stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์

| --- | --- |
Electronic Transactions Development Agency
ตราสัญลักษณ์
ภาพรวมสำนักงาน
ก่อตั้ง: 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554; 13 ปีก่อน (2554-02-22)
ประเภท: องค์การมหาชน
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 120 หมู่ 3 ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 อาคารรัฐประศาสนภักดี (อาคารบี) ชั้น 7 ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร 10210
งบประมาณต่อปี: 604,156,200 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสำนักงาน: ประเสริฐ จันทรรวงทอง, ประธาน ชาติชาย สุทธาเวศ, รองผู้อำนวยการ มีธรรม ณ ระนอง, รองผู้อำนวยการ จิตสถา ศรีประเสริฐสุข, รองผู้อำนวยการ
ต้นสังกัดสำนักงาน: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสำนักงาน
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (ย่อว่า สพธอ.; อังกฤษ: Electronic Transactions Development Agency, ETDA [เอ็ตด้า]) เป็นหน่วยงานของรัฐภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2554 เดิมมีสถานะเป็นองค์การมหาชน เพื่อพัฒนา ส่งเสริมและสนับสนุน การทำธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ของประเทศให้เป็นไปตามความต้องการโครงสร้างพื้นฐานสารสนเทศที่เอื้อต่อการทำธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ และธุรกิจบริการเกี่ยวกับธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ตลอดจนการมีมาตรฐานเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารที่มีความมั่นคงปลอดภัยและน่าเชื่อถือ
การดำเนินงาน

สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ เป็นองค์การมหาชนที่จัดตั้งขึ้นโดยโอนภารกิจ บุคลากร และทรัพย์สิน ที่เกี่ยวกับการพัฒนาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารด้านการพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ของสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร และบรรดาภารกิจที่เกี่ยวกับการศึกษาวิจัยและการพัฒนาด้านโครงสร้างพื้นฐานสารสนเทศที่สนับสนุนการทำธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ของสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 จึงได้มีการตราพระราชบัญญัติสำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. 2562 ส่งผลให้สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ มีสถานะเป็นหน่วยงานของรัฐที่มีฐานะเป็นนิติบุคคล และไม่เป็นส่วนราชการตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน หรือรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณหรือกฎหมายอื่น โดยมีหน้าที่หลักในการส่งเสริมและสนับสนุนการพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์และพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของประเทศ เพื่อเป็นกลไกในการขับเคลื่อนนโยบายและแผนของรัฐด้านธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์และพาณิชย์ อิเล็กทรอนิกส์ให้สอดคล้องกับนโยบายและแผนระดับชาติว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม รวมทั้งส่งเสริมให้เกิดการพัฒนามาตรฐานหรือกฎเกณฑ์ในการใช้งานเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อให้ระบบ งานเทคโนโลยีดิจิทัลต่าง ๆ เชื่อมโยงกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีความมั่นคงปลอดภัยและมีความน่าเชื่อถือ
เจ้าชายนิโคลัส มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร

เจ้าชายนิโคลัส มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร (อังกฤษ: His Royal Highness Nicholas, Crown Prince of Montenegro) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2487 ณ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าชายไมเคิล เจ้าชายแห่งมอนเตเนโกร กับ จีเวอร์เนีย เพชกี ทรงเป็นพระราชปนัดดาใน พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร พระเจ้าแผ่นดินพระองค์สุดท้ายแห่งมอนเตเนโกร พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศ ผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์แห่งมอนเตเนโกร เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2529 ภายหลังพระราชบิดาทิวงคต พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากประเทศฝรั่งเศส และได้ทรงงานในฐานะนักสถาปัตยกรรม ทั้งยังทรงเป็นพระอาจารย์พิเศษให้กับมหาวิทยาลัยหลายแห่ง
เสกสมรส

เจ้าชายนิโคลัส มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร ทรงเข้าพระราชพิธีเษกสมรสกับ ฟรานซีน นาวาลโล เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2519 โดยฟรานซีน นาวาลโล รับพระราชทานพระอิสริยยศ มกุฎราชกุมารีแห่งมอนเตเนโกร พระวรชายา ทั้ง 2 มีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงอัลตีเนียแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าชายบอริส เจ้าชายรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

House of Petrović-Njegoš: Grand Master of the Order of Prince Danilo I
House of Petrović-Njegoš: Grand Master of the Order of Saint Peter of Cetinje
House of Petrović-Njegoš: Grand Master of the Order of Petrović Njegoš
ฝรั่งเศส: Member of the Order of the Legion of Honour
Italy
Republic of Italy: Grand Cross of the Order of Merit
Republic of Italy: Recipient of the Red Cross Medal
Italian Royal Family: Supreme Order of the Most Holy Annunciation
Italian Royal Family: Grand Cross of the Royal Order of Saints Maurice and Lazarus
Two Sicilian Royal Family: Recipient of the Golden Medal of Honor of the Sacred Military Constantinian Order of Saint George
Two Sicilian Royal Family: Grand Cross of the Royal Order of Francis I
รัฐอธิปไตยทหารออร์เดอร์ ออฟ มอลตา: Bailiff Grand Cross of Honour and Devotion of the Sovereign Military Order of Malta, 2nd Class
แม่แบบ:Country data Mecklenburg-Strelitz Grand Ducal Royal Family of Mecklenburg: Grand Cross of the House Order of the Wendish Crown
Portuguese Royal Family: Grand Cross of the Order of the Immaculate Conception of Vila Viçosa
พระอิสริยยศและธรรมเนียมพระอิสริยยศ

7 กรกฎาคม 2487 - 24 มีนาคม 2529 = เจ้าชายนิโคลัสแห่งมอนเตเนโกร (His Royal Highness Prince Nicholas of Montenegro)
24 มีนาคม 2529 - ปัจจุบัน = เจ้าชายนิโคลัส มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร (His Royal Highness Nicholas, Crown Prince of Montenegro)
| ธรรมเนียมพระยศของ เจ้าชายนิโคลัส มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Royal Highness (ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: Your Royal Highness (ข้าพระพุทธเจ้า)
การขานรับ: Sir (พะยะค่ะ/เพคะ)
เอฟเอคัพ ฤดูกาล 1998–99

| --- | --- |
ประเทศ:  อังกฤษ  เวลส์
จำนวนทีม: 558
ชนะเลิศฤดูกาลที่แล้ว: อาร์เซนอล
ชนะเลิศ: แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (10th title)
รองชนะเลิศ: นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ผู้ทำประตูสูงสุด: เจสัน โรเบิร์ตส์ (7 ประตู)
← 1997–98 1999–2000 → 
เอฟเอคัพ ฤดูกาล 1998–99 (หรือที่เรียกว่า เดอะ เอเอ็กซ์เอ สปอนเซอร์โดย เอฟเอคัพ สำหรับเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) จะเป็นฤดูกาลที่ 118 ของ เอฟเอคัพ. ฤดูกาลนี้ชนะเลิศโดย แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, ผู้ที่เอาชนะ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด 2–0 ใน รอบชิงชนะเลิศ ที่ สนามกีฬาเวมบลีย์เก่า. ประตูทั้งหมดที่ทำได้โดย เท็ดดี เชอริงแฮม หลังจากนั้นในนาทีที่ 11, โดยลงสนามไม่ถึงสองนาทีหลังจากถูกเปลี่ยนตัวมาแทนที รอย คีน, และ พอล สโกลส์ ใน 53 นาที. มันเป็นเลกที่สองของประวัติศาสตร์ เทรเบิล สำหรับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด; มีได้รับรางวัลชนะเลิศ พรีเมียร์ลีก รายการนี้เมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา, พวกเขาชนะ แชมเปียนส์ลีก ซึ่งได้ลงเล่นในวันพุธถัดไป.
ปฏิทิน

| รอบ | วันที่เริ่มต้นการแข่งขัน | ตัวเลขใหม่ในรอบนี้ | สโมสร |
| --- | --- | --- | --- |
| รอบเบื้องต้น | 5 กันยายน 1998 | 172 | 558 → 472 |
| รอบคัดเลือกรอบแรก | 19 กันยายน 1998 | 206 | 472 → 326 |
| รอบคัดเลือกรอบสอง | 3 ตุลาคม 1998 | 66 | 326 → 220 |
| รอบคัดเลือกรอบสาม | 17 ตุลาคม 1998 | 22 | 220 → 156 |
| รอบคัดเลือกรอบสี่ | 31 ตุลาคม 1998 | ไม่มี | 156 → 124 |
| รอบแรก | 14 พฤศจิกายน 1998 | 48 | 124 → 84 |
| รอบสอง | 5 ธันวาคม 1998 | ไม่มี | 84 → 64 |
| รอบสาม | 2 มกราคม 1999 | 44 | 64 → 32 |
| รอบสี่ | 23 มกราคม 1999 | ไม่มี | 32 → 16 |
| รอบห้า | 13 กุมภาพันธ์ 1999 | ไม่มี | 16 → 8 |
| รอบหก | 6 มีนาคม 1999 | ไม่มี | 8 → 4 |
| รอบรองชนะเลิศ | 11 เมษายน 1999 | ไม่มี | 4 → 2 |
| รอบชิงชนะเลิศ | 22 พฤษภาคม 1999 | ไม่มี | 2 → 1 |
รอบสอง

รอบสองของการแข่งขันประกอบไปด้วยทีมชนะเลิศของแต่ละคู่ในรอบแรก. แต่ละนัดจะมีกำหนดที่จะลงเล่นในวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1998, กับแปดนัดรีเพลย์และสองนัดที่จำเป็นด้วยการดวลลูกโทษ, ซึ่งแต่ละทีมจะเป็นทีมที่ชนะด้วยการดวลลูกโทษในรอบก่อนหน้านี้.
| หมายเลขคู่ที่ | ทีมเจ้าบ้าน | สกอร์ | ทีมเยือน | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | แดร์ริงตัน | 1–1 | แมนเชสเตอร์ซิตี | 4 ธันวาคม 1998 |
| รีเพลย์ | แมนเชสเตอร์ซิตี | 1–0 | แดร์ริงตัน | 15 ธันวาคม 1998 |
| 2 | เพรสตันนอร์ทเอนด์ | 2–0 | วอลซอลล์ | 5 ธันวาคม 1998 |
| 3 | รอชเดล | 0–0 | รอเทอรัมยูไนเต็ด | 5 ธันวาคม 1998 |
| รีเพลย์ | รอเทอรัมยูไนเต็ด | 4–0 | รอชเดล | 15 ธันวาคม 1998 |
| 4 | โยวิลทาวน์ | 2–0 | นอร์แทมป์ตันทาวน์ | 5 ธันวาคม 1998 |
| 5 | นอตส์เคาน์ตี | 1–1 | วีแกนแอทเลติก | 5 ธันวาคม 1998 |
| รีเพลย์ | วีแกนแอทเลติก | 0–0 | นอตส์เคาน์ตี | 15 ธันวาคม 1998 |
นอตส์เคาน์ตี ชนะลูกโทษ 4–2
| 6 | แมคเคิลส์ฟีลด์ทาวน์ | 4–1 | เคมบริดจ์ยูไนเต็ด | 5 ธันวาคม 1998 |
| 7 | ลิงคอล์นซิตี | 4–1 | สตีฟเนจ โบโร | 5 ธันวาคม 1998 |
| 8 | ลูตันทาวน์ | 1–2 | ฮัลล์ซิตี | 5 ธันวาคม 1998 |
| 9 | ดองคัสเตอร์โรเวอส์ | 0–0 | รัชเดนแอนด์ไดมอนด์ส | 5 ธันวาคม 1998 |
| รีเพลย์ | รัชเดนแอนด์ไดมอนด์ส | 4–2 | ดองคัสเตอร์โรเวอส์ | 15 ธันวาคม 1998 |
| 10 | เร็กซ์แฮม | 2–1 | ยอร์กซิตี | 5 ธันวาคม 1998 |
| 11 | วิคัมบ์วอนเดอเรอส์ | 1–1 | พลีมัทอาร์ไกล์ | 5 ธันวาคม 1998 |
| รีเพลย์ | พลีมัทอาร์ไกล์ | 3–2 | วิคัมบ์วอนเดอเรอส์ | 15 ธันวาคม 1998 |
| 12 | ฟูลัม | 4–2 | ฮาร์ตลีพูลยูไนเต็ด | 5 ธันวาคม 1998 |
| 13 | โอลดัมแอทเลติก | 1–1 | เบรนต์ฟอร์ด | 5 ธันวาคม 1998 |
| รีเพลย์ | เบรนต์ฟอร์ด | 2–2 | โอลดัมแอทเลติก | 15 ธันวาคม 1998 |
โอลดัมแอทเลติก ชนะลูกโทษ 4–2
| 14 | เอ็กซิเตอร์ซิตี | 2–2 | บริสตอลโรเวอส์ | 5 ธันวาคม 1998 |
| รีเพลย์ | บริสตอลโรเวอส์ | 5–0 | เอ็กซิเตอร์ซิตี | 15 ธันวาคม 1998 |
| 15 | สคันทอร์ปยูไนเต็ด | 2–0 | เบดลิงตันเทอร์ริเออร์ส | 5 ธันวาคม 1998 |
| 16 | แมนสฟีลด์ทาวน์ | 1–2 | เซาท์พอร์ต | 5 ธันวาคม 1998 |
| 17 | คาร์ดิฟฟ์ซิตี | 3–1 | เฮดเนสฟอร์ ทาวน์ | 5 ธันวาคม 1998 |
| 18 | คิงสโตเนียน | 0–0 | ลีย์ตัน โอเรียนต์ | 6 ธันวาคม 1998 |
| รีเพลย์ | ลีย์ตัน โอเรียนต์ | 2–1 | คิงสโตเนียน | 15 ธันวาคม 1998 |
| 19 | ทอร์คีย์ยูไนเต็ด | 0–1 | บอร์นมัท | 5 ธันวาคม 1998 |
| 20 | สวอนซีซิตี | 1–0 | สโตกซิตี | 5 ธันวาคม 1998 |
รอบสาม

รอบสามของเอฟเอคัพ ฤดูกาลนี้ จะมีโปรแกรมแข่งขันในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1999. รอบนี้ได้ทำเครื่องหมายจุดที่แต่ละทีมในดิวิชั่นสูงสุดสองดิวิชันในระบบฟุตบอลลีกอังกฤษ, พรีเมียร์ลีก และ ฟุตบอลลีกเฟิสต์ดิวิชัน (ปัจจุบันรู้จักในชื่อ ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป). มีทั้งหมดหกดนัดรีเพลย์, กับไม่มีจำนวนเกมเหล่านี้ที่เกี่ยวข้องกับการดวลลูกโทษ.
| หมายเลขคู่ที่ | ทีมเจ้าบ้าน | สกอร์ | ทีมเยือน | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | บอร์นมัท | 1–0 | เวสต์บรอมมิชอัลเบียน | 2 มกราคม 1999 |
| 2 | บริสตอลซิตี | 0–2 | เอฟเวอร์ตัน | 2 มกราคม 1999 |
| 3 | บิวรี | 0–3 | สต็อกพอร์ตเคาน์ตี | 2 มกราคม 1999 |
| 4 | เพรสตันนอร์ทเอนด์ | 2–4 | อาร์เซนอล | 4 มกราคม 1999 |
| 5 | เซาแทมป์ตัน | 1–1 | ฟูลัม | 2 มกราคม 1999 |
| รีเพลย์ | ฟูลัม | 1–0 | เซาแทมป์ตัน | 13 มกราคม 1999 |
| 6 | เลสเตอร์ซิตี | 4–2 | เบอร์มิงแฮมซิตี | 2 มกราคม 1999 |
| 7 | นอตทิงแฮมฟอเรสต์ | 0–1 | พอร์ตสมัท | 2 มกราคม 1999 |
| 8 | แบล็กเบิร์นโรเวอส์ | 2–0 | ชาร์ลตันแอทเลติก | 2 มกราคม 1999 |
| 9 | แอสตันวิลลา | 3–0 | ฮัลล์ซิตี | 2 มกราคม 1999 |
| 10 | เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ | 4–1 | นอริชซิตี | 3 มกราคม 1999 |
| 11 | โบลตันวอนเดอเรอส์ | 1–2 | วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ | 2 มกราคม 1999 |
| 12 | ครูว์อเล็กซานดรา | 1–3 | ออกซ์ฟอร์ดยูไนเต็ด | 2 มกราคม 1999 |
| 13 | ลินคอล์นซิตี | 0–1 | ซันเดอร์แลนด์ | 2 มกราคม 1999 |
| 14 | สวินดอนทาวน์ | 0–0 | บาร์นสลีย์ | 2 มกราคม 1999 |
| รีเพลย์ | บาร์นสลีย์ | 3–1 | สวินดอนทาวน์ | 19 มกราคม 1999 |
| 15 | เร็กซ์แฮม | 4–3 | สคันทอร์ปยูไนเต็ด | 2 มกราคม 1999 |
| 16 | เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด | 1–1 | นอตส์เคาน์ตี | 2 มกราคม 1999 |
| รีเพลย์ | นอตส์เคาน์ตี | 3–4 | เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด | 23 มกราคม 1999 |
| 17 | แทรนเมียร์โรเวอส์ | 0–1 | อิปสวิชทาวน์ | 2 มกราคม 1999 |
| 18 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 2–1 | คริสตัลพาเลซ | 2 มกราคม 1999 |
| 19 | ทอตนัมฮอตสเปอร์ | 5–2 | วอตฟอร์ด | 2 มกราคม 1999 |
| 20 | ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ | 0–1 | ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ | 2 มกราคม 1999 |
| 21 | คอเวนทรีซิตี | 7–0 | แมคเคิลส์ฟีลด์ทาวน์ | 2 มกราคม 1999 |
| 22 | เวสต์แฮมยูไนเต็ด | 1–1 | สวอนซีซิตี | 2 มกราคม 1999 |
| รีเพลย์ | สวอนซีซิตี | 1–0 | เวสต์แฮมยูไนเต็ด | 13 มกราคม 1999 |
| 23 | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 3–1 | มิดเดิลส์เบรอ | 3 มกราคม 1999 |
| 24 | พลีมัทอาร์ไกล์ | 0–3 | ดาร์บีเคาน์ตี | 2 มกราคม 1999 |
| 25 | แบรดฟอร์ดซิตี | 2–1 | กริมสบีทาวน์ | 2 มกราคม 1999 |
| 26 | โอลดัมแอทเลติก | 0–2 | เชลซี | 2 มกราคม 1999 |
| 27 | วิมเบิลดัน | 1–0 | แมนเชสเตอร์ซิตี | 2 มกราคม 1999 |
| 28 | คาร์ดิฟฟ์ซิตี | 1–1 | โยวิลทาวน์ | 2 มกราคม 1999 |
| รีเพลย์ | โยวิลทาวน์ | 1–2 | คาร์ดิฟฟ์ซิตี | 12 มกราคม 1999 |
| 29 | พอร์ตเวล | 0–3 | ลิเวอร์พูล | 3 มกราคม 1999 |
| 30 | เซาท์พอร์ต | 0–2 | ลีย์ตันโอเรียนต์ | 2 มกราคม 1999 |
| 31 | รอเทอรัมยูไนเต็ด | 0–1 | บริสตอลโรเวอส์ | 2 มกราคม 1999 |
| 32 | รัชเดนแอนด์ไดมอนด์ส | 0–0 | ลีดส์ยูไนเต็ด | 2 มกราคม 1999 |
| รีเพลย์ | ลีดส์ยูไนเต็ด | 3–1 | รัชเดนแอนด์ไดมอนด์ส | 13 มกราคม 1999 |
รอบสี่

การประกบคู่รอบสี่จะลงเล่นกับสามสิบสองผู้ชนะของรอบที่ผ่านมา. แต่ละนัดจะมีกำหนดการแข่งขันเดิมสำหรับวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1999. พวกเขาหกนีดรีเพลย์.
| หมายเลขคู่ที่ | ทีมเจ้าบ้าน | สกอร์ | ทีมเยือน | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เลสเตอร์ซิตี | 0–3 | คอเวนทรีซิตี | 23 มกราคม 1999 |
| 2 | แบล็กเบิร์นโรเวอส์ | 1–0 | ซันเดอร์แลนด์ | 23 มกราคม 1999 |
| 3 | แอสตันวิลลา | 0–2 | ฟูลัม | 23 มกราคม 1999 |
| 4 | เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ | 2–0 | สต็อกพอร์ตเคาน์ตี | 23 มกราคม 1999 |
| 5 | วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ | 1–2 | อาร์เซนอล | 24 มกราคม 1999 |
| 6 | เอฟเวอร์ตัน | 1–0 | อิปสวิชทาวน์ | 23 มกราคม 1999 |
| 7 | เร็กซ์แฮม | 1–1 | ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ | 23 มกราคม 1999 |
| รีเพลย์ | ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ | 2–1 | เร็กซ์แฮม | 3 กุมภาพันธ์ 1999 |
| 8 | เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด | 4–1 | คาร์ดิฟฟ์ซิตี | 27 มกราคม 1999 |
| 9 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 3–0 | แบรดฟอร์ดซิตี | 23 มกราคม 1999 |
| 10 | บาร์นสลีย์ | 3–1 | บอร์นมัท | 23 มกราคม 1999 |
| 11 | บริสตอลโรเวอส์ | 3–0 | ลีย์ตันโอเรียนต์ | 23 มกราคม 1999 |
| 12 | พอร์ตสมัท | 1–5 | ลีดส์ยูไนเต็ด | 23 มกราคม 1999 |
| 13 | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2–1 | ลิเวอร์พูล | 24 มกราคม 1999 |
| 14 | วิมเบิลดัน | 1–1 | ทอตนัมฮอตสเปอร์ | 23 มกราคม 1999 |
| รีเพลย์ | ทอตนัมฮอตสเปอร์ | 3–0 | วิมเบิลดัน | 2 กุมภาพันธ์ 1999 |
| 15 | ออกซ์ฟอร์ดยูไนเต็ด | 1–1 | เชลซี | 25 มกราคม 1999 |
| รีเพลย์ | เชลซี | 4–2 | ออกซ์ฟอร์ดยูไนเต็ด | 3 กุมภาพันธ์ 1999 |
| 16 | สวอนซีซิตี | 0–1 | ดาร์บีเคาน์ตี | 23 มกราคม 1999 |
รอบห้า

การประกบคู่รอบห้าแต่ละนัดจะมีกำหนดการแข่งขันเดิมสำหรับวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999. พวกเขาสามนัดรีเพลย์, และหนึ่งเกมรีเพลย์, อาร์เซนอลเคยเอาชนะเชฟฟีลด์ยูไนเต็ดในการประกบคู่ปกติ. อย่างไรก็ตาม, ทั้งสองฝ่ายต่างรู้สึกว่าประตูชัยของอาร์เซนอลได้มาอย่างไม่ยุติธรรม.
| หมายเลขคู่ที่ | ทีมเจ้าบ้าน | สกอร์ | ทีมเยือน | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ | 0–1 | เชลซี | 13 กุมภาพันธ์ 1999 |
| 2 | เอฟเวอร์ตัน | 2–1 | คอเวนทรีซิตี | 13 กุมภาพันธ์ 1999 |
| 3 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 0–0 | แบล็กเบิร์นโรเวอส์ | 14 กุมภาพันธ์ 1999 |
| รีเพลย์ | แบล็กเบิร์นโรเวอส์ | 0–1 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 24 กุมภาพันธ์ 1999 |
| 4 | บาร์นสลีย์ | 4–1 | บริสตอลโรเวอส์ | 13 กุมภาพันธ์ 1999 |
| 5 | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 1–0 | ฟูลัม | 14 กุมภาพันธ์ 1999 |
| 6 | ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ | 2–2 | ดาร์บีเคาน์ตี | 13 กุมภาพันธ์ 1999 |
| รีเพลย์ | ดาร์บีเคาน์ตี | 3–1 | ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ | 24 กุมภาพันธ์ 1999 |
| 7 | อาร์เซนอล | 2–1 | เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด | 13 กุมภาพันธ์ 1999 |
| รีแมตช์ | อาร์เซนอล | 2–1 | เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด | 23 กุมภาพันธ์ 1999 |
| 8 | ลีดส์ยูไนเต็ด | 1–1 | ทอตนัมฮอตสเปอร์ | 13 กุมภาพันธ์ 1999 |
| รีเพลย์ | ทอตนัมฮอตสเปอร์ | 2–0 | ลีดส์ยูไนเต็ด | 24 กุมภาพันธ์ 1999 |
รอบหก

สี่เกมรอบก่อนรองชนะเลิศจะมีโปรแกรมสำหรับวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1999, แม้จะเป็นเพียงแมตช์ระหว่าง อาร์เซนอล และ ดาร์บีเคาน์ตี จะลงเล่นในวันนี้. หนึ่งของจำนวนคู่, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด–เชลซี, ผลการแข่งขันออกมาว่าเสมอกันและไปว่ากันในนัดรีเพลย์, ซึ่งแมนฯ ยูไนเต็ดชนะ.
บาร์นสลี่ย์, ผู้ที่แพ้ 1–0 ที่บ้านต่อทอตนัมฮอตสเปอร์, เป็นทีมสุดท้ายที่เหลืออยู่ในการแข่งขันจากนอกพรีเมียร์ลีก.
6 มีนาคม ค.ศ. 1999
15:00
| อาร์เซนอล | 1–0 | ดาร์บีเคาน์ตี |
| --- | --- | --- |
| Kanu  89' | รายละเอียด |  |
ผู้ชม: 38,046 คน
ผู้ตัดสิน: Steve Dunn
7 มีนาคม ค.ศ. 1999
16:00
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 4–1 | เอฟเวอร์ตัน |
| --- | --- | --- |
| Ketsbaia  21', 73' Georgiadis  61' เชียเรอร์  81' | รายละเอียด | Unsworth  57' |
ผู้ชม: 36,504 คน
ผู้ตัดสิน: Graham Barber
7 มีนาคม ค.ศ. 1999
14:00
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 0–0 | เชลซี |
| --- | --- | --- |
|  | รายละเอียด |  |
ผู้ชม: 54,587 คน
ผู้ตัดสิน: Paul Durkin
รีเพลย์
10 มีนาคม ค.ศ. 1999
19:45
| เชลซี | 0–2 | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| --- | --- | --- |
|  | รายละเอียด | ยอร์ก  4', 59' |
ผู้ชม: 33,075 คน
ผู้ตัดสิน: Paul Durkin
16 มีนาคม ค.ศ. 1999
19:45
| บาร์นสลีย์ | 0–1 | ทอตนัมฮอตสเปอร์ |
| --- | --- | --- |
|  | รายละเอียด | ฌีโนลา  68' |
ผู้ชม: 18,793 คน
ผู้ตัดสิน: Mike Reed
รอบรองชนะเลิศ

11 เมษายน ค.ศ. 1999
12:30
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 0–0 (ต่อเวลาพิเศษ) | อาร์เซนอล |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ชม: 39,217 คน
ผู้ตัดสิน: David Elleray
11 เมษายน ค.ศ. 1999
15:00
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 2–0 (ต่อเวลาพิเศษ) | ทอตนัมฮอตสเปอร์ |
| --- | --- | --- |
| เชียเรอร์  109' (ลูกโทษ), 118' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 53,609 คน
ผู้ตัดสิน: Paul Durkin
รอบรองชนะเลิศ > รีเพลย์

14 เมษายน ค.ศ. 1999
19:45
| อาร์เซนอล | 1–2 (ต่อเวลาพิเศษ) | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| --- | --- | --- |
| แบร์คกัมป์  69' | รายงาน | เบคแคม  17' กิกส์  109' |
ผู้ชม: 30,223 คน
ผู้ตัดสิน: David Elleray
รอบชิงชนะเลิศ

22 พฤษภาคม ค.ศ. 1999
15:00 BST
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2–0 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |
| --- | --- | --- |
| เชอริงแฮม  11' สโกลส์  53' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 79,101 คน
ผู้ตัดสิน: Peter Jones (Leicestershire)
รัฐประหารในประเทศอียิปต์ พ.ศ. 2556

วันที่ 3 กรกฎาคม 2556 จอมพล อับดุลฟัตตาห์ อัสซีซี (Abdul Fatah al-Sisi) ถอดประธานาธิบดีมุฮัมมัด มุรซี (Mohamed Morsi) และระงับรัฐธรรมนูญแห่งอียิปต์หลังมีการประท้วงสาธารณะ เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นหลังการประท้วงสาธารณะขนานใหญ่ในประเทศอียิปต์ทั้งสนับสนุนและต่อต้านมุรซี และมีคำเตือนจากกองทัพให้ประธานาธิบดีสนองตอบข้อเรียกร้องของผู้ประท้วง มิฉะนั้นกองทัพจะดำเนินตามแผนของตน อัล-เซสซีประกาศให้อัดลี มันซูร์ (Adly Mansour) เป็นประธานาธิบดีอียิปต์ชั่วคราว มุรซีถูกกักบริเวณอยู่ในบ้านและมีการจับกุมผู้นำภราดรภาพมุสลิม (Muslim Brotherhood) จากนั้น ได้เกิดการเดินขบวนและการปะทะระหว่างผู้สนับสนุนและผู้คัดค้านรัฐประหารทั่วประเทศอียิปต์
การประท้วงต่อต้านมุรซีเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ตรงกับวันครบรอบหนึ่งปีพิธีเข้ารับตำแหน่งของมุรซี ผู้ประท้วงหลายล้านคนทั่วประเทศออกมาตามท้องถนนและเรียกร้องให้ประธานาธิบดีลาออกทันที สาเหตุรวมถึงการกล่าวหาว่ามุรซีเป็นเผด็จการเพิ่มขึ้นและผลักดันวาระศาสนาอิสลามโดยไม่คำนึงถึงผู้คัดค้านฆราวาสนิยม (secular) การเดินขบวนประท้วง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นไปโดยสงบ กลายเป็นรุนแรงเมื่อผู้ประท้วงต่อต้านมุรซีห้าคนถูกสังหารในการปะทะและเหตุยิงกันหลายครั้ง ขณะเดียวกัน ผู้สนับสนุนมุรซีจัดการชุมนุมในนครนาสซ์ (Nasr City) อันเป็นย่านของกรุงไคโร
เช้าวันที่ 1 กรกฎาคม ผู้ประท้วงต่อต้านมุรซีปล้นสะดมสำนักงานใหญ่ประจำชาติของกลุ่มภารดรภาพมุสลิมในกรุงไคโร ผู้ประท้วงขว้างปาวัตถุใส่กระจกและปล้นอาคาร ทั้งขโมยอุปกรณ์สำนักงานและเอกสาร กระทรวงสาธารณสุขและประชากรยืนยันว่ามีผู้เสียชีวิตแปดคนในเหตุปะทะรอบสำนักงานใหญ่ วันที่ 3 กรกฎาคม มือปืนเปิดฉากยิงใส่การชุมนุมสนับสนุนมุรซี เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต 16-18 คน และมีผู้ได้รับบาดเจ็บ 200 คน ขณะเดียวกัน ระหว่างที่มีการประท้วงต่อต้านรัฐบาล ก็มีการประท้วงสนับสนุนมุรซีขนาดเล็กกว่าด้วย
สถานการณ์บานปลายเป็นวิกฤตการณ์การเมืองและรัฐธรรมนูญระดับชาติ เมื่อมุรซีปฏิเสธข้อเรียกร้องของกองทัพที่ให้เขาสละอำนาจและกองทัพขู่ว่าจะยึดอำนาจหากนักการเมืองพลเรือนไม่ระงับสถานการณ์ มุรซีกล่าวสุนทรพจน์ท้าทายซึ่งเขาย้ำความชอบธรรมของเขาในฐานะที่เป็นประธานาธิบดีที่ได้รับเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยและวิจารณ์กองทัพที่ถือฝ่ายในวิกฤตการณ์นี้ วันที่ 3 กรกฎาคม กองทัพอียิปต์ประกาศยุติการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของมุรซี ระงับรัฐธรรมนูญ และให้มีการเลือกตั้งประธานาธิบดีใหม่โดยเร็ว กองทัพแต่งตั้งให้อัดลี มันซูร์ ประธานศาลสูงสุด เป็นประธานาธิบดีชั่วคราว และมอบหมายให้เขาตั้งรัฐบาลเปลี่ยนผ่านที่นิยมนักวิชาการ (technocratic) มุรซีถูกกักบริเวณอยู่ในบ้านและผู้นำภราดรภาพมุสลิมถูกจับ  แถลงการณ์ดังกล่าวตามมาด้วยการเดินขบวนและการปะทะระหว่างผู้สนับสนุนและผู้คัดค้านรัฐประหารทั่วประเทศอียิปต์ ฝ่ายแกรนด์ชีคแห่งอัลอัซฮัร (Grand Sheikh of Al Azhar) อะห์มัด มุฮัมมัด อัฏฏ็อยยิบ พระสันตะปาปาทาวาดรอสที่ 2 แห่งศาสนจักรคอปติก เช่นเดียวกับผู้นำฝ่ายค้าน โมฮัมเหม็ด เอลบาราเด ออกแถลงการณ์หลังแถลงการณ์ของกองทัพเช่นกัน
ประชาคมนานาชาติมีปฏิกิริยาต่อเหตุการณ์ปะปนกัน โลกอาหรับส่วนใหญ่สนับสนุนหรือเป็นกลาง ยกเว้นประเทศตูนิเซียอันเป็นจุดเริ่มต้นของอาหรับสปริง รัฐอื่นไม่ประณามก็แสดงความกังวลต่อรัฐประหารดังกล่าว เนื่องจากระเบียบของสหภาพแอฟริกาว่าด้วยการขัดขวางการปกครองด้วยรัฐธรรมนูญโดยรัฐสมาชิก อียิปต์จึงถูกระงับสมาชิกภาพ นอกจากนี้ ยังมีการถกเถียงในสื่อว่าด้วยการอธิบายเหตุการณ์เหล่านี้ การประท้วงสนับสนุนมุรซีดำเนินต่อไปอย่างน้อยถึงวันที่ 21 กรกฎาคม
ณรงค์ศิลป์ โคตรเวียง

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  ณรงค์ศิลป์ โคตรเวียง
วันเกิด:  2 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 (28 ปี)
สถานที่เกิด:   จังหวัดขอนแก่น, ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.75 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:   อุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด
หมายเลข:  21
สโมสรเยาวชน
:  โรงเรียนกีฬาจังหวัดขอนแก่น
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2558 |  สีหมอก เอฟซี |   |   |
| 2559- |  อุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด |   |   |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ณรงค์ศิลป์ โคตรเวียง  เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 ชื่อเล่น ทีม เป็นนักฟุตบอลชาวไทยจาก จังหวัดขอนแก่น, ประเทศไทย. ปัจจุบันเขาได้ลงเล่นให้กับ อุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด ใน ไทยลีกดิวิชั่น 1
สโมสร

| ปี | สโมสร |
| --- | --- |
:  โรงเรียนกีฬาจังหวัดขอนแก่น
| ปี | สโมสร | ลีก |
| --- | --- | --- |
| 2558 |  สีหมอก เอฟซี |  ไทยลีกดิวิชั่น 1 |
| 2559 |  อุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด |  ไทยลีกดิวิชั่น 1 |
การรวมชาติมอลโดวากับโรมาเนีย

แผนที่สมมติการรวมชาติระหว่างมอลโดวากับโรมาเนีย แสดงเขตแดนและเมืองสำคัญ
การรวมชาติมอลโดวากับโรมาเนีย เป็นแนวคิดที่ได้รับความนิยมและการรวมชาติโดยสมมติที่ซึ่งประเทศมอลโดวาและประเทศโรมาเนียรวมชาติกัน แนวคิดนี้เริ่มมีมาตั้งแต่ระลอกการปฏิวัติปี 1989 โดยการปฏิวัติโรมาเนียเมื่อปี 1989 และ การได้รับเอกราชของมอลโดวาจากสหภาพโซเวียตในปี 1991 ยิ่งมีส่วนให้เกิดขบวนการสนับสนุนการรวมชาติที่ใช้ภาษาโรมาเนียทั้งสองประเทศนี้ ประเด็นการรวมชาติเป็นประเด็นที่มักได้รับการกล่าวถีงอยู่เรื่อย ๆ ในทั้งสองประเทศ ส่วนใหญ่ในฐานะข้อสงสัย ทั้งที่มองเป็นเป้าหมายและมองว่าเป็นภัย
แม้ว่าในอดีตโรมาเนียจะมีเสียงสนับสนุนการรวมชาติมอลโดวาเข้ามาที่สูงอยู่ตลอด กระนั้นนับตั้งแต่ปี 2022 หลังการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย มีการสำรวจพบผู้สนับสนุนการรวมชาติทันทีเหลือเพียง 11% และ 42% ของประชากรยังคงเชื่อในการรวมชาติแต่คิดว่ายังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมที่จะทำ ในเดือนพฤศจิกายน 2013 ประธานาธิบดีโรมาเนีย ทรายัน เบอเซซกู เคยให้สัมภาษณ์กับช่องโทรทัศน์แห่งชาติ TVR ระบุว่าความสำคัญสามลำดับของโรมาเนียคือการเข้ารวมเนโท, สหภาพยุโรป และการรวมชาติกับมอลโดวา ตามลำดับ
ในทางกลับกัน ประชากรส่วนใหญ่ของมอลโดวามีแนวคิดต่อต้านการรวมชาติมาโดยตลอด กระทั่งในปี 2022 ที่ประชากรมอลโดวาเริ่มหันมาสนับสนุนการรวมชาติมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ในผลสำรวจหนึ่งที่ตั้งคำถามว่า "หากมีประชามติวันอาทิตย์หน้าว่าด้วยการรวมชาติกับโรมาเนีย ท่านจะลงคะแนนสนับสนุนหรือตัดค้านการรวมชาติดังกล่าว?" มีผู้สนับสนุนการรวมชาติในมอลโดวาสูงขึ้นจาก 20% ในปี 2025 เป็น 44% ในปี 2022 กระนั้นเสียงสนับสนุนมีอยู่ต่ำเป็นพิเศษในดินแดนทรานสนิสเตรีย และ กากาอูเซีย ในเดือนมกราคม 2023 รองประธานาธิบดีรัสเซีย เลออนิด กาลัชนีคอฟ และ ซเวตลานา จูรอวา กล่าวเตือนว่าหากมอลโดวาเข้าร่วมกับโรมาเนียเป็นประเทศเดียว อันหมายถึงการที่มอลโดวาเข้าร่วมเนโทโดยปริยาย อาจนำไปสู่การทำลายล้างมอลโดวาเอง และในเดือนกุมภาพันธ์ 2023 รัฐมนตรีต่างประเทศของรัสเซีย เซอร์เกย์ ลัฟรอฟ ประกาศว่ามอลโดวาอาจเผชิญกับจุดจบแบบยูเครน (กล่าวคือถูกโจมตีโดยรัสเซีย) หากประธานาธิบดีมอลโดวา มายา ซันดู ซึ่งถือสัญชาติโรมาเนีย ต้องการจะให้มอลโดวารวมชาติกับโรมาเนียและเข้าร่วมเป็นสมาชิกเนโท นักวิเคราะห์การเมือง สตานีสลาฟ เบลคอฟสกี ระบุว่าการประกาศเช่นนี้จากรัสเซียอาจยิ่งผลักดันให้เกิดการรวมชาติเร็วขึ้นกว่าเดิม
ผู้ที่สนับสนุนการรวมชาตินั้นเรียกว่า "อูนีออนีชต์" (โรมาเนีย: unioniști) ซึ่งมักเรียกฝ่ายที่คัดค้านการรวมชาติว่าเป็นพวก "มอลดอเวนีชต์" (โรมาเนีย: moldoveniști) ในขณะที่กลุ่มคัดค้านเองบางครั้งเรียกตนเองว่าเป็น "ซะตาตาลีชต์" (โรมาเนีย: stataliști)
สถานการณ์ที่เป็นไปได้

มีการเสนอสถานการณ์การรวมชาติแบบต่างไว้สำหรับสองประเทศ โดยมีที่สำคัญได้แก่
การรวมชาติเชิงการเมืองโดยการรวมเป็นรัฐเดียว โดยการใช้พรมแดนโดยนิตินัย ในสถานการณ์นี้ ทรานซนีสเตรียในฐานะหน่วยทางพรมแดน (ตลอดจนการมีอยู่ของทหารรัสเซีย) ไม่ได้ถูกนำมาพิจารณา กระนั้นสถานะทางพรมแดนของดินแดนต่าง ๆ ในมอลโดวาอาจถูกนำมาหรือไม่ถูกนำมาพิจารณาในภายหลัง
การรวมชาติเชิงการเมืองโดสการรวมเป็นรัฐเดียว โดยการใช้พรมแดนโดยพฤตินัย กล่าวคือยอมยกดินแดนของทรานซนีสเตรียซึ่งเป็นเขตแบ่งแยกดินแดนจากมอลโดวา ได้ตัดสินอนาคตของตนเองว่าจะเข้าร่วมกับยูเครน รัสเซีย หรือแยกตัวเป็นรัฐเอกราช สื่อมักเรียกรูปแบบนี้ว่า "แผนเบลคอฟสกี") ในสถานการณ์นี้ โรมาเนียอาจยกทรานซนีสเตรียให้กับยูเครน แลกกับการได้รับพื้นที่ของแคว้นแชร์นีฟตซี และ อำเภอบิลฮอรอด-ดนีตรอฟสกึย, อำเภออิซมาอิล และ อำเภอบอลฮรัดในจังหวัดออเดซา ที่ซึ่งมีชุมชนชาวโรมาเนียอยู่อย่างมีนัยสำคัญ รูปแบบสถานการณ์นี้จะเป็นการฟื้นคืนพรมแดนระหว่างแม่น้ำดนีสแตร์
การรวมชาติเชิงการเมืองโดยการรวมในฐานะสหภาพหรือสหรัฐอันประกอบด้วยสองรัฐที่มีความเป็นเอกราชทางการเมืองต่อกันในบริบทของเศรษฐกิจ การเงิน และการทหาร แนวคิดนี้ได้อิทธิพลมาจากแนวคิดที่เสนอโดยมีร์เชอา ซเนกูร์ที่ว่า "หนึ่งคน สองรัฐ"