stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลอว์แอนด์ออร์เดอร์ (แฟรนไชส์)

| ลอว์แอนด์ออร์เดอร์ |
| --- | --- |
สัญลักษณ์ของ ลอว์แอนด์ออร์เดอร์
ประเภท: สืบสวน กฎหมาย
สร้างโดย: ดิก วุล์ฟ
แสดงนำ: จอร์จ ดซึนซา คริส โนธ แดนน์ ฟลอเรก ไมเคิล มอริอาร์ตี้ ริชาร์ด บรูคส์ สตีเวน ฮิลส์ พอล ซอร์วิโน คาลอริน แมคคอร์มิค เจอร์รี่ ออร์แบช เอส. อีพาร์ธา เมอร์เคอร์สัน จิล แฮนเนสซีย์ แซม วอเทอร์สตัน เบนจามิน แบรท แครีย์ โลเวลล์ แองจี้ ฮาร์มอน เจสซี แอล. มารฺ์ติน ไดแอนน์ เวสท์ เอลิซาเบธ โรห์ม เฟรด ดอลตัน ทอมป์สัน เดนนิส ฟารินา แอนนี พาริชช์ ไมเคิล อิมเพริโอลี มิเลนา โกวิช อลานา เดอ ลา การ์ซา เจเรมี ซิสโต ไลนัส โรชช์ แอนโธนี แอนเดอร์สัน เจฟฟรีย์ โดโนแวน แคมริน แมนเฮมม์ ฮิวจ์ แดนซี โอเดลยา ฮาเลวี เมคแคด บรูคส์ รี้ด สก็อต โทนี โกลด์วิน มอร่า เทียร์นีย์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Theme of Law & Order
ผู้ประพันธ์เพลง: ไมก์ โพสต์
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 24
จำนวนตอน: 501
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ดิก วุล์ฟ โจเซฟฟ์ สเติร์น  (ฤดูกาลที่ 1-3) เอดวิน เชอริน  (ฤดูกาลที่ 3–10) ปีเตอร์ แยนคอฟสกี   (ฤดูกาลที่ 11–ปัจจุบัน) แมททิว เพนน์  (ฤดูกาลที่ 14–17) เฟรด เบอร์เนอร์  (ฤดูกาลที่ 18-20) อาเธอร์ ดับบิว. ฟอร์เนย์   (ฤดูกาลที่ 21–ปัจจุบัน)
สถานที่ถ่ายทำ: สตูดิโอเอ็นบีซี (นิวยอร์ก) ในและรอบ ๆ นครนิวยอร์ก
ความยาวตอน: 40–48 นาที
บริษัทผู้ผลิต: วุล์ฟฟิลมส์ Studios USA  (1999–2002) NBC Studios  (1999–2004) Universal Television   (2002–04, 2011–ปัจจุบัน) NBC Universal Television Studio  (2004–07) Universal Media Studios  (2007–11)
ออกอากาศ
เครือข่าย: บริษัทการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งชาติ
ออกอากาศ: 13 กันยายน ค.ศ. 1990 (1990-09-13) – 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 (2010-05-24)
ออกอากาศ: 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 (2022-02-24) – ค.ศ. ปัจจุบัน (ปัจจุบัน)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
ลอว์แอนด์ออร์เดอร์ : หน่วยสืบสวนคดีอุกฉกรรจ์พิเศษ ฮอมิไซด์ : ไลฟ์ออนเดอะสตรีต คอนวิกชัน
ลอว์แอนด์ออร์เดอร์ (อังกฤษ: Law & Order) เป็นกลุ่มซีรีส์โทรทัศน์ของสหรัฐอเมริกาที่สร้างสรรค์โดยดิก วุล์ฟ ผ่านบริษัทวุล์ฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ออกอากาศครั้งแรกทางช่องเอ็นบีซี โดยเนื้อหาทั้งหมดมุ่งเน้นไปที่ประเด็นต่าง ๆ เกี่ยวกับกระบวนการยุติธรรมทางอาญา แฟรนไชส์ซีรีส์โทรทัศน์ "ลอว์แอนด์ออร์เดอร์" รวมถึงภาคหลัก ภาคแยก และตอนพิเศษต่างๆ มีเนื้อหารวมกันมากกว่า 1,000 ชั่วโมง
มีการนำตัวละครและองค์กรบางส่วนกลับมาใช้ซ้ำในหลาย ๆ ตอน ทำให้เกิดความเชื่อมโยงกันระหว่างเรื่องราวต่างๆ ตัวอย่างเช่น มหาวิทยาลัยฮัดสัน (Hudson University) และหนังสือพิมพ์แท็บลอยด์นิวยอร์ก เลดเจอร์ (New York Ledger) ซึ่งมักปรากฏขึ้นในหลายคดี ลอว์แอนด์ออร์เดอร์ เป็นซีรีส์ที่มีรูปแบบการนำเสนอที่ค่อนข้างไปในทางเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นดนตรีประกอบ สไตล์การเล่าเรื่อง หรือแม้แต่เสียงบรรยายเปิดตัวในแต่ละซีซั่นที่เป็นเอกลักษณ์ โดยมีสตีเวน เซิร์นคิลตัน เป็นผู้ให้เสียงบรรยายประจำซีรีส์ ซีรีส์มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ผู้ชมคุ้นเคยเป็นอย่างดี นั่นคือเสียง 'ดัง ดัง' ที่ได้ยินทุกครั้งเมื่อมีการปิดประตูกรงขัง ซึ่งเป็นเสียงที่ไมค์ โพสต์ ผู้ประพันธ์เพลงประกอบ ได้สร้างสรรค์ขึ้นมา เสียงนี้มาพร้อมกับทำนองเพลงประกอบ จนกลายเป็นสัญลักษณ์ของซีรีส์ที่ทุกคนจดจำ
รัฐปาเลสไตน์
ภูมิศาสตร์ > อาณาเขต

ส่วนหนึ่งของดินแดนนี้ที่อยู่ทางตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน เคยถูกเรียกว่า "ดินแดนคะนาอัน" (Canaan) ในช่วงที่อยู่ใต้การปกครองของอียิปต์ ในภายหลังได้แบ่งการปกครองออกเป็นสองส่วน ส่วนทางใต้กลายเป็นราชอาณาจักรยูดาห์ ส่วนทางเหนือคืออิสราเอล
ประวัติศาสตร์ > สงครามในปาเลสไตน์ > สงครามอาหรับ–อิสราเอล 1948

ในวันที่ 15 พฤษภาคม 1948 กองทัพซีเรีย ทรานส์จอร์แดน อิรัก เลบานอน และอียิปต์ ก็ข้ามพรมแดนปาเลสไตน์เข้าตะลุมบอนกับกองทัพอิสราเอล ซึ่งมีอายุได้เพียงวันเดียว ตามทางการแล้วสงครามกระทำกันในเวลา 8 เดือน คือ ตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคม 1948 จนถึงวันที่ 7 มกราคม 1949 การหย่าศึกครั้งที่หนึ่ง วันที่ 11 มิถุนายน 1948 เมื่อสหประชาชาติ (เคานต์ โฟล์ก แบร์ นาดอตต์ ตัวแทน) ให้มีการหยุดยิงเป็นเวลา 1 เดือน ในระหว่างการหยุดยิงทั้งสองฝ่ายถูกห้ามมิให้นำอาวุธเข้ามา และฝ่ายไกล่เกลี่ยสหประชาชาตินำทหารเข้าไปเพื่อควบคุมฝ่ายที่เป็นศัตรูกัน ความจริงทั้งฝ่ายอาหรับและยิวใช้เวลาหยุดยิง 4 สัปดาห์ เตรียมจัดหน่วยและเสริมกำลังทั้งด้านกำลังพล ยุทธสัมภาระและวางกำลังใหม่ พอครบหนึ่งเดือน เริ่มขึ้นตอนเที่ยงคืนของวันที่ 11 กรกฎาคม กินเวลาเพียงสิบวันเท่านั้น การหยุดยิงครั้งที่สองเริ่มวันที่ 19 กรกฎาคม 1948 การหยุดยิงครั้งที่สองมิได้กำหนดเวลาไว้ คาดว่าจะนำไปสู่การหยุดยิงตลอดไป โดยคาดว่ากรณีพิพาทจะตกลงกันได้โดยวิถีทางการทูต จากความช่วยเหลือของผู้ไกล่เลี่ยสหประชาชาติ คือ เคาน์ โฟล์ก แบร์ นาดอตต์ อย่างไรก็ตาม ความเป็นศัตรูกันเริ่มขึ้นอีกในวันที่ 10 ตุลาคม 1948 นับว่าเป็นขั้นสุดท้ายของสงครามนำด้วยเหตุการณ์ที่น่าเศร้า เมื่อวันที่ 17 กันยายน 1948 เคาน์ โฟล์ก แบร์ นาดอตต์ ถูกผู้ก่อการร้ายฆ่าตาย
การสู้รบสิ้นสุดลงในวันที่ 7 มกราคม 1949 และในเดือนกุมภาพันธ์ อียิปต์ลงนามในข้อตกลงสงบศึกกับอิสราเอล, เดือนมีนาคม รัฐบาลอาหรับอื่น ๆ ทำตามอียิปต์ นอกจากรัฐบาลอิรัก และเลบานอน, เดือนเมษายน จอร์แดน และเดือนกรกฎาคม ซีเรีย อิรักเพียงแต่ถอนทหารออกจากปาเลสไตน์โดยไม่ลงนามในสัญญาหยุดยิง
ประวัติศาสตร์ > หลังสงคราม

หลังสงครามอาหรับ-อิสราเอล ค.ศ. 1948 ได้มีข้อตกลงสงบศึกใน ค.ศ. 1949 กำหนดให้แบ่งดินแดนออกเป็น 3 ส่วน ให้กับอิสราเอล และชาติอาหรับในบริเวณนั้นอีก 2 ชาติ คือ อียิปต์และจอร์แดน
อิสราเอลได้เนื้อที่ไป 26% คือฝั่งตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน ส่วนจอร์แดนได้ไป 21% คือเวสต์แบงก์ โดยกรุงเยรูซาเลมถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วนให้กับทั้งอิสราเอลและจอร์แดน ส่วนอียิปต์ได้บริเวณฉนวนกาซา เมื่อการแบ่งดินแดนกันเรียบร้อย ก็เกิดการอพยพของชาวยิวและชาวอาหรับเพื่อเข้าไปอาศัยอยู่ในเขตแดนของตน
ประวัติศาสตร์ > สงครามหกวัน

บทความหลัก: สงครามหกวัน
หลังจากสงครามหกวัน ในปี ค.ศ. 1967 อิสราเอลได้ยึดดินแดนบางส่วนของอียิปต์และจอร์แดนได้
ประวัติศาสตร์ > ประกาศเอกราช

ได้มีการประกาศเป็นรัฐปาเลสไตน์ในปี 1988 โดยสหประชาชาติ โดยมีดินแดนบางส่วนในเวสต์แบงก์และฉนวนกาซา
ประวัติศาสตร์ > องค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์

บทความหลัก: องค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์
ประวัติศาสตร์ > องค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ > การแตกแยกของฟะตะห์และฮะมาส

มีรัฐบาลฟะตะห์ที่นานาประเทศรับรองในเวสต์แบงก์ซึ่งได้เปลี่ยนชื่อตนเองเป็นรัฐปาเลสไตน์ ส่วนรัฐบาลฮะมาสก็ได้รับเลือกเป็นรัฐบาลในฉนวนกาซาในปี 2006 ซึ่งรัฐบาลฟะตะห์เน้นสันติ แต่รัฐบาลฮะมาสเน้นใช้ความรุนแรง แต่ต่อมาในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2014 ฟะตะห์จับมือฮะมาสเป็นพันธมิตรตั้งรบ.ผสมปาเลสไตน์ ซึ่งสำนักข่าวต่างประเทศรายงานาว่ากลุ่มฟะตะห์ซึ่งเป็นกลุ่มรัฐบาลปาเลสไตน์ได้บรรลุข้อตกลงยุติความขัดแย้งและเป็นพันธมิตรกับกลุ่มฮะมาส ซึ่งถือเป็นการบรรลุครั้งใหญ่ของอดีตกลุ่มก่อการร้ายสองฝ่ายของปาเลสไตน์โดยทั้งสองฝ่ายประกาศว่า ข้อตกลงนี้ถือเป็นข่าวดีสำหรับชาวปาเลสไตน์ ที่จะสามารถยุติยุคแห่งความขัดแย้งและความแตกแยกของปาเลสไตน์ และกลุ่มคาดหวังว่า การบรรลุข้อตกลงนี้ จะนำไปสู่การจัดตั้งรัฐบาลผสมเอกภาพภายใน 5 สัปดาห์ข้างหน้า ผ่านการลงมติไว้วางใจจากรัฐสภาปาเลสไตน์ และการเลือกตั้งครั้งใหม่ที่คาดว่าจะมีขึ้นในอีก 5 เดือนข้างหน้า โดยปัจจุบัน กลุ่มฟะตะห์มีประธานาธิบดีมาห์ มุด อับบาส เป็นผู้นำ และกลุ่มฮะมาส มีนายอิสเมล์ ฮานิยาห์ เป็นผู้นำ อย่างไรก็ตาม ด้านสหรัฐแสดงความวิตกต่อการเป็นพันธมิตรของสองกลุ่มการเมืองปาเลสไตน์ ซึ่งเคยเป็นกลุ่มก่อการร้ายว่าอาจขัดขวางต่อความพยายามที่ปาเลสไตน์จะบรรลุข้อตกลงสันติภาพกับอิสราเอล โดยย้ำว่า ทั้งสองกลุ่มจะต้องยึดต่อหลักการไม่ใช้ความรุนแรงและยอมรับการมีอยู่ของอิสราเอล ไม่เช่นนั้นการบรรลุสันติภาพของปาเลสไตน์และอิสราเอลจะไม่มีทางเกิดขึ้นได้
ประวัติศาสตร์ > ปาเลสไตน์ในสหประชาชาติ > การขอเป็นสมาชิกสหประชาชาติ

ในวันที่ 23 กันยายน 2011 ประธานาธิบดีมาห์มูด อับบาส แห่งปาเลสไตน์ ได้ยื่นสมัครเข้าเป็นสมาชิกสหประชาชาติ ซึ่งเสมือนเป็นการรับรองรัฐปาเลสไตน์ โดยยูเนสโกเป็นองค์การชำนาญพิเศษของยูเอ็นแห่งแรกที่ปาเลสไตน์ได้เป็นสมาชิกเต็ม
ประวัติศาสตร์ > ปาเลสไตน์ในสหประชาชาติ > การได้เป็นสมาชิกยูเนสโก

ในวันที่ 31 ตุลาคม 2011 ที่ประชุมสมัชชาใหญ่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ลงมติรับรองสถานภาพสมาชิกแก่ปาเลสไตน์โดยสมบูรณ์ โดยชาติสมาชิกทั้งหมด 173 ประเทศ ณ ที่ประชุมสมัชชาใหญ่ยูเนสโก ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส สนับสนุนให้ปาเลสไตน์ได้รับสถานภาพเป็นสมาชิกยูเนสโกเต็มตัว โดยมีชาติสมาชิกสนับสนุน 107 ประเทศ คัดค้าน 14 ประเทศ และงดออกเสียง 52 ประเทศ ซึ่งถือเป็นมติรับรองปาเลสไตน์เกินกว่า 2 ใน 3 ที่ทำให้ปาเลสไตน์ได้รับสถานะสมาชิกภาพของยูเนสโกในลำดับที่ 195 ในขณะที่สหรัฐฯ อิสราเอล แคนาดา เยอรมนี และเนเธอร์แลนด์ โหวตค้านการรับรองปาเลสไตน์ ส่วนบราซิล รัสเซีย จีน อินเดีย แอฟริกาใต้ และฝรั่งเศส ต่างโหวตสนับสนุน ขณะที่อังกฤษและอิตาลีของดออกเสียง
ประวัติศาสตร์ > ปาเลสไตน์ในสหประชาชาติ > การได้เป็นสมาชิกผู้สังเกตการณ์สหประชาชาติ

ยูเอ็นได้ลงมติยอมรับปาเลสไตน์ในฐานะรัฐผู้สังเกตการณ์ เทียบเท่ากับสถานะของนครรัฐวาติกัน ซึ่งทางยูเอ็นลงมติด้วยคะแนน 138 ต่อ 9 เสียง เมื่อวันที่ 29 พ.ย. ยอมรับปาเลสไตน์ในฐานะรัฐผู้สังเกตการณ์ซึ่งไม่ใช่สมาชิกยูเอ็น โดยนายอับบาสระบุว่ามติของยูเอ็นเปรียบได้กับใบแจ้งเกิดที่จะนำไปสู่การยอมรับความเป็นรัฐปาเลสไตน์ในอนาคต แม้ว่าเส้นทางการต่อสู้ไปสู่เสรีภาพที่แท้จริงยังอีกยาวไกล แต่การยอมรับสถานะรัฐปาเลสไตน์จะช่วยกดดันให้รัฐบาลอิสราเอลกลับเข้าสู่กระบวนการเจรจาสันติภาพร่วมกับปาเลสไตน์อีกครั้ง หลังความพยายามในการเจรจาต่อรองหยุดชะงักมานานกว่า 2 ปี ส่วนนายเบนจามิน เนทันยาฮู นายกรัฐมนตรีอิสราเอล แถลงประณามคำปราศรัยของอับบาสว่าเป็นยาพิษที่ส่งผลมอมเมาประชาคมโลก ขณะที่กองกำลังติดอาวุธฮะมาสในดินแดนฉนวนกาซาของปาเลสไตน์ได้ร่วมแสดงความยินดีต่อชัยชนะของรัฐบาลปาเลสไตน์ในเขตเวสต์แบงก์ด้วย
การเมืองการปกครอง > กองทัพ

บทความหลัก: กำลังความมั่นคงแห่งชาติปาเลสไตน์
รัฐปาเลสไตน์มีกำลังทหารที่เรียกว่ากำลังความมั่นคงแห่งชาติ (Palestinian National Security Forces) และยังมีกองกำลังย่อยอยู่อีก เช่น ฟอร์ซ 14 (กองทัพอากาศ), ตำรวจพลเรือนปาเลสไตน์ นอกจากนี้ยังมีกองกำลังชาวปาเลสไตน์อื่น ๆ อีก เช่น กองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์ เป็นต้น
ดูเพิ่ม

ดินแดนปาเลสไตน์
ฉนวนกาซา
เวสต์แบงก์
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กองค์การความร่วมมืออิสลาม (โอไอซี) |
| --- | --- |
รัฐสมาชิก:  อัฟกานิสถาน  แอลเบเนีย  แอลจีเรีย  อาเซอร์ไบจาน  บาห์เรน  บังกลาเทศ  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  บรูไน  แคเมอรูน  ชาด  คอโมโรส  จิบูตี  อียิปต์  กาบอง  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  กายอานา  อินโดนีเซีย  อิหร่าน  อิรัก  โกตดิวัวร์  จอร์แดน  คูเวต  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  เลบานอน  ลิเบีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  มาลี  มอริเตเนีย  โมร็อกโก  โมซัมบิก  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โอมาน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โซมาเลีย  ซูดาน  ซูรินาม  ทาจิกิสถาน  ตุรกี  ตูนิเซีย  โตโก  เติร์กเมนิสถาน  ยูกันดา  อุซเบกิสถาน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เยเมน 
รัฐที่ถูกระงับ:  ซีเรีย 
รัฐสังเกตการณ์:  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  นอร์เทิร์นไซปรัส  รัสเซีย  ไทย 
แม่แบบ:Partition Plan-Armistice Lines comparison map legend
เจ้าจอมอิ่ม ในรัชกาลที่ 3

| เจ้าจอมอิ่ม |
| --- | --- |
เกิด: อิ่ม อาณาจักรรัตนโกสินทร์
อนิจกรรม: 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2381 ตำบลสำเหร่ เมืองธนบุรี อาณาจักรรัตนโกสินทร์
ตระกูล: จักรี (โดยสมรส)
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
บิดา: พระยามหาเทพ (ปาน)

สถานะทางคดี: ถูกประหารชีวิต

พิพากษาลงโทษฐาน: ลักลอบเชิงชู้สาว
บทลงโทษ: ประหารชีวิต
รายละเอียด
ผู้เสียหาย: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
 
 
เจ้าจอมอิ่ม เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ถูกประหารชีวิตเนื่องจากคดีเพลงยาวรักใคร่กับพระสุริยภักดี (สนิท บุนนาค)
ประวัติ

เจ้าจอมอิ่มเป็นธิดาของพระยามหาเทพ (ปาน) เข้ารับราชการฝ่ายในในรัชกาลที่ 3 ต่อมาได้เกิดคดีลอบส่งเพลงยาวเชิงชู้สาวกับ พระสุริยภักดี (สนิท บุนนาค) บุตรสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค)
พระสุริยภักดี (สนิท) สมรสแล้วกับศรี ธิดาพระยาอุไทยธรรม (กลาง ณ บางช้าง) มีบุตรธิดา 3 คน นอกจากนี้ยังมีบุตรธิดากับภรรยาอื่นอีกถึง 11 คน  อายุตอนที่เกิดเรื่องอื้อฉาวนี้ขึ้นคือ 27 ปี คนที่กล่าวโทษพระสุริยภักดีเป็นทาสของตัวพระสุริยภักดีเองชื่ออ้ายพลายกับอีทรัพย์ เรื่องที่ฟ้องร้องก็คือคุณพระสุริยภักดีกับเจ้าจอมอิ่มติดต่อให้ข้าวของกัน ด้วยใจปฏิพัทธ์ฉันชู้สาว ถึงขั้นเจ้าจอมอิ่มสั่งให้มาบอกกับคุณพระสุริยภักดีว่าจะลาออกจากเป็นเจ้าจอม กลับมาอยู่บ้านพ่อแม่เสียชั่วคราวก่อน แล้วจึงให้คุณสุริยภักดีส่งผู้ใหญ่ไปสู่ขอ เรื่องลอบติดต่อกันนี้ พระสำราญราชหฤทัย (อ้าว) กรมวังก็รู้เห็นเป็นใจด้วย และจะทำหน้าที่ผู้ใหญ่ฝ่ายชายช่วยสู่ขอเจ้าจอมอิ่มต่อพระยามหาเทพ ผู้เป็นบิดาเจ้าจอมอิ่มให้
เมื่อเจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ อ่านเรื่องฟ้องร้องแล้ว ก็นำความกราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงโปรดฯ ให้กรมหลวงรักษ์รณเรศร์เป็นตุลาการ ชำระได้ความว่า พระสุริยภักดีและเจ้าจอมอิ่ม เป็นแต่ให้หนังสือเพลงยาวและข้าวของกันเท่านั้น ไม่เคยลอบออกไปพบปะพูดจากันที่ใด นอกจากนี้ยังมีคนนอกเกี่ยวข้องด้วยอีกถึง 7 คน คือ ผู้ที่รู้เห็น เช่นพระสำราญราชหฤทัย กรมวัง รู้แล้วก็นิ่งเสียไม่ห้ามปราม ตลอดจนคนอื่นที่เกี่ยวข้องกันทั้งสองฝ่าย รวมทั้งหมอดูหมอเสน่ห์ด้วย
เมื่อชำระความเป็นสัตย์พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงโปรดฯ ให้ประหารชีวิตพระสุริยภักดี เจ้าจอมอิ่ม และคนที่เกี่ยวข้องอีก 7 คน เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2381
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

มีนักแสดงผู้รับบท เจ้าจอมอิ่ม ได้แก่
จินห์จุฑา รุจิระกำธรชัย จากละครเรื่อง เภตรานฤมิต (2566)
อภิญญา สกุลเจริญสุข จากละครเรื่อง หม่อมเป็ดสวรรค์ (2567)
พระสัมพุทธพรรณี (จำลอง)

| พระสัมพุทธพรรณี (จำลอง) |
| --- | --- |

ชื่อเต็ม: พระสัมพุทธพรรณี (จำลอง)
ชื่อสามัญ: พระสัมพุทธพรรณี (จำลอง)
ประเภท: พระพุทธรูป
ศิลปะ: ปางสมาธิ
ความกว้าง: 20 นิ้ว
วัสดุ: สัมฤทธิ์
สถานที่ประดิษฐาน: พระอุโบสถ วัดราชาธิวาส
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
พระสัมพุทธพรรณี (จำลอง)  เป็นพระพุทธรูปที่สำคัญอีกองค์หนึ่งของไทย ปัจจุบันประดิษฐานที่พระอุโบสถวัดราชาธิวาส
ประวัติ

พระสัมพุทธพรรณี (จำลอง)  เป็นพระพุทธรูปศิลปะรัตนโกสินทร์ ปางสมาธิราบ ขนาดหน้าตักกว้าง 20 นิ้ว วัสดุโลหะกะไหล่ทอง  หล่อโดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ลักษณะของพระพุทธรูป

เป็นพระพุทธรูปศิลปะรัตนโกสินทร์ ปางสมาธิราบ ขนาดหน้าตักกว้าง 20 นิ้ว วัสดุโลหะกะไหล่ทองไม่มีพระเกตุมาลา พระจีวรเป็นริ้วเช่นเดียวกับครองผ้าของพระภิกษุ ซึ่งจำลองจากพระสัมพุทธพรรณี องค์ที่ประดิษฐานอยู่ในพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยใต้ฐานพระพุทธรูปเป็นที่ประดิษฐานพระสรีรังคารสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า
ปัจจุบัน

พระสัมพุทธพรรณี (จำลอง) ปัจจุบันประดิษฐานที่พระอุโบสถวัดราชาธิวาส
ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา

| ชอร์ช-ปีแยร์ เซอรา Georges-Pierre Seurat |
| --- | --- |
ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา, ค.ศ. 1888
เกิด: Georges-Pierre Seurat 2 ธันวาคม ค.ศ. 1859(1859-12-02) ปารีส, จักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง
เสียชีวิต: 29 มีนาคม ค.ศ. 1891(1891-03-29) (31 ปี) ปารีส, สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
มีชื่อเสียงจาก: จิตรกรรม
ผลงานเด่น: บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต คนอาบน้ำที่อัสนีแยร์
ขบวนการ: ลัทธิประทับใจยุคหลัง, ลัทธิประทับใจใหม่, ลัทธิผสานจุดสี
ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา (ฝรั่งเศส: Georges-Pierre Seurat[p]; UK: /ˈsɜːrɑː, -ə/ SUR-ah-,_---ə; US: /sʊˈrɑː/ suu-RAH; ภาษาฝรั่งเศส: [ʒɔʁʒ pjɛʁ sœʁa]) (2 ธันวาคม ค.ศ. 1859 - 29 มีนาคม ค.ศ. 1891) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของสมัยอิมเพรสชันนิสม์ใหม่ของคริสต์ศตวรรษที่ 19 งานเขียนชิ้นที่มีชื่อเสียงที่สุดของเซอราคือภาพ “บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต” ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1884 ถึง ค.ศ. 1886 ซึ่งเป็นภาพที่เปลี่ยนทิศทางของศิลปะสมัยใหม่เข้าสู่สมัยอิมเพรสชันนิสม์ใหม่ และเป็นภาพไอคอนสำคัญที่สุดภาพหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 19
ประวัติ

เซอราเกิดในครอบครัวที่มีฐานะดีในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส บิดาของเซอรามีอาชีพทางกฎหมายผู้มาจากช็องปาญ ส่วนมารดาเป็นชาวปารีส เซอราเริ่มการศึกษาด้านศิลปะกับประติมากร Justin Lequiene ต่อมาก็เข้าศึกษาที่สถาบันวิจิตรศิลป์ระหว่างปี ค.ศ. 1878 จนถึง ค.ศ. 1879 หลังจากไปรับราชการเป็นทหารอยู่ปีหนึ่งแล้วเซอราก็กลับมายังปารีสในปี ค.ศ. 1880 มามีห้องเขียนภาพร่วมกับนักเรียนสองคนที่เลฟต์แบงก์ก่อนที่จะไปมีห้องเขียนภาพของตนเอง ระหว่างช่วงสองปีต่อมาเซอราก็อุทิศตัวเองให้กับการวาดลายเส้นขาวดำ ในปี  ค.ศ. 1883 เซอราก็เขียนงานชิ้นสำคัญชิ้นแรกซึ่งเป็นภาพขนาดใหญ่ชื่อ “Bathers at Asnières” (คนอาบน้ำที่อัสนีแยร์)
เมื่อภาพเขียนถูกปฏิเสธจากการแสดงที่นิทรรศการศิลปะแห่งปารีส เซอราก็หันหลังให้กับสถาบันทางการไปรวมกลุ่มกับศิลปินอิสระในปารีส ในปี ค.ศ. 1884 เซอราและจิตรกรผู้อื่น (รวมทั้ง Maximilien Luce) ก็ก่อตั้งสมาคมศิลปินอิสระแห่งปารีส ที่สมาคมเซอราก็ได้ทำความรู้จักกับจิตรกรปอล ซีญัก ผู้ที่เซอราเสนอความคิดเกี่ยวกับการเขียนแบบผสานจุดสี ต่อมาซีญักก็ดำเนินการเขียนภาพด้วยวิธีที่ว่านี้ ระหว่างฤดูร้อนของปีเดียวกัน เซอราก็เริ่มเขียนงานชิ้นเอก “บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต” ที่ใช้เวลาสองปีจึงเขียนเสร็จ
ต่อมาเซอราก็ย้ายไปอยู่อย่างลับ ๆ กับนางแบบสาวมาเดอเลน คโนบล็อกผู้เป็นแบบในภาพ “Jeune femme se poudrant” ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1890 มาเดอเลนก็ให้กำเนิดแก่บุตรชายชื่อปีแยร์ ฌอร์ฌ หลังจากที่เซอราเสียชีวิตมาเดอเลนก็ให้กำเนิดแก่บุตรชายคนที่สองผู้เสียชีวิตอาจจะแต่กำเนิดหรือไม่นานหลังจากนั้น
สาเหตุการเสียชีวิตของเซอราไม่เป็นที่ทราบแน่นอนแต่เชื่อกันว่าอาจจะมาจากเยื่อหุ้มสมองอักเสบ, ปอดบวม, infectious angina หรืออาจจะเป็นโรคคอตีบ ลูกชายคนโตก็มาเสียชีวิตเพียงสองอาทิตย์ต่อมาจากโรคเดียวกัน เซอราเขียนงานชิ้นสุดท้าย “The Circus” ค้างไว้ก่อนที่จะเสียชีวิต
ระเบียงภาพ

“Ville d'Avray, Die weißen Häuser”
ราว ค.ศ. 1882
“La Charette attelée”
ราว ค.ศ. 1883
“บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต”
ค.ศ. 1884-1886
“Bathers at Asnières”
ค.ศ. 1884
ค.ศ. 1887
“The Models”
ค.ศ. 1888
“Gray weather, Grande Jatte”
ค.ศ. 1888
“Port en Bessin”
ค.ศ. 1888
รายละเอียดจาก
“La Parade”
ค.ศ. 1889
แสดงการใช้การเขียนแบบผสานจุดสี
“The Circus”
ค.ศ. 1891
ดูเพิ่ม

Cachin, Françoise, Seurat: Le rêve de l’art-science, Paris: Gallimard/Réunion des musées nationaux, 1991
Everdell, William R. (1998). The First Moderns. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 0-226-22480-5.
Fénéon, Félix, Oeuvres-plus-que-complètes, ed., J. U. Halperin, 2v, Geneva: Droz, 1970
Gage, John T., “The Technique of Seurat: A Reappraisal,” Art Bulletin 69:3 (87 September)
Halperin, Joan Ungersma, Félix Fénéon: Aesthete and Anarchist in Fin-de-Siècle Paris, New Haven, CT: Yale U.P., 1988
Homer, William Innes, Seurat and the Science of Painting, Cambridge, MA: MIT Press, 1964
Lövgren, Sven, The Genesis of Modernism: Seurat, Gauguin, Van Gogh & French Symbolism in the 1880s, 2nd ed., Bloomington, IN: Indiana U.P., 1971
Rewald, John, Cézanne, new ed., NY: Abrams, 1986
Rewald, Seurat, NY: Abrams, 1990
Rewald, Studies in Impressionism, NY: Harry N. Abrams, 1986
Rewald, Post-Impressionism, 3rd ed., revised, NY: Museum of Modern Art, 1978
Rewald, Studies in Post-Impressionism, NY: Harry N. Abrams, 1986
Rich, Daniel Catton, Seurat and the Evolution of La Grande Jatte (U. of Chicago Press, 1935), NY: Greenwood Press, 1969
Russell, John, Seurat, (1965) London: Thames & Hudson, 1985
Seurat, Georges, Seurat: Correspondences, témoignages, notes inédites, critiques, ed., Hélène Seyrès, Paris: Acropole, 1991 (NYU ND 553.S5A3)
Seurat, ed., Norma Broude, Seurat in Perspective, Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall, 1978
ลัทธิผสานจุดสี
ศิลปะวิภาคนิยม
ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลัง
ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ใหม่
มื้ออุ่นหน้าเตาแห่งบ้านคุณ อลิซ

| --- | --- |
มื้ออุ่นหน้าเตาแห่งบ้านคุณ อลิซ
アリスさんちの囲炉裏端 (Arisu-san Chino irori-tan)
แนว: ทำอาหาร โรแมนติก
มังงะ
เขียนโดย: บุนตะ คินามิ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
ในเครือ: Young Jump Comics
นิตยสาร: Ultra Jump
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 17 ตุลาคม พ.ศ. 2563 – 17 มีนาคม พ.ศ. 2566
จำนวนเล่ม: 4
ละครโทรทัศน์
กำกับโดย: เท็ตสึโอะ ชิโนฮาระ มิกิ โทมิตะ ทาคาโนริ ทาคาฮาชิ
เขียนบทโดย: ยูโกะ อิมานิชิ
สตูดิโอ: Canter TBS
เครือข่าย: บีเอส-ทีบีเอส, ทีซีเค, อาร์เคบี, ซีบีซี, เอชบีซี
ฉาย:  7 มกราคม พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
มื้ออุ่นหน้าเตาแห่งบ้านคุณ อลิซ (アリスさんちの囲炉裏端, Arisu-san Chino irori-tan) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดย บุนตะ คินามิ ตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนวเซเน็น Ultra Jump ของสำนักพิมพ์ ชูเอชะ ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 โดยรวมตอนต่าง ๆ ไว้ในรูปแบบทังโกบงทั้งหมด 4 เล่ม
นอกจากนี้ยังมีกำหนดฉาย ละครโทรทัศน์คนแสดงดัดแปลงจากมังงะเรื่องนี้ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568
สื่อตีพิมพ์ > มังงะ

แต่งเรื่องและวาดภาพประกอบโดย บุนตะ คินามิ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนว เซเน็น Ultra Jump ของสำนักพิมพ์ ชูเอชะ ตั้งแต่วันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ถึงวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2566 โดยรวบรวมเนื้อหาในรูปแบบ ทังโกบง ทั้งหมด 4 เล่ม ซึ่งวางจำหน่ายระหว่างวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ถึงวันที่ 19 พฤษภาคม 2023
สื่อตีพิมพ์ > มังงะ > เล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  18 มิถุนายน พ.ศ. 2564 | 978-4-08-892020-7 |
| 2 |  18 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-08-892255-3 |
| 3 |  16 กันยายน พ.ศ. 2565 | 978-4-08-892442-7 |
| 4 |  19 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-08-892698-8 |
สื่อตีพิมพ์ > ละครโทรทัศน์

การดัดแปลงเป็น ละครโทรทัศน์ไลฟ์แอ็กชัน ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 โดยละครนี้กำกับโดย เท็ตสึโอะ ชิโนฮาระ, มิกิ โทมิตะ, และ ทากาโนริ ทาคาฮาชิ เขียนบทโดย ยูโกะ อิมานิชิ และนำแสดงโดย ฟูมิกะ บาบะ ในบทบาทหลักของ "อลิซ มินาเสะ" มีกำหนดออกอากาศตอนแรกในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2568 ทางเครือข่าย บีเอส-ทีบีเอส และเครือข่ายอื่น ๆ
เพลงปิดของละครคือ "Aloe" (アロエ, Aroe) ขับร้องโดย มานาโตะ ฟุนัตสึ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official manga website at Ultra Jump (ในภาษาญี่ปุ่น)
Official drama website (ในภาษาญี่ปุ่น)
มื้ออุ่นหน้าเตาแห่งบ้านคุณ อลิซ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ขั้นตอนวิธีของฟอร์ด-เฟิลเกอร์สัน

ขั้นตอนวิธีของฟอร์ด-เฟิลเกอร์สัน (อังกฤษ: Ford–Fulkerson algorithm) เป็นขั้นตอนวิธีสำหรับแก้ปัญหาเรื่องการไหลมากสุด (maximum flow) ของการไหลในเครือข่าย (network flow) ซึ่งขั้นตอนวิธีนี้ถูกพัฒนาขึ้นโดย Lester Randolph Ford และ Delbert Ray Fulkerson ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1956
อธิบายปัญหา

ลักษณะของปัญหาการไหลมากสุด คือ เมื่อนำท่อน้ำจำนวนมากมาต่อกันในลักษณะของเครือข่าย (ปลายท่อหนึ่งด้านจะสามารถต่อกับปลายของท่ออื่น ๆ ได้มากกว่าหนึ่งท่อ) โดยท่อแต่ละส่วนมีขนาดพื้นที่หน้าตัดของท่อไม่เท่ากัน จะหาปริมาณน้ำที่มากที่สุดที่ไหลจากท่อเหล่านี้จากจุดเริ่มต้นถึงจุดสุดท้าย ณ เวลาหนึ่ง
ๆ
ข้อสังเกตที่สำคัญของปัญหา คือ ปริมาณน้ำที่เข้าปลายท่อด้านหนึ่ง จะต้องเท่ากับปริมาณน้ำที่ออกจากปลายท่ออีกปลายหนึ่งของท่อนั้น
แนวความคิดหลัก

เราสามารถนำปัญหานี้มาเขียนให้อยู่ในรูปของทฤษฎีกราฟได้ โดยการแปลงปัญหาดังกล่าวเป็น กราฟมีทิศทาง (directed graph) ที่ทุก ๆ เส้นเชื่อม (ท่อน้ำ) จะมีน้ำหนักเป็น ความจุ c (ขนาดของท่อน้ำ) รวมทั้งกราฟจะประกอบด้วยปมต้นทาง X (ต้นน้ำ) และปมปลายทาง Y (อ่างน้ำที่เป็นปลายทางของน้ำ) นอกจากนี้ยังมีค่าพิเศษคือค่าการไหลของเส้นเชื่อม f กำกับในเส้นเชื่อม ซึ่งค่า f<=c สำหรับทุกเส้นเชื่อม และผลรวมของการไหล f จากเส้นเชื่อมใด ๆ ที่เข้าสู่ปมจะมีค่าเท่ากับผลรวมของการไหล f จากเส้นเชื่อมที่ออกจากปมนั้น ๆ เป้าหมายที่เราต้องการคือการหาผลรวมที่มากที่สุดที่เป็นไปได้ของการไหล f ที่ออกจากปมต้นทาง (โดยค่านั้นจะเท่ากับผลรวมของการไหล f ที่เข้าสู่ปมปลายทางด้วยเช่นกัน)
สำหรับอัลกอรึทึม จะนิยามถึงคำสองคำที่จะใช้ในการอธิบาย
เครือข่ายตกค้าง (residual network) คือ เครือข่ายที่มีปมเหมือนเครือข่ายดั้งเดิม และเส้นเชื่อมแต่ละเส้นในเครือข่ายดั้งเดิมจะถูกแทนที่ด้วยเส้นเชื่อมใหม่จำนวนหนึ่งหรือสองเส้นเชื่อม โดยถ้าการไหลของเส้นเชื่อมที่เชื่อมปม x ไปยังปม y (x-y) มีค่าน้อยกว่าความจุ เส้นเชื่อมใหม่เส้นหนึ่งจะเป็นเส้นเชื่อมที่มีทิศเดิมจากปม x ไปยังปม y (x-y) โดยความจุของเส้นเชื่อมใหม่เส้นนี้จะมีค่าเท่ากับผลต่างของความจุและการไหล (เรียกว่า ความจุคงเหลือ (resident capacity)) และถ้าหากการไหลมีค่าไม่เป็น 0 แล้วจะมีเส้นเชื่อมใหม่อีกเส้นหนึ่งมีทิศย้อนกลับ คือจากปม y ไปยังปม x (y-x) โดยความจุของเส้นเชื่อมนี้จะเท่ากับค่าการไหลของ x-y
วิถีแต่งเติม (augmenting path) คือ วิถีจากปมต้นทางถึงปมปลายทางในเครือข่ายตกค้าง (residual network) ที่ทำให้เพิ่มปริมาณการไหลในเครือข่ายให้มากขึ้น ข้อสำคัญของวิถีแต่งเติมนี้คือวิถีนั้นจะสามารถมีท่อน้ำที่ใช้ผิดทางไปจากเครือข่ายดั้งเดิมได้ โดยความจุของวิถีจะเท่ากับความจุของเส้นเชื่อมซึ่งมีความจุที่น้อยที่สุด
แนวความคิดหลัก > หลักการทำงานของขั้นตอนวิธี

เริ่มต้นการทำงานด้วยกราฟที่ไม่เกิดการไหลใด ๆ ในเครือข่ายเลย
จากนั้นจะทำการเพิ่มปริมาณการไหลในเครือข่ายขึ้นเรื่อยๆ ตราบใดก็ตามที่ยังมีวิถีแต่งเติมจากปมต้นทางไปยังปมปลายทางในเครือข่ายตกค้าง
โปรแกรมตัวอย่าง

ขั้นตอนวิธีสามารถเขียนอธิบายในรูปแบบของโปรแกรมตัวอย่างได้ ดังนี้
Algorithm Ford–Fulkerson
   input: กราฟ G ที่ต้องการหาค่าการไหลมากสุด พร้อมทั้งค่าความจุ C, ปมเริ่มต้น
   result=0     //ตั้งค่าผลลัพธ์เริ่มต้นให้เป็น 0
   for each edge (u,v) in G
      f(u,v) = 0        //ตั้งค่าเริ่มต้นค่าการไหลของเส้นเชื่อมเป็น 0 ให้ทุกเส้นเชื่อมในกราฟ G 
   while(true)
      P = findPath( )	     //ทำการหาวิถีแต่งเติม (คำสั่ง findPath จะคืนวิถีแต่งเติมที่พบ)
      pathCapacity = min(c) in path P	     //ให้ pathCapacity เป็นค่าความจุที่น้อยสุดของค่าความจุ c ของทุกเส้นเชื่อมในวิถี P (ซึ่งก็คือปริมาณการไหลในวิถีนั้น)
      if (pathCapacity <= 0) exit while	     //ถ้าไม่สามารถหาวิถีแต่งเติมได้อีกแล้ว ให้หยุดการทำงานออกจากวงวน
      else result += pathCapacity	     //ผลลัพธ์ใหม่เท่ากับผลรวมของผลลัพธ์เดิมและความจุของวิถีแต่งเติม
      for each edge (u,v) in P	     //วนทำงานทุกเส้นเชื่อมในวิถี P เพื่อปรับปรุงเครือข่ายตกค้าง
            f(u,v) = f(u,v) + pathCapacity        //เพิ่มค่าการไหลของเส้นเชื่อมให้กับเส้นเชื่อมที่มีทิศทางเดียวกับการไหลในวิถีแต่งเติม 
            f(v,u) = f(v,u) - pathCapacity        //เพิ่มค่าการไหลของเส้นเชื่อมให้กับเส้นเชื่อมที่มีทิศทางตรงข้ามกับการไหลในวิถีแต่งเติม 
   end while
return result      //คืนค่าผลลัพธ์ที่ต้องการ (ค่าการไหลมากสุด)
สำหรับขั้นตอนในการหาวิถีแต่งเติม (คำสั่ง findPath) สามารถนำไปเขียนใช้งานจริงได้หลากหลายวิธี
การค้นหาตามแนวลึก (Depth-First Search)
การค้นหาตามแนวกว้าง (Breadt-First Search) หากใช้ BFS ในการหาวิถีแต่งเติมจะเรียกว่า ขั้นตอนวิธีของเอ็ดมอนด์-คาป