stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลโรงสีแม่ใจธนะโชติวัฒน์ พะเยา ในฤดูกาล 2565–66
การแข่งขันในฤดูกาล > ไทยลีก 3 โซนภาคเหนือ > ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบหรือการตกชั้น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | พิษณุโลก (C, Q) | 22 | 17 | 5 | 0 | 60 | 17 | +43 | 56 | เข้าแข่งขันในรอบระดับประเทศ |
| 2 | อุตรดิตถ์ ศักดิ์สยาม (Q) | 22 | 15 | 3 | 4 | 45 | 19 | +26 | 48 | เข้าแข่งขันในรอบระดับประเทศ |
| 3 | โรงสีแม่ใจธนะโชติวัฒน์ พะเยา | 22 | 11 | 5 | 6 | 40 | 32 | +8 | 38 |  |
| 4 | วัดโบสถ์ ซิตี้ | 22 | 11 | 4 | 7 | 35 | 23 | +12 | 37 |  |
| 5 | น่าน | 22 | 9 | 6 | 7 | 22 | 20 | +2 | 33 |  |
| 6 | สี่แคว ซิตี้ | 22 | 8 | 9 | 5 | 25 | 22 | +3 | 33 |  |
| 7 | แม่โจ้ ยูไนเต็ด | 22 | 8 | 6 | 8 | 25 | 22 | +3 | 30 |  |
| 8 | เชียงราย ซิตี้ | 22 | 7 | 7 | 8 | 29 | 31 | −2 | 28 |  |
| 9 | กำแพงเพชร | 22 | 5 | 5 | 12 | 20 | 34 | −14 | 20 |  |
| 10 | นครแม่สอด ยูไนเต็ด | 22 | 4 | 7 | 11 | 12 | 25 | −13 | 19 |  |
| 11 | กงไกรลาศ ยูไนเต็ด | 22 | 3 | 5 | 14 | 15 | 39 | −24 | 14 |  |
| 12 | เชียงราย ล้านนา (R) | 22 | 2 | 2 | 18 | 20 | 64 | −44 | 8 | ตกชั้นสู่ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก |
แหล่งข้อมูล: ไทยลีก
กฏการจัดอันดับ: : 1.คะแนนรวม 2.ผลต่างประตูได้-เสีย 3.จำนวนประตูได้ 
4.จำนวนนัดที่ชนะ 
 : 1.คะแนนรวม 2.ผลการแข่งขันของทีมที่คะแนนเท่ากัน 3.ผลต่างประตูได้-เสียของทีมที่คะแนนเท่ากัน 4.จำนวนประตูได้ของทีมที่คะแนนเท่ากัน 5.ผลต่างประตูได้-เสียทั้งหมด 6.จำนวนประตูได้ทั้งหมด 7.คะแนนใบเหลือง-ใบแดง 8.เพลย์ออฟ
 ชนะเลิศ;  ผ่านเข้าสู่รอบที่ระบุ;  ตกชั้น
Notes:
1 2  น่าน มีผลเฮด-ทู-เฮดดีกว่า สี่แคว ซิตี้: สี่แคว ซิตี้ 0–1 น่าน, น่าน 2–1 สี่แคว ซิตี้
การแข่งขันในฤดูกาล > ไทยลีก 3 โซนภาคเหนือ > ผลงานโดยรวม

| ผลงานโดยรวม> แข่ง | ผลงานโดยรวม> ชนะ | ผลงานโดยรวม> เสมอ | ผลงานโดยรวม> แพ้ | ผลงานโดยรวม> ได้ | ผลงานโดยรวม> เสีย | ผลงานโดยรวม> ต่าง | ผลงานโดยรวม> คะแนน | เหย้า> ชนะ | เหย้า> เสมอ | เหย้า> แพ้ | เหย้า> ได้ | เหย้า> เสีย | เหย้า> ต่าง | เยือน> ชนะ | เยือน> เสมอ | เยือน> แพ้ | เยือน> ได้ | เยือน> เสีย | เยือน> ต่าง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 | 11 | 5 | 6 | 40 | 32 |  +8 | 38 | 6 | 3 | 2 | 22 | 16 |  +6 | 5 | 2 | 4 | 18 | 16 |  +2 |
สถิติการลงสนามและการทำประตูของผู้เล่น ในฤดูกาล 2565–66

| เลข> เลข.ผู้รักษาประตู | ตำ แหน่ง> ตำ แหน่ง.ผู้รักษาประตู | ชาติ> ชาติ.ผู้รักษาประตู | นักเตะ> นักเตะ.ผู้รักษาประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น.ผู้รักษาประตู | ทั้งหมด> ประตู.ผู้รักษาประตู | ไทยลีก 3> ลงเล่น.ผู้รักษาประตู | ไทยลีก 3> ประตู.ผู้รักษาประตู | ผู้รักษาประตู | ผู้รักษาประตู | ผู้รักษาประตู | ผู้รักษาประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 | GK |  | วิชิตชัย รักษา | 21 | 0 | 21 | 0 |  |  |  |  |
| 20 | GK |  | ทัตพงษ์ ทิมินกุล | 1 | 0 | 1 | 0 |  |  |  |  |
| 30 | GK |  | เซยะ มิยาซากิ | 0 | 0 | 0 | 0 |  |  |  |  |
กองหลัง
| 2 | DF |  | ณัฐวุฒิ มะลิลา | 6 | 0 | 4+2 | 0 |  |  |  |  |
| 4 | DF |  | สัจจา แสงสุวรรณ | 8 | 0 | 6+2 | 0 |  |  |  |  |
| 5 | DF |  | ธนาดล ดำพลงาม | 11 | 0 | 11 | 0 |  |  |  |  |
| 16 | DF |  | การันต์ จันทร์เนตร | 1 | 0 | 1 | 0 |  |  |  |  |
| 19 | DF |  | ศิริพงษ์ อินต๊ะ | 22 | 0 | 17+5 | 0 |  |  |  |  |
| 24 | DF |  | อดิศักดิ์ จิตตาวงศ์ | 7 | 0 | 2+5 | 0 |  |  |  |  |
| 25 | DF |  | ชวัลธนันชัย ศิริชู | 11 | 0 | 9+2 | 0 |  |  |  |  |
| 27 | DF |  | ฉัตรชัย มงคล | 6 | 0 | 5+1 | 0 |  |  |  |  |
| 33 | DF |  | ภัทรชนน ชะโกทอง | 3 | 0 | 2+1 | 0 |  |  |  |  |
| 47 | DF |  | แอลี แจอ์แฟเรียน | 9 | 2 | 8+1 | 2 |  |  |  |  |
| 74 | DF |  | ปรัชญา อ่อนสีทา | 10 | 0 | 10 | 0 |  |  |  |  |
กองกลาง
| 10 | MF |  | พิษณุศักดิ์ ชื่นบัวอินทร์ | 11 | 1 | 11 | 1 |  |  |  |  |
| 17 | MF |  | ณัฐพงษ์ บุญปั๋น | 19 | 1 | 16+3 | 1 |  |  |  |  |
| 35 | MF |  | นิรุณตร์ อัศวภักดี | 2 | 0 | 1+1 | 0 |  |  |  |  |
| 36 | MF |  | ธนา ปัญญาวงศ์ | 1 | 0 | 0+1 | 0 |  |  |  |  |
| 38 | MF |  | สุจินดา สิงหราช | 20 | 5 | 10+10 | 5 |  |  |  |  |
| 41 | MF |  | ปิยะพัฒน์ จิตรหลัง | 0 | 0 | 0 | 0 |  |  |  |  |
| 56 | MF |  | ธนวัฒน์ แจ่มใส | 1 | 0 | 0+1 | 0 |  |  |  |  |
| 71 | MF |  | ทิวานนท์ โสภาจันทร์ | 15 | 0 | 6+9 | 0 |  |  |  |  |
| 88 | MF |  | วิษณุศักดิ์ อุ่นน้อย | 19 | 0 | 12+7 | 0 |  |  |  |  |
| 91 | MF |  | ตฤณ เริงนภาผล | 11 | 0 | 11 | 0 |  |  |  |  |
กองหน้า
| 7 | FW |  | ศรัณย์ ศรีเดช | 21 | 16 | 20+1 | 16 |  |  |  |  |
| 8 | FW |  | อัยมัน คาอาบี | 9 | 6 | 8+1 | 6 |  |  |  |  |
| 13 | FW |  | กฤษฎา อุ่นอินตา | 22 | 2 | 16+6 | 2 |  |  |  |  |
| 14 | FW |  | ฮิบิกิ คิชิโมโตะ | 10 | 2 | 5+5 | 2 |  |  |  |  |
| 22 | FW |  | พิชชานนท์ จันทร์หลวง | 11 | 5 | 11 | 5 |  |  |  |  |
| 23 | FW |  | ยศพัทธ์ เมืองสุวรรณ | 8 | 0 | 0+8 | 0 |  |  |  |  |
| 31 | FW |  | ธนาธิป ขันทอง | 1 | 0 | 0+1 | 0 |  |  |  |  |
| 54 | FW |  | นพปฎล นาดี | 6 | 0 | 2+4 | 0 |  |  |  |  |
| 66 | FW |  | ยศพนธ์ เมืองสุวรรณ | 16 | 0 | 7+9 | 0 |  |  |  |  |
| 77 | FW |  | ชีวิน แก้วปิก | 7 | 0 | 0+7 | 0 |  |  |  |  |
ผู้เล่นที่ย้ายออกช่วงครึ่งฤดูกาล
| 5 | DF |  | อนัชชา เทพศิริ | 6 | 0 | 6 | 0 |  |  |  |  |
| 21 | FW |  | ไซบูดิน ดาโอ๊ะ | 8 | 0 | 3+5 | 0 |  |  |  |  |
ข้อมูลล่าสุด: 18 มีนาคม 2566
อ้างอิง: Competitions
สถิติการลงสนามและการทำประตูของผู้เล่น ในฤดูกาล 2565–66 > อันดับการทำประตูของผู้เล่น

| อันดับ | หมายเลข | ตำแหน่ง | สัญชาติ | ชื่อ | ไทยลีก 3 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 8 | FW |  | ศรัณย์ ศรีเดช | 16 | 16 |
| 2 | 8 | FW |  | อัยมัน คาอาบี | 6 | 6 |
| 3 | 22 | FW |  | พิชชานนท์ จันทร์หลวง | 5 | 5 |
| 3 | 38 | MF |  | สุจินดา สิงหราช | 5 | 5 |
| 5 | 13 | FW |  | กฤษฎา อุ่นอินตา | 2 | 2 |
| 5 | 14 | FW |  | ฮิบิกิ คิชิโมโตะ | 2 | 2 |
| 5 | 47 | DF |  | แอลี แจอ์แฟเรียน | 2 | 2 |
| 8 | 10 | MF |  | พิษณุศักดิ์ ชื่นบัวอินทร์ | 1 | 1 |
| 8 | 17 | MF |  | ณัฐพงศ์ บุญปั๋น | 1 | 1 |
| รวม | รวม | รวม | รวม | รวม | 40 | 40 |
ข้อมูลล่าสุด: 18 มีนาคม 2566
อ้างอิง: Competitions
หมู่กองทัพ

| ด ค กหน่วยทหารและ การจัดกำลังทหาร |
| --- | --- |
หน่วยรอง:  ชุดยิง / ชุด  Ø  หมู่  ●  ตอน / ชุดลาดตระเวน  ●● หมวด / กอง  ●●●  ชตัฟเฟิล  ●●●●  
หน่วย:  กองร้อย / กองร้อยปืนใหญ่ / ฝูงบิน ❘  กองพัน / กองพันทหารม้า / โคฮอร์ต ❘ ❘  กรม / กลุ่ม  ❘ ❘ ❘   
รูปขบวน:  กองพลน้อย / กลุ่ม / กองบิน ☓  กองพล / ลีเจียน ☓☓  กองทัพน้อย ☓☓☓  
หน่วย บัญชาการ:  กองทัพภาค / กองบัญชาการ ☓☓☓☓  หมู่กองทัพ / แนวรบ ☓☓☓☓☓  ภูมิภาค / ภาคพื้น ☓☓☓☓☓☓  
หน่วย เฉพาะกาล:  หน่วยแยก  การตรวจตรา  กองกำลังสนาม  กองกำลังเฉพาะกิจ  กลุ่มกองพลน้อย  หน่วยเคลื่อนที่เร็ว  หน่วยบัญชาการรบ  กรมผสม  กลุ่มกองพันยุทธวิธี  กลุ่มชุดรบ  กองทัพหมู่  ชุดรบ 
หมู่กองทัพ (อังกฤษ: army group) คือการจัดหน่วยทหารที่ประกอบด้วยกองทัพสนามหลายกองทัพ ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบของตนเองเป็นระยะเวลาไม่จำกัด โดยปกติแล้วกองทัพจะรับผิดชอบพื้นที่ทางภูมิศาสตร์เฉพาะหมู่ หมู่กองทัพคือการจัดหน่วยสนามที่ใหญ่ที่สุดซึ่งดูแลโดยผู้บัญชาการคนเดียว ซึ่งโดยปกติจะเป็นพลเอกหรือจอมพล และโดยทั่วไปจะมีทหารระหว่าง 400,000 ถึง 1,000,000 นาย
ในกองทัพโปแลนด์และอดีตกองทัพแดงโซเวียต หมู่กองทัพเรียกว่า แนวรบ สิ่งที่เทียบเท่ากับหมู่กองทัพในกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นก็คือ "กองทัพใหญ่" (ญี่ปุ่น: 総軍; โรมาจิ: Sō-gun)
หมู่กองทัพอาจเป็นหน่วยรบหลากชาติ ตัวอย่างเช่น ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หมู่กองทัพฝ่ายใต้ (เรียกอีกอย่างว่าหมู่กองทัพที่ 6 สหรัฐ) ประกอบด้วยกองทัพที่ 7 ของสหรัฐและกองทัพที่ 1 ของฝรั่งเศส หมู่กองทัพที่ 21 ประกอบด้วยกองทัพที่ 2 ของอังกฤษ กองทัพที่ 1 ของแคนาดา และกองทัพที่ 9 ของสหรัฐ
ในการใช้งานทั้งในเครือจักรภพและสหรัฐอเมริกา จำนวนของหมู่กองทัพจะแสดงเป็นตัวเลขอารบิก เช่น "12th Army Group หมู่กองทัพที่ 12" ในขณะที่จำนวนกองทัพสนามจะแสดงเป็นตัวเลข เช่น "Third Army กองทัพที่ 3"
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง > ฝรั่งเศส

กองทัพบกฝรั่งเศสได้จัดตั้ง หมู่กองทัพ groupes d'armées หลายหมู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง:
หมู่กองทัพเหนือ ก่อตั้งขึ้นเป็นการชั่วคราวในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2457
หมู่กองทัพตะวันออก ก่อตั้งเมือปี พ.ศ. 2458
หมู่กองทัพกลาง ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2458
หมู่กองทัพสำรอง ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2460
หมู่กองทัพแฟลนเดอร์ส ก่อตั้งขึ้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2461 ภายใต้การบังคับบัญชาของอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม เพื่อดำเนินการในยุทธการที่เบลเยียมครั้งที่สอง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการรุกร้อยวัน
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง > เยอรมนี

กองทัพบกเยอรมันได้จัดตั้ง Heeresgruppen จำนวน 2 หน่วยแรกในปี พ.ศ. 2458 เพื่อควบคุมกองกำลังในแนวรบด้านตะวันออก ในที่สุด จะมีการจัดตั้งหมู่กองทัพทั้งหมด 8 หมู่กองทัพ โดย 4 หมู่กองทัพทำหน้าที่ในแต่ละแนวรบ โดยหนึ่งในหมู่กองทัพในแนวรบด้านตะวันออกจะเป็นหน่วยทหารเยอรมันและออสเตรีย-ฮังการีหลายชาติ เดิมที หมู่กองทัพจักรวรรดิเยอรมันไม่ได้แยกเป็นหน่วยทหาร แต่มีหน้าที่ความรับผิดชอบเพิ่มเติมที่มอบให้กับผู้บัญชาการกองทัพบางคน ตัวอย่างเช่น เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมาร ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพที่ 5 และหมู่กองทัพมกุฎราชกุมารเยอรมันพร้อมกันตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2458 ถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2459
หมู่กองทัพบกเยอรมันทั้ง 8 หมู่กองทัพ ได้รับการตั้งชื่อตามผู้บัญชาการของพวกเขา
หมู่กองทัพแมคเคนเซน (โปแลนด์) (22 เมษายน พ.ศ. 2458 – 8 กันยายน พ.ศ. 2458)
หมู่กองทัพลินซิงเกน (8 กันยายน พ.ศ. 2458 - 31 มีนาคม พ.ศ. 2461)
หมู่กองทัพไอชฮอร์น-เคียฟ (31 มีนาคม พ.ศ. 2461 – 30 เมษายน พ.ศ. 2461)
หมู่กองทัพไอชฮอร์น (30 เมษายน พ.ศ. 2461 – 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2461)
หมู่กองทัพเคียฟ (31 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 – 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462)
หมู่กองทัพแมคเคนเซน (เซอร์เบีย) (18 กันยายน พ.ศ. 2458 – 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2459)
หมู่กองทัพบีโลว (11 ตุลาคม พ.ศ. 2459 – 21 เมษายน พ.ศ. 2460)
หมู่กองทัพชอลซ์ (23 เมษายน พ.ศ. 2460 – 6 ต.ค. 2461)
หมู่กองทัพแมคเคนเซน (โรมาเนีย) (28 สิงหาคม พ.ศ. 2459 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2461)
หมู่กองทัพเจ้าชายเลโอโปลด์แห่งบาวาเรีย (5 สิงหาคม พ.ศ. 2458 – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2459)
หมู่กองทัพวอยร์ช (29 สิงหาคม พ.ศ. 2459 - 15 ธันวาคม พ.ศ. 2460)
หมู่กองทัพกัลวิทซ์ (พ.ศ. 2459) (19 กรกฎาคม พ.ศ. 2459 – 28 สิงหาคม พ.ศ. 2459)
หมู่กองทัพรุปเพรชต์แห่งบาวาเรีย (A) (28 สิงหาคม พ.ศ. 2459 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461)
หมู่กองทัพมกุฏราชกุมารแห่งเยอรมัน (B) (1 สิงหาคม พ.ศ. 2458 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461)
หมู่กองทัพกัลวิทซ์ (พ.ศ. 2461) (C) (1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461)
หมู่กองทัพดยุกอัลเบรชท์แห่งเวือร์ทเทมแบร์ก (D) (7 มีนาคม พ.ศ. 2460 - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461)
หมู่กองทัพฮินเดนเบิร์ก (5 สิงหาคม พ.ศ. 2458 – 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2459)
หมู่กองทัพไอค์ฮอร์น (30 กรกฎาคม พ.ศ. 2459 – 31 มีนาคม พ.ศ. 2461)
หมู่กองทัพริกา (31 มีนาคม พ.ศ. 2461 – 30 เมษายน พ.ศ. 2461)
หมู่กองทัพโบน (12 สิงหาคม พ.ศ. 2461 – 8 ตุลาคม พ.ศ. 2461)
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง > จักรวรรดิออตโตมัน

กองทัพบกออตโตมันมี 3 หมู่กองทัพ:
หมู่กองทัพคอเคซัส (8 มีนาคม พ.ศ. 2460 - 16 ธันวาคม พ.ศ. 2460)
หมู่กองทัพยิลดิริม (F): นอกจากนี้ยังบรรจุกองทัพน้อยเอเชียของเยอรมันด้วย (กรกฎาคม พ.ศ. 2460 - 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461)
หมู่กองทัพภาคตะวันออก (7 มิถุนายน พ.ศ. 2461 – 21 ตุลาคม พ.ศ. 2461)
สงครามโลกครั้งที่สอง > จีน

โดยทั่วไป "หมู่กองทัพ" ของจีนจะเทียบเท่ากับกองทัพสนามในคำศัพท์ของประเทศอื่น ๆ เนื่องจากบางครั้งมีการละเว้นการจัดกำลังระดับกรม
สงครามโลกครั้งที่สอง > เยอรมนี

กองทัพบกเยอรมันได้รับการจัดเป็นหมู่กองทัพ (Heeresgruppen) หมู่กองทัพบางหมู่ประกอบด้วยกองทัพจากประเทศฝ่ายอักษะหลายประเทศ ตัวอย่างเช่น หมู่กองทัพแอฟริกาประกอบด้วยกองทัพน้อยทั้งของเยอรมันและอิตาลี
หน่วยทหารเยอรมันที่แยกจากกันและเด่นชัด (Armeegruppe) ซึ่งแปลเป็นภาษาอังกฤษได้ว่า army group หมู่กองทัพ อธิบายถึงการจัดกลุ่มชั่วคราวของหน่วยระดับกองทัพ โดยที่ผู้บังคับบัญชาของหน่วยผสมหน่วยหนึ่งจะจัดตั้งโครงสร้างการบังคับบัญชาของหมู่ หมู่เหล่านี้มักได้รับการตั้งชื่อตามผู้บัญชาการของหน่วยนั้น ๆ เช่น Armeegruppe Weichs ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่กองทัพบี ในปฏิบัติการบลู ในปี พ.ศ. 2485
สงครามโลกครั้งที่สอง > ญี่ปุ่น

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มีกองทัพใหญ่อยู่ 6 กองทัพ ได้แก่:
คันโต (มักเรียกกันว่า “กองทัพกวันตง”) ก่อตั้งขึ้นเป็นกองทหารรักษาการณ์ระดับกองพลในอาณานิคมของญี่ปุ่นในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนในปี พ.ศ. 2451 และยังคงอยู่ในจีนตอนเหนือจนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพคันโต มีกำลังพลสูงสุดถึง 700,000 นาย ในปี พ.ศ. 2484 และถูกกองทัพโซเวียตเข้าโจมตีและทำลายล้างในปี พ.ศ. 2488
ชินะฮะเค็งกุน หรือ "กองทัพรบนอกประเทศจีน" ก่อตั้งขึ้นที่เมืองหนานจิงในเดือนกันยายน พ.ศ. 2482 เพื่อควบคุมการปฏิบัติการในภาคกลางของจีน เมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพนี้ประกอบด้วยกำลังพล 620,000 นาย ในกองพลทหารราบ 25 กองพล และกองพลยานเกราะ 1 กองพล
นันโปกุน หรือ "กองทัพภาคใต้" หรือที่เรียกอีกอย่างว่า "กองทัพรบนอกประเทศภาคใต้" ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2484 สงครามกับฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกดูเหมือนจะเกิดขึ้นได้ จึงมีการจัดตั้งกองทัพนันโปกันขึ้นในไซง่อน อินโดจีนของฝรั่งเศส เพื่อควบคุมการปฏิบัติการของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในจีนตอนใต้ เอเชียใต้ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และแปซิฟิกใต้
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2488 โบเออิ โซ-ชิเรบุ (แปลว่า "กองบัญชาการใหญ่ป้องกันประเทศ" หรือ "หน่วยบัญชาการป้องกันดินแดน" และชื่ออื่นๆ ที่คล้ายกัน) ได้ถูกแบ่งออกเป็นสามกองทัพใหญ่ ได้แก่:
ไดอิจิ โซกุน ("กองทัพใหญ่ที่ 1" กองบัญชาการตั้งอยู่ในโตเกียว)
ไดนิ โซกุน ("กองทัพใหญ่ที่ 2" กองบัญชาการตั้งอยู่ในฮิโรชิมา)
โคกุ โซกุน ("กองทัพใหญ่อากาศ" กองบัญชาการตั้งอยู่ในโตเกียว)
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488 กองพลเหล่านี้มีกำลังพลสองล้านนายใน 55 กองพล และหน่วยอิสระขนาดเล็กจำนวนมาก หลังจากการยอมจำนนของญี่ปุ่น กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นก็ถูกยุบลง ยกเว้น ไดอิจิโซกุน ซึ่งตั้งอยู่จนถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 ในฐานะ กองบัญชาการเลิกการระดมสรรพกำลังที่ 1
สงครามโลกครั้งที่สอง > สหภาพโซเวียต

กองทัพโซเวียตได้รับการจัดเป็นแนวรบ (фронт, พหูพจน์ фронты) ซึ่งมักมีขนาดใหญ่เท่ากับหมู่กองทัพ (ดูรายชื่อแนวรบของโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง) แนวรบบางแนวประกอบด้วยกองกำลังพันธมิตรที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อลี้ภัย ตัวอย่างเช่น กองทัพโปแลนด์ที่ 1 เป็นส่วนหนึ่งของแนวรบเบลารุสที่ 1
หมู่กองทัพเนโท

ในช่วงสงครามเย็น กองกำลังภาคพื้นดินของเนโทในพื้นที่ที่เรียกว่าภาคกลาง (ส่วนใหญ่ของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี) จะถูกบังคับบัญชาในช่วงสงครามโดยหมู่กองทัพ 2 หมู่ ภายใต้กองกำลังพันธมิตรยุโรปกลางและร่วมกับส่วนกองทัพอากาศ กองทัพทั้งสองหมู่จะมีหน้าที่รับผิดชอบในการป้องกันเยอรมนีจากการรุกรานของสหภาพโซเวียต/สนธิสัญญาวอร์ซอ รองผู้บัญชาการสองนายนี้มีอำนาจในยามสงบเพียงเล็กน้อย และประเด็นต่าง ๆ เช่น การฝึกอบรม หลักนิยม การส่งกำลังบำรุง และกฎการปะทะ ส่วนใหญ่เป็นความรับผิดชอบของชาติมากกว่าของเนโท
รูปขบวนหมู่กองทัพทั้ง 2 นี้ได้แก่ หมู่กองทัพภาคเหนือ (NORTHAG) และหมู่กองทัพภาคกลาง (CENTAG) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และมาตรฐานก่อนหน้า หมู่กองทัพทั้งสองนี้เป็นเพียงกองทัพ เนื่องจากแต่ละกองทัพมีกองกำลัง 4 กองทัพน้อย หมู่กองทัพภาคเหนือ (NORTHAG) รับผิดชอบพื้นที่จากจรดใต้สุด ประกอบด้วยกองทัพน้อยที่ 1 (เนเธอร์แลนด์), กองทัพน้อยที่ 1 (เยอรมนี), กองทัพน้อยที่  1 (สหราชอาณาจักร) และกองทัพน้อยที่ 1 (เบลเยียม) ผู้บัญชาการคือผู้บัญชาการกองทัพไรน์อังกฤษ (BAOR) ขนะที่หมู่กองทัพภาคกลาง (CENTAG) ประกอบด้วย กองทัพน้อยที่ 3 (GE), กองทัพน้อยที่ 5 (สหรัฐ), กองทัพน้อยที่ 7 (สหรัฐ) และกองทัพน้อยที่ 2 (GE) รับผิดชอบจากเหนือจรดใต้สุดของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี โดยมีผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ของสหรัฐ เป็นผู้บัญชาการหมู่กองทัพภาคกลาง (CENTAG)
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2534 ผู้นำประเทศและรัฐบาลของเนโทได้นำ "แนวคิดเชิงกลยุทธ์ใหม่" มาใช้ในการประชุมสุดยอดเนโทที่กรุงโรม แนวคิดใหม่นี้ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงพื้นฐานทั้งในกองกำลังและโครงสร้างการบังคับบัญชาแบบบูรณาการ การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเริ่มขึ้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2536 เมื่อกองบัญชาการหมู่กองทัพภาคกลาง (CENTAG) ที่ไฮเดิลแบร์คและกองบัญชาการหมู่กองทัพภาคเหนือ (NORTHAG) ที่เมินเชินกลัทบัคถูกยุติบทบาทลงและแทนที่ด้วยกองบัญชาการกองทัพภาคพื้นดินพันธมิตรยุโรปกลาง (LANDCENT) ซึ่งเริ่มดำเนินงานที่ไฮเดิลแบร์คเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2536
หมู่กองทัพภาคเหนือ
ราชอาณาจักรยูดาห์

ภาพแสดงถึงพระราชาและทหารในราชอาณาจักรยูดาห์โบราณ
ราชอาณาจักรยูดาห์ (ฮีบรู: מַמְלֶכֶת יְהוּדָה; มัมเลกเฮต เยฮูดาห์) คืออดีตรัฐยิวที่ก่อตั้งขึ้นบริเวณตอนใต้ของเขตลิแวนต์ในช่วงยุคเหล็ก  มักถูกเรียกขานโดยทั่วไปว่า อาณาจักรใต้ เพื่อที่จะไม่ให้สับสนกับราชอาณาจักรอิสราเอลที่อยู่ทางเหนือ ซึ่งทั้งสองอาณาจักรเคยมีสถานะเป็นรัฐเดียวกันมาก่อนในนามว่า สหราชอาณาจักรอิสราเอล
ยูดาห์ถูกสันนิษฐานว่าน่าจะพัฒนากลายมาเป็นรัฐในช่วงหลังศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสตกาล แต่ก็ไม่มีหลักฐานใดที่สามารถยืนยันข้อสันนิษฐานนี้ได้ ในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล เยรูซาเลมซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรมีประชากรเพิ่มมากขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ซึ่งมากกว่าประชากรของรัฐข้างเคียงมาก ต่อมาพวกอัสซีเรียเข้ารุกรานและควบคุมยูดาห์เนื่องจากต้องการทรัพยากรน้ำมันมะกอกอันล้ำค่าของยูดาห์ ยูดาห์จึงตกเป็นรัฐบริวารของอัสซีเรีย ราชราชอาณาจักรยูดาห์สงบสุขและรุ่งเรืองระหว่างที่อยู่ใต้อาณัตของอัสซีเรีย (ขณะที่มีการก่อกบฏรุนแรงในรัชสมัยของกษัตริย์เซนนาเชริบแห่งอัสซีเรีย) แต่ครึ่งหลังของศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล อัสซีเรียก็ล่มสลายลงอย่างกะทันหัน ส่งผลให้เกิดสงครามแย่งชิงดินแดนแถบนี้ระหว่างอียิปต์โบราณกับจักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่ตามมานับครั้งไม่ถ้วน จนในที่สุดนำไปสู่การล่มสลายของราชอาณาจักรยูดาห์ในช่วง 597 - 582 ปีก่อนคริสตกาล รวมไปถึงการเนรเทศขับไล่ชนชั้นปกครองออกจากดินแดนดังกล่าว
รายนามกษัตริย์แห่งยูดาห์ (อิสราเอลใต้)

| พระนาม | ระยะเวลาการครองราชย์ |
| --- | --- |
ดาวิด (David): 1010 - 970 ปีก่อน ค.ศ. (41 ปี)
ซาโลมอน (Solomon): 970 - 931 ปีก่อน ค.ศ. ( 41 ปี)
เรโหโบอัม (Rehoboam): 931 - 912 ปีก่อน ค.ศ. (18 ปี)
อาบียัม (Abijah): 913 - 911 ปีก่อน ค.ศ. (2 ปี)
อาสา (Asa): 911 - 870 ปีก่อน ค.ศ. (41 ปี)
เยโฮชาฟัท (Jehoshaphat): 870 - 848 ปีก่อน ค.ศ. (22 ปี)
เยโฮรัม (Jehoram): 848 - 841 ปีก่อน ค.ศ. (7 ปี)
อาหัสยาห์ (Ahaziah): 841 - 841 ปีก่อน ค.ศ. (1 ปี )
อาธาลิยาห์ (Athaliah): 841 - 835 ปีก่อน ค.ศ. (6 ปี)
เยโฮอาช (Joash): 835 - 796 ปีก่อน ค.ศ. (39 ปี)
อามาซิยาห์ (Amaziah): 796 - 781 ปีก่อน ค.ศ. (15 ปี)
อาซาริยาห์/อุสซียาห์ (Azariah/Uzziah): 781 - 740 ปีก่อน ค.ศ. (41 ปี)
โยธาม (Jotham): 740 - 736 ปีก่อน ค.ศ. (4 ปี)
อาหัส (Ahaz): 736 - 716 ปีก่อน ค.ศ. (20 ปี)
เฮเซคียาห์ (Hezekiah): 716 - 687 ปีก่อน ค.ศ. (29 ปี)
มนัสเสห์ (Manasseh): 687 - 642 ปีก่อน ค.ศ. (45 ปี)
อาโมน (Amon): 642 - 640 ปีก่อน ค.ศ. (2 ปี)
โยสิยาห์ (Josiah): 640 - 609 ปีก่อน ค.ศ. (31 ปี)
เยโฮอาหา (Jehoahaz): 609 - 606 ปีก่อน ค.ศ. (3 ปี )
เยโฮยาคิม (Jehoiakim): 606 - 595 ปีก่อน ค.ศ. (11 ปี)
เยโฮยาคีน (Jehoiachin): ครอบครองอยู่ 3 เดือน
เศเดคียาห์ (Zedekiah): 592 - 581 ปีก่อน ค.ศ. (11 ปี)
หมุดคณะราษฎรหมุดที่ 2

| หมุดคณะราษฎรหมุดที่ 2 |
| --- | --- |
หมุดคณะราษฎรหมุดที่ 2 จำลอง ภายหลังหมุดจริงถูกรื้อถอน
ศิลปิน: กลุ่มแนวร่วมธรรมศาสตร์และการชุมนุม
ปี: 20 กันยายน พ.ศ. 2563 (4 ปี 155 วัน)
สื่อ: ทองเหลือง
หัวเรื่อง: คณะราษฎร
มิติ: เส้นผ่านศูนย์กลาง 11.6 นิ้ว หนา 2.563 นิ้ว
สภาพ: ถูกตำรวจยึดไว้
หมุดคณะราษฎรหมุดที่ 2 หรือที่เรียกโดยทั่วไปว่า หมุดคณะราษฎร 2563 เป็นหมุดทองเหลือง ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางยาว 11.6 นิ้ว ฝังอยู่บนพื้นปูนซีเมนต์ในท้องสนามหลวง ฝั่งถนนหน้าพระลาน มีข้อความว่า "20 กันยายน 2563 SEP 20, 2020 เวลาย่ำรุ่ง ณ ที่นี้ ผองราษฎรได้แสดงเจตนารมณ์ ประเทศนี้เป็นของราษฎร ไม่ใช่สมบัติของกษัตริย์ตามที่เขาหลอกลวง" จัดทำขึ้นโดยกลุ่มแนวร่วมธรรมศาสตร์และการชุมนุม ในการชุมนุมประท้วง "#19กันยาทวงอำนาจคืนราษฎร" มีพิธีฝังหมุดเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2563 โดยมีกลุ่มแกนนำผู้จัดกิจกรรมเป็นผู้ฝังหมุด
ลักษณะ

หมุดคณะราษฎรหมุดที่ 2 เป็นหมุดที่ทำจากทองเหลือง 100% มีเส้นผ่านศูนย์กลางยาว 11.6 นิ้ว ซึ่งมีความหมายถึง ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 116 และมีความหนา 2.563 นิ้ว ซึ่งหมายถึงปีพุทธศักราชที่ทำการฝังหมุดคือปี พ.ศ. 2563 บนหมุดนั้นประกอบด้วยภาพมือที่ชูสามนิ้ว และมีรัศมีเปล่งเป็นเส้นตรงจำนวน 10 เส้น ซึ่งหมายถึงข้อเรียกร้อง 10 ประการของกลุ่มแนวร่วมธรรมศาสตร์และการชุมนุม ที่เกี่ยวกับการแก้ไขพระราชอำนาจและกฎหมายความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ไทย มีข้อความล้อมรอบเป็นวงกลมว่า "20 กันยายน 2563 SEP 20, 2020 เวลาย่ำรุ่ง ณ ที่นี้ ผองราษฎรได้แสดงเจตนารมณ์ ประเทศนี้เป็นของราษฎร ไม่ใช่สมบัติของกษัตริย์ตามที่เขาหลอกลวง" โดยฟอนต์ตัวอักษรที่นำมาออกแบบใช้เป็นฟอนต์ตัวอักษรบนหมุดคือฟอนต์ ซีที พอ (ZT Por) ซึ่งฟอนต์ดังกล่าวถูกออกแบบโดยธีรวัฒน์ พจน์วิบูลย์ศิริ โดยได้มีการซื้อฟอนต์ดังกล่าวจากธีรวัฒน์ไป แล้วจึงมีการนำมาใช้ออกแบบตัวอักษรบนหมุดนี้
การฝังหมุด

วันที่ 19 กันยายน 2563 เวลา 23.19 น. อานนท์ นำภา ได้ขึ้นปราศรัยบนเวทีชุมนุมของกลุ่มแนวร่วมธรรมศาสตร์ ในประเด็นปฏิรูปสถาบันพระมหากษัตริย์ และกล่าวว่าจะมีพิธีสำคัญของการชุมนุมในวันพรุ่งนี้เวลาย่ำรุ่ง ด้วยการฝังหมุดทองเหลืองที่จัดทำขึ้นใหม่ ซึ่งมีขนาด 11.6 นิ้วและใช้ชื่อว่า "หมุดคณะราษฎรหมุดที่ 2" แต่ยังไม่ได้มีการระบุถึงสถานที่และจุดบริเวณที่จะทำการฝังหมุด
วันที่ 20 กันยายน 2563 เวลาประมาณ 06.00 น. กลุ่มแกนนำผู้ชุมนุมทำการตั้งเตนท์หน้าเวทีการชุมนุมในสนามหลวง ฝั่งถนนหน้าพระลาน และเริ่มทำการเจาะพื้นซีเมนต์เพื่อทำการฝังหมุดคณะราษฎรหมุดที่ 2 ต่อมาในเวลา 06.39 น. กลุ่มแกนนำพร้อมด้วยผู้ชุมนุม ได้ร่วมกันทำพิธีฝังหมุดคณะราษฎร หมุดที่ 2 ลงในพื้นกลางสนามหลวง โดยมีการทำพิธีทางศาสนา เชิญดวงวิญญาณของคณะราษฎร และบุคคลสำคัญทางการเมืองที่เสียชีวิตไปแล้วในอดีตมาร่วมเป็นพยานในพิธี พร้อมสาปแช่งถึงผู้ที่จะรื้อถอนหมุดนี้ โดยมีเจ้าหน้าที่ทั้งในและนอกเครื่องแบบคอยสังเกตการณ์
การฝังหมุด > การถอนหมุด

วันที่ 20 กันยายน 2563 เวลาประมาณ 22.00 น. เดอะสแตนดาร์ดรายงานว่ามีกองกำลังเจ้าหน้าที่เข้าไปปิดล้อมพื้นที่บริเวณจุดปักหมุดคณะราษฎร พร้อมทั้งสั่งให้ประชาชนออกจากพื้นที่ท้องสนามหลวง และห้ามเข้าสู่พื้นที่เด็ดขาด จนกระทั่งในเวลา 5.00 น. ของวันที่ 21 กันยายน มีการพบว่าหมุดถูกถอนออกไปเรียบร้อยแล้วในเวลาเพียงไม่ถึง 24 ชั่วโมงหลังจากการปักหมุด
พ.ต.อ.วรศักดิ์​ พิสิษฐบรรณกร ผู้กำกับการสถานีตำรวจนครบาลชนะสงครามระบุว่า กรมศิลปากร และกรุงเทพมหานคร เป็นผู้สั่งรื้อถอนหมุดออกจากท้องสนามหลวงด้วยการแจ้งความลงบันทึกประจำวัน พร้อมประสานงานเจ้าหน้าที่ตำรวจจากสถานีตำรวจนครบาลชนะสงครามเพื่อเข้าดำเนินการรื้อถอน โดยตัวหมุดถูกจัดเก็บไว้เป็นของกลางที่สถานีตำรวจนครบาลชนะสงคราม เพื่อใช้ประกอบสำนวนคดีฟ้องแกนนำกลุ่มแนวร่วมธรรมศาสตร์ในข้อหาร่วมกันบุกรุกทำลายโบราณสถาน
ดูเพิ่ม

หมุดคณะราษฎร
การประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563
แหล่งข้อมูลอื่น

ไฟล์ 3D หมุดคณะราษฎร 2563, ศิลปะปลดแอก - FreeArts
ไล่ ชิงเต๋อ

ไล่ ชิงเต๋อ (จีน: 賴清德; พินอิน: Lài Qīngdé; เป่อ่วยยี: Loā Chheng-tek) หรือ วิลเลียม ไล่ (อังกฤษ: William Lai; เกิด 6 ตุลาคม ค.ศ. 1959)  เป็นนักการเมืองชาวไต้หวันและอดีตแพทย์ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีนคนที่ 8 ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2024 เขาเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้าคนที่สามที่เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดี และยังเป็นรองประธานาธิบดีคนที่สามของสาธารณรัฐจีนที่ได้รับสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดี และเขายังดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้ามาตั้งแต่ ค.ศ. 2023
ไล่เกิดในตำบลวั่นหลี่ เทศมณฑลไทเป ศึกษาด้านเวชศาสตร์ฟื้นฟูและสาธารณสุขที่มหาวิทยาลัยในไทเป และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดใน ค.ศ. 2003 หลังจากดำรงตำแหน่งประธานสมาคมสนับสนุนแพทย์แห่งชาติ ไล่ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติในเขตเลือกตั้งนครไถหนานใน ค.ศ. 1996 เขาได้รับชัยชนะ หลังจากได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติอีกหลายครั้งติดต่อกัน ไล่จึงลงสมัครชิงตำแหน่งนายกเทศมนตรีนครไถหนานใน ค.ศ. 2010 ไล่ชนะอย่างง่ายดาย และชนะการเลือกตั้งอีกครั้งใน ค.ศ. 2014 ทำให้เขาดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเป็นเวลา 7 ปี ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2017 ประธานาธิบดี ไช่ อิงเหวิน ประกาศว่าไล่จะเข้ามารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทนหลิน เฉวียน ที่พ้นจากตำแหน่ง
เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 เขาประกาศความตั้งใจที่จะลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีหลังจากที่พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้าประสบความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ในการเลือกตั้งท้องถิ่นใน ค.ศ. 2018 และออกจากตำแหน่งในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2019 หลังจากพิธีสาบานตนเข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของซู เจินชาง ไล่ได้เข้ารับการเลือกตั้งขั้นต้นเพื่อเป็นผู้สมัครประธานาธิบดีของพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้าแข่งกับไช่ อิงเหวิน และหลังจากพ่ายแพ้ เขาก็ได้มาเป็นผู้สมัครตำแหน่งรองประธานาธิบดีของไช่ในการเลือกตั้งประธานาธิบดี ค.ศ. 2020 ซึ่งก็ได้รับชัยชนะ จึงได้ดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีของสาธารณรัฐจีนตั้งแต่ ค.ศ. 2020 ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2023 ไล่ได้รับการเสนอชื่อจากพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้าให้เป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในการเลือกตั้งประธานาธิบดี ค.ศ. 2024 และได้รับเลือกด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 40.05
เขาอธิบายตัวเองว่าเป็น "ผู้ปฏิบัติงานเพื่อเอกราชของไต้หวัน" เขาสนับสนุนการกระชับความสัมพันธ์กับสหรัฐและประชาธิปไตยเสรีนิยม
ชีวิตช่วงต้นและการทำงาน

ไล่เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1959 ในครอบครัวที่ประกอบอาชีพในเหมืองถ่านหินในตำบลวั่นหลี่ ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเทศมณฑลไทเป ปัจจุบันคือเขตวั่นหลี่ นครซินเป่ย์ (หรือนครไทเปใหม่) พ่อของไล่เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1960 ด้วยพิษคาร์บอนมอนอกไซด์ขณะทำงานในเหมืองถ่านหินที่วั่นหลี่ ทำให้แม่ของเขาต้องเลี้ยงดูเขาและพี่น้องทั้งห้าคนในฐานะแม่เลี้ยงเดี่ยว
ไล่เข้ารับการศึกษาในนครไทเป และเข้ารับการศึกษาทั้งในมหาวิทยาลัยแห่งชาติเฉิงกงในไถหนาน และมหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวันในไทเป เขาเชี่ยวชาญในด้านเวชศาสตร์ฟื้นฟู ไล่ได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาโทด้านสาธารณสุขที่วิทยาลัยสาธารณสุขแห่งฮาร์วาร์ด จากนั้นเข้ารับการฝึกงานที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติเฉิงกง เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญและเป็นที่ปรึกษาด้านการบาดเจ็บของไขสันหลังในระดับประเทศ
ชีวิตส่วนตัว

ไล่แต่งงานกับอู๋ เหมย์หรูเมื่อ ค.ศ. 1986 อู๋เคยทำงานให้กับบริษัทไถเตี้ยน (Taipower) และอาศัยอยู่ในไถหนาน จนกระทั่งไล่ได้รับเลือกให้เป็นนายกเทศมนตรีนครไถหนาน และเธอก็ได้ย้ายไปที่เกาสฺยง ทั้งคู่มีลูกชายด้วยกันสองคน