stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เศรษฐพงศ์ เพียงพอ
แหล่งข้อมูลอื่น

เศรษฐพงศ์ เพียงพอ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
เศรษฐพงศ์ เพียงพอ ที่อินสตาแกรม
| ด ค กทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 8 |
| --- | --- |
ไทด์  ·  แพรวา  ·  คชา  ·  ยูกิ  ·  ปิ๊ก  ·  โปเต้  ·  หลิน  ·  โป๊ยเซียน  ·  ต้น  ·  เจมส์  ·  ตั้ม  ·  แอ้น  ·  แวว  ·  เอิง  ·  แพรว  ·  เหวยเหวย  ·  เฟรนด์ชิพ  ·  เบียร์  ·  ทีม  ·  อ้น  ·  เฟรม  ·  ดิว  ·  เต๋า  ·  จอย
อะคาเดมี แฟนเทเชีย: ฤดูกาลที่ 7 (2553)  ·  ฤดูกาลที่ 8 (2554)  ·  ฤดูกาลที่ 9 (2555)
| ด ค กทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย |
| --- | --- | --- |
| ฤดูกาล | 1 • 2 • 3 • 4 • 5 • 6 • 7 • 8 • 9 • 10 • 11 • 12 |  |
| พิธีกร | เศรษฐา ศิระฉายา |  |
| สุดยอดนักล่าฝัน | พชรพล จั่นเที่ยง •  ศุภณัฐ เฉลิมชัยเจริญกิจ •  เกียรติกมล ล่าทา  • ณัฐ ศักดาทร  • ณัฎฐ์ ทิวไผ่งาม  • นิภาภรณ์ ฐิติธนการ • อรรณพ ทองบริสุทธิ์ • ธนษิต จตุรภุช • ภรภัสสรณ์ ชัยอนันต์นิธิ • ภูริวัชร์ ธีระชาติ • สาธิดา ปิ่นสินชัย • อภิสร สุขวัฒนาศัย |  |
| รองชนะเลิศอันดับ 1 |  ธัญนันท์ มหาพิรุณ •  พัดชา เอนกอายุวัฒน์ •  สักกทัศน์ กุลไพศาล • วันธงชัย อินทรวัตร •  ภัทรภณ โตอุ่น • ณัฎฐ์ณัชชา นำเจริญสมบัติ • ณัฐวัตร ดีวงกิจ • จีรวัลย์ สอนสะอาด  •  วงศพัทธ์ ตั้งนิยม • เมธี ทับทิมทอง • วัฒน์ สุดกล้า • จิรโรจน์ ศรุณานิธิโรจน์ |  |
| รองชนะเลิศอันดับ 2 | ปองศักดิ์ รัตนพงษ์ • พิษณุ นิ่มสกุล • สิทธิชัย ผาบชมพู •  ธนัยนันท์ เต็มปรีชา • สหรัส นฤคุปต์ชาญชัย • ทีป์ชลิต พรหมชนะ • ธนบัตร งามกมลชัย •  นนทนันท์ อัญชุลีประดิษฐ์ • วิชเวช เอื้ออำพน • ธัญชนิต ศรีสมเพ็ชร • ภูมิสิทธิ์ วงศ์สมบูรณ์ • ภัทรพงศ์ เวศกามี |  |
| บุคคลอื่นที่มีชื่อเสียง | ซีแนม สุนทร •  อนุสรา วันทองทักษ์ • ธนกฤต พานิชวิทย์ • มิณฑิตา วัฒนกุล •  นลินธารา โฮเลอร์  •  รัชพล แย้มแสง • ภคมน บุณยะภูติ • วิวิศน์ บวรกีรติขจร •  ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล• เมธัส ตรีรัตนวารีสิน  • อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล • สาวิตรี สุทธิชานนท์ • คนึงพิมพ์ ธนพิชชากรณ์ • ป่านทอทอง บุญทอง•  เบนจามิน โจเซฟ วาร์นี•  เศรษฐพงศ์ เพียงพอ•  นิศาชล สิ่วไธสง•  พรนับพัน พรเพ็ญพิพัฒน์•  กัญญ์กุลณัช ปัญญากิตตินันท์ |  |
| ส่วนเกี่ยวข้อง | ทรูวิชั่นส์ |  |
พงศ์โพยม วาศภูติ

| พงศ์โพยม วาศภูติม> ป.ช., ม.ว.ม., ต.จ.ว., ต.ภ. |
| --- | --- |

ปลัดกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2549 – 30 กันยายน พ.ศ. 2551
ก่อนหน้า: สุจริต ปัจฉิมนันท์
ถัดไป: วิชัย ศรีขวัญ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 17 มีนาคม พ.ศ. 2491 (76 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: มัณฑนา วาศภูติ

พงศ์โพยม วาศภูติ อดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย และอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดหลายจังหวัด
ประวัติ

นายพงศ์โพยม วาศภูติ เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2491 สมรสกับนางมัณฑนา วาศภูติ  จบการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ระดับปริญญาตรี รัฐศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโท พัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์) จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)
พงศ์โพยม จบหลักสูตรนายอำเภอ รุ่นที่16 วิทยาลัยการปกครอง หลักสูตรนักปกครองระดับสูง รุ่นที่ 20 วิทยาลัยการปกครอง หลักสูตรฝ่ายอำนวยการ กองอาสารักษาดินแดน รวมทั้งจบการศึกษาอบรมจากโรงเรียนเสนาธิการทหารบก รุ่นที่ 6 และหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 38 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
การทำงาน

พงศ์โพยม วาศภูติ รับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย เคยดำรงตำแหน่งนายอำเภอหลายแห่ง ได้แก่ นายอำเภอนาหว้า  นายอำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม นายอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เคยเป็นผู้อำนวยการกองอัตรากำลังและส่งเสริมสมรรถภาพ กรมการปกครอง
ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ เป็นผู้ช่วยปลัดกระทรวงมหาดไทย และเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด ได้แก่ ผู้ว่าราชการจังหวัดตาก ผู้ว่าราชการจังหวัดนราธิวาส และผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ต ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น อธิบดีกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ต่อมาถกย้ายไปเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมา
พงศ์โพยม วาศภูติ เคยถูกย้ายจากผู้ว่าราชการจังหวัด ไปเป็นผู้ตรวจราชการกระทรวงมหาดไทย ในปี พ.ศ. 2548 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองปลัดกระทรวงมหาดไทย และเป็นปลัดกระทรวงมหาดไทย ในปี พ.ศ. 2549
ในปี พ.ศ. 2557 พงศ์โพยม ได้ร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับกลุ่ม กปปส. โดยขึ้นเวทีปราศรัยแถลงจุดยืนสนับสนุนให้มีการปฏิรูปประเทศ เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2557
พงศ์โพยม วาศภูติ ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมาธิการปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น สภาปฏิรูปแห่งชาติ
ยศกองอาสารักษาดินแดน

พ.ศ. 2537 ได้รับพระราชทานยศแห่งกองอาสารักษาดินแดนเป็น นายกองเอก พงศ์โพยม วาศภูติ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ต.จ.ว.)
พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
พ.ศ. 2527 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2526 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2539 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
แอครอน

| แอครอน |
| --- | --- |
นคร

  ธงของแอครอน ธงตราอย่างเป็นทางการของแอครอน ตราโลโกอย่างเป็นทางการของแอครอน Logo
ที่มาของชื่อ: จาก กรีกโบราณ  ἄκρον (ákron) 'summit, high point'
สมญา: Rubber City, City of Invention, Rubber Capital of the World (historical)
thInteractive map of Akron
AkronInteractive map of Akronแสดงแผนที่รัฐโอไฮโอAkronAkron (สหรัฐ)แสดงแผนที่สหรัฐ
พิกัด: 41°04′50″N 81°31′20″W﻿ / ﻿41.08056°N 81.52222°W﻿ / 41.08056; -81.52222
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: รัฐโอไฮโอ
เทศมณฑล: ซัมมิต
ก่อตั้ง: 1825
Incorporated: 1836 (village)
Incorporated: 1865 (city)
ผู้ก่อตั้ง:   Simon Perkins  Paul Williams 
การปกครอง
 • ประเภท: Mayor–council
 • นายกเทศมนตรี: Shammas Malik (D)
พื้นที่
 • นคร: 62.27 ตร.ไมล์ (161.29 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 61.93 ตร.ไมล์ (160.41 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 0.34 ตร.ไมล์ (0.88 ตร.กม.)  0.55%
ความสูง: 945 ฟุต (288 เมตร)
ประชากร (2020)
 • นคร: 190,469 คน
 • ประมาณ (2023): 188,701 คน
 • อันดับ: US: 136
 • ความหนาแน่น: 3,075.40 คน/ตร.ไมล์ (1,187.42 คน/ตร.กม.)
 • เขตเมือง: 541,879 (US: 79) คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 1,802.4 คน/ตร.ไมล์ (695.9 คน/ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล: 702,219 (US: 83) คน
เดมะนิม: Akronite
เขตเวลา: UTC−5 (Eastern (EST))
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−4 (EDT)
รหัสไปรษณีย์: 44301-44321, 44325-44326, 44328, 44333-44334, 44372, 44396, 44398
รหัสพื้นที่: 234, 330
FIPS code: 39-01000
GNIS feature ID: 1086993
เว็บไซต์: www.akronohio.gov
แอครอน (อังกฤษ: Akron; /ˈækrən/) เป็นนครและที่ตั้งเทศมณฑลของเทศมณฑลซัมมิต รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี 2020 เมืองมีประชากรทั้งหมด 190,469 คน ทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ในรัฐโอไฮโอ และเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 136 ในสหรัฐอเมริกา
เมืองนี้เริ่มมีการตั้งถิ่นฐานครั้งแรกใน ค.ศ. 1810 ตั้งเป็นเมืองโดยไซมอน เพอร์คินส์ และพอล วิลเลียมส์ ในปี 1825  ริมแม่น้ำไคอะโฮกา ต้นคลองโอไฮโอและอีรีที่กำลังพัฒนา ชื่อนี้มาจากคำ ภาษากรีก ἄκρον (ákron) หมายถึง ยอดเขาหรือจุดสูงสุด เมืองนี้ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเซาท์แอครอนในช่วงสั้น ๆ หลังจากที่เอเลียคิม ครอสบีได้ก่อตั้งนอร์ทแอครอนขึ้นในบริเวณใกล้เคียงในปี 1833 จนกระทั่งทั้งสองเมืองได้รวมเข้าด้วยกันเป็นหมู่บ้านในปี 1836 ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1910 เมืองแอครอนมีประชากรเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ทำให้เป็นเมืองที่มีอัตราการเติบโตเร็วที่สุดในประเทศ
ตัวรับแรงกล

ตัวรับแรงกล (อังกฤษ: mechanoreceptor) เป็นปลายประสาทรับความรู้สึกที่ตอบสนองต่อสิ่งเร้าที่เป็นแรงกล เช่น สัมผัสหรือเสียง
มีตัวรับแรงกลประเภทต่าง ๆ ในระบบประสาทมากมายโดยต่อไปนี้เป็นเพียงตัวอย่างเท่านั้น ในระบบรับความรู้สึกทางกาย ตัวรับแรงกลทำให้รู้สัมผัสและอากัปกิริยาได้ (โดยมี Pacinian corpuscle เป็นตัวไวแรงกลมากที่สุดในระบบ)
ในการรับรู้สัมผัส ผิวหนังที่ไม่มีขน/ผม (glabrous skin) ที่มือและเท้า ปกติจะมีตัวรับแรงกล 4 อย่างหลัก ๆ คือ Pacinian corpuscle, Meissner's corpuscle, Merkel nerve ending, และ Ruffini ending 
และผิวที่มีขนก็มีตัวรับแรงกล 3 อย่างเหมือนกันยกเว้น Meissner's corpuscle บวกเพิ่มกับตัวรับแรงกลอื่น ๆ รวมทั้งตัวรับความรู้สึกที่ปุ่มรากผม
ในการรับรู้อากัปกิริยา ตัวรับแรงกลช่วยให้รู้ถึงแรงหดเกร็งของกล้ามเนื้อและตำแหน่งของข้อต่อ มีประเภทรวมทั้ง muscle spindle 2 ชนิด, Golgi tendon organ, และ Joint capsule
ในบรรดาตัวรับแรงกลทั้งหมด เซลล์ขนในคอเคลียของระบบการได้ยินไวที่สุด[ต้องการอ้างอิง] โดยมีหน้าที่ถ่ายโอนคลื่นเสียงในอากาศเป็นสัญญาณประสาทเพื่อส่งไปยังสมอง
แม้แต่เอ็นปริทันต์ (periodontal ligament) ก็มีตัวรับแรงกลด้วย
ซึ่งช่วยให้กรามผ่อนแรงเมื่อกัดถูกวัตถุที่แข็ง ๆ
งานวิจัยเรื่องตัวรับแรงกลในมนุษย์ได้เริ่มขึ้นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ที่นักวิชาการคู่หนึ่ง (Vallbo และ Johansson) วัดปฏิกิริยาของตัวรับแรงกลที่ผิวหนังกับอาสาสมัคร
ตัวรับแรงกลที่ผิวหนังรวมทั้ง Pacinian corpuscle (ป้ายที่ตรงกลางล่าง) และ Meissner’s corpuscle (ป้ายที่บนขวา) ซึ่งช่วยให้รับรู้สัมผัสที่ผิวหนัง
ในระบบรับความรู้สึกทางกาย

ข้อมูลเพิ่มเติม: ระบบรับความรู้สึกทางกาย
ในระบบรับความรู้สึกทางกาย > กลไกรับความรู้สึก

ปลายประสาทรับแรงกลในระบบรับความรู้สึกทางกาย จะมีลักษณะทางกายวิภาคโดยเฉพาะ ๆ ที่เหมาะกับสิ่งเร้า และโดยทั่วไปอาจเป็นแบบหุ้มปลอก/แคปซูล (เช่น Pacinian corpuscle) อันเป็นเนื้อเยื่อนอกเซลล์ประสาท หรืออาจเป็นปลายประสาทอิสระ
เมื่อเนื้อเยื่อรอบ ๆ ปลายประสาทแปรรูปเพราะสิ่งเร้าที่เหมาะสม (เช่น แรงสั่นความถี่สูง) โปรตีนที่ผิวของเซลล์ประสาทก็จะแปรรูปด้วย ทำให้ไอออน Na+ และ Ca2+ ไหลเข้าผ่านช่องไอออนของเซลล์เป็นกระแสไฟฟ้าที่เรียกว่าศักย์ตัวรับความรู้สึก (receptor potential) ซึ่งถ้าถึงขีดเริ่มเปลี่ยนก็จะทำให้เซลล์สร้างศักยะงานส่งไปยังระบบประสาทกลาง โดยเริ่มต้นส่งไปที่ไขสันหลังหรือก้านสมอง
ตัวรับความรู้สึกแต่ละประเภท ๆ จากตำแหน่งโดยเฉพาะ ๆ จะมีใยประสาทเป็นของตนเองจนถึงไขสันหลังตลอดไปจนถึงสมอง
ความเฉพาะเจาะจงเช่นนี้ทำให้ระบบประสาทกลางจำแนกได้ว่า เป็นความรู้สึกประเภทไรและมาจากส่วนไหนของร่างกาย
ในระบบรับความรู้สึกทางกาย > กลไกรับความรู้สึก > การเปิดปิดของช่องไอออน

การเปิดปิดช่องไอออนโดยตรง ดัดแปลงจาก Lumpkin et al.
ช่องไอออนเปิดปิดโดยแรงยืดที่เยื่อหุ้มเซลล์ (อักษรสีเขียว) ในโพรแคริโอต
ช่องไอออนเปิดปิดโดยโครงสร้างนอกเซลล์ เช่น ใยเชื่อมปลายที่พบในเซลล์ขนของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
มีการเสนอรูปแบบการทำงานของช่องไอออน 3 อย่าง โดยเนื่องกับการแปรรูปของเนื้อเยื่อที่ปลายประสาท คือ
การแปรรูปจะกดดันให้โปรตีนช่องไอออนที่ปลายประสาทแปรรูป แล้วเปิดปิดช่องไอออนโดยตรง ข้อดีคือ ช่องไอออนจะสามารถเปิดปิดได้อย่างรวดเร็ว ทำให้ปลายประสาทไวในการตอบสนอง
การแปรรูปจะเชื่อมกับกลไกการเปิดปิดช่องไอออนผ่านโครงสร้างนอกเซลล์ (เช่นใยเชื่อมปลายของเซลล์ขนในหูชั้นใน และมักจะอุปมาเหมือนกับเป็นสปริงที่เชื่อมกับประตูเปิดปิดช่องไอออน) แล้วเปิดปิดช่องไอออนโดยตรง ข้อดีก็คือ ช่องไอออนจะสามารถเปิดปิดได้อย่างรวดเร็ว ทำให้ปลายประสาทไวในการตอบสนอง แรงกลที่เปิดปิดช่องไอออนยังสามารถเป็นทั้งในแนวตั้งฉากหรือแนวขนานกับผิวเซลล์
การแปรรูปจะกดดันให้โปรตีนไวแรงกลต่างหากที่ปลายประสาทแปรรูป ซึ่งทำให้มีการปล่อยโมเลกุลส่งสัญญาณภายในเซลล์ผ่าน second messenger system แล้วเปิดปิดช่องไอออนโดยอ้อม ข้อเสียก็คือ เนื่องจากเป็นกลไกโดยอ้อม จึงทำงานได้ช้ากว่ากลไกโดยตรง ข้อดีก็คือ การแปรรูปของโปรตีนที่ไวแรงกลในจุด ๆ เดียว สามารถเปิดปิดช่องไอออนหลายตัวรอบ ๆ ได้ และกระบวนการสามารถปรับขยายสัญญาณที่ได้รับได้
Posterior column-medial lemniscus pathway
เส้นประสาทไขสันหลังจากปมประสาทรากหลัง (dorsal root ganglion) (สีน้ำเงิน) เป็น  หรือเซลล์ประสาทรับความรู้สึกที่ส่งข้อมูลจากปลายประสาทรับความรู้สึกไปยังระบบประสาทส่วนกลางเริ่มที่ไขสันหลัง
เริ่มจากปลายประสาทรับความรู้สึก วิถีประสาท posterior column-medial lemniscus pathway ส่งข้อมูลสัมผัสอย่างละเอียด และข้อมูลเกี่ยวกับอากัปกิริยาไปยังสมอง
ในระบบรับความรู้สึกทางกาย > การป้อนกลับ

งานวิจัยปี 2552 ตรวจดูบทบาทของตัวรับแรงกลที่หนัง (cutaneous mechanoreceptor) ในการให้ข้อมูลป้อนกลับเพื่อควบคุมกล้ามเนื้ออย่างละเอียด (fine motor control)
ศักยะงานนำเข้าเดี่ยว ๆ จาก Meissner's corpuscle, Pacinian corpuscle, และ Ruffini ending สัมพันธ์กับการทำงานของกล้ามเนื้อโดยตรง
เทียบกับ Merkel nerve ending ที่ไม่ทำให้กล้ามเนื้อทำงาน
ในระบบรับความรู้สึกทางกาย > ตัวรับแรงกลที่หนัง

ใยประสาทรับแรงกลแบบต่าง ๆ รับรู้ความรู้สึกและมีลักษณะที่ต่าง ๆ กันซึ่งสามารถใช้จัดหมวดหมู่ รวมทั้งสัณฐานที่ปลาย ขนาดแอกซอน ลานรับสัญญาณ การตอบสนองตามเวลา/อัตราการปรับตัว และสิ่งเร้าที่เหมาะสม ใยประสาทจะส่งความรู้สึกที่ต่าง ๆ กันเช่นนี้ไปยังระบบประสาทกลางตามวิถีประสาทที่ขนานแยกจากกัน
ในระบบรับความรู้สึกทางกาย > ตัวรับแรงกลที่หนัง > จำแนกตามสัณฐาน

ในการรับรู้สัมผัสที่มือและเท้า ผิวหนังที่ไม่มีผม/ขนจะมีตัวรับแรงกล 4 ประเภทหลัก ๆ แต่ละประเภทมีรูปร่างเหมาะกับหน้าที่ของตน มีแคปซูลพิเศษหุ้ม และมีขีดเริ่มเปลี่ยนต่ำ (low threshold)
Meissner's corpuscle (tactile corpuscle) เป็นปลายประสาทมีแคปซูลหุ้ม ซึ่งประกอบด้วยเซลล์สนับสนุนแบน ๆ จัดเป็นชั้นขวาง ๆ อันเกิดมาจากปลอกไมอีลิน (Schwann cell) เป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันเต็มไปด้วยน้ำ มีรูปร่างทรงกระบอก ยาวระหว่าง 30-140 ไมโครเมตร และมีเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 40-60 ไมโครเมตร ตอบสนองต่อสัมผัสละเอียดและแรงดัน โดยที่มือจะทำให้รู้สึกสัมผัสในเบื้องต้นเมื่อถูกวัสดุหรือเมื่อวัสดุลื่นมือ ทำให้รู้สึกลายผิววัสดุ และแรงสั่นที่ความถี่ระหว่าง 1-300 เฮิรตซ์โดยไวสุดที่ 50 เฮิรตซ์ (2-50 เฮิรตซ์) แต่ละตัวจะมีแอกซอนส่งมาถึง 2-5 ใย
Merkel nerve ending เป็นปลายประสาทมีมีเซลล์เยื่อบุผิวหุ้มเป็นแคปซูล (encapsulated) ค่อนข้างแข็ง ซึ่งมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 10 ไมโครเมตร ตรวจจับแรงกดดันที่ต่อเนื่อง ไวเป็นพิเศษต่อขอบ มุม และปลายแหลม และตอบสนองต่อแรงสั่นที่ความถี่ระหว่าง 0-100 Hz โดยไวสุดที่ความถี่ 5 Hz (0.3-3 Hz) แต่ละตัวอาจจะมีแอกซอนส่งมาถึงมากกว่าหนึ่งใย
Pacinian corpuscles (lamellar corpuscle) เป็นปลายประสาทซึ่งหุ้มด้วยเซลล์ที่ไม่ใช่เซลล์ประสาทมีลักษณะเป็นชั้น ๆ คล้ายหัวหอมที่เต็มไปด้วยน้ำในระหว่าง มีขนาดใหญ่และโดยคร่าว ๆ เป็นรูปวงรีทรงกระบอกและยาว 1 มม. ตรวจจับความสั่นที่ถี่สูงกว่าระหว่าง 5-1,000 Hz โดยไวที่สุดที่ความถี่ 200 Hz เมื่อจับของที่ใหญ่ แต่ละตัวมีแอกซอนส่งมาถึงเพียงแค่ใยเดียว
Ruffini ending (bulbous corpuscle) เป็นโครงสร้างยาวรูปกระสวยที่หุ้มใยคอลลาเจนไว้ด้านใน โดยจะทอดไปในแนวขนานกับทิศทางที่ทำให้รู้สึกยืด ใยประสาทจะวิ่งพันกับใยคอลลาเจนในแคปซูล ตรวจจับความตึง นอกจากที่ผิวหนัง ยังมีอยู่ในเอ็นยึดข้อต่อ ปลอกหุ้มข้อต่อ และเอ็นปริทันต์ (periodontal ligament) ด้วย แต่ละตัวมีแอกซอนส่งมาถึงเพียงแค่ใยเดียว
ในระบบรับความรู้สึกทางกาย > ตัวรับแรงกลที่หนัง > จำแนกตามขนาดใยประสาท

ในระบบรับความรู้สึก ใยประสาทนำเข้าจะมีขนาดต่าง ๆ โดยจัดเป็นหมวด ๆ ขึ้นอยู่ว่าเป็นใยประสาทจากกล้ามเนื้อหรือที่ผิวหนัง
| ปลอกไมอีลิน  | เส้นผ่าศูนย์กลาง (µm)  	 | ความเร็ว (m/s)  	 | จากกล้ามเนื้อ  | จากผิวหนัง  | ตัวรับแรงกล |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หนา  	 | 12-20  	 | 72-120  	 | I  	 | Aα  	 | ตัวรับแรงกลเกี่ยวกับอากัปกิริยา |
| กลาง  	 | 6-12  	 | 35-75  	 | II  	 | Aβ  	 | Merkel, Meissner, Pacinian, Ruffini |
| บาง  	 | 1-6  	 | 4-36  	 | III  	 | Aδ  	 | ปลายประสาทอิสระ |
| ไม่มี  	 | 0.2-1.5  	 | 0.4-2.0  	 | IV  	 | C  	 | ปลายประสาทอิสระ |
ในการรับแรงกลที่ผิวหนัง ใยประสาทรับแรงกลซึ่งหุ้มปลายพิเศษทั้งหมดมีปลอกไมอีลินหุ้มแบบ Aβ ส่วนตัวรับแรงกลที่ผิวหนังแบบอื่น ๆ จะมีใยประสาทขนาด Aδ, และ C ขึ้นอยู่กับชนิด
ดังนั้น โดยทั่วไปแล้ว ข้อมูลเกี่ยวกับการสัมผัสซึ่งมาจากตัวรับแรงกลหุ้มแคปซูลพิเศษ จึงส่งไปยังระบบประสาทกลางได้อย่างรวดเร็ว
ในระบบรับความรู้สึกทางกาย > ตัวรับแรงกลที่หนัง > จำแนกตามลานรับสัญญาณ

ลานรับสัญญาณของใยประสาทรับแรงกลหนึ่ง ๆ ที่ผิวหนังก็คือ พื้นที่บนผิวหนังที่มันสามารถรับรู้สิ่งเร้าที่เหมาะสม 
โดยที่ต่าง ๆ จะมีขนาดต่างกันมาก ขึ้นอยู่กับการแตกสาขาของปลายประสาท (พุ่มสาขาที่เล็กก็จะทำให้มีลานสัญญาณเล็ก) และความหนาแน่นของใยประสาทในเขตนั้น
ใยประสาทจะมีอย่างหนาแน่นในบริเวณที่จำเป็นต้องได้สัมผัสที่ละเอียด ซึ่งก็จะทำให้มีลานสัญญาณเล็กในบริเวณนั้นด้วย 
เช่น ที่ปลายนิ้วมือและริมฝีปาก ความหนาแน่นของใยประสาททั้งแบบปรับตัวช้า ๆ ชนิด I (Merkel ending) และแบบปรับตัวเร็วชนิด I (Meissner's corpuscle) จะเพิ่มขึ้นอย่างสูง
ใยประสาท 2 ชนิดนี้มีลานรับสัญญาณเล็ก ๆ ของตนโดยเฉพาะ ๆ และเชื่อว่าเป็นมูลฐานให้ใช้นิ้วในงานละเอียดอ่อนได้ เช่น ตรวจลาย ตรวจความลื่น และแรงสั่น
ส่วนในเขตร่างกายที่ไม่จำเป็นต้องรับสัมผัสแม่นยำเท่า เช่นที่ปลายแขนและหลัง ใยประสาทรับแรงกลมักจะมีลานรับสัญญาณที่ใหญ่กว่า 
ตัวอย่างความแตกต่างที่พบก็คือ ถ้ามีสิ่งเร้า 2 จุดจรดลงที่ผิวหนังพร้อม ๆ กัน การรู้ว่าเป็นสิ่งเร้า 2 จุดได้จะขึ้นอยู่กับระยะห่างระหว่างสิ่งเร้าและกับผิวหนังที่เป็นเป้าหมาย (ดู Two-point discrimination) เช่นที่ปลายนิ้ว ระยะห่างที่สามารถรู้สึกว่าเป็นสิ่งเร้า 2 จุด ไม่ใช่จุดเดียว อยู่ที่ประมาณ 2 มม. แต่ที่ปลายแขน สิ่งเร้าจะต้องห่างกันถึง 40 มม (4 ซม.) จึงจะรู้สึกได้
นักวิชาการคู่ที่เริ่มตรวจสอบการตอบสนองของตัวรับแรงกลในมนุษย์ (Vallbo และ Johansson) ได้ใส่อิเล็กโทรดผ่านผิวหนังใส่เส้นประสาท median/ulnar nerve ของมือมนุษย์เพื่อวัดการตอบสนองของใยประสาทเดี่ยว ๆ แล้วพบว่า ใยแบบต่าง ๆ แตกต่างกันทั้งโดยการตอบสนองทางสรีรภาพและโดยลักษณะของลานสัญญาณ
ในเรื่องลานรับสัญญาณ ใยประสาทชนิด I ที่อยู่ตื้นกว่า (Meissner’s corpuscle และ Merkel ending) จะมีลานรับสัญญาณที่เล็กกว่า และมีจุดหลายจุดภายในลานสัญญาณเดียวที่ไวเป็นพิเศษ โดยจุดต่าง ๆ จะกระจายไปตามปลายประสาทที่เป็นสาขาของใยประสาทนั้น ๆ และที่เชื่อมกับตัวแรงกลแต่ละตัว ๆ ส่วนใยประสาทชนิด II (Pacinian corpuscle และ Ruffini ending) ที่อยู่ลึกกว่า จะมีตัวรับแรงกลที่ใหญ่กว่า มีลานรับสัญญาณที่ใหญ่กว่า ซึ่งสามารถรับสิ่งเร้าจากผิวที่ไกล ๆ และมีจุดไวเป็นพิเศษจุดเดียวอยู่เหนือตัวรับแรงกลโดยตรง
ให้สังเกตว่า ลานรับสัญญาณของใยประสาทประเภท I โดยมากจะเล็กกว่าวัตถุที่อยู่ในมือมาก ดังนั้น แต่ละใยจึงรับรู้สัมผัสเพียงส่วนเดียวของวัตถุ และจึงต้องอาศัยสมองเพื่อรู้ลักษณะต่าง ๆ รวม ๆ ของวัตถุ โดยรวบรวมประมวลข้อมูลที่ได้จากใยประสาทแต่ละเส้น ๆ
ในระบบรับความรู้สึกทางกาย > ตัวรับแรงกลที่หนัง > จำแนกตามอัตราการปรับตัว

ปลายประสาทรับแรงกลสามารถจำแนกตามอัตราการปรับตัวเมื่อตอบสนองต่อสิ่งเร้า คือ
ปรับตัวอย่างรวดเร็ว (rapidly adapting) คือ ใยประสาทจะตอบสนองต่อสิ่งเร้าอย่างชั่วคราวในช่วงเริ่มเปลี่ยน เช่นเมื่อเริ่มจับวัตถุหรือปล่อยวัตถุ และหยุดการตอบสนองเมื่อสิ่งเร้าคงยืน การปรับตัวเช่นนี้พิจารณาว่า ช่วยให้รู้ข้อมูลที่กำลังเปลี่ยนไป เช่น ลายผิว แรงสั่น การเคลื่อน/ลื่นของวัสดุ
ปรับตัวช้า (slowly adapting) คือ ใยประสาทจะตอบสนองอย่างคงยืนต่อสิ่งเร้าเป็นระยะเวลานาน และลดการตอบสนองอย่างช้า ๆ การปรับตัวเช่นนี้พิจารณาว่า ช่วยให้รู้รูปลักษณ์ของวัตถุ เช่นรูปร่าง ขนาด แรงดัน และความอ่อนแข็งได้
ลักษณะการปรับตัวโดยส่วนหนึ่งมาจากแคปซูล (ซึ่งเป็นเนื้อเยื่อนอกเซลล์ประสาท) ที่หุ้มปลายประสาทอยู่ เช่น Pacinian corpuscle เป็นตัวรับแรงกลที่ปรับตัวอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อเอาแคปซูลออก ก็จะปรับตัวอย่างช้า ๆ
เมื่อตัวรับแรงกลที่ปรับตัวอย่างรวดเร็วได้สิ่งเร้า มันจะยิงอิมพัลส์ประสาทหรือศักยะงานในอัตราที่สูงขึ้น สิ่งเร้ายิ่งมีเปลี่ยนเร็วเท่าไร อัตราอิมพัลส์ก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น
แต่ในไม่ช้าเซลล์ก็จะ "ปรับตัว" เข้ากับสิ่งเร้าที่สม่ำเสมอหรืออยู่นิ่ง ๆ และการยิงสัญญาณก็จะลดกลับไปที่อัตราปกติ
ตัวรับความรู้สึกที่ปรับตัวอย่างรวดเร็ว คือ ลดกลับไปยิงสัญญาณในอัตราปกติโดยเร็ว เรียกได้อีกด้วยว่า "phasic" (เป็นพัก ๆ)
ส่วนตัวที่ปรับตัวช้า เรียกได้อีกด้วยว่า "tonic" (สม่ำเสมอ)
ในระบบรับความรู้สึกทางกาย > ตัวรับแรงกลที่หนัง > จำแนกตามสิ่งเร้า

บทความหลัก: ตัวรับความรู้สึกที่หนัง
ตัวรับแรงกลจะเริ่มทำงานได้ก็ต่อเมื่อได้สิ่งเร้าที่เหมาะสมโดยเฉพาะ ๆ ยกตัวอย่างเช่น ในการสัมผัส Pacinian corpuscle เป็นตัวรับแรงกลเดียวที่สามารถตรวจจับแรงสั่นความถี่สูงได้ เช่นที่ระหว่าง 30-500 เฮิรตซ์ และสำหรับแรงสั่นเป็นคลื่นรูปไซน์ (sinusoidal) ที่ความถี่ 110 เฮิรตซ์ มันจะยิงอิมพัลส์ประสาท 1 ครั้งต่อทุก ๆ คาบ
อย่างไรก็ดี กิจกรรมในชีวิตประจำวันหลาย ๆ อย่างต้องอาศัยตัวรับแรงกลหลายอย่างรวมกันส่งความรู้สึกที่อำนวยให้ทำกิจกรรมได้สำเร็จอย่างมีประสิทธิภาพ เช่นเราจะจับวัสดุที่วางอยู่ ยกขึ้น แล้วย้ายไปวางอีกที่หนึ่งได้ ก็อาจจะต้องอาศัยความรู้สึกจากตัวรับแรงกลหุ้มปลายพิเศษทั้ง 4 อย่าง ซึ่งให้ความรู้สึกรวมทั้งรูปร่างของวัตถุ การถูกมือ/นิ้วเมื่อกำลังจับ ตำแหน่งที่ถูกมือ/นิ้ว ความหยาบเกลี้ยงของผิววัสดุ ความอ่อนแข็งของวัตถุ ความเสียดทานของวัสดุกับมือ แรงที่ใช้เพื่อจับวัสดุ (ทั้งแนวตั้งและแนวขนานกับผิว) ตำแหน่งรูปร่างของมือและนิ้ว ความสั่นสะเทือนเมื่อวัสดุยกพ้นจากที่วาง การลื่นหลุดของวัสดุเมื่อกำลังดำเนินการ ความสั่นสะเทือนเมื่อวัสดุวางถึงที่วางใหม่ เป็นต้น ความเสียหายหรือการหยุดทำงานของตัวรับแรงกลเหล่านี้ อาจทำให้กิจกรรมเช่นนี้ทำได้อย่างไม่มีประสิทธิภาพ
ในระบบรับความรู้สึกทางกาย > ตัวรับแรงกลในกล้ามเนื้อ เอ็น และข้อต่อ

ข้อมูลเพิ่มเติม: การรับรู้อากัปกิริยา
ในการรับรู้อากัปกิริยา ตัวรับแรงกลช่วยให้รู้ถึงแรงหดเกร็งของกล้ามเนื้อและตำแหน่งของข้อต่อ มีประเภทรวมทั้ง muscle spindle 2 ชนิด, Golgi tendon organ, และ Joint capsule
ในระบบรับความรู้สึกทางกาย > ตัวรับแรงกลในกล้ามเนื้อ เอ็น และข้อต่อ > Muscle spindle และ stretch reflex

ถ้าเคาะเข่าด้วยค้อนหุ้มยาง ขาส่วนล่างจะเตะออกโดยเป็นรีเฟล็กซ์ที่เรียกว่า stretch reflex (รีเฟล็กซ์ยืด)
เพราะค้อนตีถูกเส้นเอ็นที่ยึดกล้ามเนื้อเหยียดหน้าขาท่อนบนกับขาท่อนล่าง
การเคาะเส้นเอ็นจึงยืดกล้ามเนื้อขาท่อนบน ซึ่งทำให้ตัวรับการยืด (stretch receptor) ในกล้ามเนื้อที่มีชื่อว่า muscle spindle เกิดทำงาน
muscle spindle แต่ละตัวจะมีปลายประสาทรับความรู้สึกที่พันรอบใยกล้ามเนื้อพิเศษที่เรียกว่า Intrafusal muscle fiber (หรือ spindle fiber)
การยืดใยกล้ามเนื้อนี้ จะเริ่มการระดมยิงอิมพัลส์ประสาทของเซลล์ประสาทรับความรู้สึก (ซึ่งมีใยประสาทชนิด I-a) ที่เป็นเจ้าของปลายประสาท
อิมพัลส์ที่ว่านี้จะวิ่งไปตามแอกซอนเข้าไขสันหลัง แล้วไปที่ไซแนปส์หลายประเภท
สาขาบางส่วนของแอกซอน I-a จะเชื่อมกับ alpha motor neuron โดยตรง ซึ่งจะส่งอิมพัลส์กลับไปที่กล้ามเนื้อเดียวกันทำให้มันเกร็งยืดขาให้ตรง
สาขาบางส่วนของแอกซอน I-a จะเชื่อมกับ inhibitory interneuron ในไขสันหลัง ซึ่งก็เชื่อมกับกับเซลล์ประสาทสั่งการ (motor neuron) ที่ส่งสัญญาณไปยังกล้ามเนื้อตรงข้ามที่เป็นคู่กัน คือ กล้ามเนื้อคู้ที่ด้านหลังของขาท่อนบน และห้ามไม่ให้กล้ามเนื้อคู้เกร็ง ดังนั้น interneuron เหล่านี้จึงช่วยการเกร็งของกล้ามเนื้อเหยียด
ยังมีสาขาอื่น ๆ ของแอกซอน I-a ที่เชื่อมกับ interneuron ที่ส่งสัญญาณไปยังศูนย์ในสมอง เช่น สมองน้อย ที่ช่วยประสานการเคลื่อนไหวของร่างกาย
ในระบบรับความรู้สึกทางกาย > ตัวรับแรงกลในกล้ามเนื้อ เอ็น และข้อต่อ > ในเอ็น

เอ็นมีตัวรับแรงกล 4 ประเภท
ซึ่งล้วนแต่มีปลอกไมอีลิน จึงสามารถส่งสัญญาณเกี่ยวกับตำแหน่งข้อต่อไปยังระบบประสาทกลางได้อย่างรวดเร็ว
ชนิด I - มีลานรับสัญญาณเล็ก มีขีดเริ่มเปลี่ยนต่ำ ปรับตัวช้า ๆ ต่อสิ่งเร้าทั้งที่อยู่นิ่ง ๆ และกำลังเปลี่ยน
ชนิด II - มีลานสัญญาณปานกลาง มีขีดเริ่มเปลี่ยนต่ำ ปรับตัวอย่างรวดเร็วต่อสิ่งเร้าที่กำลังเปลี่ยน
ชนิด III - มีลานรับสัญญาณใหญ่ มีขีดเริ่มเปลี่ยนสูง ปรับตัวช้า ๆ ต่อสิ่งเร้าที่กำลังเปลี่ยน
ชนิด IV - ลานรับสัญญาณเล็กมาก เป็นโนซิเซ็ปเตอร์ซึ่งมีขีดเริ่มเปลี่ยนสูง และส่งสัญญาณความบาดเจ็บ
ชนิด II และชนิด III โดยเฉพาะเชื่อว่ามีบทบาทในการรับรู้อากัปกิริยา
ตัวรับแรงกลในระบบอื่น ๆ

ตัวรับแรงกลในระบบอื่น ๆ รวมทั้งเซลล์ขนในหูชั้นใน ซึ่งเป็นตัวรับความรู้สึกใน Vestibular system (เพื่อทรงตัว) และระบบการได้ยิน
ยังมี Juxtacapillary (J) receptor ซึ่งตอบสนองต่อเหตุการณ์ต่าง ๆ เช่น ปอดบวมน้ำ สิ่งหลุดอุดหลอดเลือดของปอด ปอดบวม และการบาดเจ็บจากแรงกดดัน
อนึ่ง ตัวตรวจจับความดัน (Baroreceptor) ที่อยู่ในหลอดเลือดของสัตว์มีกระดูกสันหลังทั้งหมด จะสามารถตรวจจับความดันโลหิตแล้วส่งข้อมูลไปยังสมอง เพื่อให้สามารถธำรงความดันโลหิตได้
ดูเพิ่ม

ระบบรับความรู้สึกทางกาย
ตัวรับอุณหภูมิ
โนซิเซ็ปเตอร์
Vestibular system
แหล่งข้อมูลอื่น

Mechanoreceptors ในหอสมุดแพทยศาสตร์แห่งชาติอเมริกัน สำหรับหัวข้อเนื้อหาทางการแพทย์ (MeSH)
| ด ค กระบบรับความรู้สึก |
| --- | --- |
ประสาทสัมผัสพิเศษ:  การเห็น ระบบการเห็น  การได้ยิน ระบบการได้ยิน  การได้กลิ่น ระบบการได้กลิ่น  การรับรู้รส 
สัมผัสและตำแหน่ง:  ความเจ็บปวด โนซิเซ็ปชัน  อุณหภูมิ การรับรู้ร้อนเย็น  การกำหนดรู้การทรงตัว ระบบการทรงตัว  การรับรู้แรงกล แรงดัน  การสั่น  การรับรู้อากัปกิริยา การรู้ตำแหน่งและการเคลื่อนไหวของส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย 
อื่น ๆ:  ตัวรับความรู้สึก  Multisensory integration  Sensory processing  การรับรู้สารเคมี 
| ด ค กตัวรับความรู้สึก |
| --- | --- |
สัมผัส:  ตัวรับแรงกล  แรงสั่น เม็ดพาชีเนียน  สัมผัสเบา เม็ดรู้สัมผัส  แรงดัน ปลายประสาทเมอร์เกิล  แรงยืด ปลายรัฟฟินี 
ความเจ็บปวด:  ปลายประสาทอิสระ  โนซิเซ็ปเตอร์ 
อุณหภูมิ:  ปลายประสาทรับร้อน 
การรับรู้อากัปกิริยา:  Golgi organ  Muscle spindle Intrafusal muscle fiber  Nuclear chain fiber  Nuclear bag fiber 
อื่น ๆ:  เซลล์ขน  Baroreceptor  ตัวรับรู้สารเคมี 
Pacinian corpuscle หุ้มด้วยปลอก/แคปซูลที่เป็นชั้น ๆ โดยมีโพรงตรงกลาง
		
(a) กิ่งเส้นเลือดซึ่งวิ่งไปยุติที่หลอดเลือดฝอย ซึ่งบางส่วนจะวิ่งเป็นวงและจะมีเส้นหนึ่งที่เข้าไปถึงแคปซูลกลาง
		
(b) ก้านที่มีเยื่อเป็นใย
		
(n) ใยประสาทที่วิ่งไปยังแคปซูลกลาง เป็นที่ ๆ ใยหมดเนื้อขาวแล้วยืดตามแกนไปยังด้านตรงข้าม แล้วยุติที่ปุ่มซึ่งใหญ่ขึ้น
Stereocilia ของเซลล์ขนในหูชั้นในของกบ ซึ่งเป็นตัวรับรู้แรงกลอย่างหนึ่ง
รุ้งลาวัณย์ โทนะหงษา

| ราวรรณ โทนะหงษา |
| --- | --- |
เกิด: 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 (45 ปี) รุ้งลาวัณย์ โทนะหงษา
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2547 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ยาใจ - สุสานคนเป็น (2557)  เป้า - เจ้าสาวเฉพาะกิจ (2558)  พอลล่า - สุภาพบุรุษสุดซอย (2561)   จวน - ลิขิตเเห่งจันทร์ (2562)  กอง - ตุ๊กตา (2564)  กล้วย - เพื่อเเม่เเพ้บ่ได้ (2566)
สุพรรณหงส์: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2549 - หนูหิ่น เดอะ มูฟวี่
ฐานข้อมูล
IMDb
รุ้งลาวัลย์ โทนะหงษา หรือชื่อจริง ราวรรณ โทนะหงษา (ชื่อเล่น: รุ้ง) เป็นนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง หนูหิ่น เดอะมูฟวี่