stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นักเป่าปี่แห่งฮาเมิลน์
ทฤษฎี > อื่น ๆ

บางทฤษฎีเชื่อมโยงการหายตัวไปของเด็กเข้ากับอุปาทานหมู่อย่างโรคชอบเต้น ทั้งนี้มีการระบาดของโรคชอบเต้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ครั้งหนึ่งเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1237 เมื่อกลุ่มเด็กขนาดใหญ่เดินทางจากเมืองแอร์ฟวร์ทไปยังอาร์นชตัทโดยกระโดดโลดเต้นไปตลอดทาง เหตุการณ์นี้มีความคล้ายคลึงกับตำนานนักเป่าปี่ซึ่งเกิดขึ้นในเวลาใกล้เคียงกัน
บางส่วนเสนอว่าเด็กอาจเดินทางออกจากเมืองฮาเมิลน์เพื่อจาริกแสวงบุญ ทำสงครามหรือแม้แต่เป็นสงครามครูเสดเด็กครั้งใหม่แต่ไม่ได้กลับมาอีกเลย ชาวเมืองจึงอาจสร้างตำนานนักเป่าปี่ขึ้นเพื่อปกปิดความจริงจากศาสนจักรหรือผู้ปกครอง
วิลเลียม แมนเชสเตอร์เสนอในหนังสือ A World Lit Only by Fire ว่าตำนานนี้เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1484 และตั้งข้อสังเกตว่านักเป่าปี่อาจเป็นโรคใคร่เด็ก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นักเป่าปี่แห่งฮาเมิลน์
วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ นักเป่าปี่แห่งฮาเมิลน์
McGrath, Jane. "Was there really a pied piper of Hamelin? - History". HowStuffWorks.
ภาพนักเป่าปี่นำเด็ก ๆ ออกจากเมืองฮาเมิลน์ วาดโดยเคต กรีนอะเวย์เพื่อประกอบบทกวี "The Pied Piper of Hamelin" ของรอเบิร์ต บราวนิง
หัวนม

| หัวนม |
| --- | --- |
หัวนม, วงปานนม และเต้านมของผู้หญิงคนหนึ่ง
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: papilla mammaria
MeSH: D009558
TA98: A16.0.02.004
TA2: 7105
FMA: 67771
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
หัวนม เป็นบริเวณที่ยกขึ้นของเนื้อเยื่อบริเวณผิวเต้านม สำหรับให้นมจากเต้าไหลออกผ่านท่อน้ำนม น้ำนมสามารถไหลผ่านหัวนมอย่างเรื่อย ๆ หรือสามารถพ่นออกได้โดยการหดตัวของกล้ามเนื้อเรียบที่เกิดขึ้นตามระบบท่อลำเลียง หัวนมถูกล้อมรอบด้วยวงปานนมซึ่งมักเป็นสีเข้มกว่าผิวรอบข้าง ซึ่งมักจะเรียกว่าจุกนมเมื่อพูดถึงหัวนมที่ไม่ใช่ของมนุษย์ จุกนมยังสามารถใช้เพื่ออธิบายปากที่มีความยืดหยุ่นของขวดนมเด็ก ส่วนในมนุษย์ หัวนมทั้งของผู้ชายและผู้หญิงสามารถเร้าอารมณ์ในฐานะส่วนหนึ่งของการกระตุ้นทางเพศ โดยในหลายวัฒนธรรม หัวนมของผู้หญิงเป็นสิ่งบ่งเพศ หรือ "...ถือว่าเป็นวัตถุทางเพศและได้รับการประเมินในด้านลักษณะทางกายภาพและความเซ็กซี่"
อวทาน-ศตกะ

อวทาน-ศตกะ เป็นวรรณคดีพุทธศาสนาภาษาสันสกฤต ประพันธ์ขึ้นราวคริสต์ศักราช 100 (ประมาณพุทธศตวรรษที่ 7) สันนิษฐานว่าอาจมีที่มาจากนิกายมูลสรวาสติวาท เป็นการรวบรวมอวทาน 100 เรื่อง แต่เรื่องที่ 5 คือ โสมะ (Soma) ของต้นฉบับภาษาสันสกฤตหายสาบสูญ ทำให้เหลืออวทาน 99 เรื่อง อวทาน-ศตกะประกอบด้วย 10 วรรค วรรคละ 10 เรื่อง มีเรื่องราวเกี่ยวกับพระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า เปรต เทวดา พระอรหันต์ มนุษย์ สัตว์เดรัจฉานและสัตว์นรก มีรายละเอียดเกี่ยวกับการสร้างกรรมและการรับผลกรรม
เนื้อหาส่วนใหญ่ประพันธ์ด้วยภาษาสันสกฤตมาตรฐาน ร้อยละ 90 ประพันธ์ด้วยสำนวนร้อยแก้ว ที่เหลือเป็นร้อยกรอง (คาถา) แทรก การใช้ภาษาส่วนใหญ่มักใช้สำนวนโวหารซ้ำ ๆ มีการแปลเป็นภาษาจีนครั้งแรกในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 3
คอสติก

คอสติกที่กิดจากน้ำในแก้ว
คอสติก (caustic) หรือ คือกระจุกของลำแสงที่เกิดการสะท้อนหรือการหักเห โดยพื้นผิวโค้งหรือวัตถุ หรือรูปแบบลักษณะเฉพาะที่เกิดขึ้นเมื่อฉายไปยังพื้นผิวอื่น
คอสติกที่ใต้ก้นถ้วยชา
คอสติกที่เกิดจากผิวน้ำ
แสง โดยเฉพาะแสงอาทิตย์ ที่เข้มข้น สามารถจุดไฟเผาได้ ดังนั้นคำว่าคอสติกจึงมีรากศัพท์มาจากคำว่า causticus (คาอุสติคุส) ในภาษาละติน ซึ่งแปลว่า "ที่เผาไหม้" ซึ่งมีรากมาจากคำว่า καυστός (กาอุสโตส) ในภาษากรีกโบราณ อีกที สถานการณ์ทั่วไปที่ทำให้เกิดคอสติกขึ้นคือเมื่อมีแสงกระทบกระจก กระจกจะทำให้เกิดเงา แต่นอกจากนี้ยังสร้างพื้นที่โค้งของแสงจ้าขึ้นด้วย ในสถานการณ์ที่เป็นอุดมคติ (เช่น รังสีขนานอย่างสมบูรณ์ซึ่งมาจากจุดกำเนิดที่ระยะอนันต์) สามารถสร้างเป็นหย่อมแสงรูปเนฟรอยด์ได้ คอสติกที่เป็นรูปคลื่นมักเกิดขึ้นเมื่อแสงส่องผ่านคลื่นบนผิวน้ำ
คอสติกในคอมพิวเตอร์กราฟิก

ในคอมพิวเตอร์กราฟิก ระบบการเร็นเดอร์สมัยใหม่ส่วนใหญ่รองรับคอสติก ซึ่งทำได้โดยการไล่แสงตามเส้นทางที่เป็นไปได้ของรังสี โดยคำนึงถึงการหักเหและการสะท้อน วิธีการหนึ่งคือทำโฟตอนแมปปิง คอสติกเชิงปริมาตรสามารถทำได้โดยการไล่แสงเชิงปริมาตร ในระบบคอมพิวเตอร์กราฟิกบางระบบจะทำโดยการไล่แสงไปข้างหน้า ในกรณีนี้ โฟตอนจะถูกจำลองว่ามาจากแหล่งกำเนิดแสงและสะท้อนไปรอบ ๆ ตามกฎ คอสติกจะเกิดขึ้นในบริเวณที่มีโฟตอนมากพอที่กระทบพื้นผิวเพื่อให้สว่างกว่าค่าเฉลี่ยในบริเวณในฉาก "การตามรอยลำแสงไปข้างหลัง" จะทำงานแบบย้อนกลับโดยเริ่มจากพื้นผิวแล้วตัดสินเอาว่ามีเส้นทางตรงไปยังแหล่งกำเนิดแสงหรือไม่ ดูการสาธิตคอสติก สำหรับตัวอย่างบางส่วนของการตามรอยลำแสงสามมิติ
จุดสนใจของระบบคอมพิวเตอร์กราฟิกส่วนใหญ่คือการนำเสนอที่สวยงามมากกว่าความแม่นยำทางฟิสิกส์จริง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพูดถึงกราฟิกแบบเรียลไทม์ เช่น ในเกมคอมพิวเตอร์ ซึ่งนิยมใช้วิธีการลงลายผิวภาพทั่วไปโดยคำนวณไว้ล่วงหน้า
วิศวกรรมคอสติก

วิศวกรรมคอสติกอธิบายกระบวนการแก้ ปัญหาผกผัน ใน คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ เมื่อพิจารณาถึงรูปร่างหรือรูปภาพเฉพาะ จะต้องการหาพื้นผิวที่ทำให้แสงหักเหเกิดเป็นภาพนี้
ในแบบฉบับที่ไม่ต่อเนื่องของปัญหานี้ พื้นผิวจะแบ่งออกเป็นพื้นผิวระดับจุลภาคจำนวนมากมายซึ่งถือว่าเรียบลื่น นั่นคือ แสงที่สะท้อนหรือหักเหที่พื้นผิวระดับจุลภาคแต่ละอันจะก่อให้เกิดการกัดกร่อนแบบเกาส์ จากนั้นตำแหน่งและการวางแนวของพื้นผิวระดับจุลภาคแต่ละผิวจะได้จากปริพันธ์ปัวซง และวิธีที่เรียกว่าการจำลองการอบเหนียว
สำหรับปัญหาแบบต่อเนื่อง จะมีวิธีการแก้ปัญหาที่แตกต่างกัน วิธีการหนึ่งใช้แนวคิดจากทฤษฎีการขนส่งที่เรียกว่า "การขนส่งที่เหมาะสมที่สุด" เพื่อค้นหาความเชื่อมโยงระหว่างรังสีตกกระทบกับพื้นผิวเป้าหมาย หลังจากได้รับการทำแผนที่เชื่อมโยงดังกล่าวแล้ว พื้นผิวจะถูกปรับให้เหมาะสมอีกทีโดยใช้กฎของสแน็ล
เอกสารเว็บ

เอกสารเว็บ เป็นเอกสารในมโนทัศน์ที่คล้ายกับเว็บเพจ แต่ก็ยังสอดคล้องกับนิยามที่กว้างขึ้นของเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม (W3C) ดังต่อไปนี้
ศัพท์ "เอกสารเว็บ" ถูกใช้เป็นศัพท์ที่มีความหมายคลุมเครือในแหล่งข้อมูลหลายแหล่ง  แต่นิยามของเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียมด้านบนสามารถใช้อธิบายได้ทั้งหมด
การวิจัยในสาขา "การค้นคืนเอกสารเว็บ" (web document retrieval) และ "การวิเคราะห์เอกสารเว็บ" (web document analysis) เมื่อไม่นานมานี้  ได้รื้อฟื้นความสนใจเรื่องการทำความเข้าใจวิธีใช้ศัพท์ให้ถูกต้อง
ความคิดหลักก็คือ ทรัพยากรเบื้องหลังทรัพยากรเดียวในระบบเอชทีทีพี อาจมีการแทนหลายชนิดที่แตกต่างกัน ซึ่งสามารถเปิดเผยได้โดยกลไกบางอย่างอาทิ การเจรจาเนื้อหา (content negotiation)
แหล่งข้อมูลอื่น

W3C Recommended list of XML-Web documents
นิวโรพิล

| นิวโรพิล  (Neuropil)> รายละเอียด.ตัวระบุ |
| --- | --- |
ภาษาละติน: neuropilus
MeSH: D019581
TH: H2.00.06.2.02005
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
นิวโรพิล (อังกฤษ: Neuropil, Neuropile) เป็นส่วนไหนในระบบประสาทก็ได้ที่ประกอบด้วยแอกซอนซึ่งไม่หุ้มปลอกไมอีลิน, เดนไดรต์, และส่วนยื่นของเซลล์เกลียโดยมาก กลายเป็นบริเวณที่หนาแน่นไปด้วยไซแนปส์โดยมีตัวเซลล์ค่อนข้างน้อย
เขตที่หนาแน่นไปด้วยนิวโรพิลมากที่สุดก็คือสมอง แม้จะไม่ใช่นิวโรพิลเพียงอย่างเดียว แต่ก็ยังมีส่วนนิวโรพิลที่ใหญ่สุดและมีไซแนปส์หนาแน่นที่สุดในร่างกาย
ยกตัวอย่างเช่น ทั้งคอร์เทกซ์ใหม่และป่องรับกลิ่นต่างก็มีนิวโรพิล
เนื้อขาวซึ่งเป็นแอกซอนและเซลล์เกลียโดยมาก โดยทั่วไปจะไม่จัดเป็นส่วนของนิวโรพิล[ต้องการอ้างอิง]

คำภาษาอังกฤษว่า Neuropil มาจากคำภาษากรีก คือ neuro ที่แปลว่า "เอ็น ประสาท" และ pilos ที่แปลว่า ผ้าขนสัตว์
โดยเริ่มใช้ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
ดูเพิ่ม

แอกซอน
เดนไดรต์
เซลล์เกลีย
เนื้อเทา
ประสาทกายวิภาคศาสตร์
ไซแนปส์
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "1". Neuroscience (Fifth ed.). Sunderland, Massachusetts: Sinauer Associates, Inc. 2012. ISBN 978-0-87893-695-3. {{cite book}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |editors= ถูกละเว้น แนะนำ (|editor=) (help)
↑  Freeman, Walter J (2000). How Brains Make up their Minds. p. 47. ISBN 978-0231120081.{{cite book}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  Pearsall, Judy. "Neuropil". Oxford Dictionaries Online. Oxford University Press. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-06-11. สืบค้นเมื่อ 2012-04-20.
แหล่งข้อมูลอื่น

Neuropil ในหอสมุดแพทยศาสตร์แห่งชาติอเมริกัน สำหรับหัวข้อเนื้อหาทางการแพทย์ (MeSH)
ภาพเนื้อเยื่อจากมหาวิทยาลัยบอสตัน 04104loa (อังกฤษ) - "Nervous Tissue and Neuromuscular Junction: spinal cord, cell bodies of anterior horn cells"
Neuropil - Cell Centered Database
Neuropil - Neural Circuits—Neuroscience. 2nd edition, Editors: Dale Purves, George J Augustine, David Fitzpatrick, Lawrence C Katz, Anthony-Samuel LaMantia, James O McNamara, and S Mark Williams. Sunderland (MA) : Sinauer Associates; 2001.
กำลังส่องสว่าง

ระวังสับสนกับ ความส่องสว่าง
ดวงอาทิตย์มีความส่องสว่างที่แท้จริง 3.83×1026 วัตต์. ในทางดาราศาสตร์จำนวนนี้เท่ากับหนึ่งความสว่างดวงอาทิตย์ แสดงโดยใช้สัญลักษณ์ L⊙. ดาวฤกษ์ที่มีอำนาจการแผ่รังสีสี่เท่าของดวงอาทิตย์จึงมีกำลังส่องสว่าง 4 L⊙.
กำลังส่องสว่าง (อังกฤษ: Luminosity) คือค่ากำลังของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่แผ่ออกมาสัมบูรณ์หรือพลังงานการแผ่รังสีจากวัตถุที่แผ่แสง
ในทางดาราศาสตร์ กำลังส่องสว่างคือจำนวนพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าทั้งหมดที่ปล่อยออกมาต่อหนึ่งหน่วยเวลาโดยดาวฤกษ์ ดาราจักร หรือวัตถุทางดาราศาสตร์อื่น ๆ
ในระบบเอสไอ กำลังส่องสว่างจะถูกวัดในหน่วยจูลต่อวินาทีหรือวัตต์ ในทางดาราศาสตร์ค่าของกำลังส่องสว่างมักจะให้ข้อมูลตามความสว่างดวงอาทิตย์ L⊙ กำลังส่องสว่างยังสามารถใช้ตามระบบขนาดทางดาราศาสตร์: ความส่องสว่างโบโลเมตริกสัมบูรณ์ (Mbol) ของวัตถุ คือการวัดลอการิทึมของอัตราการปล่อยพลังงานทั้งหมด ในขณะที่ความส่องสว่างสัมบูรณ์เป็นการวัดลอการิทึมของความส่องสว่างภายในช่วงความยาวคลื่นเฉพาะบางช่วงหรือบางแถบ
ในทางตรงกันข้าม ความสว่าง ในทางดาราศาสตร์มักใช้สำหรับความสว่างที่มองเห็นได้ของวัตถุหรือความสว่างของวัตถุต่อผู้สังเกต ความสว่างที่มองเห็นได้ขึ้นอยู่กับทั้งกำลังส่องสว่างและระยะห่างระหว่างวัตถุและผู้สังเกตและการดูดซับแสงตามทางผ่านไปยังผู้สังเกต ความส่องสว่างปรากฏเป็นการวัดลอการิทึมของความสว่างที่มองเห็นได้ ระยะทางที่กำหนดโดยการวัดกำลังส่องสว่างอาจค่อนข้างคลุมเครือและบางครั้งจึงใช้ระยะทางกำลังส่องสว่าง
ภาษามือกรุงเทพเก่า

| ภาษามือกรุงเทพ |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศไทย
ภูมิภาค: กรุงเทพมหานคร
จำนวนผู้พูด: (no estimate available) (ใกล้สูญ)
ตระกูลภาษา: Chiangmai–Bangkok Sign
รหัสภาษา
ISO 639-3: ไม่มี (mis)
ภาษามือกรุงเทพ (อังกฤษ: Bangkok Sign Language) หรือที่เรียกว่า ภาษามือกรุงเทพเก่า หรือ ภาษามือกรุงเทพดั้งเดิม เป็นภาษามือของชุมชนผู้บกพร่องทางการได้ยินของประเทศไทยที่เกิดขึ้นในหมู่ผู้ที่อพยพเข้าสู่กรุงเทพฯ ตามครอบครัวหรือเพื่อประกอบอาชีพ ภาษานี้ใกล้สูญ โดยผู้ใช้ภาษาทุกคนเกิดก่อนคริสต์ทศวรรษ 1960 ส่วนคนรุ่นหลังได้เปลี่ยนมาใช้ภาษามือไทย ซึ่งลักษณะคล้ายการผสมระหว่างภาษามือกรุงเทพเก่า และภาษามืออเมริกัน
รายพระนามพระมหากษัตริย์อาร์เมเนีย
พระประมุขแห่งราชอาณาจักรอาร์มีเนียแห่งซิลิเชีย

| พระนาม | รัชสมัย | สถานะ | ราชวงศ์ |
| --- | --- | --- | --- |
| รูเบนที่ 1 | 1080–1095 | เจ้าชาย | ราชวงศ์รูเบนิส |
| คอนสแตนตินที่ 1 | 1095–1102 | เจ้าชาย | ราชวงศ์รูเบนิส |
| โทรอสที่ 1 | 1102–1129 | เจ้าชาย | ราชวงศ์รูเบนิส |
| คอนสแตนตินที่ 2 | 1129 | เจ้าชาย | ราชวงศ์รูเบนิส |
| ลีโอที่ 1 | 1129–1140 | เจ้าชาย | ราชวงศ์รูเบนิส |
| โทรอสที่ 2 | 1140–1169 | เจ้าชาย | ราชวงศ์รูเบนิส |
| รูเบนที่ 2 | 1169–1170 | เจ้าชาย | ราชวงศ์รูเบนิส |
| Mleh | 1170–1175 | เจ้าชาย | ราชวงศ์รูเบนิส |
| รูเบนที่ 3 | 1175–1187 | เจ้าชาย | ราชวงศ์รูเบนิส |
| ลีโอที่ 1 | 1187–1219 | เจ้าชายและพระมหากษัตริย์ | ราชวงศ์รูเบนิส |
| อิซาเบลลา | 1219–1252 | Queen and co-ruler | ราชวงศ์รูเบนิส |
| เฮทัมที่ 1 | 1226–1270 | King and co-ruler | ราชวงศ์เฮทูมิด |
| ลีโอที่ 2 | 1270–1289 | พระมหากษัตริย์ | ราชวงศ์เฮทูมิด |
| เฮทัมที่ 2 | 1289 - 1293 1294 - 1297 1299 - 1307 | King, then co-ruler | ราชวงศ์เฮทูมิด |
| โทรอสที่ 3 | 1293–1298 | King, then co-ruler | ราชวงศ์เฮทูมิด |
| เซมแพด | 1297–1299 | พระมหากษัตริย์ | ราชวงศ์เฮทูมิด |
| คอนสแตนตินที่ 1 | 1299 | พระมหากษัตริย์ | ราชวงศ์เฮทูมิด |
| ลีโอที่ 3 | 1301–1307 | King, then co-ruler | ราชวงศ์เฮทูมิด |
| โอชิน | 1307–1320 | พระมหากษัตริย์ | ราชวงศ์เฮทูมิด |
| Oshin of Korikos | 1320–1329 | Regent | ราชวงศ์เฮทูมิด |
| ลีโอที่ 4 | 1320–1341 | พระมหากษัตริย์ | ราชวงศ์เฮทูมิด |
| คอนสแตนตินที่ 2 | 1342–1344 | พระมหากษัตริย์ | ราชวงศ์ลูซิยอง |
| คอนสแตนตินที่ 3 | 1344–1362 | พระมหากษัตริย์ | ราชวงศ์ลูซิยอง |
| คอนสแตนตินที่ 4 | 1362–1373 | พระมหากษัตริย์ | ราชวงศ์ลูซิยอง |
| ลีโอที่ 5 | 1374–1396 | พระมหากษัตริย์และผู้อ้างสิทธิ์ในพระราชบัลลังก์ | ราชวงศ์ลูซิยอง |
| เจมส์ที่ 1 | 1396–1398 | ผู้อ้างสิทธิ์ในพระราชบัลลังก์ | ราชวงศ์ลูซิยอง |
| จานัส | 1398–1432 | ผู้อ้างสิทธิ์ในพระราชบัลลังก์ | ราชวงศ์ลูซิยอง |
| จอห์น | 1432–1458 | ผู้อ้างสิทธิ์ในพระราชบัลลังก์ | ราชวงศ์ลูซิยอง |
| ชาร์ลอต | 1458–1467 | ผู้อ้างสิทธิ์ในพระราชบัลลังก์ | ราชวงศ์ลูซิยอง |
ตำแหน่งถูกเปลี่ยนมือไปยัง ราชวงศ์ซาวอย

พระเจ้าเฮทัมที่ 1 (seated figure) กษัตรัตริย์พระองค์แรกแห่งราชวงศ์เฮทูมิด
พระเจ้าลีโอที่ 4, กษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เฮทูมิด
งานแต่งงานของฟีกาโร

งานแต่งงานของฟีกาโร (อิตาลี: Le nozze di Figaro, ossia la folle giornata, อังกฤษ: The Marriage of Figaro หรือ the Day of Madness) เป็นอุปรากรชวนขันสี่องก์ที่เขียนเป็นภาษาอิตาลีโดยว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท ผู้เป็นคีตกวีอุปรากรคนสำคัญของคริสต์ศตวรรษที่ 18 โมทซาร์ทเขียน งานแต่งงานของฟีกาโร จากเนื้อร้องภาษาอิตาลีที่เขียนโดยลอเรนโซ ดา พอนเตที่มาจากละครเวทีชวนขันโดยชาวฝรั่งเศสปิแยร์ โบมาร์เชส์ชื่อ “La folle journée, ou le Mariage de Figaro” (ค.ศ. 1784)
แม้ว่าบทละครของโบมาร์เชส์จะถูกห้ามเล่นในกรุงเวียนนา เพราะมีเนื้อหาเสียดสีชนชั้นเจ้านาย ซึ่งถือว่าเป็นสร้างความไม่มั่นคงให้แก่รัฐบาลในช่วงสิบปีก่อนที่จะเกิดการปฏิวัติฝรั่งเศส แต่อุปรากรที่โมทซาร์ทเขียนกลายเป็นงานชิ้นที่เป็นที่นิยมที่สุดของโมทซาร์ท โดยเฉพาะโอเวอร์เชอร์ที่มีชื่อเสียงที่มักจะนำมาเล่นเป็นดนตรีคอนเสิร์ต  เนื้อหาของโอเวอร์เชอร์มิได้นำมาใช้ในการสร้างงานต่อมา นอกไปจากวลีสั้นสองวลีในบทของเคานต์ Cosa sento! ในองก์ที่ 1
งานแต่งงานของฟีกาโร เปิดแสดงเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1786 ที่กรุงเวียนนา ออสเตรีย
บรรณานุกรม

Plot taken from The Opera Goer's Complete Guide by Leo Melitz, 1921 version.
Deutsch, Otto Erich. Mozart: A Documentary Biography. Stanford University Press.
Geiringer, Karl; Irene Geiringer (1982). Haydn: A Creative Life in Music (3rd ed.). University of California Press. xii, 403. ISBN 0520043162.
Landon, H. C. Robbins; David Wyn Jones (1988). Haydn: His Life and Music. Indiana University Press. ISBN 978-0253372659.
Rosen, Charles (1997). The Classical Style: Haydn, Mozart, Beethoven (2nd ed.). New York: W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-31712-9.{{cite book}}:  CS1 maint: ref duplicates default (ลิงก์)
ดูเพิ่ม

อุปรากร
ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ งานแต่งงานของฟีกาโร
ฟังผลงาน Le Nozze di Figaro ที่ มิวโซเพน
Le nozze di Figaro: ดนตรี และ รายงานการวิพากษ์ (เยอรมัน) ที่ Neue Mozart-Ausgabe
Complete libretto
Full orchestral score (German/Italian)
English Translation เก็บถาวร 2009-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Italian/English side by side translation
โน้ตเพลงเสรีของ The Marriage of Figaro ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
Complete recording เก็บถาวร 2017-08-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Mozart Archiv เก็บถาวร 2006-06-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Teaching material & analysis เก็บถาวร 2011-07-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from the Metropolitan Opera
Mozart in Vienna Where Mozart composed his Figaro (+ video)
Synopsis เก็บถาวร 2011-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน of The Marriage of Figaro from the English Touring Opera
สโมสรฟุตบอลฟูเอนลาบราดา

สโมสรฟุตบอลฟูเอนลาบราดา, S.A.D. เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพ ตั้งอยู่ที่เมืองฟูเอนลาบราดา มาดริด ประเทศสเปน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1975 ปัจจุบันลงเล่นในเซกุนดาดิบิซิออน เบ – กลุ่ม 1 สนามเหย้าคือ เอสตาดีโอ เฟร์นันโด ตอร์เรส จุคนได้ 7,500 ที่นั่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (สเปน)
Futbolme team profile (สเปน)
ฟาโรห์โจเซอร์

ฟาโรห์โจเซอร์ (บางครั้งอ่านเป็น เจเซอร์ และ โซเซอร์) เป็นฟาโรห์ราชวงศ์ที่ 3 แห่งอียิปต์โบราณสมัยราชอาณาจักรเก่า พระนามของพระองค์เป็นที่รู้จักในพระนามที่แผลงเป็นกรีกว่า โทโซทรอส (จากแมนิโธ) และ เซโซทรอส (จากยูซิเบียส) พระองค์เป็นพระราชโอรสในฟาโรห์คาเซคเคมวีกับสมเด็จพระราชินีนิมาอัตเทป โจเซอร์เป็นที่รู้จักจากพีระมิดขั้นบันไดของพระองค์ ซึ่งเป็นอาคารหินขนาดมหึมาที่เก่าแก่ที่สุดในอียิปต์โบราณ
พระราชกรณียกิจที่สำคัญ > การสร้างพีระมิดขั้นบันได

ฟาโรห์โจเซอร์เป็นฟาโรห์พระองค์แรกที่มีดำริให้สร้างพีระมิดขั้นบันไดของพระองค์เองเป็นต้นแบบของพีระมิดทรงสามเหลี่ยม โดยมีอัครเสนาบดีและสถาปนิกที่มีชื่อเสียงเป็นผู้ออกแบบและควบคุมการก่อสร้างคืออิมโฮเทป อิมโฮเทปนับว่าเป็นผู้ที่มีความคิดสร้างสรรค์เป็นเลิศ จึงกล้าคิดออกแบบพีระมิดขนาดใหญ่อย่างที่ไม่มีใครเคยสร้างมาก่อน โดยพีระมิดแห่งแรกนี้มีขนาดกว้างประมาณ 115 เมตร ยาวเกือบ 140 เมตร สูง 60 เมตร เป็นพีระมิดลักษณะขั้นบันได 6 ขั้น ถูกสร้างขึ้นที่เมืองซัคคารา ถือเป็นอนุสรณ์สถานที่ใหญ่ที่สุดแห่งแรกด้วยและยังคงสภาพสมบูรณ์มาจนถึงปัจจุบัน
พีระมิดที่เป็นขั้นบันไดนั้นเป็นสัญลักษณ์ว่า เป็นบันไดสำหรับย่างพระบาทสู่สวรรค์ของฟาโรห์ ภายในพีระมิดแห่งแรกนี้ มีรูปสลักหินของฟาโรห์โจเซอร์ในท่าประทับนั่งบนบัลลังก์ ถือเป็นประติมากรรมชิ้นที่เก่าแก่ที่สุด บริเวณข้างพีระมิดเป็นลานกว้าง ซึ่งอดีตนั้นใช้ประกอบพระราชพิธีของฟาโรห์ (หนึ่งในนั้นคือพิธีศพ)
พระราชกรณียกิจที่สำคัญ > การแก้ไขปัญหาแม่น้ำไนล์

ในสมัยของฟาโรห์โจเซอร์ แม่น้ำไนล์ที่เคยอุดมสมบูรณ์ไหลบ่าท่วมสองฟากฝั่ง นำความสมบูรณ์มาให้ชาวไอยคุปต์ เกิดลดแห้งขึ้นมาในปีที่ 10 แห่งการครองราชย์ ความเดือดร้อนนั้นยาวนานถึง 7 ปี ไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินได้ขอร้องให้พระองค์ช่วยเหลือ โดยขอให้พระองค์บันดาลให้แม่น้ำไนล์ไหลท่วมสองฝั่งอย่างที่เคยเป็น เพราะประชาชนคิดว่าพระองค์เป็นโอรสของเทพเจ้าที่บันดาลสิ่งสรรพได้ ฟาโรห์โจเซอร์ตระหนักดีว่าเกินความสามารถของพระองค์ เพราะทรงเป็นเพียงมนุษย์คนหนึ่ง อิมโฮเทปจึงได้ถวายคำแนะนำว่า ควรจะขอคำแนะนำจากเทพเจ้าธอธ เทพแห่งสติปัญญาผู้ชาญฉลาด ด้วยความช่วยเหลือของเทพเจ้าธอธที่ทรงแจ้งถึงภูมิปัญญาอันเร้นลับของบรรพชนแก่อิมโฮเทป เกี่ยวกับบันทึกโบราณที่บอกเล่าถึงการไหลหลากแห่งไนล์ว่า ในยุคที่เทพเจ้าราสร้างโลก ผืนดินแห่งแรกที่ผุดขึ้นมาจากผืนน้ำเรียกว่า เกาะเอเลเฟนติเน ใต้เกาะแห่งนี้เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำไนล์ เทพคเนมู สถิตอยู่ที่นั่นและบันดาลความอุดมสมบูรณ์ให้แก่ไนล์ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ชาวไอยคุปต์ก็หลงลืมเทพคเนมู เมื่อฟาโรห์โจเซอร์ทราบเรื่องนี้ ก็ทรงบวงสรวงขอพรจากเทพเจ้าคเนมูทันที เทพคเนมูตอบรับคำร้องของของฟาโรห์ โดยบันดาลให้แม่น้ำไนล์กลับมาอุดมสมบูรณ์อีกครั้ง ฟาโรห์โจเซอร์ทรงสร้างมหาวิหารที่ใหญ่ที่สุดถวายแด่เทพเจ้าคเนมู หลังจากนั้นไอยคุปต์ก็กลับคืนสู่ความอุดมสมบูรณ์ในที่สุด
บรรณานุกรม

Adès, Harry (2007). A Traveller's History of Egypt. Interlink Books. ISBN 978-1-566-56654-4.
Atiya, Farid (2006). Ancient Egypt. American University in Cairo Press. pp. 104–11. ISBN 977-17-3634-5.
Baker, Rosalie; Baker, Charles (2001). Ancient Egyptians: People of the Pyramids. USA: Oxford University Press. pp. 15–19. ISBN 0-195-12221-6.
Bard, Kathryn (2015). An Introduction to the Archaeology of Ancient Egypt (2 ed.). John Wiley & Sons. pp. 140–145. ISBN 978-1-118-89611-2.
Berrett, LaMar C. (1 April 1996). Discovering the World of the Bible. Cedar Fort. ISBN 978-0-910523-52-3.
Bestock, Laurel (2017). Violence and power in ancient Egypt : Image and Ideology Before the New Kingdom. Abingdon, United Kingdom: Routledge. ISBN 9780367878542.
Brock, Lyla Pinch (2003). Egyptology at the Dawn of the Twenty-first Century: Proceedings of the Eight International Congress of Egyptologists, Volume 2. American University in Cairo Press. pp. 215–220. ISBN 9-774-24714-0.
Bunson, Margaret (2014). Encyclopaedia of Ancient Egypt. Infobase Publishing. p. 103. ISBN 978-1-438-10997-8.
Dieter, Arnold (2005). Temples of Ancient Egypt. I.B.Tauris. pp. 40–47. ISBN 1-850-43945-1.
Dodson, Aiden; Hilton, Dyan (2004). The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson. ISBN 0-500-05128-3.
Edwards, Iorwerth Eiddon Stephen; Gadd, Cyril John; Hammond, Nicholas Geoffrey Lampiere (1971). The Cambridge Ancient History (Third ed.). Cambridge University Press. pp. 145–169. ISBN 0-521-07791-5.
El-Shahawy, Abeer; Al-Masri, Mathaf (2005). The Egyptian Museum in Cairo. American University in Cairo Press. p. 39. ISBN 9-771-72183-6.
Fletcher, Joann (2015). The Story of Egypt. Hachette UK. ISBN 978-1-444-78515-9.
Kleiner, Fred; Mamiya, Christin (2009). Gardner's Art Through The Ages: A Global History. Cengage Learning. pp. 57–59. ISBN 978-0-495-41058-4.
Kleiner, Fred (2015). Gardner's Art Through The Ages: A Global History. Cengage Learning. pp. 59–61. ISBN 978-1-305-54484-0.
Mieroop, Marc van der (2010). A History of Ancient Egypt. John Wiley & Sons. pp. 56–57. ISBN 978-1-405-16070-4.
Poo, Mu-chou (1 February 2012). Enemies of Civilization: Attitudes toward Foreigners in Ancient Mesopotamia, Egypt, and China (ภาษาอังกฤษ). SUNY Press. ISBN 978-0-7914-8370-1.
Rice, Michael (1999). Who's who in Ancient Egypt. Psychology Press. pp. 50–51. ISBN 0-415-15448-0.
Robins, Gay (2014). The Art of Ancient Egypt. British Museum Press. p. 44.
Romer, John (2007). The Great Pyramid: Ancient Egypt Revisited. Cambridge University Press. p. 251. ISBN 978-0-521-87166-2.
Wilkinson, Toby (2001). Early Dynastic Egypt. London: Routledge. ISBN 0415260116.
Wilkinson, Toby (2000). Royal Annals of Ancient Egypt: the Palermo Stone and Its Associated Fragments. London: Kegan Paul International. ISBN 0710306679.
ชลิตดา. ตำนานอียิปต์โบราณ(ฉบับสมบูรณ์)[ลิงก์เสีย].--กรุงเทพฯ : พิมพ์คำ, 2548. หน้า 159–162. ISBN 974-93360-9-7
อ่านเพิ่ม

Rosanna Pirelli, "Statue of Djoser" in Francesco Tiradritti (editor): The Treasures of the Egyptian Museum. American University in Cairo Press, Cairo 1999, p. 47.
Iorwerth Eiddon Stephen Edwards: The Pyramids of Egypt. West Drayton 1947; Rev. ed. Harmondsworth 1961; Rev. ed. Harmondsworth 1985 (deutsche Ausgabe: Die ägyptischen Pyramiden, 1967)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
ภาพภายนอกพีระมิดแห่งซัคคารา]
ยูเอฟโอ (วงดนตรี)

| ยูเอฟโอ |
| --- | --- |
Phil Mogg ซ้าย และ Pete Way ขวา ของวง UFO ที่งาน Derbyshire rock and blues festival เมื่อ 3 ตุลาคม 2006
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
แนวเพลง: ฮาร์ดร็อก, เฮฟวีเมทัล
ช่วงปี: 1969-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Beacon, Chrysalis, Metal Blade, Steamhammer

สมาชิก: Phil Mogg Pete Way Andy Parker Paul Raymond Vinnie Moore
อดีตสมาชิก: ดู: อดีตสมาชิก

เว็บไซต์: UFO's official website
ยูเอฟโอ (อังกฤษ: UFO) เป็นวงดนตรีฮาร์ดร็อกของประเทศอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1969 เป็นวงประเภทระหว่างเฮฟวี่เมทัลกับ New Wave of British Heavy Metal วงยูเอฟโอถูกจัดอันดับจาก VH1 ให้อยู่ในอันดับที่ 84 ใน 100 วงฮาร์ดร็อคที่ยิ่งใหญ่ที่สุด สมาชิกวงมี Phil Mogg เป็นนักร้องนำ Mick Bolton เป็นมือกีตาร์ Pete Way เป็นมือเบส  Andy Parker เป็นมือกลอง
ในปี ค.ศ. 1974 Mick Bolton ออกจากวงไป และแทนที่ด้วย Michael Schenker จากวง Scorpions เพราะ Mick Bolton ทำหนังสือเดินทางหายในการทัวร์ที่เยอรมัน
ยูเอฟโอ มีเพลงฮิตได้แก่ "Rock Bottom" และ " High Flyer" เป็นต้น
สมาชิก > สมาชิกปัจจุบัน

Phil Mogg – นักร้อง (1969–1983, 1984–1989, 1992–ปัจจุบัน)
Pete Way – เบส (1969–1982, 1988–1989, 1992–2004, 2005–ปัจจุบัน)
Andy Parker – กลอง (1969–1983, 1988–1989, 1993–1995, 2005–ปัจจุบัน)
Paul Raymond – กีตาร์ และ คีย์บอร์ด (1976–1980, 1984–1986, 1993–1999, 2003–ปัจจุบัน)
Vinnie Moore – กีตาร์ (2004–ปัจจุบัน)
สมาชิก > อดีตสมาชิก

Mick Bolton – กีตาร์ (1969–1972)
Colin Turner – กลอง (1969)
Larry Wallis – กีตาร์ (1972)
Bernie Marsden – กีตาร์ (1973)
Michael Schenker –กีตาร์ (1973–1978, 1993–1995, 1997–1998, 2000, 2001–2004)
Paul Chapman – กีตาร์ (1974–1975, 1977, 1978–1983)
Danny Peyronel – คีย์บอร์ด (1975–1976)
John Sloman – คีย์บอร์ด (1980)
Neil Carter – กีตาร์ และ คีย์บอร์ด (1980–1983)
Billy Sheehan – เบส (1982–1983)
Paul Gray – เบส (1983–1987)
Tommy McClendon (aka Atomik Tommy M) – กีตาร์ (1984–1986)
Robbie France – กลอง (1984–1985)
Jim Simpson – กลอง (1985–1987)
David Jacobson – คีย์บอร์ด (1986)
Mike Gray – กีตาร์ (1987)
Rik Sandford – กีตาร์ (1988)
Tony Glidewell – กีตาร์ (1988)
Fabio Del Rio – กลอง (1988)
Eric Gammans – กีตาร์ (1988–1989)
Laurence Archer – กีตาร์ (1992–1995)
Jem Davis – คีย์บอร์ด (1992–1993)
Clive Edwards – กลอง (1992–1993)
Simon Wright – กลอง (1995–1996, 1997–1999)
Leon Lawson – กีตาร์ (1995–1996)
John Norum – กีตาร์ (1996)
George Bellas – กีตาร์ (1996)
Aynsley Dunbar – กลองs (1997, 2000, 2001–2004)
Matt Guillory – กีตาร์ (1997)
Jeff Kolmann –กีตาร์ (1998–1999), bass (2005)
Louis Maldonado – คีย์บอร์ด (2000)
Jeff Martin – กลอง (2000)
Jason Bonham – กลอง (2004–2005)
Barry Sparks – เบส (2004)
อัลบั้ม

UFO 1 (1970)
UFO 2: Flying (1971)
Phenomenon (1974)
Force It (1975)
No Heavy Petting (1976)
Lights Out (1977)
Obsession (1978)
Strangers in the Night (1979)
No Place to Run (1980)
The Wild, the Willing and the Innocent (1981)
Mechanix (1982)
Making Contact (1983)
Misdemeanor (1985)
Ain't Misbehavin' (1988)
High Stakes & Dangerous Men (1992)
Walk on Water (1995)
Covenant (2000)
Sharks (2002)
You Are Here (2004)
The Monkey Puzzle (2006)
The Visitor (2009)
Seven Deadly (2012)