stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เน็กซัส 10

| --- | --- |


ผู้พัฒนา: กูเกิล, ซัมซุง
ผู้ผลิต: ซัมซุง
ตระกูล: กูเกิล เน็กซัส
ชนิด: แท็บเล็ตคอมพิวเตอร์
วางจำหน่าย:  13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555  ประเทศออสเตรเลีย  ประเทศแคนาดา  ประเทศฝรั่งเศส  ประเทศเยอรมนี  ประเทศสเปน  สหราชอาณาจักร  ประเทศสหรัฐอเมริกา   5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556  ประเทศญี่ปุ่น 
ราคาเบื้องต้น: 16 จิกะไบต์: 399 ดอลลาร์สหรัฐ  32 จิกะไบต์: 499 ดอลลาร์สหรัฐ
ระบบปฏิบัติการ: แอนดรอยด์ 4.2.2 (เจลลีบีน)
พลังงาน: แบตเตอรีลิเทียม-ไออนพอลิเมอร์ แบบฝังในเครื่อง 9,000 มิลลิแอมแปร์ต่อชั่วโมง 16 วัตต์ต่อชั่วโมง
ชิพ: Samsung Exynos 5250
หน่วยประมวลผล: 1.7 จิกะเฮิรตซ์ มัลติคอร์ Cortex-A15 Mali T604 GPU
ความจุ: 16 หรือ 32 จิกะไบต์ (หน่วยความจำแฟลช)
หน่วยความจำ: 2 จิกะไบต์ 12.8 จิกะไบต์/วินาที เอลพีดีดีอาร์3 แรม
การแสดงผล: 10.055 นิ้ว (255.4 มม.) วัดตามแนวทแยง จอพีเอลเอส แอลซีดีจอสัมผัส อัตราส่วน 16:10  2560×1600 พิกเซล (299 พิกเซลต่อนิ้ว) กัย 16 ล้านสี, จอป้องกันรอยขีดข่วน กอริลลา กลาส 2
กราฟฟิก: Mali T-604
ระบบเสียง: เอ็มพี3, ดับเบิลยูเอวี, อีเอเอซี+, ดับเบิลยูเอ็มเอ
การรับเข้า: เครื่องวัดความเร่ง, ไจโรสโคป, เครื่องรับรู้ระยะใกล้, เข็มทิศดิจิทัล, จีพีเอส, เครื่องวัดอำนาจแม่เหล็ก, บารอมิเตอร์, ไมโครโฟน
กล้อง: กล้องหลัง: 5 ล้านพิกเซล พร้อมกับแฟลช บันทึกวิดีโอ เอชดี (1080p)  กล้องหน้า: 1.9 ล้านพิกเซล บันทึกวิดีโอ เอชดี (720p)
การเชื่อมต่อ: รูหูฟัง 3.5 มม., บลูทูธ 3.0, วายฟาย (802.11 b/g/n ที่ 2.4 จิกะเฮิรตซ์) (MIMO+HT40), ไมโคร-เอชดีเอ็มไอ, เอ็นเอฟซี, ไมโครยูเอสบี 2.0, ด็อคกิงสเตชัน
บริการออนไลน์: กูเกิล เพลย์
มิติ: 263.9×177.6×8.9 มม. (10.39×6.99×0.35 นิ้ว)
น้ำหนัก: 21.3 oz (603 g)
บทความที่เกี่ยวข้อง: ไมโครซอฟท์ เซอฟิส, ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 10.1, คินเดิลไฟร์ เอชดี, ไอแพด 3, ไอแพด 4
เว็บไซต์: www.google.com/nexus/10/
เน็กซัส 10 (อังกฤษ: Nexus 10; /ˈnɛkˌsəs/ nek-sus) เป็นแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ถูกออกแบบและวางขายโดยกูเกิล ร่วมกับ ซัมซุง ในตระกูล กูเกิล เน็กซัส ซึ่งเป็นตระกูลของรุ่นที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ 4.1 ที่มีชื่อว่า "เจลลีบีน" เน็กซัส 10 มีจอกว้าง 10.055 นิ้ว เมื่อวัดตามแนวทแยง ซึ่งถือว่าเป็นหน้าจอที่กว้างที่สุดในตระกูล, ใช้ชิพประมวลผล Samsung Exynos 5250, หน่วยความจำแฟลช 16 หรือ 32 จิกะไบต์ โดยมีแหล่งรวบรวมความบันเทิงและโปรแกรมบน กูเกิล เพลย์ ซึ่งมีทั้งโปรแกรมประยุกต์, หนังสืออิเล็กทรอนิกส์, รายการโทรทัศน์, ภาพยนตร์, เกม และ เพลงมากมาย
เนเปอร์

เนเปอร์ (อังกฤษ: neper; ตัวย่อ Np) เป็นหน่วยวัดอัตราส่วนทางฟิสิกส์ อยู่ในระบบวัดปริมาณระหว่างประเทศ (ISQ) และเป็นหนึ่งในหน่วยที่ยอมรับให้ใช้แก่ระบบเอสไอ ชื่อหน่วยตั้งชื่อตามจอห์น เนเปียร์ นักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ
นิยาม

เนเปอร์เป็นหน่วยในมาตราลอการิทึม เช่นเดียวกับหน่วยเดซิเบล โดยเดซิเบลใช้ลอการิทึมฐาน 10 ในขณะที่เนเปอร์ใช้ลอการิทึมธรรมชาติที่มาจากเลขออยเลอร์ ซึ่งจะได้:
โดย  x_{1} และ  x_{2} เป็นค่าที่ได้ และ ln คือลอการิทึมธรรมชาติ
ในระบบวัดปริมาณระหว่างประเทศ เนเปอร์จะมีนิยาม 1 Np = 1
ความสัมพันธ์กับหน่วยเดซิเบล

เนเปอร์ใช้ในการนิยามปริมาณสนาม (เช่น ศักย์ไฟฟ้า, กระแสไฟฟ้า, แอมพลิจูดและความดันเสียง) ในขณะที่เดซิเบล (dB) ใช้นิยามอัตราส่วนกำลัง โดยอัตราส่วนกำลัง 10 log r dB จะเท่ากับอัตราส่วนปริมาณสนาม 20 log r dB
ความสัมพันธ์ของเนเปอร์และเดซิเบล:
และ
ทั้งเดซิเบลและเนเปอร์ล้วนแต่เป็นอัตราส่วนคงที่ ดังนั้นจะได้:
ทั้งเนเปอร์และเดซิเบลเป็นหน่วยวัดไร้มิติ ทั้งสองหน่วยวัดนี้ได้รับการยอมรับจากสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ (ITU)
| ด ค กระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศ (ระบบเอสไอ) |
| --- | --- | --- |
| หน่วยฐาน | กิโลกรัม  ·  เคลวิน  ·  แคนเดลา  ·  เมตร  ·  โมล  ·  วินาที  ·  แอมแปร์ |  |
| หน่วยอนุพัทธ์ | เกรย์  ·  คาทัล  ·  คูลอมบ์  ·  จูล  ·  ซีเมนส์  ·  ซีเวิร์ต  ·  นิวตัน  ·  ปาสกาล  ·  เทสลา  ·  เบ็กเคอเรล  ·  ฟารัด  ·  เรเดียน  ·  ลักซ์  ·  ลูเมน  ·  วัตต์  ·  เวเบอร์  ·  โวลต์  ·  สเตอเรเดียน  ·  องศาเซลเซียส  ·  โอห์ม  ·  เฮนรี  ·  เฮิรตซ์ |  |
| หน่วยที่ยอมรับให้ใช้แก่ระบบเอสไอ | ชั่วโมง  ·  ดอลตัน  ·  เดซิเบล  ·  ตัน  ·  นาที  ·  เนเปอร์  ·  ลิตร  ·  ลิปดาและพิลิปดา  ·  วัน  ·  หน่วยดาราศาสตร์  ·  องศา  ·  อิเล็กตรอนโวลต์  ·  เฮกตาร์ |  |
| ดูเพิ่ม | การแปลงหน่วย  ·  คำอุปสรรคเอสไอ  ·  คำนิยามหน่วยในปี 2005–2019  ·  การนิยามหน่วยใหม่ในปี 2019  ·  ระบบการวัด |  |
 หมวดหมู่
เนหะมีย์ 2

หนังสือเนหะมีย์ บทที่ 2
| เนหะมีย์ 2 |
| --- | --- |
← เนหะมีย์ 1เนหะมีย์ 3 →
เนหะมีย์ถวายถ้วยเสวยแก่กษัตริย์อารทาเซอร์ซีส จุลจิตรกรรมจากคัมภีร์ไบเบิลของ Monastery of Santa Maria de Alcobaça (ราวทศวรรษ 1220 (National Library of Portugal ALC.455, fl.147)
หนังสือ: หนังสือเนหะมีย์
หมวดหมู่: เคทูวีม
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 16
เนหะมีย์ 2 (อังกฤษ: Nehemiah 2) เป็นบทที่ 2 ของหนังสือเนหะมีย์ของพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือเป็นบทที่ 12 ของหนังสือเอสรา-เนหะมีย์ในคัมภีร์ฮีบรูซึ่งถือว่าหนังสือเอสราและหนังสือเนหะมีย์เป็นหนังสือเล่มเดียวกัน ธรรมเนียมของศาสนายูดาห์ระบุว่าเอสราเป็นผู้เขียนของหนังสือเอสรา-เนหะมีย์รวมถึงหนังสือพงศาวดาร แต่นักวิชาการสมัยโดยทั่วไปเชื่อว่าผู้เรียบเรียงจากศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล (ที่เรียกว่า "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร") เป็นผู้เขียนสุดท้ายของหนังสือเหล่านี้ ในบทที่ 2 ของหนังสือเนหะมีย์  นับตั้งแต่เมื่อเนหะมีย์ได้รับรายงานเกี่ยวเยรูซาเล็มในเดือนคิสเลฟ (พฤศจิกายน/ธันวาคม) เนหะมีย์รอจนกระทั่งเดือนนิสาน (มีนาคม/เมษายน) เมื่อเนหะมีย์ทูลขอกษัตริย์อารทาเซอร์ซีสที่ 1 แห่งเปอร์เซีย ขออนุญาตกกลับไปช่วยก่อสร้างเยรูซาเล็มขึ้นใหม่ กษัตริย์อารทาเซอร์ซีสทรงอนุญาตตามคำทูลขอของเนหะมีย์ และถึงแม้ว่าเนหะมีย์จะมีอำนาจเหนือบรรดาผู้ว่าราชการมณฑลฟากตะวันตกของแม่น้ำยูเฟรติสน้อยกว่าเอสรา แต่เนหะมีย์ก็ได้รับตำแหน่งราชการและมีนายทหารและพลม้าคุ้มกัน
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 20 วรรค
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
ยังมีคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK:  {\mathfrak {G}}S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5)
ดูเพิ่ม

อารทาเซอร์ซีสที่ 1
เยรูซาเล็ม
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: เอสรา 7, เอสรา 8
บรรณานุกรม

Fensham, F. Charles (1982). The Books of Ezra and Nehemiah. New international commentary on the Old Testament (illustrated ed.). Wm. B. Eerdmans Publishing. ISBN 978-0802825278. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
Grabbe, Lester L. (2003). "Nehemiah".  ใน Dunn, James D. G.; Rogerson, John William (บ.ก.). Eerdmans Commentary on the Bible (illustrated ed.). Wm. B. Eerdmans Publishing. pp. 320–328. ISBN 978-0802837110. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Larson, Knute; Dahlen, Kathy; Anders, Max E. (2005).  Anders, Max E. (บ.ก.). Holman Old Testament Commentary - Ezra, Nehemiah, Esther. Holman Old Testament commentary. Vol. 9 (illustrated ed.). B&H Publishing Group. ISBN 978-0805494693. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
Levering, Matthew (2007). Ezra & Nehemiah. Brazos Theological Commentary on the Bible. Brazos Press. ISBN 978-1587431616. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
McConville, J. G. (1985). Ezra, Nehemiah, and Esther. The daily study Bible : Old Testament. Westminster John Knox Press. ISBN 978-0664245832. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
Smith-Christopher, Daniel L. (2007). "15. Ezra-Nehemiah".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 308–324. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Nechemiah - Nehemiah - Chapter 2 (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
Book of Nehemiah Chapter 2. Bible Gateway
เนหะมีย์ 2. YouVersion
| ด ค กหนังสือเนหะมีย์ |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล:  เนหะมีย์ 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13 
สถานที่:  ไซดอน  ไทระ  บาบิโลน  เยรูซาเล็ม  สุสา  อาหรับ  เอกบาทานา 
บุคคล:  เกเชม  เชอัลทิเอล  ไซรัส  ดาริอัส  โทบีอาห์  เนหะมีย์  ยูดาห์  เยชูอา/โยชูวา  เศคาริยาห์  เศรุบบาเบล  สันบาลลัท  อารทาเซอร์ซีส  อาหสุเอรัส  อิดโด  เอสรา  ฮักกัย 
วลี:  โขส  เชเขล  บ่าวไพร่ประจำพระวิหาร 
การประพันธ์:  ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร  เอสรา–เนหะมีย์ 
← หนังสือเอสรา (บทที่ 10)หนังสือเอสเธอร์ (บทที่ 1) ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์      หนังสือพงศาวดาร (บทที่ 1) ในคัมภีร์ฮีบรู →
เนหะมีย์ถวายถ้วยเสวยทองคำแก่กษัตริย์อารทาเซอร์ซีส ภาพวาดของ Fol. 178v ของสำนาต้นฉบับมีภาพประกอบในภาษาละติน (ค.ศ. 1270)
เนื้อเยื่อบุโพรง

บทความนี้เกี่ยวกับเนื้อเยื่อบุโพรงหลอดเลือดและหลอดน้ำเหลือง สำหรับเนื้อเยื่อพื้นฐานหนึ่งในสี่ชนิดของสัตว์มีเนื้อเยื่อเกี่ยวพันเป็นต้น ดูที่ เนื้อเยื่อบุผิว
| เนื้อเยื่อบุโพรง |
| --- | --- |
ผังแสดงตำแหน่งของเซลล์เนื้อเยื่อบุโพรง
รูปกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนชนิดส่องผ่าน - แสดงเส้นเลือดฝอย (microvessel) ซึ่งมีเซลล์เนื้อเยื่อบุโพรงล้อมรอบเม็ดเลือดแดง (erythrocyte, E) โดยเป็นเยื่อบุในสุดของเส้นเลือดซึ่งเรียกว่า tunica intima
รายละเอียด
ระบบ: ระบบไหลเวียน
ที่ตั้ง: เนื้อเยื่อบุโพรงเส้นเลือดและหลอดน้ำเหลือง
ตัวระบุ
MeSH: D004727
TH: H2.00.02.0.02003
FMA: 63916
ศัพท์ทางกายวิภาคของจุลกายวิภาคศาสตร์ [แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
เนื้อเยื่อบุโพรง หรือ เอนโดทีเลียม (อังกฤษ: endothelium) เป็นเซลล์เอนโดทีเลียม (endothelial cell) ชั้นเดียว เป็นเนื้อเยื่อบุผิวชนิด squamous ที่บุผิวด้านในของเส้นเลือดและหลอดน้ำเหลือง
เป็นตัวคั่นระหว่างเลือดหรือน้ำเหลืองในช่องเส้นเลือด/หลอดน้ำเหลืองกับผนังที่เหลือ
เป็นตัวคั่นระหว่างเส้นเลือด/หลอดน้ำเหลืองกับเนื้อเยื่อ และเป็นตัวควบคุมการไหลของสารและน้ำเข้าไปหรือออกจากเนื้อเยื่อ
เซลล์เนื้อเยื่อบุโพรงเส้นเลือดเรียกว่า vascular endothelial cell เทียบกับเยื่อบุหลอดน้ำเหลืองที่เรียกว่า lymphatic endothelial cell
เซลล์เนื้อเยื่อบุโพรงเส้นเลือดบุระบบไหลเวียนทั้งหมดตั้งแต่หัวใจไปจนถึงหลอดเลือดฝอยซึ่งเล็กสุด
เซลล์เหล่านี้มีหน้าที่โดยเฉพาะ ๆ รวมทั้งการกรองของเหลวเช่นที่พบในโกลเมอรูลัสของไต, การให้แรงตึงแก่เส้นเลือด, การห้ามเลือด, การเรียกระดมนิวโทรฟิล และการขนส่งฮอร์โมน
เนื้อเยื่อบุโพรงที่ผิวชั้นในของห้องหัวใจเรียกว่าเยื่อบุหัวใจ (endocardium)
การทำงานที่บกพร่องของเอนโดทีเลียมอาจนำไปสู่ปัญหาสุขภาพที่ร้ายแรงทั่วร่างกาย
ดูเพิ่ม

การกระตุ้นเนื้อเยื่อบุโพรง
การจับลิ่มของเลือด
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Endothelium ใน พจนานุกรมศัพท์การแพทย์ดอร์แลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปทางกายวิภาคศาสตร์: Circulatory/vessels/capillaries1/capillaries3 - อวัยววิทยาเชิงเปรียบเทียบที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส, "Capillaries, non-fenestrated (EM, Low)"
ภาพเนื้อเยื่อจากมหาวิทยาลัยบอสตัน 21402ooa (อังกฤษ)
Endothelium and inflammation
Platelet Activation, University of Washington
เนื้อเยื่อเจริญ

เนื้อเยื่อเจริญ (อังกฤษ: meristem) คือเนื้อเยื่อในพืชที่ประกอบไปด้วยเซลล์ที่ยังไม่ผ่านการเปลี่ยนสภาพ (เซลล์ที่สามารถแบ่งตัวได้) ซึ่งมักพบในตำแหน่งที่พืชมีการเจริญเติบโต โดยปกติแล้วเซลล์พืชที่ทำการแบ่งตัวแล้วจะไม่สามารถแบ่งตัวออกมาได้อีก เนื้อเยื่อเจริญจึงเป็นองค์ประกอบสำคัญในการแบ่งตัวของเซลล์เนื่องจากประกอบไปด้วยเซลล์ใหม่ที่จะถูกนำไปขยายเนื้อเยื่อและนำไปสู่สร้างอวัยวะใหม่ เพื่อเป็นโครงสร้างพื้นฐานให้กับต้นพืช
เซลล์ในเนื้อเยื่อเจริญนั้นมีรูปแบบการทำงานที่คล้ายคลึงกับเซลล์ต้นกำเนิดที่พบในสัตว์ คือมีบางเซลล์ที่ยังไม่ผ่านการเปลี่ยนสภาพ แต่สามารถที่จะทำการแบ่งเซลล์ในภายหลังได้ และเซลล์ทั้งสองประเภทยังมีขนาดเล็กและเต็มไปด้วยโปรโตพลาสซึม ทั้งยังมีแวคิวโอลที่มีขนาดเล็กมาก ส่วนไซโทพลาสซึมนั้นไม่มีพลาสติดที่ผ่านการเปลี่ยนสภาพประกอบอยู่ด้วย (คือคลอโรพลาสหรือโครโมพลาส) แม้ว่าจะโพรพลาสติดซึ่งเป็นขั้นก่อนของพลาสติดอยู่ก็ตาม เซลล์ในเนื้อเยื่อเจริญจะอัดแน่นอยู่ด้วยกันโดยไม่มีช่องว่างระหว่างเซลล์ และจะมีผนังเซลล์ที่บางมาก การดำรงสภาพกลุ่มเซลล์เหล่านี้ต้องการสมดุลระหว่างกระบวนการที่ตรงข้ามกันสองกระบวนการคือการเริ่มสร้างอวัยวะและการแทนที่เซลล์ต้นกำเนิด
เนื้อเยื่อเจริญสามารถแบ่งประเภทได้ตามตำแหน่งที่อยู่ แบ่งได้เป็น 3 ประเภทได้แก่
เนื้อเยื่อเจริญส่วนปลาย

เนื้อเยื่อเจริญส่วนปลาย (Apical meristem) พบบริเวณปลายยอดไม้, ปลายราก และตาไม้ เมื่อแบ่งเซลล์แล้วทำให้ปลายยอด ปลายรากยืดยาวออกไปหรือตาแตกกิ่งก้านใหม่ เนื้อเยื่อเจริญมีขนาดเล็กมากเมื่อเปรียบเทียบกับเนื้อเยื่อเจริญด้านข้างที่มีรูปร่างเป็นทรงกระบอก
เนื้อเยื่อเจริญส่วนปลายประกอบด้วยชั้นหลายชั้น ซึ่งจำนวนของชั้นขึ้นอยู่กับชนิดของพืช แต่โดยทั่วไปแล้วชั้นนอกสุดจะถูกเรียกว่าทูนิคา (tunica) และชั้นในสุดเรียกว่าคอร์ปัส (corpus) ทูนิคาจะเป็นตัวกำหนดลักษณะภายนอกของปากใบและริมใบในพืชใบเลี้ยงเดี่ยว ส่วนคอร์ปัสจะเป็นตัวกำหนดลักษณะของปากใบในพืชใบเลี้ยงคู่ คอร์ปัสและทูนิคาจึงมีส่วนสำคัญอย่างยิ่งในลักษณะภายนอกของพืชเนื่องจากเซลล์ในพืชทั้งหมดถูกผลิตขึ้นมาจากเนื้อเยื่อเจริญ
เนื้อเยื่อเจริญด้านข้าง

เนื้อเยื่อเจริญด้านข้าง (Lateral meristem) หรือเนื้อเยื่อเจริญขั้นทุติยภูมิ (Secondary meristem) เป็นเนื้อเยื่อเจริญที่เกิดภายหลังในโครงสร้างที่มีการเจริญขั้นที่สอง เช่นรากและลำต้น เซลล์ของเนื้อเยื่อเจริญส่วนนี้มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีผนังเซลล์บาง และจัดเรียงเซลล์อย่างเป็นระเบียบ สามารถแบ่งได้เป็น 2 ชนิดคือ
วาสคิวลาร์แคมเบียม (Vascular cambium) แทรกอยู่ระหว่างเนื้อเยื่อโฟลเอ็ม (phloem) และไซเล็ม (xylem) ทำหน้าที่สร้างไซเล็มและโฟลเอ็มขั้นทุติยภูมิ ซึ่งกระบวนการสร้างนี้นำไปสู่การสร้างเนื้อไม้และจะดำเนินไปชั่วอายุของพืช พบในพืชใบเลี้ยงคู่ และพืชตระกูล[[สน]
คอร์กแคมเบียม (Cork cambium) ทำหน้าที่สร้างคอร์กเพื่อทำหน้าที่แทนเซลล์เอพิเดอร์มิส (epidermis) โดยคอร์กนี้จะกลายไปเป็นเปลือกไม้ต่อไป
parnechymal enlargement พืชใบเลี้ยงเดี่ยวบางชนิดเช่น หมากผู้หมากเมีย เข็มกุดั่น ศรนารายณ์] พืชตระกูลปาล์ม เรียก anomalous secondary growth
เนื้อเยื่อเจริญเหนือข้อ

เนื้อเยื่อเจริญเหนือข้อ (Intercalary meristem) เป็นเนื้อเยื่อเจริญทรงกระบอกที่พบอยู่บริเวณเหนือข้อของพืชใบเลี้ยงเดี่ยว โดยเนื้อเยื่อเจริญบริเวณนี้จะทำให้ปล้องยืดยาวออกไป
เนื้อตายเน่า

| เนื้อตายเน่า (Gangrene) |
| --- | --- |
เนื้อตายเน่าแบบแห้ง บนนิ้วเท้าขวาอันเกิดจากโรคหลอดเลือดแดงส่วนปลาย
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: R02,  I70.2,  E10.2,  I73.9
ICD-9: 040.0, 785.4
DiseasesDB: 19273
MeSH: D005734
เนื้อตายเน่า (อังกฤษ: Gangrene) คือภาวะซึ่งเกิดขึ้นเมื่อเนื้อเยื่อบางส่วนของร่างกายตายไปเป็นปริมาณมาก จนเป็นภาวะซึ่งอาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ ภาวะนี้อาจเกิดจากการบาดเจ็บหรือการติดเชื้อ หรือพบในผู้ป่วยเรื้อรังจากโรคที่ส่งต่อการไหลเวียนเลือด สาเหตุส่วนใหญ่เกิดจากการขาดเลือดไปเลี้ยงเนื้อเยื่อส่วนนั้น ๆ ทำให้เซลล์ตาย โรคเบาหวานและการสูบบุหรี่เป็นเวลานานเพิ่มความเสี่ยงของการเกิดเนื้อตายเน่าได้
เนเวอร์แลนด์ แดนรักมหัศจรรย์

| เนเวอร์แลนด์ แดนรักมหัศจรรย์ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ
กำกับ: มาร์ก ฟอร์สเตอร์
เขียนบท: David Magee
อำนวยการสร้าง: Richard N. Gladstein Nellie Bellflower
นักแสดงนำ: จอห์นนี เดปป์ เคต วินสเล็ต ราดาห์ มิทเชลล์ จูลี คริสตี ดัสติน ฮอฟแมน
กำกับภาพ: โรเบอร์โต้ เชเฟอร์
ตัดต่อ: Matt Chesse
ดนตรีประกอบ: Jan A. P. Kaczmarek
ผู้จัดจำหน่าย: Miramax Films
วันฉาย:  สหรัฐอเมริกา: 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547  ไทย: 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
ความยาว: 106 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $25,000,000
ทำเงิน: $116,766,556
เนเวอร์แลนด์ แดนรักมหัศจรรย์ (อังกฤษ: Finding Neverland) เป็นภาพยนตร์อังกฤษ/อเมริกัน ในปี 2004 กึ่งชีวประวัติ  ของนักเขียนบทละคร เจ. เอ็ม. แบร์รี กำกับโดยมาร์ก ฟอร์สเตอร์ บทภาพยนตร์เขียนโดยเดวิด มาจี โดยเขียนมาจากบทละครเรื่อง The Man Who Was Peter Pan ของแอลลัน นี ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 7 สาขา รวมถึงในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากการแสดงของจอห์นนี เดปป์ และภาพยนตร์ได้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ 1 รางวัลในสาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม โดย แจน เอ. พี. แคกซ์มาเรก ภาพยนตร์เข้าฉายครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ความยาว 106 นาที
เรื่องย่อ

เมื่อ เจ. เอ็ม. แบร์รี่ (จอห์นนี เดปป์) อดีตนักเขียนดาวรุ่งไฟแรง กำลังมองดูผลงานประพันธ์ของตัวเอง ที่ถูกถ่ายทอดออกมาเป็นละครเวทีเรื่องล่าสุดของเขาอย่างหมดไฟ ณ จุดนั้น แบร์รี่รู้ดีว่า ผลงานของเขานั้นไม่มีสิ่งใดแปลกใหม่อีกแล้ว แต่นั่นก็ไม่เท่ากับที่เขารู้ตัวว่า เขานั้นกำลังต้องการแรงบันดาลใจอย่างแท้จริง และแล้วเช้าวันหนึ่งอันเงียบสงบ ในสวนสาธารณะเคนซิงตันการ์เด้นส์ แบร์รี่และสุนัขพันธุ์เซนท์เบอร์นาดของเขาก็มีอันสะดุดลง เมื่อเขาพบกับเด็กชาย 4 คน แห่งครอบครัวเลเวอลิน-เดวี่ส์ และ แม่ของพวกเขา ซิลเวีย (เคต วินสเล็ต) แล้วเรื่องราวทั้งหมดก็เริ่มต้นขึ้น
แม้ว่าแบร์รี่จะได้รับเสียงคัดค้านจาก เอ็มม่า ดู มอริเย่ร์ (จูลี คริสตี) ย่าของเด็ก ๆ และภรรยาของเขาเอง แมรี่ (ราด้า มิทเชลล์) แต่เขาก็ยังคงใช้เวลากับเป็นจำนวนมาก กับเด็กน้อยที่ 4 คนต่อไปในการเล่นสนุก สรวลเสเฮฮา ปลอมตัว เล่นเกมต่าง ๆ และสร้างโลกแห่งจินตนาการที่มีปราสาท, กษัตริย์, คาวบอย, อินเดียนแดง, โจรสลัด และลูกเรือ แบร์รี่สร้างโลกจินตนาการของเด็กๆ ขึ้นมา โดยยึดเอาเนินเขาเตี้ยๆ นั้นเป็นเสมือนกับกราบเรือ พร้อมกับพกกิ่งไม้ที่เป็นเสมือนดาบวิเศษศักดิ์สิทธิ์ และเด็กน้อยทั้ง 4 ก็คือ The Lost Boys of Neverland
แล้วเรื่องราวสนุกสนานและการผจญภัยของเด็ก ๆ ก็กลายมาเป็นผลงานเขียนระดับมาสเตอร์พีซเรื่อง ปีเตอร์ แพน แม้ว่าหลายคนกำลังกังวลว่า ผลงานครั้งนี้ของเขานั้นอาจไม่ประสบความสำเร็จ ทว่าหนึ่งในบุคคลสำคัญที่เชื่อมั่นในตัวเขาตลอดมาก็คือ ชาร์ลส์ ฟรอห์แมน (ดัสติน ฮอฟแมน) แล้วเขาก็ช็อคนักแสดงนำของเขา ในการซ้อมการแสดงว่า ให้เขานั้นเหาะข้ามเวที และนักแสดงนำคนอื่นแต่งตัวแบบหลุดจินตนาการ เกินกว่าที่สังคมอังกฤษในยุคนั้นจะรับได้ ในที่สุด แบร์รี่ก็พร้อมที่จะแนะนำให้โลกได้รู้จัก... ปีเตอร์ แพน เรื่องราวโศกนาฏกรรมของโชคชะตา ที่จะทำให้ผู้ประพันธ์และทุกคนที่เขารัก และทุกคนที่รักเขา ได้เข้าใจว่า ...ความเชื่อมั่นนั้นมีค่าเพียงใด
นักแสดง

จอห์นนี เดปป์ ...เจ. เอ็ม. แบร์รี่
ดัสติน ฮอฟแมน ...ชาร์ลส์ ฟรอห์แมน
เคต วินสเล็ต ...ซิลเวีย
จูลี คริสตี ...เอ็มม่า ดู มอริเย่ร์
ราด้า มิทเชลล์ ...แมรี่
จอห์นนี เดปป์ และ เคต วินสเล็ต ในภาพยนตร์
เน็กซัส 9

| --- | --- |


ผู้พัฒนา: กูเกิล / HTC
ผู้ผลิต: HTC
ตระกูล: กูเกิล เน็กซัส
ชนิด: แท็บเล็ตคอมพิวเตอร์
ระบบปฏิบัติการ: แอนดรอยด์ 5.0 "โลลิป๊อป" อัปเกรดเป็น 7.0 "นูกัต" ได้
พลังงาน: 6,700 มิลลิแอมป์ แบตเตอรีฝังในเครื่อง  ลิเทียมพอลิเมอร์
ชิพ: Nvidia Tegra K1 64 บิต
หน่วยประมวลผล: Dual-core 2.3  จิกะเฮิรตซ์ Denver
ความจุ: 16 หรือ 32 จิกะไบต์
หน่วยความจำ: 2 จิกะไบต์
การแสดงผล: 8.9-นิ้ว (230-มิลลิเมตร) IPS LCD อัตราส่วน 4.3 ไวด์สกรีน  2048x1536 พิกเซล พร้อม Corning Gorilla Glass 3
กราฟฟิก: Kepler DX1
การรับเข้า: ไมโครโฟนคู่ GPS Ambient light sensor Gyroscope Accelerometer Magnetometer
กล้อง: กล้องหลัก 8 ล้านพิกเซล พร้อมแอลอีดีแฟลช f2.4 กล้องหน้า 1.6 ล้านพิกเซล f2.4
การเชื่อมต่อ: ช่องหูฟัง 3.5 มิลลิเมตร บลูทูธ 4.1 NFC Micro USB 2.0
บริการออนไลน์: กูเกิลเพลย์
มิติ: 153.68 x 228.25 x 7.95 มิลลิเมตร
น้ำหนัก: รุ่นวายฟาย: 425 กรัม รุ่นแอลทีอี: 436 กรัม
เว็บไซต์: www.google.com/nexus/9/
เน็กซัส 9 (อังกฤษ: Nexus 9; โค้ดเนม Volantis หรือ Flounder) เป็นแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ร่วมผลิตโดยกูเกิลและ HTC อยู่ในตระกูลกูเกิล เน็กซัส เปิดตัวเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2557 และจะวางจำหน่ายทั่วไปในวันที่ 3 พฤศจิกายน เน็กซัส 9 เป็นแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์รุ่นแรกในตระกูลที่ผลิตโดย HTC และเป็นรุ่นแรกที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ 5.0 "โลลิป๊อป"
เนชันนัลลีก

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 1979 (ในชื่อ อลิอันซ์พรีเมียร์ลีก)
ประเทศ:  อังกฤษ (22 สโมสร)
สโมสรอื่นจาก:  เวลส์ (1 สโมสร)
จำนวนทีม: 23
ระดับในพีระมิด: 5
เลื่อนชั้นสู่: ลีกทู
ตกชั้นสู่: เนชันนัลลีกนอร์ท เนชันนัลลีกเซาท์
ถ้วยระดับประเทศ: เอฟเอคัพ เอฟเอ โทรฟี
ถ้วยระดับนานาชาติ: ยูฟ่ายูโรปาลีก (ผ่าน เอฟเอคัพ)
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: เรกซัม  (2022–23)
ชนะเลิศมากที่สุด: บาร์เน็ต (3 สมัย) แมคเคิลส์ฟีลด์ทาวน์ (3 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: บีที สปอร์ต เอ็นแอลทีวี
เว็บไซต์: National League
ปัจจุบัน: เนชันนัลลีก ฤดูกาล 2023–24​
เนชันนัลลีก (อังกฤษ: National League) หรือในอดีตคือ ลีกคอนเฟอเรนซ์พรีเมียร์ หรือ บลูสแควร์พรีเมียร์ (ปัจจุบันมีชื่อในการแข่งขันตามผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการว่า แวนอะรามาเนชันนัลลีก) คือการแข่งขันฟุตบอลในระดับสูงที่สุดของระบบฟุตบอลกึ่งอาชีพในอังกฤษ และถูกจัดให้เป็นลีกที่อยู่ลำดับ 5 ของระบบลีกอังกฤษทั้งหมด โดยผู้ชนะจะได้เลื่อนชั้นสู่ฟุตบอลลีกทู ซึ่งเป็นลีกระดับล่างสุดในระบบฟุตบอลลีก หรือลีกระดับอาชีพ
ในอดีตลีกคอนเฟอเรนซ์ พรีเมียร์ จัดเป็นลีกของสโมสรฟุตบอลกึ่งอาชีพ โดยมีการผสมผสานทั้งสโมสรอาชีพเก่าแก่ที่ตกชั้นลงมาจากลีกทู และสโมสรสมัครเล่นที่เลื่อนชั้นขึ้นมาจากลีกระดับล่าง ในฤดูกาล 2015–16 ได้มีการเปลี่ยนชื่อลีกเป็น เนชันนัลลีก โดยมีผู้สนับสนุนหลักคือบริษัทแวนอะรามา ผู้ประกอบธุรกิจรถยนต์อเนกประสงค์ (รถแวน) ในสหราชอาณาจักร
ประวัติลีก > อลิอันซ์ พรีเมียร์ลีก

เนชันนัลลีก ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ.1979 ในชื่อ อลิอันซ์พรีเมียร์ลีก และจัดการแข่งขันอย่างเป็นทางการครั้งแรกในฤดูกาล1979–80 และถือเป็นครั้งแรกที่มีการจัดแข่งขันอย่างเต็มรูปแบบ สำหรับการแข่งขันในระดับที่ต่ำกว่าลีกอาชีพ การหาสโมสรเข้าร่วมการแข่งขันนั้นมาจากสโมสรในนอร์ธเทิร์น พรีเมียร์ลีก และเซาท์เทิร์นลีก โดยสโมสรที่ชนะเลิศในฤดูกาลแรกคือสโมสรฟุตบอลอัลทริงแฮม
การจัดการแข่งขันอลิอันซ์ พรีเมียร์ลีก ส่งผลให้เกิดการพัฒนาวงการฟุตบอลในระดับล่าง และยกระดับฐานะทางการเงินของสโมสรเล็กๆในอังกฤษอย่างเป็นรูปธรรม โดยในฤดูกาล 1984–85 มีผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรกคือบริษัท โกลา ผู้ผลิตอุปกรณ์กีฬา ทำให้มีการตั้งชื่อการแข่งขันตามผู้สนับสนุนหลักว่า โกลา ลีก
ประวัติลีก > ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์

ฤดูกาล 1986–87 ได้มีการเปลี่ยนชื่อลีกเป็น ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ และมีชื่อในการแข่งขันตามผู้สนับสนุนรายใหม่ว่า จีเอ็ม วูซ์ฮอลล์ คอนเฟอเรนซ์ โดยในฤดูกาลนี้ฟุตบอลลีกของอังกฤษ ได้ยอมรับให้มีการเลื่อนชั้นและตกชั้น ระหว่างสโมสรที่ชนะเลิศในการแข่งขันฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ และสโมสรที่ได้อันดับสุดท้ายในระดับดิวิชัน 4 (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นฟุตบอลลีกทู) โดยสโมสรแรกที่ได้เลื่อนชั้นสู่ลีกอาชีพจากการชนะเลิศในฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ คือ สโมสรฟุตบอลสการ์โบโร และสโมสรแรกที่ตกชั้นจากลีกอาชีพลงมาคือ สโมสรฟุตบอลลินคอล์น ซิตี
ฤดูกาล 1999–2000 ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ ได้มีผู้สนับสนุนรายใหม่คือบริษัท เนชันไวด์ และใช้ชื่อในการแข่งขันว่า เนชันไวด์ คอนเฟอเรนซ์
ตั้งแต่ฤดูกาล 2002–2003 เป็นต้นมาฟุตบอล คอนเฟอเรนซ์ ได้รับการเพิ่มสโมสรที่จะได้รับการเลื่อนชั้นเป็น 2 สโมสร จากเดิมเฉพาะสโมสรที่ชนะเลิศ เป็นสโมสรที่ชนะเลิศ และผู้ชนะในรอบเพลย์ออฟ ที่แข่งกันระหว่างสโมสรที่ได้อันดับ 2 – อันดับ 5 ทั้งนี้มีข้อแม้ว่าสโมสรในฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ที่จะเลื่อนชั้นได้จะต้องมีสนามเหย้าที่ได้มาตรฐานในระดับอาชีพเท่านั้น
ประวัติลีก > บลูสแควร์ พรีเมียร์

ฤดูกาล 2006–2007 ลีกได้ผู้สนับสนุนรายใหม่ ที่มาแทนบริษัทเนชันไวด์ จึงเปลี่ยนชื่อลีกเป็นบลูสแควร์ พรีเมียร์ และใช้ชื่อนี้จนจบฤดูกาล 2013–2014
ประวัติลีก > เนชันนัลลีก

หลังจากบริษัทสคริล ได้เข้ามาเป็นผู้สนับสนุนต่อจากบลูสแควร์ ได้เพียงแค่ฤดูกาลเดียว ก็ได้บริษัทแวนอะรามา มาเป็นผู้สนับสนุนหลักรายใหม่อย่างเป็นทางการในฤดูกาล 2015–2016 และเปลี่ยนชื่อลีกเป็นเนชันนัลลีก
สโมสรในฤดูกาล 2021–22

| สโมสร | อันดับในฤดูกาลก่อน (2020–21) |
| --- | --- |
อัลเดอร์ช็อต ทาวน์: อันดับ 15
อัลทริงแฮม: อันดับ 17​
บาร์เน็ต: อันดับ 22
บอแรม วูด: อันดับ 14
บรอมลีย์: อันดับ 7
เชสเตอร์ฟีลด์: อันดับ 6
ดาเกแนม แอนด์ เรดบริดจ์: อันดับ 12
โดเวอร์ แอธเลติก: ถูกยกเลิกผลการแข่งขันในฤดูกาล 2020–21
อีสต์ลีห์: อันดับ 9
กริมสบี ทาวน์: อันดับ 24, อีเอฟแอลลีกทู​
ฮาลิแฟกซ์ ทาวน์: อันดับ 10
คิงส์ ลินน์ ทาวน์: อันดับ 21
ไมเดนเฮด ยูไนเต็ด: อันดับ 13
นอตส์ เคาน์ตี​: อันดับ 5
โซลิฮัลล์ มัวร์: อันดับ 11
เซาท์เอนด์ ยูไนเต็ด: อันดับ 23, อีเอฟแอลลีกทู​
สต็อกพอร์ต เคาน์ตี: อันดับ 3
ทอร์คีย์ ยูไนเต็ด: อันดับ 2
วีลด์สโตน: อันดับ 19
เวย์มัท: อันดับ 18
โวกกิง​: อันดับ 20
เร็กซ์แฮม: อันดับ 8
โยวิล ทาวน์​: อันดับ 16
ที่ตั้งของแต่ละสโมสร ในฤดูกาล 2018–19

ลอนดอน
แฮร์โรเกต ทาวน์
ฮาแวนต์ แอนด์ วอเตอร์ลูวิลล์
ซอลฟอร์ด ซิตี
เอ็บส์ฟลีต ยูไนเต็ด
ฮาร์ทลีพูล ยูไนเต็ด
ฮาลิแฟ็กซ์ ทาวน์
ไมเดนเฮด ยูไนเต็ด
อัลเดอร์ช็อต ทาวน์
ไฟลด์
เชสเตอร์ฟีลด์
บาร์โรว์
บอร์แรม วู้ด
เบรนทรี ทาวน์
โดเวอร์ แอทเลติก
อีสต์ลีห์
เกตส์เฮ้ด
โซลิฮัลล์ มัวส์
เร็กซ์แฮม
ที่ตั้งของแต่ละสโมสรในการแข่งขันเนชันนัลลีก ฤดูกาล 2018–19 (สโมสรในเกรเทอร์ลอนดอนให้ดูที่ส่วนขยาย)
บรอมลีย์
บาร์เน็ต
ดาเกแนม แอนด์ เรดบริดจ์
เลย์ตัน โอเรียนท์
ซัตตัน ยูไนเต็ด
ที่ตั้งของสโมสรที่อยู่ในมณฑลเกรเทอร์ลอนดอน ในเนชันนัลลีก ฤดูกาล 2018–19