stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอียน เคอร์ติส

| เอียน เคอร์ติส |
| --- | --- |
เอียน เคอร์ติส (คนที่ 2 จากขวา) ร่วมกับวงจอยดิวิชัน
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: เอียน เควิน เคอร์ติส
เกิด: 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1956(1956-07-15) สเตรตฟอร์ด ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1980(1980-05-18) (23 ปี) แม็กเคิลส์ฟิลด์ เชชเชอร์ ประเทศอังกฤษ
อาชีพ: นักดนตรี, นักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง, กีตาร์, คีย์บอร์ด
คู่สมรส: เดโบราห์ เคอร์ติส (นามสกุลเดิม วูดรัฟ)
เอียน เควิน เคอร์ติส (อังกฤษ: Ian Kevin Curtis; 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1956 – 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักเขียนเนื้อ ชาวอังกฤษ เป็นนักร้องนำวงโพสต์-พังก์ ที่ชื่อ จอยดิวิชัน ซึ่งวงออกผลงานอัลบั้มแรกชุด Unknown Pleasures ในปี ค.ศ. 1979 และชุดต่อมาในปี ค.ศ. 1980 ชุด  Closer เขาทนทุกข์ด้วยโรคลมชักและล้มเหลวในชีวิตสมรส เคอร์ติสได้แขวนคอฆ่าตัวตายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1980 ก่อนการทัวร์แรกในอเมริกาเหนือของวงจอยดิวิชัน
ในปี ค.ศ. 1998 ภรรยาหม้ายของเคอร์ติส ที่ชื่อเดโบราห์ ได้ตีพิมพ์หนังสือชีวประวัติของเขาที่ชื่อ  Touching from a Distance: Ian Curtis and Joy Division เรื่องราวของเขาและการเสียชีวิตยังได้นำไปสร้างภาพยนตร์เรื่อง  24 Hour Party People (2002) และ Control (2007)
เอิร์ล

เอิร์ล (อังกฤษ: Earl) เป็นบรรดาศักดิ์ขุนนางในเกาะบริเตนใหญ่ เป็นภาษาแองโกล-ซัคเซินที่มีความหมายเหมือนกับคำว่า ยาร์ล (Jarl) ในภาษานอร์สโบราณที่แปลว่า "หัวหน้าเผ่า" ซึ่งคอยประจำดินแดนต่างๆเพื่อปกครองแทนกษัตริย์ ตำแหน่งเอิร์ลกินเมืองนี้เริ่มล้าสมัยในยุคกลางและถูกแทนที่ด้วยตำแหน่งดยุก ตำแหน่งเอิร์ลของอังกฤษยุคกลางมีฐานะเทียบเท่ากับเคานต์ในยุโรปแผ่นดินใหญ่
เอิร์ลถือว่าเป็นบรรดาศักดิ์ที่อยู่ต่ำกว่ามาร์ควิส แต่อยู่สูงกว่าไวเคานต์ เอิร์ลที่เป็นสตรีหรือภริยาของเอิร์ลจะถูกเรียกว่า เคาน์เตส (Countess)
ดูเพิ่ม

บรรดาศักดิ์อังกฤษ
เอิร์ธบีต

เอิร์ธบีต (อังกฤษ: Earthbeat) เป็นอัลบั้มอัลบั้มรวมเพลง ของ เดอะฟิวเจอร์ซาวด์ออฟลอนดอน เป็นอัลบั้มเพลง อีเลคโทรนิก้า, ดนตรีเฮาส์, เทคโน, ออกจำหน่าย ในปี  พ.ศ. 2535
รายชื่อเพลง

Mental Cube - Q (Original) - 4:15
Yage - Quazi - 6:32
Candese - You Took My Love - 4:19
The Future Sound of London - Papua New Guinea (Dumb Child Of Q) - 4:23
Indo Tribe - Owl - 4:57
Semi Real - People Livin' Today - 5:03
Yage - Theme From Hot Burst - 4:35
Indo Tribe - Shrink - 4:27
Mental Cube - So This Is Love - 4:51
Mental Cube - Chile Of The Bass Generation - 4:02
Smart Systems - Tingler (Remix) - 5:04
Yage - Coda Coma - 4:51
Indo Tribe - In The Mind Of A Child - 5:04
Humanoid - Stakker Humanoid (Coby '94 Mix) - 6:06
Smart Systems - Creator - 2:58
Indo Tribe - Bite The Bullet Baby - 3:16
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.discogs.com/Various-Earthbeat/master/110505
เอียน สมิธ

| เอียน ดักลาส สมิธ |
| --- | --- |
สมิธใน พ.ศ. 2497

นายกรัฐมนตรีโรดีเซียคนที่ 8
ดำรงตำแหน่ง 13 เมษายน พ.ศ. 2507 – 1 มิถุนายน พ.ศ. 2522
กษัตริย์: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
ประธานาธิบดี:   คลิฟฟอร์ด ดูปอนด์  จอหน์ วาร์เทิล 
รอง: คลิฟฟอร์ด ดูปอนด์ จอหน์ วาร์เทิล เดวิด สมิธ
ก่อนหน้า: วินสตัน ฟิลด์
ถัดไป: อาเบล มูซอเรวา (ซิมบับเวโรดีเซีย)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: เอียน ดักลาส สมิธ 8 เมษายน พ.ศ. 2462 เซลุคเว, โรดีเชีย
เสียชีวิต: 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 (88 ปี) เคปทาวน์, ประเทศแอฟริกาใต้
ที่ไว้ศพ: ซูลุควิ, ซิมบับเว
พรรคการเมือง:   พรรคลิเบอรัล (2491–2496)  พรรคสหภาพโรดีเซีย (2496–2504)  พรรคโรดีเซียด้าวหน้า (2505–2530) 
คู่สมรส: เจเน็ต สมิธ (2491–2537)
บุตร: 3
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยโรโดส
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:   โรดีเชีย  สหราชอาณาจักร 
สังกัด: กองทัพอากาศสหราชอาณาจักร
ประจำการ: 2484–2488
ยศ: เรืออากาศเอก
ผ่านศึก: สงครามโลกครั้งที่สอง

เอียน สมิธ (อังกฤษ: Ian Smith) เป็นนักการเมืองชาวโรดีเชียผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งประเทศโรดีเชีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2507 ถึง พ.ศ. 2522 เขาคือผู้เรียกร้องเอกราชจากสหราชอาณาจักรในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2508 และเป็นนายกรัฐมนตรีหลังได้รับเอกราชเป็นเวลา 14 ปี เขายังเป็นผู้บัญชาการในสงครามบุช ปัจจุบันนี้บทบาทของเขายังเป็นที่ถกเถียงของเหล่านักวิชาการ ฝ่ายสนับสนุนมองว่าเขาเป็นคนที่มีคุณธรรมและเข้าใจปัญหาในภูมิภาคแอฟริกาเป็นอย่างดี ในขณะที่ฝ่ายต่อต้านมองว่าเขาเป็นพวกเหยียดสีผิว
เขาเกิดในครอบครัวผู้อพยพชาวอังกฤษในเมืองเซลุคเวในจังหวัดมิแลนด์แห่งเซาท์เทิร์นโรดีเซีย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขารับราชการเป็นทหารอากาศในสังกัดกองทัพอากาศอังกฤษ และในเหตุการณ์นี้ทให้เขาได้รับบาดเจ็บที่ใบหน้าของเขา หลังพักฟื้นเขาได้ประจำการในยุโรป ก่อนที่เขาจะกลับมาทำเกษตรกรรมใน พ.ศ. 2491 และปีเดียวกันนั้นเขาได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมืองเซลุคเว ซึ่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่อายุน้อยที่สุดด้วยวัย 29 ปี ต่อมาเขาเข้าร่วมกับพรรคสหภาพ (ยูเอฟพี) และตำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าพรรคใน พ.ศ. 2501 ก่อนที่เขาจะลาออกจากพรรคใน พ.ศ. 2504 เพื่อประท้วงคัดรัฐธรรมนูญแห่งโรดีเซีย ทำให้เขาได้ร่วมมือกับวินสตัน ฟีลด์ก่อตั้งพรรคโรดีเซียก้าวหน้าเพื่อเรียกร้องเอกราชจากสหราชอาณาจักร
เขาได้เป็นรองนายกรัฐมนตรีหลังจากที่พรรคโรดีเซียก้าวหน้าชนะเลือกตั้งใน พ.ศ. 2505 และได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีใน พ.ศ. 2507 หลังการลาออกของฟิลด์ แต่ยังไม่ได้รับเอกราช จนกระทั่งสมิธเจรจากับฮาโรลด์ วิลสัน นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร ณ ขณะนั้น ทำให้ได้รับเอกราชในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 แต่รัฐบาลของสมิธต้องประสบปัญหาจากการที่ถูกองค์การสหประชาชาติคว่ำบาตร แต่ได้รับความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจจากประเทศแอฟริกาใต้และประเทศโปรตุเกส และเขาประกาศให้โรดีเซียเป็นสาธารณรัฐใน พ.ศ. 2513 หลังสงครามบุชใน พ.ศ. 2515 รัฐบาลของเขาได้เจรจากับกลุ่มชาตินิยมที่นำโดยบิชอป อาเบล มูโซเรวา กับกองกำลังผิวสีที่นำโดยโจชัว เอ็นโคโมและรอเบิร์ต มูกาบี
ใน พ.ศ. 2521 เขาและขบวนการชาตินิยมรวมถึงกองกำลังผิวสีภายในประเทศได้ลงนามข้อตกลงภายใน ทำให้โรดีเซียกลายเป็นซิมบับเวโรดีเชียและสมิธพ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และกลายเป็นประเทศซิมบับเวโดยสมบูรณ์ใน พ.ศ. 2523 พร้อมกับการขึ้นสู่อำนาจของมูกาบี สมิธเป็นผู้นำฝ่ายค้านของรัฐบาลมูกาบีในช่วงเจ็ดปีแรกที่เขาดำรงตำแหน่ง เขาวิพากษ์วิจารณ์การบริหารงานของรัฐบาลมูกาบี เขาอยู่ในซิมบับเวจนกระทั่ง พ.ศ. 2548 เขาได้ย้ายไปอยู่เคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ และถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 สิริอายุได้ 88 ปี
เออีดับเบิลยู ทีเอ็นที แชมเปียนชิป

เออีดับเบิลยู ทีเอ็นที แชมเปียนชิป (อังกฤษ: AEW TNT Championship)  เป็นเข็มขัดแชมป์มวยปล้ำอาชีพระดับเทเลวิชั่นจากออลอีลิตเรสต์ลิง (AEW) ก่อตั้งขึ้นและเปิดตัวเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2020 หลังจากที่รายการของ ออลอีลิตเรสต์ลิง: ไดนาไมท์ ได้ออกอากาศทางช่อง TNT โดยแชมป์คนแรกคือ โคดี โรดส์
ทัวร์นาเม้นท์หาแชมป์คนแรก

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | Quarterfinals Dynamite (April 8, 15, 22, 2020) | Quarterfinals Dynamite (April 8, 15, 22, 2020) | Quarterfinals Dynamite (April 8, 15, 22, 2020) |  |  | Semifinals Dynamite (April 29, 2020) | Semifinals Dynamite (April 29, 2020) | Semifinals Dynamite (April 29, 2020) |  |  | Final Double or Nothing (May 23, 2020) | Final Double or Nothing (May 23, 2020) | Final Double or Nothing (May 23, 2020) |
 
|   |  โคดี |  โคดี | Pin |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  ชอว์น สเปียส์ |  ชอว์น สเปียส์ | 21:38 |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  ชอว์น สเปียส์ |  ชอว์น สเปียส์ | 21:38 |   |   |  โคดี |  โคดี | Pin |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |   |   |  โคดี |  โคดี | Pin |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |   |   |  ดาร์บี้ อัลลิน |  ดาร์บี้ อัลลิน | 20:10 |   |  |  |  |  |
|  |  แซมมี่ เกอวารา |  แซมมี่ เกอวารา | 10:50 |   |   |  ดาร์บี้ อัลลิน |  ดาร์บี้ อัลลิน | 20:10 |   |  |  |  |  |
|  |  แซมมี่ เกอวารา |  แซมมี่ เกอวารา | 10:50 |   |  |  |  |  |   |  |  |  |  |
|   |  ดาร์บี้ อัลลิน |  ดาร์บี้ อัลลิน | Pin |   |  |  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  โคดี |  โคดี | Pin |
|  |  |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  แลนซ์ อาเชอร์ |  แลนซ์ อาเชอร์ | 22:00 |
|   |  ดัสติน โรดส์ |  ดัสติน โรดส์ | Pin |   |  |  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  คิบ ซาเบียน |  คิบ ซาเบียน | 14:10 |   |  |  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  คิบ ซาเบียน |  คิบ ซาเบียน | 14:10 |   |   |  ดัสติน โรดส์ |  ดัสติน โรดส์ | 22:45 |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |   |   |  ดัสติน โรดส์ |  ดัสติน โรดส์ | 22:45 |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |   |   |  แลนซ์ อาเชอร์ |  แลนซ์ อาเชอร์ | Pin |   |  |  |  |  |
|  |  โค๊ด คาบาน่า |  โค๊ด คาบาน่า | 12:42 |   |   |  แลนซ์ อาเชอร์ |  แลนซ์ อาเชอร์ | Pin |   |  |  |  |  |
|  |  โค๊ด คาบาน่า |  โค๊ด คาบาน่า | 12:42 |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   |  แลนซ์ อาเชอร์ |  แลนซ์ อาเชอร์ | Pin |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
ประวัติในการครองแชมป์

| --- | --- |
No.: The overall championship reign
Reign: The reign number for the specific champion listed
Days: The number of the days that the champion held the title for
Days recog.: The number of days that the promotion officially recognizes the champion as having held the title for
+: The current reign is changing daily
| No> .No. | แชมป์ | การเปลี่ยนแชมป์> วันที่ | การเปลี่ยนแชมป์> ศึก | การเปลี่ยนแชมป์> สถานที่ | สถิติการครองแชมป์> สมัย | สถิติการครองแชมป์> วัน | สถิติการครองแชมป์> Days recog.  | หมายเหตุ | Ref> .Ref. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | โคดี | 000000002020-05-23-0000พฤษภาคม 23, 2020 | Double or Nothing | Jacksonville, Florida | 1 | 91 | 91 | Defeated Lance Archer in the tournament final to become the inaugural champion. AEW recognizes Cody's reign as ending on August 22, 2020, when the following episode aired on tape delay. |   |
| 2 | มิสเตอร์โบรดี ลี | 000000002020-08-13-0000สิงหาคม 13, 2020 | Dynamite | Jacksonville, Florida | 1 | 55 | 46 | AEW recognizes Lee's reign as beginning on August 22, 2020, when the episode aired on tape delay. |   |
| 3 | โคดี โรดส์ | 000000002020-10-07-0000ตุลาคม 7, 2020 | Dynamite:Chris Jericho's 30th Anniversary Celebration | Jacksonville, Florida | 2 | 31 | 31 | This was a Dog Collar match. For Cody's title defense at Full Gear on November 7, 2020, his ring name was changed to Cody Rhodes, following WWE's cancellation of their trademark on the name. |   |
| 4 | ดาร์บี้ อัลลิน | 000000002020-11-07-0000พฤศจิกายน 7, 2020 | Full Gear | Jacksonville, Florida | 1 | 186 | 186 |  |   |
| 5 | มิโร | 000000002021-05-12-0000พฤษภาคม 12, 2021 | Dynamite | Jacksonville, Florida | 1 | 1334+ | 1334+ |  |   |
สถิติในการครองแชมป์ TNT

As of มกราคม 5, 2025.
| --- | --- |
†: เป็นแชมป์คนปัจจุบัน
| ลำดับ | รายชื่อนักมวยปล้ำ | สมัยที่ครอง | ระยะเวลาครอง (วัน) | ระยะเวลาครอง (วัน) บันทึกโดย AEW |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ดาร์บี้ อัลลิน | 1 | 186 | 186 |
| 2 | โคดี โรดส์ | 2 | 113 | 122 |
| 3 | มิโร † | 1 | 1334+ | 1334+ |
| 4 | มิสเตอร์โบรดี ลี | 1 | 55 | 46 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official AEW TNT Championship Title History
| ด ค กรายชื่อแชมป์ TNT ของ AEW |
| --- | --- |
 โคดี โรดส์  มิสเตอร์ โบรดี ลี  ดาร์บี อัลลิน  มิโร  แซมมี เกวารา  สกอร์ปิโอ สกาย  วอร์ดโลว์  ซามัว โจ  พาวเวอร์เฮาส์ ฮอบบ์  ลูชาซอรัส  คริสเตียน เคจ  อดัม โคปแลนด์  แจ็ก เพร์รี  แดเนียล การ์เซีย (ปัจจุบัน)
เอิร์ธอาวเออร์

ตราสัญลักษณ์เอิร์ธอาวเออร์
เอิร์ธอาวเออร์ 2008 เมืองซิดนีย์
เอิร์ธอาวเออร์ (อังกฤษ: Earth Hour) เป็นโครงการร่วมมือระดับนานาชาติ รณรงค์ให้ปิดไฟเป็นเวลา 1 ชั่วโมง เพื่อกระตุ้นให้คนหันมาตระหนักถึงปัญหาเรื่องภาวะโลกร้อนมากขึ้น ริเริ่มโครงการโดย กองทุนสัตว์ป่าโลก (World Wildlife Fund : WWF)
ประวัติ

โครงการเริ่มต้นขึ้นเมื่อปี 2550 ที่นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ผลคือหลังจากการปิดไฟเป็นเวลา 60 นาที  คน 2.2 ล้านคน ปิดไฟและสามารถลดการปล่อยแก๊สคาร์บอนลงเท่ากับลดจำนวนรถยนต์ในถนนไปถึง 48,000 คัน หรือช่วยลดปริมาณการใช้ไฟฟ้าลงได้ 10% เมื่อเทียบกับช่วงเวลาปกติ
ในปี พ.ศ. 2551 มีเมืองที่เข้าร่วมกิจกรรมถึง 370 เมืองทั่วโลก ใน 37 ประเทศ และในจำนวนนั้นเป็น 26 เมืองสำคัญของโลก โดยร่วมปิดไฟในวันที่  29 มีนาคม เวลา 20.0 ถึง 21.00 น ตามเวลาท้องถิ่นของเมืองนั้น เริ่มจากเมือง ซิดนีย์จะมืดลง นิวซีแลนด์และฟิจิเป็น 2 ประเทศแรกที่เดินทางมาถึงเวลา 20.00 น. และมีเมืองใหญ่ ๆ ในเอเชียร่วมปิดไฟ 1 ชั่วโมงตามมาอีกมากมาย อาทิ โตเกียว, มะนิลา, จาการ์ตา, สิงคโปร์, นิวเดลี บังกอร์ รวมถึงกรุงเทพมหานคร นอกจากนี้เว็บไซต์กูเกิ้ล เสิร์ชเอนจินชื่อดังร่วมโครงการโดยหน้าเว็บเพจของกูเกิลภาษาไทยจะเปลี่ยนพื้นเป็นสีดำทั้งหมดในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2551
ในปี พ.ศ. 2552 เอิร์ธอาวเออร์ กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 28 มีนาคม เวลา 20.30 ถึง 21.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น โดยมีประเทศผู้เข้าร่วมโครงการจำนวน 82 ประเทศ รวมแล้วมากกว่า 2,100 เมือง
ในปี พ.ศ. 2553 เอิร์ธอาวเออร์ กำหนดให้มีขึ้นในวันเสาร์ที่ 27 มีนาคม เวลา 20.30 ถึง 21.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น
ในปี พ.ศ. 2556   แอนดี ริดลีย์ ประธานบริหารและผู้ร่วมก่อตั้ง Earth Hour กล่าวในพิธีเปิดการรณรงค์เพื่อสิ่งแวดล้อมในประเทศสิงคโปร์ ในวันนี้ว่า Earth Hour 2556 จะจัดขึ้นในวันเสาร์ที่ 23 มีนาคม 2556 เวลา 20.30 น."Earth Hour เป็นมากกว่าการรณรงค์ปิดไฟหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น ทุกคนเห็นผลลัพธ์ด้านสิ่งแวดล้อมที่น่าทึ่ง ระหว่างการเดินทางสู่ความสำเร็จด้วยวิสัยทัศน์ระยะยาว" ริดลีย์กล่าว
ในปี พ.ศ. 2560 เอิร์ธอาวเออร์ กำหนดมีขึ้นในวันเสาร์ที่ 25 มีนาคม เวลา 20.30 ถึง 21.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น ในประเทศไทยมีการจุดงานขึ้นที่ลานหน้าศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซาแกรนด์ พระราม 9 โดยกรุงเทพมหานคร (ก.ท.ม.) ร่วมกับการไฟฟ้านครหลวง (กฟน.)  ปิดไฟเชิงสัญลักษณ์ตามสถานที่สำคัญต่าง ๆ เช่น วัดอรุณราชวราราม, เสาชิงช้า, สะพานพระรามแปด, พระบรมมหาราชวัง, ถนนข้าวสาร, ถนนสีลม, เซ็นทรัลพลาซา, เอเชียทีคเดอะริเวอร์ฟรอนต์ รวมถึงบ้านเรือนทั่วไป เป็นต้น
นั่นสื่อนัยว่ากิจกรรม Earth Hour จะไม่ประสบความสำเร็จแค่ภายใน 1 ชั่วโมงเท่านั้น แต่เป็นเหมือนเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในการกระตุ้นสร้างจิตสำนึกของผู้คนในสังคมให้หันมาใส่ใจการประหยัดพลังงานและรักษาสิ่งแวดล้อม โดยสิ่งที่สำคัญมากกว่าการปิดไฟ 1 ชั่วโมงคือการที่เราปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและสินค้าที่เราใช้ในชีวิตประจำวัน ที่ประหยัดพลังงานและเป็นมิตรต่อสื่งแวดล้อม เช่น การใช้ถุงผ้าแทนถุงพลาสติก การปั่นจักรยานไปทำงานนอกจากจะประหยัดค่าน้ำมันแล้วยังได้สุขภาพที่ดีมาอีกด้วย การปิดไฟที่ไม่ได้ใช้ การใช้หลอดประหยัดไฟ รวมถึงสินค้าพร้อมใช้โซล่าเซลล์ต่าง ๆ ซึ่งเหมาะสำหรับใช้งานในประเทศไทยที่มีแสงแดดยาวนานตลอดวัน ไม่ว่าจะเป็นไฟสนามพลังงานแสงอาทิตย์ ไฟถนนโซล่าเซลล์ ที่ปัจจุบันเทคโนโลยีได้พัฒนาให้มีคุณภาพสูง ส่องสว่างยาวนาน สะดวกและประหยัดค่าใช้จ่ายในการติดตั้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ Earth Hour
เออแฌน เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ

| เออแฌน เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ |
| --- | --- |
 เออแฌน ฟรีดิช มารี รามอลรัล เดอ ลีญ

เจ้าชายที่ 11 พระประมุขแห่งลีญ
ประสูติ: 10 สิงหาคม พ.ศ. 2436
สิ้นพระชนม์: 26 มิถุนายน พ.ศ. 2503 (66 ปี)
พระชายา: ฟิลิฟินส์ เดอ โนอายส์
พระบุตร: โบดวง เจ้าชายที่ 12 แห่งลีญ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ เดอ ลีญ อาร์ชดัชเชสโยลันเดอแห่งออสเตรีย อ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ
ราชวงศ์: ราชวงศ์ลีญ
พระบิดา: เออเนส เจ้าชายที่ 10 แห่งลีญ
พระมารดา: ไดแอน เดอ คลอส พาร์เนส
เออแฌน เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ (อังกฤษ: Eugène, 11th Prince of Ligne)
พระประวัติ

เออแฌน เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ ประสูติเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2436 เป็นพระโอรสพระองค์โตใน เออเนส เจ้าชายที่ 10 แห่งลีญ และ ไดแอน เดอ คลอส พาร์เนส ทั้งนี้พระองค์ทรงมีพระอิสริยยศ อีก 2 พระอิสริยยศ คือ เจ้าชายแห่งอิปินอยและเจ้าชายแห่งแอมเบล และทรงเป็นอัศวินในเครื่องราชอิสริยสภรณ์ขนแกะทองคำ
ทรงศึกษา

หลังกจาที่ทรงเรียนจบหลักปรัชยาและกฎหมาย ในปี พ.ศ. 2463 พระองค์ถูกส่งไปประจำการ ณ บูคาเรสต์ ปารีส มาดริด และ ลอนดอน และท้ายที่สุดก่อนจะย้ายไป วอชิงตัน ดี.ซี.
เสกสมรส

เออแฌน เสกสมรสกับ ฟิลิฟินส์ เดอ โนอายส์ ธิดาคนสุดท้องใน ฟร็องซัว โจเซฟ เออแฌน นโปเลียน เดอ โนอายส์ เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2460 มีพระบุตรร่วมกันดังนี้
โบดวง เจ้าชายที่ 12 แห่งลีญ
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ เดอ ลีญ
อาร์ชดัชเชสโยลันเดอแห่งออสเตรีย
อ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ
เจ้าชายพระประมุขแห่งลีญ

หลังจากที่พระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ เออแฌน ได้สืบพระอิสริยยศเป็น 'เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ โดยเมื่อปี พ.ศ. 2483 การทหารของเยอรมนี (แก้ความกำกวม) ได้บุกรุกเบลเยียม พระองค์ได้ทรงร่วมรบในครั้งนี้โดยทรงเป็นผู้คุมทหารแถมหน้า และเมื่อพระองค์ปลดประจำการแล้วนั้น รัฐบาลเบลเยียมได้เห็นถึงพระภาระที่ทรงทำแก่งเบลเยียมนั้นมีมากมาย รัฐบาลเบลเยียมจึงทูลเชิญพระองค์และครอบครัว ไปประทับ ณ ปราสาทแชทอล เดอ บีลอย ซึ่งในอาณาเขตของปราสาทนั้นเป็นที่หลบพักพิงของเด็กชาวยิวที่หนีจากสงครามในครั้งนั้น โดยพระองค์และพระชายาได้รับการถวายพระเกียรติยศจาก พระราชวงศ์เบลเยียม รัฐบาลเบลเยียม ประชาชนเบลเยียม โดยการให้ทรงดำรงตำแหน่ง ฑูตประจำประเทศอินเดีย และประเทศสเปน
เอียน ไรต์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เอียน เอ็ดวาร์ด ไรท์
เกิด:   (1963-11-03) 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 (61 ปี)
เกิดที่:  วูลวิช, ลอนดอน England
สูง:  1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 1985–1991 |  คริสตัล พาเลซ |  225 |  (90) |
| 1991–1998 |  อาร์เซนอล |  221 |  (128) |
| 1998–1999 |  เวสต์แฮม ยูไนเต็ด |  22 |  (9) |
| 1999 |  → น็อตติ้งแฮม ฟอเรสท์ (ยืมตัว) |  10 |  (5) |
| 1999–2000 |  กลาสโกว์ เซลติก |  8 |  (3) |
| 2000 |  เบิร์นลี่ย์ |  15 |  (4) |
| รวม |   |  501 |  (239) |
ทีมชาติ
| 1989–1992 |  อังกฤษ บี |  3 |  (0) |
| 1991–1998 |  อังกฤษ |  33 |  (9) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น.  † ลงเล่น (ประตู) 
เอียน เอ็ดวาร์ด ไรท์ (อังกฤษ: Ian Edward Wright) เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ต่อมาเป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์และวิทยุ
ไรท์ประสบความสำเร็จกับสโมสรในลอนดอนอย่างคริสตัลพาเลซและอาร์เซนอลในฐานะกองหน้า โดยใช้เวลา 6 ปีกับทีมเก่าและ 7 ปีกับทีมหลัง กับอาร์เซนอล เขาคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก เอฟเอคัพและลีกคัพ และยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ เขาขึ้นชื่อในเรื่องความเร็ว ความคล่องตัว การจบสกอร์ และความดุดัน เขาลงเล่นในลีก 581 นัด ยิงได้ 287 ประตูให้กับ 7 สโมสรในสกอตแลนด์และอังกฤษ
เอสรา 2

หนังสือเอสรา บทที่ 2
| เอสรา 2 |
| --- | --- |
← เอสรา 1เอสรา 3 →
หนังสือเอสรา (ต้นฉบับเมโซเรติกพร้อมคำอ่านภาษาไทบีเรียนและเชิงอรรถ) จากประเทศเยเมน (ราว ค.ศ. 1480)
หนังสือ: หนังสือเอสรา
หมวดหมู่: เคทูวีม
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 15
เอสรา 2 (อังกฤษ: Ezra 2) เป็นบทที่ 2 ของหนังสือเอสราของพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์หรือของหนังสือเอสรา-เนหะมีย์ในคัมภีร์ฮีบรูซึ่งถือว่าหนังสือเอสราและหนังสือเนหะมีย์เป็นหนังสือเล่มเดียวกัน ธรรมเนียมของศาสนายูดาห์ระบุว่าเอสราเป็นผู้เขียนของหนังสือเอสรา-เนหะมีย์รวมถึงหนังสือพงศาวดาร แต่นักวิชาการสมัยโดยทั่วไปเชื่อว่าผู้เรียบเรียงจากศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล (ที่เรียกว่า "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร") เป็นผู้เขียนสุดท้ายของหนังสือเหล่านี้ ตอนที่ประกอบด้วยบทที่ 1 ถึง 6 เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ก่อนการมาถึงของเอสราในผ่นดินยูดาห์ เมื่อ 468 ปีก่อนคริสตกาล บทที่ 2 ของหนังสือเอสราประกอบด้วยรายนามที่เรียกว่า "รายนามโกลาห์" (Golah List) ของผู้คนที่กลับจากบาบิโลนมายังยูดาห์ตามพระราชกฤษฎีกาของไซรัส "ตามลำดับพงศ์พันธ์ ครอบครัว และที่อยู่"
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 70 วรรค
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) หนังสือเอสรา-เนหะมีย์ทั้งเล่มหายไปจากฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex) ตั้งแต่การจลาจลต่อต้านชาวยิวในอะเลปโปในปี ค.ศ. 1947
ยังมีคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5)
หนังสือกรีกโบราณที่เรียกว่า 1 เอสดราส (Greek: Ἔσδρας Αʹ) ประกอบด้วยเนื้อหาบางส่วนของ 2 พงศาวดาร, เอสรา และเนหะมีย์ รวมอยู่ในฉบับส่วนใหญ่ของเซปทัวจินต์ และอยู่ในลำดับก่อนหนังสือเดี่ยวของเอสรา–เนหะมีย์ (ซึ่งมีชื่อในภาษากรีกว่า Ἔσδρας Βʹ) 1 เอสดราส 5:7–46 เทียบเท่ากับเอสรา 2 (รายนามเชลยที่กลับ)
ดูเพิ่ม

เยชูอา
เยรูซาเล็ม
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: เนหะมีย์ 7, ฮักกัย 2
บรรณานุกรม

Fensham, F. Charles (1982). The Books of Ezra and Nehemiah. New international commentary on the Old Testament (illustrated ed.). Wm. B. Eerdmans Publishing. ISBN 978-0802825278. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
Grabbe, Lester L. (2003). "Ezra".  ใน Dunn, James D. G.; Rogerson, John William (บ.ก.). Eerdmans Commentary on the Bible (illustrated ed.). Wm. B. Eerdmans Publishing. pp. 313–319. ISBN 978-0802837110. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Larson, Knute; Dahlen, Kathy; Anders, Max E. (2005).  Anders, Max E. (บ.ก.). Holman Old Testament Commentary - Ezra, Nehemiah, Esther. Holman Old Testament commentary. Vol. 9 (illustrated ed.). B&H Publishing Group. ISBN 978-0805494693. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
Levering, Matthew (2007). Ezra & Nehemiah. Brazos Theological Commentary on the Bible. Brazos Press. ISBN 978-1587431616. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
McConville, J. G. (1985). Ezra, Nehemiah, and Esther. The daily study Bible : Old Testament. Westminster John Knox Press. ISBN 978-0664245832. สืบค้นเมื่อ October 28, 2019.
Smith-Christopher, Daniel L. (2007). "15. Ezra-Nehemiah".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 308–324. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Ezra - Chapter 2 (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
Book of Ezra Chapter 2. Bible Gateway
เอสรา 2. YouVersion
| ด ค กหนังสือเอสรา |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล:  เอสรา 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10 
สถานที่:  ไซดอน  ไทระ  บาบิโลน  เยรูซาเล็ม  อาหะวา  เอกบาทานา 
บุคคล:  ชาวเลวี  เชอัลทิเอล  เซอร์ซีส  ไซรัส  ดาริอัส  ดาวิด  ทัทเธนัย  ยูดาห์  เยชูอา/โยชูวา  เศคาริยาห์  เศรุบบาเบล  อารทาเซอร์ซีส  อาสาฟ  อาหสุเอรัส  อิดโด  เอสรา  ฮักกัย 
วลี:  โขส  บ่าวไพร่ประจำพระวิหาร 
การประพันธ์:  ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร  เอสรา–เนหะมีย์ 
← 2 พงศาวดาร (บทที่ 36)  ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์     หนังสือดาเนียล (บทที่ 12) ในคัมภีร์ฮีบรูหนังสือเนหะมีย์ (บทที่ 1) →
หน้าของต้นฉบับภาษาละตินของ 2 พงศาวดาร (ส่วนจบ) และเอสรา 1:1–4:3 ในฉบับกีกัส (Codex Gigas) สำเนาต้นฉบับในยุคกลางที่หลงเหลืออยู่ที่ใหญ่ที่สุดในโลก (จากศตวรรษที่ 13)
เออีดับเบิลยู เวิลด์ ทรีโอส์ แชมเปียนชิป

เออีดับเบิลยู เวิลด์ ทรีโอส์ แชมเปียนชิป (อังกฤษ: AEW World Trios Championship) เป็นเข็มขัดแชมป์มวยปล้ำอาชีพจากออลอีลิตเรสต์ลิง (AEW) ก่อตั้งขึ้นและเปิดตัวเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 โดยแชมป์ทีมแรกคือ The Elite (Kenny Omega และ The Young Bucks (Matt Jackson และ Nick Jackson))
สถิติการครองแชมป์

ข้อมูลเมื่อ 7 กันยายน ค.ศ.  2022 (2022 -09-07)
| --- | --- |
†: Indicates the current champion
สถิติการครองแชมป์ > ทีม

| Rank | Team | No>  of reigns | Combined days |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Death Triangle (Pac and The Lucha Brothers (Penta El Zero M and Rey Fénix)) † | 1 | ข้อผิดพลาดนิพจน์: มีตัวดำเนินการ < ซึ่งไม่ควรมี+ |
| 2 | The Elite (Kenny Omega and The Young Bucks (Matt Jackson and Nick Jackson))) | 1 | 3 |
สถิติการครองแชมป์ > นักมวยปล้ำ

| Rank | Wrestler | No>  of reigns | Combined days |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Pac † | 1 | ข้อผิดพลาดนิพจน์: มีตัวดำเนินการ < ซึ่งไม่ควรมี+ |
| 1 | Penta El Zero M † | 1 | ข้อผิดพลาดนิพจน์: มีตัวดำเนินการ < ซึ่งไม่ควรมี+ |
| 1 | Rey Fénix † | 1 | ข้อผิดพลาดนิพจน์: มีตัวดำเนินการ < ซึ่งไม่ควรมี+ |
| 4 | Matt Jackson | 1 | 3 |
| 4 | Nick Jackson | 1 | 3 |
| 4 | Kenny Omega | 1 | 3 |
แหล่งข้อมูลอื่น

AEW World Trios Championship History at Cagematch.net
| ด ค กรายชื่อแชมป์เวิลด์ทรีโอส์ AEW |
| --- | --- |
 The Elite (Kenny Omega, Matt Jackson, and Nick Jackson)  Death Triangle (Pac, Penta El Zero M, and Rey Fénix)  The House of Black (Malakai Black, Brody King, and Buddy Matthews)  The Acclaimed (Max Caster, Anthony Bowens, and Billy Gunn)  Bullet Club Gold (Jay White, Juice Robinson, and The Gunns (Austin Gunn and Colten Gunn)  The Patriarchy (Christian Cage, Nick Wayne and Killswitch)  Pac and Blackpool Combat Club (Claudio Castagnoli and Wheeler Yuta) (ปัจจุบัน)