อิบรอฮีม
อัลกุรอาน และการหลักศรัทธาของอิสลาม > การเผชิญหน้ากับนัมรูด

คัมภีร์กุรอานกล่าวถึงการสนทนาสั้น ๆ ระหว่างผู้ปกครองที่ไม่ชอบธรรมกับนบีอิบรอฮีม แม้ว่ากษัตริย์ในอัลกุรอานจะไม่ปรากฏชื่อ และข้อเท็จจริงนี้ได้รับการยอมรับว่ามีความสำคัญน้อยที่สุดในการเล่าเรื่อง นอกคัมภีร์อัลกุรอาน กล่าวคือ ในบางส่วนของตัฟสีร กษัตริย์องค์นี้ได้รับการแนะนำให้นัมรูด การตัฟซีรนี้โดยอิบนุ กะษีรนักวิชาการในศตวรรษที่ 14 มีการเล่าเรื่องมากมายในการเล่าเรื่อง เช่น นัมรูดอ้างว่าเป็นพระเจ้าสำหรับตัวเขาเอง ตัฟซีรอธิบายถึงการปะทะคารมของ นัมรูด กับ นบีอิบรอฮีม นัมรูดโกรธมากอย่างไร และใน 'การไม่เชื่ออย่างที่สุด
ตามคำบอก เล่า ของนักประวัติศาสตร์ชาวโรม-ยิว ฟลาวิอุส โยเซฟพุส นัมรูดเป็นคนที่ตั้งปณิธานต่อต้านพระเจ้า นัมรูดประกาศตัวเองว่าเป็นพระเจ้าที่มีชีวิตและได้รับการบูชาเช่นนี้โดยอาสาสมัครของเขา เซมิรามิสมเหสีของนัมรูดก็ได้รับการบูชาในฐานะเทพธิดาที่อยู่เคียงข้างเขาเช่นกัน  ก่อนที่นบีอิบรอฮีมจะเกิด ลางบอกเหตุในดวงดาวบอกนัมรูดและนักโหราศาสตร์ของเขา เตือนถึงการเกิดของนบีอิบรอฮีมที่กำลังจะมาถึง ซึ่งจะยุติการบูชารูปเคารพ นัมรูดจึงออกคำสั่งให้ฆ่าทารกแรกเกิดทั้งหมด. อย่างไรก็ตาม แม่ของนบีอิบรอฮีมหนีเข้าไปในทุ่งนาและคลอดลูกอย่างลับๆ ฟลาวิอุส โจเซฟุสกล่าวว่านบีอิบรอฮีมเผชิญหน้ากับนัมรูดและบอกเขาแบบตัวต่อตัวให้ยุติการบูชารูปเคารพ จากนั้นนัมรูดจึงสั่งให้เผาเขาทั้งเป็น นัมรูดให้อาสาสมัครรวบรวมฟืนมากพอที่จะเผาอับราฮัมในไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลกเท่าที่เคยเห็นมา แต่เมื่อไฟถูกจุดและนบีอิบรอฮีมถูกโยนเข้าไปในนั้น นบีอิบรอฮีมก็เดินออกมาโดยไม่ได้รับบาดเจ็บ ในศาสนาอิสลาม เป็นที่ถกเถียงกันว่าการตัดสินใจให้นบีอิบรอฮีมเผาทั้งเป็นนั้นมาจากนัมรูดและปุโรหิตในวิหารหรือไม่ หรือว่าประชาชนเองกลายเป็นผู้เฝ้าระวังและวางแผนเผาเขาทั้งเป็น ตามที่นักตัฟซีรชาวมุสลิมกล่าวว่า หลังจากที่นบีอิบรอฮีมรอดชีวิตจากเหตุไฟไหม้ครั้งใหญ่ ความอื้อฉาวในสังคมก็เพิ่มมากขึ้นหลังจากเหตุการณ์นี้ นัมรูดซึ่งเป็นกษัตริย์แห่งบาบิโลนรู้สึกว่าบัลลังก์ของเขากำลังตกอยู่ในอันตราย และเขากำลังสูญเสียอำนาจเพราะเมื่อเห็นนบีอิบรอฮีมออกมาจากไฟโดยไม่ได้รับอันตราย สังคมส่วนใหญ่เริ่มเชื่อในพระเจ้าและนบีอิบรอฮีทเป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์. จนถึงจุดนี้นัมรูดที่แสร้งทำเป็นว่าตัวเองเป็นพระเจ้า นัมรูดต้องการจะโต้วาทีกับท่านและแสดงให้ผู้คนของเขาเห็นว่าเขาซึ่งเป็นกษัตริย์คือเทพเจ้าจริงๆ และนบีอิบรอฮีมเป็นคนโกหก นัมรูดถามนบีอิบรอฮีมว่า "พระเจ้าของพวกเจ้าจะทำอะไรข้าได้บ้าง" นบีอิบรอฮีมตอบว่า พระเจ้าของข้าคือผู้ทรงให้เป็นและให้ตาย จากนั้นนัมรูดก็ตะโกนว่า "ข้าให้ชีวิตและความตาย! ข้าสามารถนำคนคนหนึ่งมาและประหารชีวิตเขาได้ และข้าจะให้อภัยแก่ผู้ที่ถูกตัดสินประหารชีวิตและช่วยชีวิตเขาไว้" นบีอิบรอฮีมตอบว่า "พระเจ้าเจ้านายของข้าพเจ้าทรงทำดวงอาทิตย์ขึ้นจากทิศตะวันออก แล้วท่านทำให้ดวงอาทิตย์ขึ้นจากทิศตะวันตกได้หรือ" นัมรูดรู้สึกสับสน เขาเหมือนถูกตบหน้าในแผ่นการของเขาเอง ในดินแดนของเขาเอง และต่อหน้าคนของเขาเอง นบีอิบรอฮีมปล่อยให้เขาพูดไม่ออกและกลับไปปฏิบัติภารกิจในการเรียกผู้คนให้มาอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์
เหตุการณ์นี้ได้รับการกล่าวขานว่ามีความสำคัญเป็นพิเศษ เพราะในมุมมองของชาวมุสลิม เหตุการณ์นี้แทบจะเป็นการคาดเดาการเผยพระวจนะของบรรดานบีในอนาคต ซึ่งสำคัญที่สุดคือการเผยพระวจนะของนบีมูซา การทะเลาะวิวาทของนบีอิบรอฮีมกับกษัตริย์ บางคนตีความว่าเป็นการปูทางไปสู่การเทศนาของนบีมูซาต่อฟาโรห์ เช่นเดียวกับที่ผู้ปกครองที่โต้เถียงกับนบีอิบรอฮีมอ้างว่า ตนเป็นพระเจ้า ฟาโรห์ก็เช่นกันผู้ซึ่งปฏิเสธที่จะฟังเสียงเรียกของนบีมูซาและเสียชีวิตในทะเลแดง ในเหตุการณ์นี้โดยเฉพาะ นักวิชาการได้ให้ความเห็นเพิ่มเติมเกี่ยวกับภูมิปัญญาของนบีอิบรอฮีมในการใช้คำพูดที่ "มีเหตุผล ฉลาดหลักแหลม และมีเป้าหมาย" ซึ่งตรงข้ามกับการโต้เถียงที่ไร้จุดหมาย
ในสายตาของชาวมุสลิมจำนวนมาก นบีอิบรอฮีมยังเป็นสัญลักษณ์ของคุณค่าทางศีลธรรมสูงสุดที่จำเป็นต่อบุคคลใดๆ อัลกุรอานให้รายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องราวของทูตสวรรค์ที่มาหานบีอิบรอฮีมเพื่อบอกเขาถึงการกำเนิดของอิสหาก กล่าวไว้ว่า ทันทีที่นบีอิบรอฮีมเห็นบรรดาทูต ท่านก็ "รีบเลี้ยงลูกวัวย่าง" การกระทำนี้ถูกตีความโดยนักวิชาการทุกคนว่าเป็นแบบอย่าง; นักวิชาการหลายคนให้ความเห็นเกี่ยวกับการกระทำนี้โดยบอกว่ามันเป็นสัญลักษณ์ของระดับศีลธรรมที่สูงมากของนบีอิบรอฮีม และเป็นแบบอย่างสำหรับวิธีที่ผู้ชายควรปฏิบัติในสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกัน เหตุการณ์นี้ยิ่งเพิ่มพูนลักษณะ "ความเห็นอกเห็นใจ" ของนบีอิบรอฮีมในเทววิทยามุสลิม มากขึ้นเท่านั้น