stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรพรรดิลูทวิชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

| จักรพรรดิลูทวิชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- |

ครองราชย์: โรมันอันศักดิ์สิทธิ์: ค.ศ. 850 - ค.ศ. 875 อิตาลี: ค.ศ. 844 - ค.ศ. 875
รัชกาลก่อนหน้า: จักรพรรดิโลทาร์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รัชกาลถัดไป: จักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ประสูติ: ค.ศ. 825
สวรรคต: 12 สิงหาคม ค.ศ. 875
จักรพรรดิลูทวิชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ราชวงศ์: การอแล็งเฌียง
พระราชบิดา: จักรพรรดิโลทาร์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
พระราชมารดา: Ermengarde of Tours
จักรพรรดิลูทวิชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือ หลุยส์ที่ 2 แห่งอิตาลี หรือ หลุยส์ผู้เยาว์วัย (อังกฤษ: Louis II of Italy หรือ Louis II the Younger) (ค.ศ. 825 - 12 สิงหาคม ค.ศ. 875) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์การอแล็งเฌียงผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 850 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 875
ลูทวิชเป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิโลทาร์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ทรงได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีในปี ค.ศ. 839 และทรงย้ายไปประทับในอิตาลีและได้รับการสวมมงกุฎในกรุงโรมโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเซอร์จิอุสที่ 2 เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 844 ในโอกาสนั้นก็ทรงประกาศพระองค์เป็นพระจักรพรรดิแต่ไม่เป็นที่ยอมรับ แต่ในปี ค.ศ. 850 ลูทวิชก็ได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชบิดาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 4
พระอิสริยยศ

จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 850 - ค.ศ. 875)
พระมหากษัตริย์แห่งอิตาลี (ค.ศ. 844 - ค.ศ. 875)
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์การอแล็งเฌียง
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
| ด ค กจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- | --- |
| จักรวรรดิการอแล็งเฌียง | คาร์ลที่ 1 มหาราช · ลูทวิชที่ 1 · โลทาร์ที่ 1 · ลูทวิชที่ 2 · คาร์ลที่ 2 · คาร์ลที่ 3 · กวีโด · แลมเบิร์ต · อาร์นัฟ · ลูทวิชที่ 3 · เบอร์เรนการ์ | ตราประจำพระองค์ของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ | ออทโทมหาราช · ออทโทที่ 2 · ออทโทที่ 3 · ไฮน์ริชที่ 2 · คอนราดที่ 2 · ไฮน์ริชที่ 3  · ไฮน์ริชที่ 4 · ไฮน์ริชที่ 5 · โลทาร์ที่ 3 · ฟรีดริชที่ 1 · ไฮน์ริชที่ 6 · ออทโทที่ 4 · ฟรีดริชที่ 2 · ไฮน์ริชที่ 7 · ลูทวิชที่ 4 · คาร์ลที่ 4 · ซิกิสมุนด์ · ฟรีดริชที่ 3 · มักซีมีเลียนที่ 1 · คาร์ลที่ 5 · แฟร์ดีนันด์ที่ 1 · มักซีมีเลียนที่ 2 · รูดอล์ฟที่ 2 · มัททีอัส · แฟร์ดีนันด์ที่ 2 · แฟร์ดีนันด์ที่ 3 · เลโอโปลด์ที่ 1 · โยเซฟที่ 1 · คาร์ลที่ 6 · คาร์ลที่ 7 · ฟรันซ์ที่ 1 · โยเซฟที่ 2 · เลโอโปลด์ที่ 2 · ฟรันทซ์ที่ 2 | ตราประจำพระองค์ของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
จังหวัดลูอันดา

ที่ตั้งของจังหวัดลูอันดา
จังหวัดลูอันดา (อังกฤษ: Luanda Province) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศแองโกลา มีพื้นที 2,257 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 1,823,282 คน เมืองหลวงของจังหวัดลูอันดา คือ ลูอันดา ซึ่งเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2007-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาโปรตุเกส)
Angola.uk.org เก็บถาวร 2008-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
City of Luanda Portal เก็บถาวร 2008-10-22 ที่ Portuguese Web Archive
จัดด์ แอพะทาว

| จัดด์ แอพะทาว |
| --- | --- |
ในปี ค.ศ. 2007
เกิด:  (1967-12-06) 6 ธันวาคม ค.ศ. 1967 (56 ปี)
อาชีพ: โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ นักเขียนบท  ผู้กำกับภาพยนตร์
สัญชาติ: อเมริกัน
การศึกษา: Syosset High School   University of Southern California
ช่วงเวลา: 1985–ปัจจุบัน
แนว: ตลก
ผลงานที่สำคัญ: Anchorman  The 40-Year-Old Virgin  Talladega Nights  Knocked Up  Superbad Walk Hard Forgetting Sarah Marshall Pineapple Express Funny People
คู่สมรส: Leslie Mann (1997–ปัจจุบัน, มับุตรสาว 2 คน)
เว็บไซต์
http://www.myspace.com/juddapatow
จัดด์ แอพะทาว (อังกฤษ: Judd Apatow) เกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1967 เป็นโปรดิวเซอร์ ผู้กำกับ และนักเขียนบทชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกับผลงานแนวตลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาพยนตร์ที่เขาเกี่ยวข้อในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ทศวรรษ 2000 เขาเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทแอพะทาวโพรดักชันส์ บริษัทภาพยนตร์ที่ได้รับเสียงตอบรับดีในหมู่ผู้ชมเฉพาะทางของซีรีส์โทรทัศน์ อย่างเรื่อง Freaks and Geeks และ Undeclared
จัตุรัสแจ็กสัน (นิวออร์ลีนส์)

จัตุรัสแจ็กสันและอาสนวิหารนักบุญหลุยส์
จัตุรัสแจ็กสัน (อังกฤษ: Jackson Square) เป็นสวนสาธารณะเก่าแก่ในย่านเฟรนช์ควอร์เทอร์ เมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา สหรัฐอเมริกา จัตุรัสได้รับการประกาศเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติในปี 1960 ในฐานะสถานที่สำคัญใจกลางเมืองมาตลอดประวัติศาสตร์ของนิวออร์ลีนส์ และในฐานะสถานที่ที่ซึ่งในปี 1803 ลุยเซียนาได้ถูกซื้อโดยสหรัฐเข้าเป็นดินแดนของสหรัฐอเมริกา รูปปั้นตรงกลางจัตุรัสคือรูปปั้นของแอนดรูว์ แจ็กสันบนหลังม้า ผลงานออกแบบโดยคลาร์ก มิลส์
จัดด์ ทรัมป์

| --- | --- |
จัดด์ ทรัมป์ กับถ้วยยูเคแชมเปียนชิป 2011
เกิด:  (1989-08-20) 20 สิงหาคม ค.ศ. 1989 (35 ปี) บริสตอล
สัญชาติ:  อังกฤษ
ฉายา: Mr. Haircut 100   The Ace   Danny the Boy  Juddernaut 
ปีที่เริ่มเล่นอาชีพ: 2005–
อันดับสูงสุด: 1
อันดับในปัจจุบัน: 1
เบรกสูงสุด: 147
จำนวนเซนจูรีเบรก: 1,000
รายการแข่งขันที่ชนะ
รายการสะสมคะแนนที่ชนะ: 29
รายการสะสมคะแนนย่อยที่ชนะ: 4
รายการไม่สะสมคะแนนที่ชนะ: 7
เวิลด์แชมเปียน: 2019
จัดด์ ทรัมป์ (อังกฤษ: Judd Trump) เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1989 ในบริสตอล เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวอังกฤษ เขาประสบความสำเร็จอย่างมากในการแข่งขันเยาวชน ก่อนที่จะเทิร์นเป็นนักสนุกเกอร์อาชีพในปี 2005 เมื่อวันที่ 3 เมษายน 2011 ทรัมป์ได้แชมป์รายการเก็บคะแนนครั้งแรกโดยเอาชนะมาร์ก เซลบี 10–8 ในรอบสุดท้ายในไชนาโอเพน หลังจากประสบความสำเร็จในประเทศจีน เขาได้มาถึงรอบสุดท้ายในเวิลด์สนุกเกอร์แชมเปียนชิปปี 2011 ซึ่งเขาได้พ่ายแพ้ให้กับ จอห์น ฮิกกินส์ และได้แชมป์ในเวิลด์สนุกเกอร์แชมเปียนชิปปี 2011 ซึ่งเอาชนะมาร์ก อัลเลน ด้วย 10–8 เฟรมในรอบสุดท้าย
จักรพรรดิอ็อทโทที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

| จักรพรรดิอ็อทโทที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- |
 จักรพรรดิอ็อทโทที่ 3

ครองราชย์: โรมันอันศักดิ์สิทธิ์:  21 พฤษภาคม ค.ศ. 996 - 23 มกราคม ค.ศ. 1002 เยอรมนี:  25 ธันวาคม ค.ศ. 983 - 23 มกราคม ค.ศ. 1002
รัชกาลก่อนหน้า: จักรพรรดิอ็อทโทที่ 2
รัชกาลถัดไป: จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 2
ประสูติ: ค.ศ. 980  เคสเซิล ในประเทศเยอรมนี
สวรรคต: 23 มกราคม ค.ศ. 1002 (21-22 พรรษา) ซิวิตา คาสเตลลา ในประเทศอิตาลี
จักรพรรดิอ็อทโทที่ 3
ราชวงศ์: อ็อทโท
พระราชบิดา: จักรพรรดิอ็อทโทที่ 2 
พระราชมารดา: ธีโอฟานู
จักรพรรดิอ็อทโทที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (อังกฤษ: Otto III, Holy Roman Emperor ) (ค.ศ. 980 - 23 มกราคม ค.ศ. 1002) ทรงเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์อ็อทโทผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 996 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1002 อ็อทโทที่ 3 เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิอ็อทโทที่ 2 และธีโอฟานู
กษัตริย์วัยเยาว์แห่งเยอรมนี

อ็อทโทเป็นพระโอรสของจักรพรรดิอ็อทโทที่ 2 กับธีโอฟาโน เจ้าหญิงไบเซนไทน์ ทรงเสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 980 เมื่อทรงมีพระชนมายุได้ 3 พรรษา พระบิดาของพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ พระองค์ได้รับเลือกเป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนีที่เวโรนาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 983 และได้รับการสวมมงกุฎที่อาเคินในวันคริสต์มาส ทว่ากษัตริย์น้อยกลับถูกควบคุมตัวโดยไฮน์ริชที่ 2 ผู้ชอบวิวาท อดีตดยุคแห่งบาวาเรียที่ถูกปลดออกจากตำแหน่งซึ่งได้อ้างตนเป็นผู้พิทักษ์ของกษัตริย์และขึ้นสำเร็จราชการแผ่นดิน ต่อมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 984 สภานิติบัญญัติแห่งจักรวรรดิได้บีบจนทำให้ไฮน์ริชยอมคืนตัวเด็กน้อยให้แก่ธีโอฟาโนผู้พระมารดาเพื่อแลกกับการได้ดัชชีบาวาเรียกลับคืนมา ธีโอฟาโนได้แสดงตนเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินและปกครองเยอรมนีด้วยพระปรีชาสามารถจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 991 หลังจากนั้นจักรพรรดินีม่ายอาเดอแลด พระอัยกีของพระเจ้าออทโทได้ถือสิทธิ์เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินจนกระทั่งกษัตริย์บรรลุนิติภาวะในปี ค.ศ. 994 ด้วยวัย 14 พรรษา
ในช่วงวัยเยาว์ของจักรพรรดิอ็อทโทที่ 3 จักรพรรดินีธีโอฟาโนและจักรพรรดินีม่ายอาเดอแลดประสบความสำเร็จรักษาความสงบสุขในเยอรมนีและสามารถยับยั้งไม่ให้กษัตริย์ฝรั่งเศสได้ผนวกลอแรนดังที่ใจต้องการ แต่ทั้งคู่กลับล้มเหลวในการรับมือกับชาวเดน, ชาวสลาฟที่อาศัยอยู่อีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำเอลเบอ และชาวแมกยาร์ ชาวสลาฟรุกรานเยอรมนีตอนเหนืออย่างต่อเนื่อง, กษัตริย์เดนสามารถควบคุมคริสจักรของตนที่เดิมเคยอยู่ในกำมือของเยอรมนี, พระเจ้าเมียซโกที่ 1 แห่งโปแลนด์ได้รับการสวมมงกุฎจากสมเด็จพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 990 และชาวแมกยาร์ยังคงตั้งตนเป็นศัตรู
จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

หลังได้อำนาจมาอยู่ในมือ ในปี ค.ศ. 996 จักรพรรดิอ็อทโทได้เดินทางข้ามเทือกเขาแอลป์เข้าสู่อิตาลีเพื่อไปปราบกลุ่มกบฏในโรมซึ่งนำโดยเครสเซนทิอุสที่ 3 ขุนนางโรมตามคำร้องขอสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 15 พระองค์ได้ประกาศตนเป็นกษัตริย์ของชาวลอมบาร์ดที่ปาเวีย แต่ทรงไปถึงโรมหลังสมเด็จพระสันตะปาปาสิ้นพระชนม์แล้ว ในการเลือกตั้งสมเด็จพระสันตะปาปาคนใหม่ พระองค์ได้แทรกแซงจนทำให้บรูโนแห่งคารินเทีย ลูกพี่ลูกน้องวัย 23 ปีของพระองค์ได้รับเลือกเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาชาวเยอรมันคนแรกในชื่อสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 5 ซึ่งต่อมาได้ทำการสวมมงกุฎจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ให้แก่พระเจ้าอ็อทโท หลังจักรพรรดิอ็อทโทเดินทางออกจากโรม สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีก็ถูกขับไล่ออกจากโรมโดยเครสเซนทิอุสที่ต่อมาได้แต่งตั้งสมเด็จพระสันปาปาจอห์นที่ 16 เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาคนใหม่ จักรพรรดิยกทัพกลับไปที่อิตาลีในช่วงปลายปี ค.ศ. 997 ทรงยึดโรมในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 998, ทำการประหารชีวิตเครสเซนทิอุส, ปลดจอห์นออกจากตำแหน่ง และคืนตำแหน่งให้เกรกอรี
จักรพรรดิอ็อทโทมีแนวคิดที่จะสร้างจักรวรรดิโรมันขึ้นมาใหม่ในรูปรัฐคริสเตียนสากลที่มีพระองค์เป็นประมุขสูงสุดทั้งในทางโลกและทางศาสนา พระองค์ได้ตั้งโรมเป็นที่พำนักและเป็นศูนย์กลางการบริหารราชการซึ่งสร้างความไม่พอใจให้แก่ชาวเยอรมัน พิธีการอันมากขั้นตอนของราชสำนักไบเซนไทน์และธรรมเนียมแบบโรมันโบราณถูกนำกลับมาใช้ใหม่โดยมีการปรับเปลี่ยนเพื่อความเหมาะสม กษัตริย์จะปรากฏตัวในวโรกาสต่างๆ ในชุดเสื้อคลุมไร้แขนที่มีเย็บติดด้วยระฆัง 365 ใบตามจำนวนวันของปี ทรงสวมผ้าคลุมที่ปักลายนกอินทรีสีทองกับรองเท้าที่ปักลายนกอินทรี, มังกร และสิงโตของจักรวรรดิ ทรงอ้างตนเป็น "ข้ารับใช้แห่งพระเยซู", "ข้ารับใช้แห่งพระอัครสาวก" และ "จักรพรรดิของโลกมนุษย์" พระองค์พยายามบริหารจักรวรรดิทั้งในเยอรมนีและในอิตาลีจากโรมโดยมีข้าราชสำนักเป็นชาวอิตาลี เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 999 จักรพรรดิได้แทรกแซงให้จีลแบร์แห่งโอรียัก อดีตอาจารย์ที่เห็นดีเห็นงามกับแนวคิดเรื่องจักรพรรดิของพระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 2
จักรพรรดิอ็อทโทเป็นชาวซัคเซินและเป็นลูกหลานของจักรพรรดิชาร์เลอมาญในทางฝั่งบิดา ในปี ค.ศ. 1000 พระองค์ออกจาริกแสวงบุญไปยังหลุมฝังศพของจักรพรรดิชาร์เลอมาญในอาเคินที่ได้เปิดให้พระองค์ได้ยลสิ่งที่อยู่ภายใน จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่กำลังอยู่บนบัลลังก์, ทรงมงกุฎและคทา และยังคงสภาพได้อย่างน่าเหลือเชื่อ อ็อทโทหนุ่มได้ตัดเอาเล็บมือของอดีตจักรพรรดิคนก่อนที่โผล่พ้นถุงมือออกมาด้วยความเคารพเลื่อมใส และได้ดึงฟันซี่หนึ่งของพระองค์มาเก็บไว้เป็นเครื่องรางนำโชค
เดือนมกราคม ค.ศ. 1001 ได้มีการก่อกบฏต่อจักรพรรดิอ็อทโทที่เมืองตีโวลีในอิตาลี พระองค์ได้ทำการปิดล้อมโจมตี, บีบจนเมืองยอมจำนน และอภัยให้แก่ชาวเมือง การกระทำดังกล่าวสร้างความโกรธเคืองให้แก่ชาวโรมที่ต้องการให้เมืองคู่อริถูกทำลาย เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1001 ชาวโรมได้ก่อกบฏต่อพระเจ้าอ็อทโทและปิดล้อมพระราชวังของพระองค์ หลังปราบปรามกลุ่มกบฏให้สงบลงได้ชั่วคราวจักรพรรดิอ็อทโทได้ถอยทัพเข้าสู่อารามเซนต์อะพอลโลนาริสใกล้กับราเวนนาทำการสำนึกบาป เมื่อไม่สามารถกลับมาควบคุมนครต่างๆ ของจักรวรรดิได้ พระองค์ได้ขอให้ทหารของพระองค์สนับสนุนไฮน์ริชแห่งบาวาเรีย ลูกพี่ลูกน้องซึ่งเป็นบุตรชายของไฮน์ริชผู้ชอบวิวาทได้สืบทอดตำแหน่งเป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนีคนต่อไป
จักรพรรดิอ็อทโทสิ้นพระชนม์ในวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1002 ก่อนหน้าที่กองทหารบาวาเรียจะมาถึงฐานบัญชาการของพระองค์ไม่นาน ร่างของพระองค์ถูกฝังที่อาเคิน
พระอิสริยยศ

จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 996 - ค.ศ. 1002)
พระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนี (ค.ศ. 983 - ค.ศ. 1002)
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์อ็อทโท
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิเยอรมัน
| ด ค กพระเจ้าแผ่นดินเยอรมัน |
| --- | --- | --- |
| อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก ในจักรวรรดิการอแล็งเฌียง (843–911) |  ลูทวิชที่ 2  คาร์โลมัน  ลูทวิชที่ 3  คาร์ลที่ 3  อาร์นุลฟ  ลูทวิชที่ 4  |  |
| อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก (911–962) |  คอนราดที่ 1  ไฮน์ริชที่ 1  ออทโทที่ 1  |  |
| ราชอาณาจักรเยอรมนี ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (843–1806) |  ออทโทที่ 1  ออทโทที่ 2  ออทโทที่ 3  ไฮน์ริชที่ 2  คอนราดที่ 2  ไฮน์ริชที่ 3  ไฮน์ริชที่ 4  ไฮน์ริชที่ 5  โลทาร์ที่ 3  คอนราดที่ 3  ฟรีดริชที่ 1  ไฮน์ริชที่ 6  ฟิลิป  ออทโทที่ 4  ฟรีดริชที่ 2  คอนราดที่ 4  รูดอล์ฟที่ 1  อดอล์ฟ  อัลเบร็คท์ที่ 1  ไฮน์ริชที่ 7  ลูทวิชที่ 4  คาร์ลที่ 4  เวนสเลาส  รูเปิร์ต  ซีกิสมุนด์  อัลเบร็คท์ที่ 2  ฟรีดริชที่ 3  มักซีมีเลียนที่ 1  คาร์ลที่ 5  แฟร์ดีนันด์ที่ 1  มักซีมีเลียนที่ 2  รูดอล์ฟที่ 2  มัททีอัส  แฟร์ดีนันด์ที่ 2  แฟร์ดีนันด์ที่ 3  เลโอโปลด์ที่ 1  โยเซฟที่ 1  คาร์ลที่ 6  คาร์ลที่ 7  ฟรันซ์ที่ 1  โยเซฟที่ 2  เลโอโปลด์ที่ 2  ฟรันทซ์ที่ 2  |  |
| สมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ (1806–1813) |  นโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมัน (1815–1848) |  ฟรันทซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย  แฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย  |  |
| จักรวรรดิเยอรมัน (1848/1849) |  อาร์ชดยุกโยฮันน์แห่งออสเตรีย (สำเร็จราชการ)  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมัน (1850–1866) |  ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย-ฮังการี  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ (1867–1871) |  วิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย  |  |
| จักรวรรดิเยอรมัน (1871–1918) |  วิลเฮ็ล์มที่ 1  ฟรีดริชที่ 3  วิลเฮ็ล์มที่ 2  |  |
| อ้างสิทธิ |  วิลเฮ็ล์มที่ 2  วิลเฮ็ล์มที่ 3  ลุยส์ แฟร์ดีนันด์  เกออร์ค ฟรีดริช  |  |
| ด ค กจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- | --- |
| จักรวรรดิการอแล็งเฌียง | คาร์ลที่ 1 มหาราช · ลูทวิชที่ 1 · โลทาร์ที่ 1 · ลูทวิชที่ 2 · คาร์ลที่ 2 · คาร์ลที่ 3 · กวีโด · แลมเบิร์ต · อาร์นัฟ · ลูทวิชที่ 3 · เบอร์เรนการ์ | ตราประจำพระองค์ของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ | ออทโทมหาราช · ออทโทที่ 2 · ออทโทที่ 3 · ไฮน์ริชที่ 2 · คอนราดที่ 2 · ไฮน์ริชที่ 3  · ไฮน์ริชที่ 4 · ไฮน์ริชที่ 5 · โลทาร์ที่ 3 · ฟรีดริชที่ 1 · ไฮน์ริชที่ 6 · ออทโทที่ 4 · ฟรีดริชที่ 2 · ไฮน์ริชที่ 7 · ลูทวิชที่ 4 · คาร์ลที่ 4 · ซิกิสมุนด์ · ฟรีดริชที่ 3 · มักซีมีเลียนที่ 1 · คาร์ลที่ 5 · แฟร์ดีนันด์ที่ 1 · มักซีมีเลียนที่ 2 · รูดอล์ฟที่ 2 · มัททีอัส · แฟร์ดีนันด์ที่ 2 · แฟร์ดีนันด์ที่ 3 · เลโอโปลด์ที่ 1 · โยเซฟที่ 1 · คาร์ลที่ 6 · คาร์ลที่ 7 · ฟรันซ์ที่ 1 · โยเซฟที่ 2 · เลโอโปลด์ที่ 2 · ฟรันทซ์ที่ 2 | ตราประจำพระองค์ของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
จุลจิตกรรมของไฮน์ริชผู้ชอบวิวาทในชุดเสื้อคลุมยาวแบบชาวแฟรงก์ ปี ค.ศ. 985
ภาพจักรพรรดิอ็อทโทที่ 3 ได้รับการเจิมน้ำมันจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 5 โดยดีบอล์ด เลาเบอร์ ปี ค.ศ. 1450
หลุมฝังศพของจักรพรรดิอ็อทโทที่ 3 ในอาสนวิหารอาเคิน
จัตวาลักษณ์

| --- | --- |
ฉบับพิมพ์ใหม่ในปี พ.ศ. 2552
ผู้ประพันธ์: เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Sign of the Four
ผู้แปล: อ. สายสุวรรณ / มิ่งขวัญ
ประเทศ: ประเทศอังกฤษ
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ชุด: ชุดเรื่องยาวของเชอร์ล็อก โฮมส์
ประเภท: นวนิยายสืบสวนสอบสวน
สำนักพิมพ์: Lippincott's Monthly Magazine
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1890
ชนิดสื่อ: สิ่งตีพิมพ์
เรื่องก่อนหน้า: แรงพยาบาท 
เรื่องถัดไป: ชุดผจญภัย 
จัตวาลักษณ์ (อังกฤษ: The Sign of the Four) หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่า รหัสลักษณ์แห่งสี่ เป็นนวนิยายเรื่องยาวเรื่องที่ 2 ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ เกี่ยวกับการสืบสวนคดีของนักสืบชื่อดัง เชอร์ล็อก โฮมส์ กับหมอวอตสัน สหายของเขา ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1890 ลงใน
เป็นเรื่องเกี่ยวกับ หญิงสาวผู้เป็นลูกความ นาม แมรี่ มอสแตน ( ภายหลังแต่งงานกับหมอวัตสัน ) กับการแย่งสมบัติอัคระ และการฆาตกรรมปริศนา
นิตยสาร Lippincott's Monthly Magazine
| ด ค กหนังสือ เชอร์ล็อก โฮมส์ โดย เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- | --- |
| นวนิยาย | แรงพยาบาท  ·  จัตวาลักษณ์  ·  หมาผลาญตระกูล  ·  หุบเขาแห่งภัย |  |
| ชุดเรื่องสั้น | ชุดผจญภัย  ·  ชุดจดหมายเหตุ  ·  ชุดคืนชีพ  ·  ชุดลาโรง  ·  ชุดบันทึกคดี |  |
| ตัวละคร | เชอร์ล็อก โฮมส์  ·  หมอวอตสัน  ·  ไมครอฟต์ โฮมส์  ·  ศจ. มอริอาร์ตี  ·  พันเอกมอรัน  ·  ไอรีน แอดเลอร์ |  |
จักรพรรดินีมาทิลดา

| มาทิลดา |
| --- | --- |
พระสาทิสลักษณ์  จักรพรรดินีมาทิลดา
จักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ สมเด็จพระราชินีแห่งเยอรมนี สมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี
ระหว่าง: 7 มกราคม ค.ศ. 1114 – 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1125
ราชนารีแห่งอังกฤษ(พิพาท)
ครองราชย์: 8 เมษายน 1141 – 1148
ก่อนหน้า: สตีเฟน (พระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ)
ถัดไป: สตีเฟน (พระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ)

พระราชสมภพ: 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1102 ซัตตันคอร์เทเนย์ ประเทศอังกฤษ
สวรรคต: 10 กันยายน ค.ศ. 1167 (65 พรรษา) รูอ็อง ประเทศฝรั่งเศส
คู่อภิเษก: จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เจฟฟรีย์ที่ 5 เคานต์แห่งอ็องฌู
พระราชบุตร: พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ จูฟเฟรย์ เคานต์แห่งน็องต์ กีโยม ฟิตซ์เอ็มเพรส
ราชวงศ์: นอร์มัน
พระราชบิดา: พระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระราชมารดา: มาทิลดาแห่งสกอตแลนด์
มาทิลดาแห่งอังกฤษ จักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (อังกฤษ: Matilda) หรือ ม็อด (อังกฤษ: Maud) เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ ทรงเป็นที่รู้จักจากการทำสงครามกลางเมืองแย่งชิงบัลลังก์อังกฤษกับพระเจ้าสตีเฟน ลูกพี่ลูกน้องของตน พระองค์เป็นพระมเหสีของจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นมารดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
วัยเยาว์

มาทิลดาประสูติเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1102 ที่พระราชวังหลวงซัตตันคอร์เทเนย์ในออกซฟอร์ดเชอร์ โดยทรงเป็นพระธิดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 กษัตริย์แห่งอังกฤษและดยุคแห่งนอร์ม็องดีกับพระราชินีมาทิลดาแห่งสกอตแลนด์ ในสายของพระบิดามาทิลดาสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 หรือวิลเลียมผู้พิชิต ชาวนอร์มันผู้พิชิตอังกฤษ ส่วนในสายของพระมารดาทรงเป็นลูกหลานของกษัตริย์แองโกลแซ็กซันของอังกฤษหลายคน ทั้งพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 ผู้ทนทาน, พระเจ้าเอเธล์เรดที่ 2 ผู้ไม่พร้อม, พระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ, พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1 ผู้รูปงาม, พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ผู้อาวุโส และพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช ทรงมีพี่น้องหนึ่งคนเป็นพระอนุชาชื่อว่าวิลเลียมหรือวิลเลียมอาเธลิง
ชื่อของมาทิลดาถูกเรียกต่างกันออกไป โดย "มาทิลดา" ในภาษาละตินก็คือ "ม็อด" ในภาษาแซ็กซัน ในเอกสารทางการต่างๆ มักเรียกพระองค์ว่ามาทิลดา โดยเฉพาะในเอกสารของชาวนอร์มัน ทว่านักเขียนบางคนกลับเรียกพระองค์ว่าจะจักรพรรดินีม็อดแทนที่จะเป็นจักรพรรดินีมาทิลดาเพื่อแยกให้รู้ว่าเป็นคนละคนกับมาทิลดาอื่น ได้แก่
มาทิลดาที่เป็นธิดานอกสมรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 1
มาทิลดาที่เป็นภรรยาของโรเบิร์ต เอิร์ลแห่งกลอสเตอร์
มาทิลดาซึ่งเป็นพระมเหสีของพระเจ้าสตีเฟน ลูกพี่ลูกน้องของมาทิลดา และเป็นลูกพี่ลูกน้องของมาทิลดาเช่นกัน
มาทิลดาแห่งสกอตแลนด์ซึ่งเป็นพระมารดาของพระองค์
การสมรสกับจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 5

มาทิลดาในวัย 8 พรรษาได้ถูกหมั้นหมายกับไฮน์ริช (ขณะนั้นยังไม่ขึ้นเป็นกษัตริย์) ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1110 ต่อมาทั้งคู่ได้สมรสกัน มาทิลดาได้รับการสวมมงกุฎเป็นสมเด็จพระราชินีของชาวโรมันในวันที่ 25 กรกฎาคมที่ไมนทซ์ พระเจ้าไฮน์ริชที่ 5 ได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1117 ที่วอร์มส์
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 5 สิ้นพระชนม์ด้วยโรคมะเร็งในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1125 มาทิลดาในวัย 23 พรรษาจึงได้เดินทางกลับมาอังกฤษ วิลเลียม พระอนุชาของพระองค์ซึ่งทายาทในบัลลังก์อังกฤษและเป็นพระโอรสตามกฎหมายเพียงคนเดียวของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 จมน้ำสิ้นพระชนม์ในการอับปางของเรือขาวในปี ค.ศ. 1120 ทำให้พระเจ้าเฮนรีที่ 1 เหลือพระราชบุตรตามกฎหมายเพียงคนเดียวคือมาทิลดา ในเวลาเดียวกันพระมเหสีคนแรกของพระเจ้าเฮนรีได้สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1118 พระองค์จึงรับอาเดลีซาแห่งเลอเฟินผู้งดงามมาพระมเหสีคนที่สองด้วยหวังว่าจะได้ทายาทชายตามกฎหมายเพิ่ม แต่พระนางกลับไม่มีพระโอรสธิดาให้พระองค์ กษัตริย์จึงได้ประกาศชื่อมาทิลดาเป็นทายาทและให้ขุนนางในอาณาจักรสาบานว่าจะสนับสนุนการอ้างสิทธิ์ของพระนางในเดือนมาราคม ค.ศ. 1127 ที่เวสต์มินสเตอร์
การสมรสกับจูฟเฟรย์แห่งอ็องฌู

พระเจ้าเฮนรีได้จับมาทิลดาสมรสอีกครั้ง โดยทรงใช้ความสัมพันธ์อันดีที่มีกับฟูลก์ที่ 5 เคานต์แห่งอ็องฌูเจรจาเรื่องการหมั้นหมายพระธิดาของพระองค์กับจูฟเฟรย์ผู้หล่อเหลาหรือจูฟเฟรย์แพลนทาเจเนต บุตรชายของฟูลก์ที่พระองค์เลือกมาเป็นว่าที่บิดาของพระนัดดาเพราะดินแดนของเขาอยู่ติดกับพรมแดนของนอร์ม็องดีและพระองค์ต้องการการสนับสนุนจากฟูลก์ ทว่าการสมรสกับบุตรชายของเคานต์ธรรมดาคนหนึ่งซึ่งมีอายุน้อยกว่าพระนางถึง 11 ปีเป็นการดูหมิ่นมาทิลดาผู้หยิ่งทะนง พระนางไม่ยอมทำตามความต้องการของพระบิดาจึงทำให้ถูกพระบิดาขังไว้ในห้องจนต้องยอมในท้ายที่สุด ทั้งคู่สมรสกันในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1127 โดยมาทิลดามีพระชนมายุ 25 พรรษา ส่วนจูฟเฟรย์มีอายุ 14 ปี
ชีวิตสมรสของทั้งคู่เต็มไปด้วยการทะเลาะเบาะแว้งเนื่องจากต่างฝ่ายต่างไม่ชอบกันและกัน หลังอยู่กินกันได้ไม่นานมาทิลดาได้ทิ้งสามีกลับไปนอร์ม็องดี ทว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 1 ต้องการให้พระนางกลับไปอยู่กับเขา หลังการประชุมสภากษัตริย์มาทิลดาถูกส่งตัวกลับไปอ็องฌูเพื่อทำหน้าที่ผลิตทายาทให้อังกฤษ ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสามคน คือ
พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ หรืออ็องรีในภาษาฝรั่งเศส (เกิด ค.ศ. 1133)
เจฟฟรีย์หรือจูฟเฟรย์ในภาษาฝรั่งเศส (เกิด ค.ศ. 1134)
วิลเลียมหรือกีโยมในภาษาฝรั่งเศส (เกิด ค.ศ. 1137)
การสวรรคตของพระเจ้าเฮนรีที่ 1

หลังเจฟฟรีย์เกิด ความสัมพันธ์ของมาทิลดากับพระบิดาก็ย่ำแย่ลงอย่างต่อเนื่อง ในปี ค.ศ. 1135 พระเจ้าเฮนรีได้เดินทางข้ามช่องแคบมายังนอร์ม็องดีเพื่อดูหน้าพระนัดดาทั้งสอง ในตอนนั้นเองที่พระองค์ได้มีปากเสียงอย่างรุนแรงกับมาทิลดาและสามี ด้วยอยู่ในวัยชราการมีปากเสียงกับพระธิดาจึงส่งผลกระทบต่อพระองค์เป็นอย่างมาก พระองค์ได้สวรรคตที่แซ็งต์เดอนีส์เลอเฟร์มงต์ในนอร์ม็องดีเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1135 จากอาการอาหารเป็นพิษเนื่องจากการทานปลาแลมเปรย์ของโปรดที่แพทย์เคยสั่งห้ามในปริมาณมากเกินไป
หลังการสิ้นพระชนม์ไม่นานสตีเฟนแห่งบลัวส์ (หรือเอเตียงในภาษาฝรั่งเศส) ลูกพี่ลูกน้องของมาทิลดาซึ่งเป็นบุตรชายของอาเดลา พระขนิษฐาของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 ซึ่งขณะนั้นอยู่ที่บูลอญได้รีบล่องเรือมาอังกฤษเพื่ออ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ของพระเจ้าเฮนรีโดยมีเฮนรีแห่งบลัวส์ น้องชายซึ่งเป็นบิชอปแห่งวินเชสเตอร์ให้การช่วยเหลือโดนชี้นำว่าพระเจ้าเฮนรีซึ่งบาดหมางใจกับพระธิดาได้เปลี่ยนใจเรื่องผู้สืบทอดตำแหน่งบนเตียงสิ้นพระชนม์ สตีเฟนเป็นพระภาคิไนยคนโปรดที่ได้รับทั้งที่ดินและความมั่งคั่งจากกษัตริย์ผู้ล่วงลับ แม้จะเคยถวายคำสัตย์ต่อมาทิลดาแต่ผู้ติดตามของสตีเฟนก็ผิดคำสาบานหันมาสนับสนุนสตีเฟนที่เป็นชาวบริติชเพศชายแทนที่จะเป็นผู้หญิงที่สมรสกับสามีต่างชาติอย่างมาทิลดา สตีเฟนได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษที่วิหารเวสต์มินสเตอร์เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1135 มาทิลดากับผู้สนับสนุนซึ่งหนึ่งในนั้นคือโรเบิร์ตแห่งกลอสเตอร์ พระอนุชาต่างมารดาของพระนาง กับพระเจ้าดาวิดที่ 1 แห่งสกอตแลนด์พระมาตุลาของพระนางได้ลุกขึ้นต่อกรกับสตีเฟน ก่อเกิดเป็นสงครามกลางเมือง 19 ปีที่รู้จักกันในชื่อ "สงครามอนาธิปไตย"
สงครามอนาธิปไตย

ในช่วงปี ค.ศ. 1138 ถึง ค.ศ. 1141 เป็นเวลาหลายปีที่การกระทบกระทั่งกันระหว่างมาทิลดากับพระเจ้าสตีเฟนได้นำไปสู่การได้มาและการสูญเสียปราสาทและที่ดินมากมาย ในแต่ละครั้งเมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเหมือนเพลี่ยงพล้ำ กลุ่มขุนนางก็จะพากันเปลี่ยนฝั่ง จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1141 ในสมรภูมิลิงคอล์นระหว่างพระเจ้าสตีเฟนกับโรเบิร์ต เอิร์ลแห่งกลอสเตอร์ หลังการต่อสู้อย่างกล้าหาญพระเจ้าสตีเฟนเป็นฝ่ายปราชัย ทรงถูกจับกุมตัวและถูกมาทิลดาจองจำในปราสาทบริสตอล จากนั้นพระนางได้เตรียมการที่จะราชาภิเษกตนเองในลอนดอน
ทว่าทันทีที่มาถึงมาทิลดาได้เริ่มเรียกเก็บภาษีและริดรอนอภิสิทธิ์ของว่าที่ไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินของพระองค์ การกระทำดังกล่าวส่งผลในทางลบและก่อนที่มาทิลดาจะได้รับการสวมมงกุฎพระเหสีของพระเจ้าสตีเฟนก็สามารถตั้งกองทัพขึ้นมาต่อกรกับมาทิลดาและผู้สนับสนุนได้
เมื่อไม่สามารถปราบกองทัพของสตีเฟนได้ มาทิลดาจึงล่าถอยไปออกซฟอร์ดและได้ปล่อยตัวพระเจ้าสตีเฟนจากการคุมขัง พระเจ้าสตีเฟนได้รับการสวมมงกุฎเป็นษัตริย์แห่งอังกฤษอีกครั้งในปี ค.ศ. 1141 หลังจากนั้นไม่นานพระองค์ได้ปิดล้อมมาทิลดา พระนางได้หนีข้ามแม่น้ำเธมส์ไปยังปราสาทเดไวซิสด้วยการปลอมตัวเป็นศพ ทรงห่อร่างกายด้วยผ้าคลุมศพสีขาวและมัดตัวติดกับแคร่หามศพ พระนางถูกหามไปจนถึงกลอสเตอร์อย่างปลอดภัย
ในปี ค.ศ. 1142 พระนางถูกขังไว้ในปราสาทออกซฟอร์ดแต่ก็สามารถหนีออกมาได้อีกครั้งด้วยการไต่เชือกลงจากกำแพงปราสาทท่ามกลางสภาพอากาศที่เลววร้าย แม้หิมะจะหนาทึบและอากาศจะหนาวถึงกระดูกแต่พระนางก็เดินทางไปจนถึงเมืองวอลลิงฟอร์ดในคืนนั้น
บั้นปลายชีวิต

สุดท้ายมาทิลดาก็ยอมรับความพ่ายแพ้และเดินทางกลับไปหาสามีและลูกที่ฝรั่งเศส หลังจูฟเฟรย์ถึงแก่กรรม พระนางได้ปกครองอ็องฌู ขณะเดียวกันก็ได้ผลักดันให้เฮนรี (อ็องรี) พระโอรสได้รับแต่งตั้งเป็นทายาทในบัลลังก์อังกฤษ หลังพระมเหสีกับพระโอรสของพระเจ้าสตีเฟนสิ้นพระชนม์ เฮนรีสามารถเจรจาจนได้เป็นผู้สืบทอดบัลลังก์ตอจากพระเจ้าสตีเฟน ในปี ค.ศ. 1154 พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ อาลีเยนอร์ พระมเหสีของพระองค์ได้ขึ้นเป็นพระราชินี
การสวรรคต

มาทิลดาเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1167 ร่างของพระนางถูกฝังที่วิหารฟงเตฟรูลต์ หลุมฝังพระบรมศพของพระนางได้จารึกไว้ว่าทรงเป็นพระธิดา, พระมเหสี และพระมารดาของเฮนรี (พระเจ้าเฮนรีที่ 1, จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 5 หรือเฮนรีที่ 5 ในภาษาอังกฤษ และพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ตามลำดับ)