stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทศมณฑลจางฮว่า
การปกครอง

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1985 	 | 1,223,209 | —     |
| 1990 	 | 1,245,288 | +1.8% |
| 1995 	 | 1,288,447 | +3.5% |
| 2000 	 | 1,310,531 | +1.7% |
| 2005 	 | 1,315,034 | +0.3% |
| 2010 	 | 1,307,286 | −0.6% |
| 2015 	 | 1,289,072 | −1.4% |
ที่มา:"ประชากรแบ่งตามนครและเทศมณฑลในไต้หวัน". สำมะโนประชากรกระทรวงมหาดไทยไต้หวัน. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-12-16. สืบค้นเมื่อ 2021-10-27.
เทศมณฑลจางฮว่าแบ่งออกเป็น นคร 2 แห่ง เมือง 6 แห่ง และตำบล 18 แห่ง นครจางฮว่าเป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑล โดยเป็นที่ตั้งของรัฐบาลท้องถิ่นเทศมณฑลจางฮว่า และสภาเทศมณฑลจางฮว่า เทศมณฑลจางฮว่ามีเมืองเป็นจำนวนมากที่สุดในบรรดาเทศมณฑลทั้งหมดในไต้หวัน นอกจากนี้ยังมีจำนวนตำบลมากเป็นอันดับสองรองจากเทศมณฑลผิงตง ผู้ว่าการเทศมณฑลจางฮว่าคนปัจจุบัน คือ หวาง ฮุ่ยเหม่ย์ สังกัดพรรคก๊กมินตั๋ง
| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| ประเภท | ชื่อ | อักษรจีน | พินอิน | ฮกเกี้ยนไต้หวัน | ฮักกาไต้หวัน |
| นคร | จางฮว่า | 彰化市 | Zhānghuà | Chiong-hòa หรือ  Chiang-hòa | Chông-fa |
| นคร | ยฺเหวียนหลิน | 員林市 | Yuánlín | Oân-lîm | Yèn-lìm |
| เมือง | เป๋ย์โต่ว | 北斗鎮 | Běidǒu | Pó-táu | Pet-téu |
| เมือง | เอ้อร์หลิน | 二林鎮 | Èrlín | Jī-lîm | Ngi-lìm |
| เมือง | เหอเหม่ย์ | 和美鎮 | Héměi | Hô-bí | Fò-mî |
| เมือง | ลู่ก่าง | 鹿港鎮 | Lùgǎng | Lo̍k-káng | Lu̍k-kóng |
| เมือง | เถียนจง | 田中鎮 | Tiánzhōng | Tiân-tiong | Thièn-chûng |
| เมือง | ซีหู | 溪湖鎮 | Xīhú | Khe-ô͘ | Hâi-fù |
| ตำบล | ต้าเฉิง | 大城鄉 | Dàchéng | Toā-siâⁿ | Thai-sàng |
| ตำบล | ต้าชุน | 大村鄉 | Dàcūn | Tāi-chhoan | Thai-tshûn |
| ตำบล | เอ้อร์ฉุ่ย | 二水鄉 | Èrshuǐ | Jī-chúi | Ngi-súi |
| ตำบล | ฟางเยฺวี่ยน | 芳苑鄉 | Fāngyuàn | Hong-oán | Fông-yen |
| ตำบล | เฟินยฺเหวียน | 芬園鄉 | Fēnyuán | Hun-hn̂g | Fûn-yèn |
| ตำบล | ฝูซิง | 福興鄉 | Fúxīng | Hok-heng | Fuk-hîn |
| ตำบล | ฮวาถาน | 花壇鄉 | Huātán | Hoe-toâⁿ | Fâ-thàn |
| ตำบล | ผีโถว | 埤頭鄉 | Pítóu | Pi-thâu | Phî-thèu |
| ตำบล | ผู่ซิน | 埔心鄉 | Pǔxīn | Po͘-sim | Phû-sîm |
| ตำบล | ผู่หยาน | 埔鹽鄉 | Pǔyán | Po͘-iâm | Phû-yàm |
| ตำบล | เชิงก่าง | 伸港鄉 | Shēngǎng | Sin-káng | Tshûn-kóng |
| ตำบล | เช่อโถว | 社頭鄉 | Shètóu | Siā-thâu | Sa-thèu |
| ตำบล | เถียนเหว่ย์ | 田尾鄉 | Tiánwěi | Chhân-boé | Thièn-mî |
| ตำบล | เซี่ยนซี | 線西鄉 | Xiànxi | Soàⁿ-sai | Sien-sî |
| ตำบล | ซิ่วฉุ่ย | 秀水鄉 | Xiùshuǐ | Siù-chúi | Siu-súi |
| ตำบล | ซีโจว | 溪州鄉 | Xīzhōu | Khe-chiu | Hâi-chû |
| ตำบล | หย่งจิ้ง | 永靖鄉 | Yǒngjìng | Éng-chēng | Yún-tshìn |
| ตำบล | จู๋ถาง | 竹塘鄉 | Zhútáng | Tek-tn̂g | Tsuk-thòng |
การขนส่ง > ทางราง

ในเทศมณฑลจางฮว่ามีสถานีรถไฟจำนวน 8 สถานี ของการรถไฟไต้หวัน (TRA) โดยสถานีที่ใหญ่ที่สุดคือ สถานีจางฮว่า ตั้งอยู่ในนครจางฮว่า สถานีอื่น ๆ ได้แก่
สถานีฮวาถาน
สถานีต้าชุน
สถานียฺเหวียนหลิน
สถานีหย่งจิ้ง
สถานีเช่อโถว
สถานีเถียนจง
สถานีเอ้อร์ฉุ่ย
และยังมีรถไฟความเร็วสูงไต้หวัน 1 สถานีแห่งในเขตเทศมณฑลนี้ ซึ่งก็คือ สถานีรถไฟความเร็วสูงจางฮว่า
การขนส่ง > ถนน

เทศมณฑลจางฮว่ามีทั้งทางด่วน 1 และทางด่วน 3 พาดผ่าน และยังมีทางหลวงมณฑลอีกหลายสาย นอกจากนี้ ยังมีสะพานซีหลัว ซึ่งมีความยาวกว่า 1,900 เมตร เปิดในปี 1953 เชื่อมต่อเทศมณฑลจางฮว่ากับเทศมณฑลยฺหวินหลินที่อยู่ติดกัน
เขตการปกครองพี่น้อง

จังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น (2008)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ เทศมณฑลจางฮว่า ที่โอเพินสตรีตแมป
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ภูมิศาสตร์ :  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
หวาง ฮุ่ยเหม่ย์ ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเทศมณฑลจางฮว่า
นครจางฮว่า เมืองหลวงของเทศมณฑลจางฮว่า
รัฐบาลเทศมณฑลจางฮว่า
สภาเทศมณฑลจางฮว่า
สถานีรถไฟจางฮว่า การรถไฟไต้หวัน
สะพานซีหลัว
ไก่กอและ

ไก่กอและในมาเลเซีย
ไก่กอและ หรือ ไก่ฆอและ เป็นอาหารมลายูปักษ์ใต้และมาเลเซีย อาหารชนิดนี้เป็นอาหารที่ชาวมุสลิมแถบชายแดนใต้ของไทยทำรับประทานกัน โดยเฉพาะที่จังหวัดปัตตานีจะมีชื่อเสียงมาก บางแห่งจะทำไก่กอและขายคู่กับข้าวหลามด้วย
ไก่กอและในภาษามลายูปัตตานีเรียกว่า อาแย กฺอและ โดยคำว่า อาแย แปลว่า "ไก่" ส่วน กฺอและ แปลว่า "กลิ้ง" ดังนั้น อาแย กฺอและ จึงแปลว่า "ไก่กลิ้ง" ก็น่าจะหมายถึงการย่างเพราะต้องคอยพลิกกลับไปมา นอกจากจะใช้ไก่ทำแล้ว ยังสามารถใช้เนื้อสัตว์อื่น ๆ ทำได้ ถ้าใช้หอยแครงสดทำ เรียกว่า กือเปาะฮ กฺอและ ถ้าใช้ปลาทำ เรียกว่า อีแก กฺอและ และถ้าใช้เนื้อทำ เรียกว่า ดากฺิง กฺอและ
แยกนพวงศ์

แยกนพวงศ์ อาจหมายถึง
แยกนพวงศ์ (เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย) - ห้าแยกจุดตัดถนนกรุงเกษม, ถนนหลวง และถนนมิตรพันธ์ บริเวณสะพานนพวงศ์ ข้ามคลองผดุงกรุงเกษม เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
แยกนพวงศ์ (จังหวัดปทุมธานี) - สี่แยกจุดตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 (ถนนบางบัวทอง-สุพรรณบุรี) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 346 (ถนนปทุมธานี-บางเลน) อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี
แมนนี่ เมลชอร์

| แมนนี่ เมลชอร์ |
| --- | --- |
เกิด: 14 มีนาคม พ.ศ. 2512
แมนนี่ เมลชอร์ (Manny Melchor) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2512 สถิติการชก 79 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 6) เสมอ 6 แพ้ 35
ประวัติ

เมลชอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 แพ้ทีเคโอ โรเกว วีญานวยวา ยก 3 จากนั้น ในช่วง พ.ศ. 2530 – 2531 เมลชอร์ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ จนหลังจากที่ชกชนะคะแนน โจ คอนสแตนติโนเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2531 แล้วก็ชกชนะบ่อยขึ้น เมลชอร์ชกชนะนักมวยที่มีชื่อเสียงที่ฟิลิปปินส์หลายคน เช่น ชนะคะแนน ริค มากราโม อีริค ชาเวช และพริตตี้ บอย ลูกัส เคยเดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ เมื่อ  พ.ศ. 2533 และในปีเดียวกันนี้ได้เดินทางไปชกที่ออสเตรเลีย เสมอกับ ปีเตอร์ มิตเรฟสกี และเมื่อชกแห้มือกันอีกครั้ง คราวนี้เมลชอร์เป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 5 ต่อมา เมลชอร์มีโอกาสได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นฝ่าบชนะคะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ไปอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ ได้แชมป์มาครอง แต่เมื่อขึ้นป้องกันตำแหน่งครั้งแรกเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน รัตนพล ส.วรพินอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ เสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์โลก เมลชอร์ยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง โดยไปชกแพ้ที่เกาหลีใต้ 2 ครั้ง มาชกแพ้คะแนน โตโต้ ป.พงษ์สว่างในไทย นอกนั้นขึ้นชกชนะรวด รวมทั้งชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ และชนะคะแนนอัศวิน ศิษย์หลักเมืองที่ ฟิลิปปินส์ด้วย จากนั้น เมลชอร์ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 6 เมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2536 แพ้น็อค ริคาร์โด โลเปซ ยก 11 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2537 ก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ ออสวานโด เกอเรโร ยก 7 ไปอีก จากนั้น เมลชอร์มาชกในไทย แพ้คะแนน สงคราม ป.เปาอินทร์ สิน ส.เพลินจิต ห้าดาว ซีพียิม และแพ้น็อค พะเนียง พูนธรัตน์ ยก 3 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวทเมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2540 แพ้ทีเคโอ กิลเบอร์โต กอนซาเลซ ยก 6 จากนั้น เมลชอร์ยังชกชนะอย่างต่อเนื่องจนได้ครองแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ชนะคะแนน เออร์เนสโต รูบิลลา ที่ฟิลิปปินส์ ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 14ตุลาคมพ.ศ. 2543แพ้คะแนน ซาร์ลิต โรดริโก แต่หลังจากนั้น ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน อันโตนีโอ อากวิวเร ที่ เม็กซิโก
หลังจากที่ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ เมลชอร์มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์คู่ปรับเก่าที่เคยชกชนะเมื่อ 6 ปีก่อน จากนั้น เมลชอร์ชกแพ้รวดจนมาชกแพ้ทีเคโอ กาเบรียล เอลซอนโด ยก 7 เมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2545 ที่สหรัฐ เมลชอร์ก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

แชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท IBF
ชิง 6 กันยายน 2535 ชนะคะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ที่ สมุทรปราการ
เสียแชมป์ 10 ธันวาคม 2535 แพ้คะแนน รัตนพล ส.วรพิน ที่ กทม.
แชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC
ชิง 18 ธันวาคม 2542 ชนะคะแนน เออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ ที่ มะนิลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 28 มิถุนายน 2543 ชนะคะแนน ซินนี่ บายาอาร์ ที่ มะนิลา
เสียแชมป์ 14 ตุลาคม 2543 แพ้คะแนน ซาร์ลิต โรดริโก ที่ ฟิลิปปินส์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 18 ธันวาคม 2536 แพ้น็อค ริการ์โด โลเปซ ยก 11 ที่ สหรัฐ
ชิงแชมป์เงารุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 12 สิงหาคม 2537 แพ้น็อค ออสวัลโด เกร์เรโร ยก 7 ที่ เม็กซิโก
ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวทเมื่อ 1 มีนาคม 2540 แพ้น็อค กิลเบอร์โต กอนซาเลซ ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น
ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2544 แพ้คะแนน โฮเซ่ อันโตนีโอ อคิวเร่ ที่เม็กซิโก
โบกุกโกะ

โบกุกโกะ (ญี่ปุ่น: ボクっ娘; โรมาจิ: bokukko) หรือ โบกุโชโจะ (ボク少女) หมายถึงเด็กผู้หญิงที่ใช้คำสรรพนามบุรุษที่หนึ่ง เป็น "โบกุ" (僕, ボク) ซึ่งโดยทั่วไปแล้วเป็นคำที่ผู้ชายใช้เป็นหลัก นอกจากนี้ยังมีคำที่คล้ายกันคือ โอเร็กโกะ (オレっ娘) ซึ่งหมายถึงเด็กผู้หญิงเรียกตัวเองว่า "โอเระ" (俺, オレ) ซึ่งก็เป็นคำที่ปกติผู้ชายใช้เช่นกัน
ภาพรวม

ในบันเทิงคดีเช่นเกมบิโชโจะที่มีตัวละครหญิงจำนวนมาก เทคนิคการแสดงละครขั้นพื้นฐานคือการใช้สรรพนามบุรุษที่หนึ่งที่แตกต่างกันสำหรับตัวละคร แต่ละตัวเพื่อให้แยกแยะได้ง่ายขึ้นว่าใครพูดบท และเน้นตัวตันของตัวละครแต่ละตัว ในงานดังกล่าวในวัฒนธรรมย่อย เช่น มังงะ อนิเมะ และเกม มักพบตัวละครเด็กผู้หญิงที่ใช้คำสรรพนามบุรุษที่หนึ่งเหมือนผู้ชาย เช่น "โบกุ", "โอเระ", "โออิระ", "วาชิ", "โอเระซามะ" และคำว่า "โบกุกโกะ" ได้ถูกใช้เพื่อเรียกตัวละครเหล่านั้นโดยรวม มีคนที่ชื่นชอบตัวละครแบบนี้ และได้กลายส่วนหนึ่งของ องค์ประกอบโมเอะ
ความเป็นจริง

ดังที่กล่าวข้างต้น ในโลกแห่งบันเทิงคดีนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกที่ผู้หญิงจะใช้สรรพนามบุรุษที่หนึ่งเหมือนผู้ชาย แต่ในทางกลับกัน ในโลกของความเป็นจริง จักรวรรดิญี่ปุ่นหลังการฟื้นฟูเมจิ และในญี่ปุ่นหลังสงครามแปซิฟิก สังคมไม่นิยมให้ผู้หญิงเรียกตัวเองว่า "โบกุ" หรือ "โอเระ"
แฮธอร์

แฮธอร์ เป็นธิดาของเทพรา และเป็นชายาของเทพฮอรัส เป็นเทพีแห่งความรัก ความสุข การแต่งงาน การเต้นรำ และความงดงาม  สัญลักษณ์ของพระนาง คือ วัว หรือเทพีที่มีเขาวัวอยู่บนเศียร มีความเกี่ยวข้องกับเทพีเซคเมต เทพีนางสิงโต
ในสมัยหนึ่งน่าจะเป็นองศ์เดียวกับไอซิส เพราะตำนานบางแห่งก็ว่าเป็นมารดาแห่งฮอรัส แต่ภายหลังได้แยกจากกัน คือให้ ไอซิสเป็นมารดาแห่งฮอรัส แต่ฮาเธอร์เป็นแม่นม จึงปรากฏรูปฮาเธอร์ในลักษณะวัว กำลังให้นมฟาโรห์อยู่
เมโมเรีย

| เมโมเรีย |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล
เขียนบท: อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล
อำนวยการสร้าง:   อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล  ไดอานา บุสตามันเต  ไซมอน ฟีลส์  คีท กริฟฟิทส์  ชาลส์ เดอ โม  ไมเคิล วีเบอร์  ฌูลิโอ ชาเวซมอนเตส 
นักแสดงนำ:   ทิลดา สวินตัน  เอลกิน ดิอัซ  ฌาน บีลาบา  ฮวน ปาโบล อูร์เรโก  ดานิเอล ฆิเมเนซ กาโช 
กำกับภาพ: สยมภู มุกดีพร้อม
ตัดต่อ: ลี ชาตะเมธีกุล
บริษัทผู้สร้าง:   คิกเดอะแมชชีน  เบิร์นนิงบลู  แอนนา แซมเดอส์ฟิมส์  เดอะแมตช์แฟ็กตอรี  เปียโน  เอกซ์สตรีมพิกเชอส์  อ้ายฉีอี้  
ผู้จัดจำหน่าย: นีออน (สหรัฐ)
วันฉาย:   15 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 (2021-07-15) (กาน) 
ความยาว: 136 นาที
ประเทศ:   ไทย  โคลอมเบีย  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  เม็กซิโก  จีน 
ภาษา:   อังกฤษ  สเปน 
เมโมเรีย เป็นภาพยนตร์ดรามาที่ร่วมผลิตระหว่างประเทศ กำกับและเขียนโดย อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล นำแสดงโดย ทิลดา สวินตัน, เอลกิน ดิอัซ, ฌาน บีลาบา, ฮวน ปาโบล อูร์เรโก, ดานิเอล ฆิเมเนซ กาโช
มีการฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์กาน 2021 เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2021
โครงเรื่อง

ปีเตอร์ แบรดชอว์ จากเดอะการ์เดียน ให้คะแนนห้าดาวและบรรยายโครงเรื่อง เมโมเรีย ว่า "สวินตันรับบทเป็นเจสซิกา หญิงสาวชาวอังกฤษที่อาศัยอยู่ที่เมเดยิน ทำธุรกิจขายดอกไม้ในตลาด เธออยู่ในโบโกตาเพื่อเยี่ยมคาเรน น้องสาวของเธอและฮวน สามีของเธอ เพราะชาวกะเหรี่ยงป่วยในโรงพยาบาลด้วยอาการหายใจลำบากอย่างลึกลับ ในคืนหนึ่ง เจสซิก้าตื่นขึ้นมาจากเพราะเสียงดังแปลก ๆ หรือโซนิกบูม เกิดอะไรขึ้นกันนะ?”
การสร้าง

เดือนมีนาคม 2018 มีการประกาศว่า ทิลดา สวินตันจะเข้าร่วมเป็นนักแสดงของภาพยนตร์ที่อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุลกำกับและเขียนเรื่องนี้ ต่อมา ในเดือนสิงหาคม 2019 ฌาน บีลาบา, ดานิเอล ฆิเมเนซ กาโช, ฮวน ปาโบล อูร์เรโก, และเอลกิน ดิอัซ เข้าร่วมเป็นนักแสดง
การถ่ายทำเริ่มต้นเมื่อเดือนสิงหาคม 2019 ในประเทศโคลอมเบีย
การฉาย

ในเดือนพฤศจิกายน 2019 นีออนได้รับสิทธิเป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ และมีการฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์กาน เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2021
แหล่งข้อมูลอื่น

เมโมเรีย ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กภาพยนตร์โดย อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล |
| --- | --- |
 ดอกฟ้าในมือมาร (2543)  สุดเสน่หา (2545)  หัวใจทรนง (2546)  สัตว์ประหลาด! (2547)  แสงศตวรรษ (2549)  ลุงบุญมีระลึกชาติ (2553)  แม่โขงโฮเต็ล (2555)  รักที่ขอนแก่น (2558)  เท็นเยียส์ไทยแลนด์ (2561)  เมโมเรีย (2564)  เดอะเยียร์ออฟดิเอเวอร์ลาสติงสตอร์ม (2564)
โบกุ โนะ ไอดอล

| --- | --- |
โบกุ โนะ ไอดอล
ภาพหน้าเปิดของ โบกุ โนะ ไอดอล
ボクのアイドル
ชื่อภาษาอังกฤษ: My Idol
แนว: ตลก, โรมานซ์
มังงะ
โบกุ โนะ ไอดอล
เขียนโดย: มิซึกิ คาวาชิตะ
สำนักพิมพ์:  ชูเอฉะ
มังงะ
อะตะชิ โนะ ไอดอล
เขียนโดย: มิซึกิ คาวาชิตะ
สำนักพิมพ์:  ชูเอฉะ
โบกุ โนะ ไอดอล (ญี่ปุ่น: ボクのアイドル; โรมาจิ: Boku no Aidoru) (แปลเป็นไทยได้ว่า "ไอดอลของผม") เป็นเรื่องสั้นที่เขียนและแต่งเรื่องโดย มิซึกิ คาวาชิตะ ลงใน โชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ ของชูเอฉะ เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มชื่อ ฮิราโนะ ฮารุฟูมิ ต้องเข้าไปเป็น คณะกรรมการสรรหา ไอดอล ในงานโรงเรียน ทำให้เขาได้รับหน้าที่หาไอดอลมาขึ้นคอนเสิร์ตให้ได้ จึงได้ออกตามหาสาวหน้ารักในโรงเรียนของเขาเอง
เรื่อง โบกุ โนะ ไอดอล มีทั้งหมด 2 ตอน โดยตอนที่สองใช้ชื่อว่า อะตะชิ โนะ ไอดอล (ญี่ปุ่น: アタシのアイドル; โรมาจิ: Atashi no Aidoru) (แปลเป็นไทยได้ว่า "ไอดอลของฉัน") โดยตอนแรกจะเป็นตอนของ ฮารุฟูมิ พระเอกของเรื่อง และตอนที่สองเป็นตอนของ ไอซาวะ โมโมกะ นางเอกของเรื่อง
เนื้อเรื่อง > โบกุ โนะ ไอดอล

เด็กหนุ่มชื่อ ฮิราโนะ ฮารุฟูมิ ต้องเข้าไปเป็นคณะกรรมการสรรหาไอดอลของงานโรงเรียน อย่างกะทันหัน โดยการหาไอดอลมาขึ้นแสดงในคอนเสิร์ตของงานโรงเรียน ตอนแรกเขาได้ไปถาม ไอซาวะ โมโมกะ เพื่อนบ้านและเพื่อนสมัยเด็กของเขา ว่าอยากเป็นไอดอลหรือเปล่า แต่พอได้ยินว่าต้องร้องเพลงในงานโรงเรียนก็ปฏิเสธทันที หลังจากนั้นเขาได้เข้าไปหา เด็กผู้หญิงที่สวยๆ ในโรงเรียนแต่ก็โดน ปฏิเสธทุกครั้ง วันหนึ่งระหว่างที่เขาอยู่ในห้องอาบน้ำ ก็ได้ยินเสียงของ โมโมกะ ร้องเพลงในห้องน้ำ จนเขาต้องรุดออกจากห้องน้ำ แล้ววิ่งไปยังห้องน้ำของบ้านโมโมกะ วันต่อมา เขาได้ไปขอร้องให้โมโมกะ มาเป็นไอดอลแต่ก็โดนปฏิเสธทุกครั้ง จนสุดท้ายเขาก็ตัดสินใจที่จะแต่งหญิงแล้วขึ้นเวทีเอง แล้วระหว่างที่ฮารุฟูมิซ้อมอยู่ที่บ้าน โมโมกะ ก็บังเอิญเห็นเขาแต่งหญิงซ้อมอยู่ในห้องนอน จนเธอต้องถามว่าทำอะไรอยู่ และก็ได้รู้ว่า ฮารุฟูมิ จะขึ้นแสดงเอง เพราะว่าเธอปฏิเสธไป และจะไม่ดึงดันให้เธอขึ้นแสดงอีก เพราะไม่อยากให้เธอทำหน้าเศร้า อยากเห็นหน้าของเธอที่ยิ้มแย้มอีก และในวันงานโรงเรียน ก่อนที่จะถึงเวลาแสดง ฮารุฟูมิก็หาชุดของเขาไม่เจอ ในเวลานั้น โมโมกะก็มายืนอยู่ข้างหลังเขาแล้วตะโกนว่า "ขอโทษที่มาสาย" และบอกกับฮารุฟูมิว่า เธอจะขึ้นแสดงเอง และเมื่อขึ้นแสดงก็ทำให้ทุกคนในงานโรงเรียนต้องตื่นตลึงราวกับว่าเธอเป็นไอดอลจริงๆ อะไรอย่างนั้น
เนื้อเรื่อง > อะตะชิ โนะ ไอดอล

เป็นเรื่องราวของ ไอซาวะ โมโมกะ หลังจากวันที่เธอขึ้นแสดงในงานโรงเรียน จนถึงขั้นทำให้เธอมีแฟนคลับเป็นของตัวเอง และมี ฮิราโนะ ฮารุฟูมิ เป็นคนคอยกันเธอจากพวกแฟนคลับของเธอ ทำให้เธอรู้สึกว่าชอบ ฮารุฟูมิ ขึ้นมา จนอยากจะสารภาพรักกับเขา แต่ระหว่างที่เธอกำลังจะสารภาพรัก ก็จะมีปัญหาเขามาขว้างเธอตลอด อย่างเช่น กัดลิ้นตัวเอง หรือมีแฟนคลับเข้ามาทักเธอ ในเหตุการณ์ที่แฟนคลับเขามาหาเธอ จนฮารุฟูมิโดนพวกแฟนคลับหาเรื่อง แต่ฮารุฟูมิก็พาเธอหนีไปจากพวกแฟนคลับ และระหว่างเธอหลบพวกแฟนคลับอยู่นั้น ฮารุฟูมิก็บอกกับเธอว่า ไม่น่าให้เธอไปเป็นไอดอลเลย น่าจะให้ตัวเขาเองรู้ว่า เธอน่ารักคนเดียวก็พอแล้ว เมื่อหันไปก็เห็นว่าโมโมกะกำลังหลับอยู่ เขาจึงจะจูบเธอทันใดนั้นเธอก็ตื่นขึ้นมาแล้วเอาหัวชนเข้ากับ ฮารุฟูมิจนเขาสลบไป
ไก่ (เพลงอารักษ์ อมรศุภศิริ)

| "ไก่" |
| --- | --- |

เพลงโดยอารักษ์ อมรศุภศิริ
จากอัลบั้มอารักษ์ & เดอะปีศาจแบนด์
วางจำหน่าย: 9 สิงหาคม พ.ศ. 2555
แนวเพลง: โฟล์ก
ความยาว: 3:32
ค่ายเพลง: บีลีฟเรคคอร์ด
 
มิวสิกวิดีโอ
"ไก่" ที่ยูทูบ
 
"ไก่" เป็นเพลงซิงเกิลของ เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ ในปี พ.ศ. 2555 จากอัลบั้ม อารักษ์ & เดอะปีศาจแบนด์ ผลิตออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2555
ที่มาของเพลงเป็นเพลงที่แต่งขึ้นจากการตีความมุมมองการ­มองโลกในแบบของ "ไก่" ที่ "เป้" ได้แต่งขึ้นจากเรื่องจริงที่ได้เจอมากับตั­วเอง จากการที่มีโอกาสได้เดินทางไปต่างจังหวัดบ­่อย ๆ และพบว่าคนส่วนมากมักจะเลี้ยง "ไก่" ไว้เพื่อกิน "ไข่" โดยให้เหตุผลว่ามันประหยัด ! แต่เมื่อวันหนึ่งที่ "ไก่" ตัวนั้นไม่สามารถออกไข่ได้แล้วคนเลี้ยงจะท­ำอย่างไรกับมัน ? และคำตอบที่ "เป้" ได้รับจากคนเลี้ยงไก่นี้เองก็เป็นที่มาของ­แรงบันดาลใจในการแต่งเพลง "ไก่"
ด้านเนื้อหาของเพลงเกี่ยวกับ มุมมองในแบบไก่ ๆ เขายังใส่ลูกเล่นเป็นเสียงร้องของไก่ให้เข­้ากับจังหวะริฟกีต้าร์เพื่อเพิ่มความสนุกส­นานเฮฮาให้กับเพลงอีกด้วย สุดท้ายแล้วจุดจบของ "ไก่" ที่ออกไข่ไม่ได้
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
91.5 FM Hot Chart Top 20: 15
โบคุวะคุมะ

โบคุวะคุมะ (ญี่ปุ่น: ぼくはくま; ฉันคือหมี) เป็นผลงานซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นที่ 17 (จากทั้งหมด 24 ซิงเกิล) ของฮิคารุ อุทาดะ วางจำหน่ายในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ใช้เป็นเพลงประกอบรายการเด็กในญี่ปุ่นที่ชื่อว่า "มินนะ โนะ อุตะ"
รายการเพลง

Boku wa Kuma
Boku wa Kuma (Original Karaoke)
ชาร์ต > ออริกอนชาร์ต

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดจำหน่าย | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 | Oricon Daily Singles Chart | 4 |  |  |
| 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 | Oricon Weekly Singles Chart | 4 | 147,041 | 22 สัปดาห์ |
| 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 | Oricon Monthly Singles Chart | 9 |  |  |
| 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 | Oricon Yearly Singles Chart | 127 (พ.ศ. 2549) | 76,785 |  |
| 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 | Oricon Yearly Singles Chart | 72 (พ.ศ. 2550) | 70,256 |  |
| ด ค กฮิคารุ อุทาดะ |
| --- | --- |
อัลบั้มภาษาญี่ปุ่น: เฟิสต์เลิฟ • ดิสแทนส์ • ดีปริเวอร์ • อัลตราบลู • ฮาร์ตสเตชัน
อัลบั้มภาษาอังกฤษ: พรีเชียส  • เอ็กโซดัส • ดิสอิสเดอะวัน
อัลบั้มรวมฮิตภาษาญี่ปุ่น: อุทาดะฮิคารุซิงเกิลคอลเลกชัน ชุดที่ 1 • อุทาดะฮิคารุซิงเกิลคอลเลกชัน ชุดที่ 2
ซิงเกิลภาษาญี่ปุ่น: ออโตแมติก/ไทม์วิลเทลล์ • มูวฟ์วิน' อินวิทเอาท์ยู • เฟิสต์เลิฟ • แอดดิกเทตทูยู • เวต & ซี:ริค • ฟอร์ยู / ไทม์ลิมิต • แคนยูคีปอะซีเครต? • ไฟนอล ดิสแทนส์ • ทราเวลลิง • ฮิคาริ • ซากุระดรอปส์ / เลตเทอร์ส • คัลเลอร์ส • ดะเระกะโนะเนไกกะตะนาอูโคโระ • บีมายลาสต์ • แพสชัน • คีปทรายอิน' • ดิสอิสเลิฟ • โบคุวะคุมะ • เฟลเวอร์ออฟไลฟ์ • บิวติฟูลเวิร์ด/คิส&คราย • ฮาร์ตสเตชัน/สเตย์โกลด์  • พริซซันเนอร์ออฟเลิฟ
ซิงเกิลภาษาอังกฤษ: โคลสทูยู • รีมิกซ์: ฟลายมีทูเดอะมูน  • อีซีส์บรีซีย์ • เดวิวอินไซด์ • เอ็กโซดัส'04 • ยูเมคมีวอนท์ทูบีอะแมน • ดูยู • คัมแบ็กทูมี
ซิงเกิลดาวน์โหลด: อีซีส์บรีซีย์ • เดวิวอินไซด์ • ดิสอิสเลิฟ • คิส&คราย • ฟลายมีทูเดอะมูน (อินอาเตอร์เวิร์ดส)-2007 มิกซ์-  • ไฟท์เดอะบลูส์ • อีเทอร์นอลี: ดรามามิกซ์ • คัมแบ็กทูมี • บิวติฟูลเวิร์ด: แพลนนิทบ์อะคูสติกมิกซ์ • แซงค์ชัวรี (โอเพนนิง) • แซงค์ชัวรี (เอนด์ดิง) • เดิร์ดตี ดีเซิด
วีดิทัศน์: ฮิคารุ อุทาดะซิงเกิลคลิปคอลเลคชัน วอร์ลุม 1 • โบฮิเมียน ซัมเมอร์ 2000 • ฮิคารุ อุทาดะ อันปลัก • ฮิคารุ อุทาดะซิงเกิลคลิปคอลเลคชัน วอร์ลุม 2 • ฮิคารุ อุทาดะซิงเกิลคลิปคอลเลคชัน วอร์ลุม 3+ • ยูเฮช ไลฟ์ สตรีมมิง "20 ไดวะอิเคะอิเคะ! • ฮิคารุ อุทาดะ อินบูโดกัน 2004: ฮิคารุนัมเบอร์ 5 • ฮิคารุ อุทาดะซิงเกิลคลิปคอลเลคชัน วอร์ลุม 3+ • อุทาดะ ยูไนเต็ด 2006
ดูเพิ่มเติม: ผลงานเพลงทั้งหมด
โกสัมพี (แก้ความกำกวม)

โกสัมพี อาจหมายถึง
เมืองโกสัมพี เมืองโบราณในสมัยพุทธกาล
อาณาจักรไทมาว มีอีกชื่อว่า อาณาจักรโกสัมพี
อำเภอโกสัมพีนคร จังหวัดกำแพงเพชร
วนอุทยานโกสัมพี จังหวัดมหาสารคาม
โรงเรียนบ้านป่ารังงาม

| โรงเรียนบ้านป่ารังงาม Ban Pa Rang Ngam School |
| --- | --- |

ที่ตั้ง

หมู่ที่ 3 บ้านป่ารังงาม ตำบลห้วยบง อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา 30210
พิกัด: 15°06′30″N 101°33′18″E﻿ / ﻿15.108458°N 101.555075°E﻿ / 15.108458; 101.555075
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ป.ร.ง.
คำขวัญ: เรียนดี วินัยดี ใฝ่คุณธรรม นำชุมชน รณรงค์สิ่งแวดล้อม เพียบพร้อมประชาธิปไตย
สถาปนา: 5 เมษายน พ.ศ. 2518 (49 ปี 159 วัน)
รหัส: 1030200340
ผู้อำนวยการ: นายกฤต สุมขุนทด
ระดับปีที่จัดการศึกษา: อบุบาล - ประถมศึกษา
จำนวนนักเรียน: 72 คน  (ข้อมูล ณ วันที่ 18 กรกฎาคม 2563)
สี:    ม่วง-เหลือง
เว็บไซต์: เว็บไซต์โรงเรียน
โรงเรียนบ้านป่ารังงาม เป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก หมู่บ้านในเขตบริการคือ บ้านป่ารังงาม ตำบลห้วยบง อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอด่านขุนทด 35 กิโลเมตร
ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนบ้านป่ารังงาม เดิมทีบ้านป่ารังงามที่อยู่ห่างไกลทำให้การที่จะศึกษาจึงดำเนินไปด้วยความยากลำบาก ชาวบ้านป่ารังงามที่ต้องการให้ลูกหลานมีความรู้ จึงร่วมกันก่อตั้งขึ้นโรงเรียนขึ้นจากความร่วมมือร่วมใจของชาวบ้านป่ารังงาม ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2518
สัญลักษณ์

สีประจำโรงเรียน
สีม่วง หมายถึง ความเข้มแข็ง อดทน มีความมุมานะ
สีเหลือง หมายถึง เชาว์ปัญญา ความรู้ ความฉลาด
ต้นไม้ประจำโรงเรียน
ต้นตะแบก
อาคาร/สถานที่

อาคาร
อาคารไม้ (ป.1ฉ) สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2523
อาคารปูน (สปช.105/26) เป็นอาคารตึกคอนกรีต สูง 2 ชั้น สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2526
อาคารหอประชุม (สปช.203/26) สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2549
อาคารหอสมุด สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2557
อาคารโรงอาหาร (สร้างเอง) สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2560
อาคารศูนย์เด็กเล็ก (สร้างเอง) สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2561
ห้องสุขา
ห้องสุขา 1 (สปช.601/26) สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2523
ห้องสุขา 2 (สปช.604/45) สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2552
อื่นๆ
บ่อน้ำตื้น (กรมอนามัย) สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2542
ลานกีฬาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2544
ถนนคอนกรีตภายในโรงเรียน สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2556
แยกนาคา

| --- | --- |
ชื่ออักษรไทย: นาคา
ที่ตั้ง: ตำบลวิชิต ภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต
ทิศทางการจราจร
↑: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4022 » พังงา
→: ถนนวิรัชหงษ์หยก » ภูเก็ต
↓: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4022 » ป่าตอง
แยกนาคา เป็นสามแยกบริเวณถนนวิรัชหงษ์หยกตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4022ในเขตภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต
อีเอสพีเอ็น

| --- | --- |

คำขวัญ: The Worldwide Leader in Sports (ผู้นำระดับโลกในเรื่องกีฬา)
สำนักงานใหญ่:  บริสตอล รัฐคอนเนตทิคัต
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: The Walt Disney Company (80%) Hearst Corporation (20%)
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: วันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2522
ลิงก์
เว็บไซต์: ESPN.com
ออกอากาศ

เคเบิลทีวี
Available on most U.S. cable systems: Consult your local cable provider for channel availability
ทีวีดาวเทียม
DirecTV: 206 (HD/SD) 209-1 (alternate feed; HD/SD) 1206 (VOD)
Dish Network: 140 (HD/SD) 144, 145, 146, 147 (alternate feeds)
ไอพีทีวี เครือข่าย เอดีเอสแอล
AT&T U-verse: 1602 (HD) 602 (SD)
Verizon FiOS: 570 (HD) 70 (SD)
Google Fiber: 21 (HD)
สื่อสตรีมมิง
WatchESPN: Watch live (U.S. cable Internet subscribers only; requires login from pay television provider to access content)
Sling TV: Internet Protocol television
 
Entertainment and Sports Programming Network หรือที่เรียกว่า ESPN  เป็นสถานีเคเบิลทีวีของอเมริกาที่ผลิตและแพร่ภาพรายการเกี่ยวกับกีฬาตลอด 24 ชั่วโมง ผู้ก่อตั้ง ESPN คือ Scott Rasmussen และ Bill Rasmussen พ่อของเขา  ESPN ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2522 ภายใต้การควบคุมของ Chet Simmons ประธานและซีอีโอคนแรกของสถานี (ต่อมาเขาไปเป็นผู้บริหารสูงสุดคนแรกของลีกอเมริกันฟุตบอล) บริษัท Getty Oil เป็นผู้ให้เงินทุนในการเริ่มต้นธุรกิจใหม่นี้ ประธานคนปัจจุบันของ ESPN คือ จอร์จ โบเดนไฮเมอร์ (George Bodenheimer) เข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 และวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2546 เขาก็ได้รับตำแหน่งหัวหน้าของ ABC Sports ด้วย นับแต่นั้นมาเขาก็ได้เปลี่ยนแบรนด์ใหม่เป็น ESPN on ABC (อย่างไรก็ตามในทางกฎหมาย ABC Sports ยังคงเป็นอีกบริษัทที่แยกจาก ESPN)
รายการที่เป็นสัญลักษณ์ของ ESPN คือ SportsCenter ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกที่ ESPN และออกอากาศตอนที่ 30,000 ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ESPN แพร่ภาพรายการส่วนใหญ่จากสตูดิโอในบริสตอล รัฐคอนเนตทิคัต นอกจากนี้ ESPN ยังมีสำนักงานในนครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก, ซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน, ชาร์ลอตต์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา และลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 ชื่อของ ESPN ถูกเปลี่ยนให้ยาวขึ้นไปอีกว่า "ESPN Inc."
ESPN ทำการตลาดตัวเองในฐานะ "The Worldwide Leader in Sports" (ผู้นำระดับโลกในเรื่องกีฬา) ซึ่งเป็นสโลแกนที่ปรากฏอยู่เกือบทุกสื่อ แต่ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้ให้กำเนิดสโลแกนนี้
รายการส่วนใหญ่ของ ESPN และเน็ตเวิร์คร่วม จะเป็นการถ่ายทอดกีฬาสดหรือเทป และรายการข่าวที่เกี่ยวกับกีฬา (เช่น SportsCenter) เวลาที่เหลือก็จะเป็นทอล์กโชว์ที่เกี่ยวกับกีฬา (เช่น Around the Horn, Jim Rome is Burning, Outside The Lines, and PTI) และสารคดีที่เกี่ยวกับกีฬา
ประวัติ > ยุคแรก

เดิมทีนั้น ESPN เกิดขึ้นมาจากความคิดของ Bill Rasmussen นักข่าวกีฬาสถานีโทรทัศน์ช่อง WWLP ซึ่งเป็นสถานีในเครือ NBC ที่เมืองสปริงฟีลด์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ในช่วงยุค 1970 Rasmussen ทำงานกับทีมฮอกกี้ New England Whalers ของสมาคมฮอกกี้โลก เป็นคนขายเวลาโฆษณาในการออกอากาศให้กับทีม ลูกชายของเขา Scott ซึ่งเคยเป็นผู้รักษาประตูฮอกกี้น้ำแข็งในสมัยเรียนไฮสคูล เป็นผู้ประกาศให้กับทีม ทั้งคู่ถูกไล่ออกในปี พ.ศ. 2520 และ Rasmussen จึงมองหาช่องทางธุรกิจใหม่ ๆ ความคิดเดิมเริ่มแรกของเขาก็คือ สถานีเคเบิลทีวี (ซึ่งสมัยนั้นถือเป็นสื่อชนิดใหม่) ที่เน้นการรายงานข่าวกีฬาในรัฐคอนเนตทิคัต (เช่น ทีมฮอกกี้น้ำแข็ง Hartford Whalers และ Connecticut Huskies) แต่เมื่อ Rasmussen ทราบว่า การซื้อเวลาการออกอากาศผ่านดาวเทียมตลอด 24 ชั่วโมงราคาถูกกว่าการซื้อเวลาเป็นช่วง ๆ ที่ได้เวลาแค่ 2-3 ชั่วโมงต่อคืน เขาจึงได้เวลาออกอากาศเป็น 24 ชั่วโมงและออกอากาศทั่วประเทศ ชื่อเดิมของช่องคือ ESP ย่อมาจาก Entertainment and Sports Programming แต่ชื่อนี้ก็ได้มีการเปลี่ยนแปลงก่อนที่จะได้ออกอากาศ
ESPN เริ่มออกอากาศครั้งแรกด้วยการเปิดตัวรายการ SportsCenter ซึ่งมีผู้ดำเนินรายการคือ Lee Leonard และ George Grande ในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2522 คะแนนแรกที่ผ่านรายการ SportsCenter มาจากเทนนิสหญิง
เพื่อให้สามารถออกอากาศได้ครบ 24 ชั่วโมงต่อวัน ESPN จึงมีรายการกีฬาหลากหลายประเภทที่สถานีอื่น ๆ ไม่ได้นำมาออกอากาศช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ เช่น  Australian Rules Football, รายการเทนนิสเดวิสคัพ, มวยปล้ำอาชีพ, มวย รวมไปถึงอเมริกันฟุตบอลและบาสเกตบอลระดับมหาวิทยาลัย เทศกาลโอลิมปิคของอเมริกา (U.S. Olympic Festival) ซึ่งปัจจุบันถูกยกเลิกไปแล้ว จัดขึ้นโดย United States Olympic Committee เพื่อเป็นเครื่องมือในการฝึกฝนสำหรับนักกีฬา ก็เป็นรายการหลักของ ESPN ในช่วงนั้นด้วย