stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยูโตะ โอโนะ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  ยูโตะ โอโนะ
วันเกิด:   (1991-09-28) 28 กันยายน ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:   โยโกซูกะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.70 m (5 ft 7 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
2009:  โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส
2010–2011:  คลับ เนคาซ่า
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2011–2012 |  เซเลยา เอฟซี |  39 |  (8) |
| 2013 |  ซีดี เวราครูซ |  13 |  (2) |
| 2013–2014 |  แอตเลติโก ซาน หลุยส์ |  30 |  (2) |
| 2015–2019 |  เอฟซี กิฟุ |  94 |  (4) |
| 2020–2022 |  สมุทรปราการ ซิตี้ |  50 |  (2) |
| 2022–2023 |  เชียงใหม่ ยูไนเต็ด |  34 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 12 พฤษภาคม 2023
ยูโตะ โอโนะ (ญี่ปุ่น: 小野悠斗) เกิดวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1991 ณ โยโกซูกะ จังหวัดคานางาวะ เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ผู้ทำหน้าที่ให้แก่ทีมเชียงใหม่ ยูไนเต็ด ในไทยลีก 2
น้องชายของเขาชื่อยูจิเป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพ ซึ่งทำหน้าที่ให้แก่ทีมกัมบะ โอซากะ เช่นกัน
สโมสรอาชีพ

เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2020 ได้มีการยืนยันว่าโอโนะจะเข้าร่วมสโมสรสมุทรปราการ ซิตี้ ในไทยลีกสำหรับฤดูกาล 2020
สถิติสโมสร

อัปเดตถึง 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021
| สถิติสโมสร> ฤดูกาล | สถิติสโมสร> สโมสร | สถิติสโมสร> ลีก | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | เอฟเอคัพ> ลงเล่น | เอฟเอคัพ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| ประเทศเม็กซิโก | ประเทศเม็กซิโก | ประเทศเม็กซิโก | ลีก | ลีก | โคปาเอ็มเอ็กซ์ | โคปาเอ็มเอ็กซ์ | รวม | รวม |
| 2011/12 | เซเลยา เอฟซี | แอสเซนโซ เอ็มเอ็กซ์ | 25 | 6 | 0 | 0 | 25 | 6 |
| 2012/13 | เซเลยา เอฟซี | แอสเซนโซ เอ็มเอ็กซ์ | 14 | 2 | 4 | 0 | 18 | 2 |
| 2012/13 | ซีดี เวราครูซ | แอสเซนโซ เอ็มเอ็กซ์ | 13 | 2 | 1 | 0 | 14 | 2 |
| 2013/14 | แอตเลติโก ซานหลุยส์ | แอสเซนโซ เอ็มเอ็กซ์ | 25 | 2 | 5 | 0 | 30 | 2 |
| รวม | รวม | รวม | 77 | 12 | 5 | 0 | 82 | 12 |

| ประเทศญี่ปุ่น | ประเทศญี่ปุ่น | ประเทศญี่ปุ่น | ลีก | ลีก | ถ้วยพระจักรพรรดิ | ถ้วยพระจักรพรรดิ | รวม | รวม |
| 2015 | เอฟซี กิฟุ | เจลีก ดิวิชัน 2 | 14 | 0 | 2 | 0 | 16 | 0 |
| 2016 | เอฟซี กิฟุ | เจลีก ดิวิชัน 2 | 15 | 0 | 0 | 0 | 15 | 0 |
| 2017 | เอฟซี กิฟุ | เจลีก ดิวิชัน 2 | 30 | 2 | 2 | 1 | 32 | 3 |
| 2018 | เอฟซี กิฟุ | เจลีก ดิวิชัน 2 | 28 | 2 | 1 | 0 | 29 | 2 |
| 2019 | เอฟซี กิฟุ | เจลีก ดิวิชัน 2 | 7 | 0 | 0 | 0 | 7 | 0 |
| รวม | รวม | รวม | 94 | 4 | 5 | 1 | 99 | 5 |

| ประเทศไทย | ประเทศไทย | ประเทศไทย | ลีก | ลีก | ไทยเอฟเอคัพ | ไทยเอฟเอคัพ | รวม | รวม |
| 2020/21 | สมุทรปราการ ซิตี้ | ไทยลีก | 16 | 1 | 2 | 0 | 18 | 1 |
| รวม | รวม | รวม | 16 | 1 | 2 | 0 | 18 | 1 |

| รวมผลงานระดับอาชีพ | รวมผลงานระดับอาชีพ | รวมผลงานระดับอาชีพ | 187 | 17 | 17 | 1 | 204 | 18 |
แหล่งข้อมูลอื่น

ยูโตะ โอโนะ ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
Profile at FC Gifu
ยูโตะ โอโนะ ที่ อินสตาแกรม
ยูโตะ โอโนะ ที่ ทวิตเตอร์
ยูเตะ โอโนะ ที่ เฟซบุ๊ก
ยูเฮ สึกาซากิ

ยูเฮ สึกาซากิ (ญี่ปุ่น: 塚崎祐平; อังกฤษ: Yuhei Tsukazaki, เกิด 11 กรกฎาคม 1986) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายชาวญี่ปุ่น เล่นลีกอาชีพให้แก่สโมสรเจที ธันเดอร์
ประวัติ

เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 เขาได้เข้าร่วมสโมสรวอเลย์บอลเจที ธันเดอร์
ปี ค.ศ. 2010 เขาได้ติดทีมญี่ปุ่นชาติเป็นครั้งแรก
ทีมชาติ

ทีมชาติชุดใหญ่ (2010-ปัจจุบัน)
สโมสร

โรงเรียนมัธยมโทไก 4
มหาวิทยาลัยโทไก
เจที ธันเดอร์ (2009-2018)
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile เก็บถาวร 2014-11-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - JT official
Profile - V-League official
| ด ค กเจที ธันเดอร์ ฤดูกาล 2016–2017 |
| --- | --- |
สตาฟฟ์โค้ช:  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: เวเซลิน วูคอวิช  ผู้ฝึกสอน: เคตะ ฮิระมะ  ผู้ฝึกสอน: โคชิ ซุงะนะโอะยะ 
ตัวเซ็ต:  3 อะกิฮิโระ ฟุกะสึ   9 ชุนซุเกะ อิโนะอุเอะ  17 เซกิ คะเนะโกะ 
ตัวตีด้านนอก:  5 มิสึชิโระ โยะชิโอะกะ  7 ยู โคะชิกะวะ  11 ยูเซ ยะซุอิ  14 ไดสุเกะ ยะโกะ  16 ยูเฮ สึกะซะกิ  18 โชเฮ ยะมะโมะโตะ  19 ดราเชน ลูบูริช 
ตัวบล็อกกลาง:  1 ทะกุยะ ยะสุนะงะ  2 ฮิโตะชิ มะชิโนะ  4 เคนตะ นะกะจิมะ  12 เบเซรา ฌูนีโอร์  20 โชโงะ โทะอิโมะโตะ 
ตัวรับอิสระ:  8 ไดกิ กุฮะระ  15 ไตชิ คะระกะวะ
มาอิ คูรากิ

| มาอิ คูรากิ |
| --- | --- |
倉木 麻衣
เกิด: ญี่ปุ่น: 青野 真衣; โรมาจิ: Mai Aono; มาอิ อาโอโนะ  (1982-10-28) ตุลาคม 28, 1982 (42 ปี) ฟูนาบาชิ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: มาอิ เค
ศิษย์เก่า: Ritsumeikan University
อาชีพ: นักร้อง-นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เจป็อป ป็อป อาร์แอนด์บี
เครื่องดนตรี: นักร้อง เปียโน อูคูเลเล
ช่วงปี: 1999–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: กิซะ สตูดิโอ นอร์ธเทิร์นมิวสิก อิสเวสเรเคิดส์ บิพ! เรเคิดส์

เว็บไซต์: mai-kuraki.com
 นักดนตรี
มาอิ คูรากิ (ญี่ปุ่น: 倉木 麻衣; โรมาจิ: Kuraki Mai) หรือชื่อจริง มาอิ อาโอโนะ (ญี่ปุ่น: 青野真衣; โรมาจิ: Aono Mai; ทับศัพท์: อาโอโนะ มาอิ; เกิด 28 ตุลาคม พ.ศ. 2525) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงแนวป็อป อาร์แอนด์บีร่วมสมัย และโปรดิวเซอร์ ชาวญี่ปุ่น จากเมืองฟูนาบาชิ จังหวัดชิบะ มาอิเปิดตัวครั้งแรกใน พ.ศ. 2542 ด้วยซิงเกิล "เลิฟเดย์แอฟเทอร์ทูมอร์โรว์" (Love, Day After Tomorrow) ในปีต่อมาเธอออกอัลบั้ม ดิลิเชิสเวย์ (Delicious Way) ที่เปิดตัวเป็นอันดับหนึ่งบนชาร์ตโอริคอนและทำยอดขายได้มากถึง 2,210,000 ชุดในสัปดาห์แรกที่ออกวางจำหน่าย และอัลบั้มต่อ มาของเธอก็ทำผลงานได้ดีเช่นเดียวกัน ทำให้เธอเป็นหนึ่งในนักร้องหญิงคนหนึ่งที่มีอัลบั้ม 4 อัลบั้มแรกติดชาร์ตโอริคอนเป็นอันดับหนึ่งอีกทั้งเธอยังเป็นนักร้องหญิงที่มียอดขายของซิงเกิลสัปดาห์แรกติด 10 อันดับแรกตั้งแต่เดบิว มากที่สุด
หลังจากความนิยมของเธอลดลงอยู่ช่วงหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2552 ความนิยมของเธอจึงเริ่มกลับมาอีกครั้ง โดยอัลบั้ม ทัชมี! (Touch Me!) ได้ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในชาร์ตโอริคอน ทำให้อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มอันดับหนึ่งครั้งแรกในรอบ 5 ปีตั้งแต่ พ.ศ. 2547 นอกจากนี้ เธอยังทำสถิติเป็นนักร้องหญิงคนเดียวที่มีซิงเกิลอยู่ใน 10 อันดับแรกของชาร์ตตั้งแต่ออกซิงเกิลแรก โดยในปัจจุบันนี้มาอิมีสตูดิโออัลบั้ม 10 อัลบั้ม อัลบั้มเพลงฮิต 2 อัลบั้ม และซิงเกิลอีก 42 ซิงเกิล (รวมดีวีดีซิงเกิล สตรองฮาร์ตและเวคมีอัป) ซึ่งในจำนวนนี้เป็นอัลบั้มอันดับหนึ่ง 6 อัลบั้ม และซิงเกิลอันดับหนึ่ง 2 ซิงเกิล สำหรับผลงานล่าสุดของเธอคือซิงเกิล "มูเตกินะฮาร์ท/สแตนด์บายยู" (Muteki na heart/STAND BY YOU)
ประวัติ > ชีวิตช่วงต้นและอาชีพนักร้อง

แรงบันดาลใจของคูรากิในสมัยเด็กที่จะเป็นนักร้องนั้น เกิดขึ้นมาจากการร้องเพลงของ วิทนีย์ ฮูสตัน และการเต้นของไมเคิล แจ็กสัน ด้วยเหตุนี้เมื่อเธออยู่ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 เธอจึงส่งเดโมเทปไปยังค่ายเพลง กิซะสตูดิโอ ซึ่งทางค่ายเพลงได้ตอบรับและเซ็นสัญญากับเธอ เธอได้รับการส่งตัวไปยังสตูดิโอไซเบอร์ซาวน์เพื่อเปิดตัวในสหรัฐอเมริกา  ภายใต้สังกัดกิซ่า ยูเอสเอ โดยเธอได้ออกซิงเกิลแรก เบบี้ไอไลค์ (อังกฤษ: Baby I Like) ในชื่อ มาอิ-เค (อังกฤษ: Mai-K) อย่างไรก็ดีเพลงนี้ทำอันดับบนชาร์ดบิลบอร์ด ได้ไม่ดีนัก แต่เนื่องจากสตาฟที่ทำงานกับเธอรู้สึกทึ่งในความสามารถในการร้องเพลงของเธอ สตาฟเหล่านั้นจึงชวนเธอให้กลับมาทำงานที่ประเทศญี่ปุ่นภายใต้ค่ายแม่ "กิซ่า สตูดิโอ" แทน และชื่อเรียกว่ามาอิ-เค ก็กลายเป็นชื่อเล่นของเธอนับแต่นั้นมา
ประวัติ > 2543-2544: เปิดตัวในญี่ปุ่น

คูรากิออกซิงเกิลแรกของเธอ เลิฟเดย์แอฟเทอร์ทูมอร์โรว์ (อังกฤษ: Love, Day After Tomorrow) เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ซิงเกิลนี้ติดอันดับชาร์ตโอริคอนในอันดับที่ 18ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2543 หลังจากซิงเกิลเลิฟเดย์แอฟเทอร์ทูมอร์โรว์ ไต่อันดับขึ้นมาอย่างช้า ๆ จนหยุดที่อันดับ 2 ซึ่งเป็นอันดับสูงสุดของซิงเกิลนั้น ยอดขายของซิงเกิลนี้ พุ่งทะลุหลักล้าน เธอได้ออกซิงเกิลที่ 2 สเตย์บายมายไซต์ (อังกฤษ: Stay by My Side) และซิงเกิลที่ 3 ซีเคร็ตออฟมายฮาร์ท (อังกฤษ: Secret of My Heart) ซึ่งสองซิงเกิลนี้เป็นเครื่องพิสูจน์ความสำเร็จของเธอร่วมกับซิงเกิลเลิฟเดย์แอฟเทอร์ทูมอร์โรว์ โดยซิงเกิล "สเตย์บายมายไซต์" ที่วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2543 และเปิดตัวที่อันดับหนึ่งในชาร์ตโอริคอน ส่วนซิงเกิลซีเคร็ตออฟมายฮาร์ทที่ออกตามมาเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2543 เปิดตัวในอันดับ 2 นอกจากนี้ซิงเกิลซีเคร็ตออฟมายฮาร์ตได้รับการรับรองยอดขายเกิน 1 ล้านก๊อปปี้โดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของญี่ปุ่น และยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำแห่งญี่ปุ่นในสาขา "เพลงแห่งปี" อีกด้วย
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2543 มาอิออกซิงเกิลที่สี่ เนเวอร์กอนนากิฟยูอัพ (อังกฤษ: Never Gonna Give You Up) ซึ่งเปิดตัวในอันดับสองบนชาร์ต นอกจากนี้เธอยังออกอัลบั้มแรก ดิลิเชิสเวย์ (อังกฤษ: Delicious Way) ซึ่งเปิดตัวเป็นอันดับหนึ่งบนชาร์ดด้วยยอดขายกว่า 2,210,000 ก๊อปปี้ในสัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย เมื่อรวมยอดขายในยอดปีนั้นแล้ว อัลยั้มดิลิเชิสเวย์สามารถทำยอดขายไปได้กว่า 3 ล้านก๊อปปี้ โดยได้รับการรับรองยอดขาย รวมถึงได้รับเลือกให้เป็น อัลบั้มร็อกประจำปีในงานแผ่นเสียงทองคำประจำปีครั้งที่ 16 อีกด้วย  และเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดประจำปี 2543 นอกจากนี้ยังเป็นอัลบั้มที่ยอดขายเปิดตัวอัลบั้มแรกสูงที่สุดของญี่ปุ่น ที่ 2,218,640 ชุด
ในช่วงเดือนกันยายน พ.ศ. 2543 ถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2544 เธอออกซิงเกิลตามมาอีก 5 ซิงเกิล ได้แก่ ซิมพลีวันเดอร์ฟูล (อังกฤษ: Simply Wonderful), รีชฟอร์เดอะสกาย (อังกฤษ: Reach for the Sky) (พ.ศ. 2543), สึเมไตอูมิ/สตาร์ทอินมายไลฟ์ (ญี่ปุ่น: (冷たい海/Start in My Life; โรมาจิ: Tsumetai Umi/Start in My Life) , สแตนด์อัพ (อังกฤษ: Stand Up) และ ออลเวยส์ (อังกฤษ: Always) (พ.ศ. 2544) ซึ่งซิงเกิลทั้งหมดนี้เปิดตัวใน 3 อันดับแรกบนชาร์ต หลังจากออกซิงเกิลติดต่อกันมานาน มาอิออกอัลบั้มที่สอง เพอร์เฟกต์ไครม์ (อังกฤษ: Perfect Crime) ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2544 โดยอัลบั้มนี้ประกอบไปด้วยซิงเกิลทั้งหมดที่ออกหลังจากอัลบั้มดิลิเชิสเวย์ ยกเว้นเพลงซิมพลีวันเดอร์ฟูล (ซิงเกิลนี้มีอยู่ในอัลบั้มแค่เพลงหน้าบี) อัลบั้มเพอร์เฟกต์ไคร์มนี้ทำยอดขายขึ้นถึงอันดับหนึ่งในชาร์ตและกลายเป็นอัลบั้มที่มียอดขายกว่า 1 ล้านชุดอีกอัลบั้มหนึ่งของเธอ  อัลบั้มได้รับการรับรองยอดขายโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของญี่ปุ่น และได้รับรางวัลอัลบั้มร็อกประจำปีเช่นเดียวกับอัลบั้มแรกของเธอหลังจากอัลบั้มเพอร์เฟกต์ไครม์ออกจำหน่ายได้หนึ่งเดือน มาอิออกซิงเกิล แคนท์ฟอร์กอตยัวร์เลิฟ/เพอร์เฟกต์ไครม์: ซิงเกิลอีดิท (อังกฤษ: Can't Forget Your Love/Perfect Crime: Single Edit) ซึ่งเป็นซิงเกิลสุดท้ายของเธอใน พ.ศ. 2544 โดยซิงเกิลนี้เปิดตัวเป็นอันดับ 2 ในชาร์ต
ผลงานเพลง

| --- | --- |
 สตูดิโออัลบั้ม พ.ศ. 2543: ดิลิเชิสเวย์ (delicious way)  พ.ศ. 2544: เพอร์เฟกต์ไคร์ม (Perfect Crime)  พ.ศ. 2545: แฟรีเทล (FAIRY TALE)  พ.ศ. 2546: อิฟไอบีลีฟ (If I Believe)  พ.ศ. 2548: ฟิวส์ออฟเลิฟ (FUSE OF LOVE)  พ.ศ. 2549: ไดมอนด์เวฟ (DIAMOND WAVE)  พ.ศ. 2551: วันไลฟ์ (ONE LIFE)  พ.ศ. 2552: ทัชมี (touch Me!)  พ.ศ. 2553: ฟิวเจอร์ คิส (FUTURE KISS)  พ.ศ. 2555: โอเวอร์ เดอะเรนโบว์ ( OVER THE RAINBOW)  พ.ศ. 2560: "'สไมล์"' ( smile ):  อัลบั้มรวมเพลง พ.ศ. 2547: วิชยูเดอะเบสต์ (Wish You The Best)  พ.ศ. 2552: ออลมายเบสต์ (ALL MY BEST) ซิงเกิลอันดับหนึ่ง พ.ศ. 2543: สเตย์บายมายไซต์ (Stay by my side)  พ.ศ. 2545: วินเทอร์เบลล์ส (Winter Bells)
ข้อวิพากษ์วิจารณ์และการปรากฏตัวในสื่ออื่น ๆ

เนื่องจากมาอิเป็นนักร้องที่มีสไตล์คล้ายกับ อูทาดะ ฮิคารุ ซึ่งเปิดตัวก่อนคูรากิในหลาย ๆ ด้าน เช่น แต่งเพลงร้องด้วยตัวเอง สไตล์เพลงอาร์แอนด์บีและป็อปที่ คล้ายกัน เสียงร้องรวมถึงภาพลักษณ์ที่ใกล้เคียงกัน เป็นต้น จึงทำให้มาอิกับฮิคารุถูกนำมาเปรียบเทียบกัน แม้ว่ามาอิได้รับการมองว่าเป็นนักเต้นหรือนักร้องที่ดีกว่าก็ตาม แต่ความสามารถในการร้องเพลง เขียนเพลง โปรโมตเพลงของฮิคารุนั้นเหนือกว่ามาอิ จึงทำให้มาอิอาจดูด้อยลงไปบ้าง แต่เธอก็ยังคงประสบความสำเร็จอย่างสูงอยู่ ดังจะเห็นได้จากยอดขายอัลบั้มดิลิเชิสเวย์และเพอร์เฟกต์ไครม์ที่ทำยอดขาย รวม 4 ล้านและ 2 ล้านก๊อปปี้ตามลำดับ ไม่เพียงเหตุผลดังกล่าว ความสำเร็จของคูรากิอีกส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะเธอมักไม่ปรากฏตัวทางโทรทัศน์ บ่อยนักในการโปรโมตเพลง โดยเธอปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2552 ในรายการโทรทัศน์ "มิวสิกสเตชัน" เพื่อโปรโมตอัลบั้มทัชมี การปรากฏตัวนอกเหนือจากนี้ก็เป็นเพียงการสัมภาษณ์ธรรมดา การถ่ายแบบ และการถ่ายทำโฆษณาเท่านั้น
มาอิยังเคยได้รับการวาดเป็นการ์ตูนด้วยเช่นกัน ในเล่ม 29 ของยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ปรากฏภาพของเธอ (ทางวิบูลย์กิจถอดภาษาญี่ปุ่นของเธอออกมาเป็นคูรากิ มิโฮะ) คู่กับทูมิกซ์และ มิโฮ โคมัตสึ ในคดี K3  ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าโกโช อาโอยาม่า ผู้วาดเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนันวาดภาพนี้เพราะนักร้องทั้งหมดที่กล่าวมาต่างก็เคยร้องเพลงประกอบอนิเมะให้กับยอดนักสืบจิ๋วโคนันทั้งสิ้น
ในโคนัน เดอะมูฟวี่ 16 ปริศนาระทึก ศึกลูกหนังมรณะ ได้มีชื่อของมาอิ ปรากฏอยู่บนโปสเตอร์โฆษณาคอนเสิร์ตครั้งใหญ่ที่ในตอนแรกตำรวจคิดว่าเป็นเป้าหมายของคนร้าย เป็นการเล่นคำ จาก mai kuraki เป็น kai muraki รวมทั้งนักร้องคนอื่นเช่น ยูกะ และ วง zard ด้วย
นอกจากนี้มาอิยังได้รับการใช้เป็นแบบตัวละครในการ์ตูน wish me mell ของ sanrio ซึ่งก็คือ maimai (ญี่ปุ่น: マイマイ; โรมาจิ: maimai) ซึ่งมาอิเองก็ร้องเพลงประกอบให้ด้วย คือ เพลง Stay the same ในอัลบั้ม โอเวอร์ เดอะ เรนโบว์
แหล่งข้อมูลอื่น

Mai-Kuraki.com – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
ข้อมูลของมาอิ คูรากิ  จากเว็บปิงบุ๊ค เก็บถาวร 2010-01-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ไทย)
ข้อมูลของมาอิ คูรากิ  จากเว็บ Jpop Stop! เก็บถาวร 2009-09-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
คูรากิในปกซิงเกิลทรายอะเกนเวอร์ชันยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน
ฟูจิเทเลวิชัน

| --- | --- |

สำนักงานใหญ่ของบริษัทถือครองสื่อฟูจิและฟูจิทีวีที่โอไดบะ
ชื่อท้องถิ่น: 株式会社フジ・メディア・ホールディングス
ชื่อโรมัน: Kabushiki gaisha Fuji Media Hōrudingusu
ชื่อเดิม: "อดีต"บริษัทเครือข่ายโทรทัศน์ฟูจิ (1957–2008)
ประเภท: บริษัทมหาชน KK
การซื้อขาย: TYO: 4676
อุตสาหกรรม: สื่อ
ก่อตั้ง: 18 พฤศจิกายน 1957; 66 ปีก่อน (1957-11-18), (Fuji Television Network, Inc.)
สำนักงานใหญ่: 4-8 ไดบะนิโชเมะ เขตมินาโตะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
พื้นที่ให้บริการ: ประเทศญี่ปุ่น
บุคลากรหลัก: มาซากิ มิยาอูจิ (ประธานและ CEO) ชูจิ คาโน (ประธานและ COO)
บริการ: เครือข่ายโทรทัศน์และวิทยุ
รายได้จากการดำเนินงาน: 22,319 ล้านเยน (รวม, มีนาคม ค.ศ. 2017) 
รายได้สุทธิ: 27,396 ล้านเยน (รวม, มีนาคม ค.ศ. 2017) 
สินทรัพย์: 1,018.5199 พันล้านเยน (รวม, มีนาคม ค.ศ. 2017) 
บริษัทแม่: โทโฮ (7.86%), Nippon Cultural Broadcasting (3.30%; ถือครองโดยชมรมนักบุญเปาโล)
บริษัทในเครือ: บริษัทเครือข่ายโทรทัศน์ฟูจิ Nippon Broadcasting System โพนีแคนยอน Fujisankei Communications International สำนักพิมพ์ฟูโซชะ บริษัทซันเกชิมบุงจำกัด (39%) บริษัทโทเอ (3.87%)
เว็บไซต์: www.fujimediahd.co.jp/en/
| --- | --- |

ชื่อท้องถิ่น: 株式会社フジテレビジョン
ประเภท: บริษัทย่อย KK
อุตสาหกรรม: สื่อ
ก่อตั้ง: 1 ตุลาคม 2008; 16 ปีก่อน (2008-10-01), (เพื่อถือครองเหนือ ธุรกิจเครือข่ายของอดีตฟูจิทีวี (เปลี่ยนชื่อเป็น "Fuji Media Holdings, Inc."))
สำนักงานใหญ่: 4-8 ไดบะนิโชเมะ เขตมินาโตะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
บุคลากรหลัก: มาซากิ มิยาอูจิ (ประธานและ CEO) ชูจิ คาโน (ประธานและ COO)
บริการ: เครือข่ายโทรทัศน์
บริษัทแม่: บริษัทถือครองสื่อฟูจิ
บริษัทในเครือ: เดวิดโปรดักชัน
เว็บไซต์: www.fujitv.co.jp/en/
| --- | --- |
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: (แอนะล็อก) 1 มีนาคม พ.ศ. 2502 (ดิจิทัล) 1 ธันวาคม พ.ศ. 2546
บริษัทเครือข่ายโทรทัศน์ฟูจิ (อังกฤษ: Fuji Television Network, Inc.; ญี่ปุ่น: 株式会社フジテレビジョン; โรมาจิ: Kabushiki Gaisha Fuji Terebijon) หรือชื่อย่อว่า ฟูจิทีวี (อังกฤษ: Fuji TV; ญี่ปุ่น: フジテレビ; โรมาจิ: Fuji Terebi) เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งหนึ่งในภูมิภาคคันโต ประเทศญี่ปุ่น เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2502
โลโก้ฟุจิเทเลวิชันที่ใช้ในปี 1959 ถึง 1986
การแพร่ภาพ > แอนะล็อก

ยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
JOCX-TV - ญี่ปุ่น: フジテレビジョン・アナログ
โตเกียวทาวเวอร์ - ช่อง 8
การแพร่ภาพ > ดิจิทัล

JOCX-DTV - ญี่ปุ่น: フジデジタルテレビジョン
รีโมทคอนโทรลเลอร์: 8
โตเกียวสกายทรี - ช่อง 21
การแพร่ภาพ > นอกประเทศญี่ปุ่น

ซานฟรานซิสโก, แคลิฟอร์เนีย KTSF  - ช่อง 26
นิวยอร์ก WMBC-TV - ช่อง 63
โฮโนลูลู - Nippon Golden Network
เครือข่าย

ฟูจิเทเลวิชันเป็นสถานีหลักของฟูจินิวส์เน็ตเวิร์ก (FNN) และฟูจิเน็ตเวิร์กซิสเตม (FNS) ซึ่งมีสถานีเครือข่ายที่สำคัญดังนี้
สำนักงานในโอซากะ, แพร่ภาพในพื้นที่ภูมิภาคคันไซ: คันไซทีวี แอนะล็อก ช่อง 8, ดิจิทัล ช่อง 17 [ID: 8]
สำนักงานในนาโงยะ, แพร่ภาพในพื้นที่ชูเคียว: โทไคทีวี แอนะล็อก ช่อง 1, ดิจิทัล ช่อง 21 [ID: 1]
สำนักงานในซัปโปโระ, แพร่ภาพในพื้นที่จังหวัดฮกไกโด: สถานีโทรทัศน์ยูเอชบี แอนะล็อก ช่อง 27, ดิจิทัล ช่อง 25 [ID: 8]
สำนักงานในนางาโนะ, แพร่ภาพในพื้นที่จังหวัดนางาโนะ: สถานีโทรทัศน์เอ็นบีเอส แอนะล็อก ช่อง 38, ดิจิทัล ช่อง 15 [ID: 8]
สำนักงานในนาฮะ, แพร่ภาพในพื้นที่จังหวัดโอกินาวะ: โอกินาวะเทเลวิชัน แอนะล็อก ช่อง 8, ดิจิทัล ช่อง 15 [ID: 8]
รายการในสถานี > โทะกุซะสึ

[1971-1972] Mirrorman
[1981-1993] Toei Fushigi Comedy Series
[1979] Megaloman
รายการในสถานี > ละคร

[1996] Long Vacation (ロングバケーション)
[199x] Furuhata Ninzaburō (古畑任三郎)
[1999] With Love
[2001] HERO
[2003-2004] Shiroi Kyotō (白い巨塔)
[2003, 2004] Water Boys (ウォーターボーイズ)
[2003, 2004] Dr.Coto Shinryojo (Dr.コトー診療所)
[2005] Densha Otoko (電車男)
[2005] Umizaru Evolution (海猿)
[2005] Oniyome Nikki (鬼嫁日記)
[2005] 1 Litre of Tears (1リットルの涙)
[2006] Attention Please (アテンションプリーズ)
[2006] Kekkon Dekinai Otoko (結婚できない男)
[2006] Nodame Cantabile (のだめカンタービレ)
[2007] Proposal Daisakusen (プロポーズ大作戦)
[2007] Life (ライフ)
[2007] Hanayome to Papa （花嫁とパパ）
[2008] Shikaotoko Aoniyoshi (the Fantastic Deer-man) (鹿男あをによし)
[2008] Barano Nai Hanaya (薔薇のない花屋)
[2008] Last Friends
รายการในสถานี > อาหาร

ยุทธการกระทะเหล็ก (1993-2002, 2012-ปัจจุบัน)
รายการในสถานี > ข่าว

Mezamashi TV (めざましテレビ, 1994.4 - ปัจจุบัน) - ข่าวภาคเช้า
""FNN TV Morning Edition"" ** (FNNテレビ朝刊, 1966.10 - 1975.9) - ข่าวภาคเช้า
""FNN News 7:30"" ** (FNNニュース7:30, 1975.10 - 1977.3) - ข่าวภาคเช้า
""FNN TV Morning Edition"" ** (FNNテレビ朝刊, 1977.4 - 1982.3) - ข่าวภาคเช้า
""FNN Morning Wide: News & Sports"" ** (FNNモーニングワイド ニュース&スポーツ, 1982.4 - 1986.3) - ข่าวภาคเช้า
""FNN Morning Call"" ** (FNNモーニングコール, 1986.4 - 1990.3) - ข่าวภาคเช้า
""FNN Morning First Run!"" ** (FNN朝駆け第一報!, 1990.4 - 1991.3) - ข่าวภาคเช้า
""FNN World Uplink"" ** (1991.4 - 1993.3) - ข่าวภาคเช้า
""FNN Good Morning! Sunrise"" ** (FNN おはよう!サンライズ, 1993.4 - 1994.3) - ข่าวภาคเช้า
Mezamashi 8 (めざまし8, 2021.3 - ปัจจุบัน) - ข่าวภาคเช้า
""Hiroshi Ogawa's Show"" ** (小川宏ショー, 1965.5 - 1982.3) - ข่าวภาคเช้า
""Good Morning! Nice Day"" ** (おはよう!ナイスデイ, 1982.4 - 1994.3) - ข่าวภาคเช้า
""Tokudane!"" (情報プレゼンター とくダネ!, 1999.4 - 2021.3) - ข่าวภาคเช้า
Live News days (2019.4 - ปัจจุบัน) - ข่าวก่อนบ่าย
""Sankei Telenews FNN"" (FNNニュースレポート11:30, 1966.10 - 1982.3) - ข่าวก่อนบ่าย
""FNN News 12:00"" (FNNニュース12:00, 1975.10 - 1977.3) - ข่าวก่อนบ่าย
""Sankei Telenews FNN"" (FNNニュースレポート11:30, 1977.4 - 1982.3) - ข่าวก่อนบ่าย
""FNN News Report 11:30"" (FNNニュースレポート11:30, 1982.4 - 1987.9) - ข่าวก่อนบ่าย
""FNN Speak"" (FNNスピーク, 1987.10 - 2018.3) - ข่าวก่อนบ่าย
""Prime News Days"" (2018.4 - 2019.3) - ข่าวก่อนบ่าย
Live News it! (2019.4 - ปัจจุบัน) - ข่าวภาคเย็น
FNN News FNNニュース, 1966.10 - 1970.10) - ข่าวภาคเย็น
FNN News 6:30 (FNNニュース6:30, 1970.10 - 1978.9) - ข่าวภาคเย็น
FNN News Report 6:00/6:30 (ニュースレポート6:00/6:30, 1978.10 - 1984.3) - ข่าวภาคเย็น
FNN Super Time (FNNスーパータイム, 1984.10 - 1997.3) - ข่าวภาคเย็น
FNN News555 The human (FNNニュース555 ザ・ヒューマン, 1997.4 - 1998.3) - ข่าวภาคเย็น
FNN Supernews (FNNスーパーニュース, 1998.4 - 2015.3) - ข่าวภาคเย็น
Minna No News (みんなのニュース, 2015.4 - 2018.3) - ข่าวภาคเย็น
Prime News Evening (プライムニュース イブニング, 2018.4 - 2019.3) - ข่าวภาคเย็น
Live News α (2019.4 - ปัจจุบัน) - ข่าวภาคดึก
News Talk (ニュース対談, 1959.3 - 1965.9) - ข่าวภาคดึก
Today's News (きょうのニュース, 1965.10 - 1966.3) - ข่าวภาคดึก
This is News (こちら報道部, 1966.4 - 1968.3) - ข่าวภาคดึก
FNN News Final Edition (FNNニュース最終版, 1968.4 - 1977.3) - ข่าวภาคดึก
FNN News Report 23:00 (FNNニュースレポート23:00, 1977.4 - 1987.3) - ข่าวภาคดึก
FNN News Factory (FNNニュース工場, 4 - 1987.9) - ข่าวภาคดึก
FNN Date Line (FNNデイトライン, 1987.10 - 1990.3) - ข่าวภาคดึก
FNN Newscom (1990.4 - 1994.3) - ข่าวภาคดึก
News Japan (ニュースJAPAN, 1994.4 - 2015.3) - ข่าวภาคดึก
Ashita No News (あしたのニュース, 2015.4 - 2016.3) - ข่าวภาคดึก
You're Time 〜Anata No Jikan〜 (ユアタイム〜あなたの時間〜, 2016.4 - 2017.9) - ข่าวภาคดึก
The News α (2017.10 - 2018.3) - ข่าวภาคดึก
Prime News α (2018.4 - 2019.3) - ข่าวภาคดึก
Premiar A (週刊プレミアA , 2007.4 -) - ข่าวภาคดึก (ผลิตร่วมกับสถานีโทรทัศน์คันไซ)
Kids News - ข่าวเด็กๆ ประจำสัปดาห์
รายการในสถานี > กีฬา

Sport (すぽると!)
BASEBALL SPECIAL 2008 Yakyudo (BASEBALL SPECIAL 2008～野球道～, Baseball games of the Yomiuri Giants and the Tokyo Yakult Swallows)
Formula One World Championship (1987-ปัจจุบัน, FNS and CS (SKY PerfecTV!) Fuji TV 721)
Main sponsor of "Formula One Fuji TV Japanese Grand Prix"
Volleyball World Cup, World League
Horse Racing Live (SUPER競馬)
PRIDE Fighting Championships (Mixed Martial Arts from the PRIDE organization. Contract ended in June 5th due * to Yakuza scandals)
World Judo Championships
International Chiba Ekiden
World Figure Skating Championships
Fujisankei Classic
K-1 K-1 kickboxing events. Mostly the K-1 World Grand Prix and possibly some K-1 MAX shows.
World Victory Road (Mixed Martial Arts) [1]
มวยสากล
รายการในสถานี > วาไรตีโชว์

IQ Sapuri (脳内エステ IQサプリ)
Toribia no Izumi (Spike TV produced an American version of "Hey! Spring of Trivia".)
The Gaman
Flyer TV
Zuiikin' English
Waratte Iitomo (森田一義アワー 笑っていいとも!)
Hey! Hey! Hey! Music Champ
SmapxSmap
รายการในสถานี > เรียลลิตี

Ainori (あいのり, October 11, 1999 - present)
แหล่งข้อมูลอื่น

Fuji Media Holdings, Inc. Official Site
Fuji TV Official Site
Fuji TV OneTwoNext
ฟูจิเทเลวิชัน ที่ยูทูบ
"Company history books (Shashi)". Shashi Interest Group. April 2016. Wiki collection of bibliographic works on Fuji Television
35°37′37.75″N 139°46′29.47″E﻿ / ﻿35.6271528°N 139.7748528°E﻿ / 35.6271528; 139.7748528
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  ออสเตรเลีย  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  มิวสิกเบรนซ์ ค่ายเพลง 
สำนักงานใหญ่ของฟูจิเทเลวิชัน
ยูตะ โยเนยามะ

ยูตะ โยเนยามะ (ญี่ปุ่น: 米山裕太; อังกฤษ: Yuta Yoneyama; 29 สิงหาคม ค.ศ. 1984 — ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายชาวญี่ปุ่น ผู้ทำหน้าที่ร่วมสังกัดโทเรย์แอร์โรส์
ประวัติ

ยูตะ โยเนยามะ เริ่มเล่นวอลเลย์บอลในโรงเรียนประถมซูงายะ ในชั้นปีที่ 1 เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมซากาโดนิชิ จังหวัดไซตามะ ส่วนในการแข่งขันกีฬาระหว่างมหาวิทยาลัยเขาได้นำทีมคว้าอันดับ 4 และทำหน้าที่เป็นหัวหน้าทีมในขณะที่เขาเรียนมหาวิทยาลัยในชั้นปีที่สี่ ในปี ค.ศ 2007 เขาได้เข้าร่วมสโมสรโทเรย์แอร์โรส์ ส่วนในปี ค.ศ. 2012 เขาได้รับหน้าที่เป็นหัวหน้าทีมโทเรย์แอร์โรส์
ในปี ค.ศ. 2008 เขาได้รับรางวัลเบสต์ 6 จากการแข่งขันคูโรวาชิกิออลเจแปนวอลเลย์บอลแชมเปียนชิพ ครั้งที่ 57
ในปี ค.ศ. 2009 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมญี่ปุ่น ส่วนในปี ค.ศ. 2010 เขาได้เข้าร่วมการแข่งรายการวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2010 (จัดขึ้นในประเทศอิตาลี)
ในปี ค.ศ. 2011 ในการแข่งขันคูโรวาชิกิออลเจแปนวอลเลย์บอลแชมเปียนชิพ ครั้งที่ 60 เขาได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญที่ทำให้ทีมได้รับตำแหน่งชนะเลิศ และเขาได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า, รางวัลเบสต์ 6
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 การแข่งขันวี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011/12 เขาได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมโทเรย์แอร์โรส์เข้ารับตำแหน่งชนะเลิศ และเขาได้รับรางวัลไฟท์ติงสปิริต
สังกัดสโมสร

มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และการกีฬานิปปง
โทเรย์แอร์โรส์ (ค.ศ. 2007-)
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

เวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ - 2009
ชิงแชมป์โลก - 2010
เวิลด์คัพ - 2011
เกียรติประวัติ > บุคคล

2008 คูโรวาชิกิออลเจแปนวอลเลย์บอลแชมเปียนชิพ - รางวัลเบสต์ 6
2011 คูโรวาชิกิออลเจแปนวอลเลย์บอลแชมเปียนชิพ - รางวัลอินทรีดำ, รางวัลเบสต์ 6
2012 วี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011/12 - รางวัลไฟท์ติงสปิริต
2013 วี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2012/13 - รางวัลรับลูกเสิร์ฟยอดเยี่ยม
แหล่งข้อมูลอื่น

Vリーグ 公式プロフィール เก็บถาวร 2013-09-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
東レアローズ 選手プロフィール เก็บถาวร 2010-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กโทเรย์แอร์โรส์ (ทีมวอลเลย์บอลชาย) ฤดูกาล 2016-2017 |
| --- | --- |
สตาฟฟ์โค้ช:  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: อะสึชิ โคะบะยะชิ  ผู้ฝึกสอน: อะยุมุ ชิโนะดะ  ผู้ฝึกสอน: ไทจิ ยะมะโมะโตะ 
ตัวเซ็ต:  9 ซะโตะชิ อุเมะเนะ  21 นะโอะโนะบุ ฟุจิอิ 
ตัวตีด้านนอก:  4 โช ซะโนะ  5 ยูตะ โยะเนะยะมะ  7 ยูตะ มิเนะมุระ  8 ทะสึยะ เซะโตะงุชิ  10 ฮิเดะโมะโตะ โฮะชิโนะ  14 นีคอลา กอร์กีเอฟ  16 คะซุกิ โอะชิอะอิ  18 ยูจิ ซุซุกิ  20 ทะกะยุกิ โอะกิ 
ตัวบล็อกกลาง:  1 ทะกะอะกิ โทะมิมะสึ  2 เคนตะโระ ทะกะฮะชิ  3 ยะมะโตะ ฟุชิมิ  15 ฮิโระชิ ริ  17 โคตะโร คุโระกิ  19 ยูอิชิโร โคมิยะ 
ตัวรับอิสระ:  6 ชุนซุเกะ วะตะนะเบะ   22 ซะโตะชิ อิเดะ
ริกะ นางาซาวะ

| ริกะ นางาซาวะ |
| --- | --- |
เกิด:  (1985-04-11) 11 เมษายน ค.ศ. 1985 (39 ปี) ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น

ส่วนสูง: 163 ซม.
 
ริกะ นางาซาวะ (ญี่ปุ่น: 長澤リカ; อักษรโรมัน: Rika Nagasawa; 11 เมษายน ค.ศ. 1985 – ) หรือที่รู้จักในนาม ริริกะ (ญี่ปุ่น: 梨々花; อักษรโรมัน: Ririka) เป็นนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น
เธอเป็นนักแสดงรุ่นพี่สาวที่ปรากฏตัวในงานที่หลากหลาย เช่น ชิโจะ, เลสเบียน, หญิงสาว, เครื่องแบบ, พันธนาการ และฮิโตสึมะ
ประวัติ

เธอได้รับการเปิดตัวผลงานเอวีเมื่อ ค.ศ. 2007
ผลงานที่ปรากฏตัว

โอโตโกะ โนะ ซูเกเบนะ โมโซ ชิรีซุ วอลลุม คิว โทเม นินเง็น นิ นาเรรุ ไทสึ โอะ เทนีเรตะ!! (ญี่ปุ่น: オトコのスケベな妄想シリーズ VOL.9 透明人間になれるタイツを手に入れた！！)
ยูกินาริ ซูงาวาระ

นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
ยูกินาริ ซูงาวาระ (ญี่ปุ่น: 菅原由勢; 28 มิถุนายน ค.ศ. 2000 – ) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวญี่ปุ่น ซึ่งปัจจุบันทำหน้าที่ในตำแหน่งแบ็กขวาให้แก่สโมสรอาเซ็ด อัลก์มาร์ ของลีกเอเรอดีวีซี และทีมชาติญี่ปุ่น
อาชีพสโมสร > นาโงยะ แกรมปัส

ซูงาวาระลงประเดิมสนามให้แก่สโมสรนาโงยะ แกรมปัส เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 ซึ่งเป็นวันเปิดฤดูกาล 2018 ในแมตช์ที่พบกับกัมบะ โอซากะ ในปฏิบัติการเช่นนั้น เขาได้กลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดเป็นอันดับสองที่ลงเล่นในการแข่งเจลีก ดิวิชัน 1 ด้วยวัย 17 ปี 7 เดือน 27 วัน แซงหน้าอดีตนักฟุตบอลของกัมบะ โอซากะ อย่างจุงอิจิ อินาโมโตะ ใน ค.ศ. 1997 และวันที่ 6 เมษายน ของปีดังกล่าว ซูงาวาระได้เซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกกับนาโงยะ แกรมปัส ซึ่งนับเป็นนักฟุตบอลอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์สโมสรที่เซ็นสัญญาอาชีพด้วยวัย 17 ปี 10 เดือน