stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิก โฟลีย์
ผลงานแสดง > โทรทัศน์

| Year | Title | Role | Notes |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999 | Total Request Live | Mankind | 1 episode |
| 1999 | Boy Meets World | Mankind | 1 episode |
| 1999 | G vs E | Himself | 1 episode |
| 1999 | The Howard Stern Show | Himself | 1 episode |
| 1999 | The Martin Short Show | Himself | 1 episode |
| 1999 | Late Night with Conan O'Brien | Himself | 1 episode |
| 1999–2001 | The Howard Stern Radio Show | Himself | 3 episodes |
| 2000 | Celebrity Death Match | Mankind | 1 episode |
| 2000 | Now and Again | Charlie | 1 episode |
| 2000 | Saturday Night Live | Himself | 1 episode |
| 2001 | Who Wants To Be A Millionaire? | Himself | Contestant |
| 2001 | The Tonight Show with Jay Leno | Himself | 1 episode |
| 2001–2002 | Robot Wars: Extreme Warriors | Himself | Host |
| 2003 | Jimmy Kimmel Live! | Himself | Guest co-host, 5 episodes |
| 2006–2007 | Avatar: The Last Airbender | The Boulder | Voice, 2 episodes |
| 2009 | Squidbillies | Thunderclap | 1 episode |
| 2009–2013 | The Daily Show | Himself | 3 episodes |
| 2010 | Family Feud | Himself | 5 episodes |
| 2010 | Warren the Ape | Himself | 1 episode |
| 2012 | 30 Rock | Mankind | 1 episode |
| 2012 | Celebrity Wife Swap | Himself | 1 episode |
| 2016–2017 | Holy Foley! | Himself | Main cast, reality series |
| 2019 | Dark Side of the Ring | Himself / Narrator | 1 episode |
| 2020 | The Big Show Show | Himself | 1 episode |
| 2021 | Heels | Dick Valentine | 1 episode |
เกมส์
| Year | Title | Role | Notes |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 | Avatar: The Last Airbender – The Burning Earth | The Boulder | Voice |
ผลงานแชมป์ความสำเร็จ

Cauliflower Alley Club
Art Abrams Lifetime Achievement Award (2011)
Continental Wrestling Association
CWA Tag Team Championship (1 time) – with Gary Young
Extreme Championship Wrestling
ECW World Tag Team Championship (2 times) – with Mikey Whipwreck
Extreme Mid-South Wrestling
North American Championship (3 times)
Freelance Shows
Tri-Cities Tag Team Championships (1 time) - with Shane Douglas
George Tragos/Lou Thesz Professional Wrestling Hall of Fame
Frank Gotch Award (2010)
International Wrestling Association of Japan
IWA World Tag Team Championship (1 time) – with Tracy Smothers
King of the Deathmatch (1995)
Memphis Wrestling Hall of Fame
Class of 2018
North American Wrestling
NAW Heavyweight Championship (1 time)
National Wrestling League
NWL Heavyweight Championship (1 time)
Ozark Mountain Wrestling
OMW North American Heavyweight Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
Inspirational Wrestler of the Year (1993)
Match of the Year (1998) vs. The Undertaker in a Hell in a Cell match at King of the Ring
Match of the Year (1999) vs. The Rock in an "I Quit" match at Royal Rumble
Ranked No. 19 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 1999
Ranked No. 46 of the 500 best singles wrestlers of the PWI Years in 2003
Professional Wrestling Hall of Fame
Class of 2017
SETUP Thailand Pro Wrestling
SETUP 24/7 Championship (1 time, inaugural)
Steel City Wrestling
SCW Heavyweight Championship (1 time)
SCW Tag Team Championship (1 time) – with The Blue Meanie
Suffolk Sports Hall of Fame
Class of 1999 (Category Wrestling)
Total Nonstop Action Wrestling
TNA Legends Championship (1 time)
TNA World Heavyweight Championship (1 time)
World Championship Wrestling
WCW World Tag Team Championship (1 time) – with Kevin Sullivan
World Class Championship Wrestling
USWA World Tag Team Championship (1 time) – with Scott Braddock
WCWA World Light Heavyweight Championship (1 time)
WCWA World Tag Team Championship (2 times) – with Super Zodiak II (1) and Scott Braddock (1)
World Wrestling Federation/WWE
WWF Championship (3 times)
WWF Hardcore Championship (1 time, inaugural)
WWF Tag Team Championship (8 times) – with Stone Cold Steve Austin (1), Chainsaw Charlie (1), Kane (2), The Rock (3) and Al Snow (1)
Tag Team Royal Rumble (1998)  – with Kane
WWE Hall of Fame (Class of 2013)
Slammy Award (1 time)
Loose Screw (1997) as Mankind
Wrestling Observer Newsletter
Best Brawler (1991–2000)
Best on Interviews (1995, 2004, 2006)
Best Pro Wrestling Book (2010) for Countdown to Lockdown
Feud of the Year (2000) vs. Triple H
Most Disgusting Promotional Tactic (1993) Cactus Jack amnesia angle
Readers' Favorite Wrestler (1998)
Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 2000)
เชิงอรรถ

Foley, Mick (subject) (2003). Mick Foley's Greatest Hits and Misses: A Life in Wrestling (DVD). WWE Home Video.
Foley, Mick (1999). Have a Nice Day: A Tale of Blood and Sweatsocks. ReganBooks. ISBN 0-06-039299-1.
Foley, Mick (2001). Foley Is Good: And the Real World Is Faker than Wrestling. ReganBooks. ISBN 0-06-103241-7.
Foley, Mick (2007). The Hardcore Diaries. PocketBooks. ISBN 1-4165-3157-2.
ดูเพิ่ม

Clark, Ryan (2004-12-14). "Wrestlezone Article Detailing Mick Foley-Ric Flair Backstage Altercation". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-11-18. สืบค้นเมื่อ 2006-08-23.
Powell, John (1999-01-05). "Mick Foley Wins WWF World Title, Dedicates Match to his Children". SLAM! Wrestling. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-01-01. สืบค้นเมื่อ 2006-08-23.
Larry King Live (2000-03-17). "Has Professional Wrestling Gone Too Far?". CNN. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2004-01-19. สืบค้นเมื่อ 2006-08-23.
Joel Murphy (October 2005). "One on One with Mick Foley (2005)". HoboTrashcan. สืบค้นเมื่อ 2007-06-06.
Mick Foley Radio Interview
Foley, Mick (Subject) (2000). Mick Foley – Three Faces of Foley (DVD). WWE Home Video.
Foley, Mick (Subject) (2000). Mick Foley – Hard Knocks & Cheap Pops (DVD). WWE Home Video.
McMahon, Vince (Subject); Bischoff, Eric (Subject) (2004). The Monday Night War – WWE Raw vs. WCW Nitro (DVD). WWE Home Video.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ

Mick Foley (หมวดหมู่)
เว็บไซต์ทางการ
มิก โฟลีย์ ที่ WWE.com
มิก โฟลีย์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI 2  3  4  5  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์ 
วิชาการ:  CiNii
รัฐธรรมนูญสหรัฐ

| รัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐ |
| --- | --- |
หน้าแรกของรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐฉบับดั้งเดิม ปัจจุบันอยู่ที่ องค์การบริหารจดหมายเหตุและบันทึกแห่งชาติ (National Archives and Records Administration)
ข้อมูลทั่วไป
ผู้ตรา: ผู้แทนของสภาร่างรัฐธรรมนูญ
วันตรา: 17 กันยายน ค.ศ. 1787
วันอนุมัติ: 21 มิถุนายน ค.ศ. 1788
ผู้ลงนาม: ผู้แทนของสภาร่างรัฐธรรมนูญ 39 จาก 55 คน
ท้องที่ใช้:  สหรัฐ
รัฐธรรมนูญสหรัฐ (อังกฤษ: United States Constitution) เป็นกฎหมายสูงสุดของสหรัฐ เป็นกรอบการปฏิบัติสำหรับหน่วยงานของรัฐบาลกลางแห่งสหรัฐ และกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างรัฐบาลกลางกับรัฐบาลท้องถิ่นของรัฐต่าง ๆ รวมถึงประชาชนทุกคนที่อาศัยอยู่ในสหรัฐด้วย
สามมาตราแรกของรัฐธรรมูญตั้งกฎและการแบ่งแยกอำนาจเป็นสามส่วนของรัฐบาลกลาง ได้แก่ ฝ่ายนิติบัญญัติ คือ รัฐสภาแบบสองสภา ฝ่ายบริหารนำโดยประธานาธิบดี และฝ่ายตุลาการนำโดยศาลสูงสุด สี่มาตราสุดท้ายวางกรอบหลักระบอบสหพันธรัฐ
รัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐได้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1787 ในที่ประชุม ณ ฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย และรับรองโดยการประชุมในรัฐต่าง ๆ ในนามของประชาชน โดยจนถึงปัจจุบัน รัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐได้ถูกเปลี่ยนแปลงแก้ไข มาแล้ว 27 ครั้ง โดยสิบครั้งแรกเป็นที่รู้จักในนามของ รัฐบัญญัติสิทธิ (Bill of Rights)
รัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐจัดเป็นรัฐธรรมนูญที่เป็นลายลักษณ์อักษณที่เก่าแก่ที่สุดที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม หากรวมรัฐธรรมนูญที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรเข้าไปด้วย รัฐธรรมนูญของกรุงซานมาริโน จะเก่าแก่กว่า[ต้องการอ้างอิง]
รัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐจัดเป็นหัวใจหลักของกฎหมายในสหรัฐและวัฒนธรรมทางการเมือง โดยต้นฉบับดั้งเดิม ที่เขียนโดยนายจาคอป ชาลัส ได้จัดแสดงไว้ที่ องค์การบริหารจดหมายเหตุและบันทึกแห่งชาติ (National Archives and Records Administration) ณ กรุงวอชิงตัน ดีซี
ดูเพิ่ม

การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่ 1
แหล่งข้อมูลอื่น > แหล่งข้อมูลของรัฐบาลสหรัฐ

Analysis and Interpretation of the Constitution of the United States: legal analysis and interpretation of the Constitution, based primarily on Supreme Court case law
United States Constitution: Library of Congress web guide to Constitution related primary documents and resources
America's Founding Documents: original text and articles exploring the Declaration of Independence, Constitution, and Bill of Rights
Constitution of the United States: original text of each clause in the Constitution with an accompanying explanation of its meaning and how that meaning has changed over time
THE CONSTITUTION OF THE UNITED STATES OF AMERICA As Amended - govinfo.gov
แหล่งข้อมูลอื่น > ไม่ใช่แหล่งข้อมูลของรัฐบาล

Constitution of the United States of America ที่สารานุกรมบริตานิกา
Constitution: accessible text with index, web images of originals, and explanations of spelling and vocabulary
Audio reading of the Constitution in MP3 format provided by the University of Chicago Law School
Mobile friendly version of the Constitution
National Constitution Center
การลงนามในรัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1787
ไอรีนแห่งเอเธนส์

| ไอรีนแห่งเอเธนส์ |
| --- | --- |
เอากุสตา   จักรพรรดินีแห่งชาวโรมัน
เหรียญทองพิมพ์พระบรมสาทิสลักษณ์ของจักรพรรดินีไอรีน ซารันตาเปชาอีนา
จักรพรรดินีนาถแห่งไบเซนไทน์
ครองราชย์: 19 สิงหาคม ค.ศ. 797 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 802
ก่อนหน้า: จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 6
ถัดไป: จักรพรรดินิเคโฟรอสที่ 1
จักรพรรดินีผู้ปกครองร่วมแห่งไบเซนไทน์
ครองราชย์: ค.ศ. 792 – ค.ศ. 797
พิธีอวยองค์: 15 มกราคม ค.ศ. 792
ผู้ร่วมในราชสมบัติ: จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 6
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งไบเซนไทน์
ระหว่าง: ค.ศ. 780 – ค.ศ. 790
จักรพรรดิ: จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 6
จักรพรรดินีแห่งไบเซนไทน์
ระหว่าง: ค.ศ. 775 – ค.ศ. 780
ราชาภิเษก: 17 ธันวาคม ค.ศ. 769

พระราชสมภพ: ราว ค.ศ. 752
สวรรคต: 9 สิงหาคม ค.ศ. 803 (51 พรรษา)
พระราชสวามี: จักรพรรดิเลโอที่ 4 เดอะคาซาร์
พระราชบุตร: จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 6
ราชวงศ์: ราชวงศ์อิซอเรียน
ไอรีนแห่งเอเธนส์ จักรพรรดินีนาถแห่งไบแซนไทน์ หรือ ไอรีน ชาวเอเธนส์ (กรีก:Εἰρήνη ἡ Ἀθηναία; ราวค.ศ. 712 - 9 สิงหาคม ค.ศ. 803) พระนามเดิมคือ ไอรีน ซารันตาเปชาอีนา (กรีก:Εἰρήνη Σαρανταπήχαινα) ทรงเป็นจักรพรรดินีนาถ พระประมุขแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ตั้งแต่ค.ศ. 797 ถึงค.ศ. 802 ก่อนนี้ที่จะทรงเป็นจักรพรรดินีพระประมุข พระนางไอรีนทรงดำรงเป็นจักรพรรดินีพระมเหสีตั้งแต่ค.ศ. 775 ถึงค.ศ. 780 และทรงเป็นสมเด็จพระพันปีหลวง และผู้สำเร็จราชการแผ่นดินตั้งแต่ค.ศ. 780 ถึงค.ศ. 797
กฎเกณฑ์และข้อยุติกรณีพิพาทลัทธิทำลายรูปเคารพ

พระกรณียกิจสำคัญของสมเด็จพระพันปีหลวงไอรีนคือการฟื้นฟูการเคารพในรูปเคารพ (ภาพของพระคริสต์หรือนักบุญ) ได้มีการเลือกตั้งให้ทาราซิออส ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนพระนางและเป็นอดีตเลขานุการของพระนาง ดำรงเป็นอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลในปีค.ศ. 784 พระนางทรงเรียกประชุมสภาศาสนจักรสองครั้ง ครั้งแรกจัดประชุมขึ้นในปีค.ศ. 786 ที่คอนสแตนติโนเปิล การประชุมครั้งนี้ได้สร้างความคับข้องใจแก่ฝ่ายต่อต้านอย่างฝ่ายทหารที่มีความศรัทธาและจงรักภักดีต่อจักรพรรดิผู้นับถือลัทธิทำลายรูปเคารพหลายพระองค์ตั้งแต่ในอดีต การประชุมครั้งที่สองจัดขึ้นที่ไนเซีย ในปีค.ศ. 787 ได้มีการรื้อฟื้นการเคารพในรูปเคารพและพยายามรวมศาสนจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์กับโรมกลับมาอีกครั้ง (ดูบทความ สังคายนาไนเซียครั้งที่สอง)
ในขณะที่ความสัมพันธ์กับรัฐพระสันตะปาปาดีขึ้น แต่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งการเกิดขึ้นของสงครามกับอาณาจักรแฟรงค์ได้ ซึ่งได้ทำการยึดครองอิสเตรียและเบเนเวนโตในปีค.ศ. 788 ในทางกลับกัน ความพยายามทางทหารของสมเด็จพระพันปีหลวงไอรีนได้ประสบความสำเร็จบ้าง ในปีค.ศ. 782 สตอราคิออส มหาดเล็กคนโปรดของพระนางสามารถปราบปรามชาวสลาฟแห่งบอลข่าน และทรงวางรากฐานการขายอำนาจของไบแซนไทน์และพยายามรื้อฟื้นการทำให้เป็นกรีกในดินแดนขึ้นมาใหม่ อย่างไรก็ตาม พระนางไอรีนทรงถูกคุกคามอย่างต่อเนื่องจากกองทัพอับบาซียะห์ ในปีค.ศ. 782 และค.ศ. 798 ทรงต้องยอมรับเงื่อนไขของเคาะลีฟะฮ์ อัล-มะห์ดีและฮะรุน อัล-ราชิด
เมื่อจักรพรรดิคอนสแตนตินทรงบรรลุนิติภาวะ พระองค์รู้สึกร้อนพระทัยภายใต้การปกครองของพระมารดา ทรงพยายามปลดปล่อยพระองค์เองให้ทรงเป็นอิสระด้วยการใช้กำลังทหารแต่ก็ถูกกวาดล้างโดยสมเด็จพระพันปีหลวง พระนางทรงประณามว่าคำสาบานว่าจงรักภักดีควรจะต้องมอบให้แก่พระนางเพียงพระองค์เดียว ความไม่พอใจที่เพิ่มขึ้นนี้ได้ก่อให้เกิดการต่อต้านในค.ศ. 790 และทหารนำโดยกองกำลังจากอาร์เมนิแอคธีมได้ประกาศอย่างเป็นทางการให้จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 6 เป็นจักรพรรดิแต่เพียงผู้เดียว
ความเป็นพันธมิตรที่ดูไม่มีความหมายระหว่างจักรพรรดิคอนสแนตินกับสมเด็จพระพันปีหลวงไอรีนยังคงดำเนินอยู่ ซึ่งตำแหน่งจักรพรรดินีของพระนางได้รับการยอมรับในปีค.ศ. 792 แต่ความเป็นศัตรูกันระหว่างฝ่ายก็ยังคงอยู่ และในปีค.ศ. 797 พระนางไอรีนทรงก่อการสมรู้ร่วมคิดด้วยพระนางเองด้วยกลอุบายที่เล่ห์เหลี่ยม ร่วมกับเหล่าบาทหลวงและข้าราชบริพาร จักรพรรดิคอนสแตนตินทรงลี้ภัยไปขอความช่วยเหลือจากแคว้นต่างๆ แต่ผู้ก่อการได้ล้อมจับกุมพระองค์ ทรงถูกจู่โจมโดยคนรับใช้ของพระองค์ที่ชายฝั่งเอเชียของช่องแคบบอสฟอรัส จักรพรรดิคอนสแตนตินทรงถูกนำพระองค์กลับมายังคอนสแตนติโนเปิล ดวงพระเนตรของพระองค์ถูกควักออกมา และพระองค์สวรรคตด้วยพระอาการบาดเจ็บในหลายวันถัดมา เกิดสุริยุปราคาและความมืดกินเวลา 17 วัน ทำให้มีการเชื่อว่าเป็นความน่าสะพรึงกลัวของสวรรค์
แม้ว่าจะทรงอ้างพระองค์เองเป็นพระประมุข พระนางไอรีนทรงเรียกพระนางเองว่า "บาซิลิอุส" (Basileus)  (βασιλεύς) หรือ "จักรพรรดิ" มากกว่าจะทรงใช้คำว่า "บาซิลิสซา" (basilissa) (βασίλισσα) หรือ "จักรพรรดินี" ในความเป็นจริงมีเพียงสามกรณีที่รู้จกพระนางในตำแหน่ง "บาซิลิอุส" สองกรณีมาจากเอกสารทางการซึ่งพระนางทรงลงพระปรมาภิไธยว่า "จักรพรรดิแห่งชาวโรมัน" และอีกกรณีหนึ่งคือเหรียญตราพระรูปของพระนางที่พบในซิชิลีได้ลงอักษรว่า "บาซิลิอุส" ตามเหรียญ ตัวอักษรบนเหรียญมีสภาพแย่และยังคงเป็นข้อถกเถียงว่าเป็นเหรียญของจักรพรรดินีไอรีนหรือไม่ แต่พระนางทรงใช้คำว่า "บาซิลิสซา" ในเอกสาร เหรียญและตราแผ่นดินทั้งหมด
มรดกสืบทอด

จักรพรรดินีไอรีนทรงครองราชย์เป็นเวลา 5 ปี ตั้งแต่ค.ศ. 797 ถึง ค.ศ. 802 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 ทรงต้องการขอความช่วยเหลือในการกำจัดศัตรูในกรุงโรม และทรงเห็นว่าราชบัลลังก์ไบแซนไทน์ว่างลง (ขาดผู้ครองบัลลังก์ที่เป็นบุรุษ) พระองค์ทรงทรงสวมมงกุฏให้กับชาร์เลอมาญในฐานะจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปีค.ศ. 800 การไม่ยอมรับการครองราชย์ของจักรพรรดินีไอรีนของพระสันตะปาปาครั้งนี้ถือเป็นการหยามเกียรติของจักรวรรดิโรมันตะวันออก อย่างไรก็ตามจักรพรรดินีไอรีนทรงพยายามที่จะเจรจาต่อรองการอภิเษกสมรสระหว่างพระนางเองกับจักรพรรดิชาร์เลอมาญ แต่ตามบันทึกของธีโอฟาเนส ผู้สารภาพ ซึ่งเป็นคนเดียวที่กล่าวถึงเรื่องนี้ ระบุว่าแผนการนี้ได้ถูกทำให้ไร้ผลโดยอาเอทิออส หนึ่งในคนโปรดของพระนาง
ในปีค.ศ. 802 กลุ่มขุนนางแพทริเซียนได้สมคบคิดวางแฟนโค่นล้มพระนางและสถาปนานิเคโฟรอส เสนาบดีคลัง (โลโกเททิส ตูร์ เกอนิโค) จักรพรรดินีไอรีนทรงถูกเนรเทศไปยังเลสบอส ทรงถูกบังคับให้ปั่นขนแกะเพื่อเป็นรายได้ยังชีพ พระนางไอรีนสวรรคตในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 803
ความตั้งพระทัยในการฟื้นฟูรูปเคารพและอารามทำให้ธีโอดอร์เดอะสตูดิเตยกย่องพระนางในฐานะนักบุญแห่งคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ แต่พระนางก็ไม่ได้ทรงได้รับการประกาศเป็นนักบุญอย่างเป็นทางการ ได้มีข้อเรียกร้องเกี่ยวกับการตั้งพระนางให้เป็นนักบุญซึ่งส่วนใหญ่มาจากแหล่งอ้างอิงจากตะวันตก แต่ข้อเรียกร้องก็ไม่ได้รับการสนับสนุนจากมีไนออน (เป็นหนังสือทางพิธีกรรมอย่างเป็นทางการซึ่งมีเงื่อนไขในการตั้งนักบุญแห่งอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์อย่างเหมาะสม) และยังไม่ได้รับการสนับสนุนจากหนังสือ "Lives of Saints" ของนิโคเดมุส เดอะฮากิโอไรท์ หรือหนังสืออื่นๆของศาสนจักรออร์ทอดอกซ์
พระราชวงศ์

จากการอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิเลโอที่ 4 เดอะคาซาร์ พระนางทรงมีพระโอรสหนึ่งพระองค์คือ จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 6 ซึ่งพระนางทรงสืบราชบัลลังก์ต่อ พระญาติฝ่ายหญิงของพระนางไอรีนคือ ธีโอฟาโนแห่งเอเธนส์ได้ถูกเลือกโดยจักรพรรดินิเคโฟรอสที่ 1 ในปีค.ศ. 807 ให้เป็นพระชายาในพระโอรสของพระองค์คือ จักรพรรดิสตอราคิออส และพระญาติฝ่ายหญิงของพระนางคนหนึ่งที่ไม่ทราบชื่อได้เสกสมรสกับเทเลริกแห่งบัลแกเรีย พระประมุขชาวบุลการ์ ในปีค.ศ. 776 จักรพรรดินีไอรีนยังทรงมีพระนัดดาชายเพียงหนึ่งพระองค์
เชิงอรรถ

↑  See Alexander, et al., p. 423.
↑  Liz James, "Men, Women, Eunuchs: Gender, Sex, and Power" in "A Social History of Byzantium" (J. Haldon, ed.) pp. 45,46; published 2009; ISBN 978-1-4051-3241-1
↑  See Garland, p. 89, who explains that Aetios was attempting to usurp power on behalf of his brother Leo.
↑  Theodori Studitae Epistulae, Volume 2 (Berlin, 1992).
↑  Vita Irenes, 'La vie de l'impératrice Sainte Irène', ed. F. Halkin, Analecta Bollandiana, 106 (1988) 5–27; see also W.T. Treadgold, 'The Unpublished Saint's Life of the Empress Irene', Byzantinische Forschungen, 7 (1982) 237–51.
↑  Herrin, p. 56, 70, 134.
เหรียญทองโซลิดัสในรัชสมัยของจักรพรรดินีไอรีนซึ่งบันทึกถึงคำว่า BASILISSH, Basilisse
สมเด็จพระพันปีหลวงไอรีนและจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 6 พระโอรส ระหว่างการสังคายนาไนเซียครั้งที่สอง
เหรียญทองโซลิดัสของจักรพรรดินีไอรีน ในปีค.ศ. 797–802 ที่กรุงคอนสแตนติโนเปิล
จากการปฏิเสธราชบัลลังก์ของจักรพรรดินีไอรีน สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 ทรงสวมมงกุฏให้กับชาร์เลอมาญในฐานะจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ทวิภาษณ์

ป้ายสถานีของสถานีรถไฟชุมทางฮาปูร์ในอินเดียเหนือ ปรากฏรูปเขียนสองแบบระหว่างทำเนียบภาษาทางการ 2 ภาษากับภาษาถิ่นฮินดูสตานี ซึ่งเป็นตัวอย่างของ ไตรภาษณ์
ในทางภาษาศาสตร์ ทวิภาษณ์ (อังกฤษ: diglossia) คือสถานการณ์ที่มีการใช้ภาษาสองภาษาหรือวิธภาษาสองวิธภาษาในชุมชนภาษาหนึ่ง ๆ โดยแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจนและสม่ำเสมอ นอกเหนือจากวิธภาษาท้องถิ่นหรือวิธภาษาที่ใช้ในชีวิตประจำวันของชุมชน (เรียกว่า "วิธภาษาต่ำ") แล้ว ยังมีการใช้วิธภาษาที่สองซึ่งผ่านการจัดประมวล (เรียกว่า "วิธภาษาสูง") ในบางสถานการณ์ เช่น งานวรรณกรรม การเรียนรู้แบบเป็นทางการ พิธีศักดิ์สิทธิ์ หรือสถานการณ์เฉพาะเจาะจงอื่น ๆ โดยไม่นำไปใช้อย่างปกติในการสนทนาทั่วไป ในกรณีส่วนใหญ่ วิธภาษาสูงไม่มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ แต่ผู้พูดมีระดับความคล่องแตกต่างกันไปในชุมชนที่วิธภาษาทั้งสองปรากฏอยู่ อนึ่ง คำว่า "สูง" และ "ต่ำ" ในที่นี้ไม่เกี่ยวข้องกับชั้นสังคมแต่อย่างใด
วิธภาษาสูงในภาวะทวิภาษณ์อาจเป็นรูปแบบที่เก่ากว่าของภาษาเดียวกัน (อย่างในยุโรปสมัยกลางที่ยังคงใช้ภาษาละตินในสถานการณ์ทางการ แม้ว่าภาษาพูดจะเริ่มแตกออกไปก็ตาม) อาจเป็นภาษาที่ไม่เกี่ยวข้องกันเลย หรืออาจเป็นภาษาย่อยที่ต่างออกไปแต่ก็มีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด เช่น ในโลกอาหรับมีการใช้ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ควบคู่ไปกับวิธภาษาอาหรับท้องถิ่น; ในประเทศกรีซ ภาษากรีกใหม่มีสองรูปแบบคือกาซาเรวูซาซึ่งได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาษากรีกโบราณและใช้ในภาษาเขียนเป็นหลัก และดีโมตีจีซึ่งเป็นภาษาพูดที่นิยมใช้กันทั่วไป; ในอเมริกากลาง วงศัพท์บางส่วนของภาษาการีฟูนามีภาวะทวิภาษณ์จากสถานะเพศ โดยชายและหญิงจะใช้คำที่แตกต่างกันสำหรับมโนทัศน์เดียวกัน
สถานการณ์ที่มีการใช้ภาษามากกว่าสองภาษาหรือวิธภาษามากกว่าสองภาษาวิธภาษาในชุมชนภาษาเดียวกันโดยมีการแบ่งหน้าที่ของภาษาหรือวิธภาษาเหล่านั้นอย่างชัดเจนเช่นเดียวกับทวิภาษณ์ เรียกว่า พหุภาษณ์ (polyglossia) ในกรณีที่มีสามภาษาหรือสามวิธภาษา อาจเรียกว่า ไตรภาษณ์ (triglossia) ตัวอย่างหนึ่งของสังคมไตรภาษณ์ ได้แก่ ประเทศลักเซมเบิร์ก มีวิธภาษาสูงสองวิธภาษาคือภาษาเยอรมันซึ่งใช้ในการศึกษาระดับประถม การศาสนา และวารสารสนเทศ และภาษาฝรั่งเศสซึ่งใช้ในการศึกษาระดับมัธยม ระบบราชการ และป้ายจราจร ส่วนวิธภาษาต่ำคือภาษาลักเซมเบิร์กซึ่งใช้ที่บ้านหรือที่ทำงานเป็นต้น
ดูเพิ่ม

การสลับรหัส
การสมรส

ระวังสับสนกับ การแต่งงาน
การสมรส เป็นการรวมกันทางสังคมหรือสัญญาตามกฎหมายระหว่างคู่สมรสที่สร้างสิทธิและข้อผูกพันระหว่างคู่สมรสด้วยกัน ระหว่างคู่สมรสและบุตร และระหว่างคู่สมรสกับญาติโดยการสมรส นิยามของการสมรสแตกต่างกันไปในแต่ละวัฒนธรรม แต่โดยหลักแล้วเป็นสถาบันซึ่งความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล ซึ่งมักเป็นความสัมพันธ์แบบใกล้ชิดหรือความสัมพันธ์ทางเพศ ได้รับการรับรอง เมื่อนิยามอย่างกว้าง การสมรสถูกพิจารณาว่าเป็นวัฒนธรรมสากล ในหลายวัฒนธรรม การสมรสถูกทำให้เป็นทางการผ่านพิธีแต่งงาน ในแง่ของการรับรองตามกฎหมาย รัฐเอกราชและเขตอำนาจอื่นส่วนมากจำกัดการสมรสไว้เฉพาะระหว่างคู่สมรสต่างเพศหรือสองบุคคลที่มีเพศภาวะตรงข้ามกันในสองเพศภาวะ (gender binary) และบางรัฐเอกราชและเขตอำนาจอื่นอนุญาตการสมรสที่มีภรรยาหลายคนได้ นับแต่ปี 2543 หลายประเทศและบางเขตอำนาจอื่นอนุญาตให้การสมรสเพศเดียวกันชอบด้วยกฎหมาย ในบางวัฒนธรรม แนะนำหรือบังคับให้มีการสมรสก่อนมีกิจกรรมทางเพศใด ๆ
บุคคลสมรสด้วยหลายเหตุผล มีทั้งทางกฎหมาย สังคม ลิบิโด อารมณ์ การเงิน จิตวิญญาณและศาสนา การสมรสสามารถกระทำในพิธีทางกฎหมายฝ่ายฆราวาส หรือทางฝ่ายศาสนาก็ได้ โดยปกติการสมรสสร้างข้อผูกพันที่เป็นนามธรรมหรือทางกฎหมายระหว่างปัจเจกบุคคลที่เกี่ยวข้อง บางวัฒนธรรมอนุญาตให้เลิกการสมรสได้ผ่านการหย่าร้างหรือการเพิกถอนการสมรส การสมรสที่มีคู่ครองหลายคนอาจยังเกิดขึ้นแม้จะมีกฎหมายประจำชาติก็ตาม
รัฐ องค์การ ฝ่ายศาสนา กลุ่มชนเผ่า ชุมชนท้องถิ่นหรือผู้เท่าเทียมกันสามารถรับรองการสมรสได้ มักถูกมองว่าเป็นสัญญา การสมรสตามกฎหมายเป็นมโนทัศน์ทางกฎหมายที่มองการสมรสว่าเป็นสถาบันของรัฐโดยไม่เกี่ยวข้องกับศาสนา ตามกฎหมายการสมรสของเขตอำนาจ การบังคับสมรส (forced marriage) มิชอบด้วยกฎหมายในบางเขตอำนาจ
การเล่นแร่แปรธาตุ

สาขาปรัชญาธรรมชาติโปรโตวิทยาศาสตร์โบราณ
ภาพ อูโรโบรอส จากตำราเล่นแร่แปรธาตุ รุ่งอรุณที่กำลังขึ้น (ช่วงศตวรรษที่ 15), หอสมุดกลางซือริช, สวิตเซอร์แลนด์
ภาพ นักเล่นแร่แปรธาตุแสวงศิลานักปราชญ์ โดยโจเซฟ ไรต์ ปี 1771
การเล่นแร่แปรธาตุ หรือ รสายนเวท (อังกฤษ: alchemy; อาหรับ: al-kīmiyā) เป็นศาสตร์โบราณแขนงหนึ่งที่ผสมผสานปรัชญาธรรมชาติ ปรัชญา และแนวคิดทางศาสตร์ก่อนวิทยาศาสตร์ (protoscience) เข้าไว้ด้วยกัน มีการปฏิบัติกันมาอย่างยาวนานในดินแดนจีน อินเดีย โลกมุสลิม และยุโรป หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดของการเล่นแร่แปรธาตุในฝั่งตะวันตก พบได้จากงานเขียนปลอมแปลงหลายชิ้นที่แต่งขึ้นในอียิปต์สมัยโรมันช่วงคริสต์ศตวรรษแรก ๆ วัตถุประสงค์ซึ่งนิยามการเล่นแร่แปรธาตุนั้นมีมากมาย แต่มักได้แก่ การสร้างศิลานักปราชญ์ การเปลี่ยนโลหะฐานเป็นโลหะมีสกุล หรือการพัฒนาน้ำอมฤต ซึ่งจะมอบความเยาว์และอายุยืนยาว
นักเล่นแร่แปรธาตุ พยายามที่จะกลั่น บ่มเพาะ และปรับปรุงสสารบางชนิดให้บริสุทธิ์ สมบูรณ์ยิ่งขึ้น เป้าหมายร่วมกันของพวกเขาเหล่านี้ ได้แก่ การเปลี่ยนธาตุ (chrysopoeia) โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแปรธาตุโลหะพื้นฐาน (เช่น ตะกั่ว) ให้กลายเป็นโลหะมีสกุล (โดยเฉพาะทองคำ) การสร้างน้ำอมฤต และการสร้างยาแก้สรรพโรค เชื่อกันว่าการทำให้ร่างกายและวิญญาณของมนุษย์สมบูรณ์แบบนั้น เกิดขึ้นได้จาก มหากิจ (magnum opus) ของการเล่นแร่แปรธาตุ แนวคิดในการสร้างศิลานักปราชญ์ ก็มีความเชื่อมโยงกับโครงการเหล่านี้ทั้งหมดด้วยเช่นกัน
นักเล่นแร่แปรธาตุจากดินแดนอิสลามและยุโรป ร่วมกันพัฒนาพื้นฐานสำคัญของเทคนิคห้องปฏิบัติการ ทฤษฎีและศัพท์เฉพาะบางส่วนยังคงมีการใช้มาจนถึงปัจจุบัน พวกเขายังคงยึดมั่นในแนวคิดปรัชญากรีกโบราณที่ว่าทุกสิ่งประกอบด้วยธาตุทั้งสี่ นอกจากนี้ พวกเขามักเก็บรักษาความลับในงานของตนเอง โดยใช้รหัสลับและสัญลักษณ์ ในการบันทึก ในยุโรป การแปลตำราวิทยาศาสตร์ยุคกลางของอิสลามเป็นภาษาละตินในศตวรรษที่ 12 และการกลับมาค้นพบปรัชญาของอาริสโตเติล นำไปสู่การเฟื่องฟูของการเล่นแร่แปรธาตุในภาษาละติน  ต่อมา ประเพณีการเล่นแร่แปรธาตุในยุคปลายยุคกลางนี้มีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนาของวิทยาศาสตร์ยุคเริ่มต้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เคมี และการแพทย์
การพูดถึงการเล่นแร่แปรธาตุในยุคปัจจุบัน มักแบ่งออกเป็น 2 แนวทางหลัก ได้แก่ การประยุกต์ใช้ในทางปฏิบัติและความเชื่อทางจิตวิญญาณ แม้ว่านักวิชาการบางท่าน อาทิ เอริค เจ. โฮล์มยาร์ด (Eric J. Holmyard) และ มารี-หลุยส์ ฟ็อน ฟรานซ์ (Marie-Louise von Franz) จะโต้แย้งว่าทั้งสองแนวทางนี้มีความสัมพันธ์กัน การประยุกต์ใช้ในทางปฏิบัติ ศึกษาโดยนักประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์กายภาพ โดยมุ่งเน้นที่ความสัมพันธ์กับเคมีวิทยา การแพทย์ และการหลอกลวงในยุคแรก ๆ รวมถึงบริบททางปรัชญา และศาสนา ที่เกี่ยวข้อง ความเชื่อทางจิตวิญญาณ ดึงดูดความสนใจจากนักประวัติศาสตร์ลัทธิความลับ นักจิตวิทยา นักปรัชญาบางกลุ่ม และนักจิตวิญญาณ (spiritualists) นอกจากนี้ แนวคิดเรื่องการเล่นแร่แปรธาตุยังคงส่งผลต่อ วรรณกรรม (literature) และศิลปะ (arts) ด้วย
ศัพทมูลวิทยา

คำศัพท์ภาษาอังกฤษ alchemy มีต้นกำเนิดมาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ alquemie หรือ alkimie ซึ่งต่อมาถูกนำไปใช้ในภาษาละตินยุคกลางในรูปของคำว่า alchymia คำศัพท์นี้เองก็มาจากคำภาษาอาหรับ al-kīmiyā (الكيمياء) โดย al- ในภาษาอาหรับนั้นทำหน้าที่เป็นคำนามเฉพาะเจาะจง ที่มีความหมายว่า "the" เมื่อรวมความหมายทั้งหมดแล้ว al-kīmiyā สามารถแปลความได้ว่า กระบวนการแปรธาตุ ซึ่งหมายถึงการหลอมรวมหรือกลับคืนสู่สภาวะดั้งเดิมอันศักดิ์สิทธิ์
สำหรับคำว่า al-kīmiyā ในภาษาอาหรับนั้น มีการสันนิษฐานถึงที่มาของคำศัพท์ในภาษากรีกโบราณหลายทฤษฎี โดยความหมายแรกถูกเสนอโดย โซสิมอสแห่งพาโนโปลิส (Zosimos of Panopolis) ในช่วงศตวรรษที่ 3-4 ซึ่งเชื่อว่ามีที่มาจากชื่อหนังสือเล่มหนึ่งคือ Khemeu ส่วนเฮอร์มันน์ ดีลส์ (Hermann Diels) เสนอความเห็นในปี 1914 ว่า คำนี้น่าจะมาจากคำว่า "χύμα" (khýma) ซึ่งใช้เรียกวัตถุโลหะที่ได้จากการหล่อโลหะ
อีกทฤษฎีหนึ่งชี้ว่ารากศัพท์มาจากภาษาอียิปต์ kēme (สัญลักษณ์อียิปต์โบราณ 𓆎𓅓𓏏𓊖 - khmi) ซึ่งมีความหมายว่า "ดินดำ" อันหมายถึงดินที่อุดมสมบูรณ์และมีทองคำ อยู่ในบริเวณลุ่มแม่น้ำไนล์ ซึ่งตรงกันข้ามกับทรายแดงของทะเลทราย วอลลิส บัดจ์ (Wallis Budge) นักอียิปต์วิทยา กล่าวว่า คำว่า "al-kīmiyaʾ" ในภาษาอาหรับ จริง ๆ แล้วมีความหมายว่า "[วิทยาศาสตร์]แห่งอียิปต์" โดยยืมมาจากคำในภาษาคอปติก ซึ่งใช้เรียกประเทศอียิปต์ว่า kēme (หรือคำที่เทียบเท่าในภาษาถิ่นโบแฮร์ริกคอปติกยุคกลางว่า khēme) โดยคำภาษาคอปติกนี้สืบมาจากภาษาเดโมติกว่า kmt ซึ่งสืบมาจากภาษาอียิปต์โบราณ kmt อีกที คำศัพท์ดั้งเดิมของอียิปต์โบราณนี้มีความหมายครอบคลุมทั้งคำว่า "ประเทศ" และสี "ดำ" (อียิปต์เป็น "ดินแดนดำ" เทียบกับ "ดินแดนแดง" ซึ่งหมายถึงทะเลทรายโดยรอบ)
ดูเพิ่ม

สัญลักษณ์การเล่นแร่แปรธาตุ
โกร็องแต็ง หลุยส์ เคอร์ฟราน
คัพเปลเลชัน
ลัทธิประวัติศาสตร์
ประวัติความเป็นมาของเคมีวิทยา
รายชื่อนักเล่นแร่แปรธาตุ
รายชื่อสารเล่นแร่แปรธาตุ
เคมี
การแปรนิวเคลียส
โครงร่างการเล่นแร่แปรธาตุ
ปอร์ตาอัลเคมิก้า
เวทย์มนตร์ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
สปากี้
ทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ที่ถูกแทนที่
การสังเคราะห์โลหะมีค่า
ลัทธิลี้ลับตะวันตก
เพิ่มเติม

↑  For a detailed look into the problems of defining alchemy, see Linden 1996, pp. 6–36