stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาร์โก ปาโรโล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ปาโรโลกับลาซีโอ
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มาร์โก ปาโรโล
วันเกิด:   (1985-01-25) 25 มกราคม ค.ศ. 1985 (39 ปี)
สถานที่เกิด:  กัลลาราเต อิตาลี
ส่วนสูง:  1.86 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ลาซีโอ
หมายเลข:  16
สโมสรเยาวชน
1996–1998:  A.S.C.D. Torino Club
1998–2001:  G.S. Soccer Boys
2001–2004:  โกโม
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2004–2005 |  โกมา |  31 |  (3) |
| 2005–2007 |  ปิสโตเยเซ |  52 |  (3) |
| 2007–2008 |  โฟลิญโญ |  29 |  (3) |
| 2008–2009 |  เฮลแลสเวโรนา |  32 |  (4) |
| 2009–2012 |  เชเซนา |  104 |  (11) |
| 2012–2014 |  ปาร์มา |  72 |  (11) |
| 2014– |  ลาซีโอ |  181 |  (26) |
ทีมชาติ‡
| 2011– |  อิตาลี |  36 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23:02, 29 กุมภาพันธ์ 2020 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 27 มีนาคม 2018
มาร์โก ปาโรโล (อิตาลี: Marco Parolo, ออกเสียง: [ˈmarko paˈrɔːlo]; เกิดวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลีที่เล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับลาซีโอในเซเรียอา และทีมชาติอิตาลี
ตลอดอาชีพ ปาโรโลเคยเล่นให้กับหลายสโมสร ได้แก่ โกโม, ปิสโตเยเซ, โฟลิญโญ, เฮลแลสเวโรนา, เชเซนา และปาร์มา ก่อนที่จะย้ายไปลาซีโอใน ค.ศ. 2014 ส่วนในระดับทีมชาติ เขาเป็นตัวแทนของอิตาลีในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
เกียรติประวัติ

เซเรียอา รองชนะเลิศ: 2009–10
โกปปาอีตาเลีย: 2018–19; รองชนะเลิศ 2014–15
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา: 2017, 2019; รองชนะเลิศ 2015
แหล่งข้อมูลอื่น

Lega Serie A profile เก็บถาวร 2014-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรกีฬาลัตซีโย  |
| --- | --- |
 1 Strakosha  3 Luiz Felipe  4 Patric  6 ลูกัส  7 เปเรย์รา  10 ลุยส์ อัลเบร์โต  11 Correa  15 Bastos  16 ปาโรโล  17 อิมโมบีเล  19 Lulić (c)  20 Caicedo  21 มิลีงกอวิช-ซาวิช  22 Jony  23 Guerrieri  24 Proto  26 Radu  28 Anderson  29 Lazzari  32 Cataldi  33 Acerbi  49 Silva  77 Marušić  93 Vavro  ผู้จัดการ: อินซากี 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอิตาลี – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 มอตตา  6 กันเดรวา  7 อาบาเต  8 มาร์กีซีโอ  9 บาโลเตลลี  10 กัสซาโน  11 Cerci  12 ซีรีกู  13 เปริน  14 อากวีลานี  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 อิมโมบีเล  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 Paletta  21 ปีร์โล  22 อินซิญเญ  23 แวร์รัตตี  ผู้ฝึกสอน: Prandelli  |  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 มอตตา  6 กันเดรวา  7 อาบาเต  8 มาร์กีซีโอ  9 บาโลเตลลี  10 กัสซาโน  11 Cerci  12 ซีรีกู  13 เปริน  14 อากวีลานี  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 อิมโมบีเล  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 Paletta  21 ปีร์โล  22 อินซิญเญ  23 แวร์รัตตี  ผู้ฝึกสอน: Prandelli  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอิตาลี – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 อ็อกบอนนา  6 กันเดรวา  7 ซาซา  8 โฟลเรนซี  9 เปลและ  10 มอตตา  11 อิมโมบีเล  12 ซีรีกู  13 มาร์เกตตี  14 สตูราโร  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 แอเดร์  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 อินซิญเญ  21 แบร์นาร์เดสกี  22 เอล ชาราวี  23 จักเกรีนี  ผู้ฝึกสอน: กอนเต  |  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 อ็อกบอนนา  6 กันเดรวา  7 ซาซา  8 โฟลเรนซี  9 เปลและ  10 มอตตา  11 อิมโมบีเล  12 ซีรีกู  13 มาร์เกตตี  14 สตูราโร  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 แอเดร์  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 อินซิญเญ  21 แบร์นาร์เดสกี  22 เอล ชาราวี  23 จักเกรีนี  ผู้ฝึกสอน: กอนเต  |  |
ลูว์เซียง โบนาปาร์ต

| ลูว์เซียง โบนาปาร์ต |
| --- | --- |
เจ้าชายฝรั่งเศส   เจ้าชายแห่งกานีโนและมูซิญญาโน

ประสูติ: 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1775 คอร์ซิกา, ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
สิ้นพระชนม์: 29 มิถุนายน ค.ศ. 1840(1840-06-29) (65 ปี) รัฐสันตะปาปา
ชายา: คริสทีน บัวเยร์ อาแล็กซ็องดรีน เดอ เบลอช็อง
พระราชบุตร: 14 คน
ราชวงศ์: โบนาปาร์ต
พระราชบิดา: การ์โล บูโอนาปาร์เต
พระราชมารดา: เลติเซีย ราโมลิโน
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
ลายพระอภิไธย: 
ลูว์เซียง โบนาปาร์ต (ฝรั่งเศส: Lucien Bonaparte) หรือชื่อเกิดคือ ลูเซียโน บูโอนาปาร์เต (อิตาลี: Luciano Buonaparte) เป็นรัฐบุรุษแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 เป็นบุตรชายคนที่สามที่มีชีวิตของการ์โล บูโอนาปาร์เต จึงมีศักดิ์เป็นน้องชายของนโปเลียน โบนาปาร์ต (ซึ่งภายหลังขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส) แม้จะมีความสัมพันธ์ที่ไม่ถูกกับนโปเลียนมากนัก แต่เขาก็มีส่วนสำคัญที่ทำให้รัฐประหารเดือนบรูว์แมร์ของนโปเลียนประสบผลสำเร็จและนโปเลียนได้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จในฝรั่งเศส
หลังนโปเลียนขึ้นเป็นกงสุลเอกแห่งสาธารณรัฐ ในปี ค.ศ. 1802 เขาก็ทะเลาะกับนโปเลียนเนื่องจากไม่เห็นด้วยกับความคิดที่จะเปลี่ยนระบอบการปกครองเป็นระบอบจักรพรรดิ โดยเฉพาะความคิดที่นโปเลียนจะสมรสกับเจ้าหญิงสเปนจากราชวงศ์บูร์บง ลูว์เซียงจึงเนรเทศตัวเองออกจากฝรั่งเศสและไปอาศัยอยู่ที่โรม จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1809 นโปเลียนกดดันให้เขาหย่ากับภรรยาและกลับฝรั่งเศส แม้กระทั่งมารดาเองก็เขียนจดหมายมากดดันให้แยกทางกับเธอและกลับฝรั่งเศส ลูว์เซียงไม่ยอมจึงถูกกุมตัวอยู่ในอิตาลี (ซึ่งถูกปกครองโดยฝรั่งเศส) เขาและครอบครัวพยายามหลบหนีทางเรือไปยังสหรัฐอเมริกาแต่ก็ถูกจับกุมโดยราชนาวีอังกฤษ เขาถูกพาไปขึ้นฝั่งยังแผ่นดินอังกฤษ ซึ่งได้รับการต้อนรับและสดุดีเป็นอย่างดีจากการที่เขาต่อต้านนโปเลียน
รัฐบาลอังกฤษอนุญาตให้เขาพำนักอยู่ในอังกฤษโดยสะดวกในเวิร์สเตอร์เชอร์ เขาทำงานเป็นนักกวีนิพนธ์เกี่ยวกับชาร์เลอมาญ ฝั่งนโปเลียนก็เชื่อว่าลูว์เซียงได้ไตร่ตรองอย่างดีแล้วที่ไปอังกฤษ และถือว่าลูว์เซียงเป็นผู้ทรยศฝรั่งเศส ลูว์เซียงถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์ทั้งหมดในราชวงศ์โบนาปาร์ต เมื่อนโปเลียนสิ้นอำนาจในเดือนเมษายน ค.ศ. 1814 และถูกเนรเทศไปอยู่เกาะ ลูว์เซียงก็เดินทางกลับฝรั่งเศสทันทีและเดินทางต่อไปยังกรุงโรม ซึ่งพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 ทรงมอบยศให้เขาเป็น เจ้าชายแห่งคาร์นิโน, เคานต์แห่งอะปอลลิโน และ ลอร์ดแห่งเนโรมี และต่อมาพระสันตะปาปาลีโอที่ 12ก็มอบยศให้เขาเป็น เจ้าชายแห่งมูซิญญาโน
ในสมัยร้อยวันที่นโปเลียนหนีจากเกาะเอลบามาได้ นโปเลียนประกาศกลับคืนสู่ตำแหน่งจักรพรรดิพร้อมกับประกาศสถาปนาลูว์เซียงเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์อีกครั้ง โดยสถาปนาลูว์เซียงและทายาทของเขาเป็นเจ้าฝรั่งเศส แต่ราชวงศ์บูร์บงซึ่งปกครองฝรั่งเศสภายหลังนโปเลียนสิ้นอำนาจไม่ยอมรับคำประกาศนี้ ลูว์เซียงเสียชีวิตที่เมืองวีเตอร์โบในเขตแดนของรัฐสันตะปาปา เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1840 จากโรคมะเร็งกระเพาะอาหาร ซึ่งเป็นสาเหตุการตายเดียวกับของบิดา, เปาลีนผู้เป็นน้องสาว และนโปเลียนผู้เป็นพี่ชาย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Lucien Bonaparte
Académie Francaise: Les Immortels เก็บถาวร 2004-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: (in French)
Lucien Bonaparte
1 2  Stroud, Patricia Tyson, The Emperor of Nature: Charles-Lucien Bonaparte and his world, (University of Pennsylvania Press, 2000), pp.21; 160.
| ด ค กพระบรมวงศ์แห่งจักรวรรดิฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
| จักรพรรดิและสายปฐมวงศ์ |  นโปเลียน จักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส  โฌเซฟีน จักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส  มารี หลุยส์ จักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส  นโปเลียน กษัตริย์แห่งโรม  |  |
| เจ้าชายฝรั่งเศส |  โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต  หลุยส์ โบนาปาร์ต  ฌออากีม มูว์รา  เออแฌน เดอ โบอาร์แน  เอลีซา โบนาปาร์ต  เฌโรม โบนาปาร์ต  โฌแซ็ฟ แฟช  ลูว์เซียง โบนาปาร์ต  |  |
หลายพระองค์มีพระราชอิสริยยศในรัฐบริวารของฝรั่งเศส
สกาลาเดย์ตูร์กี

สกาลาเดย์ตูร์กี
สกาลาเดย์ตูร์กี (อิตาลี: Scala dei Turchi; "บันไดตุรกี") เป็นหน้าผาหินบนชายฝั่งในเขตเทศบาลเรอัลมอนเต ทางตอนใต้ของเกาะซิซิลี ประเทศอิตาลี
"บันได" เหล่านี้เป็นผลจากการก่อตัวของหินมาร์ล หินตะกอนสีขาวที่เกิดจากเทสต์ของ planktonic foraminifera และก่อตัวเรื่อยมานับตั้งแต่น้ำท่วมช่วงอายุแซงเคลียนที่ซึ่งเริ่มมีน้ำเข้ามากักอยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนหลังสิ้นสุดวิกฤตความเค็มช่วงอายุเมสซิเนียน
ลูกาโน

| ลูกาโน |
| --- | --- |

   ตราอาร์ม
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ: ตีชีโน
เขต: ลูกาโน
การปกครอง
 • ผู้บริหาร: เทศบาล  สมาชิก 7 คน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 75 ตร.กม. (29 ตร.ไมล์)
ความสูง: 273 เมตร (896 ฟุต)
ประชากร (ธ.ค. 2015)
 • ทั้งหมด: 63,583 คน
 • ความหนาแน่น: 850 คน/ตร.กม. (2,200 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: ตั้งแต่ 6900 ถึง 6917, 6932, 6951, 6959, ตั้งแต่ 6962 ถึง 6968, ตั้งแต่ 6974 ถึง 6979
เลข SFOS: 5192
เว็บไซต์: www.lugano.ch
ลูกาโน (อิตาลี: Lugano) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐตีชีโน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณพรมแดนตินกับประเทศอิตาลี ประชากรในเมืองจึงใช้ภาษาอิตาลีเป็นหลัก และถือเป็นชุมชนภาษาอิตาลีที่ใหญ่ที่สุดนอกประเทศอิตาลี เมืองลูกาโนเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ท่ามกลางหุบเขา ทางตะวันออกของเมืองติดกับทะเลสาบลูกาโน ในอดีตเมืองแห่งนี้เคยเป็นเมืองหลวงของรัฐลูกาโน ซึ่งเคยดำรงอยู่ระหว่างปี 1798–1803
ในปัจจุบัน ลูกาโนถือเป็นศูนย์กลางทางการเงินที่ใหญ่อันดับสามของสวิตเซอร์แลนด์รองจากซือริชและเจนีวา พื้นที่ราว 10% ของเมืองนี้ใช้ทำการเกษตร, 21.0% ใช้ทำการป่าไม้, 14.0% เป็นบ้านเรือนและถนนหนทาง ในปี 2016 สวิตเซอร์แลนด์ได้เปิดใช้งานอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ท อุโมงค์สัญจรที่ยาวที่สุดในโลก ซึ่งช่วยลดระยะเวลาการเดินทางระหว่างซือริชกับลูกาโนเหลือเพียง 1 ชั่วโมง 40 นาที
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของลูกาโน (ค> ศ. 1981–2010).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของลูกาโน (ค> ศ. 1981–2010).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของลูกาโน (ค> ศ. 1981–2010).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของลูกาโน (ค> ศ. 1981–2010).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของลูกาโน (ค> ศ. 1981–2010).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของลูกาโน (ค> ศ. 1981–2010).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของลูกาโน (ค> ศ. 1981–2010).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของลูกาโน (ค> ศ. 1981–2010).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของลูกาโน (ค> ศ. 1981–2010).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของลูกาโน (ค> ศ. 1981–2010).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของลูกาโน (ค> ศ. 1981–2010).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของลูกาโน (ค> ศ. 1981–2010).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของลูกาโน (ค> ศ. 1981–2010).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของลูกาโน (ค> ศ. 1981–2010).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 6.6 (43.9) | 8.5 (47.3) | 13.0 (55.4) | 15.8 (60.4) | 20.2 (68.4) | 24.2 (75.6) | 26.9 (80.4) | 26.1 (79) | 21.7 (71.1) | 16.7 (62.1) | 11.3 (52.3) | 7.4 (45.3) | 16.5 (61.7) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 3.3 (37.9) | 4.5 (40.1) | 8.3 (46.9) | 11.4 (52.5) | 15.7 (60.3) | 19.6 (67.3) | 22.1 (71.8) | 21.5 (70.7) | 17.5 (63.5) | 13.0 (55.4) | 7.9 (46.2) | 4.3 (39.7) | 12.4 (54.3) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 0.8 (33.4) | 1.6 (34.9) | 4.9 (40.8) | 7.9 (46.2) | 12.1 (53.8) | 15.4 (59.7) | 17.8 (64) | 17.4 (63.3) | 13.9 (57) | 10.0 (50) | 5.1 (41.2) | 1.7 (35.1) | 9.1 (48.4) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 66 (2.6) | 52 (2.05) | 80 (3.15) | 156 (6.14) | 196 (7.72) | 164 (6.46) | 153 (6.02) | 158 (6.22) | 185 (7.28) | 142 (5.59) | 127 (5) | 80 (3.15) | 1,559 (61.38) |
| ปริมาณหิมะ ซม (นิ้ว) | 12.7 (5) | 3.5 (1.38) | 0.5 (0.2) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.6 (0.24) | 8.8 (3.46) | 26.1 (10.28) |
| ความชื้นร้อยละ | 70 | 65 | 61 | 68 | 70 | 68 | 66 | 69 | 73 | 78 | 72 | 70 | 69 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 mm) | 4.8 | 4.6 | 6.1 | 10.6 | 12.8 | 10.0 | 7.9 | 9.6 | 8.4 | 9.1 | 7.8 | 6.4 | 98.1 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 cm) | 1.1 | 0.9 | 0.2 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.2 | 1.3 | 3.7 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 125 | 138 | 186 | 171 | 187 | 222 | 255 | 241 | 187 | 140 | 110 | 108 | 2,069 |
แหล่งที่มา: MeteoSwiss
ลิสตีตูโตสตาตาเลเดลลาซันติสซีมาอันนุนซีอาตา

วิลลาเดลปอจโจอิมเปรีอาเล
ลิสตีตูโตสตาตาเลเดลลาซันติสซีมาอันนุนซีอาตา (อิตาลี: L'Istituto Statale della Ss. Annunziata; อังกฤษ: The Ss. Annunziata Boarding School) เป็นโรงเรียนประจำสตรีแห่งแรกในฟลอเรนซ์ โดยได้รับการก่อตั้งขึ้นเพื่อลูกสาวของมาร์ควิสจีโน กัปโปนี สถาบันดังกล่าวก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1823 เพื่อให้การศึกษาแก่สตรีชนชั้นสูงและชนชั้นขุนนาง ภายใต้การอุปถัมภ์ของมารีอา อันนา แห่งแซกโซนี และเลโอปอลโดที่ 2 แกรนด์ดยุกแห่งทัสกานี เดิมอาคารตั้งอยู่ในวีอาเดลลาสกาลา ฟลอเรนซ์ กระทั่งใน ค.ศ. 1865 ได้ย้ายไปอยู่ ณ วิลลาเดลปอจโจอิมเปรีอาเล ที่มองเห็นฟลอเรนซ์ ซึ่งยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน โรงเรียนดังกล่าวมีองค์การภราดาในปราโต กอลเลโจชีกอญญีนี เก็บถาวร 2015-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดยมีบุคคลสำคัญทางวัฒนธรรมอย่างกูร์ซีโอ มาลาปาร์เต และดันนุนซีโอ เข้าร่วม
โรงเรียนนี้แบ่งเป็นโรงเรียนประถม, มัธยมต้น และมัธยมปลาย ซึ่งโรงเรียนประถมศึกษาเป็นโรงเรียนภาษาอิตาลี-เยอรมัน โดยสอนเด็กเป็นภาษาอิตาลี, เยอรมัน และอังกฤษ ส่วนโรงเรียนมัธยมต้นสอนเด็ก ๆ เป็นภาษาอิตาลีและอังกฤษเป็นส่วนใหญ่ โดยมีการสอนภาษาละตินเบื้องต้นและการสอนภาษากรีกโบราณเป็นวิชาเลือก
ขณะที่โรงเรียนมัธยมปลายซึ่งมีห้าปี ได้แบ่งออกเป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์, ภาษาศาสตร์ และคลาสสิกยุโรป โดยนักเรียนเริ่มที่อายุ 14 ปี ซึ่งภาษาศาสตร์มุ่งเน้นไปที่ภาษาเยอรมัน, ภาษาอิตาลี และภาษาอังกฤษ ตลอดจนวิชาหลัก ในขณะที่วิทยาศาสตร์ส่งเสริมวิทยาศาสตร์, ชีววิทยา, ฟิสิกส์, เคมี, ธรณีวิทยา, ปรัชญา, ประวัติศาสตร์ ส่วนคลาสสิกยุโรปเน้นไปที่กฎหมาย, เศรษฐศาสตร์, ภาษาอิตาลี, ภาษาเยอรมัน, ภาษากรีกโบราณ และภาษาละติน การอยู่ประจำยังคงเป็นแบบเอกชน แต่เป็นไปตามหลักสูตรของรัฐที่มีความต้องการมากขึ้น
เนื่องจากห้องพักมีจำนวนจำกัดภายในหอพักของเมดีชี จึงสงวนไว้สำหรับเด็กผู้หญิงประมาณ 80 คนเท่านั้น เด็กผู้หญิงส่วนใหญ่มาจากทั่วประเทศอิตาลี แต่มีนักเรียนต่างชาติเพียงไม่กี่คน เด็กผู้หญิงจากโรงเรียนนี้มีชื่อเรียกว่า "ปอจโจลีเน"
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

ดาชา มาราอีนี - นักเขียนชาวอิตาลี
เจ้าหญิงมารี-โจเซแห่งเบลเยียม - ราชินีองค์สุดท้ายของประเทศอิตาลี
เอดดา มุสโสลินี - ลูกคนโตของเบนิโต มุสโสลินี
แหล่งข้อมูลอื่น

School website and photographs of the Villa
Website of the Associazione Poggio Imperiale
Website of the Museo del Poggio Imperiale
43°44′57″N 11°14′51″E﻿ / ﻿43.749172°N 11.247430°E﻿ / 43.749172; 11.247430
ฟรันเชสโก ตอตตี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ตอตตีขณะลงเล่นแมตช์การกุศลในปี ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ฟรันเชสโก ตอตตี
วันเกิด:   (1976-09-27) 27 กันยายน ค.ศ. 1976 (48 ปี)
สถานที่เกิด:  โรม, อิตาลี
ส่วนสูง:  1.80 m (5 ft 11 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก / กองหน้า
สโมสรเยาวชน
1983–1984:  ฟอร์ตีตูโดลูดีตอร์
1984–1986:  สมิตตรัสเตเวเร
1986–1989:  โลดีจานี
1989–1992:  โรมา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1992–2017 |  โรมา |  619 |  (250) |
| รวม |   |  619 |  (250) |
ทีมชาติ
| 1992 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 15 ปี |  6 |  (3) |
| 1991–1992 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 16 ปี |  13 |  (2) |
| 1993–1995 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 18 ปี |  14 |  (7) |
| 1995–1997 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 21 ปี |  8 |  (4) |
| 1997 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 23 ปี |  4 |  (2) |
| 1998–2006 |  อิตาลี |  58 |  (9) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2017
ฟรันเชสโก ตอตตี (อิตาลี: Francesco Totti) เกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1976 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี สโมสรสุดท้ายที่ลงเล่นให้คือโรมาในกัลโชเซเรียอา ประเทศอิตาลี ซึ่งเป็นสโมสรเดียวในอาชีพค้าแข้งของเขา ในตำแหน่งกองหน้าตัวต่ำ ตอตตี มีความสามารถและเทคนิคในการเล่นฟุตบอลสูง มีจุดเด่นคือเปิดบอลได้อย่างแม่นยำ ยิงไกลและยิงฟรีคิกได้รุนแรง ปัจจุบันเขาถือเป็นนักเตะสัญลักษณ์ของทีม เป็นกัปตันทีม รวมทั้งเป็นเจ้าของสถิติลงเล่นและทำประตูให้ทีมมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของสโมสร และยังได้รับการยกย่องว่าเป็นนักฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ทีมเคยมีมา
ตอตตีนับว่าเป็นนักฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จสูงที่สุดคนหนึ่งของอิตาลี เขาเคยคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกในปี 2006 และรองแชมป์ยูโร 2000 โดยได้รับเลือกให้ติดทีมออลสตาร์ทั้งสองรายการ ในส่วนของรางวัลส่วนบุคคล เขาเป็นเจ้าของสถิติรางวัลนักฟุตบอลอิตาลีแห่งปี 5 สมัย และนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของ เซเรียอา 2 สมัย และได้รับคัดเลือกจาก เปเล่ ให้เป็น 1 ใน 125 นักฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลที่ยังมีชีวิตอยู่ เมื่อปี 2004
ปัจจุบัน ตอตตียังทำสถิติเป็นอันดับ 1 ของการยิงประตูใน เซเรียอา โดยทำไป 226 ประตู และเป็นอันดับที่ 2 ตลอดกาลในประวัติศาสตร์ของลีก
รูปแบบการเล่น

ตำแหน่งโดยธรรมชาติของตอตตีคือ คอยสร้างสรรค์เกมอยู่หลังศูนย์หน้า หรือ เพลย์เมกเกอร์ (อิตาลี: trequartista) ซึ่งในระดับสโมสรเขาได้เล่นในช่วงระหว่างปี 1997-2005 ก่อนจะขยับขึ้นมาเป็นศูนย์หน้าเต็มตัวในปี 2006 และยังคงเล่นอยู่ในตำแหน่งนี้มาจนถึงปัจจุบัน แม้จะลงเล่นในฐานะกองหน้าตัวต่ำ แต่เขาก็มักหาโอกาสทำประตูเองอย่างสม่ำเสมอ ซึ่งต่างจากในทีมชาติอิตาลี ที่มักจะพยายามส่งบอลให้เพื่อนทำประตูมากกว่า ลูกส่งที่เขามักใช้คือการผ่านบอลแบบทะลุช่อง
โดยทั่วไป ตอตตีเป็นผู้เล่นที่มักเก็บบอลไว้กับตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเล่นให้โรมา และพยายามหลอกล่อฝ่ายตรงข้าม ชอบเล่นบอลจังหวะเดียวทั้งการยิงและจ่าย นอกจากนี้เขายังได้รับหน้าที่เป็นคนยิงจุดโทษของ โรมา และมักจะเป็นตัวเลือกลำดับต้น ๆ ในการเล่นลูกตั้งเตะ ทั้งลูกฟรีคิก และ เตะมุม ในส่วนของการทำประตู เขามักจะใช้การยิงอัดโดยเน้นความแรง แต่ก็ได้รับการยอมรับโดยทั่วไปว่าเป็นนักเตะที่ชิพบอลได้ดี และบ่อยครั้งที่สุดคนหนึ่ง
นักเตะทีมเยาวชน

ตอตตีเกิดและโตในย่านปอร์ตาเมโตรเนียของกรุงโรม เขาเริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่อายุ 4 ขวบ โดยมีนักฟุตบอลที่ชื่นชอบและเป็นแรงบันดาลใจในการเล่นคือ จูเซปเป จันนีนี ที่ถูกยกย่องว่าเป็นสัญลักษณ์ของทีมโรมาในเวลานั้น ในช่วงก่อนเข้าสู่อาชีพนักฟุตบอล ตอตตีเคยเข้าร่วมทีมเยาวชนของสมิตตรัสเตเวเรและโลดีจานี ก่อนจะมีโอกาสได้มาอยู่กับทีมเยาวชนโรมาในปี 1989 โดยในช่วงเวลานั้นมีทีมใหญ่ระดับโลกอย่างมิลานให้ความสนใจและยื่นข้อเสนอมายังตอตตีด้วย แต่เนื่องจากครอบครัวต้องการให้เขาอยู่กับทีมในบ้านเกิด จึงปฏิเสธทางมิลานและเลือกมาอยู่กับโรมาแทน
โรมา

ตอตตีลงเล่นในทีมเยาวชนของโรมา อยู่ 3 ปี จึงได้เซ็นสัญญาเป็นนักฟุตบอลอาชีพกับสโมสรในปี 1992 และได้ลงเล่นเป็นตัวหลักของทีมในปี 1994 ก่อนจะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกัปตันทีมในปี 1997 ในวัยเพียง 20 ปี ซึ่งถือว่าเป็นกัปตันทีมที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ของทีม เขามีส่วนในการพาทีมคว้าแชมป์อิตาลี หรือ สคูเด็ตโต้ ในปี 2001 โดยลงเล่นไป 30 นัด และยิงได้ 13 ประตู จากความโดดเด่นในการเล่น และการเป็นชาวโรมันโดยกำเนิด ทำให้ ตอตตี ได้รับการยกย่องจากแฟนบอล โรมา ให้เป็นนักเตะสัญลักษณ์ของทีมมาจนถึงปัจจุบัน
ในฐานะกัปตันทีม ตอตตีคือนักเตะที่มีโอกาสสัมผัสถ้วยรางวัลกับทีมมากที่สุด นอกเหนือจากการได้แชมป์อิตาลี ยังมีแชมป์โคปปา อิตาเลีย และ ซูเปอร์โคปปา อิตาเลียนา อย่างละ 2 ครั้ง และในฐานะส่วนบุคคล ตอตตี ได้รับรางวัลนักฟุตบอลแห่งปีของอิตาลี 5 สมัย ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดตลอดกาล รวมถึงรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของ เซเรียอา 2 สมัย ก็เป็นสถิติสูงสุด (ร่วมกับ กาก้า และ ซลาตัน อิบราฮิโมวิช) เช่นกัน
หนึ่งในช่วงเวลาที่ดีที่สุดในแง่ส่วนบุคคลของตอตตี คือในฤดูกาล 2006-07 โดยเขายิงไป 26 ประตูในเซเรียอา ทำให้เขาคว้ารางวัลดาวซัลโวของ อิตาลี และของยุโรป แม้ว่าตลอดระยะเวลาลงเล่นอาชีพ ตอตตี จะประสบกับอาการบาดเจ็บรบกวนบ่อยครั้ง แต่เขาก็ยังเป็นเจ้าของสถิติลงเล่น และทำประตูมากที่สุดตลอดกาลของทีม ปัจจุบัน ตอตตี ลงเล่นให้ โรมา ในทุกรายการไป 605 นัด และยิงได้ 259 ประตู (นับเฉพาะในลีก ลงเล่น 469 นัด และยิงได้ 204 ประตู)
เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2009 ตอตตีออกมาเปิดเผยว่าเขาได้เซ็นสัญญาฉบับใหม่ระยะยาว 5 ปีกับโรมา โดยสัญญาจะหมดในปี 2014 และมีเงื่อนไขให้เขารับตำแหน่งผู้อำนวยการของทีมต่อไปอีกอย่างน้อย 5 ปี หลังจากที่เขาตัดสินใจเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพไปแล้ว หาก ตอตตี อยู่กับทีมจนครบข้อตกลงดังกล่าว เท่ากับว่าเขาจะใช้ชีวิตอยู่กับ โรมา นานถึง 30 ปีเลยทีเดียว ซึ่งทางสโมสรได้ออกมาแถลงเกี่ยวกับสัญญาดังกล่าวอย่างเป็นการทางในวันที่ 16 ธันวาคม 2009
เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2011 ตอตตีทำได้ 2 ประตู ในเกมที่เสมอกับฟิออเรนตีนา 2-2 ทำให้เขากลายเป็นนักฟุตบอลคนที่ 6 ในประวัติศาสตร์ถัดจากซิลวีโอ ปีโอลา, กุนนาร์ นอร์ดาห์ล, จูเซปเป เมอัซซา, โชเซ่ อัลตาฟีนี และ โรแบร์โต้ บัจโจ ที่สามารถทำประตูใน เซเรียอา ได้ครบ 200 ประตู หลังจากนั้น ตอตตี ก็ยังคงทำประตูอย่างต่อเนื่องมาเรื่อยๆ กระทั่งถึงวันที่ 17 มีนาคม 2013 เขาสามารถยิงประตูได้ถึง 226 ประตูในลีก ทำสถิติเป็นนักเตะที่ยิงประตูได้สูงสุดของ เซเรียอา เป็นอันดับ 2 ตลอดกาล
ทีมชาติอิตาลี

ตอตตีลงเล่นให้ทีมชาติอิตาลีระหว่างปี 1998 ถึง 2006 โดยเป็นนักเตะที่ถูกเรียกตัวอย่างสม่ำเสมอ และมักจะได้รับเลือกให้เป็นตัวจริงของทีม เขาเล่นได้อย่างโดดเด่นในยูโร 2000 โดยพาทีมชาติเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศกับฝรั่งเศส และแม้ว่าทีมจะเป็นเพียงรองแชมป์ แต่ ตอตตี ก็ได้รับเลือกให้เป็นนักเตะยอดเยี่ยมของนัดชิงชนะเลิศ รวมถึงเป็นหนึ่งในนักเตะทีมรวมดาราของรายการนี้ด้วย อย่างไรก็ตามในอีก 2 รายการใหญ่ถัดมาคือ ฟุตบอลโลก 2002 และ ยูโร 2004 ตอตตี ไม่สามารถแสดงผลงานได้อย่างที่ควรจะเป็น โดยเฉพาะในรายการหลัง ตอตตี มีปัญหาในการควบคุมอารมณ์ ถึงขั้นถ่มน้ำลายใส่หน้า คริสเตียน โพลเซ่น กองกลางทีมชาติเดนมาร์ก ทำให้เขาโดนแบนถึง 3 นัด และทีมชาติอิตาลีก็ตกรอบแรก ทำให้เขาถูกวิจารณ์อย่างหนักในฐานะเป็นนักฟุตบอลที่เป็นความหวังของทีม
อย่างไรก็ตาม ตอตตียังคงได้รับโอกาสรับใช้ชาติตามปกติ ในช่วง 3 เดือนก่อนแข่งฟุตบอลโลก 2006 ตอตตี ประสบอาการบาดเจ็บอย่างหนักจากการถูกเตะสกัดจนข้อเท้าซ้ายหัก แต่ก็ฟิตกลับมาทันเวลา และมีส่วนในการพาทีมชาติอิตาลี คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก โดย ตอตตี ได้ลงเล่นครบทั้ง 7 นัด และช่วยส่งบอลให้เพื่อนทำประตู 4 ครั้ง ซึ่งถือเป็นสถิติอันดับ 1 ของรายการ (ร่วมกับ ฮวน โรมัน ริเกลเม่ ของ อาร์เจนตินา) หนึ่งในช่วงเวลาสำคัญคือการยิงจุดโทษในช่วงทดเวลาบาดเจ็บ ในเกมกับ ออสเตรเลีย ในเกมรอบสอง โดย ตอตตี ยังได้รับเลือกให้ติดทีมรวมดาราของการแข่งขันหลังจบรายการนั้น
ตอตตีประกาศเลิกเล่นให้ทีมชาติไปแล้วตั้งแต่ปี 2007 และได้ทำการแขวนสตั๊ด Roma เกมสุดท้าย ต็อตติ ลงเล่นแทน โมฮาเหม็ด ซาลาห์ ตั้งแต่นาที 54 สถิติในนัดสั่งลาคือ ผ่านบอล 22 ครั้งเป็นการทำทางสร้างสรรค์โอกาส 4 ครั้ง, แย่งบอลได้ 2 ครั้ง, เข้าสกัด 2 ครั้ง และเรียกฟาวล์ 1 ครั้ง
หลังจบเกม โรม่า เปิดเปิดโอกาสอดีตกองหน้าทีมชาติอิตาลี กล่าวสุนทรพจน์เปิดใจต่อหน้าสาวกเป็นครั้งสุดท้ายในฐานะนักฟุตบอลอาชีพในปี 2018
ชีวิตส่วนตัว

ตอตตีสมรสกับอิลารี บลาซี นางแบบ และ พิธีกรโทรทัศน์ ชื่อดังของอิตาลี ในปี 2005 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน คนโตเป็นผู้ชายชื่อ คริสเตียน ส่วนคนเล็กเป็นผู้หญิงชื่อ ชาแนล โดยตั้งแต่หลังจากภรรยาคลอดบุตรคนแรก ตอตตี จะฉลองการทำประตูได้ด้วยการดูดนิ้วโป้งทุกครั้ง ซึ่งหลายคนเชื่อว่าเป็นการทำท่าเลียนแบบการดูดจุกนมของบุตรชาย ก่อนจะมีการเปิดเผยภายหลังว่าเป็นการกล่าวถึงภรรยาของเขาเองที่ชอบดูดนิ้วตัวเองบ่อยๆ
ในอดีต ตอตตีเคยเป็นพรีเซนเตอร์ให้เครื่องดื่มเป๊ปซี่ โดยถ่ายโฆษณาหลายชิ้น ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือโฆษณาชุดนักสู้กลาดิเอเตอร์ ที่ถ่ายทำร่วมกับ เดวิด เบ็คแฮม, โรนัลดินโญ่, โรแบร์โต้ คาร์ลอส และ ราอูล กอนซาเลซ ด้วยความที่เป็นสายเลือดโรมันโดยตรง เขายังเคยถ่ายโฆษณาให้กับเครือข่ายโทรศัพท์โวดาโฟน ร่วมกับ เจนนาโร่ กัตตูโซ่ รวมถึงผลิตภัณฑ์รองเท้า ไนกี้ และเดียดอร่า ที่เขาเคยใช้สวมใส่ขณะเล่นฟุตบอล
นอกเหนือจากนี้ ตอตตียังเคยได้รับเลือกให้เป็นทูตขององค์กรยูนิเซฟ ในปี 2003 และร่วมโครงการหมู่บ้านเพื่อเด็กยากไร้ของฟีฟ่า ในปี 2006 โดยอีกหนึ่งในกิจกรรมการกุศลเพื่อช่วยเหลือเด็กคือการออกหนังสือเกี่ยวกับมุขตลกที่เขาเขียนเอง ซึ่งภายหลังได้กลายเป็นหนังสือขายดีติดตลาด และเขายังได้นำเรื่องที่เขียนมาถ่ายทอดผ่านวิดีโอที่ถ่ายทำร่วมกับเพื่อน ๆ ในทีมชาติอิตาลี โดยมี อาเลสซันโดร เดล ปีเอโร, อเลสซานโดร เนสต้า, จันลุยจี บุฟฟอน, กริสเตียน วีเอรี, มาร์โก เดลเว็คคิโอ และอันโตนีโอ กัสซาโน ร่วมแสดงด้วย
เกียรติประวัติ > สโมสร > โรมา

เซเรียอา :
แชมป์: 2000-01
รองแชมป์: 2001-02, 2003-04, 2005-06, 2006-07, 2007-08, 2009-10
โกปปาอีตาเลีย :
แชมป์: 2006-07, 2007-08
รองแชมป์: 2002-03, 2004-05, 2005-06, 2009-10
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา :
แชมป์: 2001, 2007
รองแชมป์: 2006, 2008, 2010
เกียรติประวัติ > สโมสร > ทีมชาติอิตาลี

ฟุตบอลโลก :
แชมป์: 2006
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป :
รองแชมป์: 2000
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุต่ำกว่า 21 ปี :
แชมป์: 1996
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุต่ำกว่า 18 ปี :
รองแชมป์: 1995
เกียรติประวัติ > สโมสร > รางวัลส่วนบุคคล

ฟีฟ่า 100 (125 นักเตะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ เลือกโดย เปเล่)
ติดทีมรวมดารา ฟุตบอลโลก 2006
ติดทีมรวมดารา ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000
นักฟุตบอล เซเรียอา แห่งปี :
2000, 2003
นักฟุตบอลอิตาลีแห่งปี :
2000, 2001, 2003, 2004, 2007
นักฟุตบอลดาวรุ่ง เซเรียอา แห่งปี :
1999
นักฟุตบอล เซเรียอา แห่งปีของ เกริน โดโร่ :
1998, 2004
ดาวซัลโวสูงสุด เซเรียอา :
2006-07
ดาวซัลโวสูงสุดยุโรป (รองเท้าทองคำยุโรป) :
2007
นักฟุตบอลแฟร์เพลย์แห่งปี เซเรียอา (ลูกบอลเงิน) :
2007-08
โกลเด้นฟุต (เท้าทองคำ) :
2010
สถิติการลงเล่น

ข้อมูลถึงวันที่ 17 มีนาคม 2013
| สโมสร | ฤดูกาล | เซเรียอา> ลงเล่น | เซเรียอา> ประตู | โกปปาอีตาเลีย> ลงเล่น | โกปปาอีตาเลีย> ประตู | ฟุตบอล สโมสรยุโรป1> ลงเล่น | ฟุตบอล สโมสรยุโรป1> ประตู | ฟุตบอล รายการอื่น ๆ2> ลงเล่น | ฟุตบอล รายการอื่น ๆ2> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โรมา | 1992–93 | 2 | 0 | - | - | - | - | - | - | 2 | 0 |
| โรมา | 1993–94 | 8 | 0 | 2 | 0 | - | - | - | - | 10 | 0 |
| โรมา | 1994–95 | 21 | 4 | 4 | 3 | - | - | - | - | 25 | 7 |
| โรมา | 1995–96 | 28 | 2 | 1 | 0 | 7 | 2 | - | - | 36 | 4 |
| โรมา | 1996–97 | 26 | 5 | 1 | 0 | 3 | 0 | - | - | 30 | 5 |
| โรมา | 1997–98 | 30 | 13 | 6 | 1 | - | - | - | - | 36 | 14 |
| โรมา | 1998–99 | 31 | 12 | 3 | 1 | 8 | 3 | - | - | 42 | 16 |
| โรมา | 1999–00 | 27 | 7 | 2 | 0 | 5 | 1 | - | - | 34 | 8 |
| โรมา | 2000–01 | 30 | 13 | 2 | 1 | 3 | 2 | - | - | 35 | 16 |
| โรมา | 2001–02 | 24 | 8 | - | - | 11 | 3 | 1 | 1 | 36 | 12 |
| โรมา | 2002–03 | 24 | 14 | 5 | 3 | 6 | 3 | - | - | 35 | 20 |
| โรมา | 2003–04 | 31 | 20 | - | - | 1 | 0 | - | - | 32 | 20 |
| โรมา | 2004–05 | 29 | 12 | 7 | 3 | 4 | 1 | - | - | 40 | 16 |
| โรมา | 2005–06 | 24 | 15 | 2 | 0 | 3 | 2 | - | - | 29 | 17 |
| โรมา | 2006–07 | 35 | 26 | 5 | 2 | 9 | 4 | 1 | 0 | 50 | 32 |
| โรมา | 2007–08 | 25 | 14 | 3 | 3 | 6 | 1 | 1 | 0 | 35 | 18 |
| โรมา | 2008–09 | 24 | 13 | - | - | 7 | 2 | 1 | 0 | 32 | 15 |
| โรมา | 2009–10 | 23 | 14 | 2 | 0 | 6 | 11 | - | - | 31 | 25 |
| โรมา | 2010–11 | 32 | 15 | - | - | 7 | 2 | 1 | 0 | 40 | 17 |
| โรมา | 2011–12 | 27 | 8 | 2 | 0 | 2 | 0 | - | - | 31 | 8 |
| โรมา | 2012–13 | 26 | 11 | 1 | 0 | - | - | - | - | 27 | 11 |
| รวม | รวม | 527 | 226 | 48 | 17 | 88 | 37 | 5 | 1 | 668 | 281 |
1ฟุตบอลสโมสรยุโรปรวมถึงรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกและยูฟ่ายูโรปาลีก

2ฟุตบอลรายการอื่น ๆ รวมถึงซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา