stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เฌราร์ อูลีเย

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เฌราร์ อูลีเย ในปี ค.ศ. 2009
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เฌราร์ อูลีเย
วันเกิด:  3 กันยายน ค.ศ. 1947(1947-09-03)
สถานที่เกิด:  เตรวน ฝรั่งเศส
วันเสียชีวิต:  14 ธันวาคม ค.ศ. 2020(2020-12-14) (73 ปี)
สถานที่เสียชีวิต:  ปารีส ฝรั่งเศส
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
1959–1968:  อุกลีแยร์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1968–1969 |  ลิเวอร์พูลแอลซอป |   |   |
| 1969–1971 |  อุกลีแยร์ |   |   |
| 1971–1977 |  เลอตูแกแอทเลติกคลับ |  132 |  (27) |
| รวม |   |  132 |  (27) |
จัดการทีม
1973–1976:  เลอตูแกแอทเลติกคลับ
1976–1982:  เนอ-เล-มีน
1982–1985:  แอร์เซล็องส์
1985–1988:  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
1988–1992:  ฝรั่งเศส (ผู้ช่วยผู้จัดการทีม)
1992–1993:  ฝรั่งเศส
1994–1996:  ฝรั่งเศส ชุดอายุไม่เกิน 18 ปี
1996–1997:  ฝรั่งเศส ชุดอายุไม่เกิน 20 ปี
1998:  ลิเวอร์พูล (ทำงานร่วมกับ รอย อีแวนส์)
1998–2004:  ลิเวอร์พูล
2005–2007:  ลียง
2010–2011:  แอสตันวิลลา
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เฌราร์ อูลีเย (ฝรั่งเศส: Gérard Houllier, ออกเสียง: [ʒeʁaʁ ulje]; 3 กันยายน ค.ศ. 1947 – 14 ธันวาคม ค.ศ. 2020) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวฝรั่งเศส เขาได้อยู่ร่วมกับสโมสรต่าง ๆ ในฐานผู้จัดการทีมกับปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง, แอร์เซล็องส์ และลิเวอร์พูล เขานำลิเวอร์พูลคว้าแชมป์เอฟเอคัพ, ลีกคัพ, เอฟเอคอมมูนิตีชีลด์, ยูฟ่าคัพ และยูฟ่าซูเปอร์คัพในปี ค.ศ. 2001 จากนั้นเขาก็นำลียงได้แชมป์ลีกเอิง 2 สมัยในฤดูกาล 2005-06 และ 2006-07 นอกจากนี้อูลีเยยังเคยเป็นอดีตผู้จัดการทีมของฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศสในปี 1992 ถึง 1993 และเขาถือว่าเป็นหนึ่งในผู้จัดการทีมชาวฝรั่งเศสที่มีการจัดทีมที่ยอดเยี่ยมและประสบความสำเร็จมากที่สุด โดยมีอาร์แซน แวงแกร์ และดีดีเย เดช็อง ที่มีผลงานใกล้เคียงในการเป็นผู้จัดการทีมกับเขา
เกียรติประวัติ > ผู้จัดการทืม

ลีกเอิง (1): 1985–86
ยูฟ่ายูโรเปียน U 19 แชมเปียนส์ชิพ (1): 1996
เอฟเอคัพ (1): 2000–01
ลีกคัพ (1): 2000–01, 2002–03
เอฟเอคอมมูนิตีชีลด์ (1) : 2001
ยูฟ่าคัพ (1): 2000–01
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ (1): 2001
ลีกเอิง (2): 2005–06, 2006–07
ทรอเฟเดช็องปียง (2): 2005, 2006
แหล่งข้อมูลอื่น

Gérard Houllier สถิติอาชีพผู้จัดการ ที่ Soccerbase
(ฝรั่งเศส) Profile, stats and pictures of Gerard Houllier
LFC Online profile
Manager profile at LFChistory.net เก็บถาวร 2007-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Gérard Houllier – Nomination FFF Role เก็บถาวร 2008-01-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศยูฟ่าคัพและยูฟ่ายูโรปาลีก |
| --- | --- |
ยูฟ่าคัพ:  1972: Nicholson  1973: แชงคลี  1974: Coerver  1975: Weisweiler  1976: เพสลีย์  1977: ตราปัตโตนี  1978: Rijvers  1979: Lattek  1980: Rausch  1981: Robson  1982: เอริกซอน  1983: Van Himst  1984: Burkinshaw  1985: Molowny  1986: Molowny  1987: Bengtsson  1988: Ribbeck  1989: Bianchi  1990: ซอฟฟ์  1991: ตราปัตโตนี  1992: ฟัน คาล  1993: ตราปัตโตนี  1994: Marini  1995: Scala  1996: เบ็คเคินเบาเออร์  1997: Stevens  1998: Simoni  1999: Malesani  2000: เทริม  2001: อูลีเย  2002: ฟัน มาร์ไวก์  2003: มูรีนโย  2004: เบนิเตซ  2005: Gazzaev  2006: Ramos  2007: Ramos  2008: อัดโฟกาต  2009: Lucescu 
ยูฟ่ายูโรปาลีก:  2010: Flores  2011: วีลัช-โบอัช  2012: ซิเมโอเน  2013: เบนิเตซ  2014: เอเมรี  2015: เอเมรี  2016: เอเมรี  2017: มูรีนโย  2018: ซิเมโอเน (รักษาการ: Burgos)  2019: ซาร์รี  2020: โลเปเตกี  2021: เอเมรี  2022: กลาสเนอร์  2023: เมนดิลิบาร์  2024: กัสเปรินี 
| ด ค กผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศลีกเอิง |
| --- | --- |
 1933: De Veen  1934: Dedieu  1935: Ross   1936: Kimpton   1937: Eisenhoffer   1938: Ross  1939: Marmiès  1946: Berry   1947: Demeillez   1948: Zilisy   1949: Roessler   1950: Gérard   1951: Andoire   1952: Andoire   1953: Batteux   1954: Cheuva   1955: Batteux   1956: Carniglia   1957: Snella   1958: Batteux  1959: Luciano   1960: Batteux  1961: Leduc  1962: Batteux  1963: Leduc  1964: Snella   1965: Arribas   1966: Arribas  1967: Snella   1968: Batteux   1969: Batteux   1970: Batteux  1971: Leduc   1972: Zatelli   1973: Arribas   1974: Herbin   1975: Herbin  1976: Herbin   1977: Vincent  1978: Leduc   1979: Gress   1980: Vincent   1981: Herbin   1982: Banide  1983: Suaudeau   1984: Jacquet   1985: Jacquet   1986: อูลีเย   1987: Jacquet   1988: แวงแกร์   1989: Gili   1990: Gili   1991: Goethals   1992: Goethals  1993: Goethals  1994: Artur Jorge   1995: Suaudeau  1996: Roux   1997: Tigana   1998: Leclercq   1999: Baup   2000: ปุแอล   2001: Denoueix   2002: Santini   2003: Le Guen   2004: Le Guen   2005: Le Guen   2006: อูลีเย   2007: อูลีเย   2008: Perrin   2009: บล็อง   2010: เดช็อง   2011: Garcia  2012: Girard  2013: อันเชลอตตี  2014: บล็อง   2015: บล็อง   2016: บล็อง   2017: Jardim  2018: เอเมรี  2019: ทุคเคิล  2020: ทุคเคิล  2021: กาลตีเย  2022: โปเชติโน  2023: กาลตีเย  2024: เอนริเก
เบเอลเซบูล

เบเอลเซบูล ศิลปินมักวาดเป็นรูปแมลงวัน
เบเอลเซบูล (อังกฤษ: Beelzebub หรือ Beelzebul; กรีก: βεελζεβούβ; ฮีบรู: בעל זבוב) พญาแมลงวัน เป็นชื่อที่มาจาก เทพเจ้าของชาวฟิลิสเตียซึ่งเดิมบูชาในเมืองเอโครนและต่อมาปรากฎในกลุ่มศาสนาอับราฮัมบางศาสนาในภายหลัง ชื่อ Beelzebub มีความเกี่ยวข้องกับบาอัล เทพเจ้าชาวคานาอัน
แต่เดิมนั้นเบเอลเซบูลเคยเป็นเทพของชาวฟิลิสเตีย เทพเจ้าแห่งเมืองเอโครน แห่งฟิลิสเตีย ในคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาเดิม หนังสือ 2 พงศ์กษัตริย์ เมื่อกษัตริย์อาหัสยาห์แห่งอาณาจักรอิสราเอลทรงตกลงมาจากช่องพระแกลตาข่ายที่ห้องชั้นบนของพระองค์ในกรุงสะมาเรียและทรงประชวร จึงทรงใช้บรรดาผู้สื่อสารไป รับสั่งว่า "จงไปถามเบเอลเซบูล พระแห่งเอโครนว่า เราจะหายจากความเจ็บป่วยนี้หรือไม่"  แต่ทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์พูดกับผู้เผยพระวจนะเอลียาห์ชาวทิชบีว่า "จงลุกขึ้นไปพบบรรดาผู้สื่อสารของกษัตริย์แห่งสะมาเรีย และจงพูดกับเขาทั้งหลายว่า `เพราะไม่มีพระเจ้าในอิสราเอลแล้วหรือ ท่านจึงไปถามเบเอลเซบูล พระแห่งเอโครน'  เพราะฉะนั้นบัดนี้พระเยโฮวาห์ตรัสดั่งนี้ว่า `เจ้าจะไม่ได้ลงมาจากที่นอนซึ่งเจ้าขึ้นไปนั้น แต่เจ้าจะต้องตายแน่'
เบเอลเซบูลปรากฏครั้งแรกในพระคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมหรือคัมภีร์ฮีบรูในชื่อ   บาอัลเซบุล(baalzebul) แปลว่า จ้าวแห่งแมลงวัน หรืออาจจะ แปลว่า จ้าวแห่งสรวงสวรรค์ เป็นเทพเจ้านอกรีตในสายตาของชาวฮีบรูหรือชาวยิว อาจมีความเกี่ยวข้องกับ เทพบาอัล (baal) เทพเจ้าแห่งฟ้าฝนและความอุดมสมบูรณ์ของคานาอันโบราณ
เบเอลเซบูลในความเชื่อของคริสต์ศาสนา

ชื่อของเบเอลเซบูล ปรากฏในคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ ว่าเป็นผู้ปกครองปีศาจ หรือเจ้าชายแห่งมวลปีศาจ ดังตัวอย่างในพระธรรมมัทธิว 12:24 เก็บถาวร 2004-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ถึงข้อที่ 28 ซึ่งเป็นเรื่องราวในตอนที่พระเยซูทรงรักษาคนตาบอดและเป็นใบ้ให้หาย ฟาริสีจึงกล่าวหาว่าพระเยซูนั้น ได้ใช้อำนาจของเบเอลเซบูลในการรักษา มีใจความว่า "๒๔แต่พวกฟาริสีเมื่อได้ยินดังนั้นก็พูดว่า ผู้นี้ขับผีออกนั้นก็เพราะได้ใช้อำนาจเบเอลเซบูลผู้เป็นนายผีนั้น ๒๕ฝ่ายพระเยซูทราบความคิดของเขา จึงตรัสกับเขาว่า ราชอาณาจักรใดๆซึ่งแตกแยกกันแล้วก็คงพินาศ เมืองใดๆ ครัวเรือนใดๆ ซึ่งแตกแยกกันแล้ว จะตั้งอยู่ไม่ได้ ๒๖และถ้าซาตานขับซาตานออกมันก็แตกแยกกันในตัวมันเอง แล้วอาณาจักรของมันจะตั้งอยู่อย่างไรได้ ๒๗และถ้าเราขับผีออกโดยเบเอลเซบูล พวกพ้องของท่านทั้งหลายขับมันออกโดยอำนาจของใครเล่า เหตุฉะนั้นพวกพ้องของท่านเองจะเป็นผู้ตัดสินใจกล่าวโทษพวกท่าน ๒๘แต้ถ้าเราขับผีออกด้วยพระวิญญาณของพระเจ้า แผ่นดินของพระเจ้าก็จะมาถึงท่านแล้ว "
ในมาระโก 3:22 เก็บถาวร 2004-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ถึงข้อที่ 32 ได้มีพวกธรรมจารย์จากกรุงเยรูซาเล็มได้กล่าวว่าพระองค์ว่ามีพลังของเบเอลเซบูลเช่นกัน พระองค์จึงตรัสเป็นความโดยย่อได้ว่า "ซาตานจะขับซาตานให้ออกได้อย่างไร ถ้าอาณาจักรใดแตกแยกก็อยู่ไม่ได้ หากต่อสู้กันเองก็จะไม่มีอะไรเหลือ ผู้ใดกล่าวหมิ่นประมาทพระวิญญาณอันบริสุทธิ์จะไม่ได้รับอภัยโทษจะได้รับแต่ความพินาศย่อยยับ" และกล่าวแก่พระสาวกว่า ผู้ที่นับถือพระองค์ที่รออยู่ข้างนอกนั้น ก็คือมารดาและพี่น้องของพระองค์ เพราะพวกเขาเหล่านั้นเคารพในตัวพระเจ้า
แต่เดิม เบเอลเซบูลนั้นเป็นเทวทูตที่ทำหน้าที่สอนมนุษย์ให้ใช้สิ่งของให้เป็นประโยชน์ รู้จักใช้สอยสิ่งของและพิถีพิถันในการเลือกอาหารการกิน แต่แล้วก็ถูกขับจากสวรรค์ ซาตานก็ได้มาเชิญชวนให้ไปเป็นพวก เมื่อเบเอลเซบูลมาอยู่ในนรกก็ได้รู้วิธีล่อลวงจิตใจมนุษย์ เมื่อเบเอลเซบูลถูกเรียกโดยเหล่าผู้บูชาตนแล้ว มักจะปรากฏในรูปของแมลงวัน และทุกที่ที่มันไปก็จะมีฝูงแมลงวันบินตามไปด้วย เมื่อบินไปที่ไหนก็ทำให้เกิดโรคร้าย  ในความเป็นจริง แมลงวันก็เป็นพาหะนำโรคร้ายต่างๆ อยู่แล้ว เช่น อหิวาตกโรค โรคบิด ไข้รากสาด เป็นต้น การเป็นพาหะนำโรคของแมลงวันจึงทำให้เกิดตำนานความเชื่อเกี่ยวกับเบเอลเซบูลขึ้น
เบเอลเซบูลนั้นมีความแตกต่างจากซาตาน เพราะพลังอำนาจของเบเอลเซบูลไม่ได้มาจากการให้ของซาตาน เรียกได้ว่าเบเอลเซบูลปกครองนรกส่วนหนึ่ง แต่เป็นคนละส่วนของซาตาน ภายหลังกระแสของซาตานดังกว่า ผู้คนจึงกล่าวว่าซาตานเป็นนายของเบเอลเซบูลไปด้วย
ในคัมภีร์ Gospel of Nicodemus ได้กล่าวถึงการเยือนนรกของพระเยซูเป็นเวลา 3 วันนั้น ได้ให้อำนาจปกครองนรกแก่เบเอลเซบูลและให้มีอำนาจเหนือซาตาน (เป็นการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการโดยพระคริสต์) เพื่อแลกกับการยอมรับในตัวพระองค์ เนื่องจากซาตานนั้นเป็นผู้ต่อต้านพระเจ้า ไม่ยอมรับในตัวพระองค์ผู้เป็นพระบุตรแน่นอน และท่านยังมอบหมายให้พาตัวอดัมและนักบุญคนอื่นๆ ที่ถูกกักขังอยู่ในนรกกลับสวรรค์ด้วย (จึงมีผู้กล่าวว่าเบเอลเซบูลยอมรับใช้พระเจ้าเพื่อขอให้พระองค์ผ่อนโทษเหมือนกับแอสโมเดียส แต่เบเอลเซบูลเป็นปีศาจซุกซน เชื่อบ้างไม่เชื่อบ้าง กลับกลอก จะเอาแน่ก็ไม่ได้ ดีร้ายเท่ากัน)
บางครั้ง เบเอลเซบูลก็ปรากฏอยู่ในรูปของวัวยักษ์ หรือแพะตัวผู้ที่มีหางยาว เมื่อโกรธก็จะพ่นไฟออกมาทางปาก
คำว่า "เบเอลเซบูล" นอกจากเป็น "จ้าวแห่งแมลงวัน" แล้ว ยังมีอีกชื่อหนึ่ง ก็คือเป็น "จ้าวแห่งสรวงสวรรค์"
เบเอลเซบูลกับความเชื่อของนอกศาสนา

เบเอลเซบูลมักถูกอธิบายว่าอยู่ในลำดับชั้นของนรก ตามเรื่องราวของโยฮันน์ วีเยอร์ผู้ลึกลับในศตวรรษที่ 16 เบเอลเซบูลเป็นผู้นำการกบฏที่ประสบความสำเร็จกับซาตาน เป็นร้อยโทของลูซิเฟอร์ จักรพรรดิแห่งนรก และเป็นประธานในภาคีแห่งแมลงวัน ในทำนองเดียวกัน เซบาสเตียน มิคาเอลิสผู้ขับไล่ผีในศตวรรษที่ 17 ในประวัติศาสตร์อันน่าชื่นชม (ค.ศ. 1612) ได้จัดให้เบเอลเซบูลเป็นหนึ่งในทูตสวรรค์ที่ตกสู่บาปที่โดดเด่นที่สุด อีกสองคนคือลูซิเฟอร์และเลวีอาธาน จอห์น มิลตันในบทกวีมหากาพย์ Paradise Lost ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1667 ระบุถึงตรีเอกานุภาพที่ไม่บริสุทธิ์ซึ่งประกอบด้วย Beelzebub, Lucifer และ Astaroth โดยมี Beelzebub เป็นทูตสวรรค์อันดับสองที่ตกสู่บาป มิลตันเขียนถึงเบเอลเซบับ "ยิ่งกว่าใคร ซาตาน ยกเว้น ไม่มีผู้นั่งตำแหน่งสูงกว่าใคร" เบเอลเซบูลยังเป็นตัวละครใน The Pilgrim's Progress ของ John Bunyan ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1678
Sebastien Michaelis เชื่อมโยง Beelzebub กับบาปแห่งความจองหอง อย่างไรก็ตาม ตามคำกล่าวของ Peter Binsfeld เบเอลเซบูลเป็นปีศาจแห่งความตะกละ ซึ่งเป็นหนึ่งในบาปร้ายแรงอีกเจ็ดประการ ในขณะที่ฟรานซิส บาร์เร็ตต์อ้างว่าเบเอลเซบูลเป็นเจ้าชายแห่งการบูชารูปเคารพ
ในแวดวงศาสนา ข้อกล่าวหาเรื่องการครอบงำของปีศาจถูกใช้เป็นทั้งการดูถูกและพยายามจัดหมวดหมู่พฤติกรรมที่ไม่สามารถอธิบายได้ เช่น โรคจิตเภท พวกฟาริสีไม่เพียงแต่กล่าวหาพระเยซูอย่างดูถูกเหยียดหยามว่าใช้พลังปีศาจของเบเอลเซบับรักษาผู้คน (ลูกา 11:14–26) แต่คนอื่นๆ ถูกกล่าวหาว่าเข้าสิงเพราะการกระทำที่มีลักษณะสุดโต่ง ตลอดประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา เบเอลเซบูลต้องรับผิดชอบหลายกรณีของการครอบครองของปีศาจ
เบเอลเซบูลกับบาปตะกละ

เบเอลเซบูลเป็นปีศาจประจำบาปตะกละ เนื่องจากเป็นปีศาจที่มีความตะกละอย่างไม่มีที่สิ้นสุด กินไม่หยุดหย่อนและเลือกแต่อาหารดีๆ กินเท่าไรก็ไม่หมดความหิวกระหาย เป็นนิสัยที่น่ารังเกียจมากๆ หากมนุษย์คนใดถูกเบเอลเซบูลสิงก็จะมอบชีวิตให้แก่มันด้วยการกินเท่านั้น
เบเอลเซบูลในร่างของเทพ วาดโดย ไบรอัน ซีเวลล์ ในปี พ.ศ. 2448
เพอร์ซิอัส

| เพอร์ซิอัส |
| --- | --- |
เพอร์ซิอัสกับหัวของเมดูซา โดยเบนเวนูโต เชลลินี (1554)
ที่ประทับ: อาร์โกซ
สัญลักษณ์: หัวของเมดูซา
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: แอนดรอมิดา
บุตร - ธิดา: เพอร์เซส, เฮเลอุส, อัลเซอุส, เซธเนลุส, อิเลกทรีออน, เมสทอร์, ไซนูรัส, กอร์โกโฟน, ออโตชเธ
บิดา-มารดา: ซุสกับดาเน่
พี่น้อง: แอคัส, แอนเจโลส, แอโฟรไดที, อะพอลโล, แอรีส, อาร์ทีมิส, อะธีนา, เอเลเธีย, เอ็นโย, อีรีส, เออร์ซา, ฮีบี, เฮเลนแห่งทรอย, ฮิฟีสตัส, เฮราคลีส, เฮอร์มีส, ไมนอส, แพนเดีย, เพอร์เซฟะนี, ราดามันธุส, พี่น้องกราเซส, พี่น้องโฮเร, พี่น้องลิเต, พี่น้องมูเซ, พี่น้องมอยเร
เพอร์ซิอัสกับศีรษะเมดูซา งานปั้นของอันโตนิโอ คาโนวา ในปี ค.ศ. 1801 ปัจจุบันตั้งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วาติกัน
เพอร์ซิอัส (อังกฤษ: Perseus; กรีก: Περσεύς) เป็นบุคคลในตำนานเทพปกรณัมกรีก เป็นบุตรของเทพซูสกับหญิงชาวมนุษย์ชื่อ นางแดนาอี ตามตำนานกรีก
เพอร์ซิอัสเป็นผู้ก่อตั้งแคว้นไมซีนี และเป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์เพอร์เซอิด เขาเป็นวีรบุรุษคนแรกในปกรณัมกรีกที่มีชื่อเสียงจากการปราบสัตว์ประหลาดโบราณมากมาย ในยุครุ่งเรืองเทพโอลิมปัสทั้ง 12 องค์ ชาวกรีกเชื่อกันว่าเพอร์ซิอัสเป็นผู้ก่อตั้งเมืองไมซีนีขึ้น ณ จุดที่ได้สังหารอะคริซิอัส พระเจ้าตาของตนโดยอุบัติเหตุ นอกจากนี้เพอร์ซิอัสยังเป็นผู้สังหารเมดูซาและเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าหญิงแอนดรอมิดาจากเคตัส (Cetus) ปีศาจทะเลซึ่งถูกส่งมาโดยเทพโปเซดอน เพื่อทำลายเอธิโอเปีย
ชื่อของเพอร์ซิอัสยังขาดข้อสรุปทางนิรุกติศาสตร์ที่ชัดเจน ทำให้มีข้อสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นชื่อโบราณก่อนภาษากรีกจะเข้ามา แต่ก็มีผู้สันนิษฐานว่าอาจจะมีรากมาจากคำกริยากรีกว่า "πέρθειν" (perthein) แปลว่า ปล้นสะดม หรือ เข้าตีเมือง
ดูเพิ่ม

กอร์กอน
เพกาซัส
กลุ่มดาวเพอร์ซิอัส
| ด ค กเทพปกรณัมกรีก |
| --- | --- |
ปฐมเทพ:  เคออส  อะแนงคี  โครนอส  เอียรอส  ไกอา  ยูเรนัส  ทาร์ทารัส  อีเธอร์  เฮเมรา  เอระบัส  นิกซ์  โอฟิออน  มอยเร 
เทพไททัน:  โครนัส  โอเชียนัส  เรีย  ทีมิส  แอตลัส  ซีอัส  ครีอัส  ไฮพีเรียน  ธีอา  เทธิส  นิมอซินี  ฟีบี  โพรมีเทียส  เอพิมีเทียส  ไออาเพทัส  เมโนเอเทียส 
สิบสองเทพเจ้าโอลิมปัส:  ซูส  ฮีรา  โพไซดอน  ดิมีเทอร์  อะธีนา  อะพอลโล  อาร์ทิมิส  แอรีส  แอโฟรไดที  ฮิฟีสตัส  เฮอร์มีส  ไดอะไนซัสหรือเฮสเตีย 
เทพเจ้าหลักอื่น:  แอซคลีเปียส  ฮีลิออส  อีออส  เฮดีส  ฮีบี  เฮคะที  แพน  เพอร์เซฟะนี  เซลีนี 
กลุ่ม:  แอมะซอน  เซนทอร์  คเธาะนิค  ไซคลอปส์  มังกร  อิรินีอีซ  ยักษ์  ฮาร์พี  เฮคะท็องคะรีซ  มอยเร  พระเจ้าไมซีเนียน  มนุษย์  มิวส์  นิมฟ์  เซเทอร์  สมุทรเทพ 
วีรบุรุษ:  เฮราคลีสกับงานของเขา  อคิลลีสกับสงครามกรุงทรอย  โอดิสเซียสกับโอดิสซีย์  เจสันกับลูกเรืออาร์โก  เพอร์ซิอัสกับเมดูซา  อีดิปัสกับธีบส์  ธีซีอัสกับมินะทอร์  บิลเลโรฟอนกับคิเมียรา 
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์:  เดลฟี  ดอโดนา  ดีลอส  โอลิมเปีย  โอลิมปัส
เปทรอนีย์แห่งอากีแตน

เปทรอนีย์แห่งอากีแตน (ฝรั่งเศส: Pétronille d'Aquitaine) เป็นบุตรสาวคนที่สองของกีโยมที่ 10 แห่งอากีแตนกับอาเยนอร์แห่งชาเตลแลร์อูลต์ เธอเป็นน้องสาวของอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน พระราชินีคู่สมรสแห่งฝรั่งเศสและอังกฤษ ชื่อของเธอถูกเรียกอย่างหลากหลายทั้ง อาลิกซ์ (หรือ อาเอลิต ในภาษาอุตซิตา) และ เปทรอนีย์ เธออาจเปลี่ยนชื่อเป็นอาลิกซ์หลังแต่งงาน ส่วนเปทรอนีย์น่าจะเป็นชื่อตั้งแต่เกิด
ต้นชีวิต

ข้อมูลของเปทรอนีย์แห่งอากีแตนมีไม่มาก ยากที่จะระบุได้ว่าเธอเกิดในปีไหน เท่าที่รู้คือเธอเป็นน้องสาวของอาลีเยนอร์แห่งอากีแตนที่ไม่มีใครทราบปีพระราชสมภพเช่นกัน แต่เดิมว่ากันว่าทรงเสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1122 แต่งานวิจัยปัจจุบันบอกว่าพระองค์น่าจะเสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1124 อาลีเยนอร์กับเปทรอนีย์มีพี่น้องชายหนึ่งคนชื่อว่ากีโยมซึ่งเสียชีวิตในวัยเด็กในปี ค.ศ. 1130 ไม่มีใครรู้ปีเกิดของกีโยมและไม่มีใครรู้ลำดับการเกิดของสามพี่น้อง บางแหล่งข้อมูลก็ว่าอาลีเยนอร์เป็นพี่คนโต บางแหล่งข้อมูลก็ว่ากีโยมเป็นพี่คนโต กีโยมอาจเป็นคนกลางระหว่างอาลีเยนอร์กับเปทรอนีย์ หรือไม่ก็อาจจะเป็นคนสุดท้องในบรรดาสามพี่น้อง ลำดับการเกิดที่ไม่ชัดเจนทำให้ระบุได้ยากว่าเปทรอนีย์เกิดในปีใด อาเยนอร์ มารดาของทั้งสามเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1130 นั่นแปลว่าเปทรอนีย์ต้องเกิดก่อนปี ค.ศ. 1130 ความสัมพันธ์ของเปทรอนีย์กับราอูลแห่งแวร์ม็องดัวเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1141 เธอมีบุตรคนแรกราวปี ค.ศ. 1143 เธอจึงไม่น่าจะอ่อนกว่าอาลีเยนอร์มาก ปี ค.ศ. 1125 หรือไม่ก็ ค.ศ. 1126 น่าจะเป็นปีเกิดของเธอ
เปทรอนีย์เข้ามามีบทบาทในปี ค.ศ. 1137 เมื่อกีโยมที่ 10 ดยุคแห่งอากีแตนเสียชีวิต อาลีเยนอร์ พี่สาวของเธอได้สืบทอดดัชชี ส่วนเปทรอนีย์ได้มรดกเป็นที่ดินกับปราสาทจำนวนหนึ่งในบูร์กอญ เปทรอนีย์จะเป็นทายาทของอาลีเยนอร์ไปจนกว่าพระองค์จะมีพระโอรสธิดาเป็นของตัวเอง หลังบิดาเสียชีวิตไม่นาน อาลีเยนอร์แต่งงานกับหลุยส์ซึ่งต่อมากลายเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสในปีเดียวกันนั้น เปทรอนีย์ติดตามอาลีเยนอร์กับหลุยส์ไปปารีสและอาศัยอยู่ที่ราชสำนักฝรั่งเศส
บั้นปลายชีวิต

เปทรอนีย์หายไปจากบันทึกทางประวัติศาสตร์ราวช่วงที่การแต่งงานครั้งแรกของพี่สาวถูกประกาศให้เป็นโมฆะ เชื่อกันว่าเธอเสียชีวิตก่อนราอูลในปี ค.ศ. 1151 ราอูลแต่งงานใหม่กับโลเร็ตแห่งแฟลนเดอส์ อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าราอูลหย่ากับเธอในช่วงเวลาไล่เลี่ยกับที่การแต่งงานของอาลีเยนอร์กับพระเจ้าหลุยส์ถูกประกาศให้เป็นโมฆะ จากนั้นจึงรับโลเร็ตมาเป็นภรรยาคนที่สาม บ้างก็ว่ากันว่าโลเร็ตเป็นมารดาของเอลีโอนอร์ บุตรสาวคนเล็กของราอูล แต่ดูจากชื่อ เธอน่าจะเป็นบุตรสาวของเปทรอนีย์มากกว่า (เอลีโอนอร์ = อาลีเยนอร์ = เอเลนอร์) แหล่งข้อมูลฝรั่งเศสคาดเดาว่าเปทรอนีย์กับราอูลน่าจะยังแต่งงานกันอยู่ในตอนที่ราอูลเสียชีวิตและราอูลไม่เคยแต่งงานกับโลเร็ต ก่อนแต่งงานกับราอูล โลเร็ตเคยแต่งงานมาแล้วสองครั้ง ครั้งแรกกับไอเวน เคานต์แห่งอาลส์ และครั้งที่สองกับอ็องรีที่ 2 ดยุคแห่งลิมบูร์กที่หย่ากับเธอก่อนปี ค.ศ. 1152 หลังราอูลเสียชีวิต เธอแต่งงานครั้งสุดท้ายกับอ็องรีที่ 4 เคานต์แห่งลักเซมเบิร์ก ทั้งคู่หย่ากันในปี ค.ศ. 1163
เปทรอนีย์ยังมีชีวิตอยู่ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1151 ชื่อของเธอปรากฏอยู๋ในกฎบัตร หากเธอเสียชีวิตก่อนราอูลจริงก็คงเป็นหลังจากนั้นไม่นาน ทว่ามีบันทึกที่ทำให้เชื่อว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ในช่วงหลังปี ค.ศ. 1152 โดยทั่วไปแล้วเชื่อกันว่าเธอตามอาลีเยนอร์กลับไปอากีแตนหลังการแต่งงานถูกประกาศให้เป็นโมฆะและเข้าร่วมในราสำนักของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ พระสวามีคนที่สองของอาลีเยนอร์ เปทรอนีย์มักถูกกล่าวถึงว่าได้ติดตามอาลีเยนอร์ไปอังกฤษเพื่อร่วมพิธีราชาภิเษกของพระนางกับพระเจ้าเฮนรีในปี ค.ศ. 1154 เอกสารจากต้นรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีได้กล่าวถึงชื่อของเปทรอนีย์อยู่ข้างชื่อของอาลีเยนอร์ ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นเปทรอนีย์เดียวกัน
ไม่ว่าเรื่องราวจะเป็นเช่นไร แต่หลังจากนั้นไม่นานชื่อของเปทรอนีย์ก็หายไปจากบันทึกทางประวัติศาสตร์ บางแหล่งข้อมูลกล่าวว่าเธออยู่กับอาลีเยนอร์ในตอนที่พระนางถูกพระสวามีคนที่สองจองจำ แต่ข้อมูลดังกล่าวอาจผิดพลาด เธอน่าจะเสียชีวิตนานแล้วก่อนที่อาลีเยนอร์จะเริ่มถูกจองจำในปี ค.ศ. 1173 กล่าวคือเปทรอนีย์น่าจะเสียชีวิตในช่วงคริสตทศวรรษ 1150
พิธีแต่งงานของอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน พี่สาวของเปทรอนีย์ กับพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 ภาพวาดจากคริสต์ศตวรรษที่ 14
ภาพจากตราประทับของราอูลแห่งแวร์ม็องดัว สามีของเปทรอนีย์
เมิงสแตร์ชีส

สำหรับเนยแข็งอเมริกา ดูที่ มึนสเตอร์ชีส
| เมิงสแตร์-เจโรเม Munster-géromé |
| --- | --- |

ชื่ออื่น: เมิงสแตร์ เฟร์ม็องเต (Munster fermenté), เมนชเตอร์กาส (Menschterkas)
ประเทศถิ่นกำเนิด: ฝรั่งเศส
เขต/เมือง: เมิงสแตร์
เขต: จังหวัดโวฌ, จังหวัดโอ-แร็ง, จังหวัดบา-แร็ง, จังหวัดมอแซล
นม: วัว
พาสเจอไรซ์: ไม่
เนื้อสัมผัส: นุ่ม smear-ripened
ไขมัน: 45 %
มิติ: เส้นผ่านศูนย์กลาง 7-19 ซม (เมื่อทำให้กว้างเต็มที่แล้ว), สูง 2-9 ซม
น้ำหนัก: 150 ถึง 1500 ก (ทรงกระบอกราบ)
หมัก: 5 สัปดาห์ ถึง 3 เดือน
การรับรอง: AOC 31 mai 1978 ปรับในปี 1986
ตั้งชื่อตาม: อาราม, Munster[*]
 สื่อที่เกี่ยวข้องที่คอมมอนส์
เมิงสแตร์ (ฝรั่งเศส: Munster; เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [mœ̃stɛʁ]), เมิงสแตร์-เจโรเม (ฝรั่งเศส: Munster-géromé) หรือในภาษาแอลเซเชียนเรียกว่า Minschterkaas (เมนชเตอร์กาส) เป็นชีสนุ่มที่มีกลิ่นแรง และมีรสบาง ผลิตหลัก ๆ จากนมจากจังหวัดโวฌระหว่างแคว้นอาลซัส ในแคว้นลอแรน และ แคว้นฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส โดยชื่อเมิงสแตร์ นั้นมาจากเมือง เมิงสแตร์ในแคว้นอาลซัส ซึ่งนักบวชผลิตชีสชนิดนี้ในแอบบีย์และโบสถ์สัญชาติโวฌ โดยบ่มในกุฏิของตน
เพลงสรรเสริญยุโรป

| --- | --- |
โน๊ตเพลงฉบับที่เขียนโดยเบทโฮเฟิน
เพลงสรรเสริญของสหภาพยุโรป , สภายุโรป  และทั้งทวีปยุโรป
เนื้อร้อง: ไม่มีเป็นทางการ (โดยฟรีดริช ชิลเลอร์ ทางพฤตินัย)
ทำนอง: ลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน, เมื่อ 1824
รับไปใช้: ค.ศ. 1972 และ 1985

ตัวอย่างเสียง
"อันดีฟร็อยเดอ" (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
"เพลงสรรเสริญยุโรป" (เยอรมัน: Europahymne, ฝรั่งเศส: Hymne européen, อังกฤษ: Anthem of Europe) เป็นบทเพลงแทนทวีปยุโรปและรวมถึงสหภาพยุโรป สภายุโรปเลือกใช้บทเพลงนี้เป็นเพลงสรรเสริญตั้งแต่ ค.ศ. 1972
ฟรีดริช ชิลเลอร์ ได้ประพันธ์บทกวีที่เรียกว่า โอเดออันดีฟร็อยเดอ (Ode an die Freude) ใน ค.ศ. 1785 เพื่อเฉลิมฉลอง "ความเป็นพี่น้องของมนุษยชาติ"  และภายหลังการเสียชีวิตของชิลเลอร์ บทกลอนนี้ได้ถูกนำไปแต่งเป็นท่อนร้องในบทเพลง ซิมโฟนีหมายเลข 9 ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน
นักการเมืองชาวออสเตรีย ริชชาร์ท นิคโคเลาส์ ฟ็อน คูเดินโฮเวอ-คาแลร์กี ได้เสนอให้ใช้ท่อนร้องในบทเพลงดังกล่าวเป็นเพลงสรรเสริญยุโรปใน ค.ศ. 1955  ข้อเรียกร้องของเขาสัมฤทธิ์ผลในอีกสิบหกปีต่อมา การประชุมสมัชชาสภายุโรปใน ค.ศ. 1971 ได้มีมติให้ท่อนร้องในบทเพลงดังกล่าวของเบทโฮเฟินเป็นเพลงสรรเสริญยุโรป และได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1972
เนื้อร้อง (พฤตินัย)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Freude, schöner Götterfunken,  Tochter aus Elysium  Wir betreten feuertrunken.  Himmlische, dein Heiligtum!    Deine Zauber binden wieder,  Was die Mode streng geteilt;  Alle Menschen werden Brüder,  Wo dein sanfter Flügel weilt. |  ฟร็อยเดอ เชอเนอร์ เกิทเทอร์ฟุงเคิน  ท็อคเทอร์ เอาส์ เอลือซีอุม  เวียร์ เบอเทรเทิน ฟ็อยเออร์ทรุงเคิน  ฮิมลิชเชอ ไดน์ ไฮลิชทูม    ไดเนอ เซาเบอร์ บินเดิน วีเดอร์  วัส ดี โมเดอ ชเตร็ง เกอไทลท์  อัลเลอ เม็นเชิน แวร์เดิน บรือเดอร์  โว ไดน์ ซันฟ์เทอร์ ฟลือเกิล ไวลท์ |  "ปีติ พระรัศมีพระเป็นเจ้า  บุตรสาวจากสุขาวดี  เราร่วมเมามายรอบเปลวอัคคี  แดนฟ้าธานี ธ วิมาน!!    ฤทธาท่านประสานเสกสรรอีกครา  คณาใดแตกแยกปรองดอง  ทุกปวงประชากลายเป็นภาดร  ใต้ปีกอาทรท่านพักพิง" |  |
เปาลู แซร์ฌีอู จี โอลีเวย์รา ลีมา

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เปาลู แซร์ฌีอู จี โอลีเวย์รา ลีมา
วันเกิด:   (1954-07-24) 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1954 (70 ปี)
สถานที่เกิด:  รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล
ส่วนสูง:  1.78 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1972–1975 |  ฟลูมีเนซี |  0 |  (0) |
| 1976 |  ซีเอสอา |  1 |  (0) |
| 1977 |  โฟตาเฮโดนดา |  8 |  (0) |
| 1978–1979 |  อเมริกาโน |  26 |  (0) |
| 1980–1984 |  โบตาโฟกู |  72 |  (0) |
| 1985 |  โกยา |  9 |  (0) |
| 1985 |  อเมริกา |  0 |  (0) |
| 1986 |  วาชกูดากามา |  4 |  (0) |
| 1986–1987 |  อเมริกา |  10 |  (0) |
| รวม |   |  130 |  (0) |
ทีมชาติ
| 1981–1982 |  บราซิล |  3 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เปาลู แซร์ฌีอู จี โอลีเวย์รา ลีมา (โปรตุเกส: Paulo Sérgio de Oliveira Lima; เกิดวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1954) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เปาลู แซร์ฌีอู เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งผู้รักษาประตู
ในช่วงอาชีพของเขา (ค.ศ. 1972–1988) เขาได้เล่นให้แก่สโมสรฟุตบอลฟลูมีเนซี, ซีเอสอา, โฟตาเฮโดนดา, อเมริกาโน, โบตาโฟกู, โกยา, วาชกูดากามา และอเมริกา-เอห์ชาเตอ สำหรับทีมชาติบราซิล เขาได้เล่นในสามการแข่งขัน ระหว่างเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1981 และพฤษภาคม ค.ศ. 1982 รวมถึงได้ร่วมทีมในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1982
รางวัลที่ได้รับ > ฟุตบอลชายหาด

ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก (4 สมัย)
ผู้ชนะ ค.ศ. 1995, 1996, 1997 และ 1998
รางวัลที่ได้รับ > บุคคล

ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก ค.ศ. 1995, 1996, 1997 และ 1998
เฟรนช์บูลด็อก

ดูเพิ่ม: บูลด็อก
เฟรนช์บูลด็อก (อังกฤษ: French Bulldog; ฝรั่งเศส: Bouledogue Français) เป็นพันธุ์สุนัขเลี้ยงหรือสุนัขพันธุ์เล็กฝรั่งเศส โดยได้ปรากฏขึ้นในปารีสในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่สิบเก้า ซึ่งเป็นผลมาจากการผสมข้ามพันธุ์ของบูลด็อกพันธุ์เล็กที่นำเข้าจากอังกฤษ กับสุนัขที่ชอบจับหนูปารีสในท้องถิ่น
โดยทั่วไปจะเก็บไว้เป็นสัตว์เลี้ยง และเป็นหนึ่งในสุนัขที่ขึ้นทะเบียนบ่อยที่สุดในหลายประเทศ เช่น ออสเตรเลีย, สหราชอาณาจักร และสหรัฐ
ประวัติ

ตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่สิบเก้า บูลด็อกได้รับการเพาะในสหราชอาณาจักรเพื่อวัตถุประสงค์อื่นนอกเหนือจากกีฬาเลือดแบบดั้งเดิม เช่น การใช้สุนัขรบกวนวัว ซึ่งเป็นกีฬาที่ถูกห้ามใน ค.ศ. 1835 โดยช่วงกลางคริสต์ศตวรรษดังกล่าวได้มีบูลด็อกขนาดเล็กซึ่งมักมีน้ำหนักประมาณ 7–11 กก. (15–24 ปอนด์) แม้ว่าบางตัวจะมีน้ำหนักน้อยกว่ามาก
ในเวลาเดียวกัน คนงานลูกไม้จากนอตทิงแฮมซึ่งถูกแทนที่โดยการปฏิวัติอุตสาหกรรมก็เริ่มตั้งถิ่นฐานในนอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส พวกเขานำสุนัขหลากหลายชนิดมาด้วย รวมถึงบูลด็อกพันธุ์เล็ก สุนัขเหล่านี้ได้รับความนิยมในประเทศฝรั่งเศสและมีการค้าขายบูลด็อกขนาดเล็กที่นำเข้า โดยผู้เพาะในประเทศอังกฤษส่งบูลด็อกที่คิดว่าตัวเล็กเกินไปไป หรือมีข้อบกพร่อง เช่น หูที่ตั้งขึ้น โดยใน ค.ศ. 1860 มีบูลด็อกขนาดเล็กเหลืออยู่ไม่กี่ตัวในประเทศอังกฤษ ซึ่งเป็นที่นิยมในประเทศฝรั่งเศส
เปปี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เปปีขณะเล่นให้กับทีมชาติโปรตุเกส ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เกปเลร์ ลาเวรัง ลีมา ฟีไรรา
วันเกิด:   (1983-02-26) 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 (41 ปี)
สถานที่เกิด:  มาเซยอ บราซิล
ส่วนสูง:  1.88 เมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
สโมสรเยาวชน
1995–2001:  Corinthians-AL
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2001–2002 |  มารีตีมู เบ |  14 |  (1) |
| 2002–2004 |  มารีตีมู |  63 |  (3) |
| 2004–2007 |  โปร์ตู |  64 |  (6) |
| 2007–2017 |  เรอัลมาดริด |  229 |  (13) |
| 2017–2019 |  เบชิกทัช |  33 |  (5) |
| 2019–2024 |  โปร์ตู |  132 |  (7) |
| รวม |   |  535 |  (35) |
ทีมชาติ‡
| 2007–2024 |  โปรตุเกส |  139 |  (8) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 12 พฤศจิกายน 2022 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 23 มิถุนายน 2024 (UTC)
เกปเลร์ ลาเวรัง ลีมา ฟีไรรา (โปรตุเกส: Képler Laveran Lima Ferreira; เกิดวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก
รางวัลเกียรติยศ > เรอัลมาดริด

ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2014