เหอ เจิ้น (นักอนาธิปไตย)
งานเขียน

ความเรียง ว่าด้วยปัญหาในการปลดแอกผู้หญิง ซึ่งปรากฏในวารสาร เทียนอี่ ใน ค.ศ. 1907 เปิดโดยกล่าวว่า
"เป็นเวลาหลายพันปี โลกนี้ถูกปกครองโดยผู้ชาย การปกครองนี้ถูกตีตราด้วยการแบ่งแยกทางชนชั้นว่าชายใด และชายเท่านั้น จะถือสิทธิ์ในการเป็นเจ้าของทรัพย์สิน เพื่อแก้ไขความผิดเหล่านี้ เราจำเป็นต้องล้มล้างการปกครองของผู้ชาย และนำความเท่าเทียมมาสู่มนุษย์ ซึ่งหมายความว่าโลกนี้จะเป็นของชายและหญิงเท่าเทียมกัน เป้าหมายซึ่งคือความเท่าเทียมจะไม่สำเร็จหากไม่ใช่ผ่านการปลกแอกผู้หญิง"
ว่าด้วยปัญหาเกี่ยวกับแรงงานของผู้หญิง (On The Question Of Women's Labor) ซึ่งถูกเผยแพร่ใน เทียนอี่ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1907 ตามรอยการใช้ประโยชน์จากแรงงานของผู้หญิงว่าเริ่มต้นจากระบบบ่อนา (well field system) ในจีนโบราณ และประณามโศกนาฏกรรมเช่นการค้าประเวณี การฆ่าทารกหญิง การอยู่กินด้วยกันโดยไม่ได้สมรสในยุคสมัยนี้ การปฏิวัติทางเศรษฐกิจกับการปฏิวัติของผู้หญิง (Economic Revolution And Women's Revolution) และ ว่าด้วยการล้างแค้นของผู้หญิง (On The Revenge Of Women) ถามผู้หญิงในประเทศว่า: "คุณเคยนึกถึงรึเปล่าว่าผู้ชายเป็นศัตรูของพวกเรา" ว่าด้วยคตินิยมต่อต้านแสนยนิยมแบบสตรีนิยม (On Feminist Antimilitarism) and คำแถลงอุดมการณ์คตินิยมสิทธิสตรี (The Feminist Manifesto) ก็มีการกล่าวหาอำนาจทางสังคมของผู้ชายที่ทรงพลัง
ใน ว่าด้วยคตินิยมต่อต้านแสนยนิยมแบบสตรีนิยม ซึ่งเผยแพร่เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1907 เจิ้นกล่าวถึงความสำคัญของการประท้วงของผู้หญิงเพื่อต่อต้านแสนยนิยม (militarism) เธอใช้กระแสต่อต้านแสนยนิยมในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในยุโรปตอนใต้ และตัวอย่างของการปฏิวัติที่ไม่มีการต่อต้านแสนยนิยม เพื่อผลักดันแนวคิดนี้ เธอกล่าวว่าหากทหารมีอาวุธมาก การปฏิวัติก็จะยากเกินไป เพราะจะถูกล้มโดยกองทัพ เธอยังได้กล่าว "หากเราพิจารณาอดีต เราพบว่าพลทหารไม่มีประโยชน์ทำอะไรนอกจากข่มขืน ลักพาตัว ปล้น และฆาตกรรม" เพื่อหาเหตุผลว่าการต่อต้านแสนยนิยมนั้นเป็นประโยชน์กับทุกคน เพราะทหารเป็นต้นเหตุของความชั่วร้ายหลัก ๆ ในประเทศจีน ในความเรียงนี้เจิ้นอิงบทกวีของนักดนตรี ซัวเอี๋ยม เพื่อแสดงให้เห็นถึงการฆาตกรรมผู้หญิงโดยผู้รุกราน หลายครั้งผู้หญิงเหล่านี้ปลิดชีพตนเอง และหากสามารถหนีจากชะตากรรมนี้ได้ ก็มักต้องเสียลูกของเธอไป คร่ำครวญถึงสามีเธอ และต้องทนทุกข์จากครอบครัวที่ล่มสลาย มากไปกว่านั้น ชะตากรรมของผู้ถูกจับกุมนั้นเป็นสิ่งที่ชาวจีนหลายคนหลีกเลี่ยงไม่ได้และไม่จำกัดขอบเขตของตน ผู้หญิงทุกคนมีโอกาสต้องประสบไม่ว่าอยู่ในชนชั้นทางสังคมหรือสายสกุลใด
"ตั้งแต่[ญี่ปุ่น]เคลื่อนพลเข้ามาไม่กี่ปีมานี้ จำนวนผู้ค้าประเวณีในประเทศก็เพิ่มขึ้นวันต่อวัน"
เจิ้นเชื่อมโยงแสนยนิยมกับการค้าประเวณี เพราะผู้หญิงต้องเสียลูกและสามีไปโดยไม่ได้รับการชดใช้เท่าที่ควร ซึ่งนี่ปล่อยให้พวกเขาต้องเผชิญกับความยากลำบากที่จะหาเลี้ยงชีพตัวเอง นำไปสู่การประกอบอาชีพค้าประเวณี เจิ้นยังกล่าวถึงโศกนาฏกรรมที่ผู้หญิงต้องพบเจอเมื่อครอบครัวถูกทำให้แตกแยกและกลับมาหากันใหม่ผ่านความสูญเสีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งใช้บทกวีเพื่อแสดงให้เห็นถึงอารมณ์ความรู้สึกของนักเขียนชาวจีนที่ต้องพบเจอสิ่งเหล่านี้
ใน คำแถลงอุดมการณ์คตินิยมสิทธิสตรี ซึ่งเผยแพร่ใน ค.ศ. 1907 เช่นกัน เจิ้นพูดถึงสถาบันของการสมรสว่าเป็นแหล่งรากของความไม่เท่าเทียมระหว่างชายและหญิงแหล่งหลักแหล่งหนึ่ง เธอกล่าวว่าการสมรสเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแกร่งของผู้ชาย ยิ่งมีภรรยามากเท่าไหร่ ก็ยิ่งได้รับความเคาระมากเท่านั้น นี่ส่งเสริมให้ผู้ชายสมรสแล้วมีภรรยานอกสมรสอีกมากมาย เจิ้นยังได้กล่าวถึงความไม่ท่าเทียมระหว่าง "ภรรยา" และ "สามี" ในขณะที่ผู้ชายสามารถสมรสกับหญิงได้หลายคน ผู้หญิงถูกคาดหวังโดยสังคมให้มีสามีเพียงคนเดียวเท่านั้น: "เมื่อผู้หญิงกลายเป็นภรรยาของผู้ชายคนหนึ่ง เธอจะเป็นเช่นนั้นตลอดชีวิต" นี่ทำให้เกิดแนวคิดที่ผู้หญิงต้องตามสามีของเธอ เพราะพวกเธอจะไม่สมบูรณ์หากไม่มีพวกเขา และสร้างมายาคติว่าสามีของเธอคือสวรรค์ของเธอ เพื่อเริ่มการปลดแอกเพื่อความเท่าเทียมของชายและหญิง ทั้งสองควรมุ่งมั่นในการสมรสคู่ครองคนเดียว ผู้หญิงไม่ควรเปลี่ยนนามสกุลตามสามี และบุพการีจำต้องให้คุณค่ากับลูกชายและลูกสายอย่างเท่าเทียมกัน ลูกของพวกเขาควรจะได้รับการเลี้ยงดูโดยไม่มีการเลือกปฏิบัติ และหากคู่รักคู่หนึ่งนั้นเกิดความยุ่งยากขึ้น พวกเขาควรจะสามารถแยกทางกันได้ ผู้ที่จะสมรสใหม่จำต้องสมรสกับคนที่เคยสมรสมาแล้วเท่านั้น การสมรสครั้งแรกควรถูกจำกัดไว้กับคนที่ยังไม่ได้สมรส เธอต้องการขจัดซ่องโสเภณีและช่วยเหลือโสเภณีเหล่านั้น
เจิ้นได้ตอบโต้คำค้านที่อาจมีต่อข้อเสนอของเธอ:
ในเมื่อผู้หญิงเป็นผู้ให้กำเนิด พวกเขานั้นแตกต่างจากผู้ชายในด้านแรงงานและความสามารถของพวกเขาโดยธรรมชาติ เจิ้นกล่าวว่าเธอไม่ได้จำกัดตัวเองไว้แต่การปฏิวัติของผู้หญิงเท่านั้น แต่เป็นการปฏิวัติทางสังคมอย่างสมบูรณ์ ด้วยเหตุนี้ สถานเลี้ยงดูเด็กสาธารณะจะทำหน้าที่เลี้ยงดูเด็กหลังการคลอด
มีผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย จึงไม่สามารถคาดหวังให้ทุกคนมีคู่ครองเพียงคนเดียวได้ เจิ้นกล่าวว่าเพราะผู้หญิงไม่ได้ต่อสู้ในสงคราม และเพราะผู้ชายต้องตายไปในสงคราม ตัวเลขนี้จึงเอียง หากการปฏิวัติทางสังคมของเธอเกิดขึ้น เธอกล่าว จำนวนเหล่านี้จะปรับตัวเอง