stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ผิน ชุณหะวัณ
ประวัติ

ผินเกิดที่ตำบลบางนกแขวก อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นบุตรของนายไข่ และ นางพลับ ชุณหะวัณ ชาวสวนและแพทย์แผนโบราณ มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 8 คนหนึ่งในนั้นคือ พล.ท.พจน์ ชุณหะวัณ หรือ ขุนพจน์ศรศักดิ์
จอมพล ผิน ชุณหะวัณ ถึงแก่อสัญกรรมในวันศุกร์ที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2516 ที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า รวมอายุ 81 ปี 104 วัน
บุตรธิดา

จอมพล ผิน ชุณหะวัณ สมรสครั้งแรกกับคุณหญิงวิบุลลักสม์ ชุณหะวัณ (พ.ศ. 2440 - พ.ศ. 2497) มีบุตร-ธิดา 5 คน คือ
คุณหญิง อุดมลักษณ์  ศรียานนท์ (พ.ศ. 2456 - 2524) สมรสกับพล.ต.อ.เผ่า ศรียานนท์
นางพร้อม  ทัพพะรังสี (พ.ศ. 2458 - พ.ศ. 2542) สมรสกับ นายอรุณ ทัพพะรังสี เป็นมารดาของนาย กร  ทัพพะรังสี
ท่านผู้หญิง เจริญ  อดิเรกสาร (22 มกราคม พ.ศ. 2460 - พ.ศ. 2555) สมรสกับพล.ต.อ.ประมาณ  อดิเรกสาร
พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ (พ.ศ. 2463 - พ.ศ. 2541) สมรสกับท่านผู้หญิงบุญเรือน ชุณหะวัณ
นางพูนสุข (พรสม) เชี่ยวสกุล (พ.ศ. 2465 - ปัจจุบัน) สมรสกับนายเฉลิม เชี่ยวสกุล
หลังจากคุณหญิงวิบุลลักสม์ถึงแก่อนิจกรรม จึงสมรสครั้งที่สองกับ นางสุภาพ ชุณหะวัณ มีบุตร 1 คน คือ
นายปรากรมศักดิ์ ชุณหะวัณ สมรสกับณัฏฐินี ชุณหะวัณ (สกุลเดิม สาลีรัฐวิภาค)
ชีวิตการรับราชการ

จอมพล ผิน ได้รับสมัครเข้าเป็นนักเรียนนายสิบ ที่โรงเรียนนายสิบ กรมทหารที่ 4 ราชบุรี เมื่อมีอายุได้ 16 ปี เมื่อจบหลักสูตรสามารถสอบไล่ได้คะแนนดีเยี่ยม จึงได้เลื่อนขั้นไปศึกษาต่อใน โรงเรียนนายร้อยทหารบก จนจบ (รุ่นเดียวกับจอมพล แปลก พิบูลสงคราม) และได้พระราชทานยศเป็นนายร้อยตรีเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 ประจำกรมทหารราบที่ 4 ราชบุรี จากนั้นในปี 2462 จึงได้ย้ายมารับราชการที่ กรมยุทธศาสตร์ทหารบก หลังจากนั้นได้เข้าเรียนโรงเรียนเสนาธิการทหารบก เมื่อ พ.ศ. 2471 ขณะอายุได้ 37 ปีมียศและบรรดาศักดิ์เป็น ร้อยเอก ขุนชำนาญยุทธศาสตร์ ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "หลวงชำนาญยุทธศาสตร์"  และ พ.ศ. 2472 ได้เลื่อนยศเป็นพันตรีในเวลาถัดมา
พ.ศ. 2476 เสนาธิการกองผสมปราบปรามพวกกบฏ และเสนาธิการมณฑล ทหารบกที่ 3
พ.ศ. 2477 รองผู้บังคับการมณฑลทหารบกที่ 3 รับพระราชทานยศเป็น"นายพันโท"
16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 - ผู้บังคับการมณฑลทหารบกที่ 3
1 เมษายน พ.ศ. 2480 - รับพระราชทานยศ"นายพันเอก"
พ.ศ. 2483 รองแม่ทัพอีสาน
19 มิถุนายน พ.ศ. 2484 - รับพระราชทานยศ"นายพลตรี"
3 ตุลาคม พ.ศ. 2485 - ประจำกรมเสนาธิการทหารบก
พ.ศ. 2485 ข้าหลวงทหารประจำสหรัฐไทยใหญ่ (สหรัฐไทยเดิม)
พ.ศ. 2486 ผู้ช่วยแม่ทัพกองทัพพายัพ รับพระราชทานยศ"พลโท"  และกลับไปเป็นข้าหลวงทหารประจำสหรัฐไทยเดิม
พ.ศ. 2487 ประจำกรมเสนาธิการทหารบก
1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 - ออกจากประจำการ
25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 รองผู้บัญชาการทหารบก
18 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 - ผู้บัญชาการทหารบก
17 เมษายน พ.ศ. 2493 - รับพระราชทานยศ"พลเอก"
พ.ศ. 2494 ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ในปี พ.ศ. 2494
16 เมษายน พ.ศ. 2495 - รับพระราชทานยศ"พลเรือเอก"และ"พลอากาศเอก"
พ.ศ. 2495 รับพระราชทานยศ"จอมพล" และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร
พ.ศ. 2497 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม รองจเรทหารทั่วไป
พ.ศ. 2499 จเรทหารทั่วไป
พ.ศ. 2500 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภท 2 สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ และวุฒิสมาชิก
พ.ศ. 2500 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร
พ.ศ. 2505 เกษียณอายุราชการ
ฉายา

จอมพลผิน ชุณหะวัณ ได้รับฉายาจากสื่อมวลชนว่า "บุรุษผู้รักชาติจนน้ำตาไหล" หรือ "วีรบุรุษเจ้าน้ำตา" เนื่องจากให้สัมภาษณ์ในเหตุการณ์รัฐประหาร เมื่อปี พ.ศ. 2490 ว่าทำไปเพราะ รักชาติ ขณะที่ให้สัมภาษณ์ทุกครั้งเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็มักน้ำตาไหลด้วยความตื้นตัน
เกียรติยศ > บรรดาศักดิ์

9 กรกฎาคม พ.ศ. 2467: ขุนชำนาญยุทธศาสตร์
7 พฤษภาคม พ.ศ. 2471: หลวงชำนาญยุทธศาสตร์ (ยกเลิกใน พ.ศ. 2485)
เกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

จอมพล ผิน ชุณหะวัณ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
พ.ศ. 2496 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2495 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2493 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามอินโดจีน (ช.ส.)
พ.ศ. 2486 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ส.)
พ.ศ. 2477 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2486 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ร.)
พ.ศ. 2472 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 2 (อ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2496 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 1 (ภ.ป.ร.1)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญพระราชพิธีบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พ.ศ. 2500 –  เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
เกียรติยศ > ต่างประเทศ

ลาว :
พ.ศ. 2498 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ล้านช้างร่มขาว ชั้นประถมาภรณ์
สหรัฐ :
พ.ศ. 2500 -  ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นผู้บังคับบัญชา
พม่า :
พ.ศ. 2500 -  เครื่องอิสริยาภรณ์สิริสุธรรมะ ชั้นอรรคมหาสิริสุธรรมะ
แหล่งข้อมูลอื่น

Maeklong Dee เก็บถาวร 2007-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทำเนียบผู้บัญชาการทหารบก เก็บถาวร 2016-08-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผิน ชุณหะวัณ :หัวหน้าคณะรัฐประหาร ปี 2490 (1)
ผิน ชุณหะวัณ :หัวหน้าคณะรัฐประหาร ปี 2490 (2)
| ก่อนหน้า |  | ผิน ชุณหะวัณ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จอมพล หลวงพิบูลสงคราม |  | ผู้บัญชาการทหารบก  (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 - 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2497) |  | จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ |
| ด ค กหัวหน้าคณะรัฐประหารในไทย |
| --- | --- |
 พระยามโนปกรณ์นิติธาดา เม.ย. 2476  พันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา มิ.ย. 2476  พลโท ผิน ชุณหะวัณ 2490  2491  จอมพล แปลก พิบูลสงคราม 2494  จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ 2500  2501  จอมพล ถนอม กิตติขจร 2514  พลเรือเอก สงัด ชลออยู่ 2519  2520  พลเอก สุนทร คงสมพงษ์ 2534  พลเอก สนธิ บุญยรัตกลิน 2549  พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา 2557 
พลโท ผิน ชุณหะวัณ ผู้นำรัฐประหาร ขณะให้สัมภาษณ์สื่อหลังทำการรัฐประหารสำเร็จ
เกษตร โรจนนิล

| พลอากาศเอกเกษตร โรจนนิลม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว. |
| --- | --- |
เกษตร โรจนนิล ในปี พ.ศ. 2535

ผู้บัญชาการทหารอากาศ
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2532 – 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 (2 ปี 303 วัน)
ก่อนหน้า: พลอากาศเอก วรนาถ อภิจารี
ถัดไป: พลอากาศเอก กันต์ พิมานทิพย์
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ดำรงตำแหน่ง 6 เมษายน พ.ศ. 2535 – 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 (116 วัน)
ก่อนหน้า: พลเอก สุจินดา คราประยูร
ถัดไป: พลอากาศเอก วรนาถ อภิจารี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 27 สิงหาคม พ.ศ. 2476
เสียชีวิต: 3 เมษายน พ.ศ. 2567 (90 ปี) โรงพยาบาลกรุงเทพ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: คุณหญิงวันทนา โรจนนิล (เสียชีวิต)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: กองทัพอากาศไทย (จนถึงปี 2535)   กองบัญชาการทหารสูงสุด
ประจำการ: พ.ศ. 2501 – 2536
ยศ:  พลเอก   พลเรือเอก  พลอากาศเอก
บังคับบัญชา: ผู้บัญชาการทหารอากาศไทย (จนถึงปีพ.ศ. 2535)  ผู้บัญชาการทหารสูงสุด

พลอากาศเอก เกษตร โรจนนิล หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ บิ๊กเต้ (27 สิงหาคม พ.ศ. 2476 – 3 เมษายน พ.ศ. 2567) เป็นนายทหารอากาศและนักการเมืองชาวไทย อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด อดีตประธานกรรมการ บริษัท การบินกรุงเทพ จำกัดและอดีตรองหัวหน้าคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ
ประวัติ

พลอากาศเอก เกษตร โรจนนิล เกิดเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2476 พลอากาศเอก เกษตรจบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา โรงเรียนนายเรืออากาศ รุ่นที่ 1 โรงเรียนการบิน รุ่นที่ น.25 โรงเรียนนายทหารชั้นผู้บังคับฝูง รุ่นที่ 18 โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศรุ่นที่ 15 และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
การทำงาน

รับราชการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2501  และเมื่อครั้งอยู่ในยศ "นาวาอากาศเอก" ได้เป็นเจ้ากรมส่งกำลังบำรุงทหารอากาศ
จากนั้นหลังเหตุการณ์รัฐประหาร พ.ศ. 2519 ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2520
ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศ ในปี พ.ศ. 2532
ในการรัฐประหาร พ.ศ. 2534 พล.อ.อ. เกษตร นับเป็นหนึ่งในบุคคลที่มีบทบาทอย่างยิ่ง ด้วยการเป็นสมาชิกของคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ โดยได้รับแต่งตั้งให้เป็นรองหัวหน้าคณะ และมีบทบาทในฐานะผู้บัญชาการทหารอากาศ ที่ต้องบัญชาการการควบคุมตัว พล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ นายกรัฐมนตรี และ พล.อ. อาทิตย์ กำลังเอก อดีตผู้บัญชาการทหารบกและอดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด ที่สนามบินกองทัพอากาศ เพื่อให้การก่อการสำเร็จได้ด้วยดี
การทำงาน > ราชการสงคราม

ในปี พ.ศ. 2507 เมื่อครั้งยังครองยศเป็น"เรืออากาศเอก" ได้ปฏิบัติราชการสงคราม ณ สาธารณรัฐเวียดนาม ในหน่วยบินวิคตอรี่ ชุดที่ 2 ผลัดที่ 1 ประจำการที่ฐานทัพอากาศเตินเซินเญิ้ตและซึ่งเป็นกองบัญชาการกองทัพอากาศสาธารณรัฐเวียดนาม
การเมือง

หลังจากนั้นมา พล.อ.อ. เกษตร ก็ได้มีบทบาทในทางการเมืองอย่างสูงผู้หนึ่ง โดยถูกมองว่าเป็นบุคคลที่ให้การก่อตั้งและสนับสนุนพรรคสามัคคีธรรม ที่ถูกวิจารณ์ว่าเป็นพรรคที่ก่อตั้งขึ้นมาเพื่อสืบทอดอำนาจของคณะ รสช. อีกทั้งเป็นบุคคลที่ถูกมองว่าจะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนต่อไป นับจากอานันท์ ปันยารชุน หาก พล.อ. สุจินดา คราประยูร ไม่รับตำแหน่ง ซึ่งเป็นความเชื่อที่อ้างอิงมาจากคำพูดของ พล.อ. สุนทร คงสมพงษ์ ประธาณคณะ รสช. เองที่เคยกล่าวว่า
ถ้าสุไม่เอาก็ให้เต้
และคำแถลงข่าวของ พล.อ. สุจินดา เมื่อปลายปี พ.ศ. 2534 ที่กล่าวว่า
และที่พูดกันว่า พล.อ. สุจินดา จะเป็นนายกฯ มั่ง พล.อ.อ. เกษตร จะเป็นนายกฯ มั่ง ก็ขอยืนยันว่าทั้ง พล.อ. สุจินดา และพล.อ.อ. เกษตรนั้น จะไม่เป็นนายกรัฐมนตรี
ซึ่งเรื่องดังกล่าวก็ได้บานปลายต่อมาจนกลายเป็นเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ในปี พ.ศ. 2535 ในที่สุด
หลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ พล.อ.อ. เกษตร ถูกปลดจากผู้บัญชาการทหารสูงสุดและผู้บัญชาการทหารอากาศ ไปเป็นจเรทหารทั่วไป และได้ยุติบทบาททางการเมืองไป และไม่ยุ่งเกี่ยวกับวงการเมืองอีกเลย
ทางด้านชีวิตครอบครัว พล.อ.อ. เกษตร สมรสกับ คุณหญิงวันทนา โรจนนิล (เสียชีวิตแล้ว) มีบุตรสาวด้วยกันทั้งหมด 3 คน คือ
ผศ.เกศินี บูชาชาติ
ดร.กษมา โรจนนิล ยุกตะทัต
กนิษฐา กอวัฒนา
ถึงแก่อนิจกรรม

พลอากาศเอก เกษตร โรจนนิล ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชรา ที่โรงพยาบาลกรุงเทพ แขวงบางกะปิ เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร เมื่อเวลา 22.51 น. ของวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2567 สิริอายุ 90 ปี ตั้งบําเพ็ญกุศล ณ ศาลาทักษิณาประดิษฐ์ ฌาปนสถานกองทัพอากาศ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร  แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2505 –  เหรียญชัยสมรภูมิ การร่วมรบกับสหประชาชาติ ณ ประเทศเกาหลี (ช.ส.)
พ.ศ. 2511 –  เหรียญชัยสมรภูมิ การรบ ณ สาธารณรัฐเวียดนาม (ช.ส.) (ประดับเปลวระเบิด)
พ.ศ. 2533 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 1 (ส.ช.)
พ.ศ. 2511 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2533 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2534 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2500 –  เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > ต่างประเทศ

เวียดนามใต้ :
พ.ศ. 2507 -  เหรียญเกียรติยศกองทัพเวียดนาม ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2507 -  เหรียญรณรงค์เวียดนาม
สหรัฐ :
พ.ศ. 2533 -  ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นผู้บังคับบัญชา
อินโดนีเซีย :
พ.ศ. 2534 -  เครื่องอิสริยาภรณ์ดาราสวภูวนปักษะ ชั้นอุตมา
เกาหลีใต้ :
พ.ศ. 2534 -  เครื่องอิสริยาภรณ์สดุดีการรักษาความมั่นคงแห่งชาติ ชั้นที่ 1
ญี่ปุ่น :
พ.ศ. 2535 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ ชั้นที่ 1
ดูเพิ่ม

คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ
รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2534
พฤษภาทมิฬ
แหล่งข้อมูลอื่น

เส้นทาง สู่ อำนาจ เส้นทาง สุจินดา คราประยูร เส้นทาง "เจ้ากรม" คอลัมน์ หักทองขวาง[ลิงก์เสีย]จากโอเคเนชั่น
| ก่อนหน้า |  | เกษตร โรจนนิล |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พลอากาศเอก วรนาถ อภิจารี |  |   ผู้บัญชาการทหารอากาศ  (1 ตุลาคม พ.ศ. 2532 - 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2535) |  | พลอากาศเอก กันต์ พิมานทิพย์ |
| ด ค ก ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของไทย  |
| --- | --- | --- |
|   แปลก พิบูลสงคราม • สฤษดิ์ ธนะรัชต์ • ถนอม กิตติขจร • ทวี จุลละทรัพย์ • กฤษณ์ สีวะรา • สงัด ชลออยู่ • กมล เดชะตุงคะ • เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ • เสริม ณ นคร • สายหยุด เกิดผล • อาทิตย์ กำลังเอก • สุภา คชเสนี • ชวลิต ยงใจยุทธ • สุนทร คงสมพงษ์ • สุจินดา คราประยูร • เกษตร โรจนนิล • วรนาถ อภิจารี • วัฒนชัย วุฒิศิริ • วิโรจน์ แสงสนิท • มงคล อัมพรพิสิฏฐ์ • สำเภา ชูศรี • ณรงค์ ยุทธวงศ์ • สุรยุทธ์ จุลานนท์ • สมทัต อัตตะนันทน์ • ชัยสิทธิ์ ชินวัตร • เรืองโรจน์ มหาศรานนท์ • บุญสร้าง เนียมประดิษฐ์ • ทรงกิตติ จักกาบาตร์ • ธนะศักดิ์ ปฏิมาประกร • วรพงษ์ สง่าเนตร • สมหมาย เกาฏีระ • สุรพงษ์ สุวรรณอัตถ์ • ธารไชยยันต์ ศรีสุวรรณ • พรพิพัฒน์ เบญญศรี • เฉลิมพล ศรีสวัสดิ์ • ทรงวิทย์ หนุนภักดี  |   แปลก พิบูลสงคราม • สฤษดิ์ ธนะรัชต์ • ถนอม กิตติขจร • ทวี จุลละทรัพย์ • กฤษณ์ สีวะรา • สงัด ชลออยู่ • กมล เดชะตุงคะ • เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ • เสริม ณ นคร • สายหยุด เกิดผล • อาทิตย์ กำลังเอก • สุภา คชเสนี • ชวลิต ยงใจยุทธ • สุนทร คงสมพงษ์ • สุจินดา คราประยูร • เกษตร โรจนนิล • วรนาถ อภิจารี • วัฒนชัย วุฒิศิริ • วิโรจน์ แสงสนิท • มงคล อัมพรพิสิฏฐ์ • สำเภา ชูศรี • ณรงค์ ยุทธวงศ์ • สุรยุทธ์ จุลานนท์ • สมทัต อัตตะนันทน์ • ชัยสิทธิ์ ชินวัตร • เรืองโรจน์ มหาศรานนท์ • บุญสร้าง เนียมประดิษฐ์ • ทรงกิตติ จักกาบาตร์ • ธนะศักดิ์ ปฏิมาประกร • วรพงษ์ สง่าเนตร • สมหมาย เกาฏีระ • สุรพงษ์ สุวรรณอัตถ์ • ธารไชยยันต์ ศรีสุวรรณ • พรพิพัฒน์ เบญญศรี • เฉลิมพล ศรีสวัสดิ์ • ทรงวิทย์ หนุนภักดี  |  |
| ด ค ก ผู้บัญชาการทหารอากาศไทย  |
| --- | --- | --- |
|   พระเวชยันต์รังสฤษฎ์ • หลวงอธึกเทวเดช • หลวงเทวฤทธิ์พันลึก • ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี • เฉลิมเกียรติ วัฒนางกูร • บุญชู จันทรุเบกษา • กมล เดชะตุงคะ • พะเนียง กานตรัตน์ • ทะแกล้ว ศุษิลวรณ์ • ประพันธ์ ธูปะเตมีย์ • วรนาถ อภิจารี • เกษตร โรจนนิล • กันต์ พิมานทิพย์ • หม่อมราชวงศ์ศิริพงษ์ ทองใหญ่ • อมร แนวมาลี • ธนนิตย์ เนียมทันต์ • สนั่น ทั่วทิพย์ • ปอง มณีศิลป์ • คงศักดิ์ วันทนา • ชลิต พุกผาสุข • อิทธพร ศุภวงศ์ • ประจิน จั่นตอง • ตรีทศ สนแจ้ง • จอม รุ่งสว่าง • ชัยพฤกษ์ ดิษยะศริน • มานัต วงษ์วาทย์ • แอร์บูล สุทธิวรรณ • นภาเดช ธูปะเตมีย์ • อลงกรณ์ วัณณรถ • พันธ์ภักดี พัฒนกุล  |   พระเวชยันต์รังสฤษฎ์ • หลวงอธึกเทวเดช • หลวงเทวฤทธิ์พันลึก • ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี • เฉลิมเกียรติ วัฒนางกูร • บุญชู จันทรุเบกษา • กมล เดชะตุงคะ • พะเนียง กานตรัตน์ • ทะแกล้ว ศุษิลวรณ์ • ประพันธ์ ธูปะเตมีย์ • วรนาถ อภิจารี • เกษตร โรจนนิล • กันต์ พิมานทิพย์ • หม่อมราชวงศ์ศิริพงษ์ ทองใหญ่ • อมร แนวมาลี • ธนนิตย์ เนียมทันต์ • สนั่น ทั่วทิพย์ • ปอง มณีศิลป์ • คงศักดิ์ วันทนา • ชลิต พุกผาสุข • อิทธพร ศุภวงศ์ • ประจิน จั่นตอง • ตรีทศ สนแจ้ง • จอม รุ่งสว่าง • ชัยพฤกษ์ ดิษยะศริน • มานัต วงษ์วาทย์ • แอร์บูล สุทธิวรรณ • นภาเดช ธูปะเตมีย์ • อลงกรณ์ วัณณรถ • พันธ์ภักดี พัฒนกุล  |  |
คริส เรดฟิลด์

ตัวละครวิดีโอเกม
| คริส เรดฟิลด์ |
| --- | --- |
คริส เรดฟิลด์ ในเรซิเดนต์อีวิลวิลเลจ (ค.ศ. 2021)
ปรากฏครั้งแรก: เรซิเดนต์อีวิล (ค.ศ. 1996)
สร้างโดย: ชินจิ มิกามิ อิซาโอะ โออิชิ
ออกแบบโดย: จุง ทาเกอูจิ อิซาโอะ โออิชิ
แสดงโดย:  หลายคน ชาร์ลี คราสลาฟสกี (คัตซีนคนแสดงของเรซิเดนต์อีวิล) เวนท์เวิร์ท มิลเลอร์ (สงครามแตกพันธุ์ไวรัส) จอร์ดี แดนดี (เรซิเดนต์อีวิล 7, วิลลิจ) ร็อบบี อาเมล (ปฐมบทแห่งเมืองผีดิบ) 
ให้เสียงโดย:  ภาษาอังกฤษ สกอต แมคคัลล็อก (เรซิเดนต์อีวิล) ไมเคิล ฟิลิปโปวิช (โคด: เวโรนิกา) โจ ไวต์ (เรซิเดนต์อีวิลรีเมก) เควิน ดอร์แมน (ดิอัมเบรลลาโครนิเคิลส์, ล้างบางเชื้อคลั่ง, เดธไอแลนด์) โรเจอร์ เครก สมิธ (เรซิเดนต์อีวิล 5 และเรซิเดนต์อีวิล 6)  เดวิด วอห์น (เรซิเดนต์อีวิล 7)  เจฟ ไชน์ (วิลลิจ)  ภาษาญี่ปุ่น ซูบารุ คิมูระ (ปฐมบทแห่งเมืองผีดิบ) 
จับการเคลื่อนไหว:  หลายคน เท็ตสึยะ มัตสึอิ (เรซิเดนต์อีวิลรีเมก) รูเบน แลงดอน (เรซิเดนต์อีวิล 5 และ 6, ล้างบางเชื้อคลั่ง) 
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
ครอบครัว: แคลร์ เรดฟิลด์ (น้องสาว)
สัญชาติ: อเมริกัน
คริส เรดฟิลด์ (อังกฤษ: Chris Redfield) เป็นตัวละครในเรซิเดนต์อีวิลซึ่งเป็นซีรีส์วิดีโอเกมสยองขวัญเอาชีวิตรอดที่สร้างโดยบริษัทแคปคอมของประเทศญี่ปุ่น เขาได้รับการแนะนำในฐานะหนึ่งในตัวละครที่ผู้เล่นควบคุมสองตัวจากเรซิเดนต์อีวิลภาคแรก (ค.ศ. 1996) พร้อมด้วยคู่หูของเขาซึ่งคือจิล วาเลนไทน์ ในฐานะสมาชิกของหน่วยปฏิบัติการและกู้ภัยพิเศษ (S.T.A.R.S.) ของกรมตำรวจแร็กคูน คริสและจิลต่อสู้กับอัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน ซึ่งเป็นบริษัทเภสัชกรรมที่ก่อการร้ายชีวภาพจนก่อให้เกิดซอมบีและอาวุธชีวภาพอื่น ๆ และต่อมาได้กลายเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งขององค์กรต่อต้านการก่อการร้ายทางอาวุธชีวภาพ (BSAA) ของสหประชาชาติ
คริสเป็นตัวเอกในเกม, นวนิยาย และภาพยนตร์เรซิเดนต์อีวิลหลายภาค รวมถึงเขายังปรากฏตัวในแฟรนไชส์เกมอื่น ๆ อย่างมาร์เวล vs. แคปคอม, โปรเจกต์ครอสโซน และเดดบายเดย์ไลต์ ส่วนในเกมภาคหลัง ๆ เช่น เรซิเดนต์อีวิล 7 (ค.ศ. 2017) และเรซิเดนต์อีวิล: วิลลิจ (ค.ศ. 2021) ลักษณะหน้าตาของเขาได้อิงจากนายแบบชาวนิวซีแลนด์ที่ชื่อจอร์ดี แดนดี นอกจากนี้ ได้มีนักแสดงหลายคนมารับบทบาทเป็นคริส รวมถึงเวนท์เวิร์ท มิลเลอร์ และร็อบบี อาเมล ในในภาพยนตร์เรซิเดนต์อีวิลฉบับคนแสดง
บรรดานักวิจารณ์มีความคิดเห็นที่แตกต่างกันเกี่ยวกับตัวละครนี้ โดยเน้นไปที่การปรับเปลี่ยนบ่อยครั้งและความไม่สอดคล้องกันในการออกแบบ อย่างไรก็ตาม เขาได้รับการยอมรับถึงความเซ็กซี และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในตัวละครวิดีโอเกมที่เซ็กซีที่สุดโดยสิ่งพิมพ์หลายฉบับ นอกจากนี้ นักวิจารณ์บางคนอ้างถึงฉากที่คริสต่อยก้อนหินในเรซิเดนต์อีวิล 5 (ค.ศ. 2009) ซึ่งกลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีมว่าเป็นหนึ่งในฉากที่น่าจดจำที่สุดในซีรีส์เรซิเดนต์อีวิล
แนวคิดและการออกแบบ

คริสได้รับการแนะนำในฐานะหนึ่งในตัวละครเอกที่เล่นได้สองคน ควบคู่ไปกับจิล วาเลนไทน์ ที่เป็นคู่หูของเขาในเรซิเดนต์อีวิล ซึ่งเป็นวิดีโอเกมสยองขวัญเอาชีวิตรอด ค.ศ. 1996 ของบริษัทแคปคอม เขาได้รับการสร้างสรรค์โดยชินจิ มิกามิ ที่เป็นผู้อำนวยการ และอิซาโอะ โออิชิ ที่เป็นนักออกแบบ ส่วนนักออกแบบอย่างฮิเดกิ คามิยะ กล่าวถึงคริสว่าเป็น "คนประเภทตรงไปตรงมาและแข็งแกร่ง" และยอมรับว่าเขาชื่นชอบต้นแบบนี้ โดยคริสซึ่งมีเชื้อสายอเมริกันผิวขาว เคยรับราชการในในกองทัพอากาศสหรัฐ และต่อมาได้เข้าร่วมหน่วยปฏิบัติการพิเศษและกู้ภัย (S.T.A.R.S.) ซึ่งเป็นหน่วยการปฏิบัติการพิเศษของกรมตำรวจแร็กคูน แม้ว่าเนื้อเรื่องของพวกเขาจะดำเนินไปคล้าย ๆ กัน แต่รูปแบบการเล่นของจิลและคริสแตกต่างกัน โดยคริสไม่สามารถพกไอเทมในรายการสิ่งของของเขาได้มากนัก แต่เขาสามารถวิ่งได้เร็วกว่าและทนต่อการทำร้ายได้มากกว่า
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คริส เรดฟิลด์
Chris Redfield at the Internet Movie Database
ทายาทโดยสันนิษฐาน

ทายาทโดยสันนิษฐาน (อังกฤษ: Heir presumptive) คือทายาทผู้อยู่ในสายของผู้มีสิทธิในการรับราชบัลลังก์ หรือตำแหน่งขุนนางสืบตระกูลแต่เป็นตำแหน่งที่สามารถมีผู้มาแทนได้โดยการกำเนิดของ “ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง” (heir apparent) หรือ “ทายาทโดยสันนิษฐาน” คนใหม่ที่มีสิทธิมากกว่า ถ้าใช้สะกดด้วยตัวพิมพ์เล็กในภาษาอังกฤษก็จะหมายถึงผู้มีสิทธิที่จะได้รับบรรดาศักดิ์, ตำแหน่ง หรือทรัพย์สินนอกจากจะมีทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงหรือทายาทโดยสันนิษฐานมาแทนที่ ในทั้งสองกรณีตำแหน่งนี้ขึ้นอยู่กับกฎหมายและ/หรือประเพณีที่จะเปลี่ยนผู้ที่มีสิทธิเป็นทายาทโดยสันนิษฐาน
ในกรณีที่เกี่ยวกับรัชทายาทของราชบัลลังก์ “ทายาทโดยสันนิษฐาน” อาจจะเป็นพระราชธิดาในพระมหากษัตริย์ (ถ้าพระราชโอรสมีสิทธิเหนือกว่าพระราชธิดาและพระมหากษัตริย์ไม่มีพระราชโอรส) หรือสมาชิกผู้มีอาวุโสของสายที่มีสิทธิในกรณีที่พระมหากษัตริย์ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดาตาม
เมื่อทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงถือกำเนิด ผู้นั้นก็ถือว่าเป็นผู้มีสิทธิคนแรกในราชบัลลังก์และผู้สืบเชื้อสายจากทายาทของ “ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง” ก็จะมีสิทธิเหนือกว่า  “ทายาทโดยสันนิษฐาน” ตามลำดับการสืบสันตติวงศ์ (Order of succession) ที่กำหนดไว้
รายพระนามรัชทายาทโดยสันนิษฐานในปัจจุบัน

| ประเทศ | พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | ความสัมพันธ์กับพระมหากษัตริย์พระองค์ปัจจุบัน |
| --- | --- | --- | --- |
|  ญี่ปุ่น |  | พระยุพราชฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ 84-06-30ประสูติ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965(1965-11-30) | พระอนุชา |
|  โอมาน |  | ษิยะซิน บิน ฮัยษัม อัสซะอีด ประสูติ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1990(1990-08-21) | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ |
|  สเปน |  | เลโอนอร์ เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส 74-01-20ประสูติ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2005(2005-10-31) | พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ |
|  กาตาร์ |  | อับดุลเลาะห์ บิน ฮามัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อัษษานี 74-01-20ประสูติ 09 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988(1988-02-09) | พระอนุชาต่างพระมารดา |
|  ไทย |  | สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ 95-09-17ประสูติ 29 เมษายน ค.ศ. 2005(2005-04-29) | พระราชโอรสในสมรส |

​
ดูเพิ่ม

ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง
รายพระนามรัชทายาท​
รัชทายาทที่ได้รับสมมุติ​
แฟรงค์ สเตเปิลตัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 สเตเปิลตัน ในปี ค.ศ. 1987
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ฟรานซิส แอนโทนี สเตเปิลตัน
วันเกิด:   (1956-07-10) 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1956 (68 ปี)
สถานที่เกิด:  ดับลิน, ไอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1974–1981 |  อาร์เซนอล |  225 |  (75) |
| 1981–1987 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  223 |  (60) |
| 1987 |  อายักซ์ |  4 |  (0) |
| 1987–1988 |  → Anderlecht (ยืม) |  0 |  (0) |
| 1988 |  → ดาร์บีเคาน์ตี (ยืม) |  10 |  (1) |
| 1988–1989 |  Le Havre |  18 |  (5) |
| 1989–1991 |  แบล็กเบิร์นโรเวอส์ |  81 |  (13) |
| 1991 |  Aldershot |  1 |  (0) |
| 1991 |  ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ |  5 |  (0) |
| 1991–1994 |  แบรดฟอร์ดซิตี |  68 |  (2) |
| รวม |   |  618+ |  (151+) |
ทีมชาติ
| 1976–1990 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ |  71 |  (20) |
จัดการทีม
1991–1994:  แบรดฟอร์ดซิตี
1996:  นิวอิงแลนด์เรฟโวลูชั่น
2014–2015:  จอร์แดน (ผู้ช่วย)
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ฟรานซิส แอนโทนี สเตเปิลตัน (อังกฤษ: Francis Anthony Stapleton Stapleton, เกิด 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1956) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพและผู้จัดการทีมชาวไอริช เขาเป็นที่จดจำมากที่สุดในช่วงเวลาที่เขาอยู่กับอาร์เซนอล แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และในฐานะผู้เล่นคนสำคัญของทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ นอกจากนี้เขายังเคยเป็นผู้จัดการทีมแบรดฟอร์ดซิตี และสโมสรนิวอิงแลนด์เรโวลูชั่นในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์อีกด้วย
การเล่นฟุตบอลอาชีพ

สเตเปิลตันเป็นกองหน้าตัวเป้าที่มีความโดดเด่น ซึ่งครั้งหนึ่งเคยได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดในโลกในตำแหน่งของเขา และยังมีความสามารถในการโหม่งบอลเป็นพิเศษอีกด้วย เขาเริ่มต้นอาชีพกับอาร์เซนอลโดยเข้าร่วมทีมในปี ค.ศ. 1972 ในฐานะนักเตะฝึกหัดหลังจากถูกแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดปฏิเสธ เขาประเดิมสนามให้กับทีมชุดใหญ่เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1975 ที่เปิดบ้านพบกับสโตกซิตีและต่อมาก็ได้เป็นคู่หูในแนวรุกอันทรงพลังร่วมกับมัลคอล์ม แมคโดนัลด์โดยทั้งสองทำประตูรวมกันได้ 46 ประตูในฤดูกาล 1976–77 เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของอาร์เซนอลในสามฤดูกาลถัดมา และช่วยให้เดอะกันเนอร์สเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพได้ 3 ครั้ง สเตเปิลตันทำประตูหนึ่งลูกในนัดชิงชนะเลิศเอฟเอคัพปี 1979 ที่เอาชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 3–2 และยิงไป 108 ประตูจากการลงสนามรวม 300 นัดให้กับเดอะกันเนอร์ส
สเตเปิลตันย้ายไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในช่วงซัมเมอร์ปี ค.ศ. 1981 ด้วยค่าตัว 900,000 ปอนด์ (ค่าตัวที่ศาลตัดสินหลังจากทั้งสองสโมสรไม่สามารถตกลงกันได้) ขณะที่รอน แอตกินสัน ผู้จัดการทีมคนใหม่เริ่มสร้างทีมที่สามารถลุ้นแชมป์ได้หลังจากจบฤดูกาล 1980–81ที่น่าผิดหวังภายใต้การคุมทีมของเดฟ เซ็กซ์ตัน เขาช่วยให้แมนฯยูไนเต็ดคว้าแชมป์เอฟเอคัพในปี 1983 และ 1985 ในนัดชิงชนะเลิศนัดแรกเขาทำประตูใส่ไบรท์ตัน ซึ่งสเตเปิลตันสร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเป็นผู้เล่นคนแรกที่ทำประตูให้กับสองสโมสรที่แตกต่างกันในนัดชิงชนะเลิศเอฟเอคัพ ยูไนเต็ดจบฤดูกาลในสี่อันดับแรกของลีกในห้าฤดูกาลแรกของสเตเปิลตันที่โอลด์แทรฟฟอร์ดและเกือบจะคว้าแชมป์ลีกได้ในฤดูกาล 1985–86 หลังจากยูไนเต็ดชนะเกมลีกสิบนัดแรกของฤดูกาล ก่อนที่ฟอร์มของพวกเขาจะตกลงและจบฤดูกาลในอันดับที่สี่ แอตกินสันถูกปลดออกและถูกแทนที่โดยอเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1986 และสเตเปิลตันก็ยังคงเป็นนักเตะตัวจริงในทีมชุดใหญ่ภายใต้ผู้จัดการทีมคนใหม่ แต่หลังจากที่ไบรอัน แมคแคลร์มาถึงสโมสร สเตเปิลตันก็ย้ายไปอายักซ์ตามคำแนะนำของอาร์โนลด์ มูห์เรนในช่วงซัมเมอร์ของปี ค.ศ. 1987 แต่การย้ายทีมครั้งนี้ไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง โดยเขาได้ลงเล่นแค่ 6 นัดและยิงได้ 1 ประตูกับดันดอล์กในศึกยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพก่อนที่จะถูกปล่อยยืมตัวไปอยู่กับอันเดอร์เลชท์ในเบลเยียมช่วงสั้น ๆ เมื่อปลายปี ค.ศ. 1987 โดยไม่ได้ลงเล่นแม้แต่นัดเดียว จากนั้นสเตเปิลตันก็ถูกยืมตัวไปเล่นให้ดาร์บีเคาน์ตีเป็นเวลาสามเดือน ก่อนจะไปแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1988 ในฐานะกัปตันทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ โดยเอาชนะอังกฤษ เสมอกับสหภาพโซเวียต 1–1 ซึ่งจบทัวร์นาเมนต์ด้วยตำแหน่งรองแชมป์ โดยพ่ายให้กับเนเธอร์แลนด์จากประตูชัยในช่วงท้ายเกม จากนั้นเขาเล่นให้กับสโมสรเลออาฟวร์ของฝรั่งเศสเป็นเวลาหนึ่งฤดูกาล ก่อนจะกลับมาอังกฤษอีกครั้งกับแบล็กเบิร์นโรเวอส์ในปี ค.ศ. 1989 จากนั้นจึงย้ายไปอยู่กับอัลเดอร์ช็อต ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ (ในตำแหน่งผู้เล่น-โค้ช) และแบรดฟอร์ดซิตี
หลังจากรับหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมและนักเตะให้กับแบรดฟอร์ดมาเป็นเวลาสามฤดูกาล เขาก็ถูกปลดออกหลังจากที่ทีมไม่สามารถผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟดิวิชัน 2 ได้สำเร็จในช่วงปลายฤดูกาล 1993–94 จากนั้นเขาก็ได้ไปอยู่กับไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียนช่วงสั้น ๆ ในฤดูกาล 1994–95 โดยลงเล่นไป 2 เกม ก่อนที่จะประกาศอำลาอาชีพนักเตะในที่สุด