stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การ์ลุช ไกรอช

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ไกรอชใน ค.ศ. 2019
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  การ์ลุช มานูแวล บรีตู ลียัล ไกรอช
วันเกิด:   (1953-03-01) 1 มีนาคม ค.ศ. 1953 (71 ปี)
สถานที่เกิด:  นังปูลา โมซัมบิกของโปรตุเกส
ส่วนสูง:  1.83 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
สโมสรเยาวชน
ปี:  ทีม
1968–1974:  แฟรอวียารียูดึนังปูลา
จัดการทีม
1989–1991:  โปรตุเกส อายุไม่เกิน 20 ปี
1991–1993:  โปรตุเกส
1994–1996:  สปอร์ติงลิสบอน
1996:  นิวยอร์ก/นิวเจอร์ซีย์เมโทรสตาส์
1996–1997:  นาโงยะ แกรมปัส เอต
1998–1999:  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
2000–2002:  แอฟริกาใต้
2002–2003:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (ผู้ช่วย)
2003–2004:  เรอัลมาดริด
2004–2008:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (ผู้ช่วย)
2008–2010:  โปรตุเกส
2011–2019:  อิหร่าน
2019–2021:  โคลอมเบีย
2021–2022:  อียิปต์
2022:  อิหร่าน
การ์ลุช มานูแวล บรีตู ลียัล ไกรอช (โปรตุเกส: Carlos Manuel Brito Leal Queiroz; เกิดวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1953) เป็นผู้ฝึกสอนฟุตบอลชาวโปรตุเกส เขาเคยทำหน้าที่ผู้จัดการทีมชาติบ้านเกิดของเขาสองครั้ง รวมถึงทีมชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, แอฟริกาใต้ และอิหร่าน โดยพาทีมชาติแอฟริกาใต้ (ค.ศ. 2002), โปรตุเกส (ค.ศ. 2010) และอิหร่าน (ค.ศ. 2014 และ 2018) ไปสู่การแข่งขันฟุตบอลโลก ในระดับสโมสร เขาเคยเป็นผู้จัดการสโมสรสปอร์ติงลิสบอนในปรีไมราลีกา, นิวยอร์ก/นิวเจอร์ซีย์เมโทรสตาส์ในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ และเรอัลมาดริดในลาลิกา เขายังเคยเป็นผู้ช่วยอเล็กซ์ เฟอร์กูสัน คุมสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดอยู่สองช่วง
ไกรอชได้รับรางวัลหลายครั้งในฐานะผู้ฝึกสอนระดับเยาวชน และประสบความสำเร็จในระดับชุดใหญ่และระดับสโมสร (ส่วนใหญ่ในฐานะผู้ช่วยของเฟอร์กูสัน) ใน ค.ศ. 1998 เขาเขียนรายงาน คิว-ริพอร์ต ซึ่งอธิบายแผนยกระดับการพัฒนานักฟุตบอลในสหรัฐ
ไกรอชเป็นผู้จัดการทีมชาติอิหร่านเป็นระยะเวลาเกือบแปดปี (ระหว่าง ค.ศ. 2011–2019) นับเป็นผู้จัดการทีมที่ปฏิบัติหน้าที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ทีมชาตินี้ นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้จัดการทีมเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์อิหร่านที่พาทีมชาติไปสู่การแข่งขันฟุตบอลโลกสามครั้งติดต่อกัน
การสังหารหมู่ออราดูร์-ซูร์-กลาน

45°55′41″N 1°02′28″E﻿ / ﻿45.9280°N 1.0410°E﻿ / 45.9280; 1.0410
| การสังหารหมู่ออราดูร์-ซูร์-กลาน |
| --- | --- |
เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามโลกครั้งที่สอง
ซากเครื่องมือ จักรยาน จักรเย็บผ้า ฯลฯ ยังคงปรากฏให้เห็นในอนุสรณ์สถานออราดูร์-ซูร์-กลาน
สถานที่: ออราดูร์-ซูร์-กลาน, จังหวัดโอต-เวียน, ฝรั่งเศส
วันที่: 10 มิถุนายน 2487
ตาย: ถูกฆ่า 642 คน
ผู้เสียหาย: พลเรือนชาวฝรั่งเศส
ผู้ก่อเหตุ:  ไรช์เยอรมัน, กองพลยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 2 "ดัสไรช์"
ออราดูร์-ซูร์-กลาน
ที่ตั้งของออราดูร์-ซูร์-กลานในฝรั่งเศส
วันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1944 สี่วันหลังดีเดย์ หมู่บ้านออราดูร์-ซูร์-กลาน (ฝรั่งเศส: Oradour-sur-Glane) จังหวัดโอต-เวียน ประเทศฝรั่งเศสภายใต้การปกครองของนาซีเยอรมนี ถูกทำลาย ชาวบ้าน 642 คน รวมทั้งผู้ชายที่ไม่ได้เป็นนักรบ ผู้หญิง และเด็ก ถูกสังหารหมู่โดยกองร้อยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สซึ่งเป็นการลงโทษแบบเหมารวมจากความเคลื่อนไหวต่อต้านในพื้นที่ รวมทั้งการจับกุมและประหารชีวิตในภายหลังของนายทหารยศชตวร์มบันน์ฟือเรอร์แห่งวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส นามว่า เฮลมุท คัมพ์เฟอ ซึ่งมีคนบอกว่าถูกเผาทั้งเป็นต่อหน้าคนดู คัมพ์เฟอเป็นผู้บัญชาการที่ได้รับประดับยศสูงในกองพลเอ็สเอ็ส-พันเซอร์ที่ 2 ดัสไรช์
พวกเยอรมันได้สังหารทุกคนที่พวกเขาพบเจอในหมู่บ้านในช่วงสมัยนั้น เช่นเดียวกับผู้คนที่ถูกนำตัวเข้ามาข้างในจากพื้นที่โดยรอบ ยอดผู้เสียชีวิตรวมถึงผู้คนที่กำลังผ่านทางไปในหมู่บ้านในช่วงเวลาที่กองร้อยเอ็สเอ็สเดินทางมาถึง ผู้ชายจะถูกนำตัวเขาไปในยุ้งฉางและคอก ซึ่งพวกเขาจะถูกยิงที่ขาและราดด้วยน้ำมันเชื้อเพลิงก่อนที่ยุ้งฉางจะถูกจุดไฟเผา ส่วนผู้หญิงและเด็กถูกต้อนเข้าไปในโบสถ์ที่ถูกจุดไฟเผา ผู้ที่พยายามจะหลบหนีออกทางหน้าต่างก็จะถูกยิงด้วยปืนกล เกิดการปล้นสะดมอย่างกว้างขวาง
โดยรวมแล้ว มีบุคคล 643 คน ที่ถูกบันทึกว่า ถูกฆาตกรรม ยอดผู้เสียชีวิตประกอบไปด้วยพลเมืองชาวสเปน 17 คน ชาวอิตาลี 8 คน และชาวโปล 3 คน
มีผู้รอดพ้นจากการสังหารหมู่ได้หกคน ผู้รอดชีวิตคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่ นามว่า รอแบร์  อิบราส ซึ่งเป็นที่รู้จักจากการเคลื่อนไหวเพื่อความปรองดองระหว่างฝรั่งเศส เยอรมนี และออสเตรีย เขาเสียชีวิต เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ในวัย 97 ปี เขามีอายุ 18 ปี ในช่วงเวลาที่เกิดการสังหารหมู่
หมู่บ้านไม่เคยได้รับการฟื้นฟูเลย หมู่บ้านใหม่ได้ถูกสร้างขึ้นในบริเวณใกล้เคียงในช่วงหลังสงคราม  ประธานาธิบดีฝรั่งเศสชาร์ล เดอ โกล สั่งการให้คงสภาพหมู่บ้านที่ถูกทำลายไว้ให้เป็นอนุสรณ์และพิพิธภัณฑ์ถาวร
สมุดภาพ

ถนนหลัก
โบสถ์ที่ซึ่งผู้หญิงและเด็กถูกเผาสังหาร
ซากรถและอาคารที่ถูกเผายังคงปรากฏให้เห็นในหมู่บ้านเดิม
หมู่บ้านออราดูร์-ซูร์-กลานที่สร้างขึ้นใหม่
ทางเข้าพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถาน
แหล่งข้อมูลอื่น

Study of 1944 reprisals at Oradour-sur-Glane (with picture gallery containing lists of casualties)
Oradour-sur-Glane Memorial Center
Full list of casualties เก็บถาวร 2013-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กาโตโปเลมีเดีย

| โปเลมีเดีย Πολεμίδια |
| --- | --- |
โปเลมีเดียที่ตั้งในประเทศไซปรัส
พิกัด: 34°41′35″N 32°59′57″E﻿ / ﻿34.69306°N 32.99917°E﻿ / 34.69306; 32.99917
ประเทศ:  ไซปรัส
เขต: เขตลีมาซอล
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 22,369 คน
เขตเวลา: UTC+2 (EET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
กาโตโปเลมีเดีย  (กรีก: Κάτω Πολεμίδια; อังกฤษ: Kato Polemidia) เป็นเมืองของประเทศไซปรัส ตั้งอยู่ในเขตลีมาซอล มีประชากร 22,369 คน ตามการสำรวจสำมะโนประชากร ปี ค.ศ. 2011
กาแอล กากูตา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Gaël Kakuta
วันเกิด:   (1991-06-21) 21 มิถุนายน ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  ลีลล์, ประเทศฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.73 เมตร (5 ฟุต 8 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ปีกซ้าย / กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เชลซี
หมายเลข:  44
สโมสรเยาวชน
1998–1999:  ลีลล์-มูลินส์
1999–2007:  ล็องส์
2007–2009:  เชลซี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  สโมสร |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2009– |  เชลซี |  6 |  (0) |
| 2011– |  → ฟูแลม (ยืมตัว) |  0 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2006–2007 |  ฝรั่งเศส ยู16 |  12 |  (5) |
| 2007–2008 |  ฝรั่งเศส ยู17 |  14 |  (3) |
| 2008–2009 |  ฝรั่งเศส ยู18 |  5 |  (3) |
| 2009–2010 |  ฝรั่งเศส ยู19 |  13 |  (4) |
| 2010– |  ฝรั่งเศส ยู20 |  1 |  (0) |
 นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมสโมสร นับเฉพาะลงเล่นในประเทศ ข้อมูลล่าสุดวันที่ 16 ตุลาคม 2553.  † ลงเล่น (ประตู).  ‡ นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมชาติ ข้อมูลล่าสุดวันที่ 10 ตุลาคม 2553
กาแอล กากูตา (ฝรั่งเศส: Gaël Kakuta) เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534 นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในพรีเมียร์ลีก ให้สโมสรฟุตบอลเชลซี และฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส อายุต่ำกว่า 17,18,19 และ 20 ปี
กามีลา ไบรต์

กามีลา จี เปาลา ไบรต์ (โปรตุเกส: Camila de Paula Brait; 28 ตุลาคม ค.ศ. 1988 — ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงระดับนานาชาติจากฟรูตัล ประเทศบราซิล ผู้เล่นในตำแหน่งลิเบอโร ปัจจุบันเธอเล่นในตำแหน่งตัวป้องกันให้แก่ทีมโซลิส/โอซัสกู รวมถึงเป็นตัวแทนของทีมชาติบราซิล
ผลงานในระดับอาชีพ

เธอเริ่มต้นอาชีพของเธอในตำแหน่งตัวป้องกันให้แก่ทีมอูเอค์เอซ/ซาคราเมนโท หลังจากนั้น เธอก็ได้เล่นให้แก่ทีมอื่นอีกหลายทีม ซึ่งได้แก่ เซซี/อูเบร์ลังเดีย, ไปรยากลูบี-เอมีเฌ, เซากาเอตานู/มงบีฌู และโซลิส/โอซัสกู เมื่อครั้งที่ยังใช้ชื่อทีมว่า ฟีนาซา/โอซัสกู
ในการเล่นร่วมกับโซลิสเนสท์เล่โอซัสกู ไบรต์ได้รับรางวัลเหรียญทองรวมถึงรางวัลลิเบอโรยอดเยี่ยมในการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2012 ที่จัดขึ้น ณ กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์
ผลงานในระดับอาชีพ > ผลงานในระดับนานาชาติ

กามีลา ไบรต์ ได้ลงเล่นในการแข่งขันระดับนานาชาติครั้งแรกเมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติเวเนซุเอลา และเธอได้มีส่วนร่วมในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2010 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศญี่ปุ่น ที่ซึ่งเธอได้ช่วยให้ประเทศของเธอได้ที่สองเมื่อจบการแข่ง
รางวัล > บุคคล

"ลิเบอโรยอดเยี่ยม" วอลเลย์บอลสโมสรหญิงชิงแชมป์โลก 2012
รางวัล > สโมสร

วอลเลย์บอลสโมสรหญิงชิงแชมป์โลก  2012 -  ชนะเลิศ ร่วมกับทีมโซลิสเนสท์เล่โอซัสกู
กาแอล ฌีแว

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Gaël Givet-Viaros
เกิด:   (1981-10-09) 9 ตุลาคม ค.ศ. 1981 (43 ปี)
เกิดที่:  Arles France
สูง:  1.83 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  Defender
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  Blackburn Rovers
หมายเลข:  5
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2000–2007 |  Monaco |  178 |  (8) |
| 2007–2009 |  Marseille |  29 |  (0) |
| 2009 |  → Blackburn Rovers (loan) |  14 |  (0) |
| 2009– |  Blackburn Rovers |  56 |  (3) |
ทีมชาติ‡
| 2004– |  France |  13 |  (0) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 17:58, 23 January 2011 (UTC).  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 16:00, 23 January 2011 (UTC)
กาแอล ฌีแว-วียาโร (ฝรั่งเศส: Gaël Givet-Viaros) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส เกิดวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1981 ฌีแวเริ่มต้นค้าแข้งกับสโมสรอาแอ็สโมนาโก ก่อนที่ออแล็งปิกเดอมาร์แซย์จะซื้อตัวไปร่วมทีม แต่ไม่สามารถยืดตำแหน่งในทีมได้จึงย้ายไปเล่นให้แบล็กเบิร์นโรเวอส์ในสัญญายืมตัว ก่อนที่จะทำผลงานได้ประทับใจแซม อัลลาไดซ์ ผู้จัดการทีมแบล็กเบิร์นจึงได้ทำการซื้อขาดมาร่วมทีม
กาแล (เมือง)

| กาแล |
| --- | --- |
Commune and town
ท่าเรือเมืองกาแล
   ธง ตราอาร์ม
กาแลLocation in Pas-de-Calais
พิกัด: 50°57′N 1°51′E﻿ / ﻿50.950°N 1.850°E﻿ / 50.950; 1.850
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
Region: Nord-Pas de Calais
Department: Pas-de-Calais
Arrondissement: Calais
Intercommunality: Communauté d'agglomération du Calaisis
การปกครอง
 • Mayor: Natacha Bouchart (UMP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 33.5 ตร.กม. (12.9 ตร.ไมล์)
ประชากร (2008)
 • ทั้งหมด: 74,817 คน
เดมะนิม: Calaisiens
เขตเวลา: CET (UTC+01)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): CEST (UTC+02)
เว็บไซต์: Website
INSEE
กาแล (ฝรั่งเศส: Calais) เป็นเมืองและท่าเรือเฟอร์รีที่สำคัญของประเทศฝรั่งเศสตอนเหนือ ตั้งอยู่ในจังหวัดปาดกาแล ที่ช่องแคบโดเวอร์ จุดแคบสุดของช่องแคบอังกฤษ และเป็นเมืองในฝรั่งเศสที่ใกล้อังกฤษที่สุด กาแลเป็นท่าเรือเฟร์รีที่สำคัญระหว่างฝรั่งเศสกับอังกฤษ มีประชากรในเขตมหานคร 125,584 คน (ค.ศ. 1999)
การ์นิเย่

| --- | --- |

ประเภท: เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ดูแลผิว ผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผม
ก่อตั้ง: 1904; 120 ปีที่แล้ว (1904) (ห้องทดลองการ์นิเย่) ประเทศฝรั่งเศส
สำนักงานใหญ่: ประเทศฝรั่งเศส
บริษัทแม่: ลอรีอัล
เว็บไซต์: garnier.co.th
การ์นิเย่ (ฝรั่งเศส: Garnier) อยู่ในเครือของบริษัท ลอรีอัล อินเตอร์เนชันแนล ประเทศฝรั่งเศส สำหรับในประเทศไทย บริษัท ลอรีอัล (ประเทศไทย) จำกัด ได้นำเข้าและเป็นตัวแทนจำหน่ายภายใต้แบรนด์ การ์นิเย่ เปิดตัวเป็นครั้งแรกเมื่อปี 2542 ในตลาดสินค้าอุปโภคบริโภคมีส่วนแบ่งทางการตลาดอยู่ที่ 7.7% (ข้อมูลเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2550)
ผลงาน และ งานวิจัย

การคัดกรองสติลบีนจากต้นสน สติลบีนเป็นโพลีฟีนอลธรรมชาติที่พบในพืชวงศ์สูงบางชนิด รวมถึงสน สติลบีนสำคัญๆ จากสนนอร์เวย์มีคุณสมบัติในการช่วยยับยั้งการผลิตเม็ดสีเมลานินที่มากเกินกว่าปกติ และช่วยต่อต้านอนุมูลอิสระ (อังกฤษ: Antioxidant) ช่วยให้ผิวกระจ่างใส และลดความหมองคล้ำรวมไปถึงช่วยให้จุดด่างดำบนใบหน้าดูลดเลือนลง
สโนว์ไพน์ ไวท์ซอร์ส (SnowPine WhiteSource) เป็นผลงานล่าสุดที่ค้นพบโดยสถาบันวิจัยการ์นิเย่ที่ประเทศฝรั่งเศส โดยการสกัดต้นสนเป็นโมเลกุลสังเคราะห์ ซึ่งเป็นโมเลกุลที่มีอยู่ตามธรรมชาติในต้นสนประเทศนอร์เวย์ (Snow Pine Tree) และได้ถูกค้นพบหลังการคัดกรองสติลบีนจากต้นสน ซึ่งให้คุณสมบัติที่ดีกว่าสติลบีน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของการ์นิเย่ประเทศไทย
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของบริษัทลอรีอัลประเทศไทย
กาโรโลส ปาปุลยัส

| กาโรโลส ปาปุลยัส |
| --- | --- |
Κάρολος Παπούλιας


ประธานาธิบดีกรีซ
ดำรงตำแหน่ง 12 มีนาคม ค.ศ. 2005 – 13 มีนาคม ค.ศ. 2015
นายกรัฐมนตรี: Kostas Karamanlis จอร์จ พาแปนโดรโอ ลูกัส ปาปาดีโมส Panagiotis Pikrammenos Antonis Samaras อาเลกซิส ซีปรัส
ก่อนหน้า: Konstantinos Stephanopoulos
ถัดไป: โปรโกปิส ปัฟโลปูโลส
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 4 มิถุนายน ค.ศ. 1929(1929-06-04) โยอานนีนา, กรีซ
เสียชีวิต: 26 ธันวาคม ค.ศ. 2021(2021-12-26) (92 ปี) เอเธนส์, กรีซ
พรรคการเมือง: Panhellenic Socialist Movement
คู่สมรส: Mary Panou
บุตร: 3
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเอเธนส์ มหาวิทยาลัยมิลาน มหาวิทยาลัยโคโลญ
ลายมือชื่อ: 

กาโรโลส ปาปุลยัส (กรีก: Κάρολος Παπούλιας) (1929-2021) เป็นนักการเมืองชาวกรีกที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีกรีซตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 ถึง 2015
กาโอ

| กาโอ |
| --- | --- |
Urban commune and town
La Dune Rose and Gao city as seen from the top of the Tomb of Askia.
กาโอที่ตั้งเมืองกาโอในประเทศมาลี
พิกัด: 16°16′N 0°03′W﻿ / ﻿16.267°N 0.050°W﻿ / 16.267; -0.050
ประเทศ:  มาลี
ภูมิภาค: กาโอ
Cercle: Gao Cercle
ความสูง: 226 เมตร (744 ฟุต)
ประชากร (2009)
 • ทั้งหมด: 86,633 คน
เขตเวลา: UTC+0 (GMT)
กาโอ (ฝรั่งเศส: Gao) เป็นเมืองในประเทศมาลี และเป็นเมืองหลวงของแคว้นกาโอ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ มีประชากรราว 86,633 คน
กินีของโปรตุเกส

โปรตุเกสกินี (โปรตุเกส: Guiné; อังกฤษ: Portuguese Guinea) ถูกเรียกว่าจังหวัดโพ้นทะเลกินี ตั้งแต่ปีค.ศ. 1951 จนถึงค.ศ. 1972 และจากนั้นจึงกลายเป็นรัฐกินี ตั้งแต่ปีค.ศ. 1972 จนถึงค.ศ. 1974 เป็นอาณานิคมของโปรตุเกสในทวีปแอฟริกาด้านตะวันตกตั้งแต่ปีค.ศ. 1588 ถึง 10 กันยายน ค.ศ. 1974 เมื่อได้รับเอกราชจากโปรตุเกส จึงกลายเป็นกินี-บิสเซา
การบังคับใช้กฎหมายในประเทศเบนิน

ลานของโรงเรียนตำรวจแห่งชาติเบนินในเขตซงโก-นีมา เมืองกอตอนู
เช่นเดียวกับในประเทศอื่น ๆ จำนวนมากที่มีมรดกตกทอดจากอาณานิคมฝรั่งเศส การบังคับใช้กฎหมายในประเทศเบนินเป็นความรับผิดชอบหลักที่มีร่วมกันระหว่างสารวัตรทหารฌ็องดาร์เมอรีกับ "ตำรวจแห่งชาติ" พลเรือน อย่างไรก็ตาม ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2561 กองกำลังเหล่านี้ได้รวมเข้าเป็นกองกำลังเดียวที่เรียกว่า ตำรวจสาธารณรัฐเบนิน (ฝรั่งเศส: Police républicaine)
อดีตกองกำลัง

ตำรวจแห่งชาติ (Police Nationale) อยู่ภายใต้เขตอำนาจของกระทรวงมหาดไทย ความมั่นคงสาธารณะ และกิจการศาสนา (Ministère de l’Intérieur, de la Sécurité publique et des Cultes; MISPC) ประเทศถูกแบ่งออกเป็น 6 กองอำนวยการกรม การฝึกอบรมตำรวจฝึกขึ้นที่โรงเรียนตำรวจแห่งชาติในเมืองกอตอนู ฌ็องดาร์เมอรีแห่งชาติเบนิน (Gendarmerie nationale béninoise) มีบทบาททั้งทางทหารและตำรวจ เนื่องจากสถานะทางทหาร ฌ็องดาร์เมอรีจึงอยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงกลาโหม มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงปอร์โต-โนโว ในฐานะกองกำลังตำรวจ มีอำนาจตำรวจฝ่ายบริหารและตุลาการ ปฏิบัติการทั้งในอาณาเขตหน่วย รับผิดชอบพื้นที่ที่กำหนด และหน่วยเคลื่อนที่ โดยรวมแล้วมีเขตอำนาจศาลเกือบ 90% ของดินแดนของประเทศ
กองกำลังอื่น

นอกจากตำรวจแล้ว การบังคับใช้กฎหมายยังได้รับการสนับสนุนจากกองกำลังหลายแห่ง รวมถึงกรมศุลกากร (les Douanes) ผู้พิทักษ์น้ำและป่า (les Eaux et forêts) และหน่วยผสมควบคุมตู้บรรทุกสินค้า (Unité mixte de contrôle des conteneurs; UMCC)
หน่วยผสมควบคุมตู้บรรทุกสินค้า

หน่วยผสมควบคุมตู้บรรทุกสินค้าประกอบด้วยเจ้าหน้าที่จากตำรวจ, ศุลกากร และผู้พิทักษ์น้ำและป่า ประจำการอยู่ที่ท่าเรือกอตอนู ทำหน้าที่ตรวจสอบตู้บรรทุกสินค้าเพื่อป้องกันการขนส่งสิ่งของต้องห้าม เช่น ยา อาวุธ และสินค้าลอกเลียนแบบ
แหล่งข้อมูล

World Police Encyclopedia, ed. by Dilip K. Das & Michael Palmiotto published by Taylor & Francis. 2004,
World Encyclopedia of Police Forces and Correctional Systems,second edition,  Gale., 2006
Sullivan, Larry E. Encyclopedia of Law Enforcement. Thousand Oaks: Sage Publications, 2005.
กี ตาชาร์

| กี ตาชาร์   Guy Tachard |
| --- | --- |
ภาพวาดบาทหลวงตาชาร์
เกิด: ค.ศ. 1651 Marthon,  ฝรั่งเศส
ถึงแก่กรรม: 21 ตุลาคม ค.ศ. 1712 Chandannagar, อินเดีย
กี ตาชาร์ (ฝรั่งเศส: Guy Tachard; 1651 — 1712) หรือ บาทหลวงตาชาร์ เป็นมิชชันนารีคณะเยสุอิตและนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ทรงส่งมายังอาณาจักรอยุธยาถึง 2 ครั้ง เพื่อตอบแทนที่สมเด็จพระนารายณ์มหาราชได้ส่งคณะทูตเดินทางไปยังราชอาณาจักรฝรั่งเศส
การอลุส-ดูว์ร็อง

| ชาร์ล โอกุสต์ เอมีล ดูว์ร็อง Charles Auguste Émile Durand |
| --- | --- |
ภาพเหมือนโดยจอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนท์ ค.ศ. 1879
เกิด: 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1837(1837-07-04) ลีลล์, ประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917(1917-02-17) (79 ปี) ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
ชาร์ล โอกุสต์ เอมีล ดูว์ร็อง (ฝรั่งเศส: Charles Auguste Émile Durand) หรือ การอลุส-ดูว์ร็อง (Carolus-Duran, /kaʁɔlys dyʁɑ̃/; 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2380 - 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2460) หรือที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ การอลุส-ดูว์ร็อง เป็นจิตรกรและอาจารย์สอนจิตรกรรมชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือน การอลุส-ดูว์ร็องมีชื่อเสียงจากการเขียนภาพชนชั้นสูงของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3
ประวัติ

การอลุส-ดูว์ร็องเกิดที่เมืองลีลและศึกษาศิลปะที่สถาบันลีลล์และต่อมาที่สถาบันวิจิตรศิลป์ในปารีส ในปี พ.ศ. 2404 การอลุส-ดูว์ร็องเดินทางไปยังอิตาลีและสเปนเพื่อศึกษาต่อโดยเฉพาะการศึกษาภาพเขียนโดยเดียโก เบลัซเกซ ภาพเขียนอันเป็นนาฏกรรมชื่อ “ฆาตกรรม” และ “การลอบสังหาร” ที่เขียนในปี พ.ศ. 2409 เป็นงานเขียนชิ้นแรกที่ประสบความสำเร็จที่ปัจจุบันเป็นของพิพิธภัณฑ์ลิลล์
การอลุส-ดูว์ร็องเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากการเขียนภาพเหมือน และเป็นจิตรกรที่เป็นเจ้าของห้องภาพที่สำคัญแห่งหนึ่งของปารีส เป็นอาจารย์ของศิลปินหลายคนผู้มามีชื่อเสียงในรุ่นต่อมารวมทั้งจอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนท์ ภาพเขียน “สตรีกับถุงมือ” (พ.ศ. 2412) เป็นภาพเขียนของภรรยา
ในปี พ.ศ. 2432 การอลุส-ดูว์ร็องก็ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ในปี พ.ศ. 2433 การอลุส-ดูว์ร็องก็ร่วมในการก่อตั้งสมาคมวิจิตรศิลป์แห่งชาติแห่งฝรั่งเศส (Société Nationale des Beaux Arts) และในปี พ.ศ. 2447 การอลุส-ดูว์ร็องก็ได้เป็นสมาชิกของสถาบันวิจิตรศิลป์ ในปีต่อมาก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการของสถาบันฝรั่งเศสแห่งโรม
ระเบียงภาพ

ชอร์ช เฟย์ดู
(ราว ค.ศ. 1900)
ภาพเหมือนของมัดมัวเซลล์ครัวเซ็ท (ค.ศ. 1873)
จูบ
(ค.ศ. 1868)
ศึกษาลิเลีย
(ค.ศ. 1887)
"สมเด็จพระราชินีมาเรีย ปิอาแห่งโปรตุเกส" (ค.ศ. 1880)
เทพดาเน
(ค.ศ. 1900)
มาดามเฟย์ดูและลูก (ค.ศ. 1897)
"นาตาลี คลิฟฟอร์ดเมื่ออายุได้ 10 ปี"
เอดวด มาเนท์
(ค.ศ. 1880)
ลูกสาวของศิลปิน, มารี-แอนน์ (ค.ศ. 1874)
แอนนา กูลด์
(n.d.)
"สตรีกับถุงมือ"
(ค.ศ. 1869)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การอลุส-ดูว์ร็อง
Paintings of Carolus-Duran on Insecula เก็บถาวร 2007-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผลงานของ Carolus-Duran ที่โครงการกูเทินแบร์ค
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
การตายเฉพาะส่วน

การตายของเนื้อเยื่อหลังจากเกิดแผลไหม้อย่างรุนแรง
การตายเฉพาะส่วน (อังกฤษ: necrosis; มาจากภาษากรีก: νεκρός nekros ตาย) เป็นการตายของเซลล์และเนื้อเยื่อซึ่งจะมีกระบวนการเปลี่ยนแปลงต่อเนื่องตามมาอย่างมาก ได้แก่การบวมของเซลล์, การย่อยสลายโครมาติน, และการเสื่อมสภาพของเยื่อหุ้มเซลล์และเยื่อหุ้มออร์แกเนลล์ ในระยะต่อมาจะเกิดการย่อยสลายดีเอ็นเอ, การเกิดช่องว่าง (vacuolation) ของเอนโดพลาสมิกเรติคูลัม (endoplasmic reticulum) , การสลายของออร์แกเนลล์, และเกิดการสลายเซลล์ หลังจากเยื่อหุ้มเซลล์แตกสลายจะมีการปล่อยองค์ประกอบภายในเซลล์ซึ่งทำให้เกิดการอักเสบ กระบวนการดังกล่าวแยกออกจากการเปลี่ยนแปลงหลังการตาย (Postmortem change) และจากการคงสภาพเนื้อเยื่อโดยฟอร์มาลิน
การตายของเซลล์แบบนี้แตกต่างจากการตายแบบอะพอพโทซิส (apoptosis) เพราะซากของเซลล์จะถูกเซลล์กลืนกิน (phagocyte) ของระบบภูมิคุ้มกันเข้ามากำจัดได้ยากเนื่องจากการตายเฉพาะส่วนไม่มีการส่งสัญญาณของเซลล์ (cell signals) ซึ่งกระตุ้นให้เซลล์กลืนกินข้างเคียงเข้ามาจัดการซาก ทำให้ระบบภูมิคุ้มกันไม่สามารถจะระบุตำแหน่งของการตายและไม่สามารถนำองค์ประกอบของเซลล์ที่ตายกลับมาใช้ใหม่ดังเช่นการตายแบบอะพอพโทซิส
สาเหตุ

สาเหตุของการตายเฉพาะส่วนได้แก่การได้รับการบาดเจ็บ การติดเชื้อ มะเร็ง เนื้อตายเหตุขาดเลือด (infarction) สารพิษ และการอักเสบอย่างต่อเนื่อง การทำลายระบบที่จำเป็นภายในเซลล์อย่างรุนแรงจะทำให้เกิดการกระตุ้นการทำลายระบบอื่นๆ ภายในเซลล์เป็นลูกโซ่ เรียกว่า "cascade of effects" การตายเฉพาะส่วนอาจเกิดขึ้นจากการดูแลบริเวณบาดแผลอย่างไม่เหมาะสม การตายแบบนี้จะมีการหลั่งเอนไซม์พิเศษที่เก็บเอาไว้ในไลโซโซม (lysosome) ซึ่งสามารถย่อยสลายองค์ประกอบของเซลล์หรือย่อยสลายทั้งเซลล์ หลังจากที่เซลล์ได้รับความบาดเจ็บจะมีการสลายเยื่อหุ้มไลโซโซมเป็นการเริ่มต้นลูกโซ่ปฏิกิริยาซึ่งทำให้เกิดการปล่อยเอนไซม์ออกมา และออกมายังภายนอกเซลล์จึงทำให้เกิดการทำลายเซลล์ข้างเคียงด้วย ซึ่งต่างจากการตายแบบอะพอพโทซิส
ในการตัดเนื้อออกตรวจ (biopsy) กระบวนการ fixation เนื้อเยื่อหรือการแช่เย็นจะช่วยหยุดปฏิกิริยาการตายเฉพาะส่วน ในงูพิษและแมงมุมหลายชนิดสามารถผลิตสารพิษซึ่งทำให้เนื้อเยื่อบริเวณถูกกัดเกิดการตายเฉพาะส่วนได้
รูปแบบการตายของเนื้อเยื่อ

ลักษณะการตายเฉพาะส่วนของเนื้อเยื่อแบ่งออกเป็น 7 รูปแบบเด่นๆ ได้ดังนี้
Coagulative necrosis ลักษณะเนื้อตายแน่น แข็ง ซีด เนื้อเยื่อที่ตายเห็นขอบเขตชัดเจน เซลล์ในบริเวณเนื้อตายจะคงโครงรูปเอาไว้ซึ่งสามารถมองเห็นได้จากกล้องจุลทรรศน์ พบได้จากภาวะเลือดมีออกซิเจนน้อย (hypoxia) เช่น กล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด (myocardial infarction) , ม้ามขาดเลือด (splenic infarction)
Liquefactive necrosis ลักษณะเนื้อตายยุ่ย นุ่ม เหลว เซลล์ในบริเวณนี้จะไม่เหลือโครงสร้างของเนื้อเยื่อเดิมไว้ มักจะเกี่ยวข้องกับการทำลายเซลล์และการเกิดหนอง (pus) เช่น โรคปอดบวม (pneumonia) ซึ่งทั่วไปแล้วเกี่ยวกับการติดเชื้อแบคทีเรียหรือราเพราะเป็นเชื้อจุลชีพก่อโรคที่สามารถกระตุ้นการอักเสบได้ อย่างไรก็ตามการขาดเลือดเฉพาะที่ (ischemia) ของสมองสามารถทำให้เกิดการตายแบบนี้มากกว่าเกิดการตายแบบ coagulative necrosis เนื่องจากเนื้อเยื่อสมองไม่มีโครงสร้างที่ช่วยค้ำจุน
Gummatous necrosis เป็นลักษณะเนื้อตายเฉพาะที่เกี่ยวกับการติดเชื้อแบคทีเรียชนิดเกลียว (spirochaet) เช่น ซิฟิลิส
Haemorrhagic necrosis เป็นเนื้อตายเฉพาะส่วนจากการอุดกั้นของการระบายเลือดดำของอวัยวะหรือเนื้อเยื่อ ทำให้มีเลือดออกนอกช่องทางเดินเลือดหรือหลอดเลือด เช่น การบิดของอัณฑะ (testicular torsion) หรือเมื่อลำไส้ขาดเลือด
Caseous necrosis เป็นลักษณะการตายแบบ coagulation necrosis ที่จำเพาะต่อเชื้อไมโคแบคทีเรีย (mycobacteria) (เช่นวัณโรค) , เชื้อรา, และวัตถุแปลกปลอมบางชนิด บริเวณที่ตายจะออกสีเหลืองเหมือนเนย ไม่เป็นช่องว่าง ในกล้องจุลทรรศน์จะเห็นเป็นปื้นสีชมพู อาจกล่าวได้ว่าเป็นการตายรูปแบบผสมระหว่าง coagulative และ liquefactive necroses
Fat necrosis เป็นผลจากการทำงานของเอนไซม์ไลเปสย่อยเนื้อเยื่อไขมัน ลักษณะเนื้อตายเป็นสีเหลืองซีด อาจเห็นจุดขาวคล้ายชอล์ค ในกล้องจุลทรรศน์จะเห็นบริเวณเซลล์ไขมันที่ถูกเอนไซม์ย่อยเป็นปื้นสีชมพูอมม่วง ในขณะที่เซลล์ที่ตายแบบไม่มีเอนไซม์ย่อยจะเห็นเซลล์ไขมันเสื่อมปะปนกับฮิสติโอไซต์ (histiocyte) ในบางครั้งอาจพบปฏิกิริยาการเปลี่ยนเป็นสบู่ (saponification) ในเนื้อเยื่อได้ พบในตับอ่อนอักเสบเฉียบพลัน และการตายของเนื้อเยื่อเต้านม
Fibrinoid necrosis เกิดจากการทำลายผนังหลอดเลือดจากผลของระบบภูมิคุ้มกัน ทำให้เกิดการสะสมของสารโปรตีนที่ดูคล้ายไฟบริน (fibrin-like) ในผนังหลอดเลือดแดง ซึ่งเมื่อย้อมดูใต้กล้องจุลทรรศน์จะเห็นลักษณะเป็นปื้นสีชมพูติดสีกรด (eosinophilic)
ดูเพิ่ม

เนื้อตายเน่า
เนื้อตายเหตุไร้หลอดเลือด
การตายของกระดูก
อะพอพโทซิส
แหล่งข้อมูลอื่น

Necrosis causes, details and definition เก็บถาวร 2009-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Undersea and Hyperbaric Medical Society. "Necrotizing Soft Tissue Infections". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-05. สืบค้นเมื่อ 2008-07-25.
| ด ค กพยาธิวิทยา |
| --- | --- |
หลักพยาธิวิทยา: โรค - การติดเชื้อ - การขาดเลือดเฉพาะที่ - การอักเสบ - การสมานแผล - เนื้องอก - โลหิตพลศาสตร์ การตายของเซลล์: การตายเฉพาะส่วน (Liquefactive necrosis, Coagulative necrosis, Caseous necrosis)  - อะพอพโทซิส - Pyknosis - Karyorrhexis - Karyolysis การปรับตัวของเซลล์: การฝ่อ - การโตเกิน - การเจริญเกิน - การเจริญผิดปกติ - Metaplasia (Squamous, Glandular) การสะสมของสาร: สารสี (Hemosiderin, Lipochrome/Lipofuscin, เมลานิน)  - Steatosis
พยาธิกายวิภาค: ศัลยพยาธิวิทยา - พยาธิวิทยาเซลล์ - การชันสูตรพลิกศพ - พยาธิวิทยาโมเลกุล - นิติพยาธิวิทยา - ทันตพยาธิวิทยา    Gross examination - จุลพยาธิวิทยา - Immunohistochemistry - จุลทรรศน์อิเล็กตรอน - Immunofluorescence - Fluorescent in situ hybridization
พยาธิวิทยาคลินิก: เคมีคลินิก - โลหิตพยาธิวิทยา - เวชศาสตร์การบริการโลหิต - Medical microbiology - Diagnostic immunology  - Immunopathology   Enzyme assay - Mass spectrometry - โครมาโตกราฟี - Flow cytometry - ธนาคารเลือด - Microbiological culture - วิทยาเซรุ่ม