stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ผลงานของวอลแตร์
ผลงานด้านประวัติศาสตร์ (Les œuvre historiques) > Histoire de Charles XII (1731)

เป็นผลงานประเภทโศกนาฏกรรมร้อยแก้ว ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับพระราชประวัติของพระเจ้าชาร์ลที่ 12 แห่งประเทศสวีเดน และถือว่าเป็นผลงานเชิงประวัติศาสตร์ชิ้นแรกของ วอลแตร์ โดยเนื้อเรื่องแบ่งเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนแรกกล่าวถึงการก้าวขึ้นสู่อำนาจของพระเจ้าชาร์ลที่ 12 ด้วยการพิชิตศัตรูจนราบคาบ ส่วนในครึ่งหลังกล่าวถึงการรตกต่ำและการสูญเสียอำนาจของพระเจ้าชาร์ลที่ 12 วอลแตร์ได้ใช้การบรรยายเหตุการณ์ที่น่าตื่นเต้นโดยเฉพาะการเล่าเรื่องสงคราม นอกจากนั้น เขายังพยามยามที่จะชี้ให้บรรดากษัตริย์ร่วมสมัยของเขาเห็นถึงความผกผันของอำนาจวาสนาและผลร้ายของการคลั่งอำนาจอีกด้วย
ผลงานด้านประวัติศาสตร์ (Les œuvre historiques) > Le Siècle de Louis XIV (1751)

ผลงานชิ้นนี้ถือว่าเป็นวิวัฒนาการก้าวใหม่ของการเขียนงานเชิงประวัติศาสตร์ เนื่องจากก่อนหน้านี้ประวัติศาสตร์เป็นเพียงพงศาวดารที่บันทึกเหตุการต่าง ๆ โดยปราศจากการวิเคราะห์ และกล่าวถึงเฉพาะการยกย่องกษัตริย์และสงคราม ซึ่งต่างกับผลงานชิ้นนี้ของวอลแตร์ที่ให้ความสำคัญเป็นอย่างมากต่อข้อเท็จจริง เคร่งครัดกับลำดับเหตุการณ์ มีการรวบรวมเอกสารจำนวนมากเพื่อนำมาตรวจสอบหาข้อเท็จจริงโดยการวิเคราะห์วิจารณ์ และมิได้ให้ความสำคัญกับบทบาทของกษัตริย์และสงครามแต่เพียงอย่างเดียว แต่เขาได้ให้ความสำคัญแก่นโยบายการปกครอง กฎหมาย ระบบตุลาการ การพาณิชย์ ศาสนา และศิลปะวิทยา อีกด้วย
อาจกล่าวได้ว่าผลงานชิ้นนี้เป็นเอกสารทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญมากอีกชิ้นหนึ่ง เพราะเป็นหลักฐานที่ทำให้เราสามารถศึกษาเรื่องราวในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้เป็นอย่างดี ความตั้งใจแรกของวอลแตร์คือ เขาตั้งใจที่จะวิพากษ์วิจารณ์รัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ทางอ้อม โดยการอาศัยการเปรียบเทียบกับรัชสมัยอันรุ่งโรจน์ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แต่เมื่อได้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลต่าง ๆ แล้ว ความตั้งใจเดิมก็เปลี่ยนไป เนื้อหาโดยรวมวอลแตร์ได้วิเคราะห์ถึงราชสำนัก รัฐบาล ศิลปะ ปัญหาทางศาสนาในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แนวความคิดของผลงานชิ้นนี้คือ “ราชาผู้รู้แจ้ง” เท่านั้นที่จะนำมาซึ่งความสงบสุขความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจและศิลปะวิทยาการในประเทศฝรั่งเศส ดังนั้นเราอาจสรุปได้ว่าศตวรรษของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เป็นยุคที่มีความสำคัญต่อการสร้างสรรค์อารยธรรมของมนุษย์อย่างแท้จริง
ผลงานด้านประวัติศาสตร์ (Les œuvre historiques) > Essai sur les mœurs et l’esprit des nations (1756)

ความเรียงว่าด้วยเรื่องขนบธรรมเนียมประเพณี วอลแตร์ได้ชี้ให้เห็นถึงความก้าวหน้าทางด้านวัตถุ วิทยาศาสตร์และศิลปวัฒนธรรมทั้งในโลกตะวันตกและตะวันออก เขาได้เน้นถึงความสำคัญของจารีตประเพณี ความเชื่อของคนในสังคม และชี้ให้เห็นถึงความเป็นเอกภาพที่อยู่ในส่วนลึกของธรรมชาติมนุษย์ที่อยู่ในทุกแห่งหน อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังยึดมั่นที่จะประณามความบ้าคลั่งทางศาสนาเช่นเดิม แต่ก็มีสิ่งใหม่ 2 ประการในผลงานทางประวัติศาสตร์ชิ้นนี้ คือ ประการแรก วอลแตร์เน้นว่าความบังเอิญเป็นตัวการที่ช่วยคลี่คลายเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ได้ ประการที่สองคือ เขาได้เน้นให้เห็นถึงบทบาทของมหาบุรุษ เช่น พระเจ้าชาร์ลมาญ (Charlemagne) ว่าเป็นผู้นำมนุษย์ไปสู่ความก้าวหน้าทางวิทยาการและอารยธรรม
จดหมาย (La correspondance)

จดหมายของวอลแตร์ จัดได้ว่าเป็นวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่ไม่ด้อยไปกว่าผลงานประเภทอื่น ๆ วอลแตร์เขียนจดหมายติดต่อกับผู้คนทั่วทั้งยุโรป รวมถึงกษัตริย์และขุนนางผู้มีอำนาจ จดหมายของเขามีจำนวนมากกว่า 10,000 ฉบับ จดหมายเหล่านี้ได้แสดงถึงเหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นตลอดศตวรรษที่ 18 รวมถึงการถกปัญหาต่าง ๆ ซึ่งสามารถนำมาเป็นหลักฐานเพื่อศึกษาเรื่องราวในสมัยนั้นได้
กวีนิพนธ์ (Les œuvres poétiques)

นอกจากวอลแตร์จะได้ชื่อว่าเป็นนักปรัชญา นักประวัติศาสตร์ นักเขียนบทละครและนักเล่านิทานแล้ว ในด้านกวีนิพนธ์ เขาก็ได้ชื่อว่าเป็นกวีคนหนึ่งที่มีชื่อเสียงเช่นกัน งานเขียนประเภทนี้มีอยู่หลายชนิดด้วยกัน ทั้งกวีประเภทแสดงความรู้สึก (Lyrique) และแม้แต่มหากาพย์ (Epique)
ผลงานประเภทนี้ที่สำคัญ ได้แก่
La Henriade (1728)
Poème sur le désastre de Lisbonne (1756)
กวีนิพนธ์ (Les œuvres poétiques) > La Henriade (1728)

มหากาพย์ La Henriade บทกลอนขนาดยาวที่วอลแตร์แต่งขึ้นขณะที่ถูกขังที่คุกบาสตีย์ เพื่อสดุดีพระเจ้าเฮนรี่ที่ 4 (Henri IV) แห่งฝรั่งเศส ในฐานะกษัตริย์ที่ทรงขันติธรรมในด้านศาสนา คือทรงเป็นผู้บัญญัติ “L’Edit de Nantes” ซึ่งเป็นกฎหมายที่ช่วยให้สงครามระหว่างพวกคาทอลิกและโปรแตสแตนท์ยุติลงได้ วอลแตร์ได้โจมตีความบ้าคลั่งทางศาสนา ซึ่งได้มากระทบวิถีชีวิตของกษัตริย์ผู้กล้าพระองค์นี้อีกด้วย
กวีนิพนธ์ (Les œuvres poétiques) > Poème sur le désastre de Lisbonne (1756)

บทกวีว่าด้วยภัยพิบัติที่เมืองลิสบอนน์‘ เป็นบทกวีที่วอลแตร์เขียนเมื่อทราบข่าวแผ่นดินไหวในเมืองลิสบอนน์ เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1755 ซึ่งแผ่นดินไหวครั้งนี้ก่อให้เกิดอัคคีภัยครั้งใหญ่ ทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 25,000 คน เขารู้สึกสะเทือนใจกับเหตุการณ์ครั้งนี้มาก เขาจึงเขียนบทกวีนี้เพื่อกล่าวประณามโชคชะตา (La providence) หรือพระผู้เป็นเจ้า รวมถึงความเชื่อทางศาสนาในสมัยนั้นว่า “ทุกสิ่งทุกอย่างที่พระเจ้าประทานเป็นไปด้วยดี“ กล่าวได้ว่าบทกวีนี้ทำให้วงการศาสนจักรสั่นสะเทือน อย่างไรก็ตามวอลแตร์ไม่สามารถเป็นกวีที่ยิ่งใหญ่ได้เพราะขาดจินตนาการอ่อนไหวและคอยที่จะเสียดสีโจมตีผู้อื่น
บทละคร (Les œuvres dramatiques)

อาจกล่าวได้ว่า วอลแตร์เปรียบเสมือนตัวแทนของการเขียนบทละครโศกนาฏกรรมแนวคลาสสิกของศตวรรษที่ 18 แม้ว่าบทละครโศกนาฏกรรมจะเป็นผลงานด้านวรรณคดีที่ส่งผลให้เขาเป็นที่รู้จักและมีฐานะเทียบเท่ากอร์เนย (Corneille) และราซีน (Racine) นักเขียนบทละครโศกนาฏกรรมที่ยิ่งใหญ่แห่งศตวรรษที่ 17 แต่เขาก็ไม่ประสบความสำเร็จในด้านนี้นัก เนื่องจากเขาต้องการใช้บทละครของเขาเป็นเครื่องมือในการเผยแพร่ความคิดทางปรัชญาของเขา บทละครส่วนใหญ่ของเขาจึงมีเนื้อหาที่แสดงให้เห็นถึงการปลุกสำนึกสังคมในด้านการเมือง ศาสนาและศีลธรรม และเขายังสอดแทรกความคิดเสียดสีโจมตีผู้อื่นมากเกินไปอีกด้วย อย่างไรก็ตามสำหรับวงการละครฝรั่งเศสนั้น วอลแตร์นับว่าเป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญ ทั้งในฐานะนักประพันธ์และผู้ที่มีบทบาทต่อการแสดงละครเวทีฝรั่งเศส
ผลงานประเภทนี้ที่สำคัญ ได้แก่
Œdipe (1718)
Zaïre (1732)
Mohamet (1742)
Mérope (1743)
ในที่นี้ขอกล่าวถึงเรื่องที่โดดเด่น คือ
บทละคร (Les œuvres dramatiques) > Œdipe (1718)

บทละครโศกนาฏกรรมเรื่องนี้เป็นผลงานชิ้นแรกที่สร้างชื่อเสียงให้กับวอลแตร์เป็นอย่างมาก เขาเขียนขึ้นขณะที่อยู่ในคุกเพื่อต่อต้านความเชื่อทางศาสนา ความเชื่อเรื่องโชคเคราะห์และชะตาลิขิต และเพื่อเน้นความสำคัญของเสรีภาพของมนุษย์ โดยเป็นเรื่องราวของชายหนุ่มที่ชื่อ เออดิปป์ ซึ่งได้ฆ่าพ่อของตนเองที่ชื่อ ไลนัส ตาย และไปแต่งงานกับหญิงคนหนึ่ง นามว่าโจคาสต์ โดยมารู้ที่หลังว่าผู้หญิงคนนี้เป็นแม่ของเขาเอง ดังนั้นเขาจึงลงโทษตัวเองโดยการควักลูกตา และแม่ก็ฆ่าตัวตาย
บทละคร (Les œuvres dramatiques) > Zaïre (1732)

บทละครโศกนาฏกรรมเรื่องนี้ของวอลแตร์ดัดแปลงบทละครมาจากเรื่อง โอเธลโล (Othello) ของเชคสเปียร์ เนื่องจากวอลแตร์มีความนิยมชมชอบละครของเชคสเปียร์ เขาจึงพยายามที่จะนำองค์ประกอบที่เขาเชื่อว่าดีในละครของเชคสเปียร์มาผสมผสานเข้ากับโศกนาฏกรรมแนวคลาสสิก ได้แก่ การแสดงอารมณ์ความรู้สึกอย่างรุนแรง เหตุการณ์อันน่าตื่นเต้น ฉากที่มีละครต่างถิ่น ตัวละคร แก่นเรื่อง การผูกเรื่อง ซึ่งองค์ประกอบเหล่านี้เป็นสิ่งที่อยู่นอกกฎเกณฑ์เอกภาพแบบคลาสสิก
แก่นของละครเรื่องนี้คือ ความรัก จึงทำให้ละครเรื่องนี้ต่างออกไปจากลักษณะความเป็นโศกนาฏกรรมแนวคลาสสิก สำหรับละครเรื่องนี้ วอลแตร์ได้แสดงให้เห็นถึงอันตรายจากอารมณ์ที่รุนแรง ความหึงหวง จนนำไปสู่การฆ่าผู้อื่นและการฆ่าตัวตาย ผลงานชิ้นนี้ได้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก
นิทานหรือนิยายเชิงปรัชญา (Les contes ou romans philosophiques)

นิทานนิยายเหล่านี้เป็นงานเขียนเชิงเสียดสี (Satirique) ที่วอลแตร์ใช้เป็นเครื่องมือเผยแพร่ความคิดทางปรัชญาเข้าสู่มหาชน อย่างไรก็ตามเขาก็มีความสามารถในการเล่านิทานเป็นอย่างดี คือ เนื้อเรื่องไม่ซับซ้อน สนุกแฝงอารมณ์ขัน ไม่น่าเบื่อและสามารถใส่รสชาติแก่คุณค่าของสิ่งที่มาจากต่างแดน ดังนั้นงานประเภทนี้เองที่ทำให้วอลแตร์กลายเป็นอมตะ นิทานแต่ละเรื่องจะมุ่งแสดงความคิดที่สำคัญที่สุดหนึ่งอย่างและพร้อมกันนั้นเขาก็เสียดสีและโจมตีสถาบันต่าง ๆ อีกด้วย โดยเฉพาะสถาบันศาสนาและกระบวนการยุติธรรม
นิทานปรัชญาของวอลแตร์ที่สำคัญและน่าสนใจมีอยู่หลายเรื่องด้วยกัน เช่น
Zadig (1747) แสดงให้เห็นถึงความไร้เหตุผลของชะตาลิขิต (La destinée) หรือพระเจ้า (La providence) ซึ่งขาดความยุติธรรม กล่าวคือ คนดียังต้องถูกลงโทษ คนชั่วกลับได้รับรางวัล
Micromégas (1752) กล่าวถึงความสัมพันธ์ของสรรพสิ่ง
Candide (1759) กล่าวได้ว่าเป็นนิทานปรัชญาชิ้นเอกของวอลแตร์ เขาได้โจมตีลัทธิสุทรรศนิยม (L’optimisme) ของ ไลบ์นิซ (Leibnitz) ซึ่งเป็นลัทธิที่สอนให้มนุษย์มองโลกในแง่ดีตลอดเวลา กล่าวคือ  พระเจ้าไม่อาจสร้างโลกที่ดีพร้อมสมบูรณ์ได้ พระเจ้าจึงสร้างโลกให้มีความทุกข์ยากและความเลวร้าย      ดังนั้นเมื่อมนุษย์ได้ผ่านพ้นเหตุการณ์อันเลวร้ายแล้ว ต่อมาก็จะมีความสุขและความดีที่ยิ่งใหญ่ก็จะตามมาเป็นเครื่องชดเชย
L’ingénu (1767) เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับความขัดแย้งระหว่างธรรมชาติกับสังคม และความขาดขันติธรรมของคริสต์ศาสนา
จากผลงานโดยรวมแล้ว เราจะเห็นได้ว่าวอลแตร์พยายามสอดแทรกความคิดทางปรัชญาและการโจมตีเสียดสีต่าง ๆ ไว้มากมายในผลงานของเขาอยู่เสมอ จึงทำให้ผลงานวรรณกรรมบางด้านไม่ประสบความสำเร็จเท่าใดนัก อย่างไรก็ตาม เขาก็ได้ทำให้ชาวฝรั่งเศสในสมัยนั้นมีความคิดตามและความคิดกว้างขึ้นจนทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในหลาย ๆ ด้านในเวลาต่อมา
Zadig ou la destinée

นิยายปรัชญาเรื่องซาดิก หรือชะตาลิขิต นับเป็นผลงานชิ้นเอกชิ้นหนึ่งของวอลแตร์เช่นกัน ซึ่งผลงานชิ้นนี้มีชื่อเสียงมากพอกับนิยายปรัชญาเรื่องอื่น ๆ แห่งยุค วอลแตร์ได้อาศัยจินตนาการจากนิยายตะวันออก ทั้งนี้เพื่อง่ายต่อการเสียดสีและวิจารณ์สังคมฝรั่งเศสสมัยนั้น ดังนั้นอาจกล่าวได้ว่า นิยายปรัชญาเรื่องซาดิกนี้เขาได้แรงบันดาลใจจากชะตาชีวิตที่ผกผันของเขาในราชสำนักระหว่างปี ค.ศ. 1743 - 1747 ที่เกิดจากประสบการณ์อันขมขื่นของวอลแตร์ในราชสำนักแวร์ซาย (Versailles) ก็คงไม่ผิด เนื่องจากในเรื่องนี้วอลแตร์ได้ถ่ายทอดประสบการณ์ของตัวเองผ่านตัวละครเอกของเรื่อง ซึ่งก็คือ ซาดิก
Candide ou l’optimisme

ปรัชญานิยายเรื่องก็องดิดด์ ถือเป็นเรื่องแต่งร้อยแก้วชิ้นเอกของวอลแตร์ ผลงานชิ้นนี้ได้ยืนยันความเป็นปราชญ์ของเขา ผู้ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งความคิดวิพากษ์วิจารณ์ในศตวรรษที่ 18 ได้เป็นอย่างดี
วอลแตร์ใช้นิทานของเขาเป็นสื่อการแสดงความเป็นไปในโลกนี้ เขามักจะแสดงความคิดเห็นผ่านทางตัวละครในนิยายและแสดงความรู้สึก ความคิดเห็นของเขาต่อสังคมในทุก ๆ ด้านผ่านตัวละครเอกในเรื่อง ซึ่งเรื่องนี้เป็นเสมือนภาพสะท้อนชีวิตของวอลแตร์และเป็นผลงานชิ้นสำคัญที่เขาได้แสดงทัศนะและความรู้สึกของเขาได้เป็นอย่างดี
การบวช

การบวช เป็นศัพท์ที่ใช้ในทางศาสนาโดยมีขั้นตอนที่จะทำให้บุคคลธรรมดาผู้นับถือศาสนาต่าง ๆ กลายเป็นนักบวชของศาสนาที่ตนนับถือนั้น การบวชมักประกอบไปด้วยพิธีกรรมและแบบพิธีต่าง ๆ ซึ่งขั้นตอนการ
การบวชในศาสนาพุทธ

บทความหลัก: บรรพชา และ อุปสมบท
ในพระพุทธศาสนา เรียกการบวชว่าการอุปสมบท (บาลี: อุปสมฺปทา) แต่เดิมนั้น การบวชเรียกว่าบรรพชา (บาลี: ปพฺพชฺชา แปลว่า เว้นทั่ว, เว้นจากความชั่วทุกอย่าง) ปัจจุบันคำว่าบรรพชาใช้กับการบวชสามเณร ในขณะที่อุปสมบทใช้กับการบวชพระภิกษุ
การบวชโดยนัยแล้วคือ การละทิ้งวิถีชีวิตความเป็นอยู่เดิม สู่ วิถีชีวิตความเป็นอยู่ใหม่ ตามครรลองแห่งมรรค เพื่อเป็นการง่าย เพื่อเป็นการสะดวก เป็นทางอันปลอดโปร่ง แก่การบรรลุถึงซึ่งวัตถุประสงค์ คือ ความบริสุทธิ์หลุดพ้น ปราศจากมลทิน หมดจดจากความเศร้าหมอง และเป็นอิสระจากพันธนาการเครื่องร้อยรัดทั้งปวง
ในสมัยพุทธกาล การบวชมี 8 อย่าง ได้แก่ คือ
เอหิภิกขุอุปสัมปทา เป็นการบวชที่พระโคตมพุทธเจ้าประทานแก่พระสาวกบางองค์ด้วยพระองค์เอง ด้วยการตรัสว่า "เอหิ ภิกขุ แปลว่า เธอจงมาเป็นภิกษุเถิด" พระอัญญาโกณฑัญญะเป็นคนแรกและพระสุภัททะเป็นคนสุดท้ายที่พระพุทธเจ้าทรงบวชด้วยวิธีนี้
ติสรณคมนูปสัมปทา เป็นการบวชโดยให้ผู้ขอบวชเปล่งวาจาต่อหน้าพระสาวกว่าขอพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งสามครั้ง ปัจจุบันวิธีนี้ใช้ในการบรรพชาสามเณร
ญัตติจตุตถกัมมอุปสัมปทา เป็นการบวชโดยให้คณะสงฆ์ประชุมกันในอุโบสถ โดยมีพระภิกษุรูปหนึ่งแจ้งว่ามีผู้ขอบวช เมื่อประกาศครบสี่ครั้งไม่มีพระรูปใดคัดค้าน ถือว่าผู้ขอบวชได้รับการยอมรับให้เป็นพระภิกษุ
ครุธัมมปฏิคคหณูปสัมปทา เป็นการบวชโดยที่พระพุทธเจ้าประทานครุธรรม 8 ประการ แก่พระนางมหาปชาบดีและสตรีชาวสากยะ 500 คน เมื่อพวกนางยอมรับครุธรรมก็ได้รับสถานะเป็นภิกษุณี
อัฏฐวาจิกาอุปสัมปทา เป็นการบวชภิกษุณีโดยให้รับญัตติจตุตถกัมมอุปสัมปทาจากภิกษุณีสงฆ์ก่อนครั้งหนึ่ง และจึงรับญัตติจตุตถกัมมอุปสัมปทาจากภิกษุสงฆ์อีกครั้ง เมื่อผ่านการอุปสมบททั้งสองครั้งแล้วจึงเป็นภิกษุณี
โอวาทปฏิคคหณูปสัมปทา เป็นการบวชโดยพระพุทธเจ้าประทานพระโอวาทแก่พระมหากัสสปะ เมื่อท่านรับโอวาทแล้วก็เป็นพระภิกษุ
ปัญหาพยากรณูปสัมปทา เป็นการบวชโดยพระพุทธเจ้าทรงตอบปัญหาของสามเณรโสปาก
ทูเตนอุปสัมปทา เป็นการบวชโดยพระพุทธเจ้าทรงส่งทูตของพระองค์ไปบวชหญิงโสเภณีชื่ออัฑฒกาสี
การบวชในศาสนาคริสต์ > โรมันคาทอลิก

บทความหลัก: ศีลอนุกรม
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก การบวชคือพิธีรับศีลอนุกรมซึ่งมีอยู่ 3 ขั้น คือ พันธบริกร บาทหลวง และมุขนายก พิธีบวชมุขนายกเรียกว่าการอภิเษก (consecration)
กฎเกณฑ์การบวชในนิกายโรมันคาทอลิกคริสตจักรละตินถูกกำหนดไว้ในประมวลกฎหมายพระศาสนจักร ค.ศ. 1983 เช่นผู้บวชต้องเป็นบุรุษที่บรรลุนิติภาวะแล้ว ไม่เบี่ยงเบนทางเพศ สมัครใจถวายชีวิตรับใช้พระเจ้าด้วยการทำงานในคริสตจักร และต้องถือโสดตลอดชีพ ผู้ที่บวชแล้วไม่ว่าในขั้นใดเรียกโดยรวมว่าเคลอจี เคลอจีแต่ละประเภทจะมีหน้าที่แตกต่างกันในพิธีมิสซา
การบวชในศาสนาคริสต์ > โปรเตสแตนต์

ในคริสตจักรฝ่ายโปรเตสแตนต์เรียกการบวชว่าการสถาปนา มีเฉพาะในบางคริสตจักร เช่น แองกลิคัน มีการสถาปนา 3 ขั้นเช่นเดียวกับนิกายโรมันคาทอลิก แต่บัญญัติศัพท์ต่างกัน โดยเรียกว่า มัคนายก ปุโรหิต และบิชอป ในคริสตจักรฝ่ายแองกลิคันอนุญาตการสถาปนาสตรีเป็นเคลอจีในทุกระดับขั้น เมื่อรับการสถาปนาถือว่าเป็นศาสนาจารย์ และใช้คำว่าศาสนาจารย์นำหน้าชื่อ
การบวชในศาสนายูดาห์

การบรรพชาเป็นสามเณร ตามพระวินัยบัญญัติ อนุญาตให้พระอุปัชฌาย์สามารถทำการบรรพชาได้โดยไม่ต้องประชุมสงฆ์
การบวชของประเทศฝรั่งเศส
เจ้าหญิงโซฟี เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งลีชเทินชไตน์

เจ้าหญิงโซฟี เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งลีชเทินชไตน์ เคาน์เตสแห่งรีทแบร์ค (เดิม ดัชเชสโซฟีในบาวาเรีย; 28 ตุลาคม ค.ศ. 1967) เป็นพระธิดาในเจ้าชายแม็ก ดยุกในบาวาเรีย กับเจ้าหญิงเอลีซาเบ็ท ดัชเชสในบาวาเรีย ฐานันดรศักดิ์ของเจ้าหญิงโซฟีเมื่อแรกพระราชสมภพคือ เฮอร์รอยัลไฮเนส พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับอาล็อยส์ เจ้าชายรัชทายาท กระนั้น พระสวามีของพระองค์มีฐานันดรศักดิ์ ฮิสเซอรีนไฮเนส ซึ่งเป็นฐานันดรน้อยกว่าพระองค์ แต่พระองค์ก็ได้รับการยกเว้น และสามารถใช้ฐานันดรเมื่อแรกประสูติได้ดังเดิม พระองค์และเจ้าชายอาล็อยส์ มีพระโอรส-ธิดารวม 4 พระองค์
พระประวัติ

เจ้าหญิงโซฟีเป็นพระธิดาคนโตในบรรดาพระบุตรทั้ง 5 พระองค์ ในเจ้าชายแม็ก ดยุกในบาวาเรีย กับเอลีซาเบ็ท ดัชเชสในบาวาเรีย พระองค์เสด็จประสูติ ณ มิวนิก ประเทศเยอรมนี
แหล่งข้อมูลอื่น

H.R.H. Hereditary Princess Sophie เก็บถาวร 2019-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - official website of the Princely House of Liechtenstein
รายชื่อละครโทรทัศน์ของดาราวีดีโอ

ละครของดาราวีดีโอ เป็นผลงานละครโทรทัศน์ของ บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด ที่ออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2525 ถึงปัจจุบัน ทาง ช่อง 7 เอชดี
ละครโทรทัศน์ > ละครที่ออกอากาศระหว่างปี 2525 - 2529 > ละครที่ออกอากาศปี 2525

| ชื่อเรื่อง | นักแสดงนำ | วันออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
| สุวรรณหงส์ | ศุภชัย เธียรอนันต์, ปริศนา วงศ์ศิริ | จันทร์-อังคาร,  7 มิถุนายน 2525 - 9 พฤศจิกายน 2525 |
| นกกระจาบ | คมสัน สุริยา, ทัศนีย์ สีดาสมุทร | จันทร์-อังคาร,  15 พฤศจิกายน 2525 - 15 มีนาคม 2526 |
| เกวลีสอยดาว | กาญจนา นิ่มนวล | พุธ-พฤหัสบดี,  17 มีนาคม 2525 - 1 กรกฎาคม 2525 |
| พ่อจอมวุ่น | ยมนา ชาตรี, รุ่งทิพย์ เนตรวงศ์งาม | พุธ-พฤหัสบดี,  7 กรกฎาคม 2525 - 7 ตุลาคม 2525 |
| เงา | อัศวิน รัตนประชา, อรดี อิงคุตานนท์, เทพยุดา ศรียาภัย | พุธ-พฤหัสบดี,  13 ตุลาคม 2525 - 10 กุมภาพันธ์ 2526 |
| คมพยาบาท | ปริญญา สุขอารมณ์, อรดี อิงคุตานนท์, ศศิวรรณ นันทิยารักษ์, เมธี บันเทิง | ศุกร์-เสาร์,  6 มีนาคม 2525 - 28 สิงหาคม 2525 |
| ผู้สืบสกุล | พล พลากร, กาญจนา นิ่มนวล | ศุกร์-เสาร์,  3 กันยายน 2525 - 12 พฤศจิกายน 2525 |
| ลมรัก | อัศวิน รัตนประชา, กษศริน พูนลาภ | ศุกร์-เสาร์,  19 พฤศจิกายน 2525 - 29 มกราคม 2526 |
ละครโทรทัศน์ > ละครที่ออกอากาศระหว่างปี 2525 - 2529 > ละครที่ออกอากาศปี 2526

| ชื่อเรื่อง | นักแสดงนำ | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
| สี่ยอดกุมาร | ศิรินภา สว่างล้ำ,  ศุภชัย เธียรอนันต์, ทัศนีย์ สีดาสมุทร, ยมนา ชาตรี | จันทร์-อังคาร,  21 มีนาคม 2526 - 19 กรกฎาคม 2526 |
| สิงหไกรภพ | สุริยา ชินพันธุ์, คุณดวงพร เอกศาสตร์ | จันทร์-อังคาร,  25 กรกฎาคม 2526 - 19 ธันวาคม 2526 |
| ขวานฟ้าหน้าดำ | ศุภชัย เธียรอนันต์,  ผุสรัตน์ ดารา, ด.ช.บอย เนติลักษณ์ | จันทร์-อังคาร,  20 ธันวาคม 2526 - 17 เมษายน 2527 |
| กิ่งไผ่ | เมธี บันเทิง, นิลเนตร นฤมล, ชลิต เฟื่องอารมย์, สุประวัติ ปัทมสูต, จิตรลดา สัจจะเทพ | พุธ-พฤหัสบดี,  16 กุมภาพันธ์ 2526 - 12 พฤษภาคม 2526 |
| โรงแรมวิปริต | อัศวิน รัตนประชา  รัชนู บุญชูดวง  ยมนา ชาตรี เกษศริน พูนลาภ | พุธ-พฤหัสบดี,  21 ธันวาคม 2526 - 21 มีนาคม 2527 |
| ลับแลใจ | อัศวิน รัตนประชา เกษศริน พูนลาภ กาญจนา นิ่มนวล | ศุกร์-เสาร์,  4 กุมภาพันธ์ 2526 - 28 พฤษภาคม 2526 |
| คุณหญิงพวงแข | พล พลาพร จิตรลดา สัจจะเทพ นันทวัน เมฆใหญ่ | ศุกร์-เสาร์,  3 มิถุนายน 2526 - 1 ตุลาคม 2526 |
| อุบัติเหตุ | พล พลาพร มนฤดี ยมาภัย ยมนา ชาตรี | ศุกร์-เสาร์,  7 ตุลาคม 2526 - 20 มกราคม 2527 |
ละครโทรทัศน์ > ละครที่ออกอากาศระหว่างปี 2525 - 2529 > ละครที่ออกอากาศปี 2527

| ชื่อเรื่อง | นักแสดงนำ | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
| ไชยเชษฐ์ | สุริยา ชินพันธุ์ ผุสรัตน์ ดารา | จันทร์-อังคาร,  23 เมษายน 2527 - 24 กรกฎาคม 2527 |
| เหรียญมรดก | ศุภชัย เธียรอนันต์ มนฤดี ยมาภัย | จันทร์-อังคาร,  30 กรกฎาคม 2527 - 8 มกราคม 2528 |
| หลวงตา | สุประวัติ ปัทมสูต เดือนเต็ม สาลิตุล โกวิท วัฒนกุล อนุสรณ์ เตชะปัญญา | พุธ-พฤหัสบดี,  19 ธันวาคม 2527 - 28 กุมภาพันธ์ 2528 |
| ชลธีพิศวาส | เมธี บันเทิง นิลเนตร นฤมล ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา | ศุกร์-เสาร์,  21 มกราคม 2527 - 30 มีนาคม 2527 |
| นางแมวป่า | อัศวิน รัตนประชา มนฤดี ยมาภัย  วิยะดา อุมารินทร์ ปนัดดา โกมารทัต อุทุมพร ศิลาพันธุ์ | ศุกร์-เสาร์,  31 มีนาคม 2527 - 7 กรกฎาคม 2527 |
| ตราไว้ในดวงจิต | นาท ภูวนัย รัชนู บุญชูดวง ธิติมา สังขพิทักษ์ ชาญวุฒิ พรหมสาขา ณ สกลนคร  ด.ญ.วันวิสาข์ ดำขำ ด.ช.บอย เนติลักษณ์(อภิชาติ สามารถ) | ศุกร์-เสาร์,  13 กรกฎาคม 2527 - 22 กันยายน 2527 |
| บ้านสอยดาว | ศรัณยู วงศ์กระจ่าง ธงไชย แมคอินไตย์ ผุสรัตน์ ดารา มยุรา ธนะบุตร อุทุมพร ศิลาพันธุ์ | ศุกร์-เสาร์,  28 กันยายน 2527 - 26 มกราคม 2528 |
ละครโทรทัศน์ > ละครที่ออกอากาศระหว่างปี 2525 - 2529 > ละครที่ออกอากาศปี 2528

| ชื่อเรื่อง | นักแสดงนำ | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
| จินดาสมุทร | สุริยา ชินพันธุ์ ดวงพร เอกศาสตร์ ด.ช.บอย เนติลักษณ์ | จันทร์-อังคาร,  14 มกราคม 2528 - 28 พฤษภาคม 2528 |
| เทพสังวาลย์ | คมสัน สุริยา เกษศริน พูนลาภ | นทร์-อังคาร,  3 มิถุนายน 2528 - 30 กันยายน 2528 |
| จอมขมังเวทย์ | ชาตรี พิณโณ เกษศริน พูนลาภ | จันทร์-อังคาร,  1 ตุลาคม 2528 - 31 ธันวาคม 2528 |
| จุดหมายปลายทาง | ทัศนีย์ สีดาสมุทร์ | พุธ-พฤหัสบดี,  23 ตุลาคม 2528 - 20 กุมภาพันธ์ 2529 |
| พลับพลึงสีชมพู | ธงไชย แมคอินไตย์  มนฤดี ยมาภัย ธิติมา สังขพิทักษ์ | ศุกร์-เสาร์,  1 กุมภาพันธ์ 2528 - 31 พฤษภาคม 2528 |
| มัสยา | ศรัณยู วงษ์กระจ่าง มนฤดี ยมาภัย มยุรา ธนะบุตร อำภา ภูษิต | ศุกร์-เสาร์,  25 ตุลาคม 2528 - 1 มีนาคม 2529 |
| กิ่งมัลลิกา | อำภา ภูษิต เฉลา ประสพศาสตร์ วจี อรรถไกวัลวที วิยะดา อุมารินทร์ ดวงตา ตุงคะมณี | ศุกร์-เสาร์,  1 มิถุนายน 2528 - 10 สิงหาคม 2528 |
ละครโทรทัศน์ > ละครที่ออกอากาศระหว่างปี 2525 - 2529 > ละครที่ออกอากาศปี 2529

| ชื่อเรื่อง | นักแสดงนำ | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
| ทิพย์เกสร | ปิยะดา เพ็ญจินดา ศุภชัย เธียรอนันต์ ชาลินี ดารา | จันทร์-อังคาร,  6 มกราคม 2529 - 4 มีนาคม 2529 |
| แว่วเสียงซอ | โกวิท วัฒนกุล สุรัตนา ข้องตระกูล อุทุมพร ศิลาพันธุ์ | จันทร์-อังคาร,  10 มีนาคม 2529 - 20 พฤษภาคม 2529 |
| แม่ปูเปรี้ยว | ฉัตรชัย เปล่งพานิช อรพรรณ พานทอง นาท ภูวนัย | พุธ-พฤหัสบดี,  3 กรกฎาคม 2529 - 25 กันยายน 2529 |
| มัตติกา | อภิชาติ หาลำเจียก อรพรรณ พานทอง เกษศริน พูนลาภ โฉมฉาย ฉัตรวิไล | ศุกร์-เสาร์,  7 มีนาคม 2529 - 17 พฤษภาคม 2529 |
| น้ำผึ้งขม | นิรุตติ์ ศิริจรรยา มนฤดี ยมาภัย อำภา ภูษิต | ศุกร์-เสาร์,  23 พฤษภาคม 2529 - 5 กันยายน 2529 |
| แหวนทองเหลือง | อภิชาติ หาลำเจียก นาถยา แดงบุหงา เยาวเรศ นิสากร เกษศริน พูลลาภ | ศุกร์-เสาร์,  6 กันยายน 2529 - 4 มกราคม 2530   (มีการปรับผังใหม่เป็น ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เริ่มวันอาทิตย์ที่ 4 มกราคม 2530, เสนอเป็นตอนอวสานพอดี) |
ละครโทรทัศน์ > ละครที่ออกอากาศระหว่างปี 2530 - 2539 > ละครที่ออกอากาศปี 2530

| ชื่อเรื่อง | นักแสดงนำ | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
| ทองเนื้อเก้า | โกวิท วัฒนกุล อภิรดี ภวภูตานนท์ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง สาวิตรี สามิภักดิ์ | จันทร์-อังคาร, 5 มกราคม 2530 - 26 พฤษภาคม 2530 |
| เดือนครึ่งดวง | ชไมพร จตุรภุช ปนัดดา โกมารทัต เฉลิมพร พุ่มพันธ์วงศ์ | พุธ-พฤหัสบดี, 23 เมษายน 2530 - 23 กรกฎาคม 2530 |
| หนุ่มทิพย์ | ปัญญา นิรันดร์กุล เพ็ญพิสุทธิ์ คงสมุทร โกวิท วัฒนกุล มยุรา ธนะบุตร | พุธ-พฤหัสบดี,  29 กรกฎาคม 2530 - 5 พฤศจิกายน 2530 |
| แก้วกลางดง | พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง อรพรรณ พานทอง อุทุมพร ศิลาพันธุ์ ธีรวัฒน์ ทองจิตติ | พุธ-พฤหัสบดี,  11 พฤศจิกายน 2530 - 25 กุมภาพันธ์ 2531 |
| บ้านทรายทอง | ศรัณยู วงศ์กระจ่าง มนฤดี ยมาภัย ดวงตา ตุงคะมณี ปรัชญา อัครพล | ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์,  9 มกราคม 2530 - 29 มีนาคม 2530 |
| พจมาน สว่างวงศ์ | ศรัณยู วงศ์กระจ่าง มนฤดี ยมาภัย ดวงตา ตุงคะมณี ปรัชญา อัครพล | ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์,  3 เมษายน 2530 - 21 มิถุนายน 2530 |
| หัวใจสองภาค | นพพล โกมารชุน พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง  อลิษา ขจรไชยกุล พิราวรรณ ประสพศาสตร์ | ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์,  26 มิถุนายน 2530 - 13 กันยายน 2530 |
|  สกาวเดือน รัศมีแข | อภิชาติ หาลำเจียก มนฤดี ยมาภัย เนาวรัตน์ ยุกตะนันทน์ อำภา ภูษิต พีระพงษ์ พลชนะ | ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์,  18 กันยายน 2530 - 6 ธันวาคม 2530 |
| กว่าจะรู้เดียงสา | สิวะ แตรสังข์ มาช่า วัฒนพานิช พิศมัย วิไลศักดิ์ ดวงดาว จารุจินดา ปทุมวดี โสภาพรรณ รอง เค้ามูลคดี | ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์,  11 ธันวาคม 2530 - 28 กุมภาพันธ์ 2531 |
ละครโทรทัศน์ > ละครที่ออกอากาศระหว่างปี 2530 - 2539 > ละครที่ออกอากาศปี 2531

| ชื่อเรื่อง | นักแสดงนำ | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
| ปราสาทมืด | นิรุตติ์ ศิริจรรยา ปรียานุช ปานประดับ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง สุรัตนา ข้องตระกูล | จันทร์-อังคาร,  5 กรกฎาคม 2531 - 27 กันยายน 2531 |
| แผลเก่า | บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ ชุติมา นัยนา | จันทร์-อังคาร,  3 ตุลาคม 2531 - 28 พฤศจิกายน 2531 |
| ช่อปาริชาต | สถาพร นาควิลัย เพ็ญพิสุทธิ์ คงสมุทร  ภัสสร บุณยเกียรติ | จันทร์-อังคาร,  29 พฤศจิกายน 2531 - 31 มกราคม 2532 |
| ตุ๊กตา | นิรุตติ์ ศิริจรรยา  มยุรา ธนะบุตร รจิต ภิญโญวนิช ด.ญ.กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ ด.ญ.มารยาท คำนึงเนตร | พุธ-พฤหัสบดี,  2 มีนาคม 2531 - 5 พฤษภาคม 2531 |
| อีสา | อภิรดี ภวภูตานนท์ วีรยุทธ รสโอชา ปัญญา นิรันดร์กุล เยาวเรศ นิสากร  อนุชิต จุรีเกษ ธนาภรณ์ รัตนเสน ปิยะดา เพ็ญจินดา สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต | ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์,  4 มีนาคม 2531 - 22 พฤษภาคม 2531 |
| สวรรค์เบี่ยง | ยุรนันท์ ภมรมนตรี มนฤดี ยมาภัย เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ มณีนุช เสมรสุต | ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์,  27 พฤษภาคม 2531 - 14 สิงหาคม 2531 |
| ปัญญาชนก้นครัว | สถาพร นาควิลัย ธนาภรณ์ รัตนเสน ดวงตา ตุงคะมณี ดวงดาว จารุจินดา ชลิต เฟื่องอารมย์ | ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์,  19 สิงหาคม 2531 - 6 พฤศจิกายน 2531 |
| จำเลยรัก | ลิขิต เอกมงคล สาวิตรี สามิภักดิ์ ชไมพร จตุรภุช ชนานา นุตาคม อำภา ภูษิต | ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์,  11 พฤศจิกายน 2531 - 29 มกราคม 2532 |
| เรื่องสั้นวันจันทร์ | ละครสั้นจบในตอน จากบทประพันธ์ของ มนัส จรรยงค์ | จันทร์,  5 มกราคม 2531 - 26 ธันวาคม 2531 |
ละครโทรทัศน์ > ละครที่ออกอากาศระหว่างปี 2530 - 2539 > ละครที่ออกอากาศปี 2532

| ชื่อเรื่อง | นักแสดงนำ | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
| แววมยุรา | เล็ก ไอศูรย์  พร้อมพงศ์ นพฤทธิ์ อภิรดี ภวภูตานนท์ มณีนุช เสมรสุต | จันทร์-อังคาร,  6 กุมภาพันธ์ 2532 - 8 พฤษภาคม 2532 |
| แต่งกับงาน | บิลลี่ โอแกน สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์ อนันต์ บุนนาค  อรพรรณ พานทอง อำภา ภูษิต | จันทร์-อังคาร,  9 พฤษภาคม 2532 - 8 สิงหาคม 2532 |
| คนเหนือดวง | บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์  ชุติมา นัยนา กมลชนก โกมลฐิติ ชนประคัลภ์ จันทร์เรือง | จันทร์-อังคาร,  14 สิงหาคม 2532 - 13 พฤศจิกายน 2532 |
| ห้องหุ่น | บดินทร์ ดุ๊ก  ปิยะดา เพ็ญจินดา ธนาภรณ์ รัตนเสน ชไมพร จตุรภุช กาญจนา จินดาวัฒน์ | จันทร์-อังคาร,  14 พฤศจิกายน 2532 - 13 กุมภาพันธ์ 2533 |
| เคหาสน์สีแดง | ยุรนันท์ ภมรมนตรี  ธนาภรณ์ รัตนเสน ลีลาวดี วัชโรบล พิศมัย วิไลศักดิ์ ดวงใจ หทัยกาญจน์ ประพิศ พราวพรรณ สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต  บรรเจิดศรี ยมาภัย | ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์,  3 กุมภาพันธ์ 2532 - 23 เมษายน 2532 |
| อยู่เพื่อรัก | ลิขิต เอกมงคล  มาช่า วัฒนพานิช สมฤทัย กล่อมน้อย สุรัตนา ข้องตระกูล | ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์,  28 เมษายน 2532 - 16 กรกฎาคม 2532 |
| ตำรับรัก | บดินทร์ ดุ๊ก สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์  ตวงสิทธิ์ เรียมจินดา ปิยะดา เพ็ญจินดา | ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์,  21 กรกฎาคม 2532 - 8 ตุลาคม 2532 |
| เมียหลวง | ยุรนันท์ ภมรมนตรี ปรียานุช ปานประดับ อภิรดี ภวภูตานนท์ ทัศนีย์ ชลหวรรณ | ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์,  13 ตุลาคม 2532 - 31 ธันวาคม 2532 |
| ปริศนาของเวตาล | บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์  สมพล กงสุวรรณ ด.ช.ศิริพงษ์ ศุขประยูร  อำภา ภูษิต | เสาร์,  7 มกราคม 2532 - 25 พฤศจิกายน 2532 |