stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เบนิมารุ นิไกโด
ประวัติตามท้องเรื่อง

เบนิมารุถือกำเนิดในตระกูลที่มั่งคั่ง เขามีบิดาเป็นชาวญี่ปุ่นและมารดาเป็นชาวอเมริกัน เนื่องจากฐานะที่ร่ำรวยอยู่แล้ว เบนนิมารุจึงไม่จำเป็นต้องทำงาน และมีความมั่นใจที่จะเข้าร่วมแข่งขันในศึกเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส เขามักอยู่ร่วมทีมเดียวกันกับ เคียว คุซานางิ และโกโร ไดมอน นอกจากนี้เบนนิมารุยังเป็นนักสู้เจ้าสำอางค์ที่ชอบหว่านเสน่ห์เมื่อเจอสาว ๆ อยู่บ่อยครั้ง
ข้อมูลเพิ่มเติม

กล่าวกันว่า เบนิมารุเป็นตัวละครที่ได้แรงดลบันดาลใจภาพลักษณ์มาจากโปลนาเรฟผู้ใช้สแตนด์ซิลเวอร์ แชเรียต ซึ่งเป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องโจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ ภาค 3 ในการออกแบบ
ดูเพิ่ม

เคียว คุซานางิ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "เบนิมารุ" (อังกฤษ)
The King of Fighters 10th Anniversary Official Website
| ด ค กเดอะคิงออฟไฟเทอส์ |
| --- | --- |
วิดีโอเกม:  เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XIII  เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XIV  เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XV 
ตัวละคร:  ไก เทนโด้  คิง  คิม คัพฮวาน  เคียว คุซานางิ  จุน ฮุน  โจ ฮิงาชิ  เชอร์มี่  โช ฮายาเตะ  ตั้วหลง  นาโครูรู  เทอร์รี่ โบการ์ด  เบนิมารุ นิไกโด  ไบรอัน แบทเลอร์  มาโคโตะ มิโซกูชิ  เมย์ ลี  ไม ชิรานุอิ  ยูริ ซากาซากิ  ร็อค ฮาวเวิร์ด  เรียว ซากาซากิ  โรเบิร์ต การ์เซีย  ลัคกี้ กลาวเบอร์  หัวใจ  อาเธน่า อาซามิยะ  อิโอริ ยางามิ  แอช คริมสัน  แอนดี โบการ์ด  ฮัตโตริ ฮันโซ  เฮฟวี่ ดี!  ไฮเดิร์น  K'  K9999  8 ขุนพลแห่งโอโรจิ 
นักพัฒนา:  ทากาชิ นิชิยามะ  ยาซูยูกิ โอดะ 
ส่วนเกี่ยวข้อง:  นีโอจีโอ แบทเทิล โคลีเซียม  แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2
เด็นโซ่แอรีบีส์

เด็นโซ่แอรีบีส์ (ญี่ปุ่น: デンソー・エアリービーズ; อังกฤษ: Denso Airybees) เป็นทีมวอลเลย์บอลหญิง ซึ่งตั้งอยู่ ณ นิชิโอะ จังหวัดไอชิ ประเทศญี่ปุ่น ทีมนี้เข้าแข่งขันในวี.ชาลเลนจ์ลีก โดยทางสโมสรได้รับการก่อตั้งในปี ค.ศ. 1972
ทีมนี้มีเจ้าของคือบริษัทเด็นโซ่ และริโฮะ โอตะเกะ ซึ่งเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น ได้ทำหน้าที่ประจำสังกัดสโมสรแห่งนี้
เกียรติประวัติ

รองชนะเลิศ (1 สมัย): ฤดูกาล 2007-2008
แชมป์ (1 สมัย): ค.ศ. 2008
แชมป์ (1 สมัย): ค.ศ. 2010
รองชนะเลิศ (1 สมัย): ค.ศ. 2009
สมาชิกทีมปัจจุบัน

ข้อมูล ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2021
ผู้ฝึกสอน:  เคน คะวะคิตะ
| หมายเลข>  | ชื่อผู้เล่น>  | ตำแหน่ง>  | วันเกิด>  | ส่วนสูง>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  มินะมิ นะกะโมะโตะ | ตัวตบหัวเสา |  (1997-05-17) 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 (27 ปี) | 1.77 m (5 ft 10 in) |
| 2 |  ฮารุกะ เซะกิยะมะ | ตัวบล็อกกลาง |  (1998-12-21) 21 ธันวาคม ค.ศ. 1998 (25 ปี) | 1.76 m (5 ft 9 in) |
| 5 |  ริโฮะ โอะตะเกะ | ตัวบล็อกกลาง | ผิดพลาด: ต้องการวันเกิดที่ถูกต้อง: ปี เดือน วัน | 1.83 m (6 ft 0 in) |
| 6 |  คะนะมิ ทะชิโระ | ตัวเซต |  (1991-03-25) 25 มีนาคม ค.ศ. 1991 (33 ปี) | 1.73 m (5 ft 8 in) |
| 8 |  ไอริ ทะฮะระ | ตัวเซต |  (1996-07-19) 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1996 (28 ปี) | 1.61 m (5 ft 3 in) |
| 9 |  มิกิฮะ โอะงุชิ | ตัวรับอิสระ |  (1993-05-01) 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 (31 ปี) | 1.69 m (5 ft 7 in) |
| 10 |  ฟุมิกะ โมะริยะ | ตัวบล็อกกลาง |  (1992-04-07) 7 เมษายน ค.ศ. 1992 (32 ปี) | 1.80 m (5 ft 11 in) |
| 11 | โคะโตะเอะ อิโนะอุเอะ | ตัวรับอิสระ |  (1990-02-15) 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 (34 ปี) | 1.63 m (5 ft 4 in) |
| 12 |  โมะโมะโกะ  อิชิบะชิ | ตัวรับอิสระ |  (1998-06-05) 5 มิถุนายน ค.ศ. 1998 (26 ปี) | 1.54 m (5 ft 1 in) |
| 13 |  ไม โอะคุมุระ | ตัวบล็อกกลาง |  (1990-10-31) 31 ตุลาคม ค.ศ. 1990 (34 ปี) | 1.77 m (5 ft 10 in) |
| 14 |  ทะมะกิ มัตสึอิ | ตัวเซต |  (1998-01-10) 10 มกราคม ค.ศ. 1998 (26 ปี) | 1.70 m (5 ft 7 in) |
| 15 |   ยุริเอะ นะเบะยะ | ตัวตบหัวเสา |  (1993-12-15) 15 ธันวาคม ค.ศ. 1993 (30 ปี) | 1.76 m (5 ft 9 in) |
| 16 |  มะมิ โยะโกะตะ | ตัวบล็อกกลาง |  (1997-12-10) 10 ธันวาคม ค.ศ. 1997 (26 ปี) | 1.77 m (5 ft 10 in) |
| 17 | นะนะมิ อะซะโนะ | ตัวบล็อกกลาง |  (2002-12-13) 13 ธันวาคม ค.ศ. 2002 (21 ปี) | 1.83 m (6 ft 0 in) |
| 18 |  โยะชิโนะ ซะโตะ | ตัวตบหัวเสา |  (2002-06-30) 30 มิถุนายน ค.ศ. 2002 (22 ปี) | 1.83 m (6 ft 0 in) |
| 19 |  ซะโตะมิ ฟุกุโดะเมะ | ตัวรับอิสระ |  (1997-11-23) 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 (26 ปี) | 1.62 m (5 ft 4 in) |
| 20 |  เระอินะ โทะโกะกุ | ตัวตบหัวเสา |  (1999-04-28) 28 เมษายน ค.ศ. 1999 (25 ปี) | 1.78 m (5 ft 10 in) |
| 21 |  เระอิ คุโดะ | ตัวตบหัวเสา |  (1997-12-05) 5 ธันวาคม ค.ศ. 1997 (26 ปี) | 1.75 m (5 ft 9 in) |
| 22 |  แคทริน พลัมเมอร์ | ตัวตบหัวเสา |  (1998-10-16) 16 ตุลาคม ค.ศ. 1998 (26 ปี) | 1.98 m (6 ft 6 in) |
| 24 |  ยูกิ เฮียวโดะ | ตัวตบหัวเสา |  (1998-10-19) 19 ตุลาคม ค.ศ. 1998 (26 ปี) | 1.75 m (5 ft 9 in) |
นักวอลเลย์บอลในอดีต

บาร์บารา เยลิช (ค.ศ. 1994-1999)
เกเนีย โมเรตา (ค.ศ. 2006-2007)
ซินดี รอนดอน (ค.ศ. 2007-2009)
ไฮเนอ สตาเลนส์ (ค.ศ. 2009-2010)
ลิสเบล เอลีซา เอเบ (ค.ศ. 2010-2011)
เบตาเนีย เด ลา กรุซ　(ค.ศ. 2011-2012)
อีวานา เนโชวิช (ค.ศ. 2012-2013)
อะยะโกะ ซะนะ (ค.ศ. 2004-2009)
ไม ฟุกุดะ (ค.ศ. 2006-2009)
โทะโทะโกะ โอะคะโนะ (ค.ศ. 2000-2009)
จุนโกะ ทะคะฮะชิ (ค.ศ. 2005-2009)
ไม อุเอะมุระ (ค.ศ. 2006-2009)
เคะอิโกะ คุโระฮะ (ค.ศ. 2009-2010)
เอะริ โฮะโซะดะ (ค.ศ. 2003-2011)
มะซะมิ โยะโกะยะมะ (ค.ศ. 2002-2010)
ริกะ เซะกิ (ค.ศ. 2006-2010)
มะยะ โอสึกิ (ค.ศ. 2006-2010)
ฟุรุดะเตะ อะยุมิ (ค.ศ. 2003-2007)
เคียวโกะ คะตะชิตะ (ค.ศ. 2008-2010)
ซะยะกะ อิชิดะ (ค.ศ. 2003-2008)
สึบะสะ ฮนดะ (ค.ศ. 2008-2011)
โชโกะ โอมุระ (ค.ศ. 2008-2011)
โยะชิโกะ ยะโนะ (ค.ศ. 2004-2012)
ยุกะ ซะกุระอิ (ค.ศ. 1993-2012)
แหล่งข้อมูลอื่น

デンソー・エアリービーズ公式携帯サイト[ลิงก์เสีย]
เว็บไซต์ทางการ
เด็นโซ่แอรีบีส์ ที่เฟซบุ๊ก
Vリーグ - チーム概要
เห็ดโคนญี่ปุ่น

เห็ดโคนญี่ปุ่น หรือ เห็ดยะนะงิ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Agrocybe cylindracea ( Dc. Ex. Fr. ) Maire ; ญี่ปุ่น: 柳松茸 ยะนะงิ มะสึตะเกะ) มีรสชาติดีคล้ายเห็ดโคน มีดอกสีน้ำตาล มีคุณสมบัติในการต้านหรือป้องกันมะเร็ง ช่วยลดไขมันและคอเลสเตอรอลในเส้นเลือด
ข้อมูลทางอนุกรมวิธาน

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Agrocybe parasitica G. Stev. 1982
ชื่อพ้อง : Agaricus pudicus, Agrocybe cylindracea, Pholiota pudica
วงศ์ : Strophariaceae
เมงูริ (นักแสดงเอวี)

| เมงูริ |
| --- | --- |
เมงูริในนิทรรศการสำหรับผู้ใหญ่นานาชาติ TRE ที่ไทเป (4 สิงหาคม ค.ศ. 2023)
เกิด:  (1989-05-04) 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1989 (35 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น

ส่วนสูง: 155 ซม.
สีผม: น้ำตาล
หมู่เลือด: โอ
 
เมงูริ (ญี่ปุ่น: めぐり; อักษรโรมัน: Meguri; 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1989 – ) มีนามแฝงคือเซไกโนะฟูจิเมงุ และชื่อเล่นคือฟูจิเมงุ (ยุคฟูจิอูระ ใช้ในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ), เมงุริน (ยุคเมงูริ ใช้ในบล็อกอย่างเป็นทางการ) เป็นทั้งกราเวียร์ไอดอล, นักแสดง และเอวีไอดอลชาวญี่ปุ่น เธอเกิดที่โตเกียว โดยมีชื่อที่ใช้ในการแสดงเก่าคือ เมงุ ฟูจิอูระ (ญี่ปุ่น: 藤浦 めぐ; อักษรโรมัน: Megu Fujiura) ก่อนที่จะใช้ชื่อในการแสดงปัจจุบันตั้งแต่ ค.ศ. 2011
ประวัติ

เธอได้ทำงานในฐานะกราเวียร์ไอดอลของสำนักงานพิงกีเน็ตที่สวมชุดเร้าอารมณ์ตั้งแต่ ค.ศ. 2007 โดยเป็นไอดอลระดับสูงสุดในกลุ่มที่มีชื่อเสียงอย่าง "ฟูจิกุนดัง" ส่วนยอดขายดีวีดี (อิมเมจวิดีโอ) นั้นน่าประหลาดใจ ซึ่งในกรณีของกราเวียร์ไอดอลธรรมดาถึงแม้จะมีชื่อเสียง พวกเธอก็จะออกงานประมาณหนึ่งชิ้นทุก ๆ สามเดือน แต่นับจากเปิดตัว เมงูริก็ออกผลงานอย่างต่อเนื่องเกือบทุกเดือนเป็นเวลากว่าหนึ่งปี ซึ่งถือว่าผิดปกติอย่างมากในสาขานี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงปลาย ที่ได้รับการบันทึกว่ามีผลงานและยอดขายเพิ่มขึ้นอย่างมาก
ชีวิตส่วนตัว

งานอดิเรกของเธอคือขี่จักรยานล้อเดียวและเล่นเทเบิลเทนนิส ส่วนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของที-เพาเวอส์ อธิบายว่าเธอชอบทัวร์บ่อน้ำพุร้อน
แหล่งข้อมูลอื่น

めぐり※meguri※메구리※ 惠理 ที่อินสตาแกรม
めぐり（메구리※meguri） ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
메구리 ที่ติ๊กต็อก（非公開）
Meguri（메구리튜브） ที่ยูทูบ
スポニチアイドルレポート藤浦めぐ（2007年11月17日付） - スポニチアネックスより。
（2007年7月15日付） - 上記リンクと同じサイトより。
เรนเจอร์สไตรค์

เรนเจอร์สไตรค์ (ญี่ปุ่น: レンジャーズストライク) เป็นเทรดดิงการ์ดเกมในประเทศญี่ปุ่นจัดจำหน่ายโดยบันได วางจำหน่ายเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 จนถึง เดือนมีนาคม พ.ศ. 2554
ภาพรวม

เรนเจอร์สไตรค์ถูกสร้างขึ้นเพื่อครบรอบผลงานลำดับที่ 30 ของละครโทคุซัทสึชุดซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ ตั้งแต่ ขบวนการ 5 จอมพิฆาต โกเรนเจอร์ จนถึง ขบวนการโจรสลัด โกไคเจอร์
นอกจากนี้ มีการเปิดตัว เดอะ มาสค์ไรเดอร์ EXP (ザ・マスクドライダーEXP) เทรดดิงการ์ดเกมที่มาจากมาสค์ไรเดอร์ซีรีส์ (วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2550) และ สเปเชียลเมทัลอีดิชัน (スペシャルメタルエディション) เทรดดิงการ์ดเกมที่มาจาก เมทัลฮีโร่ซีรีส์ (วางจำหน่ายเมื่อเดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2551) อย่างไรก็ตามได้ถูกรวมกับเป็นชุดเดียวกันและได้ต่ออายุซีรีส์ในชื่อ ครอสเก็ตเตอร์ (クロスギャザー) โดยเพิ่มตัวละครโทคุซัทสึจากเรื่องอื่นๆ เช่น ไดเท็ตสึจิน 17, อินาสแมน และนำตัวละครโทคุซัทสึทั้งซูเปอร์เซ็นไต, มาสค์ไรเดอร์ และเมทัลฮีโร่
เมกามิเทนเซย์

เมกามิเทนเซย์ (ญี่ปุ่น: 女神転生; อังกฤษ: Megami Tensei) เป็นเกมชุดของเกมอาร์พีจี ที่จำหน่ายโดยแอตลัส ยกเว้นเพียงเกมของเครื่องแฟมิคอมที่จัดจำหน่ายโดยนัมโค อีกทั้งยังมีการสร้างเป็นอนิเมะและสินค้าอื่นๆ รวมถึงมังงะ เกมอาร์พีจีแบบเล่นบนโต๊ะ และเกมการ์ดสะสม
เกมชุดเมกามิเทนเซย์นี้มีเค้าโครงมาจากนิยายเรื่อง ดิจิตัลเดวิล โมโนกาตาริ: เมกามิเทนเซย์ (デジタル・デビル物語 女神転生) ซึ่งประพันธ์โดย อายะ นิชิทานิ ชื่อเมกามิเทนเซย์ (เทพธิดากลับชาติ) นั้น มีที่มาจากตัวละครเอกคนหนึ่งของนิยายและเกมภาคแรก เป็นเทพธิดาอิซะนะมิกลับชาติมาเกิด แม้ว่าในเกมภาคต่อๆมาจะไม่กล่าวถึงเนื้อเรื่องของนิยายอีก แต่ยังคงชื่อไว้ โดยตั้งแต่ภาคของเครื่องซูเปอร์แฟมิคอมได้เปลี่ยนชื่อเป็น ชินเมกามิเทนเซย์ (真・女神転生) ยกเว้นเกมในภาคเสริมชุด มาจินเทนเซย์ (魔神転生 ; เทพมารกลับชาติ) ซึ่งเป็นแนววางแผนการรบ
เนื้อหาของเกมชุดเมกามิเทนเซย์มักเป็นการต่อสู้ระหว่างมนุษย์กับอำนาจเหนือธรรมชาติ ซึ่งสัตว์ประหลาดในเกมจะเรียกว่า ปิศาจ (悪魔) แต่จริงๆแล้วปิศาจในเกมนี้ยังรวมถึงเทพเจ้าในตำนานของศาสนาต่างๆด้วย นอกจากเป็นศัตรูแล้ว ผู้เล่นยังสามารถชักชวนมาเป็น สหายมาร (仲魔) ได้และสามารถรวมร่างสหายที่เป็นพวกเดียวกันให้กลายเป็นตัวใหม่หรืออาวุธได้ เนื่องจากลักษณะที่เกี่ยวพันกับศาสนาและความเชื่อนี้เอง ทำให้เนื้อหาของเกมชุดเมกามิเทนเซย์หลายๆภาคค่อนข้างรุนแรง เช่น ในชินเมกามิเทนเซย์ภาคสองที่มียาเวห์ของคริสต์ศาสนาเป็นศัตรูตัวสุดท้าย
นอกจากภาคหลักแล้ว เมกามิเทนเซย์ยังมีเกมชุดย่อยในภาคเสริมเป็นจำนวนมาก ได้แก่
เดวิลซัมมอนเนอร์
เพอร์โซนา
เมกามิเทนเซย์ไกเดน (ลาสต์ไบเบิล)
มาจินเทนเซย์
เดวิลชิลเดรน
ดิจิตัลเดวิลซาก้า
ปิศาจแจ็คฟรอสซึ่งเป็นมาสคอตของแอตลัสก็มีที่มาจากเกมชุดเมกามิเทนเซย์
อนิเมะ

ในปัจจุบัน มีอนิเมะซึ่งสร้างจากเรื่องราวในชุดเมกามิเทนเซย์ทั้งหมดห้าเรื่อง โดยเป็นโอวีเอสองเรื่องและซีรีส์ฉายทางโทรทัศน์อีกสามเรื่อง
พ.ศ. 2530 ดิจิตัลเดวิล โมโนกาตาริ เมกามิเทนเซย์ (OVA) เป็นเนื้อเรื่องของฉบับนิยาย
พ.ศ. 2538 ชินเมกามิเทนเซย์ โตเกียว โมคุชิโรกุ (OVA) เป็นเนื้อเรื่องที่มาจากมังงะชื่อเดียวกัน
พ.ศ. 2543 ชินเมกามิเทนเซย์ เดวิชิล (ซีรีส์ฉายทางโทรทัศน์) เนื้อเรื่องดัดแปลงมาจากภาคเกมเดวิลชิลเดรนภาคหนังสือสีแดง/สีขาว/สีดำ ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า ฝ่ามิติเดวิชิล
พ.ศ. 2545 ชินเมกามิเทนเซย์ D(เดวิล)ชิลเดรน ไลท์แอนด์ดาร์ค (ซีรีส์ฉายทางโทรทัศน์)
พ.ศ. 2551 เพอร์โซนา ทรินิตีโซล (ซีรีส์ฉายทางโทรทัศน์) เป็นเนื้อเรื่องสิบปีหลังจากเรื่องของเพอร์โซนา 3
งานศิลป์

งานศิลป์ในเกมชุดเมกามิเทนเซตั้งแต่ภาคแรกได้รับการออกแบบโดยคาสึมะ คาเนโกะ และได้มีผู้ร่วมออกแบบงานในภาคหลังๆ มา
ชิเงโนริ โซเอะจิมะ ออกแบบตัวละครในภาคโซลแฮ็คเกอร์ เพอร์โซนา 2, เพอร์โซนา 3 และ เพอร์โซนา 4
ยาสุโอมิ อุเมทสึ ออกแบบตัวละครในภาค NINE
คาซุอากิ ยานากิซาวะ เป็นผู้ออกแบบตัวละครในภาค รอนด์ และวาดมังงะ ชินเมกามิเทนเซย์ คาน และภาคมังงะของเมกามิเทนเซย์ if...
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของแอตลัส
Digital Devil Database เก็บถาวร 2008-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Hardcore Gaming 101
เมกาเทนวิกิ เก็บถาวร 2008-12-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เมกามิเทนเซย์ วิเกีย
เอ็นทีที

| --- | --- |

อาคารสำนักงานใหญ่ของเอ็นทีที
ชื่อท้องถิ่น: 日本電信電話株式会社
ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด (TYO: 9432)
ISIN: JP3735400008 
อุตสาหกรรม: โทรคมนาคม
ก่อตั้ง: 1 สิงหาคม ค.ศ. 1952 (ผูกขาดโดยรัฐบาล) 1 เมษายน ค.ศ. 1985 (บริษัทเอกชน)
ผู้ก่อตั้ง: รัฐบาลญี่ปุ่น
สำนักงานใหญ่: โอเตมาจิ เขตชิโยดะ โตเกียว
บุคลากรหลัก: ซาวาดะ จุน (ประธานกรรมการ) อากิระ ชิมาดะ (ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)
ผลิตภัณฑ์: โทรศัพท์บ้าน โทรศัพท์มือถือ บรอดแบนด์ โทรทัศน์ระบบดิจิทัล โทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่อง บริการด้านไอทีและเครือข่ายโทรเลข
รายได้:  11.94 ล้านล้านเยน (2021)
รายได้จากการดำเนินงาน:  1.67 ล้านล้านเยน (2021)
รายได้สุทธิ:  1.12 ล้านล้านเยน (2021)
สินทรัพย์:  22.96 ล้านล้านเยน (2021)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  8.20 ล้านล้านเยน (2021)
เจ้าของ: รัฐบาลญี่ปุ่น (32.6% ตามกฎหมาย)
พนักงาน: 303,350 คน (2021)
เอ็นทีที (ญี่ปุ่น: 日本電信電話株式会社) เป็นบริษัทโทรคมนาคมของญี่ปุ่นที่มีสำนักงานใหญ่ในโตเกียว เอ็นทีทีอยู่อันดับที่ 55 ใน Fortune Global 500 เอ็นทีทีเป็นบริษัทโทรคมนาคมที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ของโลกในด้านรายได้ และเป็นบริษัทมหาชนที่ใหญ่เป็นอันดับสามในญี่ปุ่นรองจากโตโยต้า และโซนี่ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2022
เจ้าหญิงท็อกฮเย

| เจ้าหญิงท็อกฮเย |
| --- | --- |
องจู

ประสูติ: 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2455 พระราชวังท็อกซู เคโจ เกาหลีของญี่ปุ่น
สิ้นพระชนม์: 21 เมษายน พ.ศ. 2532 (76 ปี) พระราชวังชังด็อก โซล ประเทศเกาหลีใต้
ฝังพระศพ: ฮงรยูรึง นัมยังจู จังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้
พระสวามี: ทาเกยูกิ โซ (สมรส 2474; หย่า 2496)
พระบุตร: มาซาเอะ โซ
ราชวงศ์: โชซ็อน
พระบิดา: จักรพรรดิโคจง
พระมารดา: พระสนมบกนย็อง
เจ้าหญิงท็อกฮเย (เกาหลี: 덕혜옹주; ฮันจา: 德惠翁主; อาร์อาร์: Deokhye Ongju) หรือ อี ท็อก-ฮเย (이덕혜, 李德惠; 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2455 – 21 เมษายน พ.ศ. 2532) เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิโคจง กับพระสนมบกนย็อง ทรงถูกนำไปประทับที่ประเทศญี่ปุ่น ทรงรับการศึกษาและเสกสมรสที่นั่น ภายหลังจึงนิวัตกลับประเทศเกาหลีใต้ในปัจฉิมวัย
ขณะประทับอยู่ในประเทศญี่ปุ่น พระองค์ได้รับการขานพระนามหลายอย่าง เช่น ทกเกะ ริ หรือ โทกูเอะ ริ (ญี่ปุ่น: 李徳恵), ทกเกองจุ (トッキェオンジュ), โทกูเอะ โซ (宗徳恵), ยัง ทกเกะ (梁徳恵) และ โทกูเอะฮิเมะ  (徳恵姫)
พระประวัติ > พระชนม์ชีพตอนต้น

เจ้าหญิงท็อกฮเยประสูติเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2455 ณ พระราชวังชังด็อก เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กในจักรพรรดิโคจง ที่ประสูติแต่พระสนมยัง หลังประสูติกาลพระราชธิดา จึงได้รับพระราชทานราชทินนามว่าพระสนมบกนย็อง เจ้าหญิงท็อกฮเยเป็นพระธิดาองค์โปรดของพระชนกนาถผู้มีพระชนมายุ 60 พรรษา ทรงก่อตั้งโรงเรียนอนุบาลชุนมย็องดัง (준명당) สำหรับพระราชธิดาทรงพระอักษร ณ ตำหนักฮัมนย็องภายในพระราชวังท็อกซู โดยมีเหล่าธิดาจากครอบครัวชนชั้นสูงร่วมชั้นเรียนด้วย
พ.ศ. 2460 จักรพรรดิโคจงทรงโน้มน้าวให้เทราอูชิ มาซาตาเกะ ผู้ปกครองครองเกาหลีของญี่ปุ่นในขณะนั้น รับรองเจ้าหญิงท็อกฮเยว่ามีพระสถานะเป็นเจ้าและเป็นสมาชิกพระราชวงศ์เกาหลี
พ.ศ. 2462 จักรพรรดิโคจงมีพระราชประสงค์ให้เจ้าหญิงท็อกฮเยหมั้นหมายกับคิม จัง-ฮัน หลานชายของคิม ฮวัง-จิน เจ้าพนักงานกรมวัง เพื่อปกป้องพระราชธิดาจากการคุกคามญี่ปุ่น แต่ทว่าญี่ปุ่นได้เข้าแทรกแซงพระราชพิธีหมั้นนี้ หลังจากนั้นเป็นต้นมาคิม ฮวัง-จินมิได้รับอนุญาตให้เข้าไปในพระราชวังท็อกซูอีก ส่วนจักรพรรดิโคจงเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 21 มกราคมในปีนั้น สองปีต่อมาเจ้าหญิงท็อกฮเยทรงศึกษาต่อ ณ โรงเรียนประถมศึกษาฮีโนแด (Hinodae elementary school) ในเคโจ
พระประวัติ > ประทับในญี่ปุ่นและการเสกสมรส

พ.ศ. 2468 ทางการญี่ปุ่นนำเจ้าหญิงท็อกฮเยไปยังประเทศญี่ปุ่นโดยอ้างว่าให้เจ้าหญิงเสด็จไปศึกษาต่อเช่นเดียวกับมกุฎราชกุมารอึยมินพระเชษฐา โดยศึกษาต่อที่โรงเรียนกากูชูอิง (Gakushuin) พระองค์ประทับอยู่ที่นั่นอย่างเงียบ ๆ เปล่าเปลี่ยว และไม่สบายพระทัย เมื่อได้ทราบข่าวว่าพระชนนีถึงแก่กรรมเมื่อปี พ.ศ. 2472 ทางการญี่ปุ่นจึงอนุญาตให้เจ้าหญิงผู้นิราศกลับไปมาตุภูมิชั่วคราวสำหรับการปลงศพพระชนนีในปี พ.ศ. 2473 แต่ทางญี่ปุ่นไม่อนุญาตให้พระองค์เข้าร่วมพิธีศพด้วยฉลองพระองค์สุภาพ และในปีเดียวกันนั้นพระองค์เริ่มมีปัญหาทางจิตอันแสดงออกด้วยพระอาการละเมอเดิน (sleepwalking) พระองค์จึงเสด็จไปประทับพระราชวังลีในโตเกียวร่วมกับมกุฎราชกุมารอึยมินพระเชษฐา ซึ่งในช่วงนี้เจ้าหญิงทรงเลือนพระสัญญาเรื่องการเสวยพระกระยาหาร แพทย์ประจำพระองค์ลงความเห็นว่าพระองค์ประชวรด้วยภาวะพระสมองเสื่อมก่อนวัย (precocious dementia) หนึ่งปีต่อมาหลังจากนั้นพระอาการของพระองค์ก็ดีขึ้น ซึ่งน่าจะมาจากการอภิบาลอย่างดี
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2474 เจ้าหญิงท็อกฮเยเสกสมรสกับเคานต์ทาเกยูกิ โซ (宗武志) ขุนนางชาวญี่ปุ่น อันเป็นการคลุมถุงชนในพระราชประสงค์ของจักรพรรดินีเทเมในจักรพรรดิไทโชแห่งญี่ปุ่น ซึ่งเดิมมีกำหนดการที่จะจัดพิธีเสกสมรสในปี พ.ศ. 2473 แต่มกุฎราชกุมารอึยมินทรงคัดค้านเพราะพระขนิษฐายังประชวรอยู่ ครั้นเจ้าหญิงท็อกฮเยทรงหายจากการประชวรในปีต่อมา ทางญี่ปุ่นจึงจัดพิธีเสกสมรสขึ้น โดยพระองค์ได้ให้ประสูติกาลพระธิดาคนเดียวคือเคาน์เตสมาซาเอะ โซ (宗正惠; 14 สิงหาคม 2475 – 2499) หรือชง จ็อง-ฮเย (종정혜, 宗正恵) ในภาษาเกาหลี
หนึ่งปีถัดมาหลังประสูติการพระธิดา เจ้าหญิงท็อกฮเยทรงประชวรด้วยพระอาการทางจิตอีกครั้ง คราวนี้พระองค์มีพระบังคนหนักเล็ดราด หรือกลั้นพระบังคนไม่ได้ (incontinence) ด้วย และใช้เวลายาวนานหลายปีในการรักษาอาการประชวรดังกล่าว
หลังการพ่ายแพ้ของจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง เกาหลีกลับมามีเอกราชอีกครั้ง และทาเกยูกิ โซพระภัสดาสูญเสียบรรดาศักดิ์เพราะญี่ปุ่นยกเลิกระบบขุนนางไป ทั้งสองห่างเหินกันและนำไปสู่การหย่าร้างในปี พ.ศ. 2496 ทาเกยูกิได้สมรสใหม่กับโยชิเอะ คัตสึมูระ หญิงสามัญชาวญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 2498 เจ้าหญิงท็อกฮเยทรงเศร้าพระทัยและไร้สุขกับชีวิตรักที่อัปปาง แต่มีเหตุการณ์ที่สร้างความปริวิโยคที่สุดนั่นคือมาซาเอะ พระธิดาเพียงพระองค์เดียวของพระองค์หายสาบสูญในปี พ.ศ. 2499 มีรายงานว่ามาซาเอะได้กระทำอัตวินิบาตกรรมเนื่องจากเสียใจที่บิดามารดาหย่าร้างกัน หลังจากนั้นเป็นต้นมาเจ้าหญิงท็อกฮเยจึงทนทุกข์ทรมานกับพระพลานามัยที่ไม่สู้สมบูรณ์เนื่องจากเสียพระทัยจากเหตุการณ์ร้ายที่เกิดขึ้นไล่เลื่ยกัน
พระประวัติ > นิวัตเกาหลี

เจ้าหญิงท็อกฮเยได้เสด็จนิวัตเกาหลีตามคำกราบทูลเชิญของรัฐบาลเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2505 หลังประทับอยู่ในประเทศญี่ปุ่นนาน 37 ปี เบื้องต้นรัฐบาลเกาหลีปฏิเสธที่จะให้ผู้สืบสายเลือดจากพระราชวงศ์พระองค์สุดท้ายกลับมาตุภูมิ เพราะประธานาธิบดีอี ซึง-มันเกรงว่าจะเกิดเหตุการณ์วุ่นวายทางการเมือง อย่างไรก็ตามคิม อึล-ฮันได้พบกับเจ้าหญิงท็อกฮเยและชี้ชวนให้ทางการเกาหลีใต้กราบทูลเชิญเจ้าหญิงเสด็จกลับ
เจ้าหญิงทรงกันแสงเมื่อพระองค์นิวัตมาตุภูมิ และประทับ ณ ตำหนักนักซ็อนในพระราชวังชังด็อก ร่วมกับมกุฎราชกุมารอึยมิน, เจ้าหญิงพังจา, เจ้าชายกู, จูเลีย มุลล็อก และพย็อน บกดง นางสนองพระโอษฐ์
เจ้าหญิงท็อกฮเยสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2532 ณ ตำหนักซูกัง พระราชวังชังด็อก สิริพระชันษา 76 ปี ปลงพระศพ ณ ฮงรยูรึงในนัมยังจูใกล้กรุงโซล
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม > ภาพยนตร์และโทรทัศน์

ภาพยนตร์เรื่อง ท็อกฮเย ความหวังสุดท้ายของโชซอน (The Last Princess) รับบทโดยซน เย-จิน (พ.ศ. 2559)
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม > หนังสือ

อัตชีวประวัติเจ้าหญิงท็อกฮเย (A biography for Princess Deokhye) โดยยาซูโกะ ฮมมะ (本馬恭子)
เจ้าหญิงท็อกฮเย (Princess Deokhye) โดยคว็อน บี-ย็อง (Kwon Bi-young)
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม > เพลง

โฮ ชิม-นัม (Ho Shim-nam) นักร้องชาวเกาหลีใต้ แต่งเพลงจากพระประวัติของเจ้าหญิงท็อกฮเย เมื่อปี พ.ศ. 2506
"กุหลาบแห่งน้ำตา" (눈물꽃, The Rose of Tears) โดยโฮ จิน-ซ็อล แต่งเพลงจากพระประวัติของเจ้าหญิงท็อกฮเย เมื่อปี พ.ศ. 2553
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม > ละครเวที

มีการแสดงละครเรื่อง "เจ้าหญิงท็อกฮเย" (Princess Deokhye) ณ ศูนย์ศิลปะโซล เมื่อปี พ.ศ. 2538
มีการแสดงละครเพลงเรื่อง "ท็อกฮเย เจ้าหญิงองค์สุดท้าย" (덕혜옹주) จากพระประวัติของเจ้าหญิงท็อกฮเย เมื่อปี พ.ศ. 2556
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจ้าหญิงท็อกฮเย
เจ้าหญิงท็อกฮเยและทาเกยูกิอดีตพระสวามี พ.ศ. 2474
พระฉายาลักษณ์เจ้าหญิงท็อกฮเยฉลองพระองค์ฮันบก ในปี พ.ศ. 2466
เรซควีน

นางแบบในงาน เอฟ 1 แอนด์เวิลด์ซูเปอร์คาร์โชว์ 2009 ที่ศูนย์ประชุม คิม แดจุง (กวางจู ประเทศเกาหลีใต้)
นางแบบในงาน เอฟ 1 แอนด์เวิลด์ซูเปอร์คาร์โชว์ 2009 ที่ศูนย์ประชุม คิม แดจุง (กวางจู ประเทศเกาหลีใต้)
เรซควีน (อังกฤษ: Race queen; ญี่ปุ่น: レースクイーン) เป็นนิยามคำศัพท์ของชาวญี่ปุ่นที่กล่าวถึงพริตตี้ที่เป็นลูกทีมของทีมแข่งรถ เช่น ทีมแข่งฟอร์มูลาวัน โดยมีนิยามศัพท์ภาษาอังกฤษเทียบเท่าคือ "Pit babe" เรซควีนจะปรากฏตัวอยู่กับทีมแข่งที่ตนทำหน้าที่อยู่ และการแข่งรถบางรายการอนุญาตให้มีเรซควีนยืนอยู่ข้างรถแข่งของทีมได้ในช่วงก่อนเริ่มการแข่งขัน บางครั้งมีเรซควีนในการจัดแสดงรถแข่ง เช่นในมอเตอร์โชว์ด้วย
ประวัติ

เรซควีนเริ่มมีบทบาทครั้งแรกในรูปแบบของพริตตี้ประจำรายการแข่งขันรถยนต์ช่วงปลายทศวรรษที่ 1960 เมื่อนางแบบ ริสะ โอกาวะ (ญี่ปุ่น: 小川ローザ) ได้รับการเชิญไปเป็นตัวแทนของผู้ชนะแข่งขัน ซึ่งหลังจากนั้นได้มีการประกาศเพื่อเป็นเกียรติว่า เรซควีน โดยช่วงก่อนหน้านั้น ผู้หญิงส่วนใหญ่ในทีมมักเป็นภรรยาหรือแฟนสาวของนักแข่งรถหรือทีมงาน ยกเว้นผู้หญิงบางคนที่เป็นนักแข่ง
ใน ค.ศ. 1983 ฮาวายเอี้ยนทรอปิก ซึ่งเป็นบริษัทผลิตโลชั่นกันแดดได้เป็นผู้ให้การสนับสนุนการแข่งขัน 24 ชั่วโมง เลอมังส์ ซึ่งบริษัทของตนได้นำนางแบบจากสหรัฐฯ มาปรากฏตัวบนสนามแข่งก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มขึ้น ซึ่งนางแบบเหล่านั้นล้วนสวมชุดบิกินี่ที่มีชื่อของบริษัทปรากฏอยู่ หนึ่งปีถัดมา การดำเนินการดังกล่าวได้มีการนำไปใช้ที่ประเทศญี่ปุ่น ในรายการแข่งขันมอเตอร์ไซค์ ซุสุกะ 8 ชม.
ดูเพิ่ม

พริตตี้
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เรซควีน
เมกมีอะสตาร์

เมกมีอะสตาร์ (อังกฤษ: Make Me A Star ;ญี่ปุ่น: メイク・ミー・ア・スター） เป็นอัลบั้มชุดที่สาม ของ ที-สแควร์ ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2523
รายละเอียดอัลบั้ม

ที-สแควร์ เหลือสมาชิกอยู่เพียงหกคนเท่านั้น หลังจากการลาออกของ ยูจิ มิคุริยะ และการถอยบทบาทของชิโร่ ซางิสึ ที่ผันหน้าที่ตัวเองเป็นเพียงสมาชิกเสริม (support member) อัลบั้มชุดนี้เป็นอัลบั้มสุดท้ายที่ ที-สแควร์ คงความเป็นแจ๊สฟิวชั่นแบบยุค70ไว้ และมีการเพิ่มเครื่องสายเข้ามา (MAKE ME A STAR) และกลิ่นของดนตรีบลูส์ (TEXAS KID) ก่อนจะเปลี่ยนแนวทางดนตรีของวงไปเป็นวงแจ๊สฟิวชั่นที่เข้าหาตลาดมากขึ้น และเข้าหาความสำเร็จมากขึ้น ในชุด Rockoon ในปีต่อมา
อัลบั้มชุดนี้ยังเป็นชุดสุดท้ายที่ มิยางิ จุนโกะ กับ ไมเคิ่ล คาวาอิ เป็นสมาชิกวง
รายชื่อเพลง

ทุกเพลงแต่งโดย อันโดะหมด
MR．COCO'S ONE
MAKE ME A STAR
LIFE IS A MUSIC
STIFF NAILS
LOVE FOREVER
I WILL SING A LULLABY
TEXAS KID
สมาชิกวง

. มาซาฮิโระ อันโดะ - หัวหน้าวง, กีต้าร์
. ทาเคชิ อิโต้ - แซ็กโซโฟน, ฟลุ้ต
. มิยางิ จุนโกะ - เปียโน, ร้องประสาน
. ยูจิ นากามุระ - เบส
. คิโยฮิโกะ เซมบ้า - เพอร์คัสชั่น
. ไมเคิ่ล เซจิ คาวาอิ - กลอง, ร้องประสาน
. ชิโร่ ซางิสึ - คียบอร์ด (สมาชิกเสริม)
แหล่งข้อมูลอื่น

Sony Music Shop『Make Me A Star』CD
เล่มนี้ต้องพิมพ์ซ้ำ!

| --- | --- |
เล่มนี้ต้องพิมพ์ซ้ำ!
เล่มนี้ต้องพิมพ์ซ้ำ! ฉบับแปลภาษาไทย เล่มที่ 1
重版出来 (Jūhan Shuttai!)
แนว: เสี้ยวหนึ่งของชีวิต
มังงะ
เขียนโดย: มัตสึดะ นาโอโกะ
สำนักพิมพ์: โชงะกุกัง
นิตยสาร: Monthly Big Comic Spirits
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 29 มีนาคม 2013 – 27 มิถุนายน 2023
จำนวนเล่ม: 20
เล่มนี้ต้องพิมพ์ซ้ำ! (ญี่ปุ่น: 重版出来, อักษรโรมัน: Jūhan Shuttai!!) เป็นมังงะแนวเสี้ยวหนึ่งของชีวิตจากประเทศญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยมัตสึดะ นาโอโกะ และตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Monthly Big Comic Spirits ของโชงะกุกัง ตั้งแต่เดือนกันยายน 2012 ถึงมิถุนายน 2023 มังงะได้รับการดัตแปลงเป็นละครโทรทัศน์ฉบับคนแสดงทางช่องทีบีเอส ตั้งแต่วันที่ 12 เมษายน ถึงวันที่ 14 มิถุนายน 2016
ในปี 2017 มังงะได้รับรางวัลโชงากูกังมังงะอวอร์ดครั้งที่ 62 ในประเภททั่วไป
จำนวนเล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่ายJapanese | ISBN Japanese |
| --- | --- | --- |
| 1 |  29 มีนาคม 2013 | 978-4-09-185040-9 |
| 2 |  30 กันยายน 2013 | 978-4-09-185416-2 |
| 3 |  28 มีนาคม 2014 | 978-4-09-186029-3 |
| 4 |  30 กันยายน 2014 | 978-4-09-186399-7 |
| 5 |  10 เมษายน 2015 | 978-4-09-186826-8 |
| 6 |  9 ตุลาคม 2015 | 978-4-09-187256-2 |
| 7 |  30 มีนาคม 016 | 978-4-09-187499-3 |
| 8 |  30 สิงหาคม 2016 | 978-4-09-187778-9 |
| 9 |  12 เมาายน 2017 | 978-4-09-189436-6 |
| 10 |  12 ตุลาคม 2017 | 978-4-09-189657-5 |
| 11 |  11 พฤษภาคม 2018 | 978-4-09-189872-2 |
| 12 |  12 ธันวาคม 2018 | 978-4-09-860144-8 |
| 13 |  12 มิถุนายน 2019 | 978-4-09-860312-1 |
| 14 |  12 กุมภาพันธ์ 2020 | 978-4-09-860540-8 |
| 15 |  7 กุมภาพันธ์ 2020 | 978-4-09-860693-1 |
| 16 |  12 มีนาคม 2021 | 978-4-09-860862-1 |
| 17 |  10 กันยายน 2021 | 978-4-09-861143-0 |
| 18 |  12 เมษายน 2022 | 978-4-09-861272-7 |
| 19 |  12 ธันวาคม 2022 | 978-4-09-861482-0 |
| 20 |  9 สิงหาคม 2023 | 978-4-09-862541-3 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เล่มนี้ต้องพิมพ์ซ้ำ! (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ฮิโรชิ ทามากิ

| ฮิโรชิ ทามากิ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1980-01-14) 14 มกราคม ค.ศ. 1980 (44 ปี) นาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง นายแบบ
ปีที่แสดง: 1998-ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: จิอากิ ชินอิจิ (Nodame Cantabile)
สังกัด: AOI Corporation
ฐานข้อมูล
IMDb
ฮิโรชิ ทามากิ (ญี่ปุ่น: 玉木 宏; โรมาจิ: Tamaki Hiroshi) เกิดเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1980 เป็นนักแสดง นักร้อง นายแบบชาวญี่ปุ่น เริ่มเข้าวงการจากการชักชวนของแมวมอง จนได้เริ่มมีผลงานการแสดง และเริ่มเป็นที่รู้จักจากการแสดงภาพยนตร์เรื่อง Water Boys ปี 2001 หลังจากนั้นมีผลงานการแสดง ถ่ายแบบนิตยสาร และออกผลงานเพลง จนโด่งดังจากละครเรื่อง วุ่นรัก นักดนตรี กับบทบาทของนักเปียโนและวาทยากรผู้มีพรสวรรค์