stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กะโหลกแก้ว
กะโหลกชิ้นสำคัญ > กะโหลกมิตเชล-เฮดจิส

กะโหลกมิตเชล-เฮดจิส (อังกฤษ: Mitchell-Hedges skull) เป็นกะโหลกชิ้นโด่งดังที่ถูกอ้างว่าพบในปี ค.ศ. 1924 โดยแอนนา มิตเชล-เฮดจิส (Anna Mitchell-Hedges) ลูกสาวบุญธรรมของนักผจญภัยและนักเขียนชาวอังกฤษ เอฟ เอ มิตเชล-เฮดจิส กะโหลกนี้เป็นประเด็นหลักในสารคดีปี ค.ศ. 1990 เรื่อง Crystal Skull of Lubaantun กะโหลกนี้ได้รับการตรวจสอบโดยนักวิจัยของสถาบันสมิตโซเนียน และสรุปผลว่า "แทบจะเป็นของทำเลียนแบบจากกะโหลกของพิพิธภัณฑ์บริติช - แทบจะเป็นรูปเดียวกัน แต่มีการทำรูปบริเวณตาและฟันที่ละเอียดกว่า"  มิตเชล-เฮดจิส อ้างว่าเธอค้นพบกะโหลกนี้ฝังอยู่ใต้แท่นบูชาที่ถล่มในวิหารแห่งหนึ่งใน Lubaantun ประเทศบริติชฮอนดูรัส (ปัจจุบันคือประเทศเบลีซ)
กะโหลกชิ้นสำคัญ > พิพิธภัณฑ์บริติช

กะโหลกแก้วของพิพิธภัณฑ์บริติชมีปรากฏครั้งแรกในปี ค.ศ. 1881 จากในร้านค้าของพ่อค้าของโบราณ Eugène Boban ในปารีส ต้นตอของกะโหลกไม่มีระบุไว้ในแคตตาล็อกในเวลานั้น มีการกล่าวอ้างว่าเขาพยายามขายกะโหลกนี้ให้แก่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติของเม็กซิโกในฐานะโบราณวัตถุของแอซเท็ก แต่ไม่สำเร็จ จากนั้นเขาได้ย้ายธุรกิจมาที่นครนิวยอร์ก ที่ซึ่งเขาได้ขายกะโหลกนี้ให้กับ จอร์จ เอช ซิสสัน กะโหลกนี้ได้ไปจัดแสดงในงานพบปะของสมาคมอเมริกันเพื่อการพัฒนาวิทยาศาสตร์ในนครนิวยอร์กเมื่อปี ค.ศ. 1887 โดยจอร์จ เอฟ กุนซ์ ต่อมากะโหลกถูกขายต่อในงานประมูล ที่ซึ่งบริษัททิฟฟานีแอนด์โคได้ซื้อไป และขายต่อแก่พิพิธภัณฑ์บริติชในปี ค.ศ. 1897
ในบัญชีโบราณวัตถุของพิพิธภัณฑ์บริติชระบุข้อมูลของกะโหลกแก้วนี้ในส่วนแหล่งกำเนิดว่า "น่าจะมาจากยุโรป, ในคริสต์ศตวรรษที่ 19" และบรรยายไว้ว่า "ไม่ใช่โบราณวัตถุยุคพรีโคบัมเบียนที่แท้จริง" ("not an authentic pre-Columbian artefact".)
แหล่งข้อมูลอื่น

Dunning, Brian (29 เมษายน 2008). "Skeptoid #98: The Crystal Skull: Mystical, or Modern?". Skeptoid.
ที่พิพิธภัณฑ์บริติช: BM https://www.britishmuseum.org/collection/object/E_Am1898-1
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เช็กเกีย
พยานพระยะโฮวากับการถ่ายเลือด

พยานพระยะโฮวาเชื่อว่าไบเบิลห้ามมิให้คริสต์ชนได้รับการถ่ายเลือด ในวรรณกรรมของกลุ่มระบุว่า "'ละเว้นจาก[...]เลือด'" แปลว่าห้ามรับการถ่ายเลือด และไม่บริจาคหรือเก็บเลือดของตนเพื่อถ่ายเลือด" ความเชื่อนี้มาจากการตีความข้อความในไบเบิลที่ที่ต่างจากทุก ๆ นิกายอื่นของศาสนาคริสต์ นี่เป็นหนึ่งในหลักปฏิบัติที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของพยานพระยะโฮวา
วรรณกรรมของพยานพระยะโฮวาสอนว่าการปฏิเสธการรับเลือดโดยเต็ม (whole blood) หรือองค์ประกอบหลักสี่ประการ ได้แก่ เม็ดเลือดแดง เม็ดเลือดขาว เกล็ดเลือด และ น้ำเลือด เป็นจุดยืนทางศาสนาที่ไม่มีข้อโต้แย้ง และผู้ใดก็ตามที่เชื่อมั่นในชีวิตในฐานะของขวัญจากพระเป็นเจ้าจะไม่พยายามต่อชีวิตด้วยการรับเลือด แม้กระทั่งในกรณีฉุกเฉิน ศาสนิกชนของกลุ่มได้รับการสั่งสอนว่าการใช้ส่วนเล็ก ๆ ที่ได้จากเลือด เช่น อัลบูมิน, อิมมูโนกล็อบบูลิน และ การเตรียมการสำหรับเฮโมฟิลเลีย ไม่ได้ถูกห้ามโดยสมบูรณ์ แต่เป็นเรื่องของตัวเลือกส่วนบุคคลมากกว่า
หลักปฏิบัตินี้เสนอครั้งแรกในปี 1945 และในภายหลังมีการปรับแก้อยู่เรื่อยมา สมาชิกของกลุ่มพยานพระยะโฮวาที่รับเลือดโดยสมัครใจและไม่มีความรู้สึกผิดที่รับเลือด จะถูกถือว่าได้ตัดจากกลุ่มโดยการละทิ้งหลักปฏิบัติของพยานพระยะโฮวา และจะถูกสมาชิกคนอื่นหลีกหนี ถึงแม้ว่าสมาชิกส่วนใหญ่ของพยานพระยะโฮวาจะยอมรับในข้อปฏิบัตินี้ ก็ยังคงมีอยู่ส่วนน้อยที่ไม่ปฏิบัติตาม
สมาคมวอตช์ทาวเวอร์ (Watch Tower Society) ของพยานพระยะโฮวา ได้ตั้งศูนย์บริการข้อมูลแก่โรงพยาบาล เพื่อให้ความรู้และอำนวยความสะดวกสำหรับหัตถการปลอดเลือด เพื่อช่วยสาวกในกรณีที่ต้องได้รับการทำหัตถการทางการแพทย์
อ่านเพิ่ม

Sloan JM, Ballen K (May 2008). "SCT in Jehovah's Witnesses: the bloodless transplant". Bone Marrow Transplant. 41 (10): 837–44. doi:10.1038/bmt.2008.5. PMID 18246110.
Bayam L, Tait WF, Macartney ID (2007). "Successful repair of a giant abdominal aortoiliac aneurysm in a Jehovah's Witness". Vasc Endovascular Surg. 41 (5): 460–2. doi:10.1177/1538574407303172. PMID 17942864. S2CID 20999081.
Massiah N, Athimulam S, Loo C, Okolo S, Yoong W (October 2007). "Obstetric care of Jehovah's Witnesses: a 14-year observational study". Arch Gynecol Obstet. 276 (4): 339–43. doi:10.1007/s00404-007-0346-0. PMID 17522882. S2CID 8416402.
Putney, Leeann J. (July–September 2007). "Bloodless cardiac surgery: not just possible, but preferable". Crit Care Nurs Q. 30 (3): 263–70. doi:10.1097/01.CNQ.0000278927.44691.8c. PMID 17579310. S2CID 44846538. "Free copy" (PDF). CEConnection for Allied Health. สืบค้นเมื่อ 15 May 2022.
Eilers, June; Rounds, Luisa (2007). "Blood Transfusion or Not: A Literature Review of Bloodless Interventions to Treat Cancer Related Anemia". Oncology Nursing Forum. 34 (2): 553–554. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-04-15.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็ทางการของ พยานพระยะโฮวา
How Can Blood Save Your Life? published by Watch Tower Bible and Tract Society
Why Don't Jehovah's Witnesses Accept Blood Transfusions? from the official website
Bloodless Surgeries and Jehovah's Witnesses PBS Religion & Ethics
Associated Jehovah's Witnesses for Reform on Blood
BBC News - Refusing blood 'source of regret'
Critique of Jehovah's Witnesses' blood policy by Raymond Franz, a former member of Jehovah' Witnesses' Governing Body
Ethical Issues in Compulsory Medical Treatment: A Study of Jehovah's Witnesses เก็บถาวร 2021-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Jehovah's Witnesses teachings on blood เก็บถาวร 2021-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from religioustolerance.org เก็บถาวร 2010-12-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Jensen Letters—correspondence between a Jehovah's Witness elder and the Watch Tower Society seeking answers to critical questions about important aspects of their blood doctrine. The correspondence begins in 1998 and concludes in 2003 with the writer's resignation as an elder.
ซูโจว
ศัพทมูลวิทยา

ชื่อ "ซูโจว" ถูกนำมาใช้เป็นชื่อเมืองอย่างเป็นทางการครั้งแรกในปี ค.ศ. 589 สมัยราชวงศ์สุย
ตัวอักษร "ซู" 蘇 หรือ 苏 เป็นคำที่ย่อมาจากชื่อภูเขาที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียง คือ เขากูซู (จีนตัวย่อ: 姑苏山; จีนตัวเต็ม: 姑蘇山; พินอิน: Gūsūshān) ซึ่งคำว่า sū ในชื่อเขากูซูนี้หมายถึงใบชิโซะ ส่วนตัวอักษร "โจว" 州 ตามเดิมนั้นหมายถึงจังหวัดหรือมณฑล เช่น มณฑลกุ้ยโจว แต่ภายหลังมักใช้เป็นนามนัย (metonymy) สำหรับเมืองหลวงของมณฑล เช่น กว่างโจว หรือ หางโจว เป็นต้น
ภูมิศาสตร์

เมืองซูโจวตั้งอยู่บริเวณทะเลสาบไท่ ทางทิศใต้ของแม่น้ำแยงซี หรือประมาณ 100 กิโลเมตร (62 ไมล์) ทางทิศตะวันตกของเมืองเซี่ยงไฮ้ และอยู่ห่างจากเมืองหนานจิงเพียง 200 กิโลเมตร (120 ไมล์) ไปทางตะวันออก
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ภูมิอากาศของเมืองซูโจวประกอบด้วย 4 ฤดู ได้รับอิทธิพลของมรสุมและเป็นเขตอากาศอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป มีลักษณะอากาศค่อนข้างร้อนชื้นในฤดูร้อน อากาศหนาวถึงหนาวเย็น และมีหิมะตกเป็นบางช่วงในฤดูหนาว (Köppen climate classification Cwa). ได้รับลมตะวันตกเฉียงเหนือพัดมาจากไซบีเรียในฤดูหนาว ทำให้บางครั้งช่วงกลางคืนมีอุณหภูมิต่ำกว่าศูนย์องศาได้  ในขณะที่ลมจากทิศใต้หรือทิศตะวันตกเฉียงใต้ที่พัดผ่านในฤดูร้อนมีผลให้อุณหภูมิสูงถึง 35 องศาเซลเซียส (95 องศาฟาเรนไฮต์)  อุณหภูมิสูงสุดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1951 ที่บันทึกได้คือ 40.1 องศาเซลเซียส (104 องศาฟาเรนไฮต์) เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 2013, และต่ำสุดคือ −9.8 องศาเซลเซียส (14 องศาฟาเรนไฮต์) เมื่อวันที่ 16 มกราคม ปี ค.ศ 1958.
| ข้อมูลภูมิอากาศของSuzhou (2010)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของSuzhou (2010)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของSuzhou (2010)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของSuzhou (2010)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของSuzhou (2010)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของSuzhou (2010)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของSuzhou (2010)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของSuzhou (2010)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของSuzhou (2010)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของSuzhou (2010)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของSuzhou (2010)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของSuzhou (2010)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของSuzhou (2010)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของSuzhou (2010)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 4.8 (40.6) | 7.0 (44.6) | 9.1 (48.4) | 13.1 (55.6) | 20.9 (69.6) | 24.3 (75.7) | 28.7 (83.7) | 30.9 (87.6) | 26.0 (78.8) | 18.6 (65.5) | 13.3 (55.9) | 7.5 (45.5) | 17.02 (62.63) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 40.5 (1.594) | 75.2 (2.961) | 193.1 (7.602) | 82.9 (3.264) | 67.4 (2.654) | 59.3 (2.335) | 190.7 (7.508) | 53.7 (2.114) | 67.2 (2.646) | 56.1 (2.209) | 2.9 (0.114) | 42.9 (1.689) | 931.9 (36.689) |
| ความชื้นร้อยละ | 67 | 75 | 70 | 69 | 69 | 75 | 77 | 68 | 74 | 69 | 65 | 68 | 70.5 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 121.2 | 95.6 | 124.2 | 125.1 | 151.1 | 106.7 | 160.5 | 266.6 | 169.1 | 143.0 | 161.6 | 171.2 | 1,795.9 |
แหล่งที่มา: Suzhou Bureau of Statistics (2010)
สถานที่สำคัญ > สวน

บทความหลัก: Classical Gardens of Suzhou
ซูโจวมีชื่อเสียงในด้านสวนคลาสสิกหรือสวนโบราณ หรือที่เรียกรวมๆ ในภาษาจีนแมนดารินว่า 苏州园林 (Sūzhōu yuánlín) โดยมีสวนจัวเจิ้ง (อังกฤษ: Humble Administrator's Garden; จีนตัวย่อ: 拙政园; พินอิน: Zhuōzhèng Yuán) และสวนหลิว (อังกฤษ: Lingering Garden; จีนตัวย่อ: 留园; พินอิน: Liúyuán) จัดเป็น 2 ใน 4 แห่งของสวนโบราณที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของประเทศจีน และยังมีศาลาชางลั่งถิงหรือพลับพลาเกลียวคลื่น (อังกฤษ: Great Wave Pavilion; จีนตัวย่อ: 沧浪亭; พินอิน: Cānglàng Tíng) สวนป่าสิงโต (อังกฤษ: Lion Grove Garden; จีนตัวย่อ: 狮子林; พินอิน: Shīzi Lín) สวนจัวเจิ้ง และสวนหลิว ซึ่งก่อสร้างในรูปแบบสมัยราชวงศ์ซ่ง ราชวงศ์หยวน ราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิง ที่นับได้ว่าเป็นสวนที่มีชื่อเสียงที่สุด 4 แห่งในเมืองซูโจวนี้
สวนจัวเจิ้ง สสวนหลิววนหลิว สวนหว่างซือ (อังกฤษ: Master of Nets Garden; จีนตัวย่อ: 网师园; พินอิน: Wǎngshī Yuán) และเรือนหวนซิ่วซานซวง (อังกฤษ: The Mountain Villa with Embracing Beauty; จีนตัวย่อ: 环秀山庄; พินอิน: Huánxiù Shānzhuāng) ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (UNESCO) ในปี ค.ศ. 1997 ต่อมาสวนป่าสิงโต ศาลาชางลั่งถิง สวนโอ่ว  (อังกฤษ: Couple's Retreat Garden; จีนตัวย่อ: 藕园; พินอิน: Ǒu Yuán) สวนยี่ปู่ (อังกฤษ: Garden of Cultivation; จีนตัวย่อ: 艺圃; พินอิน: Yì Pǔ) และสวนทุ่ยซือ (อังกฤษ: The Retreat & Reflection Garden; จีนตัวย่อ: 退思园; พินอิน: Tuìsī Yuán) ก็ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ในปี ค.ศ. 2000 ด้วย
เขาหูชิว (อังกฤษ: Tiger Hill; จีนตัวย่อ: 虎丘; พินอิน: Hǔqiū) เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงในด้านความสวยงามทางธรรมชาติและเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์แห่งหนึ่ง นับว่าเป็นจุดชมวิวที่มีชื่อเสียงของเมืองซูโจว ชื่อเขาหูชิวหรือเขาเนินเสือนั้นมาจากลักษณะของเนินเขาที่คล้ายกับเสือในท่าหมอบเตรียมวิ่งหรือกระโจนไปข้างหน้า หรืออีกตำนานกล่าวว่ามีเสือขาวปรากฏตัวขึ้นบนเนินเขาแห่งนี้ไม่กี่วันหลังวันฝังพระศพของกษัตริย์เหอหลู๋แห่งแคว้นอู๋ (King Hélǘ of Wu; 阖闾) สวนแห่งนี้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวมานานกว่าพันปี โดยมีหลักฐานเป็นบทกวีสลักที่หินบนเนินเขานี้ และยังมีบทกลอนของกวีที่มีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์ซ่ง ชื่อ ซูซื่อ (อังกฤษ: Sū Shì; จีนตัวย่อ: 苏轼) กล่างถึงเขาหูชิวไว้ว่า "It is a lifelong pity if having visited Suzhou you did not visit Tiger Hill." ซึ่งมีความหมายว่า "ช่างน่าเสียดายจริง หากครั้งหนึ่งในชีวิตได้มาเยื่อนซูโจว แต่ไม่ได้ชมความงานของเขาหูชิว"
สถานที่สำคัญ > วัด

วัดหานซาน (อังกฤษ: Hanshan Temple หรือ Cold Mountain Temple; จีนตัวย่อ: 寒山寺) เป็นวัดและพระอารามในพุทธศาสนาที่มีชื่อเสียงในเมืองซูโจว อยู่ใกล้กับสะพานเฟิ่งเฉียวหรือสะพานเมเปิล (อังกฤษ: Fengqiao หรือ Maple Bridge; จีนตัวย่อ: 枫桥) ราว5 km (3 mi) ทางตะวันตกของเมืองเก่าซูโจว วัดหานซานมีชื่อเสียงมากในแถบเอเชียตะวันออกเนื่องจากมีบทกวีอันโด่งดังชื่อ "จอดเรือที่สะพานเมเปิล" (อังกฤษ: A Night Mooring near Maple Bridge; อักษรจีนตัวย่อ: 夜泊枫桥) เขียนโดยกวีผู้โด่งดังในสมัยราชวงศ์ถัง (ประมาณ 618-907 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ชื่อ จางจี้ (อังกฤษ: Zhang Ji; จีนตัวย่อ: 张继) กล่าวถึงวัดหานซานแห่งนี้ไว้ในบทกวีของเขาว่า
月落乌啼霜满天
江枫渔火对愁眠
姑苏城外寒山寺
夜半钟声到客船
ขณะมองพระจันทร์ยินเสียงนกการ้องระงม
เห็นแม่น้ำ ต้นไม้ และแสงตะเกียงจากเรือประมง
แว่วเสียงระฆังวัดหานซานนอกเมือง
ดังมาให้ฉันได้ยินถึงในเรือ
วัดซีหยวนหรือวัดสวนตะวันตก (อังกฤษ: Xiyuan Temple หรือ Monastery Garden; จีนตัวย่อ: 西园寺) สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หยวน เป็นวัดพุทธที่ใหญ่ที่สุดในเมืองซูโจว มี 2 ส่วนหลักคือ วัดเจี้ยฉวงลวู่ (อังกฤษ: The Temple of Jiezhuanglu; จีนตัวย่อ: 戒幢律寺) และสวนตะวันตก (The West Garden) ตั้งอยู่ใกล้กับสวนสวนหลิวหลิว (Lingering Garden) ที่เดิมเคยเป็นบริเวณเดียวกันและถูกเรียกว่าเป็นสวนตะวันออก (the East Garden)
สฉวนเมี่ยวกวน (อังกฤษ: Xuanmiao Temple; จีนตัวย่อ: 玄妙观) สร้างขึ้นในราว 276 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นวัดในนิกายเต๋าที่โดดเด่นและมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน ตั้งอยู่ใจกลางเมืองซูโจว ด้านหน้าวัดมีถนนชื่อ กวนเฉียนจี (อังกฤษ: Guanqian Street; จีนตัวย่อ: 观前街) ซึ่งเป็นถนนคนเดินที่มีชื่อเสียงของเมืองด้วย
สถานที่สำคัญ > คลอง

เมืองซูโจวมีความโดดเด่นในด้านคลองซึ่งมีเป็นจำนวนมาก ในตัวเมืองยังคงมีถนนโบราณที่ใช้เป็นถนนท่องเที่ยวสำหรับชมคลองโบราณ สะพานหินเก่าแก่ และสถาปัตยกรรมของเมือง เช่น ถนนผิงเจียง (อังกฤษ: Pingjiang Street; จีนตัวย่อ: 平江路) อายุกว่า 800 ปี หรือถนนซานถัง (อังกฤษ: Shantang Street; จีนตัวย่อ: 山塘街) อายุกว่า 1,200 ปี จนถนนทั้งสองสายได้รับการกล่าวถึงว่าเป็น "ถนนสายประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม" ที่มีชื่อเสียงของประเทศจีนด้วย
ถนนซานถัง มีความยาว 7 "ลี้ (li)" (ประมาณ 2 ไมล์ 3.2 km) ถนนสายนี้เดิมในอดีตเคยถูกเรียกว่า ไป๋กงตี้ เมื่อไป๋จวีอี้ (อังกฤษ: Bai Juyi; จีนตัวย่อ: 白居易, 772–846) กวีที่มีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์ถังได้รีบการแต่งตั้งเป็นนายกเทศมนตรีของเมืองซูโจวในขณะนั้น เป็นผู้ควบคุมการขุดคลองและก่อสร้างถนนในบริเวณนี้ของเมืองขึ้นเพื่อเชื่อมต่อกับเขาหูชิว (Tiger Hill) และเรียกคลองและถนนที่สร้างขึ้นใหม่นี้โดยใช้ชื่อซานถัง คลองนี้เชื่อมโยงไปยังคลองขนาดใหญ่ที่ต่อไปยังเมืองปักกิ่งและเมืองหางโจว ส่วนถนนซานถังก็ได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นจนกลายเป็นสถานที่ท่องที่ยวพักผ่อนที่มีชื่อเสียงในด้านประเพณีของชนกลุ่มชาติพันธุ์หลากหลาย ทั้งยังมีวัดโบราณด้วย จนกระทั่งพระนางซูสีไทเฮา (อังกฤษ: The Empress Dowager Cixi; จีนตัวย่อ: 慈禧太后, 1835–1908) แห่งราชวงศ์ชิงมีพระราชเสาวณีย์ให้สร้างถนนซูโจว (Suzhou Street) ขึ้นในพระราชวังอี๋เหอหยวน (Summer Palace) ในเมืองปักกิ่งโดยให้สร้างเลียนแบบจากถนนซานถังทั้งหมดเพื่อเป็นสถานที่พักผ่อนส่วนพระองค์ เมื่อเดือนมิถุนายน ปี  ค.ศ. 2002 เมืองซูโจวได้เริ่มโครงการบูรณะถนนซานถังให้เป็นเขตอนุรักษ์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม โดยโครงการในช่วงแรกได้เสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว
ถนนผิงเจียง (อังกฤษ: Pingjiang Street; จีนตัวย่อ: 平江路) เป็นถนนที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 2,500 ปี อยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองเก่าซูโจว บนพื้นที่ 116.5 เฮกเตอร์ ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 2,500 ปี และยังเป็นสถานที่ที่ได้รับการอนุรักษ์อย่างสมบูรณ์ที่สุดในซูโจว ในอดีตอาณาบริเวณนี้มีที่พักของขุนนาง ข้าราชการ และปราชญ์จำนวนมากอาศัยอยู่ ทำให้มีแหล่งท่องเที่ยวที่เป็นบ้านโบราณให้ได้ศึกษาถึงชีวิตความเป็นอยู่ของชาวซูโจวในสมัยนั้นได้เป็นอย่างดี  The (Pingjiang Quarter) โดยบริเวณที่พักอาศัยโบราณของผิงเจียงนี้มีลักษณะการออกแบบสมัยราชวงศ์ซ่ง จึงเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเมืองเก่าซูโจว
อุตสาหกรรม > สวนอุตสาหกรรมซูโจว

สวนอุตสาหกรรมซูโจว (อังกฤษ: Suzhou Industrial Park; SIP) เป็นโครงการขนาดใหญ่ที่สุดที่เกิดจากความร่วมมือระหว่างรัฐบาลจีนและรัฐบาลสิงคโปร์ ตั้งอยู่ใกล้ทะเลสาบจินจี (อังกฤษ: Jinji Lake; อักษรจีนตัวย่อ: 金鸡湖)  ทางด้านตะวันออกของเมืองเก่าซูโจว และเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 นายหลี่ หลานชิง (อักษรจีนตัวย่อ: 李岚清 พินอิน: Lǐ lánqīng) รองนายกรัฐมนตรีจีนในขณะนั้น และนายลี กวนยู (อักษรจีนตัวย่อ: 李光耀 พินอิน: Lǐ Guāngyào) อดีตนายกรัฐมนตรีและนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศสิงคโปร์ (ตำแหน่งในขณะนั้นคือ Senior Minister) เป็นตัวแทนทั้งสองประเทศลงนามในข้อตกลงร่วมพัฒนาสวนอุตสาหกรรมซูโจว (เดิมเรียกว่า สวนอุตสาหกรรมสิงคโปร์) ร่วมกัน ซึ่งโครงการนี้เริ่มดำเนินการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคมในปีเดียวกัน พื้นที่ทั้งหมดของสวนอุตสาหกรรมซูโจวครอบคลุมพื้นที่ถึง 288 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่พัฒนาร่วมระหว่างจีนและสิงคโปร์ประมาณ 80 ตารางกิโลเมตร โดยคาดว่าจะมีประชากรอยู่อาศัยประมาณ 1.2 ล้านคน
อุตสาหกรรม > โซนส่งออกในสวนอุตสาหกรรมซูโจว

โซนส่งออกในสวนอุตสาหกรรมซูโจว (The Suzhou Industrial Park Export Processing Zone) ได้รับการอนุมัติให้จัดสร้างขึ้นโดยรัฐบาลจีนเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2000 มีพื้นที่รวม 2.9 ตารางกิโลเมตร และอยู่ในบริเวณพื้นที่พัฒนาร่วมระหว่างประเทศจีนและสิงคโปร์ด้วย ภายในโซนส่งออกในสวนอุตสาหกรรมซูโจว  ประกอบด้วยโครงสร้างพื้นฐานที่มีมาตรฐานสูง ทั้งด้านระบบการจัดการข้อมูลและระบบนอิเล็กทรอนิกส์ ข้อมูลศุลกากรต่างๆ สามารถเข้าถึงได้ด้วยระบบออนไลน์
อุตสาหกรรม > เขตเมืองใหม่ซูโจว

เขตเมืองใหม่ซูโจว (Suzhou New District; SND) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1990 ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1992 เขตเมืองใหม่นี้ได้รับการอนุมัติให้เป็นพื้นที่หรือเขตอุตสาหกรรมไฮเทคระดับประเทศ (The national-level hi-tech industrial zone) เมื่อปลายปี ค.ศ. 2007 เขตนี้มีบริษัทต่างชาติเข้ามาลงทุนโดยมีมูลค่าทุนจดทะเบียนสูงถึง 13 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นทุนจดทะเบียนชำระแล้วมูลค่ากว่า 6.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ รวมมีบริษัทต่างชาติในเขตเมืองใหม่ซูโจวนี้ถึงกว่า 1,500 บริษัท
ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2012 เมืองซูโจวถือเป็นเมืองอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน
การคมนาคม > รถไฟ

ซูโจวอยู่บนเส้นทางรถไฟสายเซี่ยงไฮ้-นานกิง สถานีรถไฟซูโจว (Suzhou Railway Station) ตั้งอยู่ใกล้ศูนย์กลางเมืองเป็นสถานีที่คับคั่งและมีผู้โดยสารใช้บริการมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศจีน ให้บริการโดยรถไฟสายปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้ (Beijing–Shanghai Railway) และรถไฟระหว่างเมืองสายเซี่ยงไฮ้-นานกิง (Shanghai-Nanjing Intercity Railway) ซึ่งมีทั้งรถไฟความเร็วสูงแบบดี และแบบจี (high-speed D- and G-series trains) การเดินทางโดยรถไฟความเร็วสูงแบบจีจากเมืองซูโจวถึงเมืองเซี่ยงไฮ้ใช้เวลาเพียง 25 นาที และถึงเมืองนานกิงจะใช้เวลาเพียง 2 ชั่วโมงเท่านั้น
สถานีรถไฟซูโจวเหนือ (Suzhou North Railway Station) อยู่ทางตอนเหนือขึ้นไปไม่กี่กิโลเมตร เป็นสถานีที่อยู่บนเส้นทางรถไฟความเร็วสูงสายปักกิ่ง–เซี่ยงไฮ้ (Beijing–Shanghai High-Speed Railway) เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2011 ให้บริการรถไฟความเร็วสูงไปปักกิ่งและชิงเต่า เป็นต้น
การคมนาคม > ทางหลวง

ทางด่วนสายนานกิง-เซี่ยงไฮ้ เชื่อมระหว่างเมืองซูโจวและเมืองเซี่ยงไฮ้ และยังมีทางด่วนสายเลียบแม่น้ำแยงซีและทางด่วนสายซูโจว-เจียซิง-หางโจวด้วย ในปี ค.ศ. 2005 มีการก่อสร้างถนนวงแหวนซูโจวเสร็จ ซึ่งเชื่อมเมืองไท่ชาง คุนซานและชางชู ถึงกัน และยังมีทางหลวงหลักสาย 312 (China National Highway 312) ที่ตัดผ่านเมืองซูโจวเช่นกัน
การคมนาคม > ทางอากาศ

สำหรับการคมนาคมทางอากาศ ซูโจวมีท่าอากาศยานนานาชาติซูนาน ชู่ฟ่าง ซึ่งมีการบริหารจัดการร่วมกันโดยเมืองอู๋ซี และเมืองซูโจว นอกจากนี้ยังมีท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยงไฮ้หงเฉียวและท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ผู่ตง
การคมนาคม > ทางน้ำ

ท่าเรือซูโจวซึ่งอยู่ทางฝั่งขวาของแม่น้ำแยงซี ในปี ค.ศ. 2012 มีปริมาณสินค้ามากถึง 428 ล้านตันและตู้คอนเทนเนอร์จำนวนมากกว่า 5.86 ล้านตู้ ผ่านท่าเรือแห่งนี้ ทำให้ท่าเรือแห่งนี้เป็นท่าเรือฝั่งแม่น้ำที่พลุกพล่านที่สุดในโลก
นอกจากนี้ยังมีแม่น้ำสายเล็กๆ ในเมืองอีกหลายสายที่เป็นจุดท่องเที่ยว
การคมนาคม > รถไฟฟ้า

ปัจจุบันระบบรถไฟฟ้าซูโจว (Suzhou Rail Transit) มีให้บริการอยู่ 2 สาย และยังมีอีก 5 สายที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง โดยระบบรถไฟฟ้าทั้งหมดมีรวม 9 สาย เส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2012 สาย 2 เปิดให้บริการวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2013 ส่วนอีก 5 เส้นทางจะเปิดให้บริการภายในปี ค.ศ. 2020
การคมนาคม > รถประจำทาง

เมืองซูโจวมีระบบการคมนาคมโดยรถประจำทางที่ดีที่สุดเมืองหนึ่งซึ่งมีเส้นทางเดินรถทั่วทุกส่วนของพื้นที่เมือง ค่าโดยสารเป็นระบบอัตราเดียว ในราคา 1 หยวน สำหรับรถประจำทางธรรมดา และราคา 2 หยวน สำหรับรถประจำทางปรับอากาศ
การคมนาคม > แท็กซี่

รถแท็กซี่มีให้บริการอยู่ทั่วไปและค่อนข้างสะดวกสำหรับการเดินทางในตัวเมือง หมายเลขศูนย์รถแท็กซี่อย่างเป็นทางการ คือ หมายเลข 67776777 (ดำเนินการภายใต้การควบคุมของรัฐบาล) นอกจากนี้ยังสามารถใช้แอปพลิเคชันบนมือถือแบบสมาร์ตโฟนในการจองและเรียกใช้บริการรถแท็กซี่ได้อีกด้วย
อัตราค่าโดยสารแท็กซี่เริ่มต้นที่ 12 หยวน (ราคาเริ่มต้น 10 หยวน และค่าเชื้อเพลิง 2 หยวน) สำหรับระยะทาง 3 กิโลเมตร (2 ไมล์), สำหรับอัตราค่าโดยสารระยะทางตั้งแต่ 3 กิโลเมตรเป็นต้นไป คิดอัตรา 1.8 หยวนต่อกิโลเมตร สำหรับรถแท็กซี่ซานตานา (Santana) และราคา 2.0 หยวนต่อกิโลเมตร สำหรับรถแท็กซี่พาสซาส (Passat) ฮุนได (Hyundai) และจงหัว (Zhonghua)
นอกจากนี้ยังมีบริการจองรถล่วงหน้าซึ่งคิดค่าบริการเริ่มต้นที่ 15 หยวน สำหรับ 3 กิโลเมตร (2 ไมล์) แรก อัตราค่าโดยสารระยะทางตั้งแต่ 3 กิโลเมตรเป็นต้นไป ราคา 3.0 หยวน สำหรับระยะทางทุกๆ 1 km (0.62 mi) รถแท็กซี่สำหรับบริการจองรถล่วงหน้ามักใช้รถโตโยต้า แคมรี่ (Toyota Camry) และนิสสัน เทียน่า (Nissan Teana) ซึ่งจะไม่ให้บริการเรียกทั่วไปบนท้องถนน แต่จะให้บริการผ่านศูนย์บริการแท็กซี่หมายเลข 67776777 ผ่านสมาร์ตโฟนแอปพลิเคชัน และผ่านท่าจอดรถ (berths) เท่านั้น
การคมนาคม > รถสามล้อถีบ

รถสามล้อถีบ (pedicab) เป็นพาหนะซึ่งเหมาะสำหรับการเที่ยวชมเมืองอย่างมาก ราคาค่าโดยสารเริ่มต้นที่ 2 หยวน เพิ่มขึ้นขั้นละ 3 ถึง 5 หยวน และควรตกลงค่าบริการให้เรียบร้อยก่อนการใช้บริการ
การคมนาคม > จักรยาน

รถจักรยานเป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่นักท่องเที่ยวนิยมใช้เป็นพาหนะสำหรับการเที่ยวชมเมืองซูโจว ราคาค่าเช่าจักรยานโดยประมาณ 2 หยวน (CNY) ต่อ 4 ชั่วโมง และประมาณ 5 หยวน (CNY) สำหรับการเช่าขี่ทั้งวัน การเช่าจักรยานจะต้องวางเงินมัดจำและแสดงบัตรประจำตัว เช่น บัตรประชาชน หรือหนังสือเดินทางด้วย
วัฒนธรรม

อุปรากร (Opera): Kunqu ซึ่งมีต้นกำเนิดในแถบซูโจว เช่นเดียวกับ อุปรากรซูโจว (Suzhou Opera) การร้อง Ballad-singing หรือการแสดงผิงฐาน (pingtan) ของซูโจว ต่างก็เป็นลักษณะการแสดงในแบบการเล่าเรื่องราว (storytelling) ที่ผสมผสานกับการร้องเพลง (accompanied by the pipa and sanxian) โดยมีบางส่วนเป็นภาษาพื้นเมืองด้วย
ผ้าไหม: ผ้าไหมเมืองซูโจวเป็นผ้าไหมที่มีคุณภาพสูงมาก และมักใช้ในราชสำนักจีนยุคโบราณสำหรับสมาชิกราชวงศ์ ในช่วงศตวรรษที่ 13 เมืองซูโจวยังเป็นศูนย์กลางการค้าขายผ้าไหม
ผ้าไหมยกดอกแบบซ่ง(Song brocade): ผ้าไหมยกดอกแบบซ่งมักมีสัสันฉูดฉาด ลายที่วิจิตรปราณีต มีทั้งเนื้อผ้าที่หนาและอ่อนนุ่ม ซึ่งเป็นหนึ่งในสามของผ้าไหมยกดอกที่มีชื่อเสียงของประเทศจีน (อีกสองแห่งคือ หนานจิงและเสฉวน) ผ้าไหมยกดอกของซูโจวมัประวัติย้อนหลังไปถึงสมัยห้าราชวงศ์ (the Five Dynasties) โดยมีความเจริญรุ่งเรืองมากในสมัยราชวงศ์ซ่ง (Song Dynasty)
หัตถกรรม (handicrafts): งานปักดิ้นแบบซูโจว (Suzhou embroidery), พัด เครื่องดนตรีจีน โคม เฟอร์นิเจอร์ไม้มะฮอกกานี (mahogany) งานแกะสลักหยก พรมแขวนผนังผ้าไหม (silk tapestry) รวมถึงงานศิลปะอื่นๆ ตามหอศิลป์ต่างๆ เช่น ภาพวาดที่ Jiangenxutang Studio และ ภาพพิมพ์ด้วยแบบไม้ที่ Taohuawu Studio เป็นต้น
ภาพวาดจิตรกรรมจีน (Paintings)
ศิลปะอักษรวิจิตร (Calligraphic art)
ตำรับอาหาร: ปูยักษ์ทะเลสาบหยางเฉิง (Yangcheng Lake large crab) (อักษรจีนตัวย่อ: 阳澄湖; พินอิน: Yángchéng Hú)
งานฝีมือผ้าไหมปักดิ้นแบบซูโจว (Suzhou Silk Hand Embroidery Art)
เมืองซูโจวเป็นถิ่นต้นกำเนิดของ "เพลงดอกมะลิ หรือโม่ลี่ฮัว (อังกฤษ: Jusmine; จีน: 茉莉花)" เป็นเพลงยอดนิยมที่ขับร้องโดยนักร้องและนักแสดงจีนนับหลายพันครั้ง ทั้งในโอกาสเฉลิมฉลอง และการประชุมสำคัญต่างๆ โดยดอกมะลิยังเป็นสัญลักษณ์ของเมืองซูโจว เช่นเดียวกับทะเลสาบไท่ด้วย
สวนโบราณเมืองซูโจว: สวนในเมืองซูโจวเป็นสวนโบราณที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน สวนแห่งแรกของซูโจวเป็นของจักรพรรดิของรัฐอู๋ (the emperor of Wu State) ยุคชุนชิว (Spring and Autumn Period) หรือประมาณ 600 ปีก่อนคริสตกาล ในช่วงศตวรรณที่ 16 และ 18 สวนในเมืองซูโจวมีจำนวนมากถึงกว่า 200 แห่ง  ปัจจุบันสวนจัวเจิ้ง (the Humble Administrator's Garden) ซึ่งสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 16 เป็นสวนส่วนตัว (private garden) ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของเมืองซูโจว
งานฝีมือผ้าปักดิ้นแบบซูโจว และงานปักดิ้นแบบหูหนาน (Hunan) เสฉวน (Sichuan) และกวางตุ้ง (Guangdong) ได้รับการขนานนามว่าเป็น "สี่งานฝีมือผ้าปักดิ้นที่มีชื่อเสียง (Four Famous Embroideries)" โดยการปักแบบซูโจวมักใช้ผ้าไหมและดิ้นทอง
พิพิธภัณฑ์ซูโจวมีของสะสมจากหลายยุคหลายสมัย อาทิ The collection includes revolutionary records, แผ่นศิลาจารึก (stele carving) ศิลปะพื้นบ้าน (folk customs) งานฝีมือผ้าไหมปักดิ้นแบบซูโจว เครื่องแต่งกายผ้าไหม เหรียญโบราณ และศิลปะวัตถุทางพุทธศาสนา เป็นต้น
การศึกษา

โรงเรียนมัธยมซูโจว
โรงเรียนมัธยมซูโจว หมายเลข 10 (Suzhou No.10 High School)
โรงเรียนมัธยมซูโจว หมายเลข 1 (Suzhou No.1 High School)
โรงเรียนมัธยมซูโจวมูดู (Suzhou Mudu High School)
โรงเรียนมัธยมซูโจว หมายเลข 3 (Suzhou No.3 Middle School)
มหาวิทยาลัยซูโจว (苏州大学)
มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีซูโจว (University of Science and Technology of Suzhou; 苏州科技学院)
มหาวิทยาลัยซีอาน เจียวถง-ลิเวอร์พูล (Xi’an Jiaotong-Liverpool University; 西交利物浦大学)
เมืองมหาวิทยาลัยซูโจว (Suzhou Graduate Town) เช่น มหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์ (Suzhou Graduate Town) บัณฑิตวิทยาลัยฟูตัน (Fudan Joint Graduate School) มหาวิทยาลัยนานจิง (Nanjing University Graduate School) เป็นต้น
โรงเรียนนานาชาติอีตันเฮาส์ ซูโจว (EtonHouse International School-Suzhou)
โรงเรียนดัลวิชคอลเลจซูโจว (Dulwich College Suzhou)
โรงเรียนนานาชาติซูโจว สิงคโปร์ (Suzhou Singapore International School)
โรงเรียนธุรกิจสเกมม่า (Skema Business School) : วิทยาเขตในประเทศจีน (Chinese campus) ของโรงเรียนธุรกิจประเทศฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์นครซูโจว
Suzhou city guide with open directory (Jiangsu Network)
An old area on Pingjiang Road.
Changmen at night.
The Humble Administrator's Garden.
An entrance to the Youyicun garden.
Xuanmiao Temple in Suzhou.
A canal in downtown Suzhou.
Picture of the Land and Water Gate.
View of Panmen Scenic Area and Ruiguang Pagoda.
Nightscape of Suzhou's Jinji Lake
Suzhou Industrial Park (SIP) - West Bank of Jin Ji Lake
CRH in Suzhou Railway Station
Canal of Pingjiang
Higer Bus is the popular bus model in Suzhou.
The Yunyan Pagoda, or Huqiu Tower, a tower that is now leaning due to lack of foundational support (half soil, half rock), built during the latter part of the Five Dynasties and Ten Kingdoms era (907-960 AD).
The Beisi Pagoda of Suzhou, built between 1131 and 1162 during the Song Dynasty (with later renovations), 76 m (243 ft) tall.
The "xi shi" stone bridge
An exhibition of Penjing in one of the gardens in Suzhou.