stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กองบิน 6 ดอนเมือง
ประวัติ > สงครามมหาเอเชียบูรพา

กองบิน 6 ได้รับการก่อตั้งขึ้นในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2484 รับบทบาทเป็นกองบินทิ้งระเบิดแรกในประเทศไทยในสงครามมหาเอเชียบูรพา ในชื่อว่า กองบินน้อยที่ 6 มี นาวาอากาศเอก สกล รสานนท์ เป็นผู้บังคับการกองบินคนแรก ประกอบกำลังทางอากาศจำนวน 2 ฝูงบิน ประกอบด้วยเครื่องบินทิ้งระเบิดแบบที่ 3 มาร์ติน และเครื่องบินทิ้งระเบิดแบบที่ 4 นากาชิมา ประจำการที่ฐานทัพอากาศดอนเมือง และมีการปรับกำลังไปประจำการในพื้นที่อื่นตามความจำเป็นในสภาวะสงคราม ประกอบไปด้วย
สนามบินหล่มสัก
สนามบินบ้านแพะ
สนามบินเกาะคา
สนามบินโคกกระเทียม
สนามบินภูเขียว
และย้ายกลับมาประจำการที่ดอนเมืองในปี พ.ศ. 2489 โดยมีหน่วยในสังกัด 3 ฝูงบิน ได้แก่ ฝูงบิน 61 ฝูงบิน 62 และฝูงบิน 63 จากนั้น พ.ศ. 2492 ได้เปลี่ยนแปลงชื่อหน่วย จากกองบินน้อยที่ 6 เป็น กองบินลำเลียง เนื่องจากได้ปลดประจำการเครื่องบินทิ้งระเบิดไปหมดแล้ว และนำเครื่องบินเข้าประจำการแทน คือเครื่องบินลำเลียงแบบที่ 1 ซี-45 เครื่องบินลำเลียงแบบที่ 2 ซี-47 เครื่องบินลำเลียงแบบที่ 3 ซี-54 เครื่องบินฝึกแบบที่ 8 ที-6 และเครื่องบินสื่อสารกับเฮลิคอปเตอร์ มีภารกิจในการลำเลียงการฝึกนักบินของส่วนกลาง ปฏิบัติการค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัย การบินสื่อสารและภารกิจตามที่ได้รับมอบหมาย
ประวัติ > สงครามเกาหลี

ระหว่างปี พ.ศ. 2494 ถึง พ.ศ. 2519 หน่วยบินลำเลียง กองทัพอากาศไทย ได้เข้าร่วมการรบในสงครามเกาหลี โดยใช้เครื่องบินลำเลียงแบบที่ 2 ซี-47 จำนวน 3 เครื่อง เดินทางไปจากประเทศไทยในวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2494 ไปถึงสนามบินตาชิกาวา ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2494 และร่วมปฏิบัติการกับสหประชาชาติจนถึงปี พ.ศ. 2511 จึงได้เปลี่ยนแบบไปใช้เครื่องบินลำเลียงแบบที่ 4 ซี-123บี จนเสร็จสิ้นภารกิจ และเดินทางกลับประเทศไทยในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 รวมระยะเวลาในการปฏิบัติการในสงครามเกาหลี 25 ปี
ระหว่างนั้นเอง ในปี พ.ศ. 2496 ได้เปลี่ยนแปลงชื่อหน่วย จากกองบินลำเลียง เป็นกองบินน้อยที่ 6 เป็นหน่วยขึ้นตรงต่อกองบินยุทธการ และต่อมาในปี พ.ศ. 2506 ได้เปลี่ยนชื่อ จากกองบินน้อยที่ 6 เป็น กองบิน 6 ขึ้นตรงกับกองทัพอากาศ และใช้งานมาจนถึงปัจจุบัน
การจัดหน่วย

กองบิน 6 แบ่งส่วนการบริหารราชการภายใน 2 กอง 4 ฝูงบิน 7 แผนก 1 ฝ่าย ดังนี้
การจัดหน่วย > กอง

กองบังคับการ
กองเทคนิค
การจัดหน่วย > ฝูงบิน

ป้ายของฝูงบิน 601 กองบิน 6 ฝูงบิน 601 "Lucky"
เครื่องบินลำเลียงแบบที่ 8: ซี-130เอช-30
ฝูงบิน 602 "Wihok"
เครื่องบินลำเลียงแบบที่ 15: แอร์บัส เอ319ซีเจ
เครื่องบินลำเลียงแบบที่ 15 ก: แอร์บัส เอซีเจ320
เครื่องบินลำเลียงแบบที่ 19: แอร์บัส เอ340-500
ฝูงบิน 603 "Cowboy"
เครื่องบินลำเลียงแบบที่ 16: เอทีอาร์ 72-500
เครื่องบินลำเลียงแบบที่ 16 ก: เอทีอาร์ 72-600
เครื่องบินลำเลียงแบบที่ 18: ซูคอย ซูเปอร์เจ็ต 100แอลอาร์
ฝูงบิน 604 "Sunny"
เครื่องบินฝึกแบบที่ 14: ที-41ดี
เครื่องบินฝึกแบบที่ 16: ซี-4บี
เครื่องบินตรวจการณ์และลำเลียงแบบที่ 20: พี-180
เครื่องบินกองทัพอากาศแบบที่ 6: ทอ.6
เครื่องบินฝึกแบบที่ 21: ดีเอ-40เอ็นจี
การจัดหน่วย > แผนก

แผนกการเงิน
แผนกสนับสนุนการบิน
แผนกช่างโยธา
แผนกขนส่ง
แผนกพลาธิการ
แผนกสวัสดิการ
แผนกการท่าอากาศยานทหาร
การจัดหน่วย > อื่น ๆ

โรงพยาบาลกองบิน
กองพันทหารอากาศโยธิน กองบิน 6
กองร้อยสารวัตรทหาร
หน่วยบิน 2034
อากาศยาน

| อากาศยาน> ฝูงบิน 601 | ผู้ผลิต> ฝูงบิน 601 | บทบาท> ฝูงบิน 601 | แบบ> ฝูงบิน 601 | รุ่น> ฝูงบิน 601 | ประจำการ> ฝูงบิน 601 | หมายเหตุ> ฝูงบิน 601 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ล็อกฮีด มาร์ติน |  |  สหรัฐ | ลำเลียงทางยุทธวิธี | C-130H-30 | 12 |  |
ฝูงบิน 602
| แอร์บัส |  |  สหภาพยุโรป | เครื่องบินพระที่นั่งสำรอง | A-319-115X CJ | 1 |  |
| แอร์บัส |  |  สหภาพยุโรป | รับส่งบุคคลสำคัญ | ACJ320 | 2 |  |
| แอร์บัส |  |  สหภาพยุโรป | เครื่องบินพระที่นั่งสำรอง รับส่งบุคคลสำคัญ | A340-500 | 1 |  |
| โบอิง |  |  สหรัฐ | เครื่องบินพระที่นั่งสำรอง  รับส่งบุคคลสำคัญ | B737-4Z6 | 1 |  |
| โบอิง |  |  สหรัฐ | เครื่องบินพระที่นั่งใน สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ | B737-8Z6 (B737-800) | 2 |  |
ฝูงบิน 603
| เอทีอาร์ |  |  ฝรั่งเศส | รับส่งบุคคลสำคัญ | ATR-72-500 ATR-72-600 | 3 (รุ่น 500) 6 (รุ่น 600) |  |
| ซุคฮอย |  |  รัสเซีย | รับส่งบุคคลสำคัญ | Superjet 100LR | 2 |  |
ฝูงบิน 604
| เซสนา |  |  สหรัฐ | ฝึกบิน | T-41D | 36 |  |
| แปซิฟิค แอโรสเปซ คอร์ปอเรชั่น |  |  นิวซีแลนด์ | ฝึกบิน | CT-4B |  |  |
| ปิอาจิโอ แอโรสเปซ |  |  อิตาลี | ตรวจการณ์และลำเลียง | P-180 | 1 |  |
| อุตสาหกรรมการบินไทย |  |  ไทย | ฝึกบิน | RTAF-6 |  |  |
| ไดมอนด์ แอร์คราฟท์ |  |  ออสเตรีย | ฝึกบิน | DA-40NG | 8 |  |
ที่ตั้ง

กองบิน 6 มีที่ตั้งอยู่ที่ฐานทัพอากาศดอนเมือง โดยมีฝูงบินทั้งหมดประจำการอยู่ที่นี่เช่นเดียวกัน
ภารกิจ

กองบิน 6 เป็นหน่วยขึ้นตรงของกองทัพอากาศที่ดูแลปฏิบัติการการบินรับส่งเสด็จของพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ บุคคลสำคัญ การปฏิบัติการลำเลียงทางอากาศ การส่งกลับสายแพทย์ทางอากาศ การควบคุมไฟป่า การฝึกนักเรียนนายเรืออากาศ การฝึกบินเป็นกรณีพิเศษ การฝึกขั้นพื้นฐานผู้บังคับอากาศยานภายใน ดำเนินการสนับสนุนกิจกรรมของหน่วยฝึกบินพลเรือนของกองทัพอากาศ การฝึกนักบินในการบินทดสอบเครื่องบินและบินทดสอบเครื่องต้นแบบ
นอกจากนี้ กองบิน 6 ยังเป็นกองบินหลักในการปฏิบัติการบรรเทาสาธารณภัยทั้งในประเทศและระหว่างประเทศในการลำเลียงความช่วยเหลือต่าง ๆ ในการให้ความช่วยเหลือจากรัฐบาลไปยังประชาชนและประเทศไทยไปยังมิตรประเทศที่ประสบเหตุ เช่น อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2567 แผ่นดินไหวในประเทศตุรกีและประเทศซีเรีย พ.ศ. 2566 แผ่นดินไหวในประเทศเนปาล เมษายน พ.ศ. 2558
รวมไปถึงการอพยพชาวไทยออกจากพื้นที่เสี่ยงภัยต่าง ๆ เช่น เหตุการณ์ความไม่สงบในซูดาน การโจมตีอิสราเอลที่นำโดยกลุ่มฮามาส
แหล่งข้อมูลอื่น

กองบิน6 - Wing 6 RTAF ที่เฟซบุ๊ก
ป้ายของฝูงบิน 601 กองบิน 6
การส่งความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมไปช่วยเหลือในเหตุการณ์แผ่นดินไหวในประเทศเนปาล เมษายน พ.ศ. 2558
สภาวิศวกร

สภาวิศวกร จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติวิศวกร พ.ศ. 2542 มีสถานะเป็นนิติบุคคล ทำหน้าที่ออกใบอนุญาตให้แก่ผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม รวมทั้งพิจารณาพักใช้ใบอนุญาตหรือเพิกถอนใบอนุญาต รับรองปริญญา ประกาศนียบัตรหรือวุฒิบัตรในการประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม รับรองความรู้ความชำนาญในการประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม รวมทั้งเสนอแนะรัฐมนตรี เกี่ยวกับการกำหนดและการเลิกสาขาวิศวกรรมควบคุมและออกข้อบังคับสภาวิศวกร โดยความเห็นชอบของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในฐานะสภานายกพิเศษ
สภาวิศวกร เป็นหนึ่งในสมาพันธ์สภาวิชาชีพแห่งประเทศไทย ร่วมกับ แพทยสภา สภาการพยาบาล สภาเภสัชกรรม ทันตแพทยสภา สภาสถาปนิก สภาเทคนิคการแพทย์ สภากายภาพบำบัด
จาก ก.ว.มาเป็นสภาวิศวกร > พระราชบัญญัติวิชาชีพวิศวกรรม พ.ศ. 2505

การประกอบวิชาชีพวิศวกรรมมีความเกี่ยวข้องกับความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชน โดยมีพระราชบัญญัติวิชาชีพวิศวกรรม พ.ศ. 2505 เป็นแนวทางการควบคุมบังคับการประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม ซึ่งหมายความถึงวิชาชีพการช่างในสาขา วิศวกรรมโยธา วิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมไฟฟ้า วิศวกรรมอุตสาหการ วิศวกรรมเหมืองแร่ โดย คณะกรรมการควบคุมการประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม (ก.ว.)  ทำหน้าที่ดำเนินกิจการตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติคุณสมบัติผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม ผู้ที่ประสงค์จะประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมต้องมีคุณสมบัติครบถ้วนตามพระราชบัญญัติ โดยต้องมีคุณวุฒิจบปริญญาตรีวิศวกรรมศาสตร์ในสาขาที่ขอรับใบอนุญาต จากสถาบันที่ ก.ว. รับรองหลักสูตร
จาก ก.ว.มาเป็นสภาวิศวกร > พระราชบัญญัติ วิศวกร พ.ศ. 2542

ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 120 ก. เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2542 และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 30 พฤศจิกายน 2542 
สภาวิศวกร ทำหน้าที่ทุกรายการแทน ก.ว. สมาชิกสภาวิศวกร สมาชิกสภาประกอบด้วยประเภทของสมาชิกดังนี้
สมาชิกสามัญ มีสิทธิในการกำหนดทิศทางและอนาคตของสภาฯ โดยสามารถสมัครเป็นกรรมการสภาฯ มีสิทธิ์เลือกตั้ง รับเลือกตั้งหรือ แต่งตั้งเป็นกรรมการสภาฯ
สมาชิกวิสามัญ ไม่มีสิทธิในการออกเสียงเลือกตั้ง หรือแต่งตั้งเป็นกรรมการสภาฯ
จาก ก.ว.มาเป็นสภาวิศวกร > พระราชบัญญัติ วิศวกร พ.ศ. 2542 > ใบอนุญาตการประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม

วุฒิวิศวกร ( Fellow  Engineer )
สามัญวิศวกร ( CharterEngineer )
ภาคีวิศวกร ( Associate Engineer )
ภาคีวิศวกรพิเศษ ( Corporate Engineer )
ประวัติ

ในอดีตวิศวกรไทยได้รวมตัวกันภายใต้สถาบันวิชาชีพ คือ วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ (ว.ส.ท.) ตั้งแต่ พ.ศ. 2486 ต่อมา รัฐบาลได้ตราพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบวิชาชีพวิศวกรรม พ.ศ. 2505 ขึ้น เมื่อสภาพเศรษฐกิจ สังคมมีการเปลี่ยนแปลง มีความต้องการวิศวกรมากขึ้น จึงมีการเร่งผลิตวิศวกร เป็นผลให้งานวิศวกรรมมีปัญหาเรื่องคุณภาพงาน จำเป็นต้องมีการปลูกฝังจิตสำนึกทางด้านจรรยาบรรณและมีการพัฒนาวิชาชีพอย่างต่อเนื่อง ครั้นเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่รุนแรงหลายครั้งจนมีผลกระทบต่อความน่าเชื่อถือของวิชาชีพวิศวกรรม อาทิ เหตุการณ์จากรถบรรทุกแก๊สระเบิดที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2532 ไฟไหม้โรงงาน อาคารถล่มที่จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งก่อให้เกิดความสูญเสียชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนเป็นจำนวนมาก ทบวงมหาวิทยาลัย และวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยฯ จึงได้มีการจัดสัมมนาระดมความคิดและได้ข้อสรุปในการจัดตั้ง “ สภาวิศวกร ” รวม 4 ประการคือ
ให้มีสภาวิชาชีพที่สามารถปกครอง ควบคุมและกำกับดูแลกันเอง สภาวิศวกรจึงต้องมาจากการเลือกตั้งของสมาชิก
ให้มีความคล่องตัวในการบริหารงานโดยอิสระจึงต้องมีสถานภาพเป็นนิติบุคคล
ให้สภาวิศวกรมีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลควบคุม ส่งเสริม และสนับสนุนให้เกิดการพัฒนาการประกอบวิชาชีพอย่างต่อเนื่องทันต่อวิทยาการและความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี
ให้มีการประกอบวิชาชีพด้วยมาตรฐานหนึ่งเดียวไม่ว่าจะเป็นราชการหรือเอกชน และจะไม่มีการยกเว้นสำหรับคนต่างชาติ
ต่อมาได้มีการร่างพระราชบัญญัติวิศวกรเมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยคณะบุคคลผู้ทรงคุณวุฒิทางวิศวกรรม จนในที่สุดพระราชบัญญัติวิศวกร พ.ศ. 2542 จึงได้เกิดขึ้นและมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542
องค์ประกอบของสภาวิศวกร

สมาชิกสภาวิศวกรแบ่งออกเป็น 3 ประเภทคือ สมาชิกสามัญ สมาชิกวิสามัญและสมาชิกกิตติมศักดิ์ซึ่งสมาชิกเหล่านี้จะเป็นผู้อนุมัตินโยบายการบริหารงานของคณะกรรมการสภาวิศวกรในการประชุมใหญ่สามัญประจำปี
คณะกรรมการสภาวิศวกร จำนวน 20 คน มาจากการเลือกตั้งโดยสมาชิกสภาวิศวกร15 คน (เป็นผู้ประกอบวิชาชีพ 10 คน เป็นอาจารย์ในสถาบันการศึกษา 5 คน) กรรมการสภาวิศวกรอีก 5 คน มาจากการแต่งตั้งโดยคณะรัฐมนตรีจากการเสนอของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย กรรมการสภาวิศวกรมีหน้าที่ออกใบอนุญาตฯ รับรองปริญญาฯ รับรองความรู้ความชำนาญพิเศษ และออกข้อบังคับ ระเบียบต่างๆ
คณะกรรมการจรรยาบรรณ มาจากการแต่งตั้งตามมติของที่ประชุมใหญ่สภาวิศวกรมีหน้าที่พิจารณาวินิจฉัย กรณีที่มีการกล่าวหา ว่าผู้ได้รับใบอนุญาตฯ ประพฤติผิดจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพ
คณะอนุกรรมการ คณะทำงาน และผู้ชำนาญพิเศษมาจากการแต่งตั้งของที่ประชุมกรรมการสภาวิศวกรมีหน้าที่ตามที่กรรมการสภาวิศวกรกำหนด
ผู้ตรวจสภาวิศวกร ที่ประชุมใหญ่สภาวิศวกรแต่งตั้งจากสมาชิกหรือบุคคลภายนอกวิศวกร มีหน้าที่ตรวจสอบการดำเนินงานของคณะกรรมการสภาวิศวกรแล้วทำรายงานเสนอต่อที่ประชุมใหญ่สภาวิศวกร
สำนักงานสภาวิศวกร ประกอบด้วยงาน 6 ฝ่าย คือ
ฝ่ายทะเบียนและใบอนุญาต
ฝ่ายพัฒนาและส่งเสริมวิชาชีพวิศวกรรม
ฝ่ายบริหาร ประชาสัมพันธ์
ฝ่ายการเงิน บัญชี งบประมาณและการพัสดุ
ฝ่ายกฎหมายและจรรยาบรรณ
ฝ่ายเทคโนโลยีสารสนเทศ
สำนักงานสภาวิศวกรมีหัวหน้าสำนักงานสภาวิศวกรบริหารงานภายใต้การกำกับดูแลของเลขาธิการสภาวิศวกร
ที่ตั้ง

ที่ทำการสำนักงาน สภาวิศวกร 1616/1 ถนนลาดพร้าว แขวงวังทองหลาง เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร 10310
ดูเพิ่ม

วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย

| โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย |
| --- | --- |
Chiang Rai Municipality School 6


ที่ตั้ง

421 หมู่ 6 ถนนเวียงบูรพา ตำบลริมกก  อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย 57100
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ท.๖, CRMS6
ประเภทโรงเรียน: โรงเรียนรัฐบาล โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
คติพจน์: บาลี: นตฺถิ ปัญฺญา สมาอาภา (แสงสว่างเสมอด้วยปัญญาไม่มี)
ศาสนา: พระพุทธศาสนา
สถาปนา: 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2542; 25 ปีก่อน (2542-05-10)
ผู้ก่อตั้ง: นายวันชัย จงสุทธานามณี
สังกัด: สำนักการศึกษาเทศบาลนครเชียงราย
ผู้อำนวยการ: นายประชวน เขื่อนเพชร
ระดับปีที่จัดการศึกษา: มัธยมศึกษาปีที่ 1–6
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน: ภาษาที่มีการเรียนการสอนในโรงเรียน  ภาษาไทย   ภาษาอังกฤษ   ภาษาจีนกลาง 
วิทยาเขต: โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย แผนกมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย แผนกมัธยมศึกษาตอนต้น
สี:   ฟ้า   ขาว
คำขวัญ: วิชาการเป็นเลิศ ประเสริฐศีลธรรมจรรยา กีฬาเด่นเป็นสง่า ร่วมพัฒนาชุมชน
เพลง: มาร์ชเทศบาล 6
เว็บไซต์: tesaban6.ac.th
โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย (ย่อ: ท.๖) เดิมมีชื่อว่า โรงเรียนเทศบาล 6 เป็นโรงเรียนรัฐบาล สังกัดเทศบาลนครเชียงราย และเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษใน อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ภายใต้ความร่วมมือของเทศบาลนครเชียงราย เปิดสอนครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 เฉพาะเขตโรงเรียนฝั่งตะวันตกของถนนเวียงบูรพา (ปัจจุบันเป็นเขตแผนกมัธยมศึกษาตอนต้น) ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย และ ในปี พ.ศ. 2552 ได้ทำการแยกแผนกมัธยมศึกษาตอนปลายออกจากแผนกมัธยมศึกษาตอนต้น โดยย้ายไปฝั่งตรงข้ามที่ เขตแผนกมัธยมศึกษาตอนปลาย ของฝั่งตะวันออกถนนเวียงบูรพา
ประวัติ

เดิมชื่อ โรงเรียนเทศบาล 6 ได้เริ่มเปิดการศึกษาครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 2542 ภายใต้นโยบายการขยายโอกาสทางการศึกษาและเพิ่มพูนศักยภาพทางการเรียนรู้ให้แก่เยาวชนของนายวันชัย จงสุทธนามณี นายกเทศมนตรี และนายทวี ธรรมอดิศัย ปลัดเทศบาลนครเชียงราย โดยได้รับงบประมาณสนับสนุนครั้งแรกจำนวน 10 ล้านบาท จากสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล และสภาเทศบาลนครเชียงราย อนุมัติงบประมาณเพิ่มเติมอีก 72,000,000 บาทและได้รับอนุมัติให้ใช้พื้นที่สำรองส่วนราชการจำนวน 34 ไร่เศษ โดยนายวิจารณไชยนันท์ ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย หลังจากนั้นได้ทำบุญอาคารเรียนและเปิดโรงเรียนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2542 โดย อุไรวรรณ เทียนทอง อดีตรัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรม เป็นประธาน
หลังจากเริ่มเปิดการศึกษาได้ 10 ปี ในปี พ.ศ. 2552 ขยายห้องเรียนโดยย้ายแผนกมัธยมศึกษาตอนปลายไปจัดการเรียนการสอน ณ อาคาร 1 (750 ปี) และ อาคาร 2 (สิงหนวัติ) บริเวณฝั่งตรงข้ามของถนนเวียงบูรพา คือ ฝั่งมัธยมศึกษาตอนปลาย
ระบบการเรียน > ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น

หลักสูตรส่งเสริมศักยภาพด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์แบบเข้มข้น
หลักสูตรพิเศษภาคภาษาอังกฤษ
ระบบการเรียน > ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย

หลักสูตรส่งเสริมศักยภาพผู้เรียนด้านแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ
หลักสูตรส่งเสริมศักยภาพผู้เรียนด้านวิศวกรรมศาสตร์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์
หลักสูตรส่งเสริมศักยภาพผู้เรียนด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์แบบเข้มข้น
หลักสูตรส่งเสริมศักยภาพผู้เรียนด้านภาษาอังกฤษเสริมภาษาจีน
ความร่วมมือทางวิชาการกับหน่วยงานภายนอก

มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง: ในยุคก่อตั้งสถานศึกษาได้ระยะเวลาสามปี ได้มีโครงการความร่วมมือในการใช้สถานที่โรงเรียนเพื่อจัดเป็นที่ทำการและการเรียนการสอนชั่วคราวของ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง จนทางมหาวิทยาลัยได้จัดสร้างอาคารเรียนของตัวเองแล้วเสร็จ และได้มีความร่วมมือจากทางมหาวิทยาลัยมาจนถึงปัจจุบันในการพัฒนาบุครากรครูในการเรียนการสอนและการฝึกอบรมทางด้าน วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ คอมพิวเตอร์
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่: ในปี พ.ศ. 2547 ทางโรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย ได้จัดการเรียนการสอนสายศิลป์ (อังกฤษ-คณิตศาสตร์) เป็นรุ่นสุดท้าย และปรับเป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์เต็มรูปแบบโดยใช้ระบบสายการเรียนวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ ทั้งหมดในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย และในปี 2549 ได้จัดตั้งห้องเรียนโครงการพิเศษขึ้นเป็นปีแรกจำนวน 2 ห้อง โดยได้รับการดูแลหลักสูตรตอนเริ่มจาก ภาควิชาคณิตศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เพื่อให้เป็นไปตามแบบหลักสูตรของ สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
โรงเรียนโยธินบูรณะ และ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร: ในปี พ.ศ. 2548 ทางโรงเรียนได้มีแผนที่จะจัดตั้งห้องเรียนสำหรับผู้มีความสามารถทางด้านภาษาอังกฤษขึ้นในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จึงได้มีการศึกษาดูงานในโรงเรียนชั้นนำของประเทศในการจัดการเรียนการสอนภาคภาษาอังกฤษ จึงได้เกิดความร่วมมือในการวางหลักสูตรและปรับปรุงหลักสูตรพิเศษภาคภาษาอังกฤษในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นโดยความร่วมมือจาก โรงเรียนโยธินบูรณะ และ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ทำให้สามารถเปิดสอนและรับสมัครนักเรียนหลักสูตรพิเศษภาคภาษาอังกฤษชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นในรุ่นแรกได้ในปี พ.ศ. 2549 โดยได้เปิดทำการเรียนการสอนทั้งหมด 2 ห้องเรียน
มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช: ในปี พ.ศ. 2559 นายวันชัย จงสุทธานามณี นายกเทศมนตรีนครเชียงราย พร้อมด้วยนางอนุรักษ์ บุตรสาร คณะผู้บริหาร และคณะครูโรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย เข้าพบ รศ.นพ.อนันต์ มโนมัยพิบูลย์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช เพื่อประสานความร่วมมือทางวิชาการ ในการพัฒนาการศึกษาของเทศบาลนครเชียงราย โดยการจัดตั้งหลักสูตรเตรียมนักเรียนเพื่อศึกษาต่อทางด้านแพทย์ และวิทยาศาสตร์สุขภาพขี้น ซึ่งทางมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช มี คณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล และ คณะพยาบาลศาสตร์เกื้อการุณย์ ในการกำกับดูแลของมหาวิทยาลัย
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี: ในปี พ.ศ. 2559 ทางโรงเรียนได้รับการสนับสนุนจาก เทศบาลนครเชียงราย ในการเดินทางศึกษาดูการจัดการเรียนการสอนนักเรียน Gifted ในสาขาวิชาต่างของ โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ เนื่องจากทางโรงเรียนเองมีเพียง Gifted คณิตศาสตร์ ที่ได้รับความร่วมมือจากการจัดหลักสูตรของ ภาควิชาคณิตศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เท่านั้น จึงจำเป็นต้องการขยายห้องเรียนพิเศษ Gifted เพื่อให้ครอบคลุมทุกสาขาวิชา จึงได้มีความร่วมมือจาก โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ และ สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จัดตั้งให้โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย เป็น ศูนย์สะเต็มศึกษา ของ สสวท ขึ้นในปี พ.ศ. 2560 โดยใช้ชื่อว่า ศูนย์สะเต็มศึกษา อปท 25 โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย โดยมีหน้าที่อบรมทางไกลสะเต็มศึกษา ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลาย และมีหน้าที่ในการจัดสถานที่ในการอบรมครูทางไกลผ่านระบบอินเทอร์เน็ต เตรียมเอกสารประกอบการอบรม สื่อชุดกิจกรรมสะเต็มศึกษา ในรายวิชา วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยี ในการกำกับของมหาวิทยาลัยพี่เลี้ยงตามที่ สสวท ได้กำหนดให้
รายนามผู้บริหาร

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ  | รายนาม  | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง  |
| 1 | นายสุเนศณ์ บุตรสาร | พ.ศ. 2542 - 2556 |
| 2 | นางอนุรักษ์ บุตรสาร | พ.ศ. 2557 - 2558 |
| 3 | นายประชวน เขื่อนเพชร | พ.ศ. 2559 - 2567 |
| 4 | นางอัมพร จันทนะเปลิน | พ.ศ. 2568 - ปัจจุบัน |
อาคารสถานที่ > เขตแผนกมัธยมศึกษาตอนปลาย

อาคาร 1 (750 ปี) เป็นอาคารที่ใหญ่ที่สุดในโรงเรียน ห้องเรียนส่วนใหญ่อาคารนี้เป็นห้องเรียนสำหรับนักเรียน หลักสูตรส่งเสริมศักยภาพผู้เรียนด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์แบบเข้มข้น มัธยมศึกษาปีที่ 5-6
บริเวณชั้นหนึ่ง เป็นที่ตั้งฝ่ายบริหารงานกิจการหลักต่าง ๆ ของโรงเรียน เช่น ห้องผู้อำนวยการ, ห้องวิชาการ ฯลฯ
ชั้นใต้ดิน เป็นโรงจอดรถจักรยานยนต์ สำหรับนักเรียนแผนกมัธยมศึกษาตอนปลาย
อาคาร 2 (หอประชุมพญามังราย) เป็นหอประชุมขนาดใหญ่ในเขตแผนกมัธยมศึกษาตอนปลาย
ชั้นบน เป็นสถานที่จัดกิจกรรมในร่มสำคัญต่าง ๆ ของโรงเรียน
ชั้นล่าง เป็นโรงอาหาร สำหรับนักเรียนแผนกมัธยมศึกษาตอนปลาย
อาคาร 3 (อาคารอำนวยการ) ตึกการเงินของโรงเรียน และ ชั้นสามเป็นห้องเรียนสาธารณะ
อาคาร 4 เป็นที่ตั้งห้องเรียนสำหรับนักเรียน หลักสูตรส่งเสริมศักยภาพผู้เรียนด้านภาษาอังกฤษเสริมภาษาจีนและ เป็นที่ตั้งห้องพักครูภาษาต่างประเทศ
อาคาร 5 อาคารนี้เป็นห้องเรียนสำหรับนักเรียน หลักสูตรส่งเสริมศักยภาพผู้เรียนด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์แบบเข้มข้น มัธยมศึกษาปีที่ 4
อาคาร 6 เป็นอาคารสำหรับนักเรียน หลักสูตรส่งเสริมศักยภาพผู้เรียนด้านวิศวกรรมศาสตร์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์
ชั้นหนึ่ง เป็นที่ตั้งห้องปฏิบัติการทางชีววิทยาและ ห้องปฏิบัติการทางเคมี
อาคาร 7 อาคารนี้เป็นห้องเรียนสำหรับนักเรียน หลักสูตรส่งเสริมศักยภาพผู้เรียนด้านแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ
ชั้นหนึ่ง เป็นที่ตั้งห้องปฏิบัติการทางวิศวกรรมศาสตร์และ เป็นที่ตั้งห้องอาหารสำหรับบุคลากรโรงเรียน
ซุ้มพระ ตั้งอยู่บริเวณหน้าอาคาร 1 (750 ปี) เป็นที่ตั้งองค์พระพุทธรูปของโรงเรียนและ เป็นสถานที่พักผ่อนย่อนใจ
รูปปั้นพ่อขุน ตั้งอยู่หน้าลานซีเมนต์หันหน้าไปทางทิศตะวันตกของ สนามบาสเกตบอลเกตบอลและสนามฟุตบอล เป็นประติมากรรมพญามังรายของโรงเรียน
อาคารสถานที่ > เขตแผนกมัธยมศึกษาตอนต้น

อาคาร 1 เป็นที่ตั้งห้องเรียนสำหรับนักเรียน หลักสูตรพิเศษภาคภาษาอังกฤษและ เป็นที่ตั้งห้องพักครูภาษาต่างประเทศ
อาคาร 2 เป็นที่ตั้งห้องปฏิบัติการทางชีววิทยา, ห้องปฏิบัติการทางเคมี และ ห้องปฏิบัติการทางฟิสิกส์
อาคาร 3 เป็นที่ตั้งของห้องสมุด และ เป็นห้องกระจกเพื่อสำหรับการเต้นด้วยตัวเอง
อาคาร 4 อาคารนี้เป็นห้องเรียนสำหรับนักเรียน หลักสูตรส่งเสริมศักยภาพด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์แบบเข้มข้น มัธยมศึกษาปีที่ 3
อาคาร 5 เป็นอาคารสำหรับนักเรียน หลักสูตรส่งเสริมศักยภาพด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์แบบเข้มข้น มัธยมศึกษาปีที่ 1
อาคาร 6 เป็นที่ตั้งห้องเรียนสำหรับนักเรียน  หลักสูตรส่งเสริมศักยภาพด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์แบบเข้มข้น มัธยมศึกษาปีที่ 2
อาคารเรือนพักจามจุรี เป็นห้องพักชั่วคราวสำหรับแขกหรือนักเรียนของโรงเรียน ที่ต้องทำกิจกรรมในโรงเรียนข้ามคืน
อาคารอเนกประสงค์ (หอประชุม) คือ หอประชุมแบบเปิดในเขตแผนกมัธยมศึกษาตอนต้น เป็นสถานที่จัดกิจกรรมในร่มสำคัญต่างๆของโรงเรียนสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นและ เป็นสนามวอลเลย์บอล ภายในตัว
โรงอาหาร เป็นโรงอาหารสำหรับนักเรียนแผนกมัธยมศึกษาตอนต้น และเป็นที่ตั้งห้องอาหารสำหรับบุคลากรโรงเรียน
สระว่ายน้ำ เป็นสระว่ายน้ำแห่งเดียวของโรงเรียน เป็นสถานที่เรียนว่ายน้ำของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1
ศูนย์การเรียนรู้ภาษาจีน เป็นห้องเรียนภาษาจีนสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นและ เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ
แหล่งข้อมูลอื่น

โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
19°55′41″N 99°51′50″E﻿ / ﻿19.9281502°N 99.8639278°E﻿ / 19.9281502; 99.8639278
อาคาร 1 (750 ปี) เป็นอาคารที่ใหญ่ที่สุดในโรงเรียน
ลานซีเมนต์สนามบาสเกตบอลเกตบอลและสนามฟุตบอล บริเวณหน้าอาคาร 4
บริเวณประตู2 ของแผนกมัธยมศึกษาตอนต้น
กิจกรรม VRMMO ของมนุษย์ลุง

ซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นและแฟรนไชส์
| --- | --- |
กิจกรรม VRMMO ของมนุษย์ลุง
とあるおっさんのVRMMO活動記 (Toaru Ossan no VRMMO Katsudōki)
ชื่อภาษาอังกฤษ: A Playthrough of a Certain Dude's VRMMO Life
นวนิยายชุด
เขียนโดย: ชิอินะ โฮวาฮาวะ
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (มกราคม พ.ศ. 2556 – สิงหาคม พ.ศ. 2559) อัลฟ่าโพลิส (สิงหาคม พ.ศ. 2559 – ปัจจุบัน)
วางจำหน่ายตั้งแต่: มกราคม พ.ศ. 2556 – ปัจจุบัน
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: ชิอินะ โฮวาฮาวะ
วาดภาพโดย: ยามาอาดะ
สำนักพิมพ์: อัลฟ่าโพลิส
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 28
มังงะ
เขียนโดย: ชิอินะ โฮวาฮาวะ
วาดภาพโดย: ชูยะ ริกูโด
สำนักพิมพ์: อัลฟ่าโพลิส
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: อัลฟ่าโพลิส
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 27 มิถุนายน พ.ศ. 2557 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 11
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ยูอิจิ นากาซาวะ
เขียนบทโดย: โทโกะ มาจิดะ
ดนตรีโดย: Technoboys Pulcraft Green-Fund
สตูดิโอ: มาโฮฟิล์ม
ถือสิทธิ์โดย: มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
เครือข่าย: Tokyo MX, BS11, AT-X
เครือข่ายภาษาไทย: ปีลีปีลี, Muse Thailand
ฉาย:  3 ตุลาคม พ.ศ. 2566  –  19 ธันวาคม พ.ศ. 2566
ตอน: 12
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
กิจกรรม VRMMO ของมนุษย์ลุง (ญี่ปุ่น: とあるおっさんのVRMMO活動記; โรมาจิ: Toaru Ossan no VRMMO Katsudōki) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยชิอินะ โฮวาฮาวะ และวาดภาพประกอบโดยยามาอาดะ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2558 ทางเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร แล้วย้ายไปเผยแพร่ในเว็บไซต์อัลฟ่าโพลิสในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 สำนักพิมพ์อัลฟ่าโพลิสได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 27 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยชูยะ ริกูโด เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์มังงะอัลฟ่าโพลิสในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2557  และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 10 ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอมาโฮฟิล์ม ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2566 ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566
สื่อ > ไลต์โนเวล

| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 | 978-4-43-418839-8 |
| 2 |  4 มิถุนายน พ.ศ. 2557 | 978-4-43-419309-5 |
| 3 |  9 กันยายน พ.ศ. 2557 | 978-4-43-419602-7 |
| 4 |  28 ธันวาคม พ.ศ. 2557 | 978-4-43-420138-7 |
| 5 |  31 มีนาคม พ.ศ. 2558 | 978-4-43-420448-7 |
| 6 |  4 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 | 978-4-43-420760-0 |
| 7 |  4 ตุลาคม พ.ศ. 2558 | 978-4-43-421059-4 |
| 8 |  1 มีนาคม พ.ศ. 2559 | 978-4-43-421681-7 |
| 9 |  5 มิถุนายน พ.ศ. 2559 | 978-4-43-421997-9 |
| 10 |  3 ตุลาคม พ.ศ. 2559 | 978-4-43-422427-0 |
| 11 |  30 ธันวาคม พ.ศ. 2559 | 978-4-43-422805-6 |
| 12 |  3 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 | 978-4-43-423235-0 |
| 13 |  5 ตุลาคม พ.ศ. 2560 | 978-4-43-423774-4 |
| 14 |  30 ธันวาคม พ.ศ. 2560 | 978-4-43-424119-2 |
| 15 |  1 เมษายน พ.ศ. 2561 | 978-4-43-424459-9 |
| 16 |  2 กันยายน พ.ศ. 2561 | 978-4-43-425054-5 |
| 17 |  3 ธันวาคม พ.ศ. 2561 | 978-4-43-425389-8 |
| 18 |  3 เมษายน พ.ศ. 2562 | 978-4-43-425790-2 |
| 19 |  2 กันยายน พ.ศ. 2562 | 978-4-43-426413-9 |
| 20 |  3 ธันวาคม พ.ศ. 2562 | 978-4-43-426781-9 |
| 21 |  30 เมษายน พ.ศ. 2563 | 978-4-43-427332-2 |
| 22 |  28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 | 978-4-43-428005-4 |
| 23 |  31 มีนาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-43-428662-9 |
| 24 |  31 ตุลาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-43-429119-7 |
| 25 |  1 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-43-429992-6 |
| 26 |  5 กันยายน พ.ศ. 2565 | 978-4-43-430569-6 |
| 27 |  1 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-43-431647-0 |
| 28 |  30 กันยายน พ.ศ. 2566 | 978-4-43-432653-0 |
สื่อ > มังงะ

| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  31 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 | 978-4-43-420480-7 |
| 2 |  31 มีนาคม พ.ศ. 2559 | 978-4-43-421653-4 |
| 3 |  28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 | 978-4-43-422885-8 |
| 4 |  30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 | 978-4-43-423867-3 |
| 5 |  30 กันยายน พ.ศ. 2561 | 978-4-43-425008-8 |
| 6 |  31 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 | 978-4-43-426172-5 |
| 7 |  31 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-43-427628-6 |
| 8 |  31 มีนาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-43-428669-8 |
| 9 |  31 ธันวาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-43-429736-6 |
| 10 |  28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 | 978-4-43-431658-6 |
| 11 |  30 กันยายน พ.ศ. 2566 | 978-4-43-432665-3 |