stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลกำแพงเพชร
สถิติ

ลงแข่งขันนัดแรก
กำแพงเพชร เอฟซี 1–3 พิษณุโลก เอฟซี (29 มีนาคม พ.ศ. 2552 : ดิวิชั่น 2 ภาคเหนือ ฤดูกาล 2552)
อันดับที่ดีที่สุดในลีก
อันดับ 8 ไทยลีก 3 (ฤดูกาล 2562)
ชนะขาดลอยมากที่สุด
กำแพงเพชร เอฟซี 4–1 อุทัยธานี (ดิวิชั่น 2 ภาคเหนือ ฤดูกาล 2554)
เพชรบูรณ์ เอฟซี 0–3 กำแพงเพชร เอฟซี (ดิวิชั่น 2 ภาคเหนือ ฤดูกาล 2554)
แพ้ขาดลอยมากที่สุด
เพชรบูรณ์ เอฟซี 5–0 กำแพงเพชร เอฟซี (ดิวิชั่น 2 ภาคเหนือ ฤดูกาล 2552)
ฉะเชิงเทรา ไฮ-เทค 5–0 กำแพงเพชร เอฟซี (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 : ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2560)
แหล่งข้อมูลอื่น

www.kamphaengphetfc.com เก็บถาวร 2009-09-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ สโมสรฟุตบอลกำแพงเพชร]
สโมสรฟุตบอลกำแพงเพชร ที่เฟซบุ๊ก
KPPFC MEDIA ที่เฟซบุ๊กแฟนเพจสื่อประชาสัมพันธ์และการถ่ายทอดสด
ชุดตัวอักษรยาวี

อักษรอาหรับที่ใช้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
| อักษรยาวี  |
| --- | --- |
ชนิด:  อักษรไร้สระ 
ช่วงยุค: ประมาณ ศตวรรษที่ 9 จนถึงปัจจุบัน
ทิศทาง: ขวาไปซ้าย
ภาษาพูด:   มลายู (อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, บรูไน)  อาเจะฮ์  บันจาร์  เกอรินจี  มีนังกาเบา  เตาซุก  และภาษาอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ไซนายดั้งเดิมฟินิเชียแอราเมอิกแนบาทีอาอาหรับอักษรยาวี
ระบบพี่น้อง: อักษรเปโกน
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
ตัวอย่างอักษรยาวี
ชุดตัวอักษรยาวี (อักษรยาวี: جاوي; มลายูปัตตานี: ยาวี; อาเจะฮ์: Jawoë; เสียงอ่านภาษามลายู: [d͡ʒä.wi]) เป็นชุดของอักษรอาหรับดัดแปลงสำหรับเขียนภาษามลายู ภาษาอาเจะฮ์ ภาษาบันจาร์ ภาษามีนังกาเบา ภาษาเตาซูก และภาษาอื่น ๆ ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ นักปราชญ์คนหนึ่งของปัตตานี ชื่อ ชัยค์ อะห์มัด อัลฟะฏอนี (Syeikh Ahmad al-Fathani) ได้วางกฎเกณฑ์การใช้อักษรยาวีเพื่อใช้เป็นมาตรฐานในการเขียนภาษามลายูในท้องถิ่นนี้ อักษรยาวีมีฐานจากอักษรอาหรับ โดยแบ่งเป็นอักษรอาหรับดั้งเดิม 31 ตัว และอักษรเพิ่มเติมที่ปรับให้ตรงกับหน่วยเสียงภาษามลายู แต่ไม่พบในภาษาอาหรับคลาสสิก ได้แก่ (چ /t͡ʃ/, ڠ /ŋ/, ڤ /p/, ݢ /g/, ۏ /v/ และ ڽ /ɲ/)
อักษรยาวีถูกพัฒนาตอนที่อิสลามเริ่มเข้ามาในโลกมลายู โดยแทนที่ตระกูลอักษรพราหมีที่ใช้ในสมัยฮินดู-พุทธ หลักฐานอักษรยาวีที่เก่าแก่ที่สุดพบในศิลาจารึกตรังกานูในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ซึ่งบันทึกในภาษามลายูคลาสสิกที่มีการผสมระหว่างภาษามลายู, สันสกฤต และอาหรับ มีทฤษฎีต้นกำเนดอักษรยาวีสองแบบ โดยทฤษฎียอดนิยมกล่าวแนะว่าระบบนี้ถูกพัฒนาและสืบทอดโดยตรงจากอักษรอาหรับ ในขณะที่นักวิชาการอย่าง R.O Windstedt กล่าวแนะว่ามันพัฒนาผ่านอิทธิพลของอักษรเปอร์เซีย-อาหรับ
ปัจจุบันชาวมุสลิมในประเทศไทยที่พูดภาษามลายู นิยมใช้อักษรยาวีบันทึกเรื่องราวในศาสนา และการสื่อสารต่าง ๆ ส่วนนักเรียนในโรงเรียนปอเนาะ หรือโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จะเริ่มเรียนอักษรยาวีสำหรับอ่านเขียนภาษาอาหรับ (ภาษาในคัมภีร์อัลกุรอาน) ตั้งแต่ยังเยาว์ อักษรยาวียังคงใช้กันในสังคมมลายูในอินโดนีเซียและไทย
คำว่า ยาวี นั้นมาจากคำว่า jawa หมายถึง ชวา นั่นเอง ทั้งนี้ก็เพราะชาวชวาได้อพยพมาตั้งถิ่นฐานในมะละกาและปัตตานี ได้นำอักษรอาหรับดัดแปลงมาเผยแพร่ และในที่สุดได้รับมาใช้ในชุมชนที่พูดภาษามลายูปัตตานีมาช้านาน
เป็นที่น่าสังเกตว่า ยังมีความสับสนในการเรียกชื่ออักษรยาวี และภาษามลายูว่า "ภาษายาวี" แม้กระทั่งในหมู่ผู้พูดภาษามลายู ทว่าความจริงแล้วไม่มีภาษายาวี มีแต่อักษรยาวีกับภาษามลายู
ศัพทมูลวิทยา

รายงานจากกามุซเดวัน "ยาวี" (Jawi, جاوي) เป็นคำพ้องกันกับคำว่า 'มลายู' ทำให้คำนี้ใช้แทน 'มลายู' ได้ในบางคำ เช่น บาฮาซาจาวี (Bahasa Jawi) หรือ บาฮาซายาวี (Bahasa Yawi; ภาษามลายูปัตตานี สำเนียงมลายูในภาคใต้ของประเทศไทย), มาซุกยาวี (Masuk Jawi; แปลว่า "เพื่อกลายเป็นมลายู" สื่อถึงการขริบหนังหุ้มปลายช่วงการก้าวผ่านวัย) และ ยาวีเปอกัน (Jawi pekan) หรือ ยาวีเปอรานากัน (Jawi Peranakan; แปลว่า 'เมืองมลายู' หรือ 'เกิดเป็นมลายู' สื่อถึงมุสลิมที่พูดภาษามลายู มีต้นกำเนิดผสมระหว่างมลายูกับอินเดีย) คำว่า ตูลีซันยาวี (Tulisan Jawi) มีความหมายว่า "อักษรยาวี" เป็นอีกรูปแบบหนึ่งของความหมาย 'อักษรมลายู'
ตัวอักษร

| ตัวอักษร | ชื่อ | ท้าย | กลาง | ต้น | เดี่ยว | เสียง | เทียบอักษรรูมี | ยูนิโคด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ا‎ | alif | ـا‎ |  |  | ا‎ | /a/ หรือ /ə/ | a, e- (ĕ) | U+0627 |
| ب‎ | ba | ـب‎ | ـبـ‎ | بـ‎ | ب‎ | /b/ | b | U+0628 |
| ت‎ | ta | ـت‎ | ـتـ‎ | تـ‎ | ت‎ | /t/ | t | U+062A |
| ة‎ | ta marbutah | ـة‎ |  |  | ة‎ | /t/ หรือ /h/ | -t, -h | U+0629 |
| ث‎ | sa (tha) | ـث‎ | ـثـ‎ | ثـ‎ | ث‎ | /s/ หรือ /θ/ | s | U+062B |
| ج‎ | jim | ـج‎ | ـجـ‎ | جـ‎ | ج‎ | /d͡ʒ/ | j | U+062C |
| چ‎ | ca | ـچ‎ | ـچـ‎ | چـ‎ | چ‎ | /t͡ʃ/ | c | U+0686 |
| ح‎ | ha | ـح‎ | ـحـ‎ | حـ‎ | ح‎ | /h/ หรือ /ħ/ | h | U+062D |
| خ‎ | kha (khO) | ـخ‎ | ـخـ‎ | خـ‎ | خ‎ | /x/ | kh | U+062E |
| د‎ | dal | ـد‎ |  |  | د‎ | /d/ | d | U+062F |
| ذ‎ | zal | ـذ‎ |  |  | ذ‎ | /z/ หรือ /ð/ | z | U+0630 |
| ر‎ | ra (rO) | ـر‎ |  |  | ر‎ | /r/ | r | U+0631 |
| ز‎ | zai | ـز‎ |  |  | ز‎ | /z/ | z | U+0632 |
| س‎ | sin | ـس‎ | ـسـ‎ | سـ‎ | س‎ | /s/ | s | U+0633 |
| ش‎ | syin | ـش‎ | ـشـ‎ | شـ‎ | ش‎ | /ʃ/ | sy, sh | U+0634 |
| ص‎ | sad (sOd) | ـص‎ | ـصـ‎ | صـ‎ | ص‎ | /s/ | s | U+0635 |
| ض‎ | dad (dOd) | ـض‎ | ـضـ‎ | ضـ‎ | ض‎ | /d/ | d | U+0636 |
| ط‎ | ta (tO) | ـط‎ | ـطـ‎ | طـ‎ | ط‎ | /t/ | t | U+0637 |
| ظ‎ | za (zO) | ـظ‎ | ـظـ‎ | ظـ‎ | ظ‎ | /z/ | z | U+0638 |
| ع‎ | ain | ـع‎ | ـعـ‎ | عـ‎ | ع‎ | /ʔ/ | a, i, u, -k | U+0639 |
| غ‎ | ghain | ـغ‎ | ـغـ‎ | غـ‎ | غ‎ | /ɣ/ | gh | U+063A |
| ڠ‎ | nga | ـڠ‎ | ـڠـ‎ | ڠـ‎ | ڠ‎ | /ŋ/ | ng | U+06A0 |
| ف‎ | fa | ـف‎ | ـفـ‎ | فـ‎ | ف‎ | /f/ | f | U+0641 |
| ڤ‎ | pa | ـڤ‎ | ـڤـ‎ | ڤـ‎ | ڤ‎ | /p/ | p | U+06A4 |
| ق‎ | qaf | ـق‎ | ـقـ‎ | قـ‎ | ق‎ | /q/ หรือ /k/ | q, k | U+0642 |
| ک‎ | kaf | ـک‎ | ـکـ‎ | کـ‎ | ک‎ | /k/ | k | U+06A9 |
| ݢ‎ | ga | ـݢ‎ | ـݢـ‎ | ݢـ‎ | ݢ‎ | /ɡ/ | g | U+0762 |
| ل‎ | lam | ـل‎ | ـلـ‎ | لـ‎ | ل‎ | /l/ | l | U+0644 |
| م‎ | mim | ـم‎ | ـمـ‎ | مـ‎ | م‎ | /m/ | m | U+0645 |
| ن‎ | nun | ـن‎ | ـنـ‎ | نـ‎ | ن‎ | /n/ | n | U+0646 |
| و‎ | wau | ـو‎ |  |  | و‎ | /w/ และ /u, o, ɔ/ | w, u, o | U+0648 |
| ۏ‎ | va | ـۏ‎ |  |  | ۏ‎ | /v/ | v | U+06CF |
| ه‎ | ha | ـه‎ | ـهـ‎ | هـ‎ | ه‎ | /h/ | h | U+0647 |
| ء‎ | hamzah | ء‎ |  |  | ء‎ | /ʔ/ | ไม่มี | U+0621 |
| ي‎ | ya | ـي‎ | ـيـ‎ | يـ‎ | ي‎ | /j/ และ /i, e, ɛ/ | y, i, e (é) | U+064A |
| ى‎ | ye | ـى‎ |  |  | ى‎ | /ə, a/ | -e (ĕ), a | U+0649 |
| ڽ‎ | nya | ـڽ‎ | ـڽـ‎ | ڽـ‎ | ڽ‎ | /ɲ/ | ny | U+06BD |
อักษรที่ไม่มีรูปต้นและรูปกลางจะใช้รูปเดี่ยว เพราะเชื่อมกับอักษรอื่นไม่ได้ (ا‎, د‎, ذ‎, ر‎, ز‎, و‎, ۏ‎)
อักษร hamzah แสดงเฉพาะรูปเดี่ยวในภาษามลายู
"nya"เป็นเสียงที่ไม่มีในภาษาไทยภาคกลางและภาคใต้ พบเฉพาะในภาษาไทยสำเนียงภาคเหนือกับภาคอีสานเท่านั้น
ตัวอย่าง

อักษรยาวีเขียนจากทางขวาไปซ้ายเหมือนอักษรอาหรับ ข้างล่างนี้คือตัวอย่างอักษรยาวีจากบทแรกและบทที่สองของ ฆอซัลอุนตุกราบีอะฮ์ (Ghazal untuk Rabiah, غزال اونتوق ربيعة; แปลว่า เฆาะซัลแก่เราะบีอะฮ์)
| อักษรยาวี | อักษรูมี | แปลไทย |
| --- | --- | --- |
|  کيلاون اينتن برکليڤ-کليڤ دلاڠيت تيڠݢي⹁  دان چهاي مناري-ناري دلاڠيت بيرو⹁  تيدقله داڤت مننڠکن ڤراساءنکو⹁  يڠ ريندوکن کحاضيرن کاسيه.    ݢمرسيق ايراما مردو بولوه ڤريندو⹁  دان ڽاڽين ڤاري٢ دري کايڠن⹁  تيدقله داڤت تنترمکن سانوباري⹁  يڠ مندمباکن کڤستين کاسيهمو.‎ |  Kilauan intan berkelip-kelip di langit tinggi,  Dan cahaya menari-nari di langit biru,  Tidaklah dapat menenangkan perasaanku,  Yang rindukan kehadiran kasih.    Gemersik irama merdu buluh perindu,  Dan nyanyian pari-pari dari kayangan,  Tidaklah dapat tenteramkan sanubari,  Yang mendambakan kepastian kasihmu. |  เพชรพลอยระยิบระยับบนท้องฟ้าอันสูงส่ง,  และแสงระยิบระยับบนท้องฟ้าสีคราม,  นั่นไม่สามารถปลอบประโลมใจข้า,  ที่สนใจเพื่ออยู่กับผู้เป็นที่รัก.     ท่วงทำนองอันไพเราะของขลุ่ยกก,  และเสียงร้องของนางไม้จากสวรรค์,  ไม่สามารถทำให้จิตใจสงบ,  ซึ่งโหยหาความแน่นอนในความรักของเจ้า. |
อ่านเพิ่ม

Hudson, Herbert Henry The Malay orthography (1892) Singapore, Kelly & Walsh.
H.S. Paterson (& C.O. Blagden), 'An early Malay Inscription from 14th-century Terengganu', Journ. Mal. Br.R.A.S., II, 1924, pp. 258–263.
R.O. Winstedt, A History of Malaya, revised ed. 1962, p. 40.
J.G. de Casparis, Indonesian Paleography, 1975, p. 70–71.
อำเภอเขวาสินรินทร์

| อำเภอเขวาสินรินทร์ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Khwao Sinrin
คำขวัญ: เขวาสินรินทร์ ดินแดนหัตถกรรม เลิศล้ำภูมิปัญญา ตระการตาผ้าไหม ระบือไกลประคำสวย ร่ำรวยประเพณี มีปราสาทโบราณ สืบสานเพลงกันตรึม
แผนที่จังหวัดสุรินทร์ เน้นอำเภอเขวาสินรินทร์
พิกัด: 15°0′8″N 103°35′47″E﻿ / ﻿15.00222°N 103.59639°E﻿ / 15.00222; 103.59639
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุรินทร์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 191.135 ตร.กม. (73.798 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 33,947 คน
 • ความหนาแน่น: 177.40 คน/ตร.กม. (459.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 32000
รหัสภูมิศาสตร์: 3216
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเขวาสินรินทร์ เลขที่ 229 หมู่ที่ 1 ตำบลเขวาสินรินทร์ อำเภอเขวาสินรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เขวาสินรินทร์ [เขฺวา-สิน-ริน] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเขวาสินรินทร์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอจอมพระ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศีขรภูมิ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองสุรินทร์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองสุรินทร์
ประวัติ

ท้องที่อำเภอเขวาสินรินทร์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลบึง ตำบลตากูก อำเภอท่าตูม และตำบลเขวาสินรินทร์ อำเภอเมืองสุรินทร์ ในปี พ.ศ. 2482 ทางราชการได้โอนพื้นที่ตำบลบึง (ยกเว้นพื้นที่หมู่ที่ 16) ตำบลตากูก ของอำเภอท่าตูม มาขึ้นกับอำเภอเมืองสุรินทร์ เนื่องจากประชาชนได้แจ้งแก่ทางราชการว่าพื้นที่ตำบลบึง และตำบลตากูก ไปติดต่อราชการกับอำเภอเมืองสุรินทร์ สะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอท่าตูม ยกเว้นพื้นที่หมู่ 16 (ในขณะนั้น) ของตำบลบึง ที่ยังสะดวกในการติดต่อราชการกับอำเภอท่าตูม
ปี พ.ศ. 2530 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯ เยือนชุมชนเขวาสินรินทร์เพื่อทอดพระเนตรผ้าไหม ถือเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญที่ทำให้ผ้าไหมของชุมชนเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย มีนักท่องเที่ยวไทยและต่างชาติเข้ามาท่องเที่ยวเพื่อดูวิธีการและซื้อผ้าไหม ต่อมาชุมชนได้เข้าร่วมโครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) ทำให้คนในชุมชนมีรายได้จากการขายผ้าทอมากขึ้น เนื่องจากสภาพพื้นที่ห่างไกลคมนาคม เจ้าหน้าที่ของรัฐออกตรวจตราและเยี่ยมเยียนราษฎรไม่ทั่วถึง จึงมีโครงการที่จัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้นในพื้นที่ จึงตั้งตำบลเพิ่มเพื่อให้เข้าเงื่อนไข โดยแยกพื้นที่หมู่ 4 บ้านแร่ รวมกับอีก 7 หมู่บ้านในเขตตำบลเขวาสินรินทร์ ตั้งเป็น ตำบลบ้านแร่ ในปีพ.ศ. 2532 และแยก 13 หมู่บ้านในเขตตำบลตากูก ตั้งเป็น ตำบลปราสาททองในปี พ.ศ. 2533
ปี พ.ศ. 2539 ทางราชการได้เห็นว่าพื้นที่ทั้ง 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลบึง ตำบลตากูก ตำบลเขวาสินรินทร์ ตำบลบ้านแร่ และตำบลปราสาททอง ของอำเภอเมืองสุรินทร์ มี 52 หมู่บ้านและมีประชากรถึง 35,480 คน สามารถแบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็นกิ่งอำเภอได้ จึงตั้งเป็น กิ่งอำเภอเขวาสินรินทร์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน
โดยมีชื่อกิ่งอำเภอมาจากท่านขุนสินรินทร์บำรุง หรือ ดิน สุทธิกลับ ผู้ซึ่งมีชื่อต่อท้ายชื่ออำเภอเขวาสินรินทร์ ที่เป็นการรวมชื่อระหว่าง "เขวา" ที่เป็นชื่อต้นไม้ และ "สินรินทร์" ที่เป็นชื่อของขุนสินรินทร์บำรุง ต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเขวาสินรินทร์ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน เป็นอำเภอลำดับที่ 16 ของจังหวัดสุรินทร์ พร้อมกับอีก 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอศรีณรงค์ อำเภอพนมดงรัก และอำเภอโนนนารายณ์
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเขวาสินรินทร์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 55 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  | เขวาสินรินทร์ |  |  |  | (Khwao Sin Narin) |  |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 2. |  | บึง |  |  |  | (Bueng) |  |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 3. |  | ตากูก |  |  |  | (Ta Kuk) |  |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 4. |  | ปราสาททอง |  |  |  | (Prasat Thong) |  |  |  | 13 หมู่บ้าน |  |
| 5. |  | บ้านแร่ |  |  |  | (Ban Rae) |  |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเขวาสินรินทร์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลเขวาสินรินทร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขวาสินรินทร์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบึง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบึงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตากูก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตากูกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลปราสาททอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปราสาททองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแร่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแร่ทั้งตำบล
กระบก

| กระบก |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophyta
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับโนรา 
วงศ์:: วงศ์กระบก 
สกุล:: Irvingia  Oliv. ex A.W.Benn.
สปีชีส์:: Irvingia malayana
ชื่อทวินาม
Irvingia malayana Oliv. ex A.W.Benn.

ชื่อพ้อง
 Irvingella harmandiana Tiegh.  Irvingella malayana (Oliv. ex A.W.Benn.) Tiegh.  Irvingella oliveri (Pierre) Tiegh.  Irvingia oliveri Pierre
กระบก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Irvingia malayana) เป็นไม้ในเขตเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ภาคเหนือเรียกมะมื่น ภาคอีสานเรียกหมากบก ภาษาชองเรียกชะอัง สุโขทัยและโคราชบางพื้นที่เรียกมะลื่น ภาษาส่วยในจังหวัดสุรินทร์เรียกหลักกาย เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Irvingiaceae ไม่ผลัดใบ เปลือกสีเทาอ่อนปนน้ำตาล ใบเดี่ยว เรียงสลับ ผิวเกลี้ยง ดอกขนาดเล็ก มีขนนุ่ม ออกดอกรวมกันเป็นช่อโตที่ปลายกิ่ง สีขาวอมเขียวอ่อน ผลกลมรี ทรงกล้วยไข่ ขนาดใกล้เคียงกับมะม่วงกะล่อนขนาดเล็ก ผลอ่อนสีเขียว เมื่อแก่จะเข้มขึ้น สุกเป็นสีเหลืองอมเขียว เนื้อเละ เมล็ดแห้ง
การใช้ประโยชน์

เนื้อไม้ใช้ในการก่อสร้าง และเผาถ่าน เมล็ดนำไปอบหรือคั่ว รับประทานได้  เนื้อในเมล็ดรสมันอมหวาน ทางจังหวัดระยองนำเมล็ดกระบกมาบดละเอียด คลุกน้ำตาล ห่อด้วยใบตอง เรียกข้าวราง เมล็ดมีน้ำมันมาก ใช้ทำสบู่และเทียนไขได้ เนื้อในเมล็ด บำรุงเส้นเอ็นและไขข้อ ฆ่าพยาธิในท้อง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Irvingia malayana
“Somehow, we managed to live” เก็บถาวร 2016-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  กาซะลองคำ (เชียงราย)  ทองกวาว (เชียงใหม่)  กำลังเสือโคร่ง (น่าน)  สารภี (พะเยา)  ยมหิน (แพร่)  จั่น (แม่ฮ่องสอน)  กระเชา (ลำปาง)  ก้ามปู (ลำพูน)  สัก (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  มะหาด (กาฬสินธุ์)  กัลปพฤกษ์ (ขอนแก่น)  ขี้เหล็ก (ชัยภูมิ)  กันเกรา (นครพนม)  สาธร (นครราชสีมา)  กาฬพฤกษ์ (บุรีรัมย์)  พฤกษ์ (มหาสารคาม)  ตานเหลือง (มุกดาหาร)  กระบาก (ยโสธร)  กระบก (ร้อยเอ็ด)  สนสามใบ (เลย)  ลำดวน (ศรีสะเกษ)  อินทนิล (สกลนคร)  มะค่าแต้ (สุรินทร์)  ชิงชัน (หนองคาย)  พะยูง (หนองบัวลำภู)  ตะเคียนหิน (อำนาจเจริญ)  รัง (อุดรธานี)  ยางนา (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  ไทรย้อยใบแหลม (กรุงเทพมหานคร)  สีเสียดแก่น (กำแพงเพชร)  มะตูม (ชัยนาท)  สุพรรณิการ์ (นครนายก)  จันทน์ชะมดชนิด Mansonia gagei (นครปฐม)  เสลา (นครสวรรค์)  นนทรี (นนทบุรี)  ทองหลางลาย (ปทุมธานี)  หมัน (พระนครศรีอยุธยา)  บุนนาค (พิจิตร)  ปีบ (พิษณุโลก)  มะขาม (เพชรบูรณ์)  พิกุล (ลพบุรี)  โพทะเล (สมุทรปราการ)  จิกเล (สมุทรสงคราม)  พญาสัตบรรณ (สมุทรสาคร)  ตะแบกนา (สระบุรี)  มะกล่ำตาช้าง (สิงห์บุรี)  มะค่า (สุโขทัย)  มะเกลือ (สุพรรณบุรี)  มะพลับ (อ่างทอง)  สะเดา (อุทัยธานี) 
ภาคตะวันออก:  จัน (จันทบุรี)  อะราง (ฉะเชิงเทรา)  ประดู่ (ชลบุรี)  หูกวาง (ตราด)  โพ (ปราจีนบุรี)  กระทิง (ระยอง)  มะขามป้อม (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  ขานาง (กาญจนบุรี)  แดง (ตาก)  เกด (ประจวบคีรีขันธ์)  หว้า (เพชรบุรี)  โมกมัน (ราชบุรี) 
ภาคใต้:  ทุ้งฟ้า (กระบี่)  มะเดื่ออุทุมพร (ชุมพร)  ศรีตรังชนิด Jacaranda obtusifolia (ตรัง)  แซะ (นครศรีธรรมราช)  ตะเคียนชันตาแมว (นราธิวาส)  ตะเคียน (ปัตตานี)  เทพทาโร (พังงา)  พะยอม (พัทลุง)  ประดู่บ้าน (ภูเก็ต)  อโศกเหลือง (ยะลา)  อบเชย (ระนอง)  สะเดาเทียม (สงขลา)  กระซิก (สตูล)  เคี่ยม (สุราษฎร์ธานี) 
ต้นไม้ประจำจังหวัดนครปฐมคือจัน  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดบุรีรัมย์คือแปะ  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดยโสธรคือยางนา  · ต้นไม้ประจำจังหวัดสุโขทัยคือตาล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดสุรินทร์คือกันเกรา  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระนองคืออินทนิล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระยองคือประดู่  ·  จังหวัดบึงกาฬไม่มีพันธุ์ไม้มงคลพระราชทาน ต้นไม้ประจำจังหวัดคือสิรินธรวัลลี
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q2366477  Wikispecies: Irvingia malayana  EoL: 628080  GBIF: 5380959  GRIN: 20450  iNaturalist: 426936  IPNI: 813775-1  IRMNG: 10582731  IUCN: 33227  NCBI: 85215  Plant List: kew-2866799  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:813775-1  Tropicos: 29400191  WCSP: 385593 
ผล
ทศ จิราธิวัฒน์

| ทศ จิราธิวัฒน์ |
| --- | --- |
เกิด: 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 (60 ปี)
สัญชาติ: ไทย
การศึกษา: โรงเรียนอัสสัมชัญ Palmor High School  มหาวิทยาลัยเวสเลียน  มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
อาชีพ: นักธุรกิจ
มีชื่อเสียงจาก: ประธานกรรมการบริหารและประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่มเซ็นทรัล
คู่สมรส: ศุกตา จิราธิวัฒน์
บุตร: อาคาร จิราธิวัฒน์  ฤทธิ์ จิราธิวัฒน์
ทศ จิราธิวัฒน์ เป็นนักธุรกิจชาวไทย ทายาทรุ่นที่ 3 ของตระกูลจิราธิวัฒน์ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริหารและประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่มเซ็นทรัล
ประวัติ

ทศเกิดเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 เป็นบุตรคนที่ 10 ของสัมฤทธิ์ จิราธิวัฒน์ และวนิดา จิราธิวัฒน์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนอัสสัมชัญ และระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่ Palmor High School ระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวสเลียน และระดับปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ ศุกตา จิราธิวัฒน์ อดีตอาจารย์วิชาบัญชี โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มีบุตรชาย 2 คน ชื่อ อาคาร จิราธิวัฒน์ และฤทธิ์ จิราธิวัฒน์
การทำงาน

ไม่ทราบปี — หัวหน้าแผนกเครื่องใช้ไฟฟ้า และเครื่องแต่งกายสตรี ห้างเมซี่
พ.ศ. 2531 — ผู้จัดการซิตี้แบงก์ กรุงเทพฯ
พ.ศ. 2532 — ผู้อำนวยการโครงการ บริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน)
พ.ศ. 2536 — ผู้ก่อตั้งบิ๊กซีซูเปอร์เซ็นเตอร์
พ.ศ. 2539 — รองกรรมการผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการ (Chief Operational Officer) บริษัท เซ็นทรัล รีเทล คอร์ปอเรชั่น จำกัด
29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 — ประธานกรรมการบริหารและประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่มเซ็นทรัล
รางวัล

พ.ศ. 2550 — รางวัลนักทรัพยากรมนุษย์ดีเด่นแห่งประเทศไทย (Thailand Top 100 HR Award) จากสถาบันทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อมตะ หลูไพบูลย์

| อมตะ หลูไพบูลย์ |
| --- | --- |
เกิด:  ไทย
สัญชาติ: ไทย
ศิษย์เก่า: โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยวอชิงตัน มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด

ผลงานสำคัญ: ซิกซ์เซนส์ไฮด์อะเวย์สมุย สถานพักตากอากาศซีโวลา โรงแรม Little Shelter Chiangmai
 
อมตะ หลูไพบูลย์ เป็นสถาปนิกชาวไทย ได้รับรางวัลจากการประกวดสถาปัตยกรรมโดยสมาคมสถาปนิกสยามฯ 3 ปีซ้อน งานออกแบบสถาปัตยกรรมมีลักษณะเป็นสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่คำนึงถึงลักษณะทางภูมิศาสตร์และสภาพภูมิอากาศ
ประวัติ > ครอบครัวและการศึกษา

อมตะ หลูไพบูลย์ เป็นลูกชายคนที่ 2 ในจำนวน 4 คนของชาญศักดิ์ และพรศรี หลูไพบูลย์ จบระดับชั้นประถมจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ระดับมัธยมจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สอบเข้าเรียนในคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ตั้งแต่เรียนจบมัธยมปีที่ 5 ทว่าเพียง 1 ปีแรก ได้สอบใหม่เข้าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบโดยได้รับเกียรตินิยมอันดับ 1 เหรียญทอง จากนั้นอมตะเลือกไปเรียนต่อระดับปริญญาโทด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยวอชิงตัน สหรัฐ และเรียนต่อปริญญาโทในสาขาการพัฒนาเมืองในประเทศกำลังพัฒนา ในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ประวัติ > การงาน

อมตะกลับมาทำงานเป็นสถาปนิกอาชีพ  โดยผลงานการออกแบบชิ้นใหญ่ชิ้นแรกขณะอายุ 31 ปี  คือ ศิลาเอวาซอนไฮด์อะเวย์ (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น ซิกซ์เซนส์ไฮด์อะเวย์สมุย) เป็นโรงแรมพักตากอากาศระดับ 6 ดาว บนเกาะสมุย ซึ่งการออกแบบนี้ได้รับรางวัลสถาปัตยกรรมดีเด่นปี 2549 สมาคมสถาปนิกสยามฯ ผลงานถัดมาการออกแบบสถานพักตากอากาศซีโวลา บนเกาะพีพีดอน
พ.ศ. 2547 อมตะเปิดบริษัทของตนเองชื่อ Department of Architecture มีผลงานออกแบบเช่นโรงแรม Little Shelter Chiangmai พ.ศ. 2560 อมตะได้รับรางวัลศิลปาธร สาขาสถาปัตยกรรม
จังหวัดภูเก็ตในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 1 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 1

เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดภูเก็ตทั้งจังหวัด
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดภูเก็ต> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดภูเก็ต> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดภูเก็ต> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดภูเก็ต> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดภูเก็ต> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดภูเก็ต> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ชาติไทย  | เรวุฒิ จินดาพล (6)* | 27,433 |  |  |
|  | ประชาชน (พ.ศ. 2531)   | อัญชลี วานิช (2) | 16,662 |  |  |
|  | พลังธรรม  | ชูแรง เวชประสิทธิ์ (5) | 6,998 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | เสริมศักดิ์ ปิยธรรม (3) | 3,429 |  |  |
|  | ราษฎร (พ.ศ. 2529)   | บันลือ ตันติวิท (7) | 3,239 |  |  |
|  | มวลชน   | อุสมาน บินอับดุลล่าห์ (9) | 1,469 |  |  |
|  | ก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)   | เจริญ ทวีวงศ์สุนทร (4) | 305 |  |  |
|  | ประชากรไทย  | สิบตำรวจโท บุญฤทธิ์ ขวัญชุม (1) | 120 |  |  |
|  | พลังสังคมประชาธิปไตย   | เซี่ยง จิระพันธุ์ (8) | 65 |  |  |
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี |  |  | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน |  |  | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย |  |  | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง |  |  | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง |  |  | — |
: ชาติไทย  ได้ที่นั่งจาก พลังสังคมประชาธิปไตย
ดูเพิ่ม

จังหวัดภูเก็ตในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
จังหวัดภูเก็ตในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
จังหวัดหนองคายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง