stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อันฮัลท์-เดสเซา
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
| ด ค ก รัฐสมาชิกในสมาพันธรัฐเยอรมัน (ค> ศ. 1815–1866) |
| --- | --- | --- |
| จักรวรรดิ |  ออสเตรีย  |  |
| ราชอาณาจักร |  ปรัสเซีย  บาวาเรีย (ไบเอิร์น)  ซัคเซิน  ฮันโนเฟอร์  เวือร์ทเทิมแบร์ค  |  |
| นครรัฐผู้คัดเลือก |  เฮ็สเซิน  |  |
| แกรนด์ดัชชี |  บาเดิน  เฮ็สเซิน  ลักเซมเบิร์ก  เมคเลินบวร์ค ชเวรีน  ชเตรลิทซ์  อ็อลเดินบวร์ค  ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค  |  |
| ดัชชี |  อันฮัลท์ แบร์นบวร์ค1  เดสเซา1  เคอเทิน2  เบราน์ชไวค์  ฮ็อลชไตน์  ลิมบวร์ค3  นาซอ  ซัคเซิน อัลเทนบวร์ค4  โคบวร์ค-ซาลเฟลด์5  โคบวร์ค-โกทา4  โกทา-อัลเทนบวร์ค5  ฮิลด์บวร์คเฮาเซิน5  เลาเอินบวร์ค  ไมนิงเงิน  |  |
| ราชรัฐ |  เฮ็สเซิน-ฮอมบวร์ค  โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น เฮ็คคิงเงิน6  ซิกมาริงเงิน6  ลิกเตนสไตน์  ลิพเพอ  รอยส์ เอลเดอร์  จูเนียร์  ชอมบวร์ค-ลิพเพอ  ชวาร์ซบวร์ค รูโดลชตัดท์  ซอนเดิร์สเฮาเซน  วัลเดค-พืร์มอนท์  |  |
| นครรัฐ |  เบรเมิน  ฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์  ฮัมบวร์ค  ลือเบค  |  |
 1 รวมกับอันฮัลท์ตั้งแต่ ค.ศ. 1863  2 จนถึง ค.ศ. 1847  3 ตั้งแต่ ค.ศ. 1839  4 ตั้งแต่ ค.ศ. 1826  5 จนถึง ค.ศ. 1826  6 จนถึง ค.ศ. 1850
หมาป่ากับลูกแพะทั้งเจ็ด

หมาป่าพยายามหลอกลูกแพะให้เปิดประตูบ้าน ภาพวาดโดย Hermann Vogel
"หมาป่ากับลูกแพะทั้งเจ็ด" (อังกฤษ: The Wolf and the Seven Young Goats; เยอรมัน: Der Wolf und die sieben jungen Geißlein) เป็นนิทานที่รวบรวมโดยพี่น้องตระกูลกริมม์ และตีพิมพ์ในเทพนิยายกริมม์ (KHM 5) จัดเป็นนิทานประเภท B124 ตามระบบจัดจำแนก Aarne–Thompson
นิทานเรื่องนี้มีความคล้ายคลึงกับ "ลูกหมูสามตัว" และนิทานพื้นบ้านเรื่องอื่น ๆ ในประเภท 124 อย่างเห็นได้ชัด การช่วยเหลือลูกแพะจากท้องของหมาป่าและการลงโทษหมาป่าโดยการเอาหินยัดใส่ท้องก็สามารถเทียบได้กับการช่วยเหลือและการแก้แค้นของหนูน้อยหมวกแดงต่อหมาป่า (Aarne-Thompson ประเภท 333)
ต้นกำเนิด

นิทานเรื่องนี้ตีพิมพ์โดยพี่น้องตระกูลกริมม์ ใน Kinder- und Hausmärchen ฉบับพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1812 แหล่งที่มาของนิทานมาจากตระกูล Hassenpflug แห่งเมืองฮาเนา นิทานที่คล้ายคลึงกันเรื่อง หมาป่ากับเด็กชาย  (The Wolf and the Kids) ได้รับการเล่าขานในตะวันออกกลางและบางส่วนของยุโรป และอาจมีต้นกำเนิดในศตวรรษที่ 1
เรื่องย่อ

แม่แพะทิ้งลูก ๆ ทั้ง 7 ตัวไว้ที่บ้านในขณะที่แม่แพะเข้าไปในป่าเพื่อหาอาหาร ก่อนที่เธอจะออกจากบ้าน เธอได้เตือนลูก ๆ เกี่ยวกับหมาป่าที่จะพยายามแอบเข้าไปในบ้านและกินพวกลูกแพะ หมาป่าจะแกล้งทำเป็นเป็นแม่แพะและโน้มน้าวให้เหล่าลูกแพะเปิดประตู ลูกแพะสามารถแยกแยะได้ว่าเป็นแม่ของตนจริงหรือไม่จากเท้าสีขาวและเสียงที่ไพเราะ
แม่แพะออกจากบ้านไปและลูกแพะทั้งเจ็ดอยู่ในบ้าน ไม่นานนักพวกลูกแพะก็ได้ยินเสียงที่ประตูว่า "ให้แม่เข้าไปหน่อยลูก แม่มีอะไรจะให้กับลูก ๆ ทุกตัว" แท้จริงแล้วผู้ที่พูดคือหมาป่าที่มีเสียงห้าว พวกลูกแพะจึงไม่ยอมให้มันเข้าไป หมาป่าไปที่ตลาด ร้านค้า หรือร้านขายยา และขโมยน้ำผึ้ง ยา หรือชอล์กเพื่อทำให้เสียงตนนุ่มนวลลง ต่อมาไม่นานนัก ลูกแพะก็ได้ยินเสียงที่ประตูอีกครั้งว่า  "ให้แม่เข้าไปหน่อยลูก แม่มีอะไรจะให้กับลูก ๆ ทุกตัว" คราวนี้เสียงสูงและไพเราะเหมือนแม่ของพวกลูกแพะ พวกลูกแพะกำลังจะเปิดประตูให้เข้ามา แต่ลูกแพะตัวน้องสุดท้องมองลอดช่องประตูและสังเกตเห็นเท้าสีดำขนาดใหญ่ของหมาป่า พวกลูกแพะจึงไม่ยอมเปิดประตู หมาป่าก็จากไปอีกครั้ง
หมาป่าไปที่ร้านขนมปังหรือโรงสี และขโมยแป้งมาทาตัว ทำให้เท้าสีดำกลายเป็นสีขาว หมากลับไปที่บ้านของลูกแพะและพูดว่า "ให้แม่เข้าไปหน่อยลูก แม่มีอะไรจะให้กับลูก ๆ ทุกตัว" ลูกแพะเห็นว่าเท้าของหมาป่ามีสีขาวและยังได้ยินเสียงไพเราะ จึงเปิดประตู หมาป่ากระโดดเข้าไปในบ้านและกินลูกแพะไปหกตัว ลูกแพะตัวน้องสุดท้องซ่อนตัวจากหมาป่าในนาฬิกาคุณปู่และไม่ถูกกิน
ต่อมาในวันนั้นแม่แพะมาจากป่ากลับมาบ้าน เธอว้าวุ่นใจเมื่อพบว่าประตูเปิดออกและลูก ๆ ของเธอหายไปทั้งหมด เธอมองไปรอบ ๆ และเห็นหมาป่านอนหลับอยู่ใต้ต้นไม้ หมาป่ากินเยอะเกินไปจึงไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ แม่แพะบอกลูกแพะตัวสุดท้องให้รีบเอากรรไกร เข็ม และด้ายมาให้เธอ เธอใช้กรรไกรผ่าท้องของหมาป่าและลูกแพะทั้งหกก็พุ่งออกมาโดยไม่เป็นอันตรายอย่างน่าอัศจรรย์ พวกแพะใส่หินเข้าไปในท้องของหมาป่า และแม่แพะก็ใช้เข็มและด้ายเย็บท้องของหมาป่าให้กลับเป็นดังเดิม เมื่อหมาป่าตื่นขึ้นก็รู้สึกกระหายน้ำมาก จึงไปที่แม่น้ำเพื่อดื่มน้ำ แต่น้ำหนักของหินในท้องถ่วงให้หมาป่าจึงตกลงไปจมน้ำตาย ลูกแพะทุกตัวดีใจที่พวกตนปลอดภัย ครอบครัวแพะก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดไป
ดูเพิ่ม

หนูน้อยหมวกแดง
ลูกหมูสามตัว
แหล่งข้อมูลอื่น

( วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ The Wolf and the Seven Young Kids
The complete set of Grimms' Fairy Tales, including The Wolf and the Seven Young Goats ที่ Standard Ebooks
Wikisource
อันฮัลท์-แบร์นบวร์ค

ราชรัฐอันฮัลท์-แบร์นบวร์ค (เยอรมัน: Fürstentum Anhalt-Bernburg) เป็นราชรัฐที่เดิมเป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อันฮัลท์-แบร์นบวร์คก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1252 เมื่อราชรัฐอันฮัลท์ถูกแบ่งระหว่างอันฮัลท์-อัสเชอร์สเลเบน (Anhalt-Aschersleben), อันฮัลท์-แบร์นบวร์ค และ อันฮัลท์-แซร์บสท์ หลังจากสายการปกครองมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1468 อันฮัลท์-แบร์นบวร์คก็ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอันฮัลท์-แซร์บสท์ ต่อมาก็ถูกแบ่งในปี ค.ศ. 1603 ออกเป็นอันฮัลท์-เดสเซา, อันฮัลท์-เคอเทิน (Anhalt-Köthen), อันฮัลท์-เพลิทเคา (Anhalt-Plötzkau), อันฮัลท์-แบร์นบวร์ค และ อันฮัลท์-แซร์บสท์  ในปี ค.ศ. 1635 สายอันฮัลท์-ฮาร์ซเกอโรเดอ (Anhalt-Harzgerode) ซึ่งมีมาตั้งแต่ ค.ศ. 1709 ก็แยกจากอันฮัลท์-แบร์นบวร์ค  ในปี ค.ศ. 1718 ก็ได้มีการก่อตั้งราชรัฐอันฮัลท์-แบร์นบวร์ค-ชอมบวร์ก-ฮอยม์ (Anhalt-Bernburg-Schaumburg-Hoym) ขึ้นและรวมกับอันฮัลท์-แบร์นบวร์คในปี ค.ศ. 1812 ในปี ค.ศ. 1847 อันฮัลท์-แบร์นบวร์คก็ได้รับราชรัฐอันฮัลท์-เคอเทิน หลังจากการเสียชีวิตของเจ้าผู้ครองนครอันฮัลท์-แบร์นบวร์คแล้ว ราชรัฐก็กลับไปรวมตัวกับราชรัฐอันฮัลท์-เดสเซาอีก
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
| ด ค ก รัฐสมาชิกในสมาพันธรัฐเยอรมัน (ค> ศ. 1815–1866) |
| --- | --- | --- |
| จักรวรรดิ |  ออสเตรีย  |  |
| ราชอาณาจักร |  ปรัสเซีย  บาวาเรีย (ไบเอิร์น)  ซัคเซิน  ฮันโนเฟอร์  เวือร์ทเทิมแบร์ค  |  |
| นครรัฐผู้คัดเลือก |  เฮ็สเซิน  |  |
| แกรนด์ดัชชี |  บาเดิน  เฮ็สเซิน  ลักเซมเบิร์ก  เมคเลินบวร์ค ชเวรีน  ชเตรลิทซ์  อ็อลเดินบวร์ค  ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค  |  |
| ดัชชี |  อันฮัลท์ แบร์นบวร์ค1  เดสเซา1  เคอเทิน2  เบราน์ชไวค์  ฮ็อลชไตน์  ลิมบวร์ค3  นาซอ  ซัคเซิน อัลเทนบวร์ค4  โคบวร์ค-ซาลเฟลด์5  โคบวร์ค-โกทา4  โกทา-อัลเทนบวร์ค5  ฮิลด์บวร์คเฮาเซิน5  เลาเอินบวร์ค  ไมนิงเงิน  |  |
| ราชรัฐ |  เฮ็สเซิน-ฮอมบวร์ค  โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น เฮ็คคิงเงิน6  ซิกมาริงเงิน6  ลิกเตนสไตน์  ลิพเพอ  รอยส์ เอลเดอร์  จูเนียร์  ชอมบวร์ค-ลิพเพอ  ชวาร์ซบวร์ค รูโดลชตัดท์  ซอนเดิร์สเฮาเซน  วัลเดค-พืร์มอนท์  |  |
| นครรัฐ |  เบรเมิน  ฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์  ฮัมบวร์ค  ลือเบค  |  |
 1 รวมกับอันฮัลท์ตั้งแต่ ค.ศ. 1863  2 จนถึง ค.ศ. 1847  3 ตั้งแต่ ค.ศ. 1839  4 ตั้งแต่ ค.ศ. 1826  5 จนถึง ค.ศ. 1826  6 จนถึง ค.ศ. 1850
อันฮัลท์-เคอเทิน

อันฮัลท์-เคอเทิน (เยอรมัน: Anhalt-Köthen) เป็นอดีตดัชชีที่เดิมเป็นราชรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อันฮัลท์-เคอเทินเดิมเป็นราชรัฐและต่อมาเป็นดัชชีที่ตั้งอยู่ในประเทศเยอรมนีที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1396 หลังจากการแบ่งราชรัฐอันฮัลท์-แซร์บสท์ เป็นอันฮัลท์-เดสเซา และ อันฮัลท์-เคอเทิน อาณาจักรนี้รุ่งเรืองมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1552 เมื่อตกไปเป็นส่วนหนึ่งของอันฮัลท์-เดสเซา
อันฮัลท์-เคอเทินได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1603 จากการแบ่งราชรัฐอันฮัลท์-แซร์บสท์ หลังจากการเสียชีวิตของพรินซ์ออกกัสตัส หลุยส์ในปี ค.ศ. 1774 เมื่ออาณาจักรถูกแบ่งและก่อตั้งเป็นอันฮัลท์-เพลสส์
ในปี ค.ศ. 1806 อันฮัลท์-เคอเทินก็ได้รับการยกฐานะเป็นดัชชี หลังจากการเสียชีวิตของดยุคคนสุดท้ายของอันฮัลท์-เคอเทินในปี ค.ศ. 1847  ดินแดนอันฮัลท์-เคอเทินก็ตกมาอยู่ภายใต้การปกครองของดยุคแห่งอันฮัลท์-เดสเซาผู้เปลี่ยนฐานันดรศักดิ์เป็น "ดยุคแห่งอันฮัลท์" ตามชื่อดัชชีแห่งอันฮัลท์ที่ก่อตั้งขึ้น
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
| ด ค ก รัฐสมาชิกในสมาพันธรัฐเยอรมัน (ค> ศ. 1815–1866) |
| --- | --- | --- |
| จักรวรรดิ |  ออสเตรีย  |  |
| ราชอาณาจักร |  ปรัสเซีย  บาวาเรีย (ไบเอิร์น)  ซัคเซิน  ฮันโนเฟอร์  เวือร์ทเทิมแบร์ค  |  |
| นครรัฐผู้คัดเลือก |  เฮ็สเซิน  |  |
| แกรนด์ดัชชี |  บาเดิน  เฮ็สเซิน  ลักเซมเบิร์ก  เมคเลินบวร์ค ชเวรีน  ชเตรลิทซ์  อ็อลเดินบวร์ค  ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค  |  |
| ดัชชี |  อันฮัลท์ แบร์นบวร์ค1  เดสเซา1  เคอเทิน2  เบราน์ชไวค์  ฮ็อลชไตน์  ลิมบวร์ค3  นาซอ  ซัคเซิน อัลเทนบวร์ค4  โคบวร์ค-ซาลเฟลด์5  โคบวร์ค-โกทา4  โกทา-อัลเทนบวร์ค5  ฮิลด์บวร์คเฮาเซิน5  เลาเอินบวร์ค  ไมนิงเงิน  |  |
| ราชรัฐ |  เฮ็สเซิน-ฮอมบวร์ค  โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น เฮ็คคิงเงิน6  ซิกมาริงเงิน6  ลิกเตนสไตน์  ลิพเพอ  รอยส์ เอลเดอร์  จูเนียร์  ชอมบวร์ค-ลิพเพอ  ชวาร์ซบวร์ค รูโดลชตัดท์  ซอนเดิร์สเฮาเซน  วัลเดค-พืร์มอนท์  |  |
| นครรัฐ |  เบรเมิน  ฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์  ฮัมบวร์ค  ลือเบค  |  |
 1 รวมกับอันฮัลท์ตั้งแต่ ค.ศ. 1863  2 จนถึง ค.ศ. 1847  3 ตั้งแต่ ค.ศ. 1839  4 ตั้งแต่ ค.ศ. 1826  5 จนถึง ค.ศ. 1826  6 จนถึง ค.ศ. 1850
อันเดอร์มัท

| อันเดอร์มัท |
| --- | --- |

   ตราอาร์ม
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ: อูรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 62.26 ตร.กม. (24.04 ตร.ไมล์)
ความสูง (โบสถ์): 1,437 เมตร (4,715 ฟุต)
ความสูงจุดสูงสุด (Pizzo Centrale): 2,999 เมตร (9,839 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด (Schöllenen): 1,289 เมตร (4,229 ฟุต)
ประชากร (ธ.ค. 2015)
 • ทั้งหมด: 1,387 คน
 • ความหนาแน่น: 22 คน/ตร.กม. (58 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 6490
เลข SFOS: 1202
เว็บไซต์: www.gemeinde-andermatt.ch
อันเดอร์มัท (เยอรมัน: Andermatt) เป็นหมู่บ้านในรัฐอูรี ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในหุบเขาที่เรียกว่าอัวร์เซอเริน (Urseren) อันเป็นแหล่งต้นน้ำของแม่น้ำร็อยส์ อันเดอร์มัทถือเป็นหมู่บ้านที่เป็นจุดบรรจบกันของช่องเขาที่สำคัญสามช่องเขา ได้แก่ ช่องเขาโอเบอร์อัลพ์ทางทิศตะวันออก, ช่องเขาก็อทฮาร์ททางทิศใต้ และช่องเขาฟัวร์คาทางทิศตะวันออก ในอดีตเมืองแห่งนี้จึงเป็นที่พักกลางทางที่สำคัญบนเส้นทางสัญจรของสวิตเซอร์แลนด์
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของอันเดอร์มัท (1981-2010)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของอันเดอร์มัท (1981-2010)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอันเดอร์มัท (1981-2010)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของอันเดอร์มัท (1981-2010)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอันเดอร์มัท (1981-2010)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอันเดอร์มัท (1981-2010)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอันเดอร์มัท (1981-2010)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอันเดอร์มัท (1981-2010)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอันเดอร์มัท (1981-2010)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอันเดอร์มัท (1981-2010)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอันเดอร์มัท (1981-2010)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอันเดอร์มัท (1981-2010)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอันเดอร์มัท (1981-2010)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอันเดอร์มัท (1981-2010)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -4.7 (23.5) | -4.0 (24.8) | -0.4 (31.3) | 3.2 (37.8) | 7.9 (46.2) | 10.9 (51.6) | 13.1 (55.6) | 12.8 (55) | 9.5 (49.1) | 6.0 (42.8) | 0.0 (32) | -3.5 (25.7) | 4.2 (39.6) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -8.1 (17.4) | -7.9 (17.8) | -4.2 (24.4) | -0.5 (31.1) | 3.8 (38.8) | 6.5 (43.7) | 8.8 (47.8) | 8.5 (47.3) | 5.5 (41.9) | 2.3 (36.1) | -3.0 (26.6) | -6.6 (20.1) | 0.4 (32.7) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 121 (4.76) | 115 (4.53) | 122 (4.8) | 125 (4.92) | 146 (5.75) | 132 (5.2) | 126 (4.96) | 132 (5.2) | 148 (5.83) | 124 (4.88) | 144 (5.67) | 116 (4.57) | 1,552 (61.1) |
| ปริมาณหิมะ ซม (นิ้ว) | 114.8 (45.2) | 113.9 (44.84) | 94.7 (37.28) | 71.2 (28.03) | 24.6 (9.69) | 2.2 (0.87) | 0.1 (0.04) | 0 (0) | 2.1 (0.83) | 22 (8.7) | 85.9 (33.82) | 102.5 (40.35) | 634 (249.6) |
| ความชื้นร้อยละ | 76 | 75 | 75 | 74 | 73 | 75 | 75 | 76 | 77 | 74 | 77 | 77 | 75 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 mm) | 11.9 | 11.0 | 13.4 | 13.1 | 13.7 | 13.4 | 12.6 | 12.4 | 10.6 | 10.5 | 11.8 | 12.2 | 146.6 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 cm) | 11.8 | 11.3 | 11.1 | 7.7 | 2.5 | 0.3 | 0 | 0 | 0.4 | 2.6 | 8.4 | 12.2 | 68.3 |
แหล่งที่มา: MeteoSwiss
อันโทน ด็อสท์เลอร์

| อันโทน ด็อสท์เลอร์ |
| --- | --- |
ด็อสท์เลอร์ก่อนถูกประหาร
ชื่อเกิด: Anton Dostler
เกิด: 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1891(1891-05-10) มิวนิก จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 1 ธันวาคม ค.ศ. 1945(1945-12-01) (54 ปี) อาเวอร์ซา ประเทศอิตาลี
รับใช้:  เยอรมนี  เยอรมนี  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด: กองทัพบก
ประจำการ: 1910–45
ชั้นยศ: พลเอกทหารราบ
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่สอง
พลเอกทหารราบ อันโทน ด็อสท์เลอร์ (เยอรมัน: Anton Dostler) เป็นนายทหารบกชาวเยอรมันและถูกประหารชีวิตหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองฐานกระทำอาชญากรรมสงคราม พลเอกด็อสท์เลอร์ถูกยิงประหารโดยกองทัพสหรัฐหลังเจ้าตัวสั่งการให้ประหารชเลยสงครามชาวอเมริกันในช่วงการทัพอิตาลี พลเอกด็อสท์เลอร์ถือเป็นอาชญากรสงครามรายแรกที่ถูกประหารชีวิตโดยฝ่ายสัมพันธมิตรหลังสิ้นสุดสงครามบนภาคพื้นยุโรป
แหล่งข้อมูลอื่น

The Ginny II Mission
Dostler's defense Explained by Kent Emery, Jr., son of one of Dostler's defense attorneys.
Video of General Dostler's last minutes on 1 December 1945 ที่ยูทูบ
อัลเทิสมูเซอุม

| --- | --- |

th
ที่ตั้ง: Museum Island, Berlin
พิกัดภูมิศาสตร์: 52°31′10″N 13°23′54″E﻿ / ﻿52.51944°N 13.39833°E﻿ / 52.51944; 13.39833
เว็บไซต์: เว็บไซต์ 
 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
บางส่วน: เกาะพิพิธภัณฑ์ เบอร์ลิน
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: ii, iv
อ้างอิง: 896
ขึ้นทะเบียน: 1999 (สมัยที่ 23rd)
พื้นที่: 8.6 ha (21 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน: 22.5 ha (56 เอเคอร์)
 
อัลเทิสมูเซอุม (เยอรมัน: Altes Museum; พิพิธภัณฑ์เก่า) เป็นอาคารอนุรักษ์และพิพิธภัณฑ์บนเกาะพิพิธภัณฑ์ในย่านมิทเทอ เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี สร้างขึ้นในปี 1825 ก่อสร้างเสร็จในปี 1830 โดยดำรัสของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย ตามแนวทางการออกแบบของคาร์ล ฟรีดริค ชินเคิล ตัวอาคารได้รับการยอมรับว่าเป็นตัวอย่างชิ้นสำคัญหนึ่งของสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิก ตัวพิพิธภัณฑ์ติดกันกับอาสนวิหารเบอร์ลินทางตะวันออก, พระราชวังเบอร์ลินทางใต้ และซ็อยฌ์เฮาส์ทางตะวันตด ในปัจจุบัน พิพิธภัณฑ์อัลเทิสเป็นที่ตั้งของอันทีเคินซัมลุง (Antikensammlung; ของสะสมโบราณ) และบางส่วนของมึนซ์คาบีเนท (Münzkabinett; ชองสะสมเหรียญ) ในปี 1999 พิพิธภัณฑ์อัลเทิสในฐานะส่วนหนึ่งของเกาะพิพิธภัณฑ์ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกด้วยลักษณะทางสถาปัตยกรรมอันโดดเด่น และในฐานะมรดกของการพัฒนาพิพิธภัณฑ์ขึ้นเป็นปรากฏการณ์ทางสังคมในปลายศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20
อัลเทิสมูเซอุมเดิมทีสร้างขึ้นเพื่อเก็บสะสมของสะสมกลุ่มวิจิตรศิลป์ของนครเบอร์ลิน รวมถึงจิตรกรรมโดยจิตรกรชั้นครู กระนั้นนับตั้งแต่ปี 1904 อัลเทิสมูเซอุมใช้จัดแสดงเพียง Antikensammlung (ของสะสมโบราณวัตถุยุคคลาสสิก) เท่านั้น นับตั้งแต่ปี 1998 ของสะสมชุดดังกล่าวจัดแสดงโบราณวัตถุกรีกซึ่งรวมถึงคลังสมบัติ จัดแสดงบนชั้นล่างของพิพิธภัณฑ์ ส่วนนิทรรศการพิเศษมีจัดแสดงบนชั้นสองของพิพิธภัณฑ์
อัลเทอเฟ็สเทอ

| --- | --- |
ป้อมปราการเก่า
ลานภายในป้อมปราการอัลเทอเฟ็สเทอ
ที่ตั้งในประเทศนามิเบีย
ก่อตั้ง: 1890
ที่ตั้ง: ถนนรอเบิร์ต มูกาเบ วินด์ฮุก ประเทศนามิเบีย
ประเภท: ป้อมปราการและพิพิธภัณฑ์
ผู้ก่อตั้ง: กัปตัน คูร์ท ฟอน ฟรังซัว
เจ้าของ: พิพิธภัณฑ์แห่งชาตินามิเบีย
เว็บไซต์: National Museum of Namibia
อัลเทอเฟ็สเทอ (เยอรมัน: Alte Feste; ป้อมเก่า, ป้อมเดิม) เป็นป้อมปราการและพิพิธภัณฑ์ในใจกลางเมืองวินด์ฮุก เมืองหลวงของประเทศนามิเบีย ตั้งอยู่บนถนนรอเบิร์ต มูกาเบ ข้างกันกับพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานเอกราช
สิ่งปลูกสร้างนี้ออกแบบโดยกัปตันคูร์ท ฟอน ฟรังซัว เพื่อใช้งายเป็นศูนบ์บัญชาการใหญ่ของกองกำลังชุทซ์ทรุพเพอของจักรวรรดิเยอรมนีในระหว่างการยึดครองอาณานิคมแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี ศิลาฤกษ์วางในปี 1890 โดยนายพลฌุสตัฟ ทึนเชล ในช่วงปีแรกมีการปรับแบบของอาคารหลายครั้ง และแปลนสุดท้ายแล้วเสร็จในปี 1915 ป้อมปราการประกอบด้วยลานภายใน กำแพงล้อมสูง และหอคอยสี่หอ หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เยอรมนียอมทิ้งอาณานิคมและวินด์ฮุกถูกปกครองโดยกองทัพแอฟริกาใต้ และใบ้งานเป็นกองบัญชาการของกองทัพแอฟริกาใต้ในวินด์ฮุก
ในปี 1935 ป้อมปราการแปรสภาพมาเป็นหอพักนักเรียนสำหรับโรงเรียนมัธยมวินด์ฮุกที่ตั้งอยู่ติดกัน ต่อมาได้รับการประกาศเป็นอนุสรณ์แห่งชาติในปี 1957 และได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ในปี 1963
ต่อมาป้อมปราการเป็นส่วนจัดแสดงโบราณวัตถุของพิพิธภัณฑ์แห่งชาตินามิเบีย และในปี 2023 ได้ปิดเพื่อทำการปรับปรุงครั้งใหญ่ โดยตั้งเป้าจะแปรสภาพพื้นที่เป็นศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรม
อนุสรณ์สถานทหารโซเวียต (อุทยานเทรพโท)

| อนุสรณ์สถานทหารโซเวียต |
| --- | --- |
อุทยานเทรพโท
ผู้เยี่ยมชมได้วางดอกไม้ในวันแห่งชัยชนะ
สร้างเพื่อรำลึกถึง ทหารโซเวียตที่เสียชีวิตระหว่างการรบในยุทธการที่เบอร์ลิน
เปิดครั้งแรก: 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1949 (1949-05-08)
ที่ตั้ง: 52°29′15″N 13°28′06″E﻿ / ﻿52.48750°N 13.46833°E﻿ / 52.48750; 13.46833 ใกล้ เบอร์ลิน
ออกแบบโดย: ยาคอฟ เบโลปอลสกี
ภาพพาโนรามาของอนุสรณ์สถานทหารโซเวียต (อุทยานเทรพโท)
อนุสรณ์สถานทหารโซเวียต (เยอรมัน: Sowjetisches Ehrenmal im Treptower Park) เป็นอนุสรณ์สถานสงครามและสุสาน ตั้งอยู่ที่อุทยานเทรพโทในกรุงเบอร์ลิน (เบอร์ลินตะวันออกในอดีต) อนุสรณ์ออกแบบโดยสถาปนิกชาวโซเวียต ยาคอฟ เบโลปอลสกี โดยสร้างเพื่อรำลึกถึงทหารโซเวียต 7,000 ถึง 80,000 คนที่เสียชีวิตระหว่างการรบในยุทธการที่เบอร์ลิน ระหว่างเดือนเมษายน ถึงพฤษภาคม 1945 อนุสรณ์สถานเปิดให้เข้าชมในวันที่ 8 พฤษภาคม 1949 สี่ปีหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุด
อนุสรณ์สถานนี้เป็นอนุสรณ์สถานหลักของเยอรมนีตะวันออก โดยอนุสรณ์สถานนี้เป็นหนึ่งในสามอนุสรณ์สถานทหารโซเวียตที่สร้างในกรุงเบอร์ลิน โดยมีอนุสรณ์สถานอีกสองที่คือ อนุสรณ์สถานที่เทียร์การ์เทินในเขตมิทเทอ และอนุสรณ์สถานที่เชินฮอลเซอร์ไฮเดอในเขตพังโค
อนุสาวรีย์หลักของอนุสรณ์สถานทหารโซเวียตออกแบบและสร้างโดยสถาปนิกชาวโซเวียต เยฟเกนี วูเชติช มีความสูง 12 เมตร อนุสาวรีย์ประกอบไปด้วยทหารโซเวียตถือดาบกำลังอุ้มเด็กผู้หญิงชาวเยอรมัน โดยยืนอยู่เหนือ เครื่องหมายสวัสดิกะที่ถูกทำลาย โดยสร้างจากความประสงค์ของจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต วาซีลี ชุยคอฟ โดยเพื่อรำลึกถึงสิบเอกนิโคไล มาซาลอฟ ระหว่างการบุกครั้งสุดท้ายที่ตอนกลางของกรุงเบอร์ลิน โดยได้ช่วยชีวิตเด็กสาวอายุสามขวบ ที่ตามหาแม่ที่หายไปท่ามกลางกระสุนปืนกลของนาซี
นอกจากนี้อนุสรณ์สถานยังมีโลงหิน 16 โลง แต่ละโลงจะจารึกชื่อ 16 สาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต (ในปี 1940–56 โดยรวมถึง สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช ต่อมาคือ สาธารณรัฐปกครองตนเองสังคมนิยมโซเวียตคาเรลียา ในชื่อ 16 "สาธารณรัฐของสหภาพ") โดยที่หินอ่อนสีน้ำตาลแดงและโลงหินที่ใช้ในการสร้างอนุสรณ์สถานทหารโซเวียตนี้ส่วนใหญ่ได้มาจากการทำลายอาคารทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์
หลังจากที่กำแพงเบอร์ลินถูกทำลาย มีผู้ไม่หวังดีนิรนามได้ทำลายข้าวของในอนุสรณ์สถาน รวมถึงได้สร้างรอยขูดขีดเขียนต่อต้านโซเวียต ทำให้ชาวเยอรมันตะวันออก 250,000 คน ได้มีการเดินขบวนที่อนุสรณ์สถานในวันที่ 3 มกราคม 1990
สมุดภาพ

รูปปั้นทหารผู้ปลดปล่อย (Во́ин-освободи́тель)
รูปปั้น มูทเทอร์ ไฮมาท
รูปปั้นทหารกำลังคุกเข่า
แกนหลักที่มีเครื่องประดับทองสัมฤทธิ์
เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชัยชนะ
ไปรษณียากรของสหภาพโซเวียต (1951)
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 20 ปีในชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945"
ชาวเบอร์ลิน 250,000 คน เดินขบวนต่อต้านกลุ่มนีโอนาซีในเดือนมกราคม 1990
ดูเพื่ม

อนุสรณ์สถานทหารโปแลนด์และผู้ต่อต้านฟาสซิสต์ชาวเยอรมัน
อนุสรณ์สถานการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิวในยุโรป
อนุสรณ์สถานที่เทียร์การ์เทิน
แหล่งข้อมูลอื่น

Satellite photo of the Memorial - centered on the statue of a Soviet soldier holding a German girl
"Sowjetisches Ehrenmal (Soviet War Memorial)". The Polynational War Memorial. 24 April 2006. สืบค้นเมื่อ 2009-04-13.
อัลเบร็ชท์ อัลท์ดอร์เฟอร์

อัลเบร็ชท์ อัลท์ดอร์เฟอร์
อัลเบร็ชท์ อัลท์ดอร์เฟอร์ (เยอรมัน: Albrecht Altdorfer) เป็นจิตรกร นักแกะสลัก และสถาปนิกชาวเยอรมันในยุคเรอแนซ็องส์แห่งเมืองเรเกินส์บวร์ค อัลท์ดอร์เฟอร์เกิดราว ค.ศ. 1480 ในเรเกินส์บวร์ค และเริ่มมีความสนใจด้านงานศิลปะตามบิดาซึ่งมีอาชีพจิตรกรและนักทำตัวแบบย่อส่วน อัลท์ดอร์เฟอร์เริ่มทำงานในเมืองบ้านเกิดของตนเองใน ค.ศ. 1505 ในตำแหน่งสถาปนิกและที่ปรึกษาประจำเมือง ต่อมาใน ค.ศ. 1511 เขาเดินทางไปทางใต้สู่เทือกเขาแอลป์ และได้วาดจิตรกรรมภูมิทัศน์ออกมาหลายชิ้น ถือเป็นจิตรกรภูมิทัศน์คนแรกในศาสตร์สมัยใหม่ ซึ่งได้ทำให้เขาเป็นผู้นำของโรงเรียนดานูบ และเป็นผู้บุกเบิกให้จิตรกรรมภูมิทัศน์เป็นศาสตร์แขนงหนึ่งแยกออกมา ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาคือ ยุทธการของอเล็กซานเดอร์ที่อิสซัส ซึ่งวาดขึ้นใน ค.ศ. 1529
อัลเบอริช

ภาพวาดประกอบอุปรากร; หลังอัลเบอริชได้ครองแหวนวิเศษ ก็ปกครองเผ่าคนแคระอย่างกดขี่
ในวีรตำนานเยอรมัน อัลเบอริช (เยอรมัน: Alberich) คือคนแคระซึ่งปรากฎในมหากาพย์ นีเบอลุงเงินลีท (Nibelungenlied) และเป็นตัวละครเด่นในมหากาพย์ธิเดร็ค (Thidreksaga) ภายใต้ชื่อว่า อัลฟริกร์ (Alfrikr) ต่อมาชื่อของเขาถูกใช้ในงานอุปรากรเรื่อง แหวนของนีเบอลุง โดยริชชาร์ท วากเนอร์
ในมหากาพย์ นีเบอลุงเงินลีท อัลเบอริชมีบทบาทสำคัญมากในฐานะผู้พิทักษ์ขุมสมบัติแห่งนีเบอลุงและมีพละกำลังเทียบเท่ามนุษย์สิบสองคน แต่ก็ถูกปราบโดยวีรบุรุษชื่อว่าซีคฟรีท ที่ใช้ผ้าคลุมล่องหน หลังจากนั้นอัลเบอริชก็ตามติดและเป็นผู้รับใช้ของซีคฟรีด
ในผลงานของวากเนอร์ อัลเบอริชเป็นผู้ปกครองคนแคระเผ่านีเบอลุง และเป็นตัวร้ายในอุปรากร ขุมทองแม่น้ำไรน์ (Das Rheingold) อันเป็นภาคนำในจำนวนสี่ภาค ซึ่งในภาคดังกล่าว อัลเบอริชถูกนางอัปสรแม่น้ำไรน์ดูถูก เขาจึงขโมยทองคำวิเศษจากโลกบาดาลก้นแม่น้ำไรน์ และใช้มันสร้างเป็นแหวนวิเศษที่มีอำนาจครองพิภพ ต่อมาเขาถูกจอมเทพโวทันหลอกด้วยอุบายและถูกชิงแหวนไป เขาจึงสาปแหวนว่าใครก็ตามที่สวมแหวนนี้ จะมีจุดจบโดนแย่งแหวนและถูกฆ่า
อันเนอลี กรานเกท

อันเนอลี กรานเกท (เยอรมัน: Anneli Granget, 11 สิงหาคม ค.ศ. 1935 – 25 เมษายน ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงละครเวทีและนักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวเยอรมัน
ผลงาน

Am grünen Strand der Spree (1960), Part 2
Eine etwas sonderbare Dame (1960), with Brigitte Horney
Unseliger Sommer (1961), with Ullrich Haupt
Anfrage (1962), directed by Egon Monk
Nachruf auf Jürgen Trahnke (1962), directed by Rolf Hädrich, with Ernst Jacobi
Jeder stirbt für sich allein (1962), directed by Falk Harnack
Der Schatten (1963)
Die Gerechten (1964), with Christoph Bantzer
Zeitvertreib (1964)
Briefe der Liebe: Goethe und Bettina (1965)
Ankunft bei Nacht (Verwehte Spuren) (1965)
Im Jahre Neun(1966), with Gerd Baltus and Hans Söhnker
Liebesgeschichten (1967)
Hafenkrankenhaus (1968), with Rolf Schimpf
Der Punkt »M« (1969)
Vor Sonnenuntergang (1970), with Werner Hinz, Cordula Trantow, Doris Schade
แหล่งข้อมูลอื่น

Anneli Granget ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ออสเตรียนวอลเลย์ลีก

| --- | --- |
กีฬา: วอลเลย์บอล
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1972
จำนวนทีม: 10 ทีม
ประเทศ:  ออสเตรีย
ทวีป: ซีอีวี (ยุโรป)
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: อูนีโอน วอลเลย์บอล วัลด์เวียร์เติล (สมัยที่ 1)
ทีมชนะเลิศสูงสุด: ฮอท์วอลลีสเวียนนา (สมัยที่ 18)
ระดับในพีระมิด: 1
ตกชั้นสู่: ซไวเทอบุนเดิสลีกา
เว็บไซต์: Official website (เยอรมัน)
ออสเตรียนวอลเลย์ลีก (เยอรมัน: Austrian Volley League) เป็นลีกวอลเลย์บอลในระดับสูงสุดของประเทศออสเตรีย ได้รับการก่อตั้งในปี ค.ศ. 1972 ภายใต้การบริหารของสมาคมวอลเลย์บอลออสเตรีย (ÖVV) โดยสโมสรฮอท์วอลลีสเวียนนาได้แชมป์ 18 สมัย
รูปแบบการแข่งขัน

รูปแบบการแข่งขันในปัจจุบันมีทีมร่วมแข่งขัน 10 ทีม ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 รอบ คือรอบคัดเลือก และรอบเพลย์ออฟ จะแข่งขันในระบบพบกันหมด เหย้าและเยือน เมื่อการแข่งขันรอบคัดเลือกเสร็จสิ้น 6 อันดับแรกจะผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟ โดยทีมอันดับที่ 1 และ 2 จะผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ ส่วนทีมอันดับที่ 3–6 จะต้องแข่งขันรอบเพลย์ออฟเพื่อจัดอันดับ หลังจากนั้นต้องแข่งขันรอบก่อนรองชนะเลิศ โดยทีมที่ชนะจะผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ ส่วนทีมที่แพ้จะไปเล่นในรอบชิงอันดับที่ 5–6 และทีมอันดับที่ 7–10 จะต้องแข่งขันรอบเพลย์ออฟเพื่อจัดอันดับ หลังจากนั้นต้องแข่งขันในรอบตกชั้นทีมที่แพ้แต่ละคู่จะต้องตกชั้นไปเล่นซไวเทอบุนเดิสลีกา ในฤดูกาลต่อไป
ดูเพิ่ม

โวเมนวอลเลย์ลีก
แหล่งข้อมูลอื่น

Austrian Volley League เก็บถาวร 2020-12-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Österreichischer Volleyball Verband
อันนา ฮ็อลมัน

อันนา ฮ็อลมัน ใน ค.ศ. 2009
อันนา ฮ็อลมัน (เยอรมัน: Anna Hollmann; เกิดวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1983) เป็นนักเขียนการ์ตูนมังงะชาวเยอรมัน
ผลงานจากเรื่อง Stupid Story

เธอได้เขียนผลงานเรื่อง Stupid Story ทำให้เธอเป็นที่รู้จักในวง Webcommunity ของสมาคมอาสาสมัคร Animexx ต่อมาผลงานของเธอได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Schwarzer Turm โดยได้รับการตีพิมพ์ใน ค.ศ. 2008 และได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษโดยสำนักพิมพ์ Tokyopop ของสหรัฐในปีเดียวกัน และใน ค.ศ. 2009 เธอได้รับรางวัล Sondermann สาขา Domestic manga และรางวัลจาก AnimaniA ซึ่งเป็นรางวัลของนักเขียนการ์ตูนมังงะในเยอรมนี
ผลงานที่เขียน

Werke One Sommerday (2005)
Stupid Story (ตั้งแต่ ค.ศ. 2008)
King of Animexx (2010)
แหล่งข้อมูลอื่น

Anna Hollmann ที่ Mangaka.de
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ
อันส์บัค

| อันส์บัค   |
| --- | --- |
เมือง

   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของอันส์บัค 
อันส์บัค  แสดงแผนที่เยอรมนีอันส์บัค  แสดงแผนที่รัฐบาวาเรีย
พิกัด:  49°18′0″N 10°35′0″E﻿ / ﻿49.30000°N 10.58333°E﻿ / 49.30000; 10.58333
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ไบเอิร์น
จังหวัด: มิทเทิลฟรังเคิน  
อำเภอ: นครนอกอำเภอ
 • นายกเทศมนตรี: (BAP/FWG/ödp)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 99.92 ตร.กม. (38.58 ตร.ไมล์)
ความสูง: 405 เมตร (1,329 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 41,681 คน
 • ความหนาแน่น: 420 คน/ตร.กม. (1,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 91522
รหัสโทรศัพท์: 0981
ทะเบียนพาหนะ: AN
เว็บไซต์: www.ansbach.de
อันส์บัค (เยอรมัน: Ansbach) เป็นเมืองในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ถือเป็นศูนย์กลางของส่วนภูมิภาคมิทเทิลฟรังเคิน อันส์บัคตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเนือร์นแบร์กไปราว 140 กิโลเมตร เมืองนี้ถูกพัฒนาขึ้นในศตวรรษที่ 8 โดยสงฆ์คณะเบเนดิกติน และได้กลายเป็นที่พำนักของราชวงศ์โฮเอ็นโซลเลิร์นในปีค.ศ. 1331 เมืองนี้ไม่ได้รับความเสียหายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองมากนัก จีงยังมีอาคารเก่าแก่ด้วยสถาปัตยกรรมบาโรกหลงเหลืออยู่ เมืองนี้ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในชื่อ โอนอลเทิสบัค (เยอรมัน: Onoltesbach) เมื่อปีค.ศ. 790 และมีการกร่อนเสียงไปตามการเวลา ชื่ออันส์บัคในปัจจุบันเริ่มปรากฎในปีค.ศ. 1732