stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การก่อตัวของดาวฤกษ์
แหล่งกำเนิดดาวฤกษ์ > เมฆระหว่างดาว

ในดาราจักรชนิดก้นหอยเหมือนอย่างทางช้างเผือกนี้มีดาวฤกษ์ ซากดาวฤกษ์ สสารระหว่างดาว และฝุ่นมากมาย แก๊สส่วนที่เหลืออยู่โดยมากเป็นฮีเลียม ซึ่งในบรรดาสสารนี้มีองค์ประกอบเคมีล้วนไปด้วยธาตุหนัก ซึ่งถูกสร้างขึ้นจากดวงดาวหลังจากที่มันผ่านพ้นจุดจบในแถบลำดับหลัก ส่วนที่มีความหนาแน่นสูงกว่าส่วนอื่นๆ ในสสารระหว่างดาว จะรวมตัวกันเป็นกลุ่มเมฆ หรือ เนบิวลา อันเป็นบริเวณที่ดาวฤกษ์ก่อตัวขึ้น ส่วนดาราจักรชนิดรีจะสูญเสียส่วนประกอบที่เย็นภายในสสารระหว่างดาวไปเป็นเวลานานนับพันล้านปีแล้ว ทำให้ดาราจักรเหล่านั้นไม่อาจมีกลุ่มเมฆเนบิวลาได้นอกจากจะไปรวมตัวเข้ากับดาราจักรอื่น
ภายในเนบิวลาที่หนาแน่นมากๆ นี้เองเป็นที่ซึ่งดาวฤกษ์ถือกำเนิดขึ้น ไฮโดรเจนจำนวนมากอยู่ในรูปแบบโมเลกุล (H2) ดังนั้นเมฆเนบิวลาเหล่านี้จึงถูกเรียกว่า เมฆโมเลกุล เมฆที่ใหญ่มากๆ เรียกว่า เมฆโมเลกุลยักษ์ ซึ่งมีความหนาแน่นประมาณ 100 อนุภาคต่อลูกบาศก์เซนติเมตร เส้นผ่านศูนย์กลางราว 100 ปีแสง มวลขนาด 6 ล้านเท่าของมวลดวงอาทิตย์ มวลประมารครึ่งหนึ่งของมวลในดาราจักรทั้งหมดพบอยู่ในเมฆโมเลกุลเหล่านี้ ในทางช้างเผือกมีเมฆโมเลกุลอยู่ประมาณ 6,000 กลุ่ม มวลรวมมากกว่า 100,000 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ เนบิวลาที่อยู่ใกล้ดวงอาทิตย์ของเราที่สุดซึ่งมีดาวฤกษ์ขนาดใหญ่กำลังก่อตัวอยู่ คือเนบิวลานายพราน
แหล่งกำเนิดดาวฤกษ์ > การยุบตัวของเมฆ

เมฆแก๊สระหว่างดาวจะดำรงสภาวะสมดุลอุทกสถิตเอาไว้ได้ตราบที่พลังงานจลน์ของแรงดันแก๊สภายในยังสมดุลกับพลังงานศักย์ของแรงโน้มถ่วงภายใน ถ้าเมฆมีมวลมากพอจนกระทั่งแรงดันแก๊สไม่สามารถจะรองรับเอาไว้ได้อีก กลุ่มเมฆก็จะยุบตัวลงเนื่องจากแรงโน้มถ่วง มวลสูงสุดที่กลุ่มเมฆจะยุบตัวลงนี้เรียกว่า มวลของฌ็อง (Jeans mass) ซึ่งมีค่าขึ้นอยู่กับอุณหภูมิและความหนาแน่นของเมฆ โดยทั่วไปมีค่าหลายพันถึงหลายแสนเท่าของมวลดวงอาทิตย์ ค่านี้สอดคล้องกับค่าเฉลี่ยมวลของกระจุกดาวเปิด ซึ่งเป็นผลลัพธ์สุดท้ายจากกลุ่มเมฆที่ยุบตัวนี้
ผีดิบอาละวาด

เรื่องสั้นโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ที่มีเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นตัวละครสำคัญ
| --- | --- |
คุณนายเฟอร์กุสันที่ถูกกล่าวหาว่าเป็น "ผีดิบ" ภาพวาดโดยดับเบิลยู. ที. เบนดาในนิตยสารเฮิตส์อินเตอร์เนชันแนลปี ค.ศ. 1924
ผู้ประพันธ์: อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Adventure of the Sussex Vampire
ผู้แปล: อ. สายสุวรรณ
ประเทศ: สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดบันทึกคดี
ประเภท: เรื่องสั้นนวนิยายนักสืบ
วันที่พิมพ์: มกราคม ค.ศ. 1924
เรื่องก่อนหน้า: คนลิง 
เรื่องถัดไป: พินัยกรรมประหลาด 
ข้อความ: ผีดิบอาละวาด ที่ วิกิซอร์ซ
"ผีดิบอาละวาด" (อังกฤษ: The Adventure of the Sussex Vampire) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนมกราคม ค.ศ. 1924 และตีพิมพ์ในนิตยสารเฮิตส์อินเตอร์เนชันแนลในสหรัฐอเมริกาในเดือนเดียวกัน เป็นเรื่องสั้นที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดี ในปี ค.ศ. 1927
เนื้อเรื่อง

โฮมส์ได้รับจดหมายประหลาดที่อ้างถึงเรื่องผีดิบ (แวมไพร์) ในเช้าวันถัดมา มิสเตอร์เฟอร์กุสัน (Mr. Robert Ferguson) มายังบ้านเลขที่ 221 บี ถนนเบเกอร์เพื่อพบกับโฮมส์ เขาเชื่อว่าภรรยาคนที่สองชาวเปรูของตนดูดเลือดของบุตรชายคนเล็กที่เป็นทารกของเขา มิสเตอร์เฟอร์กุสันมีบุตรชายคนโตอายุ 15 ปีชื่อแจ็ก (Jack) ซึ่งประสบอุบัติเหตุร้ายแรงตั้งแต่ยังเด็ก แม้ว่าเขายังสามารถเดินได้แต่ก็ใช้ขาได้ไม่เต็มที่ แจ็กเคยถูกแม่เลี้ยง (ภรรยาคนที่สองของมิสเตอร์เฟอร์กุสัน) ตีสองครั้งอย่างไม่ทราบสาเหตุ ตั้งแต่ภรรยาคนที่สองของมิสเตอร์เฟอร์กุสันถูกพบว่ากำลังดูดเลือดของบุตรชายคนเล็ก เธอก็ขังตัวเองอยู่ในห้องและไม่ยอมออกมา อนุญาตให้เฉพาะโดโรเรส (Dolores) หญิงรับใช้คนสนิทให้เข้าไปได้และคอยนำอาหารไปให้
ประวัติการตีพิมพ์

"ผีดิบอาละวาด" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1924 และตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารเฮิตส์อินเตอร์เนชันแนล (ในชื่อเรื่องภาษาอังกฤษว่า "The Sussex Vampire") ในเดือนเดียวกัน ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 4 ภาพวาดโดยโฮเวิร์ด เค. เอคล็อก ในนิตยสารเฮิตส์อินเตอร์เนชันแนลมีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 4 ภาพวาดโดยดับเบิลยู. ที. เบนดา เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดี ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1927
อ้างอิงและบรรณานุกรม

↑  "Hearst's International. v.45 1924 Jan-Jun". HathiTrust Digital Library. p. 30. สืบค้นเมื่อ 14 November 2020.
↑  Smith (2014), p. 186.
1 2  Cawthorne (2011), p. 157.
↑  Cawthorne (2011), p. 151.
Cawthorne, Nigel (2011). A Brief History of Sherlock Holmes. Running Press. ISBN 978-0762444083.
Dickerson, Ian (2019). Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio. BearManor Media. ISBN 978-1629335087.
Smith, Daniel (2014) [2009]. The Sherlock Holmes Companion: An Elementary Guide (Updated ed.). Aurum Press. ISBN 978-1-78131-404-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อความเต็มของ ผีดิบอาละวาด ที่วิกิซอร์ซ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ผีดิบอาละวาด
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดีรวมถึงเรื่อง ผีดิบอาละวาด ที่ Standard Ebooks
| ด ค กเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดี โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- |
 "เพชรมงกุฎ"  "สะพานมรณะ"  "คนลิง"  "ผีดิบอาละวาด"  "พินัยกรรมประหลาด"  "พรานพิศวาส"  "ความจริงในนิยาย"  "ทหารขี้ทูด"  "ขนคอสิงห์"  "หึงสาอาฆาต"  "หญิงคลุมหน้า"  "สุสานร้าง" 
 แรงพยาบาท  จัตวาลักษณ์   การผจญภัย  จดหมายเหตุ  หมาผลาญตระกูล  คืนชีพ  หุบเขาแห่งภัย  ลาโรง  บันทึกคดี 
โฆษณาจากนิตยสารเดอะเรดิโอไทม์ฉบับวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1923 เกี่ยวกับนิตยสารสแตรนด์ฉบับเดือนมกราคม ค.ศ. 1924 ซึ่งนำไปสู่ประกาศของ "เรื่องใหม่ของเชอร์ล็อก โฮมส์โดย เอ. โคนัน ดอยล์" ซึ่งยังไม่ได้ระบุชื่อเรื่อง
ภาพวาดจากนิตยสารสแตรนด์ในปี ค.ศ. 1924 โดยโฮเวิร์ด เอคล็อก
ศาสนาคริสต์

ศาสนาคริสต์ (อังกฤษ: Christianity) ราชบัณฑิตยสถานเรียกว่า คริสต์ศาสนา เป็นศาสนาประเภทเอกเทวนิยมแบบอับราฮัม ที่มีพื้นฐานมาจากชีวิตและการสอนของพระเยซูตามที่ปรากฏในพระวรสารในสารบบ (canonical gospel) และงานเขียนพันธสัญญาใหม่อื่น ๆ  ผู้นับถือศาสนาคริสต์เรียกว่าคริสต์ศาสนิกชนหรือคริสตชน
| ศาสนิกชนรวม |
| --- | --- |
2.4 พันล้านคน
ศาสดา
พระเยซูคริสต์
ภูมิภาคที่มีศาสนิกชนจำนวนมาก
ทั่วโลก
ศาสนา
แยกมาจากยูดาห์
คัมภีร์
ไบเบิล
ภาษา
ฮีบรู, กรีก, อาราเมค
พระเยซูเป็นพระบุตรพระเป็นเจ้า และเป็นพระเจ้าผู้มาบังเกิดเป็นมนุษย์และเป็นพระผู้ไถ่ เพื่อมนุษย์ซึ่งเป็นคนบาป  คริสตชนจึงเรียกพระเยซูว่า "พระคริสต์" หรือ "พระเมสสิยาห์" ศาสนาคริสต์ปัจจุบันแบ่งเป็นสามนิกายใหญ่ คือ โรมันคาทอลิก ออร์ทอดอกซ์ และโปรเตสแตนต์ ซึ่งยังแบ่งนิกายย่อยได้อีกหลายนิกาย เขตอัครบิดรโรมันคาทอลิกและออร์ทอดอกซ์แยกออกจากกันในช่วงศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตก (East–West Schism) ใน ค.ศ. 1054 และนิกายโปรเตสแตนต์เกิดขึ้นหลังการปฏิรูปศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งแยกตัวออกจากคริสตจักรโรมันคาทอลิก
ศาสนาคริสต์ในช่วงแรกถือเป็นนิกายหนึ่งของศาสนายูดาห์เมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 1 โดยถือกำเนิดขึ้นในชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทางตะวันออกของตะวันออกกลาง (ปัจจุบัน คือ อิสราเอลและปาเลสไตน์) ไม่นานก็เผยแพร่ไปยังซีเรีย เมโสโปเตเมีย เอเชียไมเนอร์ และอียิปต์ ศาสนาคริสต์มีขนาดและอิทธิพลเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงไม่กี่ทศวรรษ และจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 4 ได้กลายมาเป็นศาสนาประจำชาติจักรวรรดิโรมัน ระหว่างสมัยกลาง ในดินแดนยุโรปที่เหลือส่วนมากรับศาสนาคริสต์แล้ว แต่บางภูมิภาค เช่น ตะวันออกกลาง แอฟริกาเหนือ เอธิโอเปีย และบางส่วนของประเทศอินเดีย คริสตชนยังถือเป็นศาสนิกชนกลุ่มน้อย หลังยุคสำรวจ ศาสนาคริสต์ได้แผ่ขยายไปยังทวีปอเมริกา ออสตราเลเซีย แอฟริกาใต้สะฮารา และส่วนที่เหลือของโลกผ่านงานมิชชันนารีและลัทธิอาณานิคม
พระเยซูคือพระเมสสิยาห์ที่พยากรณ์ไว้ในคัมภีร์ฮีบรู ซึ่งในศาสนาคริสต์เรียกว่า "พันธสัญญาเดิม" พื้นฐานเทววิทยาศาสนาคริสต์นั้นแสดงออกมาในหลักข้อเชื่อสากล (ecumenical creed) ที่มีมาตั้งแต่ศาสนาคริสต์ยุคแรก และเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางในบรรดาคริสต์ศาสนิกชน การประกาศข่าวประเสริฐนี้มีอยู่ว่า พระเยซูทรงรับพระทรมาน สิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนและถูกฝังพระศพไว้ ก่อนจะคืนพระชนม์เพื่อให้ชีวิตนิรันดร์แก่ผู้ที่เชื่อในพระองค์และวางใจว่าพระองค์เป็นผู้ไถ่บาป พระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ ที่ซึ่งพระองค์ทรงควบคุมและปกครองรวมกับพระเจ้าพระบิดา พระเยซูจะทรงเสด็จกลับมาพิพากษามนุษย์ทุกคน ทั้งคนเป็นและคนตาย และให้ชีวิตนิรันดร์แก่ผู้ที่เชื่อและวางใจในพระองค์ พระองค์ทรงถูกมองว่าเป็นแบบอย่างของชีวิตอันดีงาม และทรงเป็นทั้งผู้เผยพระวจนะเหนือผู้เผยพระวจนะและเป็นพระเจ้าลงมารับสภาพมนุษย์
ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21 ศาสนาคริสต์มีศาสนิกชนประมาณ 2.4 พันล้านคนทั่วโลก คิดเป็นประมาณ 33% หรือหนึ่งในสี่ถึงหนึ่งในสามของประชากรโลก และเป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุดในโลก ทั้งยังเป็นศาสนาประจำชาติในหลายประเทศ
นิกาย

บทความหลัก: นิกายในศาสนาคริสต์
ดู
คุย
แก้
อีวานเจลิคัล
แอนาแบปทิสต์
แองกลิคัน
คาลวิน
ลูเทอแรน
(คริสตจักรละติน)
คริสตจักรคาทอลิก
(คริสตจักรคาทอลิกตะวันออก)
อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์
คริสตจักรตะวันออก
เนสตอเรียน
คริสตจักรตะวันออกอัสซีเรีย
คริสตจักรตะวันออกโบราณ
การปฏิรูปศาสนาโปรเตสแตนต์
สังฆเภทใหญ่
(เอกภาพสมบูรณ์)
มนุษย์ได้แบ่งศาสนาคริสต์ให้เป็นนิกายต่าง ๆ ซึ่งแปรไปตามพื้นที่, วัฒนธรรม และความคิดของตน นิกายที่สำคัญมี 3 นิกายคือ
โรมันคาทอลิก แปลว่าสากล เป็นนิกายดั้งเดิมที่ยึดมั่นในหลักคำสอนของพระเยซูคริสต์เคารพพระนางมารีย์และนักบุญต่าง ๆ ภายในโบสถ์ของนิกายนี้จะมีรูปเคารพพระเยซูคริสต์ พระแม่มารีย์ และนักบุญต่าง ๆ มีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่สันตะสำนัก มีพระสันตะปาปาเป็นประมุข โดยสืบทอดมาตั้งแต่สมัยอัครทูตกลุ่มแรก โดยถือว่านักบุญซีโมนเปโตรคือพระสันตะปาปาพระองค์แรก ซึ่งได้รับการยินยอมจากพระเจ้าให้ปกครองศาสนจักรทั้งมวลและสืบทอดมาถึงสมเด็จพระสันตะปาปาองค์ปัจจุบัน คาทอลิกมีนักบวชเรียกว่าบาทหลวง และสมาชิกคณะนักบวชคาทอลิก ถ้าเป็นชายเรียกว่าภราดา (brother) หญิงเรียกว่าภคินี (sister) ชาวไทยจะเรียกผู้นับถือนิกายนี้ว่า "คริสตัง" ตามเสียงอ่านภาษาโปรตุเกส มีผู้นับถือนิกายนี้ประมาณ 1200 ล้านคน นิกายนี้ถือว่าบาทหลวงเป็นสื่อกลางระหว่างพระเจ้าและมนุษย์ (ตัวแทนพระเจ้าในโลกนี้)
ออร์ทอดอกซ์ แปลว่าถูกต้องและดั้งเดิม นิกายออทอดอกซ์ยังมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าศาสนาคริสต์ตะวันออก  เป็นนิกายดั้งเดิม ปฏิบัติตามหลักการทางเทววิทยาอย่างไม่มีการเปลี่ยนแปลงมาตั้งแต่สมัยศาสนาคริสต์ยุคแรก ศาสนจักรนี้เชื่อว่าคริสตจักรออร์โธด็อกซ์เป็นคริสตจักรแท้จริงเพียงหนึ่งเดียวที่ก่อตั้งโดยพระเยซูคริสตเจ้า โดยสืบเนื่องมาจากอัครทูตของพระเยซูคริสต์  โดยนับถือมากในประเทศทางฝั่งยุโรปตะวันออก เช่น กรีซ รัสเซีย โรมาเนีย ยูเครน บัลแกเรีย ฟินแลนด์ สโลวาเกีย มาซิโดเนีย ฯลฯ  คริสตจักรออร์ทอดอกซ์แบ่งการปกครองเป็นคริสตจักรย่อย ๆ แต่ละคริสตจักรมีอัครบิดร (หรือชาวอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทยเรียกว่า พระสังฆราช)เป็นประมุข ผู้มีหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์ประเพณีของศาสนจักร และสามารถสืบสายกลับไปได้ถึงอัครทูตของพระเยซูโดยเฉพาะนักบุญอันดรูว์ และออร์ทอดอกซ์มีนักบวชเรียกว่าบาทหลวง ส่วนนักบวชหญิงเรียกว่าภคินี หรือซิสเตอร์ มีผู้นับถือนิกายนี้ประมาณ 225–300 ล้านคน
โปรเตสแตนต์ แปลว่าคัดค้าน แยกตัวมาจากนิกายโรมันคาทอลิกในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นนิกายที่ถือว่าศรัทธาของแต่ละคนที่มีต่อพระเจ้าสำคัญกว่าพิธีกรรม ซึ่งยังแตกย่อยออกเป็นหลายร้อยคณะ เนื่องจากมีความเห็นแตกต่างในประเด็นปลีกย่อยที่กล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล และการปฏิบัติในพิธีกรรม นิกายนี้ไม่มีนักบวชเพราะเชื่อว่าทุกคนสามารถเข้าถึงพระเจ้าได้โดยมิต้องอาศัยบาทหลวง มีเพียงศิษยาภิบาล ที่คอยให้คำปรึกษากับผู้เชื่อ และถือว่าพระเยซูได้ทรงไถ่บาปแก่ศาสนิกทุกคนไปเมื่อถูกตรึงกางเขนแล้ว นิกายนี้มีเพียงไม้กางเขนเป็นเครื่องหมายแห่งศาสนาเท่านั้น ชาวไทยจะเรียกผู้นับถือนิกายนี้ว่า "คริสเตียน" ตามเสียงอ่านภาษาอังกฤษ มีผู้นับถือรวมกันทุกนิกายย่อยประมาณ 850 ล้านคน นิกายนี้ถือว่าพระคัมภีร์เป็นถ้อยคำที่ได้รับการดลใจจากพระเจ้า ซึ่งพระเจ้าได้เปิดเผยแก่มนุษย์ให้รู้จักพระองค์และรู้จักแผนการของพระเจ้าที่มีต่อมวลมนุษยชาติ
พิธีกรรมสำคัญในศาสนาคริสต์

พิธีกรรมสำคัญในศาสนานี้เรียกว่า "พิธีศักดิ์สิทธิ์" มีดังนี้
พิธีบัพติศมา หรือศีลล้างบาป เป็นพิธีกรรมแรกที่รับเข้าเป็นคริสต์ศาสนิกชนอย่างเปิดเผยต่อสาธารณชน เป็นการแสดงตัวว่ามอบชีวิตให้กับพระเจ้า เสมือนชีวิตเก่านั้นได้ตายแล้วและจากนี้ไปจะมีชีวิตใหม่ในพระเยซูคริสต์ ซึ่งยอห์นผู้ให้บัพติศมาเป็นผู้ริเริ่มทำพิธีเป็นครั้งแรกในสมัยที่พระเยซูคริสต์ยังมีชีวิตอยู่บนโลกนี้   ในนิกายโรมันคาทอลิกบาทหลวงจะใช้น้ำเสกเทลงบนศีรษะพร้อมเจิมน้ำมันคริสมาที่หน้าผาก ในนิกายออร์ทอดอกซ์ ก่อนทำพิธีล้างจะมีการแต่งตั้งนักบุญและสวดมนต์เพื่อไล่สิ่งชั่วร้ายออกจากตัวของผู้ที่เข้ารับศีลล้างบาปโดยบาทหลวงจะเป็นผู้ทำพิธี และสุดท้ายจะจุ่มตัวของผู้ล้างลงในน้ำสามครั้ง ในนิกายโปรเตสแตนต์ใข้น้ำเป็นสัญลักษณ์ว่าได้ตายจากชีวิตเก่าและถือกำเนิดใหม่ในพระคริสต์แล้วโดยอาจจุ่มทั้งตัวผู้รับบัพติศมาแล้วจึงขึ้นจากน้ำ หรืออาจประพรมด้วยน้ำลงบนศีรษะก็ได้
พิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ หรือศีลมหาสนิท เป็นพิธีกรรมที่แสดงถึงการร่วมสนิทเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับพระเยซู มีการปฏิบัติครั้งแรกโดยพระเยซูคริสต์ในคืนวันที่จะถูกจับไปเป็นนักโทษเพื่อเข้าสู่ การตรึงกางเขน ซึ่งมีบันทึกไว้โดยเปาโลอัครทูตในจดหมายที่เขียนฝากไปยังคริสตชนที่เมืองโครินธ์ ซึ่งอยู่ใน พันธสัญญาใหม่ ของพระคัมภีร์ไบเบิล ความว่า
คือ​ใน​คืน​ที่​เขา​อายัด​พระ​เยซู​เจ้า​นั้น ​พระ​องค์​ทรง​หยิบ​ขนม​ปัง  ครั้น​ขอบ​พระ​คุณ​แล้ว​จึง​ทรง​หัก แล้ว​ตรัส​ว่า “นี่​เป็น​กาย​ของ​เรา ซึ่ง​ให้แก่​ท่าน​ทั้ง​หลาย จง​กระทำ​อย่าง​นี้​ให้​เป็น​ที่​ระลึก​ถึง​เรา"
เมื่อ​รับประทาน​แล้ว ​พระ​องค์​จึง​ทรง​หยิบ​ถ้วย​ด้วย​อาการ​อย่าง​เดียว​กัน ตรัส​ว่า “ถ้วย​นี้​คือ​พันธสัญญา​ใหม่ โดย​โลหิต​ของ​เรา เมื่อ​ท่าน​ดื่ม​จาก​ถ้วย​นี้​เวลา​ใด จง​ดื่ม​เป็น​ที่​ระลึก​ถึง​เรา”
เพราะ​ว่า​เมื่อ​ท่าน​ทั้ง​หลาย​กิน​ขนม​ปัง​นี้​และ​ดื่ม​จาก​ถ้วย​นี้​เวลา​ใด ท่าน​ก็​ประกาศ​การ​วาย​พระ​ชนม์​ของ​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า จนกว่า​พระ​องค์​จะ​เสด็จ​มา
และทางนิกายโรมันคาทอลิกและออร์ทอดอกซ์จะถือว่าเป็นพิธีกรรมที่ศักดิ์สิทธิ์มาก โดยจะรับประทานขนมปังและไวน์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ความเชื่อแทนพระกายและพระโลหิตของพระเยซู (ทางศาสนจักรโรมันคาทอลิก และออร์ทอดอกซ์จะถือว่าขนมปังและไวน์ในทางอัศจรรย์จะกลายเป็นพระมังสาและพระโลหิตของพระเยซูคริสต์) และเป็นพิธีกรรมที่สืบเนื่องมาจากพิธีปัสคาของศาสนายูดาห์
ศีลอภัยบาป เป็นการสารภาพบาปกับพระเจ้าโดยผ่านบาทหลวง บาทหลวงจะเป็นผู้ตักเตือนสั่งสอนไม่ให้ทำบาปนั้นอีก และทำการอภัยบาปให้ในนามพระเจ้า
ศีลกำลัง เป็นพิธีรับศีลโดยการเจิมหน้าผาก เพื่อยืนยันความเชื่อว่าจะนับถือศาสนาคริสต์ตลอดไปและได้รับพระพรของพระจิต ทำให้เข้มแข็งในความเชื่อมากขึ้นโดยทางศาสนจักรออร์ทอดอกซ์จะเรียกพิธีนี้ว่า "พิธีกรรมแห่งศีลการเจิมน้ำมันอันศักดิ์สิทธิ์"
ศีลสมรส เป็นพิธีประกอบการแต่งงาน โดยบาทหลวงเป็นพยาน เป็นการแสดงความสัมพันธ์ว่าจะรักกันจนกว่าชีวิตจะหาไม่
ศีลอนุกรม เป็นพิธีสำหรับการบวชเป็นนักบวช ได้แก่ มุขนายก (พระสังฆราช) บาทหลวง และพันธบริกร (สังฆานุกร)
ศีลเจิมคนไข้ เป็นพิธีเจิมคนไข้โดยบาทหลวงจะเจิมน้ำมันลงบนหน้าผากและมือทั้งสองข้างของผู้ป่วย ให้ระลึกว่าพระเจ้าจะอยู่กับตนและให้พลังบรรเทาอาการเจ็บป่วย โดยทางศาสนจักรออร์ทอดอกซ์จะเรียกว่า "พิธีกรรมศีลเสกเจิมน้ำมันศักดิ์สิทธิ์"
สำหรับนิกายโรมันคาทอลิกและนิกายออร์ทอดอกซ์ จะมีพิธีกรรมทั้ง 7 พิธี แต่สำหรับนิกายโปรเตสแตนต์ จะมีเพียง 2 พิธี คือ พิธีบัพติศมาและพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยศาสนา
ศาสนาคริสต์ ประวัติความเป็นมา
เดอะการ์ฟิลด์โชว์

| The Garfield Show |
| --- | --- |

เป็นที่รู้จักกันในชื่อ: Garfield & Cie
ประเภท: ตลก ผจญภัย
เค้าโครงจาก: การ์ฟีลด์ โดย จิม เดวิส
พัฒนาโดย: Philippe Vidal Robert Rea Steve Balissat
เขียนโดย: Mark Evanier
กำกับโดย: Philippe Vidal
เสียงของ: Frank Welker Gregg Berger Wally Wingert Jason Marsden Audrey Wasilewski Julie Payne
ผู้ประพันธ์เพลง: Laurent Bertaud Jean-Christophe Prudhomme
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ฝรั่งเศส  สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: ฝรั่งเศส อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 5
จำนวนตอน: 109 (172 ตอน) (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Jim Davis Robert Rea
ผู้อำนวยการสร้าง: Kim Campbell Marie-Pierre Moulinjeune Mark Evanier (supervising)
ความยาวตอน: 44 นาที (ตอนพิเศษ) 22 นาที (ตอนคู่) 12 นาที (ตอนเดียว)
บริษัทผู้ผลิต: ดาร์กานด์ มีเดีย Paws, Inc.
ออกอากาศ
เครือข่าย: France 3 (ฝรั่งเศส) การ์ตูนเน็ตเวิร์ค (สหรัฐ ค.ศ. 2009–12) บูมเมอแรง (สหรัฐ ค.ศ. 2015–16)
ออกอากาศ: 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 (2009-11-02) – 24 ตุลาคม ค.ศ. 2016 (2016-10-24)
เดอะการ์ฟิลด์โชว์ (ฝรั่งเศส: Garfield & Cie อังกฤษ: The Garfield Show) เป็นซีรีส์แอนิเมชั่นแบบ CGI ของฝรั่งเศสและสหรัฐอเมริกา สร้างโดยจิมเดวิสและอำนวยการสร้างโดย Dargaud Media และ Paws Inc.
ตอน

บทความหลัก: รายชื่อตอนในเดอะการ์ฟิลด์โชว์
| ปี | ปี | จำนวนตอน | จำนวนตอน | วันที่ออกอากาศ> วันแรก | วันที่ออกอากาศ> วันสุดท้าย | วันที่ออกอากาศ> เครือข่าย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 26 | 26 | 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 (2009-11-02) | 23 ธันวาคม ค.ศ. 2009 (2009-12-23) | การ์ตูนเน็ตเวิร์ค |
|  | 2 | 26 | 26 | 13 ธันวาคม ค.ศ. 2010 (2010-12-13) | 28 มิถุนายน ค.ศ. 2011 (2011-06-28) | การ์ตูนเน็ตเวิร์ค |
|  | 3 | 26 | 26 | 4 กันยายน ค.ศ. 2012 (2012-09-04) | 5 ตุลาคม ค.ศ. 2012 (2012-10-05) | การ์ตูนเน็ตเวิร์ค |
|  | 4 | 27 | 27 | 6 ตุลาคม ค.ศ. 2015 (2015-10-06) | 2 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-02) | บูมเมอแรง |
|  | 5 | 2 | 2 | 24 ตุลาคม ค.ศ. 2016 (2016-10-24) | 24 ตุลาคม ค.ศ. 2016 (2016-10-24) | บูมเมอแรง |
ตัวละคร

บทความหลัก: รายชื่อตัวละครในเรื่องการ์ฟีลด์
ตัวละคร > หลัก

การ์ฟีลด์
โอดี้
จอน อาร์บัคเคิล
เนอร์มัล
อาร์ลิน
ดร. ลิซ วิลสัน
สคิวซ์
ตัวละคร > เสริม

เอ็ดดี้ โกรมานด์
ดร. วิปเพิล
ศจ. บองเกอร์ส
ด็อค "ด็อคบอย" อาร์บัคเคิล - น้องชายของจอนที่เป็นเจ้าของฟาร์ม จอนมักจะเรียกเขาว่า "ด็อคบอย" มากจนทำให้เขาไม่ปลื้ม
คุณป้าไอวี่ - คุณป้าจอมเจ้ากี้เจ้าการของจอนและด็อกบอยที่มักจะตามรังควานจอนทุกครั้งที่เธอมาเยี่ยม เธอไม่ชอบอะไรและในทำนองเดียวกัน
วีโต้ เคปเพลเลติ - เชฟชาวอิตาเลียนที่เป็นเจ้าของร้านอาหารของตัวเอง วีโต้เป็นตัวละครที่คลุมเครือไม่ว่าจะเป็นการชื่นชมการ์ฟิลด์อย่างมากที่ช่วยธุรกิจของเขาบ่อยครั้งหรือตั้งใจที่จะป้องกันไม่ให้การ์ฟิลด์ขโมยลาซานญ่าหรือพิซซ่าของเขา
แฮร์รี่
ดูรซีลลากับมิเนอร์วา
บุรษไปรษนีย์
อัลนักจับสุนัข
บรูโน่
พิทนักจับสุนัข
กองทัพลาซานญ่าชั่วร้าย
เฮอร์คิวลิส
คุณบาร์เกอร์
คุณออลเวิร์ก
อิสเมราลดา บรูเบเกอร์
เนเฟอร์คิคตี้
แหล่งข้อมูลอื่น

TheGarfieldShow.com
Garfield & Cie ในฐานข้อมูลการ์ตูน
เดอะการ์ฟิลด์โชว์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แม่แบบ:Garfield
ทางเดินอาหาร

ทางเดินอาหาร
ทางเดินอาหาร (อังกฤษ: gut, alimentary canal หรือ alimentary tract) ในทางสัตววิทยา เป็นท่อซึ่งสัตว์ที่มีสมมาตรด้านข้าง (bilateria) ส่งอาหารไปยังอวัยวะที่ทำหน้าที่ย่อยอาหาร ทางเดินอาหารในสัตว์ที่มีสมมาตรด้านข้างขนาดใหญ่มักมีทางออกด้วย คือ ทวารหนัก ซึ่งเป็นช่องทางที่สัตว์ถ่ายของเสียออกมาเป็นของแข็ง ส่วนสัตว์ที่มีสมมาตรด้านข้างขนาดเล็กมักไม่มีทวารหนักและขับของเสียออกด้วยวิธีการอื่น เช่น ทางปาก
สัตว์ที่มีทางเดินอาหารถูกจัดเข้าเป็นพวกโปรโตสโตม (protostome) หรือดิวเทอโรสโตม (deuterostome) เพราะทางเดินอาหารวิวัฒนาการสองครั้ง เป็นตัวอย่างหนึ่งของวิวัฒนาการเบนเข้า (convergent evolution) การจำแนกดังกล่าวดูจากพัฒนาการของเอ็มบริโอ สัตว์พวกโปรโตสโตมจะวิวัฒนาปากก่อน ขณะที่ดิวเทอโรสโตมจะวิวัฒนาปากเป็นลำดับที่สอง โปรโตสโตม ได้แก่ พวกสัตว์ขาปล้อง (arthropod) สัตว์ในไฟลัมมอลลัสกา (mollusca) และแอนเนลิดา (annelida) ขณะที่พวกดิวเทอโรสโตม ได้แก่ สัตว์ในไฟลัมเอไคโนดอร์มาทา (echinodermata) และคอร์ดาตา (chordata)
ดูเพิ่ม

ระบบทางเดินอาหารของมนุษย์
มาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศส

| มาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ดำรงพระยศ: 8 กันยายน ค.ศ. 1279 - 7 กรกฎาคม ค.ศ.  1307

ประสูติ: ค.ศ.  1279 ปารีส, ฝรั่งเศส
สิ้นพระชนม์: 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1318 ปราสาทมาร์โบโร, วิลต์เชียร์
คู่อภิเษก: สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ
ราชวงศ์: กาแปต์
พระบิดา: พระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส
พระมารดา: มาเรียแห่งบราบงต์ พระราชินีแห่งฝรั่งเศส
มาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Marguerite de France; ค.ศ. 1279 – 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1318) เป็นพระราชินีแห่งอังกฤษในฐานะพระมเหสีคนที่สองของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 พระองค์เป็นพระธิดาของพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศสกับพระราชินีมาเรียแห่งบราบงต์
ประวัติ

มาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศสเสด็จพระราชสมภพใน ค.ศ. 1279 พระธิดาของพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศสกับพระราชินีมาเรียแห่งบราบงต์ พระบิดาของมาร์เกอริตสิ้นพระชนม์ในตอนที่พระองค์พระชนมายุ 3 พรรษา พระองค์ถูกเลี้ยงดูโดยพระมารดากับพระราชินีโจแอนที่ 1 แห่งนาวาร์ พระมเหสีของพระเชษฐาร่วมบิดา พระเจ้าฟิลิปที่ 4
ประวัติ > พระราชินีม่าย

ขณะกำลังขึ้นเหนือไปจัดการกับชาวสกอตอีกครั้ง พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ผู้ยิ่งใหญ่สิ้นพระชนม์ที่เบิร์กออนแซนด์, คัมเบอร์แลนด์ ด้วยพระชนมายุ 68 พรรษา เมื่อ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1307 พระราชินีมาร์เกอริตไม่เคยแต่งงานใหม่ แม้จะพระชนมายุเพียง 26 พรรษาในตอนที่เป็นม่าย พระราชินีมาร์เกอริตเข้าร่วมพิธีอภิเษกสมรสของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 กับพระนัดดาของพระองค์ พระราชินีอิซาเบลลาแห่งฝรั่งเศส ในบูโลญ เมื่อ 25 มกราคม ค.ศ. 1308 ที่ซึ่งพระมารดาของพระองค์กับพระเชษฐาร่วมบิดา กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ก็ปรากฏตัวด้วยเช่นกัน พระองค์เกษียณตัวไปอยู่ที่ปราสาทมาร์โบโร บ้านที่เป็นมรดกตกทอดจากพระสวามีที่สิ้นพระชนม์ไปแล้ว แต่พระองค์ยังคงติดต่อกับพระราชินีและพระเชษฐาร่วมบิดา พระเจ้าฟิลิป เป็นที่รู้กันว่าพระองค์ได้ให้ความช่วยเหลือในตอนที่เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด อนาคตพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ประสูติ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1312
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 มอบที่ดินที่เป็นมรดกตกทอดจากพระสวามีที่สิ้นพระชนม์ไปของพระองค์ให้เพียซ กาเวสตันหลายแห่ง รวมถึงปราสาทเบอร์เคมสเต็ด ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1308 ผู้แจ้งข่าวนิรนามรายงานว่าพระราชินีมาร์เกอริตจัดหาเงิน 40,000 ปอนด์พร้อมกับขอพระเชษฐา พระเจ้าฟิลิปที่ 4 ให้สนับสนุนเหล่าบารอนอังกฤษในการต่อสู้กับกาเวสตัน ผลลัพธ์คือกาเวสตันถูกเนรเทศเป็นเวลาสั้น ๆ
พระราชินีมาร์เกอริตสิ้นพระชนม์ที่ปราสาทมาร์โบโรในวิลต์เชียร์ เมื่อ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1318 แต่งตัวตามธรรมเนียมปฏิบัติของแม่ชีนิกายฟรานซิสกัน พระองค์ถูกฝังที่โบสถ์คริสต์เกรย์ไฟรยาร์สในลอนดอน หลุมฝังศพของพระองค์ถูกทำลายในช่วงการปฏิรูป
พระโอรสธิดา

พะราชินีมาร์เกอริตได้ให้กำเนิดพระโอรสธิดาสามคน
โธมัสแห่งบราเธอร์ตัน เอิร์ลที่ 1 แห่งนอร์โฟล์ก (1 มิถุนายน ค.ศ. 1300 - 4 สิงหาคม ค.ศ. 1338)
เอ็ดมุนด์แห่งวู้ดสต็อก เอิร์ลที่ 1 แห่งเคนต์ (5 สิงหาคม ค.ศ. 1301 - 19 มีนาคม ค.ศ. 1330)
เอเลนอร์แห่งอังกฤษ (4 พฤษภาคม ค.ศ. 1306 - ค.ศ. 1311) สิ้นพระชนม์ที่แอมสบรีแอบบีย์ ถูกฝังที่บิวลีแอบบีย์
แหล่งข้อมูล

Boutell, Charles (1863), A Manual of Heraldry, Historical and Popular, Winsor & Newton
Bradbury, Jim (2007). The Capetians, Kings of France 987–1328. Hambledon Continuum.
Crawford, Anne (2003). "Margaret of France (c.1277–1318)".  ใน Hartley, Cathy (บ.ก.). A Historical Dictionary of British Women. Europa Publications.
Dodd, Gwilym; Musson, Anthony, บ.ก. (2006). The Reign of Edward II: New Perspectives. York Medieval Press.200
Parsons, John Carmi (2004). "Margaret (1279?–1318)". Oxford Dictionary of National Biography (Online ed.). Oxford, UK: Oxford University Press. สืบค้นเมื่อ 15 January 2008.
Prestwich, Michael (1988). Edward I. University of California Press.
Stanton, Anne Rudloff (2001). The Queen Mary Psalter: A Study of Affect and Audience. Vol. 91 Part 6. American Philosophical Society.
Williamson, David (1986). Kings and Queens of Britain. Topsfield, MA: Salem House Publ. ISBN 0-88162-213-3.
| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์อังกฤษ |
| --- | --- |
เจ้าชายเยิร์นแห่งเดนมาร์ก (1702-1707) · มารีอาแห่งโมดีนา (1685-1688) · กาตารีนาแห่งบรากังซา (1662-1685) · อ็องเรียต มารีแห่งฝรั่งเศส (1625-1649) · อันนาแห่งเดนมาร์ก (1603-1619) · พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน (1554-1558) · (ลอร์ดกิลฟอร์ด ดัดลีย์?) (1553) · แคเทอริน พาร์ (1543-1547) · แคเทอริน เฮาเวิร์ด (1540-1542) · อันนาแห่งคลีฟส์ (1540) · เจน ซีมอร์ (1536-1537) · แอนน์ บุลิน (1533-1536) · กาตาลินาแห่งอารากอน (1509-1533) · เอลิซาเบธแห่งยอร์ก (1486-1503) · แอนน์ เนวิลล์ (1483-1485) · เอลิซาเบธ วูดวิลล์ (1464-1483) · มาร์เกอริตแห่งอ็องฌู (1445-1471) · กาทรีนแห่งวาลัว (1420-1422) · ฌานแห่งนาวาร์ (1403-1413) · อีซาแบลแห่งวาลัว (1396-1399) · อันนาแห่งโบฮีเมีย (1383-1394) · ฟีลีปาแห่งแอโน (1328-1369) · อีซาแบลแห่งฝรั่งเศส (1308-1327) · มาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศส (1299-1307) · เลโอนอร์แห่งกัสติยา (1272-1290) · อะลิอูโนแห่งพรอว็องส์ (1236-1272) · อีซาแบลแห่งอ็องกูแลม (1200-1216) · เบเรงเกลาแห่งนาวาร์ (1191-1199) · มาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศส ·  อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน (1154-1189) · มาตีลด์แห่งบูลอญ (1135-1152) · อเดลีซาแห่งลูแว็ง (1121-1135) · มาทิลดาแห่งสกอตแลนด์ (1100-1118) · มาทิลดาแห่งแฟลนเดิร์ส (1066-1083)
ตัวเอียง หมายถึง ยังเป็นที่ถกเถียง
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef 
ตราประทับของมาร์เกอริตในฐานะพระราชินี
ตราประจำพระองค์ของมาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศสในฐานะพระราชินีแห่งอังกฤษ
ดาวโบซอน

ดาวโบซอน (boson star) เป็นวัตถุทางดาราศาสตร์ที่อยู่ในสมมุติฐานว่าน่าจะมีตัวตนอยู่ ประกอบขึ้นจากอนุภาคโบซอน (ดาวฤกษ์ดั้งเดิมประกอบด้วยเฟอร์มิออน) การมีอยู่ของดาวฤกษ์ประเภทนี้จำเป็นต้องมีโบซอนที่เสถียรและมีมวลน้อย ปัจจุบันยังคงไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าดาวในลักษณะดังกล่าวมีอยู่จริง อย่างไรก็ตาม มีความเป็นไปได้ที่จะตรวจจับการปลดปล่อยคลื่นความโน้มถ่วง จากระบบดาวคู่ ซึ่งดาวโบซอนโคจรรอบซึ่งกันและกันอยู่
เชื่อกันว่าดาวโบซอนก่อตัวขึ้นจากการยุบตัวจากความโน้มถ่วงในช่วงแรก ๆ ของบิกแบง อย่างน้อยในทางทฤษฎี ดาวโบซอนมวลมากสามารถมีอยู่ในบริเวณศูนย์กลางดาราจักร และสมมติฐานนี้สามารถอธิบายลักษณะต่าง ๆ ที่สังเกตได้ในนิวเคลียสดาราจักรกัมมันต์ นอกจากนี้แล้ว ดาวโบซอนยังได้รับการตั้งสมมุติฐานว่าอาจจะเป็นสสารมืดด้วย
คานา

สถานีในประวัติศาสตร์ในกาลิลี
Kafr Kanna ถูกระบุว่าเป็น "คานาแห่งกาลิลี". Holy Land Photographed โดย Daniel B. Shepp. ค.ศ. 1894
คานาแห่งกาลิลี (อังกฤษ: Cana of Galilee; กรีกโบราณ: Κανὰ τῆς Γαλιλαίας; อาหรับ: قانا الجليل, อักษรโรมัน: Qana al-Jalil, แปลตรงตัว 'Qana of the Galilee') เป็นสถานที่ที่จัดงานสมรสที่หมู่บ้านคานา ที่ซึ่งมีการอัศจรรย์เปลี่ยนน้ำให้เป็นเหล้าองุ่นตามที่บรรยายในพระวรสารนักบุญยอห์น
ตำแหน่งที่ตั้งของคานายังเป็นที่ถกเถียง โดยมีสถานที่หลัก 4 แห่ง ได้แก่  Kafr Kanna, Khirbet Qana และ Reineh ในกาลีลีล่าง และ Qana ในกาลิลีบนในเลบานอน กล่าวกันว่าชื่อภาษาอาหรับ "Qana al-Jalil" ใช้เรียกสถานที่หลายแห่ง
ชื่อคานาอาจมาจากคำในภาษาฮีบรูหรือภาษาแอราเมอิกที่มีความหมายว่าต้นกก