stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กระดูกแข้ง
ภาพอื่นๆ

รยางค์ล่าง
แผนภาพแสดงข้อเข่า
พื้นผิวด้านหน้าของกระดูกขาขวา
พื้นผิวด้านหลังของกระดูกขาขวา
มุมมองด้านหลังของข้อเข่าข้างขวา
มุมมองด้านหน้าของข้อเข่าข้างขวา แสดงกระดูกและเอ็นภายใน
มุมมองด้านหลังของข้อเข่าข้างซ้าย แสดงกระดูกและเอ็นภายใน
ภาพตัดแบ่งครึ่งซ้ายขวา ของข้อเข่าข้างขวา
มุมมองด้านข้างของแคปซูลข้อต่อของข้อเข่าข้างขวา
มุมมองด้านหลังของแคปซูลข้อต่อของข้อเข่าข้างขวา
มุมมองด้านข้างของข้อต่อทาโลครูราข้างซ้าย
ภาพตัดแบ่งหน้าหลังผ่านข้อต่อทาโลครูราและทาโลแคลคาเนียลข้างขวา
ภาพตัดแนวเฉียงของข้อต่อระหว่างกระดูกข้อเท้า และข้อต่อระหว่างข้อเท้าและฝ่าเท้าข้างซ้าย แสดงช่องไขข้อ
ภาพตัดขวางผ่านตรงกลางของขา
แหล่งข้อมูลอื่น

Tibial fractures เก็บถาวร 2011-08-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กระรอกสวน

"กระรอกท้องแดง" เปลี่ยนทางมาที่นี่ บทความนี้เกี่ยวกับกระรอกท้องแดงโดยทั่วไป สำหรับความหมายอื่น ดูที่ กระรอกอิระวดี
| กระรอกสวน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Rodentia
วงศ์:: Sciuridae
สกุล:: Callosciurus
สปีชีส์:: C.  erythraeus
ชื่อทวินาม
Callosciurus erythraeus (Pallas, 1779)

ชนิดย่อย
  C. e. atrodorsalis  C. e. bartoni  C. e. bhutanensis  C. e. bonhotei  C. e. castaneoventris  C. e. erythraeus  C. e. erythrogaster  C. e. flavimanus  C. e. gloveri  C. e. gordoni  C. e. griseimanus  C. e. harringtoni  C. e. hendeei  C. e. hyperythrus  C. e. intermedius  C. e. michianus  C. e. ningpoensis  C. e. pranis  C. e. rubeculus  C. e. schanicus  C. e. siamensis  C. e. sladeni  C. e. styani  C. e. thai  C. e. thaiwanensis  C. e. zimmeensis 

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
  Callosciurus cinnamomeiventris  (Swinhoe, 1862)  Callosciurus cucphuongis Dao Van Tien, 1965  Callosciurus dabshanensis Xu & Chen, 1989  Callosciurus gongshanensis Wang, 1981  Callosciurus griseopectus  (Blyth, 1847)  Callosciurus quinlingensis Xu & Chen, 1989  Callosciurus tsingtauensis  (Hilzheimer, 1906)  Callosciurus wuliangshanensis Li & Wang, 1981 
กระรอกสวน หรือ กระรอกท้องแดง (อังกฤษ: Pallas's squirrel, Red-bellied squirrel; ชื่อวิทยาศาสตร์:  Callosciurus erythraeus) เป็นกระรอกชนิดหนึ่ง เป็นกระรอกขนาดกลาง มีขนาดเล็กกว่ากระรอกหลากสี (C. finlaysonii) เล็กน้อย ทั่วไปลำตัวมีสีน้ำตาลแกมเขียว ลำตัวส่วนล่างขนสีน้ำตาลแดง, ส้ม หรือสีเหลืองนวล แบ่งออกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ถึง 20 ชนิดย่อย บางชนิดย่อยมีปื้นสีดำบริเวณหลังส่วนท้าย หางเป็นพวงสวยงาม มีสีแถบสีเนื้อจาง ๆ สลับดำ บางชนิดย่อยปลายหางมีสีดำ บางชนิดย่อยปลายหางเป็นสีอ่อน มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 20-26 เซนติเมตร ความยาวหาง 20 เซนติเมตร
กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ ภูฏาน อินเดีย จีน ประเทศไทย ลาว เวียดนาม คาบสมุทรมลายู อินโดนีเซีย ปจนถึงเอเชียตะวันออกอย่างไต้หวัน ญี่ปุ่น
กระรอกสวนกินผลไม้และลูกไม้ต่าง ๆ เป็นอาหารรวมถึงสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ อย่างแมลงและหนอน หากินและอาศัยเป็นหลักบนต้นไม้ พบได้ในหลายพื้นที่ทั้งสวนสาธารณะและเมืองใหญ่ นับเป็นกระรอกที่พบได้มากและบ่อยที่สุดในประเทศไทย พบมากตามสวนผลไม้หรือสวนมะพร้าว มักถูกกำจัดหรือจับมาขายเพราะทำลายพืชผล จัดเป็นศัตรูพืชชนิดหนึ่ง ตามปกติจะอาศัยและหากินตามลำพัง เวลาหากินจะเป็นเวลากลางวัน สามารถแทะกินเปลือกไม้เปลือกแข็งหรือผลไม้เปลือกแข็งได้
นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง หากเลี้ยงตั้งแต่เล็ก ๆ ขณะยังไม่หย่านม จะเชื่องกับผู้เลี้ยง ถูกนำไปเป็นสัตว์เลี้ยงในหลายประเทศ จนกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น และไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนในประเทศไทยแต่ประการใด
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Callosciurus erythraeus ที่วิกิสปีชีส์
กระต่ายยุโรป

บทความนี้โดยหลักกล่าวถึงสัตว์ป่า สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยง ดูกระต่ายบ้าน สำหรับข้อมูลทั่วไปของกระต่ายทั้งหมด ดูกระต่าย
| กระต่ายยุโรป ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Pleistocene–Holocene  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   สมัยไพลสโตซีนถึงปัจจุบัน |
| --- | --- |


สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: อันดับกระต่าย Lagomorpha
วงศ์:: วงศ์กระต่าย Leporidae
สกุล:: กระต่ายยุโรป Oryctolagus (Linnaeus, 1758)
สปีชีส์:: Oryctolagus cuniculus
ชื่อทวินาม
Oryctolagus cuniculus (Linnaeus, 1758)


การกระจายพันธุ์:   ถิ่นกำเนิด  นำเข้า
ชื่อพ้อง
 Lepus cuniculus Linnaeus, 1758
กระต่ายยุโรป หรือ กระต่ายบ้าน (อังกฤษ: European rabbit, common rabbit; ชื่อวิทยาศาสตร์: Oryctolagus cuniculus) เป็นกระต่ายพื้นเมืองของแถบยุโรป (สเปน และ โปรตุเกส) และตะวันตกเฉียงเหนือของแอฟริกา (โมร็อกโกและแอลจีเรีย) เป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Oryctolagus ที่ยังสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน แบ่งออกได้เป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ 6 ชนิด
จุดกำเนิด

กระต่ายยุโรปก็มีจุดเริ่มต้นเช่นเดียวกับสัตว์เลี้ยงอื่น ๆ คือเริ่มจากมนุษย์จับกระต่ายยุโรปมาเลี้ยง แต่ระยะเวลาในการเริ่มต้นนำกระต่ายยุโรปมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง เมื่อเปรียบเทียบกับสัตว์เลี้ยงเศรษฐกิจชนิดอื่น ๆ แล้วนับว่ามีอายุสั้นกว่ามาก ประวัติการเริ่มต้นนำกระต่ายยุโรปมาเลี้ยง พึ่งเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 2,000 ปีมานี้ โดยเริ่มในยุคต้นของอาณาจักรโรมัน ประมาณ 100 ปีก่อนคริสต์ศักราช (116-27 ก่อนคริสต์ศักราช)
กระต่ายยุโรป ซึ่งมีถิ่นกำเนิดอยู่ในแถบรอยต่อระหว่างทวีปแอฟริกาหนือและยุโรปตอนใต้ ได้ถูกจับมาเลี้ยงแบบจำกัดเขตตามสวนหรืออุทยานที่มีรั้วหรือกำแพงล้อมรอบแบบกึ่งเลี้ยงกึ่งกระต่ายป่า เพื่อเป็นเกมการล่าสัตว์ของกษัตริย์หรือขุนนาง และเพื่อใช้เป็นอาหารของพวกพระหรือนักบวชชาวโรมันในระหว่างถือบวชก่อน หลังจากนั้นการเลี้ยงกระต่ายก็ค่อย ๆ แพร่หลายไปเรื่อยและมีการพัฒนาขึ้น ทั้งวิธีการเลี้ยงและสายพันธุ์ จากจุดเริ่มต้นของการเลี้ยงในยุโรปตอนใต้ (แถบสเปนและอิตาลีในปัจจุบัน) กระต่ายยุโรปก็ถูกนำไปเลี้ยงแพร่หลายทั่วยุโรป รวมทั้งข้ามไปถึงเกาะอังกฤษ และในยุคกลาง (ราวกลางศตวรรษที่ 17) พวกนักเดินเรือก็นำกระต่ายติดเรือไปด้วย เพื่อใช้เป็นอาหารในเรือและนำไปปล่อยตามเกาะหรือแผ่นดินใหม่ที่ค้นพบ เพื่อใช้เป็นแหล่งอาหาร จึงทำให้กระต่ายแพร่ขยายพันธุ์ไปอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นสัตว์พื้นบ้านของแต่ละท้องถิ่น ตัวอย่างที่เห็นชัดคือ ในช่วงประมาณปี ค.ศ. 1859 กระต่ายเพียงไม่กี่คู่ได้ถูกนำไปปล่อยตามชายฝั่งของประเทศออสเตรเลีย และในระยะเวลาอีกประมาณ 30 ปี ต่อมากระต่ายเหล่านั้นก็แพร่ขยายพันธุ์ เพิ่มจำนวนมากมายเป็นหลายสิบล้านตัว เนื่องจากสภาพภูมิอากาศเหมาะสม มีอาหารเหลือเฟือ และไม่มีศัตรูตามธรรมชาติคอยลดจำนวนประชากร จนกระต่ายกลายเป็นศัตรูสำคัญของการปลูกพืช ที่รัฐบาลออสเตรเลียปัจจุบันต้องค้นคิดหาวิธีการต่าง ๆ มาลดจำนวนกระต่ายในประเทศลง หรืออย่างประเทศสหรัฐอเมริกา เข้าใจกันว่ากระต่ายถูกนำติดตัวไปกับกลุ่มผู้อพยพจากยุโรปสมัยแรกเพื่อใช้เนื้อเป็นอาหาร และแม้จะมีรายงานว่ากระต่ายที่นำติดตัวไปจากยุโรป จะแพร่พันธุ์ในสภาพป่าเขาธรรมชาติของทวีปอเมริกาไม่ดีนัก แต่จำนวนกระต่ายในอเมริกาก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน ดังนั้น ในแง่ของการเลี้ยงกระต่าย จึงถือว่ากระต่ายยุโรป เป็นต้นสายพันธุ์ของกระต่ายที่พัฒนามาเป็นกระต่ายเลี้ยงสวยงามต่าง ๆ หลากหลายสายพันธุ์เช่นในปัจจุบัน
ลักษณะทางกายภาพ

กระต่ายยุโรปเป็นกระต่ายที่มีขนสีน้ำตาลเทา (บางครั้งอาจมีสีดำ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม จัดเป็นกระต่ายขนาดกลาง โดยการจัดมาตรฐาน กระต่ายยุโรปก็ยังจัดอยู่ในช่วง 34 ถึง 50 เซนติเมตร มีน้ำหนักตั้งแต่ 1.1 ถึง 2.5 กิโลกรัม มีหูยาว ขาหลังขนาดใหญ่และ หางสั้นขนปุย เคลื่อนที่โดยการกระโดด ด้วยขาหลังที่ยาวและมีประสิทธิภาพ เพื่ออำนวยความสะดวกในการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ขาด้านหลังมีช่องว่างภายใน มีขนหนาเพื่อรองรับการกระแทกเมื่อกระโดดอย่างรวดเร็ว เท้าที่ยาวและมีพังผืดเพื่อกระจายแรงขณะกระโดด และมีเปลือกตาหรือหนังตาถึง 3 ชั้น
การดำรงชีวิต

เป็นสัตว์สังคม อาศัยในโพรงขนาดย่อม หากินในช่วงเวลาพลบค่ำเป็นส่วนใหญ่ และทำกิจกรรมต่าง ๆ เมื่อฟ้ามืด เพราะประสิทธิภาพในการมองเห็นของกระต่ายจะลดลงในเวลากลางวัน ส่วนเวลากลางวันนั้นจะไม่ทำกิจกรรมใด ๆ จะอาศัยอยู่ในโพรงที่สร้างไว้ และเพื่อหลบภัยจากศัตรูอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Oryctolagus cuniculus
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Oryctolagus cuniculus ที่วิกิสปีชีส์
View the rabbit genome in Ensembl
View the oryCun2 genome assembly in the UCSC Genome Browser.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q25851  Wikispecies: Oryctolagus cuniculus  ADW: Oryctolagus_cuniculus  BioLib: 20569  BOLD: 12087  EoL: 327977  EPPO: ORYTCU  Fauna Europaea: 305538  Fossilworks: 233585  GBIF: 2436940  iNaturalist: 43151  IRMNG: 11398364  ITIS: 180129  IUCN: 41291  MSW: 13500254  NBN: NHMSYS0000080219  NCBI: 9986  NZOR: dbddd9a8-5fac-4758-aa77-1da62f2ab11f  WoRMS: 993620 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
กระต่ายยุโรปใช้เวลากินหญ้าค่อนข้างนาน
กระท่อมเคลาด์สฮิลล์

| กระท่อมเคลาด์สฮิลล์ Clouds Hill |
| --- | --- |
ทรัพย์สินขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติ
ด้านหน้ากระท่อมเคลาด์สฮิลล์

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: กระท่อมชนบทแบบอังกฤษ
เมือง: เวเรม, มณฑลดอร์เซ็ท
ประเทศ: อังกฤษ, สหราชอาณาจักร
พิกัด: 50°43′3.36″N 2°15′3.6″W﻿ / ﻿50.7176000°N 2.251000°W﻿ / 50.7176000; -2.251000
กระท่อมเคลาด์สฮิลล์ (อังกฤษ: Clouds Hill) เป็นกระท่อมหรือบ้านขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากเวเรม, มณฑลดอร์เซ็ททางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษในสหราชอาณาจักร “กระท่อมเคลาด์สฮิลล์” เดิมเป็นบ้านของที.อี. ลอเรนซ์ (“ลอเรนซ์แห่งอาเรเบีย”) ในปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ที่บริหารโดยองค์การอนุรักษ์แห่งชาติ
ประวัติ

ลอเรนซ์เดิมเช่ากระท่อมในปี ค.ศ. 1923 ขณะที่รับราชการในกองรถถังประจำการอยู่ที่แคมพ์โบวิงทัน และต่อมาในปี ค.ศ. 1925 ก็ได้ทำการซื้อ ลอเรนซ์บันทึกไว้ว่า “ไม่มีสิ่งใดอื่นที่เคลาด์สฮิลล์ที่จะต้องคำนึงถึงในโลก ขณะที่เป็นเจ้าของก็จะไม่มีอะไรที่งดงามหรือเป็นเอกลักษณ์ ไม่มีอะไรที่จะยึดข้าพเจ้าเป็นราก”
ในปี ค.ศ. 1935 ลอเรนซ์ลาออกจากกองทหารอากาศ และกลับมาพำนักที่เคลาด์สฮิลล์ เมื่ออายุได้ 46 ปีสองสามอาทิตย์หลังจากลาออกจากราชการลอเรนซ์ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสที่หัวจากอุบัติเหตุจากจักรยานยนต์ไม่ไกลจากกระท่อม และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 ปีต่อมาเอ. ดับเบิลยู. ลอเรนซ์ผู้เป็นน้องและเป็นทายาทก็มอบเคลาด์สฮิลล์ให้แก่องค์การอนุรักษ์แห่งชาติ ที่ทำเป็นพิพิธภัณฑ์อุทิศให้แก่ชีวิตและงานของที.อี. ลอเรนซ์
ตัวกระท่อมยังคงรักษาให้อยู่ในสภาพเดียวกับเมื่อที.อี. ลอเรนซ์ทิ้งเอาไว้เมื่อเสียชีวิต กระท่อมเป็นพิพิธภัณฑ์ที่แสดงรายละเอียดเกี่ยวกับชีวิตอันไม่เหมือนผู้ใดของลอเรนซ์ และสมบัติและเฟอร์นิเจอร์เดิมที่เป็นของลอเรนซ์ ที่สะท้อนให้เห็นถึงบุคลิกอันซับซ้อนและความสัมพันธ์กับตะวันออกกลาง ในปัจจุบันกระท่อมเปิดให้ประชาชนเข้าชมระหว่างปลายเดือนมีนาคมถึงต้นเดือนตุลาคม
ถุงนอน

ถ้ามีผู้มาเยี่ยมเยือนลอเรนซ์ก็จะให้ถุงนอนสำหรับแขกเพื่อนอนค้างคืน ในปี ค.ศ. 1965 ถุงนอนถูกขโมยไป การโจรกรรมถุงนอนตรงกับเวลาเปิดการชมเป็นครั้งแรกของภาพยนตร์เรื่อ “ลอเรนซ์แห่งอาเรเบีย” ซึ่งอาจจะเป็นสาเหตุที่ของการขโมยจากความนิยมอันกว้างขวางของภาพยนตร์
“ถุงนอนที่ใช้เป็นที่นอนของแขกผู้เป็นนักประพันธ์ผู้มีชื่อเสียงที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 20 หลายคนที่บ้านพักของลอเรนซ์ได้รับการส่งคืนมาหลังจากที่ถูกขโมยไป 36 ปี ผู้ดูแลกระท่อมขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติมีความประหลาดใจเป็นอันมากที่ได้รับห่อของจากเบลเยียมที่ภายในเป็นถุงนอน และ บันทึกสั้นๆ ว่า “นี่คือของของคุณ” ตัวถุงนอนปักด้วยคำว่า “ของคุณ” (tuum) เป็นถุงที่แขกใช้นอนค้างคืนที่เคลาด์สฮิลล์ ขณะที่ลอเรนซ์เองนอนในถุงนอนในห้องข้างๆ ที่ปักด้วยคำว่า “ของฉัน” (meum) เจอรามี วิลสันผู้ประพันธ์ประวัติชีวิตของลอเรนซ์กล่าวว่าผู้ได้นอนในถุงก็ได้แก่ จอร์จ เบอร์นาร์ด ชอว์, อี.เอ็ม. ฟอร์สเตอร์ และ โรเบิร์ต เกรฟส”
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กระท่อมเคลาด์สฮิลล์
โรงรถที่เปลี่ยนเป็นTพิพิธภัณฑ์แสดงสิ่งของที่เกี่ยวกับชีวิตของที.อี. ลอเรนซ์
ด้านหลังของกระท่อม
กระหม่อม

มุมมองทางด้านบนของกะโหลกศีรษะของเด็กแรกเกิด แสดงกระหม่อมหน้าและกระหม่อมหลัง
มุมมองทางด้านข้างของกะโหลกศีรษะของเด็กแรกเกิด แสดงกระหม่อมหน้า กระหม่อมข้าง และกระหม่อมกกหู
กระหม่อม หรือ ขม่อม (อังกฤษ: fontanelle) เป็นโครงสร้างทางกายวิภาคศาสตร์ในกะโหลกศีรษะของทารก กระหม่อมเป็นโครงสร้างนิ่มๆ ของศีรษะทารกซึ่งแผ่นกระดูกหุ้มสมองสามารถหดชิดเข้ามาหากันได้ทำให้ศีรษะทารกผ่านช่องคลอดได้ในระหว่างคลอด การกลายเป็นกระดูก (ossification) ของกะโหลกศีรษะทำให้กระหม่อมปิดในระหว่าง 2 ขวบปีแรกของทารก การปิดของกระหม่อมทำให้กระดูกหุ้มสมองเชื่อมต่อกันเป็นข้อต่อแบบซูเจอร์ (suture) กระหม่อมที่เห็นได้ในทารกได้แก่ กระหม่อมหน้า (anterior fontanelle) และกระหม่อมหลัง (posterior fontanelle) และยังมีกระหม่อมที่น่าสนใจอีก 2 คู่ได้แก่ กระหม่อมกกหู (mastoid fontanelle) และกระหม่อมสฟีนอยด์ (sphenoidal fontanelle) รวมมีทั้งหมด 6 กระหม่อม
กะโหลกศีรษะของทารกแรกเกิดประกอบด้วยกระดูก 5 ชิ้นหลักๆ ได้แก่ กระดูกหน้าผาก 2 ชิ้น, กระดูกข้างขม่อม 2 ชิ้น, และกระดูกท้ายทอย 1 ชิ้น กระดูกทั้งหมดเชื่อมกันด้วยข้อต่อแบบซูเจอร์ ซึ่งช่วยในการเคลื่อนที่ของกระดูกระหว่างการคลอดและการเจริญเติบโต กระหม่อมหลังเป็นโครงสร้างบนกะโหลกศีรษะที่เป็นรอยเปิดระหว่างกระดูกที่ถูกปกคลุมด้วยเยื่อแผ่นหนา เป็นรอยเชื่อมระหว่างกระดูกข้างขม่อม 2 ชิ้นและกระดูกท้ายทอย (บริเวณที่เรียกว่า แลมบ์ดา (lambda)) กระหม่อมนี้มักจะปิดระหว่าง 2-3 เดือนแรกหลังคลอด
กระหม่อมหน้าเป็นกระหม่อมที่มีขนาดใหญ่กว่า มีรูปร่างคล้ายสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ซึ่งเป็นจุดเชื่อมระหว่างกระดูกหน้าผาก 2 ชิ้นและกระดูกข้างขม่อม 2 ชิ้น กระหม่อมนี้จะเปิดจนกระทั่งทารกมีอายุประมาณ 2 ปี แต่ทารกที่มีความผิดปกติเช่น โรค cleidocranial dysostosis อาจทำให้กระหม่อมนี้ปิดช้าหรือไม่ปิดเลย กระหม่อมหน้าเป็นบริเวณที่มีความสำคัญทางคลินิก การตรวจร่างกายทารกจำเป็นต้องมีการคลำกระหม่อมหน้าด้วย หากกระหม่อมหน้ายุบลงแสดงถึงภาวะขาดน้ำ (dehydration) ในขณะที่หากกระหม่อมหน้าตึงหรือปูดโปนออกมามากแสดงถึงการเพิ่มของความดันในกะโหลกศีรษะ (intracranial pressure)
พ่อแม่มักจะมีความกังวลว่าทารกอาจมีแนวโน้มได้รับบาดเจ็บที่กระหม่อม แต่ในความเป็นจริงแล้วแม้ว่ากระหม่อมจะนับว่าเป็นบริเวณที่บอบบางของกะโหลกศีรษะ แต่เยื่อแผ่นที่คลุมกระหม่อมอยู่ก็มีความหนามากและทะลุผ่านได้ยากในระดับหนึ่ง กระหม่อมเป็นบริเวณที่ใช้ในการตรวจอัลตร้าซาวด์เพื่อดูภาพสมองของทารก แต่เมื่อกระหม่อมปิดแล้วจะไม่สามารถใช้การอัลตร้าซาวด์ในการสังเกตสมองได้เพราะกระหม่อมจะกลายเป็นกระดูกซึ่งเป็นบริเวณกั้นเสียง
ดูเพิ่ม

กระหม่อมหน้า
กระหม่อมหลัง
กระหม่อมกกหู
กระหม่อมสฟีนอยด์
กระเทียมเถา

| กระเทียมเถา |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: พืช (Plantae)
หมวด:: พืชดอก (Magnoliophyta)
ชั้น:: พืชใบเลี้ยงคู่ (Magnoliopsida)
อันดับ:: แลเมียลิส (Lamiales)
วงศ์:: วงศ์แคหางค่าง (Bignoniaceae)
สกุล:: Mansoa
สปีชีส์:: M.  alliacea
ชื่อทวินาม
Mansoa alliacea (Lam.) A.H. Gentry

ชื่อพ้อง
 Pachyptera hymenaea., A. Gentry  Pseudocalymma alliaceum  Bignonia alliacea  Bignonia aequinoctialis
กระเทียมเถา (อังกฤษ: Garlic vine) พรรณไม้ในวงศ์ Bignoniaceae เป็นไม้เถาเลื้อยเนื้อแข็ง ขนาดกลาง มีลำต้นเป็นเถาใหญ่ แข็งแรง สามารถเลื้อยไปได้ไกลมากกว่า 10 เมตร
กลิ่นของดอกและใบ จะมีกลิ่นเหมือนกระเทียม และรูปทรงเถา จึงเป็นที่มาของชื่อ
เถาอ่อนและส่วนยอดจะเป็นสีเขียว ส่วนเถาแก่จะเป็นสีน้ำตาล มีใบประเภทใบประกอบ มีใบย่อย 1 คู่ ออกตรงข้ามกันตามข้อต้น เป็นไม้ใบบางแต่แข็งกระด้าง รูป ใบรีหรือมน หรือใบรูปไข่ขอบใบเรียบปลายใบและโคนใบแหลมก้านใบสั้นมีมือเกาะอยู่ระหว่างใบ ย่อยแต่ละคู่ในขณะที่ใบยังอ่อน ใบจะมีกลิ่นคล้ายกับกลิ่นกระเทียม
ออกดอกเป็นช่อตามข้อต้น หรือตามโคนกาบใบ ช่อหนึ่งจะมีประมาณ 10 - 20 ดอก ดอกสีม่วงอ่อน ตรงปากดอกหรือกลางดอกสีค่อนข้างขาวมีกลีบเลี้ยง 5 กลีบ โคนกลีบเชื่อมติดกันเล็กน้อย ลักษณะดอก จะเป็นรูปกรวยปากบาน หรือรูปแตร มีกลีบดอกแยกออกเป็น 5 กลีบ เมื่อดอกบานใหม่ ๆ จะเป็นสีขาว แล้วจะกลายเป็นสีชมพูและสีม่วง เมื่อแก่จัด มีเกสรตัวผู้ภายในดอก 4 อัน สั้น 2 อัน และยาวอีก 2 อัน ในช่วงที่ออกดอก กระเทียมเถาจะทิ้งใบหมด
ระเบียงภาพ

ลักษณะดอก กระเทียมเถา มุมต่างๆ
กระเทียมเถา
กระเทียมเถา
กระเทียมเถา
↑  "กระเทียมเถา". clgc.agri.kps.ku.ac.th (ภาษาอังกฤษ).
กระรอกบินเล็ก

| กระรอกบินเล็ก ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไมโอซีนตอนปลาย ถึง ปัจจุบัน |
| --- | --- |

กระรอกบินเล็กปาลาวัน (H. nigripes)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Rodentia
วงศ์:: Sciuridae
เผ่า:: Pteromyini
สกุล:: Hylopetes Thomas, 1908

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
สำหรับกระรอกบินชนิดอื่นที่เคยอยู่ในสกุลนี้มาก่อน ดูที่ กระรอกบินลูกศร
กระรอกบินเล็ก หรือ กระรอกบินหางลูกศร (อังกฤษ: Arrow-tailed flying squirrel) เป็นกระรอกบินขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า 	Hylopetes (/ไฮ-โล-เพ-เตส/) พบในทวีปเอเชียในแถบภูมิภาคเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
การจำแนก

จำแนกออกได้เป็น 10 ชนิด (บางข้อมูลจำแนกออกเป็น 9 ชนิด)
กระรอกบินเล็กเขาสูง, Hylopetes alboniger (Hodgson, 1836) – พบในประเทศไทย
กระรอกบินเล็กอัฟกัน, Hylopetes baberi (Blyth, 1847)
กระรอกบินเล็กบาร์เทล, Hylopetes bartelsi Chasen, 1939
กระรอกบินเล็กแก้มเทา, Hylopetes lepidus (Horsfield, 1823) – พบในประเทศไทย
กระรอกบินเล็กปาลาวัน, Hylopetes nigripes (Thomas, 1893)
กระรอกบินเล็กแก้มขาว, Hylopetes phayrei (Blyth, 1859)  – พบในประเทศไทย
กระรอกบินเล็กเจนติง, Hylopetes platyurus (Jentink, 1890)
กระรอกบินเล็กซิโพรา, Hylopetes sipora Chasen, 1940
กระรอกบินเล็กแก้มแดง, Hylopetes spadiceus (Blyth, 1847)  – พบในประเทศไทย
กระรอกบินเล็กสุมาตรา, Hylopetes winstoni (Sody, 1949)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hylopetes ที่วิกิสปีชีส์
กระแตเหนือ

| กระแตเหนือ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Scandentia
วงศ์:: Tupaiidae
สกุล:: Tupaia
สปีชีส์:: T.  belangeri
ชื่อทวินาม
Tupaia belangeri (Wagner, 1841)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
กระแตเหนือ (อังกฤษ: Northern treeshrew; ชื่อวิทยาศาสตร์: Tupaia belangeri) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในอันดับกระแต (Scandentia) ในวงศ์ Tupaiidae
จัดเป็นกระแต 1 ใน 2 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย นอกเหนือจากกระแตใต้ หรือกระแตธรรมดา (T. glis) มีลักษณะคล้ายคลึงกัน แต่กระแตเหนือมีขนสีน้ำตาลเทา ในขณะที่กระแตใต้จะมีขนสีออกน้ำตาลแดง กระแตใต้ตัวเมียมีเต้านม 6 เต้า ขณะที่กระแตเหนือมีเต้านม 4 เต้า มีความยาวตั้งแต่ปลายจมูกจนถึงรูทวาร 13.5-20.5 เซนติเมตร มีอายุยืนเต็มที่ประมาณ 11 ปี
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ประเทศอินเดีย, พม่า, จีนตอนใต้ และกลุ่มประเทศอินโดจีน ในประเทศไทยพบทั่วทุกภาค ยกเว้นภาคใต้จะพบได้เฉพาะบริเวณเหนือคอคอดกระขึ้นไปเท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tupaia belangeri ที่วิกิสปีชีส์
กระแสน้ำมหาสมุทร

กระแสน้ำมหาสุมทร
กระแสน้ำมหาสุมทร (อังกฤษ: Ocean current) เป็นกระแสน้ำที่ไหลต่อเนื่องในมหาสมุทรซึ่งเกิดจากหมุนเวียนของน้ำในมหาสมุทร ตามระบบเวลาและฤดูกาลที่แน่นอน เช่น คลื่น ลม แรงโคริโอลิส อุณหภูมิ ความแตกต่างของความเค็ม และการเกิดน้ำขึ้นน้ำลงซึ่งเกิดจากแรงดึงดูดของดวงจันทร์และดวงอาทิตย์
กระแตเล็ก

| กระแตเล็ก |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Scandentia
วงศ์:: Tupaiidae
สกุล:: Tupaia
สปีชีส์:: T.  minor
ชื่อทวินาม
Tupaia minor Günther, 1876

ชนิดย่อย
 T. m. humeralis Robinson & Kloss, 1919  T. m. malaccana Anderson, 1879  T. m. minor Günther, 1876  T. m. sincipis Lyon, 1911

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
กระแตเล็ก (อังกฤษ: pygmy treeshrew, lesser treeshrew; ชื่อวิทยาศาสตร์: Tupaia minor) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในอันดับกระแต (Scandentia)
มีลักษณะคล้ายกับกระแตใต้หรือกระแตธรรมดาทั่วไป (T. glis) แต่มีขนาดเล็กกว่ามาก โดยมีความยาวจากปลายจมูกถึงรูทวารเพียง 11-14 เซนติเมตรเท่านั้น พบกระจายพันธุ์ในคาบสมุทรมลายูจนถึงบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา ในประเทศไทยพบได้ในภาคใต้ตอนล่างเท่านั้น  มีทั้งหมด 4 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)
มีระยะเวลาการตั้งท้องนาน 45-55 วัน มีพฤติกรรมชอบกินผลไม้จำพวกมะเดื่อฝรั่งมากที่สุด
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tupaia minor ที่วิกิสปีชีส์
กระเล็นขนปลายหูสั้น

| กระเล็นขนปลายหูสั้น |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Rodentia
วงศ์:: Sciuridae
สกุล:: Tamiops
สปีชีส์:: T.  mcclellandii
ชื่อทวินาม
Tamiops mcclellandii (Horsfield, 1840)

ชนิดย่อย
  T. m. mcclellandii  T. m. barbei  T. m. collinus  T. m. inconstans  T. m. kongensis  T. m. leucotis 
กระเล็นขนปลายหูสั้น หรือ กระถิกขนปลายหูสั้น (อังกฤษ: Himalayan striped squirrel, Burmese striped squirrel; ชื่อวิทยาศาสตร์: Tamiops mcclellandii) เป็นกระรอกขนาดเล็ก ความยาวหัวและลำตัวประมาณ 11–12 เซนติเมตร หางยาวประมาณ 11–13 เซนติเมตร ขนหางสั้นและเรียบติดหนังไม่ฟูเป็นพวงอย่างกระรอกทั่วไป ปลายหูสีขาว ลำตัวสีน้ำตาลอมเทา หลังมีลายแถบขนานกันไปตามแนวสันหลังสีเหลืองหรือสีครีมสลับดำ แถบสีครีมด้านนอกสุดพาดยาวตั้งแต่จมูกไปจนจรดโคนหาง แถบนอกสุดนี้จะกว้างและสีสดกว่าแถบใน และกว้างกว่าของกระเล็นขนปลายหูยาว (T. rodolphii) ส่วนท้องสีเหลืองอ่อน ตัวเมียมีเต้านม 6 เต้า
กระเล็นขนปลายหูสั้นอาศัยได้ทั้งในป่าดิบทึบและป่าโปร่ง รวมถึงตามสวนสาธารณะหรือสวนหลังบ้านในบ้านเรือนของมนุษย์หรือชุมชนเมือง พบได้ทั่วแนวเทือกเขาหิมาลัยมาจนถึงพม่า, จีนตอนใต้ ทางใต้สุดแพร่ไปถึงคาบสมุทรมลายู ในประเทศไทยพบได้ในทางภาคตะวันตกตั้งแต่ใต้สุดจนถึงเหนือสุดของประเทศ รวมถึงภาคกลางตอนบน
มีพฤติกรรมมักหากินตัวเดียว หรืออาจเป็นกลุ่มที่เป็นครอบครัวเดียวกัน หากินในเวลากลางวัน กินผลไม้, เมล็ดพืช, ใบไม้ และแมลงเป็นอาหาร กระโดดและวิ่งไปมาบนกิ่งไม้อย่างคล่องแคล่ว เสียงร้องมีสองแบบ แบบหนึ่งคือ จี้ด ๆ สั้น ๆ คล้ายนก แต่แหลมดังบาดหู และอีกแบบหนึ่งคือเสียงแหลมยาวสั่นระรัวที่ค่อย ๆ ผ่อนเสียงลง
ไม่ได้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 แต่อย่างใด และนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Tamiops mcclellandii
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tamiops mcclellandii ที่วิกิสปีชีส์
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q860585  Wikispecies: Tamiops mcclellandii  ADW: Tamiops_macclellandi  EoL: 4466257  GBIF: 7261516  iNaturalist: 697692  ITIS: 930264  IUCN: 21379  MSW: 12400676  NCBI: 461710
กระโดดค้ำถ่อ

กีฬากระโดดค้ำ
กีฬากระโดดค้ำ (อังกฤษ: Pole vaulting) เป็นกีฬาลู่และลานประเภทหนึ่ง ที่ผู้เล่นจะใช้ไม้ค้ำที่มีลักษณะยาวและโค้งงอได้ (ปัจจุบันมักทำจาก ไฟเบอร์กลาส หรือ คาร์บอนไฟเบอร์) วิ่งแล้วกระโดดค้ำให้พ้นราว มีการแข่งขันในโอลิมปิกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1896 สำหรับผู้ชาย และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 สำหรับผู้หญิง
กีฬาประเภทนี้ถือเป็นหนึ่งใน 4 ประเภทกีฬาที่สำคัญของกรีฑา ร่วมไปกับกีฬากระโดดสูง กระโดดไกล และเขย่งก้าวกระโดด ผู้เข้าแข่งขันกีฬาประเภทนี้หลายคนมักมีพื้นฐานทางด้านยิมนาสติกส์ ตัวอย่างเช่นเจ้าของสถิติโลก เยเลนา อิซินบาเยวา และไบรอัน สเติร์นเบิร์ก ที่สะท้อนให้เห็นถึงลักษณะทางกายภาพของกีฬาที่คล้าย ๆ กัน
กระแสข้อมูลบิต

กระแสข้อมูลบิต (อังกฤษ: bit stream, bitstream) คือข้อมูลบิตจำนวนหนึ่งที่ส่งผ่านไปตามอนุกรมเวลาหรือตามลำดับ มีการใช้งานอย่างกว้างขวางในทางโทรคมนาคมและคอมพิวเตอร์ เช่นลำดับชั้นดิจิทัลแบบประสานเวลา (Synchronous Digital Hierarchy: SDH) จะส่งข้อมูลบิตโดยประสานเวลาให้พร้อมกัน นอกจากนี้กระแสข้อมูลไบต์ คือกระแสข้อมูลบิตที่ถูกจัดกลุ่มให้เป็นไบต์ ซึ่งโดยปกติคือ 8 บิต อาจจัดได้ว่าเป็นกรณีพิเศษของกระแสข้อมูลบิต เมื่อกระแสข้อมูลบิตถูกบันทึกลงบนสื่อสำรองข้อมูลของคอมพิวเตอร์ กระแสข้อมูลบิตจะกลายเป็นไฟล์
ดูเพิ่ม

กระแสข้อมูล (stream)
การควบคุมสายงาน (flow control)
การเข้าถึงกระแสข้อมูลบิต (Bit Stream Access)
กระแสน้ำเบงเกวลา

กระแสน้ำเบงเกวลา ไหลผ่านบริเวณทางตะวันตกของแอฟริกา
กระแสน้ำเบงเกวลา (อังกฤษ: Benguela Current) เป็นกระแสน้ำมหาสมุทร เป็นกระแสน้ำเย็นในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้ ไหลขึ้นไปทางเหนือเลียบชายฝั่งตะวันตกของแอฟริกาตอนใต้
| ด ค กสมุทรศาสตร์กายภาพ |
| --- | --- |
มหาสมุทรของโลก:  มหาสมุทรแปซิฟิก  มหาสมุทรแอตแลนติก  มหาสมุทรอินเดีย  มหาสมุทรอาร์กติก  มหาสมุทรใต้ 
ประเภท:  ทะเลปิด  ทะเลสาบปิด  ทะเลเปิด  ทะเลสาบเปิด  ทะเลชายขอบทวีป‎  ทะเลสาบ‎  ทะเลสาบน้ำเค็ม‎  ทะเลสาบน้ำจืด‎  เจ็ดสมุทร 
ระดับชั้นน้ำทะเล:  ท้องทะเล  เขตมีแสง ท้องทะเลตื้น  ทะเลลึก  เขตไร้แสง ท้องทะเลลึกปานกลาง  ท้องทะเลลึก  เขตความลึกก้นสมุทร 
คลื่น:  คลื่นใต้น้ำ  คลื่นสึนามิ 
กฎหมายทะเล:  เส้นฐาน  น่านน้ำภายใน  น่านน้ำอาณาเขต  เขตต่อเนื่อง  เขตเศรษฐกิจจำเพาะ  น่านน้ำนานาชาติ‎  การขนส่งทางน้ำนานาชาติ‎  การประมง‎  สนธิสัญญาควบคุมอาวุธบนพื้นสมุทร 
ลักษณะภูมิประเทศ:  ไหล่ทวีป  ลาดทวีป  ลาดตีนทวีป  ก้นสมุทร  เนินตะกอนรูปพัดก้นสมุทร  หุบผาชันใต้ทะเล  เขายอดราบใต้สมุทร  แอ่งสมุทร  ที่ราบก้นสมุทร  ภูเขาใต้ทะเล  ภูเขาไฟใต้ทะเล  ร่องลึกก้นสมุทร  เทือกเขากลางสมุทร  พืดหินปะการัง  อะทอลล์  ลากูน  ทะเล  อ่าว 
การแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค:  ธรณีวิทยาทางทะเล  การขยายตัวของพื้นมหาสมุทร  ปล่องแบบน้ำร้อน 
ปรากฏการณ์:  น้ำขึ้นลง  เอลนีโญ  ลานีญา  การกัดเซาะชายฝั่ง  กระแสน้ำย้อนกลับ 
กระแสน้ำมหาสมุทร:  กระแสน้ำกินี  กระแสน้ำญี่ปุ่น  กระแสน้ำมหาสมุทร  กระแสน้ำแลบราดอร์  กระแสน้ำศูนย์สูตรเหนือ  กระแสน้ำเบงเกวลา 
ธรณีสัณฐาน:  เนินทราย  เนินทรายรูปพระจันทร์เสี้ยว  เกาะ  เกาะเล็ก  เกาะหินโด่ง  คอคอด  ฟยอร์ด  เฟิร์ธออฟฟอร์ธ  สะพานแผ่นดิน  สันดอนจะงอย  สันดอนเชื่อมเกาะ  หาด  ดอนทรายใต้น้ำ  กลุ่มเกาะ‎  คาบสมุทร‎  ช่องแคบ‎  ชะวากทะเล‎  ชายฝั่ง‎  ชายหาด‎  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ‎  ถ้ำ‎  หน้าผา‎  แหลม‎