stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วาซิลี ซามาร์สกี-บีโฮเวตส์
ชีวประวัติ

ซามาร์สกี-บีโฮเวตส์เกิดในตระกูลชั้นสูงในมณฑลทอมสก์ ซึ่งตั้งอยู่ในประเทศรัสเซียส่วนที่อยู่ในทวีปเอเชียพ้นเทือกเขายูรัลไป เขาได้รับการศึกษาด้านช่างทหารที่เหล่านายร้อยการเหมืองท้องถิ่น และหลังจากสำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1823 ก็ได้เข้ารับราชการในตำแหน่งทหาร ณ โรงงานโคลีวัน-เรซุร์เร็กติออน และเหมืองแร่ที่เกี่ยวข้องในเทือกเขายูรัล ค.ศ. 1828 เขาได้ถูกย้ายไปยังเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ที่ซึ่งเขาเข้ารับตำแหน่งเป็นผู้ช่วยคณะรัฐมนตรีรัสเซีย หัวหน้าเสมียนในกรมเหมืองแร่ นายทหารผู้ช่วยอาวุโส และนายทหารฝ่ายเสนาธิการของเหล่าวิศวกรเหมืองแร่ ค.ศ. 1834 เขาได้รับการเลื่อนยศเป็นร้อยเอก และใน ค.ศ. 1845 เป็นพันเอก ปีต่อมา เขาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าเสนาธิการเหล่าวิศวกรเหมืองแร่และดำรงตำแหน่งจนกระทั่ง ค.ศ. 1861 ในขณะที่ดำรงตำแหน่งหัวหน้าเสนาธิการ เขาเริ่มสอนที่สถาบันเหมืองแร่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและกลายมาเป็นสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์ของสถาบัน เขาได้รับการเลื่อนยศเป็นพลโทใน ค.ศ. 1860 และในปีต่อมาได้กลายมาเป็นประธานคณะกรรมการเหล่าวิศวกรเหมืองแร่ เช่นเดียวกับประธานคณะกรรมการชำระกฎบัตรเหมืองแร่ เขาได้ขอลาหยุดพักร้อนสามเดือนใน ค.ศ. 1862 เพื่อเข้าร่วมนิทรรศการวิทยาศาสตร์ระหว่างประเทศในลอนดอนและเสียชีวิตใน ค.ศ. 1870 ซามาร์สกี-บีโฮเวตส์เป็นนายทหารที่ได้รับรางวัลเป็นจำนวนมากโดยไม่มีประวัติด่างพร้อย
ความเกี่ยวข้องกับซามาร์สไกต์

ตัวซามาร์สกี-บีโฮเวตส์เองมิได้เกี่ยวข้องกับการศึกษาซามาร์สไกต์และซาแมเรียมแต่อย่างใด แต่ในฐานะนายทหารเหมืองแร่ เขาจึงได้รับอนุญาตให้เข้าถึงตัวอย่างแร่จากเทือกเขายูรัลและนำไปให้กับผู้เชี่ยวชาญแร่ชาวเยอรมัน กุสตาฟ โรเซอ โรเซอใน ค.ศ. 1839 ได้อธิบายถึงแร่ใหม่ในตัวอย่างแร่และตั้งชื่อว่าอูราโนทันทาลุม  โดยเชื่อว่าองค์ประกอบของมันส่วนใหญ่ประกอบด้วยธาตุแทนทาลัม ค.ศ. 1846-47 พี่ชายและเพื่อนร่วมงานด้านแร่วิทยา ไฮน์ริช โรเซอ ค้นพบว่าส่วนประกอบหลักของแร่คือ ไนโอเบียม และเสนอให้ใช้ชื่ออื่นเพื่อหลีกเลี่ยงความสับสน ชื่อที่ถูกเลือกใหม่คือ ซามาร์สไกต์ ซึ่งเป็นเพียงการขอบคุณบทบาทของซามาร์สกี-บีโฮเวตส์ในการเข้าถึงตัวอย่างแร่ ในภายหลัง ธาตุแลนทาไนด์จำนวนมากถูกแยกออกมาจากแร่ชนิดนี้ ซึ่งหนึ่งในนั้น คือ ซาแมเรียม ก็ได้รับการตั้งชื่อตามแร่ดังกล่าว จึงถือเป็นการให้เกียรติซามาร์สกี-บีโฮเวตส์อีกครั้งหนึ่งด้วย
วึมเปล

| กองบัญชาการ "วี" แห่งศูนย์ปฏิบัติการพิเศษหน่วยความมั่นคงกลาง |
| --- | --- |
สเปตซ์กรุปปา "วี"
ตราราชการกลุ่มวึมเปล
ประจำการ: 19 สิงหาคม พ.ศ. 2524 (43 ปี)
ประเทศ:  สหภาพโซเวียต (พ.ศ. 2524 – 2534)  รัสเซีย (พ.ศ. 2534 – ปัจจุบัน)
ขึ้นต่อ:  หน่วยความมั่นคงกลาง
เหล่า: สเปซนาซ   เคจีบี (พ.ศ. 2524 – 2534)  หน่วยป้องกันภัยกลาง (พ.ศ. 2536 – 2538)  หน่วยความมั่นคงกลาง (พ.ศ. 2542 – ปัจจุบัน) ​
รูปแบบ: หน่วยรบพิเศษ
บทบาท: การต่อต้านการก่อการร้าย การปฏิบัติการพิเศษ ชิงตัวประกัน การปราบปรามการก่อกบฏ
กองบัญชาการ: มอสโก
คำขวัญ: Служить и защищать (พิทักษ์และรับใช้)
สีหน่วย: สีเขียว , สีแดง
สัญลักษณ์นำโชค: ร่มชูชีพ
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน  ​ความพยายามรัฐประหารในสหภาพโซเวียต พ.ศ. 2534 วิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญรัสเซีย พ.ศ. 2536 สงครามเชชเนียครั้งที่หนึ่ง สงครามเชชเนียครั้งที่สอง วิกฤตการณ์ตัวประกันโรงละครมอสโก วิกฤตการณ์ไครเมีย พ.ศ. 2557
กลุ่มวึมเปล (อักษรโรมัน: Vympel; รัสเซีย: Вымпел ที่มาของชื่อเป็นภาษาดัตช์ มีความหมายคำเหมือนกัน คือ Wimpel) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า กองบัญชาการ "วี" แห่งศูนย์ปฏิบัติการพิเศษหน่วยความมั่นคงกลาง หรือ กลุ่มกำลังพิเศษ "วี" ก่อตั้งเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2524 โดยยูรี อันโดรปอฟ ผู้อำนวยการของเคจีบี ในขณะนั้น แรกเริ่มก่อตั้งในชื่อ กองบัญชาการ "วี" เคจีบี หรือ กลุ่มเวกา เป็นสเปซนาซในสังกัดกองบัญชาการที่ 1 ของเคจีบี ซึ่งรับผิดชอบการข่าวกรองนอกประเทศ วัตถุประสงค์ในการก่อตั้งคือ การปฏิบัติการพิเศษภายนอกประเทศเพื่อรักษาผลประโยชน์ของสหภาพโซเวียต ปัจจุบันสังกัดหน่วยความมั่นคงกลาง หรือ เอฟเอสบี (FSB)
ลูนา 10

| ลูนา 10 |
| --- | --- |
แบบจำลองลูนา 10, Le Bourget (ฝรั่งเศส)

ประเภทภารกิจ: ยานโคจรรอบดวงจันทร์
ผู้ดำเนินการ: GSMZ Lavochkin
COSPAR ID: 1966-027A
SATCAT no.: 02126
ระยะภารกิจ: 60 วัน
 

ข้อมูลยานอวกาศ
ชนิดยานอวกาศ: E-6S
ผู้ผลิต: GSMZ Lavochkin
มวลขณะส่งยาน: 1,583.7 กิโลกรัม
มวลแห้ง: 540 กิโลกรัม
 

เริ่มต้นภารกิจ
วันที่ส่งขึ้น: 31 มีนาคม พ.ศ. 2509, 10:46:59 (เวลาสากลเชิงพิกัด)
จรวดนำส่ง: Molniya-M 8K78M
ฐานส่ง: บัยโกเงอร์ ไซต์ที่ 31/6
 

สิ้นสุดภารกิจ
ติดต่อครั้งสุดท้าย: 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2509
 

ลักษณะวงโคจร
ระบบอ้างอิง: ซีลีโนเซนทริก
ระยะใกล้สุด: 2088 กิโลเมตร
ระยะไกลสุด: 2738 กิโลเมตร
ความเอียง: 71.9 องศา
คาบการโคจร: 178.05 นาที
 

ยานอวกาศโคจรรอบ ดวงจันทร์
แทรกวงโคจร: 3 เมษายน พ.ศ. 2509, 18:44 (เวลามาตรฐานกรีนิช)
 
อุปกรณ์
แมกนีโตมิเตอร์ ระบบวัดสเปกตรัมรังสีแกมมา เคาน์เตอร์ปล่อยก๊าซห้าตัว Two ion traps/charged particle trap Piezoelectric micrometeorite detector Infrared detector Low-energy x-ray photon counters
 
ลูนา 10 (รัสเซีย: Луна́-10 หรือ ลูนิค 10) เป็นภารกิจยานอวกาศไร้คนขับบนดวงจันทร์ของสหภาพโซเวียตใน พ.ศ. 2509 ในโครงการลูนา เป็นดาวเทียมดวงแรกที่โคจรรอบดวงจันทร์
ลูนา 10 ได้ทำการวิจัยอย่างกว้างขวางในวงโคจรของดวงจันทร์ โดยรวบรวมข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับความแรงของสนามแม่เหล็กของดวงจันทร์ แถบรังสีของดวงจันทร์ และธรรมชาติของหินบนดวงจันทร์ (ซึ่งพบว่าเทียบได้กับหินบะซอลต์บนพื้นโลก) รังสีคอสมิก และความหนาแน่นของอุกกาบาตระดับจุลภาค การค้นพบอย่างเป็นไปได้ที่สำคัญที่สุดคือหลักฐานแรกของความเข้มข้นของมวล (เรียกว่า "มาสคอน") ซึ่งเป็นบริเวณที่มีความหนาแน่นสูงใต้แอ่งน้ำซึ่งบิดเบือนวิถีการโคจรของดวงจันทร์ การค้นพบของลูนา 10 มักถูกยกเครดิตให้กับยานสำรวจในโครงการลูนาร์ออร์บิเตอร์ของสหรัฐ
ยานอวกาศ

ลูนา 10 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของยานอวกาศชนิด E-6S ใช้พลังงานจากแบตเตอรี่และมีมวลแห้งบนวงโคจร 540 กิโลกรัม เครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ประกอบด้วยสเปกโตรมิเตอร์รังสีแกมมาสำหรับพลังงานระหว่าง 0.3–3 อิเล็กตรอนโวลต์ (50–500 จูล), แมกนีโตมิเตอร์สามแกน, เครื่องตรวจจับอุกกาบาต, เครื่องมือสำหรับการศึกษาพลาสมาของแสงอาทิตย์ และอุปกรณ์สำหรับวัดการปล่อยรังสีอินฟราเรดจากดวงจันทร์และสภาวะการแผ่รังสีของสภาพแวดล้อมของดวงจันทร์และมีการศึกษาแรงโน้มถ่วง
เที่ยวบิน

ลูนา 10 ถูกปล่อยสู่ดวงจันทร์ในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2509 เวลา 10:48 น. ตามเวลามาตรฐานกรีนิช
หลังจากการปรับแก้จุดกึ่งกลางในวันที่ 1 เมษายน ยานอวกาศเข้าสู่วงโคจรดวงจันทร์ในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2509 และโคจรรอบแรกเสร็จในอีก 3 ชั่วโมงต่อมา (วันที่ 4 เมษายน ตามเวลามอสโก) ช่องใส่อุปกรณ์ขนาด 245 กิโลกรัมแยกออกจากบัสหลัก ซึ่งอยู่ในวงโคจรขนาด 350 x 1,000 กิโลเมตรที่เอียง 71.9 องศาไปยังเส้นศูนย์สูตรของดวงจันทร์
ลูนา 10 ดำเนินการโคจรรอบดวงจันทร์ 460 รอบ และทำการรับส่งข้อมูล 219 ครั้งก่อนที่สัญญาณวิทยุจะหยุดทำงานในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2509
เพลงแองเตอร์นาซิอองนาล

ยานอวกาศบรรทุกชุดออสซิลเลเตอร์โซลิดสเตตที่ได้รับการตั้งโปรแกรมให้ทำซ้ำโน้ตของเพลง "แองเตอร์นาซิอองนาล" เพื่อให้สามารถถ่ายทอดสดไปยังการประชุมครั้งที่ 23 ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต ระหว่างการซ้อมในคืนวันที่ 3 เมษายน การเล่นเป็นไปด้วยดี แต่เช้าวันต่อมา ผู้ควบคุมค้นพบโน้ตที่ขาดหายไป และเปิดเทปของคืนก่อนหน้าให้กับผู้แทนที่การประชุม โดยอ้างว่าเป็นการถ่ายทอดสดจากดวงจันทร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Zarya - Luna 10 chronology เก็บถาวร 2022-06-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วลาดีมีร์ (รัสเซีย)

| วลาดีมีร์ Владимир |
| --- | --- |
นคร
มุมมองของวลาดีมีร์
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: ไม่มี
ที่ตั้งของวลาดีมีร์ 
วลาดีมีร์ที่ตั้งของวลาดีมีร์แสดงแผนที่รัสเซียวลาดีมีร์วลาดีมีร์ (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  56°07′43″N 40°24′21″E﻿ / ﻿56.12861°N 40.40583°E﻿ / 56.12861; 40.40583
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: แคว้นวลาดีมีร์
กล่าวถึงครั้งแรก: 990
การปกครอง
 • องค์กร: สภาผู้แทนราษฎร
 • หัวหน้า: อันเดรย์ โชคิน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 124.59 ตร.กม. (48.10 ตร.ไมล์)
ความสูง: 150 เมตร (490 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 345,373 คน
 • ประมาณ (2018): 357,024 (+3.4%) คน
 • อันดับ: 51 ในปี 2010
 • ความหนาแน่น: 2,800 คน/ตร.กม. (7,200 คน/ตร.ไมล์)
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: นครวลาดีมีร์
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: แคว้นวลาดีมีร์, นครวลาดีมีร์
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: เขตเมืองวลาดีมีร์
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: เขตเมืองวลาดีมีร์
รหัสไปรษณีย์: 600000, 600001, 600003, 600005–600009, 600014–600018, 600020–600028, 600031–600033, 600035–600038, 600700, 600950, 600960, 600970, 600980, 600999, 992800
รหัสโทรศัพท์: +7 4922
รหัส OKTMO: 17701000001
วันนคร: วันอาทิตย์แรกของเดือนกันยายน
เว็บไซต์: www.vladimir-city.ru
วลาดีมีร์ (อังกฤษ: Vladimir; รัสเซีย: Влади́мир, สัทอักษรสากล: [vlɐ'dʲimʲɪr] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองและศูนย์กลางการปกครองของแคว้นวลาดีมีร์ ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่บนแม่น้ำคยาซมาที่ระยะทาง 200 กิโลเมตร (120 ไมล์) ทางตะวันออกของกรุงมอสโก มีการคมนาคมโดยทางรถไฟและมอเตอร์เวย์สายเอ็ม7 มีประชากร 349,951 คน (สำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2021)
ประชากร

เมืองวลาดีมีร์มีการสำรวจสำมะโนประชากรดังนี้ 345,373 คน (การสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010); 315,954 คน (สำมะโน ค.ศ. 2002); 349,702 คน (สำมะโน ค.ศ. 1989).
ภูมิอากาศ

วลาดีมีร์มีภูมิอากาศแบบภูมิอากาศแบบไม่มีฤดูแล้งอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (ภูมิอากาศแบบภาคพื้นทวีปชื้น) (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน; Dfb) มีฤดูหนาวที่หนาวเย็นยาวนานและฤดูร้อนที่สั้นและอบอุ่น
| ข้อมูลภูมิอากาศของวลาดีมีร์ (ค> ศ. 1991–2020, สูงสุด ค.ศ. 1902–ปัจจุบัน).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของวลาดีมีร์ (ค> ศ. 1991–2020, สูงสุด ค.ศ. 1902–ปัจจุบัน).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของวลาดีมีร์ (ค> ศ. 1991–2020, สูงสุด ค.ศ. 1902–ปัจจุบัน).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของวลาดีมีร์ (ค> ศ. 1991–2020, สูงสุด ค.ศ. 1902–ปัจจุบัน).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของวลาดีมีร์ (ค> ศ. 1991–2020, สูงสุด ค.ศ. 1902–ปัจจุบัน).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของวลาดีมีร์ (ค> ศ. 1991–2020, สูงสุด ค.ศ. 1902–ปัจจุบัน).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของวลาดีมีร์ (ค> ศ. 1991–2020, สูงสุด ค.ศ. 1902–ปัจจุบัน).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของวลาดีมีร์ (ค> ศ. 1991–2020, สูงสุด ค.ศ. 1902–ปัจจุบัน).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของวลาดีมีร์ (ค> ศ. 1991–2020, สูงสุด ค.ศ. 1902–ปัจจุบัน).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของวลาดีมีร์ (ค> ศ. 1991–2020, สูงสุด ค.ศ. 1902–ปัจจุบัน).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของวลาดีมีร์ (ค> ศ. 1991–2020, สูงสุด ค.ศ. 1902–ปัจจุบัน).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของวลาดีมีร์ (ค> ศ. 1991–2020, สูงสุด ค.ศ. 1902–ปัจจุบัน).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของวลาดีมีร์ (ค> ศ. 1991–2020, สูงสุด ค.ศ. 1902–ปัจจุบัน).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของวลาดีมีร์ (ค> ศ. 1991–2020, สูงสุด ค.ศ. 1902–ปัจจุบัน).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 7.1 (44.8) | 9.5 (49.1) | 17.8 (64) | 27.8 (82) | 34.0 (93.2) | 35.2 (95.4) | 37.1 (98.8) | 36.5 (97.7) | 29.5 (85.1) | 25.0 (77) | 14.8 (58.6) | 12.0 (53.6) | 37.1 (98.8) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | -5.5 (22.1) | -4.4 (24.1) | 1.8 (35.2) | 11.1 (52) | 19.1 (66.4) | 22.2 (72) | 24.6 (76.3) | 22.6 (72.7) | 16.3 (61.3) | 8.2 (46.8) | 0.3 (32.5) | -3.8 (25.2) | 9.4 (48.9) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -8.3 (17.1) | -7.7 (18.1) | -2.3 (27.9) | 5.8 (42.4) | 13.0 (55.4) | 16.6 (61.9) | 19.0 (66.2) | 16.9 (62.4) | 11.4 (52.5) | 4.9 (40.8) | -1.9 (28.6) | -6.1 (21) | 5.1 (41.2) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -10.9 (12.4) | -10.6 (12.9) | -5.6 (21.9) | 1.4 (34.5) | 7.7 (45.9) | 11.7 (53.1) | 14.1 (57.4) | 12.3 (54.1) | 7.7 (45.9) | 2.4 (36.3) | -3.8 (25.2) | -8.4 (16.9) | 1.5 (34.7) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -39.7 (-39.5) | -36.1 (-33) | -30.0 (-22) | -16.1 (3) | -8.0 (17.6) | -0.1 (31.8) | 3.9 (39) | 0.0 (32) | -6.3 (20.7) | -18.9 (-2) | -27.2 (-17) | -43.0 (-45.4) | −43.0 (−45.4) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 40 (1.57) | 33 (1.3) | 29 (1.14) | 36 (1.42) | 46 (1.81) | 71 (2.8) | 65 (2.56) | 54 (2.13) | 50 (1.97) | 55 (2.17) | 45 (1.77) | 39 (1.54) | 563 (22.17) |
| ความชื้นร้อยละ | 86 | 82 | 76 | 71 | 67 | 73 | 76 | 79 | 82 | 85 | 88 | 87 | 79 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 5 | 3 | 6 | 12 | 15 | 17 | 15 | 15 | 16 | 16 | 10 | 5 | 135 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย | 26 | 23 | 16 | 6 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 6 | 18 | 25 | 122 |
แหล่งที่มา: Pogoda.ru.net
แหล่งข้อมูลอื่น

พอร์ทัลการท่องเที่ยวของภูมิภาควลาดิมีร์ ประเทศรัสเซีย
เว็บไซต์หลักของวลาดิมีร์ เก็บถาวร มีนาคม 11, 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษารัสเซีย)
"Vladimir (town)" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 28 (11 ed.). 1911. p. 169.
ข้อมูลท่องเที่ยวเกี่ยวกับวลาดิมีร์ เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บ้านอเมริกันในวลาดิมีร์
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
วลาดิสลาฟ ลิสต์เซฟ

| วลาดิสลาฟ ลิสต์เซฟ  Владислав Листьев |
| --- | --- |
ลิสต์เซฟกำลังอ่านหนังสือพิมพ์ โนวืยวซเกีลด
เกิด: วลาดิสลาฟ นิโคลาเยวิช ลิสต์เซฟ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1956(1956-05-10) กรุงมอสโก, สหภาพโซเวียต
เสียชีวิต: 1 มีนาคม ค.ศ. 1995(1995-03-01) (38 ปี) กรุงมอสโก, รัสเซีย
ชื่ออื่น: วลาดิ (Vlad)
อาชีพ: นักข่าว,นักจัดรายการโทรทัศน์
คู่สมรส: Albina Nazimova
วลาดิสลาฟ นิโคลาเยวิช ลิสต์เซฟ (รัสเซีย: Владисла́в Никола́евич Листьев; 10 พฤษภาคม 1956 – 1 มีนาคม 1995) เป็นนักข่าวชาวรัสเซียและหัวหน้าขององค์การโทรทัศน์สาธารณะรัสเซีย
เป็นที่รู้จัก

ลิสต์เซฟเป็นที่รู้จักในช่วงของกลัสนอสต์คือเขาได้สร้างจุดประกายต่อวงการโทรทัศน์โซเวียตให้มีความเป็นเสรีมากขึ่นด้วยสร้างรายการ "วซเกีลด" ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 ด้วยเป็นรายการสุดสัปดาห์ที่มีคนดูกว่า 100 ล้านคนโดยมีผู้ช่วยคนอื่นอย่าง อะเลคซันดร์ ลูบิมอฟ, อะเลคซันเดอร์ ปอลิตโควสกี, ดมีตรี ซาฮารอฟ, อาร์ติออม โบโลวิค และ เยฟเกนี โดโดเลฟ
เขาได้จัดรายการเกมโชว์รายการแรกคือ โปเลชูเดส และจากความสำเร็จของ "วซเกลีด" เขาได้สร้างบริษัท "วิด" หรือชื่อเต็มว่า "วซเกลีดอีดรูกี"  และรายการอื่นในสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางของสหภาพโซเวียต (ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นช่องหนึ่งอัสตานกินะ) และช่องอื่นๆในรัสเซีย
ถูกลอบสังหาร

ลิสต์เซฟถูกสังหารในวันที่ 1 มีนาคม 1995 หลังจากจัดรายการ "เชส์ปิค" เขาถูกยิงตรงระเบียงในอพาต์เมนทีมอสโค ด้วยหลังจากที่เขาเสียชีวิตสถานีโทรทัศน์ถูกช่องได้ปิดสภานีเพื่อไว้อาลัยวันต่อมาโทรทัศน์ทุกช่องแสดงภาพพร้อมข้อความว่า"วลาดี ลิสต์เซฟ ถูกลอบสังหาร" ด้วยมีพิธีไว้อาลัยที่ศูนย์โทรทัศน์อัสตะคีนะโดยประธานาธิบดี บอริส เยลต์ซิน ก็มาร่วมไว้อาลัยด้วย
บรรณานุกรม

Felshtinsky, Yuri; Pribylovsky, Vladimir (2010). Корпорация. Россия и КГБ во времена Президента Путина (ภาษารัสเซีย). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-03-02. สืบค้นเมื่อ May 12, 2010.
แหล่งข้อมูลอื่น

Murder suspects arrested and charged เก็บถาวร 2007-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – IFEX
Article dealing with the death of Listyev เก็บถาวร 2012-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Time March 20, 1995
วิคเตอร์ ตาลาลีฮิน

| วิคเตอร์ วาซีเลียวิช ตาลาลีฮิน |
| --- | --- |

ชื่อพื้นเมือง: Виктор Васильевич Талалихин
เกิด: 18 กันยายน 1918 Teplovka, Volsky Uyezd, เขตผู้ว่าการซาราตอฟ, สาธารณรัฐรัสเซีย
เสียชีวิต: 27 ตุลาคม 1941 (23 ปี) ใกส้โปดอลสค์, แคว้นมอสโก, สหภาพโซเวียต
สุสาน: Novodevichy Cemetery
รับใช้: สหภาพโซเวียต
แผนก/สังกัด: กองทัพอากาศโซเวียต
ประจำการ: 1938–1941
ชั้นยศ: Junior lieutenant
หน่วย: 177th Fighter Aviation Regiment PVO
การยุทธ์:   สงครามฤดูหนาว  สงครามโลกครั้งที่สอง 
บำเหน็จ:   วีรชนแห่งสหภาพโซเวียต  เครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน  เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดง  เครื่องอิสริยาภรณ์ดาวแดง 
วิคเตอร์ วาซีเลียวิช ตาลาลีฮิน (รัสเซีย: Виктор Васильевич Талалихин) เป็นผู้หมวดและนักบินชาวโซเวียตในช่วงสงครามฤดูหนาวและสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับลำดับเกียรติวีรชนแห่งสหภาพโซเวียต จากการทำการโจมตีทางอากาศด้วยการพุ่งชนครั้งแรกในช่วงเวลากลางคืน
ตาลาลีฮินกลายเป็นนักบินรบในกองทัพอากาศโซเวียตในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 เขาขับเครื่องบินปอลีคาร์ปอฟ อี-153 ในช่วงสงครามฤดูหนาว เขาทำหน้าที่ในการป้องกันการโจมตีทางอากาศของกรุงมอสโกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองด้วยการเป็นนักบินรบของกองกำลังป้องกันทางอากาศโซเวียต เขากลายเป็นหนึ่งในวีรบุรุษสงครามของกองทัพอากาศโซเวียตคนแรกหลังจากที่ตาลาลีฮินขับเครื่องบินปอลีคาร์ปอฟ อี-16 พุ่งเข้าชนเครื่องบินทิ้งระเบิดของฝ่ายเยอรมันในตอนกลางคืน แต่ถูกยิงตกและถูกสังหารในปลายเดือนตุลาคมขณะที่เขาบินด้วยเครื่องบินมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-3 ตาลาลีฮินอ้างชัยชนะสามครั้งในช่วงสงครามฤดูหนาวและอีกสี่ครั้งในการป้องกันทางอากาศของกรุงมอสโก
บรรณานุกรม

Hardesty, Von (1982). Red Phoenix: The Rise of Soviet Air Power 1941–1945. Washington, D.C.: Smithsonian Institution Press. ISBN 0-87474-510-1.
Khazanov, Dmitriy; Medved, Aleksander (2012). MiG-3 Aces of World War 2. Oxford: Osprey. ISBN 978-1-84908-442-0.
Maslov, Mikhail (2010). Polikarpov I-15, I-16 and I-153 Aces. Aircraft of the Aces 95. Oxford: Osprey. ISBN 978-1-84603-981-2.
วิทยาลัยดนตรีมอสโก

ห้องโถงใหญ่ ที่แสดงดนตรีหลัก
วิทยาลัยดนตรีมอสโก หรือชื่อทางการคือ วิทยาลัยดนตรีรัฐมอสโกที่ตั้งชื่อตามปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี (รัสเซีย: Московская государственная консерватория им. П. И. Чайковского) เป็นสถาบันสอนดนตรีที่ตั้งอยู่ในกรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย วิทยาลัยดนตรีมีการสอนหลักสูตรต่าง ๆ ได้แก่ Bachelor of Music Performance, Master of Music และ ปริญญาเอกด้านการวิจัย รวมทั้งมอบทุนการศึกษาในระดับปริญญาตรี และ ปริญญาโทในด้านการแสดงดนตรีและการวิจัยทางดนตรี
วิทยาลัยดนตรีก่อตั้งขึ้นในปี 1866 ในชื่อ Moscow Imperial Conservatory โดยผู้ร่วมก่อตั้งคือ Nikolai Rubinstein และ เจ้าชาย Nikolai Troubetzkoy เป็นวิทยาลัยดนตรีที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสองในรัสเซีย รองจากวิทยาลัยดนตรีเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี ได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ด้านทฤษฎีและความกลมกลืนในช่วงเปิดตัว ตั้งแต่ปี 1940 วิทยาลัยดนตรีได้ถูกตั้งชื่อตามเขา
แหล่งข้อมูลอื่น

Moscow Conservatory website (in Russian)
Moscow Conservatory website (in English)
55°45′23″N 37°36′16″E﻿ / ﻿55.75639°N 37.60444°E﻿ / 55.75639; 37.60444
วีวาเชลาฟ มาลาเฟียฟ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  วีวาเชลาฟ อเล็คซานโดรวิช มาลาเฟียฟ
วันเกิด:   (1979-03-04) 4 มีนาคม ค.ศ. 1979 (45 ปี)
สถานที่เกิด:  เลนินกราด, สหภาพโซเวียต
ส่วนสูง:  1.85 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1997–2000 |  เซนิต-2 เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก |  54 |  (0) |
| 1999–2016 |  เซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก |  322 |  (0) |
| รวม |   |  376 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2003–2012 |  รัสเซีย |  29 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 7 ตุลาคม 2012 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 08:49, 15 กันยายน 2012 (UTC)
วีวาเชลาฟ อเล็คซานโดรวิช มาลาเฟียฟ (รัสเซีย: Вячеслав Александрович Малафеев; เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1979 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวรัสเซีย เคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก ตำแหน่งผู้รักษาประตู และทีมชาติรัสเซีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003
แหล่งข้อมูลอื่น

(รัสเซีย) Profile at the official FC Zenit St. Petersburg website เก็บถาวร 2010-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(รัสเซีย) Profile at the official Russian Premier League website เก็บถาวร 2011-07-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(รัสเซีย) Official website
Russia – Record International Players
สถานีคีรอฟสกีซาวอด

| สถานีคีรอฟสกีซาวอด |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
พิกัด:  59°52′46.92″N 30°15′42.88″E﻿ / ﻿59.8797000°N 30.2619111°E﻿ / 59.8797000; 30.2619111
เจ้าของ: รถไฟใต้ดินเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
สาย: สายคีรอฟสโค-วืยบอร์กสกายา
ชานชาลา: ชานชาลาเกาะกลาง
ทางวิ่ง: 2
โครงสร้าง
ประเภทโครงสร้าง: สถานีระดับลึก
ความลึก: ≈50 m (164 ft)
ประวัติ
เริ่มเปิดให้บริการ: 15 พฤศจิกายน 2498
สถานีคีรอฟสกีซาวอด (รัสเซีย: Ки́ровский заво́д)  เป็นสถานีรถไฟใต้ดินของรถไฟใต้ดินเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เป็นสถานีประจำสายคีรอฟสโค-วืยบอร์กสกายา เปิดให้บริการในวันที่ 15 พฤศจิกายน 1955
ศูนย์เสนาธิการทหารรัสเซีย

| --- | --- |
Генеральный штаб Вооружённых сил Российской Федерации General Staff of the Armed Forces of the Russian Federation
ตราศูนย์
ภาพรวมองค์กร
ก่อตั้ง: 10 มิถุนายน 1992
องค์กรก่อนหน้า: ศูนย์เสนาธิการทหารสหภาพโซเวียต (1946–1991) ศูนย์เสนาธิการทหารกองทัพแดง (1921–1946) คณะกรรมการทหารปฏิวัติแห่งสาธารณรัฐ (1918–1921) กรรมการราษฎรฝ่ายการสงครามและทหารเรือ (1917–1918)
เขตอำนาจ: กองทัพรัสเซีย
รัฐมนตรี: อังเดร เบลูซอฟ, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ฝ่ายบริหารองค์กร: พลเอกอาวุโส วาเลรี เกราซีมอฟ, ผู้บัญชาการศูนย์ฯ พลเอก นีโคไล บอคดานอฟสกี, รองผู้บัญชาการศูนย์ฯ
เว็บไซต์: www.mil.ru
ศูนย์เสนาธิการทหารสหพันธรัฐรัสเซีย (รัสเซีย: Генеральный штаб Вооружённых сил Российской Федерации) เป็นส่วนบังคับบัญชาสูงสุดของกองทัพรัสเซีย มีหน้าที่กำกับดูแลการควบคุมบังคับบัญชาปฏิบัติการทหารภายใต้คำสั่งของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ศูนย์เสนาธิการทหารมีที่ตั้งอยู่ในมอสโก ผู้บัญชาการศูนย์เสนาธิการทหารซึ่งเป็นตำแหน่งอาวุโสสูงสุดของกองทัพรัสเซีย คือพลเอกอาวุโสวาเลรี เกราซีมอฟ (ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี 2012) รองผู้บัญชาการศูนย์เสนาธิการทหาร คือพลเอกนีโคไล บอคดานอฟสกี (ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี 2014)
หน่วยงานใต้การกำกับ

หน่วยงานบางส่วนใต้การกำกับ
กรมการสื่อสารทหาร
กรมยุทธการทหาร
กรมข่าวทหาร
กรมการสรรพกำลัง
กรมการวิจัยทะเลลึก
กองการฝึกยุทธการ
กองบริการกำลังพลและความปลอดภัยทหาร
กองบัญชาการกองทัพบก
กองบัญชาการกองทัพเรือ
กองบัญชาการกองทัพอากาศ
กองบัญชาการป้องกันภัยอวกาศ–กองทัพอวกาศ
กองบัญชาการกองทัพจรวจทางยุทธศาสตร์
หน่วยบัญชาการกำลังยุทธการพิเศษ
หน่วยบัญชาการเตือนภัยล่วงหน้าทางอากาศ
ศูนย์การคำนวณหลัก
ศูนย์บริหารจัดการป้องกันชาติ
ส่วนงานอุตุนิยมวิทยา
ว่าด้วยลัทธิบูชาบุคคลและผลลัพธ์ของมัน

O kulcie jednostki i jego następstwach วอร์ซอ, มีนาคม 2499, สุนทรพจน์ลับฉบับพิมพ์ครั้งแรก ตีพิมพ์เพื่อใช้ภายในสหพรรคแรงงานโปแลนด์
"ว่าด้วยลัทธิบูชาบุคคลและผลลัพธ์ของมัน" (อังกฤษ: On the Cult of Personality and Its Consequences; รัสเซีย: О культе личности и его последствиях) เป็นรายงานโดย นิกิตา ครุสชอฟ ที่จัดทำต่อการประชุมครั้งที่ 20 ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2499 สุนทรพจน์ของครุสชอฟวิจารณ์การปกครองของโจเซฟ สตาลิน เลขาธิการและนายกรัฐมนตรีผู้ล่วงลับอย่างแหลมคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการกวาดล้างพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตซึ่งส่วนใหญ่เกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 ครุสชอฟกล่าวหาสตาลินว่าสนับสนุนการเติบโตของลัทธิบูชาบุคคลของผู้นำแม้ภายนอกแสดงว่ายังสนับสนุนอุดมการณ์คอมมิวนิสต์
สุนทรพจน์นี้เป็นหลักสำคัญใน "การผ่อนคลายความตึงเครียดครุสชอฟ" (Khrushchev Thaw) โดยผิวเผิน สุนทรพจน์ดังกล่าวเป็นความพยายามดึงพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียตให้เข้าใกล้ลัทธิเลนินมากขึ้น ทว่า แรงจูงใจลับของครุสชอฟ คือ สร้างความชอบธรรมและช่วยรวบการควบคุมพรรคคอมมิวนิสต์และรัฐบาลของเขา อำนาจซึ่งได้มาในการแย่งชิงทางการเมืองกับผู้ภักดีต่อสตาลิน วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ และเกออร์กี มาเลนคอฟ
รายงานของครุสชอฟถูกเรียกว่า "สุนทรพจน์ลับ" เพราะมีการกล่าวในสมัยประชุมปิดของผู้แทนพรรคอมมิวนิสต์ที่ไม่มีการเผยแพร่ต่อสาธารณะ โดยห้ามแขกและสื่อมวลชน ข้อความของรายงานครุสชอฟมีการอภิปรายกว้างขวางในวงพรรคแล้วในต้นเดือนมีนาคม ซึ่งมักมีผู้ที่มิใช่สมาชิกพรรคร่วมด้วย ทว่า ข้อความภาษารัสเซียอย่างเป็นทางการนั้นมีการจัดพิมพ์อย่างเปิดเผยก็ในปี 2532 ระหว่างการรณรงค์กลัสนอสต์ของมีฮาอิล กอร์บาชอฟ ผู้นำโซเวียต
ในเดือนเมษายน 2550 หนังสือพิมพ์ เดอะการ์เดียน ของบริเตน รวมสุนทรพจน์นี้อยู่ในชุด "สุนทรพจน์ยิ่งใหญ่แห่งคริสต์ศตวรษที่ 20"
แหล่งข้อมูลอื่น

Complete text of the speech in a contemporary pamphlet with the original commentary by Nicolaevsky
Complete Russian text of the speech in a contemporary pamphlet
The Personality Cult and Its Consequences (from a supplement by The Guardian newspaper)
"Khrushchev's speech struck a blow at the totalitarian system" – Mikhail Gorbachev's commentary on the Secret Speech from The Guardian's supplement
A "Stalinist" rebuttal of Khrushchev's "Secret Speech", 1956
The day Khrushchev denounced Stalin: former Reuters correspondent John Rettie recounts how he reported Khrushchev's speech to the world
Wikisource
วิกิพีเดียภาษารัสเซีย

| --- | --- |

ภาพจับหน้าจอ หน้าหลักในวิกิพีเดียภาษารัสเซียเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2013
ประเภท: สารานุกรมออนไลน์
ภาษาที่ใช้ได้: ภาษารัสเซีย
สำนักงานใหญ่: ไมแอมี รัฐฟลอริดา
เจ้าของ: มูลนิธิวิกิมีเดีย
ยูอาร์แอล: ru.wikipedia.org
เชิงพาณิชย์: ไม่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น
เปิดตัว: 20 พฤษภาคม 2001; 23 ปีก่อน (2001-05-20)
ลิขสิทธิ์เนื้อหา: Creative Commons ShareAlike License 3.0
วิกิพีเดียภาษารัสเซีย (รัสเซีย: Ру́сская Википе́дия) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษารัสเซีย เริ่มสร้างเมื่อ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2001  ณ เดือนพฤศจิกายน 2024 วิกิพีเดียภาษานี้มีบทความ 2,008,362 บทความ
นับตั้งแต่ช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2010 วิกิพีเดียภาษารัสเซียและผู้แก้ไขประสบกับภัยคุกคามมากมายและเพิ่มมากขึ้นจากการบล็อกระดับประเทศและการบังคับขึ้นบัญชีดำโดยรัฐบาลรัสเซีย เช่นเดียวกันกับความพยายามในการตรวจพิจารณาอินเทอร์เน็ต, ใส่โฆษณาชวนเชื่อ และข้อมูลบิดเบือน โดยเหตุการณ์ล่าสุดมักเกี่ยวข้องกับสงครามรัสเซีย-ยูเครนในภูมิภาคดอนบัสใน ค.ศ. 2014 และการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย ค.ศ. 2022