stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดกองพระทราย

| วัดกองพระทราย |
| --- | --- |
th
ที่ตั้ง: บ้านกองพระทราย ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา 30000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท สังกัดมหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูประทีปธรรมวัฒน์ (สุวัฒน์ ธมฺมทีโป)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกองพระทราย  สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2444 ตั้งอยู่บ้านกองพระทราย ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
ประวัติ

วัดกองพระทราย เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ได้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2444  สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย โดยการนำของ หลวงเทียม-คุณนายแดง เปียสูงเนิน ในการสร้างวัด ซึ่งได้รับบริจาคที่ดินจากนายแดง บรรจงปรุ นายแย้ม ไพทูรย์ และนายอ้อย กองพระทราย
ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2416 และครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2526
ประวัติ > ที่มาของชื่อวัด

เหตุที่เรียก วัดกองพระทราย เนื่องจากในอดีตจะมีน้ำไหลมาจากทิศใต้ (ในอดีตนั้นเป็นโคก) ได้พัดทรายมากองที่หน้าวัด ชาวบ้านจึงเรียกว่า บ้านกองทราย เมื่อถึงเทศกาลสงกรานต์ ชาวบ้านจะมาก่อกองทราย และเล่นสงกรานต์ตามประเพณี ต่อมามีผู้นำทางศาสนาได้แนะนำว่า การก่อกองทรายเป็นการก่อเพื่อบูชาพระพุทธเจ้า ชาวบ้านจึงเรียกว่า บ้านกองพระทราย ตั้งแต่นั้นมา เมื่อมีการสร้างวัดชาวบ้านจึงเรียกชื่อ วัดกองพระทราย ตามชื่อหมู่บ้าน จนถีงปัจจุบัน
ลำดับเจ้าอาวาสที่ปรากฏชื่อชัดเจน

| ลำดับที่ | เจ้าอาวาส | ปี |
| --- | --- | --- |
| 1 | พระอธิการโหนก |  |
| 2 | พระอธิการบุญ |  |
| 3 | พระอธิการเต่า |  |
| 4 | พระอธิการชุม |  |
| 5 | พระอธิการเผือก |  |
| 6 | พระอธิการเทียน |  |
| 7 | พระอธิการเทพ |  |
| 8 | พระอธิการลอย | พ.ศ. 2486-2493 |
| 9 | พระอธิการปลื้ม วิศาโร | พ.ศ. 2493-2520 |
| 10 | พระอธิการทองดี ผธิตฺดธมฺโม | พ.ศ. 2521-2534 |
| 11 | พระครูประทีปธรรมวัฒน์ | พ.ศ. 2535 |
| 12 | พระครูประทีปธรรมวัฒน์ (สุวัฒน์ ธมฺมทีโป) | เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน |
วัดกุฎิ (ตำบลบ้านป้อม)

| วัดกุฎิ |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: ตำบลบ้านป้อม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดร้าง
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกุฎิ เป็นวัดโบราณประเภทวัดร้างที่ตั้งอยู่นอกเกาะเมืองทางด้านทิศตะวันตก ใกล้กับวัดไชยวัฒนาราม และวัดสนามไชย ปรากฏชื่อในพระราชพงศาวดารว่าเป็นสถานที่ปลงศพมารดาของเจ้าพระยากลาโหมสุริยวงศ์ ซึ่งต่อมาปราบดาภิเษกตัวเองเป็นสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง แต่เนื่องจากมีขุนนางข้าราชการมาร่วมงานกันมาก จนไม่ได้ไปเข้าประชุมขุนนาง ทำให้สมเด็จพระเชษฐาธิราช แคลงพระทัยและคิดจะกำจัดเจ้าพระยากลาโหม เจ้าพระยากลาโหมรู้ตัวก่อนจึงชักชวนเหล่าขุนนางและข้าราชการที่มาร่วมงานชิงลงมือก่อรัฐประหาร
โดยเคลื่อนพลจากวัดกุฎิไปขึ้นบกที่ประตูชัยทางเกาะเมืองด้านทิศใต้บริเวณปากคลองฉะไกรใหญ่ ซุ่มกำลังอยู่ที่ตะแลงแกง ก่อนบุกเข้ายึดพระราชวังหลวง จับสมเด็จพระเชษฐาธิราชไปสำเร็จโทษที่วัดโคกพระยา แล้วอัญเชิญพระอาทิตยวงศ์พระอนุชาของสมเด็จพระเชษฐาธิราชขึ้นเป็นสมเด็จพระอาทิตยวงศ์ ในปัจจุบัน พื้นที่ของวัดกุฎิเหลือเศษอิฐเก่าและซากพระพุทธรูปหินทราย
วัดพะโคะ

| วัดพะโคะ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลชุมพล อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพะโคะ (เดิมชื่อ วัดหลวง) ปัจจุบันชื่อ วัดราชประดิษฐาน  ตั้งอยู่ บริเวณเขาพัทธสิงค์ หมู่ที่ 6 ตำบลชุมพล อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา
ปี พ.ศ. 1919-2039 สมัยอยุธยาตอนต้น ชาวเผ่าอินโดนีเซีย จากปลายคาบสมุทรมลายูบริเวณหมู่เกาะ ซึ่งเป็นกลุ่มชนที่เจริญซึ่งนับถือศาสนาอิสลาม มีการ
ติดต่อกับชาวอาหรับเปอร์เซีย ตั้งแต่ตอนกลางพุทธศตวรรษที่ 19 ได้ส่งกองโจรสลัดมาทางมหาสมุทรเพื่อปล้นสะดมชุมชนต่าง ๆ ทางตอนกลางคาบสมุทรมลายูมีหลักฐานบันทึกในหนังสือเรื่องกัลปนาวัดในสมัยอยุธยากล่าวถึง โจรสลัดยกทัพยก
กำลังเข้าปล้นตีเมืองพะโคะ แถบคาบสมุทรสทิงพระหลายครั้ง
พ.ศ. 2057 สมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ได้สร้างวัดพะโคะ (เดิมชื่อ วัดหลวง) ต่อมา ได้สร้างวัดพะโคะ บนเขาพะโคะ ปัจจุบันชื่อ เขาพัทธสิงค์
พ.ศ. 2091 - 2111 สมเด็จพระมหาจักรพรรดิ ได้รับพระราชทานที่กัลปนาวัด เรียกว่า วัดราชประดิษฐาน
พ.ศ. 2148 - 2158 สมเด็จพระเอกาทศรถ ได้บูรณะพระมาลิกเจดีย์สูง 1 เส้น 5 วา และได้พระราชทานยอดพระเจดีย์เนื้อเบญจโลหะ ยาว 3 วา 3 คืบ
ความสำคัญ

ใช้เป็นสถานที่กระทำพิธีดื่มน้ำพระพิพัฒน์สัตยา
ประดิษฐานพระมาลิกเจดีย์พระพุทธไสยาสน์หรือพระโคตมะ
พระมาลิกเจดีย์ เป็นสถาปัตยกรรมภาคใต้แบบลังกาสมัยอยุธยา
บรรจุพระบรมธาตุ
พระพุทธบาทข้างซ้ายเหยียบประทับเป็นรอยอยู่บนหินความยาว 17 นิ้ว
โบราณสถาน

พระมาลิกเจดีย์
วิหารพระพุทธไสยาสน์
รอยพระพุทธบาท
ศาลาตัดสินความ
พระพุทธรูปทรงเครื่อง
หลักล่ามช้าง
ศิวลึงค์
วัดเทพนิมิตมงคล (อำเภอไทรงาม)

| วัดเทพนิมิตมงคล |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดเทพนิมิตมงคล, วัดไทรงามเหนือ
ที่ตั้ง: ตำบลไทรงาม อำเภอไทรงาม จังหวัดกำแพงเพชร
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเทพนิมิตมงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทรงาม อำเภอไทรงาม จังหวัดกำแพงเพชร
วัดเทพนิมิตรมงคล หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดไทรงามเหนือ ตั้งวัดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2519 ประวัติการสร้างวัด มีวันหนึ่งหลวงปู่อินทร์ท่านได้นิมิตว่ามีเทวดา มาบอกว่าที่ตรงนี้ให้สร้างวัด ซึ่งในขณะนั้นประชาชนได้เป็นไข้มาเลเรียกันมาก เทวดาจึงบอกยารักษาโรคแก่หลวงปู่ให้นำมารักษาชาวบ้าน เมื่อหลวงปู่ได้นิมิตแล้วจึงได้บอกเล่าให้ผู้ใหญ่ม้วน เทียนสันต์ ถึงเรื่องนิมิตดังกล่าว และได้ขายที่ดินที่ชาวบ้านถวายหลวงปู่ไว้เพื่อวัด เริ่มสร้างเสนาสนะ สร้างกุฏิ ศาลา หลวงปู่อินทร์ได้เป็นประธานก่อสร้างอุโบสถ โดยนิมนต์พระมหาโชติ มาดำเนินการก่อสร้าง ทำการก่อสร้างอยู่ 2 ปี จึงแล้วเสร็จ และได้ทำการฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2520
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิเจ้าอาวาส 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 10 หลัง อุโบสถ 1 หลัง ศาลาธรรมสังเวช 1 หลัง เมรุ 1 หลัง และมณฑปหลวงปู่อินทร์
วัดยาง (กรุงเทพมหานคร)

| วัดยาง |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดยาง
ที่ตั้ง: เลขที่ 1197 ซอยอ่อนนุช 23 ถนนอ่อนนุช แขวงอ่อนนุช เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร 10250
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อโต
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดยาง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ในแขวงอ่อนนุช เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ทั้งหมดโดยประมาณ 24 ไร่ 2 งาน 31 ตารางวา และที่ธรณีสงฆ์อีก 1 แปลงที่มีเนื้อที่ประมาณ 3 ไร่ 2 งาน 28 ตารางวา
ประวัติ

วัดยางตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2384 ไม่มีหลักฐานปรากฏเป็นที่แน่ชัดว่าสร้างในสมัยใด คาดว่าน่าจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ สาเหตุที่เรียกว่าวัดยางเนื่องจากแต่เดิมมีพระพุทธรูปอันศักดิ์สิทธิ์ปางมารวิชัยที่สร้างขึ้นจากไม้แกะสลัก นามว่า หลวงพ่อโต ลอยมาหยุดหรือมายั้งบริเวณท่าน้ำหน้าวัด ชาวบ้านได้อัญเชิญหลวงพ่อโตขึ้นมาตั้งไว้ในวัดเพื่อกราบไหว้บูชา จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า วัดยั้ง แต่ต่อมาเรียกเพี้ยนจนมาเป็นชื่อปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2555 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรโปรดเกล้าฯ ยกขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ เพื่อเฉลิมพระเกียรติ 84 พรรษา
อาคารเสนาสนะ

พระอุโบสถสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2394 เดิมเป็นเรือนไม้ เก๋งจีน ก่ออิฐถือปูน ต่อมาสร้างใหม่เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก มุงหลังคา 2 รดน้ำด้วยกระเบื้องเผาเคลือบสี มีขนาดความกว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร จนปี พ.ศ. 2536 ได้ขยายพื้นที่เพิ่มเติมเป็นขนาดกว้าง 8 เมตร ยาว 25 เมตร หลังคา 3 รดน้ำ มุงด้วยกระเบื้องดินเผาเคลือบมัน และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537
พระวิหารกว้าง 20 เมตร ยาว 27.20 เมตร หลังคาทรงไทยใบเทศ ตรีมุข (สามมุข) มีช่อฟ้าใบระกา มุงด้วยกระเบื้องเคลือบ ประดิษฐานหลวงพ่อโต พระพุทธรูปปางมารวิชัยที่สร้างจากไม้แกะสลัก
วัดเทพพิทักษ์ปุณณาราม

| วัดเทพพิทักษ์ปุณณาราม |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดเทพพิทักษ์ปุณณาราม, วัดหลวงพ่อขาว
ที่ตั้ง: ตำบลกลางดง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: พระพุทธสกลสีมามงคล
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเทพพิทักษ์ปุณณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกลางดง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
วัดเทพพิทักษ์ปุณณาราม หรือ วัดหลวงพ่อขาว ตั้งวัดเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2514	ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นวัดที่เกิดจากดำริของพระสุทธิธรรมรังสีคัมภีร์เมธาจารย์ หรือท่านพ่อลี ที่จะสร้างวัดขึ้น ณ เชิงเขาสีเสียดอ้า รวมถึงสร้างพระพุทธรูปไว้บนเนินเขา แต่ยังมิได้สร้างพระพุทธรูปก็ได้มรณภาพไปก่อน บรรดาสานุศิษย์ นำโดยพลเอกพงษ์ ปุณณกันต์ จึงได้ร่วมกันสร้างพระพุทธรูปโดยทำการขยายส่วนมาจากพระพุทธรูป ภปร. หล่อด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก มีน้ำหนัก 3000 ตัน หน้าตักกว้าง 27 เมตร ได้พระราชทานนามพระพุทธรูปว่า พระพุทธสกลสีมามงคล นับเป็นพระพุทธรูปปางประทานพรที่ใหญ่ที่สุดในโลก
พระพุทธสกลสีมามงคล หรือ ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อขาว มีขนาดหน้าตักกว้าง 27.25 เมตร สูง 45 เมตร หมายถึง พระพุทธองค์โปรดเวไนยสัตว์อยู่ 45 พรรษา หรือเรียกว่า ทรงทำพุทธกิจอยู่ 45 พรรษา หลังจากที่ตรัสรู้แล้ว สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ตั้งอยู่บนยอดเขาสูงจากระดับพื้นดิน 112 เมตร หรือ 56 วา หมายถึง พระพุทธคุณ 56 ประการ ทางซ้ายและทางขวาขององค์พระพุทธรูปสร้างโค้งเว้าในลักษณะใบโพธิ์ ต้องขึ้นบันไดทั้งหมด มี 1,250 ขั้น หมายถึง จำนวนพระอรหันต์ที่ไปชุมนุมกันโดยมิได้นัดหมายในวันมาฆบูชา
วัดเทพประสิทธิ์คณาวาส

| วัดเทพประสิทธิ์คณาวาส |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเทพประสิทธิ์คณาวาส, วัดเทพประสิทธิ์, วัดวิหาร
ที่ตั้ง: ตำบลท่าคา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อบ้านแหลม
เจ้าอาวาส: พระครูประภัศร์วรพินิจ (พระอาจารย์จิต)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเทพประสิทธิ์คณาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าคา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดเทพประสิทธิ์คณาวาสจดทะเบียนเป็นวัด เมื่อ พ.ศ. 2425 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2499 กำเนิดได้ด้วยมีผู้ทรงเจ้าชื่อ หลวงพ่อบ้านแหลม ซึ่งมีคนเลื่อมใสในการรักษาพยาบาลเรื่องโรคภัยต่าง ๆ โดยมิได้คิดค่ารักษาพยาบาล โดยมีการสร้างศาลาขึ้นเป็นวิหาร 1 หลัง แล้วมีพระมาจำพรรษาเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อพระมาจำพรรษามากขึ้น จึงจัดสร้างเป็นวัดเรียกว่า วัดวิหาร ฐานะของวัดวิหารเจริญ และเสื่อมลงหลายครั้ง แต่ได้อาศัยประชาชนในท้องถิ่นช่วยกันบำรุงวัด โดยการถวายบ้านเรือนเก่า ๆ มาก่อสร้างให้พระภิกษุสามเณรได้เป็นที่อยู่จำพรรษา อุโบสถเป็นไม้ฝากระดานยกพื้นพอสำหรับเป็นที่พระลงทำอุโบสถสังฆกรรมได้ จนวัดมีความเจริญ มีอาคารถาวรมั่นคง ในสมัยเจ้าอาวาสชื่อพระอาจารย์ชื่นได้ขอเปลี่ยนชื่อจากวัดวิหารเป็น "วัดเทพประสิทธิ์คณาวาส"ด้วยความเชื่อว่า มีเทวดาคุ้มครองหลวงพ่อบ้านแหลมอยู่ ส่วนสำนักทรงหลวงพ่อบ้านแหลมย้ายไปอยู่นอกวัด ไม่ไกลจากวัดเท่าใด มี 2 สำนัก คือ สำนักของคุณเซ็ง ธรรมสวัสดิ์ และสำนักของคุณสุทัศน์ ลิ้มชื่น
สิ่งสำคัญได้แก่ พระพุทธรูปหล่อปางอุ้มบาตร ชื่อว่า หลวงพ่อบ้านแหลม
วัดเทพประสิทธิ์ (อำเภอหางดง)

| วัดเทพประสิทธิ์ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดเทพประสิทธิ์, วัดต้นเฮือด, วัดสะหรีต้นเฮือด
ที่ตั้ง: ตำบลบ้านแหวน อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระใบฎีกา สิริพงษ์ สุมงฺคลญาโณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเทพประสิทธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านแหวน อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 4 ไร่ ปัจจุบันมีพระใบฎีกา สิริพงษ์ สุมงฺคลญาโณ เป็นเจ้าอาวาส
วัดเทพประสิทธิ์ หรือ วัดต้นเฮือด เดิมชื่อว่า วัดสะหรีต้นเฮือด ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2339 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2562 พระยาพะก่าพบว่าที่นี่มีสภาพดินอุดมสมบูรณ์ จึงมาสร้างหมู่บ้านชื่อบ้านต้นเฮือดเพราะมีต้นเฮือดอยู่มาก ต่อมาครูบาเทพและครูบาสิทธิคุณ ได้สร้างวัดขึ้นบริเวณนี้ จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดเทพประสิทธิ์" ตามครูบาทั้งสอง อาคารเสนาสนะประกอบด้วย วิหาร ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์
วัดพวงมาลัย (จังหวัดสมุทรสงคราม)

| วัดพวงมาลัย |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพวงมาลัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลอง ในตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
ประวัติ

วัดพวงมาลัยสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2425 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยท่านสัสดีพ่วงสัสดีอำเภอลมทวน (อำเภอเมืองสมุทรสงคราม) และคุณนายมาลัยภรรยาได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดโดยมีพระครูวินัยธรรม (แก้ว พรหมสโร) เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกและเรียกชื่อตามนามผู้บริจาคทรัพย์ว่า "วัดพวงมาลัย"
พระครูวินัยธรรม หรือ หลวงพ่อแก้ว เป็นพระธุดงค์ที่มีความเชี่ยวชาญทางสมถวิปัสสนากัมมัฏฐาน เป็นที่เลื่องลือมากในสมัยนั้นในเรื่องอาคมขลัง มีเจ้านายหลายพระองค์มาเยี่ยมหลวงพ่อแก้ว เช่น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เป็นต้น
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ

เจดีย์หงสาลักษณะเป็นเจดีย์ทรงปราสาทแบบมอญก่ออิฐถือปูน กว้าง 8 เมตร สูง 10 เมตร ฐานด้านล่างโปร่งมีซุ้มจัตุรมุข ลักษณะเป็นซุ้มหน้านางแบบซ้อนกัน 3 ชั้น ระหว่างซุ้มมีเจดีย์ทิศ ใต้ฐานเจดีย์ประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง ด้านข้างมีซุ้มเจาะเป็นช่องสำหรับประดิษฐานพระพุทธรูปทั้ง 4 ทิศ ผนังซุ้มมีการเขียนสีเป็นรูปดอกไม้ ด้านบนมีระเบียงสำหรับเดินประทักษิณ องค์เจดีย์ทรงปราสาท มีซุ้มโค้งสำหรับประดิษฐานพระพุทธรูป ถัดขึ้นไปเป็นฐานรูปสัตว์ต่าง ๆ ล้อมรอบและรูปครุฑแบก เรือนธาตุมีซุ้มขนาดเล็กอีก 8 ซุ้ม ยอดบนสุดเป็นองค์ระฆัง
วิหารอาคารก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ช่อฟ้าใบระกาปูนปั้น อุโบสถก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ผนังสกัดด้านหน้าอุโบสถมีภาพปูนปั้นนูนต่ำ ศาลาท่าน้ำศาลาไม้ทรงจัตุรมุขหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผาลดชั้น 2 ชั้นด้านข้างมีหลังคาปีกนก
ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัด ได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 2 ศอก สูง 3 ศอกเศษ เป็นพระประจำวันวัดมาแต่เดิม หล่อด้วยทองเหลือง ไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้มาแต่ที่ไหน ประดิษฐานอยู่ในวิหาร พระพุทธรูปปางมารวิชัย มีซุ้มเรือนแก้ว หล่อด้วยทองเหลือง หน้าตักกว้าง 3 ศอก สูง 4 ศอก 17 นิ้ว เป็นพระประธานอยู่ในอุโบสถ พระพุทธรูปปางไสยาสน์ หล่อด้วยทองเหลือง ยาว 2 วา เศษ ประดิษฐานอยู่ในวิหาร
วัตถุมงคล

วัดมีวัตถุมงคลที่สร้างโดยพระครูวินัยธรรม (แก้ว พรหมสโร) เช่น เหรียญปั๊ม เหรียญหล่อ พระเนื้อผง พระเนื้อดิน และตะกรุดใบลานบังปืน พระทุกพิมพ์จะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว กล่าวคือ ด้านหน้าพระเครื่องเนื้อดินของท่าน จะบรรจุคาถา ยันต์ ภู ภี ภุ ภะ อันเป็นหัวใจเสือสมิง หรือหัวใจสี่สหาย กำกับเอาไว้ เฉพาะเจาะจงไม่ซ้ำแบบกับวัดอื่น
ลำน้ำยัง

| ลำน้ำยัง> ระบบอุทกวิทยา |
| --- | --- |
แอ่งสมุทร: มหาสมุทรแปซิฟิก
ระบบแม่น้ำ: ระบบแม่น้ำโขง
ลุ่มน้ำประธาน: ลุ่มน้ำชี
ชื่อแหล่งน้ำ: ลำน้ำยัง
ข้อมูลทั่วไป
ความยาว: 225 กิโลเมตร
ต้นน้ำ: เทือกเขาภูพาน
ที่ตั้งของต้นน้ำ: บ้านดงหมู ตำบลคุ้มเก่า อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์
ท้ายน้ำ: แม่น้ำชี
ที่ตั้งของท้ายน้ำ: บ้านแจ้งน้อย ตำบลค้อเหนือ อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร
ลำน้ำยัง หรือ ลำพะยัง เป็นลำน้ำสาขาซึ่งอยู่ในลุ่มแม่น้ำชีในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ครอบคลุมพื้นที่จังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดร้อยเอ็ด และบางส่วนของจังหวัดยโสธร
เส้นทางแม่น้ำ

ลำน้ำยัง มีต้นกำเนิดมาจากเทือกเขาภูพานที่ลำพะยังตอนบน บ้านน้ำปุ้น ตำบลภูแล่นช้าง อำเภอนาคู บ้านดงหมู ตำบลคุ้มเก่า อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์ ซึ่งเป็นสันปันน้ำของลุ่มน้ำชีกับลุ่มน้ำสงคราม ไหลผ่านอำเภอนาคู อำเภอห้วยผึ้ง อำเภอเขาวง อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ อำเภอโพนทอง อำเภอเมยวดี อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด และไหลมามาบรรจบกับแม่น้ำชีที่บ้านแจ้งน้อย ตำบลค้อเหนือ อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร รวมระยะทาง 225 กิโลเมตร มีพื้นที่ลุ่มน้ำ 4,134.31 ตร.กม. หรือ 2,583,945 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่จังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดร้อยเอ็ด และบางส่วนของจังหวัดยโสธร
แหล่งกักเก็บน้ำที่สำคัญของลุ่มน้ำ

อ่างเก็บน้ำลำพะยังตอนบน บ้านดงหมู ตำบลคุ้มเก่า อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์
เมื่อวันที 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมราษฎรบ้านกุดสิม ตำบลคุ้มเก่า อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์ และเสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตร สภาพภูมิประเทศลำพะยังที่บ้านกุดตอแก่น และที่บริเวณอ่างเก็บน้ำห้วยสายนาเวียง ตำบลคุ้มเก่า อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์ ได้พระราชทานพระราชดำริให้กรมชลประทานพิจารณาวางโครงการ และก่อสร้างอ่างเก็บน้ำลำพะยังตอนบน (ห้วยวังคำ) บ้านดงหมู ตำบลคุ้มเก่า บ้านนาวี ตำบลสงเปลือย อำเภอเขาวง เพื่อช่วยเหลือราษฎรในเขตพื้นที่ดังกล่าว ให้มีน้ำใช้ทำการเกษตรและอุปโภคบริโภคตลอดปี นอกจากนี้ยังสามารถบรรเทาอุทกภัย ในพื้นที่ตอนล่างได้อีกส่วนหนึ่ง และเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระราชทานพระราชดำริให้กรมชลประทานพิจารณาดำเนินการเกี่ยวกับ โครงการพัฒนาลุ่มน้ำพะยังตอนบน อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์ ที่กรมชลประทานได้ก่อสร้างเขื่อนเก็บกักน้ำขนาดความจุ 3.5 ล้านลูกบาศก์เมตร พร้อมอาคารประกอบเสร็จ
อ่าวเก็บน้ำห้วยมะโน บ้านนาคลอง ตำบลนาคู อำเภอนาคู จังหวัดกาฬสินธุ์
อ่างเก็บน้ำห้วยวังนอง บ้านหนองไฮ ตำบลเมยวดี อำเภอเมยวดี จังหวัดร้อยเอ็ด
อ่างเก็บน้ำห้วยพุงใหญ่ บ้านโนนสมบูรณ์ ตำบลภูเขาทอง อำเภอหนองพอก จังหวัดร้อยเอ็ด
ลำน้ำสาขา

ห้วยสะทด
ห้วยหลัว
ห้วยผึ้ง
ห้วยจุมจัง
ห้วยหลักทอด
ห้วยสมสนุก
ห้วยแดง
ห้วยวังนอง
ห้วยพุงใหญ่
ห้วยวังหลวง
ห้วยแกวใหญ่
ห้วยมะโน
ห้วยยาง
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ลำน้ำยัง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
15°19′14″N 105°30′29″E﻿ / ﻿15.320556°N 105.508056°E﻿ / 15.320556; 105.508056
| ด ค กลำน้ำสำคัญในประเทศไทย แบ่งตามภูมิภาค |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  กก  กวง  กลาง  ขาน  โขง  คำ  แควน้อย  งัด  งาว  จัน  จาง  แจ่ม  ตุ๋ย  ตื่น  แตง  น่าน  ปาด  ปาย  ปิง  ปี้  ฝาง  มอก (ฝากระดาน)  เมย  ยม  ยวม  รวก  รำพัน  ลาว  ลี้  วัง  วังทอง  สรวย  สรอย  สาย  สาละวิน  อิง 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ก่ำ  ขะยุง  โขง  คันฉู  ชี (แม่น้ำ)  ชี (ลำน้ำ)  เชิงไกร (เชียงไกร)  เชิญ  เซบก  เซบาย  โดมใหญ่  โดมน้อย  ตะคอง  นางรอง  บางทราย  บังมุก  บังอี่  ปลายมาศ  ปาว  พรม  พระเพลิง  พอง  พุง (กุดบาก)  โพง  มูล  ยาม  ยัง  เลย  สงคราม  หลวง (ภูวัด)  เหือง  อูน 
ภาคกลาง:  กระเสียว  ขอนแก่น  แควน้อย  เจ้าพระยา  ทับเสลา  ท่าจีน  น้อย  ป่าสัก  พุง  โพ  มวกเหล็ก  ลพบุรี  สนธิ  สะแกกรัง (แม่วงก์–วังม้า–ตากแดด) 
ภาคตะวันออก:  จันทบุรี  ท่าลาด  นครนายก  น้ำใส  บางปะกง (ปราจีนบุรี)  ประแสร์  พรมโหด  พระปรง  พระพุทธ  พระสทึง  พังราด  เมืองตราด  ยาง (พระยาธาร)  ระบม  ระยอง  ลึก  วังโตนด  เวฬุ  สียัด  โสมง  หนุมาน 
ภาคตะวันตก:  กุย  ขาแข้ง  แควน้อย  แควใหญ่  ตะเพิน  ประจัน  ปราณบุรี  เพชรบุรี  ภาชี  แม่กลอง 
ภาคใต้:  กระบี่  กระบุรี (ปากจั่น)  กลาย  โก-ลก  ตรัง  ตะกั่วป่า  ตาปี  ท่าตะเภา (ชุมพร)  ท่าแนะ (ประ)  ท่ามะเดื่อ  เทพา  นาทวี  บางนรา  ปัตตานี  ปะเหลียน  ป่าบอน  ปากพนัง  พุมดวง (สก–คีรีรัฐ)  รัตภูมิ (ภูมี)  ละอุ่น  สายบุรี  หลังสวน  อู่ตะเภา 
| ด ค กภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |
| --- | --- | --- |
| จังหวัด |  กาฬสินธุ์  ขอนแก่น  ชัยภูมิ  นครพนม  นครราชสีมา  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  มหาสารคาม  มุกดาหาร  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  สกลนคร  สุรินทร์  ศรีสะเกษ  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อำนาจเจริญ  อุดรธานี  อุบลราชธานี  |  |
| เทศบาลนคร |  ขอนแก่น  นครราชสีมา  สกลนคร  อุดรธานี  อุบลราชธานี  |  |
| ภูมิลักษณ์ที่สำคัญ |  แม่น้ำโขง  แม่น้ำมูล  แม่น้ำชี  อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่  แอ่งโคราช  แอ่งสกลนคร  |  |
| สังคมและวัฒนธรรม |  คนอีสาน  ประเพณีบุญบั้งไฟ  ประเพณีบุญข้าวจี่  ประเพณีแห่เทียนเข้าพรรษา  เทศกาลผีตาโขน  ฮีตสิบสอง คลองสิบสี่  กันตรึม  พิธีเหยา  หมอลำ  อักษรธรรมลาว  |  |
  หมวดหมู่   โครงการวิกิ
วัดกำแพงแสน

| วัดกำแพงแสน |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลห้วยหมอนทอง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูใบฎีกา กมล จนฺทโก
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกำแพงแสน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยหมอนทอง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ทางทิศตะวันตกของเมืองเก่ากำแพงแสน โดยวัดตั้งอยู่ห่างจากเมืองเก่ากำแพงแสนราว 1 กิโลเมตร
วัดกำแพงแสนประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2364 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2548 วัดนี้หลวงปู่แผ้ว ปวโร เคยจำพรรษาอยู่ โดยได้จำพรรษาอยู่ตั้งแต่ พ.ศ. 2502–2551 ได้สร้างกุฏิ ศาลา วิหาร หอฉัน โรงครัว รวมทั้งโบสถ์ ทั้งนี้ได้จัดสร้างเหรียญรุ่นต่าง ๆ เพื่อให้ประชาชนเช่าบูชานำปัจจัยบูรณะศาลาและหอฉัน ในสมัยหลวงพ่อหว่าง (พระครูสุกิจธรรมสร) ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2490 โดยเป็นผู้อุปถัมภ์สำเร็จได้ ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493
วัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดกำแพงแสนริเริ่มโดยพระปลัดสุวัฒน์ สุชีโว เจ้าอาวาสวัดกำแพงแสน ท่านได้รวบรวมโบราณวัตถุต่าง ๆ ในท้องถิ่นและจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ ของที่จัดแสดง ได้แก่ โบราณวัตถุสมัยทวารวดีจากเมืองโบราณกำแพงแสน ประกอบไปด้วยเศษประติมากรรมปูนปั้น และชิ้นส่วนสถาปัตยกรรม ภาชนะดินเผาสมัยต่าง ๆ ประกอบด้วยภาชนะดินเผาหลายสมัย เช่น สมัยบ้านเชียง หรือเครื่องถ้วยต่างๆ เครื่องใช้ต่าง ๆ ในครัวเรือน เช่น เครื่องจักสาน และเครื่องทองเหลือง พระพุทธรูปและพระพิมพ์ เป็นของหลายยุคหลายสมัย เปลือกหอยทะเล เป็นเปลือกหอยขนาดใหญ่สวยงาม ซึ่งได้มาจากการขุดบ่อดินในบริเวณชุมชนกำแพงแสน
รายนามเจ้าอาวาส

พระอาจารย์เที่ยง
พระอาจารย์ลิ้น
พระอาจารย์นาง
พระอาจารย์เทียน
พระอาจารย์ปลื้ม
พระครูสุกิจธรรมสร (หว่าง)
พระครูสุวรรณปราการ (ทองเกลียว)
พระครูวิมลสมณคุณ (สุวัฒน์)
พระครูปลัด กมล จนฺทโก
วัดศรีบุญยืน

วัดศรีบุญยืน อาจหมายถึง
วัดศรีบุญยืน อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย
วัดศรีบุญยืน อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย
วัดศรีบุญยืน อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา
วัดศรีบุญยืน อำเภอดอกคำใต้ จังหวัดพะเยา
วัดศรีบุญยืน จังหวัดลำพูน
วัดศรีบุญยืน จังหวัดอำนาจเจริญ
วัดศรีบุญยืน จังหวัดอุดรธานี
วัดยางกวง

| วัดยางกวง |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดยางกวง, วัดยางกวงจ๋อมสะหลีปุรีนามน่างรั้ว (กาดประตูก้อม), วัดแสนแส้ว, วัดน่างรั้ว, วัดหน่างรั้ว
ที่ตั้ง: ตำบลหายยา อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดยางกวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหายยา อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ

วัดยางกวงน่าจะเป็นวัดขึ้นมาตั้งแต่ประมาณพุทธศตวรรษที่ 20 จัดเป็นวัดรุ่นแรก ๆ ของเมืองเชียงใหม่ สันนิษฐานได้จากการพบเศียรพระพุทธรูปหล่อสำริดที่จัดเป็นสกุลช่างของล้านนารุ่นแรกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในศิลปกรรมแบบนี้ขึ้นที่วัดนี้ ซึ่งเรียกกันทั่วไปว่า แสนแส้ว วัดนี้จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า วัดแสนแส้ว และยังมีอีกชื่อว่า วัดน่างรั้ว หรือ วัดหน่างรั้ว คำว่า หน่างรั้ว คือ รั้ว หรือแนวกัน ที่ทำให้คนหรือสัตว์เข้ามาติดแล้วออกไปไม่ได้
ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ ได้กล่าวไว้ว่า พญามังรายทรงออกแสวงหาชัยภูมิเพื่อสร้างเมืองใหม่ พระองค์เสด็จออกจากเวียงกุมกามและทรงแวะตั้งค่ายพักแรม ณ บริเวณแห่งนี้ โดยให้ทหารและเสนาอำมาตย์สร้างหน่างรั้วขึ้นมา วัดนี้มีหลักฐานปรากฏใน โคลงนิราศหริภุญชัย (พ.ศ. 2060) จนเมื่อเชียงใหม่ถูกพม่ายึดครอง ทำให้วัดอยู่ในสภาพวัดร้าง วัดได้รับการบูรณะอีกครั้งหลังจากที่พระเจ้ากาวิละกลับมาขับไล่พม่าครั้งสุดท้ายออกจากล้านนา ภายหลังมีการเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดยางกวง" เหมือนในเชียงตุง เพื่อเป็นอนุสรณ์ว่าผู้ที่บูรณะมาจากบ้านนายางกวงเชียงตุง ต่อมาภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 วัดยางกวงแห่งนี้กับกลายเป็นวัดร้างอีก
พ.ศ. 2549 เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรครองราชย์ครบ 60 ปี พระเทพวรสิทธาจารย์ เจ้าอาวาสวัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร รองเจ้าคณะภาค 7 เห็นว่าวัดยางกวงซึ่งร้างอยู่ ยังมีหลักฐานหลงเหลืออยู่อย่างสมบูรณ์ คือ เจดีย์ และพระพุทธรูป จึงเห็นสมควรทำการฟื้นฟูและบูรณะขึ้นใหม่
วัดยางกวงตั้งเป็นวัดอีกครั้งเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2554 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2557
อาคารและเสนาสนะ

เจดีย์ทรงปราสาทแปดเหลี่ยมประกอบด้วย ฐานหน้ากระดานแปดเหลี่ยมรองรับฐานบัวแปดเหลี่ยมสองชั้น ฐานบัวทั้งสองมีลวดบัวลูกแก้วอกไก่คาดประดับชั้นละสองเส้น ถัดขึ้นไปเป็นเรือนธาตุแปดเหลี่ยม ทุกด้านมีซุ้มจระนำประดิษฐานพระพุทธรูป เหนือเรือนธาตุเป็นบัวถลาแปดเหลี่ยมชั้นเดียวรองรับองค์ระฆัง บัลลังก์และปล้องไฉนทรงแปดเหลี่ยมและปลีทรงกลม เจดีย์วัดยางกวงมีลักษณะใกล้เคียงกับเจดีย์แปดเหลี่ยมวัดอินทขีลสะดือเมืองมาก ซึ่งเจดีย์กลุ่มนี้รับอิทธิพลทางศิลปะมาจากเจดีย์แปดเหลี่ยมในศิลปะหริภุญชัย กำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ 20 นอกจากยังพบเศียรพระพุทธรูปหล่อสำริดที่เรียกว่า แสนแส้ว อีกด้วย
วิหารมีการพัฒนามา 4 ยุค โดยจากหลักฐานการขุดแต่ง หลักฐานยุคแรกครอบคลุมช่วงระยะเวลาตั้งแต่ พ.ศ. 2350–2450
วัดเทพนิมิตร (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

| วัดเทพนิมิตร |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเทพนิมิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ทั้งหมด 25 ไร่เศษ
วัดเทพนิมิตรสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2411 โดยท่านพระครูศิริปัญญามุนี (อ่อน เทวนิโก) นามสกุล (ตงติ๊ด) จากวัดสัมพันธวงศารามวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ได้ธุดงค์ผ่านมา ญาติโยมเกิดความศรัทธา อุบาสิกาอิ่ม อุบาสิกาขำ อุบาสิกาหนู อุบาสิกาแมว อุบาสิกาอิน อุบาสิกาง่วน และคนอื่น ๆ ได้ซื้อที่ดินจากอุบาสิกาเล็ก เป็นราคา 3 ชั่ง (250 บาท) ส่วนอุบาสิกาเล็ก เจ้าของที่ดินช่วยออก 20 บาท พร้อมยกเหย้าเรือนถวายเพื่อสร้างวัด ท่านอ่อน เทวนิโภ เมื่อได้รับถวายที่ดินได้ลงมือสร้างกุฎิสงฆ์เป็นที่พัก ปลูกเป็นหมู่กุฎิล้อมหอฉัน มีที่สวดมนต์อยู่ตรงกลางปลูกตามแนวริมคลองบ้านใหม่ ต่อมาสร้างศาลาการเปรียญ 1 หลัง กว้าง 5 วา ยาว 7 วา 2 ศอก มุงด้วยกระเบื้องมอญมีศาลาเล็กด้านหน้า 2 หลัง แต่ศาลาเล็ก กว้าง 3 วา 3 ศอก ยาว 7 วา ส่วนมากใช้ไม้สักมุงกระเบื้องมอญสร้างแล้วเสร็จราว พ.ศ. 2421–2422 ตั้งชื่อวัดว่า "วัดเทพนิมิตร" มีพระท้วมปกครองวัด ชื่อของวัดมาจากกการก่อสร้างเสร็จโดยเร็วเปรียบประหนึ่งว่า มีเทวดามาช่วยสร้างให้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2479
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธไสยาสน์ขนาดใหญ่ที่สุดในจังหวัดฉะเชิงเทรา ชาวบ้านเรียก หลวงพ่อโต เป็นพระประธานประจําอุโบสถ พระครูศิริปัญญามุนี(อ่อน เทวนิโภ) ได้มาจากวัดแห่งหนึ่งทางจังหวัดราชบุรี เนื้อทองสัมฤทธิ์ลงรักปิดทอง ปางสมาธิ สังฆาฏิ จีวร ลายดอกพิกุล และมีพระนอนกระจก สร้างโดยท่านพระครูศิริปัญญามุนี (อ่อน เทวนิโภ) ราว พ.ศ. 2419 วัดยังได้รับพระราชทานพระรูปหล่อรัชกาลที่ 8 รูปหนึ่ง เป็นทองแดงลักษณะกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 44 ซม. เมื่อ พ.ศ. 2480 ซึ่งปัจจุบันพระบรมรูปหล่อนี้ประดิษฐานไว้ด้านหน้าอุโบสถ