stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลิมา

| ลิมา |
| --- | --- |
เมืองหลวง

   ธง ตราอาร์ม
สมญา: Ciudad de los Reyes ("เมืองแห่งกษัตริย์")   La Tres Veces Coronada Villa ("The Three Times Crowned Ville")   La Perla del Pacífico ("ไข่มุกแห่งแปซิฟิก")
ลิมาที่ตั้งกรุงลิมาในประเทศเปรู
พิกัด: 12°02′42.8″S 77°01′52.1″W﻿ / ﻿12.045222°S 77.031139°W﻿ / -12.045222; -77.031139
ประเทศ:  เปรู
จังหวัด: ลิมา
ก่อตั้ง: 18 มกราคม 1535
ผู้ก่อตั้ง: ฟรันซิสโก ปิซาร์โร
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ฆอร์เฆ มุญโญซ
พื้นที่
 • เมือง: 2,672.3 ตร.กม. (1,031.8 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 800 ตร.กม. (300 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,819.3 ตร.กม. (1,088.5 ตร.ไมล์)
ความสูง: 0–1,550 เมตร (0–5,090 ฟุต)
ประชากร (2017)
 • เขตเมือง: 8,852,000 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 11,000 คน/ตร.กม. (29,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 10,072,000 คน
เขตเวลา: UTC−05:00
UBIGEO: 15000
รหัสพื้นที่: 1
| ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ลิมา * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
จัตุรัสหลักกลางกรุงลิมา
ประเทศ:  เปรู
ภูมิภาค **: ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iv)
อ้างอิง: 500
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1988 (คณะกรรมการสมัยที่ 12)
เพิ่มเติม: 1991
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ลิมา (สเปน: Lima) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเปรู รวมทั้งของจังหวัดลิมา และยังเป็นศูนย์กลางการขนส่ง การเงิน อุตสาหกรรม และวัฒนธรรมของประเทศอีกด้วย ตั้งอยู่บริเวณที่ห้อมล้อมด้วยหุบเขาชิยอน แม่น้ำริมัก และแม่น้ำลูริน ริมชายฝั่งแห้งแล้งซึ่งอยู่ติดกับอ่าวในมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งมีท่าเรือที่สร้างขึ้นและตั้งชื่อว่า กายาโอ (Callao)
ลิมาตั้งขึ้นโดยฟรันซิสโก ปิซาร์โร ผู้พิชิตชาวสเปน เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2078 โดยให้ชื่อว่า "นครแห่งเหล่ากษัตริย์" ลิมาเป็นเมืองและเขตนครหลวงสำคัญที่สุดในทวีปอเมริกาใต้มานานกว่าสามศตวรรษ ปัจจุบันจำนวนประชากรเกือบหนึ่งในสามของทั้งประเทศอาศัยในเขตนครหลวงของเมืองนี้
เนื่องจากไม่มีการกำหนดเขตบริหารของเมืองนี้อย่างเป็นทางการ โดยทั่วไปจึงจัดว่ากรุงลิมาประกอบด้วย 30 เขตจาก 43 เขตของจังหวัดลิมา และเป็นแก่นของเขตนครหลวงลิมา หนึ่งในสิบเขตนครหลวงที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกา
ประเทศเปรูตั้งอยู่ในทวีปอเมริกาใต้ มีเมืองหลวงชื่อกรุงลิมา ใช้ภาษาสเปนเป็นภาษาทางการ ส่วนสกุลเงินนั้นใช้สกุลเงินเปรูโซล เป็นประเทศที่คนไทยสามารถไปเที่ยวได้โดยไม่ต้องขอวีซ่าอีกด้วย ประเทศเปรูมีที่เที่ยวที่น่าสนใจมากมายเพราะมีภูมิประเทศหลากหลาย ทั้งพื้นที่ชายฝั่งที่เรียกว่าโกสตา (Costa) เขตที่สูงบนเทือกเขาแอนดีสที่เรียกว่าเซียร์รา (Sierra) และเขตป่ารกทึบอันเป็นส่วนหนึ่งของป่าดิบชื้นอเมซอน ซึ่งกินพื้นที่ถึง 60% ของประเทศ เรียกว่าเซลวา (Selva) นอกจากจะไปเที่ยวชมธรรมชาติแล้ว เปรูก็ยังเป็นประเทศที่เหมาะมากสำหรับการไปสัมผัสอารยธรรมและวัฒนธรรมของชนเผ่าอินคาอีกด้วย
ลุยส์ บาร์รากัน

ลุยส์ บาร์รากัน มอร์ฟิน
ลุยส์ บาร์รากัน มอร์ฟิน (สเปน: Luis Barragán Morfin) (9 มีนาคม ค.ศ. 1902 - 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988) เขาเกิดที่เมืองกวาดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก ถือเป็นสถาปนิกคนสำคัญของเม็กซิโกในศตวรรษที่ 20
เขาศึกษาทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ จบการศึกษาที่ Escuela Libre de Ingenieros ในกวาดาลาฮารา ในปี ค.ศ. 1923 และฝึกหัดด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ด้วยตัวเอง หลังจากศึกษาจบ เขาเดินทางไปหลายที่ ทั้งในสเปน ฝรั่งเศส (ที่นี่เขาเข้าฟังคำบรรยายของเลอกอร์บูซีเย) และโมร็อกโก ขณะที่อยู่ในฝรั่งเศสเขาได้รู้จักงานเขียนของแฟร์ดินองด์ บัค นักเขียนชาวเยอรมัน-ฝรั่งเศส ทั้งยังเป็นดีไซเนอร์ละศิลปิน ที่จะมีอิทธิพลต่อบาร์รากันในอนาคต เขาออกแบบด้านสถาปัตยกรรมที่เมืองกวาดาลาฮารา ตั้งแต่ปี 1927-1936 และเม็กซิโกซิตีหลังจากนั้น ผลงานที่กวาดาลาฮารา เขาได้ทำงานออกแบบบ้านหลายหลัง ในเขตโกโลเนียอาเมริกา (Colonia America) ที่ปัจจุบันคือดาวน์ทาวน์ในกวาดาลาฮารา
ผลงานการออกแบบที่โดดเด่นของเขา สามารถพบได้ในงานออกแบบภายในที่พักอาศัยและการออกแบบน้ำพุ ที่มีรูปแบบเป็นกำแพงสีสัน ที่เขาใช้องค์ประกอบและดัดแปลงมาจากอาคารแบบเม็กซิโก
เขาทำงานอยู่หลายปี จนในปี ค.ศ. 1975 เขาได้เกียรติให้แสดงผลงานในพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ที่นิวยอร์ก และในปี 1980 เขาได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ถือเป็นคนที่ 2 ที่ได้รับรางวัลนี้ บ้านและสตูดิโอของเขา ที่สร้างในปี ค.ศ. 1948 ในเม็กซิโกซิตี อยู่ในพื้นที่มรดกโลกของยูเนสโกในปี 2004
ลุยส์ ซัวเรซ มิรามอนเตส

บทความนี้เกี่ยวกับนักฟุตบอลชาวสเปน สำหรับนักฟุตบอลชาวอุรุกวัย ดูที่ ลุยส์ ซัวเรซ
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ลุยส์ ซัวเรซ มิรามอนเตส ใน ค.ศ. 1962
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ลุยส์ ซัวเรซ มิรามอนเตส
เกิด:  2 พฤษภาคม ค.ศ. 1935(1935-05-02)
เสียชีวิต:  9 กรกฎาคม ค.ศ. 2023(2023-07-09) (88 ปี)
สูง:  1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ชุดเยาวชน
:  เปร์เซเบรันเซีย
1949–1953:  ฟาบริล
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 1953–1954 |  เดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา |  17 |  (3) |
| 1954–1955 |  เซเด เอสปัญญาอินดุสเตรียล |  21 |  (6) |
| 1955–1961 |  บาร์เซโลนา |  122 |  (61) |
| 1961–1970 |  อินเตอร์มิลาน |  256 |  (42) |
| 1970–1973 |  ซัมป์โดเรีย |  63 |  (9) |
| รวม |   |  479 |  (121) |
ทีมชาติ
| 1957–1972 |  สเปน |  32 |  (14) |
ผู้จัดการทีม
1975:  อินเตอร์มิลาน
1975:  ซัมป์โดเรีย
1975–1976:  สปัล
1976–1977:  โคโม
1977–1978:  คัลยารี
1978–1979:  เดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา
1980–1982:  สเปน อายุไม่เกิน 21 ปี
1988–1991:  สเปน
1992:  อินเตอร์มิลาน
1994:  อัลบาเซเต
1995:  อินเตอร์มิลาน
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น.  † ลงเล่น (ประตู) 
ลุยส์ ซัวเรซ มิรามอนเตส (สเปน: Luis Suárez Miramontes) (2 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 – 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2023) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมฟุตบอล เล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรเดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา, เซเด เอสปัญญาอินดุสเตรียล, บาร์เซโลนา, อินเตอร์มิลาน, ซัมป์โดเรีย และฟุตบอลทีมชาติสเปน
ซัวเรซถือเป็นนักฟุตบอลสเปนที่ยอดเยี่ยมที่สุดคนหนึ่ง ได้รับการพูดถึงการเล่นที่งดงาม สไตล์การเล่นที่สวยงาม ได้รับฉายาว่า เอลอาร์กีเตกโต (The Architect: สถาปนิก) ที่เขามีมุมมองการผ่านลูกและการยิงลูก และในปี ค.ศ. 1960 เขาเป็นนักฟุตบอลที่เกิดในสเปนคนแรกที่ได้รับการลงคะแนนเสียงเป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรป ในปี ค.ศ. 1964 ยังช่วยให้สเปนชนะในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป เขาเกษียณจากการเป็นนักฟุตบอลในปี ค.ศ. 1973 หลังจากเล่นให้กับซัมป์โดเรีย 3 ฤดูกาล
ซัวเรซได้เริ่มอาชีพเป็นผู้ฝึกสอนนักกีฬาและผู้จัดการทีมอินเตอร์มิลาน 3 วาระ ซัวเรซยังได้เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติสเปนยู 21 และทีมชุดใหญ่
ลาบายาเมซา

| คำแปล: เพลงสรรเสริญบายาโม |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: La Bayamesa ลาบายาเมซา
เนื้อร้อง: เปรูโชว์ ฟิเกอร์โร
ทำนอง: เปรูโชว์ ฟิเกอร์โร (Antonio Rodriguez-Ferrer musical introductory notes), ค.ศ. 1867
รับไปใช้: ค.ศ. 1902

ตัวอย่างเสียง
ลาบายาเมซา (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
เอลอิมโนเดอบายาโม (สเปน: El Himno de Bayamo เพลงสรรเสริญบายาโม) เป็นเพลงชาติของคิวบา ได้มีการขับร้องครั้งแรก ระหว่างศึกบายาโม เมื่อ ค.ศ. 1868. เปรูโชว์ ฟิเกอร์โร ได้เข้าร่วมระหว่างการทำสงคราม โดยได้ประพันธ์บทร้อง และ เรียบเรียงทำนอง ทำนองเพลงดังกล่าวมีชื่อว่า ลาบายาเมซา (สเปน: La Bayamesa) เรียบเรียงทำนองเมื่อ ค.ศ. 1867.
ภาพรวม

เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2411 กองกำลังคิวบาได้รับการยอมจำนนจากเจ้าหน้าที่อาณานิคมของสเปนในบายาโม ผู้คนที่แสดงความยินดีล้อมวงต่อ ฟิเกเรโด และขอให้เขียนเพลงสรรเสริญด้วยทำนองที่พวกเขากำลังฮัมเพลง บนอานม้าของเขา ฟิเกเรโดประพันธ์เนื้อเพลงของเพลงชาติซึ่งยาวกว่าเวอร์ชันทางการในปัจจุบัน ฟิเกเรโดถูกจับและประหารชีวิตด้วยการยิงเป็นชุดโดยชาวสเปนในอีกสองปีต่อมา ก่อนที่หน่วยยิงจะได้รับคำสั่งให้ยิง ฟิเกเรโด ด้วยการตะโกนประโยคจากเพลงของเขาว่า "Morir por la Patria es vivir" (แปลว่า "เพราะพลีชีพเพื่อมาตุภูมิคือการมีชีวิตอยู่")
คิวบาได้นำเป็นเพลงชาติมาใช้อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1902 และยังคงรักษาไว้แม้หลังจากการปฏิวัติในปี ค.ศ. 1959 นักแต่งเพลงชาวคิวบา ชื่อ อันโตนิโอ โรดริเกซ-เฟอร์เรอร์ เป็นผู้แต่งโน้ตดนตรีเบื้องต้นของเพลงชาติคิวบา
นอกจาก อิมโนเดอบายาโม Himno de Bayamo แล้ว ยังมีเพลงคิวบาอีกสองเพลงที่เป็นที่รู้จักคือ "La Bayamesa" Bayamesa ประพันธ์ขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1851 โดย คาลอส มานูเอล เดอ เซ่เปเดส (Carlos Manuel de Céspedes) และ และ โฆเซ่ ฟอร์นาริส (José Fornaris) ตามคำขอของเพื่อนของพวกเขา ฟรานซิสโก คาสติโย โมเรโน (Francisco Castillo Moreno) ซึ่งบางครั้งก็ให้เครดิตกับเนื้อร้องด้วย หลังปี พ.ศ. 2411 ระหว่างสงครามคิวบา เพลงลาบายาเมซา (La Bayamesa) เวอร์ชัน "mambí" ก็ได้รับความนิยม มีทำนองเดียวกันแต่เนื้อเพลงต่างกัน หลายปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1918 นักแต่งเพลงและนักประพันธ์เพลง ซินโด กาเรย์ (Sindo Garay) จาก ซานติเอโกเดอคิวบา (Santiago de Cuba) ได้แต่งเพลงที่เขาเรียกว่า มนูเฆอร์ บายาเมซา (Mujer Bayamesa); ที่นิยมใช้ย่อชื่อให้ในเพลง "La Bayamesa"
บทร้อง

บทร้องต้นฉบับมีทั้งหมด 3 บท. เมื่อปี ค.ศ. 1902. ได้มีการตัดเนื้อร้องในบทที่ 2 และ บทที่ 3 สืบเนื่องมาจากสงครามสเปน-อเมริกา ที่สร้างความแตกร้าวกับอาณานิคมสเปน ระยะต่อมา บทร้องทั้ง 2 บทมิได้รับรองให้ใช้เป็นเพลงชาติ ในภายหลังบทร้องทั้ง 2 บทที่ถูกตัดนั้น ได้นำกลับมาใช้เป็นเพลงชาติในรัฐพิธีสำคัญภายหลังการปฏิวัติคิวบา เพื่อสื่อถึงการต่อต้านจักรวรรดินิยมอเมริกาที่กดขี่คิวบาภายใต้รัฐบาลหุ่นเชิดของตน
| ภาษาสเปน | คำแปล |
| --- | --- |
บทที่ 1
¡Al combate, corred, Bayameses!,   Que la patria os contempla orgullosa;  No temáis una muerte gloriosa,   Que morir por la patria es vivir.    (𝄆) En cadenas vivir es vivir  En afrenta y oprobio sumido.  Del clarín escuchad el sonido:  ¡A las armas, valientes, corred! (𝄇): เร่งรีบเข้าประจัญหน้า ชาวบายาโมเอ๋ย!   มาตุภูมิของเราดูเหมือนว่าภูมิใจในตัวท่าน;  อย่าหวาดกลัวกับความตายอันยิ่งใหญ่,   เพราะพลีชีพเพื่อมาตุภูมิคือการมีชีวิตอยู่.    (𝄆) ที่จะอยู่รอดนั้นคือการมีชีวิต,  อยู่ในความอับอาย และ ความอัปยศ,  ได้ยินเสียงรวมพลของแตรศึก;  เร่งเหล่าผู้กล้าหาญเตรียมเข้ารุก! (𝄇)
บทที่ 2 (ยกเลิก)
No temáis; los feroces íberos  son cobardes cual todo tirano  no resisten al bravo cubano;  para siempre su imperio cayó.    (𝄆) ¡Cuba libre! Ya España murió,  su poder y su orgullo ¿do es ido?  ¡Del clarín escuchad el sonido  ¡¡a las armas!!, valientes, corred! (𝄇): จงอย่ากลัวไอบีเรียที่คงดุร้ายเถิด  ซึ่งทั้งหมดนี้เป็น พวกทรราชที่ขี้ขลาด  จงไม่ต่อต้านประเทศคิวบาผู้กล้าหาญเถิด;  อาณาจักรของพวกเราล่มหายสลายไปตลอดกาลเอย.    (𝄆) คิวบาเสรี! พวกสเปนจงพินาศ,  พลัง และ เกียรติภูมิ แห่งหนใด?  ได้ยินเสียงรวมพลของแตรศึก,  เร่งเหล่าผู้กล้าหาญเตรียมเข้ารุก! (𝄇)
บทที่ 3 (ยกเลิก)
Contemplad nuestras huestes triunfantes  contempladlos a ellos caídos,  por cobardes huyen vencidos:  por valientes, supimos triunfar!    (𝄆) ¡Cuba libre! podemos gritar  del cañón al terrible estampido.  ¡Del clarín escuchad el sonido,  ¡¡a las armas!!, valientes, corred! (𝄇): จงเฝ้าเจ้าภาพของเรานั้น มีชัยเทอญ  จงดูเถิด พวกเราได้ล้มลงเอย  จงเอาชนะโดยการวิ่งหนีจากคนขี้ขลาดไป:  โดยกล้าหาญ ที่เราได้พบความสำเร็จไปเถิด!    (𝄆) คิวบาเสรี! ประจัญบาญ  ด้วยเสียงปืนใหญ่ที่คำรามกึกก้อง.  ได้ยินเสียงรวมพลของแตรศึก,  เร่งเหล่าผู้กล้าหาญเตรียมเข้ารุก! (𝄇)
แหล่งข้อมูลอื่น

Cuba: La Bayamesa - Audio of the national anthem of Cuba, with information and lyrics
Cuban National Anthem Website เก็บถาวร 2008-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Cuban National Anthem interpreted by Cuban artists with music and voice.
http://www.nacion.cult.cu/en/musica.htm เก็บถาวร 2008-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Cuban site with different Mp3 files
Las Bayamesas เก็บถาวร 2012-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Article in Spanish on the three songs named La Bayamesa
http://www.nacion.cult.cu/en/sobrehimno.htm เก็บถาวร 2013-05-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลัมโบร์กีนี มูร์เซียลาโก

| ลัมโบร์กีนี มูร์เซียลาโก |
| --- | --- |
มูร์เซียลาโก คูเป
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ลัมโบร์กีนี
เริ่มผลิตเมื่อ: ค.ศ. 2001 – 2010 จำนวน 4,099 คัน
แหล่งผลิต: Sant'Agata Bolognese, ประเทศอิตาลี
ผู้ออกแบบ: ลุก ดังเคอร์เวิร์ค (Luc Donckerwolke)
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งสมรรถนะสูง (Sports car)
รูปแบบตัวถัง: 2 ประตู คูเป  2 ประตู โรดสเตอร์
โครงสร้าง: เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสี่ล้อ (M4)
จำนวนประตู: 2 แบบลัมโบดอร์ (Lambo doors; คูเป)   2 แบบประตูบานเปิดธรรมดา (โรดสเตอร์)
รุ่นที่คล้ายกัน: ลัมโบร์กีนี เรเบนตัน
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 6.2 L V12 (572 HP) (426.5 kW) 6.5 L V12 (640 HP) (477.3 kW) 6.5 L V12 (650 HP) (484.7 kW) 6.5 L V12 (670 HP) (499.6 kW)
ระบบเกียร์: เกียร์ธรรมดา 6 จังหวะ  เกียร์กึ่งอัตโนมัติ อี-เกียร์ 6 จังหวะ
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,665 mm (104.9 in)
ความยาว: 2002–06: 4,580 mm (180.3 in) 2007–10: 4,610 mm (181.5 in)
ความกว้าง: 2002–06: 2,045 mm (80.5 in) 2007–10: 2,057 mm (81.0 in)
ความสูง: 1,135 mm (44.7 in)
น้ำหนัก: 1,841 kg (4,058 lb)  1,860 kg (4,100 lb) Roadster  1,746 kg (3,850 lb) LP640  1,860 kg (4,100 lb) LP640 Roadster  1,746 kg (3,850 lb) LP670-4 SV
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: ลัมโบร์กีนี ไดอะโบล
รุ่นต่อไป: ลัมโบร์กีนี อะเวนตาโดร์
ลัมโบร์กีนี เมอร์ซีเอลาโก (สเปน: Lamborghini Murciélago; ในภาษาสเปนแปลว่า "ค้างคาว") เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนตร์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสี่ล้อ (AWD) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทลัมโบร์กีนีจากอิตาลี ระหว่างปี ค.ศ. 2001 - 2010 เมอร์ซีเอลาโก นับรุ่นต่อจาก ไดอะโบล ซึ่งได้ยุติสารการผลิตไปเมื่อปี ค.ศ. 2001 มูร์เซียลาโก ได้เปิดตัวคันแรกในรูปแบบคูเป เมื่อปี ค.ศ. 2001 ซึ่งถือเป็นแบบใหม่ล่าสุดในรอบ 11 ปีของ บริษัทลัมโบร์กีนี และเช่นกัน มูร์เซียลาโก ถือเป็นรุ่นที่เกิดขึ้นภายใต้แบรนด์การค้าใหม่ของเอาดี้ เอจี ในเครือโฟล์คสวาเกนกรุ๊ป ของเยอรมัน โดยมีบริษัทลัมโบร์กีนี เป็นบริษัทลูกอีกที
โฉมโรสเตอร์ ได้เปิดตัวในปี 2004 โดยใช้ชื่อว่า  LP 640 coupé and roadster และจำกัดจำนวน limited edition LP 650–4 Roadster โฉมสุดท้ายของมูร์เซียลาโก คือ LP 670–4 SuperVeloce (SV) ซึ่งเป็นโฉมแต่งภายนอก ภายในพิเศษ ซึ่งจำกัดเพียง 350 คันทั่วโลก จึงถือเป็นโฉมที่ราคาสูงที่สุดของทุกโฉมในรุ่นมูร์เซียลาโก
มูร์เซียลาโก ใช้เครื่องยนต์ 12 สูบ ระบบ V12 ซึ่งถือเป็นการนำเครื่องยนตร์ V12 ของลัมโบร์กีนีขนาด 6.5 ลิตร มาใช้เป็นครั้งสุดท้าย นอกจากนี้รถยังมีความโดเด่นที่มีการใช้ประตูแบบ "ลัมโบร์ดอร์" รถได้รับการออกแบบโดย ลุก ดังเคอร์เวิร์ค (Luc Donckerwolke) นักออกแบบรถชาวเบลเยียม ที่ได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการออกแบบของค่ายลัมโบร์กินีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 ถึง ค.ศ. 2005 นับตั้งแต่เปิดสายการผลิตของมูร์เซียลาโก ในปี ค.ศ. 2001 จนถึงวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 ได้มีการผลิตรถรุ่นนี้ออกมาทั้งหมดแล้ว 4,099 คัน นับเป็นอีกหนึ่งรุ่นที่ประสบความสำเร็จในด้านยอดขาย จนมีการนำไปพัฒนาต่อเป็นรุ่นต่อไปคือ ลัมโบร์กีนี อะเวนตาโดร์ ซึ่งได้เปิดตัวในงานเจนีวามอเตอร์โชว์ ปี ค.ศ. 2011
รุ่นของเมอร์ซีเอลาโก > โฉมแรก

Murciélago - ผลิตระหว่างปี ค.ศ. 2001-2006 เป็นโฉมแรกสุดของสายการผลิตนี้ เปิดตัวยหลังคาแข็ง แบบคูเป
Murciélago Roadster - เปิดตัวในปี ค.ศ. 2004 โฉมเสริมต่อจาก มูร์เซียลาโก คูเป โดยโฉมนี้ได้ปรับแต่งเป็นหลังคาผ้าใบ ทำให้โฉมนี้เปิดประทุนได้
รุ่นของเมอร์ซีเอลาโก > โฉมที่สอง

Murciélago LP 640 - เปิดตัวในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2006 ในเจนีวามอเตอร์โชว์ สำหรับรุ่นที่ 2 ถ้าดูจากรูปลักษณ์ภายนอกอาจไม่แตกต่างกับรุ่นที่ 1 มากนัก แต่มีการปรับปรุง ทั้งความเร็ว ความเร่ง เครื่องอำนวยคามสะดวกภายใน และชุดแต่งภายนอก ซึ่งทำให้เกิดความแตกต่างกันออกไปบ้าง นอกจากนี้รถรุ่นนี้ยังเคยถูกนำไปใช้ในภาพยนตร์เรื่อง แบทแมน อัศวินรัตติกาล อีกด้วย
Murciélago LP 640 Roadster - โฉม เปิดประทุน เปิดตัวในปี ค.ศ. 2006 ที่งานลอสแอนเจลิส ออโต้ โชว์
Murciélago LP 670–4 SuperVeloce (SV) - เปิดตัวในปี ค.ศ. 2009 ที่งานเจนีวา มอเตอร์ โชว์ เป็นโฉมสุดท้ายของ มูร์เซียลาโกร์ โดยภายนอกได้มีการแต่งออกไปแนวรถแข่งมากขึ้น เช่น การติดตั้งสปอยเลอร์ ทำให้แตกต่างจากโฉมอื่นอย่างเห็นได้ชัด โดยความเร็วสูงสุดทำไว้ที่ 336 กม./ชม. และความเร่ง 0-100 ใช้เวลาเพียง 2.9 วินาที จึงถือเป็นโฉมที่มีมูลค่าสูงสุด ที่สหรัฐตั้งราคามาตราฐานไว้ที่ $400,000 โดยจะผลิตมาเพียง 350 คันเท่านั้น และทุกคันจะมีลาย SV บริเวณประตูทั้ง 2 ข้าง ทั้ง 350 คัน
รุ่นของเมอร์ซีเอลาโก > รุ่นจำกัดจำนวน

40th Anniversary Edition - รุ่นฉลองครบ 40 ปี บริษัทลัมโบร์กีนี ในปี ค.ศ. 2004 จำกัดจำนวนไว้ที่ 50 คันเท่านั้น โดยทุกคันจะมีสีประจำคือ สีหยก-เขียว (Jade-Green)
LP 640 Versace - เปิดตัวในงานปารีส มอเตอร์ โชว์ ปี ค.ศ. 2006 จำหน่ายเพียง 2 สีเท่านั้น คือ สีขาว กับ สีดำ ทั้งแบบคูเป้หรือโรสเตอร์ และจำกัดจำนวนที่ 20 คัน
LP 650–4 Roadster - ชื่ออาจคล้ายกับโฉมที่กล่าวมาก่อนหน้านี้ แต่คันนี้คือโฉมพิเศษ ของปี ค.ศ. 2009 ที่ได้ปรับแต่งเครื่องจนมีความเร็วและสมถนะดีกว่า โรสเตอร์ ก่อนหน้านี้ รวมถึงสี ซึ่งจะเป็นสีเทาโทนเข้ม (Grigio Telesto gray) และมีขอบลายเป็นสีส้ม (Arancio orange) เท่านั้น
LP 670–4 SuperVeloce China Limited Edition - เปิดตัวในงานปักกิ่ง ออโต้ โชว์ ถึงแม้จะมีแรงม้าถึง 670 เท่ากับ LP 670–4 SuperVeloce แต่ความเร็วและสมถนะยังคงเทียบกันไม่ได้ โฉมนี้ก็คือ  LP 670–4 SuperVeloce เพียงแค่ใช้สีเทาโทนเข้ม และขอบลายสีส้ม ที่ต่างกันเท่านั้นเอง และแน่นอนโฉมนี้จะจำกัดจำนวนนี้เฉพาะที่จีนเท่านั้น
ดูเพิ่ม

ลัมโบร์กีนี
ลัมโบร์กีนี อะเวนตาโดร์
ลินา เมดินา

| ลินา เมดินา |
| --- | --- |
ลินา ใน ค.ศ. 1939
เกิด: Lina Marcela Medina de Jurado  (1933-09-23) 23 กันยายน ค.ศ. 1933 (91 ปี) Ticrapo, แคว้นวังกาเบลิกา ประเทศเปรู
มีชื่อเสียงจาก: แม่ที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์
คู่สมรส: ราอุล ฆูราโด (สมรส คริสต์ทศวรรษ 1970)
บุตร: 2 คน
ลินา เมดินา (สเปน: Lina Marcela Medina de Jurado; เสียงอ่านภาษาสเปน: [ˈlina meˈðina]; เกิด 23 กันยายน ค.ศ. 1933) เป็นหญิงชาวเปรูซึ่งให้กำเนิดบุตรในขณะที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ ในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1939 ในขณะที่เธอมีอายุ 5 ปี 7 เดือน 21 วันเท่านั้น จากการประเมินทางการแพทย์เกี่ยวกับการตั้งครรภ์ของเธอ เธออายุน้อยกว่าห้าปีขณะตั้งครรภ์ ซึ่งอาจเกิดจากอาการวัยแรกรุ่นแก่แดด
ประวัติ

ลินา เมดินา เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1933 ในเมืองTicrapo แคว้นวังกาเบลิกา ประเทศเปรู เป็นบุตรของ Tiburelo Medina และ Victoria Losea
ในขณะที่เธออายุ 5 ปี บิดาและมารดาของเธอได้นำลินามาตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลเพราะมีร่างกายที่บวมผิดปกติ พ่อแม่คิดว่าเธออาจเป็นเนื้องอก แต่เมื่อตรวจแล้ว แพทย์วินิจฉัยว่าเธอไม่ได้เป็นเนื้องอก แต่กำลังตั้งครรภ์ 7 เดือน เธอถูกส่งไปยังโรงพยาบาลในกรุงลิมา เมืองหลวงของเปรู เพื่อตรวจสอบโดยละเอียดอีกครั้ง และผลการตรวจร่างกายโดยละเอียดก็ยังยืนยันว่าเธอตั้งครรภ์
1 เดือนครึ่งต่อมา เธอก็คลอดบุตรชายในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1939 (พ.ศ. 2482) โดยการผ่าตัดคลอด และได้เด็กผู้ชายที่มีน้ำหนัก 2.7 กิโลกรัม ใช้ชื่อว่า เฆราร์โด (Gerardo) ต่อมาได้มีการตรวจสอบประวัติทางกายของลินา พบว่า เธอเริ่มมีประจำเดือนครั้งแรกในขณะอายุเพียง 8 เดือน และเริ่มมีหน้าอกในขณะอายุ 4 ปี และกระดูกเชิงกรานพัฒนาจนเต็มที่เหมือนผู้ใหญ่ขณะอายุ 5 ปี
ลินาและเฆราร์โดถูกบิดามารดาทำให้คิดว่าเป็นพี่น้องกัน และทั้งคู่เติบโตขึ้นมาอย่างมีสุขภาพแข็งแรง ก่อนที่พ่อแม่จะบอกความจริงแก่ทั้งคู่ในอีก 10 ปีต่อมา
สำหรับพ่อของเฆราร์โด ลินาไม่เคยออกมาเปิดเผยว่าเป็นใคร มีข้อสันนิษฐานว่าเธออาจรู้แต่ไม่อยากบอกแก่สาธารณะ หรือเธออาจจะไม่รู้ก็ได้ เพราะสมัยนั้นไม่มีเทคโนโลยีการตรวจดีเอ็นเอ แต่บิดาของเมดินาคือผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง เขาถูกจับกุมในข้อหาข่มขืน แต่ต่อมาก็ถูกปล่อยตัวเพราะหลักฐานไม่เพียงพอ
เมื่อโตขึ้น ลินาได้เข้าทำงานในคลินิกของดร.โลซาดา (Dr. Lozada) นายแพทย์ผู้ทำคลอดให้เธอ ดร.โลซาดา ได้ช่วยส่งเสียให้เฆราร์โดเรียนจนจบชั้นมัธยม ต่อมา เธอได้แต่งงานกับราอุล ฆูราโด (Raúl Jurado) และมีลูกด้วยกันอีกคนหนึ่งใน ค.ศ. 1972 (พ.ศ. 2515) แต่เธอไม่ได้เปิดเผยชื่อบุตรคนที่สอง
สำหรับเฆราร์โดได้มีชีวิตอย่างแข็งแรง แต่ได้เสียชีวิตลงอย่างกะทันหันใน ค.ศ. 1979 (พ.ศ. 2522)
หลังจากที่ลินาทราบความจริงของเฆราร์โด เธอก็ไม่เปิดเผยตัวแก่สาธารณชนอีกเลย ถึงแม้ใน ค.ศ. 2002 (พ.ศ. 2545) สำนักข่าวรอยเตอร์สจะติดต่อไปหาเธอเพื่อขอสัมภาษณ์เธอ แต่เธอก็ปฏิเสธ และในปี ค.ศ. 2017 ในขณะที่ไปสัมภาษณ์ลินา ขณะ อายุ 85 ปี ได้เผยแพร่รูปของลินาซึ่งเป็นรูปล่าสุดของลินา ซึ่งลินาไม่เคยเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของพ่อของเฆราร์โด หรือแม้แต่การพูดคุยซึ่งลินาไม่พูดคุยเกี่ยวกับการคลอดบุตรเมื่ออายุได้ 5 ขวบ
ปัจจุบันเธอยังมีชีวิตอยู่ และใช้ชีวิตอยู่ในชุมชนแออัดในกรุงลิมา
ลุยส์ อาร์เซ

| ลุยส์ อาร์เซ |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีโบลิเวีย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
รองประธานาธิบดี: ดาบิด โชเกอวงกา
ก่อนหน้า: ยานิเน อัญเญซ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจและการคลังสาธารณะ
ดำรงตำแหน่ง 23 มกราคม พ.ศ. 2562 – 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
ประธานาธิบดี: เอโบ โมราเลส
ก่อนหน้า: มาริโอ กิเยน ซัวเรซ
ถัดไป: โฆเซ ลุยส์ ปาราดา ริเบโร
ดำรงตำแหน่ง 23 มกราคม พ.ศ. 2549 – 24 มิถุนายน พ.ศ. 2560
ประธานาธิบดี: เอโบ โมราเลส
ก่อนหน้า: วัลโด กูติเอร์เรซ อิเรียร์เต
ถัดไป: มาริโอ กิเยน ซัวเรซ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ลุยส์ อัลเบร์โต อาร์เซ กาตาโกรา 28 กันยายน พ.ศ. 2506 (61 ปี) ลาปาซ โบลิเวีย
พรรคการเมือง: ขบวนการเพื่อสังคมนิยม
คู่สมรส: ลูร์เดส บริฆิดา ดูรัน โรเมโร
บุตร: 3 คน
บุพการี: การ์โลส อาร์เซ โอลกา กาตาโกรา
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยชั้นสูงซานอันเดรส มหาวิทยาลัยวอริก

ลุยส์ อัลเบร์โต "ลูโช" อาร์เซ กาตาโกรา (สเปน: Luis Alberto "Lucho" Arce Catacora) เป็นนักการเมืองชาวโบลิเวีย ประธานาธิบดีโบลิเวียคนปัจจุบัน ในอดีต เขาเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจและการคลังสาธารณะตั้งแต่ พ.ศ. 2549 ถึง พ.ศ. 2560 และใน พ.ศ. 2562 ในสมัยประธานาธิบดีเอโบ โมราเลส เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีหลังจากชนะการเลือกตั้งทั่วไปในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 และเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 8 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
ราชบัลลังก์กัสติยา

ระวังสับสนกับ ราชอาณาจักรกัสติยา
ราชบัลลังก์กัสติยา (สเปน: Corona de Castilla) เป็นสหอาณาจักรที่มักจะกล่าวกันว่าเริ่มก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1230 โดยการรวมตัวระหว่าง ราชอาณาจักรเลออนกับราชอาณาจักรกัสติยา หรือมารวมตัวอย่างเป็นทางการโดยรัฐสภาของทั้งสองราชอาณาจักรอีกหลายสิบปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1230 พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 ทรงได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกัสติยา (ที่รวมอดีตราชอาณาจักรโตเลโด) และเลออน (ที่รวมราชอาณาจักรกาลิเชีย)
กษัตริย์แห่งราชบัลลังก์กัสติยา > วิกฤตการสืบทอดบัลลังก์

หลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าเปโดรเกิดวิกฤตการสืบทอดบัลลังก์ขึ้นระหว่างเอ็นริเกแห่งตรัสตามารา พระอนุชาต่างมารดา กับจอห์นแห่งกอนต์ชาวอังกฤษ พระโอรสของพระปนัดดาของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 ที่อ้างสิทธิ์ในตำแหน่งกษัตริย์แห่งกัสติยาและเลออนจากการแต่งงานกับกอนสตันซา พระธิดาของพระเจ้าเปโดร เอ็นริเกใช้กำลังยึดบัลลังก์และเผชิญหน้ากับการเคลื่อนไหวทางทหารมากมายหลายครั้งของจอห์นแห่งกอนต์ที่ผนึกสัมพันธไมตรีกับพระเจ้าฌูเอาที่ 1 แห่งโปรตุเกส ทว่าการสู่รบของจอห์นไม่ประสบความสำเร็จ เอ็นริเกได้สถาปนาราชวงศ์ตรัสตามาราขึ้นมาเป็นราชวงศ์ใหม่ที่ปกครองกัสติยา
ดูเพิ่ม

ราชอาณาจักร
ตราประจำพระองค์ของกษัตริย์ในราชบัลลังก์กัสติยาในยุคของพระเจ้าฆวนที่ 2
ตราประจำพระองค์ของพระเจ้าเฟลิเปที่ 1
ฟุตบอลทีมชาติปารากวัย

ฟุตบอลทีมชาติปารากวัย (สเปน: Selección de fútbol de Paraguay) เป็นทีมฟุตบอลชายตัวแทนของประเทศปารากวัย อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลปารากวัย (Asociación Paraguaya de Fútbol) และเป็นสมาชิกของคอนเมบอล ปารากวัยผ่านเข้าไปเล่นในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายถึง 8 ครั้ง (1930, 1950, 1958, 1986, 1998, 2002, 2006 และ 2010) โดยผลงานที่ดีที่สุดเกิดขึ้นในปี 2010 ที่พวกเขาผ่านเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศได้ ปารากวัยเข้าร่วมแข่งโกปาอาเมริกาเป็นประจำโดยเคยชนะเลิศรายการนี้มาแล้วสองสมัยในปี 1953 และ 1979) อันดับโลกฟีฟ่าที่ดีที่สุดของปารากวัยคืออันดับที่ 8 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2001 และอันดับที่แย่ที่สุดคืออันดับที่ 103 ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1995 พวกเขาเคยได้รับรางวัลอันดับที่สองของทีมชาติที่มีอันดับโลกฟีฟ่าขยับขึ้นมากที่สุดในปี 1996
ช่วงเวลาที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของทีมชาติเกิดขึ้นภายใต้การคุมทีมของหัวหน้าผู้ฝึกสอนชาวอาร์เจนตินา เกราร์โด มาร์ติโน ผู้ได้รับรางวัลผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมแห่งอเมริกาใต้ในปี 2007 และพาปารากวัยเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในฟุตบอลโลกได้เป็นครั้งแรกในปี 2010 นอกจากนี้ ยังพาปารากวัยเข้าชิงชนะเลิศโกปาอาเมริกา 2011 แม้ว่าสุดท้ายจะจบด้วยการเป็นรองแชมป์ก็ตาม ในประวัติการเล่นฟุตบอลโลกของปารากวัย มีเพียงการ์ลอส กามาร์ราและโฆเซ ลุยส์ ชิยาเบร์ตที่ติดทีมออลสตาร์ฟุตบอลโลก โดยเกิดขึ้นในปี 1998 เปาโล ดา ซิลบาครองสถิติลงเล่นให้กับทีมชาติมากที่สุดที่ 148 นัด ในขณะที่โรเก ซันตา ครูซเป็นผู้ทำประตูให้ทีมชาติสูงสุดตลอดกาลที่ 32 ประตู เดนิส คานิซาเป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวที่ลงเล่นให้กับทีมชาติปารากวัยในฟุตบอลโลกถึงสี่ครั้ง (1998, 2002, 2006, 2010)
ประวัติ > ยุคทอง (1998–2011)

หลังจากที่ปารากวัยพบกับช่วงตกต่ำที่ไม่สามารถผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 1990 และ 1994 พวกเขาสามารถชนะเลิศปรีโอลิมปิกทัวร์นาเมนต์ระดับทวีปได้ในปี 1992 ซึ่งทำให้ปารากวัยได้เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 โดยในการแข่งขันรายการนั้น ปารากวัยจบอันดับที่สองของกลุ่ม ก่อนที่จะตกรอบก่อนรองชนะเลิศจากการพ่ายแพ้ต่อกานา ความสำเร็จของทีมชาติในครั้งนั้นเริ่มต้นจากการผลักดันผู้เล่นดาวรุ่งหน้าใหม่ ไม่ว่าจะเป็นการ์ลอส กามาร์รา, เกลโซ อายาลา, โฆเซ ลุยส์ ชิลาเบร์ต, ฟรานซิสโก อาร์เซ และโฆเซ การ์โดโซ ซึ่งผู้เล่นชุดนี้ได้กลายเป็น "โกลเดนเจเนเรชัน" (golden generation) ที่ช่วยให้ปารากวัยกลายเป็นอีกหนึ่งทีมชั้นนำของทวีปและเข้ารอบสุดท้ายฟุตบอลโลกได้สามครั้งติดต่อกัน
ประวัติ > ยุคทอง (1998–2011) > ฟุตบอลโลก 1998

บทความหลัก: ฟุตบอลโลก 1998
ปารากวัยผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 1998 ด้วยการจบอันดับที่สองและมีคะแนนน้อยกว่าอาร์เจนตินาเพียงคะแนนเดียว
ปารากวัยภายใต้การคุมทีมของผู้ฝึกสอนชาวบราซิลอย่าง Paulo César Carpegiani ผ่านเข้ารอบสุดท้ายฟุตบอลโลกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ ค.ศ. 1986 โดยทีมชุดนั้นประกอบด้วยผู้เล่นที่มีประสบการณ์สูงหลายคน ปารากวัยถูกจับสลากอยู่ในกลุ่มดีร่วมกับบัลแกเรีย, ไนจีเรีย และสเปน
ปารากวัยเริ่มต้นการเสมอกับปารากวัยและสเปน 0–0 ทั้งสองนัด ก่อนที่ในนัดสุดท้ายของกลุ่ม พวกเขาจะต้องพบกับไนจีเรีย ทีมที่การันตีผ่านเข้ารอบถัดไปหลังจากที่ชนะในสองนัดแรก สุดท้ายแล้ว ปารากวัยเอาชนะไปได้ 3–1 ผ่านเข้าสู่รอบถัดไปด้วยการเป็นอันดับที่สองของกลุ่ม
ปารากวัยต้องพบกับฝรั่งเศสในรอบ 16 ทีมสุดท้ายเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พวกเขายื้อเสมอแบบไร้ประตูกับฝรั่งเศสที่ไม่มีซีเนดีน ซีดานได้ในเวลา 90 นาที ก่อนที่ในช่วงต่อเวลาพิเศษ นาทีที่ 114 ปารากวัยจะต้องตกรอบด้วยประตูชัยที่เป็นโกลเดนโกลของโลร็องต์ บล็องก์ กองหลัง การ์ลอส กามาร์รา และผู้รักษาประตูและกัปตัน โฆเซ ลุยส์ ชิลาเบร์ต ถูกเลือกติดทีมออลสตาร์ในฟุตบอลโลกครั้งนั้น