stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อสมท
ผู้บริหารองค์กร

ตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดขององค์กรแห่งนี้ เรียกว่า ประธานคณะกรรมการ (บอร์ด) ส่วนตำแหน่งผู้บริหารองค์กรนั้น มีการเปลี่ยนชื่อไปตามการแปรรูปองค์กร แต่ผู้ดำรงตำแหน่งนี้ ถือว่าเป็น "ผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์" ในทุกสมัยจนถึงปัจจุบัน โดยในยุคแรกคือ บจก.ไทยโทรทัศน์ ใช้ชื่อตำแหน่งว่า กรรมการผู้จัดการ ต่อมาในยุค อ.ส.ม.ท. ใช้ชื่อตำแหน่งว่า ผู้อำนวยการ และในยุคปัจจุบันคือ บมจ.อสมท ใช้ชื่อตำแหน่งว่า กรรมการผู้อำนวยการใหญ่ โดยที่ปรากฏต่อไปนี้ เป็นรายนามของผู้บริหารนับแต่ พ.ศ. 2520 จนถึงปัจจุบัน
ผู้บริหารองค์กร > รายนามประธานคณะกรรมการ > บจก.ไทยโทรทัศน์

พลตำรวจเอก เผ่า ศรียานนท์ พ.ศ. 2495 - 2502[ต้องการอ้างอิง]
พลโท หม่อมหลวงขาบ กุญชร พ.ศ. 2502 - 2520[ต้องการอ้างอิง]
ผู้บริหารองค์กร > รายนามประธานคณะกรรมการ > อ.ส.ม.ท.

พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ พ.ศ. 2520 - 2524[ต้องการอ้างอิง]
มีชัย วีระไวทยะ พ.ศ. 2524 - 2528[ต้องการอ้างอิง]
พลตำรวจโท แสวง ธีระสวัสดิ์ พ.ศ. 2528 - 2530[ต้องการอ้างอิง]
พลอากาศเอก สมบุญ ระหงษ์ พ.ศ. 2530 - 2531[ต้องการอ้างอิง]
ร้อยตำรวจเอก เฉลิม อยู่บำรุง พ.ศ. 2531 - 2533[ต้องการอ้างอิง]
อาคม มกรานนท์ พ.ศ. 2533 - 2536[ต้องการอ้างอิง]
สมเกียรติ อ่อนวิมล พ.ศ. 2536 - 2537[ต้องการอ้างอิง]
พลตำรวจเอก สวัสดิ์ อมรวิวัฒน์ พ.ศ. 2537 - พ.ศ. 2543[ต้องการอ้างอิง]
เรวัต ฉ่ำเฉลิม พ.ศ. 2543 - 2547[ต้องการอ้างอิง]
ผู้บริหารองค์กร > รายนามประธานคณะกรรมการ > บมจ.อสมท

เรวัต ฉ่ำเฉลิม : พ.ศ. 2547 - 2549
พงษ์ศักดิ์ พยัฆวิเชียร : พ.ศ. 2549 - 2551
จารุพงศ์ เรืองสุวรรณ : พ.ศ. 2551 - 2552
สุรพล นิติไกรพจน์ : พ.ศ. 2552 - 2554
สรจักร เกษมสุวรรณ : พ.ศ. 2554 - ตุลาคม พ.ศ. 2555
สุธรรม แสงประทุม : ธันวาคม พ.ศ. 2555 - 2557
เทวินทร์ วงศ์วานิช : พ.ศ. 2557 - 2563
พล.ต.อ. ทวิชชาติ พละศักดิ์ : 22 กันยายน พ.ศ. 2563 - 2565
ธีรพงษ์ วงศ์ศิวะวิลาส : พ.ศ. 2565 - 2567
ผู้บริหารองค์กร > รายนามผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์ > สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4

จำนง รังสิกุล : พ.ศ. 2498 - พ.ศ. 2512[ต้องการอ้างอิง]
ประสงค์ หงสนันทน์ : พ.ศ. 2512 - พ.ศ. 2517[ต้องการอ้างอิง]
สรรพสิริ วิรยศิริ : พ.ศ. 2517 - พ.ศ. 2519[ต้องการอ้างอิง]
ผู้บริหารองค์กร > รายนามผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์ > อ.ส.ม.ท.

ประมุท สูตะบุตร : พ.ศ. 2520 - 2529
บุญเสริม วีสกุล : พ.ศ. 2529 - 2530
มนตรี เจนวิทย์การ : พ.ศ. 2530 - 2531
ราชันย์ ฮูเซ็น : พ.ศ. 2531 - 2533
ประสิทธิ์ หิตะนันท์ : พ.ศ. 2534 - 2536
แสงชัย สุนทรวัฒน์ : พ.ศ. 2536 - 2539
อรสา คุณวัฒน์ : พ.ศ. 2539 - 2542
สรจักร เกษมสุวรรณ : พ.ศ. 2542 - 2545
มิ่งขวัญ แสงสุวรรณ : พ.ศ. 2545 - 2547
ผู้บริหารองค์กร > รายนามผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์ > บมจ.อสมท

มิ่งขวัญ แสงสุวรรณ : พ.ศ. 2547 - 2549
ชิตณรงค์ คุณะกฤดาธิการ (รักษาการ) : พ.ศ. 2549 - 2550
วสันต์ ภัยหลีกลี้ : พ.ศ. 2550 - 2552
ธนวัฒน์ วันสม : พ.ศ. 2552 - 2554
จักรพันธุ์ ยมจินดา (รักษาการ) : มกราคม - พฤษภาคม พ.ศ. 2555
เปรมกมลย์ ทินกร ณ อยุธยา (รักษาการ) : พฤษภาคม - กันยายน พ.ศ. 2555
เอนก เพิ่มวงศ์เสนีย์ : ตุลาคม พ.ศ. 2555 - 12 มิถุนายน พ.ศ. 2557
ศิวะพร ชมสุวรรณ: 1 ธันวาคม พ.ศ. 2557 - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2559
พิเศษ จียาศักดิ์ (รักษาการ) : 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2560
เขมทัตต์ พลเดช : 7 มีนาคม พ.ศ. 2560 - 2563
สิโรตม์ รัตนามหัทธนะ (รักษาการ) : สิงหาคม 2563 - 31 สิงหาคม 2564, 1 กันยายน 2565 - 3 กุมภาพันธ์ 2566
เกษมศานต์ โชติชาครพันธุ์ : 1 กันยายน 2564 - 31 สิงหาคม 2565
ผาติยุทธ ใจสว่าง (รักษาการ) : 4 กุมภาพันธ์ 2566 - ปัจจุบัน
การประกอบธุรกิจ > ช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี

บทความหลัก: ช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี
กิจการวิทยุโทรทัศน์ภาคพื้นดินของ บมจ.อสมท โดยตรงคือ ช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี ซึ่งเปลี่ยนชื่อมาจาก สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 (2498-2517), สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 (พ.ศ. 2517 - 2545) และ สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ (พ.ศ. 2545 - 2561) ตามลำดับ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2498 และเปลี่ยนมาออกอากาศ ด้วยระบบโทรทัศน์สี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 ดำเนินการแพร่ภาพตลอด 24 ชั่วโมง โดยออกอากาศจากสถานีแม่ข่าย ซึ่งตั้งอยู่ภายในสำนักงานใหญ่ ถนนพระราม 9 ไปยังสถานีเครือข่ายในส่วนภูมิภาค จำนวน 53 สถานีทั่วประเทศ มีขอบเขตการให้บริการ ครอบคลุมพื้นที่ทั่วประเทศ ประมาณร้อยละ 87 และมีประชาชนอยู่ในเขตพื้นที่บริการ ประมาณร้อยละ 88.5
การประกอบธุรกิจ > เครือข่ายโทรทัศน์ดาวเทียมเอ็มคอต

บทความหลัก: เครือข่ายโทรทัศน์ดาวเทียมเอ็มคอท
กิจการวิทยุโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมซึ่งดำเนินงานโดย บมจ.อสมท ได้แก่ เครือข่ายโทรทัศน์ดาวเทียมเอ็มคอต ออกอากาศด้วยระบบดิจิทัลตลอด 24 ชั่วโมง จำนวน 2 ช่องรายการคือ เอ็มคอตวัน (MCOT1) และเอ็มคอตเวิลด์ (MCOT World) เริ่มแพร่ภาพเป็นปฐมฤกษ์ เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2550 ซึ่งเป็นโอกาสคล้ายวันสถาปนา อ.ส.ม.ท. ครบรอบ 30 ปี โดยทั้งสองช่องรายการ ออกอากาศรายการ และสาระต่างๆ รวมทั้งข่าวสาร การถ่ายทอดสด และกีฬาต่าง ๆ เป็นต้น ปัจจุบันทั้ง 2 ช่อง ได้ยุติออกอากาศแล้ว
การประกอบธุรกิจ > สถานีวิทยุเอ็มคอตเรดิโอ

กิจการวิทยุกระจายเสียงในการกำกับดูแลของ บมจ.อสมท คือ สถานีวิทยุ อสมท เอ็มคอต เรดิโอ ก่อตั้งเมื่อ วันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2497 ภายใต้ชื่อ สถานีวิทยุกระจายเสียง ท.ท.ท. ของ บจก.ไทยโทรทัศน์ ในปัจจุบันทำการส่งกระจายเสียงทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค มีจำนวนสถานีทั่วประเทศทั้งหมดจำนวน 47 สถานี ประกอบไปด้วย สถานีวิทยุที่ตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานคร ระบบ FM 6 สถานี และในส่วนภูมิภาค ส่งกระจายเสียงในระบบ FM 41 สถานี มีขอบเขตการให้บริการครอบคลุมพื้นที่ทั่วประเทศประมาณ 92.4% และมีประชาชนอยู่ในเขตพื้นที่บริการประมาณ 93.8% ในปัจจุบันอยู่ระหว่างการดำเนินการขออนุญาตเพื่อทำการจัดตั้งสถานีเครือข่ายเพิ่มเติม เพื่อขยายขอบเขตการให้บริการ
คลื่น FM มีทั้งหมด 6 ความถี่ ได้แก่
ลูกทุ่งมหานคร LTM FM 95 - FM 95.00 MHz
96.5 Thinking Radio คลื่นความคิด - FM 96.50 MHz
FM 99 Active Radio คลื่นเมืองไทยแข็งแรง - FM 99.00 MHz
คลื่นข่าว MCOT News FM 100.5 - FM 100.50 MHz
Smooth 105.5 - FM 105.50 MHz
MET 107 - FM 107.00 MHz
การประกอบธุรกิจ > สำนักข่าวไทย

บทความหลัก: สำนักข่าวไทย
กิจการบริการข่าวสาร ในการกำกับดูแลของ บมจ.อสมท คือ สำนักข่าวไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2520 เป็นศูนย์กลางในการผลิต รวบรวม จัดเก็บ วิเคราะห์ และเผยแพร่ข้อมูลข่าวสาร โดยนำเสนอผ่านทางสื่อของบริษัท ได้แก่ สถานีโทรทัศน์ ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี, เครือข่ายสถานีวิทยุ อสมท เอ็มคอต เรดิโอ, สื่ออิเล็กทรอนิกส์ผ่านทางเว็บไซต์อีกด้วย นอกจากนี้ยังได้ขยายความร่วมมือด้านต่าง ๆ รวมทั้งการแลกเปลี่ยนข่าวสารกับสำนักข่าว และสื่อสำคัญ ๆ ทั่วโลก
การประกอบธุรกิจ > ธุรกิจอื่น ๆ

บมจ.อสมท มีธุรกิจคือ บริษัท พาโนรามา เวิลด์ไวด์ จำกัด เพื่อผลิตรายการโทรทัศน์และสารคดีโทรทัศน์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 รวมถึงธุรกิจอื่นที่เกี่ยวข้อง
นอกจากนี้ บมจ.อสมท ยังร่วมดำเนินกิจการกับผู้ประกอบการรายอื่น ประกอบด้วย 2 กิจการหลักที่สำคัญคือ ร่วมกับ บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด (BEC) ในการดำเนินกิจการสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในระยะเวลา 50 ปี (หมดสัญญาไปตั้งแต่วันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2563 และปัจจุบันคือช่อง 3 เอชดี) รวมทั้งให้เช่าเวลาจัดรายการ และโฆษณาทางสถานีวิทยุเอฟเอ็ม 105.5 เมกะเฮิร์ตซ์ และร่วมกับบริษัท ทรูวิชั่นส์ จำกัด (มหาชน) (เดิมคือบริษัท อินเตอร์เนชันแนลบรอดแคสติงคอร์ปอเรชัน จำกัด (มหาชน) และ บริษัท ยูทีวีเคเบิลเน็ตเวิร์ก จำกัด (มหาชน) ก่อนจะควบรวมกิจการเมื่อปี พ.ศ. 2541) ในการดำเนินกิจการโทรทัศน์ระบบบอกรับเป็นสมาชิก โดยมีชื่อว่า ทรูวิชั่นส์ (เดิมชื่อ ไอบีซี/ยูทีวี, ยูบีซี, ยูบีซี-ทรู, ทรูวิชันส์-ยูบีซี)
อนึ่ง บมจ.อสมท ยังเคยร่วมกับบริษัท สยามบรอดแคสติง จำกัด เพื่อดำเนินกิจการโทรทัศน์ระบบบอกรับเป็นสมาชิก ภายใต้ชื่อไทยสกายทีวี ระหว่างปี พ.ศ. 2534 - 2540 อีกด้วย
รายชื่อธงในประเทศเอกวาดอร์

เบื้องล่างนี้แสดงข้อมูลธงต่างๆ ที่ใช้ในเอกวาดอร์ สำหรับเนื้อหาเกี่ยวกับธงชาติสามารถศึกษาได้จากบทความธงชาติเอกวาดอร์
ธงชาติ

| ภาพธง | ระยะเวลาประกาศใช้ | การใช้ | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- |
|  | 26 กันยายน ค.ศ. 1860 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 1900 | ธงพลเรือน และ ธงเรือราษฎร์ (Bandera civil y de la marina mercante)  ธงสำหรับประดับตกแต่ง (Bandera de Ornato) | ธงสามสีสามแถบแนวนอนสีเหลือง-น้ำเงิน-แดง โดยแถบเหลืองกว้างเป็นสองเท่าของแถบสีอื่น โดยธงผืนนี้นำกลับมาใช้หลังจากศึกกวายากิล |
|  | ตั้งแต่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1900 | ธงชาติสำหรับหน่วยงานเทศบาล (Bandera municipal)  | ธงพลเรือน กลางธงมีรูปดาวห้าแฉกสีขาวจำนวน 21 ดวง เรียงเป็นวงกลม |
|  | ตั้งแต่ ค.ศ. 1900 (แก้ไขสัดส่วนธง ค.ศ. 2009) | ธงชาติ (Bandera y pabellón nacional)  |  ธงพลเรือน กลางธงมีรูปตราแผ่นดิน ธงราชการ และ ธงกองทัพ () สัดส่วน 1:2  ธงเรือราชการ และ ธงนาวี() สัดส่วน 2:3 |
|  |  | ธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดี (Bandera presidencial)  | ธงชาติแบบสี่เหลี่ยมจตุรัส (สัดส่วน 1:1) |
ธงราชการ

| ภาพธง | ระยะเวลาที่ใช้ธง | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  | ธงประจำสมาพันธ์ชาติพันธุ์พื้นเมืองแห่งชาติเอกวาดอร์ |  |
|  |  | ธงประจำรัฐสภาแห่งชาติเอกวาดอร์ |  |
ธงทหาร

| ภาพธง | ระยะเวลาประกาศใช้ | การใช้ | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  | ธงประจำกองทัพเอกวาดอร์ | ธงสามสีสามแถบแนวนอน สีแดง-น้ำเงิน-ฟ้า กลางธงมีตราราชการกองทัพ |
|  |  | ธงประจำกองทัพบกเอกวาดอร์  | ธงพื้นสีแดง กลางธงมีตราราชการกองทัพบก |
|  |  | ธงประจำกองทัพเรือเอกวาดอร์  | ธงพื้นสีน้ำเงิน กลางธงมีรูปนกแร้งเหนือสมอเรือรองรับด้วยช่อรอเรล รูปดังกล่าวมีสีขาว |
|  |  | ธงฉาน (Bandera de proa)  | ธงพื้นสีน้ำเงิน กลางธงมีรูปนกแร้งเหนือสมอเรือ รูปดังกล่าวมีสีขาว |
|  |  | ธงประจำกองทัพอากาศเอกวาดอร์  | ธงพื้นสีฟ้า กลางธงมีตราราชการกองทัพอากาศ |
|  |  | ธงประจำตำรวจแห่งชาติเอกวาดอร์  | ธงสามสีสองแถบแนวนอนสีเทา-น้ำเงิน กลางธงมีตราราชการตำรวจแห่งชาติ (สัดส่วน 2:3) |
โรงเรียน วิทยาลัยทหาร
|  |  | ธงประจำโรงเรียนนายร้อยทหารบกอีลอยด์ อัลฟาโร (ESMIL) | ธงแถบเฉียงสองสี สีเหลือง-ดำ เฉียงจากขาวไปซ้าย กลางธงมีตราโรงเรียนนายร้อย. ส่วนธงชัยประจำหน่วย จารึกนามหน่วยด้วยอักษรสีทอง |
|  |  | ธงประจำโรงเรียนนายสิบทหารบกเวนเซราดอร์ เดอะ เซเนปา (ESFORSE) |  |
|  |  | ธงประจำโรงเรียนนายเรือราฟาเอล โมรัน วาลวาร์ด (ESSUNA) | ธงพื้นสีน้ำเงิน กลางธงมีรูปตราโรงเรียนนายเรือ ส่วนธงชัยประจำหน่วย จารึกนามหน่วยด้วยอักษรสีทอง |
|  |  | ธงประจำโรงเรียนเตรียมนายเรือราฟาเอล อัลดราเด ลาลามา (Liceo Naval Guayaquil) | ธงพื้นสีน้ำเงิน กลางธงมีรูปตราโรงเรียนเตรียมนายเรือ |
|  |  | ธงประจำโรงเรียนจ่าทหารเรือฆวน ซัวอาเรส (ESGRUM) | ธงพื้นสีน้ำเงิน กลางธงมีรูปตราโรงเรียนจ่าทหารเรือ |
|  |  | ธงประจำโรงเรียนนาวิกโยธินนโปเลียน คาเบสซา มอนทาโว (EIM) |  |
|  |  | ธงประจำโรงเรียนนายเรืออากาศคอสเม เรเนลลาร์ บาร์บาทโต (ESMA) |  |
|  |  | ธงประจำโรงเรียนจ่าอากาศ (AGA) |  |
|  |  | ธงประจำโรงเรียนอากาศโยธินเอลเรีย ลูอิส (EIA) |  |
|  |  | ธงประจำโรงเรียนช่างเทคนิคทหารอากาศ (ETFA) |  |
|  |  | ธงประจำสถาบันเทคโนโลยีการบินขั้นสูง (ITSA) |  |
|  |  | ธงประจำโรงเรียนนายร้อยตำรวจ นายพลอัลเบอร์โต เอ็นริเกซ กัลลโล (ESPOL) | ธงพื้นสีขาวคาดแถบแนวนอนสีเทา-น้ำเงินพาดกลาง กลางธงมีตราโรงเรียนนายร้อยตำรวจ |
ธงหมายยศ
|  |  | ธงหมายยศรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม |  |
|  |  | ธงหมายยศประธานคณะเสนาธิการทหาร |  |
|  |  | ธงหมายยศผู้บัญชาการทหารเรือ |  |
|  |  | ธงหมายยศพลเรือเอก |  |
|  |  | ธงหมายยศพลเรือโท |  |
|  |  | ธงหมายยศพลเรือตรี |  |
|  |  | ธงหมายยศพลเรือจัตวา |  |
|  |  | ธงหมายยศนาวาเอก |  |
|  |  | ธงหมายยศนาวาโท หรือ นาวาตรี ในบังคับบัญชา |  |
|  |  | ธงหมายยศผู้ใหญ่ |  |
|  |  | ธงหมายยศเอกอัครราชทูต หรือ รัฐมนตรีว่าการกระทรวง | ธงพื้นสีแดงกางเขนขาว ที่ช่องมุมธงบนด้านคันธงมีรูปธงพลเรือน |
|  |  | ธงหมายยศกงศุล หรือ ผู้ว่าราชการจังหวัด | ธงพื้นสีน้ำเงินกางเขนขาว ที่ช่องมุมธงบนด้านคันธงมีรูปธงพลเรือน |
ธงกีฬา

| ภาพธง> คณะกรรมการโอลิมปิกเอกวาดอร์ | ระยะเวลาที่ใช้ธง> คณะกรรมการโอลิมปิกเอกวาดอร์ | การใช้> คณะกรรมการโอลิมปิกเอกวาดอร์ | คำอธิบาย> คณะกรรมการโอลิมปิกเอกวาดอร์ |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. 19xx – 19xx | ธงคณะกรรมการโอลิมปิกเอกวาดอร์ | ธงพื้นสีขาว กลางธงมีตราคณะกรรมการโอลิมปิกเอกวาดอร์ |
|  | ค.ศ. 19xx - ปัจจุบัน | ธงคณะกรรมการโอลิมปิกเอกวาดอร์ | ธงพื้นสีขาว กลางธงมีตราคณะกรรมการโอลิมปิกเอกวาดอร์ |
คณะกรรมการพาราลิมปิกเอกวาดอร์
|  | ค.ศ. 19xx - ปัจจุบัน | ธงคณะกรรมการพาราลิมปิกเอกวาดอร์ | ธงพื้นสีขาว กลางธงมีตราคณะกรรมการพาราลิมปิกเอกวาดอร์ |
ธงในอดีต

| ภาพธง> ราชอาณาจักรกรานาดาใหม่ | ประกาศใช้> ราชอาณาจักรกรานาดาใหม่ | การใช้> ราชอาณาจักรกรานาดาใหม่ | รายละเอียด> ราชอาณาจักรกรานาดาใหม่ | ราชอาณาจักรกรานาดาใหม่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. 1506 – 1717 | ธงกางเขนแห่งเบอร์กันดีของกองทัพจักรวรรดิสเปน  |  |  |
|  | ค.ศ. 1717 – ค.ศ. 1785 |  | ธงกองทัพสเปน สำหรับเขตอุปราชแห่งนิวกรานาดา |  |
|  | ค.ศ. 1785 – ค.ศ. 1822 |  | ธงราชนาวี สำหรับเขตอุปราชแห่งนิวกรานาดา (ธงชาติสเปน สมัยการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บงสเปน) |  |
|  | 10 สิงหาคม ค.ศ. 1809 - 1 ธันวาคม ค.ศ. 1812 | ธงการปฏิวัติกีโต (Quiteñan Revolution)  | กากบาทเบอร์กันดีสีขาวบนธงพื้นแดง ธงผืนนี้ใช้ในการลุกฮือต่อต้านการปกครองของสเปน เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1809 จนถึง ค.ศ. 1812 |  |
จังหวัดอิสระกวายากิล
|  | 9 ตุลาคม ค.ศ. 1820 – 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1822 |  | ธงผืนที่ 1 ธงแถบแนวนอนขนาดเท่ากันห้าแถบ สีฟ้า-ขาว ที่กลางแถบมีดาวสีขาวห้าแฉกสามดวง |  |
|  | 25 พฤษภาคม – 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1822 |  | ธงผืนที่ 2 ลักษณะเป็นธงพื้นสีขาว ที่มุมบนคันธงมีรูปดาวสีขาวห้าแฉกตรงกลางสี่เหลี่ยมสีฟ้า |  |
| รัฐชาติสมัยใหม่ | รัฐชาติสมัยใหม่ | รัฐชาติสมัยใหม่ | รัฐชาติสมัยใหม่ |  |
|  | 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1822 – 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1830 |  | ธงชาติแกรนโคลอมเบีย ผืนที่ 3 |  |
|  | 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1830 – 10 สิงหาคม ค.ศ. 1835 | ธงชาติรัฐเอกวาดอร์  |  |  |
|  | 10 สิงหาคม ค.ศ. 1835 – 6 มีนาคม ค.ศ. 1845 | ธงชาติเอกวาดอร์ผืนแรกอย่างเป็นทางการ หลังแยกตัวออกจากสหภาพมหาโคลอมเบีย  | ธงสามสีสามแถบแนวนอนสีเหลือง-น้ำเงิน-แดง (อัตราส่วนของแถบ 1:1:1) |  |
| ระหว่างการปฏิวัติมาร์คริสต์ | ระหว่างการปฏิวัติมาร์คริสต์ | ระหว่างการปฏิวัติมาร์คริสต์ | ระหว่างการปฏิวัติมาร์คริสต์ |  |
|  | 6 มีนาคม – 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1845 |   | ธงแถบแนวตั้งสามแถบ สีฟ้า-ขาว-ฟ้า, ตรงกลางธงมีดาวสีขาวห้าแฉก 3 ดวง เรียงเป็นสามเหลี่ยม |  |
|  | 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1845 – ค.ศ. 1860 | ธงชาติเอกวาดอร์ภายใต้ข้อตกลงแห่งเควนซา  | ซึ่งได้มีการแก้ไขแบบธงชาติ, โดยเพิ่มดาวสีขาว 5 แฉกบนธง จาก 3 ดวง เป็น 7 ดวง เรียงเป็นหกเหลี่ยม "ซึ่งดาวบนธงทั้งเจ็ด หมายถึง เจ็ดจังหวัดที่รวมเป็นสาธารณรัฐเอกวาดอร์" |  |
|  | ค.ศ. 1858 – 26 กันยายน ค.ศ. 1860 |   (ไม่เป็นทางการ)  | โดยเพิ่มดาวสีขาว 5 แฉกบนธง จาก 7 ดวง เป็น 9 ดวง เรียงเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส |  |
ธงแสดงเขตการปกครองท้องถิ่น > ธงประจำจังหวัด

จังหวัดอาซวย
จังหวัดโบลิบาร์
จังหวัดกัญญาร์
จังหวัดการ์ชิ
จังหวัดโกโตปักซิ
จังหวัดเอลโอโร
จังหวัดเอสเมรัลดัส
จังหวัดกาลาปาโกส
จังหวัดกัวยัส
จังหวัดอิมบาบูรา
จังหวัดโลฆา
จังหวัดโลสริโอส
จังหวัดมานาบี
จังหวัดโมโรนาซานเตียโก
จังหวัดนาโป
จังหวัดโอเรยานา
จังหวัดซาโมราชินชิเป
ธงแสดงเขตการปกครองท้องถิ่น > ธงเทศบาล

Archidona
Cayambe
Celica
Chinchipe
Chone
Chordeleg
Cuenca
Durán
El Pan
El Pangui
Esmeraldas
Gualaquiza
กัวยากิล
Ibarra
Jipijapa
Lago Agrio
Latacunga
Loja
Macas
Machala
Milagro
Nangaritza
Oña
Paute
Pedro Moncayo
Pedro Vicente Maldonado
Piñas
Portoviejo
Pucará
Puerto Francisco de Orellana
Puerto Quito
Quinsaloma
กีโต
ริโอบัมบา
Cantón San Fernando
San Miguel de Los Bancos
Sevilla de Oro
Tulcán
Yacuambi
Yantzaza
Zamora
ดูเพิ่ม

ธงชาติแกรนโคลัมเบีย
ตราแผ่นดินของเอกวาดอร์
ซัลเบ โอปาเตรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเอกวาดอร์ ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ประวัติธงชาติเอกวาดอร์
World Statesman: República del Ecuador
พระยาอรรถการประสิทธิ์ (วิลเลียม แอลเฟรด คุณะดิลก)

| พระยาอรรถการประสิทธิ์ (วิลเลียม แอลเฟรด คุณะดิลก) |
| --- | --- |
เกิด: 21 สิงหาคม พ.ศ. 2403 กัณฏิ ซีลอน
เสียชีวิต: 7 มีนาคม พ.ศ. 2460 (56 ปี) จังหวัดพระนคร สยาม
สัญชาติ: บริเตน/สยาม
ชื่ออื่น: ติเลกี, ติเลกกี, ติลกี
อาชีพ: ขุนนางอัยการ
มีชื่อเสียงจาก: นักกฎหมาย, นักธุรกิจ
คู่สมรส: คุณหญิงพัว อรรถการประสิทธิ์ โรส นิจ ม้วน ละม้าย ทองสุข
บุตร: 13 คน
บิดามารดา: โมเสส คูน-ติเลกี (บิดา)
พระยาอรรถการประสิทธิ์ (วิลเลียม แอลเฟรด คุณะดิลก) (อังกฤษ: William Alfred Goone-Tilleke; 21 สิงหาคม 2403 – 7 มีนาคม 2460) เป็นขุนนาง นักกฎหมาย และนักธุรกิจชาวศรีลังกา สัญชาติไทย เขาเป็นผู้ก่อตั้งสำนักงานกฎหมายตีเลกี & กิบบินส์ ดำรงตำแหน่งสำคัญทางราชการสยามเป็นอธิบดีกรมอัยการคนที่สองของประเทศสยาม และเป็นองคมนตรีในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
ภูมิหลัง

มหาอำมาตย์โท พระยาอรรถการประสิทธิ์ (วิลเลียม แอลเฟรด คุณะดิลก) ถือกำเนิดในครอบครัวของผู้มีฐานะชาวสิงหล โดยเป็นบุตรชายคนโตของโมเสส คูน-ติเลกี แห่งกัณฏิ หัวหน้ามุดาลิยาร์ (Chief Mudaliyar) และผู้พิพากษาสันติการ (Justice of the Peace) จังหวัดกลางแห่งซีลอน และมีน้องชายร่วมบิดามารดา จำนวน 4 คน ดังนี้
มหาอำมาตย์ตรี พระยาสิงหฬสาคร (อาเธอร์ แฟรนซิส คุณะดิลก) ผู้ช่วยอธิบดีกรมเจ้าท่าของสยาม
นาย อี.ดับเบิลยู. คุณะดิลก ทำงานเป็นผู้จัดการท่าเรือและคลังสินค้าค้าของบริษัทปีแอนด์โอ สิงคโปร์
เสวกตรี พระยาวิรัชเวชกิจ (โรเบิร์ต เอ็ดวิน คุณะดิลก) นายแพทย์ใหญ่วชิรพยาบาล
นาย เอ. อาร์. คุณะดิลก ทำงานเป็นวิศวกรไฟฟ้าในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
พระยาอรรถการประสิทธิ์ (วิลเลียม แอลเฟรด คุณะดิลก) ได้เข้าศึกษาที่วิทยาลัยเซนต์โทมัส (St Thomas' College) และที่มหาวิทยาลัยกัลกัตตา  เมื่อได้รับการรับรองฐานะเนติบัณฑิตซีลอนแล้วจึงเริ่มรับว่าความที่กัณฎิ และได้รับเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองกัณฏิในปี พ.ศ. 2428 หลังจากนั้นก็ได้ปฏิบัติงานในหน้าที่ตุลาการของเทศบาลเมือง (Municipal magistrate)
ชีวิตในสยาม

ในปี พ.ศ. 2433 วิลเลียม แอลเฟรด คูน-ติเลกี (เรียกโดยย่อว่า ติเลกี) ได้เดินทางมายังประเทศสยาม รับว่าความคดีต่างๆ ในประเทศจนถึงปี พ.ศ. 2437 เขาได้รับการยอมรับร่วมกับหลวงดำรงธรรมสาร (มี ธรรมาชีวะ) นักกฎหมายชาวสยาม จากความสำเร็จในการว่าความให้แก่พระยอดเมืองขวาง (ขำ ยอดเพชร) เจ้าเมืองคำม่วน ซึ่งตกเป็นจำเลยในคดีสังหารนายทหารชาวฝรั่งเศสระหว่างเกิดวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 ติเลกีพิสูจน์ความบริสุทธิ์ได้ คณะผู้พิพากษาทั้ง 7 คนจึงมีคำพิพากษาว่าพระยอดเมืองขวางไม่มีความผิด ต่อมาในปี พ.ศ. 2439 เขาจึงเข้ารับราชการในกรมอัยการของสยาม และในช่วงเวลาเดียวกันนั้น ติเลกีก็ได้มีส่วนร่วมในการพัฒนาสยามผ่านการลงทุนในบริษัทรถราง บริษัทยางพารา และบริษัทอุตสาหกรรม เขายังเป็นเจ้าของบริษัทยางชื่อ Bagan Rubber Company ดำเนินการอยู่ในรัฐกลันตัน ซึ่งเป็นหัวเมืองประเทศราชของสยามจนถึงปี พ.ศ. 2452
ในปี พ.ศ. 2445 ติเลกีได้ก่อตั้งสำนักงานกฎหมายตีเลกี & กิบบินส์ เป็นบริษัทกฎหมายแห่งแรกของสยามและประเทศไทย และยังคงดำเนินกิจการจนถึงทุกวันนี้ โดยเป็นหุ้นส่วนร่วมกับราล์ฟ กิบบินส์ นักกฎหมายชาวอังกฤษซึ่งรับราชการเป็นที่ปรึกษาทางกฎหมายของกระทรวงยุติธรรม (ภายหลังได้เป็นตุลาการศาลระหว่างประเทศในปี พ.ศ. 2459) เขายังได้ร่วมกับ จี.ดับเบิลยู. วอร์ด ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ "สยามออบเซอร์เวอร์" หนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษฉบับแรกของประเทศสยาม นอกจากนี้ เขายังได้รับความไว้วางพระทัยจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวให้เป็นที่ปรึกษาทางกฎหมายชาวต่างประเทศอีกด้วย และยังได้มีส่วนร่วมในการร่างกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. 127 ซึ่งเป็นประมวลกฎหมายอาญาฉบับแรกของประเทศสยาม
ติเลกีได้สละสัญชาติบริเตนเพื่อถือสัญชาติสยามเมื่อ พ.ศ. 2453 เขาจึงเป็นพลเมืองสยามอย่างเต็มตัวมานับตั้งแต่นั้น หลังจากรับราชการในฐานะว่าที่เจ้ากรมอัยการมานาน เขาจึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอธิบดีกรมอัยการของสยามเมื่อปี พ.ศ. 2455 และรับราชการจนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรมในตำแหน่งดังกล่าวด้วยโรคอัมพาตเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2460 รวมอายุได้ 57 ปี โดยได้รับพระราชทานยศและบรรดาศักดิ์ชั้นสุดท้ายในฐานะข้าราชการไทยเป็นที่มหาอำมาตย์โท พระยาอรรถการประสิทธิ์
ครอบครัว

พระยาอรรถการประสิทธิ์สมรสกับคุณหญิงพัว อรรถการประสิทธิ์ และอนุภรรยา ได้แก่ โรส นิจ ม้วน ละม้าย และทองสุข (เท่าที่ปรากฏนาม) มีบุตร-ธิดา รวม 13 คน ได้แก่
ลูซี ใหญ่ คุณะดิลก
จอห์น วินิจ คุณะดิลก
วิลเลี่ยม แดง คุณะดิลก สมาชิกขบวนการเสรีไทย สมรสกับกระจ่าง (สกุลเดิม กสิโสภา) มีบุตรสองคน
คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ มีชื่อเดิมว่า "เจน เล็ก คุณะดิลก" นักการเมืองและนักธุรกิจ สมรสกับควง อภัยวงศ์ มีบุตรสามคน
หลุยส์ สวัสดิ์ คุณะดิลก
แสวง คุณะดิลก รับราชการกรมศุลกากร สมรสกับบุญชุม (สกุลเดิม สะสิสิงห์) มีบุตรแปดคน
แอนดรูว์ เกษร คุณะดิลก สมรสกับรัชนี มีบุตรสี่คน
เฮนรี พิศวง คุณะดิลก สมรสกับบุญเจือ (สกุลเดิม นันทาภิวัฒน์) มีบุตรห้าคน
มาลี ทังสุบุตร สมรสกับจุดสมัย ทังสุบุตร มีบุตรสิบคน
สุดจิตติ์ คุณะดิลก สมรสกับเจริญ (สกุลเดิม วรรณวิมล) และเมธินี มีบุตรห้าคน
พลอากาศเอก ประสงค์ คุณะดิลก สมรสกับทัศนีย์ (สกุลเดิม วรรณยิ่ง) มีบุตรสองคน
สนิท คุณะดิลก
ประเสริฐ คุณะดิลก สมรสกับลำจวน (สกุลเดิม แก้วเจริญ) มีบุตรสี่คน
พระยาอรรถการประสิทธิ์ได้รับพระราชทานนามสกุลจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า "คุณะดิลก" (อักษรโรมันใช้ "Guna Tilaka") เมื่อ พ.ศ. 2456 โดยแปลงนามสกุลจากภาษาสิงหลให้อยู่ในรูปอักษรไทย ทั้งนี้ มีหมายเหตุกำกับไว้ในทะเบียนนามสกุลพระราชทานว่า "เขาชื่อเช่นนี้มาแต่เดิมแล้วแต่ต้องการได้รับอนุมัติ จึ่งตกลงให้เขียนว่า"คุณะดิลก" เช่นนี้ เพื่อให้เป็นไทย เดิมเขียนว่า "คุณะติละกะ" (ตัวโรมัน "Guna Tilleke")" ทายาทของพระยาอรรถการประสิทธิ์และเครือญาติสกุลคูน-ติเลกี ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในประเทศไทย จึงได้ใช้นามสกุล "คุณะดิลก" สืบมาจนถึงปัจจุบัน
อนึ่ง เครือญาติของพระยาอรรถการประสิทธิ์ได้เข้ามารับราชการและทำงานในประเทศสยามหลายคน น้องชายของเขาที่ได้รับราชการในสยามได้แก่ พระยาสิงหฬสาคร (อาเธอร์ แฟรนซิส คุณะดิลก) รับราชการเป็นผู้ช่วยอธิบดีกรมเจ้าท่าของสยาม และนายแพทย์ พระยาวิรัชเวชกิจ (โรเบิร์ต เอ็ดวิน คุณะดิลก) รับราชการเป็นศัลยแพทย์ประจำพระองค์และนายแพทย์ใหญ่วชิรพยาบาล ทั้งสองคนนี้ได้แปลงสัญชาติมาเป็นสัญชาติสยามเช่นเดียวกับพระยาอรรถการประสิทธิ์ หลานของเขาคนหนึ่ง ชื่อ R.F.G. Tilleke ได้ทำงานเป็นบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ Bangkok Times[ต้องการอ้างอิง]
ยศและบรรดาศักดิ์

2 มกราคม พ.ศ. 2453 พระอรรถการประสิทธิ์ ถือศักดินา ๘๐๐
7 สิงหาคม พ.ศ. 2454 อำมาตย์เอก
1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 มหาอำมาตย์ตรี
1 เมษายน พ.ศ. 2455 พระยาอรรถการประสิทธิ์ ถือศักดินา ๑๐๐๐
19 ธันวาคม พ.ศ. 2460 มหาอำมาตย์โท
ตำแหน่ง

พ.ศ. 2439 พนักงานว่าความกรมอัยการในศาลกงสุลต่างชาติ
1 พฤษภาคม พ.ศ. 2440 รักษาราชการแทนเจ้ากรมอัยการ
1 กรกฎาคม พ.ศ. 2445 ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์
พ.ศ. 2445 ว่าที่เจ้ากรมอัยการ
26 ตุลาคม พ.ศ. 2455 อธิบดีกรมอัยการ
4 เมษายน พ.ศ. 2458 องคมนตรี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2457 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2457 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2456 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 3 (ว.ป.ร.3)
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวงศ์ เล่มที่ 3 พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ มหาอำมาตย์โท พระยาอรรถการประสิทธิ์ (คุณดิลก) พ.ศ. 2463
จาลาลาบัต

| จาลาลาบัต Жалалабат |
| --- | --- |

   ธง ตรา
จาลาลาบัตLokasi di Kyrgyzstan
พิกัด: 40°56′N 73°0′E﻿ / ﻿40.933°N 73.000°E﻿ / 40.933; 73.000
ประเทศ:  คีร์กีซสถาน
จังหวัด: จาลาลาบัต
การปกครอง
 • ประเภท: Kota
 • Wali kota: Avazov Salaydin
ความสูง: 766 เมตร (2,513 ฟุต)
ประชากร (2009)
 • ทั้งหมด: 89,004 คน
เขตเวลา: UTC+6
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
สำหรับเมืองที่มีชื่อคล้ายกันในประเทศอัฟกานิสถาน ดูที่ จะลาลาบาด
จาลาลาบัต (อังกฤษ: Jalal-Abad; คีร์กีซ: Жалал-Aбат, Calal-Abat/Jalal-Abat, جالال-ابات, /dʒɑlɑlɑbɑt/) เป็นเมืองหลักของจังหวัดจาลาลาบัต ทางตะวันตกเฉียงใต้ของคีร์กีซสถาน เมืองนี้มีประชากร 97,172 คนในปี 2009 และมีพื้นที่ 88 ตารางกิโลเมตร (34 ตารางไมล์) จาลาลาบัตตั้งอยู่ที่ปลายด้านตะวันออกเฉียงเหนือของหุบเขาเฟอร์กานา ริมฝั่งแม่น้ำเกอการ์ต บริเวณเชิงเขาของเทือกเขา Babash Ata ซึ่งอยู่ใกล้กับพรมแดนอุซเบกิสถาน เมืองนี้เป็นเมืองใหญ่อันดับสามของประเทศ
จาลาลาบัตเป็นที่รู้จักกันเป็นแหล่งน้ำแร่รอบ ๆ และน้ำร้อน Azreti-Ayup-Paygambar ได้เชื่อกันว่าจะรักษาโรคเรื้อน บางโรงพยาบาลยุคโซเวียตมีโปรแกรมบำบัดน้ำแร่สำหรับผู้ที่มีโรคเรื้อรังต่าง ๆ น้ำแร่บรรจุขวดจากพื้นที่นี้จำหน่ายทั่วประเทศคีร์กีซสถาน
ประวัติ

หนึ่งในสาขาหลักของเส้นทางสายไหมผ่านจาลาลาบัต และภูมิภาคนี้ได้เป็นภูมิภาคที่สำคัญในการเดินทางเพื่อการค้าเป็นเวลาหลายพันปีแล้วถึงแม้จะมีโบราณคดีน้อยที่ยังคงเห็นอยู่ในปัจจุบัน
มีตำนานเล่าว่าน้ำจากน้ำพุร้อน Azreti-Ayup-Paygambar จะสามารถโรคเรื้อน ตามตำนานมีสุสานมัสยิดและพระราชวังอยู่ใกล้น้ำพุร้อนนี้
มีคนกล่าวว่าจาลาลาบัต ได้รับการตั้งชื่อตาม Jalal ad Din ผู้มีชื่อเสียงในการเตรียมคาราวานเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวและผู้แสวงบุญหลายคนที่มาที่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์
มันฮวา

มันฮวา (ฮันกึล: 만화, ฮันจา: 漫畫) เป็นคำในภาษาเกาหลีที่ใช้เรียกการ์ตูน ทั้งการ์ตูนช่องและแอนิเมชัน สำหรับภายนอกประเทศเกาหลี คำนี้ใช้สำหรับหมายถึงการ์ตูนช่องของประเทศเกาหลีใต้เท่านั้น
มันฮวาในประเทศไทย

มันฮวาได้เข้ามาในไทยโดยนานมีบุ๊คส์ โดยเป็นหนังสือการ์ตูนที่ให้ความรู้กับเด็ก เพื่อให้เด็กเรียนรู้ได้ง่ายผ่านทางการ์ตูน โดยนานมีบุ๊คส์ได้พิมพ์หนังสือการ์ตูนความรู้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548
รายชื่อมันฮวา

โมเดล
ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
เอาชีวิตรอด
ครอบครัวตึ๋งหนืด
แก๊งซ่าท้าทดลอง
แก๊งซ่าท้าประดิษฐ์
ทาวเวอร์ออฟก๊อด หอคอยเทพเจ้า
วีน เหวี่ยง WILD มัธยมสาวพันธุ์ดุ
สารพัดจิตหลุด สุดหัวใจ
รายชื่อการ์ตูนเกาหลีใต้

โพโรโระ เพนกวินป่วน ก๊วนขั้วโลก (Pororo the Little Penguin)
เทพโรมันผู้พิทักษ์ (Olympus Guardian)
นาลอง (Nalong)
นาลอง 2 (Nalong 2)
นาลอง 3 (Nalong 3)
ยูนิมินิเพ็ต (Uniminipet)
ปริ๊นซ์แวน ตำนานเจ้าชาย (The Legend of Prince Van)
มงนิสาวซ่าส์จอมซน
ปิ๊งรัก ยัยจอมป่วน (Secret Jouju)
ปิ๊งรักยายจอมป่วน: ผู้พิทักษ์แห่งดวงดาว (Secret Jouju: Guardians of Star)
ดาโอะ แก๊งป่วนผจญภัย
G-Fighters
Power Battle Watch Car
จูม่ง ผจญภัย
จังกึมตูน (Jang Geum's Dream)
Hello Jadoo หนูชื่อจาดู (Hello Jadoo)
ทีปังปัง ก๊วนซ่าฮากระจาย
โรบอท อาโป (Robot ARPO)
Mini Force ก๊วนสี่พิทักษ์โลก (MINI-FORCE)
เบอร์นาร์ด (Bernard)
วีน เหวี่ยง WILD มัธยมสาวพันธุ์ดุ (Girls of the Wild's)
ซุปเปอร์แฮมส์แบนด์ (Super Hams Band)
โทบอท หุ่นยนต์รถแปลงร่าง (Tobot)
สาวมหัศจรรย์หัวใจปิ๊งรัก (Flowering Heart)
Banzi's Secret Diary
Running Man Animation
ชินบิ หอพักอลเวง (The Haunted House)
เฮลโล! ครอบครัวสี่ขา (Hello! Pawmily)
ซูเปอร์ฮีโร่ หน่วยกู้ภัย (Chuldong! Animal Rescue)
Hero Circle แก๊งป่วนก๊วนฮีโร่ (Hero Circle)
ดูเพิ่ม

มังงะ
เว็บตูน