stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง
เหตุการณ์ > ความปราชัยของกองเรือเป่ย์หยาง

การรบทางเรือครั้งนี้นอกจากจะแสดงให้เห็นถึงปัญหาคอรัปชั่นภายในกองทัพเรือเป่ย์หยางของจีนแล้ว การขาดการฝึกและศึกษาให้ชำนาญไม่ว่าจะเป็นวิชาการปืนใหญ่และการเดินเรือ รวมถึงการฝึกในระดับกองเรือ เช่นการแปรกระบวนรบ
ยุทธนาวีครั้งนี้มีชื่อเป็นทางการว่า ยุทธนาวีที่แม่น้ำยาลู หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ยุทธนาวีที่ทะเลเหลือง เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ.1894 เป็นการปะทะกันทางเรือที่ใหญ่ที่สุดในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งนี้ สมรภูมิที่เกิดการปะทะกันนี้เกิดในทะเลเหลือง ใกล้ปากแม่น้ำยาลู
ตามรายงานต่าง ๆ ก่อนหน้า จะเห็นว่า จีนมีเรือรบที่เหนือกว่า อย่างเช่นอาวุธหลักประจำเรือที่มีทั้งปืนขนาด 10 นิ้ว และ 8 นิ้ว แต่สิ่งที่ขาดการคำนึงถึงคือพลปืนของเรือรบจีนยังไม่มีความพร้อมรบ ขาดการฝึก และแม้จะอยู่ในสถานการณ์เตรียมพร้อม พลปืนของเรือรบจีนก็ยังไม่พร้อมที่จะทำการยิง เนื่องจากการคอรัปชั่น อย่างเช่น ลูกปืนหลายลูกออกอาการช๊อท คือแทนที่จะยิงถึงเป้ากลายเป็นกระสุนตกก่อนถึงเป้าหมาย เพราะดินปืนและเชื้อปะทุเก่าเก็บบ้าง นายทหารเรือจีนบางคนก็ไม่เข้าประจำตำแหน่งของตนในเวลาทำการรบ ตามบันทึกกล่าวว่ามีเรือลำหนึ่งใช้ป้อมปืนเป็นที่เก็บของรวมถึงยังมีการถอดชิ้นส่วนปืนที่เป็นโลหะไปขายในตลาดมืด
ซึ่งจุดนี้ทำให้สมรรถนะของกองเรือทั้งสองฝ่ายต่างกันอย่างมาก แม้ว่าทางจีนจะมีการจ้างนายทหารต่างชาติจำนวนมากมาเป็นที่ปรึกษา อย่างพันโท ฟอน ฮันเนเค่น ซึ่งรอดชีวิตจากเกาเชิงซึ่งถูกญี่ปุ่นยิงจมในพุงโด ก็เป็นที่ปรึกษาให้กับแม่ทัพ ติง หรู่ชาง และยังมีนายทหารต่างชาติอีกหลายนายที่เป็นผู้ช่วยของฟอน ฮันเนเค่น บางคนก็รับหน้าที่เป็นรองผู้บังคับการเรือเจิ้นหย่วน
กองเรือจีนเตรียมรบกับญี่ปุ่นโดยเปลี่ยนสีเรือจากเดิมที่ตัวเรือสีขาว ปล่องสีเหลืองเข้ม เป็นสีเทาเข้ม และปล่องสีดำ ทำให้ยากที่จะมองเห็นในทะเล จากบันทึกของแมคกิฟฟิน อดีตเรือโท แห่งกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ที่มาเป็นผู้ช่วยของฟอน ฮันเนเค่น บันทึกถึงเรือรบจีนไว้ว่า เชื้อปะทุหลายอันอายุถึง 13 ปี และยังใช้ไม่ได้ เกราะของเรือที่ปกติจะหุ้มตัวเรือแถวแนวน้ำก็ถูกถอดทิ้งจนเรือจื้อหย่วนต้องถอนตัวจากการรบเพราะเหตุนี้
ดูเพิ่ม

กบฏนักมวย
สงครามรัสเซีย–ญี่ปุ่น
Jansen, Marius B. (2002). The Making of Modern Japan. Cambridge: Harvard University Press. ISBN 0-674-00991-6.
Chamberlin, William Henry. Japan Over Asia, 1937, Little, Brown, and Company, Boston.
Colliers (Ed.), The Russo-Japanese War, 1904, P.F. Collier & Son, New York.
Kodansha Japan An Illustrated Encyclopedia, 1993, Kodansha Press, Tokyo ISBN 4-06-205938-X
Lone, Stewart. Japan's First Modern War: Army and Society in the Conflict with China, 1894-1895, 1994, St. Martin's Press, New York.
Paine, S.C.M. The Sino-Japanese War of 1894-1895: Perception, Power, and Primacy, 2003, Cambridge University Press, Cambridge, MA, 412 pp.
Sedwick, F.R. (R.F.A.). The Russo-Japanese War, 1909, The Macmillan Company, NY, 192 pp.
Theiss, Frank. The Voyage of Forgotten Men, 1937, Bobbs-Merrill Company, 1st Ed., Indianapolis & New York.
Warner, Dennis and Peggy. The Tide At Sunrise, 1974, Charterhouse, New York.
Urdang, Laurence/Flexner, Stuart, Berg. The Random House Dictionary of the English Language, College Edition. Random House, New York, (1969).
Military Heritage did an editorial on the Sino-Japanese War of 1894 (Brooke C. Stoddard, Military Heritage, December 2001, Volume 3, No. 3).
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=hummel&month=06-2007&date=22&group=9&gblog=1%5Bลิงก์เสีย%5D
| ด ค กความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (1814–1919) |
| --- | --- |
มหาอำนาจ:  ออสเตรีย-ฮังการี  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  อิตาลี  ญี่ปุ่น  รัสเซีย  สหราชอาณาจักร  สหรัฐ 
พันธมิตร:  ไตรพันธมิตร ทวิพันธมิตร  ไตรภาคี พันธมิตรฝรั่งเศส-รัสเซีย  ความตกลงฉันทไมตรี  ความตกลงอังกฤษ-รัสเซีย  พันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่น  สันนิบาตสามจักรพรรดิ  พันธมิตรแปดชาติ  สันนิบาตบอลข่าน 
แนวโน้ม:  การล่มสลายของจักรวรรดิออตโตมัน ปัญหาตะวันออก  ปากส์บริตันนิกา  ลัทธิจักรวรรดินิยมใหม่ ลัทธิอาณานิคมในทวีปแอฟริกา  ในเอเชีย เดอะเกรตเกม  การแย่งชิงประเทศจีน  Open Door Policy  ยุคเมจิ  อุดมการณ์รวมกลุ่มสลาฟ  การฟื้นสัมพันธไมตรีใหญ่ 
สนธิสัญญา และ ข้อตกลง:  การประชุมใหญ่แห่งเวียนนา  สนธิสัญญาแวร์ซาย (1871) สนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต  สนธิสัญญาเบอร์ลิน  สนธิสัญญาประกันพันธไมตรี  สนธิสัญญาปารีส  สนธิสัญญาโควิสโท  ข้อตกลงทาฟต์-คะสึระ  สนธิสัญญาอึลซา  สนธิสัญญาผนวกดินแดนญี่ปุ่น–เกาหลี  ความตกลงรักโกนีจี  ความตกลงฝรั่งเศส-รัสเซีย ค.ศ. 1917 
เหตุการณ์:  การก่อตั้งโรมาเนีย  การรวมชาติเยอรมัน  การรวมชาติอิตาลี  วิกฤตการณ์ครั้งใหญ่ทางตะวันออก  การประชุมใหญ่เบอร์ลิน  การประชุมเบอร์ลิน  การเยือนของกองทัพเรือครอนสตัดท์–ตูลง  เวลโพลีทิค  การแข่งขันอาวุธนาวี อังกฤษ-เยอรมนี เดรดนอต  กฎหมายนาวิกเยอรมัน  ออสเตรีย-อิตาลี  อเมริกาใต้  เหตุการณ์ฟาโชดา  ผนวกดินแดนฮาวาย  การปิดล้อมกองทัพเรือเวเนซุเอลา  ข้อพิพาทเขตแดนอะแลสกา  วิกฤตการณ์โมร็อกโกครั้งที่หนึ่ง  การประชุมอัลเจอซิรัส  วิกฤตการณ์อกาดีร์ สนธิสัญญาเฟซ  วิกฤตการณ์บอสเนีย  วิกฤตการณ์เดือนกรกฎาคม 
สงคราม:  ฝรั่งเศส-ปรัสเซีย  รัสเซีย-ตุรกี  อังกฤษ–ซูลู  อังกฤษ-อียิปต์  จีน-ฝรั่งเศส  อังกฤษ–พม่าครั้งที่สาม  จีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง  อิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่หนึ่ง  อังกฤษ–แซนซิบาร์  สเปน–สหรัฐ  สงครามกล้วย  ฟิลิปปินส์–สหรัฐ  กบฏนักมวย  บูร์ครั้งที่สอง  รัสเซีย–ญี่ปุ่น  อิตาลี-ตุรกี  บอลข่าน ครั้งที่หนึ่ง  ครั้งที่สอง  กบฏแอลเบเนีย ครั้งที่หนึ่ง  ครั้งที่สอง  ครั้งที่สาม  สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง 
พลเรือโท อิโต ซุเกะยุกิ ผู้บัญชาการกองเรือผสมของญี่ปุ่น
เรือธง มะสึชิมะ ของญี่ปุ่น
เรือธง ติ้งหยวน ของจีน
หลี่ หงจาง แม่ทัพแห่งจักรวรรดิต้าชิง
ภาพข่าวในสื่อสิ่งพิมพ์ของฝรั่งเศส แสดงภาพเรือเกาเชิงที่กำลังจมและเรือปืนฝรั่งเศสช่วยลูกเรือจีนบางส่วนได้
กองทัพญี่ปุ่นเข้าขับไล่กองทัพจักรวรรดิต้าชิง
ทหารญี่ปุ่นบุกเข้าประตูเมืองของฝ่ายต้าชิง
ภาพวาด คณะแม่ทัพจากราชสำนักชิงขณะทำการยอมจำนนต่อกองทัพญี่ปุ่น
ภาพวาด ทหารญี่ปุ่นกำลังประหารทหารจีน 38 นายที่ขัดขืน เพื่อไม่ให้คนอื่นเอาเป็นเยี่ยงอย่าง
รัฐหาน

State of Han
(ตัวอักษรรัฐหาน, 220 BC)
หาน (จีนตัวย่อ: 韩; จีนตัวเต็ม: 韓; พินอิน: Hán) เป็นรัฐจีนโบราณในยุครณรัฐ (戰國時代) ตั้งอยู่ในท้องที่ซึ่งปัจจุบันเป็นชานซีและเหอหนาน ที่ตั้งดังกล่าวกีดกันมิให้รัฐฉิน (秦國) เข้าถึงที่ราบจีนเหนือ ทำให้รัฐหานตกเป็นเป้าโจมตีของรัฐฉินบ่อยครั้ง ที่สุดแล้ว รัฐหานก็เป็นรัฐแรกในกลุ่มเจ็ดรณรัฐ (戰國七雄) ที่ผนวกเข้ากับรัฐฉิน หลังจากการรบราจนเลือดนองแผ่นดินในยุทธการที่ฉางผิง (長平之戰) เมื่อ 260 ปีก่อนคริสตกาล
ประวัติ > การก่อตั้ง

อ้างอิงจากบันทึกบทที่ 45 ของ บันทึกประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่ หรือที่รู้จักกันในชื่อ สือจี้ , เชื้อพระวงศ์แคว้นหาน เป็นหนึ่งในสาขาของผู้ปกครองของ รัฐจิ้น. โดยผู้ก่อตั้งรัฐหาน หวู๋จื่อมีศักดิ์เป็นลุงของ จิ้นหวู่กง โดยเชื้อพระวงศ์แคว้นหานได้กลายเป็นคณะรัฐมนตรีที่มีอำนาจใน รัฐจิ้น แล้วได้รับให้ดูแลพื้นที่ หานเฉิง มฑทล ส่านซีในปัจจุบัน
ประวัติ > ยุควสันตสารท

ในช่วงยุค ยุควสันตสารท, หรือยุคชุนชิว สมาชิกตระกูลหาน ได้กลายเป็นหนึ่งในสามตระกูลที่ทรงอิทธิพลใน รัฐจิ้น. In 403 BC, หานจิ่งโหว,ร่วมมือกับสองตระกูลที่มีอิทธิ์ในแคว้นจิ้น ได้แก่  ตระกูล เว่ย นำโดย เว่ยเหวินโหว และตระกูล จ้าว นำโดย จ้าวเลี่ยโหว ได้ร่วมกันแบ่งแคว้นจิ้นออกเป็นสามส่วนให้แก่ตระกูลของตนเอง ซึ่งเหตุการณ์นี้ถือเป็นการสิ้นสุดของยุค ยุควสันตสารท และถือเป็นจุดเริ่มต้นของยุค  ยุครณรัฐ. โดยรัฐหานถือเป็นรัฐอิสระ .  และเป็นที่รับรู้กันว่ารัฐหานได้กลายเป็นรัฐใหม่ในช่วง 403 ปีก่อน ค.ศ.   โดยในช่วงนี้ผู้ปกครองรัฐหานได้เรียกตัวเองว่า   侯 (โหว, "marquess"). หรือเทียบกับตำแหน่งขุนนางไทยคือ พระยา
ประวัติ > ยุครณรัฐ

รัฐหานได้เข้าสู่ยุคทองในช่วงของ หานหลีโหว โดยที่ หานหลีโหว ได้แต่งตั้ง เฉินปู๋ไห้ เป็นนายกรัฐมนตรีและดำเนินนโยบายด้านกฎหมายของเขา การปฏิรูปเหล่านี้ทำให้การบริหารของรัฐหานดีขึ้นและเพิ่มขีดความสามารถทางทหาร ในยุคของหานเชี่ยนฮุ่ยอ๋อง (332–312 ปีก่อนคริสตกาล) แคว้นหานได้ประกาศตัวเป็นอาณาจักรอิสระ
ประวัติ > การล่มสลาย

ในช่วงการตกต่ำลงอย่างต่อเนื่องในที่สุดแคว้นหานก็สูญเสียอำนาจในการปกป้องดินแดนของตนและต้องคอยขอความช่วยเหลือทางทหารจากรัฐอื่น ๆ ประกอบกับการแข่งขันระหว่าง รัฐเว่ย และ รัฐฉี เพื่อที่จะเป็นผู้ควบคุมแคว้นหาน ส่งผลให้เกิด ยุทธการหม่าหลิงซึ่งส่งผลให้ทำให้ รัฐฉี เป็นรัฐที่มีชื่อเสียงในภาคตะวันออก ใน 260 ปีก่อนคริสตกาล นอกจากกนี้ การรุกรานของ รัฐฉิน นำไปสู่การแทรกแซงของ รัฐจ้าว และการต่อสู้ทในสงครามฉางผิง
ในช่วงท้ายของยุคแคว้นหานมีความพยายามที่จะทำให้ รัฐฉิน สิ้นเปลืองทรัพยากรไปกับการก่อสร้างสาธารณูปโภคที่มีราคาแพง รัฐหาน จึงได้ส่งวิศวกรชื่อ เจิ้งกั๋ว ไปยัง รัฐฉิน เพื่อชักชวนให้ รัฐฉิน ลงทุนในระบบสาธารณูปโภคที่มีราคาแพง หรือที่รู้จักในปัจจุบันว่า คลองเจิ้งกั๋ว หากแต่ คลองเจิ้งกั๋วนั้นกลับสร้างผลประโยชน์ให้กับ รัฐฉิน มหาศาล ทั้งช่วยพัฒนระบบเกษตรกรรม และเศรษฐกิจให้กับ รัฐฉิน ส่งผลให้ผลผลิตทางเกษตรกรรมและเศรษฐกิจของ รัฐฉิน มีมูลค่ามากกว่า รัฐทั้ง 6 และ รัฐหาน ก็ถูกรัฐฉินผนวกเป็นรัฐแรก ในช่วง 230 ปีก่อนคริสตกาล
รายนามผู้ปกครอง

| ยศ> ยุคก่อนตั้งรัฐ | พระนาม> ยุคก่อนตั้งรัฐ | ช่วงเวลาครองราช> ยุคก่อนตั้งรัฐ | พระนามาภิไธย> ยุคก่อนตั้งรัฐ |
| --- | --- | --- | --- |
| หวู๋จื่อ 韓武子 | หานว่าน 韓萬 |  |  |

| หานเฉี๋ยวโป๋ 韓赇伯 | ไม่ปรากฏ |  |  |

| หานติ้งโป๋ 韓定伯 | หานเจี่ยน 韓简 |  |  |

| หานจื่อหยื๋อ 韓子輿 | หานหยื๋อ 韓輿 |  |  |

| หานเซี่ยวจื่อ 韓獻子 | หานเจี๋ย 韓厥 |  |  |
| หานเชียนจื่อ 韓宣子 | หานฉี 韓起 |  |  |
| หานเจินจื่อ 韓貞子 | หานชี 韓須 |  |  |
| หานเจี่ยนจ่อ 韓簡子 | หานปู่ชิ่ง 韓不信 |  |  |
| หานจวงจื่อ 韓莊子 | หานเกิง 韓庚 |  |  |
| หานคังจื่อ 韓康子 | หานฉู่ 韓虎 |  |  |
| หานหวู๋จื่อ 韓武子 | หานฉี่จาง 韓啓章 | 424 BC – 400 BC |  |
ยุคตั้งรัฐ
| หานจิ่งโหว 韓景侯 | หานเฉี่ยน 韓虔 | 408 BC – 400 BC |  |
| หานเลี่ยโหว 韓烈侯 | หานฉื่อ 韓取 | 399 BC – 387 BC | หวู่โหว (韓武侯) |
| หานเหวินโหว 韓文侯 | ไม่ปรากฏ | 386 BC – 377 BC |  |
| หันอายโหว 韓哀侯 | ไม่ปรากฏ | 376 BC – 374 BC |  |
| หานก้งโหว 韓共侯 | หานรั่วชาน 韓若山 | 374 BC – 363 BC | หานจวงโหว (韓莊侯) หานยี่โหว(韓懿侯) |
| หานหลีโหว 韓厘侯 | หานหวู่ 韓武 | 362 BC – 333 BC | หานเจาโหว (韓昭侯) |
| หานเซี่ยนฮุ่ยอ๋อง 韓宣惠王 | ไม่ปรากฏ | 332 BC – 312 BC | หานเชียนอ๋อง(韓宣王) พระยาหานเวย (韓威侯), ก่อน 323 BC |
| หานเชียงอ๋อง 韓襄王 | ไม่ปรากฏ | 311 BC – 296 BC | หานเชียงอายอ๋อง (韓襄哀王) หานต้าวเชียงอ๋อง (韓悼襄王) |
| หานหลี่อ๋อง 韓釐王 | หานจิ่ว 韓咎 | 295 BC – 273 BC |  |
| หานหวนฮุ่ยอ๋อง 韓桓惠王 | ไม่ปรากฏ | 272 BC – 239 BC |  |
| หานหวังอัน  韓王安 | หานอัน 韓安 | 238 BC – 230 BC |  |
ผังแสดงผู้ปกครองแคว้นหาน

1 2
โมกหลวง

| โมกหลวง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophyta
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: ดอกหรีดเขา 
วงศ์:: วงศ์ตีนเป็ด 
สกุล:: Holarrhena  Wall. ex G.Don 1837
สปีชีส์:: Holarrhena pubescens
ชื่อทวินาม
Holarrhena pubescens Wall. ex G.Don 1837

ชื่อพ้อง
 Echites pubescens Buch.-Ham. 1822, illegitimate homonym, not Willd. ex Roem. & Schult. 1819  Chonemorpha pubescens (Wall.) G.Don  Elytropus pubescens (Wall.) Miers  Echites adglutinatus Burm.f.  Echites antidysentericus Roth 1819, illegitimate homonym, not (L.) Roxb. ex Fleming 1810  Holarrhena antidysenterica Wall. 1829, invalid name published without description, also illegitimate homonym, not (L.) Wall. 1829  Holarrhena codaga G.Don  Holarrhena villosa Aiton ex Loudon  Holarrhena malaccensis Wight  Physetobasis macrocarpa Hassk.  Holarrhena febrifuga Klotzsch  Holarrhena glabra Klotzsch  Holarrhena tettensis Klotzsch  Holarrhena macrocarpa (Hassk.) Fern.-Vill.  Holarrhena fischeri K.Schum.  Holarrhena perrotii Spire  Holarrhena pierrei Spire  Nerium sinense W.Hunter  Holarrhena glaberrima Markgr.
โมกหลวง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Holarrhena pubescens) หรือ มูกหลวง, โมกใหญ่ (ภาคกลาง) เป็นพืชในวงศ์ตีนเป็ด (Apocynaceae) เป็นไม้ประดับและพืชสมุนไพร
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

โมกหลวงเป็นไม้ยืนต้น สูง 5-10 เมตร ทุกส่วนของต้นมีน้ำยางสีขาว ใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม กว้าง 3.5-14 ซม. ยาว 7-30 ซม. ก้านใบยาว 0.4-1.2 ซม. แผ่นใบบางคล้ายกระดาษ รูปรีหรือขอบขนาน โคนใบป้านหรือรูปลิ่ม ปลายเรียวแหลม หรือเป็นติ่งแหลม ขอบเรียบ ผิวใบด้านบนและด้านล่างเป็นมันเกลี้ยง หรือมีขนสั้นนุ่ม ดอกช่อแบบช่อกระจุก ดอกย่อยมีก้าน ดอกย่อยที่ด้านข้างเท่ากัน  มีขนาดเล็กกว่าดอกย่อยที่ตรงกลางช่อ ช่อดอกยาว 4-14 ซม. ก้านช่อยาว 0.9-3.5 ซม. หรือไม่มีก้านช่อ ทุกส่วนเกลี้ยง หรือมีขนสั้นนุ่ม ดอกย่อยประกอบด้วยก้านดอกย่อยสั้นมากหรือไม่มีก้าน ก้านดอกย่อย วงกลีบเลี้ยงเชื่อมติดกัน ปลายแยก 5 แฉก ปลายของแต่ละแฉกแหลม วงกลีบดอกเชื่อมกันเป็นรูปดอกเข็ม ปลายแยก 5 แฉก กว้างประมาณ 0.4-0.8 ซม. ยาวประมาณ 0.7-2.3 ซม. สีขาว รูปขอบขนาน ปลายมน เกสรเพศผู้จำนวน 5 อัน แยกกัน เกสรเพศเมีย 1 อัน อยู่เหนือวงกลีบ ผลแตกแนวเดียว รูปแถบเรียวยาว กว้างประมาณ 0.5 ซม. ยาว 37-45 ซม. ก้านผลยาว 1.6-2.5 ซม. เมล็ดจำนวนมาก มีปีกบาง
ประโยชน์

โมกหลวงเป็นไม้ประดับที่ดอกมีกลิ่นหอม เนื้อไม้สีขาวใช้ทำของใช้ได้ เปลือกต้นมีรสขมฝาด มีสารแอลคาลอยด์ที่สำคัญคือ คอเนสซีน (conessine) ซึ่งมีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรีย แก้ท้องร่วงและโรคบิด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โมกหลวง
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Holarrhena pubescens ที่วิกิสปีชีส์
โมกหลวง - ฐานข้อมูลสมุนไพร คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Dressler S, Schmidt M, Zizka G (2014). "Holarrhena pubescens". African plants – a Photo Guide. Frankfurt/Main: Forschungsinstitut Senckenberg.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q9096302  Wikispecies: Holarrhena pubescens  APDB: 71426  EoL: 483923  EPPO: HRHPU  FoC: 210000702  GBIF: 3169748  GRIN: 102211  iNaturalist: 186561  IPNI: 79318-1  IRMNG: 11257583  ITIS: 505992  IUCN: 33988  NCBI: 69381  Plant List: kew-99622  PLANTS: HOPU7  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:79318-1  Tropicos: 1805623  WCSP: 99622
คลองรังสิต

แผนที่แสดงคลองรังสิต ในเขตจังหวัดปทุมธานี
ภาพถ่ายทางอากาศของคลองรังสิต
คลองรังสิตประยูรศักดิ์ หรือมักเรียกสั้น ๆ ว่า คลองรังสิต เป็นคลองสายหลักในโครงการพัฒนาที่ดินขนาดใหญ่แห่งแรกของประเทศไทย ซึ่งเริ่มขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นโครงการคลองชลประทานเพื่อการเกษตรแห่งแรกของไทยที่ริเริ่มขึ้นเพื่อพัฒนาพื้นที่บริเวณทุ่งรังสิตให้เป็นแหล่งเพาะปลูกข้าว รองรับการขยายตัวของการส่งออกข้าว ซึ่งเป็นสินค้าส่งออกอันดับหนึ่งของไทยในขณะนั้น
โครงการรังสิตนับเป็นโครงการพัฒนาที่ดินขนาดใหญ่ที่สุดในสมัยนั้น ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 5 จังหวัด ตั้งแต่ จังหวัดปทุมธานี บริเวณอำเภอธัญบุรี อำเภอคลองหลวง อำเภอหนองเสือ และอำเภอลำลูกกา, จังหวัดนครนายก ในเขตอำเภอองครักษ์, กรุงเทพมหานคร บริเวณเขตหนองจอกและเขตบางเขน, จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่อำเภอวังน้อย และจังหวัดสระบุรี ที่อำเภอหนองแค
การขุดคลองตามโครงการรังสิตนับเป็นจุดเริ่มต้นของการพัฒนางานด้านชลประทานของประเทศไทย โดยเฉพาะการชลประทานเพื่อการเกษตรกรรม การขุดคลองรังสิตและคลองแยกต่าง ๆ ระหว่าง พ.ศ. 2433 - พ.ศ. 2448 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทำให้พื้นที่รกร้างบริเวณทุ่งหลวงเปลี่ยนเป็นแหล่งเกษตรกรรมขนาดใหญ่ที่มีข้าวเป็นผลผลิตหลัก คลองรังสิตซึ่งเป็นคลองสายหลักจึงเปรียบเสมือนเส้นเลือดใหญ่ที่หล่อเลี้ยงชีวิตคนรังสิต เป็นทั้งแหล่งน้ำสำหรับเพาะปลูก เส้นทางคมนาคม ตลอดจนใช้ในการอุปโภคและบริโภค แม้การพัฒนาอุตสาหกรรมได้ทำให้คลองรังสิตลดความสำคัญในฐานะคลองส่งน้ำเพื่อการเกษตรกรรมลง เป็นเพียงคลองชลประทานสำหรับระบายน้ำ
ผลจากการขุดคลองตามโครงการรังสิต

การพัฒนาที่ดินตามโครงการรังสิต ทำให้มีคนอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณทุ่งรังสิตมากขึ้น โดยเฉพาะทางตอนใต้ของโครงการ แล้วกระจายตัวขึ้นไปทางตอนเหนือตามคลองที่ขุดเพิ่มขึ้น สาเหตุที่มีคนอพยพเข้ามาในเขตรังสิตมากขึ้นเป็นผลมาจากการขยายตัวของการส่งออกข้าว ประกอบกับความเชื่อมั่นในระบบชลประทานแบบใหม่นี้ว่าจะสามารถช่วยเพิ่มผลผลิตและแก้ปัญหาเรื่องน้ำได้ ทำให้มีคนสนใจลงทุนทำนากันมากขึ้น ตลอดจนมีการผลักดันไพร่และทาสที่เป็นอิสระให้เข้าไปทำงานยังพื้นที่การเกษตรใหม่แห่งนี้อีกด้วย บริเวณทุ่งรังสิตจึงเปลี่ยนสภาพจากพื้นที่รกร้าง กลายเป็นบริเวณที่มีการอยู่อาศัยหนาแน่นมากขึ้น และมีความหลากหลายทางเชื้อชาติและศาสนา ประกอบด้วยคนไทย จีน มอญ ลาว และแขกมลายูที่นับถือศาสนาพุทธ คริสต์ และอิสลาม ตั้งบ้านเรือนปะปนกันไป
นอกจากนั้นการขุดคลองตามโครงการรังสิตยังส่งผลให้พื้นที่เพาะปลูกข้าวบริเวณทุ่งรังสิตขยายตัวขึ้น จนเป็นแหล่งปลูกข้าวขนาดใหญ่แห่งหนึ่งของประเทศ มีผลผลิตเฉลี่ยต่อปีสูงถึง 100,000 เกวียน หรือประมาณร้อยละ 10 ของปริมาณผลผลิตข้าวทั้งหมดของภาคกลาง นอกจากนั้นยังมีการส่งเสริมการปลูกข้าวทั้งของภาครัฐและภาคเอกชน เช่น ใน พ.ศ. 2449 ได้มีการนำเครื่องจักรไถนามาทดลองใช้เป็นครั้งแรกที่บริเวณคลองที่ 1 และจัดให้มีการประกวดพันธุ์ข้าวขึ้นเป็นครั้งแรกที่รังสิตเมื่อ พ.ศ. 2450 เพื่อกระตุ้นให้ชาวนาคัดเลือกพันธุ์ข้าว ซึ่งข้าวจากเขตรังสิต ได้รับยกย่องว่ามีคุณภาพดี ตลอดจนมีการตั้งสถานีทดลองพันธุ์ข้าวขึ้นที่รังสิต เพื่อค้นหาพันธุ์ข้าวที่ดีมาแนะนำเกษตรกร
โครงการต่อเนื่องจากโครงการรังสิต

ต่อมาเมื่อลำคลองได้เริ่มตื้นเขินขึ้นเรื่อยๆ จนไม่สามารถใช้ประโยชน์ได้เต็มที่ โดยเฉพาะในช่วงฤดูแล้ง เนื่องจากบริษัทขุดคลองแลคูนาสยามไม่ดูแลซ่อมแซมคลองซึ่งเป็นหน้าที่ของผู้ขุดคลองตามที่ระบุไว้ในสัญญา จนทำให้ราษฎรอพยพออกจากพื้นที่เป็นจำนวนมาก นับตั้งแต่ พ.ศ. 2447 จึงเริ่มมีการเสนอให้โอนคลองรังสิตเป็นของราชการ เพื่อจะได้พัฒนาให้เป็นโครงการชลประทานที่สมบูรณ์ต่อไป แต่ทางราชการยังไม่สามารถดำเนินการได้ จนกระทั่งเมื่อสัมปทานขุดคลองของบริษัทขุดคลองแลคูนาสยามหมดอายุลงในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2457 อย่างไรก็ตาม ยังมีการต่ออายุสัมปทานให้อีกหลายครั้ง จนถึงปี พ.ศ. 2460[ต้องการอ้างอิง]
นอกจากนี้ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดทำโครงการป่าสักใต้ เพื่อผันน้ำจากแม่น้ำป่าสัก มาใช้ในการรักษาปริมาณผลผลิต บริเวณทุ่งรังสิต ตามข้อเสนอของเซอร์ โทมัส วอร์ด (Sir Thomas Ward) ผู้เชี่ยวชาญด้านชลประทานชาวอังกฤษ โดยเริ่มต้นโครงการเมื่อ พ.ศ. 2458 แต่ได้เกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งขึ้นเสียก่อน จึงต้องเลื่อนโครงการไปก่อสร้างใน พ.ศ. 2463 จนแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2465
กิจการเดินเรือ

มีการเปิดให้ทดลองเดินเรือในคลองรังสิตตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2557 โดยมีเส้นทางเดินเรือจำนวน 14 ท่า ดังต่อไปนี้
โรงเรียนประชาธิปัตย์
ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต
ปั๊มบางจาก
โครงการธงชัยพาร์ควิลล์
ศูนย์รถยนต์มิตซูบิชิ
วัดเขียนเขต
ห้างสรรพสินค้าโลตัส (คลอง 4)
คลอง
วัดมูลจินดาราม
มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย
ศาลเยาวชนและครอบครัวธัญบุรี
ห้างสรรพสินค้าบิ๊กซี
วัดนาบุญ
ห้างสรรพสินค้าโลตัส (คลอง7)
ในปัจจุบันยังไม่มีเรือให้บริการ
ดูเพิ่ม

เรือโดยสารคลองแสนแสบ
เรือโดยสารคลองภาษีเจริญ
ซูว็อนฮุนไดเอ็นจิเนียริงแอนด์คอนสตรัคชันฮิลล์สเตท

ซูว็อนฮุนไดเอ็นจิเนียริง&คอนสตรัคชันฮิลล์สเตท (เกาหลี: 수원 현대건설 힐스테이트; อังกฤษ: Suwon Hyundai Engineering & Construction Hillstate) เป็นสโมสรวอลเลย์บอลอาชีพในประเทศเกาหลี ได้รับการก่อตั้งในปี ค.ศ. 1977 และเปลี่ยนเป็นอาชีพในปี ค.ศ. 2005 ทีมนี้ตั้งอยู่ ณ เมืองซูวอนและเป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลเกาหลี (KOVO) โดยมีสนามเหย้าของสโมสรแห่งนี้คือ ซูวอนยิมเนเซียม ในซูวอน
เกียรติประวัติสโมสร

โคเรียวอลเลย์บอลซูเปอร์ลีก
วี-ลีก
โคโวคัพ
ผลการแข่งขันลีก

| Suwon Hyundai E&C Hillstate |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลีก | ฤดูกาล | รอบเพลย์ออฟ | ฤดูกาลปกติ | ฤดูกาลปกติ | ฤดูกาลปกติ | ฤดูกาลปกติ | ฤดูกาลปกติ |
| ลีก | ฤดูกาล | รอบเพลย์ออฟ | อันดับที่ | แข่ง | ชนะ | แพ้ | แต้ม |
| วี-ลีก | 2005 | เพลย์ออฟ | 3 | 16 | 10 | 6 | — |
| วี-ลีก | 2005–06 | ไม่ผ่านการคัดเลือก | 4 | 28 | 14 | 14 | — |
| วี-ลีก | 2006–07 | รองชนะเลิศ | 3 | 24 | 13 | 11 | — |
| วี-ลีก | 2007–08 | ไม่ผ่านการคัดเลือก | 5 | 28 | 4 | 24 | — |
| วี-ลีก | 2008–09 | ไม่ผ่านการคัดเลือก | 4 | 28 | 10 | 18 | — |
| วี-ลีก | 2009–10 | รองชนะเลิศ | 1 | 28 | 23 | 5 | — |
| วี-ลีก | 2010–11 | 1 !ชนะเลิศ | 1 | 24 | 20 | 4 | — |
| วี-ลีก | 2011–12 | รองชนะเลิศ | 3 | 30 | 15 | 15 | 43 |
| วี-ลีก | 2012–13 | เพลย์ออฟ | 3 | 30 | 16 | 14 | 50 |
| วี-ลีก | 2013–14 | ไม่ผ่านการคัดเลือก | 5 | 30 | 12 | 18 | 38 |
| วี-ลีก | 2014–15 | เพลย์ออฟ | 3 | 30 | 19 | 11 | 56 |
| วี-ลีก | 2015–16 | 1 !ชนะเลิศ | 2 | 30 | 17 | 13 | 53 |
| วี-ลีก | 2016–17 | ไม่ผ่านการคัดเลือก | 4 | 30 | 14 | 16 | 41 |
| วี-ลีก | 2017–18 | เพลย์ออฟ | 3 | 30 | 14 | 16 | 46 |
| วี-ลีก | 2018–19 | ไม่ผ่านการคัดเลือก | 5 | 30 | 9 | 21 | 29 |
| วี-ลีก | 2019–20 | ยกเลิก | 1 | 27 | 20 | 7 | 55 |
| วี-ลีก | 2020–21 | ไม่ผ่านการคัดเลือก | 6 | 30 | 11 | 19 | 34 |
| วี-ลีก | 2021–22 | ยกเลิก | 1 | 31 | 28 | 3 | 82 |
| วี-ลีก | 2022–23 | เพลย์ออฟ | 2 | 36 | 24 | 12 | 70 |
| วี-ลีก | 2023–24 | 1 !ชนะเลิศ | 1 | 36 | 26 | 10 | 80 |
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หัวหน้าผู้ฝึกสอน:  คัง ซ็อง-ฮย็อน
| ทีม 2023–2024> No. | ทีม 2023–2024> ชื่อ | ทีม 2023–2024> วันเกิด | ทีม 2023–2024> ส่วนสูง (ซม.) | ทีม 2023–2024> ตำแหน่ง | ทีม 2023–2024>  | ทีม 2023–2024>  | ทีม 2023–2024>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ซอ กา-อึน |  (2004-05-31) 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 (20 ปี) | 178 | ตัวตบหัวเสา |  |  |  |
| 3 |  คิม ดา-อิน |  (1998-10-15) 15 ตุลาคม ค.ศ. 1998 (26 ปี) | 172 | ตัวเซต |  |  |  |
| 4 |  ฮวัง ย็อน-จู |  (1986-08-13) 13 สิงหาคม ค.ศ. 1986 (38 ปี) | 177 | ตัวตบตรงข้าม |  |  |  |
| 5 |  อี ย็อง-จู |  (1999-03-09) 9 มีนาคม ค.ศ. 1999 (25 ปี) | 161 | ตัวรับอิสระ |  |  |  |
| 6 |  คิม ซา-รัง |  (2004-03-12) 12 มีนาคม ค.ศ. 2004 (20 ปี) | 173 | ตัวเซต |  |  |  |
| 8   |  คิม ย็อน-กย็อน |  (1993-12-01) 1 ธันวาคม ค.ศ. 1993 (31 ปี) | 163 | ตัวรับอิสระ |  |  |  |
| 9 |  นา ฮย็อน-ซู |  (1999-09-15) 15 กันยายน ค.ศ. 1999 (25 ปี) | 183 | ตัวบล็อกกลาง |  |  |  |
| 10 |  โก มิน-จี |  (1998-04-27) 27 เมษายน ค.ศ. 1998 (26 ปี) | 173 | ตัวตบหัวเสา |  |  |  |
| 11 |  คิม จู-ฮยัง |  (1999-03-27) 27 มีนาคม ค.ศ. 1999 (25 ปี) | 180 | ตัวตบหัวเสา |  |  |  |
| 12 |  อี ดา-ฮย็อน |  (2001-11-11) 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001 (23 ปี) | 185 | ตัวบล็อกกลาง |  |  |  |
| 13 |  ช็อง จี-ยุน |  (2001-01-01) 1 มกราคม ค.ศ. 2001 (24 ปี) | 180 | ตัวบล็อกกลาง |  |  |  |
| 14 |  ยัง ฮโย-จิน |  (1989-12-14) 14 ธันวาคม ค.ศ. 1989 (35 ปี) | 190 | ตัวบล็อกกลาง |  |  |  |
| 15 |  ชเว ซอ-ฮย็อน |  (2005-02-03) 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 (20 ปี) | 176 | ตัวเซต |  |  |  |
| 16 |  ชเว โฮ-ซ็อน |  (2005-12-21) 21 ธันวาคม ค.ศ. 2005 (19 ปี) | 180 | ตัวตบตรงข้าม |  |  |  |
| 17 |  โก เย-ริม |  (1994-06-12) 12 มิถุนายน ค.ศ. 1994 (30 ปี) | 177 | ตัวตบหัวเสา |  |  |  |
| 18 |  ฮัน มี-ลือ |  (2002-07-13) 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 (22 ปี) | 166 | ตัวรับอิสระ |  |  |  |
| 21 |  ช็อง ชี-ย็อน |  (1993-03-12) 12 มีนาคม ค.ศ. 1993 (31 ปี) | 180 | ตัวตบหัวเสา |  |  |  |
| 22 |  ซอ จี-ฮเย |  (2005-08-14) 14 สิงหาคม ค.ศ. 2005 (19 ปี) | 174 | ตัวตบหัวเสา |  |  |  |
| 23 |  วิภาวี ศรีทอง |  (1999-01-28) 28 มกราคม ค.ศ. 1999 (26 ปี) | 174 | ตัวตบหัวเสา |  |  |  |
| 25 |  อี นา-ย็อน |  (1992-03-25) 25 มีนาคม ค.ศ. 1992 (32 ปี) | 173 | ตัวเซต |  |  |  |
| 99 |  เลติเตีย โมมา บาสโซโก |  (1993-10-09) 9 ตุลาคม ค.ศ. 1993 (31 ปี) | 184 | ตัวตบตรงข้าม |  |  |  |
ผู้เล่นที่มีชื่อเสียงในอดีต

ออเรีย ครูซ (2008–2009)
เกนนี โมเรโน (2009–2011)
บรันคีตซา มีฮายลอวิช (2011–12)
โพลินา ราฮิโมวา (2014–15)
ดูเพิ่ม

ซูว็อนฮุนไดเอ็นจิเนียริงแอนด์คอนสตรัคชัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ในภาษาเกาหลี)
| ด ค กวี-ลีก |
| --- | --- |
ชาย:  อันซันโอเคไฟแนนเชียลกรุปอกแมน  ช็อนอันฮุนไดแคปพิทอลสกายวอล์คเกอร์  แทจ็อนซัมซุงไฟร์บลูแฟงส์  อินช็อนโคเรียนแอร์จัมโบส์  โซลอูรีคาร์ดอูรีว็อน  ซูว็อนเคปโกวิกซ์ตอร์ม  อึยจ็องบูเคบีอินชัวรันซ์สตาร์ 
หญิง:  ช็องควันชัง เรดสปากส์  คย็องบกคิมช็อนไฮพาส  จีเอสคาลเท็กซ์โซลเคไอเอ็กซ์เอ็กซ์  ฮวาซ็องไอบีเคอัลทอส  อินช็อนฮึงกุกไลฟ์พิงก์สไปเดอร์ส  ซูว็อนฮุนได อี&ซี ฮิลล์สเตท  ควังจูเอไอเพปเปอส์ 
ฤดูกาล:  2005  2005–06  2006–07  2007–08  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17 ชาย  หญิง  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24  2024–25
720p

แผนภูมิแสดงความละเอียดการแสดงผลทั่วไปที่สุด โดย 720p เป็นหนึ่งในรูปแบบ 16:9 ที่แสดงเป็นสีน้ำเงิน
720p เป็นชื่อของความละเอียดในการแสดงผล เลข 720 หมายถึงจำนวนเส้นตามความละเอียดในแนวตั้ง ส่วนตัวอักษร p หมายถึงวิธีการแสดงเส้นแบบ โปรเกรสซีฟ หรือ non-อินเตอร์เลซ 720p ถือเป็นความละเอียดหนึ่งของโทรทัศน์ความละเอียดสูง (HDTV) โดยมีอัตราส่วนแบบ
จอกว้างที่ 16:9 ซึ่งมีขนาดจริงที่ 1280×720