stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บีเวอร์
เชิงพาณิชย์ > การดักจับ

บีเวอร์ถูกไล่ล่าโดยมนุษย์มานับพันปีและยังคงดำเนินต่อมาจนถึงวันนี้ ขนของบีเวอร์ถูกใช้สำหรับการแลกเปลี่ยนโดยชนพื้นเมืองอเมริกันในศตวรรษที่ 17 เพื่อรับสินค้าจากชาวยุโรป ขนพวกนี้ถูกเอาไปทำเสื้อผ้าในอังกฤษและฝรั่งเศส นั้นทำให้เกิดการล่าบีเวอร์จนเกือบศูนย์พันธุ์ในยุโรป อีกทั้งการทำเกษตรกรรมกำลังแพร่หลายทำให้มีการวางกับดักจึงทำให้บีเวอร์จำนวนมากถูกจับไปด้วยเช่นใน ค.ศ. 1979-1977 มีบีเวอร์ติดกับดักจากการเกษตรกรรมถึง 500,000 ตัวในทวีปอเมริกาเหนือ
อิทธิพลทางวัฒนธรรม

ในวัฒนธรรมของต่างประเทศนั้นคำว่า บีเวอร์ เป็นที่รู้จักสำหรับความขยัน, ความหมั่นเพียรและทักษะในการก่อสร้าง และคำกริยาภาษาอังกฤษ beaver หมายถึงการทำงานหนักและต่อเนื่อง
คำว่า Beverly หรือ Beverley นั้นสามารถตั้งเป็นชื่อเมืองหรือชื่อผู้คนได้ซึ่งสามารถตั้งเป็นนามสกุล สามารถนำมาตั้งชื่อได้ทั้งชื่อผู้ชายและชื่อผู้หญิง(โดยปกติจะตั้งให้ผู้หญิงมากกว่า) โดยคำว่า Beverley นี้ยังเป็นชื่อของเมืองๆหนึ่งในอีสไรด์ดิง ออฟ ยอร์กเชอร์ในภาคการปกครองยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์ของประเทศอังกฤษ ซึ่งชื่อของเมืองนี้มาจากภาษาอังกฤษเก่าโดยเกิดจากการรวมคำว่า befer (beaver) และ leah (clearing)เข้าด้วยกัน และยังมีอีกหลายเมืองที่ใช้คำว่า Beverleyมาตั้งชื่อเมือง เช่นเมืองเบเวอร์ลีฮิลส์ในรัฐแคลิฟอร์เนียเป็นต้น
พวกมันถูกใช้เป็นตัวการ์ตูนเช่น เป็นตัวละครที่ชื่อ ทูธทีและ แฮนดีในเรื่อง แฮปปีทรีเฟรนดส์ และยังมีการนำมาสร้างการ์ตูนอังกฤษที่ชื่อ The Angry Beavers อีกด้วย
อิทธิพลทางวัฒนธรรม > ใช้เป็นสัญลักษณ์

บีเวอร์นั้นมีความสำคัญในการพัฒนาประเทศแคนาดาเนื่องจากมันสามารถนำมาใช้ในอุตสาหกรรมการค้าขนสัตว์ และมันยังถูกเพิ่มชื่อเป็นสัตว์แห่งชาติของประเทศแคนาดาในปี ค.ศ.1975และมันยังมีความสำคัญกับบริษัทในประเทศแคนาดาเช่นมันถูกนำมาทำสัญลักษณ์ใน บริษัทฮัดสัน เบย์ ใน ค.ศ.1678 อีกด้วย
มันถูกนำไปใช้เป็นรูปในเหรียญ Nickel ซึ่งมีค่า 5 เซนต์ในประเทศแคนาดา และถูกใช้เป็นรูปแสตมป์รูปแรกที่พิมพ์ออกมาในอาณานิคมแคนาดาใน ค.ศ. 1849 (ซึ่งถูกเรียกว่า "Three-Penny Beaver")
บีเวอร์ยังถูกนำมาใช้เป็นสัญลักษณ์สำคัญ ๆ ในมหากรรมกีฬาระดับโลกอีกด้วย โดยมันถูกใช้เป็นมาสคอตที่มีชื่อว่า Amik ในมหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่ถูกจักขึ้นในเมืองมอนทรีออลประเทศแคนาดา
บีเวอร์ยังถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของหน่วยงานและหน่วยต่าง ๆ ภายในกองทัพของแคนาดา เช่นรูปบนหมวกของกองทัพ กรมทหารราบที่ 22 รักษาพระองค์,หน่วยรบ Calgary Highlanders, กรมทหารราบเวสต์มินสเตอร์รักษาพระองค์,กองพันทหารช่างแคนนาดา หรือรูปในกรมตำรวจเช่น หน่วยตำรวจโทรอนโต, หน่วยตำรวจลอนดอน, หน่วยตำรวจจราจรแคนาดา รวมถึงสัญลักษณ์ของรถไฟสายแคนาเดียนแปซิฟิก ซึ่งจะมีรูปบีเวอร์อยู่บนแขนเสื้อของชุดพนักงาน
และยังถูกใช้มาสคอสในองค์กร บริษัทเอกชน และสถานศึกษาต่าง ๆ เช่น
Roots Canada
Beaver Lumber
Parks Canada
นิตยสาร เดอะบีเวอร์
วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน (LSE)
สถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย (Caltech)
มหาวิทยาลัยออริกอนสเตต
มหาวิทยาลัยโทรอนโต
สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (MIT)
ฯลฯ
อีกทั้งยังใช้เป็นชื่อเล่นและตราสัญญาลักษณ์ของรัฐต่าง ๆ ในอเมริกาเหนือ เช่นชื่อเล่นของรัฐออริกอนเป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ

Beaver (หมวดหมู่)
Beaver Facts & Pictures
Beaver Tracks: How to identify beaver tracks in the wild
The Romance of the Beaver: Being the History of the Beaver in the Western Hemisphere by A. Radclyffe Dugmore
Aigas Field Centre Beaver Project เก็บถาวร 2007-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – history of a pair of European beavers released into a large enclosure in the Highlands of Scotland.
The Canadian Encyclopedia, The Beaver เก็บถาวร 2012-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Video of a beaver building a canal เก็บถาวร 2013-06-28 ที่ archive.today
บรรณานุกรม

Busher, Peter E (1999). Beaver protection, management, and utilization in Europe and North America. Kluwer Academic/Plenum Publ. ISBN 0-306-46121-8{{cite book}}:  CS1 maint: postscript (ลิงก์)
Coles, Bryony (July–August 2007). "Damming Evidence". Current Archaeology. 18, No.6 (210): 17–25. Article on the history of beavers in Britain.
Lee Rue, Leonard (2001). Beavers. Voyageur Press. ISBN 0-89658-548-4{{cite book}}:  CS1 maint: postscript (ลิงก์)
Morgan, Lewis Henry (1868). "The American beaver and His Works". J.B. Lippincott & Co {{cite journal}}: Cite journal ต้องการ |journal= (help)CS1 maint: postscript (ลิงก์)
Müller-Schwarze, Dietland; Lixing Sun (2003). The beaver: natural history of a wetlands engineer. Comstock Pub. Associates. ISBN 0-8014-4098-X{{cite book}}:  CS1 maint: postscript (ลิงก์)
National Parks, January–February (2003). "The Benefits of Beavers". National Parks magazine: 30–35 {{cite journal}}: Cite journal ต้องการ |journal= (help)CS1 maint: postscript (ลิงก์)
The Tent Dwellers – Beavers' habits, habitat and conservation status (as of 1908) are recurring themes เก็บถาวร 2015-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Albert Bigelow Paine.
บีเวอร์สายพันธุ์ยูเรเซีย
บีเวอร์สายพันธุ์อเมริกาใต้
ภาพตัดตามขวางของรัง
รังขนาด 20 ฟุต หรือ 6.1 เมตร
คู่ของบีเวอร์
หมวกจากขนบีเวอร์
ขนของบีเวอร์
ทิน โชคกมลกิจ

| ทิน โชคกมลกิจ |
| --- | --- |
เกิด: 19 กันยายน พ.ศ. 2519 (48 ปี)   กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ส่วนสูง: 1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
คู่สมรส: ชล วจนานนท์ (2559–ปัจจุบัน) 
บุตร: 1 คน
อาชีพ: ผู้ประกาศข่าว พิธีกร นักแสดง บรรณาธิการข่าว
ปีที่แสดง: (2544 - ปัจจุบัน)
ผลงานเด่น: ตะวันฉาย - สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ช่อง 7HD (พ.ศ. 2546) รายการ ถกไม่เถียง (พ.ศ. 2564 - ปัจจุบัน) รายการ ข่าวเย็นประเด็นร้อน (พ.ศ. 2565 - พ.ศ. 2567)  รายการ เช้านี้ที่หมอชิต (พ.ศ 2566 / พ.ศ. 2567 )
สังกัด: ผู้ประกาศข่าว ช่อง 7 HD (2564 - ปัจจุบัน)
นาฏราช: รางวัลรายการฮาร์ดทอล์คยอดเยี่ยม เวทีนาฏราช ครั้งที่ 13 ประจำปี 2564
ทิน โชคกมลกิจ (เกิด 19 กันยายน พ.ศ. 2519) ชื่อเล่น ทินเป็นพิธีกรและนักแสดงชาวไทย เริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากการเป็นเด็กฝึกงานเบื้องหลังรายการต่างๆในการเริ่มสู่การนักแสดงมีผลงานละครเรื่อง สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย โดยผู้จัดละคร ตั้ว "ศรัณยู วงษ์กระจ่าง" เมื่อในปี พ.ศ. 2546 เป็นผลงานละครเรื่องแรก ปัจจุบัน เป็นผู้ประกาศข่าว ออกอากาศ ทาง ช่อง 7 HD ผลงานผู้ประกาศข่าว เช้านี้ที่หมอชิต, ข่าวเย็นประเด็นร้อน และรายการ ถกไม่เถียง เป็นต้น
ประวัติ

ทิน เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่กรุงเทพมหานคร มีน้องชายร่วมกัน 1 คน ชาญ โชคกมลกิจ ทินสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี สาขาบริหารธุรกิจและด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัย Babson College สหรัฐอเมริกา (ปริญญาตรี 2 ใบเกียรตินิยมอันดับ 2)
ทิน เป็นพิธีกรที่สามารถพูด อ่าน เขียนได้อย่างคล่องแคล่ว ถึง 3 ภาษา คือ ไทย, จีน, อังกฤษ เป็นต้น
ประวัติ > วงการบันเทิง

ทินเข้าสู่ในวงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 22 ปี เริ่มต้นจากการเป็นเด็กฝึกงานของรายการต่างๆเริ่มเข้าสู่การเป็นนักแสดงโดยมีผลงานละครเรื่อง สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ในบทบาท "ตะวันฉาย" แสดงร่วมกับ ตะวัน จารุจินดา และ วรนุช วงษ์สวรรค์ โดยผู้จัดละคร ศรัณยู วงษ์กระจ่าง ในปี พ.ศ. 2546 เป็นละครเรื่องแรก จากนั้นเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักแสดง พิธีกรและผู้ประกาศข่าว และเขาเคยเป็นพิธีกรรายการประกวดร้องเพลงในรายการ เคพีเอ็น อวอร์ด โดย กร ณรงค์เดช ออกอากาศทาง  ช่อง โมเดิร์นไนน์ทีวี ในระยะหลังทินเริ่มเข้าสู่ในวงการผู้ประกาศข่าวโดยเป็นผู้ประกาศข่าว รายการช่อง TNN 24 และรายการเกมโชว์ยอดนิยม เป็นต้น
ทินได้รับโอกาสการเป็นพิธีกรเวทีร้องเพลงในรายการ เคพีเอ็น อวอร์ด โดย กรณ์ ณรงค์เดช ออกอากาศ  ช่อง โมเดิร์นไนน์ทีวี ทินเริ่มเข้าสู่วงการข่าวกับสถานีข่าว TNN  โดยเป็นพิธีกรรายการ ขยายข่าว กับ ทิน โชคกมลกิจ รวมทั้งเป็นผู้ประกาศข่าวในช่วงข่าวต่าง ๆ ของ TNN ในปัจจุบันเขามีผลงานรายการ ข่าวเย็นประเด็นร้อน เช้านี้ที่หมอชิต และ ถกไม่เถียง ออกอากาศทางช่อง 7 HD (ผลิตโดย บริษัท เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์)  ซึ่งรายการถกไม่เถียงทำให้ทินกลายเป็นที่รู้จักเป็นวงกว้างในสังคม เนื่องจากถกไม่เถียงเป็นรูปแบบในรายการที่ช่วยเหลือประชาชน และยังเป็นรายการที่นำเสนอเรื่องราวที่เป็นกระแสร้อนแรง ณ ช่วงเวลานั้น ๆ ในสังคมมาพูดคุยกันบนโต๊ะ โดยทินดำเนินรายการในลักษณะที่ไม่แต่งแต้ม ใส่สี เพิ่มความเกลียดชัง จนถกไม่เถียงมีสโลแกนเป็นของตัวเองที่ว่า "เดือดร้อน ไร้ที่พึ่ง นึกถึงถกไม่เถียง"
ในปัจจุบันมีผลงานรายการข่าวสะท้อนสังคม ถกไม่เถียง เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2564 ออกอากาศ ช่อง 7 HD จนถึงปัจจุบัน
รางวัลที่ได้รับ

ในปัจจุบันทินมีผลงานเป็นพิธีกรรายการต่างๆ โดยสังกัดบริษัท เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ มีผลงานและรางวัลที่ได้รับ ดังนี้
รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 12 สาขาพิธีกรรายการแห่งปี ในปี พ.ศ. 2562
31 มีนาคม 2565 รับรางวัล "องค์กรหัวใจทองคำช่วยบรรเทาสาธารณภัยโควิด-19" : จากสมาคมสมาพันธ์สถานประกอบการเพื่อสุขภาพและผู้สูงอายุ
27 สิงหาคม 2565 รับรางวัล "นักข่าวน้ำดี" : จากสมาคมหนังสือพิมพ์ส่วนภูมิภาคแห่งประเทศไทย
7 กันยายน 2565 รับรางวัล "นาฏราชครั้งที่ 13" รายการฮาร์ดทอล์คยอดเยี่ยม "รายการถกไม่เถียง" : จากสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์
18 ธันวาคม 2565 รับรางวัล “รายการข่าวแห่งปี” จากรายการถกไม่เถียง : จากเวทีสุดยอดบุคคลและองค์กรเกี่ยวกับดิจิทัลในประเทศไทยครั้งที่ 4 (Thailand Digital Awards 2022)
6 พฤษภาคม 2566 รับรางวัล “ผู้ประกาศข่าวดีเด่น” : จากสมาคมผู้สื่อข่าวและช่างภาพอาชญากรรมแห่งประเทศไทย
7 พฤษภาคม 2566 รับรางวัล "รางวัลผู้ประกาศข่าวยอดนิยม" : จาก Siamrath Online Awards 2023 ประจำปี 2566
28 พฤษภาคม 2566 รับรางวัล "พระพิฆเณศวร์ รางวัลแห่งความสำเร็จ สาขาผู้ดำเนินรายการดีเด่น" จากรายการถกไม่เถียง : งานประกาศผลรางวัลวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติ รางวัล “พิฆเนศวร” ครั้งที่ 11
11 พฤษภาคม 2566 รับรางวัล ผู้ประกาศข่าวดีเด่น สมาคมผู้สื่อข่าวและช่างภาพอาชญากรรมแห่งประเทศไทย
25 มิถุนายน 2566 รับรางวัล "รายการข่าวยอดเยี่ยม ประจำปี 2023" จากรายการถกไม่เถียง : MAYA TV AWARDS ประจำปี 2023
23 กุมภาพันธ์ 2567 รับรางวัล "ผู้ประกาศข่าวยอดเยี่ยมรายการถกไม่เถียง" : จากเวทีพญาครุฑ นาคราช ครั้งที่ 9 ประจำปี 2567
30 เมษายน 2567 รับรางวัล "สื่อมวลชนที่สนับสนุนการดำเนินงานด้านคุ้มครองผู้บริโภค" จากรายการถกไม่เถียง : จากสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
28 พฤษภาคม 2567  รับรางวัล "บุคคลด้านโทรทัศน์และสื่อออนไลน์ดีเด่น" : รางวัลเทพทองพระราชทาน ครั้งที่ 22 ประจำปี 2566
14 กรกฎาคม 2567  รับรางวัล "รางวัล รายการข่าวกระแสดีเด่น จากรายการ ถกไม่เถียง" : รางวัล THAILAND DIGITAL AWARDS 2024 ประจำปี 2567
ชีวิตส่วนตัว

ทิน คบหาดูใจกับ ชลลี่ วจนานนท์ เป็นระยะเวลาประมาณ 2 ปีซึ่งต่อมา ทิน ได้เข้าวิวาห์มงคลสมรสกับ ชลลี่ วจนานนท์ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2560 ปัจจุบันทั้งคู่มีลูกชายด้วยกัน 1 คน ชื่อ ติณห์ โชคกมลกิจ หรือ น้องเบรฟ เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2565
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | ออกอากาศทางช่อง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2546 | สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย | ตะวันฉาย พัวพงศ์ไพศาล | ช่อง 7 HD |
| 2551 | เพื่อนนิรมิต | มังกร | ช่อง 7 HD |
| 2553 | ไฟอมตะ | วิบูลย์ | ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี |
| 2560 | ศรีอโยธยา | พระเจ้าอลองพญา | ช่องทรูโฟร์ยู |
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2550 | ลัลลาบาย กล่อมฉันด้วยรัก | (รับเชิญ) |
| 2555 | รักสุดท้ายป้ายหน้า | โอม |
ผลงานผู้ประกาศข่าว > ในฐานะผู้ประกาศข่าวทาง ช่อง 7 HD

พิธีกรรายการ ถกไม่เถียง​ วันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 17:00 - 18.00 น. (15 มีนาคม 2564 - ปัจจุบัน)
ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวเย็นประเด็นร้อน ทางช่องช่อง 7HD  ทุกวันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 16.00 - 17:00 น. (4 กรกฎาคม 2565 - 4 มกราคม 2567 /  12 สิงหาคม 2567 - ปัจจุบัน )
ผลงานผู้ประกาศข่าว > ผลงานข่าวและพิธีกรในอดีต

พิธีกรภาคสนาม รายการ สยามเกมส์ เกมคนสยาม ทางช่อง 3 เอชดี (2547)
พิธีกรรายการ 50:50 ทางททบ.5 เอชดี (2548) ร่วมกับ เชษฐวุฒิ วัชรคุณ
พิธีกรรายการ กล้าแลก ทางททบ.5 เอชดี (2549) ร่วมกับ เชษฐวุฒิ วัชรคุณ
พิธีกรรายการ 1 ต่อ 100 ทางช่อง 3 เอชดี (5 เมษายน พ.ศ. 2551 - 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2551)
พิธีกรรายการ คืนนี้ วันนั้น ทาง ททบ.5 เอชดี (2551) ร่วมกับ เจนนิเฟอร์ คิ้ม
พิธีกรรับเชิญ รายการชิงร้อยชิงล้าน ทเวนตี้ เซ็นจูรี่ตั๊ก ทางช่อง 7 HD (15 ตุลาคม 2551)
พิธีกรรายการ วิจัยไทยคิด ทางช่องไทยพีบีเอส (2552)
พิธีกรรายการ เหนือชั้น 1000 แปลก ทาง ททบ.5 เอชดี (2552) ร่วมกับ จริยดี ธรรมวิทย์ และ สจวท เจ ราช
พิธีกรรายการ KPN award 2010 (19 ธันวาคม 2552 -  2553 ) ช่อง 9 เอ็มคอมเอชดี
ผู้ประกาศรายการ GOOD MORNING NEWS ทางช่องทีเอ็นเอ็น 16
พิธีกรรายการ Heart Talk ทางช่องทีเอ็นเอ็น 16
ผู้ประกาศข่าวรายการ TNN News Room ทางช่องทีเอ็นเอ็น 16
ผู้ประกาศข่าวรายการ TNN ข่าวค่ำ ทางช่องทีเอ็นเอ็น 16
พิธีกรรายการ เปิดใจคุยกับทิน ทางช่องทีเอ็นเอ็น 16
พิธีกรรายการ เงินทองของจริง ทางช่องช่อง 7 HD  (4 กรกฎาคม 2565 - 31 มกราคม 2566)
ผู้ประกาศข่าวรายการ เช้านี้ที่หมอชิต ทางช่องช่อง 7 HD  (2 มกราคม 2566 - 2 มิถุนายน 2566 /  15 มกราคม 2567 - 31 พฤษภาคม 2567 )
พิธีกรรายการถกไม่เถียง Weekend ทางช่องช่อง 7 HD (6 มกราคม 2567 - 26 พฤษภาคม 2567 )
แหล่งข้อมูลอื่น

ทิน โชคกมลกิจ ที่อินสตาแกรม
โชคกมลกิจ ทิน โชคกมลกิจ ที่เฟซบุ๊ก
เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล

| เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล |
| --- | --- |
กำกับ: เป็นเอก รัตนเรือง
เขียนบท: ปราบดา หยุ่น
อำนวยการสร้าง: นนทรีย์ นิมิบุตร
นักแสดงนำ: ทาดาโนบุ อาซาโนะ สินิทธา บุญยศักดิ์ เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์
กำกับภาพ: คริสโตเฟอร์ ดอยล์
ดนตรีประกอบ: หัวลำโพงริดดิม
ผู้จัดจำหน่าย: ไฟว์สตาร์
วันฉาย: 8 สิงหาคม พ.ศ. 2546
ความยาว: 90 นาที
ภาษา: ไทย/ญี่ปุ่น/อังกฤษ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล (อังกฤษ: Last Life in the Universe) เป็นภาพยนตร์ขนาดยาวเรื่องที่สี่ของเป็นเอก รัตนเรือง ที่มีการร่วมงานจากหลายชาติ ภาพยนตร์มีการใช้ภาษาถึง 3 ภาษาด้วยกัน ได้แก่ ไทย ญี่ปุ่น และอังกฤษ บทภาพยนตร์โดยนักเขียนรางวัลซีไรท์ ปราบดา หยุ่น ถ่ายภาพโดยคริสโตเฟอร์ ดอยล์ และนำแสดงโดยทาดาโนบุ อาซาโนะ, สินิทธา บุญยศักดิ์ และเฌอมาลย์ บุญยศักดิ์
เรื่องย่อ

เคนจิ (ทาดาโนบุ อาซาโนะ) ชายหนุ่มชาวญี่ปุ่นอาศัยอยู่ในประเทศไทย เขาครุ่นคิดเรื่องฆ่าตัวตายอยู่ตลอดเวลา วันหนึ่งเขาพบเจอกับ น้อย หญิงสาวชาวไทย ในตอนที่น้องของเธอถูกรถชน และเสียชีวิตในเวลาต่อมา ที่บ้านพักของเขา พี่ชายของเขาที่หนีความผิดมาจากญี่ปุ่น ถูกเพื่อนยากูซ่าฆ่าตาย เพื่อนพี่ชายเขากำลังจะฆ่าเคนจิ แต่หลังไฟดับ เคนจิเป็นผู้เดียวที่รอดชีวิต เขาเจอน้อยอีกครั้ง ที่ห้องสมุด ที่ทำงานของเขา เมื่อน้อยเอากระเป๋าของเขามาคืน เคนจิไปพักที่บ้านน้อย และเรื่องราวต่าง ๆ ก็ดำเนินไป
นักแสดง

ทาดาโนบุ อาซาโนะ - รับบท เคนจิ
สินิทธา บุญยศักดิ์ - รับบท น้อย
เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ - รับบท นิด
เกร็ดเกี่ยวกับภาพยนตร์

ในฉากที่เคนจิพบกับนิดครั้งแรกที่ห้องสมุดมีโปสเตอร์ภาพยนตร์เรื่อง Ichi the Killer ปรากฏอยู่ด้วย ซึ่งมีทาดาโนบุ อาซาโนะแสดงเช่นกัน
รตาพร ทิพย์มนตรี

| รตาพร ทิพย์มนตรี |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: รตาพร ทิพย์มนตรี
เกิด: 19 สิงหาคม พ.ศ. 2535 (32 ปี)
ที่เกิด: กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อป ทีนป็อป ทีป็อป
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2544–2552
ค่ายเพลง: กามิกาเซ่ (2550–2552)
อดีตสมาชิก: ชิลลี่ไวท์ช็อค ลิปซ์โปรเจกต์

เว็บไซต์: bestrata
รตาพร ทิพย์มนตรี (เกิด 19 สิงหาคม พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น เบสท์ เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย เดิมทีเป็นสมาชิกเกิร์ลกรุป ชิลลี่ไวท์ช็อค ค่ายกามิกาเซ่ในเครือบริษัทอาร์เอส ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550–2552 เป็นระยะเวลา 2 ปี
ประวัติ

รตาพร ทิพย์มนตรี (ชื่อเล่น: เบสท์) เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2535 เป็นนักแสดง และนักร้องชาวไทย ส่วนใหญ่คนทั่วไปจดจำเธอในฐานะนักร้อง เข้าสู่วงการตั้งแต่วันเด็ก จากการถ่ายแบบ โฆษณา และมีผลงานการแสดงละครโทรทัศน์เรื่อง "จดหมายถึงดวงดาว" ทางช่อง 3 และภาพยนตร์เรื่อง "ฉันรักนาย...ผู้ชายมีองค์"
ต่อมาได้เข้าสังกัดกามิกาเซ่ ตั้งแต่อายุ 15 ปี เปิดตัวด้วยเพลงรวมศิลปิน เพลง "ขัดใจ" และเป็นหนึ่งในศิลปินเกิร์ลกรุปของทางค่ายในวง Chilli White Choc ในปี พ.ศ. 2550 มีเพลง Chatsanova, Special Friend, เปลี่ยนเป็นพี่ชาย โดยมีเพลงเปิดตัวคือ "Chatsanova" ซึ่งบรรจุอยู่ในอัลบั้ม "ลิปซ์โปรเจกต์ (Lipz Project)" ร่วมกับ มีน-แจม วงซิสก้า และ หวาย-ปัญญาริสา เธียรประสิทธิ์
นอกจากนี้ยังได้ออกอัลบั้มร่วมกับศิลปินกามิกาเซ่อีก 2 ชุดด้วยกัน คืออัลบั้ม "Forward To U" มีเพลง Forward และเพลง รักฉันเรียกว่าเธอ และอัลบั้ม "Friendship Never Ends" มีเพลง เพลงรัก และเพลง เพื่อนกันฉันรักเธอ เมื่อปี พ.ศ. 2551
ในปี พ.ศ. 2552 รตาพรได้ถอนตัวจากการเป็นสมาชิกวงชิลลี่ไวท์ช็อคและกามิกาเซ่ อย่างเต็มตัว พร้อมกับ วรันธร เปานิล หรือ อิ้งค์ เพื่อนรวมวง เนื่องจากทางต้นสังกัดไม่ป้อนงาน และไปศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา ปัจจุบันไม่มีผลงานในวงการบันเทิงแล้ว
ด้านการศึกษา ระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนนานาชาติเทรลล์ จากนั้นรตาพรสามารถสอบเทียบเข้าศึกษา และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาการออกแบบสถาปัตยกรรมศาสตร์ (หลักสูตรนานาชาติ) หรือ International Program in Design and Architecture จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมรุ่นเดียวกับ ภาณุ จิระคุณ เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

ละครเรื่อง จดหมายถึงดวงดาว (พ.ศ. 2544)
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

ภาพยนตร์เรื่อง ฉันรักนาย...ผู้ชายมีองค์ (Miss Queen Thailand) (พ.ศ. 2546)
ผลงานการแสดง > มิวสิกวิดีโอ

เด็กวุ่นวาย ของวง โฟร์–มด
ตามใจปาก ของ ขนมจีน
ปากดี ขี้เหงา เอาแต่ใจ ของ มิล่า
ผมรักคุณ I luv U ของวง เฟย์ ฟาง แก้ว
ผลงานเพลง > อัลบั้มรวมศิลปิน

| รายละเอียดอัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- |
ลิปซ์โปรเจกต์ ปี: พ.ศ. 2550  สังกัด: กามิกาเซ่:  My Space ( หวาย, ชิลลี่ไวท์ช็อค และ ซิสก้า)  Chatsanova (ชิลลี่ไวท์ช็อค)  Special Friend (ชิลลี่ไวท์ช็อค)  เปลี่ยนเป็นพี่ชาย (ชิลลี่ไวท์ช็อค)  ตกหลุมรัก Waii (ร่วมคอรัส)

| รายละเอียดอัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- |
Kamikaze ปี: พ.ศ. 2550:  ขัดใจ
Forward To U ปี: พ.ศ. 2551 (ต้นปี):  Forward  รักฉันเรียกว่าเธอ
Friendship Never Ends ปี: พ.ศ. 2551 (ท้ายปี):  เพลงรัก  เพื่อนกัน ฉันรักเธอ
ผลงานเพลง > คอนเสิร์ต

| ชื่อคอนเสิร์ต | วันที่ | สถานที่ |
| --- | --- | --- |
| KAMIKAZE THE 5th DESTINY CONCERT (ผู้ร่วมรับชม) | 13 ตุลาคม พ.ศ. 2555 | รอยัล พารากอน ฮอลล์ สยามพารากอน |
ประเทศกาบูเวร์ดีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศกาบูเวร์ดี ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: CPV
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกกาบูเวร์ดี
ณ โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 (2021-07-23) – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-08)
นักกีฬา: 6 คน  ใน 5 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีเปิด): เจย์ล่า ปิน่า จอร์ดิน แอนดราเด
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีปิด): ดาเนียล วาเรลา เดอ ปิน่า
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศกาบูเวร์ดี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว โดยเดิมกำหนดให้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ซึ่งถือเป็นครั้งที่ 7 ที่ประเทศนี้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก นับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในปี 1996
จำนวนนักกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| กรีฑา | 1 | 0 | 1 |
| มวยสากลสมัครเล่น | 1 | 0 | 1 |
| ยิมนาสติก | 0 | 1 | 1 |
| ยูโด | 0 | 1 | 1 |
| ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
| รวม | 3 | 3 | 6 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
กาบูเวร์ดีได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันระดับสากลจากเวิลด์แอธเลติก เพื่อส่งนักกีฬาชายไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
:
หมายเหตุ–อันดับที่กำหนดไว้สำหรับการแข่งขันประเภทลู่จะอยู่ภายในกลุ่มของนักกีฬาเท่านั้น
Q = ผ่านเข้ารอบต่อไป
q = ผ่านเข้ารอบต่อไปในฐานะผู้แพ้ที่เร็วที่สุด หรือ ในการแข่งขันประเภทลาน โดยพิจารณาจากตำแหน่งโดยไม่บรรลุเป้าหมายการผ่านเข้ารอบ
NR = สถิติระดับประเทศ
N/A = รอบที่ไม่สามารถแข่งขันได้
Bye = นักกีฬาไม่จำเป็นต้องแข่งขันในรอบ
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จอร์ดิน แอนดราเด | ข้ามรั้ว 400 เมตร ชาย | 50.64 | 7 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
มวยสากลสมัครเล่น

บทความหลัก: กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
กาบูเวร์ดีได้รับคำเชิญจากคณะกรรมาธิการไตรภาคีและกลุ่มเฉพาะกิจมวยสากลของ IOC ให้ส่งดาเนียล ดาวิด วาเรลา เดอ ปิน่า นักมวยรุ่นฟลายเวทชายไปแข่งขันโอลิมปิก
| นักกีฬา | รายการ/รุ่น | 32 คน> คู่แข่ง ผล | 16 คน> คู่แข่ง ผล | ก่อนรองฯ> คู่แข่ง ผล | รอบรองฯ> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ดาเนียล วาเรลา เดอ ปิน่า | ฟลายเวทชาย | Bye |  ซอยรอฟ (UZB)  แพ้ 0–5 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
ยิมนาสติก

บทความหลัก: กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
กาบูเวร์ดีได้รับคำเชิญจากคณะกรรมาธิการไตรภาคีให้ส่งนักยิมนาสติกลีลาประเภทบุคคลรวมอุปกรณ์ไปแข่งขันโอลิมปิก
| นักกีฬา | รายการ | คัดเลือก> ห่วง | คัดเลือก> ลูก | คัดเลือก> คลับ | คัดเลือก> ริบบิ้น | คัดเลือก> รวม | คัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ห่วง | ชิงชนะเลิศ> ลูก | ชิงชนะเลิศ> คลับ | ชิงชนะเลิศ> ริบบิ้น | ชิงชนะเลิศ> รวม | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มาร์เซีย โลเปส | บุคคลรวมอุปกรณ์ | 7.550 | 13.200 | 12.550 | 9.550 | 42.850 | 26 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
ยูโด

บทความหลัก: กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
กาบูเวร์ดีผ่านเข้ารอบการแข่งขันยูโดประเภทหญิงรุ่นครึ่งมิดเดิลเวท (63 กก.) ในการแข่งขันครั้งนี้ แซนดรีน บิลเลียต นักกีฬายูโดจากแอฟริกาได้รับเลือกให้เข้าแข่งขันในทวีปแอฟริกาในฐานะนักกีฬายูโดอันดับหนึ่งของประเทศนอกเหนือจากตำแหน่งที่ผ่านการคัดเลือกโดยตรงในรายชื่อการจัดอันดับโลกของ IJF เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021
| นักกีฬา | รายการ/รุ่น | 32 คน> คู่แข่ง ผล | 16 คน> คู่แข่ง ผล | ก่อนรองฯ> คู่แข่ง ผล | รอบรองฯ> คู่แข่ง ผล | แก้ตัว> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ/ทองแดง> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ/ทองแดง> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แซนดรีน บิลเลียต | 63 กก. หญิง |  โคจิเอวา (UZB) ชนะ 10–00 |  อักเบกเนนู (FRA) แพ้ 00–01 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่กาบูเวร์ดีได้รับคำเชิญจาก FINA ให้ส่งนักว่ายน้ำอันดับต้นๆ สองคน (เพศละคน) ในรายการประเภทบุคคลของตนไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทรอย พินา | ฟรีสไตล์ 50 เมตร ชาย | 25.97 | 58 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
| เจย์ลา พินา | กบ 100 เมตร หญิง | 1:16.96 | 40 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
แกรนด์ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์

แกรนด์ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (เยอรมัน: Großherzogtum Mecklenburg-Strelitz) เป็นดินแดนทางตอนเหนือของเยอรมนี ปกครองโดยราชวงศ์เมคเลินบวร์ค ซึ่งประทับอยู่ในเมืองนอยชเตรลิทซ์ เช่นเดียวกับ แกรนด์ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน ที่อยู่ใกล้เคียง ดินแดนนี้เป็นรัฐอธิปไตยที่เป็นสมาชิกของสมาพันธรัฐเยอรมัน และต่อมาได้เข้าร่วม สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ และสุดท้ายกลายเป็นรัฐหนึ่งของจักรวรรดิเยอรมันหลังจากการรวมชาติในปี ค.ศ. 1871 ภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918–1919 ดินแดนนี้ได้กลายเป็น เสรีรัฐเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์
ภูมิศาสตร์

แกรนด์ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ประกอบด้วยสองส่วนที่แยกจากกันในภูมิภาคเมคเลินบวร์ค ได้แก่ แคว้นชตาร์การ์ด (Lordship of Stargard) ซึ่งเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่กว่า มีเมืองหลวงอยู่ที่ นอยชเตรลิทซ์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของแกรนด์ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน ราชรัฐรัทเซบวร์ค (Principality of Ratzeburg) ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตก ดินแดนแรกมีพรมแดนติดกับจังหวัดพอเมอราเนียและบรันเดินบวร์คของปรัสเซีย ส่วนดินแดนที่สองมีพรมแดนติดกับ ดัชชีเลาเอินบวร์ค (ซึ่งถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดชเลสวิส-ฮ็อลชไตน์ในปี ค.ศ. 1876) และอาณาเขตของ นครเสรีลือเบ็ค เมืองสำคัญในแกรนด์ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ นอกจากเมืองหลวงนอยชเตรลิทซ์แล้ว ยังรวมถึงเมือง นอยบรันเดินบวร์ก, ฟรีดลันด์, โวลเดค, ชตาร์การ์ด, ฟือร์สเทินแบร์ค และ เวเซนแบร์ค นอกจากนี้ ดัชชีนี้ยังรวมถึงที่ดินของอดีตคอมแมนดรีของคณะอัศวินบริบาลในเมือง มีโรว์ และ เนเมโรว์
ประวัติศาสตร์

ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ ถูกก่อตั้งขึ้นตามสนธิสัญญาฮัมบูร์ก ในปีค.ศ. 1701 และได้รับการรับรอง รัฐธรรมนูญร่วมแบบองค์การรวมศูนย์ (corporative constitution) เช่นเดียวกับดัชชีพี่น้อง ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน ตามพระราชกฤษฎีกาเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1755 ในช่วงสงครามนโปเลียน ดัชชีนี้รอดพ้นจากการถูกยึดครองโดยฝรั่งเศส เนื่องจากการเจรจาทางการทูตของ พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟ แห่งบาวาเรีย และ รัฐมนตรีมัคซีมีลีอาน ฟอน มงเจอลา ดยุกคาร์ลที่ 2 ประกาศตนเป็นกลางในปีค.ศ. 1806 และเข้าร่วม สมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ (ในปีค.ศ. 1808 อย่างไรก็ตาม ในปีค.ศ. 1813 ก่อนการทัพเยอรมัน พระองค์ได้ถอนตัวจากสมาพันธ์และเข้าร่วมแนวร่วมต่อต้านฝรั่งเศส
หลังจาก การประชุมใหญ่แห่งเวียนนา ในปีค.ศ. 1815 ซึ่งจัดตั้ง สมาพันธรัฐเยอรมัน เพื่อแทนที่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกยุบ ดยุกคาร์ลที่ 2 และพระญาติของพระองค์ ฟรีดริช ฟรันทซ์ที่ 1 แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน ต่างก็ได้รับการสถาปนาเป็น แกรนด์ดยุก (Großherzog von Mecklenburg)
นอกจากนี้ การประชุมใหญ่แห่งเวียนนายังได้ให้การยอมรับว่าแกรนด์ดยุกและเจ้าชายอีกสี่พระองค์ ควรได้รับค่าชดเชยพิเศษจากดินแดนที่มีประชากรรวม 69,000 คน ในแคว้นซาร์ อย่างไรก็ตาม แกรนด์ดยุกได้แลกสิทธิ์เหนือดินแดนนั้นให้แก่ปรัสเซีย โดยได้รับค่าตอบแทนเป็นเงินแทน