stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โยคีเพลย์บอย
ผลงาน > อีพีและซิงเกิล

Super Swinging (พ.ศ. 2541)
ยิ้ม
ลำพัง
ข้างเดียว
คืนนี้...ขอหอม
ท.ท.ท.
อัลบั้มรวมเพลง "The Grandfather Greatest Hits"
อัลบั้มรวมเพลง "The Grandfather Greatest Hits - The Conclusive Collection Volume 4"
ผลงานอื่น

2538 "ทางออก" จากอัลบั้ม Zequence ร่วมกับ สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ (เป็นเพลงประกอบละคร ไอ้คุณผี)
2539 "I'm Free" และ "เที่ยงคืน" จากอัลบั้ม Simplified ร่วมกับ บอย โกสิยพงษ์
2540  "โปรดเถอะ" แต่งโดยบอย โกสิยพงษ์ เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง เก็บใจไว้เพื่อรัก ร้องร่วมกับ รัดเกล้า อามระดิษ
2540 "คนที่เดินผ่าน" จากอัลบั้ม Bakery On Vacation ร่วมกับ สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์
2540 "ฝัน" จากอัลบั้ม Rare Grooves 2
2543  "UHF" จากอัลบั้ม Return To Retro ร่วมกับ สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์
2543 "ช่วงชีวิต" จากอัลบั้มBakery Y2Gether ร่วมกับ บอย โกสิยพงษ์
2543 "ทำร้าย" เพลงประกอบละครเรื่อง แม่น้ำ จากอัลบั้ม YKPB
2544 อัลบั้ม "Time Machine"  และ “The Last show on their Playground” ในนามวง ทูเดย์ส อะโกคิดส์
2547 "กาแฟ" จากอัลบั้ม Singing in the Playground
2547 "เท่ากับที่เดิม" จากอัลบั้ม Love is 1
2548  A DAY Album 4 – เพลง โดย โยคีเพลย์บอย  (แต่งร่วมกับบอย ตรัย)
2549  แสดงภาพยนตร์เรื่อง เก๋า เก๋า กำกับโดย วิทยา ทองอยู่ยง แสดงเป็น โบ้ มือกีตาร์ วง Possible โดยมี โจอี้ บอย แสดงเป็น ต๋อย นักร้องนำ
2550 “มันอยู่ที่จังหวะ” (Up To The Beatz) จากอัลบั้ม My Name is DOS ร่วมกับ Cyndi Seui
2551 “รักติ๋มคนเดียว”  เพลงเอกในภาพยนตร์ของผู้กำกับยุทธเลิศ สิปปภาคเรื่อง “อีติ๋มตายแน่”  เรียบเรียงใหม่ในนามโยคีเพลย์บอย จากเพลง  “ไม่เคยรักใครเท่าติ๋ม” แต่งโดย ชลธี ธารทอง ขับร้องโดย สายัณห์ สัญญา
2554  “Morning Moon” ของฟักกลิ้งฮีโร่ (ร่วมแต่งและร้อง) เป็นเพลงหลักของคอนเสิร์ตเทศกาลงาน SAD
2566 "ทำร้าย" เพลงประกอบละครเรื่อง โชกุน
ร็อคเคสตร้า

| ร็อคเคสตร้า |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด:  ประเทศไทย
แนวเพลง: ร็อค, ฮาร์ดร็อค
ช่วงปี: 2525 - 2530, 2559 - ปัจจุบัน

สมาชิก: ชัชชัย สุขขาวดี บรรจง ศิลป์สุกลสุข พีรวัส กุศลศิลป์ ไพบูลย์ แซ่ก้วย สัญชัย ทองใบ
อดีตสมาชิก: ฟาโรห์ ตอยยีบี โอฬาร พรหมใจ กิตติ กีตาร์ปืน ศิริศักดิ์ ศิริโชตินันท์ กฤษดา ตันติเวชกุล ภาสกร หุตวณิช สมโชค เล้าเปี่ยมทอง ชัคกี้ ธัญญรัตน์ ธรรมนูญ หะยีสาและ ปัทมา มนต์รังสี

เว็บไซต์: http://www.welovethailand.com
ร็อคเคสตร้า เป็นวงดนตรีร็อคและฮาร์ดร็อค ของไทยที่มีผลงานในช่วงปี พ.ศ. 2525 ถึง 2530 มีนักร้องนำคือ ชัชชัย สุขขาวดี หรือ หรั่ง ร็อคเคสตร้า  ช่วงที่ทางวงมีชื่อเสียงที่สุด คือ ในปี พ.ศ. 2527 กับผลงานชุดที่สอง ชุด เทคโนโลยี
วงร็อคเคสตร้า ตั้งโดย ชัชชัย สุขขาวดี หลังจากลาออกจากวง M7 ของสุนทร สุจริตฉันท์  วงดนตรีใหม่ของชัชชัย มีนักดนตรีประกอบด้วย ร่วมกับภาสกร หุตวณิช ธรรมนูญ หะยีสาและ  และฟาโรห์ ตอยยีบี เล่นดนตรีแนวป็อป-ร็อค  เล่นเพลงของวง ควีน ดิ อลัน พาร์สันส์ โปรเจกต์ และ Styx เล่นประจำอยู่ที่กรุงเทพ ต่อมาย้ายไปเล่นที่หาดใหญ่  และได้บันทึกเสียงอัลบั้มแรกกับค่ายนิธิทัศน์ ชื่อ Medley Tophits เมื่อ พ.ศ. 2525 นำเพลงสากลของศิลปินต่างประเทศมาเล่นใหม่แบบเมดเลย์
ต่อมา ทางวงเลิกเล่นดนตรีประจำตามคลับ หันมาทำงานบันทึกเสียง ออกผลงานชุดที่สอง ชื่อ เทคโนโลยี กับ นิธิทัศน์ และออนป้า เมื่อ พ.ศ. 2527 นักดนตรีที่ร่วมงานในตอนนี้ประกอบด้วย
ชัชชัย สุขขาวดี (หรั่ง) - ร้องนำ
กฤษดา ตันติเวชกุล (เปี๊ยก) - คีย์บอร์ด
ภาสกร หุตวณิช (อ้อ) - คีย์บอร์ด, แซกโซโฟน, ฟลูท
สมโชค เล้าเปี่ยมทอง (เกี๊ยก) - กีตาร์เบส
ชัคกี้ ธัญญรัตน์ (บุ๋ม) - กีตาร์
ธรรมนูญ หะยีสาและ (นุ) - กลอง
อัลบั้ม เทคโนโลยี ประสบความสำเร็จสูงสุด เนื่องจากแนวดนตรี เทคนิคการเล่นดนตรีและการนำเสนอ ฉีกแนวไปจากผลงานของศิลปินอื่นๆ ในขณะนั้น   ทำให้ผลงานชุดนี้ค่อนข้างโดดเด่น และได้รับความนิยม  ผลงานเพลงในอัลบั้มนี้ ทุกเพลงมีชื่อพยางค์เดียว หรือคำเดียวทั้งหมด  ได้แก่ "เทคโนโลยี", "โลง", "เงา", "คิด", "เพลง", "หวย", "กรรม", "มนุษย์", "อดีต", "รัก" และ "เหงา"
วงร็อคเคสตร้า มีผลงานออกมาอีกสี่ชุด คือเพลงสากลชุด Special One  ชุด วิทยาศาสตร์ ชุด เปลี่ยนทุกวัน และชุดสุดท้าย เที่ยวเมืองไทย ซึ่งเปลี่ยนแนวดนตรีและไม่ประสบความสำเร็จ จากนั้นจึงแยกย้ายกันไปทำงานอิสระ
ปัจจุบัน ชัชชัย สุขาวดี ได้ฟอร์มวงร็อคเคสตร้าขึ้นมาใหม่ โดยมีสมาชิกส่วนใหญ่มาจากวงดนตรีแบ็คอัพของตนในคอนเสิร์ตช็อตชาร์จช็อคครั้งแรก
ผลงาน

Medley Tophits (พ.ศ. 2525)
เทคโนโลยี (พ.ศ. 2527)
เทคโนโลยี
โลง
เงา
คิด
เพลง
หวย
กรรม
มนุษย์
อดีต
รัก
เหงา
Special One (พ.ศ. 2528)
วิทยาศาสตร์ (พ.ศ. 2528)
วิทยาศาสตร์
บ้านใหม่
แมงมุม
เรื่องจริง
ดวงแดด
ตังเก
เวลา
ฟ้าดำ
หยิ่งนัก
แสงเทียน
เปลี่ยนทุกวัน (พ.ศ. 2529)
คนสี่ขา
ไม่สนใจ
เปลี่ยนทุกวัน
ความพอใจ
นิยายเศร้า
ชอบอีกแล้ว
พระจันทร์สีส้ม
คิดกันเอาเอง
รักทรมาน
อยากบอกคุณว่ารัก
สู้
หุ่นยนต์
เที่ยวเมืองไทย (พ.ศ. 2530)
คิดถึงบ้านนา
เที่ยวเมืองไทย
นางแอ่น
เสือติดจั่น
นายคนใหม่
รักระทม
ครู
คนเมือง
ฟ้าลิขิต
ดอกไม้ช่อนี้
รอยอดีต
หนังสือ

Memmory Song Book Vol.4
แหล่งข้อมูลอื่น

ร็อคเคสตร้า โดย Kilroy จาก oknation
| ด ค กบาราคูดัส |
| --- | --- |
มาโนช โรจน์เสรี   •  บัญชา พรรณวิไล  •  ศิริศักดิ์ ศิริโชตินันท์  •  กริช ทอมมัส  •  นพดล ทิพยโอสถ    •  สิรินทร กีรติบุตร  •  ณัฐ บุญญะเวช  •  สมชาย ศักดิกุล  •  อัญชลี จงคดีกิจ
อัลบั้ม: วันอาทิตย์ (2527)
ดูเพิ่มเติม: แกรมมี่  •  คาไลโดสโคป  •   ร็อคเคสตร้า
ฟูจิวาระ โนะ มิจิตากะ

|   ฟูจิวาระ โนะ มิจิตากะ |
| --- | --- |

ยุค: กลาง ยุคเฮอัง
เกิด: พ.ศ. 1496
ถึงแก่กรรม: 12 พฤษภาคม พ.ศ. 1538
นามแฝง: นากา-โนะ-คัมปากุ
ตำแหน่ง: ขุนนางหลักขั้นสอง, เซ็ชโช , คัมปากุ , ไนไดจิง
จักรพรรดิ: เรเซ→เอ็งยู→คาซัง→อิจิโจ
ตระกูล: ฮกเกะ (ฟุจิวะระ)
บิดามารดา: บิดา:คาเนอิเอะ มารดา: โทกูฮิเมะ
พี่น้อง: มิจิตากะ, โชโกะ, มิชิสึนะ, มิชิกาเนะ, เซ็งชิ, มิชินางะ ยาซูโกะ, คาเนโตชิ
ภรรยา: ทะกะชินะ โนะ ทะกะโกะ
บุตร: มิชิโยริ,โยริยูกิ,โคะเระชิกะ,ซาดาโกะ,ทากาอิเอะ,เก็นชิ
ฟูจิวาระ โนะ มิจิตากะ (ญี่ปุ่น: 藤原道隆; โรมาจิ: Fujiwara no Michitaka , พ.ศ. 1496 – 12 พฤษภาคม พ.ศ. 1538) บุตรชายคนโตของ คาเนอิเอะ เป็น คูเกียว (ขุนนางญี่ปุ่น) แห่ง ยุคเฮอัง เขาทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (เซ็ชโช) ให้กับ จักรพรรดิอิจิโจ และต่อมาในฐานะ คัมปากุ จักรพรรดิอิจิโจอภิเษกกับเทชิ (ซาดาโกะ) ธิดาของมิจิตากะ ดังนั้นความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างราชวงศ์กับฟูจิวาระจึงดำเนินต่อไป
มิจิตากะบางครั้งถูกเรียกว่า นิโจ คัมปากุ หรือ Naka-no-Kampaku
เจ้าชายยูจีน ดยุกแห่งนาร์ก

เจ้าชายยูจีน ดยุกแห่งนาร์เก (อังกฤษ: Prince Eugen, Duke of Närke) ทรงเป็นจิตรกรและนักสะสมผลงานศิลปะชาวสวีเดน
พระประวัติ

เจ้าชายยูจีน เป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องใน สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน กับ โซเฟียแห่งนัสเซา ประสูตร ณ พระราชวังดรอนิ่งโฮล์ม กรุงสต็อกโฮล์ม พระองค์ได้รับพระราชทานพระอิสริยยศจากพระราชบิดาเป็น เจ้าชายแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ ดยุกแห่งนาร์เก พระองค์ทรงมีความสนพระทัยในงานศิลปะอย่างมากมาย
ความสนพระทัยเรื่องงานศิลปะ

ตลอดพระชนม์ชีพ เจ้าชายยูจีน ทรงมีความสนพระทัยในงานศิลปะเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะภาพวาด อีกทั้งพระราชบิดายังส่งเสริมความชอบของพระองค์อีกด้วย ถึงแว่าจะทรงมีความทนพระทัยงานศิลปะมากเพียงใด พระองค์ยังเคยได้รับการเชิญเสด็จไปงานศิลปะหลายครั้ง แต่ทรงปฏิเสธเพราะความเป็นพระราชวงศ์ และมีพระกรณียากิจอื่นๆอีกให้ทรงปฏิบัติ พระองค์เป็นคนที่มีน้ำพระทัยกว้าง สนับสนุนผู้ที่ชื่นชอบศิลปะ โดยพระองค์ทรงเป็นจิตกรที่โดดเด่นที่สุดในปีค.ศ. 1887 ถึง ค.ศ. 1889 โดยประกอบไปด้วย ทะเลสาบเมอแลนด์ ชนบทกรุงสต็อกโฮล์ม
ภาพวาดฝีพระหัตถ์ในพระองค์

Painting of an anchored ship
A Summer Night at Tyresö. 1895. 78 × 144 cm. Nationalmuseum, Stockholm.
Calm Water. 1901. 142 × 178 cm. Nationalmuseum, Stockholm.
View of Vadstena from the surrounding fields
Östra Reals gymnasium
Kiruna Church
Djurgård Church
Porcelain flower pot designed by  Prince Eugen, popular in Sweden.
ปลายพระชนม์ชีพ

พระองค์ทรงซื้ออพาร์ตเม้นต์เล็ก ๆ ใน กรุงสต็อกโฮล์ม เป็นที่ประทับในบั้นปลายพระชนม์ชีพ หลังจากประทับได้ไม่นาน ก็สิ้นพระชนม์หลังจากครบวันคล้ายวันประตูปีที่ 82 ได้เพียง 16 วัน ต่อมาในปีค.ศ. 1947 อพาร์ตเม้นต์ที่ประทับของพระองค์ ถูกจัดเป็นงานนิทรรศการ และเป็นที่รู้จักของสาธารณะชนทั่วไปอย่างรวดเร็ว
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ เจ้าชายยูจีน ดยุกแห่งนาร์ก |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
ธงประจำพระองค์
การทูล: His Royal Highness (ใต้ฝ่าพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Royal Highness (พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ)
พ.ศ. 2408 - พ.ศ. 2490 เจ้าชายยูจีน ดยุกแห่งนาร์ก (His Royal Highness Prince Eugen, Duke of Närke)
| ด ค กเจ้าชายแห่งสวีเดน |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากพระราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้ากุสตาฟที่ 1 แห่งสวีเดน
รุ่นที่ 1:  King Eric XIV  King John III  เจ้าชายมักนุส ดยุกแห่งเอิสเตร์เกิตลันด์  เจ้าชายคาร์ล  Prince Sten  พระเจ้าคาร์ลที่ 9 
รุ่นที่ 2:  พระเจ้าซิกมุนด์ที่ 1  Gustav, Prince of Uglich  เจ้าชายเฮนริก  เจ้าชายอาร์โนลด์  เจ้าชายลุดวิก  เจ้าชายกุสตาฟ  เจ้าชายจอห์น ดยุกแห่งเอิสเตร์เกิตลันด์  พระเจ้ากุสตาฟที่ 2 อดอล์ฟ  เจ้าชายคาร์ล ฟิลิป ดยุกแห่งเซอเดร์มันลันด์ 
รุ่นที่ 3:  พระเจ้าววาดือสวัฟที่ 4 แห่งโปแลนด์ แกรนด์ดยุกแห่งลิทัวเนีย#  เจ้าชายคริสโตเฟอร์#  Prince John Casimir#  พระเจ้ายันที่ 2 กาชีมีแยช แห่งโปแลนด์ แกรนด์ดยุกแห่งลิทัวเนีย#  Prince Alexander Charles#  John Albert, Prince-Bishop of Warmia and Kraków#  Prince Charles Ferdinand, Duke of Opole# 
รุ่นที่ 4:  Prince Sigismund Casimir#  Prince John Sigismund#  พระเจ้าคาร์ลที่ 11 
รุ่นที่ 5:  พระเจ้าคาร์ลที่ 12  เจ้าชายกุสตาฟ  Prince Ulrich  Prince Friedrich  เจ้าชายคาร์ล กุสตาฟ  พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1* 
รุ่นที่ 6:  พระเจ้าอดอล์ฟ เฟรเดอริก* 
รุ่นที่ 7:  พระเจ้ากุสตาฟที่ 3  พระเจ้าคาร์ลที่ 13  พระเจ้าเฟรเดอริก อดอล์ฟ ดยุกแห่งเอิสเตร์เกิตลันด์ 
รุ่นที่ 8:  พระเจ้ากุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟ  เจ้าชายคาร์ล กุสตาฟ ดยุกแห่งซาล์มลันด์  เจ้าชายคาร์ล อดอล์ฟ ดยุกแห่งแวร์มลันด์  Crown Prince Charles August*  พระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮัน*,** 
รุ่นที่ 9:  มกุฎราชกุมารกุสตาฟ เจ้าชายแห่งวาซา  เจ้าชายคาร์ล กุสตาฟ แกรนด์ดยุกแห่ฟินแลนด์และดยุกแห่งซาล์มลันด์  พระเจ้าออสการ์ที่ 1** 
รุ่นที่ 10:  เจ้าชายหลุยส์แห่งวาซา  พระเจ้าคาร์ลที่ 15**  เจ้าชายกุสตาฟ ดยุกแห่งอัปป์ลันด์**  สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2**  เจ้าชายออกุส ดยุกแห่งดัลลันด์** 
รุ่นที่ 11:  เจ้าชายคาร์ล ออสการ์ ดยุกแห่งเซอเดร์มันลันด์**  สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 5**  เจ้าชายออสการ์ ดยุกแห่งกอตลันด์**,^  เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์**  เจ้าชายยูจีน ดยุกแห่งนาร์ก** 
รุ่นที่ 12:  สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟ**  เจ้าชายวิลเฮล์ม ดยุกแห่งเซอเดร์มันลันด์**  เจ้าชายเอริก ดยุกแห่งเวสเตร์มันลันด์**  เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเอิสเตร์เกิตลันด์^ 
รุ่นที่ 13:  เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเติน  เจ้าชายซิกวาร์ดแห่งสวีเดน ดยุคแห่งอัปป์ลันด์^  เจ้าชายเบร์ติล ดยุกแห่งฮัลลันด์  เจ้าชายคาร์ล โจฮัน ดยุกแห่งดาลาร์นา^  เจ้าชายเลนนาร์ต ดยุกแห่งซาล์มลันด์^ 
รุ่นที่ 14:  สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ 
รุ่นที่ 15:  เจ้าชายคาร์ล ฟิลิป ดยุกแห่งแวร์มลันด์  เจ้าชายดาเนียล ดยุกแห่งเวสเตร์เยิตลันด์* 
รุ่นที่ 16:  เจ้าชายออสการ์ ดยุกแห่งสกอเน  เจ้าชายอเล็กซันเดอร์ ดยุกแห่งเซอเดร์มันลันด์  เจ้าชายกาเบรียล ดยุกแห่งดอลาร์นา  เจ้าชายนีโคลัส ดยุกแห่งโอเงร์มันลันด์  เจ้าชายยูเลียน ดยุกแห่งฮัลลันด์ 
* ไม่ใช่เจ้าชายแห่งสวีเดนตั้งแต่แรกประสูติ  ** ทรงเป็นเจ้าชายแห่งนอร์เวย์ด้วย ^ ภายหลังเสียพระอิสริยยศเจ้าชายเพราะการอภิเษกสมรสต่างฐานันดรศักดิ์ # ทรงเป็นเจ้าชายแห่งโปแลนด์และลิทัวเนียด้วย 
↑  "Waldemarsuddekrukan pothistory". www.museibutiken.se. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-04-18.
สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม |
| --- | --- |
พระราชลัญจกร
ธงประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
ธงประจำพระองค์
การทูล: His Majesty (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesty  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 (8 เมษายน ค.ศ. 1875 - 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียมตั้งแต่ปีค.ศ. 1909 ถึงค.ศ. 1934 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของประเทศเบลเยียมเนื่องจากอยู่ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1914 - 1918) เมื่อประเทศเบลเยียมเกือบทั้งหมดถูกบุกรุก ยึดครอง และปกครองโดยจักรวรรดิเยอรมัน นอกจากนั้นยังมีอีกเหตุการณ์สำคัญอื่น ๆ คือ การร่วมลงนามในสนธิสัญญาแวร์ซาย, การปกครองเบลเยียมคองโกเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเบลเยียม การปฏิรูปประเทศภายหลังสงคราม และภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (ค.ศ. 1929 - 1934) สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 เสด็จสวรรคตเนื่องจากทรงประสบอุบัติเหตุจากการปีนเขาในภาคตะวันออกของเบลเยียมในปีค.ศ. 1934 มีพระชนมพรรษา 58 พรรษา ราชสมบัติจึงตกเป็นของพระโอรสพระองค์ใหญ่ คือ เจ้าชายเลโอโปลด์
พระราชประวัติ

พระองค์ทรงมีพระนามเมื่อประสูติว่า อัลแบร์ เลโอโปลด์ เคลม็อง มารี ไมน์ราด (Albert Léopold Clément Marie Meinrad, เยอรมัน: Albrecht Leopold Clemens Marie Meinrad ประสูติ ณ กรุงบรัสเซลส์ ทรงเป็นพระโอรสลำดับที่ 2 ของเจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ กับเจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน ซึ่งพระราชบิดา (เจ้าชายฟิลิป) นั้นทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 (พระองค์ที่ 2 ที่ยังทรงพระชนม์) ในพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม กับสมเด็จพระราชินีหลุยส์-มารี พระราชบิดานั้นเป็นพระราชอนุชาของสมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2
ฝ่ายพระราชมารดา คือ เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงินนั้นเป็นพระญาติสนิทของสมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี และยังเป็นสมาชิกของราชวงศ์โฮเฮนซอลเลิร์นสายโรมันคาทอลิก (ซึ่งมิได้ปกครองอาณาจักรใด ๆ) เจ้าชายอัลแบร์ ทรงเจริญพระชันษาในพระราชวังแห่งฟลานเดอร์ และทรงเป็นรัชทายาทอันดับที่ 4 แห่งการสืบสันตติวงศ์ แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อองค์รัชทายาทซึ่งมีสิทธิในราชบัลลังซึ่งเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระราชปิตุลา สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ และพระเชษฐาของพระองค์ คือ เจ้าชายโบดวงแห่งเบลเยียม ซึ่งได้เตรียมพระองค์ในการสืบราชสมบัติเป็นอย่างดี กลับสิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์เช่นกัน จึงทำให้พระองค์ทรงขยับขึ้นมาอยู่เป็นอันดับที่สองของการสืบราชสมบัติต่อจากสมเด็จพระราชบิดาเมื่อมีพระชนมายุเพียง 16 พรรษา
พระองค์ทรงตระเตรียมพระองค์เพื่อรับราชสมบัติเป็นอย่างดี ในสมัยที่ยังทรงพระเยาว์ เจ้าชายอัลแบร์ทรงห่วงใยในความเป็นอยู่ของราษฎรชั้นกรรมาชีพในเบลเยียม และเสด็จประพาสส่วนพระองค์ไปตามเขตอุตสาหกรรมต่าง ๆ โดยมิให้ราษฎรรู้ เพื่อทรงทราบถึงความเป็นอยู่ของราษฎร และภายหลังก่อนที่จะเสวยราชสมบัติในปีค.ศ. 1909 ได้เสด็จประพาสเบลเยียมคองโกอย่างจริงจัง ซึ่งได้รวมดินแดนเข้ากับราชอาณาจักรในปีค.ศ. 1908 (ภายหลังจากการถูกครอบครองในฐานะราชสมบัติส่วนพระองค์โดยสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2) ทรงพบเห็นว่าสภาพของดินแดนนั้นอยู่ในสภาพย่ำแย่ และเมื่อเสด็จนิวัติแล้ว ทรงให้จัดการปฏิรูปเพื่อปกป้องชาวพื้นเมืองคองโก และเพื่อพัฒนาอาณานิคมแห่งนี้ให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้นต่อไป
พระองค์ทรงเป็นอัศวินแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์เป็นลำดับที่ 851 ในปีค.ศ. 1914 และอัศวินแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ขนแกะทองคำเป็นลำดับที่ 1,152
อภิเษกสมรส

พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับดัชเชสเอลิซาเบธ กาบรีเอล วาเลรี มารี แห่งบาวาเรีย เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1900 ที่มิวนิก พระคู่หมั้นนั้นคือเจ้าหญิงในราชวงศ์วิตเตลส์บาคที่ทรงพบเป็นครั้งแรกในงานศพของครอบครัว ทรงเป็นพระธิดาของดยุกคาร์ล-ธีโอดอร์แห่งบาวาเรีย กับอินฟานตามาเรีย โจเซฟาแห่งโปรตุเกส พระองค์ประสูติที่ปราสาทโพสเซินโฮเฟิน ในรัฐบาวาเรีย เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1876 และสิ้นพระชนม์เมื่อ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965
จากพระราชสาสน์ที่ทรงตอบโต้กันในระหว่างช่วงทรงหมั้น (กล่าวถึงในบันทึกของพระราชธิดา คือ เจ้าหญิงมารี-โจเซ ว่าทรงรักใคร่ผูกพันกันมาก และทั้งสองพระองค์ยังทรงสนับสนุนซึ่งกันและกันในบทบาทของทั้งสองพระองค์ในฐานะพระมหากษัตริย์และพระราชินี ทั้งสองพระองค์ทรงมีส่วนร่วมในการอุทิศพระวรกายให้แก่ประเทศชาติและประชาชนของพระองค์ ทั้งสองพระองค์ยังมีความสนพระทัยในด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ ศิลปะ การดนตรี และปรัชญา ทำให้ราชสำนักของพระองค์ที่ลาเคินนั้นเป็นเหมือนดั่งศูนย์วัฒนธรรมอย่างกลาย ๆ
พระโอรส-ธิดา

เลโอโปลด์ ฟิลิป ชาลส์ อัลแบร์ ไมน์ราด ฮิวเบอร์ตุส มารี มิเกล ดยุกแห่งบราบันต์, เจ้าชายแห่งเบลเยียม ซึ่งต่อมาในภายหลังได้สืบราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 4 แห่งเบลเยียม เฉลิมพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม (พระราชสมภพเมื่อ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901 สวรรคตเมื่อ 25 กันยายน ค.ศ. 1983)
ชาลส์-เธโอดอร์ อ็องรี อ็องตวน ไมน์ราด เคานท์แห่งฟลานเดอร์, เจ้าชายแห่งเบลเยียม, ผู้สำเร็จราชการแห่งเบลเยียม (ประสูติเมื่อ 10 คุลาคม ค.ศ. 1903 สิ้นพระชนม์เมื่อ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1983)
มารี-โจเซ ชาร์ล็อตต์ อาเมลี อ็องรีเอ็ตต์ กาบรีเอล, เจ้าหญิงแห่งเบลเยียม (ประสูติเมื่อ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1906 สวรรคตเมื่อ 27 มกราคม ค.ศ. 2001) ทรงอภิเษกเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1930 กับเจ้าชายอุมแบร์โต นิโกลา ตอมมาโซ จิโอวานนี มาเรีย เจ้าชายแห่งปิเอมอนเต (ประสูติเมื่อ 15 กันยายน ค.ศ. 1904 สวรรคตเมื่อ 18 มีนาคม ค.ศ. 1983) พระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 แห่งอิตาลี
ขึ้นครองราชย์

จากการสวรรคตของพระราชปิตุลา สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม พระองค์จึงเสวยราชสมบัติขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียมในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1909 เนื่องจากพระราชบิดานั้นสิ้นพระชนม์ไปแล้วตั้งแต่ปีค.ศ. 1905 ในอดีตนั้น พระมหากษัตริย์เบลเยียมนั้นจะทรงกล่าวคำปฏิญาณเป็นภาษาฝรั่งเศสเท่านั้น แต่พระองค์ได้ตรัสเป็นภาษาดัตช์ด้วย พระองค์และพระราชินีนั้นเป็นที่รักใคร่ของราษฎรมากอันเนื่องมาจากความเป็นกันเองต่อพสกนิกร และความรักใคร่กลมเกลียวของทั้งสองพระองค์ ซึ่งล้วนแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับรัชกาลก่อน ซึ่งเข้มงวดทางพิธีรีตอง เผด็จการ และชีวิตส่วนตัวแบบลับ ๆ ของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2
การเปลี่ยนแปลงสำคัญช่วงต้นรัชกาล ได้แก่การริเริ่มการปฏิรูปการปกครองของเบลเยียมคองโก ซึ่งเป็นอาณานิคมเพียงแห่งเดียวของราชอาณาจักรเบลเยียม
สงครามโลกครั้งที่ 1

ช่วงเริ่มต้นของสงคราม พระองค์ได้ทรงปฏิบัติตามคำร้องขอของสหราชอาณาจักร ที่ให้ปฏิเสธคำร้องขอของกองทัพเยอรมันในการเคลื่อนทัพผ่านเบลเยียมเพื่อเข้าโจมตีฝรั่งเศสซึ่งเป็นสัมพันธมิตรของอังกฤษในขณะนั้น ซึ่งฝ่ายเยอรมันได้คาดการณ์ไว้ว่าฝรั่งเศสจะประกาศสงครามกับเยอรมนีเพื่อสนับสนุนรัสเซีย (อังกฤษเป็นหนึ่งในชาติมหาอำนาจยุโรปในสมัยนั้นที่รับรองสถานะของการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดของเบลเยียมภายใต้สนธิสัญญาลอนดอน ค.ศ. 1839) ซึ่งพระองค์ได้ทรงตอบปฏิเสธคำร้องขอของฝ่ายเยอรมัน กองทัพเยอรมันจึงเปิดฉากบุกรุกเบลเยียม ซึ่งพระองค์ ในฐานะพระมหากษัตริย์มีพระราชอำนาจตามรัฐธรรมนูญของเบลเยียม เป็นจอมทัพของเบลเยียมและทรงกำกับดูแลเพื่อต้านกองกำลังของฝ่ายเยอรมันเป็นเวลานานพอให้กองทัพของอังกฤษและฝรั่งเศสเตรียมการสำหรับการรบในยุทธการแห่งมาร์น (6-9 กันยายน ค.ศ. 1914) พระองค์ทรงนำทัพผ่านการปิดล้อมเมืองแอนต์เวิร์ป และยุทธการแห่งอิแซร์ เมื่อกองทัพเบลเยียมถูกผลักดันให้ล่าถอยไปยังส่วนปลายที่สุดของดินแดน ซึ่งติดกับทะเลเหนือ ซึ่งเป็นสถานที่ที่กองทัพเบลเยียมได้รับการช่วยเหลือจากกองทัพไตรภาคี และทำสงครามเต็มรูปแบบในดินแดนแถบนี้กินเวลายาวนานถึงสี่ปี ซึ่งสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ได้ทรงนำทัพและบัญชาการอยู่ที่แนวหน้าเคียงข้างกับกองทัพของพระองค์ ในขณะที่สมเด็จพระราชินีนั้นทรงดูแลงานพยาบาลอยู่ที่แนวหน้า นอกจากนี้พระองค์ยังทรงมีพระบรมราชานุญาตให้พระราชโอรส เจ้าชายเลโอโปลด์ พระชันษาเพียง 14 ปีเข้าเป็นพลทหารร่วมกับกองทัพเบลเยียมในขณะนั้น
สงครามครั้งนั้นได้นำพาเบลเยียมเข้าสู่ช่วงยากลำบาก ซึ่งเกิดขึ้นจากการถูกยึดครองโดยกองทัพเยอรมัน พระองค์ด้วยทรงเกรงถึงผลลัพธ์อันร้ายแรงของสงครามต่อเบลเยียมและยุโรป รวมถึงจำนวนผู้สูญเสียอันมากมาย จึงได้ทรงเจรจาทางการทูตกับฝ่ายเยอรมันอย่างลับๆ และตกลงกันในพื้นฐานว่า "ไม่มีผู้ใดชนะ และไม่มีผู้ใดพ่ายแพ้" (no victors, no vanquished) แต่อย่างไรก็ตามทั้งฝ่ายเยอรมัน และฝ่ายไตรภาคีไม่มีผู้ใดเห็นด้วยต่อข้อเสนอของพระองค์ พระองค์จึงไม่สามารถเจรจาสันติภาพต่อไปได้อีก ท่ามกลางสถานการณ์นี้ พระองค์อาจจะพิจารณาถึงการเจรจาสงบศึกกับเยอรมนี หากแลกกับการรับรองอิสรภาพของเบลเยียม และนำพาเบลเยียมออกจากสงครามได้อย่างเด็ดขาด แต่ทัศนคติของฝ่ายเยอรมันในขณะนั้นทำให้ตัวเลือกนี้ดูจะเป็นไปไม่ได้เสียเลย เนื่องจากกองทัพฝ่ายเยอรมันนั้นกำลังใช้เบลเยียมเป็นแรงกดดันฝ่ายไตรภาคี และดังนั้นจึงไม่มีความต้องการที่จะนำความสงบสุขมาสู่ภูมิภาคนี้ได้ และช่วงปลายของสงคราม ในฐานะของผู้บัญชาการกองกำลังฟลานเดอร์ ซึ่งเป็นกองกำลังผสมระหว่างทหารเบลเยียม อังกฤษ และฝรั่งเศส พระองค์ได้นำทัพอย่างกล้าหาญและพาชัยชนะเข้าปลดปล่อยประเทศเบลเยียมจากการยึดครองของกองทัพเยอรมันได้ พระองค์และพระราชินีเสด็จนิวัติกลับกรุงบรัสเซลส์ด้วยการต้อนรับดั่งวีรบุรุษสงคราม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

ในฐานะของประมุขแห่งพระราชวงศ์ ทรงเป็นองค์ประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งเบลเยียม ได้แก่ Order of Leopold, Order of the African Star, Royal Order of the Lion, Order of the Crown และ Order of Leopold II
บรรณานุกรม

Galet, Emile Joseph. Albert King of the Belgians in the Great War (1931), detailed memoir by the military advisor to the King; covers 1912 to the end of October, 1914
Woodward, David. "King Albert in World War I"  History Today (1975) 25#9 pp 638–43
Catherine Barjansky. Portraits with Backgrounds.
Mary Elizabeth Thomas, "Anglo-Belgian Military Relations and the Congo Question, 1911-1913," Journal of Modern History, Vol. 25, No. 2 (June 1953), pp. 157–165.
แหล่งข้อมูลอื่น

Official biography from the Belgian Royal Family website
Royal House of Belgium
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม |  |   พระมหากษัตริย์เบลเยียม  (23 ธันวาคม ค.ศ. 1909 – 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934) |  | สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม |
| ด ค กพระมหากษัตริย์เบลเยียม |
| --- | --- | --- | --- |
|  | เลโอโปลด์ที่ 1 · เลโอโปลด์ที่ 2 · อัลแบร์ที่ 1 · เลโอโปลด์ที่ 3 · โบดวง · อัลแบร์ที่ 2 · ฟิลิป | เลโอโปลด์ที่ 1 · เลโอโปลด์ที่ 2 · อัลแบร์ที่ 1 · เลโอโปลด์ที่ 3 · โบดวง · อัลแบร์ที่ 2 · ฟิลิป |  |
| ด ค กเจ้าชายแห่งเบลเยียม |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากพระราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม
รุ่นที่ 1:  เจ้าชายหลุยส์ ฟิลิป มกุฎราชกุมาร  สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2  เจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ 
รุ่นที่ 2:  เจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุกแห่งบราบันต์  เจ้าชายโบดวง  สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 
รุ่นที่ 3:  สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3  เจ้าชายชาลส์ เคานต์แห่งฟลานเดอร์ 
รุ่นที่ 4:  สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง  สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2  เจ้าชายอาแล็กซ็องดร์ 
รุ่นที่ 5:  สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิป  เจ้าชายลอเรนซ์ อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต*  เจ้าชายโลร็อง 
รุ่นที่ 6:  เจ้าชายกาบรีแยล  เจ้าชายแอมานุแอล  เจ้าชายอะเมเดโอ อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต**  เจ้าชายโจอาคิม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต**  เจ้าชายนีกอลา  เจ้าชายแอมริก  เจ้าชายออสการ์ 
*สถาปนาเป็นเจ้าชายแห่งเบลเยียมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 **สถาปนาเป็นเจ้าชายแห่งเบลเยียมเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1991
สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 และพระราชินี กับพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ (เบื้องขวา)
บาราคูดัส

บทความนี้เกี่ยวกับกลุ่มดนตรีสัญชาติไทย สำหรับปลา ดูที่ ปลาสาก
| บาราคูดัส Baracudas |
| --- | --- |
ปกแผ่นเสียง บาราคูดัส ชุดวันอาทิตย์
ข้อมูลพื้นฐาน
แนวเพลง: ป็อบ, ร็อก
ช่วงปี: พ.ศ. 2523 - 2528
ค่ายเพลง: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่

สมาชิก: มาโนช โรจน์เสรี กริช ทอมมัส นพดล ทิพยโอสถ ณัฐ บุญญะเวช สิรินทร กีรติบุตร บัญชา พรรณวิไล ศิริศักดิ์ ศิริโชตินันท์
อดีตสมาชิก: สมชาย ศักดิกุล อัญชลี จงคดีกิจ
บาราคูดัส เป็นวงดนตรีของไทยในแนวสตริง ระหว่างช่วง พ.ศ. 2523 - 2528 มีผลงานบันทึกเสียงออกมาหนึ่งชุดในปี พ.ศ. 2527 ชื่อชุด "วันอาทิตย์"
สมาชิก

สมาชิกในวงมีอยู่ 7 คน ประกอบด้วย
มาโนช โรจน์เสรี (เบิร์ด) - ร้องนำ (เสียชีวิตแล้ว)
กริช ทอมมัส (ตี่) - คีย์บอร์ด, แต่งทำนอง
นพดล ทิพยโอสถ (อ๊อด) - คีย์บอร์ด
ณัฐ บุญญะเวช (นกเขา) - กลอง (เสียชีวิตแล้วเมื่อ 24 ต.ค. 2561)
สิรินทร กีรติบุตร (จุ๋ม) - เบส
บัญชา พรรณวิไล (ชา) - กีตาร์
ศิริศักดิ์ ศิริโชตินันท์ (หมู) - กีตาร์
ประวัติ

ทางวงรวมตัวกันเล่นดนตรีตั้งแต่ พ.ศ. 2522 หัวหน้าวงคนแรกคือ สมชาย ศักดิกุล ต่อมาสมชายลาออกจากวงไปทำดนตรีร่วมกับศรายุทธ สุปัญโญ กริช ทอมมัส จึงเป็นหัวหน้าวงแทน   เคยมีนักร้องนำหญิงอยู่ช่วงสั้นๆ คือ อัญชลี จงคดีกิจ เคยร่วมวงหลังจากเดินทางกลับจากเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกาใหม่ ๆ
ผลงานอัลบั้ม"วันอาทิตย์"ที่ออกมาในปี พ.ศ. 2527 อำนวยการผลิตโดย เรวัต พุทธินันทน์ และ ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม แต่งทำนองโดย กริช ทอมมัส  แต่งคำร้องโดย เรวัติ พุทธินันทน์, นิติพงษ์ ห่อนาค และปรัชญ์ สุวรรณศร  เป็นผลงานชิ้นแรกๆ ของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หลังจากออกอัลบั้มแรก บาราคูดัส ออกตระเวนเล่นคอนเสิร์ต และเล่นดนตรีแบคอัพให้กับวง สาว สาว สาว  บาราคูดัสกำลังเตรียมบันทึกเสียงผลงานอัลบั้มที่สอง ก็เกิดแตกวงเสียก่อน สมาชิกในวงจึงแยกย้ายจากกัน  กริช ทอมมัส ไปเป็นนักแต่งเพลงให้กับแกรมมี่ (ปัจจุบัน เป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท แกรมมี่ โกลด์ ในเครือแกรมมี่)  มาโนช โรจน์เสรี (เสียชีวิตแล้ว)ไปเป็นครูสอนหนังสือโรงเรียนมัธยม   สิรินทร กีรติบุตร ไปทำงานที่กรมกิจการพลเรือนทหารเรือ กองทัพเรือ และเป็นนักจัดรายการวิทยุ   ศิริศักดิ์ ศิริโชตินันท์ ไปร่วมวงกับ คาไลโดสโคป และร็อคเคสตร้า เป็นที่รู้จักในชื่อ หมู คาไลโดสโคป ณัฐ บุญญะเวช ไปรวมตัวกับ วงอินโดจีน เป็นที่รู้จักในชื่อ นกเขา อินโดจีน
วงบาราคูดัส กลับมารวมตัวเล่นดนตรีเป็นกรณีพิเศษ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ในคอนเสิร์ต "โลกดนตรี เพื่อนช่วยเพื่อนแด่ เสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์"  ที่ศูนย์การค้าเสรีเซ็นเตอร์ เพื่อหารายได้ช่วยเหลือครอบครัวของเสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์
ผลงาน

บาราคูดัส ชุด วันอาทิตย์
ไก่กับไข่
เช้าวันอาทิตย์
ฟีล-ลา-เฟ้ยย
ขอโทษที
เตะฝุ่น
ภาพถ่าย
เด็กกับฝน
ก้างขวางคอ
บางสิ่งบางอย่าง
ฉันผิดเอง
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟังเพลง บาราคูดัส ชุดวันอาทิตย์ [ลิงก์เสีย]
| ด ค กบาราคูดัส |
| --- | --- |
มาโนช โรจน์เสรี   •  บัญชา พรรณวิไล  •  ศิริศักดิ์ ศิริโชตินันท์  •  กริช ทอมมัส  •  นพดล ทิพยโอสถ    •  สิรินทร กีรติบุตร  •  ณัฐ บุญญะเวช  •  สมชาย ศักดิกุล  •  อัญชลี จงคดีกิจ
อัลบั้ม: วันอาทิตย์ (2527)
ดูเพิ่มเติม: แกรมมี่  •  คาไลโดสโคป  •   ร็อคเคสตร้า