stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะ ซี. เอ็ม. เอ.
ขอบเขตงานของคณะ ซี. เอ็ม. เอ. ในปัจจุบัน

ปัจจุบันนี้ คณะ ซี. เอ็ม. เอ. มีงานการประกาศและก่อตั้งคริสตจักรอยู่ในหลายที่ ได้แก่ แอฟริกา เอเชีย/แปซิฟิก ยุโรป ตะวันออกกลาง ลาตินอเมริกา จากฐานข้อมูลสถิติของ Association of Religion Data Archives แสดงตัวเลขการเติบโตของจำนวนคริสตจักรและสมาชิกดังปรากฏในตารางข้างล่างนี้ (ตัวเลขประมาณการ)
| ช่วงปี ค> ศ. | จำนวนคริสตจักร | จำนวนสมาชิก |
| --- | --- | --- |
| 1929 | 392 | 25,000 |
| 1930–1960 | 1,016 | 59,657 |
| 1961–1980 | 1,382 | 189,710 |
| 1981–2000 | 1,959 | 364,949 |
| 2001–2009 | 2,021 | 432,471 |
| 2013 | 3,000 | 600,000 |
นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 เป็นต้นมา คณะ ซี. เอ็ม. เอ. มีโครงการ Envision ที่ส่งเยาวชนและฆราวาสกว่า 1,000 คนทุก ๆ ปี  เดินทางไป 40 ประเทศ  ประเทศที่คณะ ซี. เอ็ม. เอ. ให้ความสำคัญเป็นลำดับต้น ๆ เพื่องานประกาศเรื่องพระเยซูคริสตเป็นพิเศษมีจำนวน 11 ประเทศ  เช่น กรุงไทเป-ประเทศไต้หวัน,  กรุงพนมเปญ-ประเทศกัมพูชา,  กรุงเอนเซนาดา-ประเทศเม๊กซิโก,  กรุงซาน ซัลวาดอร์-ประเทศ เอล ซัลวาดอร์,  กรุงกาบอน-ประเทศอาฟริกา,  กรุงปารีส-ประเทศฝรั่งเศส,  รัฐฟิลาเดลเฟียและชิคาโก-ประเทศสหรัฐอเมริกา  เป็นต้น
งานของ คณะ ซี. เอ็ม. เอ. ในประเทศไทย

คณะ ซี. เอ็ม. เอ. ได้เริ่มทำงานในประเทศไทยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1929 ซึ่งใช้ชื่อเป็นภาษาไทยว่า "สยามมิชชั่น" ในเวลานั้นคณะ ซี. เอ็ม. เอ. ได้ส่งมิชชันนารี 6 คนและพวกเขาได้เริ่มประกาศเรื่องพระเยซูคริสต์แก่ชาวบ้าน โดยการล่องแพไม้ไผ่ไปตามลำคลองของหมู่บ้านต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 1950 พวกเขาได้เยียวยารักษาคนไทยที่เป็นโรคเรื้อนนับพันคน และได้ก่อตั้งโรงเรียนเพื่อสอนพระคัมภีร์ให้แก่เด็กโรคเรื้อน ซึ่งเป็นหลักสูตร 4 ปี  จากจำนวนมิชชันนารี 6 คน  พวกเขาได้ก่อตั้งคริสตจักรในประเทศไทยกว่า 110 แห่ง และมีสมาชิกกว่า 7,000 คนในช่วง 20 ปีแรก  เมื่อปี 2001 คณะ ซี. เอ็ม. เอ. ประเทศไทย หรือสยามมิชชั่นในประเทศไทยก่อตั้งกลุ่มช่วยเหลือคู่แต่งงานภายใต้ชื่อ แอลมา (ALMA)  โครงการนี้มีเป้าหมายช่วยคู่แต่งงานไม่ต้องหย่าร้างและนำไปสู่การนับถือพระเยซูคริสต์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
The Siam Mission of The Alliance
Sue Danneker (13 มีนาคม 2014), Thailand, The Christian and Missionary Alliance, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 เมษายน 2014
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
คณะกรรมการพาราลิมปิกแอฟริกา

| --- | --- |
ก่อตั้ง: เมษายน ค.ศ. 2010
ประเภท: สหพันธ์กีฬา
สํานักงานใหญ่: ลูอันดา ประเทศแองโกลา
สมาชิก  : คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ 48 แห่ง
ประธาน: แซมสัน ดีน (2021-ปัจจุบัน)
เว็บไซต์: http://www.africanparalympics.org/
คณะกรรมการพาราลิมปิกแอฟริกา (อังกฤษ: African Paralympic Committee หรือ African Sports Confederation of physically challenged persons) เป็นองค์กรที่ตั้งอยู่ในลูอันดา ประเทศแองโกลา ประกอบด้วยประเทศสมาชิกคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติในทวีปแอฟริกาจำนวน 48 แห่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค ก คณะกรรมการพาราลิมปิกแอฟริกา (APC) |
| --- | --- |
 แอลจีเรีย  แองโกลา  เบนิน  บอตสวานา  บูร์กินาฟาโซ  บุรุนดี  แคเมอรูน  กาบูเวร์ดี  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  สาธารณรัฐคองโก  โกตดิวัวร์  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  จิบูตี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  กาบอง  แกมเบีย  กานา  กินี  กินี-บิสเซา  เคนยา  เลโซโท  ไลบีเรีย  ลิเบีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  มอริเตเนีย  มอริเชียส  โมร็อกโก  โมซัมบิก  นามิเบีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  รวันดา  เซาตูแมอีปริงซีป  เซเนกัล  เซเชลส์  เซียร์ราลีโอน  โซมาเลีย  แอฟริกาใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  โตโก  ตูนิเซีย  ยูกันดา  แซมเบีย  ซิมบับเว 
| ด ค ก องค์กรระดับภูมิภาคของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ |
| --- | --- | --- |
 Asian Para Games  Parapan American Games 
| แอฟริกา |  ASCOD – คณะกรรมการพาราลิมปิกแอฟริกา  |  |
| อเมริกา |  APC – Americas Paralympic Committee  |  |
| เอเชีย |  APC – คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งเอเชีย  |  |
| ยุโรป |  EPC – European Paralympic Committee  |  |
| โอเชียเนีย |  OPC – Oceania Paralympic Committee  |  |
คณะกรรมการพาราลิมปิกโอเชียเนีย

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2006
ประเภท: สหพันธ์กีฬา
สํานักงานใหญ่: ซูวา, ประเทศฟิจิ
สมาชิก  : คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ 9 แห่ง
ภาษาทางการ : อังกฤษ
ประธาน:  พอล เบิร์ด
เว็บไซต์: OceaniaParalympic.org
คณะกรรมการพาราลิมปิกโอเชียเนีย อังกฤษ: Oceania Paralympic Committee; อักษรย่อ OPC) เป็นองค์กรระหว่างประเทศที่รวบรวมคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ (NPC) 9 แห่งของโซนโอเชียเนีย สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย
ประเทศสมาชิก

ในตารางต่อไปนี้ จะระบุปีที่คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (IPC) หากแตกต่างจากปีที่ก่อตั้งคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ
| ประเทศ | รหัส | คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ | ปีก่อตั้ง | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ออสเตรเลีย | AUS | พาราลิมปิกออสเตรเลีย | 1990 |  |
|  ฟีจี | FIJ | สมาคมพาราลิมปิกฟิจิ | 1990 |  |
|  คิริบาส | KIR | คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติคิริบาส |  |  |
|  นิวซีแลนด์ | NZL | พาราลิมปิกนิวซีแลนด์ | 1968 |  |
|  ปาปัวนิวกินี | PNG | คณะกรรมการพาราลิมปิกปาปัวนิวกินี |  |  |
|  ซามัว | SAM | คณะกรรมการพาราลิมปิกซามัว |  |  |
|  หมู่เกาะโซโลมอน | SOL | คณะกรรมการพาราลิมปิกหมู่เกาะโซโลมอน |  |  |
|  ตองงา | TGA | คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติตองกา |  |  |
|  วานูวาตู | VAN | คณะกรรมการพาราลิมปิกวานูอาตู |  |  |
ดูเพิ่ม

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโอเชียเนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
| ด ค ก คณะกรรมการพาราลิมปิกโอเชียเนีย (OPC) |
| --- | --- |
 ออสเตรเลีย  ฟีจี  คิรีบาส  นิวซีแลนด์  ปาปัวนิวกินี  ซามัว  ตองงา  วานูอาตู 
| ด ค ก องค์กรระดับภูมิภาคของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ |
| --- | --- | --- |
 Asian Para Games  Parapan American Games 
| แอฟริกา |  ASCOD – คณะกรรมการพาราลิมปิกแอฟริกา  |  |
| อเมริกา |  APC – Americas Paralympic Committee  |  |
| เอเชีย |  APC – คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งเอเชีย  |  |
| ยุโรป |  EPC – European Paralympic Committee  |  |
| โอเชียเนีย |  OPC – Oceania Paralympic Committee  |  |
ตำบลบ้านต๋อม

| ตำบลบ้านต๋อม |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Ban Tom
โรงพยาบาลพะเยา
คำขวัญ: ตำบลบ้านต๋อมเมืองน่าอยู่ คู่หาดอิงกว๊าน เมืองตำนานบ่อสิบสอง พระธาตุจอมทองเป็นศรี ประเพณีงามสง่า วังมัจฉาน่ายล ประชาชนล้วนเป็นสุข
ตำบลบ้านต๋อม
พิกัด (สำนักงานเทศบาลตำบลบ้านต๋อม): 19°11′46″N 99°50′16″E﻿ / ﻿19.19611°N 99.83778°E﻿ / 19.19611; 99.83778
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: พะเยา
อำเภอ: เมืองพะเยา
พื้นที่[ต้องการอ้างอิง]
 • ทั้งหมด: 56.94 ตร.กม. (21.98 ตร.ไมล์)
ประชากร (2560)
 • ทั้งหมด: 12,590 คน
 • ความหนาแน่น: 221.10 คน/ตร.กม. (572.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 56000
รหัสภูมิศาสตร์: 560107
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| เทศบาลตำบลบ้านต๋อม |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.บ้านต๋อม
พิกัด (สำนักงานเทศบาลตำบลบ้านต๋อม): 19°11′46″N 99°50′16″E﻿ / ﻿19.19611°N 99.83778°E﻿ / 19.19611; 99.83778
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: พะเยา
อำเภอ: เมืองพะเยา
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ศุภชาติ สันกว๊าน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 56.94 ตร.กม. (21.98 ตร.ไมล์)
ประชากร (2560)
 • ทั้งหมด: 12,590 คน
 • ความหนาแน่น: 220 คน/ตร.กม. (570 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05560104
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 229 บ้านต๋อมกลาง หมู่ที่ 4 ตำบลบ้านต๋อม อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา 56000
โทรศัพท์: 0-5443-1401
โทรสาร: 0-5448-2254
เว็บไซต์: tambontom.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บ้านต๋อม เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเทศบาลเมืองพะเยา มีพื้นที่ประมาณ 57 ตารางกิโลเมตร มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 12,590 คน ตำบลบ้านต๋อมเป็นตำบลที่ตั้งศาลากลางจังหวัดพะเยา และที่ว่าการอำเภอเมืองพะเยา มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คือ เทศบาลตำบลบ้านต๋อม ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล
ประวัติ

ในอดีตมีผู้อพยพมาจากจังหวัดใกล้เคียงได้มาตั้งหมู่บ้านต่าง ๆ จนเป็นตำบล เนื่องจากในสมัยก่อนลักษณะภูมิประเทศของบริเวณนี้เป็นป่าไม้ตะเคียน และเป็นพื้นที่ราบลุ่มเหมาะแก่การเพาะปลูก จึงมีผู้คนมีอยู่เยอะ โดยคำว่า "ชุม" ภาษาเหนือเรียกว่า "ต๋อม" จึงเรียกว่า "บ้านต๋อม"
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในตำบล เริ่มแรกมีฐานะเป็น สภาตำบลบ้านต๋อม ก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ต่อมาได้ยกฐานะเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านต๋อม เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 ปัจจุบันองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านต๋อม ได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลตำบลบ้านต๋อม เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
ภูมิศาสตร์

ตำบลบ้านต๋อมตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดพะเยา ห่างจากตัวจังหวัดพะเยาระยะทางประมาณ 6 กิโลเมตร ห่างจากกรุงเทพมหานครตามถนนพหลโยธิน ประมาณ 706 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 57 ตารางกิโลเมตร
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบ้านต๊ำ อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลสันป่าม่วง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลท่าวังทอง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอวังเหนือ จังหวัดลำปาง
ตำบลบ้านต๋อมมีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบอยู่รอบ ๆ กว๊านพะเยา โดยมีดอยหลวงอยู่ทางทิศตะวันออก สภาพภูมิอากาศของตำบลบ้านต๋อม มีลักษณะเป็นแบบมรสุมเมืองร้อน สามารถแบ่งฤดูออกเป็น 3 ฤดู คือ
ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคม – เดือนพฤษภาคม รวม 3 เดือน อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 27 องศาเซลเซียส อุณหภูมิสูงสุดประมาณ 40 องศาเซลเซียส
ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายน – เดือนตุลาคม รวม 5 เดือน อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 27 องศาเซลเซียส อุณหภูมิสูงสุดประมาณ 39 องศาเซลเซียส ฝนตกชุกที่สุด ระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงเดือนกันยายน
ฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่กลางเดือนพฤศจิกายน – เดือนกุมภาพันธ์ รวม 4 เดือน อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 7- 10 องศาเซลเซียส
การปกครอง

ตำบลบ้านต๋อมประกอบด้วยหมู่บ้านต่าง ๆ ทั้งหมด 18 หมู่บ้าน ได้แก่
บ้านร่องห้า
บ้านสันต้นผึ้ง
บ้านสันหนองเหนียว
บ้านต๋อมกลาง
บ้านต๋อมดง
บ้านต๋อมดง
บ้านต๋อมดง
บ้านห้วยทรายคำ
บ้านร่องไผ่เหนือ
บ้านร่องไผ่ใต้
บ้านแท่นดอกไม้
บ้านสันป่างิ้ว
บ้านร่องห้าป่าสัก
บ้านร่องห้าป่าฉำฉา
บ้านร่องห้า
บ้านเกษตรพัฒนา
บ้านแท่นดอกไม้
บ้านป่าสักร่มเย็น
โครงสร้างพื้นฐาน

ด้านการขนส่ง มีทั้งถนนคอนกรีตเสริมเหล็กและถนนลาดยาง การสัญจรไปมาส่วนใหญ่ใช้รถจักรยาน รถจักรยานยนต์ รถยนต์ และรถโดยสารประจำทาง
ปัจจุบันครัวเรือนในตำบลบ้านต๋อม ใช้บริการของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค มีไฟฟ้าใช้ทุกครัวเรือน และมีการขยายการติดตั้งโคมไฟฟ้าสาธารณะ 2 ข้างถนน ตรอก ซอย เกือบทุกสาย จำนวนครัวเรือนที่มีไฟฟ้าใช้ในตำบลบ้านต๋อม 5,482 ครัวเรือน คิดเป็นร้อยละ 100.00 จำนวนบ้านที่มีโทรศัพท์ 2,264 หลังคาเรือน คิดเป็นร้อยละ 30.00 ของจำนวนหลังคาเรือน
ในด้านการศึกษา ตำบลบ้านต๋อมมีสถาบันอุดมศึกษา ได้แก่ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี พะเยา สถาบันอาชีวศึกษารัฐ ได้แก่ วิทยาลัยเทคนิคพะเยา และโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาในพื้นที่ตำบลบ้านต๋อม ได้แก่  โรงเรียนบ้านต๋อม และโรงเรียนบ้านต๋อมดง
โรงพยาบาลในเขตตำบลบ้านต๋อม ได้แก่ โรงพยาบาลพะเยา และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านต๋อม นอกจากนี้ ยังมีสถานีตำรวจภูธรตำบล จำนวน 1 แห่ง ได้แก่ สถานีตำรวจตำบลบ้านต๋อม (90 หมู่ 11 ต.บ้านต๋อม อ.เมืองพะเยา จ.พะเยา 56000)
สังคมและประชากร

ตำบลบ้านต๋อมมีประชากรทั้งสิ้นจำนวน 12,590 คน ชุมชนมีลักษณะที่เป็นแบบเกษตรกรรมและพาณิชยกรรม ลักษณะชุมชนที่เป็นแบบเกษตรกรรม มีศูนย์กลางเดียว โดยศูนย์กลางของชุมชนจะอยู่บริเวณตอนเหนือของชุมชนสองฝั่งของถนนพหลโยธิน (สายเก่า) ลักษณะศูนย์กลางของชุมชนที่เป็นย่านพาณิชยกรรม อยู่ในเขตเมืองที่ให้บริการสินค้าประเภทเครื่องอุปโภคที่ใช้ในชีวิตประจำวัน และการให้บริการด้านโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นกับชุมชน
ประชากรในตำบลบ้านต๋อม ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ (ร้อยละ 80) ศาสนาอื่น ประมาณร้อยละ 20 มีสถาบันหรือองค์กรทางศาสนา ได้แก่ วัดและที่พักสงฆ์ จำนวน 7 แห่ง
เศรษฐกิจ

ตลาดสดในตำบลบ้านต๋อม มีจำนวน 2 แห่ง ได้แก่ ตลาดมณีรัตน์ และตลาดสดเทศบาลตำบลบ้านต๋อม อาชีพหลักของประชาชน คือ ทำนา ทำสวน ทำไร่ ค้าขายรับราชการ อาชีพเสริมหัตถกรรม และรับจ้างทั่วไป เจียระไนพลอย ผลิตภัณฑ์ OTOP ของตำบลบ้านต๋อม เช่น แชมพูครีมนวดผมสมุนไพร ครีมสมุนไพรมะขาม เป็นต้น
สถานที่ราชการ

ศาลากลางจังหวัดพะเยา
ศาลจังหวัดพะเยา
ศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดพะเยา
สำนักงานอัยการจังหวัดพะเยา
โรงพยาบาลพะเยา
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพะเยา
สำนักงานขนส่งจังหวัดพะเยา
การกีฬาแห่งประเทศไทยจังหวัดพะเยา
สำนักงานเทศบาลตำบลบ้านต๋อม
อำเภอพิบูลมังสาหาร

| อำเภอพิบูลมังสาหาร |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Phibun Mangsahan
แก่งสะพือ
คำขวัญ: พิบูลมังสาหารงามวิไล พระปรมาภิไธยล้ำค่า พระบำรุงราษฎร์เด่นตระการตา มหาสงกรานต์แก่งสะพือ เลื่องลือเมืองฆ้อง  เกริกก้องวัดภูเขาแก้ว ผ่องแผ้วบวรวัดดอนธาตุ วิจิตรมาศศาลหลักเมือง
แผนที่จังหวัดอุบลราชธานี เน้นอำเภอพิบูลมังสาหาร
พิกัด: 15°14′40″N 105°13′44″E﻿ / ﻿15.24444°N 105.22889°E﻿ / 15.24444; 105.22889
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: อุบลราชธานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 789.150 ตร.กม. (304.693 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 129,614 คน
 • ความหนาแน่น: 164.25 คน/ตร.กม. (425.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 34110
รหัสภูมิศาสตร์: 3419
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอพิบูลมังสาหาร ถนนเทศบาล 2 ตำบลพิบูลมังสังหาร อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี 34110
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
พิบูลมังสาหาร เดิมคือ  เมืองพิมูลมังษาหาร  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี อยู่ห่างจากอำเภอเมืองอุบลราชธานี ประมาณ 45 กิโลเมตร เดินทางไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 217
ประวัติ

อำเภอพิบูลมังสาหาร เดิมชื่อ บ้านกว้างลำชะโด พระพรหมราชวงศา (กุทอง) เจ้าเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช ได้ขอตั้งขึ้นเป็นเมิอง เจ้าพระยากำแหงสงคราม จึงนำความกราบบังคมทูลพระกรุณา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยก บ้านกว้างลำชะโด เป็น เมืองพิมูลมังษาหาร เมื่อวันอาทิตย์ แรม 11 ค่ำ เดือน 12 ปีกุน เบญจศกจุลศักราช 1225 ตรงกับวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2406 และโปรดเกล้าตั้ง ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) เป็น พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เป็นเจ้าเมืองคนแรก ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2443 ลดฐานะเป็นอำเภอ ขึ้นกับเมืองอุบลราชธานี และในปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อ อำเภอพิมูลมังษาหาร เป็น อำเภอพิบูลมังสาหาร ในปัจจุบัน
ประวัติ > มูลเหตุการตั้งเมืองพิบูลมังสาหาร

ปี พ.ศ. 2402 พระพรหมราชวงศา (กุทอง) เจ้าเมืองอุบลราชธานี คนที่ 3 เห็นว่า ในจำนวนบุตรทั้งหมดมีหลายคนซึ่งพอจะเป็น เจ้าเมือง อุปฮาด (อุปราช) ราชวงศ์ ราชบุตร ทำราชการให้แก่บ้านเมืองได้  จึงได้หมอบหมายให้ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี), ท้าวโพธิสาราช (เสือ), ท้าวสีฐาน (สาง) ซึ่งทั้ง 3 คนนี้เป็นบุตรที่เกิดจากหม่อมหมาแพงภรรยาคนที่ 2 ของพระพรหมราชวงศา (กุทอง) และ ท้าวขัติยะ (ผู) ซึ่งเป็นน้องต่างมารดาของ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) ปรึกษาราชการงานเมือง เมื่อเป็นที่ตกลงกันแล้ว จึงสั่งให้จัดเรือและคนชำนาญร่องน้ำเพื่อหาสถานที่สร้างเมืองใหม่ โดยล่องเรือไปทางทิศตะวันออกตามลำแม่น้ำมูล จนถึง แก่งสะพือ ได้จอดเรือและข้ามไปสำรวจภูมิประเทศฝั่งขวาแม่น้ำมูล ทิศตะวันตกของแก่งสะพือ เมื่อเห็นว่าภูมิสถานเหมาะแก่การตั้งเมืองได้ จึงทำการบุกเบิกป่าตั้งแต่แก่งสะพือไปถึงห้วยบุ่งโง้ง ให้พอที่จะตั้งบ้านเรือนได้ 30-80 ครอบครัว พระพรหมราชวงศา เจ้าเมืองอุบลราชธานี จึงได้จัดราษฎรเข้าไปอยู่หลายครอบครัว พร้อมทั้งให้ ท้าวไชยมงคล และ ท้าวอุทุมพร ผู้เป็นญาติลงไปอยู่ด้วย แล้วตั้งชื่อว่า บ้านกว้างลำชะโด เนื่องจากอาณาบริเวณตั้งอยู่ใจกลางของ 2 ลำห้วย คือ ห้วยกว้าง อยู่ทางทิศตะวันออกและ ห้วยชะโด อยู่ทางทิศตะวันตก
ประวัติ > ปัจจัยที่เอื้อต่อการตั้งเมืองพิบูลมังสาหาร

1.1 พระราโชบายของพระมหากษัตริย์สยาม หลังจากพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก รัชกาลที่ 1 เสด็จขึ้นครองราชย์ ทรงเห็นว่าบ้านเมืองอยู่ในสภาพแตกกระจายเป็นก๊กเป็นเหล่า จึงมีพระราชประสงค์จะรวบรวมไพล่พลให้เป็นกลุ่มก้อนหรือเป็นเมือง จึงมีพระราโชบายให้จัดตั้งเมืองขึ้นและได้ถือเป็นแนวปฏิบัติของพระมหากษัตริย์ในรัชกาลต่อๆมา ดังนั้น เมื่อมีเจ้าเมืองใดขอตั้งเมืองใหม่จึงโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งเมืองได้ตามประสงค์
1.2 การปกครอง พระพรหมวงศา (กุทอง) เจ้าเมืองอุบลราชธานี คนที่ 3 (พ.ศ. 2388-2409) มีบุตรหลายคน และเห็นว่า ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) เป็นบุตรคนหนึ่งที่มีความรู้ความสามารถ มีสติปัญญาเฉียบแหลมและกล้าหาญ เมื่อตั้งเป็นเจ้าเมืองแล้ว ย่อมปกครองอาณาประชาราษฎร์ให้มีความร่มเย็นสงบสุขได้ และเป็นการขยายเขตการปกครองเพิ่มขึ้นด้วย
1.3 แหล่งอาหารอุดมสมบูรณ์ บริเวณที่ตั้งเมืองเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำมูลที่อุดมสมบูรณ์ ดินดีเหมาะแก่การเพาะปลูก มีแหล่งน้ำสาขาหลายสายไหลลงสู่แม่น้ำมูล จึงทำให้บริเวณนี้อุดมไปด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหารและสัตว์น้ำนานาชนิด เหมาะแก่การทำไร่ไถนาปลูกข้าว ซึ่งสามารถเป็นแหล่งเสบียงอาหารทั้งในยามสงบและเมื่อมีศึกสงคราม
1.4 เมืองหน้าด่าน ในขณะนั้นประเทศฝรั่งเศสได้แผ่ขยายล่าอาณานิคมเพื่อหาเมืองขึ้นในประเทศเวียดนามและเขมร ได้ขยายเข้ามาในลุ่มแม่น้ำโขงตอนบนและมีทีท่าว่าจะรุกล้ำเข้ามาตามลุ่มแม่น้ำมูล ซึ่งหากมีการรุกล้ำดินแดนเกิดขึ้นจริง เมืองพิบูลมังสาหารจะเป็นเมืองหน้าด่านที่สามารถต่อต้านข้าศึกสกัดกั้นไม่ให้ศัตรูเข้ามาถึงเมืองอุบลราชธานีโดยง่าย
ประวัติ > โปรดเกล้าฯ ตั้งเมืองพิบูลมังสาหาร

ปี พ.ศ. 2406 เมื่อ ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) ได้ตั้ง บ้านกว้างลำชะโด ขึ้นแล้ว ต่อมามีราษฎรเข้ามาอาศัยอยู่หนาแน่นขึ้นพอที่จะตั้งเป็นเมืองได้ จึงจัดสร้างศาลาว่าการขึ้นที่ริมฝั่งแม่น้ำมูลแล้วรายงานไปยัง พระพรหมราชวงศา (กุทอง) เจ้าเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช ซึ่งเจ้าเมืองอุบลราชธานีก็เห็นชอบด้วย จึงมีใบบอกกราบเรียนไปยัง เจ้าพระยากำแหงสงคราม เจ้าเมืองนครราชสีมา เพื่อนำความกราบบังคมทูลพระกรุณา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยก บ้านกว้างลำชะโด เป็น เมืองพิมูลมังษาหาร เมื่อวันอาทิตย์ แรม 11 ค่ำ เดือน 12 ปีกุน เบญจศกจุลศักราช 1225 ตรงกับวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2406 และโปรดเกล้าตั้ง ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) เป็น พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) เป็นเจ้าเมืองคนแรก, ให้ ท้าวโพธิสาราช (เสือ) เป็นอุปฮาด (อุปราช), ให้ ท้าวสีฐาน (สาง) เป็นราชวงศ์, ให้ ท้าวขัติยะ (ผู) เป็นราชบุตร ขึ้นกับเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช
ตามที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยก บ้านกว้างลำชะโด เป็น เมืองพิมูลมังษาหาร นั้น เห็นจะให้ตรงกับชื่อแม่น้ำซึ่งแต่เดิมเรียกว่า ลำน้ำมูล และเพื่อให้ เมืองพิมูลฯ เป็นคู่กับ เมืองพิมาย ซึ่งตั้งอยู่เหนือลำน้ำมูลขึ้นไป และตามพระราชประเพณีที่เคยปฏิบัติมาในการตั้งเมืองขึ้นใหม่ พระมหากษัตริย์จะทรงโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามเมือง นามเจ้าเมือง พร้อมบรรดาศักดิ์และพระราชทานเครื่องยศส่วนเจ้าเมืองตามฐานะเมืองนั้นๆด้วย
ประวัติ > เจ้าเมืองและคณะอาญาสี่เมืองพิบูลมังสาหาร

พระมหากษัตริย์แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองและคณะอาญาสี่ หรือคณะอาชญาสี่ ที่ปกครองเมืองก่อนการปฏิรูปการปกครอง ดังนี้
เจ้าเมือง พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี) นามเดิม ท้าวธรรมกิติกา (จูมมณี) ครองเมือง พ.ศ. 2406-2430
อุปฮาด ท้าวโพธิสาราช (เสือ)
ราชวงศ์ ท้าวสีฐาน (สาง)
ราชบุตร ท้าวขัติยะ (ผู)
เจ้าเมือง พระบำรุงราษฎร์ (ผู) นามเดิม ท้าวขัติยะ (ผู) ครองเมือง พ.ศ. 2430-2455
อุปฮาด ท้าวลอด เป็นบุตรของพระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)
ราชวงศ์ ท้าวมิน เป็นบุตรของพระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)
ราชบุตร ท้าวแสง เป็นบุตรของพระบำรุงราษฎร์ (ผู)
ประวัติ > ลำดับความเป็นมาของอำเภอพิบูลมังสาหาร

ปี พ.ศ. 2443 หลังจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงโปรดเกล้าฯ ตราพระราชบัญญัติการปกครองท้องที่ ร.ศ. 116 (พ.ศ. 2440) ขึ้น ทางราชการจึงได้ลดฐานะ เมืองพิมูลมังษาหาร เป็น อำเภอพิมูลมังษาหาร ให้พระบำรุงราษฎร์ (ผู) เจ้าเมืองคนที่ 2 เป็นนายอำเภอพิบูลมังสาหาร มีอาณาเขตกว้างใหญ่ครอบคลุมพื้นที่ 3,646.24 ตารางกิโลเมตร
ปี พ.ศ. 2482 ทางราชการได้เปลี่ยนชื่อ อำเภอพิมูลมังษาหาร เป็น อำเภอพิบูลมังสาหาร
ปี พ.ศ. 2502 กิ่งอำเภอด่านปากมูล สังกัดอำเภอพิบูลมังสาหาร ประกอบด้วย ด่านปากมูล สุวรรณวารี บ้านด่านและโขงเจียม ได้ยกฐานะเป็น อำเภอบ้านด่าน ต่อมาปี พ.ศ. 2514 จึงเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอโขงเจียม และอำเภอโขงเจียมเดิมได้รับพระราชทานเปลี่ยนนามเป็นอำเภอศรีเมืองใหม่ ในปัจจุบัน
ปี พ.ศ. 2521 ทางราชการได้แยกพื้นที่ตำบลตาลสุม ตำบลจิกเทิง ตำบลสำโรง ออกจากอำเภอพิบูลมังสาหาร และตั้งตำบลขึ้นใหม่อีก 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลหนองกุง ตำบลนาคาย ตำบลคำหว้า แยกออกจากอำเภอพิบูลมังสาหาร เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2521 ยกฐานะเป็น กิ่งอำเภอตาลสุม และเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2531 ได้ยกฐานะเป็น อำเภอตาลสุม ในปัจจุบัน
ปี พ.ศ. 2534 จังหวัดอุบลราชธานีได้ขอให้กระทรวงมหาดไทยจัดตั้ง อำเภอสิรินธร เป็นกรณีพิเศษ เพื่อเฉลิมพระเกียรติแด่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในวโรกาสที่มีพระชนมายุครบ 36 พรรษาในปี พ.ศ. 2534 ทางราชการจึงได้แยกตำบลคำเขื่อนแก้ว ของอำเภอโขงเจียม และตำบลคันไร่ ตำบลช่องเม็ก ตำบลโนนก่อ ตำบลนิคมลำโดมน้อย ตำบลฝางคำ ของอำเภอพิบูลมังสาหาร จัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอมีชื่อว่า อำเภอสิรินธร ตามพระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอสิรินธร พ.ศ. 2534 อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2535
ที่ตั้งและอาณาเขต

ที่ตั้ง : ถนนเทศบาล 2 ตำบลพิบูลมังสาหาร อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี
ห่างจากจังหวัดอุบลราชธานี 45 กิโลเมตร
ห่างจากกรุงเทพมหานคร 691 กิโลเมตร
อำเภอพิบูลมังสาหารตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอตาลสุม อำเภอศรีเมืองใหม่ และอำเภอโขงเจียม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสิรินธร
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบุณฑริก อำเภอเดชอุดม และอำเภอนาเยีย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนาเยียและอำเภอสว่างวีระวงศ์
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอพิบูลมังสาหารแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 14 ตำบล 185 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | พิบูล |  | (Phibun) |  |  | เขตเทศบาลเมือง |  |  |  |  | 8. | โพธิ์ศรี |  | (Pho Si) |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 2. | กุดชมภู |  | (Kut Chom Phu) |  |  | 19 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 9. | ระเว |  | (Rawe) |  | 12 หมู่บ้าน |  |
| 3. | ดอนจิก |  | (Don Chik) |  |  | 23 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 10. | ไร่ใต้ |  | (Rai Tai) |  | 15 หมู่บ้าน |  |
| 4. | ทรายมูล |  | (Sai Mun) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 11. | หนองบัวฮี |  | (Nong Bua Hi) |  | 16 หมู่บ้าน |  |
| 5. | นาโพธิ์ |  | (Na Pho) |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 12. | อ่างศิลา |  | (Ang Sila) |  | 17 หมู่บ้าน |  |
| 6. | โนนกลาง |  | (Non Klang) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 13. | โนนกาหลง |  | (Non Kalong) |  | 9 หมู่บ้าน |  |
| 7. | โพธิ์ไทร |  | (Pho Sai) |  |  | 19 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 14. | บ้านแขม |  | (Ban Khaem) |  | 8 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอพิบูลมังสาหารประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองพิบูลมังสาหาร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพิบูลทั้งตำบล
เทศบาลตำบลอ่างศิลา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลอ่างศิลา
เทศบาลตำบลกุดชมภู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุดชมภูทั้งตำบล
เทศบาลตำบลโพธิ์ไทร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธิ์ไทรทั้งตำบล
เทศบาลตำบลโพธิ์ศรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธิ์ศรีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนจิก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนจิกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทรายมูล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทรายมูลทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาโพธิ์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนกลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนกลางทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลระเว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลระเวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลไร่ใต้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไร่ใต้ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัวฮี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวฮีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลอ่างศิลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอ่างศิลา (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลอ่างศิลา)
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนกาหลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนกาหลงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแขม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแขมทั้งตำบล
โรงเรียนในเขตอำเภอพิบูลมังสาหาร > สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3

โรงเรียนอนุบาลพิบูลมังสาหารวิภาคย์วิทยากร
โรงเรียนอ่างศิลา
โรงเรียนในเขตอำเภอพิบูลมังสาหาร > สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 4

วิทยาลัยเทคนิคพิบูลมังสาหาร
โรงเรียนในเขตอำเภอพิบูลมังสาหาร > เทศบาลเมืองพิบูลมังสาหาร

โรงเรียนเทศบาล 1 (บ้านโพธิ์กลาง)
โรงเรียนในเขตอำเภอพิบูลมังสาหาร > องค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี

โรงเรียนพิบูลมังสาหาร
โรงเรียนโนนกลางวิทยาคม
โรงเรียนไร่ใต้ประชาคม
โรงเรียนหนองบัวฮีวิทยาคม
สถานที่สำคัญ

แหล่งท่องเที่ยว
แก่งสะพือ แก่งสะพือ อ.พิบูลมังสาหาร จ.อุบลราชธานี
แก่งไก่เขี่ย
แก่งลำดวน
แก่งไฮ
ภูกระแต
ดอนคำพวง
ฆ้องใหญ่ บ้านทรายมูล
อนุสาวรีย์พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)
ดอกสุพรรณิการ์ สวนสาธารณะภูหล่น
โบราณสถานดอนขุมเงิน
วัดสำคัญ
วัดภูเขาแก้ว พระอุโบสถวัดภูเขาแก้ว อ.พิบูลมังสาหาร จ.อุบลราชธานี
วัดสระแก้ว
วัดดอนธาตุ
วัดป่าปากโดม วัดป่าปากโดม อ.พิบูลมังสาหาร จ.อุบลราชธานี
วัดกุดชมภู
วัดป่าสนามชัย
วัดโพธิ์ตาก
วัดสนามชัย
วัดกิตติราชเจริญศรี
ธนาคาร
ธนาคารออมสิน
ธนาคารกสิกรไทย
ธนาคารกรุงศรีอยุธยา
ธนาคาร ธ.ก.ส.
ธนาคารไทยพาณิชย์
ธนาคารกรุงเทพ
ธนาคารกรุงไทย
อนุสาวรีย์พระบำรุงราษฎร์ (จูมมณี)
แผ่นหินพระปรมาภิไธย พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ 9 ณ แก่งสะพือ
จารึกวัดสระแก้ว  มี 1 ด้าน 3 บรรทัด : ภาพสำเนาจารึกจาก ภาควิชาภาษาตะวันออก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2545 (เลขทะเบียน CD; INS-TH-08, ไฟล์; OB_008)
เทวรูป พระพือ ณ วัดสระแก้ว
สะพานพิบูลมังสาหาร ข้ามแม่น้ำมูล
เขตเทศบาลในอำเภอพิบูลมังสาหาร
คณะกรรมการโอลิมปิกกานา

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  กานา
รหัสประเทศ: GHA
วันก่อตั้ง: ค.ศ. 1950
วันรับรอง: ค.ศ. 1951
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา
สำนักงานใหญ่: อักกรา, ประเทศกานา
ประธาน: เบ็น นุนู เมนซา
เลขาธิการใหญ่: ริชาร์ด อัคโปคาวี
เว็บไซต์: www.ghanaolympic.org
คณะกรรมการโอลิมปิกกานา (อังกฤษ: Ghana Olympic Committee; GOC, รหัสไอโอซี: GHA) เดิมรู้จักกันในชื่อ Gold Coast Olympics Committee เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศกานาสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2493 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศกานา เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากกานาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศกานาในโอลิมปิก
ประเทศกานาในแอฟริกันเกมส์