stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดไทร (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

สำหรับวัดไทรแห่งอื่น ดูที่ วัดไทร
| วัดไทร |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลตลาด อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาด อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
สันนิษฐานว่าสร้างวัดไทรขึ้นในสมัยอาณาจักรศรีวิชัยระหว่าง พ.ศ. 1300–1800 โดยเชื่อมโยงกับวัดกลางเก่าและวัดพระโยคที่อยู่บริเวณเดียวกัน ซึ่งล้วนแต่พบโบราณวัตถุหลายชิ้น สำหรับวัดไทรพบพระพุทธรูปแกะสลักด้วยหินทราย ปัจจุบันประดิษฐานที่อุโบสถหลังใหม่ ซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 ส่วนปฎิมากรรมในสมัยรุ่นเดียวกับวัตถุโบราณที่ปรักหักพังได้เก็บรวบรวมไว้ใต้ฐานอุโบสถ
เดิมวัดไทรเป็นที่รกร้างว่างเปล่ามีต้นไม้ใหญ่มากมายหลากหลายชนิดโดยเฉพาะต้นไทรซึ่งต่อมาเป็นที่มาของชื่อวัด สภาพภายในวัดมีกุฎิทรงไทยเพียงไม่กี่หลัง อุโบสถหลังเก่าชำรุดแต่ก็ยังพอเห็นร่องรอยของลวดลายของช่างฝืมือสมัยโบราณ เช่น หน้าบันและฝาผนัง เป็นต้น ช่วงตอนปลายกรุงศรีอยุธยาวัดไทรเป็นศูนย์กลางของการปฏิบัติธรรม แต่ปรากฏว่าไม่มีการก่อสร้างหรือบูรณะถาวรวัตถุแต่อย่างใด นับตั้งแต่ พ.ศ. 2465 จนถึงเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันได้บูรณปฎิสังขรณ์ให้อยู่ในสภาพรุ่งเรืองจนกระทั่งถึงปัจจุบันนี้ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกที่จังหวัดสุราษฎร์ธานีได้ยึดเอาศาลาการเปรียญเป็นฐานบัญชาการรบครั้งนั้น
จุดเด่นของวัด คือ ศาลาการเปรียญ เป็นอาคาร 2 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 ในสมัยหลวงพ่อฉุย หน้ากว้าง 12 เมตร ยาว 28 เมตร สูง 18 เมตร สร้างกับไม้เคี่ยมและไม้หลุมพอ ทั้งหลัง เดิมเคยใช้เป็นศาลาการเปรียญและเป็นที่ตั้งโรงเรียน ธรรม รตน ศึกษา พ.ศ. 2476 สำหรับพระเณรได้ศึกษาหาความรู้ ภายในมีพระพุทธ เญยยอญฎิมา ประดิษฐานให้ประชาชนกราบไหว้บูชา ปัจจุบันได้ใช้เป็นพิพิธภัณฑ์
ยอดปรมาจารย์ "ยิปมัน"

| ยอดปรมาจารย์ "ยิปมัน" |
| --- | --- |

กำกับ: หว่อง คาไว
เขียนบท: หว่อง คาไว
อำนวยการสร้าง: อู๋ ซีหยวน หว่อง คาไว
นักแสดงนำ: เหลียง เฉาเหว่ย จาง จื่ออี๋ จาง เจิ้น ซอง เฮเคียว
กำกับภาพ: Golden harvest
ตัดต่อ: golden way films
บริษัทผู้สร้าง: magnum films  
ผู้จัดจำหน่าย: เอ็ม พิคเจอร์ (ไทย)
วันฉาย: 8 มกราคม ค.ศ. 2013 (จีน)   10 มกราคม ค.ศ. 2013 (ฮ่อง)  7 มีนาคม ค.ศ. 2013 (ไทย)
ความยาว: 130 นาที
ประเทศ: ประเทศจีน / ฮ่องกง
ภาษา: จีนกลาง  จีนกวางตุ้ง  ญี่ปุ่น
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ยอดปรมาจารย์ "ยิปมัน" (จีน: 一代宗師; กวางตุ้ง: Jat1 Doi6 Zung1 Si1) เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติของยิปมัน ปรมาจารย์มวยกังฟูแบบหย่งชุน และเป็นอาจารย์ของบรูซ ลี เขียนบทและกำกับโดยหว่อง คาไว
เนื้อเรื่อง

ฝ่อซาน ในปี ค.ศ. 1936 ยิปมัน ในวัย 40 ปี ในฐานะตัวแทนของกังฟูแดนใต้ ได้ประลองฝีมือกับสุดยอดกังฟูแดนเหนือ โดย อาจารย์กง ผู้เป็นปรมาจารย์ของ 64 ฝ่ามือสกุลกง ยิปมันสามารถเอาชนะได้ด้วยการหักชิ้นแป้งในมือของอาจารย์กง อาจารย์กงมีบุตรสาวเพียงคนเดียว คือ คุณหนูกง หรือกงเอ๋อ ผู้ซึ่งสืบทอดวิชา 64 ฝ่ามือสกุลกง กงเอ๋อ และยิปมันได้ประลองกันในหอทองคำ ซึ่งเป็นโรงน้ำชามีชื่อของฝ่อซาน ทั้งคู่ไม่อาจรู้แพ้ชนะกันได้
จนกระทั่งสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง อุบัติขึ้น กองทัพญี่ปุ่นได้บุกยึดฝ่อซาน ท่ามกลางความแร้นแค้น บุตรชายหญิงของยิปมันก็ได้ถึงแก่กรรมลง ในระหว่างนี้ หม่าชัน ศิษย์เอกของอาจารย์กง ได้ทรยศด้วยการสังหารอาจารย์กง แล้วไปสวามิภักดิ์ต่อญี่ปุ่น กงเอ๋อสาบานว่าจะแก้แค้นให้ผู้เป็นพ่อ ด้วยการไม่แต่งงาน และฝึกฝนวิชา 64 ฝ่ามือสกุลกง
จนกระทั่งหลังสงคราม ในปี ค.ศ. 1950 ยิปมันได้จากฝ่อซานไปอย่างไม่หวนกลับมาอีก โดยการไปบุกเบิกโรงเรียนสอนหย่งชุนที่ฮ่องกง ที่นั่นยิปมันได้พบกับกงเอ๋ออีกครั้ง ในคืนวันตรุษจีนของปี ค.ศ. 1940 กงเอ๋อได้ประลองกับหม่าชัน และล้างแค้นให้พ่อของตนได้สำเร็จ แต่หลังจากนั้นไม่นาน ร่างกายที่บาดเจ็บของเธอทำให้เธอมิอาจฝึกกังฟูได้อีก และต้องใช้ฝิ่นบำบัดอาการเจ็บปวด ไม่นานก็เสียชีวิตลง พร้อมกับมอบของที่ระลึกของตนพร้อมกับความในใจให้แก่ยิปมัน
เนื้อเรื่องดำเนินมาจนถึงปี ค.ศ. 1972 ที่ยิปมันเสียชีวิตลง เพราะยิปมัน กังฟูแบบหย่งชุนจึงได้รุ่งเรืองและแพร่หลายไปตามสถานที่ต่าง ๆ ทั่วโลก
นักแสดง

เหลียง เฉาเหว่ย...ยิปมัน
จาง จื่ออี๋...กงเอ๋อ
จาง เจิ้น...มือมีดโกน
ซอง เฮเคียว...จาง หย่งเฉิน (ภริยายิปมัน เสียชีวิตที่ฝ่อซาน)
หยวน หวูปิง...เฉิน หว่านซุน
เจ้า เปิ่นชาน...ติง เหลียงชาน
หวัง ชิงซิง...กง หยูเทียน (อาจารย์กง)
การสร้าง

หว่อง คาไวได้เริ่มพัฒนาบทภาพยนตร์และประกาศตัวนักแสดงนำในบทยิปมัน คือ เหลียง เฉาเหว่ย มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002  ซึ่งตัวของเหลียง เฉาเหว่ย แม้จะไม่มีทักษะการต่อสู้ในแบบหย่งชุนมาก่อน แต่ก็ได้ฝึกฝนอย่างจริงจัง จนกระทั่งกระดูกแขนหักทำให้ต้องหยุดพักไปนานถึง 2 เดือน
แต่การเตรียมงานสร้างได้ล่าช้ามานานกว่า 5 ปี ภาพยนตร์เริ่มถ่ายทำในประเทศจีน ช่วงเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 ถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 2010  จนกระทั่งถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 ตัวอย่างแรกของภาพยนตร์ก็ได้ถูกเผยแพร่ออกมาเป็นครั้งแรก นับเป็นเวลานานถึง 8 ปี ด้วยกันตั้งแต่มีการประกาศสร้าง
รางวัล

The Grandmasters  มีชื่อชิงรางวัลภาพยนตร์เอเชียครั้งที่ 8 รวมทั้งหมด 11 สาขารวมถึงรางวัลสำคัญ เช่น ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม, นักแสดงนำชาย, นักแสดงนำหญิง, บทภาพยนตร์ และถ่ายภาพยอดเยี่ยม เป็นต้น และได้รับไปถึง 7 รางวัล ได้แก่  ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม, นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม, ถ่ายภาพยอดเยี่ยม, ออกแบบงานสร้างยอดเยี่ยม, ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม และออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
และยังได้รับรางวัลตุ๊กตาทองฮ่องกงครั้งที่ 33 ไปอีก 12 รางวัล ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม, นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม, นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, กำกับภาพยอดเยี่ยม, ตัดต่อยอดเยี่ยม, กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม, ออกแบบเครื่องแต่งกายและแต่งหน้ายอดเยี่ยม, ออกแบบฉากต่อสู้ยอดเยี่ยม, ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม และออกแบบเสียงยอดเยี่ยม นับว่าเป็นการได้รางวัลมากที่สุดนับจาก Comrades: Almost a Love Story ที่ได้ไป 9 รางวัล ในปี ค.ศ. 1996
ดูเพิ่ม

ยิปมัน เจ้ากังฟูสู้ยิบตา และ ยิปมัน 2 อาจารย์บรู๊ซ ลี ภาพยนตร์กำกับโดย วิลสัน ยิป นำแสดงโดย เจิ้น จื่อตัน
แหล่งข้อมูลอื่น

The Grandmasters ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Grandmasters ที่สยามโซน
วัดไทยาวาส

| วัดไทยาวาส |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดไทยาวาส, วัดท่ามอญ
ที่ตั้ง: ตำบลไทยาวาส อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสังวรสาธุวัตร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดไทยาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทยาวาส อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดไทยาวาส เดิมชื่อว่า วัดท่ามอญ เพราะที่ตั้งวัดครั้งนั้นมีพวกมอญจำนวนหนึ่งได้มาอาศัยอยู่ ชาวมอญเหล่านี้ได้ช่วยกันสร้างวัดขึ้นมา กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1725 เมื่อ  พ.ศ. 2484 มีหลักฐานปรากฏอยู่ เช่น อุโบสถหลังเก่า ฃึ่งชำรุดทรุดโทรมมาก ฃึ่งชาวบ้านแถบนั้นได้เล่าสืบต่อกันมาว่า โบสถ์หลังนี้ได้สร้างค่อมหลังเก่าอีกทีหนึ่ง ปัจจุบันยังมีของเก่าเหลืออยู่ คือ ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กับศาลาพักร้อนหลังเล็กๆอีกหนึ่งหลัง วัดไทยาวาสได้เจริญขึ้นตามลำดับ เพราะชาวบ้านแถบนี้มีจิตศรัทธาเสื่อมใสเป็นอย่างมาก และได้เปลี่ยนชื่อจาก "วัดท่ามอญ" มาเป็น "วัดไทยาวาส" เมื่อ พ.ศ. 2486 เป็นต้นมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อโต อายุกว่า 800 ปี และรูปปั้นหลวงพ่อย้อย อดีตเจ้าอาวาสวัดไทยาวาส
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการจันทร์
พระอธิการเสน
พระอธิการเถื่อน
พระอธิการปิ่น เกตุสมภาร
พระอธิการเอี๊ยะ พลายงาม
พระอธิการเชย จนฺทโชติ
พระอาจารย์ถาด น้องต้นวงษ์
พระครูวิจักษ์ธรรมประจิต พ.ศ. 2480–2536
พระครูใบฎีกา วินัย กตคุโณ พ.ศ. 2537–2541
พระอาจารย์ไพศาล เตชปญฺโญ พ.ศ. 2542–2546
พระครูสังวรสาธุวัตร พ.ศ. 2546
วัดสามพัน

| วัดสามพัน |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลไทรขึง อำเภอพระแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระมหาทองคำ อินฺทวีโร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสามพัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทรขึง อำเภอพระแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี ริมคลองฝั่งซ้ายของคลองอิปัน
วัดสามพันตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2464 เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2516 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จมาที่วัดสามพันและได้ทำการยกช่อฟ้าอุโบสถ และทรงปลูกต้นชัยพฤกษ์ไว้ที่หน้าอุโบสถ 1 ต้น เมื่อ พ.ศ. 2554 วัดสามพันประสบกับอุทกภัยทำให้สิ่งก่อสร้างโบราณสถานตลอดถึงโบราณวัตถุต่าง ๆ ได้รับความเสียหายและสูญหายเป็นจำนวนมากเช่น โรงธรรมศาลา กุฏิ ฯลฯ
โบราณสถานและโบราณวัตถุมี อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 ภายในมีพระประธานซึ่งหม่อมเจ้าปิยะรังสิต รังสิตเป็นผู้ถวาย เมื่อประมาณ พ.ศ. 2514 เจดีย์พระอุปัชฌาย์หนู ซึ่งพ่อท่านคล้ายเป็นผู้สร้างไว้เมื่อ พ.ศ. 2469 ปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูปศิลาแลง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2455 พระลาก ซึ่งมีอายุประมาณ 100 ปี มีพระพุทธรูปสลักจากหินทรายแดง เป็นพระพุทธรูปสกุงช่างไชยา และมีศิลปวัตถุ ได้แก่ ชามเบญจรงค์ ถ้วยชามจีนสมัยเซ้ง
รายนามเจ้าอาวาส

อาจารย์สมภาร สุขแล้ว
หลวงปู่เนตร
หลวงปู่ขาว
หลวงปู่หีด
หลวงปู่สน
พระอุปัชฌาย์หนู
พระครูประจักรวรคุณ (หลวงปู่แดง)
พระครูโอภาสวิริยะคุณ (หลวงพ่อสว่าง)
พระครูอดุลย์ธรรมพินิจ (หลวงพ่อจรูญ)
พระสมุเที่ยง (หลวงพ่อเที่ยง)
พระมหาทองคำ อินฺทวีโร
ลัทธิเค้าโครง

ลัทธิเค้าโครง อาจจะหมายถึง
ศิลปะเค้าโครง ในทางศิลปะเชิงปรัชญา
ลัทธิเค้าโครงในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
สถาปัตยกรรมเค้าโครง ลักษณะแนวคิดสถาปัตยกรรมแนวใหม่ในรัสเซีย
ลัทธิเค้าโครง (ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ)

บทความนี้เกี่ยวกับความหมายในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ลัทธิเค้าโครง
ลัทธิเค้าโครงในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ หรือ ลัทธิสร้างสรรค์นิยม (Constructivism) คือ แนวคิดที่ว่า ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศนั้น เกิดขึ้นได้จากการที่แต่ละรัฐทำประโยชน์ให้กับประเทศของตน โดยผ่านทางความร่วมมือระหว่างประเทศ  ซึ่งความสัมพันธ์ระหว่างประเทศอาจเป็นแบบที่สัจนิยม (realism) ว่าไว้ คือ ไร้ผู้ควบคุม (อนาธิปไตย) ต่างคนต่างชิงดี  ผู้ใหญ่ข่มผู้น้อยจากพลังอำนาจที่เหนือกว่า แต่สภาพวุ่นวายไร้การควบคุมนั้นไม่ใช่ลักษณะที่ฝังตัวถาวร แต่ได้รับอิทธิพลมาจากการการก่อโครงสร้างของสังคม   หรือกล่าวได้ว่า ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศนั้นไม่ได้รับอิทธิพลแค่เฉพาะจากอำนาจและความมั่งคั่ง แต่ยังได้รับอิทธพลจากความคิดที่แตกต่างของแต่ละชาติซึ่งประสานกัน เช่น วัฒนธรรมและเอกลักษณ์ เป็นต้น  รัฐยังผู้เป็นผู้กำหนดความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ แต่เป็นความสัมพันธ์ในทางสังคม(คบค้าสมาคมกัน)  มากกว่าการใช้ชั้นเชิงตอบโต้กัน
วัดไทร (จังหวัดนครปฐม)

สำหรับวัดไทรแห่งอื่น ดูที่ วัดไทร
| วัดไทร |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: หมู่ที่ 2  ตำบลท่ากระชับ อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม 73120
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูวิสุทธิ์ธรรมโฆส (สายันต์ โฆสธมฺโม)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านตลาดบน ตำบลท่ากระชับ อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ปัจจุบัน พระครูวิสุทธิ์ธรรมโฆส (สายันต์ โฆสธมฺโม) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดไทรตั้งเมื่อ พ.ศ. 2382 ต่อมาใน พ.ศ. 2485 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จมาเยี่ยมที่วัดนี้และรับสั่งว่า อุโบสถของวัดไทรแปลกไปจากวัดอื่น อุโบสถหลังเก่าสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยใช้ศิลปกรรมแบบจีนด้วยการนำเครื่องถ้วยชามลายครามและเบญจรงค์มาฝังประดับไว้ ได้บูรณะซ่อมแซมหลายครั้ง และบริเวณหน้าอุโบสถมีกลองซึ่งนำมาจากจังหวัดสกลนครตั้งอยู่ พบร่องรอยว่าอุโบสถหลังนี้น่าจะสร้างซ้อนทับบนซากฐานอาคารเดิม โดยปรากฏแนวอิฐเรียงเป็นพื้นอย่างชัดเจน รอบอุโบสถมีซุ้มเสมา ใบเสมาทำด้วยหินทรายสีแดงสลักลาย ส่วนมากชำรุดและลบเลือน
เจดีย์ทรงปรางค์ เชื่อกันว่าเป็นแบบองค์พระปฐมเจดีย์เดิมที่อยู่ภายใน ก่อนที่จะถูกสร้างครอบดังปัจจุบัน ศาลาท่าน้ำทรงไทย 2 หลัง ระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 และซ่อมเมื่อ พ.ศ. 2514 ปัจจุบันอยู่ในสภาพทรุดโทรม
รายนามเจ้าอาวาส

หลวงพ่อสิน
หลวงพ่อม้วน
พระครูวิลาศศาสนกิจ
พระครูวิสุทธิ์ธรรมโฆส (สายันต์ โฆสธมฺโม)
วัดถ้ำใหญ่ (จังหวัดนครศรีธรรมราช)

| วัดถ้ำใหญ่ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลถ้ำใหญ่ อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดถ้ำใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลถ้ำใหญ่ อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช มีเนื้อที่ธรณีสงฆ์ 50 ไร่
วัดถ้ำใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2100 คงร้างไประยะหนึ่ง ต่อมาวัดได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2495 โดยพ่อท่านนิ่ม เมธกโร และได้รับการบูรณะพัฒนาเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2537 พ.ศ. 2544 องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำใหญ่ปรับปรุงภูมิทัศน์วัด
อาคารเสนาสนะที่สำคัญของวัด ได้แก่ อุโบสถกลางน้ำ เป็นโบสถ์แห่งแรกของจังหวัดนครศรีธรรมราชที่สร้างไว้กลางน้ำ ภายในตกแต่งด้วยกระจกเงาแผ่นเล็ก ๆ นำมาต่อกัน บานประตูหน้าต่างแกะสลักเป็นรูปเทพปักษาและรูปเทวดา สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2550 โดยพระครูกิตติยานุศาสน์ วัดยังมีถ้ำซึ่งมีพระพุทธรูปในสมัยสุโขทัย ประดิษฐานอยู่จำนวน 4 องค์ มีเจดีย์บนยอดเขาซึ่งเป็นที่บรรจุของพระอรหันต์สาวก ได้แก่ พระธาตุของพระสารีบุตร องคุลีมาล เป็นต้น
วัดถ้ำเหวสินธุ์ชัย

| วัดถ้ำเหวสินธุ์ชัย |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลโขงเจียม อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสินธุชยากร(สมชาย )
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดถ้ำเหวสินธุ์ชัย ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี
วัดถ้ำเหวสินธุ์ชัย สร้างขึ้นโดยหลวงปู่หล้า ปคุโณ ภายในวัดจะมีทางเดินไปยังถ้ำเล็ก ๆ หรือที่เรียกกันว่า ถ้ำเหวสินธุ์ชัย ภายในประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ รูปหล่อพระฤๅษี พระแม่ธรณี และพระพุทธรูปอีกหลายองค์ และที่บริเวณของเพิงถ้ำ มีน้ำตกจากลำธารเล็กไหลผ่านลงมาเป็นน้ำตก นอกจากนี้ ยังมีวิหารพระแก้วมรกต และพระพุทธรูปยืนองค์ใหญ่ที่สามารถมองเห็นได้แต่ไกลจากสะพานข้ามแม่น้ำมูลให้สักการะกันอีกด้วย
วัดสามัคคี

| วัดสามัคคี |
| --- | --- |
th
ที่ตั้ง: เลขที่ 180/1 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา 30000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท สังกัดมหานิกาย
เจ้าอาวาส: พรครูวิจิตรการโสภณ วีรปัญโญ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสามัคคี สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2324 เป็นวัดราษฎร์ สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
วัดแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้แด่เพือนทหารที่เสียชีวิตในสงครามเมื่อครั้งกบฎเจ้าอนุวงศ์ เมื่อมีการสร้างวัดจึงใช้ชื่อว่า วัดสามัคคีรส หมายถึง การสมัครสมานสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2500 ถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดสามัคคี จนถึงปัจจุบัน
ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521
ลำดับเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม

| ลำดับที่ | เจ้าอาวาส | ปี |
| --- | --- | --- |
| ๑ | หลวงพ่อจันทร์ | ลาสิกขาบท |
| ๒ | พระครูปัจฉิมานุรักษ์ (อยู่) | มรณภาพ |
| ๓ | พระครูบวรสมณการ (เกิด) | ลาสิกขาบท |
| ๔ | พระอาจารย์พรม | ลาสิกขาบท |
| ๕ | พระอาจารย์อ้น  (ธารีฤกษ์) | มรณภาพ |
| ๖ | พระอาจารย์เล็ก  ปญฺญาปสุโต | ลาสิกขาบท |
| ๗ | พระอาจารย์เที่ยง   อโสโก | ลาสิกขาบท |
| ๗ | พระครูสิริธรรมทัศน์ (ศรี  อโนโม) | พ.ศ. ๒๔๘๗-๒๕๓๓ |
| ๙ | พระครูวิจิตรการโสภณ  (สนธิ์   วีรปญฺโญ) | พ.ศ. ๒๕๓๓-๒๕๖๓ |
| ๑๐ | พระมหาสม  ปิยธมฺโม ป.ธ. ๗ | พ.ศ.๒๕๖๓ - ปัจจุบัน |
อาคารเสนาสนะ

ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ ศาลาหอฉัน ศาลาปฏิบัติธรรม กุฏิสงฆ์ หอกลอง-ระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปนสถาน
วัดสระแก้ว (จังหวัดอุบลราชธานี)

| วัดสระแก้ว , วัดสระแก้ว แก่งสะพือ , วัดสระแก้ว พิบูลมังสาหาร |
| --- | --- |
พระอุโบสถวัดสระแก้ว อ.พิบูลมังสาหาร จ.อุบลราชธานี

ชื่อสามัญ: วัดสระแก้ว แก่งสะพือ, วัดสระแก้ว พิบูลมังสาหาร
ที่ตั้ง: ตำบลพิบูล อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทย 34110
ประเภท: วัดป่าฝ่ายอรัญวาสี
นิกาย: เถรวาท ธรรมยุติกนิกาย
ผู้ก่อตั้ง: ท่านพนฺธุโล (ดี) พระมหาเถระเมืองอุบลราชธานี
เจ้าอาวาส: พระครูวิมลปทุมคุณ (อ.ประจักษ์)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสระแก้ว หรือ วัดใต้ เป็นวัดป่าอรัญวาสี สังกัดนิกายเถรวาท คณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ก่อตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2406 โดย ท่านพนฺธุโล (ดี) พระมหาเถระผู้สถาปนาคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกายในจังหวัดอุบลราชธานีและภาคอีสาน ซึ่ง วัดสระแก้ว เป็นวัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกายวัดที่ 5 ในจังหวัดอุบลราชธานีและภาคอีสาน วัดตั้งอยู่บริเวณ แก่งสะพือ ติดกับแม่น้ำมูลในเขตเทศบาลเมืองพิบูลมังสาหาร ห่างจากตัวจังหวัดอุบลราชธานี ประมาณ 45 กิโลเมตร
ประวัติ

วัดสระแก้ว เป็นวัดเก่าแก่คู่บ้านคู่เมืองของอำเภอพิบูลมังสาหาร เดิมพื้นที่เป็นบริเวณ ปราสาทหินโบราณ อยู่ติดกับริมแม่น้ำมูลบริเวณ แก่งสะพือ ซึ่งมี สระน้ำโบราณ เชื่อว่าเป็นแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ บางครั้งจะมีแสงคล้ายลูกแก้วลอยขึ้นจากสระน้ำโบราณพุ่งไปทางทิศตะวันตกประมาณ 1 กิโลเมตร แล้วลอยลงบริเวณ เนินภูเขาดิน หรือบางครั้งก็ลอยขึ้นจากเนินภูเขาดินมาลงที่สระน้ำโบราณ เมื่อมีการสร้างวัดขึ้นบริเวณทั้งสองแห่งนี้ จึงตั้งชื่อว่า วัดสระแก้ว และ วัดภูเขาแก้ว
ปี พ.ศ. 2402 พระพรหมราชวงศา (กุทอง) เจ้าเมืองอุบลราชธานี คนที่ 3 เห็นว่า ในจำนวนบุตรทั้งหมดมีหลายคนซึ่งพอจะเป็น เจ้าเมือง อุปฮาด (อุปราช) ราชวงศ์ ราชบุตร ทำราชการให้แก่บ้านเมืองได้ จึงได้หมอบหมายให้ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี), ท้าวโพธิสาราช (เสือ), ท้าวสีฐาน (สาง) ซึ่งทั้ง 3 คนนี้เป็นบุตรที่เกิดจากหม่อมหมาแพงภรรยาคนที่ 2 ของ พระพรหมราชวงศา (กุทอง) และ ท้าวขัติยะ (ผู) ซึ่งเป็นน้องต่างมารดาของท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) เมื่อปรึกษาเป็นที่ตกลงกันแล้ว จึงสั่งให้จัดเรือและคนชำนาญร่องน้ำเพื่อหาสถานที่สร้างเมืองใหม่ โดยล่องเรือไปทางทิศตะวันออกตามลำแม่น้ำมูล จนมาถึงบริเวณ แก่งสะพือ ได้สำรวจภูมิประเทศฝั่งขวาของแม่น้ำมูล ทางทิศตะวันตกของแก่งสะพือ เมื่อเห็นว่าภูมิสถานเหมาะแก่การตั้งบ้านเมืองได้ จึงทำการบุกเบิกป่าเพื่อสร้างเมืองพิบูลมังสาหารขึ้น
ปี พ.ศ. 2406 พระพรหมราชวงศา (กุทอง) เจ้าเมืองอุบลราชธานีคนที่ 3 และ ท่านพันธุโล (ดี) พระมหาเถระผู้สถาปนาคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกายในจังหวัดอุบลราชธานีและภาคอีสาน ซึงดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสุปัฏนารามวรวิหารในขณะนั้น ได้พิจารณาหาที่ตั้งวัดและเห็นว่า ภูมิสถานด้านตะวันออกเมืองพิบูลมังสาหารสมควรตั้งวัด ด้วยมีโบราณสถานและโบราณวัตถุสำคัญอยู่ก่อนแล้ว จึงมอบหมายให้ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) และ ท้าวสีฐาน (สาง) เป็นกำลังสำคัญในการสร้างวัดขึ้น โดยมี ท่านพนฺธุโล (ดี) เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกและเป็นวัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกายแห่งที่ 5 ของจังหวัดอุบลราชธานีและภาคอีสาน ซึ่งในปีเดียวกันนี้ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) ได้รับโปรดเกล้าฯแต่งตั้งเป็น พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เจ้าเมืองพิบูลมังสาหาร ได้สร้างศาลาโรงธรรม กุฎิ สิม(โบสถ์)น้ำกลางสระแก้วหรือสระน้ำโบราณเป็นที่สังฆกรรมของพระภิกษุสงฆ์ ซึ่ง สระแก้ว หรือ สระน้ำโบราณ อยู่ทางทิศเหนือของวัดในปัจจุบัน
ท่านพนฺธุโล (ดี) ถือเป็น ปุราณสหธรรมิก พระภิกษุรวมสำนักในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะที่พระองค์ทรงผนวชและได้ทรงตั้งคณะสงฆ์ "ธรรมยุติกนิกาย" ขึ้นในประเทศไทย ต่อมาท่านพนฺธุโล (ดี) ได้นำขนบธรรมเนียมประพฤติปฏิบัติของคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกายมาเผยแผ่ที่จังหวัดอุบลราชธานี โดยมี พระพรหมราชวงศา (กุทอง) เจ้าเมืองอุบลราชธานี คนที่ 3 ได้มีความเลื่อมใสศรัทธาในพระสงฆ์ คณะธรรมยุต จึงได้สร้างวัดสุปัฏนารามวรวิหารให้เป็นสำนักของ ท่านพนฺธุโล (ดี) และคณะ จึงถือได้ว่า วัดสุปัฏนารามวรวิหาร จังหวัดอุบลราชธานี เป็นวัดแรกของคณะสงฆ์ธรรมยุตหรือธรรมยุติกนิกายในภาคอีสาน และเป็นการเริ่มต้นของคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกายในภาคอีสานอีกด้วย หลังจากนั้นคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกายจึงได้แพร่หลายในจังหวัดอุบลราชธานีและภาคอีสานสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน
เหตุที่ ท่านพนฺธุโล (ดี) รับเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกด้วยตนเองนั้น เพราะ พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เจ้าเมืองพิบูลมังสาหาร เป็นศิษย์ที่ท่านโปรดปรานและให้ความเมตตาเป็นอย่างมาก และในปัจฉิมวัยของ ท่านพนฺธุโล (ดี) ก็ได้มรณภาพ ณ วัดสระแก้ว อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี แห่งนี้
วัดทรายขาว (จังหวัดนราธิวาส)

| วัดทรายขาว |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลไพรวัน อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูรัตนจันทะประโชติ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทรายขาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไพรวัน อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส โดยมีพระครูรัตนจันทะประโชติ เจ้าคณะตำบลไพรวัน และเป็นเจ้าอาวาสวัดทรายขาว
วัดทรายขาวสร้างโดยชาวบ้านบ้านทรายขาว ที่ตั้งชื่อนี้เพราะตั้งตามที่ตั้งของวัดที่มีทรายที่ขาวสะอาดทั่วทั้งบริเวณ เริ่มแรกมีผู้คนอพยพมาจากบ้านบางเตย (แถวตำบลบางขุนทอง) เข้ามาตั้งบ้านเรือนเพื่ออยู่อาศัยและจัดตั้งเป็นชุมชนขึ้น เรียกชื่อชุมชนของตนเองว่า บ้านตลิ่งสูง ผู้คนที่อพยพเข้ามาอยู่บริเวณนี้นับถือศาสนาพุทธจึงได้ริเริ่มสร้างวัดขึ้นมาเพื่อใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีทางศาสนา แล้วใช้ชื่อว่าวัด "วัดทรายขาว" ตามสภาพท้องที่
จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ 2382 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 อุโบสถซึ่งบริเวณช่อฟ้ามุขด้านหน้าทำรูปนกหัสดีลิงค์และบัวบรรจุอัฐิ วัดยังมีศาลาหลวงพ่อดำ ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดทรายขาว
วัดทรงเสวย

| วัดทรงเสวย |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดทรงเสวย, วัดบ้านหนองแค
ที่ตั้ง: ตำบลหนองน้อย อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทรงเสวย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองน้อย อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 21 ไร่ 2 งาน 50 ตารางวา
วัดทรงเสวยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 เดิมมีนามว่า วัดบ้านหนองแค ตามชื่อบ้าน ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินตรวจสอบลำน้ำเก่าโดยทางรถไฟถึงจังหวัดนครสวรรค์ แล้วเสด็จประทับเรือครุฑเหินเห็จ เพื่อตรวจลำแม่น้ำมะขามเฒ่า (แม่น้ำท่าจีน) และทรงเสวยพระกระยาหารที่บริเวณวัดทรงเสวย ซึ่งชาวบ้านได้ร่วมใจจัดเตรียมพระกระยาหารเพื่อนำไปถวาย พระองค์จึงโปรดให้เรียกวัดแห่งนี้ว่า "วัดเสวย" แต่ชาวบ้านได้เติมคำว่า "ทรง" เข้าไปด้วย ต่อมาวัดได้รับการบูรณะเพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภช หลังสิ้นพระชนม์ด้วยวัย 17 พรรษา พระองค์ได้ ถวายของที่ระลึกแด่พระอธิการคล้อย ซึ่งเป็นของที่ระลึกงานพระศพ ได้แก่ บาตร ฝาบาตรมีตราสีทองรูปวงรี มีข้อความว่า ร.ศ. 128 งานพระศพพระเจ้าอุรุพงศ์รัชสมโภช ปิ่นโตขนาดใหญ่ที่ฝาปิ่นโตมีข้อความ เช่นเดียวกับฝาบาตร พระขรรค์ ตาลปัตรใบลาน ตะเกียงลาน เรือสำปั้น ป้านน้ำชา 1 ชุด ของเหล่านี้ในปัจจุบันได้เก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์วัดทรงเสวย
วัดทรงเสวยได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2470 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 72 เมตร ยาว 90 เมตรทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2490 มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ที่วัดนี้ด้วย
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 มีกำแพงแก้วล้อมรอบ ศาลาการเปรียญกว้าง 18 เมตร ยาว 33 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2486 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 9 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ หอระฆัง และฌาปนสถาน สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ พระพุทธรูปปางมารวิชัยทรงจีวรลายดอกพิกุลขนาดพระเพลากว้าง 1 ศอก รอยพระพุทธบาทจำลองอยู่ในมณฑป และรูปหล่อของหลวงพ่อย้อย และหลวงปู่คล้อย
วัดไทร (จังหวัดนนทบุรี)

สำหรับวัดไทรแห่งอื่น ดูที่ วัดไทร
| วัดไทร |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เลขที่ 124 หมู่ที่ 1 ทางหลวงท้องถิ่น นบ.ถ 1-0021 ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี 11130
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูปัญญานันทวัฒน์ (สาธิต อิสฺสรปญฺโญ)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดไทร ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน 56 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่ 1 งาน 24 ตารางวา
ข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าวัดไทรสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2224 ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2415 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2547
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2546 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก อาคารบำเพ็ญกุศล และกุฏิ
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการแสวง วิโรจโน
พระอธิการป่วน ปาสาทิโก
เจ้าอธิการเปรื่อง เขมงฺกโร
พระครูปัญญานันทวัฒน์ (สาธิต อิสฺสรปญฺโญ)
วัดทรัพย์สโมสรนิกรเกษม

| วัดทรัพย์สโมสรนิกรเกษม |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดทรัพย์สโมสรนิกรเกษม, วัดทรัพย์, วัดคู้
ที่ตั้ง: ถนนเลียบวารี แขวงโคกแฝด เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร 10530
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูเกษมธรรมมารักษ์ (โกมล ฐิตลาโก)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทรัพย์สโมสรนิกรเกษม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ริมคลองแสนแสบ ตั้งอยู่ในแขวงโคกแฝด เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีพระครูเกษมธรรมมารักษ์ (โกมล ฐิตลาโก) เป็นเจ้าอาวาส
วัดทรัพย์สโมสรนิกรเกษมหรือ วัดคู้ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2340 ก่อตั้งก่อนที่จะมีการขุดคลองแสนแสบ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เรื่องเสด็จประพาสคลองแสนแสบ บันทึกไว้ว่า "สมเด็จพระพุทธโฆษาจาริย์ ออกมาผูกสีมาตั้งชื่อว่า วัดทรัพย์สโมสรนิกรเกษม เพราะผู้ที่สร้างนั้นเป็นยายทรัพย์คนหนึ่ง ใบวิสุงคามปลวกกินยับเยิน ได้รับว่า จะทำให้ใหม่ ใบเดิมลงวันที่ 19 สิงหาคม ร.ศ. 118" และยังมีการบันทึกไว้ว่าเมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสคลองแสนแสบ ได้ทรงแวะที่ท่าน้ำวัดทรัพย์สโมสรนิกรเกษมและมีพระราชดำรัสถามเจ้าอาวาสว่าทางวัดต้องการสิ่งใดไหม เจ้าอาวาสตอบว่าไม่ต้องการสิ่งใด พระองค์จึงพระราชทานปิ่นโตที่เสวยอาหารแล้วให้แก่วัด ทางวัดยังเก็บรักษาปิ่นโตเถานั้นไว้จนถึงทุกวันนี้ บนปิ่นโตมีตราเขียนไว้ว่า "ร.ศ. 128 อนุสรณ์งานพระศพพระองค์เจ้าอุรุพงศ์" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2513 วัดมีเจดีย์ทองทรงระฆัง ด้านหน้าประดิษฐานสมเด็จองค์ปฐม