stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอ็ดดี ซูปาร์โน

| เอ็ดดี ซูปาร์โน |
| --- | --- |

เลขาธิการพรรคอาณัติแห่งชาติ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
สัญชาติ: อินโดนีเซีย
ศาสนา: อิสลามนิกายซุนนี
พรรคการเมือง: พรรคอาณัติแห่งชาติ

เอ็ดดี ซูปาร์โน (อินโดนีเซีย: Eddy Soeparno) เป็นนักการเมืองและนักธุรกิจชาวอินโดนีเซีย ปัจจุบันอยู่ในตำแหน่งเลขาธิการพรรคอาณัติแห่งชาติ ซูปาร์โนเคยเป็นผู้อำนวยการธุรกิจที่บักรีกรุป (Bakrie Group) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบักรีแอนด์บราเธอร์ส (Bakrie & Brothers)
เต็มเป

| --- | --- |
เต็มเปสดในตลาดในกรุงจาการ์ตา อินโดนีเซีย ห่อด้วยใบตอง
แหล่งกำเนิด: ประเทศอินโดนีเซีย
ภูมิภาค: จังหวัดชวากลาง,  จังหวัดชวาตะวันออก,  เขตพิเศษยกยาการ์ตา
ส่วนผสมหลัก: ถั่วเหลือง
 ตำราอาหาร: เต็มเป   สื่อ: เต็มเป
เต็มเป (อินโดนีเซีย: tempe; ชวา: ꦠꦺꦩ꧀ꦥꦺ, อักษรโรมัน: témpé) เป็นผลิตภัณฑ์ถั่วเหลืองแบบพื้นบ้านของอินโดนีเซีย เป็นอาหารที่เตรียมด้วยการหมักจนถั่วเหลืองกลายเป็นแท่งคล้ายเค้ก เป็นอาหารหมักจากถั่วเหลืองเพียงชนิดเดียวที่อยู่นอกอิทธิพลของจีน
จุดกำเนิดของเต็มเปอยู่ที่บริเวณที่เป็นประเทศอินโดนีเซียในปัจจุบัน และเป็นที่นิยมในเกาะชวา เป็นแหล่งของโปรตีนเช่นเดียวกับเต้าหู้ แต่มีลักษณะ สารอาหาร และคุณภาพของเนื้อสัมผัสต่างไป กระบวนการหมักเต็มเปและการที่ยังคงรูปถั่วเหลืองไว้ทำให้ยังมีปริมาณโปรตีน เส้นใย  และวิตามินสูง เมื่อเก็บไว้นานจะมีกลิ่นเหมือนดินแรงขึ้น เพราะมีคุณค่าทางอาหารสูง เต็มเปจึงเป็นที่นิยมในบรรดาผู้ที่รับประทานมังสวิรัติ โดยใช้แทนเนื้อสัตว์
ดูเพิ่ม

เต้าหู้
มิโซะ
นัตโตะ
แหล่งข้อมูลอื่น

The Book of Tempeh: Professional Edition – by Shurtleff and Aoyagi (1979).
Tempeh production: a craft and technical manual – By William Shurtleff, Akiko Aoyagi, Soyfoods Center (Lafayette, Calif.)
History of Tempeh: A Fermented Soyfood from Indonesia – by Shurtleff & Aoyagi (1985).
"History of Tempeh"
"How We Make and Eat Tempeh Down on The Farm" – Mother Earth News, Issue # 47 – September/October 1977
"How to make tempeh"
Useful links about tempeh เก็บถาวร 2012-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"Efficient Tempeh making with Manfred" เก็บถาวร 2008-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Making tempeh on a tray using the waterbath method
An inexpensive incubator for making tempeh เก็บถาวร 2013-11-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
เอียว เกิส

| เอียว เกิส |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีกัมพูชา
ดำรงตำแหน่ง 20 กันยายน – 29 กันยายน พ.ศ. 2492
ถัดไป: เยม ซัมบัวร์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2448 เมืองพระตะบอง อาณาจักรรัตนโกสินทร์
เสียชีวิต: 14 มกราคม พ.ศ. 2493 (47-48 ปี) พนมเปญ ประเทศกัมพูชา
พรรคการเมือง: พรรคประชาธิปไตย
เสียชีวิตจากเหตุการณ์ปาระเบิดที่ทำการพรรคประชาธิปไตย

เอียว เกิส (เขมร: អៀវ កើស) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2448 เคยดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีของกัมพูชาเพียง 9 วันในเดือนกันยายน พ.ศ. 2492 เขาเป็นกลุ่มปัญญาชนที่ร่วมก่อตั้งพรรคประชาธิปไตย ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2489 ได้ประกาศจัดตั้งรัฐบาลเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2492 ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยเยม ซัมบัวร์ในวันที่ 29 กันยายน
ในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2493 ได้มีชายปาระเบิดมือเข้าไปยังที่ทำการพรรคประชาธิปไตย ทำให้เอียว เกิสซึ่งเป็นผู้นำขบวนการสหภาพแห่งชาติเสียชีวิต ชายที่ปาระเบิดถูกจับกุมได้แต่ให้การปฏิเสธว่าเขาไม่ใช่สมาชิกพรรคเสรีภาพที่เป็นฝ่ายตรงข้าม บุตรชายของเขาคือ เอียว ปันณากาเป็นสมาชิกพฤฒสภาในปัจจุบัน
เมืองแบ่ง

{{inforbox settle


|name                    =
|nniclk_name             =nobold
เมืองแบ่ง (ลาว: ເມືອງແບ່ງ) เป็นเมืองหนึ่งที่ขื้นกับแขวงอุดมไซ อยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของลาวชึ่งห่างจากเทศบาลแขวงประมาณ 59 กิโลเมตร ผู้อยู่อาศัยในเมืองแบ่งประกอบด้วยชนเผ่าขมุ ม้ง ลื้อ ลาว
เมืองแบ่งมีชายแดนติดกับ
เมืองฮุน
เมืองไชย
เมืองนาแล แขวงหลวงน้ำทา
เมืองงา
แหล่งท่องเที่ยว

ตาดน้ำแจ
ถ้ำน้ำแห้ง
ถ้ำกันวาง
ชนเผ่าลื้อบ้านย้อ
เฮ็ลมี ไฟชัล ไซนี

เฮ็ลมี ไฟชัล ไซนี ในปี ค.ศ. 2017
เฮ็ลมี ไฟชัล ไซนี (อินโดนีเซีย: Helmy Faishal Zaini; เกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1972 ที่จังหวัดชวาตะวันตก) เป็นนักการเมืองจากประเทศอินโดนีเซีย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนา ตั้งแต่วันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2009 จนถึงวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2014
นอกจากนี้ ไซนีเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 จนถึงปี ค.ศ. 2009 สังกัดพรรคการตื่นตัวแห่งชาติ
เมืองไซ

| เมืองไซ ເມືອງໄຊ |
| --- | --- |
เมือง

เมืองไซที่ตั้งเมืองในประเทศลาว
พิกัด: 20°42′N 101°49′E﻿ / ﻿20.700°N 101.817°E﻿ / 20.700; 101.817
ประเทศ:  ลาว
แขวง: อุดมไซ
ประชากร
 • ชาติพันธุ์: ขมุ, ม้ง, ลาว, จีน และอื่น ๆ
 • ศาสนา: พุทธ
เว็บไซต์: http://www.oudomxay.info
เมืองไซ (ลาว: ເມືອງໄຊ) บ้างเรียก อุดมไซ เป็นเมืองเอกของแขวงอุดมไซ ประเทศลาว อันเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานอุดมไซ
ชื่อ

ตามตำนานเล่าว่า ในปี พ.ศ. 1323 ชาวบ้าน บ้านหลวงแฉ่ง เมืองตักศิลา เข้าไปในป่าเพื่อตัดไม้ไผ่ ขณะที่พวกเขากำลังทำอุปกรณ์จับปลาด้วยไม้ไผ่ พวกเขาเห็นพระภิกษุรูปหนึ่งออกมาจากป่าเดินเข้ามาหาพวกเขา พระภิกษุถามชาวบ้านว่ากำลังทำอะไรกันอยู่ ชาวบ้านก็ตอบว่าทำกระจาด พวกเขาทำการถวายภัตตาหารแด่ภิกษุ จากประสบการณ์ดังกล่าวชาวบ้านจึงเปลี่ยนชื่อเมืองจาก "ตักศิลา" เป็น "เมืองไซ" ตามชื่อของพระภิกษุ "ปาไซ"
เมืองเวียงทอง (แขวงบอลิคำไซ)

| เวียงทอง ເມືອງວຽງທອງ |
| --- | --- |
เมือง
ประเทศ:  ลาว
แขวง: แขวงบอลิคำไซ
เขตเวลา: UTC+7 (UTC + 7)
รหัสพื้นที่: Viengthong 1d
เวียงทอง (ลาว: ວຽງທອງ) เป็นอำเภอ (เมือง) ของแขวงบอลิคำไซในตอนกลางของประเทศลาว
หมู่บ้าน

บ้านน้ำย้าง
บ้านน้ำก้าง
บ้านนาดี
บ้านน้ำต้อง
บ้านน้ำกู้
บ้านโพคำ
บ้านโพนดู่
บ้านโพนเมือง
บ้านจอมทอง
บ้านทาดพูเวียง
บ้านกกขาม
บ้านนาซวง
บ้านหีนโง่น
บ้านอุดมไซต์
บ้านวังหีน
บ้านวังแป้น
บ้านซบซ้อ
บ้านห้วยหวย
เวินไซ (ฆุม)

| เวินไซ វើនសៃ |
| --- | --- |
ฆุม
เวินไซที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัด: 13°58′01″N 106°49′20″E﻿ / ﻿13.966887°N 106.822128°E﻿ / 13.966887; 106.822128
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: รัตนคีรี
อำเภอ: เวินไซ
หมู่บ้าน: 6
ประชากร (1998)
 • ทั้งหมด: 2,443 คน
เขตเวลา: UTC+07
เวินไซ (เขมร: វើនសៃ, เวินไส) เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอเวินไซทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 6 หมู่บ้านและมีประชากร 2,443 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 4 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา ส่วนอีกที่เดียวเป็นของสมาชิกพรรคฟุนซินเปก การถ่ายโอนที่ดินเป็นปัญหาที่มีความรุนแรงระดับปานกลางในเวินไซ
หมู่บ้าน

| หมู่บ้าน | ประชากร (1998) | อัตราเพศ (ชาย/หญิง) (1998) | จำนวน ครัวเรือน (1998) |
| --- | --- | --- | --- |
| เวินไซ | 464 | 0.93 | 78 |
| Pak Kae | 235 | 0.91 | 44 |
| I Tub | 252 | 1.02 | 45 |
| Thmei | 257 | 1.02 | 41 |
| Ka Lan | 836 | 1.03 | 134 |
| Kang Nak | 399 | 0.87 | 57 |
เจซีอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์

เจซีอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์ (เขมร: ជេសុី អុិនធើណេសិនណល អ៊ែរឡាញ) เป็นอดีตสายการบินสัญชาติกัมพูชา โดยมีฐานการบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ ประเทศกัมพูชา สายการบินก่อตั้งในปี ค.ศ. 2014 และเริ่มให้บริการเที่ยวบินในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 มีเครื่องบินแอร์บัส เอ320 สามลำ
เจซีอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ ลงทะเบียนกับกระทรวงพาณิชย์ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 และได้สั่งซื้อเครื่องบินแอร์บัส เอ320 สองลำในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 เริ่มให้บริการวันที่ 17 มีนาคม ปีเดียวกัน สายการบินถูกครอบครองบางส่วนโดยยูนนาน จิ้งเฉิง กรุ๊ป กลุ่มบริษัทในเครือของจีน ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของรุยลีแอร์ไลน์ เริ่มต้นลงทุนด้วยเงิน 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตง เลเฉิง เป็นประธานและผู้ก่อตั้ง ส่วนตงหยาน ฮวง รับหน้าที่เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่บริหาร
จุดหมายปลายทาง

ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2024 เจซีอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์ให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางดังต่อไปนี้:
| ประเทศ | เมือง | ท่าอากาศยาน | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ไทย | กรุงเทพมหานคร | ท่าอากาศยานดอนเมือง | ยกเลิกแล้ว |  |
|  ไทย | กรุงเทพมหานคร | ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ | ยกเลิกแล้ว |  |
|  ไต้หวัน | เกาสฺยง | ท่าอากาศยานนานาชาติเกาสฺยง | ยกเลิกแล้ว |  |
|  ไต้หวัน | ไทเป | ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน | ยกเลิกแล้ว |  |
|  มาเลเซีย | กัวลาลัมเปอร์ | ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ | ยกเลิกแล้ว |  |
|  เวียดนาม | นครโฮจิมินห์ | ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต | ยกเลิกแล้ว |  |
|  มาเก๊า | มาเก๊า | ท่าอากาศยานนานาชาติมาเก๊า | ยกเลิกแล้ว |  |
|  กัมพูชา | พนมเปญ | ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ | ฐานการบิน |  |
|  กัมพูชา | เสียมราฐ | ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ | ยกเลิกแล้ว |  |
|  กัมพูชา | พระสีหนุ | ท่าอากาศยานนานาชาติจังหวัดพระสีหนุ | ยกเลิกแล้ว |  |
ฝูงบิน

ก่อนการเลิกดำเนินงาน เจซีอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ320-200 | 0 | — | 180 |  |
| ทั้งหมด | 0 | — |  |  |
เจซีอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 8.9 ปี
ดูเพิ่ม

รายชื่อสายการบินในประเทศกัมพูชา
การขนส่งในประเทศกัมพูชา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กสายการบินในประเทศกัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| ให้บริการ |  แอร์เอเชียแคมโบเดีย  แคมโบเดียแอร์เวย์  แคมโบเดียอังกอร์แอร์  สกายอังกอร์แอร์ไลน์  |  |
| ยกเลิกแล้ว |  แอร์ดรีม  อังกอร์แอร์เวย์  อัปสราอินเตอร์เนชันแนลแอร์  บัสซากาแอร์  แคมโบเดียแอร์ไลน์  แคมโบเดียบายนแอร์ไลน์  เฟิร์สแคมโบเดียแอร์ไลน์  เจซีอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์  กัมปูเจียแอร์ไลน์  แม่โขงแอร์ไลน์  พีเอ็มทีแอร์  เพรสซิเดนท์แอร์ไลน์  รอยัลแอร์แคมโบดจ์  รอยัลขะแมร์แอร์ไลน์  รอยัลพนมเปญแอร์เวย์  เสียมเรียบแอร์เวย์  โตนเลสาบแอร์ไลน์  วัดพนมแอร์ไลน์  |  |
แอร์บัส เอ320-200 ของเจซีอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์
แคว้นบันจาร์

แคว้นบันจาร์ (อินโดนีเซีย: Daerah Banjar, สะกดแบบเก่า: Bandjar) เป็นเขตปกครองตนเองในบริเวณภาคตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะบอร์เนียวในประเทศอินโดนีเซียที่ก่อตั้งโดยเนเธอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1948 โดยเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามฟื้นฟูอาณานิคมหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ มันได้กลายเป็นรัฐสหพันธ์ของสหรัฐอินโดนีเซียใน ค.ศ. 1949 ประธานสภาบันจาร์ในตอนนั้นมีชื่อว่า โมฮัมเม็ด ฮานาฟียะฮ์ แคว้นถูกยุบลงในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1950 และรวมกับดายักใหญ่และสหพันธรัฐกาลีมันตันตะวันออกเฉียงใต้ให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดกาลีมันตัน ปัจจุบัน บริเวณที่เคยเป็นแคว้นครอบคลุมไปถึงสองในสามของจังหวัดกาลีมันตันใต้
แนวลาวฮักซาด

แนวลาวฮักซาด (ลาว: ແນວລາວຮັກຊາດ, อักษรโรมัน: Neo Lao Hak Sat; อังกฤษ: Lao Patriotic Front) ก่อตั้งเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2499 โดยอยู่ในสถานะของพรรคประชาชนลาว เพื่อเป็นแนวร่วมของขบวนการปะเทดลาว มีเจ้าสุพานุวงเป็นผู้นำ มีสถานะเป็นพรรคการเมืองในช่วงเวลาดังกล่าว ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งแห่งชาติ ซึ่งส่งผลให้มีความแตกแยกระหว่างลาวฝ่ายซ้ายและลาวฝ่ายขวามากขึ้น แนวลาวฮักซาดเป็นองค์กรที่ถูกควบคุมโดยพรรคประชาชนปฏิวัติลาว ดำรงอยู่จนถึง พ.ศ. 2522 จึงถูกแทนที่ด้วยแนวลาวส้างซาด
เกาะนียัซ

| ชื่อท้องถิ่น: Tanö Niha |
| --- | --- |

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
พิกัด: 1°6′N 97°32′E﻿ / ﻿1.100°N 97.533°E﻿ / 1.100; 97.533
พื้นที่: 5,121.3 ตารางกิโลเมตร (1,977.3 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 800 ม. (2600 ฟุต)
จุดสูงสุด: ไม่มีชื่อ
การปกครอง
อินโดนีเซีย
จังหวัด: สุมาตราเหนือ
อำเภอ: นียัซ, นียัซใต้, นียัซเหนือ, นียัซตะวันตก
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 788,132 คน (พ.ศ. 2557 จากสำมะโนประชากร)
ความหนาแน่น: 147.8/กม.2 (382.8/ตารางไมล์)
กลุ่มชาติพันธุ์: ชาวนียัซ, ชาวมลายู, ชาวบาตัก และชาวจีน
นียัซ (อินโดนีเซีย: Nias) หรือ นีฮา (นียัซ: Niha) เป็นเกาะที่อยู่ทางฝั่งตะวันตกของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย นียัซยังเป็นชื่อเรียกของกลุ่มเกาะนียัซ (อินโดนีเซีย: Kepulauan Nias) ซึ่งประกอบด้วยเกาะนียัซและหมู่เกาะฮีนาโก เกาะนียัซมีพื้นที่ 5,121.3 ตารางกิโลเมตร (รวมเกาะเล็ก ๆ นอกชายฝั่ง) ส่วนมากเป็นพื้นที่ลุ่ม อยู่เหนือระดับน้ำทะเล 800 เมตร มีประชากร 756,338 คน (รวมเกาะเล็ก ๆ นอกชายฝั่ง) จากสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2553 ส่วนจำนวนประชากรที่มีการประมาณไว้ล่าสุดในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 คือ 788,132 คน
ภูมิศาสตร์

เกาะนียัซนั้นตั้งอยู่ในแนวหมู่เกาะขนานชายฝั่งตะวันตกของเกาะสุมาตรา มีเกาะซีมือลูเออตั้งอยู่ห่างออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 140 กิโลเมตร (87 ไมล์) ส่วนหมู่เกาะบาตู (ซึ่งในทางบริหารเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนียัซใต้และมีประชากรเชื้อสายใกล้เคียงกัน) ตั้งอยู่ห่างออกไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 80 กิโลเมตร (50 ไมล์)
การปกครอง

เกาะนียัซเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดสุมาตราเหนือ กลุ่มเกาะนียัซประกอบด้วย 131 เกาะ โดยมีเกาะนียัซเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุด ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 เกาะนียัซมีประชากร 788,132 คน โดยมีคนจากหลายเชื้อชาติ เช่น ชาวนียัซ (ชาวพื้นเมือง) มลายู บาตู และจีน
แผ่นดินไหวและสึนามิ

ในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ได้เกิดแผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย โดยมีจุดศูนย์กลางทางตอนเหนือของเกาะเพียงไม่กี่กิโลเมตรทำให้เกิดแผ่นดินไหวและสึนามิสูง 10 เมตรเข้าถล่มชายฝั่งจนส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตกว่า 122 คน และอีกหลายร้อยคนต้องไร้ที่พักอาศัย
แผ่นดินไหวอีกครั้งในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2548 ได้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 8.7 แมกนิจูดทำให้มีผู้เสียชีวิตกว่า 800 ราย อาคารหลายร้อยแห่งพังถล่มลงมาและมีผู้ไร้ที่พักอาศัยหลายพันคน และยังทำให้ชายฝั่งของเกาะเปลี่ยนไป ในปี พ.ศ. 2550 ซึ่งเป็นเวลา 2 ปีหลังจากเกิดแผ่นดินไหวนั้นก็ยังมีผู้ลี้ภัยอยู่ภายในค่ายจำนวนกว่าหลายหมื่นคน
แผ่นดินไหวทั้งสองครั้งได้รับการบันทึกว่าเป็นแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในอินโดนีเซียนับตั้งแต่แผ่นดินไหวปี พ. ศ. 2443
ระเบียงภาพ

ครอบครัวบนเกาะ
นักรบ
บ้านชาวเกาะ (โอโมเซอบูวา)
งานแต่งงาน
รูปปั้นบรรพบุรุษชาวนียัซ
ชาวนียัซและชาวดัตช์
ครอบครัวชาวนียัซ
สถานที่บวงสรวง
เสื้อเกราะของชาวนียัซ
บรรณานุกรม

Oktorino, Nino (2019). Seri Nusantara Membara: Invasi ke Sumatra (ภาษาอินโดนีเซีย). Jakarta: Elex Media Komputindo. ISBN 978-602-04-8798-4.
แหล่งข้อมูลอื่น

Nias Island Website เก็บถาวร 2020-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Nias Online เก็บถาวร 2020-09-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Nias Bangkit
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ที่ตั้งของเกาะนียัซ
แม่น้ำงึม

แม่น้ำงึม (ลาว: ນ້ຳງືມ) เป็นแม่น้ำที่มีความยาว 354 กิโลเมตร ไหลลงสู่แม่น้ำโขง โดยมีต้นน้ำในเขตที่สูงทางเหนือของแขวงเชียงขวาง และไหลลงใต้ผ่านแขวงเวียงจันทน์ ไปบรรจบกับแม่น้ำโขงที่เวียงจันทน์ แม่น้ำสายนี้ได้สร้างเขื่อนน้ำงึมกั้นเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้า
เอกภาพ (ประเทศกัมพูชา)

| เอกภาพ ឯកភាព |
| --- | --- |
ฆุม
เอกภาพที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัด: 13°45′35″N 107°06′02″E﻿ / ﻿13.7596°N 107.1006°E﻿ / 13.7596; 107.1006
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: รัตนคีรี
อำเภอ: โอจุม
หมู่บ้าน: 4
ประชากร (1998)
 • ทั้งหมด: 1,752 คน
เขตเวลา: UTC+07
รหัสภูมิศาสตร์: 160603
เอกภาพ (เขมร: ឯកភាព, อักษรโรมัน: Aekakpheap) เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอโอจุมทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 4 หมู่บ้านและมีประชากร 1,752 คนใน ค.ศ. 1998 ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 5 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา ประชาคมองค์กรพัฒนาเอกชนเกี่ยวกับกัมพูชารายงานใน ค.ศ. 2006 ว่าอัตราการจำหน่ายที่ดินในเอกภาพอยู่ในระดับรุนแรง
หมู่บ้าน

| หมู่บ้าน | ประชากร (1998) | จำนวน ครัวเรือน (1998) | อัตราเพศ (ชาย/หญิง) (1998) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Pa Chon Thum | 785 | 95 | 0.99 |  |
| Pa Ao | 404 | 66 | 0.87 |  |
| Oum | 193 | 30 | 0.82 |  |
| Krouch | 370 | 69 | 0.87 |  |
แปน รอน

| แปน รอนប៉ែន រ៉ន |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
เกิด: ค.ศ.1944 พระตะบอง กัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศส
ที่เกิด: กัมพูชา
เสียชีวิต: ค.ศ. 1979(อายุ 34-35ปี) รอระบุ กัมพูชาประชาธิปไตย
ช่วงปี: พ.ศ. 2506 - 2518
นักดนตรี
แปน รอน (Pan Ron; เขมร: ប៉ែន រ៉ន, การออกเสียง: [paen rɑːn]) เป็นนักร้องและแต่งเพลงชาวกัมพูชา ที่เป็นที่นิยมมากในช่วง พ.ศ. 2503 – 2513 และเป็นนักร้องโด่งดังระดับประเทศใน พ.ศ. 2509 เมื่อได้อัดแผ่นเสียงกับสิน ศรีสมุทร เธอได้ร้องเพลงไว้กว่าร้อยเพลง และแต่งร้องเองหลายเพลง ชีวิตส่วนตัวของเธอไม่เป็นที่รู้จักกันมากนัก เพราะนิยมเก็บตัวมากกว่า เธอเสียชีวิตในช่วงที่เขมรแดงปกครองประเทศ น้องสาวของเธอคือแปน รอม กล่าวว่ารอนรอดชีวิตจนกระทั่งทหารเวียดนามรุกราน และเธอได้หายสาบสูญไป ซึ่งเขมรแดงได้ฆ่าผู้คนจำนวนมากในเวลานั้น
แผนโบจินกา

| แผนโบจินกา |
| --- | --- |
สถานที่: มากาตี, ประเทศฟิลิปปินส์ (เฟส 1) Airspace (เฟส 2) แลงลีย์, รัฐเวอร์จิเนีย, สหรัฐ (เฟส 3)
วันที่: วางแผนสังหารในวันที่ 15–22 มกราคม ค.ศ.1995; ถูกยับยั้งในวันที่ 6–7 มกราคม ค.ศ.1995
เป้าหมาย: สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 (เฟส 1) เครื่องบินพาณิชย์ของสหรัฐ (เฟส 2) ศูนย์บัญชาการสำนักข่าวกรองกลาง (เฟส 3)
ประเภท: การระเบิดฆ่าตัวตาย, การระเบิด, การจี้เครื่องบิน
ตาย: 1 (ระเบิดทดสอบ)
เจ็บ: 10 (ระเบิดทดสอบ)
ผู้ก่อเหตุ: อัลกออิดะฮ์
แผนโบจินกา (อาหรับ: بوجينكا; ตากาล็อก: Oplan Bojinka) เป็นแผนการโจมตีขนาดใหญ่สามระยะที่วางแผนโดยร็อมซี ยูซุฟ และคอลิด เชค มุฮัมมัด การโจมตีดังกล่าวจะเกี่ยวข้องกับแผนลอบปลงพระชนม์สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 การวางระเบิดสายการบิน 11 แห่ง และผู้โดยสารประมาณ 4,000 คนที่จะบินจากเอเชียไปยังสหรัฐอเมริกา และข้อเสนอของอับดุลฮากิม มุร็อดให้ชนเครื่องบินเข้ากับสำนักงานใหญ่หน่วยสืบราชการลับกลางแห่งสหรัฐอเมริกา ในแฟร์แฟกซ์เคาน์ตี รัฐเวอร์จิเนีย นอกเหนือไปจากแผนวางระเบิดเครื่องบินหลายลำ
แม้จะมีการวางแผนอย่างระมัดระวังและทักษะของร็อมซี ยูซุฟ แผนโบจินกาถูกขัดขวางหลังถังดับเพลิงเคมีดึงความสนใจของตำรวจฟิลิปปินส์เมื่อวันที่ 6 และ 7 มกราคม พ.ศ. 2539 ยูเซฟติดตั้งระเบิดทดสอบในห้างสรรพสินค้าและโรงภาพยนตร์ ทำให้มีผู้บาดเจ็บหลายคน และมีผู้เสียชีวิตหนึ่งคนในเหตุการณ์ คือ ผู้โดยสารที่นั่งอยู่ใกล้กับระเบิดไนโตรกลีเซอรินบนฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 434 ซึ่งสามารถก่อความเสียหายเพียงพอให้เสียเครื่องบินทั้งลำได้ เงินที่ส่งมาให้แก่ผู้วางแผนนั้นมาจากอัลกออิดะฮ์
แม่น้ำทา

แผนที่แขวงหลวงน้ำทา
แม่น้ำทา (ลาว: ນໍ້າທາ) เป็นแม่น้ำทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศลาว ไหลลงสู่แม่น้ำโขง ชื่อของแม่น้ำนี้นำไปตั้งเป็นเมืองหลวงน้ำทาและแขวงหลวงน้ำทา
แม่น้ำซัน

แม่น้ำซัน (ลาว: ນ້ຳຊັນ) เป็นแม่น้ำสายหลักในภาคกลางฝั่งตะวันตกของลาว ไหลจากภูเขาในลาวตอนกลาง ผ่านแขวงบอลิคำไซไปลงแม่น้ำโขงที่ปากซันบริเวณพิกัด 18°22′36″N 103°39′29″E﻿ / ﻿18.37667°N 103.65806°E﻿ / 18.37667; 103.65806
โจโตมากัซซาร์

| --- | --- |
โจโตมากัซซาร์กับเกอตูปัต
ประเภท: สตู
แหล่งกำเนิด: อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: จังหวัดซูลาเวซีใต้
ส่วนผสมหลัก: เนื้อวัว น้ำซุป ถั่วลิสงบด
 ตำราอาหาร: โจโตมากัซซาร์   สื่อ: โจโตมากัซซาร์
โจโตมากัซซาร์ (อินโดนีเซีย: Coto Makassar) เป็นอาหารอินโดนีเซียที่มีจุดกำเนิดในมากัซซาร์ในจังหวัดซูลาเวซีใต้ เป็นซุปเนื้อใส่ถั่วลิสงบด บางครั้งจะเพิ่มเครื่องใน เช่น ไส้ ตับ ปอด หัวใจ หรือสมองวัว กินกับบูราซาหรือเกอตูปัต
แม่น้ำกาปูวัซ

| --- | --- |
กาปูวัซ

River

 แม่น้ำกาปูวัซไหลผ่านเมืองปนตียานัก 


ต้นกำเนิด: 
 - ตำแหน่ง: ภูเขารายา เทือกเขามึลเลอร์
 - ระดับ: 
ปากแม่น้ำ: 
 - ตำแหน่ง: ทะเลจีนใต้
 - ระดับ: 


ความยาว: 1,143 km (710 mi)


กาปูวัซ
ปากน้ำหลัก
แม่น้ำกาปูวัซในกาลีมันตัน
แม่น้ำกาปูวัซ (อินโดนีเซีย: Sungai Kapuas) เป็นแม่น้ำในประเทศอินโดนีเซียบนเกาะบอร์เนียว ที่บริเวณศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร (Maritime Southeast Asia) มีความยาว 1,143 กิโลเมตร (710 ไมล์) เป็นแม่น้ำสายที่ยาวที่สุดในอินโดนีเซีย และเป็นหนึ่งในแม่น้ำบนเกาะที่ยาวที่สุดในโลก มีต้นกำเนิดจากเทือกเขามึลเลอร์ที่ตั้งอยู่ตอนกลางของเกาะและไหลไปทางทิศตะวันตกลงสู่ทะเลจีนใต้และยังก่อให้ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก-ตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองปนตียานัก เมืองหลักของจังหวัดกาลีมันตันตะวันตก ยังมีแม่น้ำกาปูวัซอีกสายหนึ่งที่มีจุดกำเนิดจากทิวเขาเดียวกันแต่คนละฝั่ง ตั้งอยู่ทางตอนกลางของเกาะบอร์เนียว ไหลไปทางทิศใต้ แล้วไปรวมกับแม่น้ำบารีโตไหลลงทะเลชวา
แยม พนหฤทธิ์

แยม พนหฤทธิ์
แยม พนหฤทธิ์: imago
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
สมาคม
:
แยม พนหฤทธิ์ (เขมร: យ៉ែម បុញ្ញឫទ្ធិ; เกิดเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1960) เป็นนักการเมืองและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดไพรแวง ตั้งแต่วันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2008 จนถึงวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 เป็นประธานกรรมาธิการการศึกษา, เยาวชน, กีฬา, ศาสนา, วัฒนธรรมและการท่องเที่ยว
แกว ปุตเรียะซเม็ย

| แกว ปุตเรียะซเม็ย |
| --- | --- |

หัวหน้าพรรคฟุนซินเปก
ดำรงตำแหน่ง 19 ตุลาคม พ.ศ. 2549 – ปัจจุบัน
ก่อนหน้า: สมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2497 จังหวัดกำปงจาม
พรรคการเมือง: พรรคฟุนซินเปก
คู่สมรส: สมเด็จพระอนุชนโรดม อรุณรัศมี

แกว ปุตเรียะซเม็ย หรือ แก้ว พุทธรัศมี (เขมร: កែវ ពុទ្ឋរស្មី, แกว พุทฺธฺรสฺมี; เกิด 1 ตุลาคม พ.ศ. 2497) เกิดที่จังหวัดกำปงจามเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2497  เป็นนักการเมืองกัมพูชา, พระชามาดาของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ และเป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายจีน ในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าพรรคฟุนซินเปกซึ่งเป็นพรรคนิยมเจ้าในกัมพูชา สืบต่อจากสมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Cambodian royalists aim to remove prince
โกอากาจะฮ์

| โกอากาจะฮ์ Goa Gajah |
| --- | --- |
ทางเข้าถ้ำแกะสลักเป็นตัวละครหน้าตาถมึงทึง สันนิษฐานว่าคือโบมา
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดูแบบบาหลี
เทพ: (สันนิษฐาน) พระพิฆเนศวร
สถานะ: ถ้ำปูรา (โบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี)
ที่ตั้ง
ประเทศ: ประเทศอินโดนีเซีย
บริเวณคล้ายโรงอาบน้ำภายในเทวาลัย
รูปปั้นสตรีถือหม้อน้ำ
โกอากาจะฮ์ (อินโดนีเซีย: Goa Gajah; "ถ้ำช้าง") หรือ ปูราโกอากาจะฮ์ (Pura Goa Gajah) เป็นปูรา (โบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี) และโบราณสถานใกล้เมืองอูบุด บนเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 9 เพื่อเป็นศาสนสถาน
เทวาลัยแห่งนี้โดดเด่นจากรูปสลักหินที่มีใบหน้าถมึงทึง สันนิษฐานว่าสร้างเป็นโบมา ผู้ขับไล่สิ่งชั่วร้ายในคติบาหลี ครั้งหนึ่งเชื่อกันว่ารูปสลักหินหลักนั้นเป็นรูปช้าง จึงเป็นที่มาของชื่อเล่นว่า ปูราถ้ำช้าง แต่บางกลุ่มเชื่อว่าเทวาลัยนี้ตั้งชื่อตามรูปสลักพระพิฆเนศ ซึ่งตั้งอยู่ภายใน เทวาลัยแห่งนี้ได้รับการกล่าวถึงใน Nagarakretagama หรือ Desawarnana ซึ่งเป็นกวีนิพนธ์ของชวาที่แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1365 ภายในเทวาลัยมีสิ่งก่อสร้างลักษณะคล้ายโรงอาบน้ำ ได้รับการขุดค้นในคริสต์ทศวรรษ 1950 เพื่อที่จะไปถึงทางเข้าถ้ำ จำเป็นต้องเดินลงบันไดหลายขั้น ไม่มีทางเข้าสำหรับบุคคลทุพพลภาพ ภายในเทวาลัยมีขนาดเล็กและอบอวลไปด้วยควันขาวจากธูป สถานที่แห่งนี้ไม่อนุญาตให้สตรีสวมกางเกงขาสั้นเข้าไป แต่ทางเทวาลัยมีผ้าโสร่งให้ยืม เทวาลัยนี้ยังมีรูปปั้นสตรี 7 รูป (หนึ่งในนั้นถูกแผ่นดินไหวทำลายไปแล้ว) กำลังถือหม้อน้ำเทน้ำลงตรงกลางบ่อ สื่อถึงแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ 7 สายในชมพูทวีปตามฤคเวท คือ แม่น้ำคงคา แม่น้ำสรัสวดี แม่น้ำยมุนา แม่น้ำโคทาวรี แม่น้ำสินธุ แม่น้ำกาเวรี และแม่น้ำนรรมทา
ปัจจุบันเทวาลัยแห่งนี้ได้รับการขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (tentative list) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคต
แยม ซัมโบร์

| แยม ซัมโบร์ |
| --- | --- |

นายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2492 – พ.ศ. 2492
ก่อนหน้า: เพ็ญ โนต
ถัดไป: เอียว เกิส
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2492 – พ.ศ. 2493
ก่อนหน้า: เอียว เกิส
ถัดไป: พระนโรดม สีหนุ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสาธารณรัฐเขมร
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2513 – 11 มีนาคม พ.ศ. 2514
ประธานาธิบดี: เจง เฮง
นายกรัฐมนตรี: ลน นล
ก่อนหน้า: นโรดม ภูริสสระ
ถัดไป: คาน์ วิค
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456 เมืองพระตะบอง กัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศส
เสียชีวิต: ธันวาคม [ต้องการอ้างอิง] พ.ศ. 2532 (77 ปี) ปารีส ฝรั่งเศส
พรรคการเมือง: พรรคประชาธิปไตย พรรคเสรีภาพ

แยม ซัมโบร์ (เขมร: យ៉ែម សំបូរ แยม สํบูร)  เป็นนักการเมืองชาวกัมพูชาและเป็นนายกรัฐมนตรีในช่วง พ.ศ. 2492 – 2493 เกิดเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456 เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2532 ซัมโบร์เคยเป็นผู้ดูแลเกี่ยวกับตำรวจและเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปไตย ซึ่งได้ลาออกพร้อมกับส.ส.คนอื่น 11 คนเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2491 หลังจากนั้น ได้ไปเข้าร่วมจัดตั้งรัฐบาลผสมกับพรรคเสรีภาพที่ได้รับการสนับสนุนจากฝรั่งเศส
หลังจากเกิดเรื่องอื้อฉาวทางการเมือง ซัมโบร์และผู้สนับสนุนได้ลาออกจากรัฐบาลในเดือนมกราคม พ.ศ. 2492 แต่สีหนุก็แต่งตั้งให้เขาเป็นนายกรัฐมนตรีอีกในสมัยนี้ เขาถูกต่อต้านจากสมาชิกพรรคประชาธิปไตยในสภา ทำให้มีการยุบสภาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2492 แต่การเลืองตั้งถูกเลื่อนออกไป และซัมโบร์ได้รักษาการ เขาได้รับการสนับสนุนจากสีหนุให้ยอมรับฝรั่งเศสเพื่อก้าวเดินไปสู่เอกราช เขาลาออกในต้นปี พ.ศ. 2493
| ด ค กนายกรัฐมนตรีแห่งกัมพูชา |
| --- | --- | --- |
|  กัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศส |  นโรดม สีหนุ  เซิน หง็อก ถั่ญ  สีสุวัตถิ์ มุนีเรศ  สีสุวัตถิ์ ยุติวงศ์  สีสุวัตถิ์ วัฒฉายาวงศ์  เชียน วัม  แปน นุต  แยม ซัมบัวร์  สีสุวัตถิ์ มุนีพงศ์  เอียว โกเอียส  ฮุย กานทวล  |  |
|  ราชอาณาจักรกัมพูชา |  แปน นุต  จัน นาก  นโรดม สีหนุ  เลง เงต  คิม ทิต  ซัม ยุน  ซิม วาร์  เอก ยิ อึน  ญึก ชูลง  โพธิ์ เพรือง  เนียก เทียวลอง  เจา เซน ก็อกซาล ชุม  นโรดม กันตล  ซอน ซาน  ลอน นอล  |  |
|  สาธารณรัฐเขมร |  ลอน นอล  สีสุวัตถิ์ สิริมตะ  เซิน หง็อก ถั่ญ  ฮาง ทุน ฮัก  อิน ตัม  ลอง โบเรต  |  |
|  กัมพูชาประชาธิปไตย |  แปน นุต  เขียว สัมพัน  นวน เจีย  พล พต  |  |
|  สาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา   และ  รัฐกัมพูชา |  แปน โสวัณ  จัน ซี  ฮุน เซน  นโรดม รณฤทธิ์  |  |
|  ราชอาณาจักรกัมพูชา |  นโรดม รณฤทธิ์  อึง ฮวด  ฮุน เซน  ฮุน มาแณต  |  |
ตัวเอียง หมายถึง นายกรัฐมนตรีรักษาการ
โตกวัตบาบอย

| --- | --- |
โตกวัตบาบอย เสิร์ฟเป็นอาหารเย็นในภัตตาคาร
ชื่ออื่น: โตกวัตบาบอย
ประเภท: อาหารว่าง
แหล่งกำเนิด: ฟิลิปปินส์
อุณหภูมิเสิร์ฟ: อุ่นหรืออุณหภูมิห้อง
ส่วนผสมหลัก: หูหมู หมูสามชั้น เต้าหู้ เครื่องปรุงรส : ซีอิ๊ว น้ำซุปหมู น้ำส้มสายชู หอมใหญ่ พริก
 ตำราอาหาร: เต้าหู้และหมู   สื่อ: เต้าหู้และหมู
โตกวัตบาบอย (ตากาล็อก: tokwa’t baboy, "เต้าหู้กับหมู") เป็นอาหารฟิลิปปินส์ ประกอบด้วยหูหมู หมูสามชั้น และเต้าหู้ทอด เติมส่วนผสมของซีอิ๊ว น้ำซุปหมู น้ำส้มสายชู หอมใหญ่หั่น และพริก บางครั้งรับประทานเป็นอาหารว่างหรือกินกับข้าวและโจ๊กหมู คำว่าโตกวามาจากภาษาลันนังหมายถึงเต้าหู้ บาบอยเป็นภาษาตากาล็อกหมายถึงหมู ส่วนอัตหมายถึงและ
เบอดุก

| --- | --- |
เบอดุก ในมัสยิดอิสติกลาล, จาการ์ตา
เครื่องกระทบ
ชื่ออื่น: Beduk, Bedhug
ประเภท:  กลอง
Hornbostel–Sachs classification: 211.212.1 (กลองทรงกระบอก)
คิดค้นเมื่อ: ประเทศอินโดนีเซีย
เบอดุก (อินโดนีเซีย: beduk; ชวา: bedhug) เป็นหนึ่งในกลองที่ใช้ในกาเมอลัน มันถูกใช้โดยมุสลิมในเกาะชวาสำหรับพิธีกรรมทางศาสนา
ภาพรวม

เบอดุก เป็นกลองสองหน้าขนาดใหญ่ ที่ผูกด้วยหนังควายทั้งสองหน้า