stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฐิภารินทร์ ยอดธนาสวัสดิ์
ผลงาน > การแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปีพ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2551 | สุดแต่ใจจะไขว่คว้า | วิสา เรืองรัตน์ (สา) |  |
| 2551 | แม่หัวลำโพง |  |  |
| 2551 | รักเธอยอดรัก |  |  |
| 2553 | ธาราหิมาลัย | จันทู | ละครซีรีส์ชุด 4 หัวใจแห่งขุนเขา |
| 2553 | ดวงใจอัคนี | จันทู | ละครซีรีส์ชุด 4 หัวใจแห่งขุนเขา |
| 2553 | ปฐพีเล่ห์รัก | จันทู | ละครซีรีส์ชุด 4 หัวใจแห่งขุนเขา |
| 2553 | วายุภัคมนตรา | จันทู | ละครซีรีส์ชุด 4 หัวใจแห่งขุนเขา |
| 2554 | ตะวันเดือด | สาลี่ |  |
| 2554 | ดวงตาในดวงใจ | กล้วย |  |
| 2555 | ธรณีนี่นี้ใครครอง | ทองประสาน |  |
| 2555 | เหนือเมฆ 2 มือปราบจอมขมังเวทย์ | คุณหมอ | ยุติการออกอากาศ |
| 2556 | คุณชายธราธร | แจ๋ว | ละครซีรีส์ชุด สุภาพบุรุษจุฑาเทพ |
| 2556 | คุณชายปวรรุจ | แจ๋ว | ละครซีรีส์ชุด สุภาพบุรุษจุฑาเทพ |
| 2556 | คุณชายพุฒิภัทร | แจ๋ว | ละครซีรีส์ชุด สุภาพบุรุษจุฑาเทพ |
| 2556 | คุณชายรัชชานนท์ | แจ๋ว | ละครซีรีส์ชุด สุภาพบุรุษจุฑาเทพ |
| 2556 | คุณชายรณพีร์ | แจ๋ว | ละครซีรีส์ชุด สุภาพบุรุษจุฑาเทพ |
| 2557 | กุหลาบซ่อนกลิ่น | กิ๊ปซ่า |  |
| 2557 | รักนี้เจ๊จัดให้ | อ้อย |  |
| 2557 | ทรายสีเพลิง | แต้ว |  |
| 2557 | หวานใจนายกระจอก | ฟอง |  |
| 2558 | สัมผัสพิศวง ตอน ผู้รอคอย | อินทรา | (รับเชิญ) |
| 2558 | ระเบิดเถิดเทิงสิงโตทอง |  | (รับเชิญ) |
| 2559 | มือปราบสายเดี่ยว | กุ้ง |  |
| 2559 | บุษบาหน้าตลาด | หวาน | (รับเชิญ) |
| 2560 | ตะวันยอแสง | แก้ว |  |
| 2564 | บัวแล้งน้ำ |  |  |
ผลงาน > มิวสิกวีดีโอ

เก็บไว้นานนาน แสดงเป็น "ทวน แสงอินทร์" คู่กับ พศุตม์ บานแย้ม ของ หลวงไก่ อาร์ สยาม
ผัวทิ้ง
อยากมีสามี
ของขาด
มีความลำไย
สาป
โสดผัวทิ้ง
ผลงาน > เพลง

พ.ศ. 2551 เพลงประกอบละคร "สุดแต่ใจจะไขว่คว้า" ประกอบละครเรื่อง สุดแต่ใจจะไข่วคว้า
พ.ศ. 2557
เพลง "ผัวทิ้ง"
เพลง "แฟนเก็บที่ดี"
เพลง "รักเท่าหัวใจ"
พ.ศ. 2558 single "อยากมีสามี"
พ.ศ. 2560 single "หลงกลผู้ชาย"
พ.ศ. 2561
single “ของขาด”
single "สถานีปลายทาง"
พ.ศ. 2562
single "มีความลำไย"
single "สาป"
พ.ศ. 2563
single “โสดผัวทิ้ง”
ผลงาน > เพลง > อัลบั้ม สหภาพลูกทุ่ง

"ผัวทิ้ง"
"แฟนเก็บที่ดี"
"รักเท่าหัวใจ"
ผลงาน > เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 6

ในปี พ.ศ. 2553 กล้วยเคยเข้าประกวดร้องเพลงในรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 6 ตัวแทนภาคใต้ เข้ารอบ 22 คน แต่ไม่ผ่านเข้ารอบ 8 คนสุดท้าย
เพลงใช้ในรอบคัดเลือก
เพลง "ผู้ชายในฝัน" - พุ่มพวง ดวงจันทร์
เพลง "เสียงของหัวใจ" - แอน ธิติมา
เพลงรอบ 22 คนสุดท้าย
เพลง "ห้ามทิ้ง" - กฤชกนก สวยสด (อะตอม ไมค์ไอดอล)
รางวัลที่ได้รับ

รางวัล ศิลปินลูกทุ่งฝ่ายหญิงยอดนิยม ประจำปี 2559 มหานครอวอร์ดส ครั้งที่ 13  จากเพลง "อยากมีสามี" คลื่น FM 95 ลูกทุ่งมหานคร อสมท จำกัดมหาชน
รางวัล เพลงลูกทุ่งฮิตมาราธอน ประจำปี 2560 มหานครอวอร์ดส ครั้งที่ 14  จากเพลง "อยากมีสามี" คลื่น FM 95 ลูกทุ่งมหานคร อสมท จำกัดมหาชน
รางวัล เพลงไทยลูกทุ่งที่ได้รับรางวัลอันดับที่ 1 ที่เปิดบนสถานีวิทยุมากที่สุดในกรุงเทพ และปริมณฑล ทั้งหมด 40 สถานี ในเดือน ธันวาคม 2014 จากเพลง "ผัวทิ้ง" โดย Intensive Watch
รางวัล เพลงไทยลูกทุ่งที่ได้รับรางวัลอันดับที่ 1 ที่เปิดบนสถานีวิทยุมากที่สุดในกรุงเทพ และปริมณฑล ทั้งหมด 40 สถานี ในเดือน มีนาคม และ เมษายน 2016 จากเพลง"อยากมีสามี" โดย Intensive Watch
รางวัล เพลงไทยลูกทุ่งที่ได้รับรางวัลอันดับที่ 1 ที่เปิดบนสถานีวิทยุมากที่สุดในกรุงเทพ และปริมณฑล ทั้งหมด 40 สถานี ในเดือน สิงหาคม 2020 จากเพลง"โสดผัวทิ้ง" โดย Intensive Watch
นักร้องลูกทุ่งหญิงที่สุดแห่งปี 2015 ในงาน daradaily The Great Awards ครั้งที่ 5 (เข้าชิง)
นักร้องลูกทุ่งหญิงที่สุดแห่งปี 2016 ในงาน daradaily The Great Awards ครั้งที่ 6 (เข้าชิง)
แหล่งข้อมูลอื่น

ฐิภารินทร์ ยอดธนาสวัสดิ์ ที่อินสตาแกรม
โอนิกซ์

โอนิกซ์
โอนิกซ์ที่ถูกสไลซ์ (กว้าง 2.5 cm)
โอนิกซ์ (อังกฤษ: Onyx) เป็นรูปแบบกลุ่มที่มีผลึกละเอียด (Cryptocrystalline) ของแร่ควอตซ์ (Quartz) โอนิกซ์จะแสดงลักษณะสีเป็นแถบแนวขนาน มีตั้งแต่สีขาวไปจนเกือบทุกสี (นอกจากบางสี เช่น สีม่วง หรือ สีน้ำเงิน) โดยปกติจะพบโอนิกซ์ที่มีแถบสีขาว สีแทน และสีน้ำตาล หรือถ้ามีแถบสีขนานกัน มีสีเหลืองออกน้ำตาลแดงผสมส้ม หรือ สีน้ำตาลเข้ม จะเรียกว่า ซาร์ด (Sard) หรือ ซาร์โดนิกซ์ (Sardonyx) ซึ่งมีสีแดงมากกว่าสีดำ โดยทั่วไปโอนิกซ์จะมีสีดำบริสุทธิ์ และมีความหลากหลายมาก แต่โอนิกซ์มักไม่ค่อยเกิดเป็นแถบสีต่างๆ
แต่ก็มีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานของใช้สำหรับแกะสลักและทำเครื่องประดับที่มีการตัดมักจะเป็น cabochon หรือเป็นประคำ และยังใช้ สำหรับรอยพิมพ์แกะและทำจี้อัญมณี ซึ่งแถบสีจะทำให้ภาพมีความคมชัดมากกว่าพื้นหลัง โอนิกซ์ในธรรมชาติส่วนมากเกิดจากการแปรสภาพมาจากอะเกต
ชื่อที่นำมาใช้บางครั้งใช้ไม่ถูกต้องกับอุตสาหกรรมวัสดุอัญมณี เช่น แถบสีบนแร่แคลไซต์ (Calcite) ที่พบใน ประเทศเม็กซิโก ปากีสถาน และ สถานที่อื่นๆ ที่มีการแกะสลัก, ขัดและขาย ซึ่งเนื้อของแร่เหล่านี้ จะมีความแข็ง ทนทานน้อยกว่าและแปรสภาพได้ง่ายกว่าแร่โอนิกซ์โดยธรรมชาติ
| รายละเอียดทางเทคนิค |  |
| --- | --- |
องค์ประกอบทางเคมี: SiO2
ความแข็ง: 7
ความถ่วงจำเพาะ: 2.65 - 2.667
ค่าดรรชนีหักเห (R.I.): 1.543 - 1.552 ถึง 1.545 - 1.554
Birefringence: 0.009
Optic sign: Positive
Optical character: Uniaxial
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โอนิกซ์
โอ บิวทิฟุลเวอร์จินไอแลนดส์

| --- | --- |
เพลงดินแดนของ  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน 
เนื้อร้อง: Ayana Hull, 2012
ทำนอง: Ayana Hull and Kareem-Nelson Hull, 2011
รับไปใช้: 2013
โอ บิวทิฟุลเวอร์จินไอแลนดส์ (อังกฤษ: Oh, Beautiful Virgin Islands - โอ้ หมู่เกาะเวอร์จินที่สวยงาม) เป็นเพลงชาติดินแดนอาณาเขตอย่างเป็นทางการของหมู่เกาะเวอร์จิน (มักเรียกว่าหมู่เกาะบริติชเวอร์จินหรือ BVI) เพลงนี้แต่งโดยพี่น้องกัน คารีม เนลสัน ฮูล (Kareem Nelson Hull) และ อายานา ฮูล (Ayana Hull) ทั้งหมดเป็นชาวเกาะเวอร์จิน เพลงนี้ได้มีการรับรองให้เป็นเพลงชาติอาณาเขตโดยมติของสภาผู้แทนราษฎรแห่งหมู่เกาะเวอร์จินเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ในฐานะที่เป็นอาณาเขตโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร หมู่เกาะเวอร์จินยังคงรักษาเพลง "ก็อดเซฟเดอะควีน" เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการ
เนื้อร้อง

ต่อไปนี้เป็นเนื้อเพลงของอาณาเขตหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน
| เนื้อร้องภาษาอังกฤษ | คำแปล |
| --- | --- |
Out of the huts of history’s pain  Our ancestors bled and died!  But with strength and willpower we overcame  To restore Virgin Islands pride!  To preserve our beauty we devised a plan  To obtain ownership of your precious lands!  Educating our people is the golden key  To maintain the success of this Territory!    We shall protect your bountiful shores  And uphold your dignity!  We shall fight to preserve your culture  Your splendour and integrity!  And we shall never fail to understand  How blessed we are to possess this land!  So we shall unite standing proud and tall  Let none divide us, lest we fall!    Chorus    Oh how radiant are your daughters!  And how wealthy are your sons!  Your beaches boast your beauty!  And your success is second to none!  Green and brilliant are your hillsides!  They replenish our hopes and pride!  Oh Beautiful Virgin Islands!  Your qualities can never be denied!    May God richly bless this territory!  May we ask three things of thee…  Courage for our great leaders  That they may rule our destiny!  We ask for wisdom for our people  That we may live in harmony!  And understanding for children  So they may cherish this legacy!    Chorus: ออกจากกระทั่งหลังเล็กแห่งประวัติศาสตร์แห่งความเจ็บปวด  บรรพบุรุษของเราามีบาดแผลและความตาย  พวกเราอเอาชนะ แต่ด้วยพละกำลังและความมุ่งมั่น  เพื่อรื้อฟื้นความภูมิใจของหมู่เกาะเวอร์จิน  เราได้วางแผนเพื่อรักษาความงดงามของเรา  เพื่อให้ได้ดินแดนกรรมสิทธิอันคุณค่าของท่าน  การเรียนรู้แก่ผู้คนของเรา  เพื่อรักษาความสำเร็จของดินแดนนี้    เราจะปกปักรักษาชายฝั่งอันอุดมสมูรณ์ของท่าน  และรักษาศักดิ์ศรีของทานไว้  เราจะต่อสู้เพื่อรักษาวัฒนธรรมของท่าน  ความงดงามและความอุดมสมบูรณ์ของท่าน  และเราเข้าใจจะไม่มีวันล่มสลาย  มีความปิติยิน ที่เราได้ครอบครองดินแดนแห่งนี้  เราจะยืนหยัดอย่างภาคภูมิและสูงสง  เราจะไม่มีวันล่มสลาย อย่าให้ใครมาแบ่งแยกดินแดนของเรา    ประสานเสียง    โอ้ บุตรสาวของท่านช่างสดใสเหลือเกิน  และบครชายของท่านมั่นคั่งเพียงใด  ชายหาดของทานอวดความงดงามของท่าน  และความสำเร็จของท่านไม่เป็นสองรองใคร  ความเขียวขจีและสดใสเป็นเนินเขาของท่าน  พวกเขาเติมเต็มความหวังและความภูมิใจของเรา  โอ้ หมู่เกาะเวอร์จิ้นที่สวยงาม  คุณลักษณะของท่านปฏิเสธไม่ได้    ขอให้พระเจ้าทรงอำนวยพรดินแดนนี้อย่างมั่นคั่ง  เราขอถามท่านสามประการ  ด้วยความกล้าหาญเพื่อผู้นำที่ยิ่งใหญ่ของเรา  พวกเขาจะได้โชคชะตาของเรา  เราขอให้ภูมิปัญญาเพื่อประชาชนของเรา  เพื่อที่เราจะได้อยู่ร่วมกันอย่าสามัคคี  และความเข้าใจของลูกหลาน  ป่านนี้พวกเขาอาจจะหวงแหนมรดนี้    ประสานเสียง
สัญลักษณ์อื่นๆ

ในการรับรองเพลงอาณาเขตตามมาในปี ค.ศ. 2016 ด้วยการรับเอาคำปฏิญาณอาณาเขต คำปฏิญาณหมู่เกาะเวอร์จิน ได้รับการท่องโดยเด็กนักเรียนในอาณาเขตในโรงเรียนทุกวัน การนำไปใช้นั้นมีจุดมุ่งหมายเพื่อเป็นความคิดริเริ่มของรัฐบาลอีกประการหนึ่งที่มุ่งปลูกฝัง 'ความภาคภูมิใจของหมู่เกาะเวอร์จิน'
โอคาพี

| โอคาพี |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Artiodactyla
อันดับย่อย:: Ruminantia
วงศ์:: Giraffidae
สกุล:: Okapia Lankester, 1901
สปีชีส์:: O.  johnstoni
ชื่อทวินาม
Okapia johnstoni (Sclater, 1901)


แผนที่การกระจายพันธุ์
โอคาพี (อังกฤษ: okapi; ชื่อวิทยาศาสตร์: Okapia johnstoni) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับสัตว์กีบคู่ ในวงศ์ Giraffidae เช่นเดียวกับยีราฟ เป็นสัตว์พื้นเมืองของเขตป่าฝนอีตูรี ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ในแอฟริกากลาง แม้ว่าโอคาพีจะมีลายแถบและรูปร่างที่คล้ายกับม้าลาย แต่ที่จริงแล้วมีสายสัมพันธ์กับยีราฟ อันเป็นสัตว์ที่อยู่ในวงศ์เดียวกัน และถือว่าเป็นสัตว์เพียง 1 ใน 2 ชนิดเท่านั้นในวงศ์นี้  ที่ยังดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบันนี้ จึงถือว่าเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่มีชีวิตอยู่อีกชนิดหนึ่ง

โอคาพีมีความสูงเพียงประมาณ 1.5-2 เมตร บริเวณขาทั้ง 4 ข้างและบั้นท้ายจะมีแถบดำคล้ายกับม้าลาย ส่วนบริเวณคอนั้นจะเห็นเป็นแถบไม่ชัดนัก อีกทั้งยังมีนัยน์ตาคล้ายคลึงกับกวางหรือแอนทีโลป  โอคาพีตัวผู้นั้นจะมีเขา 2 เขา โดยหากมองจากด้านข้างแล้วจะทำให้ดูราวกับว่ามีเพียงเขาเดียว ซึ่งในอดีตมีผู้เคยเข้าใจว่าโอคาพี คือ ยูนิคอร์น สัตว์ในเทพปกรณัมกรีกด้วยซ้ำ
บั้นท้ายที่มีลายเหมือนม้าลาย
แถบดำบนตัวของโอคาพีนั้น นอกจากจะเป็นสิ่งที่ช่วยพรางตัวในธรรมชาติแล้ว ยังเชื่อกันว่าเป็นสิ่งที่ช่วยให้โอคาพีวัยอ่อนสามารถที่จะสังเกตเห็นแม่ของตัวเองได้ง่ายขึ้น ในสภาพแวดล้อมที่เป็นป่าฝนที่หนาทึบ เพราะถึงแม้โอคาพีเป็นสัตว์ที่รักสันโดษ มักใช้ชีวิตตามลำพัง แต่โอคาพีตัวเมียจะดูแลและไปไหนมาไหนกับลูกของตัวเองเสมอ โดยปกติแล้ว โอคาพีมีลำตัวสีน้ำตาลแดง มีความยาวประมาณ 2-2.5 เมตรและสูงประมาณ 1.5-2 เมตร
ส่วนหางจะยาวประมาณ 30-40 เซนติเมตร เมื่อโตเต็มวัย โอคาพีจะมีน้ำหนักอยู่ในราว 200-250 กิโลกรัม และถึงแม้ว่าลำตัวของโอคาพีจะคล้ายคลึงกับยีราฟ แต่ลำคอก็มิได้ยืดยาวเหมือนยีราฟแต่อย่างใด
โอคาพีเป็นที่รู้จักครั้งแรกของโลกในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 จากการค้นพบของเซอร์แฮร์รี จอห์นสตัน ผู้สำเร็จราชการแห่งจักรวรรดิอังกฤษ ที่พบเห็นชาวปิกมีนุ่งห่มหนังของโอคาพี ในครั้งแรกเซอร์จอห์นสตันเข้าใจว่าเป็นหนังของม้าลาย ปัจจุบัน มีโอคาพีอยู่ในป่าที่ประมาณ 10,000–20,000 ตัวใน พ.ศ. 2554 กับมีหน่วยงานต่าง ๆ ได้จัดแสดงโอคาพีอยู่ทั่วโลก
บรรณานุกรม

Wolfram Bell (Nov. 2009): "Okapis - geheimnisvolle Urwaldgiraffen. Entdeckungsgeschichte, Biologie, Haltung und Medizin einer seltenen Tierart." Schüling Verlag Münster, Germany. ISBN 978-3-86523-144-4.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Okapia johnstoni ที่วิกิสปีชีส์
Gilman International Conservation - Okapi Conservation Project เก็บถาวร 2011-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Okapi Reserve เก็บถาวร 2007-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Brookfield Zoo - Okapi Species Survival Plan (SSP) เก็บถาวร 2012-07-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
BBC - Science & Nature - Wildfacts - Okapi
แหล่งข้อมูลอื่น > ลิงก์ข่าว

Rare African okapi seen in wild BBC News 2008-09-11
Rare giraffe-like animal spotted (BBC News)
The okapi management site
Zoo announces birth of rare, endangered okapi เก็บถาวร 2007-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
First pictures in wild of elusive Okapi เก็บถาวร 2008-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q82037  Wikispecies: Okapia johnstoni  ADW: Okapia_johnstoni  BioLib: 33523  BOLD: 462591  EoL: 308387  Fossilworks: 149380  GBIF: 2441207  iNaturalist: 42155  IRMNG: 11079989  ITIS: 625037  IUCN: 15188  MSW: 14200484  NCBI: 86973  uBio: 106096 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  ญี่ปุ่น
โองการปีศาจ

| --- | --- |
หน้าหลังปกของ โองการปีศาจ ฉบับลักลอบแปลและเผยแพร่ในประเทศอิหร่าน
ผู้ประพันธ์: ซัลมัน รัชดี
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: สัจนิยมมหัศจรรย์
พิมพ์: 1988
ชนิดสื่อ: พิมพ์
หน้า: 546 (พิมพ์ครั้งที่ 1)
ISBN: 0-670-82537-9
OCLC: 18558869
เลขทศนิยมดิวอี: 823/.914
LC Class: PR6068.U757 S27 1988
เรื่องก่อนหน้า: Shame 
เรื่องถัดไป: Haroun and the Sea of Stories 
โองการปีศาจ (อังกฤษ: The Satanic Verses) เป็นนวนิยายเล่มที่สี่ของนักประพันธ์ชาวอังกฤษ-อินเดีย ซัลมัน รัชดี ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1988 โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากมุฮัมมัด ผู้ส่งสารพระเจ้าและศาสดาของศาสนาอิสลาม เนื้อหาของเรื่องดำเนินไปด้วยรูปแบบสัจนิยมมหัศจรรย์ (magical realism) และมีภูมิหลังเป็นเหตุการณ์และบุคคลร่วมสมัย ชื่อของหนังสือเป็นการสื่อถึง "กวีนิพนธ์ปีศาจ" ซึ่งเป็นชุดกวีนิพนธ์ในอัลกุรอานที่กล่าวถึงเทพีของชาวมักกะฮ์ยุคนอกศาสนาสามองค์ ได้แก่: อัลลาต, อัลอุซซา และ มะนาต เนื้อหาส่วนที่กล่าวถึง "กวีนิพนธ์ปีศาจ" นี้อ้างมาจากงานเขียนของนักประวัติศาสตร์ อัลวะกีดี และ อัลตะบอรี
ในสหราชอาณาจักร โองการปีศาจ ได้รับเสียงตอบรับค่อนไปทางบวก และยังได้รับเลือกเข้าสู่รางวัลบุคเคอร์ปี 1988 ในรอบสุดท้าย ก่อนจะแพ้ให้กับ Oscar and Lucinda โดย พีเทอร์ คารี และชนะ รางวัลไวท์เบรด ปี 1988 สาขานวนิยายแห่งปี อย่างไรก็ตาม หนังสือเล่มนี้นำไปสู่ข้อถกเถียงครั้งใหญ่ โดยชาวมุสลิมมองว่าเป็นหนังสือหมิ่นประมาทและล้อเลียนศาสนาอิสลาม ความโกรธเคืองในบรรดาชาวมุสลิมนี้นำไปสู่การเรียกร้องให้สังหารผู้ประพันธ์หนังสือ ซัลมัน รัชดี โดยแอแยตอลลอฮ์ รูฮอลอฮ์ ฆอเมนี ผู้นำสูงสุดแห่งอิหร่าน ในปี 1989 ซึ่งต่อมาทำให้เกิดการพยายามลอบสังหารรัชดีหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ จนรัชดีได้รับการคุ้มครองภายใต้ตำรวจโดยรัฐบาลสหราชอาณาจักรเป็นผู้ดูแล นอกจากนี้นังนำไปสู่การโจมตีบุคคลที่เกี่ยวข้องกับหนังสือ ซึ่งรวมถึงการฆาตกรรม ฮิโตชิ อิการาชิ ผู้แปลหนังสือเล่มนี้เป็นภาษาญี่ปุ่น
หนังสือถูกห้ามเผยแพร่ในประเทศอินเดียภายใต้เหตุผลสร้างความเกลียดชังต่อชาวมุสลิม
บทวิพากษ์วิจารณ์

ในภาพรวม หนังสือได้รับเสียงตอบรับในทางบวกจากนักวิจารณ์วรรณกรรม ในบทวิจารณ์การงานด้านวรรณกรรมของรัชดีในปี 2003 โดยนักวิจารณ์วรรณกรรมชื่อดัง ฮาโรลด์ บลูม ระบุให้ โองการปีศาจ เป็น "ความสำเร็จทางสุนทรีย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของรัชดี"
หลังเกิดข้อถกเถียงกรณีหนังสือ นักวิชาการจำนวนหนึ่งที่คุ้นเคยดีกับหนังสือเล่มนี้และผลงานโดยรวมของรัชดี เช่น เอ็ม.ดี. เฟล็ตเชอร์ (M. D. Fletcher) มองว่าผลตอบรับในแง่ต่อต้านหนังสือเล่มนี้เป็นเรื่องออกไปทางประชดประชัน (ironic) เฟล็ตเชอร์เขียนไว้ว่า "นี่น่าจะเป็นเรื่องประชดที่เกี่ยวกัน (relevant irony) ที่เสียงตอบรับต่อหนังสือในทางหวังร้ายต่อรัชดีมาจากพวกที่รัชดีเขียนถึง"
ข้อถกเถียง

บทความหลัก: ข้อถกเถียงกรณีหนังสือ โองการปีศาจ
หนังสือเล่มนี้ถูกต้องโทษข้อหาหมิ่นศาสนา (blasphemy) จากการอ้างถึงเนื้อหาวรรคปีศาจในอัลกุรอาน ปากีสถานประกาศให้การซื้อขายหรือมีหนังสือเล่มนี้ในครอบครองผิดกฎหมายเมื่อพฤศิกจายน 1988 ในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 1989 ผู้ประท้วงจำนวน 10,000 คนรวมตัวกันประท้วงรัชดีและหนังสือในอิสลามาบาด มีการโจมตีศูนย์วัฒนธรรมอเมริกัน (American Cultural Center) เป็นผลให้มีผู้ประท้วงเสียชีวิตหกราย และมีการบุกรุกทำลายสำนักงานของอเมริกันเอกซเพรส (American Express) ความรุนแรงนี้แพร่กระจายไปถึงอินเดีย จนเป็นผลให้ทางการอินเดียสั่งให้หนังสือเล่มนี้เป็นสิ่งผิดกฎหมายตามมา
ดูเพิ่ม

ข้อถกเถียงกรณีหนังสือ โองการปีศาจ
โอมี (นักร้อง)

| โอมี |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: โอมาร์ แซมมูเอล เพสลีย์
เกิด:  (1986-09-03) 3 กันยายน ค.ศ. 1986 (38 ปี) Clarendon, Jamaica
แนวเพลง:  ป็อป 
อาชีพ: นักร้อง
เครื่องดนตรี: ร้องนำ
ช่วงปี: 2012–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Ultra Records
นักดนตรี
โอมาร์ แซมมูเอล เพสลีย์ (อังกฤษ: Omar Samuel Pasley) เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1986 รู้จักกันในชื่อ โอมี (OMI)เป็นนักร้องชาวจาเมกา เขาเป็นที่รู้จักจากเพลง "เชียร์ลีดเดอร์" ที่ได้รับความนิยมทั่วโลกในฉบับรีมิกซ์โดยดีเจชาวเยอรมัน เฟลิกซ์ แจห์น เขาเซ็นสัญญากับสังกัดอัลตรามิวสิก ส่วนหนึ่งของโซนีมิวสิก
โอมูอามูอา

| --- | --- |
(ESO/M. Kornmesser & nagualdesign) 
ลักษณะของวงโคจร
โอมูอามูอา (อังกฤษ: ʻOumuamua; ชื่ออย่างเป็นทางการ 1I/2017 U1) เป็นวัตถุระหว่างดาวฤกษ์วัตถุแรกที่ทราบที่ผ่านเข้าระบบสุริยะ รอเบิร์ต เวริก (Robert Weryk) ค้นพบบนแนววิถีไฮเปอร์บอลิกที่เยื้องศูนย์กลางมากเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2560 หลังผ่านจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด 40 วัน มีการสังเกตครั้งแรกโดยกล้องโทรทรรศน์ แพนสตาส์ (Pan-STARRS) เมื่อวัตถุมีระยะห่างจากโลกประมาณ 85 เท่าของระยะทางโลก–ดวงจันทร์ โดยมุ่งออกจากดวงอาทิตย์ เดิมคาดว่าเป็นดาวหาง แต่หนึ่งสัปดาห์ถัดมามีการจำแนกใหม่เป็นดาวเคราะห์น้อย ซึ่งขณะนั้นเป็นวัตถุระหว่างดาวฤกษ์กลุ่มใหม่วัตถุแรก เนื่องจากแนววิถีไฮเปอร์บอลิกมากของมัน สุดท้ายมันจะออกจากระบบสุริยะและกลับสู่อวกาศระหว่างดาวฤกษ์อีกครั้ง เวลาที่วัตถุนี้เดินทางท่ามกลางดาวฤกษ์ในจานดาราจักรนั้นไม่ทราบ
โอมูอามูอาเป็นวัตถุขนาดเล็ก ขนาดประมาณ 800 × 100 ฟุต มีสีดำออกแดง คล้ายวัตถุในระบบสุริยะชั้นนอก วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2561 นักดาราศาสตร์รายงานว่า โอมูอามูอา เป็นดาวหางไม่ใช่ดาวเคราะห์น้อยตามที่เคยจำแนกเอาไว้
โอมาฮา

| โอมาฮา Omaha |
| --- | --- |
นคร
ภาพทางอากาศ
   ธง
สมญา: Gateway to the West
คำขวัญ: Fortiter in Re  (Latin) "Courageously in every enterprise"
สถานที่ตั้งในรัฐเนแบรสกา และดักลาสเคาน์ตี
โอมาฮาสถานที่ตั้งในสหรัฐอเมริกา
พิกัด: 41°15′31″N 95°56′15″W﻿ / ﻿41.25861°N 95.93750°W﻿ / 41.25861; -95.93750
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
รัฐ: รัฐเนแบรสกา
เคาน์ตี: ดักลาส
Founded: 1854
Incorporated: 1857
การปกครอง
 • Mayor: Jim Suttle (D)
 • City Clerk: Buster Brown
 • City Council:  Members list District 1: Pete Festersen District 2: Ben Gray District 3: Chris Jerram District 4: Garry Gernandt (Council President) District 5: Jean Stothert District 6: Franklin Thompson (Council Vice-President) District 7: Thomas Mulligan 
พื้นที่
 • นคร: 130.58 ตร.ไมล์ (338.20 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 127.09 ตร.ไมล์ (329.16 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 3.49 ตร.ไมล์ (9.04 ตร.กม.)
ความสูง: 1,090 ฟุต (332 เมตร)
ประชากร (2010)
 • นคร: 408,958 (43rd) คน
 • ความหนาแน่น: 3,217.9 คน/ตร.ไมล์ (1,242.4 คน/ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล: 877,110 คน
เขตเวลา: UTC-6 (CST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-5 (CDT)
ZIP codes: 68022, 68101–68164
รหัสพื้นที่: 402, 531
FIPS code: 31-37000
GNIS feature ID: 0835483
เว็บไซต์: www.cityofomaha.org
โอมาฮา หรือ โอมาฮอ (อังกฤษ: Omaha) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดในรัฐเนแบรสกา สหรัฐอเมริกา เป็นเคาน์ตีซีตของดักลาสเคาน์ตี ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำมิสซูรีห่างจากบริเวณที่แม่น้ำมิซูรีไหลมาบรรจบกับแม่น้ำแพลตต์ไปทางทิศเหนือราว 20 ไมล์ (30 กม.) จากข้อมูลการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2010 เมืองโอมาฮามีประชากร 408,958 คน เป็นเมืองใหญ่อันดับ 42 ของประเทศ
โยรุนิคาเกรุ

โยรุนิคาเกรุ (ญี่ปุ่น: 夜に駆ける; โรมาจิ: Yoru ni Kakeru) เป็นซิงเกิลแรกของโยอาโซบิ วงกลุ่มสองสัญชาติญี่ปุ่นซึ่งเผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ซึ่งดัดแปลงจากเรื่องสั้น แทนาทอสโนะยูวากุ (ญี่ปุ่น: タナトスの誘惑; โรมาจิ: Tanatosu no Yūwaku; แปลว่า คำเชิญจากแทนาทอส) โดยมาโยะ โฮชิโนะ (ญี่ปุ่น: 星野舞夜; โรมาจิ: Mayo Hoshino) ตีพิมพ์ออนไลน์ทางเว็บไซต์ Monogatary ฉบับภาษาอังกฤษ "อินทูเดอะไนต์" เผยแพร่ในอีกสองปีถัดมา
เสียงตอบรับ

มิวสิกวิดีโอ "โยรุนิคาเกรุ" เผยแพร่ออกทางช่องยูทูบของอายาเซะเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 และมีผู้เข้าชมถึง 10 ล้านคนในเวลาเพียง 5 เดือน และขึ้นอันดับสูงสุดในชาร์ตของทั้งสปอทิฟายและไลน์มิวสิก ก่อนที่จะถึงอันดับสูงสุดในบิลบอร์ดเจแปนฮอต 100 ในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2020 ขึ้นอันดับสูงสุด 3 สัปดาห์ติดต่อกัน และรวมทั้งหมด 6 สัปดาห์ โยรุนิคาเกรุขึ้นอันดับสูงสุดในชาร์ตปลายปีฮอต 100 ประจำ ค.ศ. 2020 และเป็นซิงเกิลแรกที่ขึ้นถึงอันดับสูงสุดของชาร์ตปลายปีทั้งที่ยังไม่ออกวางจำหน่ายแบบแผ่นซีดี นอกจากนี้ โยรุนิคาเกรุยังได้รับรางวัลระดับเพชรจากการสตรีมโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงแห่งประเทศญี่ปุ่น (อาร์ไอเอเจ) เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2021 ซึ่งเป็นเพลงแรกที่ได้รับรางวัลระดับเพชรจากการสตรีมในประวัติศาสตร์ของอาร์ไอเอเจด้วย
โยอาโซบิขึ้นแสดงเพลงนี้ในงานประชันเพลงโคฮากุอูตะกัซเซ็งโดยสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเคครั้งที่ 71 ประจำ ค.ศ. 2020 ซึ่งถือเป็นการแสดงสดครั้งแรกและการเข้าร่วมรายการโคฮากุอูตะกัซเซ็งครั้งแรกของพวกเขาด้วย
ชาร์ต > ชาร์ตรายสัปดาห์

| ชาร์ต (2020 – 2021) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
บิลบอร์ดโกลบอล 200 (บิลบอร์ด): 16
  บิลบอร์ดเจแปนฮอต 100 (บิลบอร์ดเจแปน): 1
  ออริคอนคอมไบน์ซิงเกิล (ออริคอน): 1
  อาร์ไอเอเอสท็อปรีเจียนัล (สมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงแห่งประเทศสิงคโปร์): 20
เวิลด์ดิจิทัลซองเซลส์ (บิลบอร์ด): 24
ชาร์ต > ชาร์ตปลายปี

| ชาร์ต (2020) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
  บิลบอร์ดเจแปนฮอต 100 (บิลบอร์ดเจแปน): 1
  ออริคอนคอมไบน์ซิงเกิล (ออริคอน): 9
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Japan (RIAJ) | 2× Platinum | 500,000* |
สตรีม
| Japan (RIAJ) | Diamond | 500,000,000† |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว †ตัวเลขสตรีมมิงเท่านั้นขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
ฉบับภาษาอังกฤษ

อินทูเดอะไนต์ (อังกฤษ: Into the Night) เป็นฉบับแปลภาษาอังกฤษของ "โยรุนิคาเกรุ" เผยแพร่เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 พร้อมกับมิวสิกวิดีโอทางช่องยูทูบของอายาเซะในวันเดียวกับซิงเกิลลำดับที่สิบ "ซังเง็นโชกุ" และ "อังกอร์" โดย "อินทูเดอะไนต์" ยังเป็นเพลงภาษาอังกฤษเพลงแรกของวงด้วย ต่อมาเพลงนี้ได้ถูกรวมในอีพี อี-ไซด์ ซึ่งเป็นอีพีภาษาอังกฤษอัลบั้มแรกของวง เผยแพร่ในวันที่ 12 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
ฉบับภาษาอังกฤษ > ชาร์ต

| ชาร์ต (2021) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
  ออริคอนคอมไบน์ซิงเกิล (ออริคอน): 44
แหล่งข้อมูลอื่น

Thanatos no Yūwaku บนเว็บไซต์ Monogatary (ในภาษาญี่ปุ่น)
An Invitation from Thanatos บนเว็บไซต์ทางการของวง (ในภาษาอังกฤษ)
โบอิง 787 ดรีมไลเนอร์

| โบอิง 787 ดรีมไลเนอร์ |
| --- | --- |
    โบอิง 787-8 ดรีมไลเนอร์ของอเมริกันแอร์ไลน์
ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: อากาศยานไอพ่นลำตัวกว้าง
ชาติกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
บริษัทผู้ผลิต: เครื่องบินพาณิชย์โบอิง
สถานะ: ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: ออล นิปปอน แอร์เวย์   ยูไนเต็ดแอร์ไลน์   เจแปนแอร์ไลน์   อเมริกันแอร์ไลน์
จำนวนที่ผลิต: 1093 ลำ ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2023
ประวัติ
สร้างเมื่อ: ค.ศ. 2007–ปัจจุบัน
เริ่มใช้งาน: 26 ตุลาคม ค.ศ. 2011 โดยออลนิปปอนแอร์เวย์
เที่ยวบินแรก: 15 ธันวาคม ค.ศ. 2009
โบอิง 787 ดรีมไลเนอร์ (อังกฤษ: Boeing 787 Dreamliner) เป็นอากาศยานไอพ่นลำตัวกว้างขนาดกลาง ซึ่งได้รับการออกแบบและผลิตโดยฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์โบอิง เป็นอากาศยานที่มีพิสัยบินระยะปานกลางถึงระยะไกล หลังจากที่ได้พับโครงการโซนิคครุยเซอร์แล้ว โบอิงได้ประกาศเปิดตัวโครงการ 7E7 ในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2003 ซึ่งเป็นอากาศยานที่จะพัฒนาประสิทธิภาพการทำงานเป็นหลัก โบอิง 787 ลำแรกเผยโฉมในพิธีเปิดตัวเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ที่โรงงานประกอบเอเวอร์เร็ตต์ของโบอิง โดยที่มันได้กลายมาเป็นเครื่องบินโดยสารลำตัวกว้างที่ขายเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยมียอดสั่งถึง 677 ลำ จนถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 มีการสั่งซื้อโบอิง 787 จำนวน 797 ลำ เข้ามาจากผู้ให้บริการสายการบิน 57 ราย
โบอิง 787 สามารถรองรับผู้โดยสารได้ลำละ 210 ถึง 290 คน ขึ้นอยู่กับรุ่น โบอิงแถลงว่า เครื่องบินดังกล่าวเป็นเครื่องบินโดยสารที่ประหยัดเชื้อเพลิงที่สุดของบริษัท และเป็นเครื่องบินโดยสารสำคัญแบบแรกของโลกที่ใช้วัสดุผสมในการก่อสร้างเป็นส่วนใหญ่ โบอิง 787 บริโภคเชื้อเพลิงน้อยกว่าโบอิง 767 ที่มีขนาดเท่ากันถึง 20% ลักษณะที่แตกต่างที่สุดมีทั้งที่กันลมสี่แผง เชฟรอนลดเสียงบนส่วนแยกเครื่องยนต์ (engine nacelle) และเส้นระดับเสียง (nose contour) ที่เรียบขึ้น
การพัฒนาและการผลิตโบอิง 787 เกี่ยวข้องกับความร่วมมือระหว่างผู้ผลิตวัตถุดิบหลายรายทั่วโลก การประกอบขั้นสุดท้ายประกอบขึ้นที่โรงงานเอเวอร์เรตต์โบอิงในเอเวอร์เรตต์ รัฐวอชิงตัน เครื่องบินจะยังมีการประกอบขึ้นที่โรงงานแห่งใหม่ในนอร์ทชาลสตัน รัฐเซาท์แคโรไลนา โรงงานทั้งสองจะส่งมองเครื่อง 787 ให้แก่ผู้ให้บริการเครื่องบินโดยสาร โครงการดังกล่าวต้องล่าช้าออกไปหลายครั้ง จากที่เคยวางแผนจะให้บริการตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 การขึ้นบินครั้งแรกของเครื่องมีขึ้นเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2552 และสิ้นสุดการทดสอบการบินในกลาง พ.ศ. 2554 เอกสารรับรองของสำนักงานควบคุมความปลอดภัยการบินแห่งยุโรปสุดท้ายได้รับในปลายเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 และโมเดลแรกถูกส่งมอบในปลายเดือนกันยายน พ.ศ. 2554 และเข้าให้บริการเชิงพาณิชย์ตั้งแต่วันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2554
ข้อมูลเบื้องต้น

ในช่วงแรกนั้น โบอิง ต้องการจะพัฒนาเครื่องบินุร่นใหม่เพื่อทดแทน 767 ที่มียอดสั่งซื้อชะลอตัวลง เพื่อจะแข่งขันกับเครื่องบินแอร์บัส เอ 330-200 แต่ใช้เชื้อเพลิงในปริมาณที่เท่ากับ 767 และ เอ330 แต่ภายหลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544และวิกฤติราคาน้ำมัน ทำให้ไม่เป็นที่ตอบรับมากนัก โบอิงจึงปรับเปลี่ยนโครงการมาพัฒนาเครื่องบินโดยสารโดยนำเครื่องเทคโนโลยีที่ได้จากการพัฒนาเครื่องบินความเร็วเหนือเสียงมาใช้แทน และใช้ชื่อว่า 7E7 (มีรหัสระหว่างการพัฒนาว่า Y2 ในโครงการโบอิงเยลโลสโตนโปรเจกต์)
จนในวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2548 โบอิงได้เปลี่ยนชื่อรุ่นมาเป็น 787 และได้เปิดเผยแบบขั้นสุดท้ายในวันที่ 26 เมษายน ในปีเดียวกัน โดยโบอิงจะผลิตออกมา 3 รุ่น คือ
787-8 พิสัยบินระยะไกล (13,620 กิโลเมตร) เพื่อทดแทนรุ่น 757-300, 767-200 และ-300 โดยมีลักษณะของปลายปีกเครื่องบินที่แตกแต่างจากรุ่นอื่น และมีออลนิปปอนแอร์เวย์เป็นสายการบินส่งมอบรายแรก และเจแปนแอร์ไลน์เป็นลูกค้าอีกหนึ่งราย
787-9 เป็นรุ่นที่เป็นโครงสร้างพื้นฐานของ 787 มีพิสัยบินระยะไกล (14,140 กิโลเมตร) เพื่อทดแทนรุ่น โบอิง 767-200ER และ โบอิง 767-300ER และจะเป็นรุ่นแรกของ 787 ที่จะเริ่มให้บริการในปีพ.ศ. 2551
787-10 มีพิสัยบินระยะไกล (11,910 กิโลเมตร) เป็นรุ่นที่ขยายลำตัวให้ยาวขึ้นจาก 787-8 เพื่อทดแทนรุ่น โบอิง 767-400ER โดยมีสิงคโปร์ แอร์ไลน์ เป็นสายการบินที่ส่งมอบรายแรก