stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ผีของเปปเปอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

J. A. Secord (6 กันยายน 2002), "Quick and Magical Shaper of Science", Science
Paul Burns (ตุลาคม 1999), "Chapter Ten: 1860–1869", The History of the Discovery of Cinematography
ผู้ดูที่มองผ่านกรอบสี่เหลี่ยมสีแดงเห็นผีลอยอยู่ข้างโต๊ะ ภาพลวงตานี้เกิดจากชิ้นกระจกขนาดใหญ่ เพล็กซิกลาส หรือฟิล์มพลาสติกที่ตั้งทำมุมระหว่างผู้ชมกับฉาก (กรอบสีเขียว) กระจกสะท้อนห้องที่ซ่อนอยู่จากผู้ชม (ซ้าย) ซึ่งบางครั้งเรียกว่า "ห้องสีฟ้า" โดยสร้างเป็นภาพสะท้อนกลับข้างกับฉาก
หากห้องที่เป็นภาพกลับด้าน (ซ้าย) มืดลง ภาพจะสะท้อนในแผ่นกระจกได้ไม่ดีนัก ห้องว่าง (ขวาบน) ถูกทำให้สว่าง ทำให้ผู้ชมมองเห็นได้อย่างชัดเจน
เมื่อไฟในห้องที่เป็นภาพกลับด้านสว่างขึ้น (โดยที่ห้องว่างถูกหรี่แสงลงเล็กน้อยเพื่อชดเชย) ผีจะปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่า
"เครื่องฉายภาพฮอโลแกรม" ทำจากพลาสติกใสรูปทรงฟรัสตัม (frustum) ใช้หลักการภาพลวงตาผีของเปปเปอร์
การฉายภาพบนพื้นและสะท้อนภาพในบานกระจกทำให้นักแสดง (ซ้าย) สามารถโต้ตอบกับ "ภาพลวงตา" ที่ฉายได้
การแสดงสด "ฮอโลแกรม" ของฮัตสึเนะ มิกุ
ดัตช์ แมนเทล

| เซบ โคลเตอร์ |
| --- | --- |

เกิด:  (1949-11-29) พฤศจิกายน 29, 1949 (75 ปี) The Carolinas, United States
ที่พัก: Murfreesboro, Tennessee, United States
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Zeb Colter Chris Gallagher Dutch Bass Dutch Mantel Dutch Mantell Texas Dirt Uncle Zebekiah
ส่วนสูง: 5 ft 8 in (1.73 m)
น้ำหนัก: 224 lb (102 kg)
มาจาก: Wandering along the roads of U.S. Route 190 Oil Trough, Texas Nashville, Tennessee
เปิดตัว: 1972
เวย์น เมอริซ เควน (Wayne Maurice Keown; 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949) เป็นผู้จัดการและอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันในชื่อที่รู้จักกันดี เซบ โคลเตอร์ (Zeb Colter) หรือชื่อเดิม ดัตช์ แมนเทล (Dutch Mantel) อดีตนักมวยปล้ำและผู้จัดการส่วนตัวสังกัดWWE เป็นอดีตผู้จัดการให้กับเดอะเรียลอเมริกันส์ (แจ็ก สแวกเกอร์ และซีซาโร) และอัลเบร์โต เดล รีโอ ปัจจุบันได้ออกจาก WWE แล้ว
ผลงานแสดง > เว็บซีรีส์

| ปี | รายการ | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2014-2015 | The JBL and Renee Show | Himself | series regular |
แชมป์และความสำเร็จ

Dyersburg Championship Wrestling
DCW Heavyweight Championship (1 time)
Georgia Championship Wrestling
NWA Georgia Junior Heavyweight Championship (1 time)
Hoosier Pro Wrestling
HPW Heavyweight Championship (1 time)
Mid-South Wrestling Association
Mid-South Television Championship (1 time)
Mid-South Wrestling Association (Tennessee)
MSWA Tennessee Heavyweight Championship (1 time)
NWA Mid-America / Continental Wrestling Association
AWA Southern Heavyweight Championship (5 times)
AWA Southern Tag Team Championship (3 times) – with Bill Dundee (1), Koko Ware (1) and Tommy Rich (1)
CWA Heavyweight Championship (3 times)
CWA International Heavyweight Championship (2 times)
CWA World Tag Team Championship (2 times) – with Austin Idol
NWA Mid-America Heavyweight Championship (12 times)
NWA Mid-America Tag Team Championship (2 times) – with Gypsy Joe (1) and Ken Lucas (1)
NWA Mid-America Television Championship (1 time)
NWA Southern Tag Team Championship (Mid-America version) (1 time) – with David Schultz
NWA Tennessee Tag Team Championship (2 times) – with John Foley
NWA United States Tag Team Championship (Mid-America version) (1 time) - with John Foley
NWA Southeastern Championship Wrestling / NWA Continental Championship Wrestling
NWA Southeastern Continental Heavyweight Championship (1 time)
NWA Southeastern Heavyweight Championship (Northern Division) (1 time)
NWA Southeastern Television Championship (1 time)
United States Wrestling Association
USWA Unified World Heavyweight Championship (1 time)
World Wrestling Council
WWC North American Tag Team Championship (4 time) – with Wayne Farris (1) and Frankie Laine (3)
WWC Universal Heavyweight Championship (1 time)
WWC World Tag Team Championship (1 time) – with Bouncer Bruno
แหล่งข้อมูลอื่น

ดัตช์ แมนเทล ที่ WWE.com
Zeb Colter ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Dutch Mantel ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โซ่อาหาร

โซ่อาหารในทะเลสาบสวีเดนแห่งหนึ่ง เหยี่ยวออสเปรกินปลาไพก์เหนือ (northern pike) ปลาไพก์เหนือกินเพิร์ช (perch) เพิร์ชกินบลีก (bleak) บลีกกินกุ้งน้ำจืดตามลำดับ
โซ่อาหาร (อังกฤษ: food chain) เป็นลำดับเชื่อมโยงเส้นตรงและกลมในสายใยอาหารโดยเริ่มจากพืชและต่อด้วยสัตว์กินพืชจากนั้นจะเกิดการกินเป็นทอดๆ โซ่อาหารแตกต่างจากสายใยอาหาร เพราะสายใยมีเครือข่ายความสัมพันธ์การกินที่ซับซ้อน แต่โซ่อาหารมีเส้นทางการกินเป็นเส้นตรงและรูปทรงวงกลมเท่านั้น ตัววัดทั่วไปที่ใช้บอกจำนวนโครงสร้างเชิงอาหารของสายใยอาหารคือ ความยาวโซ่อาหาร ในรูปแบบง่ายที่สุด ความยาวของโซ่อาหาร คือ จำนวนเชื่อมโยงระหว่างผู้บริโภคกับฐานของสายใย และความยาวโซ่เฉลี่ยของสายใยทั้งหมด คือ ค่าเฉลี่ยเลขคณิตของความยาวโซ่ทั้งหมดในสายใยอาหาร
โซ่อาหารปรากฏครั้งแรกในหนังสือตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1927 โดย ชาร์ลส์ เอลตัน ผู้เดียวกับที่นำเสนอแนวคิดห่วงโซ่อาหารและสายใยอาหาร
ดูเพิ่ม

อันตรกิริยาชีวภาพ
ความตกลงสมบูรณ์แบบ

| ความตกลงสมบูรณ์แบบเพื่อยุติสถานะสงครามระหว่างประเทศไทย กับบริเตนใหญ่และอินเดีย |
| --- | --- |
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิวัฒนไชยลงนามในสนธิสัญญา
ประเภท: สนธิสัญญาสันติภาพ
วันลงนาม: 1 มกราคม พ.ศ. 2489
ที่ลงนาม: สิงคโปร์ สหพันธรัฐมลายู
วันมีผล: 1 มกราคม พ.ศ. 2489
ภาคี:  ไทย  จักรวรรดิอังกฤษ   สหราชอาณาจักร    แอฟริกาใต้    อินเดีย    นิวซีแลนด์ 
ภาษา: ไทย และอังกฤษ
ข้อความทั้งหมด
 th:ความตกลงสมบูรณ์แบบ ที่ วิกิซอร์ซ
ความตกลงสมบูรณ์แบบเพื่อยุติสถานะสงครามระหว่างประเทศไทยกับบริเตนใหญ่และอินเดีย (อังกฤษ: Formal Agreement for the Termination of the State of War between Siam and Great Britain and India) หรือ ความตกลงสมบูรณ์แบบ เป็นสนธิสัญญาสันติภาพที่จัดทำขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2489 ณ สิงคโปร์ อันเป็นการยุติสถานะสงครามระหว่างไทยกับบริเตนใหญ่ที่ไทยประกาศสงครามต่อสหราชอาณาจักรในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2485 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง สนธิสัญญาฯ มีผลใช้บังคับในวันเดียวกับที่ลงนาม และมีการขึ้นทะเบียนที่ชุดสนธิสัญญาสหประชาชาติในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2494
ผลลัพธ์

ผลลัพธ์หลักของสนธิสัญญาฉบับนี้คือยกเลิกการผนวกรัฐฉานและรัฐมลายูที่ไม่ได้เข้าเป็นสหพันธ์ (Unfederated Malay States) จำนวนสี่รัฐ บริเตนใหญ่ได้ประโยชน์น้อยกว่าที่คาด ส่วนใหญ่เพราะสหรัฐคัดค้านมาตรการลงโทษต่อประเทศไทย กล่าวคือ ไม่สามารถลดขนาดกองทัพไทยได้ อย่างไรก็ดีสนธิสัญญาฯ กำหนดให้ไทยส่งมอบข้าวสาร 1.5 ล้านตันให้แก่มาลายาของบริเตนซึ่งขาดแคลนข้าว นอกจากนี้ยังห้ามไทยขุดคลองข้ามคอคอดกระหากรัฐบาลบริเตนไม่ยินยอม ซึ่งบ่อนทำลายอำนาจของรัฐบาลปรีดี พนมยงค์
หลังตราสนธิสัญญาฯ สหรัฐและบริเตนฟื้นฟูความสัมพันธ์ทางทูตกับไทยในวันที่ 5 มกราคม และวันถัดไปมีการจัดการเลือกตั้งทั่วไป สหรัฐยังให้เงินกู้ 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐแก่ประเทศไทยเป็นการบูรณะเครือข่ายขนส่งของไทยซึ่งได้รับความเสียหายจากการทิ้งระเบิดของสหรัฐ ไทยเข้าร่วมสหประชาชาติในวันที่ 16 ธันวาคม 2489
มีการลงนามสนธิสัญญาสันติภาพออสเตรเลีย–ไทยแยกต่างหาก โดยมีการลงนามในวันที่ 3 เมษายน 2489 ทั้งนี้ตามประกาศสงครามของออสเตรเลียในวันที่ 2 มีนาคม 2485 และพระราชบัญญัติการมีมติเห็นชอบบทกฎหมายแห่งเวสต์มินสเตอร์ของออสเตรเลีย
ดูเพิ่ม

ประเทศไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
บรรณานุกรม

Battersby, Paul (2000). "An Uneasy Peace: Britain, the United States and Australia's Pursuit of War Reparations from Thailand, 1945–1952". Australian Journal of International Affairs. 54 (1): 15–31. doi:10.1080/00049910050007014. S2CID 153688878.
Darling, Frank C. (1962). "American Policy in Thailand". The Western Political Quarterly. 15 (1): 93–110. doi:10.1177/106591296201500107. S2CID 154874038.
Fine, Herbert A. (1965). "The Liquidation of World War II in Thailand". Pacific Historical Review. 34 (1): 65–82. doi:10.2307/3636740. JSTOR 3636740.
Peterson, Alec (1946). "Britain and Siam: The Latest Phase". Pacific Affairs. 19 (4): 364–72. doi:10.2307/2752453. JSTOR 2752453.
Reynolds, E. Bruce (2005). Thailand's Secret War: OSS, SOE and the Free Thai Underground During World War II. Cambridge University Press.
Tarling, Nicholas (1978). "Rice and Reconciliation: The Anglo-Thai Peace Negotiations of 1945" (PDF). Journal of the Siam Society. 66 (2): 59–112. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-08-04. สืบค้นเมื่อ 2020-10-03.
Tarling, Nicholas (1979). "Atonement before Absolution: British Policy Towards Thailand during World War II" (PDF). Proceedings of the Seventh IAHA Conference. Bangkok. 2: 1433–49.
วิซายัส

| ชื่อท้องถิ่น: Kabisay-an (วิซายัส) Kabisayaan (ตากาล็อก) |
| --- | --- |
ที่ตั้งของหมู่เกาะวิซายัส (สีแดง) ในประเทศฟิลิปปินส์
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
กลุ่มเกาะ: ประเทศฟิลิปปินส์
เกาะหลัก: โบโฮล เซบู เลย์เต เนโกรส ปาไนย์ ซามาร์
พื้นที่: 71,503 ตารางกิโลเมตร (27,607 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 2,435 ม. (7989 ฟุต)
จุดสูงสุด: ภูเขาไฟคันลาโอน
การปกครอง
ฟิลิปปินส์
เขต: กิตนางคาบีซายาอัน ซีลางังคาบีซายาอัน คันลูรังคาบีซายาอัน
เมืองใหญ่สุด: เซบูซิตี (ประชากร 922,611 คน)
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 19,373,431 (ค.ศ. 2015) 
ความหนาแน่น: 292/กม.2 (756/ตารางไมล์)
กลุ่มชาติพันธุ์: วิซายัส (Aklanon Boholano Capiznon Cebuano Cuyunon Eskaya Hiligaynon Karay-a Masbateño Romblomanon Waray) เนกริโต (Ati) กลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ
หมู่เกาะวิซายัส‎ (อังกฤษ: Visayas, Visayan Islands; วิซายัส: Kabisay-an; ตากาล็อก: Kabisayaan) เป็นหนึ่งในสามหมู่เกาะหลักของประเทศฟิลิปปินส์ ร่วมกับลูซอนและมินดาเนา ประกอบด้วยเกาะหลายแห่ง ซึ่งล้อมรอบด้วยทะเลวิซายัส แต่หมู่เกาะเหล่านั้นก็ถูกจัดให้อยู่ในพื้นที่ริมตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลซูลู ประชากรหลัก ๆ คือชาววิซายัส
เกาะหลักที่สำคัญ เช่น โบโฮล, เซบู, เลย์เต, เนโกรส, ปาไนย์ และซามาร์ ภูมิภาคนี้อาจรวมพื้นที่จังหวัดมัสบาเต, จังหวัดรอมบลอน และจังหวัดปาลาวันเข้าไปด้วย เนื่องจากประชากรส่วนใหญ่เป็นชาววิซายัส และใกล้ชิดกับภาษาวิซายัสมากกว่าภาษาหลักของเกาะลูซอน
ในหมู่เกาะวิซายัสมีเขตการปกครองหลัก 3 เขต ได้แก่ คันลูรังคาบีซายาอัน (ประชากร 7.1 ล้านคน), กิตนางคาบีซายาอัน (6.8 ล้านคน) และซีลางังคาบีซายาอัน (4.1 ล้านคน)
ชื่อ

วิซายัส ได้รับชื่อนี้มาจากอาณาจักรศรีวิชัย (สันสกฤต: श्रीविजय) ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในภาษาสันสกฤต คำว่า ศรี (श्री) หมายถึง "โชคลาภ," "ความรุ่งเรือง," หรือ "ความสุข" ส่วนคำว่า วิชัย (วิชย) (विजय) หมายถึง "ชัยชนะ" หรือ "ความยอดเยี่ยม" นอกจากนี้ หมู่เกาะวิซายัสและซูลู ยังเคยเป็นดินแดนของอาณาจักรแห่งนี้อีกด้วย
การแบ่งเขตการปกครอง

วิซายัส แบ่งเป็น 3 เขตหลัก ได้แก่ คันลูรังคาบีซายาอัน, กิตนางคาบีซายาอัน และซีลางังคาบีซายาอัน ในแต่ละเขต จะมีผู้อำนวยการเขต ซึ่งได้รับการเลือกตั้งมาจากผู้ว่าราชการในแต่ละจังหวัดของเขตนั้น ๆ
วิซายัส มีทั้งหมด 16 จังหวัด แต่ละจังหวัดปกครองโดยผู้ว่าราชการจังหวัด ซึ่งมาจากการเลือกตั้ง และดำรงตำแหน่งได้มากที่สุด 3 สมัย สมัยละ 3 ปี
การแบ่งเขตการปกครอง > คันลูรังคาบีซายาอัน (เขตที่ 6)

เขตคันลูรังคาบีซายาอันครอบคลุมพื้นที่เกาะปาไนย์ กีมารัส และครึ่งตะวันตกของเกาะเนโกรส ศูนย์กลางของเขตนี้คือ อีโลอีโล จังหวัดในเขตนี้ ประกอบด้วย
จังหวัดอักลัน
จังหวัดอันตีเค‎
จังหวัดคาปิซ
จังหวัดกีมารัส
จังหวัดอีโลอีโล‎
จังหวัดคันลูรังเนโกรส‎
การแบ่งเขตการปกครอง > กิตนางคาบีซายาอัน (เขตที่ 7)

เขตกิตนางคาบีซายาอันครอบคลุมพื้นที่เกาะเซบู ซีคีฮอร์ และโบโฮล และครึ่งตะวันออกของเกาะเนโกรส ศูนย์กลางคือ เซบู จังหวัดในเขตนี้ ได้แก่
จังหวัดโบโฮล
จังหวัดเซบู
จังหวัดซีลางังเนโกรส
จังหวัดซีคีฮอร์
การแบ่งเขตการปกครอง > ซีลางังคาบีซายาอัน (เขตที่ 8)

เขตซีลางังคาบีซายาอันครอบคลุมพื้นที่เกาะเลย์เต, ซามาร์ และบีลีรัน ศูนย์กลางประจำเขตนี้คือ ตักโลบัน จังหวัดในเขตนี้ ได้แก่
จังหวัดบีลีรัน‎
จังหวัดเลเต
จังหวัดตีโมกเลเต
จังหวัดซีลางังซามาร์
จังหวัดฮีลากังซามาร์‎
จังหวัดซามาร์
เมืองหลักที่สำคัญ

เซบู
– ประชากร 866,171 คน
อีโลอีโล
– ประชากร 424,619 คน
ลาปู-ลาปู
– ประชากร 350,467 คน
มันดาเว
– ประชากร 331,320 คน
ตักโลบัน
– ประชากร 221,174 คน
ตาลีไซ
– ประชากร 200,772 คน
ออร์โมก
– ประชากร 191,200 คน
ดูเพิ่ม

เขตของประเทศฟิลิปปินส์
จังหวัดของประเทศฟิลิปปินส์
บรรณานุกรม

Scott, William Henry (1984). Prehispanic Source Materials for the study of Philippine History. New Day Publishers. ISBN 978-971-10-0226-8.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วิซายัส
คู่มือการท่องเที่ยว วิซายัส จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กเขตของประเทศฟิลิปปินส์ |
| --- | --- | --- |
| ลูซอน |  I — เขตอีโลโคส  II — ลัมบักนางคากายัน  III — กิตนางลูโซน  IV-A — คาลาบาร์โซน  มีมาโรปา‎ — เขตเซาท์เวสเทิร์นตากาล็อก  V — เขตบีโคล  CAR — เขตบริหารคอร์ดิลเยรา‎  NCR — เขตนครหลวงมะนิลา  |  |
| วิซายัส‎ |  VI — คันลูรังคาบีซายาอัน  VII — กิตนางคาบีซายาอัน  VIII — ซีลางังคาบีซายาอัน  |  |
| มินดาเนา |  IX — ตังไวนางซัมบวงกา‎  X — ฮีลากังมินดาเนา‎  XI — เขตดาเบา  XII — โซกซาร์เจน  XIII — คารากา‎  BARMM — เขตปกครองตนเองบังซาโมโรมินดาเนามุสลิม  |  |
| เขตในอดีต |  ARMM — เขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม  NIR — เขตเกาะเนโกรส  เขตเซาเทิร์นตากาล็อก  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
11°00′N 123°30′E﻿ / ﻿11.000°N 123.500°E﻿ / 11.000; 123.500
แผนที่แสดงเขตของหมู่เกาะวิซายัส
  กิตนางคาบีซายาอัน
  ซีลางังคาบีซายาอัน
  คันลูรังคาบีซายาอัน
เกาะหลัก เรียงจากตะวันตกไปตะวันออก ได้แก่ ปาไนย์, เนโกรส, เซบู, โบโฮล, เลย์เต และซามาร์
แผนที่แสดงเขตของหมู่เกาะวิซายัส สมัยที่ยังมีเขตเกาะเนโกรส
  คันลูรังคาบีซายาอัน
  เขตเกาะเนโกรส
  กิตนางคาบีซายาอัน
  ซีลางังคาบีซายาอัน
ความถูกต้องทางการเมือง

ความถูกต้องทางการเมือง (อังกฤษ: political correctness หรือใช้อักษรย่อว่า “PC”) คือคำที่ใช้สำหรับภาษา, ความคิดเห็น, นโยบาย และ พฤติกรรมที่เป็นการหลีกเลี่ยงการดูหมิ่นหรือการสร้างความรู้สึกขุ่นเคืองแก่เพศ, ผิว, วัฒนธรรม, เพศภาพ (Gender identity), วิถีทางเพศ (Sexual orientation), ผู้พิการ และ สิ่งที่เกี่ยวกับผู้มีอายุขัยรวมไปถึงรสนิยม การใช้ในปัจจุบันส่วนใหญ่มักจะใช้ไปในเชิงเสียดสี (pejorative) ที่สื่อความคิดของ “การยอมรับ” และ “การไม่ยอมรับ” ขณะที่คำว่า “ความไม่ถูกต้องทางการเมือง” (อังกฤษ: politically incorrect) เป็นคำที่ใช้สำหรับการบรรยายตนเองในทางบวก ตัวอย่างเช่น “คู่มือความไม่ถูกต้องทางการเมือง” ของฝ่ายอนุรักษนิยม และรายการโทรทัศน์ “ความไม่ถูกต้องทางการเมือง” ฉะนั้นความไม่ถูกต้องทางการเมืองจึงหมายถึงการใช้ภาษา, การออกความคิดเห็น, การออกนโยบาย และ พฤติกรรมทีไม่ถูกจำกัดอยูในกรอบของความเป็นอนุรักษนิยม และกรอบของความกังวลที่ว่าสิ่งที่พูดที่กระทำจะสร้างความรู้สึกขุ่นเคืองหรือความหมางใจให้แก่ผู้อื่น
ประวัติ > การใช้ในสมัยแรก > การใช้ในสหรัฐอเมริกา

หลักฐานแรกของวลี “ไม่ถูกต้องทางการเมือง” (อังกฤษ: not politically correct) พบในคำตัดสินในกรณี “คดีชิสซอล์ม และ จอร์เจีย” โดยศาลยุติธรรมสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกา (ค.ศ. 1793) ที่กล่าวว่าประโยคของคำตัดสินไม่ถูกต้องตามตัวอักษร ที่เข้าใจกันในสหรัฐในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ว่า “รัฐ, แทนที่จะเป็นประชาชน, ผู้ที่เป็นผู้ก่อให้รัฐเกิดขึ้นได้, มักจะเป็นเป้าที่ดึงดูด และ เรียกความสนใจ. . . .ความรู้สึกเช่นนั้นและการแสดงออกของความไม่ถูกต้องยังคงตกค้างอยู่ในภาษาโดยทั่วไป แม้ในโอกาสอันรื่นรมณ์ เช่นการดื่มอวยพรเป็นการถามหรือ? [แด่] ‘สหรัฐอเมริกา’, แทนที่จะเป็น [แด่] ‘ประชาชนแห่งสหรัฐอเมริกา’ จะเป็นการอวยพรที่เป็นคำตอบ ซึ่งเป็นความไม่ถูกต้องทางการเมือง”
ประวัติ > การใช้ในสมัยแรก > การใช้ในสหราชอาณาจักร

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอาร์โนลด์ เบ็นเนทท์แห่งกระทรวงข้อมูลแห่งสหราชอาณาจักรใช้คำว่า “ถูกต้องทางการเมือง” (อังกฤษ: politically correct) ในการกล่าวถึง “ความเหมาะสม”
ประวัติ > การใช้โดยลัทธิมาร์กซ–ลัทธิเลนิน

ในศัพท์ของลัทธิมาร์กซ–ลัทธิเลนิน และ ลัทธิทรอทสกี คำว่า “ถูกต้อง” (อังกฤษ: correct) เป็นคำที่ใช้โดยทั่วไปที่หมายถึง “ความเหมาะสมตามนโยบายของพรรค” และ ตรงตามปรัชญาของพรรค ซึ่งก็ตรงกับการประกาศของเหมา เจ๋อตงแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนเกี่ยวกับความ “ถูกต้อง” ในการดำเนินการเกี่ยวกับ “ข้อขัดแย้งที่มิได้สร้างความเป็นปรปักษ์” (อังกฤษ: non-antagonistic contradictions) ศาสตราจารย์ของวิชาวรรณกรรมรูธ เพอร์รีแห่งสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์สืบคำกล่าวของเหมา เจ๋อตงไปถึง “Little Red Book” (ค.ศ. 1964)[ต้องการอ้างอิง]
ประวัติ > การใช้โดยฝ่ายซ้าย

ในคริสต์ทศวรรษ 1960 ฝ่ายซ้ายจัดเริ่มนำวลีนี้มาใช้ โดยเริ่มการใช้ตามความหมายตามตัวอักษร แต่ต่อมาใช้ในเชิงประชดประชันในการวิจารณ์ตนเองเกี่ยวกับการยึดมั่นในทัศนคติทางหลักการอย่างฝังหัว (dogmatic attitudes) เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1970 ผู้สนับสนุนฝ่ายซ้ายใหม่ก็เริ่มใช้คำว่า “ความถูกต้องทางการเมือง” (อังกฤษ: political correctness) ในบทความ “สตรีผิวดำ” โดยนักประพันธ์และนักต่อสู้เพื่อสังคมโทนี คาเด บามบารากล่าวว่า: “ผู้ชายไม่สามารถที่จะเป็นผู้ที่มีพฤติกรรมที่ “ถูกต้องทางการเมือง” และเป็นชายหลงตัวหลงอำนาจ (Male chauvinism) ไปด้วยในขณะเดียวกัน” ต่อมาฝ่ายซ้ายใหม่ก็ใช้วลี “ความถูกต้องทางการเมือง” ในการวิจารณ์ตนเองเชิงเสียดสี เช่นในกรณีของเดบรา ชุลทซ์ผู้กล่าวว่า: “ตลอดคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980 ฝ่ายซ้ายใหม่, ผู้ต่อสู้เพื่อสิทธิสตรี และผู้มีหัวก้าวหน้า. . .ใช้คำว่า “ความถูกต้องทางการเมือง” ในเชิงเหยียดในการป้องกันแนวคิดเชิงอนุรักษนิยมของตนเองต่อความพยายามในการเปลี่ยนแปลงสังคม” นอกจากนั้นนักเขียนเอลเลน วิลลิสก็ยังกล่าวว่า: “ . . . เมื่อต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ผู้ต่อสู้เพื่อสิทธิสตรีใช้คำว่า “ความถูกต้องทางการเมือง” ในการกล่าวอย่างเสียดสีถึงความพยายามของขบวนการต่อต้านการอนาจาร (Anti-pornography movement) ในการให้ความหมายของคำว่า “เพศสภาพของสตรี” (feminist sexuality)
การใช้ในปัจจุบัน

การใช้วลี “ความถูกต้องทางการเมือง” และวลีที่คล้ายคลึงกันอย่างกว้างขวางเริ่มขึ้นเมื่อเริ่มใช้ในเชิงเหยียดโดยนักการเมืองฝ่ายขวาในคริสต์ทศวรรษ 1990 ในบริบทของสงครามวัฒนธรรม ริชาร์ด เบิร์นสไตน์ในเดอะนิวยอร์กไทมส์ในปี ค.ศ. 1990 ตั้งข้อสังเกตว่า “คำว่า “ความถูกต้องทางการเมือง” ในเชิงอนุรักษนิยมของลัทธิสตาลินมักจะใช้ในเชิงเหน็บแนมและไม่เห็นด้วยมากกว่าที่จะเป็นเชิงชื่นชม แต่โดยทั่วไปแล้วคำว่า “ความถูกต้องทางการเมือง” จะได้ยินกันบ่อยขึ้นในบริบทของการโต้เถียงกันว่าสิ่งใดควรสอนหรือสิ่งใดไม่ควรสอนในมหาวิทยาลัย” เบิร์นสไตน์กล่าวถึงการประชุมของ Western Humanities Conference ที่เบิร์คลีย์ในหัวเรื่อง “ความถูกต้องทางการเมือง” และ “วัฒนธรรมศึกษา” ที่วิจัย “ผลที่เกิดขึ้นจากความกดดันในการพยายามที่จะทำตามความนิยมร่วมสมัยที่เป็นที่ยอมรับต่อทุนการเรียน” และกล่าวถึง “ผู้ปฏิบัติตามความถูกต้องทางการเมือง” (อังกฤษ: politically correct people หรือ pcp) แต่เป็นคำที่ไม่ได้รับความนิยมจนเป็นที่ใช้โดยทั่วไป
ภายในสองสามปีวลีที่เดิมไม่ไคร่เป็นที่รู้จักกันเท่าใดนักก็เริ่มนำมาใช้กันอย่างสม่ำเสมอในความหมายในการท้าทายความอนุรักษนิยมทางการเมืองและสังคมในการต่อต้านการขยายตัวของวิธีการสอนแบบก้าวหน้า (progressive teaching method) ในโรงเรียนมัธยมในสหรัฐอเมริกา และมหาวิทยาลัย ในปี ค.ศ. 1991 ประธานาธิบดีจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุชกล่าวปาฐกถาต่อนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยมิชิแกนต่อต้าน “ . . . ขบวนการ[ที่จะ]ประกาศว่าหัวเรื่องบางเรื่องเป็นหัวเรื่องที่อยู่ ‘นอกข่าย’ (off-limits), หรือคำพูดบางคำว่าอยู่ ‘นอกข่าย’, หรือแม้แต่ท่าทางบางอย่างว่าเป็นสิ่ง ‘นอกข่าย’” ที่เป็นนัยยะถึงผู้ปฏิบัติตามความถูกต้องทางการเมืองผู้เป็นเสรีนิยม การใช้วลีที่ทำกันเสมอที่สุดคือการใช้ในเชิงเหยียดว่าเป็นการพยายามหลีกเลี่ยงความกระทบกระเทือนต่อผู้หนึ่งผู้ใดหรือสิ่งหนึ่งสิ่งใดกันอย่างพร่ำเพรื่อ เหนือวิจารณญาณอื่นใด
การใช้วลีนี้ส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับหัวข้อเรื่องชาติพันธุ์และเพศ ที่รวมทั้งภาษาที่ใช้และทัศนคติที่มีต่อหัวข้อที่กล่าวถึง ผู้สนับสนุนทัศนคติที่ว่าชนผิดดำโดยทั่วไปมีสติปัญญาด้อยกว่าชนผิวขาว หรือ สตรีมีสติปัญญาด้อยกว่าชายกล่าวว่าการวิจารณ์ทัศนคติดังกล่าวมีสาเหตุมาจากความถูกต้องทางการเมือง
ตัวอย่างของภาษาที่ได้รับการวิจารณ์ว่าเป็นภาษาที่ “ถูกต้องทางการเมือง” ก็ได้แก่:
“แอฟริกันอเมริกัน” ที่ใช้แทนคำว่า “คนดำ”, “นีโกร” และอื่นๆ
“ชนพื้นเมืองในอเมริกัน” แทนคำว่า “อินเดียน” หรือ “อินเดียนแดง”
คำที่ไม่ระบุเพศ (Gender-neutral) เช่นคำว่า “firefighter” (นักดับเพลิง) แทนคำว่า “fireman”
คำที่เกี่ยวกับคนพิการเช่น “visually challenged” (ผู้พิการทางตา) แทนคำว่า “blind” (คนตาบอด)
“Holiday” (วันเทศกาล) ที่ใช้แทนคำว่า “คริสต์มาส” เช่นการอวยพรในโอกาสใกล้ปีใหม่ก็อาจจะใช้คำว่า “Happy Holidays” ซึ่งเป็นการอวยพรแบบกลางๆ เพื่อเป็นการแสดงความเข้าใจว่าชาวต่างประเทศทุกคนมิได้นับถือคริสต์ศาสนา
โดยทั่วไปแล้วไม่ว่าจะนโยบายใดหรือข้ออ้างใดที่เป็นปฏิปักษ์ต่อฝ่ายขวาเช่นการอ้างว่าปรากฏการณ์โลกร้อนเป็นปัญหาวิกฤติที่ต้องมีการออกนโยบายตอบโต้ปัญหาที่เกิดขึ้นก็จะได้รับการวิจารณ์ว่าเป็นพฤติกรรมที่มีแรงบันดาลใจมาจาก “ความถูกต้องทางการเมือง”
การใช้ในปัจจุบัน > ความเกินเลยของความถูกต้องทางการเมือง

ในสหราชอาณาจักร “ความเกินเลยของความถูกต้องทางการเมือง” เป็นสำนวนติดปากที่ใช้กันอย่างแพร่หลายโดยหนังสือพิมพ์อนุรักษนิยมเดลลีเมล การตีความหมายตามตัวอักษรก็อาจจะหมายความว่าสำนวนติดปากที่ใช้เพื่อ “ความถูกต้องทางการเมือง” ทำกันอย่างพร่ำเพรื่อเกินเลยกว่าที่ควรจะเป็น แต่ตามความเป็นจริงแล้ววลีนี้เป็นวลีที่ส่วนใหญ่จะใช้ในเชิงเหยียด และสำนวนติดปากที่ใช้ก็จะเกี่ยวกับเรื่องราว (ที่ส่วนใหญ่เป็นเกร็ดเรื่อง) ที่เป็นตัวอย่างของการใช้ “ความถูกต้องทางการเมือง” อย่างเกินกว่าเหตุ
การใช้ในปัจจุบัน > การใช้โดยสากล

การใช้ “ความถูกต้องทางการเมือง” เป็นที่นิยมกันในสแกนดิเนเวีย (“politiskt korrekt” ย่อว่า “PK”), ในโปรตุเกส, สเปน และ ลาตินอเมริกา (สเปน: políticamente correcto, โปรตุเกส: politicamente correcto), ฝรั่งเศส (politiquement correct), เยอรมนี (politisch korrekt), โปแลนด์ (poprawność polityczna), สโลวีเนีย (politično korekten), เนเธอร์แลนด์ และ ฟลานเดอร์ส (politiek correct), อิตาลี (politicamente corretto), รัสเซีย (политкорректность) และ นิวซีแลนด์,
คำอธิบาย > ในบริบทของวัฒนธรรมลัทธิมาร์กซ

ผู้วิจารณ์อนุรักษนิยมฝ่ายขวา และ ฝ่ายอิสรเสรีนิยมอ้างว่า “ความถูกต้องทางการเมือง” เป็นปรัชญาลัทธิมาร์กซที่กัดกร่องคุณค่าของวัฒนธรรมตะวันตก ปีเตอร์ ฮิทเคนส์เขียนใน “การยุบเลิกบริเตน” (อังกฤษ: The Abolition of Britain) ว่า: “วลีที่ชาวอเมริกันใช้กันตามสบาย. . .“ความถูกต้องทางการเมือง” คือระบบความคิดที่แคบที่มามีอิทธิพลเป็นอันมากที่สุดในเกาะอังกฤษตั้งแต่ การปฏิรูปศาสนา” วิลเลียม เอส. ลินด์ และ แพ็ททริค บุคานันบรรยาย “ความถูกต้องทางการเมือง” ว่าเป็นเท็คนิคที่เริ่มขึ้นโดยตระกูลความคิดฟรังเฟิร์ตที่มีวัตถุประสงค์ในการบ่อนทำลายคุณค่าของวัฒนธรรมตะวันตกโดยการมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมสมัยนิยมโดยวัฒนธรรมมลัทธิมาร์กซ. แพ็ททริค บุคานันกล่าวในหนังสือ “การสิ้นสุดของโลกตะวันตก” (อังกฤษ: The Death of the West) ว่า: “ความถูกต้องทางการเมืองคือวัฒนธรรมมลัทธิมาร์กซ ของสถาบันการปกครองที่ลงโทษผู้ทรยศต่อหลักการและประทับตราผู้ไม่เห็นด้วยว่าเป็นผู้นอกระบบสังคม เช่นเดียวกับการลงโทษผู้นอกศาสนาคริสต์โดยผู้ไต่สวนศรัทธา สิ่งที่เด่นของความคิดที่ว่านี้คือการไม่ยอมรับความคิดนอกระบบ”
คำอธิบาย > ในบริบทของภาษาศาสตร์

ในการพยายามเลือกคำที่ใช้ให้ “ถูกต้องทางการเมือง” เอ็ดนา แอนดรูว์ส์กล่าวว่าการใช้ภาษาที่เป็น “คำรวม” (inclusive) และ “คำกลาง” (neutral) มีรากฐานมาจากปรัชญาที่ว่า “ภาษาคือสิ่งที่แทนความคิด และอาจจะถึงกับควบคุมความคิด” ข้ออ้างนี้มาจากสมมุติฐานซาเพียร์–วอร์ฟ (Sapir–Whorf hypothesis) ที่กล่าวว่ากลุ่มไวยากรณ์ของภาษามีอิทธิพลต่อความคิดและพฤติกรรม แต่แอนดรูว์ส์กล่าวว่าความเข้าใจเพียงเล็กน้อยของความสัมพันธ์ระหว่างภาษาและความคิดก็เพียงพอที่จะสนับสนุน “การกำจัดระดับอย่างมีเหตุผล. . . [ของ]ความเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมโดยการเปลี่ยนแปลงทางภาษาศาสตร์”
งานทางด้านจิตวิทยาเชิงการรู้ (cognitive psychology) และ ภาษาศาสตร์เชิงการรู้ (cognitive linguistics) ชี้ให้เห็นว่าการเลือกคำมีอิทธิพลต่อการสร้างรูปแบบของสัญชาน, ความทรงจำ และทัศนคติของทั้งผู้พูดและผู้ฟัง ฉะนั้นคำถามจึงอยู่ที่ว่าภาษาที่ไม่มีเพศจะสามารถสร้างความลำเอียงทางต่อทัศนคติเกี่ยวกับเพศ (sexism) ได้หรือไม่--ทัศนคติหรือพฤติกรรมทางลบ
ผู้สนับสนุนภาษาเอกเพศ (Gender-neutral language) โต้ว่าการใช้ภาษาดังว่าเป็นการใช้ภาษาที่ไม่สร้างอันตรายจากเหตุผลหลายประการ:
สิทธิ, โอกาส และเสรีภาพของบุคคลบางคนได้รับการจำกัดลงเพราะผู้นั้นถูกลดลงมาเป็นสามัญทัศน์
สามัญทัศน์ส่วนใหญ่เป็นนัย, เกิดจากจิตใต้สำนึก และ ได้รับการส่งเสริมจากการใช้ตราหรือคำเชิงเหยียด
การใช้ตราหรือคำที่ไม่เป็นที่ยอมรับของสังคมทำให้บุคคลนั้นต้องหาวิธีที่จะบรรยายผู้ที่ไม่เหมือนตนเอง
เมื่อการใช้ตราทำด้วยความจงใจ ผู้ที่ได้รับการบรรยายก็จะได้รับการบรรยายอย่างแจ่มแจ้ง แทนที่จะเป็นสามัญทัศน์ของผู้นั้น
ผู้วิจารณ์ความคิดดังว่านี้และภาษาเอกเพศโดยทั่วไปก็มักจะใช้คำว่า “ความถูกต้องทางการเมือง”.
ข้อติที่พบโดยทั่วไปเกิดขึ้นเมื่องคำที่เลือกใช้โดยกลุ่มว่าเป็นคำที่เหมาะแก่กลุ่ม และกลายมาเป็นคำที่ใช้กันโดยทั่วไปรวมทั้งการใช้โดยผู้เหยียดผิวเหยียดเพศ ฉะนั้นคำใหม่จึงกลายเป็นคำที่หมดความหมาย ซึ่งทำให้ต้องคิดหาคำใหม่ขึ้นมาแทนที่ เช่นในกรณีของการวิวัฒนาการจากคำว่า “นีโกร” มาเป็น “คนผิวสี” มาเป็น “คนดำ” มาเป็น “แอฟริกันอเมริกัน”
คำอธิบาย > ในบริบทของการเมือง

นักวิจารณ์การเมืองฝ่ายซ้ายอ้างว่าหลังจาก ค.ศ. 1980 นักอนุรักษนิยมอเมริกันฝ่ายขวานิยามคำว่า “ความถูกต้องทางการเมือง” ขึ้นมาใหม่เพื่อเปลี่ยนแปลงกรอบความคิดของการเมืองอเมริกันในรูปของสงครามวัฒนธรรม ฮัททันรายงานว่า:
ความถูกต้องทางการเมืองเป็นอุปกรณ์วิเศษที่ชาวอเมริกันฝ่ายขวาพัฒนาขึ้นมาราวกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ที่เป็นส่วนหนึ่งของการทำลายความเป็นเสรีนิยมอเมริกัน. . . .สิ่งที่ฝ่ายขวามองเห็นชัดอย่างรวดเร็วคือถ้าทำการประกาศสงครามต่อการพัฒนาทางด้านวัฒนธรรมของเสรีนิยม — โดยการใช้ “ความถูกต้องทางการเมือง” ในการต่อต้านแล้ว — ฝ่ายขวาก็จะสร้างความเสื่อมเสียให้แก่โครงการทางการเมืองได้ทั้งหมด
นอกจากนั้นแล้วนักวิจารณ์การเมืองยังอ้างว่าอันที่จริงแล้วสหรัฐไม่เคยมี “ขบวนการเพื่อความถูกต้องทางการเมือง และกล่าวว่าผู้ใช้วลีนี้ทำเพื่อหันเหความสนใจจากประเด็นสำคัญในการถกเถียงในเรื่องที่เกี่ยวกับการเหยียดผิว, ชั้นวรรณะ และเพศ และการปฏิบัติทางกฎหมายที่ไม่เท่าเทียมกัน” ในทำนองเดียวกันพอลลี ทอยน์บีโต้ว่า “วลีดังกล่าวเป็นวลีของฝ่ายขวาที่ปราศจากความหมายที่ใช้เพื่อป้ายสีผู้อื่น เพื่อทำให้ภาพพจน์ของตนเองดีขึ้น”
ทอยน์บีกล่าวว่า:
วลี “ความถูกต้องทางการเมือง” เกิดขึ้นเพื่อใช้เป็นรหัสที่หมายถึงผู้ที่ยังคงต้องการใช้คำว่า “Paki”, “spastic” หรือ “queer” หรือทุกคนที่ต้องการที่จะเหยียดหยามผู้ที่ไม่เหมือนตน หรือ ผู้ชอบข่มเหงผู้อื่นผู้ที่ไม่ยอมโต สังคมของ “ความถูกต้องทางการเมือง” เป็นสังคมที่มีวัฒนธรรม แม้ว่าเราจะต้องหลิ่วตากับการหากลวิธีต่างๆ เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการทำให้ผู้อื่นไม่หมางใจ