stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทศบาลเมืองหลังสวน

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาล สำหรับอำเภอ ดูที่ อำเภอหลังสวน
| เทศบาลเมืองหลังสวน |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
สถานีรถไฟหลังสวน
ทม.หลังสวน
พิกัด: 9°57′05.7″N 99°04′52.6″E﻿ / ﻿9.951583°N 99.081278°E﻿ / 9.951583; 99.081278
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชุมพร
อำเภอ: หลังสวน
จัดตั้ง:  พ.ศ. 2483 (ทต.หลังสวน)  พ.ศ. 2547 (ทม.หลังสวน) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อัชฌา แดงกนิษฐ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 16.73 ตร.กม. (6.46 ตร.ไมล์)
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด: 11,086 คน
 • ความหนาแน่น: 662.64 คน/ตร.กม. (1,716.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04860401
ที่อยู่ สำนักงาน: ถนนหลังสวน  ตำบลหลังสวน  อำเภอหลังสวน  จังหวัดชุมพร
เว็บไซต์: www.langsuancity.go.th/index.php
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หลังสวน เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลหลังสวนและตำบลขันเงิน รวมทั้งบางส่วนของตำบลพ้อแดง ตำบลแหลมทราย และตำบลวังตะกอ ในอำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร เดิมถูกจัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2483 แล้วจึงยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองใน พ.ศ. 2547 ซึ่งในปีเดียวกันนี้เอง ได้ยุบรวมองค์การบริหารส่วนตำบลขันเงินรวมกับเทศบาลเมืองหลังสวนด้วย ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 11,086 คน
สภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบสูง และมีภูเขาทางทิศตะวันตก ค่อย ๆ ลาดไปทางทิศตะวันออก ดินเป็นดินร่วนและดินเหนียวปนทราย แม่น้ามีแม่น้ำหลังสวน ไหลจากเทือกเขาทางทิศตะวันตกลงสู่อ่าวไทยที่ตำบลปากน้ำหลังสวน ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมโดยนิยมปลูกผลไม้ จึงเกิดเทศกาลที่สำคัญคืองานวันผลไม้เมืองหลังสวนและงานเปิดเมืองกินฟรี ศาสนาส่วนใหญ่ที่ประชากรนับถือคือศาสนาพุทธ มีประเพณีที่สำคัญคือ ประเพณีแห่พระแข่งเรือ ขึ้นโขนชิงธง ซึ่งมีเพียงแห่งเดียวในประเทศไทย
การขนส่งในเขตเทศบาลมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ตัดผ่าน นอกจากนี้ยังมีสถานีรถไฟหลังสวนบนเส้นทางรถไฟสายใต้ มีขบวนรถไฟจอดหลายขบวน ทั้งรถด่วนพิเศษดีเซลราง รถด่วน รถเร็ว และรถธรรมดา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลเมืองหลังสวน เก็บถาวร 2018-07-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดชุมพร |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  ชุมพร  ท่ายาง  หลังสวน  |  |
| เทศบาลตำบล |  เมืองชุมพร ขุนกระทิง  นาชะอัง  บางลึก  บางหมาก  ปากน้ำชุมพร  วังไผ่  วังใหม่  หาดทรายรี  ทุ่งตะโก ทุ่งตะไคร  ปากตะโก  ท่าแซะ ท่าแซะ  เนินสันติ  ปะทิว ชุมโค  ทะเลทรัพย์  บางสน  ปะทิว  มาบอำมฤต  สะพลี  พะโต๊ะ พะโต๊ะ  ละแม ละแม  สวี นาโพธิ์  นาโพธิ์พัฒนา  หลังสวน ปากน้ำหลังสวน  วังตะกอ  ท่ามะพลา  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  เมืองชุมพร ตากแดด  ถ้ำสิงห์  ทุ่งคา  นาทุ่ง  บ้านนา  ปากน้ำ  วังไผ่  วิสัยเหนือ  หาดพันไกร  ทุ่งตะโก ช่องไม้แก้ว  ตะโก  ท่าแซะ คุริง  ทรัพย์อนันต์  ท่าข้าม  ท่าแซะ  นากระตาม  รับร่อ  สลุย  สองพี่น้อง  หงษ์เจริญ  หินแก้ว  ปะทิว เขาไชยราช  ดอนยาง  ปากคลอง  สะพลี  พะโต๊ะ ปังหวาน  ปากทรง  พระรักษ์  พะโต๊ะ  ละแม ทุ่งคาวัด  ทุ่งหลวง  ละแม  สวนแตง  สวี เขาค่าย  เขาทะลุ  ครน  ด่านสวี  ท่าหิน  ทุ่งระยะ  นาสัก  วิสัยใต้  สวี  หลังสวน นาขา  นาพญา  บางน้ำจืด  บางมะพร้าว  บ้านควน  พ้อแดง  หาดยาย  แหลมทราย  |  |
| ด ค กเทศบาลเมืองในประเทศไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  เขลางค์นคร  ดอกคำใต้  ต้นเปา  น่าน  พะเยา  พิชัย  แพร่  ลำพูน  เมืองแกนพัฒนา  แม่โจ้  แม่ฮ่องสอน  แม่เหียะ  ล้อมแรด  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  กระนวน  กันทรลักษ์  กาฬสินธุ์  กุฉินารายณ์  แจระแม  ชัยภูมิ  ชุมแพ  ชุมเห็ด  เดชอุดม  ท่าบ่อ  นครพนม  นางรอง  โนนสูง-น้ำคำ  บัวใหญ่  บ้านดุง  บ้านทุ่ม  บ้านไผ่  บึงกาฬ  ปากช่อง  พิบูลมังสาหาร  มหาสารคาม  มุกดาหาร  เมืองปัก  เมืองพล  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  วังสะพุง  วารินชำราบ  ศรีสะเกษ  ศิลา  สีคิ้ว  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  หนองสำโรง  อำนาจเจริญ 
ภาคกลาง:  กระทุ่มแบน  กระทุ่มล้ม  กำแพงเพชร  แก่งคอย  เขาสามยอด  คลองมะเดื่อ  คลองหลวง  คูคต  ชัยนาท  ชุมแสง  ตะพานหิน  ตาคลี  ทับกวาง  ท่าโขลง  ไทรม้า  นครนายก  นครปฐม  บางกรวย  บางกร่าง  บางกะดี  บางแก้ว  บางบัวทอง  บางคูรัด  บางคูวัด  บางมูลนาก  บางแม่นาง  บางระจัน  บางรักพัฒนา  บางศรีเมือง  บ้านกรด  บ้านหมี่  บึงยี่โถ  ปทุมธานี  ปากน้ำสมุทรปราการ  ปางมะค่า  ปู่เจ้าสมิงพราย  ผักไห่  พระประแดง  พระพุทธบาท  พิจิตร  พิมลราช  เพชรบูรณ์  แพรกษา  แพรกษาใหม่  ไร่ขิง  ลพบุรี  ลัดหลวง  ลาดสวาย  ลำตาเสา  ลำสามแก้ว  วิเชียรบุรี  ศรีสัชนาลัย  สนั่นรักษ์  สมุทรสงคราม  สระบุรี  สวรรคโลก  สองพี่น้อง  สามควายเผือก  สามพราน  สิงห์บุรี  สุโขทัยธานี  สุพรรณบุรี  เสนา  หนองปลิง  ใหม่บางบัวทอง  หล่มสัก  อโยธยา  อรัญญิก  อ่างทอง  อุทัยธานี 
ภาคตะวันออก:  ขลุง  จันทนิมิต  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ตราด  ท่าช้าง  ท่าใหม่  บ้านฉาง  บ้านบึง  บ้านสวน  ปรกฟ้า  ปราจีนบุรี  พนัสนิคม  พระตะบอง  มาบตาพุด  วังน้ำเย็น  ศรีราชา  สระแก้ว  สัตหีบ  แสนสุข  หนองกี่  หนองปรือ  อรัญญประเทศ  อ่างศิลา 
ภาคตะวันตก:  กาญจนบุรี  จอมพล  ชะอำ  ตาก  ท่าเรือพระแท่น  ท่าผา  บ้านโป่ง  ประจวบคีรีขันธ์  ปากแพรก  เพชรบุรี  โพธาราม  ราชบุรี  หัวหิน 
ภาคใต้:  กระบี่  กะทู้  กันตัง  กำแพงเพชร  เขารูปช้าง  คลองแห  ควนลัง  คอหงส์  ชุมพร  ดอนสัก  ตะกั่วป่า  ตะลุบัน  ตากใบ  ท่าข้าม  ท่ายาง  ทุ่งตำเสา  ทุ่งสง  นราธิวาส  นาสาร  บางริ้น  บ้านพรุ  เบตง  ปัตตานี  ปากพนัง  ปากพูน  ปาดังเบซาร์  ป่าตอง  พังงา  พัทลุง  ม่วงงาม  ระนอง  สตูล  สะเดา  สะเตงนอก  สิงหนคร  สุไหงโก-ลก  หลังสวน 
รายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร
Estola annulipes

ชนิดของด้วง
| Estola annulipes |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Coleoptera Coleoptera
วงศ์:: Cerambycidae Cerambycidae
สกุล:: Estola Estola Breuning, 1940
สปีชีส์:: Estola annulipes
ชื่อทวินาม
Estola annulipes Breuning, 1940

Estola annulipes เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล
วาสนา พลเยี่ยม

| วสา พลเยี่ยม |
| --- | --- |
เกิด: 14 ธันวาคม พ.ศ. 2517 (49 ปี) วสา พลเยี่ยม (Wasa Pholyiam)
อาชีพ: นักแสดง,ศิลปิน,นักแต่งเพลง
ผลงานเด่น: มิมปี จากภาพยนตร์ ผีเสื้อและดอกไม้ Butterfly and Flowers (2528)
ฐานข้อมูล
IMDb
ThaiFilmDb
วาสนา (วสา) พลเยี่ยม เกิดวันที่  14 ธันวาคม พ.ศ. 2517 เป็นนักแสดงชาวไทย
ประวัติ

เกิดที่กรุงเทพ มีพี่น้อง 3 คน เป็นบุตรคนแรกของนายศีลธรรม และนางสุภักดิ์ พลเยี่ยม ศึกษาระดับมัธยมที่โรงเรียนสตรีวิทยา 2 ระดับปริญญาตรีที่คณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ (โท ศิลปะ) มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
เข้าวงการตั้งแต่อายุ 5 ขวบ โดยมีโมเดลลิ่งติดต่อไปถ่ายโฆษณา น้ำส้ม ยี่ห้อ แฟนต้า จึงได้รับการติดต่อให้รับบท "มิมปี" นางเอก ภาพยนตร์ ของค่าย ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น เรื่อง ผีเสื้อและดอกไม้ แสดงคู่กับ สุริยา เยาวสังข์ ผลงานกำกับของ ยุทธนา มุกดาสนิท ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ปี 2528
ผลงานที่ทำให้ ชื่อ ด.ญ.วาสนา พลเยี่ยม เป็นที่รู้จัก ในฐานะนางเอกในตาช่างฝัน และนางเอกอายุน้อยที่สุด  หลังจากนั้นได้ห่างหายไปจากวงการเพื่อศึกษาจนจบปริญญาตรี โดยระหว่างที่ศึกษามีค่ายหนัง และละครติดต่อทาบทามอยู่ตลอด แต่ไม่ได้รับเนื่องจากตั้งใจที่จะศึกษาให้จบก่อน
จนกระทั่งเรียนจบจึงได้เริ่มรับงานอีกครั้งหลังจากที่ห่างไปนาน โดยประเดิมด้วยละครฟอร์มใหญ่หลังข่าวช่อง 9 เรื่อง ขุนศึก โดยรับบทเป็น จำเรียง และเล่นละครอยู่ 4-5 เรื่อง ต่อมาผันตัวเองไปอยู่เบื้องหลัง ช่วงหนึ่งเปิดโปรดักชั่นเฮาส์ของตัวเองโดยทำงานร่วมกับน้องชาย ผลิตสารคดี สกู๊ปโฆษณา และรายการทีวี อยู่ระยะหนึ่ง
ต่อมามีผลงานเป็นนักแต่งเพลง ผลงานเพลงที่แต่งชิ้นแรก เป็นเพลงประกอบโฆษณานมเปรี้ยว ดัชมิลล์ (ที่ฮิวโก้ เป็นพรีเซนเตอร์) และมีผลงานเพลงเป็นศิลปินอิสระ เพลงแนวป๊อบร็อก ชื่อวง Bloody Marry (บลัดดี้ แมรี่) และใน ปี 2015 มีผลงานเพลง เป็นศิลปินเพลงแนวอิเล็คทรอนิค (EDM) ชื่อวง Siix Degrees (ซิกซ์ ดีกรี) กับค่ายเพลงโซนิคบูม มีผลงานเพลง หยุดไม่ไหว และ เพลง อาณาจักร
ผลงานแต่งเพลงเช่น เพลง คำว่า..แม่, เพลง ทำดีให้พ่อดู (ศิลปิน AF) ฯลฯ
ผลงาน

โฆษณา : น้ำส้มแฟนต้า, น้ำหวานแคนดี้เคน,  ธนาคารไทยพาณิชย์, คุกกี้อาร์เซนอล, รถไดฮัทสุ, ลูกอมซูกัส ฯลฯ
ภาพยนตร์ : ผีเสื้อและดอกไม้ (ปี 2528-2529)
ละคร : ขุนศึก ช่อง 9 (ปี 2538), ทาส ททบ.5 (ปี 2538), ธิดานาคินทร์ ททบ.5 (ปี 2539), เชลยรัก ช่อง 9 (ปี 2539), เพลงรักจากบ้านนา ช่อง 9 (ปี 2540)
เพลง เพลงทำดีให้พ่อดู (ผู้แต่ง คำร้อง), เพลง คำว่า..แม่ (ผู้แต่ง คำร้อง / ทำนอง)
เพลง ช่างเถอะ อัลบั้ม Bloody Marry เพลง หยุดไม่ไหว Siix Degrees (ร้องนำ / ผู้แต่ง คำร้อง)
เพลง อาณาจักร Siix Degrees (ร้องนำ / ผู้แต่ง คำร้อง)
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.myspace.com/bloodymarrymusic
http://www.facebook.com/angiewasa
รถไฟชานเมือง

"ขบวนรถชานเมือง" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับขบวนรถชานเมืองในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ดูที่ ขบวนรถชานเมือง (การรถไฟแห่งประเทศไทย)
รถไฟฟ้าชานเมืองในนครนิวยอร์ก
รถไฟชานเมือง หรือ รถไฟฟ้าชานเมือง (อังกฤษ: Commuter rail; ฝรั่งเศส: Train de banlieu) เป็นรถไฟโดยสารที่ให้บริการระหว่างใจกลางเมืองกับย่านชานเมือง หรือระหว่างเมืองใหญ่กับเมืองรองในบริเวณโดยรอบ ที่มีระยะทางอย่างน้อย 15 กิโลเมตร (10 ไมล์) โดยมีวัตถุประสงค์ให้คนที่อาศัยอยู่ในย่านชานเมืองจำนวนมากสามารถเดินทางเข้ามาทำงานหรือเข้ามาเรียนหนังสือในเขตใจกลางเมืองได้ รถไฟชานเมืองมีเที่ยววิ่งตามกำหนดเวลา และมีความเร็วสูงสุดตั้งแต่ 50 ไปจนถึง 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
การรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ให้ความหมายของรถไฟชานเมือง ว่า เป็นขบวนรถที่จัดเดินเพื่อให้บริการแก่ผู้โดยสารในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล รัศมีไม่เกิน 160 กม. เพื่อใช้เดินทางไปทำงาน ศึกษาเล่าเรียน และติดต่อค้าขาย หยุดทุก ๆ สถานี ป้ายหยุดรถ ที่หยุดรถ
ลักษณะเฉพาะ

รถไฟฟ้าชานเมือง แตกต่างจากรถไฟฟ้าใต้ดิน รถไฟฟ้าโมโนเรล และรถไฟฟ้ารางเบา ดังนี้
ขนาดใหญ่กว่า
มีระยะทางไกลกว่า
ความถี่ของการเดินรถต่ำกว่า
ให้บริการในย่านชานเมืองที่มีความหนาแน่นประชากรน้อย
มีกำหนดเวลาเดินรถที่แน่นอน
ให้บริการเชื่อมต่อระหว่างใจกลางเมืองกับย่านชานเมือง
อาจใช้รางร่วมกันกับรถไฟขนส่งสินค้า หรือรถไฟโดยสารทางไกล
ดูเพิ่ม

รายชื่อระบบรถไฟและรถไฟฟ้าชานเมือง
แหล่งข้อมูลอื่น

Commuter Rail & Transit News เก็บถาวร 2007-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Current news concerning commuter rail development and issues
| ด ค กการขนส่งสาธารณะ |
| --- | --- |
รถโดยสารประจำทาง:  รายชื่อรถโดยสารประจำทาง  รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ  คาราบานซ์  รถโดยสารประจำทางด่วน  รถโดยสารประจำทางนำทาง  รถโดยสารประจำทางระหว่างเมือง  รถโดยสารประจำทางหลังคาเปิด  รถโดยสารประจำทางเบา  ซัตเทิลบัส  Train-replacement bus  รถโดยสารประจำทางในเขตเมือง  รถโดยสารประจำทางไฟฟ้า 
ราง:  Cable car  รถไฟชานเมือง  Funicular  รถไฟมรดก  รถรางมรดก  รถไฟความเร็วสูง  รถรางม้า  รถไฟระหว่างเมือง  Interurban  รถไฟรางเบา  แม็กเลฟ  ระบบขนส่งทางรางขนาดกลาง  รถไฟรางเดี่ยว  ระบบขนส่งผู้โดยสาร  Railbus  รถไฟใต้ดิน  รถไฟภูมิภาค  รถไฟฟ้าล้อยาง  รถราง  รถไฟราง 
พาหนะรับจ้าง:  Paratransit  Personal rapid transit  Auto rickshaw  Boda-boda  Cycle rickshaw  Hackney carriage  แท็กซี่  Vehicle for hire  มอเตอร์ไซค์รับจ้าง  Limousine  Rickshaw  Share taxi  Gondola  รถรับจ้างไม่ประจำทาง 
Carpooling:  Slugging  Flexible carpooling  Real-time ridesharing  Car jockey 
เรือ:  เคเบิลเฟอรี  เฟอร์รี  เรือโฮเวอร์คราฟต์  Hydrofoil  Ocean liner  แท็กซีน้ำ  เรือสำราญ 
อื่น ๆ:  Aerial tramway  สายการบิน  เครื่องบินพาณิชย์  ระบบแชร์จักรยาน  Carsharing  ลิฟต์  บันไดเลื่อน  ลิฟต์กอนโดลา  Horse-drawn vehicle  ไฮเปอร์ลูป  ทางเลื่อน  Trackless train 
สถานที่:  Bus bulb  โรงรถโดยสารประจำทาง  เลนรถโดยสารประจำทาง  Bus stand  สถานีขนส่งผู้โดยสาร  จุดจอดผู้โดยสาร  สถานีขนส่งผู้โดยสารปลายทาง  Bus turnout  เส้นทางวงกลม  เส้นทางตัดผ่านเมือง  Hub  สถานีเปลี่ยนเส้นทาง  Kassel kerb  Layover  สถานีรถไฟใต้ดิน  จุดจอดแล้วจร  Queue jump  Radial route  Taxicab stand  สถานีรถไฟ  จุดจอดรถราง  ท่าอากาศยาน  ท่าเรือ  ท่าน้ำ 
อัตราโดยสาร:  Automated fare collection  Bus advertising  Contract of carriage  Dead mileage  Farebox recovery ratio  Free travel pass  Free public transport  Manual fare collection  Money train  Proof-of-payment  Smart cards  เครื่องจำหน่ายบัตรโดยสาร  บัตรโดยสาร  Exit fare  Fare evasion 
สิ่งอำนวยความสะดวก:  ทราเวลคลาส  เฟิร์สคลาส  สลีปเปอร์  สแตนดิงแพสเวนเจอร์  Prohibited activities  Checked baggage 
กำหนดเวลา:  กำหนดเวลาระบบขนส่งสาธารณะ  On-time performance  Short turn  บัสบันชิง  Clock-face scheduling 
อื่น ๆ:  บอร์ดดิง  Destination sign  Hail and ride  ความปลอดภัยของระบบขนส่งสาธารณะ  ความปลอดภัยของท่าอากาศยาน  Request stop  ตำรวจระบบขนส่งสาธารณะ  Transit-oriented development (TOD)
ปรัชญาตะวันตก

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ บัญญัติตะวันตก
ปรัชญาตะวันตก ถือกำเนิดโดยเธลีสแห่งมิเลทัส เมื่อ 585 ปีก่อนคริสต์ศักราช วิธีการของเธลีสแตกต่างกับปรัชญาตะวันออกอย่างมาก คือ ปรับคำถามที่สลับซับซ้อนให้เป็นคำถามง่าย ๆ เป็นคำถามที่มีรากฐาน เธลีสเป็นบุคคลที่รักการขบคิดอย่างมาก ปัจจุบันมีข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับเธลีสหลงเหลืออยู่ไม่มากนัก
หนามแดง (พืช)

บทความนี้เกี่ยวกับพืช สำหรับความหมายอื่น ดูที่ หนามแดง
| หนามแดง |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Celastrales
วงศ์:: Celastraceae
สกุล:: Maytenus
สปีชีส์:: M.  marcanii
ชื่อทวินาม
Maytenus marcanii 

หนามแดง (Maytenus marcanii) เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Celastraceae สูงประมาณสามถึงสี่เมตร ลำต้นตรง มีหนามตามกิ่ง ลักษณะใบเป็นใบเดียว กว้างราวสองถึงสี่เซนติเมตร และยาวสี่ถึงเก้าเซนติเมตร ดอกสีขาวนวล ออกตามปลายกิ่งและซอกใบ ผลเมื่อแก่มีสีแดงเข้มถึงสีม่วง เมื่อบีบแตกจะมีสีแดงเข้มติดมือแต่สามารถล้างออกได้ ต้นหนามแดงนั้นจัดเป็นพืชสมุนไพร รากหนามแดงมีสรรพคุณเป็นยาแก้ไข้ ส่วนแก่นสามารถใช้เป็นยาบำรุงร่างกาย
วิเชียร นีลิกานนท์

| วิเชียร นีลิกานนท์ |
| --- | --- |
เกิด: 26 ธันวาคม พ.ศ. 2474 กรุงเทพมหานคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 (82 ปี) ประเทศไทย
อาชีพ: นักแสดงละครวิทยุ โฆษก นักพากย์
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2495 –พ.ศ. 2557
ผลงานเด่น: ภาพยนตร์เรื่อง น้อยใจยา ละครวิทยุ
สังกัด: ละครวิทยุ คณะนีลิกานนท์
วิเชียร  นีลิกานนท์ เป็นอดีตนักแสดง ข้าราชการกรมประชาสัมพันธ์ พิธีกรและผู้บรรยายกีฬาชกมวย พระเอกละครวิทยุ
ประวัติ

เกิดวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2474 เริ่มเข้าเรียนที่โรงเรียนพร้อมวิทยามูล โรงเรียนดำเนินศึกษา สำเร็จชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนไทยประสาทวิทยา และเข้าศึกษาต่อโรงเรียนพณิชยการพระนคร จากนั้นเข้ารับราชการที่กรมไปรษณีย์โทรเลข แล้วย้ายมาสังกัดกรมประชาสัมพันธ์ ทำหน้าที่เป็นผู้สื่อข่าว เขียนข่าว และทำหน้าที่อ่านข่าวประเภทกีฬา วิเชียร รับราชการอยู่กรมประชาสัมพันธ์จนได้รับตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายข่าวกีฬา กระทั่งเกษียณอายุราชการ
ระหว่างการศึกษาวิเชียร เคยรับบทแสดงเป็นพระเจ้าตาก ในงานศิลปหัตถกรรมนักเรียน และทดลองจัดละครวิทยุกับเพื่อน เข้าสู่วงการละครวิทยุกับคณะวรรณศิลป์และย้ายไปแสดงกับคณะวรรณศิลป์ในเวลาต่อมา เมื่อมีประสบการณ์ทางด้านละครวิทยุจึงจัดตั้งคณะละครวิทยุเป็นของตนเองชื่อ วิเชียรภิรมย์ กระจายเสียงทางสถานีวิทยุ 1 ปณ และเปลี่ยนชื่อเป็น คณะนีลิกานนท์ ในช่วงทำการแสดงละครวิทยุเคยร่วมแสดงกับ รัชนี จันทรังษี และ จีราภา ปัญจศิลป์
ในด้านพิธีกรกีฬาชกมวย วิเชียรเป็นผู้ที่อยู่ในอาชีพนี้มากว่า 40 ปี และมีชื่อเสียงโด่งดัง วิเชียรยังจัดแสดงละครวิทยุให้คณะนีลิกานนท์ซึ่งเป็นของตนเอง และทำหน้าที่เป็นผู้บรรยายและพิธีกรบนเวทีกีฬาชกมวยให้แก่สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
วิเชียร เสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 เวลา 16:15 น. ด้วยโรคชรา ในวัย 82 ปี
ผลงาน

ละครวิทยุ
แสดงภาพยนตร์เรื่อง กาเหว่า งูผี (แสดงคู่กับ พันธุ์ทิพย์ วิภาตะพันธุ์)
พากย์เสียงในภาพยนตร์เรื่อง น้อยใจยา
พิธีกรกีฬาและผู้บรรยายชกมวยทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในรายการมวยไทย 7 สี
ผู้ตัดสินกีฬาบาสเกตบอล
รางวัลและเกียรติคุณ

รางวัล ดาราทอง พระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชในปี พ.ศ. 2509
รางวัลพระราชทาน เทพทอง ในปี พ.ศ. 2547
รางวัล ผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น ปี พ.ศ. 2553
การประมวลภาษาธรรมชาติ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ NLP
การประมวลภาษาธรรมชาติ (Natural language processing - NLP) เป็นสาขาย่อยของภาษาศาสตร์ วิทยาการคอมพิวเตอร์ วิศวกรรมสารสนเทศ และปัญญาประดิษฐ์ ทำการศึกษาการปฏิสัมพันธ์ระหว่างภาษาคอมพิวเตอร์และภาษา (ธรรมชาติ) มนุษย์ ในเชิงที่โปรแกรมคอมพิวเตอร์สามารถดำเนินการวิเคราะห์และแปลงข้อมูลภาษาธรรมชาติได้
การประมวลภาษาธรรมชาติมีการกล่าวถึงในปี พ.ศ. 2493 โดยแอลัน ทัวริง นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษได้เสนอการทดสอบคอมพิวเตอร์หรือเครื่องจักรที่สามารถคิดหรือกระทำได้เหมือนมนุษย์ ซึ่งวิธีการนั้นในปัจจุบันถูกเรียกว่าการทดสอบทัวริง
ในปัจจุบันการประมวลภาษาธรรมชาติมีการนิยมใช้ขั้นตอนการเรียนรู้ค่าแทนลักษณะและการเรียนรู้เชิงลึก ที่สามารถให้ผลลัพธ์ที่ออกมาได้ดี ตัวอย่างเช่นในแบบจำลองภาษา โดยได้มีการเปรียบเทียบกับวิธีการดั้งเดิมที่ใช้การประมวลผลภาษาธรรมชาติเชิงสถิติ หรือการประมวลผลตามกฎที่วางไว้
แหล่งข้อมูลอื่น

SAS - การประมวลผลภาษาธรรมชาติ (Natural language processing) นิยามและความสำคัญ
Digital Ventures Natural Language Processing เทคโนโลยีเชื่อมโยงปัญญาประดิษฐ์กับมนุษย์ด้วย “ภาษา” เก็บถาวร 2020-07-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
TextCortex AI ประชาธิปไตยในการสื่อสารที่เป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อพัฒนาขีดความสามารถของ NLG
เก็บถาวร 2020-07-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิษุวัต ธีรภาพไพสิฐ

วิษุวัต ธีรภาพไพสิฐ เจ้าของฉายา หนูเพชร (พ.ศ. 2514 – ) เป็นทั้งนักหมากรุกสากล, หมากรุกไทย และหมากรุกญี่ปุ่นชาวไทย ซึ่งทางสมาพันธ์หมากรุกโลกได้จัดให้เขาเป็นนักหมากรุกสากลอันดับ 1 ของประเทศ ผู้ครองตำแหน่งแชมป์ประเทศไทยใน พ.ศ. 2550, 2551, 2552, 2553 และ 2554 รวมถึงเป็นแชมป์สนามหลวง 1 สมัย และเป็นนักหมากรุกที่สามารถเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศในรายการสุดยอดเซียนมหกรรมหมากรุกไทย ตลอดจนเป็นนักหมากรุกระดับฟีเดมาสเตอร์เรตติงตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันหมากรุกสากลเอเชียนอินดอร์เกมส์ ครั้งที่ 3 โดยได้รับการฝึกสอนจากดราเซ็น เซอร์เม็ค ซึ่งเป็นนักกีฬาทีมชาติสโลวีเนียสายเลือดโครเอเชีย
วิษุวัต เป็นตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันโอลิมปิกหมากรุกสากลครั้งที่ 35, 36 และ 37 รวมถึงเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าแข่งขันหมากรุกญี่ปุ่น ที่ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2551
ประวัติ

วิษุวัต ธีรภาพไพสิฐ เคยเข้าแข่งขันในรายการหมากรุกที่สำคัญหลายรายการ โดยเขาได้เป็นแชมป์กีฬามหาวิทยาลัย รวมถึงเข้าแข่งขันรายการ ทีเอสดีไทยแลนด์โอเพ่น 2005 ซึ่งได้รองชนะเลิศอันดับ 2 ในรุ่นโอเพ่น และเคยเข้าแข่งขันรายการหมากรุกสากลชิงแชมป์ประเทศไทย 2009 โดยได้ตำแหน่งรองแชมป์ ของประเภทประชาชนทั่วไป
วันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2553 วิษุวัตเข้าแข่งขันรายการไทยแลนด์โอเพ่น 2010 โดยเป็นฝ่ายแพ้ต่อมารัท ดซูเมฟ นักหมากรุกชาวอุซเบกิสถานในรอบที่ 5
แหล่งข้อมูลอื่น

ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย - ข่าวและกิจกรรมตลท. - กิจกรรมเพื่อสังคม เก็บถาวร 2009-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สมาคมหมากรุกสากลแห่งประเทศไทย[ลิงก์เสีย]
ซาไก (เมือง)

บทความนี้เกี่ยวกับเมืองในประเทศญี่ปุ่น สำหรับชนชาติ ดูที่ ซาไก
ซาไก (ญี่ปุ่น: 堺市; โรมาจิ: Sakai-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ในอดีตซาไกเคยเป็นเมืองท่าที่ใหญ่และสำคัญที่สุดของญี่ปุ่นตั้งแต่ยุคกลาง นครซาไกในปัจจุบันก่อตั้งขึ้นในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ตามกฎหมายของจักรวรรดิญี่ปุ่น ต่อมาในปี ค.ศ. 2006 ซาไกได้รับการยกฐานะเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เพื่อความคล่องตัวในการบริหารและปกครองโดยรัฐบาลท้องถิ่นของตัวเอง ในปี พ.ศ. 2548 ซาไกเป็นเมืองที่มีอัตราการเจริญเติบโตอันดับที่ 14 ของญี่ปุ่น
ซาไกเป็นที่ตั้งของสุสานรูปรูกุญแจที่มีชื่อเสียง หรือเรียกว่า "โคฟุง" สุสานที่ใหญ่ที่สุดเชื่อว่าเป็นของจักรพรรดินินโตกุ ซึ่งถือเป็นสุสานที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในโลก อีกสิ่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงของซาไกคือดาบซามูไร หรือรู้จักในชื่อว่า "คาตานะ" ซาไกมีชื่อเสียงในการผลิตมีดทีมีคุณภาพสูง ซึ่งถือเป็นอุตสาหกรรมสำคัญประจำเมือง
ภูมิศาสตร์

ซาไกตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดโอซากะ ริมอ่าวโอซากะ และทิศเหนือของนครซาไกอยู่ติดกับนครโอซากะ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดโอซากะ
นครโอซากะ
นครมัตสึบาระ
นครฮาบิกิโนะ
นครโอซากะซายามะ
นครคาวาจินางาโนะ
นครอิซูมิ
นครทากาอิชิ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของซาไก (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1977−ปัจจุบัน)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของซาไก (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1977−ปัจจุบัน)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซาไก (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1977−ปัจจุบัน)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของซาไก (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1977−ปัจจุบัน)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซาไก (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1977−ปัจจุบัน)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซาไก (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1977−ปัจจุบัน)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซาไก (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1977−ปัจจุบัน)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซาไก (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1977−ปัจจุบัน)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซาไก (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1977−ปัจจุบัน)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซาไก (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1977−ปัจจุบัน)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซาไก (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1977−ปัจจุบัน)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซาไก (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1977−ปัจจุบัน)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของซาไก (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1977−ปัจจุบัน)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของซาไก (1991−2020 สภาวะปกติ, สภาวะรุนแรง 1977−ปัจจุบัน)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 19.1 (66.4) | 23.9 (75) | 25.6 (78.1) | 30.2 (86.4) | 33.0 (91.4) | 36.3 (97.3) | 37.9 (100.2) | 39.7 (103.5) | 36.8 (98.2) | 32.7 (90.9) | 27.5 (81.5) | 25.5 (77.9) | 39.7 (103.5) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 9.6 (49.3) | 10.5 (50.9) | 14.3 (57.7) | 20.0 (68) | 24.9 (76.8) | 28.1 (82.6) | 32.0 (89.6) | 33.9 (93) | 29.6 (85.3) | 23.6 (74.5) | 17.8 (64) | 12.3 (54.1) | 21.4 (70.5) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 5.6 (42.1) | 6.0 (42.8) | 9.3 (48.7) | 14.6 (58.3) | 19.4 (66.9) | 23.1 (73.6) | 27.2 (81) | 28.6 (83.5) | 24.6 (76.3) | 18.6 (65.5) | 12.9 (55.2) | 7.9 (46.2) | 16.5 (61.7) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 1.6 (34.9) | 1.7 (35.1) | 4.5 (40.1) | 9.3 (48.7) | 14.4 (57.9) | 19.1 (66.4) | 23.4 (74.1) | 24.5 (76.1) | 20.6 (69.1) | 14.3 (57.7) | 8.4 (47.1) | 3.9 (39) | 12.1 (53.8) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -5.0 (23) | -5.3 (22.5) | -3.3 (26.1) | -1.1 (30) | 4.1 (39.4) | 9.1 (48.4) | 15.5 (59.9) | 16.6 (61.9) | 9.7 (49.5) | 2.7 (36.9) | -0.9 (30.4) | -3.4 (25.9) | −5.3 (22.5) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 48.3 (1.902) | 57.8 (2.276) | 97.8 (3.85) | 92.2 (3.63) | 126.7 (4.988) | 164.1 (6.461) | 154.2 (6.071) | 87.3 (3.437) | 139.0 (5.472) | 139.3 (5.484) | 74.6 (2.937) | 51.9 (2.043) | 1,232.9 (48.539) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1.0mm) | 6.4 | 6.9 | 9.5 | 9.3 | 9.6 | 11.8 | 10.3 | 6.6 | 10.0 | 8.9 | 6.8 | 6.6 | 102.6 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 138.3 | 138.7 | 173.5 | 194.6 | 206.9 | 160.6 | 190.6 | 228.6 | 160.4 | 163.0 | 147.5 | 138.7 | 2,041.4 |
แหล่งที่มา: กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
เขตการปกครอง

ซาไกแบ่งการปกครองออกเป็น 7 เขต ได้แก่
เขตคิตะ (ญี่ปุ่น: 北区; โรมาจิ: Kita-ku)
เขตซาไก (ญี่ปุ่น: 堺区; โรมาจิ: Sakai-ku)
เขตนากะ (ญี่ปุ่น: 中区; โรมาจิ: Naka-ku)
เขตนิชิ (ญี่ปุ่น: 西区; โรมาจิ: Nishi-ku)
เขตมินามิ (ญี่ปุ่น: 南区; โรมาจิ: Minami-ku)
เขตมิฮาระ (ญี่ปุ่น: 美原区; โรมาจิ: Mihara-ku)
เขตฮิงาชิ (ญี่ปุ่น: 東区; โรมาจิ: Higashi-ku)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของนครซาไก
คู่มือการท่องเที่ยว Sakai จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ซาไก (เมือง) ที่โอเพินสตรีตแมป
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
เขตของนครซาไก