ดาร์ธ เวเดอร์
ประวัติ > วัยผู้ใหญ่ (ปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน - ปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน) > ดาร์ธ เวเดอร์ผงาด > การประลองบนมุสตาฟาร์และผลสืบเนื่อง

"รักไม่ได้ช่วยเจ้า แพดเม่ มีเพียงพลังใหม่ของข้าเท่านั้นที่ทำได้"
"แต่มันต้องแลกด้วยอะไรล่ะ ตัวตนเจ้า เจ้าเป็นคนดีอย่าทำแบบนี้เลย!"
เมื่อเขาพบอมิดาล่าอีกครั้ง เวเดอร์ก็รู้ว่า เคโนบีได้บอกถึงการกระทำอันเลวร้ายของเขาที่วิหารเจไดต่อเธอ และเขายอมรับทุกข้อกล่าวหา อมิดาล่าพยายามที่จะใช้เหตุผลกับเขา เกลี้ยกล่อมให้เขาถอนตัวจากสาธารณรัฐ และหนีไปยังที่ห่างไกลเพื่อเลี้ยงดูบุตรกับเธอ เธอร้องขอให้เขากลับมาเป็นคนเดิม โดยสัญญาว่าเธอจะรักและดูแลเขาไม่เปลี่ยนแปลง แต่เวเดอร์ตอบกลับด้วยความทะนงตน คิดที่จะโค่นล้มพัลพาทีนเพื่อปกครองทุกอย่างเอง ทำให้เธอตกใจและหวาดกลัว เพราะพบว่าสามีของเธอได้เปลี่ยนไปอย่างกู่ไม่กลับ อมิดาล่าจึงกล่าวว่าเขาได้เดินไปบนทางที่เธอไม่สามารถตามไปได้อีกแล้ว แต่อมิดาล่าไม่ได้รับรู้ถึงการปรากฏตัวของเคโนบีที่ด้านหลังของยานเพื่อเผชิญหน้ากับเวเดอร์
เมื่อเห็นโอบีวัน อนาคินจึงเข้าใจผิดว่าอมิดาล่าได้ทรยศ และพาเคโนบีมาที่นี่เพื่อฆ่าเขา ด้วยความโกรธ และเสียใจ เขาเสียสติเผลอบีบคอภรรยาของเขาจนสลบไป และโทษเคโนบีว่าเป็นตัวต้นเหตุให้นางทรยศตน แต่เคโนบีบอกต่อเขาว่าเป็นเพราะตัวเขาเองต่างหาก เคโนบียังพยายามใช้เหตุผลกับอดีตศิษย์ของเขา แต่เวเดอร์ที่กำลังเดือดดาลไม่ยอมฟัง
"ท่านทำให้นางต่อต้านข้า!"
"เจ้าทำตัวเจ้าเองต่างหากล่ะ"
"ท่านพรากนางไปจากข้าไม่ได้"
"ความโกรธและความกระหายอำนาจของเจ้าต่างหากที่เอานางไป เจ้ายินยอมให้ดาร์คลอร์ด บิดเบือนใจเจ้า ในตอนนี้เจ้าได้กลายเป็นคนที่เจ้าเคยสาบานว่าจะทำลาย..."
"ไม่ต้องมาสอนข้าโอบีวัน ข้ามองทะลุคำลวงของเจได ข้าไม่ได้กลัวความมืดอย่างที่ท่านกลัว ข้าได้นำสันติ เสรีภาพ ความยุติธรรม และความมั่นคงมาสู่จักรวรรดิใหม่ของข้า!"
"จักรวรรดิใหม่ของเจ้ารึ ?"
"อย่าทำให้ข้าต้องฆ่าท่าน"
"อนาคิน ความภักดีของข้ามีต่อสาธารณรัฐ ต่อประชาธิปไตย!"
"ถ้าไม่ร่วมมือกับข้า ท่านก็คือศัตรู"
"ซิธเท่านั้นที่คิดแบบเผด็จการ ข้าจะทำสิ่งที่ต้องทำ"
"ก็ลองดู"
เวเดอร์และเคโนบีต่อสู้กันอย่างดุเดือดตลอดโรงงานเหมือง และที่ธารลาวาอันร้อนระอุเบื้องล่าง การต่อสู้จบลง ณ โขดหินบนลาวา ที่ซึ่งเคโนบีกระโดดขึ้นที่สูง ก่อนจะขอให้เวเดอร์หยุดเรื่องนี้ไว้ทั้งหมด และกลับสู่แสงสว่าง แต่ความโกรธที่บดบังสติจนหน้ามืดตามัว ทำให้อนาคินไม่สนใจว่าตนจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบ และพยายามกระโดดขึ้นไปหมายจะจบชีวิตอาจารย์เก่า แต่ก็พลาดท่าถูกคมดาบของเคโนบีเข้าเต็ม ๆ ซึ่งทำให้ขาทั้งสองข้างและแขนซ้ายของเขาถูกตัดไป
ด้วยร่างกายที่บาดเจ็บและความสามารถทางพลังของเขาที่ลดลงอย่างมาก เขาพยายามคลานโดยใช้เพียงแขนกลข้างเดียว และเวเดอร์กับเคโนบีก็พูดกันไม่กี่ประโยค
"เจ้าเป็นผู้ที่ถูกเลือก เจ้าควรจะทำลายล้างซิธ ไม่ใช่เข้าร่วม! นำสมดุลมาสู่พลัง ไม่ใช่ทิ้งไว้ในความมืด!"
"ข้าเกลียดท่าน!"
"เจ้าเคยเป็นน้องข้า อนาคิน ข้ารักเจ้า!"
ร่างกายของเขาได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัส เขาไม่สามารถที่จะขยับได้จึงไถลลงไปที่ขอบของธารลาวา และถูกไฟคลอก เคโนบีเก็บเอากระบี่แสงของสกายวอล์คเกอร์ขึ้นมาและทิ้งให้เวเดอร์ตาย ซึ่งภายหลังเขาได้เก็บกระบี่แสงเล่มนี้ไว้ จนกระทั่งถึงปียุทธการยาวิน และส่งมอบให้ลุค สกายวอล์คเกอร์ บุตรชายของอนาคิน เมื่อไฟเริ่มมอดลง ก็ปรากฏว่าเวเดอร์ยังคงรอดด้วยพลังและจิตใจที่เปี่ยมด้วยความอาฆาตของเขา เขาปีนขึ้นมาด้วยแขนกลพร้อมกับอาการบาดเจ็บสาหัส แรงแค้นและโทสะทำให้เขายังรอดชีวิต
ไม่นานหลังจากนั้นดาร์ธ ซีเดียสที่ตอนนี้ได้กลายเป็น จักรพรรดิคนใหม่ของจักรวรรดิกาแลกติก มาถึง และช่วยเขาเอาไว้ได้ทันเวลา เขานำเวเดอร์กลับสู่คอรัสซังด้วยกระสวยและซ่อมแซมร่างกายของเขา จักรพรรดิสั่งการให้ดรอยด์การแพทย์ไม่ใช้ยาสลบ ทำให้เขายังมีสติขณะที่ทำการผ่าตัด เพื่อที่ให้ความเจ็บปวดเพิ่มความแค้นต่อโอบีวันกับเขา เทคโนโลยีที่ใช้สร้างร่างกายของเขาเป็นแบบเดียวกับที่ใช้กับนายพลกรีวัส ถึงแม้ว่าเขายังคงทรงพลัง แต่พัลพาทีนก็รู้ว่าการบาดเจ็บของเวเดอร์ได้ลดความสามารถของเขาไปมาก ทันทีที่เขาฟื้นตัวในร่างกายไซบอร์ก เวเดอร์ก็ถามอาจารย์ของเขาถึงแพดเม่อมิดาล่า ภรรยาของเขา
"แพดเม่อยู่ไหน ปลอดภัยไหม เป็นอะไรหรือเปล่า!"
"ดูเหมือนว่าด้วยความโกรธ เจ้าได้ฆ่านาง!"
"ข้าไม่ได้ทำ! นางยังไม่ตาย ข้ารู้สึกได้!"
ชีวิตของเขาเหมือนตายทั้งเป็น สูญสิ้นความหวัง และแสงสว่างทั้งหมดในชีวิตดับวูบ เพราะคิดว่าตนได้ฆ่าแพดเม่ และลูกที่ยังไม่เกิด ซึ่งเป็นทุกสิ่งที่ทำให้เขาอยากมีชีวิตอยู่ต่อ เวเดอร์ทำลายดรอยด์การแพทย์ และระเบิดพลังด้วยความโกรธทำให้ทั้งห้องเสียหายด้วยพลัง เขาทำลายการพันธนาการบนโต๊ะ และเดินอย่างทุกลักทุเลโดยมีเกราะที่หนักอึ้งห่อหุ้มตัวเขาอยู่ พร้อมตะโกนอย่างเจ็บปวด เมื่อปราศจากคนที่เขารักแล้ว เขาจึงเลือกที่จะทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง และใช้ชีวิตที่ยังเหลืออยู่เพื่อรับใช้จักรพรรดิต่อไป
เขาเป็นเครื่องจักรมากกว่ามนุษย์ ถูกบิดเบือนและชั่วร้าย
เอกลักษณ์ของ ดาร์ธเวเดอร์ ทำให้สกายวอล์คเกอร์เปลี่ยนไปมาก เนื่องมาจากร่างกายที่ได้รับบาดเจ็บและพิการ หมวกเกราะของเขารวมทั้งหน้ากากทำให้เขามองเห็นได้น้อยลง อวัยวะจักรกลทำให้เคลื่อนไหวได้ยาก และสร้างความหงุดหงิดให้กับเวเดอร์อย่างมากในช่วงแรก แต่ในที่สุดเขาก็กลับมาต่อสู้ได้อีกโดยเปลี่ยนรูปแบบการต่อสู้เพื่อทดแทนการเคลื่อนที่อันบกพร่องของเขา ในฐานะดาร์ธ เวเดอร์ สกายวอล์คเกอร์กลายมาเป็นของล้ำค่าของจักรวรรดิโดยทำหน้าที่เป็นผู้คุ้มกฎ นักล่าเจได และจอมทัพในจักรวรรดิใหม่ของพัลพาทีน