stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Anterior cingulate cortex
หน้าที่ > การตรวจจับความผิดพลาดและความขัดแย้ง > หลักฐานค้าน

ผลงานที่ศึกษาการทำงานเกี่ยวกับกระบวนการจับตรวจความผิดพลาดและความขัดแย้งในคนไข้ที่มี ACC เสียหาย สร้างความสงสัยเกี่ยวกับความจำเป็นของเขตนี้ต่อหน้าที่เหล่านี้
คือ ทฤษฎีบางอย่างไม่สามารถอธิบายหลักฐานที่ได้มาจากงาน EEG บางงาน 
ที่แสดงการทำงานหลังจากผู้ร่วมการทดลองตอบสนองและได้รับการชี้แนะ เพราะว่าทฤษฎีกล่าวถึง ACC ว่าเพียงแต่ตรวจสอบความขัดแย้งเท่านั้น ไม่ได้บอกถึงหน้าที่การประเมิน
จนกระทั่งถึงกับมีการกล่าวว่า "ผลทางประชานที่เกิดจากรอยโรคที่ anterior cingulate cortex ยังค่อนข้างคลุมเครือ เพราะมีกรณีคนไข้ที่มีหน้าที่ทางจิตประสาท และ executive functions ที่ไม่เสียหาย แม้ว่าจะมีรอยโรคขนาดใหญ่ที่ anterior dorsal cingulate cortex" ดูมุมมองที่แตกต่างกันเกี่ยวกับเขตสมองนี้ในงานปริทัศน์ของ Rushworth (2007)
หน้าที่ > ทฤษฎีการเรียนรู้อาศัยรางวัล

ส่วนทฤษฎีในปี ค.ศ. 2002 แสดงหน้าที่ของ ACC ที่กว้างขวางยิ่งกว่าว่า ทำการตรวจจับและตรวจตราความผิดพลาด ประเมินระดับความผิด แล้วเสนอวิธีการแก้ไขที่จะทำในระบบสั่งการ (motor system)
หลักฐานที่แสดงในงานศึกษาโดยใช้ EEG ก่อน ๆ แสดงว่า ACC มีระบบย่อยที่ทำงานประเมิน ซึ่งมีหลักฐานยืนยันจากงานศึกษาที่ใช้ fMRI
ทั้งส่วนล่าง (dorsal ตัวย่อย dACC) และส่วนหน้า (rostral ตัวย่อ rACC) ของ ACC ได้รับอิทธิพลจากการได้การเสียที่เป็นไปกับความผิดพลาด
เช่นที่พบในงานศึกษาหนึ่ง ที่ผู้ร่วมการทดลองมีการได้การเสียทางการเงิน จากการตอบถูกตอบผิด
การทำงานในระดับสูงสุดของ dACC พบในการทดลองที่มีการเสีย
แต่ว่าสิ่งเร้าไม่ได้ทำให้เกิดการตอบอย่างผิดพลาด และดังนั้น ทฤษฎีตรวจจับและตรวจตราความผิดพลาด ไม่สามารถอธิบายได้ว่าทำไม ACC จึงทำงาน
คือ dACC ดูเหมือนจะมีบทบาทที่ขาดไม่ได้ในการตัดสินใจและการเรียนรู้ที่อาศัยรางวัล (reward-based)
โดยเปรียบเทียบกัน rACC เชื่อว่ามีบทบาทในการตอบสนองทางอารมณ์ต่อความผิดพลาด
การทดลองที่ขยายสิ่งที่ทำแล้วมาก่อน ตรวจสอบผลของการได้การเสียต่อการทำงานของ ACC เมื่อมีการตอบสนองผิดพลาด 
โดยทดสอบผู้ร่วมการทดลองด้วยรูปแบบหนึ่งของ Eriksen flanker task โดยใช้อักษรแทนที่ลูกศร
อักษรเป้าหมายจะล้อมรอบด้วยอักษรที่เข้ากันหรือไม่เข้ากัน
เมื่อผู้ร่วมการทดลองตอบบททดสอบแล้ว ก็จะใช้รูปหัวนิ้วแม่มือ (ชี้ขึ้น ลง หรือกลาง ๆ) บอกว่า ได้หรือเสียเงินเพราะการตอบสนองนั้น
ปรากฏว่า rACC ทำงานในระดับที่สูงกว่าถ้าผู้ร่วมการทดทดลองเสียเงินในการทดสอบ
และผู้ร่วมการทดลองจะรายงานว่า ขัดใจเมื่อทำการผิดพลาด
เพราะว่า ACC มีบทบาทที่ซับซ้อนกับการตรวจจับความผิดพลาด และการตอบสนองทางอารมณ์ ดังนั้น ก็อาจจะเกี่ยวข้องกับความมั่นใจในตนเองด้วย
รวม ๆ กันแล้ว งานทดลองเหล่านี้ชี้ว่า ทั้งเขตด้านล่าง (dorsal) และเขตด้านหน้า (rostral) มีส่วนเกี่ยวข้องในการประเมินขอบเขตของความผิดพลาด แล้วปรับปรุงการตอบสนองครั้งต่อ ๆ ไปให้ดีขึ้น
งานศึกษาที่ให้หลักฐานแนวคิดนี้ ตรวจสอบหน้าที่ของทั้งเขตด้านล่างและเขตด้านหน้าของ ACC โดยใช้ saccade
ผู้ร่วมการทดลองจะเห็นตัวชี้ ที่แสดงว่าต้องขยับตาแบบ saccade หรือ anti-saccade
ในการขยับตาแบบ anti-saccade ผู้ร่วมการทดลองต้องไม่สนใจตัวชี้ที่เป็นตัวกวน เพราะว่า เป้าหมายที่ต้องการจะอยู่ตรงข้ามด้านที่ชี้
ผลการทดลองแสดงการทำงานที่แตกต่างกันของ rACC และ dACC
คือ rACC ทำงานในกรณีที่ anti-saccade ที่ทำอย่างถูกต้อง
เปรียบเทียบกับ dACC ซึ่งจะทำงานทั้งในกรณีที่ขยับตาทั้งอย่างถูกต้อง ทั้งที่ไม่ถูกต้อง
เมื่อ dACC ทำงาน ก็จะมีการทำงานผิดพลาดน้อยลง 
ซึ่งให้หลักฐานว่า ACC มีบทบาทในการทำงานที่ต้องใช้ความพยายาม (effortful)
สิ่งที่พบอย่างที่สองก็คือว่า ในการทดลองที่ผู้ร่วมการทดลองตอบผิดพลาด (error trial) ACC ทำงานช้ากว่าเทียบกับการทดลองที่ตอบถูกต้อง ซึ่งบอกอย่างชัดเจนว่า ACC มีบทบาทในการประเมินผล
หน้าที่ > บทบาทในการรับรู้เหนือสำนึก

เขต ACC ในสมองสัมพันธ์กับหน้าที่มากมายที่มีสหสัมพันธ์กับประสบการณ์การรับรู้
ยกตัวอย่างเช่น ACC ทำงานในระดับที่สูงกว่าในหญิงที่ไวต่ออารมณ์ความรู้สึกของคนอื่นมากกว่า เมื่อให้ดูคลิปภาพยนตร์ที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึก ความไว/ความตระหนักต่ออารมณ์ความรู้สึก สัมพันธ์กับสมรรถภาพที่ดีกว่าของการรู้จำตัวบ่งชี้ทางอารมณ์ ซึ่งสะท้อนให้เห็นโดยการทำงานของ ACC แนวคิดว่า ความตระหนักรู้ (awareness) สัมพันธ์กับ ACC พอมีหลักฐานบ้าง คือว่า เมื่อผู้ร่วมการทดลองตอบสนองที่ไม่ตรงกับความจริง จะมีสัญญาณ ERN ที่ใหญ่กว่า
มีงานศึกษาหนึ่งที่พบ ERN แม้ว่าผู้ร่วมการทดลองจะไม่รู้ว่าได้ทำงานผิดพลาด 
ดังนั้น ถึงแม้ว่า ความตระหนักรู้ไม่จำเป็นที่จะให้เกิด ERN แต่มันอาจจะมีผลต่อแอมพลิจูดของ feedback ERN
โดยเกี่ยวกับเรื่องทฤษฎีการเรียนรู้อาศัยรางวัล ความตระหนักรู้อาจจะควบคุมสัญญาณที่เกิดจากเหตุการณ์ที่ผิดคาดหมาย
คือ ความตระหนักรู้ในระดับสูง อาจจะมีผลเป็นสัญญาณที่ต่ำกว่า และความตระหนักรู้ในระดับต่ำอาจจะมีผลตรงกันข้าม
ดังนั้น จึงจะต้องมีงานวิจัยเพิ่มขึ้นเพื่อที่จะเข้าใจผลของความตระหนักรู้ต่อการทำงานของ ACC ที่สมบูรณ์
ในหนังสือ The Astonishing Hypothesis (สมมุติฐานที่น่าแปลกใจ) ฟรานซิส คริก ชี้ anterior cingulate โดยเฉพาะที่ anterior cingulate sulcus ว่า อาจเป็นศูนย์ของเจตจำนงเสรีในมนุษย์
โดยอ้างหลักฐานที่สร้างภาพสมองของคนไข้ที่มีรอยโรคในบริเวณสมองนี้ ซึ่งดูเหมือนจะขัดขวางเจตจำนงของตน เช่นคนไข้ที่มีกลุ่มอาการมือแปลกปลอม (alien hand syndrome)
หน้าที่ > บทบาทในความเจ็บปวด

ACC สัมพันธ์กับความรู้สึกเจ็บปวดทางกาย ดังที่เห็นในงานศึกษาที่ใช้ fMRI ซึ่งแสดงระดับการทำงานที่สูงขึ้น โดยปกติที่ด้านหลังของบริเวณบรอดมันน์ 24 อันเป็นส่วนของ ACC สัมพันธ์กับระดับความเจ็บปวด
และเมื่องการทำงานเกี่ยวกับความเจ็บปวดเช่นนี้ เกิดขึ้นพร้อม ๆ กับการทำงานที่ต้องใช้ความใส่ใจสูง (คืองาน verbal fluency)
งานก็จะเพิ่มระดับสัญญาณของ ACC ในเขตด้านหน้า (anterior) และ/หรือด้านบน (superior) ของเขตที่เกี่ยวข้องกับความเจ็บปวด
พยาธิวิทยา

การศึกษาผลความเสียหายต่อ ACC ช่วยให้เข้าใจหน้าที่ของ ACC ในสมองปกติ
พฤติกรรมที่สัมพันธ์กับรอยโรคใน ACC รวมทั้ง ความไม่สามารถตรวจจับควา,ผิดพลาด, ความยากลำบากอย่างรุนแรงในการแก้ความขัดแย้งในงาน Stroop task, ความอ่อนไหวทางอารมณ์, การขาดความใส่ใจ, และสภาวะไม่พูดและเสียการเคลื่อนไหว (akinetic mutism) 
มีหลักฐานว่าคนไข้โรคจิตเภทอาจมีความเสียหายใน ACC คืองานทดลองแสดงว่า คนไข้มีปัญหาในการแก้ความขัดแย้งกันทางปริภูมิในงานคล้าย ๆ กับ Stroop task และมี ERN ที่ผิดปกติ 
ผู้ร่วมการทดลองที่มีสมาธิสั้น มีการทำงานใน dACC ที่ต่ำกว่าเมื่อต้องทำงาน Stroop task 
รวม ๆ กันแล้ว สิ่งที่ค้นพบเหล่านี้กับผลที่ได้กับงานที่ใช้ MRI และ EEG ยืนยันว่า ACC มีหน้าที่การงานหลายอย่าง
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีหลักฐานด้วยว่า ACC อาจมีบทบาทในโรคย้ำคิดย้ำทำ (obsessive-compulsive disorder, ตัวย่อ OCD) เพราะว่า คนไข้มีระดับการทำงานของสารสื่อประสาทกลูตาเมตที่ต่ำกว่าธรรมชาติ 
เทียบกับเขตสมองอื่น ๆ ที่เชื่อว่า มีระดับการทำงานของกลูตาเมตเกินกว่าปกติในคนไข้
งานวิเคราะห์อภิมานในปี ค.ศ. 2009 ที่ใช้วิธีวิเคราะห์ทางสถิติแบบ Signed differential mapping ของงานศึกษาที่ใช้เทคนิค voxel-based morphometry ซึ่งเปรียบเทียบคนไข้ OCD กับคนปกติ
พบว่า คนไข้มีปริมาณเนื้อเทามากขึ้นใน lenticular nucleus ในสมองทั้งสองซีก ขยายไปจนถึง caudate nuclei
และมีปริมาณเนื้อเทาที่ลดลงใน medial frontal cortex/anterior cingulate cortex ทางด้านล่าง (dorsal) ในสมองทั้งสองซีก 
เปรียบเทียบกับคนไข้ที่มีโรควิตกกังวลอื่น ๆ ซึ่งมักจะมีปริมาณเนื้อเทาใน lenticular nucleus ที่ลดลง (แทนที่จะเพิ่มขึ้น) แต่ก็จะมีปริมาณเนื้อเทาใน medial frontal cortex/anterior cingulate cortex ทางด้านล่าง (dorsal) ที่ลดลงด้วย
มีการเสนอว่า ACC สัมพันธ์กับโรควิตกกังวลทางสังคม (Social Anxiety) ร่วมกับอะมิกดะลา แต่ว่า งานวิจัยในแนวนี้ยังอยู่ในระยะต้น ๆ[ต้องการอ้างอิง]
ส่วนเขตสมองที่ติดกันคือ subcallosal cingulate gyrus สมมุติกันว่า มีบทบาทสำคัญในโรคซึมเศร้า ดังนั้น จึงเป็นเป้าหมายของการรักษาโดยวิธี deep brain stimulation
งานศึกษาโดยการสร้างภาพ MRI ในผู้ใหญ่พบว่า ผู้ที่ได้รับสารตะกั่วในวัยเด็ก จะมีขนาดสมองที่เล็กลงเมื่อเป็นผู้ใหญ่
ซึ่งพบชัดเจนที่สุดในเขต ACC 
และเชื่อว่า มีผลเป็นความบกพร่องทางประชานและทางพฤติกรรม
ความเสียหายในช่วงพัฒนาการของ anterior cingulate cortex พร้อมกับความเสียหายใน dorsal medial-frontal cortex อาจเป็นมูลฐานทางประสาทสำหรับความบกพร่องทางสังคมและประชานของคนไข้โรคออทิซึม เช่น การกำหนดทิศทางของสังคม (social orientation) และการใส่ใจร่วมกันโดยใช้ตาและมือ (joint attention)
รูปภาพอื่น ๆ

ผิวด้านใน (medial) ของเปลือกสมอง/รอยนูนของมนุษย์
Anterior Cingulate Cortex ของลิงวอก
ปลาดุกบอน

สำหรับปลาดักชนิดอื่น ดูที่: ปลาดุกดัก
สำหรับปลาวงศ์อื่น ดูที่: วงศ์ปลาดัก
| ปลาดุกบอน |
| --- | --- |

ชนิด O. longicaudata

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Bagridae
สกุล:: Olyra McClelland, 1842

ชนิดต้นแบบ
Olyra longicaudatus McClelland, 1842
ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ปลาดุกบอน หรือ ปลาดัก เป็นปลาหนังน้ำจืดขนาดเล็กในสกุล Olyra อยู่ในวงศ์ปลากด (Bagridae) เป็นปลาขนาดเล็กที่กระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบได้ตั้งแต่ภาคตะวันออกของอินเดีย, พม่า, ภาคตะวันตกของไทย ตลอดจนภูมิภาคอินโดจีน
โดยในภูมิภาคเอเชีย ปลาดุกบอนจะรู้จักกันในฐานะของปลานักสู้เหมือนกับปลากัด และถูกเลี้ยงเพื่อกัดกันเอาเงินเดิมพัน
การจำแนก

เดิมเคยถูกจัดให้อยู่ในวงศ์ Olyridae โดยมีบางชนิดอาจจะเป็นชื่อพ้องของกันและกัน
Olyra astrifera Arunachalam, Raja, Mayden & Chandran, 2013
Olyra burmanica Day, 1872
Olyra collettii Steindachner, 1881
Olyra horae Prashad & Mukerji, 1929
Olyra kempi Chaudhuri, 1912
Olyra longicaudata McClelland, 1842
Olyra saginata Ng, Lalramliana & Lalthanzara, 2014
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Olyra ที่วิกิสปีชีส์
ดอยอินทนนท์

| ดอยอินทนนท์ |
| --- | --- |
พระมหาธาตุนภเมทนีดล และพระมหาธาตุนภพลภูมิสิริ ตั้งอยู่บริเวณยอดดอยอินทนนท์
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 2,565 เมตร (8,415 ฟุต)
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 1,850 เมตร (6,070 ฟุต)
พิกัด: 18°35′15″N 98°29′12″E﻿ / ﻿18.58750°N 98.48667°E﻿ / 18.58750; 98.48667 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ดอยอินทนนท์ที่ตั้งในประเทศไทย 
ที่ตั้ง: อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย
เทือกเขา: ทิวเขาถนนธงชัย
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
ประเภทภูเขา: หินแกรนิตมวลไพศาล
การพิชิต
เส้นทางง่ายสุด: ขับรถ
ดอยอินทนนท์ เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ เดิมมีชื่อว่า "ดอยหลวง" หรือ "ดอยหลวงอ่างกา" ชื่อของ ดอยอินทนนท์ เป็นชื่อของกษัตริย์พระนามว่าพระเจ้าอินทวิชยานนท์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ ทรงเป็นผู้ที่ห่วงใยในป่าทางภาคเหนือ และพยายามรักษาไว้ ภายหลังเสด็จพิราลัย พระอัฐิส่วนหนึ่งได้เชิญไปประดิษฐาน ณ พระสถูปบนยอดดอยหลวง และเปลี่ยนชื่อเพื่อเป็นเกียรติ​
ลักษณะภูมิสังคม

มีลักษณะอากาศตั้งแต่แบบร้อนชื้นบริเวณเชิงเขาจนถึงแบบมรสุมเขตอบอุ่นบริเวณยอดเขา
รูปภาพ

ทิวทัศน์ทางตะวันตกดอยอินทนนท์ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
น้ำตกแม่ยะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
ศูนย์ควบคุมและรายงานดอยอินทนนท์ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
ป้ายเครื่องหมายบนดอยอินทนนท์ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
อาโอะ ทานากะ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ทานากะในปี ค.ศ. 2022
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อาโอะ ทานากะ
วันเกิด:   (1998-09-10) 10 กันยายน ค.ศ. 1998 (26 ปี)
สถานที่เกิด:  มิยามาเอะ-คุ, คาวาซากิ ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.80 ม.
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ
หมายเลข:  4
สโมสรเยาวชน
2007–2016:  คาวาซากิ ฟรอนตาเล
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2017–2022 |  คาวาซากิ ฟรอนตาเล |  79 |  (7) |
| 2021–2022 |  → ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ (ยืมตัว) |  29 |  (1) |
| 2022−2024 |  ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ |  47 |  (7) |
| 2024− |  ลีดส์ ยูไนเต็ด |  16 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2019–2021 |  ญี่ปุ่น ยู23 |  18 |  (2) |
| 2019– |  ญี่ปุ่น |  26 |  (8) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2024 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2024
อาโอะ ทานากะ (ญี่ปุ่น: Ao Tanaka; โรมาจิ: 田中碧; ทับศัพท์: Tanaka Ao; เกิด 10 กันยายน ค.ศ. 1998) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวญี่ปุ่น  ที่เล่นตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรลีดส์ยูไนเต็ดใน อีเอฟแอลแชมเปียนชิป และทีมชาติญี่ปุ่น
สถิติอาชีพ > ระดับสโมรสร

| สโมรสร | ฤดูกาล | ลีก> ดิวิชัน | ลีก> นัด | ลีก> ประตู | เนชันแนลคัพ> นัด | เนชันแนลคัพ> ประตู | ลีกคัพ> นัด | ลีกคัพ> ประตู | คอนติเนนตัล> นัด | คอนติเนนตัล> ประตู | ทั้งหมด> นัด | ทั้งหมด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คาวาซากิ ฟรอนตาเล | 2017 | เจวันลีก | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| คาวาซากิ ฟรอนตาเล | 2018 | เจวันลีก | 4 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 1 |
| คาวาซากิ ฟรอนตาเล | 2019 | เจวันลีก | 24 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | 4 | 1 | 29 | 2 |
| คาวาซากิ ฟรอนตาเล | 2020 | เจวันลีก | 31 | 5 | 2 | 1 | 5 | 0 | – | – | 38 | 6 |
| คาวาซากิ ฟรอนตาเล | 2021 | เจวันลีก | 20 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 20 | 1 |
| คาวาซากิ ฟรอนตาเล | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 79 | 8 | 2 | 1 | 6 | 0 | 4 | 1 | 91 | 10 |
| ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ (ยืมตัว) | 2021–22 | 2. บุนเดสลีกา | 29 | 1 | 1 | 0 | — | — | — | — | 30 | 1 |
| ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ | 2022–23 | 2. บุนเดสลีกา | 22 | 1 | 3 | 0 | — | — | — | — | 25 | 1 |
| ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ | 2023–24 | 2. บุนเดสลีกา | 25 | 6 | 4 | 0 | — | — | — | — | 29 | 6 |
| ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 76 | 8 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 84 | 8 |
| ระดับอาชีพทั้งหมด | ระดับอาชีพทั้งหมด | ระดับอาชีพทั้งหมด | 155 | 16 | 10 | 1 | 6 | 0 | 4 | 1 | 175 | 18 |
↑  รวม Emperor's Cup และ เดเอ็ฟเบ-โพคาล
↑  รวม J. League Cup
↑  รวมเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
แหล่งข้อมูลอื่น

Ao Tanaka at data.j-league.or.jp (ในภาษาญี่ปุ่น)
Ao Tanaka at www.jleague.jp (archived) เก็บถาวร 18 กันยายน 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาญี่ปุ่น)
Ao Tanaka at Kawasaki Frontale (ในภาษาญี่ปุ่น)
บิเอเกส

| บิเอเกส Municipio Autónomo de Vieques Isla de Vieques |
| --- | --- |
เกาะ-เทศบาล

   ธง ตราอาร์ม
สมญา: "Isla Nena", "Isabel Segunda"
แผนที่สีแดงแสดงที่ตั้งบิเอเกส
พิกัด: 18°07′N 65°25′W﻿ / ﻿18.117°N 65.417°W﻿ / 18.117; -65.417
รัฐเอกราช:  สหรัฐ
เครือรัฐ:  ปวยร์โตรีโก
ตั้งถิ่นฐานชนพื้นเมือง: 3000 – 2000 ก่อนคริสต์ศักราช
ตั้งถิ่นฐานของสเปน: 1811
Isabel II ก่อตั้ง: 1843 – 1852
ตั้งเทศบาล: 1 กรกฎาคม 1875
ผู้ก่อตั้ง: Teófilo José Jaime María Le Guillou
Barrios:  8 บาริโอ Isabel II barrio-pueblo ฟลอริดา Llave Mosquito Puerto Diablo Puerto Ferro Puerto Real Punta Arenas 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: José (Junito) Corcino Acevedo (PNP)
 • เขตวุฒิสภา (Senatorial District): 8 – Carolina
 • เขตผู้แทน: 36
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 135 ตร.กม. (52 ตร.ไมล์)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 8,249 คน
 • อันดับ: อันดับ 76 ของปวยร์โตรีโก
 • ความหนาแน่น: 61 คน/ตร.กม. (160 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Viequense
กลุ่มเชื้อชาติ
 • ขาว: 48.7%
 • ดำ: 38.1%
 • ชนพื้นเมืองอเมริกัน/AN: 0.4%
 • เอเชีย - ชนพื้นเมืองฮาวาย/Pi: 0.6% 0.8%
 • อื่น ๆ สองหรือมากกว่า: 8.8% 3.4%
เขตเวลา: UTC−4 (AST)
รหัสไปรษณีย์: 00765
รหัสพื้นที่: 787/939
Major routes:  
บิเอเกส (สเปน: Vieques) เป็นเกาะ เมือง และเทศบาล ของปวยร์โตรีโก และร่วมกับกูเลบรา เป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะเวอร์จินของสเปน ทางภูมิศาสตร์บิเอเกส ตั้งอยู่ห่างออกไปประมาณ 8 ไมล์ (13 กิโลเมตร) ทางตะวันออกของ แผ่นดินใหญ่ของปวยร์โตริโก วัดด้านยาวได้ประมาณ 20 ไมล์ (32 กิโลเมตร) และด้านกว้าง 4.5 ไมล์ (7 กิโลเมตร)  ย่าน (บาริโอ) ที่มีประชากรมากที่สุดคือเมือง อิซาเบลเซกุนดา (หรือ "อิซาเบลที่สอง) ซึ่งเป็นศูนย์กลางการปกครองที่ตั้งอยู่ทางด้านเหนือของเกาะ ประชากรของเมืองบิเอเกส มีจำนวน 8,249 คนจากการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2020
ทอม บัสบี

ทอม บัสบี (7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1936 – 20 กันยายน ค.ศ. 2003) เป็นนักแสดงชายชาวแคนาดา
ผลงาน

During One Night (1960) - Sam
Never Take Sweets from a Stranger (1960) - 2nd Policeman
The War Lover (1962) - Farr: Crew of 'The Body'
The Victor (1963) - 'The Squad' Member
The Dirty Dozen (1967) - Milo Vladek
Heavenly Pursuits (1986) - Monseigneur Brusse (final film role)
แหล่งข้อมูลอื่น

ทอม บัสบี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ตะวันออกใกล้โบราณ

ตะวันออกใกล้โบราณ (อังกฤษ: ancient Near East) เป็นแหล่งกำเนิดอารยธรรมมากมาย ซึ่งได้แก่ เมโสโปเตเมีย อียิปต์ อิหร่าน (หรือเปอร์เซีย) อานาโตเลีย และที่สูงอาร์มีเนีย ลิแวนต์ และคาบสมุทรอาหรับ ดังนั้นสาขาการศึกษาตะวันออกใกล้โบราณและโบราณคดีตะวันออกใกล้ จึงเป็นหนึ่งในสาขาที่มีความโดดเด่นที่สุดในด้านการวิจัยในอาณาจักรประวัติศาสตร์โบราณ ในประวัติศาสตร์ ตะวันออกใกล้ หมายถึงพื้นที่ที่ครอบคลุมราวกึ่งกลางของเอเชียตะวันตก โดยมุ่งเน้นที่ดินแดนระหว่างกรีซโบราณและอียิปต์ทางตะวันตก และอิหร่านทางตะวันออก ดังนั้นจึงสอดคล้องเป็นอย่างยิ่งกับแนวคิดภูมิรัฐศาสตร์ตะวันออกกลางในปัจจุบัน
ประวัติศาสตร์ของตะวันออกใกล้โบราณ เริ่มต้นขึ้นด้วยการขึ้นสู่อำนาจของซูเมอร์ในสหัสวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล แม้ว่าวันที่ประวัติศาสตร์สิ้นสุดลงจะเป็นประเด็นที่ถกเถียงกันในหมู่นักวิชาการก็ตาม โดยคำศัพท์ดังกล่าวครอบคลุมถึงพัฒนาการต่าง ๆ ของภูมิภาคในยุคสำริดและยุคเหล็ก และถือกันว่าสิ้นสุดลงด้วยการสถาปนาจักรวรรดิอะคีเมนิด ในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล การสถาปนาราชอาณาจักรมาเกโดนีอา ในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล หรือจุดเริ่มต้นของการพิชิตดินแดนโดยมุสลิม ในศตวรรษที่ 7 หลังคริสตกาล
รายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ

บทความหลัก: มอร์นิงมูซูเมะ
| ผลงานเพลงของมอร์นิงมูซูเมะ |
| --- | --- |

สตูดิโออัลบั้ม: 17
อัลบั้มรวมเพลง: 5
อัลบั้มวิดีโอ: 28
มิวสิกวิดีโอ: 87
อีพี: 2
ซิงเกิล: 74
เพลงประกอบภาพยนตร์: 3
อัลบั้มสรรเสริญ และคัฟเวอร์: 1
Musical albums: 3
ผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ ในบทความนี้แสดงข้อมูลเกี่ยวกับผลงานที่ได้รับการจัดจำหน่ายอย่างเป็นทางการแทบทั้งหมดของวงไอดอลเกิร์ลกรุ๊ป "มอร์นิงมูซูเมะ"
อัลบั้มเพลง

| ลำดับ | ชื่ออัลบั้ม | ชื่อภาษาญี่ปุ่น | ชื่อภาษาอังกฤษ | วันที่วางจำหน่าย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เฟิสต์ไทม์ | ファーストタイム | First Time | 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 |
| 2 | เซคเคินด์มอร์นิง | セカンドモーニング | Second Morning | 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 |
| 3 | เทิร์ด -เลิฟพาราไดซ์- | 3rd -LOVEパラダイス- | 3rd -LOVE Paradise- | 29 มีนาคม พ.ศ. 2543 |
| 4 | โฟร์ธ อิกิมัสโชอิ! | 4th「いきまっしょい!」 | 4th "Ikimasshoi!" | 27 มีนาคม พ.ศ. 2545 |
| 5 | นัมเบอร์ไฟฟ์ | No.5（ナンバーファイブ） | No.5 | 26 มีนาคม พ.ศ. 2546 |
| 6 | ไอโนะได 6 คัง | 愛の第6感 | Ai no Dai 6 Kan | 8 ธันวาคม พ.ศ. 2547 |
| 7 | เรนโบว์ 7 | レインボー7 | Rainbow 7 | 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 |
| 8 | เซ็กซี 8 บีต | SEXY 8 BEAT | SEXY 8 BEAT | 21 มีนาคม พ.ศ. 2550 |
| 9 | แพลตตินัม 9 ดิสค์ | プラチナ 9 DISC) | PLATINUM 9 DISC | 18 มีนาคม พ.ศ. 2552 |
| 10 | 10 มายเมะ | ジュウ マイ メ | 10 MY ME | 17 มีนาคม พ.ศ. 2553 |
| 11 | แฟนตาซี! จูอิจิ | Fantasy! 拾壱; | Fantasy! Juuichi | 1 ธันวาคม พ.ศ. 2553 |
| 12 | ทเวลฟ์ สมาร์ท | 12, スマート | 12, Smart | 12 ตุลาคม พ.ศ. 2554 |
| 13 | 13 คัลเลอร์ ฟูล คาแร็กเตอร์ | ⑬カラフルキャラクター | 13 Colorful Character | 12 กันยายน พ.ศ. 2555 |
| 14 | 14 โช: เดอะ เมสเสจ | 14章～The message～ | 14 Shō:The message | 29 ตุลาคม พ.ศ. 2557 |
| 15 | 15 แท็งค์ ยู, ทู | - | 15 Thank you, too | 6 ธันวาคม พ.ศ. 2560 |
| 16 | ซิกซ์ทีนธ์ แธทซ์ เจ-ป็อป | - | 16th ～That's J-POP～ | 31 มีนาคม พ.ศ. 2564 |
| 17 | โพรเฟสชันแนลส์-เซเวนทีนธ์ | - | Professionals-17th | 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 |
อัลบั้มเพลง > อัลบั้มรวมเพลง

| ลำดับ | ชื่ออัลบั้ม | ชื่อภาษาญี่ปุ่น | ชื่อภาษาอังกฤษ | วันที่วางจำหน่าย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เบสท์! มอร์นิงมูซูเมะ 1 | ベスト! モーニング娘。1 | Best! Morning Musume 1 | 31 มกราคม พ.ศ. 2544 |
| 2 | เบสท์! มอร์นิงมูซูเมะ 2 | ベスト! モーニング娘。2 | Best! Morning Musume 2 | 31 มีนาคม พ.ศ. 2547 |
| 3 | มอร์นิงมูซูเมะ เออลีย์ซิงเกิลบ็อกซ์ | - | Morning MusumeEarly Single Box | 15 ธันวาคม พ.ศ. 2547 |
| 4 | มอร์นิงมูซูเมะ ออลคอมพลีท ~เท็น แอนนิเวอร์ซารี~ | - | Morning Musume ALL SINGLES COMPLETE ~10th ANNIVERSARY~ | 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550 |
| 5 | มอร์นิงมูซูเมะ เซ็น ซิงเกิล คอปลิง คอลเล็กชัน | - | Morning Musume Zen Single Coupling Collection | 7 ตุลาคม พ.ศ. 2552 |
| 6 | เดอะ เบสท์! ~อัปเดต มอร์นิงมูซูเมะ~ | - | The Best! ~Updated Morning Musume~ | 25 กันยายน พ.ศ. 2556 |
| 7 | มอร์นิงมูซูเมะ'14 คอปลิง คอลเล็กชัน 2 | モーニング娘。’14 カップリングコレクション2 | Morning Musume'14 Single Coupling Collection 2 | 12 มีนาคม พ.ศ. 2557 |
| 8 | เบสท์! มอร์นิงมูซูเมะ ทเวนทิเอ็ธ แอนนิเวอซารี | ベスト！モーニング娘。20th Anniversary | Best! Morning Musume 20th Anniversary | 20 มีนาคม พ.ศ. 2562 |
| 9 | มอร์นิงมูซูเมะ เบสท์ ซีเล็กชัน ~เดอะ 25 ชูเน็น~ | モーニング娘。ベストセレクション ～The 25周年～ | Morning Musume Best Selection ~The 25 Shuunen~ | 30 สิงหาคม พ.ศ. 2566 |
อัลบั้มเพลง > มินิอัลบั้ม

| ลำดับ | ชื่ออัลบั้ม | ชื่อภาษาญี่ปุ่น | ชื่อภาษาอังกฤษ | วันที่วางจำหน่าย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 7.5 ฟูยุฟูยุ มอร์นิงมูซูเมะ มินิ! | 7.5 冬冬モーニング娘。ミニ! | 7.5 Fuyu Fuyu Morning Musume Mini! | 13 ธันวาคม พ.ศ. 2549 |
| 2 | ฮาทาชิ โนะ มอร์นิงมูซูเมะ | 二十歳のモーニング娘。 | Hatachi no Morning Musume | 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 |
อัลบั้มเพลง > คัฟเวอร์ อัลบั้ม

| ลำดับ | ชื่ออัลบั้ม | ชื่อภาษาญี่ปุ่น | ชื่อภาษาอังกฤษ | วันที่วางจำหน่าย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | คัฟเวอร์ยู | - | COVER YOU | 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 |
การเดินทางแบบสะพายหลัง

นักเดินทางแบบสะพายหลังที่โรงละครแห่งรัฐเวียนนาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2005
การเดินทางแบบสะพายหลัง (อังกฤษ: backpacking) เป็นรูปแบบหนึ่งของการเดินทางอย่างอิสระที่มีค่าใช้จ่ายต่ำ อย่างการพักในที่พักราคาไม่แพงและแบกของที่จำเป็นทั้งหมดไว้ในกระเป๋าสะพายหลัง เป็นรูปแบบการเดินทางโดยจำกัดที่ดำเนินการด้วยความจำเป็นเท่านั้น จึงเป็นรูปแบบการท่องเที่ยวกระแสหลัก
แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วการท่องเที่ยวแบบสะพายหลังจะเป็นรูปแบบหนึ่งของการเดินทางของคนหนุ่มสาวซึ่งส่วนใหญ่ทำกันในช่วงปีว่าง (gap year) ของหนุ่มสาว แต่ก็มีการเดินทางแบบนี้โดยผู้มีอายุมากกว่าด้วยอย่างในช่วงพักงานหรือเกษียณอายุ
ลักษณะเฉพาะ

ลักษณะเฉพาะการท่องเที่ยวแบบสะพายหลังโดยทั่วไปมักมีลักษณะดังนี้
เดินทางด้วยระบบขนส่งสาธารณะ การใช้บริการที่พักราคาไม่แพง เช่น หอพักหรือเรือนแรมและวิธีการอื่น ๆ เพื่อลดค่าใช้จ่าย
การเดินทางที่มีระยะเวลายาวนานกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับวันหยุดพักผ่อนทั่วไป
มีการทำงานในประเทศอื่นในช่วงเวลาสั้น ๆ ขึ้นอยู่กับกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายใบอนุญาตทำงาน นอกจากนี้ยังมีคนเร่ร่อนทางดิจิทัล คือผู้ที่ทำงานโดยใช้เทคโนโลยีในขณะที่ใช้ชีวิตเร่ร่อนไปตามที่ต่าง ๆ
ค้นหาของแท้ การเดินทางแบบสะพายหลังไม่ได้เป็นเพียงการท่องเที่ยวเท่านั้น แต่เป็นวิธีการศึกษาเรียนรู้ด้วย นักเดินทางแบบสะพายหลังต้องการสัมผัสกับสิ่งที่พวกเขาคิดว่าเป็นจุดหมายปลายทางที่คิดว่าเป็น "ของแท้" มากกว่ารูปแบบการท่องเที่ยวแบบมวลชน
ความปรารถนาที่จะมีส่วนร่วมหรือสร้างเรื่องราวเกี่ยวกับการเดินทาง
สารต้านอนุมูลอิสระ

Space-filling model of the antioxidant metabolite glutathione. The yellow sphere is the redox-active sulfur atom that provides antioxidant activity, while the red, blue, white, and dark grey spheres represent oxygen, nitrogen, hydrogen, and carbon atoms, respectively.
สารต้านอนุมูลอิสระ คือโมเลกุลของสารที่สามารถจับกับตัวรับและสามารถยับยั้งปฏิกิริยาออกซิเดชันของโมเลกุลสารอื่น ๆ ได้ ปฏิกิริยาออกซิเดชันเป็นปฏิกิริยาเคมีที่เกี่ยวเนื่องกับการแลกเปลี่ยนอิเล็กตรอนจากสารหนึ่งไปยังตัวออกซิไดซ์ ปฏิกิริยาดังกล่าวสามารถให้ผลิตภัณฑ์เป็นสารอนุมูลอิสระ (free radical) ซึ่งสารอนุมูลอิสระเหล่านี้จะเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่และทำลายเซลล์ของร่างกาย สารต้านอนุมูลอิสระจะเข้ายุติปฏิกิริยาลูกโซ่เหล่านี้ด้วยการเข้าจับกับสารอนุมูลอิสระและยับยั้งปฏิกิริยาออกซิเดชันโดยถูกออกซิไดซ์ ดังนั้นสารต้านอนุมูลอิสระจึงถือเป็นตัวรีดิวซ์ อาทิ ไธออล กรดแอสคอร์บิก และโพลีฟีนอล
แม้ว่าปฏิกิริยาออกซิเดชันเป็นสิ่งสำคัญต่อสิ่งมีชีวิต หากแต่ก็ยังเกิดโทษเช่นกัน ดังนั้นพืชและสัตว์จึงรักษาสมดุลด้วยระบบอันซับซ้อนของปฏิริยาโดยสารต้านอนุมูลอิสระดังเช่น กลูตาไธโอน วิตามินซี และวิตามินอี เช่นเดียวกับเอนไซม์อย่างตัวเร่งปฏิกิรยาและเอนไซม์ซูเปอร์ออกไซด์ รวมถึงเพอรอกซิเดสต่าง ๆ ระดับสารต้านอนุมูลอิสระที่ต่ำหรือเอนไซม์ที่ยับยั้งปฏิกิริยาออกซิเดชันที่มากเกินไป จะยังผลให้เกิดภาวะออกซิเดชันที่มากเกินไป (oxidative stress) นำมาซึ่งการทำลายหรือสร้างความเสียหายแก่เซลล์ได้
ในภาวะที่ออกซิเดชันมากเกินไปจะทำให้เกิดโรคในมนุษย์หลายโรค การใช้สารต้านอนุมูลอิสระในทางเภสัชวิทยาได้รับการศึกษาอย่างละเอียดในการรักษาภาวะโรคหลอดเลือดสมองและโรค neurodegenerative disease อย่างไรก็ดี ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าออกซิเดชันที่มากเกินไปนั้นเป็นสาเหตุการเกิดโรคหรือไม่
สารต้านอนุมูลอิสระถูกนำมาใช้เป็นส่วนผสมของผลิตภัณฑ์เสริมอาหารหลายชนิด ด้วยคาดหวังในการรักษาสุขภาพและป้องกันโรคอย่างโรคมะเร็งและโรคหลอดเลือดหัวใจ รวมไปถึงโรคกลัวความสูง แม้การศึกษาในช่วงแรกให้การสนับสนุนถึงการเติมสารต้านอนุมูลอิสระในผลิตภัณฑ์เสริมอาหารที่ช่วยให้สุขภาพดีนั้น ภายหลังการศึกษาในระยะคลินิกพบว่าสารที่เติมลงไปไม่ได้ช่วยหรือก่อให้เกิดประโยชน์อันใดแก่ผู้บริโภค ซ้ำยังผลมาซึ่งอันตรายจากการรับประทานที่มากเกินไป นอกจากนี้ยังมีการใช้สารต้านอนุมูลอิสระธรรมชาติในเภสัชภัณฑ์ และส่วนประกอบอื่น ๆ ในผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเช่นสารกันบูดในอาหารและเครื่องสำอาง และช่วยลดการสึกกร่อนของยางและแก๊สโซลีนอีกด้วย