stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ธาราทิพย์ ศรีดี
ประวัติ

ธาราทิพย์เกิดที่เขตบางนา จังหวัดกรุงเทพมหานคร เป็นบุตรีคนสุดท้องของนางวีรนุช ศรีดี มีพี่ชาย 1 คน พี่สาวฝาแฝดอีก 1 คน เมื่อครั้งอายุ 5 ปีได้ไปเข้าเรียนที่โรงเรียนศรีวิทยาปากน้ำ และได้เริ่มเล่นยิมนาสติกที่นี่ จนกระทั่งขึ้นชั้นประถม 5 จึงได้มีโอกาสไปแข่งขัน และได้พบกับนางกุศุมาลย์ ประเสริฐศรี กรรมการบริหารสมาคมยิมนาสติกแห่งประเทศไทย ชักชวนให้มาฝึกอย่างจริงจัง เมื่อขึ้นชั้นมัธยมต้นจึงได้ย้ายมาเรียนที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหงเนื่องจากอยู่ใกล้กับโรงยิมที่ฝึกซ้อม เมื่อขึ้นชั้นมัธยม 3 จึงได้ติดทีมชาติไทยเป็นครั้งแรก ไปแข่งซีเกมส์และได้รับเหรียญเงิน จากนั้นก็เข้าร่วมซีเกมส์อีก 4 สมัยถัดมาและได้เหรียญทองทุกครั้ง
เกียรติประวัติ

2 เหรียญเงิน จากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 21 ที่ประเทศมาเลเซีย
2 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน 2 เหรียญทองแดง จากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 22 ที่ประเทศเวียดนาม
2 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน 2 เหรียญทองแดง จากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 23 ที่ประเทศฟิลิปปินส์
2 เหรียญทอง 4 เหรียญเงิน จากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 24 ที่ประเทศไทย
ได้สิทธิ์แข่งขันโอลิมปิก 2008 ที่จีน
ได้สิทธิ์แข่งขัน เวิลด์ เกม 2009 ที่ไต้หวัน
วงการบันเทิง

ถ่ายโฆษณาคอนเทคเลนส์ Acuvue
ถ่ายแบบชุดแต่งงาน นิตยสาร We Magazine
ถ่ายแบบเสื้อผ้าแฟชั่น นิตยสารสุดสัปดาห์
ภาพยนตร์สั้นเรื่อง "พี่-น้อง" ในโครงการ สวัสดีบางกอก
ถ่ายมิวสิควิดีโอเพลงวันพรุ่งนี้ ของวง Sunny parade ค่าย Believe Records
การศึกษา

จบการศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนศรีวิทยาปากน้ำ ระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพและระดับปริญญาโท คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
บุกรอ

| บุกรอ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plant
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Liliopsida
อันดับ:: Alismatales
วงศ์:: Araceae
สกุล:: Amorphophallus
สปีชีส์:: A.  saraburiensis
ชื่อทวินาม
Amorphophallus saraburiensis 

บุกรอ ชื่อวิทยาศาสตร์:  Amorphophallus saraburiensis เป็นไม้ล้มลุกในวงศ์ Araceae มีหัวอยู่ใต้ดิน ช่วงฤดูแล้งจะแห้งโทรมและแตกขึ้นมาใหม่ในฤดูฝน ก้านใบเป็นลำสูง มีเลนติเซลเป็นจุดนูนกระจาย ใบเดี่ยวแผ่กางออกขอบใบหยักเว้าเป็นแฉก ช่อดอกสีขาวแทงขึ้นมาจากพื้นดิน ดอกเมื่อบานมีกลิ่นแรง ติดเมล็ดจำนวนมาก ออกดอกช่วงกรกฎาคม – กันยายน พบตามเขาหินปูนในภาคกลางและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ พบครั้งแรกในประเทศไทยที่จังหวัดสระบุรี เมื่อ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2466 โดยหมอคาร์ ชาวไอริช ชื่อสปีชีส์ตั้งตามจังหวัดสระบุรี
บารมี ลิ้มวัฒนะ

นักฟุตบอลชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2539)
| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  บารมี ลิ้มวัฒนะ
วันเกิด:  4 มกราคม พ.ศ. 2539 (28 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดสมุทรปราการ ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.75 ม.
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ราชนาวี
หมายเลข:  6
สโมสรเยาวชน
พ.ศ. 2554–2556:  โอนีฮังงาสปอตส์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| พ.ศ. 2556–2557 |  ไวตาเกเรยูไนเต็ด |  0 |  (0) |
| พ.ศ. 2557 |  ศรีราชา |  21 |  (1) |
| พ.ศ. 2559–2561 |  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |  5 |  (0) |
| พ.ศ. 2560 |  → ไทยฮอนด้า ลาดกระบัง (ยืมตัว) |  9 |  (0) |
| พ.ศ. 2560–2561 |  → ชัยนาท ฮอร์นบิล (ยืมตัว) |  10 |  (1) |
| พ.ศ. 2564–2565 |  เอ็มเอชคอน สุราษฎร์ฯ ซิตี้ |  15 |  (0) |
| พ.ศ. 2566–2567 |  เอ็มเอช นครศรีฯ ซิตี้ |  5 |  (0) |
| พ.ศ. 2567– |  ราชนาวี |  9 |  (0) |
| รวม |   |  65 |  (2) |
ทีมชาติ
| พ.ศ. 2556–2557 |  ไทย อายุไม่เกิน 19 ปี |  7 |  (0) |
| พ.ศ. 2559–2560 |  ไทย อายุไม่เกิน 21 ปี |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2567 (เวลาสากลเชิงพิกัด)
บารมี ลิ้มวัฒนะ (4 มกราคม พ.ศ. 2539 – ) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย
ชีวิตส่วนตัว

บารมีมีน้องชายชื่อ สรรเสริญ ลิ้มวัฒนะ ซึ่งเป็นนักฟุตบอลและทำหน้าที่ให้แก่สโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด ในตำแหน่งกองกลาง
เกียรติประวัติ > ร่วมกับสโมสร

ชนะเลิศไทยลีก 2 (1 สมัย); ฤดูกาล 2560
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ บารมี ลิ้มวัฒนะ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลราชนาวี  |
| --- | --- |
 3 แซม  5 ส่องแสง  6 บารมี  8 สุรศักดิ์  10 ชุษณะ  11 ศิริชัย  13 ภานุวัฒน์  15 ศิริมงคล  16 อาทิตย์  17 ภุมเรศ  20 กิตติพล  21 จักรายุทธ์  24 พิทยา  26 โดบาเล  28 สหรัฐ  31 ชณธวัฒน์  35 รัชชานนท์  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: สมชาย
ตำบลกอลำ

| ตำบลกอลำ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Kolam
คลองชลประทานปัตตานีในตำบลกอลำ
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ปัตตานี
อำเภอ: ยะรัง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 17.68 ตร.กม. (6.83 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 6,546 คน
 • ความหนาแน่น: 370.24 คน/ตร.กม. (958.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 94160
รหัสภูมิศาสตร์: 941011
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลกอลำ |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.กอลำที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลกอลำ
พิกัด: 6°40′48.0″N 101°19′16.2″E﻿ / ﻿6.680000°N 101.321167°E﻿ / 6.680000; 101.321167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ปัตตานี
อำเภอ: ยะรัง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 17.68 ตร.กม. (6.83 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 6,546 คน
 • ความหนาแน่น: 370.24 คน/ตร.กม. (958.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06941002
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ที่ 1 ถนนยือราแป–ลาเกาะ ตำบลกอลำ อำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี 94160
เว็บไซต์: kolum.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
กอลำ เป็นตำบลของอำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี มีพื้นที่ 17.68 ตารางกิโลเมตร (คิดเป็น 11,050.4 ไร่) และมีเขตการปกครองทั้งหมด 5 หมู่บ้าน
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลกอลำมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลกระโด
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลปานันและตำบลปะโด (อำเภอมายอ)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเขาตูม
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลเมาะมาวี
ประวัติ

กอลำ มาจากภาษามลายู คำว่า กอแล ซึ่งมีความหมายว่าแอ่งน้ำหรือบึงในสมัยก่อน เนื่องจากพื้นที่เป็นที่ราบ สภาพดินเหมาะแก่การทำนาและทำเครื่องปั้นดินเผา จนสถานที่แห่งนั้นกลายเป็นแอ่งน้ำซึ่งภาษามลายูเรียกว่า กอลำ
ใน พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกพื้นที่หมู่ 1 บ้านเมาะมาวี, หมู่ 2 บ้านต้นมะขาม และหมู่ 8 บ้านเกาะบาตอ ของตำบลกอลำ รวมกับหมู่ 3 บ้านพงสาฆอ, หมู่ 4 บ้านดุซงปาเย ของตำบลกระโด รวมทั้งหมด 5 หมู่บ้าน จัดตั้งเป็น ตำบลเมาะมาวี โดยตั้งเป็นหมู่ที่ 1–5 ตำบลเมาะมาวี
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลกอลำแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมู่ 1 |  | บ้านกอลำ |  | (Ban Kolam) |  |  |  |
| หมู่ 2 |  | บ้านละหารยามู |  | (Ban Lahan Yamu) |  |  |  |
| หมู่ 3 |  | บ้านสะตา |  | (Ban Sata) |  |  |  |
| หมู่ 4 |  | บ้านปูลากาซิง |  | (Ban Pula Kasing) |  |  |  |
| หมู่ 5 |  | บ้านลานควาย |  | (Ban Lan Khwai) |  |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลกอลำ มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลกอลำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกอลำทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลกอลำ ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2517
ใน พ.ศ. 2538 สภาตำบลกอลำมี 5 หมู่บ้าน พื้นที่ 17.68 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,063 คน และ 901 ครัวเรือน พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลกอลำอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลกอลำใน พ.ศ. 2540
ประชากร

พื้นที่ตำบลกอลำประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 5 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 6,546 คน แบ่งเป็นชาย 3,228 คน หญิง 3,318 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นลำดับที่ 7 ในอำเภอยะรัง
* พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2566 | พ> ศ. 2565 | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563 | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปูลากาซิง | 2,168 | 2,121 | 2,094 | 2,069 | 2,016 | 2,003 | 1,950 |
| สะตา | 1,431 | 1,420 | 1,395 | 1,375 | 1,370 | 1,359 | 1,345 |
| กอลำ | 1,291 | 1,272 | 1,270 | 1,267 | 1,251 | 1,242 | 1,234 |
| ละหารยามู | 1,199 | 1,175 | 1,170 | 1,153 | 1,138 | 1,125 | 1,105 |
| ลานควาย | 457 | 462 | 473 | 477 | 476 | 484 | 482 |
| รวม | 6,546 | 6,450 | 6,402 | 6,341 | 6,251 | 6,213 | 6,116 |
นายกรัฐมนตรีสิงคโปร์

| นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐสิงคโปร์ |
| --- | --- |
Prime Minister of the Republic of Singapore
ธงชาติ
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน ลอว์เรนซ์ หว่อง ตั้งแต่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2567
จวน: ศรีเทมาเส็ค
ผู้แต่งตั้ง: ประธานาธิบดี
วาระ: 5 ปีหรือก่อนหน้านั้น สามารถเป็นได้ใหม่ (นายกรัฐมนตรีต้องยุบสภาทุก ๆ 5 ปีหรือก่อนหน้านั้น หัวหน้าพรรคที่ได้คะแนนข้างมากจะเป็นนายกรัฐมนตรี)
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: ลี กวนยู
สถาปนา: 3 มิถุนายน พ.ศ. 2502
เงินตอบแทน: 2.2 ล้านดอลลาร์สิงคโปร์ต่อปี
เว็บไซต์: www.pmo.gov.sg
นายกรัฐมนตรีสิงคโปร์ หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐสิงคโปร์ เป็นประมุขฝ่ายบริหารและหัวหน้ารัฐบาลของสิงคโปร์ โดยจะได้รับการแต่งตั้งจากประธานาธิบดี ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2502 ในช่วงที่สิงคโปร์ได้รับสิทธิ์ปกครองตนเองจากอังกฤษ
รายชื่อ > เขตปกครองตนเองสิงคโปร์ (พ.ศ. 2502 – พ.ศ. 2508)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| ลำดับที่ | รูปภาพ | นาม | การดำรงตำแหน่ง (ระยะเวลา) |
| 1 |  | ลี กวนยู | 3 มิถุนายน พ.ศ. 2502 – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2508  (6 ปี 67 วัน) |
ปณิธานกวี

ปณิธานกวี เป็นหนังสือรวมกวีนิพนธ์ของอังคาร กัลยาณพงศ์ แต่ละบทร้อยกรองด้วยคำประพันธ์ที่มีลักษณะเฉพาะตัวของผู้เขียนซึ่ง รักความอิสรเสรี รักธรรมชาติ และเป็นศรัทธาในรสพระธรรม บทประพันธ์ทุกบทจะสะท้อนชีวิต วิญญาณ คติชีวิต ปรัชญา และสัจธรรม ด้วยกลวิธีของศิลปะ
ปณิธานกวีเป็นบทประพันธ์บทหนึ่งที่ผู้เขียนได้ฝากความคิดแก่ผู้อ่านว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| แย่งแผ่นดินอำมหิตคิดแต่ฆ่า |  | เพราะกิเลสบ้าหฤโหดสิงซากผี |
| ลืมป่าช้าคุณธรรมความดี |  | เสียศรีสวัสดิ์ค่าแท้วิญญาณฯ |
— ปณิธานกวี
อีกทั้งทางมูลนิธิเสฐียรโกเศศและนาคะประทีปยกย่องให้อังคารเป็นกวีดีเด่นเมื่อปี พ.ศ. 2515 และปณิธานกวีมีภาพประกอบงดงามโดย ผู้เขียนและมีภาคผนวกสัมภาษณ์ชีวิตและผลงานอีกด้วย
| ด ค กรายชื่อวรรณกรรมสัญชาติไทยที่ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียนเรียงตามปี |
| --- | --- |
ลูกอีสาน (พ.ศ. 2522) ·  เพียงความเคลื่อนไหว (พ.ศ. 2523) ·  ขุนทอง เจ้าจะกลับเมื่อฟ้าสาง (พ.ศ. 2524) ·  คำพิพากษา (พ.ศ. 2525) ·  นาฏกรรมบนลานกว้าง (พ.ศ. 2526) ·  ซอยเดียวกัน (พ.ศ. 2527) ·  ปูนปิดทอง (พ.ศ. 2528) ·  ปณิธานกวี (พ.ศ. 2529) ·  ก่อกองทราย (พ.ศ. 2530) ·  ตลิ่งสูง ซุงหนัก (พ.ศ. 2531) ·  ใบไม้ที่หายไป : กวีนิพนธ์แห่งชีวิต (พ.ศ. 2532) ·  อัญมณีแห่งชีวิต (พ.ศ. 2533) ·  เจ้าจันท์ผมหอม นิราศพระธาตุอินทร์แขวน (พ.ศ. 2534) ·  มือนั้นสีขาว (พ.ศ. 2535) ·  ครอบครัวกลางถนน (พ.ศ. 2536) ·  เวลา (พ.ศ. 2537) ·  ม้าก้านกล้วย (พ.ศ. 2538) ·  แผ่นดินอื่น (พ.ศ. 2539) ·  ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน (พ.ศ. 2540) ·  ในเวลา (พ.ศ. 2541) ·  สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน (พ.ศ. 2542) ·  อมตะ (พ.ศ. 2543) ·  บ้านเก่า (พ.ศ. 2544) ·  ความน่าจะเป็น (พ.ศ. 2545) ·  ช่างสำราญ (พ.ศ. 2546) ·  แม่น้ำรำลึก (พ.ศ. 2547) ·  เจ้าหงิญ (พ.ศ. 2548) ·  ความสุขของกะทิ (พ.ศ. 2549) ·  โลกในดวงตาข้าพเจ้า (พ.ศ. 2550) ·  เราหลงลืมอะไรบางอย่าง (พ.ศ. 2551) ·  ลับแล, แก่งคอย(พ.ศ. 2552) ·  ไม่มีหญิงสาวในบทกวี (พ.ศ. 2553)  ·  แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ (พ.ศ. 2554) ·  คนแคระ (พ.ศ. 2555) ·  หัวใจห้องที่ห้า (พ.ศ. 2556)  ·  อสรพิษและเรื่องอื่นๆ (พ.ศ. 2557)  ·  ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต (พ.ศ. 2558) ·  นครคนนอก (พ.ศ. 2559)  ·  สิงโตนอกคอก (พ.ศ. 2560) ·  พุทธศักราชอัสดงกับทรงจำของทรงจำของแมวกุหลาบดำ (พ.ศ. 2561) ·  ระหว่างทางกลับบ้าน (พ.ศ. 2562) ·  คืนปีเสือและเรื่องเล่าของสัตว์อื่น ๆ (พ.ศ. 2563) ·  เดฟั่น (พ.ศ. 2564)  ·  จนกว่าโลกจะโอบกอดเราเอาไว้ (พ.ศ. 2565)  ·  ด้วยรักและผุพัง (พ.ศ. 2566)
ถ้ำพระวังแดง

ถ้ำพระวังแดง เป็นถ้ำหินปูนมีความยาวถึง 13 กิโลเมตร นับว่าเป็นถ้ำที่มีความยาวที่สุดในประเทศไทย ตั้งอยู่ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง ตำบลชมพู อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก
ภายในถ้ำ

มีหินงอกหินย้อย และเป็นที่อาศัยของค้างคาวจำนวนมาก มีลำธารน้ำไหลตลอดปี นับเป็นถ้ำที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมาก มีสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นอยู่เป็นจำนวนมาก เช่น ปลาค้อถ้ำพระวังแดง, ปลาพลวงถ้ำ, ตุ๊กกายปล้องทอง
แหล่งข้อมูลอื่น

ก้าวแรกของนักสำรวจถ้ำ ในโครงข่ายซับซ้อนใต้ดิน # ประสบการณ์ :หัวใจของการเอาตัวรอด ความรู้ที่ไม่มีบันทึกในตำรา
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถ้ำพระวังแดง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
16°40′45″N 100°41′26″E﻿ / ﻿16.6791°N 100.6906°E﻿ / 16.6791; 100.6906
ถ้ำพระยานคร

พระที่นั่งคูหาคฤหาสน์ภายในถ้ำพระยานคร
ถ้ำพระยานคร เป็นถ้ำตั้งอยู่ที่อุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด ในตำบลสามร้อยยอด อำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ในถ้ำมีพระที่นั่งคูหาคฤหาสน์ ซึ่งเป็นพลับพลาแบบจตุรมุขสร้างในสมัยรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระที่นั่งเป็นฝีพระหัตถ์ของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าขจรจรัสวงศ์ กรมหมื่นปราบปรปักษ์
ประวัติ

ถ้ำพระยานครตั้งอยู่บนไหล่เขาลูกหนึ่งในทิวเขาสามร้อยยอด อันเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด สาเหตุที่ถ้ำแห่งนี้ได้ชื่อว่าถ้ำพระยานคร เนื่องจากพระยานครผู้ครองเมืองนครศรีธรรมราชเป็นผู้พบ แต่ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นพระยานครคนใด ที่พอจะเข้าเค้าว่าเป็นผู้มาพบถ้ำนี้มี 2 คนซึ่งมีชีวิตอยู่ในสองสมัย คือ สมัยกรุงศรีอยุธยาและสมัยรัตนโกสินทร์ สมัยกรุงศรีอยุธยา คือ ในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช (พ.ศ. 2199–2231) พระยานครสั่งประหาร ศรีปราชญ์ซึ่งถูกเนรเทศไปอยู่เมืองนครศรีธรรมราชโดยมิได้รับพระบรมราชานุญาต ในระหว่างเดินทางไปเข้าเฝ้าได้หลบคลื่นลมและพระราชอาญาไปอยู่ที่ถ้ำนี้แต่ท้ายที่สุดก็ถูกประหารชีวิตที่ถ้ำนี้
ส่วนในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ตรงกับสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (พ.ศ. 2325–2352) ไทยมีการสงครามกับพม่า (ตรงกับสมัยพระเจ้าปดุง) พระยานครถูกพม่าหลอกว่าเมืองหลวงแตกจึงหนีต่อมาสอบสวนความจริงได้แล้ว โปรดฯ ให้กลับไปครองเมืองนครศรีธรรมราชตามเดิมระหว่างเดินทางเจอคลื่นลมจัด จึงได้หลบไป และพบถ้ำนี้เข้า โดยระหว่างทางไปถ้ำมีบ่อน้ำกรุด้วยอิฐดินเผารูปสี่เหลี่ยมคางหมู กว้าง 1 เมตร ลึก 4 เมตร เรียกว่า "บ่อพระยานคร" สันนิษฐานว่าพระยานครเป็นผู้สร้างขึ้น
ในสมัยรัตนโกสินทร์มีพระมหากษัตริย์หลายพระองค์เสด็จพระราชดำเนินมายังถ้ำนี้ ได้แก่ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีหลักฐานเสด็จพระราชดำเนินเมื่อคราวเสด็จพระราชดำเนินมณฑลปักษ์ใต้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 ได้เสด็จไปที่ถ้ำนี้หลายครั้ง ได้แก่  พ.ศ. 2406, 2429, 2431, 2432 และ 2433 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ก็เคยเสด็จพระราชดำเนินมา
ลักษณะ

ถ้ำพระยานครเป็นถ้ำขนาดใหญ่ ภายในถ้ำมีหินงอก หินย้อยเป็นเชิงชั้นเหมือนม่าน บางส่วนก็หยดย้อยลงมาเป็นรูปร่างต่าง ๆ โดยสองคูหามีปล่องด้านบน ส่วนด้านล่างในถ้าเป็นป่าต้นไม้ค่อนข้างสูงชะลูด ภายด้านในถ้ำจะพบประติมากรรมธรรมชาติที่เกิดขึ้นจากหินปูน เช่น สะพานหินธรรมชาติ หินรูปร่างคล้ายหัวจระเข้ ซึ่งเกิดขึ้นจากการกัดกร่อนโดยน้ำตามธรรมชาติ
ตำบลสามัคคี (อำเภอน้ำโสม)

| ตำบลสามัคคี |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Samakkhi
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: อุดรธานี
อำเภอ: น้ำโสม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 83 ตร.กม. (32 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 6,106  คน
 • ความหนาแน่น: 73.56 คน/ตร.กม. (190.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 41210
รหัสภูมิศาสตร์: 411811
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลสามัคคี เป็นตำบลหนึ่งในเจ็ดตำบลของอำเภอน้ำโสม จังหวัดอุดรธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลน้ำโสมและตำบลหนองแวง
ประวัติ

วันที่ 12 พฤษภาคม 2512 แยกพื้นที่ตำบลน้ำโสม ตำบลหนองแวง และตำบลนายูง อำเภอบ้านผือ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอน้ำโสม และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอบ้านผือ
วันที่ 4 ธันวาคม 2533 ตั้งตำบลสามัคคี แยกออกจากตำบลหนองแวง
อาณาเขต(ตำบล)

ทิศเหนือ  ติดต่อกับตำบลหนองแวง(อำเภอน้ำโสม)
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ ตำบลเมืองพาน(อำเภอบ้านผือ)
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับ ตำบลหนองแวง ตำบลนางัว (อำเภอน้ำโสม)
ทิศใต้  ติดต่อกับ ตำบลนาสี (อำเภอสุวรรณคูหา)
การปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลโสมเยี่ยมแบ่งการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้านได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านสามัคคี
หมู่ที่ 2 บ้านโชคชัยสามัคคี
หมู่ที่ 3 บ้านผากลางนา
หมู่ที่ 4 บ้านผากลางนา
หมู่ที่ 5 บ้านสวัสดี
หมู่ที่ 6 บ้านโชคอำนวย
หมู่ที่ 7 บ้านห้วยเจริญ
หมู่ที่ 8 บ้านศรีวืไล
การปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลสามัคคี ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลสามัคคี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามัคคีทั้งตำบล
สถานศึกษา

โรงเรียน
น้ำโปรยฐานเมฆ

น้ำโปรยฐานเมฆนิมโบสเตรตัส
ในทางอุตุนิยมวิทยา น้ำโปรยฐานเมฆ หมายถึงริ้วหรือแนวหยาดน้ำฟ้าที่สังเกตได้ ซึ่งตกลงจากเมฆแล้วระเหยหรือระเหิดก่อนถึงพื้นดิน ริ้วหยาดน้ำฟ้าที่ไม่ได้ระเหยก่อนตกถึงพื้นเรียกว่า แนวหยาดน้ำฟ้า (precipitation shaft) สาเหตุที่น้ำโปรยฐานเมฆไม่ตกถึงพื้นเนื่องจากหยาดน้ำฟ้าส่วนใหญ่ที่ตกลงจากที่สูงจะอยู่ในรูปผลึกน้ำแข็ง ซึ่งหลอมเหลวและระเหยเมื่อสัมผัสกับอากาศอุ่นและแห้งเบื้องล่าง น้ำโปรยฐานเมฆพบได้ทั่วไปในทะเลทรายและภูมิอากาศแบบอบอุ่น เช่น ตะวันออกกลาง แอฟริกาเหนือ ออสเตรเลีย และอเมริกาเหนือทางตะวันตก
น้ำโปรยฐานเมฆส่งผลต่อสภาพอากาศอย่างหลากหลาย เมื่อหยาดน้ำฟ้าถูกเปลี่ยนจากของเหลวเป็นไอจะลดปริมาณความร้อนในอากาศอย่างสำคัญ เนื่องด้วยน้ำมีความร้อนแฝงของการกลายเป็นไอสูง ในบางกรณีน้ำโปรยฐานเมฆทำให้อุณหภูมิอากาศลดลง ส่งผลให้อากาศหนาแน่นขึ้นและเกิดดาวน์เบิสต์ (downburst) หรือกระแสลมพุ่งลงแนวดิ่ง ซึ่งเป็นอันตรายต่อการบินอย่างยิ่ง นอกจากนี้ดาวน์เบิสต์ยังส่งผลให้เกิดลมกระโชกที่ภาคพื้นดิน
อนึ่ง คำว่าน้ำโปรยฐานเมฆตรงกับคำในภาษาอังกฤษคือ virga ซึ่งมีรากศัพท์จากภาษาละตินที่แปลว่า "กิ่งก้าน"
น้ำโคล่า

บทความนี้เกี่ยวกับเครื่องดื่ม สำหรับพืช ดูที่ โคล่า
| --- | --- |
โคล่าหนึ่งแก้วเสิร์ฟพร้อมน้ำแข็งก้อน
ประเภท: น้ำอัดลม
อุตสาหกรรมการผลิต: หลากหลาย
ประเทศต้นกำเนิด:  สหรัฐ
เปิดตัว: โคคา-โคล่า 8 พฤษภาคม 1886; 138 ปีก่อน (1886-05-08)
สี: คาราเมล (มียกเว้นบางประเภท เช่น เซเวีย โคล่า และ โคล่า โรมานซ์)
รสชาติ: โคล่า (ถั่วโคล่า, ส้ม, อบเชย และวานิลลา)
น้ำโคล่า เป็นน้ำอัดลมรสหวาน ที่มักจะมีรสคาราเมลและมีคาเฟอีนเป็นส่วนผสม รสของน้ำโคล่านั้นบางครั้งมาจากส่วนผสมของวานิลลา อบเชย และรสมะนาว ชื่อของเครื่องดื่มชนิดมาจากเมล็ดโคล่าซึ่งเป็นที่มาของสารคาเฟอีน
เครื่องดื่มชนิดนี้บางครั้งอาจจะปราศจากสารคาเฟอีน แม้ว่าบางคนจะเรียกเครื่องดื่มที่ไม่มีคาเฟอีนนี้ว่า น้ำโคล่า แต่ทางบริษัทผู้ผลิตน้ำโคล่าหรือแม้แต่ผู้บริโภคโคล่าส่วนใหญ่ไม่คิดเช่นนั้น น้ำโคล่านั้นโดยปกติแล้วจะเพิ่มความหวานด้วยการเติมน้ำเชื่อมข้าวโพดลงไป แต่บางครั้งก็เพิ่มความหวานด้วยน้ำตาลหรือสารเพิ่มความหวานสังเคราะห์อื่น ผู้จำหน่ายยี่ห้อหลัก ของน้ำโคล่า คือ โคคา โคล่า, เป๊ปซี่, อาร์ซีโคล่า, เวอร์จิ้น โคล่า และผู้จำหน่ายรายย่อยอีกมากมาย ในประเทศไทย คือ ซันเครส และกระทิงแดง โคล่า ในการ์ตูน ดอกเตอร์สโตน มีการใช้ส่วนผสมอย่าง  มะนาว น้ำผึ้ง ผักชี และน้ำโซดา โดยนำมากรองและผสมเป็นไซรัปสีคาราเมล จึงนำไปใส่โซดา
ประเทศปานามาในแพนอเมริกันเกมส์

ประเทศปานามาในแพนอเมริกันเกมส์
จำนวนเหรียญ

| ปี | การเข้าร่วมการแข่งขัน |  |  |  | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1951 | แพนอเมริกันเกมส์ 1951 | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 1955 | แพนอเมริกันเกมส์ 1955 | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 1959 | แพนอเมริกันเกมส์ 1959 | 0 | 4 | 4 | 8 |
| 1963 | แพนอเมริกันเกมส์ 1963 | 0 | 1 | 3 | 4 |
| 1967 | แพนอเมริกันเกมส์ 1967 | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 1971 | แพนอเมริกันเกมส์ 1971 | 1 | 1 | 4 | 6 |
| 1975 | แพนอเมริกันเกมส์ 1975 | 0 | 2 | 2 | 4 |
| 1979 | แพนอเมริกันเกมส์ 1979 | 0 | 2 | 2 | 4 |
| 1983 | แพนอเมริกันเกมส์ 1983 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 1987 | แพนอเมริกันเกมส์ 1987 | 0 | 3 | 1 | 4 |
| 1991 | แพนอเมริกันเกมส์ 1991 | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 1995 | แพนอเมริกันเกมส์ 1995 | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 1999 | แพนอเมริกันเกมส์ 1999 | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 2003 | แพนอเมริกันเกมส์ 2003 | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 2007 | แพนอเมริกันเกมส์ 2007 | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 2011 | แพนอเมริกันเกมส์ 2011 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 2015 | แพนอเมริกันเกมส์ 2015 | 0 | 1 | 1 | 2 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 3 | 19 | 26 | 48 |
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันแพนอเมริกันเกมส์ |
| --- | --- |
ประเทศในอดีตแสดงเป็นตัวเอียง
 แอนติกาและบาร์บูดา  อาร์เจนตินา  อารูบา  บาฮามาส  บาร์เบโดส  เบลีซ  เบอร์มิวตา  โบลิเวีย  บราซิล  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  แคนาดา  หมู่เกาะเคย์แมน  ชิลี  โคลอมเบีย  คอสตาริกา  คิวบา  คูราเซา  ดอมินีกา  สาธารณรัฐโดมินิกัน  เอกวาดอร์  เอลซัลวาดอร์  เกรนาดา  กัวเตมาลา  กายอานา  เฮติ  ฮอนดูรัส  จาเมกา  เม็กซิโก  เนเธอร์แลนด์แอนทิลลิส  นิการากัว  ปานามา  ปารากวัย  เปรู  ปวยร์โตรีโก  เซนต์คิตส์และเนวิส  เซนต์ลูเชีย  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  ซูรินาม  ตรินิแดดและโตเบโก  สหรัฐ  อุรุกวัย  เวเนซูเอลา  หมู่เกาะเวอร์จิน
ถ้ำผาลิง

| --- | --- |
ปากถ้ำผาลิงด้านทิศใต้
ตำแหน่งในประเทศลาว
ที่ตั้ง: แขวงหัวพัน ห่างจากกรุงเวียงจันทน์ไปทางทิศเหนือ-ตะวันออกเฉียงเหนือ 260 กม.
ภูมิภาค: เทือกเขาอันนัม
พิกัด: 20°12′31″N 103°24′35″E﻿ / ﻿20.20861°N 103.40972°E﻿ / 20.20861; 103.40972
ค่าระดับความสูง: 1,170 m (3,839 ft)
ประเภท: ถ้ำ
ส่วนหนึ่งของ: ภูผาฮาง
ความยาว: 40 m (130 ft)
ความกว้าง: 30 m (98 ft)
ความเป็นมา
วัสดุ: หินปูน, คาสต์
สมัย: Upper Paleolithic, Middle Paleolithic
เกี่ยวเนื่องกับ: Paleo-humans
หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่
ขุดค้น: ตั้งแต่ปี 2551 (กำลังสำรวจ) 
ผู้ขุดค้น: Fabrice Demeter, Laura Shackleford
ถ้ำผาลิง (หรือ ถ้ำลิง) เป็นถ้ำในเทือกเขาอันนัม ในแขวงหัวพัน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศลาว ตั้งอยู่ที่ตอนบนของภูผาฮาง ความสูง 1,170 m (3,840 ft) เหนือระดับน้ำทะเล
ซากบรรพชีวินของบรรพบุรุษมนุษย์ (hominin) จากแหล่งโบราณคดีถ้ำผาลิงอาจกล่าวได้ว่าแหล่งโบราณคดีแห่งนี้มีความสาคัญอันดับต้นของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นแผ่นดินใหญ่ เนื่องจากซากบรรพชีวินที่พบที่ในถ้ำนี้ถูกค้นพบไม่น้อยกว่า 3 ชิ้น และค่อนข้างสมบูรณ์กว่าซากบรรพชีวินจากแหล่งอื่น ๆ ในภูมิภาคเดียวกัน
TPL1 กะโหลกของ มนุษย์สมัยใหม่ (Homo sapiens)
TPL2 ขากรรไกรล่าง ที่มีคุณลักษณะทั้งของมนุษย์โบราณและมนุษย์สมัยใหม่
TPL3 ขากรรไกรล่างบางส่วน ที่มีคุณลักษณะทั้งของมนุษย์โบราณและมนุษย์สมัยใหม่
ซากบรรพชีวินทั้งสามนี้พบอยู่คนละจุดและเป็นคนละคน ซึ่งแสดงว่ามีมนุษย์โบราณที่เคยใช้พื้นที่แหล่งถ้านี้อย่างน้อย 2 คน และมีอายุประมาณ 70,000 ถึง 46,000 ปีมาแล้ว การค้นพบนี้บ่งชี้ว่ามนุษย์สมัยใหม่อาจอพยพไปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งแต่เมื่อ 60,000 ปีมาแล้ว
ที่ตั้งและธรณีวิทยา

ถ้ำผาลิง มีปากถ้ำช่องเดียวที่หันหน้าไปทางทิศใต้และโถงถ้ำหลักอยู่ลึกลงมาจากปากถ้ำ 65 m (213 ft) ถ้ำนี้เป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายของคาสต์ ที่เกิดขึ้นจาก การสลายตัวของแนวหินปูนที่มีอายุในช่วงระหว่างยุคคาร์บอนิเฟอรัสและยุคเพอร์เมียน โถงถ้ำหลักมีขนาด 30 m (98 ft) วัดจากเหนือจรดใต้และ 40 m (130 ft) จากตะวันออกไปตะวันตก
ซากบรรพชีวิน

การขุดค้นทางด้านตะวันออกของโถงหลักของถ้ำที่ฐานลาดชันบริเวณปากทางเข้า เริ่มต้นดำเนินการโดยทีมนักวิจัยชาวอเมริกัน ฝรั่งเศส และลาว ในปี 2552
การค้นพบซากบรรพชีวินครั้งแรกคือ หัวกะโหลก Hominin ชื่อ TPL1 ที่ระดับความลึก 2.35 m (7 ft 9 in) ในเดือนธันวาคม 2552 ขากรรไกรล่าง TPL2 ถูกค้นพบในปีถัดมาที่ระดับความลึก 2.65 m (8 ft 8 in)  การหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสี และการวัดอายุจากการเปล่งแสงของตะกอนระดับเดียวกัน ทำให้ทราบอายุขั้นต่ำ 51,000 ถึง 46,000 ปี และการหาอายุโดยตรงจากยูเรเนียมทอเรียมของซากบรรพชีวิน บ่งชี้อายุสูงสุดที่ 63,000 ปี
ซาก TPL1 ประกอบด้วยกระดูกหน้าผาก ท้ายทอยบางส่วน ข้างขม่อม กระดูกขมับ และ ขากรรไกรขวาซ้าย และชุดฟันที่เกือบครบสมบูรณ์ ซากนี้ถูกระบุว่าเป็นของมนุษย์สมัยใหม่ที่มีคุณสมบัติเด่นของมนุษย์แอฟริกาใต้สะฮารา ในปี 2560 ซากนี้เป็นหลักฐานโครงกระดูกแรกสุดในการปรากฏตัวของ Homo sapiens ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ขากรรไกรล่างของ TPL2 ถูกพบในชั้นหินจุดเดียวกับ TPL1 ในระยะต่ำลงมาเล็กน้อย และถูกบ่งชี้ว่าเป็นผู้ใหญ่ ซากนี้รวมเอาคุณลักษณะของมนุษย์โบราณ เช่น กระดูกขากรรไกรล่างที่หนาแข็งแรง และขนาดโดยรวมที่เล็ก ที่ตรงกับคุณลักษณะของมนุษย์สมัยใหม่ คือมีคางที่พัฒนาแล้ว
ในปี 2556 นักวิจัยกู้ซากบรรพชีวินที่สามที่เป็นขากรรไกรล่างบางส่วน คือ TPL3 ที่ระดับความลึก 5.0 m (16.4 ft) ในจุดเดียวกันกับซากบรรพชีวินที่พบก่อนหน้านี้ ชิ้นส่วนกระดูกน่าจะเป็นของผู้ใหญ่ เช่นเดียวกับTPL2 ซากบรรพชีวินTPL3 ถูกบ่งชี้คุณลักษณะทางกายวิภาคผสมผสานของมนุษย์โบราณกับมนุษย์สมัยใหม่ เช่น มีคางที่พัฒนาแล้ว แต่ไม่ได้มีร่างกายที่แข็งแรง แม้กระนั้น TPL3 ยังคงรักษาลักษณะของมนุษย์โบราณ เช่น วงโค้งกระดูกขากรรไกรล่างด้านหน้าที่กว้าง การหาอายุจากค่าการเรืองแสงของชั้นตะกอนระดับเดียวกับ TPL3 นั้น มีช่วงอายุตั้งแต่ประมาณ 70,000 ถึง 48,000 ปี
ซากบรรพชีวิน > ความสำคัญ

ช่วงเวลาของการย้ายถิ่นของมนุษย์สมัยใหม่จากแอฟริกาไปยังเอเชียตะวันออกยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด เนื่องจากซากกระดูกต่างๆในเขตภูมิอากาศเขตร้อนชื้นได้รับการรักษาสภาพตามธรรมชาติที่ไม่ดีพอ ซากบรรพชีวินของมนุษย์ในภูมิภาคนี้จึงค้นพบได้ยาก
การค้นพบซากบรรพชีวินของมนุษย์ต่างๆเมื่อเร็ว ๆ นี้ในประเทศจีน ฟิลิปปินส์ ศรีลังกา และออสเตรเลีย ได้พิสูจน์ก่อนหน้านี้แล้วว่า(ซากบรรพชีวินของ)มนุษย์โบราณปรากฏขึ้นระหว่าง 125,000 ถึง 100,000 ปีที่แล้ว และมนุษย์สมัยใหม่ปรากฏขึ้นเมื่อประมาณ 40,000 ปีที่แล้ว การค้นพบซากบรรพชีวินมนุษย์สมัยใหม่ TPL1 ช่วยเติมเต็มช่องว่างช่วง 60,000 ปี ในบันทึกซากบรรพชีวินของมนุษย์
นอกจากนี้ ถ้ำผาลิง ตั้งอยู่บริเวณภายในพื้นทวีป คือไกลจากทะเลกว่าหนึ่งพันกิโลเมตร จึงเป็นการค้นพบที่ท้าทายข้อสันนิษฐานก่อนหน้านี้ที่ว่ามนุษย์อพยพออกจากแอฟริกาโดยเดินทางตามแนวชายฝั่ง ซึ่งการค้นพบที่ถ้ำผาลิงนี้อาจสันนิษฐานได้ว่าการโยกย้ายอาจดำเนินการไปตามหุบเขาแม่น้ำซึ่งทำหน้าที่เป็นทางเดินธรรมชาติผ่านพื้นทวีป
ซากบรรพชีวินเหล่านี้ถูกย้ายไปยังสหรัฐอเมริกาเพื่อศึกษาโดย นักบรรพมานุษยวิทยา ลอร่า แช็คเคิลฟอร์ด (Laura Shackleford) แฟไบรซ์ ดีเมเทอร์ (Fabrice Demeter) และทีมงาน ในเดือนเมษายน ปี 2559 ซากบรรพชีวินเหล่านี้ถูกส่งกลับไปยังประเทศลาวและปัจจุบันตั้งอยู่ในอาคารใหม่ของ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติลาว ในนครหลวงเวียงจันทน์
ขากรรไกรล่าง TPL2