stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สัญลักษณ์การจัดประเภทตัวเรือ
ประวัติ > กองทัพเรือสหรัฐ

กองทัพเรือสหรัฐฯ เริ่มกำหนดหมายเลขประจำตัวทะเบียนเรือ (Naval Registry Identification Numbers) ให้กับเรือรบของตนในทศวรรษที่ 1890 เป็นระบบที่เรือแต่ละลำ จะได้รับหมายเลขซึ่งต่อท้ายประเภทเรือ สะกดชื่อแบบเต็ม และเพิ่มวงเล็บหลังชื่อเรือเมื่อเห็นว่าจำเป็น เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนระหว่างเรือ
ตัวอย่างชื่อเรือในระบบนี้ เช่น
เรือประจัญบานอินเดียน่า คือ ยูเอสเอส อินเดียน่า (เรือเรือประจัญบาน หมายเลข 1)  (USS Indiana (Battleship No.1))
เรือลาดตระเวนโอลิมเปีย คือ ยูเอสเอส โอลิมเปีย (เรือลาดตระเวน หมายเลข 6)  (USS Olympia (Cruiser No. 6))
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2450 เรือบางลำยังถูกเรียกอีกทางหนึ่งด้วยรหัสตัวอักษรเดี่ยว หรือรหัสสามตัวอักษร ตัวอย่างเช่น ยูเอสเอส อินเดียน่า (เรือประจัญบาน หมายเลข 1) อาจเรียกว่า ยูเอสเอส อินเดียน่า (B-1) และ ยูเอสเอส โอลิมเปีย (เรือลาดตระเวน หมายเลข 6) อาจเรียกว่า ยูเอสเอส โอลิมเปีย (C-6) ในขณะที่ ยูเอสเอส เพนซิลเวเนีย (เรือลาดตระเวนหุ้มเกราะ หมายเลข 4) อาจเรียกว่า ยูเอสเอส เพนซิลเวเนีย (ACR-4) อย่างไรก็ตาม แทนที่จะมีการใช้งานระบบรหัสใหม่แทนที่ของเก่า รหัสเหล่านี้กลับยังถูกใช้ร่วมกันและถูกใช้สลับกัน จนกระทั่งระบบแบบใหม่ถูกคิดและใช้งานขึ้นเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2463
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง กองทัพเรือสหรัฐฯ ได้ซื้อเรือและเรือพาณิชย์และเรือส่วนตัวจำนวนมาก เพื่อนำมาใช้เป็นเรือลาดตระเวน เรือสงครามทุ่นระเบิด และเรือช่วยรบในการสนับสนุนเรือรบต่าง ๆ บางลำมีชื่อเหมือนกัน เพื่อง่ายต่อการติดตามเรือเหล่านั้นทั้งหมด กองทัพเรือสหรัฐได้กำหนดหมายเลขประจำตัวเฉพาะให้กับเรือเหล่านั้น เรือที่เห็นว่าเหมาะสมสำหรับงานลาดตระเวนจะได้รับหมายเลขส่วนการลาดตระเวน (Section patrol: SP) ในขณะที่เรือที่มีวัตถุประสงค์เฉพาะอื่น ๆ จะได้รับ "หมายเลขประจำตัว" โดยทั่วไปจะใช้ตัวย่อว่า "หมายเลขรหัส" หรือ "รหัส" เรือและพาหนะทางน้ำบางลำเปลี่ยนจาก SP เป็นหมายเลขรหัส หรือจากหมายเลขรหัสเปลี่ยนเป็น SP โดยไม่มีการเปลี่ยนเลขเฉพาะของตัวเรือเอง และเรือและพาหนะทางน้ำบางลำที่ได้รับการกำหนดหมายเลข เพื่อรอการเข้าประจำการทางเรือแต่กลับไม่ถูกนำเข้าประจำการในกองทัพเรือสหรัฐ การกำหนดหมายเลข SP และเลขรหัสนั้น เป็นการกำหนดจากส่วนกลางและเป็นการกำหนดแบบรันต่อเนื่องกันโดยไม่ใช้ร่วมกันในทั้ง 2 รูปแบบ ตัวอย่างเช่น ทั้ง "SP-435" และ "Id No. 435" หมายเลข SP และรหัส จะถูกใช้ในวงเล็บหลังชื่อเรือแต่ละลำซึ่งเป็นคนละลำเพื่อใช้ระบุตัวตน แม้ว่าระบบนี้จะใช้การลงวันที่ล่วงหน้าเช่นเดียวกับระบบการจัดประเภทลำเรือสมัยใหม่ แต่หมายเลขของมันไม่ได้ถูกเรียกในขณะนั้นว่า "รหัสตัวเรือ" หรือ "หมายเลขตัวเรือ" แต่ก็มีการใช้งานในลักษณะที่คล้ายคลึงกันกับระบบปัจจุบันและถือได้ว่าเป็นต้นแบบของระบบเหล่านั้น
ประวัติ > กองเรือรัษฎากรสหรัฐและยามฝั่งสหรัฐ

กองเรือรัษฎากรสหรัฐ (United States Revenue Cutter Service) ได้รวมเข้ากับ หน่วยช่วยชีวิตของสหรัฐ (United States Lifesaving Service) ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2458 เพื่อก่อตั้งหน่วยยามฝั่งสหรัฐที่ทันสมัย โดยเปลี่ยนแปลงภายหลังที่กองทัพเรือได้เริ่มกำหนดหมายเลขประจำตัวทะเบียนเรือรบในทศวรรษ 1890 โดยเรือของยามฝั่งสหรัฐแบบคัตเตอร์มีหมายเลขในวงเล็บเรียกว่าหมายเลขประจำตัวทะเบียนเรือตามหลังชื่อ เช่น (Cutter No. 1) ฯลฯ ระบบนี้ยังคงมีการใช้งานอยู่ จนกระทั่งระบบการจัดประเภทตัวเรือที่ทันสมัยของกองทัพเรือสหรัฐเริ่มใช้งานในปี พ.ศ. 2463 ซึ่งรวมถึงเรือยามฝั่งและพาหนะทางน้ำอื่น ๆ ของหน่วย
ประวัติ > หน่วยสำรวจชายฝั่งและภูมิศาสตร์ของสหรัฐ

เช่นเดียวกับกองทัพเรือสหรัฐฯ หน่วยสำรวจชายฝั่งและภูมิศาสตร์ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นการเดินเรือในนามของรัฐบาลสหรัฐ และเป็นหน่วยงานก่อนหน้าของ องค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติ (NOAA) ได้ใช้ระบบหมายเลขตัวเรือสำหรับกองเรือของตนในศตวรรษที่ 20 เรือที่ใหญ่ที่สุดซึ่งเป็นเรือสำรวจสมุทรศาสตร์ "หมวดที่ 1" ถูกจัดประเภทเป็น "เรือสำรวจสมุทรศาสตร์" และได้รับการตั้งชื่อว่า "OSS" สำหรับเรือสำรวจสมุทรศาสตร์ "หมวดที่ 2" ได้รับการกำหนด "MSS" โดยใช้สำหรับ "เรือสำรวจขนาดกลาง" และเรือสำรวจสมุทรศาสตร์ "หมวดที่ 3" มีขนาดเรือที่เล็กกว่า ได้รับการจัดเป็นประเภท "CSS" และหมวดที่ 4 "เรือสำรวจชายฝั่ง" นั้นใช้ชื่อว่า "ASV" สำหรับ "เรือเสริมในการสำรวจ" รวมถึงเรือที่มีขนาดเล็กกว่าด้วย
ในแต่ละกรณี เรือแต่ละลำจะได้รับการกำหนดหมายเลขที่ไม่ซ้ำกัน ตามหมวดหมู่ของการจัดประเภท และหมายเลขลำเรือที่ไม่ซ้ำกันซึ่งคั่นด้วยช่องว่างแทนที่จะเป็นเครื่องหมายขีด ตัวอย่างเช่น
เรือสำรวจชายฝั่งและภูมิศาสตร์ลำที่สามชื่อ Pioneer เป็นเรือสำรวจมหาสมุทรที่รู้จักกันอย่างเป็นทางการในชื่อ USC&GS Pioneer (OSS 31) ซึ่งภายหลังการก่อตั้ง NOAA  ระบบการใช้ชื่อแบบของหน่วยสำรวจชายฝั่งและภูมิศาสตร์ยังคงมีอยู่ และมีอำนาจการดูแลเหนือกองเรือสำรวจเดิมเหล่านั้น จนกระทั่งในภายหลัง NOAA ได้เปลี่ยนเป็นระบบการจัดประเภทตัวเรือที่ทันสมัยอย่างในปัจจุบัน
ประวัติ > องค์การบริหารปลาและสัตว์ป่าแห่งสหรัฐ

หน่วยบริหารปลาและสัตว์ป่า ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2483 และจัดโครงสร้างใหม่เป็นองค์การบริหารปลาและสัตว์ป่าแห่งสหรัฐ (USFWS) ในปี พ.ศ. 2499 ใช้ระบบหมายเลขตัวเรือสำหรับเรือวิจัยการประมงและเรือลาดตระเวน ประกอบด้วย "FWS" ตามด้วยหมายเลขระบุเฉพาะ ในปี พ.ศ. 2513 NOAA เข้าควบคุมเรือเดินทะเลของสำนักงานประมงพาณิชย์ของ USFWS โดยในฐานะที่กลายเป็นส่วนหนึ่งของกองเรือ NOAA ท้ายที่สุดกองเรือเดิมเหล่านั้นก็ได้รับการจัดประเภทใหม่ภายใต้ระบบหมายเลขตัวเรือของ NOAA
ระบบการจัดประเภทตัวเรือสมัยใหม่ > กองทัพเรือสหรัฐ

กองทัพเรือสหรัฐฯ ได้คิดค้นและใช้งานระบบการจัดประเภทลำเรือที่สมัยใหม่ เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2463 โดยยกเลิกหมายเลขหมวดลาดตระเวน "หมายเลขประจำตัว" และระบบหมายเลขอื่น ๆ ที่อธิบายไว้ข้างต้น ในระบบใหม่ สัญลักษณ์การจัดประเภทตัวเรือทั้งหมดต้องมีตัวอักษรอย่างน้อยสองตัว โดยในประเภทพื้นฐาน สัญลักษณ์ คืออักษรตัวแรกของชื่อประเภท สองตัว ยกเว้นในเรือบรรทุกเครื่องบิน
การรวมกันของสัญลักษณ์และหมายเลขตัวเรือ ระบุถึงเรือของกองทัพเรือสมัยใหม่ที่ไม่เหมือนใคร เรือที่ได้รับการปรับแต่งซ่อมบำรุงอย่างหนักหรือดัดแปลงใหม่อาจจะได้รับสัญลักษณ์ใหม่แต่ยังคงหมายเลขลำเรือไว้ หรือได้รับสัญลักษณ์ใหม่ทั้งชุด ตัวอย่างเช่น เรือลาดตระเวนปืนหนัก ยูเอสเอส บอสตัน (CA-69) ถูกแปลงให้กลายเป็นเรือลาดตระเวนติดอาวุธนำวิถี โดยเปลี่ยนหมายเลขตัวเรือเป็น CAG-1 นอกจากนี้ ระบบของสัญลักษณ์ยังมีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้งทั้งตั้งแต่เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2450 จนกระทั่งระบบสมัยใหม่เริ่มใช้งานในปี พ.ศ. 2463 ดังนั้น ในบางครั้งสัญลักษณ์ของเรือจึงสามารถเปลี่ยนแปลงได้โดยไม่ได้ดำเนินการปรับแต่งหรือติดตั้งอะไรเพิ่มเติมกับตัวเรือรบจริง ๆ
หมายเลขตัวเรือจะกำหนดขึ้นตามการจัดประเภทตัวเรือ โดยสามารถใช้หมายเลขซ้ำได้ในระหว่างประเภท อาทิ CV-1 คือเรือบรรทุกเครื่องบิน ยูเอสเอส แลงลีย์ และ BB-1 เป็นเรือประจัญบาน ยูเอสเอส อินเดียน่า
ประเภทของเรือและการจัดประเภทของเรือมีการใช้งานและหายไปในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ซึ่งสัญลักษณ์ต่างๆ จำนวนมากด้านล่างนี้ที่ไม่ได้ถูกใช้งานในปัจจุบัน ทะเบียนเรือของกองทัพเรือสหรัฐได้เก็บรักษาข้อมูลไว้ในฐานข้อมูลออนไลน์ของเรือในกองทัพเรือสหรัฐฯ ซึ่งแสดงสัญลักษณ์ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 จนถึงปี พ.ศ. 2518 กองทัพเรือสหรัฐฯ ได้กำหนดให้ "เรือฟริเกต" เป็นเรือรบผิวน้ำประเภทหนึ่งที่มีขนาดใหญ่กว่าเรือพิฆาตและเล็กกว่าเรือลาดตระเวน ในกองทัพเรืออื่น ๆ โดยทั่วไปแล้วเรือดังกล่าวจะเรียกว่า "เรือบัญชาการ" (Flotilla leader) หรือ "เรือคุ้มกันเรือพิฆาต" (Destroyer leader) ด้วยเหตุนี้ กองทัพเรือสหรัฐฯ จึงใช้ "DL" สำหรับ "เรือฟริเกต" ในช่วงก่อนปี 1975
ในขณะที่ "เรือฟริเกต" ในกองทัพเรืออื่นๆ มีขนาดเล็กกว่าเรือพิฆาต และคล้ายกับสิ่งที่กองทัพเรือสหรัฐฯ เรียกว่า "เรือพิฆาตคุ้มกัน" (Destroyer escort) และ "เรือคุ้มกันมหาสมุทร" (Ocean escort) หรือ "DE"
ในปี พ.ศ. 2518 ได้มีการจัดประเภทเรือใหม่ของกองทัพเรือสหรัฐฯ โดยเรือลาดตระเวน เรือฟริเกต และเรือคุ้มกันมหาสมุทร ถูกนำมาจัดประเภทใหม่ให้สอดคล้องกับการจัดประเภทของประเทศอื่น ๆ เพื่อความเข้าใจที่ง่ายและชัดเจนขึ้นของชื่อเรียก และช่วยลด "ช่องว่างของเรือลาดตระเวน" กับกองทัพเรือโซเวียต ด้วยการกำหนดใหม่ให้เรือที่แต่เดิมถูกกำหนดให้เป็น "เรือฟริเกต" เปลี่ยนเป็น "เรือลาดตระเวน"
ระบบการจัดประเภทตัวเรือสมัยใหม่ > กองทัพเรือสหรัฐ > กองบัญชาการการลำเลียงทางทหารของกองทัพเรือสหรัฐ

หากสัญลักษณ์การจัดประเภทลำเรือของกองทัพเรือสหรัฐฯ ขึ้นต้นด้วย "T-" แสดงว่าเป็นส่วนหนึ่งของกองบัญชาการการลำเลียงทางทหารของกองทัพเรือสหรัฐ (Military Sealift Command) มีลูกเรือส่วนใหญ่เป็นพลเรือน และเป็นเรือ "เรือเดินสมุทรสหรัฐ" (United States Naval Ship: USNS) ที่ไม่ได้อยู่ในกองเรือประจำการ ตรงข้ามกับ "เรือรบสหรัฐ" (United States Ship: USS) ที่มีลูกเรือเป็นทหารทั้งหมด
ระบบการจัดประเภทตัวเรือสมัยใหม่ > ยามฝั่งสหรัฐ

หากสัญลักษณ์การจัดประเภทตัวเรือขึ้นต้นด้วย "W" แสดงว่าเป็นเรือคัตเตอร์ในประจำการของหน่วยยามฝั่งของสหรัฐอเมริกา จนกระทั่งปี พ.ศ. 2508 หน่วยยามฝั่งใช้รูปแบบรหัสการจัดประเภทตัวเรือของกองทัพเรือสหรัฐฯ โดยขึ้นต้นด้วย "W" ในปี พ.ศ. 2508 หน่วยยามฝั่งสหรัฐได้ยกเลิกการจำแนกประเภทตามภารกิจของกองทัพเรือเนื่องจากไม่ตรงกับภารกิจของตัวเอง และพัฒนารูปแบบประเภทใหม่ของตนเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง WHEC สำหรับ "เรือคัตเตอร์ความทนทานสูง" และ WMEC สำหรับ "เรือคัตเตอร์ความทนทานปานกลาง"
ระบบการจัดประเภทตัวเรือสมัยใหม่ > องค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติ

องค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติ (NOAA) เป็นส่วนหนึ่งของกระทรวงพาณิชย์สหรัฐ รวมถึง National Oceanic and Atmospheric Administration Commissioned Officer Corps (หรือ "NOAA Corps") ซึ่งเป็นหนึ่งในแปดของหน่วยงานบริการในเครื่องแบบของสหรัฐอเมริกา และ ดำเนินการเกี่ยวกับเรือวิจัยและสำรวจทางทะเล กองเรือของ NOAA ยังใช้ระบบสัญลักษณ์จัดประเภทตัวเรือ ซึ่งเรียกอีกอย่างว่า "หมายเลขตัวเรือเรือ" สำหรับเรือของตน
หลังจาก NOAA เข้ารับช่วงดูแลเรือของหน่วยสำรวจชายฝั่งและภูมิศาสตร์ของสหรัฐ และ สำนักประมงพาณิชย์ องค์การบริหารปลาและสัตว์ป่าแห่งสหรัฐ ในปี พ.ศ. 2513 หน่วยงานก็ได้นำระบบการจัดประเภทเรือแบบใหม่มาใช้ โดยในระบบนี้ กองเรือ NOAA แบ่งออกเป็นสองประเภทใหญ่ ๆ คือ เรือวิจัย และเรือสำรวจ
เรือวิจัย ซึ่งรวมถึงเรือวิจัยสมุทรศาสตร์และการประมง จะได้รับหมายเลขตัวเรือที่ขึ้นต้นด้วย "R" ในขณะที่เรือสำรวจ ซึ่งโดยทั่วไปแล้วเป็นเรือสำรวจอุทกศาสตร์ จะได้รับหมายเลขตัวเรือที่ขึ้นต้นด้วย "S" โดยตัวอักษรนั้น จะถูกตามด้วยตัวเลขจำนวนสามหลัก ตัวเลขหลักแรกระบุ "ชั้น" (เช่น ขนาด) ของเรือ NOAA ซึ่งแบ่งตามน้ำหนักรวมและแรงม้าของเรือ ในขณะที่ตัวเลขสองหลักถัดไป จะถูกรันต่อจากหลักแรกเพื่อสร้างหมายเลขระบุตัวตนสามหลักที่ไม่ซ้ำกัน
โดยทั่วไป หมายเลขตัวเรือของ NOAA แต่ละหมายเลขจะถูกเขียนและเว้นช่องว่างระหว่างตัวอักษรและตัวเลขสามหลัก เช่น NOAAS Nancy Foster (R 352) หรือ NOAAS Thomas Jefferson (S 222)
แตกต่างกับในระบบของกองทัพเรือสหรัฐฯ เมื่อเรือ NOAA รุ่นเก่าปลดจากประจำการ เรือที่ใหม่กว่าจะได้รับหมายเลขตัวเรือเดียวกัน ตัวอย่างเช่น "S 222" ถูกกำหนดให้กับ NOAAS Mount Mitchell (S 222) จากนั้นมอบหมายให้ NOAAS Thomas Jefferson (S 222) ซึ่งเข้าประจำการ NOAA หลังจากที่ Mount Mitchell ถูกเลิกใช้งาน
รหัสการจัดประเภทตัวเรือของกองทัพเรือสหรัฐ

ระบบการกำหนดชื่อเรือแบบตัวอักษรและตัวเลขของกองทัพเรือสหรัฐฯพร้อมกับหมายเลขลำเรือ เป็นการพยายามที่จะการกำหนดอัตลักษณ์เพื่อจัดหมวดหมู่เรือทุกประเภทมาเป็นเวลาหลายสิบปี อาทิ เรือผิวน้ำ เรือช่วยรบ และเรือลากจูง แม้ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดและขยายรูปแบบออกไปมากในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แต่ระบบนี้ยังคงมีการใช้งานที่คงเดิมมาตั้งแต่เริ่มประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อปี พ.ศ. 2463 โดยมันยังคงเป็นรูปแบบที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการจัดการและใช้ระบุตัวตนสำหรับการติดตามเรือรบเหล่านี้ในทะเล และยังถูกใช้เป็นหมายเลขสำหรับติดแสดงบริเวณหัวเรือ (และในหลายลำที่ติดอยู่ในบริเวณท้ายเรือ) ของเรือส่วนใหญ่ในกองทัพเรือสหรัฐ
การกำหนดชื่อเรือและระบบหมายเลขตัวเรือนั้นต้องย้อนกลับไปถึงช่วงปลายทศวรรษ 1880 เมื่อหมายเลขประจำประเภทเรือได้ถูกกำหนดให้กับเรือรบที่สร้างใหม่ส่วนใหญ่ของ "สตีลนาวี" รุ่นใหม่ ซึ่งในช่วงสามสิบปีต่อมา หมายเลขเดียวกันนี้ถูกรวมเข้ากับรหัสการจัดเก็บข้อมูลเรือที่เจ้าหน้าที่ธุรการของกองทัพเรือใช้เพื่อสร้างระบบการจัดประเภทตัวเรือในเวอร์ชันที่ยังไม่เป็นทางการซึ่งจะถูกเริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2463 โดยการใช้หมายเลขเฉพาะของเรือนั้นมีจุดเริ่มต้นที่ต้องย้อนกลับไปจนถึงยุคที่โด่งดังที่สุดอย่าง เรือปืน "Jeffersonian" ในช่วงต้นทศวรรษ 1800 และเรือปืน "Tinclad" ของกองเรือมิสซิสซิปปีในสงครามกลางเมือง
สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ ต้องเข้าใจว่าตัวอักษรและตัวเลขบนตัวเรือนั้นไม่ใช่ตัวย่อ และไม่ควรที่จะถือเป็นตัวย่อในการจำแนกประเภทของเรือ ดังนั้น "DD" จึงไม่มีความหมายอะไรมากไปกว่า "Destroyer (เรือพิฆาต)" "SS" หมายถึง "Submarine (เรือดำน้ำ)" และ "FF" คือรหัสประเภทที่ถูกกำหนดขึ้นหลังปี พ.ศ. 2518 สำหรับ "Frigate (เรือฟริเกต)"
รหัสการจัดประเภทตัวเรือสำหรับเรือที่เข้าประจำการในกองทัพเรือสหรัฐนั้น อยู่ภายใต้คำสั่งเลขานุการกองทัพเรือ 5030.8B
รหัสการจัดประเภทตัวเรือของกองทัพเรือสหรัฐ > เรือรบ

เรือรบนั้นถูกออกแบบมาสำหรับเข้าร่วมปฏิบัติการในการรบ โดยที่มาของสองตัวอักษรนั้นมาจากความต้องการในการจัดประเภทย่อย ๆ ของเรือลาดตระเวนแบบต่าง ๆ
| ประเภทของเรือ | ประเภทย่อยของเรือ | รหัสประเภทตัวเรือ |
| --- | --- | --- |
| เรือประจัญบาน | เรือติดอาวุธหนัก (–2505) | BB |
| เรือลาดตระเวน | เรือลาดตระเวนหุ้มเกราะ (2464–2474) เรือลาดตระเวนหนัก (2474–2518) | CA |
| เรือลาดตระเวน | เรือลาดตระเวนขนาดใหญ่ (–2490) | CB |
| เรือลาดตระเวน | เรือลาดตระเวนประจัญบาน เรือลาดตระเวนบัญชาการ (–2504) | CC |
| เรือลาดตระเวน | เรือลาดตระเวนเบา (–2493) | CL |
| เรือลาดตระเวน | เรือลาดตระเวนบรรทุกเครื่องบิน | CV |
| เรือพิฆาต | เรือพิฆาต | DD |
| เรือพิฆาต | เรือพิฆาตคุ้มกัน | DE |
รหัสการจัดประเภทตัวเรือของกองทัพเรือสหรัฐ > เรือรบ > ประเภทเรือบรรทุกเครื่องบิน

เรือบรรทุกเครื่องบินเป็นเรือที่ออกแบบโดยมีวัตถุประสงค์ในการปฏิบัติการรบโดยอากาศยาน ซึ่งทำการโจมตีเป้าหมายทางอากาศ ผิวน้ำ ใต้ผิวน้ำ และชายฝั่ง โดยมีความเชื่อว่าการจัดประเภทตัวเรือ "CV" มาจากคำว่า "Carrier vessel (เรือขนส่ง)" ซึ่งอันที่จริง "CV" มาจากการตั้งชื่อตามประเภทเรือลาดตระเวน โดยมีทฤษฎีหนึ่งที่ได้รับความนิยมว่า V มาจากภาษาฝรั่งเศสคำว่า voler แปลว่า "บิน (to fly)" แต่ทฤษฎีนี้ไม่เคยผ่านการพิสูจน์อย่างแน่ชัด ซึ่งกองทัพเรือสหรัฐฯ ใช้อักษร V มานานแล้วสำหรับอากาศยานประเภทหนักกว่าอากาศ (Heavier-than-air Aircraft) และอาจมาจากภาษาฝรั่งเศสคำว่า volplane ที่แปลว่าการบินร่อน เรือบรรทุกเครื่องบินถูกกำหนดรหัสการจัดประเภทตัวเรือเป็นสองลำดับ: ลำดับแรกเริ่มจาก CV-1 ยูเอสเอส แลงลีย์ ไปจนถึงเรือลำล่าสุด และลำดับที่สอง "CVE" สำหรับเรือบรรทุกคุ้มกัน เริ่มจาก CVE-1 ยูเอสเอส ลองไอส์แลนด์ ไปจนถึง CVE-127 ยูเอสเอส โอกินาวา ก่อนที่จะถูกยกเลิก
เรือยูเอสเอส เจอรัลด์ อาร์ ฟอร์ด (CVN-78) เรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์AV: เรือพี่เลี้ยงอากาศยานหนักกว่าอากาศ, ต่อมาเปลี่ยนเป็น เรือพี่เลี้ยงเครื่องบินทะเล  (เลิกใช้งาน)
AVD: เรือพิฆาตพี่เลี้ยงเครื่องบินทะเล  (เลิกใช้งาน)
AVP: เรือพี่เลี้ยงเครื่องบินทะเลขนาดเล็ก  (เลิกใช้งาน)
AZ: เรือพี่เลี้ยงอากาศยานเบากว่าอากาศ, ใช้กับเรือเหาะ  (เลิกใช้งาน) (2463–2466)
AVG: เรือพี่เลี้ยงอากาศยานอเนกประสงค์  (นำไปดัดแปลงเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน) (2484–2485)
AVT (i) เรือขนส่งอากาศยานสนับสนุน  (เลิกใช้งาน)
AVT (ii) เรือฝึกลงจอดอากาศยานสนับสนุน  (เลิกใช้งาน)
ACV: เรือบรรทุกเครื่องบินสนับสนุน  (เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน, ถูกแทนที่โดย CVE) (2485)
CV: เรือบรรทุกเครื่องบินประจำกองเรือ  (2464–2518), เรือบรรทุกเครื่องบินอเนกประสงค์  (2518–ปัจจุบัน)
CVA: เรือบรรทุกเครื่องบินโจมตี  (รวมเป็นหมวดหมู่ CV, 30 มิถุนายน 2518)
CV (N) : เรือบรรทุกเครื่องบินกลางคืน  (ดาดฟ้าพร้อมไฟส่องสว่างและนักบินที่ได้รับการฝึกฝนสำหรับการต่อสู้ในเวลากลางคืน) (2487) (เลิกใช้งาน)
CVAN: เรือบรรทุกเครื่องบินโจมตีพลังงานนิวเคลียร์  (รวมเป็นหมวดหมู่ CVN, 30 มิถุนายน 2518)
CVB: เรือบรรทุกเครื่องบินขนาดใหญ่  (ชั้น ยูเอสเอส มิดเวย์ เดิม, รวมเป็นหมวดหมู่ CVA, 2495)
CVE: เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน  (เลิกใช้งาน) (2486–ยกเลิกใช้งานประเภท)
CVHA: เรือบรรทุกเครื่องบินเฮลิคอปเตอร์จู่โจม  (เลิกใช้งาน โดยมีหลายลำเปลี่ยนไปใช้รหัสตัวเรือ LH ของเรือยกพลขึ้นบกจู่โจม)
CVHE: เรือบรรทุกเครื่องบินเฮลิคอปเตอร์คุ้มกัน  (เลิกใช้งาน)
CVL: เรือบรรทุกเครื่องบินเบา หรือ เรือบรรทุกเครื่องบินขนาดเล็ก  (เลิกใช้งาน)
CVN: เรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์
CVS: เรือบรรทุกเครื่องบินต่อต้านเรือดำน้ำ  (เลิกใช้งาน)
CVT: เรือบรรทุกเครื่องบินฝึก  (เปลี่ยนเป็น AVT (ช่วยรบ))
CVU: เรือบรรทุกเครื่องบินอเนกประสงค์  (เลิกใช้งาน)
CVG: เรือบรรทุกเครื่องบินติดอาวุธปล่อยนำวิถี  (เลิกใช้งาน)
CF: เรือลาดตระเวนดาดฟ้าบิน  (ประมาณปี 2473, เลิกใช้งาน ไม่ได้ใช้งาน)
CVV: เรือบรรทุกเครื่องบินอเนกประสงค์ขนาดกลาง  (เลิกใช้งาน ไม่ได้ใช้งาน)
รหัสการจัดประเภทตัวเรือของกองทัพเรือสหรัฐ > เรือรบ > ประเภทเรือดำน้ำ

เรือดำน้ำหมายถึงเรือประเภทดำน้ำที่ขับเคลื่อนได้ตัวเองทั้งหมด (โดยปกติแล้วจะเริ่มต้นด้วย SS) โดยให้ความหมายความรวมทั้งเรือดำน้ำที่ในการรบ การสนับสนุน หรือการวิจัยและพัฒนาซึ่งแทบจะไม่มีขีดความสามารถในการรบเลยก็ตาม แม้ว่าเรือดำน้ำบางประเภท รวมถึงเรือดำน้ำดีเซล-ไฟฟ้าทั้งหมดที่เคยมีอยู่จะเลิกใช้งานจากกองทัพเรือสหรัฐแล้วก็ตาม แต่กองทัพเรือประเทศอื่น ๆ ยังคงใช้เรืองานเรือดำน้ำที่ใช้รหัสประเภท SS, SSA, SSAN, SSB, SSC, SSG, SSM และ SST อยู่ โดยเฉพาะหลังจากเกิดระบบ AIP (ระบบขับเคลื่อนที่ไม่ใช้อากาศจากภายนอก; Air Independent Propulsion) แบบใหม่ขึ้นมา ทั้งรหัสประเภท SSI และ SSP ถูกนำมาใช้เพื่อแยกแยะประเภทภายในกองทัพเรือสหรัฐ  ซึ่งในภายหลังได้เลือกใช้รหัสประเภทSSP ส่วนรหัสประเภท SSK ที่ถูกเลิกใช้งานโดยกองทัพเรือสหรัฐยังคงใช้เรียกขานและเรียกแทนความหมายเดียวกับ SS โดยใช้สำหรับเรือดำน้ำโจมตี/ลาดตระเวนด้วยไฟฟ้าดีเซลภายในกองทัพเรือสหรัฐ และถูกใช้อย่างเป็นทางการโดยกองทัพเรือสหราชอาณาจักรและ บริษัทอังกฤษ เช่น Jane's Information Group
เรือดำน้ำยูเอสเอส เวอร์จิเนีย (SSN-774) คือเรือดำน้ำโจมตีพลังงานนิวเคลียร์SC: เรือดำน้ำลาดตระเวน  (เลิกใช้งาน)
SF: เรือดำน้ำประจำกองเรือ  (เลิกใช้งาน)
SM: เรือดำน้ำวางทุ่นระเบิด  (เลิกใช้งาน)
SS: เรือดำน้ำ, เรือดำน้ำโจมตี
SSA: เรือดำน้ำสนับสนุน, เรือดำน้ำสนับสนุน/บรรทุกสินค้า
SSAN: เรือดำน้ำสนับสนุนพลังงานนิวเคลียร์, เรือดำน้ำสนับสนุน/บรรทุกสินค้าพลังงานนิวเคลียร์
SSB: เรือดำน้ำติดตั้งขีปนาวุธทิ้งตัว, เรือดำน้ำทางยุทธศาสตร์
SSBN: เรือดำน้ำติดตั้งขีปนาวุธทิ้งตัวพลังงานนิวเคลียร์
SSC: เรือดำนํ้าชายฝั่ง, ระวางขับน้ำมากกว่า 150 ตัน
SSG: เรือดำน้ำติดอาวุธปล่อยนำวิถี
SSGN: เรือดำน้ำติดอาวุธปล่อยนำวิถีพลังงานนิวเคลียร์
SSI: เรือดำน้ำโจมตี  (เครื่องดีเซลระบบ AIP)
SSK: เรือดำน้ำล่าและทำลาย/ปราบเรือดำน้ำ  (เครื่องยนต์ดีเซลไฟฟ้า) (เลิกใช้งาน)
SSKN: เรือดำน้ำล่าและทำลาย/ปราบเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์  (เลิกใช้งาน)
SSM: เรือดำน้ำจิ๋ว, ระวางขับน้ำน้อยกว่า 150 ตัน
SSN: เรือดำน้ำโจมตีพลังงานนิวเคลียร์
SSNR: เรือดำน้ำโจมตีปฏิบัติการพิเศษพลังงานนิวเคลียร์
SSO: เรือดำน้ำบรรทุกน้ำมัน  (เลิกใช้งาน)
SSP: เรือดำน้ำโจมตี  (เครื่องยนต์ดีเซลไฟฟ้า)  (ใช้งานทางเลือก), เดิมคือเรือดำน้ำขนส่ง
SSQ: เรือดำน้ำสนับสนุนและสื่อสาร  (เลิกใช้งาน)
SSQN: เรือดำน้ำสนับสนุนและสื่อสารพลังงานนิวเคลียร์  (เลิกใช้งาน)
SSR: เรือดำน้ำเรดาร์เตือนภัย  (เลิกใช้งาน)
SSRN: เรือดำน้ำเรดาร์เตือนภัยพลังงานนิวเคลียร์  (เลิกใช้งาน)
SST: เรือดำน้ำฝึก
| --- | --- |
 AGSS: เรือดำน้ำสนับสนุน  AOSS: เรือดำน้ำบรรทุกน้ำมัน  (เลิกใช้งาน)  ASSP: เรือดำน้ำขนส่ง  (เลิกใช้งาน)  APSS: เรือดำน้ำขนส่ง  (เลิกใช้งาน)  LPSS: เรือดำน้ำขนส่งสะเทินน้ำสะเทินบก  (เลิกใช้งาน)  SSLP: เรือดำน้ำขนส่ง  (เลิกใช้งาน): SSP, ASSP, APSS และ LPSS เป็นเรือประเภทเดียวกันทั้งหมด แต่ถูกกำหนดรหัสประเภทต่างปีกัน
X: เรือดำน้ำจิ๋ว
IXSS: เรือดำน้ำอื่น ๆ ที่ไม่เข้าประเภท
MTS: เรือฝึกจอดเทียบท่า  (รูปแบบการฝึกของโรงเรียนพลังงานนิวเคลียร์; สำหรับฝึกก่อนเข้าประจำการบนเรือแบบ SSBN และ SSN)
รหัสการจัดประเภทตัวเรือของกองทัพเรือสหรัฐ > เรือรบ > ประเภทเรือตรวจการณ์ผิวน้ำ

เรือตรวจการณ์ผิวน้ำ คือเรือที่มีภารกิจครอบคลุมลึกออกไปจากชายฝั่งเข้าไปในพื้นที่ทะเลหลวง โดยมีคุณสมบัติในการปฏิบัติการอย่างต่อเนื่องและมีความคงทนทะเลสูง ทำให้มีขีดความสามารถในการปฏิบัติการในทะเลได้เกินกว่า 48 ชั่วโมงโดยไม่ต้องรับการสนับสนุน ซึ่งรวมไปถึงการสงครามแม่น้ำในช่วงสงครามเวียดนาม ปัจจุบันเหลือประจำการอยู่เพียงไม่กี่ลำ
PBR: เรือเร็วตรวจการณ์ลำน้ำ (Patrol Boat, River), บราวน์-วอเตอร์เนวี  (Pibber หรือ บราวน์-วอเตอร์เนวี เวียดนาม)
PC: เรือตรวจการณ์ชายฝั่ง (Coastal Patrol), เดิมคือเรือล่าเรือดำน้ำ
PCF: เรือเร็วตรวจการณ์ (Patrol Craft, Fast) ; เรือสวิฟต์, บราวน์-วอเตอร์เนวี  (เวียดนาม)
PE: เรืออีเกิล สมัยสงครามโลกครั้งที่ 1
PF : เรือฟริเกตสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2, อิงแบบจากเรือสหราชอาณาจักร ชั้นริเวอร์
PFG: รหัสประเภทเดิมของ ยูเอสเอส โอลิเวอร์ แฮซาร์ด เพร์รี (FFG-7)
PG: เรือปืนสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งต่อมาใช้เป็นเรือลาดตระเวนลาดตระเวน สามารถปฏิบัติการในแม่น้ำได้ รู้จักกันในชื่อเรือปืนแม่น้ำ
PGH: เรือตรวจการณ์ผิวน้ำไฮโดรฟอยล์ (Patrol Combatant, Hydrofoil) (USS High Point)
PHM: เรือตรวจการณ์ผิวน้ำไฮโดรฟอยล์ติดขีปนาวุธ (Patrol, Hydrofoil Missile) ( Pegasus-class hydrofoil)
PR: เรือตรวจการลำน้ำ (Patrol, River) อาทิ USS Panay|PR-5}}
PT: เรือตรวจการณ์ตอร์ปิโด (Patrol Torpedo Boat), สหรัฐอเมริกาใช้เรือยนต์ตอร์ปิโด  (สงครามโลกครั้งที่ 2)
PTF: เรือเร็วตรวจการณ์ตอร์ปิโด (Patrol Torpedo Fast), บราวน์-วอเตอร์เนวี  (เวียดนาม)
PTG/PTGB: เรือปืนตรวจการณ์ตอร์ปิโด (Patrol Torpedo Gunboat)
Monitor: เรือปืนลำน้ำติดอาวุธหนัก, บราวน์-วอเตอร์เนวี (เวียดนามและก่อนหน้านี้) ชื่อสำหรับ ยูเอสเอส มอนิเตอร์
ASPB: เรือตรวจการณ์สนับสนุนการจู่โจม (Assault Support Patrol Boat), "เรืออัลฟ่า", บราวน์-วอเตอร์เนวี; นอกจากนี้ยังใช้เป็นเรือกวาดทุ่นระเบิดในแม่น้ำ  (เวียดนาม)
PACV: ยานเบาะอากาศตรวจการณ์ (Patrol Air Cushion Vehicle), เรือโฮเวอร์คราฟต์ที่เป็นส่วนหนึ่งของบราวน์-วอเตอร์เนวี (เวียดนาม)
SP: ส่วนลาดกระเวน (Section Patrol), ใช้สำหรับเรือตรวจการณ์ เรือสงครามทุ่นระเบิด และเรือประเภทอื่น ๆ บางประเภท (สงครามโลกครั้งที่ 1 ปลดประจำการ พ.ศ. 2463)
รหัสการจัดประเภทตัวเรือของกองทัพเรือสหรัฐ > เรือรบ > การสนับสนุนการรบนอกประเทศ

ดำเนินงานโดย กองบัญชาการการลำเลียงทางทหารของกองทัพเรือสหรัฐ มีคำนำหน้าเรือว่า "เรือเดินสมุทรสหรัฐ" (United States Naval Ship: USNS) สัญลักษณ์การจัดประเภทขึ้นต้นด้วย "T-"
เรือยูเอสเอส จอห์น เกล็นน์ (T-ESD-2) เป็นเรืออู่โอนย้ายสนับสนุนการรบนอนกประเทศESD: เรืออู่โอนย้ายสนับสนุนการรบนอนกประเทศ (Expeditionary Transfer Dock)
ESB: เรือฐานเคลื่อนที่สนับสนุนการรบนอนกประเทศ (Expeditionary Mobile Base) (รูปแบบหนึ่งของ ESD ในอดีตคือ AFSB)
EPF: เรือขนส่งด่วนสนับสนุนการรบนอนกประเทศ (Expeditionary fast transport)
MLP: เรืออู่ระบายพลเคลื่อนที่ (Mobile landing platform) (เปลี่ยนเป็น ESD)
JHSV: เรือความเร็วสูงปฏิบัติการร่วม (Joint high-speed vessel) (เปลี่ยนเป็น EPF)
HST: เรือขนส่งความเร็วสูง (High-speed transport) (คลายกลับแบบ JHSV เพื่อไม่ให้สับสนกับเรือขนส่งความเร็วสูง (APD) ในยุคสงครามโลกครั้งที่สอง)
HSV: เรือเร็ว (High-speed vessel)
รหัสการจัดประเภทตัวเรือของกองทัพเรือสหรัฐ > เรือรบ > ประเภทการสงครามทุ่นระเบิด

เรือสงครามทุ่นระเบิด คือเรือที่มีหน้าที่หลักในการสงครามทุ่นระเบิดในทะเลหลวง
ADG: เรือลบล้างอำนาจแม่เหล็กตัวเรือ (Degaussing ship)
AM: เรือกวาดทุ่นระเบิด (Minesweeper)
AMb: เรือกวาดทุ่นระเบิดท่าเรือ (Harbor minesweeper)
AMc: เรือกวาดทุ่นระเบิดชายฝั่ง (Coastal minesweeper)
AMCU: เรือระบุตำแหน่งทุ่นระเบิดใต้น้ำ (Underwater mine locater)
AMS: เรือกวาดทุ่นระเบิดขนาดเล็ก มักทำด้วยไม้ (Motor minesweeper)
CM: เรือลาดตระเวนวางทุ่นระเบิด (Cruiser minelayer)
CMc: เรือวางทุ่นระเบิดใกล้ฝั่ง (Coastal minelayer)
DM: เรือวางทุ่นระเบิดความเร็วสูง (High-speed minelayer) (เรือพิฆาตที่ถูกดัดแปลง)
DMS: เรือกวาดทุ่นระเบิดความเร็วสูง (High-speed minesweeper) (เรือพิฆาตที่ถูกดัดแปลง)
MCM: เรือต่อต้านทุ่นระเบิด (Mine countermeasures ship)
MCS: เรือสนับสนุนการต่อต้านทุ่นระเบิด (Mine countermeasures support ship)
MH (C) (I) (O) (S) : เรือล่าทำลายทุ่นระเบิด (Minehunter), ใกล้ฝั่ง (coastal) ชายฝั่ง (inshore) มหาสมุทร (ocean) (แบบปกติคือล่าและกวาดทุ่นระเบิด)
MLC: เรือวางทุ่นระเบิดใกล้ฝั่ง (Coastal minelayer)
MSC: เรือกวาดทุ่นระเบิดใกล้ฝั่ง (Minesweeper, coastal)
MSF: เรือกวาดทุ่นระเบิด ตัวถังเหล็ก (Minesweeper, steel hulled)
MSO: เรือกวาดทุ่นระเบิดมหาสมุทร (Minesweeper, ocean)
PCS: เรือล่าเรือดำน้ำ (ไม้) ติดตั้งเครื่องมือกวาดทุ่นระเบิด
YDG: เรือลบล้างอำนาจแม่เหล็กตัวเรือ (District degaussing vessel)
รหัสการจัดประเภทตัวเรือของกองทัพเรือสหรัฐ > เรือรบ > ประเภทป้องกันชายฝั่ง

เรือป้องกันชายฝั่ง คือเรือที่มีภารกิจในการลาดตระเวนและสกัดกั้นในบริเวณชายฝั่ง
FS: เรือคอร์เวต (Corvette)
PB: เรือตรวจการณ์ (Patrol boat)
PBR: เรือเร็วตรวจการณ์ลำน้ำ (Patrol boat, river)
PC: เรือตรวจการใกล้ฝั่ง (Patrol, coastal)
PCE: เรือตรวจการณ์คุ้มกัน (Patrol craft, escort)
PCF: เรือเร็วตรวจการณ์ (Patrol Craft, Fast) ; เรือสวิฟต์
PCS: เรือตรวจการณ์กวาดทุ่นระเบิด (Patrol craft, sweeper) เรือกวาดทุ่นระเบิดขนาดเล็กดัดแปลงเครื่องยนต์สำหรับการต่อต้านทุ่นระเบิด
PF: เรือฟริเกต (Frigate), ใช้งานรูปแบบเดียวกับเรือคอร์เวตของประเทศในเครือจักรภพในสงครามโลกครั้งที่สอง
PG: เรือตรวจการณ์ปืน (Patrol gunboat)
PGM: เรือตรวจการณ์ปืนขนาดเล็ก (Motor gunboat) (เปลี่ยนเป็น PG ในปี พ.ศ. 2510)
PR: เรือตรวจการณ์ลำน้ำ (Patrol, river)
SP: เรือตรวจการณ์เฉพาะส่วน (Section patrol)
รหัสการจัดประเภทตัวเรือของกองทัพเรือสหรัฐ > เรือช่วยรบ

เรือช่วยรบ ได้รับการออกแบบมาสำหรับปฏิบัติการในหลากหลายบทบาทเพื่อสนุบสนุนเรือรบและการปฏิบัติการทางเรืออื่น ๆ
รหัสการจัดประเภทตัวเรือของกองทัพเรือสหรัฐ > เรือช่วยรบ > ประเภทการส่งกำลังบำรุง

เรือที่มีความสามารถในการส่งกำลังบำรุงด้วยการรับส่งสิ่งของกลางทะเล (Underway Replenishment: UNREP) ให้กับเรือภายในกองเรือ
เรือยูเอสเอ็นเอส บิ๊กฮอร์น (T-AO-198) เป็นเรือบรรทุกน้ำมันAE: เรือบรรทุกเครื่องกระสุน (Ammunition ship)
AF: เรือบรรทุกเสบียง (Stores ship) (เลิกใช้งาน)
AFS: เรือบรรทุกเสบียงส่งกำลังบำรุง (Combat stores ship)
AK: เรือบรรทุกสินค้าแห้ง (Dry cargo ship)
AKE: เรือบรรทุกสินค้าแห้ง (Advanced dry cargo ship)
AKS: เรือบรรทุกเสบียงทั่วไป (General stores ship)
AO: เรือบรรทุกน้ำมัน (Fleet Oiler)
AOE: เรือเร็วสนับสนุนการส่งกำลังบำรุง (Fast combat support ship)
AOR: เรือบรรทุกน้ำมัน สามารถจ่ายน้ำมันเพื่อเติมได้ (Replenishment oiler)
AVS: เรือบรรทุกเสบียงอากาศยาน (Aviation Stores Issue Ship) (เลิกใช้งาน)