stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยปักกิ่ง
ประวัติ

ก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิง ในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2441 ในชื่อมหาวิทยาลัยจักรวรรดิ์ปักกิ่ง ต่อมาเกิดเหตุการณ์การปฏิวัติซินไฮ่ ในปี พ.ศ. 2454 ราชวงศ์ชิงถูกล้มล้างอันเป็นจุดสิ้นสุดของจักรวรรดิจีนอายุกว่า 2,000 ปี เริ่มต้นของการปกครองแบบสาธารณรัฐของจีนมหาวิทยาลัยแห่งชาติปักกิ่ง (National Peking University) ก่อตั้งโดยพรรคชาตินิยมจีน (ก๊กมินตั๋ง) ในปี พ.ศ. 2463 มหาวิทยาลัยปักกิ่งเป็นมหาวิทยาลัยแรกที่รับนักศึกษาหญิงเข้ามาศึกษาในระดับอุดมศึกษาสมัยใหม่ของจีน
และเมื่อพรรคก๊กมินตั๋งพ่ายแพ้สงครามกลางเมืองจีน เมื่อพรรคคอมมิวนิสต์ประกาศตั้ง สาธารณรัฐประชาชนจีนมหาวิทยาลัยแห่งชาติปักกิ่งสูญเสียสถานะความเป็นมหาวิทยาลัยแห่งชาติที่แต่งตั้งโดยพรรคก๊กมินตั๋ง และต้องย้ายวิทยาเขตออกจากในเมืองไปอยู่บริเวณชานเมือง (วิทยาเขตเดิมอยู่บริเวณพระราชวังต้องห้าม) แต่มหาวิทยาลัยยังคงเป็นมหาวิทยาลัยที่ดึงดูดปัญญาชนจากทั่วแผ่นดินจีน จากเหตุการณ์การชุมนุมประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินโดยมีนักศึกษาและปัญญาชนจากมหาวิทยาลัยปักกิ่งเป็นแกนนำ ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยปักกิ่ง เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐที่มีชื่อเสียงลำดับต้นๆของแผ่นดินใหญ่ เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติ(National Key Universities) ที่มีอัตราการสอบแข่งขันเข้าศึกษามากที่สุดในแผ่นดินจีน
ประวัติ > สาขาวิชาที่เปิดสอน

วิทยาลัย/ภาควิชา/สำนักวิชา/สถาบัน/ศูนย์ ที่เปิดสอนในหลักสูตรปริญญาตรี
ภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยี
สำนักวิชาการปกครอง
สำนักความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
ศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมและวิศวกรรม
วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์
สถาบันการศึกษาขั้นสูง เพื่อการศึกษาสหวิทยาการ
บัณฑิตวิทยาลัยศึกษาศาสตร์
ศูนย์จีนเพื่อการวิจัยเศรษฐกิจ
สำนักวิชาวิศวกรรมไฟฟ้าและวิทยาการคอมพิวเตอร์
วิทยาลัยหยวนเป่ย
ภาควิชาพละศึกษา
สำนักวิชามาร์กซิส(ลัทธิ)
สำนักวิชาภาษาต่างประเทศ
ภาควิชา ภาษาและวรรณคดีอังกฤษ
ภาควิชาสังคมวิทยา
ภาควิชาสารสนเทศเพื่อการจัดการ
โรงเรียนกฎหมาย
วิทยาลัยการบริหารGuanghua
สำนักวิชาเศรษฐศาสตร์
สำนักวิชาการศึกษานานาชาติ
ภาควิชาปรัชญา
สำนักวิชาโบราณคดีและพิพิธภัณฑ์วิทยา
ภาควิชาประวัติศาสตร์
สำนักวิชาวารสาร และการสื่อสารมวลชน
ภาควิชาจิตวิทยา
สำนักวิชาผังเมืองและ วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม
สำนักวิชา โลกและอวกาศ
วิทยาศาสตร์สุขภาพ
วิทยาลัยเคมี
ภาควิชาภาษาจีนและวรรณคดี
สำนักวิชาฟิสิกส์
สำนักวิชาวิทยาศาสตร์คณิตศาสตร์
ศิษย์เก่าชาวไทยที่มีชื่อเสียง

ปัณฑพล ประสารราชกิจ
วิโรจน์ ตั้งวาณิชย์
ประตูทางเข้า สัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยปักกิ่ง
สถาปัตยกรรมแบบจีนภายในมหาวิทยาลัย
อาคารวิทยาศาสตร์สุขภาพ
มหาวิทยาลัยชิงหฺวา

หอประชุมใหญ่ (Grand Auditorium) สร้างในปี ค.ศ.1917 เป็นสถาปัตยกรรมแบบอเมริกันแบบ Jeffersonian architectural อันเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญและเด่นที่สุดในบริเวณมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยชิงหฺวา (จีน: 清华大学; พินอิน: qīnghuá dàxué; อังกฤษ: Tsinghua University) เป็นมหาวิทยาลัยในสาธารณรัฐประชาชนจีน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1911 ในบริเวณสวนของราชวงศ์ชิง โดยเงินบริจาคของรัฐบาลแมนจู ด้วยการเสนอของประธานาธิบดีธีโอดอร์ โรสเวลต์ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาและมติของรัฐสภาสหรัฐอเมริกา จากเงินอุดหนุนการช่วยเหลือสมัยเหตุการณ์กบฏนักมวย รู้จักกันดีในฐานะมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงที่สุดหนึ่งในสองแห่งของจีน ชิงหฺวามีศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีนสองคน ได้แก่ หู จิ่นเทา และ สี จิ้นผิง
คณะและสาขาวิชา

ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยชิงหฺวา มีคณะและสาขาวิชา ทั้งสายวิทยาศาสตร์และสังคมศาสตร์ เปิดสอนระดับปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอก และหลังปริญญาเอก ได้แก่
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ (School of Architecture)
คณะวิศวกรรมโยธา (School of Civil Engineering)
คณะวิศวกรรมเครื่องกล (School of Mechanical Engineering)
คณะการบินและอวกาศ (School of Aerospace)
คณะสารสนเทศศาสตร์และเทคโนโลยี (School of Information Science and Technology)
คณะวิศวกรรมซอฟแวร์ (School of Software)
คณะวิทยาศาสตร์ (School of Sciences)
คณะมนุษยศาสตร์ (School of Humanities)
คณะสังคมศาสตร์ (School of Social Sciences)
คณะเศรษฐศาสตร์และการจัดการ (School of Economics and Management)
คณะศิลปกรรมศาสตร์ (Academy of Arts and Design)
คณะแพทยศาสตร์ (School of Medicine)
ภาควิชาคณิตศาสตร์ (Department of Mathematical Sciences)
คณะวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ (School of Life Sciences)
คณะวารสารศาสตร์และการสื่อสารชิงหฺวา (Tsinghua School of Journalism and Communication) (TSJC)
คณะนโยบายสาธารณะและการจัดการ (School of Public Policy and Management)
บัณฑิตวิทยาลัยชิงหฺวา-มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ วิทยาเขตเซินเจิ้น (Tsinghua–UC Berkeley Shenzhen Institute)
สถาบันแลกเปลี่ยนนวัตกรรมระดับโลก ร่วมกับมหาวิทยาลัยวอชิงตัน ณ เมืองซีแอตเทิล สหรัฐอเมริกา (Tsinghua-UW Global Innovation Exchange) (GIX)
โครงการนักเรียนทุนชวาร์ซแมน

โครงการนักเรียนทุนชวาร์ซแมน (Schwarzman Scholars) เป็นโครงการทุนการศึกษาจากเงินสนับสนุนของมหาเศรษฐีชาวอเมริกัน สตีเฟ่น ชวาร์ซแมน ซึ่งมีวิสัยทัศน์ว่าประเทศจีนจะกลายเป็นศูนย์กลางด้านเศรษฐกิจของโลกในอนาคต ผู้นำโลกจะไม่สามารถประสบความสำเร็จได้ถ้าขาดความรู้เกี่ยวกับประเทศจีน โดยจะมอบให้นักเรียนที่มีความโดดเด่นด้านวิชาการที่สุดจากทั่วโลก 200 คนต่อปี รับทุนการศึกษามาเรียนในหลักสูตรปริญญาโทด้านนโยบายสาธารณะ เศรษฐศาสตร์และธุรกิจ และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ณ วิทยาลัยชวาร์ซแมน (Schwarzman College) ของมหาวิทยาลัยชิงหฺวา โดยเริ่มรับนักศึกษาในปี ค.ศ. 2016 เขาลงทุนสร้างอาณาจักรพิเศษขึ้นที่ใจกลางมหาวิทยาลัย โดยสร้างอาคารเรียนที่ดีที่สุด (ออกแบบโดยสถาปนิกชื่อดังที่สุดในสหรัฐฯ) ผู้รับทุนจะพักอาศัยในที่พักที่ถูกออกแบบให้เทียบเคียงกับห้องรับรองผู้บริหารระดับสูงของมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ซึ่งโครงการทุนนี้ได้รับความร่วมมือระหว่างประเทศ มีคณะกรรมการโครงการ ซึ่งประกอบด้วยนักวิชาการรางวัลโนเบลของมหาวิทยาลัยชิงหฺวา อดีตนายกรัฐมนตรี และอดีตผู้นำโลกหลายท่าน มีการระดมคณาจารย์จากมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับโลก เช่น มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด มหาวิทยาลัยเยล มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ มาทำการสอนที่มหาวิทยาลัยชิงหฺวา โดยใช้งบประมาณในการลงทุนสูงถึง 350 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แซงโครงการทุนที่มีชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดอย่าง Rhode Scholarship ทุนเก่าแก่กว่าร้อยปีที่ให้นักเรียนหัวกะทิของสหรัฐอเมริกา อังกฤษ และเยอรมนีไปเรียนหลักสูตรปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ทั้งนี้มีนักวิชาการอ้างว่าโครงการนักเรียนทุนชวาร์ซแมนเป็นโครงการ ทุนการศึกษาที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก จากงบประมาณในการลงทุนด้านทุนการศึกษาที่สูงที่สุดอีกด้วย
ชื่อเสียง

มหาวิทยาลัยชิงหฺวา ได้รับการจัดอันดับให้เป็น มหาวิทยาลัยที่มั่งคั่งที่สุดทางการเงิน ด้วยงบประมาณสนับสนุนทางการศึกษาและการวิจัยจากการจัดอันดับกลุ่มมหาวิทยาลัยจำนวน 100 แห่งในจีนแผ่นดินใหญ่ ฮ่องกง มาเก๊าและไต้หวัน ด้วยงบประมาณ 1.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ อีกทั้งได้รับฉายาว่า "MIT แห่งเมืองจีน" จากชื่อเสียงของวิชาการด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่เทียบเคียงสถาบันการศึกษาชื่อดังของสหรัฐอเมริกาอย่าง สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ และเป็น "มหาวิทยาลัยที่มีการจ้างงานบัณฑิตสูงสุด" อันดับที่หนึ่งของทวีปเอเชีย และอันดับที่สามของโลกในปี 2017
สาขาวิชาที่โดดเด่น ได้แก่ วิศวกรรมศาสตร์ เทคโนโลยี สถาปัตยกรรมศาสตร์ นิเทศศาสตร์ สังคมวิทยา ประวัติศาสตร์ ลัทธิมาร์กซิสต์ บริหารธุรกิจ และวิทยาศาสตร์ ในระดับเอเชียและระดับโลก ในสายตาชาวจีนมหาวิทยาลัยชิงหฺวามีความโดดเด่นด้านวิชาการเทียบเท่ามหาวิทยาลัยปักกิ่ง มหาวิทยาลัยที่ตั้งอยู่บริเวณข้างเคียงกันที่เน้นการเรียนการสอนสาขาวิชาด้านภาษา วิทยาศาสตร์บริสุทธิ์ และสังคมศาสตร์
ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยชิงหฺวา มีอันดับมหาวิทยาลัยโลก อยู่ในอันดับที่ 17 ของโลก ประจำปี 2018-2019 โดย QS World University Rankings สำนักจัดอันดับชื่อดังจากประเทศอังกฤษ และอันดับที่ 30 ของโลก โดยไทมส์ไฮเออร์เอดยูเคชันซัปพลีเมนต์สำนักจัดอันดับมหาวิทยาลัยโลกจากประเทศอังกฤษ ที่ได้รับการยอมรับเรื่องระเบียบวิธีวิจัย (Methodology) ด้านการเรียนการสอนและการวิจัยมากที่สุด มหาวิทยาลัยชิงหฺวา ได้รับการจัดอันดับให้เป็น มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงที่สุดของโลก ประจำปี 2017 ในอันดับที่ 14 ของโลก อันดับที่ 2 ของเอเชีย และอันดับที่ 1 ของจีน และ ยังได้รับการจัดอันดับให้เป็น สุดยอดสถาบันการศึกษาจากกลุ่มประเทศ, เศรษฐกิจเกิดใหม่ และกลุ่ม BRICS อันดับที่ 1 จากการจัดอันดับของ QS World University Rankings 6 ปีติดต่อกันในปี 2013, 2014, 2015, 2016, 2017 และ 2018 อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

Tsinghua University (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กสมาคมมหาวิทยาลัยภาคพื้นแปซิฟิก |
| --- | --- |
 ออสเตรเลีย เมลเบิร์น ซิดนีย์ นิวเซาท์เวลส์ ออสเตรเลีย แคนาดา บริติชโคลัมเบีย ชิลี ชิลี จีน เจ้อเจียง ชิงหัว ปักกิ่ง ฟุ่ตัน USTC หนานจิง ฮ่องกง HKUST ฮ่องกง อินโดนีเซีย อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น เคโอ เกียวโต โตเกียว โทโฮกุ โอซากะ วาเซดะ มาเลเซีย มาลายา เม็กซิโก เม็กซิโก มอนเตร์เรย์ นิวซีแลนด์ ออกแลนด์ ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์ รัสเซีย ตะวันออกไกล สิงคโปร์ สิงคโปร์ เกาหลี เกาหลี โซล ยอนเซ โพฮัง KAIST ไต้หวัน ไต้หวัน ไทย จุฬาลงกรณ์ สหรัฐ Caltech สแตนด์ฟอร์ด แคลิฟอร์เนีย ออริกอน เซาเทิร์นแค วอชิงตัน 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI 2  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  IdRef 
ชิงหฺวา-ยฺเหวียน สวนเก่าแก่สมัยราชวงศ์ชิง ภายในมหาวิทยาลัยชิงหฺวา
มหาวิทยาลัยลีดส์

มหาวิทยาลัยลีดส์ (อังกฤษ: The University of Leeds) เป็นมหาวิทยาลัยสำคัญของเมืองลีดส์ในแคว้นยอร์กเชอร์ตะวันตก นับเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักร มีนักศึกษาทั้งสิ้นมากกว่า 32,000 คน และได้รับการจัดอันดับเป็นหนึ่งในสิบของมหาวิทยาลัยในประเทศอังกฤษที่ได้รับเงินทุนอุดหนุนการวิจัยมากที่สุด มหาวิทยาลัยลีดส์ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1904 โดยเป็นหนึ่งในหกมหาวิทยาลัยประจำเมืองอุตสาหกรรม ในปี ค.ศ. 2006 มหาวิทยาลัยลีดส์ได้รับใบสมัครเข้าเรียนมากที่สุดเป็นอันดับสองของมหาวิทยาลัยทั้งประเทศ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยลีดส์
| ด ค กกลุ่มรัสเซล (Russell Group) |
| --- | --- |
 เบอร์มิงแฮม  บริสตอล  เคมบริดจ์  คาร์ดิฟฟ์  เดอรัม  เอดินบะระ  เอ็กซิเตอร์  กลาสโกว์  อิมพิเรียลคอลเลจลอนดอน  คิงส์คอลเลจลอนดอน  ลีดส์  ลิเวอร์พูล  วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์  แมนเชสเตอร์  นิวคาสเซิล  นอตทิงแฮม  ออกซฟอร์ด  ควีนส์  วิทยาลัยควีนแมรี  เชฟฟีลด์  เซาแทมป์ตัน  มหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน  วอริก  ยอร์ก
มหาวิทยาลัยนอร์วิช

| --- | --- |

คติพจน์: I Will Try
ประเภท: วิทยาลัยการทหารเอกชน
สถาปนา: ค.ศ. 1819
ทุนทรัพย์: $175,806,000
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: Dr. Richard W. Schneider, RADM USCGR (Ret.)
อาจารย์: 112
ปริญญาตรี: 2,000+
บัณฑิตศึกษา: 1,000
ที่ตั้ง: Northfield, เวอร์มินต์,  สหรัฐ
วิทยาเขต: เขตชนบท,   1200 เอเคอร์
สี: Maroon & สีทอง    
มาสคอต: Cadets
เว็บไซต์: www.norwich.edu
มหาวิทยาลัยนอร์วิช (อังกฤษ: Norwich University ; NU) เป็นมหาวิทยาลัยการทหารเอกชน ก่อตั้งในปีค.ศ. 1819 ในรัฐ เวอร์มอนต์ สหรัฐอเมริกา ที่ นอร์วิช เวอร์มอนต์ ในชื่อ สถาบันด้านอักษรศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และการทหารของชาวอเมริกัน เป็นวิทยาลัยการทหารเอกชนที่เก่าแก่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา และเก่าแก่ที่สุดในบรรดาหกวิทยาลัยการทหารของประเทศ นอกจากนี้ ยังได้รับการรับรองโดยกระทรวงกลาโหมสหรัฐอเมริกา ว่าเป็น  "แหล่งกำเนิดของการฝึกนายทหารกำลังสำรอง" มหาวิทยาลัยการทหารนอร์วิชมีนักศึกษาที่เป็นนักเรียนนายร้อย แลพมีนักศึกษาที่เป็นพลเรือนด้วย
ประวัติ > พาร์ทริชและมหาวิทยาลัยของเขา

มหาวิทยาลัยก่อตั้งในปี ค.ศ. 1819 ที่นอร์วิช โดยผู้ให้การศึกษาวิชาทหารและอดีตผู้บัญชาการโรงเรียนนายร้อยทหารบกสหรัฐอเมริกาเวสต์พอยต์ ร้อยเอก อัลเดน บี.พาร์ทริช เขาเชื่อใน "ระบบการศึกษาของชาวอเมริกัน" แบบธรรมเนียมศิลปศาสตร์ หลักสูตรการสอนในวิศวกรรมโยธา และวิชาทหาร หลังจากออกจากเวสต์พอยต์ เนื่องจากรัฐสภาไม่เห็นด้วยกับระบบของเขา เขาจึงได้เดินทางกลับบ้านเกิดที่เวอร์มอนต์ เพื่อก่อตั้ง สถาบันด้านอักษรศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และการทหารของชาวอเมริกัน ร.อ. พาร์ทริช ได้ก่อตั้งสถาบันของเขาเพื่อต่อต้านการปฏิรูปของ Sylvanus Thayer เพื่อป้องกันสิ่งที่จะเกิดขึ้นในมุมมองของเขา ต่อภัยคุกคามที่อันตรายในระบบความมั่นคงของสาธารณรัฐที่พึ่งจะก่อตั้งใหม่: ในระดับนายทหารมืออาชีพ เขาเชื่อว่าการฝึกที่ดีของกองทหารอาสาสมัคร กลายเป็นสิ่งที่จำเป็นเร่งด่วนและเป็นการพัฒนาระบบของอเมริกันในความคิดนั้น สถาบันของเขากลายเป็นแรงบัลดาลใจให้กับการก่อตั้งวิทยาลัยการทหารแห่งอื่นทั่วทั้งประเทศ รวมทั้ง สถาบันการทหารเวอร์จิเนีย (VMI) และ The Citadel (The Military College of South Carolina)
ประวัติ > นอร์วิชในคริสต์ศตวรรษที่ 19

ในปี ค.ศ. 1825 สถาบันย้ายไปที่ มิดเดิลทาวน์ รัฐคอนเนตทิคัต เพื่อให้การฝึกทางเรือดีขึ้น เนื่องจากการเพิ่มจำนวนขึ้นของนักเรียนนายร้อยในปี ค.ศ. 1829 รัฐคอนเนตทิคัดปฏิเสธที่จะยอมให้ ร.อ. พาร์ทริช ดำเนินการดังนั้นเขาจึงย้ายสถาบันกลับมาที่นอร์วิช (มหาวิทยาลัยที่มิดเดิลทาวน์ได้กลายมาเป็น Wesleyan University ในปี ค.ศ. 1831) ต้นปี ค.ศ. 1826 วิทยาลัยเสนอหลักสูตรแรกคือ วิศวกรรมโยธา ในสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1834 รัฐเวอร์มอนต์ได้อนุมัติกฎหมายและยอมรับชื่อสถาบัน มหาวิทยาลัยนอร์วิช  ระหว่างปีการศึกษา ค.ศ. 1856 ผู้ได้รับอนุญาตคนแรกของ Theta Chi Fraternity ถูกก่อตั้งโดยนักเรียนนายร้อย เฟรเดอริก นอร์ตัน ฟรีแมน และ Arthur Chase ในช่วงเริ่มต้นของสงครามกลางเมืองอเมริกัน ในปี ค.ศ. 1861 นักเรียนนายร้อยของนอร์วิช ได้รับราชการในฐานะผู้ฝึกกองกำลังท้องถิ่นประจำรัฐ ในตลอดรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนือ และนักเรียนนายร้อยรุ่นปี 1862 ทั้งหมด ได้เข้าร่วมสงครามหลังจากจบการศึกษา นอร์วิชได้ส่งนายทหารกว่า 100 นาย และพลทหาร เข้าร่วมรบกับกองกำลังฝ่ายรัฐบาลในสงครามกลางเมือง รวมทั้งได้รับเหรียญกล้าหาญ Medal of Honor 4 เหรียญ ศิษย์เก่า 1 นาย เป็นผู้บัญชาการกองทัพน้อย มากกว่า 7 นาย เป็นผู้บัญชาการกองพล 21 นาย เป็นผู้บัญชาการกองพลน้อย 38 นาย เป็นผู้บังคับการกรม และศิษย์เก่าจำนวนมากรับราชการใน 131 กรมทหารที่แตกต่างกัน ในปี ค.ศ. 1898 มหาวิทยาลัยถูกตั้งให้เป็น วิทยาลัยการทหารแห่งมลรัฐเวอร์มอนต์
ประวัติ > กองทัพไทยและมหาวิทยาลัยนอร์วิช

กองทัพไทยได้คัดเลือกนักเรียนนายร้อย ซึ่งมีผลการศึกษาดี จากโรงเรียนนายร้อยของเหล่าทัพ เข้าศึกษาต่อ ณ ประเทศสหรัฐอเมริกาโดยมหาวิทยาลัยนอร์วิชเป็นหนึ่งในสถาบันเหล่านั้น นักเรียนนายร้อยไทยท่านแรกที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยนอร์วิชคือ พล.อ.ชาญ บุญประเสริฐ ซึ่งรับราชการในตำแหน่งสุดท้ายเป็นเสนาธิการทหารบก
แหล่งข้อมูลอื่น

Norwich University website
The Norwich University Guidon เก็บถาวร 2010-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Norwich University School of Graduate and Continuing Studies เก็บถาวร 2010-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Norwich University official online store เก็บถาวร 2011-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
44°08′20″N 72°39′36″W﻿ / ﻿44.13889°N 72.66000°W﻿ / 44.13889; -72.66000
มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน–กรีนเบย์

มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน–กรีนเบย์ (อังกฤษ: University of Wisconsin–Green Bay, UW–Green Bay หรือ UWGB) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐที่ตั้งอยู่ในเมืองกรีนเบย์ รัฐวิสคอนซิน สหรัฐอเมริกา เป็นมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในระบบมหาวิทยาลัยวิสคอนซินและเปิดสอนนักศึกษาในระดับปริญญาตรีและปริญญาโท มหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้รับการสถาปนาเมื่อปี พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965) โดยมีนกฟีนิกซ์เป็นสัตว์สัญลักษณ์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน–กรีนเบย์
มหาวิทยาลัยดุ๊ก

| --- | --- |

ชื่อเดิม: Brown School (1838–1841) Union Institute (1841–1851) Normal College (1851–1859) Trinity College (1859–1924)
คติพจน์: Eruditio et Religio (ลาติน)
คติพจน์อังกฤษ: Knowledge and Faith
ประเภท: มหาวิทยาลัยเอกชน
สถาปนา: พ.ศ. 2381
ทุนทรัพย์: 4.8 พันล้าน ดอลลาร์สหรัฐ 
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: Richard H. Brodhead
อาจารย์: 3,138 คน 
ผู้ศึกษา: 14,248 คน 
ปริญญาตรี: 6,504 คน 
บัณฑิตศึกษา: 7,744 คน 
ที่ตั้ง: เมืองเดอแรม รัฐนอร์ทแคโรไลนา, รัฐนอร์ทแคโรไลนา, สหรัฐอเมริกา 36°0′4″N 78°56′20″W﻿ / ﻿36.00111°N 78.93889°W﻿ / 36.00111; -78.93889
วิทยาเขต: เขตเมือง  8,610 เอเคอร์ (34.8 ตารางกิโลเมตร)
สี: น้ำเงินเข้ม และ ขาว     
ฉายา: Blue Devils
เว็บไซต์: duke.edu

มหาวิทยาลัยดุ๊ก (อังกฤษ: Duke University) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่เมืองเดอแรม ในรัฐนอร์ทแคโรไลนา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1838 ที่เมืองไทรนิทีภายใต้ชื่อ Brown's Schoolhouse และได้ย้ายมายังเมืองเดอแรมในปี ค.ศ. 1892 และเปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยดุ๊ก เพราะได้รับการบริจาคเงินจากราชายาสูบ เจมส์ บูแคนัน ดุ๊ก ปัจจุบันมีนักศึกษาระดับปริญญาตรี 6,578 คน (ค.ศ.2010)  และมีพื้นที่ภายในมหาวิทยาลัยจำนวน 8,709 เอเคอร์  ใช้ระบบเทอมการศึกษาตามรูปแบบปฏิทินการศึกษา มหาวิทยาลัยดุ๊กจัดอยู่ในอันดับที่ 9 ของการจัดอันดับมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดประจำปีค.ศ.2011 มหาวิทยาลัยดุ๊กมีชื่อเสียงในด้านวิชาการหลายด้าน ซึ่งในปี 2551 ทางนิตยสารยูเอสนิวส์จัดอันดับมหาวิทยาลัยในส่วนระดับปริญญาตรีเป็นอันดับ 8 ของประเทศ ซึ่งนอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงมากในด้านกีฬา โดยได้แข่งขันในลีกแอตแลนติกโคสต์คอนเฟอเรนซ์ ซึ่งได้ชนะเลิศบาสเกตบอลระดับมหาวิทยาลัยทั่วประเทศ 4 ครั้ง
อาคารฟอนเดอร์เฮย์เดนพาวิลเลียน ในมหาวิทยาลัยดุ๊ก
ประวัติมหาวิทยาลัยและเจมส์ บูแคนัน ดุ๊ก

ในปีค.ศ. 1838 มหาวิทยาลัยดุ๊กได้เริ่มต้นขึ้นภายใต้ชื่อ Brown's Schoolhouse และถูกเปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยไทรนิที ในปีค.ศ. 1859
ใน ปี.ค.ศ. 1881เจมส์ บอนแสค (James Bonsack) สามารถประดิษฐ์เครื่องมวนใบยาด้วยกระดาษอัตโนมัติ บอนแสคได้ผลิตใบยาที่ห่อด้วยกระดาษออกมาอย่างรวดเร็วและมากมาย โดยเรียกผลิตภัณฑ์นี้ว่าซิกาแรต (บุหรี่) แต่ปัญหาเริ่มขึ้นเมื่อบอนแสคไม่ทราบว่าจะเอาบุหรี่ที่ผลิตออกมานี้ไปขายให้ใครจึงตัดสินใจนำเครื่องจักรไปขายต่อให้ เจมส์ บูแคนัน ดุ๊ก (James Buchanan Duke) ที่เมืองเดอแรม (Durham) รัฐนอร์ทแคโรไลนา ด้วยประสิทธิภาพของเครื่องมวนใบยาอัตโนมัติ ดุ๊ก ได้ตั้งบริษัทผลิตใบยาใหญ่โตขึ้นที่รัฐนิวยอร์ก ใช้วิธีการโฆษณาเจาะตลาดอย่างเต็มที่ โดยเฉพาะตลาดต่างประเทศ ในเวลาไม่นานบุหรี่ก็เป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายส่งผลให้บริษัทของเขากลายเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ในประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อดุ๊กร่ำรวยอย่างมหาศาลเขาจึงตัดสินใจสร้างมูลนิธิ The Duke Endowment ขึ้นเพื่อช่วยเหลือสังคม และเงินบริจาคก้อนหนึ่งได้ถูกจัดเก็บไว้เพื่อช่วยเหลือวิทยาลัยไทรนิทีในเมื่องบ้านเกิดของเขา เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ตระกูลดุ๊ก วิลเลียม ฟิวส์ เพรสตัน อาจาร์ใหญ่ของวิทยาลัยไทรนิทีในเวลานั้นได้เปลี่ยนชื่อวิทยาลัยไทรนิทีเป็นมหาวิทยาลัยดุ๊ก
ชื่อเสียงทางด้านวิชาการ

มหาวิทยาลัยดุ๊กประกอบด้วยคณะและวิทยาลัยจำนวน 10 แห่ง ให้บริการแก่นักศึกษาทั้งระดับปริญญาตรีและปริญญาโท หลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาที่มีชื่อเสียง ได้แก่ Fuqua School of Business, Pratt School of Engineering, School of Law, School of Medicine, Sanford School of Public Policy และ School of Nursing นอกจากนี้มหาวิทยาลัยดุ๊กยังมีหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาที่มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับอย่างสูง คือ Divinity School และ Nicholas School of the Environment
ชื่อเสียงทางด้านกีฬา

มหาวิทยาลัยยังมีชื่อเสียงมากในด้านกีฬา โดยได้แข่งขันในลีกแอตแลนติกโคสต์คอนเฟอเรนซ์  ทีมกีฬาของมหาวิทยาลัยดุ๊กชื่อ Duke Blue Devils ยังคงประเพณีการแข่งขันกีฬาระหว่างมหาวิทยาลัยระหว่างมหาวิทยาลัยดุ๊ก และ มหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา แชเปิลฮิลล์ ซึ่งเป็นที่ทราบดีว่ามีนักกีฬาบาสเก็ตบอลที่มีชื่อเสียงเข้าร่วมการแข่งขัน เสมอ   มหาวิทยาลัยดุ๊กเป็น 1 ใน 5 ของมหาวิทยาลัยที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในการแข่งขันบาสเก็ตบอลภายในประเทศ
บุคคลสำคัญจบจากมหาวิทยาลัย

ริชาร์ด นิกสัน  ประธานาธิบดีคนที่ 37 ของสหรัฐอเมริกา
ริคาโด ลากอส อดีตประธานาธิบดีของประเทศชิลี
สก็อต บลิสเตอร์ หัวหน้าผู้พิพากษาสูงสุดของรัฐเท็กซัส
สตีเว่น แบลก์ รองประธานกรรมการบริษัทเจพีมอร์แกนเชส
เมลินดา เกตส์ ภรรยาของ บิล เกตส์และผู้ร่วมก่อตั้งมูลนิธิบิลและเมลินดา เกตส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยดุ๊ก
มหัศจรรย์อารมณ์อลเวง

| มหัศจรรย์อารมณ์อลเวง |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: พีต ดอกเตอร์
บทภาพยนตร์:   พีต ดอกเตอร์  เม็ก เลอโฟฟ  จอช คูลีย์ 
เนื้อเรื่อง:   พีต ดอกเตอร์  รอนนี่ เดล คาร์เมน 
อำนวยการสร้าง: โจนาส ริเวร่า
นักแสดงนำ:   เอมี่ โพห์เลอร์  ฟิลลิส สมิธ  บิล เฮเดอร์  ลูอิส แบล็ค  มินดี้ คาลิง 
กำกับภาพ: แพทริค ลิน คิม ไวท์
ตัดต่อ: เควิน โนลติง
ดนตรีประกอบ: ไมเคิล จิอัคคิโน
บริษัทผู้สร้าง:   วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์   พิกซาร์  
ผู้จัดจำหน่าย: วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์
วันฉาย:   18 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 (2015-05-18) (Cannes)    19 มิถุนายน ค.ศ. 2015 (2015-06-19) (สหรัฐอเมริกา) 
ความยาว: 94 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 175 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 856.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
มหัศจรรย์อารมณ์อลเวง (อังกฤษ: Inside Out) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันสามมิติแนวดราม่าตลกจากประเทศสหรัฐอเมริกา ผลิตโดยพิกซาร์แอนิเมชันสตูดิโอและจัดจำหน่ายโดยวอลท์ดิสนีย์พิคเจอร์ส กำกับโดย พีต ดอกเตอร์ โดยมี รอนนี่ เดล คาร์เมน ร่วมกำกับ เขียนบทโดยความร่วมมือระหว่าง ดอกเตอร์ เม็ก เลอโฟฟ, และ จอช คูลีย์ ดัดแปลงจากเรื่องต้นฉบับโดย ดอกเตอร์ และ เดล คาร์เมน ดำเนินเรื่องในจิตใจของเด็กหญิงคนหนึ่งชื่อไรลีย์ แอนเดอร์เซน (เคทลิน ดิแอส) ซึ่งอารมณ์ทั้งห้า ได้แก่ ลั้ลลา (เอมี่ โพห์เลอร์), เศร้าซึม (ฟิลลิส สมิธ), หยะแหยง (มินดี้ คาลิง), ฉุนเฉียว (ลูอิส แบล็ค), และ กลั๊วกลัว (บิล เฮเดอร์) พยายามช่วยกันพาเธอผ่านปัญหาชีวิต เนื่องจากพ่อแม่ของเธอ (ไดแอน เลน และ ไคล์ แมคลัคแลน) ต้องย้ายบ้านจากมินเนสโซตาไปซานฟรานซิสโก และตัวเธอต้องปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมใหม่ๆ
ภาพยนตร์ภาคต่อ มหัศจรรย์อารมณ์อลเวง 2 (อังกฤษ: Inside Out 2) ตามรอยชีวิตของไรลี่ย์ในชีวิตวัยก่อนเป็นวัยรุ่นของเธอที่ต้องพบเจอกับเหล่าอารมณ์ใหม่ ๆ มีกำหนดฉาย 13 มิถุนายน 2024
เนื้อเรื่อง

เด็กหญิงคนหนึ่งชื่อว่า "ไรลีย์ แอนเดอร์เซน" เกิดในรัฐมินิโซต้า พร้อมกับ 5 อารมณ์ในหัวสมอง ได้แก่ ลั้ลลา (เอมี่ พอลเลอร์), เศร้าซึม (ฟิลลิส สมิธ), หยะแหยง (มินดี้ เฮลลิ่ง), ฉุนเฉียว (ลิววิส แบล็ก) และกลั๊วกลัว (บิล เฮเดอร์) วันหนึ่งเมื่อความทรงจำหลักที่เป็นตัวควบคุมลักษณะนิสัยของไรลีย์ได้หลุดออกจากเครื่องควบคุมอารมณ์ อีกทั้งลั้ลลา   เศร้าซึมและความทรงจำหลักยังถูกดูดลงไปที่ความทรงจำระยะยาวทำให้ทั้งสองต้องเดินทางกลับไปยังที่ศูนย์บัญชาการเพื่อนำความทรงจำหลักกลับไปใส่ที่เครื่อง ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป
ตัวละคร > ครอบครัวแอนเดอร์เซน > ไรลีย์ แอนเดอร์เซน

เด็กผู้หญิงอายุ 11 ปี เธอเป็นนักกีฬาฮอกกี้ประจำโรงเรียน ไรลีย์มีชีวิตที่แสนสุขในรัฐมินนิโซตา วันหนึ่งครอบครัวของเธอมีเหตุจำเป็นต้องย้ายไปซานฟรานซิสโก เธอต้องปรับตัวเพื่อให้เข้ากับเพื่อนใหม่ให้ได้ โดยหารู้ไม่ว่าเกิดความชุลมุนขึ้นในหัวของเธอเอง
ตัวละคร > อารมณ์ในหัวไรลีย์ > ลั้ลลา

ลั้ลลาเป็นตัวละครสีเหลืองมีผมสีฟ้า เธอเป็นตัวแทนของอารมณ์แห่งความสุข ลั้ลลาอยากทำให้ทุก ๆ วันของไรลีย์มีความสนุกสนาน
ตัวละคร > อารมณ์ในหัวไรลีย์ > เศร้าซึม

เศร้าซึมเป็นตัวละครสีฟ้า ผมสีน้ำเงิน เศร้าซึมเป็นตัวแทนของอารมณ์เศร้า เธอมักหวนคิดถึงอดีตที่มีแต่ความเศร้า
ตัวละคร > อารมณ์ในหัวไรลีย์ > ฉุนเฉียว

ตัวละครผู้ชายสีแดง แสดงถึงความโกรธ บางทีก็ทำอะไรโดยไม่ทันคิดเยอะๆ เวลาโกรธมากๆแล้วไฟจะพุ่งแรงมาก
ตัวละคร > อารมณ์ในหัวไรลีย์ > หยะแหยง

ตัวละครผู้หญิงสีเขียว แสดงถึงความรังเกียจทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจ เพื่อป้องกันไรลีย์จากอันตราย
ตัวละคร > อารมณ์ในหัวไรลีย์ > กลั๊วกลัว

ตัวละครผู้ชายสีม่วง มีลักษณะขี้ระแวงและกลัวทุกสิ่งทุกอย่าง แสดงให้เห็นถึงความหวาดกลัวของไรลีย์ มีหน้าที่ทำให้ไรลีย์กลัวเพื่อระวังตัวจากเหตุการณ์ต่างๆ
ผู้ให้เสียงภาษาอังกฤษ

เอมี่ พอลเลอร์ (ลั้ลลา)
ฟิลลิส สมิธ (เศร้าซึม)
มินดี้ เฮลลิ่ง (หยะแหยง)
ลิววิส แบล็ก (ฉุนเฉียว)
บิล เฮเดอร์ (กลั๊วกลัว)
แหล่งข้อมูลอื่น

มหัศจรรย์อารมณ์อลเวง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มหัศจรรย์อารมณ์อลเวง:รายชื่อผู้พากย์เสียงภาษาไทย
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตมหาสารคาม

| --- | --- |
ตราพระพลบดีทรงช้างเอราวัณ  สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย
ชื่อย่อ: มกช.มค. / TNSU MK
คติพจน์: การศึกษาเด่น  เน้นคุณธรรม นำการกีฬา พัฒนาสังคม
ประเภท: วิทยาเขต
สถาปนา: 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 (50 ปี)
รองอธิการบดี: นายกอบกิจ ธรรมานุชิต
ที่ตั้ง: วิทยาเขตมหาสารคาม  เลขที่ 2 ถนนนครสวรรค์ ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม 44000  ประเทศไทย
สี:     สีเขียว-ขาว-เหลือง   สีน้ำตาล (สีวิทยาเขต)
เว็บไซต์: www.tnsumk.ac.th 
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตมหาสารคาม (อังกฤษ: Thailand National Sports University Mahasarakham Campus) เป็นมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติประจำภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ที่ผลิตบัณฑิตด้านการกีฬา ได้แก่ ครูพลศึกษา สุขศึกษา นักวิทยาศาสตร์การกีฬา ผู้ฝึกสอนกีฬา  นักนันทนาการ และผู้สื่อข่าวกีฬา ซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดมหาสารคาม โดยเป็น 1 ใน 4 วิทยาเขต ของมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยถือกำเนิดจากการเปลี่ยนแปลงของระบบราชการเมื่อ ปีพ.ศ 2548 โดยปรับเปลี่ยนมาจากสถาบันการพลศึกษา มหาเป็นมหาวิทยาลัยตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ พ.ศ. 2562
ประวัติ

มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติประจำภาคตะวันออกเฉียงเหนือ วิทยาเขตมหาสารคาม ก่อตั้งเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2517 ในอดีตสังกัดกรมพลศึกษา เป็นหน่วยงานที่มีหน้าที่ดำเนินการผลิตครูพลศึกษา ซึ่งได้เริ่มจัดตั้ง "วิทยาลัยพลศึกษา" ขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2496 เพื่อดำเนินการสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ.สูง) และตั้ง "โรงเรียนฝึกหัดครูพลานามัย" ขึ้นในปีการศึกษา 2501 เพื่อดำเนินการสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษา (ป.กศ.) ต่อมาได้ยุบเลิกโรงเรียนฝึกหัดครูพลานามัย ในปี พ.ศ. 2512 และได้ขยายหลักสูตรของวิทยาลัยพลศึกษาเป็นระดับปริญญาตรี โดยเป็นส่วนหนึ่งของวิทยาลัยวิชาการศึกษา แต่ยังคงดำเนินการโดยกรมพลศึกษา และใช้ชื่อว่า "วิทยาลัยวิชาการศึกษาพลศึกษา" ในปี พ.ศ. 2514 ได้ยุติการดำเนินการวิทยาลัยพลศึกษาในส่วนกลางและโอนวิทยาลัยวิชาการศึกษาพลศึกษา ไปให้วิทยาลัยวิชาการศึกษาดำเนินการต่อไป กรมพลศึกษาได้เปิดดำเนินการผลิตครูพลศึกษาในส่วนภูมิภาค โดยเริ่มเปิด "วิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดเชียงใหม่" ขึ้นเป็นแห่งแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2515 เปิด "วิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดมหาสารคาม" และมีการเปิดเพิ่มขึ้นในจังหวัดต่างๆ เรื่อยมา จนกระทั่งมีวิทยาลัยพลศึกษารวม 17 แห่ง ต่อมาในปี 2548 จึงได้ยกฐานะจาก วิทยาลัยพลศึกษา เป็น "สถาบันการพลศึกษา" และในปี 2562 จึงได้ยกฐานะจาก สถาบันการพลศึกษา เป็น “มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ” โดยวันที่ 23 พฤษภาคม 2562 มีประกาศพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ พ.ศ. 2562 มีผลให้สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตมหาสารคาม เปลี่ยนสถานภาพเป็น "มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตมหาสารคาม"