stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สเปลลิงบี
ในภาษาอังกฤษ > สหรัฐ

ผู้เข้าแข่งขันสะกดคำในสหรัฐจะศึกษาคำต่อท้ายและ นิรุกติศาสตร์ และมักจะใช้ภาษาต่างประเทศซึ่งใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก เพื่อสะกดคำที่ท้าทาย มีการเผยแพร่สื่อการเตรียมการหลายรายการ รวมถึงบางส่วนที่เกี่ยวข้องกับ การแข่งขันสเปลลิง บีแห่งชาติสคริพส์ และที่สร้างโดยองค์กรอิสระที่ไม่เกี่ยวข้องกับ สคริพส์
ในช่วงหลายทศวรรษแรกของการตีพิมพ์ หนังสือศึกษาประจำปีของ สคริพส์มีชื่อว่า เวิร์ดสออพเดอะแชมป์เปียน ซึ่งมีคำศัพท์ 3,000 คำในรายการที่แยกออกเป็นกลุ่มระดับต้น ระดับกลาง และระดับผู้เชี่ยวชาญ ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1990 รายการการศึกษาประจำปีได้เปลี่ยนเป็น ไพเดเอีย (จากคำภาษากรีกที่แปลว่าการศึกษาและวัฒนธรรม) ซึ่งมีคำศัพท์มากกว่า 4,100 คำ จากนั้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 2006 ในรายการที่สั้นกว่า โดยมีชื่อว่า สเปลอิท! ฉบับปี ค.ศ. 2009 มี 1,155 คำ (คำพื้นฐาน 911 คำ และคำท้าทาย 244 คำ)
รายการคำรวม ซึ่งเผยแพร่โดยสคริพส์ และมีอยู่บนเว็บไซต์ สเปลลิง บีแห่งชาติ ประกอบด้วยคำทั้งหมดที่ใช้ใน เนชันแนลบี ย้อนกลับไปถึงปี ค.ศ. 1950 แบ่งออกเป็นสามส่วน: คำที่ปรากฏไม่บ่อย คำที่ปรากฏบ่อยปานกลาง และคำที่ปรากฏบ่อย เกือบ 800 หน้าและความยาว 24,000 คำ รายการคำรวม มีไว้สำหรับผู้ที่เข้าใจพื้นฐานและผ่าน สเปลอิท! แล้ว . ผู้เข้าร่วม สเปลลิง บี ในสหรัฐยังใช้หนังสืออ้างอิงอื่น ๆ และเอกสารการสอนก็มีให้บริการบนเว็บไซต์
ในภาษาอื่น ๆ > ภาษาดัตช์

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 ถึงปี ค.ศ. 2016 ชาวดัตช์และชาวเฟลมิชจัดให้มีการสะกดคำในภาษาดัตช์ทุกปี ซึ่งถ่ายทอดสดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991 เป็นต้นมา
โรงเรียนฝึกสเปลลิง บี

นักเรียนสเปลลิง บีมักจะเริ่มแข่งขันใน โรงเรียนประถม หรือ มัธยมต้นโดยแข่งขันกับชั้นเรียนอื่นในระดับชั้นหรือระดับกลุ่มเดียวกัน และชั้นเรียนที่ชนะจะพิจารณาจากคะแนนของแต่ละชั้นเรียน ในระดับตัวบุคคล การสะกดคำของโรงเรียนจะกำหนดว่าเด็กคนใดจะเป็นตัวแทนโรงเรียนของตนในการแข่งขันระดับเขต รัฐ และระดับประเทศ
ดูเพิ่ม

การแข่งขันเขียนตามคำบอกอักษรจีน
เขียนตามคำบอก (แบบฝึกหัด)
คันจิ เคนเท
ตัวอักษรสะกด
"ลูกพี่ลูกน้อง เรจินัลด์ สะกดคำว่า Peloponnesus" (นอร์แมน ร็อกเวลล์, ค.ศ. 1918)
แฮมเมอร์

| แฮมเมอร์ |
| --- | --- |
ที่เกิด: ประเทศไทย
แนวเพลง: เพื่อชีวิต, โฟล์ค, อะคูสติก
ช่วงปี: พ.ศ. 2522 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: อีเอ็มไอ พีค็อก อโซน่า บีพี ออนป้า ท็อปไลน์ ดรีม เรคคอร์ด โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ อาร์ เอ็ม เอส คาราโอเกะ บีเคพี a play music

สมาชิก: อารี ประธาน ร้องนำ  อนุชา ประธาน กีต้าร์ ไวโอลิน ร้องนำ  วินัย ประธาน กีตาร์ ขลุ่ย  ชาลี ประธาน กลอง เพอร์คัชชัน
แฮมเมอร์ วงดนตรีไทยที่มีผลงานเพลงในแนวเพื่อชีวิตสำเนียงปักษ์ใต้ แฮมเมอร์ เป็นวงดนตรีของ 4 พี่น้องตระกูล ประธาน ซึ่งเป็นชาวไทยมุสลิมเชื้อสายปาทาน และมีแม่เป็นชาวจังหวัดนครนายก แต่ไปใช้ชีวิตอยู่ที่ภาคใต้ ซึ่งทำให้ผู้คนมักเข้าใจผิดว่าเป็นชาวปักษ์ใต้ โดยมี อารี ประธาน เป็นนักร้องนำ มีผลงานออกมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 จนปัจจุบัน มีเพลงที่ได้รับความนิยมและรู้จักมากมาย เช่น บินหลา, ปักษ์ใต้บ้านเรา, แม่, ฉันเป็นต้นไม้ เป็นต้น โดยชื่อ แฮมเมอร์ หมายถึงค้อนที่ทุบทำลายความอยุติธรรมต่าง ๆ และสร้างความเป็นธรรมในสังคมตลอดจนมีส่วนในการสร้างสรรค์วัฒนธรรมและอารยธรรมของมนุษยชาติ
ในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ทรงครองราชย์ครบ 60 ปี ในปี พ.ศ. 2549 แฮมเมอร์ได้แต่งเพลงพิเศษขึ้นมาเพื่อถวายแด่องค์พระประมุขของชาติ ชื่อเพลง เรารักพระเจ้าอยู่หัว
ระหว่างการชุมนุมที่สะพานมัฆวาน
อนุชา ประธาน
ผลงานของวงแฮมเมอร์

แชมส์วันดวลเพลง (พ.ศ. 2521)
ปักษ์ใต้บ้านเรา (พ.ศ. 2523) ค่ายพีค็อค
ปักษ์ใต้บ้านเรา
ชาวนา
บุญเซิ้งบั้งไฟ
ลมตะเภา
เมื่อฝนแล้ง
ชีวิตมืด
ผีเสื้อ
เจ้าแก้ว
สาวชาวนา
คืนบ้านเฮา
เด็กบ้านนอก
ถึกควายทุย
เข้ากรุง (พฤษภาคม พ.ศ. 2524)
เข้ากรุง
แสงไฟ
ลืมนา
กล่อมขวัญ
รอยอดีต
เพลงแห่งความฝัน
เด็กน้อย
คน
กรุงเทพฯ
ข่าวลือ
ตะเกียง
ชุดพิเศษ (พ.ศ. 2524) (เพลงบรรเลงดนตรีล้วน)
ชานเมือง (พ.ศ. 2524) (ผลงานเพลงลูกทุ่งชุดพิเศษซึ่งมียืนยง โอภากุลร่วมงานด้วย)
หมามุ่ย (พ.ศ. 2524)
นาแล้ง (พ.ศ. 2525)
เตือนน้อง
นาแล้ง
ลืมสัญญา
ไปกับพี่ ไปขี่เกวียน
ขันหมากคนจน
พบรักยามแลง
อยากจะหวัง
หนุ่มจันทึก
ส่งเสียงกลับอีสาน
สร้างโขง
รวมเพลงฮิต (พ.ศ. 2525)
กรุงเทพ ฯ
ปักษ์ใต้บ้านเรา
ที่นี่ไม่มีครู
คน
ผีเสื้อ
สาวชาวนา
บินหลา
เข้ากรุง
ชาวประมง
ลืมนา
ชาวนา
แม่
ยืนใจลอยคอยแฟน (กันยายน พ.ศ. 2525) (เพลงลูกทุ่ง)
ยืนใจลอยคอยแฟน
แด่คนชื่อเจี๊ยบ
อยู่กับความผิดหวัง
อย่าลืมตัว
เธอจะอยู่คอยใคร
รักสาวฝั่งโขง
เธอทำฉันได้
เหลือเพียงฝัน
อยากรู้ใจเธอ
ดาวจ๋า
คนขายขวด (​ธันวาคม พ.ศ. 2526)
หิ่งห้อย (พ.ศ. 2526)
จารุณีเบอร์ 2 (พ.ศ. 2526)
กรุงเทพราตรี
หิ่งห้อย
จารุณี เบอร์ 2
จน
ห่วง
ขอฝน
วอนลม
แพน้อย
ชีวิตชาวนา
ใจบังเอิญ
อยาก
เมาทั้งนั้น
บุษบาขายถ่าน (พ.ศ. 2526)
บุษบาขายถ่าน
จะทำยังไง
ถนนดนตรี
ชาวนาครวญ
ธรรมชาติบ้านนา
อยากกินดาว
ครูจ๋าอยู่ไหน
เด็กขายพวงมาลัย
ดอกหญ้า
หนี
ความหวัง
ความเจริญ
มุ้งมิ้ง (พ.ศ. 2526) (ผลงานเดี่ยวของ อนุชา ประธาน)
มุ้งมิ้ง
เลิกงาน
คนเมิน
ช่วยบอกที
ผืนนาหน้าแล้ง
ข่าวลือ
เพลงแห่งความฝัน
ความจริง
นกน้อยคืนรัง
คนพเนจร
โชคชะตา
ชมดง
สิ้นแสงสูรย์ (พ.ศ. 2527)
หนุ่มสาว
สาวผมยาว
ออกไม่ออกดี
ศิลปิน
ปริญญาขี่ควาย
สุดขอบฟ้า
สิบล้อ
ผีเสื้อกับมาลา
ใบยางร่วง
สี่ล้อเล็ก
หุบเขา
เด็ก
สิ้นแสงสูรย์
ถนนฝุ่นสีแดง (พ.ศ. 2527)
น้ามาลี
แร้ง
หนาว
ความเปลี่ยนแปลง
เมื่อคืน
เมื่อฝนแล้ง
บทเพลงของเรา
ถนนฝุ่นสีแดง
ความคิด
แด่เธอ
คนพเนจร
เพื่อนเอย
โรงงาน (พ.ศ. 2528)
ช่างไม้
โรงงาน
ฝัน
คนหางาน
สนสู้ลม
เด็กน้อย
อีหลดอดอยาก
ลำกระโดง
คนกับตะเกียง
วันนี้ไม่มีข่าว
แฮมเมอร์ 29 (พ.ศ. 2529)
นกเขา
ดอกไม้ปลายนา
น้ำตาพ่อ
สัญจร
ไอติม
จากบ้าน
ปราณี
สู้ทน
ของขวัญ
อีสานร็อค
เด็กกำพร้า (พ.ศ. 2530)
เด็กบ้านนอก
เด็กน้อย
เด็กกำพร้า
ช่วยบอกที
สลัม
เจ้าแก้ว
ชีวิตมืด
ตะเกียง
คืนทุ่ง
โชคชะตา
10 ปี แฮมเมอร์ (พ.ศ. 2530)
ปักษ์ใต้บ้านเรา (๒)
ไร้เดียงสา
เข้ากรุง
ที่นี่ไม่มีครู
โรงงาน
ปักษ์ใต้บ้านเรา (๑)
บินหลา
กรรมกร
กลับปัตตานี
สงคราม
ตำนานเพลงแฮมเมอร์ (พ.ศ. 2533)
ฉันจะให้เธอ (พ.ศ. 2534)
ทิ้ง...ทำไม?
ข้ามาคนเดียว
ฉันจะให้เธอ
โลกสีสัน
ไม่รีบร้อน
สร้อยคอ
หิว
หลังชนฝา
มนต์ทีวี
ตามใจ
เจาะอดีต (พฤษภาคม พ.ศ. 2535)
สะตอ (มีนาคม พ.ศ. 2536)
สะตอ
ไอ้มีน - หลับเถิด
หวัง
พกความรัก
สยามนามไทย
ผกากรอง
ยังสู้
เมืองไทย (สวยงาม)
เพื่อนเกลอ
คอยอยู่ตรงนี้
ฉันเป็นต้นไม้ (พฤษภาคม พ.ศ. 2536)
กลับมาแล้ว (พ.ศ. 2537)
ฆ้อนทอง (พ.ศ. 2538)
ฆ้อนเพียว ๆ (พ.ศ. 2539)
สามช่า อคูสติค (มีนาคม พ.ศ. 2540)
ลายลูกทุ่ง (มกราคม พ.ศ. 2541)
Never Die (มิถุนายน พ.ศ. 2547)
คิดถึงปักษ์ใต้ (พ.ศ. 2547)
จากใจลุ่มตานี (Acoustic) (พ.ศ. 2548)
เรารักพระเจ้าอยู่หัว (พ.ศ. 2549)
รวมฮิต สุดยอด (พ.ศ. 2550)
รวมสุดยอดเพลงฮิตเพื่อชีวิต (พ.ศ. 2550)
รวมฮิต Acoustic 32 เพลง (พฤษภาคม พ.ศ. 2552)
2 ขุนพลเพลงเพื่อชีวิต (พ.ศ. 2553)
ผลงานภาพยนตร์

ไอ้ขี้เมา (2526) รับบท แฮมเมอร์
คืนรัง (2562) รับบท แฮมเมอร์
ผลงานร่วมกับศิลปินคนอื่น

กำไร...ชีวิต ชุด 1 (2533)
อะเมชิ่งเพื่อชีวิต ชุด 1 (2535)
เปีดกรุตำนานเพลงชีวิต (2535)
สุดยอดเพลงเพื่อชีวิตยุคต้น ชีวิต ... คน (2538)
เสรีภาพ (ตุลาคม 2541) - จัดทำขึ้นเพื่อสมทบทุนสร้างอนุสรณ์สถาน14 ตุลาคม
เพื่อชีวิต ใจเกินร้อย ชุด 1 (ธันวาคม 2543)
เพื่อชีวิต ใจเกินร้อย 2 (ธันวาคม 2544)
ประวัติศาสตร์ - 12 ขุนพล ฅ. เพื่อชีวิต (พฤษภาคม 2546)
3 ช่าแดนซ์ (มีนาคม 2549)
ประเทศไทย 2549 (เมษายน 2549)
เพลงฮิตเพื่อชีวิต ฮิตตลอดกาล (2549)
18 หัวกะทิเพื่อชีวิต (มิถุนายน 2549)
สุดยอดเพลงฮิตเพื่อชีวิต (2549)
32 เพลงฮิตศิลปินใต้ (2550)
รวมสุดยอดบทเพลงใต้ เดอะสะตอ ลูกคอทองแดง (มีนาคม 2551)
รวมเพลงเพื่อชีวิตฮิต (2551)
เพื่อชีวิตฮิตไม่เลิก 1-3 (กรกฎาคม 2551)
บันทึกประวัติศาสตร์เพลงชีวิต พันธมิตรประชาธิปไตย (2551) - จัดทำขึ้นเพื่อสนับสนุนกองทุนเพลงกู้ชาติ
รำลึก 15 สีบสาน 20 ปี วีรชนพฤษภา 35 (พฤษภาคม 2555) - จัดทำขึ้นเพื่อคารวะวีรชนพฤษภา 35
เพื่อชีวิต ฮิตเกินร้อย (พฤศจิกายน 2555)
เพื่อชีวิต ฮิตเกินร้อย ชุด 2 (สิงหาคม 2556)
เพื่อชีวิตฮิตตลอดกาล (2557)
9 ปี ถนนดนตรี 92.5 FM RADIO THAILAND (2558) - จัดทำขึ้นเพื่อร่วมก่อตั้งกองทุนศิลปินเพื่อชีวิต
รวมเพลง เพื่อชีวิต (กรกฎาคม 2558)
100 เพลงเพื่อชีวิต ฮิตโดนใจ (สิงหาคม 2558)
คนกับหมา เพื่อชีวิต (สิงหาคม 2558)
เพื่อชีวิต ฮิต มันส์ ซึ้ง (สิงหาคม 2558)
100 บทเพลง เพื่อชีวิต (สิงหาคม 2558)
3 มหากาฬ ตำนานเพลงเพื่อชีวิต (2558)
รวมเพลง เพื่อชีวิต ฮิตโดนใจ (กุมภาพันธ์ 2559)
รวมเพลง 3 ช่า โจ๊ะๆมันส์ๆ (มิถุนายน 2561)
ตำนาน เพื่อชีวิต ฮิตมหาชน (เมษายน 2563)
เพลงพิเศษ

เมตตาธรรม (ตุลาคม 2528) - จัดทำขึ้นเพื่อเป็นกองทุนเพื่อเด็กไทย
ขวานไทยใจหนึ่งเดียว (ธันวาคม 2547) - จัดทำขึ้นเพื่อปลุกจิตสำนึกให้คนไทยมีความรักสามัคคีเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
193 วันรำลึก (2552)
ผลงานเพลงที่กล่าวถึงศิลปินท่านอื่น ๆ

เพลง คิง ออฟ ก็อป แด๊นซ์ ร้องโดย ไมเคิ่น ตั๋ง (เป็นบทเพลงที่กล่าวถึงศิลปินหลายคน โดยมีเนื้อร้องอยู่ท่อนหนึ่งที่กล่าวถึงชื่อของ แฮมเมอร์)
หนังสือ

รวมเพลงเพื่อชีวิต ครบรอบ 2 ทศวรรษ
รวมเพลงเพื่อชีวิต ฉบับสมบูรณ์ Vol.1
เมโมรี่ ซองบุ๊ค ฉบับที่ 5
ลูกทุ่งเพื่อชีวิต
เพลงเพื่อชีวิต
เพื่อชีวิต ปี 49
คอนเสิร์ตครั้งสำคัญ

โลกดนตรี แฮมเมอร์ 2526
7 สีคอนเสิร์ต แฮมเมอร์ 1 มีนาคม 2529
กระทิง คอนเสิร์ต เขาใหญ่ มหกรรมคอนเสิร์ตเพลงเพื่อชีวิต 23 ตุลาคม 2536
มหกรรมดนตรีเพื่อธรรมชาติและชีวิต ครั้งที่ 8 8 ตุลาคม 2545
มหกรรมดนตรีเพื่อธรรมชาติและชีวิต ครั้งที่ 9 5 เมษายน 2546
สานใจไทย สู่ใจใต้ 1 ธันวาคม 2547
มหกรรมดนตรีเพื่อธรรมชาติและชีวิต ครั้งที่ 10 11 ธันวาคม 2547
เอาประเทศไทยของเราคืนมา 19 กันยายน 2549
มหกรรมดนตรีเพื่อธรรมชาติและชีวิต ครั้งที่ 3 21 มกราคม 2550
ผาดำ ครั้งที่ 1 28 เมษายน 2550
พันธมิตรประชาธิปไตย 22 ธันวาคม 2550
มหกรรมดนตรีเพื่อธรรมชาติและชีวิต ครั้งที่ 11 26 ธันวาคม 2550
ผาดำ ครั้งที่ 2 15 มีนาคม 2551
60 ปี วีรชนคนกล้า (รับเชิญ) 29 เมษายน 2551
ตำนานเพลง 3 ทศวรรษอโซน่า 15 มิถุนายน 2551
รักบ้านเกิด เพื่อการศึกษา จากรุ่นพี่ถึงรุ่นน้อง ธันวาคม 2551
มหกรรมดนตรีเพื่อธรรมชาติและชีวิต ครั้งที่ 12 12 ธันวาคม 2551
30 ปี แฮมเมอร์ แผ่นดินนี้คือไทย 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก
มหกรรมดนตรีเพื่อธรรมชาติและชีวิต ครั้งที่ 13 30 มกราคม 2553
มหกรรมดนตรีเพื่อชีวิตและธรรมชาติ ครั้งที่ 14 23 มกราคม 2553
ผาดำ ครั้งที่ 3 14 มีนาคม 2553
คอนเสิร์ตเมืองไทยสวยงาม 27 มีนาคม พ.ศ. 2553 อาคารนันทนาการ มหาวิทยาลัยรังสิต
คอนเสร์ต ร่วมแรงร่วมใจ...สร้างบ้าน สรส. 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2553  อาคารนันทนาการ มหาวิทยาลัยรังสิต
มหกรรมดนตรีเพื่อธรรมชาติและชีวิต ครั้งที่ 15 19 กุมภาพันธ์ 2554
ผาดำ ครั้งที่ 4 19 มีนาคม 2554
ผาดำ ครั้งที่ 5 17 มีนาคม 2555
ชมวัง...ฟังเพลง 29 เมษายน 2555
รำลึกถึงปีที่ 20 เหตุการณ์พฤษภาประชาธรรม 18 พฤษภาคม 2555
แคมป์ไฟดนตรี มาลีฮวนน่า ครั้งที่ 4 (รับเชิญ) 8 ธันวาคม 2555
มหกรรมดนตรีเพื่อธรรมชาติและชีวิต ครั้งที่ 16 12 มกราคม 2556
ผาดำ ครั้งที่ 6 16 มีนาคม 2556
หอบรักมาห่มป่า 2 8 กุมภาพันธ์ 2557
ผาดำ ครั้งที่ 7 2 มีนาคม 2557
งานเฉลิมพระชนมพรรษา 5 ธันวามหาราช 5 ธันวาคม 2557
กิจกรรมเสวนา คนยะลากับปัญหาคอร์รัปชัน 9 มีนาคม 2558
35 ปี แฮมเมอร์ ปักษ์ใต้บ้านเรา 7 สิงหาคม 2558
แฮมเมอร์ปลูกไว้ในใจคน 29 สิงหาคม 2558
คืนรัง 2 6 ธันวาคม 2558
ตำนานแห่งขุนข้อน 4 สิงหาคม 2559
เพื่อนดนตรี เพื่อนชีวิต 5 พฤศจิกายน 2559
เมล็ดพันธุ์ของพ่อ 19 พฤศจิกายน 2560
หนองย่างเสือ เฟสติวัล 2017 27 พฤศจิกายน 2560
หอบรักมาห่มป่า ครั้งที่ 5 3 กุมภาพันธ์ 2561
ผาดำ ครั้งที่ 10 10 มีนาคม 2561
เพื่อผู้พิทักษ์ป้า 19 มีนาคม 2561
หอบรักมาห่มป่า ครั้งที่ 7 9 กุมภาพันธ์ 2563
ผาดำ ครั้งที่ 11 27 มีนาคม 2563
Thailand Connection 2020 16 พฤษภาคม 2563
คิดถึงพ่อ สานต่องานสังคมสงเคราะห์ 9 ธันวาคม 2564
รำลึก แดง คาราวาน 22 ธันวาคม 2564
มหกรรมดนตรีเพื่อนขับขาน 28 มกราคม 2566
Green Music 2023 12 กุมภาพันธ์ 2566
ตัวตึงสายเขียว ครั้งที่ 1 5 พฤษภาคม 2566
Rock Legends by ลุยเล 14 ตุลาคม 2566
Kitasin Camp 2 27 มกราคม 2567
Road For Life 2 3 กุมภาพันธ์ 2567
46 ปี ปักษ์ใต้บ้านเรา 29 มีนาคม 2567
รวมหัวมิวสิคแคมป์เฟส 30-31 มีนาคม 2567
Pazan Music Festival ตอน ริมเล 2 1 มิถุนายน 2567
Pazan Music Festival ตอน RIMHAT ริมหาดใหญ่ 21 กันยายน 2567
Rock Legends by ลุยเล 2 12 ตุลาคม 2567
Lui Khao Music Festival 16 พฤศจิกายน 2567
แกรนด์พรินเซส (เรือ)

| --- | --- |
แกรนด์พรินเซส ที่ชายฝั่งเมืองสปลิท โครเอเชียแสดงส่วนท้ายที่ปรับปรุงใหม่
ประวัติ
ชื่อ: แกรนด์พรินเซส
เจ้าของ:  พีแอนด์โอ พรินเซสครูซเซส (P&O Princess Cruises, 2541-2546) เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น  บมจ.คาร์นิวัล คอร์ปอเรชัน (Carnival plc, 2546–ปัจจุบัน) 
ผู้ให้บริการ: พรินเซสครูซเซส
ท่าเรือจดทะเบียน:   ไลบีเรีย, มอนโรเวีย (2541–2543)   เบอร์มิวดา, แฮมิลตัน (2543–ปัจจุบัน) 
Ordered: 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
อู่เรือ: บ. ฟินกันติเอริ (Fincantieri)
มูลค่าสร้าง: $450 ล้านเหรียญสหรัฐ
Yard number: มอนฟัลโกเน (Monfalcone), 5956
เดินเรือแรก: 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2540
Christened: 29 กันยายน พ.ศ. 2541 โดย โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์
สร้างเสร็จ: 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2541
Maiden voyage: 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2541
Refit: พฤษภาคม พ.ศ. 2554, มีนาคม พ.ศ. 2562
รหัสระบุ:  สัญญาณเรียกขาน: ZCBU5  หมายเลขไอเอ็มโอ: 9104005   หมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอ: 310327000 
สถานะ: กักกันโรค (Quarantined)
หมายเหตุ: Vessel Details and Current Position
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท::  เรือสำราญชั้น แกรนด์คลาส (Grand-class)
ขนาด (ตัน)::  107,517 ตันกรอส
ความยาว::  289.86 m (951 ft 0 in)
ความกว้าง::  35.97 m (118 ft 0 in)
ความสูง::  61.26 m (201 ft 0 in)
กินน้ำลึก::  7.92 m (26 ft 0 in)
ดาดฟ้า::  17
ระบบขับเคลื่อน::  สองใบจักร แบบปีกปรับมุมบิดไม่ได้ ขับโดยเครื่องยนต์กำเนิดกำลังดีเซล Sulzer 16ZAV40S, 11,520 kW (15,450 hp) จำนวน 6 เครื่อง
ความเร็ว::  22.5 นอต (41.7 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 25.9 ไมล์ต่อชั่วโมง) (cruising)
จำนวนเรือและอากาศยาน::  เรือเล็กอเนกประสงค์ 6 ลำ
ความจุ::  ที่พักผู้โดยสารไม่เกิน 2,590 ที่  ผู้โดยสารสูงสุด 3,100 คน
ลูกเรือ::  1,100 คน
หมายเหตุ::  Vessel Details and Current Position
แกรนด์พรินเซส (Grand Princess) เป็นเรือสำราญชั้นแกรนด์คลาส ของสายการเดินเรือ พรินเซสครูซเซส ซึ่งถูกสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2541 โดยอู่ต่อเรือ ฟินกันติเอรี (Fincantieri Cantieri Navali Italiani) ในเมือง มอนฟัลโกเน (Monfalcone) ประเทศอิตาลี ด้วยหมายเลขอู่ต่อเรือ 5956 ในราคาประมาณ 450 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แกรนด์พรินเซสเป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดและแพงที่สุดเท่าที่เคยสร้างมาในเวลานั้น เป็นเรือธงของกองเรือ พรินเซสครูซเซส จนกระทั่งถูกแทนที่โดยเรือลำใหม่คือ รอยัลพรินเซส ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556
การออกแบบ

แกรนด์พรินเซส เป็นเรือลำแรกของเรือสำราญในชั้นแกรนด์คลาส และมีรูปแบบการตกแต่งที่แตกต่างกับเรือพี่น้องในชั้น โดยใช้ไม้สีเข้มและการตกแต่งภายในมีความคล้ายคลึงกับเรือชั้นซันคลาส ซึ่งเป็นชั้นเล็กกว่า เมื่อเปิดตัวเรือแกรนด์พรินเซส เอกสารแนะนำเรือของสายการเดินเรือ พรินเซสครูซเซส แสดงฐานะเรืออยู่ในชั้นซันคลาส จนกระทั่งการเปิดตัวในช่วงต่อมาของเรือโกลเดนพรินเซส จึงปรากฏชั้นแกรนด์คลาสในจุลสารประชาสัมพันธ์
แกรนด์พรินเซสเป็นเรือพี่น้องของ สตาร์พรินเซส และ โกลเดนพรินเซส ซึ่งเรือแกรนด์พรินเซส เคยเป็นฉากสำหรับภารกิจในซีรีย์ที่สองของรายการโทรทัศน์เรียลลิตีโชว์ ดิแอปเพรนทิซ (The Apprentice)
แกรนด์พรินเซส มีโรงละครขนาดใหญ่, โถงสังสรรค์ที่มีเวทีแสดงกลางขนาดใหญ่ และเลานจ์แสดงท้ายเรือ
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 แกรนด์พรินเซสได้รับการปรับปรุงในอู่แห้งอย่างครอบคลุมที่สุดในประวัติของสายการเดินเรือพรินเซสครูซเซส ซึ่งรวมถึงการซ่อมบำรุงเครื่องยนต์และการรื้อถอนโถงสังสรรค์ผู้โดยสารออกจากท้ายเรือ สิ่งนี้ทำให้เรือมีแนวหัวเรือที่สูงขึ้นขณะแล่น ซึ่งทำให้ประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิงได้ประมาณ 3-4% แนวหัวเรือที่สูงเป็นเรื่องเฉพาะสำหรับแกรนด์พรินเซส และไม่ส่งผลให้มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ต่อเรือชั้นแกรนด์คลาสอื่น ๆ (หรือชั้นเรือที่เล็กกว่า) ซึ่งเรือเหล่านั้นแตกต่างจากแกรนด์พรินเซส โดยมีดาดฟ้าชั้นบนทำด้วยวัสดุอะลูมิเนียม ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 แกรนด์พรินเซสกลับเข้ารับการตกแต่งในอู่แห้งอีกครั้ง
ท่าเรือแวะพัก

จนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 แกรนด์พรินเซสมีท่าแวะพักตลอดทั้งปีในซานฟรานซิสโก แคลิฟอร์เนีย โดยกำหนดล่องเรือในเส้นทางระหว่าง อลาสกา ฮาวาย เม็กซิกันริเวียรา และชายฝั่งแคลิฟอร์เนีย
ปูมเรือที่สำคัญ

เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2560 มีการพบวาฬตายบริเวณหัวเรือในขณะที่จอดที่เมืองเคตชิแกน ในอลาสกา
ปูมเรือที่สำคัญ > เหตุการณ์จากการระบาดทั่วของโคโรนาไวรัส พ.ศ. 2562-2563

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 มีรายงานว่าผู้โดยสารสองคนซึ่งล่องเรือไปยังเม็กซิโกเมื่อวันที่ 11-21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ได้ป่วยด้วยโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 (COVID-19) และหนึ่งในนั้นเสียชีวิต การประกาศดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อเรือเข้าใกล้ซานฟรานซิสโก โดยมีผู้โดยสาร 2,500 คนบนเรือ บางคนรายงานอาการที่สอดคล้องกับโรค และเรือได้ถูกกักไว้นอกชายฝั่งโดยเจ้าหน้าที่ เพื่อกักกันโรคและตรวจสอบผู้โดยสารและลูกเรือ
เช่นเดียวกับ ไดมอนด์พรินเซสซึ่งเป็นเรือชั้นแกรนด์คลาส ของสายการเดินเรือ พรินเซสครูซเซสอีกลำหนึ่ง ก็ประสบกับการระบาดของโรคในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 และถูกกักกันโรคเกือบหนึ่งเดือนในท่าเรือโยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น
ในวันที่ 5-6 มีนาคม พ.ศ. 2563 ขณะที่เรือกำลังแล่นใกล้ชายฝั่งแคลิฟอร์เนีย หน่วยบินกู้ภัยที่ 129 กองกำลังรักษาความปลอดภัยแห่งชาติของรัฐแคลิฟอร์เนีย ได้ทำการบินเพื่อหย่อนและรับกลับชุดทดสอบการติดเชื้อโคโรนาไวรัส เมื่อวันที่ 6 มีนาคม มี 46 คนบนเรือได้รับการทดสอบโดย 21 คนมีผลการทดสอบเป็นบวก ซึ่งเป็นลูกเรือ 19 คนและผู้โดยสาร 2 คน ส่วนการทดสอบในรายอื่นอีก 25 คน ผลของการทดสอบหนึ่งสรุปไม่ได้และการทดสอบอื่น ๆ นั้นผลเป็นลบ แกรนด์พรินเซส ได้รับอนุญาตให้จอดที่ท่าเรืออุตสาหกรรมของเมืองโอกแลนด์ แคลิฟอร์เนียในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2563 และผู้โดยสารจำนวนหนึ่งได้ทยอยขึ้นฝั่ง เริ่มด้วยผู้ที่ต้องการการรักษาทางการแพทย์ที่เร่งด่วน ลูกเรือยังถูกกักตัวไว้บนเรือเพื่อกักกันโรคและเพื่อการรักษา ผู้โดยสารที่ขึ้นจากเรือทั้งหมดได้ถูกทดสอบการติดเชื้อโคโรนาไวรัส และเคลื่อนย้ายโดยเครื่องบินหรือรถโดยสารไปยังฐานทัพต่าง ๆ ในรัฐแคลิฟอร์เนีย, เท็กซัส และจอร์เจีย เพื่อกักกันโรค ขณะที่มีจำนวนเล็กน้อยที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลและแพทย์อนุญาตให้กลับได้ ได้ถูกย้ายไปที่โรงแรมต่าง ๆ ในวันที่ 10 มีนาคม แคนาดาได้นำผู้โดยสารเรือที่เป็นชาวแคนาดาขึ้นเครื่องบินไปยังฐานทัพทหารซีเอฟบี เทรนตัน (CFB Trenton) ในออนแทรีโอ เพื่อกักกันโรคที่นั่น ในวันที่ 11 มีนาคมมีรายงานว่า หนึ่งในชาวแคนาดาที่ถูกส่งตัวกลับประเทศมีผลการทดสอบหาเชื้อไวรัสเป็นบวกภายหลังจากที่ได้ขึ้นฝั่ง
บรรณานุกรม

Saunders, Aaron (2013). Giants of the Seas: The Ships that Transformed Modern Cruising. Barnsley, South Yorkshire, UK: Seaforth Publishing. ISBN 9781848321724.
Smith, Peter C. (2010). Cruise Ships: The World's Most Luxurious Vessels. Barnsley, South Yorkshire, UK: Pen & Sword Maritime. ISBN 9781848842182.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ภาพเรือแกรนด์พรินเซสออกจากท่าเรือฟอร์ตลอเดอร์เดล หลังการซ่อมแซม
เรือ แกรนด์พรินเซส และ แปซิฟิกพรินเซส บริเวณชายฝั่งเมืองสปลิท เมื่อวันที่ 7 ส.ค. 2554
หน่วยบินกู้ภัยที่ 129 กองกำลังรักษาความปลอดภัยแห่งชาติของรัฐแคลิฟอร์เนีย ปฏิบัติการทางอากาศส่งมอบชุดทดสอบการติดเชื้อไวรัสโรค COVID-19 ให้กับเรือ แกรนด์พรินเซส
การสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ

การสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ (อังกฤษ: Asexual reproduction) คือการเพิ่มจำนวนของสิ่งมีชีวิตโดยไม่มีการผสมระหว่างเซลล์สืบพันธุ์ ซึ่งการสืบพันธุ์แบบนี้จะไม่มีการกลายพันธุ์หรือสร้างความหลากหลายทางพันธุกรรมขึ้น ส่วนใหญ่พบในสัตว์ชั้นต่ำและเป็นการสืบพันธุ์อย่างไม่สลับซับซ้อน ข้อดีของการสืบพันธุ์แบบนี้ได้แก่ ทำให้สิ่งมีชีวิตสามารถเพิ่มจำนวนได้โดยไม่ต้องหาคู่ ในกรณีของสิ่งมีชีวิตที่เคลื่อนที่ไม่ได้ เพิ่มจำนวนได้อย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องรอเวลาและพลังงานในการสร้างเซลล์สืบพันธุ์และการปฏิสนธิ เหมาะกับสิ่งมีชีวิตที่เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมนั้น ๆ
ประเภทของการสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ

การแตกหน่อ (Budding) สิ่งมีชีวิตตัวใหม่งอกออกมาจากตัวเดิม แล้วหลุดออกมาเป็นสิ่งมีชีวิตตัวใหม่ เช่น ไฮดรา ยีสต์ และยังพบในพืชอีกด้วยเช่น หน่อไม้ ไผ่
การแบ่งตัวออกเป็นสอง (fission) สิ่งมีชีวิตตัวหนึ่งแบ่งเป็นสิ่งมีชีวิตตัวใหม่แบบเท่าๆกัน โดยเริ่มจากการแบ่งนิวเคลียส และตามด้วยไซโทพลาสซึม สิ่งมีชีวิตที่ใช้กระบวนการนี้ได้แก่  อะมีบา พารามีเซียม ยูกลีนา และแบคทีเรีย
การขาดออกเป็นท่อน (Fragmentation) ส่วนที่หลุดไปจากสิ่งมีชีวิตหนึ่งพัฒนาไปเป็นสิ่งมีชีวิตตัวใหม่ได้ โดยเซลล์ในส่วนที่หลุดไปนั้นเกิดรีเจนเนอเรชั่น (regeneration) กลับเป็นเนื้อเยื่อเจริญได้อีก ตัวอย่างเช่น ดาวทะเล
การสร้างสปอร์ (Spore formation) คือการแบ่งนิวเคลียสออกเป็นหลายๆนิวเคลียส สิ่งมีชีวิตที่ใช้กระบวนการนี้ได้แก่ เห็ด รา ยีสต์
พาร์ธีโนเจนเนซิส (Parthenogenesis) คือการสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศของแมลงบางชนิด โดยสามารถวางไข่แบบไม่อาศัยการปฏิสนธิ โดยที่ตัวอ่อนที่ฝักออกมาจะเป็นตัวเมียและมียีนเพียงครึ่งเดียวทั้งหมด เช่น ตั๊กแตนกิ่งไม้ เพลี้ย ไรน้ำ ผึ้ง มด ต่อ แตน
รีเจนเนอร์เรชั่น (Regeneration) คือการงอกใหม่ เกิดหลัง การขาดออกเป็นท่อน มี2แบบ คือ
ก่อให้เกิดสิ่งมีชีวิตตัวใหม่ เช่น พลานาเรีย ปลิง ดาวทะเล ไส้เดือนดิน ซีแอนนีโมนี เป็นต้น
จิ้งจกงอกหาง ไม่ถือว่าเป็นการงอกใหม่ เพราะหางที่หลุดออกไปไม่สามารถดำรงชีวิตเป็นตัวต่อได้
การเกิดโดยไม่ผสมพันธุ์ (Parthenogenesis) เซลล์สืบพันธุ์เพศเมียจะเจริญไปเป็นตัวอ่อน หรือเป็นสิ่งมีชีวิตตัวใหม่ โดยไม่ได้รับการผสมพันธุ์หรือเกิดการปฏิสนธิกับเซลล์สืบพันธุ์ของเพศผู้
จุนจิ อิโต

| จุนจิ อิโต |
| --- | --- |
伊藤 潤二
อิโตในงานการประชุม Lucca Comics & Games ปี 2018
เกิด: 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 (61 ปี) นากัตสึงาวะ จังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักเขียน, นักวาดมังงะ
ผลงานเด่น: โทมิเอะ ก้นหอยมรณะ ปลามรณะ
คู่สมรส: อายาโกะ อิชิกุโระ (สมรส 2006)
บุตร: 2
จุนจิ อิโต (ญี่ปุ่น: 伊藤 潤二; โรมาจิ: Itō Junji, เกิด 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2506) เป็นนักเขียนมังงะสยองขวัญชาวญี่ปุ่น ผลงานที่โด่งดังของเขา เช่น โทมิเอะ เรื่องราวของเด็กสาวผู้เป็นอมตะและมีรูปร่างหน้าตางดงามจนได้นำพาเหล่าผู้คนคลั่งไคล้เธอจนไปสู่ความบ้าคลั่งและหายนะ, ก้นหอยมรณะ มังงะสามเล่มจบ กล่าวถึงเรื่องราวของเมืองที่หลงไหลในก้นหอย และ ปลามรณะ มังงะสองเล่มจบ เกี่ยวกับเรื่องราวของปลาที่ถูกควบคุมโดยแบคทีเรียสายพันธุ์หนึ่งเรียกว่า "กลิ่นสาบมรณะ" เป็นต้น นอกเหนือจากนั้นยังมี คลังสยองขวัญลงหลุม ชุดเรื่องสั้นของเขา และ บันทึกน้องเหมียวของอิโต้จุนจิ เรื่องราวล้อเลียนตัวเขาเองและภรรยาที่อาศัยอยู่ในบ้านกับแมวอีกสองตัว งานของอิโตได้ทำให้เกิดกลุ่มแฟนคลับขึ้นมา โดยมีคนบางกลุ่มเห็นว่า เขาเป็นบุคคลสำคัญในประติมานวิทยาสยองขวัญยุคหลัง
ชีวิตและหน้าที่การงาน

จุนจิ อิโต้ เกิดเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ที่เมืองซากาชิตะ (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของนครนากัตสึงาวะ) จังหวัดกิฟุ เขาเริ่มเข้าสู่โลกแห่งความสยองขวัญตั้งแต่ยังเด็ก มังงะเรื่องแรกที่เขาอ่านคือ มิอิระเซ็นเซ โดยอุเมซุ คาซึโอะ จากการที่พี่สาวสองคนของเขาได้อ่านมังงะของอุเมซุและชินอิจิ โคกะในนิตยสาร และด้วยเหตุนี้ทำให้เขาได้เริ่มอ่านตามด้วย เขาเติบโตขึ้นมาในแถบชนบท ณ เมืองเล็ก ๆ ข้าง ๆ นางาโนะ ในบ้านที่เขาอาศัยอยู่ ห้องอาบน้ำจะตั้งอยู่ที่ปลายอุโมงค์ใต้ดินของบ้าน ซึ่งมีจิ้งโกร่งถ้ำอาศัยอยู่จำนวนหนึ่ง และมันจะกลายเป็นหนึ่งในแรงบัลดาลใจในผลงานของเขาในเวลาต่อมา
เขาเริ่มวาดมังงะตั้งแต่อายุได้ 4 ขวบ โดยได้รับแรงบัลดาลใจมาจากผลงานในนิตยสาร เขายังคงวาดมาเรื่อย ๆ โดยถือว่าเป็นงานอริเรก จนกระทั่งเขาได้ทำงานเป็นช่างทันตกรรมในปี 2527 ทำให้เขามีความลำบากในการหาความสมดุลระหว่างงานทั้งสอง
ในปี พ.ศ. 2530 เขาส่งผลงานเรื่องสั้นของเขาไปที่ ฮัลโลวีนรายเดือน และได้รับรางวัลชมเชยในรางวัลคาซึโอะ อุเมซุ (โดยมีอุเมซุเป็นหนึ่งในคณะกรรมการ) ผลงานนี้ได้ถูกเผยแพร่มานานกว่า 13 ปี และต่อมาถูกนำมาประติดประต่อกันเป็นเรื่องราวที่มีชื่อว่า โทมิเอะ
อิโต้ ได้วาดปกอัลบั้ม โฮมุระ อุตะ ปี 2002 ให้แก่วงมุก ในปี 2020 เขาได้เข้ามาร่วมงานกันอีกครั้งในการทำปกซิงเกิล "โชฟุ 2020" อิโตยังได้ร่วมมือกับ ทาคาชิ นางาซากิ และอดีตนักการทูต มาซารุ ซาโต ในการสร้าง ยูโกกุ โนะ รัสปูติน (2010–2012) มีพื้นฐานจากประสบการณ์ส่วนตัวของซาโตในรัสเซีย และส่งให้นิตยสาร บิ๊กคอมมิค
กิเยร์โม เดล โตโร ผู้กำกับภาพยนตร์ ได้กล่าวถึงในบัญชีทวิตเตอร์ทางการของเขาว่า อิโต เดิมทีเป็นผู้ร่วมงานในการสร้างวิดีโอเกม ไซเลนต์ฮิลล์ โดยมีทั้ง เดล โตโร และนักออกแบบเกม ฮิเดโอะ โคจิมะ เป็นผู้กำกับหลัก อย่างไรก็ตาม หลังจากการประกาศนี้ โคนามิ เจ้าของทรัพย์สินทางปัญญา ได้ยกเลิกโครงการนี้ไป แต่หลังจากนั้น ในผลงานต่อไปของโคจิมะอย่าง เดธสแตรนดิง ก็ยังคงปรากฎความคล้ายคลึงกับจุนจิ อิโตและเดล โตโรอยู่ดี
ชีวิตและหน้าที่การงาน > รางวัล

ผลงานของอิโต้ ก้นหอยมรณะ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลไอส์เนอร์ในปี 2546 และ 2552
ในปี 2562 อิโตได้รับรางวัลไอส์เนอร์เป็นครั้งแรกจากการดัดแปลงเป็นมังงะของภาพยนตร์เรื่อง แมรี่ เชลลีย์ แฟรงเกนสไตน์ โดยได้รับรางวัลในสาขา "การดัดแปลงจากสื่อประเภทอื่นได้ดีที่สุด"
ในปี 2563 อิโตได้รับรางวัลไอส์เนอร์อีกสองรางวัลจากผลงานของเขาเรื่อง เรมิน่า ดาวมรณะ กับ วีนัสที่ตาบอด ในสาขา "หนังสือการ์ตูนนานาชาติฉบับสหรัฐที่ดีที่สุด - เอเชีย" และ "นักเขียน/นักวาดยอดเยี่ยม"
ในปี 2565 อิโตได้รับรางวัลไอส์เนอร์อีกหนึ่งรางวัลจากผลงานของเขาเรื่อง "Lovesickness" ในสาขา "หนังสือการ์ตูนนานาชาติฉบับสหรัฐที่ดีที่สุด - เอเชีย"
ชีวิตและหน้าที่การงาน > ชีวิตส่วนตัว

ในปี 2549 อิโตได้แต่งงานกับอายาโกะ อิชิกุโระ (石黒亜矢子) นักวาดหนังสือภาพ ณ ปี 2556 พวกเขามีบุตรสองคน
สดายุ

ทศกัณฐ์สังหารนกหัสดายุ ผลงานของราชา รวิ วรรมา ศิลปินชาวอินเดียช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
นกสดายุ หรือ พระยาสดายุเป็นพระยาปักษาชาติ (นก) หนึ่งในตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นสหายกับท้าวทศรถ เมื่อทศกัณฐ์ไปลักนางสีดาจากบรรณศาลา พาอุ้มเหาะจะนำไปไว้ ณ สวนขวัญ กรุงลงกา ขณะที่พระรามไม่อยู่ในอาศรม แต่นกสดายุบินผ่านมาเห็นเหตุการณ์จึงเข้ามาสกัดไว้ ผลสุดท้าย พระยาสดายุหรือ นกสดายุถูกขว้างด้วยแหวนของนางสีดาปีกหักตกลงมายังพื้นดินแต่ยังไม่ตาย ทศกัณฐ์พานางสีดาหนีไปได้ สดายุรอคอยแจ้งเหตุกับ พระรามที่ออกติดตามหานางสีดา เมื่อพระรามมาเจอสดายุก็ได้มอบแหวนของนางสีดาให้แล้วจึงสิ้นชีพไป
ข้อมูลเพิ่มเติม

สัตว์หิมพานต์ประเภทนก-นกสดายุ
รามเกียรติ์-หอมรดกไทย-เดริ่มศึกทศกกรรฐ์ เก็บถาวร 2009-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตัวละครรามเกียรติ์-นางสำมนักขา, สุพรรณมัจฉา, นางเบญกาย, นางมณโฑ, สดายุ เก็บถาวร 2014-01-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เล่าเรื่องรามเกียรติ์ผ่านบานหน้าต่างอุโบสถวัดคลองแห เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บ้านจอมยุทธ - รามเกียรติ์ฉบับร้อยแก้ว-ทศกรรฐ์ลักนางสีดา
อนุรักษ์ไทย-พญานกสดายุ[ลิงก์เสีย]