stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลสาหร่าย

| ตำบลสาหร่าย |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Sarai
ตำบลสาหร่ายที่ตั้งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือแสดงแผนที่จังหวัดนครราชสีมาตำบลสาหร่ายตำบลสาหร่าย (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)แสดงแผนที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตำบลสาหร่ายตำบลสาหร่าย (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 15°09′37″N 102°42′49″E﻿ / ﻿15.160229°N 102.713606°E﻿ / 15.160229; 102.713606
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
อำเภอ: ชุมพวง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 41 ตร.กม. (16 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 3,835 คน
 • ความหนาแน่น: 94 คน/ตร.กม. (240 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 30270
รหัสภูมิศาสตร์: 301704
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลสาหร่าย |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
อำเภอ: ชุมพวง
การปกครอง
 • นายก: นางสาวณัฏฐาปภัส กลางสวัสดิ์
รหัส อปท.: 06301704
ที่อยู่ที่ทำการ: ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลสาหร่าย ตำบลสาหร่าย อำเภอชุมพวง จังหวัดนครราชสีมา 30270
โทรศัพท์: 0 4475 6416
โทรสาร: 0 4475 6417
เว็บไซต์: www.sarai.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สาหร่าย เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอชุมพวง จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลสาหร่าย ตั้งห่างจากอำเภอชุมพวงประมาณ 30 กิโลเมตร
อาณาเขตติดต่อ

ทิศเหนือ         ติดต่อกับ  ตำบลท่าลาด (อำเภอชุมพวง)
ทิศใต้           ติดต่อกับ  ตำบลโนนตูม (อำเภอชุมพวง)
ทิศตะวันออก     ติดต่อกับ  ตำบลโนนตูม (อำเภอชุมพวง)
ทิศตะวันตก       ติดต่อกับ  ตำบลโบสถ์ (อำเภอพิมาย)
การปกครอง

ตำบลสาหร่าย แบ่งการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 หนองแดง
หมู่ที่ 2 หนองหว้า
หมู่ที่ 3 หนองปรือสมอ
หมู่ที่ 4 โคกหินช้าง
หมู่ที่ 5 เก่าตาดำ
หมู่ที่ 6 หนองหว้าสีชมพู
สถานที่สำคัญ

โรงเรียน
โรงเรียนบ้านหนองปรือแดง (ศิริราษฎร์ปการ)
โรงเรียนโคกหินช้าง
โรงเรียนบ้านหนองหว้าตาดำ
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพชุมชนประจำตำบล 1 แห่ง
วัด/สำนักสงฆ์
วัดบ้านหนองแดง
วัดบ้านหนองหว้า
วัดบ้านหนองปรือ
วัดบ้านโคกหินช้าง
วัดบ้านเก่าตาดำ
ตำบลหนองยาง (อำเภอเฉลิมพระเกียรติ)

| ตำบลหนองยาง |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Nong Yang
ตำบลหนองยางที่ตั้งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือแสดงแผนที่จังหวัดนครราชสีมาตำบลหนองยางตำบลหนองยาง (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)แสดงแผนที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตำบลหนองยางตำบลหนองยาง (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 14°57′48″N 102°15′37″E﻿ / ﻿14.963393°N 102.260205°E﻿ / 14.963393; 102.260205
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
อำเภอ: เฉลิมพระเกียรติ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 82 ตร.กม. (32 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 6,966 คน
 • ความหนาแน่น: 85 คน/ตร.กม. (220 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 30230
รหัสภูมิศาสตร์: 303205
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
อำเภอ: เฉลิมพระเกียรติ
การปกครอง
 • นายก: นายวินัย แพทย์กระโทก
รหัส อปท.: 06303204
ที่อยู่ที่ทำการ: ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง หมู่ที่ 7 ตำบลหนองยาง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา 30230
โทรศัพท์: 0 4400 1149
โทรสาร: 0 4400 1149
เว็บไซต์: www.abtnongyang.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หนองยาง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง
อาณาเขตติดต่อ

ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลท่าช้าง
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลสีสุก (อำเภอจักราช) และตำบลท่าจะหลุง (อำเภอโชคชัย)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลท่าช้าง (อำเภอเฉลิมพระเกียรติ) และตำบลสีสุก (อำเภอจักราช)
ทิศตะวันตก ตำบลพระพุทธ
การปกครอง

ตำบลหนองยาง แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 หนองยาง
หมู่ที่ 2 หนองยาง
หมู่ที่ 3 ทุ่งน้อย
หมู่ที่ 4 โคกวังวน
หมู่ที่ 5 ตะกุดเวียน
หมู่ที่ 6 โสง
หมู่ที่ 7 โสงหนองบัว
หมู่ที่ 8 หนองบัวโคก
หมู่ที่ 9 ดอนไทร
หมู่ที่ 10 โคกสามัคคี
สถานที่สำคัญ

โรงเรียน
โรงเรียนอำนวยศิลป์สารกิจ
โรงเรียนโคกวังวนวิทยา
โรงเรียนบ้านโสง (คุรุประชาสรรค์)
โรงเรียนบ้านหนองบัวโคก
โรงเรียนบ้านหนองยาง
โรงเรียนมัธยมศึกษา
โรงเรียนหนองยางพิทยาคม	หนองยาง	มัธยมศึกษา
วัด/สำนักสงฆ์
วัดหนองยาง
วัดสามัคคีธรรม
วัดโสงหนองบัว
วัดหนองบัวโคก
ศิระ ปัทมาคม

| ศิระ ปัทมาคม |
| --- | --- |

หัวหน้าพรรคกิจประชาคม
ดำรงตำแหน่ง 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 – 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2529
ก่อนหน้า: ไชยศิริ เรืองกาญจนเศรษฐ์ 
ถัดไป: บุญชู โรจนเสถียร
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2483
เสียชีวิต: 26 เมษายน พ.ศ. 2553
คู่สมรส: พันตำรวจเอก จรูญ ปัทมาคม

ศิระ ปัทมาคม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตหัวหน้าพรรคกิจประชาคม และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหญิงคนแรกของจังหวัดพระนคร (หรือกรุงเทพมหานคร ในปัจจุบัน)
ประวัติ

ศิระ ปัทมาคม เกิดราวปี พ.ศ. 2483 ได้รับการศึกษาจากโรงเรียนอรุณประดิษฐ โรงเรียนเบญจมเทพอุทิศจังหวัดเพชรบุรี และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เธอสมรสกับพันตำรวจเอก จรูญ ปัทมาคม นางศิระ เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ เมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2553 อายุ 70 ปี
การทำงาน

ศิระ ปัทมาคม เป็นผู้จัดตั้งโรงเรียนนิธิปัญญา ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2504
ศิระ ปัทมาคม เคยร่วมงานการเมืองกับพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 ได้ร่วมกับ ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์หลายคน จัดตั้งพรรคอธิปัตย์ขึ้น อาทิ พลตำรวจโท ประชา บูรณธนิต นายบุญเกิด หิรัญคำ แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก
ต่อมาในปี พ.ศ. 2525 ได้ร่วมกับนายไชยศิริ เรืองกาญจนเศรษฐ์ ก่อตั้งพรรคประชาราษฎร์ และนางศิระ รับหน้าที่เลขาธิการพรรค กระทั่งในปี พ.ศ. 2529 นางศิระ ได้รับหน้าที่หัวหน้าพรรค ภายหลังการลาออกของนายไชยศิริ แต่ก็รับตำแหน่งได้เพียงไม่นาน นายบุญชู โรจนเสถียร จึงเข้ามารับตำแหน่งนี้แทน
ภิญโญ อินทวิวัฒน์

| ภิญโญ อินทวิวัฒน์> ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 5 มกราคม พ.ศ. 2447 อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 11 เมษายน พ.ศ. 2493 (46 ปี)
คู่สมรส: เจ้าจันทร์สม อินทวิวัฒน์ (ณ เชียงใหม่)

ภิญโญ อินทวิวัฒน์ (5 มกราคม พ.ศ. 2447 – 11 เมษายน พ.ศ. 2493) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 1 สมัย อดีตปลัดอำเภอหลายอำเภอ
ประวัติ

ภิญโญ อินทวิวัฒน์ เป็นบุตรของพระยาจ่าบ้านรัษฎาโยนัคราช (ก้อนแก้ว อินทวิวัฒน์) กับนางจันทร์แก้ว อินทวิวัฒน์ มีพี่น้อง 8 คน ซึ่งคนหนึ่งคือ นางจินดา บุญเฉลียว สมรสกับพระศรีวรานุรักษ์ นายภิญโญเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมหาดเล็กหลวง เชียงใหม่ ต่อมาโรงเรียนมหาดเล็กหลวง เชียงใหม่ เลิกกิจการจึงย้ายไปเรียนต่อที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย
ภิญโญ เข้ารับราชการเป็นปลัดอำเภอ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2481 ได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไป นายภิญโญ จึงตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้ง ซึ่งเป็นเขตเลือกตั้งที่ทับซ้อนกับพระศรีวรานุรักษ์ (ศรี บุญเฉลียว) อดีต ส.ส.เชียงใหม่ และเป็นพี่เขยของภิญโญ ทำให้พระศรีวรานุรักษ์ ต้องถอนตัวจากการลงสมัคร ภิญโญได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก เนื่องจากเคยเป็นปลัดอำเภอเมืองเชีงใหม่ เป็นที่รู้จักของประชาชน และบิดาก็ยังเป็นที่รู้จักอีกด้วย
ภิญโญ สมรสกับเจ้าจันทร์สม ณ เชียงใหม่ ไม่มีบุตร แต่ได้รับเอาเจ้ายาใจ ณ เชียงใหม่ บุตรสาวของเจ้าบุญปั๋น ณ เชียงใหม่ (น้องชายเจ้าจันทร์สม) มาเลี้ยงดู นายภิญโญ เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2493 จากโรคไข้รากสาดน้อย ขณะอายุได้ 46 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2484 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน (ช.ร.)
ตำบลมาบตะโกเอน

| ตำบลมาบตะโกเอน |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Map Tako En
ตำบลมาบตะโกเอนที่ตั้งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือแสดงแผนที่จังหวัดนครราชสีมาตำบลมาบตะโกเอนตำบลมาบตะโกเอน (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)แสดงแผนที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตำบลมาบตะโกเอนตำบลมาบตะโกเอน (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 14°33′07″N 102°20′45″E﻿ / ﻿14.552056°N 102.345895°E﻿ / 14.552056; 102.345895
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
อำเภอ: ครบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 72 ตร.กม. (28 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 4,989 คน
 • ความหนาแน่น: 69.29 คน/ตร.กม. (179.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 30250
รหัสภูมิศาสตร์: 300206
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลมาบตะโกเอน |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
อำเภอ: ครบุรี
การปกครอง
 • นายก: นายเลียบ บุญเชื่อง
รหัส อปท.: 06300213
ที่อยู่ที่ทำการ: ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลมาบตะโกเอน หมู่ที่ 8 ตำบลมาบตะโกเอน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา 30250
โทรศัพท์: 0-4475-6694
โทรสาร: 0-4475-6694
เว็บไซต์: mabtakoen.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
มาบตะโกเอน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลมาบตะโกเอน ตั้งระยะทางห่างจากอําเภอครบุรี ประมาณ 15 กิโลเมตร
อาณาเขตติดต่อ

ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลหนองไม้ใผ่ (อำเภอหนองบุญมาก)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลสระว่านพระยา (อำเภอครบุรี) และตำบลหนองบุญมาก (อำเภอหนองบุญมาก)
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลตะแบกบาน
ทิศตะวันตก ตำบลแชะ และตำบลเฉลียง
การปกครอง

ตำบลมาบตะโกเอน แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 บุมะค่า
หมู่ที่ 2 มาบตะโกเอน
หมู่ที่ 3 โคกสะอาด
หมู่ที่ 4 บุยายแลบ
หมู่ที่ 5 หนองสองห้อง
หมู่ที่ 6 ประดู่งาม
หมู่ที่ 7 ดงดินแดง
หมู่ที่ 8 บุมะค่า
หมู่ที่ 9 เกษตรสมบูรณ์
หมู่ที่ 10 ใหม่หนองมน
สถานที่สำคัญ

โรงเรียน
โรงเรียนบ้านบุมะค่า (ชาวไร่สามัคคี)
โรงเรียนบ้านบุยายแลบ
โรงเรียนบ้านมาบตะโกเอน
โรงเรียนบ้านหนองสองห้อง
โรงเรียนมัธยมศึกษา
โรงเรียนมาบตะโกพิทยาคม
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล มาบตะโกเอน
วัด/สำนักสงฆ์
วัดป่าสำราญเพชรศรัทธาธรรม
วัดบ้านประดู่งาม
วัดมาบตะโกเอน
วัดป่าประชาสามัคคี
วัดบุยายแลบ
วัดคลองสะแก
สวาสดิ์ สุมาลยศักดิ์

| ฮัจญีสวาสดิ์ สุมาลยศักดิ์ป> ม., ป.ภ., ท.ช. |
| --- | --- |


 จุฬาราชมนตรี คนที่ 17
ดำรงตำแหน่ง 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 – 24 มีนาคม พ.ศ. 2553   (12 ปี 139 วัน)
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ก่อนหน้า: ประเสริฐ มะหะหมัด
ถัดไป: อาศิส พิทักษ์คุมพล
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: สวาสดิ์ สุมาลยศักดิ์ 27 มกราคม พ.ศ. 2459 จังหวัดฉะเชิงเทรา ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 24 มีนาคม พ.ศ. 2553 (94 ปี) โรงพยาบาลกรุงเทพ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ที่ไว้ศพ: มัสยิดอัลฮุสนา เจียรดับ แขวงหนองจอก เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
ศาสนา: อิสลาม
บุพการี: ฮัจญีมะมูด สุมาลยศักดิ์ (บิดา) เราะมาห์ สุมาลยศักดิ์ (มารดา)

สวาสดิ์ สุมาลยศักดิ์ (27 มกราคม พ.ศ. 2459 – 24 มีนาคม พ.ศ. 2553) อดีตจุฬาราชมนตรีคนที่ 17 แห่งราชอาณาจักรไทย และประธานกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย เป็นจุฬาราชมนตรี ที่อายุยืนที่สุดในขณะถึงแก่อนิจกรรมสิริอายุรวม 94 ปี 57 วัน
ประวัติ

นายสวาสดิ์ สุมาลยศักดิ์ มีชื่อทางศาสนาว่า อะหมัด มะมูด ซัรกอรี เกิดเมื่อ 27 มกราคม พ.ศ. 2459 ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นบุตรของฮัจญีมะมูด และนางเราะมาห์ สุมาลยศักดิ์ เมื่อเรียนจบสายสามัญได้เรียนต่อทางด้านศาสนากับอาจารย์ที่มีชื่อเสียงหลายท่านรวมทั้งอาจารย์ต่วน สุวรรณศาสน์และอาจารย์มุสตาฟา พรหมยงค์ รวมทั้งได้ไปเรียนศาสนาที่นครมักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบียด้วย
ในด้านสังคมได้เป็นรองประธานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย กรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย กรรมการกลางอิสลามประจำจังหวัดพระนคร เป็นหัวหน้าคณะธรรมทูตอิสลามของกระทรวงศึกษาธิการ เป็นอาจารย์สอนที่โรงเรียนอิสลามวิทยาลัยแห่งประเทศไทย นอกจากนั้น ยังเคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และสมาชิกสภาเทศบาลกรุงเทพฯ 2 สมัยอีกด้วย
ท่านได้รับเลือกให้เป็นจุฬาราชมนตรีหลังจากนายประเสริฐ มะหะหมัด ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ พ.ศ. 2540 ท่านได้เป็นจุฬาราชมนตรีขณะอายุได้ 81 ปีเศษ เป็นจุฬาราชมนตรีคนแรกที่ได้รับการเลือกตั้งตามพระราชบัญญัติการบริหารองค์กรศาสนาอิสลาม ฉบับ พ.ศ. 2540 และเป็นประธานกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยอีกตำแหน่งหนึ่ง
นายสวาสดิ์ สุมาลยศักดิ์ ถึงแก่อนิจกรรม ด้วยโรคชรา ที่โรงพยาบาลกรุงเทพ เมื่อเวลา 13.30 น. วันที่ 24 มีนาคม 2553 สิริอายุ 94 ปี โดยมีพิธีฝังศพวันในวันรุ่งขึ้น (25 มีนาคม) ที่สุสานมัสยิดอัลฮุสนา เจียรดับ แขวงหนองจอก เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร และพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้พระราชทานดินฝังศพ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯ ในการพิธีพระราชทานดินฝังศพด้วย นอกจากนั้น นายกรัฐมนตรีอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ก็ได้ไปร่วมในพิธีฝังศพ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 1 ปฐมดิเรกคุณาภรณ์ (ป.ภ.)
พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
อ่ำ รองเงิน

| อ่ำ รองเงิน> ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์
คู่สมรส: หนูจับ รองเงิน

อ่ำ รองเงิน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง 3 สมัย และอดีตกรรมการอำนวยการพรรคอธิปัตย์
ประวัติ

อ่ำ รองเงิน สมรสกับนางหนูจับ รองเงิน มีบุตรคือ อำนวย รองเงิน อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา และโอภาส รองเงิน ส.ส.พัทลุง
อ่ำ รองเงิน ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุงครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคแนวประชาธิปไตย ต่อมาพรรคถูกยุบตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 9 ในปี พ.ศ. 2514 หลังจากนั้นนายอ่ำจึงได้เข้าร่วมก่อตั้งพรรคอธิปัตย์ นำโดยพลตำรวจโท ประชา บูรณธนิต อดีต ส.ส.พระนคร พรรคประชาธิปัตย์ และเขารับตำแหน่งกรรมการอำนวยการพรรค และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 เขาได้ลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. ของพรรคเพียง 2 คน คือ นายอ่ำ และนายบุญเกิด หิรัญคำ ส.ส.ชัยภูมิ
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 เขาได้ย้ายไปลงสมัครในนามพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 3
ประวัติ > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

อ่ำ รองเงิน ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 จังหวัดพัทลุง สังกัดพรรคแนวประชาธิปไตย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 จังหวัดพัทลุง สังกัดพรรคอธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 จังหวัดพัทลุง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2518 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2513 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
ตำบลด่านเกวียน

| ตำบลด่านเกวียน |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Dan Kwian
ตำบลด่านเกวียนที่ตั้งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือแสดงแผนที่จังหวัดนครราชสีมาตำบลด่านเกวียนตำบลด่านเกวียน (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)แสดงแผนที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตำบลด่านเกวียนตำบลด่านเกวียน (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 14°51′03″N 102°10′46″E﻿ / ﻿14.85076°N 102.179509°E﻿ / 14.85076; 102.179509
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
อำเภอ: โชคชัย
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 9,149 คน
รหัสไปรษณีย์ : 30190
รหัสภูมิศาสตร์: 300710
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ด่านเกวียน เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลด่านเกวียน และ องค์การบริหารส่วนตำบลด่านเกวียน อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 15 กิโลเมตร
อาณาเขตติดต่อ

ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลหนองระเวียง และ ตำบลหนองบัวศาลา (อำเภอเมืองนครราชสีมา)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลท่าจะหลุง ตำบลละลมใหม่พัฒนา (อำเภอโชคชัย)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลหนองบัวศาลา (อำเภอเมืองนครราชสีมา)
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลท่าอ่าง ตำบลละลมใหม่พัฒนา (อำเภอโชคชัย)
การปกครอง > หมู่บ้าน

หมู่ที่ 1 ด่านเกวียน (เขต ทต. และ อบต.)
หมู่ที่ 2 ด่านเกวียน (เขต ทต.)
หมู่ที่ 3 ป่าบง (เขต ทต.)
หมู่ที่ 4 โนนม่วง (เขต ทต. และ อบต.)
หมู่ที่ 5 ตูม (เขต ทต. และ อบต.)
หมู่ที่ 6 หนองบอน (เขต ทต. และ อบต.)
หมู่ที่ 7 ด่านชัย (เขต ทต.)
หมู่ที่ 8 ใหม่หนองขาม (เขต ทต.)
หมู่ที่ 9 หนองไผ่ (เขต ทต. และ อบต.)
หมู่ที่ 10 หนองสระธาร (เขต ทต. และ อบต.)
การปกครองส่วนท้องถิ่น

พื้นที่ของตำบลด่านเกวียน อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ
| องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น | พื้นที่ (ตร> กม.) | หลังคาเรือน* | ประชากร* |
| --- | --- | --- | --- |
| เทศบาลตำบลด่านเกวียน | - | 2,713 | 5,821 |
| องค์การบริหารส่วนตำบลด่านเกวียน | 21.6 | 1,325 | 3,328 |
| รวม | - | 4,038 | 9,149 |

สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลด่านเกวียน ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564
บุญยิ่ง นันทาภิวัฒน์

| บุญยิ่ง นันทาภิวัฒน์ป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 – 3 มีนาคม พ.ศ. 2523
นายกรัฐมนตรี: เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ดำรงตำแหน่ง 15 กุมภาพันธ์ – 13 มีนาคม พ.ศ. 2518
นายกรัฐมนตรี: หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ดำรงตำแหน่ง 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 – 22 เมษายน พ.ศ. 2522
นายกรัฐมนตรี: เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 24 มกราคม พ.ศ. 2473
เสียชีวิต: 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 (54 ปี)
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์

บุญยิ่ง นันทาภิวัฒน์ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช และรัฐบาลพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
บุญยิ่ง นันทาภิวัฒน์ ได้รับพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2528
การทำงาน

บุญยิ่ง ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
บุญยิ่ง นันทาภิวัฒน์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 8 (เขตบางกอกน้อย, เขตบางกอกใหญ่ และเขตตลิ่งชัน) ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ หลังการเลือกตั้งเขาได้รับแต่งต้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายรัฐมนตรี ในรัฐบาลของหม่อมราวงศ์เสนีย์ ปราโมช แต่หลังการอภิปรายในการแถลงนโยบายของรัฐบาล มีการลงมติ ปรากฏว่าเสียงที่ไว้วางใจรัฐบาลมีอยู่ 111 เสียง แต่มีเสียงไม่ไว้วางใจ 152 เสียง จึงต้องพ้นจากตำแหน่งไป โดยยังไม่ได้เริ่มปฏิบัติหน้าที่
หลังจากที่พรรคประชาธิปัตย์เกิดความแตกแยกขึ้นภายในพรรค ช่วง พ.ศ. 2519 เขาได้ย้ายออกไปจัดตั้งพรรคเสรีธรรม (พ.ศ. 2522)
ต่อมาในปี พ.ศ. 2520 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในคณะรัฐมนตรีชุดต่อมา เมื่อปี พ.ศ. 2522
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2522 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2521 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
ตำบลมะค่า (อำเภอโนนสูง)

| ตำบลมะค่า |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Makha
ตำบลมะค่าที่ตั้งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือแสดงแผนที่จังหวัดนครราชสีมาตำบลมะค่าตำบลมะค่า (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)แสดงแผนที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตำบลมะค่าตำบลมะค่า (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 15°16′53″N 102°17′57″E﻿ / ﻿15.281294°N 102.299267°E﻿ / 15.281294; 102.299267
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
อำเภอ: โนนสูง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 83.972 ตร.กม. (32.422 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 10,042 คน
 • ความหนาแน่น: 120 คน/ตร.กม. (310 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 30160
รหัสภูมิศาสตร์: 301008
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
มะค่า เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลมะค่า และ องค์การบริหารส่วนตำบลมะค่า ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอโนนสูงประมาณ 35 กิโลเมตร
อาณาเขตติดต่อ

ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลดอนใหญ่ (อำเภอคง)
ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลหลุมข้าว (อำเภอโนนสูง)
ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลธารปราสาท (อำเภอโนนสูง) และตำบลตาจั่น (อำเภอคง)
ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลพลสงคราม (อำเภอโนนสูง)
การปกครอง > หมู่บ้าน

หมู่ที่ 1 มะค่า (เขต ทต.)
หมู่ที่ 2 โนนดินทราย (เขต ทต. และ อบต.)
หมู่ที่ 3 ห้วยใหญ่ (เขต อบต.)
หมู่ที่ 4 หนองม้า (เขต อบต.)
หมู่ที่ 5 ดอนม่วง (เขต ทต. และ อบต.)
หมู่ที่ 6 ถั่วแปบ (เขต อบต.)
หมู่ที่ 7 พลจลก (เขต อบต.)
หมู่ที่ 8 พลจลก (เขต อบต.)
หมู่ที่ 9 หนองแจง (เขต อบต.)
หมู่ที่ 10 งิ้ว (เขต อบต.)
หมู่ที่ 11 หนองตะไก้ (เขต อบต.)
หมู่ที่ 12 เดิ่นเห็ดหิน (เขต อบต.)
หมู่ที่ 13 มะเกลือ (เขต ทต. และ อบต.)
หมู่ที่ 14 หัวบึง (เขต อบต.)
หมู่ที่ 15 หนองม้าใหม่ (เขต อบต.)
การปกครองส่วนท้องถิ่น

พื้นที่ของตำบลมะค่า อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ
| องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น | พื้นที่ (ตร> กม.) | หลังคาเรือน* | ประชากร* |
| --- | --- | --- | --- |
| เทศบาลตำบลมะค่า | 4.852 | 595 | 1,918 |
| องค์การบริหารส่วนตำบลมะค่า | 79.12 | 2,347 | 8,124 |
| รวม | 83.972 | 2,942 | 10,042 |

สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลมะค่า ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564
สถานที่สำคัญ

โรงเรียน
โรงเรียนบ้านเดิ่นหัวบึงวิทยา
โรงเรียนบ้านพลจลก
โรงเรียนบ้านมะค่า (คงฤทธิบัวสุวรรณอนุสรณ์)
โรงเรียนบ้านหนองแจง
โรงเรียนบ้านหนองตะไก้ (ประชาพัฒนา)
โรงเรียนบ้านหนองม้า
โรงเรียนมัธยมศึกษา
โรงเรียนมะค่าวิทยา
วัด/สำนัดสงฆ์
วัดดอนม่วง
วัดเดิ่นเห็ดหิน
วัดถั่วแปบ
วัดพลจลก
วัดสระวารี
วัดมะเกลือ
วัดมะค่า
วัดหนองม้า
วัดใหม่สามัคคีธรรม
วัดใหม่หนองม้า
สถานีตำรวจภูธรพลสงคราม
สถานีรถไฟบ้านมะค่า
ไทเขิน

| ประชากรทั้งหมด |
| --- | --- |
ประมาณ 138,000 คน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 ประเทศพม่า: 130,000 คน
 ประเทศจีน: 10,000 คน
 ประเทศไทย: 6,800 คน
 ประเทศลาว: 800 คน
ภาษา
ไทเขิน, ไทยวน, ไทย, พม่า
ศาสนา
ศาสนาพุทธนิกายเถรวาท
ไทเขิน ไทขึน หรือ ไตขึน เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ชาวไทกลุ่มหนึ่งที่ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเมืองเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศพม่า มีบ้างที่อาศัยในประเทศไทยและประเทศจีน
ประวัติ

ชาวไทขึน หรือไทยเรียกว่า ไทเขิน เป็นพลเมืองหลักของเมืองเชียงตุง ที่เข้ามาแทนที่ชนพื้นเมืองที่ตั้งรกรากอยู่ก่อนหน้าคือชาวลัวะ จากแต่เดิมไทเขินเข้าไปอยู่ปะปนก่อนหน้านี้ บางแห่งก็ว่าไทเขินสืบเชื้อสายมาจากไทลื้อ ด้วยมีลักษณะและขนบธรรมเนียมประเพณีคล้ายกัน บ้างก็ว่ามีบรรพบุรุษเป็นไทยวนที่อพยพขึ้นเหนือช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ตั้งแต่สมัยพญามังราย และสันนิษฐานว่าชนกลุ่มนี้น่าจะเคยเรียกตัวเองว่า "โยน" หรือ "ยวน" มาก่อน
ใน ตำนานพื้นเมืองเชียงตุง กล่าวถึง พิธีนั่งเมืองในรัชสมัยพญามังราย ที่ส่งเจ้าน้ำท่วมขึ้นมาครองเมืองว่า เมืองเชียงตุงเป็นเมือง "นามจันทร์" ไม่ต้องโฉลกในโหราศาสตร์กับ "โยน" ซึ่งเป็นเมือง "นามราหู" ดังนั้นพวกโยนขึ้นไปปกครองเมืองเชียงตุงจะอยู่ได้ไม่มั่นคง ต้องแก้เคล็ดด้วยการตามพวก "เขินหลวง" 96 คนจากทางใต้ที่ถูกนามเมืองให้ร่วมพิธีด้วย แล้วให้พวกโยนที่ขึ้นไปอยู่เชียงตุงตัดผมสั้นอย่างเขินหลวง หลังจากนั้นเจ้าน้ำท่วมก็ครองเมืองเชียงตุงด้วยความผาสุกสืบมา จนกระทั่งรัฐบาลทหารพม่ายกเลิกตำแหน่งเจ้านายไป เมื่อปี พ.ศ. 2505
บางแห่งก็ว่าบรรพบุรุษชาวไทเขินเป็นชาวญี่ปุ่น ปรากฏครั้งแรกในงานเขียนของ ดอกเตอร์ วิลเลียม คลิฟตัน ดอดด์ โดยกล่าวว่า ในปี ค.ศ. 1931 มีคณะทูตญี่ปุ่นประจำพม่าได้มาสืบเรื่องราวของชาวญี่ปุ่นในเชียงตุง ก็พบว่าเครื่องมือเครื่องใช้ของชาวไทเขิน อาทิ หมวก, รองเท้า และแบบแผนบ้านเรือนนั้น คล้ายกับชาวญี่ปุ่นในสมัยก่อน และตีความว่า "เขินหลวง" 96 คนในตำนานเมืองเชียงตุงนั้น อาจเป็นซะมุไรในบัญชาของยะมะดะ นะงะมะซะ อดีตขุนนางในสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมแห่งกรุงศรีอยุธยา ที่ได้พาพรรคพวกหนีมายังเชียงตุงเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่อย่างไรก็ตามการตีความดังกล่าวเกิดขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองที่ญี่ปุ่นเข้ายึดครองรัฐฉาน ก็ถือโอกาสแพร่โฆษณาชวนเชื่อว่าชาวเชียงตุงและชาวญี่ปุ่นเป็นสายเลือดเดียวกัน และปัจจุบันนี้เรื่องดังกล่าวก็ได้รับการเชื่อถือจากชาวไทเขินพอสมควร และปรากฏในงานเขียนประวัติศาสตร์ของไทเขินอยู่ดาษดื่น
ชาวไทเขิน ปลูกเรือนยกเสาสูง หลังคามีจั่ว เช่นเดียวกับคนไทยและลาว
ที่มาของชื่อ

สาเหตุที่เขาเรียกตนเองว่า "ขึน" นั้นยังไม่มีข้อยุติ บ้างก็ว่าตั้งชื่อตามแม่น้ำขึน ซึ่งไหลผ่านเมืองเชียงตุงจากตะวันตกขึ้นไปทางเหนือแล้วจึงไหลลงใต้แปลกจากแม่น้ำสายอื่น จึงเรียกแม่น้ำนั้นว่า "ขึน" (ทำนองคำว่า ขัดขืน หรือ ฝืน) ด้วยเหตุนี้พลเมืองที่อาศัยอยู่ตามสองฝั่งน้ำจึงเรียกตนเองว่า "ขึน" หรือ "ไตขึน" บ้างก็ว่าในรัชสมัยพญามังรายรบได้เมืองเชียงตุงแล้ว ได้ส่งไพร่พลจากเชียงแสนและเชียงรายขึ้นไปอยู่ ชาวเมืองทั้งสองไม่ชอบเมืองเชียงตุงจึงหนีกลับกันลงมา พญามังรายก็ส่งกลับขึ้นไปอีกแล้วก็หนีลงมาอีก ชาวเมืองจึงได้ชื่อว่า "ขืน" ที่หมายถึง "กลับคืน"
ศิลปะและวัฒนธรรม > ภาษา

ภาษาไทเขิน มีความคล้ายและใกล้เคียงกับภาษายองและไทลื้อมาก ทั้งยังคล้ายกับภาษาไทยวน ต่างเพียงแค่สำเนียง และการลงท้ายคำ ซึ่งชาวเขินแบ่งออกเป็นสามกลุ่ม คือ กลุ่มเขินก่อ-เขินแด้, กลุ่มเขินอู และกลุ่มเขินหวา
นอกจากนี้ชาวไทเขินในเชียงตุงบางส่วนที่เคยได้รับการเรียนภาษาไทยช่วงที่ไทยเข้าปกครอง สามารถพูดและอ่านภาษาไทยได้ดี
ศิลปะและวัฒนธรรม > อักษร

อักษรไทเขิน ชาวไทเขินได้รับอิทธิพลอักษรจากชาวไทยวนจากการเผยแผ่ศาสนาในเมืองเชียงตุง ไทเขินรับอักษรธรรมล้านนาและอักษรฝักขามไปพร้อม ๆ กับศาสนา อักษรไทเขินจึงมีลักษณะคล้ายกับอักษรธรรมล้านนา รวมทั้งยังรับวรรณกรรมล้านนาที่แพร่หลายสู่เชียงตุงด้วย
ศิลปะและวัฒนธรรม > การแต่งกาย

ผู้ชาย สวมเสื้อผ้าฝ้ายทอมือแขนสามส่วน คอกลม ผ่าหน้า ติดกระดุม นิยมสวมเสื้อทับข้างนอก ส่วนเสื้อข้างในมักจะเป็นเสื้อยืดหรือเสื้อสีขาวมีปก นิยมผ้าโพกหัวใช้สีครีมหรือสีขาว และมัดเอวด้วยผ้าสีอ่อน สวมกางเกงสะดอใช้ได้ทุกสี
ผู้หญิง สวมเสื้อที่มีลักษณะเดียวกับเสื้อปั๊ด ไม่มีปก เสื้อมีตัวสั้น ชายเสื้อตรงเอวจะงอนขึ้นหรือกางออกเล็กน้อย ใช้ผ้าสีชมพูหรือสีอ่อนโพกหัว และผ้าซิ่น ส่วนบนเป็นลายริ้วหรือที่เรียกกันว่า “ซิ่นก่าน” ส่วนตีนจะต่อด้วยผ้าสีเขียวเป็นเอกลักษณ์ของชาวไทเขิน
ศิลปะและวัฒนธรรม > อาหาร

ชาวไทเขินรับประทานข้าวเหนียวเช่นเดียวกับชาวไทยวนและชาวไทลื้อ อาหารที่ขึ้นชื่อของชาวไทเขิน คือ ข้าวซอยหน้อยหรือข้าวซอยอ่อน เป็นอาหารประจำถิ่นของชาวไทเขิน และชาวไทใหญ่ นอกจากนี้ยังมีอาหารอย่างอื่นที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวไทเขิน เช่น แกงผักแว่น ไส้อั่ว (ไส้ล้องพิก) พริกข่า ข้าวต้มหัวหงอก การประกอบอาหารของชาวไทเขินยังคงนิยมทำกันเกือบทุกครัวเรือน
ศิลปะและวัฒนธรรม > ประเพณี

ประเพณีของชาวไทเขินมีความคล้ายคลึงกับชาวล้านนาในการจัดพิธีสืบชะตาหรือต่ออายุหมู่บ้านเพื่อเป็นพลังให้แก่กลุ่มชน ส่วนศิลปะการแสดงที่นิยมเล่นกันตามงานประเพณี เช่น การฟ้อนรำหางนกยูง ฟ้อนฆ้องเชิง ฟ้อนรำนก ฟ้อนรำดาบ ฟ้อนโต ซึ่งการฟ้อนโตเป็นการแสดงถึงวัฒนธรรมร่วมของชาวไทใหญ่และชาวไทเขิน