stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเภทของรถยนต์
รถยนต์นั่ง > รถยนต์นั่งขนาดกลาง (D-segment / Large family / Mid-size)

รถยนต์นั่งขนาดกลาง มีขนาดภายในใหญ่พอที่จะรองรับผู้ใหญ่ 5 คน ได้โดยไม่เบียดเสียด มีเครื่องยนต์ที่สมรรถนะสูงขึ้น เพื่อรองรับน้ำหนักตัวรถที่มากขึ้น สามารถใช้เป็นรถสำหรับครอบครัวได้ดี และมีราคาที่ไม่สูงจนเกินไป รถยนต์นั่งขนาดกลางที่มีชื่อเสียง ได้แก่
ฮอนด้า แอคคอร์ด
โตโยต้า โคโรน่า / คัมรี่
นิสสัน บลูเบิร์ด / เซฟิโร่ / เทียน่า
มิตซูบิชิ กาแลนต์
ฮุนได โซนาต้า
มาสด้า 626
ซูบารุ เลกาซี
โฟล์กสวาเกน พาสสาท
เชฟโรเลต มาลิบู
ฟอร์ด มอนดิโอ
เกีย ออปติมา
ในประเทศไทย ตลาดกลุ่มนี้มีเพียงโตโยต้า คัมรี่ ฮอนด้า แอคคอร์ด และนิสสัน เทียน่าเท่านั้น ในอดีตมีผู้ผลิตหลายรายเคยนำมาทำตลาดแบบจริงจังในประเทศไทย เช่น มิตซูบิชิ กาแลนต์ มาสด้า 626 และฟอร์ด มอนดิโอ แต่เนื่องจากสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำจากวิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 ทำให้มิตซูบิชิ มาสด้า และฟอร์ดต้องถอนตัวจากตลาดนี้ไป ในขณะที่ผู้นำตลาดเดิมก็ขายได้น้อยลง จนต้องมีการเปลี่ยนโฉมเพื่อกระตุ้นตลาด จนกระทั่งปัจจุบัน ยังไม่มีผู้ผลิตรายใหม่ หรือผู้ผลิตที่เคยนำมาทำตลาดจะกลับมาแข่งขันในตลาดนี้อีกครั้ง ในขณะที่ผู้ผลิตบางรายนำมาทำตลาด แต่ไม่ได้ทำตลาดแบบจริงจัง เนื่องจากไม่พร้อมในการลงทุนผลิตในประเทศ เช่น ฮุนได โซนาต้า สโกด้า ซูเพิร์บ และซูบารุ เลกาซี หรือบางรายที่เคยทำตลาดแล้วเลิกทำการตลาดทั้งตัวรถและตัวยี่ห้อ เช่น แดวู เอสเปอโร โอเปิล เวคตร้า เป็นต้น
รถยนต์นั่ง > รถยนต์นั่งประเภทหรูหราระดับต้น (Compact executive / luxury compact)

รถยนต์นั่งประเภทหรูหราระดับต้น จะมีขนาดที่พอๆ กับรถยนต์นั่งขนาดเล็กทั่วไป หรือใหญ่กว่าเล็กน้อย แต่มักจะมีการตกแต่งภายในและอุปกรณ์ต่างๆ ที่หรูหรากว่ารถยนต์นั่งขนาดกลาง (ในทางปฏิบัติ รถยนต์ขนาดที่ใหญ่กว่า มักมีการตกแต่งภายในที่หรูหรากว่า แต่รถ Entry-level luxury car จะมีขนาดเท่ารถขนาดเล็ก แต่หรูกว่ารถขนาดกลาง) อีกทั้งยังมีภาพลักษณ์ในการใช้เครื่องยนต์ขนาดใหญ่ที่มีกำลังมาก สมรรถนะสูง รถที่จัดอยู่ในประเภทรถยนต์นั่งประเภทหรูหราระดับต้นที่มีชื่อเสียง ได้แก่
บีเอ็มดับเบิลยู 3 ซีรีส์
เล็กซัส ไอเอส
เอาดี้ เอ4
อัลฟาโรเมโอ 159
วอลโว เอส40 (ตลาดราคาต่ำ)
วอลโว เอส60 (ตลาดราคาสูง)
เมอร์เซเดส-เบนซ์ ซี-คลาส
ซาบ 900 / 9-3
จากัวร์ เอ็กซ์ไทป์
สโกด้า ซูเพิร์บ
โอเปิล อินซิกเนีย
เซียต เอ็กซิโอ
บิวอิค รีกัล
Mercedes-Benz C-Class (2021–present)
Alfa Romeo Giulia (2015–present)
Volvo S60 (2019–present)
รถยนต์นั่ง > รถยนต์นั่งขนาดใหญ่ (E-segment / Executive / Full-size)

รถยนต์นั่งขนาดใหญ่ หรือ Full-size car เป็นรถที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดารถเก๋งทั้งหมด (ร่วมกับ Full-size luxury car) มีตัวถังภายในกว้างขวาง ตัวรถมีความยาว 4.9 เมตรขึ้นไป รถยนต์นั่งขนาดใหญ่ที่มีชื่อเสียงได้แก่
โตโยต้า อวาลอน
เชฟโรเลต อิมพาลา
ฟอร์ด คราวน์ วิกตอเรีย
เทสล่า โมเดล เอส
โดดจ์ ชาร์จเจอร์
ในประเทศไทย ตลาดรถยนต์นั่งขนาดใหญ่ไม่ได้รับความนิยม เนื่องจากราคาจะทับกับรถยนต์นั่งประเภทหรูหราระดับต้น ซึ่งในการจ่ายเงินที่เท่ากัน รถยนต์นั่งขนาดใหญ่ แม้จะมีขนาดที่ใหญ่กว่า แต่อุปกรณ์ความหรูหรา และภาพลักษณ์ทางสังคม จะสู้รถยนต์นั่งประเภทหรูหราระดับต้นไม่ได้ ซึ่งฝ่ายการตลาดของหลายบริษัทได้ประเมินตรงกันว่า ตลาดประเทศไทยต้องการความหรูหราและภาพลักษณ์มากกว่าขนาด จึงไม่กล้านำรถยนต์นั่งขนาดใหญ่เข้ามาขายในประเทศไทย
รถยนต์นั่ง > รถยนต์นั่งประเภทหรูหราขนาดกลาง (Executive / mid-size luxury)

รถยนต์นั่งประเภทหรูหราขนาดกลาง (Mid-size luxury car) จะมีขนาดใหญ่กว่ารถยนต์นั่งขนาดกลางแบบปกติ และมีความหรูหราภายในห้องโดยสารค่อนข้างมาก เครื่องยนต์มีขนาดใหญ่ สมรรถนะสูง กว่ามาตรฐานที่รถขนาดกลางหรือแม้แต่รถขนาดใหญ่ทั่วไปเลือกใช้ ค่ายรถยนต์จากฝั่งญี่ปุ่นจำนวนมากมีการทำตลาดกลุ่มนี้ด้วย รถยนต์นั่งประเภทหรูหราขนาดกลางที่มีชื่อเสียง ได้แก่
เมอร์เซเดส-เบนซ์ อี-คลาส
เอาดี้ เอ6
บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์
จากัวร์ เอกซ์เอฟ
เล็กซัส จีเอส
วอลโว เอส80
ฮอนด้า เลเจนด์
โตโยต้า คราวน์
ซาบ 9000 / 9-5
วอลโว เอส90
Mercedes-Benz E-Class (2017–present)
BMW 5 Series (2017–present)
Genesis G80 (2016–present)
ในประเทศไทย ผู้ที่เข้ามาทำตลาดรถยนต์กลุ่มนี้จะเป็นผู้ผลิตจากยุโรป เช่น เมอร์เซเดส-เบนซ์ อี-คลาส บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ วอลโว่ S80 ส่วนผู้ผลิตจากอเมริกา ไม่มีการนำรถยนต์ประเภทนี้มาทำตลาดในประเทศไทย ขณะที่ผู้ผลิตจากญี่ปุ่น มีเพียงแค่เล็กซัส จีเอสเท่านั้น ขณะที่ผู้ผลิตรายอื่นเคยนำมาทำตลาด เช่น ฮอนด้า เลเจนด์ และมาสด้า 929 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เนื่องจากเป็นการทำตลาดแบบหยั่งเชิง
รถยนต์นั่ง > รถยนต์นั่งประเภทหรูหราขนาดใหญ่ (F-segment / Luxury saloon / Full-size luxury)

รถยนต์นั่งประเภทหรูหราขนาดใหญ่ (Full-size luxury car) เป็นเสมือนสุดยอดของรถเก๋งนั่งทั้งหมด ทั้งขนาด การตกแต่งภายใน กำลังสมรรถนะของเครื่องยนต์ ความสะดวกสบายภายใน รถยนต์แบบหรูหราขนาดใหญ่ รถยนต์ประเภทนี้แทบจะไม่ใช้เครื่องยนต์แบบสี่สูบแบบที่ส่วนใหญ่ใช้ ส่วนใหญ่จะใช้เครื่องยนต์แบบ หกสูบขึ้นไป (อาจถึงสิบสองสูบก็มี) ส่วนขนาดของลูกสูบส่วนใหญ่อยู่ที่ 4500 ซีซีขึ้นไป มีน้อยมากที่จะใช้เครื่องยนต์ขนาดต่ำกว่า 3000 ซีซี รถยนต์นั่งประเภทหรูหราขนาดใหญ่ที่มีชื่อเสียง ได้แก่
เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอส-คลาส
บีเอ็มดับเบิลยู 7 ซีรีส์
เอาดี้ เอ8
มาเซราตี ควอตโตรปอร์เต
ลินคอล์น ทาวน์ คาร์
ลินคอล์น คอนติเนนทัล
เล็กซัส แอลเอส
อินฟินิที คิว45
จากัวร์ เอกซ์เจ
โตโยต้า คราวน์ มาเจสตา
โตโยต้า เซ็นทูรี
นิสสัน เพรซิเดนท์
Mercedes-Benz S-Class (2020–present)
BMW 7 Series (2015–present)
Audi A8 (2018–present)
รถยนต์นั่ง > รถยนต์นั่งประเภทหรูหราขนาดใหญ่ (F-segment / Luxury saloon / Full-size luxury) > รถยนต์นั่งประเภทหรูหราพิเศษ (Ultra-luxury)

รถยนต์นั่งประเภทหรูหราพิเศษ (Ultra-luxury car) เป็นเสมือนสุดยอดของรถเก๋งนั่งทั้งหมด ทั้งขนาด การตกแต่งภายใน กำลังสมรรถนะของเครื่องยนต์ ความสะดวกสบายภายใน รถยนต์แบบหรูหราขนาดใหญ่ รถยนต์ประเภทนี้แทบจะไม่ใช้เครื่องยนต์แบบสี่สูบแบบที่ส่วนใหญ่ใช้ ส่วนใหญ่จะใช้เครื่องยนต์แบบ หกสูบขึ้นไป (อาจถึงสิบสองสูบก็มี)
Rolls-Royce Phantom VIII 
 (2017–present)
Bentley Mulsanne 
 (2010–2020)
รถยนต์สมรรถนะสูง > รถยนต์นั่งสมรรถนะสูง

รถยนต์นั่งสมรรถนะสูง หรือรถ Sport โดยทั่วไปจะมีลักษณะคล้ายคลึงกับรถยนต์นั่งทั่วไป ยกเว้นความนิยมที่นิยมซื้อรถที่นั่งตอนเดียว สองที่นั่ง ตัวถังแบบคูเป้ (ไม่เสมอไป) เพื่อลดน้ำหนักรถยนต์ เพื่อให้รถยนต์สามารถมีอัตราเร่งได้สูง และมีวิ่งได้ในอัตราเร็วสูงกว่ารถยนต์นั่งทั่วไปเกือบสองเท่า รถยนต์นั่งสมรรถนะสูงที่มีชื่อเสียงมีมากมาย เช่น
เชฟโรเลต คอร์เวตต์
ดอดจ์ ไวเปอร์
มิตซูบิชิ แลนเซอร์ อีโวลูชัน
ฮอนด้า เอ็นเอชเอ็กซ์
ในอันที่จริงแล้ว ยังมีประเภทย่อยของรถSport อยู่อีก คือ Pony Car และ Muscle Car โดยที่ทั้งคู่คือรถที่มีสมรรถนะสูงในระดับต้นๆ ของรถ Sport (สูงกว่ารถ Sport ทั่วๆ ไป แต่ยังไม่สูงถึงขนาด Supercar) แต่จะแตกต่างในด้านขนาดและสมรรถนะ รถยนต์ประเภท Pony Car จะมีขนาดเทียบเท่ารถยนต์นั่งขนาดเล็กลงไป ส่วน Muscle Car จะมีขนาดเทียบเท่ารถยนต์นั่งขนาดกลางขึ้นไป (แต่ทั่งคู่ ยังถือเป็นรถยนต์ประเภท รถSport) ตัวอย่างรถประเภทนี้ ได้แก่
Pony Car
ฟอร์ด มัสแตง
เชฟโรเลต คามาโร
พอนติแอค ไฟร์เบิร์ด
ดอดจ์ ชาลเลนเจอร์
พลีมัธ บาร์ราคูด้า
Muscle Car
ฟอร์ด โทริโน (เฉพาะรุ่น GT)
เชฟโรเลต เชเวลล์ (เฉพาะรุ่น SS)
พอนติแอค จีทีโอ
ดอดจ์ ชาร์เจอร์
บิวอิค จีเอสเอ็กซ์
เมอร์คิวรี่ ไซโคลน
รถยนต์สมรรถนะสูง > รถยนต์นั่งประเภทหรูหราสมรรถนะสูง

เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง ที่มีความหรูหรามากกว่า ตัวอย่างเช่น
มาเซราตี แกรนทูริสโม
เฟอร์รารี 612 สคากลิตติ
จากัวร์ เอกซ์เค
รถยนต์สมรรถนะสูง > รถยนต์นั่งสมรรถนะสูงมาก

รถยนต์นั่งสมรรถนะสูงมาก หรือ Supercar จะเป็นรถที่สมรรถนะสูงกว่ารถสปอร์ตมาก ซูเปอร์คาร์บางรุ่น ใช้เครื่องยนต์สิบหกสูบ (รถทั่วไป สี่สูบ) มีกำลังเครื่องยนต์ถึงเกือบ 1,000 แรงม้า (รถยนต์ทั่วไป 100 แรงม้า) เครื่องยนต์ขนาดเกือบ 10,000 ซีซี (รถทั่วไป ไม่เกิน 2,500) เร่งความเร็วได้สูงสุดอาจถึง 400 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (รถทั่วไป 200) รถยนต์ซูเปอร์คาร์หลายรุ่นมีจำนวนการผลิตจำกัด มีการผลิตไม่กี่ร้อยคันในรอบหลายสิบปี ซูเปอร์คาร์ที่มีชื่อเสียง เช่น
บูกัตติ เวย์รอน
ปากานี ซอนดา
เฟอร์รารี เอ็นโซ
รถยนต์อเนกประสงค์ MPV > รถยนต์เพื่อกิจกรรมสันทนาการ LAV

รถยนต์เพื่อกิจกรรมสันทนาการ หรือ LAV ย่อมาจาก Leisure activity vehicle (Leisure=สันทนาการ, Activity=กิจกรรม, Vehicle=พาหนะ) ซึ่งจะเป็นรถที่มีขนาดเดียวกับรถประเภท Supermini แต่ว่าจะได้รับการออกแบบให้การใช้พื้นที่มีความยืดหยุ่นมากขึ้น ทำให้สามารถใช้พื้นที่ภายในได้หลากหลาย จึงสามารถใช้ประโยชน์จากพื้นที่ได้คุ้มค่า อีกทั้งยังมีขนาดเล็ก ขับง่าย ซึ่งเป็นแนวทางการออกแบบเดียวกับรถ MPV ขนาดอื่นๆ แต่รถ LAV มีขนาดเล็กมาก จึงยังมีพื้นที่ใช้สอยไม่มาก จะใช้ได้ดีกับการไปท่องเที่ยวสำหรับครอบครัวเล็ก รถ LAV ที่มีชื่อเสียง ได้แก่
เกรท วอลล์ เพริ
ฟอร์ด ทัวร์นีโอ คอนเนคต์
โฟล์กสวาเกน แคดดี ไลฟ์
รถยนต์อเนกประสงค์ MPV > รถยนต์อเนกประสงค์ขนาดเล็กมาก

รถยนต์อเนกประสงค์ขนาดเล็กมาก หรือ Mini MPV (MPV ย่อมาจาก Multi-purpose vehicle:Multi=หลากหลาย, Purpose=จุดประสงค์, Vehicle=ยานพาหนะ) มีลักษณะทางการออกแบบให้ใช้พื้นที่ยืดหยุ่น และมีขนาดใหญ่กว่า LAV จึงมีพื้นที่ใช้สอยมากขึ้น รถ Mini MPV มักมีลูกเล่นที่สำคัญคือเบาะนั่งแถว 3 ซึ่งสามารถพับเก็บได้ เมื่อพับแล้ว จะเกิดที่ว่างสำหรับวางสัมภาระจำนวนมาก และเมื่อกางเบาะ ก็จะเกิดที่นั่งรองรับได้เพิ่มขึ้น ทำให้การโดยสารไม่อึดอัด Mini MPV ที่มีชื่อเสียง ได้แก่
โตโยต้า อแวนซา
ฮอนด้า โมบิลิโอ (ตลาดราคาต่ำ)
ฮอนด้า ฟรีด (ตลาดราคาสูง)
รถยนต์อเนกประสงค์ MPV > รถยนต์อเนกประสงค์ขนาดเล็ก

รถยนต์อเนกประสงค์ขนาดเล็ก หรือ Compact MPV คล้ายกับ Mini MPV แต่จะใหญ่กว่า พื้นที่ใช้สอยมีมากขึ้น รถยนต์ Compact MPV ที่มีชื่อเสียง ได้แก่
โตโยต้า อินโนวา
โตโยต้า วิช
ฮอนด้า สทรีม
เชฟโรเลต ซาฟิรา
รถยนต์อเนกประสงค์ MPV > รถยนต์อเนกประสงค์ขนาดใหญ่

รถยนต์อเนกประสงค์ขนาดใหญ่ หรือ Large MPV คล้ายกับ Compact MPV แต่จะใหญ่ขึ้นไปอีก (ไม่มี Mid-size MPV) ที่มีชื่อเสียง ได้แก่
ฮอนด้า โอดิสซีย์
โตโยต้า อัลพาร์ด
ฟอร์ด กาแล็กซี
มิตซูบิชิ สเปซ วากอน
รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูง > รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็กมาก

รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูง หรือ SUV (ย่อมาจาก Sport Utility Vehicle : Sport=สมรรถนะสูง(แบบรถสปอร์ต), Utility=สารประโยชน์, Vehicle=พาหนะ) เป็นคล้ายๆ กับรถ MPV แต่จะต่างที่ MPV จะใช้สอยพื้นที่ยืดหยุ่นมากกว่า และมักใช้เครื่องยนต์เบนซิน ในขณะที่ SUV จะมีสมรรถนะสูงกว่า สามารถใช้ไต่เขาชันและวิ่งทางวิบากได้ดีกว่า แต่การใช้สอยพื้นที่อาจไม่ยืดหยุ่น(อเนกประสงค์)หลากหลายเท่า MPV แต่ก็ถือว่าอเนกประสงค์มากกว่ารถเก๋ง และเพียงพอที่จะเรียกว่าเป็นรถเนกประสงค์ รถยนต์ Mini SUV ที่มีชื่อเสียง ได้แก่
นิสสัน จู๊ค
ฮอนด้า เอชอาร์-วี
โตโยต้า ซี-เอชอาร์
มาสด้า ซีเอ็กซ์-3
ตลาดรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็กมากในประเทศไทยถือเป็นตลาดใหม่ เริ่มมีการบุกตลาดอย่างจริงจังในปี พ.ศ. 2556 โดยรถรุ่น นิสสัน จู๊ค และ ฟอร์ด เอคโคสปอร์ต ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 ฮอนด้าได้นำฮอนด้า เอชอาร์-วีมาทำตลาด โดยฟอร์ด เอคโค่สปอร์ต และฮอนด้า เอชอาร์-วีเป็นรถประกอบในประเทศ
รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูง > รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็ก

Compact SUV / Compact Crossover SUV คล้าย Mini SUV แต่ใหญ่กว่า รถยนต์ Compact SUV ที่มีชื่อเสียง ได้แก่
ฮอนด้า ซีอาร์-วี
โตโยต้า ราฟโฟร์
เชฟโรเลต แคปติวา
ตลาดรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็กในประเทศไทยนั้นเริ่มตั้งแต่ยุคหลังปี พ.ศ. 2535 โดยซูซูกิ วิทาร่า และเกีย สปอร์ตเทจ ซึ่งเป็นรถนำเข้าแต่ได้รับความนิยมสูง เนื่องจากรัฐบาลไทยในขณะนั้นลดอัตราภาษีรถยนต์นำเข้า และในขณะนั้นมีแต่รถ SUV ที่สร้างบนพื้นฐานของรถกระบะซึ่งไม่เหมาะนักกับการใช้งานในเมือง จึงได้รับความนิยมสูง ต่อมาฮอนด้า ซีอาร์-วี และโตโยต้า ราฟโฟร์ก็เข้ามาบุกตลาดอย่างจริงจังในปี พ.ศ. 2539 โดยซีอาร์-วีนั้นประสบความสำเร็จสูงมากกว่ารถที่อยู่ในตลาดขณะนั้น เนื่องจากความสดใหม่ ทำให้ลูกค้าที่เคยอุดหนุนรุ่นแรกๆ หนีไปซื้อซีอาร์-วีกันเยอะ จนทำให้ทั้ง 2 รายสูญเสียความเป็นผู้นำตลาด เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เกียเกือบเลิกทำการตลาดในไทย และเกือบล้มละลาย ส่วนราฟโฟร์ไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าที่ควร ต่อมาซีอาร์-วีเริ่มมาประกอบในประเทศ ทำให้เกียและซูซูกิเริ่มค่อยๆ หายไปจากตลาด ขณะเดียวกัน ฟอร์ด เอสเคปและมาสด้า ทริบิวต์เริ่มเข้ามาบุกตลาดโดยนำเข้าจากฟิลิปปินส์ในปี พ.ศ. 2547 ในปี พ.ศ. 2548 นิสสันนำเข้าเอ็กซ์เทรลมาจากอินโดนีเซีย แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ในปี พ.ศ. 2550 เชฟโรเลตเริ่มทำตลาดเชฟโรเลต แคปติวาโดยประกอบในประเทศ
รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูง > รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดกลาง

รถยนต์นั่งสมรรถนะสูงขนาดกลางที่มีชื่อเสียง เช่น
ฟอร์ด เอดจ์
เชฟโรเลต อีควินอกซ์
อย่างไรก็ตาม ตลาดรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงในประเทศไทยมักจะเป็นรถยนต์อีกประเภทหนึ่งซึ่งสร้างด้วยแนวคิดใหม่ คือการใช้รถยนต์กระบะรุ่นขับเคลื่อนสี่ล้อ หรือรุ่นยกสูง มาดัดแปลงกลายเป็นรถยนต์โดยสาร ต่างจากเดิมที่เป็นรถรุ่นที่สร้างมาโดยเฉพาะ ในประเทศไทย จะเรียกรถประเภทนี้ว่า "รถกระบะดัดแปลง" หรือ PPV (Pick-up Passenger Vehicle) ซึ่งจะมีข้อเสียที่ความนุ่มนวล เนื่องจากเป็นรถที่มีพื้นฐานจากกระบะ แต่ก็มีข้อดีในด้านต้นทุนการผลิตและภาษี รถ PPV ซึ่งจัดเป็นรถขนาดกลาง แต่กลับราคาต่ำกว่ารถอเนกประสงค์ขนาดเล็ก ทั้งยังได้ขนาดใหญ่กว่า เครื่องยนต์พละกำลังสูงกว่า มีความคุ้มค่ามากกว่าในหลายประการ PPV ที่มีชื่อเสียง เช่น
โตโยต้า ฟอร์จูนเนอร์
อีซูซุ มิว-เอ็กซ์
มิตซูบิชิ ปาเจโร สปอร์ต
เชฟโรเลต เทรลเบลเซอร์
ฟอร์ด เอเวอเรสต์
ด้วยเหตุนี้ ในตลาดโลกจึงมีรถยนต์นั่งอเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดกลางอยู่ 2 ประเภท คือพื้นฐานรถยนต์นั่ง และพื้นฐานรถกระบะ ซึ่งรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดอื่น มีเฉพาะพื้นฐานรถยนต์นั่ง
รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูง > รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดใหญ่

Full-size SUV ที่มีชื่อเสียง เช่น
เรนจ์ โรเวอร์
โตโยต้า แลนด์ ครุยเซอร์
คาดิลแล็ค เอสคาเลด
เชฟโรเล็ต ซับเออร์บัน
ฮัมเมอร์ เอชทู
ฟอร์ด เอ็กซ์เพดิชั่น
ลินคอล์น เนวิเกเตอร์
รถกระบะ > รถกระบะขนาดเล็กมาก

รถกระบะ เป็นรถที่มีพื้นที่ว่างด้านท้ายรถจำนวนมาก และห้องโดยสารมีพื้นที่น้อย มักใช้ในธุรกิจขนาดเล็กและกลาง รถกระบะขนาดเล็กมาก ที่มีชื่อเสียง เช่น
เชฟโรเลต มอนทานา
เฟียต สทราดา
นิสสัน เอ็นวี
มาสด้า แฟมิลี่
ซูซูกิ คาริเบียน
ดาเซีย โลแกน (รุ่นท้ายกระบะ)
โปรตอน อารีนา
รถกระบะ > รถกระบะขนาดกลาง

รถกระบะขนาดกลาง หลายรุ่น เป็นที่นิยมในประเทศไทย เช่น
อีซูซุ ดี-แม็กซ์
เชฟโรเลต โคโลราโด
มิตซูบิชิ ไทรทัน
โตโยต้า ไฮลักซ์
มาสด้า บีที-50
นิสสัน นาวารา (เป็นรุ่น SE)
ฟอร์ด เรนเจอร์
รถกระบะ > รถกระบะขนาดใหญ่

รถกระบะขนาดใหญ่ พบได้จำนวนหนึ่งในแถบอเมริกาและยุโรป เช่น
โตโยต้า ทุนดรา
เชฟโรเลต ซิลเวอราโด
ฟอร์ด เอฟ-ซีรีส์
นิสสัน ไททัน
ดอดจ์ แรม (หรือ แรม ในปัจจุบัน)
อื่นๆ

มีรถยนต์อยู่จำนวนหนึ่งที่ไม่เข้าเงื่อนไขของรถยนต์ประเภทใดๆ เลย จึงมีประเภทพิเศษสำหรับรถในลักษณะพิเศษ เช่น
โรลส์-รอยซ์ แฟนทอม เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราขนาดเกินพิกัด (Oversize luxury car) เป็นต้น
รถประเภท MPV และ SUV ในการจำแนกตามหลักสากลจะไม่มีรถยนต์ประเภทหรูหรา จัดอยู่รวมกัน แต่ในด้านอื่นๆ ก็มีการแยกตลาดออก เช่น รถ Large MPV ของโตโยต้า คือ โตโยต้า เอสติมา (Toyota Estima) ส่วน Large MPV ประเภท luxury คือ โตโยต้า อัลพาร์ด (Toyota Alphard)
โตโยต้า ซี-เอชอาร์
ราโมส (พระราชโอรสในอาโมสที่หนึ่ง)

ราโมส เป็นเจ้าชายของอียิปต์โบราณแห่งรสชวงศ์ที่สิบแปด พระองค์อาจจะเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์อาโมสที่หนึ่ง
พระองค์ปรากฎอยู่ภาพวาดในช่วงราชวงศ์ที่ยี่สิบจาหลุมฝังศพของอินเฮอร์เคา (TT359) ใน "เทพเจ้าแห่งทิศตะวันตก" กับของพระองค์หลายคนสมาชิกในครอบครัวและไม่กี่ฟาโรห์ที่สำคัญ
ภาพวาดจากสุสานของอินเฮอร์เคา ในอยู่ช่วงราชวงศ์ที่ยี่สิบ ด้านบนสุดจากขวาไปซ้าย ฟาโรห์อเมนโฮเทปที่หนึ่ง, ฟาโรห์อาโมสที่หนึ่ง, อาโฮเทปที่ 1, อาโมส-เมริทอามุน, อาโมส-ซิทามุน, ซิอามุน?, อาโมส-เฮนุททาเมฮู, อาโมส-ตูเมอร์ริซิ, อาโมส-เนเบตตา, อาโมส-ซิแพร์ ด้านล่างจากขวาไปซ้าย อาโมส-เนเฟอร์ทาริ, ฟาโรห์รามเสสที่หนึ่ง, ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่สอง, ฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สอง, ฟาโรห์ทาโอที่สอง, ราโมส?, ฟาโรห์รามเสสที่สี่, ?, ฟาโรห์ทุตโมสที่หนึ่ง
รายชื่อประเทศที่ปราศจากพรรคการเมือง

ด้านล่างนี้เป็นรายกชื่อประเทศและดินแดนที่ไม่มีพรรคการเมือง
ประเทศในระบอบราชาธิปไตย

บาห์เรน – พรรคการเมืองถูกแบน
โอมาน – พรรคการเมืองถูกแบน
คูเวต – พรรคการเมืองไม่ได้รับการยอมรับทางกฎหมาย
กาตาร์ – พรรคการเมืองถูกแบน
ซาอุดีอาระเบีย – พรรคการเมืองถูกแบน
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ – พรรคการเมืองถูกแบน
นครรัฐวาติกัน
ตูวาลู
บรูไน
ดินแดน

แคนาดา
นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์
นูนาวุต
สหราชอาณาจักร
หมู่เกาะฟอล์กแลนด์
เกิร์นซีย์
หมู่เกาะพิตแคร์น
เซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา
ออสเตรเลีย
เกาะคริสต์มาส
หมู่เกาะโคโคส
เกาะนอร์ฟอล์ก
นิวซีแลนด์
โตเกเลา
ปากีสถาน
แม่แบบ:Country data Federally Administered Tribal Areas
สาธารณรัฐ

ไมโครนีเชีย
ปาเลา
อดีตประเทศ

สมาพันธรัฐอเมริกา
รายพระนามพระมหากษัตริย์ตาฮีตี

นี่คือรายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรตาฮีตี, ภายใต้ราชวงศ์โปมาเร พระอิสสริยยศในภาษาพื้นเมืองว่า "อาริอิ ราฮี" (Ari'i rahi)
พระมหากษัตริย์ตาฮีตี

| ลำดับที่ | พระบรมฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระบรมราชสมภพ-สวรรคต | เริ่มรัชกาล | สิ้นสุดรัชกาล | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | ไว ราอา โตอา โปมาเรที่ 1 | ค.ศ. 1743–1803 | 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1791 | 3 กันยายน ค.ศ. 1803 | ผู้ปกครองโดยพฤตินัยตั้งแต่ 1768 จนกระทั่ง 1774 ทรงสำเร็จราชการแทนโปมาเรที่ 2 |
| 2 |  | โปมาเรที่ 2 | ค.ศ. 1774–1821 | 3 กันยายน ค.ศ. 1803 | 22 ธันวาคม ค.ศ. 1808 | รัชสมัยแรก ครองราชย์ต่อจากโปมาเรที่ 1 ประสูติเมื่อ 1774 ต่อมาถูกเนรเทศไปโมโอเรอาในปี 1808 |
ว่าง (22 ธันวาคม ค.ศ. 1808 – 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1815)
| (2) |  | โปมาเรที่ 2 | ค.ศ. 1774–1821 | 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1815 | 7 ธันวาคม ค.ศ. 1821 | ทรงขึ้นครองราชย์เป็นสมัยที่ 2 หลังจากยุทธการที่เตเฟอีปี |
| 3 |  | เตรีอี ตารีอา โปมาเรที่ 3 | ค.ศ. 1820–1827 | 7 ธันวาคม ค.ศ. 1821 | 8 มกราคม ค.ศ. 1827 | พระราชโอรสในพระเจ้าโปมาเรที่ 2 |
|  | - | คณะผู้สำเร็จราชการ |  | 7 ธันวาคม ค.ศ. 1821 | 8 มกราคม ค.ศ. 1827 | คณะผู้สำเร็จราชการในพระเจ้าโปมาเรที่ 3 ตามคำร้องขอจากพระเจ้าโปมาเรที่ 2 ประกอบด้วยพระราชินีเตรีอีโตโอเตไร เตเรโมเอโมเอ, พระราชินีเตรีอีตารีอา อารีอีปาเออาวาฮีเน และคณะเสนาบดีทั้งห้าของตาฮีตี |
| 4 |  | ไอมาตา โปมาเรที่ 4 วาฮีเน | 1813–1877 | 11 January 1827 | 17 September 1877 | พระราชธิดาในพระเจ้าโปมาเรที่ 2 เป็นพระประมุขที่ครองราชย์นานที่สุดของตาฮีตี และทรงครองราชย์ภายใต้ระบอบการอารักขาของฝรั่งเศสตั้งแต่ 9 กันยายน ค.ศ. 1842 |
| 5 |  | อารีอี อาอูเอ โปมาเรที่ 5 | ค.ศ. 1839–1891 | 17 September 1877 | 30 ธันวาคม ค.ศ. 1880 | พระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้าย ฝรั่งเศสผนวกตาฮีตีและดินแดนที่ขึ้นกับตาฮีตีเป็นของตนเองเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1880 |
ดูเพิ่ม

เฟรนช์โปลินีเซีย
รายพระนามพระมหากษัตริย์ราอีอาเตอา
รายพระนามพระมหากษัตริย์บอราบอรา
รายพระนามพระมหากษัตริย์ฮูอาฮีเน
ลี แคตเทอร์โมล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Lee Barry Cattermole
เกิด:  21 มีนาคม ค.ศ. 1988
เกิดที่:  Stockton-on-Tees อังกฤษ
สูง:  178 ซ.ม.
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ซันเดอร์แลนด์
หมายเลข:  6
ชุดเยาวชน
1998–2005:  Middlesbrough
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2005–2008 |  มิดเดิลส์เบรอ |  69 |  (3) |
| 2008–2009 |  วีแกนแอทเลติก |  33 |  (1) |
| 2009– |  ซันเดอร์แลนด์ |  217 |  (6) |
ทีมชาติ‡
| 2003 |  อังกฤษ U16 |  1 |  (0) |
| 2004 |  อังกฤษ U17 |  4 |  (0) |
| 2005 |  อังกฤษ U18 |  1 |  (0) |
| 2006 |  อังกฤษ U19 |  1 |  (0) |
| 2007–2010 |  อังกฤษ U21 |  16 |  (3) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 15:54, 13 September 2015 (UTC).  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 11:27, 12 August 2010 (UTC)
ลี แคตเทอร์โมล  เกิด 21 มีนาคม ค.ศ. 1988)  เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ  ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์ ในตำแหน่งกองกลางตัวรับ
วังประมวญ

| วังประมวญ |
| --- | --- |
ตำหนักใหญ่
th
ที่มา: ถนนประมวญ
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ประเภท: วัง
ที่ตั้ง: แขวงสีลม เขตบางรัก
เมือง:  กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ไทย
พิกัด:  13°43′16″N 100°31′18″E﻿ / ﻿13.72111°N 100.52167°E﻿ / 13.72111; 100.52167
เริ่มสร้าง: ไม่ทราบ
เจ้าของ: ราชสกุลรัชนี
ข้อมูลทางเทคนิค
พื้นที่: 12 ไร่
วังประมวญ เป็นวังที่ประทับของพระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ ต้นราชสกุลรัชนี พระโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ตั้งอยู่ที่ถนนประมวญ แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ในอดีตราชสกุลรัชนีมีวังอยู่ที่ริมคลองบางหลวง ใกล้สะพานเจริญพาศน์ ตัวตำหนักทำด้วยไม้ ภายในมีเฟอร์นิเจอร์แบบ อาดัมส์ สไตล์อังกฤษ ต่อมาได้รับที่พระราชทานที่ ถ.ประมวญ จำนวน 12 ไร่ จึงรื้อตำหนักริมคลองบางหลวงมาสร้างเป็นโรงพิมพ์ ชื่อ โรงพิมพ์ประมวญมารค และมีการสร้างตำหนักใหม่ขึ้นเป็นตำหนักตึก 2 ชั้นออกแบบโดยหม่อมเจ้าโวฒยากร วรวรรณ
สิ่งปลูกสร้างในปัจจุบันของวังประมวญประกอบด้วย
ตำหนักใหม่ เป็นที่ประทับของหม่อมเจ้าภีศเดช รัชนี และหม่อมราชวงศ์ดัชรีรัช รัชนี (วรวรรณ)
บ้านของครอบครัวหม่อมราชวงศ์ภวรี สุชีวะ
บ้านของครอบครัวหม่อมราชวงศ์ดัจฉราพิมล ตุงคนาค
ร้านอาหารกัลปพฤกษ์
รายชื่อประเทศที่ติดต่อกับมหาสมุทรอย่างน้อยสองมหาสมุทร

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศที่ติดต่อกับมหาสมุทรอย่างน้อยสองมหาสมุทร ซึ่งรวมถึงรัฐเอกราชและดินแดนในภาวะพึ่งพิง
รายชื่อ

| ทวีป | ประเทศ | มหาสมุทรแปซิฟิก | มหาสมุทรแอตแลนติก | มหาสมุทรอินเดีย | แถบขั้วโลก | มหาสมุทร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 !ทวีปแอฟริกา |  แอฟริกาใต้ |  | มหาสมุทรแอตแลนติกใต้ | มหาสมุทรอินเดีย | มหาสมุทรใต้ | 2 ถึง 3 |
| 25 !ทวีปแอฟริกาและทวีปเอเชีย |  อียิปต์ |  | ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน | ทะเลแดง |  | 2 |
| 30 !ทวีปเอเชีย |  อิสราเอล |  | ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน | ทะเลแดง |  | 2 |
| 30 !ทวีปเอเชีย |  ไทย | อ่าวไทย |  | ทะเลอันดามัน |  | 2 |
| 30 !ทวีปเอเชีย |  มาเลเซีย | ทะเลจีนใต้ |  | ทะเลอันดามัน |  | 2 |
| 30 !ทวีปเอเชีย |  อินโดนีเซีย | มหาสมุทรแปซิฟิก |  | มหาสมุทรอินเดีย |  | 2 |
| 30 !ทวีปเอเชียและยุโรป |  รัสเซีย | มหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ | ทะเลดำและทะเลบอลติก |  | มหาสมุทรอาร์กติก | 3 |
| 40 !ทวีปยุโรป |  นอร์เวย์ |  | ทะเลนอร์วีเจียน |  | ทะเลแบเร็นตส์ | 2 |
| 60 !ทวีปอเมริกาเหนือ |  กรีนแลนด์ |  | มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ |  | มหาสมุทรอาร์กติก | 2 |
| 60 !ทวีปอเมริกาเหนือ |  แคนาดา | มหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ | มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ |  | มหาสมุทรอาร์กติก | 3 |
| 60 !ทวีปอเมริกาเหนือ |  สหรัฐ | มหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ | มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ |  | มหาสมุทรอาร์กติก | 3 |
| 60 !ทวีปอเมริกาเหนือ |  เม็กซิโก | มหาสมุทรแปซิฟิก | อ่าวเม็กซิโกและทะเลแคริบเบียน |  |  | 2 |
| 60 !ทวีปอเมริกาเหนือ |  กัวเตมาลา | มหาสมุทรแปซิฟิก | อ่าวฮอนดูรัส |  |  | 2 |
| 60 !ทวีปอเมริกาเหนือ |  ฮอนดูรัส | อ่าวฟอนเซกา | ทะเลแคริบเบียน |  |  | 2 |
| 60 !ทวีปอเมริกาเหนือ |  นิการากัว | มหาสมุทรแปซิฟิก | ทะเลแคริบเบียน |  |  | 2 |
| 60 !ทวีปอเมริกาเหนือ |  คอสตาริกา | มหาสมุทรแปซิฟิก | ทะเลแคริบเบียน |  |  | 2 |
| 60 !ทวีปอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ |  ปานามา | อ่าวปานามา | ทะเลแคริบเบียน |  |  | 2 |
| 60 !ทวีปอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ |  โคลอมเบีย | มหาสมุทรแปซิฟิก | ทะเลแคริบเบียน |  |  | 2 |
| 60 !ทวีปอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ |  ชิลี | มหาสมุทรแปซิฟิกใต้ | ช่องแคบมาเจลลัน |  | มหาสมุทรใต้ | 2 ถึง 3 |
| 60 !ทวีปอเมริกาใต้ |  อาร์เจนตินา |  | มหาสมุทรแอตแลนติกใต้ |  | ช่องแคบเดรก | 1 ถึง 2 |
| 70 !ทวีปออสเตรเลีย |  ออสเตรเลีย | มหาสมุทรแปซิฟิกใต้ |  | มหาสมุทรอินเดีย | มหาสมุทรใต้ | 2 ถึง 3 |
↑  South Africa borders on three oceans if the Southern Ocean is considered to extend to its shores, but only on two otherwise.
↑  Although Alaska and the Lower 48 each border on two oceans, no single contiguous US territory borders on three oceans.
↑  Chile borders on three oceans if the Southern and Atlantic Oceans are considered to meet in its territory, but only on two otherwise.
↑  Argentina borders on two oceans if the Drake Passage is counted as part of the Southern Ocean, but only on one if it is considered part of the South Atlantic.
↑  Australia borders on three oceans if the Southern Ocean is considered to extend that far north, but only on two otherwise.
วันนี้ที่รอคอย

วันนี้ที่รอคอย อาจหมายถึง
วันนี้ที่รอคอย (ละครโทรทัศน์)
วันนี้ที่รอคอย (รายการโทรทัศน์)
วันนี่ วาน กิลส์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  วันนี่ วาน กิลส์
วันเกิด:  10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959(1959-02-10)
สถานที่เกิด:  Oosterhout ประเทศเนเธอร์แลนด์
วันเสียชีวิต:  28 กรกฎาคม ค.ศ. 2018(2018-07-28) (59 ปี)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1978–1981 |  NAC |  60 |  (14) |
| 1981–1983 |  Beringen |  47 |  (15) |
| 1983–1988 |  วิลเลิมตเว |  133 |  (34) |
| 1988–1991 |  NAC |  69 |  (19) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
วันนี่ วาน กิลส์ (10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959 – 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักฟุตบอลและครูฝึกสอนฟุตบอลชาวเนเธอร์แลนด์
วังบ้านหม้อ

| วังบ้านหม้อ |
| --- | --- |
รั้ววังบ้านหม้อ
th
ที่มา: บ้านหม้อ
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ประเภท: วัง
สถาปัตยกรรม: ไทย
ที่ตั้ง: แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร
เมือง:  กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ไทย
พิกัด:  13°44′46″N 100°29′48″E﻿ / ﻿13.74611°N 100.49667°E﻿ / 13.74611; 100.49667
เริ่มสร้าง: ไม่ทราบ
เจ้าของ: ราชสกุลกุญชร


 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: วังบ้านหม้อ
ขึ้นเมื่อ: 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตกรุงเทพมหานคร
เลขอ้างอิง: 0000042
 
 
 
วังบ้านหม้อ ตั้งอยู่ริมถนนอัษฎางค์ ริมคลองคูเมืองเดิม ฝั่งตรงข้ามกับ ศาลเจ้าพ่อหอกลอง เดิมเป็นวังประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระพิทักษเทเวศร์ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย และเจ้าจอมมารดาศิลา ซึ่งเป็นต้นราชสกุล กุญชร นับตั้งแต่ได้เข้ารับราชการที่กรมม้า และกรมคชบาล กรมพระพิทักษเทเวศร์ ได้ประทับอยู่ที่ วังบ้านหม้อมาจวบจนกระทั่งสิ้นพระชนม์
วังบ้านหม้อมีรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบสมัยรัตนโกสินทร์ (รัชกาลที่ 3-5) ปัจจุบันวังบ้านหม้อตกอยู่ในความครอบครองของ หม่อมหลวงแฉล้ม กุญชร ธิดาคนที่ 27 ของเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ ปัจจุบันเหลือเพียงท้องพระโรง  ศาลาท้องพระโรง และเก๋งด้านหน้าท้องพระโรง อันเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีมานับตั้งแต่สร้างวัง