stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พญายอ
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

เป็นไม้พุ่มรอเลื้อย สูง 1-3 เมตร  มีลำต้นและกิ่งก้านสีเขียวเข้ม ใบเป็นใบเลี้ยงเดี่ยวออกเรียงตรงข้ามกัน รูปรีแคบขอบขนานกว้าง 1-3 ซม. ยาว 4-12 ซม. ดอกช่อ ออกเป็นกระจุกที่ปลายกิ่ง
กลีบดอกสีแดงส้ม มีเกสรตัวผู้และเกสรตัวเมียยาวโผล่พ้นหลอดออกมา ปลายแยกเป็น 2 ปาก ผลเป็นผลแห้ง ไม่ค่อยออกดอก
ส่วนมากขึ้นตามป่า หรือปลูกกันตามบ้าน ดังนั้นการขยายพันธุ์จึงทำได้โดยการปักชำหรือ การแยกเหง้าแขนงไปปลูก
ประโยชน์

รักษาแผลไฟไหม้น้ำร้อนลวก แมลงกัดต่อย รักษาอาการอักเสบ งูสวัด ลมพิษ ผื่นคัน ใช้รักษาแผลผิวหนังชนิดเริม และรักษาแผลร้อนในในปาก ปรุงเป็นยาขับปัสสาวะ ขับประจำเดือน แก้ปวดเมื่อยบั้นเอว
สรรพคุณ

ฤทธิ์ลดการอักเสบ
สารสกัดใบพญาปล้องทอง สามารถลดการอักเสบที่เท้าหนูขาว ซึ่งทำให้เกิดการอักเสบโดยฉีดสารคาราจีแนน (Carrageenan) ได้ดีโดยเฉพาะส่วนที่สกัดด้วย butanol แต่ฤทธิ์ของสารสกัดนี้จะค่อยๆ ลดลง
และจะหมดฤทธิ์โดยสิ้นเชิงภายใน 1 ปี
ฤทธิ์ลดความเจ็บปวด
ฤทธิ์ต้านเชื้อไวรัส
สารสกัดจากใบพญาปล้องทอง มีฤทธิ์ทำลายไวรัสเฮอร์ปีส์ ซิมเพลกซ์ ไทป์ 2 (HSV-2) ซึ่งเป็นสาเหตุการเกิดโรคเริมไม่ให้เข้าเซลล์ และไม่สามารถยับยั้งการแบ่งตัวในการเพิ่มจำนวนของไวรัสวาริเซลล่า ซอสเตอร์ (Varicella Zoster Virus) โดยตรง
วิธีการปลูก

การปลูก ส่วนใหญ่ใช้กิ่งปักชำโดยเลือกกิ่งที่สมบูรณ์ปราศจากโรค ไม่แก่ หรือไม่อ่อนเกินไป ตัดกิ่งพันธุ์ให้มีความยาว 6-8 นิ้ว และมีตาบนกิ่งประมาณ 1-3 ตา ให้มีใบเหลืออยู่ที่ปลายยอด ประมาณ 1/3 ของกิ่ง ทาปูนแดงบริเวณรอยตัดของต้นตอ และกิ่งพันธุ์เพื่อป้องกันเชื้อรา ปักชำลงในถุงที่มีวัสดุปักชำเป็นดินร่วนปนทราย จะช่วยให้อัตราการออกรากของกิ่งชำสูง คุณภาพของรากดี และสะดวกในการขุดย้ายต้นไปปลูก โดยปักชำกิ่งลงในวัสดุปลูกลึกประมาณ 3 นิ้ว เอียง 45 องศา รดน้ำให้ชุ่มและรักษาความชื้นให้เพียงพอ โดยกิ่งชำไม่ควรถูกแสงแดดโดยตรง และควรดูแลความชื้นในอากาศ กิ่งปักชำจะออกรากภายใน 3-4 สัปดาห์ เมื่อกิ่งชำที่มีอายุ 3-4 สัปดาห์ ที่ชำไว้ในแปลงชำหรือในถุงชำ โดยใช้ช้อนขุดหรือเสียมแซะกิ่งชำลงปลูกในหลุมปลูกที่เตรียมไว้ 1 ต้นต่อหลุม กลบดิน และกดดินที่โคนให้แน่น รดน้ำหลังจากปลูกทันที
การเก็บ เก็บใบขนาดกลาง ไม่แก่หรืออ่อนจนเกินไป การเก็บเกี่ยวให้ใช้วิธีการตัดต้นเหนือระดับผิวดินประมาณ 10 ซม. หลังจากเก็บเกี่ยวแล้ว
ต้นตอเดิมยังงอกแตกแขนงเติบโตได้อีก และสามารถเก็บเกี่ยวผลผลิตต่อไปได้
การดูแลรักษา ควรให้น้ำในระยะ 1-2 เดือนแรก ควรรดน้ำทุกวัน ถ้าแดดจัดควรรดน้ำเช้า-เย็น เมื่ออายุ 2 เดือนขึ้นไปแล้วอาจให้น้ำวันเว้นวัน ในฤดูฝนถ้ามีฝนตกอาจจะไม่ต้องให้น้ำ
สามารถเจริญเติบโตได้ดีในดินอุดมสมบูรณ์ ชอบดินร่วนปนทรายระบายน้ำดี ไม่ชอบดินลูกรังหรือดินเหนียว ชอบอากาศร้อนชื้น ขึ้นได้ดีทั้งที่มีแดดและที่ร่ม
ส่วนที่นำมาใช้ ใช้ได้ทั้งใบ และราก
ใบ
1. นำมารักษาอาการอักเสบ ถอนพิษ รักษาแผลร้อนในในปาก เริม งูสวัด ให้ใช้ใบสด 10-20 ใบ นำมาตำผสมกับเหล้าหรือ น้ำมะนาว
คั้นเอาน้ำดื่มหรือเอาน้ำทาแผลและเอากากพอกแผล
2. นำมาทาบริเวณที่แมลงสัตว์กัดต่อยเป็นผื่นคัน ให้ใช้ใบสด 5-10 ใบ ตำขยี้ทาบริเวณที่เป็นแผลที่แพ้ จะยุบหายได้ผลดี
3. นำมาแก้แผลน้ำร้อนลวก ให้ใช้ใบตำเคี่ยวกับน้ำมะพร้าวหรือน้ำมันงา เอากากพอกแผลที่ถูกน้ำร้อนลวกหรือไฟไหม้ แผลจะแห้ง
หรือ นำใบมาตำให้ละเอียดผสมกับสุรา มีสรรพคุณดับพิษร้อนได้ดี
ราก
ปรุงเป็นยาขับปัสสาวะ ขับระดู แก้ปวดเมื่อยบั้นเอว
สมุนไพรอื่นในหมวดเดียวกันกับพญาปล้องทอง

กระแจะ
บัวบก
ผักบุ้งทะเล
รางจืด
ลิ้นงูเห่า
ว่านมหากาฬ
ว่านหางจระเข้
ผงอิทธิเจ

อิธะเจ หรือ อิทธิเจของเทพย์ สาริกบุตร เป็นวิชาทางไสยศาสตร์ว่าด้วยการทำผงตามคัมภีร์อิธะเจ ซึ่งเป็นหนึ่งในคัมภีร์หลักของระบบไสยศาสตร์ไทยโบราณ อันประกอบด้วยคัมภีร์ปถมัง อิธะเจ ตรีนิสิงเห และมหาราช นอกจากนั้นชื่อวิชาอิธะเจยังปรากฏอยู่ในเสภาขุนช้างขุนแผนตอนพลายงามเรียนวิชาด้วย เนื้อหาของวิชาอิธะเจคือการทำผงด้วยการตั้งตัวตามสูตรบาลีมูลกัจจายน์ ซึ่งเป็นระบบบาลีไวยากรณ์ใหญ่ที่ปัจจุบันได้ล้มเลิกไป  อิธะเจมีหลายตำรับด้วยกัน  แต่ที่เป็นหลักสำคัญจะตั้งตัวด้วย  อิทะ  อิติ  อิติ  อัสสา  อุทัง  อะหัง  อัคคัง  อะหัง  อะหัง  อิถัง  อัมมะ  อัสสา จากนั้นจึงกระทำตามสูตรสนธิโดยอ้างสูตรตามคัมภี์บาลีไวยากรณ์จนสำเร็จเป็น อิธเจตโสทฬฺหํคณฺหาหิถามสา เป็นอันขาดตัวในสูตรสนธิ ผงที่ได้จากการเขียนและลบอักขระตามคัมภีร์อิธะเจ เรียกว่าผงอิธะเจ เชื่อว่ามีอานุภาพทางเมตตามหานิยม เป็นเสน่ห์โดยเฉพาะแก่สตรีเพศ
พระอธิการปลอด วัดในปากทะเล

| พระอธิการปลอด (ปลอด )> ส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2387
นิกาย: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดประยุรวงศาวาส, วัดในปากทะเล กรุงเทพมหานคร, เพชรบุรี
อุปสมบท: พ.ศ. 2406
ตำแหน่ง: อดีตเจ้าอาวาสวัดในปากทะเล
พระอธิการปลอด อดีตเจ้าอาวาสวัดในปากทะเล พระสงฆ์ไทยสังกัดมหานิกายผู้มีชื่อเสียงในแถบชายฝั่งทะเลตะวันตกในเขตอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ซึ่งท่านเป็นชาวหมู่บ้านตะปอนน้อย อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี
ประวัติ

พระอธิการปลอด (หลวงพ่อปลอด) ถึอกำเนิดในครอบครัวชาวสวน อาศัยในหมู่บ้านตะปอนน้อย ตำบลตะปอน อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี เมื่ออายุครบบวชก็ได้อุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดประยุรวาศาวาส (วัดรั้วเหล็ก) จังหวัดธนบุรี เมื่อ พ.ศ. 2406  ภายหลังได้ออกธุดงควัตรไปพบชาวอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี จึงได้เดินทางมาอยู่วัดในปากทะเล (วัดปากทะเล) ตำบลปากทะเล อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ซึ่งมีพระวรคุณญาณมุณี (แก้ว) เป็นเจ้าอาวาส ต่อมาพระอธิการปลอดได้รับมอบหมายจากหลวงพ่อแก้วให้อยู่ดูแลรักษาวัด และเป็นเจ้าอาวาสต่อมา
ประวัติ > ศาสนกิจ

พระอธิการปลอดได้ร่วมกับชาวบ้านตำบลปากทะเล และประชาชนในพื้นที่ใกล้เคียง ทำให้อุบาสก อุบาสิกา ร่วมกันพัฒนาบูรณะวัดในปากทะเล ได้มีการสร้างกุฏิเพิ่มขึ้นใหม่อีก ๔ หลัง สร้างศาลาเพื่อใช้แสดงธรรม ๓ หลัง สร้างอุโบสถ อีกทั้งได้สร้างโรงเรียนประถมภายในวัดของท่านจนเป็นที่ประจักษ์แห่งกุศลบุญ ท่านจึงได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะตำบลปากทะเลอีกด้วย
วัตถุมงคล

วัตถุมงคลของหลวงพ่อปลอด วัดในปากทะเล ท่านได้สร้างลูกอมถักเชือก และเหรียญและรูปหล่อต่างๆ https://www.pra-gejisiam.com/2023/08/watnaipakthale.html
ผงถ่าน

ผงถ่าน ที่ใช้ในการทำดินปืน พรานสมัยก่อนนิยมนำถ่านที่ได้มาจากต้นพริกป่า  กิ่งพุทรา ต้นพริก ต้นปอป่า เพราะมีความเชื่อว่าเมื่อสัตว์โดนยิงจะทำให้ได้รับความเจ็บปวดมาก และหนีไปได้ไม่ไกล หรือการนำเปลือกผลไม้ชนิดต่างๆเช่น เปลือกมังคุด เปลือกกล้วย ฯลฯ นำไปตากให้แห้งสนิท จากนั้นนำมาตำหรือบดให้ละเอียด
พ.ศ. 1357

| --- | --- |
ศตวรรษ::  8  9  10
ปี::  1354  1355  1356  1357  1358  1359  1360
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1357
ปฏิทินกริกอเรียน: 814 DCCCXIV
Ab urbe condita: 1567
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 263 ԹՎ ՄԿԳ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5564
ปฏิทินบาไฮ: −1030 – −1029
ปฏิทินเบงกอล: 221
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1764
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1358
ปฏิทินพม่า: 176
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6322–6323
ปฏิทินจีน: 癸巳年 (มะเส็งธาตุน้ำ) 3510 หรือ 3450     — ถึง — 甲午年 (มะเมียธาตุไม้) 3511 หรือ 3451
ปฏิทินคอปติก: 530–531
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1980
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 806–807
ปฏิทินฮีบรู: 4574–4575
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 870–871
 - ศกสมวัต: 736–737
 - กลียุค: 3915–3916
ปฏิทินโฮโลซีน: 10814
ปฏิทินอิกโบ: −186 – −185
ปฏิทินอิหร่าน: 192–193
ปฏิทินอิสลาม: 198–199
ปฏิทินญี่ปุ่น: Kōnin 5 (弘仁５年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 814 DCCCXIV
ปฏิทินเกาหลี: 3147
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1098 ก่อน ROC 民前1098年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1357 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 814 - มีนาคม ค.ศ. 815
มหาศักราช 736
วันถึงแก่กรรม

28 มกราคม ชาร์ลส์มาญ จักรพรรดิแห่งชาวแฟรงค์ (พระราชสมภพ 2 เมษายน พ.ศ. 1285)
ผจญ เมืองสนธ์

| ผจญ เมืองสนธ์ |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2476
ผจญ เมืองสนธ์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2476 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย ติดทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2499 ที่ เมลเบิร์น ในรุ่นฟลายเวท รอบแรกได้บาย รอบสองแพ้ เคนจิ โยเนกูระ จากญี่ปุ่น ตกรอบ เมื่อ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499
ประเทศไทยในเวิลด์เกมส์

| ประเทศไทย ในเวิลด์เกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: THA
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย
เว็บไซต์: www.olympicthai.or.th
เหรียญ อันดับ 34:  ทอง 8 เงิน 13 ทองแดง 8 รวม 29 
การเข้าร่วมแข่งขันเวิลด์เกมส์ (ภาพรวม)
ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Team_appearances_list บรรทัดที่ 36: Parameter interval is missing
ประเทศไทยเข้าร่วมเวิลด์เกมส์ครั้งแรกในเวิลด์เกมส์ 1981 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมเวิลด์เกมส์ทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา
นับตั้งแต่ประเทศไทยส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก นักกีฬาไทยได้เหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 29 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 8 เหรียญทอง 13 เหรียญเงิน 8 เหรียญทองแดง
ตารางเหรียญ > แบ่งตามปีการแข่งขัน

| ปีการแข่งขัน | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ซานตาคลารา 1981 | 0 | 1 | 0 | 1 | 29 |
|  ลอนดอน 1985 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  คาร์ลสรูเออ 1989 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  เดอะเฮก 1993 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  ลาห์ตี 1997 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  อะกิตะ 2001 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  ดืสบูร์ก 2005 | 0 | 1 | 0 | 1 | 53 |
|  เกาสฺยง 2009 | 1 | 0 | 2 | 3 | 32 |
|  กาลี 2013 | 0 | 3 | 2 | 5 | 42 |
|  วรอตสวัฟ 2017 | 3 | 5 | 2 | 10 | 20 |
|  เบอร์มิงแฮม 2022 | 4 | 3 | 2 | 9 | 18 |
 เฉิงตู 2025: เหตุการณ์ในอนาคต
| รวม | 8 | 13 | 8 | 29 | 34 |
ตารางเหรียญ > แบ่งตามกีฬา

| กีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  Air sports  | 0 | 2 | 1 | 3 |
|  Boules sports  | 2 | 6 | 3 | 11 |
|  Bowling  | 0 | 1 | 0 | 1 |
|  Cue sports  | 0 | 0 | 1 | 1 |
|  Ju-jitsu  | 2 | 2 | 0 | 4 |
|  มวยไทย  | 4 | 2 | 1 | 7 |
|  Sumo  | 0 | 0 | 1 | 1 |
|  Water skiing  | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 8 | 13 | 8 | 29 |
พจน์ ชุณหะวัณ

| พลโทพจน์ ชุณหะวัณป> ช. ช.ส. ม.ว.ม. ภ.ป.ร. ๓.ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 4 ธันวาคม พ.ศ. 2443 เมืองสมุทรสงคราม ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 17 ตุลาคม พ.ศ. 2520 (76 ปี)
คู่สมรส: เนื่องอนงค์ ประสาตร์สาน (สมรส 2461)
บุตร: 5 คน
บุพการี: นายไข่ ชุณหะวัณ (บิดา) นางพลับ ชุณหะวัณ (มารดา)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
ยศ:  พลโท

พลโท พจน์ ชุณหะวัณ หรือ ขุนพจน์ศรศักดิ์ (4 ธันวาคม พ.ศ. 2443 – 17 ตุลาคม พ.ศ. 2520) อดีต ผู้บัญชาการกองพลที่ 3 อดีตผู้บัญชาการมณฑลทหารบกที่ 3 อดีตรองแม่ทัพกองทัพที่ 3 และ อดีตรองผู้บัญชาการภาคทหารบกที่ 3
ประวัติ

พลโทพจน์เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2443 ที่ตำบลบางนกแขวก อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นบุตรชายของ นายไข่ และ นางพลับ ชุณหะวัณ และเป็นน้องชายแท้ ๆ ของ จอมพลผิน ชุณหะวัณ อดีต ผู้บัญชาการทหารบก
พลโทพจน์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2520
การศึกษาและรับราชการ

พลโทพจน์จบการศึกษาจาก โรงเรียนนายร้อยทหารบก (โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ในปัจจุบัน) และได้รับพระราชทานยศร้อยตรีเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2466 รุ่นเดียวกับ พลเอก เรือง เรืองวีรยุทธ อดีต ปลัดกระทรวงกลาโหม
ต่อมาในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 พลโทพจน์ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น ขุนพจน์ศรศักดิ์ ศักดินา 600 จากนั้นในช่วงเหตุการณ์ กบฏบวรเดช เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2476 พลโทพจน์ขณะมียศและบรรดาศักดิ์เป็น ร้อยโท ขุนพจน์ศรศักดิ์ ได้นำปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยานบนรถสายพานผูกติดกับโบกี้รถไฟเพื่อใช้ต่อสู้กับฝ่ายกบฏ แต่กลับถูกฝ่ายกบฏนำโบกี้รถไฟเปล่าพุ่งชนหรือที่เรียกว่า ตอร์ปิโดบก ทำให้ร้อยโทพจน์ได้รับบาดเจ็บ ต่อมาในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2477 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงโปรดเกล้าฯ พระราชทาน เหรียญดุษฎีมาลา และเข็มกล้าหาญแก่ร้อยโทพจน์ และหลังจากนั้นไม่นานก็ได้รับพระราชทานยศ ร้อยเอก
ต่อมาในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2480 ร้อยเอกพจน์จึงได้รับพระราชทานยศ พันตรี จากนั้นจึงได้รับพระราชทานยศพันโทเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2484 ต่อมาในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2485 พันโทพจน์จึงได้ถวายบังคมลาออกจากบรรดาศักดิ์และกลับมาใช้ชื่อและนามสกุลจริงตามเดิม
ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 พันโทพจน์ได้รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศ พันเอก ต่อมาในวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2493 พันเอกพจน์ขณะดำรงตำแหน่ง รองผู้บัญชาการกองพลที่ 3 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ผู้บัญชาการกองพลที่ 3 สืบต่อจาก พลตรี หลวงสวัสดิ์สรยุทธ ที่ขยับขึ้นไปรับตำแหน่ง แม่ทัพกองทัพที่ 2 และต่อมาพันเอกพจน์ก็ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ผู้บัญชาการมณฑลทหารบกที่ 3 ควบอีกตำแหน่งหนึ่งเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 โดยได้รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศ พลตรี เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2494
จากนั้นในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2495 พลตรีพจน์ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่ง รองแม่ทัพกองทัพที่ 3 ควบตำแหน่ง รองผู้บัญชาการภาคทหารบกที่ 3 โดยให้พ้นจากตำแหน่ง ผู้บัญชาการกองพลที่ 3 และ ผู้บัญชาการมณฑลทหารบกที่ 3 โดยมี พันเอก เจริญ กาญจนเสถียร รองผู้บัญชาการกองพลที่ 3 และ รองผู้บัญชาการมณฑลทหารบกที่ 3 รักษาราชการแทนทั้ง 2 ตำแหน่ง กระทั่งวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2499 พลตรีพจน์ได้รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศ พลโท ซึ่งนับเป็นยศสุดท้ายทางราชการทหาร
หน้าที่ราชการ

4 มิถุนายน พ.ศ. 2493 - ผู้บัญชาการกองพลที่ 3
7 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 - ผู้บัญชาการมณฑลทหารบกที่ 3
22 ธันวาคม พ.ศ. 2495 - รองแม่ทัพกองทัพที่ 3 และ รองผู้บัญชาการภาคทหารบกที่ 3
ยศทหาร

3 ธันวาคม พ.ศ. 2466 -  ร้อยตรี
5 เมษายน พ.ศ. 2472 - ร้อยโท
- ร้อยเอก
1 เมษายน พ.ศ. 2480 - พันตรี
19 มิถุนายน พ.ศ. 2484 - พันโท
1 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 - พันเอก
1 มกราคม พ.ศ. 2494 - พลตรี
1 มกราคม พ.ศ. 2499 - พลโท
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2502 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2499 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2505 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ส.)
พ.ศ. 2477 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))
พ.ศ. 2498 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
ผจญนรกแดนทมิฬ 20,000 ปี

| ผจญนรกแดนทมิฬ 20,000 ปี |
| --- | --- |
Theatrical release poster
กำกับ: Albert Hughes
บทภาพยนตร์: Daniele Sebastian Wiedenhaupt
เนื้อเรื่อง: Albert Hughes
อำนวยการสร้าง:   Albert Hughes  Andrew Rona 
นักแสดงนำ: Kodi Smit-McPhee Jóhannes Haukur Jóhannesson
กำกับภาพ: Martin Gschlacht
ตัดต่อ: Sandra Granovsky
ดนตรีประกอบ: Joseph S. DeBeasi
บริษัทผู้สร้าง:   Columbia Pictures  Studio 8  The Picture Company  
ผู้จัดจำหน่าย: Sony Pictures Releasing
วันฉาย:   17 สิงหาคม ค.ศ. 2018 (2018-08-17) (US) 
ความยาว: 96 minutes
ประเทศ: United States
ภาษา: Fictional language
ทุนสร้าง: $51 million
ทำเงิน: $61.6 million
ผจญนรกแดนทมิฬ 20,000 ปี เป็นภาพยนตร์แนวผจญภัยอิงประวัติศาสตร์จากประเทศสหรัฐอเมริกา ออกฉาย ค.ศ. 2018 กำกับโดย Albert Hughes เขียนบทโดย Daniele Sebastian Wiedenhaupt จากเรื่องต้นฉบับโดย Hughes นำแสดงโดย Kodi Smit-McPhee รับบทเป็นนักล่าหนุ่มที่ผูกมิตรกับสุนัขป่าบาดเจ็บในช่วงปลายยุคน้ำแข็ง
พ.ศ. 2276

| --- | --- |
ศตวรรษ::  17  18  19
ปี::  2273  2274  2275  2276  2277  2278  2279
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2276
ปฏิทินกริกอเรียน: 1733 MDCCXXXIII
Ab urbe condita: 2486
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1182 ԹՎ ՌՃՁԲ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6483
ปฏิทินบาไฮ: −111 – −110
ปฏิทินเบงกอล: 1140
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2683
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 6 Geo. 2 – 7 Geo. 2
พุทธศักราช: 2277
ปฏิทินพม่า: 1095
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7241–7242
ปฏิทินจีน: 壬子年 (ชวดธาตุน้ำ) 4429 หรือ 4369     — ถึง — 癸丑年 (ฉลูธาตุน้ำ) 4430 หรือ 4370
ปฏิทินคอปติก: 1449–1450
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2899
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1725–1726
ปฏิทินฮีบรู: 5493–5494
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1789–1790
 - ศกสมวัต: 1655–1656
 - กลียุค: 4834–4835
ปฏิทินโฮโลซีน: 11733
ปฏิทินอิกโบ: 733–734
ปฏิทินอิหร่าน: 1111–1112
ปฏิทินอิสลาม: 1145–1146
ปฏิทินญี่ปุ่น: Kyōhō 18 (享保１８年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 11 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4066
ปฏิทินหมินกั๋ว: 179 ก่อน ROC 民前179年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2276 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1733 - มีนาคม ค.ศ. 1734
มหาศักราช 1655
ปลาสร้อย

ระวังสับสนกับ ปลาสร้อย (สกุล)
ปลาสร้อยนกเขา (O. vittatus)
ปลาสร้อย หรือ กระสร้อย เป็นชื่อสามัญในภาษาไทยที่ใช้เรียกปลาน้ำจืดขนาดเล็กหลายชนิดหลายสกุลในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) อันดับปลากินพืช (Cypriniformes) ส่วนใหญ่มีลำตัวสีขาวเงินและมีจุดคลํ้าบนเกล็ดจนเห็นเป็นเส้นสายหลายแถบพาดตามความยาวของลำตัว มีพฤติกรรมรวมกันเป็นฝูงในลำน้ำใหญ่ในฤดูนํ้า และว่ายทวนนํ้าขึ้นไปหากินหรือสืบพันธุ์ในแหล่งน้ำที่ไหลเอ่อหรือท่วมขังในตอนกลางและปลายฤดูน้ำหลาก
ตัวอย่าง

Cirrhinus — สกุลปลานวลจันทร์
Cirrhinus caudimaculatus — ปลาสร้อยน้ำเงิน, ปลาสร้อยปีกแดง
Cirrhinus jullieni — ปลาสร้อยดอกงิ้ว, ปลาสร้อยปีกแดง
Diplocheilichthys — สกุลปลาสร้อยข้างแถบ
Diplocheilichthys pleurotaenia	— ปลาสร้อยข้างแถบ
Henicorhynchus — สกุลปลาสร้อย
Henicorhynchus lineatus	— ปลาสร้อยหลังขน, ปลาสร้อยลาย
Henicorhynchus ornatipinnis — ปลาสร้อยครีบส้ม
Henicorhynchus siamensis — ปลาสร้อยขาว
Labiobarbus — สกุลปลาสร้อยลูกนุ่น
Labiobarbus leptocheilus — ปลาสร้อยลูกนุ่น
Labiobarbus lineatus — ปลาสร้อยลูกกล้วยลาย
Labiobarbus siamensis — ปลาสร้อยลูกกล้วย
Lobocheilos — สกุลปลาสร้อยลูกบัว
Lobocheilus delacouri — ปลาสร้อยลูกบัว
Lobocheilos rhabdoura — ปลาสร้อยหลอด
Lobocheilus melanotaenia  — ปลาสร้อยลูกบัว
Osteochilus — สกุลปลาสร้อยนกเขา
Osteochilus lini — ปลาสร้อยนกเขาหน้าหมอง
Osteochilus schlegelii — ปลาสร้อยบัว
Osteochilus vittatus — ปลาสร้อยนกเขา
ประเทศมาดากัสการ์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศมาดากัสการ์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาดากัสการ์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศมาดากัสการ์ไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 2 | 1 | 3 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Izidor Ralahimihaja | 800 m | 2:00.93 | 16 qC | 2:00.35 | 15 |
ยูโด

บทความหลัก: กีฬายูโดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบ 32 คน> Opposition Result | รอบ 16 คน> Opposition Result | รอบก่อนรองฯ> Opposition Result | รอบรองฯ> Opposition Result | Rep 1> Opposition Result | Rep 2> Opposition Result | Rep 3> Opposition Result | Rep 4> Opposition Result | รอบชิงชนะเลิศ / BM> Opposition Result | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Mihanta Andriamifehy | Girls' -52 kg | Bye |  M Janashvili (GEO) L 0000 – 1000 | Did not advance | Did not advance | Bye |  X Liu (CHN) L 0000 – 0012 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | 13 |
| นักกีฬา | รายการ | รอบ 16 ทีม> Opposition Result | รอบก่อนรองฯ> Opposition Result | รอบรองฯ> Opposition Result | ชิงชนะเลิศ> Opposition Result | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Team Nevzorov  Mihanta Andriamifehy (MAD)  Brigitte Carabali (COL)  Nicolas Grinda (MON)  Bryan Jolly (AUS)  Tamazi Kirakozashvili (GEO)  Salim Rebahi (ALG)  Aleksandra Samardzic (BIH) | Mixed Team | Bye |  Team Douillet (MIX) L 2 – 5 | Did not advance | Did not advance | 5 |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Lalanomena Andrianirina | 200 m backstroke | 2:19.68 | 29 | — | — | Did not advance | Did not advance |
| Lalanomena Andrianirina | 100 m butterfly | 1:03.26 | 24 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศมาดากัสการ์ในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติมาดากัสการ์ในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬามาดากัสการ์ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
ปลาสคอมบิรอยด์

| ปลาสคอมบิรอยด์ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Characiformes
วงศ์:: Cynodontidae
วงศ์ย่อย:: Cynodontinae
สกุล:: Hydrolycus
สปีชีส์:: H.  scomberoides
ชื่อทวินาม
Hydrolycus scomberoides (Cuvier, 1819)

ชื่อพ้อง
 Cynodon pectoralis (Günther, 1866)  Hydrolycus pectoralis (Günther, 1866)
ปลาสคอมบิรอยด์ หรือ ปลาพารายา (อังกฤษ: Scomberoides; สเปน: Paraya) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hydrolycus scomberoides ในวงศ์ปลาฟันสุนัข (Cynodontidae) อันดับปลาคาราซิน มีรูปร่างแบนข้าง ตัวเพรียวยาว ปากกว้าง มีจุดวงกลมสีดำอยู่หลังครีบอก ในส่วนที่เป็นสันหลังจะมีสีดำเข้ม บริเวณครีบก้นมากกว่าครึ่งก้านครีบที่มีสีดำ ในครีบหางจะมีสีดำตั้งแต่ฐานก้านครีบถึงกึ่งกลางก้านครีบ และจะลดความเข้มข้นของสีไปจนถึงปลายก้านครีบหาง  ครีบไขมันมีจุดดำเห็นชัดเจน  มีจุดเด่นคือ มีเขี้ยวคู่หนึ่งยาวยื่นออกมาจากขากรรไกรล่าง ซึ่งเขี้ยวเหล่านี้สามารถ 4-6 นิ้ว จนได้รับฉายาว่า "ปลาแวมไพร์"
ขนาดโตเต็มที่ยาวประมาณ 45 เซนติเมตร (แต่ในข้อมูลทั่วไปมักจะระบุว่ายาวได้ถึง 117 เซนติเมตร ซึ่งเป็นข้อมูลที่ผิด) กินปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร ในบางครั้งอาจกินปลาที่มีขนาดเท่าตัวหรือใหญ่กว่าได้อีกด้วย  พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำริโอทาปาโฮส ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำอเมซอน โดยแหล่งที่พบมากที่สุดแห่งหนึ่ง คือน้ำตกอูไรมา ในเวเนซุเอลา เป็นปลาที่ชาวพื้นเมืองในอเมริกาใต้ใช้เป็นอาหาร และนิยมตกเป็นเกมกีฬา และก็นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย นับเป็นปลาในสกุล Hydrolycus ชนิดแรกที่ถูกนำมาเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม สำหรับในประเทศไทยเป็นปลานำเข้าที่มีราคาแพง ซึ่งพฤติกรรมในสถานที่เลี้ยงจะมีนิสัยขี้ตกใจพอสมควร และโตช้ากว่าชนิดอื่น ๆ ในสกุลเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาสคอมบิรอยด์
รวมวิดีโอคลิปของปลาสคอมบิรอยด์จากyoutube
พ.ศ. 228

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -3  -2  -1
ปี::  225  226  227  228  229  230  231
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 228
ปฏิทินกริกอเรียน: 316 BC
Ab urbe condita: 438
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4435
ปฏิทินบาไฮ: −2159 – −2158
ปฏิทินเบงกอล: −908
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 635
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 229
ปฏิทินพม่า: −953
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5193–5194
ปฏิทินจีน: 甲辰年 (มะโรงธาตุไม้) 2381 หรือ 2321     — ถึง — 乙巳年 (มะเส็งธาตุไม้) 2382 หรือ 2322
ปฏิทินคอปติก: −599 – −598
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 851
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −323 – −322
ปฏิทินฮีบรู: 3445–3446
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −259 – −258
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2786–2787
ปฏิทินโฮโลซีน: 9685
ปฏิทินอิกโบ: −1315 – −1314
ปฏิทินอิหร่าน: 937 BP – 936 BP
ปฏิทินอิสลาม: 966 BH – 965 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 2018
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2227 ก่อน ROC 民前2227年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 228 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 316