stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พิพิธภัณฑ์สัตววิทยา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

| --- | --- |
Zoological Museum Kasetsart University (ZMKU)


ก่อตั้ง: พ.ศ. 2509
ที่ตั้ง: ตึกสัตววิทยา ชั้น 1 ภาควิชาสัตววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
พิกัดภูมิศาสตร์: 13°50′44″N 100°34′17″E﻿ / ﻿13.84548°N 100.571465°E﻿ / 13.84548; 100.571465
เว็บไซต์: zmku.sci.ku.ac.th
พิพิธภัณฑ์สัตววิทยา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (อังกฤษ: Zoological Museum Kasetsart University, ZMKU) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่อยู่ในความดูแลรับผิดชอบของภาควิชาสัตววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นแหล่งรวบรวมความรู้ ประวัติศาสตร์ ตลอดจนศิลปะและวิทยาศาสตร์เข้าด้วยกัน นับเป็นพิพิธภัณฑ์แรกของคณะวิทยาศาสตร์ที่ได้มีการจัดแสดงตัวอย่างสัตว์นับพันชิ้น ซึ่งมีทั้งสัตว์มีกระดูกสันหลัง และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง โดยอยู่ในรูปของสัตว์สตาร์ฟ ตัวอย่างแห้ง ตัวอย่างดอง ตัวอย่างดองใส ตัวอย่างสัตว์ต่าง ๆ เหล่านี้นับเป็นสิ่งที่มีคุณค่าเป็นอย่างยิ่งทั้งต่อการศึกษา การเรียน การสอน และการเผยแพร่ความรู้ทางสัตววิทยาและชีววิทยา ตลอดจนมีร้านขายของที่ระลึกภายในบริเวณด้วย
ประวัติ

พิพิธภัณฑ์สัตววิทยาเริ่มจัดตั้งขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2500 ที่ตึกชีววิทยาเก่า ตรงข้ามอนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์สามเสือแห่งเกษตร (ปัจจุบัน เป็นสำนักงานสถิติการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์) โดยเริ่มต้นจากการเป็นห้องเก็บตัวอย่างเพื่อใช้ในการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ชีวภาพแก่นิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ตลอดจนการให้บริการยืตัวอย่างเพื่อการเรียนการสอนแก่มหาวิทยาลัยอื่น ๆ อาทิ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เป็นต้น ซึ่งตัวอย่างสัตว์มีแหล่งที่มาจากหลายแหล่งด้วยกัน ได้แก่ การออกเก็บตัวอย่างของคณาจารย์ในทุกวันพุธ การให้นิสิตจัดทำเป็นผลงานแล้วนำส่งเพื่อเก็บรวบรวมไว้ใช้ประโยชน์ในการเรียนต่อไป และการรับบริจาค การจัดแสดงตัวอย่างสัตว์ในสมัยแรกนั้นเป็นการจัดแสดงอย่างง่าย โดยมีเพียงตู้กระจกรูปทรงสามเหลี่่ยมประมาณ 3 ตู้ ซึ่งยังคงปรากฏและใช้งานอยู่ที่พิพิธภัณฑ์สัตววิทยาในปัจจุบัน
ต่อมาเมื่อคณะวิทยาศาสตร์ (เดิมคือ คณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์) มีการย้ายมายังบริเวณที่ตั้งในปัจจุบัน จึงมีการเคลื่อนย้ายตัวอย่างที่ได้เก็บรวบรวมไว้นั้นมายังตึกชีววิทยา และปรับปรุงห้องจัดเก็บให้เป็นห้องจัดแสดงตัวอย่างสัตว์ที่มีขนาดใหญ่ และตั้งชื่อว่า "พิพิธภัณฑ์สัตววิทยา" แต่เนื่องจากในอดีตที่ผ่านมาพิพิธภัณฑ์สัตววิทยาขาดการดูแลอย่างจริงจัง เนื่องจากขาดงบประมาณสนับสนุนจึงทำให้ไม่มีเจ้าหน้าที่ดูแลประจำ การจดทะเบียนตัวอย่างสัตว์ยังไม่เป็นระบบ ภาควิชาสัตววิทยาได้เล็งเห็นความสำคัญและคุณค่าของตัวอย่างสัตว์ซึ่งบางตัวอย่างอาจเป็นสัตว์ป่าหายากในอนาคต จึงมีคำสั่งภาควิชาสัตววิทยา ที่ 5/2539 แต่งตั้งคณะทำงานพัฒนาพิพิธภัณฑ์สัตววิทยาขึ้น เมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ.2539 เพื่อศึกษาวิธีการจัดเก็บและจัดแสดงตัวอย่างสัตว์ในพิพิธภัณฑ์ที่เหมาะสม ดำเนินการจัดเก็บและจัดแสดงตัวอย่างสัตว์ในพิพิธภัณฑ์ ตลอดจนประมวลข้อมูลเพื่อให้บริการสารสนเทศแก่ผู้สนใจ
ในปีงบประมาณ พ.ศ.2539 พิพิธภัณฑ์สัตววิทยาได้รับการสนับสนุนตามโครงการพัฒนาพิพิธภัณฑ์สัตววิทยาในส่วนของการจดทะเบียนตัวอย่างสัตว์ จากสำนักพิพิธภัณฑ์และวัฒนธรรมการเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ นับเป็นพิพิธภัณฑ์เครือข่ายระดับที่ 2 โดยเริ่มจากการเก็บข้อมูลทะเบียนตัวอย่างสัตว์อย่างมีระบบในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ในระบบคอมพิวเตอร์ ทำให้สามารถสืบค้นข้อมูลได้ง่ายและสะดวกรวดเร็ว ตลอดจนปรับปรุงการติดป้ายแสดงตัวอย่าง การซ่อมแซมตัวอย่างที่ชำรุด และวางแผนการจัดแสดงเพื่อให้ความรู้แก่ผู้เข้าชมให้มากที่สุด
ภาควิชาสัตววิทยาได้ดำเนินการพัฒนาและปรับปรุงงานพิพิธภัณฑ์เพื่อให้เนื้อหามีความทันสมัยน่าสนใจและได้ทำพิธีเปิดพิพิธภัณฑ์ในรูปแบบใหม่ เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ.2558  ทั้งนี้ เพื่อประโยชน์สูงสุดต่อการให้ความรู้ด้านชีววิทยาและสัตววิทยาแก่ผู้เข้าชมพิพิธภัณฑ์สัตววิทยา
ห้องนิทรรศการ

นิทรรศการ Animal Diversity Exhibition และ BioArt จัดแสดงตัวอย่างสัตว์ในแต่ละไฟลัม ทั้งตัวอย่างจริง ตัวอย่างดอง ตัวอย่างแห้ง ตัวอย่างเด่น ภาพวาดสัตว์ และภาพถ่าย รวมทั้งสื่อ 4 มิติ
ที่ตั้ง

พิพิธภัณฑ์สัตววิทยาตั้งอยู่ ณ ตึกสัตววิทยา ชั้น 1 ภาควิชาสัตววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เปิดให้ผู้สนใจเข้าชมโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย
การเดินทาง

การเดินทางมายังพิพิธภัณฑ์สัตววิทยา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้หลายเส้นทาง ได้แก่
การเดินทางมาด้วยรถไฟฟ้าสามารถเลือกได้สองรูปแบบ
รถไฟฟ้าบีทีเอส (BTS) : สถานีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ใช้ทางออกที่ 1 ฝั่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
รถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยา : สถานีบางเขน
จากนั้นสามารถใช้บริการรถสวัสดิการภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์หรือรถจักรยานยนต์บริการ เพื่อเดินทางเข้ามาที่คณะวิทยาศาสตร์
สายรถโดยสารประจำทางแบ่งตามถนนสายหลักรอบมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ดังนี้
ถนนพหลโยธิน ได้แก่ สาย 26 34 39 59 114 126 185 503 522 524 และ 543ก
ถนนวิภาวดีรังสิต ได้แก่ สาย 29 52 504 510 และ 555
ถนนงามวงศ์วาน ได้แก่ สาย 24 63 104 114 522 545
จากนั้นสามารถใช้บริการรถสวัสดิการภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์หรือรถจักรยานยนต์บริการ เพื่อเดินทางเข้ามาที่คณะวิทยาศาสตร์
หากเดินทางมายังพิพิธภัณฑ์สัตววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ด้วยรถยนต์ส่วนตัวสามารถใช้เส้นทางหลัก 3 เส้นทาง ได้แก่ ถนนพหลโยธิน ถนนวิภาวดีรังสิต และถนนงามวงศ์วาน
ทั้งนี้ สามารถจอดรถได้ที่จุดบริการจอดรถของมหาวิทยาลัย ได้แก่
อาคารจอดรถงามวงศ์วาน 1
อาคารจอดรถงามวงศ์วาน 2
อาคารจอดรถบางเขน
อาคารจอดรถวิภาวดีรังสิต
พืชไม่มีท่อลำเลียง

สาหร่ายเป็นพืชไม่มีท่อลำเลียงชนิดหนึ่ง
พืชไม่มีท่อลำเลียง (อังกฤษ: Non-vascular plant) เป็นพืชที่ไม่มีระบบท่อลำเลียงซึ่งประกอบด้วยไซเลมและโฟลเอ็ม แม้ว่าพืชไม่มีท่อลำเลียงจะขาดเนื้อเยื่อเหล่านี้ แต่หลายพืชก็มีเนื้อเยื่อที่เรียบง่ายกว่าสำหรับขนส่งน้ำภายใน
พืชไม่มีท่อลำเลียงประกอบด้วยกลุ่มที่เกี่ยวข้องกันอย่างห่าง ๆ สองกลุ่ม:
ไบรโอไฟต์ - กลุ่มที่ไม่เป็นทางการที่นักอนุกรมวิธานปัจจุบันแยกจากพืชบนดินสามกลุ่ม Bryophyta (มอสส์), Marchantiophyta (ลิเวอร์เวิร์ต), และ Anthocerotophyta (ฮอร์นเวิร์ต) เนื่องจากพืชเหล่านี้ไม่มีเนื้อเยื่อนำน้ำที่ใช้ลิกนินจึงไม่มีความซับซ้อนของโครงสร้างและขนาดเหมือนกับพืชมีท่อลำเลียงส่วนใหญ่
สาหร่าย - โดยเฉพาะสาหร่ายสีเขียว สาหร่ายประกอบด้วยกลุ่มที่ไม่เกี่ยวข้องกันหลายกลุ่ม เฉพาะกลุ่มของสาหร่ายที่อยู่ใน Viridiplantae เท่านั้นที่ยังถือว่าเป็นญาติของพืชบก
ในอดีตคำว่าพืชไม่มีท่อลำเลียงไม่ใช่แค่รวมถึงสาหร่ายทั้งหมด แต่ยังรวมถึงเชื้อราด้วยเช่นกัน ปัจจุบันเป็นที่ทราบกันดีว่ากลุ่มเหล่านี้ไม่ได้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพืช และมีชีววิทยาที่แตกต่างกันมาก
พืชไม่มีท่อลำเลียงไม่มีเนื้อเยื่อเฉพาะหลากหลายประเภท มอสและลิเวอร์เวิร์ตมีโครงสร้างที่เรียกว่า phyllid ที่มีลักษณะคล้ายใบไม้แต่ไม่ใช่ใบไม้ที่แท้ (ยกเว้นใน Polytrichaceae) เนื่องจากเป็นเซลล์แผ่นเดียวที่ไม่มีช่องอากาศภายใน ไม่มีเปลือกนอกหรือปากใบ และไม่มี ไซเลมหรือโฟลเอ็ม ดังนั้น phyllids จึงไม่สามารถควบคุมอัตราการสูญเสียน้ำจากเนื้อเยื่อได้ ลิเวอร์เวิร์ตบางชนิดเช่น Marchantia มีเปลือกนอก และสปอโรไฟต์ของมอสมีทั้งเปลือกนอกและปากใบ ซึ่งมีความสำคัญในการวิวัฒนาการของพืชบก
พีซเมคเกอร์ หยุดนิวเคลียร์มหาภัยถล่มโลก

| พีซเมคเกอร์ หยุดนิวเคลียร์มหาภัยถล่มโลก |
| --- | --- |

กำกับ: มิมิ ลีเดอร์
เขียนบท: ไมเคิล ชิฟเฟอร์
อำนวยการสร้าง: วอลเตอร์ ปาร์คส์ แบรงโก ลัสติก
นักแสดงนำ: จอร์จ คลูนีย์ นิโคล คิดแมน อาร์มิน มุลเลอร์-สตาห์ล
ดนตรีประกอบ: ฮานส์ ซิมเมอร์
ผู้จัดจำหน่าย: ดรีมเวิร์กส์  (สหรัฐอเมริกา) ยูไอพี  (ไทย)
วันฉาย: 26 กันยายน ค.ศ. 1997 (สหรัฐอเมริกา) 5 ธันวาคม ค.ศ. 1997 (ไทย) 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 (ปฐมทัศน์ในไทย)
ความยาว: 124 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ รัสเซีย เซอร์โบ-โครเอเทียน
ทุนสร้าง: 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 41,263,140 ดอลลาร์สหรัฐ  (เฉพาะในสหรัฐอเมริกา)  69,200,000  (ต่างประเทศ)           110,463,140 ดอลลาร์สหรัฐ (รวมทั้งหมด) 
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
สำหรับวงดนตรีสัญชาติไทย ดูที่ พีซเมคเกอร์
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ระเบิดนิวเคลียร์
พีซเมคเกอร์ หยุดนิวเคลียร์มหาภัยถล่มโลก (อังกฤษ: The Peacemaker) ภาพยนตร์โลดโผนสัญชาติอเมริกัน ในปี  ค.ศ. 1997
เนื้อเรื่อง

ทั่วทั้งโลกต้องตื่นตะลึงอย่างฉับพลันเมื่อรถไฟบรรทุกหัวรบนิวเคลียร์ของรัสเซียที่ถูกระบุให้ทำลายทิ้งตามข้อตกลงปลดอาวุธนิวเคลียร์ระหว่างชาติ เกิดอุบัติเหตุชนกับรถไฟบรรทุกผู้โดยสารทำให้หัวรบนิวเคลียร์กว่า 75 ตันเกิดระเบิดทันที และส่วนหนึ่งสูญหายไปในช่วงเกิดชุลมุน เป็นเหตุให้ ดร.จูเลีย เคลลี่ นักวิทยาศาสตร์ฟิสิกส์นิวเคลียร์สาวในฐานะหัวหน้ากลุ่มต่อต้านนิวเคลียร์ประจำทำเนียบขาวต้องเข้ามาปฏิบัติภารกิจพิเศษเพื่อสืบหาตัวผู้ร้าย โดยต้องร่วมมือกับ พันเอก ทอม เดโว หนึ่งในผู้บัญชาการของหน่วยปฏิบัติการพิเศษแห่งกองทัพสหรัฐ ผู้ที่มักจะมีแนวความคิดและจริยธรรมขัดแย้งกับ ดร.จูเลียเสมอ แต่ไม่ว่ายากเย็นเพียงใดทั้งสองต้องร่วมมือกันทำทุกอย่าง ก่อนที่ความหายนะจะแผ่ไปทั่วทุกมุมโลก
นักแสดง

นิโคล คิดแมน...ดร.จูเลีย เคลลี่
จอร์จ คลูนีย์...พันเอก ทอม เดโว
อาร์มิน มุลเลอร์-สตาห์ล...ดิมิทรี เวอร์ติคอฟฟ์
เบื้องหลัง

The Peacemaker เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกจากการผลิตของ ดรีมเวิร์กส บริษัทผลิตภาพยนตร์ของฮอลลีวู้ด ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมาก่อนหน้านั้นไม่นาน โดย สตีเวน สปีลเบิร์ก, เจฟฟรีย์ แคตเซนเบิร์ก และเดวิด เกฟเฟน สำหรับในเรื่องนี้ ผู้กำกับภาพยนตร์ คือ มิมิ ลีเดอร์ ผู้กำกับฯหญิงเจ้าของรางวัลเอ็มมี่จากซีรีส์ชุด ER ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก และได้ จอร์จ คลูนีย์ นักแสดงหนุ่มชาวอเมริกันที่เคยร่วมงานกับลีเดอร์มาก่อนใน ER มารับบทนำ คู่กับ นิโคล คิดแมน นางเอกชาวออสเตรเลีย
ภาพยนตร์ถ่ายทำในหลายสถานที่ ทั้ง มาซิโดเนีย, นิวยอร์ก, ฟิลาเดลเฟีย, บราติสลาวา และเวียนนา
ดนตรีประกอบประพันธ์ โดย ฮานส์ ซิมเมอร์ นักประพันธ์เพลงชาวเยอรมันที่มีผลงานระดับโลกมาก่อนหน้านั้น หลายเรื่อง อัลบั้มดนตรีประกอบจัดจำหน่าย โดย ยูนิเวอร์แซลมิวสิก
แหล่งข้อมูลอื่น

The Peacemaker ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พืดหินใต้น้ำ

ปะการังนูซาเลมโบงัน บาหลี ประเทศอินโดนีเซีย
พืดหินใต้น้ำ หรือ หินโสโครก (อังกฤษ: reef) เป็นหาดสันดอนหิน ทราย ปะการังหรือวัสดุคล้ายกัน อยู่ใต้ผิวน้ำ พืดหินใต้น้ำหลายที่เกิดจากกระบวนการอชีวนะ (เช่น การทับถมของทราย การกร่อนของคลื่นที่ลดระดับของหินโผล่ และกระบวนการธรรมชาติอื่น) แต่พืดหินใต้น้ำที่รู้จักกันมากที่สุด คือ พืดหินปะการัง (coral reef) ในแหล่งน้ำเขตร้อนที่เกิดจากกระบวนการชีวนะที่มีปะการังและสาหร่ายเนื้อปูนเป็นตัวการหลัก
พืดหินใต้น้ำเทียม (เช่น ซากเรือล่ม) บางทีมีบทบาทในการส่งเสริมความซับซ้อนทางกายภาพของก้นสมุทรทราย เพื่อดึงดูดกลุ่มชีวินหลากหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสาหร่ายและปลา
พี่น้องสายลับ

| พี่น้องสายลับ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: หลุยส์ เลเทอร์เรียร์
บทภาพยนตร์:   ซาชา บารอน โคเฮน  ฟิล จอห์นสตัน 
เนื้อเรื่อง:   ซาชา บารอน โคเฮน  ปีเตอร์ เบย์นแฮม  ฟิล จอห์นสตัน 
อำนวยการสร้าง:   ซาชา บารอน โคเฮน  นีร่า พัก  ปีเตอร์ เบย์นแฮม  แอนโทนี ไฮเนส  ทอดด์ ชูลแมน 
นักแสดงนำ:   ซาชา บารอน โคเฮน  มาร์ก สตรอง  เรเบล วิลสัน  เปเนโลเป กรุซ  อิซล่า ฟิชเชอร์  แกบโบเรย์ ซิดิเบ 
กำกับภาพ: โอลิเวอร์ วูด
ตัดต่อ:   โจนาธาน เอมอส  อีวาน เฮนเก้  เจมส์ โทมัส 
ดนตรีประกอบ:   เอร์ราน บารอน โคเฮน  เดวิด บั๊กลีย์ 
บริษัทผู้สร้าง:   โคลัมเบีย พิคเจอร์ส  แอลสตาร์ แคพพิเทิล  วิลเลจ โรดโชว์ พิกเจอส์  โฟร์ บาย ทู ฟิล์มส์  บิ๊ก ทอล์ค โปรดักชั่นส์  เวิร์คกิ้ง ไทเทิล ฟิล์มส์  
ผู้จัดจำหน่าย: โซนี่ พิคเจอร์ส รีลีสซิ่ง
วันฉาย: 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (สหราชอาณาจักร) 11 มีนาคม ค.ศ. 2016 (สหรัฐอเมริกา)
ความยาว: 83 นาที
ประเทศ:   สหราชอาณาจักร  สหรัฐอเมริกา 
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 35 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 28 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
พี่น้องสายลับ (อังกฤษ: The Brothers Grimsby) เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่น-คอมเมดี้สัญชาติอังกฤษ-อเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2016 กำกับโดย หลุยส์ เลเทอร์เรียร์ และเขียนบทโดย ซาชา บารอน โคเฮน, ฟิล จอห์นสตัน และ ปีเตอร์ เบย์นแฮม ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย ซาชา บารอน โคเฮน, มาร์ก สตรอง, เรเบล วิลสัน, อิซล่า ฟิชเชอร์, แอนนาเบล วอลลิส, แกบโบเรย์ ซิดิเบ, เปเนโลเป กรุซ และ เอียน เอ็มซีเชน ร่วมอำนวยการสร้างโดย โคลัมเบีย พิคเจอร์ส, แอลสตาร์ แคพพิเทิล, วิลเลจ โรดโชว์ พิกเจอส์, โฟร์ บาย ทู ฟิล์มส์, บิ๊ก ทอล์ค โปรดักชั่นส์ และ เวิร์คกิ้ง ไทเทิล ฟิล์มส์ จัดจำหน่ายโดย โซนี่ พิคเจอร์ส รีลีสซิ่ง เข้าฉายในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 และในสหรัฐอเมริกาวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2016 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการวิจารณ์ที่หลากหลายและพิสูจน์แล้วว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่สามารถทำรายได้ในบ็อกซ์ออฟฟิศได้
แหล่งข้อมูลอื่น

พี่น้องสายลับ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พี่น้องสายลับ ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
พิเพอรีน

| --- | --- |


ชื่อ
Preferred IUPAC name (2E,4E)-5-(2H-1,3-Benzodioxol-5-yl)-1-(piperidin-1-yl)penta-2,4-dien-1-one
ชื่ออื่น (2E,4E)-5-(Benzo[d][1,3]dioxol-5-yl)-1-(piperidin-1-yl)penta-2,4-dien-1-one Piperoylpiperidine Bioperine
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 94-62-2 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEBI: CHEBI:28821 N
ChEMBL: ChEMBL43185 N
เคมสไปเดอร์: 553590 N
ECHA InfoCard: 100.002.135 
IUPHAR/BPS: 2489
ผับเคม CID: 638024
UNII: U71XL721QK N
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID3021805 
 InChI InChI=1S/C17H19NO3/c19-17(18-10-4-1-5-11-18)7-3-2-6-14-8-9-15-16(12-14)21-13-20-15/h2-3,6-9,12H,1,4-5,10-11,13H2/b6-2+,7-3+ NKey: MXXWOMGUGJBKIW-YPCIICBESA-N N InChI=1/C17H19NO3/c19-17(18-10-4-1-5-11-18)7-3-2-6-14-8-9-15-16(12-14)21-13-20-15/h2-3,6-9,12H,1,4-5,10-11,13H2/b6-2+,7-3+Key: MXXWOMGUGJBKIW-YPCIICBEBY 
 SMILES O=C(N1CCCCC1)\C=C\C=C\c2ccc3OCOc3c2 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C17H19NO3
มวลโมเลกุล: 285.343 g·mol−1  
ความหนาแน่น: 1.193 g/cm3
จุดหลอมเหลว: 130 องศาเซลเซียส (266 องศาฟาเรนไฮต์; 403 เคลวิน)
จุดเดือด: Decomposes
ละลายในน้ำ: 40 mg/l
ความสามารถละลายได้ ใน ethanol: soluble
ความสามารถละลายได้ ใน chloroform: 1 g/1.7 ml
ความอันตราย
เอกสารข้อมูลความปลอดภัย (SDS): MSDS for piperine
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
| พิเพอรีน |
| --- | --- |
มาตราสกอวิลล์: 150,000 SHU
พิเพอรีน  (อังกฤษ: Piperine) เป็นแอลคาลอยด์ในกลุ่มพิเพอริดีน พบมากในเมล็ดพริกไทยและดีปลีซึ่งอยู่ในวงศ์ Piperaceae สารพิเพอรีน เป็นสารที่ให้รสร้อน ออกฤทธิ์กระตุ้นต่อมรับรส ทำให้กรดในในกระเพาะถูกหลั่งขึ้นมา มีฤทธิ์ทางยาในการขับเหงื่อ ปัสสาวะ และไล่แมลงด้วย
การสกัดสาร

เนื่องจากความสามารถในการละลายน้ำต่ำ โดยทั่วไปแล้วพิเพอรีนจะถูกสกัดจากพริกไทยดำโดยใช้ตัวทำละลายอินทรีย์ เช่น ไดคลอโรมีเทน ปริมาณของพิเพอรีนแตกต่างกันไปตั้งแต่ 1–2% ในพริกไทยยาวไปจนถึง 5–10% ในพริกไทยขาวและพริกไทยดำ
ไพเพอรีนยังสามารถเตรียมได้จากโดยใช้การสกัดพริกไทยดำด้วยสารละลายโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ในแอลกอฮอล์เพื่อกำจัดเรซิน (ซึ่งมีคาวิซีน ที่เป็นไอโซเมอร์ของไพเพอรีน) สารละลายจะถูกแยกออกจากสารตกค้างที่ไม่ละลายน้ำและปล่อยทิ้งไว้ข้ามคืน ในช่วงเวลานี้ อัลคาลอยด์จะค่อยๆ ตกผลึกจากสารละลาย
นอกจากนี้ ไพเพอรีนสามารถสังเคราะห์จากไพเพอโรโนอิลคลอไรด์กับพิเพอริดีน
ปฏิกิริยา

พิเพอรีนเกิดเกลือได้ จากกรดแก่เท่านั้น platinichloride B4·H2PtCl6 ก่อตัวเป็นเข็มสีส้มแดง ("B" หมายถึงหนึ่งโมลของเบสอัลคาลอยด์ในสูตรนี้และสูตรต่อไปนี้) ไอโอดีนในโพแทสเซียมไอโอไดด์ที่เติมลงในสารละลายแอลกอฮอล์ของเบสโดยมีกรดไฮโดรคลอริกเพียงเล็กน้อยจะให้สารที่มีลักษณะเฉพาะคือ B2·HI·I2 ตกผลึกในเข็มเหล็กสีน้ำเงินที่มีจุดหลอมเหลว 145 °C
พิเพอรีนสามารถถูกไฮโดรไลซ์โดยใช้เบสให้เป็นพิเพอริดีนและกรดพิเพอริกได้
การค้นพบ

Piperine ถูกค้นพบในปี 1819 โดย Hans Christian Ørsted ซึ่งแยกได้จากผลของ Piper nigrum ซึ่งเป็นต้นตอของพริกไทยดำและพริกไทยขาว นอกจากนี้ยังพบพิเพอรีนใน Piper longum และ Piper officinarum (Miq.) C. DC (=Piper retrofractum Vahl) สองชนิดเรียกว่าพริกไทยยาว
ชีวเคมีและด้านการแพทย์

ส่วนประกอบของความฉุนโดยพิเพอรีนเป็นผลมาจากการกระตุ้นช่องไอออนของช่องไอออนของตัวรับชั่วคราวที่รับรู้ความร้อนและความเป็นกรด TRPV1 และ TRPA1 บนตัวรับความรู้สึกเจ็บปวด ซึ่งเป็นเซลล์ประสาทที่รับรู้ความเจ็บปวด Piperine อยู่ภายใต้การวิจัยเบื้องต้นสำหรับศักยภาพในการส่งผลต่อการดูดซึมของสารประกอบอื่นๆ ในอาหารและผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร เช่น ผลที่เป็นไปได้ต่อการดูดซึมของเคอร์คูมิน
พื้นที่สำคัญเพื่อการอนุรักษ์นก

อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ พื้นที่สำคัญเพื่อการอนุรักษ์นกในประเทศไทย
พื้นที่สำคัญเพื่อการอนุรักษ์นก (อังกฤษ: Important Bird and Biodiversity Area: IBA) คือพื้นที่ที่ได้รับการกำหนดโดยหลักเกณฑ์ที่เป็นสากลว่ามีความสำคัญระดับโลกสำหรับการอนุรักษ์ประชากรนก
พื้นที่สำคัญเพื่อการอนุรักษ์นกนั้นกำหนดขึ้นโดยเบิร์ดไลฟ์อินเตอร์เนชันแนล (BirdLife International) โดยมีพื้นที่สำคัญเพื่อการอนุรักษ์นกมากกว่า 13,000 แห่งทั่วโลก แต่ละแห่งมีขนาดพอที่จะได้รับการอนุรักษ์อย่างแท้จริงและมีความแตกต่างกันทั้งทางด้านคุณลักษณะ สิ่งแวดล้อมหรือความสำคัญด้านการศึกษานกจากสิ่งแวดล้อมโดยรอบ ในสหรัฐดูแลโดยองค์กรเนชันแนลออดูบอนโซไซตี (National Audubon Society)
พืชฤดูเดียว

ถั่วลันเตา
พืชปีเดียว (อังกฤษ: annual plant) หรือไม้ล้มลุกเป็นพืชที่มักจะเพาะ โต ออกดอก และตายภายในหนึ่งฤดูหรือหนึ่งปี พืชปีเดียวที่แท้จริงอาจจะมีอายุเกินหนึ่งปีถ้าป้องกันให้ผลิตเมล็ด พืชบางชนิดที่ไม่ออกเมล็ดอาจจะถือว่าเป็นพืชปีเดียวแม้ว่าจะไม่ออกดอก ในการทำสวนพืชปีเดียวมักจะหมายถึงพืชที่ปลูกนอกบ้านระหว่างฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนและมีอายุเพียงฤดูเดียว
พืชที่ปลูกเป็นอาหารเป็นหรือปลูกให้เป็นพืชปีเดียวที่รวมทั้งธัญพืชเกือบทุกชนิด พืชยืนต้น (perennial plant) บางชนิด และ พืชสองปี (biennial plant) อาจจะปลูกในสวนเป็นพืชปีเดียวเพื่อความสะดวก โดยเฉพาะถ้าไม่ใช่พืชที่เป็นพืชทนอากาศ (hardiness plant) ที่ไม่สามารถทนอากาศท้องถิ่นได้ แครอท, ขึ้นฉ่าย และ พาร์สลีย์ (parsley) เป็นพืชสองปีที่แท้จริงแต่ปลูกเป็นพืชปีเดียวเพื่อจะให้ได้ราก ลำต้น และ ใบที่กินได้ ส่วนมะเขือเทศ, มันเทศ และ พริกใหญ่ (bell pepper) เป็นพืชยืนต้นแต่ไม่ใช่พืชที่แข็งแรงและมักจะเป็นพืชที่ปลูกแบบพืชปีเดียว
ตัวอย่างของพืชฤดูเดียวที่แท้จริงได้แก่ข้าวโพด, ผักกาด, ถั่วลันเตา, คอลิฟลาวเวอร์, แตงโม, ถั่ว, บานชื่น และ ดาวเรือง
ดูเพิ่ม

พืชสองปี
ไม้ยืนต้น
พื้นที่คุ้มครองหมู่เกาะฟีนิกซ์

| พื้นที่คุ้มครองหมู่เกาะฟีนิกซ์ |
| --- | --- |
PIPA เป็นแหล่งระบบนิเวศกลุ่มเกาะปะการังที่สมบูรณ์แหล่งท้ายแหล่งหนึ่งของโลกที่มีแนวปะการังใต้ทะเลแบบเดียวกันกับประมาณหนึ่งพันปีที่แล้ว
ขอบเขตพื้นที่คุ้มครองหมู่เกาะฟีนิกซ์
ที่ตั้ง: หมู่เกาะฟีนิกซ์
พื้นที่: 408,250 กม.2
จัดตั้ง: มกราคม 2008
หน่วยราชการ: สาธารณรัฐคิริบาส
www.phoenixislands.org/index.php

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ประเภท: ธรรมชาติ
เกณฑ์: vii, ix
ขึ้นเมื่อ: 2010 (คณะกรรมการสมัยที่ 34)
เลขอ้างอิง: 1325
ประเทศ: คิริบาส
Region: เอเชียแปซิฟิก
 
 
พื้นที่คุ้มครองหมู่เกาะฟีนิกซ์ (อังกฤษ: Phoenix Islands Protected Area หรือ PIPA) ตั้งอยู่ที่สาธารณรัฐคิริบาส ซึ่งเป็นชาติตั้งอยู่ทางตอนกลางแปซิฟิกโดยอยู่กึ่งกลางระหว่างออสเตรเลียและฮาวาย พื้นที่ของ PIPA คิดเป็นร้อยละ 11.34 ของเขตเศรษฐกิจจำเพาะประเทศคิริบาส โดยครอบคลุมพื้นที่ 408,250 km2 (157,630 sq mi) ส่งผลให้ PIPA เป็นหนึ่งในพื้นที่คุ้มครองทางทะเลที่ใหญ่ที่สุดและเป็นหนึ่งในพื้นที่คุ้มครอง (ไม่ว่าจะเป็นทางบกหรือทางทะเล) ที่ใหญ่ที่สุดในโลก นอกจากนี้ PIPA ยังถูกระบุในปี 2010 ว่าเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกที่ใหญ่ที่สุดและลึกที่สุดในโลก PIPA เป็นแหล่งอนุรักษ์ของระบบนิเวศกลุ่มเกาะปะการังที่สมบูรณ์ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ซึ่งรวมถึงภูเขาใต้ทะเล 14 แห่งที่ทราบ (สันนิษฐานว่าเป็นภูเขาไฟดับสนิท) และแหล่งที่อยู่ทะเลลึกอื่น พื้นที่แห่งนี้มีพันธุ์สัตว์ประมาณ 800 สายพันธุ์ อันรวมถึงปะการัง 200 สายพันธุ์ ปลา 500 สายพันธุ์ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล 18 สายพันธุ์ และนก 44 สายพันธุ์ PIPA มีขนาดพื้นที่เทียบเท่ากับรัฐแคลิฟอร์เนียของสหรัฐ แต่มีขนาดพื้นที่บนดินเพียง 25 km2 (9.7 sq mi) เท่านั้น ทางตอนเหนือของ PIPA เป็นที่ตั้งของอนุสาวรีย์แห่งชาติทางทะเลหมู่เกาะห่างไกลแปซิฟิก (Pacific Remote Islands Marine National Monument) ซึ่งเป็นพื้นที่คุ้มครองทางทะเลที่ใหญ่ที่สุดในโลก
พืชที่ถูกละเลยและมีการนำมาใช้ประโยชน์น้อย

ต้นพุทราอินเดีย (Z. mauritiana)
พืชที่ถูกละเลยและมีการนำมาใช้ประโยชน์น้อย (อังกฤษ: Neglected and Underutilized Crops; NUS) คือ พืชที่โดยปกติสามารถนำมาใช้เป็นอาหาร เป็นพืชเส้นใย ทำเป็นอาหารสัตว์ เป็นพืชน้ำมัน หรือเป็นพืชมีคุณสมบัติทางยา พืชจำพวกนี้ยังมีการศึกษาน้อยถึงศักยภาพเพื่อความมั่นคงทางอาหาร สารอาหาร สุขภาพ รายได้ และความเป็นประโยชน์ต่อสภาพแวดล้อม ซึ่งเป็นพืชที่นักวิจัยและคนอื่นๆ มองข้ามความสำคัญ
ภาพรวม

NUS ถูกปลูกอยู่ในพื้นที่เล็กๆ ปัจจุบันมีเพียงพืช 3 ชนิด คือ ข้าวโพด ข้าวสาลี และข้าว ซึ่งเป็นแหล่งโปรตีนและพลังงานส่วนใหญ่ของโลก มี 95 % ของอาหารบนโลกได้มาจากพืชเพียง 30 ชนิด ในขณะที่ยังเหลือพืชอีกประมาณ 7,500 ชนิดบนพื้นโลกที่สามารถกินได้ ซึ่งพืชเหล่านี้ถูกจัดให้เป็นพืชที่มีการนำมาใช้ประโยชน์น้อย และพืชที่ถูกละเลย รวมถึงพืชที่มีการใช้อย่างกว้างขวางในอดีตแต่ปัจจุบันลดน้อยลง พืชจำพวก NUS นอกจากจะมีศักยภาพด้านการค้าแล้ว พืชดังกล่าวยังเป็นมิตรต่อสภาพแวดล้อม ทั้งนี้เนื่องจากความสามารถในการปรับตัวต่อดินและสภาพอากาศ
1.มีคุณประโยชน์ทางอาหารและพลังงาน
2.นำมาปลุกได้ หรือ เคยปลูกในอดีตแต่ปัจจุบันมีการปลูกน้อยลง
3.การเพาะปลูกน้อยเมื่อเทียบกับพืชอื่น
1.มีคุณประโยชน์ในแง่ของความหลากหลายและมีศักยภาพสูงในการเพิ่มรายได้ ช่วยในเรื่องความมั่นคงของอาหาร มีสารอาหารสูง
2.มีความสัมพันธ์ในแง่การปรับตัวกับพื้นที่ปลูกหรือแหล่งกำเนิดได้ดี
3.เป็นทั้งพืชในท้องถิ่นและพืชการค้า หรือพืชป่าที่มีข้อมูลเกี่ยวกับชีววิทยา การเพาะปลูก และการนำไปใช้น้อย
4.ปรับตัวได้ในระบบนิเวศน์เฉพาะและแหล่งกำเนิด
5.มีข้อจำกัดของระบบการผลิตเมล็ดพันธุ์
6.นำมาใช้ในประเพณีระดับท้องถิ่น
7.ถูกรวบรวมจากป่าและนำมาผลิตเพื่อการค้า
8.ได้รับความสนใจน้อยจากการวิจัย นักส่งเสริม เกษตรกร ผู้วางแผนระดับนโยบาย ผู้ผลิตทางเทคโนโลยี และผู้บริโภค
9.อาจเป็นพืชที่มีคุณค่าทางอาหารสูงและมีสารทางยา
พีรามิงส์

สภาพหลังแก้ปริศนา
สภาพแบบสุ่ม
พีรามิงส์ (อังกฤษ: Pyraminx) เป็นเกมปริศนาชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายลูกบาศก์ของรูบิก แต่มีรูปทรงเป็นทรงสี่หน้า
วิธีการแก้

การแก้ปริศนาพีรามิงส์ใช้การหมุนไม่เกิน 11 ครั้ง โดยมีวิธีเรียงสับเปลี่ยนสีทั้งหมด 933,120 แบบ แต่ละแบบใช้จำนวนครั้งในการหมุนเพื่อแก้ปริศนาดังนี้
| จำนวนครั้งในการหมุน | จำนวนวิธีเรียงสับเปลี่ยน |
| --- | --- |
0: 1
1: 8
2: 48
3: 288
4: 1728
5: 9896
6: 51808
7: 220111
8: 480467
9: 166276
10: 2457
11: 32
การแข่งขันและสถิติ

สถิติโลกอย่างเป็นทางการที่ยอมรับโดยสมาคมลูกบาศก์โลก (World Cube Association) ซึ่งเป็นองค์กรควบคุมการจัดการแข่งขันและสถิติ สถิติการแก้พีรามิงส์ได้เร็วที่สุดอย่างเป็นทางการในปัจจุบันคือ 0,91 วินาที โดย Dominik Górny ในการแข่งขัน 	Byczy Cube Race 2018 ส่วนสถิติในเวลาเฉลี่ย 5 ครั้ง คือ 1,86 วินาที โดย Tymon Kolasiński ในการแข่งขัน Grudziądz Open 2019
ดูเพิ่ม

ลูกบาศก์ของรูบิก
ลูกบาศก์พกพา
การล้างแค้นของรูบิก
ลูกบาศก์ศาสตราจารย์
วี-คิวบ์ 6
วี-คิวบ์ 7
เมกะมิงส์
สแควร์-วัน
สกิวบ์
นาฬิกาของรูบิก
พี่น้องไรต์
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์การบิน
พิพิธภัณฑ์การบินและอวกาศ สมิธโซเนียน
พีทูวอร์ชิพ

| พีทูวอร์ชิพ |
| --- | --- |
ช่วงปี: 2548-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: สนามหลวงการดนตรี

สมาชิก: คงยศ วงษ์วิกย์กรณ์ (ป๋วย)  กลอง   พงศธร แก้วสุข (ปั้นฝัน) เนื้อร้อง , กีตาร์   บุญฤทธิ์ สุขเสรีทรัพย์ (ตี้) กีตาร์
อดีตสมาชิก: กวิน ชิณวงษ์ (จ้ำ) ร้องนำ   วรชาติ ธรรมวิจินต์ (พล่ากุ้ง) ร้องนำ    ฉัตรชัย รุ่งสว่าง (โบ) เบส   ธรรมศักดิ์ ลือภูวพิทักษ์กุล (โอ๋)
พีทูวอร์ชิพ (อังกฤษ: P2WARSHIP) เป็นชื่อของวงดนตรีไทย ที่นำเสนอเพลงที่มักสอดแทรกข้อคิดอยู่ในเพลง โดยผู้ก่อตั้งและผู้เขียนเนื้อเพลงของพีทูวอร์ชิพคือ ปั้น พงศธร แก้วสุข
ปั้น พงศธร แก้วสุข (กีตาร์,ร้อง) เห็นนกบินบนตึก จึงเกิดไอเดียอยากทำเพลงที่มีอิสระเหมือนนกและให้แง่คิด  จึงแต่งเพลงขึ้น และไปชวน ป๋วย คงยศ วงษ์วิกย์กรณ์ (กลอง,ร้อง) เพื่อนที่ทำงานเพลงเบื้องหลังด้วยกันให้มาช่วยเรียบเรียงเพลง และกลายมาเป็นโปรดิวเซอร์ของวง  และปั้นได้ชวน โอ๋ ธรรมศักดิ์ ลือภูวพิทักษ์กุล (ร้อง) เพื่อนอีกคนมาร่วม ออกอัลบั้มชุดแรกกับสนามหลวงการดนตรีในปี 2548  ชื่ออัลบั้ม "สากกะเบือยันเรือรบ" โดยเป็นศิลปินแรกของค่ายสนามหลวงการดนตรี
พีทูวอร์ชิพปรับมาเป็นการเล่นสดเต็มวง โดยได้สมาชิกมาเพิ่มคือ พล่ากุ้ง วรชาติ ธรรมวิจินต์ (ร้อง) , จ้ำ กวิน ชิณวงษ์ (ร้อง)  และได้  ตี้ บุญฤทธิ์ สุขเสรีทรัพย์ (กีตาร์) และ โบ ฉัตรชัย รุ่งสว่าง (เบส) เพื่อนที่ทำงานโปรดิวซ์ เบื้องหลังและเป็นเพื่อนของป๋วยมาร่วมวง ออกอัลบั้ม "หาย" กับ สนามหลวงการดนตรี
พีทูวอร์ชิพ มีผลงานอัลบั้มแรกในปี 2548  ชุด สากกะเบือยันเรือรบ และชุดที่ 2 ในปี 2550 ชุด หาย  กับสังกัดค่ายสนามหลวง แกรมมี่  โดยทำงานเพลงกันเองทั้งหมด   ผลงานเพลงของพวกเขาที่เป็นที่รู้จักเช่น "จอมยุทธ์", "อย่า อยู่ อย่าง อยาก", "เมารัก", "อักษรศาสตร์" ,"ตื่นเถิดชาวยุทธ์", "ที่สุด", "รถเมล์" ,  "สลักจิต" , เพลงประกอบละครบ้านนี้มีรัก
ปี  2552 พวกเขากลับมาอีกครั้งพร้อมกับซิงเกิลใหม่ "รถเมล์" จากอัลบั้ม   "โปรดเอื้อเฟื้อแก่เด็ก สตรี และคนชรา"
ปี 2554  ซิงเกิลที่สอง "สลักจิต" จากอัลบั้ม "โปรดเอื้อเฟื้อแก่เด็กสตรีและคนชรา"
ปี 2558 ปล่อยซิงเกิล "นักประดิษฐ์" และ "หัวใจมั่นคง"
ผลงานเพลง > สากกะเบือยันเรือรบ (พ.ศ. 2548)

จอมยุทธ์
ผ่านมันให้ได้
เป็นกำลังใจให้
Think Positive
ที่สุด
เชือกบางบาง
อย่า อยู่ อย่าง อยาก
ระยะห่าง
เสียงก้องจากเด็กหญิงเชิงเขา
คนในใจเธอ
ผลงานเพลง > หาย (พ.ศ. 2550)

INTERLUDE หาย
ตื่นเถิดชาวยุทธ์
อักษรศาสตร์
เมารัก
เธอยังมีฉันอยู่ไหม
พอเพียง
โทร โธ่ โท่ โทร้ โถ
ตัวตนกับคนอื่น
ส.ป.ช
76 จังหวัด
ระบายสี
คนเข้าใจยาก
รักโลก
Bonus Track ป้วนเปี้ยน
ผลงานเพลง > ผลงานอื่น ๆ

เพลง "บ้านนี้มีรัก" เพลงประกอบซิตคอม บ้านนี้มีรัก
เพลงรถเมล์ (จากอัลบั้ม "โปรดเอื้อเฟื้อแก่เด็ก สตรี และคนชรา" ปี 2552)
เพลงสลักจิต
เพลง ฝันให้สุด (เพลงประกอบละครชุด ฝันให้สุด Dream Teen ปี 2561)
เพลงต่างประเทศ
แหล่งข้อมูลอื่น

P2WARSHIP Hi5[ลิงก์เสีย]
P2WARSHIP Facebook