stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
ผู้ได้รับเหรียญ

| ทอง | เงิน | ทองแดง |
| --- | --- | --- |
|  ฮังการี  Mihály Bozsi Jenő Brandi György Bródy Olivér Halassy Kálmán Hazai Márton Homonnai György Kutasi István Molnár János Németh Miklós Sárkány Sándor Tarics |  เยอรมนี  Bernhard Baier Fritz Gunst Josef Hauser Alfred Kienzle Paul Klingenburg Heinrich Krug Hans Schneider Hans Schulze Gustav Schürger Helmuth Schwenn Fritz Stolze |  เบลเยียม  Gérard Blitz Albert Castelyns Pierre Coppieters Joseph De Combe Henri De Pauw Henri Disy Fernand Isselé Edmond Michiels Henri Stoelen |
กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912

กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 จัดแข่งขันที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน แข่งขัน 1 ประเภท คือ ประเภททีมชาย
ผู้ได้รับเหรียญ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
|  สหราชอาณาจักร  Charles Sydney Smith George Cornet George Wilkinson Charles Bugbee Arthur Edwin Hill Paul Radmilovic Isaac Bentham |  สวีเดน  Torsten Kumfeldt Harald Julin Max Gumpel Robert Andersson Pontus Hanson Vilhelm Andersson Erik Bergqvist |  เบลเยียม  Albert Durant Herman Donners Victor Boin Herman Meyboom Joseph Pletinckx Oscar Grégoire Félicien Courbet Jean Hoffman Pierre Nijs |
กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956

กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 จัดแข่งขันที่เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย แข่งขัน 1 ประเภท คือ ประเภททีมชาย
ผู้ได้รับเหรียญ

| ทอง | เงิน | ทองแดง |
| --- | --- | --- |
|  ฮังการี  Antal Bolvári Ottó Boros Dezső Gyarmati István Hevesi László Jeney Tivadar Kanizsa György Kárpáti Kálmán Markovits Mihály Mayer István Szivós Ervin Zádor Miklos Martin |  ยูโกสลาเวีย  Ivo Cipci Tomislav Franjković Vladimir Ivković Zdravko Ježić Hrvoje Kačić Zdravko-Ćiro Kovačić Lovro Radonjić Marijan Žužej |  สหภาพโซเวียต  Viktor Ageev Pyotr Breus Boris Goykhman Nodar Gvakhariya Vyacheslav Kurennoy Boris Markarov P'et're Mshveniyeradze Valentin Prokopov Mikhail Ryzhak Yury Shlyapin |
กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1928

กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1928 จัดแข่งขันที่กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ แข่งขัน 1 ประเภท คือ ประเภททีมชาย
ผู้ได้รับเหรียญ

| ทอง | เงิน | ทองแดง |
| --- | --- | --- |
|  เยอรมนี  Max Amann Karl Bähre Emil Benecke Johann Blank Otto Cordes Fritz Gunst Erich Rademacher Joachim Rademacher |  ฮังการี  István Barta Olivér Halassy Márton Homonnai Sándor Ivády Alajos Keserű Ferenc Keserű József Vértesy |  ฝรั่งเศส  Émile Bulteel Henri Cuvelier Paul Dujardin Jules Keignaert Henri Padou Ernest Rogez Albert Thévenon Achille Tribouillet Albert Vandeplancke |
กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908

กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908 จัดแข่งขันที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร แข่งขัน 1 ประเภท คือ ประเภททีมชาย
ผู้ได้รับเหรียญ

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหราชอาณาจักร | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 2 |  เบลเยียม | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 3 |  สวีเดน | 0 | 0 | 1 | 1 |

| — |  เนเธอร์แลนด์ | 0 | 0 | 0 | 0 |
101

101 (หนึ่งร้อยเอ็ด) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 100 และอยู่ก่อนหน้า 102
คำเติมนำหน้า

ภาษากรีก - henhecto-
ภาษาละติน - uncenti-
ความหมาย

101 เป็นเลขอะตอมของ เมนเดลีเวียม
ซอยที่ 101 ของถนนสุขุมวิท มีอีกชื่อว่า ซอยปุณณวิถี
ดูเพิ่ม

ร้อยเอ็ด (แก้ความกำกวม)
กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1932

กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1932 จัดแข่งขันที่ลอสแองเจลิส สหรัฐอเมริกา แข่งขัน 1 ประเภท คือ ประเภททีมชาย
ผู้ได้รับเหรียญ

| ทอง | เงิน | ทองแดง |
| --- | --- | --- |
|  ฮังการี  István Barta György Bródy Olivér Halassy Márton Homonnai Sándor Ivády Alajos Keserű Ferenc Keserű János Németh Miklós Sárkány József Vértesy |  เยอรมนี  Emil Benecke Otto Cordes Hans Eckstein Fritz Gunst Erich Rademacher Joachim Rademacher Hans Schulze Heiko Schwartz |  สหรัฐ  Austin Clapp Philip Daubenspeck Charles Finn Charles McCallister Wally O'Connor Cal Strong Herbert Wildman Tex Robertson |
ครูบากัญจนอรัญญวาสีมหาเถร

| ครูบาเจ้ากัญจนอรัญญวาสีมหาเถร (ปอย กญฺจโน) |
| --- | --- |

ส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2332 นครแพร่ (89 ปี ปี)
มรณภาพ: พ.ศ. 2421
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่:  นครแพร่
อุปสมบท: พ.ศ. 2352
พรรษา: 69
ครูบากัญจนอรัญญวาสีมหาเถร หรือ ครูบามหาเถร เป็นมหาเถระที่เป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในภาคเหนือ (ล้านนา) และเป็นผู้แตกฉานในภาษาบาลีและภาษาล้านนา เจ้าหลวงเชียงใหม่ทรงตั้งฉายาให้ท่านว่าครูบากัญจนอรัญญวาสีมหาเถร ถือเป็นปฐมครูบาเจ้าแห่งล้านนา
ประวัติ

ครูบากัญจนอรัญญวาสีมหาเถร หรือ  ครูบามหาเถร  เป็นมหาเถระนักปฏิบัติที่เป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในภาคเหนือ (ล้านนา)  มีชื่อเดิมว่าปอย บิดาชื่อนายสปินนะ มารดาชื่อนางจันทร์ทิพย์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2332 ปีระกา ที่อำเภอสูงเม่น เมืองนครแพร่ (ปัจจุบันคือจังหวัดแพร่) บวชเป็นสามเณรตั้งแต่เด็กและอุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อปี พ.ศ. 2352 ณ วัดศรีชุม จังหวัดแพร่  ได้รับฉายาว่า "กัญจนภิกขุ" ท่านได้ทำการศึกษาเล่าเรียนพระธรรมวินัยและภาษาบาลีจนแตกฉาน รวมทั้งภาษาบาลี ได้ช่วยเป็นครูสอนพระภิกษุในวัดศรีชุมต่อมาระยะหนึ่ง ก่อนย้ายกลับมาจำพรรษาอยู่ที่วัดสูงเม่น ครูบามหาเถรให้ความสนใจทางด้านวิปัสสนากัมมัฏฐาน มุ่งศึกษาจนแตกฉาน สามารถเป็นครูสอนได้อย่างเชี่ยวชาญ ภายหลังได้ไปศึกษาต่อที่วัดสวนดอก (พระอารามหลวง) จังหวัดเชียงใหม่ เข้ารับการศึกษาด้านวิปัสสนากัมมัฏฐานกับพระมหาราชครูแห่งวัดสวนดอก เนื่องด้วยพระมหาราชครูมีเชื้อสายเจ้านายฝ่ายเหนือ มีอำนาจทางคณะสงฆ์เป็นอย่างมาก แต่ท่านให้ความเลื่อมใสครูบามหาเถรที่มีความเชี่ยวชาญด้านอักษรบาลีและพระธรรมวินัย จึงได้แลกเปลี่ยนความรู้ซึ่งกันและกัน
ครูบากัญจนอรัญญวาสีมหาเถร มรณภาพ พ.ศ. 2421 สิริอายุ 89 ปี พรรษา 69 ณ วัดป่ามะม่วง เมืองระแหง (จังหวัดตากในปัจจุบัน) ตรงกับปีที่ครูบาศรีวิชัยกำเนิด
สมณศักดิ์

ครูบามหาเถร ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดพระสิงห์วรมหาวิหาร เมื่อปี พ.ศ. 2402 ได้รับสมณศักดิ์ฉายาจากเจ้าหลวงนครเชียงใหม่ว่า "ครูบากัญจนอรัญญวาสีมหาเถร"
ท่านเป็นพระสงฆ์ที่ใฝ่ในการศึกษาล่าเรียนต่อในประเทศพม่า จนสำเร็จฌาณสมาบัติชั้นสูง ได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุและพระอรหันตธาตุ นำมาทูลเกล้ามาถวายพระยาอินทวิไชย เจ้าผู้ครองนครแพร่
ต่อมาพระยานครแพร่ได้นำเข้าถวายแด่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ แต่พระองค์ท่านทรงเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา จึงให้นำกลับมาไว้ที่เจดีย์วัดมหาโพธิ์ ตำบลป่าแมต อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่  เพื่อเป็นสมบัติของชาวแพร่สืบไปตำบลป่าแมต อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ และได้รวบรวมคัมภีร์ใบลานจากหลวงพระบาง แพร่ น่าน มาไว้ที่หอพระไตรปิฎกวัดสูงเม่น
การสร้างและบูรณะปฏิสังขรณ์โบราณสถาน

ท่านได้บูรณปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุทางพระพุทธศาสนาไว้ทั่วภาคเหนือ สะสมสรรพวิชาไว้ในคัมภีร์ใบลาน นอกจากนี้ ชาวสูงเม่นได้ร่วมกันสร้างเจดีย์ทรงหกเหลี่ยมย่อมุมไม้ 12 ภายในบรรจุพระบรมธาตุและพระสารีริกธาตุ ซึ่งครูบามหาเถรนำมาจากประเทศพม่าเมื่อปีพ.ศ. 2383 จำนวน 3 ดวง ประดิษฐานรูปจำลองของครูบามหาเถร สร้างเสร็จเมื่อปีพ.ศ. 2508 ครูบามหาเถรใช้เส้นทางเดินศึกษาธรรมะจากนครแพร่ไปนครเชียงใหม่ จากนครแพร่ไปเมืองตาก ผ่านแม่สอด เมืองระแหง ข้ามไปประเทศพม่า อาทิ
พ.ศ. 2383 สร้างเจดีวัดมหาโพธิ์ ตำบลป่าแมต อำเภอเมือง จังหวัดแพร่
พ.ศ. 2403 หล่อระฆังกังสดาลใหญ่ที่วัดพระสิงห์
พ.ศ. 2412 ร่วมกับพระเจ้ากาวิโลรสสุริยวงศ์ พระเจ้านครเชียงใหม่ บูรณปฏิสังขรณ์หอพระไตรปิฎก วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร
สร้างหอไตร และแกะสลักพระพุทธรูปไม้จำนวนมากวัดสูงเม่นและวัดศรีดอก ตำบลหัวฝาย อำเภอสูงเม่น รวมไปถึงวัดดอนแก้ว ตำบลน้ำชำ อำเภอสูงเม่น
ปัจจุบัน วัดสูงเม่นได้เก็บรวบรวมคัมภีร์โบราณล้านนาไว้จำนวนมาก กลายเป็นแหล่งวรรณกรรมและตำรายา รวมถึงการบันทึกเรื่องราวในอดีตไว้อย่างน่าสนใจ จากการสำรวจและศึกษาวิจัย พร้อมทั้งทำการรวบรวมเก็บรักษาอย่างถูกวิธี โดยผู้เชี่ยวชาญจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ โดยมี หม่อมราชวงศ์รุจยา อาภากร เป็นประธานคณะกรรมการ, ดร.ฮัลเลห์ เพนธ์ เป็นที่ปรึกษา เข้ามาศึกษาค้นคว้าเพื่อการอนุรักษ์และจัดแยกหมวดหมู่ ถ่ายไมโครฟิล์มไว้ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดแยกคัมภีร์ออกเป็นมัด บรรจุใส่ถุงผ้าจำนวน 2,567 มัด จัดเป็นผูกได้ 8,845 ผูก
จำแนกหมวดหมู่ รหัสชื่อเรื่อง ระบุจำนวนผูกปีและรหัสไมโครฟิล์มไว้อย่างเป็นระบบ บรรจุใส่ตู้จำนวน 10 หลัง มีอยู่ทั้งหมด 21 หมวด ดังนี้
พระวินัย
พระสุตตันปิฏก
พระอภิธรรม
คัมภีร์ภาษาบาลี
บทสวดมนต์
อานิสงส์
ชาดก
โอวาทคำกลอน
ประเพณีพิธีกรรม
ธรรมทั่วไป
นิยายธรรม
นิยายนิทานพื้นบ้าน
ตำนานพุทธศาสนา
ตำนานเมือง ราชวงศ์
กฎหมาย
ตำราอักษรศาสตร์
กวีนิพนธ์ ร้อยกรอง
ตำราโหราศาสตร์
ตำรายา
รวมหลายหมวด
อื่นๆ
ครูบามหาเถร จึงนับเป็นพระภิกษุที่ทำคุณประโยชน์ให้กับพระพุทธศาสนาไว้อย่างมหาศาลยิ่ง
คาง

| คาง |
| --- | --- |
ภาพวาดส่วนคอ เห็นคาง
รายละเอียด
หลอดเลือดแดง: inferior alveolar artery
ประสาท: mental nerve
ตัวระบุ
ภาษาละติน: mentum
MeSH: D002680
TA98: A01.1.00.011
TA2: 122
FMA: 46495
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ในกายวิภาคศาสตร์มนุษย์ คาง อยู่บริเวณใต้สุดของใบหน้า
กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920

กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920 จัดแข่งขันที่แอนท์เวิร์ป ประเทศเบลเยียม แข่งขัน 1 ประเภท คือ ประเภททีมชาย
ผู้ได้รับเหรียญ

| ทอง | เงิน | ทองแดง |
| --- | --- | --- |
|  สหราชอาณาจักร  Charles Sydney Smith Paul Radmilovic Charles Bugbee Noel Purcell Christopher Jones William Peacock William Henry Dean |  เบลเยียม  Albert Durant Gérard Blitz Maurice Blitz Joseph Pletinckx Paul Gailly Pierre Nijs René Bauwens Pierre Dewin |  สวีเดน  Harald Julin Robert Andersson Vilhelm Andersson Erik Bergqvist Max Gumpel Pontus Hanson Erik Andersson Nils Backlund Theodor Nauman Torsten Kumfeldt |
กำยาน (พืช)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ กำยาน
| กำยาน |
| --- | --- |

Styrax platanifolius

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: อันดับกุหลาบป่า Ericales
วงศ์:: Styracaceae Styracaceae
สกุล:: Styrax Styrax L.

Species
 About 130, see text
ชื่อพ้อง
 Pamphilia Mart. ex A. DC.[ต้องการตรวจสอบความถูกต้อง]
กำยาน (ชื่อสามัญ Styrax tonkinensis Craib ex Hartwich) จัดเป็นไม้ไม้ยืนต้นวงศ์ STYRACACEAE กระจายพันธุ์ทั่วไปในแถบเขตร้อน เช่น แหลมมลายู เกาะสุมาตรา เกาะชวา เกาะบอนิโอ และในประเทศไทย
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

กำยานเป็นไม้ยืนสูงประมาณ 10-20 เมตร เปลือกลำต้นเป็นสีเขียวเทาหรือสีหม่น ตามกิ่งก้านมีขนสีเหลืองเล็กน้อย กระจายพันธุ์ทั่วไปในแถบเขตร้อน เช่น แหลมมลายู เกาะสุมาตรา เกาะชวา เกาะบอนิโอ และในประเทศไทย
ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียบสลับ ใบเป็นรูปไข่ยาวเรียว ปลายใบแหลม ขอบใบหยักเล็กน้อย แผ่นใบมีขนสีขาวเล็กน้อย
ดอกออกเป็นกระจุก หรือเป็นช่อตามง่ามใบ ดอกเป็นสีชมพูแดง หรือสีขาว มีกลีบ 5 กลีบ ด้านในของดอกจะเป็นสีชมพูถึงสีแดงเข้ม ด้านนอกเป็นสีขาว
ผลเป็นรูปไข่หรือกลมเล็กน้อย ผิวแข็งมีสีน้ำตาล มีขนขึ้นประปราย ภายในผลมีเมล็ด 1-2 เมล็ด
การนำไปใช้ประโยชน์

1. ยางใช้เผาเอาควันอบห้อง จะช่วยฆ่าเชื้อโรคในอากาศ เป็นยาไล่ยุง ไล่ริ้นไร มดและแมลงได้
2. กำยานมีประสิทธิภาพเป็นยากันบูดได้ จึงมักถูกนำมาใช้เป็นส่วนผสมในตำรับยาแผนโบราณเพื่อวัตถุประสงค์ในการแต่งกลิ่นและกันบูด
3. ใช้ปรุงน้ำอบไทย โดยการเผากำยานบนก้อนถ่านที่ไฟลุกแดง แล้วใช้อบ เช่น อบน้ำดอกไม้ น้ำที่อบกำยานแล้วโบราณจะนำมาปรุงกับเครื่องหอมอื่น ๆ ทำเป็นน้ำอบไทย นอกจากนี้ยังใช้กำยานเป็นส่วนประกอบสำคัญของเทียนอบ ธูปหอม กระแจะ เครื่องหอมอื่น ๆ และยังใช้ทำเครื่องสำอางได้อีกด้วย
4. เนื่องจากกำยานสามารถต้านการสลายตัวของไขมันต่าง ๆ ได้ดี มันจึงถูกนำมาใช้ผสมกับไขมันที่ใช้เป็นยาพื้นสำหรับเตรียมยาขี้ผึ้งต่าง ๆ
5. ในปัจจุบัน การบำบัดรักษาสุขภาพด้วยกลิ่นหอมหรืออโรมาเธอราพี (Aromatherapy) กำลังได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก และหนึ่งในกลิ่นหอมที่ถูกนำมาใช้กันมากก็คือ กำยาน นั่นเอง ซึ่งสามารถช่วยลดความเครียด ผ่อนคลายความวิตกกังวล และทำให้รู้สึกสบายใจขึ้น
6. เนื้อไม้ใช้ในการสร้างบ้านหรือที่พักชั่วคราว และใช้ทำฟืน
7. ยางใช้ผสมกับขี้ผึ้ง ใช้เป็นยาทาแก้โรคเชื้อรา ช่วยฆ่าเชื้อรา แก้น้ำกัดเท้า ใช้ทาแผล บ้างใช้ผสมกับแอลกอฮอล์ นำมาใส่แผลสด แผลน้ำกัด และช่วยแก้อาการคัน
8. เปลือกของลำต้น	แก้ไข้ ระงับปวด ตำพอก ถอนพิษแมลงสัตว์กัดต่อย
กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924

กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 จัดแข่งขันที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส แข่งขัน 1 ประเภท คือ ประเภททีมชาย
ผู้ได้รับเหรียญ

| ทอง | เงิน | ทองแดง |
| --- | --- | --- |
|  ฝรั่งเศส  Albert Delborgies Noël Delberghe Robert Desmettre Paul Dujardin Albert Mayaud Henri Padou Georges RigalR. Bertrand A. Fasani Jean Lasquin L. Perol |  เบลเยียม  Gérard Blitz Maurice Blitz Joseph Cludts Joseph de Combe Pierre Dewin Albert Durant Georges Fleurix Paul Gailly Joseph Pletinckx Jules Thiry Jean-Pierre Vermetten |  สหรัฐ  Arthur Austin Oliver Horn Fred Lauer George Mitchell John Norton Wally O'Connor George Schroth Herb Vollmer Johnny WeissmullerElmer Collett Jam Handy |
Note: The players above the line played at least one game in this tournament, the players below the line were reserve players and did not compete in this tournament. Nevertheless the International Olympic Committee medal database exclusively credits them all as medalists. However the official report did not even count them as competitors
คางคก

"Toad" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับตัวละครมาริโอ ดูที่ โท้ด
| คางคก |
| --- | --- |

คางคกท้องไฟยุโรป (Bombina bombina)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไฟลัมย่อย:: Vertebrata
ชั้น:: Amphibia
อันดับ:: Anura Merrem, 1820

จงโคร่ง (Bufo asper) คางคกในวงศ์ Bufonidae จัดเป็นคางคกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย
คางคก เป็นชื่อสามัญของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกในอันดับกบ (Anura) คางคกมีรูปร่างหน้าตาเหมือนกับกบในวงศ์อื่น ๆ ทั่วไป แต่มีลักษณะพิเศษ คือ มีผิวหนังที่เป็นตะปุ่มตะป่ำ และมีพิษซึ่งอาจร้ายแรงถึงขั้นให้ผู้ที่รับประทานเข้าไปถึงแก่ชีวิตได้
คางคก กระจายออกไปในวงศ์ต่าง ๆ ได้แก่ Bufonidae, Bombinatoridae, Discoglossidae, Pelobatidae, Rhinophrynidae, Scaphiopodidae และ Microhylidae โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวงศ์ Bufonidae ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี และได้ชื่อว่าเป็น คางคกแท้
กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948

กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948 จัดแข่งขันที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร แข่งขัน 1 ประเภท คือ ประเภททีมชาย
ผู้ได้รับเหรียญ

| ทอง | เงิน | ทองแดง |
| --- | --- | --- |
|  อิตาลี  Ermenegildo Arena Emilio Bulgarelli Pasquale Buonocore Aldo Ghira Mario Majoni Geminio Ognio Gianfranco Pandolfini Tullo Pandolfini Cesare Rubini |  ฮังการี  Jenő Brandi Oszkár Csuvik Dezső Fábián Dezső Gyarmati Endre Győrfi Miklós Holop László Jeney Dezső Lemhényi Károly Szittya István Szívós |  เนเธอร์แลนด์  Cor Braasem Hennie Keetelaar Nijs Korevaar Joop Rohner Frits Ruimschotel Piet Salomons Frits Smol Hans Stam Ruud van Feggelen |
กลุ่มภาษาซามี

| กลุ่มภาษาซามี |
| --- | --- |
Sami, Saami, Samic
ประเทศที่มีการพูด: ฟินแลนด์, นอร์เวย์, รัสเซีย และสวีเดน
ภูมิภาค: Sápmi
ชาติพันธุ์: ชาวซามี
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (30,000 อ้างถึง1992–2013)
ตระกูลภาษา: ยูรัล  ฟินโน-เปอร์มิก?กลุ่มภาษาซามี
รูปแบบก่อนหน้า: ภาษาซามีดั้งเดิม กลุ่มภาษาซามี 
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ: นอร์เวย์; บางเทศบาลในฟินแลนด์และสวีเดนยอมรับเป็นภาษาชนกลุ่มน้อย
รหัสภาษา
ISO 639-2: smi
ISO 639-3: มีหลากหลาย: sma – Southern sju – Ume sje – Pite smj – Lule sme – Northern sjk – Kemi smn – Inari sms – Skolt sia – Akkala sjd – Kildin sjt – Ter
กลุ่มภาษาซามีในปัจจุบัน: 1. Southern Sami, 2. Ume Sami, 3. Pite Sami, 4. Lule Sami, 5. Northern Sami, 6. Skolt Sami, 7. Inari Sami, 8. Kildin Sami, 9. Ter Sami พื้นที่สีเข้มคือบริเวณที่ยอมรับภาษากลุ่มซามีเป็นภาษาทางการหรือภาษาชนกลุ่มน้อย
กลุ่มภาษาซามี เป็นกลุ่มภาษาในตระกูลภาษายูรัล พูดโดยชาวซามีในยุโรปเหนือ (ในทางตอนเหนือของฟินแลนด์, นอร์เวย์, สวีเดน และทางตอนเหนือสุดของรัสเซีย)
การแบ่ง > กลุ่มภาษาซามีตะวันตก

กลุ่มตะวันตกเฉียงใต้
ซามีใต้ (600)
Åsele dialect
Jämtland dialect
Ume Sami (<20)
กลุ่มตะวันตกเฉียงเหนือ
กลุ่มตะวันตกเฉียงเหนือแท้
Pite Sami (20-50)
Lule Sami (1,000–2,000)
ซามีเหนือ (20,000)
Torne Sami
Finnmark Sami
Sea Sami
การแบ่ง > กลุ่มภาษาซามีตะวันออก

กลุ่มแผ่นดินใหญ่
Inari Sami (400)
Kemi Sami (สูญแล้ว)
Skolt Sami (420)
Akkala Sami (สูญแล้ว)
Kainuu Sami (สูญแล้ว)
กลุ่มคาบสมุทร
Kildin Sami (340)
Ter Sami (2–10 หรือน้องกว่านั้น อาจถือว่าสูญหาย)
ตัวเลขเป็นค่าประมาณ
ข้อมูล

Fernandez, J. 1997. Parlons lapon. – Paris.
Itkonen, T. I. 1947. Lapparnas förekomst i Finland. – Ymer: 43–57. Stockholm.
Koponen, Eino 1996. Lappische Lehnwörter im Finnischen und Karelischen. – Lars Gunnar Larsson (ed.), Lapponica et Uralica. 100 Jahre finnisch-ugrischer Unterricht an der Universität Uppsala. Studia Uralica Uppsaliensia 26: 83–98.
Saarikivi, Janne 2004. Über das saamische Substratnamengut in Nordrußland und Finnland. – Finnisch-ugrische Forschungen 58: 162–234. Helsinki: Société Finno-Ougrienne.
Sammallahti, Pekka (1998). The Saami Languages: an introduction. Kárášjohka: Davvi Girji OS. ISBN 82-7374-398-5.
Wilbur, Joshua. 2014. A grammar of Pite Saami. Berlin: Language Science Press. (Open access)
แหล่งข้อมูลอื่น

ของSouthern Sami language ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
ของKildin Sami language ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
ของTer Sami language ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
ของLule Sami language ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
แผนที่แสดงขอบเขตทางภูมิศาสตร์ของกลุ่มภาษาซามีและข้อมูลอื่น ๆ เช่น จำนวนผู้พูดภาษาซามีและที่ตั้งของรัฐสภาซามี
ภาษาซามีในรัสเซีย:
  Skolt (Russian Notozersky)
  Akkala (Russian Babinsky)
  Kildin
  Ter
การลอบวางเพลิงเกียวโตแอนิเมชัน

| การลอบวางเพลิงเกียวโตแอนิเมชัน |
| --- | --- |
สตูดิโอ 1 ของเกียวโตแอนิเมชันหลังถูกลอบวางเพลิง

ชื่อท้องถิ่น: 京都アニメーション放火殺人事件
สถานที่: 15-1 อินาบะ โมโมยามะโจ เขตฟูชิมิ นครเกียวโต จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 34°55′59.0″N 135°47′34.6″E﻿ / ﻿34.933056°N 135.792944°E﻿ / 34.933056; 135.792944
วันที่: 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 (2019-07-18)  10:31 นาฬิกา JST (UTC+09:00)
เป้าหมาย: เกียวโตแอนิเมชัน สตูดิโอ 1
ประเภท: การลอบวางเพลิง
อาวุธ: น้ำมันเบนซิน (40 ลิตร), ไฟแช็ก
ตาย: 36
เจ็บ: 34 (รวมถึงผู้ต้องสงสัย)
เหตุจูงใจ: แก้แค้นเพราะคิดว่าถูกลอกเลียนวรรณกรรม, ความผิดปกติทางจิต
ผู้ต้องหา: ชินจิ อาโอบะ
การลอบวางเพลิงเกียวโตแอนิเมชัน (ญี่ปุ่น: 京都アニメーション放火殺人事件; โรมาจิ: Kyōto Animēshon hōka satsujin jiken) เกิดขึ้นในตอนเช้าของวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 ที่ สตูดิโอ 1 ของเกียวโตแอนิเมชันในเขตฟูชิมิ เกียวโต ประเทศญี่ปุ่น การลอบวางเพลิงครั้งนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 36 คน บาดเจ็บเพิ่มเติม 33 คน และทำให้ชิ้นงานและคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ใน สตูดิโอ 1 เสียหาย เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นหนึ่งในการสังหารหมู่ที่รุนแรงที่สุดในญี่ปุ่น ตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นการเกิดไฟไหม้กับอาคารในญี่ปุ่น ตั้งแต่ ไฟไหม้อาคารเมียวโจ 56 เมื่อ ค.ศ. 2001
ผู้ต้องสงสัย ชินจิ อาโอบะ อายุ 42 ปี ไม่ได้ทำงานให้กับสตูดิโอ เดินเข้ามาทางประตูหน้าและราดน้ำมันเบนซินไปทั่วบริเวณและพนักงานหลายคน ก่อนที่จะจุดไฟ หลังจากนั้นเขาพยายามหลบนี แต่ก็ถูกตำรวจจับกุมตัวไว้ซึ่งห่างจากตัวอาคาร 100 เมตร พยานกล่าวว่าพวกเขาได้ยินเขากล่าวว่าสตูดิโอว่าลอกผลงาน ตำรวจจับกุมอาโอบะในข้อหาฆาตกรรมและความผิดอื่น ๆ ในวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 หลังจากรอการฟื้นตัวจากแผลไฟไหม้ที่อันตรายถึงชีวิตมานานกว่า 10 เดือน และเขาถูกฟ้องอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2020
นอกเหนือจากการแสดงความเสียใจและข้อความสนับสนุนจากผู้นำระดับโลกและระดับชาติ, แฟน ๆ และธุรกิจได้ระดมทุนมากกว่า 3.3 พันล้านเยนในญี่ปุ่นและมากกว่า 2.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐนอกญี่ปุ่น เพื่อช่วยให้สตูดิโอและพนักงานฟื้นตัว จากเหตุการณ์ดังกล่าวส่งผลให้ผลงานบางส่วนและความร่วมมือของสตูดิโอล่าช้าออกไปและกิจกรรมหลายอย่างถูกยกเลิกหรือระงับ
เบื้องหลัง

บทความหลัก: เกียวโตแอนิเมชัน
เกียวโตแอนิเมชันเป็นหนึ่งในสตูดิโอผลิตอนิเมะญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงมากที่สุด เป็นที่รู้จักจากอนิเมะเรื่อง เรียกเธอว่าพระเจ้า สึซึมิยะ ฮารุฮิ, เค-อง! และ แคลนนาด มีสถานที่ตั้งของสตูดิโออยู่หลายแห่งในเกียวโต ได้แก่ สตูดิโอ 1 (ใน เขตฟูชิมิ), สตูดิโอ 2 (สำนักงานใหญ่) และ สตูดิโอ 5 ซึ่งเป็นแผนกพัฒนาสินค้าในอูจิซึ่งห่างออกไปจาก สตูดิโอ 1 แค่หนึ่งสถานีรถไฟ อาคารสตูดิโอ 1 ก่อสร้างเสร็จเมื่อปี 2007 ถูกใช้งานโดยพนักงานผลิตอนิเมะเป็นหลัก
ไม่กี่อาทิตย์ก่อนการโจมตี เกียวโตแอนิเมชันได้รับจดหมายขู่ฆ่าจำนวนหนึ่ง ฮิเดอากิ ฮัตตะ ประธานบริษัท กล่าวว่า พวกเขาไม่ทราบว่าเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้หรือไม่ เนื่องจากจดหมายที่ถูกส่งมาไม่ระบุตัวตน แต่เขาได้แจ้งความกับตำรวจและเตรียมทนายเอาไว้แล้ว พวกเขาได้รับจดหมายขู่ฆ่ามากถึง 200 ใบ ในปีที่แล้วก่อนที่จะเกิดการโจมตี ตำรวจลาดตระเวนชั่วคราวที่สำนักงานใหญ่ในเวลานั้น หลังพวกเขาได้รับแจ้งความเรื่องจดหมายขู่ฆ่านี้เมื่อเดือนตุลาคม 2018
เหตุการณ์

เหตุเพลิงไหม้เริ่มต้นเวลาประมาณ 10:30 น. ตามเวลาประเทศญี่ปุ่น ผู้ก่อเหตุเดินเข้าไปในอาคารสตูดิโอ 1 พร้อมถังน้ำมัน และตะโกนว่า "ไปตายซะ!" (死ね) พร้อมจุดไฟเผาอาคารด้วยน้ำมัน ตัวอาคารไม่มีทางหนีไฟ ในขณะที่บางคนวิ่งหนีผู้ก่อเหตุก็เทน้ำมันเบนซินราดลงบนตัวเหยื่อ ทำให้เหยื่อในเหตุการณ์วิ่งออกไปบนถนนพร้อมด้วยเปลวไฟ ผู้ก่อเหตุหนีออกจากที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็วและถูกพนักงานของเกียวโตแอนิเมชันไล่ตามไปยังที่พัก ซึ่งตำรวจสามาถจับกุมตัวในภายหลังได้  พบมีดที่ไม่ได้ใช้หลายเล่มในบริเวณที่เกิดเหตุ ไฟลามถึงทางขึ้น-ลงอาคาร หลายคนติดอยู่ภายในตัวอาคาร ไม่สามารถหลบหนีออกมาภายนอกได้ พบผู้เสียชีวิตหลายรายทั้งบริเวณชั้นสอง และบริเวณทางขึ้นสู่ชั้นดาดฟ้าเพื่อพยายามที่จะหลบหนี
หลังจากถูกตำรวจจับกุม ผู้ก่อเหตุถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลด้วยอาการบาดเจ็บเล็กน้อย ผู้ก่อเหตุยอมรับว่าเป็นผู้จุดไฟจริง ในระหว่างที่กำลังถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล พร้อมทั้งกล่าวหาสตูดิโอว่าเป็น "หัวขโมย" หรือ "โจรกรรมทางวรรณกรรม"  (パクリやがって) ส่วนการสัมภาษณ์เพิ่มเติม ได้ถูกปฏิเสธเนื่องจากอยู่ในระหว่างการรักษาตัวที่โรงพยาบาล
เหยื่อจากเหตุการณ์

มีผู้เสียชีวิต 35 คน: 28 คนจากพิษคาร์บอนมอนอกไซด์, 5 คนจากการเผาไหม้รุนแรง และ 2 คนที่เสียชีวิตที่โรงพยาบาลในภายหลัง ผู้ได้รับบาดเจ็บอีก 34 คน จากการรายงาน มีผู้อยู่ภายในอาคารขณะเกิดเพลิงไหม้อย่างน้อย 73 คน
ทัตสึยะ อิชิฮาระ ผู้กำกับ แคลนนาด และ นาโอโกะ ยามาดะ ผู้กำกับ เค-อง, รักไร้เสียง ได้รับการยืนยันว่าปลอดภัย ทางด้าน ยาซูฮิโระ ทาเกโมโตะ ผู้กำกับ Amagi Brilliant Park, น้องเมดมังกรของคุณโคบายาชิ สูญหายพร้อมกับคนอื่น ๆ อีกสามคน ยังคงไม่ทราบสถานะปัจจุบัน หนึ่งสัปดาห์หลังเกิดเหตุการณ์ ญาติของทาเกโมโตะได้ยืนยันว่าทาเกโมโตะเสียชีวิตแล้ว
หลังเหตุการณ์

เซ็นไตฟิล์มเวิกส์ เจ้าของลิขสิทธิ์อนิเมะตะวันตก ระดมเงินบริจาคผ่านโกฟันด์มี และได้รับเงินกว่า 600,000 ดอลลาร์สหรัฐภายในเก้าชั่วโมงแรก
หลายคนที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมอนิเมะแสดงความกังวลต่อเหตุการณ์นี้ เช่น มาโกโตะ ชิงไก ผู้กำกับภาพยนตร์
นายกรัฐมนตรีชินโซ อาเบะ รวมถึงสถานทูตจีน และฝรั่งเศส ในญี่ปุ่น ยังแสดงความเสียใจด้วย
สตูดิโอ 1 เมื่อเดือนพฤษภาคม 2015, ก่อนเกิดการลอบวางเพลิง
คู่เบส

คู่เบส อาจหมายถึง
คู่เบส (อณูพันธุศาสตร์) (base pair) เป็นหน่วยพื้นฐานของกรดนิวคลีอิกสายคู่ซึ่งประกอบด้วยลำดับนิวคลีโอเบสอันเชื่อมกับกันและกันด้วยพันธะไฮโดรเจน
คู่กรด-เบส (conjugate acid-base pair)
จักรพรรดิถังเซฺวียนจง

จักรพรรดิถังเซฺวียนจง (唐宣宗, ค.ศ. 810-859) เป็นจักรพรรดิในยุคหลังของราชวงศ์ถัง ประสูติในพระนาม หลี่ ยี่ (李怡) ต่อมาเปลี่ยนพระนามเป็น หลี่ เฉิน (李沈) และเป็นที่รู้จักก่อนขึ้นครองราชย์ในพระนาม กวฺัง หวัง พระองค์ถือเป็นจักรพรรดิผู้ปรีชาสามารถองค์สุดท้ายของราชวงศ์ถัง จักรพรรดิผู้สืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากจักรพรรดิเซฺวียนจงอาจจะยังเยาว์เกินไปหรือถูกครอบงำโดยขันทีหรือขุนศึก จักรพรรดิเซฺวียนจงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 13 ของจักรพรรดิเซี่ยนจง และเป็นพระปิตุลา (อา) ของจักรพรรดิ 3 พระองค์ก่อนหน้าคือจักรพรรดิจิงจง จักรพรรดิเหวินจง และจักรพรรดิอู่จง
คาคุ

คาคุ เป็นตัวละครที่เป็นสัตว์ประหลาดจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ มีรูปร่างเป็นตัวแบดเจอร์ มีฉายาว่าจ้าวแห่งแผ่นดิน วิชาคาถาอยู่อันดับที่ 7 ปริมาณจักระอยู่ลำดับที่ 3 มีความสามารถควบคุมแผ่นดิน การเคลื่อนไหวของแผ่นดินและหิน คลื่นสะเทือน ครั้งหนึ่งเคยถูกแสงอุษาจับไว้โดยขังใว้ในรูปปั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

นารูโต๊ะภาษาญี่ปุ่น เก็บถาวร 2007-12-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การเรียกชื่อในภาษาญี่ปุ่น เก็บถาวร 2007-12-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จักรพรรดิถังเหวินจง

สมเด็จพระจักรพรรดิถังเหวินจง (จีน: 唐文宗) ประสูติในปลายปี ค.ศ. 809 ทรงครองราชย์ต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิมู่จงในปี ค.ศ. 827 มีพระนามเดิม Li An เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในสมเด็จพระจักรพรรดิมู่จงกับเจ้าจอมเซียวซึ่งต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิถังเหวินจงได้รับการสถาปนาเป็นไทเฮา นอกจากนี้เป็นพระอนุชาของสมเด็จพระจักรพรรดิถังจิงจงและเป็นพระเชษฐาในสมเด็จพระจักรพรรดิถังอู๋จง สวรรคตในปี ค.ศ. 840
| ด ค กฮ่องเต้แห่งราชวงศ์ถัง |
| --- | --- |
ราชวงศ์ถังตะวันตก:  เกาจู่ (หลี่ หยวน)  ไท่จง (หลี่ ซื่อหมิน)  เกาจง (หลี่ จื้อ)  จงจง (หลี่ เสียน)  รุ่ยจง (หลี่ ตั๋น) 
ราชวงศ์อู่โจว:  อู่เจ๋อเทียน (อู่เม่ยเหนียง) 
ราชวงศ์ถังตะวันออก:  จงจง (ครั้งที่ 2)  ชาง (หลี่ ชงเหมา)  รุ่ยจง (ครั้งที่ 2)  เสวียนจง (หลี่ หลงจี๋)  ซู่จง (หลี่ เหิง)  ไต้จง (หลี่ อวี่)  เต๋อจง (หลี่ โกว)  ชุนจง (หลี่ สง)  เสียนจง (หลี่ ซุน)  มู่จง (หลี่ เหิง)  จิงจง (หลี่ จาน)  เหวินจง (หลี่ อัง)  อู่จง (หลี่ หยาน)  ซวนจง (หลี่ เฉิน)  ยี่จง (หลี่ ฉุย)  ซีจง (หลี่ เสวียน)  เจาจง (หลี่ เย)  ไอตี้ (หลี่ จู) 
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
กิโมโน

ภาพวาดกิโมโน

กิโมโน (ญี่ปุ่น: 着物; โรมาจิ: kimono; ทับศัพท์: คิโมะโนะ) เป็นชุดแต่งกายโบราณของประเทศญี่ปุ่น