stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แผ่นดินไหวในคาบสมุทรโนโตะ ค.ศ. 2023
ความเสียหาย

มีรายงานอาคารพังถล่มสามหลัง มีผู้ติดอยู่ในซากอาคารสองคนซึ่งต่อมาได้รับการช่วยเหลือแล้ว  มีรายงานกระเบื้องมุมหลังคาร่วงหล่นลงมาจากสถานีรถไฟในเมืองซูซุ อาคารและโครงสร้างหลายแห่งได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง ได้แก่ โรงแรม หลุมฝังศพในสุสาน โรงนา และสถานีตำรวจในเมืองซูซุ ต่อมามีรายงานการเกิดดินถล่มด้วยดินถล่มทำให้บ้านที่ตั้งอยู่บนภูเขาได้รับความเสียหาย มีรายงานผู้เสียชีวิต 1 ราย เนื่องจากตกจากบันไดและเสียชีวิตในเวลาต่อมาโดยภาวะหัวใจหยุดเต้นที่โรงพยาบาล มีผู้ได้รับบาดเจ็บอย่างน้อย 33 คน  (32 รายในอิชิกาวะและอีก 1 รายในจังหวัดโทยามะ) มีผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัสสองคน ได้รับบาดเจ็บจากบ้านถล่มสองคน ที่เหลือได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย การบาดเจ็บยังรวมไปถึงการถูกตู้เสื้อผ้าล้มทับ หมดสติ และถูกไฟคลอก มีลิฟต์สองตัวถูกปิดใช้งานโดยอัตโนมัติบนตึกอาเบโนะ ฮารุคัสในโอซากะ ทำให้มีผู้ติดอยู่บนลิฟต์และก็ถูกช่วยเหลือในเวลาต่อมา
เกาะมิสึเกะจิมะซึ่งเคยได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวระดับ 6- เมื่อปีก่อน จากแผ่นดินไหวครั้งนี้ทำให้ตัวเกาะพังถลายลงบางส่วน มีไฟฟ้าดับ 20 หลัง และมีปัญหาเกี่ยวกับระบบน้ำ 105 หลัง ในเมืองซูซุ
การทางรถไฟสายตะวันตกของญี่ปุนได้มีการยุดให้บริการรถไฟบางสาย และมีการหยุดใช้บริการรถไฟชิงกันเซ็งระหว่างสถานีนางาโนะและคานาซาวะ
| จังหวัดและเทศบาล | จังหวัดและเทศบาล | ผู้เสียชีวิต> เสียชีวิต | ผู้เสียชีวิต> บาดเจ็บสาหัส | ผู้เสียชีวิต> บาดเจ็บเล็กน้อย | ความเสียหายต่ออาคาร> พังทั้งหมด | ความเสียหายต่ออาคาร> เสียหายปานกลาง | ความเสียหายต่ออาคาร> เสียหายเล็กน้อย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จังหวัดโทยามะ |  |  | 1 |  |  |  |  |
| จังหวัดอิชิกะวะ | คานาซาวะ |  |  |  |  |  | 1 |
| วาจิมะ |  |  |  |  |  | 1 |  |
| ซูซุ | 1 | 2 | 44 | 19 | 51 | 704 |  |
| โนโตะ  |  |  | 1 |  |  | 3 |  |
ความช่วยเหลือ

หลังจากแผ่นดินไหวมีการอพยพประชาชนราว 1,600 คนในจังหวัดอิชิกาวะ และมีผู้ที่ต้องอาศัยอยู่ในศูนย์อพยพ 250 คน . กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นเตือนว่าอาจเกิดแผ่นดินไหวตามรุนแรงเป็นเวลานานอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ นายกเทศมนตรีเมืองซูซุได้ออกคำแนะนำฉุกเฉินเกี่ยวกับแผ่นดินไหวและอพยพหลายครัวเรือน
นายกรัฐมนตรีฟูมิโอะ คิชิดะซึ่งอยู่ระหว่างการเดินทางกลับจากการเยือนต่างประเทศ ได้สั่งการให้ศูนย์บริหารจัดการวิกฤตของสำนักนายกรัฐมนตรีจัดตั้งทีมรับมือเหตุฉุกเฉินจากเครื่องบินโดยสาร และเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม จังหวัดอิชิกาวะตัดสินใจใช้กฎหมายบรรเทาสาธารณภัยในนครวาจิมะ ซูซุ และโนโตะ
ดูเพิ่ม

แผ่นดินไหวในคาบสมุทรโนโตะ ค.ศ. 2007
ฝูงแผ่นดินไหวในคาบสมุทรโนโตะ
โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน

| โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน |
| --- | --- |
Hospital for Tropical Diseases


ประเภท: โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย
ที่ตั้ง: 420/6 ถนนราชวิถี แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร 10400
ข้อมูลทั่วไป
ก่อตั้ง: 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504
สังกัด: คณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล
ผู้อำนวยการ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นายแพทย์วัชรพงศ์ ปิยะภาณี
จำนวนเตียง: 250 เตียง
เว็บไซต์: www.tropmedhospital.com
โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน
โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน เป็นโรงพยาบาลในสังกัดคณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล ตั้งอยู่บนถนนราชวิถี แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อนก่อตั้งเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 โดย ศาสตราจารย์ นายแพทย์ จำลอง หะริณสุต และศาสตราจารย์ แพทย์หญิง คุณหญิงตระหนักจิต หะริณสุต เป็นหน่วยงานในคณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล ณ ตึกเวชกรรมเมืองร้อน อาคาร 3 ชั้น มีศาสตราจารย์ แพทย์หญิง คุณหญิงตระหนักจิต หะริณสุต  เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลคนแรก  โรงพยาบาลเปิดรับรักษาเฉพาะผู้ป่วยใน ซึ่งเป็นผู้ป่วยที่ถูกส่งมาจากโรงพยาบาลศิริราช หรือสถานพยาบาลอื่น ๆ ในสมัยนั้นมีหอผู้ป่วยเพียงหอเดียว เป็นหอผู้ป่วยรวม ใช้ฉากกั้นระหว่างผู้ป่วยชายและผู้ป่วยหญิง มีจำนวน 20 เตียง
ในปีต่อมามีผู้ป่วยมาขอรับบริการที่โรงพยาบาลเพิ่มมากขึ้น  ทางโรงพยาบาลจึงได้มีการจัดส่วนหนึ่งของหอผู้ป่วยทำเป็นแผนกตรวจผู้ป่วยนอก  นับเป็นจุดเริ่มต้นของแผนกผู้ป่วยนอก หลังจากนั้นก็ได้มีการก่อสร้างอาคารใหม่ 5 ชั้น เพื่อรองรับกับจำนวนผู้ป่วยที่มาขอรับบริการ โดยสร้างอาคารเสร็จเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2507 และได้ทำการย้ายผู้ป่วยไปยังอาคารใหม่  มีการดัดแปลงห้องผู้ป่วยเดิมเป็นแผนกผู้ป่วยนอก  และขยายการบริการไปเรื่อยๆจนครบทั้งหมด 5 ชั้น  จากช่วงที่เริ่มเปิดโรงพยาบาล มีเตียงผู้ป่วยเพียงแค่ 20 เตียง   แต่ได้มีการพัฒนาโรงพยาบาลเรื่อยมาจนในปัจจุบันมีความสามารถในการรองรับผู้ป่วยได้ถึง 250 เตียง แบ่งเป็น เตียงผู้ป่วยสามัญ เตียงผู้ป่วยพิเศษ เตียง ICU เป็นต้น
โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน เป็นโรงพยาบาลเฉพาะทางที่ให้การบริการรักษาโรคเขตร้อน ได้แก่ โรค มาลาเรีย โรคพยาธิต่าง ๆ โรคตับ โรคติดเชื้อจากแบคทีเรีย ไวรัส เชื้อรา  นอกจากนี้ยังมีให้บริการตรวจโรคมาลาเรียตลอด 24 ชั่วโมง และรักษาโรคทางอายุรกรรมทั่วไป และเปิดให้บริการการรักษาพยาบาลคลินิคพิเศษต่าง ๆ เช่น คลินิคพยาธิตัวจี๊ด คลินิคเวชศาสตร์การท่องเที่ยวและการเดินทาง (Travel Clinic) คลินิคโรคทางเดินอาหาร โรคตับ คลินิคเวชศาสตร์แผนจีน (ฝังเข็ม) หน่วยเวชศาสตร์แผนไทย แต่เนื่องจากโรคพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อนเป็นโรงพยาบาลเฉพาะทาง  จึงไม่มีแผนกศัลยกรรม แผนกสูตินรีเวช แผนกอุบัติเหตุ
นอกจากภารกิจในการให้บริการคนไข้แล้ว โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อนยังมีส่วนสำคัญช่วยสนับสนุนคณะเวชศาสตร์เขตร้อนในงานวิชาการด้านต่าง ๆ ทั้งการสอน การวิจัย และเป็นที่ศึกษาดูงานของแพทย์และบุคลากรทางการแพทย์ทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ
รายนามผู้อำนวยการโรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน

| --- | --- |
1. ศาสตราจารย์คุณหญิงตระหนักจิต หะริณสุต: ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2504 - ปี พ.ศ. 2521
2. ศาสตราจารย์ดนัย บุนนาค: ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 - ปี พ.ศ. 2533
3. ศาสตราจารย์ปรีชา เจริญลาภ: ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 - 30 กันยายน พ.ศ. 2539
4. ศาสตราจารย์ชัยสิน วีรวรรณ: ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2537 - 30 กันยายน พ.ศ. 2539
5. ศาสตราจารย์พลรัตน์ วิไลรัตน์: ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2547
6. รองศาสตราจารย์วัฒนา เลี้ยววัฒนา: ตั้งแต่วันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2547 - 30 กันยายน พ.ศ. 2551
7. ผู้ช่วยศาสตราจารย์อุดมศักดิ์ ศิลาจำรูญ: ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 - 2559
8. ศาสตราจารย์ นายแพทย์พลรัตน์ วิไลรัตน์: ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2559 - 2562
9. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นายแพทย์วัชรพงศ์ ปิยะภาณี: ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2562 - ปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซด์โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน
คณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล
| ด ค กมหาวิทยาลัยมหิดล |
| --- | --- | --- |
| คณะ |  กายภาพบำบัด  ทันตแพทยศาสตร์  เทคนิคการแพทย์  เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร  พยาบาลศาสตร์  แพทยศาสตร์รามาธิบดี  แพทยศาสตร์ศิริราช  เภสัชศาสตร์  วิทยาศาสตร์  ศิลปศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์  เวชศาสตร์เขตร้อน  สังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์  สัตวแพทยศาสตร์  สาธารณสุขศาสตร์  สิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์  บัณฑิตวิทยาลัย  |  |
| วิทยาลัย |  วิทยาลัยการจัดการ  วิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา  วิทยาลัยนานาชาติ  วิทยาลัยศาสนศึกษา  วิทยาลัยราชสุดา  วิทยาลัยดุริยางคศิลป์  |  |
| สถาบัน |  สถาบันนวัตกรรมการเรียนรู้  สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน  สถาบันวิจัยประชากรและสังคม  สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย  สถาบันโภชนาการ  สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล  สถาบันแห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัว  สถาบันบริหารจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม  |  |
| วิทยาเขต |  กาญจนบุรี  นครสวรรค์  อำนาจเจริญ  |  |
| หน่วยงานอื่น |  โรงเรียนสาธิตนานาชาติ  โรงพยาบาลศิริราช  โรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์  โรงพยาบาลรามาธิบดี  สถาบันการแพทย์จักรีนฤบดินทร์  โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน  สถาบันสุขภาพเด็กแห่งมหาราชินี  ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก  ศูนย์การแพทย์มหิดลบำรุงรักษ์ นครสวรรค์  โรงพยาบาลทันตกรรม  โรงพยาบาลทันตกรรมมหาจักรีสิรินธร  โรงพยาบาลสัตว์ประศุอาทร  โรงพยาบาลปศุสัตว์และสัตว์ป่า ปศุปาลัน  โรงแรมศาลายาพาวิลเลียน  อุทยานธรรมชาติวิทยาสิรีรุกขชาติ  |  |
| สถาบันสมทบ |  ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์  วิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า  วิทยาลัยพยาบาลกองทัพบก  วิทยาลัยพยาบาลกองทัพเรือ  วิทยาลัยพยาบาลทหารอากาศ  |  |
| สถาบันสมทบในอดีต |  วิทยาลัยแพทยศาสตร์กรุงเทพมหานครและวชิรพยาบาล  วิทยาลัยพยาบาลเกื้อการุณย์  วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สถาบันพระบรมราชชนก วิทยาเขตกรุงเทพ  จักรีรัช  ชัยนาท  พระพุทธบาท  ราชบุรี  สระบุรี  สุพรรณบุรี  ชลบุรี  วิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า สถาบันพระบรมราชชนก  โครงการผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท  |  |
| อื่น ๆ |  ประวัติ  บุคคลจากมหาวิทยาลัยมหิดล  วันมหิดล  รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล  ทุนมหิดลวิทยาจารย์  การจัดอันดับ  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย
แผ่นดินไหวในจังหวัดคูมาโมโตะ ค.ศ. 2016

| --- | --- |
ความเสียหายที่เกิดจากแผ่นดินไหว
แผนที่ความรุนแรงของแผ่นดินไหว (มาตราเมร์กัลลี) 
แสดงแผนที่ประเทศญี่ปุ่นแสดงแผนที่คีวชู
เวลาสากลเชิงพิกัด: 2016-04-15 16:25:06
รหัสเหตุการณ์ ISC: 610289055
USGS-ANSS: ComCat
วันที่ท้องถิ่น: 16 เมษายน ค.ศ. 2016 (2016-04-16)
เวลาท้องถิ่น: 01:25 เวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)
ขนาด: 7.3 Mw 
ความลึก: 10 กิโลเมตร 
ศูนย์กลาง: 32°46′55.2″N 130°43′33.6″E﻿ / ﻿32.782000°N 130.726000°E﻿ / 32.782000; 130.726000
ประเภท: รอยเลื่อนตามแนวระดับ
พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ: จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น เกาะคีวชู
ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้: IX (ร้ายแรง)     ชินโดะ 7
ค่าความเร่งสูงสุดของพื้นดิน: 1.61 g (แผ่นดินไหวนำ)   1580 Gal (แผ่นดินไหวนำ)   1.83 g (แผ่นดินไหวตาม)  1791 Gal (แผ่นดินไหวตาม)
แผ่นดินไหวนำ: 6.2Mw, 14 เมษายน ค.ศ. 2016 (2016-04-14) 12:26:36 (UTC)   21:26:36 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)  
ผู้ประสบภัย: แผ่นดินไหวนำ: เสียชีวิต 9 ราย บาดเจ็บ 1,108 คน   แผ่นดินไหวหลัก: เสียชีวิต 41 ราย บาดเจ็บ 2,021 คน  ทั้งหมด:เสียชีวิต 273 ราย บาดเจ็บ 2,809 คน (รวมผู้เสียชีวิตทางอ้อม) 
แผ่นดินไหวในจังหวัดคูมาโมโตะ ค.ศ. 2016 หรือ แผ่นดินไหวเฮเซที่ 28 แห่งคูมาโมโตะ เป็นแผ่นดินไหวขนาด 7.3 แมกนิจูด เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2016 เวลา 01:25 น. ตามเวลาท้องถิ่นในประเทศญี่ปุ่น (UTC+09:00) ใกล้กับนครคูมาโมโตะ จังหวัดคูมาโมโตะ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น ระดับความลึกอยู่ที่ประมาณ 10 กิโลเมตร ก่อนหน้านี้มีเกิดฟอร์ช็อก หรือแผ่นดินไหวนำขนาด 6.2 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2016 เวลา 21:26 น. ตามเวลาท้องถิ่นในประเทศญี่ปุ่น (UTC+09:00) ในระดับความลึกที่ 11 กิโลเมตร
สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ได้ตั้งชื่อว่า "Heisei 28 Kumamoto Earthquake" (ญี่ปุ่น: 平成28年熊本地震; โรมาจิ: Heisei ni-ju-hachi-nen Kumamoto Jishin) แผ่นดินไหวทำให้เกิดความเสียหายในพื้นที่โดยรอบ โดยเฉพาะในนครคูมาโมโตะซึ่งมีอาคารหลายแห่งพังถล่มและเกิดไฟลุกไหม้ ประชาชนมากกว่า 44,000 คนถูกอพยพออกจากพื้นที่เนื่องจากเป็นเขตภัยพิบัติ
แผ่นดินไหวนำ

แม้ว่าจุดศูนย์กลางของแผ่นดินไหวนำจะอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของนครคูมาโมโตะ และลึก 12 กิโลเมตร แต่พื้นที่ได้รับความเสียหายรุนแรงคือเขตชานเมืองคูมาโมโตะฝั่งตะวันออกและในเมืองมาชิกิ แผ่นดินไหวสามารถรู้สึกได้ส่วนใหญ่ทางตอนเหนือและยังสามารถรู้สึกได้ไปไกลถึงนครชิโมโนเซกิและพื้นที่บางส่วนของเกาะฮนชู ส่วนในทางใต้นั้นสามารถรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนไปจนถึงจังหวัดคาโงชิมะ ต่อมามีแผ่นดินไหวตามมากกว่า 140 ครั้งภายในสองวัน มี 11 ครั้งที่มีขนาดอย่างน้อย 4.5 และเป็นครั้งแรกที่แผ่นดินไหวมีความรุนแรงชินโดะ 7 ในเกาะคีวชู วันที่ 15 เมษายน กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ได้ตั้งชื่อแผ่นดินไหวเป็นทางการว่า "แผ่นดินไหวเฮเซที่ 28 แห่งคูมาโมโตะ" (ญี่ปุ่น: 平成28年熊本地震; โรมาจิ: Heisei 28-nen Kumamoto jishin)
แผ่นดินไหวทำให้มีผู้เสียชีวิต 9 ราย และบาดเจ็บอีกประมาณ 1,000 คน ภายในวันที่ 16 เมษายน มีผู้อพยพมากกว่า 44,000 คนออกจากพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบอย่างหนัก นายกรัฐมนตรีชินโซ อาเบะ ระดมกำลังเจ้าหน้าที่ของกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่นจำนวน 3,000 คน เพื่อช่วยเหลือและฟื้นฟู
| ความรุนแรง | จังหวัด | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- |
| 7 | คูมาโมโตะ | มาชิกิ |
| 6- | คูมาโมโตะ | คูมาโมโตะ (เขตฮิงาชิ, เขตนิชิ, เขตมินามิ), ทามานะ, อูกิ, นิชิฮาระ |
แผ่นดินไหวหลัก

วันที่ 16 เมษายน เวลา 01:25 น. (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น) (16:25 UTC  15 เมษายน) เกิดแผ่นดินไหวขนาด 7.3  แมกนิจูด ในเขตฮิงาชิ นครคูมาโมโตะ
ทำให้เกิดความเสียหายเพิ่มเติมจากแผ่นดินไหวครั้งก่อน แรงสั่นสะเทือนและความเสียหายที่รุนแรงสามารถบันทึกได้ไปไกลถึงนครเบ็ปปุ จังหวัดโออิตะ และมหานครปูซานในประเทศเกาหลีใต้สามารถวัดแรงสั่นได้ III (อ่อน) มีการออกคำแนะนำเกี่ยวกับคลื่นสึนามิในเวลา 01:27 น. ในพื้นที่ริมชายฝั่งทะเลอาริอาเกะและทะเลยัตสึชิโร โดยคาดการณ์ความสูงของคลื่นที่ 0.2 ถึง 1 เมตร (0.7 ถึง 3.3 ฟุต) แต่ก็ถูกยกเลิกต่อมาในเวลา 02:14 น.
มีผู้เสียชีวิต 35 ราย และบาดเจ็บอีกกว่า 2,000 คน ตำรวจจังหวัดคูมาโมโตะได้รับรายงานทางโทรศัพท์มากกว่า 300 สาย และตำรวจจังหวัดโออิตะได้รับรายงานประมาณ 100 สาย
บางคนรายงานว่ามีคนติดหรือฝังอยู่ใต้เศษซากอาคาร
มีผู้อพยพมากกว่า 91,700 คนทหารอีก 15,000 นายจากกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่นเข้าร่วมช่วยเหลือผู้ประสบภัย ในวันที่ 18 เมษายน จำนวนผู้ที่ต้องการสถานพักพิงชั่วคราวเพิ่มขึ้นเป็น 180,000 คน ในขณะที่มีผู้สูญหาย 8 คนจากเหตุแผ่นดินถล่มที่เกิดจากแผ่นดินไหว
| ความรุนแรง | จังหวัด | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- |
| 7 | คูมาโมโตะ | นิชิฮาระ, มาชิกิ |
| 6+ | คูมาโมโตะ | มินามิอาโซ, คูมาโมโตะ (เขตชูโอ, เขตฮิงาชิ, เขตนิชิ), คิกูจิ, อูโตะ, อูกิ, โคชิ, โอซุ, คาชิมะ |
| 6- | คูมาโมโตะ | อาโซะ, คูมาโมโตะ (เขตมินามิ, เขตคิตะ), ยัตสึชิโระ, ทามานะ, มิซาโตะ, นาโงมิ, คิกูโยะ, มิฟูเนะ, ยามาโตะ, ฮิกาวะ, คามิอามากูซะ, อามากูซะ |
| 6- | โออิตะ | เบ็ปปุ, ยูฟุ |
รายชื่อแผ่นดินไหวที่สำคัญ

ต่อไปนี้เป็นรายการแผ่นดินไหวใหญ่ที่เกิดขึ้นในจังหวัดคุมาโมโตะตั้งแต่วันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2016
| เวลาญี่ปุ่น | ขนาด | ความรุนแรง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2016-04-14 21:26 | Mj6.5, Mw6.2 | 7 | แผ่นดินไหวนำ |
| 2016-04-14 22:07 | Mj5.8 | 6- | แผ่นดินไหวนำ |
| 2016-04-15 00:03 | Mj6.4 | 6+ | แผ่นดินไหวนำ |
| 2016-04-16 01:25 | Mj7.3, Mw7.0 | 7 | แผ่นดินไหวหลัก |
| 2016-04-16 01:45 | Mj5.9 | 6- | แผ่นดินไหวตาม |
| 2016-04-16 03:03 | Mj5.9 | 5+ | แผ่นดินไหวตาม |
| 2016-04-16 03:55 | Mj5.8 | 6+ | แผ่นดินไหวตาม |
| 2016-04-18 20:41 | Mj5.8 | 5+ | แผ่นดินไหวตาม |
| 2016-04-19 17:52 | Mj5.5 | 5+ | แผ่นดินไหวตาม |
ความเสียหาย

ผลจากแรงสั่นสะเทือนทำให้นครคูมาโมโตะทั้งเมืองขาดการเข้าถึงน้ำ ประชากรในหมู่บ้านนิชิฮาระทุกคนในจังหวัดคูมาโมโตะถูกอพยพออกจากพื้นที่ เพราะกลัวว่าเขื่อนที่อยู่ใกล้เคียงจะถล่มลงมา ท่าอากาศยานคูมาโมโตะก็ปิดให้บริการทั้งหมดยกเว้นเที่ยวบินฉุกเฉิน และบริการคีวชูชิงกันเซ็งก็ถูกระงับ หลังจากรถไฟตกรางเนื่องจากแผ่นดินไหว
 โครงสร้างจำนวนมากถล่มลงมาหรือบางส่วนก็ถูกไฟไหม้อันเป็นผลมาจากแผ่นดินไหว เจ้าหน้าที่ของรัฐประเมินว่ามีอาคารมากกว่า 1,000 หลังได้รับความเสียหายอย่างหนัก โดย 90 หลังถูกทำลายทั้งหมด โรงพยาบาลขนาด 500 เตียงในนครคูมาโมโตะ ได้รับความเสียหายที่ฐานราก ทำให้ต้องอพยพผู้ป่วยทั้งหมด และแผ่นดินไหวยังทำให้ก๊าซธรรมชาติรั่วทำให้ ไซบุแก๊ส ต้องงดการบริการชั่วคราวในเมือง
เกิดดินถล่มหลายครั้งทั่วภูเขาในภูมิภาคคิวชู ทำให้ถนนบางส่วนไม่สามารถสัญจรได้ เช่นเดียวกับสะพานอาโซะใหญ่ [ja]ของทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 325 ในมินามิอาโซะที่ถล่มลงไปในแม่น้ำคูโรกาวะ
ศาลเจ้าอาโซะยังได้รับความเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหว ประตูโรมงของศาลเจ้าและไฮเด็น ซึ่งจัดเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญของรัฐบาลญี่ปุ่น ทั้งสองแห่งพังทลายลงทั้งหมด ปราสาทคูมาโมโตะ เป็นอีกหนึ่งทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญได้รับความเสียหายบริเวณหลังคาและกำแพงภายนอก เนื่องจากแผ่นดินไหวโดยตรงและแผ่นดินไหวตามที่ตามมา  ความเสียหายยังรวมถึง ชาจิโฮโกะของปราสาทก็เสียหายหนัก และกระเบื้องคาวาระจำนวนมากก็ตกลงมาจากหลังคาเช่นกัน อาคารประวัติศาสตร์อื่น ๆ เช่น Janes' Residence ซึ่งเป็นบ้านสไตล์ตะวันตกหลังแรกที่สร้างขึ้นในคูมาโมโตะ (ตั้งแต่ปี 1871) ก็ถูกทำลายทั้งหมด  ทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จดทะเบียนแบบเดิมตั้งอยู่ในบริเวณปราสาทคูมาโมโตะ แต่ต่อมาได้ย้ายไปยังซูอิ เซ็นจิ โจจูเอ็น
ประมาณการความเสียหายทางเศรษฐกิจล่วงหน้าประมาณ $ 5.5 พันล้านถึง $ 7.5 พันล้าน การประกันภัยคาดว่าจะอยู่ที่ $ 800 ล้านถึง $ 1.2 พันล้าน  ตลอดช่วงครึ่งแรกของปี 2016 บริษัทประกันภัยได้จ่ายค่าสินไหมทดแทนความเสียหายที่อยู่อาศัยมูลค่าประมาณ 3.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ จากข้อมูลของสมาคมประกันภัยทั่วไปแห่งประเทศญี่ปุ่น
สะพานอาโซะใหญ่ในมินามิอาโซ ถล่มลงในแม่น้ำคูโรคาวะ เนื่องจากดินถล่ม
ป้อมปราการอินุอิทางตะวันตกเฉียงเหนือ และกำแพงของปราสาทคูมาโมโตะ
ซากปรักหักพังของบ้านพักเจนส์
ซันไลฟ์ เค็นกุน ที่เสียหายบนถนนคนเดินในตัวเมืองคูมาโมโตะ
ความเสียหาย > ความเสียหายในเมืองมาชิกิ

เมืองมาชิกิมีการบันทึกความรุนแรงแผ่นดินไหวสูงสุด 7 ได้สองครั้งซึ่งเป็นระดับสูงสุดในมาตราความรุนแรงคลื่นไหวสะเทือนของสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างรุนแรงในเมืองบ้านเรือนกว่า 98% ในเมืองถูกทำลายมีผู้เสียชีวิตกว่า 45 คน ยิ่งกว่านั้นศาลากลางและศูนย์อพยพซึ่งทำหน้าที่เป็นฐานในการรับมือกับภัยพิบัติก็ได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวมากเช่นกัน หลังจากเกิดแผ่นดินไหวนำในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2016 เพดานของเทศบาลซึ่งเป็นศูนย์อพยพได้ถล่มลงมาจึงถูกระงับการใช้งาน ก่อให้เกิดการวิจารณ์จากประชาชนว่า "ทำไมเราไปศูนย์อพยพไม่ได้" ก่อนที่ 28 ชั่วโมงต่อมา เกิดแผ่นดินไหวหลักขึ้นทำให้เพดานแทบทั้งหมดพังถลายลง
เหตุที่เมืองมาชิกิได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรงอันเนื่องมากจากแผนป้องกันภัยพิบัติของมาชิกิมุ่งเน้นไปที่การป้องกันพายุไต้ฝุ่นและฝนตกหนักเป็นส่วนใหญ่ การเตรียมพร้อมรับมือการเกิดแผ่นดินไหวค่อนข้างน้อย แม้ว่าจะมีเขตรอยเลื่อนฟูตางาวะวางพาดผ่านเมือง
แหล่งข้อมูลอื่น

The 2016 Kumamoto Earthquake -Portal- เก็บถาวร 2016-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Japan Meteorological Agency
Magnitude 6.2 Earthquake in Japan เก็บถาวร 2016-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - United States Geological Survey
Magnitude 7.0 Earthquake in Japan เก็บถาวร 2016-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - United States Geological Survey
Earthquake and Volcano Information - 15th April, 2016 Earthquake in Kumamoto prefecture เก็บถาวร 2016-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Earthquake Research Institute, University of Tokyo
| ด ค ก← แผ่นดินไหวที่สำคัญใน พ> ศ. 2559 → |
| --- | --- |
 อิมผาล อินเดีย (6.7, 3 มกราคม)  อะแลสกา สหรัฐ (7.1, 24 มกราคม)  ไต้หวัน† (6.4, 5 กุมภาพันธ์)  นิวซีแลนด์ (5.7, 14 กุมภาพันธ์)  สุมาตรา อินโดนีเซีย (7.8, 2 มีนาคม)  อัฟกานิสถาน (6.6, 10 เมษายน)  โมนยวา พม่า (6.9, 13 เมษายน)  คูมาโมโตะ ญี่ปุ่น† (6.2, 14 เมษายน) และ (7.0, 15 เมษายน)  เอกวาดอร์†‡ (7.8, 16 เมษายน)  ภาคกลางของอิตาลี† (6.2, 24 สิงหาคม)  เชาะ พม่า (6.8, 24 สิงหาคม)  ฟูกูชิมะ ญี่ปุ่น (6.9, 22 พฤศจิกายน) 
ความรุนแรงของแผ่นดินไหวตามมาตราขนาดโมเมนต์ / † = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 30 คน / ‡ = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในปีนี้
ขนาดของแผ่นดินไหว
โพศรี

| โพศรี |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Euphorbiaceae
สกุล:: Hura
สปีชีส์:: H.  crepitans
ชื่อทวินาม
Hura crepitans L.

ชื่อพ้อง
 Hura brasiliensis Willd.  Hura senegalensis Baill.  Hura strepens Willd.
โพศรี (ชื่อวิทยาศาสตร์: Hura crepitans) เป็นพืชในวงศ์ยางพารา เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้น สามารถพบได้ในบริเวณเขตร้อนอย่างในป่าแอมะซอน อเมริกาใต้ อินเดียรวมไปถึงประเทศไทย เปลือกลำต้นมีหนามสีน้ำตาลซึ่งหนามเหล่านี้ทำให้มันถูกตั้งฉายาว่าลิงไม่ปีน (Monkey no-climb)
โพศรีสามารถสูงได้ถึง 60 เมตร มียางสีใส ใบเดี่ยวรูปไข่ ดอกออกเป็นช่อที่ยอด มีดอกย่อยจำนวนมาก ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียอยู่บนต้นเดียวกัน ผลกลมแป้นปลายแหลมเป็นจะงอยคล้ายฝักทองในผลมีเมล็กคล้ายเมล็ดถั่วปากอ้า ยางเข้าตาทำให้ตาบอด ผลและเมล็ดถ้ารับประทานทำให้ปวดศีรษะ อาเจียน ชักและเป็นอัมพาต
ข้อมูลเพิ่มเติม

เศรษฐมนตร์ กาญจนกุล. ไม้มีพิษ. กทม. เศรษฐศิลป์. 2552
โทรโข่ง

โทรโข่งอิเล็กทรอนิกส์
โทรโข่งธรรมดา
โทรโข่ง คือเครื่องมือสำหรับส่งเสียงพูดของบุคคลให้ไปยังทิศทางของเป้าหมาย ซึ่งมีรูปร่างคล้ายกรวยและสามารถถือติดตัวได้สะดวก ด้วยเหตุที่ว่าเสียงพูดของมนุษย์กระจายไปในทุกทิศทางในอากาศ จึงต้องส่งเสียงด้วยโทรโข่งเพื่อบังคับให้เสียงถูกส่งไปยังเป้าหมายให้ผู้ฟังได้ยินชัดเจนขึ้น โดยคลื่นเสียงในอากาศจะแทรกสอดกันภายในกรวยทำให้เสียงก้องขึ้น โทรโข่งบางชนิดเป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ประกอบด้วยไมโครโฟน เครื่องขยายเสียง และลำโพง สามารถขยายเสียงพูดให้ดังขึ้นได้ หรือใช้ติดตั้งบนที่สูงสำหรับการกระจายเสียงในที่ชุมชน
โรงเรียนวุ่น ชุลมุนอลเวง

| --- | --- |
โรงเรียนวุ่น ชุลมุนอลเวง
極上生徒会 (Gokujō Seitokai)
แนว: สุขนาฏกรรม, เสี้ยวชีวิต
มังงะ
วาดภาพโดย: โมซูเกะ มัตตากุ
สำนักพิมพ์: MediaWorks
นิตยสาร: เด็งเงกิคอมิกกาโอะ!
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 – 27 ธันวาคม ค.ศ. 2006
จำนวนเล่ม: 3
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โยชิอากิ อิวาซากิ
เขียนบทโดย: โยซูเกะ คูโรดะ
ดนตรีโดย: โยโกะ ชิโมมูระ
สตูดิโอ: J.C.Staff
ถือสิทธิ์โดย: อเมริกาเหนือ AEsir Holdings
เครือข่าย: TV Tokyo AT-X
ฉาย:  6 เมษายน ค.ศ. 2005  –  28 กันยายน ค.ศ. 2005
ตอน: 26
โรงเรียนวุ่น ชุลมุนอลเวง เป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่สร้างสรรค์โดยโคนามิ และผลิตเป็นแอนิเมชั่นโดยเจซีสตาฟ ออกอากาศครั้งแรกทางช่องทีวีโตเกียว ในช่วงเดือนเมษายนถึงกันยายน ค.ศ. 2005 เป็นอนิเมะที่ได้รับความนิยม มีการดัดแปลงเป็นเกมจำลองเดทบนเครื่องเพลย์สเตชัน 2 โดยโคนามิซึ่งมีชื่อเดียวกัน เกมนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากเรื่องราวในอนิเมะ
ในปี 2007 บริษัท ADV Films ได้นำอนิเมะเรื่อง "โรงเรียนวุ่น ชุลมุนอลเวง" ไปเผยแพร่ในรูปแบบดีวีดี ในทวีปอเมริกาเหนือ
เนื้อเรื่อง

ริโนะ รันโด เด็กสาวที่ต้องเผชิญกับการสูญเสียแม่ ได้ตัดสินใจย้ายโรงเรียนมาเรียนที่มิยาคามิตามคำแนะนำของเพื่อนสนิททางจดหมายที่มีความลึกลับนามว่า มิสเตอร์ ป๊อปปิต ริโนะได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของ "สภานักเรียนยอดเยี่ยม" กลุ่มนักเรียนหญิงชั้นนำของโรงเรียน หลังจากที่เธอเข้ามาเรียนได้ไม่นานนัก ริโนะได้รู้ว่าคาเนเดะ จิงงูจิ ตั้งใจที่จะสร้างสรรค์สถานที่ที่นักเรียนทุกคนสามารถใช้ชีวิตอย่างอิสระ ไร้ซึ่งข้อจำกัดใด ๆ และเพื่อให้แน่ใจว่าความปรารถนานี้เป็นจริง สภานักเรียนยอดเยี่ยมจึงถือกำเนิดขึ้นมา สมาชิกสภานักเรียนยอดเยี่ยมที่ทำหน้าที่ได้ดีที่สุดจะได้รับรางวัลพิเศษ คือ การเรียนฟรี พักฟรี และมีอาหารให้กินฟรีตลอดระยะเวลาที่เรียน
ตัวละคร

รันโด ริโนะ
ฟุตจัง
จินงูจิ คานาเดะ
คินโจ  นานาโฮะ
กินงะ คุอง
ซึโนโมโตะ  เรน
ฮิดะ ซายูริ
คัตสึระ เซย์นะ
อิซุมิ  คาโอริ
อิจิคาว่า  มายูระ
มานาเบะ  ซินดี้
ฮิซาคาว่า มาจิ
คัตซึระ  มินาโมะ
อิตามิ ยูกิมิ
ฮิราตะ วากานะ
โอเมะ  อายุมุ(อายุจัง)
คุซึกิ โคโตฮะ
รันโด จิเอริ
แหล่งข้อมูลอื่น

Konami official site (ในภาษาญี่ปุ่น)
TV Tokyo site (ในภาษาญี่ปุ่น)
โรงเรียนวุ่น ชุลมุนอลเวง (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2014

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
วันที่: 29 มกราคม – 1 พฤศจิกายน 2014
ทีม: 47 (จาก 19 สมาคม)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  เวสเทิร์น ซิดนีย์ วันเดอร์เรอส์ (สมัยที่ 1st)
รองชนะเลิศ:  อัล-ฮิลาล
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 141
จำนวนประตู: 374 (2.65 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 1,975,439 (14,010 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  กียาน อซาโมอาห์ (12 ประตู)
ผู้เล่นยอดเยี่ยม:  อันเต โควิค
← 2013 2015 → 
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2014 เป็นการแข่งขันชิงแชมป์สโมสรถ้วยสูงสุดของทวีปเอเชีย จัดโดยสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย โดยการแข่งขันครั้งนี้ถือเป็นการแข่งขั้นครั้งที่ 12 ภายใต้ชื่อเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก และเป็นการแข่งขันครั้งที่ 33 ของบอลถ้วยสูงสุดของเอเชีย โดยสโมสรที่ชนะเลิศจะได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2014 สำหรับทีมที่ชนะเลิศในรายการนี้เมื่อปี 2013 คือสโมสรฟุตบอลกว่างโจว เอเวอร์แกรนด์
การจัดสรรทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน

เอเอฟซีจะประกาศจำนวนทีมที่ได้เข้าแข่งขันในปีนี้ โดยจะประกาศในวันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 โดยคณะกรรมการจัดการแข่งขันได้ยึดหลักการดังนี้
สมาคมฟุตบอลในสังกัด AFC ที่มีอันดับสูงสุด 23 อันดับแรกสามารถยื่นความจำนงขอเข้าร่วมรายการเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกได้
สมาชิกในภาคตะวันออกและตะวันตกของสมาพันธ์จะได้รับการจัดสรรทีมเข้าร่วมแข่งขันภาคละ 14 ทีม โดยอีก 2 ทีมของแต่ละภาคจะได้มาจากการเพลย์ออฟ
ผู้ชนะเลิศและรองชนะเลิศในรายการเอเอฟซี คัพจะได้สิทธิ์เข้าร่วมเพลย์ออฟ
| การประเมินสำหรับเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2014 |
| --- | --- |
: ผ่านเกณฑ์ทั้งหมด (> 600 คะแนน)
: ผ่านเกณฑ์บางส่วน
: ไม่ได้รับการประเมิน แต่ได้รับสิทธิ์
^ สโมสรจากคูเวตได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน 2 สโมสรในฐานะผู้ชนะเลิศและรองชนะเลิศรายการเอเอฟซีคัพ 2013
^ สมาคมฟุตบอลอินเดียสังกัดโซนตะวันตก แต่ในการแข่งขันครั้งนี้ให้เข้าร่วมการแข่งขันในโซนตะวันออก
ทีมที่เข้าร่วม

^ India (IND) : สโมสรปูนได้ลงเล่นในรายการเอเอฟซี แชมเปียนส์ลีกแทนที่สโมสรเชอร์ชิล บราเธอร์ เนื่องจากเชอร์ชิล บราเธอร์ส่งเอกสารคลับไลเซนส์ซิงไม่ทันเวลา สโมสรปูนจึงได้สิทธิ์ลงเล่นแทน
^ Bahrain (BHR) : อัล-ฮิด จะเป็นตัวแทนของลีกประเทศบาห์เรน เนื่องจากผ่านคลับไลเซนส์ซิง.
จำนวนครั้งที่เข้าร่วมแข่งขัน นับตั้งแต่เปลี่ยนชื่อรายการเป็นเอเอฟซี แชมเปียนส์ลีกเท่านั้น