stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บุญพระธาตุหลวง

เทศกาลทางศาสนาพุทธประจำปีในประเทศลาว
เทศกาลบุญพระธาตุหลวงในกรุงเวียงจันทน์
เทศกาลบุญพระธาตุหลวง
พระธาตุหลวงเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติและเป็นอนุสรณ์สถานทางศาสนาที่สำคัญที่สุดของประเทศลาว เทศกาลทางศาสนาพุทธนิกายเถรวาทที่สำคัญที่สุดในกรุงเวียงจันทน์คือ บุญพระธาตุหลวง (ลาว: ບຸນພຣະທາດຫລວງ) จัดขึ้นที่พระธาตุหลวงเป็นเวลา 3 วันในช่วงวันขึ้น 15 ค่ำเดือน 12 ตามปฏิทินจันทรคติ (อยู่ในช่วงเดือนพฤศจิกายน)
พระธาตุหลวง

บทความหลัก: พระธาตุหลวง
พระธาตุหลวงสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2109 ถูกทำลาย รื้อถอน และบูรณะหลายครั้ง พระธาตุหลวงถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เนื่องจากชาวลาวเชื่อว่าสถูปนี้เป็นที่ประดิษฐานของพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า
เทศกาล

พระสงฆ์และฆราวาสจากทั่วประเทศลาวจะมาร่วมเทศกาลบุญพระธาตุหลวงด้วยพิธีกรรมทางศาสนาเป็นเวลา 3 วัน ตามด้วยการจัดเทศกาลเป็นเวลา 1 สัปดาห์ทั้งกลางวันและกลางคืน ขบวนแห่ของฆราวาสเริ่มเดินจากวัดสีเมืองในตัวเมืองและมุ่งไปยังพระธาตุหลวงเพื่อทำบุญตักบาตรแก่พระสงค์เพื่อสะสมบุญสำหรับการกลับชาติมาเกิดในชีวิตที่ดียิ่งขึ้น ส่วนพิธีกรรมทางศาสนาสิ้นสุดด้วยการที่ฆราวาสถือธูปเทียนเป็นเครื่องบูชา เดินเวียนรอบพระธาตุหลวง 3 รอบเพื่อบูชาพระพุทธเจ้า มีวงดนตรีพื้นบ้านและวงดนตรียอดนิยม รวมถึงการแสดงละครให้ความบันเทิงในงานเทศกาล
เทศบาลตำบลพยัคฆภูมิพิสัย

| เทศบาลตำบลพยัคฆภูมิพิสัย |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: มหาสารคาม
อำเภอ: พยัคฆภูมิพิสัย
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: บดินทร ศรีชัย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 11.04 ตร.กม. (4.26 ตร.ไมล์)
ประชากร (กรกฎาคม 2564)
 • ทั้งหมด: 8,017 คน
 • ความหนาแน่น: 730 คน/ตร.กม. (1,900 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05440801
ที่อยู่ สำนักงาน: 832 หมู่ที่ 1 สำนักงานเทศบาลตำบลพยัคฆภูมิพิสัย อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม 44110
โทรศัพท์: 0 4379 0038-9
เว็บไซต์: www.govesite.com/tbphayak/
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
พยัคฆภูมิพิสัย เป็นเทศบาลตำบลในอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม เทศบาลตำบลพยัคฆภูมิพิสัยเป็นศูนย์กลางหลักของอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย มีพื้นที่ 11.04 ตารางกิโลเมตร ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาล เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ครอบคลุม 2 ตำบล 12 ชุมชน
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลลานสะแก
ทิศตะวันออก ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงชัย
ทิศใต้ ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเสือ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลปะหลาน
ข้อมูลทั่วไป > ด้านการศึกษา

โรงเรียนพยัคฆภูมิวิทยาคาร
โรงเรียนพยัคฆภูมิพิสัย
โรงเรียนเทศบาลตำบลพยัคฆภูมิพิสัย (สังกัดเทศบาล)
โรงเรียนอนุบาลพยัคฆภูมิพิสัย
โรงเรียนพระกุมารศึกษา (เอกชน)
โรงเรียนอนุบาลเอี่ยมสุข (เอกชน)
ข้อมูลทั่วไป > ด้านสาธารณสุข

โรงพยาบาลพยัคฆภูมิพิสัย
ศูนย์บริการสาธารณสุขเทศบาลตำบลพยัคฆภูมิพิสัย
ข้อมูลทั่วไป > ด้านการเงิน

ธนาคารกรุงไทย
ธนาคารออมสิน
ธนาคารกสิกรไทย
ธนาคารไทยพาณิชย์
ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร สาขาพยัคฆภูมิพิสัย, สาขาสี่แยกพยัคฆ์
ธนาคารกรุงเทพ
สถานธนานุบาล (สังกัดเทศบาล)
ข้อมูลทั่วไป > ด้านการคมนาคม

ต่างจังหวัดหรือต่างอำเภอ สามารถใช้บริการรถโดยสารประจำทางได้ที่สถานีขนส่ง โดยมีรถผ่านจำนวนมาก
ภายในเทศบาล มีจักรยานยนต์รับจ้าง และสามล้อรับจ้างบริการ
ข้อมูลทั่วไป > ห้างสรรพสินค้า

ห้างสรรพสินค้าเทสโก้ โลตัส และโรงภาพยนตร์เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์
ท่าอากาศยานปัตตานี

ท่าอากาศยานปัตตานี หรือ สนามบินปัตตานี (IATA: PAN, ICAO: VTSK) ตั้งอยู่ที่ ตำบลบ่อทอง อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 16 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม ปัจจุบันใช้งานเฉพาะราชการทหาร ไม่เปิดให้บริการเชิงพาณิชย์
ประวัติ

สนามบินปัตตานี หรือที่เรียกว่า "สนามบินบ่อทอง" ก่อตั้งขึ้นโดยกองทัพอากาศ ซึ่งใช้ในภารกิจสนับสนุนทางทหาร แต่เนื่องจากความต้องการในการขนส่งทางอากาศสูงขึ้น จึงมีการขยายและปรับปรุงท่าอากาศยานให้เหมาะสม และบริษัทเดินอากาศไทย ได้ทำการบินไปยังท่าอากาศยานปัตตานี ใน พ.ศ. 2506 โดยใช้เครื่องบินดักลาส ดีซี-3 ต่อมาได้พัฒนาปรับปรุงทางวิ่งยาว 1,400 เมตร เพื่อรองรับการขึ้น-ลงของเครื่องบินใบพัดแบบBAe Avro-748 และเครื่องบินชอร์ทบราเทอร์แบบ SD 3-30/60 ที่มีใช้ในกิจการพลเรือนขณะนั้น
หลังจากเดินอากาศไทย ได้รวมกิจการกับการบินไทย ต่อมาประสบปัญหาการให้บริการบินในเส้นทางหาดใหญ่-ปัตตานีไปและกลับ โดยได้ให้บริการด้วยเครื่องบินแบบ เอทีอาร์ 72 เนื่องจากมีปริมาณการเดินทางของผู้โดยสารอยู่ในเกณฑ์ต่ำมาก จึงขอหยุดทำการบินในเส้นทางดังกล่าวเป็นการชั่วคราว ซึ่งก็ได้รับอนุมัติจากกระทรวงคมนาคมให้หยุดบินตั้งแต่วันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2536 จนถึงวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2536 และในที่สุดจึงได้หยุดทำการบินถาวรใน พ.ศ. 2537 ปัจจุบันมีแต่อากาศยานของทางราชการ และอากาศยานเช่าเหมาลำขนาดเล็กใช้บริการที่ท่าอากาศยานแห่งนี้เท่านั้น
อาคารสถานที่ > อาคารผู้โดยสาร

ท่าอากาศยานปัตตานีมีอาคารผู้โดยสารขนาดเล็ก 1 หลัง พื้นที่ใช้สอย 530 ตารางเมตร และมีลานจอดอากาศยานขนาดกว้าง 60 เมตร ยาว 155 เมตร สามารถรองรับอากาศยานประเภท เอทีอาร์ 72 ได้
อาคารสถานที่ > ทางวิ่ง (รันเวย์) และทางขับ (แท็กซี่เวย์)

ท่าอากาศยานปัตตานีมีทางวิ่งขนาดกว้าง 40 เมตร โดยไม่มีไหล่ทางวิ่ง และยาว 1,400 เมตร พร้อมพื้นที่ปลอดภัยปลายทางวิ่ง (blastpads) ขนาดกว้างข้างละ 40 เมตร และความยาวข้างละ 227 และ 52 เมตร และมีทางขับขนาดกว้าง 23 เมตร และยาว 120 เมตร จำนวน 2 เส้น
รายชื่อสายการบิน > การใช้งานในปัจจุบัน

ไม่มีสายการบินพาณิชย์เปิดให้บริการ มีแต่อากาศยานของทางราชการ ใช้บริการที่ท่าอากาศยานแห่งนี้ โดยล่าสุดในปี 2559 มีการใช้งานจำนวน 12 เที่ยวบิน
รายชื่อสายการบิน > สายการบินที่เคยให้บริการ

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง |
| --- | --- |
เดินอากาศไทย: นราธิวาส หาดใหญ่
การบินไทย: หาดใหญ่
การเดินทางสู่ท่าอากาศยาน

ท่าอากาศยานปัตตานีตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 (ถนนเพชรเกษมสายปัตตานี–นราธิวาส)
ท่าอากาศยานเบ็น-กูรีย็อน

เขตปลอดภาษีอากรภายในท่าอากาศยาน
ท่าอากาศยานเบ็น-กูรีย็อน (ฮีบรู: נמל התעופה בן-גוריון; อาหรับ: مطار بن غوريون) (IATA: TLV, ICAO: LLBG) คือท่าอากาศยานนานาชาติหลักของประเทศอิสราเอล ตั้งชื่อตามชื่อของดาวิด เบ็น-กูรีย็อน นายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศ เป็นศูนย์กลางของสายการบินเอ็ลอัล, อิสแรร์ และอาร์เกียอิสราเอล โดยมีตัวเลขประมาณการผู้โดยสารในปี พ.ศ. 2557 จำนวน 15 ล้านคน
ท่าอากาศยานเบ็น-กูรีย็อนตั้งอยู่ในเขตชานเมืองห่างจากใจกลางเมืองเทลอาวีฟ 19 กิโลเมตร (12 ไมล์) และบริหารงานโดยสำนักงานท่าอากาศยานอิสราเอล ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจที่บริหารจัดการท่าอากาศยานของรัฐและควบคุมการผ่านแดนในอิสราเอล
ท่าอากาศยานเบ็น-กูรีย็อนได้รับการจัดให้เป็นหนึ่งในห้าท่าอากาศยานที่ดีที่สุดของตะวันออกกลางจากทัศนคติของผู้โดยสารที่มาใช้บริการและระดับความปลอดภัยของท่าอากาศยาน ซึ่งภายในสนามบินมีทั้งเจ้าหน้าที่ตำรวจ เจ้าหน้าที่กองกำลังป้องกันตนเอง และเจ้าหน้าที่ตำรวจตรวจคนเข้าเมือง คอยตรวจตราทั้งในและนอกเครื่องแบบ เพื่อรักษาระดับความปลอดภัยและเฝ้าระวังภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้น ทั้งนี้ท่าอากาศยานเคยตกเป็นเป้าหมายของการก่อการร้ายหลายครั้ง แต่ไม่มีครั้งใดที่สามารถจี้เครื่องบินและเดินทางหลบหนีออกไปได้สำเร็จ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ท่าอากาศยาน
แผนภูมิของหน่วยงานด้านการบินอิสราเอลสำหรับแบบจำลองการบิน (รวมถึงท่าอากาศยานนานาชาติเบ็น-กูรีย็อน) เก็บถาวร 2015-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จ้าว ลี่อิ่ง

จ้าว ลี่อิ่ง (จีนตัวย่อ: 赵丽颖; จีนตัวเต็ม: 趙麗穎; พินอิน: Zhào Lìyǐng; เกิด 16 ตุลาคม ค.ศ. 1987) หรือ ซานิเลีย จ้าว (อักษรโรมัน: Zanilia Zhao) เป็นนักแสดง นักร้อง และนางแบบชาวจีน เธอเป็นที่รู้จักจากบทบาทในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง ตำนานลู่เจิน (2013), ขุนให้อ้วนแล้วชวนมารัก (2014), ฮวาเชียนกู่ ตำนานรักเหนือภพ (2015), เก้าสกุล (2016), จูเซียน กระบี่เทพสังหาร (2016), ฉู่เฉียว จอมใจจารชน (2017), ตำนานหมิงหลัน (2018)
ประวัติ

จบการศึกษาจาก Langfang School of Electronic Information Engineering, a secondary professional training school สู่เข้าวงการจากการประกวดนางแบบ Yahoo ได้รางวัลชนะเลิศปี 2006 และมีผลงานละครต่อเนื่อง ก่อนเข้าวงการ จ้าวลี่อิงได้ใช้เวลาว่างจากการเรียนมารับจ้างพาร์ทไทม์โดยการเป้นพนักงานแจกใบปลิว ที่ห้างในตัวเมือง บางครั้งก็รับจ้างล้างจานตามร้านอาหาร จนไปเห็นใบประกาศการประกวดนางแบบ Yahoo จ้าวลี่อิงได้ขอทางครอบครัวมาประกวด แต่ตอนแรกเริ่มครอบครัวไม่เห็นด้วย แต่เนื่องจากจ้าวลี่อิงบอกว่านี้เป้นจุดเริ่มต้นของความฝันของเธอ ความฝันของเธอคือการเป็นนักแสดง และเพื่อครอบครัวจะได้ไม่ลำบากอย่างทุกวันนี้
เมื่อชนะการประกวด Yahoo จ้าวลี่อิ่งเริ่มต้นด้วยการถ่ายโฆษณา และเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์และละครอยู่ยาวนานถึง 7 ปี เธอโดยดูถูก กล่าวว่าร้าย เรื่องความจนของเธอ รูปร่าง หน้าตา ไม่มีทักษะการแสดงใดๆ จ้าวลี่อิ่งอาศัยความพยายาม อดทน คอยถามรุ่นพี่นักแสดง ให้สอนการแสดง การร้องเพลง การพูด จนเธอเป็นนักแสดงหญิงเพียงคนเดียวที่ได้บันทึกในประวัติศาสตร์วงการจีนว่าเป็นนักแสดงที่ยอดวิวหมื่นล้านวิวถึง 9 เรื่องติดต่อกัน
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ | ชื่อภาพยนตร์ภาษาจีน | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2007 | Mudan Pavilion | 《镖行天下之牡丹阁》 | Xiao Hong |  |
| 2008 | Ten Warriors in Mashi Mountain | 《马石山十勇士》 | Ying Zi |  |
| 2008 | Love Killed Nine River Hall | 《爱杀九河堂》 | You Lan |  |
| 2013 | Palace: Lock Sinensis | 《宫锁沉香》 | Liu Li |  |
| 2015 | Crazy New Year’s Eve | 《一路惊喜》 | Li Nana |  |
| 2016 | Royal Treasure | 《极限挑战之皇家宝藏》 | Princess Baihua |  |
| 2016 | The Rise of a Tomboy | 《女汉子完美恋人》 | He Xiuwu |  |
| 2016 | Days of Our Own | 《我们的十年》 | Zhang Jingyi |  |
| 2017 | Duckweed | 《乘风破浪》 | Meng Tianai |  |
| 2017 | Eternal Wave | 《密战》 | He Lanfang |  |
| 2018 | The Monkey King 3 | 《西遊記之女兒國》 | Ruler of Women's Country |  |
| 2024 | Article 20 | 《第二十条》 | Hao Xiuping | 10-02-2024 |
| 2024 | TigerWolfRabbit | 《浴火之路》 | Li Hongying | 01-10-2024 |
| 2024 | The Unseen Sister | 《乔妍的心事》 | Qiao Yan | 26-10-2024 |
ผลงาน > ละครซีรีส์

| ปี | ชื่อภาษาอังกฤษ/ไทย | ชื่อภาษาจีน | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2006 | Century Endless Love | 《世纪不了情》 | Lin Shanshan | Unreleased |
| 2007 | Nanyue King | 《南越王》 | Empress | Unreleased |
| 2007 | Golden Marriage | 《金婚》 | Tong Duoduo |  |
| 2008 | Spring Goes, Spring Comes | 《春去春又回》 | Ren Jie'er |  |
| 2009 | Four Women Conflict | 《锁清秋》 | Wen Yan |  |
| 2009 | The Firmament of The Pleiades | 《苍穹之昴》 | Ling'er |  |
| 2009 | A Husband and Wife | 《夫妻一场》 | Yingzi |  |
| 2010 | Qiao Luo Gang | 《锣鼓巷》 | Li Qiuping (young) |  |
| 2010 | The Girl in Blue | 《佳期如梦》 | An An |  |
| 2010 | The Dream of Red Mansions | 《新红楼梦》 | Xing Xiuyan |  |
| 2010 | The Amateur Imperial Bodyguard | 《大内低手》 | Chen Xin'er |  |
| 2011 | Goddess of Mercy | 《新玉观音》 | A Jing |  |
| 2011 | New My Fair Princess | 《新还珠格格》 | Princess Qing'er |  |
| 2011 | Xia Yan's Autumn | 《夏妍的秋天》 | Tang Xiaoran |  |
| 2012 | Best Quality Men and Women | 《极品男女日记》 | Chu Yang | Unreleased |
| 2012 | Palace II | 《宫锁珠帘》 | Tunggiya Baihe | Cameo |
| 2012 | Cuo Dian Yuan Yang สะใภ้จำยอม | 《错点鸳鸯》 | Su Huan'er/ Yang Yiliu |  |
| 2013 | Legend of Lu Zhen | 《陆贞传奇》 | Lu Zhen |  |
| 2013 | The Legend of Chasing Fish  อิทธิฤทธิ์ มัจฉา วังสมุทร | 《追鱼传奇》 | Hong Ling |  |
| 2014 | Wife's Secret ความลับของภรรยาสุดที่รัก | 《妻子的秘密》 | Jiang Baihe |  |
| 2014 | Boss & Me ขุนให้อ้วนแล้วชวนมารัก | 《杉杉来了》 | Xue Shanshan |  |
| 2014 | The Romance of the Condor Heroes มังกรหยก ตอน ศึกเทพอภินิหารเจ้าอินทรีย์ | 《神雕侠侣》 | Mu Nianci | Cameo ออกอากาศทางช่อง 7 |
| 2015 | The Journey of Flower ฮวาเชียนกู่ ตำนานรักเหนือภพ | 《花千骨》 | Hua Qiangu | WeTv / PPTV36 |
| 2015 | Best Get Going สู้สุดใจ ไปสุดฝัน | 《加油吧实习生》 | Song Nuan |  |
| 2015 | Love Yunge from the Desert หยุนเกอ ลิขิตรักทะเลทราย | 《大汉情缘之云中歌》 | Bai He | Cameo ออกอากาศทางช่อง 7 ใน ประเทศไทย  |
| 2015 | Legend of Zu Mountain  ศึกเทพยุทธภูผาซู  | 《蜀山战纪之剑侠传奇》 | Yu Wuxin |  |
| 2016 | Lucky Tianbao จูเทียนเป่า องค์ชายจอมทะเล้น  | 《吉祥天宝》 | Yang Ruonan |  |
| 2016 | The Mystic Nine เปิดตำนานเก้าสกุล | 《老九门》 | Yin Xinyue | MonoMax |
| 2016 | Noble Aspirations จูเซียน กระบี่เทพสังหาร | 《青云志》 | Bi Yao |  |
| 2016 | Rookie Agent Rouge | 《胭脂》 | Lan Yanzhi |  |
| 2016 | Happy Mitan | 《欢喜密探》 | Bao Bei'er | Cameo |
| 2016 | Noble Aspirations 2 จูเซียน กระบี่เทพสังหาร 2 | 《青云志2》 | Bi Yao |  |
| 2017 | Princess Agents ฉู่เฉียว จอมใจจารชน | 《特工皇妃楚乔传》 | Chu Qiao | ออกอากาศทางช่อง 9 ใน ประเทศไทย |
| 2018 | Our Glamorous Time ห้วงเวลาแห่งรัก | 《你和我的倾城时光》 | Lin Qian | We TV |
| 2018 | The Story of Ming Lan ตำนานหมิงหลัน | 《知否？知否？应是绿肥红瘦》 | Sheng Minglan | We TV |
| 2021 | Legend of Fei นางโจร | 《有翡》 | โจวเฝ่ย | We TV |
| 2021 | Who is the Murderer ปริศนาฆาตกรลับ | 《谁是凶手》 | เสิ่นอวี่ | iQIYI |
| 2022 | The Story of XingFu ความสุขของซิ่งฝู | 《幸福到万家》 | เฮ่อซิ่งฝู | YOUKU |
| 2022 | Faith Makes Great | 《理想照耀中国》 |  | Hunan TV |
| 2022 | Wild Bloom ยอดหญิงแกร่ง | 《风吹半夏》 | สวี่ป้านเซี่ย | WrTV / iQIYI |
| 2024 | The Legendof Shen Li ปฐพีไร้พ่าย  | 《与凤行》 | เสิ่นหลี | WeTV |
ผลงาน > โฆษกแบรนด์

แบรนด์นาฬิการะดับโลก LONGINES 2017 - ปัจจุบัน
Globlo Brand Self-portrait
ยาสีฟัน YunnanBaiyao
เครื่องกรองน้ำ 沁园 TRULIVA
ผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผม RENE FURTERER PARIS
ผลิตภัณฑ์สิ่งทอ Globlo Brand Purcotton
แว่นตา MOLSION
กระดาษทิชชู่ Vinda
น้ำผลไม้ Huiyuan《汇源》
โฆษก Zootopia
เสื้อผ้าขนแคสเมีย 鄂尔多斯1980
ผลิตภัณฑ์นม0แลคโตด 蒙牛(Mengniu)
ฯลฯ
ผลงาน > รางวัลที่ได้รับ

China TV Audience Festival - Favorite Artist
LeTV Awards for Most Popular TV Actress
Tudou Awards for Favorite Actress Award in Chinese Mainland
China Golden Eagle TV Art Festival - Golden Eagle Goddess
AFA Next Generation Award - Asian Film Awards 17th 2024 (10-03-24)
ฯลฯ
ท่าอากาศยานโคโลญบ็อน

ท่าอากาศยานโคโลญบ็อน (อังกฤษ: Cologne Bonn Airport) หรือชื่อทางการว่า ท่าอากาศยานโคโลญ/บ็อน "ค็อนราท อาเดอเนาเออร์" (เยอรมัน: Flughafen Köln/Bonn „Konrad Adenauer“) (IATA: CGN, ICAO: EDDK) เป็นสนามบินนานาชาติที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ในเขตเมืองโคโลญโดยรองรับเมืองบ็อนซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงของเยอรมนีตะวันตกด้วย มีผู้โดยสารประมาณ 10.3 ล้านคนที่เดินทางมาถึงที่นี้ใน ค.ศ. 2015
ผู้โดยสาร

|  | ผู้โดยสาร | การเปลี่ยนแปล | เที่ยวบิน (in t) |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2000 | 6,291,739 | 138,434 | 423,641 |  |
| 2001 |  5,705,819 |  134,950 |  443,040 |  |
| 2002 |  5,375,126 |  125,307 |  494,331 |  |
| 2003 |  7,758,655 |  139,872 |  518,493 |  |
| 2004 |  8,332,961 |  136,927 |  605,069 |  |
| 2005 |  9,452,185 |  140,775 |  636,887 |  |
| 2006 |  9,904,236 |  139,096 |  685,563 |  |
| 2007 |  10,471,657 |  138,837 |  704,649 |  |
| 2008 |  10,342,931 |  128,713 |  578,161 |  |
| 2009 |  9,739,581 |  120,675 |  552,363 |  |
| 2010 |  9,849,779 |  121,011 |  656,120 |  |
| 2011 |  9,623,398 |  117,715 |  742,372 |  |
| 2012 |  9,280,070 |  125,335 |  751,183 |  |
| 2013 |  9,077,346 |  120,385 |  739,569 |  |
| 2014 |  9,450,493 |  123,241 |  754,356 |  |
| 2015 |  10,338,375 |  128,616 |  757,717 |  |
| 2016 |  11,910,138 |  136,905 |  786,407 |  |
Source: ADV German Airports Association
ที่พักผู้โดยสาร 1
ที่จอดรถพี่พักผู้โดยสาร 2
ที่พักผู้โดยสาร  2
ที่จอดเครื่องบินหลัก
โรงเรียนวัดสุกรีย์บุญญาราม

| โรงเรียนวัดสุกรีย์บุญญาราม   อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี Wat Sukreebunyaram School |
| --- | --- |

ที่ตั้ง
หมู่ที่ 8 บ้านหนองมะนาว ตำบลบางละมุง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี  20150   โทรศัพท์ 038-236610  โทรสาร 038-236610
พิกัด: 13°03′34″N 100°56′53″E﻿ / ﻿13.0595466°N 100.9479185°E﻿ / 13.0595466; 100.9479185
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ม.ส.ก.
ประเภท: โรงเรียนรัฐบาล
สถาปนา: 3 กันยายน พ.ศ. 2506
ผู้ก่อตั้ง: วัดสุกรีบุญญาราม
เขตการศึกษา: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 3
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานคณะกรรมการศึกษาขึ้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ (ประเทศไทย)
ผู้อำนวยการ:  นายวิชาญ ทองดา
ระดับชั้น: อนุบาล-มัธยมศึกษาตอนต้น
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน: ภาษาที่มีการเรียนการสอนในโรงเรียน  ภาษาไทย  ภาษาอังกฤษ
เพลง: มาร์ชโรงเรียนวัดสุกย์บุญญาราม
เว็บไซต์: http://watsukreebunyaram.ac.th
โรงเรียนวัดสุกรีย์บุญญาราม ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 8 บ้านหนองมะนาว ตำบลบางละมุง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี 20150 สำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ (ประเทศไทย)
ประวัติ

โรงเรียนวัดสุกรีย์บุญญาราม ได้เปิดทำการสอน เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2506 โดยอาศัยศาลาการเปรียญ ของวัดสุกรีบุญญาราม มีผู้เป็นประธานเปิดป้ายอาคารเรียนคือ นายทรงศักดิ์ ชัยอารีย์ราษฎร์ ตำแหน่งผู้ช่วยศึกษาธิการอำเภอบางละมุง ขณะนั้นวัดสุกรีบุญญาราม ยังเป็นสำนักสงฆ์ โดยมีพระชิ้น เป็นเจ้าอาวาส ซึ่งนายสุกรีย์ ครุฑสุข ได้บริจาคที่ดิน 10 ไร่ ร่วมกับนายบุญ ใจกุศล บริจาคที่ดินเพิ่ม 2 ไร่ รวมเป็น 12 ไร่ ให้สร้างสำนักสงฆ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2508 ได้รับพระราชทานให้ตั้งเป็นวัด โดยใช้ชื่อว่า "วัดสุกรีบุญญาราม" ซึ่งเป็นการใช้ชื่อ นายสุกรีย์ กับ นายบุญ มารวมกันตั้งเป็นชื่อวัด
เมื่อเปิดเรียนครั้งแรกนั้น เป็นสาขาของโรงเรียนบ้านทุ่งกราด เปิดสอนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ชั้นเดียว แล้วเปิดเพิ่มขึ้นปีละระดับชั้นจนถึงปี พ.ศ. 2509 จึงได้รับอนุมัติจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้เป็นโรงเรียนเอกเทศ ใช้ชื่อว่า  "โรงเรียนวัดสุกรีย์บุญญาราม"
โดยเปิดสอนตั้งแต่ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 และได้ย้ายนักเรียนจากศาลาการเปรียญ เข้ามาเรียนเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2514 ต่อจากนั้น โรงเรียนได้ปรับการเปิดการเรียนการสอน จากเดิมที่ปิดเรียนวันโกนและวันพระ มาเป็นเปิดเรียนตั้งแต่ วันจันทร์ ถึงวันศุกร์ และ ปิดเรียนวันเสาร์ และวันอาทิตย์ ตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2514 เป็นต้นมา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โรงเรียนวัดสุกรีย์บุญญาราม จ.ชลบุรี เก็บถาวร 2016-10-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ โรงเรียนวัดสุกรีย์บุญญาราม
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°03′34″N 100°56′53″E﻿ / ﻿13.0595466°N 100.9479185°E﻿ / 13.0595466; 100.9479185
ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง

อาคารเทียบเครื่องบิน 3
ภายในอาคารผู้โดยสาร 3 หลังใหม่
ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง (IATA: PEK, ICAO: ZBAA) เป็นสนามบินระหว่างประเทศสนามบินหลักของกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือห่างจากใจกลางเมืองประมาณ 32 km (20 mi) ในเขตเฉาหยาง และบางส่วนของ เขตซุ่นอี้ บริหารงานโดย บริษัทท่าอากาศยานปักกิ่งแคปิตอล ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ รหัสสนามบิน IATA ของปักกิ่งคือ PEK มาจากการถอดความชื่อของปักกิ่งเป็นอักษรโรมันแบบเดิม (Peking)
ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง เป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินแอร์ไชน่า สายการบินแห่งชาติของประเทศจีน ซึ่งมีเที่ยวบินจากที่นี่มากกว่า 120 เส้นทาง (ไม่รวมเที่ยวบินส่งสินค้า) ทั้งนี้ยังมี ไห่หนานแอร์ไลน์ และ ไชน่าเซาเทิร์นแอร์ไลน์ ที่ใช้สนามบินนี้เป็นสนามบินหลักอีกด้วย
ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง เพิ่มอาคารผู้โดยสารหลังที่ 3 ในปี พ.ศ. 2551 ในช่วงงานโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ถือเป็นอาคารผู้โดยสารที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 รองจากอาคารผู้โดยสารที่ 3 ของ ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ และถือเป็นสิ่งปลูกสร้างที่ใช้พื้นที่ใหญ่ที่สุดในโลกอันดับ 6 ซึ่งกินเนื้อที่ราว 1,480 เฮกตาร์
ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง เติบโตอย่างรวดเร็วโดยติดอันดับสนามบินที่คับคั่งที่สุดแห่งหนึ่งในโลก และกลายมาเป็นสนามบินที่คับคั่งที่สุดในเอเซียจากจำนวนผู้โดยสารและจำนวนเที่ยวบินในปี พ.ศ. 2542 และได้ถือเป็นสนามบินที่มีผู้โดยสารคับคั่งที่สุดอันดับ 2 ของโลกในปี พ.ศ. 2553 ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง ได้บันทึกว่ามีเครื่องบินเข้าออกทั้งหมด 557,167 ครั้ง (นับจากเครื่องบินขึ้นและลง) ติดอันดับ 6 ของโลกในปี พ.ศ. 2555 ด้านเที่ยวบินขนส่งสินค้าก็เช่นกัน ในปี พ.ศ. 2555 สนามบินถูกจัดอันดับที่ 13 ของสนามบินที่มีเที่ยวบินขนส่งสินค้าที่คับครั้งที่สุดในโลก โดยมีการขนส่งสินค้ากว่า  1,787,027 ตัน
ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2562 เที่ยวบินของสมาชิกวันเวิลด์ และสกายทีม ทั้งหมดจะถูกถ่ายโอนจากท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่งไปยังท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่งต้าซิงแห่งใหม่ ยกเว้นคาเธ่ย์แปซิฟิก และ คาเธ่ย์ดรากอน
ประวัติ

ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2501 ขณะนั้นสนามบินมีเพียงอาคารขนาดเล็กที่ยังคงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ ซึ่งใช้รองรับผู้โดยสารวีไอพี และ เที่ยวบินเช่าเหมาลำ วันที่ 1 มกราคม 2523 ได้เปิดให้บริการอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 1 โดยมีท่าเทียบ และรองรับเครื่องบินได้ 10-12 ลำ อาคารใหม่นี้ ใหญ่กว่าอาคารเก่าที่สร้างในช่วงปี พ.ศ. 2500 มาก
เที่ยวบินแรกที่บินมาสู่จีน และ ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่งคือเที่ยวบินของปากีสถานอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์จากเมืองอิสลามาบาด
ช่วงปลายปี พ.ศ. 2542 เป็นช่วงครบรอบ 50 ปี ของการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่งได้ขยายอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 2 เปิดให้บริการในวันที่ 1 พศจิกายนในปีเดียวกัน โดยอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 1 ถูกปิดช่วงคราวเพื่อปรับปรุงหลังจากเปิดอาคาร 2 วันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2547 อาคารผู้โดยสารแห่งที่ 1 จึงกลับมาเปิดอีกครั้ง หลังปรับปรุงเสร็จแล้ว ซึ่งในตอนนั้นเปิดให้ใช้เฉพาะเที่ยวบินภายในประเทศและระหว่างประเทศของสายการบินไชน่าเซาเทิร์นแอร์ไลน์ เท่านั้น ส่วนเที่ยวบินภายในประเทศและต่างประเทศของสายการบินอื่นๆ ยังคงให้บริการจากอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 2
ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่งได้ขยายสนามบินอีกครั้งในปี พ.ศ. 2550 โดยเปิดให้บริการทางวิ่งที่ 3 ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เพื่อลดปัญหาความคับคั่งของอีกสองทางวิ่ง อาคารผู้โดยสารแห่งที่ 3 (T3) สร้างเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ 2551 ในช่วงโอลิมปิกปักกิ่ง การขยายสนามบินครั้งนี้ยังได้เพิ่มทางรถไฟวิ่งเข้าไปสู่กลางกรุงปักกิ่งด้วย ในขณะที่เปิดใช้บริการนั้น อาคารผู้โดยสารแห่งที่ 3 ได้รับการยกย่องให้เป็นสิ่งปลูกสร้างที่ใช้พื้นที่ใหญ่ที่สุดในโลก และถือเป็นสถานที่สำคัญที่บ่งบอกการเจริญเติบโตของกรุงปักกิ่ง เมืองหลวงของประเทศจีน การขยายครั้งนี้ได้ระดมทุนกว่า 3 หมื่นล้านเยนจากประเทศญี่ปุ่น และอีก 5 ร้อยล้านยูโรจาก ธนาคารเพื่อการลงทุนของยุโรป (EIB) การกู้ครั้งนี้ถือเป็นการกู้ครั้งใหญ่ที่สุดในเอเซ๊ยของ EIB ซึ่งได้ลงนามความตกลงกันในงาน การประชุมผู้นำจีนและกลุ่มประเทศยุโรปครั้งที่ 8 เมื่อเดือนกันยายน 2558
หลังจากงานโอลิมปิกฤดูร้อน 2008และเพิ่มอาคารผู้โดยสารแห่งใหม่แล้ว ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่งได้ยึดตำแหน่งสนามบินที่คับคั่งที่สุดในเอเชียนับจากจำนวนที่นั่ง จากท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว
และเนื่องด้วยปัญหาด้านการขยายด้วยของท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง จึงได้มีแผนที่จะเปิดสนามบินใหม่ที่ต้าซิง ซึ่งผ่านการอนุมัติแล้วในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2556 และเริ่มการก่อสร้างในปี พ.ศ. 2558 และแล้วเสร็จในปี 2562  สนามบินแห่งใหม่จะทำหน้าที่เป็นศูนย์รวมของสายการบินพันธมิตร สกายทีม (ยกเว้นสายการบิน ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์) ส่วนสมาชิกของ สตาร์อัลไลแอนซ์ จะยังคงอยู่ที่สนามบินนานาชาติปักกิ่ง ไห่หนานแอร์ไลน์ซึ่งมีปริมาณผู้โดยสารคิดเป็น 10% ของผู้ใช้บริการสนามบินปักกิ่ง ในปี พ.ศ. 2559 แต่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของพันธมิตรหลักใด ๆ จะอยู่ที่สนามบินเดิม
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 1

ไชน่าเซาเทิร์นแอร์ไลน์
เซี่ยเหมินแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 2

กาตาร์แอร์เวย์
กัมพูชาอังกอร์แอร์
การบินไทย
การูดาอินโดนีเซีย
โกเรียนแอร์
คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
คาเธ่ย์แปซิฟิก
คาเธ่ย์ดรากอน
เคอร์กิซสถานแอร์ไลน์
เคแอลเอ็ม
แควนตัส
เจแปนแอร์ไลน์
ฉางซีแอร์ไลน์
ฉานซีแอร์ไลน์
ชางดองแอร์ไลน์
ชิตาเอเวีย
ไชน่าเกรตวอล์คอร์ปอเรชั่น
ไชน่าซิงหัวแอร์ไลน์
ไชน่าเซาเทิร์นแอร์ไลน์
ไชน่าเนชั่นเนลเอวิเอชั่น
ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์
ไชน่าแอร์ไลน์
ซีฉวนแอร์ไลน์
เซินเจินแอร์ไลน์
เซี่ยงไฮ้แอร์ไลน์
เดลตาแอร์ไลน์
เตอร์กิชแอร์ไลน์
นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์
บริติช แอร์เวย์
ปากีสถานอินเตอร์เนชั่นเนลแอร์ไลน์
ฟาร์อีสเทิร์นแอร์ทรานสปอร์ต
ฟินน์แอร์
ฟิลิปปินแอร์ไลน์
มาเลเซียแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
รอสสิยาแอร์ไลน์
ลุฟต์ฮันซา
วลาดิโวสโตกเอเวีย
วูหานแอร์ไลน์
เวียดนามแอร์ไลน์
โวลกา-ดเนปร์
ศรีลังกันแอร์ไลน์
สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม
สิงคโปร์แอร์ไลน์
ไห่หนานแอร์ไลน์
ออลนิปปอนแอร์เวย์
ออสเตรียนแอร์ไลน์
อิหร่านแอร์
อียิปต์แอร์
อีวาแอร์
อเมริกันแอร์ไลน์
อุซเบกิสถานแอร์เวย์
เอเชียน่าแอร์ไลน์
เอธิโอเปียนแอร์ไลน์
เอ็มไอเอที มองโกเลียนแอร์ไลน์
เอมิเรตส์
เอล อัล
เอส7แอร์ไลน์
อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์
แอร์เกียวโต
แอร์แคนาดา
แอร์ไชน่า
แอร์ซิมบับเว
แอร์ฟรานซ์
แอร์มาเก๊า
แอร์อัลจีเรีย
แอร์แอสทานา
แอร์อัสตานา
แอโรฟลอต
แอโรเม็กซิโก
แอโรสวิตแอร์ไลน์
แอลโอทีโปลิชแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 3

เปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2551
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > สายการบินขนส่งสินค้า

โกเรียนแอร์คาร์โก
คาร์โกลักซ์
เฟดเอกซ์
มาเลเซียแอร์ไลน์คาร์โก
สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก
สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม
แอร์ไชน่าคาร์โก
ดูเพิ่ม

ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่งต้าซิง
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศจีน
เชิงอรรถ

↑  รหัส BJS ใช้สำหรับสนามบินเชิงพาณิชย์ทุกแห่งในเขตมหานครปักกิ่ง ปัจจุบันรวมถึงสนามบินแห่งนี้และ ปักกิ่งหนานหยวน สนามบินขนาดเล็กสำหรับเที่ยวบินภายในประเทศ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Accident history for PEK at Aviation Safety Network
Beijing Capital International Airport aviation weather (ในภาษาสเปน อังกฤษ ฝรั่งเศส และจีน)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
ภูมิศาสตร์:  Structurae 
อื่น ๆ:  IdRef 
ท่าอากาศยานปักกิ่งในปี พ.ศ. 2502
แอร์ฟอร์ซวัน ของประธานาธิปดีริชาร์ด นิกสัน  ลงจอดที่ท่าอากาศยานปักกิ่งในปี พ.ศ. 2515