stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงเรียนสารสาสน์วิเทศบางบอน
ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนสารสาสน์วิเทศบางบอน เป็นสาขาใหญ่ที่สุดในเครือสารสาสน์
ปี พ.ศ. 2542 เริ่มก่อสร้างโรงเรียน ในพื้นที่  27 ไร่
ปี พ.ศ. 2543 เปิดทำการเรียนการสอนเป็นครั้งแรก บนเนื้อที่ 27 ไร่ มีอาคารเรียน 5 ชั้น ขนาดกว้าง 17.5 เมตร ยาว 72 เมตร ภายในอาคารประกอบด้วย ห้องเรียน 32 ห้อง ห้องคอมพิวเตอร์ ห้องดนตรี ห้องสมุด ห้องฉายภาพยนตร์ ห้องนอนอนุบาล ห้องประชุมใหญ่ ขนาด 14 x 40 เมตร ห้องอาหารและห้องพยาบาล บริเวณรอบอาคารเรียน ประกอบด้วย ซุ้มไม้เลื้อยบนโครงเหล็กทรงปิรามิด 2 ข้าง ของเสาธงที่อยู่หน้าอาคาร สนามเทนนิส สนามบาสเกตบอล 3 สนาม สนามฟุตบอลพร้อมอัฒจันทร์และโรงอาหารขนาดใหญ่ เปิดการจัดเรียนการสอนแบบสองภาษา ตั้งแต่ชั้น Kg.3-Gr.5 และ การจัดเรียนการสอนแบบสามัญ ตั้งแต่ชั้นอนุบาลศึกษาปีที่ 1 - ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 มีนักเรียนจำนวนทั้งสิ้น 1,125 คน ครูไทยจำนวน 59 คน และครูต่างชาติ จำนวน 10 คน
ปี พ.ศ. 2544 โรงเรียนได้ทำการซื้อที่ดินเพิ่มเติม ขยายพื้นที่เป็น 57 ไร่ และได้สร้างอาคารเรียน 5 ชั้นหลังที่สอง เป็นอาคารรูปตัวยู ภายในอาคารประกอบด้วย ห้องเรียนจำนวน 54 ห้องเรียน ห้องสมุด ห้องคอมพิวเตอร์ ห้องวีดีโอ ห้องผลิตสื่อการเรียนการสอน ห้องนอนเด็กอนุบาล ห้องพระพุทธศาสนา ห้องพยาบาล ชั้นล่างเป็นโรงอาหาร ด้านข้างของอาคาร มีสนามบาสเกตบอลเพิ่มอีก รวมเป็น 6 สนาม และสระว่ายน้ำสำหรับเด็กอนุบาล ที่บริเวณใกล้สนามเด็กเล่นอาคาร 1
ในปีนี้มีการขยายชั้นเรียนของการจัดเรียนการสอนแบบสองภาษา และ การจัดเรียนการสอนแบบสามัญ จนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 (Gr.6) มีจำนวนนักเรียนทั้งสิ้น 2,541 คน ครูไทย 169 คน ครูต่างชาติ 44 คน
ปี พ.ศ. 2553 สร้างอาคารเพิ่ม 1 หลัง เป็นอาคาร 3 ชั้น
ปี พ.ศ. 2554 สร้างอาคารเพิ่มอีก 1 หลัง เป็นอาคาร 4 ชั้น และเปิดการจัดเรียนการสอนแบบ  IEP
ปี พ.ศ. 2562 ในปีนี้ได้มีการเปิดการเรียนการสอนเพิ่มอีก 1 คือ การจัดเรียนการสอนแบบสองภาษาอาเซียน
ปี พ.ศ. 2563 สร้างอาคารเรียนเพิ่มอีก 1 หลัง เป็นอาคารเรียน 4 ชั้น การจัดเรียนการสอนแบบ IEP ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น-ตอนปลาย
สถานที่

สนามกลางบอสโก สนามกรีฑา
สารสาสน์คลินิกเวชกรรม
หอพักนักเรียน
หอพักนักเรียนทุน
อาคารเรียนนักเรียนทุน
หอพักครูต่างชาติและครูไทย
สระว่ายน้ำ 3 สระ
อาคารเรียน 20 อาคาร
หอระฆัง
ค่ายลูกเสือ 1 (ประถม)
ค่ายลูกเสือ 2 (มัธยม)
สนามบาส 10-15 สนาม
สนามเทนนิส
สนามบอล 4 สนาม
อาคารดนตรี 2 อาคาร
ห้องอัดเสียง
หอประชุม 1
หอประชุม 2
จุดชมวิว
โรงอารหารแอร์ 3 โรง
ลานจอดรถ
สนามออกกำลังกาย
ชมรมรถตู้
ผู้อำนวยการโรงเรียน

| ลำดับ | ชื่อ นามสกุล | ปี |
| --- | --- | --- |
| 1 | ดร.สยมพร ทองเนื้อดี |  |
| 2 | นางสาวปฤษฎี ชัยสนิท | ปัจจุบัน |
สถิตินักเรียนและบุคลากร

| ปีการศึกษา | การสอนแบบสองภาษา | การสอนแบบสามัญ | การสอนแบบ IEP | คุณครูไทย | คุณครูต่างชาติ | ผู้บริหาร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2558 | 3,298 | 4,158 | 360 | 508 | 147 | 19 |
| 2559 | 3,330 | 3,755 | 441 | 542 | 139 | 21 |
2560: 
2561: 
2562: 
2563: 
2564:
แผนการเรียน

ใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก นักเรียนทุกระดับชั้นในแผนกสามัญจะได้เรียนกับครูต่างชาติทุกวัน 2-3 วิชาต่อวัน ใน 4 รายวิชา ได้แก่
Mathematic (คณิตศาสตร์)
Social Studies (สังคมศึกษา)
Health Education (สุขศึกษา)
Science (วิทยาศาสตร์)
เปิดสอน 4 แผนก ได้แก่
การจัดเรียนการสอนแบบสองภาษา
การจัดเรียนการสอนแบบ IEP
การจัดเรียนการสอนแบบสามัญ
การจัดเรียนการสอนแบบสองภาษาอาเซียน
หลักสูตร GIFTED (วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์), (ภาษาอังกฤษ-ภาษาจีน)
วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์
ภาษาอังกฤษ-คณิตศาสตร์
ภาษาอังกฤษ-ภาษาจีน
ภาษาอังกฤษ-ภาษาญี่ปุ่น
ภาษาอังกฤษ-ภาษาเกาหลี
ภาษาอังกฤษ-ดนตรี
ภาษาอังกฤษ-ศิลปกรรม
ภาษาอังกฤษ-อุตสาหกรรมบริการ (การโรงแรม)
ภาษาอังกฤษ-ธุรกิจ
สารสาสน์ในโลกบันเทิง

8 สิงหาคม 2561 ตึก การจัดเรียนการสอนแบบ IEP (Pre-prep1-Yr.6) และสนามกีฬากลางบอสโกถูกใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำซีรีส์ เด็กใหม่ The serise ep.4 ตอน Hi-So ออกอากาศวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ทางช่อง GMM25
ดูเพิ่ม

กลุ่มโรงเรียนสารสาสน์
ศิษย์เก่า นักเรียน ที่มีชื่อเสียง

ณัฐวุฒิ เจนมานะ นักร้อง
รมิดา จีรนรภัทร นักแสดง
กัญญ์ณรัณ วงศ์ขจรไกล นักแสดงช่อง3
กุลฑีรา ยอดช่าง นักแสดงช่อง3
จริญญา ศิริมงคลสกุล สมาชิกวงเฟย์ ฟาง แก้ว
ณัฐกุล พิมพ์ธงชัยกุล สมาชิก BNK48 รุ่นที่ 2
อานันท์ ว่อง นักแสดง
ออสการ์ เอ็ดเวิร์ด วัตราเศรษฐ์ อองรี สมาชิกบอยกรุ๊ปวง Proxie
เด็กหญิงวิมลวัลย์ ทรายสถิตย์ แชมป์โลกกีตาร์7ขวบ
เจตนิภัทร์ ฉันท์นรากุล (เฟรม) นักแสดง
ณภัคกมนตร์ ทวีโรจน์มงคล (จีนี่) นักร้อง, นักแต่งเพลง, แร็ปเปอร์, ศิลปิน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการโรงเรียนสารสาสน์วิเทศบางบอน
Sarasas Witaed Bangbon Official Facebook
หนังสือสายสัมพันธ์ ปี 2559 กลุ่มโรงเรียนในเครือสารสาสน์
หนังสือสายสัมพันธ์ ปี 2558 กลุ่มโรงเรียนในเครือสารสาสน์
| ด ค กกลุ่มโรงเรียนในเครือสารสาสน์ |
| --- | --- |
สองภาษา:  โรงเรียนสารสาสน์พิทยา  โรงเรียนสารสาสน์เอกตรา  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศศึกษา  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศบางบอน  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศร่มเกล้า  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศบางบัวทอง  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศธนบุรี  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศนิมิตใหม่  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศรังสิต  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศสายไหม  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศราชพฤกษ์  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศสุวรรณภูมิ  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศเชียงใหม่  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศมีนบุรี  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศคลองหลวง  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศล้านนา  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศบ้านแพ้ว  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศนครปฐม  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศสมุทรสาคร (สารสาสน์วิเทศพระราม 2)  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศชลบุรี  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศหนองแขม  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศกาญจนบุรี  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศนครราชสีมา  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศโคราช (สารสาสน์วิเทศนครราชสีมา 2)  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศสมุทรสงคราม  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศเพชรบุรี  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศสมุทรปราการ  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศสุราษฏร์ธานี  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศอุปถัมภ์  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศสมุทรปราการ  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศสมุทรสาร  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศบูรพา  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศท่ามะกา  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศออนซี  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศเอกชัย  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศปทุมธานี  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศไทรน้อยพิทยาคาร  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศพัชรมณฑล  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศสุโขทัย  โรงเรียนสารสาสน์วิเทศบุรีรัมย์ 
สามัญ:  โรงเรียนสารสาสน์พัฒนา  โรงเรียนสารสาสน์สุขสวัสดิ์  โรงเรียนสารสาสน์ประชาอุทิศพิทยาคาร  โรงเรียนสารสาสน์สมุทรสาร  โรงเรียนสารสาสน์ธนบุรี  โรงเรียนวรมงคล 
อาชีวศึกษา:  วิทยาลัยสารสาสน์บริหารธุรกิจกนกอนุสรณ์  วิทยาลัยเทคโนโลยีสารสาสน์  วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจยานนาวา  วิทยาลัยเทคโนโลยีสารสาสน์บริหารธุรกิจกาญจนบุรี  วิทยาลัยเทคโนโลยีสารสาสน์เซ็นต์ปีเตอร์ 
อุดมศึกษา:  สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ชำนาญ ยุวบูรณ์

| ชำนาญ ยุวบูรณ์ม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ. |
| --- | --- |


ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 1 มกราคม พ.ศ. 2516 – 22 ตุลาคม พ.ศ. 2516 (0 ปี 295 วัน)
ถัดไป: อรรถ วิสูตรโยธาภิบาล
หัวหน้าพรรคท้องถิ่นก้าวหน้า
ดำรงตำแหน่ง 15 มกราคม พ.ศ. 2514 – 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 (0 ปี 306 วัน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 20 ตุลาคม พ.ศ. 2457 จังหวัดอ่างทอง ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 (100 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ท้องถิ่นก้าวหน้า (2514)
คู่สมรส: วลี ยุวบูรณ์
บุตร: 8 คน

ชำนาญ ยุวบูรณ์ (20 ตุลาคม พ.ศ. 2457 - 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2558) เป็นอดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครคนแรก (ขณะนั้นใช้ชื่อว่า นายกเทศมนตรีนครกรุงเทพ) ซึ่งมาจากการแต่งตั้งโดยกระทรวงมหาดไทย ก่อนเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลา ก่อนที่จะมีการเปลี่ยนแปลงมาใช้ระบบการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนในปีพ.ศ. 2518
ประวัติ

ชำนาญ ยุวบูรณ์ เกิดวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2457 ที่อำเภอสามโก้ จังหวัดอ่างทอง​ เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวัดราชาธิวาสและโรงเรียนวัดสุทธิวราราม
ภายหลังได้เข้าศึกษาต่อในชั้นปีที่ 1 คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รุ่นแพแตก (พ.ศ. 2475-2476) กล่าวคือคณะถูกยุบระหว่างมีการเรียนการสอน จึงต้องโอนไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง จนสำเร็จการศึกษาตั้งแต่ระดับปริญญาตรีจนถึงปริญญาเอก โดยเป็นผู้สำเร็จการศึกษาระดับดุษฎีบัณฑิตสาขารัฐศาสตร์คนแรกของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย นอกจากนี้ ท่านยังได้รับวุฒิการศึกษาขั้นสูงด้านกฎหมายปกครอง และปริญญาเอก Docteur en Droit de L’Université จากมหาวิทยาลัยปารีส ประเทศฝรั่งเศส
เคยดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมการปกครอง นายกสมาคมธรรมศาสตร์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ และประธานบริหารบรษัท สามพราน ริเวอร์ไซด์ (สวนสามพราน) จำกัด รวมถึงเคยตั้งพรรคการเมืองขึ้นในปีพ.ศ. 2514 ชื่อว่าพรรคท้องถิ่นก้าวหน้า
ชีวิตครอบครัวสมรสกับ คุณหญิงวลี ยุวบูรณ์ มีบุตรธิดา 8 คน
ชำนาญ ยุวบูรณ์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 ด้วยโรคชรา สิริอายุได้ 100 ปี 8 เดือน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

ชำนาญ ยุวบูรณ์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2510 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2507 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2508 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2513 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2501 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2502 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2510 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2499 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2511 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 9 (ร.จ.ท.9)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2500 –  เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
พ.ศ. 2524 –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

อาร์เจนตินา :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องอิสริยาภรณ์นายพลซาน มาร์ติน ผู้ปลดปล่อย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์
เยอรมนีตะวันตก :
พ.ศ. 2506 –  เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นที่ 2
เนเธอร์แลนด์ :
พ.ศ. 2507 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นที่ 2
เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2507 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 3
เบลเยียม :
พ.ศ. 2507 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎเบลเยียม ชั้นที่ 2
มาเลเซีย :
พ.ศ. 2507 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ปังกวน เนการา ชั้นที่ 3
เกาหลีใต้ :
พ.ศ. 2509 –  เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณด้านการบริการ ชั้นที่ 1
สวีเดน :
พ.ศ. 2509 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์
นอร์เวย์ :
พ.ศ. 2509 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลาฟ ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์
ออสเตรีย :
พ.ศ. 2510 –  เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย ชั้นที่ 1 มหาอิสริยาภรณ์เงิน
อาณาจักรน่านเจ้า

อาณาจักรน่านเจ้า หรือเจ้าทางใต้ (จีน: 南詔 Nánzhào; อี๋: ꂷꏂꌅ ma shy nzy) หรือจีนเรียกว่า เสียนชานกัวะ  ตั้งขึ้นประมาณ พ.ศ. 1192 โดยพระเจ้าสีนุโล แห่งเหม่งแซ ต่อมาพระเจ้าพีล่อโก๊ะ หรือผีลาวเจ้าได้รวบรวมเมืองต่าง ๆ ที่แยกกันตั้งอยู่เป็นอิสระ 6 แคว้นคือ เหม่งแซ (Mengshe;蒙舍) ม่งซุย (Mengsui;蒙嶲) ลางเซียง (Langqiong;浪穹) เต็งตัน (Dengtan;邆賧) ซีล่าง (Shilang;施浪) และ ยู่ซี  (Yuexi;越析) เข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับเหม่งแซได้สำเร็จ ตั้งเป็นอาณาจักรใหม่ขึ้น เรียกว่า อาณาจักรน่านเจ้า ในยุคแรก ๆ นั้น น่านเจ้าก็มีสัมพันธ์กับรัฐรอบ ๆ ทั้งราชวงศ์ฝ่ายใต้ของจีน และแคว้นเล็กๆในสุวรรณภูมิ
ในรัชกาลของจักรพรรดิถังเสวียนจง (พ.ศ. 1255–1299) ราชสำนักถังพยายามขยายอำนาจลงใต้ และมีการส่งกองทัพมาพิชิตอาณาจักรน่านเจ้า 2 ครั้งใหญ่ ๆ แต่กองทัพถังก็พ่ายแพ้ยับเยินกลับไป
พ.ศ. 1291 พระเจ้ากาวลาวพง ก็ทรงส่งกองทัพไปโจมตีราชวงศ์ถังบ้าง เพื่อขยายอำนาจ กองทัพน่านเจ้าประสบชัยชนะใหญ่ ๆ หลายครั้ง เพราะราชสำนักถังเริ่มอ่อนแอลง จวบจนเมื่อเกิดกบฏอันลู่ซานในช่วงปลายรัชสมัยของจักรพรรดิถังเสวียนจง กองทัพถังก็ต้องเจรจาและยอมรับอำนาจของพระเจ้ากาวลาวพงในแดนใต้
พ.ศ. 1372 กองทัพน่านเจ้าสามารถบุกลึกเข้าไปถึงใจกลางมณฑลเสฉวน และยึดเอาเฉิงตูเมืองหลวงของมณฑลมาได้ สร้างความพรั่นพรึงให้ราชสำนักถังมาก
ภายหลังจากรัชสมัยของพระเจ้าโก๊ะล่อฝง หรือพระเจ้ากาวลาวพง น่านเจ้าก็ค่อย ๆ อ่อนแอลง แต่ก็ยังมีกษัตริย์ปกครองสืบต่อกันมาอีกหลายพระองค์ ทว่ากษัตริย์พระองค์ต่อ ๆ มามักตกอยู่ในวังวนของการชิงอำนาจระหว่างชนเผ่าต่าง ๆ ในอาณาจักร รวมถึงการแย่งชิงอำนาจของตระกูลขุนนาง จวบจนถึงปี พ.ศ. 1445 อาณาจักรน่านเจ้าก็ล่มสลายลง จากการก่อกบฏของชนเผ่าต่าง ๆ ในอาณาจักร ดินแดนยูนนานจึงกลายเป็นสุญญากาศทางอำนาจไปอีกหลายปี ก่อนที่ ต้วนซีผิง จะนำชาวเผ่าไป๋และเผ่าพันธมิตรลุกขึ้นรวบรวมดินแดนในยูนนานเป็นปึกแผ่นอีกครั้ง และก่อตั้งอาณาจักรใหม่ที่ชื่อว่า อาณาจักรต้าหลี่ ขึ้นมาแทนในปี พ.ศ. 1480
ในยุครุ่งเรืองนั้นอาณาจักรน่านเจ้า มีอาณาเขตกว้างขวาง คือเขตมณฑลยูนนานทั้งหมด รวมแคว้นสิบสองปันนาด้วย กล่าวคือ ทิศเหนือจดมณฑลเสฉวน ทิศใต้ จดพม่า ญวน ทิศตะวันออกจดดินแดนไกวเจา กวางสี ตังเกี๋ย ทิศตะวันตก จดพม่า ทิเบต มีกษัตริย์ปกครองอย่างเป็นอิสระไม่ขึ้นกับแคว้นใดได้ยาวนานหลายร้อยปี
บรรพบุรุษคนไทย

นักวิชาการทางประวัติศาสตร์ ภาษาศาสตร์ และมานุษยวิทยาในอดีต เคยมีแนวความคิดว่า คนในอาณาจักรน่านเจ้านั้นน่าจะเป็นคนไทยหรือบรรพบุรุษของคนไทยในยุคปัจจุบัน ทั้งนี้เนื่องจากอ้างอิงมาจากหลักฐานทางโบราณคดีของจีน อาทิ วิลเลียม เจ.เกดนีย์ นักวิชาการชาวอเมริกัน, ดร.บรรจบ พันธุเมธา และ ศ.ดร.ประเสริฐ ณ นคร นักวิชาการชาวไทย ได้ข้อสรุปว่าเป็นถิ่นที่คนไทอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งต่อมาได้มีการผสมผสานระหว่างชาติพันธุ์อื่น และอพยพลงมาสู่ดินแดนสุวรรณภูมิอย่างในปัจจุบัน ซึ่งแนวความคิดนี้ได้รับการสนับสนุนจาก หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อคราวไปเยือนสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี พ.ศ. 2518
แต่ก็มีข้อแย้งเป็นจำนวนมากเช่นเดียวกัน อาทิ ศ.เฟดเดอริก โมต หรือชาลส์ แบกคัส รวมทั้งนักวิชาการชาวไทย ดร.วินัย พงษ์ศรีเพียร มีความเห็นว่าไม่น่าจะใช่เป็นคนไทย โดยอ้างว่าภาษาที่ใช้ในอาณาจักรน่านเจ้าที่ปรากฏในหนังสือหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่เขียนขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 15 มีลักษณะคล้ายภาษาในตระกูลทิเบต-พม่า มากกว่า และมีส่วนที่คล้ายภาษาไทยซึ่งจัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไทน้อยมาก  แต่กระนั้น เอกสารที่พบหลัง พศว.15 นั้นก็เป็นเอกสารในสมัยอาณาจักรต้าหลี่ สมัยหลังอาณาจักรน่านเจ้า ที่เผ่าไท ถอยร่นลงมาทางใต้แล้ว
และวัฒนธรรมการเอาพยางค์สุดท้ายของพ่อมาตั้งเป็นชื่อพยางค์แรกของลูก เช่น พีล่อโก๊ะ เป็น โก๊ะล่อฝง ก็เป็นวัฒนธรรมร่วมกับวัฒนธรรมชาติพันธุ์ที่พูดภาษาตระกูลทิเบต-พม่า ด้วยเช่นกัน แต่ในประเด็นนี้ ศ.ดร.ประเสริฐ ณ นคร ยังเห็นแย้งว่า ข้อพิสูจน์นี้ยังไม่หนักแน่นพอ เพราะระยะเวลาที่ผ่านไปหลายร้อยปี ธรรมเนียมบางอย่างอาจแปรเปลี่ยนไป โดย ศ.ดร.ประเสริฐ ยังไม่ยอมรับทั้งหมดว่า ผู้คนที่อาศัยอยู่ในอาณาจักรน่านเจ้ามิใช่คนไทย
กษัตริย์น่านเจ้า

ราชวงศ์ต้าบอง (大蒙):
พระเจ้าสีนุโล หรือ สี่หนูลาว (細奴邏) ครองราชย์ ค.ศ. 649 – 674
พระเจ้าโลเชงเยน หรือ ลาวเชียงเงิน (邏盛炎) หรือ พระเจ้าลาวเชียง (邏盛) ครองราชย์ ค.ศ. 674 – 712
พระเจ้าเชงโลพี หรือ เชียงลาวผี (盛邏皮) ครองราชย์ ค.ศ. 712 – 728
พระเจ้าพีล่อโก๊ะ หรือ ผีลาวกาว (皮邏閣, =ขุนบรม?) ครองราชย์ ค.ศ. 728 – 748
พระเจ้าโก๊ะล่อฝง หรือ กาวลาวพง (閣羅鳳) ครองราชย์ ค.ศ. 748 – 779
พระเจ้าอิมูซุน หรือ อีมาวชื่น (異牟尋) ครองราชย์ ค.ศ. 779 – 808
พระเจ้าซุนโก๊ะกวน หรือ ชื่นกาวเชียง (尋閣勸) ครองราชย์ ค.ศ. 808 – 809
พระเจ้ากวนลุงเชง หรือ เชียงหลวงช้าง (勸龍晟) ครองราชย์ ค.ศ. 809 – 816
พระเจ้ากวนลีเชง หรือ เชียงลื้อช้าง (勸利晟) ครองราชย์ ค.ศ. 816 – 823
พระเจ้ากวนเฟงยู หรือ เชียงพงยาว (勸豐祐) ครองราชย์ ค.ศ. 823 – 859
สิ้นอาณาจักรน่านเจ้า
ราชวงศ์ต้าหลี่ (大禮):
พระเจ้าชิลุง หรือเสือหลวง (世隆) ครองราชย์ ค.ศ. 859 – 877
ราชวงศ์ต้าห้องหมิน (大封民):
พระเจ้าลุงชุน หรือหลวงชื่น (隆舜) หรือ พระเจ้าฟ้า (法) ครองราชย์ ค.ศ. 877 – 897
พระเจ้าชุนวาเชง หรือชื่นหัวเจือง (舜化貞) ครองราชย์ ค.ศ. 897 – 902
มุฮัมมัด
แหล่งที่มาของข้อมูลชีวประวัติ > อัลกุรอาน

อัลกุรอานเป็นคัมภีร์หลักของศาสนาอิสลาม มุสลิมเชื่อว่าเป็นพระดำรัสของพระเจ้าที่เปิดเผยผ่านทูตสวรรค์ญิบรีลแก่มุฮัมมัด โดยหลักอัลกุรอานระบุถึง "ศาสนทูตของอัลลอฮ์" ที่สื่อถึงมุฮัมมัดในหลายโองการ โองการอัลกุรอานยังระบุถึงการตั้งถิ่นฐานของผู้ติดตามในยัษริบหลังจากที่ถูกพวกกุร็อยช์ขับไล่ และกล่าวถึงการเผชิญหน้าทางทหารเพียงสั้น ๆ เช่น ชัยชนะของมุสลิมที่บัดร์
อย่างไรก็ตาม อัลกุรอานให้ข้อมูลสำหรับชีวประวัติตามลำดับเวลาของมุฮัมมัดเพียงเล็กน้อย โองการอัลกุรอานส่วนใหญ่ไม่ได้ให้บริบทและลำดับเวลาทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญ ผู้ติดตามของมุฮัมมัดแทบไม่ปรากฏด้วยชื่อในอัลกุรอาน ทำให้อัลกุรอานไม่ให้ข้อมูลเพียงพอสำหรับประวัติโดยย่อ อัลกุรอานถือว่ามีอายุร่วมสมัยกับมุฮัมมัด และเอกสารตัวเขียนเบอร์มิงแฮมได้รับการหาอายุจากคาร์บอนว่าอยู่ในช่วงชีวิตของท่าน การค้นพบครั้งนี้ถือเป็นการปัดตกทฤษฎีลัทธิแก้ (revisionist theories) เกี่ยวกับต้นกำเนิดอัลกุรอานของฝั่งตะวันตก
แหล่งที่มาของข้อมูลชีวประวัติ > ชีวประวัติยุคแรก

ข้อมูลสำคัญที่สุดเกี่ยวกับชีวิตของมฺุฮัมมัดอาจพบในผลงานประวัติศาสตร์โดยนักเขียนช่วงฮิจเราะห์ศตวรรษที่ 2 ถึง 3 (ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 9) ข้อมูลเหล่านี้รวมชีวประวัติมุฮัมมัดแบบดั้งเดิมของมุสลิม ซึ่งให้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับชีวิตของท่าน
ซีเราะฮ์ (ชีวประวัติของมุฮัมมัดและคำพูดที่ระบุว่ามาจากท่าน) รูปเขียนแรกสุดคือ ชีวิตศาสนทูตของอัลลอฮ์ ของอิบน์ อิสฮาก เขียนประมาณ ค.ศ. 767 (ฮ.ศ. 150) แม้ว่าผลงานต้นฉบับสูญหาย ซีเราะฮ์นี้ยังคงหลงเหลือเป็นข้อความที่ตัดตอนมาอย่างกว้างขวางในผลงานของอิบน์ ฮิชาม และของอัฏเฏาะบะรี อย่างไรก็ตาม อิบน์ ฮิชามเขียนคำนำในชีวประวัติมุฮัมมัดของตนเองว่า เขาได้ละเว้นเรื่องราวจากชีวประวัติของอิบน์ อิสฮากที่ "จะทำให้บางคนไม่สบายใจ" ข้อมูลประวัติศาสตร์ยุคแรกอีกอันคือประวัติการทัพของมุฮัมมัดโดยอัลวากิดี (เสียชีวิตใน ฮ.ศ. 207) และผลงานของอิบน์ ซะอด์ อัลบัฆดาดี (เสียชีวิตใน ฮ.ศ. 230) เลขานุการของอัลวากิดี
นักวิชาการหลายคนยอมรับว่าชีวประวัติในยุคแรกเหล่านี้เป็นเรื่องจริง แม้ว่าอาจไม่ยืนยันความถูกต้องแม่นยำได้ก็ตาม การศึกษาเมื่อไม่นานมานี้ทำให้นักวิชาการแยกแยะระหว่างธรรมเนียมที่เกี่ยวข้องกับเรื่องกฎหมาย และเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ล้วน ๆ โดยในกลุ่มกฎหมายอาจมีการประดิษฐ์ธรรมเนียมขึ้น ในขณะที่เหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ อาจอยู่ภายใต้ "การกำหนดรูปแบบแนวโน้ม" เท่านั้น นอกเหนือจากกรณีพิเศษ
แหล่งที่มาของข้อมูลชีวประวัติ > ฮะดีษ

บทความหลัก: ฮะดีษ
อาระเบียก่อนอิสลาม

คาบสมุทรอาหรับส่วนใหญ่เป็นพื้นที่แห้งแล้งที่อุดมไปด้วยดินภูเขาไฟ ทำให้เกษตรกรรมทำได้ยาก เว้นแต่บริเวณใกล้กับโอเอซิสหรือน้ำพุ เมืองและนครตั้งกระจัดกระจายทั่วภูมิภาค โดยเมืองที่มีความสำคัญที่สุดสองแห่งคือมักกะฮ์และมะดีนะฮ์ โดยมะดีนะฮ์เป็นที่ตั้งถิ่นฐานทางการเกษตรขนาดใหญ่ที่เจริญรุ่งเรือง ส่วนมักกะฮ์เป็นศูนย์กลางทางการเงินที่สำคัญสำหรับชนเผ่าหลายกลุ่มโดยรอบ ในทะเลทราย ชีวิตสังคมมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการอยู่รอด ชนเผ่าพื้นเมืองพึ่งพาซึ่งกันและกัน เพื่ออดทนต่อสภาวะและวิถีชีวิตที่ท้าทาย ความผูกพันของชนเผ่ามีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมความสามัคคีในสังคม ไม่ว่าจะผ่านความสัมพันธ์ในครอบครัวหรือพันธมิตร  ชาวอาหรับพื้นเมืองอาจเป็นทั้งชนร่อนเร่หรือตั้งถิ่นฐาน กลุ่มชนร่อนเร่เดินทางแสวงหาน้ำและทุ่งหญ้าสำหรับฝูงแกะอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่ผู้ที่อยู่ประจำที่เข้าตั้งถิ่นฐานและเน้นการค้าขายและการเกษตร การอยู่รอดของชนร่อนเร่ยังขึ้นอยู่กับการจู่โจมกองคาราวานหรือโอเอซิส ซึ่งคนร่อนเร่ไม่ได้มองว่าเป็นอาชญากรรม
ในอาระเบียก่อนอิสลาม เทพหรือเทพีถูกมองเป็นผู้พิทักษ์ชนเผ่าจำเพาะ ดวงวิญญาณของเทพมีความเกี่ยวโยงกับต้นไม้ หิน น้ำพุ และบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ วิหารกะอ์บะฮ์ในมักกะฮ์ นอกจากจะเป็นที่แสวงบุญทุกปีแล้ว ยังเป็นที่ตั้งเทวรูป 360 องค์ที่เป็นเทพผู้อุปถัมภ์ชนเผ่า เทพีที่ได้รับการบูชามี 3 องค์ ในบางพื้นที่จัดให้เป็นพระธิดาในอัลลอฮ์ คือ: อัลลาต มะนาต และอัลอุซซา ชุมชนเอกเทวนิยมมีอยู่ในอาระเบีย เช่น ชาวคริสต์และชาวยิว บางครั้งมีการจัดให้กลุ่มฮะนีฟ ชาวอาหรับพื้นเมืองก่อนอิสลามที่ "นับถือพระเจ้าองค์เดียวที่เข้มงวด" ร่วมกับชาวยิวและคริสต์ในอาระเบียก่อนอิสลาม แม้ว่านักวิชาการหลายคนโต้แย้งในด้านหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ธรรมเนียมมุสลิมระบุว่า ตัวมุฮัมมัดเองเป็นฮะนีฟ และเป็นหนึ่งในลูกหลานของอิสมาอีล บุตรของอิบรอฮีม
ในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 6 เป็นช่วงเวลาแห่งความปั่นป่วนทางการเมืองในอาระเบีย และเส้นทางการคมนาคมไม่ปลอดภัยอีกต่อไป การแบ่งแยกศาสนาเป็นสาเหตุหลักของวิกฤตินี้ โดยศาสนายูดาห์กลายเป็นศาสนาหลักในเยเมน ส่วนศาสนาคริสต์เข้าตั้งถิ่นฐานในพื้นที่อ่าวเปอร์เซีย ภูมิภาคนี้พบเห็นผู้ที่ปฏิบัติตามพหุเทวนิยมลดลง และมีความสนใจรูปแบบศาสนาทางจิตวิญญาณเพิ่มมากขึ้น แม้ว่าหลายคนไม่เต็มใจที่จะเปลี่ยนมานับถือศาสนาต่างชาติ แต่ความเชื่อเหล่านั้นก็ให้ข้อมูลอ้างอิงทางปัญญาและจิตวิญญาณ
ในช่วงต้นปีของมุฮัมมัด เผ่ากุร็อยช์ที่ท่านอยู่กลายเป็นชนเผ่าที่มีอำนาจในอาระเบียตะวันตก
ประวัติ > ช่วงปีในมักกะฮ์ > วัยเด็กและชีวิตช่วงต้น

ดูเพิ่ม: เมาลิด และ พงศาวลีของมุฮัมมัด
มุฮัมมัด อิบน์ อับดุลลอฮ์ อิบน์ อับดุลมุฏฏอลิบ อิบน์ ฮาชิมเกิดที่มักกะฮ์เมื่อประมาณ ค.ศ. 570 และเชื่อกันว่าวันเกิดอยู่ในเดือนเราะบีอุลเอาวัล ท่านอยู่ในตระกูลบะนูฮาชิม ซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลที่มีความโดดเด่นอีกตระกูลหนึ่งจากเผ่ากุร็อยช์ในเมืองนี้ แม้ว่าตระกูลนี้จะดูขาดความมั่งคั่งในช่วงปีแรก ๆ ชื่อมุฮัมมัดหมายถึง "ได้รับการสรรเสริญ" ในภาษาอาหรับและปรากฏในอัลกุรอาน 4 ครั้ง ในวัยหนุ่มเป็นที่รู้จักกันในนาม อัลอะมีน (แปลว่า น่าเชื่อถือ) อย่างไรก็ตาม นักประวัติศาสตร์มีความเห็นต่างกันว่า ชื่อนี้ตั้งขึ้นเพื่อสะท้อนถึงนิสัยของท่าน หรือเป็นเพีัยงชื่อตัวจากพ่อแม่ นั่นคือ รูปเพศชายของชื่อแม่ของท่าน ("อามินะฮ์") มุฮัมมัดได้รับกุนยะฮ์ อะบูกอซิม หลังการถือกำเนิดของกอซิม ลูกชายที่เสียชีวิตเมื่อสองปีให้หลัง
ธรรมเนียมอิสลามระบุว่าปีเกิดของมุฮัมมัดตรงกับช่วงที่อับเราะฮะฮ์ กษัตริย์เยเมนที่ประสบความล้มเหลวในการยึดครองมักกะฮ์ อย่างไรก็ตาม การศึกษาเมื่อไม่นานมานี้ท้าทายแนวคิดนี้ เนื่องจากมีหลักฐานอื่นๆ ชี้ให้เห็นว่า หากเกิดขึ้นจริง เหตุการณ์นี้คงจะเกิดขึ้นเป็นนัยยะสำคัญก่อนที่มุฮัมมัดจะถือกำเนิด นักวิชาการมุสลิมยุคหลังสันนิษฐานว่าเชื่อมโยงชื่ออันโด่งดังของอับเราะฮะฮ์กับเรื่องเล่าการกำเนิดของมุฮัมมัดเพื่ออธิบายข้อความที่ไม่ชัดเจนเกี่ยวกับ "พวกเจ้าของช้าง" ในคัมภีร์อัลกุรอาน 105:1–5 The Oxford Handbook of Late Antiquity จัดให้เรื่องราวการทัพด้วยช้างศึกของอับเราะฮะฮ์เป็นเรื่องปรัมปรา
อับดุลลอฮ์ พ่อของมุฮัมมัด เสียชีวิตก่อนที่ท่านเกิดเกือบ 6 เดือน ตามธรรมเนียมอาหรับในสมัยนั้นระบุว่า หลังจากถือกำเนิดแล้ว ท่านถูกส่งไปอยู่กับครอบครัวเบดูอินในทะเลทราย แต่นักวิชาการตะวันตกบางคนปฏิเสธประวัติธรรมเนียมนี้ มุฮัมมัดอาศัยอยู่กับแม่เลี้ยงฮะลีมะฮ์ บินต์ อะบีษุอัยบ์ กับสามีของเธอจนกระทั่งท่านอายุ 2 ขวบ ตอนอายุ 6 ขวบ อะมีนะฮ์ บินต์ วะฮับ แม่ของมุฮัมมัด ป่วยแล้วเสียชีวิต และทำให้ท่านกลายเป็นเด็กกำพร้า จนกระทั่งอายุ 8 ขวบ มุฮัมมัดได้อยู่ในความคุ้มครองของอับดุลมุฏฏอลิบ ผู้นำเผ่าบนูฮาชิม ผู้เป็นปู่ของท่าน จนกระทั่งเขาเสียชีวิต แล้วจึงอยู่ภายใต้ความคุ้มครองของอบูฏอลิบ อิบน์ อับดุลมุฏฏอลิบ ลุงของท่าน ผู้เป็นผู้นำคนใหม่ของบะนูฮาชิม
ธรรมเนียมอิสลามระบุว่า เมื่อมุฮัมมัดอายุ 9 หรือ 12 ขวบ เข้าร่วมกองคาราวานมักกะฮ์ที่เดินทางไปซีเรีย ท่านพบกับบาทหลวงคริสต์นามบะฮีรอที่กล่าวว่ามองเห็นอาชีพในอนาคตของมุฮัมมัดในฐานะศาสทูตของพระเจ้า ในช่วงวัยรุ่น ท่านได้ช่วยลุงไปค้าขายที่แผ่นดินชาม หรือบริเวณประเทศซีเรียในปัจจุบัน เพื่อเก็บประสบการณ์ทางการค้า
ข้อมูลเกี่ยวกับช่วงวัยรุ่นของท่านมีน้อย เนื่องจากข้อมูลที่มีอยู่กระจัดกระจาย ทำให้เป็นการยากที่จะแยกประวัติศาสตร์ออกจากตำนาน มีรายงานว่าท่านกลายเป็นพ่อค้าและ "มีส่วนในการค้าขายระหว่างมหาสมุทรอินเดียถึงทะเลเมดิเตอร์เรเนียน" ชื่อเสียงของท่านทำให้มีข้อเสนอจากเคาะดีญะฮ์ เศรษฐินีที่ประสบความสำเร็จใน ค.ศ. 595 ภายหลังมุฮัมมัดก็ได้แต่งงานกับนาง ซึ่งทุกสายรายงานบอกว่าเป็นการแต่งงานที่มีความสุข
ใน ค.ศ. 605 ตามรายงานที่อิบน์ อิสฮากรวบรวมไว้ เมื่อถึงช่วงที่มีการตั้งหินดำใหม่ มีการโต้เถียงกันว่าตระกูลใดควรได้รับสิทธิพิเศษนี้ ทำให้มีการตัดสินว่าบุคคลแรกที่เข้ามาในลานกะอ์บะฮ์จะเป็นผู้ชี้ขาด และผู้ที่มาคนแรกคือมุฮัมมัด ท่านจึงขอผ้าคลุมแล้วยกหินตั้งบนนั้น แล้วให้ผู้นำตระกูลต่าง ๆ จับผ้าผืนนั้นพร้อมกัน และท่านจะเป็นคนนำหินตั้งเอง
ประวัติ > ช่วงปีในมักกะฮ์ > จุดเริ่มต้นของอัลกุรอาน

มุฮัมมัดเริ่มอธิษฐานคนเดียวในถ้ำฮิรออ์บนเขาญะบะลุนนูรใกล้มักกะฮ์เป็นเวลาหลายสัปดาห์ของทุกปี ในธรรมเนียมอิสลามระบุว่า ใน ค.ศ. 610 เมื่อท่านมีอายุ 40 ปี ทูตสวรรค์ญิบรีลปรากฏตัวต่อหน้าท่าน และสั่งให้มุฮัมมัดอ่าน เมื่อมุฮัมมัดสารภาพว่าตนไม่รู้หนังสือ ญิบรีลจึงเข้าบีบรัดอย่างแรง ทำให้ท่านแทบจะหายใจไม่ออก และออกคำสั่งซ้ำ ขณะที่มุฮัมมัดย้ำว่าตนอ่านหนังสือไม่ออก ญิบรีลจึงบีบรัดอีกครั้งในลักษณะเดียวกัน เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นอีกครั้งก่อนที่ญิบรีลอ่านโองการเหล่านี้ในที่สุด ทำให้มุฮัมมัดสามารถจดจำได้ โองการเหล่านี้ภายหลังจัดให้อยู่ในอัลกุรอาน ซูเราะฮ์ที่ 96:1-5
ประสบการณ์นี้ทำให้มุฮัมมัดรู้สึกหวาดกลัว แต่ก็รู้สึกอุ่นใจกับเคาะดีญะฮ์ ภรรยาของท่าน และวะเราะเกาะฮ์ อิบน์ เนาฟัล ลูกพี่ลูกน้องที่นับถือศาสนาคริสต์ของเธอ ในทันที
กิริยาท่าทางของมุฮัมมัดในช่วงที่มีการดลใจเป็นถี่ ๆ นำไปสู่การกล่าวหาจากคนร่วมสมัยว่า ท่านอยู่ภายใต้อิทธิพลของญิน ผู้ทำนาย หรือนักมายากล โดยเสนอว่าประสบการณ์ของท่านในระหว่างเหตุการณ์เหล่านี้มีความคล้ายคลึงกับประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องกับบุคคลดังกล่าวที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในอาระเบียโบราณ กระนั้น เหตุการณ์ครอบงำอันลึกลับเหล่านี้อาจเป็นหลักฐานโน้มน้าวใจสำหรับผู้ติดตามของท่านในเรื่องต้นกำเนิดอันศักดิ์สิทธิ์ของการเปิดเผยโองการ นักประวัติศาสตร์บางคนตั้งข้อสังเกตว่าคำอธิบายภาพอาการของมุฮัมมัดในกรณีเหล่านี้น่าจะเป็นเรื่องจริง เนื่องจากไม่น่าจะเป็นไปได้ที่มุสลิมรุ่นหลังจะประดิษฐ์เรื่องนี้ขึ้นได้
หลังวะเราะเกาะฮ์เสียชีวิตไม่นาน การประทานวะฮ์ยูนั้นหยุดไปช่วงหนึ่ง ทำให้มุฮัมมัดรู้สึกทุกข์ใจอย่างมากและคิดฆ่าตัวตาย ในช่วงหนึ่ง มีรายงานว่าท่านปีนขึ้นเขาเพื่อตั้งใจที่จะกระโดดลงไป อย่างไรก็ตาม ก่อนถึงยอดเขา ญิบรีลปรากฏต่อท่านเพื่อยืนยันสถานะศาสนทูตของอัลลอฮ์อย่างแท้จริง การเผชิญหน้าครั้งนี้ทำให้มุฮัมมัดสงบลง และก็กลับบ้าน ต่อมาเมื่อมีการเว้นช่วงระหว่างการประทานโองการเป็นเวลานานอีก ท่านก็ทำเช่นนี้อีก แต่ญิบรีลก็เข้ามาแทรกแซงในทำนองเดียวกัน ทำให้ท่านสงบลงและกลับบ้าน
มุฮัมมัดมั่นใจว่าสามารถแยกแยะความคิดของตนเองจากข้อความเหล่านี้ได้ การเปิดเผยอัลกุรอานในยุคแรกใช้วิธีการเตือนผู้ไม่ศรัทธาด้วยการลงโทษจากสวรรค์ ขณะเดียวกันก็สัญญาว่าจะให้รางวัลแก่ผู้ศรัทธา พวกเขาถ่ายทอดผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้น เช่น ความอดอยากและการสังหารผู้ที่ปฏิเสธพระเจ้าของมุฮัมมัด และพาดพิงถึงภัยพิบัติทั้งในอดีตและอนาคต โองการในคัมภีร์ยังเน้นย้ำถึงการพิพากษาครั้งสุดท้ายที่ใกล้จะมาถึง และภัยคุกคามจากไฟนรกสำหรับผู้คลางแคลงใจ ธรรมเนียมมุสลิมระบุว่า เคาะดีญะฮ์ ภรรยาของท่าน เป็นบุคคลแรกที่เชื่อว่าท่านเป็นศาสดา ตามมาด้วยอะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ ลูกพี่ลูกน้องอายุ 10 ขวบของท่าน อะบูบักร์ เพื่อนใกล้ชิด และซัยด์ บุตรบุญธรรม