stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มงกุฎพระสันตะปาปา
มงกุฎอื่น > มงกุฎอัครบิดร

นักบวชโรมันคาทอลิกอีกเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถมีมงกุฎในตราอาร์มได้ คืออัครบิดรแห่งลิสบอน ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1716 ที่ถือตำแหน่งโดยอาร์ชบิชอปแห่งลิสบอนตั้งแต่ ค.ศ. 1740 ความแตกต่างระหว่างตราอาร์มสองตรานี้คือ ตราอาร์มของพระสันตะปาปาจะมีมงกุฎและกุญแจนักบุญเปโตร
มงกุฎอื่น > สุลต่านสุลัยมานผู้เกรียงไกร

ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 สุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมันทรงว่าจ้างช่างฝีมือที่เวนิสให้ออกแบบมงกุฎสี่ชั้นตามแบบมงกุฏพระสันตะปาปาเพื่อที่จะทรงว่าพระองค์ทรงมีอำนาจเหนือพระสันตะปาปา มงกุฏลักษณะนี้ใช้สำหรับสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมัน แต่คงมิได้ทรงใช้สวม แต่ใช้วางไว้ข้างพระที่นั่งขณะที่ทรงรับผู้เข้าเฝ้าโดยเฉพาะราชทูต ยอดมงกุฎเป็นขนนกพู่ใหญ่
ไพ่ทาโรต์

ในสมัยกลางไพ่ทาโรต์จะมีอยู่ใบหนึ่งที่เป็นรูปสตรีสวมมงกุฎพระสันตะปาปาที่เรียกว่า “ลาพาเพสซา” (La Papessa) หรือ พระสันตะปาปาหญิง หรือ นักบวชสตรีสูงศักดิ์ ความหมายหรือสัญลักษณ์ของไพ่ใบนี้ไม่เป็นที่ทราบแน่นอน สตรีที่สวมมงกุฎบ้างก็กล่าวกันว่าเป็นพระสันตะปาปาหญิงโจน ที่ตามตำนานของยุคกลางและต่อมาโปรเตสแตนต์เชื่อกันว่าเป็นสตรีที่ปลอมตัวเป็นชายและได้รับเลือกให้เป็นพระสันตะปาปา ไพ่รูปนี้บางใบก็จะเป็นภาพเด็ก, บางใบเป็นภาพที่แสดงว่าถูกเปิดเผยว่าเป็นสตรีเมื่อให้กำเนิดแก่ทารกระหว่างการแห่, และอื่นๆ ไพ่ใบที่เป็นสตรีสวมมงกุฎพระสันตะปาปาเริ่มขึ้นระหว่างการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ เป็นภาพพระสันตะปาปาหญิงโจนและบุตร ซึ่งเป็นการพยายามของฝ่ายโปรเตสแตนต์ในการสร้างความเสื่อมเสียให้แก่สถาบันพระสันตะปาปาของโรมันคาทอลิก
แต่มงกุฎพระสันตะปาปาต่อมาหายไป ภาพพระสันตะปาปาหญิงก็สวมแต่เพียงมงกุฎสตรีของสมัยกลาง นอกจากนั้นก็ยังมีไพ่ที่เป็นรูปพระสันตะปาปาที่บางรูปก็สวมมงกุฎพระสันตะปาปา
บรรณานุกรม

Bernstein, Carl; Politi, Marco (1996). His Holiness: John Paul II and the Hidden History of our Time. New York: Doubleday. ISBN 0-385-40538-3.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
Cornwell, John (1999). Hitler's Pope: The Secret History of Pius XII. New York: Viking. ISBN 0-670-87620-8.
Cornwell, John (1989). A Thief in the Night: The Death of Pope John Paul I. London: Viking. ISBN 0-670-82387-2.
de Cesare, Raffaele (1909). The Last Days of Papal Rome 1850-1870. London: A. Constable.
Davis, Raymond (ed.) (2000). The Book of Pontiffs (Liber Pontificalis). Liverpool: Liverpool University Press. ISBN 0-85323-545-7. {{cite book}}: |author= มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
Duffy, Eamon (1997). Saint & Sinners: A History of the Popes. New Haven, Conn.: Yale University Press. ISBN 0-300-07332-1.
Hales, E.E.Y. (Edward Elton Young) (1954). Pio Nono: A Study in European Politics and Religion in the Nineteenth Century. London: Eyre & Spottiswoode.
Hebblethwaite, Peter (1978). The Year of Three Popes. London: Collins. ISBN 0-00-215047-6.
Hebblethwaite, Peter (1993). Paul VI : The First Modern Pope. New York: Paulist Press. ISBN 0-8091-0461-X.
Hebblethwaite, Peter (2000). John XXIII: Pope of the Century. London: Continuum. ISBN 0-8264-4995-6.
Heim, Bruno (1978). Heraldry in the Catholic Church: Its Origins, Customs and Laws. Gerrards Cross, Eng.: Van Duren. ISBN 0-905715-05-5.
Hobsworth, Dean (1884). From True Cross to True Crown: Papalism and Its Evils.
Levillain, Philippe (ed.) (2002). The Papacy: An Encyclopedia. New York: Routledge. ISBN 0-415-92228-3. {{cite book}}: |author= มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
Nielsen, Fredrik Kristian (1906). The History of the Papacy in the XIXth Century. London: J. Murray.
Noonan, James-Charles. (1996). The Church Visible: The Ceremonial Life and Protocol of the Roman Catholic Church. New York: Viking. ISBN 0-670-86745-4.
Rudé, George F. E. (2000). Revolutionary Europe, 1783-1815. Oxford: Blackwell. ISBN 0-631-22189-1.
Smith, Uriah (1881). Thoughts, Critical and Practical on the Book of Revelation. Battle Creek, Mich.: Seventh-day Adventist Publ. Assoc. ISBN 0-8370-5309-9.
Smithe, Jefferson (1902). Roman Catholic Ritual. London.
Willey, David (1992). God's Politician: John Paul at the Vatican. London: Faber and Faber. ISBN 0-571-16180-4.
Yallop, David A. (1984). In God's Name: An Investigation into the Murder of Pope John Paul I. Toronto: Bantam Books. ISBN 0-553-05073-7.
ดูเพิ่ม

พระสันตะปาปา
รัฐพระสันตะปาปา
แหล่งข้อมูลอื่น

Herbermann, Charles, บ.ก. (1913). สารานุกรมคาทอลิก. New York: Robert Appleton Company http://www.newadvent.org/cathen/14714c.htm. {{cite encyclopedia}}: |title= ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
contains a colour picture of Pope Pius XII wearing a papal tiara  เก็บถาวร 2008-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Images of recent popes wearing the papal tiara
Holy See Press Office information on the papal tiara
Basilica of the National Shrine of the Immaculate Conception เก็บถาวร 2008-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Images of several Papal tiaras
The drawing of the tiara of Pope Julius II in the print room of the British Museum.[ลิงก์เสีย]
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 (ค.ศ. 1198-ค.ศ. 1216) ทรงมงกุฎพระสันตะปาปา จากจิตรกรรมฝาผนังที่สำนักสงฆ์ซาโครสเปโคราว ค.ศ. 1219
มงกุฎของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6
ตราอาร์มของสันตะสำนักที่มีมงกุฎพระสันตะปาปา
ตราอาร์มของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ที่ไม่มีมงกุฎพระสันตะปาปา
ธงของ นครวาติกัน ตราบนธงที่มีมงกุฎเป็นตราเดียวกับตราอาร์มของพระสันตะปาปานอกจากตำแหน่งของกุญแจเงินและกุญแจทองที่สลับกัน
มงกุฎพระสันตะปาปา
ลูคัส ครานาคเขียนภาพพระสันตะปาปาเป็นศัตรูของพระคริสต์ในคัมภีร์ไบเบิล ฉบับมาร์ติน ลูเทอร์ (Luther Bible) ของพันธสัญญาใหม่ แต่ประมุขต่างๆ ในเยอรมนีสร้างความกดดันให้นำสองชั้นบนที่เป็นสัญลักษณ์ของประมุขและเจ้านายชั้นสูงออกจากฉบับที่พิมพ์ต่อมา
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 23 ประทานพรแก่ฝูงชนหลังจากพิธีราชาภิเษกในปี ค.ศ. 1958 พระองค์ทรงมงกุฎที่ทำในปี ค.ศ. 1877
งานภาพพิมพ์โดยอากอสตีโน เวเนซีอาโนของสุลต่านสุลัยมานผู้เกรียงไกร ดูมงกุฏสี่ชั้นที่ทรงสั่งทำจากเวนิสซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพระราชอำนาจที่เหนือมงกุฏพระสันตะปาปาสามชั้น
ตราอาร์มของพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1: มงกุฎพระสันตะปาปายังคงปรากฏบนตรา แต่ไม่ทรงได้สวมจริง
ณัฐพงษ์ สุปริยศิลป์

| ณัฐพงษ์ สุปริยศิลป์ม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่าน
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554   (13 ปี 246 วัน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 ธันวาคม พ.ศ. 2520 (47 ปี) อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน ประเทศไทย
พรรคการเมือง: เพื่อไทย (2551–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: สุภาวดี สุปริยศิลป์

ณัฐพงษ์ สุปริยศิลป์ (เกิด 23 ธันวาคม พ.ศ. 2520) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่าน สังกัดพรรคเพื่อไทย 3 สมัย และอดีตที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดน่าน
ประวัติ

ณัฐพงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2520 เป็นบุตรนายวัลลภ นางอันธิกา สุปริยศิลป์ มีพี่น้อง 3 คน ด้านครอบครัวสมรสกับนางสุภาวดี สุปริยศิลป์ มีบุตร 1 คน
สำเร็จการศึกษา วิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต สาขาวิศวกรรมอุตสาหการ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และ Master of Commerce สาขา International business Deakin university ประเทศออสเตรเลีย
งานการเมือง

อดีตเป็นที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดน่าน ระหว่างปี พ.ศ. 2551 - 2554 ต่อมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย แทนบิดาที่ขึ้นไปลงสมัครในระบบบัญชีรายชื่อ โดยได้รับการเลือกตั้งเป็นสมัยแรก และสมัยต่อมาในปี 2562 และ 2566
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ณัฐพงษ์ สุปริยศิลป์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดน่าน สังกัดพรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดน่าน สังกัดพรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดน่าน สังกัดพรรคเพื่อไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2567 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
แหล่งข้อมูลอื่น

นายณัฐพงษ์ สุปริยศิลป์ เก็บถาวร 2018-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์รัฐสภาไทย
บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนายณัฐพงษ์ สุปริยศิลป์[ลิงก์เสีย], สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
ข้อมูลนักการเมืองไทย (นายณัฐพงษ์ สุปริยศิลป์), ศูนย์ข้อมูลนักการเมือง
นิพนธ์ คนขยัน

| นิพนธ์ คนขยันป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบึงกาฬ
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566
ก่อนหน้า: เชิดพงศ์ ราชป้องขันธ์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย
ดำรงตำแหน่ง 6 มกราคม พ.ศ. 2544 – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549
ก่อนหน้า: เฉลิมชัย เอียสกุล
ถัดไป: ไตรรงค์ ติธรรม
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบึงกาฬ
ดำรงตำแหน่ง 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 – 26 ตุลาคม พ.ศ. 2563
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: แว่นฟ้า ทองศรี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 4 มีนาคม พ.ศ. 2502 (66 ปี)
พรรคการเมือง: ไทยรักไทย (2543–2550)   เพื่อแผ่นดิน (2550–2551)   เพื่อไทย (2551–ปัจจุบัน)

นิพนธ์ คนขยัน (เกิด 4 มีนาคม พ.ศ. 2502) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบึงกาฬ สังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย และอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบึงกาฬ
ประวัติ

นิพนธ์ คนขยัน เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2502 จบการศึกษาปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
การทำงาน

นิพนธ์ คนขยัน เคยทำงานการเมืองร่วมกับพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย เขตอำเภอพรเจริญ อำเภอเซกา และอำเภอบึงโขงหลง ซึ่งปัจจุบันแยกออกมาเป็นจังหวัดบึงกาฬ เขาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย 2 สมัย ในปี 2544 และ 2548 โดยเอาชนะไตรรงค์ ติธรรม จากพรรคชาติไทย
ต่อมาในการเลือกตั้งปี 2550 เขาย้ายไปร่วมงานกับพรรคเพื่อแผ่นดิน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับ 3 ผู้สมัครจากพรรคพลังประชาชน ภายหลังเขาจึงลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบึงกาฬ ในปี 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็นนายก อบจ.คนแรกของจังหวัดบึงกาฬ โดยเอาชนะเทวฤทธิ์ นิกรเทศ อดีต ส.ส. แต่ในปี 2563 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง นายก อบจ.บึงกาฬ อีกครั้ง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับแว่นฟ้า ทองศรี ภริยาทรงศักดิ์ ทองศรี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ในปี 2562 เขาให้การสนับสนุนผู้สมัครของพรรคพลังประชารัฐ แต่ในปี 2566 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบึงกาฬ สังกัดพรรคเพื่อไทย เข้าสภาเป็นสมัยที่ 3
การทำงาน > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

นิพนธ์ คนขยัน ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดหนองคาย สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดหนองคาย สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดบึงกาฬ สังกัดพรรคเพื่อไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
รุ่งโรจน์ ทองศรี

| รุ่งโรจน์ ทองศรีม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 (62 ปี) อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์
พรรคการเมือง: พลังประชาชน (2550)   ภูมิใจไทย (2550–ปัจจุบัน)

รุ่งโรจน์ ทองศรี (เกิด 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ 3 สมัย สังกัดพรรคภูมิใจไทย อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดบุรีรัมย์
ประวัติ

รุ่งโรจน์ เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 เป็นน้องชายเพิ่มพูน ทองศรี และทรงศักดิ์ ทองศรี  สำเร็จการศึกษาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมโยธา) จาก UNIVERSITY OF SAN JOSE-RECOLETOS ประเทศฟิลิปปินส์
การทำงาน

รุ่งโรจน์ เป็นนักการเมืองในจังหวัดบุรีรัมย์ ในปี 2549 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดบุรีรัมย์ ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 ได้รับเลือกตั้ง สว.บุรีรัมย์ แต่ต้องสิ้นสุดลงเนื่องจากเกิดรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 ต่อมาในปี 2550 จึงได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคพลังประชาชน ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ชนะการเลือกตั้งทั้ง 3 คน แต่ในภายหลังประชุมคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) มีมติสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของประกิจ พลเดช, พรชัย ศรีสุริยันโยธิน และรุ่งโรจน์ ทองศรี ว่าที่ สส.เขต 1 จังหวัดบุรีรัมย์ พรรคพลังประชาชนเป็นเวลา 1 ปี (การแจกใบแดง) และมติดังกล่าวมีผลให้ กกต. ต้องสั่งเลือกตั้งใหม่ในเขตเลือกตั้งที่ 1 จังหวัดบุรีรัมย์ โดยกำหนดวันเลือกตั้งใหม่คือวันที่ 17 มกราคม 2551
รุ่งโรจน์ ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในจังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขตเลือกตั้งที่ 8 เอาชนะขจรธน จุดโต จากพรรคเพื่อไทย และในปี 2557 นายรุ่งโรจน์ ลงสมัครรับเลือกตั้ง สส.จังหวัดบุรีรัมย์ เขต 8 แต่การเลือกตั้งเป็นโมฆะ และลงสมัคร สส.จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ได้รับเลือกตั้งเป็น สส.อีกสมัย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พูนสุข โลหะโชติ

| พูนสุข โลหะโชติม> ว.ม., ป.ช..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 12 มกราคม พ.ศ. 2502 (66 ปี) อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน ประเทศไทย
พรรคการเมือง: เพื่อไทย

พูนสุข โลหะโชติ (เกิด 12 มกราคม พ.ศ. 2502) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่าน 5 สมัย
ประวัติ

พูนสุข เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2502 ที่ตำบลในเวียง อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน เป็นบุตรนายสมชาย นางกันยา โลหะโชติ และเป็นพี่สาวนางสิรินทร รามสูต
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาปรัชญา จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปริญญาโทด้านจิตวิทยาการศึกษา จาก Temple University สหรัฐอเมริกา
งานการเมือง

พูนสุข เคยดำรงตำแหน่งเป็นผู้จัดการฝ่ายตลาด บริษัท โรงใบยาสูบน่าน จำกัด  ก่อนที่จะลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคชาติไทย ซึ่งได้รับเลือกตั้งในครั้งดังกล่าว และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2539 รวม 5 สมัย
พ.ศ. 2544 พูนสุข ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่เขต 1 จังหวัดน่าน ก่อนที่จะไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยพ่ายแพ้ให้กับคำรณ ณ ลำพูน จากพรรคประชาธิปัตย์ และวางมือทางการเมืองในที่สุด
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

พูนสุข โลหะโชติ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 5 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดน่าน สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดน่าน สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดน่าน สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดน่าน สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดน่าน สังกัดพรรคชาติไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
ทรงยศ รามสูต

| ทรงยศ รามสูตท> ช., ท.ม. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่าน
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566   (1 ปี 296 วัน)
ก่อนหน้า: สิรินทร รามสูต
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย
ดำรงตำแหน่ง 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 – 13 กันยายน พ.ศ. 2535
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 20 ธันวาคม พ.ศ. 2503 (64 ปี) อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย
พรรคการเมือง: เพื่อไทย
คู่สมรส: สิรินทร รามสูต

ทรงยศ รามสูต (เกิด 20 ธันวาคม พ.ศ. 2503) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่าน อดีตกรรมการบริหารพรรคเทิดไท อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย
ประวัติ

ทรงยศ เกิดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2503 เป็นบุตรนายสยม นางทองมาก รามสูต ด้านครอบครัวสมรสกับนางสิรินทร รามสูต (สกุลเดิม: โลหะโชติ) บุตรนายสมชาย โลหะโชติ อดีต สส.น่าน มีบุตร 2 คน
สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน และระดับปริญญาตรีจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
งานการเมือง

ทรงยศ เข้าสู่งานการเมืองตามมารดา และบิดา ซึ่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งคู่ โดยเขาได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในปี พ.ศ. 2531 ต่อมาในการเลือกตั้ง เดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 ได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในสังกัดพรรคสามัคคีธรรม และต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคเทิดไท ในปีเดียวกันซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่เปลี่ยนชื่อมาจากพรรคสามัคคีธรรม
ทรงยศ รามสูต ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก สุจินดา คราประยูร ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2535 ก่อนหน้านั้นไม่นานบิดาของเขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลดังกล่าวด้วย
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ทรงยศ รามสูต ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดหนองคาย สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดหนองคาย สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดหนองคาย สังกัดพรรคสามัคคีธรรม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดน่าน สังกัดพรรคเพื่อไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2567 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ศรีรัตน์ นุชนิยม. พระแสงราชศัตราทองคำ-หนึ่งในสยาม. กรุงเทพฯ : สุขุมวิทการพิมพ์. 2551. ISBN 978-974-05-7145-2
นามสกุลพระราชทาน จากเว็บไซต์ พระราชวังพญาไท
ทำเนียบผู้ว่าราชการจังหวัดกำแพงเพชร เว็บไซต์ จังหวัดกำแพงเพชร
เจะอามิง โตะตาหยง

| เจะอามิง โตะตาหยงม> ป.ช., ม.ว.ม..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2497 (70 ปี) อำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี ประเทศไทย
ศาสนา: อิสลาม
พรรคการเมือง: สามัคคีธรรม (2535) ชาติพัฒนา (2535–2538) ความหวังใหม่ (2538–2539) ประชาธิปัตย์ (2539–2562, 2564–ปัจจุบัน) รวมพลังประชาติไทย (2562–2564)

เจะอามิง โตะตาหยง (เกิด
1 ตุลาคม พ.ศ. 2497) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตประธานคณะกรรมาธิการความมั่นคงแห่งรัฐ ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23
ประวัติ

เจะอามิง เกิดวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2497 ที่ ตำบลเขาตูม อำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรของ นายหะยีเจ๊ะดาราแม และนางหะยีวาเย๊าะ โตะตาหยง
นายเจะอามิง สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนเมืองยะลา มัธยมศึกษาจากโรงเรียนรัชตะวิทยายะลา ชั้นเตรียมอุดมศึกษาจากโรงเรียนช่างอุตสาหกรรมกรุงเทพฯ แผนกไฟฟ้ากำลัง อนุปริญญาวารสารศาสตร์และการประชาสัมพันธ์ (อศศ.) วิทยาลัยครูยะลา ปริญญาตรีศิลปศาสตรบัญฑิต (ศศ.บ) สถาบันราชภัฎยะลา และปริญญาโท สาขาสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนา จาก มหาวิทยาลัยราชภัฎยะลา และประกาศนียบัตรชั้นสูง การเมืองการปกครองในระบบประชาธิไตย อันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข (สำหรับนักบริหารชั้นสูง) สถาบันพระปกเกล้า (ปปร.3)
เจะอามิง โตะตาหยง เป็นอดีตนักข่าวและเป็นเจ้าของ ธุรกิจการค้ายางพารา โรงเลื่อยไม้ยางพารา และ รับเหมาก่อสร้าง ก่อนเข้าสู่วงการเมืองระดับประเทศ เคยทำงานการเมืองระดับท้องถิ่นมาก่อน จนกระทั่งได้รับตำแหน่งเป็น ประธานสภาจังหวัดนราธิวาส
บทบาท

นายเจะอามิง เป็นผู้หนึ่งที่มีบทบาทแสดงความคิดเห็นผ่านสื่อสาธารณะ เกี่ยวกับปัญหาความขัดแย้งในจังหวัดชายแดนภาคใต้อย่างสม่ำเสมอ ทั้งการให้สัมภาษณ์ และเขียนบทความลงในหนังสือพิมพ์มติชนรายวัน โดยได้รับมอบหมายจากพรรคให้ดูแล นโยบายการแก้ปัญหาความไม่สงบในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ในฐานะกรรมาธิการแก้ไขปัญหาความไม่สงบจังหวัดชายแดนภาคใต้
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 นายเจะอามิง ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.นราธิวาส เขต 1 และได้รับมอบหมายจากพรรคประชาธิปัตย์ ให้ดูแลผู้สมัครในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
ในปี 2562 เขาย้ายไปร่วมงานกับพรรครวมพลังประชาชาติไทย และย้ายกลับมาสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในปี 2564
ประวัติทางการเมือง

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส 5 สมัย (1/2535 , 2539, 2548, 2550 , 2554)
กรรมาธิการวิสามัญศึกษาแนวทางปรองดองแห่งชาติ สภาผู้แทนราษฎร
ประธานคณะกรรมาธิการความมั่นคงแห่งรัฐ สภาผู้แทนราษฎร
ประธานอนุความมั่นคง คณะกรรมาธิการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ สภาผู้แทนราษฎร
ประธานอนุกรรมาธิการตรวจสอบบัตรประจำตัวประชาชนและหนังสือเดินทางปลอม ของบุคคลต่างชาติ
รองประธานกรรมาธิการ เยาวชน สตรีและผู้สูงอายุ คนที่ 1
รองประธานกรรมาธิการติดตามมติ คนที่ 1
เลขานุการ กรรมาธิการการต่างประเทศ
กรรมาธิการการทหาร
กรรมาธิการวิสามัญแก้ไขปัญหายางพาราตกต่ำ
กรรมาธิการวิสามัญป่าไม้ชุมชน
กรรมมาธิการร่าง พรบ.งบประมาณปี 2542,2549
กรรมาธิการวิสามัญแก้ไขปัญหาความไม่สงบจังหวัดชายแดนภาคใต้
กรรมาธิการวิสามัญกิจการฮัจย์
คณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล (วิป รัฐบาล) ทำเนียบรัฐบาล
ประธานสภาจังหวัดนราธิวาส
สมาชิกสภาจังหวัดนราธิวาส
โฆษกรองนายกรัฐมนตรี ดร.ไตรรงค์ สุวรรณคีรี
ที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี นายพิชัย รัตตกุล
คณะทำงานรัฐมนตรีมหาดไทย พล.ต.สนั่น ขจรประศาสน์
รองโฆษกพรรคประชาธิปัตย์
การดำรงตำแหน่งทางสังคม

กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ มหาวิทยาลัยราชภัฎยะลา
กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ มหาวิทยาลัยอิสลามยะลา
คณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิกิจการฮัจย์
ที่ปรึกษาศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บส่วนตัว : เจะอามิง โตะตาหยง http://www.jehrrming.net เก็บถาวร 2008-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ยูดาสอิสคาริโอท

ยูดาสอิสคาริโอท (คนขวาสุด) กำลังเดินออกจากอาหารค่ำมื้อสุดท้าย ในภาพวาดของคาร์ล บลอช ปลายศตวรรษที่ 19
ยูดาส อิสคาริโอท (อังกฤษ: Judas Iscariot; ฮีบรู: יהודה איש־קריות Yəhûḏāh ʾÎš-qəriyyôṯ) เป็นหนึ่งในอัครทูตของพระเยซูผู้กล่าวว่ามีหน้าที่ถือ “ถุงเงิน” (ภาษากรีก: γλωσσόκομον)  และเป็นผู้ที่รู้จักกันว่าเป็นผู้ทรยศต่อพระเยซูโดยการบอกทหารประจำพระวิหารว่าใครคือพระเยซูซึ่งเป็นผลให้พระเยซูถูกจับ
รากคำ

ในภาษากรีกในพันธสัญญาใหม่ ยูดาสอิสคาริโอทเรียกว่า “Ιούδας Ισκάριωθ” (Ioúdas Iskáriōth) และ  “Ισκαριώτης” (Iskariṓtēs)
“Judas” สะกด “Ioudas” ในภาษากรีกโบราณ และ “Iudas” ในภาษาละตินซึ่งออกเสียง “ยูดาส” ทั้งสองภาษา และเป็นชื่อที่ใช้กันทั่วไป “Judah” (יהודה, Yehûdâh, ภาษาฮิบรูสำหรับ  “พระเจ้าทรงเป็นที่สรรเสริญ” (God is praised) การสะกดเช่นนี้เป็นพื้นฐานของการสะกดชื่อในพันธสัญญาใหม่ที่มาเป็นภาษาอังกฤษว่า  “จูดาส” (Judas) หรือ  “จูด” (Jude) หรือ (Judh)
ความสำคัญของ “อิสคาริโอท” ยังไม่เป็นที่ทราบแน่นอน การสันนิษฐานมีสองสมมติฐาน
ที่น่าเป็นไปได้ที่สุดก็คือคำว่า “อิสคาริโอท” มาจากภาษาฮีบรูสำหรับ  “איש־קריות” (Îš-Qrîyôth) ซึ่งหมายความว่า  “ผู้มาจากเคริออท” (Kerioth) พระวรสารนักบุญยอห์นกล่าวถึงยูดาสว่าเป็น  “บุตรของไซมอน อิสคาริโอท” (ยอห์น 6:71
) ซึ่งเป็นนัยว่าผู้ที่มาจากเคริโอทคือพ่อของยูดาสไม่ใช่ตัวยูดาสเอง บางท่านก็กล่าวว่า  “เคริออท” หมายถึงบริเวณหนึ่งในแคว้นยูเดีย แต่ “เคริออท” ก็เป็นชื่อของเมืองสองเมืองของแคว้นยูเดียด้วย
สมมติฐานที่สองกล่าวว่า “อิสคาริโอท” เป็นการบอกว่ายูดาสเป็นชาวยิวไซคารีอิ (Sicarii)  ซึ่งเป็นกลุ่มนักลอบสังหารในบรรดาชาวยิวที่เป็นปฏิปักษ์ต่อการยึดครองของชาวโรมันในแคว้นยูเดีย ซึ่งต้องการขับไล่โรมันออกจากยูเดีย  แต่นักประวัติศาสตร์หลายท่านกล่าวว่าชาวไซคารีมิได้ก่อตัวขึ้น กระทั่งราวคริสต์ทศวรรษ 40's หรือ 50's ของคริสต์ศตวรรษที่ 1 จึงเป็นไปไม่ได้ที่ยูดาสจะเป็นชาวยิวไซคารีอิ
เพราะการที่ยูดาสมีบทในการเป็นผู้ทรยศต่อพระเยซู ทำให้ชื่อ “ยูดาส” ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้กันแพร่หลายในสมัยคริสตกาล หลังจากยูดาสทรยศพระเยซูแล้ว ความนิยมในการตั้งชื่อบุตรชาย "ยูดาส" จึงเสื่อมถอยลงไป เกือบหายไปในบรรดาผู้นับถือศาสนาคริสเตียน แต่ชื่อ  
“ยูดาส” (Yudas) หรือ "ยูดาสดา"  (Yudasdah) หรือ "จูดาสดา" (Judasdah) หรือ “เยฮูดา” (Yehuda) ในภาษาฮิบรู ยังเป็นชื่อที่ใช้กันในหมู่ชาวยิว หรือบางทีก็ใช้ “จูด” (Jude) หรือ (Judh) ในบรรดาผู้นับถือศาสนาคริสต์
ดูเพิ่ม

อัครทูต
| ด ค กสิบสองอัครทูตของพระเยซู |
| --- | --- |
อัครทูต:  ซีโมนเปโตร  ซีโมนพรรคชาตินิยม  โธมัส  บารโธโลมิว นาธานาเอล  ฟีลิป  มัทธิว  ยอห์น สาวกที่พระเยซูทรงรัก  ผู้นิพนธ์พระวรสาร  ปัทมอส  ยากอบบุตรอัลเฟอัส น้อย  ยากอบบุตรเศเบดี  ยูดาสธัดเดอัส  ยูดาสอิสคาริโอท  อันดรูว์ 
อัครทูตในภายหลัง:  บารนาบัส  เปาโล การกลับใจ  มัทธีอัส  ยากอบผู้ชอบธรรม  สาวกเจ็ดสิบคน 
เกี่ยวข้อง:  การแต่งตั้งให้อัครสาวกสิบสองคน การทรงเรียกสาวก  การทรงเรียกมัทธิว  คำสอนเรื่องพันธกิจ  การข่มเหงที่จะมาถึง  เครือญาติศักดิ์สิทธิ์  อาหารค่ำมื้อสุดท้าย คำสอนอำลา  พระมหาบัญชา ยุคอัครทูต  สำนักอัครทูต  กิจการของอัครทูต เพนเทคอสต์  พระวิญญาณบริสุทธิ์  การแพร่ไป  จดหมายของเปาโล  เรลิกและสถานที่ฝังศพ  การสืบตำแหน่งอัครทูต  หลักข้อเชื่อของอัครทูต