stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอเชียนบีชเกมส์ 2010
ดูเพิ่ม

โอลิมปิก 2008
2008
| ก่อนหน้า |  | เอเชียนบีชเกมส์ 2010 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เอเชียนบีชเกมส์ 2008 (บาหลี, ประเทศอินโดนีเซีย) |  |   การแข่งขันกีฬาเอเชียนบีชเกมส์  (8 ธันวาคม  - 16 ธันวาคม  ค.ศ. 2010) |  | เอเชียนบีชเกมส์ 2012  (ไห่หยาง, ประเทศจีน) |
| ด ค กเอเชียนบีชเกมส์ |
| --- | --- |
 กีฬา  สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย  ชาติสมาชิก  ตารางเหรียญ  ตัวนำโชค 
การแข่งขัน:  บาหลี 2008  มัสกัต 2010  ไห่หยาง 2012  ภูเก็ต 2014  ดานัง 2016  ซานย่า 2023  TBA 2025 
| ด ค กเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
 กีฬา  การคัดเลือกเจ้าภาพ  OCA  NOCs  ตารางเหรียญรางวัล  สรุปเหรียญ ฤดูร้อน  ฤดูหนาว  ผู้รับเหรียญรางวัล  สัญลักษณ์  มาสคอต 
| ฤดูร้อน |   1951 นิวเดลี   1954 มะนิลา   1958 โตเกียว   1962 จาการ์ตา   1966 กรุงเทพ   1970 กรุงเทพ   1974 เตหะราน   1978 กรุงเทพ   1982 นิวเดลี   1986 โซล   1990 ปักกิ่ง   1994 ฮิโรชิมะ   1998 กรุงเทพ   2002 ปูซาน   2006 โดฮา   2010 กว่างโจว   2014 อินช็อน   2018 จาการ์ตา–ปาเล็มบัง   2022 หางโจว†   2026 ไอจิ–นาโงยะ   2030 โดฮา   2034 รียาด    2038 รอประกาศ  |  |
| ฤดูหนาว |   1986 ซัปโปโระ   1990 ซัปโปโระ   1996 ฮาร์บิน   1999 คังว็อน   2003 อาโอโมริ   2007 ฉางชุน   2011 อัสตานา–อัลมาตี   2017 ซัปโปโระ   2025 ฮาร์บิน   2029 โทรเจนา  |  |
 †เลื่อนออกไปเป็นปี ค.ศ. 2023 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
เอเดรียน เลน็อกซ์

| เอเดรียน เลน็อกซ์ |
| --- | --- |
เกิด:  (1956-09-11) 11 กันยายน ค.ศ. 1956 (68 ปี) เมมฟิส รัฐเทนเนสซี, สหรัฐ
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1987–ปัจจุบัน
เอเดรียน เลน็อกซ์ (อังกฤษ: Adriane Lenox; เกิด 11 กันยายน พ.ศ. 2499) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในการแสดงละครบรอดเวย์ในละครเรื่อง ฉันสงสัย ฉันสงสัยเหลือเกิน ทำให้เธอได้รับรางวัลโทนี สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากละคร ในปี พ.ศ. 2548 ต่อมาเธอได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลโทนีอีกครั้งจากเรื่อง โผล่มาหลังเที่ยงคืน ในปี ค.ศ. 2014
เอเซียไฟเบอร์

| --- | --- |
ประเภท: แฟชั่น
อุตสาหกรรม: สินค้าอุปโภคบริโภค
รูปแบบ: บริษัทมหาชน SET:AFC
สำนักงานใหญ่: อาคารวอลล์สตรีททาวเวอร์ ชั้น 27, 33/133-136 ถนนสุรวงศ์ แขวงสุริยวงศ์ เขตบางรัก กทม.
เว็บไซต์: http://www.asiafiber.com
การประกอบธุรกิจ

ดำเนินธุรกิจเป็นผู้ผลิตและผู้จำหน่ายผลิตภัณฑ์ในล่อนทั้งชนิดเม็ดและเส้นใย เพื่อใช้เป็นวัตถุดิบในอุตสาหกรรมปั่นด้าย ทอผ้า และถักผ้า โดยมีผลิตภัณฑ์และบริการหลักอยู่ 5 ประเภทด้วยกัน
เม็ดไนล่อน (Nylon Chip)
เส้นใยสังเคราะห์ (Filament Yarn)
เส้นด้ายยืด (Textured Yarn)
ผ้าย้อมและตกแต่ง (Fabric)
การบริการย้อมและตกแต่งผ้า (Service)
เอเบลล์ 1185

| Abell 1185 |
| --- | --- |

ข้อมูลสังเกต (ต้นยุคอ้างอิง J2000)
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวหมีใหญ่
ไรต์แอสเซนชัน: 11h 10m 31.4s
เดคลิเนชัน: +28° 43′ 39″
การเลื่อนไปทางแดง: 0.0314
ระยะทาง (ร่วมเคลื่อนไหว): 122.64 Mpc (400.00 Mly) 
ฟลักซ์ X-ray: 12.80
รายละเอียดอื่น ๆ
ACO 1185, 2E 1108.0+2859, RGH 29, [F81] 192, ClG 1108.2+2857, FR 58, RXC J1110.5+2842, [S85] 75, DOC NRGs117, HMS 1107+2852, RX J1110.6+2843, 2E 2405, RASSCALS NRGs117, 1RXS J111039.6+284316
ดูเพิ่ม: กลุ่มและกระจุกดาราจักร, รายชื่อกลุ่มกระจุกดาราจักร
เอเบลล์ 1185 (อังกฤษ: Abell 1185) เป็นกลุ่มและกระจุกดาราจักรในกลุ่มดาวหมีใหญ่ ห่างจากโลกประมาณ 400 ล้านปีแสงและครอบคลุมพื้นที่หนึ่งล้านปีแสง ในกลุ่มกระจุกดาราจักรสิงโต ดาราจักรที่สว่างที่สุดคือ NGC 3550
เอสเธอร์ 2

หนังสือเอสเธอร์ บทที่ 2
| เอสเธอร์ 2 |
| --- | --- |
← เอสเธอร์ 1เอสเธอร์ 3 →
สำเนาต้นฉบับม้วนหนังสือเอสเธอร์ในช่วงต้นศตวรรษที่ 18 ที่มีภาพประกอบอย่างประณีต
หนังสือ: หนังสือเอสเธอร์
หมวดหมู่: เคทูวีม
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 17
เอสเธอร์ 2 (อังกฤษ: Esther 2) เป็นบทที่ 2 ของหนังสือเอสเธอร์ในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ ไม่ทราบว่าผู้เขียนหนังสือเอสเธอร์เป็นใคร นักวิชาการสมัยใหม่พิสูจน์ได้ว่าขั้นสุดท้ายของต้นฉบับภาษาฮีบรูน่าจะถูกเขียนเมื่อศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล บทที่ 1 และ 2 มีฐานะเป็นบทเปิดเรื่องของหนังสือเอสเธอร์ บทที่ 2 เป็นการแนะนำโมรเดคัยและเอสเธอร์บุตรสาวบุญธรรมผู้มีความงามที่ชนะใจกษัตริย์อาหสุเอรัสและได้สวมมงกุฎเป็นราชินีแห่งเปอร์เซีย (วรรค 17) โมรเดคัยล่วงรู้ถึงแผนการปลงพระชนม์กษัตริย์ของผู้ประสงค์ร้าย จึงทูลเอสเธอร์ให้นำความขึ้นทูลเตือนกษัตริย์ (วรรค 21–22) ผู้คิดการลอบปลงพระชนม์จึงถูกประหารชีวิตบนตะแลงแกง และกษัตริย์ทรงติดหนี้ชีวิตต่อโมรเดคัย
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 23 วรรคตั้งแต่ศตวรรษที่ 16
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
ยังมีคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK:  {\mathfrak {G}}S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5)
การตัดสินพระทัยของกษัตริย์ที่จะแสวงหาราชินีองค์ใหม่ (2:1–4)

เพื่อจะหาผู้มาเป็นราชินีแห่งเปอร์เซียหลังการปลดวัชทีจากตำแหน่ง กษัตริย์จึงทรงตัดสินพระทัยจะให้หาหญิงงามจากทั่วแผ่นดินเพื่อตัดสินใจหาผู้จะขึ้นเป็นราชินีตามคำแนะนำของข้าราชการของพระองค์
การตัดสินพระทัยของกษัตริย์ที่จะแสวงหาราชินีองค์ใหม่ (2:1–4) > วรรค 3

"สุสา": หรือ "ซูซาน"
"เมืองป้อม" (THSV11): จากคำภาษาฮีบรู בִּירָה (birah)
เอสเธอร์ได้รับเข้าราชสำนัก (2:5–11) > วรรค 10

"เปิดเผย" (THSV11; TNCV; NTV; THA-ERV): หรือ "บอกให้ทราบ" (TH1971; ThaiKJV) เอสเธอร์ทรงสามารถปกปิดชาติกำเนิดของพระองค์ที่เป็นชาวยิวได้เป็นอย่างดี บ่งบอกว่าพระองค์ไม่ได้ทรงปฏิบัติตามบทบัญญัติเกี่ยวกับอาหารและศาสนาของชาวยิวอย่างสม่ำเสมอ (ตรงกันข้ามกับดาเนียล)
"ชาติกำเนิดของเธอ": ในภาษาฮีบรูแปลตรงตัวว่า "ประชาชนของเธอและญาติของเธอ" วลีเดียวกันในภาษาฮีบรูนี้ปรากฏในเอสเธอร์ 2:20 เช่นกันแต่สลับลำดับคำเป็น "ญาติของพระนางและประชาชนของพระนาง" ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน (THSV11) แปลเป็น "ชาติกำเนิดของเธอ" ในวรรค 10 และ "ชาติกำเนิดของพระนาง" ในวรรค 20
เอสเธอร์ขึ้นเป็นราชินี (2:12–18)

ส่วนนี้ประกอบด้วยคำอธิบายของระเบียบการเสริมความงามเป็นเวลา 12 เดือนสำหรับหญิงผู้จะรับการคัดเลือกเป็นราชินีแห่งเปอร์เซีย  และยังบ่งบอกถึงลักษณะของเอสเธอร์ว่าอาจมี 'เสน่ห์มาแต่กำเนิด' ทำให้เอสเธอร์แตกต่างจากหญิงคนอื่น ๆ และท้ายที่สุดจึงได้รับเลือกเป็นราชินี
เอสเธอร์ขึ้นเป็นราชินี (2:12–18) > วรรค 12

"ตามระเบียบของหญิง": จากภาษาฮีบรู "ตามกฎหมายของหญิง"
เอสเธอร์ขึ้นเป็นราชินี (2:12–18) > วรรค 16

เวลาที่อ้างถึงในวรรคนี้อยู่ในช่วงเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์ของ 478 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งคงเป็นช่วงเวลาไม่นานหลังจากกษัตริย์เซอร์ซีสเสด็จกลับมายังสุสาหลังสงครามกับชาวกรีก ดังนั้นความล่าช้าในการตั้งราชินีแทนที่วัชทีจึงสามารถอธิบายได้ว่าเป็นเพราะกษัตริย์เซอร์ซีสทรงไม่อยู่เป็นเวลานานเพราะเสด็จไปทำศึกกับกรีก
โมรเดคัยล่วงรู้แผนปลงพระชนม์กษัตริย์ (2:19–23)

ส่วนนี้บันทึกถึงเรื่องที่โมรเดคัยได้ยินแผนการลอบพระชนม์กษัตริย์จึงนำความทูลเอสเธอร์ เอสเธอร์จึงทรงสามารถช่วยชีวิตกษัตริย์จากข้อมูล "ในนามของโมรเดคัย" (วรรค 22) เหตุการณ์นี้บอกล่วงหน้าถึงเหตุการณ์ในอนาคตซึ่งมีกลายเป็นเหตุที่ืทำให้โมรเดคัยได้รางวัลในบทที่ 6
โมรเดคัยล่วงรู้แผนปลงพระชนม์กษัตริย์ (2:19–23) > วรรค 20

"ไม่ได้ทรงให้ใครทราบ": เอสเธอร์ทรงสามารถปกปิดชาติกำเนิดของพระองค์ที่เป็นชาวยิวได้เป็นอย่างดี บ่งบอกว่าพระองค์ไม่ได้ทรงปฏิบัติตามบทบัญญัติเกี่ยวกับอาหารและศาสนาของชาวยิวอย่างสม่ำเสมอ (ตรงกันข้ามกับดาเนียล)
"ชาติกำเนิดของพระนาง": ในภาษาฮีบรูแปลตรงตัวว่า "ญาติของพระนางและประชาชนของพระนาง" วลีเดียวกันในภาษาฮีบรูนี้ปรากฏในเอสเธอร์ 2:10 เช่นกันแต่สลับลำดับคำเป็น "ประชาชนของเธอและญาติของเธอ" ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน (THSV11) แปลเป็น "ชาติกำเนิดของเธอ" ในวรรค 10 และ "ชาติกำเนิดของพระนาง" ในวรรค 20
"โมรเดคัยกำชับพระนางไว้": ในส่วนท้ายของวลีนี้ ในคัมภีร์ไบเบิลภาษากรีกเซปทัวจินต์มีความว่า "ให้ทรงยำเกรงพระเจ้า"
โมรเดคัยล่วงรู้แผนปลงพระชนม์กษัตริย์ (2:19–23) > วรรค 21

"บิกธาน": เรียกด้วยชื่อ "บิกธานา" ซึ่งเป็นการสะกดชื่ออีกแบบหนึ่งในเอสเธอร์ 6:2
ดูเพิ่ม

เซอร์ซีสที่ 1
สุสา
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: นางรูธ 4, เนหะมีย์ 1, ดาเนียล 6, ดาเนียล 8
บรรณานุกรม

Clines, David J. A. (1988). "Esther".  ใน Mays, James Luther; Blenkinsopp, Joseph (บ.ก.). Harper's Bible Commentary (illustrated ed.). Harper & Row. pp. 387–394. ISBN 978-0060655419.
Crawford, Sidnie White (2003). "Esther".  ใน Dunn, James D. G.; Rogerson, John William (บ.ก.). Eerdmans Commentary on the Bible (illustrated ed.). Wm. B. Eerdmans Publishing. pp. 329–336. ISBN 978-0802837110. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Larson, Knute; Dahlen, Kathy; Anders, Max E. (2005).  Anders, Max E. (บ.ก.). Holman Old Testament Commentary - Ezra, Nehemiah, Esther. Holman Old Testament commentary. Vol. 9 (illustrated ed.). B&H Publishing Group. ISBN 978-0805494693. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
Meyers, Carol (2007). "16. Esther".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 324–330. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Moore, Carey A. (Sep–Dec 1975). "Archaeology and the Book of Esther". The Biblical Archaeologist. 38 (3/4): 62–79. doi:10.2307/3209587. JSTOR 3209587. S2CID 166110735.
Smith, Gary (2018). Ezra, Nehemiah, Esther. Cornerstone Biblical Commentary. Vol. 5. Tyndale House. ISBN 978-1414399126.
Turner, L. A. (2013). Desperately Seeking YHWH: Finding God in Esther's "Acrostics". Interested Readers. Essays on the Hebrew Bible in Honor of David J. A. Clines, 183–193.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Esther - Chapter 2 (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
Book of Esther Chapter 2. Bible Gateway
เอสเธอร์ 2. ยูเวอร์ชัน
| ด ค กหนังสือเอสเธอร์ |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล:  เอสเธอร์ 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10 
สถานที่:  เปอร์เซีย  สุสา  เอธิโอเปีย  อินเดีย 
บุคคล:  บิกธานและเทเรช  เมมูคาน  โมรเดคัย  วัชที  เศเรช  อาบักธา  อาหสุเอรัส  เอสเธอร์  ฮามาน  เฮกัย 
วลี:  การอดอาหารของเอสเธอร์  ชาวอากัก  ปูริม 
ที่ตั้ง:  สุสานเอสเธอร์และโมรเดคัย 
ต้นฉบับ:  Hebrew Bible  Septuagint  Wycliffe Version  King James Version  American Standard Version  World English Version 
← หนังสือเนหะมีย์ (บทที่ 13) ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์     หนังสือปัญญาจารย์ (บทที่ 12) ในคัมภีร์ฮีบรูหนังสือโยบ (บทที่ 1) ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์s       หนังสือดาเนียล (บทที่ 1) ในคัมภีร์ฮีบรู →
ต้นฉบับภาษากรีกของเอสเธอร์ 2:3–8 ในฉบับซีนาย
ราชินีเอสเธอร์ (ค.ศ. 1879) โดยเอ็ดวิน ลอง
การสวมมงกุฎของเอสเธอร์ (ซ้าย) โดยโมรเดคัยอยู่ที่ประตู ได้ยินบิกธานและเทเรชสมคบคิดจะปลงพระชนม์กษัตริย์ (ขวา) ภาพโดย Gerard de Jode (ค.ศ. 1579)
สมาคมโรคมะเร็งแห่งสหรัฐอเมริกา

| --- | --- |

ก่อตั้ง: พ.ศ. 2456 (อายุ 112 ปี)
ที่ตั้ง: ศูนย์สมาคมโรคมะเร็งแห่งสหรัฐอเมริกา แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย
ถิ่นดั้งเดิม: นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก
พื้นที่ให้บริการ : สหรัฐอเมริกา
วิธี: การวิจัยโรคมะเร็ง, นโยบายสาธารณะ, การศึกษา และงานบริการ
บุคลากรหลัก: แกรี เอ็ม รีดี : กรรมการผู้จัดการ   โอทิส เว็บบ์ บราวเลย์, เอ็มดี : ผู้อำนวยการฝ่ายแพทย์   ริชาร์ด ซี เวนเดอร์, เอ็มดี : หัวหน้าเจ้าหน้าที่ฝ่ายควบคุมโรคมะเร็ง   โรเบิร์ต อี ยูล : ประธาน, คณะกรรมการบริหาร
เว็บไซต์: cancer.org
สมาคมโรคมะเร็งแห่งสหรัฐอเมริกา (อังกฤษ: American Cancer Society; อักษรย่อ : ACS) เป็นองค์กรอนามัยระดับประเทศที่ทุ่มเทต่อการกำจัดโรคมะเร็ง โดยได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2456 สมาคมนี้ได้รับการแบ่งออกเป็นสิบเอ็ดเขตทางภูมิศาสตร์ โดยมีทั้งแพทย์และอาสาสมัครเชิงปฏิบัติการในกว่า 900 สำนักงานทั่วสหรัฐอเมริกา องค์กรนี้มีสำนักงานหลักตั้งอยู่ที่ศูนย์สมาคมโรคมะเร็งแห่งสหรัฐอเมริกา แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สมาคมโรคมะเร็งแห่งสหรัฐอเมริกายังมีผลงานจัดพิมพ์วารสารแคนเซอร์, ซีเอ และแคนเซอร์ไซโทพาโทโลจี
แหล่งข้อมูลอื่น

American Cancer Society Website
Relay For Life
Making Strides Against Breast Cancer
DetermiNation
Relay Recess
More Birthdays เก็บถาวร 2021-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Guidestar Report on American Cancer Society including financial data
American Cancer Society YouTube Channel
เอเพ็กซ์ ดีเวลลอปเม้นท์

| --- | --- |
รูปแบบ: บริษัทมหาชน SET:APEX
ก่อตั้ง: 31 สิงหาคม พ.ศ. 2531
สำนักงานใหญ่: 10/53-56 ชั้น 2 อาคารเดอะเทรนดี้ ซอยสุขุมวิท 13 (แสงจันทร์) ถนนสุขุมวิท แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กทม. 
เว็บไซต์: http://www.apexpcl.com
บริษัท เอเพ็กซ์ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: APEX DEVELOPMENT PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:APX)  บริษัทจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2531 เพื่อดำเนินธุรกิจเกษตรอุตสาหกรรมแบบครบวงจร ในการปลูกและผลิตแปรรูปมะเขือเทศ และข้าวโพด เพื่อจำหน่ายทั้งภายในประเทศและส่งออก ต่อมาในปี 2536 บริษัทได้ขยายกิจการไปยังธุรกิจค้าและแปรสภาพเศษเหล็กโดยจัดตั้งบริษัทย่อยคือ บริษัท ซันเทคสแครปโพรเซสซิ่ง จำกัด เพื่อผลิตเศษเหล็กแปรสภาพ (Processed Scrap) ป้อนเป็นวัตถุดิบให้แก่ผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อน บริษัทได้จดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2536 และเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2536
วันที่ 31 กรกฎาคม 2550 บริษัทได้เพิ่มทุนจดทะเบียนเพื่อนำเงินทุนมาใช้รองรับการเปลี่ยนแปลงธุรกิจของบริษัท จากบริษัทที่ลงทุนโดยการเข้าถือหุ้นในบริษัทอื่น (Holding Company) เป็นธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ พร้อมยกเลิกประกอบธุรกิจแปรสภาพเศษเหล็กโดยจำหน่ายหุ้นบริษัทย่อยออกไปและจดทะเบียนเปลี่ยนชื่อบริษัท เป็น บริษัท เอเพ็กซ์ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2550
เอเชียนบีชเกมส์ 2008

| --- | --- |

เมืองเจ้าภาพ: บาหลี อินโดนีเซีย
คำขวัญ: "Inspire the World"
ประเทศเข้าร่วม: 42
นักกีฬาเข้าร่วม: 6000
กีฬา: 19 ชนิด
พิธีเปิด: 18 ตุลาคม พ.ศ. 2551
พิธีปิด: 26 ตุลาคม พ.ศ. 2551
ประธานพิธี: ประธานาธิบดี ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน
เอเชียนบีชเกมส์ 2008 (อังกฤษ: 2008 Asian Beach Games) เป็นการแข่งขันเอเชียนบีชเกมส์ ครั้งที่ 1 จัดขึ้นที่ บาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 18 - 26 ตุลาคม พ.ศ. 2551 โดยมีประเทศเข้าร่วม 42 ประเทศ และมีกีฬาแข่งขันทั้งหมด 19 ชนิด
การดำเนินการ > สถานที่แข่งขัน

มี 5 สถานที่จัดการแข่งขัน
| --- | --- |
สนาม: ชนิดกีฬา
หาดกูตา: เพาะกาย, เรือยาวมังกร, โต้คลื่น
นูซาดูอา - เบโนอา: บาสเกตบอล (3x3), กาบัดดีชายหาด, ปันจักสีลัต, โปโลน้ำชายหาด, มวยปล้ำชายหาด, เจ็ตสกี, ร่มร่อน, วู้ดบอลชายหาด
หาดซานูร์: เซปักตะกร้อชายหาด, วอลเลย์บอลชายหาด
หาดเมร์ตาซารี: แฮนด์บอลชายหาด, ฟุตบอลชายหาด, ว่ายน้ำมาราธอน, ไตรกีฬา
เกาะเซร์รันกัน: เรือใบ
กีฬา

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   บาสเกตบอล 3x3 (2) (รายละเอียด)   แฮนด์บอลชายหาด (2) (รายละเอียด)   กาบัดดีชายหาด (2) (รายละเอียด)   เซปักตะกร้อชายหาด (4) (รายละเอียด)   ฟุตบอลชายหาด (1) (รายละเอียด)   วอลเลย์บอลชายหาด (2) (รายละเอียด)   โปโลน้ำชายหาด (1) (รายละเอียด) |   วู้ดบอลชายหาด (4) (รายละเอียด)   มวยปล้ำชายหาด (4) (รายละเอียด)   เพาะกาย (6) (รายละเอียด)   เรือยาวมังกร (6) (รายละเอียด)   เจ็ตสกี (4) (รายละเอียด)   ว่ายน้ำมาราธอน (4) (รายละเอียด)   ร่มร่อน (8) (รายละเอียด) |   ปันจักสีลัต (8) (รายละเอียด)   เรือใบ (2) (รายละเอียด)   โต้คลื่น (5) (รายละเอียด)   ไตรกีฬา (2) (รายละเอียด)   วินด์เซิร์ฟ (4) (รายละเอียด)   |
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

การแข่งขันครั้งนี้มีประเทศที่เข้าร่วมทั้งหมด 42 ประเทศ ประเทศอินโดนีเซียส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันมากถึง 214 คนเป็นทีมที่ใหญ่ที่สุดในการแข่งขันครั้งนี้ โดยการแข่งขันครั้งนี้มีกีฬาทั้งหมด 19 ชนิด
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   บรูไน   กัมพูชา   จีน   จีนไทเป   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย (214)   อิหร่าน (10)   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน |   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเก๊า   มาเลเซีย   มัลดีฟส์ (10)   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล (5)   เกาหลีเหนือ (2)   โอมาน   ปากีสถาน |   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   ทาจิกิสถาน   ติมอร์-เลสเต (18)   ไทย   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน   |
สรุปเหรียญ

*  เจ้าภาพ ( อินโดนีเซีย)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อินโดนีเซีย (INA)* | 23 | 8 | 20 | 51 |
| 2 |  ไทย (THA) | 10 | 17 | 10 | 37 |
| 3 |  จีน (CHN) | 6 | 10 | 7 | 23 |
| 4 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 4 | 7 | 10 | 21 |
| 5 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 3 | 3 | 3 | 9 |
| 6 |  ฮ่องกง (HKG) | 3 | 3 | 2 | 8 |
| 7 |  อินเดีย (IND) | 3 | 0 | 2 | 5 |
| 8 |  เวียดนาม (VIE) | 2 | 5 | 3 | 10 |
| 9 |  พม่า (MYA) | 2 | 3 | 0 | 5 |
| 10 |  มาเลเซีย (MAS) | 2 | 2 | 6 | 10 |
| 11 |  ปากีสถาน (PAK) | 2 | 2 | 3 | 7 |
| 11 |  จีนไทเป (TPE) | 2 | 2 | 3 | 7 |
| 13 |  ซีเรีย (SYR) | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 14 |  คูเวต (KUW) | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 15 |  คาซัคสถาน (KAZ) | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 16 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (UAE) | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 17 |  สิงคโปร์ (SIN) | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 18 |  อัฟกานิสถาน (AFG) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 19 |  โอมาน (OMA) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 19 |  มองโกเลีย (MGL) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 21 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 0 | 2 | 8 | 10 |
| 22 |  บรูไน (BRU) | 0 | 2 | 3 | 5 |
| 23 |  จอร์แดน (JOR) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 24 |  บังกลาเทศ (BAN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 24 |  มาเก๊า (MAC) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 24 |  บาห์เรน (BRN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 24 |  มัลดีฟส์ (MDV) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (27 ประเทศ) | รวม (27 ประเทศ) | 71 | 71 | 90 | 232 |
แหล่งข้อมูลอื่น

OCA decision on the Asian Beach Games เก็บถาวร 2007-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official site เก็บถาวร 2013-02-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official Results site เก็บถาวร 2009-06-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Unofficial Site of Asian Beach Games เก็บถาวร 2010-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ก่อนหน้า |  | เอเชียนบีชเกมส์ 2008 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| - |  |   การแข่งขันกีฬาเอเชียนบีชเกมส์  (18 ตุลาคม - 26 ตุลาคม ค.ศ. 2008) |  | เอเชียนบีชเกมส์ 2010  (มัสกัต, ประเทศโอมาน) |
| ด ค กเอเชียนบีชเกมส์ |
| --- | --- |
 กีฬา  สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย  ชาติสมาชิก  ตารางเหรียญ  ตัวนำโชค 
การแข่งขัน:  บาหลี 2008  มัสกัต 2010  ไห่หยาง 2012  ภูเก็ต 2014  ดานัง 2016  ซานย่า 2023  TBA 2025 
| ด ค กเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
 กีฬา  การคัดเลือกเจ้าภาพ  OCA  NOCs  ตารางเหรียญรางวัล  สรุปเหรียญ ฤดูร้อน  ฤดูหนาว  ผู้รับเหรียญรางวัล  สัญลักษณ์  มาสคอต 
| ฤดูร้อน |   1951 นิวเดลี   1954 มะนิลา   1958 โตเกียว   1962 จาการ์ตา   1966 กรุงเทพ   1970 กรุงเทพ   1974 เตหะราน   1978 กรุงเทพ   1982 นิวเดลี   1986 โซล   1990 ปักกิ่ง   1994 ฮิโรชิมะ   1998 กรุงเทพ   2002 ปูซาน   2006 โดฮา   2010 กว่างโจว   2014 อินช็อน   2018 จาการ์ตา–ปาเล็มบัง   2022 หางโจว†   2026 ไอจิ–นาโงยะ   2030 โดฮา   2034 รียาด    2038 รอประกาศ  |  |
| ฤดูหนาว |   1986 ซัปโปโระ   1990 ซัปโปโระ   1996 ฮาร์บิน   1999 คังว็อน   2003 อาโอโมริ   2007 ฉางชุน   2011 อัสตานา–อัลมาตี   2017 ซัปโปโระ   2025 ฮาร์บิน   2029 โทรเจนา  |  |
 †เลื่อนออกไปเป็นปี ค.ศ. 2023 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19  
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนบีชเกมส์ 2008
เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์ส

เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์ส (อังกฤษ: Asia Atlantic Airlines  เป็นสายการบินเช่าเหมาลำตั้งสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงเทพมหานคร โดยเป็นบริษัทสาขาของบริษัทตัวแทนท่องเที่ยวญี่ปุ่น H.I.S.
ประวัติ

สายการบินเอเชียแอตแลนติกเริ่มปฏิบัติการบินเที่ยวแรกจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิมุ่งหน้าสู่ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2556 โดยสายการบินเอเชียแอตแลนติก ก่อตั้งจริงเป็นวันแรก 3 ธันวาคม 2556 ปัจจุบันมีจำนวนเที่ยวบินที่ผู้ใช้บริการอยู่เป็นจำนวนมากเรื่อยมาจนถึงปัจจุบันนี้
มีสายการบินเป็นการร่วมทุนระหว่างบริษัทตัวแทนท่องเที่ยวญี่ปุ่น H.I.S. และกลุ่มธุรกิจโรงแรมใบหยก 2 เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2561 สายการบินได้ทำการบินไปยัง ภูเก็ต เฉิ่นหยาง และซับโปโระ และมีเที่ยวบินจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไปยังท่าอากาศยานอู่ตะเภา ใช้สำหรับฝึกนักบิน
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2567 นิตยสารบางฉบับรายงานว่าสายการบินกำลังเปลี่ยนชื่อเป็น AIRTHAILAND และมีเป้าหมายที่จะกลับมาให้บริการอีกครั้งระหว่างเดือนสิงหาคมถึงตุลาคม พ.ศ. 2567 ด้วยเครื่องบิน A330 จำนวน 3 ลำ
จุดหมายปลายทาง

เอเชียแอตแลนติกมุ่งหน้าสู่จุดหมายปลายทางต่อไปนี้
จุดหมายปลายทาง > จุดหมายปลายทางในปัจจุบัน

| ประเทศ | เมือง | IATA | ICAO | สนามบิน | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จีน | ฮาร์บิน | HRB | ZYHB | ท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์บิน ไทปิง |  |  |
| จีน | เฉิ่นหยาง | SHE | ZYTX | ท่าอากาศยานนานาชาติเฉิ่นหยาง เถาเซี่ยง |  |  |
| อินโดนีเซีย | เดนปาซาร์ | DPS | WADD | ท่าอากาศยานนานาชาติงูระห์ไร |  |  |
| ญี่ปุ่น | ซัปโปะโระ | CTS | RJCC | ท่าอากาศยานชิโตะเซะแห่งใหม่ |  |  |
| ญี่ปุ่น | โตเกียว | NRT | RJAA | ท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ |  |  |
| ไทย | กรุงเทพมหานคร | BKK | VTBS | ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ | ฐานการบิน |  |
| ไทย | ภูเก็ต | HKT | VTSP | ท่าอากาศยานภูเก็ต |  |  |
| สิงคโปร์ | สิงคโปร์ | QPG | WSAP | Paya Lebar Air Base |  |  |
| เกาหลี | โซล |  |  | ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน |  |  |
เอเบลล์ 1689

| Abell 1689 |
| --- | --- |

ข้อมูลสังเกต (ต้นยุคอ้างอิง J2000)
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวหญิงสาว
ไรต์แอสเซนชัน: 13h 11m 34.2s
เดคลิเนชัน: -01° 21′ 56″
Richness class: 4
Bautz–Morgan classification: II-III
การเลื่อนไปทางแดง: 0.1832
ระยะทาง (ร่วมเคลื่อนไหว): 754 Mpc (2,459 Mly) h−1 0.705
ฟลักซ์ X-ray: (14.729 ± 8.1%)×10−11 erg s−1 cm−2 (0.1—2.4 keV)
ดูเพิ่ม: กลุ่มและกระจุกดาราจักร, รายชื่อกลุ่มกระจุกดาราจักร
เอเบลล์ 1689 (อังกฤษ: Abell 1689) เป็นกลุ่มและกระจุกดาราจักรในกลุ่มดาวหญิงสาว ห่างจากโลกประมาณ 2.2 พันล้านปีแสงและเป็นหนึ่งในกลุ่มและกระจุกดาราจักรที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยพบมา ทำให้เป็นเลนส์ความโน้มถ่วง บิดเบือนภาพของดาราจักรที่อยู่ด้านหลัง ประกอบด้วยกระจุกดาวทรงกลมประมาณ 160,000 ซึ่งมากที่สุดเท่าที่เคยพบมา มีหลักฐานว่ามีการรวมกันและก๊าซเกิน 100 ล้านองศา มวลขนาดใหญ่มากของกระจุกนี้ทำให้มีประโยชน์สำหรับการศึกษาของสสารมืดและเลนส์ความโน้มถ่วง
ในขณะที่กลุ่มและกระจุกดาราจักรที่ถูกค้นพบใน 2008 A1689-zD1 หนึ่งในสมาชิก เป็นดาราจักรที่ห่างไกลที่สุดเท่าที่เคยพบมา
เอเดรียน (รัฐออริกอน)

43°44′23″N 117°4′15″W﻿ / ﻿43.73972°N 117.07083°W﻿ / 43.73972; -117.07083
| เอเดรียน |
| --- | --- |

ประชากร (2543)
 • ทั้งหมด: 147 คน
เอเดรียน (อังกฤษ: Adrian) เป็นเมืองในเคาน์ตีแมลเฮียร์ รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา
ภูมิศาสตร์

เมืองเอเดรียนตั้งอยู่ที่พิกัดภูมิศาสตร์ 43°44′23″N 117°4′15″W﻿ / ﻿43.73972°N 117.07083°W﻿ / 43.73972; -117.07083 มีพื้นที่ทั้งหมด 0.6 ตารางกิโลเมตร
ประชากร

จากการทำสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2543 เมืองเอเดรียนมีประชากร 147 คน มีความหนาแน่นของประชากร 227.0 คนต่อตารางกิโลเมตร
เอเชียนเกมส์เยาวชน 2017

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  ประเทศศรีลังกา จำนวนประเทศ 45 ประเทศ
เอเชียนยูธเกมส์ 2017 (อังกฤษ: 2017 Asian Youth Games) หรือ เอเชียนยูธเกมส์ครั้งที่ 3 ซึ่งได้มีการคัดเลือกเจ้าภาพแล้วนั้นก็คือเมืองแฮมบันโตต้า ประเทศศรีลังกา แต่สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (OCA) ได้ลงมติถอนศรีลังกาออกจากการเป็นเจ้าภาพ
การเสนอตัว

ในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2555 ประธานสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ชีก อาหมัด อัล ฟาฮัด อัล ซาบาห์ ได้ประกาศให้เมืองแฮมแบนโททาเป็นเจ้าภาพในครั้งนี้
การถอนเจ้าภาพ

คณะกรรมการบริหารของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (OCA) ประชุมครั้งที่ 66 ที่กรุงเตหะราน อิหร่าน เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 2558  แถลงข่าวเป็นทางการว่า โอซีเอ ลงมติถอด ศรีลังกา ออกจากการเป็นเจ้าภาพกีฬาเอเชี่ยน ยูธ เกม ครั้งที่ 3 ที่กำหนดไว้ที่เมืองฮัมบันโตต้า ศรีลังกาในค.ศ.2017 ด้วยเหตุผลว่า รัฐบาลศรีลังกามีการแทรกแซงวงการกีฬา และกิจกรรมของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งศรีลังกา จนทำให้การเตรียมเป็นเจ้าภาพไม่เป็นไปตามแผนงานที่กำหนดไว้
การเลือกเจ้าภาพใหม่

สภาโอลิมปิกแห่งเอเชียได้ติดต่อกับอินโดนีเซียให้เป็นเจ้าภาพ เพื่อให้กีฬาเอเชี่ยนยูธเกมส์ ครั้งที่ 3 เป็นการทดสอบความพร้อมของอินโดนีเซีย ที่จะเป็นเจ้าภาพกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 18 ในปีถัดไป คือ ค.ศ.2018 แต่อินโดนีเซียยังไม่มีคำตอบ ซึ่งสภาโอลิมปิกแห่งเอเชียจะเลือกเจ้าภาพใหม่ในเดือนกันยายน 2558
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
 กีฬา  การคัดเลือกเจ้าภาพ  OCA  NOCs  ตารางเหรียญรางวัล  สรุปเหรียญ ฤดูร้อน  ฤดูหนาว  ผู้รับเหรียญรางวัล  สัญลักษณ์  มาสคอต 
| ฤดูร้อน |   1951 นิวเดลี   1954 มะนิลา   1958 โตเกียว   1962 จาการ์ตา   1966 กรุงเทพ   1970 กรุงเทพ   1974 เตหะราน   1978 กรุงเทพ   1982 นิวเดลี   1986 โซล   1990 ปักกิ่ง   1994 ฮิโรชิมะ   1998 กรุงเทพ   2002 ปูซาน   2006 โดฮา   2010 กว่างโจว   2014 อินช็อน   2018 จาการ์ตา–ปาเล็มบัง   2022 หางโจว†   2026 ไอจิ–นาโงยะ   2030 โดฮา   2034 รียาด    2038 รอประกาศ  |  |
| ฤดูหนาว |   1986 ซัปโปโระ   1990 ซัปโปโระ   1996 ฮาร์บิน   1999 คังว็อน   2003 อาโอโมริ   2007 ฉางชุน   2011 อัสตานา–อัลมาตี   2017 ซัปโปโระ   2025 ฮาร์บิน   2029 โทรเจนา  |  |
 †เลื่อนออกไปเป็นปี ค.ศ. 2023 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
เอเดรียแอร์เวย์

เอเดรียแอร์เวย์ (อังกฤษ: Adria Airways) เป็นสายการบินแห่งชาติของประเทศสโลวีเนีย มีฐานบินอยู่ที่ท่าอากาศยานลูบลิยานา ให้บริการเที่ยวบินประจำในเส้นทางยุโรปและยุโรปกลางทั้งสิ้น 28 จุดหมายปลายทาง และเที่ยวบินเช่าเหมาลำ เอเดรียแอร์เวย์เข้าร่วมเป็นหนึ่งในสมาชิกพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์ ในปี พ.ศ. 2547
แหล่งข้อมูลอื่น

โฮมเพจ
รายละเอียดฝูงบิน
ความคิดเห็นผู้โดยสารต่อสายการบิน เก็บถาวร 2010-09-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
CRJ701 ของ Adria Airways