stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ผีเสื้อเหยี่ยวบอนเขียว

| ผีเสื้อเหยี่ยวบอนเขียว |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ชั้น:: Insecta
อันดับ:: Lepidoptera
วงศ์ใหญ่:: Bombycoidae
วงศ์:: Sphingidae
สกุล:: Pergesa
สปีชีส์:: P.  acteus
ชื่อทวินาม
 Pergesa acteus  (Cramer, 1779)

ผีเสื้อเหยี่ยวบอนเขียว (อังกฤษ: Pergesa acteus) ชื่อวิทยาศาสตร์คือ  Pergesa acteus (Cramer, 1779) เป็นสมาชิกในวงศ์สฟิงยิดี้ (Sphingidae) หรือผีเสื้อเหยี่ยว และ ผีเสื้อกะโหลก (hawk moths, sphinxes) พบได้ทั่วไป มีเขตแพร่กระจายอยู่ทางตอนใต้และตะวันเฉียงใต้ของทวีปเอเชีย จากรายงานการค้นพบในอินเดีย ศรีลังกา เนปาล เวียดนาม ตะวันออกและทางใต้ของจีน ทางใต้ของญี่ปุ่น ไต้หวัน มะละกา ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย (เพนนินซูลา) อินโดนีเซีย (สุมาตรา, จาวา, ซูลาเวซี) และไทย เป็นต้น
บทนำ > ชีววิทยาและความสำคัญทางเศรษฐกิจ

ตัวเต็มวัยมีลักษณะของส่วนหัวเรียว ลำตัวอ้วน และเรียวแหลมไปทางด้านท้อง ปีกคู่หน้ายาวแคบ พื้นปีกเป็นสีน้ำตาลพาดด้วยแถบเฉียงสีเขียวที่มีเส้นขอบสีดำหนาด้านบนบริเวณปลายปีก โดยมีปีกคู่หลังเล็กและสั้นกว่าปีกคู่หน้า ส่วนของปลายปีกกว้าง พื้นปีกเป็นสีน้ำตาล  ในระยะตัวหนอนมี 5 ระยะ แบ่งได้เป็น 2 รูปแบบ เริ่มแรกลำตัวมีสีเขียว พบรอยแต้มบริเวณด้านข้างคล้ายดวงตา (eyes- spots)  ตั้งแต่ปล้องที่ 2-5  และมีส่วนของรยางค์ที่ยืนออกมาจากปล้องท้องส่วนท้ายคล้ายส่วนหาง (tail horn)  ต่อมาเมื่อพัฒนา จนเข้าสู่ปลายระยะที่ 5 ตัวหนอนจะมีสีน้ำตาลแดง รอยแต้มบริเวณด้านข้างคล้ายดวงตามีขนาดใหญ่ขึ้น ส่วนของรยางค์ส่วนท้ายหดสั้น และกินอาหารปริมาณน้อยลง เพื่อเตรียมตัวเข้าสู่ระยะดักแด้ (pupation)   ผีเสื้อเหยี่ยวบอนเขียว ศัตรูพืชที่สำคัญทางเศรษฐกิจ เนื่องจากในระยะตัวหนอน มีพืชอาหารที่หลากหลาย ได้แก่ พืชวงศ์บอน (Araceae)  เช่น สกุล Alocasia Amorphophallus Arisaem, Caladium, Colocasia, Dieffenbachia วงศ์ต้นส้มกุ้ง (Begoniaceae) เช่น สกุล Begonia วงศ์ผักปลาบ (Commelinaceae) เช่น สกุล Commelina  วงศ์กะตังใบ  (Leeaceae) สกุล  Leea, Cissus  รวมถึงวงศ์องุ่น  (Vitidaceae) เช่น สกุล Vitis เป็นต้น
ความสัมพันธ์เชิงวิวัฒนาการของผีเสื้อเหยี่ยวบอนเขียวและญาติ

ผีเสื้อในวงศ์ผีเหยี่ยวหรือผีเสื้อกะโหลก จากการศึกษาความสัมพันธ์ทางวิวัฒนาการของวงศ์ใหญ่ (Superfamilies) ที่อยู่ในชั้นย่อย (Subclass) Tineoidea โดยการวิเคราะห์ด้วยยีน degen 1 จาก 123 หน่วยสิ่งมีชีวิต พบว่า วงศ์ใหญ่ Bombycoidea แสดงค่า  bootstrap values ≥50% ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ทางวิวัฒนาการในวงศ์ใหญ่นี้ค่อนข้างน่าเชื่อถือ 
และจากสายสัมพันธ์ทางวิวัฒนาการ (Phylogenetic tree) Bombycoidea  พบว่าผีเสื้อในวงศ์ผีเสื้อเหยี่ยวหรือผีเสื้อกะโหลก (Sphingidae) เป็น sister groups กับผีเสื้อในวงศ์ผีเสื้อยักษ์ (Saturniidae) และ ผีเสื้อในวงศ์หนอนไหม (Bombycidae)  ซึ่งวงศ์ผีเสื้อเหยี่ยวประกอบไปด้วย 3 อนุวงศ์ (Supfamilies) หนึ่งในนั้นคือ อนุวงศ์ Macroglossinae มีสมาชิกทั้งหมด 28 สกุล (genera) จำแนกออกจากกันโดยใช้ลักษณะทางสัณฐานวิทยา (Morphology) โดย สกุล Pergera มีสมาชิกที่พบในประเทศไทยเพียงชนิดเดียวเท่านั้น คือ Pergesa acteus (Cramer, 1779) ซึ่งสกุลดังกล่าวมีลักษณะที่แตกต่างจากสกุลอื่นๆในอนุวงศ์นี้คือ ในระยะดักแด้ จะปรากฏลักษณะของส่วนคล้ายท่อกลวงยาวบริเวณส่วนหน้า รูปคล้ายทรงเหยือกน้ำ “jug-handle” ซึ่งเป็นที่อยู่ของส่วนที่จะพัฒนาไปเป็นแผ่นรยางค์ปาก (proboscis sheath)
การปรับตัวเชิงวิวัฒนาการของผีเสื้อเหยี่ยวบอนเขียว > การพรางตัว (camouflage)

การพรางตัว (camouflage) ตัวหนอนช่วงปลายระยะที่ 5 ก่อนเข้าสู่ระยะดักแด้ มีสีน้ำตาลแดง จะมีลักษณะภายนอกและสีที่คล้ายคลึงกับพืชอาหาร เช่น พืชในสกุลใบส้มกุ้ง(Begonia) ดังแสดงในภาพ ซึ่งปฏิสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นระหว่างพืชอาหารและหนอนผีเสื้อ ส่งผลให้ตัวหนอนสามารถหลบหลีกสัตว์ผู้ล่า และ เพิ่มโอกาสการอยู่รอดในธรรมชาติมากยิ่งขึ้น
การปรับตัวเชิงวิวัฒนาการของผีเสื้อเหยี่ยวบอนเขียว > การเลียนแบบ (mimicry)

การเลียนแบบ (mimicry) เพื่อป้องกันตัวจากสัตว์ผู้ล่า โดยอาศัยหลักการ เลียนรูปร่างหรือลักษณะของสิ่งมีชีวิตต้นแบบ (model) ซึ่งมักจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีอันตราย หรือมีรสชาติที่ไม่พึงประสงค์สำหรับสัตว์ผู้ล่า  กรณีหนอนผีเสื้อเหยี่ยวบอนเขียว จะมีลักษณะของแต้มที่คล้ายคลึงกับดวงตา (eyes- spots)  ทำให้สัตว์ผู้ล่าเข้าใจว่าอาจเป็นดวงตาของผู้ล่าอื่นๆ เช่น งู นก อีกทั้งบริเวณแต้มดังกล่าวยังลวงสัตว์ผู้ล่าให้เข้าใจว่าเป็นส่วนหัว เป็นต้น อย่างไรก็ตามหนอนผีเสื้อหลายกลุ่มมีการปรากฏลักษณะดังกล่าวเช่นเดียวกัน ซึ่งเป็นลักษณะที่คล้ายคลึงกันโดยบังเอิญ ไม่ใช่ลักษณะที่ร่วมกันทางสายวิวัฒนาการ (convergence evolution) เนื่องด้วยข้อจำกัดทางสภาพแวดล้อมที่ใกล้เคียงกัน หรืออาจมีสัตว์ผู้ล่าร่วมกัน เป็นต้น
การปรับตัวเชิงวิวัฒนาการของผีเสื้อเหยี่ยวบอนเขียว > การมีอวัยวะรับคลื่นเสียง (tympanum)

การมีอวัยวะรับคลื่นเสียงที่มีประสิทธิภาพของผีเสื้อเหยี่ยวบอนเขียว ในการรับสัญญาณคลื่นเสียงที่มีความถี่อยู่ในช่วง 30- 50 dB ซึ่งตั้งอยู่บริเวณฐานของรยางค์ปาก จากหลักฐานทางฟอสซิล เชื่อว่ามีการพัฒนาของอวัยวะรับคลื่นเสียงของแมลงกลุ่มต่างๆ ในช่วง 65- 80 ล้านปีที่แล้ว ใกล้เคียงกับช่วงเวลาที่มีการพัฒนาระบบการเคลื่อนที่ของค้างคาวโดยใช้เสียง (echolocation) ชี้ให้เห็นว่า มีการวิวัฒนาการร่วมกันระหว่างเหยื่อและผู้ล่าในเส้นทางสายวิวัฒนาการเกิดขึ้น ซึ่งการแข่งขันระหว่างกลุ่มสิ่งมีชีวิต (arm race) เพื่อเพิ่มโอกาสในการอยู่รอดของเผ่าพันธุ์มากที่สุด โดยหลักการ คือ ขณะเคลื่อนที่ค้างคาวจะส่งสัญญาณคลื่นเสียงที่มีความถี่ (ระดับ ultrasonic) ออกไป เมื่อคลื่นเสียงตกกระทบกับวัตถุ จะสะท้อนกลับยังอวัยวะรับเสียงของค้างคาว จึงทำให้รับทราบถึงขนาดและ ตำแหน่งของเหยื่อ ขณะเดียวกันผีเสื้อเหยี่ยวบอนเขียวสามารถตรวจจับสัญญาณดังกล่าว และหลบหลีกได้ทัน ก็สามารถอยู่รอดได้ เป็นต้น  นอกจากนี้ค้างคาวยังมีการสามารถพัฒนา วิธีดักฟังเสียงของเหยื่อ (passive acoustics) เช่น เสียงจากการกระพือปีกของแมลง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการล่าเหยื่อมากขึ้น
การพรางตัว (camouflage)
การเลียนแบบ (mimicry)
ผลิตภัณฑ์หลัก

ผลิตภัณฑ์หลัก หรือ ผลิตภัณฑ์แกนหลัก (อังกฤษ: Core product) หรือ ผลิตภัณฑ์เรือธง (อังกฤษ: Flagship product) คือโปรโมชัน บริการ หรือผลิตภัณฑ์หลักของบริษัทที่ผู้บริโภคสามารถซื้อได้ ผลิตภัณฑ์หลักอาจรวมเข้ากับผลิตภัณฑ์สําเร็จรูป โดยบริษัทที่ผลิตผลิตภัณฑ์หลักหรือโดยบริษัทอื่นที่ขายผลิตภัณฑ์หลักให้
ผลิตภัณฑ์สามระดับ

แนวคิดของผลิตภัณฑ์หลักมีต้นกำเนิดมาจากศาสตราจารย์ ฟิลิป คอตเลอร์ ในหนังสือของเขาในปี 1967 เรื่อง Marketing Management: Analysis, Planning and Control  เป็นระดับแรกของแนวคิดเรื่อง ผลิตภัณฑ์สามระดับ
คอตเลอร์แนะนำว่าผลิตภัณฑ์สามารถแบ่งออกเป็นสามระดับ: ผลิตภัณฑ์หลัก ผลิตภัณฑ์จริง และผลิตภัณฑ์เสริม ผลิตภัณฑ์หลักหมายถึงประโยชน์ที่ผลิตภัณฑ์นำมาสู่ลูกค้า ผลิตภัณฑ์จริงหมายถึงวัตถุที่จับต้องได้และเกี่ยวข้องกับคุณภาพทางกายภาพและการออกแบบ ผลิตภัณฑ์เสริมประกอบด้วยมาตรการที่ดำเนินการเพื่อช่วยให้ผู้บริโภคนำผลิตภัณฑ์จริงไปใช้ ด้วยการใช้ผลิตภัณฑ์สามระดับผสมกันในการวิจัยและพัฒนา ทำให้หน่วยงานธุรกิจสามารถเข้าใจลูกค้าได้ดีขึ้น วางตำแหน่งของตนในตลาดได้ดีขึ้น และสร้างผลิตภัณฑ์ที่ประสบความสำเร็จได้มากขึ้น
การพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่

กระบวนการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ (NPD) หรือที่มักเรียกกันว่า กระบวนการนวัตกรรมสเตจเกจ ได้รับการพัฒนาโดย โรเบิร์ต คูเปอร์ เป็นผลจากการวิจัยที่ครอบคลุมเกี่ยวกับสาเหตุที่ทำให้ผลิตภัณฑ์ประสบความสำเร็จหรือล้มเหลว กระบวนการเริ่มแรกมุ่งเน้นการสร้างแนวคิดที่กำหนดผลิตภัณฑ์หลัก หากผลิตภัณฑ์หลักเป็นนวัตกรรมและตอบสนองความต้องการของตลาด ก็สามารถนำไปสู่ผลิตภัณฑ์จริงที่ประสบความสำเร็จได้
กลยุทธ์การตลาด > ปัญหาเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์

กลยุทธ์ทางการตลาดประการหนึ่งเน้นประเด็นเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ ในตลาดที่มีการแข่งขันสูง ความสำเร็จด้านผลิตภัณฑ์ต้องการให้ลูกค้าได้รับคุณค่าที่สำคัญจากผลิตภัณฑ์หลัก
กลยุทธ์การตลาด > การตลาดผลิตภัณฑ์

การตลาดผลิตภัณฑ์ เป็นกระบวนการส่งเสริมและขายผลิตภัณฑ์ให้กับผู้ชม นอกจากนี้ยังรวมถึงการกำหนดขอบเขตของสายผลิตภัณฑ์ การระบุตลาดที่มีศักยภาพสำหรับผลิตภัณฑ์ และการกำหนดราคาที่เหมาะสมที่สุด นักการตลาดผลิตภัณฑ์ยังทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างการขาย การตลาด และผลิตภัณฑ์ โดยรายงานการตอบสนองของตลาดต่อการเปิดตัวผลิตภัณฑ์และการอัพเดต เพื่อปรับแต่งข้อความและฟีเจอร์ต่าง ๆ[ต้องการอ้างอิง] ตามที่กล่าวไว้ ผลิตภัณฑ์หลักส่งผลโดยตรงต่อระดับความสนใจของลูกค้า
กลยุทธ์การตลาด > ตอบสนองความคาดหวังของลูกค้า

บริษัทมักจะทำการวิจัยและพัฒนา ก่อนที่จะสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้า ผลิตภัณฑ์หลักจึงเป็นองค์ประกอบสำคัญที่ดึงดูดผู้คนให้ซื้อผลิตภัณฑ์ของบริษัท การวิจัยการตลาดระหว่างประเทศที่จัดทำโดยมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย พบว่า ลูกค้าและผู้เชี่ยวชาญมักจะเน้นย้ำถึงลักษณะการบริการ เช่น ผลิตภัณฑ์ที่ต่างกัน (ความแตกต่างในมาตรฐานระหว่างผู้ให้บริการ บ่อยครั้งแม้ในสถานที่ตั้งที่แตกต่างกันของบริษัทเดียวกัน) และการแยกออกจากการบริโภค สิ่งนี้สามารถแสดงให้เห็นว่าการมีผลิตภัณฑ์หลักมีความสำคัญต่อบริษัทเพียงใด เพื่อตอบสนองความคาดหวังของลูกค้า และจะต้องทำโดยการอัดฉีดเงินเพื่อทำการวิจัยและพัฒนาเท่านั้น
กลยุทธ์การตลาด > การแข่งขัน

การแข่งขันระหว่างธุรกิจต่าง ๆ มุ่งเน้นไปที่ความโดดเด่นของผลิตภัณฑ์เสริมและผลิตภัณฑ์หลักเป็นหลัก ตามข้อมูลของคอตเลอร์ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการรับรู้ของผู้บริโภคในการซื้อผลิตภัณฑ์และไม่เกี่ยวกับมูลค่า เขากล่าวว่า: "การแข่งขันไม่ได้ถูกกำหนดจากสิ่งที่บริษัทผลิตมากนัก แต่ขึ้นอยู่กับสิ่งที่พวกเขาเพิ่มลงในผลิตภัณฑ์ของตนในรูปแบบของบรรจุภัณฑ์ บริการ การโฆษณา คำแนะนำ การจัดส่ง (การเงิน) การเตรียมการ และสิ่งอื่น ๆ ที่อาจมีคุณค่าต่อผู้บริโภค" เพื่อเอาชนะการแข่งขัน บริษัทผลิตภัณฑ์จึงมุ่งเน้นไปที่ปัจจัยที่ผู้บริโภคให้ความสำคัญเป็นพิเศษ เช่น บรรจุภัณฑ์ โฆษณา การบริการ และเงื่อนไขการชำระเงิน โดยมีองค์ประกอบของความประหลาดใจเป็นสิ่งสำคัญ
ตัวอย่าง > เทคโนโลยีสารสนเทศ

ผลิตภัณฑ์หลักมักเป็นผลิตภัณฑ์แรกที่บริษัทสร้างขึ้นและดำรงไว้ตั้งแต่ก่อตั้ง เช่น ภาษาเบสิก สำหรับไมโครซอฟท์ คอมพิวเตอร์แอปเปิล 2 สำหรับบริษัทแอปเปิล และแพลตฟอร์มกูเกิล เสิร์ช ดังนั้นจึงเน้นไปที่ความสามารถในการทำกำไรของผลิตภัณฑ์หลักในขณะที่ทำงานกับผลิตภัณฑ์อื่น ๆ โดยหวังว่าผลิตภัณฑ์เหล่านั้นจะกลายเป็นความสามารถ ผลิตภัณฑ์หลักมักจะทำกำไรได้มากที่สุด
ตัวอย่างผลิตภัณฑ์หลักของบริษัทเทคโนโลยีสารสนเทศที่มีชื่อเสียงได้แก่:
ไมโครซอฟท์ – วินโดวส์
กูเกิล – กูเกิล เสิร์ช, แอนดรอยด์
แอปเปิล – แมคโอเอส, ไอโอเอส
ผลิตภัณฑ์ดังกล่าวจึงผลิตออกมาเป็นผลิตภัณฑ์จริง ตัวอย่างการใช้ผลิตภัณฑ์หลักและผลิตภัณฑ์จริงร่วมกัน ได้แก่:
กูเกิล – แอนดรอยด์ และ กูเกิล พิกเซล
แอปเปิล – แมคโอเอส และ แมคอินทอช, ไอโอเอส และ ไอโฟน, ไอแพดโอเอส และ ไอแพด
เอเซอร์ – แอสไพร์ และ ทราเวลเมท
เอซุส – วีโว่บุ๊ค, ทรานส์ฟอร์เมอร์ และ เซนบุ๊ค
เดลล์ – อินสไปรอน, ละติจูด และ เอ็กซ์พีเอส
เอชพี – อีลีทบุ๊ค, เอนวี่, พาวิลเลี่ยน, โปรบุ๊ค และ ซีบุ๊ค
เลอโนโว – ไอเดียเซ็นเตอร์, ไอเดียแพด, ติงค์เซ็นเตอร์ และ ติงค์แพด
ผู้บ่าวไทบ้าน อีสานจ้วด

ผู้บ่าวไทบ้าน อีสานจ้วด หรือ ผู้บ่าวไทบ้าน 4 (อังกฤษ: Phu Bao Tai Baan I San Juet) เป็นภาพยนตร์ไทยแนว โรแมนติก คอมเมดี้ กำกับโดย อุเทน ศรีริวิ ออกฉายในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 นำแสดงโดย โอบนิธิ วิวรรธนวรางค์ , แอน อรดี , จักร์รินท์ ศิลา , บุญศรี ยินดี
| ผู้บ่าวไทบ้าน อีสานจ้วด |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: อุเทน ศรีริวิ
บทภาพยนตร์: อุเทน ศรีริวิ   ศิริประภา ศรีไพร
อำนวยการสร้าง: ปัญญา นิรันดร์กุล   สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ   อุเทน ศรีริวิ   พาณิชย์ สดสี
นักแสดงนำ: โอบนิธิ วิวรรธนวรางค์   แอน อรดี   จักร์รินท์ ศิลา   บุญศรี ยินดี   ดวง ตะนุมาตย์   พรรณนิภา เขียวเพชร   สุรพงศ์ เกาะชัยภูมิ   เพ็ญนภา สมสุข   นัฐพงษ์ เรืองวิริยะนุกุล   สุชาติ พุดจันทึก
กำกับภาพ: นวโรภาส รุ่งพิบูลโสภิษฐ์
ดนตรีประกอบ: วานิลลา สกาย สตูดิโอ   จินนี่ ภูไท
บริษัทผู้สร้าง: เวิร์คพอยท์ พิคเจอร์ส  
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล
วันฉาย: 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564
ความยาว: 105 นาที
ประเทศ:  ไทย
ภาษา: ภาษาไทย   ภาษาไทยถิ่นอีสาน
ทำเงิน: 1.7 ล้านบาท [ต้องการอ้างอิง]
ก่อนหน้านี้: ผู้บ่าวไทบ้าน 3
ข้อมูลจากสยามโซน
นักแสดง

| รับบทเป็น | นักแสดง |
| --- | --- |
เคน: โอบนิธิ วิวรรธนวรางค์
เฟิร์น: แอน อรดี
แมน: จักร์รินท์ ศิลา
แม่ใหญ่ทอง: บุญศรี ยินดี
แม่ใหญ่มี: ดวง ตะนุมาตย์
กระต่าย (ต่าย): พรรณนิภา เขียวเพชร
บิว: สุรพงศ์ เกาะชัยภูมิ
ตะขบ: เพ็ญนภา สมสุข
บัวสี: นัฐพงษ์ เรืองวิริยะนุกุล
ปีเตอร์: สุชาติ พุดจันทึก
เคน (วัยเด็ก): ด.ช.แดเนียล กาซาร์ด
รับบทเป็น: นักแสดงรับเชิญ
พ่อนางเอก: ธณัชพงศ์ สุทธา
ทิดเสริม: เจี้ย แปซิฟิก
อ้ายเหรียญ: ไอดิน อภินันท์
จุ๊บแจง: ประภัสสร สิงห์คำ
เจ้าอาวาส: เซียงเพ้ว เมืองสกลนคร
เณร: จารป่อง จ๊วดเดอะซีรีส์
บี (แฟนของแมน): นภักตร์สร บัวเข็มธนาตย์
แม่ของเฟิร์น: วาทะศิลป์ โสมาบุตร
พ่อของเคน (วัยกลาง): วรวุฒิ พุฒิเกิด
แม่ทอง (วัยกลาง): ถนอม พลพิมพ์
ลูกค้าของร้านปีเตอร์: อะบราฮัม เดกัว
ลูกค้าของร้านปีเตอร์: สุรพรหม ภิญโญทรัพย์
พ่อค้าขายก๋วยเตี๋ยว: อุเทน ศรีริวิ
เพลงประกอบภาพยนตร์

เพลง เมาแล้วกะคิดฮอด - พรรณนิภา เขียวเพชร
เพลง เจ้าฮู้บ่ - สุรพงศ์ เกาะชัยภูมิ
เพลง กีต้าร์หยอกสาว - ไอดิน อภินันท์
เพลง คิดฮอดอีหลี - แอน อรดี & จักร์รินท์ ศิลา
เพลง บ่แคร์ก็แค่เมา - เพ็ญนภา สมสุข
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมของฟีฟ่า

ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมของฟีฟ่า (อังกฤษ: The Best FIFA Goalkeeper) เป็นรางวัลด้านฟุตบอลที่ฟีฟ่ามอบให้แก่ผู้รักษาประตูชายและหญิงที่ดีที่สุดในโลกเป็นประจำทุกปี
ผู้ได้รับรางวัลผู้รักษาประตูชายยอดเยี่ยมของฟีฟ่า

| ปี | อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร | ทีมชาติ | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | 1 | จันลุยจี บุฟฟอน |  ยูเวนตุส |  อิตาลี | 42.42% |
| 2017 | 2 | มานูเอ็ล น็อยเออร์ |  ไบเอิร์นมิวนิก |  เยอรมนี | 32.32% |
| 2017 | 3 | เกย์ลอร์ นาบัส |  เรอัลมาดริด |  คอสตาริกา | 10.10% |
| 2018 | 1 | ตีโบ กูร์ตัว |  เชลซี |  เบลเยียม | — |
| 2018 | 2 | อูว์โก โยริส |  ทอตนัมฮอตสเปอร์ |  ฝรั่งเศส | — |
| 2018 | 3 | แคสเปอร์ สไมเกิล |  เลสเตอร์ซิตี |  เดนมาร์ก | — |
| 2019 | 1 | อาลีซง แบเกร์ |  ลิเวอร์พูล |  บราซิล | 45 |
| 2019 | 2 | มาร์ค-อันเดร แทร์ สเตเกิน |  บาร์เซโลนา |  เยอรมนี | 41 |
| 2019 | 3 | แอแดร์ซง โมไรส์ |  แมนเชสเตอร์ซิตี |  บราซิล | 24 |
| 2020 | 1 | มานูเอ็ล น็อยเออร์ |  ไบเอิร์นมิวนิก |  เยอรมนี | 28 |
| 2020 | 2 | อาลีซง แบเกร์ |  ลิเวอร์พูล |  บราซิล | 20 |
| 2020 | 3 | ยัน ออบลัก |  อัตเลติโกเดมาดริด |  สโลวีเนีย | 12 |
| 2021 | 1 | เอดัวร์ แมนดี |  เชลซี |  เซเนกัล | 24 |
| 2021 | 2 | จันลุยจี ดอนนารุมมา |  มิลาน  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง |  อิตาลี | 24 |
| 2021 | 3 | มานูเอ็ล น็อยเออร์ |  ไบเอิร์นมิวนิก |  เยอรมนี | 12 |
ผู้สำเร็จราชการกรีเนดา

| ผู้สำเร็จราชการกรีเนดา |
| --- | --- |
ตราแผ่นดินของกรีเนดา
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน Dame Cécile La Grenade ตั้งแต่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2013
อุปราช
การเรียกขาน: Her Excellency
จวน: ทำเนียบรัฐบาล, เซนต์จอร์เจส
ผู้แต่งตั้ง: พระมหากษัตริย์กรีเนดา
วาระ: ตามอัธยาศัย
ตราสารจัดตั้ง: รัฐธรรมนูญกรีเนดา
สถาปนา: 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1974
คนแรก: เซอร์ ลีโอ เดอ เกล
เงินตอบแทน: EC$ 148,539 ต่อปี
เว็บไซต์: Office of the Governor-General
ผู้สำเร็จราชการกรีเนดา (อังกฤษ: Governor-General of Grenada) เป็นผู้แทนอุปราชของพระมหากษัตริย์กรีเนดา ซึ่งปัจจุบันคือ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ในกรีเนดาผู้สำเร็จราชการจะได้รับการแต่งตั้งจากพระมหากษัตริย์ตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรีกรีเนดา ทำหน้าที่เป็นข้าหลวงใหญ่รวมถึงการแต่งตั้งรัฐมนตรี ผู้พิพากษา และเอกอัครราชทูต พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ออกกฎหมายผ่านรัฐสภากรีเนดา และออกหนังสือเลือกตั้ง
โดยทั่วไป ผู้สำเร็จราชการจะปฏิบัติตามแบบแผนของระบบเวสต์มินสเตอร์และรัฐบาลที่รับผิดชอบ รักษาความเป็นกลางทางการเมือง และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรีเท่านั้น ผู้สำเร็จราชการยังมีบทบาทด้านพิธีการ เช่น จัดงานที่ทำเนียบรัฐบาลในกรุงเซนต์จอร์จ และให้เกียรติแก่บุคคลและกลุ่มที่อุทิศตนเพื่อกรีเนดาและประเทศชาติของตน เมื่อเดินทางไปต่างประเทศ ผู้สำเร็จราชการจะถูกมองว่าเป็นตัวแทนของชาวกรีเนดาและพระมหากษัตริย์กรีเนดา
ผู้สำเร็จราชการไม่มีการกำหนดวาระ "ตามพระราชอัธยาศัยของพระมหากษัตริย์" ตั้งแต่วันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 ผู้สำเร็จราชการคนปัจจุบันคือ Dame Cécile La Grenade
ตำแหน่งผู้สำเร็จราชการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1974 เมื่อกรีเนดาได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรในฐานะรัฐอธิปไตยและระบอบกษัตริย์ที่เป็นอิสระตามรัฐธรรมนูญ ตั้งแต่นั้นมา มีบุคคล 6 คนดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ
ผู้ต่อต้านสงครามนานาชาติ

ผู้ต่อต้านสงครามนานาชาติ (อังกฤษ: War Resisters' International ตัวย่อ WRI) เป็นองค์การนานาชาติที่ต่อต้านการทำสงครามร่วมด้วยสมาชิกและสมาคมต่าง ๆ ในมากกว่า 30 ประเทศ มีศูนย์งานหลักอยู่ที่ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
ประวัติ

ผู้ต่อต้านสงครามนานาชาติถูกก่อตั้งใน เมืองบิลโธเวน ประเทศเนเธอแลนด์ ในปี ค.ศ. 1921 ภายใต้ชื่อ “โพโก้ (Paco)” แปลว่า ความสงบสุข ในภาษาเอสเปอรันโต (Esperanto) 
WRI ก่อตั้งบนประกาศจุดยืนที่ยังไม่เปลี่ยนแปลงไป
“สงครามเป็นอาชญากรรมที่ขัดต่อความเป็นมนุษย์ ข้าพเจ้าจึงหมายมั่นว่าจะไม่สนับสนุนสงครามทุกชนิด และมุ่งมั่นที่จะหยุดยั้งผลกระทบที่จะเกิดขึ้นทั้งหลายจากสงคราม”
สัญลักษณ์การหักปืนไรเฟิลกลายเป็นสัญลักษณ์ของกลุ่มเมื่อปี ค.ศ.  1931
สมาชิก

ผู้ก่อตั้งหลายๆคนนั้นได้มีส่วนเกี่ยวข้องในการต่อต้านสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เลขาธิการคนแรก รูเบิร์ธ รันแฮม บราวน์ ได้ใช้ชีวิตของเขา2ปีครึ่งในเรือนจำอังกฤษในฐานะผู้คัดค้านโดยอ้างมโนธรรม 
ปี ค.ศ. 1988 ผู้ให้ความสนใจWRI คนหนึ่งถูกอ้างว่าเป็นคนที่ทำให้เกิดการขัดขวางการพิมพ์จดหมายรายสัปดาห์ในประเทศแอฟริกาใต้ หลังจากการแบนของแคมเปญการเกณฑ์ทหารท้องถิ่นจบลง
การจัดประชุม

ผู้ต่อต้านสงครามนานาชาติเป็นเครือข่ายของกลุ่มสมาชิก การประชุมนานาชาติจัด 4 ปีครั้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของผู้ต่อต้านสงครามนานาชาติ
ผู้สำเร็จราชการตูวาลู

| ผู้สำเร็จราชการ แห่งตูวาลู |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน เซอร์โตฟีงา วาเอวาลู ฟาลานี ตั้งแต่ 28 กันยายน ค.ศ.  2021
อุปราช
การเรียกขาน: ฯพณฯ
จวน: ทำเนียบรัฐบาล, Funafuti
ผู้แต่งตั้ง: พระมหากษัตริย์ตูวาลู
วาระ: ตามอัธยาศัย
ตราสารจัดตั้ง: รัฐธรรมนูญแห่งตูวาลู
สถาปนา: 1 ตุลาคม ค.ศ. 1978
คนแรก: Sir Fiatau Penitala Teo
เงินตอบแทน: AU$ 23,768 ต่อปี
ผู้สำเร็จราชการตูวาลู (อังกฤษ: governor-general of Tuvalu) เป็นผู้แทนอุปราชของพระมหากษัตริย์ตูวาลู ซึ่งปัจจุบันคือ พระเจ้าชาลส์ที่ 3 โดยพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขแห่งรัฐของตูวาลู มีผู้สำเร็จราชการปฏิบัติหน้าที่แทนพระมหากษัตริย์ในตูวาลู ขนบธรรมเนียมรัฐธรรมนูญมีอยู่ว่าผู้สำเร็จราชการเป็นตัวแทนของพระมหากษัตริย์และปฏิบัติตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี
ตำแหน่งผู้สำเร็จราชการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2521 เมื่อตูวาลูได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรในฐานะรัฐเอกราชและระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญที่มีอิสระ ตั้งแต่นั้นมา บุคคล 10 คนได้ดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ ผู้ดำรงตำแหน่งในปัจจุบันคือ เซอร์โตฟีงา วาเอวาลู ฟาลานี ตั้งแต่วันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2564
วัดดอยติ

| วัดดอยติ |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: ตำบลป่าสัก อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระอธิการดวงตำ ฐิตธมโม
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดดอยติ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าสัก อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ 3 งาน ส.ค. 1 เลขที่ 105 อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ 60 วา จดป่า ทิศใต้ประมาณ 60 วา จดป่า ทิศตะวันออกประมาณ 70 วา จดวา ทิศตะวันตกประมาณ 60 วา จดป่า มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 11 ไร่ 1งาน 65 ตารางวา ส.ค.1 เลขที่ 104
วัดดอยติสร้างเมื่อ พ.ศ. 2025 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2125 ประวัติวัดแจ้งว่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 1215
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กุฏิสงฆ์ ปูชนียวัตถุได้แก่พระพุทธรูปพระประธานก่อด้วยศิลาแลงโบกปูน 1 องศ์ มีรูปปั้นปู่ฤๅษีวาสุเทพ และครูบาเจ้าศรีวิชัยองค์ใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย วัดได้สร้างสกายวอล์ก สามารถมองเห็นทัศนียภาพพระธาตุสี่ครูบา วัดพระพุทธบาทตากผ้า ดอยอินทนนท์ ดอยสุเทพ ดอยงุ้ม และดอยขะม้อ สการวอล์กเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2567
รายนามเจ้าอาวาส

พระอุปนันท์
พระอินถา
พระหมู
พระอูป
พระครูมอย ญาณวิชโย พ.ศ.2471–2509
พระอธิการดวงคำ ฐิตธมโม พ.ศ.2510–2511
พระอธิการดวงตำ ฐิตธมโม พ.ศ. 2525–
ผู้สำเร็จราชการนิวซีแลนด์

| ผู้สำเร็จราชการแห่งนิวซีแลนด์                    Kāwana Tianara o Aotearoa (มาวรี) |
| --- | --- |
ตราอาร์ม
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน เดม ซินดี้ คิโระ ตั้งแต่ 21 ตุลาคม 2564
อุปราช
การเรียกขาน: ฯพณฯ เดอะไรต์ออนะระเบิล
จวน: ทำเนียบรัฐบาล (เวลลิงตัน)  ทำเนียบรัฐบาล (ออกแลนด์)
ที่ว่าการ: เวลลิงตัน นิวซีแลนด์
ผู้เสนอชื่อ: นายกรัฐมนตรี
ผู้แต่งตั้ง: พระมหากษัตริย์
วาระ: ตามพระราชอัธยาศัย(ตามธรรมเนียม 5 ปี)
สถาปนา: 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1841
คนแรก: วิลเลียม ฮอบสัน ในฐานะผู้ว่าการแห่งนิวซีแลนด์
เงินตอบแทน: 371,900 ดอลลาร์นิวซีแลนด์
เว็บไซต์: Governor-General of New Zealand
ผู้สำเร็จราชการนิวซีแลนด์ (อังกฤษ: Governor-general of New Zealand) เป็นผู้สำเร็จราชการในประเทศนิวซีแลนด์แทนพระมหากษัตริย์นิวซีแลนด์ ซึ่งพระองค์ปัจจุบันคือ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ซึ่งประทับอยู่ที่สหราชอาณาจักร พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการตามคำกราบบังคมทูลของนายกรัฐมนตรีเพื่อปฏิบัติพระราชกรณียกิจแทนพระองค์ภายในราชอาณาจักรนิวซีแลนด์
ผู้สำเร็จราชการในสมัยก่อนปีค.ศ. 1917 เรียกว่า "ผู้ว่าราชการ" (อังกฤษ: governor) มีหน้าที่เป็นผู้แทนพระองค์ในพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร และตัวแทนของรัฐบาลสหราชอาณาจักร ดังนั้นผู้ดำรงตำแหน่งในอดีตล้วนเป็นบุคคลสัญชาติบริติช ซึ่งส่วนใหญ่สืบมาจากตระกูลขุนนางตั้งแต่ช่วงปีค.ศ. 1890 เป็นต้นมา ต่อมาหลังจากการประกาศใช้ธรรมนูญแห่งเวสต์มินส์เตอร์เมื่อค.ศ. 1947 ผู้สำเร็จราชการได้มีความเป็นอิสระมากขึ้นในฐานะผู้แทนพระองค์ในพระมหากษัตริย์ ในปีค.ศ. 1972 เซอร์เดนิส บลันเดลล์ กลายเป็นชาวนิวซีแลนด์คนแรกที่ได้รับตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ
ผู้สำเร็จราชการโดยปกติมีวาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี แต่สามารถยืดวาระได้เล็กน้อยตามความเหมาะสมแต่โดยปกติจะถือว่ามีวาระ "ตามพระราชอัธยาศัย" ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบันคือ เดมซินดี คิโระ ซึ่งเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2021 ผู้สำเร็จราชการใช้หน่วยราชการในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี
ผู้สืบสันดาน

ผู้สืบสันดาน (อังกฤษ: descendant) เป็นศัพท์กฎหมาย หมายถึง ผู้สืบสายโลหิตโดยตรงลงมา ตามกฎหมายไทยได้แก่ ลูก หลาน เหลน ลื่อ
ผู้สำเร็จราชการแห่งฮังการี

| ผู้สำเร็จราชการแห่งฮังการี อดีดผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ |
| --- | --- |
ธงประจำตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ
มิกโลช โฮร์ตี
การเรียกขาน: His Serene Highness
จวน: ปราสาทบูดอ
ผู้แต่งตั้ง: Royal Diet
วาระ: ไม่ได้กำหนด
สถาปนา: 1 มีนาคม 1920
คนแรก: มิกโลช โฮร์ตี
คนสุดท้าย: มิกโลช โฮร์ตี
ยกเลิก: 15 ตุลาคม 1944
ผู้สำเร็จราชการแห่งฮังการี (อังกฤษ: Regent of Hungary) เป็นผู้บริหารราชการแผ่นดินในพระปรมาภิไธยหรือพระนามาภิไธยพระมหากษัตริย์ฮังการี
ในวันที 1 มีนาคม 1920, สภานิติบัญญัติแห่งฮังการี เห็นชอบให้มีการสถาปนาราชอาณาจักรฮังการีขึ้นใหม่ แต่มิได้อัญเชิญสมเด็จพระเจ้าคาร์ลที่ 4 แห่งฮังการีจากการเนรเทศนอกประเทศเพื่อทรงกลับมาเถลิงวัลย์ราชสมบัติเป็นจักรพรรดิฮับส์บูร์กเนื่องจากสถานการณ์ไม่อำนวยพระองค์จึงทรงแต่งตั้งพลเรือเอกมิกโลช โฮร์ตีเป็นผู้สำเร็จราชการแห่งฮังการีและหลังการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าคาร์ลที่ 4 มิกโลช โฮร์ตีจึงเป็นประมุขแห่งรัฐฮังการีโดยพฤตินัย จนกระทั่งรัฐบาลเอกภาพแห่งชาติฮังการีที่นำโดยพรรคแอร์โรวครอส ยึดอำนาจโฮร์ตีและยกเลิกตำแหน่งผู้สำเร็จราชการในปี 1944
ผักโขม

| ผักโขม |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
อันดับ:: คาร์เนชัน Caryophyllales
วงศ์:: วงศ์บานไม่รู้โรย Amaranthaceae
สกุล:: Amaranthus Amaranthus L.
สปีชีส์:: Amaranthus viridis
ชื่อทวินาม
Amaranthus viridis L.

ผักโขม มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Amaranthus viridis จัดอยู่ในวงศ์ Amaranthaceae ผักโขมจะขึ้นอยู่ทั่วไปตามแหล่งธรรมชาติเช่น ป่าละเมาะ ริมทาง ชายป่าที่รกร้าง เป็นต้น และยังขึ้นเป็นวัชพืชในบริเวณสวนผัก สวนผลไม้ ไร่นาของชาวบ้าน ผักโขมเป็นพืชที่ขึ้นง่ายชาวบ้านจึงมักเก็บมาบริโภคในช่วงหน้าฝน
ผักโขมมีชื่ออื่นๆ อีกคือ ผักขม (กลาง), ผักโหม, ผักหม (ใต้), ผักโหมเกลี้ยง (แม่ฮ่องสอน), กระเหม่อลอเตอ (กะเหรี่ยง, แม่ฮ่องสอน)
ผักโขม (อังกฤษ: amaranth) มักจะถูกเข้าใจผิดหรือแปลผิดว่าเป็นผักที่ป๊อบอายใช้เพิ่มพลัง ความจริงแล้วผักนั้นคือผักปวยเล้ง (spinach) ซึ่งในการ์ตูนป๊อบอายจะปรากฏการใช้คำว่า spinach อย่างชัดเจน
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ผักโขมเป็นไม้พุ่มเตี้ยและเป็นพืชล้มลุกปีเดียว สูง 30-100 ซม. ลำต้นอวบน้ำมีสีเขียวตั้งตรงแตกกิ่งก้านสาขามาก โคนมีสีแดงน้ำตาล ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่คล้ายสามเหลี่ยมใบออกแบนสลับกว้าง 2.5-8 ซม.ยาว 3.5-12 ซม. ผิวเรียบหรือมีขนเล็กน้อย ขอบใบเรียบ หลังใบเป็นคลื่นเล็กน้อย ดอกเป็นดอกช่อสีม่วงปนเขียว ออกดอกเป็นช่อตามซอกใบและปลายกิ่ง ดอกย่อยเรียงตัวอัดกันแน่น  เมล็ดมีลักษณะกลมสีน้ำตาลเกือบดำ ขนาดเล็ก
การขยายพันธุ์

ส่วนขยายพันธุ์ – เมล็ด
ฤดูเก็บส่วนขยายพันธุ์ – ตลอดทั้งปี
การปลูก – ผักโขมชอบดินร่วนซุยและชุ่มชื้น
การใช้ประโยชน์

ทางอาหาร – ยอดอ่อน ใบอ่อน ต้นอ่อน นำมาต้ม,ลวกหรือนึ่งให้สุกรับประทานเป็นผักจิ้มกับน้ำพริกเช่น น้ำพริกปลาร้า ปลาจ่อม กะปิ ปลาทูและน้ำพริกอีกหลายชนิด หรือนึ่งพร้อมกับปลา ทำผัดผักกับเนื้อสัตว์ นำไปปรุงเป็นแกงเช่น แกงเลียง ชาวไทยอีสาน จังหวัดศรีสะเกษ บอกว่ากินใบผักโขมเป็นอาหาร เป็นยาชูกำลัง ทำให้สุขภาพดี
ทางยา – ทั้งต้น ดับพิษภายในและภายนอก แก้บิด มูกเลือด ริดสีดวงจมูก ริดสีดวงทวาร แก้ผื่นคัน แก้รำมะนาด รักษาฝี แผลพุพอง ใบสด รักษาแผลพุพอง ต้น  แก้อาการแน่นหน้าอกและไอหอบ ราก ดับพิษร้อนถอนพิษไข้ ขับปัสสาวะ
อื่นๆ – สมัยกรีกโบราณ ผักโขม หรือ amaranth เป็นของศักดิ์สิทธิ์ เชื่อกันว่าผักโขมมีฤทธิ์ในการเยียวยา และเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นอมตะ มีการใช้ภาพของใบผักโขมในการประดับที่อยู่ของพระเจ้าและหลุมศพต่างๆ ดูจากการใช้งานทางการแพทย์ก็พอจะเห็นว่า ผักโขมเป็นพืชศักดิ์สิทธิ์ได้
ไมโครกรีน - นิยมใช้ในหมู่นักเพาะต้นต่อนไมโครกรีนเพราะรูปร่างหน้าตาเป็นเอกลักษณ์และบางสายพันธุ์มีสีแดงสะดุดตาอีกทั้งยังมีคุณค่าทางสารอาหาร
ผักโขมมีฤทธิ์ทางอัลลีโลพาที โดยสารสกัดจากใบ ลำต้นและรากที่สกัดด้วยน้ำแล้วเจือจางให้ได้ความเข้มข้น 20 – 100 %	ยับยั้งการงอกของเมล็ดพริกพันธุ์จินดา