบางอย่างโดยวิธีใดวิธีหนึ่งที่ไม่เข้ากับเหตุผลทางธรรมชาติซึ่งเข้าใจกันอย่างสามัญแล้ว
ส่วนความคิดเชิงไสยศาสตร์เสมือน (Quasi-magical thinking) หมายถึง "กรณีที่เรามีพฤติกรรมเหมือนกับเชื่อผิด ๆ ว่า การกระทำของตนมีอิทธิพลต่อผลที่เกิดขึ้น แม้ว่าจริง ๆ แล้ว ตนจะไม่ได้เชื่ออย่างนั้น"
Associative thinking

นักวิชาการชาวตะวันตกสมัยวิกตอเรียกำหนด "associative thinking" (ความคิดเชื่อมโยง) ว่าเป็นรูปแบบเฉพาะอย่างหนึ่งของความคิดไร้เหตุผล (ซึ่งมักจะเห็นได้ในกลุ่มนักไสยศาสตร์)
แต่ว่า  ก็เหมือนกับรูปแบบต่าง ๆ ของความคิดเชิงไสยศาสตร์ทั้งหมด  การหาเหตุผลโดยความเชื่อมโยงหรือโดยความเหมือน  ไม่ใช่เรื่องที่มีเฉพาะกับนักไสยศาสตร์เท่านั้น
ยกตัวอย่างเช่น  การแพทย์โบราณของชาวตะวันตกมีหลักอย่างหนึ่ง (doctrine of signatures) ที่เชื่อว่า  ส่วนของพืชที่มีรูปร่างคล้ายกับอวัยวะในร่างกาย  จะสามารถใช้รักษาโรคในอวัยวะนั้นได้
ความคิดเชื่อมโยงเช่นนี้เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของการประยุกต์ใช้ representativeness heuristic (ฮิวริสติกโดยความเป็นตัวแทน) ของมนุษย์
นักมานุษยวิทยาชาวอังกฤษเอ็ดวาร์ด ไทเลอร์บัญญัติคำว่า "associative thinking" (ความคิดเชื่อมโยง) 
ว่าเป็น ความเขลาของผู้ทรงไสย (magician's folly) ในการถือเอาผิด ๆ ว่า  ความเชื่อมโยงที่จินตนาการเอาเป็นเรื่องจริง
คือ  ผู้ทรงไสยคิดว่า  วัตถุ/สิ่งของ/เหตุการณ์ที่มีความคล้ายคลึงกัน  สามารถมีอิทธิพลต่อกันและกันได้ 
ยกตัวอย่างเช่น  คนอะซานด์ (Azande) ในแอฟริกากลางเหนือ
จะถูฟันจระเข้ที่ต้นกล้วยเพื่อให้เกิดความอุดมสมบูรณ์
เพราะว่า  ฟันจระเข้มีรูปร่างโค้งคล้ายลูกกล้วย  และจะงอกใหม่ถ้าหลุดออก  คนอะซานด์เห็นความคล้ายคลึงกันเช่นนี้  และต้องการที่จะสร้างความงอกใหม่ได้ให้กับต้นกล้วย
จึงพยายามที่จะถ่ายทอดลักษณะฟันจระเข้ให้กับต้นกล้วย
ต่อมาชาวสก็อตเจมส์ เฟรเซอร์  ที่นับถือกันว่าเป็นบิดาของสาขามานุษยวิทยาปัจจุบันได้ต่อยอดหลักนี้  โดยแบ่งเวทมนตร์ (ไสยศาสตร์) ออกเป็นแบบ contagious (แบบติด) และแบบ sympathetic 
แบบติดเป็นเรื่องเกี่ยวกับการสัมผัสกัน
คือ  สิ่งที่เคยติดกันจะยังมีความเชื่อมโยงต่อกันและกันแม้ว่าจะแยกจากกันแล้ว
เช่น  การทำร้ายผู้อื่นโดยทำการต่อผมที่หลุดออกมาแล้วของคนนั้น
ส่วนไสยศาสตร์แบบ Sympathetic และการแพทย์ทางเลือกแบบ  homeopathy  ทำงานโดยหลักที่อ้างว่า "สิ่งที่เหมือนกันจะมีอิทธิพลต่อสิ่งที่เหมือนกัน"
หรือว่า  เราสามารถถ่ายทอดลักษณะของวัตถุหนึ่งไปยังอีกวัตถุหนึ่งที่คล้ายกันได้
เฟรเซอร์เชื่อว่า  บุคคลเหล่านี้คิดว่า  โลกทั้งหมดทำงานโดยอาศัยหลักการซึ่งล้อเลียนกันแบบนี้
ในปี ค.ศ. 1925 นักปราชญ์ชาวฝรั่งเศส  (Lucien Lévy-Bruhl)  กล่าวว่า  ชาวพื้นเมืองหรือคนดั้งเดิมที่มีวัฒนธรรมง่าย ๆ มี "ความคิดที่ไม่มีการแยกแยะละเอียดพอที่จะสามารถพิจารณาไอเดียหรือวัตถุสิ่งของว่า  
เป็นคนละส่วนกับอารมณ์ความรู้สึกที่เกิดขึ้น  
ซึ่งเป็นเหตุเกิดของไอเดียนั้น  หรือเป็นผลเกิดสืบเนื่องจากไอเดียนั้น"   
แล้วอธิบายว่า  ชาวพื้นเมืองมีเหตุผลวิบัติโดย Post hoc ergo propter hoc ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อเราสังเกตเหตุว่าเหตุการณ์ "ข" เกิดขึ้นหลังเหตุการณ์ "ก" แล้วสรุปอาศัยความสืบเนื่องเช่นนี้อย่างเดียวว่า  "ก" เป็นเหตุของ "ข" 
นักปราชญ์ท่านนี้เชื่อว่า  เหตุผลวิบัติเช่นนี้เป็นหลักสำคัญในวัฒนธรรมคนพื้นบ้าน  และเกิดขึ้นเป็นปกติและบ่อย ๆ
แม้ว่าจะมีมุมมองเช่นนี้ว่า  ความคิดเชิงไสยศาสตร์ไม่ประกอบด้วยเหตุผลและเป็นการหาเหตุผลที่ไม่ดี  ในปี ค.ศ. 1966 นักมานุษยวิทยาชาวฝรั่งเศสเสนอว่า  วิธีการทางไสยศาตร์บางอย่างมีอิทธิผลโดยเปรียบเทียบในการควบคุมสิ่งแวดล้อม
มุมมองเช่นนี้ได้นำไปสู่ทฤษฎีทางเลือกอื่น ๆ ที่อธิบายความคิดทางไสยศาสตร์ โดยเป็นกระบวนการทางสัญลักษณ์  หรือกระบวนการทางจิตวิทยา  ซึ่งลดความแตกต่างกันระหว่างกระบวนการความคิดของ "คนมีการศึกษา" และ "คนวัฒนธรรมง่าย ๆ" ดังที่นักมานุษยวิทยาชาวอเมริกัน (Richard A. Shweder)  กล่าวไว้ในปี ค.ศ. 1977 ว่า
"กระบวนการทางสติปัญญาทั่วไปของเราไม่ได้มีความคิดเชิงไสยศาสตร์น้อยไปกว่าวิธีการรักษาของชาวอะซานด์"
รูปแบบอื่น ๆ

ในปี ค.ศ. 1954 นักมานุษยวิทยาชาวโปแลนด์มัลลินาฟสกี้  กล่าวถึงความคิดเชิงไสยศาสตร์อีกแบบหนึ่ง  ที่เชื่อว่าคำและเสียงของคำ  สามารถที่จะทำให้เกิดผลในโลกโดยตรง  
ความเชื่อว่าสิ่งที่ตนหวังจะสำเร็จโดยประการเช่นนี้  อาจมีผลเป็นการหลีกเลี่ยงที่จะพูดถึงอะไรอย่างใดอย่างหนึ่ง (เช่นกลัวว่าพูดถึงความเจ็บป่วย  แล้วจะทำให้เกิดความเจ็บป่วย)  เป็นการใช้คำเกลื่อนเพื่อจะหลีกเลี่ยงการใช้ชื่อหรือคำใดคำหนึ่งโดยตรง
หรือความเชื่อว่า  การรู้ "ชื่อจริง" จะทำให้เกิดอำนาจเหนือสิ่งนั้น
หรือว่า  การสวดมนต์หรือการใช้คำอาคม  จะมีผลในโลกจริง ๆ   
และโดยทั่ว ๆ ไปแล้ว  จะเป็นความคิดเชิงไสยศาสตร์ถ้าเราถือเอาสัญลักษณ์  (เช่นชื่อ  เสียง  สิ่งของที่เป็นตัวแทน เป็นต้น)  ของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง  เหมือนกับเป็นสิ่งนั้นจริง ๆ
ซิกมุนด์ ฟรอยด์  เชื่อว่า  ความคิดเชิงไสยศาสตร์เกิดจากองค์ประกอบบางอย่างทางประชานในวัยพัฒนาการ
เขากล่าวว่า  นักไสยศาสตร์มองเห็นสภาวะจิตใจของตนส่งไปปรากฏในโลกภายนอก  คล้ายกับช่วง ๆ หนึ่งในวัยพัฒนาการของเด็ก 
คือ  ในช่วงที่เริ่มเดินได้จนถึงวัยไปโรงเรียน  เด็ก ๆ มักจะเชื่อมโยงโลกภายนอกกับสภาวะจิตใจของตน  เช่น  "ฝนกำลังตกเพราะฉันรู้สึกเศร้าใจ"
คำอธิบาย > ใช้เป็นการแสดงออกเชิงสัญลักษณ์

แนวทางทฤษฎีเกี่ยวกับความคิดเชิงไสยศาสตร์อีกอย่างหนึ่งเป็นแนวคิดทางสัญลักษณ์ 
นักวิชาการที่มีแนวคิดนี้เชื่อว่า  ไสยศาสตร์มีไว้เพื่อใช้แสดงออก  ไม่ได้ใช้ทำให้เกิดผล  เป็นการใช้สิ่งที่คล้ายกันอะไรบางอย่าง  เพื่อที่จะแสดงออกว่าต้องการจะให้อะไรเกิดขึ้น  คล้ายกับการใช้คำอุปมา
คำถามหนึ่งที่เกิดขึ้นในการตีความเช่นนี้ก็คือว่า  แล้วสัญลักษณ์เพียงเท่านั้นจะทำให้เกิดผลทางกายภาพได้อย่างไร
คำตอบที่เป็นไปได้อย่างหนึ่งอาจจะมาจากไอเดียเกี่ยวกับ performativity ที่การกล่าวอะไรอย่างใดอย่างหนึ่งทำสิ่งนั้นให้เป็นจริง  เช่นพิธีการสาบานรับตำแหน่ง หรือพิธีการแต่งงาน (ของชาวตะวันตก)  
ยังมีทฤษฎีอื่น ๆ อีกที่เสนอว่า  ไสยศาสตร์ทำให้เกิดผลในโลกจริง ๆ ได้เพราะว่า  สัญลักษณ์ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงของสภาวะร่างกาย-จิตใจ (psycho-physical states) ได้
และอ้างว่า  เพียงแค่การแสดงออกถึงความวิตกกังวล  หรือความต้องการ  จะทำให้เกิดผลที่แก้หรือทำคืนสภาวะเหล่านั้น
คำอธิบาย > เป็นกระบวนการทำงานของจิต

ส่วนนักวิชาการท่านอื่นเชื่อว่า  ไสยศาสตร์มีผลทางจิตใจจริง ๆ 
โดยอ้างถึงปรากฏการณ์ยาหลอกและโรคโซมาโตฟอร์มเป็นต้น  ว่าเป็นตัวอย่างที่แสดงถึงความมีอำนาจของจิตใจเหนือสภาวะทางร่างกาย  
นักวิชาการท่านอื่นเสนอว่า  การใช้พิธีทางไสยศาสตร์ในการรักษาอาจจะช่วยปดเปลื้องความวิตกกังวล
ซึ่งอาจจะมีผลดีทางกายอย่างมีนัยสำคัญ
ในสถานการณ์สิ่งแวดล้อมที่ไม่มีวิธีการรักษาพยาบาลที่ได้ผลทางกายภาพจริง ๆ ผลที่ว่านี้อาจจะมีบทบาทสำคัญ
ซึ่งสามารถช่วยอธิบายความยั่งยืนและความนิยมของวิธีรักษาแบบนี้
ตามทฤษฎีปลดเปลื้องและควบคุมความวิตกกังวล  มนุษย์จะเข้าไปพึ่งความเชื่อทางไสยศาสตร์  เมื่อมีความรู้สึกไม่มั่นใจ  เมื่อมีภัยที่อาจเกิดขึ้น  และเมื่อไม่สามารถทำอะไรอย่างอื่นได้
ไสยศาสตร์จะช่วยสร้างความรู้สึกว่าเราสามารถควบคุมเหตุการณ์ได้
มีผลงานวิจัยที่สนับสนับสนุนทฤษฎีนี้ว่า  จะมีพฤติกรรมทางไสยศาสตร์บ่อยครั้งในเหตุการณ์ที่ทำให้เกิดความตึงเครียด  โดยเฉพาะสำหรับกลุ่มบุคคลผู้มีความต้องการที่จะควบคุมเหตุการณ์ในระดับสูง
แต่ว่า  ก็ยังมีเหตุผลอื่น ๆ อีกว่า  ทำไมพิธีกรรมทางไสยศาสตร์จึงยังสามารถดำรงอยู่ได้ในโลกปัจจุบัน  เช่น  เมื่อเกิดความคิดที่ทำให้รู้สึกว่าตนไม่ปลอดภัย พิธีกรรมที่ทำให้ถูกต้อง  เป็นขั้นเป็นตอนนั้นแหละจะสามารถช่วยลดความความคิดที่ทำให้เกิดความกังวลนั้นได้ 
การกระทำซ้ำ ๆ ของคนไข้โรคย้ำคิดย้ำทำ (obsessive-compulsive disorder) อาจใช้เป็นแบบจำลองทางคลินิกของความคิดเชิงไสยศาสตร์ได้
มีนักวิชาการที่เสนอว่า  คนไข้โรคย้ำคิดย้ำทำลดความสำคัญของจุดมุ่งหมายในการกระทำลง โดยย้ายความสนใจไปที่การกระทำในระดับอิริยาบถที่เล็กน้อยที่สุดที่มีความเป็นไปไม่สมกับจุดมุ่งหมาย
ยกตัวอย่างเช่น  การทำความสะอาดแบบย้ำคิดย้ำทำ  อาจจะไปมุ่งมั่นในลำดับ  ทิศทาง  และจำนวนการเช็ด  เพื่อที่จะทำความสะอาด
คือ  จุดมุ่งหมายกลายเป็นเรื่องสำคัญน้อยกว่าการกระทำที่ใช้เพื่อให้ถึงจุดมุ่งหมาย
ซึ่งก็จะอธิบายได้ว่า  ทำไมบุคคลจึงยังคงใช้พิธีการทางไสยศาสตร์แม้จะไม่มีประสิทธิผล  คือเพราะว่า  จุดมุ่งหมายกลายเป็นเรื่องที่ไม่สำคัญไปแล้ว
คำอธิบาย > เป็นประสบการณ์ตามอัตวิสัยหรือเป็นนิสัย

มีนักวิชาการที่พยายามทำความเข้าใจความคิดทางไสยศาสตร์จากมุมมองที่เป็นอัตวิสัย  โดยการศึกษาทางประสบการณ์และทางปรากฏการณ์วิทยา (Phenomenology)
มีท่านหนึ่งเสนอว่า  นักไสยศาสตร์มีความรู้สึกที่นักวิจัยเรียกว่า  "magical consciousness" (จิตทรงมนต์) หรือ "magical experience" (ประสบการณ์ทรงมนต์)
ซึ่งเกิดจาก "ความรู้ความเข้าใจถึงความเชื่อมโยงกันของสิ่งทั้งปวงในโลก  ผ่านความรู้สึกทางประสาทสัมผัสที่ไม่ซับซ้อนแต่ว่าละเอียดอ่อน"
ส่วนแบบจำลองทางปรากฏการณ์วิทยาอีกอย่างหนึ่ง  ก็คือ "การทำตามนิสัยไม่ใช่ความคิด" (habit is unthinking)
นักวิชาการคนหนึ่งเชื่อว่า  ผู้เล่นไสยศาสตร์ไม่ได้พยายามที่จะคิดถึงคำอธิบายการกระทำของตน  มากไปกว่าบุคคลธรรมดา ๆ จะพยายามทำความเข้าใจถึงการทำงานของยาแก้ปวดที่ตนเองทาน  
คือ  เมื่อบุคคลทั่วไปทานยาแก้ปวด  บุคคลนั้นจะไม่รู้ว่ายานั้นมีปฏิกิริยาทางเคมีอย่างไร
แต่จะทานโดยถือเอาว่า  การทานยานั้นจะมีผล
และโดยคล้าย ๆ กัน  ผู้เล่นไสยศาสตร์เป็นจำนวนมาก  จะไม่รู้สึกว่ามีความจำเป็นเพื่อที่จะเข้าใจคำอธิบายในเรื่องนั้น ๆ
คำอธิบาย > เป็นการอธิบายธรรมชาติที่แตกต่างกัน

มีนักวิชาการที่เสนอว่า  วัฒนธรรมที่เน้นความคิดทางวิทยาศาสตร์และที่เน้นความคิดทางไสยศาสตร์ แตกต่างกันโดยการใช้คำอธิบายที่ไม่เหมือนกันเกี่ยวกับปรากฏการณ์ในโลก  คือจริง ๆ แล้ว  วัฒนธรรมทั้งสองจะมีการใช้สามัญสำนึกเหมือนกันในการตั้งทฤษฎีอธิบายปรากฏการณ์ธรรมชาติ  แต่ว่า  จะมีการใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์หรือทางไสยศาสตร์เพื่อตรวจสอบเหตุผลของทฤษฎี  ในวัฒนธรรมที่ใช้วิทยาศาสตร์  เราจะหันหน้าไปพึ่งผู้ชำนาญทางวิทยาศาสตร์ในเรื่องนั้น ๆ ส่วนในวัฒนธรรมที่ใช้ความคิดทางไสยศาสตร์  เราก็จะหันหน้าไปพึ่งนักไสยศาสตร์ในทำนองเดียวกัน  นักวิชาการท่านนี้เสนอว่า  วัฒนธรรมทั้งสองมีการใช้ตรรกะและสามัญสำนึกที่เหมือนกัน  แต่มีวิธีการตรวจสอบว่าอะไรเป็นจริงอะไรไม่เป็นจริงที่ไม่เหมือนกัน  ซึ่งอาจจะทำให้วัฒนธรรมทั้งสองต่างมองกันและกันว่า  มีความคิดที่ไม่สมเหตุผล  นักวิชาการอธิบายว่า "หลักการของคนทั่วไปที่ยอมรับแบบจำลอง (ของความจริงตามธรรมชาติ) จากนักวิทยาศาสตร์  บ่อยครั้งไม่แตกต่างจากเด็กชาวแอฟริกายอมรับแบบจำลองจากผู้ใหญ่"
โดยคล้าย ๆ กัน  นักวิชาการอีกท่านหนึ่งพบว่า  คนเผ่า Aguaruna ในประเทศเปรูมองไสยศาสตร์ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของเทคโนโลยี
ไม่ใช่เป็นอะไรที่มีอำนาจเหนือธรรมชาติกว่าเครื่องมืออย่างอื่น ๆ 
เขาพบว่า  คนเผ่านี้ใช้ไสยศาสตร์คล้ายวิธีการทางวิทยาศาสตร์  เช่น  พวกเขาจะโยนทิ้งก้อนหินที่ถือว่าขลัง  หลังจากสังเกตว่าไม่ได้ให้อิทธิผลตามที่ต้องการ
ซึ่งเป็นการยืนยันว่า  ความคิดทางไสยศาสตร์อาจจะเป็นวิธีการอธิบายที่แตกต่างกันเท่านั้น
ทฤษฎีเหล่านี้  มักจะทำไสยศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และความเชื่อทางศาสนา  ให้กลายเป็นสิ่งที่มีกำหนดขอบเขตคลุมเครือ  โดยยืนยันว่า  มีความคล้ายคลึงกันระหว่างวิธีการปฏิบัติทางไสยศาสตร์ ทางวิทยาศาสตร์ และทางความเชื่อศาสนา
ความแตกต่างจากแนวคิดทางวิทยาศาสตร์

ความแตกต่างที่สำคัญระหว่างวิทยาศาสตร์กับไสยศาสตร์ก็คือ  วิทยาศาสตร์เป็นการศึกษาปฏิบัติแบบเปิด  และไสยศาสตร์เป็นการศึกษาปฏิบัติแบบปิด
นักวิชาการท่านหนึ่งเสนอว่า  ทัศนคติเกี่ยวกับโลกทางวิทยาศาสตร์ต่างจากทัศนคติทางไสยศาสตร์  โดยระเบียบวิธีทางวิทยาศาสตร์และโดยความเป็นวิมตินิยม (skepticism)
คือคำอธิบายธรรมชาติจะเรียกว่าเป็นสมมติฐานทางวิทยาศาสตร์ได้  ก็ต่อเมื่อพิสูจน์ว่าเป็นเท็จได้  คือวิธีการทางวิทยาศาสตร์นั้นเปิดต่อการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงได้
เขาให้ข้อสังเกตว่า  ในชุมชนที่เชื่อมั่นทางไสยศาสตร์  
"ไม่มีการรับรู้ผ่านการพัฒนาถึง(ทฤษฎี)ทางเลือกอื่น ๆ  นอกเหนือไปจากทฤษฎีจากแหล่งความรู้ที่มีอยู่แล้ว" 
เพราะว่า  ไม่มีทางเลือกอย่างอื่นในสังคมที่ตั้งมั่นอยู่ในความคิดทางไสยศาสตร์  ดังนั้น  ทฤษฎีทางไสยศาสตร์จึงไม่จำเป็นที่จะต้องตรวจสอบได้อย่างเป็นกลาง ๆ ว่าเป็นจริงหรือไม่  เปรียบเทียบกับคำอธิบายธรรมชาติทางวิทยาศาสตร์ซึ่งในเรื่องบางเรื่อง  อาจจะมีคำอธิบายหลายอย่างที่เสนอใช้ไปพร้อม ๆ กัน  จึงต้องสามารถพิสูจน์ได้ว่า  คำอธิบายไหนถูกต้องกว่า
ในเด็ก

ความคิดเชิงไสยศาสตร์จะปรากฏโดยมากในเด็ก ๆ อายุระหว่าง 2-7 ขวบ
ในช่วงวัยนี้  เด็กจะมีความเชื่อที่มีกำลังว่า  ความคิดของตนมีผลโดยตรงต่อโลก
ดังนั้น  ถ้าเด็กประสบกับเรื่องเศร้าที่ตนไม่เข้าใจ  เช่น  ความตาย  เด็กก็จะสร้างเหตุผลว่าตนมีส่วนรับผิดชอบ
ฌ็อง ปียาแฌ นักจิตวิทยาเชิงพัฒนาการ  เป็นผู้ตั้งทฤษฎีว่าเด็กมีการพัฒนาการสี่ช่วง  เด็กช่วง 2-7 ปีเป็นช่วง Preoperational Stage ในช่วงนี้เชื่อว่า  เด็กจะไม่สามารถคิดอย่างเป็นเหตุเป็นผลได้  ความคิดและคำอธิบายของเด็กมักจะจำกัดอยู่ที่ลักษณะทางกายภาพ  นั่นหมายความว่า  ถ้าบอกเด็กว่า สุนัขที่บ้านได้ตายแล้ว  เด็กอาจจะไม่เข้าใจว่า  ไม่มีสุนัขตัวนั้นอีกต่อไปแล้ว  ดังนั้น  ความคิดเชิงไสยศาสตร์จะปรากฏชัดเจนในช่วงนี้  คือเด็กอาจจะเชื่อว่า  สุนัขไปอยู่ที่อื่นเพียงชั่วคราวเท่านั้น  คือไม่สามารถเข้าใจได้ว่า  สุนัขที่ตายแล้วไม่สามารถกลับคืนมาได้อีก  และดังนั้น  ความคิดเชิงไสยศาสตร์จะช่วยให้เด็กเข้าใจยอมรับได้
ในเด็ก > เด็กที่กำลังไว้ทุกข์

เด็กที่ปรากฏว่ามีความคิดเชิงไสยศาสตร์มักจะรู้สึกว่าตนมีส่วนรับผิดชอบต่อเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น  หรือว่าตนสามารถเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์นั้นโดยคิดถึงมันแล้วตั้งใจอธิษฐานให้เกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างหนึ่งได้ 
จะสังเกตได้ว่า  การคิดเรื่องสมมุติ  เป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวันของเด็กวัยนี้  และบางครั้งจะใช้เป็นวิธีอธิบายสิ่งที่อธิบายไม่ได้
ตามคำของปียาแฌ  เด็กวัยนี้มักจะมีความคิดที่มีตนเป็นศูนย์  (egocentric)  คือเชื่อว่า  สิ่งที่ตนประสบและรู้สึก  จะเป็นสิ่งที่คนอื่นประสบและรู้สึกเช่นเดียวกัน 
นอกจากนั้นแล้ว  เด็กยังขาดความเข้าใจว่า อาจจะมีคำอธิบายอื่น ๆ เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนอกจากที่ตนคิดได้
ดังนั้น  ถ้าจะอธิบายเรื่องที่เด็กไม่เข้าใจ  จะต้องใช้เรื่องที่เด็กเข้าใจแล้วในการอธิบาย  และเด็กจะยังไม่สามารถเข้าใจแนวคิดทางนามธรรมที่ไม่มีรูปร่างได้อย่างเต็มที่
ความคิดเชิงไสยศาสตร์จะพบได้โดยเฉพาะในคำอธิบายของเด็กเกี่ยวกับความตาย  ไม่ว่าจะเป็นความตายของสมาชิกครอบครัวหรือสัตว์เลี้ยง  หรือแม้แต่ความเจ็บป่วยหรือความใกล้จะถึงความตายของตน
ประสบการณ์เหล่านี้มักจะเป็นเรื่องใหม่ต่อเด็กเล็ก ๆ ดังนั้น  เด็กจึงยังไม่มีประสบการณ์ว่าจะมีผลเช่นไรที่จะเกิดขึ้นเพราะเหตุการณ์นั้น 
เด็กอาจจะรู้สึกว่าตนมีส่วนรับผิดชอบต่อเรื่องที่เกิดขึ้น เช่นตนอาจจะมีความไม่พอใจในผู้ตาย  หรือว่าได้เล่นกับสัตว์เลี้ยงหนักมือเกินไป
และอาจจะมีไอเดียอีกด้วยว่า  ถ้าตนตั้งความหวังหรือทำการอธิษฐานเพียงพอ  หรือทำอะไรที่ถูกต้องอย่างใดอย่างหนึ่ง  บุคคลหรือสัตว์นั้น  อาจจะเลือกที่จะกลับมามีชีวิตอีก 
เมื่อคิดถึงความเจ็บป่วยหรือความใกล้จะตายของตนเอง  เด็กบางคนอาจจะรู้สึกว่ากำลังถูกลงโทษเพราะได้ทำอะไรผิด
หรือไม่ได้ทำอะไรที่ควรทำแล้ว  และดังนั้นจึงเกิดความเจ็บป่วย 
ถ้าแนวคิดของเด็กเกี่ยวกับเหตุการณ์หนึ่ง ๆ ไม่ตรงกับความจริงเพราะเป็นความคิดเชิงไสยศาสตร์  อาจะเป็นไปได้ว่า  เด็กอาจจะเกิดความเชื่อในระยะยาว  และมีพฤติกรรมที่สร้างปัญหาให้เด็กเมื่อโตขึ้น
ดูเพิ่ม

ความเอนเอียงเพื่อยืนยัน
แพริโดเลีย
ยาหลอก
เชิงอรรถ

↑  
เช่น  มีวิธีการรักษาโรคลมชัก (epilepsy) ของชาวอะซานด์โดยการทานกะโหลกศีรษะที่ไหม้แล้วของลิงประเภทหนึ่ง (red bush monkey)
เพราะว่าอาการชักของโรคมีความคล้ายคลึงกับการเคลื่อนไหวของลิงประเภทนี้ (Evans-Pritchard 1937, p. 487)
แหล่งข้อมูลอื่น

Hutson, Matthew (2008). "Magical thinking". Psychology Today. Vol. March–April. pp. 89–95.
Stevens, Phillips Jr. (November–December 2001). "Magical thinking in complementary and alternative medicine". Skeptical Inquirer. 25 (6). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-06-03. สืบค้นเมื่อ 2010-09-22.
พิธีการรักษาโดยช่วยกันวางมือ
เพื่อนของโดโรธี

จูดี การ์แลนด์รับบทเป็นโดโรธีใน เดอะวิซาร์ดออฟออซ หนึ่งในสองต้นกำเนิดที่เป็นไปได้ของวลี เพื่อนของโดโรธี หมายถึง กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศหรือ เกย์
เฟรนออฟโดโรธี หรือ เพื่อนของโดโรธี (อังกฤษ: friend of Dorothy) บางครั้งย่อว่า FOD เป็นคำสแลงของชาวเกย์ที่สื่อถึงชายรักร่วมเพศ วลีนี้ใช้ตั้งแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงที่การเป็นเกย์ผิดกฎหมายในสหรัฐ เมื่อถามใครว่าเป็น "เพื่อนของโดโรธี" หรือเปล่า จะเป็นการถามถึงรสนิยมทางเพศโดยไม่ให้ผู้อื่นรู้ คล้ายกับคำว่า เพื่อนของนางคิง (friend of Mrs. King) ที่ใช้ในอังกฤษในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20