stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปาทริก วีเยรา

ปาทริก วีเยรา (ฝรั่งเศส: Patrick Vieira; เกิดวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1976) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของเจนัว สโมสรในเซเรียอา
วีเยราได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในกองกลางที่ดีที่สุดแห่งยุค วีเยราเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรกานใน ค.ศ. 1994 ซึ่งเขาสามารถทำผลงานได้อย่างโดดเด่นจนได้ย้ายไปมิลานในเซเรียอาในปีถัดมา ต่อมาใน ค.ศ. 1996 เขาได้ย้ายไปอังกฤษ เพื่อลงเล่นให้แก่อาร์เซนอลภายใต้การคุมทีมของอาร์แซน แวงแกร์ด้วยค่าตัว 3.5 ล้านปอนด์
ตลอด 9 ปีในพรีเมียร์ลีก วีเยราได้ลงเล่นในตำแหน่งกองกลางบ็อกซ์ทูบ็อกซ์ซึ่งมีรูปแบบการเล่นอันดุดัน เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกัปตันทีมตั้งแต่ ค.ศ. 2002 จนถึง ค.ศ. 2005 ซึ่งเป็นปีที่เขาอำลาทีม เขามีชื่อติดทีมยอดเยี่ยมพรีเมียร์ลีกถึงหกปีติดต่อกัน ตั้งแต่ ค.ศ. 1999 ถึง 2004 เขาพาอาร์เซนอลประสบความสำเร็จด้วยการคว้าแชมป์เอฟเอคัพสี่สมัยและแชมป์ลีกอีกสามสมัย ซึ่งรวมถึงการคว้าแชมป์แบบไร้พ่าย เขากลับอิตาลีเพื่อไปเล่นให้แก่ยูเวนตุส แต่เล่นได้เพียงฤดูกาลเดียว ทีมก็ถูกปรับตกชั้นเนื่องจากคดีกัลโชโปลี ทำให้วีเยราย้ายไปอินแตร์นาซีโอนาเล โดยเขามีส่วนช่วยให้อินเตอร์คว้าแชมป์ลีกได้สี่สมัยติดต่อกัน สุดท้ายแล้ว เขาย้ายไปแมนเชสเตอร์ซิตีและพาทีมคว้าแชมป์เอฟเอคัพก่อนที่ตัวเขาเองจะประกาศเลิกเล่นใน ค.ศ. 2011
วีเยราได้ลงเล่นให้แก่ทีมชาติฝรั่งเศสเป็นระยะเวลายาวนานถึง 12 ปี โดยมีบางช่วงที่เขาได้สวมปลอกแขนกัปตันทีม เขามีส่วนช่วยให้ทีมชนะเลิศฟุตบอลโลก 1998 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000 เขายังได้ลงเล่นให้แก่ฝรั่งเศสในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2002, ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004, ฟุตบอลโลก 2006, และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 เขาได้ลงเล่นให้แก่ทีมชาติทั้งสิ้น 107 นัด และประกาศเลิกเล่นทีมชาติใน ค.ศ. 2010
หลังเลิกเล่นฟุตบอล วีเยราได้ผันตัวเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอล โดยเขาได้ทำหน้าที่คุมทีมเยาวชนของแมนเชสเตอร์ซิตีใน ค.ศ. 2013 ก่อนที่จะย้ายไปคุมทีมนิวยอร์กซิตีในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ และกลับมายุโรปเพื่อคุมทีมนิสใน ค.ศ. 2018 แต่ก็ถูกไล่ออกในอีกสองปีถัดมา สุดท้ายแล้วเขาได้เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมคริสตัลพาเลซในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2021 โดยคุมทีมอยู่จนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ทวีป> ลงเล่น | ทวีป> ประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น | ทั้งหมด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กาน | 1993–94 | ดิวิชัน 1 | 5 | 0 | 1 | 0 | – | – | – | – | 6 | 0 |
| กาน | 1994–95 | ดิวิชัน 1 | 31 | 2 | 2 | 1 | 1 | 0 | 4 | 1 | 38 | 4 |
| กาน | 1995–96 | ดิวิชัน 1 | 13 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 | 17 | 0 |
| กาน | รวม | รวม | 49 | 2 | 3 | 1 | 1 | 0 | 8 | 1 | 61 | 4 |
| เอซี มิลาน | 1995–96 | เซเรียอา | 2 | 0 | 1 | 0 | – | – | 2 | 0 | 5 | 0 |
| อาร์เซนอล | 1996–97 | พรีเมียร์ลีก | 31 | 2 | 3 | 0 | 3 | 0 | 1 | 0 | 38 | 2 |
| อาร์เซนอล | 1997–98 | พรีเมียร์ลีก | 33 | 2 | 9 | 0 | 2 | 0 | 2 | 0 | 46 | 2 |
| อาร์เซนอล | 1998–99 | พรีเมียร์ลีก | 34 | 3 | 5 | 1 | 1 | 0 | 3 | 0 | 43 | 4 |
| อาร์เซนอล | 1999–2000 | พรีเมียร์ลีก | 30 | 2 | 2 | 0 | 1 | 0 | 14 | 0 | 47 | 2 |
| อาร์เซนอล | 2000–01 | พรีเมียร์ลีก | 30 | 6 | 6 | 1 | 0 | 0 | 12 | 0 | 48 | 7 |
| อาร์เซนอล | 2001–02 | พรีเมียร์ลีก | 36 | 2 | 7 | 0 | 0 | 0 | 11 | 1 | 54 | 3 |
| อาร์เซนอล | 2002–03 | พรีเมียร์ลีก | 24 | 3 | 5 | 0 | 1 | 0 | 12 | 1 | 42 | 4 |
| อาร์เซนอล | 2003–04 | พรีเมียร์ลีก | 29 | 3 | 5 | 0 | 3 | 0 | 7 | 0 | 44 | 3 |
| อาร์เซนอล | 2004–05 | พรีเมียร์ลีก | 32 | 6 | 6 | 1 | 0 | 0 | 6 | 0 | 44 | 7 |
| อาร์เซนอล | รวม | รวม | 279 | 29 | 48 | 3 | 11 | 0 | 68 | 2 | 406 | 34 |
| ยูเวนตุส | 2005–06 | เซเรียอา | 31 | 5 | 3 | 0 | 1 | 0 | 7 | 0 | 42 | 5 |
| อินเตอร์มิลาน | 2006–07 | เซเรียอา | 20 | 1 | 3 | 0 | 1 | 2 | 4 | 1 | 28 | 4 |
| อินเตอร์มิลาน | 2007–08 | เซเรียอา | 16 | 3 | 3 | 0 | 1 | 0 | 3 | 0 | 23 | 3 |
| อินเตอร์มิลาน | 2008–09 | เซเรียอา | 19 | 1 | 2 | 0 | – | – | 3 | 0 | 24 | 1 |
| อินเตอร์มิลาน | 2009–10 | เซเรียอา | 12 | 1 | 1 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 | 16 | 1 |
| อินเตอร์มิลาน | รวม | รวม | 67 | 6 | 9 | 0 | 3 | 2 | 12 | 1 | 91 | 9 |
| แมนเชสเตอร์ซิตี | 2009–10 | พรีเมียร์ลีก | 13 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | – | – | 14 | 1 |
| แมนเชสเตอร์ซิตี | 2010–11 | พรีเมียร์ลีก | 15 | 2 | 8 | 3 | 1 | 0 | 8 | 0 | 32 | 5 |
| แมนเชสเตอร์ซิตี | รวม | รวม | 28 | 3 | 9 | 3 | 1 | 0 | 8 | 0 | 46 | 6 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 456 | 45 | 73 | 7 | 17 | 2 | 105 | 4 | 651 | 58 |
ในตารางช่องลีกคัพ ได้นับรวมผลงานในการแข่งขันแชริตีชีลด์และซูแปร์โกปปาอีตาเลียนาเข้าไปด้วย
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| ฝรั่งเศส | 1997 | 5 | 0 |
| ฝรั่งเศส | 1998 | 5 | 0 |
| ฝรั่งเศส | 1999 | 8 | 0 |
| ฝรั่งเศส | 2000 | 17 | 0 |
| ฝรั่งเศส | 2001 | 13 | 2 |
| ฝรั่งเศส | 2002 | 12 | 2 |
| ฝรั่งเศส | 2003 | 5 | 0 |
| ฝรั่งเศส | 2004 | 11 | 0 |
| ฝรั่งเศส | 2005 | 7 | 0 |
| ฝรั่งเศส | 2006 | 17 | 2 |
| ฝรั่งเศส | 2007 | 4 | 0 |
| ฝรั่งเศส | 2008 | 2 | 0 |
| ฝรั่งเศส | 2009 | 1 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 107 | 6 |
| ลำดับ | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 30 พฤษภาคม 2001 | แทกูเวิลด์คัพสเตเดียม แทกู เกาหลีใต้ |  เกาหลีใต้ | 2–0 | 5–0 | ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2001 |
| 2 | 10 มิถุนายน 2001 | สนามกีฬานานาชาติโยโกฮามะ โยโกฮามะ ญี่ปุ่น |  ญี่ปุ่น | 1–0 | 1–0 | ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2001 |
| 3 | 13 กุมภาพันธ์ 2002 | สตาดเดอฟร็องส์ แซ็ง-เดอนี ฝรั่งเศส |  โรมาเนีย | 1–0 | 2–1 | เกมกระชับมิตร |
| 4 | 12 ตุลาคม 2002 | สตาดเดอฟร็องส์ แซ็ง-เดอนี ฝรั่งเศส |  สโลวีเนีย | 1–0 | 5–0 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 รอบคัดเลือก |
| 5 | 23 มิถุนายน 2006 | ไรน์เอแนร์กีชตาดีอ็อน โคโลญ เยอรมนี |  โตโก | 1–0 | 2–0 | ฟุตบอลโลก 2006 |
| 6 | 27 มิถุนายน 2006 | AWD-Arena ฮันโนเฟอร์ เยอรมนี |  สเปน | 2–1 | 3–1 | ฟุตบอลโลก 2006 |
เกียรติประวัติ > ผู้เล่น

อาร์เซนอล
พรีเมียร์ลีก: 1997–98, 2001–02, 2003–04
เอฟเอคัพ: 1997–98, 2001–02, 2002–03, 2004–05
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์: 1998, 1999, 2002
อินเตอร์มิลาน
เซเรียอา: 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2009-10
โกปปาอีตาเลีย: 2009-10
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา: 2006, 2008
แมนเชสเตอร์ซิตี
เอฟเอคัพ: 2010–11
ฝรั่งเศส
ฟุตบอลโลก: 1998
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: 2000
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ: 2001
เกียรติประวัติ > ผู้เล่น > รางวัลส่วนตัว

ผู้เล่นหน้าใหม่ยอดเยี่ยมของลีกเอิง: 1995
ทีมยอดเยี่ยมในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: 2000
ลูกบอลเงินในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ: 2001
ทีมออลสตาร์ฟุตบอลโลก: 2006
ทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ: พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 1998–99, พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 1999–2000, พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2000–01, พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2001–02, พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2002–03, พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2003–04
ผู้เล่นยอดเยี่ยมของพรีเมียร์ลีก: 2000–01
ทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของยูฟ่า: 2001
ผู้เล่นฝรั่งเศสยอดเยี่ยมแห่งปี: 2001
หอเกียรติยศพรีเมียร์ลีก: 2022
ทีมต่างชาติยอดเยี่ยมแห่งทศวรรษของพรีเมียร์ลีก: 1992–93 ถึง 2001–02
ทีมยอดเยี่ยมแห่งทศวรรษของพรีเมียร์ลีก: 1992–93 ถึง 2001–02
ฟีฟ่า 100: 2004
Sports Illustrated Team of the Decade: 2009
Équipe type spéciale 20 ans des trophées UNFP: 2011
หอเกียรติยศฟุตบอลอังกฤษ: 2014
รางวัลตำนานรองเท้าทองคำ: 2019
เกียรติประวัติ > ผู้จัดการทีม

Manchester City EDS
Premier League International Cup: 2014–15[ต้องการอ้างอิง]
เกียรติประวัติ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์: 1998
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ ปาทริก วีเยรา ที่ Soccerbase
FFF.FR Profile
Official Inter Milan site เก็บถาวร 2012-04-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสโมสรฟุตบอลคริสตัลพาเลซ – ผู้จัดการทีม |
| --- | --- |
 Robson (1905–07)  Goodman (1907–25)  Maley (1925–27)  Mavin (1927–30)  Tresadern (1930–35)  Bromilow (1935–36)  Moyes (1936)  Bromilow (1936–39)  Irwin (1939–47)  Butler (1947–49)  Rooke (1949–50)  Dawes & Slade (1950–51)  Scott (1951–54)  Spiers (1954–58)  G. Smith (1958–60)  Rowe (1960–62)  Graham (1963–66)  Rowec (1966)  Head (1966–72)  Allison (1973–76)  Venables (1976–80)  Walleyc (1980)  Allison (1980–81)  Gradi (1981)  Kember (1981–82)  Mullery (1982–84)  Bassett (1984)  Coppell (1984–93)  A. Smith (1993–95)  Coppell (1995–96)  Bassett (1996–97)  Coppell (1997–98)  Lombardo & Brolinp (1998)  Noades & Lewingtonc (1998)  Venables (1998–99)  ค็อปเปลล์ (1999–2000)  เอ. สมิท (2000–01)  เคมเบอร์c (2001)  บรูซ (2001)  เคมเบอร์ & บูลลิแวนต์c (2001)  ฟรานซิส (2001–03)  เคมเบอร์ (2003)  ไซมอนส์c (2003)  Dowie (2003–06)  Taylor (2006–07)  Symonsc (2007)  วอร์น็อก (2007–10)  Hart (2010)  Burley (2010–11)  Freedman (2011–12)  Lawrence & Flemingc (2012)  Holloway (2012–13)  Millenc (2013)  พูลิส (2013–14)  Millenc (2014)  วอร์น็อก (2014)  Millenc (2014–15)  พาร์ดิว (2015–16)  อัลลาร์ไดซ์ (2016–17)  เดอ บูร์ (2017)  ฮอดจ์สัน (2017–21)  วีเยรา (2021–23)  ฮอดจ์สัน (2023–24)  กลาสเนอร์ (2024–)  (c) = รักษาการ, (p) ผู้เล่น-ผู้จัดการทีม
ลอการิทึมธรรมชาติ

ลอการิทึมธรรมชาติ (อังกฤษ: natural logarithm) คือ ลอการิทึมฐาน e โดยที่  \mathrm {e}  มีค่าโดยประมาณเท่ากับ 2.7182818 (ไม่สามารถเขียนในรูปเศษส่วนได้ เพราะ  \mathrm {e}  เป็นจำนวนอตรรกยะ เช่นเดียวกับ  \pi ) นิยมใช้สัญลักษณ์เป็น ln ลอการิทึมธรรมชาติของจำนวนจริงบวก  x ทุกจำนวนสามารถนิยามได้ นอกจากนี้ยังสามารถนิยามลอการิทึม สำหรับจำนวนเชิงซ้อนที่ไม่ใช่ศูนย์ได้เช่นกัน ดังที่จะได้อธิบายต่อไปข้างหน้า
บางครั้งมีผู้เรียกลอการิทึมธรรมชาติว่า ลอการิทึมเนเพียร์ ถึงแม้ว่า จอห์น เนเพียร์ จะมิได้เป็นผู้คิดค้นฟังก์ชันชนิดนี้ขึ้นก็ตาม
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.vcharkarn.com/varticle/316
ลอนดอนมาราธอน

ลอนดอนมาราธอน (อังกฤษ: London Marathon) หรืออีกชื่อตามชื่อผู้สนับสนุนว่า เวอร์จินมันนีย์ลอนดอนมาราธอน เป็นการแข่งขันวิ่งระยะยาวที่จัดขึ้นที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เป็นส่วนหนึ่งของเวิลด์มาราธอนเมเจอส์ จัดงานครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1981 และจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 การแข่งขันสนับสนุนโดยเวอร์จินมันนีย์
รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ

ระวังสับสนกับ ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน
รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ (อังกฤษ: State of Slovenes, Croats and Serbs) เป็นรัฐที่ก่อตั้งขึ้นเพียงในระยะเวลาอันสั้น โดยตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บก่อตั้งขึ้นหลังจากการยุบตัวของจักรวรรดิหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยประชาชนชาวสโลวีน ชาวโครเเอต และชาวเซิร์บ รวมไปถึงชาวบอสนีแอก
ชื่อ

รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บรู้จักกันในภาษาสโลวีนว่า "Država Slovencev, Hrvatov in Srbov", ในภาษาเซอร์เบีย-โครเอเชียว่า "Država Slovenaca, Hrvata i Srba" ในภาษาเซอร์เบียว่า "Држава Словенаца, Хрвата и Срба"
"เซิร์บ" ในชื่อรัฐหมายถึงประชากรในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โครเอเชีย-สโลวีเนีย (รวมทั้งเซอร์เมีย) และดัลเมเชีย (รวมทั้งอ่าวโคตอร์และมอนเตเนกรินลิตเทอรัลไปจนถึงสปิชไม่ไกลจากบาร์) ไม่ใช่ประชากรของราชอาณาจักรเซอร์เบีย (ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมดินแดนที่เป็นสาธารณรัฐมาซิโดเนียในปัจจุบัน) ราชอาณาจักรมอนเตเนโกร และภูมิภาควอยวอดีนา (รวมทั้งบานัต บัชกา และบารันยา)
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์สโลวีเนีย
ลมสุริยะ

Ulysses's observations of solar wind speed as a function of helio latitude during solar minimum. Slow wind (≈400 km/s) is confined to the equatorial regions, while fast wind (≈750 km/s) is seen over the poles. Red/blue colors show outward/inward polarities of the heliospheric magnetic field.
ลมสุริยะ (อังกฤษ: Solar wind) คือ กระแสของอนุภาคประจุไฟฟ้าที่ถูกปล่อยออกมาจากชั้นบรรยากาศชั้นนอกของดวงอาทิตย์สู่อวกาศ จึงมีชื่อในทฤษฎีว่า สุริยะ ส่วนใหญ่ประกอบด้วยอิเล็กตรอนและโปรตอน ซึ่งมีพลังงานเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 10-100 eV กระแสอนุภาคเหล่านี้มีอุณหภูมิและความเร็วที่แตกต่างกันออกไปตามช่วงเวลา กระแสอนุภาคจะหลุดออกพ้นจากแรงโน้มถ่วงของดวงอาทิตย์ได้เนื่องจากมีพลังงานจลน์และอุณหภูมิโคโรนาที่สูงมาก
ลมสุริยะทำให้เกิดเฮลิโอสเฟียร์ คือฟองอากาศขนาดใหญ่ในมวลสารระหว่างดาวที่ครอบคลุมระบบสุริยะเอาไว้ ลมสุริยะยังทำให้เกิดปรากฏการณ์อื่นที่เกี่ยวข้องได้แก่ พายุแม่เหล็กโลก (geomagnetic storm) ซึ่งเป็นต้นเหตุทำให้ไฟฟ้าบนโลกใช้การไม่ได้บางครั้งบางคราว, ออโรรา (หรือปรากฏการณ์แสงเหนือ-แสงใต้) และหางพลาสมาของดาวหางที่จะชี้ออกไปจากดวงอาทิตย์เสมอ
แหล่งข้อมูลอื่น

Sun|trek website แหล่งข้อมูลทางการศึกษาสำหรับครูและนักเรียน เกี่ยวกับดวงอาทิตย์และผลกระทบที่ดวงอาทิตย์มีต่อโลก
ปฏิบัติการคลัสเตอร์ แสดงให้เห็นว่าลมสุริยะมีอุณหภูมิสูงขึ้นอย่างไร
| ด ค กดาวฤกษ์ |
| --- | --- |
ดาวฤกษ์ก่อนเกิด:  เมฆโมเลกุล บริเวณเอช 2  กลุ่มเมฆบอก  วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อย  วัตถุเฮอร์บิก–อาโร  รอยฮายาชิ  ขีดจำกัดฮายาชิ  รอยเฮนเยย์  ดาวฤกษ์ก่อนเกิด  ที วัว  เอฟยู นายพราน  ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี 
วิวัฒนาการ:  กำเนิด  ก่อนลำดับหลัก  แถบลำดับหลัก  วิวัฒนาการหลังดาวยักษ์แดง  แขนงดาวยักษ์เชิงเส้นกำกับ  แผ่นยาวดาวแปรขนาดและแปรแสง  เนบิวลาดาวเคราะห์ก่อนเกิด  เนบิวลาดาวเคราะห์  ดาววอลฟ์–ราแย  นวดารา  มหานวดารา  ไฮเปอร์โนวา  แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล 
ประเภท:  ดาวแคระ น้ำเงิน  ส้ม  แดง  เหลือง  เหลือง-ขาว  ดาวยักษ์เล็ก  ดาวยักษ์ น้ำเงิน  แดง  ดาวยักษ์สว่าง  ดาวยักษ์ใหญ่ น้ำเงิน  แดง  เหลือง  ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง เหลือง  ดาวแปลกพวกน้ำเงิน  ดาวแปรแสงแกมมาแคสซิโอเปีย  ดาวคาร์บอน ซีเอช  แบเรียม  เอส  ดาวฤกษ์ประหลาด  ดาวเทคเนเทียม  ดาวปรอท-มังกานีส  ดาวแปรแสง 
คุณสมบัติ:  การจัดประเภท  ดัชนีสียูบี-วี  การสังเคราะห์นิวเคลียส  อุณหภูมิยังผล  ความเป็นโลหะ  การหมุน  สนามแม่เหล็ก  การเคลื่อนไหวผิดปกติของบรรยากาศแบบไมโคร  ระบบดาวเคราะห์  ความเร็วแนวเล็ง  การเคลื่อนที่เฉพาะ  พารัลแลกซ์  ความเร็วของอวกาศ ดาวฤกษ์ความเร็วสูง - ดาวฤกษ์ความเร็วสูงยิ่งยวด 
โครงสร้าง:  แกน  เขตพาความร้อน  เขตแผ่รังสี  โฟโตสเฟียร์  โครโมสเฟียร์  โคโรนา  ลมดาวฤกษ์  โพรงลมดาวฤกษ์ 
ซากดาว:  ดาวแคระขาว  ดาวนิวตรอน  พัลซาร์  แมกนีทาร์  ดาวควาร์ก  ดาวส่วนประกอบประหลาด  หลุมดำ  หลุมดำดาวฤกษ์ 
รายชื่อดาวฤกษ์:  เรียงตามมวล  เรียงตามขนาด  เรียงตามโชติมาตรปรากฏ  เรียงตามโชติมาตรสัมบูรณ์  เรียงตามระยะห่าง 
↑  McComas, D. J.; Elliott, H. A.; Schwadron, N. A.; Gosling, J. T.; Skoug, R. M.; Goldstein, B. E. (2003-05-15). "The three-dimensional solar wind around solar maximum". Geophysical Research Letters (ภาษาอังกฤษ). 30 (10): 1517. Bibcode:2003GeoRL..30.1517M. doi:10.1029/2003GL017136. ISSN 1944-8007.
กามัง

กามัง (ญี่ปุ่น: 我慢; โรมาจิ: gaman) เป็นศัพท์ภาษาญี่ปุ่น อันมีต้นกำเนิดจากศาสนาพุทธนิกายเซน ซึ่งหมายถึง "ซึ่งอดทนในสิ่งที่เหลือทน ด้วยขันติและความสง่างาม" คำดังกล่าวมักแปลว่า "ความมานะอุตสาหะ" หรือ "ขันติ" ส่วนศัพท์ที่เกี่ยวข้อง กามันซูโยอิ (ญี่ปุ่น: 我慢強い; โรมาจิ: gamanzuyoi) คำประสมซึ่งรวมกับคำว่า สึโยอิ (เข้มแข็ง) หมายถึง "ได้รับความทุกข์ทรมานจากสิ่งที่เหลือทน" หรือมีระดับความอดทนประเภทไม่ยินดียินร้ายสูง
กามังได้รับการอธิบายไว้หลากหลายตั้งแต่เป็น "กฎ" "คุณธรรม" "อุปนิสัย" หรือ "คุณสมบัติ" เป็นต้น หมายความว่า ทำสิ่งที่ดีที่สุดในช่วงเวลาทุกข์ยาก และคงการควบคุมตนเองและระเบียบวินัยไว้ กามังเป็นคำสอนของนิกายเซน
การวิเคราะห์

กามังเป็นคำที่คาดว่าใช้แก่ชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นและอื่น ๆ ที่ถูกคุมขังอยู่ในค่ายกักกันของสหรัฐอเมริการะหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และผู้ที่ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554 ทางตอนเหนือของญี่ปุ่น บางครั้ง คำว่า "กามัง" ถูกเข้าใจผิดไปว่าเป็นพฤติกรรมที่คิดถึงแต่ตัวเอง หรือขาดความแน่วแน่หรือขาดความริเริ่ม มากกว่าการแสดงความเข้มแข็งขณะเผชิญกับความทุกข์ยากหรือความเจ็บปวดทรมาน กามังเป็นรูปแบบที่ไม่แสดงออกและมุ่งเน้นการอดทนและไม่ปริปากบ่นในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการที่ผู้คนจะร่วมกันบรรลุเป้าประสงค์ของพวกเขา
หลังแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554 ความสามารถในการกลับฟื้นคืน ความมีอารยะ การไร้ซึ่งเหตุจี้ปล้น และความสามารถของชาวญี่ปุ่นในการช่วยเหลือกันและกันถูกเชื่อมโยงกับจิตวิญญาณกามังอย่างกว้างขวาง คนงานราว 50–70 คนซึ่งยังรั้งอยู่ที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่งที่ได้รับความเสียหายและปลดปล่อยกัมมันตภาพรังสีออกมา แม้จะมีอันตรายร้ายแรงนั้น ถูกนับว่าเป็นกามังเช่นเดียวกัน
ดูเพิ่ม

Kennicott, Philip (28 มีนาคม 2010). "The Art of Gaman: Life behind walls we were too scared to live without". The Washington Post.
แหล่งข้อมูลอื่น

The Art of Gaman: Arts and Crafts from the Japanese American Internment Camps, 1942-1946 ที่สถาบันสมิธโซเนียน
The Art of Gaman ที่ the University Art Museum, Tokyo University of the Arts
尊厳の藝術展 [The Art of Gaman] (archived) ที่ NHK.or.jp (ในภาษาญี่ปุ่น)
Gaman (archived) ที่ American Chamber of Commerce in Japan (ACCJ)
ลองชิป

แผนผังของลองชิป  ตัวเรือติดตั้งเกราะเสมอไป
ลองชิป (อังกฤษ: Longship) เป็นประเภทเฉพาะของเรือรบสแกนดิเนเวียประเภทที่มีประวัติศาสตร์มายาวนาน การมีอยู่ของลองชิปได้รับการพิสูจน์แล้วโดยโบราณคดี และมีการบันทึกไว้อย่างน้อยในศตวรรษที่สี่ก่อนคริสต์ศักราช ลองชิปถูกคิดค้นและใช้งานโดยชาวนอร์ส (หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อไวกิง) เพื่อการค้า การสำรวจ และการทำสงครามในยุคไวกิง หลายลักษณะพิเศษของลองชิปถูกนำไปใช้โดยวัฒนธรรมอื่น เช่น แองโกล-แซกซอน และยังคงมีอิทธิพลต่อการต่อเรือมานานหลายศตวรรษ
การออกแบบของลองชิปมีวิวัฒนาการมาหลายศตวรรษ แต่ลองชิปในรูปแบบสมบูรณ์ปรากฏระหว่างศตวรรษที่ 9 ถึง 13 ลักษณะและรูปลักษณ์ของเรือเหล่านี้สามารถเห็นได้ในประเพณีการสร้างเรือของสแกนดิเนเวียมาจนถึงปัจจุบัน ทักษะและวิธีการเฉพาะที่ใช้ในการสร้างลองชิปยังคงใช้อยู่ทั่วโลก โดยมักมีการดัดแปลงให้เข้ากับแต่ละสมัย ลองชิปทั้งหมดเคยทำจากไม้ มีใบเรือเป็นผ้า (ขนสัตว์ทอ) และมีรายละเอียดและการแกะสลักบนตัวเรือหลากหลายแบบ
ประวัติศาสตร์

ไวกิงลองชิปเป็นอาวุธทางเรือที่ทรงพลังในสมัยนั้นและเป็นสมบัติล้ำค่า  การค้นพบทางโบราณคดีพบว่าลองชิปไม่ได้มาตรฐาน  เรือมีรูปร่างหลากหลายตามนักออกแบบไปจนถึงสถานที่ และมักมีลักษณะเฉพาะของภูมิภาค ตัวอย่างเช่น การเลือกวัสดุส่วนใหญ่ถูกกำหนดโดยป่าในภูมิภาคนั้น ๆ เช่น ทำมาจากต้นสนในนอร์เวย์และสวีเดน และต้นโอ๊กในเดนมาร์ก ยิ่งกว่านั้น ไวกิงลองชิปแต่ละลำมีคุณสมบัติเฉพาะที่ปรับให้เข้ากับสภาพธรรมชาติของบริเวณที่แล่นเรือ
ลองชิปมักจะเป็นของชุมชนชาวนาชายฝั่งหรือได้รับมอบหมายจากกษัตริย์ในช่วงเวลาที่เกิดความขัดแย้ง เพื่อที่จะรวบรวมกองทัพเรือขนาดใหญ่และทรงพลังได้อย่างรวดเร็ว ในขณะที่ชาวนอร์สใช้ลองชิปในสงคราม ส่วนใหญ่ใช้เป็นพาหนะขนส่งทหาร ไม่ใช่เรือรบ ในศตวรรษที่ 10 ในการต่อสู้นอกชายฝั่งบางครั้งลองชิปจะถูกมัดไว้ด้วยกัน เพื่อสร้างแท่นที่มั่นคงสำหรับการทำสงครามทหารราบ ในช่วงจุดสูงสุดของการขยายอาณาเขตของชาวไวกิงในศตวรรษที่ 9 กองเรือขนาดใหญ่ออกโจมตีจักรวรรดิแฟรงก์ที่กำลังสลายโดยโจมตีแม่น้ำที่เดินเรือได้เช่นแม่น้ำแซน รูอองถูกยึดในปี ค.ศ. 841 หนึ่งปีหลังจากการเสียชีวิตของจักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธา  บุตรชายของชาร์เลอมาญ และเรือเดนมาร์ก 600 ลำโจมตีฮัมบูร์กในปี 845 ในปีเดียวกัน เรือ 129 ลำกลับมาโจมตีแม่น้ำแซน ลองชิปถูกเรียกว่า "เรือมังกร" โดยศัตรูเช่นชาวอังกฤษ เพราะมีหัวเรือเป็นรูปมังกร ชาวนอร์สเก่งในสถาปัตยกรรมกองทัพเรือ และในช่วงยุคกลางตอนต้นชาวนอร์สถือว่าก้าวหน้ามากในเวลานั้น
พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ

"จูมง" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับละครโทรทัศน์ ดูที่ จูมง มหาบุรุษกู้บัลลังก์
| --- | --- |
พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ
ฮันกึล: 추모성왕 / 동명성왕
ฮันจา: 鄒牟聖王 / 東明聖王
อาร์อาร์: Chumo Seongwang / Dongmyeong Seongwang 
เอ็มอาร์: Ch'umo Sŏngwang / Tongmyŏng Sŏngwang 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 추모 / 고주몽
ฮันจา: 鄒牟 / 高朱蒙
อาร์อาร์: Chumo / Go Jumong 
เอ็มอาร์: Ch'umo / Ko Chumong 
พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ (เกาหลี: 동명성왕 Dongmyeong-seongwang, 59 - 19 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์ผู้ก่อตั้งอาณาจักรโคกูรยอ ชาวโคกูรยอและโครยอบูชาในฐานะราชาแห่งเทพเจ้า ชูโมเดิมเป็นคำสแลงของพูยอสำหรับนักธนูฝีมือเยี่ยม ซึ่งกลายมาเป็นพระนามของพระองค์ในภายหลัง
ประสูติ

ในประวัติศาสตร์ไม่ทราบแน่ชัดว่าผู้ใดเป็นพระบิดาของจักรพรรดิทงมย็อง บางตำราบอกว่าพระองค์เป็นลูกของแฮโมซูและยูฮวา โดยแฮโมซูนั้นเป็นบุตรชายแห่งสวรรค์ ส่วนยูฮวาเป็นธิดาของฮาบก เทพเจ้าแห่งน้ำ ตำราบอกว่าแฮมโมซูได้แอบดูยูฮวาที่แม่น้ำขณะที่นางกำลังอาบน้ำอยู่ ทั้งสองได้ตกหลุมรักกัน แต่เทพฮาบกพ่อของยูฮวาไม่ชอบแฮโมซู ต่อมาได้กลับคืนสู่สวรรค์ ส่วนยูฮวาเทพฮาบกพ่อของนางได้ขับไล่นางไปยังที่อื่น นางได้พบกับพระเจ้ากึมวาแห่งพูยอตะวันออก ซึ่งต่อมาเขาได้รับนางเป็นสนมของตัวเอง
ต่อมายูฮวาท้องโดยได้รับแสงไฟจากดวงอาทิตย์และคลอดลูกออกมาเป็นไข่ กษัตริย์กึมวาได้พยายามทำลายไข่ใบนี้ อีกทั้งยังพยายามนำไข่ไปทิ้งในป่าเพื่อเป็นอาหารของสัตว์แต่ก็ไม่สำเร็จกษัตริย์กึมวาจึงคืนไข่ให้สนมยูฮวา ต่อมาเปลือกไข่ได้ฟักออกมาเป็นเด็กผู้ชาย พระสนมยูฮวาจึงได้ขนานนามเด็กคนนี้ว่า จูมง ซึ่งในภาษาพูยอโบราณแปลว่า นักแม่นธนู
หนีออกจากพูยอ

จูมงเป็นที่ชื่นชอบเพราะมีฝีมือการยิงธนูเก่งมาก ทำให้บรรดาโอรสของกษัตริย์กึมฮวาพากันอิจฉา ท้ายที่สุดจูมงถูกบังคับให้ออกจากพูยอ  ตามตำนานเล่าว่าขณะที่จูมงควบม้าไปถึงบริเวณแม่น้ำ ตะไคร่น้ำได้เกาะกลุ่มเป็นสะพานให้จูมงขี่ม้าข้ามไป ในปี 37 ก่อนคริสตกาล จูมงได้กลายเป็นจักรพรรดิองค์แรกของโคกูรยอ และได้รวบรวม 6 ชนเผ่าแห่งจงกรมบนเข้าสู่อาณาจักรโคกูรยอ และต่อมาพระองค์ได้สมรสกับโซซอโนธิดาของหัวหน้าเผ่าเครู
พระมหากษัตริย์องค์แรกแห่งอาณาจักรโคกูรยอ

ในปีที่ 37 ก่อนคริตกาล จูมงสถาปนาอาณาจักรโคกูรยอขึ้นและดำรงตำแหน่งพระมหากษัตริย์องค์แรก ในปีเดียวกันนั้นเอง เจ้าซงยางแห่งพีรยูได้สวามิภักดิ์ต่อโคกูรยอ หลังจากพระเจ้าทงมย็องส่งทหารไปช่วยพีรยูปราบเผ่ามัลกัลที่มารุกรานพีรยู
ในปีที่ 34 ก่อนคริตกาล การก่อสร้างเมืองโชลบน เมืองหลวงแห่งแรกของอาณาจักรโคกูรยอพร้อมด้วยพระราชวังหลวงแล้วเสร็จ 4 ปีต่อมาในปีที่ 28 ก่อนคริตกาล จักรพรรดิทงมย็องส่งนายพลบูวียอมไปปราบแคว้นอกจอ ในปีเดียวกันนั้นเอง พระมารดาของพระองค์ พระนางยูฮวาสิ้นพระชนม์ลงในพระราชวังที่พูยอ พระเจ้ากึมจัดงานพระศพของพระนางเทียบเท่าพระมเหสีถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงนางสนมก็ตาม
จักรพรรดิทงมย็องส่งคณะทูตและของขวัญมากมายไปให้พระเจ้ากึมวาในความรู้สึกสำนึกบุญคุณที่ทรงเลี้ยงดูพระองค์มา ในปีที่ 19 ก่อนคริตกาลพระนางเยโซยา ชายาของพระองค์ได้หนีออกจากพูยอพร้อมด้วยพระโอรสคือ เจ้าชายยูรีเข้ามายังโคกูรยอ
พระนางยีโซยาและเจ้าชายยูรี ได้กลับมาจากการเป็นตัวประกันของอาณาจักรพูยอ ทำให้พระนางโซซอโนคิดจะสร้างอาณาจักรใหม่ เพราะพระนางกลัวว่าโอรสของพระนางจะแย่งบัลลังก์กับเจ้าชายยูรี พระนางโซซอโนพร้อมด้วยพระโอรสทั้ง 2 พระองค์และผู้คนมากมายได้ออกจากโคกูรยอไปสร้างเมืองใหม่ทางตอนใต้ของโคกูรยอ บริเวณคาบสมุทรเกาหลีในปัจจุบัน พระนางได้สร้างอาณาจักรแพ็กเจขึ้นมา
ต่อมาพระเจ้าทงมย็องได้สถาปนาเจ้าชายยูรีเป็นรัชทายาท ซึ่งต่อมาได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ายูรีนั่นเอง
พระราชวงศ์

พระบิดา : เจ้าแฮโมซู บุตรของพระอาทิตย์
พระมารดา : พระสนมยูฮวา ธิดาของเทพแห่งแม่น้ำแห่งเมืองฮาแบ เป็นพระสนมของพระเจ้ากึมวาแห่งอาณาจักรพูยอตะวันออก
พระมเหสี
พระนางยีโซยา จากตระกูล ยี หลังพระเจ้าทงมย็องสวรรคตพระนางจึงขึ้นเป็นพระพันปียีโซยา
พระนางโซซอโน จากตระกูล ซอ หลังจากสร้างอาณาจักรใหม่พระนางคือพระนางโซซอโนแห่งแพ็กเจ
พระโอรส
เจ้าชายพีรยู เป็นพระโอรสที่ประสูติจากพระนางโซซอโน
พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ เป็นพระโอรสที่ประสูติจากพระนางยีโซยา
พระเจ้าอนโจ เป็นพระโอรสที่ประสูติจากพระนางโซซอโน
เจ้าหญิงโซย็อน เป็นพระธิดาที่ประสูติจากพระนางโซยา
ร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมือง ค.ศ. 1689

พระราชบัญญัติสิทธิ พ.ศ. 2232
ร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมือง ค.ศ. 1689 (อังกฤษ: Bill of Rights 1689) หรือที่มีชื่อเต็มว่า “พระราชบัญญัติประกาศสิทธิและเสรีภาพของพสกนิกรและการสืบราชสันตติวงศ์” (อังกฤษ: An Act Declaring the Rights and Liberties of the Subject and Settling the Succession of the Crown) เป็นพระราชบัญญัติที่รัฐสภาแห่งอังกฤษประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1689 ซึ่งถือกันว่าเป็นกฎหมายหนึ่งที่เป็นรากฐานของกฎหมายรัฐธรรมนูญของประเทศอังกฤษที่นอกเหนือไปจากมหากฎบัตร พระราชบัญญัติการสืบสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 และกฎหมายอื่น ๆ ที่ประกาศใช้มาโดยรัฐสภาแห่งอังกฤษ นอกจากนั้นพระราชบัญญัติสิทธิ ค.ศ. 1689 ก็ยังเป็นรากฐานของกฎหมายอันสำคัญหลายฉบับของบรรดาประเทศในเครือจักรภพอีกด้วย เช่น พระราชบัญญัติว่าด้วยการประกาศสิทธิ ค.ศ. 1689 (Claim of Right Act 1689) ของประเทศนิวซีแลนด์และประเทศแคนาดา
สาระสำคัญของร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวเป็นการรับรองสิทธิพื้นฐานของประชาชนของราชอาณาจักร สิทธิดังกล่าวก็ยังถือปฏิบัติอยู่จนกระทั่งทุกวันนี้และไม่แต่จะมีผลต่อพสกนิกรชาวอังกฤษเท่านั้นแต่ยังต่อพสกนิกรภายใต้อาณาจักรที่อยู่ภายในร่มเครือจักรภพด้วย โดยให้การรับรองพสกนิกรแห่งประเทศอังกฤษให้มีสิทธิที่จะทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาต่อพระมหากษัตริย์ และมีสิทธิที่จะชักอาวุธเพื่อป้องกันตนเอง นอกจากนี้ ยังบัญญัติไว้อีกว่าพระราชกิจของพระมหากษัตริย์ในอันที่เกี่ยวข้องกับราชการบ้านเมืองต้องได้รับอนุมัติจากรัฐสภาแห่งอังกฤษก่อนจึงจะมีผลบริบูรณ์
ที่มา

ระหว่างการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ เจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์จากประเทศเนเธอร์แลนด์ทรงได้รับการอัญเชิญจากขุนนางอังกฤษให้เข้ามารุกรานราชอาณาจักร พระองค์เสด็จขึ้นฝั่งอังกฤษเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1688 พระเจ้าเจมส์ที่ 2 ทรงพยายามต่อต้านแต่ไม่เป็นผล และในที่สุดพระองค์ก็ต้องเสด็จลี้ภัยออกไปจากพระราชวังเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1688 รัชกาลพระเจ้าเจมส์ที่ 2 จึงสิ้นสุดลงแต่เพียงเท่านั้น
เจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์ และเจ้าหญิงแมรีแห่งอังกฤษ ทรงปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษรัชกาลใหม่โดยทรงปกครองร่วมกัน
ทั้งนี้ ก่อนที่ทั้งสองพระองค์จะเสด็จขึ้นทรงราชย์ รัฐสภาแห่งอังกฤษได้นำร่างพระราชบัญญัติสิทธิฉบับนี้มาทูลเกล้าฯ ถวายเพื่อทรงพระราชวิจารณ์ ทรงเห็นพ้องด้วยและพระราชทานพระราชานุมัติให้ประกาศใช้ได้ รัฐสภาจึงลงมติเห็นชอบด้วยในอันที่จะให้ทั้งสองพระองค์เสด็จขึ้นทรงราชย์
อนึ่ง ในปีเดียวกัน รัฐสภาแห่งสกอตแลนด์ก็ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการประกาศสิทธิ ค.ศ. 1689 เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1689 พระราชบัญญัตินี้มีเนื้อหาสาระใกล้เคียงกับพระราชบัญญัติสิทธิ ค.ศ. 1689 ของอังกฤษดังกล่าว โดยความตอนหนึ่งว่า ให้เจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์และเจ้าหญิงแมรีแห่งอังกฤษเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ด้วย
ดูเพิ่ม

มหากฎบัตร
รัฐบัญญัติสิทธิแห่งสหรัฐอเมริกา