stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หลุยส์ บี. เมเยอร์

| หลุยส์ บี>  เมเยอร์ |
| --- | --- |
เมเยอร์ในปี ค.ศ. 1953
เกิด: 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1884(1884-07-12) จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 29 ตุลาคม ค.ศ. 1957(1957-10-29) (73 ปี) ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย
สัญชาติ: แคนาดา-อเมริกัน
ชื่ออื่น: ลาซาร์ เมียร์
อาชีพ: ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ ผู้บริหารสตูดิโอภาพยนตร์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1915-1951
พรรคการเมือง: รีพับลิกัน
กรรมการใน: เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์
บุตร: 2
หลุยส์ เบิร์ต เมเยอร์ (12 กรกฎาคม ค.ศ. 1884 - 29 ตุลาคม ค.ศ. 1957) เป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวแคนาดา-อเมริกันและเป็นผู้ร่วมก่อตั้งสตูดิโอภาพยนตร์เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ (เอ็มจีเอ็ม) ที่มีชื่อเสียงในปี ค.ศ. 1924 ภายใต้การบริหารของเมเยอร์ เอ็มจีเอ็มกลายเป็นสตูดิโอภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ โดยรวบรวมนักเขียนบทภาพยนตร์ ผู้กำกับภาพยนตร์ และดาราฮอลลีวูดระดับชั้นนำไว้มากที่สุด
เมเยอร์เกิดในจักรวรรดิรัสเซียและเติบโตขึ้นมาอย่างยากจนในเซนต์จอห์น รัฐนิวบรันสวิก เขาลาออกจากโรงเรียนเมื่ออายุ 12 ปีเพื่อเลี้ยงดูครอบครัว และต่อมาย้ายไปบอสตันและซื้อโรงละครเล็ก ๆ ในเฮเวอร์ฮิลล์ แมสซาชูเซตส์ โดยตั้งชื่อว่า "Garlic Box" เขาได้ปรับปรุงและขยายโรงละครอื่น ๆ หลายแห่งในพื้นที่บอสตันซึ่งจัดไว้สำหรับผู้ชมที่มีฐานะทางสังคมสูง  หลังจากขยายสาขาและย้ายไปลอสแองเจลิส เขาได้ร่วมงานกับผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์เออร์วิง ธาลเบิร์ก และพวกเขาสร้างภาพยนตร์หลายร้อยเรื่อง ซึ่งให้ทั้งสาระประโยชน์และความบันเทิง เมเยอร์ดูแลธุรกิจของสตูดิโอ เช่น การตั้งงบประมาณและการอนุมัติการสร้างภาพยนตร์ใหม่ ขณะที่ธาลเบิร์กดูแลงานสร้างทั้งหมด
ในช่วงที่เขาดำรงตำแหน่งอย่างยาวนานที่เอ็มจีเอ็ม เมเยอร์ได้สร้างทั้งศัตรูและเสียงชื่นชมมากมาย ดาราบางคนไม่ชอบความพยายามของเขาในการควบคุมชีวิตส่วนตัวของพวกเขา ในขณะที่คนอื่น ๆ มองว่าเขาเป็นเหมือนพ่อที่ทะเยอทะยาน เขาเชื่อมั่นในความบันเทิงที่เป็นประโยชน์และพยายามอย่างเต็มที่เพื่อค้นหานักแสดงหน้าใหม่และพัฒนาให้เป็นดาราดัง นอกจากนี้เขายังบังคับให้ดาราหญิงปฏิบัติตามด้วยการคุกคามการดำรงชีวิตของพวกเธอและล่วงละเมิดทางเพศ เช่น จูดี้ การ์แลนด์ ซึ่งเขาบังคับให้ควบคุมอาหาร เสพยา รวมถึงตารางการทำงาน
สมพร แสงชัย

| รองศาสตราจารย์ ดร> สมพร แสงชัย |
| --- | --- |
เกิด:  ไทย
อาชีพ: ปรมาจารย์มวยไทย สายพระยาพิชัยดาบหัก
รองศาสตราจารย์ ดร.สมพร แสงชัย เป็นปรมาจารย์มวยไทยสายพระยาพิชัยดาบหัก และเป็นผู้ทรงคุณวุฒิแห่งสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ
ประวัติ

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขารัฐศาสตร์ เกียรตินิยม Magna Cum Laude จากมหาวิทยาลัยแอริโซนาสเตตเมื่อปี พ.ศ. 2506 จากนั้น เขาได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทและปริญญาเอกสาขาการปกครอง จากมหาวิทยาลัยอินเดียนาในปี พ.ศ. 2508 และ 2510 ตามลำดับ
รศ.ดร.สมพร แสงชัย เป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยโบราณ สายมวยท่าเสา และมวยพระยาพิชัยดาบหัก โดยในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 เขาได้รับเกียรติเป็นตัวแทนในการสาธิตมวยไทยโบราณ สายมวยท่าเสา และมวยพระยาพิชัยดาบหัก ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
และในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ได้มีการจัดงานวันมวยไทย ขึ้นที่เวทีกลางแจ้ง ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย รศ.ดร.สมพร แสงชัย ได้รับเกียรติเป็นหนึ่งในตัวแทนครูมวยไทย 5 สาย ที่ได้ทำการรำไหว้ครูมวยไทย ร่วมกับยอดธง ศรีวราลักษณ์ (มวยไทยภาคกลาง), ประเสริฐ ยาและ (มวยไทยไชยา), จ.ส.อ.สมนึก ไตรสุทธิ (มวยไทยลพบุรี), พ.อ.(พิเศษ) อำนาจ พุกศรีสุข (มวยไทยโคราช) และจรัสเดช อุลิต (มวยไทยพลศึกษา)
นอกจากนี้ เขายังมีผลงานด้านวิชาการ อาทิ ผลงานเขียน สิ่งแวดล้อม: อุดมการณ์ การเมือง และการพัฒนาอย่างยั่งยืน การวางแผนเชิงกลยุทธ์ภาครัฐ ฯลฯ โดยเป็นผู้ทรงคุณวุฒิจากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และเป็นอาจารย์พิเศษโครงการปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
มรดกสืบทอด

รศ.ดร.สมพร แสงชัย ได้รับการยกย่องเป็นผู้สืบสานมวยไทยสายพระยาพิชัยดาบหัก ที่มีประวัติความเป็นมาอันยาวนาน โดยเป็นตัวแทนสืบทอดวิชาจากรุ่นสู่รุ่น ให้คงอยู่สืบไป รวมถึงมีผลงานหนังสือชื่อ ยุทธศิลป์มวยโบราณ ที่ได้ถ่ายทอดลักษณะการต่อสู้ของมวยไทยสายพระยาพิชัยดาบหัก ทั้งในรูปแบบของการรุกและการรับ
หนังสือมวยไทย

ดร.สมพร แสงชัย, มวยไทย : ศิลปะมวยไทยสายพระยาพิชัยดาบหัก อุตรดิตถ์ : สำนักศิลปวัฒนธรรมจังหวัดอุตรดิตถ์, 2545.
ดร.สมพร แสงชัย และคณะ, มวยอุตรดิตถ์ : มวยสำนักท่าเสาของพระยาพิชัยดาบหัก, อุตรดิตถ์ : สำนักงานจังหวัดอุตรดิตถ์, 2549.
ดร.สมพร แสงชัย และคณะ, มวยไทยในไทยุทธ์ : ความสัมพันธ์ของไทยุทธ์กับมวยพระยาพิชัยดาบหัก, กรุงเทพ : ทิพเนตร์, 2550.
ดร.สมพร แสงชัย, มวยไทยโบราณ : องค์ความรู้และไม้มวยไทยโบราณ, กรุงเทพ : ทิพเนตร์, 2552.
ดร.สมพร แสงชัย และคณะ, ยุทธศิลป์มวยโบราณ : มวยพระยาพิชัยดาบหัก, กรุงเทพ : ทิพเนตร์, 2553.
ดร.สมพร แสงชัย และคณะ, ยุทธศิลป์มวยไทยต้องห้าม ลิงและยักษ์ในมวยพระยาพิชัยดาบหัก, กรุงเทพ : ทิพเนตร์, 2554.
ดร.สมพร แสงชัย และคณะ, มวยพระนเรศวร : ลีลาคชยุทธและคัมภีร์มวยปลัดเต็ง, กรุงเทพ : ทิพเนตร์, 2555.
ดร.สมพร แสงชัย และคณะ, มวยพระยาพิชัยดาบหัก : ทายาทยุทธศิลป์สำนักมวยท่าเสา, อุตรดิตถ์ : กองศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 2555.
ดร.สมพร แสงชัย และคณะ, มวยไทยเดิม, กรุงเทพ : ทิพเนตร์, 2557.
ดร.สมพร แสงชัย และคณะ, ศาสตร์ลับในมวยไทยเดิม, กรุงเทพ : ทิพเนตร์, 2557.
ดร.สมพร แสงชัย และคณะ, การซ้อนไม้ในมวยพระยาพิชัยดาบหัก, กรุงเทพ : ทิพเนตร์, 25ุ60.
ดร.สมพร แสงชัย และคณะ, การแก้ไม้ในมวยพระยาพิชัยดาบหัก, อยู่ระหว่างจัดทำ (ตีพิมพ์), 2561.
เกียรติประวัติ

ปรมาจารย์อาวุโส (มงคล ๙ - มงคลทอง) แห่งสมาคมครูมวยไทย
พ.ศ. 2559 : รางวัลผู้อนุรักษ์มวยไทยโบราณดีเด่น งานเชิดชูเกียรติ วันมวยไทยแห่งชาติ ครั้งที่ 5
พ.ศ. 2561 : เป็นศาสตราภิชาน สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2567 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 6 เหรียญทองดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ท.ภ.)
พ.ศ. 2538 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
หลุยส์ ฟิลิป มกุฎราชกุมารแห่งเบลเยียม

หลุยส์ ฟิลิป มกุฎราชกุมารแห่งเบลเยียม ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์แรกใน พระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม และ สมเด็จพระราชินีหลุยส์-มารีแห่งเบลเยียม เมื่อแรกพระราชสมภพทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น มกุฎราชกุมารแห่งเบลเยียม แต่แล้ว พระองค์ก็ทิวงคตด้วยพระชนมายุเพียง 9 เดือน ทำให้ตำแหน่งพระรัชทายาทตกไปเป็นของพระอนุชาพระองค์รองของพระองค์คือ สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม
สายตงหย่ง

สายตงหย่ง เป็นเส้นทางของรถไฟฟ้าเอ็มทีอาร์ มีจำนวน 8 สถานี ใช้เวลาในการเดินทาง 27 นาที แนวเส้นทางจะขนานกับเส้นทางรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยาน
สถานี

| สีและชื่อ | สีและชื่อ | เขต | การเชื่อมต่อ | วันที่เปิดให้บริการ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
สายตงหย่ง
|  | สถานีตงหย่ง (東涌) | เกาะ (離島) | อั๋งผิง 360 (昂坪360) | 21 มิถุนายน ค.ศ. 1998 |
|  | สถานีหาดตะวันฉาย (欣澳) | ฉวนวัน (荃灣) |   สายดีสนีย์แลนด์รีสอร์ต | 1 มิถุนายน ค.ศ. 2005 |
|  | สถานีชิงอี (青衣) | กุ๋ยชิง (葵青) |   สายเชื่อมท่าอากาศยาน | 21 มิถุนายน ค.ศ. 1998 |
|  | สถานีลี่จิ่ง (荔景) | กุ๋ยชิง (葵青) |   สายเฉวียนวัน‎ | 21 มิถุนายน ค.ศ. 1998 |
|  | สถานีหนานชาง (南昌) | เชินฉุ่ยปู้ (深水埗) |   สายเวสต์เรล | 20 ธันวาคม ค.ศ. 2003 |
|  | สถานีโอลิมปิก (奧運) | โหยวเจียนวั่ง (油尖旺) |  | 21 มิถุนายน ค.ศ. 1998 |
|  | สถานีเกาลูน (九龍) | โหยวเจียนวั่ง (油尖旺) |   สายเชื่อมท่าอากาศยาน | 21 มิถุนายน ค.ศ. 1998 |
|  | สถานีฮ่องกง (香港) | ภาคกลางและตะวันตก |   สายเชื่อมท่าอากาศยาน   สายเฉวียนวัน‎ และ   สายไอส์แลนด์ | 21 มิถุนายน ค.ศ. 1998 |
สถานีตงหย่ง
สถานีเกาลูน
สถานีฮ่องกง
สถานภาพสมรส
สถานภาพสมรส

หมายถึง ความผูกพันระหว่างชายกับหญิงในการเป็นสามีภรรยา แบ่งได้ดังนี้
โสด     ได้แก่ ผู้ที่ยังไม่เคยสมรส
สมรส    ได้แก่ ผู้ที่อยู่ร่วมกันฉันสามีภรรยา ไม่ว่าจะได้ทำการสมรสกันถูกต้องตามกฎหมายหรือไม่ก็ตาม
สมรสและคู่สมรสอยู่ในครัวเรือนเดียวกัน หมายถึง สามีและภรรยาที่อาศัยอยู่ในครัวเรือนเดียวกัน
สมรสแต่คู่สมรสไม่ได้อยู่ในครัวเรือนเดียวกัน หมายถึง สามีและภรรยาที่อาศัยอยู่คนละครัวเรือนแต่ยังมีความผูกพันฉันสามีภรรยากัน
หม้าย    ได้แก่ ผู้ที่คู่สมรสได้ตายไปแล้ว และขณะนี้ยังไม่ได้สมรสใหม่
หย่า     ได้แก่ สามีภรรยาที่จดทะเบียนหย่าต่อนายทะเบียนถือว่าถูกต้องตามกฎหมาย เพื่อให้ความเป็นสามีภรรยา สิ้นสุดลง
แยกกันอยู่ ได้แก่ ผู้ที่มิได้อยู่ร่วมกันฉันสามีภรรยาแล้ว แต่ยังไม่ได้หย่ากันตามกฎหมาย รวมทั้งผู้ที่ไม่ได้สมรสอย่างถูกต้องตามกฎหมาย แต่ไม่ได้อยู่ร่วมกันฉันสามีภรรยาแล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

https://www.gotoknow.org/posts/79663
สำราญ แพทยกุล

| พลเอกสำราญ แพทยกุล ม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว |
| --- | --- |


รองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 29 ธันวาคม พ.ศ. 2516 – 7 ตุลาคม พ.ศ. 2517
แม่ทัพภาคที่ 3
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2512 – พ.ศ. 2516
ก่อนหน้า: พล.ท. อ่อง โพธิกนิษฐ
ถัดไป: พล.ท. ประสาน แรงกล้า
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 24 เมษายน พ.ศ. 2458
เสียชีวิต: 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 (71 ปี)
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: คุณหญิงส่าหรี แพทยกุล

พลเอก สำราญ แพทยกุล (24 เมษายน พ.ศ. 2458 – 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2529) อดีตรองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ อดีตแม่ทัพภาคที่ 1และแม่ทัพภาคที่ 3 และองคมนตรีไทย
การรับราชการ

พลเอก สำราญ แพทยกุล เคยดำรงตำแหน่งผู้บังคับบัญชา กรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์ ระหว่าง พ.ศ. 2500 – 2504  กองพลทหารราบที่ 4 ค่ายสมเด็จพระนเรศวรมหาราช จังหวัดพิษณุโลก เมื่อ พ.ศ. 2504   ดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 3 ระหว่าง พ.ศ. 2505 – 2507  และตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 1 ระหว่าง พ.ศ. 2510 – 2512  และเคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
สำราญ เป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่มนวพล เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2517 มีรหัส นวพล 001  ได้รับโปรดเกล้า ให้ดำรงตำแหน่งองคมนตรีเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2518  ดำรงตำแหน่งจนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2529
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2517 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2511 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2512 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2512 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ส.)
พ.ศ. 2517 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 1 (ส.ช.)
พ.ศ. 2477 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2515 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2491 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2522 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 2 (ภ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พ.ศ. 2500 –  เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
สถานีรถไฟอูเมดะ

| สถานีรถไฟอูเมดะ |
| --- | --- |
Umeda Station  梅田駅
อาคารหลักของสถานี

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: สถานีรถไฟ
เมือง: แขวงคิตะ นครโอซากะ
ประเทศ: ญี่ปุ่น
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1906
สถานีรถไฟอูเมดะ (ญี่ปุ่น: 梅田駅) เป็นสถานีรถไฟตั้งอยู่ในแขวงคิตะ นครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ทางตอนเหนือของศูนย์กลางธุรกิจโอซากะ ถือเป็นสถานีรถไฟที่คับคั่งที่สุดในภูมิภาคญี่ปุนตะวันตก มีจำนวนผู้โดยสารผ่าน 2,343,727 คนต่อวัน ในปี ค.ศ. 2002
เส้นทางรถไฟเปิดบริการ

รถไฟฮันกีว - สายโคเบะ, สายเกียวโต, สายทาการาซูกะ
รถไฟฟ้าฮันชิง - สายหลัก
รถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ - สายมิโดซุจิ
หลิว เฉิงโย่ว

หลิว เฉิงโย่ว (劉承祐; 28 มีนาคม 931 – 2 มกราคม 951) เมื่อตายแล้วได้นามว่า พระเจ้าอิ่น (隱皇帝) เป็นทุติยกษัตริย์ราชวงศ์ฮั่นยุคหลังในประเทศจีนสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร อยู่ในสมบัติตั้งแต่ปี 948 จนสิ้นชีวิต
หลิว เฉิงโย่ว เป็นบุตรของหลิว จือ-ยฺเหวี่ยน (劉知遠) ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ฮั่นยุคหลัง หลิว จือ-ยฺเหวี่ยน ตายปัจจุทันด่วนในปี 948 หลิว เฉิงโย่ว จึงขึ้นเสวยราชย์ต่อมา เมื่อเป็นกษัตริย์แล้ว หลิว เฉิงโย่ว ฆ่าข้าราชการจำนวนมากตามอำเภอใจ ในปี 951 เขาฆ่าครอบครัวของแม่ทัพกัว เวย์ (郭威) ทั้งโคตร กัว เวย์ จึงยึดอำนาจ และฆ่าหลิว เฉิงโย่ว ในปีนั้น แล้วกัว เวย์ ก็ตั้งราชวงศ์โจวยุคหลังขึ้นแทน โดยมีตนเป็นปฐมกษัตริย์
| ก่อนหน้า |  | หลิว เฉิงโย่ว |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิเกาจู่แห่งโฮ่วฮั่น |  | จักรพรรดิจีน  (948–951) |  | จักรพรรดิโจวไท่จู่  ราชวงศ์โจวยุคหลัง |
| ด ค กลำดับจักรพรรดิจีนในยุคห้าวงศ์สิบรัฐ |
| --- | --- |
ราชวงศ์โฮ่วเหลียง:  ไท่จู่ (จูเวิน)  จูหยูกุ้ย  เหลียงโม่ตี้ (จูหยูเจิน) 
ราชวงศ์โฮ่วถัง:  ซวงจง (หลี่คุนซู)  หมิงจง (หลี่ซือหยวน)  ถังหมิน (หลี่คงโหว)  โม่ตี้ (หลี่คงเค่อ) 
ราชวงศ์โฮ่วจิ้น:  เกาจู่ (สือจิ้งถัง)  ฉู่ตี้ (สือจงฮุ่ย) 
ราชวงศ์โฮ่วฮั่น:  เกาจู่ (หลิวจื้อหยวน)  หยินตี้ (หลิวเฉิงหยู) 
ราชวงศ์โฮ่วโจว:  ไท่จู่ (กัวเว่ย)  ซิจง (กัวหยง)  กงตี้ 
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
หญ้าเอ็นยืด

| หญ้าเอ็นยืด |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Plantaginaceae
สกุล:: Plantago
สปีชีส์:: P.  major
ชื่อทวินาม
Plantago major L.

ผลที่กำลังพัฒนาของหญ้าเอ็นยืด
หญ้าเอ็นยืด ชื่อวิทยาศาสตร์:  Plantago major อยู่ในวงศ์ Plantaginaceae ภาษากะเหรี่ยงเรียกตาซื่อเดาะ ไม้ล้มลุก มีเหง้าใต้ดิน ลำต้นเหนือดินขนาดเล็กตั้งตรง ใบเดี่ยว ไม่มีหูใบ ขอบใบบริเวณโคนหยักเล็กน้อย ขอบใบสีม่วง ดอกช่อ ดอกย่อยเป็นดอกสมบูรณ์เพศ มีกาบหุ้มสีเขียวรองรับ 1 อัน กลีบดอกเชื่อมกันเป็นหลอด สีขาว ก้านชูเกสรตัวผู้สีขาว อับเรณูสีเหลือง ผลมีเมล็ดจำนวนมาก สีดำ ชาวกะเหรี่ยงนำใบและต้นมากินเป็นผักสดจิ้มน้ำพริก
สุวิชา เมฆอังกูร

| สุวิชา เมฆอังกูร |
| --- | --- |
สุวิชา เมฆอังกูรในปี 2560
เกิด: 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 (31 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ศิษย์เก่า: คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อาชีพ: บล็อกเกอร์
สุวิชา เมฆอังกูร ชื่อเล่น บูม เป็นบล็อกเกอร์ท่องเที่ยวชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเป็นดีเจประจำคลึ่น Pynk 98 FM
ประวัติ

สุวิชา เมฆอังกูร มีชื่อเล่น บูม เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2536 จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาการบัญชี คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (หลักสูตรนานาชาติ) โดยได้เกียรตินิยมอันดับ 1 ก่อนจะได้รับทุนไปเรียนจนกระทั่งสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทสาขาการเงินจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ที่เคมบริดจ์ (รัฐแมสซาชูเซตส์) สหรัฐ
อาชีพ

สุวิชาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเป็นดีเจประจำคลื่น Pynk 98 FM และเขาก็ได้มีผลงานหลายอย่างเช่น ถ่ายมิวสิกวิดีโอ ถ่ายแบบโฆษณา และบล็อกท่องเที่ยว ทั้งในประเทศและต่างประเทศโดยเน้นการเข้าพักในโรงแรมที่มีการออกแบบโดดเด่น เช่น โรงแรม Memories Aicha Luxury Camp และโรงแรม Petra Bubble Luxotel ในเมือง วาดี มูซา ประเทศจอร์แดน
เขาระบุถึงแรงบัลดาลใจในการทำบล็อกของเขาในบทสัมภาษณ์กับสยามรัฐว่า “ผมรักการท่องเที่ยวครับ เพราะให้ประสบการณ์ที่แปลกใหม่ และยังเปิดโอกาสให้ได้สัมผัสกับวัฒนธรรมที่แตกต่าง ผู้คนในความเป็นอยู่ที่หลากหลาย”
สุวิชาและผลงานบล็อกของเขาได้รับการกล่าวถึงโดยแนวหน้าสยามรัฐ โลกวันนี้ ผู้จัดการออนไลน์ สำนักข่าวไอเอ็นเอ็น ได้รับความเห็นจากสำนักข่าวนิวส์พลัสว่า “มีความแปลกใหม่” และได้รับความเห็นจากบางกอกทูเดย์ว่า “มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว”
ปัจจุบันมีโรงแรมหลายแห่งติดต่อให้เขาเข้าพักเพื่อบันทึกประสบการณ์ในการเข้าพักส่วนตัวมานำเสนอผ่านสื่อสังคม
แหล่งข้อมูล

สุวิชา เมฆอังกูร ที่อินสตาแกรม
หญ้าใบมะกรูดขน

| หญ้าใบมะกรูดขน |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Magnoliophyta
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Alismatales
วงศ์:: Hydrocharitaceae
สกุล:: Halophila
สปีชีส์:: H.  decipiens
ชื่อทวินาม
Halophila decipiens Ostenf., 1902

หญ้าใบมะกรูดขน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Halophila decipiens Ostenf.) เป็นหญ้าทะเลในวงศ์ Hydrocharitaceae ใบแบน บาง รูปไข่ ขอบใบมีรอยหยักและมีขนบนผิวใบทั้ง 2 ด้าน เส้นใบที่เป็นเส้นขวางใบมีไม่เกิน 8 คู่ มีดอกเพศผู้และดอกเพศเมียเจริญบนแขนงของต้นเดียวกัน (monoecious) โดยมีกาบดอกหุ้มดอกทั้ง 2 ไว้ด้วยกัน หญ้าใบมะกรูดขนพบในน้ำที่มีระดับความลึก 6 -36 เมตร พบในเขตร้อนของมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรแอตแลนติกฝั่งตะวันตก พบในน้ำกร่อยได้ด้วยเป็นอาหารของปลาและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในทะเลหลายชนิด หญ้าใบมะกรูดขนถูกรายงานพบเป็นหญ้าทะเลชนิดใหม่ (new species) และเป็นหญ้าทะเลชนิดแรกที่มีการรายงานพบในประเทศไทยเมื่อปี ค.ศ. 1902 จากเกาะกระดาด จ.ตราด
นอกจากนี้มีการรายงานพบว่าหญ้าใบมะกรูดขนบริเวณปากน้ำละแม จ.ชุมพร มีการเปลี่ยนแปลงประชากรตามฤดูกาล โดยในช่วงฤดูมรสุมประชากรของหญ้าใบมะกรูดขนจะลดลงอันเนื่องจากคลื่นลมที่รุนแรง ในขณะที่ในช่วงฤดูร้อนจะมีประชากรหนาแน่น และพบการออกดอกและผลจำนวนมาก
สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาที่ 1 แห่งเลออน

สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเลออน, กัสติยา และกาลิเซีย (1079–1126) (ครองราชย์ 1109–1126)
| สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากา |
| --- | --- |
จุลจิตรกรรมในคริสตศตวรรษที่ 13 พระราชินีอูร์รากากำลังปฏิบัติหน้าที่ในราชสำนัก จาก ตุมโบ อา อาสนวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลา
สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเลออน, กัสติยา, และกาลิเซีย
ครองราชย์: ค.ศ. 1109 – 1126
ก่อนหน้า: พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6
ถัดไป: พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7
สมเด็จพระราชินีแห่งอารากอน และนาวาร์
ระหว่าง: ค.ศ. 1109 – 1126

พระราชสมภพ: เมษายน ค.ศ. 1079 บูร์โกส
สวรรคต: 8 มีนาคม ค.ศ. 1126(1126-03-08) (46 ปี) ซันดัญญา ตั้งอยู่บนแม่น้ำการ์ริออนในกัสติยา
ฝังพระศพ: มหาวิหารนักบุญอิซิโดโร
คู่อภิเษก: แรมงแห่งบูร์กอญ พระเจ้าอัลฟอนโซนักรบ
พระราชบุตร: ซันชา ไรมุนเดซ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยา เฟร์นันโด เปเรศ ฟูร์ตาโด เอลบิรา เปเรซ เด ลารา
ราชวงศ์: ฆิเมเนซ
พระราชบิดา: พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยา
พระราชมารดา: กงส์ต็องส์แห่งบูร์กอญ
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากา (ราว ค.ศ. 1680 – 8 มีนาคม ค.ศ. 1126) หรือ อูร์รากาผู้ไม่รอบคอบ เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเลออน, กัสติยาและกาลิเซียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1109 จนกระทั่งสวรรคต พระองค์อ้างชื่อจักรพรรดิในฐานะจักรพรรดินีตามกฎหมายแห่งสเปนทั้งหมดและจักรพรรดินีแห่งกาลิเซียทั้งหมด
สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากากลายเป็นทายาทของพระราชบิดาเมื่อซันโช (พี่น้องนอกสมรสต่างมารดา) ถูกสังหารที่อูเกลสในปี ค.ศ. 1108 พระองค์เป็นภรรยาม่ายของเคานต์แรมงแห่งบูร์กอญ ทั้งคู่มีพระโอรสด้วยกันหนึ่งคนคือเจ้าชายอัลฟอนโซ รามิเรซ ที่ต่อมาคือพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 การให้สตรีสืบทอดต่อตำแหน่งในช่วงวิกฤตอัลโมราวิดนั้นมีความเสี่ยง เพื่อถ่วงดุลอำนาจ การแต่งงานของสมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากากับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 (ลูกพี่ลูกน้องลำดับที่สอง) จึงถูกจัดเตรียมขึ้นในปี ค.ศ. 1109 แต่แทนที่จะก่อให้เกิดเสถียรภาพทางการเมือง การแต่งงานครั้งนี้กลับนำไปสู่ยุคอนาธิปไตย ตามข้อตกลงการแต่งงาน สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาและพระราชสวามีจะเป็นผู้ปกครองร่วมในดินแดนของกันและกัน พระเจ้าอัลฟอนโซจึงส่งทหารรักษาการของอารากอนเข้าไปในหลายเมืองของเลออน กัสติยาและกาลิเซีย เหล่าบุคคลสำคัญจึงตั้งตนเป็นปรปักษ์ สงครามกลางเมืออุบัติขึ้นและดำเนินอยู่หลายปี หลายฝ่ายสนับสนุนการอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ของเด็กน้อยอัลฟอนโซ รามิเรซ แต่ก็ทำได้ยากขึ้นเพราะความเข้ากันไม่ได้ของอูร์รากากับพระสวามีที่ไม่นานก็ขัดแย้งกัน อีกทั้งสมเด็จพระสันตะปาปาปาสคาลที่ 2 ยังทรงประกาศให้การแต่งงานไม่ถูกต้องตามหลักศาสนา สุดท้ายทั้งคู่ก็แยกทางกันในปี ค.ศ. 1112
การทะเลาะเบาะแว้งยังคงดำเนินต่อไป ทั้งระหว่างขุนนางกับผู้ปกครองท้องถิ่น, ระหว่างกลุ่มบุคคลสำคัญที่เป็นอริกัน, ระหว่างอัครมุขนายกแห่งซานเตียโกกับอัครมุขนายกแห่งโตเลโด และระหว่างอูร์รากากับดิเอโก เฆลมิเรซ (อัครมุขนายกแห่งซานเตียโก) อัลฟอนโซ รามิเรซได้รับการสวมมงกุฎจากเฆลมิเรซในปี ค.ศ. 1111 และการครองราชย์ในกาลิเซียของพระองค์เริ่มต้นขึ้นอย่างมีพระปรีชาสามารถ การสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาในปี ค.ศ. 1126 ยุติช่วงเวลาหายนะในประวัติศาสตร์การเมืองในสมัยกลางของสเปนยุคคริสเตียน
ต้นชีวิต

สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาเสด็จพระราชสมภพที่บูร์โกสในเดือนเมษายน ค.ศ. 1079 พระองค์เป็นพระโอรสธิดาคนโตของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6กับพระมเหสีคนที่สอง กงสต็องส์แห่งบูร์กอญ และแม้ว่าทั้งคู่จะมีพระโอรสธิดาอีกหลายคน แต่อูร์รากาเป็นคนเดียวที่มีชีวิตรอดจนโต พระเจ้าอัลฟอนโซนั้นอภิเษกสมรสห้าครั้งและเป็นพระบิดาของพระโอรสธิดามากมาย แต่มีเพียงพระธิดาตามกฎหมายสามคนที่มีชีวิตรอด พระองค์ยังมีบุตรชายนอกสมรส ซันโช ที่พระองค์คิดจะแต่งตั้งให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อซึ่งเป็นการช่วงชิงสิทธิ์โดยชอบธรรมไปจากอูร์รากา แต่นับเป็นโชคดีของอูร์รากาที่เรื่องนี้ไม่เกิดขึ้น เนื่องจากซันโชเสียชีวิตในสมรภูมิในปี ค.ศ. 1108 ก่อนได้รับการแต่งตั้งเป็นทายาทของพระเจ้าอัลฟอนโซ สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาได้รับการศึกษาอย่างดีและเนื่องจากเป็นไปได้ที่ถึงเวลาหนึ่งพระองค์จะต้องเป็นผู้ปกครอง พระองค์จึงได้รับอนุญาตให้ศึกษาแบบผู้ชายมากกว่าผู้หญิง
การแต่งงานครั้งแรก

สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาเป็นทายาทโดยสันนิษฐานของกษัตริย์ พระองค์จึงเป็นเจ้าสาวผู้เป็นที่หมายตาอย่างมาก พระองค์แต่งงานเพื่อวัตถุประสงค์ทางการเมืองกับเคานต์แรมงแห่งบูร์กอญตอนพระชนมายุเพียง 8 พรรษา การแต่งงานอาจสมบูรณ์ตอนพระองค์พระชนมายุ 13 พรรษา เนื่องจากทรงให้กำเนิดทารกที่สิ้นพระชนม์ในครรภ์ตอนพระชนมายุ 14 พรรษา พระองค์มีบุตรกับแรมงอีกสองคน เป็นบุตรสาวชื่อเจ้าหญิงซันชากับบุตรชายชื่อเจ้าชายอัลฟอนโซ (ต่อมาคือพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7) เคานต์แรมงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1107 หลังการประสูติของเจ้าชายอัลฟอนโซไม่นาน
การแต่งงานครั้งที่สอง

สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาพระชนมายุเพียง 28 พรรษาตอนเป็นม่ายและกลายเป็นหญิงม่ายที่โด่งดังที่สุดในเวลานั้น ขุนนางหลายคนชิงชัยกันเพื่อให้ได้แต่งงานกับพระองค์ แต่ก่อนที่จะได้คนที่จะมาแต่งงานกับอูร์รากา พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 กลับสวรรคต เชื่อกันว่าการจากไปของพระองค์เกิดขึ้นในช่วงระหว่างวันที่ 29 มิถุนายน ถึงวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1109 ราชอาณาจักรไม่ควรอยู่แบบไร้ผู้ปกครอง อูร์รากาวัย 30 พรรษาจึงกลายเป็นพระราชินี จากนั้นพระองค์ก็ฝืนใจอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แต่พระองค์ไม่มีความสุขกับการแต่งงาน พระองค์คัดค้านการแต่งงานกับชายผู้นี้ แต่ด้วยเป็นความประสงค์ของพระบิดา พระองค์จึงจำยอมต้องแต่งงานหลังการสวรรคตของกษัตริย์
พระองค์ไม่ใช่คนเดียวที่ไม่ยินดีกับการอภิเษกสมรส ข่าวการแต่งงานจุดชนวนการก่อกบฏในกาลิเซีย ขุนนางจำนวนมากในเลออน, กัสติยา และกาลิเซียต่อต้านการแต่งงานครั้งนี้ ทว่าการก่อกบฏของกาลิเซียใหญ่โตจนพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 ต้องยกทัพไปที่กาลิเซียและโจมตีปราสาทโมนเตร์โรโซในปี ค.ศ. 1110 สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาไม่เห็นชอบในเรื่องนี้ พระองค์กล่าวหาว่าอัลฟอนโซทำร้ายร่างกายและทิ้งพระสวามีไป สถานะของพระองค์ในฐานะพระราชินีและนักการเมืองแข็งแกร่งพอจนไม่จำเป็นต้องมีผู้ชายมาหนุนหลัง แต่ไม่นานอูร์รากาก็มีคนรักคือเคานต์โกเมซ กอนซาเลซ แต่เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1111 ในสมรภูมิกันเดสปินา พระองค์มีคนรักอีกคนชื่อเปโดร กอนซาเลซ เด ลารา และทั้งคู่มีบุตรนอกสมรสด้วยกันสองคนเป็นบุตรชายชื่อเฟร์นันโด เปเรซ ฟูร์ตาโด กับบุตรสาวชื่อเอลบิรา เปเรซ เด ลารา ในปี ค.ศ. 1112 การแต่งงานระหว่างอูร์รากากับอัลฟอนโซถูกประกาศให้เป็นโมฆะ
การรวมตัวกันของราชอาณาจักรของอูร์รากา

ในช่วงที่ปกครอง สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาสามารถกอบกู้ดินแดนกลับคืนมา หาทางแก้ไขปัญหาอย่างสันติ และมีการทูตที่ยอดเยี่ยม ทำให้ราชอาณาจักรของพระองค์เจริญรุ่งเรือง นับเป็นโชคดีของพระองค์ที่มีเครือข่ายผู้สนับสนุนขนาดใหญ่ในกัสติยา พระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 1126 ด้วยพระชนมายุ 45 พรรษา อาจจะจากการคลอดบุตรซึ่งในตอนนั้นเป็นสาเหตุการตายโดยทั่วไปของผู้หญิง ทรงทิ้งเลออนและกัสติยาไว้ให้พระราชโอรส เจ้าชายอัลฟอนโซ ร่างของพระองค์ถูกฝังที่มหาวิหารนักบุญอิซิโดโรในประเทศสเปน
รูปปั้นแกะสลักของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 โดยฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ มาร์ติน เฟร์นันเดซ
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 โดยฟรันซิสโก ปราดิยา อี ออร์ติซ
รูปปั้นแกะสลักของสมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาใน ปาร์เกเดลบูเอนเรติโร กรุงมาดริด ประเทศสเปน
ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2015–16

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2015–16
ชนะเลิศ: เบิร์นลีย์
เลื่อนชั้น: เบิร์นลีย์ มิดเดิลส์เบรอ ฮัลล์ซิตี
ตกชั้น: โบลตันวันเดอเรอส์ มิลตันคีย์นส์ดอนส์ ชาร์ลตันแอธเลติก
จำนวนการแข่งขันทั้งหมด: 552
จำนวนประตูทั้งหมด: 1337 (2.42 ต่อนัด)
ผู้ยิงประตูสูงสุด: อันเดร เกรย์ (25 ประตู)
ทีมเหย้าชนะสูงสุด: ฮัลล์ซิตี 6–0 ชาร์ลตันแอธเลติก (16 มกราคม 2016) บริสตอลซิตี 6–0 โบลตันวันเดอเรอส์ (19 มีนาคม 2016)
ทีมเยือนชนะสูงสุด: มิลตันคีย์นส์ดอนส์ 0–5 เบิร์นลีย์ (12 มกราคม 2016)
ประตูสูงสุด: ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ 4–3 โบลตันวอนเดอเรอส์ 3 ตุลาคม 2015) ฟูลัม 2–5 เบอร์มิงแฮมซิตี (7 พฤศจิกายน 2015) รอเธอร์แฮมยูไนเต็ด 2–5 [สโมสรฟุตบอลอิปสวิชทาวน์
สถิติชนะติดต่อกันสูงสุด: 6 นัด เบิร์นลีย์ มิดเดิลส์เบรอ
สถิติไม่แพ้ติดต่อกันสูงสุด: 23 นัด   เบิร์นลีย์ 
สถิติไม่ชนะติดต่อกันสูงสุด: 17 นัด   โบลตันวันเดอเรอส์
สถิติแพ้ติดต่อกันสูงสุด: 6 นัด  โบลตันวันเดอเรอส์
ผู้เข้าชมมากที่สุด: 33,806 คน มิดเดิลส์เบรอ 1–1 ไบรท์ตันแอนด์โฮฟอัลเบียน (7 พฤษภาคม ค.ศ. 2016)
ผู้เข้าชมน้อยที่สุด: 8,363 คน เบรนท์ฟอร์ด 2–1 คาร์ดิฟฟ์ซิตี (19 เมษายน ค.ศ. 2016)
ผู้เข้าชมทั้งหมด: 9,703,004 คน
ผู้เข้าชมโดยเฉลี่ย: 17,578 คน
← 2014–15 2016–17 →
ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2015–16 (หรือเรียกว่า สกายเบตแชมเปียนชิป ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ฤดูกาลที่ 12 ของลีกภายใต้ชื่อปัจจุบันและในฤดูกาลที่ 24 ภายใต้รูปแบบการแบ่งลีกปัจจุบัน โดยจะเริ่มต้นฤดูกาลวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2015 และจะสิ้นสุดฤดูกาลวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2016. ตารางแข่งขันจะประกาศออกมาให้ทราบในวันที่ 17 มิถุนายน 2015
ทีม

ทีมเข้าแข่งขันทั้งหมด 24 ทีม โดยเป็น 17 ทีมจากในฤดูกาล 2014-15, 3 ทีมที่ตกชั้นจากพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2014–15 และอีก 3 ทีมที่เลื่อนชั้นจากฟุตบอลลีกวัน ฤดูกาล 2014-15
ทีม > การเปลี่ยนแปลงทีม

| --- | --- |
 มายังแชมเปียนชิป เลื่อนชั้นจาก  ลีกวัน บริสตอลซิตี  มิลตันคีย์นส์ดอนส์  เปรสตันนอร์ธเอ็นด์ ตกชั้นจาก พรีเมียร์ลีก ฮัลล์ซิตี  เบิร์นลีย์  ควีนส์พาร์กเรนเจอส์:  จากแชมเปียนชิป ตกชั้นสู่  ลีกวัน แบล็กพูล  มิลล์วอลล์  วีแกนแอทเลติก เลื่อนชั้นสู่ พรีเมียร์ลีก บอร์นมัท  วอตฟอร์ด  นอริชซิตี