stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เฟเดรีโก มาร์เกตตี
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at AIC
Profile at FIGC[ลิงก์เสีย]
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอิตาลี – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 อ็อกบอนนา  6 กันเดรวา  7 ซาซา  8 โฟลเรนซี  9 เปลและ  10 มอตตา  11 อิมโมบีเล  12 ซีรีกู  13 มาร์เกตตี  14 สตูราโร  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 แอเดร์  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 อินซิญเญ  21 แบร์นาร์เดสกี  22 เอล ชาราวี  23 จักเกรีนี  ผู้ฝึกสอน: กอนเต  |  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 อ็อกบอนนา  6 กันเดรวา  7 ซาซา  8 โฟลเรนซี  9 เปลและ  10 มอตตา  11 อิมโมบีเล  12 ซีรีกู  13 มาร์เกตตี  14 สตูราโร  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 แอเดร์  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 อินซิญเญ  21 แบร์นาร์เดสกี  22 เอล ชาราวี  23 จักเกรีนี  ผู้ฝึกสอน: กอนเต  |  |
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเจนัว  |
| --- | --- |
 1 Perin  2 Zapata  3 Barreca  4 Criscito (c)  5 Goldaniga  8 Lerager  9 Sanabria  10 ฟัลเก  13 Ichazo  14 Biraschi  15 Jagiełło  16 Eriksson  17 Romero  18 Ghiglione  19 ปันแดฟ  20 Schöne  21 Radovanović  22 มาร์เกตตี  23 Destro  25 Vodišek  27 สตูราโร  29 Cassata  30 Favilli  32 Ankersen  33 Pajač  55 Masiello  56 Cleonise  65 Rovella  85 เบห์รามี  92 Soumaoro  99 Pinamonti  ผู้จัดการ: Nicola
อีกอร์วอลเลย์

Italian women's volleyball club
อีกอร์ กอร์กอนโซลา โนวารา (อิตาลี: Igor Gorgonzola Novara) เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิง ที่ตั้งอยู่ในเมืองโนวารา ประเทศอิตาลี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1984 และปัจจุบันเล่นในซีเรียอา 1.
ชื่อก่อนหน้า

AGIL เทรคีต (ค.ศ. 1984–1999)
AGIL วอลเลย์ เทรคีต (ค.ศ. 1999–2001)
อาซิสเตล โนวารา (ค.ศ. 2001–2003)
AGIL วอลเลย์ เทรคีต (ค.ศ. 2003–2012)
อีกอร์ กอร์กอนโซลา โนวารา (ค.ศ. 2012–ปัจจุบัน)
ประวัติศาสตร์

สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1984 ในชื่อ AGIL Volley และตั้งอยู่ในเมืองเทรเคต และเริ่มต้นจากการเป็นศูนย์เยาวชนที่ออกแบบมาเพื่อช่วยให้เยาวชนพัฒนาร่วมกันผ่านกีฬา โครงการนี้เติบโตขึ้นตลอดหลายปีที่ผ่านมา และได้มีการลงทุนเพื่อสร้างศูนย์กีฬาที่มี สนามวอลเลย์บอลชายหาดและสนามกีฬาอเนกประสงค์สำหรับวอลเลย์บอล ฟุตซอลและบาสเก็ตบอล
หลังจากใช้เวลาปีแรกในการแข่งขันระดับภูมิภาค ในปี ค.ศ. 1989 สโมสรเริ่มเคลื่อนไหวในลีกระดับล่างของอิตาลี ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 มีความก้าวหน้าในการเล่นในเซเรียอา 2 จนกระทั่งมีปัญหาในฤดูกาล 1998–1999 และตกชั้นสู่เซเรีย บี1 ขณะที่สี่ทีมละทิ้งการเล่นในเซเรีย อา2 ในฤดูกาล 1999-2000 สโมสรก็เลี่ยงการตกชั้น ในฤดูกาลนั้นได้มีการสร้างแนวทางใหม่ โดยหัวหน้าโค้ช ลูเซียโน เปดูลลา เลือกที่จะเตรียมทีมของผู้เล่นอายุน้อยที่มีความเป็นมืออาชีพและมุ่งมั่นที่จะรับประกันการลงทุนสำหรับอนาคต สโมสรได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นเซเรียอา 1 (ระดับสูงสุด) เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 2000-2001
ก่อนฤดูกาล 2001-2002 สโมสรได้ย้ายฐานจาก เทรเคต ไปยังโนวารา และ อาซิสเตล กลายเป็นผู้สนับสนุนหลักโดยเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น อาซิสเตล โนวารา ในฤดูกาลแรกที่ เซเรียอา 1 สโมสรได้รองแชมป์หลังจากผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ ในฤดูกาลต่อมาก็มาถึงรอบรองชนะเลิศอีกครั้ง โดยจบลำดับที่ 2 ของการแข่งขัน สโมสรเปิดตัวในการแข่งขันระดับยุโรปโดยชนะ ซีอีวีคัพ 2002–2003 เมื่อสิ้นสุดฤดูกาลทั้งๆ ที่ครองตำแหน่งที่ 2 ในลีกติดต่อกัน 2 ตำแหน่ง ตำแหน่งในยุโรปและตำแหน่งที่รับประกันว่าจะได้เล่นซีอีวีแชมเปียนส์ลีกในฤดูกาล 2003-2004 สโมสรตัดสินใจที่จะมุ่งเน้นไปที่ทีมเยาวชน ย้ายไปอยู่ที่ เทรคีต ฟื้นชื่อเดิม AGIL Volley และได้รับใบอนุญาต เซเรียอา 1 และแผนกวอลเลย์บอลมืออาชีพให้กับ อาซิสเตล ที่สร้างทีมใหม่ชื่ออาซิสเตล วอลเลย์ สัมปทานใบอนุญาตหมายความว่า AGIL กลับสู่เซเรียของลีกอิตาลี
10 ฤดูกาลต่อมา ในปี 2013 สโมสรได้รับการเลื่อนตำแหน่งกลับสู่เซเรียอา 1 และย้ายไปอยู่ที่โนวารา ในปี 2014–2015 สโมสรคว้าแชมป์โกปปาอีตาเลียเป็นครั้งแรก และเป็นแชมป์เซเรียอา 1 ครั้งแรกเกิดขึ้นในปี 2016–2017
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2022–2023
| No>  | รายชื่อผู้เล่น | ตำแหน่ง | ส่วนสูง (ม> ) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จอร์ดีน โพลเตอร์ | ตัวเซ็ต | 1.88 |
| 3 |  แมคเคนซี อดัมส์ | ตัวตีด้านนอก | 1.92 |
| 5 |  จูเลีย เบรสเชียนี | ตัวรับอิสระ | 1.65 |
| 6 |  กายา โจวันนีนี | ตัวตีด้านนอก | 1.82 |
| 7 |  อีลาเรีย บัตติสโตนี | ตัวเซ็ต | 1.74 |
| 8 |  เอลีโอโนรา เฟอร์ซีโน | ตัวรับอิสระ | 1.69 |
| 9 |  คาเตอรีนา โบเซตติ | ตัวตีด้านนอก | 1.80 |
| 10  |  คริสตินา คิริเคลลา | ตัวบล็อกกลาง | 1.95 |
| 11 |  อันนา ดาเนซี | ตัวบล็อกกลาง | 1.98 |
| 12 |  ลูเซีย วาเรลา | ตัวบล็อกกลาง | 1.97 |
| 13 |  ซารา โบนิฟาโช | ตัวบล็อกกลาง | 1.85 |
| 14 |  เคเนีย คาร์กาเซส | ตัวตีด้านนอก | 1.90 |
| 15 |  จูเลีย อีตูมา | ตัวตีตรงข้าม | 1.91 |
| 99 |  อีบราร์ คาราคูร์ต | ตัวตีตรงข้าม | 1.96 |
รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2021–2022
| No>  | รายชื่อผู้เล่น | ตำแหน่ง | ส่วนสูง (ม> ) |
| --- | --- | --- | --- |
| 2 |  ลูเซีย อิมพีเรียลลี | ตัวรับอิสระ | 1.62 |
| 4 |  บริตต์ เฮอร์บอตส์ | ตัวตีด้านนอก | 1.82 |
| 5 |  โรซามาเรีย มงชีเบลเลร์ | ตัวตีตรงข้าม | 1.86 |
| 6 |  เฮเลนา ซัสโซลีนี | ตัวเซ็ต |  |
| 7 |  อีลาเรีย บัตติสโตนี | ตัวเซ็ต | 1.74 |
| 8 |  เอลีโอโนรา เฟอร์ซีโน | ตัวรับอิสระ | 1.69 |
| 9 |  คาเตอรีนา โบเซตติ | ตัวตีด้านนอก | 1.80 |
| 10  |  คริสตินา คิริเคลลา | ตัวบล็อกกลาง | 1.95 |
| 12 |  มิชา แฮนค็อก | ตัวเซ็ต | 1.80 |
| 13 |  ซารา โบนิฟาโช | ตัวบล็อกกลาง | 1.85 |
| 15 |  ฮาเลห์ วอชิงตัน | ตัวบล็อกกลาง | 1.92 |
| 17 |  เวโรนิกา คอสแตนตีนี | ตัวบล็อกกลาง | 1.92 |
| 18 |  โซเฟีย โดโดริโก | ตัวตีด้านนอก | 1.86 |
| 19 |  นิกา ดาลเดอโรป | ตัวตีด้านนอก | 1.90 |
| 99 |  อีบราร์ คาราคูร์ต | ตัวตีตรงข้าม | 1.96 |
เกียรติประวัติ > การแข่งขันระดับประเทศ

เซเรียอาอูโน
ชนะเลิศ (1): 2016–17
โกปปาอีตาเลีย
ชนะเลิศ (3): 2014–15, 2017–18, 2018–19
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา
ชนะเลิศ (1): 2017–18
เกียรติประวัติ > การแข่งขันระดับนานาชาติ

ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก
ชนะเลิศ (1): 2018–19
ซีอีวีคัพ
ชนะเลิศ (1): 2002–03
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website (ในภาษาอิตาลี)
↑  "Igor Gorgonzola Novara 2021-2022". legavolleyfemminile.it (ภาษาอิตาลี). สืบค้นเมื่อ 18 March 2021.
อีกอร์ โนวารา ฉลองแชมป์ครั้งแรกเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 2016-17
เอซีโอ ปัสกุตตี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ปัสกุตตี ขณะเล่นให้กับโบโลญญาในฤดูกาล 1964–1965
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:  1 มิถุนายน พ.ศ. 2480
สถานที่เกิด:  มอร์เตเกลียโน ราชอาณาจักรอิตาลี
วันเสียชีวิต:  4 มกราคม พ.ศ. 2560 (79 ปี)
สถานที่เสียชีวิต:  โบโลญญา ประเทศอิตาลี
ส่วนสูง:  1.74 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1955–1969 |  โบโลญญา |  296 |  (130) |
ทีมชาติ
| 1958–1967 |  อิตาลี |  17 |  (8) |
จัดการทีม
1986–1987:  ซัสซูโอโล
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เอซีโอ ปัสกุตตี (อิตาลี: Ezio Pascutti; 1 มิถุนายน พ.ศ. 2480 – 4 มกราคม พ.ศ. 2560) เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวอิตาลี เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลโบโลญญา 1909 ในตำแหน่งกองหน้า และยังเล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติอิตาลีในฟุตบอลโลกสองครั้ง นอกจากนี้ยังได้เป็นผู้จัดการทีมซัสซูโอโล ในช่วงปี พ.ศ. 2529 – พ.ศ. 2530
ปัสกุตตีเสียชีวิตในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2560 ในวัย 79 ปี ในบ้านพักคนชราที่โบโลญญาด้วยอาการป่วย
เลกากัลโช่

| --- | --- |

ก่อตั้ง: ค.ศ. 1946
ยุติ: 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2010
ประเทศ:  อิตาลี
สมาพันธ์: ยูฟ่า
ดิวิชัน: เซเรียอา   เซเรียบี
จำนวนทีม: 80 (1946–1947)   75 (1947–1948)
ระดับในพีระมิด: 1–2
ตกชั้นสู่: เซเรียซี (1946–1978)   เซเรียซี 1 (1978–2008)   เลกาโปรปรีมาดีวีซีโอเน (2008–2010)
ถ้วยระดับประเทศ: โกปปาอีตาเลีย (1958–2010)   ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา (1988–2010)
ถ้วยระดับนานาชาติ: ยูโรเปียนคัพ/ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (1956–2010)   ยูฟ่าคัพ/ยูฟ่ายูโรปาลีก (1970–2010)   อินเตอร์โตโตคัพ (1997–2007)
ชนะเลิศมากที่สุด: เซเรียอา : ยูเวนตุส (28 สมัย)   เซเรียเบ : เจนัว (5 สมัย)
เลกากัลโช่ (อังกฤษ: Lega Calcio, อิตาลี: Lega Nazionale Professionisti) เป็นองค์กรที่บริหารจัดการลีกฟุตบอลสองลีกในอิตาลีคือ เซเรียอา และ เซเรียบี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1946 ถึง ค.ศ. 2010 สไตล์เดียวกับฟุตบอลลีกอังกฤษ เลกากัลโช่ ยังเคยบริหารจัดการ เซเรียซี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1948 ถึง ค.ศ. 1959 เลกากัลโช่ ได้ยุติอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 ภายหลังการแยกตัวของสโมสรในเซเรียอา และเซเรียบี ซึ่งนำไปสู่การสร้างองค์กรบริหารจัดการลีกใหม่ 2 องค์กร คือ เลกาเซเรียอา และ เลกาเซเรียบี ตามลำดับ
การแยกตัวในปี 2010

เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2552 หลังจากการประชุมระหว่างสโมสรในกัลโช่เซเรียอาและกัลโช่เซเรียบีเกี่ยวกับอนาคตของลีก ส่งผลให้ 19 จาก 20 สโมสรฟุตบอลชั้นนำในเซเรียอา (ยกเว้น อูนีโอเนสปอร์ตีวาเลชเช) ตกลงแผนการแยกจากเซเรียบีเพื่อจัดตั้ง  อีกองค์กรหนึ่งที่มีชื่อเดียวกันว่า เซเรีย อา ซึ่งชวนให้นึกถึงรูปแบบการบริหารของ พรีเมียร์ลีก ของอังกฤษในปี ค.ศ. 1992 ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 เลกากัลโช่ ได้ยุติอย่างเป็นทางการและแทนที่ด้วยลีกที่จัดตั้งขึ้นใหม่สองลีก ได้แก่ เลกาเซเรียอา และ เลกาเซเรียบี
เซเรียบี

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 1929 2010 (เลกา เซเรีย บี)
ประเทศ: อิตาลี
สมาพันธ์: ยูฟ่า
ดิวิชัน: 1
จำนวนทีม: 22
ระดับในพีระมิด: 2
เลื่อนชั้นสู่: เซเรียอา
ตกชั้นสู่: เซเรียซี
ถ้วยระดับประเทศ: โกปปาอีตาเลีย
ถ้วยระดับนานาชาติ: ยูฟ่ายูโรปาลีก (โดยการชนะเลิศ โกปปาอีตาเลีย)
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: เลชเช (สมัยที่ 2)  (2021–22)
ชนะเลิศมากที่สุด: เจนัว, อาตาลันตา (ทีมละ 6 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: SKY Mediaset Premium Gol TV and beIN Sports (ลาตินอเมริกา) SporTV and SKY (บราซิล) Comcast Sports Net (สหรัฐ) BT Sport (สหราชอาณาจักร) Canal+ Fútbol (สเปน) Sport TV (โปรตุเกส)
เว็บไซต์: legaserieb.it
ปัจจุบัน: เซเรียบี ฤดูกาล 2022–23
เซเรียบี (อิตาลี: Serie B) เป็นลีกฟุตบอลอันดับ 2 ของอิตาลีก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1929 พร้อมกับ เซเรียอา ต่อมาในฤดูกาล 2010-11 เซเรียบีหรือลีกดิวิชัน 2 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น เลกา เซเรีย บี  หรือดิวิชั่น 1 เนื่องจากสโมสรใน กัลโช เซเรีย อา ได้แยกตัวไปตั้งลีกใหม่
สโมสรที่เข้าร่วม (ฤดูกาล 2019–20)

Ascoli
Benevento
Chievo
Cittadella
Cosenza
Cremonese
Crotone
Empoli
Frosinone
Juve Stabia
Livorno
Perugia
Pescara
Pisa
Pordenone
Salernitana
Spezia
Trapani
Venezia
Entella
ที่ตั้งของสโมสรที่ลงแข่งขันใน เซเรียบี ฤดูกาล 2019–20
| สโมสร | เมือง | สนาม | ความจุ | ผลงานเมื่อฤดูกาล 2018–19 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ascoli | Ascoli Piceno | Stadio Cino e Lillo Del Duca | 12,461 | 13th in Serie B |
| Benevento | Benevento | Stadio Ciro Vigorito | 16,867 | 3rd in Serie B |
| Chievo | Verona | Stadio Marc'Antonio Bentegodi | 31,045 | 20th in Serie A |
| Cittadella | Cittadella (Padua) | Stadio Pier Cesare Tombolato | 7,623 | 7th in Serie B |
| Cosenza | Cosenza | Stadio San Vito-Gigi Marulla | 24,209 | 10th in Serie B |
| Cremonese | Cremona | Stadio Giovanni Zini | 20,641 | 9th in Serie B |
| Crotone | Crotone | Stadio Ezio Scida | 16,640 | 12th in Serie B |
| Empoli | Empoli (Florence) | Stadio Carlo Castellani | 16,284 | 18th in Serie A |
| Frosinone | Frosinone | Stadio Benito Stirpe | 16,227 | 19th in Serie A |
| Juve Stabia | Castellammare di Stabia (Naples) | Romeo Menti | 13,000 | Serie C/C Champions |
| Livorno | Livorno | Stadio Armando Picchi | 14,267 | 14th in Serie B |
| Perugia | Perugia | Stadio Renato Curi | 23,625 | 8th in Serie B |
| Pescara | Pescara | Stadio Adriatico – Giovanni Cornacchia | 20,515 | 4th in Serie B |
| Pisa | Pisa | Arena Garibaldi – Romeo Anconetani | 10,000 | 3rd in Serie C/A, play-off winner |
| Pordenone | Pordenone | Dacia Arena (Udine) | 25,132 | Serie C/B Champions |
| Salernitana | Salerno | Stadio Arechi | 37,180 | 16th in Serie B |
| Spezia | La Spezia | Stadio Alberto Picco | 10,336 | 6th in Serie B |
| Trapani | Trapani | Polisportivo Provinciale (Erice) | 7,787 | 2nd in Serie C/C, play-off winner |
| Venezia | Venice | Stadio Pierluigi Penzo | 7,371 | 15th in Serie B |
| Virtus Entella | Chiavari (Genoa) | Comunale Aldo Gastaldi | 5,535 | Serie C/A Champions |
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ[ลิงก์เสีย]
| ด ค กฟุตบอลลีกระดับสองของแต่ละประเทศโดยฟีฟ่า |
| --- | --- |
ยูฟ่า:  อีเอฟแอลแชมเปียนชิป1 ·  เซเรียบี ·  ซไวเทอบุนเดิสลีกา ·  เซกุนดาดิบิซิออน1 ·  ลีกเดอ ·  เอร์สเตอดีวีซี ·  ลีกาปูร์ตูกัลโดยช์ ·  ชาลเลนเจอร์โปรลีก ·  รัสเซียนฟุตบอลเนชันนัลลีก ·  ยูเครนเนียนเฟิสต์ลีก ·  ทีเอฟเอฟ เฟิสต์ลีก ·  แชลเลนจ์ลีก ·  ซไวเทอลีกา
เอเอฟซี:  เจลีก 2 ·  เคลีก 2 ·  ลีกวัน ·  ไทยลีก 21 ·  เนชันนัลพรีเมียร์ลีก2 ·  ไอ-ลีก
คอนคาแคฟ:  ยูเอสแอลแชมเปียนชิป2 ·  Ascenso MX
คอนเมบอล:  แซรีอีเบ ·  Primera B Nacional
โอเอฟซี:  NRFL Premier
ซีเอเอฟ:  อียิปต์เซคันส์ดิวิชัน ·  National First Division
อดีต:  โซเวียตเฟิสต์ลีก ·  อังกฤษ (ฟุตบอลลีกเฟิสต์ดิวิชัน · ฟุตบอลลีกเซคันด์ดิวิชัน) ·  เบลเจียนเซคันด์ดิวิชัน
1เฮดทูเฮด = ในกรณีที่แต้มเท่ากัน ดูตัวต่อตัว ถ้าใน 2 นัด ทีมไหนที่ยิงประตูได้มากกว่าชนะ แต่ในกรณีที่ประตูเท่ากันให้ดูอเวย์โกลว์ 2ไม่มีการเลื่อนชั้น/ตกชั้น
| ด ค ก ฟุตบอลในประเทศอิตาลี |
| --- | --- |
สหพันธ์ฟุตบอลอิตาลี
ทีมชาติ:  อิตาลี  ทีม บี  ทีม ซี  โอลิมปิก  ไม่เกิน 21 ปี  ไม่เกิน-21 ปี ทีม บี  ไม่เกิน 20 ปี  ไม่เกิน 19 ปี  ไม่เกิน 18 ปี  ไม่เกิน 17 ปี  ไม่เกิน 16 ปี  ไม่เกิน 15 ปี  อิตาลีหญิง 
ลีก:  เลกาเซเรียอา  เลกาเซเรียบี  Lega Italiana Calcio Professionistico  Lega Nazionale Dilettanti  Lega Calcio (ยุบ)  Direttorio Divisioni Superiori (ยุบ) 
การแข่งขันลีก:  เซเรียอา Prima Divisione  Divisione Nazionale  เซเรียบี  เซเรียซี เลกาโปรปรีมาดีวีซีโอเน  Lega Pro Seconda Divisione  เซเรียดี  Eccellenza  Promozione  Prima Categoria  Seconda Categoria  Terza Categoria 
การแข่งขันฟุตบอลถ้วย:  โกปปาอีตาเลีย  ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา  Coppa Italia Serie C  Supercoppa di Serie C Supercoppa di Lega di Seconda Divisione  Coppa Italia Serie D  Coppa Italia Dilettanti 
การแข่งขันระดับเยาวชน:  ลีก Campionato Primavera 1  Campionato Primavera 2  Campionato Nazionale Dante Berretti  Campionato Juniores Nazionali  Coppa Italia Primavera  Supercoppa Primavera  Torneo di Viareggio 
การแข่งขันฟุตบอลหญิง:  เซเรียอา  โกปปาอีตาเลีย  ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 
รางวัล:  Gran Galà del Calcio AIC  Serie A Awards  หอเกียรติยศฟุตบอลอิตาลี 
รายชื่อ:  รายชื่อสโมสร  รายชื่อสโมสรเรียงตามจำนวนแชมป์  สโมสรในการแข่งขันระดับนานาชาติ 
อื่น ๆ:  Totonero 1980  Totonero 1986  Italian Law 91/1981, Article 18B  financial doping scandals  Caso Genoa  กัลโชโปลี  2011–12 Italian football scandal  2015 Italian football scandal  Article 52 of N.O.I.F.  Scudetto 
 สนาม  สถิติ  การแข่งขัน  รางวัล  คู่ปรับ
เอทีอาร์

บทความนี้เกี่ยวกับบริษัทผู้ผลิตเครื่องบิน สำหรับรถดีเซลรางปรับอากาศ ดูที่ เอทีอาร์ (รถดีเซลราง)
ATR 72-500, Air Dolomiti
เอทีอาร์ (อิตาลี: Aerei da Trasporto Regionale; ฝรั่งเศส: Avions de Transport Régional - ATR) เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องบินพาณิชย์สัญชาติอิตาลี-ฝรั่งเศส เกิดจากการร่วมทุนระหว่างแอโรสปาติอองของฝรั่งเศส (ปัจจุบันคือ อีเอดีเอส) กับแอริตาเลีย (ปัจจุบันคือ แอลีเนีย แอโรนอติกา) ในปี ค.ศ. 1981  มีเครื่องบินที่ผลิตออกมาสองรุ่น คือ เอทีอาร์ 42 และเอทีอาร์ 72
เอทีอาร์มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ตูลูส ประเทศฝรั่งเศส  ประกอบชิ้นส่วนลำเรือและส่วนหางที่โรงงานของแอลีเนีย แอโรนอติกา ใกล้เมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี ประกอบชิ้นส่วนปีกที่โรงงานของอีเอดีเอส ที่บอร์โดซ์ ประเทศฝรั่งเศส  ก่อนจะนำมาประกอบและทดสอบขั้นสุดท้ายที่สำนักงานใหญ่ เมืองตูลูส
เฟอร์รารี่ 458 อิตาเลีย

| เฟอร์รารี่ 458 อิตาเลีย |
| --- | --- |
458 สไปเดอร์ รุ่นเปิดประทุนหลังคาแข็ง
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: เฟอร์รารี่
เริ่มผลิตเมื่อ: ค.ศ. 2009 – 2015
รุ่นปี: ค.ศ. 2010 – 2015
แหล่งผลิต: มาราเนลโล, ประเทศอิตาลี
ผู้ออกแบบ: พินินฟารินา เฟอร์รารี่
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งสมรรถนะสูง (Sports car)
รูปแบบตัวถัง: 2 ประตู เบอร์ลิเนตทา   2 ประตู สไปเดอร์
โครงสร้าง: เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR)
จำนวนประตู: 2 แบบบานเปิดธรรมดา
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 4.5 L เครื่องเฟอร์รารี่ เอฟ136 V8i
ระบบเกียร์: เกียร์ดูโอคลัช 7 จังหวะ
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,650 mm (104.3 in)
ความยาว: 4,527 mm (178.2 in)
ความกว้าง: 1,937 mm (76.3 in)
ความสูง: 1,213 mm (47.8 in)
น้ำหนัก: 1,565 kg (3,450 lb) 
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: เฟอร์รารี่ เอฟ430
รุ่นต่อไป: เฟอร์รารี่ 488
เฟอร์รารี่ 458 อิตาเลีย (อิตาลี: Ferrari 458 Italia) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดย บริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี เฟอร์รารี่ 458 อิตาเลียเป็นรุ่นที่มาแทน เอฟ430 ซึ่งได้ยุติสายการผลิตไปในปี ค.ศ. 2009 458 อิตาเลีย ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ที่งานแฟรงเฟิร์ตมอเตอร์โชว์ ปี ค.ศ. 2009 และได้สิ้นสุดสายการผลิตลงในปี ค.ศ. 2015 โดยมีรุ่น 488 มาแทนในสายการผลิต
458 อิตาเลีย ได้รับรางวัล "รถแห่งปีประจำปี ค.ศ. 2009" (Car of the Year 2009) และรางวัล "ซูเปอร์คาร์แห่งปี" (Supercar of the Year) สำหรับ 458 สไปเดอร์ ก็ได้รับรางวัล "รถเปิดประทุนแห่งปี" (Cabrio of the Year 2011) จากนิตยสารท็อปเกียร์ นอกจากนี้ 458 สไปเดอร์ ยังได้รับรางวัลจากนิตยสาร ออโต ไซตุง ว่า "เป็นรถเปิดประทุนที่ดีที่สุด" และนิตยสารมอเตอร์ เทรนด์ ก็มอบรางวัลให้แก่ 458 อิตาเลีย ในฐานะ "รถที่ขับขี่ดีที่สุด" ในปี ค.ศ. 2011
458 สไปเดอร์

เฟอร์รารี่ 458 สไปเดอร์ ( 458 Spider ) ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการที่งานแฟรงเฟิร์ตมอเตอร์โชว์ ปี ค.ศ. 2011 มาพร้อมกับ สไตล์รถเปิดประทุนที่หลังคาทำจาก อะลูมิเนียม ด้วยน้ำหนักเพียง 25 กิโลกรัม เบากว่าหลังคาพ้าใบของเฟอร์รารี่ เอฟ430 สไปเดอร์ ( Ferrari F430 Spider ) เสียด้วย สามารถพับเก็บเองได้อัตโนมัติได้ภายในเวลาเพียง 14 วินาที เครื่องยนต์ได้มีการวางผังใหม่ เนื่องจากติดขัดที่ระบบเปิดประทุน จึงทำให้ด้านท้ายไม่โชว์เครื่อง (ด้านท้ายรุ่นธรรมดาจะเป็นกระจกสำหรับโชว์เครื่อง) เหมือนรุ่นธรรมดา ถึงแม้จะเป็นรุ่นเปิดประทุนแต่ความเร่ง 0-100 กม./ชม. ก็ยังคงเท่าเดิม แต่ความเร็ว ลดลงเล็กน้อย ตกไปที่ 320 กม./ชม. ทางเฟอร์รารี ก็ได้วางแผนที่จะผลิต 458 สไปเดอร์ เป็นจำนวน 1,500-2,000 คัน ในทุกๆปี
ดูเพิ่ม

เฟอร์รารี่
เฟอร์รารี่ เอฟ430
เฟอร์รารี่ เอ็นโซ
เบอาตรีเช บอร์โรเมโอ

| ดอนนา เบอาตรีเช บอร์โรเมโอ |
| --- | --- |
บอร์โรเมโอในพระราชพิธีเสกสมรสของเจ้าชายแอ็นสท์ เอากุสท์แห่งฮันโนเฟอร์ กับเยกาเจรีนา มาลีเชวา เมื่อ พ.ศ. 2560
เกิด: เบอาตรีเช บอร์โรเมโอ อาเรเซ ตาแวร์นา 18 สิงหาคม พ.ศ. 2528 (39 ปี) อินนีเชิน ทีโรลใต้ ประเทศอิตาลี
ชื่ออื่น: เบอาตรีเช กาซีรากี
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยบอชโชนี (น.บ.) มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย (ว.ม.)
อาชีพ: นักข่าว · นักสารคดี · ทูตพิเศษด้านมนุษยชน · นางแบบ
คู่สมรส: ปีแยร์ กาซีรากี (2558–ปัจจุบัน)
บุตร: 2 คน
ดอนนา เบอาตรีเช บอร์โรเมโอ อาเรเซ ตาแวร์นา (อิตาลี: Beatrice Borromeo Arese Taverna; เกิด 18 สิงหาคม พ.ศ. 2528) เป็นนักข่าวและนางแบบแฟชั่นชาวอิตาลี เกิดในตระกูลชั้นสูง สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยบอชโชนีและมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ปัจจุบันเป็นนักข่าวออกอากาศของรายการ อันโนเซโร (Anno Zero) ทางช่องราอี 2 (Rai 2) และเป็นพิธีกรรายสัปดาห์ของสถานีวิทยุราดีโอ 105 (Radio 105) เธอสมรสกับปีแยร์ กาซีรากี พระโอรสของเจ้าหญิงการอลีน เจ้าหญิงแห่งฮันโนเฟอร์ เมื่อ พ.ศ. 2558 มีบุตรด้วยกันสองคน และทำงานเป็นนางแบบสินค้าให้แก่ดิออร์เมื่อ พ.ศ. 2564
ประวัติ

เบอาตรีเช บอร์โรเมโอ เป็นธิดาของดอนการ์โล บอร์โรเมโอ เคานต์แห่งอาโรนา (Carlo Borromeo) กับเคาน์เตส ดอนนาเปาลา มาร์ซอตโต (Paola Marzotto) หญิงคนรักที่คบหากันมายาวนาน เป็นหลานปู่ของวีตาเลียโน บอร์โรเมโอ เจ้าชายที่ 2 แห่งอันเจรา (Vitaliano Borromeo) บิดาของเธอเป็นญาติกับการ์โล บอร์โรเมโอ พระคาร์ดินัลนิกายโรมันคาทอลิก อาร์ชบิชอปแห่งมิลาน และภายหลังได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นนักบุญ ปัจจุบันครอบครัวของเธอครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของหมู่เกาะบอร์โรเมเอ (Isole Borromee) กลางทะเลสาบมัจโจเรในเมืองมิลาน และอสังหาริมทรัพย์หลายแห่งในแถบชนบทของแคว้นลอมบาร์เดียและปีเยมอนเต
เธอมีพี่ชายคนหนึ่งชื่อ การ์โล ลูโดวีโก บอร์โรเมโอ (Carlo Ludovico Borromeo) สมรสกับมาร์ตา แฟร์รี (Marta Ferri) นักออกแบบแฟชั่นชาวอิตาลี เธอมีพี่สาวต่างมารดาสามคน ที่เกิดจากการสมรสครั้งก่อนของบิดากับมาริออน ซีบิล โซตา (Marion Sybil Zota) หญิงชาวเยอรมนี ได้แก่ อีซาเบลลา สมรสกับอูโก บราเกตตี เปเรตตี (Ugo Brachetti Peretti) นักธุรกิจน้ำมันชาวอิตาลี, ลาวีเนีย สมรสกับจอห์น เอลคันน์ (John Elkann) นักอุตสาหกรรมชาวอิตาลี-อเมริกัน และมาติลเด เสกสมรสกับเจ้าชายอันทอนีอุสแห่งเฟือร์สเทินแบร์ค (Antonius zu Fürstenberg)
ส่วนครอบครัวฝั่งมารดา มียายคือ มาร์ตา มาร์ซอตโต (Marta Marzotto; สกุลเดิม วากอนดีโอ) เป็นนักออกแบบแฟชั่น และเป็นอดีตภรรยาของเคานต์อุมแบร์โต มาร์ซอตโต (Umberto Marzotto) และมีลุง คือ เคานต์มัตเตโอ มาร์ซอตโต (Matteo Marzotto) เป็นอดีตประธานและผู้อำนวยการของวาเลนตีโน (Valentino) เมื่อครั้งยังร่วมกับมาร์ซอตโตกรุป
การศึกษา

บอร์โรเมโอสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากลีเซโอกลัสซีโกโจวันนีแบร์เกตมีลาโน (Liceo Classico Giovanni Berchet Milano) เมื่อ พ.ศ. 2547 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยบอชโชนี เมื่อ พ.ศ. 2553 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท วารสารศาสตรมหาบัณฑิตจากวิทยาลัยวารสารศาสตรมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย เมื่อ พ.ศ. 2555
ชีวิตส่วนตัว

บอร์โรเมโอเป็นที่รู้จักมากขึ้น หลังแท็บลอยด์ตีพิมพ์เนื้อหาว่าเธอคบหากับปีแยร์ กาซีรากี พระโอรสของเจ้าหญิงการอลีน เจ้าหญิงแห่งฮันโนเฟอร์ เมื่อ พ.ศ. 2551 ต่อมาบอร์โรเมโอและกาซีรากีจดทะเบียนสมรสกันเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 ณ อุทยานภายในวังเจ้าชายโมนาโก และจัดพิธีสมรสตามประเพณีทางศาสนาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคมปีเดียวกัน ณ เกาะเบลลา กลางทะเลสาบมัจโจเร ในประเทศอิตาลี ต่อมาทั้งสองมีบุตรด้วยกันสองคน คือ สเตฟาโน แอร์โกเล การ์โล (Stefano Ercole Carlo; เกิด 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560) และฟรันเชสโก การ์โล อัลแบร์ต (Francesco Carlo Albert; เกิด 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2561)
บอร์โรเมโอระบุตัวตนเมื่อ พ.ศ. 2548 ว่า "ไม่เชื่อในพระเจ้าและเป็นพวกซ้ายจัด"
เลดูเอตอร์รี

| --- | --- |
ดูเอตอร์รี
หอคอยทั้งสองแห่งโบโลญญา
ที่ตั้ง: โบโลญญา ประเทศอิตาลี
ความเป็นมา
สร้าง: 1119
เลดูเอตอร์รี (อิตาลี: Le due torri; แปลว่า หอคอยทั้งสอง) เป็นหอคอยเอียงสองหอ สัญลักษณ์หนึ่งของเมืองโบโลญญา ประเทศอิตาลี เป็นหอคอยที่สำคัญที่สุดของบรรดาหอคอยแห่งโบโลญญา หอที่สูงกว่าชื่อว่า "อาซีเนลลี" (Asinelli) ส่วนหอที่เตี้ยกว่าและเอียงกว่าชื่อว่า "การีเซนดา" (Garisenda) ชื่อทั้งสองมาจากตระกูลที่ตามธรรมเนียมถือว่าเป็นผู้ก่อสร้างหอคอยขึ้นในระหว่างปี 1109 ถึง 1119
เข้าใจกันว่าหอคอยทั้งสองเป็นการก่อสร้างแข่งกันระหว่างสองตระกูลเพื่อประชันอำนาจกัน อย่างไรก็ตาม ไม่ปรากฏหลักฐานลายลักษณ์อักษรจากช่วงเวลานั้นมากนัก อย่างชื่อของตระกูลอาซีเนลลีก็ปรากฏในเอกสารเก่าแก่ที่สุดจากปี 1185 หรือราว 70 ปีหลังหอคอยสร้างเสร็จ
หอคอยการีเซนดาเคยปรากฏอยู่ในงานเขียน ดีวีนากอมเมเดีย และ เลรีเม ของดันเตอยู่หลายครั้ง นอกจากนี้ยังปรากฏใน อีทาลีเอนิชเชอไรเซอ ของเกอเทอ และหอคอยทั้งสองยังปรากฏกล่าวถึงใน พิกเจอส์ฟรอมอิตาลี โดยชาลส์ ดิกเคนส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บทางการ เก็บถาวร 2022-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  VIAF 
44°29′39″N 11°20′48″E﻿ / ﻿44.4943°N 11.3468°E﻿ / 44.4943; 11.3468
เอนรีโก เด นีโกลา

| สมาชิกวุฒิสภาตลอดชีพเอนรีโก เด นีโกลา |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีอิตาลีคนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 1 มกราคม ค.ศ. 1948 – 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1948
นายกรัฐมนตรี: อัลชีเด เด กัสเปรี
ก่อนหน้า: พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 แห่งอิตาลี (กษัตริย์แห่งอิตาลี) ประธานาธิบดีคนล่าสุดครองตำแหน่งโดยนโปเลียน โบนาปาร์ตภายใต้สาธารณรัฐอิตาลี
ถัดไป: ลุยจี เอย์เนดี
ประมุขชั่วคราวแห่งรัฐอิตาลี
ดำรงตำแหน่ง 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 – 1 มกราคม ค.ศ. 1948
นายกรัฐมนตรี: อัลชีเด เด กัสเปรี
ก่อนหน้า: อัลชีเด เด กัสเปรี
ถัดไป: ยกเลิกตำแหน่ง
ถัดไป: อัลเฟรโด รอคโค
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1877(1877-11-09) เนเปิลส์ แคว้นคัมปาเนีย ราชอาณาจักรอิตาลี
เสียชีวิต: 1 ตุลาคม ค.ศ. 1959(1959-10-01) (81 ปี) Torre del Greco, แคว้นคัมปาเนีย อิตาลี
พรรคการเมือง: พรรคเสรีนิยมอิตาลี
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเนเปิลส์เฟเดรีโกที่ 2
วิชาชีพ: นักกฎหมาย
ลายมือชื่อ: 

เอนรีโก เด นีโกลา (อิตาลี: Enrico De Nicola; 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1877 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1959) เป็นนักนิติศาสตร์ นักข่าว และนักการเมืองชาวอิตาลี เขาดำรงตำแหน่งประมุขชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐอิตาลีระหว่าง ค.ศ. 1946–1948 จากนั้นได้กลายเป็นประธานาธิบดีคนแรกของสาธารณรัฐในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1948
| ด ค ก ประธานาธิบดีอิตาลี (รายนาม) |
| --- | --- | --- |
|  เอนรีโก เด นีโกลา  ลุยจี เอย์เนาดี  โจวันนี กรอนกี  อันโตนีโอ เซญญี  จูเซปเป ซารากัต  โจวันนี เลโอเน  ซันโดร แปร์ตีนี  ฟรันเชสโก กอสซีกา  ออสการ์ ลุยจี สกัลฟาโร  การ์โล อาเซลโย ชัมปี  จอร์โจ นาโปลีตาโน  แซร์โจ มัตตาเรลลา  |  เอนรีโก เด นีโกลา  ลุยจี เอย์เนาดี  โจวันนี กรอนกี  อันโตนีโอ เซญญี  จูเซปเป ซารากัต  โจวันนี เลโอเน  ซันโดร แปร์ตีนี  ฟรันเชสโก กอสซีกา  ออสการ์ ลุยจี สกัลฟาโร  การ์โล อาเซลโย ชัมปี  จอร์โจ นาโปลีตาโน  แซร์โจ มัตตาเรลลา  |  |
เอนี

| --- | --- |
ปาลัซโซเอนี สำนักงานใหญ่ของเอนีในกรุงโรม
ประเภท: บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์
การซื้อขาย: BIT: ENI NYSE: E  FTSE MIB Component
ISIN: IT0003132476
อุตสาหกรรม: น้ำมันและแก๊ส
ก่อตั้ง: 10 กุมภาพันธ์ 1953; 71 ปีก่อน (1953-02-10)
ผู้ก่อตั้ง: Enrico Mattei 
สำนักงานใหญ่: โรม, อิตาลี
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: Emma Marcegaglia [it] (ประธาน) Claudio Descalzi (CEO)
ผลิตภัณฑ์: ปิโตรเลียม แก๊สธรรมชาติ ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม พลังงาน
รายได้:  76.938 พันล้านยูโร (2018)
รายได้จากการดำเนินงาน:  9.983 พันล้านยูโร (2018)
รายได้สุทธิ:  4.126 พันล้านยูโร (2018)
สินทรัพย์:  118.373 พันล้านยูโร (2018)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  51.016 พันล้านยูโร (2018)
พนักงาน: 30,950 คน (2018)
บริษัทในเครือ: Eni Gas & Power, Saipem, Eni Rewind, EniProgetti, Versalis
เว็บไซต์: www.eni.com
เอนี (อิตาลี: Eni S.p.A.) เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติอิตาลีในธุรกิจน้ำมันและแก๊ส สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี เป็นหนึ่งในเจ็ดบริษัทน้ำมันยักษ์ใหญ่ของโลก ดำเนินธุรกิจน้ำมันใน 79 ประเทศทั่วโลก เป็นบริษัทอุตสาหกรรมที่ใหญ่เป็นอันดับ 11 ของโลกเมื่อวัดจากมูลค่าตามราคาตลาดที่มีมากถึง 68 พันล้านยูโร (14 สิงหาคม ค.ศ. 2013) รัฐบาลอิตาลีถือหุ้นร้อยละ 30.303 ของหุ้นทั้งหมด จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์อิตาลีและนิวยอร์ก
คำว่า เอนี เป็นอักษรย่อของวลี Ente Nazionale Idrocarburi ซึ่งหมายถึงกรมไฮโดรคาร์บอนแห่งชาติ นอกจากธุรกิจน้ำมันแล้วยังมีธุรกิจในพลังงานนิวเคลียร์ เหมืองแร่ เคมี พลาสติก เครื่องจักรการกลั่นและการขุดเจาะ การนันทนาการ หรือแม้แต่ในอุตสาหกรรมสิ่งทอและข่าว