stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คลองดำเนินสะดวก
ประวัติ

จุดเริ่มต้นของคลองดำเนินสะดวกเริ่มขึ้นเมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ได้ทรงพระราชดำริ เห็นว่าการคมนาคมที่ไปมาระหว่างพระนครกับสมุทรสาครมีคลองภาษีเจริญที่ทำการสัญจรไปมาได้สะดวก แต่ถ้ามีคลองระหว่างกรุงเทพฯ สมุทรสงคราม และราชบุรีก็จะสะดวกขึ้นอีกเป็นอันมาก โดยอาศัยแม่น้ำแม่กลองและแม่น้ำท่าจีนเป็นสื่อกลางในการขุดคลองเชื่อม
ในปีขาล อัฐศก จ.ศ.1228 ร.ศ.85 ตรงกับปี พ.ศ. 2409 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ที่พระสมุหกลาโหม เป็นผู้อำนวยการขุดคลอง ที่เชื่อมจากแม่น้ำท่าจีนเริ่มจากปากคลองบางยาง ตำบลบางยาง อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร กับแม่น้ำแม่กลอง ตำบลบางนกแขวก อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม โดยมีสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ เป็นผู้ควบคุมดูแล และใช้กำลังของทหาร ข้าราชการ ชาวบ้าน และชาวจีนร่วมกันขุด โดยใช้กำลังของคนล้วนๆ ใช้วิธีขุดระยะหนึ่งแล้วเว้นไว้ระยะหนึ่ง ให้น้ำเซาะดินที่ไม่ได้ขุดพังไปเอง
เมื่อขุดคลองสำเร็จแล้ว จึงนำแผนขึ้นทูลเกล้า ถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ซึ่งทรงเห็นว่าเป็นคลองที่มีเส้นตรง ได้รับความสะดวกในการสัญจร จึงพระราชทานนามคลองที่ขุดใหม่นี้ว่า “ คลองดำเนินสะดวก ” และได้ทำพิธีเปิดใช้คลองนี้เมื่อวันจันทร์ เดือน 7 ขึ้น 4 ค่ำ จ.ศ.1230 ร.ศ.87 ตรงกับวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2411
หลังจากนั้นมา ตลิ่งก็ถูกน้ำกัดเซาะ ซึ่งเป็นผลจากคลื่นเรือประเภทต่างๆ ทำให้คลองขยายกว้างเป็น 10 วาถึง 20 วา ด้วยขนาดและความยาวของคลอง ประกอบกับเป็นคลองตัดตรงไปยังหลายพื้นที่ ทำให้มีเจ้านายผู้ใหญ่และชาวบ้านมากมายมาจับจองที่ดินซึ่งรกร้าง พร้อมขุดคลองซอยแยกเข้าสู่พื้นที่ของตน พื้นที่รกร้างเหล่านั้นจึงกลายเป็นเรือกสวนไร่นาในเวลาต่อมา
งบประมาณในการขุดคลองดำเนินสะดวก

งบประมาณในการขุดคลองดำเนินสะดวก ใช้งบประมาณ 1,400 ชั่ง เป็นเงิน 112,000 บาท โดยเป็นทรัพย์สินของ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จำนวน 400 ชั่ง สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ จำนวน 1,000 ชั่ง  และเนื่องจากสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์เป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่ รัชกาลที่ 4 จึงทรงอนุญาตให้ท่านและคนในสายสกุลบุนนาคเข้าจับจองที่ดิน 2 ฝั่งคลอง สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ ยังได้สร้างวัดขึ้นแห่งหนึ่งเป็นอนุสรณ์ชื่อว่า วัดปราสาทสิทธิ์ธิดาราม หรือวัดปราสาทสิทธิ์ กับปราสาทหลังเล็กๆริมคลอง วัดนี้ถือเป็นวัดแรกริมฝั่งคลองดำเนินสะดวก ปัจจุบันตั้งอยู่เกือบกึ่งกลางความยาวของคลอง ในเขตตำบลปราสาทสิทธิ์ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี
การคมนาคมขนส่ง

หลังจากที่เปิดใช้คลองดำเนินสะดวกแล้ว คลองก็เต็มไปด้วยเรือนานาชนิดที่สัญจรไปมาไม่เว้นแม้แต่เวลากลางคืน
ปี พ.ศ. 2472 กรมชลประทานได้ก่อสร้างประตูน้ำบางยาง ในอ.บ้านแพ้ว จ.สมุทรสาคร และประตูน้ำบางนกแขวก ในอ.บางคนที จ.สมุทรสงคราม
จนถึงสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2กองทัพญี่ปุ่นใช้คลองดำเนินสะดวกลำเลียงขนส่งอาหารและอาวุธต่างๆไปยังจังหวัดกาญจนบุรี
ส่งผลให้ฝ่ายพันธมิตรทิ้งระเบิดทำลายประตูน้ำทั้งสอง เพื่อตัดเส้นทางของญี่ปุ่นลง
หลังสงครามสิ้นสุด กรมชลประทานได้ซ่อมแซมประตูน้ำทั้งสองขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2489 และได้พบลูกระเบิดสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 จมอยู่บริเวณก้นคลอง จำนวน 3 ลูก และขณะนำดินระเบิดออกจากลูกระเบิดได้เกิดระเบิดขึ้น 1 ลูก ทำให้มีผู้เสียชีวิต 2 คน
ประตูน้ำ ทั้ง 2 แห่งกว้าง 6 เมตร สูง 5 เมตร สร้างขึ้นเป็นทางปล่อยเรือเข้าออกคลองซึ่งมีมากมายในสมัยก่อน และยังสามารถกั้นน้ำเค็มที่จะทำลายผลผลิตของชาวบ้านได้อีกด้วย
นับแต่นั้นมาคลองดำเนินสะดวกเป็นเส้นทางหลักที่สำคัญที่สุดของชาวบ้าน มีคลองซอย มากกว่า 200 สาย ลำคลองต่างๆแทบจะไม่เคยว่างเว้นจากเรือที่สัญจรไปมาอย่างไม่ขาดสาย
กระทั่งระยะหลังมีการตัดถนนใหม่ๆ มากมาย ย่นระยะทางให้สั้นลงและเข้าถึงทุกที่ ชาวบ้านจึงหันมาใช้ถนนแทน
ตลาดน้ำในคลองดำเนินสะดวก

ในสมัยโบราณตลาดน้ำจะมีเพียงไม่กี่ครั้งใน 1 เดือน ตามระดับน้ำที่ขึ้นลงตลอดเวลา จึงจำเป็นต้องมีตลาดน้ำมากมายหลายแห่งในละแวกเดียวกัน โดยมากจะมีติดๆ กัน เรียกว่า นัด ดังนั้นคลองดำเนินสะดวกจึงเป็นที่ตั้งของตลาดน้ำหลายแห่ง ตลาดน้ำที่เกิดขึ้นเป็นแห่งแรกคือ ตลาดน้ำดำเนินสะดวก ปากคลองลัดพลี เป็นคลองที่ลัดเข้าตัวจังหวัดราชบุรีได้โดยไม่ต้องผ่านประตูน้ำ แต่เดิมมีชื่อเรียกว่า นัดศาลาห้าห้อง นัดศาลาแดง หรือนัดหลักแปด เพราะเดิมสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ให้ปลูกศาลาเป็นไม้มี 5 ห้อง หลังคามุงกระเบื้องสีแดงเป็นที่พักคนงาน ต่อมากลายเป็นตลาดสำคัญคู่กับนัดปากคลองฝั่งแม่น้ำแม่กลอง (นัดปากคลองมีวัน 1 6 และ 11 ค่ำ นัดดำเนินสะดวกมีวัน 2 7 และ 12 ค่ำ) นอกจากนี้ในปี พ.ศ. 2447 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ยังได้เสด็จประพาสต้นตลาดน้ำแห่งนี้อีกด้วย  ในช่วงปี พ.ศ. 2500 ตลาดน้ำขยายพื้นที่กินบริเวณตั้งแต่ปากคลองลัดพลี ไปตามคลองดำเนินสะดวกยาวหลายกิโลเมตร ในสมัยนั้นตลาดน้ำดำเนินสะดวก มีอยู่ 3 จุด คือ ที่ปากคลองลัดพลี ปากคลองโพธิ์หัก หรือคลองบัวงาม และที่ปากคลองศรีสุราษฎร์  และยังทำให้เกิดตลาดน้ำใหม่สร้างเพื่อการท่องเที่ยวโดยเฉพาะอย่างคลองต้นเข็ม หลังจากนั้นมาตลาดน้ำที่มีมาแต่เดิมก็ถูกลดความสำคัญลงไป เหลือเพียงตลาดน้ำเพื่อการท่องเที่ยวเท่านั้น ตลาดน้ำคลองลัดพลีในปัจจุบันได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ อยู่ตรงข้ามกับตลาดน้ำคลองต้นเข็ม ซึ่งเป็นที่รู้จักโด่งดังไปทั่วโลก
ตลาดน้ำที่สำคัญในคลองดำเนินสะดวกได้แก่
ตลาดน้ำดำเนินสะดวก หรือ ตลาดน้ำคลองต้นเข็ม
ตลาดน้ำคลองลัดพลี หรือ ตลาดน้ำเหล่าตั๊กลัก
ตลาดน้ำหลักห้า หรือ ตลาดน้ำคลองโพธิ์หัก
ตลาดน้ำบ้านแพ้ว
ลำคลองสาขา

คลองลัดพลี
คลองขุนพิทักษ์
คลองต้นตาล
คลองตาหลวง
คลองบางคนที
คลองบัวงาม
สถานที่สำคัญริมคลองดำเนินสะดวก

วัดบางยาง
วัดสวนส้ม
วัดหลักสองราษฎร์บำรุง
วัดใหม่ราษฎร์นุกูล
วัดธรรมจริยาภิรมย์
วัดปราสาทสิทธิ์ (วัดหลักห้า)
วัดหลักสี่ราษฎร์สโมสร
วัดแม่พระสายประคำ (โบสถ์วันทามารีอา)
วัดหลักหกรัตนาราม
วัดอุบลวรรณาราม
วัดโชติทายการาม
วัดเจริญสุขาราม
ศาลเจ้าเม่งซวงเซี่ยงตั๊ว
ศาลเจ้ากิมเซี่ยงกง
ศาลเจ้าท่งเฮงตั๊ว
โรงเจศาลเจ้าแม่ธรณี (ตี่บ้อเนี้ย)
โรงเจฮะอี๊ตั๊ว
อาสนวิหารแม่พระบังเกิด บางนกแขวก
วัดปราสาทสิทธิ์
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

| --- | --- |
Faculty of Education, Kasetsart University

สถาปนา: 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512; 55 ปีก่อน (2512-11-28)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณบดี: ผศ.ดร.อุดมลักษม์ กูลศรีโรจน์
ที่อยู่: 50 ถนนงามวงศ์วาน แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900
สี:   สีม่วง
เว็บไซต์: edu.ku.ac.th

คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เปิดการเรียนการสอนในวิทยาเขตบางเขน และมีโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา เป็นสถานปฏิบัติการฝึกหัดนิสิตของคณะ
ประวัติ

คณะศึกษาศาสตร์ได้รับการสถาปนาขึ้นในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 ในระยะแรกนั้น เปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาตรี สาขาวิชาศึกษาศาสตร์-เกษตร หลักสูตร 2 ปี สาขาวิชาศึกษาศาสตร์-พลศึกษา และรับโอนหลักสูตรปริญญาโท สาขาวิชาคุรุศาสตร์เกษตร และสาขาวิชา ส่งเสริมการเกษตร มาจากคณะเกษตร และใน พ.ศ. 2527 ได้มีโอนสาขาวิชาส่งเสริมการเกษตร กลับไปยังคณะเกษตรอีกครั้ง
เมื่อธนาคารโลกได้อนุมัติให้เงินกู้แก่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เพื่อพัฒนาการเรียนการสอนจนได้ใช้พื้นที่เต็มเกษตรกลางบางเขนแล้ว จึงได้มีการขยายการเรียนการสอนไปยังวิทยาเขตกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม โดยให้นิสิตหลักสูตร วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาศึกษาศาสตร์เกษตร (บางปีเป็น ศิกษาศาสตรบัณฑิต สาขาเกษตรศาสตร์) โดยเริ่มย้ายชั้นปีที่ 3 และ 4 ในภาคปลาย ปีการศึกษา 2522 เป็นต้นมา ภายหลัง พ.ศ. 2546 จึงได้มีโครงการปรับเปลี่ยน ในส่วนของการขยายงาน ณ วิทยาเขตกำแพงแสน เป็นคณะศึกษาศาสตร์ กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และใน พ.ศ. 2550 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้อนุมัติเปลี่ยนชื่อคณะศึกษาศาสตร์ กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นคณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หน่วยงาน

ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะศึกษาศาสตร์
| --- | --- |
 สำนักเลขานุการ เก็บถาวร 2017-11-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  ภาควิชาการศึกษา  ภาควิชาจิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว[ลิงก์เสีย]  ภาควิชาเทคโนโลยีการศึกษา เก็บถาวร 2010-03-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  ภาควิชาพลศึกษา[ลิงก์เสีย]  ภาควิชาอาชีวศึกษา เก็บถาวร 2010-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา:  ศูนย์คอมพิวเตอร์เพื่อการศึกษา  ศูนย์วิจัยและบริการวิชาการ  ศูนย์ปฏิบัติการค้นคว้าและเผยแพร่หลักวิชาศึกษาศาสตร์ตามแนวพุทธศาสตร์  ศูนย์ปฏิบัติการฝึกประสบการณ์วิชาชีพศึกษาศาสตร์ เก็บถาวร 2017-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  ศูนย์ศึกษาและพัฒนาการจัดการศึกษาพิเศษ "คุณพุ่ม"  ศูนย์บัณฑิตศึกษา ภาคพิเศษ  ศูนย์การศึกษาเชิงหรรษา  ศูนย์พัฒนาสุขภาพและทักษะกลไกการเคลื่อนไหว  ศูนย์พัฒนาและบริการรายวิชากิจกรรมพลศึกษา[ลิงก์เสีย]
หลักสูตร

| ระดับปริญญาตรี | ระดับปริญญาโท | ระดับปริญญาเอก |
| --- | --- | --- |
|  หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต (ศษ.บ.) สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ วิชาเอกการสอนภาษาอังกฤษ  วิชาเอกการสอนคณิตศาสตร์  วิชาเอกวิทยาศาสตร์ทั่วไป  วิชาเอกวิทยาศาสตร์ทั่วไป-เคมี  วิชาเอกวิทยาศาสตร์ทั่วไป-ชีววิทยา  วิชาเอกวิทยาศาสตร์ทั่วไป-ฟิสิกส์  วิชาเอกการสอนภาษาไทย  วิชาเอกพาณิชยศาสตรศึกษา  วิชาเอกเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการศึกษา  วิชาเอกคหกรรมศาสตรศึกษา  สาขาวิชาพลศึกษา  สาขาวิชาสุขศึกษา |  หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)  สาขาวิชานันทนาการ (ภาคพิเศษ)  สาขาวิชาสุขศึกษา (ภาคปกติและภาคพิเศษ) หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.) สาขาวิชาการศึกษานอกระบบเพื่อพัฒนาสังคม (ภาคพิเศษ)  สาขาวิชาคหกรรมศาสตรศึกษา (ภาคพิเศษ)  สาขาวิชาจิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว (ภาคปกติและภาคพิเศษ)  สาขาวิชาพลศึกษา (ภาคปกติและภาคพิเศษ) หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (ศษ.ม.) สาขาวิชาการบริหารการศึกษา (ภาคปกติและภาคพิเศษ)  สาขาวิชาการวิจัยและประเมินทางการศึกษา (ภาคปกติและภาคพิเศษ)  สาขาวิชาการศึกษาพิเศษ (ภาคพิเศษ)  สาขาวิชาการสอนคณิตศาสตร์ (ภาคปกติและภาคพิเศษ)  สาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา (ภาคปกติและภาคพิเศษ)  สาขาวิชาบริหารธุรกิจศึกษา (ภาคปกติและภาคพิเศษ)  สาขาวิชาปฐมวัยศึกษา (ภาคปกติและภาคพิเศษ)  สาขาวิชาพัฒนอาชีวศึกษา (ภาคพิเศษ)  สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ศึกษา (ภาคปกติและภาคพิเศษ)  สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน (ภาคปกติและภาคพิเศษ) |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)  สาขาวิชาการศึกษานอกระบบเพื่อพัฒนาสังคม (ภาคพิเศษ)  สาขาวิชาการส่งเสริมสุขภาพและสุขศึกษา (ภาคพิเศษ)  สาขาวิชาพลศึกษา (ภาคพิเศษ)  สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ศึกษา (ภาคพิเศษ)  สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน (ภาคปกติและภาคพิเศษ) หลักสูตรศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต (ศศ.ด) สาขาวิชาอาชีวศึกษา (ภาคพิเศษ) หลักสูตรศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต (ศษ.ด.) สาขาวิชาการบริหารการศึกษา (ภาคปกติและภาคพิเศษ)  สาขาวิชาการวิจัยและประเมินทางการศึกษา (ภาคปกติและภาคพิเศษ)  สาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา (ภาคปกติและภาคพิเศษ) |
ทำเนียบคณบดี

นับแต่คณะศึกษาศาสตร์ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2512 จนถึงปัจจุบัน มีผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี ดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ทำเนียบคณบดีคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 
|  รายนามคณบดี |  ระยะเวลาในการดำรงตำแหน่ง  |  |
| 1. ศาสตราจารย์ ดร.ประเสริฐ ณ นคร | พ.ศ. 2512 - พ.ศ. 2514 |  |
| 2. ศาสตราจารย์ ดร.อุบล เรียงสุวรรณ | พ.ศ. 2514 - พ.ศ. 2519 |  |
| 3. ศาสตราจารย์ ดร.บุญธรรม จิตต์อนันต์ | พ.ศ. 2519 - พ.ศ. 2523 |  |
| 4. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.รุ่ง เจนจิต | พ.ศ. 2523 - พ.ศ. 2527 |  |
| 5. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ยุพา วีระไวทยะ | พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2535 |  |
| 6. รองศาสตราจารย์ ดร.สุพิตร สมาหิโต | พ.ศ. 2535 - พ.ศ. 2543 |  |
| 7. รองศาสตราจารย์ ดร.พนิต เข็มทอง | พ.ศ. 2543 - พ.ศ. 2551 |  |
| 8. รองศาสตราจารย์ ดร.พรทิพย์ ไชยโส | พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2555 |  |
| 9. รองศาสตราจารย์ ดร.สุรชัย จิวเจริญสกุล | พ.ศ. 2555 - พ.ศ. 2559 |  |
| 10. รองศาสตราจารย์ ดร.ปัทมาวดี เล่ห์มงคล | พ.ศ. 2559 - พ.ศ.2567 |  |
| 11.ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อุดมลักษม์ กูลศรีโรจน์ | พ.ศ.2567-ปัจจุบัน |  |

หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
บุคคลที่มีชื่อเสียง

ดูเพิ่ม: รายนามบุคคลจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ศ.ดร.สำเนาว์ ขจรศิลป์ (บุคลากร) อดีตรองอธิการบดีฝ่ายกิจการนิสิต อาจารย์ที่จบการศึกษาด้านกิจการนิสิตนักศึกษาคนแรกของประเทศไทย
ศ.ดร.บุญเรียง ขจรศิลป์ (บุคลากร) รางวัลอาจารย์ดีเด่นแห่งชาติ ปี พ.ศ. 2548 สาขาสังคมศาสตร์จากที่ประชุมประธานสภาอาจารย์มหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย (ปอมท.)
รศ.ดร.สุพิตร สมาหิโต (บุคลากร) คณะกรรมการโอลิมปิคแห่งประเทศไทย นายกสมาคมสตรีกับกีฬา รางวัลศิษย์เก่าดีเด่นของมหาวิทยาลัยแห่งรัฐโอเรกอน (Oregon State University)
ดร.สุริยะใส กตะศิลา (ศิษย์เก่า) รองคณบดีฯวิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต,ผู้อำนวยการสถาบันปฏิรูปประเทศไทย,อดีตเลขาธิการพรรคการเมืองใหม่
เกียรติพงษ์ รัชตเกรียงไกร (ศิษย์เก่า) โค้ชกีฬาวอลเลย์บอลทีมชาติ
ดาวน้อย สุทธิพันธ์ (ศิษย์เก่า) โค้ชกีฬาบาสเก็ตบอลทีมชาติ
โชคชัย พิสิฐวุฒินันท์ (ศิษย์เก่า) อดีตนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติ, เทรนเนอร์มวยสากลอาชีพ
สิปป์บวร แก้วงาม (ศิษย์เก่า) ผู้อำนวยการสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ
ฟอร์ด โมเดลที

| ฟอร์ด โมเดลที |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ฟอร์ดมอเตอร์
ฟอร์ด โมเดลที (อังกฤษ: Ford Model T) เป็นรถยนต์ที่ผลิตโดยบริษัทฟอร์ดมอเตอร์ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1908 ถึงวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1927 โดยทั่วไปถือว่าเป็นรถยนต์รุ่นแรกที่มีราคาไม่แพง ซึ่งทำให้คนอเมริกันชนชั้นกลางสามารถเดินทางโดยรถยนต์ได้ ราคาที่ค่อนข้างต่ำนั้นเป็นผลมาจากการผลิตอันมีประสิทธิภาพของฟอร์ดซึ่งรวมถึงการผลิตผ่านสายการผลิตแทนการประกอบด้วยมือทีละชิ้น จากการผลิตจำนวนมากและมีคุณภาพทำให้ราคาลดลงจาก 780 ดอลลาร์ในปี 1910 (เทียบเท่า 25,506 ดอลลาร์ในปี 2023) มาเป็น 290 ดอลลาร์ในปี 1924 (5,156 ดอลลาร์ในปี 2023) ออกแบบโดยวิศวกร 3 คน คือ Joseph A. Galamb (เป็นวิศวกรหลัก)
การมาของรถยนต์ ฟอร์ด โมเดลที ต่ออุตสาหกรรมเทคโนโลยีของชาวอเมริกัน เป็นความสำเร็จอย่างยิ่งของ เฮนรี่ ฟอร์ด และสหรัฐอเมริกา ต่อจากนั้นมา รถยนต์ของเขาเป็นที่ต้องการวงกว้างในตลาดของอุตสาหกรรมเทคโนโลยีทั้งยุโรปและสหรัฐอเมริกา ซึ่งกำลังเป็นยุคที่บุกเบิกอุตสาหกรรมเทคโนโลยีทุกชนิด และยังทำเงินให้เขาขึ้นทำเนียบเศรษฐี พร้อมกับทำเงินให้ประเทศของเขา และยังเป็นความสำเร็จชิ้นแรกๆ ของบริษัทฟอร์ดที่เขาก่อตั้งขึ้น
คุณสมบัติ

เครื่องยนต์ 20 แรงม้า
ระบบขับเคลื่อน ขับเคลื่อนล้อหลัง
ความจุเชื้อเพลิง 10 แกลลอน
ดูเพิ่ม

รถยนต์คลาสสิก
คัง จี-ฮวัน

| คัง จี-ฮวัน |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 20 มีนาคม พ.ศ. 2520 (47 ปี) Cho Tae Gyu
อาชีพ: นักแสดง
คัง จี-ฮวัน (อักษรโรมัน: Kang Ji-hwan; เกาหลี: 강지환; อาร์อาร์: Gang Ji-hwan; เอ็มอาร์: Kang Chihwan) หรือชื่อจริงว่า โช แท-กยู (เกาหลี: 조태규; อาร์อาร์: Jo Tae-gyu; เอ็มอาร์: Cho T'aegyu; 20 มีนาคม 2520 — ) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ สังกัดแจมโบเอนเตอร์เทนเมนต์ (Jambo Entertainment)
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

2014 KBS2 Big Man,ประเภท : ประโลมโลก แก้แค้น,8 เม.ย. 2557 - 17 มิ.ย. 2557 ,รับบทเป็น Kim Ji Hyuk คิมจีฮยอก
2011 SBS Lie To Me,เริ่มออกอากาศ: 2011-May-09 to 2011-June-28
2009 SBS My Love, Ugly Duckling ( Tele-Cinema)
2009 Relation of Face Mind and Love,The (Telecinema ,SBS)
2009 Style (SBS) ดารารับเชิญ ตอนที่ 6
2008 Hong Gil Dong , The Hero : ฮงกิลดอง จอมโจร...โดนใจ (KBS2)
2007 Capital Scandal (KBS2)
2006 90 Days, Falling in Love Days : 90วัน ขอเพียงฉันได้รักเธอ (MBC)
2006 Exhibition of Fireworks : สาว (เกือบ) ใส ยังมีไฟอยู่ (MBC)
2005 Be Strong! Geum Soon : กึมซุน ลุ้นหัวใจให้รักเธอ (MBC) ~พระเอกเรื่องแรกจ้า~
2004 Save the Last Dance for Me : ปลายฝันรักนั้นคือเธอ (SBS)
2004 Youth! Fly To The Sky (KBS2)
2004 More Beautiful Than a Flower (KBS2)
2003 Nonstop 4 (MBC)
[2003] Summer Scent : อุ่นไอรัก...หัวใจดวงเดิม (KBS2)
ผลงาน > ภาพยนตร์

2009 My Girlfriend is an Agent [7 Grade Civil Servant]
2008 Rough Cut [Movie is Movie]
2005 Host and Guest
ผลงาน > ละครเวที

2004 Grease
2002 Rocky Horror
ผลงาน > ภาพยนตร์โฆษณา

2009 Lotte Duty Free Shops
2005 Lotte Chocolate
2005 Crown Bakery
2005 002sky Telecom
2004 ACE Biscuit
2004 LG Telecom
2004 SK Telecom
รางวัล

2005 MBC Drama Awards Best Newcomer award - for Be Strong Geum-soon
2005 MBC Drama Awards Excellent Actor award - for Be Strong Geum-soon
2007 KBS Drama Awards Excellent Actor award - for Capital Scandal
2007 KBS Drama Awards Best Couple ( with Han Ji Min) - for Capital Scandal
2008 44th Baeksang Arts Awards Male Popularity Award for Drama - for Hong Gil Dong
2008 28th Critic's Choice Awards Best New Actor - for Rough Cut
2008 29th Blue Dragon Awards Best New Actor - for Rough Cut
2008 7th Korean Film Awards Best New Actor - for Rough Cut
2008 4th Innolife Awards Best Next Generation Hallyu Actor
2008 KBS Drama Awards Netizen Award for Hong Gil Dong
2008 KBS Drama Awards Best Couple Award ( with Sung Yuri) - for Hong Gil Dong
2009 45th Baeksang Arts Awards Best New Actor - for Rough Cut
นาฏศิลป์ในประเทศกัมพูชา

การแสดงกัมพูชา บน-ล่าง: (บน)  (โขนเขมร) ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร รัชกาลที่ 109 แห่งกัมพูชา, (ล่าง) ระบำพระราชทรัพย์
นาฏศิลป์ในประเทศกัมพูชา หรือ โรบัม (เขมร: របាំ) แบ่งได้เป็นสามประเภท คือ นาฏศิลป์ชั้นสูงของราชสำนัก ระบำพื้นบ้าน และระบำในงานสังคมต่าง ๆ
ประวัติ

นาฏศิลป์กัมพูชาได้ปรากฎในช่วงอาณาจักรฟูนันสืบเนื่องมาถึงอาณาจักรเจนละและก่อนสมัยอาณาจักรพระนคร หลักฐานปรากฏครั้งแรกตั้งแต่สมัยก่อนพระนคร เป็น รูปปั้นดินเหนียวสมัยนครบุรี (Angkor borei) ค้นพบที่จังหวัดตาแก้ว ในช่วง ค.ศ. 540-800 เป็นรูปบุคคลร่ายรำ และมีหลักฐานจารึกที่กล่าวถึง "คนรำ" เป็นภาษาเขมร ในจารึกสมัยพระนคร (ค.ศ. 825-ราวคริสต์ศตวรรษที่ 14) โดยราชสำนักเขมรโบราณได้เริ่มรับอารยธรรมอินเดีย ปรากฎหลักฐานจากการพบคำสันสกฤต "ภาณิ" ซึ่งหมายถึงการแสดงเล่าเรื่อง และภาพสลักจำนวนมากในปราสาทหิน มีการร่ายรำ การแสดง เป็นเรื่องการแสดงธรรมดาทั้วไปสำหรับการบันเทิงในราชสำนักและราษฎร ในจารึกที่กล่าวถึงข้าพระที่ประจำศาสนสถานนั้นมักมี "คนรำ" ประจำอยู่ด้วย ส่วนการแสดงพื้นบ้าน (การรำละเล่นพื้นบ้าน) สำหรับราษฎรนั้นสันนิษฐานว่ามีวิวัฒนาการพร้อมๆกับการแสดงในพระราชสำนัก
นาฏศิลป์กัมพูชาได้มีวิวัฒนาการแลกเปลี่ยนกับสยามในช่วงหลังอาณาจักรพระนคร ในช่วงยุคอาณาจักรเขมรละแวก (สมัยละแวก) จนถึงอาณาจักรเขมรอุดง (สมัยอุดง) เรื่อยมา จนถึงในช่วงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ได้ทรงพยายามลดอิทธิพลของไทยสยามในการแสดงราชสำนักลง ตลอดจนถึงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (ครองราชย์ครั้งแรก) และรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต การแสดงระบำเทพอัปสราได้รับการอุปภัมป์อย่างมากในสมเด็จพระมหากษัตริยานี สีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ กุสุมะ นารีรัตน์ สิรีวัฒนา
ในช่วงรัฐประหารในประเทศกัมพูชา พ.ศ. 2513 ของนายพลลอน นอล ได้มีการล้มล้างพระราชอาณาจักรกัมพูชาทำให้ระบอบราชอาณาจักรภายใต้พรรคสังคมราษฎรนิยมของพระนโรดม สีหนุลง มีการลดบทบาทพระมหากษัตริย์และเปลี่ยนการปกครองเป็นสาธารณรัฐเขมรจนถึงยุคเขมรแดงได้มีการกวาดล้างปัญญาชนจำนวนมากทำให้นาฏศิลป์ต้องสะดุดหยุดลงในช่วงระยะนี้และได้รับการฟื้นฟูต่อมาในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (ครองราชย์ครั้งที่สอง) ช่วงนายกรัฐมนตรีสมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์และในสมัยการบริหารของสมเด็จอัครมหาเสนาบดี เดโช ฮุน เซนในภายหลัง
รูปหล่อแสดงการร่ายรำพบที่นครวัด เมืองพระนคร
รูปหล่อร่ายรำรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7
นาฏศิลป์ชั้นสูง (พระราชสำนักเขมร)

เป็นการแสดงที่เกิดขึ้นในราชสำนัก ใช้วงพิณพาทย์บรรเลงประกอบ ภายหลังได้แพร่หลายและกลายเป็นเอกลักษณ์ของกัมพูชา เช่น ระบำเทพอัปสร ระบำเปรียะห์เรียชโทรป
การแสดงกัมพูชา บน-ล่าง: (บน) ภาพสลักนางอัปสรที่นครวัด, (ล่าง) ภาพระบำที่นครธม
รูปแบบศิลปะการแสดงชั้นนำของกัมพูชาคือ นาฏศิลป์เขมร หรือ "ระบำพระราชทรัพย์" ซึ่งเป็นรูปแบบนาฏศิลป์ที่มีสไตล์สูงซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากราชสำนัก นาฏศิลป์เขมรดั้งเดิมแสดงและดูแลโดยผู้เข้าร่วมในพระราชวัง การเต้นรำคลาสสิกเขมรได้รับการแนะนำให้รู้จักกับประชาชนทั่วไปในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 และได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมกัมพูชา โดยมักแสดงในช่วงกิจกรรมสาธารณะ วันหยุด และสำหรับนักท่องเที่ยวที่มาเยือนกัมพูชา
การแสดงประกอบด้วยนักเต้นที่แต่งกายอย่างประณีต โดยแสดงท่าทางช้าๆ และเป็นรูปเป็นร่าง ร่วมกับดนตรีประกอบของวงดนตรี วงพิณพาทย์ ละครคลาสสิกประกอบด้วยการเต้นรำเพื่อบรรณาการหรือการวิงวอนต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์และการจัดทำเรื่องราวดั้งเดิมและบทกวีมหากาพย์ เช่น เรียมเกร์ การเต้นรำคลาสสิกที่มีการแสดงมากที่สุดสองรายการ ได้แก่ ระบำชวนปอ ("ระบำปรารถนา") และ ระบำเทพอัปสรา ("ระบำอัปสรา")
ชื่ออื่นของนาฏศิลป์เขมร ได้แก่ "การเต้นรำในราชสำนักกัมพูชา" และ "บัลเล่ต์หลวงแห่งกัมพูชา" แม้ว่าคำหลังอาจหมายถึงคณะนาฏศิลป์แห่งชาติของกัมพูชาก็ได้ ในภาษาเขมร มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "ระบำพระราชทรัพย์" (របាំព្រះរាជទ្រព្យ, แปลว่า "การเต้นรำที่มั่งคั่งร่ำรวยแห่งราชสำนัก") หรือ ละครพระราชทรัพย์ (ល្ខោនព្រះរាជទ្រព្យ, แปลว่า "ละครแห่งความมั่งคั่งแห่งพระมหากษัตริย์") บางครั้งก็เรียกว่า ละครหลวง (ល្ខោនហ្លួង, แปลว่า "ละครของพระมหากษัตริย์") ในสมัย​​รัฐประหารในประเทศกัมพูชา พ.ศ. 2513ของนายพลลอน นอล ประเพณีการเต้นรำถูกเรียกว่า "ละครกบัคโบราณเขมร" (ល្ខោនក្បាច់បូរាណខ្មែរ แปลว่า "โรงละครเขมรแบบโบราณ"), แสดงให้เห็นถึงการลดบทบาทของราชสำนักและทำให้ห่างไกลจากมรดกของราชวงศ์
นาฏศิลป์ชั้นสูง (พระราชสำนักเขมร) > การแสดงในพระราชสำนัก

ละโคนโขล (เรียมเกร์) (รามเกียรติ์)
ระบำพระทองนางนาค (ตำนานพระทอง-นางนาค)
ระบำเทพอัปสรา (ระบำอัปสรา)
ระบำเทพมโนรมย์
ระบำชวนปอ (ระบำปรารถนา)
ระบำนางสุพรรณมัจฉา  (นางสุพรรณมัจฉา)
ระบำมณีเมขลา (นางเมขลา)
ระบำขุนหลวง
Robam Phlet (ระบำพัด)
Robam Makor
ระบำลิเก (ยี่เก ลิเกเขมร)
Robam Ayai Chlay Chlong
Robam Buong Suong (Prayer Dance)
Robam Monosenchetna (Sentimental Dance)
Robam Preah Chenovong Neang Preah Kesor
ระบำเทพอัปสรา
สมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวีทรงแสดง ระบำชวนปอ  ("ระบำปรารถนา")  (พ.ศ. 2508)
ระบำมณีเมขลา (เมขลา)
ระบำพื้นบ้าน

เป็นนาฏศิลป์ที่ใช้แสดงในกลุ่มประชาชนทั่วไป และชนเผ่าต่างๆของกัมพูชา เช่น ชาวจาม เขมรบน และการแสดงของชาวนาและกรรมกร ส่วนใหญ่ใช้วงมโหรีบรรเลงประกอบ บางส่วนเกี่ยวข้องกับความรักและนิทานพื้นบ้าน เช่น
ระบำเกนียกไพลิน เป็นการแสดงของชาวกุลาในเมืองไพลิน
เสนียกโตเซีย เป็นระบำที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ชนิดต่างๆ มีต้นกำเนิดมาจากชาวเปียร์ในจังหวัดโพธิสัตว์
ระบำก็อมบาเรียน คล้ายกับรำลาวกระทบไม้ของไทย เป็นการแสดงระบำที่มีไม้ไผ่กระทบกันเป็นจังหวะ บ้างว่ามาจากการแสดงของชาวกุย บ้างว่าได้รับอิทธิพลจากประเทศฟิลิปปินส์
ระบำโทรต เป็นระบำที่กล่าวถึงพรานกับกวาง
ชยัม เป็นการแสดงแบบเขมรแท้ มีการแสดงตลกและใช้เด็กหญิงที่สวยงาม นิยมแสดงในวันหยุด
การแสดงทางสังคม

เป็นการแสดงในโอกาสที่พบปะทางสังคม เช่น รำวง รำบัจ รำสาละวัน ช็อกกระเปียส และลำเลียบ ได้รับการช่วยเหลือในการฝึกฝนจากสยามในการฟื้นฟูศิลปะ
แหล่งข้อมูลอื่น

Archival footage of Dance: The Spirit of Cambodia performing Reamker at Jacob's Pillow in 2001
Popular Khmer Dances เก็บถาวร 2005-10-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (social activity dances)
Types of Khmer dance เก็บถาวร 2007-06-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ระบำพื้นบ้านในกัมพูชา
ระบำพื้นบ้านกัมพูชาที่เกี่ยวข้องกับสุ่มจับปลา เป็นส่วนหนึ่งของการแสดงศิลปะพื้นบ้านที่วอชิงตัน สหรัฐอเมริกา
ประเทศพัฒนาน้อยที่สุด

ประเทศพัฒนาน้อยที่สุด  ประเทศที่เคยเป็นประเทศพัฒนาน้อยที่สุด
ประเทศพัฒนาน้อยที่สุด หรือ ประเทศด้อยพัฒนา  (อังกฤษ: Least developed country; LDC) เป็นชื่อที่กำหนดโดยสหประชาชาติซึ่งแสดงถึงการที่มีค่าดัชนีการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมต่ำ มีค่าดัชนีการพัฒนามนุษย์ต่ำ เมื่อจัดลำดับเทียบกับประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก แนวคิดของการจัดกลุ่มประเทศพัฒนาน้อยที่สุดเกิดขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2512 - 2513 รายชื่อประเทศพัฒนาน้อยที่สุดกลุ่มแรกถูกกำหนดโดยสหประชาชาติในข้อมติที่ 2768 (XXVI) เมื่อ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ประเทศที่จะถูกจัดว่าเป็นประเทศพัฒนาน้อยที่สุดจะต้องมีลักษณะสามประการนี้ ได้แก่
มีรายได้ต่ำ โดยใน พ.ศ. 2561 ประเทศพัฒนาน้อยที่สุดจะมีรายได้มวลรวมประชาชาติเฉลี่ยสามปีน้อยกว่า 1,025 ดอลลาร์สหรัฐ และต้องมากกว่า 1,230 ดอลลาร์สหรัฐ จึงจะพ้นจากกลุ่มนี้
ทรัพยากรมนุษย์อ่อนแอ โดยดูจากตัวชี้วัดทางด้านโภชนาการ สุขภาพ การศึกษาและการรู้หนังสือของผู้ใหญ่
ความอ่อนแอทางเศรษฐกิจโดยดูจากความไม่แน่นอนของการผลิตทางการเกษตร ความไม่แน่นอนของการส่งออกสินค้าและบริการ ความสำคัญทางเศรษฐกิจของกิจกรรมที่เป็นของต่างชาติ ความเข้มของการส่งออกสินค้า อุปสรรคของเศรษฐกิจขนาดเล็ก และร้อยละของประชากรที่ต้องพลัดถิ่นเพราะภัยธรรมชาติ
จะมีการตรวจสอบประเทศพัฒนาน้อยที่สุดทุก ๆ 3 ปี โดยคณะกรรมการสำหรับนโยบายพัฒนาของสภาเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติ ประเทศที่ผ่านเกณฑ์ของประเทศพัฒนาน้อยที่สุดเมื่อทำได้มากกว่าระดับที่กำหนดไว้ สำนักงานสหประชาชาติของตัวแทนระดับสูงสำหรับประเทศพัฒนาน้อยที่สุด ประเทศกำลังพัฒนาที่ไม่มีทางออกทะเลและรัฐกำลังพัฒนาที่เป็นเกาะขนาดเล็ก (UN OHRLLS) จะเป็นศูนย์กลางสำหรับความช่วยเหลือจากสหประชาชาติต่อประเทศพัฒนาน้อยที่สุด การจัดจำแนกในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2554 มี 48 ประเทศ
ตั้งแต่มีการกำหนดกลุ่มประเทศพัฒนาน้อยที่สุดขึ้นมา มีเพียง 3 ประเทศที่ผ่านขึ้นไปสู่ระดับประเทศกำลังพัฒนา ประเทศแรกคือบอตสวานาใน พ.ศ. 2537 ประเทศที่สองคือกาบูเวร์ดีใน พ.ศ. 2550 มัลดีฟส์เป็นประเทศที่สามที่ผ่านเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2554 ในปีเดียวกันนี้ สหประชาชาติได้ให้คำแนะนำแก่อิเควทอเรียลกินี ซามัว ตูวาลู และวานูอาตูว่าเกือบจะผ่านจากสถานะประเทศพัฒนาน้อยที่สุด ในการประชุมครั้งที่ 4 ของสหประชาชาติเกี่ยวกับประเทศพัฒนาน้อยที่สุดในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 มีเป้าหมายที่จะผลักดันประเทศพัฒนาน้อยที่สุดในรายชื่อขณะนี้ให้พ้นสภาวะการพัฒนาน้อยที่สุดภายในสิบปี