stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พ.ศ. 2490
วันเกิด > พฤษภาคม

2 พฤษภาคม - นิรุตติ์ ศิริจรรยา นักแสดงชาวไทย
4 พฤษภาคม - หม่อมราชวงศ์จีริกัญญา โชติกเสถียร ท่านผู้หญิง
6 พฤษภาคม - อลัน เดล นักแสดงชาวนิวซีแลนด์
7 พฤษภาคม - อำนวย ปะติเส ที่ปรึกษาคณะรักษาความสงบแห่งชาติ อดีตที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม
15 พฤษภาคม
มุฮ์ยิดดิน ยัซซิน นักการเมืองชาวมาเลเซีย
สุกิจ ก้องธรนินทร์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์
17 พฤษภาคม - ไพจิต ศรีวรขาน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครพนม พรรคเพื่อไทย
19 พฤษภาคม - เดวิด เฮลฟ์ก็อต นักเปียโนชาวออสเตรเลีย
23 พฤษภาคม - แอนน์ ฮุย ผู้กำกับภาพยนตร์หญิงชาวฮ่องกง
26 พฤษภาคม - เข็มรัตน์ กองสุข ศิลปินแห่งชาติ ศิลปินชาวไทย
27 พฤษภาคม - พ้อง ชีวานันท์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยา (ถึงแก่กรรม 12 มีนาคม พ.ศ. 2559)
วันเกิด > มิถุนายน

1 มิถุนายน
โจนาทาน ไพรซ์ นักแสดงชาวเวลส์
วรากรณ์ สามโกเศศ อธิการบดีกิตติคุณมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
อุดมศิลป์ สอนบุตรนาค อดีตนักฟุตบอลทีมชาติไทย
5 มิถุนายน - ประเสริฐ ภัทรมัย ผู้ก่อตั้งบริษัท ทีม คอนซัลติ้ง เอนจิเนียริ่ง แอนด์ แมเนจเมนท์ จำกัด
9 มิถุนายน - ประกายเพชร สรหงส์ นักร้องหนุ่มเลือดสุพรรณบุรี ดินแดนจังหวัดนักร้องลูกทุ่ง
10 มิถุนายน
เฉลิม อยู่บำรุง อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตหัวหน้าพรรคมวลชน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฝั่งธนบุรีหลายสมัย
ยุริโกะ ฮิชิมิ นักแสดงหญิงและนักพากย์ชาวญี่ปุ่น
17 มิถุนายน - สเสฏฐสิฏฐ สิทธิมนต์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกระบี่ (ถึงแก่กรรม 4 มกราคม พ.ศ. 2561)
19 มิถุนายน
ซัลมัน รัชดี นักเขียนลูกครึ่งอินเดีย-อังกฤษ
ยูน ยอ-จอง นักแสดงหญิง​ชาวเกาหลี
20 มิถุนายน - รีการ์ดู เตย์เชย์รา ประธานสมาคมฟุตบอลบราซิล
23 มิถุนายน - ฟรีดิ อัลแบรช์ท นักมวยปล้ำโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 และ โอลิมปิกฤดูร้อน 1976
27 มิถุนายน - มาเรียม เดอ บากราตีออน
29 มิถุนายน - เดวิด เจียง นักแสดงชาวฮ่องกง
วันเกิด > กรกฎาคม

1 กรกฎาคม - ปัญญา ถนอมรอด อดีตประธานศาลฎีกา คนที่ 37 อดีตประธานศาลรัฐธรรมนูญ ผู้พิพากษา
6 กรกฎาคม - จรัล ดิษฐาอภิชัย อดีตกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
7 กรกฎาคม
สมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทระแห่งเนปาล พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรเนปาล
นิธิ สถาปิตานนท์ สถาปนิกชาวไทย ศิลปินแห่งชาติ
10 กรกฎาคม - อัศศิริ ธรรมโชติ นักเขียนชาวไทย ศิลปินแห่งชาติ
13 กรกฎาคม - บรรพต ต้นธีรวงศ์ แพทย์ชาวไทย
15 กรกฎาคม
หม่อมราชวงศ์ปรีดิยาธร เทวกุล อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง อดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ไทย อดีตโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
รอบิยะห์ กอดีร์ นักธุรกิจหญิงชาวมุสลิมอุยกูร์
17 กรกฎาคม - สมเด็จพระราชินีคามิลลาแห่งสหราชอาณาจักร พระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
19 กรกฎาคม - ไบรอัน เมย์ นักดนตรีชาวอังกฤษ
20 กรกฎาคม
คาร์ลอส ซานตาน่า นักกีตาร์ นักดนตรีชาวอเมริกัน
สมคิด นวลเปียน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง
22 กรกฎาคม
ญาณี ตราโมท พิธีกรชาวไทย
มูฮัมหมัด บิน ราชิด อัล มักทูม นายกรัฐมนตรีคนที่สาม และรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
24 กรกฎาคม - เจ้าหญิงซาร์วาธ อัล ฮัสซัน
26 กรกฎาคม - วาเลรี โวลคอฟ อดีตนักกีฬาขี่ม้าและแชมป์โอลิมปิกชาวโซเวียต
28 กรกฎาคม
ทนง พิทยะ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ไทย
ปีเตอร์ คอสโกรฟ ผู้สำเร็จราชการเครือรัฐออสเตรเลีย
30 กรกฎาคม
อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ นักแสดงชายชาวอเมริกัน
เรียวเฮ ไซงัง นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
วันเกิด > สิงหาคม

1 สิงหาคม - บุญชัย โชควัฒนา ประธานกรรมการบริษัท บริษัท สหพัฒนพิบูล จำกัด (มหาชน)
3 สิงหาคม - ขวัญจิต ศรีประจันต์ ศิลปินแห่งชาติ ศิลปะพื้นบ้านภาคกลาง
5 สิงหาคม - วสันต์ สร้อยพิสุทธิ์ อดีตประธานศาลรัฐธรรมนูญ
7 สิงหาคม
โซเฟีย โรตารุ นักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ นักกีตาร์ ชาวรัสเซีย
โสภา สถาพร นักแสดงชาวไทย (ถึงแก่กรรม 28 มีนาคม พ.ศ. 2549)
8 สิงหาคม - ณรงค์เดช นันทโพธิ์เดช อดีตผู้บังคับกองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์ (ถึงแก่กรรม 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2528)
9 สิงหาคม
เยาวลักษณ์ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรีไทย และอดีตผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ (ถึงแก่กรรม 21 มีนาคม พ.ศ. 2552)
รอย ฮอดจ์สัน อดีตนักฟุตบอล และเป็นอดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมชาติอังกฤษ
10 สิงหาคม - อันวาร์ อิบราฮิม นักการเมืองมาเลเซีย
11 สิงหาคม - กรรณิกา ธรรมเกษร ผู้ประกาศข่าว นักแสดง และพิธีกรรายการโทรทัศน์
19 สิงหาคม - นิวัฒน์ ศรีสวัสดิ์ อดีตนักฟุตบอลชาวไทย
20 สิงหาคม - อลัน ลี ศิลปินนักวาดภาพและนักออกแบบศิลป์ชาวอังกฤษ
24 สิงหาคม - เปาลู กูเอลยู นักเขียนชาวบราซิล
27 สิงหาคม - วิเชียรโชติ สุกโชติรัตน์ อดีตโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
28 สิงหาคม - วาง หมิงฉวน นักร้อง นักแสดง และพิธีกรหญิงชาวฮ่องกง
31 สิงหาคม - สมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรีคนที่ 26 ของประเทศไทย
วันเกิด > กันยายน

1 กันยายน - เจ้าชายปาทริก อาลี ปาห์ลาวี เจ้าชายแห่งอิหร่าน พระราชนัดดาในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี
3 กันยายน - เฌราร์ อูลีเย อดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวฝรั่งเศส (ถึงแก่กรรม 14 ธันวาคม พ.ศ. 2563)
4 กันยายน - อรัญญา นามวงศ์ นักแสดงชาวไทย
9 กันยายน - ศรายุทธ ชะนะกุล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยนาท (ถึงแก่กรรม 31 สิงหาคม พ.ศ. 2524)
10 กันยายน
ประภัทร์ ศรลัมพ์ พิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวไทย อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
รองพล เจริญพันธุ์ นักกฎหมายชาวไทย อดีตปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตเลขาธิการคณะรัฐมนตรี (ถึงแก่กรรม 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2554)
13 กันยายน - อาณัติ รัตนพล อดีตนักวิ่งระยะสั้นชาวไทย
14 กันยายน - แซม นีล นักแสดงชาวนิวซีแลนด์
15 กันยายน
จารุวรรณ ปัญโญภาส นักแสดงอาวุโส
ทีโอดอร์ ลอง ผู้จัดการมวยปล้ำทั่วไปใน
16 กันยายน - อะเลคซันดร์ รุตสคอย นักการเมืองรัสเซียและอดีตนายทหารโซเวียต
18 กันยายน - วาสนา ชลากร นักแสดงหญิงชาวไทย
19 กันยายน - จอน อึ๊งภากรณ์ อดีตวุฒิสมาชิกกรุงเทพมหานคร
21 กันยายน - สตีเวน คิง นักเขียนนิยายเขย่าขวัญ ชาวอเมริกัน
25 กันยายน - หม่อมราชวงศ์ชิษณุสรร สวัสดิวัตน์ นักวิทยาศาสตร์ชาวไทย
26 กันยายน - รอง เค้ามูลคดี ศิลปินแห่งชาติ นักแสดงและนักพากย์ชาวไทย
27 กันยายน
ดิก อัดโฟกาต ผู้จัดการฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอลชาวดัตช์
มีต โลฟ นักดนตรีร็อกชาวอเมริกันและนักแสดง
วันเกิด > ตุลาคม

3 ตุลาคม
เคาน์เตสแอนน์ ดอร์ทีแห่งโรเซินบอร์ก (สิ้นพระชนม์ 2 มกราคม พ.ศ. 2557)
ประเทือง ปานลักษณ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน (ถึงแก่กรรม 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547)
4 ตุลาคม - นิคม ไวยรัชพานิช ประธานวุฒิสภาไทย สมาชิกวุฒิสภา จังหวัดฉะเชิงเทรา
8 ตุลาคม - ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครราชสีมา (ถึงแก่กรรม 11 มิถุนายน พ.ศ. 2563)
9 ตุลาคม
ไพศาล พืชมงคล นักกฎหมายชาวไทย อดีตสมาชิกวุฒิสภาและอดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ระพิน ภูไท นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย (ถึงแก่กรรม 23 มีนาคม พ.ศ. 2524)
11 ตุลาคม - ลูกัส ปาปาดีโมส นักเศรษฐศาสตร์ชาวกรีก นายกรัฐมนตรีกรีซ
13 ตุลาคม - วิรัช ลิ้มวิชัย อดีตประธานศาลฎีกาและประธานศาลรัฐธรรมนูญ ผู้พิพากษา
16 ตุลาคม - เทร์รี กริฟฟิทส์ อดีตนักสนุกเกอร์อาชีพชาวเวลส์
19 ตุลาคม - วิบูลย์ ลี้สุวรรณ ศิลปินสาขาจิตรกรรม ศาสตราจารย์สาขาทัศนศิลป์
22 ตุลาคม
สมเด็จพระธีรญาณมุนี (สมชาย วรชาโย) สมเด็จพระราชาคณะฝ่ายธรรมยุติกนิกาย
ฟรานซิส ยิป นักร้องชาวฮ่องกง
24 ตุลาคม - เจ้าชายนิโคลัสแห่งลิกเตนสไตน์
26 ตุลาคม - ฮิลลารี คลินตัน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯ และอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา ภรรยาของอดีตประธานาธิบดีบิล คลินตัน
29 ตุลาคม - ริชาร์ด เดรย์ฟัส นักแสดงชาวอเมริกัน
วันเกิด > พฤศจิกายน

พฤศจิกายน - พระจุลนายก (สุชาติ อภิชาโต) ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
1 พฤศจิกายน
จิม สไตน์แมน นักดนตรี นักร้อง โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน (ถึงแก่กรรม 19 เมษายน พ.ศ. 2564)
สึเนกาซุ ทาเกดะ นักกีฬาชาวญี่ปุ่น
4 พฤศจิกายน - โทชิยูกิ นิชิดะ นักแสดงและนักร้องญี่ปุ่น
7 พฤศจิกายน - สนธิ ลิ้มทองกุล นักหนังสือพิมพ์ นักเขียน ผู้ก่อตั้งและเจ้าของหนังสือพิมพ์ในเครือผู้จัดการ
8 พฤศจิกายน - ไสยวิชญ์ วรวินิต อาจารย์ประจำภาควิชาเทคโนโลยีชีวภาพ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
12 พฤศจิกายน - วินัย พันธุรักษ์ นักร้อง นักดนตรี นักแต่งเพลงชาวไทย
14 พฤศจิกายน - ทองใส ทับถนน ศิลปินมรดกอีสาน
19 พฤศจิกายน - สุรินทร์ ปาลาเร่ เลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา พรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสงขลา และอดีตกรรมการบริหารพรรคเพื่อแผ่นดิน
26 พฤศจิกายน - ทูรียา ฮันโนเฟอร์
27 พฤศจิกายน - ร็อบ บรูเนีย ผู้เล่นหมากรุกสากลชาวดัตช์ (ถึงแก่กรรม 9 มกราคม พ.ศ. 2548)
วันเกิด > ธันวาคม

1 ธันวาคม - ปฐมพงษ์ เกษรศุกร์ อดีตประธานที่ปรึกษากองบัญชาการกองทัพไทย พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
8 ธันวาคม - จิมมี ไหล่ นักธุรกิจและนักเคลื่อนไหวชาวฮ่องกง
17 ธันวาคม - จำลอง ครุฑขุนทด อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
18 ธันวาคม - อรชุมา ยุทธวงศ์ อดีตหัวหน้าภาควิชาศิลปะการละคร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
19 ธันวาคม - ปัญญา จินตะเวช อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี
22 ธันวาคม
ต่อตระกูล ยมนาค นายกสมาคมวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
ฮิโรชิ นาไง (นักวาดภาพประกอบ) นักวาดภาพประกอบและนักออกแบบกราฟิกชาวญี่ปุ่น
23 ธันวาคม
คว็อน ยัง-ซุก อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศเกาหลีใต้
สถิรพันธุ์ เกยานนท์ อดีตผู้บัญชาการทหารเรือของไทย
29 ธันวาคม
โคซี พาวเวลล์ นักดนตรีชาวอังกฤษ
มณฑล สงวนเสริมศรี อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยนเรศวร อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยพะเยา
30 ธันวาคม
กิ่งกาญจน์ ณ เชียงใหม่ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
เจฟฟ์ ลินน์ นักร้อง นักดนตรี นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ชาวอังกฤษ
วันเกิด > ไม่ทราบวัน

กาเหว่า เสียงทอง นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย
คิม ย็อง-ซุก
จุรี วิจิตรวาทการ อดีตอธิการบดีคนที่ 10 ของสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
เซือง ทู เฮือง นักเขียนชาวเวียดนาม
รี ชุน-อก อดีตนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีเหนือ
วันถึงแก่กรรม

ข้อมูลเพิ่มเติม: หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2490
26 มกราคม
เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเติน (ประสูติ 22 เมษายน พ.ศ. 2449)
เกรซ มัวร์ (เกิด 5 ธันวาคม พ.ศ. 2441)
14 กุมภาพันธ์ - พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) นายกรัฐมนตรีคนที่ 2 (เกิด 29 มีนาคม พ.ศ. 2430)
10 มีนาคม - สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ พระราชโอรสของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรรณราย (ประสูติ  28 เมษายน พ.ศ. 2406)
7 เมษายน - เฮนรี ฟอร์ด ผู้บุกเบิกยานยนต์ (เกิด 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2406)
17 สิงหาคม - เจ้าชายยูจีน ดยุกแห่งนาร์ก (ประสูติ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2408)
18 ตุลาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร (ประสูติ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2426)
28 ธันวาคม - พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี (พระราชสมภพ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412)
??? - หลวงพ่อแช่ม อินฺทโชโต อดีตเจ้าอาวาสวัดตาก้อง (เกิด พ.ศ. 2405)
รางวัล > รางวัลโนเบล

สาขาเคมี – Sir Robert Robinson
สาขาวรรณกรรม – อังเดร ปอล กิลโยม ฌีด
สาขาสันติภาพ – Quaker Peace and Social Witness, American Friends Service Committee
สาขาฟิสิกส์ – Edward Victor Appleton
สาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ – คาร์ล เฟอร์ดินานด์ คอรี, เกอร์ตี เทเรซา คอรี, เบรนาร์โด อัลเบรโต โอว์ซเซย์
อาเล็กเซย์ เดนิเซนโก

อาเล็กเซย์ อาเล็กเซเยวิช เดนิเซนโก (รัสเซีย: Алексей Алексеевич Денисенко; เกิดวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักเทควันโดชาวรัสเซีย เขาได้เหรียญทองแดงในโอลิมปิก 2012 ประเภท 58 กก. และเหรียญเงินในริโอ 2016 ประเภท 68 กก. ใน ค.ศ. 2012 และ 2016 เขาได้รับรางวัล Medal of the Order "For Merit to the Fatherland" (ชั้นที่ 2 และ 1 ตามลำดับ)
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2016 เดนิเซนโกสมรสกับอานัสตาเซีย บาริชนิโกวานักเทควันโดชาวรัสเซีย เขามีเชื้อสายยิปซี
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:SR/Olympics profile
พระเมืองเกษเกล้า

พระเมืองเกษเกล้า หรือ พญาเกสเชษฐราช (ไทยถิ่นเหนือ: ) ทรงเป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 12 ในราชวงศ์มังราย แห่งอาณาจักรล้านนา ทรงครองราชย์ในครั้งที่ 1 พ.ศ. 2068 - 2081 (13 ปี) และครั้งที่ 2 พ.ศ. 2086 - พ.ศ. 2088 (2 ปี) ในการครองราชย์ครั้งแรกพระองค์ปกครองได้ 13 ปี พระองค์ก็ถูกยึดอำนาจจากพระโอรสของพระองค์คือ ท้าวซายคำ แต่ท้าวซายคำครองราชย์ได้แค่ 5 ปี ก็ถูกขุนนางปลดออกจากราชสมบัติ ต่อมาพญาเมืองเกษเกล้าได้ถูกอัญเชิญให้ขึ้นครองราชย์ แต่พระองค์ครองราชย์ได้แค่ 2 ปี พระองค์ก็ทรงเสียพระจริต พระองค์จึงถูกปลงพระชนม์เสีย
พระราชประวัติ > การครองราชย์ครั้งแรก

พระเมืองเกษเกล้า หรือ พญาเกสเชษฐราช พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าศิริธรรมจักรพรรดิ หรือ พญาแก้ว พระราชสมภพที่เมืองน้อย ปัจจุบันอยู่ในเขตอำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ครองราชย์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2068-2081 สถานภาพของพระองค์เมื่อครั้งแรกครองสิริราชสมบัตินั้น พระองค์ยังสามารถใช้ฐานอำนาจเดิมของพระราชบิดา ไม่มีความขัดแย้งของเหล่าขุนนาง เนื่องจากมีปัจจัยต่าง ๆ เช่นการสนับสนุนของเหล่าคณะสงฆ์และมหาเทวีตนย่าซึ่งเป็นฐานอำนาจเดิม เมื่อพระเมืองเกษเกล้าเสด็จขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้ทะนุบำรุงพระพุทธศาสนาตามแนวทางเดิมของพระราชบิดา โดยส่งเสริมพระภิกษุสงฆ์สำนักสีหลหรือฝ่ายป่าแดง เนื่องจากพระองค์เคยบวชในสำนักสีหลที่วัดโพธารามมหาวิหาร (วัดเจ็ดยอด) จึงให้พระครูของพระองค์มาประจำที่วัดโพธารามมหาวิหารและแต่งตั้งพระภิกษุฝ่ายสีหลให้รับสมณศักดิ์เป็นสังฆราชและมหาสามี และโปรดให้พระภิกษุอุปสมบทในนิกายสีหล ดังนั้นตำนานชินกาลมาลีปกรณ์ที่เขียนโดยพระรัตนปัญญาเถระแห่งวัดโพธารามมหาวิหาร ขณะที่พระเมืองเกษเกล้าครองราชย์ได้ 1-2 ปี ได้สรรเสริญพระเมืองเกษเกล้าว่า "...เป็นพระเจ้าธรรมิกราชโดยแท้..."
พระราชประวัติ > การถอดออกจากราชสมบัติ

พระเมืองเกษเกล้า ได้เสด็จขึ้นครองราชย์ครั้งแรกในช่วงปี พ.ศ. 2068-2081 ซึ่งช่วงแรกของการครองราชย์ยังมีกลุ่มอำนาจเดิมในสมัยพญาแก้ว ยังไม่พบความขัดแย้งของเหล่าขุนนาง และดูเหมือนว่าครองราชย์ตามปกติเฉกเช่นกษัตริย์องค์ก่อน ความมั่นคงช่วงแรกจึงเกิดจากแรงสนับสนุนของเหล่าพระสงฆ์และมหาเทวีเจ้าตนย่า (นางโป่งน้อย) ซึ่งเป็นฐานอำนาจเดิม ภายหลังเมื่อมหาเทวีเจ้าตนย่าสวรรคตใน พ.ศ. 2077 โดยพระองค์มีพระราโชบายที่จะรวบอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง สร้างความไม่พอใจแก่ขุนนางลำปางที่นำโดย หมื่นสามล้าน ซึ่งเป็นผู่นำไม่พอใจและเกิดการก่อกบฏขึ้นในปี พ.ศ. 2078 โดยขุนนางเมืองลำปางได้เป็นแกนนำการก่อกบฏ  ดังข้อความตอนหนึ่งว่า "...เสนาทังหลาย เปนต้นว่า หมื่นสามล้านกินนคร ๑ ลูกหมื่นสามล้านชื่อว่าหมื่นหลวงชั้นนอก ๑ หมื่นยี่อ้าย ๑ จักกะทำคดแก่เจ้าพระญาเกสเชฏฐราชะ พระเปนเจ้ารู้ จิ่งหื้อเอาหมื่นส้อยสามล้านไพข้าเสียวันนั้นแล..." แสดงว่าขุนนางตามภูมิภาค ต่างไม่พอใจพระมหากษัตริย์ และเกิดความขัดแย้งรุนแรงยิ่งขึ้น จนในที่สุด พ.ศ. 2081 ขุนนางมีอำนาจเหนือกษัตริย์และได้ร่วมกันปลดพระเมืองเกษเกล้าออก แล้วส่งไปครองเมืองน้อย
พระราชประวัติ > การครองราชย์ครั้งที่สองและการสวรรคต

หลังจากเหตุการณ์นั้น เหล่าขุนนางจึงได้อัญเชิญท้าวซายคำขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แทนพระราชบิดา ท้าวซายคำครองราชย์ในปี พ.ศ. 2081 ขณะมีพระชนมายุ 24 พรรษา แต่หลังพระองค์ได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติได้ไม่นานก็ถูกลอบปลงพระชนม์ ดังตำนานพระธาตุหริภุญชัยได้กล่าวไว้ว่า "...พระยาซายคำถือเมืองได้ ๖ ปี  มีลูกหญิงก็หลาย มีลูกชายก็มาก เถิงปีก่าดหม้า เดือน ๑๑ แรมค่ำ ๑ วันอาทิตย์ ไทยระวายยี (พ.ศ. 2086) ชาวดาบเรือนหื้อเสียชีวิตในคุ้มน้อยทั้งมวนแล..." แสดงว่าท้าวซายคำได้ถูกเหล่าขุนนางลอบปลงพระชนม์ในคุ้มพร้อมด้วยครอบครัว โดยตำนานเมืองเชียงใหม่ได้ให้เหตุผลไว้ว่า "...เสวยเมืองบ่ชอบสราชธัมม์ เสนาอามาตย์พร้อมกัน ข้าพ่อท้าวชายเสียในปลีก่าเหม้า สก ๙๐๕ ตัว..."
หลังจากลอบปลงพระชนม์แล้ว ก็ได้นำพระเมืองเกษเกล้าพระราชบิดากลับมาครองราชย์โดยครองราชย์ไม่ถึงสองปี ก็ถูกแสนคราวเหล่าขุนนางไทใหญ่ลอบปลงพระชนม์ในปี พ.ศ. 2088 แผ่นดินล้านนาจึงว่างกษัตริย์และเกิดความแตกแยกถึงขั้นสงครามกลางเมือง และมีการดึงกำลังภายนอกเข้าช่วยด้วย
กลุ่มแสนคราว เป็นกลุ่มขุนนางในเชียงใหม่ได้ลอบปลงพระชนม์พระเมืองเกษเกล้า แล้วไปอัญเชิญเจ้านายเมืองเชียงตุงที่มีเชื้อสายราชวงศ์มังรายมาครองเมืองเชียงใหม่แต่ไม่ยอมมา จึงได้อัญเชิญเจ้าฟ้าเมืองนายแทน
กลุ่มหมื่นหัวเคียน เป็นกลุ่มขุนนางที่นำเข้ามารบกับกลุ่มแสนคราวที่เมืองเชียงใหม่ รบกันเป็นเวลาสามวันสามคืน ฝ่ายหมื่นหัวเคียนพ่ายแพ้หนีไปเมืองลำพูน กลุ่มนี้ได้แจ้งให้กรุงศรีอยุธยายกทัพขึ้นมายึดเชียงใหม่ ด้วยเหตุนี้สมเด็จพระไชยราชาธิราชจึงทรงยกทัพมายังเชียงใหม่
กลุ่มเชียงแสน กลุ่มนี้ประกอบไปด้วย เจ้าเมืองเชียงแสน เจ้าเมืองเชียงราย เจ้าเมืองลำปาง และเจ้าเมืองพาน ซึ่งเป็นกลุ่มของพระนางจิรประภาเทวีเอง ได้ทำการกวาดล้างกลุ่มแสนคราวได้สำเร็จ และสนับสนุนพระอุปโย(หรือสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราช)แห่งล้านช้างมาครองล้านนา ด้วยพระองค์มีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาในพระเมืองเกษเกล้า โดยระหว่างการรอการเสด็จมาของสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราชเหล่าบรรดาขุนนางจึงได้อัญเชิญพระนางจิรประภาเทวีพระอัครมเหสีในพระเมืองเกษเกล้า และพระราชมารดาในท้าวซายคำ ขึ้นเป็นกษัตรีย์พระองค์แรกในแผ่นดินล้านนาในปี พ.ศ. 2088
พระนางจิรประภาเทวีพระอัครมเหสีของพระองค์ ได้เสด็จขึ้นครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 2088-2089 เนื่องจากพระองค์มีความเหมาะสมเนื่องจากเคยมีบทบาททางการเมือง ด้วยพระนางเป็นพระอัครมเหสีในพระเมืองเกษเกล้า และพระราชมารดาในท้าวซายคำ รวมระยะเวลากว่า 19 ปี (พ.ศ. 2069-2088) และในช่วงเวลาที่พระนางเสวยราชย์ สันนิษฐานว่าพระนางมีพระชนมายุราว 45-46 พรรษา ซึ่งถือเป็นพระชนมายุที่ถือว่าเหมาะสม ด้วยประสบการณ์และความพร้อมดังกล่าวทำให้มหาเทวีสามารถแก้ไขสภาวะบ้านเมืองให้ลุล่วงไปด้วยดี
พระราชกรณียกิจ > การศาสนา

ในช่วงแรกของการครองราชย์ ขณะที่พระองค์ยังมีสถานะที่มั่นคง พระองค์ได้แต่งตั้งคนใกล้ชิดไปครองเมืองเชียงแสน ซึ่งถือเป็นศูนย์อำนาจทางตอนบนของอาณาจักรล้านนา และเมืองเชียงแสนนี่เองที่เป็นฐานอำนาจของพระเมืองเกษเกล้าสืบมาถึงรัชสมัยของพระนางจิรประภามหาเทวี และสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราช ทางด้านการปกครองมีลักษณะปรึกษาร่วมกันกับสิงเมืองและบรรดาขุนนาง เนื่องจากมีหลักฐานที่กล่าวถึง เมื่อพระเมืองเกษเกล้าครองราชย์ได้ไม่ไม่นาน ราชเทวี (ไม่ปรากฏพระนาม) ก็ประสูติราชบุตรองค์หนึ่ง เพื่อความเป็นสิริมงคล จึงได้สร้างพระพุทธรูป "พุทธพิมพาเจ้าราชบุตร" แล้วหารือกับสิงเมืองและเสนาอามาตย์ว่าจะนำพระพุทธรูปไว้ที่ใด เจ้าเมืองเชียงแสนจึงได้เสนอให้ไปไว้ในถ้ำปุ่ม เมืองเชียงแสน
นอกจากนี้พระองค์ยังได้ให้การอุปถัมภ์พระพุทธศาสนา โดยพระองค์ได้ให้การทำนุบำรุงพระศาสนาในเมืองต่างของล้านนา เช่น เมืองลำพูน เชียงใหม่ และเชียงแสน โดยเฉพาะการสร้างวัดโลกโมฬี ทำนองวัดประจำรัชกาลเลยทีเดียว
พระราชกรณียกิจ > การต่างประเทศ

สถานะทางการเมืองในช่วงต้นของพระเมืองเกษเกล้าเป็นที่ยอมรับทางการเมืองระหว่างรัฐ โดยเฉพาะอาณาจักรล้านช้าง ดังพบว่า พระเจ้าโพธิสารราช กษัตริย์แห่งล้านช้างได้ทูลขอ นางยอดคำ หรือ พระนางยอดคำทิพย์ (เจ้านางหลวงคำผาย) ธิดาของพระเมืองเกศเกล้าเป็นพระอัครมเหสี เพื่อสร้างสัมพันธไมตรีระหว่างสองอาณาจักร และผนึกกำลังตอบโต้การขยายตัวของอาณาจักรอยุธยา แต่อย่างไรก็ตามหลังจาก พ.ศ. 2077 ระบอบกษัตริย์และขุนนางของอาณาจักรล้านนาก็เสียสมดุล และเกิดเหตุการณ์การถอดพระองค์ออกจากราชสมบัติ การยกพระราชโอรสของพระองค์ครองราชย์ต่อและถูกลอบปลงพระชนม์ ต่อมาเมื่อพระองค์ครองราชย์อีกครั้งก่อนที่จะถูกลอบปลงพระชนม์ในท้ายที่สุด
เชิงอรรถ

↑  พระราชธิดาพระองค์เล็กของพระเมืองเกศเกล้า ภายหลังพระเจ้าบุเรงนองพระตนคำกลับไปยังกรุงหงสาวดีด้วยในรัชกาลของพระเจ้าเมกุฏิสุทธิวงศ์ และเชื่อว่าเป็นคนละพระองค์กันกับ พระตนคำ พระมเหสีของสมเด็จพระเจ้าอภัยพุทธบวร ไชยเชษฐาธิราชแต่อาจจะเป็นพระตนทิพย์มเหสีอีกพระองค์ที่พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชโปรดให้ดูแลนครเชียงใหม่หลังจากที่พระองค์เสด็จกลับไปหลวงพระบางแล้วและพระตนทิพย์ยังเป็นพระราชธิดาในพระเกศเกล้า
↑  ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่, หน้า 88 เรียกคนกลุ่มนี้ว่า "หมื่นหัวเคียนแสนหวี" ซึ่งแสดงว่าเป็นขุนนางเมืองแสนหวี และโพกศีรษะ (หัวเคียน)
วัดโลกโมฬี
เบอร์แธม แรมซีย์

| เซอร์ เบอร์แธม แรมซีย์ |
| --- | --- |
ภาพเหมือนของพลเรือเอกแรมซีย์
ชื่อเกิด: เบอร์แธม โฮม แรมซีย์
เกิด: 20 มกราคม ค.ศ. 1883(1883-01-20) ลอนดอน, อังกฤษ
เสียชีวิต: 2 มกราคม ค.ศ. 1945(1945-01-02) (61 ปี) Toussus-le-Noble, ฝรั่งเศส
รับใช้:  สหราชอาณาจักร
แผนก/สังกัด:  ราชนาวี
ประจำการ: 1898–1945
ชั้นยศ: พลเรือเอก
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง Second Ostend Raid  Zeebrugge Raid สงครามโลกครั้งที่สอง ปฏิบัติการไดนาโม  ปฏิบัติการฟลูเรอร์  ปฏิบัติการคบเพลิง  ปฏิบัติการฮัสกี  ปฏิบัติการเนปจูน 
บำเหน็จ: เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งบาธระดับผู้บัญชาการอัศวิน เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งจักรวรรดิบริติชระดับผู้บัญชาการอัศวิน เครื่องราชอิสริยาภรณ์ เดอะ รอยัล วิกตอเรียนระดับสมาชิก  Mention in Despatches (two) เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ (ฝรั่งเศส) ลีเจียนออฟเมอริต (สหรัฐ)  เครื่องอิสริยาภรณ์อูชาคอฟ (โซเวียต)
พลเรือเอก เซอร์ เบอร์แธม โฮม แรมซีย์ ผู้ซึ่งได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งบาธ (Order of the Bath) ระดับผู้บัญชาการอัศวิน (KCB), เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งจักรวรรดิบริติช (Order of the British Empire) ระดับผู้บัญชาการอัศวิน (KBE) และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เดอะ รอยัล วิกตอเรียน (Royal Victorian Order) ระดับสมาชิก (MVO) (20 มกราคม ค.ศ. 1883 – 2 มกราคม ค.ศ. 1945)  เป็นเจ้าหน้าที่นายทหารเรือแห่งราชนาวีอังกฤษ เขาได้บัญชาการเรือ HMS Broke ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้เป็นผู้รับผิดชอบสำหรับการอพยพดันเคิร์กในปี ค.ศ. 1940 และได้วางแผนและบัญชาการกองทัพเรือในการยกพลขึ้นบกฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1944
เมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1945 แรมซีย์เสียชีวิตเมื่อเครื่องบินที่เขาโดยสารได้ตกจากสนามบิน Toussus-le-Noble ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของปารีส เขากำลังจะไปประชุมหารือกับนายพลเบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรีในกรุงบรัสเซลส์ ศพของเขาได้ถูกฝังในสุสานหมู่ชุมชนใหม่ใน Saint-Germain-en-Laye อนุสาวรีย์ของผู้เสียชีวิตทั้งหมดที่ประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกที่ Toussus-le-Noble ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1955
วังสะพานขาว

| วังสะพานขาว |
| --- | --- |
วังสะพานขาว
th
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปลี่ยนสภาพ
ประเภท: วัง
สถาปัตยกรรม: ตะวันตก
ที่ตั้ง: แขวงคลองมหานาค เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
เมือง:  กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ไทย
พิกัด:  13°45′21″N 100°30′56″E﻿ / ﻿13.75583°N 100.51556°E﻿ / 13.75583; 100.51556
เริ่มสร้าง: ก่อน พ.ศ. 2450
พิธีเปิด: 16 มกราคม พ.ศ. 2450
เจ้าของ: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ
วังสะพานขาว ตั้งอยู่ริมถนนหลานหลวงตัดกับถนนกรุงเกษม เคยเป็นที่ทำการกรมประชาสงเคราะห์ ปัจจุบันเป็นกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
วังสะพานขาวเคยเป็นวังที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร พระราชโอรสองค์ที่ 42 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) โดยทรงสร้างพระราชทานให้แก่พระองค์เจ้าวุฒิไชยเฉลิมลาภ เมื่อทรงสำเร็จการศึกษาวิชาการทหารเรือจากประเทศอังกฤษแล้ว ซึ่งสร้างเสร็จทำพิธีขึ้นตำหนักเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2450 ทรงใช้เป็นที่ประทับและที่ทรงงานราชการ
ภายหลังที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกรสิ้นพระชนม์ ในปี พ.ศ. 2490 แล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 กระทรวงมหาดไทยได้ขอซื้อที่ดินพร้อมอาคารจากทายาท เพื่อเป็นที่ตั้งของกรมประชาสงเคราะห์ ซึ่งเดิมอาศัยพื้นที่พระราชวังสราญรมย์อยู่
ปัจจุบัน ตำหนักกรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร วังสะพานขาว ได้รับการอนุรักษ์เป็นโบราณสถาน
สถาปัตยกรรม

ตำหนักที่ประทับ (ซึ่งปัจจุบันใช้เป็นอาคารที่ทำการของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์) มีลักษณะเป็นสถาปัตยกรรมตะวันตกเป็นอาคารสองชั้น ด้านหลังมีหอคอยเพิ่มขึ้นเป็นสามชั้น มีการใช้ศิลปะลายปูนปั้นประดับตามซุ้มหน้าต่าง ตามรอยต่อนอกอาคารระหว่างชั้นบน ชั้นล่าง มุมอาคาร เหนือคูหาโค้งที่มุขหน้า และคูหาโค้งตามช่องเฉลียงชั้นล่าง ชั้นบนด้านหลังมีระเบียงแล่นไปจดกับส่วนหอคอย
ภายในตัวตำหนักมีห้องต่าง ๆ 10 ห้อง ชั้นล่าง 4 ห้อง ชั้นบน 6 ห้อง (ไม่นับโถงบันได โถงกลางชั้นบน และห้องน้ำ ซึ่งอยู่ด้านหลัง) ห้องทุกห้องในแต่ละชั้น มีประตูเปิดทะลุถึงกันหมด ประตูและหน้าต่างแต่ละบานมีขนาดสูงใหญ่ ล้อมด้วยกรอบไม้สีเข้ม เหนือประตูและหน้าต่างมีทับหลังเป็นแผ่นไม้ฉลุลายละเอียด บนผนังห้องประดับด้วยศิลปะปูนปั้น แบบเดียวกับภายนอกตำหนัก สอดรับกับลายฉลุบนเพดานห้อง
ตราแผ่นดินของตรินิแดดและโตเบโก

| ตราแผ่นดินของตรินิแดดและโตเบโก |
| --- | --- |

ตราอาร์มรุ่นต่าง ๆ
ตราแผ่นดินของสหพันธรัฐอินดีสตะวันตก (ค.ศ. 1958-1962)
รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย (ประกาศใช้ครั้งแรก)  สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 (แก้ไขเพิ่มเติมและประกาศใช้แบบตราปัจจุบัน)
เริ่มใช้: พ.ศ. 2432 (ประกาศใช้ครั้งแรก) พ.ศ. 2501 (สหพันธรัฐอินดีสตะวันตก) พ.ศ. 2505
เครื่องยอด: สหพันธรัฐอินดีสตะวันตก ：มือถือคบเพลิงเหนือผ้าโพกประดับหมวกเกราะสีขาว-แดง  ใหม่:ต้นปาล์มประกอบสมอเรือเหนือผ้าโพกประดับหมวกเกราะสีขาว-แดง.
โล่: สหพันธรัฐอินดีสตะวันตก ：สามเหลี่ยมสีขาวโดยมีแง่งคว่ำสีแดงคั่นอยู่บนโล่สีเหลือง ขอบภายนอกมีวงกลมสีเหลือง 10 วง บนแถบสีขาว-น้ำเงิน 8 แถบเรียงสลับกันอยู่ด้านล่าง ด้านบนสุดของโล่มีรูปสิงโตอังกฤษโบราณสีเหลืองบนแถบสีแดง  ตรินิแดดและโตเบโก : โล่สีแดงมีรูปเรือใบสามลำ ซึ่งเสากระโดงเรือทุกลำนั้นกางผ้าใบรูปกางเขนปลายบาน และ ด้านบนสุดของโล่มีแถบสีดำภายในมีรูปนกฮัมมิงเบิร์ดสีเหลืองสองตัวหันเข้าหากัน โดยมีแง่งสีขาวคั่นอยู่
ประคองข้าง: A scarlet ibis and a cocrico, both proper.
ฐานรองข้าง: ภูเขาสามลูกที่สูงที่สุด หมายถึง ทรินิตีฮิลล์, และ กลุ่มโขดหิน หมายถึง โตเบโก, ประกอบคลื่นทะเล.
คำขวัญ: สหพันธรัฐอินดีสตะวันตก ："To dwell together in unity" () ตรินิแดดและโตเบโก :"Together we aspire, together we achieve" (ร่วมกันเราปรารถนา ร่วมกันเราประสบความสำเร็จ)
การใช้: รัฐบาลแห่งตรินิแดดและโตเบโก
ตราแผ่นดินของตรินิแดดและโตเบโก เป็นตราอาร์มที่สืบทอดรูปแบบมาจากดวงตราสหพันธรัฐอินดีสตะวันตก ออกแบบโดยคณะกรรมการที่ตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1962 เพื่อคัดเลือกแบบดวงตราแผ่นดินที่สื่อถึงประชาชนชาวตรินิแดดและโตเบโก คณะกรรมการได้มีมติเลือกแบบดวงตราที่ออกแบบโดย คาร์ลิสต์ ชาง (1921–2001) และ ผู้ออกแบบชุดคาร์นิวัล จอร์จ ไบเลย์ (1935–1970)
ความหมาย

ต้นปาล์มเดิมนั้นปรากฏอยู่บนตราแผ่นดินของอาณานิคมโตเบโก ก่อนที่จะเข้าร่วมสหภาพทางการเมืองกับตรินิแดด. สีของพื้นโล่นั้นมาจากสีของธงชาติ (สีดำ, แดง, และ ขาว). เรือใบสีทอง หมายถึง เรือเดินสมุทรทั้งสามลำที่คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ใช้ในการเดินทางสำรวจ “โลกใหม่” ได้แก่ : ซานตา มาเรีย, ลานิญญา และ ลาพินตา นกฮัมมิงเบิร์ดสีเหลืองสองตัวหันเข้าหากัน ตรินิแดดเป็นดินแดนที่ได้ชื่อว่า “ดินแดนแห่งฮัมมิงเบิร์ด” ซึ่งมีอยู่ทั้งหมด 18 สายพันธ์ที่ได้ค้นพบบนหมู่เกาะแห่งนี้ “ดินแดนแห่งฮัมมิงเบิร์ด” จึงมีความเชื่อที่เกี่ยวข้องกับชาวตรินิแดดที่เป็นชนพื้นเมืองอเมริกา ด้านข้างโล่มีนกปากยาว(ข้างซ้าย) และ Cocrico (ข้างขวา) ประคองโล่ รองรับด้วยหุบเขาทั้งสามลูก ซึ่งสื่อถึง ทรินิตีฮิลล์ ในทางใต้ของหมู่เกาะตรินิแดด, ซึ่งเกี่ยวข้องกับความเชื่อ เกี่ยวกับการสำรวจหมู่เกาะแห่งนี้ภายหลังจาก ตรีเอกภาพ และ หมู่เกาะที่ล้อมรอบด้วยท้องทะเลแคริบเบียน สื่อถึง โตเบโก "Together We Aspire, Together We Achieve." (ร่วมกันเราปรารถนา ร่วมกันเราประสบความสำเร็จ)