stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟีดรีดเดอร์
ตัวอย่างซอฟต์แวร์และเว็บแอปพลิเคชัน

นิวส์เกเตอร์ (NewsGator) - FeedDemon 2.0
ไฟร์ฟอกซ์  (Firefox)
ซาฟารี (Safari)
กูเกิล รีดเดอร์ (Google Reader)
นิวส์เกเตอร์ (NewsGator online)
มายยาฮู! (My Yahoo!)
บล็อกไลนส์ (Bloglines)
เพจเฟลกส์ (Pageflakes)
เน็ตไวบส์ (Netvibes)
ภาษาจรู

| ภาษาจรู |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศเวียดนาม
ชาติพันธุ์: ชาวจรู
จำนวนผู้พูด: 19,000 คน  (2009 census)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  มลายู-พอลินีเชียมลายู-ซุมบาวา (?)จามที่รอบสูงจรู–ตอนเหนือภาษาจรู
รหัสภาษา
ISO 639-3: cje
ภาษาจรู (Chru) หรือภาษาจูรู ภาษากรู มีผู้พูดในเวียดนามทั้งสิ้น 14,978 คน (พ.ศ. 2542) ในจังหวัดลัมดอง และจังหวัดบิญ ถ่วน มีผู้พูดในสหรัฐและฝรั่งเศสด้วย ส่วนใหญ่ผู้พูดภาษานี้จะพูดภาษาเวียดนามได้ด้วย จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาเลย์อิก สาขาย่อยอาเจะฮ์-จาม
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ

พิพิธภัณฑ์ในนครนังโกกุ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น
| --- | --- |
高知県立歴史民俗資料館
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ
th
ก่อตั้ง: พฤษภาคม พ.ศ. 2534
ที่ตั้ง: 1099-1  ยาฮาตะ ย่านโอโก นครนังโกกุ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 33°35′46″N 133°37′25″E﻿ / ﻿33.596107°N 133.623546°E﻿ / 33.596107; 133.623546
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ (ญี่ปุ่น: 高知県立歴史民俗資料館; โรมาจิ: Kōchi Kenritsu Rekishi Minzoku Shiryōkan) เปิดทำการในนครนังโกกุ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2534 ตั้งอยู่ในพื้นที่ของปราสามโอโกะและบ้านตระกูลโชโซกาเบะ สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์เกี่ยวข้องกับโบราณคดี ประวัติศาสตร์ และประเพณีพื้นบ้านของพื้นที่
ดูเพิ่ม

แคว้นศักดินาโทซะ
แหล่งข้อมูลอื่น

พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ
ฟาโรห์เซดเจฟาคาเร

เซดเจฟาคาเร คาย อเมนเอมฮัตที่ 7 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสาม
หลักฐานรับรอง

ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินได้บันทึกพระนามของพระองค์ไว้ และรวมถึงวัตถุอื่นๆ อีกหลายชิ้น ประกอบไปด้วยตราประทับทรงกระบอกจำนวน 6 ชิ้น ไม้ค้ำหนึ่งอันจากเมดามุด และตราประทับสคารับอีกสองชิ้น พระนามของพระองค์ปรากฏอยู่ภาพสลักในหลุมฝังพระบรมศพของพระราชินีคูอิตที่ 1ในซัคคารา
ทฤษฎี

คิม รีฮอล์ตได้ระบุระยะเวลาแห่งการครองราชย์ของพระองค์อยู่ที่ 6 ถึง 7 ปี โดยไม่มีหลักฐานเพิ่มเติม
ทฤษฎี > เชิงอรรถ

↑  Thomas Schneider, Lexikon der Pharaonen, Bibliographisches Institut, Mannheim, 2nd ed. (2002), ISBN 3491960533
↑  Swiss Private Collection; Brooklyn Museum 44.123.77; Ex Hilton Price 4250; New York MMA 10.130.1640, Petrie Museum UCL 11533; Petrie Museum UCL 11534
↑  Cairo JE 15900
↑  Cairo, New York MMA 26.7.85
↑  Ryholt, The Political Situation, p. 408
พุทธมามกะ

พุทธมามกะ แปลว่า ผู้ถือว่าพระพุทธเจ้าเป็นของเรา หมายถึงผู้ประกาศตนว่าขอถือพระพุทธเจ้าว่าเป็นสรณะ หรือผู้ประกาศตนว่าเป็นผู้นับถือพระพุทธศาสนา
การประกาศตนเป็นพุทธมามกะนั้นอาจจัดทำเป็นพิธีเหมือนการประกาศตนเป็นอุบาสกอุบาสิกาในสมัย
เมื่อจะส่งบุตรหลานไปศึกษาต่อยังต่างประเทศ หรือไปในถิ่นที่ไม่มีพระพุทธศาสนา
โรงเรียนจัดทำพิธีแก่นักเรียนที่เข้ามาศึกษาใหม่ในแต่ละปี
เมื่อมีคนต่างศาสนาต้องการจะนับถือพระพุทธศาสนา
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ปราสาทโคจิ

พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น
| --- | --- |
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ปราสาทโคจิ

th
ก่อตั้ง: มีนาคม พ.ศ. 2560
ที่ตั้ง: 2-7-5 โอเตซูจิ นครโคจิ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 33°33′37″N 133°32′02″E﻿ / ﻿33.560213°N 133.534020°E﻿ / 33.560213; 133.534020
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ปราสาทโคจิ (ญี่ปุ่น: 高知県立高知城歴史博物館; โรมาจิ: Kōchi Kenritsu Kōchi-jō Rekishi Hakubutsukan) เปิดทำการในนครโคจิ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2560 ตั้งอยู่ ตั้งอยู่ข้างประตูหลักของปราสาทโคจิ สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์บอกเล่าประวัติศาสตร์ของแคว้นศักดินาโทซะและจังหวัดโคจิ ประกอบด้วยสิ่งของ 67,000 ชิ้นซึ่งได้รับการอนุรักษ์ วิจัย และจัดแสดงที่คลังสมบัติและหอจดหมายเหตุประจำตระกูลยามาอูจิแห่งโทซะมาก่อน
ดูเพิ่ม

พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ
แคว้นศักดินาโทซะ
แหล่งข้อมูลอื่น

พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ปราสาทโคจิ
พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดโอกินาวะ

| --- | --- |

th
ก่อตั้ง: 15 พฤษภาคม 1975 (สถานที่ใหม่ในปี 2007)
ที่ตั้ง: นาฮะ จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 26°13′36″N 127°41′39″E﻿ / ﻿26.226593°N 127.694103°E﻿ / 26.226593; 127.694103
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัด
ผู้อำนวยการ: ฮิโรตากะ มากิโนะ
เว็บไซต์: http://www.museums.pref.okinawa.jp/
พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดและพิพิธภัณฑ์ศิลปะโอกินาวะ (ญี่ปุ่น: 沖縄県立博物館・美術館; โรมาจิ: Okinawa Kenritsu Hakubutsukan Bijutsukan; Okinawa Prefectural Museum & Art Museum) เป็นพิพิธภัณฑ์ในจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น หมู่อาคารของพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในย่านโอโมระมาจิ (Omoro-machi) ในเมืองนาฮะ เมืองหลวงของจังหวัดโอกินาวะ เปิดให้บริการในปี 2007 และนำเสนอนิทรรศการเกี่ยวกับศิลปะ ประวัติศาสตร์ และประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับโอกินาวะเป็นพิเศษ
อาคารพิพิธภัณฑ์ก่อสร้างโดยใช้วัสดุหลักคือหินปูนในท้องถิ่น ออกแบบด้วยภาพของ กูคุซุ (ปราสาท) แบบโอกินาวะ และมีขนาดประมาณ 24,000 ตารางเมตร ประกอบด้วยสี่ชั้นเหนือพื้นและหนึ่งชั้นใต้ดิน อาคารพิพิธภัณฑ์ศิลปะและประวัติศาสตร์/ประวัติศาสตร์ธรรมชาติตั้งอยู่ตรงกันข้ามกัน และผู้เข้าเยี่ยมชมสามารถซื้อตั๋วเข้าชมเพียงอย่างเดียวหรือทั้งคู่ได้
ประวัติศาสตร์

พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดโอกินาวะก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปี 1972 ภายหลังการเข้ายึดครองโอกินาวะโดยสหรัฐ ผ่านการจัดการ ปรับโครงสร้าง และเปลี่ยนชื่อของพิพิธภัณฑ์รัฐบาลรีวกีว (Ryukyu Governmental Museum หรือ 琉球政府立博物館) ซึ่งสถาปนาขึ้นในปี 1946 พิพิธภัณฑ์แรกเริ่มตั้งอยู่ในย่านโอนากะโช (Ōnaka-chō) ในเมืองชูริ ไม่ไกลจากปราสาทชูริ ก่อนจะปิดตัวในปี 2007 เพื่อย้ายไปยังสถานที่ปัจจุบัน พิพิธภัณฑ์หลังใหม่นี้มีการเพิ่มส่วนพิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดเข้าไปด้วย
การจัดสรรพื้นที่

สวนด้านหน้าพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยอาคารโอกินาวะสองหลังที่สร้างขึ้นใหม่ ได้แก่บ้านที่มุงด้วยใบจาก และบ้านหลังคากระเบื้อง แบบท้องถิ่น ควบคู่กับรูปปั้นของ ชีชะ และวันถุอื่นที่แทนวัฒนธรรมการทำเครื่องปั้นดินเผาและเซรามิกส์ขอฝโอกินาวะ ด้านหลังพิพิธภัณฑ์เป็นสวนประติมากรรมที่จัดแสดงงานศิลป์ร่วมสมัยและเปิดออกสู่สวนสาธารณะชินโตชิน
ส่วนพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาตินั้นเข้าถึงได้ผ่านทางทางเดินกระจกซึ่งออกแบบให้สร้างความรู้สึกเหมือนกำลังเดินผ่านเหนือปะการังเข้าสู่เกาะ ในบรรดาสิ่งจัดแสดงของพิพิธภัณฑ์ที่สำคัญคือมนุษย์มินาโตงาวะ ซึ่งเป็นตัวอย่างของ Homo sapiens ที่เก่าแก่ที่สุดที่พบในเอเชียตะวันออก
ภาษาเมวาร์

ภาษาเมวาร์ เป็นสำเนียงหลักสำเนียงหนึ่งของภาษาราชสถาน มีผู้พูดราว 5 ล้านคน ในรัฐราชสถาน เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา มีพยัญชนะ 31 เสียง สระ 10 เสียง สระประสม 2 เสียง  มี 2 บุคคล (เอกพจน์/พหูพจน์) 2 เพศ (ชาย/หญิง) และ 3 การก (ธรรมดา/กรรม/เรียกขาน) มีการผันคำนามและคำสรรพนาม มี 3 กาล (ปัจจุบัน/อดีต/อนาคต) และ 4 มาลา คำคุณศัพท์มี 2 ชนิด คือที่ลงท้ายด้วย/-o/ หรือไม่ลงท้ายด้วย/-o/
ภาษาฮีรีโมตู

| ภาษาฮีรีโมตู |
| --- | --- |
โปลีเซโมตู
ภูมิภาค: ปาปัวนิวกินี
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (น้อยมาก อ้างถึง1992) ผู้พูดภาษาที่สอง 120,000 คน (1989)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  มาลาโย-โพลีเนเซียมหาสมุทรมหาสมุทรตะวันตกปาปวนทิบกลางซีนาโกโร–เกออาปาร์โมตูภาษาฮีรีโมตู
ระบบการเขียน: อักษรละติน
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ: ปาปัวนิวกินี
รหัสภาษา
ISO 639-1: ho
ISO 639-2: hmo
ISO 639-3: hmo
ภาษาฮีรีโมตู (Hiri Motu) มีอีกชื่อว่า โปลีเซโมตู (Police Motu) หรือ พิดจินโมตู (Pidgin Motu) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ฮีรี (Hiri) เป็นภาษาในประเทศปาปัวนิวกินีที่มีผู้พูดในพื้นที่รอบพอร์ตมอร์สบี (เมืองหลวงประเทศปาปัวนิวกินี)
ภาษานี้เป็นรูปแบบที่ง่ายของภาษาโมตู ไม่เป็นทั้งภาษาพิดจินและภาษาลูกผสม โดยมีลักษณะของภาษาทั้งสองแบบ ความแตกต่างลักษณะทางสัทวิทยาและไวยากรณ์ ทำให้ผู้พูดภาษาฮีรีโมตูและภาษาโมตูเข้าใจกันได้ยาก แม้จะมีรากศัพท์คล้ายกัน และมีพื้นฐานของตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน
การใช้งานภาษาฮีรีโมตูลดลงเรื่อย ๆ แม้แต่ในบริเวณที่ภาษานี้เคยเป็นภาษากลาง และแทนที่ด้วยภาษาตอกปีซินและภาษาอังกฤษเป็นเวลาหลายปี ภาษานี้ก็รับการยอมรับตามกฎหมายบางส่วน
แหล่งข้อมูลอื่น

ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
| ด ค กภาษาราชการและภาษาที่สำคัญของประเทศสมาชิกอาเซียน |
| --- | --- |
ภาษาราชการ   (ประเทศสมาชิก):  กัมพูชา : ภาษาเขมร •  ไทย : ภาษาไทย •  บรูไน : ภาษามลายู •  พม่า : ภาษาพม่า •  ฟิลิปปินส์ : ภาษาฟิลิปปินส์ • ภาษาอังกฤษ •  มาเลเซีย : ภาษามลายู •  ลาว : ภาษาลาว •  เวียดนาม : ภาษาเวียดนาม •  สิงคโปร์ : ภาษามลายู • ภาษาอังกฤษ • ภาษาจีนมาตรฐาน • ภาษาทมิฬ •  อินโดนีเซีย : ภาษาอินโดนีเซีย
ภาษาราชการของประเทศสังเกตการณ์:  ติมอร์-เลสเต : ภาษาเตตุน • ภาษาโปรตุเกส •  ปาปัวนิวกินี : ภาษาอังกฤษ • ตอกปีซิน • ภาษาฮีรีโมตู
ภาษาเฉพาะถิ่นที่สำคัญ:  กัมพูชา : ภาษาจาม •  ไทย : ภาษามลายูปัตตานี •  บรูไน : ภาษามลายูบรูไน •  พม่า : ภาษากะเหรี่ยง • ภาษากะชีน • ภาษาไทใหญ่ • ภาษามอญ • ภาษายะไข่ • ภาษาโรฮีนจา •  ฟิลิปปินส์ : ภาษาเซบัวโน • ภาษาตากาล็อก • ภาษาอีโลกาโน • ภาษามากินดาเนา •  ลาว : ภาษาม้ง •  เวียดนาม : ภาษาไทดำ •  อินโดนีเซีย : ภาษาชวา • ภาษาซุนดา • ภาษาบาหลี • ภาษาอาเจะฮ์
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
พุทธรักษากินหัว

| พุทธรักษากินหัว |
| --- | --- |

Flowers with seed pods

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Zingiberales
วงศ์:: Cannaceae
สกุล:: Canna
สปีชีส์:: C.  indica
ชื่อทวินาม
Canna indica L.

ชื่อพ้อง
  ชื่อพ้อง  Canna annaei André.  Canna aurantiaca Roscoe.  Canna barbadica Bouché  Canna bidentata Bertol.  Canna carnea Roscoe  Canna cearensis Huber.  Canna chinensis Willd.  Canna cinnabarina Bouché  Canna coccinea var. bicolor Kraenzl.  Canna commutata Bouché  Canna compacta Bouché  Canna concinna Bouché.  Canna crocea Lag. ex Rchb.  Canna crocea Roem. & Schult.  Canna densifolia Bouché  Canna edulis Ker Gawl.  Canna ehrenbergii Bouché  Canna ellipticifolia Stokes  Canna esculenta Loudon  Canna exigua Bouché  Canna flavescens Link  Canna floribunda Bouché  Canna formosa Bouché  Canna fulgida Bouché  Canna glauca var. annaei Petersen.  Canna heliconiifolia Bouché  Canna heliconiifolia var. xalapensis (Horan.') Kraenzl.  Canna indica var. edwardsii Regel.  Canna indica var. lutea (Mill.) Aiton  Canna indica var. napalensis (Wall. ex Bouché) Baker  Canna indica var. orientalis (Roscoe) Baker  Canna indica var. rubra Aiton  Canna juncea Retz.  Canna laeta Bouché  Canna lagunensis Lindl.  Canna lambertii Lindl.  Canna leptochila Bouché  Canna lutea Mill.  Canna lutea Larrañaga  Canna lutea var. aurantiaca Regel  Canna lutea var. genuina Kraenzl.  Canna lutea var. maculata (Hook.) Petersen  Canna lutea var. pallida Kraenzl.  Canna maculata (Hook) Link.  Canna maxima Lodd. ex Roscoe  Canna moritziana Bouché  Canna napalensis Wall. ex Bouché  Canna nepalensis D.Dietr.  Canna occidentalis Roscoe  Canna orientalis Bouché  Canna orientalis Roscoe  Canna orientalis var. flava Roscoe  Canna pallida Roscoe.  Canna pentaphylla D.Dietr.  Canna plurituberosa T.Koyama & Nob.Tanaka  Canna poeppigii Bouché  Canna polyclada Wawra  Canna polymorpha Lodd. ex Loudon  Canna portoricensis Bouché  Canna pulchra Hassk.  Canna pulchra Bouché ex Horan.  Canna rubra (Aiton) Willd.  Canna rubricaulis Link  Canna sanctae-rosae Kraenzl.  Canna sanguinea Warsz. ex Otto & A.Dietr.  Canna sanguinea Bouché  Canna saturate-rubra Bouché ex K.Koch  Canna seleriana Kraenzl.  Canna sellowii Bouché  Canna spectabilis Bouché  Canna sulphurea Bouché  Canna surinamensis Bouché  Canna tenuiflora Bouché  Canna textoria Noronha  Canna thyrsiflora Hegetschw.  Canna tinei Tod.  Canna variabilis Willd.  Canna variegata Besser  Canna variegata Bouché  Canna variegatifolia Ciciar.  Canna ventricosa Bouché  Canna warszewiczii var. flameus Ram. Goyena  Canna xalapensis Horan.  
พุทธรักษากินหัว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Canna edulis วงศ์ Cannaceae ภาษากะเหรี่ยง เรียกปลาย่า) เป็นพืชล้มลุก มีลำต้นใต้ดินสะสมอาหาร ใบเดี่ยว ก้านใบหุ้มหันเป็นลำต้นเทียม มีสีม่วงแดงปนเขียวทั้งต้นและใบ ดอกช่อ กลีบเลี้ยงสีเขียว กลีบดอกสีแดง ผลแห้งหัวใต้ดินนำมาต้มรับประทาน ใบใช้ห่อข้าวและอาหาร
เมล็ด
ดอกของ Canna indica var. flava
ฟีทา เบงค์โฮฟฟ์

ฟีทา เบงค์โฮฟฟ์ (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901 – 26 ตุลาคม ค.ศ. 1967) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน โดยฟีทา เล่นภาพยนตร์มากถึง 100 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1933 ถึง ค.ศ. 1967
ภาพยนตร์ที่ได้รับการคัดเลือก

Charley's Aunt (1934)
Heinz in the Moon (1934)
Trouble with Jolanthe (1934)
Mother and Child (1934)
Amphitryon (1935)
Street Music (1936)
Boccaccio (1936)
The Legacy of Pretoria (1936)
When Women Keep Silent (1937)
The Marriage Swindler (1938)
All Lies (1938)
Wibbel the Tailor (1939)
The Girl from Barnhelm (1940)
I Need You (1944)
Trouble Backstairs (1949)
The Beaver Coat (1949)
Pension Schöller (1952)
The Singing Hotel (1953)
Maxie (1954)
On the Reeperbahn at Half Past Midnight (1954)
Wenn der Vater mit dem Sohne (1955)
If We All Were Angels (1956)
The Beggar Student (1956)
A Summer You Will Never Forget (1959)
แหล่งข้อมูลอื่น

Fita Benkhoff ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พสิษฐ์ ธนชัยบุญยรัตน์

| พสิษฐ์ ธนชัยบุญยรัตน์ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: พสิษฐ์ ธนชัยบุญยรัตน์
เกิด: 19 กันยายน พ.ศ. 2516 (51 ปี)
ที่เกิด: กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อปร็อก
อาชีพ: นักร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2534 - ปัจจุบัน
พสิษฐ์ ธนชัยบุญยรัตน์ หรือ ออดี้ (AUDY) เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2516 เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลง ชาวไทย
ประวัติ

พสิษฐ์ ธนชัยบุญยรัตน์ หรือชื่อเดิม ธนะยศ จิวานนท์ (ชื่อเล่น : ออดี้) เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2516 เริ่มเรียนหนังสือ ที่ สหรัฐอเมริกา ช่วง ป.6 - ม.2 แล้วก็ย้ายมาเรียนต่อที่ฟิลิปปินส์ ที่เลือกเรียนวิศวะโยธา กลับมาประเทศไทย ปี พ.ศ. 2537 จากนั้นเล่นดนตรีตามผับ ทำให้เริ่มเข้าสังคมดนตรี จนได้ทำงานเพลงให้ หรั่ง ร็อกเคสตร้า สังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น จึงได้ทำผลงานอัลบั้มชุดแรกของตัวเอง
ก่อนหน้านี้ออดี้เคยเป็นสมาชิกวง คาซาม่า สังกัด รถไฟดนตรี ซึ่งมี ภราดร ยารสเอก (มาร์ค) และ นฤวรรณ ทวีศรี (เอ็มมี่) ร่วมอยู่ด้วย หลังจากยุบวง ออดี้ได้ทำงานเบื้องหลังก่อนจะทำอัลบั้มเดี่ยว ปัจจุบันหันมาทำธุรกิจรีสอร์ทที่ปราณบุรี และบ้านเช่าริมทะเลอยู่ที่หัวหิน ซึ่งล่าสุดได้ขยับขยายไปเปิดกิจการอยู่ที่ม่อนแจ่ม อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
พสิษฐ์ มีความบกพร่องทางการได้ยิน เขาหูหนวกด้านขวา ตั้งแต่อายุ 8-9 ขวบ
ผลงาน > อัลบั้มเดี่ยวหรือวงออดี้

สตูดิโออัลบั้ม ชุด 1 - ออดี้ ก่อนเกิดเหตุ (พ.ศ. 2538) สังกัด บีเอ็มจี และ เอ็มจีเอ
เหตุผล
เคย
เพราะ
รำคาญ
เคย (SWEET & SOUR MIX)
สตูดิโออัลบั้ม ชุด 2 - ออดี้ เป็นเหตุ (พ.ศ. 2539) สังกัด บีเอ็มจี และ เอ็มจีเอ
เคย
ไม่สำคัญ
เธออยู่ไหน ในวันฟ้าสวย
รำคาญ
มัน..สุดวิสัย
อดทนกว่านี้
เหตุผล
กระเทยกลับใจ
ลูกใครหว่า
สตูดิโออัลบั้ม ชุด 3 - ออดี้ 1 ปีต่อมา (พ.ศ. 2540) สังกัด บีเอ็มจี และ เอ็มจีเอ
ช่างมัน
คำเดียว
กับคำว่า...รัก
ไม่มีทาง
เรื่องโกหก
ขำ
หนึ่งนาที
บอกใครไม่ได้
แย่
ไม่ค่อย...เท่าไหร่
ฝันดี
ฝันดี (บรรเลง)
สตูดิโออัลบั้ม ชุด 4 - ออดี้ The Show Must Go On (พ.ศ. 2541) สังกัด บีเอ็มจี และ เอ็มจีเอ
อย่าทำอย่างนี้เลย
ฝังใจ
คำขอร้อง
เรื่องโกหก
ไม่สำคัญ
แย่
หนึ่งนาที
อดทนกว่านี้
บอกใครไม่ได้
เหตุผล
ไม่มีทาง
เคย
ตราบใดที่ฉันยังอยู่
ฝังใจ (PIANO)
สตูดิโออัลบั้ม ชุด 5 - ออดี้ อารมณ์ผู้ชาย (MAN IN MOTION) (30 กันยายน พ.ศ. 2542) สังกัด เฮ้าส์ ออฟ ฟัน
สายตา Hate
สุดที่รัก Fifteen to midnight
เคลียร์ Clear
ตายยาก Die hard
สักวัน A day
ลำบาก Difficult
ผู้หญิงคนหนึ่ง Bitch
ทุกคนไม่เป็นใจ (ที่เรารักกัน) No one is on our side
พรากผู้เยาว์ Can't kiss u right
ทุกอย่าง Everything dies!
สตูดิโออัลบั้ม ชุด 6 - ออดี้ เขียนอารมณ์ให้เป็นเพลง (พ.ศ. 2542) สังกัด จีเอ็มเอ็มแกรมมี่
ดีพอ
ฉันเคยน่ารัก
ไม่รู้ โว้ย
ทุกอย่าง
เรื่องโกหก Feat. Viola
เคย
Outro
สตูดิโออัลบั้ม ชุด 7 - ออดี้ จ๋า (พ.ศ. 2543) เทโรเรคคอร์ด และ ซีวีดี
หน้าตาก็ดี (ไม่น่าโง่เลย)
รอจนกว่า...
นับ 1 ถึง 3
แช่น้ำ
อย่าเห็นฉันในสภาพนี้
อย่าเดินจากไป
I AM NOT HAPPY
ใครๆ ก็ง้อเธอ
ฉันจะลุกขึ้นเต้น...ใครจะทำไม
เข็ด
สตูดิโออัลบั้ม ชุด 8 - ออดี้ เบอร์ 5 ประหยัดไฟ (31 พฤษภาคม พ.ศ. 2544) สังกัด โซนี่มิวสิค บีอีซีเทโร
สุดที่รัก
หน้าตาก็ดี (ไม่น่าโง่เลย)
อย่าเดินจากไป
รอไม่ไหว
เข็ด
รักข้างเดียว(ช้ำอยู่แล้ว)
รอจนกว่า
แช่น้ำ
ไม่สำคัญ
ตายยาก
คำขอร้อง
สายตา
สตูดิโออัลบั้ม ชุด 9 - ออดี้ อรดี ติดมัน (18 สิงหาคม พ.ศ. 2545) สังกัด โซนี่มิวสิค บีอีซีเทโร
เพลง"ไปให้พ้นๆ"
เพลง"กลั้นหายใจ"
เพลง"คนตื่นสาย"
เพลง"เธอจะยอมเข้าใจบ้างไหม"
เพลง"hahaha"
เพลง"อรดี"
เพลง"ไม่ใช่เจ้าชาย"
เพลง"ผมยาว ขาว หมวย"
เพลง"หนักหัวเธอรึเปล่า"
เพลง"หยุดก่อนดีไหม"
สตูดิโออัลบั้ม ชุด 10 - ออดี้ #1 Remastered (พ.ศ. 2546)
เคย
เธออยู่ไหนในวันฟ้าสวย
เหตุผล (Ver.2)
เหตุผล
เหม่อ
ไม่สำคัญ (Dance)
ไม่สำคัญ (Ver.2)
ไม่สำคัญ
กระเทยกลับใจ
ตำขอร้อง (Ver.เล่นสด)
คำขอร้อง
ตราบใดที่ฉันยังอยู่
มัน..สุดวิสัย
รอจนกว่า
รักข้างเดียว(ช้ำอยู่แล้ว)
รำคาญ
ลูกใครหว่า
สุดที่รัก
อดทนกว่านี้
สตูดิโออัลบั้ม ชุด 11 - ออดี้ Fast Forward (พ.ศ. 2550)
ไม่รู้โว้ย
รอจยแก่
ดีพอ
ไม่เอา..อย่าทำ
Rebuzz
นิทรา (Acoustic)
ฉันเตยน่ารัก Feat. Joe Nuvo
เพลงไม่ดัง (Punk)
ทุกอย่าง (Acoustic)
ไม่สำคัญ (Bootleg)
นอกใจ (Bootleg)
เหตุผล (Bootleg)
สตูดิโออัลบั้ม ชุด 12 - ออดี้ Everyday (พ.ศ. 2556)
อดีต
กำลังคิดถึง
รักออนไลน์
เลิฟ ซิค
สุดที่รัก
ไม่ใช่เจ้าชาย
กลั้นหายใจ
ไม่สำคัญ
รอจนกว่า
ตายยาก
บอกใครไม่ได้
อดทนกว่านี้
หนึ่งนาที
ลำบาก
ผู้หญิงคนหนึ่ง
ดีกว่านี้
ฝังใจ
ทุกอย่าง
สตูดิโออัลบั้ม ชุด 13 - ออดี้ 2019 (พ.ศ. 2562)
ผลงาน > อัลบั้มรวมเพลง

The Best Of Audy 10 Year (มีนาคม พ.ศ. 2546)
ผลงาน > เพลงพิเศษ

เพื่อประเทศไทย (พ.ศ. 2552)
ผลงาน > โฆษณา

โฆษณา ไอศกรีม วอลล์ ฟีสต์ (พ.ศ. 2541-2542)
โฆษณา ยูโร่ คัสตาร์ดเค้ก (พ.ศ. 2540-2543)
แหล่งข้อมูลอื่น

พสิษฐ์ ธนชัยบุญยรัตน์ ที่เฟซบุ๊ก
พสิษฐ์ ธนชัยบุญยรัตน์ ที่เฟซบุ๊ก
พสิษฐ์ ธนชัยบุญยรัตน์ ที่อินสตาแกรม
https://www.youtube.com/user/MrAudydoo ยูทูบเบอร์ ชื่อ Audy Thailand
ภาษาเปเชเนก

| ภาษาเปเชเนก |
| --- | --- |
ภูมิภาค: ยุโรปกลาง, ยุโรปตะวันออก
ยุค: คริสต์ศตวรรษที่ 7–12
ตระกูลภาษา: เตอร์กิก  เตอร์กิกทั่วไปโอคุซภาษาเปเชเนก
รหัสภาษา
ISO 639-3: xpc
นักภาษาศาสตร์: xpc
ภาษาเปเชเนก (Pecheneg language) เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกที่ตายแล้ว เคยใช้พูดโดยชาวเปเชเนกในยุโรปตะวันออก (ส่วนหนึ่งของยูเครนใต้, รัสเซียใต้, มอลโดวา, โรมาเนีย และฮังการี) ในคริสต์ศตวรรษที่ 7–12 อันนา คอมเนเน เจ้าหญิงแห่งไบแซนไทน์ระบุว่าชาวเปเชเนกและCumansพูดภาษาเดียวกัน
ภาษานี้มีลักษณะคล้ายกับภาษากลุ่มโอคุซที่เป็นกลุ่มย่อยของภาษากลุ่มเตอร์กิก แต่มีหลักฐานหลงเหลืออยู่น้อย นักภาษาศาสตร์จัดให้อยู่ในภาษากลุ่มโปรโต-คัสเปียนซึ่งเป็นกลุ่มย่อยของภาษากลุ่มเคียปชัก
ภาษาฆวารัซม์

| ภาษาฆวารัซม์ |
| --- | --- |
ภาษาโคแรสเมีย
𐾳𐾲𐾲𐿋𐾲𐾲𐾽𐾻  زڨاک‌ای خوارزم
ประเทศที่มีการพูด: ฆวารัซม์
ภูมิภาค: เอเชียกลาง
ยุค: 550 ปีก่อนคริสต์ศักราช – ค.ศ. 1200
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอิหร่านตะวันออกภาษาฆวารัซม์
ระบบการเขียน: แอราเมอิก, ซอกเดีย, เปอร์เซียกลาง, อาหรับ
รหัสภาษา
ISO 639-3: xco
นักภาษาศาสตร์: xco
ภาษาฆวารัซม์ (ฆวารัซม์: زڨاک‌ای خوارزم, zβ'k 'y xw'rzm) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกที่สูญแล้ว ที่มีความใกล้ชิดกับภาษาซอกเดีย ภาษานี้เคยมีผู้พูดในบริเวณฆวารัซม์ (โคแรสเมีย) ซึ่งอยู่ทางตอนล่างของแม่น้ำอามูดาร์ยา ทะเลอารัลตอนใต้ (ส่วนเหนือของประเทศอุซเบกิสถานและบางส่วนของคาซัคสถานและเติร์กเมนิสถานในปัจจุบัน)
ความรู้เกี่ยวกับภาษานี้มีจำกัดและไม่ค่อยมีใครทราบรูปแบบอักษรเก่าเหมือนกับภาษาซอกเดีย โดยมีข้อมูลจากนักวิชาการจากฆวารัซม์อย่างอัลบิรูนีและอัซซามัคชารีไว้ว่า ภาษานี้ยังมีคนใช้ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 เมื่อมันถูกแทนที่ด้วยภาษาเปอร์เซียและสำเนียงเตอร์กิกในพื้นที่ส่วนใหญ่
วอลเตอร์ บรูโน เฮนนิง นักวิชาการที่สำคัญคนหนึ่ง กำลังทำพจนานุกรมภาษาฆวารัซม์ แต่เสียชีวิตก่อน ทำให้ผลงานยังไม่เสร็จ ภายหลัง D.N. MacKenzie เป็นผู้ตีพิมพ์พจนานุกรมบางส่วนใน ค.ศ. 1971
แหล่งข้อมูลอื่น

Encyclopedia Iranica, "The Chorasmian language" by D.N. Mackenzie
https://web.archive.org/web/20040201160726/http://iranianlanguages.com/
https://web.archive.org/web/20041009124244/http://www.iranologie.com/history/ilf.html
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย
ภาษาเมเดีย

| ภาษาเมเดีย |
| --- | --- |
ภูมิภาค: อิหร่านสมัยโบราณ
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  ภาษากลุ่มอินโด-อิเรเนียนภาษากลุ่มอิหร่านภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตกภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตกเฉียงเหนือภาษาเมเดีย
รหัสภาษา
ISO 639-3: xme
ภาษาเมเดีย เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตก อยู่ในสาขาตะวันออกเฉียงเหนือเช่นเดียวกับภาษาพาร์เทียน ภาษาบาโลชิ ภาษาเคิร์ด และอื่น ๆ เป็นภาษาของเผ่าเมเดีย ซึ่งมีการติดต่อกับชาวเปอร์เซียอย่างใกล้ชิด คำในภาษาเมเดียพบได้ทั่วไปในภาษาเปอร์เซียโบราณและภาษาของชาวอารยัน ตัวอย่างเช่น
Farnah: Divine glory; (พบในภาษาอเวสตะด้วย),
Paridaiza: สวรรค์ (ในภาษาปาดิส پردیس)
Vazraka: ยิ่งใหญ่, (ในภาษาเปอร์เซีย Bozorg بزرگ),
Vispa: ทั้งหมด, (เช่นเดียวกับภาษาอเวสตะ),
Mithra: The yazata,
Xshayathiya (King)
ปัจจุบันเรามีความรู้เกี่ยวกับภาษาเมเดียอยู่เพียงแค่คำที่ยืมไปใช้ในภาษาเปอร์เซียโบราณ โดยไม่มีหลักฐานเกี่ยวกับไวยากรณ์ของภาษานี้หลงเหลืออยู่เลย เนื่องจากชาวเมเดียไม่เหลือหลักฐานลายลักษณ์อักษรใด ๆ เกี่ยวกับพวกตนไว้เลย
พุทธมนต์

บทสวดมนต์ ในศาสนาพุทธนิกายเถรวาทนิยมใช้ภาษาบาลี ซึ่งหากแปลความหมายออกมาก็จะพบว่าส่วนใหญ่แล้วเป็นคำสวดบูชาเพื่อรำลึกถึงพระคุณของพระรัตนตรัย อันได้แก่พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ แทบทั้งสิ้น จึงเป็นอุบายในการเจริญสติอย่างหนึ่ง ที่เรียก พุทธานุสติ ธรรมานุสติ และสังฆานุสติ นั่นเอง การสวดมนต์ทุกครั้ง จึงเริ่มด้วยคำบูชาพระบรมศาสดาว่า "นโม ตสฺสะ ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส" แปลโดยรวมว่า "ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น"
บทสวดมนต์สำคัญ

ชัยมงคลคาถา
พระคาถาชินบัญชร
พระปริตร
ทำวัตรเช้า
ทำวัตรเย็น
บทสวดสรภัญญะ
พระคาถามหาจักรพรรดิ
ยอดพระกัณฑ์พระไตรปิฎก
บทสวดอิติปิโส
บทสวดมงคลสูตร
ภาษาเฟือง

| ภาษาเฟือง |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: เวียดนาม
จำนวนผู้พูด: 15,100 คน (พ.ศ. 2543)  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  มอญ-เขมรมอญ-เขมรตะวันออกกลุ่มภาษากะตูภาษาเฟือง
รหัสภาษา
ISO 639-3: phg
ภาษาเฟือง (Phuong) มีผู้พูดทั้งหมด 15,100 คน (พ.ศ. 2543) ทางภาคใต้ของเวียดนาม จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยกะตู
มัลคอล์ม ทูนาเกา

| มัลคอล์ม ทูนาเกา |
| --- | --- |
เกิด: มัลคอล์ม อาลินดาเยา ทูนาเกา   (Malcolm Alindajao Tunaacao) 8 ธันวาคม พ.ศ. 2521
มัลคอล์ม ทูนาเกา (Malcolm Tunacao) หรือ มัลคอล์ม อาลินดาเยา ทูนาเกา นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่ เมือง Mandaue ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 20) เสมอ  3 แพ้ 3
ประวัติ

ทูนาเกาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2541 ชนะน็อค มานูเอล เฟเรโก ยก 2 จากนั้น ขึ้นชกชนะรวดมาตลอดที่ฟิลิปปินส์ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2542 ชนะคะแนน ริโอ ซูมัมปอง จากนั้นป้องกันแชมป์ไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเดินทางมาชิงแชมป์โลก WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 ปรากฏว่าทูนาเกาเป็นฝ่ายชนะทีเคโอ เม็ดเงิน กระทิงแดงยิมในยกที่ 7 อย่างพลิกความคาดหมาย ทูนาเกาไปชกป้องกันแชมป์ที่ญี่ปุ่นได้ 1 ครั้ง ก่อนจะมาเสียแชมป์ แพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คะนองศักดิ์ ยก 1 เมื่อ 2 มีนาคม พ.ศ. 2544
หลังจากเสียแชมป์โลก ทูนาเกาขึ้นชิงแชมป์เงา WBC รุ่นฟลายเวท เสมอโดยเทคนิคกับแรนดี้ แมนกูบัท เนื่องจากทูนาเกาแตกจนชกต่อไม่ได้ จากนั้นชกชนะน็อค พรชัย ศิษย์พระพรหม ยก 6 ที่ ฟิลิปปินส์ ต่อมา ทูนาเกาได้ครองแชมป์เงา WBC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ที่ว่าง ชนะน็อค ริโน จากัวร์ ยก 5 เมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2546 หลังจากนั้น ทูนาเกาไปชกที่ญี่ปุ่น ขึ้นชกนอกรอบชนะสองครั้งรวด แล้วจึงชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ชนะคะแนน กุมารทอง ป.ปลื้มกมลที่ญี่ปุ่น ได้แชมป์ไปครอง ชกป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนนโดยเทคนิค รอลลี ลูนาสที่ ญี่ปุ่น หลังจากนั้น ทูนาเกาขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2551 ชนะคะแนน โมนิโก ลอเรนเต้ ที่ฟิลิปปินส์ และได้ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างที่เกาหลีใต้เมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ชนะคะแนน แช เซืองซุก ที่เกาหลีใต้ และชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 3 ครั้งและขึ้นชกนอกรอบที่ ญี่ปุ่น ชนะน็อค ฉัตรเพชร ศิษย์หมอเส็ง ยก 4
ทูนาเกาได้ขึ้นชกตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลก WBC รุ่นแบนตัมเวท  เมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ซึ่งทูนาเกาเป็นฝ่ายชนะน็อค คริสเตียน เอสกิวเวล ยก 7 จากนั้น ทูนาเกาได้ชิงแชมป์โลกรุ่นนี้เมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2556 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค ชินซูเกะ ยามานากะ ยก 12 ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น ยังขึ้นชกมวยต่อมา โดยขึ้นชกครั้งล่าสุดเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ชนะคะแนน จุง จูฮยุน ที่ ญี่ปุ่น