stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คราตอส

เทพคราตอส (กรีก: Kratos หรือ Cratus) ในตำนานเทพปกรณัมกรีกกล่าวว่า เป็นพระโอรสแห่งเทพพาลลัส (Pallas) เทพแห่งปัญญาและนักรบ และเทพีสติกซ์ (Styx) เทพีแห่งความเกลียดชัง อาฆาตแค้น และยังเป็นพระเชษฐาของเทพซีลุส (Zelus) เทพแห่งการต่อสู้ เทพีไนกี้ (Nike) เทพีแห่งชัยชนะ และเทพีไบอา (Bia) เทพีแห่งอำนาจและความรุนแรง เทพคราตอสถือเป็นเทพบุคลาธิษฐานของพละกำลัง นอกจากนี้เทพคราตอสและเหล่าพี่น้องของพระองค์ยังเป็นผู้ติดตามของเทพซุส (Zeus)
เทพคราตอสมักยึดมั่นและเชื่อฟังคำสั่งของมหาเทพอย่างเคร่งครัด สำหรับเทพคราตอสแล้ว ความยุติธรรมของมหาเทพเป็นความยุติธรรมสูงสุด และเป็นการยากสำหรับเทพคราตอสที่จะทำความเข้าใจว่าเหตุใดจึงมีใครหรือเทพองค์ไหนที่จะไม่เห็นศัตรูของมหาเทพเป็นศัตรูของตนได้ เทพคราตอสปฏิบัติตนต่อเทพซุสเยี่ยงทาสกับนายโดยเชื่อฟังคำสั่งและยึดติดกับคำสั่งนั้นราวกับเป็นความนึกคิดของตนเอง และมักจะยึดคำสั่งของมหาเทพเป็นหลักปฏิบัติตน พระนามของเทพคราตอสหมายถึง ความรุนแรง การบังคับ การเชื่อใจ การจงรักภักดี พันธนาการ ซึ่งเป็นเสมือนสัญลักษณ์แสดงถึงกฎข้อบังคับต่างๆ ของมหาเทพ บทบาทสำคัญในตำนานของคราตอสก็คือเป็นผู้ที่จับพรอมิธีเอิสล่ามโซ่ไว้นั่นเอง
วัฒนธรรมร่วมสมัย > เกม

เทพคราตอสได้ถูกหยิบยกมาเป็นตัวเอกประจำเกม God of War ในหลาย ๆ ภาค ซึ่งเทพคราตอสได้ถูกกำหนดให้เป็นศัตรูกับเทพซุสและเทพไมอา และเทพเจ้าของไวกิ้งในแถบสแกนดิเนเวีย
รัฐบาลเอดัวร์ ฟีลิป 2

| รัฐบาลเอดัวร์ ฟีลิป 2 |
| --- | --- |
 คณะรัฐมนตรีคณะที่ 41 แห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
ค.ศ. 2017 - 2020
ฟีลิปในปี ค.ศ. 2019
วันแต่งตั้ง: 21 มิถุนายน ค.ศ. 2017
วันสิ้นสุด: 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2020  (3 ปี 12 วัน)
บุคคลและองค์กร
ประธานาธิบดี: แอมานุแอล มาครง
นายกรัฐมนตรี: เอดัวร์ ฟีลิป
จำนวนรัฐมนตรี: 29
จำนวนอดีตรัฐมนตรี: 13
พรรคร่วมรัฐบาล: ลาเรปูว์บลีก็องมาร์ช ขบวนการประชาธิปไตย ดินแดนแห่งความก้าวหน้า พรรคหัวรุนแรง ความเคลื่อนไหวรุนแรง อาชีร์ พรรคนักนิเวศวิทยา
สถานะในสภานิติบัญญัติ: รัฐบาลเสียงข้างมาก 363 / 577 (63%) 
ประวัติ
การเลือกตั้ง: ค.ศ. 2017
สภานิติบัญญัติ: สภานิติบัญญัติฝรั่งเศส ชุดที่ 15
ก่อนหน้า: รัฐบาลเอดัวร์ ฟีลิป 1
ถัดไป: รัฐบาลฌ็อง กัสแต็กซ์
รัฐบาลเอดัวร์ ฟีลิป ชุดที่ 2 (ฝรั่งเศส: Gouvernement Édouard Philippe 2; 21 มิถุนายน ค.ศ. 2017 - 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2020) เป็นคณะรัฐบาลคณะที่ 41 ของประเทศฝรั่งเศส ซึ่งแต่งตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 2017 หลังจากแอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดี ได้แต่งตั้งนายเอดัวร์ ฟีลิป มาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอีกครั้งในวันที่ 19 มิถุนายน ของปีเดียวกัน
หลังจากนายกรัฐมนตรีได้ยืนหนังสือลาออกตามธรรมเนียมในเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2017 ตามกฤษฎีกาในวันเดียวกัน เอดัวร์ ฟิลีป ได้ถูกแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้งในวันเดียวกัน และมีการแต่งตั้งรัฐบาลในวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 2017
การคำแถลงนโยบายทั่วไป

ในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 ได้มีการคำแถลงนโยบายทั่วไป (ฝรั่งเศส: Déclaration de politique générale) จากนายกรัฐมนตรีที่สมัชชาแห่งชาติ ซึ้งได้รับความไว้วางใจจากสมาชิกสมัชชาแห่งชาติด้วย 370 เสียง
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
↓
| 370 | 67 | 138 |
| เห็นชอบ | ไม่เห็นชอบ | งดออกเสียง + ไม่ร่วมประชุม |
ปรับปรุงรัฐบาล

ภายหลังการแต่งตั้งรัฐบาล มีการปรับปรุงตำแหน่งหลายครั้ง ดังนี้
| วัน/เดือน/ปี |  พ้น/ลาออก |  โยกย้าย |  แต่งตั้งเพิ่ม |
| --- | --- | --- | --- |
| 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 | 1 | 1 | 2 |
| 4 กันยายน ค.ศ. 2018 | 2 | 0 | 2 |
| 3 ตุลาคม ค.ศ. 2018 | 1 | 0 | 0 |
| 16 ตุลาคม ค.ศ. 2018 | 6 | 0 | 11 |
| 25 มกราคม ค.ศ. 2019 | 0 | 0 | 1 |
| 31 มีนาคม ค.ศ. 2019 | 3 | 0 | 3 |
| 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 | 1 | 0 | 1 |
| 3 กันยายน ค.ศ. 2019 | 0 | 0 | 2 |
| 17 ธันวาคม ค.ศ. 2019 | 1 | 0 | 1 |
| 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 | 1 | 0 | 1 |
การสิ้นสุดรัฐบาล

หลังจากการเลือกตั้งนายกเทศมนตรีฝรั่งเศสของปี ค.ศ. 2020 ซึ้งรอบที่สุดจัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พรรคลาเรปูว์ลีก็องมาร์ช พรรคเสียงข้างมากของประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรี ไม่ได้ประสบความสำเร็จ ซึ้งเป็นการส่วนร่วมครั้งแรกของพรรคในการเลือกตั้งครั้งนี้ จึงทำให้นายกรัฐมนตรียืนหนังสือลาออกจากตำแหน่งด้วยคณะรัฐบาลในเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 ทำให้รัฐบาลนี้สิ้นสุดลง
ในวันเดียวที่นายกรัฐมนตรียืนหนังสือลาออก แอมานุแอล มาครง แต่งตั้งนายฌ็อง กัสแต็กซ์ ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทนเอดัวร์ ฟีลิป ต่อมารัฐบาลชุดใหม่ถูกแต่งตั้งเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ของปีเดียวกัน
เชิงอรรถ

↑  ฟร็องซัว เดอ รูว์ฌี สมาชิกพรรคนักนิเวศวิทยา เป็นรัฐมนตรีแห่งรัฐและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเปลี่ยนผ่านทางนิเวศและการมีส่วนร่วมระหว่างวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2018 และวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2019
จักรพรรดินีโคไลที่ 2 แห่งรัสเซีย
ซาเรวิช

ในปี 1881 พระอัยกาของจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 ถูกลอบปลงพระชนม์หน้าพระราชวังฤดูหนาวในเซนต์ปีเตอร์เบิร์ก และเสด็จสวรรคตหลังจากนั้นไม่นาน โดยพระราชโอรสของจักรพรรดิอเลคซันดร์ที่ 2 ได้ขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 และยกพระอิสริยยศของพระบรมวงศานุวงศ์ในราชวงศ์โรมานอฟทุกพระองค์รวมถึงตัวพระองค์เองด้วยที่เลื่อนขึ้นไปเป็นซาเรวิชนิโคลัส มกุฎราชกุมารแห่งรัสเซีย ซึ่งหลังจากการลอบปลงพระชนม์ของพระอัยกา ทำให้ราชวงศ์ต้องอพยพไปประทับยัง พระราชวังอนิชคอฟ (Anichkov Palace) แทน
หลังจากที่นิโคลัสได้รับตำแหน่งซาเรวิชมาได้ไม่นาน ในปี 1890 ซาเรวิชนิโคลัสได้เดินทางท่องเที่ยวไปทั่วทั้งเอเชีย เพื่อดูการเมืองการปกครอง และวัฒนธรรมของเหล่าชาติในเอเชีย ซึ่งในการท่องเที่ยวครั้งนี้พระองค์ไปพร้อมกับ น้องชายแกรนด์ดยุคจอร์ช อเล็กซานโดรวิช และลูกพี่ลูกน้องเจ้าชายจอร์ชแห่งกรีกและเดนมาร์ก โดยทั้งสามคนได้เดินทางไปยังประเทศอียิปต์เป็นที่แรก ต่อด้วยประเทศอินเดีย สิงคโปร์ รวมถึงสยามด้วย โดยซาเรวิชนิโคลัสได้เข้าพบพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวในปี 1891 ซึ่งทางสยามได้จัดงานต้อนรับอย่างยิ่งใหญ่ อีกทั้งยังเชิญซาเรวิชไปสด็จไปทอดพระเนตรการคล้องช้างที่อยุธยาและประทับที่วังบางปะอินด้วย ซึ่งจากเหตุนี้เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสยุโรปและรัสเซีย ทางราชสำนักรัสเซียก็ต้อนรับอย่างดีเช่นกัน
การเดินทางของพระองค์จบลงที่ประเทศญี่ปุ่น หลังความพยายามลอบสังหารพระองค์ที่ญี่ปุ่นล้มเหลว หรือที่เรียกว่ากรณีโอตสึ ทำให้พระองค์เดินทางกลับเซนต์ปีเตอร์เบิร์กในเวลาไม่นานหลังจากนั้น ก่อนที่จะมีแผนให้สร้างทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรียเพื่อการคมนาคมระหว่างผั่งตะวันตกและตะวันออกให้สะดวกขึ้น ต่อมาในปี 1893 พระองค์ก็ได้เสด็จเยือนลอนดอนเมืองหลวงของจักรวรรดิอังกฤษ เพื่อเป็นตัวแทนของจักรวรรดิรัสเซียในการเข้าร่วมงานอภิเษกสมรสของพระเจ้าจอร์จที่ 5 (ขณะนั้นยังคงดำรงตำแหน่งดยุกแห่งยอร์ก) กับมาเรียแห่งเท็ค ซึ่งในการมาเยือนในครั้งนี้ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียได้กล่าวถึงใบหน้าของทั้งพระองค์และพระเจ้าจอร์จที่ 5 ว่ามีความคล้ายจนแทบจะเหมือนฝาแฝดกันเลยทีเดียว
สวนสัตว์เชียงใหม่

| สวนสัตว์เชียงใหม่ |
| --- | --- |
ทางเข้าสวนสัตว์เชียงใหม่

18°48′32″N 98°56′49″E﻿ / ﻿18.809°N 98.947°E﻿ / 18.809; 98.947
วันที่เปิด: พ.ศ. 2500 (สวนสัตว์เอกชน) พ.ศ. 2520 (สวนสัตว์ของรัฐ)
ที่ตั้ง: ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
พื้นที่: 200 เอเคอร์ (0.81 ตารางกิโลเมตร)
จำนวนสปีชีส์: มากกว่า 400 ชนิด
เจ้าของ: องค์การสวนสัตว์แห่งประเทศไทย
เว็บไซต์: www.chiangmaizoo.com
สวนสัตว์เชียงใหม่ เป็นสวนสัตว์ในความดูแลขององค์การสวนสัตว์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ตั้งอยู่บริเวณทางขึ้นดอยสุเทพ บนถนนห้วยแก้ว ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เปิดให้บริการทุกวัน ตั้งแต่ 8.00 น. - 17.00 น. มีสัตว์อยู่จำนวนมาก เช่น เสือโคร่งขาว กวาง วัวแดง ฮิปโปโปเตมัส นกเพนกวิน ช้าง จระเข้ ยีราฟ แพนด้าแดง ม้าลาย และไม่มีส่วนจัดแสดงหมีแพนด้า ช่วงช่วง และ หลินฮุ่ย ทูตจากประเทศจีนแล้ว นอกจากนั้นภายในสวนสัตว์เชียงใหม่ยังมีโบราณสถานที่ชื่อว่า วัดกู่ดินขาว ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณเวียงเจ็ดลิน และมีการแสดงความสามารถของสัตว์ เช่น นกมาคอว์ นาก นกกระทุง และมีส่วนจัดแสดงเพนกวิน
นอกจากนี้ สวนสัตว์เชียงใหม่ยังเป็นที่ตั้งของ เชียงใหม่ ซู อควาเรียม ศูนย์แสดงพันธ์สัตว์น้ำครบวงจร ที่มีอุโมงค์น้ำความยาวกว่า 133 เมตร ซึ่งจัดว่ายาวที่สุดในโลก แบ่งเป็นอุโมงค์น้ำเค็ม 66.5 เมตร และอุโมงค์น้ำจืด 66.5 เมตร โดยเชียงใหม่ ซู อควาเรียมได้รวบรวมปลาน้ำจืดแห่งลุ่มแม่น้ำโขงและโลกใต้ทะเลเข้าด้วยกัน เพื่อให้ชีวิตน้อยใหญ่ได้อาศัยพึ่งพิง ปัจจุบัน ผู้อำนวยการสวนสัตว์เชียงใหม่ คือ นายวุฒิชัย ม่วงมัน
ระเบียงภาพ

ทางเข้าสวนสัตว์เชียงใหม่
แพนด้า
บริเวณอาคารจัดแสดงแพนด้า
แพนด้ายักษ์ หลินฮุ่ย ใน พ.ศ.2563
แรดอินเดีย
เมียร์แคท
เชียงใหม่ ซู อควาเรียม
อิกัวน่า
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กสวนสัตว์ในกำกับขององค์การสวนสัตว์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ |
| --- | --- | --- |
| สวนสัตว์ในปัจจุบัน |  สวนสัตว์เปิดเขาเขียว  สวนสัตว์เชียงใหม่  สวนสัตว์นครราชสีมา  สวนสัตว์สงขลา  สวนสัตว์อุบลราชธานี  สวนสัตว์สุรินทร์  สวนสัตว์นครสวรรค์  สวนสัตว์ราชบุรี  สวนสัตว์สุโขทัย  สวนสัตว์ชุมพร  สวนสัตว์ขอนแก่น  |  |
| สวนสัตว์ในอนาคต |  สวนสัตว์ปทุมธานี  |  |
| สวนสัตว์ในอดีต |  สวนสัตว์ดุสิต  |  |
  หมวดหมู่:สวนสัตว์ในประเทศไทย
โรคพยาธิใบไม้ในเลือด

| โรคพยาธิใบไม้ในเลือด (Schistosomiasis) |
| --- | --- |
ตุ่มพองบนผิวที่ต้นแขนซึ่งเกิดจากพยาธิชนิด Schistosoma เข้าสู่ร่างกาย
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: B65
ICD-9: 120
MedlinePlus: 001321
MeSH: D012552
โรคพยาธิใบไม้ในเลือด (Schistosomiasis) (โรคพยาธิใบไม้ชิสโตโซมา, รู้จักกันในชื่ออื่นๆ ว่า บิลฮาร์เซีย (Bilharzia), ไข้หอยทาก (Snail fever) และ ไข้กาตายามา (Katayama fever)) เป็นโรคที่มีสาเหตุมาจาก หนอนพยาธิ ชนิด ชิสโตโซมา  เป็นตัวที่อาจทำให้เกิดการติดเชื้อได้ใน ทางเดินปัสสาวะ หรือ ลำไส้  อาการที่อาจจะมี ได้แก่ ปวดท้อง ท้องร่วง  อุจจาระเป็นเลือดหรือมีเลือดปนใน ปัสสาวะ สำหรับผู้ที่ได้ติดเชื้อมาเป็นเวลานาน อาจเกิดภาวะตับเสีย ไตวาย ภาวะเป็นหมัน หรือ มะเร็งกระเพาะปัสสาวะ ได้ สำหรับเด็ก โรคดังกล่าวอาจเป็นสาเหตุให้เกิดการเจริญเติบโตช้าและความลำบากในการเรียนรู้
โรคดังกล่าวแพร่กระจายโดยทางการติดต่อสัมผัสกับแหล่งน้ำที่มีพยาธินั้น พยาธิเล่านี้จะถูกปล่อยออกมาจาก หอยทากน้ำจืดซึ่งติดเชื้อมาแล้ว โรคดังกล่าวมักพบทั่วไปโดยเฉพาะในเด็กที่อยู่ในประเทศกำลังพัฒนา เนื่องจากมีความเป็นไปได้มากที่พวกเขาจะลงเล่นในแหล่งน้ำที่มีการติดเชื้อ กลุ่มความเสี่ยงสูงอื่นๆ ได้แก่ ชาวไร่ชาวนา ชาวประมง รวมทั้งผู้ที่อาศัยแหล่งน้ำทำภาระกิจประจำวันซึ่งเป็นแหล่งน้ำที่มีการติดเชื้อแล้ว โรคดังกล่าวจัดอยู่ในกลุ่ม โรคติดเชื้อหนอนพยาธิ การวินิจฉัยโรคกระทำได้โดยการหาไข่ของพยาธิในปัสสาวะหรืออุจจาระ นอกจากนั้นยังสามารถยืนยันโรคได้โดยการหา แอนติบอดี ในเลือดที่ต่อต้านโรคดังกล่าว
วิธีการป้องกันโรค ได้แก่ การปรับปรุงแหล่งน้ำสะอาดและลดจำนวนหอยทากลง ในบริเวณที่มักพบโรค อาจต้องมีการรักษาทั้งกลุ่มภายในครั้งเดียวกันและทำเป็นประจำทุกปีโดยการให้ยา พราซิควอนเทล ทั้งนี้เพื่อลดจำนวนผู้ที่ติดเชื้อ จึงเป็นการลดการแพร่กระจายของโรคไปด้วย นอกจากนั้นยาพราซิควอนเทลยังเป็นวิธีการรักษาที่แนะนำโดย องค์การอนามัยโลก สำหรับผู้ที่ทราบชัดว่าติดเชื้อดังกล่าว
โรคพยาธิใบไม้ในเลือดส่งผลให้กับคนทั่วโลกเป็นจำนวนเกือบ 210 ล้านคน และประมาณการณ์ว่าในแต่ละปีราว 12,000 ถึง 200,000 คนที่เสียชีวิตด้วยโรคดังกล่าว โรคดังกล่าวพบทั่วไปมากที่สุดใน แอฟริกา เช่นเดียวกับใน เอเชีย และ อเมริกาใต้ มีประมาณ 700 ล้านคนตามประเทศต่างๆ มากกว่า 70 ประเทศที่อาศัยอยู่ในบริเวณที่โรคดังกล่าวเป็นที่พบทั่วไป โรคพยาธิใบไม้ในเลือดเป็นเพียงที่สองรองจาก โรคมาเลเรีย ในฐานะเป็นโรคทางพยาธิที่มีผลกระทบอย่างใหญ่หลวงที่สุดต่อเศรษฐกิจ ตั้งแต่ครั้งโบราณกาลจนถึงต้นศตวรรษที่ ๒๐ อาการของโรคพยาธิใบไม้ในเลือดคือ เลือดปนในปัสสาวะ ในประเทศ อียิปต์ ถูกมองว่าเป็น ประจำเดือนแบบของเพศชาย  จึงได้รับการพิจารณาให้เป็น พิธีผ่านเข้าสู่วงจรชีวิตช่วงต่อไป สำหรับเด็กผู้ชาย มีการจำแนกประเภทโรคดังกล่าวให้เป็น โรคเขตร้อนที่ถูกละเลย
เอกสารอ้างอิง

↑  "Schistosomiasis (bilharzia)". NHS Choices. Dec 17, 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-03-15. สืบค้นเมื่อ 15 March 2014.
↑  "Schistosomiasis". Patient.co.uk. 12/02/2013. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-05-23. สืบค้นเมื่อ 11 June 2014. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |date= (help)
1 2 3 4 5  "Schistosomiasis  Fact sheet N°115". World Health Organization. February 2014. สืบค้นเมื่อ 15 March 2014.
↑  "Chapter 3 Infectious Diseases Related To Travel". cdc.gov. August 1, 2013. สืบค้นเมื่อ 30 November 2014.
↑  Fenwick, A (Mar 2012). "The global burden of neglected tropical diseases". Public health. 126 (3): 233–6. doi:10.1016/j.puhe.2011.11.015. PMID 22325616.
↑  Lozano, R; Naghavi, M; Foreman, K; Lim, S; Shibuya, K; Aboyans, V; Abraham, J; Adair, T;  และคณะ (Dec 15, 2012). "Global and regional mortality from 235 causes of death for 20 age groups in 1990 and 2010: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2010". Lancet. 380 (9859): 2095–128. doi:10.1016/S0140-6736(12)61728-0. PMID 23245604.
1 2  Thétiot-Laurent, SA; Boissier, J; Robert, A; Meunier, B (Jun 27, 2013). "Schistosomiasis Chemotherapy". Angewandte Chemie (International ed. in English). 52 (31): 7936–56. doi:10.1002/anie.201208390. PMID 23813602.
↑  "Schistosomiasis  A major public health problem". World Health Organization. สืบค้นเมื่อ 15 March 2014.
↑  The Carter Center. "Schistosomiasis Control Program". สืบค้นเมื่อ 2008-07-17.
↑  Kloos, Helmut; Rosalie David (2002). "The Paleoepidemiology of Schistosomiasis in Ancient Egypt" (PDF). Human Ecology Review. 9 (1): 14–25.
↑  Rutherford, Patricia (2000). "The Diagnosis of Schistosomiasis in Modern and Ancient Tissues by Means of Immunocytochemistry". Chungara, Revista de Antropología Chilena. 32 (1). ISSN 0717-7356.
↑  "Neglected Tropical Diseases". cdc.gov. June 6, 2011. สืบค้นเมื่อ 28 November 2014.
มิสชาร์ม

| --- | --- |
ชื่อย่อ: เอ็มซี (อังกฤษ: MC)
ก่อตั้ง: 8 ตุลาคม 2019; 5 ปีก่อน (2019-10-08)
ผู้ก่อตั้ง: เหงียน ธี ทู หงา
ประเภท: การประกวดความงาม
วัตถุประสงค์: การบันเทิง
สํานักงานใหญ่: นครโฮจิมินห์
ที่ตั้ง:  เวียดนาม
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : ทั่วโลก
สมาชิก  : มากกว่า 30 ประเทศและดินแดน
ภาษาทางการ : อังกฤษ
ผู้ดำรงตำแหน่งปัจจุบัน: ราชมิตา ราซินดราน  มาเลเซีย
บุคลากรหลัก: เหงียน ธี ทู หงา (ประธานกองประกวด)
องค์กรปกครอง: อีลีทเวียดนาม
เว็บไซต์: misscharm.tv
มิสชาร์ม (อังกฤษ : Miss Charm) เป็นการประกวดความงามระดับนานาชาติที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศเวียดนาม มุ่งหวังที่จะส่งเสริมวัฒนธรรม การท่องเที่ยว และกิจกรรมการศึกษา
ปัจจุบันผู้ดำรงตำแหน่งมิสชาร์มคือ ราชมิตา ราซินดรานจากมาเลเซีย ซึ่งได้รับการสวมมงกุฎเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2024 ที่นครโฮจิมินห์, เวียดนาม
ประวัติ

มิสชาร์ม เดิมชื่อ มิสชาร์มอินเตอร์เนชันแนล จัดขึ้นในสหภาพโซเวียต มีการประกวดครั้งสุดท้าย เมื่อปี 1991 ซึ่งผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศในปีนั้น คือ ราซิดาห์ เจน ฮามิด จากมาเลเซีย
ปัจจุบัน ก่อตั้งขึ้นใหม่เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2019 ในชื่อ มิสชาร์มอินเตอร์เนชันแนล จากนั้นจึงได้รีแบรนด์เป็นมิสชาร์ม การประกวดครั้งนี้จัดขึ้นโดย อีลิทเวียดนาม บริษัทบันเทิงจากนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 การประกวดมิสชาร์มครั้งแรกจึงถูกเลื่อนออกไปหลายครั้งใน 2 ปี ในวันที่ 17 พฤศจิกายน 2022 มีการแถลงข่าวที่โรงแรมล็อตเต้ โฮเต็ล ไซ่ง่อน เพื่อประกาศการกลับมาจัดการประกวดอีกครั้ง หลังจากที่ถูกเลื่อนออกไป ในโอกาสนี้ ชื่อการประกวดได้รับการเปลี่ยนอย่างเป็นทางการให้สั้นลงเหลือเพียง "มิสชาร์ม" และรางวัลสำหรับผู้ชนะเลิศในการประกวดครั้งแรก ได้รับการเปิดเผยว่ามีมูลค่า 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ
มงกุฎมิสชาร์ม

มงกุฎประจำตำแหน่งของมิสชาร์มออกแบบโดย รีการ์โด ปาตรากา ดีไซเนอร์เครื่องประดับชาวเม็กซิกัน มีมูลค่าประมาณ 150,000 ดอลลาร์สหรัฐ มงกุฎได้รับแรงบันดาลใจจากใบกระวาน สื่อถึงสัญลักษณ์แห่งชัยชนะและเกียรติยศ มงกุฎสีขาวแดง ประดับเพชรพลอยมากกว่า 6,000 เม็ด สื่อถึงความรัก อารมณ์ ความกล้าหาญ และความหลงใหล มงกุฎนี้ยังเป็นมงกุฎทำมือที่ทำจากเงินแท้จากเม็กซิโกและชุบด้วยโรเดียม ใบไม้บนมงกุฎมักสื่อถึงความบริสุทธิ์ ความเรียบง่าย ความสดชื่น และพลังชีวิต
ผู้ชนะการประกวดในช่วงไม่กี่ปี

| ปี | ประเทศ | ผู้ดำรงตำแหน่ง | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 |  มาเลเซีย | Rashmita Rasindran | นครโฮจิมินห์, เวียดนาม | 36 |
| 2023 |  บราซิล | Luma Russo | นครโฮจิมินห์, เวียดนาม | 38 |
ผู้ชนะการประกวดในช่วงไม่กี่ปี > จำนวนของประเทศที่ชนะ

| ประเทศและดินแดน | จำนวน | ชนะ |
| --- | --- | --- |
|  มาเลเซีย | 1 | 2024 |
|  บราซิล | 1 | 2023 |
ตัวแทนประเทศไทย

บริษัท ทีพีเอ็น โกลบอล จำกัด ได้ลิขสิทธิ์ส่งตัวแทน(รองนางสาวไทย)เข้าร่วมประกวดในปี 2024-ปัจจุบัน
| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 | พรศิริกุล พั่วทา | ประจวบคีรีขันธ์ | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  |
| 2023 | ปทิตตา สันติวิชช์ | ปทุมธานี | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  Best Social Media |
ดูเพิ่ม

รายการประกวดความงาม
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กการประกวดความงามนานาชาติ |
| --- | --- |
การประกวดผู้หญิง:  มิสเวิลด์  มิสยูนิเวิร์ส  มิสอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอิร์ธ  มิสซูปราเนชันแนล  มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล  มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอเชีย  เวิลด์มิสยูนิเวอร์ซิตี้  มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล  มิสโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสออลเนชันส์  มิสทัวริซึมเวิลด์ (สหราชอาณาจักร)  มิสโกลบอลบิวตีควีน  ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสโกลบ  เดอะมิสโกลบ  มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์  ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  เฟซออฟบิวตีอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคทีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเวิลด์ (จีน)  มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล  มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนล  มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์  มิสไชนิสเวิลด์  มิสแอมบาสซเดอร์  มิสทัวร์ลิซึมควีนเอเชีย  มิสซิสเนชั่นแนลยูนิเวิร์ส  มิสและมิสซิสซัมเมอร์โกลบอลยูนิเวิร์ส 
การประกวดผู้ชาย:  แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิลด์  มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์โกลบอล  มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล  แมนยูนิเวิร์สโมเดล  มิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์  มิสเตอร์โกลบอลทีน  มิสเตอร์เนชันแนลยูนิเวิร์ส  มิสเตอร์ยูไนเต็ดเวิลด์  อัลติจูดเวิลด์ซูเปอร์โมเดล  มิสเฟรนด์ชิพอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิร์คคิงเมนอินเตอร์เนชันแนล 
การประกวดแอลจีบีที+:  มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 
การประกวดอื่นๆ:  มิสแอนด์มิสเตอร์เดฟเวิลด์แอนด์ยุโรปแอนด์เอเชีย
โฆเซ อันโตนิโอ กามาโช

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โฆเซ อันโตนิโอ กามาโช อัลฟาโร
วันเกิด:   (1955-06-08) 8 มิถุนายน ค.ศ. 1955 (69 ปี)
สถานที่เกิด:   ซิเอซา, แคว้นมูร์เซีย, ประเทศสเปน
ส่วนสูง:  1.74 m (5 ft 8 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  แบ็คซ้าย
สโมสรเยาวชน
:  อัลบาเซเต
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| ค.ศ. 1972–1973 |  อัลบาเซเต |   |   |
| ค.ศ. 1973–1974 |  กัสติยา |   |   |
| ค.ศ. 1974–1989 |  เรอัลมาดริด |  414 |  (9) |
ทีมชาติ
| ค.ศ. 1973 |  สเปน ยู-18 ปี |  3 |  (0) |
| ค.ศ. 1975–1976 |  สมัครเล่นสเปน |  2 |  (0) |
| ค.ศ. 1975–1988 |  ทีมชาติสเปน |  81 |  (0) |
จัดการทีม
ค.ศ. 1992–1993:  ราโยบาเยกาโน
ค.ศ. 1994–1996:  อัสปัญญ็อล
ค.ศ. 1996–1997:  เซบิยา
ค.ศ. 1997–1998:  อัสปัญญ็อล
ค.ศ. 1998–2002:  ทีมชาติสเปน
ค.ศ. 2002–2004:  ไบฟีกา
ค.ศ. 2004:  เรอัลมาดริด
ค.ศ. 2007–2008:  ไบฟีกา
ค.ศ. 2008–2011:  โอซาซูนา
ค.ศ. 2011–2013:  ทีมชาติจีน
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
โฆเซ อันโตนิโอ กามาโช อัลฟาโร (สเปน: José Antonio Camacho Alfaro; 8 มิถุนายน ค.ศ. 1955 – ) เป็นนักฟุตบอลผู้เกษียณตัวชาวสเปนซึ่งเล่นในตำแหน่งกองหลัง และปัจจุบันทำหน้าที่เป็นผู้จัดการ
เขาลงแข่งขันเป็นระยะเวลา 15 ปีในระดับอาชีพร่วมกับสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด โดยปรากฏตัวกว่า 500 นัดในการแข่งขันอย่างเป็นทางการและมีส่วนช่วยให้ทีมดังกล่าวชนะใน 19 รายการที่สำคัญ รวมถึงการแข่งขันลาลิกา ต่อจากนั้น เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมมาเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน รวมถึงสองช่วงเวลาสั้น ๆ กับสโมสรหลักของเขา
กามาโชได้ลงเล่นมากกว่า 80 นัดให้แก่ทีมชาติสเปน เป็นตัวแทนในฟุตบอลโลกสองสมัยและในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปหลายครั้ง นอกจากนี้ เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติในช่วงสี่ปีที่ผ่านมา โดยได้พาทีมดังกล่าวเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศในฟุตบอลโลก 2002
ผลงานระดับอาชีพ

กามาโชเกิดที่ซิเอซา แคว้นภูมิภาคมูร์เซีย ภายหลังจากที่เล่นฟุตบอลเยาวชนให้แก่อัลบาเซเตบาลอมปิเอ เขาก็ได้ย้ายไปอยู่กับทีมยักษ์ใหญ่ของลาลิกาอย่างเรอัลมาดริดขณะที่มีอายุได้ 18 ปี ซึ่งเกือบจะได้เข้าทีมชุดใหญ่ในทันที การเปิดตัวครั้งแรกของเขามาจากการส่งมอบโดยผู้จัดการทีมชื่อลุยส์ โมโลว์นิ
ในช่วงที่ย้ายมาอยู่กับเรอัลมาดริดของเขา กามาโชได้ลงเล่นในเกือบ 600 นัดการแข่งขันอย่างเป็นทางการ (414 นัดในลีกเพียงอย่างเดียว) โดยเข้าขาได้อย่างช่ำชองกับเพื่อนร่วมทีมปีกซ้ายที่มีชื่อว่าราฟาเอล กอร์ดิลโล ผู้ซึ่งเล่นเป็นกองกลางเป็นส่วนใหญ่ภายหลังจากนั้น ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1978 เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสในการฝึกซ้อม ซึ่งทำให้อาชีพของเขาต้องหยุดชะงักลงเป็นเวลาสองปี แต่แล้ว เขาก็กลับมาแข็งแรงได้อีกครั้ง โดยเป็นฝ่ายช่วยให้ทีมจากเมืองหลวงเป็นฝ่ายชนะยูฟ่าคัพแบบติดต่อกัน
กามาโชยังได้ลงเล่น 81 ครั้งให้แก่ทีมชาติสเปน เขาปรากฏตัวครั้งแรกตั้งแต่ตอนอายุยังไม่ถึง 20 ปี โดยได้เปิดตัวครั้งแรก ณ วันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1975 และเป็นฝ่ายเสมอต่อทีมชาติสกอตแลนด์ที่ 1–1 ประตูในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1976 รอบคัดเลือก ที่บาเลนเซีย
เป็นระยะเวลา 13 ปี ที่กามาโชทำหน้าที่เป็นกองหลังหลักสำคัญให้แก่ทีมชาติ โดยได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นตัวจริงอยู่ตลอดเวลาสำหรับฟุตบอลโลก 1982 และ 1986 ตลอดจนฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984 และ 1988 หลังจากการเป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมชาติเยอรมนีตะวันตกในการแข่งขันครั้งหลังที่ 0–2 ประตู เขาก็ได้อำลาออกจากการแข่งขันระหว่างประเทศขณะอายุได้ 33 ปี
ผลงานการฝึกสอน > ช่วงเริ่มต้น

หลังจากการเกษียณในฐานะผู้เล่นใน ค.ศ. 1989 กามาโชเริ่มต้นการฝึกสอนด้วยการเป็นสตาฟฟ์โค้ชของเรอัลมาดริด ประสบการณ์อาชีพครั้งแรกของเขาคือการใช้เวลาอยู่ร่วมกับทีมราโยบาเยกาโนและแอร์ราเซเด อัสปัญญ็อล ซึ่งเขาเป็นผู้มีส่วนช่วยในการส่งเสริมให้แก่ทั้งสองทีมในการแข่งขันดิวิชันแรก
ในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1998 กามาโชเข้ารับทำหน้าที่ให้แก่เรอัลมาดริดชุดใหญ่ แต่ก็ออกจากทีมในช่วงเพียง 22 วันหลังจากนั้นเนื่องด้วยความขัดแย้งกับผู้บริหารของสโมสร
ผลงานการฝึกสอน > สเปน

กามาโชได้รับช่วงต่อจากคาเบียร์ เคลเมนเต ในการทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติในเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 หลังจากเป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมชาติไซปรัสที่ 2–3 ประตูในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000 รอบคัดเลือก และทีมสามารถปรับเข้ากับผู้นำคนใหม่ได้อย่างรวดเร็วโดยสามารถเข้าสู่รอบสุดท้าย แต่ก็ได้ตกรอบไปเมื่อได้พบกับแชมป์อย่างทีมชาติฝรั่งเศสในรอบก่อนรองชนะเลิศ
สองปีต่อมา ทีมชาติของกามาโชได้เป็นฝ่ายแพ้ในรอบเดียวกันนี้ต่อทีมชาติเกาหลีใต้ในฟุตบอลโลก 2002 และตามมาซึ่งข้อถกเถียงจากความพ่ายแพ้ เขาได้ประกาศถึงการลาออกของเขาเอง และได้รับการแทนที่โดยอีญากี ซาเอซ
ผลงานการฝึกสอน > ไบฟีกาและเรอัลมาดริด / โอซาซูนา

หลังจากนั้น กามาโชกลับไปร่วมงานกับสโมสร โดยได้รับการแต่งตั้งจากสปอร์ลิชบัวอีไบฟีกาของประเทศโปรตุเกสเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002 เนื่องด้วยการปลดเชซูอัลโด แฟร์เรรา ออกจากสโมสร สองปีต่อมา ทีมของเขาก็ชนะการแข่งพอร์ชุกีสคัพโดยได้พบกับโชเซ มูรีนโย ผู้นำทีมสโมสรฟุตบอลโปร์ตูในช่วงทดเวลาพิเศษ รวมถึงได้อันดับสองในลีก ซึ่งจัดว่าเอาชนะได้ยากในวันที่เขาแสดงผลงาน นอกจากนี้เขายังได้แสดงให้เห็นตัวตนความเป็นมนุษย์ในอีกด้าน เมื่อเขาร่ำไห้รำลึกถึงหลังจากที่มิครอส เฟเฮอร์ ได้เสียชีวิตในสนาม ไม่นานหลังจากการแข่งขันระหว่างไบฟีกากับวีตอรียาดือกีมาไรช์
สำหรับฤดูกาล 2004–05 กามาโชได้กลับไปยังเรอัลมาดริดด้วยข้อตกลงเป็นระยะเวลาสองปี เพื่อเข้ารับหน้าที่แทนการถูกปลดของกาลูซ กายลอซ
ผลงานการฝึกสอน > ทีมชาติจีน

เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2011 กามาโชเข้ารับหน้าที่คุมทีมชาติจีน โดยเซ็นสัญญาข้อตกลงเป็นระยะเวลาสามปีด้วยค่าจ้างรายปีที่ 8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หัวหน้าสมาคมฟุตบอลจีนชื่อเหวยตี๋ได้อธิบายว่าเป็นส่วนหนึ่งของแผนระยะยาวที่จะช่วยให้ฟุตบอลทีมชาติมีความทัดเทียมกับทีมชาติญี่ปุ่นและทีมชาติเกาหลีใต้ โดยเขาได้ตั้งข้อสังเกตว่า "เมื่อเทียบกับเพื่อนบ้านของเราอย่างญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ วงการฟุตบอลจีนยังคงตามหลังอยู่ห่างไกล เราจำเป็นต้องทำงานด้วยวิสัยทัศน์ในระยะยาวและเริ่มที่จะกวดขันกับวิธีการปฏิบัติ แฟน ๆ จำนวนมากของเราคาดหวังว่าจีนจะผ่านเข้าสู่ฟุตบอลโลก 2014 รอบชิงชนะเลิศที่ประเทศบราซิล พวกเขากลัวว่าการเปลี่ยนผู้ฝึกสอนในช่วงเวลาสุดท้ายอาจก่อให้เกิดผลร้ายต่อโอกาสในการผ่านเข้ารอบของทีม ผมเข้าใจต่อสิ่งดังกล่าวทั้งหมด ซึ่งเราจะไม่ให้มีการสูญเสียเวลาแต่อย่างใด"
รองประธานศูนย์บริหารฟุตบอลจีนชื่อหยู ฮงเฉิน ยังได้เพิ่มเติมอีกด้วยว่า: "ในรอบคัดเลือกสู่ฟุตบอลโลก 2014 เป็นเพียงหน้าที่ชั่วคราวสำหรับเขา ถึงจะล้มเหลว กามาโชก็จะไม่สูญเสียงาน เมื่อเราเริ่มที่จะหาผู้ฝึกสอนคนใหม่ให้แก่ทีมชาติ เราได้มุ่งเน้นไปยังประเทศในทวีปยุโรปเป็นส่วนใหญ่ เช่น ประเทศเยอรมนี, เนเธอร์แลนด์ และสเปน ประการแรก พวกเขามีแนวความคิดต่อฟุตบอลในระดับสูง และประการที่สอง พวกเขามีระบบการฝึกอบรมเยาวชนอย่างสร้างสรรค์ ซึ่งเราสามารถเรียนรู้จากสิ่งเหล่านี้ได้ เราหวังว่าเขาจะสามารถหารูปแบบที่เหมาะสมแก่เราได้"
อย่างไรก็ตาม ทีมชาติจีนก็ล้มเหลวในการคัดเลือกเข้าสู่ฟุตบอลโลก 2014 หลังจากการได้เพียงอันดับสามของกลุ่มในการคัดเลือกรอบที่สามด้วยการเป็นฝ่ายชนะสามครั้งและแพ้สามครั้ง กามาโชยังมีส่วนเกี่ยวข้องต่อความพ่ายแพ้ของทีมหนุ่มจีนให้แก่ทีมชาติบราซิลที่ 0–8 ประตู ในวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2012 ของการแข่งขันกระชับมิตร ซึ่งนับเป็นความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่หลวงที่สุดของทีมชาติเท่าที่เคยมีมา ทั้งยังส่งผลให้อันดับของทีมลดลงมาอยู่ที่ 109 ของอันดับโลกฟีฟ่า
ในเกมแรกของการแข่งขันเอเชียนคัพ 2015 รอบคัดเลือก กามาโชกับทีมชาติจีนเป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมชาติซาอุดีอาระเบียที่ 1–2 ประตู ตามมาด้วยความพ่ายแพ้สุดช็อกเมื่อพบกับทีมชาติไทยในนัดอุ่นเครื่องเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2013 ที่ 1–5 ประตู ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้เขาถูกปลดออกจากตำแหน่ง และได้รับการพิจารณาว่าเป็นผู้ฝึกสอนที่แย่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของวงการฟุตบอลจีน
เกียรติประวัติ > ผู้เล่น > สโมสร

ยูฟ่าคัพ: ฤดูกาล 1984–85, 1985–86
สแปนิชลีก: ฤดูกาล 1974–75, 1975–76, 1977–78, 1978–79, 1979–80, 1985–86, 1986–87, 1987–88, 1988–89
สแปนิชคัพ: ฤดูกาล 1973–74, 1974–75, 1979–80, 1981–82, 1988–89
สแปนิชลีกคัพ: ฤดูกาล 1984–85
สแปนิชซูเปอร์คัพ: ค.ศ. 1988, 1989
เกียรติประวัติ > ผู้เล่น > ทีมชาติ

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: รองชนะเลิศ ค.ศ. 1984
เกียรติประวัติ > ผู้จัดการทีม

โปรตุกีสคัพ: ฤดูกาล 2003–04