stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เก็บถาวร 2008-09-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| --- | --- | --- |
| สัญลักษณ์ |  พระธรรมจักร  เพลงพระราชนิพนธ์ยูงทอง  ตึกโดม  หางนกยูงฝรั่ง  สีเหลือง-สีแดง  |  |
| ศูนย์ |  ท่าพระจันทร์  รังสิต  ลำปาง  พัทยา  |  |
| คณะ |  ทันตแพทยศาสตร์  นิติศาสตร์  พยาบาลศาสตร์  พาณิชยศาสตร์และการบัญชี  แพทยศาสตร์  เภสัชศาสตร์  รัฐศาสตร์  วารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน  วิทยาการเรียนรู้และศึกษาศาสตร์  วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  วิศวกรรมศาสตร์  ศิลปกรรมศาสตร์  ศิลปศาสตร์  เศรษฐศาสตร์  สถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง  สหเวชศาสตร์  สังคมวิทยาและมานุษยวิทยา  สังคมสงเคราะห์ศาสตร์  สาธารณสุขศาสตร์  สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร  |  |
| วิทยาลัย |  นวัตกรรม  นานาชาติปรีดี พนมยงค์  พัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์  แพทยศาสตร์นานาชาติจุฬาภรณ์  โลกคดีศึกษา  สหวิทยาการ  |  |
| หน่วยงานวิจัย   และบริการวิชาการ |  สำนักหอสมุด  สำนักทะเบียนและประมวลผล  สำนักเสริมศึกษาและบริการสังคม  สำนักทรัพย์สินทางปัญญาและบ่มเพาะวิสาหกิจ  สถาบันภาษา  สถาบันไทยคดีศึกษา  สถาบันเอเชียตะวันออกศึกษา  สำนักงานศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (สทส.)  สถาบันทรัพยากรมนุษย์  สถาบันพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม  สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาฯ  สำนักงานสัญญา ธรรมศักดิ์ฯ  โครงการสตรีและเยาวชนศึกษา  หอจดหมายเหตุ  ศูนย์ออสเตรเลียศึกษา  ศูนย์เอเปค  ศูนย์อินเดียศึกษา  ศูนย์ศึกษารัสเซียและเครือรัฐเอกราช  ศูนย์สัตว์ทดลอง  อุทยานการเรียนรู้ป๋วย 100 ปี  |  |
| วันสำคัญ |  วันธรรมศาสตร์  วันปรีดี พนมยงค์  วันป๋วย อึ๊งภากรณ์  วันสัญญา ธรรมศักดิ์  วันกบฏสันติภาพ  วันสันติภาพไทย  วันมหาปิติ  วันมหาวิปโยค  |  |
| คณะบุคคล |  สภามหาวิทยาลัย  สภาอาจารย์  สภาข้าราชการ  สมาคมธรรมศาสตร์ฯ  สภานักศึกษา  องค์การนักศึกษา  กกต.มธ.  |  |
| สวัสดิการและบริการ |  โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ  โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  สำนักพิมพ์ มธ.  โรงพิมพ์ มธ.  ศูนย์หนังสือ มธ.  สำนักงานจัดการทรัพย์สิน  สหกรณ์ออมทรัพย์  ศูนย์บริการการกีฬา  กลุ่มอาคารหอพักเอเชี่ยนเกมส์  โรงเรียนอนุบาลแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์  โรงเรียนธรรมศาสตร์คลองหลวงวิทยาคม  |  |
| อื่น ๆ |  จิตวิญญาณธรรมศาสตร์  หางนกยูงฝรั่ง  บุคคลสำคัญ  สโมสรโดม เอฟซี  สนามฟุตบอลธรรมศาสตร์ รังสิต  งานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์  งานรักบี้ฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย 
ศาสตราจารย์ดิเรก ชัยนาม 
 คณบดีคนแรกของคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ทัวทารา

| ทัวทารา ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: สมัยไมโอซีนตอนต้น – ปัจจุบัน,  19–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

ทัวทาราตอนเหนือ (Sphenodon punctatus punctatus)
สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1), 
Invalid status (NZ TCS)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน 
อันดับ:: อันดับทัวทารา 
วงศ์:: วงศ์ทัวทารา  Gray, 1831 (conserved name)
สกุล:: Sphenodon  (Gray, 1842) (conserved name)
สปีชีส์:: Sphenodon punctatus
ชื่อทวินาม
Sphenodon punctatus (Gray, 1842) (conserved name)


ขอบเขต (นิวซีแลนด์)

ที่อยู่อาศัยในปัจจุบันของทัวทารา (สีดำ):
ชื่อพ้อง
 Sphaenodon  (Gray, 1831) (rejected name)  Hatteria  (Gray, 1842) (rejected name)  Rhynchocephalus  (Owen, 1845) (rejected name)
ทัวทารา (อังกฤษ: tuatara) เป็นสัตว์เลื้อยคลานเฉพาะถิ่นในประเทศนิวซีแลนด์ แม้ว่ามีรูปร่างคล้ายกับกิ้งก่า ทัวทาราอยู่ในอันดับต่างหากที่มีชื่อว่า Rhynchocephalia ชื่อ tuatara มาจากภาษามาวรีที่แปลว่า "รอยหยักตรงแนวสันหลัง"
ทัวทาราชนิดเดียวยังหลงเหลืออยู่ เป็นสิ่งมีชีวิตเดียวในอันดับ Rhynchocephalia ที่ยังคงเหลือรอด Rhynchocephalia มีต้นกำเนิดในช่วงไทรแอสซิก (~250 ล้านปีก่อน) กระจายพันธุ์ทั่วโลกและมีความหลากหลายสูงสุดในช่วงจูแรสซิก และสูญพันธ์เมื่อ 60 ล้านปีก่อน (ยกเว้นทัวทารา) ญาติใกล้ชิดที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่คือ squamates (กิ้งก่าและงู)
เชื่อว่า บรรพบุรุษของทัวทาราเดินทางมาสู่นิวซีแลนด์จากออสเตรเลียด้วยการเกาะกับของขยะลอยน้ำมากลางทะเลพร้อม ๆ กับการกำเนิดขึ้นมาของผืนดินนิวซีแลนด์เมื่อกว่า 60 ล้านปีก่อน
ทัวทารา มีความแตกต่างจากกิ้งก่า ซึ่งเป็นสัตว์เลื้อยคลานส่วนใหญ่ในปัจจุบัน พอสมควร โดยลักษณะที่สำคัญ คือ  ไม่มีช่องเปิดของหูชั้นนอก และไม่มีอวัยวะสืบพันธุ์ของเพศผู้  ใช้การผสมพันธุ์โดยให้ช่องเปิดใต้ท้องติดกัน และปล่อยน้ำเชื้อผ่านเข้าไป บนกลางหัวของทัวทารามีแผ่นหนังที่คล้ายกับดวงตา ที่ทำหน้าที่เหมือนกับดวงที่สาม เรียกว่า "ตาผนังหุ้ม" สามารถตรวจจับแสงและแรงสั่นสะเทือน รวมทั้งทำหน้าที่เหมือนกับตาของสัตว์ประเภทอื่น ๆ ได้
ทัวทารา ได้ชื่อว่าเป็นสัตว์ที่ซุ่มโจมตีได้อย่างดีเยี่ยม ด้วยเป็นสัตว์ที่เคลื่อนไหวช้า จึงกินแมลงต่าง ๆ ที่อยู่บนพื้นดิน ด้วยการซุ่มนิ่ง ๆ รวมทั้งลูกไม้บางชนิดที่อยู่บนต้น และยังกินแม้แต่ลูกทัวทาราที่เพิ่งฟักจากไข่ใหม่ ๆ ด้วย
ทัวทารา เติบโตเต็มที่เมื่ออายุได้ 70 ปี และเริ่มผสมพันธุ์ได้ตั้งแต่อายุ 20 ปี ซึ่งในปี ค.ศ. 2009 ที่สวนสัตว์ในประเทศอังกฤษ ทัวทาราเพศผู้ตัวหนึ่งอายุ 111 ปี ที่ถูกเลี้ยงในนั้นได้ผสมพันธุ์กับทัวทาราเพศเมีย และได้ไข่และฟักออกเป็นตัวทั้งหมด 11 ตัวด้วยกัน ทัวทาราเมื่อวางไข่เสร็จแล้ว จะไม่กลับมาดูแลหรือฟักไข่ แต่จะปล่อยให้ฟักเองโดยธรรมชาติ ไข่ของทัวทารามีลักษณะเปลือกหยุ่นคล้ายแผ่นหนัง และเมื่อฟักออกมาเป็นตัวแล้ว ทัวทาราขนาดเล็กซึ่งมีความยาวเพียง 3 นิ้ว จะรีบออกมาจากโพรงทันที มิเช่นนั้นจะตกเป็นเหยื่อของทัวทาราตัวโตกว่าได้
อ่านเพิ่ม

Blanchard B,  และคณะ (Tuatara Recovery Group) (June 2002).  Jasperse J, Rolfe J (บ.ก.). Tuatara captive management plan and husbandry manual (PDF). Threatened Species Occasional Publication. Vol. 21. Wellington, New Zealand: Department of Conservation. สืบค้นเมื่อ 26 November 2007.
Bry L. "Evolution of a third eye in some animals?". MadSci Network. สืบค้นเมื่อ 9 August 2007.
Daugherty C, Keall S. "Tuatara". Te Ara – the Encyclopedia of New Zealand. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 October 2008.
Daugherty CH, Cree A (April 1990). "Tuatara: a survivor from the dinosaur age". New Zealand Geographic. 6: 66–86.
Gill V (30 May 2012). "Tuatara reptile slices food with 'steak-knife teeth". BBC Nature. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 August 2017. สืบค้นเมื่อ 8 January 2014.
Lutz D (2005). Tuatara: A Living Fossil. Salem, Oregon: Dimi Press. ISBN 978-0-931625-43-5.
Maisano J. "Sphenodon punctatus (tuatara) – 3D visualisations from X-ray CT scans". Digimorph. University of Texas at Austin. สืบค้นเมื่อ 8 May 2006.
Marris J. "Images and movies of the Brothers Island tuatara (Sphenodon guntheri)". ARKive: Images of Life on Earth. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 June 2007. สืบค้นเมื่อ 3 June 2007.
McKintyre M (1997). Conservation of the Tuatara. Victoria University Press. ISBN 978-0-86473-303-0.
Mulligan J (18 August 2017). "Tuatara". Critter of the Week. RNZ.
Newman DG (1987). Tuatara. Endangered New Zealand Wildlife Series. Dunedin, New Zealand: John McIndoe. ISBN 978-0-86868-098-9.
Parkinson B (2000). The Tuatara. Reed Children's Books. ISBN 978-1-86948-831-4.
Schwab IR, O'Connor GR (March 2005). "The lonely eye". The British Journal of Ophthalmology. 89 (3): 256. doi:10.1136/bjo.2004.059105. PMC 1772576. PMID 15751188.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Sphenodon
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Sphenodon ที่วิกิสปีชีส์
"Specimens of Tuatara". Te Papa Tongarewa: The collection of the Museum of New Zealand.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q163283  Wikispecies: Sphenodon  ADW: Sphenodon  BOLD: 3422  EoL: 35461  EPPO: 1SQHNG  Fossilworks: 92231  GBIF: 2473267  iNaturalist: 26165  ITIS: 202131  NCBI: 8507  NZOR: bca43239-d21d-41d0-81cf-68803a0cc4ac  uBio: 5757795
มังกรหยก จอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่

| มังกรหยก จอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ |
| --- | --- |
ไฟล์:มังกรหยก จอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่.jpg
กำกับ: ฉีเคอะ(สฺวี เค่อ)
เขียนบท: ฉีเคอะ(สฺวี เค่อ) 
เนื้อเรื่อง: บทที่ 34 - 40 ของผลงานต้นฉบับมังกรหยก
สร้างจาก: มังกรหยกของกิมย้ง
อำนวยการสร้าง: ฟู่ รัวชิง
นักแสดงนำ:  เซียว จ้าน  จวงต๋าเฟย  จางเหวินซิน 
ดนตรีประกอบ: ใช้บทเพลงที่คุ้นเคยของงานสร้าง "มังกรหยก ภาค 1 และ 3 เวอร์ชันปีค.ศ. 1983 เวอร์ชั่น หวงเย่อหัว กับ องเหม่ยหลิง"
บริษัทผู้สร้าง: ไชน่า ฟิล์ม กรุ๊ป คอร์ปอเรชั่น (China Film Group Corporation)  
วันฉาย:  29 มกราคม ค.ศ. 2025 (ทั่วจีน)  20 กุมภาพันธ์ (ไทย) 
ประเทศ: จีน
ภาษา: จีนกลางและภาษามองโกล
ทุนสร้าง: 500 ล้านหยวน
ทำเงิน: 670 ล้านหยวน (เมื่อเทียบกับการลงทุนที่สูงเกินความจำเป็น ส่งให้หนังมีภาวะขาดทุนไม่ต่ำกว่า 175 ล้านหยวนขึ้นไป)
"มังกรหยก จอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่" (อังกฤษ: The Legends of the Condor Heroes: The Gallants) เป็นภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ของจีนที่กํากับและเขียนบทโดย ฉีเคอะ(สฺวี เค่อ) นําแสดงโดย เซียวจ้าน,จวงต๋าเฟยและจางเหวินซิน เป็นงานสร้างครบรอบชาตกาลของ "กิมย้ง", ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงบางส่วนมาจากนวนิยายเรื่องมังกรหยกสร้างขึ้นโดยอิงเนื้อหาจากบทที่ 34 - 40 ของผลงานต้นฉบับ โดยเริ่มถ่ายทำตั้งแต่วันที่ 19 ก.ค. - 21 ธ.ค. พ.ศ. 2566 สถานที่ถ่ายทำคือ มองโกเลียใน ประเทศจีน (ก๊วยเจ๋งในวัยเด็กจนโต) และปักกิ่ง ประเทศจีน (ชายแดนแม่น้ำซองใต้) ต่อมาได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่าจะเข้าฉายในวันแรกของวันตรุษจีน ปีค.ศ.  2025 โดยการโปรโมทภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ใช้ท่วงทำนองเพลงที่คุ้นเคยของละครเรื่อง "มังกรหยก ภาค 1 และ 3 เวอร์ชันละครที่โด่งดังที่สุดทั่วโลกปีค.ศ. 1983 เวอร์ชั่น หวงเย่อหัว กับ องเหม่ยหลิง" อีกทั้งในปีค.ศ. 2025 ยังเป็นปีครบรอบ 40 ปีการเสียชีวิตของ "องเหม่ยหลิง (อึ้งย้งตลอดกาล)" จากละครกิมย้งเวอร์ชั่นโด่งดังทั่วโลกในอดีต คือ " มังกรหยก 1983" (Legend of the Condor Heroes 1983) 
 
นอกจากนี้ ยังเป็นผลงานการพากย์ชิ้นสุดท้ายของทีมพากย์พันธมิตรทีมพากย์ชื่อดังก่อนประกาศยุบทีม
เนื้อเรื่อง(ย่อ)

ภาพยนตร์ชุดนี้ สร้างขึ้นจากนวนิยายเรื่อง มังกรหยก ภาค 1 ของบทที่ 34 - 40 ซึ่งเป็นในช่วงที่ ก๊วยเจ๋ง (วัยหนุ่ม) ตอนที่เก่งแล้ว
ก๊วยเจ๋งเป็น 1 ในห้ายอดฝีมือยุคที่ 2 มีฉายาว่า"จอมยุทธอุดร" แทนที่ยาจกอุดรอั้งฉิกกง และเป็นพี่น้องรวมสบานกับจิวแป๊ะทงอีกด้วย พ่อของก๊วยเจ๋งถูกสังหารตั้งแต่เขายังเป็นทารกในครรภ์ ทำให้แม่ของเขาพาหนีขึ้นเหนือ ก๊วยเจ๋งได้รับการเลี้ยงดูจากเผ่ามองโกล และมีเพื่อนในวัยเด็กเป็นลูกชายของเจงกีส ข่านที่มีนามว่า เซลุย ต่อมาถูก เจ็งกิสข่าน แต่งตั้งให้เป็นว่าที่ "ราชบุตรเขยดาบทอง" หมั้นหมายกับบุตรสาวของเขาคือ องค์หญิง ฮั้วเจ็ง วางที่ลูกเขยที่จะแต่งงานในอนาคต
หลังจากนั้นก๊วยเจ๋งได้รับคำสั่งของอาจารย์ให้เดินทางเข้าสู่ยุทธจักร และได้พบรักกับอึ้งย้ง ต่อมาจึงปฎิเสธท่านข่าน และถอนหมั้น องค์หญิง ฮั้วเจ็ง
"ก๊วยเจ๋ง": ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ของยุทธภพ เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้หลายอย่าง เช่น "18 ฝ่ามือพิชิตมังกร, คัมภีร์เก้าอิม และ สองมือขัดแย้ง" ได้ร่วมกับ "อึ้งย้ง" ประมุขพรรคกระยาจก เธอเชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้วิชาทั้งหมดของเกาะดอกท้อ, วิชาไม้เท้าตีสุนัข และ ค่ายกลห้าธาตุแปดทิศหยินหยาง
ทั้งสองช่วยกัน เป็นผู้นำทัพปกป้องเมืองเซียงเอี้ยง (เซียงหยาง) จากการรุกรานของทัพมองโกล
นักแสดง(บางส่วน)

เซียวจ้าน รับบทเป็น ก๊วยเจ๋ง
ไช่เส้าเฟิน รับบทเป็น แม่ก๊วยเจ๋ง
จวงต๋าเฟย รับบทเป็น อึ้งย้ง
จางเหวินซิน รับบทเป็น ฮั้วเจ็ง
หูจุน รับบทเป็น อั้งชิกง
เหลียงเจียฮุย รับบทเป็น อาวเอี๊ยงฮง
อู๋ซิงกั๋ว รับบทเป็น อิดเต็งไต้ซือ
บทเพลงประกอบ

ดนตรีประกอบ
ใช้บทเพลงที่คุ้นเคยของงานสร้าง "มังกรหยก ภาค 1 และ 3 เวอร์ชันปีค.ศ. 1983 เวอร์ชั่น หวงเย่อหัว กับ องเหม่ยหลิง"
ฉีเคอะดัดแปลงตัวละคร

ตัวละครหลัก สามตัวมีการดัดแปลงให้แตกต่างจากงานละครที่เคยสร้างตาม ๆ กันมา ดังนี้
ก๊วยเจ๋ง ฉบับภาพยนตร์ เวอร์ชันนี้ ใส่ความกล้าหาญดุจฮีโร่ เข้าไป และที่สำคัญดูไม่โง่ ทึ่ม แบบเวอร์ชั่นละครที่สร้างตามกันมาหลายฉบับ
ฮั้วเจ็ง ในฉบับภาพยนตร์นี้ ดูไม่อ่อนแอ คลั่งรักจนดูน่ารำคาญแบบเวอร์ชันละคร แต่บุคลิกของเธอในหนังดูเข็มแข็ง ตรงไปตรงมาและกล้าหาญ (กล้าที่จะยอมรับความจริงที่ว่า ก๊วยเจ๋ง ไม่ได้รักเธอ) มากกว่าในเวอร์ชันละคร
อึ้งย้ง ในฉบับภาพยนตร์นี้ ผู้กำกับตัดความซุกซนแก่นแก้ว ออกไป (เนื่องจากเป็นภาครบสงคราม) ซึ่งแตกต่างจากอึ้งย้งในละครหลาย ๆ เวอร์ชันที่เคยดูกันมา แต่อย่างไรก็ตามยังคงมีความฉลาด ตามแบบฉบับของอึ้งย้ง อยู่
ปรับบุคลิกก๊วยเจ๋ง

ในฉบับหนังนอกจากจะใส่ความกล้าหาญดุจฮีโร่ เข้าไป ลดความโง่ ทึม ออกไป
ยังมีการตัดความลังเล ออกไปเมื่อ ก๊วยเจ๋ง ตัดสินใจเลือก อึ้งย้ง คนที่เขารัก มากกว่า องค์หญิงฮั้วเจ็ง คู่ครองที่ท่าน เจิงกิสข่าน เป็นผู้เลือกให้
ในละครบางเวอร์ขั่น ก๊วยเจ๋ง มีความลังเล และไม่เด็ดขาดเหมือนในหนัง
ตัวละครองค์หญิงฮั้วเจ็งได้รับคำชื่นชม

จางเหวินซิน ผู้รับบทเป็น "องค์หญิงฮั้วเจ็ง" ลูกสาว เจงกิสข่าน ซึ่งเปรียบเสมือนดั่ง กษัตริย์ของชาวมองโกล ได้รับคำชื่นชมจากผู้ชมจำนวนมาก
เดิมในละครหลาย ๆ เวอร์ชัน บทองค์หญิงฮั้วเจ็ง
จะไม่ค่อยเป็นที่พูดถึงมากนัก และในละครมีความสำคัญเป็นแค่ตัว 3 ตัว 4 อีกทั้งบทบาทของเธอในละครช่วงท้าย ๆ คือ ดื้อด้านตามตื๊อ ก๊วยเจ๋ง ทั้ง ๆ ที่นางก็รู้อยู่แล้วว่า ก๊วยเจ๊ง ไม่ได้รักนาง
แต่ในหนังฉบับ เซียวจ้าน ได้ถูกฉีเคอะปรับบุคลิกของเธอให้แตกต่างจากละครที่เคยดูกันมาในหลาย ๆ เวอร์ชัน คือ ให้องค์หญิงฮั้วเจ็ง มีความกล้ารัก กล้าเลิก กับ ก๊วยเจ๋ง และกล้าที่จะยอมรับความจริงที่ว่า ก๊วยเจ๋งไม่ได้รักนาง และไม่ดื้อด้านตามตื้อแบบในละคร
เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์ อึ้งย้ง

ทางเน็ตในจีน ได้เกิดการเปรียบเทียบ อึ้งย้ง ในหนังเรื่องนี้ว่า ไม่สวยเท่า องเหม่ยหลิง และเวอร์ชั่นอื่น ๆ เช่น จูอิน
ไฮไลท์

วันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2024 ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นภาพยนตร์ที่เป็นที่ต้องการดูมากที่สุดใน Taomai VIP Golden Word of Mouth List 2024
วันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2024 งานประกาศรางวัลออนไลน์ ""Weibo Movie Night 2024'" ได้ประกาศ "ภาพยนตร์ที่ผู้คนตั้งตารอชมมากที่สุดใน Weibo อันดับ 1 คือภาพยนตร์เรื่อง "มังกรหยก ภาค ก๊วยเจ๋งยอดวีรบุรุษ" (The Legend of the Condor Heroes: The Great Hero)
มังกรหยก 2025 ทำลายสถิติยอดขายตั๋วแบบ Pre-Sale ทะลุ 100 ล้านหยวน ได้รวดเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ของภาพยนตร์จีน ในเวลาเพียง 24 ชม.
ผลกำไรขาดทุน

เมื่อเทียบกับการลงทุนที่สูงเกินความจำเป็น ส่งให้หนังมีภาวะขาดทุนไม่ต่ำกว่า 175 ล้านหยวนขึ้นไป
แต่ในอนาคต หนังจะมีรายได้เพิ่มจากช่องทางอื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กจักรวาลของกิมย้ง |
| --- | --- |
นิยายขนาดยาว:  แปดเทพอสูรมังกรฟ้า  มังกรหยก  มังกรหยก ภาค 2  ดาบมังกรหยก  กระบี่ใจพิสุทธิ์  กระบี่เย้ยยุทธจักร   มังกรทลายฟ้า  เพ็กฮวยเกี่ยม  อุ้ยเสี่ยวป้อ  จอมใจจอมยุทธ  จิ้งจอกภูเขาหิมะ 
เรื่องสั้น:  กระบี่นางพญา  เทพธิดาม้าขาว  ดาบนกเป็ดน้ำ  จิ้งจอกอหังการ 
สุดยอดฝีมือที่ปรากฏ:  อาแช  หลวงจีนหอไตร  ลิ้มเซียวเอ็ง  เฮ้งเต็งเอี้ยง  อาวเอี๊ยงฮง  จิวแป๊ะทง  เตียซำฮง  ฟงชิงหยาง  อู๋หยาจื่อ  ตังฮึงปุ๊กป้าย  เซียซิหยี  เจี๊ยะพั่วเทียน  จอมยุทธหญิงชุดเหลือง  โอ้วเจ่กตอ 
ยอดฝีมือไม่ปรากฏ:  ต๊กโกวคิ้วป้าย  อึ้งเซียะ  โจ้วซือเอี้ย  เซียวเหยาจื่อ  ขันทีวังหลวง  ลิ้มเอี่ยงโต่ว 
ค่ายสำนัก:  บู๊ตึ๊ง  ง้อไบ๊  ช้วนจินก่า  เส้าหลิน  พรรคกระยาจก  สำนักคุนลุ้น  สำนักคงท้ง  สำนักหัวซาน  นิกายเม้งก่า  ห้าขุนเขากระบี่  สุสานโบราณ  วังคฤธรศักดิ์สิทธิ์  สราญรมณ์  พรรคตะวันจันทรา  พรรคฟ้าดิน  สำนักดาวดึงส์  สำนักกระบี่เหล็ก  สำนักฝ่ามือเหล็ก  สำนักเบญจพิษ(พรรคห้าพิษ)  หุบเขาไร้รัก  ตระกูลต้วน  ตระกูลมู่  ตระกูลเหวิน 
สุดยอดวิชา:  เคล็ดวิชาเพลงไม้ตีสุนัข  ดรรชนีกระบี่หกชีพจร  กระบี่แคว้นเวียด  คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น  เก้าเอี้ยง  สิบเจ็ดฝ่ามือวิญญาณสลาย  เก้าอิม  เก้ากระบี่เดียวดาย  เพลงกระบี่ปราบมาร  คัมภีร์ทานตะวัน  ซิ้นเจี่ยวเก็ง  คัมภีร์งูทอง  เพลงดาบตระกูลโอ้ว  สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร  เคลื่อนย้ายจักรวาล  มหาเวทดูดดาว  พลังคางคก  ฝ่ามือเหล็กลอยน้ำ  ดรรชนีเอกสุริยัน  ดรรชนีศักด์สิทธ์  เจ็ดหมัดพิการ  ยันต์เป็นตาย
ฟาร์มาเกีย

วิดีโอเกมในปี พ.ศ. 2567
| ฟาร์มาเกีย |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: มาร์เวลลัส
ผู้จัดจำหน่าย: JP/EU: มาร์เวลลัส NA: เอ็กซ์ซีด เกมส์ EU: มาร์เวลลัส ยุโรป
กำกับ: ฮิโรมิ ซากาโมโตะ
อำนวยการผลิต: สึโยชิ นากาโนะ โทรุ มาเซะ เคนอิจิโระ สึคุดะ
ออกแบบ: โนริคาซึ มิวะ
โปรแกรมเมอร์: โยชิยูกิ ทาคาฮาชิ
ศิลปิน: ฮิโระ มาชิมะ
เขียนบท: ฮิโรมิ ซากาโมโตะ มาโคโตะ ซาโตะ
แต่งเพลง: เท็ตสึยะ โคบายาชิ ชิโอโตะ ฮามาซากิ
เอนจิน: ยูนิตี
เครื่องเล่น: นินเท็นโด สวิตช์ เพลย์สเตชัน 5 สตีม
วางจำหน่าย: ทั่วโลก: 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567
แนว: แอ็กชันเล่นตามบทบาท, จำลองชีวิตในฟาร์ม
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว
ฟาร์มาเกีย (Farmagia, สะกดด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด) เป็นวิดีโอเกมญี่ปุ่นแนวแอ็กชันเล่นตามบทบาทที่พัฒนาและเผยแพร่โดยมาร์เวลลัส ออกแบบตัวละครโดยฮิโระ มาชิมะ เปิดตัวทั่วโลกบนนินเท็นโด สวิตช์, เพลย์สเตชัน 5 และสตีมในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอบริดจ์ มีกำหนดออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567
สื่ออื่น

| --- | --- |
ฟาร์มาเกีย
ชื่อภาษาอังกฤษ: Farmagia
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ชินจิ อิชิฮิระ (หัวหน้า) โทชิฮิโกะ ซาโนะ
เขียนบทโดย: โทชิโซ เนโมโตะ
ดนตรีโดย: ชูเฮย์ มุตสึกิ
สตูดิโอ: บริดจ์
ถือสิทธิ์โดย: เมเดียลิงก์
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, เอ็มบีเอส, บีเอส11
ฉาย:  10 มกราคม พ.ศ. 2568  – ปัจจุบัน
ตอน: 8
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
มีการประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะในวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2567 ซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่องนี้สร้างโดยสตูดิโอบริดจ์และกำกับโดยโทชิฮิโกะ ซาโนะ โดยมีชินจิ อิชิฮิระทำหน้าที่เป็นผู้กำกับหลัก โทชิโซ เนโมโตะเป็นผู้ดูแลการเรียบเรียงซีรีส์ โทชิโอมิ อิอิซึมิเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และชูเฮย์ มุตสึกิเป็นผู้แต่งเพลงประกอบ นักพากย์เสียงภาษาญี่ปุ่นได้พากย์เสียงตามต้นฉบับในเกมอีกครั้ง มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2568 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และช่องอื่นๆ เพลงเปิดของเรื่องคือ "Life is Beautiful" ร้องโดยเอเชียกังฟูเจเนอเรชั่น ในขณะเพลงปิดของเรื่องคือ "miss-dystopia" ขับร้องโดยโซโคนินารุ เมเดียลิงก์เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และโอเชียเนีย (ยกเว้นออสเตรเลียและนิวซีแลนด์) เพื่อสตรีมบนยูทูปช่อง Ani-One Asia และแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งอื่น ๆ
สื่ออื่น > รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | สตอรี่บอร์ดโดย  | วันที่ฉายครั้งแรก  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "จุดเริ่มต้นของสงคราม" Transliteration: "Senran no Hajimari" (ญี่ปุ่น: 戦乱の始まり) | โทชิฮิโกะ ซาโนะ | โทชิโซะ เนโมโตะ | ชินจิ อิชิฮิระ | 10 มกราคม 2568 (2025-01-10) |
| 2 | "การกบฏแห่งออเรียน" Transliteration: "Hangyaku no Aurion" (ญี่ปุ่น: 叛逆のアウリオン) | ชาโกะ ซาโนะ | โทชิโซะ เนโมโตะ | โทชิฮิโกะ ซาโนะ | 17 มกราคม 2568 (2025-01-17) |
| 3 | "พบพานอีกครั้งในถิ่นศัตรู" Transliteration: "Tekichi no Saikai" (ญี่ปุ่น: 敵地の再会) | ยูโตะ นากามูระ | โทชิโซะ เนโมโตะ | โทชิฮิโกะ ซาโนะ | 24 มกราคม 2568 (2025-01-24) |
| 4 | "สายสัมพันธ์ที่แน่นหนา" Transliteration: "Musubitsuku Kizuna" (ญี่ปุ่น: 結びつく絆) | ชิเกกิ อาวาอิ | โทชิโซะ เนโมโตะ | โทชิฮิโกะ ซาโนะ | 31 มกราคม 2568 (2025-01-31) |
| 5 | "สู่เมืองแห่งกล้ามเนื้อ" Transliteration: "Kinniku no Miyako e" (ญี่ปุ่น: 筋肉の都へ) | ฮิโรชิ มาเอซากิ,  คาโยโกะ ซูซูกิ | จุนอิจิโร่ อาชิกิ | ชินจิ อิชิฮิระ | 7 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-07) |
| 6 | "ข้ามศพข้าไปก่อน" Transliteration: "Shikabane o Koete" (ญี่ปุ่น: 屍を越えて) | ฟูมิโอะ อิโต | จุนอิจิโร อาชิกิ | ชินจิ อิชิฮิระ | 14 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-14) |
| 7 | "ราคาของความจริง" Transliteration: "Shinjitsu no Daishō" (ญี่ปุ่น: 真実の代償) | อากิระ สึโนดะ | จุนอิจิโร อาชิกิ | โทชิฮิโกะ ซาโนะ | 21 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-21) |
| 8 | "ผู้ถูกเลือก" Transliteration: "Erabarashi Mono" (ญี่ปุ่น: 選ばれし者) | ยูโตะ นากามูระ | โทชิโซะ เนโมโตะ | โทชิฮิโกะ ซาโนะ | 28 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-28) |
| 9 | "เทวดาทั้งสาม" Transliteration: "Sannin no Tenshi" (ญี่ปุ่น: 三人の天使) | ฮิโรชิ มาเอซากิ, คาโยโกะ ซูซูกิ | โทชิโซะ เนโมโตะ | ชินจิ อิชิฮิระ | 7 มีนาคม 2568 (2025-03-07) |
| 10 | "ฝ่าความมืดมิด" Transliteration: "Yami o Nukete" (ญี่ปุ่น: 闇を抜けて) | ซูมิโอะ วาตานาเบะ | จุนอิจิโร อาชิกิ | ชินจิ อิชิฮิระ | 14 มีนาคม 2568 (2025-03-14) |
| 11 | "ทางของพี่ชาย" Transliteration: "Ani no Michi" (ญี่ปุ่น: 兄の道) | TBD | TBD | TBA | 21 มีนาคม 2568 (2025-03-21) |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเกม (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเกม (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
อนิเมะ ฟาร์มาเกีย ที่ทรูไอดี
อนิเมะ ฟาร์มาเกีย ที่Ani-One Thailand
อนิเมะ ฟาร์มาเกีย ที่Ani-One Asia
Neuroptera

| Neuroptera ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 299–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N     ยุคเพอร์เมียนถึงปัจจุบัน |
| --- | --- |

กรีนเลซวิง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropod
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Neuroptera  ลินเนีย, 1758
สปีชีส์:: Neuroptera
ชื่อทวินาม
Neuroptera ลินเนีย, 1758

เคลด
 ดูเพิ่มเติมที่ อนุกรมวิธาน
Neuroptera หรือ แมลงปีกตาข่าย เป็นอันดับของแมลง ซึ่งประกอบด้วย เลซวิง แมนทิดฟลาย แอนต์ไลออน และญาติของพวกมัน อันดับนี้มีสปีชีส์ที่รู้จักประมาณ 6,000 ชนิด Neuroptera ถูกจัดอยู่ในกลุ่ม Neuropterida (ซึ่งเคยรู้จักในชื่อ Planipennia) ร่วมกับ Megaloptera (ออลเดอร์ฟลาย, ฟิชฟลาย และดอบสันฟลาย) และ Raphidioptera (สเนคฟลาย)
ตัวเต็มวัยของ Neuroptera มีปีกโปร่งแสงสี่ปีกที่มีขนาดใกล้เคียงกันและมีเส้นปีกจำนวนมาก มีอวัยวะปากสำหรับกัดกิน และมีการเจริญเติบโตแบบการเปลี่ยนแปลงรูปร่างสมบูรณ์ (complete metamorphosis)
Neuroptera ปรากฏขึ้นครั้งแรกในช่วงยุคเพอร์เมียน และยังคงมีความหลากหลายเพิ่มขึ้นเรื่อยมาตลอดยุคมีโซโซอิก ในช่วงเวลานี้ ได้มีการวิวัฒนาการของ Neuroptera ขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างผิดปกติ โดยเฉพาะวงศ์ที่สูญพันธุ์ไปแล้วอย่าง Kalligrammatidae ซึ่งมักถูกเรียกว่า "ผีเสื้อแห่งยุคจูแรสซิก" เนื่องจากมีปีกขนาดใหญ่และลวดลายที่โดดเด่น
แหล่งข้อมูลอื่น

Oswald, John D. (2023). Neuropterida Species of the World. Lacewing Digital Library, Research Publication No. 1. (an online catalog that includes data on the Neuroptera species of the world)
Oswald, John D. (2023). Bibliography of the Neuropterida. Lacewing Digital Library, Research Publication No. 2. (an online bibliography that includes data on the global scientific literature of the order Neuroptera)
Lacewing Digital Library (a web portal that provides access to a suite of online resources that contain data on the order Neuroptera)
Illustrated database of Neuroptera (insects)
Brown lacewings of Florida on the University of Florida / Institute of Food and Agricultural Sciences Featured Creatures
Information on Neuroptera (ต้องรับบริการ) at Web of Science
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q156438  Wikispecies: Neuroptera  BioLib: 16845  BOLD: 107  BugGuide: 61  EoL: 937  EPPO: 1NEURO  Fauna Europaea: 11815  Fossilworks: 115551  GBIF: 1501  iNaturalist: 48763  IRMNG: 10490  ITIS: 114999  NBN: NHMSYS0000841369  NCBI: 7516  NZOR: 74fe3b22-3f4e-4ab5-9ee6-158fd6324382  Plazi: F34387BF-FFE5-6755-B3E5-F943FDFB4979  WoRMS: 989447 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
สถานีรถไฟปักกิ่ง

สถานีรถไฟปักกิ่ง หรือเรียกสั้น ๆ ว่า สถานีปักกิ่ง เป็นสถานีรถไฟโดยสารในเขตตงเฉิง ปักกิ่ง สถานีตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของใจกลางเมืองภายในถนนวงแหวนรอบที่สอง โดยมีถนนสถานีปักกิ่งอยู่ทางเหนือ และซากกำแพงเมืองระหว่างประตูฉงเหวินและประตูตงเปี้ยนอยู่ทางใต้ สถานีรถไฟปักกิ่งเปิดทำการเมื่อ ค.ศ. 1959 และเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน ณ ขณะนั้น แม้สถานีนี้จะถูกแทนที่ด้วยสถานีปักกิ่งตะวันตกและสถานีปักกิ่งใต้ที่มีขนาดใหญ่กว่า แต่สถานีนี้ยังคงเป็นสถานีเดียวที่ตั้งอยู่ภายในกำแพงเมืองเก่า รถไฟที่เข้าและออกจากสถานีวิ่งผ่านมุมประตูตงเปี้ยน สถาปัตยกรรมของสถานีรถไฟเป็นการผสานอิทธิพลของจีนดั้งเดิมกับสัจนิยมสังคมนิยมด้วยชายคาที่ประดับทองและหอนาฬิกาสูงตระหง่าน
โดยทั่วไป รถไฟที่เดินทางไปยังภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน (เฉิ่นหยาง ต้าเหลียน ฮาร์บิน) บนเส้นทางรถไฟปักกิ่ง–ฮาร์บิน ไปยังมณฑลชานตง (จี่หนาน ชิงเต่า) และสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี (เซี่ยงไฮ้ หนานจิง และหางโจว) บนเส้นทางรถไฟปักกิ่ง–เซี่ยงไฮ้ และบางส่วนไปยังมองโกเลียในและสาธารณรัฐมองโกเลีย จะออกจากสถานีนี้ เส้นทางระหว่างประเทศบางสาย (โดยเฉพาะเส้นทางรถไฟที่เชื่อมปักกิ่งไปยังมอสโกและเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ และอื่น ๆ) ก็ออกจากสถานีนี้เช่นกัน
สถานีรถไฟปักกิ่งเคยเป็นสถานีปลายทางตะวันออกของรถไฟใต้ดินปักกิ่งสาย 1 กระทั่ง ค.ศ. 1987 เมื่อสถานีนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสาย 2 เส้นทางรถประจำทางและรถรางในปักกิ่งมากกว่า 30 สายจอดที่หรือใกล้กับสถานีรถไฟ
ประวัติ > สถานีรุ่นก่อน

ใน ค.ศ. 1901 สถานีเจิ้งหยางเหมินตะวันออกถูกสร้างขึ้นทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประตูเจิ้งหยาง ประตูทางทิศใต้ของจัตุรัสเทียนอันเหมิน มันเป็นสถานีปลายทางของทางรถไฟปักกิ่ง–ชานไห่กวน สร้างโดยการรถไฟหลวงจีนตอนเหนือ สถานีเจิ้งหยางเหมินตะวันออกปิดตัวลงใน ค.ศ. 1959 พร้อมกับการเปิดสถานีรถไฟปักกิ่งซึ่งอยู่ห่างไปทางตะวันออก 2.5 กิโลเมตร และในที่สุดก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์รถไฟแห่งประเทศจีน