stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฎิยาอุรเราะห์มาน อัลอะอ์เซาะมี
หนังสือ

อัลอะอ์เซาะมี ประพันธ์ตำราอัลญามิอุลกามิล ฟิลอะฮาดีษ อัศเศาะฮีฮ์ อัชชามิล หรือ ที่รู้จักกันในชื่อ อัลญามิอุลกามิล ซึ่งเป็นชุดรวบรวมรายงานหะดีษที่เศาะฮีฮ์ทั้งหมดตามคำกล่าวอ้างของท่าน ตามที่นักวิชาการอิสลาม มุฮัมมัด อิสฮาก อัลบะฮ์ตี ระบุว่า "นี่เป็นผลงานที่ไม่เคยมีใครเคยทำมาก่อน"
ผลงานของท่านได้แก่:
ญามิอุลกามิล
อะบูฮุร็อยเราะฮ์ ฟีอะวีมัรวียะฮ์: ดิรอซะฮ์ มุกอเราะนะฮ์ ฟี มิอะติลฮะดีษ มินมัรวียะฮ์
ดิรอซาต ฟิลญัรฮ์ วัตตะอ์ดีล
อัลมินนะฮ์ อัลกุบรอ: ชัรฮ์ วะตัครีจญ์ อัสซุนัน อัศศุฆรอ ลิลฮาฟิซอัลบัยฮะกี
มุอ์ญัม มุห์ดัษ อัลฮะดีษ วัลละฏีฟ อัลอะซานีด
ดิรอซาต ฟิลยะฮูดียะฮ์ วัลมะซีฮียะฮ์ วะอัดยานุลฮินด์ (การศึกษาเปรียบเทียบศาสนายูดาย, ศาสนาคริสต์ และศาสนาต่างๆ ของอินเดีย)
อัลยะฮูดียะฮ์ วัลมะซีฮียะฮ์
ฟุศูล ฟีอัดยานิลฮินด์ วัลบูซียะฮ์ วัลญัยนียะฮ์ วัสซิคคียะฮ์ วะอะลาเกาะตุตตะเศาวุฟบิฮา (บทเกี่ยวกับศาสนาของอินเดีย: ศาสนาฮินดู, พุทธศาสนา, ศาสนาเชน, ชิกข์, และความสัมพันธ์ของศูฟีกับพวกเขา)
ตะฮียะตุลมัสญิด
कुरान की शीतल छाया (ร่มเงาของอัลกุรอาน)
कुरान विश्वकोश (สารานุกรมอัลกุรอาน)
ตะขบป่า

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ตะขบ (แก้ความกำกวม)
| ตะขบป่า |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Salicaceae
สกุล:: Flacourtia
สปีชีส์:: F.  indica
ชื่อทวินาม
Flacourtia indica (Burm. f.) Merr.

ชื่อพ้อง
 Flacourtia ramontchi
ตะขบป่า (ชื่อวิทยาศาสตร์: Flacourtia indica) ภาคเหนือเรียก มะเกว๋นนก มะเกว๋นป่า หรือตานเสี้ยน พบทั่วไปตั้งแต่เอเชีย แอฟริกา โพลีเนเซีย เป็นไม้พุ่มขนาดเล็กสูง 2-15 เมตร ลำต้นคดงอ  เปลือกสีน้ำตาลอ่อน มีหนาม ผิวใบเรียบหรือมีขนกระจาย ดอกออกเป็นช่อ ขนาดเล็ก สีขาว มีขนปกคลุม โคนกลีบดอกเชื่อมติดกัน แยกออกตอนปลาย เกสรตัวผู้จำนวนมากสีขาว ผลกลม เมื่ออ่อนสีเขียว สุกแล้วเป็นสีแดงสด ผลจะสุกประมาณเดือนกรกฎาคม ถึงสิงหาคม รับประทานได้ รสหวานอมฝาด พบตามป่าเต็งรัง ป่าชายหาด ป่าเบญจพรรณ ป่าดิบแล้ง และป่าผสมผลัดใบ ตลอดจนตามริมแม่น้ำ
ผลและยอดอ่อนรับประทานได้  ผลสดนำมาแปรรูปเป็นแยมหรือไวน์ เนื้อไม้ใช้ทำด้ามอุปกรณ์ต่างๆ ผลและเนื้อไม้มีฤทธิ์เป็นยาถ่ายพยาธิตัวกลม ใบใช้แก้งูกัด เปลือกไม้รักษาโรคผิวหนังได้ ชาวกะเหรี่ยงในจังหวัดเชียงใหม่ใช้รากต้มน้ำดิ่มแก้ปวดเมื่อย
แหล่งข้อมูลอื่น

GRIN Species Profile เก็บถาวร 2012-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
USDA Plants Profile
Palm Beach County Cooperative Extension Service, Florida
ดีปโอซี

| ดีฟโอซี |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ประเทศไทย
แนวเพลง: เร้กเก้, สกา
ช่วงปี: พ.ศ. 2551-ปัจจุบัน

สมาชิก:  ดูรายละเอียด
ดีฟโอซี (DEEP O SEA) คือวงดนตรีเร้กเก้สัญชาติไทย สังกัดค่าย โมอายมิวสิก มีเพลงฮิตอย่าง "เกาะสมุย"
ประวัติ

ดีฟโอซี เป็นวงดนตรีที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับทะเล โดยมีลักษณะดนตรีเป็นเร้กเก้เป็นหลักและผสมผสานกับดนตรีอื่นๆ เช่น สกา สามช่า และ โซล
ตัววงนั้นเกิดจากการรวมตัวของกลุ่มนักดนตรี ซึ่งส่วนใหญ่จบการศึกษามาทางด้านดนตรีจากมหาวิทยาลัยต่างๆกัน บางส่วนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยมัธยม บางส่วนได้ทำความรู้จักจากสังคมนักดนตรีทาง อินเทอร์เน็ต บางส่วนเป็นนักดนตรีอาชีพและเคยมีผลงานในอดีตมาแล้ว โดยได้รวมตัวกันตั้งแต่ เดือนกันยายน ปี พ.ศ. 2551 ในช่วงแรกเป็นวงดนตรีที่เล่นเพลงในแนว โซล และ ดิสโก้ เป็นหลัก โดยมีงานเล่นประจำในผับและสถานบันเทิงในกรุงเทพมหานคร  หลังจากนั้นในเดือนพฤศจิกายน ได้มีการเปลี่ยนแปลงตัวนักร้องนำ และได้ตั้งชื่อวงใหม่ว่า ดีฟโอซี และปรับเปลี่ยนมาเล่นเพลงเร้กเก้เป็นหลัก
ต้นปี 2552 ดีฟโอซีได้เริ่มต้นเข้าห้องบันทึกเสียงที่ โมอายมิวสิก โดยทำการบันทึกเสียงผลงานเพลงที่แต่งขึ้นเองโดย เอก นักร้องนำ มีโมกข์ โมอาย เป็น วิศวกร ช่วยในการทำ โปรดักชัน และได้ทำการปล่อยซิงเกิ้ลและ มิวสิกวิดีโอแรกของวงมาในเพลง เกาะสมุย ซึ่งได้รับความนิยมแพร่หลาย ถือเป็นวงเรกเก้คลื่นลูกใหม่ที่ได้รับความนิยมไปทั่วประเทศ  และวงได้ปล่อยซิงเกิ้ลเพลงถัดมาทั้ง เรกเก้หน้าฝน เกาะเสม็ด Reggae Cocktail ซึ่งได้รับความนิยมในหมู่แฟนเพลงเร้กเก้สกาทั่วประเทศ   และเดือน มิถุนายน 2552 ได้ปล่อยอัลบั้มเต็ม On The Beach วางแผงอย่างเป็นทางการ
ช่วงปี 2552-2553  ดีฟโอซีอยู่ในช่วงทัวร์คอนเสิร์ตทั่วประเทศ และเริ่มทำอัลบั้มเพลงชุดต่อไป [ต้องการอ้างอิง]
ผลงาน > อัลบั้ม

On The Beach (2552)
สมาชิก

ชลขจร ทองพบ(ร้องนำ)
ณวรา สรรพอุดม (เบส) (2009-2012)
นทพล ศรีสะอาด (เบส) (2012-2014)
วีระวัฒน์ จันทกุล (กีต้าร์)
จักรพงษ์ มงคลยศ (กลอง)
อนันทกุล แก้วสำรวย (ทรัมเป็ต)
กิจขจร พูลสวัสดิ์ (แซกโซโฟน)
นพกร เนียมทอง (เพอร์คัสชั่น)
พณัฐสรณ์ หลักซุม (อะบอริจิ้น เพอร์คัสชั่น)
สันติภาพ ขออ้อมกลาง (คีย์บอร์ด)
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.facebook.com/deeposeaband
คลังข้อมูล

คลังข้อมูล (data warehouse) คือ ฐานข้อมูลขนาดยักษ์ ที่รวบรวมฐานข้อมูลจากหลายแหล่งหลายช่วงเวลา ซึ่งอาจมี schema แตกต่างกัน มาไว้รวม ณ ที่เดียวกัน (และใช้ schema เดียวกัน)
ความแตกต่างจากฐานข้อมูล

โดยปกติแล้ว ฐานข้อมูลในองค์กรทั่วไปจะมีลักษณะที่ค่อนข้างทันต่อเหตุการณ์ เช่น ฐานข้อมูลพนักงานก็จะเก็บเฉพาะพนักงานในปัจจุบัน จะไม่สนใจข้อมูลพนักงานเก่า ๆ ในอดีต ซึ่งอาจจะมีข้อมูลอะไรบางอย่าง ที่มีประโยชน์สำหรับผู้บริหาร ในการวิเคราะห์ประสิทธิภาพและคุณลักษณะต่าง ๆ ขององค์กร. นอกจากนี้ ฐานข้อมูลแต่ละอันมักถูกออกแบบมาใช้เก็บข้อมูลเฉพาะด้าน จึงมีข้อมูลเฉพาะบางส่วนขององค์กรเท่านั้น ฉะนั้นคลังข้อมูลจึงถูกออกแบบมา เพื่อรวบรวมข้อมูลในทุกส่วนของทั้งบริษัท ทั้งเก่าและใหม่ไว้ด้วยกัน ไม่มีการลบทิ้งข้อมูลเก่า ๆ ที่ไม่จริงในปัจจุบัน
โดยสรุปคือ
คลังข้อมูล (Data Warehouse) ใช้เพื่อการวิเคราะห์ (ข้อมูลทั้งอดีตและปัจจุบัน)
ฐานข้อมูล (Data Base) ใช้เพื่อทำการประมวลผล (เฉพาะข้อมูลปัจจุบัน)
ถ้าองค์กรมีคลังข้อมูลหลาย ๆ อันเพื่อใช้ในการวิเคราะห์ต่าง ๆ แตกต่างกันไป เช่น คลังข้อมูลด้านการเงิน และ คลังข้อมูลด้านทรัพยากรมนุษย์ เรามักเรียกคลังข้อมูลเฉพาะด้านเหล่านี้ว่า ตลาดข้อมูล (data marts)
อนึ่ง กระบวนการในการใช้ข้อมูลในคลังข้อมูลเพื่อการตัดสินใจ และวางแผนในทางธุรกิจ มักถูกเรียกว่า การบริหารธุรกิจอย่างชาญฉลาด (business intelligence).
ประเด็นที่ต้องพิจารณา

ในการรวมฐานข้อมูล อาจมีปัญหาว่าฐานข้อมูลแต่ละอัน อาจถูกออกแบบจากผู้ออกแบบหลายๆ คนทำให้มี schema แตกต่างกันไป (schema ในที่นี้หมายถึงการออกแบบ REA model ว่าจะมีกี่ตาราง แต่ละตารางเชื่อมกันอย่างไร มีอะไรเป็น primary key, foreign key เป็นต้น) ปัญหาใหญ่ก็คือจะนำฐานข้อมูลที่มีความแตกต่างกันมารวมกันได้อย่างไร
เมื่อรวมกันแล้วต้องการให้ schema ของคลังข้อมูลมีลักษณะแบบไหน. การออกแบบคลังข้อมูลโดยทั่วไป มักจะออกแบบตรงข้ามกับฐานข้อมูลอย่างสิ้นเชิง
การออกแบบฐานข้อมูลเรามักต้องการให้มี schema ที่ปรับปรุงได้ง่ายๆ (เพราะเราต้องประมวลผลบ่อย) คือในแต่ละตารางมี primary key น้อยๆ และมีตารางจำนวนมากเชื่อมต่อกัน นั่นคือใน REA model มักจะมีหลาย ๆ ตาราง
ในคลังข้อมูลเราต้องการให้เรียกข้อมูลที่ต้องการดู (query) ง่ายๆ และรวดเร็ว นอกจากนั้นเราไม่ค่อยได้แก้ไขปรับปรุงคลังข้อมูล จึงมักออกแบบให้มีตารางน้อยๆ schema ที่นิยมใช้ในคลังข้อมูลคือ star schema (ดู Fig. 15-7)
การวิเคราะห์ข้อมูลในคลังข้อมูล

มีสองประเภทใหญ่ ๆ คือ
การวิเคราะห์ข้อมูลในคลังข้อมูล > Online Analytical Processing

Online Analytical Processing (OLAP) คือการใช้คำค้น (query) เพื่อค้นหาข้อมูลในคลังข้อมูลเหมือนในฐานข้อมูล เหตุผลที่เราไม่ค้นในฐานข้อมูล แต่มาทำในคลังข้อมูลแทนมีสองสาเหตุคือ
ความเร็ว
ความครอบคลุมของข้อมูลทั้งบริษัทที่มีอยู่ในคลังข้อมูล
ลักษณะการจัดเก็บข้อมูลที่ OLAP สามารถเรียกใช้
รูปแบบการจัดเก็บข้อมูลที่ทรงประสิทธิภาพมีอยู่ 3 ชนิดที่ (OLAP) สามารถเข้าถึงข้อมูลได้
1. ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ (Relational DataBase) โดยทั่วไปแล้วระบบงานประจำมีการจัดเก็บข้อมูลแบบ RDBMS และ data warehouse ก็มีการจัดเก็บข้อมูลแบบ RDBMS ซึ่งอาจจะมีโครงสร้างข้อมูล แบบ star schema และอาจจะเป็นได้ทั้ง normalized & denormalized
2. ฐานข้อมูลหลายมิติ ( multidimentional database) ข้อมูลที่จัดเก็บในฐานข้อมูลหลายมิติอาจมาจากฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ หรือระบบงานปัจจุบันโดยจะแปลง
การจัดเก็บข้อมูลเสียใหม่ โดยมีโครงสร้างการจัดเก็บแบบ array โดยทั่วไปแล้วฐานข้อมูลหลายมิติจะยอมให้สิทธิการเขียนข้อมูลลงในฐานข้อมูล ในช่วงเวลาหนึ่งเพียงคนเดียว แต่อนุญาตให้หลาย ๆ คน เข้าค้นหาข้อมูลในเวลาเดียวกัน หรือมิฉะนั้นก็อนุญาตให้ค้นหาข้อมูลเพียงอย่างเดียว
3. เก็บข้อมูลไว้ที่ client ลักษณะของfile (client-base files) ในกรณียอมให้client ดึงข้อมูลจำนวนไม่มากนักมาเก็บไว้ซึ่งเหมาะกับการประมวลผลแบบกระจาย
หรือการสร้างคำสั่งให้ข้อมูลปรากฏบน web
OLAP ที่เกี่ยวข้องกับสาขาอื่นๆ
OLAP นับเป็นเทคโนโลยีที่มีความสำคัญต่อสาขาธุรกิจในปัจจุบันเป็นอย่างมาก เนื่องจากความซับซ้อนที่มากขึ้น และเวลาที่น้อยลงสำหรับการตัดสินใจทางธุรกิจ OLAP จึงเป็นคำตอบที่เหมาะสมมากที่สุดในปัจจุบัน เพราะจุดเด่นที่สำคัญของ OLAP ประกอบด้วย การตอบสนองต่อการคิวรีของผู้ใช้ที่กินเวลาไม่มาก การทำงานที่ไม่ขึ้นกับขนาดและความซับซ้อนของฐานข้อมูล แอปพลิเคชัน OLAP ช่วยงานการวิเคราะห์ข้อมูล ไม่ว่าจะเป็นการเปรียบเทียบ การนำเสนอในมุมมองเฉพาะ รวมถึงการวิเคราะห์ข้อมูลย้อนหลังและคาดการณ์ข้อมูลในอนาคตตามโมเดลการตอบคำถามแบบ "What-If"
การวิเคราะห์ข้อมูลในคลังข้อมูล > การทำเหมืองข้อมูล

การทำเหมืองข้อมูล (Data Mining) คือ การหารูปแบบ (pattern) อะไรบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในข้อมูล ที่มองผิวเผินแล้วไม่อาจสังเกตเห็นได้ เนื่องจากข้อมูลมีปริมาณมาก เช่น การค้นหากฎความสัมพันธ์ (association rules) ของสินค้าในห้างสรรพสินค้า เราอาจพบว่าลูกค้าร้อยละ 90 ที่ซื้อเบียร์ จะซื้อผ้าอ้อมเด็กด้วย, ซึ่งเป็นข้อมูลให้ทางห้างคิดรายการส่งเสริมการขายใหม่ๆ ได้; หรือ ธนาคารอาจพบว่า คนทั่วไปที่มีอายุ 20-29 ปี และมีรายได้ในช่วง 20,000-30,000 บาท มักซื้อเครื่องเล่นเอ็มพีสาม, ธนาคารอาจเสนอให้คนกลุ่มนี้ทำบัตรเครดิต โดยแถมเครื่องเล่นดังกล่าว เป็นต้น..........................
ลักษณะเด่นของคลังข้อมูล

ให้ผลตอบแทนจากการลงทุนที่สูง ถึงแม้ว่าจะมีการลงทุนที่ต่ำก็ตาม
เนื่องจากมีการให้ให้ผลตอบแทนจากการลงทุนที่สูง จึงสามารถทำให้องค์กรเกิดความได้เปรียบคู่แข่งขันในแง่ของการได้รับข้อมูลและสารสนเทศก่อนคู่แข่งขันเสมอ จึงทำให้สามารถวิเคราะห์ข้อมูลเหล่านั้นเพื่อทำการกำหนดเป็นกลยุทธ์ และกำหนดทิศทางในการดำเนินงานได้ก่อนคู่แข่งขัน เช่น พฤติกรรมของผู้บริโภค ความต้องการทางตลาด และแนวโน้มความต้องการของผู้บริโภค
เพิ่มประสิทธิภาพในการตัดสินใจของผู้ตัดสินใจ เนื่องจากคลังข้อมูลได้รับการให้ข้อมูลที่รับมาจากแหล่งข้อมูลที่แตกต่างกัน มีความสอดคล้องกัน และวิเคราะห์ตามประเด็นที่ผู้ตัดสินใจต้องการ อีกทั้งข้อมูลที่มีอยู่ในคลังข้อมูลก็มีปริมาณมากทั้งข้อมูลในอดีตและปัจจุบัน จึงทำให้การตัดสินใจมีประสิทธิภาพมากขึ้นอีกด้วย
ทำให้สะดวกและรวดเร็วในการค้นหาข้อมูลต่างๆ และลดความซ้ำซ้อนกันของข้อมูลอีกด้วย
ดูเพิ่ม

ฐานข้อมูล
การทำเหมืองข้อมูล
Balanced scorecard
ตำบลหน้าเมือง

ตำบลหน้าเมือง สามารถหมายถึง
ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี
ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
ตำบลหน้าเมือง อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ตลาดน้ำคลองแห

บรรยากาศตลาดน้ำคลองแห
ตลาดน้ำคลองแห เป็นตลาดน้ำแห่งแรกและแห่งเดียวในภาคใต้ของประเทศไทย ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามวัดคลองแหในตำบลคลองแห อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
ผู้ค้าจะใส่ชุดไทยพื้นบ้านและมีอาหารให้เลือกหลายเมนู ได้แก่ อาหารท้องถิ่น อาหารไทย และอาหารมุสลิม ลักษณะเฉพาะอีกอย่างในตลาดนี้คือการใช้ของบรรจุอาหารที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เช่น กะลามะพร้าว ท่อไม้ไผ่ และหม้อดิน แทนการใช้บรรจุภัณฑ์ที่เป็นโฟมหรือพลาสติก ตลาดน้ำนี้มีความเป็นเอกลักษณ์จากตลาดอื่น ๆ ในภาคอื่นของประเทศไทย ตรงที่ตลาดนี้มีวัฒนธรรมไทยพุทธและมุสลิมรวมกัน
ตลาดนี้เปิดบริการทุกวันศุกร์ถึงวันอาทิตย์รวมวันหยุดราชการตั้งแต่เวลา 13.00 นาฬิกาถึงประมาณ 21.00 นาฬิกา ผู้เยี่ยมชมส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ เช่นอินโดนีเซีย มาเลเซีย สิงคโปร์ มากกว่าชาวไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
"Khlong Hae Floating Market". Bangkok Post. สืบค้นเมื่อ 2019-05-15.
7°02′49.6″N 100°28′26.7″E﻿ / ﻿7.047111°N 100.474083°E﻿ / 7.047111; 100.474083
จูชิโร โคโนเอะ

จูชิโร โคโนเอะ (10 เมษายน ค.ศ. 1914 - 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1977) ที่นางาโอกะ จังหวัดนีงาตะ เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
ผลงานภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง |
| --- | --- |
1939: Chiheisen
1941: Ôzora no isho
1943: The Decisive Battle
1953: Senkan Yamato
1955: Gokumonchô
1956: Rindo garasu
1956: Kitsune kago
1956: Five Patriots of Kyoto
1957: Rônin-gai
1957: Jirochô gaiden: Ishimatsu to oiwake sangorô
1959: Yagyu tabi nikki: Tenchi muso ken
1959: Edo yumin den
1960: Rônin ichiba - Asayake tengu
1960: Tenpô rokkasen - Jigoku no hanamichi
1960: Suronin hyakuman-goku
1960: Jirochô kesshôki: Fuji mitôge no taiketsu
1961: 赤穂浪士
1961: Gokai senryo yari
1961: The Ghost Story of Oiwa's Spirit
1961: Law in Ghost Island
1961: Fighting Daimyo
1962: Hanagasa dochu
1962: Kisaragi musô ken
1962: Akai kage-bôshi
1962: Inazuma to uge no kettô
1963: Seventeen Ninja
1963: Jirochô sangokushi dainibu
1963: Blood and Sand
1964: Ninja gari
1964: Bakuto tai tekiya
1964: Shafu yukyoden - kenka tatsu
1965: Shirotori
1965: Mondonosuke Sanban Shobu
1965-1972: Tsuronin Tsukikage Hyogo[ต้องการอ้างอิง]
1966: Nihon daikyôkaku
1967: Zatoichi Challenged
1968: Ah kaiten tokubetsu kogetikai
1969: Bakuto Ichidai Chimatsuri Fudo
1971: Boryokudan sai buso
1972: Trapped, the Crimson Bat
แหล่งข้อมูลอื่น

Jushiro Konoe ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Chambara Movie Star, Jushiro Konoe
ชิงเต่า

บทความนี้เกี่ยวกับเมือง สำหรับเบียร์ ดูที่ เบียร์ชิงเต่า
| ชิงเต่า 青岛市 |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด และนครระดับกิ่งมณฑล
สถานที่ต่าง ๆ ในนครชิงเต่า ตามเข็มนาฬิกาจากบนซ้าย: ทิวทัศน์นครชิงเต่า, วิหารเซนต์ไมเคิล, ท่าเรือชิงเต่าในตอนกลางคืน, วัดที่ฐานภูเขาเหลา (เหลาชาน) และจัตุรัส 4 พฤษภา
th
ที่ตั้งของนครชิงเต่า (สีแดง) บนชายฝั่งตะวันออกของจีน
ชิงเต่าตำแหน่งที่ตั้งของใจกลางเมือง
พิกัด (หน่วยงานบริหารนครชิงเต่า): 36°04′01″N 120°22′58″E﻿ / ﻿36.0669°N 120.3827°E﻿ / 36.0669; 120.3827
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: ชานตง
ให้เช่าแก่เยอรมนี: 6 มีนาคม 1898
ญี่ปุ่นยึดครอง: 7 พฤศจิกายน 1914
กลับเป็นของจีน: 10 ธันวาคม 1922
ญี่ปุ่นยึดครอง: 10 มกราคม 1938
กลับเป็นของจีน: 15 สิงหาคม 1945
ศูนย์กลางการปกครอง: เขตชื่อหนาน (市南区)
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: หวาง ชิงเซี่ยน (王清宪)
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด และนครระดับกิ่งมณฑล: 11,067 ตร.กม. (4,273 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 11,067 ตร.กม. (4,273 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2018): 1,632 ตร.กม. (630 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 5,019 ตร.กม. (1,938 ตร.ไมล์)
ประชากร (2014)
 • นครระดับจังหวัด และนครระดับกิ่งมณฑล: 9,046,200 คน
 • ความหนาแน่น: 820 คน/ตร.กม. (2,100 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2018): 5,930,000 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 3,600 คน/ตร.กม. (9,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 266000
รหัสพื้นที่: 0532
รหัส ISO 3166: CN-SD-02
GDP: ¥ 1.2 ล้านล้าน  (US$140 พันล้าน)
GDP ต่อหัว: ¥ 127,745  (US$18,000)
คำนำหน้าทะเบียนรถ: 鲁B & 鲁U
ชายฝั่ง: 862.64 km (536.02 mi) (รวมเกาะนอกชายฝั่ง) 730.64 km (454.00 mi) (ไม่รวมเกาะ)
ชาติพันธุ์ส่วนใหญ่: ฮั่น: 99.86%
จำนวนเขตการปกครอง ระดับเทศมนฑล: 10
เว็บไซต์: www.qingdao.gov.cn
ชิงเต่า ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลชานตง (Shandong Sheng) พื้นที่ของเมืองชิงเต่า 10,654 ตารางกิโลเมตร จำนวนประชากรประมาณ 2.3 ล้านคน ประชากรเมืองชิงเต่าได้ชื่อว่ามีความขยันและทำงานหนัก ซึ่งเป็นจุดสำคัญทำให้เมืองชิงเต่าได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็วในช่วง 100 ปีที่ผ่านมา เมืองชิงเต่าได้รับการสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1891 จากรัฐบาลทหารของเมืองชิงเต่า
ชิงเต่ามีความสำคัญโดยเป็นเมืองท่ายุทธศาสตร์ เมืองนี้ถูกยึดครองโดยประเทศเยอรมันจนถึงปี ค.ศ. 1914 และโดยญี่ปุ่น ซึ่งจีนทำการยึดคืนมาได้ในปี ค.ศ. 1922 นอกจากนี้ ยังเคยเป็นฐานทัพเรือของอเมริกามายาวนานถึง 36 ปี นอกจากนี้ยังมีเหตุการณ์ สำคัญ ๆ ในประวัติศาสตร์ หลายเหตุการณ์ที่มีผลกระทบต่อเมืองชิงเต่า เช่น เหตุการณ์ May Fourth Movement เป็นต้น
ทั้งนี้ ชิงเต่ายังมีสะพานชิงเต่า-ไฮ่วาน ซึ่งเป็นสะพานข้ามทะเลที่ยาวที่สุดในโลก
เศรษฐกิจ

มณฑลชานตงเป็นภูมิภาคที่สำคัญในภาคตะวันออกของจีน ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ทางเศรษฐกิจอย่างมากในในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา การพัฒนานี้ส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในนครชิงเต่า  อัตราการพัฒนาเป็นไปอย่างรวดเร็ว ในปี 2549 อัตราการเติบโตต่อปีที่ 18.9 เปอร์เซ็นต์ GDP ของชิงเต่าสูงถึง 291.87 พันล้านหยวน (42.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยชิงเต่ามี GDP เป็นอันดับแรกในมณฑลซานตง และอันดับที่ 10 จาก 20 เมืองชั้นนำของจีน  GDP ต่อหัวประกอบด้วย 52,895 หยวน (7,616 ดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2551 GDP เติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่องโดยเฉลี่ย 16% ต่อปี ในปี 2549 ชิงเต่าได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในหก "เมืองทองคำ" โดยธนาคารโลกจาก 120 เมืองของจีนที่ประเมินจากปัจจัยต่างๆ รวมถึง บรรยากาศการลงทุน และประสิทธิผลการดำเนินงานภาครัฐ  ในปี 2018 GDP ของ Qingdao สูงถึง 1,200.15 พันล้านหยวนแม้ว่าจะลดลงเล็กน้อยในปี 2019
ในระดับสากล นครชิงเต่า อาจเป็นที่รู้จักในเรื่องของโรงเบียร์ Tsingtao ซึ่งก่อตั้งโดย บริษัท ร่วมทุนของเยอรมัน - อังกฤษในปี 2446 ซึ่งผลิตเบียร์ Tsingtao ซึ่งเป็นเบียร์ส่งออกที่มีชื่อเสียงที่สุดของจีน นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของ Haier ผู้ผลิตสินค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าในครัวเรือนรายใหญ่ และ ไฮเซนส์ ซึ่งเป็นบริษัทอิเล็กทรอนิกส์รายใหญ่ ในปี 2002 ผู้ผลิตกีต้าร์ Epiphone ได้เปิดโรงงานในชิงเต่า
ในปีพ. ศ. 2527 รัฐบาลจีนได้กำหนดให้ส่วนหนึ่งของนครชิงเต่า เป็นเขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีพิเศษ (SETDZ) นอกจากเขตนี้แล้ว ทั้งเมืองยังขยายการพัฒนาอุตสาหกรรมไปสู่ระดับทุติยภูมิและตติยภูมิอย่างน่าทึ่ง ในฐานะเมืองท่าการค้าที่สำคัญของมณฑลชานตง ชิงเต่าเจริญรุ่งเรืองด้วยการลงทุนจากต่างประเทศและการค้าระหว่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักลงทุนจากเกาหลีใต้และญี่ปุ่นซึ่งทำการลงทุนอย่างกว้างขวางในเมืองนี้ โดยมีพลเมืองเกาหลีใต้ประมาณ 80,000 คนอาศัยอยู่ในชิงเต่า
ในแง่ของเกษตรกรรมชิงเต่ามีที่ดินเหมาะแก่การเพาะปลูกประมาณ 120,000 ไร่ (202.5 ตร.กม.)  [ต้องการอ้างอิง] นครชิงเต่า มีแนวชายฝั่งที่เป็นแนวคดเคี้ยวเป็นแหล่งอาศัยของทรัพยากรสัตว์น้ำทางทะเลที่ดีมาก โดยเฉพาะการเพาะเลี้ยงปลา กุ้ง และทรัพยากรทางทะเลอื่น ๆ
ชิงเต่า มีปริมาณการผลิตไฟฟ้าจากพลังงานลมได้ในระดับสูงสุดในภูมิภาคตะวันออกของจีน
เศรษฐกิจ > เขตอุตสาหกรรม

เขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีพิเศษชิงเต่า
เขตการค้าเสรีชิงเต่า
ชิงเต่าเขตอุตสาหกรรมไฮเทค
เขตอุตสาหกรรมมหาวิทยาลัยชิงเต่า
ระเบียงภาพ

หาดทรายชิงเต่า
จัตุรัสชิงเต่า
แหล่งข้อมูลอื่น

Qingdao Government website เก็บถาวร 2020-08-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (จีน)
| ด ค กเขตการปกครองระดับจังหวัดของมณฑลชานตง |
| --- | --- | --- |
จี่หนาน (เมืองหลวง)
| นครระดับกิ่งมณฑล |  จี่หนาน  ชิงเต่า  |  |
| นครระดับจังหวัด |  จือปั๋ว  เจ่าจวาง  ตงหยิง  ยานไถ  เหวย์ฟาง  จี่หนิง  ไท่อาน  เวย์ไห่  รื่อเจ้า  หลินอี๋  เต๋อโจว  เหลียวเฉิง  ปินโจว  เหอเจ๋อ  |  |
| ด ค กเขตพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| เขตเศรษฐกิจพิเศษ |  เชินเจิ้น  จูไห่  ซัวเถา (ชั่นโถว)  เซี่ยเหมิน  คัชการ์  มณฑลไหหลำ (ไห่หนาน)  |  |
| เขตพัฒนาใหม่ |  ต้าเหลียน  ชิงเต่า  ชินหฺวังเต่า  เหลียนหยุนกั่ง  ผู่ตง  ยานไถ  จั้นเจียง  หนิงปัว  เวินโจว  หนานทง  ฝูโจว  กว่างโจว  เป๋ย์ไห่  |  |
เบียร์ Tsingtao จากเมืองชิงเต่าซึ่งเป็นแบรนด์ในประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับสองของจีน และเป็นแบรนด์ส่งออกที่ใหญ่ที่สุด
Qingdao TV Tower
ช่อ ห้าพลัง

| ช่อ ห้าพลัง |
| --- | --- |
เกิด: 22 เมษายน พ.ศ. 2499 (59 ปี)
ช่อ ห้าพลัง เกิดเมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2499 จังหวัดสมุทรปราการ สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 14) แพ้ 5
เกียรติประวัติ

แชมป์เงารุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBC
ชิง 6 กันยายน 2530 ชนะน็อค ยก 5 ปูโล ซูการ์ เรย์ ( อินโดนีเซีย) ที่ซูราบายา
เสียแชมป์ 17 มกราคม 2531 แพ้คะแนน เฮ็งกี กุน (อินโดนีเซีย) ที่ซูราบายา
ช่อการะเกด

ช่อการะเกด เป็นนิตยสารเรื่องสั้นที่ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับนิตยสาร โลกหนังสือ โดยมี สุชาติ สวัสดิ์ศรี เป็นบรรณาธิการเมื่อ พ.ศ. 2521
ช่อการะเกดแต่ละยุค

สามารถออกเป็นสามยุค ดังนี้
ยุคแรก ระหว่างปีพ.ศ. นักเขียนในยุคนี้ได้แก่ ชาติ กอบจิตติ มาลา คำจันทร์ วิมล ไทรนิ่มนวล จำลอง ฝั่งชลจิตร
ยุคที่สอง ระหว่างปีพ.ศ. นักเขียนในยุคนี้ได้แก่ วินทร์ เลียววาริณ เดือนวาด พิมวนา
ยุคที่สาม เริ่มพ.ศ. 2550 นักเขียนในยุคนี้ได้แก่ ฉมังฉาย เดช อัคร ปริญญา ตรีน้อยใส ไพชัฏ ภูวเชษฐ์ ภาณุ ตรัยเวช ภาณุพงษ์ คงจันทร์ วยากร พึ่งเงิน สมภพ นิลกำแหง อดิศร ไพรวัฒนานุพันธ์ กิตติวัฒน์ ตันทะนันท์ ชัยกร หาญไฟฟ้า ธาร ยุทธชัยบดินทร์ ปานศักดิ์ นาแสวง วุฐิศานดิ์ จันทร์วิบูล อุทิศ เหมะมูล ฯลฯ
ชาติพยัคฆ์

| ชาติพยัคฆ์ |
| --- | --- |
ประเภท: ดราม่า, พีเรียด, อิงประวัติศาสตร์
สร้างโดย: บริษัท เมตตา และ มหานิยม จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์ : ณพุทธ สุศรีฯ   ฉัตรชัย เปล่งพานิช   บทโทรทัศน์ : ณพุทธ สุศรีฯ
กำกับโดย: โชติรัตน์ รักเริ่มวงษ์ 
แสดงนำ: จรณ โสรัตน์ นิษฐา คูหาเปรมกิจ กมลเนตร เรืองศรี ณัฐวิญญ์ วัฒนกิติพัฒน์ จิรายุ ตันตระกูล โชคชัย บุญวรเมธี สมิทธิ ลิขิตมาศ
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 14 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ความยาวตอน: 150 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 15 มีนาคม – 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
ชาติพยัคฆ์ เป็นบทประพันธ์และบทโทรทัศน์ของ ณพุทธ สุศรีฯ เป็นละครอิงประวัติศาสตร์สมัยรัชกาลที่5 เกี่ยวกับการล่าอาณานิคมและเสียดินแดนของไทย โดยมีตัวเอกเป็น กล้า ทาสหนุ่มผู้มีความทรนงในตัวเอง และ คุณพลอย บุตรสาวของคุณพระพิสุทธิ์ ซึ่งแอบรักกันแต่ด้วยฐานะที่ขวางกั้นทำให้เขาและเธอต้องฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ นานา ผลิตโดย ช่อง3 ค่าย เมตตา และ มหานิยม กำกับการแสดง โชติรัตน์ รักเริ่มวงษ์ นำแสดงโดย จรณ โสรัตน์ ในบท กล้า นิษฐา จิรยั่งยืน ในบท คุณพลอย ร่วมด้วย กมลเนตร เรืองศรี,ณัฐวิญญ์ วัฒนกิตติพัฒน์,สมิทธิ ลิขิตมาศกุล,ฉัตรชัย เปล่งพานิช,สินจัย เปล่งพานิช และอีกมากมาย
นักแสดง

| ละครโทรทัศน์> ตัวละคร | พ> ศ. 2559.นักแสดงนำโดย |
| --- | --- |
นักแสดงหลัก
กล้า เมืองสิงห์: จรณ โสรัตน์
คุณพลอย: นิษฐา คูหาเปรมกิจ
บัว: กมลเนตร เรืองศรี
อาเหวิน: ณัฐวิญญ์ วัฒนกิติพัฒน์
รื่น: จิรายุ ตันตระกูล
มิ่ง: โชคชัย บุญวรเมธี
คุณโชติ: สมิทธิ ลิขิตมาศกุล
ให้เกียรติรับเชิญ
เจ๊คิ้ม: เจนนิเฟอร์ คิ้ม
ทองอิน: นภัสกร มิตรธีรโรจน์
นักแสดงสมทบ
หม่อมเจ้าชาตรี เกียรตินภากร (ท่านเตี่ย): ฉัตรชัย เปล่งพานิช
นางเพียร / คุณทิพย์: สินจัย เปล่งพานิช
พระยาประเสริฐภักดี: นพพล โกมารชุน
คุณพระพิสุทธิ์มนตรี: เกรียงไกร อุณหะนันทน์
จีนหยง (เถ้าแก่หยง): ศานติ สันติเวชชกุล
คุณหญิงกุหลาบ: สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ
ปีเตอร์: เดวิด อัศวนนท์
นายพลอังเดร / ท่านกงศุล: ปีเตอร์ ธูนสตระ
ฮิวโก้: กลศ อัทธเสรี
ข้าหลวงเบอร์นาร์ด: ปีแอร์ เดอลาลองด์
มิสเตอร์สตีเฟ่น: เมอริค เดวิดสัน
อาเหมย: กัญญา ไรวินท์
เฮียเล้ง: วสันต์ อุตตมะโยธิน
ตาสังข์: ถั่วแระ เชิญยิ้ม
แม่เอียด: ณัฐนี สิทธิสมาน
อาฉาง: ฝันดี จรรยาธนากร
อาเฉียง: ฝันเด่น จรรยาธนากร
ยันต์: ชลัฏ ณ สงขลา
เที่ยง: สมจิตร จงจอหอ
ทิว: ณัฐภณ มิเกลลี่
ด้วง: พศิน เรืองวุฒิ
ยอด: วัชรชัย สุนทรศิริ
ชด: สุพจน์ พงษ์พรรณเจริญ
พ่อบ้านกุ่ย: ประทีป หาญอุดมลาภ
ตาชุ่ม: สรวุฒิ เจริญเชื้อ
อาหลอ: จตุพร วณิชวรพงศ์
อาเปียว: ศุภรัตน์ มีปรีชา
เฮียหม่า: วสันต์ พัดทอง
แมรี่: ด.ญ. จิรดา โมแรน
พลอย (วัยเด็ก): ด.ญ. กุลฑีรา ยอดช่าง
กล้า (วัยเด็ก): ด.ช. ณพัฒน์ วรรณบวร
บัว (วัยเด็ก): ด.ญ. ชนัญญา เลิศวัฒนามงคล
นักแสดงรับเชิญ
เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์: เวชสิทธิ์ สุขมาก
ผู้ใหญ่เชื้อ: ชลิตรัตน์ จันทรุเบกษา
เฮียสาม: เยี่ยมพนา ลีลาภิรมย์
หลวงวิชัย: อมร พงษ์พิชิตภูมิ
เถ้าแก่หยี: สุพจน์ ตั้งจารุจุรี
นักฆ่า: วีระศักดิ์ จงสมจิตต์เจริญ
หมอจีน: ธนัท ภักดีเดชาเกียรติ
เถ้าแก่เบ๊: วิโรจน์ วงศ์วิเศษศิริ
คนลากรถ: มานะ เล่งอิ้ว
มาร์คัส: รอน สมูเรนเบิร์ก
กัปตันจอห์น: เคิร์ก ริดเดลล์
เซียปัง: เซี่ย เหวิน หลง
ล่าม: สิทธิโชค เปล่งพานิช
งานสร้าง

ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ เป็นผลงานการประพันธ์ของ "ณพุทธ สุศรีฯ" และ "ฉัตรชัย เปล่งพานิช" ก่อนที่ ณพุทธ สุศรีฯ จะเขียนเป็นบทละครโทรทัศน์ซึ่งกำลังโด่งดังอยู่ทางไทยทีวีสีช่อง 3 เนื้อเรื่องกล่าวถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเฉพาะในประเทศสยาม นักล่าอาณานิคมชาติตะวันตกต่างหมายมั่นที่จะยึดครองแผ่นดินสยามไว้ ให้เหมือนกับประเทศอื่นๆ ในภูมิภาคใกล้เคียงกัน แต่ชนชาวสยามก็พยายามพิทักษ์รักษาเสรีภาพไว้อย่างสุดความสามารถ แม้กระทั่งเดนทาสคนหนึ่งผู้แทบจะจบชีวิตครั้งแล้วครั้งเล่า ยังเข้าร่วมฟันฝ่าอุปสรรคและขวากหนามอันแสนลำเค็ญทั้งปวงนั้นด้วยจิตใจอันกล้าหาญ "ชาติพยัคฆ์" ในภาคของนวนิยายนี้ ผู้แปรได้เสริมใส่จินตนาการให้มีความเข้มข้นและสีสันไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าภาพของละครที่เราเห็นอยู่ในจอโทรทัศน์ แม้ว่าอาจจะมีบางบทบางตอนที่ผิดแผกแตกต่างจากละครบ้าง แต่ก็มิได้ทำให้อรรถรสของนวนิยายเรื่องนี้ลดน้อยลงแต่ประการใด กลับเปิดให้จินตนาการของผู้อ่านได้โลดแล่นไปอย่างไร้ขอบเขต ดังเช่นนวนิยายที่ดีทั้งหลายจะพึงมี ชาติพยัคฆ์ ในบทบาทของนวนิยาย จึงเป็นเหมือนกับเหรียญอีกด้านหนึ่งของละครโทรทัศน์ ที่เปิดให้นักอ่านได้ติดตามผ่านตัวอักษรที่เรียงร้อยอย่างมีศิลปะ และคอยเกื้อกูลให้เกิดประโยชน์ผ่านศิลปะอีกแขนงหนึ่ง หาได้จำกัดไว้เพียงศิลปะด้านการแสดงแต่อย่างเดียวเท่านั้น
ส่วนผู้สร้าง ฉัตรชัย เปล่งพานิช ลั่นตั้งใจสร้างถึงแม้ละครเรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่ถูกสมมติขึ้นมาทั้งตัวแสดง เรื่องราว และสถานที่
ส่วนเสื้อผ้าหน้าผมในเรื่องย้อนไปในปี พ.ศ. 2436
การตอบรับ > คำวิจารณ์

ด้านเสียงวิจารณ์ กระปุกออนไลน์ ได้ทำสกู๊ปข่าวสัมภาษณ์ถึงนักแสดงพระเอกนางเอกของเรื่องว่าแสดงได้ดีเยี่ยมและทุกตัวละครแสดงได้สมบทบาทในทุกฉากและเนื้อเรื่องที่เข้มข้นชวนให้น่าติดตามทุกตอน จนเรียกได้ว่า วันจันทร์-อังคาร กลายเป็น วันชาติพยัคฆ์ ไปโดยปริยาย
การตอบรับ > เรตติ้ง

การตอบรับของละครเรื่องนี้ทั้งหมด 14 ตอน (เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2559 - 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2559) Nielsen ได้วัดค่าเฉลี่ยเรตติ้งละครจากผู้ชมทั่วประเทศไทยทั้งหมด 14 ตอน อยู่ที่ 6.18
เรตติ้งที่มีอันดับสูงที่สุดในละครแต่ละตอนจะแสดงด้วย สีเขียว, เรตติ้งที่มีอันดับต่ำที่สุดในละครแต่ละตอนจะแสดงด้วย สีแดง, เรตติ้งเฉลี่ยของละครจะแสดงด้วย สีน้ำเงิน
| ตอนที่ | ออกอากาศ | เรตติ้งทั่วประเทศ |
| --- | --- | --- |
| 1 | 15 มีนาคม พ.ศ. 2559 | 5.42 |
| 2 | 21 มีนาคม พ.ศ. 2559 | 5.06 |
| 3 | 22 มีนาคม พ.ศ. 2559 | 6.16 |
| 4 | 28 มีนาคม พ.ศ. 2559 | 6.30 |
| 5 | 29 มีนาคม พ.ศ. 2559 | 6.48 |
| 6 | 4 เมษายน พ.ศ. 2559 | 6.50 |
| 7 | 5 เมษายน พ.ศ. 2559 | 6.90 |
| 8 | 11 เมษายน พ.ศ. 2559 | 5.54 |
| 9 | 12 เมษายน พ.ศ. 2559 | 5.63 |
| 10 | 18 เมษายน พ.ศ. 2559 | 6.46 |
| 11 | 19 เมษายน พ.ศ. 2559 | 6.32 |
| 12 | 25 เมษายน พ.ศ. 2559 | 6.21 |
| 13 | 26 เมษายน พ.ศ. 2559 | 6.28 |
| 14 | 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 | 7.19 |