stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประแจ (รถไฟ)
แหล่งข้อมูลอื่น

J. B. Calvert on Turnouts and the Wharton switch in particular
MacPherson switch
ThyssenKrupp handbook เก็บถาวร 2011-07-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Pointworks industry and Research departments เก็บถาวร 2013-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A video explaining how frogs work without resting on the flange
templot Turnout design เก็บถาวร 2008-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กโครงสร้างทางรถไฟ |
| --- | --- |
ทางรถไฟ:  ทางเดี่ยว  การสวนทาง  ทางคู่  ทางสาม  ทางสี่ 
การสับราง:  บอลลูนลูป  เฮดส์ชัน  ย่านรถไฟ  คลาสิฟิเคชันยาร์ด 
ชุมทางรถไฟ:  ชุมทางต่างระดับ  ชุมทางตัดกัน  ชุมทางคู่  Facing and trailing  ชุมทางสี่แยก  สามเหลี่ยมกลับรถจักร  ประแจ  ตะเฆ่  จุดตัดเสมอระดับทางรถไฟ 
สถานีรถไฟ:  ชานชาลา ชานชาลาด้านข้าง  ชานชาลาเกาะกลาง  ชานชาลายื่น  ชานชาลาต่างระดับ  สเปนิชโซลูชัน  ชานชาลาเปลี่ยนเส้นทาง  สถานีรถไฟปลายทาง  สถานีรถไฟเปลี่ยนเส้นทาง  บอลลูนลูป 
การไต่เขา:  โค้งเกือกม้า  รางซิกแซ็ก  รางเกลียว 
เทคนิคทางราง:  ช่วงกว้างราง  รัศมีความโค้งราง  ความลาดชันราง  การจ่ายไฟฟ้า (รางที่สาม · รางที่สี่ · เหนือหัว · แหนบรับไฟ)  ตัวรับกระแสไฟ  Cant deficiency 
การทำงานของประแจทางรถไฟ
รางลิ้นประแจ
จากรูป ด้านซ้ายรูปเป็นตะเฆ่ ส่วนด้านขวาเป็นราวกันตกราง
เซอร์ฟรานซิส โลว์ บารอนเน็ตที่ 1

| เซอร์ฟรานซิส โลว์ |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฏรของเบอร์มิงแฮม เอ็ดจ์บาสตัน
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2441 – 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2472
กษัตริย์: พระราชินีนาถวิกตอเรีย   พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7   พระเจ้าจอร์จที่ 5   พระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8   พระเจ้าจอร์จที่ 6
ก่อนหน้า: จอร์จ ดิกสัน
ถัดไป: เนวิลล์ เชมเบอร์เลน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 8 มกราคม พ.ศ. 2395 เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร
เสียชีวิต: 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472 (77 ปี) อาจเป็นเบอร์มิงแฮม อังกฤษ
เชื้อชาติ: อังกฤษ
พรรคการเมือง: พรรคอนุรักษนิยม
คู่สมรส: แมรี โฮลเดน (m. 2450–2500)
บุตร: อาร์เธอร์ โลว์   กอร์ดอน โลว์   และอีก 2 คน

เซอร์ฟรานซิส วิลเลียม โลว์ บารอนเน็ตที่ 1 (8 มกราคม พ.ศ. 2395 - 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472) เป็นนักการเมืองพรรคอนุรักษนิยม เขาแต่งงานกับแมรี โฮลเดนและมีบุตรด้วยกัน 4 คน
บรอมเฟนิรามีน

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
ชื่อทางการค้า: Bromfed, Dimetapp, Bromfenex, อื่น ๆ
AHFS/Drugs.com: โมโนกราฟ
MedlinePlus: a682545
ช่องทางการรับยา: รับประทาน
รหัส ATC: R06AB01 (WHO) 
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  AU: S4 / S3 / S2   US: Rx-only / OTC  
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
การเปลี่ยนแปลงยา: ตับ
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: 24.9 ± 9.3 ชม.
การขับออก: ไต
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC (R/S) -3-(4-Bromophenyl) -N,N-dimethyl-3-pyridin-2-yl-propan-1-amine 
เลขทะเบียน CAS: 86-22-6 Y
PubChem CID: 6834
IUPHAR/BPS: 7133
DrugBank: DB00835 Y
ChemSpider: 6573 Y
UNII: H57G17P2FN
KEGG: D07543 Y
ChEBI: CHEBI:3183 Y
ChEMBL: CHEMBL811 Y
ECHA InfoCard: 100.001.507 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C16H19BrN2
มวลต่อโมล: 319.246 g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
 SMILES Brc1ccc (cc1)C(c2ncccc2)CCN(C)C 
 InChI InChI=1S/C16H19BrN2/c1-19(2)12-10-15(16-5-3-4-11-18-16)13-6-8-14(17)9-7-13/h3-9,11,15H,10,12H2,1-2H3 Y Key:ZDIGNSYAACHWNL-UHFFFAOYSA-N Y 
  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
บรอมเฟนิรามีน (อังกฤษ: brompheniramine) จำหน่ายในชื่อการค้า Dimetapp และอื่น ๆ เป็นสารต้านฮิสตามีนรุ่นแรกโดยอยู่ในกลุ่มโพรพิลเอมีน (อัลคิลเอมีน)
ใช้รักษาอาการของโรคหวัดธรรมดาและเยื่อจมูกอักเสบจากภูมิแพ้ เช่น น้ำมูกไหล คันตา ตาแดง คันตา น้ำตาไหล และจาม
มีฤทธิ์ระงับประสาทเช่นเดียวกับสารต้านฮิสตามีนรุ่นแรกอื่น ๆ
ยาได้รับสิทธิบัตรในปี 1948 และเริ่มใช้ทางการแพทย์ในปี 1955
ในปี 2021 ยาผสมคือ เดกซ์โทรเมทอร์แฟนกับซูโดอีเฟดรีน เป็นยาที่สั่งจ่ายมากเป็นอันดับ 294 ในสหรัฐอเมริกาโดยมีการสั่งยาถึง 500,000 ครั้ง
ผลข้างเคียง

ฤทธิ์/ผลของยาต่อระบบโคลิเนอร์จิกอาจรวมผลข้างเคียง เช่น ง่วงนอน ง่วงซึม ปากแห้ง คอแห้ง ตาพร่ามัว และหัวใจเต้นเร็วขึ้น
การศึกษาระบุว่า เป็นยาชนิดหนึ่งที่มีฤทธิ์ต้านระบบโคลิเนอร์จิกสูงสุด (คือบล็อกสารสื่อประสาท acetylcholine) ซึ่งก่อผลข้างเคียงรวมทั้งความบกพร่องทางการรู้คิดในระยะยาว
ถ้ามีปัญหาควรปรึกษาแพทย์
คำเตือนและข้อควรระวัง

ควรบอกแพทย์ก่อนถ้าคุณเป็นโรค หอบหืด glaucoma ulcer prostrate gland โต ความดันสูง seizures กำลังตั้งครรภ์ หรือให้นมบุตร
ไม่ควรดื่มสุราระหว่างใช้ยานี้
ควรปรึกษาแพทย์ก่อนถ้าต้องรับประทานยานอนหลับ ยากล่อมประสาท ยาสงบระงับ ยาคลายกล้ามเนื้อ และยากดประสาท
ไม่ควรให้เด็กอายุต่ำกว่า 12 ปี รับประทาน controlled release
ไม่ควรให้เด็กอายุต่ำกว่า 6 ปี รับประทานยานี้เองโดยไม่อยู่ในการดูแลของแพทย์
คำแนะนำระหว่างใช้ยานี้

ไม่ควรหักหรือเคี้ยวยาที่เป็น sustained release tablet
รับประทานแล้วอาจง่วง จึงไม่ควรทำงานที่ต้องใช้ความระมัดระวังและใช้สติ
ไม่ควรรับประทานยาร่วมกับสุรา หรือยากดประสาทอื่น ๆ
เภสัชวิทยา

ยาออกฤทธิ์โดยยับยั้งตัวรับฮิสตามีนเอช1 (histamine H1 receptor)
อนึ่ง ยังทำหน้าที่เป็นสารต้านโคลิเนอร์จิกที่มีประสิทธิภาพปานกลาง และน่าจะมีฤทธิ์ antimuscarinic (คือบล็อกตัวรับ muscarinic acetylcholine receptor) 
เช่นเดียวกับยาต้านฮิสตามีนทั่วไปอื่น ๆ เช่น ไดเฟนไฮดรามีน
ยาจะแยกสลายในตับโดยอาศัย ไอโซเอนไซม์ cytochrome P450
ทางเคมี

ยาเป็นส่วนหนึ่งของชุดยาต้านฮิสตามีนที่รวมถึง เฟนิรามีน อนุพันธ์ที่มีธาตุฮาโลเจนของเฟนิรามีน และยาอื่น ๆ รวมทั้ง fluorpheniramine, คลอเฟนะมีน, เดกซ์คลอเฟนิรามีน, ไตรโพรลิดีน และ iodopheniramine
ยาต้านฮิสตามีนกลุ่มอัลคิลเอมีนที่มีธาตุฮาโลเจนทั้งหมดมีภาวะไอโซเมอร์เชิงแสง (optical isomerism)
ผลิตภัณฑ์ บรอมเฟนิรามีน ประกอบด้วย บรอมเฟนิรามีนเมลีเอต เป็นสารราซิมิก ส่วนผลิตภัณฑ์ เดกซ์บรอมเฟนิรามีน เป็นสเตอริโอไอโซเมอร์แบบหมุนขวา (dextrorotary, right-handed)
บรอมเฟนิรามีนเป็นสารแอนะล็อกของ (มีโครงสร้างคล้ายกับ) คลอเฟนิรามีน
ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวก็คือ อะตอมคลอรีนในวงเบนซีนจะแทนที่ด้วยโบรมีน
โดยวิธีการสังเคราะห์ก็จะคล้าย ๆ กัน
ประวัติ

นักประสาทเภสัชวิทยาชาวสวีเดนผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาแพทยศาสตร์ อาร์วิด คารล์สสัน และเพื่อนร่วมงานของเขา เมื่อทำงานอยู่ที่บริษัทสวีเดน อัสตรา เอบี ได้สกัดสาร selective serotonin reuptake inhibitor ชนิดแรกที่วางตลาด คือ zimelidine จากบรอมเฟนิรามีน
ชื่อทางการค้า

ชื่อทางการค้ารวมทั้ง Bromfed, Dimetapp, Bromfenex, Dimetane และ Lodrane
ผลิตภัณฑ์ทั้งหมดจำหน่ายในรูปแบบเกลือเมลีเอต (maleate)
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Simons, FE; Frith, EM; Simons, KJ (December 1982). "The pharmacokinetics and antihistaminic effects of brompheniramine". The Journal of Allergy and Clinical Immunology. 70 (6): 458–64. doi:10.1016/0091-6749(82)90009-4. PMID 6128358.
1 2 3 4  Sweetman, SC, บ.ก. (2005). Martindale: the complete drug reference (34th ed.). London: Pharmaceutical Press. p. 569–70. ISBN 0-85369-550-4. OCLC 56903116.
↑  Fischer, J; Ganellin, CR (2006). Analogue-based Drug Discovery. John Wiley & Sons. p. 546. ISBN 9783527607495.
↑  
"The Top 300 of 2021". ClinCalc. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2024-01-15. สืบค้นเมื่อ 2024-01-14.
↑  
"Brompheniramine; Dextromethorphan; Pseudoephedrine - Drug Usage Statistics". ClinCalc. สืบค้นเมื่อ 2024-01-14.
↑  Salahudeen, MS; Duffull, SB; Nishtala, PS (March 2015). "Anticholinergic burden quantified by anticholinergic risk scales and adverse outcomes in older people: a systematic review". BMC Geriatrics. 15 (31): 31. doi:10.1186/s12877-015-0029-9. PMC 4377853. PMID 25879993.
1 2  "Diphenhydramine: Uses, Interactions, Mechanism of Action". DrugBank Online. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2024-09-22. สืบค้นเมื่อ 2024-11-26.
↑  Troy, DB; Beringer, P (2006). Remington: The Science and Practice of Pharmacy. Lippincott Williams & Wilkins. pp. 1546–8. ISBN 9780781746731.
↑  
US 3061517, Walter LA, issued 1962.
↑  
US 3030371, Walter LA, issued 1962.
↑  Barondes, SH (2003). Better Than Prozac. New York: Oxford University Press. pp. 39–40. ISBN 0-19-515130-5.
| ด ค กสารต้านฮิสตามีน (R06) |
| --- | --- |
Aminoalkyl ethers:  โบรมาซีน  คาร์บิน็อกซามีน  คลีมาสทีน  คลอร์เพน็อกซามีน  ไดเฟนิลพิราลีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ด็อกซิลามีน  Orphenadrine  Phenyltoloxamine 
ทดแทน Alkylamine:  บรอมเฟนิรามีน  คลอร์เฟนามีน  เดกซ์บรอมเฟนิรามีน (+pseudoephedrine)  เดกซ์คลอเฟนิรามีน (+betamethasone)  ไดเมตินดีน  เฟนิรามีน  ทาลาสทีน 
ทดแทน Ethylenediamine:  คลอโรพิรามีน  ฮีสตาไพร์โรดีน  เมพิรามีน  เมทาพิริลีน  ไตรเพเลนนามีน 
Phenothiazine derivatives:  อะลิเมมาซีน  Fenethazine  ไฮดรอกซีเอทิลโปรเมทาซีน  ไอโซไทเพนดิล  มีควิตาซีน  เมทไดลาซีน  โอโซเมมาซีน  โปรเมทาซีน 
Piperazine derivatives:  บิวคลิซีน  เซทิไรซีน เลโวเซทิริซีน  คลอร์ไซคลิซีน  Cinnarizine  ไซคลิซีน  Hydroxyzine  เมคลิซีน  ออกซาโตไมด์ 
ใช้งานทั่วกาย:  แอนตาโซลีน  Azanator  อะซาตาดีน  ไซโปรเฮปตาดีน  เดปโตรพีน  อีบาสทีน  Emedastine  อีพินาสทีน  คีโตติเฟน  Latrepirdine  เมบไฮโดรลิน  ไมโซลาสทีน  Olopatadine  เฟนินดามีน  ไพเมตไทซีน  ปิร์โรบิวตามีน  Quifenadine  รูปาตาดีน  ไตรโพรลิดีน  เฉพาะจุด (อะคริวาสทีน  แอสเทมมีโซล  อะเซลาสทีน  Bilastine  เดสลอร์อาตาดีน  เฟกโซเฟนาดีน  ลอราตาดีน  เทอร์เฟนาดีน) 
ใช้งานเฉพาะจุด:  บามิพีน  คลอโรพิรามีน  คลอร์เพน็อกซามีน  คลีมาสทีน  ไดเมตินดีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ไอโซไทเพนดิล  เมพิรามีน  โปรเมทาซีน  ทีนาลิดีน 
สถานีย่อยแพทยศาสตร์
ประเทศลิทัวเนีย
ภูมิศาสตร์

มีพื้นที่ 65,300 ตารางกิโลเมตร ใหญ่ที่สุดในจำนวน 3 ประเทศแถบบอลติก (เอสโตเนีย ลัตเวีย และลิทัวเนีย) พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าสนและเนินทราย ลิทัวเนียเป็นแหล่งอำพันที่สำคัญ
การเมืองการปกครอง

บทความหลัก: การเมืองลิทัวเนีย
การเมืองการปกครอง > ฝ่ายบริหาร

ระบบการเมือง มีการปกครองระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา มีประธานาธิบดีเป็นประมุขของประเทศ ซึ่งมาจากการเลือกตั้งโดยตรงมีวาระการดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี ภายใต้รัฐธรรมปัจจุบันซึ่งประกาศใช้เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1992
การเมืองการปกครอง > ฝ่ายนิติบัญญัติ

รัฐสภาใช้ระบบสภาเดียว เรียกว่า เซย์มัส (Seimas) จำนวนสมาชิกสภาทั้งหมด 141 คน (71 คน มาจากการเลือกตั้งโดยตรง อีก 70 คน มาจากการเลือกตั้งแบบสัดส่วน) มีวาระดำรงตำแหน่งคราวละ 4 ปี พรรคการเมืองจะต้องได้รับคะแนนเสียงเกินร้อยละ 4 จากการลงคะแนนเสียงทั่วประเทศ จึงจะมีสิทธิเข้าร่วมในรัฐสภา ยกเว้นพรรคที่มาจากชนกลุ่มน้อย คณะรัฐบาลดำรงตำแหน่งเท่ากับวาระของสมาชิกรัฐสภาเว้นแต่สมาชิกคณะรัฐบาลจะลาออก หรือรัฐสภาลงมติไม่ไว้วางใจรัฐบาลด้วยเสียงข้างมากเด็ดขาด ประธานสภาเป็นผู้แต่งตั้งนายกรัฐมนตรี
การเมืองการปกครอง > สถานการณ์การเมือง

ปัจจุบันสถานภาพทางการเมืองของลิทัวเนียในสายตาของนานาชาตินั้นถือได้ว่ามีเสถียรภาพและเอื้ออำนวยต่อการค้าการลงทุน ภายหลังจากการถอนทหารรัสเซียออกจากลิทัวเนียตั้งแต่วันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1996 กอปรกับชนกลุ่มน้อยชาวรัสเซียในลิทัวเนียไม่มีบทบาทสำคัญทางการเมือง จึงส่งผลทำให้การบริหารบ้านเมืองของรัฐบาลลิทัวเนียในเรื่องชนกลุ่มน้อยค่อนข้างเป็นไปอย่างราบรื่นเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มประเทศบอลติกอื่น ๆ ซึ่งได้แก่ ลัตเวียและเอสโตเนีย
การเมืองการปกครอง > ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > การเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรป

เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 ลิทัวเนียและประเทศเพื่อนบ้านในกลุ่มบอลติก คือ เอสโตเนียและลัตเวีย พร้อมด้วยสาธารณรัฐเช็ก ไซปรัส ฮังการี มอลตา โปแลนด์ สโลวีเนีย และสโลวาเกีย ได้เข้าเป็นสมาชิกใหม่ของสหภาพยุโรปอย่างสมบูรณ์
ก่อนหน้านี้ ลิทัวเนียและกลุ่มประเทศบอลติกพยายามที่จะดำเนินการเจรจาเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปในขั้นตอนต่าง ๆ และการปฏิบัติตามเงื่อนไขของการเข้าเป็นสมาชิกใหม่ให้เสร็จสิ้นลุล่วงใน ค.ศ. 2002 เพื่อที่จะได้มีความพร้อมสำหรับการลงคะแนนเสียงในการเลือกตั้งรัฐสภายุโรปใน ค.ศ. 2004
การเมืองการปกครอง > ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > การเข้าเป็นสมาชิกองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ

ลิทัวเนียได้รับเชิญให้เข้าร่วมเป็นสมาชิกขององค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ (เนโท) ใน ค.ศ. 2002 โดยรัฐบาลดำเนินนโยบายในเชิงรุกเพื่อสร้างความตื่นตัวและความกระตือรือร้นให้แก่ประชาชนเกี่ยวกับการเป็นสมาชิกภาพเนโทของลิทัวเนียในด้านต่าง ๆ และจะมีการติดต่อหารืออย่างต่อเนื่องกับประเทศสมาชิกเนโท เพื่อแสดงให้เห็นถึงความพร้อมของลิทัวเนีย
เมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2003 สมาชิกเนโท 19 ประเทศได้ลงนามในพิธีสารว่าด้วยการรับสมาชิกใหม่ 7 ประเทศ คือ บัลแกเรีย เอสโตเนีย ลัตเวีย ลิทัวเนีย โรมาเนีย สโลวาเกีย และสโลวีเนีย ที่กรุงบรัสเซลส์ ต่อมาเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2004 ประเทศสมาชิกเนโทใหม่ทั้ง 7 ประเทศได้มอบภาคยานุวัตรสารให้แก่รัฐบาลสหรัฐที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
การเมืองการปกครอง > ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > การพัฒนาสัมพันธไมตรีกับประเทศเพื่อนบ้าน

ลิทัวเนียให้ความสำคัญแก่การพัฒนาความสัมพันธ์และความเป็นหุ้นส่วนที่ใกล้ชิดกับโปแลนด์ การแสวงหาความร่วมมือในภูมิภาคยุโรปเหนือกับกลุ่มประเทศแถบทะเลบอลติกและกลุ่มประเทศนอร์ดิก การกระชับความร่วมมือกับรัสเซียโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านเศรษฐกิจ พลังงาน การคมนาคมขนส่ง รวมทั้งการขยายความร่วมมือกับเบลารุสและประเทศต่าง ๆ ในแถบทะเลดำ
การเมืองการปกครอง > ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > การดำเนินนโยบายการทูตเชิงเศรษฐกิจและวัฒนธรรม

ลิทัวเนียจะมุ่งเน้นการพัฒนาในการส่งออกและการแสวงหาการลงทุนจากต่างประเทศเพื่อพัฒนาขีดความสามารถทางเศรษฐกิจของลิทัวเนีย ขณะเดียวกัน มุ่งเน้นให้ความสำคัญมากขึ้นแก่มิติความสัมพันธ์ทางด้านวัฒนธรรมกับประเทศต่าง ๆ เพื่อที่จะส่งผลเกื้อกูลต่อการดำเนินนโยบายต่างประเทศของลิทัวเนีย
การแบ่งเขตการปกครอง

การแบ่งเขตการปกครองตามระบบปัจจุบันมีมาตั้งแต่ ค.ศ. 1994 และได้รับการปรับปรุงใน ค.ศ. 2000 เพื่อให้เป็นไปตามข้อกำหนดของสหภาพยุโรป ลิทัวเนียประกอบด้วยเทศมณฑล (apskritis) 10 เทศมณฑล แต่ละเทศมณฑลแบ่งออกเป็นเทศบาล (savivaldybė) รวมทั้งหมด 60 เทศบาล และแต่ละเทศบาลแบ่งออกเป็นแขวง (seniūnija; แปลว่า เขตผู้อาวุโส) รวมทั้งหมด 545 แขวง
เทศบาลกลายเป็นหน่วยการปกครองระดับแรกของลิทัวเนียนับตั้งแต่หน่วยงานบริหารของเทศมณฑลถูกยุบเลิกไปใน ค.ศ. 2010 บางเทศบาลมีฐานะเป็น "เทศบาลเขต" (มักเรียกสั้น ๆ ว่า "เขต") ในขณะที่บางเทศบาลมีฐานะเป็น "เทศบาลนคร" (บางครั้งเรียกสั้น ๆ ว่า "นคร") แต่ละเทศบาลมีฝ่ายบริหารที่มาจากการเลือกตั้ง การเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาลแต่เดิมจัดขึ้นทุกสามปี แต่ในปัจจุบันจัดขึ้นทุกสี่ปี สภาเทศบาลจะแต่งตั้งกำนันแขวง (seniūnas; แปลว่า ผู้อาวุโส) เพื่อปกครองแขวง นายกเทศมนตรีได้รับการเลือกตั้งทางตรงตั้งแต่ ค.ศ. 2015 ก่อนหน้านั้นมาจากการแต่งตั้งของสภาเทศบาล
แขวงซึ่งมีจำนวนมากกว่า 500 แขวงเป็นหน่วยการปกครองที่เล็กที่สุดและไม่มีบทบาทในการเมืองระดับชาติ มีหน้าที่หลักเพียงการให้บริการสาธารณะที่จำเป็นในท้องถิ่น เช่น การแจ้งเกิดและการแจ้งตายในชนบท เป็นต้น แขวงมีบทบาทมากที่สุดในภาคสังคม โดยพิสูจน์ทราบบุคคลหรือครอบครัวที่มีความขัดสนและจัดหาสวัสดิการรวมทั้งการบรรเทาทุกข์ในรูปแบบอื่น ๆ พลเมืองบางคนรู้สึกว่าแขวงไม่มีอำนาจอย่างแท้จริงและได้รับความสนใจน้อยเกินไป หาไม่แล้ว แขวงเหล่านี้อาจกลายเป็นแหล่งกำเนิดของความริเริ่มแก้ไขปัญหาในชนบทก็ได้
เศรษฐกิจ

สกุลเงินยูโร เริ่มใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 2015 แทนเงินสกุลลิตัส (Litas)
ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (จีดีพี) 22.287 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (จีดีพีต่อหัว 6,487 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี)
อัตราการเจริญเติบโตของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ ร้อยละ 6.7
อัตราเงินเฟ้อ ร้อยละ 2.9
อัตราการว่างงาน ร้อยละ 11.4 (จำนวนแรงงาน 1.5 ล้านคน)
ดุลการค้า ขาดดุล 3.14 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
นำเข้า/ส่งออก 12.78 และ 9.64 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ประเทศคู่ค้านำเข้าสำคัญ รัสเซีย (ร้อยละ 22.34) เยอรมนี (ร้อยละ 16.89) โปแลนด์ (ร้อยละ 7.56) เนเธอร์แลนด์ (ร้อยละ 3.95) ลัตเวีย (ร้อยละ 3.8)/ประเทศในสหภาพยุโรป (ร้อยละ 63)
ประเทศคู่ค้าส่งออกสำคัญเยอรมนี (ร้อยละ 10.24) ลัตเวีย (ร้อยละ 10.06) รัสเซีย (ร้อยละ 9.10) ฝรั่งเศส (ร้อยละ 6.31) สหรัฐ (ร้อยละ 5.32)/ประเทศในสหภาพยุโรป (ร้อยละ 66.45)
สินค้านำเข้าสำคัญ ผลิตภัณฑ์แร่ธาตุ เครื่องจักร เครื่องใช้ไฟฟ้าและส่วนประกอบ อุปกรณ์ที่ใช้ในการขนส่ง เคมีภัณฑ์ โลหะ
สินค้าส่งออกสำคัญ ผลิตภัณฑ์แร่ธาตุ เครื่องจักร เครื่องใช้ไฟฟ้าและส่วนประกอบ ผลิตภัณฑ์สิ่งทอ อุปกรณ์ที่ใช้ในการขนส่ง เคมีภัณฑ์
ประชากรศาสตร์

จากสำมะโนประชากรและเคหะใน ค.ศ. 2011 ลิทัวเนียมีประชากร 3,043,429 คน เป็นชาวลิทัวเนียร้อยละ 84.2 ชาวโปลร้อยละ 6.6 ชาวรัสเซียร้อยละ 5.8 ชาวเบลารุสร้อยละ 1.2 และชาวยูเครนร้อยละ 0.5 ภาษาราชการคือภาษาลิทัวเนียซึ่งเป็นภาษาแม่ของประชากรประมาณร้อยละ 85 ของประเทศ ประชากรนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกมากที่สุด แต่ชาวรัสเซียในลิทัวเนียนับถือศาสนาคริสต์นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์เป็นหลัก
แหล่งข้อมูลอื่น

ประธานาธิบดี เก็บถาวร 2010-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – เว็บไซต์ทางการ
รัฐสภา – เว็บไซต์ทางการ
รัฐบาล เก็บถาวร 2020-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – เว็บไซต์ทางการ
สำนักงานสถิติ เก็บถาวร 2011-03-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – เว็บไซต์ทางการ
Lithuanian State Department of Tourism – เว็บไซต์ทางการ
Lithuania – Real is Beautiful เก็บถาวร 2019-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – ไกด์นำเที่ยวทางการของกระทรวงการท่องเที่ยวลิทัวเนีย
The Baltic States and geopolitics
Lithuania เก็บถาวร 2021-06-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Lithuanian internet gates
Lithuania. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
Lithuania. CIA Chiefs of State and Cabinet Members of Foreign Governments เก็บถาวร 16 ตุลาคม 2020 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Lithuania from UCB Libraries GovPubs
ประเทศลิทัวเนีย ที่เว็บไซต์ Curlie
Lithuania from the BBC News
Wikimedia Atlas of Lithuania
Key Development Forecasts for Lithuania from International Futures
Heraldry of Lithuania
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ประเทศลิทัวเนีย ที่โอเพินสตรีตแมป
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 2  3  4  5  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส 2  BnF data 2  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  โครเอเชีย  โปแลนด์  นครรัฐวาติกัน 2 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  KulturNav 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef 
แผนที่เทศมณฑลและเทศบาลต่าง ๆ ของลิทัวเนีย
จือจื้อทงเจี้ยน

บันทึกประวัติศาสตร์จีนตั้งแต่ 403 ปีก่อนคริสตกาลถึง ค.ศ. 959 รวบรวมเสร็จในปี ค.ศ. 1084
| --- | --- |
ส่วนหนึ่งจากม้วนต้นฉบับของจือจื้อทงเจียน
ผู้ประพันธ์: ซือหม่า กวาง และคณะ
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 資治通鑑
ภาษา: ภาษาจีนคลาสสิก
หัวเรื่อง: ประวัติศาสตร์จีน
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1084
ชนิดสื่อ: ม้วนตำรา
ข้อความ: จือจื้อทงเจี้ยน ที่ วิกิซอร์ซ
จือจื้อทงเจี้ยน (จีน: 資治通鑑; พินอิน: Zīzhì Tōngjiàn; เวด-ไจลส์: Tzŭ1-chih4 t'ung1-chien4; แปลตรงตัว: "กระจกสะท้อนการปกครอง") เป็นงานอ้างอิงบุกเบิกของประวัติศาสตร์นิพนธ์จีน รวบรวมเสร็จในปี ค.ศ. 1084 ในยุคราชวงศ์ซ่งเหนือในรูปแบบบันทึกเหตุการณ์ที่บันทึกประวัติศาสตร์จีนตั้งแต่ 403 ปีก่อนคริสตกาลถึง ค.ศ. 959 ครอบคลุมยุคสมัยของ 16 ราชวงศ์และกินช่วงเวลาเกือบ 1,400 ปี บันทึกหลักจัดเป็น 294 ม้วนตำรา (เจฺวี่ยน 卷 เทียบเท่ากับ "บท" ของหนังสือ) มีตัวอักษรจีนทั้งหมดประมาณ 3 ล้านตัว
ในปี ค.ศ. 1065 จักรพรรดิซ่งอิงจงมีรับสั่งให้ขุนนางชื่อซือหม่า กวาง (ค.ศ. 1019–1086) เป็นผู้นำโครงการในการรวบรวมข้อมูลประวัติศาสตร์ของจีน พระราชทานทุนและอำนาจในการแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ของตนเองแก่ซือหม่า กวาง ซือหม่า กวางและคณะใช้เวลา 19 ปีในการทำงานจนสำเร็จลุล่วง และนำบันทึกประวัติศาสตร์จือจื้อทงเจี้ยนขึ้นถวายจักรพรรดิซ่งเฉินจง (ผู้ขึ้นครองราชย์ถัดจากจักรพรรดิซ่งอิงจง) ในปี ค.ศ. 1084 จือจื้อทงเจี้ยนได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี และมีอิทธิพลอย่างมากต่อทั้งนักวิชาการและในระดับสาธารณชน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จือจื้อทงเจี้ยน
Zizhi Tongjian "Comprehensive Mirror to Aid in Government" — Chinaknowledge
Zizhi Tongjian (original text in Guoxue)
Wikisource
ดีนคอร์ต

| --- | --- |


ชื่อเดิม: โกลด์แซนด์สเตเดียม, ซวตสเตเดียม, ฟิตเนสเฟิร์สสเตเดียม
ที่ตั้ง: คิงส์พาร์ก บอร์นมัท ดอร์เซต BH7 7AF ประเทศอังกฤษ
เจ้าของ: Structadene
ความจุ: 11,464
สถิติผู้ชม: 28,799
ขนาดสนาม: 105 x 78 ตารางเมตร (114.82 x 85.30 ตารางหลา)
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
เปิดใช้สนาม: ค.ศ. 1910
ปรับปรุง: ค.ศ. 2001
การใช้งาน
สโมสรฟุตบอลบอร์นมัท (ค.ศ. 1910–ปัจจุบัน)
ดีนคอร์ต (อังกฤษ: Dean Court) หรือในชื่อปัจจุบันคือ วิตาลิตี้ สเตเดียม (Vitality Stadium) ตามชื่อของสปอนเซอร์ เป็นสนามฟุตบอลในเมืองบอร์นมัท ประเทศอังกฤษ และเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลบอร์นมัท มีความจุ 11,464 ที่นั่ง ปัจจุบันเป็นสนามที่มีความจุน้อยที่สุดในพรีเมียร์ลีก
ประวัติ

การแข่งขันอย่างเป็นทางการของสโมสรฟุตบอลบอร์นมัทที่สนามแห่งนี้ เกิดขึ้นในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ.1923 โดยมีผู้ชม 7,000 คน    ร่วมเป็นสักขีพยานในการพบกับสโมสรฟุตบอลสวินดอนทาวน์ในศึกฟุตบอลลีกดิวิชั่นสาม โซนภาคใต้ ผลจบด้วยสกอร์ 0-0 แต่ก่อนหน้านี้ สโมสรฟุตบอลบอร์นมัทเป็นที่รู้จักกันในชื่อ สโมสรฟุตบอลบอสคอมบ์ (Boscombe F.C) ซึ่งเป็นสโมสรแรกที่ย้ายเข้ามาใช้สนามแห่งนี้ เมื่อธันวาคม ค.ศ.1910 โดยการแบ่งที่ดินให้ของครอบครัวคูเปอร์-ดีน แต่พื้นที่นั้นเต็มไปด้วยหลุม และก้อนกรวดมากมาย จึงยังไม่พร้อมใช้งาน แต่หลังจากปรับปรุงแล้ว สนามแห่งนี้สามารถจุผูชมได้ 300 ที่นั่ง
สถิติผู้ชมในสนามแห่งนี้มากที่สุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ.1957 ในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในศึก       เอฟเอคัพ ผู้ชม 28,799 คน ที่เข้ามาร่วมชมการแข่งขัน, ส่วนสถิติผู้ชมในลีกสูงที่สุดเป็นการแข่งขันที่เจอกับสโมสรฟุตบอลควีนส์ปาร์ค       เรนเจอร์ส ด้วยจำนวนผู้ชม 25,495 คน และแพ้ไป 1-0 ส่วนนัดที่ผู้ชมน้อยที่สุดอยู่ที่ 1,873 คน ในแมทช์ที่เสมอกับสโมสรฟุตบอลลินคอล์นไป  2-2
สนามแห่งนี้ถูกปรับปรุงใหม่อีกครั้งในปีค.ศ.2001 โดยพื้นสนามถูกหมุนจากเดิม 90 องศา และย้ายออกห่างจากบ้านเรือนในละแวกนั้น และเพราะการสร้างสนามเสร็จไม่ทันก่อนที่ฤดูกาล 2001-02 จะเริ่ม นั่นทำให้สโมสรฟุตบอลบอร์นมัทต้องย้ายไปเล่นแปดเกมแรกที่สนามอเวนิว ซึ่งใกล้กับเมืองดอร์เชสเตอร์, ดีนคอร์ทเปิดใช้งานอีกครั้งในเกมกับสโมสรฟุตบอลเร็กซ์แฮม ในวันที่ 10 พฤศจิกายนปีเดียวกัน โดยตั้งชื่อตาม  สปอนเซอร์ครั้งแรกว่า ฟิตเนตเฟิร์ส สเตเดียม ประกอบด้วยอัฒจันทร์ 3 ด้าน ความจุ 9,600 ที่นั่ง, ในเดือนธันวาคม ปีค.ศ.2005 สโมสรได้ขายสนามในรูปแบบการขายและเช่ากลับกับ London property company Structadene
ในฤดูกาล 2010-11 อัฒจันทร์ทิศใต้ถูกสร้างขึ้นชั่วคราว แต่ถูกถอดออกในช่วงฤดูกาล 2011-12 หลังจากที่ผู้ชมน้อยลง ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ.2011 สนามถูกเปลี่ยนชื่ออีกครั้งว่า ซวต สเตเดียม หลังจากขายชื่อสนามให้กับซวต มอเตอร์ กรุ๊ป ต่อมาเมื่อพวกเขาเข้ามา บริหารงานในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ.2012 ได้เปลี่ยนชื่อสนามอีกครั้งเป็น โกลด์แซนด์ สเตเดียม ในสัญญาสองปี ในช่วงฤดูร้อนปีค.ศ. 2013 อัฒจันทร์ 2,400 ที่นั่ง ถูกสร้างขึ้นจากการที่สโมสรได้เลื่อนชั่นขึ้นสู่ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป
สมุดภาพ

ถ่ายจากอัฒจันทน์ฝั่งตะวันออก
ถ่ายจากอัฒจันทน์ฝั่งตะวันออก
แหล่งข้อมูลอื่น

History of AFC Bournemouth
Football Ground Guide Article
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ดีนคอร์ต
50°44′07″N 1°50′18″W﻿ / ﻿50.73528°N 1.83833°W﻿ / 50.73528; -1.83833
| ด ค กสนามแข่งขันในพรีเมียร์ลีก |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กูดิสันพาร์ก  เคนิลเวิร์ทโรด  เครเวนคอตทิจ  ซิตีกราวด์  ซิตีออฟแมนเชสเตอร์  เซนต์เจมส์พาร์ก  เซลเฮิสต์พาร์ก  ดีนคอร์ต  ทอตนัมฮอตสเปอร์  เทิร์ฟมัวร์  บรามอลล์เลน  เบรนต์ฟอร์ดคอมมิวนิตีสเตเดียม  ฟัลเมอร์  มอลินิว  ลอนดอนสเตเดียม  วิลลาพาร์ก  สแตมฟอร์ดบริดจ์  เอมิเรตส์สเตเดียม  แอนฟีลด์  โอลด์แทรฟฟอร์ด 
อดีต:  เบ็ต365 สเตเดียม  Bloomfield Road  Boundary Park  คาร์ดิฟฟ์ซิตีสเตเดียม  แคร์โรว์โรด  County Ground  ดีดับเบิลยูสเตเดียม  อีวุดพาร์ก  Fratton Park  ฮิลส์โบโร  KCOM Stadium  เกิร์กลีส์  ลิเบอร์ตีสเตเดียม  ลอฟตัสโรด  มาเดสกีสเตเดียม  Oakwell  Portman Road  ไพรด์พาร์ก  ริเวอร์ไซด์  สเตเดียมออฟไลต์  เซนต์แอนดรูว์  University of Bolton Stadium  เดอะฮอว์ทอนส์  The Valley  Valley Parade  วิคาริจโรด  เวมบลีย์  คิงเพาเวอร์สเตเดียม  เซนต์แมรีส์สเตเดียม  เอลแลนด์โรด 
ถูกทำลาย:  Ayresome Park  Baseball Ground  บุลินกราวนด์  Burnden Park  The Dell  Filbert Street  ไฮบิวรี  Highfield Road  เมนโรด  Roker Park  ไวต์ฮาร์ตเลน
กระดูกห้องหูชั้นใน

| กระดูกห้องหูชั้นใน  (Bony labyrinth) |
| --- | --- |
มุมด้านข้าง (lateral) ของกระดูกห้องหูชั้นในข้างขวา
รูปด้านในของกระดูกห้องหูชั้นในข้างขวา
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: Labyrinthus osseus
TA2: 692
FMA: 60179
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กระดูกห้องหูชั้นใน
(อังกฤษ: bony labyrinth, osseous labyrinth, otic capsule)
เป็นกำแพงกระดูกแข็งกั้นรอบหูชั้นในที่อยู่ในส่วน petrous ของกระดูกขมับ
โดยมีส่วนสามส่วนคือ โพรงหน้า (vestibule) ที่อยู่ตรงกลาง หลอดกึ่งวงกลมที่อยู่ด้านบนหลัง และคอเคลียที่อยู่ด้านหน้า
ซึ่งล้วนเป็นช่องในกระดูกบุด้วยเยื่อหุ้มกระดูก (periosteum)
และบรรจุด้วยน้ำใส ๆ ที่เรียกว่า perilymph ซึ่งล้อมเยื่อห้องหูชั้นใน (membranous labyrinth) ที่อยู่ภายในและเต็มไปด้วยน้ำอีกอย่างคือ endolymph
เยื่อห้องหูชั้นในเป็นส่วนที่มีโครงสร้างรับความรู้สึกของระบบการได้ยินคือคอเคลีย และของระบบการทรงตัว คือหลอดกึ่งวงกลม utricle และ saccule
ในระบบการจำแนกกระดูกแตกอย่างหนึ่ง การพบกระดูกขมับแตกที่กระดูกห้องหูชั้นในด้วยเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ สามารถพยากรณ์ภาวะแทรกซ้อนรวมทั้งปัญหาเส้นประสาทเฟเชียล, การเสียการได้ยินเนื่องจากประสาทรับความรู้สึก (sensorineural deafness) และน้ำสมองร่วมไขสันหลังไหลจากหู (cerebrospinal fluid otorrhea)
ในภาพเอกซเรย์ กระดูกห้องหูชั้นในจะปรากฏเป็นส่วนทึบสุดของกระดูกขมับ
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "bony labyrinth", ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑ พ.ศ. ๒๕๔๕, "(แพทยศาสตร์) กระดูกห้องหูชั้นใน"
↑  Wood, Bernard A, บ.ก. (2011). bony labyrinth. Wiley-Blackwell Encyclopedia of Human Evolution. Wiley-Blackwell. p. 91. ISBN 978-1-4051-5510-6.
↑  Goldberg, Michael E; Walker, Mark F; Hudspeth, A J (2013). "40 – The Vestibular System".  ใน Kandel, Eric R; Schwartz, James H; Jessell, Thomas M; Siegelbaum, Steven A; Hudspeth, AJ (บ.ก.). Principles of Neural Science (5th ed.). United State of America: McGraw-Hill. The Vestibular Apparatus in the Inner Ear Contains Five Receptor Organs, pp. 917–919. ISBN 978-0-07-139011-8.
↑  
Little, S. C.; Kesser, B. W. (2006). "Radiographic classification of temporal bone fractures: Clinical predictability using a new system". Archives of Otolaryngology-Head & Neck Surgery. 132 (12): 1300–4. doi:10.1001/archotol.132.12.1300. PMID 17178939.
↑  
Brodie, H. A.; Thompson, T. C. (1997). "Management of complications from 820 temporal bone fractures". The American Journal of Otology. 18 (2): 188–97. PMID 9093676.
บทความนี้รวมเอาข้อความซึ่งเป็นสาธารณสมบัติจากหน้าที่ 1047 ของหนังสือเกรย์อนาโตมีฉบับพิมพ์ครั้งที่ 20 (ค.ศ. 1918 )
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย