stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความรู้สึกว่าตนเขื่อง
Narcissist-Grandiose (oblivious) Subtype

ความรู้สึกว่าตนเขื่องขั้นเป็นโรคสัมพันธ์กับแบบย่อยอย่างหนึ่งจากสองแบบของความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง (NPD)
ลักษณะของแบบย่อย narcissist-grandiose (โดยเทียบกับแบบย่อย narcissist-vulnerable) ก็คือ
หลงตัวเองแบบไม่รู้ตัว (oblivious narcissist) เพราะไม่รู้ว่าการกระทำของตนมีผลต่อคนอื่นอย่างไร หรือว่า คนอื่นมองตนอย่างไร
เห็นแต่ข้อไม่ดีของผู้อื่นและตำหนิผู้อื่นที่คุกคามความภูมิใจในตนเอง
มักจะรักษาความภูมิใจในตนด้วยการยกยอตนเองอย่างโต้ง ๆ (โม้เกินจริงว่าเก่ง หรือโม้เกินจริงเกี่ยวกับเหตุการณ์เพื่อแสดงว่าตนเองเก่ง)
ปฏิเสธจุดอ่อน กล่าวถึงความสามารถของตนเกินจริง
เที่ยวบังคับคนอื่นในขณะที่ทั้งตำหนิการกระทำของคนอื่นและเอาเครดิตสิ่งที่คนอื่นทำ
ต้องการสิทธิพิเศษเกินควร รู้สึกว่าตนพิเศษ เช่นใช้คำพูดว่า "คุณไม่รู้หรือว่าฉันคือใคร" เชื่อเกินจริงเกี่ยวกับความสำคัญ ความเก่ง ความสำเร็จ หรือความสามารถของตนเอง มีพฤติกรรมเชิงเจ้าเล่ห์เพทุบายเพื่อให้ได้สิ่งที่ตนต้องการ และหวังให้คนอื่นเชื่อฟัง ชื่นชม และให้สิทธิพิเศษแก่ตน หมกมุ่นใน "ความเพ้อฝันเกี่ยวกับความสำเร็จ อำนาจ ความฉลาดหลักแหลม รูปงาม หรือคู่ที่สมบูรณ์แบบ"
โกรธอย่างคงเส้นคงวาเมื่อไม่ได้ตามที่คาดหวังหรือเมื่อรู้สึกถูกดูหมิ่น โกรธเดือดดาลได้ง่าย มีปฏิกิริยารุนแรงเกิน อาจแสดงความดุร้ายเมื่อรู้สึกถูกดูหมิ่นแม้เพียงแล็กน้อย
ไม่สำนึกถึงความไม่ลงรอยของสิ่งที่ตนคาดหวังกับความจริง และไม่รู้ผลที่มันมีต่อความสัมพันธ์กับคนอื่น
พูดถึงความเพ้อฝัน ความร่ำรวย ความสำเร็จ และสถานะที่ใหญ่โตเกินความจริงอย่างโต้ง ๆ
ไม่รู้ว่าความต้องการได้สิทธิพิเศษ (เช่นใช้เงินเกิน เอาเปรียบผู้อื่น) ทำให้คนอื่นมองตนไม่ดี
ปัญหาที่เกิดรอบ ๆ ตัวจะมองว่าไม่ได้เกี่ยวกับตน (คือไม่ใช่ความผิดของตน) และไม่ได้มีมูลฐานมาจากความคาดหวังที่ไม่สมเหตุผลของตน
มีการศึกษาความแตกต่างระหว่างแบบย่อย grandiose (เขื่อง) กับ vulnerable (อ่อนไหว) โดยพบว่า
สิ่งที่พบโดยรวมนี้ยืนยันทฤษฎีและงานวิจัยในอดีตที่แสดงว่า คนไข้แบบเขื่องไม่รู้ถึงผลที่ตนมีกับผู้อื่น และดังนั้น จึงมีทัศนคติที่ไม่สมจริงเกี่ยวกับตนเองเทียบกับคนอื่น (Gabbard, 1989, 1998; Kernberg, 1975; Kohut, 1971, 1977).
จริงดังนั้น การไม่รู้ถึงผลที่มีต่อคนอื่นเป็นสิ่งที่ Gabbard (1989) นำป้าย "oblivious narcissists" (คนหลงตัวเองแบบไม่รู้ตัว) มาอธิบายอาการที่ปรากฏทางสังคม และแยกคนไข้ให้ต่างกับคนไข้แบบอ่อนไหว
คนไข้หลงตัวเองแบบเขื่องหวังให้คนอื่นสนใจตนตลอดโดยไม่วอกแวก และไม่รู้ผลที่ความต้องการสิทธิพิเศษของตนมีต่อคนอื่น
และเพราะสามารถธำรงรักษาภาพพจน์ว่าตนเขื่องด้วยการยกยอตนเอง คนไข้หลงตัวเองแบบเขื่องจึงไม่อ่อนไหวเท่ากับคนไข้แบบอ่อนไหว ต่อผลทางอารมณ์ที่เกิดจากการคุกคามการคาดหวังสิทธิพิเศษ (เช่น ความทุกข์ ไม่ภูมิใจในตนเอง กลัวปัญหากับผู้อื่น)
ส่วนย่อยเกี่ยวกับความคิดว่าตนเขื่องในแบบสัมภาษณ์คนไข้โรคหลงตนเอง คือ Diagnostic Interview for Narcissism (DIN) ฉบับที่สองเป็นไปดังต่อไปนี้
| --- | --- |
 คนไข้โอ้อวดพรสวรรค์ ความสามารถ และความสำเร็จเกินจริง  คนไข้เชื่อว่าตนไม่มีจุดอ่อน ไม่รู้ข้อจำกัดของตน  คนไข้มีความเพ้อฝันที่ใหญ่โตเกินเหตุผล  คนไข้เชื่อว่า ตนไม่จำเป็นต้องพึ่งผู้อื่น  คนไข้พิจารณาและลดความสำคัญของคนอื่น โปรเจ็กต์อื่น ความเห็นอื่น หรือความฝันของคนอื่นอย่างจุกจิกและไม่สมจริง:  คนไข้มองตัวเองว่าเป็นหนึ่งเดียวหรือพิเศษเมื่อเทียบกับผู้อื่น   คนไข้พิจารณาตนเองโดยทั่วไปว่า เหนือกว่าคนอื่น  คนไข้ประพฤติเอาแต่ใจตัวและยกย่องแต่ตัว   คนไข้ประพฤติโอ้อวดหรือวางท่า
ในอาการฟุ้งพล่าน

ในอาการฟุ้งพล่าน ความคิดว่าตนเขื่องจะมีกำลังมากกว่าในโรคหลงตัวเอง
คนไข้อาจโอ้อวดความสำเร็จที่จะเกิดในอนาคต
หรือโอ้อวดคุณสมบัติตัวเองเกินจริง
คนไข้อาจเริ่มทำอะไรที่ทะเยอทะยานอย่างไม่สมเหตุผล ก่อนหน้าที่คนอื่นหรือตัวเองจะโค่นความทะเยอทะยานนั้นลง
ในโรคจิต

ในแบบคำถามประเมินโรคจิตคือ Hare Psychopathy Checklist-Revised (PCL-R) ความคิดว่าตนเขื่องอยู่ในส่วน Factor 1 Facet 1:Interpersonal
บุคคลที่ผ่านเกณฑ์นี้จะปรากฏว่าหยิ่งและโอ้อวด และอาจมองอนาคตของตนในแง่ดีเกินจริง
คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิตรุ่น 5 (DSM-5) ให้ข้อสังเกตว่า บุคคลที่ผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบต่อต้านสังคม (ASPD) มักมีภาพพจน์ของตัวเองดีเกินจริง อาจปรากฏเป็นคนสำคัญตน ยึดมั่นความเห็นของตน หยิ่ง และมักดูถูกคนอื่น
การทดสอบความจริง

บุคคลที่คิดว่าตนเขื่องยังสำนึกได้ว่าความคิดของตนไม่สมจริง (คือ ยังรู้ว่า พฤติกรรมของตนจัดว่าไม่ปกติ) เทียบกับคนที่มีอาการหลงผิดว่าตนเขื่อง (grandiose delusion) ผู้ไม่สามารถรู้ตามจริงได้
คนบางพวกอาจสับเปลี่ยนระหว่างภาวะสองอย่างเช่นนี้ คือตอนแรกคิดใหญ่โตเพ้อฝันที่ตนก็เข้าใจว่าไม่จริง แต่ตอนหลังกลายเป็นความหลงผิดเต็มตัวที่คนไข้เชื่อว่าเป็นจริง
จิตวิเคราะห์และความรู้สึกว่าตนเขื่อง

จิตแพทย์ชาวออสเตรีย-อเมริกันผู้มีชื่อเสียงในเรื่องทฤษฎีจิตวิเคราะห์เกี่ยวกับความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบก้ำกึ่ง (BPD) และโรคหลงตัวเอง คือ Otto Kernberg เห็นว่า ความรู้สึก/ความคิดว่าตนเขื่องขั้นเป็นโรคเกิดจากความรู้สึกในวัยเด็กเกี่ยวกับความเป็นคนพิเศษ อุดมคติส่วนตน และความเพ้อฝันถึงพ่อแม่อุดมคติ
ส่วนนักจิตวิเคราะห์ชาวออสเตรีย-อเมริกันผู้มีชื่อเสียงในเรื่อง self psychology คือ Heinz Kohut เห็นความรู้สึก/ความคิดว่าตนเขื่องว่าเป็นเรื่องปกติทางพัฒนาการ และจะเป็นภาวะโรคก็ต่อเมื่อส่วนที่เขื่องและส่วนที่ถ่อมตัวของตัวตน แยกจากกันอย่างเด็ดขาด
เขาแนะนำให้รักษาโดยอดทนต่อลักษณะเช่นนั้นของคนไข้ แล้วช่วยรวมส่วนที่เขื่องกลับเข้ากับตัวตนที่มีความคาดหวังสมจริง
ดูเพิ่ม

ความหลงตนเอง
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Ronningstam, Elsa F (2005). Identifying and Understanding the Narcissistic Personality. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-803396-7.
↑  คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิต พิมพ์ครั้งที่สี่, Text Revision (DSM-IV-TR) American Psychiatric Association (2000)
↑  King MC. "Reactive Attachment Disorder: A Review" (PDF). Journal of Special Education. 1–4. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-01-01.
↑  DSM-IV-TR (2000) American Psychiatric Association, p. 129.
↑  Schechter DS; Willheim E (July 2009). "Disturbances of attachment and parental psychopathology in early childhood". Child and Adolescent Psychiatric Clinics of North America. 18 (3): 665–686. doi:10.1016/j.chc.2009.03.001. PMC 2690512. PMID 19486844.
↑  Gabbard, G. O. (1989). "Narcissists divided into two sub types: vulnerable and grandiose". Bulletin of the Menninger Clinic (53): 527–532.
↑  Dickinson, Kelly A.; Pincus, Aaron L. (2003). "Interpersonal Analysis of Grandiose and Vulnerable Narcissism". Journal of Personality Disorders (17(3)): 188–207.
↑  Gunderson JG, Ronningstam E, Bodkin A (July 1990). "The diagnostic interview for narcissistic patients". Archives of General Psychiatry. 47 (7): 676–180. doi:10.1001/archpsyc.1990.01810190076011. PMID 2360861.
1 2  Goffman E (1972). Relations in Public: Microstudies of the Public Order. Pelican Books. ISBN 978-0-14-021614-1.
↑  Skynner R, Cleese J (1994). Families and how to survive them. London. pp. 168–169. ISBN 978-0-7493-1410-1.
↑  Harpur, TJ; Hare, RD; Hakstian, AR (1989). "Two-factor conceptualization of psychopathy: Construct validity and assessment implications". Psychological Assessment. 1 (1): 6–17. doi:10.1037/1040-3590.1.1.6.
↑  Fenichel, Otto (1946). The Psychoanalytic Theory of Neurosis. London. pp. 421, 444.
↑  Kernberg, Otto F (1990). Borderline Conditions and Pathological Narcissism. London. p. 265.
↑  Klein, Josephine (1994). Our Need for Others. London. p. 222.
↑  Siegal, Allen M (1996). Heinz Kohut and the psychology of the Self. p. 95.
ควายป่าแอฟริกา

| ควายป่าแอฟริกา ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 0> 7–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓  สมัยไพลโอซีนตอนกลาง-สมัยโฮโลซีน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: สัตว์กีบคู่ Artiodactyla
วงศ์:: วงศ์วัวและควาย Bovidae
วงศ์ย่อย:: วงศ์ย่อยวัวและควาย Bovinae
สกุล:: ควายป่าแอฟริกา Syncerus (Sparrman, 1779)
สปีชีส์:: Syncerus caffer
ชื่อทวินาม
Syncerus caffer (Sparrman, 1779)

ชนิดย่อย
 S. c. caffer  S. c. nanus  S. c. brachyceros  S. c. aequinoctialis  S. c. mathewsi

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ตามชนิดย่อย
ควายป่าแอฟริกา (อังกฤษ: African buffalo, Cape buffalo; ชื่อวิทยาศาสตร์: Syncerus caffer) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งในวงศ์วัวและควาย (Bovidae) วงศ์ย่อยวัวและควาย (Bovinae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Syncerus
ควายป่าแอฟริกามีลักษณะรูปร่างคล้ายกับควายป่า (Bubalus arnee) และควายบ้าน (B. bubalis) ที่พบในทวีปเอเชีย แต่ทว่ามีรูปร่างที่บึกบึนกว่ามาก มีนิสัยว่องไวและดุร้ายยิ่งกว่าควายป่าเอเชียอย่างมาก และมีส่วนโคนเขาที่ย้อนเข้าหากัน ในตัวผู้จะหนา และโคนเขาชนกัน ขณะที่ตัวเมียจะมีเขาที่เล็กกว่า และโคนเขาไม่ชนกัน ลำตัวมีสีเข้ม กีบเท้ามีลักษณะโค้งกลมขนาดใหญ่ ลำตัวมีความยาว 2.1–3.4 เมตร น้ำหนักมากกว่า 700 กิโลกรัมขึ้นไป มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 22–25 ปี
พบกระจายพันธุ์ในแอฟริกาใต้ บริเวณที่เป็นทุ่งหญ้าสะวันน่า และบึงน้ำขนาดใหญ่ทั่วไป กินหญ้าและใบไม้เป็นอาหาร เมื่อโตเต็มวัยมักอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ ชอบที่จะแช่ปลักโคลนเหมือนควายในทวีปเอเชีย โดยมีตัวเมียและลูกเป็นส่วนใหญ่ของฝูง โดยมีตัวผู้ที่มีอายุมากที่สุดเป็นจ่าฝูง มีระยะเวลาตั้งท้องนานประมาณ 340 วัน เมื่อถูกคุกคามจากสัตว์อื่น เช่น สิงโต ทั้งฝูงจะหันบั้นท้ายเข้าชนกัน เพื่อป้องกันลูกควายวัยอ่อนที่ยังป้องกันตัวไม่ได้ ให้อยู่ในวงล้อมป้องกันจากการถูกโจมตี
ควายป่าแอฟริกาได้รับความสนใจในเชิงการท่องเที่ยวดูสัตว์ โดยถูกจัดให้เป็น 1 ใน 5 ผู้ยิ่งใหญ่ของสัตว์ป่าแอฟริกา อันประกอบไปด้วย สิงโต, ช้างแอฟริกา, ควายป่า, แรด และเสือดาว
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q160042  Wikispecies: Syncerus caffer  ADW: Syncerus  ARKive: syncerus-caffer  BOLD: 344446  EoL: 328707  EPPO: SYKRCA  Fossilworks: 149719  GBIF: 2441034  iNaturalist: 42405  IRMNG: 10587518  ITIS: 183847  IUCN: 21251  MSW: 14200707  NCBI: 9970 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล
คว่ำบาตร ลดการลงทุน และลงโทษ

ขบวนการคว่ำบาตร ลดการลงทุน และลงโทษ (อังกฤษ: Boycott, Divestment and Sanctions; ย่อ: BDS) เป็นขบวนการซึ่งมีชาวปาเลสไตน์เป็นผู้นำ ซึ่งสนับสนุนการคว่ำบาตร ลดการลงทุนและลงโทษทางเศรษฐกิจต่อประเทศอิสราเอล โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อกดดันอิสราเอลให้ยินยอมต่อซึ่งที่ขบวนการ BDS เรียกว่าเป็นข้อผูกพันของอิสราเอลภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศ ซึ่งนิยามว่าเป็นการถอนตัวออกจากดินแดนยึดครอง การรื้อถอนสิ่งกีดขวางแบ่งแยกในเวสต์แบงก์ ความเสมอภาคสมบูรณ์สำหรับพลเมืองอิสราเอลเชื้อสายอาหรับ-ปาเลสไตน์ และ "การเคารพ คุ้มครองและส่งเสริมสิทธิของผู้ลี้ภัยปาเลสไตน์ในการหวนคืนสู่บ้านเกิดและทรัพย์สินของพวกเขา" คณะกรรมการแห่งชาติบีดีเอสปาเลสไตน์เป็นผู้จัดระเบียบและประสานงานขบวนการดังกล่าว
BDS ออกแบบตามขบวนการต่อต้านการถือผิวในประเทศแอฟริกาใต้ (apartheid) มีสัญลักษณ์นำโชค คือ ฮันดาลา สัญลักษณ์ของอัตลักษณ์และการต่อสู้ของชาวปาเลสไตน์
ผู้วิจารณ์กล่าวว่า BDS เป็นขบวนการต่อต้านยิว ลดทอนความชอบธรรมของอิสราเอล และไม่ต่างจากการกีดกันยิวในอดีต การตอบโต้ BDS มีลำดับความสำคัญต้น ๆ ในการวิ่งเต้นของอิสราเอลในสหรัฐ ซึ่งประสบความสำเร็จในการผ่านกฎหมายต่อต้านขบวนการ BDS ในหลายรัฐ
ความแป้น

ความแป้น (อังกฤษ: flattening หรือ oblateness) เป็นค่าที่บ่งบอกว่าวงรีหรือทรงคล้ายทรงกลมมีรัศมีตามแนวตั้งกับแนวนอนต่างกันมากแค่ไหนเมื่อเทียบกับวงกลมหรือทรงกลม สำหรับวงกลมหรือทรงกลมจะมีค่าความแป้นเป็น 0 ในขณะที่ถ้าวงรีหรือทรงคล้ายทรงกลมนั้นแบนแต๊ดแต๋ค่าก็จะเข้าใกล้ 1
ถ้าแกนหลักของวงรีหรือทรงกลมเป็น  a และแกนรองเป็น  b ความแป้น  f จะคำนวณได้เป็น
โดยอาจเขียนในรูปอัตราส่วน  a-b:a ส่วนค่าความรี  \varepsilon  จะเป็น
ในกรณีของวัตถุที่หมุน แรงหนีศูนย์กลางจะทำให้ทรงกลมมีความแป้น โดยรัศมีตามแนวเส้นศูนย์สูตรจะมากกว่ารัศมีตามแนวแกนหมุน ดังนั้นในที่นี้  a คือรัศมีเส้นศูนย์สูตร และ  b คือรัศมีตามแนวแกนหมุน
ความสัมพันธ์กับความเยื้องศูนย์กลาง

ความแป้น  f มีความสัมพันธ์กับค่าความเยื้องศูนย์กลางของวงรี  e เป็นดังนี้
ตัวอย่างเช่น วงรีที่มีความแบนแป้น 0.1 มีความเยื้องศูนย์กลางประมาณ 0.43 สำหรับวงกลมสมบูรณ์แล้ว ค่าความเยื้องศูนย์กลางก็จะเป็น 0 เช่นเดียวกับค่าความแป้น และจะมีค่าเข้าใกล้ 1 เมื่อแบนแต๊ดแต๋ ข้อแตกต่างคือความเยื้องศูนย์กลางเป็นแนวคิดสำหรับภาคตัดกรวยทั่วไป
ความแป้นของโลก

บทความหลัก: ทรงรีโลก
สำหรับค่าความแป้นของโลกในทางภูมิมาตรศาสตร์ ค่าตัวแปรเสริมของ GRS80 ถูกใช้เป็นมาตรฐาน ดังนี้
รัศมีเส้นศูนย์สูตร (=แกนหลัก) a = 6 378 137 m
ความแป้น:  f={\frac {1}{298.257\ 222\ 101}}
จากนิยามนี้ ได้ว่ารัศมีขั้ว b = 6 356 752.314 140 356 m
คอตตอนจิน

คอตตอนจินในศตวรรษที่ 19 ที่จัดแสดงที่พิพิธภัณท์อีไล วิทนีย์ ในแฮมเดน, รัฐคอนเนตทิคัต
คอตตอนจิน (อังกฤษ: cotton gin ย่อมาจาก cotton engine) หรือ เครื่องแยกเมล็ดฝ้ายออกจากเส้นใย เป็นเครื่องจักรซึ่งสามารถแยกเส้นใยฝ้ายออกจากเมล็ดได้อย่างรวดเร็วและง่ายดาย ซึ่งหากไม่ใช้เครื่องจักรแล้ว ก็ต้องทำด้วยมือ เส้นใยถูกผ่านกรรมวิธีเป็นสินค้าฝ้าย และเมล็ดอาจถูกใช้เพื่อปลูกฝ้ายเพิ่มหรือผลิตน้ำมันเมล็ดฝ้าย หากเมล็ดได้รับความเสียหายมาก ก็จะถูกกำจัดออกไป
คอตตอนจินกลสมัยใหม่เครื่องแรกประดิษฐ์ขึ้นโดยนักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน เอลี วิทนีย์ ใน ค.ศ. 1793 และจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1794 คอตตอนจินใช้ลวดแผ่นกับตะขอลวดประกอบกันเพื่อดึงฝ้ายผ่าน ขณะที่แปรงค่อย ๆ นำปุยฝ้ายที่หลวมออกเพื่อป้องกันการติดขัด คอตตอนจินอัตโนมัติที่ใหญ่และซับซ้อนกว่ายังคงเป็นส่วนสำคัญของอุตสาหกรรมฝ้ายปัจจุบัน
ความฝันของอดีต: เซอร์อิสซุมบราที่ลำธารตื้น

| ความฝันของอดีต: เซอร์อิสซุมบราที่ลำธารตื้น |
| --- | --- |

ศิลปิน: จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
ปี: ค.ศ. 1857
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: หอศิลป์เลดีลีเวอร์, พอร์ตซันไลต์
"อัศวิน ความตาย และปีศาจ" โดย อัลเบรชท์ ดือเรอร์
ความฝันของอดีต: เซอร์อิสซุมบราที่ลำธารตื้น (อังกฤษ: A Dream of the Past: Sir Isumbras at the Ford) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์เลดีลีเวอร์ที่พอร์ตซันไลต์ในอังกฤษ
ประวัติ

มิเลเขียนภาพ "ความฝันของอดีต" เสร็จในปี ค.ศ. 1857 เป็นภาพของอัศวินของยุคกลางที่ช่วยเด็กชาวบ้านสองคนข้ามลำน้ำที่เอ่อฝั่ง เด็กมีกองฟืนสำหรับก่อผิงไฟยามอากาศหนาว แม้ว่าชื่อภาพจะมาจากโคลงสมัยกลาง "เซอร์อิสซุมบรา" แต่ก็มิได้เขียนฉากจากเนื้อหาเดิม เพื่อนของมิเล ทอม เทย์เลอร์ เขียนโคลงเลียนแบบโคลงต้นฉบับบรรยายเหตุการณ์ในภาพเขียนแทน ที่รวมอยู่ในแคตาล็อกในการแสดงครั้งแรก
เมื่อตั้งแสดงเป็นครั้งแรกก็ก่อให้เกิดความขัดแย้งและถูกโจมตีโดยนักวิจารณ์หลายคนโดยเฉพาะจอห์น รัสคินผู้ที่ตามปกติมันจะสนับสนุนมิเลก็ประกาศว่าภาพเขียนเป็นสิ่ง "หายนะ"
นอกจากนั้นภาพก็ยังถูกล้อเลียนในภาพพิมพ์โดยเฟรเดอริก แซนส์ (Frederick Sandys) ชื่อ "ฝันร้าย" (A Nightmare) ที่แทนบุคคลในภาพด้วยจิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล โดยมีเลส์เป็นอัศวินในภาพ ดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติ และวิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ ถูกวาดล้อเป็นเด็ก และม้าถูกเปลี่ยนเป็นลาที่มีตรารัสคินประทับ
หัวเรื่องของภาพ

โคลงต้นฉบับบรรยายถึงอัศวินผู้หยิ่งผยองผู้ต้องมาตกยากเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อยังหนุ่มเป็นเรื่องที่นำมาจากพระธรรมโจป (Book of Job) และตำนานของนักบุญยูสเทช (Saint Eustace) มิเลแสดงอัศวินเป็นชายสูงอายุที่ท่าทางถ่อมตน เฟรดเดอริค จอร์จ สตีเฟ็น (Frederic George Stephens) บรรยายภาพว่า:
"เซอร์อิสซุมบราที่ลำธารตื้น" เป็นหัวข้อของภาพเขียนที่มิเลถือว่าเป็นงานเอกในปี ค.ศ. 1857 เป็นภาพของขุนนางโบราณสวมเกราะทองเต็มยศ ผู้ที่ผ่านประสบการณ์อันรุ่งเรืองในชีวิต — เกียรติศักดิ์จากสงคราม, ชัยชนะ และรางวัล, ความมั่งคั่งและความภูมิใจ แม้ว่าจะสูงด้วยอายุและเหนื่อยร้าจากการสงครามที่ผ่านมา แต่สายตาก็ยังแจ่มใสไปด้วยความรุ่งเรืองของชีวิตมนุษย์ และกระนั้นด้วยศักดิ์ศรีของความเป็นอัศวินก็ยังก้มลงช่วยเด็กเล็กๆ สองคน โดยอุ้มขึ้นบนหลังม้าที่ผ่านสงครามมาข้ามแม้น้ำ ทั้งที่เป็นเพียงลูกของคนตัดไม้ ใบหน้าของนักรบเป็นใบหน้าของผู้ที่ได้รับความสำเร็จจากสิ่งที่ไม่น้อยไปกว่าแรงบันดาลใจ พระอาทิตย์ส่องสว่างไกลออกไปในป่าที่ขอบน้ำที่เป็นสัญลักษณ์ของชีวิตที่เกือบจะสิ้นสุดของนักการสงคราม".
หัวเรื่องของความเป็นอัศวิน (Chivalry) เป็นหัวเรื่องที่นิยมกันในสมัยวิคตอเรีย ที่รัสคินเองและนักเขียนคนอื่นๆ เช่นชาร์ลส์ คิงสลีย์ (Charles Kingsley) ต่างก็กล่าวถึง ผู้ที่เห็นว่าเป็นคุณลักษณะที่จะกำจัดการแบ่งชั้นวรรณะ ที่เปรียบได้กับเพลงคริสต์มัส "พระเจ้าเวนสลาสผู้กรุณา" (Good King Wenceslas) ที่เขียนในทศวรรษเดียวกัน ที่บรรยายชนชั้นเจ้าที่ช่วยชาวบ้านที่ออกไปหาฟืน มิเลอาจจะได้รับอิทธิพลจากภาพพิมพ์ "อัศวิน, ความตาย และปีศาจ" (The Knight, Death and the Devil) โดย อัลเบรชท์ ดือเรอร์
ความขัดแย้ง

คำวิจารณ์ต่อภาพเขียนเมื่อตั้งแสดงครั้งแรกส่วนใหญ่เป็นความวิจารณ์ทางร้าย นักวิจารณ์หลายคนพบว่าม้าตัวใหญ่เกินไปและอีกหลายคนมีความรู้สึกว่าสีหน้าของเด็กมีความรู้สึกมากเกินไป โดยเฉพาะรัสคินผู้ประณามภาพเขียนในข้อที่ว่าเขียนผิด "ไวยากรณ์ของการเขียนภาพ" โดยเขียนด้านหน้าภาพอ่อนกว่าเนินในฉากหลังของภาพ และยังกล่าวว่ามิเลไม่เพียงแต่จะล้ม—แต่ยังล้มอย่างหายนะ
เพื่อเป็นการแก้ มิเลพยายามเขียนบางส่วนใหม่ก่อนที่จะส่งไปที่งานแสดงที่ลิเวอร์พูล งานเขียนใหม่ได้รับรางวัลที่ลิเวอร์พูล มิเลนำออกแสดงอีกครั้งหลังจากเพิ่มการตกแต่งบังเหียนและอาน
อิทธิพล

แม้ว่าภาพเขียนจะไม่ได้การต้อนรับเป็นอย่างดี แต่ภาพพิมพ์กลายมามีอิทธิพลต่อการเขียนภาพเกี่ยวกับการเป็นอัศวินในยุคกลาง และมีอิทธิพลต่อผู้เขียนการ์ตูนการเมืองที่เห็นตัวอย่างจากงานของแซนส์ที่ และใช้นักการเมืองแทนที่และใช้ภาพนี้เขียนกันต่อมาจนถึงคริสต์ศตวรรที่ 20
ดูเพิ่ม

จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
| ด ค กจิตรกรรม โดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล |
| --- | --- |
 อิซาเบลลา (ค.ศ. 1849)  พระเยซูในโรงช่างของพ่อ (ค.ศ. 1850)  มาเรียนนา (ค.ศ. 1851)  ซ่อนศัตรู, ค.ศ. 1651 (ค.ศ. 1651)  โอฟีเลีย (ค.ศ. 1851–1852)  อูกโน (ค.ศ. 1852)  คำสั่งปล่อย (ค.ศ. 1853)  ความช่วยเหลือ (ค.ศ. 1855)  ใบไม้ร่วง (ค.ศ. 1856)  เด็กหญิงตาบอด (ค.ศ. 1856)  ศึกสงบ (ค.ศ. 1856)  ความฝันของอดีต: เซอร์อิสซุมบราที่ลำธารตื้น (ค.ศ. 1857)  นายทหารแบล็กบรันสวิก (ค.ศ. 1860)  เอสเธอร์ (ค.ศ. 1865)  วาเนสซา (ค.ศ. 1868)  วัยเด็กของรอลี (ค.ศ. 1871)  ชัยชนะ (ค.ศ. 1871)  ฟองสบู่ (ค.ศ. 1886) 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล  จิตรกรรมแบ่งตามยุค  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
ความเป็นโลหะ (ดาราศาสตร์)

ในทางดาราศาสตร์และจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ ความเป็นโลหะ (อังกฤษ: metallicity) ของวัตถุคือค่าสัดส่วนองค์ประกอบของสสารในวัตถุนั้นที่มีส่วนประกอบของธาตุทางเคมีชนิดอื่นมากกว่าไฮโดรเจนและฮีเลียม ทั้งนี้ ดาวฤกษ์ซึ่งเป็นวัตถุที่สามารถมองเห็นได้ชัดในเอกภพมักประกอบด้วยไฮโดรเจนกับฮีเลียม นักดาราศาสตร์จึงนิยมเรียกส่วนที่เหลือ (ในที่ว่างดำมืด) ว่าเป็น "โลหะ" เพื่อความสะดวกในการบรรยายถึงส่วนที่เหลือทั้งหมด จากคำนิยามนี้ เนบิวลาซึ่งมีส่วนประกอบของคาร์บอน ไนโตรเจน ออกซิเจน และนีออน อยู่อย่างล้นเหลือ จึงถูกเรียกว่าเป็น "วัตถุอุดมโลหะ" ในทางฟิสิกส์ดาราศาสตร์ แม้ว่าองค์ประกอบเหล่านั้นไม่ได้เป็นโลหะจริง ๆ ตามความหมายของเคมีดั้งเดิม จึงจำเป็นอย่างยิ่งต้องระมัดระวังไม่นำไปปะปนกับคำว่า "โลหะ" (metal หรือ metallic) โดยทั่วไป
ความเป็นโลหะของวัตถุทางดาราศาสตร์อาจพิจารณาได้จากอายุของวัตถุนั้น ๆ เมื่อแรกที่เอกภพก่อตัวขึ้นตามทฤษฎีบิกแบง มีองค์ประกอบของไฮโดรเจนอยู่อย่างมากมาย ซึ่งเมื่อผ่านช่วงนิวคลีโอซินทีสิสในยุคแรกเริ่มแล้ว จึงได้เกิดสัดส่วนฮีเลียมเพิ่มจำนวนมากขึ้น กับลิเทียมและเบริลเลียมอีกจำนวนเล็กน้อย แต่ยังไม่มีธาตุหนักเกิดขึ้น
ดาวฤกษ์ที่อายุเก่าแก่จึงมักมีส่วนประกอบโลหะอยู่ค่อนข้างน้อย แต่ข้อเท็จจริงที่พบจากการเฝ้าสังเกตดาวฤกษ์จำนวนมากและพบส่วนประกอบของธาตุหนักอยู่ด้วย ยังเป็นปริศนาที่ไขไม่ออก คำอธิบายในปัจจุบันจึงเป็นการนำเสนอข้อมูลการมีอยู่ของดาวฤกษ์ชนิด Population III เชื่อกันว่า ถ้าไม่มีโลหะ ก็มีแต่เพียงดาวฤกษ์ที่มีมวลมากอย่างมหาศาลเท่านั้นที่จะก่อตัวขึ้นมาได้ และในช่วงปลายอายุขัยของมันก็จะมีการสร้างธาตุ 26 ชนิดแรกไปจนถึงเหล็กในตารางธาตุ ผ่านกระบวนการนิวคลีโอซินทีสิส ในเมื่อดาวฤกษ์เหล่านี้มีมวลมหาศาล แบบจำลองในปัจจุบันจึงระบุถึงการสิ้นอายุขัยของมันในลักษณะซูเปอร์โนวา ซึ่งทำให้สสารภายในของดาวแตกกระจายและแผ่ออกไปในเอกภพ ทำให้เกิดเป็นดาวฤกษ์ในรุ่นถัดมาที่มีส่วนประกอบของธาตุหนักอยู่ดังที่เราพบเห็นในปัจจุบัน ตามทฤษฎีเท่าที่มีในปี ค.ศ. 2007 การที่ดาวฤกษ์รุ่นแรกมีมวลมหาศาล จึงเป็นคำอธิบายว่าทำไมเราจึงไม่พบเห็นดาวฤกษ์เหล่านั้นในปัจจุบันอีกแล้ว เพราะมันได้ทำลายตัวเองลงไปในปรากฏการณ์ซูเปอร์โนวานับแต่ยุคแรกเริ่มของเอกภพ เราอาจพบดาวฤกษ์ชนิดดารากร 3 อยู่บ้างในดาราจักรที่ห่างไกลออกไปมาก ๆ ที่ส่งแสงออกมานับแต่ยุคแรกเริ่มของประวัติศาสตร์ของเอกภพ การค้นหาดาวฤกษ์กลุ่มนี้ ตลอดจนถึงการพิสูจน์ว่ามันไม่มีอยู่จริง (ซึ่งเป็นการล้มล้างทฤษฎีที่มีอยู่) เป็นงานวิจัยที่ยังดำเนินอยู่ในวงการดาราศาสตร์ปัจจุบัน
ดาวฤกษ์ชนิดดารากร 1

ดาวฤกษ์ชนิดดารากร 1 (อังกฤษ: Population I) หรือดาวที่มีธาตุโลหะอยู่มาก (metal-rich) เป็นดาวฤกษ์ที่มีอายุน้อยและมีส่วนประกอบความเป็นโลหะสูงที่สุด ดวงอาทิตย์ของเราจัดว่าเป็นตัวอย่างหนึ่งของดาวฤกษ์ชนิดนี้ และพบได้มากมายทั่วไปสำหรับดาวฤกษ์ที่อยู่บนแขนก้นหอยของดาราจักรทางช้างเผือก
ดาวฤกษ์ชนิดดารากร 1 แบบสุดโต่งมักพบในเขตด้านในของดาราจักร ขณะที่แบบปานกลางจะอยู่ค่อนออกมาทางด้านนอก ดวงอาทิตย์ของเราเป็นดาวฤกษ์ชนิดดารากร 1 แบบปานกลาง โดยทั่วไปดาวฤกษ์ชนิดดารากร 1 จะมีวงโคจรค่อนข้างเป็นวงรีรอบศูนย์กลางของดาราจักร และมีความเร็วสัมพัทธ์ค่อนข้างต่ำ การที่ดาวฤกษ์ชนิดนี้มีความเป็นโลหะสูง ทำให้มันมีโอกาสจะให้กำเนิดระบบดาวเคราะห์เป็นดาวบริวารของตัวเองได้มากกว่าดาวฤกษ์ชนิดอื่นๆ ทั้งนี้เนื่องจากดาวเคราะห์จะเกิดขึ้นได้ก็ด้วยการพอกพูนรวมตัวกันของธาตุโลหะต่าง ๆ
ดาวฤกษ์ชนิดดารากร 2

ดาวฤกษ์ชนิดดารากร 2 (อังกฤษ: Population II) หรือดาวฤกษ์ที่มีธาตุโลหะน้อย (metal-poor) คือดาวฤกษ์ที่มีส่วนประกอบความเป็นโลหะค่อนข้างต่ำ อย่างไรก็ดีพึงระลึกด้วยว่า วัตถุดาราศาสตร์ที่มีความเป็นโลหะสูงนั้นจะมีส่วนประกอบอื่นๆ นอกจากไฮโดรเจนและฮีเลียมเป็นปริมาณสัมพัทธ์ที่ต่ำด้วย ธาตุโลหะเป็นเพียงส่วนประกอบเพียงเล็กน้อยอย่างยิ่งเมื่อเทียบกับส่วนประกอบเคมีทั้งมวลที่มีอยู่ในเอกภพ ซึ่งมีอายุผ่านมา 13,700 ล้านปีแล้วหลังจากเกิดบิกแบง วัตถุที่มีความเป็นโลหะต่ำนั้นถือว่ามีอายุเก่าแก่กว่า เพราะก่อตัวขึ้นในช่วงแรกเริ่มของการกำเนิดเอกภพ เป็นสิ่งที่พบได้ทั่วไปในดุมดาราจักรบริเวณใกล้ศูนย์กลางของดาราจักร (คือดารากร 2 แบบปานกลาง) รวมถึงในกลดดาราจักร (ดารากร 2 แบบกลด) ที่มีอายุเก่าแก่ยิ่งกว่าและมีความเป็นโลหะต่ำยิ่งกว่า ในกระจุกดาวทรงกลมจะมีดาวฤกษ์สมาชิกเป็นดารากร 2 เชื่อว่าดาวฤกษ์ชนิดดารากร 2 นี้เป็นต้นกำเนิดของธาตุต่างๆ  ในตารางธาตุ ยกเว้นธาตุกลุ่มที่ไม่เสถียร
นักวิทยาศาสตร์ได้พุ่งเป้าการสำรวจดาวฤกษ์เก่าแก่เหล่านี้ในการสำรวจมากมายที่แตกต่างกัน รวมถึงการใช้ HK objective-prism survey ของ Timothy C. Beers et al. และ Hamburg-ESO survey ของ Norbert Christlieb et al. ซึ่งเริ่มต้นจากการสังเกตเควซาร์จาง ๆ จนถึงขณะนี้พวกเขาได้ค้นพบและกำลังศึกษารายละเอียดดาวฤกษ์ที่มีธาตุโลหะต่ำราว 10 ดวง รวมถึงดาวฤกษ์ที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่เป็นที่รู้จักในปัจจุบัน 2 ดวง คือ HE0107-5240 และ HE1327- 2326
ดาวฤกษ์ชนิดดารากร 3

ดาวฤกษ์ชนิดดารากร 3 (อังกฤษ: Population III) หรือดาวฤกษ์ที่ไม่มีธาตุโลหะ (metal-free) คือประชากรดาวฤกษ์ในทฤษฎีซึ่งมีมวลสูงยิ่งยวดและร้อนจัดมากจนกระทั่งไม่มีธาตุโลหะอยู่เลย ที่กล่าวว่าไม่มีธาตุโลหะนั้นหมายความว่า อาจมีธาตุโลหะจำนวนน้อยนิด (ที่เกิดขึ้นในช่วงบิกแบง เช่น ลิเทียม-7) อยู่ภายในแกนกลางของดาวและน้อยมากจนไม่สามารถสังเกตได้ เชื่อกันว่าดาวฤกษ์กลุ่มนี้น่าจะเกิดขึ้นในช่วงเริ่มต้นของเอกภพ จนถึงปัจจุบันยังไม่มีการค้นพบดาวฤกษ์ชนิดนี้ อย่างไรก็ดีมีหลักฐานในทางอ้อมส่อว่าน่าจะมีดาวฤกษ์ชนิดนี้อยู่จริง ด้วยการสังเกตการณ์ผ่านเลนส์ความโน้มถ่วงของดาราจักรที่อยู่ไกลออกไปมาก ๆ ทฤษฎีการมีอยู่ของดาวฤกษ์ชนิดนี้ช่วยสนับสนุนแนวคิดเกี่ยวกับการกำเนิดของธาตุหนักซึ่งไม่ได้เกิดขึ้นในตอนบิกแบง โดยมีการสังเกตพบสเปกตรัมการแผ่รังสีในเควซาร์ รวมถึงการค้นพบกลุ่มดาราจักรสีฟ้าจางๆ ที่ยังอธิบายไม่ได้
การกระจายตัวของประชากรดาวฤกษ์ชนิดดารากร 1 และ 2 ในทางช้างเผือก
ความสมมูลเท็จ

ความสมมูลเท็จ
พระเยซู
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ตัวอย่างของความสมมูลเท็จ ที่ชี้ว่าอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ไม่ต่างกับทางอุดมการณ์ เพราะมีหนวดทั้งคู่
ความสมมูลเท็จ (อังกฤษ: false equivalence, false equivalency) เป็นเหตุผลวิบัติอรูปนัยที่สิ่งสองสิ่งจัดว่าสมมูลกันหรือเท่าเทียมกัน โดยใช้เหตุผลที่บกพร่องหรือเป็นเท็จ
ในสำนวนภาษาอังกฤษ การเปรียบเทียบเป็นความเท่าเทียมกันผิดๆ เช่นนี้มักจะเรียกว่า "การเปรียบเทียบแอปเปิลกับส้ม" (comparing apples and oranges)