stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล
ผู้ชนะการประกวด > รายชื่อผู้ชนะเรียงตามปี

| ปี | ตัวแทนประเทศ | มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  โรมาเนีย | โซรีนา เนอัสซู |  กัวลาลัมเปอร์ มาเลเซีย | 40 |  |  |  |
| 2008 |  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | อัลมา มูลาลิค | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |  |  |  |
| 2009 |  บราซิล | ทายส์ เนเวส | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |  |  |  |
| 2010 |  ออสเตรเลีย | ฮอลลี แอน วิสเซอร์ | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |  |  |  |
| 2011 |  ปานามา | แคโรลีนา เคอร์รัด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |  |  |  |
| 2012 |  ออสเตรเลีย | โมนิกา ราดูโควิค | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |  |  |  |
| 2013 |  ออสเตรเลีย | ซาราห์ ชาร์นูช | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |  |  |  |
| 2014 |  ฟิลิปปินส์ | เกล็นนิเฟอร์ ดุงเกย์ | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |  |  |  |
| 2015 |  ยูกันดา | เชลลา คีราโบ | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |  |  |  |
| 2016 |  ไทย | อแมนด้า ออบดัม |  พนมเปญ กัมพูชา | 41 |  |  |  |
| 2017 |  โปแลนด์ | มายา เซียรอน | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |  |  |  |
| 2018 |  เคนยา | ซาราห์ เชเบต พีคีอัช | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |  |  |  |
| 2019 |  บราซิล | ลอร์เรนี มอนเตย์โร |  พนมเปญ กัมพูชา | 30 |  |  |  |
| 2020 |  อินโดนีเซีย | คลาริท มาวาร์นี ซาเล็ม | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2021 |  เวียดนาม | ฮวาง ถิ เฮือง หลี่ | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2022 |  ฟิลิปปินส์ | มาเรีย แอนเจลิก้า ปานตาเลียโน | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2023 |  ฟิลิปปินส์ | jeanette reyes | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2024 |  เวเนซุเอลา | มิเลียน่า เปาลา | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
รองอันดับ 1 มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล ในปี 2010-12, 2017-18
รองอันดับ 2 มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล ในปี 2008-09, 2013-14, 2020-24
รองอันดับ 1 มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล ในปี 2015
ผู้ชนะการประกวด > ผู้ชนะเรียงตามจำนวนครั้ง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ประเทศ/ดินแดน | จำนวน | ปีที่ชนะ |
|  ฟิลิปปินส์ | 3 | 2014, 2022, 2023 |
|  ออสเตรเลีย | 3 | 2010, 2012, 2013 |
|  บราซิล | 2 | 2009, 2019 |
|  เวเนซุเอลา | 1 | 2024 |
|  เวียดนาม | 1 | 2021 |
|  อินโดนีเซีย | 1 | 2020 |
|  เคนยา | 1 | 2018 |
|  โปแลนด์ | 1 | 2017 |
|  ไทย | 1 | 2016 |
|  ยูกันดา | 1 | 2015 |
|  ปานามา | 1 | 2011 |
|  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | 1 | 2008 |
|  โรมาเนีย | 1 | 2007 |
ผู้ชนะการประกวด > รองชนะเลิศ

| ปี | รองอันดับ 1 | รองอันดับ 2 | รองอันดับ 3 | รองอันดับ 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | เทียง หลี่ ซัน    มาเลเซีย | สเตฟานี อัลเมดา   สหรัฐ | อานา โมเรย์รา   โปรตุเกส | วาเลรียา เอลฟิโมวา   รัสเซีย |
| 2016 | จาเนลลา จอย คูอาโตน  ฟิลิปปินส์ | มานิตา หัง  กัมพูชา | ราเชล มาเรีย กูวารา  คอสตาริกา | เจีย ซีจวิน  จีน |
| 2007 | คาเรน แบลนโค  เวเนซุเอลา | เอสซี โปซิท  ฟินแลนด์ | วัชรวรรณ สุนทรินทุ  ไทย | แอนนา มารี โมเรโลส  ฟิลิปปินส์ |
ตัวแทนประเทศไทย

| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | ณัฐธิดา พึ่งนุ่ม | ระนอง | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ชุดสปอร์ตแวร์ยอดเยี่ยม |
| 2016  | อแมนด้า ออบดัม | ภูเก็ต | มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล 2016 | ขวัญใจช่างภาพ |
| 2007 | วัชรวรรณ สุนทรินทุ | กรุงเทพมหานคร | รองอันดับ 3 | ขวัญใจช่างภาพ   มิสเคแอลโซโกเทรนด์เซ็ตเตอร์   มิสกายอีเลเจ้นทน์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

pageantopolis - tourism pageant เก็บถาวร 2013-10-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Subsidiary Titles เก็บถาวร 2011-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2007 Winners เก็บถาวร 2009-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อัมโบร

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทย่อย
อุตสาหกรรม: ผลิตภัณฑ์กีฬา
ก่อตั้ง: 23 พฤษภาคม 1924; 100 ปีก่อน (1924-05-23)
สำนักงานใหญ่: แมนเชสเตอร์
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: แอนโทนี ลิตเติล (กรรมการผู้จัดการ)
ผลิตภัณฑ์: ลูกฟุตบอล ชุดกีฬาฟุตบอล ถุงมือผู้รักษาประตู รองเท้าฟุตบอล ชุดกีฬา ชุดกีฬารักบี้
พนักงาน: 301 คน
อัมโบร (อังกฤษ: Umbro) เป็นผู้ผลิตอุปกรณ์กีฬาของอังกฤษที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1924 ในเมืองวิล์มสโลว์ เทศมณฑลเชชเชอร์ และตั้งอยู่ในเมืองแมนเชสเตอร์ พวกเขาเชี่ยวชาญด้านชุดกีฬาฟุตบอลและรักบี้ ที่มีตรา เพชรคู่ ผลิตภัณฑ์ของอัมโบรวางตลาดในกว่า 100 ประเทศ
ผู้เริ่มต้นธุรกิจอัมโบรคือแฮโรลด์และวอลเลซ สองพี่น้องตระกูลฮัมฟรีส์ ชื่อตราสินค้าเป็นคำที่ผสมขึ้นระหว่าง อัม จากชื่อสกุลฮัมฟรีส์ กับ โบร จากคำที่แปลว่าพี่น้อง
มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์

| --- | --- |
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1992
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: กัวลาลัมเปอร์
ที่ตั้ง:  มาเลเซีย
ภาษาทางการ : อังกฤษ, จีน
บุคลากรหลัก: ดาตุก โออิ แดนนี
เว็บไซต์: เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์ (อังกฤษ: Miss South East Asia Tourism Ambassadress) เป็นการจัดประกวดความงามเวทีนึงของอาเซียน ดำเนินการโดย D’ Touch International s Sdn Bhd Foundation มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์จัดประกวดครั้งแรกที่ประเทศมาเลเซีย
ปัจจุบันผู้ที่ดำรงตำแหน่งมิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์คือ คีน วูเวียนตรัง  จากเวียดนาม
ประวัติ

เริ่มต้นเมื่อปีพ ศ 2535 โดย Tan Sri Datuk Danny Ooi, การประชุมสมัชชาทูตอัศวินแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ครั้งที่ 5 จัดขึ้นที่กรุงกัวลาลัมเปอร์โดยมีผู้เข้าร่วมประชุมจำนวน 14 คนจาก 6 ประเทศ (มาเลเซีย, สิงคโปร์, ไทย, บรูไน, อินโดนีเซียและฟิลิปปินส์) แสดงสินค้าครั้งนี้จัดขึ้นเพื่อเป็นเวทีในการส่งเสริมการแลกเปลี่ยนการท่องเที่ยวและวัฒนธรรมในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยการส่งเสริมมิตรภาพและความปรารถนาดีในหมู่ประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และประเทศอื่น ๆ
ผู้ชนะการประกวด

| ปี | ตัวแทนประเทศ | มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์ | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1992 |  ฟิลิปปินส์ | อาเมเลีย จอย | ไม่มีข้อมูล | ไม่มีข้อมูล |
| 1993 |  ไทย | ชุติมา นิรันสิทธิรัตน์ | ไม่มีข้อมูล | ไม่มีข้อมูล |
| 2012 |  ไทย | สุพัตรา จูเจริญ | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2013 |  เวียดนาม | พ่าน เฮือง ธู | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2014 |  เวียดนาม | เหวียน เดว ลินห์ | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2015 |  ไทย | ญาดา เทพนม |  เปตาลิงจายา, มาเลเซีย | 16 |
| 2016 |  อินโดนีเซีย | ดิกนา มาฮารานี | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2017 |  ไทย | กมลรัตน์ ทานนท์ | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2018 |  มาเลเซีย | คาเอน อึง | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2019 |  ไทย | ชมพูนุท พึ่งผล | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2020 |  มาเลเซีย | ลิม ซู แอน | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2021 |  ฟิลิปปินส์ | คีนท์ เจนเซ่น เปตราซานต้า | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2022 |  มาเลเซีย | ฟีบี ออง ยีฮุย | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2023 |  ฟิลิปปินส์ | เจียเน็ตรีตี้ รีอีส | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
| 2024 |  เวียดนาม | วูเวียนตรัง | ไม่มีการจัดการประกวด | ไม่มีการจัดการประกวด |
เป็นตำแหน่งรองอันดับ 5 เวทีมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล ในปี 2012-2014, 2017-2019
เป็นตำแหน่งรองอันดับ 4 เวทีมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล ในปี 2016
เป็นตำแหน่งรองอันดับ 6 เวทีมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล ในปี 2020-22
เป็นตำแหน่งที่ประกวดแยกแต่จัดการประกวดในเวทีมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล ในปี 2023-2024
ผู้ชนะการประกวด > เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ

| ประเทศ/ดินแดน | จำนวน | ปีที่ชนะ |
| --- | --- | --- |
|  ไทย | 5 | 1993, 2012, 2015, 2017, 2019 |
|  เวียดนาม | 3 | 2013, 2014, 2024 |
|  ฟิลิปปินส์ | 3 | 1992, 2021, 2023 |
|  มาเลเซีย | 3 | 2018, 2020, 2022 |
|  อินโดนีเซีย | 1 | 2016 |
ผู้ชนะการประกวด > รองชนะเลิศ

| ปี | รองอันดับ 1 | รองอันดับ 2 |
| --- | --- | --- |
| 2015 | อาเล็กซานดรา โรซาเลส  ฟิลิปปินส์ | ฟาเลนตินา คอตตอน  อินโดนีเซีย |
ตัวแทนประเทศไทย

| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | ญาดา เทพนม | ประจวบคีรีขันธ์ | มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์ 2015 |  |
| 2015 | กอบกุล บุญเรือง | ขอนแก่น | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |

| 1993 | ชุติมา นิรันสิทธิรัตน์ |  | มิสเซาท์อีสต์เอเชีย 1993 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2018-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กการประกวดความงามนานาชาติ |
| --- | --- |
การประกวดผู้หญิง:  มิสเวิลด์  มิสยูนิเวิร์ส  มิสอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอิร์ธ  มิสซูปราเนชันแนล  มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล  มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอเชีย  เวิลด์มิสยูนิเวอร์ซิตี้  มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล  มิสโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสออลเนชันส์  มิสทัวริซึมเวิลด์ (สหราชอาณาจักร)  มิสโกลบอลบิวตีควีน  ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสโกลบ  เดอะมิสโกลบ  มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์  ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  เฟซออฟบิวตีอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคทีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเวิลด์ (จีน)  มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล  มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนล  มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์  มิสไชนิสเวิลด์  มิสแอมบาสซเดอร์  มิสทัวร์ลิซึมควีนเอเชีย  มิสซิสเนชั่นแนลยูนิเวิร์ส  มิสและมิสซิสซัมเมอร์โกลบอลยูนิเวิร์ส 
การประกวดผู้ชาย:  แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิลด์  มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์โกลบอล  มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล  แมนยูนิเวิร์สโมเดล  มิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์  มิสเตอร์โกลบอลทีน  มิสเตอร์เนชันแนลยูนิเวิร์ส  มิสเตอร์ยูไนเต็ดเวิลด์  อัลติจูดเวิลด์ซูเปอร์โมเดล  มิสเฟรนด์ชิพอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิร์คคิงเมนอินเตอร์เนชันแนล 
การประกวดแอลจีบีที+:  มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 
การประกวดอื่นๆ:  มิสแอนด์มิสเตอร์เดฟเวิลด์แอนด์ยุโรปแอนด์เอเชีย
007 พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ
โครงเรื่อง

แมดเดอลิน สวอนน์ในวัยเด็กพบเห็นแม่ของเธอถูกฆ่าโดยชายสวมหน้ากากนามลูทซิเฟอร์ ซาฟิน หลังเขาบุกมาที่บ้านเพื่อสังหารมิสเตอร์ไวต์ พ่อของเธอ แมดเดอลินหลบหนีซาฟินไปที่ทะเลสาบน้ำแข็งหลังยิงเขาแต่พลาดตกลงไปในทะเลสาบ แต่ซาฟินช่วยชีวิตเธอไว้
หลังจับกุมเอิร์นส์ สตาฟโร โบลเฟลด์ เจมส์ บอนด์ไปพักผ่อนที่เมืองมาเตรากับแมดเดอลิน ที่นั่นบอนด์ถูกมือสังหารของสเปกเตอร์ซุ่มโจมตีขณะไปเยี่ยมหลุมศพของเวสเปอร์ ลินด์ แม้บอนด์กับแมดเดอลินจะหนีรอดไปได้ แต่บอนด์เชื่อว่าตนถูกแมดเดอลินหักหลังตัดสินใจเลิกกับเธอ
ห้าปีต่อมา วัลโด โอบรูเชฟ นักวิทยาศาสตร์ถูกลักพาตัวจากห้องปฏิบัติการของ MI6 M เปิดเผยว่าโอบรูเชฟทำงานในโครงการ "เฮราคลีส" ซึ่งพัฒนาอาวุธชีวภาพอันเป็นนาโนบอตที่แพร่เชื้อคล้ายไวรัส หากแต่สามารถปรับแต่งได้ตามดีเอ็นเอของบุคคล ส่งผลให้มันเป็นอันตรายเฉพาะกับเป้าหมาย ด้านบอนด์ที่ใช้ชีวิตอยู่เงียบ ๆ ในจาเมกาได้รับการติดต่อจากฟีลิกซ์ ไลเทอร์ เพื่อนเก่า และโลแกน แอช เจ้าหน้าที่ CIA ไลเทอร์ขอให้บอนด์ตามหาโอบรูเชฟแต่บอนด์ปฏิเสธ เย็นวันเดียวกันบอนด์พบกับโนมี สายลับ MI6 ที่รับตำแหน่ง 007 ต่อจากเขา หลังทราบข้อมูลเกี่ยวกับโครงการเฮราคลีสจากโนมี บอนด์ตกลงที่จะช่วยไลเทอร์
บอนด์ไปที่คิวบาและพบกับพาโลมา สายลับ CIA ที่ทำงานกับไลเทอร์ ทั้งสองลอบเข้าไปหาตัวโอบรูเชฟในงานเลี้ยงวันเกิดโบลเฟลด์ที่จัดโดยสมาชิกสเปกเตอร์ โบลเฟลด์ซึ่งถูกคุมขังอยู่ในลอนดอนสั่งการผ่านดวงตาเทียมให้ฆ่าบอนด์ด้วยนาโนบอต แต่นาโนบอตนั้นกลับฆ่าสมาชิกสเปกเตอร์ทั้งหมดแทน เนื่องจากโอบรูเชฟตั้งคำสั่งตามที่ซาฟินบอก บอนด์พบตัวโอบรูเชฟแล้วพาไปหาไลเทอร์และแอช แต่แอชซึ่งเป็นสายลับสองหน้าทำงานให้ซาฟินฆ่าไลเทอร์และหนีไปพร้อมโอบรูเชฟ
มิสมันนีเพนนีและ Q จัดการให้บอนด์พบกับโบลเฟลด์เพื่อแกะรอยหาโอบรูเชฟ ขณะเดียวกันซาฟินพบกับแมดเดอลินและข่มขู่ให้เธอฉีดนาโนบอตใส่ตัวเอง เมื่อบอนด์พบกับแมดเดอลินในห้องขังโบลเฟลด์ เขาสัมผัสตัวเธอและได้รับนาโนบอตโดยไม่รู้ตัว หลังแมดเดอลินออกจากห้องขัง โบลเฟลด์ยั่วยุบอนด์ด้วยการบอกว่าตนจัดฉากการซุ่มโจมตีในมาเตราเพื่อให้บอนด์คิดว่าแมดเดอลินหักหลัง บอนด์จึงเข้าทำร้ายโบลเฟลด์ ทำให้โบลเฟลด์ตายจากนาโนบอตที่มาจากบอนด์
บอนด์ตามแมดเดอลินไปที่บ้านสมัยเด็กของเธอในนอร์เวย์ ที่นั่นบอนด์พบกับมาทิลเดอ ลูกสาวของแมดเดอลินวัย 5 ปีซึ่งแมดเดอลินบอกว่าไม่ใช่ลูกของเขา แมดเดอลินเล่าเรื่องที่พ่อแม่ซาฟินถูกฆ่าโดยพ่อของเธอตามคำสั่งโบลเฟลด์เมื่อซาฟินยังเป็นเด็ก ทำให้ซาฟินอาฆาตแค้นโบลเฟลด์และสเปกเตอร์ หลังจากนั้นไม่นานซาฟินส่งแอชและลูกน้องมาไล่ล่าบอนด์ บอนด์ฆ่าแอช แต่พบว่าซาฟินจับตัวแมดเดอลินและมาทิลเดอไป
Q พบว่าซาฟินอยู่ที่ฐานบนเกาะระหว่างญี่ปุ่นและรัสเซีย บอนด์และโนมีจึงลอบเข้าไปที่นั่นและพบว่าซาฟินใช้ที่นี่เป็นโรงงานผลิตนาโนบอตโดยมีแผนจะใช้มันฆ่าผู้คนนับล้านเพื่อสร้างโลกใหม่ โนมีฆ่าโอบรูเชฟ ส่วนบอนด์ช่วยแมดเดอลินกับมาทิลเดอก่อนจะให้ทั้งสองหนีออกจากเกาะพร้อมโนมี ส่วนตนจะอยู่เปิดประตูกันระเบิดของโรงงานแล้วให้ M สั่งยิงมิสไซล์เพื่อทำลายโรงงานทั้งหมด
บอนด์ฆ่าคนของซาฟินจำนวนมากก่อนสู้กับซาฟิน แต่ถูกซาฟินปล่อยนาโนบอตที่ตั้งคำสั่งให้ฆ่าแมดเดอลินและมาทิลเดอใส่ บอนด์ฆ่าซาฟินก่อนจะไปเปิดประตูและสั่งให้ M ยิงมิสไซล์ บอนด์ใช้วิทยุบอกลาแมดเดอลินเป็นครั้งสุดท้าย ส่วนแมดเดอลินบอกบอนด์ว่ามาทิลเดอเป็นลูกของเขา ก่อนมิสไซล์จะระเบิดทำลายโรงงานและคร่าชีวิตบอนด์
หลังเรื่องทั้งหมดจบลง M มันนีเพนนี Q แทนเนอร์ และโนมีร่วมกันดื่มไว้อาลัยให้บอนด์ ด้านแมดเดอลินขับรถไปตามถนนกับมาทิลเดอ ก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องราวของบอนด์ให้ลูกสาวเธอฟัง
นักแสดง

แดเนียล เครก เป็น เจมส์ บอนด์: อดีตสายลับเอ็มไอ6 รหัส 007 ในช่วงเริ่มต้นของภาพยนตร์ เขาได้ออกจากราชการมาห้าปีแล้ว ผู้กำกับ แครี โจจิ ฟูคูนากะ เปรียบเทียบกับบอนด์ว่าเป็นเหมือน "สัตว์ที่บาดเจ็บ" และอธิบายถึงสภาพจิตใจของเขาว่า "ดิ้นรนเพื่อจัดการกับบทบาทของเขาในฐานะสายลับดับเบิลโอ" แดเนียล เครก กล่าวว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะ "เกี่ยวกับความสัมพันธ์และครอบครัว"
รามี แมลิก เป็น ลูทซิเฟอร์ ซาฟิน: ศัตรูของบอนด์ ผู้อำนวยการสร้าง บาร์บารา บรอกโคลี อธิบายตัวละครว่าเป็น "คนที่ทำให้บอนด์รำคาญจริง ๆ  เขาเป็นชิ้นงานที่น่ารังเกียจ" แมลิก อธิบายตัวละครว่าเป็นคนที่คิดว่า "ตัวเองเป็นฮีโรเกือบจะแบบเดียวกับที่บอนด์เป็นฮีโร" ในวิดีโอเบื้องหลังการถ่ายทำภาพยนตร์ ผู้กำกับ แครี โจจิ ฟูคูนากะ อธิบายว่า ซาฟินเป็น "อันตรายยิ่งกว่าใคร ๆ ที่ [บอนด์] เคยเผชิญหน้ามาก่อน" และเป็น "ศัตรูที่ฉลาดมากและคู่ควร"
เลอา แซดู เป็น ดร. แมดเดอลิน สวอนน์
ลาชานา ลินช์ เป็น โนมิ
เบน วิชอว์ เป็น คิว
เนโอมี แฮร์ริส เป็น อีฟ มันนีเพนนี
เจฟฟรีย์ ไรต์ เป็น ฟีลิกซ์ ไลเทอร์
คริสทอฟ วัลซ์ เป็น เอิร์นส์ สตาฟโร โบลเฟลด์
เรล์ฟ ไฟนส์ เป็น เอ็ม
อานา เด อาร์มาส เป็น พาโลมา
รอรี คินเนียร์ เป็น บิล แทนเทอร์
ดาลี เบนซาลาห์ เป็น พริโม
ดาวิด เดนชิก เป็น วัลโด โอบรูชอฟ
บิลลี แมกนิวส์เซน เป็น โลแกน แอช
ดูเพิ่ม

รายชื่อภาพยนตร์เจมส์ บอนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ 007 พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ 007 พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ
เว็บไซต์ทางการ
007 พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
007 พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ ที่สยามโซน
007 พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ ที่ออลมูวี
007 พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ ที่รอตเทนโทเมโทส์
007 พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
007 พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ ที่เมทาคริติก
| ด ค กเจมส์ บอนด์ในภาพยนตร์ |
| --- | --- |
 รายชื่อ  การสร้าง  การแสดง 
อีออนโปรดักชันส์:  พยัคฆ์ร้าย 007 (1962)  เพชฌฆาต 007 (1963)  จอมมฤตยู 007 (1964)  ธันเดอร์บอลล์ 007 (1965)  จอมมหากาฬ 007 (1967)  007 เพชรพยัคฆราช (1971)  007 ยอดพยัคฆ์ราชินี (1969)  พยัคฆ์มฤตยู 007 (1973)  007 เพชฌฆาตปืนทอง (1974)  007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก (1977)  007 พยัคฆ์ร้ายเหนือเมฆ (1979)  007 เจาะดวงตาเพชฌฆาต (1981)  007 เพชฌฆาตปลาหมึกยักษ์ (1983)  007 พยัคฆ์ร้ายพญายม (1985)  007 พยัคฆ์สะบัดลาย (1987)  007 รหัสสังหาร (1989)  พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก (1995)  007 พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย (1997)  007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก (1999)  ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ (2002)  007 พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก (2006)  007 พยัคฆ์ร้ายทวงแค้นระห่ำโลก (2008)  พลิกรหัสพิฆาตพยัคฆ์ร้าย 007 (2012)  องค์กรลับดับพยัคฆ์ร้าย (2015)  007 พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ (2021) 
ไม่ได้สร้างโดยอีออนฯ:  ทีเด็ดเจมส์บอนด์ 007 (1967)  พยัคฆ์เหนือพยัคฆ์ (1983) 
ประวัติศาสตร์:  ทศวรรษ 1960  ทศวรรษ 1970  ทศวรรษ 1980  ทศวรรษ 1990  ทศวรรษ 2000 
นักแสดงและตัวละคร:  ตัวละครประจำ  นักแสดงประจำ  นักแสดงที่ได้รับคัดเลือกสำหรับบทเจมส์ บอนด์  สาวบอนด์ 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  เอกลักษณ์  เพลง  ฉากในลำกล้องปืน  สถานที่  บิกีนี่สีขาวของเออร์ซูลา แอนเดรส  "คาสิโนรอยัล" (ไคลแมกซ์!) 
 หนังสือ  หมวดหมู่  สถานีย่อย (ภาพยนตร์)
แครี โจจิ ฟูคูนากะ ผู้กำกับ พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ
ศาลรัฐธรรมนูญโรมาเนีย

| ศาลรัฐธรรมนูญโรมาเนีย |
| --- | --- |
Curtea Constituțională a României

สถาปนา: 1992
ที่ตั้ง: วังรัฐสภา บูคาเรสต์
ที่มา: รัฐธรรมนูญ
อุทธรณ์จาก: 1992 – 2003: รัฐสภา 2003 – ปัจจุบัน: ไม่มี
วาระตุลาการ: 9 ปี
จำนวนตุลาการ: 9
เว็บไซต์: http://www.ccr.ro/
ประธานศาลรัฐธรรมนูญแห่งโรมาเนีย
ปัจจุบัน: Marian Enache
ตั้งแต่: 2022
ตำแหน่งผู้นำสิ้นสุด: 2025
ศาลรัฐธรรมนูญโรมาเนีย (โรมาเนีย: Curtea Constituțională a României) เป็นสถาบันที่ตัดสินว่ากฎหมาย บัญญัติ หรือร่างกฎหมายที่องค์การรัฐของประเทศโรมาเนียประกาศใช้นั้นสอดคล้องกับรัฐธรรมนูญโรมาเนียหรือไม่
ศาลประกอบด้วยสมาชิกเก้าคน ดำรงตำแหน่งวาระเก้าปีที่ห้ามเป็นต่อ สมาชิกสามคนมาจากการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดีโรมาเนีย, สามคนจากการแต่งตั้งโดยวุฒิสภา และสามคนจากการแต่งตั้งโดยสภาล่าง
อำนาจหน้าที่

มาตรา 146 ของรัฐธรรมนูญโรมาเนียกำหนดขอบข่ายอำนาจหน้าที่ของศาบรัฐธรรมนูญว่าประกอบด้วย:
พิจารณาวินิจฉัยความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของกฎหมายก่อนประกาศใช้ โดยประธานาธิบดีโรมาเนีย, ประธานสภาใดสภาหนึ่ง, รัฐบาล, ศาลฎีกา, โดยผู้แทนอย่างน้อย 50 คน หรือวุฒิสมาชิกอย่างน้อย 25 คน ตลอดจนโดยตำแหน่งเกี่ยวกับความคิดริเริ่มที่จะแก้ไขรัฐธรรมนูญ
พิจารณาวินิจฉัยความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของระเบียบข้อบังคับของรัฐสภา โดยประธานสภาใดสภาหนึ่ง โดยกลุ่มรัฐสภา หรือผู้แทนอย่างน้อย 50 คน หรือวุฒิสมาชิกอย่างน้อย 25 คน
ตัดสินใจเกี่ยวกับข้อยกเว้นที่เสนอต่อศาลยุติธรรมเกี่ยวกับความไม่เป็นไปตามรัฐธรรมนูญของกฎหมายและคำสั่ง
ดูแลการปฏิบัติตามขั้นตอนการเลือกตั้งประธานาธิบดีโรมาเนีย และยืนยันผลการลงคะแนน
ตรวจสอบสถานการณ์ที่พิสูจน์ความชอบธรรมในการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งโรมาเนียชั่วคราว และรายงานผลการพิจารณาให้รัฐสภาและรัฐบาลทราบ
ให้ความเห็นแนะนำเกี่ยวกับข้อเสนอที่จะสั่งพักงานประธานาธิบดีแห่งโรมาเนีย สำนักงาน
เพื่อควบคุมการปฏิบัติตามขั้นตอนการจัดและจัดการประชามติ และเพื่อยืนยันผลการลงประชามติ
เพื่อตรวจสอบการปฏิบัติตามเงื่อนไขการใช้สิทธิริเริ่มนิติบัญญัติโดยประชาชน
เพื่อตัดสินใจเกี่ยวกับการคัดค้านการขัดรัฐธรรมนูญของพรรคการเมือง
เพื่อปฏิบัติหน้าที่อื่น ๆ ตามที่กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญของศาลกำหนด
ประวัติศาสตร์

ศาลรัฐธรรมนูญสถาปนาชึ้นในป่ 1992 และมีสมาชิกตามลำดับดังนี้ (ข้อมูล ณ ปี 2024)
บริษัทที่ประกอบธุรกิจหลายประเภทรวมกัน

บริษัทที่ประกอบธุรกิจหลายประเภทรวมกัน (อังกฤษ: Conglomerate) เป็นบริษัทพหุอุตสาหกรรม (Multi-industry company) ประเภทหนึ่งที่ประกอบด้วยองค์กรธุรกิจที่แตกต่างกันและไม่เกี่ยวข้องหลายแห่ง ซึ่งดำเนินงานในอุตสาหกรรมต่าง ๆ ภายใต้กลุ่มบริษัทเดียว บริษัทที่ประกอบธุรกิจหลายประเภทรวมกันมักจะมีบริษัทแม่ที่เป็นเจ้าของและควบคุมบริษัทสาขา หลายแห่ง ซึ่งมีความเป็นอิสระทางกฎหมาย แต่ขึ้นอยู่กับบริษัทแม่ในด้านการเงินและเชิงกลยุทธ์ บริษัทที่ประกอบธุรกิจหลายประเภทรวมกันส่วนใหญ่เป็นบริษัทข้ามชาติขนาดใหญ่ที่มีการดำเนินงานทั่วโลก และมีผลิตภัณฑ์และบริการที่หลากหลาย บริษัทที่ประกอบธุรกิจหลายประเภทรวมกันสามารถเกิดขึ้นได้โดยการควบรวมกิจการ การแยกบริษัท หรือ กิจการร่วมค้า
บริษัทที่ประกอบธุรกิจหลายประเภทรวมกันมีอยู่ทั่วไปในหลายประเทศและหลายภาคส่วน เช่น สื่อ การธนาคาร พลังงาน เหมืองแร่ การผลิต การค้าปลีก และ การขนส่ง องค์การประเภทนี้มีเป้าหมายเพื่อให้เกิดการประหยัดโดยเพิ่มขนาด พลังทางการตลาด การกระจายความเสี่ยง และผลผนึกทางการเงิน อย่างไรก็ตาม พวกเขายังต้องเผชิญกับความท้าทาย เช่น ความซับซ้อน ระบบราชการ ปัญหาเกี่ยวกับหน่วยงาน และ ข้อบังคับ
ความนิยมของบริษัทที่ประกอบธุรกิจหลายประเภทรวมกันมีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาและทั่วทั้งภูมิภาค ในสหรัฐ บริษัทที่ประกอบธุรกิจหลายประเภทรวมกันได้รับความนิยมในคริสต์ทศวรรษ 1960 โดยเป็นรูปแบบหนึ่งของ ภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่ ที่ได้รับแรงหนุนจากอัตราดอกเบี้ยต่ำและการซื้อกิจการแบบมีเงินกู้[ต้องการอ้างอิง] อย่างไรก็ตาม บริษัทประเภทนี้ในหลายแห่งปิดกิจการไปในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 เนื่องจากประสิทธิภาพที่ไม่ดี เรื่องอื้อฉาวทางบัญชี และกฎระเบียบที่ต่อต้านการผูกขาด ในทางตรงกันข้าม บริษัทที่ประกอบธุรกิจหลายประเภทรวมกันยังคงเป็นที่แพร่หลายในเอเชีย โดยเฉพาะใน จีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และ อินเดีย ในจีนแผ่นดินใหญ่ รัฐวิสาหกิจหลายแห่งได้มาผ่านการควบรวมและเข้าซื้อกิจการที่มีมูลค่าสูง ส่งผลให้เกิดธุรกรรมทางธุรกิจที่มีมูลค่าสูงสุดตลอดกาล บริษัทเหล่านี้มีความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับรัฐบาล และมีนโยบายพิเศษและการเข้าถึงเงินทุน
บริษัทผู้ถือหุ้น

บริษัทผู้ถือหุ้น หรือ บริษัทที่ถือหุ้นส่วนใหญ่ (อังกฤษ: Holding company) หมายถึง บริษัทที่มีการประกอบธุรกิจโดยมีรายได้จากการถือหุ้นในบริษัทอื่นเป็นหลัก และไม่มีการประกอบธุรกิจอย่างมีนัยสำคัญเป็นของตนเอง ซึ่งอาจเป็นการลงทุนในบริษัทในประเทศหรือบริษัทในต่างประเทศ โดยต้องไม่มีลักษณะเป็นการประกอบธุรกิจบริหารจัดการเงินลงทุน (Investment Company) โดยบริษัทผู้ถือหุ้นจะถือหุ้นหรือหลักทรัพย์ทั้งหมดหรือมากกว่า 50% ในบริษัทอื่น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการควบคุมยิ่งกว่าเพื่อการลงทุน บริษัทที่จัดตั้งขึ้นเพื่อควบคุมดูแลบริษัทอื่นโดยเฉพาะจัดว่าเป็นบริษัทผู้ถือหุ้นอย่างแท้จริง (Pure Holding Company) ส่วนบริษัทที่ทำธุรกิจของตนเองพร้อมกับดูแลบริษัทอื่นด้วยเรียกว่า บริษัทผู้ถือหุ้นแบบผสม (Mixed Holding Company or Holding-operating Company)
สายแฮมเมอร์สมิธและซิตี

| แฮมเมอร์สมิธและซิตี |
| --- | --- |

สายแฮมเมอร์สมิธและซิตีที่สถานีเวสต์แฮมมุ่งหน้าสถานีแฮมเมอร์สมิธ
ข้อมูลทั่วไป
จำนวนสถานี: 29
สีบนแผนที่: สีชมพู
เว็บไซต์: tfl.gov.uk/tube/route/hammersmith-city 
การดำเนินงาน
รูปแบบ: ระบบขนส่งมวลชนเร็ว
ระบบ: รถไฟใต้ดินลอนดอน
ศูนย์ซ่อมบำรุง: แฮมเมอร์สมิธ
ขบวนรถ: S7 Stock
ผู้โดยสาร: 114.6 ล้านคน (2011/12)
ประวัติ
เปิดเมื่อ:   10 มกราคม 1863; 161 ปีก่อน (1863-01-10) (เป็นรถไฟขนส่งมวลชน)  30 กรกฎาคม 1990 (เปลี่ยนเป็นสายแฮมเมอร์สมิธและซิตี) 
ส่วนต่อขยายล่าสุด: 1936
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 25.5 กิโลเมตร (15.8 ไมล์)
ลักษณะทางวิ่ง: กึ่งใต้ดิน
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ
ภาพรถไฟฟ้าสายแฮมเมอร์สมิธและซิตี
สายแฮมเมอร์สมิธและซิตี ในรถไฟใต้ดินลอนดอน วิ่งระหว่างแฮมเมอร์สมิธและบากกิ้ง มีชมพูเข้มเป็นสีประจำเส้นทาง มีจำนวนสถานี 29 สถานีในระยะทาง 25.5 กิโลเมตร (15.8 ไมล์) เป็นเส้นทางที่ผ่านย่านการเงินที่สำคัญ โดยมีบางส่วนเชื่อมกับสายดิสทริกต์ สายเซอร์เคิล และสายเมโทรโพลิตัน ผู้โดยสาร 114 ล้านคนต่อปี
แผนที่

แผนที่สายแฮมเมอร์สมิธและซิตี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สายแฮมเมอร์สมิธและซิตี
"Hammersmith & City Line". Clive's Underground Line Guides. 14 December 2007. สืบค้นเมื่อ 11 July 2008.
"Hammersmith & City Line Underground Stations – Facts, Trivia And Impressions". Randomly London. 8 August 2013. สืบค้นเมื่อ 24 September 2013.
ภู ศรีวิไล

| ภู ศรีวิไล |
| --- | --- |
เกิด: จาตุรนต์ ละดาดาษ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 (51 ปี) อำเภอศรีวิไล จังหวัดบึงกาฬ
อาชีพ: อดีตนักร้อง
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ลูกทุ่ง •  หมอลำ
เครื่องดนตรี: ขับร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2551–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: แกรมมี่โกลด์ (2551-2557) ลาแกรนด์มิวสิค (2557-2565)
 นักดนตรี
จาตุรนต์ ละดาดาษ หรือชื่อในวงการคือ ภู ศรีวิไล (16 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 –) อดีตเป็นนักร้องเพลงลูกทุ่ง-หมอลำชายชาวไทยอดีตสังกัดแกรมมี่โกลด์ ปัจจุบันสังกัดค่ายลาแกรนด์ มิวสิค และนักแสดง  หนึ่งในนักร้องในโครงการ น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ 1 รวมดาวที่ราบสูง
เขาเกิดที่อำเภอศรีวิไล จังหวัดบึงกาฬ ในวัยเด็กครอบครัวลำบากจึงได้นำไปฝากเลี้ยงที่วัดป่าด่านศรีสำราญ หลวงปู่คำตัน ฐิตธมฺโม เป็นผู้ชุบเลี้ยงและอบรม เมื่อเติบโตขึ้นมีใจรักเสียงเพลง จึงตั้งวงลำซิ่งขึ้นในหมู่บ้านโดยการเขียนกลอนลำเองฝึกซ้อมกันเองชื่อวง รวมใจซิ่งอีสาน
ต่อมาได้เขียนเพลงร้องเองชื่อเพลง เบอร์เก่ายังเฝ้ารอ, ผู้ชายปลายแถว จนมีแมวมองมือหนึ่งของแกรมมี่โกลด์ในตอนนั้น คือ บ่าวข้าวเหนียว สาวบ้านเชียง ผู้สร้าง ต่าย อรทัย, มนต์แคน แก่นคูน, ศร สินชัย, ดอกอ้อ ทุ่งทอง และอีกหลายศิลปิน มาตามหา โดยได้พาให้มารู้จักกันและเข้าสู่วงการอย่างเต็มตัว อัลบั้มชุดแรก น้องใหม่ไต่ดาว กับเพลงสาวแก้มเปื้อนเหงื่อ จากปลายปากกาของครูสลา คุณวุฒิ เบอร์เก่ายังเฝ้ารอ สังกัดแกรมมี่โกลด์ โด่งดังเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง
นอกจากนี้ยังได้รับโอกาสจากค่ายและครูสลาให้เขียนเพลงให้ศิลปินในค่าย รวมถึงเป็นโปรดิวเซอร์ ควบคุมการร้อง เช่น ต่าย อรทัย, ดอกอ้อ ทุ่งทอง เป็นต้น
ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระเขียนเพลงและควบคุมการร้องให้กับทุกค่ายเพลง ส่วนปลายปากกาที่สร้างชื่อเสียงมากคือ ฮักอิหรือฮักเล่น ของเอกพล มนต์ตระการ, น้ำตาลืมคราว ของศร สินชัย, ลบเบอร์ลบใจ ของมด อุบลมณี, โทรดู๋หลายอ้ายอย่า ของแอน อรดี และอีกหลายบทเพลง นับเป็นศิลปินอีสานมากความสามารถ ทั้งร้อง เขียนเพลง เรียบเรียงดนตรี ควบคุมการร้อง และนักแสดง
หลายคนชื่นชอบวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของภู ศรีวิไล กับบรรยากาศท้องไร่ท้องนา ทำให้มีผู้ติดตามทางเพจ ภู ศรีวิไล pooh seewilai กันอย่างมากมาย เพราะเป็นคนสมถะ รักธรรมชาติ และถ่ายถอดวิถีชนบทให้ผู้คนได้ย้อนอดีตในวัยเด็ก