stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลำน้ำโพง
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ลำน้ำโพง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
15°19′14″N 105°30′29″E﻿ / ﻿15.320556°N 105.508056°E﻿ / 15.320556; 105.508056
| ด ค กลำน้ำสำคัญในประเทศไทย แบ่งตามภูมิภาค |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  กก  กวง  กลาง  ขาน  โขง  คำ  แควน้อย  งัด  งาว  จัน  จาง  แจ่ม  ตุ๋ย  ตื่น  แตง  น่าน  ปาด  ปาย  ปิง  ปี้  ฝาง  มอก (ฝากระดาน)  เมย  ยม  ยวม  รวก  รำพัน  ลาว  ลี้  วัง  วังทอง  สรวย  สรอย  สาย  สาละวิน  อิง 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ก่ำ  ขะยุง  โขง  คันฉู  ชี (แม่น้ำ)  ชี (ลำน้ำ)  เชิงไกร (เชียงไกร)  เชิญ  เซบก  เซบาย  โดมใหญ่  โดมน้อย  ตะคอง  นางรอง  บางทราย  บังมุก  บังอี่  ปลายมาศ  ปาว  พรม  พระเพลิง  พอง  พุง (กุดบาก)  โพง  มูล  ยาม  ยัง  เลย  สงคราม  หลวง (ภูวัด)  เหือง  อูน 
ภาคกลาง:  กระเสียว  ขอนแก่น  แควน้อย  เจ้าพระยา  ทับเสลา  ท่าจีน  น้อย  ป่าสัก  พุง  โพ  มวกเหล็ก  ลพบุรี  สนธิ  สะแกกรัง (แม่วงก์–วังม้า–ตากแดด) 
ภาคตะวันออก:  จันทบุรี  ท่าลาด  นครนายก  น้ำใส  บางปะกง (ปราจีนบุรี)  ประแสร์  พรมโหด  พระปรง  พระพุทธ  พระสทึง  พังราด  เมืองตราด  ยาง (พระยาธาร)  ระบม  ระยอง  ลึก  วังโตนด  เวฬุ  สียัด  โสมง  หนุมาน 
ภาคตะวันตก:  กุย  ขาแข้ง  แควน้อย  แควใหญ่  ตะเพิน  ประจัน  ปราณบุรี  เพชรบุรี  ภาชี  แม่กลอง 
ภาคใต้:  กระบี่  กระบุรี (ปากจั่น)  กลาย  โก-ลก  ตรัง  ตะกั่วป่า  ตาปี  ท่าตะเภา (ชุมพร)  ท่าแนะ (ประ)  ท่ามะเดื่อ  เทพา  นาทวี  บางนรา  ปัตตานี  ปะเหลียน  ป่าบอน  ปากพนัง  พุมดวง (สก–คีรีรัฐ)  รัตภูมิ (ภูมี)  ละอุ่น  สายบุรี  หลังสวน  อู่ตะเภา 
| ด ค กภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |
| --- | --- | --- |
| จังหวัด |  กาฬสินธุ์  ขอนแก่น  ชัยภูมิ  นครพนม  นครราชสีมา  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  มหาสารคาม  มุกดาหาร  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  สกลนคร  สุรินทร์  ศรีสะเกษ  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อำนาจเจริญ  อุดรธานี  อุบลราชธานี  |  |
| เทศบาลนคร |  ขอนแก่น  นครราชสีมา  สกลนคร  อุดรธานี  อุบลราชธานี  |  |
| ภูมิลักษณ์ที่สำคัญ |  แม่น้ำโขง  แม่น้ำมูล  แม่น้ำชี  อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่  แอ่งโคราช  แอ่งสกลนคร  |  |
| สังคมและวัฒนธรรม |  คนอีสาน  ประเพณีบุญบั้งไฟ  ประเพณีบุญข้าวจี่  ประเพณีแห่เทียนเข้าพรรษา  เทศกาลผีตาโขน  ฮีตสิบสอง คลองสิบสี่  กันตรึม  พิธีเหยา  หมอลำ  อักษรธรรมลาว  |  |
  หมวดหมู่   โครงการวิกิ 
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-06-02. สืบค้นเมื่อ 2019-05-20.
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-10-21. สืบค้นเมื่อ 2019-05-20.
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-09-11. สืบค้นเมื่อ 2019-05-20.
↑  https://saiparinyanaja.wordpress.com/%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9E%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A3-%E0%B8%A2%E0%B9%82%E0%B8%AA%E0%B8%98%E0%B8%A3/
ยูอิจิ โฮโซโนะ

| ยูอิจิ โฮโซโนะ |
| --- | --- |
เกิด: 9 มิถุนายน พ.ศ. 2512
ยูอิจิ โฮโซโนะ (ญี่ปุ่น: 細野 雄; โรมาจิ: Hosono Yūichi) เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2512 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 4
เกียรติประวัติ

แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นมินิมัมเวท (2535 – 2536)
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท (2537)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2535 แพ้น็อค ชเว ฮี-ยง ยก 10 ที่ เกาหลีใต้
ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA เมื่อ 25 กรกฎาคม 2536 แพ้คะแนน ยู มย็อง-อู ที่ เกาหลีใต้
ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC และ IBF เมื่อ 12 พฤศจิกายน 2538 แพ้น็อค สมาน ส.จาตุรงค์ ยก 4 ที่ ราชบุรี
ลูนาติค ฮาร์เนสส์

| Lunatic Harness> สตูดิโออัลบั้มโดยมิวสิก |
| --- | --- |
วางตลาด: 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2540
แนวเพลง: อินเทลลิเจนท์แด๊นซ์มิวสิก,   ดริลแอนด์เบส
ค่ายเพลง: Astralwerks/Caroline/Virgin/EMI Records
:  
Lunatic Harness เป็นอัลบั้มเพลงแนวอินเทลลิเจนท์แด๊นซ์มิวสิก โดย นักดนตรีชาวอังกฤษ มิวสิก (µ-Ziq) เป็นอัลบั้ม ที่อยู่ต้นสังกัด ของ Astralwerks
รายชื่อเพลง

"Brace Yourself Jason" – 6:22
"Hasty Boom Alert" – 5:15
"Mushroom Compost" – 3:19
"Blainville" – 3:40
"Lunatic Harness" – 6:05
"Approaching Menace" – 7:01
"My Little Beautiful" – 6:39
"Secret Stair, Pt. 1" – 4:16
"Secret Stair, Pt. 2" – 5:00
"Wannabe" – 6:49
"Catkin and Teasel" – 4:36
"London" – 6:11
"Midwinter Log" – 6:38
ลาร์ส ไอดินเกอร์

| ลาร์ส ไอดินเกอร์ |
| --- | --- |
ลาร์ส ไอดินเกอร์ ในปี 2014
เกิด:  (1976-01-21) 21 มกราคม ค.ศ. 1976 (48 ปี) เบอร์ลิน, ประเทศเยอรมนี
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2002-ปัจจุบัน
ลาร์ส ไอดินเกอร์ (เกิด 21 มกราคม ค.ศ. 1976) เป็นนักแสดงชาวเยอรมัน ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ชื่อของลาร์สได้เป็น 1 ในคณะกรรมการตัดสินการประกวดในการแข่งขันเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลินครั้งที่ 66
ผลงานภาพยนตร์ที่ได้รับการคัดเลือก

Everyone Else (2009)
Hell (2011)
Clouds of Sils Maria (2014)
Dora or the Sexual Neuroses of Our Parents (2015)
Sworn Virgin (2015)
Personal Shopper (2016)
แหล่งข้อมูลอื่น

Lars Eidinger ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 45

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  ประเทศไทย
เมือง: กรุงเทพมหานคร
วันที่: 14 – 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
ทีม:  ไทย  บูร์กินาฟาโซ  เบลารุส  เกาหลีเหนือ (จาก 3 สมาพันธ์)
สถานที่: ราชมังคลากีฬาสถาน (ใน 1 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  ไทย (สมัยที่ 15)
รองชนะเลิศ:  เบลารุส
อันดับที่ 3:  บูร์กินาฟาโซ
อันดับที่ 4:  เกาหลีเหนือ
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 4
จำนวนประตู: 9 (2.25 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  Lassina Traoré (2 ประตู)
ผู้เล่นยอดเยี่ยม:  ธีราทร บุญมาทัน
รางวัลแฟร์เพลย์:  เกาหลีเหนือ
← 2016 2018 → 
การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพครั้งที่ 45 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 14 - 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 โดยมีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 4 ทีม จะแข่งขันกันที่กรุงเทพมหานคร
ครั้งนี้ประกอบไปด้วยเจ้าภาพ ไทย และสามทีมรับเชิญ. สามทีมที่ได้รับเชิญนั้นคือ บูร์กินาฟาโซ, เกาหลีเหนือ และ เบลารุส.
ทีมที่เข้าร่วม

4 ทีมที่ได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันสำหรับทัวร์นาเมนต์นี้
ไทย
เบลารุส
บูร์กินาฟาโซ
เกาหลีเหนือ
สนามแข่งขัน

แมตช์ทั้งหมดจัดขึ้นที่ ราชมังคลากีฬาสถาน ใน กรุงเทพมหานคร, ไทย
ผู้เล่น

บทความหลัก: ผู้เล่นในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 45
แมตช์

เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น, เวลาอินโดจีน (UTC+7)
แมตช์ > กฏกติกาการแข่งขัน

90 นาที.
การดวลลูกโทษ ถ้าในกรณีที่จำเป็น.
เปลี่ยนตัวผู้เล่นได้สูงสุด 3 คน.
แมตช์ > สายการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | นัดชิงชนะเลิศ | นัดชิงชนะเลิศ |  |

|  | 14 กรกฎาคม - กรุงเทพมหานคร | 14 กรกฎาคม - กรุงเทพมหานคร |  |  |  |  |  |
|  |   บูร์กินาฟาโซ |  0 (0) |   |  |  |  |  |
|  |   เบลารุส (ลูกโทษ) |  0 (3) |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | 16 กรกฎาคม - กรุงเทพมหานคร | 16 กรกฎาคม - กรุงเทพมหานคร |  |
|  |   |   |   |   |   เบลารุส |  0 (4) |  |
|  |   |   |   |   |   ไทย (ลูกโทษ) |  0 (5) |  |

|  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | นัดชิงอันดับที่ 3 | นัดชิงอันดับที่ 3 |  |
|  | 14 กรกฎาคม - กรุงเทพมหานคร | 14 กรกฎาคม - กรุงเทพมหานคร |   |  | 16 กรกฎาคม - กรุงเทพมหานคร | 16 กรกฎาคม - กรุงเทพมหานคร |  |
|  |   ไทย |  3 |   |  |   บูร์กินาฟาโซ (ลูกโทษ) |  3 (4) |  |
|  |   เกาหลีเหนือ |  0 |   |  |   เกาหลีเหนือ |  3 (3) |  |
แมตช์ > รอบรองชนะเลิศ

14 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
16:30
| บูร์กินาฟาโซ  | 0–0 |  เบลารุส |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ลูกโทษ
| Tapsoba  Barro  Ouédrago  | 0–3 |  Savitski  Paulavets  Stanislau |
ผู้ตัดสิน: Zaw Khaing (เมียนมาร์)
14 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
19:30
| ไทย  | 3–0 |  เกาหลีเหนือ |
| --- | --- | --- |
| มงคล  40' ฐิติพันธ์  77' ธีรเทพ  90+1' (ลูกโทษ) | รายงาน |  |
ผู้ตัดสิน: Yusuke Araki (ญี่ปุ่น)
แมตช์ > นัดชิงอันดับที่ 3

16 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
16:30
| บูร์กินาฟาโซ  | 3–3 |  เกาหลีเหนือ |
| --- | --- | --- |
| Zagrè  44' Traoré  68', 73' | รายงาน | Pak Song-chol  3' Myong Cha-hyon  66' (ลูกโทษ) Rim Kwang-hyok  82' |
ลูกโทษ
| Traoré  Ouattara  Béao  Tapsoba  Sawadogo  | 4–3 |  Rim Kwang-hyok  Jo Kwang  Kim Ju-song  Song Kum-il  Pak Song-chol |
ผู้ตัดสิน: Zaw Khaing (เมียนมาร์)
แมตช์ > นัดชิงชนะเลิศ

16 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
19:30
| เบลารุส  | 0–0 |  ไทย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ลูกโทษ
| Savitski  Klopotskiy  Salavey  Shevchenko  Volkov  Skitaw  | 4–5 |  ธีรเทพ  พีระพัฒน์  ฟิลิป  ฐิติพันธ์  ธีราทร  สิโรจน์ |
ผู้ชม: 22,483 คน
ผู้ตัดสิน: Yusuke Araki (ญี่ปุ่น)
อันดับดาวซัลโว

หมายเหตุ : ไม่รวมประตูลูกจุดโทษในช่วงเสมอ
Lassina Traoré
มงคล ทศไกร
ธีรเทพ วิโนทัย
ฐิติพันธ์ พ่วงจันทร์
Ismaël Zagrè
Myong Cha-hyon
Pak Song-chol
Rim Kwang-hyok
การถ่ายทอดสด

| ประเทศ | สถานีโทรทัศน์ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
|  ไทย | ไทยรัฐทีวี |  |
การจำหน่ายตั๋ว

การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 45 จะมีการจำหน่ายตั๋วเข้าชมเกมการแข่งขันที่ไทยทิกเก็ตเมเจอร์ ทุกสาขา ทุกช่องทางการจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2560 เวลา 10.00 น. เป็นต้นไป
แหล่งข้อมูลอื่น

สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2013-06-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – เว็บไซต์ฟีฟ่า
สหพันธ์ฟุตบอลเบลารุส เก็บถาวร 2010-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – เว็บไซต์ฟีฟ่า
Fédération Burkinabé de Foot-Ball เก็บถาวร 2015-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – เว็บไซต์ฟีฟ่า
สมาคมฟุตบอลเกาหลีเหนือ เก็บถาวร 2018-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – เว็บไซต์ฟีฟ่า
| ด ค กฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ |
| --- | --- |
ครั้งที่:  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50 
ผู้เล่น:  2555  2556  2558  2559  2560  2561  2562  2565  2566  2567
วัดท่ามะปราง (จังหวัดพิษณุโลก)

| วัดท่ามะปราง |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดท่ามะปราง, วัดท่ามะปรางค์
ที่ตั้ง: ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดท่ามะปราง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่านในตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
วัดท่ามะปรางอาจจะกร่อนมาจาก "ท่าพระปรางค์" จากจารึกหรือการเขียนชื่อวัดลงในภาชนะหรือของใช้ เช่น โอ่งดินเผาสีแดงที่สมบูรณ์จารึกชื่อบนขอบโอ่ง ว่า "…ปี พ.ศ. 2496 วัดท่าพระปรางค์" อีกทั้งป้ายไม้สักทองก็แกะสลักว่าชื่อวัดท่าพระปรางค์ รวมถึงวัดพระปรางค์โบราณที่อยู่คู่มาแต่ดั้งเดิม
วัดน่าจะสร้างในสมัยสุโขทัย บริเวณอุโบสถ์เดิมน่าจะมีความเก่าสมัยสุโขทัยตอนปลาย มีการขุดใต้อุโบสถ พบอิฐครึ่งวงกลมหนา 3 นิ้ว กว้าง 14 นิ้ว น่าจะเป็นอิฐของเสายุคเดิมและบริเวณกำแพงแก้วพบกระเบื้องเคลือบที่มีการเคลือบที่ไม่เหมือน สมัยสุโขทัยน่าจะเก่ากว่า อย่างไรก็ดีจากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2120 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระปรางค์ขนาดย่อมคล้ายวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ประดับกระเบื้องเบญจรงค์และได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุจากวัดบวรนิเวศวิหาร อุโบสถสร้างหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 โดยสร้างทับอุโบสถหลังเก่า ในบริเวณวัดยังมีใบเสมาและซากศิลาแลงโดยทั่วไป อาคารอนุสรณ์ 72 ปี เจดีย์เก่า ศาลาการเปรียญ อาคารผลิตเครื่องเบญจรงค์และในบริเวณวัดเป็นที่ตั้งของโรงเรียนเทศบาล 3 วัดท่ามะปราง
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 3

| สาย 3 |
| --- | --- |
 

ข้อมูลทั่วไป
ชื่อลำลอง: 3호선（3號線） Sam Hoseon
สถานะ: ให้บริการ
เจ้าของ: มหานครปูซาน
ปลายทาง: ซูย็อง แทจอ
จำนวนสถานี: 17
การดำเนินงาน
รูปแบบ: ขนส่งมวลชนเร็ว
ระบบ: รถไฟใต้ดินปูซาน
เส้นทาง: 1
ผู้ดำเนินงาน: ปูซาน ทรานสปอร์เตชัน คอร์ปอเรชัน
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 28 พฤศจิกายน 2005
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 18.4 km (11.4 mi)
ความยาวทางวิ่ง: 18.6 km (11.6 mi)
จำนวนทางวิ่ง: 2
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ
ระบบจ่ายไฟ: 1,500 V DC
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 3 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1997 - 2005 เปิดให้บริการวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ระยะทาง 18.3 กิโลเมตร จำนวน 17 สถานี รถไฟฟ้า 4 คันต่อขบวน ส่วนหนึ่งของเส้นทางสายนี้ ได้แยกตัวออกไปเป็นสาย 4
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (เกาหลี / อังกฤษ / ญี่ปุ่น / จีน)
วัดท่าฟ้าใต้

| วัดท่าฟ้าใต้ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลสระ อำเภอเชียงม่วน จังหวัดพะเยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดท่าฟ้าใต้ อยู่ที่บ้านฟ้าสีทอง หมู่ที่ 11 ตำบลสระ อำเภอเชียงม่วน จังหวัดพะเยา บนเส้นทางสายปง-เชียงม่วน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2311 โดยครูธรรมเสนา และพ่อเฒ่าแสนอัฐิ ผู้นำชาวไทลื้อซึ่งอพยพมาจากสิบสองปันนา ลักษณะตัวพระอุโบสถ เป็นทรงเตี้ยก่ออิฐถือปูน หลังคาสามชั้นมุงด้วยแป้นเกล็ด ตามแบบสถาปัตยกรรมไทลื้อ องค์พระประธานแกะสลักจากไม้ประดู่เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 117.5 เซนติเมตร สูง 227.5 เซนติเมตร ซึ่งอัญเชิญมาจากสิบสองปันนา ประดิษฐานบนฐานชุกชี ทรงสี่เหลี่ยมย่อมุมศิลปะไทลื้อ ประดับด้วยลายปูนปั้นรูปเครือเถา ลงรักปิดทอง ประดับกระจก มีแท่นธรรมาสน์ ลักษณะคล้ายมณฑปหรือปราสาท ฐานสี่เหลี่ยมย่อมุมยี่สิบชั้น ประดับลายปูนปั้นรูปเครือเถาและสัตว์ต่าง ๆ เช่น กวาง ช้าง ม้า นกยูง ลักษณะเด่น คือลวดลายดอกไม้ ที่แพรวพราวไปด้วยกระจก ประดับหลากสี ส่วนวิหารเป็นศิลปะไทลื้อ รูปร่างทรงเตี้ยก่อด้วยอิฐถือปูน หลังคาสามชั้นมุงด้วยแป้นเกล็ด ชั้นที่ 1 เป็นแบบปั้นหยา ครอบวิหารทั้ง 4 ด้าน ชั้นที่ 2-3 ทรงแบบปราสาท มีหน้าบันทางด้านทิศตะวันตก มีหลังคากันสาดรับทั้งสองด้าน
วิหารทรงไทลื้อ ลักษณะก่อด้วยอิฐถือปูน หลังคามี 3  ชั้น มุงด้วยแป้นเกล็ด ชั้นที่ 1 เป็นแบบปั้นหยาครอบตัววิหารทั้ง 4 ด้าน  ชั้นที่ 2-3  ทรงแบบปราสาทมีหน้าบัน ทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกมีหลังคากันสาดรับทั้งสองด้าน ตัววิหารทึบ มีประตูไม่กว้างนัก เป็นบานไม้สักผนังด้านข้างมีหน้าต่างเล็ก ๆ โดยรอบทั้ง 4 ด้าน พอให้อากาศถ่ายเทได้ มีความงดงามแปลกตา เชื่อกันว่าสร้างโดยช่างชาวไทยลื้อที่อพยพมาอยู่ในพื้นที่อำเภอเชียงม่วน นอกจากนั้นภายในวิหารยังมีองค์พระประธาน คือ หลวงพ่อสิบสองปันนา ซึ่งแกะมาจากไม้ประดู่เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะล้านนา และมีฐานชุกชีเป็นลวดลายของศิลปกรรมเฉพาะถิ่นของสิบสองปันนา ซึ่งกรมศิลปากร ได้ขึ้นทะเบียนไว้เป็นโบราณ เมื่อ 27 ตุลาคม 2524
ริเอะ ทานากะ

ริเอะ ทานากะ (ญี่ปุ่น: 田中理恵; โรมาจิ: Tanaka Rie) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เริ่มเข้าสู่วงการเมื่อปี พ.ศ. 2542 และมีผลงานเรื่องแรกคือ บทของ ซานาดะ มิตสึกิ ในเรื่อง Dual! Parallel Trouble Adventure ส่วนผลงานเด่นที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอคือ บทของ ชี กับ เฟรย่า จากเรื่องดิจิทัล เลดี้ และ ลักซ์ ไคลน์ จากเรื่องกันดั้มซี้ด นอกจากนี้ยังมีผลงานอัลบั้มเพลงของตนเองด้วย
ประวัติ

วันเกิด : 3 มกราคม พ.ศ. 2522
บ้านเกิด : ฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
กรุ๊ปเลือด : O
สังกัดค่าย : ดรามาติก ดีพาร์ตเมนต์
ผลงาน > อนิเมะ

สาวเหล็ก คุรุมิ (The Steel Angel Kurumi) รับบทเป็น ซากิ
Dual! Parallel Trouble Adventure รับบทเป็น  ซานาดะ มิตสึกิ
จีทีโอ คุณครูพันธุ์หายาก รับบทเป็น ฟุจิตะ อาคาเนะ
ขบวนการสาวใช้โกลาหล รับบทเป็น มาริเอล
โรงเรียนป่วนนักเรียนเป๋อ รับบทเป็น มิซึฮาระ โคโยมิ (โยมิ)
ดิจิทัล เลดี้ รับบทเป็น  ชี (เอลด้า), เฟรย่า
.hack//SIGN รับบทเป็น มอลกานา
ดี.เอ็น.แองเจิ้ล รับบทเป็น โทวะจัง (โทวะ โนะ ชิรุเบะ)
ฟุล เมทัล พานิก! รับบทเป็น มิกิฮาระ เร็น
กันดั้มซี้ด รับบทเป็น ลักซ์ ไคลน์
กันดั้มซี้ดเดสทินี รับบทเป็น ลักซ์ ไคลน์ , มีอา แคมแบลล์
เกมกลคนอัจฉริยะ รับบทเป็น วิเวียน หว่อง
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว แมกซ์ฮาร์ต รับบทเป็น คุโจ ฮิคาริ (ไชน์นี่ ลูมินัส)
โรเซน ไมเดน รับบทเป็น ซุยกินโท
เก็ตแบ็กเกอร์ รับบทเป็น ฮารุกิ คาโอรุ
นักชกจ้าวสังเวียน รับบทเป็น ทากามิเนะ คิคุ
เทพธิดามหาประลัย รับบทเป็น เซ
ขาคู่ ทะลุฟ้า รับบทเป็น ชิมุกะ
ไม-โอโตเมะ ศึกอัญมณีสาวน้อยแห่งดวงดาว รับบทเป็น โทโมเอะ มาร์กริต, เฟีย กรอส
ไม-โอโตเมะ Z Wei(OVA) รับบทเป็น โทโมเอะ มาร์กริต
ฮาตาราคิแมน รับบทเป็น มัตสึคาตะ ฮิโรโกะ
โชเน็น อนเมียวจิ จอมเวทปราบมาร รับบทเป็น เทนอิทสึ
ครูพิเศษ จอมป่วน รับบทเป็น เบียงกี้
ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน รับบทเป็น มาเรีย
คิมิคิส pure rouge รับบทเป็น ฟุตามิ เอริโกะ
MOONLIGHT MILE รับบทเป็น อิเคอุจิ ริโยโกะ
มาครอสฟรอนเทียร์ รับบทเป็น  มิรันด้า เมริน
เรนทัลมาจิคะ รับบทเป็น  คัตสึรางิ คิเคียว
หมึกสาว ลุยหลุดโลก รับบทเป็น ไอซาวะ จิทซึรุ
Hyperdimension Neptunia The Animation รับบทเป็น Neptune (Purple Heart)
ผลงาน > เกม

ร็อคแมนซีโร่ รับบทเป็น ซีเอล
แฟนตาซีสตาร์ ยูนิเวิร์ส รับบทเป็น คาเรน เอร่า
เพอร์โซนา 3 รับบทเป็น คิริโจ มิตสึรุ
เมโมรีออฟ 6 ~T-wave~ รับบทเป็น ซุซุชิโระ เรน
มาร์เวล vs. แคปคอม 3: เฟทออฟทูเวิลด์ รับบทเป็น มอริแกน ไอน์สแลนด์
Neptunia Series รับบทเป็น Neptune (Purple Heart)
Honkai impact 3 รับบทเป็น Murata Himeko (มุราตะ ฮิเมโกะ)
เก็นชินอิมแพ็กต์ รับบทเป็น ลิซา
ผลงาน > โทคุซัทสึ

มาสค์ไรเดอร์โฟร์เซ รับบทเป็น เวอร์โก้ โซดิอาร์ค
แหล่งข้อมูลอื่น

rierie World เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
ผลงานและข้อมูลส่วนตัวในเว็บ Victor Entertainment (ญี่ปุ่น)
วัดท่าสะท้อน

วัดท่าสะท้อน อาจหมายถึง
วัดท่าสะท้อน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดท่าสะท้อน อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช
วัดท่าสะท้อน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
มาตราพายุหมุนเขตร้อน

พายุหมุนเขตร้อนจะถูกจัดระดับอย่างไม่เป็นทางการตามมาตราใดมาตราหนึ่งจากมาตราความรุนแรงของพายุหมุนเขตร้อน 5 ชนิด โดยใช้ความเร็วลมเฉลี่ยสูงสุดและแอ่งที่พายุหมุนเขตร้อนนั้นตั้งอยู่เป็นหลักเกณฑ์ในการจัดชนิดมาตรา มาตราบางมาตราจะถูกกำหนดและใช้งานอย่างเป็นทางการโดยสำนักงานอุตุนิยมวิทยาที่สังเกตการณ์พายุหมุนเขตร้อน และบางมาตราถูกใช้เป็นมาตราทางเลือก เช่น วัดการสะสมพลังงานในพายุหมุน, ดัชนีการสูญเสียพลังงาน, ดัชนีพลังงานแบบบูรณาการเกี่ยวกับการเคลื่อนไหว และดัชนีความรุนแรงพายุเฮอริเคน
พายุหมุนเขตร้อนที่พัฒนาขึ้นในซีกโลกเหนือจะถูกจัดความรุนแรงโดยศูนย์เตือนภัย ตามมาตราใดมาตราหนึ่งจากสามมาตราที่ใช้ในซีกโลกเหนือ โดยพายุหมุนเขตร้อนหรือพายุหมุนกึ่งเขตร้อนที่ปรากฏอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ หรือมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อแรกพายุจะถูกจัดความรุนแรงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนและพายุโซนร้อนตามลำดับ จนเมื่อพายุโซนร้อนทวีกำลังแรงขึ้น จะถูกจัดเป็นพายุเฮอริเคน และหลังจากนั้นจึงจะถูกจัดความรุนแรงด้วยมาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน โดยอ้างอิงความเร็วลมที่ความเร็วลมสูงสุดโดยประมาณที่พัดต่อเนื่องใน 1 นาที ส่วนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก พายุหมุนเขตร้อนจะถูกจัดความรุนแรงตามมาตราของคณะกรรมการไต้ฝุ่นของ ESCAP/WMO ซึ่งเป็นมาตราที่แบ่งความรุนแรงของพายุออกเป็นสี่ขั้น โดยอ้างอิงความเร็วลมที่ความเร็วลมสูงสุดโดยประมาณที่พัดต่อเนื่องใน 10 นาที
ในมหาสมุทรอินเดียเหนือ จะใช้มาตราของกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย ซึ่งแบ่งการจัดความรุนแรงออกเป็น 7 ขั้น โดยอ้างอิงความเร็วลมที่ความเร็วลมสูงสุดโดยประมาณที่พัดต่อเนื่องใน 3 นาที ส่วนพายุหมุนเขตร้อนที่พัฒนาในซีกโลกใต้จะถูกจัดความรุนแรงโดยศูนย์เตือนภัย ตามมาตราใดมาตราหนึ่งจากเพียงสองมาตราที่ใช้ในซีกโลกใต้ ซึ่งทั้งสองมาตราต่างอ้างอิงความเร็วลมโดยประมาณใน 10 นาทีเช่นเดียวกัน โดยมาตราพายุหมุนเขตร้อนของออสเตรเลีย จะใช้จัดความรุนแรงของพายุหมุนเขตร้อนในทวีปออสเตรเลีย (รวมมหาสมุทรอินเดียใต้ฝั่งตะวันออก) และในแอ่งมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ ส่วนในมหาสมุทรอินเดียใต้ฝั่งตะวันตกจะใช้มาตราของเมเตโอฟร็องส์ ซึ่งถูกใช้อย่างแพร่หลายในดินแดนของฝรั่งเศส รวมถึงนิวแคลิโดเนียและเฟรนช์พอลินีเชียด้วย
คำนิยามของความเร็วลมตามที่องค์การอุตุนิยมวิทยาโลกแนะนำไว้ และหน่วยงานทางอุตุนิยมวิทยาส่วนมากเลือกใช้ คือ ค่าเฉลี่ยของความเร็วลมสูงสุดที่พัดใน 10 นาที ที่ระดับความสูง 10 ม. (33 ฟุต) อย่างไรก็ตาม มาตราเฮอริเคนของแซฟเฟอร์-ซิมป์สัน จะใช้การวัดความเร็วลมสูงสุดใน 1 นาที ที่ความสูง 10 ม. (33 ฟุต) ส่วนมาตราที่ RSMC นิวเดลี ใช้คือความเร็วลมโดยประมาณใน 3 นาที และในมาตราออสเตรเลียจะใช้ทั้งค่าลมกระโชกสูงสุดเฉลี่ยใน 3 วินาที และความเร็วลมโดยประมาณใน 10 นาที จึงทำให้การเปรียบเทียบระดับความรุนแรงของแต่ละแอ่งนั้นเป็นไปโดยยาก
โดยพายุหมุนเขตร้อนจะถูกตั้งชื่อเมื่อเริ่มมีความเร็วลมมากกว่า 35 นอต (40 ไมล์/ชม. หรือ 65 กม./ชม.)
มาตราทางเลือก

ยังมีมาตราอื่นที่ศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคหรือศูนย์เตือนภัยพายุหมุนเขตร้อนไม่ใช้อย่างเป็นทางการ ทว่ามีองค์การอื่นใช้ เช่น องค์การบริหารมหาสมุทรและบรรยากาศแห่งชาติ ตัวอย่างเช่น "ดัชนีพลังงานจลน์เบ็ดเสร็จ" (Integrated Kinetic Energy index) ซึ่งวัดศักย์ทำลายล้างของคลื่นพายุซัดฝั่ง มีระดับตั้งแต่หนึ่งถึงหก โดยหกมีศักยะทำลายล้างสูงสุด
"พลังงานพายุหมุนสะสม" (accumulated cyclone energy; ACE) เป็นมาตราที่องค์การบริหารมหาสมุทรและบรรยากาศแห่งชาติและหน่วยงานอื่นใช้เพื่อแสดงกัมมันตภาพของพายุหมุนเขตร้อนลูกหนึ่ง ๆ ซึ่งอยู่นอกเหนือกำลังพายุหมุนเขตร้อนและฤดูกาลพายุหมุนเขตร้อนทั้งหมด โดยคำนวณโดยนำความเร็วลมใกล้ศูนย์กลางของพายุหมุนเขตร้อนกัมมันต์ทุกลูก (ความเร็วลมตั้งแต่ 35 น็อตขึ้นไป) ที่ระยะห่าง 6 ชั่วโมงยกกำลังสอง จำนวนดังกล่าวปกติถูกหารด้วย 10,000 เพื่อให้คำนวณต่อได้ง่ายขึ้น หน่วยของ ACE คือ 104 น็อต2 และสำหรับใช้เป็นดัชนี มีการสันนิษฐานหน่วย นอกจากนี้ อาจคำนวณโดยใช้ความเร็วลมยกกำลังสาม ซึ่งเรียก ดัชนีการสลายกำลัง (Power Dissipation Index หรือ PDI)
"ดัชนีความรุนแรงเฮอริเคน" (Hurricane Severity Index; HSI) เป็นอีกมาตราหนึ่งที่มีการใช้และจัดความรุนแรงของพายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนโดยอาศัยทั้งความรุนแรงและขนาดของสนามลม HSI กำหนดให้มี 0 ถึง 50 แต้ม โดยแบ่งเป็นความรุนแรงของพายุหมุนเขตร้อนสูงสุด 25 แต้ม และขนาดสนามลมสูงสุด 25 แต้ม การให้แต้มเป็นแบบอัตราเลื่อน โดยแต้มส่วนใหญ่สงวนไว้สำหรับแรงเฮอริเคนและสนามลมขนาดใหญ่
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 2

| สาย 2 |
| --- | --- |
 

ข้อมูลทั่วไป
ชื่อลำลอง: 2호선（2號線） I Hoseon
สถานะ: ให้บริการ
ปลายทาง: ชังซัน หรือ จอนโพ ยังซัน, โฮโพ หรือ ควังอัน หรือ ยังซัน สปอร์ต คอมเพล็กซ์
จำนวนสถานี: 59
การดำเนินงาน
รูปแบบ: ขนส่งมวลชนเร็ว
ระบบ: รถไฟใต้ดินปูซาน
เส้นทาง: 1
ผู้ดำเนินงาน: ปูซาน ทรานสปอร์เตชัน คอร์ปอเรชัน
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 30 มิถุนายน 1999
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 61.9 km (38.5 mi)
จำนวนทางวิ่ง: 2
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ
ระบบจ่ายไฟ: 1,500 V DC
ความเร็ว: 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (50 ไมล์ต่อชั่วโมง)
| --- | --- |
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 2
ฮันกึล: 부산도시철도 2호선
ฮันจา: 釜山都市鐵道 二號線
อาร์อาร์: busan dosicheoldo ihoseon 
เอ็มอาร์: pusan tosich'ŏlto ihosŏn 
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 2 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวตะวันออก-ตะวันตกในนครปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ มีระยะทาง 45.2 km (28.1 mi) จำนวน 43 สถานี โดยมี 1 สถานีที่ไม่เปิดให้บริการ ใช้รถไฟฟ้า 6 คันต่อขบวน โดยการก่อสร้างเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1991 ช่วงแรกระยะทาง 22.4 km (13.9 mi) 21 สถานี ปัจจุบันเส้นทางนี้ใช้เวลาในการเดินทางตลอดสาย 1 ชั่วโมง 24 นาที
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (เกาหลี / อังกฤษ / ญี่ปุ่น / จีน)
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 48

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  ประเทศไทย
เมือง: จังหวัดเชียงใหม่
วันที่: 22–25 กันยายน พ.ศ. 2565
ทีม: 4 (จาก 2 สมาพันธ์)
สถานที่: สนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี (ใน 1 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  ทาจิกิสถาน (สมัยที่ 1)
รองชนะเลิศ:  มาเลเซีย
อันดับที่ 3:  ไทย
อันดับที่ 4:  ตรินิแดดและโตเบโก
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 4
จำนวนประตู: 8 (2 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 36,207 (9,052 คนต่อนัด)
← 2019 2023 → 
การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 48 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 22–25 กันยายน พ.ศ. 2565 โดยมีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 4 ทีม คือ ไทย (เจ้าภาพ), มาเลเซีย, ทาจิกิสถาน และ ตรินิแดดและโตเบโก
ทีมที่เข้าร่วม

| ประเทศ | สมาคม | สมาพันธ์ | อันดับโลกฟีฟ่า1 | ผลงานที่ดีที่สุดครั้งที่ผ่านมา |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ไทย (เจ้าภาพ) | เอฟเอ ไทยแลนด์ | เอเอฟซี | 111 | ชนะเลิศ (15 สมัย; สมัยล่าสุด: 2017) |
|  มาเลเซีย | เอฟเอเอ็ม | เอเอฟซี | 148 | ชนะเลิศ (4 สมัย; สมัยล่าสุด: 1978) |
|  ทาจิกิสถาน | เอฟเอฟที | เอเอฟซี | 109 | ครั้งแรก |
|  ตรินิแดดและโตเบโก | ทีทีเอฟเอ | คอนคาแคฟ | 101 | ครั้งแรก |
1 อันดับโลกฟีฟ่า ณ วันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2565
สถานที่แข่งขัน

สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้เปิดให้จังหวัดที่มีความพร้อมเสนอแผนจัดการแข่งขันฟุตบอล International ‘A’ Match ตามปฏิทิน ฟีฟ่า เดย์ โดยให้ส่งเอกสารยื่นความจำนงภายในวันที่ 30 มิถุนายน 2565 โดยเบื้องต้นมี 3 สนามที่ถูกเสนอให้พิจารณาเป็นเจ้าภาพในการแข่งขันครั้งนี้ คือ สนามกีฬาติณสูลานนท์ ในจังหวัดสงขลา, ลีโอ เชียงราย สเตเดียม ในจังหวัดเชียงราย และสนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี ในจังหวัดเชียงใหม่ สุดท้ายในวันที่ 27 กรกฎาคม สมาคมฯ จึงเลือกสนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปีเป็นเจ้าภาพในการแข่งขันครั้งนี้
ผู้เล่น

บทความหลัก: ผู้เล่นในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 48
นัด

เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น, เวลาอินโดจีน (UTC+7)
นัด > กฎกติกาการแข่งขัน

90 นาที
การดวลลูกโทษ ถ้าในกรณีที่จำเป็นโดยไม่มีการต่อเวลาพิเศษ
เปลี่ยนตัวผู้เล่นได้สูงสุด 5 คน
นัด > สายการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | นัดชิงชนะเลิศ | นัดชิงชนะเลิศ |  |

|  | 22 กันยายน – เชียงใหม่ | 22 กันยายน – เชียงใหม่ |  |  |  |  |  |
|  |   ตรินิแดดและโตเบโก |  1 |   |  |  |  |  |
|  |   ทาจิกิสถาน |  2 |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | 25 กันยายน – เชียงใหม่ | 25 กันยายน – เชียงใหม่ |  |
|  |   |   |   |   |   ทาจิกิสถาน  (ลูกโทษ) |  0 (3) |  |
|  |   |   |   |   |   มาเลเซีย |  0 (0) |  |

|  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | นัดชิงอันดับที่ 3 | นัดชิงอันดับที่ 3 |  |
|  | 22 กันยายน – เชียงใหม่ | 22 กันยายน – เชียงใหม่ |   |  | 25 กันยายน – เชียงใหม่ | 25 กันยายน – เชียงใหม่ |  |
|  |   ไทย |  1 (3) |   |  |   ตรินิแดดและโตเบโก |  1 |  |
|  |   มาเลเซีย  (ลูกโทษ) |  1 (5) |   |  |   ไทย |  2 |  |