stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซ็องนัม
การแบ่งเขตการปกครอง

ซ็องนัมแบ่งออกเป็น 3 "คู" (구, "เขต"):
เขตบุนดัง
เขตจุงว็อน
เขตซูจ็อง
เศรษฐกิจ

นาวคอม บริษัทไอทียักษ์ใหญ่ของเกาหลีใต้มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เขตบุนดัง เมืองซ็องนัม
นิคมอุตสาหรรมพังโยเทคโนวัลเลย์ ตั้งอยู่ที่เมืองซ็อมนัม
กีฬา

ซองนัมอิลฮวาชอนมา เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของประเทศเกาหลีใต้ปัจจุบันเล่นอยู่ใน เคลีกคลาสสิค โดยสโมสรเป็นแชมป์ฟุตบอลลีกถึง 7 สมัยและเป็นแชมป์เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีก 2 สมัยในปีพ.ศ. 2538และพ.ศ. 2553 ถือได้ว่าเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดทีมหนึ่งในประวัติศาสตร์วงการฟุตบอลเกาหลีใต้
การคมนาคม

- รถไฟใต้ดิน/รถไฟ
สายบุนดัง
รถไฟใต้ดินโซล สาย 8
สายชินบุนดัง
สายยอจู (คาดว่าจะเปิดดำเนินการในปลายปี พ.ศ. 2558)
- รถบัส
(รถบัสแดง)
90OO, 93OO, 94OO (OO หมายถึงเลขอื่นต่อท้ายไม่รวมเลข 01) ไป เขตคังนัม หรือ เขตจุง, โซล
(รถบัสเขียว)- คย็องกีบัส
รถบัสเชียวไปยังโซล, ควังจู, ยงอิน, ทางทิศตะวันตกของจังหวัดคย็องกี, ทางหลวงแผ่นดิน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3-ควังจู-ยาทัพ-ซังแดว็อน-แยกซ็องนัม-สถานีมหาวิทยาลัยคาชน-โซล
- ทางพิเศษ
ทางพิเศษวงแหวนโซล (หมายเลข 100)
ทางพิเศษคย็องบู (หมายเลข 1)
ทางพิเศษยงอิน-โซล (หมายเลข 171)
ถนนระหว่างเมืองบุนดัง-ซูซอ (หมายเลข 81)
ถนนระหว่างเมืองบุนดัง-แนกก (หมายเลข 81)
เมืองพี่เมืองน้อง

พิราซิคาบ้า บราซิล (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2529)
ออโรร่า (รัฐโคโลราโด) สหรัฐ (27 กรกฎาคม พ.ศ. 2535)
เฉิ่นหยาง สาธารณรัฐประชาชนจีน (31 สิงหาคม พ.ศ. 2541)
นามางกาน อุซเบกิสถาน (30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552)
ดูเพิ่ม

รายชื่อนครในประเทศเกาหลีใต้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ภาษาอังกฤษเมืองซ็องนัม
37°26′N 127°9′E﻿ / ﻿37.433°N 127.150°E﻿ / 37.433; 127.150
| ด ค กนครในประเทศเกาหลีใต้ |
| --- | --- |
นครพิเศษ:  โซล 
มหานคร:  ควังจู  แทกู  แทจ็อน  ปูซาน  อินช็อน  อุลซัน 
นครปกครองตนเองพิเศษ:  เซจง 
นครใหญ่:  คิมแฮ  โคยัง  ช็องจู※  ช็อนจู※  ช็อนอัน  ชังว็อน※  ซ็องนัม  ซูว็อน※  นัมยังจู  พูช็อน  โพฮัง  ยงอิน  อันซัน  อันยัง  ฮวาซ็อง 
นคร:  คงจู  คย็องจู  คย็องซัน  คเยรยง  ควังจู  ควังมย็อน  ควังยัง  ควาช็อน  คอเจ  คังนึง  คิมเจ  คิมช็อน  คิมโพ  คุนซัน  คุนโพ  คูมี  คูรี  ช็องอึบ  ชินจู  ชีฮึง  ชุงจู  ชุนช็อน※  เชช็อน  ซกโช  ซอซัน  ซังจู  ซัมช็อก  ซาช็อน  ซุนช็อน  ทงดูช็อน  ทงย็อง  ทงแฮ  ทังจิน  แทแบ็ก  นนซัน  นัมว็อน  นาจู  พย็องแท็ก  พาจู  โพช็อน  โพรย็อง  มกโพ  มิลยัง  มุนกย็อง  ย็องจู  ย็องช็อน  ยอจู  ยอซู  ยังจู  ยังซัน  ว็อนจู  อันซ็อง  อันดง※  อาซัน  อิกซัน  อีช็อน  อึยจ็องบู  อึยวัง  โอซัน  ฮานัม 
นครภายใต้การบริหาร:  เชจู※  ซอกวีโพ 
ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด ที่ไม่ใช่นคร:  อำเภอมูอัน  อำเภอฮงช็อง 
หมายเหตุ: ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย
ธงชาติฮอนดูรัส

| --- | --- |


การใช้: ธงพลเรือน ธงเรือพลเรือน ธงราชการ และ ธงเรือรัฐบาล
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530
ลักษณะ: แถบสามแถบแนวนอน สีฟ้า-ขาว กลางแถบขาวมีรูปดาวห้าแฉกสีฟ้าทั้งห้าดวงเรียงแถวเป็นรูปกากบาททแยง
 


การใช้: ธงกองทัพ และ ธงนาวี
สัดส่วนธง: 1:2]
ประกาศใช้: 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987
ลักษณะ: ลักษณะคล้ายธงชาติ แต่เปลี่ยนเครื่องหมายกลางธงเป็นรูปตราแผ่นดินมีแถวโค้งของดาว 5 ดวงอยู่เบื้องล่าง
 
ธงชาติฮอนดูรัส ได้มีการประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1866 โดยมีรูปแบบที่อิงตามธงของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง ทั้งนี้ ฮอนดูรัสได้เข้าร่วมเป็นเครือรัฐสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลางของในปี ค.ศ. 1823 และได้ยอมรับเอาธงของสหพันธรัฐเป็นสัญลักษณ์  ต่อมาในปี ค.ศ. 1866 หลังการแยกตัวจากสหพันธรัฐได้ 23 ปี จึงได้มีการแก้ไขลักษณะธงใหม่ โดยคงแถบสีธงของธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลางเดิมไว้ แต่เปลี่ยนเอารูปตราของสหพันธรัฐออก และใช้รูปดาวห้าแฉกสีฟ้า 5 ดวงแทน เพื่อเป็นเครื่องหมายรำลึกถึงรัฐผู้ก่อตั้งอดีตสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง
รายละเอียดธงชาติฮอนดูรัส ประกอบด้วยแถบสามแถบแนวนอน ความกว้างเท่ากัน เรียงกันเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า สัดส่วนโดยรวมกว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน สอบแถบบนเป็นสีฟ้า หมายถึงมหาสมุทรแปซิฟิกและทะเลแคริบเบียน  แถบกลางสีขาวหมายถึงผืนแผ่นดินซึ่งคั่นกลางทะเลและมหาสมุทรทั้งสอง รวมทั้งยังหมายถึงสันติภาพและความเจริญรุ่งเรืองแห่งประชาชน  กลางแถบขาวมีรูปดาวห้าแฉกสีฟ้าทั้งห้าดวงเรียงแถวเป็นรูปกากบาททแยง เป็นสัญลักษณ์รัฐชาติทั้งห้ารัฐที่ร่วมกันก่อตั้งสหพันธรัฐอเมริกากลางในอดีต อันได้แก่ คอสตาริกา กัวเตมาลา นิการากัว ฮอนดูรัส เอลซัลวาดอร์ และแสดงถึงความหวังว่าในอนาคตรัฐชาติทั้ง 5 รัฐนี้อาจมีโอกาสกลับมารวมกันเป็นหนึ่งอีกครั้ง
เรือของพลเรือนและรัฐบาลฮอนดูรัสจะชักธงชาติเป็นเครื่องหมายสำคัญประจำเรือ ส่วนเรือรบในบังคับของกองทัพเรือฮอนดูรัสจะชักธงนาวีขึ้นเป็นสัญลักษณ์  โดยธงดังกล่าวมีลักษณะคล้ายธงชาติ แต่เปลี่ยนเครื่องหมายกลางธงเป็นรูปตราแผ่นดินมีแถวโค้งของดาว 5 ดวงอยู่เบื้องล่าง
ดูเพิ่ม

ตราแผ่นดินของฮอนดูรัส
เพลงชาติฮอนดูรัส
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติฮอนดูรัส ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ประชาคมข่าวกรองรัสเซีย

นี่คือ ประชาคมข่าวกรองในประเทศรัสเซีย
รายชื่อ

| ชื่อ | รายละเอียด |
| --- | --- |
สำนักข่าวกรองต่างประเทศ
ราชการข่าวกรองต่างประเทศ (SVR): รายงานตรงต่อประธานาธิบดีรัสเซีย
หน่วยอำนวยการข่าวกรองหลัก (GRU): สำนักข่าวกรองหลักของกองทัพรัสเซีย
• หน่วยอำนวยการหลักที่ 12: สำนักข่าวกรองของกระทรวงกลาโหม รับผิดชอบความมั่นคงนิวเคลียร์
สำนักข่าวกรองในประเทศ
ราชการความมั่นคงกลาง (FSB): รับผิดชอบการต่อต้านข่าวกรอง ความมั่นคงรัฐและปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้าย
ราชการควบคุมเทคนิคและการส่งออกกลาง (FSTEK): รับผิดชอบความมั่นคงสารสนเทศและการคุ้มครองเทคโนโลยีรัสเซีย
ราชการคุ้มครองกลาง (FSO): รับผิดชอบบริการองครักษ์ในประเทศรัสเซีย
• ราชการความปลอดภัยประธานาธิบดี (SBP): รับผิดชอบการอารักขาประธานาธิบดีรัสเซีย
• ราชการการสื่อสารพิเศษ (SSSR): รับผิดชอบความมั่นคงการสื่อสารของรัฐบาลและข่าวกรองสัญญาณ (เป็นองค์การสืบทอดของ FAGCI)
หน่วยอำนวยการโครงการพิเศษหลัก (GUSP): กรมพิเศษในการบริหารประธานาธิบดี รับผิดชอบบังเกอร์ หลุมหลบภัยของรัฐบาล และการคุ้มครองสถาบันของรัฐบาลกลางรัสเซีย
ราชการศุลกากรกลาง (FTS): 
ราชการเฝ้าสังเกตการเงินกลาง: สำนักข่าวกรองการเงินรัสเซีย รับผิดชอบการต่อสู้การฟอกเงินและการจัดหาเงินทุนการก่อการร้าย
ราชการต่อต้านยาเสพติดกลาง (FSKN): รับผิดชอบปฏิบัติการต่อสู้ยาเสพติด (ยุบในปี 2559)
ราชการต่อต้านแอลกอฮอล์กลาง (FSKA): ต่อสู้ผลิตภัณฑ์แอลกอฮอล์ปลอมหรือไม่ขึ้นทะเบียน
กระทรวงกิจการภายในกลาง (MVD): รับผิดชอบการใช้บังคับกฎหมาย
• โปลิตซียา: ตำรวจกลางรัสเซีย
บริขาร

บริขาร (อ่านว่า บอ-ริ-ขาน) หมายถึงเครื่องใช้ไม้สอยที่จำเป็นของภิกษุซึ่งมี 8 อย่าง เรียกว่า อัฐบริขาร (อ่านว่า อัด-ถะ-บอ-ริ-ขาน) แปลว่าบริขาร 8 คือสบง (ผ้านุ่ง) จีวร (ผ้าห่ม) สังฆาฏิ (ผ้าซ้อน) บาตร มีดโกน เข็ม ประคดเอว ธมกรก (ที่กรองน้ำ) ซึ่งจำเป็นในการเตรียมการบวช เช่นคำพูดของเพื่อนบ้านถามแม่ของนาคซึ่งเตรียมจะบวชว่า
"บวชลูกคราวนี้ไปซื้ออัฐบริขารมาหรือยัง"
อัฐบริขาร ในวงการพระจำกันว่า "ผ้า 4 เหล็ก 3 น้ำ 1"
ผ้า 4 คือสบง จีวร สังฆาฏิ ประคดคาดเอว เหล็ก 3 คือบาตร มีดโกน เข็ม น้ำ 1 คือธมกรก
บางครั้งเรียกบริขารเหล่านี้ว่า สมณบริขาร หมายถึงเครื่องใช้สอยของสมณะหรือนักบวชในพระพุทธศาสนา
ตำบลควน

| ตำบลควน |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Khuan
พื้นที่ภูเขาในตำบลควน
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ปัตตานี
อำเภอ: ปะนาเระ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12.91 ตร.กม. (4.98 ตร.ไมล์)
ประชากร (เดือนมีนาคม 2567)
 • ทั้งหมด: 2,362 คน
 • ความหนาแน่น: 182.95 คน/ตร.กม. (473.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 94190
รหัสภูมิศาสตร์: 940405
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลควน |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.ควนที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลควน
พิกัด: 6°45′11.8″N 101°29′05.2″E﻿ / ﻿6.753278°N 101.484778°E﻿ / 6.753278; 101.484778
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ปัตตานี
อำเภอ: ปะนาเระ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12.91 ตร.กม. (4.98 ตร.ไมล์)
ประชากร (เดือนมีนาคม 2567)
 • ทั้งหมด: 2,362 คน
 • ความหนาแน่น: 182.95 คน/ตร.กม. (473.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06940403
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ที่ 5 ถนนคลองแงะ–จุดผ่านแดนถาวรสุไหงโก-ลก ตำบลควน อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี 94140
เว็บไซต์: www.khuanpanarae.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ควน เป็นตำบลของอำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี เป็นที่ตั้งของชุมชนปาลัส เป็นชุมชนสองอำเภอขนาดใหญ่ซึ่งแบ่งเขตโดยมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 สายคลองแงะ–จุดผ่านแดนถาวรสุไหงโก-ลก กับตำบลลางาของอำเภอมายอ โดยมีที่ทำการไปรษณีย์ปาลัสแยกจากอำเภอสังกัดตนเอง
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลควนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลดอน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลท่าน้ำ
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลแป้นและตำบลทุ่งคล้า (อำเภอสายบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลลางา (อำเภอมายอ)
ประวัติ

ตำบลควนตั้งอยู่ริเวณเชิงเขาลูกหนึ่งซึ่งภาษาใต้เรียก "ควน" ซึ่งคำว่า ควน แปลว่า ที่สูง ต่อมาในปี พ.ศ. 2479 ทางข้าหลวงจังหวัดปัตตานีได้ยุบท้องที่ตำบลท่าน้ำตะวันออก รวมกับตำบลท่าน้ำตะวันตก ตั้งเป็น "ตำบลท่าน้ำ" ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2583 ทางราชการได้สั่งยุบตำบลท่าน้ำ มารวมกับตำบลควน
ในปี พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกหมู่ 4 บ้านตะโละ, หมู่ 5 บ้านสุเหร่า, หมู่ 6 บ้านตีนเขา และหมู่ 7 บ้านโต๊ะชา ของตำบลควน รวมทั้งหมด 4 หมู่บ้าน จัดตั้งเป็น ตำบลท่าน้ำ อีกครั้ง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลควนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมู่ 1 |  | บ้านปาลัส (โต๊ะแน) |  | (Ban Palas) |  |  |
| หมู่ 2 |  | บ้านควนกลาง |  | (Ban Khuan Klang) |  |  |
| หมู่ 3 |  | บ้านพิกุล |  | (Ban Phikun) |  |  |
| หมู่ 4 |  | บ้านใต้ |  | (Ban Tai) |  |  |
| หมู่ 5 |  | บ้านด่าน |  | (Ban Dan) |  |  |
| หมู่ 6 |  | บ้านบ่อตุ่มพระ |  | (Ban Bo Tum Phra) |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลควน มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลควน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลควนทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลควน ที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2517
ในปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลควนมี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 12.91 ตารางกิโลเมตร ประชากร 2,769 คน และ 810 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลควนอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลควนในปี พ.ศ. 2540
ประชากร

พื้นที่ตำบลควนประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 6 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 2,387 คน แบ่งเป็นชาย 1,148 คน หญิง 1,239 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 8 ในอำเภอปะนาเระ
* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2566 | พ> ศ. 2565 | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563 | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปาลัส (โต๊ะแน) | 772 | 757 | 749 | 748 | 747 | 739 | 733 |
| บ่อตุ่มพระ | 525 | 523 | 523 | 512 | 515 | 514 | 516 |
| ด่าน | 350 | 339 | 344 | 347 | 345 | 350 | 354 |
| ใต้ | 288 | 295 | 289 | 287 | 294 | 292 | 294 |
| พิกุล | 259 | 262 | 270 | 262 | 258 | 252 | 259 |
| ควนกลาง | 193 | 198 | 200 | 200 | 202 | 205 | 203 |
| รวม | 2,387 | 2,374 | 2,375 | 2,356 | 2,361 | 2,352 | 2,359 |
ปฏิกิริยาออกซิเดชันของเดส-มาร์ติน

ปฏิกิริยาออกซิเดชันของเดส-มาร์ติน (Dess–Martin oxidation) เป็นหนึ่งในปฏิกิริยาออกซิเดชันในเคมีอินทรีย์ โดยแอลกอฮอล์ปฐมภูมิจะถูกออกซิไดส์เป็นอัลดีไฮด์ และแอลกอฮอล์ทุติยภูมิถูกออกซิไดส์เป็นคีโตน โดยใช้ Dess–Martin periodinane   ซึ่งตั้งชื่อตามนักเคมีชาวอเมริกัน Daniel Benjamin Dess และ James Cullen Martin ผู้พัฒนารีเอเจนต์ในปี 1983
ปฏิกิริยานี้ใช้ไฮเปอร์วาเลนต์ไอโอดีน คล้ายกับ 2-iodoxybenzoic acid เพื่อให้ปฏิกิริยาจำเพาะและออกซิไดซ์แอลกอฮอล์ให้เป็นอัลดีไฮด์หรือคีโตน โดยทั่วไปปฏิกิริยาจะใช้่ตัวทำละลายที่มีคลอรีน เช่น ไดคลอโรมีเทน หรือ คลอโรฟอร์ม  ปฏิกิริยาสามารถทำได้ที่อุณหภูมิห้องและเกิดอย่างอย่างรวดเร็ว

ปฏิกิริยาออกซิเดชันของเดส-มาร์ตินดีกว่าปฏิกิริยาออกซิเดชันอื่น ๆ ตรงที่เกิดปฏิกิริยาไม่รุนแรง และเป็นการหลีกเลี่ยงการใช้โครเมียมที่เป็นพิษ ไม่ต้องใช้สารออกซิไดซ์จำนวนมากและหยุดปฏิกิริยาได้ง่าย
ภาพกลไกการเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันของเดส-มาร์ติน
ปฏิกิริยานี้ทำให้เกิดกรดอะซิติก 2 โมเลกุลต่อการเกิดปฏิกิริยา 1 ครั้ง สามารถใช้เบสเช่นไพริดีน หรือ โซเดียมไบคาร์บอเนต เพื่อสะเทินกรดที่เกิดขึ้น
และอัตราการเกิดปฏิกิริยาสามารถเพิ่มขึ้นได้โดยการเติมน้ำลงในส่วนผสมของปฏิกิริยา
ประเทศคิวบาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004

ประเทศคิวบา ได้เหรียญรางวัล 27 เหรียญในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2547 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ แบ่งเป็น 9 เหรียญทอง 7 เหรียญเงิน และ 11 เหรียญทองแดง ส่งนักกีฬาทั้งหมด 151 คน เป็นชาย 97 คนและหญิง 54 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 18 ชนิดกีฬา และ 108 ประเภท
ซ็องมิน

| ซ็องมิน |
| --- | --- |
ซ็องมินในงาน Super Show 5 ที่มะนิลา
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: อี ซ็อง-มิน
เกิด:  (1986-01-01) 1 มกราคม ค.ศ. 1986 (38 ปี) อิลซาน-กู โกยาง เกาหลีใต้
อาชีพ: นักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง
คู่สมรส: คิม ซา-อึน (สมรส 2014)

อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ อาร์แอนด์บี บัลลาด
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2005–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เอสเอ็ม เลเบิลเอสเจ
อดีตสมาชิก: ซูเปอร์จูเนียร์ ซูเปอร์จูเนียร์-ที ซูเปอร์จูเนียร์-เอช ซูเปอร์จูเนียร์-เอ็ม เอสเอ็มทาวน์

เว็บไซต์: sungmin.smtown.com
 นักดนตรี
นักดนตรี
ซ็องมิน (อักษรโรมัน: Sungmin; เกิด 1 มกราคม ค.ศ. 1986) หรือชื่อจริงว่า อี ซ็อง-มิน (เกาหลี: 이성민; ฮันจา: 李晟敏; อาร์อาร์: I Seong-min; เอ็มอาร์: Yi Sŏngmin) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์ สังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
ผลงาน > ซูเปอร์จูเนียร์

ปี ค.ศ. 2005 - อัลบั้ม Super Junior 05 (TWINS)
ปี ค.ศ. 2007 - อัลบั้ม Don't Don
ปี ค.ศ. 2009 - อัลบั้ม Sorry Sorry
ปี ค.ศ. 2010 - อัลบั้ม Bonamana
ปี ค.ศ. 2011 - อัลบั้ม Mr.Simple
ปี ค.ศ. 2012 - อัลบั้ม Sexy, Free & Single
ปี ค.ศ. 2014 - อัลบั้ม MAMACITA
ผลงาน > ซูเปอร์จูเนียร์ ที

ปี ค.ศ. 2007 - อัลบั้ม Rokkugo!!!
ผลงาน > ซูเปอร์จูเนียร์ แฮปปี้

ปี ค.ศ. 2007 - อัลบั้ม Cooking? Cooking!
ผลงาน > ซูเปอร์จูเนียร์ เอ็ม

ปี ค.ศ. 2008 - อัลบั้ม Me
ปี ค.ศ. 2010 - อัลบั้ม Too Perfect
ปี ค.ศ. 2012 - อัลบั้ม Break Down
ผลงาน > ผลงานละคร

| ปีพ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2548 | Sea of Sisters |  | MBC |
| 2549 |  Finding Lost Time |  | KBS2 |
| 2551 |  Super Junior Unbelievable Story |  | MBC |
| 2553-2554 | President |  | SBS |
ผลงาน > พิธีกร

เป็นพิธีกรคู่กับดงแฮ ในรายการของช่องเคเอ็มทีวี
เป็นพิธีกรในรายการ'Oppa Band'ช่องเอ็มบีซี
[방송] 휴먼네트워크 슈퍼쥬니어의 미라클 KBSDrama-TV
เป็น ดีเจ รายการวิทยุ Kiss the radio
ผลงาน > ละครเวที

2009 Akilla รับบทเป็น โร (Ro)
2010 Hong Gildong
2012 Jack The Ripper
2013 Summer Snow
2013 - 2014 The Three Musketeers
แหล่งข้อมูลอื่น

Super Junior – Official Korean website (S.M. Entertainment)
ซ็องมิน ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ณรรลฌา ดอกกะฐิน

| ณรรลฌา ดอกกะฐิน |
| --- | --- |
เกิด: 8 ตุลาคม พ.ศ. 2538 (28 ปี) ณัฐวดี ดอกกะฐิน
อาชีพ: นักร้อง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2555-2560
สังกัด: แกรมมี เดอะสตาร์ 10
ณรรลฌา ดอกกะฐิน ชื่อเล่น นัท เกิดวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2538 เป็นนักร้องชาวไทย
ประวัติ

ณรรลฌา ดอกกะฐิน จบการศึกษาจากคณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร สาขาดนตรีแจ๊ส เป็นผู้เข้าประกวดในรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 10 และได้เป็น 8 คนสุดท้ายเดอะสตาร์ในปีที่10 หมายเลขประจำตัวคือ หมายเลข 6 ก่อนหน้านี้เมื่ออยู่โรงเรียนทุ่งสงเคยเป็นนักร้องนำให้กับวง T.S. Combo ของโรงเรียน และโชว์พลังเสียงจนนำทีมคว้าแชมป์ฤดูร้อนชิงช้าสวรรค์ ปี5 ในการแข่งขันชิงช้าสวรรค์คอนเทสต์ และยังได้ประกวดในรายการแข่งขันในรายการ The Voice Thailand season1 จนได้เป็นลูกทีมของโค้ชสหรัถ สังคปรีชา โดยเธออวดความสามารถด้านการร้องเพลงได้หลากหลายแนวอย่างโดดเด่น จนทำให้ทะลุเข้าไปถึงการแข่งขันรอบไลฟ์โชว์ ปัจจุบัน ณรรลฌา หมดสัญญากับค่ายเอ็กแซ็กท์แล้ว แต่ยังคงรับร้องเพลง เป็นครูสอนร้องเพลง รวมถึงทำงานประจำในบริษัทบรรจุภัณฑ์แห่งหนึ่งอีกด้วย
ผลงาน > พิธีกร

วีเจ รายการ Music Request ทางช่อง Gmm Music
ผลงาน > เพลง > ซิงเกิ้ล

เพลง เกลียดพระจันทร์ (ประกอบละครเรื่อง เสือ)
เพลง หนึ่งนาทีที่ไม่เหลือใคร (Gam and the angels)
ผลงาน > เพลงพิเศษ

เพลง "มัน ใหญ่ มาก 7 โจ๊ะ" 
ร้องใหม่ ศิริพร อำไพพงษ์ , ณรรลฌา ดอกกะฐิน
ผลงาน > อัลบั้ม > เดอะสตาร์10

เพื่อดาวดวงนั้น ศิลปิน รวมเดอะสตาร์ปี10
ผลงาน > อัลบั้ม > 10 Years of Love บทเพลงรักจากเดอะสตาร์

รักของฉันนั้นคือเธอ ศิลปิน รวมศิลปินเดอะสตาร์
ผลงาน > มิวสิกวีดีโอ

เกลียดพระจันทร์ (Single แรกของณรรลฌา)
เพื่อดาวดวงนั้น ศิลปิน รวมเดอะสตาร์ปี10
รักของฉันนั้นคือเธอ ศิลปิน รวมศิลปินเดอะสตาร์
ผลงาน > คอนเสิร์ต

| ปี | ชื่อคอนเสิร์ต | วันแสดง | สถานที่จัดการแสดง | จำนวนรอบ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2557 | คอนเสิร์ตรอบตัดสิน เดอะสตาร์ 10 | 27 เมษายน พ.ศ. 2557 | อิมแพค อารีน่า เมืองทองธานี | 1 |  |
| พ.ศ. 2557 | 10Years of Love The star in Concert | 27 มิถุนายน - 29 มิถุนายน พ.ศ. 2557 | อิมแพค อารีน่า เมืองทองธานี | 3 | การรวมตัวครั้งประวัติศาสตร์ของ 50 ศิลปิน THE STAR ใน CONCERT ครั้งยิ่งใหญ่ |
รางวัล

แชมป์ฤดูร้อนชิงช้าสวรรค์ ปี5
12 คนสุดท้าย ในรายการ The Voice Thailand ซีซั่นที่ 1
รางวัลถ้วยพระราชทาน Yamaha Thailand Music Festival 2014
รางวัลแชมป์ระดับประเทศ รายการสพฐ. ประเภทขับร้องเพลงไทยสากลและสากล
ผู้เข้าแข่งขันรายการ TO BE NUMBER ONE IDOL
รองชนะเลิศที่ 6 (ที่7) เดอะสตาร์ปี10
บัวผุด

| บัวผุด |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับโนรา Malpighiales
วงศ์:: วงศ์กระโถนฤๅษี Rafflesiaceae
สกุล:: สกุลบัวผุด Rafflesia Meijer
สปีชีส์:: Rafflesia kerrii
ชื่อทวินาม
Rafflesia kerrii Meijer

บัวผุด หรือ บัวตูม (ชื่อวิทยาศาสตร์: Rafflesia kerri) เป็นกาฝากชนิดหนึ่ง อาศัยอยู่บนรากของพืชเถาจำพวกสกุลเครือเขาน้ำ (Tetrastigma) ซึ่งชาวบ้านเรียกว่าย่านไก่ต้ม มีลักษณะเด่นที่ดอกซึ่งเป็นดอกเดียวขึ้นจากพื้นดินมีขนาดใหญ่ มีกลิ่นเหม็นมาก กลิ่นของมันเหม็นแรงมาก พบเห็นระหว่างฤดูฝนระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนธันวาคม
ดอกตูมอยู่จะคล้ายกับหม้อขนาดใหญ่มีกลีบหนาจะมีเส้นผ่าศูนย์กลางของดอก 70–80 เซนติเมตร ที่โคนของดอกมีกลีบนำสีน้ำตาลอมเหลืองเรียงสลับซับซ้อนกันอยู่มาก ภายในดอกจะมีแผ่นแบนคล้ายจาน ด้านบนมีปุ่มคล้ายหนามแหลมจานนี้จะซ้อนเกสรตัวผู้และรังไข่ไว้ด้านล่าง ดอกของบัวผุดใช้เวลาตั้งแต่เป็นดอกตูมจนบานถึง 9เดือน ดอกจะบานอยู่ได้เพียง 4–5 วันเท่านั้น หลังจากนั้นก็จะค่อย ๆ ดำเน่าไป และขณะนี้มีจำนวนลดลงเรื่อย ๆ ฉะนั้นเมื่อนักท่องเที่ยวไปเดินป่าเพื่อชมดอกบัวผุดจึงควรใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างมาก เพราะอาจจะไปเหยียบย่ำบนดอกตูมของบัวผุดได้
กระจายพันธุ์ทางภาคใต้ของไทย เช่นที่ อุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และป่าดิบในรัฐกลันตัน และเปรักในประเทศมาเลเซีย ชาวบ้านนิยมนำดอกตูมมาต้มน้ำดื่ม ช่วยให้คลอดง่าย มดลูกเข้าอู่เร็ว
การค้นพบในประเทศไทย

ดอกบัวผุด พบได้มากในพื้นที่อำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยเฉพาะบริเวณอุทยานแห่งชาติเขาสก และอุทยานแห่งชาติคลองพนม และถือว่าเป็นดอกไม้ประจำจังหวัด ในต่างประเทศพบในป่าดิบตั้งแต่แหลมมลายูลงไป บัวผุดที่พบในประเทศไทยได้รับการตั้งชื่อเป็นสปีชีส์ของโลกเมื่อ พ.ศ. 2527 โดยวิลเลิม ไมเยอร์ (Willem Meijer) นักพฤกษศาสตร์ชาวดัตช์จากมหาวิทยาลัยเคนทักกี สหรัฐอเมริกา ตั้งชื่อพฤกษศาสตร์สากลเพื่อเป็นเกียรติแก่อาร์เทอร์ ฟรานซิส จอร์จ เคอร์ (Arthur Francis George Kerr) นายแพทย์และนักพฤกษศาสตร์ชาวไอริช ผู้สำรวจพันธุ์ไม้ชนิดนี้เป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2472
แหล่งข้อมูลอื่น

Rafflesia kerrii in Khao Sok National Park เก็บถาวร 2022-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Looking for Rafflesia
ดอกไม้ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย.. โดย เดลินิวส์
ดอกไม้งามป่าพะโต๊ะ บัวผุด-กระโถนฤๅษี โดย ข่าวสด
| ด ค กดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  พวงแสด (เชียงราย)  ทองกวาว (เชียงใหม่, ลำพูน)  เสี้ยวดอกขาว (น่าน)  สารภี (พะเยา)  ยมหิน (แพร่)  บัวตอง (แม่ฮ่องสอน)  พุทธรักษาญี่ปุ่น (ลำปาง)  ประดู่บ้าน (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  พะยอม (กาฬสินธุ์)  ราชพฤกษ์ (ขอนแก่น)  ปทุมมา (ชัยภูมิ)  กันเกรา (นครพนม, สุรินทร์)  สาธร (นครราชสีมา)  สิรินธรวัลลี (บึงกาฬ)  สุพรรณิการ์ (บุรีรัมย์)  ลั่นทมขาว (มหาสารคาม)  ตานเหลือง (มุกดาหาร)  บัวแดง (ยโสธร)  อินทนิลบก (ร้อยเอ็ด)  ลำดวน (ศรีสะเกษ)  อินทนิล (สกลนคร)  ชิงชัน (หนองคาย)  บัวหลวง (หนองบัวลำภู)  ทองกวาวเหลือง (อำนาจเจริญ)  ทองกวาว (อุดรธานี)  บัว (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  พิกุล (กำแพงเพชร, ลพบุรี)  ชัยพฤกษ์ (ชัยนาท)  สุพรรณิการ์ (นครนายก, สระบุรี, สุพรรณบุรี, อุทัยธานี)  เสลา (นครสวรรค์)  นนทรี (นนทบุรี, พิษณุโลก)  บัวหลวง (ปทุมธานี, พิจิตร, สุโขทัย)  โสน (พระนครศรีอยุธยา)  มะขาม (เพชรบูรณ์)  ดาวเรือง (สมุทรปราการ)  จิกเล (สมุทรสงคราม) 
ภาคตะวันออก:  เหลืองจันทบูร (จันทบุรี)  นนทรี (ฉะเชิงเทรา)  ประดู่ (ชลบุรี, ระยอง)  กฤษณาชนิด Aquilaria subintegra (ตราด)  ปีบ (ปราจีนบุรี)  แก้ว (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  กาญจนิการ์ (กาญจนบุรี)  เสี้ยวดอกขาว (ตาก)  เกด (ประจวบคีรีขันธ์)  กัลปพฤกษ์ (ราชบุรี) 
ภาคใต้:  ทุ้งฟ้า (กระบี่)  พุทธรักษา (ชุมพร)  ศรีตรังชนิด Jacaranda obtusifolia (ตรัง)  ราชพฤกษ์ (นครศรีธรรมราช)  บานบุรี (นราธิวาส)  ชบา (ปัตตานี)  จำปูน (พังงา)  พะยอม (พัทลุง)  เฟื่องฟ้า (ภูเก็ต, สงขลา)  พิกุล (ยะลา)  เอื้องเงินหลวง (ระนอง)  กาหลง (สตูล)  บัวผุด (สุราษฎร์ธานี) 
กรุงเทพมหานคร จังหวัดนครปฐม จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดเลย จังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดสิงห์บุรี และจังหวัดอ่างทองไม่มีดอกไม้ประจำจังหวัด
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q908442  Wikispecies: Rafflesia kerrii  ARKive: rafflesia-kerrii  EoL: 5514323  GBIF: 3941194  iNaturalist: 337582  IPNI: 905075-1  NCBI: 577520  Plant List: kew-2869167  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:905075-1  Tropicos: 100349508
บุงโกบง

ตัวอย่างชั้นวางบุงโกบงในร้านหนังสือ
บุงโกบง (ญี่ปุ่น: 文庫本; โรมาจิ: bunkobon) ในประเทศญี่ปุ่น เป็นหนังสือปกอ่อนขนาดเล็กที่ออกแบบมาให้มีราคาไม่แพงและประหยัดพื้นที่ ส่วนใหญ่แล้วมีขนาด A6 (105×148 มม. หรือ 4.1×5.8 มม.) บางครั้งก็มีภาพประกอบและเหมือนกับหนังสือปกอ่อนอื่น ๆ ของประเทศญี่ปุ่นที่มักจะมีกระดาษกันฝุ่นคลุมปกธรรมดา บุงโกบงยุคใหม่มีทั้งหนังสือขายดีและผลงานอื่น ๆ และด้วยความที่ขนาดเท่าสมุดพกจึงทำให้มีประโยชน์ในขณะเดินทาง ใช้เพื่อจุดประสงค์เดียวกันกับหนังสือปกอ่อน โดยทั่วไปสำหรับหนังสือรุ่นที่ราคาถูกกว่าซึ่งได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือปกแข็งแล้วอย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปจะพิมพ์บนกระดาษที่เเข็งแรง และเข้าเล่มอย่างแข็งแรง และผลงานบางชิ้นได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในรูปแบบ บุงโกบงอีกด้วย
ที่มาของชื่อ

ชื่อ บุงโกบง มาจากสำนักพิมพ์อิวานามิโชเต็ง (ญี่ปุ่น: 岩波書店; โรมาจิ: Iwanami Shoten) ซึ่งในปี 1927 ได้เปิดตัวอิวานามิบุงโกะ (ห้องสมุดอิวานามิ) ซึ่งเป็นชุดผลงานระดับนานาชาติที่มีจุดมุ่งหมาย "เพื่อนำความคลาสสิกทั้งเก่าและใหม่ ตะวันออกและตะวันตกมาสู่ผู้ชมในวงกว้างที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้" โดยสำนักพิมพ์อิวานามิโชเต็งได้รับการยกย่องจากการเปลี่ยนหนังสือในประเทศญี่ปุ่นให้กลายเป็นสินค้าที่มีราคาไม่แพงในตลาดหนังสือในประเทศญี่ปุ่น
รูปแบบบุงโกบงเริ่มรุ่งเรืองในช่วงปลายทศวรรษ 1920 ตามการพัฒนาเทคโนโลยีการพิมพ์ที่สามารถผลิตหนังสือและนิตยสารราคาถูกจำนวนมากได้ ในช่วงเวลานี้ อุตสาหกรรมของประเทศญี่ปุ่นได้พัฒนารูปแบบบุงโกบงเพิ่มเติม จากรูปแบบหนังสือ Universal-Bibliothek ของ Reclam ของประเทศเยอรมัน
บริกเกิน

| บริกเกิน * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

พิกัด: 60°23′50″N 5°19′23″E﻿ / ﻿60.39722°N 5.32306°E﻿ / 60.39722; 5.32306
ประเทศ:  นอร์เวย์
ภูมิภาค **: ยุโรปและอเมริกาเหนือ
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iii)
อ้างอิง: 59
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: พ.ศ. 2522 (คณะกรรมการสมัยที่ 3)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
บริกเกิน เป็นท่าเรือเก่าของเมืองบาร์เกิน ที่เป็นหลักฐานแสดงความสำคัญของเมืองในฐานะส่วนหนึ่งของจักรวรรดิการค้าของสันนิบาตฮันเซอ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 เคยเกิดเพลิงไหม้เผาทำลายบ้านไม้อันสวยงามของบริกเกิน มาแล้วหลายครั้ง โดยครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2498 แต่โครงสร้างหลักยังคงสภาพดีอยู่ มีอาคารหลงเหลืออยู่ 58 หลัง ปัจจุบันหลายหลังถูกใช้เป็นห้องทำงานของศิลปิน
ในสภาพปัจจุบัน ส่วนนี้ของเมืองซึ่งมีอาคารไม้แบบโบราณ เป็นสถานที่ที่หลงเหลือจากหนึ่งในท่าเรือการค้าขนาดใหญ่ที่เก่าแก่ที่สุดของยุโรปเหนือ และเป็นสถานีการค้านอกสันนิบาตฮันเซอเพียงแห่งเดียวที่มีโครงสร้างดั้งเดิมหลงเหลืออยู่ภายในอาณาเขตของเมือง
ท่าเรือของบาร์เกินก่อตั้งขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 1643-1652 โดย King Olav the Peaceful (Olav Kyrre) แรกเริ่มนั้นเป็นของขุนนางชาวนอร์เวย์ที่ถือสิทธิผูกขาดการค้าปลา ในช่วงเวลานี้มีเรื่องเล่าขานถึงย่าน Bryggen ว่าเป็นถิ่นฐานของพ่อค้าจากตระกูลขุนนางโรมันโบราณ อย่างเช่นเรื่องเล่าของ King Sverre กระทั่งประมาณ พ.ศ. 1893-1902 สันนิบาตฮันเซอได้มีอำนาจเหนือบาร์เกิน และริเริ่มการค้าอาหารบรรจุหีบห่อภายในเวลาไม่นาน โดยย่านบริกเกินเป็นถิ่นที่อาศัยของชาวอาณานิคมเยอรมัน และมีลักษณะเด่นที่การก่อสร้างอาคารเรียงรายไปตามถนนแคบๆที่ทอดตัวขนานไปกับท่าเรือ
Urban unit ตั้งเรียงรายอยู่รอบ Couryard (the Gard) ซึ่งจะเป็นบ้านไม้สามชั้นที่มีหน้าจั่วและผนังข้างมุงด้วยแผ่นไม้ ส่วนด้านหลังของ the Gard มีโกดังหรือห้องเก็บของขนาดเล็ก (kjellere) ที่สร้างด้วยหินเพื่อป้องกันบริเวณนี้จากเหตุเพลิงไหม้ โครงสร้างอาคารลักษณะนี้ถูกปรับให้เข้ากับสภาพการดำรงชีวิตของชาวอาณานิคมในสถานีการค้าของสันนิบาตฮันเซอ
ย่านนี้เคยประสบกับความเสียหายมาหลายศตวรรษ ตัวอย่างเหตุการณ์ที่สร้างความเสียหายมากที่สุดคือ เหตุเพลิงไหม้เมื่อ พ.ศ. 2019 และ พ.ศ. 2245 แต่ย่านนี้ยังคงรักษารูปแบบในยุคกลางไว้ได้ อันเนื่องมาจากการสร้างใหม่อยู่เสมอ โดยสอดคล้องกับแผนผังดั้งเดิมและใช้เทคนิคแบบโบราณ ใน พ.ศ. 2498 เหตุเพลิงไหม้อีกครั้งหนึ่งสร้างความเสียหายต่อเมืองเป็นบริเวณกว้าง พื้นที่หนึ่งในสามของเมืองถูกทำลาย หลังจากภัยพิบัติครั้งสุดท้ายนี้ บ้าน 58 หลังที่ยังคงอยู่ได้รับการซ่อมแซม และด้วยการขุดค้นอย่างมีแบบแผน ได้เผยให้เห็นร่องรอยการก่อสร้างหลายระดับชั้นในย่านนี้ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12-18 ด้วยโอกาสนี้จึงได้มีการศึกษาการเปลี่ยนแปลงในพื้นที่ชุมชนริมฝั่งทะเลซึ่งเกิดขึ้นได้ง่ายกว่าชุมชนบนภาคพื้นดิน
ใน พ.ศ. 2522 บริกเกินรับการขึ้นทะเบียนโดยยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก ด้วยลักษณะเฉพาะและความเก่าแก่ของย่านคลังสินค้าที่สร้างด้วยไม้ อันเป็นตัวอย่างชั้นเยี่ยม
แหล่งข้อมูลอื่น

Panoramic view of Bryggen
Google Earth 3D Model เก็บถาวร 2012-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Short video of a walk through Bryggen