stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดตรังในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 2

เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยอำเภอห้วยยอด, อำเภอวังวิเศษ, อำเภอสิเกา, อำเภอกันตัง และกิ่งอำเภอรัษฎา
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดตรัง> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดตรัง> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดตรัง> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดตรัง> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดตรัง> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดตรัง> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ประชาธิปัตย์   | ทวี สุระบาล (1)* | 91,495 | 97.61 | +0.74 |
|  | ประชาธิปัตย์   | สาทิตย์ วงศ์หนองเตย (2)* | 87,792 | 93.66 | +4.54 |
|  | ความหวังใหม่  | ณรงค์ เพชรสุทธิ์ (3) | 1,683 | 1.80 |  |
|  | ความหวังใหม่  | สมจิต ใสกล้วย (4) | 1,046 | 1.12 |  |
|  | ชาติไทย  | วิรัช วิชัยวงศ์ (5) | 508 | 0.54 |  |
|  | ชาติไทย  | สมพล สินไชย (6) | 144 | 0.15 |  |
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 93,735 | 97.20 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 793 | 0.82 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 1,913 | 1.98 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 96,441 | 68.01 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 141,802 | 100.00 | — |
: ประชาธิปัตย์   รักษาที่นั่ง
: ประชาธิปัตย์   รักษาที่นั่ง
ดูเพิ่ม

จังหวัดตรังในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
จังหวัดตรังในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544
ดอกดิน (พืช)

| ดอกดิน |
| --- | --- |

ดอกดิน Aeginetia indica

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Orobanchaceae
สกุล:: Aeginetia
สปีชีส์:: A.   indica
ชื่อทวินาม
Aeginetia indica Linnaeus, 1753

ดอกดิน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Aeginetia indica) ชื่ออื่นๆคือ ดอกดินแดง ซอซวย ปากจะเข้ สบแล้ง หญ้าดอกขอ เป็นพืชขนาดเล็ก ไม่มีใบ มีชีวิตอยู่แบบกาฝาก ต้นเป็นปุ่มปมเบียนอยู่กับรากไม้หรือหญ้า ลำต้นเกาะอยู่ตามรากไม้ใต้ดิน เช่นรากไผ่หรือรากหญ้าคา  ก้านดอกสีขาวนวล ดอกโผล่มาเหนือดิน กลีบดอกเป็นหลอด สีม่วงเข้ม ตอนปลายเป็นแฉก พบในที่ร่มและชื้นช่วงฤดูฝน
ในดอกมีสารสีดำชื่อออคิวบิน ใช่แต่งสีดำในขนมบางชนิดเช่นขนมดอกดิน โดยนำดอกสดไปผึ่งแดดพอหมาด แล้วสับรวมกับแป้งข้าวเหนียว แป้งข้าวเจ้า และกะทิ ขนมนี้ถ้าใส่ดอกดินอย่างเดียว จะไม่เป็นสีดำ แต่เป็นสีน้ำตาลคล้ายกาแฟ ใส่มากขึ้นทำให้ขนมขื่น จึงแต่งสีดำด้วยกาบมะพร้าวเผาไฟ แล้วนำไปนึ่งให้สุก
ซามูเอล เอช. บาร์นส์

ซามูเอล เอช. บาร์นส์
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
สมาคม
:
ซามูเอล เอช. บาร์นส์ (เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1808 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1860) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน จากรัฐนิวยอร์ก บารันส์สมรสกับ แฮรี่เอ็ด เพลเล็ต มีบุตรจำนวน 6 คน ในวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1860 บารันส์ได้รับการเลือกตั้งจากกรรมาธิการด้านคลอง สังกัดพรรคริพับลิกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Chenango County Civil List, at RootsWeb
The New York Civil List compiled by Franklin Benjamin Hough, Stephen C. Hutchins and Edgar Albert Werner (1867; page 406)
History of Norwich, Chenango Co.
The tickets, in NYT on November 5, 1860
ชลูด นิ่มเสมอ

| ชลูด นิ่มเสมอป> ช., ป.ม., ร.จ.พ. |
| --- | --- |
เกิด: 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2472
เสียชีวิต: 4 มิถุนายน พ.ศ. 2558 (86 ปี) โรงพยาบาลศิริราช กรุงเทพมหานคร
อาชีพ: ศิลปิน, ศาสตราจารย์
ศิลปินแห่งชาติ: สาขาทัศนศิลป์ - ประติมากรรม พ.ศ. 2541
ศาสตราจารย์ ชลูด นิ่มเสมอ เกิดเมื่อ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2472 ที่จังหวัดธนบุรี เป็นศิลปินผู้มีความเชี่ยวชาญในการสร้างงานหลายประเภท จบการศึกษาจาก วิทยาลัยเพาะช่าง, มหาวิทยาลัยศิลปากร และ ประกาศนียบัตร Diploma of Fine Arts จากสถาบันศิลปะ Accademia di Belle Arti แห่งกรุงโรม อิตาลี โดยในสมัยเรียนที่ศิลปากรนับได้ว่าเป็นศิษย์รุ่นแรกๆของ ศ.ศิลป์ พีระศรี ผลงานที่โดดเด่นได้แก่ ประติมากรรม "โลกุตระ" ด้านหน้าทางเข้าศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ประติมากรรม "เงินพดด้วง" ที่จัดแสดงหน้าอาคารธนาคารกสิกรไทย สำนักพหลโยธิน และประติมากรรม "พระบรมโพธิสมภาร" ณ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ศาสตราจารย์ชลูดได้รับการเชิดชูเกียรติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ประติมากรรม) ประจำปี พ.ศ. 2541
ศาสตราจารย์ ชลูด นิ่มเสมอ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ณ โรงพยาบาลศิริราช
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2529 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2526 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2523 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

หออัครศิลปิน เก็บถาวร 2020-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฐานข้อมูลภาพงานศิลปะ เก็บถาวร 2004-09-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จักรพรรดิซูอิเซ

| จักรพรรดิซูอิเซ 綏靖天皇 |
| --- | --- |
พระบรมสาทิสลักษณ์จักรพรรดิซูอิเซ
จักรพรรดิญี่ปุ่น
581 – 549 ปีก่อนคริสต์ศักราช (ตามธรรมเนียม)
พระมรณนาม: ชิโง แบบจีน: จักรพรรดิซูอิเซ (綏靖天皇)  ชิโง แบบญี่ปุ่น: คามุ-นูนากาวามิมิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ (神渟名川耳天皇)
ก่อนหน้า: จิมมุ
ถัดไป: อันเน

พระราชสมภพ: 632 ปีก่อนคริสต์ศักราช
สวรรคต: 549 ปีก่อนคริสต์ศักราช (83 พรรษา)
พระราชบิดา: จักรพรรดิจิมมุ
พระราชมารดา: ธิดาฮิเมตาตาไรซูซุ
พระสนม: ธิดาอิซูซูโยริ [ja]
ศาสนา: ชินโต
สุสานหลวงของจักรพรรดิซูอิเซ
จักรพรรดิซูอิเซ (ญี่ปุ่น: 綏靖天皇; โรมาจิ: Suizei-tennō) พระนาม คามุ นูนางาวามิมิ โนะ มิโกโตะ เป็นจักรพรรดิในตำนานองค์ที่สองของญี่ปุ่น ตามธรรมเนียมลำดับสันตติวงศ์ จักรพรรดิองค์นี้ไม่ค่อยมีใครรู้จักเนื่องจากขาดการตรวจสอบและศึกษาเพิ่มเติม จักรพรรดิซูอิเซเป็นที่รู้จักในฐานะจักรพรรดิในตำนาน เกิดข้อโต้แย้งในหมู่นักประวัติศาสตร์ถึงการมีอยู่จริงของพระองค์
เรื่องเล่าในตำนาน

เรื่องราวในตำนานจาก โคจิกิ ระบุว่าจักรพรรดิซูอิเซกลายเป็นจักรพรรดิหลังจากได้รับตำแหน่ง โคไตชิ (รัชทายาท) จากพระเชษฐาต่างพระราชมารดาของพระองค์เนื่องจากความกล้าหาญของพระองค์ในการค้นพบแผนปลงพระชนม์ รัชสมัยของจักรพรรดิซูอิเซเริ่มต้นใน 581 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์มีจักรพรรดินี 1 พระองค์และโอรสเพียงองค์เดียวที่คาดว่าจะกลายเป็น จักรพรรดิองค์ต่อไป เมื่อพระองค์สวรรคตใน 549 ปีก่อนคริสตกาล
อ่านเพิ่ม

Aston, William George. (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491
Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Chamberlain, Basil Hall. (1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on April 12, May 10, and June 21, 1882; reprinted, May, 1919. OCLC 1882339
Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005). Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01753-5; OCLC 58053128
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิซูอิเซ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิจิมมุ |  |   จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น  (581 ปีก่อนค.ศ. - 549 ปีก่อนค.ศ.) |  | จักรพรรดิอันเน |
จักรพรรดิซ็อกเดียนุส

| ซ็อกเดียนุส> พระราชาธิราชแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิด |
| --- | --- |
ครองราชย์: 424 ปีก่อนคริสตกาล – 423 ปีก่อนคริสตกาล
ก่อนหน้า: เซิร์กซีสที่ 2
ถัดไป: ดาริอุสที่ 2

สวรรคต: เพอร์เซโพลิส, เปอร์เซีย
ราชวงศ์: อะคีเมนิด
พระราชบิดา: อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1
พระราชมารดา: อะโลจีนีแห่งบาบิโลน
ศาสนา: โซโรอัสเตอร์
ซ็อกเดียนุส (/ˌsɔːɡdiˈeɪnəs/ หรือ /ˌsɒɡdiˈeɪnəs/; กรีก: Σογδιανὸς Sogdianos) เป็นผู้ปกครองแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิดในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ในช่วงระหว่าง 424–423 ปีก่อนคริสตกาล รัชสมัยอันสั้นของพระองค์ ซึ่งกินระยะเวลาไม่เกินหกเดือน และเหตุการณืที่เกิดขึ้นภายในรัชสมัยของพระองค์นั้นส่วนใหญ่มาจากงานเขียนของเซซิอัส ซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นว่าหลักฐานที่ไม่เชื่อถือเท่าไหร่ และมีการบันทึกไว้ว่า พระองค์เป็นพระราชโอรสนอกสมรสของกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1 โดยประสูติแต่พระสนมอโลจีนีแห่งบาบิโลน
เบื้องหลังเกี่ยวกับพระองค์ > การสวรรคตของกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1

คำจารึกชิ้นสุดท้ายที่กล่าวถึงกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1 ที่ยังทรงมีพระชนม์ชีพอยู่นั้นระบุวันเวลาไว้ที่วันที่ 24 เดือนธันวาคม 424 ปีก่อนคริสตกาล โดยการสวรรคตของพระองค์เป็นเหตุให้พระราชโอรสอย่างน้อยสามพระองค์ได้ทรงประกาศพระองค์เองว่าเป็นพระราชาธิราช พระองค์แรกคือ กษัตริย์เซิร์กซีสที่ 2  ซึ่งมีการบันทึกไว้ว่าเป็นพระราชโอรสโดยชอบกฏมณเฑียรบาลของสมเด็จพระราชินีดามัสเปีย และทรงเคยดำรงตำแหน่งเป็นมกุฏราชกุมารมาก่อน และเห็นได้ชัดว่าการปกครองของกษัตริย์เซิร์กซีสที่ 2 ได้รับการยอมรับเฉพาะในดินแดนเปอร์เซียเท่านั้น พระองค์ที่สองคือกษัตริย์ซ็อกเดียนุส ซึ่งสันนิษฐานว่าทรงได้รับการยอมรับเฉพาะในดินแดนเอลามเท่านั้น พระองค์ที่สามคือ โอคัส ซึ่งเป็นพระราชโอรสของกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1 โดยประสูติแต่พระสนมคอสมาร์ติดีนีแห่งบาบิโลน และเคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าการมณฑลแห่งเฮอร์เคเนีย และพระองค์ทรงยังอภิเษกสมรสกับพระนางพาริซาทิส ซึ่งเป็นพระขนิษบานต่างพระราชมารดา ซึ่งเป็นพระราชธิดาของกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1 โดยประสูติแต่พระสนมอันเดียแห่งบาบิโลน คำจารึกชิ้นแรกของโอคัสในพระนามกษัตริย์ดาริอุสที่ 2 สามารถระบุวันเวลาไว้ที่วันที่ 10 เดือนมกราคม 423 ปีก่อนคริสตกาล และดูเหมือนว่าเขาจะได้รับการยอมรับจากดินแดนมีดีส, บาบิโลเนีย และอียิปต์ หากถ้าว่ากษัตริย์ทั้งสามพระองค์ทรงประกาศตนเป็นกษัตริย์แห่งเปอร์เซียพร้อมกัน จะทำให้ในช่วงเวลาดังกล่าวจักรวรรดิอะคีเมนิดจะมีพระราชาธิราชจำนวนสามพระองค์ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ
เบื้องหลังเกี่ยวกับพระองค์ > ความรุ่งเรืองและเสื่อมอำนาจ

สถานการณ์ที่วุ่นวายดังกล่าวเป็นเพียงระยะเวลาสั้นๆ จะยืนยันได้จากที่กษัตริย์เซิร์กซีสที่ 2 ทรงปกครองเพียงสี่สิบห้าวัน มีการบันทึกว่าพระองค์ทรงถูกปลงพระชนม์ขณะเมาตามคำสั่งของซ็อกเดียนุสโดยฟาร์นาซีอัสและเมนอสตาเนส ซึ่งเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดที่เข้าข้างพระองค์ เห็นได้ชัดว่าทรงได้รับการสนับสนุนจากแคว้นของพระองค์และทรงครองราชย์เป็นเวลาหกเดือนกับอีกสิบห้าวันก่อนที่เจ้าชายโอคัส ซึ่งเป็นพระอนุชาต่างพระราชมารดา จะทรงจับตัวพระองค์ไป กษัตริย์ซ็อกเดียนุสทรงถูกสำเร็จโทษด้วยการให้สำลักเถ้าถ่าน ตามคำสัญญาของเจ้าชายโอคัสที่ว่าว่า กษัตริย์ซ็อกเดียนุสจะไม่สวรรคตด้วยคมดาบ ด้วยยาพิษ หรือด้วยความหิวโหย เจ้าชายโอคัสได้ทรงขึ้นสู่พระราชบัลลังก์แห่งจักรวรรดิอะคีเมนิดในฐานะกษัตริย์ดาริอุสที่ 2 และพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองเพียงพระองค์เดียวของจักรวรรดิเปอร์เซียจนถึง 404 ปีก่อนคริสตกาล
พระนาม

พระองค์ถูกเรียกว่า Σογδιανὸς โดยแมนิโธและดิโอโดรุส ซิคุลุส และ Σεκυνδιανὸς โดยเซซิอัส
ซามูเอล พีพส์

| ซามูเอล พีพส์ |
| --- | --- |
ภาพเหมือนของซามูเอล พีพส์โดยเจย์. เฮยลส์ หอศิลป์ภาพเหมือนแห่งชาติ, ลอนดอน
เกิด: 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1633  ลอนดอน, อังกฤษ
อสัญกรรม: 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1703  แคล็พแฮม, อังกฤษ
บรรดาศักดิ์: นักการเมืองและนักเขียนอังกฤษ
ตำแหน่ง: อนุทิน
คู่สมรส: เอลิซาเบธ
ขุนนางอังกฤษ - กษัตริย์อังกฤษ - ชาวอังกฤษ
ซามูเอล พีพส์ (ภาษาอังกฤษ: Samuel Pepys ออกเสียงเหมือนคำว่า “peeps”) (23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1633 - 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1703) ซามูเอล พีพส์เป็นนักการบริหารของราชนาวีอังกฤษและสมาชิกรัฐสภาชาวอังกฤษผู้มีผลงานอนุทินที่มีชื่อเสียง แม้ว่าพีพส์จะไม่มีประสบการณ์ทางนาวีโดยตรงและก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาโดยมีผู้สนับสนุนและจากการทำงานหนักและความสามารถทางด้านการบริหารจนกระทั่งได้รับตำแหน่งเป็นเลขาธิการของผู้บังคับบัญชาการกองเรือสูงสุดภายใต้สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 การปฏิรูปทางการนาวีเป็นส่วนสำคัญของประวัติศาสตร์ราชนาวีอังกฤษ
รายละเอียดของอนุทินส่วนตัวที่พีพส์เขียนระหว่าง ค.ศ. 1660 ถึง ค.ศ. 1669 พิมพ์ครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และกลายเป็นเอกสารสำคัญของสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ  อนุทินเป็นคำบรรยายความคิดเห็นของพีพส์เองและการประสบเหตุการณ์ต่างๆ ที่สำคัญในยุคนั้นด้วยตนเองเช่นโรคระบาดครั้งใหญ่ในกรุงลอนดอน, the สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สอง และเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในลอนดอน
ดูเพิ่ม

โรคระบาดครั้งใหญ่ในกรุงลอนดอน
ที่รัก (เธอ)

| "ที่รัก (เธอ)" |
| --- | --- |

เพลงโดยสุระเชษฐ์ ศรีพรหม
วางจำหน่าย: 19 สิงหาคม พ.ศ. 2556
แนวเพลง: อาร์แอนด์บี, ป็อปร็อก, แจ๊ส
ความยาว: 3:35
ค่ายเพลง: การ์เด้น มิวสิค (อาร์เอส)
ผู้ประพันธ์เพลง: สกล พรหมธีระวงศ์ (เนื้อร้อง) พีร์ โรจนดารา (ทำนอง)

มิวสิกวิดีโอ
"ที่รัก (เธอ)" ที่ยูทูบ
 
ที่รัก (เธอ) เป็นซิงเกิลของ สุระเชษฐ์ ศรีพรหม ประพันธ์คำร้องโดย สกล พรหมธีระวงศ์ แต่งทำนองโดย พีร์ โรจนดารา และเรียบเรียงโดย พีร์ โรจนดารา, ธนวัฒน์ เหรียญประชา ออกจำหน่ายในวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2556
การตอบรับ

เพลง ที่รัก (เธอ) ติดอันดับสูงสุดที่ 38 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 38
ท่าอากาศยานอัลบุกอ์

อัลบุกอ์ (IATA: BUK, ICAO: OYBQ) เป็นทางวิ่งในหมู่บ้านอัลบุกอ์ ประเทศเยเมน
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กท่าอากาศยานในประเทศเยเมน |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ซัยอูน  โซโคตรา  เอเดน 
ไม่จัดลำดับ:  กะมะรอน  กิชน์  ซานา  ดะษีนะฮ์  ดาเลียะอ์  ตาอีซ  บัยฮาน  มะอ์ริบ  มุกัยรอส  ริยาน  เศาะอ์ดะฮ์  อะตัก  อับส์  อัลฆ็อยเฎาะฮ์  อัลบัยฎออ์  อัลบุกอ์  อัลฮัซม์  อัลฮุดัยดะฮ์
คลื่นความร้อนในประเทศญี่ปุ่น พ.ศ. 2561

| คลื่นความร้อนที่ประเทศญี่ปุ่น พ> ศ. 2561 |
| --- | --- | --- |
วันที่: มิถุนายน – สิงหาคม พ.ศ. 2561
พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ: ประเทศญี่ปุ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกาะฮนชู
อุณหภูมิสูงสุด: 41.1 องศาเซลเซียส (106.0 องศาฟาเรนไฮต์) ที่คูมางายะ จังหวัดไซตามะ ในวันที่ 23 กรกฎาคม
เสียชีวิต: 80 ราย
รักษาในโรงพยาบาล: ประมาณ 22,000 รายหรือมากกว่า

ตลอดช่วงฤดูร้อน พ.ศ. 2561 มีคลื่นความร้อนสูงเป็นประวัติการณ์ที่ส่งผลกระทบต่อพื้นที่ขนาดใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น หลายพื้นที่มีอุณหภูมิสูงกว่า 35 องศาเซลเซียส (95 องศาฟาเรนไฮต์) และเมืองคูมางายะ ได้รับการบันทึกอุณหภูมิสูงสุดที่ 41.1 องศาเซลเซียส (106.0 องศาฟาเรนไฮต์) ในวันที่ 23 กรกฎาคม – ซึ่งเป็นระดับสูงสุดที่เคยเกิดขึ้นในประเทศญี่ปุ่น อย่างน้อย 80 รายเสียชีวิตจากสาเหตุที่เกี่ยวข้องกับความร้อน และอย่างน้อย 22,000 รายเป็นลมเพราะความร้อน โดยต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล
สาระสำคัญ

หลังจากน้ำท่วมและโคลนถล่มที่เกิดขึ้นตั้งแต่ปลายเดือนมิถุนายนถึงกลางเดือนกรกฎาคมปี พ.ศ. 2561 ได้มีคลื่นความร้อนที่แผ่กระจายไปทั่วแผ่นดินใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น ในจังหวัดที่ได้รับผลกระทบจากอุทกภัยและแผ่นดินถล่ม ทั้งจังหวัดฮิโรชิมะ, โอกายามะ และเอฮิเมะ มีผู้ป่วย 145 รายที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลโดยเป็นลมเพราะความร้อนเนื่องจากอุณหภูมิสูงขึ้นกว่า 35 องศาเซลเซียส (95.0 องศาฟาเรนไฮต์) เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม สถานีตรวจการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศ 200 แห่งจาก 927 สถานีในเครือข่ายการสังเกตการณ์ทั่วประเทศได้บันทึกอุณหภูมิสูงสุดที่เกิน 35 องศาเซลเซียส (95.0 องศาฟาเรนไฮต์) จากนัน ในวันที่ 23 กรกฎาคม พบว่ามีอุณหภูมิสูงถึง 41.1 องศาเซลเซียส (106.0 องศาฟาเรนไฮต์) ในเมืองคูมางายะซึ่งอยู่ห่างทางตะวันตกเฉียงเหนือของโตเกียว 65 กิโลเมตร (40 ไมล์) นับเป็นอุณภูมิสูงสุดเท่าที่เคยมีมาของประเทศญี่ปุ่น เมืองหลายแห่งได้บันทึกอุณหภูมิไว้ที่ 40 องศาเซลเซียส (104 องศาฟาเรนไฮต์) ในวันดังกล่าว ส่วนในนครเกียวโตมีอุณหภูมิสูงกว่า 38 องศาเซลเซียส (100 องศาฟาเรนไฮต์) ต่อเนื่องเป็นเวลาเจ็ดวันเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เริ่มบันทึกสถิติไว้ในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ในวันที่ 24 กรกฎาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) เรียกเหตุการณ์นี้ว่าเป็นภัยธรรมชาติ และชี้ให้เห็นว่าหลายพื้นที่ "กำลังมีระดับความร้อนมากเป็นประวัติการณ์"
สาเหตุ

จากการวิเคราะห์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ณ วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2561 อุณหภูมิที่สูงเป็นประวัติการณ์ตั้งแต่กลางเดือนกรกฎาคมเป็นผลมาจากทั้งความกดอากาศสูงจากแปซิฟิก และความกดอากาศสูงจากทิเบต ที่ยังคงขยายตัวเข้ามาใกล้กับญี่ปุ่นซึ่งส่งผลให้มีสภาพอากาศที่มีแดดต่อเนื่อง และอุณหภูมิสูงขึ้น กล่าวได้ว่าความกดอากาศสูงเหล่านี้ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากกระแสลมกรดกึ่งเขตร้อนยังคงเคลื่อนที่วกเวียนไปทางทิศเหนือ และการก่อตัวของเมฆคิวมูลัสจากการพาความร้อนสะสมที่มีมากใกล้ประเทศฟิลิปปินส์
ดูเพิ่ม

อุทกภัยในประเทศญี่ปุ่น พ.ศ. 2561
แหล่งข้อมูลอื่น

Japan Meteorological Agency official website
คลี่ บุนนาค

| เจ้าคุณ คลี่ บุนนาค ท> จ.ว. |
| --- | --- |

เกิด: 14 มีนาคม พ.ศ. 2374
เสียชีวิต: 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 (75 ปี)
สัญชาติ: ไทย
มีชื่อเสียงจาก: เจ้าคุณหญิง
บิดามารดา: สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) ท่านผู้หญิงน้อย
เจ้าคุณคลี่ ตระกูลบุนนาค (14 มีนาคม พ.ศ. 2374 – 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2449) เป็นธิดาของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) ท่านผู้หญิงน้อย ได้รับราชการเป็นข้าราชสำนักในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประวัติ

เจ้าคุณคลี่ เกิดในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) ที่เกิดแต่ท่านผู้หญิงน้อย เมื่อมารดาถึงแก่กรรมในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว บิดาได้นำตัวมาถวายเป็นข้าหลวงในพระบรมมหาราชวัง และทรงพระกรุณาเลื่อนยศเป็นเจ้าคุณ พระราชทานหีบทองใหญ่ลายสลักทั้งตัวมีเครื่องในพร้อม 1 หีบ กระโถนทองปากสลัก 1 ใบ โต๊ะเงินคาวหวาน 1 สำรับ เป็นเครื่องยศ แล้วทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้บังคับการโรงไหมตามเดิมที่มารดาของท่านเคยได้รับราชการมา
เจ้าคุณคลี่ได้ทำหน้าที่ถวายงานรับใช้อย่างเต็มความสามารถจนเป็นที่เคารพของชาววังต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าชั้นทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ นับเป็นสามัญชนคนแรกที่มิได้เป็นเจ้าจอม ที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เป็นผู้รับพระกรในงานพระราชพิธีโสกันต์จนตลอดมา และได้รับราชการฉลองพระเดชพระคุณมาช้านานโดยความซื่อสัตย์สุจริตเรียบร้อยตลอดจนกระทั่งล่วงสู่วัยชรา
เมื่อเข้าสู่ช่วงปัจฉิมวัย เจ้าคุณคลี่ได้กราบบังคมทูลลาออกจากราชการ ไปพำนักยังบ้านที่เป็นมรดกของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) ผู้เป็นบิดา
เจ้าคุณคลี่ป่วยด้วยโรคชรา ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 เวลาย่ำค่ำกับ 35 นาที สิริอายุได้ 76 ปี วันต่อมาเวลาบ่าย 5 เศษ สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมพระภาณุพันธุวงษ์วรเดช เสด็จแทนพระองค์ไปในการพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ กรมขุนนครสวรรค์วรพินิต ซึ่งเป็นประธานในพิธีทรงทอดผ้าบังสุกุลถวายพระภิกษุ 10 รูป มีพระธรรมเจดีย์ (แก้ว) วัดพระเชตุพนฯ เป็นประธาน และโปรดเกล้าฯ ให้พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมศพมีกำหนด 3 วัน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2442 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
การลูกเสือสำหรับเด็กชาย

| การลูกเสือสำหรับเด็กชาย   |
| --- | --- |
ปกหนังสือ การลูกเสือสำหรับเด็กชาย ภาคที่หนึ่ง มกราคม พ.ศ. 2451
ผู้ประพันธ์: โรเบิร์ต เบเดน โพเอลล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Scouting for Boys
ผู้วาดภาพประกอบ: โรเบิร์ต เบเดน โพเอลล์
ศิลปินปก: จอห์น แฮซซัลล์
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
หัวเรื่อง: การลูกเสือ
ประเภท: หนังสือสำหรับครูและนักเรียนอ่าน
พิมพ์: 24 มกราคม พ.ศ. 2451 Horace Cox
OCLC: 492503066
การลูกเสือสำหรับเด็กชาย: คู่มือการสอนการเป็นพลเมืองดี หรือชื่อในภาษาอังกฤษว่า Scouting for Boys: A handbook for instruction in good citizenship เป็นหนังสือว่าด้วยการฝึกลูกเสือ จัดพิมพ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2451 จนถึงปัจจุบัน มีการแก้ไขหลายครั้ง ทั้งเล็กน้อยและแก้ไขอย่างมีนัยสำคัญ รวมถึงมีฉบับแปลเป็นภาษาต่าง ๆ รวมถึงภาษาไทยด้วย ฉบับแรกสุดเขียนโดยโรเบิร์ต เบเดน โพเอลล์ เนื้อหาหลักเป็นเรื่องการสังเกต การสะกดรอย พืชพรรณและสัตว์นานาชนิด การฝึกฝนตนเอง การพัฒนาตนเอง และหน้าที่พลเมือง ในหนังสือสอดแทรกประสบการณ์ของเบเดน-โพเอลล์ ตอนที่ยังเยาว์ ช่วงชีวิตการงานตอนต้น ขณะที่ไปกำกับกองเสือป่ามาฟีคิง การรบในสงครามโบเออร์ครั้งที่สอง และประสบการณ์ในค่ายลูกเสือเกาะบราวน์ซี
ประวัติ

ก่อนหน้าที่จะมาเป็นหนังสือ การลูกเสือสำหรับเด็กชาย นั้น เบเดน-โพเอลล์ ได้เขียนหนังสือ คำแนะนำการเสือป่า (Aids to Scouting) เมื่อ พ.ศ. 2432 โดยกลั่นกรองประสบการณ์ของเขาในการสอดแนมทางทหาร หรือการเสือป่า และการพึ่งตนเอง ซึ่งได้ถ่ายทอดจากเฟรเดอริก รัสเซลล์ เบอร์แนม (Frederick Russell Burnham) ทหารแนวหน้าชาวอเมริกัน หลังเกิดการโจมตีที่มาฟีคิง คำแนะนำการสอดแนมได้กลายเป็นหนังสือยอดนิยมในหมู่ครูและนักเรียน
ในช่วงการโจมตีที่มาฟีคิง เบเดน-โพเอลล์ ได้ให้ทหารคนสนิทรวบรวมเด็กชายอายุ 12-15 ปี เป็นกองเสือป่า ทำหน้าที่พลถือสาร นายไปรษณีย์ พยาบาลสนาม และพลปืน ต่อมาเด็กเหล่านี้มีบทบาทในช่วงสงครามโบเออร์ครั้งที่สองด้วย ครั้นเบเดน-โพเอลล์ กลับมายังสหราชอาณาจักร เขาทราบว่าหนังสือที่เขาเขียนเป็นที่นิยมในหมู่ครูและนักเรียน ใช้สอนการสังเกตและการใช้เหตุผลนิรนัย คือการใช้เหตุผลที่เอากฎธรรมชาติอันมีทั่วไปดีแล้วมาอธิบายสิ่งที่เกิด ต่อมาเบเดน-โพเอลล์ สนทนากับเออร์เนสต์ ทอมป์สัน เซตัน (Ernest Thompson Seton) ในเรื่องการฝึกเด็กและเยาวชน เซตันให้หนังสือธรรมชาติวิทยาอินเดียนแดงThe Birch Bark Roll of the Woodcraft Indians ซึ่งเขียนในปี พ.ศ. 2449 โพเอลล์ตัดสินใจปรับปรุงหนังสือให้เหมาะแก่เด็กชาย โดยได้รับความช่วยเหลือจากมิตรสหาย อาทิ วิลเลียม อะเลกซานเดอร์ สมิท (William Alexander Smith) ผู้ก่อตั้งบอยส์บริเกด (Boys' Brigade) และไซริล อาร์เทอร์ เพียร์สัน (Cyril Arthur Pearson) เจ้าของโรงพิมพ์ ครั้นหนังสือถูกปรับปรุงแล้ว ได้ใช้ชื่อ เสือป่าน้อย (Boys' Patrols) ก่อนหน้าค่ายลูกเสือที่เกาะบราวน์ซี
หนังสือ การลูกเสือสำหรับเด็กชาย เผยแพร่เป็นรายปักษ์ (คือครึ่งเดือน) ทั้งสิ้น 6 ปักษ์ ตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2451 แต่ละฉบับมีความยาวประมาณ 70 หน้า แม้ว่าหนังสือเล่มเดิมคือการเสือป่าสำหรับเด็กชายจะถูกนำมาปรับ แต่ผู้เขียนก็ได้ลดเนื้อหาทางทหารลง ปรับให้เป็นแนวสำหรับเด็กและนักสำรวจ นอกจากนี้ยังเพิ่มเกม คำปฏิญาณ กฎ และเกียรติของลูกเสือ ต่อมาหนังสือถูกปรับแก้โดยผู้เขียนหลายคน ไม่ว่าจะเป็นการแก้ไขเล็กน้อยหรือการแก้ไขทั้งหมด กล่าวกันว่าหนังสือ การลูกเสือสำหรับเด็กชาย เป็นหนังสือขายดีอันดับสี่แห่งคริสต์ศตวรรษที่ 20
เนื้อหา

หนังสือทั้งหกตอนนั้น มีชื่อว่า การลูกเสือสำหรับเด็กชาย ราคาเล่มละ 4 เพนนี (สมัยนั้น 12 เพนนี เท่ากับ 1 ชิลลิง และ 20 ชิลลิง เท่ากับ 1 ปอนด์ทองคำ) ซึ่งไม่แพงเกินสมควรและสามารถหาซื้อได้ง่าย ตอนต้นบทมีนิทาน คำแนะนำสำหรับผู้กำกับลูกเสือ ตอนท้ายบทส่วนมากมีเกมและกิจกรรม รวมถึงรายชื่อหนังสือที่ควรอ่านเพิ่ม
เนื้อหา > ตอนที่ 1 การลูกเสือเบื้องต้น

หนังสือในปักษ์แรก หน้า 3 - 70 เป็นส่วนที่ว่าด้วยพื้นฐานของการลูกเสือ
| --- | --- |
1: กองเสือป่ามาฟีคิง การลูกเสือ หนังสือต่าง ๆ คิม
2: สรุปหลักสูตรวิชาลูกเสือ นิทานการสังหารเอลสดอน (Elsdon murder)
3: องค์การลูกเสือ คำปฏิญาณ การเคารพ เครื่องหมายลับ เครื่องแบบ เพลงศึก สัญญาณตรวจตรา
4: กฎของลูกเสือ เกม การละเล่น
เนื้อหา > ตอนที่ 2 การสะกดรอยและการรู้จักพืชและสัตว์

หนังสือในปักษ์ที่สอง หน้า 71 - 174 มีบทที่ 2 การสะกดรอย และบทที่ 3 การรู้จักพืชและสัตว์ แต่ละบทมีการเล่นรอบกองไฟ 3 แบบ แต่ละหัวข้อมีคำแนะนำสำหรับผู้กำกับลูกเสือ และหนังสือสำหรับอ่านเพิ่ม
| --- | --- |
5: การสังเกตสัญญาณและการตรวจการณ์ รายละเอียดเกี่ยวกับคน เบาะแสจากศพ รายละเอียดจากเขตประเทศ การใช้สายตาให้เฉียบคม
6: การตามกลิ่นคนและสัตว์ รอยเดินของคน ข้อแนะนำการตามกลิ่น
7: การสังเกตสัญญาณและการใช้เหตุผลนิรนัย ตัวอย่างนิรนัย คำแนะนำสำหรับผู้กำกับลูกเสือ
8: การสะกดรอย การซ่อนตัว การสอนให้สะกดรอย เกมสะกดรอย
9: สัตว์นานาชนิด นก สัตว์เลื้อยคลาน ปลา แมลง ข้อแนะนำสำหรับผู้กำกับลูกเสมือ เกียรติ การล่าสิงโต หนังสือ เกม
10: พืชพรรณ ต้นไม้
เนื้อหา > ตอนที่ 3 ชีวิตในค่ายพักแรมและการหาเส้นทาง

หนังสือในปักษ์ที่สาม หน้า 143 - 206 ประกอบด้วยบทที่ 4 ชีวิตในค่ายพักแรม และบทที่ 5 การหาเส้นทาง แต่ละหัวข้อมีคำแนะนำสำหรับผู้กำกับลูกเสือ และหนังสือสำหรับอ่านเพิ่ม
| --- | --- |
11: การบุกเบิก การสร้างกระท่อม การตัดฟันต้นไม้ การสร้างสะพาน การประเมินตนเอง ลูกเสือทุกนายต้องพร้อมเสมอทุกสถานการณ์
12: การตั้งค่ายพักแรม ความสะดวกสบายในค่าย การเล่นรอบกองไฟอย่างถูกต้อง ความสะอาดเรียบร้อย
13: ชีวิตในค่ายพักแรม การหุงหาอาหาร การทำขนมอัง การไล่และฆ่าวัวเพื่อเป็นอาหาร ความสะอาด น้ำดื่ม
14: ชีวิตในพื้นที่เปิด การสำรวจ การล่องเรือ ทักษะทางน้ำ ทักษะทางภูเขา การลาดตระเวน การทำงานกลางคืน รู้จักกับสภาพอากาศ
15: การค้นหาเส้นทาง การประมาณความสูงและระยะทาง การหาทิศเหนือ
16: สัญญาณต่าง ๆ บอกอะไร การส่งสัญญาณ สัญญาณนกหวีดและสัญญาณธง การฝึกปฏิบัติใช้สัญญาณ
เนื้อหา > ตอนที่ 4 ความอดทนและเกียรติศักดิ์

หนังสือในปักษ์ที่สี่ หน้า 207 - 270 ประกอบด้วยบทที่ 6 ความอดทนสำหรับลูกเสือ หรือทำตัวอย่างไรจึงจะแข็งแรง และบทที่ 7 เกียรติศักดิ์ของอัศวิน แต่ละหัวข้อมีคำแนะนำสำหรับผู้กำกับลูกเสือ การฝึกปฏิบัติ และหนังสือสำหรับอ่านเพิ่ม.
| --- | --- |
17: โตอย่างไรจีงจะแข็งแรง ความอดทนสำหรับลูกเสือ การออกกำลังกายและวัตถุประสงค์ จมูก หู ตา ฟัน
18: นิสัยเพื่อสุขภาพ การทำให้แข็งแรง การรักษาความสะอาด การสูบบุหรี่ การดื่ม การตื่นเช้า การยิ้ม
19: การป้องกันโรค การรักษาโรคในค่าย จุลชีพและวิธีการค้นหา อาหาร เสื้อผ้า
20: เกียรติศักดิ์ของอัศวิน เกียรติศักดิ์ที่มีแก่ผู้อื่น นักบุญจอร์จ กฎของอัศวิน การไม่เห็นแก่ตัว การอุทิศตนอย่างแรงกล้า ความใจดีมีเมตตา ความเป็นมิตร ความสุภาพ ความมีน้ำใจต่อสตรี
21: วินัยในตนเอง เกียรติ การเชื่อฟัง และการลงโทษ การให้กำลังใจ การมีอารมณ์ดีและไม่โกรธ
22: การพัฒนาตนเอง หน้าที่ต่อพระเป็นเจ้า การหาทรัพย์สิน การดำรงชีวิต การฝึกพัฒนาตนเอง การพัฒนาสัมมาชีพ