stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

กระทรวงการต่างประเทศจีน
| ด ค กคณะผู้แทนทางทูตของประเทศต่าง ๆ |
| --- | --- |
ทวีปยุโรป: กรีซ • คอซอวอ • โครเอเชีย • เช็ก • ซานมารีโน • เซอร์เบีย • เดนมาร์ก • นอร์เวย์ • เนเธอร์แลนด์ • บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา • บัลแกเรีย • เบลเยียม • เบลารุส • โปรตุเกส • โปแลนด์ • ฝรั่งเศส • ฟินแลนด์ • มอนเตเนโกร • มอลโดวา • มอลตา • มาซิโดเนีย • โมนาโก • ยูเครน • เยอรมนี • รัสเซีย • โรมาเนีย • ลักเซมเบิร์ก • ลัตเวีย • ลิกเตนสไตน์  • ลิทัวเนีย • วาติกัน • สเปน • สโลวีเนีย • สวิตเซอร์แลนด์  • สวีเดน • สหราชอาณาจักร • ออสเตรีย • อันดอร์รา • อิตาลี • เอสโตเนีย • แอลเบเนีย • ไอซ์แลนด์  • ไอร์แลนด์  • ฮังการี
ทวีปอเมริกาเหนือ: กัวเตมาลา • เกรเนดา • คอสตาริกา • คิวบา • แคนาดา • จาเมกา • เซนต์คิตส์และเนวิส • เซนต์ลูเชีย • เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ • ดอมินีกา • ตรินิแดดและโตเบโก • นิการากัว • บาร์เบโดส • บาฮามาส • เบลีซ • ปานามา • เม็กซิโก • สหรัฐอเมริกา • สาธารณรัฐโดมินิกัน • เอลซัลวาดอร์ • แอนติกาและบาร์บูดา • ฮอนดูรัส • เฮติ
ทวีปอเมริกาใต้: กายอานา • โคลอมเบีย • ชิลี • ซูรินาม • บราซิล • โบลิเวีย • ปารากวัย • เปรู • เวเนซุเอลา • อาร์เจนตินา • อุรุกวัย • เอกวาดอร์
ทวีปเอเชีย: กัมพูชา • กาตาร์ • เกาหลีใต้ • เกาหลีเหนือ • คาซัคสถาน • คีร์กีซสถาน • คูเวต • จอร์เจีย • จอร์แดน • จีน (ไต้หวัน) • ญี่ปุ่น • ซาอุดีอาระเบีย • ซีเรีย • ไซปรัส • ติมอร์-เลสเต • ตุรกี •เติร์กเมนิสถาน • ทาจิกิสถาน • ไทย • เนปาล • บรูไน • บังกลาเทศ • บาห์เรน • ปากีสถาน • พม่า • ฟิลิปปินส์ • ภูฏาน • มองโกเลีย • มัลดีฟส์ •  มาเลเซีย • เยเมน • ลาว • เลบานอน • เวียดนาม • ศรีลังกา • สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ • สิงคโปร์ • อัฟกานิสถาน • อาเซอร์ไบจาน • อาร์มีเนีย • อินเดีย • อินโดนีเซีย • อิรัก • อิสราเอล • อิหร่าน • อุซเบกิสถาน • โอมาน
ทวีปแอฟริกา: กานา • กาบอง • กินี • กินี-บิสเซา • แกมเบีย • โกตดิวัวร์  • คอโมโรส • เคนยา • เคปเวิร์ด • แคเมอรูน • จิบูตี • ชาด • ซิมบับเว • เซเชลส์ • แซมเบีย • โซมาเลีย • ซูดาน • เซเนกัล • เซียร์ราลีโอน • เซาตูเมและปรินซิปี • ตูนิเซีย • โตโก • แทนซาเนีย • นามิเบีย • ไนจีเรีย • ไนเจอร์ • บูร์กินาฟาโซ • บอตสวานา • บุรุนดี • เบนิน • มอริเชียส • มอริเตเนีย • มาลี • มาดากัสการ์ • มาลาวี • โมร็อกโก • โมซัมบิก • ยูกันดา • รวันดา • ลิเบีย • เลโซโท • ไลบีเรีย • สวาซิแลนด์ • สาธารณรัฐคองโก • สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก • สาธารณรัฐแอฟริกากลาง • แอฟริกาใต้ • อิเควทอเรียลกินี • อียิปต์ • เอธิโอเปีย • เอริเทรีย • แอลจีเรีย • แองโกลา
ทวีปโอเชียเนีย: คิริบาส • ซามัว • ตองกา • ตูวาลู • นาอูรู • นิวซีแลนด์ • ปาปัวนิวกินี • ปาเลา • ฟิจิ • ไมโครนีเซีย • วานูอาตู • หมู่เกาะโซโลมอน • หมู่เกาะมาร์แชลล์  • ออสเตรเลีย 
สถานเอกอัครราชทูตจีน ณ กรุงเบอร์ลิน
สถานเอกอัครราชทูตจีน ณ กรุงปราก
สถานเอกอัครราชทูตจีน ณ กรุงวอชิงตัน ดี. ซี.
สถานเอกอัครราชทูตจีน ณ กรุงออตตาวา
สถานกงสุลใหญ่จีน ณ นครฮิวสตัน
สถานกงสุลใหญ่จีน ณ นครลอสแอนเจลิส
สถานเอกอัครราชทูตจีน ณ กรุงเวลลิงตัน
สถานเอกอัครราชทูตจีน ณ กรุงแคนเบอร์รา
สถานกงสุลใหญ่จีน ณ เพิร์ธ
ถนนพัทยาเหนือ

|  ทางหลวงท้องถิ่น ชบ> ถ 2-0002 |
| --- | --- |
ถนนพัทยาเหนือ
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 1.900 กิโลเมตร (1.181 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันออก:  ถนนสุขุมวิท ใน เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี
 :    ถนนเฉลิมพระเกียรติ (พัทยา สาย 3) ใน เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี   ถนนเพ็ชรตระกูล ใน เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี 
ปลายทางทิศตะวันตก:  วงเวียนปลาโลมา ใน เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงท้องถิ่น 
ถนนพัทยาเหนือ เป็นถนนคอนกรีตขนาด 6 ช่องจราจร ในเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี มีแนวทางเริ่มต้นจากถนนสุขุมวิทบริเวณแยกพัทยาเหนือ ไปทางทิศตะวันตกสิ้นสุดที่บริเวณวงเวียนปลาโลมา ซึ่งเป็นจุดบรรจบของถนนพัทยา-นาเกลือ ถนนเลียบชายหาดพัทยา และถนนพัทยาสายสอง รวมระยะทางประมาณ 1.9 กิโลเมตร. ถนนพัทยาเหนือเคยอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวง โดยกำหนดเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3136 ปัจจุบันได้โอนถนนทั้งสายให้กับเมืองพัทยาดูแลรับผิดชอบแทน กำหนดให้เป็น ทางหลวงท้องถิ่น ชบ.ถ 2-0002
สถานที่สำคัญ

สถานีขนส่งผู้โดยสารเมืองพัทยา
ศาลาว่าการเมืองพัทยา
ซานตี้เหมิน

22°43′N 120°39′E﻿ / ﻿22.717°N 120.650°E﻿ / 22.717; 120.650
| ตำบลซานตี้เหมิน 三地門鄉 |
| --- | --- |
ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา
แม่น้ำไอ้เหลียวในซานตี้เหมิน
ตำบลซานตี้เหมินในเทศมณฑลผิงตง
ประเทศ:  สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
มณฑล: มณฑลไต้หวัน
เทศมณฑล: เทศมณฑลผิงตง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 196.4 ตร.กม. (75.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2023)
 • ทั้งหมด: 7,788 คน
 • ความหนาแน่น: 40 คน/ตร.กม. (100 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: www.pthg.gov.tw/sandimen/Index.aspx
ซานตี้เหมิน (จีน: 三地門鄉; พินอิน: Sāndìmén Xiāng) เป็นตำบลชนพื้นเมืองภูเขาในเทศมณฑลผิงตง มณฑลไต้หวัน สาธารณรัฐจีน ประชากรของตำบลประกอบด้วยชาวไปวันเป็นส่วนใหญ่ และมีชาวรูไกเป็นชนกลุ่มน้อย
ชื่อ

ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวจีนดัดแปลงชื่อภาษาไปวันดั้งเดิมเป็นภาษาฮกเกี้ยน คือ ซัวทีหมึง (จีน: 山豬毛; เป่อ่วยยี: Soaⁿ-ti-mn̂g; แปลตรงตัว: "ขนหมูป่า") หรือ ซัวเถ่หมึง  (山地門; Soaⁿ-tē-mn̂g; "ประตูภูเขา") เมื่ออยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น จึงเรียกเป็นภาษาญี่ปุ่นว่า ซันจิมง (ญี่ปุ่น: 山地門; โรมาจิ: Sanchimon) หลังจากที่ญี่ปุ่นส่งมอบไต้หวันให้สาธารณรัฐจีนเมื่อ ค.ศ. 1945 พื้นที่ดังกล่าวจึงเรียกเป็นภาษาจีนกลางว่า ตำบลซานตี้เหมิง (三地盟鄉; Sāndìméng Xiāng) แต่ก็ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งใน ค.ศ. 1947 เป็น ตำบลซานตี้ (จีน: 三地鄉; พินอิน: Sāndì Xiāng; เป่อ่วยยี: Sam-tē-hiong) แต่ชาวไต้หวันยังคงเรียกกันโดยทั่วไปว่า ซัวเถ่หมึง ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1992 ก็ได้เปลี่ยนมาเป็นชื่อดังในปัจจุบัน
ประวัติศาสตร์

ในช่วงที่อยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น ซานตี้เหมิน หม่าเจีย และอู้ไถ เป็นพื้นที่ที่เรียกรวมกันว่า บันจิ หรือ "พื้นที่ชนพื้นเมือง" (蕃地) ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอเฮโต (屏東郡) ในจังหวัดทากาโอะ หลังจากการยึดครองไต้หวันของก๊กมินตั๋งใน ค.ศ. 1945 จังหวัดทากาโอะเดิมเปลี่ยนชื่อเป็นเทศมณฑลเกาสยง ทำให้ซานตี้เหมินอยู่ภายใต้การปกครองของเทศมณฑลเกาสยง และในวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1950 ได้มีการก่อตั้งเทศมณฑลผิงตง แยกออกมาจากเทศมณฑลเกาสยง ทำให้ซานตี้เหมินกลายเป็นส่วนหนึ่งของเทศมณฑลผิงตง
เขตการปกครอง

ตำบลซานตี้เหมินประกอบด้วย 10 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่บ้านโข่วเช่อ (口社村)
หมู่บ้านชิงชาน (青山村)
หมู่บ้านชิงเย่ (青葉村)
หมู่บ้านซานตี้ (三地村)
หมู่บ้านไซ่เจีย (賽嘉村)
หมู่บ้านต้าเช่อ (大社村)
หมู่บ้านต๋าไหล (達來村)
หมู่บ้านเต๋อเหวิน (德文村)
หมู่บ้านหม่าเอ๋อร์ (馬兒村)
หมู่บ้านอานพัว (安坡村)
สถานที่ท่องเที่ยว

สะพานกู่ชวาน [en; zh]
จุดชมธรรมชาติเม่าหลิน [en; zh]
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ตำบลซานตี้เหมิน เก็บถาวร 2012-02-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาจีน)
| ด ค กนคร เมือง และตำบลในเทศมณฑลผิงตง |
| --- | --- | --- |
เมืองหลวง: ผิงตง
| นคร |  ผิงตง  |  |
| เมือง |  เฉาโจว  ตงก่าง  เหิงชุน  |  |
| ตำบล |  เกาชู่  ขานติ่ง  จิ่วหรู  จู๋เถียน  เจียตง  ฉางจื้อ  เชอเฉิง  ซินผี  ซินยฺเหวียน  เน่ย์ผู่  ฟางชาน  ฟางเหลียว  วั่นตาน  วั่นหลวน  หนานโจว  หม่านโจว  หยานผู่  หลินเปียน  หลินลั่ว  หลิวฉิว  หลีก่าง  |  |
| ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา |  ชือจื่อ  ชุนรื่อ  ซานตี้เหมิน  ไท่อู่  หม่าเจีย  หมู่ตาน  ไหลอี้  อู้ไถ  |  |
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ภูมิศาสตร์ :  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
ตุลสี เคาฑา

| ตุลสี เคาฑา |
| --- | --- |
ตุลสี เคาฑา (ซ้าย) ขณะรับปัทมศรี จากประธานาธิบดีรามนาถ โกวินท์
เกิด: ค.ศ. 1944 (อายุ 79–80 ปี) อุตตรกันนาดา รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย
ชื่ออื่น: สารานุกรมป่าไม้
อาชีพ: นักสิ่งแวดล้อม
เกียรติยศ: ปัทมศรี (2020)
ตุลสี เคาฑา (อักษรโรมัน: Tulsi Gowda) เป็นนักสิ่งแวดล้อมชาวกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย ผู้รับรางวัลปัทมศรีของรัฐบาลอินเดียในปี 2020 เธอปลูกต้นอ่อยพืชมากกว่า 30,000 ต้น และทำหน้าที่ดูแลอนุบาลต้นไม้ในกรมป่าไม้ของอินเดีย เธอมีส่วนร่วมอย่างมากมายในการอนุรักษ์และพิทักษ์ป่าไม้ของอินเดีย เธอสามารถจดจำลักษณะต่าง ๆ ของต้นไม้ได้ จนได้รับการขนานนามเป็น "สารานุกรมป่าไม้" นอกจากนี้ ความรู้เกี่ยวกับต้นไม้จำนวนมากของเธอทำให้เธอได้รับการยกย่องในชนเผ่าเป็น "เทวีของต้นไม้"
ตุลสีเคาฑาทำงานมากกว่า 60 ปีให้กับกรมป่าไม้รัฐกรณาฏกะ (Karnataka Forest Department) ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ดูแลเขตพิทักษ์พันธุ์เสือห้าแห่ง, เขตพิทักษ์พันธุ์สัตว์ป่าสามสิบแห่ง, พื้นที่อนุรักษ์สิบห้าแห่ง และป่าไม้ชุมชนหนึ่งแห่ง
ทวน

ทหารม้านอร์มันเข้าตีกำแพงโล่แองโกล-แซกซอนที่ยุทธการที่แฮสติงส์
ทวนในสมัยยุโรปกลาง และชุดของหอกซัด หัวเป็นเหล็กกล้าหลอมด้วยมือ ด้ามทำจากไม้จากต้นแอช
ทวน เป็นอาวุธด้ามที่มีด้ามทำจากไม้ หัวแหลม ที่หัวอาจเป็นแหลมที่ตัวด้ามยู่แล้ว อย่างเช่นทวนที่กำจัดความชื้นออกแล้ว หรืออาจทำจากวัสดุทนทาน เช่น หินเหล็กไฟ หินออบซิเดียน เหล็ก เหล็กกล้า หรือสัมฤทธิ์ รัดที่ปลายด้าม ทวนแบบที่พบได้ทั่วไปสำหรับล่าสัตว์หรือต่อสู้จะมีหัวทวนโลหะรูปสามเหลี่ยม สี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน หรือใบไม้ หัวขอทวนล่าปลาจะมีเงี่ยงหรือขอบคล้ายฟันเลื่อย ทวนสามารถแบ่งเป็นสองประเภทกว้าง ๆ ได้แก่ ประเภทที่ออกแบบให้แทงในการต่อสู้ระยะประชิด และประเภทที่ออกแบบให้ขว้าง (มักหมายถึง หอกซัด)
ทวนถูกใช้ตลอดประวัติศาสตร์ของมนุษย์ทั้งใช้ล่าสัตว์และตกปลา และเป็นอาวุธ ทวน เช่นเดียวกับขวาน มีด และตะบอง เป็นเครื่องมือสำคัญที่สุดในยุคแรก ๆ และพัฒนาโดยมนุษย์ยุคแรก เมื่อใช้เป็นอาวุธ อาจถือด้วยมือเดียวหรือสองมือ ทวนใช้ในสงครามทุกสงครามจนถึงสมัยใหม่ และเป็นไปได้ว่าเป็นอาวุธที่ใช้มากที่สุดในประวัติศาสตร์
ซานต้าบ๊องต้องเป็นเธอ!

| --- | --- |
ซานต้าบ๊องต้องเป็นเธอ!
หน้าปกดีวีดี ซานต้าบ๊องต้องเป็นเธอ!
いつだってMyサンタ!
ชื่อภาษาอังกฤษ: Itsudatte My Santa!
แนว: เวทมนตร์, โรแมนติก
มังงะ
ซานต้าบ๊องต้องเป็นเธอ!
เขียนโดย: เคน อาคามัตสึ
สำนักพิมพ์:  โคดันฉะ    วิบูลย์กิจ
อนิเมะ
ซานต้าบ๊องต้องเป็นเธอ!
กำกับโดย: โนริโยชิ นากามุระ
สตูดิโอ: TNK
ซานต้าบ๊องต้องเป็นเธอ! (ญี่ปุ่น: いつだってＭｙサンタ!; โรมาจิ: Itsudatte My Santa!) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวเรื่องเป็นแนวโรแมนติก แต่งเรื่องและวาดภาพโดย เคน อาคามัตสึ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กชายคนหนึ่ง ที่เกลียดวันคริสต์มาสเป็นชีวิตจิตใจ เพราะเป็นวันเกิดของเขา เขามีชื่อ ว่า ซันตะ และเขาก็ได้เปลี่ยนไป เมื่อเขาพบ กับ ไม ซานต้าฝึกหัดคนหนึ่ง
ซานต้าบ๊องต้องเป็นเธอ! ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารโชเน็นแมกกาซีนรายสัปดาห์ ในปี พ.ศ. 2541 เป็นการ์ตูนที่มีเนื้อเรื่องเพียง 1 ตอนเท่านั้น และ ในภาค โอวีเอ ก็มีเพียง 2 ตอนเท่านั้น
ความแตกต่างระหว่างภาคหนังสือการ์ตูนและภาคโอวีเอ

ภาคหนังสือการ์ตูนเท่านั้นที่บอกเรื่องราวของวันคริสต์มาส เมื่อซันตะพบไม ในภาคโอวีเอ ได้เพิ่ม 2 ตอนใหม่ขึ้นมา
ในภาคโอวีเอมีตัวละครมากกว่าในภาคหนังสือการ์ตูน โดยตัวละครที่อยู่ใน ภาคโอวีเอได้แด่ ซันตะ,ไม,เชอร์รี่,ไมไม,โนเอล แต่ในภาคหนังสือการ์ตูนนั้นมีเพียง 2 ตัวคือ ซันตะ และ ไม
ภาคโอวีเอ

ในภาคโอวีเอนั้น ได้เพิ่มตัวละคร มาทั้งหมด 3 ตัว คือ ไมไม,เชอร์รี่,โนเอล และได้คงตัวละครหลักไว้ คือ ซันตะ และ ไม
ภาคโอวีเอ > รายชื่อตอน ในภาคโอวีเอ

มีด้วยกันทั้งหมด 2 ตอนคือ
คริสต์มาส
คริสต์มาสอีกครั้ง
ในตอนจบของตอนที่ 2 มีตัวอย่างของตอนที่ 3 ออกมาตอนท้าย แต่กลับไม่มีตอนที่สามออกฉายเลย
แหล่งข้อมูลอื่น > เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

ซานต้าบ๊องต้องเป็นเธอ! จากเว็บไซต์ของ เคน อาคามัตสึ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อะนิเมะโอวีเอ เก็บถาวร 2005-12-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ของ Funimation (อังกฤษ)
Ken Akamatsu Forums (อังกฤษ)
1 2 3 4 5  My Santa (OVA) - Anime News Network
แหล่งข้อมูลอื่น > หนังสือ

FUNimation 2007 Kickoff!. เก็บถาวร 2007-01-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ออกเมื่อวันที่ 2007-01-27.   (อังกฤษ)
Funimation Recalls My Santa Due to Age Rating Misprint. ออกเมื่อวันที่ 2007-12-18.  (อังกฤษ)
ตุลกุนบาย ตูร์กูนอฟ

| ตุลกุนบาย ตูร์กูนอฟ |
| --- | --- |
เกิด: 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.ตัวแทนของ   อุซเบกิสถาน.เอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
|  |  กรุงเทพฯ 2541  | เฟเธอร์เวท |
มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก
|  |  เฮาส์ตัน 1999  | เฟเธอร์เวท |
ตุลกุนบาย ตูร์กูนอฟ (Tulkunbay Turgunov) เกิดเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวอุซเบกิสถาน
เขาติดทีมชาติอุซเบกิสถานเข้าแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2541 ได้เหรียญเงิน โดยแพ้สมรักษ์ คำสิงห์ในรอบชิงชนะเลิศ และเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2543 แต่แพ้สมรักษ์ คำสิงห์ตกรอบสอง และเคยได้เหรียญเงินมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2542
ตุนเฟย์

| ตุนเฟย์   Consort Dun |
| --- | --- |

ประสูติ: 27 มีนาคม ค.ศ. 1746
สิ้นพระชนม์: 6 มีนาคม ค.ศ. 1806 (59 ปี 344 วัน)
พระสวามี: จักรพรรดิเฉียนหลง
พระราชบุตร: องค์หญิงกู้หลุนเหอเซี่ยว
ราชวงศ์: ชิง
พระบิดา: หวังซื่อเก๋อ
พระอัครชายาตุน หรือ ตุนเฟย (จีน: 惇妃, พินอิน: Dūnfēi, 27 มีนาคม 1746 – 6 มีนาคม 1806) พระอัครชายาในพระจักรพรรดิเฉียนหลงประสูติเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ.1746 เป็นธิดาของ หวังซื่อเก๋อ ผู้บัญชาการกองธงขาวหนึ่งในแปดกองธงของราชวงศ์ชิงเข้าวังถวายตัวเมื่อ ค.ศ.1764 และได้รับพระยศเป็นพระสนมหย่งขั้นฉางไจ้และได้รับเลื่อนพระยศอีกครั้งเป็นพระสนมหย่งขั้นกุ้ยเหรินและใน ค.ศ.1770 ก็ได้รับเลื่อนพระยศเป็นพระชายาตุน (ตุนผิน) และใน ค.ศ.1774 ก็ได้รับพระยศเป็นพระอัครชายาตุน (ตุนเฟย) และมีประสูติกาลองค์หญิงกู้หลุนเหอเสี้ยวซึ่งเป็นพระธิดาองค์สุดท้ายในพระจักรพรรดิเฉียนหลงและพระจักรพรรดิก็โปรดปรานพระธิดาองค์นี้เป็นอย่างมาก
ใน ค.ศ.1778 พระนางทำร้ายร่างกายนางกำนัลส่วนพระองค์ในตำหนักจนเสียชีวิตซึ่งการทำร้ายผู้อื่นจนตายถือเป็นความผิดร้ายแรงและโทษของพระนางก็ร้ายแรงมากแต่เพราะพระนางเป็นพระมารดาขององค์หญิงกู้หลุนเหอเสี้ยวพระจักรพรรดิจึงลดพระยศของพระนางจากตำแหน่งเฟยลงมาเป็นตำแหน่งผินและต้องรับผิดชอบต่อครอบครัวของนางกำนัลที่เสียชีวิต สองปีถัดมาคือ ค.ศ.1780 พระนางก็ได้รับพระยศเป็นเฟยดังเดิม
พระนางสิ้นพระชนม์วันที่ 6 มีนาคม ค.ศ.1806 รวมพระชนม์ได้ 59 ชันษา
ถนนพาหุรัด

ถนนพาหุรัด
คุรุดวาราศรีคุรุสิงห์สภา
ถนนพาหุรัด (อักษรโรมัน: Thanon Phahurat) เป็นถนนในท้องที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เริ่มตั้งแต่ถนนบ้านหม้อ (สี่แยกบ้านหม้อ) ไปทางทิศตะวันออก  ตัดกับถนนตรีเพชร (สี่แยกพาหุรัด) จนถึงถนนจักรเพชร  เป็นถนนขนาด 5 ช่องจราจร ทิศทางเดียว โดยมีทิศทางการจราจรจากแยกบ้านหม้อมุ่งหน้าแยกพาหุรัด และถนนจักรเพชรมุ่งหน้าแยกพาหุรัด
ถนนพาหุรัดเป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นโดยทรงใช้ทรัพย์ส่วนพระองค์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าพาหุรัตมณีมัย ประไพพรรณพิจิตร์ นริศรราชกุมารี กรมพระเทพนารีรัตน์ พระราชธิดาซึ่งประสูติจากสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และสิ้นพระชนม์ขณะพระชันษา 8 พรรษา จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างถนนขึ้นเพื่ออุทิศส่วนกุศลพระราชทานและพระราชทานนามถนนว่า "ถนนพาหุรัด"
ทุกวันนี้ถนนพาหุรัด เป็นย่านที่มีสินค้าที่มีให้เลือกสรรอย่างมากมายและหลากหลายทั้งผ้าตัด อุปกรณ์ตัดเย็บ รวมไปถึงเสื้อผ้าสำเร็จรูปสารพัดชาติ ทั้งชุดไทย-การแสดงนาฏศิลป์ ชุดจีน โดยเฉพาะส่าหรี นอกจากนี้พาหุรัดยังมีชุมชนเล็กๆที่ยังคงดำเนินวิถีแบบภารตะอยู่ จนทำให้หลายๆคน ขนานนามย่านพาหุรัด ว่าเป็น “ลิตเติ้ล อินเดีย”เมืองไทย
สถานที่สำคัญในบริเวณนั้น มีวัดคุรุดวาราศรีคุรุสิงห์สภา(วัดซิกข์) เป็นวัดซิกข์แห่งแรกของไทย และยังมีห้างดิโอลด์สยามพลาซ่า ห้างไชน่า เวิลด์ (เดิมชื่อห้างเซ็นทรัลวังบูรพา)และ ห้างอินเดีย เอ็มโพเรียม (เดิมชือห้างเอทีเอ็ม)
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนพาหุรัด
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′41″N 100°30′02″E﻿ / ﻿13.744846°N 100.500623°E﻿ / 13.744846; 100.500623
| ด ค กดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ในประเทศไทย |
| --- | --- |
ยุคปัจจุบัน:  ไชนาทาวน์ เยาวราช ถนนเยาวราช  ห้วยขวาง ถนนประชาราษฎร์บำเพ็ญ  เจแปนทาวน์ พร้อมพงษ์  ถนนธนิยะ  โคเรียทาวน์ ซอยสุขุมวิท 12  ลิตเติลอินเดีย ถนนพาหุรัด  ถนนปั้น  เมียนมาทาวน์ ย่านพระโขนง  ตลาดมหาชัย  ตลาดบางบอน  เวียดนามทาวน์ ตลาดบ้านญวนสามเสน 
ยุคประวัติศาสตร์:  หมู่บ้านญี่ปุ่น  หมู่บ้านโปรตุเกส  หมู่บ้านฮอลันดา  นิวอัมสเตอร์ดัม
ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์

เว็บย่อ
ZWJ
ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์ (ZWJ ย่อมาจาก zero-width joiner) คืออักขระควบคุมที่ใชัในการเรียงพิมพ์ในคอมพิวเตอร์ ใช้เพื่อจัดการการเชื่อมต่อระหว่างอักษรตัวเขียนบางชนิด เช่นอักษรอาหรับ หรือ อักษรตระกูลพราหมี เมื่อใส่ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์ลงไปก่อนหรือหลังตัวอักษร จะเป็นการบังคับให้อักษรนั้นแสดงผลในรูปแบบที่เชื่อมต่อกับตัวเชื่อม เสมือนว่ามีอักษรอื่นอีกตัวอยู่ตรงตัวเชื่อมนั้น หรือใช้เพื่อเปลี่ยนการแปลงรูปอักษรเชื่อมต่อให้เป็นแบบอื่น ซึ่งอาจจำเป็นต้องใช้ในบางโอกาส ปกติแล้วตัวเชื่อมความกว้างศูนย์จะไม่สามารถมองเห็นได้ แต่อาจสังเกตได้จากอักษรรูปแบบเชื่อมต่อที่วางอยู่ลอย ๆ ในข้อความ
ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์มีรหัสยูนิโคด U+200D และมี HTML เอนทิตี เป็น &#8205; &#x200D; และ &zwj; ในผังแป้นพิมพ์แบบ InScript ซึ่งใช้สำหรับภาษาในประเทศอินเดีย จะพิมพ์ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์โดยใช้แป้น Ctrl+Shift+1 ร่วมกัน อย่างไรก็ตาม ผังแป้นพิมพ์อื่นจำนวนมากใช้ตำแหน่งเดียวกับแป้น ']' ของแป้นพิมพ์แบบเควอร์ตี สำหรับพิมพ์อักขระนี้
ตัวอย่าง

| ลำดับอักขระ | การแสดงผล |
| --- | --- |
[ka क] [virāma ्]: क्
[ka क] [virāma ्] [ZWJ]: क्‍
[ka क] [virāma ्] [ṣa ष]: क्ष
[ka क] [virāma ्] [ZWJ] [ṣa ष]: क्‍ष
| ลำดับอักขระ | การแสดงผล |
| --- | --- |
[Na ണ] [virāma ്] [ZWJ]: ണ്‍
[na ന] [virāma ്] [ZWJ]: ന്‍
[ra ര] [virāma ്] [ZWJ] : ര്‍
[la ല] [virāma ്] [ZWJ] : ല്‍
[La ള] [virāma ്] [ZWJ] : ള്‍
ดูเพิ่ม

ตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์
ช่องว่างความกว้างศูนย์
ช่องว่างไม่ตัดคำความกว้างศูนย์
แหล่งข้อมูลอื่น

Proposal on Clarification and Consolidation of the Function of ZERO WIDTH JOINER in Indic Scripts
ทวนทมิฬ

| ทวนทมิฬ   |
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: โกวเล้ง
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 霸王枪
ผู้แปล: น.นพรัตน์
ภาษา: แปลจากฉบับภาษาจีน
ชุด: เรื่องเอกของโกวเล้ง
ประเภท: นิยายกำลังภายใน
ชนิดสื่อ: นิยาย
ทวนทมิฬ (จีน: 霸王槍;Ba Wang Qiang) เป็นนิยายกำลังภายในที่แต่งโดยโกวเล้ง (古龍) ตีพิมพ์ในปี ค.ศ.1975 
ทวนทมิฬเป็นตอนที่เจ็ดของ สุดยอดอาวุธทั้งเจ็ด
| ด ค กจักรวาลของโกวเล้ง |
| --- | --- |
ชุด ชอลิ้วเฮียง:  ศึกวังค้างคาว  พายุทะเลทราย  กลิ่นหอมกลางธารเลือด  ยืมศพคืนวิญญาณ  กล้วยไม้เที่ยงคืน  ตำนานกระบี่หยก  ดวงชะตาดอกท้อ  ศึกวังน้ำทิพย์ 
ชุด ฤทธิ์มีดสั้น:  เซียวลี้ปวยตอ (ฤทธิ์มีดสั้น)  จอมเสเพลชายแดน (ดาบจอมภพ)  เหยี่ยวทมิฬ (เหยี่ยวเดือนเก้า)  ขอบฟ้า จันทรา ดาบ (จอมดาบหิมะแดง)  มีดบินกรีดฟ้า 
ชุด หงส์ผงาดฟ้า:  ตอนหงส์ผงาดฟ้า  จอมโจรปักดอกไม้  สองนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่  บ่อนพนันเบ็ดเงิน  หมู่ตึกภูตพราย  เกาะมหาภัย  กระบี่พิโรธ 
ชุด อาวุธของโกวเล้ง:  กระบี่อมตะ  เดชขนนกยูง  ดาบมรกต  แค้นสั่งฟ้า  ตะขอจำพราก  ทวนทมิฬ  ยอดมือปราบ 
ชุด บุตรที่สิบเอ็ด:  เซียวจับอิดนึ้ง  ยอดขุนโจร 
ชุด หกเรื่องสยองขวัญ:  นกแก้วสยองขวัญ  ดาบเทพมรณะ (天魔刀)  จิ้งเหลนทมิฬ (黑蜥蜴)  มนุษย์ผลึกแก้ว (水晶人)  โครงกระดูกแป้ง (粉骷髏)  สาวพรหมจรรย์แห่งลั่วซา (羅剎女)  ค้างคาวไร้ปีก (無翼蝙蝠) 
ชุด ยอดบุรุษเหนือกาล:  นายพราน เขี้ยวหมาป่า อัญมณี (賭局、狼牙、追殺)  ฝูงหมาป่า ควันมรณะ (紫煙、群狐)  สมุทรเทพ อินทรีเงิน (銀雕、海神) 
นิยายเรื่องเดียว:  ผู้ยิ่งใหญ่  ล่าสุดขีด  ศึกเสือหยกขาว  เทพกระบี่โพยม (苍穹神剑)  บทเพลงห่วงหลากสี (彩环曲)  บันทึกจอมยุทธ์พเนจร (游侠录)  วีรบุรุษสำราญ  ธวัชล้ำฟ้า  ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่  พยัคฆ์ร้ายบู๊ลิ้ม  นุ่มละมุนคมกระบี่ (那一剑的风情)  กระดึง สายลม คมดาบ  ศึกทะเลทราย  ดาวเดียวไม่เดียวดาย  วีรบุรุษไร้น้ำตา  นักสู้ผู้พิชิต  ลูกปลาน้อย  จริยะมือกระบี่ (剑客行)  บันทึกกระบี่พิสดาร (剑玄录)  ไม่มีวันก้มหัวให้ (绝不低头)  กระบี่กระจายหอม  กระบี่กระจายหอม ภาค 2 (飘香剑雨续)  พญามังกรเจ็ดดาว  สื่อสิ้นวิญญาณ (失魂引)  ดาบทมิฬ (边城浪子)  หมัดพิฆาต (拳头)  ซาเสี่ยวเอี้ย  ราชายุทธจักร  เทพบุตรมือสังหาร  เพลิงอาฆาต
ธีรวัฒน์ หอมกลิ่น

สิบเอก ธีรวัฒน์ หอมกลิ่น นนส.ทบ.รุ่นที่ 10 ปี 49 ร้อยฉลาม ชื่อเล่น ต้น เกิดวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2530 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักกีฬายูโดชาวไทย ที่ได้รับเลือกเข้าร่วมแข่งขันกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 100 กก. ซึ่งเขาเคยได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันซีเกมส์ 2011 รุ่น 90-100 กก. ปัจจุบันกำลังศึกษาที่สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขต จังหวัดสุพรรณบุรี และรับราชการทหารบก สังกัดกองพันทหารช่างที่ 15 จังหวัดปัตตานี ทั้งนี้ เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันยูโดชิงแชมป์โลกที่ประเทศฝรั่งเศส เมื่อ พ.ศ. 2555 ส่งผลให้เขาอยู่ในอันดับที่ 16 และทางคณะกรรมการสหพันธ์ยูโดนานาชาติได้ประกาศมอบไวลด์การ์ดแก่เขาในเวลาต่อมา
โอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ธีรวัฒน์ หอมกลิ่น ได้มีโอกาสทำการฝึกฝนกับคู่ซ้อมอย่าง นิค โคโคเทย์โล ซึ่งเป็นนักยูโดชาวอังกฤษ ผู้เป็นอดีตนักกีฬาโอลิมปิกและเป็นแชมป์ในการแข่งขันหลายรายการ รวมถึงได้รับการฝึกสอนจากปรมาจารย์อย่าง สตีฟ พูลเลน เจ้าของสายแดงขาวซึ่งเป็นระดับที่สูงกว่าสายดำมาให้คำแนะนำ โดยธีรวัฒน์ได้เปิดเผยว่าตนรู้สึกเสียดายที่มีเวลาซ้อมกับพวกเขาค่อนข้างน้อย โดยเชื่อว่าหากได้รับการฝึกซ้อมมากกว่านี้จะทำให้ตนแข็งแกร่งมากขึ้น ก่อนที่ธีรวัฒน์จะทำการแข่งขันในกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 100 กก. ในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2555 โดยพบกับ ไนดาน ตูฟชินบายา จากประเทศมองโกเลีย ผู้เป็นเจ้าของเหรียญทองโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งธีรวัฒน์เป็นฝ่ายแพ้ในรอบแรก
จาง เป๋าจ่าย

จาง เป๋าจ่าย  (จีน: 張保仔; ค.ศ. 1783 — ค.ศ. 1822) เป็นโจรสลัดชาวจีน โด่งดังในย่านน้ำของมณฑลกวางตุ้ง  ในช่วงศตวรรษที่ 19 มีกองกำลังกว่า 20,000 คนและเรือกว่า 600 ลำ
ประวัติ

จาง เป๋าจ่าย เป็น บุตรชายของชาวประมง แถบชายฝั่งทะเล ซานฮุย ในมณฑลกวางตุ้ง  เขาจึงถูกลักพาตัวไปโดย เจิ้งอี้ หัวหน้าโจรสลัดกองเรือธงแดง เมื่อตอนอายุ 15 ปี และกลายเป็นบุตรบุญธรรมของเจิ้งอี้  ต่อมาเมื่อเจิ้งอี้ เสียชีวิตในพายุทะเล  ภรรยาของเจิ้งอี้ ที่ชื่อ ชิงเชอะ หรือ เจิ้ง อี้เส้า (ชื่อเดิม เชอะหยาง) และ เจิ้งอันผง หลานชาย กลายเป็นผู้นำกองทัพโจรสลัด จางเป๋าจ่าย กลายมาเป็นมือขวาของ เจิ้ง อี้เส้า และที่สุด จาง เป๋าจ่าย แต่งงานกับ เจิ้ง อี้เส้า แม่บุญธรรมของตัวเอง  สุดท้ายเขาโดนทางการจีนจับ และกลายเป็นนายพลแห่งกองทัพเรือ แห่งราชวงศ์ชิง และเสียชีวิต เมื่ออายุเพียง 30 ปี ในช่วงสงครามฝิ่น
บุคลิกของจาง เป๋าจ่าย ได้ถูกนำไปอ้างอิงและสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ อาทิ The Treasure Hunters ในปี ค.ศ. 1982, Once Upon a Time in China V ในปี ค.ศ. 1994 นำแสดงโดย จ้าว เหวินจั๋ว และดัดแปลงเป็นตัวละครชื่อ กัปตันเชา เฟิง ในภาพยนตร์ของฮอลลีวู้ดเรื่อง Pirates of the Caribbean 3 ในปี ค.ศ. 2007 ซึ่งแสดงโดย โจว เหวินฟะ เป็นต้น
บรรณานุกรม

Murray, Dian H. (1987). Pirates of the South China Coast, 1790-1810. Stanford University Press. ISBN 0-8047-1376-6.
แหล่งข้อมูลอื่น

Cheung Po Tsai Cave at discoverhongkong.com เก็บถาวร 2002-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Pictures of the cave
ช่องแคบอากาชิ

| ช่องแคบอากาชิ |
| --- | --- |

ช่องแคบอากาชิตำแหน่งช่องแคบอากาชิในประเทศญี่ปุ่นแสดงแผนที่จังหวัดเฮียวโงะช่องแคบอากาชิช่องแคบอากาชิ (ประเทศญี่ปุ่น)แสดงแผนที่ประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 34°37′N 134°59′E﻿ / ﻿34.617°N 134.983°E﻿ / 34.617; 134.983
ประเทศในลุ่มน้ำ: ญี่ปุ่น

ช่วงยาวที่สุด: 1.5 km (0.93 mi)
ช่วงกว้างที่สุด: 4 km (2.5 mi)
ความลึกสูงสุด: 110 m (360 ft)
ช่องแคบอากาชิ (ญี่ปุ่น: Akashi Strait; โรมาจิ: 明石海峡; ทับศัพท์: Akashi Kaikyō) เป็นช่องแคบระหว่างเกาะฮนชูและเกาะอาวาจิ เชื่อมระหว่างทะเลเซโตะและอ่าวโอซากะ มีความกว้างประมาณ 4 กิโลเมตร และมีความลึกสูงสุดประมาณ 110 เมตร กระแสน้ำเร็วที่สุดโดยประมาณคือ 4.5 เมตรต่อวินาที (8.7 นอต)
ช่องแคบมีความยาว 1.5 กิโลเมตร และเป็นจุดสำคัญในทะเลเซโตะ น่านนน้ำโดยรอบรอบช่องแคบอากาชิเป็นแหล่งทำการประมงที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก ช่องแคบอากาชิยังถูกกําหนดให้เป็นช่องทางการขนส่งระหว่างประเทศโดยพระราชบัญญัติความปลอดภัยการจราจรทางทะเลของญี่ปุ่น
ช่องแคบสึงารุ

คาบสมุทรสึงารุและช่องแคบสึงารุ
ช่องแคบสึงารุ (ญี่ปุ่น: 津軽海峡; โรมาจิ: Tsugaru-kaikyō) เป็นช่องแคบระหว่างเกาะฮนชูและเกาะฮกไกโด ทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่น เชื่อมต่อกับทะเลญี่ปุ่นและมหาสมุทรแปซิฟิก เกาะใหญ่ทั้งสองแห่งเชื่อมต่อกันด้วยอุโมงค์เซกังที่ลอดอยู่ใต้ช่องแคบแห่งนี้ ซึ่งสร้างขึ้นในช่วงที่แคบที่สุดของช่องแคบซึ่งมีระยะทาง 19.5 กิโลเมตร โดยจุดที่ลุกที่สุดของช่องแคบนี้มีความลึก 200 เมตร และความลึกโดยทั่วไปของช่องแคบนี้คือ 140 เมตร
ในอดีตก่อนที่จะมีอุโมงค์เซกัง ผู้คนต้องอาศัยเรือเฟอร์รี่ในการข้ามช่องแคบแห่งนี้ และอุบัติเหตุครั้งร้ายแรงที่สุดก็คือการอัปปางของเรือเฟอร์รี่ โทยะ มารุ ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2498 และมีผู้เสียชีวิตกว่า 1,172 คนในเหตุการณ์ครั้งนั้น
ทีธิส

เทพีทีธิส เป็นหนึ่งในเหล่าเทพไททัน บุตรของเทพีไกอา และเทพยูเรนัส พระนางเป็นเทพแห่งท้องน้ำ ที่มักจะถูกสับสนกับนิมฟ์ ชื่อว่าธีทิส ซึ่งเป็นมารดาของ อะคิลิส วีรบุรุษในสงครามแห่งทรอย
เทพีทีธิสไม่ได้ปรากฏในเทพปกรณัมกรีกมากนัก ทราบเพียงแต่ว่าพระนางเป็นทั้งมเหสีและขนิษฐา (น้องสาว)ของโอเชียนัส มีบุตรและธิดามากมาย รวมถึงเหล่านีริอิด ภูติแห่งสายน้ำด้วย
บางตำนานได้กล่าวถึงเทพีทีธิสว่าเป็นเทพีผู้ดูแลเทพีเฮราในยามวัยเยาว์
| ด ค กเทพปกรณัมกรีก |
| --- | --- |
ปฐมเทพ:  เคออส  อะแนงคี  โครนอส  เอียรอส  ไกอา  ยูเรนัส  ทาร์ทารัส  อีเธอร์  เฮเมรา  เอระบัส  นิกซ์  โอฟิออน  มอยเร 
เทพไททัน:  โครนัส  โอเชียนัส  เรีย  ทีมิส  แอตลัส  ซีอัส  ครีอัส  ไฮพีเรียน  ธีอา  เทธิส  นิมอซินี  ฟีบี  โพรมีเทียส  เอพิมีเทียส  ไออาเพทัส  เมโนเอเทียส 
สิบสองเทพเจ้าโอลิมปัส:  ซูส  ฮีรา  โพไซดอน  ดิมีเทอร์  อะธีนา  อะพอลโล  อาร์ทิมิส  แอรีส  แอโฟรไดที  ฮิฟีสตัส  เฮอร์มีส  ไดอะไนซัสหรือเฮสเตีย 
เทพเจ้าหลักอื่น:  แอซคลีเปียส  ฮีลิออส  อีออส  เฮดีส  ฮีบี  เฮคะที  แพน  เพอร์เซฟะนี  เซลีนี 
กลุ่ม:  แอมะซอน  เซนทอร์  คเธาะนิค  ไซคลอปส์  มังกร  อิรินีอีซ  ยักษ์  ฮาร์พี  เฮคะท็องคะรีซ  มอยเร  พระเจ้าไมซีเนียน  มนุษย์  มิวส์  นิมฟ์  เซเทอร์  สมุทรเทพ 
วีรบุรุษ:  เฮราคลีสกับงานของเขา  อคิลลีสกับสงครามกรุงทรอย  โอดิสเซียสกับโอดิสซีย์  เจสันกับลูกเรืออาร์โก  เพอร์ซิอัสกับเมดูซา  อีดิปัสกับธีบส์  ธีซีอัสกับมินะทอร์  บิลเลโรฟอนกับคิเมียรา 
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์:  เดลฟี  ดอโดนา  ดีลอส  โอลิมเปีย  โอลิมปัส
ตำหนัก

ตำหนัก หมายถึง เรือนที่อยู่ของเจ้านาย หรือกุฏิของสมเด็จพระสังฆราช กรณีที่เป็นเรือนของเจ้านายชั้นสูงจะใช้คำว่า พระตำหนัก
ตำหนักในประเทศไทย

พระตำหนักเปี่ยมสุข  วังไกลกังวล อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ จังหวัดนราธิวาส
พระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์ จังหวัดเชียงใหม่
พระตำหนักภูพานราชนิเวศน์ จังหวัดสกลนคร
พระตำหนักสิริยาลัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
พระตำหนักเลอดิศ
พระตำหนักวิลล่าวัฒนา
พระตำหนักจักรีบงกช จังหวัดปทุมธานี
พระตำหนักพัชราลัย
พระตำหนักประถม จังหวัดนนทบุรี ในสมเด็จเจ้าฟ้าจุธาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราไชย
พระตำหนักสมเด็จ วังบางขุนพรหม
พระตำหนักพระราชชายาเจ้าดารารัศมี
พระตำหนักดาราภิรมย์ อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
พระตำหนักแพ วังเลอดิส
พระตำหนักสวนปทุม
พระตำหนักพิมานมาศ จังหวัดชลบุรี
พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ พระราชวังสนามจันทร์
พระตำหนักดอยตุง จังหวัดเชียงราย
พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังค์
แหล่งข้อมูลอื่น

พระตำหนัก
บันทึกวัฒนธรรม:  “พระตำหนักแดง” เรือนหลวงต้นรัตนโกสินทร์ เก็บถาวร 2007-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน