stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อิชตับ
เทพเจ้า

มีข้อสันนิษฐานว่าคงเกิดเหตุการณ์บางอย่างในคาบสมุทรยูกาตัง อันทำให้ผู้คนมองว่าการก่ออัตวินิบาตกรรมด้วยการแขวนคอเป็นเกียรติอย่างยิ่งหากเสียชีวิตบนต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ และเชื่อว่าหากตายด้วยวิธีนี้จะทำให้วิญญาณขึ้นสวรรค์ได้โดยตรง จึงสามารถอธิบายได้ว่าเพราะเหตุใดบริเวณยูกาตังจึงเป็นพื้นที่ที่มีอัตราฆ่าตัวตายสูงที่สุดในโลก โดยเทพีอิชตับจะเป็นผู้นำพาดวงวิญญาณจากการฆ่าตัวตายเหล่านี้ไปยังแหล่งพักพิงสุดท้ายบนสรวงสวรรค์ (ลักษณะเดียวกับยมทูต) พวกเขาจะเข้าไปอยู่ร่วมกับวิญญาณเหล่าทหารหาญผู้พลีชีพ, วิญญาณสตรีที่สิ้นใจระหว่างคลอดลูก และวิญญาณเหล่าปุโรหิต พวกเขาเหล่านี้จะมีชีวิตบรมสุขกับชีวิตหลังความตายโดยจะได้รับอาหาร เครื่องดื่ม และการพักผ่อนตลอดกาลภายใต้ร่มเงาของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์
ความเชื่อ

อิชตับเป็นเทพีที่ถูกมองว่าเป็นแบบอย่างของเพศแม่ โดยเฉพาะผู้หญิงที่เคารพเธอเมื่อยามจำเป็น อิชตับมีอิทธิพลต่อภาวะเจริญพันธุ์ของผู้หญิง เมื่อมีใครคนหนึ่งก่ออัตวินิบาตกรรมเชื่อว่าในวันดังกล่าวจะเกิดสุริยุปราคาหรือจันทรุปราคา หญิงตั้งครรภ์จะได้รับการทำนายว่าบุตรที่เกิดมาจะมีความพิการหรือทารกตายคลอด
ข้อสงสัยเกี่ยวกับการดำรงอยู่ของอิชตับ

มีการถกเถียงในแวดวงวิชาการเกี่ยวกับการมีตัวตนของเทพีอิชตับในฐานะเทพเจ้าของชาวมายา จากการศึกษาครั้งล่าสุดเรื่อง Relación de las cosas de Yucatán ของดีเอโก เด ลันดา (Diego de Landa) โดยเบียทริซ เรเยส-ฟอสเตอร์ (Beatriz Reyes-Foster) ตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับการดำรงอยู่ของเทพีองค์นี้ จากการศึกษาเรเยส-ฟอสเตอร์อธิบายว่า ไม่พบข้อความ หลักฐาน หรือสัญลักษณ์เกี่ยวกับการดำรงอยู่ของเทพีแห่งการฆ่าตัวตายของชาวมายา และสันนิษฐานว่าเรื่องราวของอิชตับอาจจะมาจากการตีความเรื่องที่ฝังรากลึกจากหลักฐานทางโบราณคดี (archaeological) และประวัติศาสตร์ชาติพันธุ์ (ethnohistory) ที่ถูกสร้างเพื่อรองรับการท่องเที่ยวและตำนานท้องถิ่น เรื่องราวของเธอจึงยังคงอยู่มายาวนาน
ทั้งนี้อารยธรรมมายาถูกสร้างใหม่จากโบราณวัตถุของยุคก่อนโคลัมเบีย (pre-Columbian times) จึงเป็นเหตุผลที่ว่าเหตุใดตำนานของอิชตับจึงดำรงอยู่โดยไม่มีหลักฐานมายืนยันอย่างหนักแน่นเพียงพอ
เทอดไท

เทอดไท อาจหมายถึง
ตำบลเทอดไทย อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย
ถนนเทอดไท ในกรุงเทพมหานคร
เดอะพิลโลวส์

| The Pillows |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
แนวเพลง: อัลเทอร์เนทีฟร็อก อินดี้ร็อก พาวเวอร์ป็อป
ช่วงปี: 1989–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Captain, Pony Canyon, King, Avex Trax

สมาชิก: ซาวาโอะ ยามานากะ โยชิอากิ มานาเบะ ชินอิจิโร ซาโต จุง ซูซูกิ

อดีตสมาชิก: เค็นจิ อูเอดะ ทัตสึยะ คาชิมะ

เว็บไซต์: www.pillows.jp
เดอะพิลโลวส์ (The Pillows หรือสะกดเป็น the pillows) เป็นวงร็อกจากญี่ปุ่น ที่ได้มีผลงานหลายสิบอัลบั้ม, พร้อมกับ อีพี ซิงเกิล และ อัลบั้มรวมเพลง ในปัจจุบัน The Pillows ได้เซ็นสัญญากับค่าย เอเว็กซ์ แทร็กซ์
ผลงาน > สตูดิโออัลบั้ม

Moon Gold (1991)
White Incarnation (1992)
Kool Spice (1994)
Living Field (1995)
Please Mr. Lostman (1997)
Little Busters (1998)
Runners High (1999)
Happy Bivouac (1999)
Smile (2001)
Thank You, My Twilight (2002)
Penalty Life (ペナルティーライフ, 2003)
Good Dreams (2004)
My Foot (2006)
Wake Up! Wake Up! Wake Up! (2007)
Pied Piper (2008)
Ooparts (Out of Place Artifacts) (2009)
Horn Again (2011)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
Official MySpace
เจ้าคุณบวรโภชน์ (ฉิม)

| เจ้าคุณบวรโภชน์ (ฉิม) |
| --- | --- |
บิดามารดา: เจ้าพระยายมราช (ฉ่ำ)
เจ้าคุณบวรโภชน์ (ฉิม) เป็นพระพี่เลี้ยงในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ท่านมีนามเดิมว่าฉิม เป็นธิดาของเจ้าพระยายมราช (ฉ่ำ) ท่านมีชื่อเสียงในด้านการอาบน้ำทาขมิ้น ซึ่งพระพี่เลี้ยงท่านนี้เป็นผู้ที่ทาขมิ้นได้เหลืองงดงาม จนพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรงตั้งสมญานามให้คุณฉิมว่า "สีจันทร์"
เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเสด็จขึ้นครองราชย์พระองค์มีพระราชดำริจะพระราชทานบรรดาศักดิ์ท่านฉิมให้เทียบเท่าข้าราชการฝ่ายในให้ แต่ติดขัดข้องตรงที่ไม่เคยมีแบบแผนมาแต่โบราณ จึงโปรดพระราชทานได้เพียงเบี้ยหวัดปีละ 10 ชั่ง และเครื่องราชอิสริยยศพานหมากทอง หีบหมากทอง กระโถนทอง ขันล้างหน้าทองพร้อมพานรอง และโปรดให้ออกนามท่านฉิมว่า "เจ้าคุณบวรโภชน์"
เมื่อเจ้าคุณบวรโภชน์ถึงแก่อนิจกรรม พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกก็ได้โปรดพระราชทานโกศหลังเจียด(โกศโถ) และทรงภูษาลายยกพื้นขาวเสด็จพระราชดำเนินในการศพทุกๆวัน และ พระราชทานเพลิงศพ
เกียรติยศ

| ธรรมเนียมยศของ เจ้าคุณบวรโภชน์ (ฉิม) |
| --- | --- |
การเรียน: ท่านเจ้าคุณ
การแทนตน: กระผม/ดิฉัน
การขานรับ: ครับผม/ค่ะ
บรรดาศักดิ์

ฉิม
เจ้าคุณบวรโภชน์
เทศบาลตำบลหนองโดน

| เทศบาลตำบลหนองโดน |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
สถานีรถไฟหนองโดน
ทต.หนองโดนที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลหนองโดน
พิกัด: 14°40′51.0″N 100°42′29.6″E﻿ / ﻿14.680833°N 100.708222°E﻿ / 14.680833; 100.708222
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สระบุรี
อำเภอ: หนองโดน
จัดตั้ง:  • 9 เมษายน 2506 (สุขาภิบาลหนองโดน)  • 25 พฤษภาคม 2542 (ทต.หนองโดน)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1.94 ตร.กม. (0.75 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 2,414 คน
 • ความหนาแน่น: 1,244.32 คน/ตร.กม. (3,222.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05190801
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 354 หมู่ที่ 1 ตำบลหนองโดน อำเภอหนองโดน จังหวัดสระบุรี 18190
เว็บไซต์: www.nongdonsaraburi.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลหนองโดน เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1, 3–4 และหมู่ที่ 9 ของตำบลหนองโดน ในอำเภอหนองโดน จังหวัดสระบุรี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลหนองโดนที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2506 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 2,414 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดสระบุรี อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดสระบุรีประมาณ 38 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 146 กิโลเมตรตามถนนพหลโยธิน และประมาณ 117 กิโลเมตรตามทางรถไฟสายเหนือ มีพื้นที่รับผิดชอบ 1.940 ตารางกิโลเมตร บริเวณหน้าสถานีรถไฟหนองโดน เป็นที่ตั้งของตลาดขนาดใหญ่ รถไฟซึ่งเป็นชุมทางเป็นการขนส่งที่สำคัญ ตลาดเป็นศูนย์กลางที่สำคัญของชุมชน เป็นจุดรวมเป็นพื้นที่ให้เกิดการแลกเปลี่ยนและให้เกิดการดำรงอยู่ได้ของชุมชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลหนองโดน
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดสระบุรี |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  พระพุทธบาท  แก่งคอย  ทับกวาง  สระบุรี  |  |
| เทศบาลตำบล |  กุดนกเปล้า  คชสิทธิ์  คำพราน  ดอนพุด  ต้นตาล–พระยาทด  ตลาดน้อย  ตะกุด  ท่าลาน  ธารเกษม  นายาว  บางโขมด  บ้านยาง  บ้านหมอ  ป๊อกแป๊ก  ไผ่ต่ำ  พุกร่าง  มวกเหล็ก  เมืองเก่า  วังม่วง  วิหารแดง  สร่างโศก  สวนดอกไม้  เสาไห้  แสลงพัน  หนองแก  หนองแค  หนองแซง  หนองโดน  หนองบัว  หนองหมู  หน้าพระลาน  ห้วยป่าหวาย  หัวปลวก  หินกอง  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กุ่มหัก  ไก่เส่า  เขาดินพัฒนา  เขาวง  คชสิทธิ์  คลองเรือ  โคกตูม-โพนทอง  โคกแย้  โคกสว่าง  โคกสะอาด  โคกใหญ่หรเทพ  เจริญธรรม  ชะอม  ช้างไทยงาม  ชำผักแพว  ซับสนุ่น  ดงตะงาว  ดอนทอง  ดาวเรือง  ตลิ่งชัน  ตาลเดี่ยว  เตาปูน  ท่าคล้อ  ท่าตูม  ท่ามะปราง  บัวลอย  บ้านกลับ  บ้านแก้ง  บ้านป่า  บ้านยาง  บ้านลำ  ปากข้าวสาร  ผึ้งรวง  ไผ่ขวาง  พุคำจาน  พุแค  มวกเหล็ก  ม่วงงาม  ม่วงหวาน  มิตรภาพ  เมืองขีดขิน  เริงราง  ลำพญากลาง  ลำสมพุง  วังม่วง  วิหารแดง  สองคอน  หนองกบ  หนองแขม  หนองไข่น้ำ  หนองจรเข้  หนองจิก  หนองโดน  หนองนาก  หนองโน  หนองปลาหมอ  หนองปลาไหล  หนองปลิง  หนองย่างเสือ  หนองยาว  หนองโรง  หนองสรวง  หนองหมู  หนองหัวโพ  หน้าพระลาน  ห้วยขมิ้น  ห้วยทราย  ห้วยบง  ห้วยแห้ง  หินซ้อน  |  |
อเบล ลอร์ดแห่งลังก์เอลันด์

เจ้าชายอเบล อเบลสัน (Abel Abelsøn; ค.ศ. 1252 - 2 เมษายน ค.ศ. 1279) ทรงเป็นเจ้าชายเดนมาร์กและลอร์ดแห่งลังก์เอลันด์ ทรงเป็นพระโอรสองค์ที่สามในพระเจ้าอเบลแห่งเดนมาร์กกับเม็ชทิลท์แห่งฮ็อลชไตน์ และทรงเป็นพระอนุชาองค์สุดท้องในวัลเดมาร์ที่ 3 ดยุกแห่งชเลสวิกและอีริคที่ 1 ดยุกแห่งชเลสวิก พระองค์เป็นสมาชิกตระกูลดยุกชเลสวิก พระองค์ทรงถือศักดินาหลายแห่งในทางตอนใต้ของเดนมาร์ก
พระชนม์ชีพ

เจ้าชายอเบลประสูติใน ค.ศ. 1252 ทรงเป็นพระโอรสองค์ที่สามในกษัตริย์อเบล ดยุกแห่งชเลสวิก ซึ่งพระองค์สวรรคตก่อนที่เจ้าชายอเบลจะประสูติ กับเม็ชทิลท์แห่งฮ็อลชไตน์ พระองค์ทรงประทับอยู่กับเจ้าชายอีริค พระเชษฐา หลังการสิ้นพระชนม์ของวัลเดมาร์ที่ 3 ดยุกแห่งชเลสวิก พระเชษฐาองค์ใหญ่ เจ้าชายอเบลทรงได้รับศักดินาเมืองสเวนบอร์ก, รัดเคอปิง และอาจจะได้เมืองฟาอาบอร์ก บนเกาะฟึน และทรงได้รับศักดินาเกาะลังก์เอลันด์ เจ้าชายอเบลสิ้นพระชนม์ในวันอีสเตอร์ ค.ศ. 1279 ที่เมืองสเวนบอร์ก และฝังพระศพที่อารามเกรย์เฟรย์
เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ ทรงมีเพียงธิดาองค์เดียวคือ มาร์เกรเธอ ซึ่งได้เข้าคอนแวนต์ซาร์เรนทีนในเมคเลินบวร์ค นางบริจาคทรัพย์สินของพระบิดาให้แก่พระญาติ คือ เหล่าเคานท์ฮ็อลชไตน์ ต่อมาเหล่าเคานท์ได้ขายให้แก่พระเจ้าอีริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก
เสกสมรสและธิดา

เจ้าชายอเบลเสกสมรสกับเม็ชทิลท์แห่งชเวรีน ธิดาในกุนเซอลีนที่ 3 เคานท์แห่งชเวรีน มีธิดา 1 องค์ ได้แก่
มาร์เกรเธอ อธิการิณีอารามซาร์เรนทีน นางได้จัดพิธีไว้อาลัยแก่พระบิดาในค.ศ. 1317
อะแพชี เอกซ์เอ็มแอล

อะแพชี เอกซ์เอ็มแอล (Apache XML) เป็นโครงการหนึ่งของมูลนิธิซอฟต์แวร์อะแพชีซึ่งให้ความสำคัญกับเอกซ์เอ็มแอลโดยเฉพาะ โครงการนี้มีโครงการย่อยที่เป็นโอเพนซอร์สทั้งหมดดังนี้
โครงการย่อยที่ยังดำเนินการ

อะแพชี เซิร์กซีส (Apache Xerces) ตัวแจงส่วนเอกซ์เอ็มแอลบนภาษาจาวา ภาษาซีพลัสพลัส และภาษาเพิร์ล
อะแพชี ซาลาน (Apache Xalan) ตัวประมวลผลสไตล์ชีตเอกซ์เอสแอล (XSL) บนภาษาจาวาและภาษาซีพลัสพลัส โดยนำภาษาสอบถามของเอกซ์แพธ (XPath) มาใช้
อะแพชี แอกซ์คิต (Apache AxKit) เฟรมเวิร์กสำหรับการเผยแพร่ข้อมูลเอกซ์เอ็มแอลบนเว็บใน mod_perl
อะแพชี ฟอร์เรสต์ (Apache Forrest) เฟรมเวิร์กสำหรับจัดการเอกสารมาตรฐาน
อะแพชี เอกซ์เอ็มแอล-เซคิวริตี (Apache XML-Security) โครงการรักษาความปลอดภัยในข้อมูลเอกซ์เอ็มแอล
อะแพชี ซินดิเช (Apache Xindice) ฐานข้อมูลเอกซ์เอ็มแอลแบบเนทีฟ
อะแพชี เอกซ์เอ็มแอลคอมมอนส์ (Apache XML Commons) โครงการที่ให้ความสำคัญกับซอร์สโค้ดทั่วไปและการชี้แนะแนวทางโครงการเอกซ์เอ็มแอล
อะแพชี เอกซ์เอ็มแอลบีนส์ (Apache XMLBeans) เครื่องมือสำหรับเชื่อมต่อภาษาจาวากับเอกซ์เอ็มแอล
โครงการย่อยที่ยังดำเนินการ > โครงการที่เกี่ยวข้องกับเว็บเซอร์วิส

อะแพชี เอสโอเอพี หรือ โซป (Apache SOAP)
อะแพชี เอกซ์เอ็มแอล-อาร์พีซี (Apache XML-RPC)
อะแพชี แอกซิส (Apache Axis)
อะแพชี ดับบลิวเอสไอเอฟ (Apache WSIF)
โครงการที่ไม่พัฒนาต่อ

อะแพชี คริมซัน (Apache Crimson) ตัวแจงส่วนเอกซ์เอ็มแอลบนภาษาจาวา ซึ่งพัฒนาต่อยอดมาจากโพรเจกต์เอกซ์ (Project X) ของซันไมโครซิสเต็มส์
อะแพชี แซ็ง (Apache Xang) เฟรมเวิร์กสำหรับการพัฒนาเว็บอย่างรวดเร็วโดยใช้เอ็กมาสคริปต์ (ECMAScript) (ซึ่งนั่นก็คือจาวาสคริปต์)
อารยา (วิดีโอเกม)

| Araya |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: MAD Virtual Reality Studio
ผู้จัดจำหน่าย: MAD Virtual Reality Studio
เอนจิน: Unity
เครื่องเล่น: Microsoft Windows
วางจำหน่าย: Windows ทั่วโลก: November 24, 2016
แนว: Survival horror
รูปแบบ: Single-player
อารยา เป็นเกมส์ไทยของบริษัท MAD Virtual Reality Studio เป็นเกมส์แนวสยองขวัญ-ผจญภัย ผลิตออกมาในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ให้ผู้เล่นสามารถทำภารกิจไขคดีปริศนาต่างๆและค้นหาอารยาที่หายตัวไปในโรงพยาบาล และผู้เล่นสามารถเล่นตัวละครทั้ง 3 คน เพื่อที่จะสืบค้นหาความลับในโรงพยาบาล
แหล่งข้อมูลอื่น

อารยา เก็บถาวร 2016-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สายไฟฟ้า

สายไฟฟ้า เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ส่งพลังงานไฟฟ้าจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งโดยกระแสไฟฟ้าจะเป็นตัวนำพลังงานไฟฟ้าผ่านไปตามสายไฟจนถึงเครื่องใช้ไฟฟ้า สายไฟทำด้วยสารที่ยอมให้กระแสไฟฟ้าผ่านได้ เรียกว่าตัวนำไฟฟ้า และตัวนำไฟฟ้าที่ใช้ทำสายไฟเป็นโลหะที่ยอมให้กระแสไฟฟ้าผ่านได้ดี ลวดตัวนำแต่ละชนิดยอมให้กระแสไฟฟ้าผ่านได้ต่างกัน ตัวนำไฟฟ้าที่ยอมให้กระแสไฟฟ้าผ่านได้มากเรียกว่ามีความนำไฟฟ้ามากหรือมีความต้านทานไฟฟ้าน้อย ลวดตัวนำจะมีความต้านทานไฟฟ้าอยู่ด้วย โดยลวดตัวนำที่มีความต้านทานไฟฟ้ามากจะยอม ให้กระแสไฟฟ้าผ่านได้น้อย
ประเภทของสายไฟฟ้า

สายไฟฟ้าแบ่งออกเป็น 2 จำพวกคือสายไฟแรงดันต่ำ และ สายไฟแรงดันสูง
ประเภทของสายไฟฟ้า > สายไฟฟ้าแรงดันต่ำ (Low Voltage Power Cable)

เป็นสายไฟที่ใช้กับแรงดันไม่เกิน 750 โวลต์ เป็นสายหุ้มฉนวน ทำด้วยทองแดงหรืออะลูมิเนียม โดยทั่วไปเป็นสายทองแดงสายขนาดเล็กจะเป็นตัวนำเดี่ยว แต่สายขนาดใหญ่เป็นตัวนำตีเกลียว วัสดุฉนวนที่ใช้กับสายแรงดันต่ำคือ Polyvinyl Chloride (PVC) และ Cross-Linked Polyethylene (XLPE)
ประเภทของสายไฟฟ้า > สายไฟฟ้าแรงดันต่ำ (Low Voltage Power Cable) > สาย IEC-01

สายไฟฟ้าตาม มอก.11-2531 ที่ในท้องตลาดนิยมเรียกว่า ทีเอชดับเบิลยู (THW) เป็นสาย ไฟฟ้าชนิดทนแรงดัน 750 โวลต์ เป็นสายเดี่ยว นิยมใช้กันอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะใน โรงงานอุตสาหกรรม เนื่องจากใช้ในวงจรไฟฟ้า 3 phase ได้ ปกติจะเดินร้อยในท่อร้อยสาย ชื่อ THW เป็นชื่อตามมาตรฐานอเมริกัน ซึ่งเป็นสายชนิดทนแรงดัน 600 โวลต์ อุณหภูมิใช้งานที่ 75 องศาเซลเซียส แต่ในประเทศไทยนิยม เรียกสายที่ผลิตตาม มอก. 11 -2531 ว่า สาย THW เนื่องจากมีโครงสร้างคล้ายกันและรู้กันทั่วไปในท้องตลาด
ประเภทของสายไฟฟ้า > สายไฟฟ้าแรงดันต่ำ (Low Voltage Power Cable) > สาย IEC-01 > การใช้งาน

เดินลอย ต้องยึดด้วยวัสดุฉนวน
เดินในช่องเดินสาย
ห้ามเดินฝังดิน
ประเภทของสายไฟฟ้า > สายไฟฟ้าแรงดันต่ำ (Low Voltage Power Cable) > สาย VAF

สายไฟตาม มอก.11-2531 ที่ตามท้องตลาดเรียกว่า สายชนิด วีเอเอฟ (VAF) เป็นสายที่นิยมใช้กันมากตามบ้านในประเทศไทย เป็นสายชนิด ทนแรงดัน 300 โวลต์ มีแบบสายคู่ และที่มีสายดินอยู่ด้วย มีชนิด 2 แกน หรือ 3 แกน เป็นสายแบน ตัวนำนอกจากจะมีฉนวนหุ้ม แล้วยังมีเปลือกหุ้มอีกชั้นหนึ่ง สายคู่จะนิยมรัดด้วยเข็มขัดรัดสาย(Clip) ใช้ในบ้านอยู่อาศัยทั่วไป สายชนิดนี้ห้ามใช้ในวงจร 3 phase ที่มีแรงดัน 380 โวลต์ (ในระบบ 3 phase แต่แยกไปใช้งานเป็นแบบ 1 phase แรงดัน 220 โวลต์ จะใช้ได้)
ประเภทของสายไฟฟ้า > สายไฟฟ้าแรงดันต่ำ (Low Voltage Power Cable) > สาย VAF > การใช้งาน

เดินเกาะผนัง
เดินในช่องเดินสาย ในสถานที่แห้ง
ห้ามเดินฝังดินโดยตรง
ประเภทของสายไฟฟ้า > สายไฟฟ้าแรงดันต่ำ (Low Voltage Power Cable) > สาย VCT

เป็น สายชนิดทนแรงดัน 300 โวลต์มีทั้งชนิดเป็นสายเดี่ยวสายคู่และที่มีสายดินอยู่ด้วย ถ้าเป็นสายเดี่ยวจะเป็นสายกลมและถ้าเป็นชนิด 2 แกนหรือ 3 แกนจะเป็นสายแบน ตัวนำนอกจากจะมีฉนวนหุ้มแล้วยังมีเปลือกหุ้มอีกชั้นหนึ่งสายคู่จะนิยมเดิน ตามฝาผนังด้วยเข็มขัดรัดสาย (Clip) หรือเดินในช่องเดินสาย แต่ห้ามเดินฝังดินโดยตรง การจะเดินสายประเภทนี้ใต้ดินจะต้องเดินในท่อฝังดินที่มีการป้องกันน้ำซึม เข้าท่อ ใช้ในบ้านอยู่อาศัยทั่วไปสายชนิดนี้ห้ามใช้ในวงจร 3 เฟสที่มีแรงดัน 380 โวลต์เช่นกัน (ในระบบ3เฟสแต่แยกไปใช้งานเป็นแบบ1 เฟสแรงดัน 220 โวลต์จะใช้ได้)
ประเภทของสายไฟฟ้า > สายไฟฟ้าแรงดันต่ำ (Low Voltage Power Cable) > สาย VCT > การใช้งาน

ใช้งานทั่วไป ต่อเข้ากับอุปกรณ์ไฟฟ้าเช่นสว่านไฟฟ้า  หรือเดินสายเข้าเครื่องจักรขนาดใหญ่ที่เคลื่อนที่ได้
ประเภทของสายไฟฟ้า > สายไฟฟ้าแรงดันต่ำ (Low Voltage Power Cable) > สาย NYY

สายไฟฟ้าตาม มอก.11-2531 ตามท้องตลาดนิยมเรียกว่าสายชนิด เอ็นวายวาย (NYY) มีทั้งชนิดแกนเดียว และหลายแกนสายหลายแกน ก็จะเป็นสายชนิดกลมเช่นกัน สายชนิดนี้ทนแรงดันที่ 750 โวลต์ นิยมใช้อย่างกว้างขวางเช่นกัน เนื่องจากว่ามี ความทนต่อสภาพแวดล้อม เพราะมีเปลือกหุ้มอีกชั้นหนึ่ง บางทีเรียกว่าเป็นสายฉนวน 3 ชั้น ความจริงแล้วสายชนิดนี้มีฉนวนชั้นเดียว อีกสองชั้นที่เหลือเป็นเปลือกเปลือกชั้นในทำหน้าที่เป็นแบบ (Form) ให้สายแต่ละแกนที่ตีเกลียวเข้าด้วยกันมีลักษณะกลม แล้วจึงมีเปลือกนอกหุ้ม อีกชั้นหนึ่งทำหน้าที่ป้องกันความเสียหายทางกายภาพ
ประเภทของสายไฟฟ้า > สายไฟฟ้าแรงดันต่ำ (Low Voltage Power Cable) > สาย NYY > การใช้งาน

ใช้งานทั่วไป เดินสายกับระบบ cable tray
เดินสายไฟฟ้าฝังดินได้โดยตรง
ประเภทของสายไฟฟ้า > สายไฟฟ้าแรงดันสูง (High Voltage Power Cable)

เป็นสายตีเกลียวมีขนาดใหญ่ แบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ สายเปลือย และสายหุ้มฉนวน
ประเภทของสายไฟฟ้า > สายไฟฟ้าแรงดันสูง (High Voltage Power Cable) > สายเปลือย

สายอะลูมิเนียมตีเกลียวเปลือย (AAC).
สายอะลูมิเนียมผสม (AAAC)
สายอะลูมิเนียมแกนเหล็ก (ACSR)
ประเภทของสายไฟฟ้า > สายไฟฟ้าแรงดันสูง (High Voltage Power Cable) > สายหุ้มฉนวน

สาย Partial Insulated Cable (PIC)
สาย Space Aerial Cable (SAC)
สาย Preassembly Aerial Cable
สาย Cross-linked Polyethylene (XLPE)
ประเภทของสายไฟฟ้า > สายไฟฟ้าที่ผลิตตามมาตรฐานอื่น

หมายถึง สายไฟฟ้าที่ไม่ได้ผลิตตามมาตรฐาน มอก 11-2531 จึงเป็นสายไฟฟ้าทองแดง ที่หุ้มฉนวนชนิดอื่น ที่นอกเหนือไปจากฉนวนชนิด PVC เช่น
ครอสลิงก์โพลีเอททีลีน (Cross-Linked Polyethylene) นิยมเขียนเป็นอักษรย่อว่า XLPE มีคุณสมบัติพิเศษคือ ทนอุณหภูมิได้สูง และมีความแข็งทนต่อแรงเสียดสีได้ดี
สายที่ผลิตตามมาตรฐาน JIS C-3606 เป็นสายชนิดทนแรงดัน 600 โวลต์ เป็นตัวนำทองแดง อุณหภูมิใช้งานของฉนวน 90 องศาเซลเซียส เรียกว่าสายไฟฟ้าชนิด CV ซึ่งมีขนาดกระแสสูงกว่าสายตาม มอก. 11-2531 ที่ขนาดเดียวกันและวิธีการเดินสายเหมือนกัน เนื่องจากสายมีอุณหภูมิใช้งาน 90 องศาเซลเซียส ขั้วสายและเครื่องอุปกรณ์ที่สายชนิดนี้ต่ออยู่ ก็ต้องเป็นชนิดที่ออกแบบให้ใช้งานได้ 90 องศาเซลเซียส ด้วยเช่นกัน (หรือทำการลดค่าของกระแสของสายไฟฟ้าลงมา) สายชนิดนี้มีทั้ง แกนเดียวและหลายแกน (Multi-Core) มีเปลือกนอก เพื่อป้องกันความเสียหาย ทางกายภาพ จึงใช้งานได้ทั่วไป รวมทั้งใช้เดินฝังดินโดยตรง
เตียวเมา

ระวังสับสนกับ เตียวเลี้ยว
เตียวเมา (เสียชีวิต ค.ศ. 195) ชื่อรอง เมิ่งจัว เป็นขุนนางและขุนศึกชาวจีนที่มีชีวิตในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน
เขาเป็นเจ้าเมืองตันลิว ครั้งระดมพลกองกำลังพันธมิตรปราบตั๋งโต๊ะ เตียวเมาก็ได้ส่งกองกำลังไปร่วมรบด้วย แต่เดิมเตียวเมานั้นเป็นเพื่อนสนิทกับโจโฉ แต่เมื่อครั้งโจโฉยกทัพบุกตีแคว้นชีจิ๋วของโตเกี๋ยม ตันก๋งก็แอบติดต่อชักชวนเตียวเมาให้ร่วมมือกับลิโป้ช่วยกันบุกตียึดแคว้นกุนจิ๋วของโจโฉเสีย โจโฉทราบข่าวก็ยกทัพกลับมายึดแคว้นกุนจิ๋วคืน ทั้งยังตีเมืองตันลิวของเตียวเมาแตกด้วย ทัพเตียวเมาแตกพ่ายจะหนีไปพึ่งอ้วนสุด แต่สุดท้ายก็โดนลูกน้องสังหารตายระหว่างทาง
เขตโยโดงาวะ

| เขตโยโดงาวะ 淀川区 |
| --- | --- |
เขต
เขตโยโดงาวะ มองจากตึกอูเมดะสกาย
ที่ตั้งของเขตโยโดงาวะ (เน้นสีม่วง) ในนครโอซากะ
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันไซ
จังหวัด: โอซากะ
นคร: โอซากะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12.64 ตร.กม. (4.88 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม 2022)
 • ทั้งหมด: 183,343 คน
 • ความหนาแน่น: 14,505 คน/ตร.กม. (37,570 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: www.city.osaka.lg.jp/yodogawa/
เขตโยโดงาวะ (ญี่ปุ่น: 淀川区; โรมาจิ: Yodogawa-ku) เป็น 1 ใน 24 เขตของนครโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของนครโอซากะ
เศรษฐกิจ

บริษัทนิสชินฟูดส์มีที่ตั้งสำนักงานใหญ่ปัจจุบันอยู่ที่เขตโยโดงาวะ ซึ่งได้ย้ายมาจากที่เก่าเมื่อปี 1977 หลังจากที่การก่อสร้างอาคารเสร็จสมบูรณ์
การขนส่ง

สถานีรถไฟในที่ตั้งอยู่ในเขต ได้แก่ สถานีชินโอซากะ (สถานีโอซากะใหม่) ซึ่งเป็นสถานีปลายทางของโทไกโดชิงกันเซ็งที่เชื่อมกับโตเกียว และซันโยชิงกันเซ็งที่เชื่อมกับฟูกูโอกะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Yodogawa-ku, Osaka
เว็บไซต์ทางการของเขตโยโดงาวะ (ในภาษาอังกฤษ)
34°43′16″N 135°29′12″E﻿ / ﻿34.72111°N 135.48667°E﻿ / 34.72111; 135.48667
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ภูมิศาสตร์ :  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
เทอดเกียรติ จันทร์แดง

| เทอดเกียรติ จันทร์แดง |
| --- | --- |
เกิด: เทอดเกียรติ จันทร์แดง
เทอดเกียรติ จันทร์แดง หรือนายเทอดเกียรติ จันทร์แดง ชาวจังหวัดชุมพร เป็นน้องชายของเทอดศักดิ์ จันทร์แดง สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 5) เสมอ 1 แพ้ 6
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นฟลายเวท เมื่อ 21 เมษายน 2549 แพ้คะแนน เร็กซอน ฟลอเรส (ฟิลิปปินส์) ที่ มะนิลา ฟิลิปปินส์
ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBO เมื่อ 4 สิงหาคม 2550 แพ้คะแนน เร็กซอน ฟลอเรส (ฟิลิปปินส์) ที่ มะนิลา
ชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBO เมื่อ 16 กันยายน 2550 แพ้คะแนน ชอย โยซัม(เกาหลีใต้) ที่ เกาหลีใต้
เทศบาลตำบลภูเวียง

| เทศบาลตำบลภูเวียง |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Tambon Phu Wiang
   ตรา
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
อำเภอ: ภูเวียง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ฉิน วรปัญญาสถิต
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1.1286 ตร.กม. (0.4358 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 3,507 คน
 • ความหนาแน่น: 3,107.38 คน/ตร.กม. (8,048.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05401601
ทางหลวง:  
ที่อยู่ สำนักงาน: สำนักงานเทศบาลตำบลภูเวียง 555 หมู่ที่ 1 ถนนเทศบาล ตำบลภูเวียง อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น 40150
โทรศัพท์: 043 291 208
เว็บไซต์: www.phuwiang.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลภูเวียง เดิมคือ สุขาภิบาลบ้านเรือต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นสุขาภิบาลภูเวียงและได้เปลี่ยนจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลภูเวียง เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2561
ภาพรวมฤดูกาล

| --- | --- |
  พายุดีเปรสชันเขตร้อน (≤62 กม./ชม.):   พายุเฮอริเคนระดับ 3 (178–208 กม./ชม.)
  พายุโซนร้อน (63–117 กม./ชม.):   พายุเฮอริเคนระดับ 4 (209–251 กม./ชม.)
  พายุเฮอริเคนระดับ 1 (118–153 กม./ชม.):   พายุเฮอริเคนระดับ 5 (≥252 กม./ชม.)
  พายุเฮอริเคนระดับ 2 (154–177 กม./ชม.):
พายุ > พายุโซนร้อนอัลเบร์โต

วันที่ 21 พฤษภาคม หย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นทางตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลแคริบเบียน ซึ่งเป็นผลมาจากปฏิกิริยาระหว่างความกดอากาศต่ำระดับบน (Upper-level low) และร่องพื้นผิวกำลังอ่อน โดยหย่อมความกดอากาศต่ำเคลื่อนตัวเลี้ยวไปทางตะวันตกอย่างช้า ๆ ก่อนแล้วจึงเบนไปทางเหนือ และเริ่มมีการจัดระบบขึ้นภายในทะเลแคริบเบียน
วันที่ 25 พฤษภาคม เวลา 15:00 UTC (22:00 น. ตามเวลาในประเทศไทย) ระบบมีความเพียงพอที่จะได้รับการจัดความรุนแรงเป็นพายุกึ่งโซนร้อน และได้ชื่อว่า อัลเบร์โต (Alberto) ขณะที่มันอยู่ห่างจากเกาะโกซูเมล รัฐกินตานาโร ประเทศเม็กซิโกไปทางใต้ประมาณ 90 กิโลเมตร ทำให้ในฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่สี่ติดต่อกันแล้ว ที่มีพายุก่อตัวก่อนวันที่ฤดูกาลอย่างเป็นทางการจะเริ่มขึ้นในวันที่ 1 มิถุนายน
วันที่ 26 พฤษภาคม หลังจากที่พายุเกือบไม่เคลื่อนตัวมาเกือบหนึ่งวัน อัลเบร์โตได้เริ่มเคลื่อนตัวไปทางเหนือเข้าสู่อ่าวเม็กซิโก ซึ่งมีลมเฉือนลดน้อยลงและมีอุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลสูงกว่าค่าเฉลี่ย ทำให้อัลเบร์โตเริ่มทวีกำลังแรงขึ้น
วันที่ 28 พฤษภาคม อัลเบร์โตเปลี่ยนผ่านตัวเองมาเป็นพายุโซนร้อนโดยสมบูรณ์ และมีกำลังสูงสุดที่ความเร็วลมต่อเนื่อง 100 กม./ชม. (65 ไมล์/ชม.) หลังจากนั้น เนื่องจากพายุมีปฏิกิริยากับอากาศแห้ง ทำให้พายุอัลเบร์โตอ่อนกำลังลงใกล้กับชายฝั่งด้านอ่าวเม็กซิโกของสหรัฐ ก่อนจะพัดขึ้นฝั่งใกล้กับเมืองลากูนาบีช รัฐฟลอริดา สหรัฐ ในเวลาประมาณ 21:00 UTC (04:00 น. ของวันที่ 29 พฤษภาคมตามเวลาในประเทศไทย) ด้วยความเร็วลม 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) หลังจากพัดขึ้นฝั่งได้ไม่นานพายุก็อ่อนกำลังลงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน
วันที่ 31 พฤษภาคม อัลเบร์โตได้เปลี่ยนผ่านไปเป็นลักษณะพายุหมุนหลังเขตร้อนในที่สุด ขณะที่ปกคลุมอยู่ทางตอนเหนือของรัฐมิชิแกน โดยหย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือนั้นถูกดูดซึมไปโดยระบบของแนวปะทะอากาศที่ปกคลุมอยู่เหนือรัฐออนแทรีโอในวันถัดไป
พายุ > พายุเฮอริเคนเบริล

วันที่ 3 กรกฎาคม ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติเริ่มติดตามเส้นทางเดินของคลื่นเขตร้อนเหนือมหาสมุทรแอตแลนติกด้านตะวันออก ซึ่งมีโอกาสจะพัฒนาเป็นพายุหมุนเขตร้อนได้ คลื่นเขตร้อนมีการรวมตัวอย่างรวดเร็วในขณะที่กำลังเคลื่อนที่ไปทางตะวันตก
วันที่ 5 กรกฎาคม เวลา 15:00 UTC (22:00 น. ตามเวลาในประเทศไทย) ระบบได้รวมตัวเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนขณะที่อยู่บริเวณตอนกลางของมหาสมุทรแอตแลนติก สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมเอื้ออำนวยให้ระบบขนาดเล็กทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน และได้รับชื่อ เบริล (Beryl) ในเวลา 18:30 UTC (01:30 น. ของวันที่ 6 กรกฎาคม ตามเวลาในประเทศไทย)
วันที่ 6 กรกฎาคม เวลา 06:00 UTC (13:00 น. ตามเวลาในประเทศไทย) เบริลได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุเฮอริเคนระดับ 1 โดยรูตาขนาดเล็กปรากฏให้เห็นเด่นชัด เมื่อมันถูกกำหนดให้เป็นพายุเฮอริเคน มันจึงกลายเป็นพายุที่กลายเป็นพายุเฮอริเคนเร็วที่เป็นลำดับที่สอง ในพื้นที่พัฒนาหลัก (ทางใต้ของเส้นขนานที่ 20 องศาเหนือ และระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 60 องศาตะวันตก ถึง เส้นเมริเดียนที่ 20 องศาตะวันตก) เป็นรองจากพายุเฮอริเคนลูกที่สองเมื่อปี 2476 การทวีกำลังนี้เป็นเพียงช่วงสั้น ๆ เท่านั้น เนื่องจากการไหลเวียนระดับต่ำไปเร่งให้เกิดการเฉือนบนพายุหมุน และเป็นเหตุให้อ่อนกำลังลง
วันที่ 7 กรกฎาคม เบริลอ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อนในเวลา 15:00 UTC (22:00 น. ตามเวลาในประเทศไทย)
วันที่ 8 กรกฎาคม อากาศยานลาดตระเวนของกองทัพอากาศสหรัฐได้บินสืบสำรวจพายุในช่วงรุ่งเช้าของวัน และพบว่าเบริลอ่อนกำลังลงเป็นร่องเปิด (Open trough) ส่วนศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติได้ปรับลดความรุนแรงของเบริลเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนในเวลา 21:00 UTC (04:00 น. ของวันที่ 9 กรกฎาคม ตามเวลาในประเทศไทย) โดยส่วนที่หลงเหลือของเบริลยังถูกติดตามอยู่หลายวันนับจากนั้น แม้ว่าจะเกิดการจัดระบบเพียงเล็กน้อยในเวลานั้นก็ตาม อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมทำให้มีการพัฒนาของพายุใหม่อีกครั้ง
วันที่ 14 กรกฎาคม เวลา 17:00 UTC (00:00 น. ของวันที่ 15 กรกฎาคม ตามเวลาในประเทศไทย) เบริลถูกจัดให้เป็นพายุกึ่งโซนร้อนอีกครั้งในขณะที่อยู่ใกล้กับเกาะเบอร์มิวดา โดยพายุที่เพิ่งฟื้นตัวเริ่มที่จะสูญเสียการพาความร้อนไปอย่างรวดเร็ว เนื่องจากอากาศแห้งที่แทรกซึมเข้าไปในระบบพายุ
วันที่ 16 กรกฎาคม เวลา 03:00 UTC (10:00 น. ตามเวลาในประเทศไทย) เบริลอ่อนกำลังลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลืออีกครั้งหนึ่ง หลังจากที่ตัวพายุขาดการจัดการพาความร้อนไปมากกว่าสิบสองชั่วโมง