stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระพรหมมังคลาจารย์ (ปั่น ปทุมุตฺตโร)
ประวัติ > ชาติกำเนิด

พระพรหมมังคลาจารย์กำเนิดที่ ตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2454 เป็นบุตรของนายวัน เสน่ห์เจริญ เดิมมีนามว่า ปั่น เสน่ห์เจริญ หลังใช้ชีวิตฆราวาสจนมีอายุได้ 18 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดอุปนันทนาราม จังหวัดระนอง โดยมีพระรณังคมุนีเป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่ออายุครบ 20 ปีบริบูรณ์จึงได้อุปสมบทเป็นภิกษุที่วัดนางลาด อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง โดยมีพระจรูญกรณีย์เป็นอุปัชฌาย์เมื่อปี พ.ศ. 2474
ประวัติ > ศึกษาหาหลักธรรม

หลังจากอุปสมบทได้ไม่นาน ได้เดินทางไปศึกษาหาหลักธรรมในบวรพุทธศาสนาหลายจังหวัดที่มีสำนักเรียนธรรมะ เช่น นครศรีธรรมราช สงขลา และกรุงเทพมหานคร จนหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุสามารถสอบได้นักธรรมชั้นตรีเป็นที่ 1 ของสังฆมณฑลภูเก็ต และสามารถสอบได้นักธรรมชั้นโท และเอกในปีถัดมาที่ จ.นครศรีธรรมราช จากนั้นท่านได้เดินทางไปศึกษาต่อด้านภาษาบาลีจนสามารถสอบเปรียญธรรม 4 ประโยค ที่สำนักเรียนวัดสามพระยา กรุงเทพมหานคร แต่เนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้หลวงพ่อต้องหยุดการศึกษาไว้เพียงเท่านั้น แล้วเดินทางกลับพัทลุงภูมิลำเนาเดิมและได้เริ่มแสดงธรรมในพื้นที่ต่าง ๆ ของภาคใต้ รวมทั้งเดินทางไปจำพรรษาที่วัดสีตวนารามและวัดปิ่นบังอร รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ในระหว่างที่จำพรรษาอยู่นี้ก็ได้ศึกษาทั้งภาษาอังกฤษและภาษาจีน เพื่อเป็นพื้นฐานในการเผยแพร่ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าต่อไป
ประวัติ > เผยแพร่พระพุทธศาสนาในต่างประเทศ

พ.ศ. 2475 หลวงพ่อมีโอกาสร่วมเดินทางไปประเทศพม่า กับพระโลกนาถชาวอิตาลีสหายธรรม ร่วมเดินทางแสวงบุญไปประเทศอินเดียและทั่วโลกโดยผ่านทางประเทศพม่าด้วยเท้าเปล่าเพื่อเป็นพุทธบูชา แต่เมื่อเดินทางถึงประเทศพม่าก็ต้องเดินทางกลับ
ระหว่างปี พ.ศ. 2475-2476 หลวงพ่อได้มีโอกาสเดินทางไปเผยแพร่พระพุทธศาสนาในต่างประเทศหลายประเทศ จนหลวงพ่อได้ชื่อว่า เป็นพระสงฆ์รูปแรกของไทยที่ได้เดินทางไปประกาศธรรมในภาคพื้นยุโรป
ประวัติ > สหายธรรมของท่านพุทธทาสภิกขุ

พ.ศ. 2477 หลวงพ่อได้เดินทางไปจำพรรษากับพระธรรมโกศาจารย์ (พุทธทาสภิกขุ) ที่สวนโมกขพลาราม อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี และร่วมเป็นสหายธรรมดำเนินการเผยแพร่หลักธรรมที่แท้จริงตามหลักคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
ประวัติ > ประกาศธรรมแก่ชาวบ้านที่เชียงใหม่

ในปี พ.ศ. 2492 หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ ได้รับอาราธนานิมนต์ให้ไปจำพรรษาที่วัดอุโมงค์ จ.เชียงใหม่ และได้เริ่มแสดงธรรมในทุกวันอาทิตย์และวันพระที่พุทธนิคม จังหวัดเชียงใหม่ พร้อมกันนี้หลวงพ่อได้เขียนบทความต่าง ๆ ลงในหนังสือพิมพ์และเขียนหนังสือธรรมะขึ้นจำนวนหลายเล่ม นอกจากนี้ หลวงพ่อได้เดินทางไปประกาศธรรมแก่ชาวบ้าน ชาวเขาโดยใช้รถติดเครื่องขยายเสียง จนชื่อเสียงของหลวงพ่อดังกระฉ่อนไปทั่ว จังหวัดเชียงใหม่ ในนาม "ภิกขุปัญญานันทะ"
ในยุคนี้เองที่หลวงพ่อได้ก่อตั้งมูลนิธิเมตตาศึกษา ที่วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร จ.เชียงใหม่ และบำเพ็ญศีล กิจกรรมที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมอีกมากมาย
ประวัติ > วัดชลประทานรังสฤษฎ์

ในปี พ.ศ. 2502 ม.ล.ชูชาติ กำภู อธิบดีกรมชลประทาน ในสมัยนั้น ระหว่างที่ไปเยือนเชียงใหม่มีความประทับใจ ในลีลาการสอนธรรมะแนวใหม่ของหลวงพ่อ จึงเกิดความศรัทธาปสาทะในหลวงพ่อ และในขณะนั้นกรมชลประทานได้สร้างวัดใหม่ขึ้น ชื่อ "วัดชลประทานรังสฤษฎ์" ที่ ต.บางตลาด อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี จึงได้อาราธนาหลวงพ่อไปเป็นเจ้าอาวาส ตั้งแต่ พ.ศ. 2503
พระเดชพระคุณหลวงพ่อพระพรหมมังคลาจารย์ (ปัญญานันทภิกขุ) ได้ดำเนินการเผยแพร่พระพุทธศาสนา โดยวิธีที่ท่านได้เริ่มปฏิวัติรูปแบบการเทศนาแบบดั้งเดิมที่นั่งเทศนาบนธรรมาสน์ถือใบลาน มาเป็นการยืนพูดปาฐกถาธรรมแบบพูดปากเปล่าต่อสาธารณชน พร้อมทั้งยกตัวอย่างเหตุผลร่วมสมัย ทันต่อเหตุการณ์ เป็นการดึงดูดประชาชนให้หันเข้าหาธรรมะได้เป็นเป็นอย่างมาก ซึ่งในช่วงแรก ๆ ได้รับการต่อต้านอยู่บ้าง แต่ต่อมาภายหลังการปาฐกถาธรรมแบบนี้กลับเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปจนถึงบัดนี้ เมื่อพุทธศาสนิกชนทราบข่าวว่า หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุจะไปปาฐกถาธรรมที่ใดก็จะติดตามไปฟังกันเป็นจำนวนมาก จนในที่สุดหลวงพ่อได้รับอาราธนาให้เป็นองค์แสดงปาฐกถาธรรมในสถานที่ต่าง ๆ และเทศนาออกอากาศทั้งทางสถานีวิทยุกระจายเสียง และสถานีวิทยุโทรทัศน์ต่าง ๆ จนถึงปัจจุบัน
นอกจากนี้ หลวงพ่อยังได้รับอาราธนาไปแสดงธรรมในต่างประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา อังกฤษ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ เป็นต้น และยังได้รับเชิญเข้าร่วมประชุมและกล่าวคำปราศรัยในการประชุมองค์กรศาสนาของโลกเป็นประจำอีกด้วย
โดยที่หลวงพ่อท่านเป็นพระมหาเถระผู้มีชื่อเสียงของประเทศไทย ได้สร้างงานไว้มากมายทั้งด้านศาสนาสังคมสงเคราะห์ ตลอดจนงานด้านวิชาการ ดังนั้นหลวงพ่อจึงได้รับการเสนอชื่อให้เป็นผู้ได้รับรางวัลเกียรติคุณมากมาย และเป็นประธานในการดำเนินกิจกรรมทั้งที่เป็นประโยชน์แก่พระพุทธศาสนาและสังคม เช่น สนับสนุนโครงการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่างแดน เป็นประธานจัดหาทุนสร้างตึกโรงพยาบาลกรมชลประทาน 80 ปี (ปัญญานันทะ) และเป็นประธานในการดำเนินการจัดหาทุนสร้างวัดปัญญานันทาราม แม้ว่าคำสอนของหลวงพ่อจะเป็นคำสอนที่ฟังง่ายต่อการเข้าใจ แต่ลึกซึ้งด้วยหลักธรรมและอุดมการณ์อันหนักแน่นในพระรัตนตรัย หลวงพ่อปัญญานันทภิภขุ เป็นหนึ่งในบรรดาภิกษุผู้มีชื่อเสียง และเปี่ยมด้วยคุณธรรมเมตตาธรรม ผู้นำคำสอนในพระพุทธศาสนา ซึ่งเหมาะสมสำหรับชนทุกชั้นที่จะเข้าถึง หลวงพ่อเป็นพระสงฆ์รูปแรกที่กล้าในการปฏิรูปพิธีกรรมทางศาสนา ของชาวไทยที่ประกอบพิธีกรรมหรูหรา ฟุ่มเฟือย โดยเปลี่ยนเป็นประหยัด มีประโยชน์และเรียบง่าย ดังนั้น หลวงพ่อจึงได้รับการขนานนามว่า "ผู้ปฏิรูปพิธีกรรมของชาวพุทธไทย" ในปัจจุบัน
ผลงานและเกียรติคุณ > งานด้านการปกครอง

พ.ศ. 2503 เป็นเจ้าอาวาสวัดชลประทานรังสฤษดิ์
ผลงานและเกียรติคุณ > งานด้านการศึกษา

พ.ศ. 2503 เป็นเจ้าสำนักศาสนาศึกษา แผนกธรรมและบาลีวัดชลประทานรังสฤษดิ์
พ.ศ. 2512 เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ ระดับอนุบาล ประถม มัธยมศึกษา
พ.ศ. 2524 เป็นผู้อำนวยการจัดการการอบรมพระธรรมทายาทของวัดชลประทานรังสฤษดิ์
เป็นผู้อำนวยการจัดการอบรมพระนวกะที่บวชในวัดชลประทานรังสฤษดิ์
ผลงานและเกียรติคุณ > งานด้านการเผยแผ่

พ.ศ. 2492-2502 เป็นองค์แสดงปาฐกถาธรรมประจำวันพระและวันอาทิตย์ ณ พุทธนิคม สวนพุทธธรรม วัดอุโมงค์ จ.เชียงใหม่
พ.ศ. 2500 เป็นประธานมูลนิธิ "ชาวพุทธมูลนิธิต้านโกง" จังหวัดเชียงใหม่
เป็นประธานก่อตั้งพุทธนิคม จ.เชียงใหม่
พ.ศ. 2503 เป็นองค์แสดงธรรมทางสถานีวิทยุกระจายเสียง และสถานีวิทยุโทรทัศน์
เป็นผู้ริเริ่มการทำบุญ ฟังธรรมในวันอาทิตย์ ณ วัดชลประทานรังสฤษดิ์
เป็นผู้ก่อตั้งทุนพิมพ์หนังสือเพื่อเผยแผ่ธรรมะแก่ประชาชน พ.ศ. 2520
เป็นผู้อบรมผู้ช่วยผู้พิพากษา
พ.ศ. 2525 รับเป็นองค์แสดงธรรมแก่วุฒิสมาชิก และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
พ.ศ. 2534 เป็นผู้ริเริ่ม ค่ายคุณธรรมแก่เยาวชน เรียกว่า "ค่ายพุทธบุตร" ในโรงเรียนต่าง ๆ ในกรุงเทพมหานคร เชียงใหม่ ลำพูน เชียงราย ฯลฯ
พ.ศ. 2536 จำพรรษา ณ วัดพุทธธรรม ชิคาโก สหรัฐอเมริกา
ผลงานและเกียรติคุณ > การปฏิบัติศาสนากิจในต่างประเทศ

พ.ศ. 2497 เดินทางเผยแผ่ธรรมรอบโลก
ช่วยเหลือกิจการพุทธศาสนา เผยแผ่ธรรมะในต่างประเทศ คือ ประเทศอังกฤษ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ เยอรมัน
เป็นเจ้าอาวาสววัดพุทธธรรม วัดไทยในชิกาโก สหรัฐอเมริกา
ผลงานและเกียรติคุณ > งานด้านสาธารณูปการ

พ.ศ. 2516 เป็นประธานในการก่อสร้างกุฏิสี่เหลี่ยม เพื่อเป็นที่อยู่แก่พระภิกษุผู้บวชใหม่
พ.ศ. 2518 เป็นประธานในการก่อสร้างโรงเรียนพุทธธรรม
เป็นประธานในการก่อสร้างโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์
พ.ศ. 2537 เป็นประธานก่อสร้างกุฏิสองหลังเป็นกุฏิทรงไทยประยุกต์
เป็นผู้เริ่มต้นหาทุนทรัพย์จากทานธนบดีสร้างอาคารสำนักงาน อาคารเรียน สิ่งปลูกสร้างให้มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตำบลลำไทร อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ผลงานและเกียรติคุณ > งานด้านสาธารณประโยชน์

พ.ศ. 2533 เป็นประธานหาทุนสร้าง "ตึก 80 ปี ปัญญานันทะ" ให้โรงพยาบาลชลประทาน อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
สร้างศูนย์ฝึกและปฏิบัติงาน มูลนิธิแผ่นดินธรรม แผ่นดินทอง ที่ อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
พ.ศ. 2534 บริจาคเงินสร้างอุโบสถวัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม) จังหวัดเชียงใหม่
พ.ศ. 2537 บริจาคเงินสร้างโรงอาหารแก่โรงเรียนประภัสสรรังสิต อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง
บริจาคเงินซื้อเครื่องมือ อุปกรณ์ทางการแพทย์ให้โรงพยาบาลวชิระ จังหวัดภูเก็ต
รับมอบที่ดินและเป็นประธานหาทุนสร้างและอุปถัมภ์ วัดปัญญานันทาราม จังหวัดปทุมธานี
บริจาคเงินเป็นทุนอาหารกลางวันเด็กนักเรียนในโรงเรียนท้องถิ่นที่ขาดแคลนต่าง ๆ หลายจังหวัด
ได้แสดงธรรมเพื่อหาเงินสบทบทุนในจัดสร้างอาคารเรียน 100 ปี โรงเรียนพัทลุง จังหวัดพัทลุง
แสดงธรรมเพื่อหาเงินสมบทในจัดซื้ออุปกรณ์ทางการแพทย์แก่โรงพยาบาลพัทลุง จังหวัดพัทลุง
เป็นประธานหาทุนปรับปรุงและยกฐานะโรงพยาบาลชลประทานเป็นศูนย์การแพทย์ปัญญานันทภิกขุ ชลประทาน มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ผลงานและเกียรติคุณ > งานพิเศษ

พ.ศ. 2503 เป็นองค์แสดงธรรมถวายสมเด็จพระราชชนนีศรีสังวาลย์ ณ ตำหนักจิตรลดารโหฐาน
พ.ศ. 2518 เป็นองค์แสดงธรรมถวายสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เนื่องในวันคล้ายวันพระราชสมภพ ณ ศาลาการเปรียญ วัดชลประทานรังสฤษดิ์
เป็นองค์แสดงธรรมถวาย พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และ พระบรมวงศานุวงศ์ เนื่องในพระราชพิธีพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์รามาธิบดีอันมีศักดิ์ ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท
เป็นพระอุปัชฌาย์อุปสมบทแก่ช่าวต่างประเทศ ที่อุปสมบทในประเทศไทย เช่น ชาวอเมริกัน อังกฤษ ออสเตรเลีย เยอรมัน ญี่ปุ่น และศรีลังกา เป็นต้น
พ.ศ. 2529 ได้รับนิมนต์เข้าร่วมประชุมพุทธศาสนิกสัมพันธ์อาเชี่ยนเพื่อสันติภาพ ครั้งที่ 7 ที่ประเทศประชาธิปไตยประชาชนลาว (12th Asain Buddist Conference for Peace)
พ.ศ. 2536 ได้รับนิมนต์ไปร่วมประชุมและบรรยาย ในการประชุมสภาศาสนาโลก 1993 ณ นครชิคาโก สหรัฐอเมริกา (The 1993 Parliament of the world's Religion)
ผลงานและเกียรติคุณ > งานด้านวิทยานิพนธ์

ได้เขียนหนังสือที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาไว้มากมาย เช่น
ทางสายกลาง
คำถามคำตอบพุทธศาสนา
คำสอนในพุทธศาสนา
หน้าที่ของคนฉบับสมบูรณ์
รักลูกให้ถูกทาง
ทางดับทุกข์
อยู่กันด้วยความรัก
อุดมการณ์ของท่านปัญญา
ปัญญาสาส์น
ชีวิตและผลงาน
มรณานุสติ
ทางธรรมสมบูรณ์แบบ
72 ปี ปัญญานันทะ
กรรมสนองกรรม เป็นต้น
ผลงานและเกียรติคุณ > เกียรติคุณที่ได้รับ

พ.ศ. 2520 ได้รับรางวัล "สังข์เงิน" จากสมาคมนักประชาสัมพันธ์แห่งประเทศไทย ในฐานะพระภิกษุผู้เผยแผ่ธรรมะและศีลธรรมยอดเยี่ยมของประเทศไทย
พ.ศ. 2521 ได้รับรางวัล "นักพูดดีเด่น" ประเภทเผยแผ่ธรรม จากสมาคมฝึกพูดแห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2525 ได้รับการคัดเลือกให้เป็นบุคคลผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระศาสนา เนื่องในโอกาสสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี จากกรมการศาสนา โดยได้รับรางวัลและประกาศเกียรติคุณ 2 รางวัล คือ ประเภท ก.บุคคล และประเภท ข.สื่อสารมวลชน (รายการส่งเสริมธรรมะทางสถานีวิทยุโทรทัศน์)
พ.ศ. 2524 ได้รับปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาครุศาสตร์ จาก มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย
พ.ศ. 2531 ได้รับปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง
พ.ศ. 2534 ได้รับปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จาก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
พ.ศ. 2536 ได้รับปริญญาอักษรศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. 2536 ได้รับปริญญาศิลปศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (ปรัชญาและศาสนา) จาก มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
พ.ศ. 2537 ได้รับปริญญาศิลปศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
พ.ศ. 2548 ได้รับการยกย่องเป็นศิษย์เก่าดีเด่น เนื่องในโอกาสงานครบรอบ 100 ปี โรงเรียนพัทลุง จากโรงเรียนพัทลุง
พ.ศ. 2550 ได้รับยกย่องเชิดชู ในฐานะ "ผู้สูงอายุแห่งชาติ" ประจำปี 2550 ผู้มีผลงานดีเด่นคนแรก (รูปแรก) ของประเทศ
ผลงานและเกียรติคุณ > สมณศักดิ์ที่ได้รับ

5 ธันวาคม พ.ศ. 2499 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญเปรียญที่ พระปัญญานันทมุนี (สป.)
5 ธันวาคม พ.ศ. 2514 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชนันทมุนี ธรรมาวาทีคณาภรณ์ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2530 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพวิสุทธิเมธี ศรีภาวนาจารย์ สุนทรญาณพิสิฏฐ์ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2537 เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมโกศาจารย์ สุนทรญาณดิลก สาธกธรรมภาณ วิสาลธรรมวิภูษิต มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2547 รับสถาปนาสมณศักดิ์ขึ้น เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองชั้นหิรัญบัฏ ในราชทินนามที่ พระพรหมมังคลาจารย์ ไพศาลธรรมโกศล วิมลศีลาจารวินิฐ พิพิธธรรมนิเทศ พิเศษวรกิจจานุกิจ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
มรณภาพ > มรณภาพ

พระพรหมังคลาจารย์ถึงแก่มรณภาพเมื่อเวลา 9.09 น. ในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ณ โรงพยาบาลศิริราช แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ด้วยเหตุติดเชื้อในกระแสโลหิต สิริรวมอายุได้ 96 ปี 5 เดือน พรรษา 76 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้พระราชทานโกศแปดเหลี่ยมและรับศพไว้ในพระราชานุเคราะห์
มรณภาพ > พระราชทานเพลิงศพ

วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 (หลังจากบรรจุสรีระ 10 ปี) ณ วัดชลประทานรังสฤษดิ์ ตำบลบางตลาด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี สรีรธาตุของหลวงพ่อปัญญา บรรจุอยู่ในโลงสีทอง ด้านหน้าโลง มีข้อความ"ร่างกายตายได้ แต่..งานอย่าให้ตาย"สื่อความหมาย ถึง คติธรรม ให้ข้อคิดกับศิษยานุศิษย์ที่มาร่วมงาน
เวลา 17.30 น. สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงเป็นองค์ประธานพระราชทานเพลิงสลายสรีรธาตุพระพรหมมังคลาจารย์ (ปัญญานันทมหาเถระ) ณ เมรุชั่วคราว วัดชลประทานรังสฤษดิ์ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี โดยมีสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก เสด็จด้วย
ในวันที่ 6 พ.ย.เวลา 08.00 น. เชิญอัฐิธาตุหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ ไปบรรจุไว้ใต้ฐานเจดีย์อาคารปัญญานันทานุสรณ์ ณ วัดชลประทานรังสฤษดิ์ ตำบลบางตลาด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
แหล่งข้อมูลอื่น

มูลนิธิเมตตาศึกษา ปัจจุบันเป็นโรงเรียนเมตตาศึกษา ในพระราชูปถัมภ์ฯ จังหวัดเชียงใหม่
| ก่อนหน้า |  | พระพรหมมังคลาจารย์ (ปั่น ปทุมุตฺตโร) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระธรรมโกศาจารย์ (เงื่อม อินฺทปญฺโญ) |  | พระธรรมโกศาจารย์  (พ.ศ. 2537 – พ.ศ. 2547) |  | พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต) |
อาคารเรียนและปฏิบัติการศูนย์การแพทย์ปัญญานันทภิกขุ ชลประทาน มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (โรงพยาบาลชลประทาน)
ประติมากรรมไฟเบอร์กลาสลอยตัว รูปพระพรหมมังคลาจารย์ (ปัญญานันทภิกขุ) ภายในชั้น 1 อาคารเรียนและปฏิบัติการศูนย์การแพทย์ปัญญานันทภิกขุ ชลประทาน
ฟานซาง-ท้าปจ่าม

| ฟานซาง-ท้าปจ่าม Phan Rang - Tháp Chàm (เวียดนาม) Panduranga (จาม) |
| --- | --- |
นครประจำจังหวัด
วิหารโปกลองการาย
ฟานซาง-ท้าปจ่ามที่ตั้งในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 11°34′N 108°59′E﻿ / ﻿11.567°N 108.983°E﻿ / 11.567; 108.983
ประเทศ:  เวียดนาม
จังหวัด: นิญถ่วน
ตั้งชื่อจาก: ปัณฑุรังคะและวิหารโปกลองการาย
พื้นที่
 • นครประจำจังหวัด: 79.18 ตร.กม. (30.57 ตร.ไมล์)
ประชากร (2023)
 • นครประจำจังหวัด: 207,998 คน
 • ความหนาแน่น: 2,626 คน/ตร.กม. (6,800 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 196,253 คน
 • นอกเมือง: 11,745 คน
เขตเวลา: UTC+7
ภูมิอากาศ: Aw
เว็บไซต์: https://prtc.ninhthuan.gov.vn/
ฟานซาง-ท้าปจ่าม หรือในภาษาย่อยเวียดนามใต้ว่า ฟานราง-ท้าปจ่าม (เวียดนาม: Phan Rang - Tháp Chàm) เป็นนครแห่งหนึ่งในประเทศเวียดนามและเป็นเมืองหลักของจังหวัดนิญถ่วน ณ ปี พ.ศ. 2566 เขตเมืองทั้งหมดมีประชากรประมาณ 207,998 คน โดย 196,459 คนในจำนวนนี้อาศัยอยู่ในตัวเมืองหลัก
ที่มาของชื่อ

ชื่อ ฟานซาง หรือในภาษาจามสมัยใหม่ Pan(da)rang เป็นรูปแบบภาษาจามพื้นเมืองของคำสันสกฤต Pāṇḍuraṅga ดั้งเดิม (อีกชื่อหนึ่งของเทพเจ้าฮินดู Vithoba) ปรากฏครั้งแรกในจารึกภาษาจามเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 ว่า Paṅrauṅ หรือ Panrāṅ และหลังจากนั้นได้มีการทับศัพท์เป็นภาษาเวียดนามเป็น Phan Rang ชื่อ ท้าปจ่าม (Tháp Chàm) แปลว่า "วัด/หอคอยของ จาม" และได้ตั้งชื่อตามวัด วิหารโปกลองการาย ในส่วนทางตอนเหนือของเมือง
ประวัติศาสตร์

บริเวณเมืองฟานซางเคยเป็นที่ตั้งของเมือง ปัณฑุรังคะ (Panduranga) ในสมัยอาณาจักรจามปา จากนั้นในช่วงสงครามเวียดนาม ฟานซางกลายเป็นที่ตั้งฐานทัพอากาศแห่งหนึ่งของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา โดยญี่ปุ่นเป็นผู้สร้างสนามบินไว้ก่อนแล้วในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และฝรั่งเศสได้เข้ามาใช้ต่อมา ฟานซางได้รับสถานะเมืองในปี พ.ศ. 2550
ภูมิศาสตร์

เมืองฟานซาง-ท้าปจาม ตั้งอยู่ในใจกลางของจังหวัด จังหวัดนิญถ่วน ห่างจากฮานอยไปทางใต้ 1,380 กม. ห่างจากนครโฮจิมินห์ปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 330 กม. ห่างจากญาจางไปทางใต้ 95 กม.
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ฟานซาง ตั้งอยู่ในส่วนใต้สุดของภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ มีภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนาแบบเขตร้อน (As) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ระหว่าง 27 ถึง 28 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 700 ถึง 800 มม. และความชื้นอยู่ที่ประมาณ 70-75%
| ข้อมูลภูมิอากาศของฟานซาง-ท้าปจ่าม> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของฟานซาง-ท้าปจ่าม> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟานซาง-ท้าปจ่าม> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟานซาง-ท้าปจ่าม> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟานซาง-ท้าปจ่าม> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟานซาง-ท้าปจ่าม> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟานซาง-ท้าปจ่าม> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟานซาง-ท้าปจ่าม> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟานซาง-ท้าปจ่าม> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟานซาง-ท้าปจ่าม> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟานซาง-ท้าปจ่าม> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟานซาง-ท้าปจ่าม> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟานซาง-ท้าปจ่าม> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟานซาง-ท้าปจ่าม> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 25.1 (77.2) | 25.4 (77.7) | 26.6 (79.9) | 28.1 (82.6) | 29.3 (84.7) | 29.1 (84.4) | 28.5 (83.3) | 28.6 (83.5) | 27.9 (82.2) | 27.2 (81) | 26.7 (80.1) | 25.6 (78.1) | 27.1 (80.8) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 8.8 (0.346) | 2.8 (0.11) | 12.0 (0.472) | 20.4 (0.803) | 65.6 (2.583) | 61.7 (2.429) | 54.7 (2.154) | 51.2 (2.016) | 138.6 (5.457) | 168.1 (6.618) | 171.0 (6.732) | 83.6 (3.291) | 838.5 (33.012) |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 241.7 | 255.2 | 278.5 | 278.3 | 258.2 | 239.2 | 234.0 | 242.2 | 195.6 | 194.0 | 189.7 | 189.4 | 3,029 |
แหล่งที่มา: Vietnam Institute for Building Science and Technology
วัฒนธรรม > จาม

เมือง ฟานซาง-ท้าปจ่าม กลายเป็นศูนย์กลางในการดำรงรักษาวัฒนธรรมของชาวจาม ชาวจามอาศัยอยู่ในพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมือง โดยปลูกนาข้าว สวนองุ่นและพีช ฝูงแพะและวัวพันธุ์บราห์มัน หอคอย (Thap) ของพวกเขาเป็นอนุสรณ์สถานที่สวยงามสำหรับกษัตริย์และราชินีของพวกเขา มีสถานที่ของชาวจามหลายแห่งที่มีหอคอยทรุดโทรมตามแนวชายฝั่งตอนกลางของเวียดนาม และมีสถานที่สำคัญๆ มากมายในเมืองหมีเซินและญาจาง
การอ้างอิง

↑  "ĐỀ ÁN SẮP XẾP ĐƠN VỊ HÀNH CHÍNH CẤP XÃ GIAI ĐOẠN 2023-2025 CỦA THÀNH PHỐ PHÁN RANG – THÁP CHÀM". 11 November 2024. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2024-04-02. สืบค้นเมื่อ 2024-11-11.{{cite web}}:  CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
↑  Dokras, Dr Uday (2022-01-01). "The Ancient City of PANDURANGA in Vietnam". Indo Nordic Author's Collective.
↑  Griffiths, Arlo; Lepoutre, Amandine; Southworth, William A.; Phần, Thành (2009). "Études du corpus des inscriptions du Campa III, Épigraphie du Campa 2009-2010. Prospection sur le terrain, production d'estampages, supplément à l'inventaire" (PDF). Bulletin de l'École française d'Extrême-Orient (ภาษาฝรั่งเศส). 95–96: 435–497. doi:10.3406/befeo.2008.6118.
↑  Nguyễn, Nhân Thống (2001). "Nguồn gốc các Địa danh Đà Nẵng – Hội An – Nha Trang – Phan Rang". Tạp chí Ngôn ngữ và Đời sống (ภาษาเวียดนาม). 4 (66): 17&40.
↑  "Điều kiện tự nhiên -". prtc.ninhthuan.gov.vn (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
↑  "Vietnam Institute for Building Science and Technology" (ภาษาอังกฤษ).
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฟานซาง-ท้าปจ่าม
11°34′N 108°59′E﻿ / ﻿11.567°N 108.983°E﻿ / 11.567; 108.983
วิหารโปร์การายคอมเพล็กซ์ยามพระอาทิตย์ตกดิน
แจ็บเบอร์ว็อกกี

แจ็บเบอร์ว็อก (The Jabberwock) ภาพโดยจอห์น เทนเนียล ค.ศ. 1871
"แจ็บเบอร์ว็อกกี" (อังกฤษ: Jabberwocky) เป็นกวีไร้สาระที่เขียนโดยลูอิส แคร์รอล เกี่ยวกับการฆ่าสิ่งมีชีวิตนามว่า "เดอะแจ็บเบอร์ว็อก" ในวรรณกรรม อลิซในเมืองกระจก (ค.ศ. 1871) ซึ่งเป็นภาคต่อของ อลิซในแดนมหัศจรรย์ (ค.ศ. 1865)
"แจ็บเบอร์ว็อกกี" ถือเป็นหนึ่งในกวีไร้สาระที่ดีที่สุดในภาษาอังกฤษ โดยมีการใช้คำไร้สาระ (nonsense word) กับคำสร้างใหม่ในภาษาอังกฤษ เช่น "galumphing" และ "chortle".
พจนานุกรมศัพท์

"Jabberwocky"



'Twas brillig, and the slithy toves

Did gyre and gimble in the wabe;

All mimsy were the borogoves,

And the mome raths outgrabe.



"Beware the Jabberwock, my son!

The jaws that bite, the claws that catch!

Beware the Jubjub bird, and shun

The frumious Bandersnatch!"



He took his vorpal sword in hand:

Long time the manxome foe he sought—

So rested he by the Tumtum tree,

And stood awhile in thought.



And as in uffish thought he stood,

The Jabberwock, with eyes of flame,

Came whiffling through the tulgey wood,

And burbled as it came!



One, two! One, two! And through and through

The vorpal blade went snicker-snack!

He left it dead, and with its head

He went galumphing back.



"And hast thou slain the Jabberwock?

Come to my arms, my beamish boy!

O frabjous day! Callooh! Callay!"

He chortled in his joy.



'Twas brillig, and the slithy toves

Did gyre and gimble in the wabe;

All mimsy were the borogoves,

And the mome raths outgrabe.
จาก อลิซในเมืองกระจก (ค.ศ. 1871)
"แจ็บเบอร์ว็อกกี" (ภาษาอังกฤษแบบบริติช)
ดูเพิ่ม

ผลงานในอลิซในแดนมหัศจรรย์
การแปลอลิซในเมืองกระจก
อ่านเพิ่ม

Alakay-Gut, Karen. "Carroll's Jabberwocky". Explicator, Fall 1987. Volume 46, issue 1.
Borchers, Melanie. "A Linguistic Analysis of Lewis Carroll's Poem 'Jabberwocky'". The Carrollian: The Lewis Carroll Journal. Autumn 2009, No. 24, pp. 3–46. ISSN 1462-6519.
Dolitsky, Marlene (1984). Under the tumtum tree: from nonsense to sense, a study in nonautomatic comprehension.  J. Benjamins Pub. Co. Amsterdam, Philadelphia
Gardner, Martin (1999). The Annotated Alice: The Definitive Edition. New York: W .W. Norton and Company.
Green, Roger Lancelyn (1970). The Lewis Carroll Handbook, "Jabberwocky, and other parodies" : Dawson of Pall Mall, London
Hofstadter, Douglas R. (1980). "Translations of Jabberwocky". Gödel, Escher, Bach: An Eternal Golden Braid. New York: Vintage Books. ISBN 0-394-74502-7.
Lucas, Peter J. (1997). "Jabberwocky back to Old English: Nonsense, Anglo-Saxon and Oxford" in Language History and Linguistic Modelling. ISBN 978-3-11-014504-5.
Richards, Fran.  "The Poetic Structure of Jabberwocky".  Jabberwocky: The Journal of the Lewis Carroll Society. 8:1 (1978/79):16–19.
แหล่งข้อมูลอื่น

Essay: "Translations of Jabberwocky". Douglas R. Hofstadter, 1980 from Gödel, Escher, Bach: An Eternal Golden Braid ISBN 0-394-74502-7, Vintage Books, New York
BBC Video (2 mins), "Jabberwocky" read by English actor Brian Blessed
Jabberwocky ที่ยูทูบ read by English author Neil Gaiman
Poetry Foundation Biography of Lewis Carroll
The Lewis Carroll Journal published by The Lewis Carroll Society.
Jabberwocky by composer Sam Pottle
กาเลโก

| กาเลโก |
| --- | --- |

กาเลโกใหญ่สีน้ำตาล (Otolemur crassicaudatus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Primates
อันดับย่อย:: Strepsirrhini
วงศ์ใหญ่:: Lorisoidea
วงศ์:: Galagidae Gray, 1825

สกุลต้นแบบ
Galago 
Genera
  Otolemur   Euoticus   Galago   Sciurocheirus   Galagoides
กาเลโกแห่งการ์เนตต์, Otolemur garnettii
กาเลโก (อังกฤษ: galago /ɡəˈleɪɡoʊ/) หรือ กาลาโก หรือที่เรียกว่า บุชเบบี้ เป็นวงศ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก จัดอยู่ในอันดับไพรเมตหรือลิง เป็นสัตว์หากินกลางคืนที่พบในทวีปแอฟริกา
พฤติกรรมในกลุ่ม

โดยทั่วไป กาเลโกมักใช้ชีวิตตามลำพัง และในกลุ่ม ซึ่งทั้งสองพฤติกรรมนี้ สามารถพบเห็นได้เวลากาเลโกเล่นกัน สัตว์ในวงศ์นี้ มักห้อยโหนไปมาจากกิ่งไม้ ปีนป่ายต้นไม้ หรือโยนขว้างสิ่งของ การละเล่น ได้แก่ การเล่นต่อสู้ การเล่นเสริมสวย และการวิ่งเล่นตามกัน โดยเมื่อเวลาสองตัววิ่งเล่นไล่ตามกัน ทั้งสองมักจะกระโดดและวิ่งไล่กันตามต้นไม้ ตัวที่มีอายุแก่กว่าตัวอื่น มักจะชอบนอนพักตามลำพัง ในขณะที่ตัวที่ยังอายุน้อย มักจะชอบเล่นกันอยู่ในฝูง  พฤติกรรมนี้ สามารถพบเจอได้ในสปีชีส์ Galago garnetti ซึ่งตัวที่เป็นแม่มักจะปล่อยลูกอ่อนหลาย ๆ ตัว ทิ้งไว้ตามลำพังเป็นระยะยาวนาน และมักจะไม่ห้ามลูกอ่อนของตน ถ้าลูกอ่อนจะหนีจากตนไป ตรงกันข้ามกันกับลูก ๆ ซึ่ง พยายามจะตามติดแม่ของตนอย่างใกล้ชิด และจะเป็นฝ่ายเริ่มต้นการสื่อสารกับแม่ก่อน
พฤติกรรมการเสริมสวย มีความสำคัญยิ่งกับชีวิตประจำวันของกาเลโก โดยส่วนใหญ่มักจะเสริมสวยตนเอง ก่อนการพักผ่อนและขณะการพักผ่อน การเสริมสวย เป็นพฤติกรรมของตัวผู้เท่านั้น โดยตัวเมียมักจะไม่ยอมให้ตัวผู้เสริมสวยมัน