stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะทอมแอนด์เจอร์รีโชว์ (พ.ศ. 2557)
ตัวละคร > ประกอบ

ทูตส์ – แฟนสาวของเจอร์รี่
มัสเซิลส์ เมาส์ – ลูกพี่ลูกน้องของเจอร์รี่
มิส เบ็ตตี ซู – แฟนสาวของมัสเซิลส์ เมาส์
อังเคิล พีโคส – ลุงของเจอร์รี่
ไลท์นิง แคต
มีทเฮด แคต
แฮรี่ - เป็นลุงของเจอร์รี่ที่มาจากฮาวาย
ตอน

บทความหลัก: รายชื่อตอนในเดอะทอมแอนด์เจอร์รีโชว์ (พ.ศ. 2557)
| ปี | ปี | Segments | จำนวนตอน | จำนวนตอน | วันที่เผยแพร่> วันแรก | วันที่เผยแพร่> วันสุดท้าย | วันที่เผยแพร่> เครือข่าย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 52 | 26 | 26 | 9 เมษายน ค.ศ. 2014 (2014-04-09) | 4 สิงหาคม ค.ศ. 2014 (2014-08-04) | การ์ตูนเน็ตเวิร์ค |
|  | 2 | 78 | 26 | 26 | 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-06) | 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 (2018-11-29) | การ์ตูนเน็ตเวิร์ค บูมเมอแรง SVOD |
|  | 3 | 78 | 26 | 26 | 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 (2019-02-01) | 2 ธันวาคม ค.ศ. 2019 (2019-12-02) | บูมเมอแรง SVOD |
|  | 4 | 39 | 13 | 13 | 31 ธันวาคม ค.ศ. 2019 (2019-12-31) | TBA | บูมเมอแรง |
แหล่งข้อมูลอื่น

เดอะทอมแอนด์เจอร์รีโชว์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Tom and Jerry Show ในฐานข้อมูลการ์ตูน
The Tom and Jerry Show in TOKYO MX เก็บถาวร 2020-09-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน(ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กทอมแอนด์เจอร์รี่ |
| --- | --- |
ตัวละคร:  ทอม แคท  เจอร์รี่ เมาส์  นิบเบิลส์  สไปค์และไทค์  คุณนายสองขา 
ละครสั้น:  ทอมกับเจอร์รี่  สไปค์กับไทค์ 
ดีวีดี:  สปอตไลท์ คอลเลคชัน  โกลเดน คอลเลคชัน 
โทรทัศน์และภาพยนตร์:  เดอะทอมแอนด์เจอร์รีโชว์ (พ.ศ. 2518)  เดอะทอมแอนด์เจอร์รี่คอมมีดี้โชว์  ทอมแอนด์เจอร์รี่คิดส์  ทอมแอนด์เจอร์รี่เทลส์  ทอมแอนด์เจอร์รี่ เดอะมูฟวี่  เดอะทอมแอนด์เจอร์รีโชว์ (พ.ศ. 2557) 
ตอนพิเศษทางโทรทัศน์:  แฮนนา-บาร์เบราส์ ฟิฟตี้ท์: อะ ยับบา แดบดา ดู เคเลเบรชัน  เดอะแมนชั่นแคท  เดอะแมนชั่นแคท  บลาสท์ ออฟ ทู มาร์ส  เดอะฟาสต์แอนด์เดอะเฟอร์รี่  ชิเวอร์ มี วิสเกอร์  อะ นัทคราคเกอร์ เทล  ปะทะ เชอร์ล็อก โฮล์มส์  เดอะ วิซาร์ท ออฟ อ็อซ 
อื่น ๆ:  วิดีโอเกมส์  เพลงประกอบ
เดอะบูตรูม

เดอะบูตรูม (อังกฤษ: The Boot Room) เป็นห้องที่มีชื่อเสียงในแอนฟีลด์ สนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษที่ 1960 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1990 ที่นี่เป็นสถานที่ที่สตาฟฟ์โค้ชของลิเวอร์พูลจะนั่งดื่มชาและหารือเกี่ยวกับทีม แท็กติก และวิธีการเอาชนะทีมคู่แข่ง บูตรูมก่อตั้งขึ้นเมื่อผู้จัดการทีมบิลล์ แชงคลีมาถึงลิเวอร์พูลในเดือนธันวาคม 1959 และกลายเป็น "สถาบันอย่างไม่เป็นทางการ" ซึ่งจะผลิตผู้จัดการทีมที่ประสบความสำเร็จในอนาคต 4 คน ได้แก่ บ็อบ เพสลีย์ โจ เฟแกน เคนนี แดลกลีช และรอย อีแวนส์ ตลอดระยะเวลา 39 ปี
รายละเอียด

บูตรูมเป็นห้องเล็ก ๆ ใกล้กับห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นที่เก็บรองเท้าสตั๊ดของทีม บิลล์ แชงคลีดัดแปลงให้เป็นห้องประชุมของสต๊าฟโค้ชอย่างไม่เป็นทางการ พร้อมสร้างบรรยากาศที่ผ่อนคลายสำหรับทีมลิเวอร์พูลที่กำลังสร้างขึ้นใหม่ในเวลานั้น สมาชิกดั้งเดิมของบูตรูมได้แก่ แชงคลี, บ็อบ เพสลีย์, รูเบน เบนเน็ตต์, ทอม ซอนเดอส์, โจ เฟแกน และรอนนี มอรัน ทั้งเบนเน็ตต์และซอนเดอส์ไม่เคยคุมทีม อย่างไรก็ตาม เบ็นเน็ตต์อยู่ที่แอนฟีลด์นานที่สุด
เกียรติประวัติ > บิลล์ แชงคลี

ฟุตบอลลีกเฟิสต์ดิวิชัน (3): 1963–64, 1965–66, 1972–73
ฟุตบอลลีกเซคันด์ดิวิชัน (1): 1961–62
เอฟเอคัพ (2): 1964–65, 1973–74
เอฟเอแชริตีชีลด์ (2): 1964, 1965
ยูฟ่าคัพ (1): 1972–73
เดอะบอตทอมบลูส์

| เดอะบอตทอมบลูส์ |
| --- | --- |
ที่เกิด:  ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อป อินดีป็อป โซล
ช่วงปี: พ.ศ. 2553 - 2556
ค่ายเพลง: ดั๊กบาร์ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่

สมาชิก: "แอมมี่" ไชยอมร แก้ววิบูลย์พันธุ์ (ร้องนำ-กีตาร์) "เบนซ์" ธนภาส อัศวศิริโรจน์ (เบส)  "ดัช" เอกชัย วรแสน (กีตาร์) "ยีนส์" วสันต์ เทียมเงิน (กลอง)
เดอะบอตทอมบลูส์ (อังกฤษ: The Bottom Blues) เป็นวงดนตรีชาวไทยที่มีผลงานเพลงในช่วงปี พ.ศ. 2553 - 2556 สองอัลบั้ม คือ อัลบั้มแรก ถุงเท้าสีขาว ดวงดาว และความฝัน (2553) และ อัลบั้มที่สอง เบบี้ บูม ผลงานเช่นเพลง 1 2 3 4 5 I Love You, พระเอก, ฮูวีฮู  โดยแอมมี่เป็นคนแต่งเพลงทั้งหมดในอัลบั้มของวง เดอะบอตทอมบลูส์
หลังจากทำเพลงกันมาประมาณ 3 ปี  The Bottom Blues ได้ประกาศยุบวงไปเมื่อช่วงต้นปี 2556 เนื่องจากสมาชิกต่างก็ต้องแยกย้ายไปตามเส้นทางของตัวเอง
สมาชิกวง

"แอมมี่" ไชยอมร แก้ววิบูลย์พันธุ์ (ร้องนำ-กีตาร์)
"เบนซ์"ธนภาส อัศวศิริโรจน์ (เบส)
"ดัช" เอกชัย วรแสน (กีตาร์)
"ยีนส์" วสันต์ เทียมเงิน (กลอง)
ประวัติ

แอมมี่ ไชยอมร แก้ววิบูลย์พันธุ์ เริ่มแต่งเพลงครั้งแรกในชีวิตตอนเรียน ป.6 ต่อมาได้เข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน มีโอกาสได้ทำแผ่นซีดีขายเองในงาน Fat Festival, Indy in town และอีกหลาย ๆ งาน รวมถึงลองส่งเพลงไปเปิดที่คลื่น Fat Radio ต่อมาผลงานของแอมมี่ได้เข้ารอบ Bedroom Artist of the Year ในงาน Fat Award ครั้งที่  5
จากนั้นได้เข้าเรียนระดับอุดมศึกษาที่ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (ABAC)กระทั่งได้เจอกับ เต้ย เบนซ์ ตี้ เพื่อนร่วมอุดมการณ์ที่เรียน ABAC เหมือนกัน ได้รวมตัวกันเป็นวง  The Bottom Blues (เดอะ บอททอม บลูส์)
แอมมี่เป็นคนแต่งเพลงทั้งหมดในอัลบั้มของวง เดอะบอตทอมบลูส์ แอมมี่และเพื่อน ๆ ได้นำเพลงที่ตัวเองแต่งบินไปขายเองถึงงานคอนเสิร์ต The Swell Season ที่เกาหลี ก่อนจะได้ขึ้นเวทีโชว์สดในงาน Fat Festival ครั้งที่ 9 และนำแผ่นซีดีเพลงไปขาย ซึ่งก็ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี ขายหมดภายในวันเดียว
จากนั้น The Bottom Blues ก็ได้ส่งเดโมไปค่ายต่าง ๆ จนได้มาเป็นศิลปินของค่าย DUCKBAR นอกเหนือจากการที่แต่งเพลงเองแล้ว เขาได้เริ่มทำงานในด้านดนตรีอย่างจริงจัง และโปรดิวซ์เองอย่างเต็มรูปแบบ
ผลงานเปิดตัวของวง  The Bottom Blues คือเพลง  1 2 3 4 5 I Love You (วัน ทู ทรี โฟร์ ไฟฟ์ ไอ เลิฟ ยู)  เมื่อปี 2553 มีซิงเกิ้ลเพลง พระเอก และเพลง คนธรรมดา จากอัลบั้ม ถุงเท้าสีขาว ดวงดาว และความฝัน
โดยหลังจากประสบความสำเร็จในอัลบั้มแรก ทางวงก็มีการเปลี่ยนสมาชิก ก่อนออกอัลบั้ม 2 เบบี้ บูม กับค่ายสนามหลวงมิวสิค เขาคิดว่าอัลบั้มที่สอง "เบบี้ บูม"  มีเปิดตัวเพลงพิเศษคือเพลงตะวันของหัวใจ ประกอบละครตะวันยอดรัก
หลังจากทำเพลงกันมาประมาณ 3 ปี  The Bottom Blues ได้ประกาศยุบวงไปเมื่อช่วงต้นปี 2556 เนื่องจากสมาชิกต่างก็ต้องแยกย้ายไปตามเส้นทางของตัวเอง
ผลงาน > อัลบั้ม ถุงเท้าสีขาว ดวงดาว และความฝัน

รายชื่อเพลง
1 2 3 4 5 I Love You
So What
ดวงใจดวงตา
ความฝัน...ปราสาททราย
You Will Be
รองเท้าคู่เก่า
คนธรรมดา
ฮูวี๊ฮู
พระเอก
แค่อยากให้รู้
ผลงาน > อัลบั้ม Baby Boom

รายชื่อเพลง
ไม่รู้ตัว
ขอให้
Forever & Ever
Oh Girl
เพลงของเธอ
ปา ดี ดี๊ ดั๊บ
Puppy Love
คนบ้า
ไอรดา
ขอให้ (Alternative Version)
Oh Girl (Alien Language Version)
Baby I Love You  (Alternative Version)
คนบ้า (Alternative Version)
1 2 3 4 5 I Love You (First Demo)
ตะวันของหัวใจ (เพลงประกอบละคร ตะวันยอดรัก)
เอ่อ เอ่อ คือว่า ฉัน..รักเธอ (เพลงประกอบละคร เลดี้บ้านนา)
ชีวิตนี้ไม่มีจืด (เพลงประกอบโฆษณา จุ่มแซ่บฮัท)
เดอะพรอมิส (อัลบั้มตาวัน)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เดอะพรอมิส
เดอะพรอมิส (อังกฤษ: The PROmISE) เป็นอัลบั้มเพลงชุดที่ 5 ของวงตาวัน  ในแนวร็อกโอเปร่า ที่มีเนื้อเพลงเป็นภาษาอังกฤษทั้งชุด เนื้อร้องภาษาอังกฤษ แต่งโดย ทอดด์ ทองดี โดยมี 2 เพลงที่แปลเนื้อร้องเป็นภาษาไทย โดยมรุธา รัตนสัมพันธ์  ขับร้องโดย พงศ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา / ทอดด์ ทองดี / วงศกร รัศมิทัต / วิยะดา โกมารกุล ณ นคร  Paula Shawn-Diamond และ Bonnie Anderson  อัลบั้ม The PROmISE นี้เป็นผลงานอัลบั้มชุดสุดท้ายที่ออกในชื่อของวงตาวัน บันทึกเสียงที่ประเทศอังกฤษ เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2539
ทอดด์ ทองดี เขียนเพลงในอัลบั้มนี้จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยศึกษาอาการของคนไข้คนหนึ่ง ขณะเรียนเตรียมแพทย์ศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยสแครนตัน สหรัฐอเมริกา เขาได้ใช้เวลาหลายสัปดาห์เข้าไปสังเกตการณ์ และสัมภาษณ์คนไข้ที่โรงพยาบาลศรีธัญญา นนทบุรี และโรงพยาบาลนิติจิตเวช พุทธมณฑล
เดอะพรอมิส เป็นคอนเซ็ปต์อัลบั้ม มีเนื้อหาเกี่ยวกับจินตนาการของคนไข้ในโรงพยาบาลจิตเวช ชื่อ PROmISE ที่มีหลายบุคลิกภาพในตัวเอง ได้ยินเสียงประหลาดเหมือนมีคนพูดอยู่ในหูตัวเอง และมีความรักกับแมลงสาบ ชื่อ Roachelle (มาจากคำว่า cockroach ผสมกับชื่อผู้หญิง Rachelle ) วันหนึ่งโรเชลถูกเพื่อนของพรอมิสที่เกลียดแมลงสาบเหยียบตาย พรอมิสผิดหวังที่ความรักบริสุทธิ์ของตัวต้องจากไป เกิดความโกรธ ทำให้บุคลิกภาพด้านมืดของตัวเอง ชื่อ The Intruder ออกมาอาละวาด พรอมิสได้รับการช่วยเหลือจากคนรักเก่า ชื่อ Dizzy  เพื่อนำชีวิตของเขากลับคืนมา
เนื้อหาในอัลบั้มส่วนหนึ่ง กล่าวถึงคนไข้จากโรงพยาบาลบ้า ชื่อ Jamsai Gang (มาจากชื่อล้อเลียน คุณหญิงแจ่มใส ศิลปอาชา ภริยานายบรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น) ที่พลัดหลงเข้าไปในศูนย์การค้าซีคอนสแควร์ ที่เพิ่งเปิดดำเนินการเมื่อ พ.ศ. 2537 และเกิดความโกลาหลอลหม่านภายในศูนย์การค้านั้น
นายแพทย์ที่รักษาพรอมิส มีชื่อว่า "หมอนกเขา" ล้อเลียนเหตุการณ์อื้อฉาวเกี่ยวกับจิตแพทย์ชื่อดังกับคนไข้ที่เกิดขึ้นในช่วงนั้น
รายชื่อเพลง

The PROmISE
The Life
Voices
Swan Song
Mind Chains
Roachelle
The Intruder
Sunday Special
Love Calling
The Battle
Swan Song (Thai version)
Love Calling (Thai version)
แหล่งข้อมูลอื่น

[ลิงก์เสีย]
| ด ค กตาวัน |
| --- | --- |
 กิตติพันธ์ ปุณกะบุตร  ชัยวัฒน์ จุฬาพันธ์  มรุธา รัตนสัมพันธ์  พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา  วงศกร รัศมิทัต 
ผลงานอัลบั้ม:  หุ่นกระบอก (2528)  ม็อบ (2535)  12 ราศี (2536)  The PROmISE 
อัลบั้มอื่น ๆ:  LIVE (อัลบั้มคอนเสิร์ต) (2535)  Autography (อัลบั้มรวมเพลง) (2537)
เดอะซีเคร็ตโคด (อัลบัมเพลง)

เดอะซีเคร็ตโคด (อังกฤษ: The Secret Code) เป็นอัลบัมที่ 4 ของ ทงบังชินกี ที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในญี่ปุ่นออกวางจำหน่ายในวันที่ 25 มีนาคม 2552 กับการวางจำหน่ายผลงานอัลบั้มชุดที่ 4 The Secret Code ที่ประเทศญี่ปุ่น เป็นเวลา 3 สัปดาห์พวกเขาสามารถจำหน่ายผลงานได้ทะลุเกิน 2 แสนชุดเรียบร้อย Oricon Style เปิดเผยว่ายอดจำหน่ายอัลบั้มชุดที่ 4 ของทงบังชินกี จนถึงวันที่ 13 เมษายนที่ผ่านมา สามารถขายได้แล้วกว่า 190,432 ชุด ในขณะที่สัปดาห์ที่ 3 ประจำเดือนนี้ขายไปได้อีก 15,003 ชุด รวมแล้วก็จะได้ทั้งสิ้น 205,435 ชุด ย้อนกลับไปในวันที่วางจำหน่ายวันแรกเพียงวันเดียวสามารถจำหน่ายไปได้กว่า 82,000 ชุด นับได้ว่าร้อนแรงเป็นอย่างมาก อีกทั้งยอดจำหน่ายในวันนั้นยังเป็นสถิติใหม่ของทงบังชินกีที่มียอดขายมากที่สุด ท่ามกลางสตูดิโออัลบั้มที่เคยวางจำหน่ายทั้งหมดของพวกเขา
ไม่แต่เพียงเท่านั้นผลงานอัลบั้มใหม่ของทงบังชินกี ยังได้รับเลือกจากสมาพันธ์แผ่นเสียงประเทศญี่ปุ่นให้ได้รับตำแหน่ง GOLD อัลบั้มประจำเดือนมีนาคม โดยสำหรับตำแหน่ง GOLD นั้น จะมีไว้สำหรับงานเพลงที่มียอดจำหน่ายเกิน 100,000 ชุดขึ้นไป อย่างไรก็ตามสำหรับผลงานอัลบั้มชุดที่ 4 ที่เพียงเวลา 3 สัปดาห์ ก็สามารถจำหน่ายได้ 200,000 แผ่น นอกจากนี้ผลงานของพวกเขายังขายได้เกิน 250,000 แผ่นขึ้นไป ส่งผลให้ทงบังชินกี ได้รับตำแหน่ง PLATINUM ไปในทันทีอีกด้วยเช่นกัน
เพลงในอัลบัม

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Secret Code" | H.u.b. | Akira |   |
| 2. | "Force" | H.u.b. | Adam Royce, Adolphus, Jason Gill |   |
| 3. | "Dōshite Kimi o Suki ni Natte Shimattandarō?" | Lambsey | Fredrik "Fredro" Odesjo, Sylvia Bennett-Smith, Mats Berntoft |   |
| 4. | "Nobody Knows" | H.u.b. | Nao Tanaka |   |
| 5. | "Beautiful You" | H.u.b. | Steve Smith, Anthony Anderson, Joleen Belle |   |
| 6. | "Wasurenaide" | Jejung | Jejung, Young-hu Kim |   |
| 7. | "9095" | H.u.b | Jejung |   |
| 8. | "Jumon: Mirotic" | Yoo Young Jin, Ryoji Sonoda | Mikkel Remee Sigvardt, Lucas Secon, Thomas Troelsen |   |
| 9. | "Taxi" | Shinjiroh Inoue | Nao Tanaka |   |
| 10. | "Stand Up!" | H.u.b. | Jan Kask, Luciano Peirone, Peter Mansson |   |
| 11. | "Survivor" | H.u.b. | Iain James, Robert Habolin, Adam Powers |   |
| 12. | "Kiss the Baby Sky" | Yuchun | Yuchun |   |
| 13. | "Bolero" | Ramuji (ญี่ปุ่น: ラムジ) | Daisuke Suzuki (ญี่ปุ่น: 鈴木大輔; โรมาจิ: Suzuki Daisuke) , Keiichi Tomita (ญี่ปุ่น: 冨田恵一; โรมาจิ: Tomita Keiichi) |   |
| 14. | "Purple Line" (Bonus Track) | Yoo Young Jin, Ryoji Sonoda | Yoo Han Jin, JJ650, Yoo Young Jin |   |
| 15. | "Dōshite Kimi o Suki ni Natte Shimattandarō? (A cappella version)" (Bonus Track) |   |   |   |
| 16. | "9096" (Hidden Track) |   |   |   |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Shine" |   |
| 2. | "Close to You" |   |
| 3. | "Zion" |   |
| 4. | "Wild Soul" |   |
| 5. | "Beautiful You" |   |
| 6. | "Runaway" |   |
| 7. | "Last Angel: Tohoshinki Verison" |   |
| 8. | "Two Hearts" |   |
| 9. | "Rainy Night" |   |
| 10. | "Darkness Eyes" |   |
| 11. | "Lovin' You" |   |
| 12. | "Keyword" |   |
| 13. | "No?" |   |
| 14. | "My Girlfriend" |   |
| 15. | "If...!?" |   |
| 16. | "Dead End" |   |
| 17. | "Clap" |   |
| 18. | "Crazy Life" |   |
| 19. | "Ride On" |   |
| 20. | "Choosey Lover" |   |
| 21. | "Trick" |   |
| 22. | "Maze" |   |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "We Are!" | Shoko Fujibayashi | Kouhei Tanaka |   |
| 2. | "Take Your Hands: I.Am.Electro Remix" | Ryoji Sonoda | Steve Smith, Anthony Anderson, Jenson David, Aubrey Vaughan, Creig Smart |   |
| 3. | "Box in the Ship" | H.u.b. | Philippe-Marc, Anquetil, Iain James Farqharson, Marcus Killian, Yacine Azeggagh |   |
| 4. | "Sennen Koi Uta" | Lim Bo Kyung, H.u.b. | Jo Hisaishi |   |
| 5. | "Purple Line" (Bonus Track) |   |   |   |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Purple Line" |   |
| 2. | "Beautiful You" |   |
| 3. | "Dōshite Kimi o Suki ni Natte Shimattandarō?" |   |
| 4. | "Jumon: Mirotic" |   |
| 5. | "Bolero" |   |
| 6. | "Survivor" |   |
| 7. | "Kiss the Baby Sky" |   |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Footage from the 3rd Live Tour 2008: T" |   |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Cover photoshoot" |   |
| 2. | "Kiss the Baby Sky PV" |   |
ชาร์ต

| ชาร์ต (2008) | ตำแหน่ง สูงสุด | Certification (threshold) |
| --- | --- | --- |
| Japan Oricon Weekly Chart | 2 | Platinum |
| Taiwan Combo Chart | 1 |  |
| Taiwan J-Pop Chart | 1 |  |

| ก่อนหน้า |  | เดอะซีเคร็ตโคด (อัลบัมเพลง) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Flower Butterfly โดย Jolin Tsai |  | Taiwan Combo number-one album   (10 เมษายน 2009) |  | Flower Butterfly โดย Jolin Tsai |
| Best & USA โดย BoA |  | Taiwan J-Pop number-one album   (10 เมษายน 2009) |  | Sorry, Sorry โดย Super Junior |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการของญี่ปุ่น
เดอะฟิวเจอร์เฮดส์

นักดนตรี
เดอะฟิวเจอร์เฮดส์ (อังกฤษ: The Futureheads) เป็นวงโพสต์-พังก์อังกฤษจากซันเดอร์แลนด์ ประกอบด้วยสมาชิกคือ โรส มิลลาร์ด (ร้องและกีตาร์), แบร์รี ไฮด์ (ร้องและกีตาร์), เดวิด "แจฟฟ์" เครก (กีตาร์เบส) และเดฟ ไฮด์ (กลอง) ชื่อของวงมาจากชื่ออัลบั้มของวงเดอะเฟลมมิงลิปส์ ชุด Hit to Death in the Future Head
ผลงาน > สตูดิโออัลบั้ม

The Futureheads (12 July 2004) 679 Recordings #11 UK
News and Tributes (29 May 2006) 679 Recordings #12 UK
This Is Not the World (24 May 2008) Nul Records #17 UK (#1 UK Indie Chart)
The Chaos (26 April 2010) Nul Records #48 UK (#3 UK Indie Chart)
เดอะนิวสคูล

ยูเนียนสแควร์ จตุรัสที่มักถือว่าเป็นใจกลางของมหาวิทยาลัย
เดอะนิวสคูล (อังกฤษ: The New School) เป็นมหาวิทยาลัยในนครนิวยอร์ก อาคารเกือบทั้งหมดตั้งอยู่ในย่านชุมชน Greenwich Village
ตั้งแต่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1919 โดย US Fabian Socialist และเกือบทั้งหมดของประวัติศาสตร์มหาวิทยาลัย มันเป็นที่รู้จักในชื่อ New School for Social Research
ระหว่าง ค.ศ. 1997-2005 มันเป็นที่รู้จักในชื่อ New School University
มหาวิทยาลัยและวิทยาลัยต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นชื่อปัจจุบัน เมื่อ ค.ศ. 2005
นิวสคูลมีชื่อเสียงในการเรียนการสอนแบบอาวองการ์ด
เป็นบ้านของ The World Policy Institute หน่วยงานวิเคราะห์นโยบายที่มีชื่อเสียง
และเป็นเจ้าภาพรางวัลหนังสือ National Book Awards อันทรงเกียรติ
Parsons The New School for Design เป็นวิทยาลัยศิลปะที่มีอัตราแข่งขันสูงของมหาวิทยาลัย
นักศึกษาประมาณ 9,300 คนเข้าศึกษาในหลักสูตรอุดมศึกษาและบัณฑิตศึกษา ซึ่งแบ่งเป็นแปดวิทยาลัย
แต่ละวิทยาลัยเปิดสอนหลากหลายสาขาวิชา ซึ่งรวมถึง สังคมศาสตร์, ศิลปศาสตร์, มนุษยศาสตร์, สถาปัตยกรรมศาสตร์, วิจิตรศิลป์, การออกแบบ, ดนตรี, การละคร, การเงิน, จิตวิทยา, และนโยบายสาธารณะ
บัณฑิตวิทยาลัยของเดอะนิวสคูลเริ่มต้นขึ้นใน ค.ศ. 1933 ในชื่อ University in Exile (มหาวิทยาลัยระหว่างเนรเทศ)
โดยเป็นโครงการช่วยเหลือเร่งด่วนแก่นักวิชาการที่ถูกข่มขู่ในยุโรป
ใน ค.ศ. 1934 มันได้รับการรับรองโดยสภามหาวิทยาลัยแห่งรัฐนิวยอร์กและเปลี่ยนชื่อเป็น Graduate Faculty of Political and Social Science
และใช้ชื่อนี้จนกระทั่งเปลี่ยนชื่อมาเป็น New School for Social Research ใน ค.ศ. 2005
ประวัติ > การก่อตั้ง

New School for Social Research ก่อตั้งโดยกลุ่มอาจารย์มหาวิทยาลัยและปัญญาชนใน ค.ศ. 1919 ในฐานะวิทยาลัยเสรีอนาธิปัตย์ (free school) ที่นิยมคุณค่าสมัยใหม่นิยมและก้าวหน้านิยม
ที่ซึ่งนักศึกษาผู้ใหญ่สามารถ "ค้นหาความเข้าใจที่ไม่มีอคติต่อระเบียบที่มีอยู่ ความเป็นมาของมัน การเติบโต และการทำงานของมันในปัจจุบัน"  ในบรรดาผู้ก่อตั้งนั้นรวมถึง Charles Beard นักประวัติศาสตร์, Thorstein Veblen และ James Harvey Robinson นักเศรษฐศาสตร์, และ John Dewey นักปรัชญา, จำนวนหนึ่งเคยเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
วิทยาลัยถูกริเริ่มและก่อตั้งขึ้นระหว่างช่วงชาตินิยมพุ่งสูง ความระแวงสงสัยชาวต่างขาติ และการกดทับและปิดกั้นอย่างหนักด้วย Sedition Act of 1918 ระหว่างและหลังการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่ 1 ของสหรัฐอเมริกา
ประวัติ > มหาวิทยาลัยระหว่างเนรเทศ

มหาวิทยาลัยระหว่างเนรเทศ ถูกก่อตั้งใน ค.ศ. 1933 ในฐานะภาคบัณฑิตศึกษาของ New School for Social Research
เพื่อเป็นที่หลบภัยของนักวิชาการนีโอมาร์กซิสม์จาก Frankfurt School ซึ่งถูกปลดจากตำแหน่งอาจารย์ผู้สอนโดยฟาสซิสต์อิตาลี หรือต้องหลบหนีจากนาซีเยอรมนี
ประวัติ > ประเพณีทางปรัชญา

เดอะนิวสคูลยังรักษาประเพณีของคณาจารย์บัณฑิตศึกษาในการสังเคราะห์แนวความคิดของปัญญาชนฝ่ายซ้ายอเมริกันเข้ากับปรัชญาเชิงวิพากษ์จากยุโรป
ด้วยที่มาของมหาวิทยาลัยและรากฐานอันมั่นคงภายในมหาวิทยาลัยระหว่างเนรเทศ เดอะนิวสคูล โดยเฉพาะภาควิชาปรัชญา เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยไม่กี่แห่งในสหรัฐอเมริกา
ที่ให้โอกาสนักศึกษาได้ศึกษาในประเพณีการศึกษาปรัชญาแบบยุโรปภาคพื้นสมัยใหม่ ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "ปรัชญาภาคพื้นทวีป" (continental philosophy)
ดังนั้นมันจึงเน้นการศึกษาความคิดของ Parmenides, อริสโตเติล, Leibniz, สปิโนซา, ฮูม, คานท์, Hegel, Kierkegaard, มาร์กซ์, นีทเชอ, Husserl, Heidegger, Arendt, ฟรอยด์, Benjamin, Wittgenstein, ฟูโกต์, Derrida, Deleuze, และคณะ
ความคิดทฤษฎีวิพากษ์ของ Frankfurt School: Max Horkheimer, Walter Benjamin, Theodor Adorno, Herbert Marcuse, Jürgen Habermas, และคณะ ยังคงมีอิทธิพลอย่างสูงในทุกภาควิชาของมหาวิทยาลัย
วิทยาลัย

วิทยาลัยทั้งแปดแห่งของเดอะนิวสคูล:
The New School for General Studies
The New School for Social Research
Parsons The New School for Design
Milano The New School for Management and Urban Policy
Eugene Lang College The New School for Liberal Arts
Mannes College The New School for Music
The New School for Drama
The New School for Jazz and Contemporary Music
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
New School for Social Research
ประวัติย่อและข้อมูลมหาวิทยาลัย เก็บถาวร 2010-05-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The New School Student Government เก็บถาวร 2011-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน องค์กรนักศึกษามหาวิทยาลัย
เดอะฟูดเชน

เดอะฟูดเชน (อังกฤษ: The Food Chain) เป็นองค์กรการกุศลซึ่งมีฐานอยู่ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นผู้ให้บริการสนับสนุนทางโภชนาการสำหรับผู้ที่ติดเชื้อเอชไอวีในกรุงลอนดอน
องค์กรนี้ได้ถือกำเนิดขึ้นในวันคริสต์มาส ค.ศ. 1988 ซึ่งมีจุดมุ่งหมายขององค์กรคือ "เพื่อให้แน่ใจว่าผู้ติดเชื้อเอชไอวีในกรุงลอนดอนสามารถเข้าถึงโภชนาการที่พวกเขาจำเป็นต้องได้รับอย่างเต็มที่, มีความเป็นอยู่ที่ดีและนำไปสู่การมีสุขภาพดี มีชีวิตที่เป็นอิสระ"
การใช้เครือข่ายขนาดใหญ่ของอาสาสมัครเดอะฟูดเชนคือการส่งอาหารและจำหน่ายของชำ มีการเรียนการปรุงอาหารและโภชนาการ รวมถึงโอกาสในการรับประทานอาหารของประชาชนกับผู้ติดเชื้อเอชไอวีในกรุงลอนดอนและอยู่ในความอุปการะของพวกเขา สิ่งเหล่านี้ส่วนใหญ่จะได้รับการส่งมาจากครัวอาคอร์นเฮาส์ใกล้กับคิงส์ครอส ลอนดอน
ใน ค.ศ. 2005 เดอะฟูดเชนชนะรางวัลสมเด็จพระราชินีฯ สำหรับองค์กรอาสาสมัครแห่งปี และเดอะฟูดเชนยังได้รับรางวัลเดอะการ์เดียนแชริตีออฟเดอะเยียร์ใน ค.ศ. 2005  และรางวัล 'แรงบันดาลใจ' เนชันแนลลอตเตอรีใน ค.ศ. 2006
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เดอะฟิวเจอร์ (เพลง)

Error ซิงเกิลโดยพรินซ์
เดอะฟิวเจอร์ (อังกฤษ: The Future) เป็นเพลงของพรินซ์ ในปี ค.ศ. 1989 จากอัลบั้มซาวน์แทร็กแบทแมน ออกจำหน่ายในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 เป็นซิงเกิลสุดท้ายที่ออกจำหน่ายจากอัลบั้ม ถูกวางจำหน่ายในรูปแบบซิงเกิลเฉพาะในยุโรป
รายการเพลง

"The Future" (remix edit) – 3:30
"Electric Chair" – 4:13
"The Future" (remix) – 6:25
"Electric Chair" (remix) – 5:36
เดอะพริ้นซ์ออฟอียิปต์

| เดอะพริ้นซ์ออฟอียิปต์ |
| --- | --- |

กำกับ: เบรนด้า แชปแมน   สตีฟ เฮดเนอร์   ไซมอน เวลส์
อำนวยการสร้าง: แพนนี่ ฟิงเอลแมน ค็อกซ์   แซนดร้า แรคอิน   เจฟฟรีย์ แคตเซนเบิร์ก (ผู้อำนวยการผลิต)
นักแสดงนำ: วัล คิลเมอร์   เรล์ฟ ไฟนส์   แพทริค สจ๊วต   มิเชลล์ ไฟฟ์เฟอร์   ซานดรา บุลล็อก   เจฟฟ์ โกลด์บลุม   แดนนี่ โกลเวอร์   สตีฟ มาร์ติน   มาร์ติน ชอต   โอฟรา ฮาซา
ตัดต่อ: นิค เฟลทเชอร์
ดนตรีประกอบ: สตีเฟ่น ชวาร์ตซ์ (เพลง)   ฮันส์ ซิมเมอร์ (แต่งเพลง)
ผู้จัดจำหน่าย: ดรีมเวิร์กส
วันฉาย: 18 ธันวาคม ค.ศ. 1998
ความยาว: 100 นาที
ภาษา: อังกฤษ   ฮีบรู
ทุนสร้าง: $70 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: $218.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ต่อจากนี้: โจเซฟ:จอมราชา
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
โมเสส เจ้าชายแห่งอียิปต์ หรือ เดอะพริ้นซ์ออฟอียิปต์ (อังกฤษ: The Prince of Egypt) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนแอนิเมชันในปี 1998 กำกับโดย เบรนด้า แชปแมน และเพลงประกอบภาพยนตร์ “When You Believe” ขับร้องประสานเสียงคู่โดย มารายห์ แครี่ (Mariah Carey) และ วิทนี่ย์ ฮิวส์ตัน (Whitney Houston)
ผู้พากย์เสียง

| ตัวละคร | นักแสดง | พากย์ไทย > ดรีมเวิร์กส | พากย์ไทย > ทรูโฟร์ยู | พากย์ไทย >  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โมเสส | Val Kilmer | สกล รัตนพรหมมา | สุภาพ ไชยวิสุทธิกุล |  |
| ฟาโรห์รามเสสที่สอง | Ralph Fiennes | กฤษณะ ศฤงคารนนท์ | บัญชา เหมะบุตร |  |
| ฟาโรห์เซติที่ 1 | Patrick Stewart | ณรงค์ นามะสนธิ | วรวุฒิ วรเนตร |  |
| ซิปโปล่า | Michelle Pfeiffer | สุมาลี สุธีรธรรม | ณัฐฐา หิรัญสถิตย์ |  |
| ราชีนี ทูย่า | Helen Mirren | อัญชลี จงคดีกิจ | ณัฐฐา หิรัญสถิตย์ |  |
| อาร์ร่อน | Jeff Goldblum | ศุภสรณ์ มุมแดง | วรวุฒิ วรเนตร |  |
| มิเลี่ยม | ซานดรา บุลล็อก | มิ่งขวัญ เจียประเสริฐ | ปัณฑิตา เล็กเจริญ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เดอะพริ้นซ์ออฟอียิปต์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เดอะบอดี้การ์ด แตะไม่ได้ ตายไม่เป็น

| เดอะบอดี้การ์ด แตะไม่ได้ ตายไม่เป็น |
| --- | --- |
โปสเตอร์ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: หง จินเป่า
บทภาพยนตร์: กง กวาน
อำนวยการสร้าง: หลิว เต๋อหัว วิลเลียม กง เฉิน ปุย-วาห์ ไอวี โฮ หลิว หยี-ตัง
นักแสดงนำ: หง จินเป่า หลิว เต๋อหัว หลี่ ฉินฉิน
กำกับภาพ: อาร์ดี แลม
ตัดต่อ: กว่อง ไช่-เหลียง โหล ไหว-หลุน
ดนตรีประกอบ: อลัน หว่อง เจเน็ท ยัง
บริษัทผู้สร้าง: ไอรีสติสิเบิลฟิล์มส์ เอ็ดโกฟิล์มส์ โฟกัสฟิล์มส์ อีดีเคโอ (ปักกิ่ง) ดิสทริบิวชัน กู๊ดเฟรนด์เอนเตอร์เทนเมนต์ เซี่ยงไฮ้เทนเซนต์ฉินพิกเจอส์ บีดีไอฟิล์มส์ ลาวาแบร์ฟิล์มส์ 
ผู้จัดจำหน่าย: เอ็ดโกฟิล์ม เอ็มพิกเจอส์  (ในประเทศไทย)
วันฉาย: 1 เมษายน ค.ศ. 2016  12 พฤษภาคม ค.ศ. 2016  (ในประเทศไทย )
ความยาว: 99 นาที
ประเทศ: ฮ่องกง   จีน
ภาษา: กวางตุ้ง จีนกลาง
ทำเงิน: 52.32 ล้านเหรียญสหรัฐ
เดอะบอดี้การ์ด แตะไม่ได้ ตายไม่เป็น (อังกฤษ: The Bodyguard, My Beloved Bodyguard; จีนตัวเต็ม: 特工爺爺; จีนตัวย่อ: 特工爷爷; พินอิน: Tè Gōng Yé Yé) ภาพยนตร์แอ๊กชั่นดราม่าสัญชาติฮ่องกง ออกฉายในปี ค.ศ. 2016
เนื้อเรื่อง

ติง ฮู อดีตสมาชิกของกองกำลังพิทักษ์แดง ในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรมของจีน ผู้เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้ด้วยมือเปล่าในแบบกังฟู ได้เกษียณตัวเองมาใช้ชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยวตามลำพังในเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งทางตอนเหนือของจีนติดกับรัสเซีย ติง ฮู ในวัย 65 ปี เป็นโรคความจำเสื่อม มักจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อหน้าไม่ได้ แม้มันจะเกิดขึ้นได้ไม่นาน ติง ฮู แม้จะอาศัยอยู่เพียงคนเดียว แต่ก็ได้รับการดูแลจากคุณพัก หรือ พัก ซุนนัม หญิงม่ายชาวเกาหลีที่แอบชอบเขาอยู่ ในละแวกเองนั้น  มี ชุนฮัว (แปลว่า ดอกเชอรี่ หรือซะกุระ) เด็กผู้หญิงวัย 12 ขวบ ที่มักไปมาหาสู่กับเขาเสมอ ๆ เธอมักเรียกเขาว่า ตาเฒ่าติง นั่นทำให้ติง ฮู รู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้าง หลี่ เจิ้งเจี่ย พ่อของชุนฮัวเป็นนักเลงการพนัน โดยติดหนี้กับแก๊งค์มาเฟียท้องถิ่น ชุย ตงเสี้ยน หัวหน้าแก๊งค์ต้องการให้หลี่ เจิ้งเจี่ยข้ามไปยังวลาดีวอสตอคเพื่อไปขโมยของล้ำค่าของมาเฟียรัสเซียให้ จึงถูกตามล่า นั่นทำให้ ชุนฮัว ได้รับอันตราย รวมถึง หลี่ เจิ้งเจี่ย ติง ฮู จึงต้องรื้อฟื้นฝีมือเก่าที่ลืมเลือนไปแล้วเพื่อช่วยชีวิตเธอให้ได้
นักแสดง

หง จินเป่า...ติง ฮู, ตาเฒ่าติง
หลิว เต๋อหัว...หลี่ เจิ้งเจี่ย
หลี่ ฉินฉิน...คุณพัก
เฟิง เจียยี่...ซุย ตงเสี้ยน
หู จุน...เจ้าหน้าที่ตำรวจ
หยวน เปียว...เจ้าหน้าที่ตำรวจ
เผิง อวี๋เยี่ยน...เจ้าหน้าที่ตำรวจ
เฝิง เส้าเฟิง...หมอหู
หยวน หวา...บุรุษไปรษณีย์
ฉี เคอะ...เพื่อนของติง ฮู ที่สถานีรถไฟ
เหมา เจีย...เพื่อนของติง ฮู ที่สถานีรถไฟ
ซื่อ เทียน...เพื่อนของติง ฮู ที่สถานีรถไฟ
การสร้าง

The Bodyguard หรือ My Beloved Bodygurd เป็นผลงานการกำกับและแสดงนำครั้งแรกในรอบ 19 ปี ของ หง จินเป่า ดารานักแสดงแอ๊คชั่นชื่อดังชาวฮ่องกง โดยในเรื่องนี้ยังทำหน้าที่กำกับคิวแอ๊คชั่นอีกด้วย และยังได้ หลิว เต๋อหัว ร่วมแสดงและอำนวยการสร้าง  นอกจากนี้แล้วภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รวบรวมดาราระดับซูเปอร์สตาร์ของฮ่องกงและจีนแผ่นดินใหญ่ทั้งในยุคทศวรรษที่ 80, 90 และยุคปัจจุบันไว้มากมาย ในฐานะนักแสดงรับเชิญอีกด้วย
เดิมที เฉิน หลง ได้ถูกวางตัวให้รับบทในเรื่องนี้ แต่ทว่ามีเรื่องของเจย์ซี ชาน บุตรชายของเขาพัวพันกับคดียาเสพติด จึงถอนตัวออกไป ภาพยนตร์เริ่มถ่ายทำในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 2014 และได้ถ่ายทำฉากแอ๊คชั่นของหลิว เต๋อหัว ในวันที่ 22 กันยายน ปีเดียวกันที่วลาดีวอสตอค สถานที่เกิดเหตุการณ์ที่กล่าวอ้างถึงในเรื่องด้วย โดยสถานที่ถ่ายทำหลัก คือ สุยเฟิงเหอ มณฑลเฮย์หลงเจียง ซึ่งติดกับชายแดนรัสเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

My Beloved Bodyguard ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส