stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัททาวดีศรีราชธิดา
พระประวัติ

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัททาวดีศรีราชธิดา ประสูติเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2414 เป็นพระราชธิดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญประสูติแต่จอมมารดาเลี่ยมเล็ก ธิดานายสุดจินดา (พลอย ชูโต) และคุณละโว้ มีพระอนุชาร่วมจอมมารดา 1 พระองค์คือ พระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าภัททาวดีศรีราชธิดา ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวังและทรงประทานเงินบำรุงปีละ 20 บาทเป็นประจำทุกปี
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัททาวดีศรีราชธิดา สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2442 พระชันษา 29 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2443
พระยาสุนทรสงคราม (ปุย สุวรรณศร)

อำมาตย์โท พระยาสุนทรสงคราม (ปุย สุวรรณศร) (29 กรกฎาคม 2419 – 29 มีนาคม 2474) เป็นอดีตขุนนางชาวไทย อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี อดีตนาย อำเภอพระปฐมเจดีย์ อดีตนาย อำเภอบางปลาม้า
ยศ ตำแหน่ง บรรดาศักดิ์

10 มิถุนายน พ.ศ. 2446 - หลวงศรีราชรักษา ยกกระบัตรเมืองสุพรรณบุรี ถือศักดินา ๑๐๐๐
12 สิงหาคม พ.ศ. 2454 - นายอำเภอพระปฐมเจดีย์
20 สิงหาคม พ.ศ. 2454 - รองอำมาตย์เอก
19 กุมภาพันธ์ 2455 – นายหมู่ตรี
7 สิงหาคม พ.ศ. 2456 - พระศรีราชรักษา นายอำเภอเมืองสุพรรณบุรี คงถือศักดินา ๑๐๐๐
26 ตุลาคม 2458 – นายหมวดตรี
- ปลัดจังหวัดสุพรรณบุรี
20 ธันวาคม พ.ศ. 2461 - อำมาตย์ตรี
1 ตุลาคม 2463 – รั้งผู้บังคับกองพันเสือป่าที่ 4
8 ตุลาคม 2463 – นายหมวดโท
24 กันยายน พ.ศ. 2466 - พระยาสุนทรสงคราม ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ถือศักดินา ๓๐๐๐
5 ตุลาคม พ.ศ. 2466 - ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี
23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 - อำมาตย์โท
13 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 - ออกจากราชการ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2462 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.)
พ.ศ. 2459 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย (จ.ม.)
พ.ศ. 2466 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญศารทูลมาลา (ร.ศ.ท.)
พ.ศ. 2446 –  เหรียญทวีธาภิเศก (ท.ศ.)
พ.ศ. 2450 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
ปลอมแปลง

ปลอมแปลง อาจหมายถึง
ปลอม (counterfeit), ชื่อความผิดอาญา ว่าด้วยการทำวัตถุขึ้นด้วยขึ้นด้วยมูลอันเป็นเท็จ เพื่อให้หลงผิดว่าวัตถุนั้นเป็นของแท้จริง เช่น ปลอมเอกสาร ปลอมเงินตรา
แปลง (alteration), ชื่อความผิดอาญา ว่าด้วยการทำให้วัตถุเปลี่ยนรูป เพื่อให้หลงผิดว่าวัตถุแท้จริงมีรูปเช่นนั้น เช่น แปลงเงินตรา คือ ทำให้เงินตราเปลี่ยนรูป เพื่อให้หลงผิดว่าเงินตรานั้นมีมูลค่าหรือน้ำหนักสูงขึ้นหรือลดลง
ประเทศปากีสถานในเอเชียนเกมส์ 1954

ประเทศปากีสถาน ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬ่าเอเชียนเกมส์ 1954 ซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 2 ณ กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ในระหว่างวันที่ 1-9 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 (พ.ศ. 2497) โดยหลังจากจบการแข่งขันทีมชาติปากีสถานคว้าเหรียญรางวัลมาได้จำนวน 5 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวม 13 เหรียญ โดยอยู่ในอันดับที่ 4 ในตารางสรุปเหรียญรางวัล
พระนางฮ็อนแอ

พระนาง ชอนชู วังแทฮู (เกาหลี: 천추태후; ฮันจา: 千秋太后) หรือ สมเด็จพระพันปีหลวงชอนชู เป็นพระราชธิดาองค์โตของพระเจ้าแทจงกับสมเด็จพระชายาซอนอึย มีพระนามเดิมว่า ฮวางโบซู หรือ เจ้าหญิงหญิงซู พระนางมีพระเชษฐาคือ พระเจ้าซองจงแห่งโครยอหรือ เจ้าชายวังชี และมีพระขนิษฐา คือ เจ้าหญิงซอล หรือ พระนางฮอนจอง
พระราชวงศ์

พระราชอัยกา
พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ  (태조, 太祖)
พระราชอัยยิกา
สมเด็จพระจักรพรรดินีซินจอง (신정왕후) ตระกูล ฮวางโบ แห่ง ฮวางจู
พระราชบิดา
พระเจ้าแทจง (대종, 戴宗)
พระราชมารดา
สมเด็จพระชายาซอนอึย ตระกูล ยู (선의왕후 유씨, 宣義王后 劉氏)พระราชธิดาของพระเจ้าแทโจ กับ สมเด็จพระจักรพรรดินีจองด๊อก ตระกูล ยู
พระเชษฐา
พระเจ้าซองจงแห่งโครยอ (성종, 成宗)
พระขนิษฐา
สมเด็จพระราชินีฮอนจอง ตระกูล ฮวางโบ แห่ง ฮวางจู (헌정왕후 황보씨, 獻貞王后)
พระราชสวามี
พระเจ้าคยองจงแห่งโครยอ (경종, 景宗)
พระราชโอรส
พระเจ้ามกจงแห่งโครยอ  (목종, 穆宗)
พระภาคิไนย
พระเจ้าฮย็อนจงแห่งโครยอ  (현종, 顯宗) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีฮอนจองกับพระเจ้าอานจง
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์โครยอ
พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ
พระเจ้าคยองจงแห่งโครยอ
พระเจ้าซองจงแห่งโครยอ
พระราชินีซินจอง
ประเทศที่เป็นเกาะ

ดูเพิ่ม: รายชื่อประเทศที่เป็นเกาะ
รัฐอธิปไตยและรัฐที่ได้รับการยอมรับอย่างจำกัดบนเกาะต่าง ๆ (ออสเตรเลียถือเป็นทวีป): ดินแดนที่มีพรมแดนทางบกจะเป็นสีเขียว ส่วนดินแดนที่ไม่มีพรมแดนจะเป็นสีน้ำเงินเข้ม
ประเทศที่เป็นเกาะ หรือ ชาติที่เป็นเกาะ หมายถึง ประเทศที่มีดินแดนหลักเป็นเกาะเพียงหนึ่งแห่ง หรือมากกว่าหนึ่งแห่ง หรือส่วนหนึ่งของเกาะ ประมาณร้อยละ 25 ของประเทศเอกราชทั้งหมดเป็นประเทศที่เป็นเกาะ ประเทศที่เป็นเกาะ มีแนวโน้มที่จะมีความเสี่ยงมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญต่อ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากกว่าประเทศอื่น เนื่องจากภูมิศาสตร์ของพวกเขา ส่วนหนึ่งเป็นเพราะ การเพิ่มของระดับน้ำทะเล, การบุกรุกของน้ำเค็มและผลกระทบต่อการจัดหาอาหาร
การเมือง

ในอดีต ประเทศที่เป็นเกาะมีแนวโน้มที่จะเกิดความไม่มั่นคงทางการเมืองน้อยกว่าประเทศในภาคพื้นทวีป และร้อยละของประเทศที่เป็นเกาะมีควาทเป็นประชาธิปไตยสูงกว่าประเทศในทวีป
ทรัพยากรธรรมชาติ

ส่วนใหญ่อาหารต่าง ๆ ของคนที่อาศัยอยู่ในประเทศที่เป็นเกาะจะหนักไปทางปลา
รายการอ้างอิง

1 2  Ott, Dan (1996). Small is Democratic. Routledge. p. 128. ISBN 0-8153-3910-0. สืบค้นเมื่อ March 23, 2019.
↑  "OTTAWA: REPORT ISSUES WARNING ABOUT FUTURE OF CORAL FISHERIES". Radio Canada International. 2007-04-21. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-06-06. สืบค้นเมื่อ 2009-02-01.
พระโพธิสัตว์กวนอิมบนทะเลแห่งหนานชาน

| พระโพธิสัตว์กวนอิมบนทะเลแห่งหนานชาน 南山海上观音圣像 |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: พระโพธิสัตว์กวนอิมแห่งเกาะไหหลำ
ประเภท: รูปปั้นพระโพธิสัตว์
ศิลปะ: ศิลปะจีน หมวดพระโพธิสัตว์กวนอิม ท่ายืน
ความสูง: 108 เมตร (นับรวมฐาน) 78 เมตร (ส่วนสูงจริง)
วัสดุ: โลหะเจือ
สถานที่ประดิษฐาน: ซานย่า มณฑลไห่หนาน ประเทศจีน
ความสำคัญ: รูปพระโพธิสัตว์กวนอิมขนาดใหญ่ที่สุดองค์หนึ่งในโลก
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมพระพุทธศาสนา
มุมมองระยะไกล ด้านที่หันสู่ทะเล
พระโพธิสัตว์กวนอิมบนทะเลแห่งหนานชาน (จีนตัวย่อ: 南山海上观音圣像; จีนตัวเต็ม: 南山海上觀音聖像) หรือ พระโพธิสัตว์กวนอิมแห่งเกาะไหหลำ เป็นประติมากรรมแบบจีนรูปพระโพธิสัตว์กวนอิมสูง 108 เมตร (354 ฟุต) ตั้งอยู่ใกล้กับวัดหนานชานแห่งเมืองซานย่า บนชายฝั่งทางตอนใต้ของมณฑลไห่หนาน ประเทศจีน ประติมากรรมมีสามพักตร์ คือ ด้านหนึ่งหันเข้าหาฝั่งแผ่นดินเกาะไหหลำ (ไห่หนาน) ของประเทศจีน อีกสองด้านหันหน้าออกสู่ทะเลจีนใต้ เป็นนัยของการประทานพรคุ้มครองประเทศจีนและคนทั้งโลก ในปี 2561 นับเป็นประติมากรรมที่สูงเป็นอันดับที่สิบสองของโลก ปัจจุบันยังเป็นรูปประติมากรรมพระโพธิสัตว์กวนอิมที่สูงที่สุดของโลกเมื่อนับรวมความสูงจากส่วนฐาน
ประติมากรรมนี้ใช้เวลาก่อสร้างประมาณ 6 ปี แล้วเสร็จสมบูรณ์และประกอบพิธีเปิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน 2548 โดยมีพระสงฆ์ 108 รูป จากกลุ่มพุทธสมาคมต่าง ๆ ในไต้หวัน ฮ่องกง มาเก๊า และจีนแผ่นดินใหญ่ และผู้แสวงบุญหลายหมื่นคน รวมทั้งพระภิกษุจากนิกายเถรวาทและวัชรยาน
โครงสร้าง

รูปประติมากรรมพระโพธิสัตว์กวนอิมบนทะเลแห่งหนานชานสร้างในท่ายืนบนแท่นดอกบัว ประกอบด้วยสามปางในองค์เดียวกัน คือ ปางประคองพระสูตรไว้ที่พระหัตถ์ซ้ายและทรงแสดงพระวิตรรกมุทราด้วยพระหัตถ์ขวา (แสดงธรรม), ปางถือสายประคำ และปางถือดอกบัว ในนัยยะของ "ปัญญา เมตตา สันติ"
สร้างขึ้นจากโลหะผสม ฉาบด้วยสารเคลือบผิวฟลูออโรพอลิเมอร์ซี่งทนต่อการกัดกร่อนจากความเค็ม มีน้ำหนักประมาณ 2,600 ตัน วางบนตำแหน่งที่รองรับด้วยชั้นหินใต้ทะเล
ที่ตั้ง

พระโพธิสัตว์กวนอิมบนทะเลแห่งหนานชาน ตั้งอยู่ในเขตท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมหนานชานซึ่งเป็นเขตมณฑลทางพุทธศาสนาขนาดใหญ่ อยู่ห่างจากซานย่าไปทางตะวันตก 40 กิโลเมตร
ดูเพิ่ม

พระโพธิสัตว์กวนอิมแห่งเขาซีเฉียว มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน
พระโพธิสัตว์กวนอิมแห่งเขาผู่ถัว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน
พระโพธิสัตว์กวนอิมพันมือแห่งกุยซาน มณฑลหูหนาน ประเทศจีน
สามปางในองค์เดียวกัน
ประเทศเกาหลีใต้ในโอลิมปิก

สาธารณรัฐเกาหลี (หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อเกาหลีใต้) เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1948 และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นในปี ค.ศ. 1980 ที่พวกเขาร่วมคว่ำบาตร เกาหลีใต้ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1948 ยกเว้นเกมในปี ค.ศ. 1952
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1912–1936: ส่วนหนึ่งของ  ญี่ปุ่น (JPN)
|  ลอนดอน 1948 | 50 | 0 | 0 | 2 | 2 | 32 |
|  เฮลซิงกิ 1952 | 19 | 0 | 0 | 2 | 2 | 37 |
|  เมลเบิร์น 1956 | 35 | 0 | 1 | 1 | 2 | 29 |
|  โรม 1960 | 36 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  โตเกียว 1964 | 154 | 0 | 2 | 1 | 3 | 27 |
|  เม็กซิโกซิตี 1968 | 54 | 0 | 1 | 1 | 2 | 36 |
|  มิวนิก 1972 | 42 | 0 | 1 | 0 | 1 | 33 |
|  มอนทรีอัล 1976 | 50 | 1 | 1 | 4 | 6 | 19 |
 มอสโก 1980: ไม่ได้เข้าร่วม
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 175 | 6 | 6 | 7 | 19 | 10 |
|  โซล 1988 | 401 | 12 | 10 | 11 | 33 | 4 |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 226 | 12 | 5 | 12 | 29 | 7 |
|  แอตแลนตา 1996 | 300 | 7 | 15 | 5 | 27 | 10 |
|  ซิดนีย์ 2000 | 281 | 8 | 10 | 10 | 28 | 12 |
|  เอเธนส์ 2004 | 264 | 9 | 12 | 9 | 30 | 9 |
|  ปักกิ่ง 2008 | 267 | 13 | 11 | 8 | 32 | 7 |
|  ลอนดอน 2012 | 248 | 13 | 9 | 8 | 30 | 5 |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 204 | 9 | 3 | 9 | 21 | 8 |
|  โตเกียว 2020 | 237 | 6 | 4 | 10 | 20 | 16 |
|  ปารีส 2024 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 2028 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  บริสเบน 2032 | อนาคต |  |  |  |  |  |
| รวม | รวม | 96 | 91 | 100 | 287 | 15 |
ดูเพิ่ม

ประเทศเกาหลีใต้ในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
พระเจ้าซุนโก๊ะกวน

พระเจ้าซุนโก๊ะกวน(จีน: 尋閣勸) เป็นกษัตริย์แห่งน่านเจ้าที่ 4 เป็นพระโอรสของพระเจ้าอิมูซุน ทรงครอง ราชย์ช่วงปี พ.ศ. 1351–1352 (ค.ศ. 808–809)
ประเทศปานามาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศปานามา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติปานามาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 8 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศปานามาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 
รวม:
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Arturo Deliser | 100 m | 11.03 | 12 qB | 10.91 | 10 |
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Jaime Escobar | High jump | 2.03 SB | 10 qB | 2.05 SB | 9 |
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Leyka Archibold | 400 m hurdles | 1:04.51 | 16 qB | 1:04.13 | 15 |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Manuel Gonzalez | 50 m freestyle | 23.86 | 23 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Franco Reyes | 50 m butterfly | 25.17 | 20 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Maria Fernanda Far | 200 m butterfly | 2:18.96 | 21 | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศปานามาในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติปานามาในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาปานามาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5 พระองค์เจ้าชั้นเอก
ประสูติ: 8 สิงหาคม พ.ศ. 2417
สิ้นพระชนม์: 17 กันยายน พ.ศ. 2419 (2 ปี)
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาแสง ในรัชกาลที่ 5
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ หรือ นภางค์นิพัทธวงศ์ (8 สิงหาคม พ.ศ. 2417 – 17 กันยายน พ.ศ. 2419) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 13 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง
พระประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ประสูติเมื่อวันเสาร์ แรม 11 ค่ำ เดือน 88 ปีจอ ฉศก จ.ศ. 1236 ตรงกับวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2417 เป็นพระราชโอรส ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง ธิดาพระยาไชยวิชิต (ช่วง กัลยาณมิตร)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2419 พระชันษา 2 ปี 325 วัน พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2420
ภายหลังจากงานพระราชเพลิงพระศพของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรรณาภรณ์เพ็ชรรัตน์แล้ว ในวันถัดมาก็ทรงมีการบำเพ็ญพระราชกุศลเกี่ยวกับพระอัฐิตามพระราชประเพณี หนึ่งในนั้นมีพระอัฐิของพระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์อยู่ด้วย ปรากฏในจดหมายเหตุพระราชกิจรายวัน ฉบับประจำวันที่ 4504 วันพฤหัสบดีแรม 3 ค่ำ เดือน 4 ปีมะโรง โทศก จุลศักราช 1242 ตรงกับวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2423 ว่า 27 กุมภาพันธ์ 2423
"...เจ้าพนักงานเชิญพระอังคารขึ้นยานุมาศมีกระบวนแห่เทวดาเครื่องสูงกลองชะนะไปลงท่าพระ เชิญพระอังคารลงเรือชัย ๒ ลำมีเรือแห่ไปลอยที่หน้าวัดปทุมคงคาตามอย่างโบราณประเพณี แล้วกระบวนแห่ซึ่งเชิญพระอังคารไปส่งลงเรือ แล้วกลับเข้ามารับพระบรมอัฐิจากพระบรมมหาราชวัง เชิญออกพระที่นั่งทรงธรรมสดับปกรณ์ดังเช่นแต่ก่อน พระบรมอัฐิที่เชิญออกมาวันนี้ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ๑ สมเด็จพระเทพศิรินทรามาตย์ ๑ เชิญสถิตบนบุษบกทองคำเปลวกลางพระที่นั่งทรงธรรม สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจันทรมณฑล สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าอิศริยาลงกรณ์ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ เชิญสถิตในบุษบกห้ายอดแล้วพระราชทานรางวัลเจ้านายข้าราชการที่ถวายของในการพระเมรุ แล้วเสด็จขึ้นข้างใน…"
พระอนุสรณ์

กุฏินภางค์นิพัทธพงศ์ ณ คณะ 3 วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร สร้างขึ้นเมื่อพ.ศ. 2555 เดิมใช้เป็นกุฎิรับรองรับเถระผู้ใหญ่ ปัจจุบันใช้เป็นสถานที่ศึกษาพระปริยัติธรรม โดยในการจัดสร้างได้อัญเชิญพระนามของพระองค์มาเป็นชื่อกุฏิ เนื่องจากพระองค์เป็นเจ้านายที่มีเชื่อสายสกุลกัลยาณมิตร และเพื่อเป็นพระราชกุศลแด่พระองค์ด้วย
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ (8 สิงหาคม พ.ศ. 2417 – 17 กันยายน พ.ศ. 2419)
ภายหลังสิ้นพระชนม์
พระเจ้าพี่ยาเธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)
ผื่น

| Rash |
| --- | --- |
A diffuse rash on the back of a male
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: R21
ICD-9: 782.1
DiseasesDB: 25831
MedlinePlus: 003220
MeSH: D005076
ผื่น เกิดจากการเปลี่ยนแปลงสีของผิวหนัง ซึ่งอาจพบเพียงบางส่วน 
ผื่น อาจส่งผลให้ผิวหนังเปลี่ยนสี ผิวขรุขระ แห้ง คัน แตก พอง และอาจมีความเจ็บปวดร่วมด้วย
ผึ้งมิ้ม

| ผึ้งมิ้ม |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ชั้น:: Insecta
อันดับ::  Hymenoptera 
สกุล::  Apis 
สปีชีส์::  A.  florae 

ผึ้งมิ้ม  มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Apis florea เป็นผึ้งขนาดเล็ก เป็นผึ้งที่ช่วยผสมเกสรพืชโดยเฉพาะมะม่วง ชมพู่ และงา ทำให้พืชมีผลิตผลมากขึ้น  	มีอยู่ทั่วไปแถบเอเชียใต้ เอเชียตะวันตก เอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ

ผึ้งมิ้มชอบสร้างรังบนต้นไม้และในซุ้มไม้ที่ไม่สูงจนเกินไปนัก ลักษณะรวงรังมีชั้นเดียว  มีขนาดใหญ่กว่าฝ่ามือผู้ใหญ่กางเต็มที่ (ขนาดประมาณ 20 – 30 เซนติเมตร) ผึ้งมิ้มมักจะปกปิดรังของมันอยู่ในซุ้มไม้และกิ่งไม้เพื่อพรางตาป้องกันศัตรู
ปลัดกระทรวง

ปลัดกระทรวง เป็นตำแหน่งของข้าราชการประจำผู้มีความอาวุโสสูงสุดในแต่ละกระทรวง หรือหน่วยงานเทียบเท่ากระทรวง มีหน้าที่สะสางภาระงานตามปกติของกระทรวง ตลอดจนมีหน้าที่ในการรับและสนองนโยบายจากรัฐมนตรี ผู้ดำรงตำแหน่งนี้มักเป็นข้าราชการในวัยใกล้เกษียณ
คำศัพท์แบ่งตามประเทศ

สหราชอาณาจักร ใช้ศัพท์ Permanent Secretary
ประเทศแคนาดา ใช้ศัพท์ Deputy Minister
ประเทศไอร์แลนด์ ใช้ศัพท์ Secretary General
ประเทศเคนยา ใช้ศัพท์ Principal Secretary
ประเทศศรีลังกา ใช้ศัพท์ Secretary to the Ministry
ประเทศไทย ใช้ศัพท์ ปลัดกระทรวง
ประเทศอินโดนีเซีย ใช้ศัพท์ Sekretaris Jenderal
ประเทศญี่ปุ่น ใช้ศัพท์ 次官
ประเทศออสเตรเลีย ใช้ศัพท์ Department Secretary
ประเทศปากีสถานในเอเชียนเกมส์

| ประเทศปากีสถาน ในเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: PAK
เอ็นโอซี: Pakistan Olympic Association
เหรียญ อันดับ 14:  ทอง 44 เงิน 63 ทองแดง 97 รวม 204 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
1954 1958 1962 1966 1970 1974 1978 1982 1986 1990 1994 1998 2002 2006 2010 2014 2018 2022
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูหนาว
1996 1999 2003 2007 2011 2017
ประเทศปากีสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งแรกในเอเชียนเกมส์ 1954 ที่จัดขึ้น ณ กรุมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติปากีสถาน เป็นผู้รับผิดชอบส่งนักกีฬาปากีสถานเข้าร่วมการแข่งขัน ทีมชาติปากีสถานได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งทั้งหมด 44 เหรียญทอง 63 เหรียญเงิน 97 เหรียญทองแดง รวมทั้งสิ้น 204 เหรียญ
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์
| Games | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  2010 Guangzhou | 3 | 2 | 3 | 8 |
|  1990 Beijing | 4 | 1 | 7 | 12 |
|  1958 Tokyo | 6 | 11 | 9 | 26 |
|  1994 Hiroshima | 0 | 4 | 6 | 10 |
|  2006 Doha | 0 | 1 | 3 | 4 |
|  1954 Manila | 5 | 6 | 2 | 13 |
|  1982 Delhi | 3 | 3 | 5 | 11 |
|  2018 Jakarta / Palembang | 0 | 0 | 4 | 4 |
|  1962 Jakarta | 8 | 11 | 9 | 28 |
|  1974 Tehran | 2 | 0 | 9 | 11 |
|  1986 Seoul | 2 | 3 | 4 | 9 |
|  2002 Busan | 1 | 6 | 6 | 13 |
|  2014 Incheon | 1 | 1 | 3 | 5 |
|  1966 Bangkok | 2 | 4 | 2 | 8 |
|  1970 Bangkok | 1 | 2 | 7 | 10 |
|  1998 Bangkok | 2 | 4 | 9 | 15 |
|  1978 Bangkok | 4 | 4 | 9 | 17 |
| รวม (17 game) | 44 | 63 | 97 | 204 |
ดูเพิ่ม

ประเทศปากีสถานในโอลิมปิก
พระเจ้าหนานเกิง

| พระเจ้าหนานเกิง   1353 - 1324 ปีก่อนคริสตกาล |
| --- | --- |
 จึเกิง พระเจ้าหนานเกิง
ครองราชย์: 29 ปี
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้าจู่ติง
รัชกาลถัดไป: พระเจ้าหยางเจี่ย
พระเจ้าหนานเกิง
พระราชบิดา: พระเจ้าวั่วเจี่ย
พระเจ้าหนานเกิง  (จีน: 南庚) เป็นกษัตริย์รัชกาลที่ 17 แห่งราชวงศ์ชางในประวัติศาสตร์จีน ทรงครองราชย์ระหว่าง 1353 - 1324 ปีก่อนคริสตกาล ปีรัชศกที่ 29 (เมื่อ 1324 ปีก่อนคริสตกาล) พระองค์สวรรคต พระเจ้าหยางเจี่ย พระราชโอรสในพระเจ้าจู่ติงขึ้นสืบราชวงศ์
ประเทศปากีสถานในเอเชียนเกมส์ 2018

ประเทศปากีสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 18 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองจาการ์ตา และเมืองปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 18 สิงหาคม ถึง 2 กันยายน พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศปากีสถาน ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่ง 256 คน เพื่อแข่งขัน 35 กีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศปากีสถานได้รับ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 4 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 4 เหรียญ