stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เขาอะเราะฟะฮ์

ระวังสับสนกับ เขาอารารัต
| เขาอะเราะฟะฮ์ |
| --- | --- |
جَبَل عَرَفَة
ผู้แสวงบุญบนภูเขาในระหว่างพิธีฮัจญ์
จุดสูงสุด
พิกัด: 21°21′17″N 39°59′02″E﻿ / ﻿21.35472°N 39.98389°E﻿ / 21.35472; 39.98389 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
เขาอะเราะฟะฮ์ที่ตั้งในประเทศซาอุดีอาระเบีย 
ที่ตั้ง: ใกล้มักกะฮ์ แคว้นมักกะฮ์    ซาอุดีอาระเบีย
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
อายุหิน: 9.13 ± 1.05 ล้านปี
ประเภทภูเขา: เนินเขาแกรโนไดออไรต์
เขาอะเราะฟะฮ์ (อาหรับ: جَبَل عَرَفَة), เขาอะเราะฟาต (جَبَل عَرَفَات‎) หรือ ญะบะลุรเราะฮ์มะฮ์ (جبل الرحمة) เป็นเนินเขาแกรโนไดออไรต์ ที่ห่างจากมักกะฮ์ทางตะวันออกเฉียงใต้ไปประมาณ 20 กิโลเมตร ตัวภูเขามีความสูงประมาณ 70 เมตร และจุดสูงสุดอยู่ที่ 454 เมตร
รายงานจากธรรมเนียมอิสลามบางส่วน เนินนี้เป็นที่ที่ศาสดามุฮัมมัดยืนและกล่าวคำเทศนาครั้งสุดท้ายที่รู้จักกันในชื่อ คุตบะตุลวิดาอ์' แก่เศาะฮาบะฮ์ มุสลิมบางส่วนเชื่อว่าภูเขาอะเราะฟาตเป็นที่ที่อาดัมกับเอวา (เฮาวาอ์) พบกันอีกครั้งบนโลก หลังตกลงจากสวรรค์ ส่วนชื่อ ญะบัล อัรเราะฮ์มะฮ์ ที่หมายถึง 'ภูเขาแห่งความเมตตา' มาจากความเชื่อว่าเป็นที่ที่ได้รับอภัยโทษจากบาปทั้งปวง
ภูเขานี้เป็นสถานที่สำคัญในช่วงพิธีฮัจญ์ เพราะในวันที่ 9 ซุลฮิจญะฮ์เป็นวันอะเราะฟะฮ์ เป็นวันที่ผู้ทำพิธีฮัจญ์ออกจากมินามาที่อะเราะฟะฮ์ มีการอ่านคุตบะฮ์ (คำเทศนา) และละหมาดซุฮร์กับอัศร์ในหุบเขา ผู้แสวงบุญจะใช้เวลาทั้งวันในการขอดุอาอ์ให้อัลลอฮ์อภัยบาปของตน
ฮัจญ์

การทำพิธีที่อะเราะฟะฮ์สิ้นสุดลงเมื่อดวงอาทิตย์ตกดินและผู้แสวงบุญจะเคลื่อนตัวไปยังมุซดะลิฟะฮ์เพื่อละหมาดมัฆริบ ละหมาดอิชาอ์ และพักผ่อนชั่วครู่
พื่้นที่รอบ ๆ เนินเขามีชื่อว่าทุ่งอะเราะฟะฮ์ ซึ้งเป็นพื้นที่สำคัญในศาสนาอิสลาม เพราะในระหว่างทำฮัจญ์ ผู้แสวงบุญจะใช้เวลาตอนบ่ายในวันที่ 9 ซุลฮิจญะฮ์ ถ้าไม่มาในบริเวณนี้ในวันที่กำหนดจะทำให้ฮัจญ์ไม่สมบูรณ์
ผู้แสวงบุญขอวิงวอน
มัสยิดนะมิเราะฮ์ (مَسْجِد نَمِرَة)
ในวรรณกรรม

ภูเขานี้ได้รับการกล่าวถึงใน มโนสำนึกของฟินเนกัน ของเจมส์ จอยซ์
ภาพ

ผู้แสวงบุญกำลังขอวิงวอน
ทางเข้าญะบัล อัรเราะฮ์มะฮ์ (ภูเขาอะเราะฟาต)
ผู้แสวงบุญ
ญะบัล อัรเราะฮ์มะฮ์ (ภูเขาแห่งความเมตตา)
ญะบัล อัรเราะฮ์มะฮ์ (ภูเขาแห่งความเมตตา)
ดูเพิ่ม

ดุอาอ์อะเราะฟะฮ์
ทิวเขาซะเราะวาต
ทิวเขาฮิญาซ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เขาอะเราะฟะฮ์
Muslim pilgrims gather at Mount Arafat for Hajj's key moment (YouTube)
Muslim pilgrims scale Mount Arafat for peak of hajj
Millions Of Muslim Pilgrims Gather At Mount Arafat To Mark Pinnacle Of Hajj | TIME
اكثر من 2 مليون حاج يصعدون إلى جبل عرفات 1433 هـ (in Arabic)
เพลงชาติคูเวต

| คำแปล: เพลงชาติคูเวต |
| --- | --- |
النشيد الوطني
เนื้อร้อง: อาเหม็ด อาลี
ทำนอง: อาร์เหม็ด มิชารี อัลวาตวานิ อิบราฮิม อัลซูลนา
รับไปใช้: 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521
ก่อนหน้า: "อัสซะลามอัลอะมิรี"

ตัวอย่างเสียง
ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
อัลนาชีด อัลวาตานิ (อาหรับ: النشيد الوطني‎, แปลว่า "เพลงชาติ") เป็นเพลงชาติรัฐคูเวต ประพันธ์โดย อาร์เหม็ด มิชารี อัลวาตวานิ และอิบราฮิม อัลซูลนา คำร้องและทำนองโดย อาเหม็ด อาลี จึงได้มีการจัดเนื้อเพลงใหม่ เพลงนี้ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 อนึ่งก่อน พ.ศ. 2521 "อัสซะลามอัลอะมิรี" ใช้เป็นเพลงคำนับ และ มีสถานะเป็นเพลงสรรสริญพระบารมีถูกนำไปใช้ประพันธ์โดย ยูซุฟ อาตีซ เมื่อ พ.ศ. 2494 เพลงชาติฉบับนี้ไม่ได้ใช้บ่อยครั้งนัก การบรรเลงในครั้งแรกจะถูกนำไปใช้ในช่วงวโรกาสพิเศษ ส่วนมากจะบรรเลงเฉพาะในงานพระราชพิธี หรืองานพิธีที่เจ้าผู้ครองรัฐเสด็จไปในงานดังกล่าว รวมถึงการแข่งขันกีฬานานาชาติที่คูเวตเข้าร่วม จึงไม่ค่อยได้บรรเลงเพลงดังกล่าว
เนื้อร้อง

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| อักษรอาหรับ | ถ่ายเสียงด้วยอักษรโรมัน | สัทอักษรสากล | คำแปล |
| جوقة:  وطني الكويت سلمت للمجد  وعلى جبينك طالع السعد  وطني الكويت وطني الكويت  وطني الكويت سلمت للمجد    ١  يا مهد آباءالأولو كتبوا  سفرالخلود فنادت الشهب  الله أكبر إنهم عرب  طلعت كواكب جنة الخلد    جوقة    ۲  بوركت يا وطني الكويت لنا  سكنا وعشت على المدى وطنا  يفديك حر في حماك بنى  صرح الحياة بأكرم الأيدي    جوقة    ٣  نحميك يا وطني وشاهدنا  شرع الهدى والحق رائدنا  وأميرنا للعز قائدنا  رب الحمية صادق الوعد    جوقة | Jawqa:  Waṭanī l-Kuwayt salimta li-l-majdi  Wa-ʿalā jabīnika ṭālaʿa s-saʿdu  Waṭanī l-Kuwayt waṭanī l-Kuwayt  Waṭanī l-Kuwayt salimta li-l-majdi    I  Yā mahdu ābāʾu l-ʾūlā katabū  Safar l-xulūdi fa-nādat aš-šuhubu  Allāhu ʾakbaru ʾinnahum ʿArabu  Ṭalaʿat Kawākibu jannati l-xuldi    Jawqa    II  Būrikta yā waṭanī l-Kuwayt lanā  Sakanan wa-ʿašta ʿalā l-mada waṭanan  Yafdīka ḥurrun fī ḥamayka banā  Ṣarhu l-ḥayati bi-ʾakrami l-ʾaydī    Jawqa    III  Naḥmīka yā waṭanī wa-šāhidunā  Šarʿu l-huda wa-l-ḥaqqu rāʾidunā  Wa-Amīrunā li-l-izzi qāʾidunā  Rabbu l-ḥamiyati ṣādiqu l-waʿdi    Jawqa | /d͡ʒawqa/  /watˁanij lkuwajt salimta lilmad͡ʒdi/  /wa ʕalaː d͡ʒabijnika tˁaːlaʕa sːaʕdu/  /watˁanij lkuwajt watˁanij lkuwajt/  /watˁanij lkuwajt salimta lilmad͡ʒdi/    I  /jaː mahdu aːbaːʔu lʔuwlaː katabuw/  /safar lxuluwdi fanaːdat aʃːuhubu/  /alːaːhu ʔakbaru ʔinːahum ʕarabu/  /tˁalaʕat kawaːkibu d͡ʒanːati lxuldi/    /d͡ʒawqa/    II  /buːrikta jaː watˁanij lkuwajt lanaː/  /sakanan wa ʕaʃta ʕalaː lmada watˁanan/  /jafdijka ħurːun fij ħamajka banaː/  /sˁarhu lħajati biʔakrami lʔajdij/    /d͡ʒawqa/    III  /naħmijka jaː watˁanij wa ʃaːhidunaː/  /ʃarʕu lhuda wa lħaqːu raːʔidunaː/  /wa amijrunaː lilizːi qaːʔidunaː/  /rabːu lħamijati sˁaːdiqu lwaʕdi/    /d͡ʒawqa/ |   ประสานเสียง          คูเวตบ้านเกิดของฉัน  รุ่งเรืองรุ่งโรจน์  บนหน้าผากของคุณ  เป็นลางแห่งโชคลาภ  คูเวตบ้านเกิดของฉัน   คูเวตบ้านเกิดของฉัน  คูเวตบ้านเกิดของฉัน  รุ่งเรืองรุ่งโรจน์    บทที่ 1  โอ้แหล่งกำเนิดของบรรพบุรุษ  พวกเขาเขียนมา  หนังสือแห่งนิรันดร์   แล้วอุกกาบาตก็โทรมา  พระเจ้าคือผู้ยิ่งใหญ่  แท้จริงชาวอาหรับ  เสด็จขึ้นเป็นดาวนพเคราะห์  อันเป็นนิรันตราย    ประสานเสียง    บทที่ 2    อวยพรให้มาตุภูมิคูเวตของพวกเรา  มีความสุขสงบสุข  อาศัยอยู่ในบ้านเกิดเมืองนอนของเรา  ได้รับอิสระเสรี  ในการคุ้มครองของที่พวกเราสร้าง  พระราชวังแห่งชีวิต  ด้วยอ้อมแขนที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ที่สุด    ประสานเสียง    บทที่ 3  ให้เราปกป้องโอ้ บ้านเกิดของฉัน  และเราเป็นสักขีพยาน  การเปิดเผยแนวทาง  และความจริง   ผู้บุกเบิกของเรา  และอามีรของเรานั้นมีอำนาจ   เป็นผู้นำของเรา  ผู้ทรงคุ้มครองข้าพเจ้า   ผู้สัตย์จริงในคำสัญญา    ประสานเสียง   |
แหล่งข้อมูลอื่น

เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เก็บถาวร 2009-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:ประเทศคูเวต
เอสแทฮ์บอน

สำหรับเขตการปกครองย่อย ดูที่ เทศมณฑลเอสแทฮ์บอน
| เอสแทฮ์บอน |
| --- | --- |
เมือง

เอสแทฮ์บอนที่ตั้งเมืองเอสแทฮ์บอนในประเทศอิหร่าน
พิกัด: 29°07′36″N 54°02′32″E﻿ / ﻿29.12667°N 54.04222°E﻿ / 29.12667; 54.04222
ประเทศ:  อิหร่าน
จังหวัด: ฟอร์ส
เทศมณฑล: เอสแทฮ์บอน
อำเภอ: กลาง
ประชากร (สำมะโน พ.ศ. 2559)
 • ทั้งหมด: 36,410 คน
เขตเวลา: UTC+3:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+4:30 (เวลาออมแสงอิหร่าน)
รหัสพื้นที่: 071-53
เอสแทฮ์บอน (เปอร์เซีย: استهبان; อาหรับ: اصطهبانات) เป็นเมืองและเมืองหลักในเทศมณฑลเอสแทฮ์บอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน
เซซามี จงเปิด

อะลีบาบาได้ยินโจรคนหนึ่งพูดว่า "เซซามี จงเปิด"
"เซซามี จงเปิด" (อังกฤษ: Open sesame; ฝรั่งเศส: Sésame, ouvre-toi; อาหรับ: افتح يا سمسم) เป็นประโยควิเศษ (Magic word) ในนิทาน "อะลีบาบากับโจรหนุ่มสี่สิบคน" ใน อาหรับราตรี โดยจะเปิดถ้ำที่พวกโจรสี่สิบคนเก็บสมบัติที่ขโมยมา คำนี้มีที่มาจากต้นงา
เอกสาร

ประโยคนี้ปรากฎครั้งแรกในหนังสือ  อาหรับราตรี ฉบับภาษาฝรั่งเศสของอ็องตวน กัลลันด์ (Antoine Galland) ในชื่อ Sésame, ouvre-toi (อังกฤษ: "Sesame, open yourself" แปลตรงตัว: เซซามี จงเปิดตนเอง) ในเรื่องนั้น อะลีบาบาได้ยินโจรคนหนึ่งจาก 40 คนพูดว่า "เซซามี จงเปิด" พี่ชายของเขาจำคำนั้นไม่ได้ และสับสนกับชื่อของเมล็ดธัญพืชพันธ์ุอื่นที่ไม่ใช่ต้นงา และติดอยู่ในถ้ำวิเศษ
ประโยคนี้ถูกแปลจากภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาอังกฤษในหลายรูปแบบ เช่น "Sesame, open", "Open, sesame" และ "Open, O sesame".
ต้นกำเนิด

เมล็ดต้นงาเติบโตในฝักเมล็ด เมื่อต้นงาเจริญเติบโตเต็มที่ มันจึงปริฝักออก และประโยคนั้นอาจเป็นปฏิรูปพจน์ที่จะค้นพบสมบัติ ถึงแม้ว่า มันยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าคำว่า "เซซามี" นั้นคือต้นหรือเมล็ดงากันแน่
ทฤษฎีอื่นได้แก่:
เซซามีเป็นคำซ้ำในภาษาฮีบรูว่า šem 'นาม', ป.ล. พระเจ้า หรือคำแบบคับบาลาห์ที่แสดงถึง šem-šamáįm ("shem-shamayim"), 'นามของสวรรค์'
เซซามีเป็นการฝึกไสยศาสตร์ของชาวบาบิโลนโดยใช้น้ำมันงาเป็นส่วนประกอบ
ดูเพิ่ม

อับราคะดาบรา
โฮคัสโพคัส
สารานุกรม

(ในภาษาอังกฤษ) Paul Haupt, "Open Sesame" in Beiträge zur assyriologie und semitischen sprachwissenschaft 10:2, 1927, p. 165ff.  Originally presented at the meeting of the American Oriental Society, Washington, April 15, 1916.
เพลงชาติเลบานอน

| คำแปล: เพลงชาติเลบานอน |
| --- | --- |

ชื่ออื่น: อาหรับ: كلنـا للوطـن للعـلى للعـلم, Kulluna lil-watan lil 'ula lil-'alam (วรรคแรกของเพลง ซึ่งมีที่มาจากคำขวัญประจำชาติ)
เนื้อร้อง: ราชิค นาเกลอ
ทำนอง: วาดิฮ์ ซาบรา, พ.ศ. 2468
รับไปใช้: พ.ศ. 2470

ตัวอย่างเสียง
เพลงชาติเลบานอน (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
เพลงชาติเลบานอน (อาหรับ: النشيد الوطني اللبناني‎) เป็นผลงานการประพันธ์เนื้อร้องของราชิค นาเกลอ (Rashid Nakhle) ส่วนทำนองประพันธ์โดย วาดิฮ์ ซาบรา (Wadih Sabra) เมื่อ พ.ศ. 2468 เพลงนี้เริ่มใช้เป็นเพลงชาติของรัฐเลบานอนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 ขณะที่ดินแดนแห่งนี้ยังคงเป็นดินแดนในอาณัติของฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สำนักงานประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเลบานอน เก็บถาวร 2007-12-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์กองทัพเลบานอน เก็บถาวร 2007-10-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจ้าหญิงฟัยซะฮ์แห่งอียิปต์

| เจ้าหญิงฟัยซะฮ์แห่งอียิปต์ |
| --- | --- |

เจ้าหญิงแห่งอียิปต์
ประสูติ: 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ไคโร ราชอาณาจักรอียิปต์
สิ้นพระชนม์: 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 (70 ปี) ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
พระสวามี: บูเลนต์ ราอุฟ (2488—2505; หย่า)
ราชวงศ์: มุฮัมมัดอะลี
พระบิดา: พระเจ้าฟุอาดที่ 1
พระมารดา: สมเด็จพระราชินีนาซลี
เจ้าหญิงฟัยซะฮ์แห่งอียิปต์ (เปอร์เซีย: شاهدخت فايزة; อาหรับ: الأميرة فايزة; ประสูติ: 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 — สิ้นพระชนม์: 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2537) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าฟุอาดที่ 1 กับสมเด็จพระราชินีนาซลีแห่งอียิปต์
พระประวัติ

เจ้าหญิงฟัยซะฮ์ ประสูติเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ณ พระราชวังอับดีนในไคโร เป็นพระราชบุตรลำดับที่สามในพระเจ้าฟุอาดที่ 1 ที่ประสูติแต่สมเด็จพระราชินีนาซลี มีพระพี่น้องร่วมพระราชชนนี คือ พระเจ้าฟารูก, เจ้าหญิงเฟาซียะห์, เจ้าหญิงฟัยกะฮ์ และเจ้าหญิงฟัตฮียะห์ มีพระชษฐาและเชษฐภคินีต่างพระชนนีคือ เจ้าชายอิสมาอีล และเจ้าหญิงเฟากียะฮ์
พลอากาศตรีมุฮัมมัด ชะรีฟ พาชา (Muhammad Sharif Pasha) พระอัยกาฝ่ายพระชนนี เป็นนายกรัฐมนตรีอียิปต์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศเชื้อสายตุรกี ส่วนสุลัยมาน พาชา อัฟฟารันซาวีย์ (Soliman Pasha al-Faransawi) พระปัยกาฝ่ายพระชนนี เป็นชาวฝรั่งเศสที่เข้ามารับราชการเป็นผู้บังคับบัญชาทหารอียิปต์
เจ้าหญิงฟัยซะฮ์มีพระประสงค์ที่จะไม่เสกสมรสกับเจ้านายในราชวงศ์แถบตะวันออกกลาง จึงได้เสกสมรสกับโมฮัมมัด อาลี บูเลนต์ ราอุฟ (Mohammad Ali Bulent Rauf) พระญาติวงศ์ชาวตุรกี บุตรของราอุฟ เบย์ กับอามีเน ซีร์รี ฮานึม ที่ขณะนั้นเขามีอายุได้ 34 ปี ณ ไคโร เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 ซึ่งเกิดจากการคลุมถุงชน ทั้งนี้พระภัสดาเป็นพระราชนัดดาในเคดีฟอิสมาอีล พาชา (Isma'il Pasha) และได้รับการศึกษาตามแบบตะวันตกมาอย่างดี แม้พระเจ้าฟารูกพระเชษฐามิทรงเห็นด้วยกับการเสกสมรสแต่ก็ทรงยอมรับโดยดุษณี หลังพระราชพิธีเสกสมรสพระองค์และพระสวามีได้ประทับอยู่วังโซฮ์รียะฮ์ (Zohria Palace) บนเกาะกะซีเราะฮ์ (Gezira Island) กลางแม่น้ำไนล์
ต่อมาพระเจ้าฟารูกได้มีพระราชบัญชาให้กักบริเวณเจ้าหญิงฟัยซะฮ์กับพระสวามีให้อยู่แต่ในบริเวณพระตำหนักเพราะทรงไม่ไว้วางใจ จากการที่เจ้าหญิงฟัยซะฮ์และภัสดาได้ผลิตภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการรัฐประหารโดยกองทัพเพียงหกสัปดาห์ก่อนเกิดเหตุการณ์ดังกล่าวในปี พ.ศ. 2495
หลังการสละราชสมบัติของพระเจ้าฟารูกอันเป็นผลสืบเนื่องมาจากการปฏิวัติ ล่วงมาในปี พ.ศ. 2497 พระองค์ทรงลี้ภัยไปยังอิสตันบูล ประเทศตุรกี หลังจากนั้นก็ทรงลี้ภัยไปยังประเทศสเปนและฝรั่งเศส ที่สุดพระองค์แยกกับพระสวามีที่พำนักอยู่ในปารีส โดยประทับอยู่พระตำหนักในเบเวอรีฮิลส์ สหรัฐอเมริกา หลังลงเอยด้วยการหย่ากับนายราอุฟในปี พ.ศ. 2505 และไม่มีพระบุตรด้วยกัน พระองค์ประทับอยู่ที่นั่นจนถึงวาระสุดท้ายของพระชีพ
เจ้าหญิงฟัยซะฮ์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 ณ เวสต์วูด ลอสแอนเจลิส สิริพระชันษา 70 ปี
พระกรณียกิจ

เจ้าหญิงฟัยซะฮ์ทรงเป็นธุระให้เจ้าหญิงเฟาซียะห์พระเชษฐภคินีที่นิวัตอียิปต์ หลังทรงหย่าร้างกับชาห์แห่งอิหร่าน และมีบทบาทจากการเป็นสมาชิกสภาเสี้ยววงเดือนแดงแห่งอียิปต์ในรัชกาลพระเจ้าฟารูก
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

อียิปต์: เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งคุณธรรม ชั้นสูงสุด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจ้าหญิงฟัยซะฮ์แห่งอียิปต์
เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 1967

| การแข่งขันกีฬาเมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ครั้งที่ 5 |
| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  ตูนิส ประเทศตูนิเซีย
จำนวนนักกีฬา: 1,249
ประเภทกีฬา: 93 รายการใน 14 รายการใน
พิธีเปิด: 8 กันยายน
พิธีปิด: 17 กันยายน
ประธานพิธี: ฮะบีบ บูรกีบะฮ์
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาเอลแมนซาห์
← เนเปิลส์ 1963 อิซมีร์ 1971 → 
เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 1967 (อาหรับ: ألعاب البحر الأبيض المتوسط 1967) การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่ตูนิส, ประเทศตูนิเซีย มี 11 ประเทศที่เข้าแข่งขันใน 14 ชนิดกีฬา
ชนิดกีฬา

กรีฑา
บาสเกตบอล
มวยสากลสมัครเล่น
จักรยาน
ฟันดาบ
ฟุตบอล
ยิมนาสติก
แฮนด์บอล
ว่ายน้ำ
เทนนิส
วอลเลย์บอล
โปโลน้ำ
ยกน้ำหนัก
มวยปล้ำ
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อิตาลี | 35 | 26 | 22 | 83 |  |
| 2 |  ยูโกสลาเวีย | 15 | 16 | 5 | 36 |  |
| 3 |  สเปน | 10 | 14 | 27 | 51 |  |
| 4 |  ตุรกี | 9 | 9 | 6 | 24 |  |
| 5 |  ฝรั่งเศส | 7 | 4 | 4 | 15 |  |
| 6 |  ตูนิเซีย | 5 | 9 | 11 | 25 |  |
| 7 |  กรีซ | 5 | 6 | 12 | 23 |  |
| 8 |  โมร็อกโก | 1 | 1 | 3 | 5 |  |
| 9 |  เลบานอน | 0 | 1 | 2 | 3 |  |
| 10 |  แอลจีเรีย | 0 | 0 | 3 | 3 |  |
| 11 |  ลิเบีย | 0 | 0 | 2 | 2 |  |
| รวม | รวม | 87 | 86 | 97 | 270 |  |
เบดูอิน

ระวังสับสนกับ บิดูน (ชนชั้นทางสังคม) หรือ สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงแห่งเบลเยียม
| --- | --- |
งานแต่งงานของชาวเบดูอินในโซนเยรูซาเลมที่งาน 1904 World's Fair
ประชากรทั้งหมด
4,000,000–25,000,000
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 ซูดาน: 10,000,000
 แอลจีเรีย: 2,000,000
 ซาอุดีอาระเบีย: 2,000,000
 อิรัก: 1,500,000
 จอร์แดน: 1,300,000
 ลิเบีย: 1,000,000
 อียิปต์: 1,000,000
 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์: 800,000
 ซีเรีย: 700,000
 เยเมน: 500,000
 คูเวต: 300,000
 อิหร่าน: 500,000
 โมร็อกโก: 250,000
 อิสราเอล: 220,000
 เลบานอน: 200,000
 ตูนิเซีย: 180,000
 มอริเตเนีย: 100,000
 บาห์เรน: 70,000
 กาตาร์: 50,000
 เวสต์แบงก์: 30,000
 โอมาน: 30,000
ภาษา
สำเนียงอาหรับ (บะดะวี • ฮัซซานียะฮ์ • ฮิญาซ • นัจญ์ดี • โอมาน)
ศาสนา
ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ส่วนน้อยนับถือศาสนาคริสต์
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
อาหรับอื่น ๆ 
เบดูอิน หรือ บัดว์ (อังกฤษ: Bedouin, /ˈbɛduɪn/; อาหรับ: بَدْو, อักษรโรมัน: badw, เอกพจน์ بَدَوِي บะดะวี) เป็นประชากรชนร่อนเร่อาหรับที่มีประวัติว่าอาศัยอยู่ในบริเวณทะเลทรายของแอฟริกาเหนือ, คาบสมุทรอาหรับ, เมโสโปเตเมียตอนบน และลิแวนต์ คำศัพท์ภาษาอังกฤษของคำว่า เบดูอิน มาจากภาษาอาหรับว่า บะดะวี ซึ่งหมายถึง "ผู้อยู่อาศัยในทะเลทราย" และมีความหมายตรงข้ามกับคำว่า ฮาฎิร ที่หมายถึงกลุ่มคนที่มีวิถีชีวิตแบบนั่งนอนมาก อาณาเขตของเบดูอินขยายไปตั้งแต่เขตทะเลทรายในแอฟริกาเหนือถึงบริเวณทรายหินในตะวันออกกลาง พวกเขาแบ่งตนเองออกเป็นหลายชนเผ่า หรือกลุ่ม (รู้จักกันในภาษาอาหรับว่า อะชาอิร; عَشَائِر) และมีวัฒนธรรมในการต้อนอูฐและแพะ เบดูอินส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ถึงแม้ว่ามีส่วนน้อยนับถือศาสนาคริสต์ในบริเวณพระจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์
ดูเพิ่ม

ศัพทมูลวิทยาของอาหรับ
อาหรับ
อัรเฎาะฮ์
ดนตรีเบดูอิน
เกดาไรต์
เซเดนติซึม (Sedentism)
ชนเผ่าในอาระเบีย
อ่านเพิ่ม

Asher, Michael Last of the Bedu Penguin Books 1996
Brous, Devorah. "The 'Uprooting:' Education Void of Indigenous 'Location-Specific' Knowledge, Among Negev Bedouin Arabs in Southern Israel". International Perspectives on Indigenous Education. (Ben Gurion University 2004)
Chatty, D Mobile Pastoralists 1996. Broad introduction to the topic, specific focus on women's issues.
Chatty, Dawn. From Camel to Truck. The Bedouin in the Modern World. New York: Vantage Press. 1986
Cole, Donald P. "Where have the Bedouin gone?" Anthropological Quarterly. Washington: Spring 2003.Vol.76, Iss. 2; pg. 235
Falah, Ghazi. "Israeli State Policy Towards Bedouin Sedentarization in the Negev", Journal of Palestine Studies, 1989 Vol. XVIII, No. 2, pp. 71–91
Falah, Ghazi. "The Spatial Pattern of Bedouin Sedentarization in Israel", GeoJournal, 1985 Vol. 11, No. 4, pp. 361–368.
Gardner, Andrew. "The Political Ecology of Bedouin Nomadism in the Kingdom of Saudi Arabia". In Political Ecology Across Spaces, Scales and Social Groups, Lisa Gezon and Susan Paulson, eds. Rutgers: Rutgers University Press.
Gardner, Andrew. "The New Calculus of Bedouin Pastoral Nomadism in the Kingdom of Saudi Arabia". Human Organization 62 (3): 267–276.
Gardner, Andrew and Timothy Finan. "Navigating Modernization: Bedouin Pastoralism and Climate Information in the Kingdom of Saudi Arabia". MIT Electronic Journal of Middle East Studies 4 (Spring): 59–72.
Gardner, Ann. "At Home in South Sinai." Nomadic Peoples 2000.Vol.4, Iss. 2; pp. 48–67. Detailed account of Bedouin women.
Jarvis, Claude Scudamore. Yesterday and To-day in Sinai. Edinburgh/London: W. Blackwood & Sons; Three Deserts. London: John Murray, 1936; Desert and Delta. London: John Murray, 1938. Sympathetic accounts by a colonial administrator in Sinai.
Lancaster, William. The Rwala Bedouin Today 1981 (Second Edition 1997). Detailed examination of social structures.
S. Leder/B. Streck (ed.): Shifts and Drifts in Nomad-Sedentary Relations. Nomaden und Sesshafte 2 (Wiesbaden 2005)
Lithwick, Harvey. "An Urban Development Strategy for the Negev's Bedouin Community". Center for Bedouin Studies and Development and Negev Center for Regional Development, Ben-Gurion University of the Negev, August 2000
Mohsen, Safia K. The quest for order among Awlad Ali of the Western Desert of Egypt.
Thesiger, Wilfred (1959). Arabian Sands. ISBN 0-14-009514-4 (Penguin paperback). British adventurer lives as and with the Bedu of the Empty Quarter for 5 years
อุมัร

| อุมัร عمر |
| --- | --- |
  อัลฟารูก  อะมีรุลมุอ์มินีน 

เคาะลีฟะฮ์องค์ที่ 2 แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน
ครองราชย์: 23 สิงหาคม ค.ศ. 634 – 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 644
ก่อนหน้า: อะบูบักร์
ถัดไป: อุษมาน อิบน์ อัฟฟาน

ประสูติ: ป. ค.ศ. 583 หรือ 584 มักกะฮ์ ฮิญาซ คาบสมุทรอาหรับ
สวรรคต: พฤศจิกายน ค.ศ. 644  (ษุลฮิจญ์ญะฮ์ ฮ.ศ. 23/มุฮัรร็อม ฮ.ศ. 24) (60–61 พรรษา) มะดีนะฮ์ ฮิญาซ รัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน
ฝังพระศพ: มัสยิดอันนะบะวี มะดีนะฮ์
คู่อภิเษก: ซัยนับ บินต์ มัซอูน อุมม์ กัลษูม บินต์ ญัรวัล กุร็อยบะฮ์ บินต์ อะบีอุมัยยะฮ์ ญะมีละฮ์ บินต์ ษาบิต อาติกะฮ์ บินต์ ซัยด์ อุมม์ ฮะกัม บินต์ อัลฮาริษ อิบน์ ฮิชาม อุมม์ กัลษูม บินต์ อะลี
พระราชบุตร (กับคนอื่น ๆ):   ฮัฟเศาะฮ์  อับดุลลอฮ์  อุบัยดุลลอฮ์  อาศิม  ซัยด์ 
ราชวงศ์: กุร็อยช์ (บะนูอะดี)
พระราชบิดา: อัลค็อฏฏอบ อิบน์ นุฟัยล์
พระราชมารดา: ฮันตะมะฮ์ บินต์ ฮิชาม
ศาสนา: อิสลาม
ลายพระอภิไธย: 
อุมัร อิบน์ อัลค็อฏฏอบ (อาหรับ: عمر بن الخطاب; ป. ค.ศ. 583/584 – 644) เป็นเคาะลีฟะฮ์รอชิดีนองค์ที่ 2 ที่ครองราชย์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 634 จนกระทั่งถูกลอบสังหารใน ค.ศ. 644  เขาเป็นผู้ติดตามอาวุโสกับพ่อตาของศาสดามุฮัมมัด และยังเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านกฎหมายมุสลิมที่เคร่งศาสนาและเที่ยงธรรม จนได้รับฉายา อัลฟารูก ("ผู้แยกแยะ (ระหว่างความจริงกับความเท็จ)")
เดิมทีอุมัรเคยต่อต้านมุฮัมมัด ผู้เป็นญาติห่าง ๆ และภายหลังเป็นลูกเขยจากเผ่ากุร็อยช์ หลังเข้ารับอิสลามใน ค.ศ. 616 เขากลายเป็นมุสลิมคนแรกที่ละหมาดอย่างเปิดเผยที่กะอ์บะฮ์ อุมัรเข้าร่วมสงครามและการเดินทางเกือบทั้งหมดของมุฮัมมัด ผู้ให้ตำแหน่ง อัลฟารูก ('ผู้แยกแยะ') แก่อุมัรจากการตัดสินของเขา หลังมุฮัมมัดเสียชีวิตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 632 อุมัรให้สัตยาบันต่ออะบูบักร์ (ค. 632 – 634) เป็นเคาะลีฟะฮ์องค์แรก และทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาใกล้ชิด จนกระทั่งเดือนสิงหาคม ค.ศ. 634 เมื่ออะบูบักร์ตอนใกล้สวรรคตเสนอให้อุมัรเป็นผู้สืบทอดต่อ
ในรัชสมัยของอุมัร รัฐเคาะลีฟะฮ์ได้ขยายในอัตราที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน โดยพิชิตจักรวรรดิซาเซเนียนและพื้นที่มากกว่าสองในสามของจักรวรรดิไบแซนไทน์ การโจมตีของพระองค์ต่อจักรวรรดิซาเซเนียนก่อให้เกิดการพิชิตจักรวรรดิเปอร์เซียภายในเวลาไม่เกินสองปี (642–644) ตามข้อมูลจากธรรมเนียมยิว อุมัรหยุดการห้ามชาวยิวของชาวคริสต์ และอนุญาตให้พวกเขาเดินทางไปเยรูซาเลมเพื่อทำพิธีตามศาสนาของตนเองได้ อุมัรถูกลอบสังหารจากทาสชาวเปอร์เซียนามอะบูลุอ์ลุอะฮ์ ฟีรูซใน ค.ศ. 644
นักประวัติศาสตร์โดยทั่วไปมองอุมัรเป็นหนึ่งในเคาะลีฟะฮ์มุสลิมที่มีอำนาจและอิทธิพลมากที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยฝ่ายซุนนียกย่องเขาเป็นผู้ปกครองที่ยิ่งใหญ่และมีคุณธรรมของอิสลาม และบางฮะดีษระบุเขาเป็นเศาะอาบะฮ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนที่สอง (รองจากอะบูบักร์) ส่วนฝั่งชีอะฮ์สิบสองอิมามมองเขาในแง่ลบ
ชีวิตช่วงต้น

อุมัรเกิดในที่มักกะฮ์ จากตระกูลอะดี ซึ่งรับผิดชอบในอนุญาโตตุลาการระหว่างชนเผ่า ในวัยเด็ก เขาเคยเลี้ยงอูฐของพ่อในพื้นที่ราบใกล้มักกะฮ์ พ่อผู้มีอาชีพพ่อค้ามีชื่อเสียงในด้านความเฉลียวฉลาดในชนเผ่าของเขา อุมัรเคยกล่าวว่า: "อัลค็อฏฏอบ พ่อของผม เป็นผู้ชายที่โหดเหี้ยม เขาเคยใช้ให้ผมทำงานหนัก ถ้าผมไม่ทำงาน เขาก็จะตีผม และเขาใช้งานผมจนเหนื่อย"
อุมัรเรียนรู้การอ่านและเขียนในวัยเด็ก แม้ว่าการรู้หนังสือไม่เป็นสิ่งที่พบได้ทั่วไปในอาระเบียก่อนอิสลาม ตอนโตขึ้น เขารักบทกวีและวรรณกรรม แม้จะไม่ใช่นักกวีก็ตาม รายงานจากธรรมเนียมของกุร็อยช์ ตอนอยู่ในช่วงวัยรุ่น อุมัรเรียนรู้ในด้านศิลปะการต่อสู้, การขี่ม้า และมวยปล้ำ เขามีรูปร่างสูงใหญ่ แข็งแรง และเป็นนักมวยปล้ำที่มีชื่อเสียง เขายังเป็นนักพูดที่มีพรสวรรค์ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้ชี้ขาดระหว่างชนเผ่าต่าง ๆ ต่อจากพ่อ
อุมัรกลายเป็นพ่อค้าและเดินทางไปยังโรมและเปอร์เซีย โดยได้พบนักวิชาการหลายคน และวิเคราะห์สังคมในโรมันกับเปอร์เซีย แต่ตอนเป็นพ่อค้ากลับไม่ประสบความสำเร็จ เขาชอบดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เหมือนกับคนอื่น ๆ ในช่วงก่อนเข้ารับอิสลาม
อาชีพการทหารช่วงต้น > ต่อต้านอิสลาม

ใน ค.ศ. 610 มุฮัมมัดเริ่มเผยแผ่หลักคำสอนของอิสลาม อย่างไรก็ตาม อุมัรต่อต้านอิสลามเหมือนกันคนอื่น ๆ ในมักกะฮ์และถึงกับขู่ว่าจะฆ่ามุฮัมมัด เขาตัดสินใจที่จะปกป้องศาสนาพหถเทวนิยมแบบดั้งเดิมของอาระเบีย เขายืนหยัดและต่อต้านมุฮัมมัดอย่างโหดร้าย และมีชื่อเสียงอย่างมากในการกดขี่มุสลิม เขาแนะนำให้ฆ่ามุฮัมมัด เขาเชื่อมั่นในความเป็นเอกภาพของเผ่ากุร็อยช์อย่างมั่นคง และมองความเชื่อใหม่ของอิสลามเป็นสาเหตุในความแตกแยกและความร้าวฉาน
ในช่วงที่มีการกดขี่ มุฮัมมัดสั่งให้ผู้ติดตามบางส่วนอพยพไปยังอะบิสซิเนีย เมื่องมุสลิมกลุ่มเล็กอพยพออกไปแล้ว อุมัรเริ่มกังวลต่อความเป็นเอกภาพของกุร็อยช์ในอนาคต และตัดสินใจลงมือลอบสังหารมุฮัมมัด
อาชีพการทหารช่วงต้น > เข้ารับอิสลามและรับใช้มุฮัมมัด

อุมัรเข้ารับอิสามใน ค.ศ. 616 หนึ่งปีหลังการอพยพไปยังอะบิสซีเนีย
เรื่องราวนี้พบใน Sīrah ของอิบน์ อิสฮาก ว่า ขณะที่เขากำลังเดินทางไปฆ่ามุฮัมมัด อุมัรพบกับนัอัยม์ อิบน์ อับดุลลอฮ์ เพื่อนใกล้ชิดของอุมัรผู้เข้ารับอิสลามอย่างลับ ๆ เมื่ออุมัรบอกเขาว่าตนจะไปฆ่ามุฮัมมัด นุอัยม์จึงบอกว่า “...โอ้ อุมัร! เจ้าคิดว่าบะนูอับดุลมะนาฟจะปล่อยให้เจ้าวิ่งหนีทั้งเป็นเมื่อเจ้าได้สังหารมุฮัมมัด ลูกชายของพวกเขาหรือ? ทำไมเจ้าไม่กลับบ้านและจัดการให้เสร็จก่อนเล่า?"
นุอัยม์บอกอุมัรให้ไปสอบปากคำคนในบ้านของเขา เนื่องจากน้องสาวกับสามีของเธอแอบเข้ารับอิสลาม ก่อนเข้าบ้าน อุมัรพบน้องสาวกับน้องเขย ซะอีด อิบน์ ซัยด์ (ลูกพี่ลูกน้องของอุมัร) อ่านโองการในซูเราะฮ์ฏอฮอจากกุรอาน เขาเริ่มทะเลาะกับน้องเขย เมื่อน้องสาวพยายามช่วยสามี เขาก็เริ่มทะเลาะกับเธอ แต่ทั้งคู่ยังคงตอบว่า "เจาอาจฆ่าเรา แต่เราจะไม่ยอมละทิ้งอิสลาม" หลังได้ยินประโยคนี้ อุมัรตบหน้าน้องสาวอย่างแรงจนเลือดไหลออกทางปาก จากนั้นเขาจึงรู้สึกผิดแล้วใจเย็นลง และถามให้น้องสาวเอาสิ่งที่เธออ่านให้เขาดู เธอจึงตอบว่า "เจ้ายังไม่สะอาด และคนที่ไม่สะอาดไม่สมควรแตะต้องคัมภีร์" เขายื่นกราน แต่น้องสาวไม่อนุญาตให้เขาแตะจนกว่าจะชำระล้างร่างกายก่อน อุมัรจึงไปชำระร่างกายแล้วเริ่มอ่านโองการในอัลกุรอาน ซูเราะห์ฏอฮา อายะห์ที่1-6  (กุรอาน 20:1-6) เขาร่ำไห้และประกาศว่า "แน่แท้ นี่คือพระดำรัสจากอัลลอฮ์ ข้อขอปฏิญาณว่ามุฮัมมัดคือศาสทูตของอัลลอฮ์" หลังได้ยินสิ่งนี้ ค็อบบาบจึงออกจากที่ซ่อนและบอกเขาว่า: "โอ้ อุมัร! ขอแสดงความยินดีด้วย เมื่อวานมุฮัมมัดได้ขอต่ออัลลอฮ์ว่า 'โอ้ อัลลอฮ์! ขอทรงโปรดทำให้อิสลามมั่นคงด้วยอุมัรหรืออะบูญะฮัล'..."
อุมัรเดินทางไปหามุฮัมมัดด้วยดาบเล่มเดียวกันที่เขาเคยตั้งใจฆ่า จากนั้นจึงหันมาเข้ารับอิสลามต่อหน้าท่านกับผู้ติดตาม ตอนเข้ารับอิสลาม เขามีอายุ 39 ปี.
รายงานหนึ่งบันทึกว่า หลังเข้ารับอิสลาม อุมัรละหมาดอย่างเปิดเผยที่กะอ์บะฮ์ โดยที่อะบูญะฮัลกับอะบูซุฟยานมองดูด้วยความโกรธ
อาชีพการทหารช่วงต้น > เข้ารับอิสลามและรับใช้มุฮัมมัด > อพยพไปมะดีนะฮ์

ใน ค.ศ. 622 หลังชาวยัษริบ (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นมะดีนะตุนนะบี หรือสั้น ๆ ว่า มะดีนะฮ์) เสนอให้ความปลอดภัยแก่ท่าน มุฮัมมัดจึงสั่งให้ผู้ติดตามอพยพไปยังมะดีนะฮ์ มุสลิมส่วนใหญ่อพยพในเวลากลางคืนเนื่องจากกลัวการต่อต้านของพวกกุร็อยช์ แต่มีรายงานว่าอุมัรอพยพอย่างเปิดเผยในเวลากลางวัน โดยกล่าวว่า: "ใครก็ตามที่ต้องการให้ภรรยาของเขาเป็นหม้าย และลูกของเขาเป็นเด็กกำพร้า ควรมาพบข้าที่หลังผานั้น" อุมัรอพยพไปยังมะดีนะฮ์ร่วมกับลูกพี่ลูกน้อง และน้องเขย ซะอีด อิบน์ ซัยด์