stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หลวงพ่อเขียน ธมฺมรกฺขิโต
ประวัติ > วัดวังตะกู

จากนั้นท่านได้เดินทางมาที่บ้านวังตะกู อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร ในปีนั้นทางวัดวังตะกูขาดพระจำพรรษา ทางกำนันตำบลวังตะกูและชาวบ้านได้นิมนต์ท่านให้จำพรรษาที่วัดนี้ ต่อมาท่านได้เริ่มศึกษา ปริยัติธรรมที่วัดเสาธงทอง จังหวัดลพบุรีมีพระอาจารย์ทองป็นผู้สอนท่านอยู่ที่วัดนี้นาน 9 ปี ต่อมาหลวงพ่อเขียนได้เข้ามาศึกษาต่อที่วัดรังษี กรุงเทพมหานครมีท่านเจ้าคุณธรรมกิตติเป็นเจ้าอาวาสในสมัยนั้นต่อมาทางวัดรังษีจะโอนเป็นธรรมยุตนิกายแต่ท่านไม่ยอมจึงได้กลับมาที่วัดเสาธงทองอีกครั้ง ท่านกลับมาจำพรรษาที่วัดเสาธงทองได้ 9 พรรษา กำนันตำบลวังตะกูและชาวบ้านได้มานิมนต์หลวงพ่อเขียนให้มาจำพรรษาที่วัดวังตะกูหลวงพ่อเขียนท่านรับนิมนต์และได้มาจำพรรษาที่วัดวังตะกูอีกวาระหนึ่งตั้งแต่นั้นมา
ประวัติ > วัดสำนักขุนเณร

หลวงพ่อเขียนได้อยู่ที่วัดวังตะกูจนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2491 กำนันเถาว์ ทิพย์ประเสริฐ บ้านสำนักขุนเณร ตอนนั้นท่านยังเป็นกำนันตำบลวังงิ้วพร้อมด้วญาติโยมได้มานิมนต์ท่านให้ไปจำพรรษาที่วัดสำนักขุนเณรซึ่งอยู่ห่างกันกับวัดวังตะกูเพียง 5 กม.เท่านั้น หลวงพ่อท่านเดินทางไปมาระหว่าง 2 วัดนี้มิได้ขาดจนปี พ.ศ. 2493 หลวงพ่อเขียนจึงตัดสินใจจำพรรษาที่วัดสำนักขุนเณรตั้งแต่นั้นมา
ประวัติ > มรณภาพ

หลวงพ่อเขียน มีโรคประจำตัวท่านอยู่โรคหนึ่ง นั่นก็คือ โรคหืด ซึ่งเป็นโรคที่ทรมานท่านเป็นอย่าง มาก เมื่อเวลาโรคกำเริบ แต่หลวงพ่อจะไม่แสดงอาการใด ๆ ออกมา เพราะท่านระงับด้วยขันติธรรม ต่อมา เมื่อท่านชราภาพมากขึ้นทุกขณะ ท่านฉันภัตตาหารไม่ค่อยจะได้ ทำให้เรี่ยวแรงหมดไปทุกที คณะกรรมการวัด และศิษยานุศิษย์ จึงได้นำหลวงพ่อไปรักษา ที่สถานพยาบาลในตลาดบางมูลนาก แต่ เนื่องจากความชรา และโรคกำเริบ สุดความสามารถของแพทย์จะรักษาท่านได้ ท่านก็ถึงแก่มรณภาพ ด้วยอาการสงบ ในคืนวันที่ ๒๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๐๗ เวลา ๒๓.๕๐ น. สิริรวมอายุได้ ๑๐๘ ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

ตำนานหลวงพ่อเขียนให้หวยจากคำพูดของหลวงพ่อฤๅษีลิงดำ
อักษรพอลลาร์ด

| อักษรพอลลาร์ด  |
| --- | --- |
ชนิด:  อักษรสระประกอบ  โดยมีองค์ประกอบเป็นอักษรสระ-พยัญชนะ
ผู้ประดิษฐ์: แซม พอลลาร์ด
ช่วงยุค: ประมาณ พ.ศ. 2479 (ค.ศ. 1936)–ปัจจุบัน
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภาษาพูด: ภาษาม้ง
ISO 15924
ISO 15924: Plrd (282), ​Miao (Pollard)
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Miao
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรพอลลาร์ด หรือ พอลลาร์ดเมียว ประดิษฐ์โดยแซม พอลลาร์ด มิชชันนารีชาวอังกฤษโดยมีผู้ช่วยคือ ยาง ยาก และ ลิ ซิติฟาน ก่อนหน้านี้ภาษาม้งหรือแม้วเขียนด้วยอักษรจีน จนกระทั่งพอลลาร์ดประดิษฐ์อักษรใหม่เมื่อ พ.ศ. 2448 เพื่อใช้แปลคัมภีร์ไบเบิล รัฐบาลจีนไม่สนับสนุนระบบนี้และพยายามเสนอระบบใหม่ที่มีพื้นฐานมาจากพินอิน แต่ชาวม้งชอบใช้อักษรนี้มากกว่า ใน พ.ศ. 2531 ได้ปรับปรุงอักษรนี้ให้เหมาะกับการเขียนคำยืมภาษาจีนโดยผสมระหว่างระบบเก่ากับพินอิน สระเขียนในรูปอักษรตัวเล็ก อยู่รอบพยัญชนะ ตำแหน่งของสระบอกเสียงวรรณยุกต์
อิตอิสเนเวอร์ทูเลตทูเลิฟ

อิตอิสเนเวอร์ทูเลตทูเลิฟ (It Is Never Too Late To Love) เป็นอีพีชุดที่สามของจุ๋ย จุ๋ยส์ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2552
รายชื่อเพลง

บทที่ 1 (Lesson 1)
ย้อนแยง
จอมโจร ขโมยใจ
อีกไม่นาน
Anatawa
ยาสุข (Happiness Pills)
ฮิปสเตอร์ (วัฒนธรรมย่อยร่วมสมัย)

การดื่มกาแฟสตาร์บัคส์มักถูกมองเป็นการเหมารวมของวัฒนธรรมย่อยฮิปสเตอร์
วัฒนธรรมย่อยฮิปสเตอร์ตรงแบบประกอบด้วยรุ่นวัยวาย (generation Y) ผิวขาวซึ่งอาศัยอยู่ในพื้นที่เมือง วัฒนธรรมย่อยนี้ถูกพรรณนาว่าเป็น "หม้อรวมสมัยนิยม รสนิยมและพฤติกรรมข้ามแอตแลนติกกลายพันธุ์" (mutating, trans-Atlantic melting pot of styles, tastes and behavior) และสัมพันธ์กว้าง ๆ กับดนตรีอินดีและอัลเทอร์เนทีฟ แฟชั่นนอกกระแสหลักหลายอย่าง (เช่น เสื้อผ้าวินเทจ) มุมมองทางการเมืองนั้นสงบและเป็นสีเขียว วีแกนอาหารอินทรีย์และพื้นบ้านและวิถีชีวิตทางเลือก ตรงแบบฮิปสเตอร์ถูกพรรณนาว่าเป็น โบฮีเมียน (Bohemian) หนุ่มสาวมั่งมีหรือชนชั้นกลางผู้อาศัยอยู่ในย่านซึ่งปรับให้เข้ากับชนชั้นกลาง (gentrification)
คำนี้ที่ใช้อย่างในปัจจุบันปรากฏครั้งแรกในคริสต์ทศวรรษ 1990 และกลายมาโดดเด่นเป็นพิเศษในคริสต์ทศวรรษ 2010 โดยได้ชื่อมาจากคำที่ใช้อธิบายขบวนการก่อนหน้านี้ในคริสต์ทศวรรษ 1940 สมาชิกวัฒนธรรมย่อยดังกล่าวไม่ระบุว่าตัวเป็นฮิปสเตอร์ และคำว่า "ฮิปสเตอร์" มักใช้เป็นคำหยาบพรรณนาผู้โอ้อวด ล้ำสมัยเกินหรือขาดความเข้มแข็ง ความกล้าหรือสปิริต (effete) นักวิเคราะห์บางส่วนแย้งว่า ความคิดฮิปสเตอร์ร่วมสมัยแท้จริงเป็นเรื่องปรัมปราที่การตลาดสร้างขึ้น
ฮิซาโกะ โคโนเอะ

ฮิซาโกะ โคโนเอะ (ญี่ปุ่น: 近衛尚子; โรมาจิ: Konoe Hisako ; 5 เมษายน 2245 – 27 กุมภาพันธ์ 2263) นางในและพระสนมใน จักรพรรดินะกะมิกะโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 114 เป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิซะกุระมะชิ จักรพรรดิองค์ที่ 115 เป็นพระอัยยิกา (ย่า) ใน จักรพรรดิโมะโมะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 116 และ จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิ จักรพรรดิองค์ที่ 117 และเป็นพระปัยยิกา (ทวด) ใน จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 118
ซึ่งฮิซะโกะมีศักดิ์เป็นพระราชปนัดดา (เหลน) ใน จักรพรรดิโกะ-มิซุโน จักรพรรดิองค์ที่ 108 เพราะท่านย่าของฮิซะโกะคือ เจ้าหญิงสึเนะโกะ เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิโกะ-มิซุโนหลังจากประสูติจักรพรรดิซะกุระมะชิเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2263 ก็ล้มป่วยด้วยอาการตกเลือดและถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ปีเดียวกัน
ฮิปโปกริฟฟ์

ฮิปโปกริฟฟ์ (Hippogriff) เป็นสัตว์วิเศษครึ่งนกครึ่งม้า หัวเป็นนกอินทรี ตัวเป็นม้า เป็นสัตว์ในตำนานทางทวีปยุโรป มีปรากฏในเรื่อง แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบันซึ่งกล่าวไว้ว่าฮิปโปกริฟฟฟ์เป็นสัตว์ที่เย่อหยิ่งไม่ยอมให้ใครดูถูก บ้างตำนานบอกว่ากริฟฟอนและม้าและอินทรีผสมกันเป็นฮิปโปกริฟฟ์
ฮิปโปกริฟฟ์เริ่มเป็นที่รู้จักในวงกว้างจากเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบัน
อิชิดะ มิตสึนาริ

| อิชิดะ มิตสึนาริ |
| --- | --- |
石田 三成


ไดเมียวปราสาทซาวายามะ
ดำรงตำแหน่ง 1590–1600
ถัดไป: อิอิ นาโอมาซะ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ซากิจิ (佐吉) 1559 แคว้นโอมิ (ปัจจุบันคือนางาฮามะ จังหวัดชิงะ)
เสียชีวิต: 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1600(1600-11-06) (40–41 ปี) เกียวโต
ที่ไว้ศพ: ซังเง็งอิน ไดโตกุจิ เกียวโต
คู่สมรส: โคเง็ตสึอิน
บุตร: อิชิดะ ชิเงเอะ อิชิดะ ชิเงนาริ อิชิดะ ซากิจิ ทัตสึฮิเมะ ลูกสาวอย่างน้อย 2 คน
บุพการี: อิชิดะ มาซัตสึงุ (บิดา) ไม่ทราบ (มารดา)
ความสัมพันธ์: อิชิดะ มาซาซูมิ (พี่ชาย)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ตระกุลอาไซ  ตระกูลโทโยโตมิ   กองทัพตะวันตก
ยศ: บูเงียว, ไดเมียว
บังคับบัญชา: ปราสาทซาวายามะ
ผ่านศึก: การล้อมทตโตริ การล้อมทากามัตสึ ยุทธการที่ชิซูงาตาเกะ ยุทธการที่โคมากิและนางากูเตะ การล้อมโอชิ การล้อมฟูชิมิ ยุทธการที่เซกิงาฮาระ

อิชิดะ มิตสึนาริ (ญี่ปุ่น: 石田 三成; โรมาจิ: Ishida Mitsunari; ค.ศ. 1559 - 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1600) เป็นขุนศึกที่รับใช้โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ และเป็นผู้นำกองทัพตะวันตกในยุทธการที่เซกิงาฮาระ
อิชิดะ มิตสึนาริ เกิดเมื่อค.ศ. 1559 ที่แคว้นโอมิ (จังหวัดชิงะในปัจจุบัน) เป็นบุตรชายคนรองของอิชิดะ มาซัตสึงุ (ญี่ปุ่น: 石田 正継; โรมาจิ: Ishida Masatsugu) และมีพี่ชายคือ อิชิดะ มาซาซูมิ (ญี่ปุ่น: 石田 正澄; โรมาจิ: Ishida Masazumi) ตระกูลอิชิดะเป็นซามูไรข้ารับใช้ของตระกูลอาซาอิ ซึ่งในขณะนั้นมีผู้นำคืออาซาอิ นางามาซะ หลังจากที่ตระกูลอาซาอิสูญสิ้นลงเมื่อค.ศ. 1573ด้วยน้ำมือของโอดะ โนบูนางะ สามพ่อลูกตระกูลอิชิดะจึงเข้ารับใช้ตระกูลโอดะต่อมา
อิชิดะ มิตสึนาริ มีความสามารถทางด้านการบริหารและการคลัง ผิดกับซามูไรร่วมสมัยโดยทั่วไปซึ่งเน้นการทหารเป็นหลัก ในสมัยการปกครองของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ มิตสึนาริจึงได้รับแต่งตั้งเป็นบูเงียว (ญี่ปุ่น: 奉行; โรมาจิ: Bugyō) ซึ่งมีหน้าที่ทางด้านการบริหารปกครอง และยังได้รับการแต่งตั้งเป็นไดเมียวผู้ปกครองปราสาทซะวะยะมะ (ญี่ปุ่น: 佐和山城; โรมาจิ: Sawayama-jō แถบเมืองฮิโกเนะในปัจจุบัน) ในช่วงการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135–2141) ไทโกฮิเดโยชิได้แต่งตั้งให้มิตสึนาริเป็นผู้ตรวจการตรวจสอบการทำงานของบรรดาขุนศึกที่ยกทัพไปรุกรานอาณาจักรโชซ็อน มิตสึนาริรายงานกลับมายังไทโกว่าการรุกรานนั้นไม่มีประสิทธิภาพ สร้างความไม่พอใจแก่บรรดาขุนศึกระดับสูงที่นำการรุกรานเกาหลีเป็นอย่างมาก
ก่อนที่ไทโกฮิเดโยชิจะถึงแก่อสัญกรรมลงในค.ศ. 1598 ได้ทำการแต่งตั้งให้อิชิดะ มิตสึนาริ เป็นหนึ่งในคณะ โกบูเงียว (ญี่ปุ่น: 五奉行; โรมาจิ: Go-Bugyō) หรือรัฐมนตรีทั้งห้า เพื่อคอยบริหารดูแลอาณาเขตของฮิเดโยชิในช่วงที่โทโยโตมิ ฮิเดโยริ (ญี่ปุ่น: 豊臣秀頼; โรมาจิ: Toyotomi Hideyori) ผู้เป็นทายาทของฮิเดโยชิยังอยู่ในวัยเยาว์
อ่านเพิ่ม

Bryant, Anthony. Sekigahara 1600: The Final Struggle for Power. Praeger Publishers, 2005
แหล่งข้อมูลอื่น

SengokuDaimyo.com The website of Samurai Author and Historian Anthony J. Bryant
SamuraiArchives.com เก็บถาวร 2007-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
อื่น ๆ:  IdRef
อีไลแอส

| อีไลแอส |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Jeffrey Daniel Sciullo
เกิด:  (1987-11-22) 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987 (36 ปี) Pittsburgh, Pennsylvania, U.S.
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Elias Elias Samson Elijah El Vagabundo Ezekiel Logan Shulo
ส่วนสูง: 6 ft 0 in (1.83 m)
น้ำหนัก: 227 lb (103 kg)
มาจาก: Pittsburgh, Pennsylvania
ฝึกหัดโดย: Shirley Doe  Super Hentai
เปิดตัว: June 7, 2008
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: Blues spoken word
เครื่องดนตรี: Vocals guitar
ช่วงปี: 2018–2020
ค่ายเพลง: WWE Music Group
 นักดนตรี
เจฟฟรี แดเนียล ไซอูลโล (Jeffrey Daniel Sciullo) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญากับWWEภายใต้ชื่อบนสังเวียน อีไลแอส (Elias) เป็นอดีตนักมวยปล้ำสังกัด International Wrestling Cartel (IWC) ในนาม โลแกน ชูโล (Logan Shulo) ได้แชมป์ Super Indy Championship และ World Heavyweight Championship
แชมป์และรางวัล

International Wrestling Cartel
IWC Super Indy Championship (1 time)
IWC World Heavyweight Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 69 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2018
WWE
WWE 24/7 Championship (4 times)
Slammy Award (1 time)
Musical Performance of the Year (2020) Elias' live performance of Universal Truth on Raw (October 19)
WWE Year-End Award (1 time)
Breakout Superstar of the Year (2018)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Elias
Elias ที่ WWE.com
อีไลแอส ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Jeff Sciullo ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรายชื่อแชมป์ 24/7 WWE |
| --- | --- |
 ไทตัส โอนีล  บ็อบบี รู้ด  อาร์-ทรูธ  อีไลแอส  จินเดอร์ มาฮาล  เดรก แมฟริก  ฮีท สเลเตอร์  เซดริก อเล็กซานเดอร์  อีซีทรี  แพต แพตเตอร์สัน  เจอรัลด์ บริสโก  เคลลี เคลลี  แคนดิซ มิเชล  อลันดรา เบลซ  เท็ด ดีบีอาซี  ไมค์ แคเนลลิส  มาเรีย แคเนลลิส  เดอะรีไววัล (สกอตต์ ดอว์สัน & แดช ไวล์เดอร์)  ร็อบ สโตน  โบ ดัลลัส  เอเนส คานเตอร์  นายกเทศมนตรี เกลน จาคอบส์  คาร์เมลลา  มาร์ชแมลโล  ทามีนา  ซูนิล ซิงห์  ซาเมียร์ ซิงห์  ไมเคิล เกียซิโอ  ไคล์ บุช  อากิระ โทซาวะ  ไมค์ โรม  โมโจ รอว์ลีย์  ริดดิก มอส  ร็อบ กรอนคอวสกี  เชลตัน เบนจามิน  ดรูว์ กูแล็ก/The Gobbledy Gooker  เอริก  ทักเกอร์  กรันเมตาลิก  ลินเซ โดราโด  อังเฆล การ์ซา  อลิเซีย ฟอกซ์  ปีเตอร์ โรเซนเบิร์ก  ดอก ฟูลตี  แบดบันนี  โจเซฟ เอเวอเรจ  เรจจี  คอรีย์ เกรฟส์  ไบรอน แซกซ์ตัน  ดานา บรูก  นิกกี ครอส  ดูดรอป  อเล็กซา บลิส  Shawn Bennett  Eddie Orengo  Daphanie LaShaunn
อาร์เค-โบร

| RK-BRO> ทีม |
| --- | --- |
สมาชิก: Randy Orton Matt Riddle
ฉายา: RK-Bro Randy Orton and Matt Riddle  RK-BRO
ส่วนสูง: Orton: 6 ฟุต 5 นิ้ว (1.96 เมตร)  Riddle: 6 ฟุต 2 นิ้ว (1.88 เมตร)
น้ำหนัก รวม: 466 lb (211 kg)
เปิดตัว: April 26, 2021
ช่วงที่ ปรากฏตัว: 2021–present
อาร์เค-โบร (RK-Bro) เป็นแท็กทีมมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่ประกอบด้วย แรนดี ออร์ตัน และ แมต ริดเดิล พวกเขาเซ็นสัญญากับ WWE ปัจจุบันเป็นแชมป์ WWE Raw Tag Team Championship ร่วมกันเป็นสมัยที่ 2 โดยชื่อทีมมาจากชื่อย่อของ Orton และท่าไม้ตาย "RKO" และรวมกับฉายา "Bro" ของ Riddle
ผลงาน

WWE
WWE Raw Tag Team Championship (1 time)
ฮิซาโอะ ทานิ

| พลโท ฮิซาโอะ ทานิ |
| --- | --- |
พลโท ฮิซาโอะ ทานิ
ชื่อเล่น: เสือแห่งคีวชู
เกิด: 22 ธันวาคม ค.ศ. 1882 โอกายามะ, ญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 26 เมษายน ค.ศ. 1947(1947-04-26) (64 ปี) หนานจิง, จีน
รับใช้: จักรวรรดิญี่ปุ่น
แผนก/สังกัด:  กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
ประจำการ: 1903–1945
ชั้นยศ: พลโท
บังคับบัญชา: กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
การยุทธ์: สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น, สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง, สงครามแปซิฟิก
ฮิซาโอะ ทานิ(谷 寿夫 Tani Hisao, 22 ธันวาคม ค.ศ. 1882 – 26 เมษายน ค.ศ. 1947) เป็นนายทหารระดับพลโทในกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และมีส่วนเกี่ยวข้องในการสังหารหมู่นานกิง หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้ถูกส่งตัวไปยังจีนในฐานะผู้ร้ายข้ามแดนเพื่อนำตัวขึ้นศาลด้วยข้อหาอาชญากรรมสงครามที่ก่อขึ้นในนานกิง ศาลได้ตัดสินว่าเขามีความผิดและลงโทษประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าแบบชุดทีม เมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1948
อาหารเยเมน

ฟาตุต ขนมปังทอดของชาวเยเมน ใส่ไข่
อาหารเยเมน เป็นอาหารที่มีความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากอาหารที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายในตะวันออกกลาง อาหารเยเมนในภูมิภาคที่ที่ต่างกันยังมีความแตกต่างกันเล็กน้อยอาหารเยเมนได้รับอิทธิพลจากอาหารตุรกีสมัยจักรวรรดิออตโตมันมากเนื่องจากการถูกยึดครองโดยจักรวรรดิออตโตมัน
ส่วนประกอบหลัก

เนื้อสัตว์ส่วนใหญ่เป็นไก่และเนื้อแกะ พบมากกว่าเนื้อวัวซึ่งมีราคาแพง ปลานิยมกินโดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ชายฝั่งทะเล เนยแข็ง เนยและผลิตภัณฑ์จากนมอื่น ๆ จะพบน้อยในอาหารเยเมน นิยมใช้บัตเตอร์มิลค์ มากกว่าถ้าสามารถใช้ได้ ไขมันใช้กันมากที่สุดคือน้ำมันพืชในการประกอบอาหารทั่วไปและ semn (سمن) (เนยชนิดหนึ่ง) เป็นไขมันที่ใช้ในขนมอบ
ซัลตะฮ์

ซัลตะฮ์ (saltah; سلتة) ถือเป็นอาหารประจำชาติ แม้ว่าแต่ละภูมิภาคจะมีความแตกต่างกันบ้าง มีพื้นฐานมาจากสตูว์เนื้อสีน้ำตาลของตุรกีที่เรียกว่ามารัก (maraq; مرق)ฟองจากเมล็ดฟีนูกรีก, และซาฮาวิก (sahawiq; سحاوق) (ส่วนผสมของพริก มะเขือเทศ กระเทียมและสมุนไพรที่เป็นส่วนผสมของซอสซัลซา) ข้าว มันฝรั่ง ไข่กวนและผัก กินกับขนมปังแบนที่ใส่ไส้ไว้ตรงกลาง
ขนมปังเยเมน

ขนมปังเยเมนมีหลายชนิดเช่น  tawa, Tameez, Laxoox, Malooga, Kader, Fateer, Kudam, Rashoosh, Oshar, Khamira ขนมปังแบนโดยปกติจะอบที่บ้านใน เตาที่เรียกว่าทันดูร์ (تبون) Malooga, ค็อบซ์ และ khamira เป็นขนมปังทำเองที่นิยมโดยทั่วไป ส่วนขนมปังที่ซื้อรับประทานได้แก่พิตา (Pita) และขนมปังม้วนแบบฝรั่งเศส (roti)
เครื่องดื่ม

แม้ว่ากาแฟและชามีการบริโภคทั่วประเทศเยเมน, กาแฟเป็นเครื่องดื่มที่นิยมมากกว่าในขณะที่ชาดำเป็นเครื่องดื่มของทางเลือกในเอเดนและ Hadhramaut มีการบริโภคชาพร้อมกับอาหารเช้า หลังจากรับประทานอาหารกลางวัน (บางครั้งกับขนมหวานและขนมอบ) และพร้อมกับอาหารมื้อค่ำ เครื่องปรุงรสที่นิยมมีกระวาน กานพลู และสะระแหน่
ขนมปังแบนที่ทำเองแบบง่าย ๆ
ชาดำ
อำนาจ พุกศรีสุข

| พลตรี อำนาจ พุกศรีสุข |
| --- | --- |
เกิด: 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 จังหวัดฉะเชิงเทรา
เสียชีวิต: 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 (62 ปี) โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า กรุงเทพมหานคร
สัญชาติ:  ไทย
รูปแบบ: มวยไทยสายโคราช
ครูผู้สอน: บัว วัดอิ่ม (ร้อยโท บัว นิลอาชา)
อาชีพ: ครูใหญ่สำนักมวยไทยนวรัช
นักเรียนเด่น: จา พนม สำเร็จ เมืองพุทธ
พลตรี อำนาจ พุกศรีสุข (8 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 – 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2564) เป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยสายโคราช ผู้สืบทอดวิชาจากครูบัว วัดอิ่ม (ร้อยโท บัว นิลอาชา)
ทั้งนี้ พลตรี อำนาจ ยังเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยสายโคราชแก่นักแสดงนำภาพยนตร์อย่างจา พนม และสำเร็จ เมืองพุทธ
ประวัติ

พลตรี อำนาจ พุกศรีสุข รับราชการในตำแหน่งนายทหารปฏิบัติการ กรมยุทธศึกษาทหารบก กองทัพบกไทย ก่อนเกษียณอายุราชการ
เขาเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยสายโคราชแก่สถานศึกษา, หน่วยงานราชการทั้งในและต่างประเทศ รวมถึงมีผลงานวิชาการที่ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารเวิร์ลมวยไทย ตลอดจนสื่อการสอน และหลักสูตรมวยไทย
นอกจากนี้ ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ได้มีการจัดงานวันมวยไทย ขึ้นที่เวทีกลางแจ้ง ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ซึ่งเขาได้รับเกียรติเป็นหนึ่งในตัวแทนครูมวยไทย 5 สาย ที่ทำการรำไหว้ครูมวยไทย ร่วมกับยอดธง ศรีวราลักษณ์ (มวยไทยภาคกลาง), ประเสริฐ ยาและ (มวยไทยไชยา), จ.ส.อ.สมนึก ไตรสุทธิ (มวยไทยลพบุรี), รศ.ดร.สมพร แสงชัย (มวยไทยท่าเสา และพระยาพิชัยดาบหัก) และจรัสเดช อุลิต (มวยไทยพลศึกษา)
วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว​โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม​ฯพระราชทานอาบหลวงอาบศพ โกศแปดเหลี่ยม และสวดพระอภิธรรม ณ วัดบางปรงธรรมโชติการาม[ต้องการอ้างอิง]
ต่อมาวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว​โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม​ฯพระราชทานเพลิงศพ[ต้องการอ้างอิง]
ชีวิตส่วนตัว

พลตรี อำนาจ พุกศรีสุข มีลูกสาวชื่ออรรณิกา พุกศรีสุข ซึ่งเป็นภรรยาของวิธวัฒน์ สิงห์ลำพอง
มรดกสืบทอด

พลตรี อำนาจ พุกศรีสุข เป็นผู้สืบทอดมวยไทยสายโคราช ซึ่งได้ชื่อว่า มวยไทยนวรัช โดยเป็นรูปแบบที่บูรณาการจากองค์ความรู้ต่าง ๆ ที่สามารถสืบค้นได้ใน 9 รัชกาล
เกียรติประวัติ

ผู้ช่วยปรมาจารย์อาวุโส (มงคล ๗ - มงคลทอง) แห่งสมาคมครูมวยไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2529 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2531 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2536 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
อองซอง

ขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊ก (เสียชีวิต ค.ศ. 259)
| อองซอง (หวาง ฉ่าง) |
| --- | --- |
王昶


เสนาบดีโยธาธิการ (司空 ซือคง)
ดำรงตำแหน่ง 26 กันยายน ค.ศ. 258 (258) – กรกฎาคมหรือสิงหาคม ค.ศ. 259 (259)
กษัตริย์: โจมอ
ก่อนหน้า: หลู ยฺวี่
ถัดไป: อองก๋วน
ขุนพลทหารม้าทะยาน (驃騎將軍 เพี่ยวฉีเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง 14 มิถุนายน ค.ศ. 255 (255) – 26 กันยายน ค.ศ. 258 (258)
กษัตริย์: โจมอ
ก่อนหน้า: ซุนจู
มหาขุนพลโจมตีภาคใต้ (征南大將軍 เจิงหนานต้าเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง 16 พฤษภาคม ค.ศ. 251 (251) – 14 มิถุนายน ค.ศ. 255 (255)
กษัตริย์: โจฮอง / โจมอ
ขุนพลโจมตีภาคใต้ (征南將軍 เจิงหนานเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ป. คริสต์ทศวรรษ 240 – 16 พฤษภาคม ค.ศ. 251 (251)
กษัตริย์: โจฮอง
ข้าหลวงมณฑลชีจิ๋ว (徐州刺史 สฺวีโจวชื่อฉื่อ)
ดำรงตำแหน่ง ป. คริสต์ทศวรรษ 240 – ป. คริสต์ทศวรรษ 240
กษัตริย์: โจฮอง
ขุนพลเชิดชูความดุดัน (揚烈將軍 หยางเลี่ยเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 227–?
กษัตริย์: โจยอย
ข้าหลวงมณฑลกุนจิ๋ว (兗州刺史 เหยี่ยนโจวชื่อฉื่อ)
ดำรงตำแหน่ง ?–ค.ศ. 226
กษัตริย์: โจผี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ นครไท่หยวน มณฑลชานซี
เสียชีวิต: กรกฎาคมหรือสิงหาคม ค.ศ. 259
บุตร: อองหุย หวาง เชิน หวาง หลุน หวาง จ้าน
บุพการี: หวาง เจ๋อ (บิดา)
ญาติ: ดูตระกูลอองแห่งไท่หยวน
อาชีพ: ขุนพล, ขุนนาง
ชื่อรอง: เหวินชู (文舒)
สมัญญานาม: มู่โหว (穆侯)
บรรดาศักดิ์: จิงหลิวโหว (京陵侯)

อองซอง (เสียชีวิต กรกฎาคมหรือสิงหาคม ค.ศ. 259) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หวาง ฉ่าง (จีน: 王昶; พินอิน: Wáng Chǎng) ชื่อรอง เหวินชู (จีน: 文舒; พินอิน: Wénshū) เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติช่วงต้น

อองซองเป็นชาวอำเภอจิ้นหยาง (晉陽) ในเมืองไท่หยวน (太原 ไท่-ยฺเหวียน) ซึ่งปัจจุบันคือนครไท่หยวน มณฑลชานซี อองซองเป็นชาวเมืองเดียวกันกับหวาง หลิง (王淩) ทั้งอองซองและหวาง หลิงต่างก็มีชื่อเสียงตั้งแต่อยู่ในวัยเยาว์ อองซองขึ้นมาเป็นอาจารย์ของโจผีตั้งแต่เมื่อโจผียังเป็นเจ้าชาย หลังจากโจผีขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งวุยก๊ก อองซองได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางทหารม้ามหาดเล็ก (散騎侍郎 ซ่านฉีชื่อหลาง), เจ้าหน้าที่นิคมการเกษตรแห่งลกเอี๋ยง (洛陽典農
ลั่วหยางเตี่ยนหนง) และข้าหลวงมณฑลของมณฑลกุนจิ๋ว (兗州刺史 เหยี่ยนโจวชื่อฉื่อ)
หลังจากโจผีสวรรคตในปี ค.ศ. 226 โจยอยผู้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิแห่งวุยก๊กองค์ใหม่ทรงเลื่อนยศให้อองซองเป็นขุนพลเชิดชูความดุดัน (揚烈將軍 หยางเลี่ยเจียงจฺวิน) และพระราชทานบรรดาศักดิ์ระดับกวนไล่เหา (關內侯 กวานเน่ย์โหว) เมื่อครั้งอองซองรับราชการเป็นข้าหลวงมณฑลกุนจิ๋วนั้น อองซองยังคงกังวลเรื่องราชการในราชสำนัก อองซองเห็นว่าระบบการปกครองในวุยก๊กซึ่งสืบทอดมาจากราชวงศ์จิ๋นและราชวงศ์ฮั่นนั้นเข้มงวดและมีข้อบกพร่องมากเกินไป อองซองตัดสินใจร่างกฎหมายรัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ แล้วถวายฎีกา 2 ฉบับคือ วิพากษ์เรื่องการปกครอง (治論 จื้อหลุน) และตำราการทหาร (兵書 ปิงชู) ไปยังราชสำนักวุยก๊ก
ยุทธการที่รบกับง่อก๊ก

ในปี ค.ศ. 236 เสนาบดีกลาโหมสุมาอี้ทูลเสนอชื่ออองชองว่าเป็นผู้มีความสามารถแก่โจยอยจักรพรรดิลำดับที่ 2 ของวุยก๊ก อองซองได้รับการแต่งตั้งเป็นข้าหลวงมณฑลของมณฑลชีจิ๋วและได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นอู่กวานถิงโหว  (武觀亭侯) ภายหลังได้ัรับการแต่งตั้งเป็นขุนพลโจมตีภาคใต้ (征南將軍 เจิงหนานเจียงจฺวิน) และรักษาการผู้ดูแลราชการทหารในมณฑลเกงจิ๋วและอิจิ๋ว
อองซองเห็นว่าฐานทัพที่อ้วนเซีย (宛城 หว่านเฉิง) ห่างไกลมากเกินไปจากซงหยง (襄陽 เซียงหยาง) ที่เป็นเมืองสำคัญบนชายแดนทางใต้ของวุยก๊ก นอกจากนี้ค่ายทหารในบริเวณนั้นค่อนข้างกระจัดกระจายและทัพเรือก็อยู่ห่างออกไปถึงเซฺวียนฉือ (宣池) หากทัพข้าศึกของง่อก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊กเข้าโจมตี ทหารที่อยู่ประจำตามจุดต่าง ๆ ดังกล่าวจะไม่สามารถให้การสนับสนุนการรบได้ทันท่วงที ดังนั้นจึงอองซองจึงให้ย้ายฐานทัพมาตั้งที่ซินเอี๋ย (新野 ซินเหย่) สั่งมีทัพเรือฝึกซ้อมรบ และส่งเสริมการเกษตรเพื่อสะสมเสบียงอาหาร
ในปี ค.ศ. 250 ความวุ่นวายทางการเมืองในง่อก๊กเพิ่งสิ้นสุดลง จู จฺวี้ (朱據) ขุนพลงง่อก๊กเพิ่งถูกจักรพรรดิซุนกวนปลดจากตำแหน่งและถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย อองซองเห็นว่าเป็นเวลาเหมาะที่จะโจมตีง่อก๊ก จึงสั่งให้จิวท่าย (州泰 โจว ไท่) เข้าโจมตีอำเภออู (巫), ชื่อกุย (柹歸) และห้องเหลง (房陵 ฝางหลิง) ให้อองกี๋ (王基 หวาง จี) โจมตีอิเหลง (夷陵 อี๋หลิง) ส่วนตัวอองซองนำกองกำลังด้วยตนเองเข้าโจมตีกังเหลง (江陵 เจียงหลิง) กองกำลังของอองซองใช้ซีกไม้ไผ่สร้างสะพานข้ามแม่น้ำแยงซี แล้วเอาชนะชือ จี (施績) ขุนพลง่อก๊ก สังหารจงหลี เม่า (鍾離茂) และสฺวี่ หมิน (許旻) นำชัยชนะกลับมาสู่วุยก๊กพร้อมของที่ริบมาจากการทำศึกจำนวนมาก จากความดีความชอบนี้อองซองจึงได้เลื่อนยศเป็นมหาขุนพลโจมตีภาคใต้ (征南大將軍 เจิงหนานต้าเจียงจฺวิน) และได้เลื่อนบรรดาศักดิ์จากโหวระดับหมู่บ้านเป็นโหวระดับอำเภอชื่อบรรดาศักดิ์ว่า "จิงหลิงโหว" (京陵侯)
ในปี ค.ศ. 252 อองซองเสนอแผนในการโจมตีง่อก๊กอีกครั้ง ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น จูกัดเอี๋ยน, อ้าวจุ๋น และบู๊ขิวเขียมก็เสนอแผนของแต่ละคนเช่นกัน สุมาสูผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งวุยก๊กยอมรับข้อเสนอเหล่านั้นและสั่งให้เข้าโจมตีง่อก๊กจากสามทิศทาง อองซองได้รับมอบหมายให้โจมตีเมืองลำกุ๋น (南郡 หนานจฺวิ้น) แต่เนื่องจากอ้าวจุ๋นและจูกัดเอี๋ยนพ่ายแพ้ต่อจูกัดเก๊กขุนพลวุยก๊ก อองซองจึงจำต้องล่าถอย
การปราบปรามกบฏ

ในปี ค.ศ. 255 บู๊ขิวเขียมและบุนขิมขุนพลวุยก๊กเริ่มก่อกบฏในฉิวชุน (壽春 โช่วชุน; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว มณฑลอานฮุย) อองซองได้รับการเลื่อนยศเป็นขุนพลทหารม้าทะยาน (驃騎將軍 เพี่ยวฉีเจียงจฺวิน) และได้รับมอบหมายให้ส่งกองกำลังไปช่วยปราบปรามกบฏ
ในปี ค.ศ. 257 จูกัดเอี๋ยนขุนพลวุยก๊กอีกครั้งเริ่มก่อกบฏในฉิวฉุน กบฏครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากทัพง่อก๊ก อองซองนำกองกำลังไปกดดันทัพง่อก๊กที่กังเหลงที่นำโดยชือ จีและเฉฺวียน ซี (全熙) และป้องกันทัพง่อก๊กไม่ให้ไปช่วยจูกัดเอี๋ยน
ในปี ค.ศ. 258 หลังกบฏจูกัดเอี๋ยนถูกปราบปราม อองซองได้เลื่อนขั้นเป็นเสนาบดีโยธาธิการ (司空 ซือคง) และได้เป็นบำเหน็จเป็นศักดินาเพิ่มเติม 1,000 ครัวเรือน
อองซองเสียชีวิตในปี ค.ศ. 259 และได้รับสมัญญานามว่า "มู่โหว" (穆侯)
ครอบครัว

บิดา: หวาง เจ๋อ (王澤) รับราชการเป็นเจ้าเมืองไตกุ๋นในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
บุตรชาย:
อองหุย (王渾 หวาง หุน) รับราชการเป็นขุนพลในวุยก๊กและภายหลังดำรงตำแหน่งเป็นเสนาบดีโยธาธิการของราชวงศ์จิ้น เข้าร่วมในการพิชิตง่อก๊กของจิ้นในปี ค.ศ. 280
หวาง เชิน (王深) รับราชการเป็นข้าหลวงมณฑลของมณฑลกิจิ๋ว
หวาง หลุน (王淪) รับราชการเป็นที่ปรึกษาของมหาขุนพล
หวาง จ้าน (王湛) รับราชการเป็นเจ้าเมืองของเมืองยีหลำ
หลานชาย:
หวาง ช่าง (王尚) บุตรชายคนโตของอองหุย มีบรรดาศักดิ์โหว เสียชีวิตตั้งแต่อายุยังเยาว์
หวาง จี้ (王濟) บุตรชายคนที่ 2 ของอองหุย รับราชการเป็นขุนนางมหาดเล็กในยุคราชวงศ์จิ้น
หวาง เฉิง (王澄) บุตรชายคนที่ 3 ของอองหุย มีบรรดาศักดิ์โหว รับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ในยุคราชวงศ์จิ้น
หวาง เวิ่น (王汶) บุตรชายคนที่ 4 ของอองหุย รับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ในยุคราชวงศ์จิ้น
หวาง เฉิง (王承) บุตรชายของหวาง จ้าน รับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ภายในของเมืองตองไฮ
เหลนชาย:
หวาง จั้ว (王卓) บุตรชายคนโตของหวาง จี้ รับราชการเป็นเจ้าหน้าที่
หวาง ยฺวี่ (王聿) บุตรชายคนที่ 2 ของหวาง จี้ สมรสกับเจ้าหญิงของราชวงศ์จิ้น มีบรรดาศักดิ์เป็นหมินหยางโหว
หวาง ชู่ (王述) บุตรชายของหวาง เฉิง รับราชการเป็นราชเลขาธิการและขุนพลพิทักษ์ในยุคราชวงศ์จิ้น
ลื่อชาย:
หวาง ถ่านจือ (王坦之) บุตรชายของหวาง ชู่ รับราชการเป็นขุนพลราชองครักษ์และข้าหลวงมณฑลชีจิ๋วและกุนจิ๋วในยุคราชวงศ์จิ้น
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก