stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2021–22
รอบคัดเลือก

ทั้งหมดของทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันนั้นคือทีมที่ไม่ได้เป็นสมาชิกของ พรีเมียร์ลีก หรือ อิงกลิชฟุตบอลลีก มีเข้าแข่งขันในรอบคัดเลือกเพื่อรักษาหนึ่งจาก 32 ที่ว่างในรอบแรก. การแข่งขันรอบคัดเลือกหกรอบมีกำหนดจะเริ่มต้นกับรอบเบื้องต้นพิเศษในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2021.
รอบแรก

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021  | ดาเกแนมแอนด์เรดบริดจ์ (5) | 0–1 | ซอลฟอร์ดซิตี (4) | ดาเกแนม |
| 19:45 GMT |  | รายงาน | เทิร์นบูลล์  3' | สนามกีฬา: วิกตอเรีย โรด ผู้ชมในสนาม: 2,330 คน ผู้ตัดสิน: เดวิด ร็อก |
เอ็กซิเตอร์ซิตี: เกมเอฟเอคัพกับ แบรดฟอร์ดซิตี ให้ลงเล่นซ้ำหลังจากที่เจ้าภาพใช้การเปลี่ยนตัวพิเศษ การเปลี่ยนตัวผู้เล่น.
รอบห้า

การจับสลากสำหรับรอบห้าได้จัดขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ที่ สนามกีฬาเวมบลีย์, และทำการจับสลากโดย แอนดี โคล. แต่ละนัดจะลงเล่นในช่วงสัปดาห์ระหว่างวันจันทร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022. ทีมที่มีอันดับต่ำที่สุดที่อยู่ในรอบห้าคือ บอร์แฮมวุด ของระดับที่ห้า เนชันนัลลีก.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 มีนาคม ค.ศ. 2022 (2022-03-01)  | ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด (2) | 0–2 | แมนเชสเตอร์ซิตี (1) | ปีเตอร์โบโร |
| 19:15 GMT |  | รายงาน |  มะห์รัซ  60'  กรีลิช  67' | สนามกีฬา: ลอนดอนโรดสเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 13,405 คน ผู้ตัดสิน: แอนดี แมดลีย์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 มีนาคม ค.ศ. 2022 (2022-03-01)  | คริสตัลพาเลซ (1) | 2–1 | สโตกซิตี (2) | เซลเฮิสต์ |
| 19:30 GMT |  กูยาเต  53'  ไรเอเดอวัลด์  82' | รายงาน |  ไทมอน  58' | สนามกีฬา: เซลเฮิสต์พาร์ก ผู้ตัดสิน: ร็อบ โจนส์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 มีนาคม ค.ศ. 2022 (2022-03-01)  | มิดเดิลส์เบรอ (2) | 1–0 (ต่อเวลาพิเศษ) | ทอตนัมฮอตสเปอร์ (1) | มิดเดิลส์เบรอ |
| 19:55 GMT |  โคเบิร์น  107' | รายงาน |  | สนามกีฬา: ริเวอร์ไซด์สเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 31,135 คน ผู้ตัดสิน: แดร์เรน อิงแลนด์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 มีนาคม ค.ศ. 2022 (2022-03-02)  | ลูตันทาวน์ (2) | 2–3 | เชลซี (1) | ลูตัน |
| 19:15 GMT |  เบิร์ค  2'  คอร์นิก  40' | รายงาน |  ซาอุล  27'  แวร์เนอร์  68'  ลูกากู  78' | สนามกีฬา: เคนิลเวิร์ท โรด ผู้ชมในสนาม: 10,140 คน ผู้ตัดสิน: ปีเตอร์ แบงก์ส |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 มีนาคม ค.ศ. 2022 (2022-03-02)  | เซาแทมป์ตัน (1) | 3–1 | เวสต์แฮมยูไนเต็ด (1) | เซาแทมป์ตัน |
| 19:30 GMT |  แปร์โร  31'  วอร์ด-พราวส์  69' (ลูกโทษ)  บรอยา  90+5' | รายงาน |  อันโตนิโอ  60' | สนามกีฬา: เซนต์แมรีส์สเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 28,383 คน ผู้ตัดสิน: อันเดร มาร์ริเนอร์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 มีนาคม ค.ศ. 2022 (2022-03-02)  | ลิเวอร์พูล (1) | 2–1 | นอริชซิตี (1) | ลิเวอร์พูล |
| 20:15 GMT |  มินามิโนะ  27', 39' | รายงาน |  รุปป์  76' | สนามกีฬา: แอนฟีลด์ ผู้ชมในสนาม: 52,231 คน ผู้ตัดสิน: มาร์ติน แอตกินสัน |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 มีนาคม ค.ศ. 2022 (2022-03-03)  | เอฟเวอร์ตัน (1) | 2–0 | บอร์แฮมวุด (5) | วอลตัน |
| 20:15 GMT |  รอนดอน  57', 84' | รายงาน |  | สนามกีฬา: กูดิสันพาร์ก ผู้ชมในสนาม: 38,836 คน ผู้ตัดสิน: โทนี แฮร์ริงตัน |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 มีนาคม ค.ศ. 2022 (2022-03-07)  | นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (2) | 2–1 | ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ (2) | เวสต์ บริกฟอร์ด |
| 19:30 GMT |  เซอร์ริดจ์  29'  ยาเตส  37' | รายงาน |  ลีส์  13' | สนามกีฬา: ซิตีกราวด์ ผู้ชมในสนาม: 27,417 คน ผู้ตัดสิน: เกรแฮม สกอตต์ |
รอบก่อนรองชนะเลิศ

การจับสลากจะได้จัดขึ้นในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2022, และทำการจับสลากโดย ผู้จัดการทีม ฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ แกเร็ท เซาท์เกต. ทีมที่มีอันดับต่ำที่สุดในรอบก่อนรองชนะเลิศคือ มิดเดิลส์เบรอ และ นอตทิงแฮมฟอเรสต์ ทั้งสองทีมของระดับที่สอง อีเอฟแอลแชมเปียนชิป.
เมื่อวันที่ 15 มีนาคม, เชลซีได้ขอร้องที่จะลงเล่นเกมของพวกเขาในนัดที่พบกับ มิดเดิลส์เบรอ ในรูปแบบการปิดสนามแข่งขัน, เนื่องจากไม่สามารถขายได้มากกว่าตั๋วฤดูกาล และตั๋วปกติ 500-600 ใบที่ควรจะขายให้ได้ก่อนวันที่ 10 มีนาคม, หลังจากเจ้าของชาวรัสเซีย โรมัน อับราโมวิช ถูกคว่ำบาตรจากสหราชอาณาจักรเกี่ยวกับลิงก์ของเขาไปยัง วลาดีมีร์ ปูติน. นี่หมายความว่าจะไม่มีใครสามารถเข้าร่วมได้, ซึ่งก็รวมไปถึงแฟนบอลมิดเดิลส์เบรอที่จำนวนตั๋วได้ถูกขายออกไปหมดแล้ว. มันถูกถอนออกในวันเดียวกันภายใต้การวิพากษ์วิจารณ์จาก เอฟเอ และ มิดเดิลส์เบรอ.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 19 มีนาคม ค.ศ. 2022  | มิดเดิลส์เบรอ (2) | 0–2 | เชลซี (1) | มิดเดิลส์เบรอ |
| 17:15 GMT |  | รายงาน |  ลูกากู  15'  ซิยาช  31' | สนามกีฬา: ริเวอร์ไซด์สเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 31,422 คน ผู้ตัดสิน: พอล เทียร์นีย์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 มีนาคม ค.ศ. 2022  | คริสตัลพาเลซ (1) | 4–0 | เอฟเวอร์ตัน (1) | เซลเฮิสต์ |
| 12:30 GMT |  กูเอฮี  25'  มาแตตา  41'  ซาอา  79'  ฮิวจ์ส  88' | รายงาน |  | สนามกีฬา: เซลเฮิสต์พาร์ก ผู้ตัดสิน: สจวร์ต แอตต์เวลล์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 มีนาคม ค.ศ. 2022  | เซาแทมป์ตัน (1) | 1–4 | แมนเชสเตอร์ซิตี (1) | เซาแทมป์ตัน |
| 15:00 GMT |  ลาปอร์ต  45+2' (เข้าประตูตัวเอง) | รายงาน |  สเตอร์ลิง  12'  เดอ เบรยเนอ  62' (ลูกโทษ)  โฟเดน  75'  มะห์รัซ  78' | สนามกีฬา: เซนต์แมรีส์สเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 29,702 คน ผู้ตัดสิน: ไมก์ ดีน |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 มีนาคม ค.ศ. 2022  | นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (2) | 0–1 | ลิเวอร์พูล (1) | เวสต์ บริกฟอร์ด |
| 18:00 GMT |  | รายงาน |  ฌอตา  78' | สนามกีฬา: ซิตีกราวด์ ผู้ชมในสนาม: 28,584 คน ผู้ตัดสิน: เคร็ก พอว์สัน |
รอบรองชนะเลิศ

การจับสลากสำหรับรอบรองชนะเลิศได้จัดขึ้นในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2022 โดยอดีตนักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ ร็อบบี ฟาวเลอร์.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 16 เมษายน ค.ศ. 2022  | แมนเชสเตอร์ซิตี (1) | 2–3 | ลิเวอร์พูล (1) | ลอนดอน |
| 15:30 BST |  กรีลิช  47'  ซิลวา  90+1' | รายงาน |  โกนาเต  9'  มาเน  17', 45' | สนามกีฬา: สนามกีฬาเวมบลีย์ ผู้ชมในสนาม: 73,793 คน ผู้ตัดสิน: ไมเคิล โอลิเวอร์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 เมษายน ค.ศ. 2022  | เชลซี (1) | 2–0 | คริสตัลพาเลซ (1) | ลอนดอน |
| 16:30 BST |  ลอฟตัส-ชีก  65'  เมานต์  76' | รายงาน |  | สนามกีฬา: สนามกีฬาเวมบลีย์ ผู้ชมในสนาม: 76,238 คน ผู้ตัดสิน: แอนโทนี เทย์เลอร์ |
รอบชิงชนะเลิศ

บทความหลัก: เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2022
16:45 BST
| เชลซี | 0–0 (ต่อเวลาพิเศษ) | ลิเวอร์พูล |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ลูกโทษ
|  อาลอนโซ   อัซปิลิกูเอตา   เจมส์   บาร์กลีย์   ฌอร์ฌีญู   ซิยาช   เมานต์  | 5–6 |   มิลเนอร์   เตียโก   ฟีร์มีนู   อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์   มาเน   ฌอตา   ซีมีกัส |
ผู้ชม: 84,897 คน
ผู้ตัดสิน: เคร็ก พอว์สัน (เชฟฟีลด์แอนด์ฮอลลัมเชอร์)
ผู้ทำประตูสูงสุด

| อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ริยาฎ มะห์รัซ | แมนเชสเตอร์ซิตี | 4 |
| 1 |  เจย์เดน สต็อกลีย์ | ชาร์ลตันแอทเลติก | 4 |
| 3 |  ไรอัน โบว์แมน | ชรูส์บรีทาวน์ | 3 |
| 3 |  จอร์ดอน การ์ริค | พลิมัทอาร์ไกล์ | 3 |
| 3 |  แฮร์รี เคน | ทอตนัมฮอตสเปอร์ | 3 |
| 3 |  คอลลัม แลงก์ | วีแกนแอทเลติก | 3 |
| 3 |  โรเมลู ลูกากู | เชลซี | 3 |
| 3 |  เอมิเลียโน มาร์คอนเดส | บอร์นมัท | 3 |
| 3 |  บรายอ็อง อึมเบอูโม | เบรนต์ฟอร์ด | 3 |
| 3 |  ทากูมิ มินามิโนะ | ลิเวอร์พูล | 3 |
| 3 |  โอลลี พัลเมอร์ | เอเอฟซี วิมเบิลดัน | 3 |
| 3 |  สกอตต์ ควิกลีย์ | สต็อกพอร์ตเคาน์ตี | 3 |
| 3 |  เจมส์ วิลสัน | พอร์ตเวล | 3 |
การประสูติของพระเยซู (คอร์เรจจิโอ)

ดูบทความหลักที่ การประสูติของพระเยซู
| การประสูติของพระเยซู |
| --- | --- |

ศิลปิน: อันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ
ปี: ค.ศ. 1529 - ค.ศ. 1530
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้
สถานที่: หอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดนที่เดรสเด็น
การประสูติของพระเยซู หรือ การชื่นชมของคนเลี้ยงแกะ (ภาษาอังกฤษ: Nativity หรือ Adoration of the Shepherds หรือ Holy Night) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญจากปาร์มาในประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดนที่เดรสเด็นในประเทศเยอรมันี
อันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ เขียนภาพ “การประสูติของพระเยซู” เสร็จราวปี ค.ศ. 1529 ถึงปี ค.ศ. 1530 งานนี้ได้รับจ้างเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1522 โดยอัลเบิร์ตโต ปราโตเนริสำหรับชาเปลของตระกูลในวัดพรอสเพอร์ที่เร็จจิโอ เอมีเลีย ภาพเขียนตั้งอยู่ในชาเปลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1530 จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1640 เมื่อถูกย้ายไปโมดีนา โดยฟรานเชสโคที่ 1 เดสเต ดยุคแห่งโมดีนาและเร็จจิโอ (Francesco I d'Este Duke of Modena and Reggio) หลังจากนั้นก็ถูกนำไปเดรสเด็นในปี ค.ศ. 1746
คอร์เรจจิโอในยุคที่ตามมาหลังจากจิตรกรคนสำคัญๆ เช่นทิเชียนตีความหมายของฉากชีวิตของพระเยซูฉากนี้ที่เห็นได้จากความเด่นในการใช้แสง ศูนย์กลางจุดสนใจของภาพอยู่รอบพระบุตรที่โอบอยู่ในวงแขนของพระแม่มารี โดยมีกลุ่มคนเลี้ยงแกะยืนอยู่ทางซ้าย ชายที่มีหนวดยืนอยู่ในท่าเดียวกับนักบุญเจอโรมในภาพ “พระแม่มารีกับนักบุญเจอโรม” ที่คอร์เรจจิโอเขียนในปี ค.ศ. 1523 ทางด้านขวาเป็นสัตว์ต่างๆ ที่มักจะปรากฏในฉากการประสูติของพระเยซู (Nativity scene) และนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ บนมุมซ้ายเป็นเทวดาที่คล้ายกับเทวดาที่คอร์เรจจิโอวาดในมหาวิหารปาร์มาที่เขียนในปีเดียวกัน
งานนี้อาจจะเป็นงานที่เป็นการศึกษาของลอมบาร์ดเกี่ยวกับการใช้แสงและใช้เป็นตัวอย่างโดยจิตรกรเช่นคามิลโล โปรคาชชินิ (Camillo Procaccini), ลูคา คัมบิอาซิ (Luca Cambiasi), จุยโด เรนิ (Guido Reni) และ โดเม็นนิโค แซมเปียริ (Domenico Zampieri) และแม้แต่ต่อมาโดย เฟเดอริโค บารอชชิ (Federico Barocci) และ คาร์โล มารัตตา (Carlo Maratta)
ดูเพิ่ม

อันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ
การประสูติของพระเยซู
แหล่งข้อมูลอื่น

คำบรรยายภาพที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
คลองบางกอกใหญ่

ปากคลองบางกอกใหญ่ บรรจบกับแม่น้ำเจ้าพระยา
คลองบางกอกใหญ่ช่วงที่ผ่านวัดอินทารามวรวิหาร (วัดบางยี่เรือนอก)
การขุดคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยาในช่วงที่ ๑ ซึ่งทำให้แม่น้ำสายเดิมกลายเป็นคลองบางกอกใหญ่ในปัจจุบัน
คลองบางกอกใหญ่ หรือชื่อในอดีตว่า คลองบางหลวง เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของแม่น้ำเจ้าพระยาหรือแม่น้ำเจ้าพระยาสายหลักตามธรรมชาติมาก่อน กล่าวคือ บริเวณแม่น้ำเจ้าพระยาสายปัจจุบันตั้งแต่ปากคลองบางกอกน้อย ตรงข้ามมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ไปจนถึงปากคลองบางกอกใหญ่ดังที่เห็นในปัจจุบันนั้นในอดีตเคยเป็นแผ่นดิน และแม่น้ำเจ้าพระยาเดิมจะอ้อมเลี้ยวจากหน้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นคุ้งกว้างมาทะลุออกข้างวัดท้ายตลาด ต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระไชยราชาธิราช (พ.ศ. 2077 - 2089) โปรดเกล้าให้ขุดคลองลัดระหว่างคุ้งแม่น้ำทั้งสอง ในบริเวณดังกล่าว เพื่อย่นระยะทางและอำนวยความสะดวกให้กับบรรดาพ่อค้าทูตานุทูตชาวตะวันตกที่เริ่มเข้ามาติดต่อค้าขายและเจริญสัมพันธไมตรีกับอาณาจักรเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ในสมัยนั้น ต่อมาเมื่อกระแสน้ำส่วนใหญ่เปลี่ยนทิศทางมาไหลผ่านคลองขุดใหม่ คลองลัดนี้ก็ค่อยๆ กว้างใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นแม่น้ำ ส่วนแม่น้ำเจ้าพระยาเดิมก็เริ่มเล็กลงจนกลายเป็นคลองบางกอกน้อยและคลองบางกอกใหญ่ ถึงสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสิน ราชสำนักย้ายมาอยู่ที่กรุงธนบุรี คลองบางกอกใหญ่กลายมาเป็นชุมชนของข้าหลวง และโปรดเกล้าให้บรรดาชาวจีนซึ่งได้เคยช่วยเหลือพระองค์มาตั้งบ้านเรือนอยู่ริมคลองบางกอกใหญ่ ผู้คนจึงนิยมเรียกกันติดปากว่า "คลองบางข้าหลวง" หรือ "คลองบางหลวง" สืบมาถึงในปัจจุบัน
รัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร กำหนดให้คลองบางกอกใหญ่เป็นคลองสำคัญซึ่งจะต้องอนุรักษ์ไว้ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2510
ปากคลองบางกอกใหญ่แยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาทางฝั่งขวาของป้อมวิไชยประสิทธิ์ ไปสิ้นสุดที่คลองมอญ ตรงข้ามปากคลองชักพระ
 มีความยาวประมาณ 6 กิโลเมตร
คลองบางกอกใหญ่ในปัจจุบันนั้นถือเป็นเส้นทางสัญจรและระบายน้ำ และด้วยความที่เคยเป็นลำน้ำเจ้าพระยาสายเดิมมาก่อนในอดีตตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยายังเป็นราชธานี จึงมีสถานที่ทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์ตั้งริมสองฝั่งมากมาย ทั้งยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่สำคัญอย่างมากจนถึงปัจจุบัน มีศาสนสถานตั้งอยู่อย่างหนาแน่นทั้งสองฝั่ง วัดและมัสยิดริมคลองบางกอกใหญ่ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  วัดโมลีโลกยาราม  วัดหงส์รัตนาราม  วัดโบสถ์อินทรสารเพชร  วัดสังข์กระจาย  วัดประดิษฐาราม  วัดเวฬุราชิณ  วัดอินทารามวรวิหาร  วัดจันทาราม  วัดราชคฤห์ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  วัดประดู่ฉิมพลี  วัดนวลนรดิศ  วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ  วัดคูหาสวรรค์  วัดกัลยาณมิตร  วัดวิจิตรการนิมิตร  มัสยิดบางหลวง (กุฎีขาว)  มัสยิดต้นสน (กุฎีใหญ่)  กุฎีเจริญพาศน์ (กุฎีกลาง, กุฎีล่าง) |
เรือโดยสาร

ในกลางปี 2562 จะมีแผนเส้นทางการเดินเรือ จากท่าเรือบางหว้า วิ่งไปตามแนวคลองบางกอกใหญ่ออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยาสิ้นสุดที่ท่าเรือวัดใหม่ยายแป้น บริเวณคลองบางกอกน้อย มีท่า 10 ท่า ได้แก่ ท่าเรือบางหว้า  ท่าเรือภาษีเจริญ ท่าเรือตลาดพลู   สะพานเนาวจำเนียร สะพานเจริญพาศน์ ท่าเรือสะพานพุทธ ท่าเรือราชินี ท่าเรือวัดอรุณฯ  ท่าเรือมหาราช อู่จอดเรือพระราชพิธี วัดใหม่ (ยายแป้น)
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ คลองบางกอกใหญ่
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°46′45″N 100°27′47″E﻿ / ﻿13.779235°N 100.462933°E﻿ / 13.779235; 100.462933
คลองบางกอกน้อย

คลองบางกอกน้อย ทิวทัศน์จากรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
คลองบางกอกน้อยช่วงที่ไหลผ่านวัดศรีสุดาราม มองไปทางด้านทิศตะวันตก
คลองบางกอกน้อย เกิดจากการขุดคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยาในช่วงที่ ๑ ในรัชสมัยสมเด็จพระไชยราชาธิราชแห่งกรุงศรีอยุธยา ซึ่งทำให้แม่น้ำเจ้าพระยาไหลเปลี่ยนทิศทางเป็นอย่างที่เห็นในปัจจุบัน
คลองบางกอกน้อย ตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานครและจังหวัดนนทบุรี เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของแม่น้ำเจ้าพระยา จนกระทั่งรัชสมัยสมเด็จพระไชยราชาธิราชแห่งกรุงศรีอยุธยา (พ.ศ. 2077–2089) ได้โปรดเกล้าฯ ให้ขุดคลองลัดแม่น้ำขึ้นจากปากคลองบางกอกน้อยไปยังปากคลองบางกอกใหญ่ ซึ่งกล่าวกันว่าช่วยย่นระยะทางได้ถึง 1 วัน  ต่อมากระแสน้ำส่วนใหญ่ได้ไหลเข้าสู่คลองลัดทำให้คลองกว้างขึ้นเรื่อย ๆ กลายเป็นแม่น้ำเจ้าพระยาสายใหม่ ส่วนแม่น้ำสายเดิมแคบลงกลายเป็นคลองบางกอกน้อย คลองชักพระ และคลองบางกอกใหญ่แทน
คลองบางกอกน้อยเริ่มต้นตั้งแต่แม่น้ำเจ้าพระยาทางเหนือของสถานีรถไฟธนบุรี ไหลขึ้นไปบรรจบคลองชักพระ (คลองบางขุนศรี) และคลองลัดบางกรวย ตรงข้ามวัดสุวรรณคีรี มีความกว้างมากถึง 40 เมตร และยาว 3.3 กิโลเมตร  คณะรัฐมนตรีมีมติให้คลองบางกอกน้อยเป็นคลองสำคัญซึ่งจะต้องอนุรักษ์ไว้ เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2510 ในปัจจุบันช่วงคลองลัดบางกรวย (หมายเลข ๒ ในภาพ) ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งคลองบางกอกน้อยไปด้วย รวมถึงคลองอ้อมนนท์ (ช่วงตั้งแต่คลองบางกรวยถึงคลองบางใหญ่) ก็เรียกกันทั่วไปว่าคลองบางกอกน้อยเช่นกัน
ปัจจุบัน คลองบางกอกน้อยใช้ในการคมนาคม สัญจร ทัศนาจร ท่องเที่ยว ใช้ขนส่งสินค้า ใช้เล่นกีฬาทางน้ำ ใช้อาบน้ำ ใช้ล้างภาชนะ ใช้ระบายน้ำ และยังเป็นเส้นทางชักพระของวัดนางชีซึ่งมีขึ้นในวันแรม 2 ค่ำ เดือน 12 ของทุกปี โดยชักแห่ไปทางน้ำ ผ่านคลองชักพระ คลองบางกอกน้อย แล้ววกลงมาตามแม่น้ำเจ้าพระยา เข้าคลองบางกอกใหญ่ กลับไปยังวัดนางชีตามเดิม
สถานที่สำคัญริมคลองบางกอกน้อย

วัดโตนด
วัดบางระโหง
วัดขวัญเมือง
วัดบางรักน้อย
วัดประชารังสรรค์
สวนเชิงเกษตรบางรักน้อย
วัดบางรักใหญ่
วัดสวนแก้ว
วัดโมลี
วัดมะเดื่อ
วัดศรีราษฎร์
วัดเสาธงหิน
วัดราษฎร์ประคองธรรม
วัดพิกุลเงิน
วัดอัมพวัน
วัดบางม่วง
วัดปรางค์หลวง
วัดยุคันธราวาส
วัดโบสถ์บน
วัดโพธิ์เอน
วัดอุทยาน
วัดบางไกรนอก
วัดไทยเจริญ
วัดปราสาท
วัดแก้วฟ้า
วัดบางอ้อยช้าง
วัดโพธิ์บางโอ
วัดท่าบางสีทอง
วัดโตนด
วัดชลอ
วัดเกดประยงค์เล็กตั้งตรงจิตร
วัดน้อยใน
วัดพิกุลทอง
วัดไก่เตี้ย
วัดสุวรรณคีรี
วัดภาวนาภิรตาราม
วัดนายโรง
วัดใหม่ยายแป้น
วัดสุวรรณาราม
วัดศรีสุดาราม
พิพิธภัณฑ์เรือพระราชพิธี
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ คลองบางกอกน้อย
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°45′47″N 100°28′45″E﻿ / ﻿13.763056°N 100.479167°E﻿ / 13.763056; 100.479167
คางุระ (กินทามะ)

| คางุระ |
| --- | --- |
ตัวละครใน กินทามะ
ปรากฏครั้งแรก:  หนังสือการ์ตูน:   บทเรียนที่ 3 เวลาที่ออกไปซื้อ C-KiDs วันเสาร์ให้ระวังเนื้อระวังตัวหน่อย    ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์:  ตอนที่ 1 พวกแก!! มีกินทามะติดตัวกันบ้างหรือเปล่า!  ภาพยนตร์การ์ตูน :  กินทามะ เดอะมูฟวี่ กำเนิดใหม่ดาบเบนิซากุระ 
สร้างโดย: ฮิเดอากิ โซราจิ
ให้เสียงโดย: ริเอะ คุกิมิยะ วิภาดา จตุยศพร (ปี 1) ศรีอาภา เรือนนาค (ปี 2-6)   อังคณา พานประทีป (กำเนิดใหม่ดาบเบนิซากุระ)
ประวัติ
เผ่าพันธุ์: ยาโตะ
เพศ: หญิง
ญาติ: อุมิโบซุ (พ่อ)  คามุอิ (พี่ชาย)   โคกะ (แม่)(เสียชีวิต)
ที่อยู่ปัจจุบัน: ร้านกินจังรับจ้างสารพัด ชั้นสองของร้านสแน๊คโอโทเซะ คาบุกิโจ เอโดะ ญี่ปุ่น
ส่วนสูง: 155 เซนติเมตร
น้ำหนัก: 40 กิโลกรัม
บทความนี้เกี่ยวกับคางุระที่เป็นตัวละครในการ์ตูนเรื่องกินทามะ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ คางุระ
คางุระ (ญี่ปุ่น: 神楽; โรมาจิ: Kagura) เป็นตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
ข้อมูลตัวละคร

คางุระ เป็นเด็กหญิงชาวสวรรค์เผ่ายาโตะ ซึ่งเป็นเผ่านักรบที่แข็งแกร่งเผ่าหนึ่งในจักรวาล เป็นบุตรสาวของอุมิโบซุ ชอบแต่งตัวแบบคนจีน และพูดภาษาญี่ปุ่นสำเนียงจีน โดยมักจะลงท้ายคำพูดด้วยคำว่า 'น่อ' อยู่เสมอ มักจะเขียนภาษาญี่ปุ่นผิดๆ ถูกๆ อีกทั้งกินจุเอามากๆ และมักจะเห็นคางุระชอบกินบ๊วยแผ่นเป็นประจำ (บางครั้งอาจเป็นสาหร่ายดอง) คางุระชอบถือร่มไว้กันแดด เนื่องจากเผ่ายาโตะเป็นพวกแพ้แสงแดด และร่มคันเดียวกันนี้ยังใช้เป็นอาวุธ ทั้งใช้ฟาดฟันและใช้ในการยิง คางุระมักมีบทบาทในการเป็นตัวเสริมมุข และเป็นคู่กัดกับ โอคิตะ โซโกะ
คางุระเดินทางมายังโลกเพื่อทำงานหาเงินเลี้ยงครอบครัวและถูกยากูซ่าแนะนำให้เป็นพวก คางุระได้เข้ากลุ่มยากูซ่าและทำหน้าที่คอยทำร้ายฝ่ายอริของกลุ่มยากูซ่า แต่ต่อมาเธอไม่พอใจในการกระทำของเธอเอง จึงหลบหนีจากกลุ่มยากูซ่า คางุระได้พบกับซากาตะ กินโทกิและชิมูระ ชินปาจิโดยบังเอิญ จึงได้ขอร่วมทำงานในร้านรับจ้างสารพัดด้วย
ในตอนที่ 142 เธอสติแตกเพราะสู้กับอาบุโตะ ทำให้แสดงด้านมืดของเธอออกมา เธอเกือบจะฆ่าอาบุโตะ แต่ชินปาจิห้ามไว้ทัน เธอเป็นน้องสาวแท้ๆของคามุอิ
ชื่อของคางุระ

คางุระมักถูกเรียกโดยตัวละครคนอื่นๆ ด้วยชื่อจริงๆ ส่วนชินปาจิและโอทาเอะจะเรียกว่า คางุระจัง กินโทกินั้นปกติจะเรียกคางุระว่าคางุระ แต่ในบางโอกาสจะเรียก คางุระจัง ฮิจิคาตะกับโอคิตะนั้นมักเรียกคางุระว่าอาหมวย
คาซึระเรียกคางุระว่าหัวหน้า โดยในครั้งแรกที่คาซึระเรียกคางุระว่าหัวหน้านั้น คือในเหตุการณ์ที่เหล่านักรับจ้างสารพัดได้ช่วยเหลือคาซึระในการช่วยอลิซาเบทที่ถูกผู้ตรวจการจับไป โดยให้ซัทจังช่วยฝึกสอนพวกเขาในการเร้นกาย ซัทจังได้ให้นักรับจ้างสารพัดและคาซึระแต่งกายด้วยชุดนินจาที่มีสีสันต่างๆกัน โดยคางุระได้ชุดสีแดง ซึงเป็นสีเสื้อของตัวหัวหน้าในซีรีส์ขบวนการนักสู้ คางุระจึงบังคับให้คาซึระเรียกว่าเป็นหัวหน้าตั้งแต่นั้นมา
การปรากฏตัวบนปก

คางุระปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 3 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มเดียวกัน และได้ปรากฏตัวอีกครั้งบนปกหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 31 ร่วมกับโอทาเอะ คิวเบ ซัทจัง และซึคุโยะ
ดูเพิ่ม

กินทามะ
จักรพรรดิจิมมุ

| จักรพรรดิจิมมุ 神武天皇 |
| --- | --- |
พระบรมสาทิสลักษณ์ในปี ค.ศ. 1940
  จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น องค์ที่ 1
11 กุมภาพันธ์ 660 ปีก่อนคริสตศักราช – 9 เมษายน 585 ปีก่อนคริสตศักราช
พระมรณนาม: คุนโยมิ: คามุ ยามาโตะ อิวาเรบิโกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ (神日本磐余彦天皇),  หรือ คามุ ยามาโตะ อิวาเรบิโกะ โนะ มิโกโตะ (神倭伊波礼毘古命) อนโยมิ: จักรพรรดิจิมมุ (神武天皇)
ถัดไป: จักรพรรดิซูอิเซ

พระบรมนามาภิไธย: ฮิโกโฮโฮเดมิ (彦火々出見)
พระราชสมภพ: 13 กุมภาพันธ์ 711 ปีก่อน ค.ศ. ประเทศญี่ปุ่น
สวรรคต: 9 เมษายน 585 ปีก่อน ค.ศ. (126 พรรษา) ประเทศญี่ปุ่น
พระราชบิดา: อูงายาฟูกิอาเอซุ
พระราชมารดา: ธิดาทามาโยริ
พระสนม:   ธิดาอาฮิรัตสึ [ja]  ธิดาฮิเมตาตาไรซูซุ 
ศาสนา: ชินโต
ช่วงเวลา: 
เหตุการณ์สำคัญในรัชสมัย: ก่อตั้งประเทศญี่ปุ่น
สุสานหลวงของจักรพรรดิจิมมุ
จักรพรรดิจิมมุ (ญี่ปุ่น: 神武天皇; โรมาจิ: Jinmu-tennō) พระนาม คามูยามาโตะ อิวาเรบิโกะ เป็นจักรพรรดิในตำนานองค์แรกของญี่ปุ่นตามคำกล่าวของ นิฮงโชกิ และ โคจิกิ เสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติตามประเพณีเมื่อ 660 ปีก่อนคริสตกาล ในตำนานญี่ปุ่น พระองค์เป็นทายาทของเทพีแห่งดวงอาทิตย์ อามาเตราซุ ผ่านทางหลานชายของเธอ นินิงิ โนะ มิโกโตะ เช่นเดียวกับทายาทของเทพเจ้าพายุ ซูซาโนโอะ พระองค์เริ่มการสำรวจทางทหารจาก ฮิวงะ ใกล้กับ ทะเลในเซโตะ ยึด ยามาโตะ และสร้างที่นี่ให้เป็นศูนย์กลางอำนาจของพระองค์ ในญี่ปุ่นสมัยใหม่
การขึ้นครองสิริราชสมบัติในตำนานของจักรพรรดิจิมมุถูกกำหนดให้เป็น วันชาติ ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ในช่วงทศวรรษที่ 1930 และ 1940 ในญี่ปุ่น การตั้งคำถามถึงการมีอยู่ของจักรพรรดิจิมมุเป็นเรื่องอันตราย
นักประวัติศาสตร์ได้เน้นย้ำว่าไม่มีหลักฐานยืนยันการมีอยู่ของจักรพรรดิจิมมุ โดยที่นักวิชาการส่วนใหญ่เห็นพ้องกันว่าการเล่าเรื่องการก่อตั้งญี่ปุ่นนั้นเป็นตำนาน และจักรพรรดิจิมมุเป็นบุคคลในตำนาน
นิรุกติศาสตร์

ตำนานโคจิกิกล่าวไว้อีกว่าจักรพรรดิจิมมุเสด็จสวรรคตเมื่อพระชนมพรรษา 126 พรรษาซึ่งพระนาม "จิมมุ" นี้เอง ถูกเรียกขานภายหลังพระองค์สวรรคตเป็นนามที่บุคคลในรุ่นต่อมาใช้เรียกปฐมจักรพรรดิซึ่งมีความหมายที่แท้จริง คือ "เทพผู้ทรงฤทธิ์" หรือ "พระเจ้านักรบ"
ตำนาน > การมีตัวตน

นักวิชาการสมัยใหม่ได้ตั้งคำถามถึงการมีตัวตนอยู่จริงของจักรพรรดิญี่ปุ่น 9 พระองค์แรก ซึ่งจักรพรรดิซูจิง จักรพรรดิองค์ที่ 10 เป็นจักรพรรดิองค์แรกที่พิสูจน์ได้ว่ามีตัวตนอยู่จริงในศตวรรษที่สามหรือสี่ ทั้งนี้ในยุคประวัติศาสตร์ ส่วนใหญ่ได้ยอมรับว่า เป็นไปได้น้อยมากว่าหลงเหลือบันทึกใด ๆ ถึงการมีตัวตนของจักรพรรดิ 9 พระองค์แรก นักโบราณคดีและนักประวัติศาสตร์ได้ถือว่า จักรพรรดิ 9 พระองค์แรกนี้ เป็นจักรพรรดิในตำนาน คติชนญี่ปุ่นเชื่อว่า ยุคสมัยก่อนจักรพรรดิจิมมุ เป็นยุคของพระเจ้า
ตำนาน > ตำนานของชินโต

ตามความเชื่อของชินโต มีอยู่ว่า จักรพรรดิจิมมุสืบเชื้อสายมาจากจันทรเทพ สึกูโยมิ และ สุริยะเทพี อามาเตราซุ ซึ่งทั้งสองมีโอรสนาม อาเมะ โนะ โอชิโฮมิมิ ซึ่งโอรสองค์นี้ก็มีโอรสอีก นาม นินิงิ' สุริยเทพีจึงส่งนินิงิ โนะ มิโกโตะไปยังเกาะญี่ปุ่นซึ่งที่สุดเขาก็ได้แต่งงานกับ ธิดาโคโนฮานะ ซากูระ และมีโอรส 3 องค์ หนึ่งในเหล่าโอรสนั้นมีนามว่า อิเกโฮโฮเดมิ หรืออีกนามคือ ยามาซาชิ ฮิโกะ เขาแต่งงานกับ ธิดาโทโยตามะ ธิดาในเทพรีวจิง เทพเจ้าแห่งผืนนที ทั้งสองมีโอรสองค์เดียว นาม ฮิโกนางิซะ ทาเกอูงายะ ฟูกิอาเอซุ โอรสองค์นี้ถูกทอดทิ้งจากบิดาและมารดาตั้งแต่เกิดเขาจึงติดตาม ธิดาทามาโยริ น้องสาวของมารดาของเขา ซึ่งในที่สุดพวกเขาก็แต่งงานกันและมีโอรสสี่องค์ ซึ่งโอรสสุดท้องนี้มีนามว่า คามูยามาโตะ อิวาเรบิโกะ  หรือก็คือ จักรพรรดิจิมมุ
ตำนาน > การอพยพของจิมมุ

ตำนานโคจิกิและนิฮนโชกิบันทึกว่า บรรดาพี่น้องจิมมุเกิดในทากาชิโอะทางตอนใต้ของคีวชู (จังหวัดมิยาซากิในปัจจุบัน) ได้ตัดสินใจที่จะอพยพไปทางทิศตะวันออก จากภูมิประเทศที่ไม่เหมาะสมแก่การตั้งอาณาจักรพี่ชายของจิมมุ อิตสึเซะ โนะ มิโกโตะ ได้พาตระกูลอพยพไปทางตะวันออกผ่านทะเลในเซโตะ ด้วยความช่วยเหลือของประมุขท้องถิ่น นาม ซาโอะ เน็ตสึฮิโกะ เมื่อพวกเขามาถึงนานิวะ (โอซากะในปัจจุบัน) ณ ที่นั่น พวกเขาก็ได้พบกับประมุขท้องถิ่น นาม นางาซูเนฮิโกะ พวกเขาได้รบกับนางาซูเนฮิโกะ ในการรบนั้นทำให้อิตสึเซะตายในการรบ
จิมมุตระหนักว่า การที่พวกเขาพ่ายแพ้นั้น มาจากพวกเขารบไปทางทิศตะวันออกซึ่งเข้าหาพระอาทิตย์ ดังนั้นแล้ว เขาจึงตัดสินใจย้ายมาอยู่ทางด้านตะวันออกของคาบสมุทรคิอิ เพื่อที่จะรบไปทางตะวันตก พวกเขาก็มาถึงคูมาโนะ จากการนำพาของอีกาสามขานามว่า ยาตางาราซุ พวกเขาเดินทางต่อไปยังยามาโตะ ณ ที่นั่น พวกเขาได้รบกับนางาซูเนฮิโกะอีกครั้ง และได้รับชัยชนะ
ในยามาโตะ มีบุคคลนาม นิงิฮายาฮิ โนะ มิโกโตะ เป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากเทพใน ทากามางาฮาระ ดินแดนแห่งเทพ เดิมเขาถูกพิทักษ์โดยนางาซูเนฮิโกะ แต่เมื่อนิงิฮายาฮิได้พบกับจิมมุแล้ว เขายอมรับในตัวของจิมมุ ณ จุดนี้เอง ทำให้จิมมุกล่าวว่าจะขึ้นครองบัลลังก์แห่งญี่ปุ่น
สายโลหิต

จิมมุเห็นนกศักดิ์สิทธิ์บินผ่านในขณะที่พวกเขากำลังเดินทางไปทางตะวันออก
ข่าวร้ายหรือเปล่า

| "ข่าวร้ายหรือเปล่า" |
| --- | --- |

เพลงโดยวสันต์ โชติกุล
วางจำหน่าย: 26 มีนาคม พ.ศ. 2556
แนวเพลง: ร็อก
ความยาว: 5:54 (มิวสิกวีดีโอ)  4:07 (ซิงเกิล)
ค่ายเพลง: สหภาพดนตรี
ผู้ประพันธ์เพลง: สิปปกิจ ดวงแก้วใหม่ (เนื้อร้อง)  ผลิน ธนัชชา (ทำนอง)
โปรดิวเซอร์: อัสนี โชติกุล

มิวสิกวิดีโอ
"ข่าวร้ายหรือเปล่า" ที่ยูทูบ
 
"ข่าวร้ายหรือเปล่า" เป็นซิงเกิลของนักร้อง วสันต์ โชติกุล กับค่ายสหภาพดนตรี ประพันธ์เนื้อร้องโดย สิปปกิจ ดวงแก้วใหม่ แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย ผลิน ธนัชชา เนื้อหาเพลงนั้นแสดงถึงอารมณ์ต่อเนื่องของความเป็นห่วงเป็นใยในความรักครั้งก่อน เป็นห่วง ไม่อยากให้คนคนนั้นต้องผิดหวัง