เฮ่อ หลง

จอมพลแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (ค.ศ. 1896–1969)
| จอมพลเฮ่อ หลง |
| --- | --- |
贺龙
จอมพล เฮ่อ หลง ใน ค.ศ. 1955

สมาชิกคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ดำรงตำแหน่ง ตุลาคม ค.ศ. 1954 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 1969
ประธาน: เหมา เจ๋อตง
รองนายกรัฐมนตรีจีน
ดำรงตำแหน่ง ตุลาคม ค.ศ. 1954 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 1969
หัวหน้ารัฐบาล: โจว เอินไหล
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 賀龍 22 มีนาคม ค.ศ. 1896(1896-03-22) ซางจื๋อ หูหนาน จักรวรรดิชิง
เสียชีวิต: 9 มิถุนายน ค.ศ. 1969(1969-06-09) (73 ปี) ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์จีน (1926–1969)
อาชีพ: นายพล นักการเมือง นักเขียน
ชื่อเล่น: 贺老总 (Hè lǎozǒng, "หัวหน้าเฒ่าเฮ่อ")   贺胡子 (Hè húzi, "เฮ่อผู้มีหนวด")
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  สาธารณรัฐประชาชนจีน
สังกัด:  กองทัพบกกองทัพปลดปล่อยประชาชน
ประจำการ:  สาธารณรัฐจีน (1914–1920)   กองทัพปฏิวัติแห่งชาติ (1920–1927)  พรรคคอมมิวนิสต์จีน (1927–1969)
ยศ: จอมพลแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
บังคับบัญชา:  ผู้บัญชาการกองพล กองทัพลู่ที่แปด  รองประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง 
ผ่านศึก:  การกรีธาทัพขึ้นเหนือ  สงครามกลางเมืองจีน การเดินทัพทางไกล  สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง การรุกร้อยกรม 
รางวัล:  เครื่องอิสริยาภรณ์ 1 สิงหาคม (ชั้นที่ 1) (1955)  เครื่องอิสริยาภรณ์เอกราชและเสรีภาพ (ชั้นที่ 1) (1955)  เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งการปลดปล่อย (ชั้นที่ 1) (1955)

เฮ่อ หลง (จีนตัวย่อ: 贺龙; จีนตัวเต็ม: 賀龍; พินอิน: Hè Lóng; 22 มีนาคม ค.ศ. 1896 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 1969) เป็นนักปฏิวัติคอมมิวนิสต์ชาวจีนและหนึ่งในสิบจอมพลของสาธารณรัฐประชาชนจีน เขามาจากครอบครัวยากจนในชนบทของมณฑลหูหนาน และครอบครัวของเขาไม่สามารถให้การศึกษาในระบบแก่เขาได้ เขาเริ่มต้นอาชีพนักปฏิวัติหลังล้างแค้นให้การเสียชีวิตของลุง การหลบหนีไปอยู่นอกกฎหมายทำให้เขาดึงดูดเหล่าผู้ภักดีจำนวนหนึ่งจนกลายเป็นกองทัพส่วนตัวขนาดเล็ก ต่อมากองกำลังของเขาได้เข้าร่วมกับก๊กมินตั๋ง และได้เข้าร่วมในการกรีธาทัพขึ้นเหนือ
เขาก่อกบฏต่อก๊กมินตั๋งหลังเจียง ไคเชกเริ่มปราบปรามคอมมิวนิสต์อย่างรุนแรง เมื่อเขาวางแผนและนำการก่อการกำเริบหนานชางที่ไม่ประสบความสำเร็จ หลังจากหลบหนี เขาก่อตั้งโซเวียตขึ้นในชนบทของหูหนาน (และต่อมาในกุ้ยโจว) แต่ถูกบังคับให้ละทิ้งฐานเมื่อถูกกดดันจากการทัพโอบล้อมของเจียง เขาเข้าร่วมการเดินทัพทางไกลใน ค.ศ. 1935 กว่าหนึ่งปีหลังกองกำลังของเหมา เจ๋อตงและจู เต๋อถูกบังคับให้ทำเช่นนั้น เขาพบกับกองกำลังที่นำโดยจาง กั๋วเทา แต่เขากลับไม่เห็นด้วยกับจางเกี่ยวกับยุทธศาสตร์ของกองทัพแดงและนำกองกำลังของเขาเข้าร่วมและสนับสนุนเหมา
หลังจากตั้งถิ่นฐานและก่อตั้งสำนักงานใหญ่ในฉ่านซี เขาเป็นผู้นำกองโจรในภาคตะวันตกเฉียงเหนือทั้งในสงครามกลางเมืองจีนและสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และประสบความสำเร็จโดยในการขยายพื้นที่ควบคุมของคอมมิวนิสต์ เขาบังคับบัญชากำลังพล 170,000 นายภายในสิ้นปี ค.ศ. 1945 จากนั้น กองกำลังของเขาจึงถูกย้ายไปอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของเผิง เต๋อหวย และกลายเป็นรองผู้บังคับบัญชาของเผิง เขาได้รับแต่งตั้งให้ควบคุมภาคตะวันตกเฉียงใต้ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 และใช้เวลาส่วนใหญ่ของคริสต์ทศวรรษ 1950 ในภาคตะวันตกเฉียงใต้เพื่อบริหารภูมิภาคนี้ทั้งในด้านพลเรือนและทหาร
เขาดำรงตำแหน่งพลเรือนและทหารหลายตำแหน่งหลังการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1949 ใน ค.ศ. 1955 ผลงานของเขาในการนำชัยชนะของพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้รับการยอมรับเมื่อเขาได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในสิบจอมพล และเขายังดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีของจีนอีกด้วย เขาไม่สนับสนุนความพยายามของเหมา เจ๋อตงที่จะกวาดล้างเผิง เต๋อหวยใน ค.ศ. 1959 และยังพยายามที่จะฟื้นฟูเขา หลังการปฏิวัติทางวัฒนธรรมเริ่มต้นใน ค.ศ. 1966 เขาเป็นหนึ่งในผู้นำคนแรก ๆ ของกองทัพปลดปล่อยประชาชนที่ถูกกวาดล้าง เขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1969 เมื่อผู้คุมฉีดกลูโคสให้ ทำให้โรคเบาหวานที่ไม่ได้รับการรักษาของเขามีภาวะแทรกซ้อน