stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อิวากิ (จังหวัดฟูกูชิมะ)
ประวัติศาสตร์

นครอิวากิในปัจจุบันจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1966 โดยการควบรวม 14 เทศบาล ซึ่งเป็นเทศบาลนคร 5 แห่ง ได้แก่ ไทระ (平), อูจิโง (内郷), อิวากิ (磐城), นาโกโซะ (勿来), และ โจบัง (常磐); เทศบาลเมือง 4 แห่ง ได้แก่ ยตสึกูระ, (四倉) โทโนะ (遠野), โองาวะ (小川) และ ฮิซาโนฮามะ (久之浜); และเทศบาลหมู่บ้าน 5 แห่ง ได้แก่ โยชิมะ (好間), มิวะ (三和), ทาบิโตะ (田人), คาวามาเอะ (川前) และ โอฮิซะ (大久) โดยไทระได้รับเลือกให้เป็นที่ตั้งของศาลาว่าการเทศบาลนครและสำนักงานการบริหารต่าง ๆ
เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1999 อิวากิได้รับการกำหนดให้เป็นนครศูนย์กลาง ทำให้มีอำนาจในการปกครองตนเองท้องถิ่นเพิ่มขึ้นและมีความเป็นอิสระจากหน่วยงานบริหารของจังหวัดมากขึ้น
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2011 อิวากินี้ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวและสึนามิ นับตั้งแต่เกิดเหตุจนถึงวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 มีผู้เสียชีวิต 303 ราย และยังมีผู้สูญหายอีก 82 ราย
ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของอิวากิยังคงค่อนข้างคงที่ในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 210,550 | —     |
|  1930  | 216,740 | +2.9% |
|  1940  | 260,653 | +20.3% |
|  1950  | 340,260 | +30.5% |
|  1960  | 345,663 | +1.6% |
|  1970  | 327,164 | −5.4% |
|  1980  | 342,074 | +4.6% |
|  1990  | 355,812 | +4.0% |
|  2000  | 360,138 | +1.2% |
|  2010  | 342,249 | −5.0% |
|  2020  | 324,313 | −5.2% |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Iwaki, Fukushima
คู่มือการท่องเที่ยว Iwaki จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2010-04-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาญี่ปุ่น)
หนังสือพิมพ์อิวากิมินโป
สมาคมการท่องเที่ยวอิวากิยูโมโตะอนเซ็ง
| ด ค ก จังหวัดฟูกูชิมะ |
| --- | --- | --- |
ฟูกูชิมะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  ฟูกูชิมะ  อิวากิ  โคริยามะ  |  |
| นคร |  ไอซูวากามัตสึ  ดาเตะ  คิตากาตะ  มินามิโซมะ  โมโตมิยะ  นิฮมมัตสึ  ชิรากาวะ  โซมะ  ซูกางาวะ  ทามูระ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภออาดาจิ โอตามะ  อำเภอดาเตะ คาวามาตะ  โคโอริ  คูนิมิ  อำเภอฟูตาบะ ฟูตาบะ  ฮิโรโนะ  นามิเอะ  นาราฮะ  โอกูมะ  โทมิโอกะ  คัตสึราโอะ  คาวาอูจิ  อำเภอฮิงาชิชิรากาวะ ฮานาวะ  ทานางูระ  ยามัตสึริ  ซาเมงาวะ  อำเภออิชิกาวะ อาซากาวะ  ฟูรูโดโนะ  อิชิกาวะ  ฮิราตะ  ทามากาวะ  อำเภออิวาเซะ คางามิอิชิ  เท็งเอ  อำเภอคาวานูมะ ไอซูบังเงะ  ยาไนซุ  ยูงาวะ  อำเภอมินามิไอซุ มินามิไอซุ  ชิโมโง  ทาดามิ  ฮิโนเอมาตะ  อำเภอนิชิชิรากาวะ ยาบูกิ  อิซูมิซากิ  นากาจิมะ  นิชิโง  อำเภอโอนูมะ ไอซูมิซาโตะ  คาเนยามะ  มิชิมะ  โชวะ  อำเภอโซมะ ชินจิ  อีตาเตะ  อำเภอทามูระ มิฮารุ  โอโนะ  อำเภอยามะ บันได  อินาวาชิโระ  นิชิไอซุ  คิตาชิโอบาระ  |  |
 ภูมิภาค ไอซุ ฮามาโดริ นากาโดริ 
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
ศาลาว่าการนครอิวากิ
มุมมองทางด้านทิศใต้ของสถานีรถไฟอิวากิ
อาร์ตาบาร์นุสแห่งเปอร์เซีย

อาร์ตาบาร์นุสแห่งเปอร์เซีย (หรือ อาร์ตาบาร์นุสแห่งเฮอร์เคเนีย; กรีกโบราณ: Ἀρτάβανος) เป็นบุคคลสำคัญทางการเมืองของเปอร์เซียในสมัยราชวงศ์อะคีเมนิด ซึ่งมีการบันทึกว่าเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งเปอร์เซียในช่วงนะยะเวลาไม่กี่เดือน (ระหว่าง 465 ปีก่อนคริสตกาล - 464 ปีก่อนคริสตกาล)
อาร์ตาบาร์นุสบุคคลดังกล่าวไม่ได้เป็นบุคคลเดียวกันกับไม่ต้องสับสนกับพระปิตุฉาของกษัตริย์เซอร์ซีสที่มีพระนามเดียวกัน คือ อาร์ตาบาร์นุส บุตรแห่งฮิสตัสเปส (และเป็นพระอนุชาของพระราชบิดาของกษัตริย์เซอร์ซีสที่ 1 คือ กษัตริย์ดาริอุสที่ 1)
อาร์ตาบาร์นุส อาจจะมีต้นกำเนิดมาจากมณฑลเฮอร์เคเนีย และมีบันทึกว่าได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าขุนนางของกษัตริย์เซอร์ซีสที่ 1 และได้รับการพิจารณาว่าให้ทำหน้าที่เป็นราชมนตรีหรือหัวหน้าผู้คุ้มกันประจำพระองค์
ตามคำกล่าวของอริสโตเติล อาร์ตาบาร์นุสเป็นมีส่วนต่อการทิวงคตของมกุฎราชกุมารดาริอุส จากนั้นก็กลัวว่ากษัตริย์เซอร์ซีสทรงจะหาทางแก้แค้นและจึงดำเนินการปลงพระชนม์กษัตริย์ ในทางกลับกันจูนีอานุส จัสตินุสได้บันทึกไว้ว่า อาร์ตาบาร์นุสมีความทะเยอทะยานส่วนตัวในการครองพระราชบัลลังก์ ในตอนแรกอาร์ตาบาร์นุสลอบปลงพระชนม์กษัตริย์เซอร์ซีสอย่างลับๆ จากนั้นจึงกล่าวหาว่า เจ้าชายดาริอุสเป็นผู้ลอบปลงพระชนม์กษัตริย์ ส่งผลให้พระองค์ทรงถูกสำเร็จโทษ โดยลำดับเหตุการณ์ดังกล่าวยังไม่แน่นอน แต่การสวรรคตของกษัตริย์เซอร์ซีสและมกุฎราชกุมารดาริอุส จึงทำให้พระราชบัลลังก์ว่างลง
และขึ้นมามีอำนาจของอาร์ตาบาร์นุสก็ยังคงไม่แน่ชัดเช่นกัน เรื่องเล่าบางเรื่องก็ว่าอาร์ตาบาร์นุสได้แย่งชิงพระราชบัลลังก์ด้วยตัวเอง ส่วนคนอื่นคิดว่าอาร์ตาบาร์นุสได้แต่งตั้งให้กษัตริย์อาร์ตาเซอร์ซีสที่ 1 ขึ้นเป็นกษัตริย์ และทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และมีอำนาจอยู่เบื้องหลังพระราชบัลลังก์ สถานการณ์เช่นนี้คงอยู่ได้เพียงไม่กี่เดือน ซึ่งมีการบันทึกว่า กษัตริย์อาร์ตาเซอร์ซีสทรงสังหารอาร์ตาบาร์นุสด้วยพระแสงดาบของพระองค์เอง ไม่ว่าจะในการต่อสู้หรือใดๆ ก็ตาม อาร์ตาบาร์นุสก็ปรากฏชื่ออยู่ในกลุ่มกษัตริย์แห่งราชวงศ์อะคีเมนิด แม้ว่าจะไม่มีความเกี่ยวข้องกันกับพระราชวงศ์เลยก็ตาม
แหล่งข้อมูลจากสมัยคลาสสิค

Aristotle, Politics 5.131Ib
Diodorus Siculus, Historical Library 11.69
Justin, Epitome of Philipic Histories of Pompeius Trogus III 1
Photius, Epitome of Persica of Ctesias 20
Plutarch, Life of Themistocles 27
เขตมินามิ (เกียวโต)

| เขตมินามิ 南区 |
| --- | --- |
เขตของนครเกียวโต
ที่ตั้งของเขตมินามิในนครเกียวโต
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 15.81 ตร.กม. (6.10 ตร.ไมล์)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 101,196 คน
 • ความหนาแน่น: 6,400 คน/ตร.กม. (17,000 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: www.city.kyoto.lg.jp/minami/
เขตมินามิ (ญี่ปุ่น: 南区) เป็นหนึ่งใน 11 เขตการปกครองในนครเกียวโต จังหวัดเกียวโต ชื่อเขตนี้มีความหมายว่า "เขตใต้" เนื่องจากตั้งอยู่ทางใต้ของเมือง เขตนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชนชั้นแรงงานและชาวเกาหลีจำนวนมาก เขตนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวน้อยกว่าเขตอื่น ๆ ของนครเกียวโต ที่โด่งดังมีเพียงวัดโทเท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Kyoto/Minami จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Minami-ku, Kyoto
เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
เขตมินามิ (โยโกฮามะ)

บทความนี้เกี่ยวกับเขตในนครโยโกฮามะ สำหรับเขตในนครอื่น ๆ ดูที่ เขตมินามิ
| เขตมินามิ 南区 |
| --- | --- |
เขต
ที่ตั้งของเขตมินามิในนครโยโกฮามะ
ประเทศ: ญี่ปุ่น
จังหวัด: คานางาวะ
เมือง: โยโกฮามะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12.65 ตร.กม. (4.88 ตร.ไมล์)
ประชากร (2019)
 • ทั้งหมด: 195,862 คน
 • ความหนาแน่น: 15,483 คน/ตร.กม. (40,100 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: www.city.yokohama.jp/me/minami/
เขตมินามิ (ญี่ปุ่น: 南区) เป็นหนึ่งใน 18 เขตการปกครองของนครโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตเป็นเขตที่อยู่อาศัย
แหล่งข้อมูลอื่น

Minami Ward Office
Minami Ward Office (ญี่ปุ่น)
City of Yokohama statistics เก็บถาวร 2009-03-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เขาถ้ำเอราวัณ

เขาถ้ำเอราวัณ เป็นเขาในตำบลช่องสาริกา อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี เป็นเขาหินปูนลูกโดดมีความสูง 266 เมตร มีถ้ำขนาดเล็กใหญ่รวมประมาณ 10–15 ถ้ำ มีการสำรวจถ้ำหลักจำนวน 5 ถ้ำได้แก่ ถ้ำเทวาพิทักษ์ ถ้ำโปร่ง ถ้ำเอราวัณ ถ้ำอริยะสัจ 4 และถ้ำที่ยังไม่มีชื่ออีก 1 ถ้ำ ภายในถ้ำมีความสวยงามตามธรรมชาติ มีหินงอก หินย้อย ม่านหินย้อย หลอดหินย้อย หินผุด หินน้ำไหล เสาหิน หินปูนฉาบ ฯลฯ โดยถ้ำเทวาพิทักษ์ เป็นถ้ำมีขนาดใหญ่ที่สุด และความยาวของถ้ำประมาณ 200 เมตร
สภาพโดยรอบมีความอุดมสมบูรณ์ของพรรณไม้และสัตว์ป่า มีการสำรวจพบมีนกจู๋เต้นเขาปูนซึ่งเป็นนกเฉพาะถิ่นซึ่งนับเป็นแหล่งที่ 2 ของโลกเพราะอาศัยอยู่เฉพาะในเขาหินปูน นอกจากนั้นยังพบค้างคาวมงกุฎเทาแดง ตุ๊กแกป่า ลิงกัง อีเห็น เม่น เต่าเหลือง ไก่ป่า และสัตว์ป่าหายากอีกหลายชนิด พันธุ์พืชเฉพาะถิ่นหายาก คือ โมกราชินี (Wrightia sirikitiae) ซึ่งเป็นพืชชนิดใหม่ของโลกค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2544
พบฟอสซิสดึกดำบรรพ์ พบซากฟอสซิลหอยนอติลุส (หอยวงช้าง) คชข้าวสาร ปะการัง พลับพลึงทะเล และหอยกาบเดียวอีกหลายชนิด และทางด้านโบราณคดีพบภาชนะดินเผา บางถ้ำพบหลักฐานทางโบราณคดียุคก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลายอายุกว่า 2,000 ปี เช่น ภาชนะทรงพานหรือภาชนะฐานสูง เศษภาชนะดินเผาลวดลายต่างๆ และท่อหล่อ
ปัจจุบันกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมได้ประกาศให้ท้องที่ เขาเอราวัณเป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่า ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
ฮอว์กอาย (ระบบคอมพิวเตอร์)

สำหรับตัวละครของมาร์เวล ดูที่ ฮอว์กอาย
ระบบกล้องฮอว์กอายในการแข่งขันเทนนิส เครมลินคัพ ที่มอสโก เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2012
ฮอว์กอาย เป็นระบบคอมพิวเตอร์ที่ใช้ในการแข่งขันกีฬาหลายประเทศ อาทิ คริกเกต เทนนิส แกลิกฟุตบอล แบดมินตัน เฮอร์ลิง รักบี้ยูเนียน ฟุตบอล และวอลเลย์บอล มีหน้าที่ในการตรวจสอบวิถีของลูกบอลและแสดงผลโดยใช้ภาพเคลื่อนไหวบนหน้าจอ โดยการแสดงผลของวิถีลูกบอลบนหน้าจอถูกเรียกว่า ช็อตสปอต
ระบบฮอว์กอายซึ่งมีโซนี่เป็นเจ้าของ ถูกพัฒนาขึ้นในสหราชอาณาจักรโดยพอล ฮอว์กิน และได้นำมาใช้ครั้งแรกใน ค.ศ. 2001 กับกีฬาคริกเก็ตที่ถ่ายทอดสดบนโทรทัศน์ ตัวระบบทำงานผ่านกล้องที่มีคุณภาพสูงประมาณ 6-7 ตัว ซึ่งตั้งอยู่ใต้หลังคาของสนามและทำหน้าที่ตรวจสอบลูกบอลจากมุมมองที่แตกต่างกัน วิดีโอจากกล้องเหล่านี้จะถูกปรับมุมเพื่อบีบให้นำเสนอภาพวิถีบอลแบบสามมิติ ฮอว์กอายมีความแม่นยำของภาพในช่วงที่ไม่เกิน 3.6 มิลลิเมตร ทำให้ถูกมองว่าเป็นเครื่องมือที่มีความยุติธรรมเป็นอันดับที่สองในวงการกีฬา ระบบนี้ได้รับการยอมรับโดยหน่วยงานบริหารเทนนิส คริกเก็ต และฟุตบอล ในแง่ของการตัดสินที่เที่ยงธรรม ฮอว์กอายถูกใช้ในระบบแชลเลนจ์ในกีฬาเทนนิสมาตั้งแต่ ค.ศ. 2006 และในคริกเก็ตมาตั้งแต่ ค.ศ. 2009 ต่อมาระบบได้ถูกนำมาใช้ในพรีเมียร์ลีกตั้งแต่ฤดูกาล 2013–14 เพื่อใช้กับเทคโนโลยีโกลไลน์ และในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2014 สโมสรในบุนเดิสลีกาลงมติให้นำระบบนี้มาใช้ในการตัดสินการแข่งขันนับตั้งแต่ฤดูกาล 2015–16 เป็นต้นไป
แหล่งข้อมูลอื่น

Hawk-Eye Innovations เก็บถาวร 2011-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A video demonstration of Hawk-eye at a cricket match
How It Works magazine – Controversial Hawk-Eye moments
เกรเทอ เบอร์เกอร์

เกรเทอ เบอร์เกอร์ (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1883 – ค.ศ. 1930) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

The Student of Prague (1913)
Phantom (1922)
Madame de La Pommeraye's Intrigues (1922)
The Green Manuela (1923)
The Stone Rider (1923)
The Ancient Law (1923)
Metropolis (1927)
Land Without Women (1929)
บรรณานุกรม

Eisner, Lotte H. The Haunted Screen: Expressionism in the German Cinema and the Influence of Max Reinhardt. University of California Press, 2008.
แหล่งข้อมูลอื่น

เกรเทอ เบอร์เกอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เขาทากาโอะ

ทัศนียภาพบนเขาทากาโอะ
วัดยากูโอะ
เขาทากาโอะ (ญี่ปุ่น: 高尾山; โรมาจิ: ทากาโอะซัง) เป็นภูเขาในเมืองฮาจิโอจิในกรุงโตเกียว ตั้งอยู่ในวนอุทยานแห่งชาติเมจิโนะโมริทากาโอะ ยอดเขามีความสูง 599 เมตรจากระดับน้ำทะเล เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแนวเดินเขาที่นิยม แต่ละปีมีนักท่องเที่ยวกว่า 2.5 ล้านคน ที่ตีนเขาเป็นที่ตั้งของวัดยากูโอะซึ่งสร้างในปีค.ศ. 744 เขาทากาโอะมีประติมากรรมภูติปักษาเท็งงุจำนวนมาก มีความเชื่อว่าเขาลูกนี้มีเท็งงูคอยปกปักษ์คณะบรรพชิตที่มาฝึกเจริญกรรมฐานในอดีต
เขาทากาโอะมีพืชพรรณกว่า 1,200 สปีชีส์ ตลอดจนแมลงและสัตว์ป่าอีกหลายสายพันธุ์ ที่พบได้ทั่วไปคือกวาง หมูป่า และลิง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Mount Takao
Official website (Japanese)
"Citizens' Association to Protect Wildlife of Mt.Takao" website เก็บถาวร 2016-10-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Japanese)
Trail map (Japanese)
เควี 32

| เควี 34> หลุมฝังพระศพของพระนางเธียอา |
| --- | --- | --- |

ตำแหน่ง: 25°44′18.1″N 32°36′01.8″E﻿ / ﻿25.738361°N 32.600500°E﻿ / 25.738361; 32.600500
วันที่พบค้นพบ: ค.ศ.1898
ผู้ที่ค้นพบ: วิกเตอร์ ลอเรต

| ก่อนหน้า  เควี 31 | ถัดไป  เควี 33 |  |
หลุมฝังศพ KV32 ตั้งอยู่ในหุบเขากษัตริย์ในประเทศอียิปต์เป็นที่ฝังศพของพระนางเธียอา ซึ่งเป็นพระมเหสีของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สอง และพระราชมารดาของฟาโรห์ทุตโมสที่สี่
หลุมฝังศพถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2441 โดย Victor Loret ยังไม่เสร็จและได้รับการตกแต่งและเจาะลึกไปประมาณ 40 เมตร ส่วนหนึ่งของมันถูกเจาะโดยคนงานขุดห้องฝังศพเดิมในหลุมฝังศพของฟาโรห์ซิพตาห์ ใน เควี 47
สุสาน KV32 ยังไม่ได้รับการตรวจสอบอย่างสมบูรณ์หรือขุดค้น แต่งานกำลังดำเนินการโดยทีมจากโครงการ MISR ของมหาวิทยาบาเซล
KV32
KV32
อิวาซากิ ยาตาโร

| อิวาซากิ ยาตาโร Iwasaki Yatarō 岩崎 弥太郎 |
| --- | --- |
ภายถ่ายของ อิวาซากิ ยาตาโร
เกิด: 09 มกราคม ค.ศ. 1835(1835-01-09) หมู่บ้านอิโนกูจิ เมืองอากิ แคว้นศักดินาโทซะ (จังหวัดโคจิในปัจจุบัน) ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1885(1885-02-07) (50 ปี)
สัญชาติ:  ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักปฏิวัติอุตสาหกรรม
มีชื่อเสียงจาก: ผู้ก่อตั้งบริษัทมิตซูบิชิ 
คู่สมรส: อิวาซากิ คิเซะ
บุตร: อิวาซากิ ฮิซายะ
อิวาซากิ ยาตาโร (ญี่ปุ่น: 岩崎 弥太郎; โรมาจิ: Iwasaki Yatarō) เป็นนักอุตสาหกรรมและนักการเงินชาวญี่ปุ่น ผู้ก่อตั้งบริษัทมิตซูบิชิ
ชีวิตในวัยเด็ก

อิวาซากิ ยาตาโร เกิดในครอบครัวชาวนาในเมืองอากิ แคว้นโทซะ (ปัจจุบันคือจังหวัดโคจิบนเกาะชิโกกุ) ซึ่งปู่ทวดของเขาได้ขายสถานะซามูไรของตระกูลไปเพื่อใช้หนี้
อิวาซากิออกเดินทางไปยังเอโดะ (ปัจจุบันคือโตเกียว) เพื่อไปศึกษาตอนอายุ 19 ปี ต่อมามีเหตุให้ต้องยุติการศึกษาลงเนื่องจากพ่อของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสในกรณีพิพาทกับหัวหน้าหมู่บ้าน เมื่อผู้พิพากษาปฏิเสธที่จะรับฟังคดีของเขา ทำให้อิวาซากิต้องถูกตัดสินจำคุกในข้อหาทุจริตและถูกส่งตัวเข้าคุกเป็นเวลา 7 เดือน ภายหลังจากที่อิวาซากิได้รับการปล่อยตัวทำให้เขาไม่มีงานทำ ต่อมาเขาได้เริ่มประกอบอาชีพเป็นครูสอนเด็กในหมู่บ้าน และได้แต่งงานกับอิวาซากิ คิเซะ ภายหลังอิวาซากิได้ทำงานเป็นเสมียนให้กับแคว้นศักดินาโทซะ โดยการชักชวนของโยชิดะ โทโย ซึ่งแคว้นโทซะมีผลประโยชน์ทางธุรกิจในหลายส่วนของประเทศญี่ปุ่น ต่อมาในปี ค.ศ. 1862 โยชิดะ โทโย ได้ถูกลอบสังหารทำให้เขาขาดการติดต่อกับแคว้นโทซะ กระทั่งหลานของโยชิดะ โทโย นามว่า โกโต โชจิโร ได้รับอิวาซากิกลับเข้าทำงานอีกครั้ง อิวาซากิตั้งใจทำงานจนสามารถซื้อสถานะซามูไรของตระกูลกลับได้ และเขาได้รับความไว้วางใจจนได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้ากลุ่มการค้าของแคว้นโทซะ รับผิดชอบด้านการค้าในนางาซากิเพื่อขายน้ำมัน การบูร และกระดาษ และซื้อเรือ อาวุธ และกระสุนปืนกลับแคว้นโทซะ พร้อมทั้งได้รับหน้าที่ดูแลการเงินของกลุ่มการค้าไคเอ็นไตของซากาโมโตะ เรียวมะ และจัดหาเรือ "อิโรฮะมารุ" ให้กลุ่มไคเอ็นไตใช้ในการดำเนินกิจการ
หลังจากช่วงการฟื้นฟูสมัยเมจิ ในปี ค.ศ. 1868 มีการบังคับให้ยกเลิกการหาผลประโยชน์ของกลุ่มการค้าในระบอบโชกุน อิวาซากิจึงเดินทางไปโอซากะและเป็นผู้นำการค้าให้กับบริษัทการค้าของอดีตแคว้นโทซะ ภายหลังบริษัทนี้ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น มิตซูบิชิ
ช่วงก่อตั้งมิตซูบิชิ

อิวาซากิ ยาตาโร ได้ก่อตั้งบริษัทเป็นของตนเองเมื่อเดือน มีนาคม ค.ศ. 1870 พร้อมกับตั้งชื่อบริษัทว่า มิตซูบิชิ โดยตราของบริษัทเป็นการนำตราประจำตระกูลอิวาซากิของตัวเองมารวมกับตราประจำตระกูลยามาอูจิซึ่งเป็นเจ้าครองแคว้นโทซะในสมัยนั้น
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ตราประจำตระกูลยามาอูจิ  ตราประจำตระกูลอิวาซากิ  |  |   ตราบริษัทมิตซูบิชิ  |
ในปี ค.ศ. 1874 - ค.ศ. 1875 ยาตาโรได้รับว่าจ้างจากจากรัฐบาลญี่ปุ่นให้ดำเนินธุรกิจการขนส่งกองทัพทหารญี่ปุ่นและยุทโธปกรณ์ และรัฐบาลญี่ปุ่นได้ซื้อเรือรบจำนวนหนึ่งเพื่อดำเนินภารกิจต่อต้านชาวพื้นเมือง Paiwan ทางตะวันออกเฉียงใต้ของไต้หวัน ซึ่งเรือเหล่านี้จะได้รับภายหลังจากที่มิตซูบิชิดำเนินการปฏิบัติภารกิจเสร็จสิ้นใน ค.ศ. 1875 เรื่องความสัมพันธ์อันเหนียวแน่นระหว่างมิตซูบิชิกับรัฐบาลใหม่เป็นสิ่งยืนยันได้ถึงความสำเร็จของบริษัทที่ก่อตั้งใหม่ได้อย่างดี ในทางกลับกัน บริษัทมิตซูบิชิก็ได้ให้การสนับสนุนรัฐบาลใหม่ในการลำเลียงกองกำลังเพื่อทำการต่อต้านกบฏซัตสึมะได้สำเร็จในปี ค.ศ. 1877 ดังนั้นความสำเร็จของมิตซูบิชิจึงกลายมาเป็นจุดเกี่ยวพันที่สำคัญกับการขยายอำนาจของรัฐญี่ปุ่นยุคใหม่
ต่อมาภายหลังมิตซูบิชิได้ลงทุนในเหมืองแร่ อู่ซ่อมเรือ และการเงิน ในปี ค.ศ. 1884 เขาได้เข้าดำเนินธุรกิจอู่ต่อเรือนางาซากิ ซึ่งทำให้บริษัทสามารถที่จะดำเนินการต่อเรือขนาดใหญ่ได้ และได้เปลี่ยนชื่อเป็น Nagasaki Shipyard & Machinery Works
สิ้นชีวิต

อิวาซากิ ยาตาโร ประธานคนแรกของบริษัทมิตซูบิชิถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1885 โดยผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากเขาคืออิวาซากิ โยโนซูเกะน้องชาย และถัดมาเป็นลูกชายของเขา อิวาซากิ ฮิซายะ
ดูเพิ่ม

ซากาโมโตะ เรียวมะ
โทมัส เบลค โกรเวอร์
สวนญี่ปุ่นคิโยซูมิ
แหล่งข้อมูลอื่น

มิตซูบิชิ: เรื่องราวของบุคคลสำคัญ “อิวาซากิ ยาทาโร่”
สวนญี่ปุ่นคิโยซูมิ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  IdRef
เจ้าชายโฮดง

องค์ชายโฮดง  (เกาหลี: 호동) เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าแทมูชินแห่งโคกูรยอกับองค์หญิงยอนแห่งพูยอ เนื่องจากพระเจ้าแทมูชินยกทัพไปยึดอาณาจักรพูยอและทรงสังหารพระเจ้าแทโซแห่งพูยอกษัตริย์องค์ใหม่ ซึ่งเป็นพระราชโอรสในพระเจ้ากึมวาแห่งพูยอ ทำให้พูยอกลายเป็นส่วนหนึ่งของโกคูรยอ
ในปี ค.ศ. 22 พระเจ้าแทมูนหลงรักองค์หญิงยอนซึ่งเป็นองค์หญิงของอาณาจักรพูยอ และประสูติพระโอรส คือ องค์ชายโฮดง แต่องค์หญิงยอนสิ้นพระชนม์ไปก่อน องค์ชายโฮดงจึงอยู่ในความดูแลขององค์หญิงเซยูและองค์หญิงยอรังซึ่งเป็นน้องสาวของพระเจ้าแทมูชิน และเจ้าชายพระองค์นี้ได้เป็นตำนานความรักที่ยิ่งยิ่งใหญ่ของเกาหลีขึ้น ความรักระหว่างคนสามคน คือ องค์ชายโฮดงแห่งโคกูรยอ องค์หญิงจามยองและองค์หญิงลาฮีแห่งอาณาจักรนังนัง พระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 44 ตรงกับปี พ.ศ. 587 องค์ชายสิ้นพระชนม์ในปีเดียวกับองค์หญิงจามยอง
อุระ หวังอ้อมกลาง

นายอุระ หวังอ้อมกลาง อดีตประธานศาลรัฐธรรมนูญ เกิดเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2482 (85 ปี) เป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญแต่งตั้งจากผู้พิพากษาศาลฎีกา
การศึกษา

นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เนติบัณฑิตไทย
การทำงาน

ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอาญา (2525 - 2527)
ผู้พิพากษาศาลฎีกา (2533)
รองอธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ ภาค 1 (2534)
อธิบดีผู้พิพากษาศาลแพ่ง (2536)
ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา (2537 - 2540)
ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ (11 เมษายน พ.ศ. 2541 - ปัจจุบัน)
ประธานศาลรัฐธรรมนูญ (13 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 - 19 กันยายน พ.ศ. 2549)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2536 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
เควี 34

| เควี 34> หลุมฝังพระศพของฟาโรห์ทุตโมสที่สาม |
| --- | --- | --- |

ตำแหน่ง: 25°44′17.5″N 32°36′02.3″E﻿ / ﻿25.738194°N 32.600639°E﻿ / 25.738194; 32.600639
วันที่พบค้นพบ: ค.ศ.1898
ผู้ที่ค้นพบ: Victor Loret

| ก่อนหน้า  เควี 33 | ถัดไป  เควี 35 |  |
หลุมฝังพระศพ KV34 ในหุบเขากษัตริย์ (ใกล้กับเมืองลักซอร์) เป็นสุสานของฟาโรห์ทุตโมสที่สาม
หนึ่งในสุสานแรกที่ถูกขุดขึ้นในหุบเขามันถูกตัดสูงในหน้าผา ทางเข้าที่ผ่านมาลึกลงไปในห้องโถง นอกเหนือจากห้องโถงใหญ่เป็นห้องฝังพระศพ ซึ่งปิดด้วยห้องเล็ก ๆ สี่ด้าน โลงศพหินซึ่งถูกฝังอยู่ในศพของฟาโรห์ทุตโมสที่สามยังคงอยู่ในห้องฝังพระศพแม้ว่าจะได้รับความเสียหายจากการถูกโจรปล้นหลุมฝังศพ
ของประดับผนังที่มีอยู่ในรูปแบบที่ผิดปกติไม่พบที่อื่น ๆ ในหุบเขากษัตริย์ เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือการแกะสลักรูปพระเจ้าของอียิปต์โบราณ ในรูปแบบการเขียนกระดาษปาปิรัส คำอธิษฐานของเทพราก็ปรากฏในห้องฝังพระศพ นอกจากนี้ระหว่างทางขึ้นบันไดไปยังสุสานคุณจะเห็นภาพสลักบนหน้าผาที่สร้างโดยคนงานที่สร้างสุสาน หลุมฝังพระศพถูกปล้นในสมัยโบราณ มันถูกค้นพบและขุดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ.1898 โดย Victor Loret
ภาพสามมิติของเควี 34
อินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอร์ด สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

สปิริตอะวอร์ด สาขา Best Director – ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม – เป็นหนึ่งในรางวัลที่มอบแก่ผู้กำกับภาพยนตร์อิสระเป็นประจำปี โดยฟิล์มอินดิเพนเดนท์สปิริตอะวอร์ด
รายชื่อผู้กำกับภาพยนตร์และภาพยนตร์ต่อไปนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ภาพยนตร์ชื่อแรก ตัวอักษรตัวหนา เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ผู้ชนะ ได้รับรางวัล
สัญลักษณ์ในตาราง

"†" หมายถึง ผู้ที่ได้รับรางวัลออสการ์ สาขา Best Director ในปีเดียวกันด้วย
"‡" หมายถึง ผู้ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขา Best Director ในปีเดียวกันด้วย
ผู้ชนะและได้รับการเสนอชื่อ > ปี 1985-1989

| ปี | ผู้กำกับภาพยนตร์' | ภาพยนตร์ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1985 | Joel Coen  | Blood Simple / Martin Scorsese After Hours  |  |
| 1985 | Joyce Chopra | Smooth Talk |  |
| 1985 | Peter Masterson | The Trip to Bountiful |  |
| 1986 | 1986: Oliver Stone  | Platoon † |  |
| 1986 | Jim Jarmusch | Down by Law |  |
| 1986 | David Lynch | Blue Velvet |  |
| 1986 | Rob Reiner | Stand by Me |  |
| 1986 | Oliver Stone | Salvador |  |
| 1987 | 1987: John Huston  | The Dead |  |
| 1987 | Jonathan Demme | Swimming to Cambodia |  |
| 1987 | Tim Hunter | River's Edge |  |
| 1987 | Jim McBride | The Big Easy |  |
| 1987 | John Sayles | Matewan |  |
| 1988 | 1988: Ramon Menendez  | Stand and Deliver |  |
| 1988 | David Burton Morris | Patti Rocks |  |
| 1988 | Errol Morris | The Thin Blue Line |  |
| 1988 | Oliver Stone | Talk Radio |  |
| 1988 | John Waters | Hairspray |  |
| 1989 | Steven Soderbergh  | Sex, Lies, and Videotape  |  |
| 1989 | Jim Jarmusch | Mystery Train |  |
| 1989 | Charles Lane | Sidewalk Stories |  |
| 1989 | Nancy Savoca | True Love |  |
| 1989 | Gus Van Sant | Drugstore Cowboy |  |
ผู้ชนะและได้รับการเสนอชื่อ > ปี 1990-1999

| ปี | ผู้กำกับภาพยนตร์' | ภาพยนตร์ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | Charles Burnett  | To Sleep with Anger  |  |
| 1990 | Reginald Hudlin | House Party |  |
| 1990 | John McNaughton | Henry: Portrait of a Serial Killer |  |
| 1990 | Allan Moyle | Pump Up the Volume |  |
| 1990 | Michael Roemer | The Plot Against Harry |  |
| 1991 | Martha Coolidge  | Rambling Rose |  |
| 1991 | Todd Haynes | Poison |  |
| 1991 | Richard Linklater | Slacker |  |
| 1991 | Gus Van Sant | My Own Private Idaho |  |
| 1991 | Joseph Vásquez | Hangin' with the Homeboys |  |
| 1992 | Carl Franklin  | One False Move |  |
| 1992 | Allison Anders | Gas Food Lodging |  |
| 1992 | Abel Ferrara | Bad Lieutenant |  |
| 1992 | Tom Kalin | Swoon |  |
| 1992 | Quentin Tarantino | Reservoir Dogs |  |
| 1993 | Robert Altman  | Short Cuts ‡ |  |
| 1993 | Ang Lee | The Wedding Banquet |  |
| 1993 | Victor Nuñez | Ruby in Paradise |  |
| 1993 | Robert Rodriguez | El Mariachi |  |
| 1993 | John Turturro | Mac |  |
| 1994 | Quentin Tarantino  | Pulp Fiction ‡ |  |
| 1994 | John Dahl | Red Rock West |  |
| 1994 | Ang Lee | Eat Drink Man Woman |  |
| 1994 | Roman Polanski | Death and the Maiden |  |
| 1994 | Alan Rudolph | Mrs. Parker and the Vicious Circle |  |
| 1995 | Mike Figgis  | Leaving Las Vegas ‡ |  |
| 1995 | Michael Almereyda | Nadja |  |
| 1995 | Ulu Grosbard | Georgia |  |
| 1995 | Todd Haynes | Safe |  |
| 1995 | John Sayles | The Secret of Roan Inish |  |
| 1996 | Joel Coen  | Fargo ‡ |  |
| 1996 | Abel Ferrara | The Funeral |  |
| 1996 | David O. Russell | Flirting with Disaster |  |
| 1996 | Todd Solondz | Welcome to the Dollhouse |  |
| 1996 | Robert M. Young | Caught |  |
| 1997 | Robert Duvall  | The Apostle |  |
| 1997 | Larry Fessenden | Habit |  |
| 1997 | Victor Nuñez | Ulee's Gold |  |
| 1997 | Paul Schrader | Touch |  |
| 1997 | Wim Wenders | The End of Violence |  |
| 1998 | Wes Anderson  | Rushmore |  |
| 1998 | Todd Haynes | Velvet Goldmine |  |
| 1998 | Lodge Kerrigan | Claire Dolan |  |
| 1998 | Paul Schrader | Affliction |  |
| 1998 | Todd Solondz | Happiness |  |
| 1999 | Alexander Payne  | Election'' |  |
| 1999 | Harmony Korine | Julien Donkey-Boy |  |
| 1999 | Doug Liman | Go |  |
| 1999 | David Lynch | The Straight Story |  |
| 1999 | Steven Soderbergh | The Limey |  |