พระเจ้ามี่นละแง

| พระเจ้ามี่นละแง  မင်းလှ> กษัตริย์แห่งอังวะ |
| --- | --- |
ครองราชย์: สิงหาคม ค.ศ. 1425 – พฤศจิกายน ค.ศ. 1425
ก่อนหน้า: พระเจ้าฝรั่งมังศรี
ต่อไป: พระเจ้ากะเล่เจ้ตองโญ

ประสูติ: ป. 26 เมษายน ค.ศ. 1417   ป. วันจันทร์ ขึ้น 11 ค่ำ เดือน Kason 779 ME อังวะ อาณาจักรอังวะ
สวรรคต: ใน 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1425 (8 พรรษา)   ในวันศุกร์ แรม 15 ค่ำ เดือน Tazaungmon 787 ME อังวะ อาณาจักรอังวะ
ราชวงศ์: ปี้นยะ
พระราชบิดา: พระเจ้าฝรั่งมังศรี
พระราชมารดา: ซอมี่นละ
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระเจ้ามี่นละแง (พม่า: မင်းလှငယ်, ออกเสียง: [mɪ́ɰ̃ l̥a̰ ŋɛ̀]; ค.ศ. 1418–1425) เป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 6 แห่งอาณาจักรอังวะ ครองราชย์เป็นเวลา 3 เดือนใน ค.ศ. 1425 พระเจ้ามี่นละแงขึ้นสืบราชบัลลังก์หลังจากที่พระเจ้าฝรั่งมังศรี (พระราชบิดา) สวรรคตเนื่องจากถูกทหารไทใหญ่จากสี่ป้อซุ่มโจมตี ขณะนั้นพระองค์มีพระชนมายุเพียง 7 พรรษา การซุ่มโจมตีครั้งนั้นเป็นแผนของพระนางชีนโบ่แม หนึ่งในพระมเหสีของพระเจ้าฝรั่งมังศรีที่ต้องการให้เจ้าฟ้ากะเล่เจ้ตองโญ เจ้าฟ้าแห่งเมืองกะเล่ ผู้เป็นชู้รักขึ้นสืบราชบัลลังก์ กระทั่งอีก 3 เดือนต่อมา พระนางชีนโบ่แมในฐานะพระมเหสีของพระเจ้ามี่นละแงได้วางยาพิษปลงพระชนม์ยุวกษัตริย์ในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน และสถาปนาเจ้าฟ้ากะเล่เจ้ตองโญในอีกไม่กี่วันต่อมา
| ด ค ก พระมหากษัตริย์พม่า |
| --- | --- |
ราชวงศ์พุกาม ค.ศ. 849–1297:  ปยีน-บย่า  ตานแนะ  ซะเล  เต้นโค  ญองอู้ ซอยะฮ่าน  กู้นซอจ้องพยู  จีนโซ่  โซะกะเต้  อโนรธามังช่อ  ซอลู  จานซิต้า  ซีตูที่ 1  นะระตู  นรสิงขะ  ซีตูที่ 2  ไชยสิงขะ  นรสิงหอุซะนา1  จะซวา  อุซะนา  นรสีหบดี  กะยอฉะวา2 
อาณาจักรมยีนไซง์และอาณาจักรปี้นยะ ค.ศ. 1297–1364:  อะทินคะยา1, ราซะทินจาน1 และ สีหตู1  สีหตู  อูซะนาที่ 1  สีตู1  กะยอฉะวาที่ 1  กะยอฉะวาที่ 2  นรตู่  อูซะนาที่ 2 
อาณาจักรซะไกง์ ค.ศ. 1315–1364:  ซอยู่น  ตราพระยาที่ 1  อโนรธาที่ 1  จะซวา  อโนรธาที่ 2  ตราพระยาที่ 2  มินบเยาะสีหบดี 
อาณาจักรอังวะ ค.ศ. 1364–1555:  ตะโดมินพญา  ฝรั่งมังศรีชวา  ตราพระยา  ฝรั่งมังฆ้อง  ฝรั่งมังศรี  มี่นละแง  กะเล่เจ้ตองโญ  โม่ญี่นตะโด้  มังรายกะยอฉะวาที่ 1  นรปติที่ 1  สีหสุระ  มังฆ้องที่ 2 และ สีหสุระที่ 2  นรปติที่ 2  ซะโลน3 และ โตฮาน-บว่า3  คอนเมง3  นรปติที่ 33  นรปติที่ 43 
อาณาจักรหงสาวดี ค.ศ. 1287–1539, ค.ศ. 1550–1552:  ฟ้ารั่ว  รามประเดิด  แสนเมือง  รามมะไตย  ชีปอน  อายกำกอง  อายลาว  พระยาอู่  มหาเทวี1  ราชาธิราช  ธรรมราชา  รามที่ 1  พะโร  พญาเกียรติ์  มะมุดตาว  เชงสอบู  ธรรมเจดีย์  รามที่ 2  สการะวุตพี  สมิงสอตุต4  สมิงทอ4 
อาณาจักรมเยาะอู้ ค.ศ. 1429–1785:  นรเมขลา  คะยี  Ba Saw Phyu  Dawlya  Ba Saw Nyo  Ran Aung  Salingathu  ยาซา  จาซาปะติ  ซอโอ  Thazata  มังฆ้อง  มี่นบีน  Dikkha  ซอละ  Sekkya  พะล่อง  ยาซาจี้  Khamaung  สิริสุธรรมมา  สเน่ห์  นรปติ  ตะโด  จันทสุธรรมมา  สิริสุริยา  วรธรรมราชา  มุนีสุธรรมราชา  จันทสุริยาที่ 1  นรธา  Mayuppiya  Kalamandat  นรธิบดีที่ 1  จันทวิมาลาที่ 1  จันทสุริยาที่ 2  Sanda Wizaya  จันทสุริยาที่ 3  นรธิบดี  Narapawara  Sanda Wizala  Madarit  นรอภัย  Thirithu  จันทปรมะ  อภัย  Sanda Thumana  จันทวิมาลาที่ 2  Sanda Thaditha  Maha Thammada 
อาณาจักรแปร ค.ศ. 1482–1542:  ตะโดเมงสอ  บาเยงทเว  นรปติ5  มังฆ้อง5 
ราชวงศ์ตองอู ค.ศ. 1510–1752:  เมงจีโย  ตะเบ็งชะเวตี้  บุเรงนอง  นันทบุเรง  ญองย่าน  อะเนาะเพะลูน  มีนเยเดะบะ  ตาลูน  ปีนดะเล  ปเย  นะราวะระ  มังกะยอดิน  สเน่ห์มิน  ตะนินกันเหว่  มหาธรรมราชาธิบดี 
อาณาจักรหงสาวดีใหม่ ค.ศ. 1740–1757:  สมิงทอพุทธกิตติ  พญาทะละ 
ราชวงศ์โก้นบอง ค.ศ. 1752–1885:  อลองพญา  มังลอก  มังระ  จิงกูจา  หม่องหม่อง  ปดุง  จักกายแมง  แสรกแมง  พุกามแมง  มินดง  สีป่อ 
 1อุปราชหรือผู้สำเร็จราชการแทน  2มองโกลครอบครอง (ค.ศ. 1297)  3สหพันธรัฐชาน (ค.ศ. 1527–55)  4การฟื้นฟูระยะสั้น (ค.ศ. 1550–52)  5สหพันธรัฐฉานครอบครอง (ค.ศ. 1532–42)