stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โคมไฟบังคับทิศ
การออกแบบ

โคมไฟบังคับทิศทางสมัยใหม่สามารถสร้างพัลส์แสงเฉพาะจุดได้ ซึ่งในรุ่นทีมีขนาดใหญ่สามารถสร้างพัลส์ได้ด้วยการเปิดและปิดบานเกล็ดที่ติดตั้งอยู่ด้านหน้าของหลอดไฟ โดยบังคับได้ทั้งแบบสวิตช์แรงดันที่บังคับด้วยตัวเอง หรือในเวอร์ชั่นใหม่ที่เป็นระบบอัตโนมัติ ในขณะที่โคมไฟมือถือจะใช้กระจกเว้าที่เอียงด้วยสวิตช์แบบไกปืนเพื่อให้แสงเป็นพัลส์ โดยจะมีศูนย์เล็ง (Optical sight) และมักใช้งานบนเรือรบหรือหอควบคุมจราจรทางอากาศ โดยใช้สัญญาณสีสำหรับการสื่อสารในการหยุด หรือหลบเลี่ยง ตามข้อกำหนดของ ICAO ซึ่งการส่งสัญญาณที่บังคับด้วยมือ ผู้ให้สัญญาณจะเล็งแสงไปที่เรือของผู้รับ และหมุนคันโยก เปิดและปิดบานเกล็ดหน้าโคมไฟ เพื่อปล่อยแสงวับวาบเพื่อส่งข้อความเป็นรหัสมอร์สไปสู่เรือของผู้รับ ซึ่งเรือผู้รับจะสังเกตเห็นแสงกระพริบและใช้กล้องส่องทางไกลในการรับและแปลรหัสเป็นข้อความ
โคมไฟบังคับทิศบางดวงจะถูกติดตั้งอยู่บนเสากระโดงเรือ ในขณะที่บางรุ่นเป็นรูปแบบมือถือขนาดเล็ก บางรุ่นที่มีขนาดใหญ่กว่ากำลังส่งสูงกว่าจะถูกติดตั้งอยู่บนฐานติดตั้งบนเรือ โดยโคมไฟบังคับทิศทางขนาดใหญ่จะใช้ไฟจากหลอดคาร์บอนอาร์คเป็นแหล่งกำเนิดแสง โดยมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 20 นิ้ว (510 มิลลิเมตร) ซึ่งโคมไฟบังคับทิศทางเหล่านี้มีกำลังส่งที่สามารถส่งสัญญาณไฟไปยังเส้นขอบฟ้าได้ แม้ในสภาวะมีแดดจ้าก็ตาม
การใช้งานสมัยใหม่

โคมไฟบังคับทิศยังคงมีการใช้งานอยู่จนถึงปัจจุบันในเรือรบ โดยถือว่าเป็นการสื่อสารที่สะดวกและปลอดภัย มีประโยชน์อย่างยิ่งในช่วงการห้ามใช้วิทยุ (Radio Silence) เช่น สำหรับขบวนเรือระหว่างการปฏิบัติการยุทธนาวีแห่งแอตแลนติก
กองทัพเรือในเครือจักรภพและกองกำลังเนโทใช้โคมไฟบังคับทิศทางเมื่อการสื่อสารทางวิทยุจำเป็นต้องระงับหรือเกิดการปลอมแปลงสัญญาณทางอิเล็กทรอนิกส์  นอกจากนี้ เนื่องจากอุปกรณ์การมองกลางคืนมีการใช้งานกันอย่างแพร่หลายในกองทัพปัจจุบัน การส่งสัญญาณในเวลากลางคืนมักจะทำด้วยการใช้แสงในช่วงอินฟราเรด (IR) ของสเป็กตรีมแม่เหล็กไฟฟ้า ทำให้มีโอกาสน้อยที่จะถูกตรวจพบด้วยตาเปล่า ซึ่งจากความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและการสื่อสารแบบดิจิทัลดังกล่าวทำให้กองกำลังสมัยใหม่ในปัจจุบันได้ใช้รูปแบบดังกล่าว
ปัจจุบันยังมีการใช้โคมไฟบังคับทิศสำหรับสัญญาณไฟทางการบินในหอควบคุมจราจรทางอากาศ โดยเป็นอุปกรณ์สำรองในกรณีที่วิทยุของเครื่องบินขัดข้องจนใช้การไม่ได้ สัญญาณอาจใช้เป็นสีเขียว แดง หรือขาว คงที่หรือกระพริบ โดยข้อความที่ส่งจะถูกจำกัดไว้เฉพาะชุดคำแนะนำพื้นฐานส่วนหนึ่ง เช่น "ลงจอด" "หยุด" เป็นต้น ไม่ได้มีไว้เพื่อการส่งข้อความด้วยรหัสมอร์ส ซึ่งเครื่องบินสามารถตอบรับว่ารับทราบสัญญาณได้ด้วยการโยกปีกหรือกระพริบไฟลงจอด
ดูเพิ่ม

ธงสองมือ
แผ่นสัญญาณ วีเอส 17
แหล่งข้อมูลอื่น

An Aldis lamp in operation
| ด ค กรหัสมอร์สสากล |
| --- | --- |
วิธีการส่งสัญญาณ:  โทรเลขไฟฟ้า  ออน–ออฟคีย์อิ้ง  คลื่นต่อเนื่อง  คลื่นต่อเนื่องแบบกล้ำสัญญาณ  ฮีลิโอกราฟ  โคมไฟสัญญาณ 
สัญญาณที่โดดเด่น:  SOS  CQD  ตัวช่วยจำรหัสมอร์ส  สัญลักษณ์ขั้นตอนสำหรับรหัสมอร์ส  คำย่อรหัสมอร์ส  รหัสคิว  รหัสแซด 
ระบบการเขียนอื่นๆในรหัสมอร์ส:  รหัสมอร์สไทย  รหัสมอร์สอเมริกัน  อักษรกรีก  อักษรซีริลลิก รัสเซีย  อักษรฮีบรู  อักษรอาหรับ  รหัสวาบูน  รหัสโทรเลขภาษาจีน  รหัสภาษาเกาหลี 
ผู้ใช้เฮลิโอกราฟชาวออตโตมันกำลังใช้ Blinkgerät (ซ้าย)
โคมไฟตะเกียงน้ำมันส่งสัญญาณเบบี้ พ.ศ. 2461
กะลาสีเรือของกองทัพเรือสหรัฐฯ กำลังส่งรหัสมอร์สโดยโคมไฟบังคับทิศ
แยกวงศ์สว่าง

| --- | --- |


ชื่ออักษรไทย: วงศ์สว่าง
ชื่ออักษรโรมัน: Wong Sawang
รหัสทางแยก: N209 (ESRI), 157 (กทม.)
ที่ตั้ง: แขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร
ทิศทางการจราจร
↗: ถนนรัชดาภิเษก » ประชานุกูล
↘: ถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี » เตาปูน
↙: ถนนวงศ์สว่าง » สะพานพระราม 7
↖: ถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี » นนทบุรี
แยกวงศ์สว่าง เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี ถนนวงศ์สว่าง และถนนรัชดาภิเษก ในท้องที่แขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร
รูปแบบของทางแยก

สะพานข้ามทางแยกในแนวถนนวงศ์สว่างต่อถนนรัชดาภิเษก
ถนนระดับดินของถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี
ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน
สัญญาณไฟจราจรของรถในถนนระดับดินที่ต้องการตรงไปและเลี้ยวขวา
สถานที่สำคัญบริเวณแยก

รถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม สถานีวงศ์สว่าง
มาร์เก็ตเพลส วงศ์สว่าง (เดิมชื่อ วงศ์สว่างทาวน์เซ็นเตอร์)
บิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ สาขา วงศ์สว่าง
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ แยกวงศ์สว่าง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°49′42″N 100°31′42″E﻿ / ﻿13.828324°N 100.528443°E﻿ / 13.828324; 100.528443
แวมไพร์เซอร์ไวเวอส์

| แวมไพร์เซอร์ไวเวอส์ |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: ลูกา กาลันเต
ผู้จัดจำหน่าย: ลูกา กาลันเต
แต่งเพลง: ดานีเอเล ซันดารา  ฟีลิปโป วีกาเรลลี
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์  แมคโอเอส
วางจำหน่าย: 20 ตุลาคม 2565
แนว: โรกไลก์  ยิงแหลก
รูปแบบ: วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว
แวมไพร์เซอร์ไวเวอส์ เป็นวิดีโอเกมแนวโรกไลก์ยิงแหลก (ชูตเอ็มอัป) ซึ่งพัฒนาและเผยแพร่โดยลูกา กาลันเต ผู้เป็นที่รู้จักในอีกชื่อ poncle เกมปล่อยฉบับเออร์ลีแอ็กเซส (early access) ออกมาเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2564 และวางจำหน่ายอย่างเต็มรูปแบบในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2565
ผู้เล่นจะควบคุมตัวละครที่โจมตีแบบอัตโนมัติขณะที่กำลังต่อสู้กับสัตว์ประหลาดที่มาเป็นระลอกต่อเนื่อง โดยมีเป้าหมายให้เอาชีวิตรอดจากการจู่โจมให้นานที่สุดเท่าที่ทำได้และปลดล็อกตัวละคร อาวุธ และวัตถุเรลิกเพิ่มเติมเพื่อใช้ต่อไปในการเล่นครั้งถัดไป และแม้ว่าชื่อและงานศิลปะหลักของเกมจะประกอบด้วยแวมไพร์ สัตว์ประหลาดที่จะต้องเผชิญหน้าทุก ๆ ชนิดไม่มีชนิดใดเลยที่เป็นแวมไพร์
รูปแบบการเล่น

ผู้เล่นจะเลือกหนึ่งในตัวละครต่าง ๆ ที่มีพลังวิเศษและอาวุธเริ่มต้นที่ต่างกัน และควบคุมตัวละครนั้นผ่านแผนที่ที่ไม่มีจุดจุบที่มีแผนผังซ้ำที่สร้างขึ้นโดยอัตโนมัติ อาวุธของผู้เล่นจะโจมตีแบบอัตโนมัติ โดยมีเป้าหมายให้เอาชีวิตรอดให้นานที่สุดเท่าที่ทำได้จากการจู่โจมของสัตว์ประหลาดที่มาเป็นระลอกต่อเนื่องซึ่งจะสร้างความเสียหายเมื่อสัมผัสโดนผู้เล่น ผู้เล่นจะสามารถเก็บเกี่ยวอัญมณีแต้มประสบการณ์ได้จากการเอาชนะสัตว์ประหลาดและการสำรวจแผนที่ต่าง ๆ เพื่อเพิ่มเลเวล หรือ "floor chicken" (ไก่พื้น) เพื่อฟื้นฟูเลือดของผู้เล่นและไอเทมอื่น ๆ ที่เป็นประโยชน์ ผู้เล่นจะได้รับตัวเลือกสามหรือสี่ตัวเลือกสำหรับอาวุธและพลังวิเศษตั้งรับเพิ่มในทุก ๆ ครั้งที่เลเวลสูงขึ้น และเมื่อผู้เล่นสะสมอาวุธกับพลังวิเศษได้ครบอย่างละหกชนิดแล้วและได้อัปเกรดจนสุดแล้ว ผู้เล่นจะได้รับเฉพาะเหรียญทองหรือไก่เพิ่มเท่านั้นในทุก ๆ ครั้งที่เลเวลสูงขึ้น นอกจากนี้แล้วก็สามารถอัปเกรดอาวุธและพลังวิเศษได้อีกทางด้วยการเปิดหีบซึ่งหล่นจากสัตว์ประหลาดที่มีพลังมากเป็นพิเศษ โดยอาจมีไอเทมอยู่หนึ่ง สาม หรือห้าชิ้น อาวุธส่วนใหญ่มีรูปขั้นสุดท้ายซึ่งจะได้จากการเปิดหีบหลังจากได้อัปเกรดพวกมันจนสุดแล้วและประกอบด้วยเงื่อนไขเฉพาะอื่น ๆ
การเล่น แวมไพร์เซอร์ไวเวอส์ แต่ละรอบมีจำกัดเวลาแบบอ่อนอยู่ที่ 15 หรือ 30 นาทีขึ้นอยู่กับว่าเลือกเล่นแผนที่ไหน เมื่อถึงจำกัดเวลาแล้ว แผนที่จะถูกล้างและศัตรูตัวสุดท้ายซึ่งแข็งแกร่งอย่างมากชื่อว่า "Death" จะปรากฏตัว โดยจะมี Death ปรากฏตัวออกมาทุก ๆ หนึ่งนาทีเพื่อให้ผู้เล่นต้องตายลงในที่สุด การเล่นครั้งใดที่ถึงหรือเลยจำกัดเวลาของแผนที่ไปจะถือว่าเป็นการเล่นจบเกมโดยสำเร็จ และจะได้รางวัลเหรียญทองเพิ่ม ในระหว่างแต่ละเกมจะสามารถใช้เหรียญทองซึ่งสะสมไว้เพื่อปลดล็อกตัวละครใหม่ ๆ และพลังวิเศษถาวรได้ นอกจากนั้น เมื่อสำเร็จคำท้าแล้วผู้เล่นก็จะสามารถปลดล็อคแผนที่ อาวุธ และตัวละครใหม่ ๆ ได้
เนื้อเรื่อง

ฉากของเกมแวมไพร์เซอร์ไวเวอส์อยู่ในชนบทอิตาลีใน พ.ศ. 2564 ฝูงสัตว์ประหลาดที่ Bisconte Draculó เสกขึ้นมาทำลายล้างแผ่นดิน ครอบครัว Belpaese และผู้รอดชีวิตวีรบุรุษคนอื่น ๆ ถือเป็นหน้าที่ของพวกเขาในการไล่ล่าและเอาชนะ Draculó ให้จนได้ ภารกิจนี้นำพาพวกเขาผ่านพื้นที่ที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาด ไม่ว่าจะเป็นป่าต้องคำสาป ห้องสมุดผีสิง โรงงานนมร้าง หอคอยลางร้าย และวิหารต่างโลก
การพัฒนา

นักพัฒนาลูกา "poncle" กาลันเต ได้อธิบายว่าเขาสร้างเกมแวมไพร์เซอร์ไวเวอส์ขึ้นมาเพราะเขาอยากจัดการชุมชน อย่างที่เขาเคยมีประสบการณ์เป็นผู้ดูแลในเซิร์ฟเวอร์เกมอัลติมาออนไลน์ (Ultima Online) มาก่อน โดยเกมได้รับแรงบันดาลใจมาจากเกมมือถือ Magic Survival ซึ่งมีตัวละครที่โจมตีศัตรูแบบอัตโนมัติเช่นกัน ขั้นพัฒนาฉบับเออร์ลีแอ็กเซสใช้เวลาประมาณหนึ่งปี และกาลันเตใช้เงินประมาณ 1100 ปอนด์สเตอร์ลิงไปกับแอสเซ็ต ศิลปะ และดนตรี
ความสำเร็จของเกมเกินความคาดหวังของกาลันเต และทำให้เขาสามารถลาออกจากงานของเขาได้ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 เพื่อมุ่งพัฒนาเกมอย่างเต็มตัว เขาได้ "เพื่อนบางคน" มาช่วยเขาอย่างไม่เป็นทางการในเวลาว่าง เนื้อหาที่วางแผนไว้มีอาวุธ ตัวละคร และแผนที่เพิ่มเติม รวมทั้ง "โหมดไม่มีที่สิ้นสุด" กาลันเตตั้งใจจะเอาเกมแวมไพร์เซอร์ไวเวอส์ออกจากเออร์ลีแอ็กเซสภายในปลาย พ.ศ. 2565
ในวันที่ 24 มีนาคม 2022 กาลันเตประกาศว่าเขาได้จ้างฟรีแลนซ์เซอร์หลายคนเพื่อขยายทีมแวมไพร์เซอร์ไวเวอส์แล้วอัตราการพัฒนาก็เร็วขึ้น นอกจากเขาได้วางแผนเค้าโครงขอบเขตของเนื้อหาใหม่ที่สัญญาไว้ กาลันเตยังได้อธิบายว่าหมุดหมายหลักซึ่งได้ตั้งไว้สำหรับฤดูร้อนปี 2565 คือการพอร์ตเกมแวมไพร์เซอร์ไวเวอส์ไปยังเกมเอนจิน "มาตรฐานอุตสาหกรรม" เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพทั่วไปของมัน
การตอบรับ

แม้ว่าแวมไพร์เซอร์ไวเวอส์เมื่อปล่อยออกมาตอนแรกไม่เป็นที่รู้จัก แต่เมื่อปลายเดือนมกราคม 2565 ก็ได้กลายเป็นที่นิยมขึ้นมาและมีผู้เล่นสูงถึง 30,000 คนพร้อมกันบนสตีม ตัวเลขนี้สูงขึ้นเรื่อย ๆ จนผู้เล่นมากกว่า 70,000 คนพร้อมกันในเดือนถัดมา แม้ว่าไม่ใช่เกมแรกในแนวนี้ แวมไพร์เซอร์ไวเวอส์กลับทำให้มีเกมอื่นหลายเกมที่มีรูปแบบการเล่นอัตโนมัติและการเดินหน้าแบบโรกไลก์ปล่อยออกมาในปีต่อ ๆ มา ซึ่งส่วนมากในราคาต่ำและอยู่ในเออร์ลีแอ็กเซส
เอียน วอล์กเกอร์ (Ian Walker) จากโคตากุ (Kotaku) และเกรอัม สมิธ (Graham Smith) จากร็อก เปเปอร์ ช็อทกัน (Rock Paper Shotgun) ได้ยกย่องเกมนี้โดยเปรียบเทียบเหมือนกับโดปามีน นิโคล คาร์เปนเตอร์ (Nicole Carpenter) จากเว็บไซต์โพลีกอน (Polygon (website)) ได้กล่าวถึงความลึกของเกม โดยกล่าวว่า "ฉันไม่เห็นสตรีมเมอร์ (Online streamer) คนไหนที่เห็นเล่นเกมนี้เหมือนกันเลยสักคน" แอรอน ซิมเมอร์แมน จากอาร์ซ เทกนิกา (Ars Technica) ยกให้แวมไพร์เซอร์ไวเวอส์เป็นตัวเลือกของเขาสำหรับเกมแห่งปี
แวมไพร์เซอร์ไวเวอส์ถูกเสนอชื่อในหมวดหมู่ Best Early Access Launch สำหรับรางวัลโกลเดินจอยสติก (Golden Joystick Awards)
โยชิโตกิ ทากาฮาชิ

โยชิโตกิ ทากาฮาชิ (ญี่ปุ่น: 高橋 至時; โรมาจิ: Takahashi Yoshitoki, 22 ธันวาคม 2764 - 15 กุมภาพันธ์ 1804) เป็นนักดาราศาสตร์ในช่วงปลายยุคเอโดะ ได้รับการแต่งตั้งเป็นเท็มมงกาตะ มีบทบาทสำคัญร่วมกับชิเงโตมิ ฮาซามะในการแก้ไขปฏิทินสร้างเป็นปฏิทินคันเซขึ้นมา เขายังเป็นที่รู้จักในฐานะที่เป็นอาจารย์ของทาดาตากะ อิโน ลูกของเขาคือคาเงยาสุ ทากาฮาชิก็เป็นนักดาราศาสตร์เช่นกัน
ในปีคันเซที่ 7 (ค.ศ. 1795) โยชิโตกิและชิเงโตมิได้รับคำสั่งจากผู้สำเร็จราชการให้ไปพบรัฐบาลเพื่อจัดทำปฏิทินใหม่ โยชิโตกิได้รับมอบหมายให้ดูแลเอโดะในเดือนเมษายนของปีเดียวกัน และได้เป็นผู้ช่วยนักสำรวจในวันที่ 28 เมษายน และได้รับตำแห่นงเท็มมงกาตะของรัฐบาลเอโดะ ในวันที่ 14 พฤศจิกายน แต่ในเดือนตุลาคมของปีนั้นภรรยาของเขาได้เสียชีวิตเมื่ออายุได้ 29 ปี และโยชิโตกิก็ไม่เคยแต่งงานใหม่เลยหลังจากนี้
เสือ สิงห์ กระทิง บ๊อง

| เสือ สิงห์ กระทิง บ๊อง |
| --- | --- |

ประเภท: แอ็กชั่น-โรแมนติก-คอมเมดี
สร้างโดย: บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น
เขียนโดย: บทประพันธ์โดย : 12 มีนา บทโทรทัศน์โดย : สมภพ ผูกพันน้อย
กำกับโดย: เฉลิม วงค์พิมพ์
แสดงนำ: ฐากูร การทิพย์ ซาร่า เล็กจ์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: หัวใจอัศวิน - กิตตินันท์ ชินสำราญ
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: แอบรัก...แอบรอ (Acoustic) - พล นพวิชัย
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: 21 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: อรุโณชา ภาณุพันธุ์
ความยาวตอน: 75 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 10 กันยายน พ.ศ. 2557 – 14 ตุลาคม พ.ศ. 2557
เสือ สิงห์ กระทิง บ๊อง เป็นบทประพันธ์โดย 12 มีนา ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์โดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
เรื่องย่อ

เปิดตัว ก๊วนเจ้าป่า ร้านขายของเก่าแห่งพัทยา ประกอบด้วย ขาล หนุ่มหัวไวไอคิวลื่น นักย้อมแมวของเก่า , สิงโต ลูกผู้ชายมากกก ชอบเรื่องการต่อสู้และแข่งรถเป็นชีวิตจิตใจ , กูปรี หนุ่มผู้รักเสียงเพลง เจ้าชู้เป็นที่หนึ่ง ป้อก่อนงานทีหลัง , อู๊ดอู๊ด พี่ชายของขาล ซุ่มซ่ามป้ำเป๋อตลอด ดูเหมือนเด็กที่ไม่โต เพราะตอนเด็กถูกทิ้งให้อดข้าวอดนม นี่คือสี่สมาชิกของร้านก๊วนเจ้าป่า ถึงแม้กิจการจะไม่รุ่งซักที แต่พวกเขาก็มีความฝันทะเยอทะยานจะตอบแทนบ้านเลี้ยงเด็กกำพร้าที่อุปถัมภ์พวกเขาทั้งสี่คนให้ได้
รายชื่อนักแสดงนำ

| นักแสดง | ตัวละคร |
| --- | --- |
ฐากูร การทิพย์: ขาล
ซาร่า เล็กจ์: มิลิน
ธนศักดิ์ สำราญมน: กูปรี
ติณห์ ศรีตรัย: สิงโต
สิรี ลูเธอร์: รัตติ
อาไท กลมกิ๊ก: อู๊ดอู๊ด
อลิตา แบล็ทเลอร์: กุญแจ
ธีรพงศ์ เหลียวรักวงศ์: วิทูรย์
เบญจพล เชยอรุณ: สมจิต
เตชินท์ ปิ่นชาตรี: พันพงษ์
โอลิเวอร์ บีเวอร์: วิกเตอร์
ธนกฤต อยู่โต: หัวโต
เอ เชิญยิ้ม: ตีนผี
นักแสดงรับเชิญ
ปนัดดา วงศ์ผู้ดี: อภิรดี
ภัณฑิลา ฟูกลิ่น: แคท
น้ำเงิน บุญหนัก: แม่ครู
กิตติธัช ประดับ: อินทรา
ชุติมา เอเวอรี่: วิลาวรรณ
เพลงประกอบละคร

เพลง หัวใจอัศวิน (เพลงเปิด) - ขับร้องโดย : กิตตินันท์ ชินสำราญ
เพลง แอบรัก...แอบรอ - ขับร้องโดย : มิณฑิตา วัฒนกุล
เพลง แอบรัก...แอบรอ (Acoustic) (เพลงปิด) - ขับร้องโดย : พล นพวิชัย
ข้อมูลการงดออกอากาศ

วันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2557 งดออกอากาศเนื่องจากทางสถานีร่วมกับโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย (ทรท.) ถ่ายทอดสดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2014 ฟุตบอลชาย รอบแรก กลุ่ม อี ระหว่าง ทีมชาติไทย พบกับ ทีมชาติติมอร์-เลสเต้ ตั้งแต่เวลา 18.00 - 20.00 น. โดยออกอากาศพร้อมกับช่อง 3 เอชดี ช่อง 33
วันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2557 งดออกอากาศเนื่องจากทางสถานีร่วมกับโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย (ทรท.) ถ่ายทอดสดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2014 ฟุตบอลชาย รอบแรก กลุ่ม อี ระหว่าง ทีมชาติไทย พบกับ ทีมชาติอินโดนีเซีย ตั้งแต่เวลา 18.00 - 20.00 น. โดยออกอากาศพร้อมกับช่อง 3 เอชดี ช่อง 33
วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2557 งดออกอากาศเนื่องจากทางสถานีร่วมกับโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย (ทรท.) ถ่ายทอดสดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2014 ฟุตบอลชาย รอบรองชนะเลิศ ระหว่าง ทีมชาติไทย พบกับ ทีมชาติเกาหลีใต้ ตั้งแต่เวลา 18.00 - 20.00 น. โดยออกอากาศพร้อมกับช่อง 3 เอชดี ช่อง 33
วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2557 งดออกอากาศเนื่องจากทางสถานีร่วมกับโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย (ทรท.) ถ่ายทอดสดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2014 ฟุตบอลชาย รอบชิงชนะเลิศ ระหว่าง ทีมชาติเกาหลีเหนือ พบกับ ทีมชาติเกาหลีใต้ ตั้งแต่เวลา 18.00 - 20.00 น. โดยออกอากาศพร้อมกับช่อง 3 เอชดี ช่อง 33
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Fanpage
เรื่องย่อละคร เสือ สิงห์ กระทิง บ๊อง : กระปุก
เรื่องย่อละคร เสือ สิงห์ กระทิง บ๊อง : Manager Online เก็บถาวร 2014-09-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เสือ สิงห์ กระทิง บ๊อง ที่สยามโซน
| ไทยทีวีสีช่อง 3: ละครวันจันทร์ - ศุกร์ 18:30 - 19:45 น>  |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | เสือ สิงห์ กระทิง บ๊อง | ถัดไป |
| รถไฟ เรือเมล์ ลิเก กองถ่าย | เสือ สิงห์ กระทิง บ๊อง | เสื้อสีฝุ่น |
โรงเรียนชาร์เตอร์เฮาส์

โรงเรียนชาร์เตอร์เฮาส์
โรงเรียนชาร์เตอร์เฮาส์ (Charterhouse School) เป็นโรงเรียนเอกชนในรูปแบบโรงเรียนกินนอน ตั้งอยู่ที่เมือง โกดอลมิง เทศมณฑลเซอร์รีย์ ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1611
ค่าใช้จ่ายในการเรียนอยู่ที่ประมาณ 2,000,000 บาทต่อปี (£40,695) และเป็นหนึ่งในโรงเรียนที่ราคาค่าเรียนแพงที่สุดในสหราชอาณาจักร ศิษย์เก่าจากโรงเรียนนี้มีตั้งแต่นายกรัฐมนตรีประเทศอังกฤษ และขุนนางลิเวอร์พูล
โดดอง เวอทูดาโช่

โดดอง เวอร์ทูดาโช (Dodong Virtudazo) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 3 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 10
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBF แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 2 ที่ กทม.
แอลเอฟโอ

แอลเอฟโอ (LFO) อาจหมายถึง:
แอลเอฟโอ (วงดนตรีอเมริกัน)
แอลเอฟโอ (อัลบั้ม) อัลบั้มเปิดตัวในปี 1999
แอลเอฟโอ (วงดนตรีอังกฤษ)
แอลเอฟโอ (ภาพยนตร์) ในปี 2013
Low-frequency oscillation (การแกว่งเสียงความถี่ต่ำ) เป็นสัญญาณไฟฟ้าซึ่งมักจะต่ำกว่า 20 เฮิร์ตซ์
แหล่งโบราณคดีเมืองศรีมโหสถ
ประวัติ

แหล่งโบราณเมืองศรีมโหสถ เคยเป็นที่ตั้งของเมืองในสมัยโบราณ เมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 11 - 18 โดยที่กรมศิลปากรได้ทำการขุดค้นและศึกษาหลักฐานต่างๆ ปรับปรุงโบราณสถานมาตั้งแต่เมื่อปี พ.ศ. 2529
แหล่งโบราณคดีเมืองศรีมโหสถอยู่ในเขตตำบลโคกปีบ อำเภอศรีมโหสถ จังหวัดปราจีนบุรี โดยมีที่ตั้งอยู่ในบริเวณ 3 หมู่บ้านด้วยกัน ได้แก่ บ้านสระมะเขือ บ้านโคกวัด และบ้านหนองสะแก เมืองนี้มีชื่อเรียกอื่นๆ อีกว่า เมืองอวัธยะปุระ
ที่ตั้ง

เมืองโบราณศรีมโหสถแห่งนี้ อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของตัวเมืองปราจีนบุรี ห่างออกไปประมาณ 20 กิโลเมตรเท่านั้น ใกล้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 319 และอยู่ห่างจากตัวอำเมือศรีมโหสถไปทางทิศตะวันออกเล็กน้อย
สภาพปัจจุบัน

พื้นที่เมืองโบราณนี้ มีความกว้าง 700 เมตร ยาว 1,550 เมตร เนื้อที่ทั้งหมด 742 ไร่ 2 งาน 25 ตารางวา ลักษณะของพื้นที่เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า แต่มุมทั้งสี่มน ทำให้พื้นที่คล้ายกับวงรี มีคันดิน คูน้ำล้อมรอบ ส่วนภายในมีเนินดินและสระน้ำกระจายหลายแห่ง โดยมีสระใหญ่สองแห่งเรียกว่า สระมรกต และสระบัวล้า
ซากโบราณสถานที่พบ มีเทวาลัยของพระนารายณ์ในลัทธิพราหมณ์ฮินดู และมีเทวรูปสลักจากหินทราย เป็นรูปเทพเจ้าต่างๆ ได้แก่ พระนารายณ์ พระวิษณุ พระพิฆเณศ นอกจากนี้ยังมีศิวลึงค์ศิลาด้วย ขณะเดียวกันก็มีการขุดค้นพบพระพุทธรูปสมัยทวาราวดี ทั้งสลักจากศิลา และหล่อด้วยสำริด และยังมีโบราณวัตถุอื่นๆ เป็นจำนวนมาก ส่วนด้านนอกของเมืองศรีมโหสถนั้น ยังมีหลักฐานบ่งบอกถึงความเจริญรุ่งเรืองในอดีต และร่องรอยของชุมชนขนาดใหญ่ด้วย
ปัจจุบันโบราณวัตถุที่พบในแหล่งโบราณคดีเมืองศรีมโหสถ ได้นำไปจัดเก็บไว้ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี
แหล่งข้อมูลอื่น

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี
กรมศิลปากร
โดจินชิ

หน้าจากโดจินชิมังงะเรื่องเกี่ยวกับวิกิพีตัง,คอมมอนส์ตัง และโควตตัง
โดจินชิ (ญี่ปุ่น: 同人誌; โรมาจิ: Dōjinshi) หมายถึง สื่อสัญชาติญี่ปุ่นที่สร้างและจัดจำหน่ายโดยมือสมัครเล่น โดยอาจเป็นมังงะ อนิเมะ นิยาย หนังสือรวมภาพเขียนหรืองานศิลปะ หรือวิดีโอเกม อย่างไรก็ดีศิลปินอาชีพหลายคนตีพิมพ์โดจินชิเพื่อเผยแพร่ผลงานของตนโดยไม่ผ่านสำนักพิมพ์ คำว่าโดจินชิสร้างมาจากคำว่า 同人 ซึ่งแปลว่า "กลุ่มคนที่มีความสนใจแบบเดียวกัน" และ 誌 ซึ่งแปลว่า "นิตยสาร" หรือ "การเผยแพร่" กลุ่มผู้สร้างโดจินชิมักเรียกตัวเองว่า "เซอร์เคิล" (サークル, circle)
โดจินชิโดยส่วนมากจะเขียนโดยแฟน ๆ ของการ์ตูนที่ได้รับความนิยม โดยนำตัวละครจากการ์ตูนที่ชื่นชอบมาเขียนเรื่องราวเพิ่มเติมออกไปตามแต่จินตนาการของแฟน ๆ นับเป็นการตอบสนองความต้องการของแฟนการ์ตูนในแบบหนึ่ง อย่างไรก็ดีโดจินชิก็สามารถเป็นเรื่องที่ผู้วาดแต่งขึ้นมาเองก็ได้
โดจินชิเป็นทางเลือกสำหรับศิลปินหรือนักประพันธ์ที่ต้องการเผยแพร่ผลงานโดยไม่ต้องผ่านการกลั่นกรองหรือประเมินคุณค่าจากสำนักพิมพ์ การเผยแพร่ทำได้โดยจำหน่ายผลงานของตนได้ในงานขายตรงโดจินชิ ที่ใหญ่ที่สุดคืองานคอมิเก็ตจัดในหน้าร้อนและหน้าหนาวของทุกปีที่โตเกียวบิ๊กไซต์ มีผู้เข้าร่วมงานไม่ต่ำกว่าครั้งละ 400,000 คน นอกจากนี้ปัจจุบันนักเขียนโดจินชิยังสามารถจำหน่ายผลงานทางอินเทอร์เน็ต หรือทางร้านหนังสือซึ่งขายเฉพาะโดจินชิได้อีกด้วย
นักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่นชื่อดังหลายคนเช่น เค็ง อากามัตสึ, คิโยฮิโกะ อาซูมะ, และแคลมป์ เผยแพร่ผลงานของตนในระยะแรก ๆ เป็นโดจินชิ และปัจจุบันก็มีนักเขียนการ์ตูน นักออกแบบตัวละคร และศิลปินมืออาชีพหลายคนที่ยังเขียนโดจินชิควบคู่กับงานหลักไปด้วย เช่น มาริโอะ คาเนดะ, เคจิ โกโต, และโทนี ทากะ
ปัจจุบันการเขียนโดจินชิได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ ในประเทศไทย โดยมีการจัดงานขายตรงโดจินชิเป็นระยะ ๆ ตลอดทั้งปี อาทิ งานโคมิคอนโรด, งานคอมิกซีซัน เป็นต้น
บางครั้งการ์ตูนโป๊ที่เป็นลายเส้นแบบการ์ตูนญี่ปุ่นอาจถูกเรียกรวม ๆ ว่าโดจินชิ เพื่อเลี่ยงการกล่าวถึงโดยตรง แม้ว่าโดจินชิไม่จำเป็นต้องมีฉากลามกอนาจารเสมอไปก็ตาม บางครั้งโดจินชิยังอาจหมายความเฉพาะเจาะจงถึงการ์ตูนยาโออิ (ชายรักชาย) หรือการ์ตูนยูริ (หญิงรักหญิง) แต่ไม่ได้หมายความว่าความหมายที่แท้จริงของโดจินชิจะแปลว่า "การ์ตูนโป๊" ตามที่คนส่วนมากเข้าใจผิดกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โดจินชิ
แยกลำสาลี

| --- | --- |

ชื่ออักษรไทย: ลำสาลี
ชื่ออักษรโรมัน: Lam Sali
รหัสทางแยก: N037 182
ที่ตั้ง: แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
ทิศทางการจราจร
↑: ถนนศรีนครินทร์ » สามแยกบางกะปิ
→: ถนนรามคำแหง » แยกสวนสน
↓: ถนนศรีนครินทร์ » แยกกรุงเทพกรีฑา
←: ถนนรามคำแหง » แยกมหาดไทย
แยกลำสาลี เป็นสี่แยกจุดตัดถนนศรีนครินทร์ กับถนนรามคำแหง ในพื้นที่เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร อยู่ใกล้เคียงกับคลองแสนแสบ และห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์บางกะปิ
โดยแยกลำสาลี เป็นทางแยกที่มีการจราจรติดขัดและคับคั่งที่สุดแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร
ลักษณะทางกายภาพ

เป็นสี่แยก มีสะพานลอยสำหรับถนนรามคำแหงทอดข้ามถนนศรีนครินทร์แล้วทอดยาวต่อไปจนถึงถนนพ่วงศิริ และถนนศรีนครินทร์เป็นถนนระดับดินที่มีสัญญาณไฟควบคุม
ระบบขนส่งมวลชน

ปัจจุบันบริเวณแยกลำสาลีมีรถไฟฟ้าที่กำลังก่อสร้างอยู่ 2 สาย คือ รถไฟฟ้าสายสีเหลือง ซึ่งจะวิ่งยกระดับตามแนวถนนศรีนครินทร์ และรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ซึ่งจะวิ่งใต้ดินตามแนวถนนรามคำแหง และทั้ง 2 สายนี้จะมาเชื่อมต่อกันที่สถานีแยกลำสาลี นอกจากนี้ยังจะมีแผนเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายสีน้ำตาลในอนาคตอีกด้วย
โยเซฟ เฉิน

| ฮิสเอมิเนนซ์ โยเซฟ เซิน เซอะ-เจวิน SDB |
| --- | --- |
พระคาร์ดินัล มุขนายกกิตติคุณแห่งฮ่องกง
พระคาร์ดินัลเซินเมื่อปี 2019
สมณนาม: (ละติน)
ข้อมูลส่วนพระองค์
ประสูติ:  
ข้อมูลอื่น
อาร์มประจำพระองค์: 
| พระยศของ โยเซฟ เซิน |
| --- | --- |
Coat of arms of Joseph Zen Ze-kiun.svg
Reference style: ฮิสเอมิเนนซ์
การทูล: Your Eminence
See: Hong Kong (Emeritus)
โยเซฟ เซิน เซอะ-เจวิน (อักษรโรมัน: Joseph Zen Ze-kiun SDB; เซี่ยงไฮ้: [zəɲ zəʔ tɕyəɲ], เกิด 13 มกราคม 1932) เป็นพระคาร์ดินัลในคริสตจักรคาทอลิกจากฮ่องกง ผู้ดำรงตำแหน่งมุขนายกแห่งฮ่องกงคนที่หก เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัลสนปี 2006 และเป็นผู้มีบทบาทในการออกมาพูดถึงปัญหาการละเมิดสิทธิมนุษยชน, เสรีภาพ และเสรีภาพทางศาสนาในฮ่องกงและจีน เขามีความสัมพันธ์สำคัญมากกับค่ายสนับสนุนประชาธิปไตยของฮ่องกง และมักถูกวิพากษ์วิจารณ์โดยกลุ่มสนับสนุนปักกิ่งกับรัฐบาลจีน เขาเกษียณจากตำแหน่งเมื่อ 15 เมษายน 2009 แต่ยังคงมีอิทธิพลอย่างมากต่อผู้สนับสนุนประชาธิปไตยในฮ่องกง ในวันที่ 11 พฤษภาคม 2022 เขาถูกจับกุมภายใต้กฎหมายความมั่นคงแห่งชาติฉบับใหม่ ก่อนจะได้รับประกันตัวในวันถัดมา
เมื่อเดือนตุลาคม 2011 เซินระบุว่าเขาได้รับเงินบริจาค HK$20 ล้าน จากมหาเศรษฐีฮ่องกงและผู้สนับสนุนประชาธิปไตย จิมมี ล่าย มาตั้งแต่ปี 2005 เงินจำนวนนี้ถูกนำไปช่วยเหลือผู้ยากไร้และช่วยดำเนินกิจการของคริสต์จักรใต้ดินในจีนแผ่นดินใหญ่ ในปี 2014 พระคาร์ดินัลเซินได้ร้องขอให้พระสันตะปาปาฟรังซิสไม่เดินทางไปยังประเทศจีน โดยระบุว่าพระองค์จะถูก "ชักจูง" โดยในบทสัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์อิตาลี Corriere della Sera เขาระบุว่า "ข้าพเจ้าจะบอกท่าน[พระสันตะปาปา]เดี๋ยวนี้ว่า 'อย่ามา[จีน]เลย ท่านจะถูกชักจูง' ... พี่น้อง[ชาวคาทอลิก]ที่หาญกล้าไม่อาจได้พบ[พระสันตะปาปา] และพรรคคอมมิวนิสต์จะให้ท่านพบแต่มุขนายกที่อาบัติ (illegitimate bishops) ในจำนวนนี้สามคนถูกขับออกจากคริสตจักร (excommunicated) ไปแล้ว"
โรงเรียนเซนต์แมรี่ (แก้ความกำกวม)

โรงเรียนในประเทศไทยที่มีชื่อว่า โรงเรียนเซนต์แมรี่ มีจำนวน 2 แห่ง ได้แก่
โรงเรียนเซนต์เมรี่ จังหวัดอุดรธานี
โรงเรียนเซนต์แมรี่ จังหวัดอุตรดิตถ์
โรงเรียนเซนต์แมรี่ จังหวัดสมุทรปราการ
โฟร์ (อัลบั้มบียอนเซ่ โนวส์)

โฟร์ (อังกฤษ: 4) คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 4 ของบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องสาวเพลงอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2554 ในสหรัฐอเมริกาโดยโคลัมเบียเรเคิดส์ อัลบั้มนี้เปิดตัวอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ของสหรัฐอเมริกา มียอดการขาย 310,000 ชุดในสัปดาห์แรก นอกจากนี้ยังกลายเป็นเพลงฮิตในอีกหลายประเทศ 
ก่อนที่ออกอัลบั้มนี้ "รันเดอะเวิร์ล(เกิร์ล)" ถูกปล่อยออกมาสำหรับดิจิทัลดาวน์โหลดทั่วโลกในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ 2554 ได้เปิดตัวเป็นซิงเกิลแรกหลังจากที่เพลงนี้ได้รั่วไหลออกมาเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2554 ต่อมาซิงเกิลที่สองคือ "เบสติงไอเนฟเวอร์แฮด" ได้เปิดตัวในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2554 ซิงเกิลที่สามคือ "เคาท์ดาวน์" และอีกหลายๆซิงเกิลในเวลาต่อมา
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ผู้ผลิต | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "1+1" | Terius Nash, Christopher Stewart, Beyoncé Knowles | Knowles, The-Dream, Tricky Stewart | 4:33 |
| 2. | "I Care" | Jeff Bhasker, Chad Hugo, Knowles | Bhasker, Knowles* | 3:59 |
| 3. | "I Miss You" | Frank Ocean, Shea Taylor, Knowles | Knowles, S. Taylor | 2:59 |
| 4. | "Best Thing I Never Had" | Kenny Edmonds, Antonio Dixon, Knowles, Patrick Smith, S. Taylor, Larry Griffin, Jr., Caleb McCampbell | Knowles, Babyface, Dixon,   S. Taylor, S1 & Caleb | 4:13 |
| 5. | "Party" (featuring André 3000) | Kanye West, Bhasker, Knowles, André 3000, Dexter Mills, Douglas Davis, Ricky Walters | Knowles, West, Bhasker* | 4:05 |
| 6. | "Rather Die Young" | Bhasker, Luke Steele, Knowles | Bhasker, Knowles*, Steele* | 3:42 |
| 7. | "Start Over" | S. Taylor, Knowles, Ester Dean | Knowles, S. Taylor | 3:19 |
| 8. | "Love on Top" | Knowles, Nash, S. Taylor | Knowles, S. Taylor | 4:27 |
| 9. | "Countdown" | Nash, S. Taylor, Knowles, Dean, Cainon Lamb, Julie Frost, Michael Bivins, Nathan Morris, Wanya Morris | Knowles, S. Taylor, Lamb | 3:32 |
| 10. | "End of Time" | Knowles, Nash, S. Taylor, David Taylor | Knowles, The-Dream, Switch, Diplo | 3:43 |
| 11. | "I Was Here" | Diane Warren | Ryan Tedder, Brent Kutzle, Knowles^, Kuk Harrell^ | 3:59 |
| 12. | "Run the World (Girls)" | Nash, Knowles, Wesley Pentz, D. Taylor, Adidja Palmer, Nick van de Wall | Switch, The-Dream, Knowles*,   S. Taylor* | 3:56 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 46:33 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของบียอนเซ่ เก็บถาวร 2009-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอ็นเอ๊กซ์ทีครุยเซอร์เวทแชมเปียนชิป

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ครูเซอร์เวทแชมเปียนชิป (1991–2007)
เอ็นเอ๊กซ์ทีครุยเซอร์เวทแชมเปียนชิป (NXT Cruiserweight Championship) เป็นตำแหน่งแชมป์ของสมาคมมวยปล้ำอเมริกา ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) ในค่าย205 ไลฟ์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2016 เป็นรางวัลสำหรับการสถาปนาผู้ชนะ Cruiserweight Classic ผู้ที่จะเข้าร่วมประกวดในรุ่นครูเซอร์เวท WWE โดยนักมวยปล้ำจะต้องมีน้ำหนักไม่เกิน 205 lb (93 kg)