stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พิรัส พัชรเศวต

| ผศ> พิรัส พัชรเศวต |
| --- | --- |
พิรัส พัชรเศวต ในปี พ.ศ. 2565
เกิด:  ไทย
สัญชาติ: ไทย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยมิชิแกน คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โรงเรียนอัสสัมชัญ
รางวัล: AIA Henry Adams Gold Medal for Excellence in the Study of Architecture

ผลงานสำคัญ: อาคาร AUA LANGUAGE CENTER อาคารสยามสเคป ซัยวอร์ค อาคารเฉลิมราชกุมารี 60 พรรษา (อาคารจามจุรี 10) จุฬาพัฒน์ 1 จุฬาพัฒน์ 13
 
ผู้ช่วยศาตราจารย์ พิรัส พัชรเศวต (นามสกุลเดิม: เหล่าไพศาลศักดิ์) เป็นสถาปนิกชาวไทย อาจารย์และอดีตหัวหน้าภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผู้ก่อตั้งสำนักออกแบบอีสต์อาร์คีเท็กตส์ จำกัด (EAST Architects) มีผลงานออกแบบอาคารสาธารณะและอาคารพักอาศัยหลายแห่ง ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างงานออกแบบร่วมสมัยและทรอปิคอลโมเดิร์น ทั้งอาคารจุฬาพัฒน์ 1 ของคณะสหเวชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และอาคารจุฬาพัฒน์ 13 ของนิสิตคณะพยาบาลศาสตร์ คณะจิตวิทยา คณะสหเวชศาสตร์ และคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา อาคารเฉลิมราชกุมารี 60 พรรษา (อาคารจามจุรี 10) เป็นต้น
ผลงานส่วนใหญ่ของ ผศ.พิรัส มีจุดเด่นทั้งการใช้หลังคาทรงจั่วสูง หรือการวางช่วงหลังคาที่ยาวเป็นพิเศษ เพื่อตอบรับกับสภาพฝนฝ้าอากาศและแดดในภูมิศาสตร์เขตร้อนชื้น การใช้เสากลม-เสาเหลี่ยมลอยแยกออกจากผนังเข้ามารับส่วนหลังคาและการวางบันไดด้านหน้าอาคาร เช่น อาคารจุฬาพัฒน์ 1 และอาคารวิชชาคาม 1 นอกจากนี้ยังมีการทำค้ำยัน ทรง V shape มาใช้รับส่วนที่ยื่น (cantilever) ซึ่งใช้ใน อาคารจามจุรี 10 อาคารจุฬาพัฒน์ 13 ในส่วนการใช้วัสดุงานของเขาส่วนใหญ่ประกอบด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก เหล็ก และอิฐ สำหรับงานสถาปัตยกรรมที่ใช้วัสดุอิฐเป็นส่วนหลักของอาคารที่ชัดเจน เช่น อาคารสยามสเคป อาคาร AUA LANGUAGE CENTER
ผศ.พิรัส ยังมีความเชี่ยวชาญในงานออกแบบที่เกี่ยวข้องกับเรื่องแสง และการนำพลังงานทางเลือกจากแสงธรรมชาติเข้ามาใช้สร้างมิติและประสบการณ์ในพื้นที่ (space) งานสถาปัตยกรรม มีผลงานหนังสือ งานวิจัย และนิตยสารวิชาการเช่น แสงสร้างสรรค์, แสงในงานสถาปัตยกรรม, หลักเบื้องต้นการออกแบบแสงธรรมชาติ เป็นต้น เขาเคยได้รับรางวัล AIA Henry Adams Gold Medal for Excellence in the Study of Architecture จากสถาบันสถาปนิกอเมริกัน ในระหว่างที่ศึกษาระดับปริญญาโทที่ประเทศสหรัฐอีกด้วย
ประวัติ

พิรัสจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (อสช 26467)  จากนั้นศึกษาต่อยังคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนจบด้วยเกียรตินิยม จากนั้นศึกษาต่อยังมหาวิทยาลัยมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อเดินทางกลับมาประเทศไทย ได้เข้าทำงานเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 และเมื่อปี พ.ศ. 2547 ได้ก่อตั้งบริษัทอีสต์อาร์คีเท็กตส์ จำกัด นอกจากนี้เขายังเคยเป็นอาจารย์พิเศษให้กับ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต และ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าฯ ธนบุรี
ผลงานออกแบบ

ผลงานออกแบบทั้งหมดอยู่ภายใต้นามสำนักงานออกแบบ อีสต์อาร์คีเท็กตส์ จำกัด (EAST Architects) โดยเป็นผลงานร่วมออกแบบกับผู้ช่วยศาสตราจารย์ สยาณี วิโรจน์รัตน์ อาจารย์ประจำภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
อาคาร AUA LANGUAGE CENTER
อาคารสยามสเคป
ซัยวอร์ค (Zy Walk) สามย่าน
จุฬาพัฒน์ 1
จุฬาพัฒน์ 13
อาคารเฉลิมราชกุมารี 60 พรรษา (อาคารจามจุรี 10)
อาคารจุฬาพัฒน์ 13
อาคารสยามสเคป
อาคารสยามสเคป
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2567 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2564 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พระแสนห้า

| พระแสนห้า |
| --- | --- |

ชื่อเต็ม: พระแสนห้า
ชื่อสามัญ: หลวงพ่อแสนห้า
ประเภท: พระพุทธรูป
ศิลปะ: ปางมารวิชัย
ความกว้าง: 61 นิ้ว
ความสูง: 90 นิ้ว
สถานที่ประดิษฐาน: พระประธานในพระอุโบสถวัดกุมภประดิษฐ์
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมพระพุทธศาสนา
พระแสนห้า หรือ หลวงพ่อแสนห้า เป็นพระพุทธรูปที่เก่าแก่ศักดิ์สิทธิ์ ขนาดหน้าตัก 61 นิ้ว สูง 90 นิ้ว ประดิษฐานอยู่ในพระอุโบสถวัดกุมภประดิษฐ์ ชาวบ้านเรียกว่า วัดกลาง (เดิมชื่อวัดเตาไห สาเหตุเพราะเป็นสถานที่ที่มีการเตาเผาตุ่มน้ำหรือไหน้ำ) ตั้งอยู่ที่ ตำบลโพนสา อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ และได้ยกฐานะเป็นวัดที่ถูกต้องในปี พ.ศ. 2440 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ ปี พ.ศ. 2445
ประวัติ

หลวงพ่อแสนห้า เป็นพระพุทธรูปที่เก่าแก่และศักดิ์สิทธิ์มาก สร้างขึ้นในราว พ.ศ. 2213 ซึ่งมีผู้มีจิตศรัทธาสองพี่น้องเป็นเจ้าภาพหลัก คือ พี่ชายชื่อ แสน น้องชายชื่อ ห้า จึงได้นามเรียกขนานว่า “หลวงพ่อแสนห้า” ในการดำเนินการสร้างนอกจากสองพี่น้องแล้วยังมีพุทธศาสนิกชนเป็นจำนวนมากร่วมเป็นเจ้าภาพ เพื่อใช้เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของพุทธศาสนิกชน มีพุทธศาสนิกชนเคารพเลื่อมใสและเดินทางไปกราบขอพร และได้รับความสมหวังเป็นจำนวนมาก
ภูเขาทากามางาฮาระ

ภูเขาทากามางาฮาระ
ภูเขาทากามางาฮาระ (高天原山, Takamagahara-yama) เป็นภูเขาในจังหวัดกุมมะของประเทศญี่ปุ่น ใกล้กับหมู่บ้านอูเอโนะ มีความสูง 1,978.6 เมตร (6,491 ฟุต 6 นิ้ว) คำว่า "ทากามากาฮาระ" เป็นชื่อของโลกสวรรค์ในตำนานญี่ปุ่น
อุบัติเหตุของเที่ยวบิน 123 ของสายการบินเจแปนแอร์ไลน์ เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 1985 ในตอนแรกถูกรายงานว่าเกิดขึ้นที่ภูเขาโอสึทากะ แต่ต่อมาได้รับการยืนยันว่าตกอยู่บนสันเขาของภูเขาทากามากาฮาระ ที่ความสูงประมาณ 1,565 เมตร (5,135 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล โดยมีผู้เสียชีวิต 520 คน ทำให้อุบัติเหตุนี้ยังคงเป็นเหตุการณ์ที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดจากอุบัติเหตุเครื่องบินลำเดียวในประวัติศาสตร์การบิน
พื้นที่นี้ต่อมาได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น "โอสึทากะ โนะ โอเนะ" (สันเขาของภูเขาโอสึทากะ) โดยนายกเทศมนตรีหมู่บ้านอูเอโนะ ทาเกโอะ คุโรซาวะ (อดีตผู้บังคับการเรือโทของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น) มีศาลเจ้าอยู่บนยอดสันเขาเพื่อรำลึกถึงชีวิตที่สูญเสียจากอุบัติเหตุเที่ยวบิน 123 และถนนบนภูเขาที่ไปยังศาลเจ้าได้ถูกสร้างขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของการชดเชยจากสายการบินเจแปนแอร์ไลน์
พีต้า เมลลาร์ก

| พีต้า เมลลาร์ก |
| --- | --- |
ตัวละครใน ไตรภาคเกมล่าชีวิต

ปรากฏครั้งแรก: เกมล่าชีวิต
ปรากฏครั้งสุดท้าย: ม็อกกิ้งเจย์
สร้างโดย: ซูซาน คอลลินส์
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
นามแฝง: หนุ่มนักรัก
เพศ: ชาย
ตำแหน่ง: ผู้พิชิตเกมล่าชีวิตครั้งที่ 74  (ร่วมกับ แคตนิส เอฟเวอร์ดีน) บรรณาการจากเขต 12
คู่สมรส: แคตนิส เอฟเวอร์ดีน
พีต้า เมลลาร์ก เป็นตัวละครหลักจากไตรภาคเกมล่าชีวิต ของซูซาน คอลลินส์ เขาเป็นลูกชายของคนขายขนมปัง อาศัยอยู่ในเขต 12 ของประเทศพาเน็ม ซึ่งเป็นประเทศสมมติที่มีแคปิตอลปกครองด้วยอำนาจเผด็จการ ในหนังสือเล่มแรก พีต้าต้องเข้าแข่งขันเกมล่าชีวิตในฐานะบรรณาการจากเขต 12 โดยเกมล่าชีวิตคือการแข่งขันที่แคปิตอลจัดขึ้นให้เด็กวัยรุ่นจากแต่ละเขตฆ่ากันเองในสนามประลองจนถึงคนสุดท้าย ก่อนการแข่งขันจะเริ่ม พีต้าได้แสดงไหวพริบในการทำตัวให้เป็นที่รักของคนดู เขาเปิดเผยว่าเขาหลงรักแคตนิส ตัวละครนำของเรื่องที่เขาเคยช่วยชีวิตเธอจากความอดอยากโดยการมอบขนมปังให้  ในระหว่างเกม ทั้งสองได้ช่วยกันเอาชีวิตรอดและเล่นบท "คู่รักที่ชะตาไม่เป็นใจ" เพื่อดึงดูดสปอนเซอร์ เกมจบลงด้วยการที่พีต้าและแคตนิสเป็นผู้พิชิตร่วมกันเนื่องจากแคตนิสได้ใช้อุบายต้อนผู้คุมเกมให้จนมุม พีต้าเปิดเผยกับแคตนิสว่าเขาหลงรักแคตนิสจริงๆ แม้เธอจะยังคงสับสนก็ตาม
ในปีกแห่งไฟ พีต้าและแคตนิสจำเป็นต้องเล่นบทคู่รักกันต่อไปเพื่อความปลอดภัยของตัวเองและครอบครัวของทั้งสองฝ่าย แต่แคปิตอลต้องการกำจัดแคตนิสที่ได้จุดกระแสต่อต้านแคปิตอลขึ้น ทั้งสองต้องกลับไปแข่งขันเกมล่าชีวิตอีกครั้ง ซึ่งเกมล่าชีวิตครั้งนี้มีขึ้นเพื่อกำจัดแคตนิสโดยเฉพาะ ในระหว่างเกม เหล่าบรรณาการจากเขตอื่นๆได้พยายามช่วยเหลือทั้งสองให้รอดชีวิต แคตนิสได้ทำลายสนามประลองและหลบหนีแคปิตอลไปได้ด้วยการช่วยเหลือของเขต 13 ที่เตรียมก่อกบฎ แต่พีต้าถูกที้งไว้ในสนามประลองและถูกแคปิตอลจับกุมเป็นตัวประกัน ในม็อกกิ้งเจย์ พีต้าถูกแคปิตอลทรมานด้วยพิษของแทรกเกอร์แจ็คเกอร์ทำให้เขาคิดว่าแคตนิสเป็นศัตรูและใช้เขาเป็นเครื่องมือเพื่อเกลี้ยกล่อมไม่ให้เขตอื่นๆร่วมมือกับเขต 13 พีต้าได้รับการช่วยเหลือออกมาจากแคปิตอลได้ด้วยกองกำลังของเกลและเขต 13 แต่เขากลับทำร้ายแคตนิสจนบาดเจ็บสาหัสเนื่องจากเห็นเธฮเป็นศัตรู พีต้าได้เริ่มฟื้นฟูความจำของเขาที่มีกับแคตนิสและได้ร่วมต่อสู้ในสมรภูมิสุดท้ายกับแคปิตอล หลังจากที่ฝ่ายกบฎได้รับชัยชนะ พีต้ามีอาการที่ดีขึ้นจนเป็นปกติ แคตนิสยอมรับว่าพีต้าคือคนที่ใช่สำหรับเธอ ทั้งสองแต่งงานและมีลูกด้วยกันสองคน โดยได้กลับไปอาศัยอยู่ด้วยกันที่เขต 12 ของพาเน็มที่ไม่มีเกมล่าชีวิตอีกต่อไป
จอช ฮัทเชอร์สัน ได้รับบทเป็นพีต้า เมลลาร์กในฉบับภาพยนตร์ดัดแปลงทั้งสี่ภาค
| ด ค กเกมล่าชีวิต โดย ซูซาน คอลลินส์ |
| --- | --- |
นวนิยายชุด:  เกมล่าชีวิต (2008)  ปีกแห่งไฟ (2009)  ม็อกกิ้งเจย์ (2010)  ลำนำแห่งนกร้องเพลงและอสรพิษ (2020)  ซันไรส์ออนเดอะรีปปิง (2025) 
ภาพยนตร์ชุด:  เกมล่าเกม (2012)  แคชชิ่งไฟเออร์ (2013)  ม็อกกิ้งเจย์ พาร์ท 1 (2014)  พาร์ท 2 (2015)  ปฐมบทเกมล่าเกม (2023)  ซันไรส์ออนเดอะรีปปิง (2026)  รางวัล 
ตัวละคร:  แคตนิส เอฟเวอร์ดีน  พีต้า เมลลาร์ก  เกล ฮอว์ธอร์น  คอริโอเลนัส สโนว์ 
เพลง:  เดอะฮังเกอร์เกมส์ เพลงประกอบ "เซฟแอนด์ซาวด์"  "อายส์โอเพน"  ดนตรีประกอบ  แคชชิ่งไฟเออร์ เพลงประกอบ "แอตลาส"  "อีลาสติกฮาร์ต"  "วีรีเมน"  "ฮูวีอาร์"  "เอเวอรีบอดีวอนส์ทูรูลเดอะเวิลด์"  ดนตรีประกอบ  ม็อกกิ้งเจย์ พาร์ท 1 เพลงประกอบ "เมลต์ดาวน์"  "ออลล์มายเลิฟ"  "เยลโลว์ฟลิกเกอร์บีต"  "เดอะแฮงกิงทรี"  ดนตรีประกอบ  ม็อกกิ้งเจย์ พาร์ท 2 ดนตรีประกอบ  ปฐมบทเกมล่าเกม เพลงประกอบ "แคนต์แคตช์มีนาว"  ดนตรีประกอบ 
 หมวดหมู่
ภูเขาทอง

ภูเขาทอง สามารถหมายถึง:
พระบรมบรรพต วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร
วัดภูเขาทอง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดภูเขาทอง จังหวัดชัยภูมิ
วัดภูเขาทอง จังหวัดตรัง
วัดภูเขาทอง จังหวัดนครพนม
วัดภูเขาทอง จังหวัดพัทลุง
วัดภูเขาทอง จังหวัดเพชรบูรณ์
วัดภูเขาทอง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
นิราศภูเขาทอง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นณรงค์หริรักษ์

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นณรงค์หริรักษ์ |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 1 พระองค์เจ้าชั้นเอก
ประสูติ: 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2335
สิ้นพระชนม์: 13 กันยายน พ.ศ. 2389 (54 ปี)
พระบุตร: 5 องค์
ราชสกุล: ดวงจักร
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาปาน ในรัชกาลที่ 1
| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นณรงค์หริรักษ์ |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นณรงค์หริรักษ์ (9 กรกฎาคม พ.ศ. 2335 - 13 กันยายน พ.ศ. 2389) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าดวงจักร ประสูติเมื่อวันจันทร์ เดือน 8 แรม 6 ค่ำ ปีชวด จัตวาศก จุลศักราช 1154 ตรงกับวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2335 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 35 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาปาน และเป็นองค์ต้นราชสกุล ดวงจักร
ปี พ.ศ. 2367 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น "กรมหมื่นณรงค์หริรักษ์" และโปรดให้กำกับกรมช่างหล่อ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นณรงค์หริรักษ์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 10 แรม 8 ค่ำ ปีมะเมีย อัฐศก จุลศักราช 1208 ตรงกับวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2389 สิริพระชันษา 54 ปี
พระโอรส-พระธิดา

หม่อมเจ้าหญิงใหญ่ ดวงจักร (พ.ศ. 2357 - 29 ธันวาคม พ.ศ. 2421)
หม่อมเจ้าชายดิศ ดวงจักร (ต่อมาคือ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐวรการ ; พ.ศ. 2361 - 9 ตุลาคม พ.ศ. 2428) มีโอรส-ธิดา คือ
หม่อมราชวงศ์หญิงดวงแข ดวงจักร สมรสกับพระยารัตนสมบัติ (หม่อมราชวงศ์เสนาะ อิศรางกูร)
หม่อมราชวงศ์จำเริญ ดวงจักร
หม่อมเจ้าหญิงสังวาล ดวงจักร (พ.ศ. 2362 - 9 เมษายน พ.ศ. 2439)
หม่อมเจ้าหญิงนัดดา ดวงจักร
หม่อมเจ้าชายสุบรรณ ดวงจักร (พ.ศ. 2373 - 7 ตุลาคม พ.ศ. 2442)
พระยาโชฎึกราชเศรษฐี (มิ้น เลาหเศรษฐี)

| มหาอำมาตย์ตรี พระยาโชฎึกราชเศรษฐี |
| --- | --- |
เกิด: มิ้น เลาหเศรษฐี 2411
ถึงแก่กรรม: 11 พฤษภาคม 2472
สาเหตุเสียชีวิต: โรคปอดบวม
ตำแหน่ง: เจ้ากรมท่าซ้าย
ภรรยาเอก: คุณหญิงเพิ่ม โชฎึกราชเศรษฐี
บิดามารดา: พระเจริญราชธน (เท่ง เลาหเศรษฐี) (บิดา)
มหาอำมาตย์ตรี พระยาโชฎึกราชเศรษฐี (มิ้น เลาหเศรษฐี) (2411 – 11 พฤษภาคม 2472) เป็นขุนนางชาวไทย อดีตเจ้ากรมท่าซ้าย อดีตองคมนตรีในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประวัติ

พระยาโชฎึกราชเศรษฐี เกิดเมื่อปี 2411 เป็นบุตรชายของพระเจริญราชธน (เท่ง เลาหเศรษฐี) ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับคุณหญิงเพิ่ม
พระยาโชฎึกราชเศรษฐีถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคปอดบวม เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2472
รับราชการ

พระยาโชฎึกราชเศรษฐีเริ่มต้นรับราชการในกรมท่าซ้าย ก่อนจะได้รับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เป็น หลวงเจริญราชธน ถือศักดินา 400 เมื่อวันที่ 20 มกราคม 2438 จากนั้นในวันที่ 22 สิงหาคม 2442 ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นพระในนามเดิม ถือศักดินา 800 ต่อมาในวันที่ 4 สิงหาคม 2454 ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นพระยาในนามเดิม ถือศักดินา 1000
ในวันที่ 27 สิงหาคม 2454 ได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานยศให้ท่านเป็น อำมาตย์ตรี นอกตำแหน่ง กระทั่งวันที่ 31 กรกฎาคม 2455 ได้โปรดเกล้าฯ ให้ท่านกลับเข้ารับราชการในตำแหน่งเจ้ากรมท่าซ้ายพร้อมกับพระราชทานยศ มหาอำมาตย์ตรี ในวันที่ 30 ธันวาคม 2458 ได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรเปลี่ยนบรรดาศักดิ์เป็น พระยาโชฎึกราชเศรษฐี ถือศักดินา 1400
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2464 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2459 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2460 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
19 มีนาคม 2459 – เข็มข้าหลวงเดิม
พีระมิดแห่งกีซา

พีระมิดแห่งกีซา สามารถหมายถึง:
มหาพีระมิดแห่งกีซา หรือ พีระมิดคูฟู พีระมิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในหมู่พีระมิดแห่งที่ราบสูงกีซา
หมู่พีระมิดแห่งที่ราบสูงกีซา
พีที-91

พีที-91
ประเทศผู้ผลิต ประเทศโปแลนด์
ปีที่ใช้งาน 1993
เจ้าหน้าที่ 3 นาย
หน้ก 45,300 กิโลกรัม/ 44.6 ต้น
ยาว 9.67 เมตร
สูง 2.19 เมตร
กว้าง 3.59 เมตร
เกราะหนาที่สุด ความลับ
เครื่องยนต์ ดีเซล เอส12ยู วี12  ให้กำลัง 850 แรงม้า รุ่นมาเลเซีย 1000 แรงม้า
ความเร็ว 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 650 กิโลเมตร
อาวุธ
อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 125 ซม./ 4.92 นิ้ว
อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม.และขนาด 12.7 มม อย่างละ 1 กระบอก
ประเทศผู้ใช้งาน

โปแลนด์
มาเลเซีย
อินเดีย
จอร์เจีย
ประเทศที่ใช้รถถังพีที-91
พีระมิดเมเรนเร

แผนผังของพีระมิด
พีระมิดแห่งฟาโรห์เมเรนเร ถูกสร้างขึ้นสำหรับฟาโรห์เมเรนเร เนมติเอมซาฟที่หนึ่ง ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ที่หกแห่งอียิปต์ ที่ซักการา โดยมีระยะทางห่างจากพีระมิดเปปิที่หนึ่งทางทิศตะวันตกเฉียงใต้เป็นระยะทาง 450 เมตร (1,480 ฟุต) และอยู่ใกล้เคียงกับพีระมิดเจดคาเร มีนามร่วมสมัย คือ "ความงดงานของเมเรนเร" หรือ "ความดีเลิศของความประจักษ์เมเรนเร" ปัจจุบันเหลือแต่ซากปรักหักพัง ยากที่จะเข้าไปเนื่องด้วยไม่ได้เปิดสาธารณะ
พีระมิดถูกสร้างขึ้นด้วยความสูง 52.5 เมตร (172 ฟุต 3 นิ้ว) และความยาวของฐาน 78.75 เมตร (258 ฟุต 4 นิ้ว) โดยทำมุมองศา 53°07'48" ทางหลักภายในยาว 250 เมตร (820 ฟุต) โครงสร้างภายนอกสร้างขึ้นมาจากกำแพงอิฐโคลน
จากการสำรวจ พบเพียงที่ฝั่งพระศพอย่างเดียวเท่านั้น จากหลักฐานบ่งชี้ว่าการก่อสร้างพีระมิดหยุดชะงักลงกะทันหัน และไม่สามารถกลับมาสร้างเสร็จให้สมบูรณ์ต่อได้ ด้วยคาดว่าน่าจะเกิดจากปัยจัยการสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์
ทางเข้าที่ฝังพระศพนั้นอยู่ทางทิศเหนือ โดยเมื่อลงไปจะเจอกับห้องโถงขนาดใหญ๋ และอีกข้างหนึ่งจะเป็นห้องโถงรอง ด้านขวาของห้องโถงรองจะพบที่ฝังพระศพ ด้านซ้ายจะเป็นห้องเล็ก ๆ อีกห้องหนึ่ง ซึ่งก็คือ ห้องเซอร์แด็ป ภายในห้องฝังพระศพจะพบการตกแต่งด้วยภาพนูนต่ำนูนสูงสีสรรยืนพิงผนัง แม้ว่าจะมีการโจรกรรมภายในพีระมิด แต่สภาพยังคงสมบูรณ์ดีอยู่ เพดานของห้องฝังพระศพถูกสร้างขึ้นตามหลักโหราศาสตร์ และประดับไปด้วยดวงดาว
ภูเขาน้ำแข็งเอ-76

ภาพจากดาวเทียมแสดงการแยกตัวออกมาจากหิ้งน้ำแข็ง พร้อมเปรียบเทียบขนาดกับเกาะมาจอร์กา
ภูเขาน้ำแข็ง เอ-76 เป็นภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่แตกออกมาจากหิ้งน้ำแข็งฟิวช์เนอร์–โรนในแอนตาร์กติกา ช่วงกลางเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564
ภูเขาน้ำแข็งนี้แยกตัวออกมาจากฝั่งตะวันตกของหิ้งน้ำแข็งฟิวช์เนอร์–โรน มีการอธิบายถึงลักษณะของมันในครั้งแรกว่า "มันมีรูปร่างคล้ายโต๊ะรีดผ้าขนาดใหญ่" มันมีความยาวประมาณ 170 กม. กว้าง 25 กม. คิดเป็นพื้นที่ขนาด 4,320 ตร.กม. ปัจจุบันมันลอยตัวอยู่ในทะเลเวดเดลล์
ภูเขาน้ำแข็งลูกใหม่ล่าสุดนี้ถูกพบโดย คีท เมคคินสัน และคณะสำรวจทวีปแอนตาร์ติกาของสหราชอาณาจักรในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564
ในวันที่ 148 ของ พ.ศ.2564 ภูเขาน้ำแข็งเอ-76 แตกออกเป็ภูเขาน้ำแข็งสามลูกคือ เอ-76เอ, เอ-76บี และ เอ-76ซี
ดูเพิ่ม

รายชื่อภูเขาน้ำแข็งที่บันทึกตามขนาดพื้นที่
พระโกญจนาเนศวร์

| พระโกญจนาเนศวร์ |
| --- | --- |
เทพเจ้าแห่งช้าง
ส่วนเกี่ยวข้อง: เทพพื้นเมือง
อาวุธ: ขอช้าง · บ่วงบาศ
พาหนะ: ช้างเจ็ดเศียร
เป็นที่นับถือใน: ประเทศไทย
ข้อมูลส่วนบุคคล
บิดา-มารดา: พระอิศวร (บิดา)
พระโกญจนาเนศวร์ หรือ พระโกญจนาทเนศวร์ เป็นเทพเจ้าแห่งช้างองค์หนึ่ง มีพระวรกายเป็นมนุษย์แต่มีเศียรเป็นช้าง ซึ่งปรากฏใน ตำราช้าง และ คัมภีร์นารายณ์ยี่สิบปาง อันเป็นเอกสารของไทยช่วงรัตนโกสินทร์ แม้จะมีรูปลักษณ์คล้ายคลึงกับพระพิฆเนศ แต่เทพองค์นี้ได้รับการนับถือในฐานะครูหมอช้างตามหลักคชศาสตร์ของไทย และเป็นเทพที่ไม่ปรากฏในคัมภีร์ศาสนาฮินดูใด ๆ  ของประเทศอินเดีย
ศัพทมูลวิทยา

พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) สันนิษฐานว่าพระนาม "โกญจนาเนศวร์" ใน คัมภีร์นารายณ์ยี่สิบปาง เป็นพระนามของพระขันทกุมาร เพราะคำว่า "โกญจนา" ตรงกับคำสันสกฤตว่า "เกราญจ" ซึ่งเป็นชื่อภูเขาที่พระขันทกุมารเสด็จไปประทับ รองศาสตราจารย์ ดร. มณีปิ่น พรหมสุทธิลักษณ์อธิบายมาจากคำสันสกฤตว่า "เกฺราญจนาเนศวร" (กฺราญจน+อานน+อิศวร) จึงแปลความหมายของชื่อดังกล่าวว่า "ผู้เป็นใหญ่เหนือแผ่นพักตร์เกราญจะ" และมณีปิ่นได้อธิบายอีกว่า ชาวสยามโบราณคงทราบทางเทพปกรณัมแขก [อินเดีย] ว่าพระอิศวรมีบุตรสององค์ แต่เข้าใจผิดว่าเป็นองค์เดียวกัน จึงโอนชื่อพระขันทกุมารไปให้กับพระคเณศ
คมกฤช อุ่ยเต็กเค่งอธิบายว่า "โกญจนาทเนศวร์" ซึ่งปรากฏใน ตำราช้าง มาจากคำว่า "โกญจนาท" แปลว่า "เสียงร้องของช้าง" และพระนามจึงควรจะเป็น "โกญจนาเทศวร์" แปลว่า "พระเป็นเจ้าที่มีเสียงร้องของช้าง" หรืออาจจะมาจาก "โกญจนาทนฺ+อีศวร" ตามการสนธิสันสกฤตอย่างทมิฬ
ประวัติ

พระโกญจนาเนศวร์หรือพระโกญจนาทเนศวร์ ปรากฏใน คัมภีร์นารายณ์ยี่สิบปาง อธิบายว่าพระโกญจนาเนศวร์เป็นบุตรของพระอิศวรและเป็นน้องชายของพระพิฆเนศ ดังเนื้อความ
"ในไตรดายุคพระอิศวรมีเทวโองการให้พระเพลิงพระทำเทวฤทธิ์เพื่อบังเกิดศิวบุตร 2 องค์ พระเพลิงรับเทวโองการและกระทำเทวฤทธิ์ให้บังเกิดเป็นเปลวเพลิงออกจากช่องพระกรรณทั้งสอง เบื้องขวาบังเกิดบุตรที่มีพระพักตร์เป็นช้างคือพระคเณศ ส่วนเบื้องซ้ายบังเกิดเป็นเทวกุมารองค์หนึ่งชื่อพระโกญจนาเนศวร มีพักตร์เป็นช้าง 3 พระพักตร์ มีพระกร 6 พระกร แต่ละพระหัตถ์กำเนิดมีช้างประเภทต่าง ๆ เช่น ช้างเอราวัณ ช้างคีรีเมฆละไตรดายุค ช้างเผือกเอก เผือกตรี เผือกโท เป็นต้น"
ใน คัมภีร์นารายณ์ยี่สิบปาง และ ตำราช้าง ได้อธิบายรูปลักษณ์ของพระโกญจนาเนศวร์ไว้ตรงกันคือมีเศียรรูปช้างสามเศียร มีกรหกกร ในพระกรทั้งหกกรจะมีช้างชนิดต่าง ๆ ทั้งของโลกและสวรรค์ คือช้างเอราวัณ ช้างเผือกชนิดต่าง ๆ และสังข์ทักขิณาวัฏในพระกรขวา และสังข์อุตราวัฏโลกในพระกรซ้าย ประทับยืนอยู่บนศีรษะของช้างเจ็ดเศียร มีบทบาททางคชศาสตร์คือสร้างช้างเผือกสำหรับพระราชาบนโลกมนุษย์ พระโกญจนาเนศวร์นี้มีเทวลักษณะใกล้เคียงกับตรีมุขคณปติ (พระคณบดีสามพักตร์) ปรากฏใน ตำราตัตวนิธิ ของอินเดียใต้ แต่ไม่ปรากฏบทบาทเกี่ยวกับช้างแต่อย่างใด
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 นัดชิงชนะเลิศ

ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 นัดชิงชนะเลิศ จะมีการแข่งขัน ฟุตบอล เพื่อที่จะกำหนดผู้ชนะของ ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013. การแข่งขันจะจัดขึ้นที่ มารากานัง, รีโอเดจาเนโร, บราซิล และจะต่อกรกับผู้ชนะของรอบรองชนะเลิศ.
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ

ข้อมูลเพิ่มเติม: ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013
| บราซิล | บราซิล | บราซิล | บราซิล | รอบ | สเปน | สเปน | สเปน | สเปน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คู่แข่ง | ผล | ผล | ผล | รอบแบ่งกลุ่ม | คู่แข่ง | ผล | ผล | ผล |
|  ญี่ปุ่น | 3–0 | 3–0 | 3–0 | นัดที่ 1 |  อุรุกวัย | 2–1 | 2–1 | 2–1 |
|  เม็กซิโก | 2–0 | 2–0 | 2–0 | นัดที่ 2 |  ตาฮีตี | 10–0 | 10–0 | 10–0 |
|  อิตาลี | 4–2 | 4–2 | 4–2 | นัดที่ 3 |  ไนจีเรีย | 3–0 | 3–0 | 3–0 |

ตารางคะแนนหลังจบนัดสุดท้าย
กลุ่ม เอ ชนะเลิศ
| ทีมชาติ |  แข่ง  |  ชนะ  |  เสมอ  |  แพ้  |  ได้  |  เสีย  |  +/-  |  คะแนน  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  บราซิล | 3 | 3 | 0 | 0 | 9 | 2 | +7 | 9 |
|  อิตาลี | 3 | 2 | 0 | 1 | 8 | 8 | 0 | 6 |
|  เม็กซิโก | 3 | 1 | 0 | 2 | 3 | 5 | –2 | 3 |
|  ญี่ปุ่น | 3 | 0 | 0 | 3 | 4 | 9 | –5 | 0 |
ตารางคะแนนหลังจบนัดสุดท้าย
กลุ่ม บี ชนะเลิศ
| ทีมชาติ |  แข่ง  |  ชนะ  |  เสมอ  |  แพ้  |  ได้  |  เสีย  |  +/-  |  คะแนน  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  สเปน | 3 | 3 | 0 | 0 | 15 | 1 | +14 | 9 |
|  อุรุกวัย | 3 | 2 | 0 | 1 | 11 | 3 | +8 | 6 |
|  ไนจีเรีย | 3 | 1 | 0 | 2 | 7 | 6 | +1 | 3 |
|  ตาฮีตี | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 24 | –23 | 0 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คู่แข่ง | ผล | ผล | ผล | รอบน็อกเอาต์ | คู่แข่ง | ผล | ผล | ผล |
|  อุรุกวัย | 2–1 | 2–1 | 2–1 | รอบรองชนะเลิศ |  อิตาลี | 0–0 (7–6 จุดโทษ) | 0–0 (7–6 จุดโทษ) | 0–0 (7–6 จุดโทษ) |
รายละเอียด

30 มิถุนายน 2556
19:00 
  05:00
| บราซิล  | 3 – 0 |  สเปน |
| --- | --- | --- |
| เฟรด  2', 47' เนย์มาร์  44' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 73,531 คน
ผู้ตัดสิน:  บเยิร์น ไคเพิร์ส
| --- | --- |
             บราซิล :              สเปน
ดูเพิ่ม

ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 รอบน็อกเอาต์
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 เก็บถาวร 2010-06-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ |
| --- | --- |
การแข่งขัน:  ซาอุดิอาระเบีย 1992  ซาอุดิอาระเบีย 1995  ซาอุดิอาระเบีย 1997  เม็กซิโก 1999  เกาหลีใต้/ญี่ปุ่น 2001  ฝรั่งเศส 2003  เยอรมัน 2005  แอฟริกาใต้ 2009  บราซิล 2013  รัสเซีย 2017 
นัดชิงชนะเลิศ:  1992  1995  1997  1999  2001  2003  2005  2009  2013  2017 
ทีม:  1992  1995  1997  1999  2001  2003  2005  2009  2013  2017 
บทความอื่น ๆ:  นัดชิงชนะเลิศ  ผู้ทำประตูสูงสุด  แฮต-ทริกส์  สถิติต่างๆ  ใบแดง  การลงสนามของแต่ละทีม 
| ด ค กฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 |
| --- | --- |
รอบต่างๆ:  กลุ่ม เอ  กลุ่ม บี  รอบแพ้คัดออก  ชิงชนะเลิศ 
ข้อมูลทั่วไป:  รายชื่อผู้เล่น
พีระมิดแดง

พีระมิดแดง หรือที่เรียกว่า พีระมิดเหนือ เป็นพีระมิดที่ใหญ่ที่สุดที่ตั้งอยู่ในสุสานหลวงดาห์ชูร์ในกรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ได้รับการตั้งชื่อตามสีแดงสนิมของหินปูนสีแดง นอกจากนี้ยังเป็นพีระมิดอียิปต์ที่ใหญ่เป็นอันดับสามรองจากพีระมิดแห่งคูฟูและพีระมิดแห่งคาฟเรที่กิซา ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นความพยายามครั้งแรกที่ประสบความสำเร็จของอียิปต์ในการสร้างพีระมิดด้านเรียบที่ "แท้จริง" คนท้องถิ่นเรียกพีระมิดแดงว่า อัล-ฮะรัม อัล-วัตวาอัต ซึ่งหมายถึง พีระมิดค้างคาว
พีระมิดแดงไม่ได้เป็นสีแดงเสมอไป พีระมิดแห่งนี้เคยถูกหุ้มด้วยหินปูนทูราสีขาว แต่ปัจจุบันมีหินเหล่านั้นหลงเหลือเพียงไม่กี่ก้อนเท่านั้นที่ยังคงอยู่ที่ฐานของพีระมิดตรงมุม ในช่วงยุคกลาง หินปูนทูราสีขาวส่วนใหญ่ถูกนำไปสร้างอาคารในกรุงไคโร ซึ่งเผยให้เห็นหินปูนสีแดงที่อยู่ข้างใต้
บรรณานุกรม

Bárta, Miroslav (2005). "Location of the Old Kingdom Pyramids in Egypt". Cambridge Archaeological Journal. 15 (2): 177–191. doi:10.1017/s0959774305000090. S2CID 161629772.
Lehner, Mark (2008). The Complete Pyramids. New York: Thames & Hudson. ISBN 978-0-500-28547-3.
Verner, Miroslav (2001d). The Pyramids: The Mystery, Culture and Science of Egypt's Great Monuments. New York: Grove Press. ISBN 978-0-8021-1703-8.
ภูเขาน้ำแข็งเอ-38

The split of the A38-B iceberg is recorded in this series of images. The iceberg was originally part of the massive A-38 iceberg, which broke from the Ronne Ice Shelf in Antarctica
ภูเขาน้ำแข็ง เอ-38 คือภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่แยกจากหิ้งน้ำแข็งฟิวช์เนอร์-โรนในทวีปแอนตาร์กติกาเมื่อ พ.ศ. 2541 มันมีขนาดยาวประมาณ 144 กม. กว้าง 14 กม. มันจึงเป็นหนึงในภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ลูกหนึ่งที่ได้รับการบันทึก
การแตกตัวของภูเขาน้ำแข็งเอ-38

ในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ภูเขาน้ำแข็งเอ-38 ได้แยกตัวออกจากหิ้งน้ำแข็งฟิวช์เนอร์-โรน มันลอยห่างออกไปทางเหนือเป็นระยะทาง 2,800 กิโลเมตรตรงไปยังเกาะเซาท์จอร์เจียในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้
เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2547 ภูเขาน้ำแข็ง เอ-38 ได้ลอยไปเป็นระยะทาง 25 ไมล์ทะเลหรือ 46 กิโลเมตร ต่อมาในวันที่ 15 เม.ย. 2547 MODIS ได้บินผ่าน เอ-38 แล้วพบว่ามันละลายหายไปแล้วครึ่งหนึ่ง
ดูเพิ่ม

รายชื่อภูเขาน้ำแข็งที่บันทึกตามขนาดพื้นที่
ภาษากรีนแลนด์

| ภาษากะลาลลิซุต |
| --- | --- |
ภาษากรีนแลนด์
Kalaallisut
ป้ายในภาษากรีนแลนด์และภาษาเดนมาร์ก
ประเทศที่มีการพูด: กรีนแลนด์และประเทศเดนมาร์ก
ภูมิภาค: ทวีปอเมริกาเหนือ
ชาติพันธุ์: ชาวอินูอิตกรีนแลนด์
จำนวนผู้พูด: ประมาณ 56,000 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: เอสกาลิวต์  กลุ่มภาษาเอสกิโมกลุ่มภาษาอินูอิตภาษากะลาลลิซุต
ระบบการเขียน: อักษรละติน
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  กรีนแลนด์
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  เดนมาร์ก
ผู้วางระเบียบ: สำนักงานเลขาธิการภาษากะลาลลิซุต (Oqaasileriffik)
รหัสภาษา
ISO 639-1: kl
ISO 639-2: kal
ISO 639-3: kal

ภาษากะลาลลิซุต หรือ ภาษากรีนแลนด์ เป็นภาษาหนึ่งในจำนวนภาษาทางการ 2 ภาษาของกรีนแลนด์(อีกภาษาหนึ่งคือภาษาเดนมาร์ก)
สัทวิทยา > ระบบเสียงสระ

ในภาษากะลาลลิซุตมีหน่วยเสียงสระเพียง 3 หน่วยเท่านั้น ได้แก่ /i/ /u/ และ /a/
สัทวิทยา > ระบบเสียงพยัญชนะ

ในตารางแสดงสัทอักษรสากลและตัวอักษรที่ใช้แทนเสียงนั้น ๆ ในภาษาเขียน
|   | ริมฝีปาก | ปุ่มเหงือก | เพดานแข็ง | เพดานอ่อน | ลิ้นไก่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เสียงระเบิด | /p/ - p | /t/ - t |  | /k/ - k | /q/ - q |
| เสียงเสียดแทรก | /v/ - v~f  | /s/ - s |  | /ɣ/ - g |  |
| เสียงนาสิก | /m/ - m | /n/ - n |  | /ŋ/ -  ng |  |
| เสียงเปิด |  | /l/ - l ~ /ɬ/ -  ll |  |  | /ʁ/ - r |
| เสียงกึ่งสระ |  |  | /j/ - j |  |  |
ระบบการเขียน

ภาษากะลาลลิซุตใช้อักษรละตินในภาษาเขียน ซึ่งแตกต่างจากภาษาอื่น ๆ ในตระกูลเดียวกันในประเทศแคนาดา ซึ่งจะมีระบบการเขียนเฉพาะของตนเอง ในอดีตภาษากะลาลลิซุตเคยมีอักขระพิเศษ ĸ ครา (มีลักษณะเหมือน k ที่ไม่มีหางชี้ขึ้นข้างบน เหมือนกับ к ในอักษรซีริลลิก) ซึ่งปัจจุบันได้เปลี่ยนไปใช้อักษร q แทนแล้ว