คิริตสึโบะ
เรื่องย่อ

ในรัชสมัยของจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง  ยังมีนางกำนัลฐานันดรต่ำต้อยผู้เป็นที่สนิทเสน่หาขององค์จักรพรรดิเหนือผู้ใด  พระชายาพระสนมศักดิ์สูงต่างคิดว่านางใฝ่สูงเกินศักดิ์  ด้านนางในที่มีฐานันดรต่ำกว่า ต่างพากันริษยานาง  ทุกสิ่งที่นางกำนัลตำหนักคิริทำดูเหมือนจะไปทำให้ผู้คนต่างๆไม่พอใจนางเสมอ  จนนางเครียดและล้มป่วย  ใช้เวลาอยู่ที่บ้านเดิมมากว่าในราชสำนัก  และโชคชะตาก็บันดาลให้นางคลอดพระโอรสที่งดงามเกินพรรณนาหนึ่งพระองค์  พระจักรพรรดิแทบอดพระทัยไม่ไหวที่จะรับโอรสน้อยเข้าวังตั้งแต่แรกเกิด  ยามเมื่อพระองค์นำทารกน้อยเข้าวังนั้น  ดอกคิริพากันบานสะพรั่งเต็มสวน  นางกำนัลตำหนักคิริถูกกลั่นแกล้งอย่างโหดร้ายจนกระทั่งตายไปในที่สุด
พระโอรสองค์โตของจักรพรรดิคิริสึโบะนั้นเป็นหลานของอุไดจินผู้เรืองอำนาจ  ด้วยอำนาจสนับสนุนอันยิ่งใหญ่นี้  ทุกคนต่างพากันคิดว่า  เขาต้องได้เป็นรัชทายาทแน่นอน  แม้ว่า พระโอรสที่เกิดกับนางกำนัลตำหนักคิริจะเป็นเด็กชายที่งดงามเหนือกว่าเพียงใดก็ตาม
ลมในฤดูใบไม้ร่วงพัดพาให้ยามเย็นค่ำหนาวจับใจ  องค์จักรพรรดิจมอยู่ในความโศกเศร้า  พระองค์ส่งนางใน นาม  ยูเงย์โนะเมียวบุ  ส่งพระราชสาส์นไปให้ยายของเก็นจิ ในค่ำคืนจันทร์สาดแสงงดงาม
เมียวบุนั่งรถเทียมวัวไปถึงหน้าบ้านของยายของเก็นจิ  หนทางสู่ตัวบ้านนั้นเต็มไปด้วยหญ้ารกเรื้อ ลมยามฤดูสาร์ทพัดกรรโชกน่ากลัว  ท่านยายไม่อาจข่มกลั้นน้ำตา  หลังจากนางได้อ่านพระราชสาร์น
ในความนั้น กล่าวว่า พระองค์เศร้าโศกเสียพระทัยอย่างลึกซึ้งต่อการจากไปของนางกำนัลตำหนักคิริและประสงค์จะรับตัวพระโอรสไปอยู่กับพระองค์ในวัง
เมื่อเมียวบุกลับวัง  นางยิ่งสะเทือนใจเมื่อพบว่าจักรพรรดิรอคอยการกลับมาของนางอยู่  พระองค์ทรงชมสวนที่ตบแต่งอย่างวิจิตรเบื้องหน้า  ใบไม้แดงเต็มที่ในฤดูใบไม้ร่วง  ดอกไม้ต่างแข่งกันเบ่งบาน  พระองคตรัสกับนางใน 2-3นางอยู่  เรื่องบทกวีประกอบภาพเรื่อง ลำนำโศกนิรันดร์  ของไป๋จวีอี้ ที่วาดโดยองค์จักรพรรดิอุดะ  กวีที่กล่าวถึงองค์จักรพรรดิถังเสวียนจงอาลัยถึงพระชายา หยางกุ้ยเฟย ผู้วายชนม์ นั้นช่างเตือนพระทัยของจักรพรรดิคิริสึโบะให้อาลัยถึงนางกำนัลกำหนักคิริ
พระองค์ยินดีนักที่ได้รับจดหมายตอบจากยายของเก็นจิที่เมียวบุนำมาประทานพระองค์  ใจความว่า ยายของเก็นจินั้นห่วงใยในอนาคตของหลานชาย
เมียวบุนำของที่ระลึกถึงคนตายที่ยายของเก็นจิมอบให้ มาให้พระจักรพรรดิทอดพระเนตร พระองค์ยิ่งพิศ  ความทรงจำเกี่ยวกับนางกำนัลเรือนคิริยิ่งย้อนกลับมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าตั้งแต่วันแรกพบ
วันเดือนเคลื่อนไป  องค์ชายน้อยๆได้เข้ามาประทับในราชวังเมื่ออายุได้ 7 ปี  อุปทูตจากเกาหลี ผู้ซึ่งมีชื่อเสียงด้านดาราศาสตร์และการพยากรณ์เดินทางมาถึง  จักรพรรดิทรงเรียกตัวเขาเพื่อปรึกษาหารือ
โดยพระองค์ส่งเก็นจิไปที่หอโคโระ (โคโระคัง) ซึ่งเป็นสถานที่จัดเลี้ยง  โดยอ้างว่าเก็นจิเป็นบุตรของอุไดเบ็น   โหรชาวเกาหลีโคลงศีรษะด้วยความประหลาดใจ "เด็กคนนี้มีลักษณะที่จะได้ดำรงฐานันดรสูงสุด และอาจจะเป็นถึงบิดาแห่งราชอาณาจักร " เขาพึมพำกับตัวเองต่อว่า "สงสัยข้าจะทำนายผิด ลักษณะของเด็กคนนี้ไม่ใช่ลักษณะของคนที่จะมีตำแหน่งเพียงขุนนางเท่านั้น" อุไดเบ็นสนใจกวีจีนและสนทนากับชาวเกาหลีอย่างถูกคอ  เด็กชายแต่งบทกวีจนได้รับคำชมมากมาย
ต่อมาจักรพรรดิรับพระชายาใหม่ที่มีหน้าตาคล้ายนางกำนัลเรือนคิริผู้ล่วงลับเข้าวัง  พระองค์ทรงโปรดปรานนางมาก  ผู้คนพากันตั้งฉายาพระโอรสน้อยว่า  เก็นจิผู้เจิดจรัส  และ  พระชายาฟุจิทสึโบะว่า พระชายาสุรีย์ฉาย  ส่วนตัวพระจักรพรรดิทรงประสงค์ให้ทั้งสองสนิทสนมกลมเกลียวกัน
เมื่อเก็นจิอายุได้ 12 ปี  เขาเข้าพิธีเกมปุกุ ( พิธีบรรลุนิติภาวะของเด็กชาย ) ที่จัด ณ ตำหนักเซย์เรียว ( Seiryouden ) ด้วยใบหน้าที่อ่อนเยาว์ และทรงผมแบบเด็กชายเล็กๆ  ทำให้องค์จักรพรรดิทรงไม่อาจหักพระทัยที่จะเห็นผมไว้ยาวนั้นถูกตัดออกเป็นทรงผมแบบผู้ใหญ่  เมื่อปอยผมถูกตัดออก  จักรพรรดิทรงคิดถึงนางกำนัลที่ล่วงลับอย่างสุดหัวใจ  พิธีผ่านพ้นไป  เด็กชายเปลี่ยนการแต่งกายเป็นแบบผู้ใหญ่  และออกร่ายรำเพื่อขอบคุณเทพเจ้า ณ ลานพระราชวัง
องค์จักรพรรดิทรงปลาบปลื้มพระทัยใหญ่หลวง ถึงแม้พระองค์จะเคยลืมอดีตขมขื่นไปได้ชั่วขณะหนึ่ง  แต่บัดนี้อดีตนั้นย้อนกลับมา หลังพิธีจบสิ้น  เด็กชายกลายเป็นผู้ใหญ่  องค์จักรพรรดิพบว่า พระโอรสในเครื่องแต่งกายและทรงผมแบบผู้ใหญ่กลับรูปงามขึ้นอีกมากจนน่าประหลาดใจ   เก็นจิสมรสกับท่านหญิงอาโออิ บุตรีของสะไดจิน ผู้มีอายุแก่กว่า  และนางไม่พอใจที่ต้องแต่งงานกับเด็กน้อยอายุ 12 ปี  ทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่เย็นชาต่อกัน  สำหรับเก็นจิแล้ว พระชายาฟุจิทสึโบะคนเดียวเท่านั้นที่งดงามที่สุดในใจของเขา