stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ถุงทอง

| --- | --- |
แหล่งกำเนิด: ไทย
ภูมิภาค: ไทย
ชาติที่มีอาหารประจำชาติที่เกี่ยวข้อง: ไทย
 ตำราอาหาร: ถุงทอง
ถุงทอง เป็นอาหารเรียกน้ำย่อยไทยโบราณ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอาหารชาววัง
ผู้คนมักจะมอบถุงทองซึ่งมีลักษณะเป็นขนมในช่วงเทศกาลปีใหม่เพื่อให้มีเงินหรือทอง เนื่องจากนามของถุงทองเป็นมงคล สมัยก่อนนิยมเลี้ยงในโอกาสสำคัญ เช่น งานแต่งงาน แต่ปัจจุบันนิยมเลี้ยงในงานเลี้ยงทั่วไปหรืองานเลี้ยงโต๊ะจีน
วัตถุดิบ

มีวัตถุดิบสำคัญ เช่น
เนื้อหมู
เนื้อกุ้ง
แป้งข้าวโพด
หอมใหญ่
รากผักชี
พริกไทย
น้ำตาล
เกลือป่น
ตีจี อูโน

| ตีจี อูโน |
| --- | --- |
ตราสัญลักณ์รายการ TG1(ตีจี อูโน) แบบดั้งเดิม
TG1
ประเภท: รายการข่าวทั่วไป
พัฒนาโดย: สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติอิตาลีช่อง 1
เสนอโดย: ผู้ประกาศข่าวประจำรายการ TG1(ตีจี อูโน)
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: เพลงประจำรายการ TG1(ตีจี อูโน)
ประเทศแหล่งกำเนิด: อิตาลี
ภาษาต้นฉบับ: อิตาลี
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: ห้องส่งของสถานี
ความยาวตอน: 1 - 30 นาทีโดยประมาณ
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติอิตาลี
ออกอากาศ: 10 ตุลาคม พ.ศ. 2495 – ปัจจุบัน
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
TG2 TG3 TG4 TG5
ตีจี อูโน (TeleGiornale 1; TG1) เป็นตราสัญลักษณ์ประจำรายการข่าว ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติอิตาลี  ช่อง 1(RAI)แพร่ภาพทั่วทวีปยุโรป นอกจากนั้นแล้วได้ออกอากาศร่วมกับช่อง Rai24News และ แพร่ภาพทั่วโลกทางช่อง Raitaliaออกอากาศทุกช่วงของสถานีตลอดทั้งวัน โดยมี ผู้สื่อข่าว นาย Augusto Minzolini เป็นกองบรรณาธิการข่าว
รูปแบบรายการ

เป็นรายการข่าวทั่วไป โดยมีผู้ประกาศข่าวของทางสถานีช่วงละ 1 คน แต่ได้รวมกับผู้ประกาศข่าวกีฬาร่วมอยู่ด้วย โดยส่วนมากการรายงานข่าวได้เตรียมไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ และโดยทั่วไปจะอยู่ด้านหน้าและตามหลังโดยมีผู้สื่อข่าวรายงานอยู่จากสถานที่จริง รายการที่ตามมาก็คือ พยากรณ์อากาศ รู้จักกันในชื่อ Meteo(เมตีโอ)และรายงานข่าวเศรษฐกิจ รู้จักกันในชื่อ TG1 Economia (ตีจี อูโน เอโกโนเมีย)
รูปแบบรายการ > เพลงประจำรายการ

เพลงประกอบรายการข่าวเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดในการแสดงไตเติ้ลของข่าวและหัวข้อข่าวประจำวัน ในวงออร์เคสตรานี้จัดทำขึ้นตั้งแต่เปิดตัวรายการในปี ค.ศ. 1952 แม้ว่ามีการเรียบเรียงปรับปรุงให้ทันสมัยหลายครั้ง โดยล่าสุดคือในปี ค.ศ. 2010
รายการข่าวประจำวัน

นี่คือรายการข่าวต่างๆ นี่นอกเหนือจากรายการข่าว TG1
Unomattina (รายการข่าวภาคเช้า)
Speciale TG1 (รายงานพิเศษเจาะลึกประเด็นร้อน)
TV7
TG1 Economia (รายการข่าวเศรษฐกิจ)
Do Re Ciak Gulp!
Terra e sapori
Un minuto di storia
TG1 Storia
TG1 Turbo (ข่าวกีฬาความเร็ว)
TG1 Musica (ข่าวบันเทิง จากศิลปิน)
TG1 Cinema (ข่าวบันเทิง ภาพยนตร์ดัง)
TG1 Mostre ed eventi
TG1 Teatro
Benjamin - TG1 Libri
ผู้ดำเนินรายการ

TG1 Mattina - ข่าวภาคเช้า (รายงานข่าวตลอดวันทุกเช้า เวลาในการออกอากาศ  3 - 15 นาที); Adriana Pannitteri, Marco Betello, Alessandra Di Tommaso, Cristina Guerra, Barbara Capponi;
TG1 ore 13:30 - ข่าวภาคบ่าย (ออกอากาศทุกวัน  เวลาในการออกอากาศ  30 – 35 นาที); Marco Frittella, Francesca Grimaldi, Nicoletta Manzione, Filippo Gaudenzi;
TG1 Economia - ข่าวเศรษฐกิจ (ออกอากาศทุกวันจันร์ - ศุกร์ TG1 ore 13.30; เวลาในการออกอากาศ 7 - 12 นาที); Manuela De Luca, Loris Gai, Michele Renzulli;
TG1 ore 17:00 - ข่าวภาคบ่าย (ออกอากาศทุกวันจันทร์ - เสาร์  เวลาในการออกอากาศ 7 – 12 นาที); Marco Franzelli, Leonardo Sgura, Laura Mambelli, Barbara Carfagna;
TG1 ore 20:00 - ขาวภาคเย็น (ออกอากาศทุกวัน  เวลาในการออกอากาศ 30 – 35 นาที); Francesco Giorgino, Susanna Petruni, Attilio Romita, Laura Chimenti;
TG1 60 Secondi - ข่าวสั้นภาคค่ำ (ออกอากาศทุกวัน เวลาในการออกอากาศ 1 นาที ) (ก่อน วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2553 โดยใช้ชื่อ TG1 Mezzasera; เวลาในการออกอากาศ 7 – 12 นาที); Mariasilvia Santilli, Alberto Matano, Emma D'Aquino, Maria Soave;
TG1 Notte - ข่าวภาคดึก (ออกอากาศทุกวัน เวลาในการออกอากาศ 25 – 35 นาที); Elisa Anzaldo, Cinzia Fiorato, Alessio Zucchini;
ดูเพิ่ม

สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติอิตาลีช่อง 1
เว็บไซต์รายการข่าวตีจี อูโน
ธงชาติกินี

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ   
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 10 พฤศจิกายน 1958; 65 ปีก่อน (1958-11-10)
ลักษณะ: ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า แบ่งเป็น 3 แถบตามแนวตั้ง เรียงจากด้านคันธงไปยังปลายธงคือ สีแดง, สีเหลือง และสีเขียว
 
ธงชาติกินี เริ่มใช้หลังประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 ลักษณะเป็นธงสามสีอย่างธงชาติฝรั่งเศส กล่าวคือ เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็น 3 แถบตามแนวตั้ง เรียงจากด้านคันธงไปยังปลายธงคือ สีแดง สีเหลือง และสีเขียว แต่ละแถบกว้างเท่ากัน ถือได้ว่าธงนี้ได้รับอิทธิพลในการออกแบบจากฝรั่งเศส ซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคมเดิมโดยตรง
สีในธงนี้เป็นสีพันธมิตรแอฟริกา โดยมีที่มาจากสีของขบวนการ Rassemblement Democratique Africaine ซึ่งเป็นขบวนการเรียกร้องเอกราชของกินี ส่วนเหตุที่เรียงแถบสีตามแนวตั้ง ก็เพื่อให้ต่างจากธงชาติกานาซึ่งประกาศใช้ธงสามสีเช่นนี้ก่อนในปี พ.ศ. 2500 โดยแถบสีธงในนั้นเรียงกันตามแนวนอน ส่วนธงที่คล้ายกับธงชาติกินีที่สุดคือธงชาติมาลี ซึ่งใช้สีธงและเรียงแถบสีธงในลักษณะเดียวกัน เว้นแต่ว่าลำดับแถบสีธงนั้นจะเป็นสีเขียว สีเหลือง และสีแดง
สำหรับความหมายของสีธงนั้น สีแดงหมายถึงการเสียสละของประชาชน สีเหลืองหมายถึงดวงอาทิตย์และความอุดมสมบูรณ์ของโลก และสีเขียวหมายถึงบรรดาพันธุ์พืชต่างๆ ในประเทศกินี
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติกินี ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย
ธงชาติกือราเซา

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ ensign
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 (40 ปี)
ลักษณะ: ธงพื้นสีน้ำเงินที่ตอนล่างของธงนั้นเป็นแถบแนวนอนสีเหลือง มีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 2 ดวงที่มุมบนคันธง สัดส่วนด้านกว้าง 5:1:2
 

ธงประจำตำแหน่งผู้ว่าราชการแห่งกือราเซา.

การใช้: ธงราชการ และ ธงเรือราชการ
สัดส่วนธง: 2:3
ลักษณะ: ธงพื้นสีขาวประกอบแถบสีธงชาติเนเธอร์แลนด์ที่ด้านบน และ ด้านล่าง กลางธงมีตราลักษณะเดียวกับธงชาติกือราเซาแต่เป็นรูปวงกลม
 
ธงชาติกือราเซา เป็นธงที่แสดงอธิปไตยของดินแดนหมู่เกาะกือราเซา เป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส ตั้งแต่ ค.ศ. 1984 จนถึง ยุบเลิก เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 อนึ่ง ธงผืนนี้มิได้ใช้ในฐานะอาณานิคมกือราเซาและเขตสังกัด โดยใช้ธงชาติเนเธอร์แลนด์
ธงพื้นสีน้ำเงินที่ตอนล่างของธงนั้นเป็นแถบแนวนอนสีเหลือง มีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 2 ดวงที่มุมบนคันธง สีน้ำเงิน หมายถึง ท้องฟ้า และ ทะเล (เแพาะแถบบบ และ แถบล่าง) แถบแนวนอนสีเหลือง หมายถึง แสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงบนหมู่เกาะแห่งนี้. ดาวห้าแฉกสีขาว 2 ดวงที่มุมบนคันธง หมู่เกาะกือราเซา และ ไกลน์กือราเซา การนิยามความหมายอีกนัยหนึ่งสื่อถึง "ความรัก และ ความสุข"[ต้องการอ้างอิง] ดาวห้าแฉกหมายถึงต้นกำเนิดของผู้คนจาก 5 ทวีปที่อพยพมาอยู่ ณ ดินแดนกือราเซา
สัดส่วนด้านกว้าง 5:1:2 (สีน้ำเงิน:สีเหลือง:สีน้ำเงิน). ขนาดของดาวห้าแฉกสีขาวบนธงมีขนาด 1/6 และ 2/9 ส่วนของด้านกว้างธง ดางดวงเล็กมีขนาด 1/6 ส่วนของด้านกว้างธงอยู่มุมบนสุดของคันธง, และ ดาวดวงใหญ่มีขนาด 1/3 ส่วนของด้านกว้างธงอยู่ถัดออกมาจากดาวดวงเล็ก สีธงชาติตามค่าระบบสีแบบPantone ดังนี้ สีน้ำเงิน 280, และ สีเหลือง 102
ธงกือราเซาออกแบบโดย มาร์ติน เด็น ดลุกค์ เมื่อ ค.ศ. 1984 ในกือราเซามีการจัดประกวดออกแบบธงชาติ โดยมีการส่งแบบธงมาให้คณะกรรมการตัดสินพิจารณา มาร์ติน เด็น ดลุกค์ หนึ่งในผู้เข้าร่วมการประกวด พร้อมน้อมรับคำวินิจฉัยตัดสินจากคณะกรรมการ ซึ่งแบบธงที่เขาได้ออกแบบ ได้รับรางวัลชนะเลิศ และ ได้ประกาศใช้เปก็นธงชาติประจำดินแดนของตน
ภายหลังจากที่อารูบาได้ประกาศใช้ธงประจำดินแดน (ณ ขณะนั้น อารูบาเป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส), กือราเซาได้มีการรับรองแบบธง เมื่อ ค.ศ. 1979. จากแบบธงทั้งหมดสองแสนแบบที่ส่งเข้าประกวด; คัดเหลือเพียงสิบแบบที่เข้ารอบพิจารณาตัดสินโดยสภาท้องถิ่นเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 โดยแก้ไขรายละเอียดบางประการของแบบธง ธงผืนนี้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1984
ดูเพิ่ม

ตราแผ่นดินของกือราเซา
อิมโนดีกอร์ซอว์
นโรดม ภูริสสระ

| สมเด็จพระ นโรดม ภูริสสระ |
| --- | --- |

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของราชอาณาจักรกัมพูชา
ดำรงตำแหน่ง ประมาณ พ.ศ. 2512 – พ.ศ. 2513
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 13 ตุลาคม พ.ศ. 2462
เสียชีวิต: 11 เมษายน พ.ศ. 2519 (56 ปี)
พรรคการเมือง: พรรคประชาธิปไตย  พรรคสังคมราษฎร์นิยม

สมเด็จพระ นโรดม ภูริสสระ (Norodom Phurissara) เป็นนักการเมืองฝ่ายซ้ายในกัมพูชา พระองค์เป็นหนึ่งในสมาชิกราชวงศ์ที่หายสาบสูญไประหว่างถูกกักกันโดยเขมรแดงหลังจากขึ้นสู่อำนาจ
การศึกษาและบทบาททางการเมืองระยะแรก

สมเด็จพระ นโรดม ภูริสสระ เป็นเชื้อพระวงศ์กัมพูชาในราชกุลนโรดม เป็นพระโอรสของสมเด็จกรมพระองค์มหาเสนาบดี นโรดม ภานุวงศ์ (พระราชโอรสในสมเด็จพระนโรดมพรหมบริรักษ์) และนักองค์มจะ Sisowath Sangvary Oponasc (พระธิดาในพระองค์มจะ สีสุวัตถิ์ อิสรวงศ์ ผู้เป็นพระราชโอรสของพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์) ประสูติเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2462 ณ พระบรมราชวังกรุงพนมเปญ เมื่อแรกประสูตินั้นมีพระอิสริยยศเป็น "นักองค์มจะ" (เทียบเท่าหม่อมเจ้าของราชสำนักไทย)
พระองค์สำเร็จการศึกษาทางด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญ ต่อมา ใน พ.ศ. 2497 พระองค์เป็นเลขาธิการของพรรคประชาธิปไตย และมีบทบาทในการเมืองภายในของกัมพูชา โดยภูริสสระและกลุ่มนักศึกษาหัวรุนแรงได้ขับเคลื่อนให้มีการดำเนินนโยบายของพรรคเป็นฝ่ายซ้ายมากขึ้น สถานทูตสหรัฐอเมริกาได้รายงานว่า ภูริสสระได้ให้ความเห็นว่ากองทัพสหรัฐในกัมพูชาเป็นสิ่งที่ไม่เป็นธรรมชาติ และพระองค์ยังยอมรับแนวคิดคอมมิวนิสต์
อย่างไรก็ตาม เมื่อพรรคประชาธิปไตยแพ้ในการเลือกตั้งให้กับพรรคสังคมของสมเด็จพระ นโรดม สีหนุใน พ.ศ. 2498 พรรคจึงสลายตัวไปในที่สุด ซึ่งส่วนหนึ่งมาจากแรงกดดันของตำรวจลับของสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ในที่สุด ภูริสสระเข้าร่วมกับพรรคสังคมและเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในราว พ.ศ. 2512 ซึ่งเป็นช่วงที่สีหนุมีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับจีนและกลุ่มประเทศคอมมิวนิสต์
รัฐบาลพลัดถิ่น

หลังจากที่รัฐบาลของสมเด็จพระนโรดม สีหนุถูกโค่นล้มโดยรัฐประหาร พ.ศ. 2513 นำโดยนายพลลน นล ภูริสสระเข้าร่วมกับรัฐบาลพลัดถิ่นของสมเด็จพระนโรดม สีหนุ โดยเป็นการร่วมมือกับเขมรแดง และได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมของรัฐบาลพลัดถิ่นนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2516 แต่พรรคคอมมิวนิสต์ไม่ได้ยอมให้พระองค์มีอำนาจที่แท้จริง
ในต้นปี พ.ศ. 2519 หลังจากเขมรแดงได้ชัยชนะในสงครามกลางเมือง สมเด็จพระนโรดม สีหนุกลับมาเป็นประมุขของรัฐในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ แล้วทรงปฏิเสธภายหลัง เอียง ซารี และภูริสสระเป็นผู้มาทาบทามให้สมเด็จพระนโรดม สีหนุกลับมาเป็นประมุขอีก แต่สมเด็จพระนโรดม สีหนุปฏิเสธ เขมรแดงจึงให้เขียว สัมพันกับ พล พตขึ้นเป็นประมุขรัฐและรัฐมนตรี
ภูริสสระยังมีบทบาทในรัฐบาลต่อมาอีกหลายเดือน แต่ในที่สุดก็ถูกถอดออก เช่นเดียวกับผู้นิยมสมเด็จพระนโรดม สีหนุคนอื่น ๆ ในที่สุด พระองค์ถูกส่งไปเข้าค่ายสัมมนาใกล้กรุงพนมเปญ แล้วหายตัวไปในที่สุด สันนิษฐานว่าถูกประหารชีวิต สมเด็จพระนโรดม สีหนุเคยออกมาแสดงความกังวลว่าภูริสสระอาจจะถูกฆ่าเช่นเดียวกับสมาชิกราชวงศ์คนอื่น ๆ ที่กลายเป็นเป้าหมายเพราะพระองค์ปฏิเสธตำแหน่งประมุขรัฐ คาดว่าสมเด็จพระนโรดม ภูริสสระเสียชีวิตระหว่าง พ.ศ. 2519 - 2520
คัตสึรางิ (จังหวัดวากายามะ)

คัตสึรางิ (ญี่ปุ่น: かつらぎ町; โรมาจิ: Katsuragi-chō) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภออิโตะ จังหวัดวากายามะ ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ 30 พฤศจิกายน ค.ศ.  2021 (2021 -11-30) เมืองนี้มีประชากรประมาณ 16,170 คน 7,137 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 110 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 151.69 ตารางกิโลเมตร (58.57 ตารางไมล์) เมืองนี้ตั้งชื่อตามเทือกเขาคัตสึรางิ
ภูมิศาสตร์

คัตสึรางิตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดวากายามะ มีรูปร่างยาวและแคบตั้งแต่เหนือจรดใต้ มีแม่น้ำคิโนกาวะไหลจากตะวันออกไปตะวันตกในเขตเมืองคัตสึรางิเดิม และมีแม่น้ำคิชิไหลจากตะวันออกไปตะวันตกในพื้นที่ชินชิโระที่ปลายทางใต้สุดของเมืองคัตสึรางิเดิม นอกจากนี้ ยังมีแม่น้ำอาริตะที่ไหลผ่านพื้นที่ที่เดิมเป็นหมู่บ้านฮานาโซโนะอีกด้วย ภูมิประเทศของคัตสึรางิถูกประกบด้วยเทือกเขาคิอิและเทือกเขาอิซูมิ ก่อตัวเป็นแอ่งระหว่างกลาง
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดวากายามะ
ฮาชิโมโตะ
คิโนกาวะ
คูโดยามะ
โคยะ
คิมิโนะ
อาริดางาวะ
จังหวัดโอซากะ
คาวาจินางาโนะ
อิซูมิ
คิชิวาดะ
จังหวัดนาระ
โนเซงาวะ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

คัตสึรางิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) ลักษณะคือ มีฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบายโดยมีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคัตสึรางิอยู่ที่ 13.7 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,771 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.4 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.3 °C พื้นที่นี้อาจมีพายุไต้ฝุ่นในฤดูร้อน
ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของคัตสึรางิลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วง 70 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 23,967 | —     |
|  1930  | 24,718 | +3.1% |
|  1940  | 23,680 | −4.2% |
|  1950  | 28,859 | +21.9% |
|  1960  | 26,411 | −8.5% |
|  1970  | 25,258 | −4.4% |
|  1980  | 24,496 | −3.0% |
|  1990  | 22,764 | −7.1% |
|  2000  | 20,945 | −8.0% |
|  2010  | 18,228 | −13.0% |
ประวัติศาสตร์

เมืองคัตสึรางิก่อตั้งขึ้นจากการควบรวมเมืองอิโตะ เมืองเมียวจิ และหมู่บ้านมิโยชิ (ทั้งหมดขึ้นกับอำเภออิโตะ) เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1958 ต่อมาวันที่ 1 ตุลาคม 2005 หมู่บ้านฮานาโซโนะ ซึ่งขึ้นกับอำเภออิโตะ ได้ผนวกรวมเข้ากับเมืองคัตสึรางิ
การเมืองการปกครอง

คัตสึรางิมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภาเทศบาลเมืองที่เป็นสภาเดี่ยวและมีสมาชิก 14 คน คัตสึรางิกับเทศบาลอื่น ๆ ในอำเภออิโตะ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดวากายามะจำนวน 1 ที่นั่ง ส่วนในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งวากายามะที่ 2 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ

คัตสึรางิเป็นพื้นที่เกษตรกรรมที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในวากายามะ เศรษฐกิจในท้องถิ่นส่วนใหญ่จะเป็นเกษตรกรรม พืชสวน และการแปรรูปอาหาร
การศึกษา

คัตสึรางิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 5 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง เมืองนี้มีโรงเรียนมัธยมปลาย 2 แห่ง ซึ่งดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดวากายามะ
การขนส่ง > รถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก – สายวากายามะ
นากาอิบูริ – เมียวจิ – โอตานิ – คาเซดะ – นิชิ-คาเซดะ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางด่วนเคนาวะ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 370
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 371
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 480
สถานที่ท่องเที่ยว

ศาลเจ้านิอุตสึฮิเมะ - โบราณสถานแห่งชาติและมรดกโลก
โคยาซัง โชอิชิ-มิจิ - โบราณสถานแห่งชาติและมรดกโลก
บุคคลที่มีชื่อเสียง

ฮิโรฟูมิ ฮิราโนะ - นักการเมือง
เน็นจิ โคบายาชิ - นักแสดง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Katsuragi, Wakayama
เว็บไซต์ทางการเมืองคัตสึรางิ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดวากายามะ |
| --- | --- | --- |
วากายามะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  วากายามะ  |  |
| นคร |  อาริดะ  โกโบ  ฮาชิโมโตะ  อิวาเดะ  ไคนัง  คิโนะกาวะ  ชิงงู  ทานาเบะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภออาริดะ อาริดางาวะ  ฮิโรงาวะ  ยูอาซะ  อำเภอฮิดากะ ฮิดากะ  ฮิดากางาวะ  อินามิ  มิฮามะ  มินาเบะ  ยูระ  อำเภอฮิงาชิมูโระ คิตายามะ  โคซางาวะ  คูชิโมโตะ  นาจิกัตสึอูระ  ไทจิ  อำเภออิโตะ คัตสึรางิ  โคยะ  คูโดยามะ  อำเภอไคโซ คิมิโนะ  อำเภอนิชิมูโระ คามิตนดะ  ชิราฮามะ  ซูซามิ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ศาลาว่าการเมืองคัตสึรางิ
ธงชาติเวียดนามใต้

| --- | --- |


ธงชาติสาธารณรัฐเวียดนาม (ธงแห่งมรดกและความเสรี - Lá cờ Tự Do và Di Sản), ธงเหลืองแถบริ้วสีแดงสามริ้ว  Cờ vàng ba sọc đỏ
การใช้: ธงพลเรือน และ ธงราชการ
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 14 มิถุนายน ค.ศ. 1949
ลักษณะ: ธงสีเหลืองกลางมีแถบริ้วสีแดงสามริ้ว
ออกแบบโดย: Lê Văn Đệ
 

ธงกองทัพ

การใช้: ธงกองทัพ
ลักษณะ: ตราราชการของกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม (นกอินทรีสีทองถือดาบ) บนธงสีเหลืองแถบริ้วสีแดงสามริ้ว
 
ธงชาติเวียดนามใต้ ถือกำเนิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2433 สมเด็จพระจักรพรรดิถั่ญ ท้าย ได้มีพระราชโองการให้เปลี่ยนธงแบบเดิมที่มีอักษรจีน (จื๋อญอ) ประกอบในธงเป็นธงแบบใหม่ ซึ่งมีลักษณะเป็นธงสีเหลืองกลางมีแถบริ้วสีแดงสามริ้ว ธงนี้ได้ใช้ในฐานะธงชาติเวียดนามแบบแรกสุดอย่างเป็นทางการ Lê Văn Đệ เป็นผู้รื้อฟื้นการนำธงนี้มาใช้ ต่อมา ค.ศ. 1948 ได้ประกาศใช้อีกครั้งโดย สมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ซึ่งมีสถานะเป็นธงชาติของรัฐเวียดนาม (การรวมชาติเวียดนามของสหภาพฝรั่งเศส) ค.ศ 1949 ถึง 1955 และ สาธารณรัฐเวียดนาม (เวียดนามใต้)  ตั้งแต่ ค.ศ 1955 จนถึง 30 เมษายน ค.ศ. 1975 ภายหลังการรวมชาติของเวียดนามเหนือ ธงแดงมีดาวห้าแฉกสีเหลืองจึงถูกประกาศใช้เมื่อเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1976 โดยธงสีเหลืองกลางมีแถบริ้วสีแดงสามริ้ว มีสถานะเป็นธงชาติเวียดนามเสรี
ชาวเวียดนามที่ตกเป็นผู้ลี้ภัยสงครามในประเทศสหรัฐอเมริกา (และในประเทศอื่น ๆ ที่เป็นถิ่นพำนักของผู้ลี้ภัย) ได้ใช้ธงนี้เป็นสัญลักษณ์ทางการเมืองนอกเหนือจากการใช้เป็นธงชาติแล้ว ยังมองว่าธงแดงมีดาวห้าแฉกสีเหลือง เป็นสัญลักษณ์ของเผด็จการคอมมิวนิสต์ ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2002 จนถึงปัจจุบัน รัฐบาลท้องถิ่นทั้ง 13 รัฐของสหรัฐ, และ 85 เมืองใน 20 รัฐ ได้ประกาศให้ธงสีเหลืองกลางมีแถบริ้วสีแดงสามริ้วมีสถานะเป็นธงของชาวเวียดนามผลัดถิ่นซึ่งสื่อถึงมรดกและความเสรี  ในเวียดนามธงนี้ยังใช้เป็นสัญลักษณ์ของ "กลุ่มผู้ต่อต้านรัฐบาลพรรคคอมมิวนิสต์"
การออกแบบ

| Scheme | สีเหลือง | สีแดง |
| --- | --- | --- |
| Pantone | Yellow 116[ต้องการอ้างอิง] | Red 032[ต้องการอ้างอิง] |
| CMYK | 0.0.100.0[ต้องการอ้างอิง] | 0.90.86.0[ต้องการอ้างอิง] |
| RGB | (255,255,0)[ต้องการอ้างอิง] | (250,60,50)[ต้องการอ้างอิง] |
| Hex triplet | #FFFF00[ต้องการอ้างอิง] | #EF4135[ต้องการอ้างอิง] |
| NCS | S 0570 G70Y[ต้องการอ้างอิง] | S 0580 Y80R[ต้องการอ้างอิง] |
ดูเพิ่ม

ธงชาติเวียดนาม
รายชื่อธงในประเทศเวียดนาม
ชมรมเรือยอชต์อ่าวตังเกี๋ย
เหรียญเวียดนาม
แหล่งข้อมูลอื่น

A explanation of the flag by the Flags of the World which is the website devoted to vexillology.
Early Vietnamese flags
Flag of the Republic of Vietnam (South Vietnam)
The National Flag of Free Vietnam เก็บถาวร 2009-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
CNN article on the Vietnamese-American community adoption of the flag of former South Vietnam as their emblem เก็บถาวร 2008-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The National Flag of Viet Nam: Its Origin and Legitimacy or in Vietbao.com เก็บถาวร 2007-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน or in PDF
แม่แบบ:Vi Chiến Dịch Vinh Danh Cờ Vàng Ba Sọc Đỏ
Three - 3 เก็บถาวร 2012-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, a rap-song from Heart2exist about the yellow flag, lyric เก็บถาวร 2012-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
แบบการสร้างธงชาติเวียดนามใต้.
ตีจี โดส

| ตีจี โดส |
| --- | --- |
โลโก้ Tg2 ใช้ตั้งแต่ 2012
TG2
ประเภท: รายการข่าวทั่วไป
พัฒนาโดย: สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติอิตาลีช่อง 2
เสนอโดย: ผู้ประกาศข่าวประจำรายการ TG2(ตีจี โดส)
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: เพลงประจำรายการ TG2(ตีจี โดส)
ประเทศแหล่งกำเนิด: อิตาลี
ภาษาต้นฉบับ: อิตาลี
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: ห้องส่งของสถานี
ความยาวตอน: 1 - 30 นาทีโดยประมาณ
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติอิตาลี
ออกอากาศ: พฤศจิกายน ค.ศ. 1961 – ปัจจุบัน
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
TG1 TG3 TG4 TG5
ตีจี โดส (TeleGiornale 2; TG2) เป็นตราสัญลักษณ์ประจำรายการข่าว ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติอิตาลี ช่อง 2(RAI) แพร่ภาพทั่วทวีปยุโรป นอกจากนั้น ยังออกอากาศร่วมกับช่อง Rai24News และแพร่ภาพทั่วโลกผ่านทางช่อง Raitalia โดยทางสถานีดำเนินการออกอากาศตลอดทั้งวัน
รูปแบบรายการ

เป็นรายการข่าวทั่วไป โดยมีผู้ประกาศข่าวของทางสถานีรายการละ 1 คน ร่วมกับผู้ประกาศข่าวกีฬา โดยส่วนใหญ่ การรายงานข่าวได้เตรียมไว้ก่อนแล้ว และมีผู้สื่อข่าวรายงานสถานการณ์จากสถานที่จริง ลักษณะเด่นของรายการนี้คือ แถบตัวอักษรวิ่งที่แสดงอยู่บนหน้าจอ
รายการข่าวประจำวัน

| ชื่อรายการ | รายละเอียด |
| --- | --- |
TG2 Non Solo Soldi: 
TG2 10 Minuti: 
TG2 Costume e Società: แฟชั่นไลฟ์สไตส์
TG2 Dossier: 
TG2 Dossier Storie: 
TG2 Neon Cinema: ภาพยนตร์
TG2 Neon Libri: บันเทิงวรรณกรรม
TG2 Medicina 33: สุขภาพ
TG2 Non Solo Nero: 
Meteo 2: weather forecast with data provided by Aeronautica Militare (the Italian Air Force)
TG2 Salute: สุขภาพ
TG2 Mizar: 
TG2 Sì Viaggiare: ท่องเที่ยว
TG2 Eat Parade: การทำอาหาร
TG2 Mistrà: 
TG2 Motori: ยนตกรรม
TG2 Chip: เทคโนโลยี
TG2 Net:
โปรแกรมรายการ

TG2 Mattina — ออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 10:00 (เวลาในการออกอากาศ: 60 นาที); เสาร์ - อาทิตย์ เวลา 8:00 และ 9:00; เวลาในการออกอากาศ: 60 นาที
TG2 Giorno — ออกอากาศทุกวัน เวลา 13:00
TG2 Flash L.I.S. —  ออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 17:45; เสาร์ - อาทิตย์ เวลา  10:30; เวลาในการออกอากาศ: 5 นาที
TG2 18:00 — ออกอากาศ เสาร์ - อาทิตย์ เวลา 18:00; เวลาในการออกอากาศ: 5 นาที
TG2 18:15 — ออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 18:15; เวลาในการออกอากาศ: 30 นาที
TG2 20:30 — ออกอากาศทุกวัน เวลา 20:30; เวลาในการออกอากาศ: 30 นาที
TG2 Notte — ออกอากาศทุกคืน  (between 22.30 and 23.50 from Monday to Friday; between 0.00 and 01.35 Saturday and Sunday); runtime: 12 – 15 minutes.
ผู้ประกาศข่าว

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Adele Ammendola  Giovan Battista Brunori  Maria Grazia Capulli |  Dario Laruffa  Chiara Lico  Maurizio Martinelli  Maria Concetta Mattei |  Manuela Moreno  Francesca Nocerino  Daniele Rotondo |  Luca Salerno  Nadia Zicoschi   |
ดูเพิ่ม

Rai Due
แหล่งข้อมูลอื่น

tg2.rai.it, เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ตำบลบ้านเก่า (อำเภอด่านขุนทด)

| ตำบลบ้านเก่า |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Ban Kao
ตำบลบ้านเก่าที่ตั้งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือแสดงแผนที่จังหวัดนครราชสีมาตำบลบ้านเก่าตำบลบ้านเก่า (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)แสดงแผนที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตำบลบ้านเก่าตำบลบ้านเก่า (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 15°12′13″N 101°42′18″E﻿ / ﻿15.203703°N 101.704890°E﻿ / 15.203703; 101.704890
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
อำเภอ: ด่านขุนทด
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 88.29 ตร.กม. (34.09 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 7,435 คน
 • ความหนาแน่น: 84 คน/ตร.กม. (220 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 30210
รหัสภูมิศาสตร์: 300810
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเก่า |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
อำเภอ: ด่านขุนทด
การปกครอง
 • นายก: นายธนดล กูกขุนทด
รหัส อปท.: 06300810
ที่อยู่ที่ทำการ: ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเก่า อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา 30210
โทรศัพท์: 0 4475 6083
โทรสาร: 0 4475 6083
เว็บไซต์: www.bankaosao.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลบ้านเก่า เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในบริหารโดย องค์การบริหารส่วนตำบลตำบลบ้านเก่า ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอด่านขุนทด เป็นระยะทาง 6 กิโลเมตร
อาณาเขตติดต่อ

ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลสำนักตะคร้อ อำเภอเทพารักษ์ และตำบลพันชนะ อำเภอด่านขุนทด
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลด่านขุนทด อำเภอด่านขุนทด
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลหนองแวง อำเภอเทพารักษ์
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลตะเคียน ตำบลหินดาด  อำเภอด่านขุนทด
หมู่บ้าน

ปัจจุบัน ตำบลบ้านเก่า แบ่งออกเป็น 13 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 เก่า
หมู่ที่ 2 โนนสะเดา
หมู่ที่ 3 มะเริง
หมู่ที่ 4 กลาง
หมู่ที่ 5 สระพัง
หมู่ที่ 6 วังโป่ง
หมู่ที่ 7 น้อย
หมู่ที่ 8 กุดโดก
หมู่ที่ 9 ชัยพัน
หมู่ที่ 10 สระพังเหนือ
หมู่ที่ 11 วังโป่งเหนือ
หมู่ที่ 12 ใหม่รุ่งเรือง
หมู่ที่ 13 วังโป่งบูรพา
สถานที่สำคัญ > สถานศึกษา

โรงเรียนประถมศึกษา 7 แห่ง
โรงเรียนมัธยมศึกษา  1 แห่ง
ติ๊งต่าง

| ติ๊งต่าง |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2520 (อายุ 47 ปี)
สัญชาติ:  พม่า
ชื่ออื่น: หนุ่ย, ขุนเดช
อาชีพ: คนยกของวงดนตรี
มีชื่อเสียงจาก: ฆาตกรต่อเนื่อง
สถานะทางคดี: จำคุกตลอดชีวิต

พิพากษาลงโทษฐาน: ฆาตกรรม, ข่มขืน
บทลงโทษ: จำคุกตลอดชีวิต
รายละเอียด
ผู้เสียหาย: 10
วันที่: พ.ศ. 2551–2556
ประเทศ: ไทย
ตาย: 4
วันที่ถูกจับ: 15 ธันวาคม พ.ศ. 2556
 
หนุ่ย, ขุนเดช หรือรู้จักในนาม ติ๊งต่าง เป็นคนร้ายที่ก่อคดีข่มขืนและฆาตกรรมเด็ก 10 คดี เขาเคยถูกจับกุมในคดีพยายามทำอนาจารเด็กผู้หญิงที่อำเภอเปือยน้อยใน พ.ศ. 2551 ก่อนเขาจะพ้นโทษใน พ.ศ. 2555 และเขาได้ก่อคดีข่มขืนเด็กอีกครั้งในช่วง พ.ศ. 2556 เขาถูกจับกุมในจังหวัดหนองคายในคดีฆาตกรรมและข่มขืนเด็กข้างสถานีรถไฟฟ้าแบริ่ง ซึ่งต่อมาเขาได้สารภาพว่าข่มขืนเด็ก 10 รายและฆาตกรรมเด็ก 4 ราย ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาจำคุกตลอดชีวิตในคดีฆาตกรรมเด็ก 4 คดี
ประวัติ

พื้นเพของเขาเป็นชาวพม่าจึงไม่มีนามสกุล โดยเมื่อเขาอายุได้ 6 ขวบเขาถูกล่วงละเมิดทางเพศ เขาอาศัยอยู่ในสถานสงเคราะห์เด็กตั้งแต่เกิดจนอายุ 7 ขวบ แม่และพ่อบุญธรรมได้รับเขาไปอุปการะที่อำเภอเปือยน้อย เมื่อเขาอายุ 15 ปี แม่กับพ่อบุญธรรมของเขาได้เสียชีวิต เขาจึงได้ไปอาศัยอยู่บ้านญาติของแม่และพ่อของเขา เขาไม่ได้เรียนหนังสือ เขาได้ทำงานก่อสร้างจนมีภรรยาจึงอาศัยอยู่ที่บ้านของภรรยา
การก่อคดี > พ.ศ. 2551

วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2551 เขาได้ไปเที่ยวงานวัดในอำเภอเปือยน้อย เขาได้ชักชวนเด็กอายุ 7 ขวบที่มางานคนเดียวและล่อลวงว่าจะพาไปซื้อขนม พอสบโอกาสเขาได้บีบคอเด็กและพยายามข่มขืนแต่ไม่สำเร็จ เขาจึงเอาเด็กไปวางไปบนกอไผ่ ซึ่งช่วงเช้าได้มีคนมาพบและนำตัวเด็กส่งโรงพยาบาล เด็กได้จำหน้าเขาได้ทำให้ถูกจับกุมในข้อหาพรากผู้เยาว์และถูกขังอยู่ที่เรือนจำพล