วลาดีมีร์ เลนิน

| วลาดีมีร์ เลนิน |
| --- | --- |
Владимир Ленин
เลนินเมื่อ ค.ศ. 1920

ประธานคณะกรรมการราษฎรแห่งสหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1923 – 21 มกราคม ค.ศ. 1924  (0 ปี 199 วัน)
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: อะเลคเซย์ รืยคอฟ
ประธานคณะกรรมการราษฎรแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
ดำรงตำแหน่ง 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917 – 21 มกราคม ค.ศ. 1924  (6 ปี 74 วัน)
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: อะเลคเซย์ รืยคอฟ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: วลาดีมีร์ อิลลิช อุลยานอฟ 22 เมษายน [ตามปฎิทินเก่า: 10 เมษายน] ค.ศ. 1870 ซิมบีร์สค์, จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 21 มกราคม ค.ศ. 1924(1924-01-21) (53 ปี) กอร์กี, เขตผู้ว่าการมอสโก, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย, สหภาพโซเวียต
ที่ไว้ศพ: สุสานเลนิน, กรุงมอสโก
พรรคการเมือง:  พรรคคอมมิวนิสต์รัสเซีย (บอลเชวิค) (ตั้งแต่ ค.ศ. 1912)  
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น:   พรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย (ค.ศ. 1898-1912; ฝ่ายบอลเชวิค ตั้งแต่ ค.ศ. 1903)  สันนิบาตการต่อสู้เพื่อการปลดปล่อยชนชั้นแรงงาน (ค.ศ. 1895-1898) 
คู่สมรส: นาเดจดา ครุปสกายา (สมรส 1898)
บุพการี: อีลียา นีโคลาเยวิช อุลยานอฟ มารีเยีย อะเลคซันดรอฟนา บลังค์
ความสัมพันธ์:  พี่น้อง 4 คน  อะเลคซันดร์  อุลยานอฟ (พี่ชาย) อันนา อุลยาโนวา (พี่สาว) ดมีตรี อิลลิช อุลยานอฟ (น้องชาย) มารีเยีย อิลนีชนา อุลยาโนวา (น้องสาว) 
ศิษย์เก่า: ราชวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ลายมือชื่อ: 
   เสียงของวลาดีมีร์ เลนิน  อำนาจโซเวียตคืออะไร (บันทึกใน ค.ศ. 1919) 
 สมาชิกสถาบันกลาง ค.ศ. 1917–1924: สมาชิกเต็มโปลิตบูโรที่ 6–12 พรรคคอมมิวนิสต์รัสเซีย (บอลเชวิค)  ค.ศ. 1912–1924: สมาชิกเต็มคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์รัสเซีย (บอลเชวิค) ชุดที่ 6–12   ค.ศ. 1903–1905: สมาชิกเต็มคณะกรรมการกลางพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซียชุดที่ 2 และ 3   ค.ศ. 1907–1912: สมาชิกผู้สมัครคณะกรรมการกลางพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซียชุดที่ 5      ตำแหน่งอื่น ๆ ที่เคยดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1917–1918: สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญรัสเซียสำหรับกองเรือบอลติก  ค.ศ. 1918–1920: ประธานสภาแรงงานและกลาโหม  
ผู้นำสหภาพโซเวียต  สถาปนาตำแหน่ง  สตาลิน → 

วลาดีมีร์ อิลลิช อุลยานอฟ เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อเล่นของเขาว่า เลนิน (22 เมษายน [ตามปฎิทินเก่า: 10 เมษายน] ค.ศ. 1870  – 21 มกราคม ค.ศ. 1924) เป็นนักปฏิวัติ นักการเมือง และนักทฤษฎีชาวรัสเซีย เลนินดำรงตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาล ในฐานะเป็นผู้ก่อตั้งและประมุขคนแรกของรัสเซียโซเวียต ตั้งแต่ ค.ศ. 1917 ถึง ค.ศ. 1924 และสหภาพโซเวียต ตั้งแต่ ค.ศ. 1922 ถึง ค.ศ. 1924 ภายใต้การบริหารของเลนิน ประเทศรัสเซียซึ่งในเวลาต่อมาคือสหภาพโซเวียต ได้กลายเป็นรัฐสังคมนิยมแบบพรรคเดียวที่ถูกปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต เขาได้พัฒนาแนวคิดของลัทธิคอมมิวนิสต์ในรูปแบบต่าง ๆ ที่รู้จักกันดีในชื่อของลัทธิเลนิน
เลนินเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางระดับสูงในเมืองซิมบีร์สค์ เลนินยอมรับการเมืองสังคมนิยมปฏิวัติหลังจากที่พี่ชายของเลนินถูกประหารชีวิตใน ค.ศ. 1887 หลังถูกไล่ออกจากราชวิทยาลัยคาซัน เนื่องจากมีส่วนร่วมในการประท้วงต่อต้านรัฐบาลซาร์ของจักรวรรดิรัสเซีย เลนินย้ายไปกรุงเซนต์ปีเตอส์เบิร์กใน ค.ศ. 1893 และกลายเป็นนักเคลื่อนไหวลัทธิมากซ์ ใน ค.ศ. 1893 เขาถูกจับในข้อหายุยงปลุกปั่นและถูกเนรเทศไปยังชูเชียนสโคเยในไซบีเรียเป็นเวลาสามปี ซึ่งเขาได้แต่งงานกับนาเดจดา ครุปสกายา หลังจากการเนรเทศ เลนินย้ายไปยุโรปตะวันตก ซึ่งเขาได้กลายเป็นนักทฤษฎีลัทธิมากซ์ที่โดดเด่นในพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย ใน ค.ศ. 1903 เขามีบทบาทสำคัญในการแตกแยกทางอุดมการณ์ของพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตย ซึ่งเลนินกลายเป็นผู้นำฝ่ายบอลเชวิคเพื่อต่อต้านฝ่ายเมนเชวิคที่นำโดยยูลี มาร์ตอฟ หลังการปฏิวัติที่ล้มเหลวของรัสเซียใน ค.ศ. 1905 เลนินได้รณรงค์เพื่อให้สงครามโลกครั้งที่หนึ่งเปลี่ยนเป็นการปฏิวัติของชนชั้นกรรมาชีพทั่วทั้งยุโรป ซึ่งในฐานะนักลัทธิมากซ์ เขาเชื่อว่าจะทำให้เกิดการล้มล้างทุนนิยมและแทนที่ด้วยลัทธิสังคมนิยม หลังจากการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ใน ค.ศ. 1917 ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้ซาร์สละราชสมบัติและจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราว เขากลับไปรัสเซียเพื่อมีบทบาทสำคัญในการปฏิวัติเดือนตุลาคมที่ฝ่ายบอลเชวิคโค่นล้มระบอบการปกครองใหม่
ในขั้นต้น รัฐบาลบอลเชวิคของเลนินได้แบ่งปันอำนาจกับพรรคสังคมนิยมปฏิวัติฝ่ายซ้าย สมาชิกสภาโซเวียตที่มาจากการเลือกตั้ง และสภาร่างรัฐธรรมนูญหลายพรรค แม้ว่าใน ค.ศ. 1918 จะมีอำนาจรวมศูนย์ในพรรคคอมมิวนิสต์ใหม่ การบริหารของเลนินได้แจกจ่ายที่ดินให้กับชาวนาและทำให้ธนาคารและอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ถูกโอนมาเป็นของรัฐ รัสเซียยังถอนตัวจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งโดยลงนามในสนธิสัญญายอมยกดินแดนให้แก่ฝ่ายมหาอำนาจกลาง และส่งเสริมการปฏิวัติโลกผ่านองค์การคอมมิวนิสต์สากล ฝ่ายตรงข้ามถูกปราบปรามในความน่าสะพรึงสีแดง ซึ่งเป็นการรณรงค์ที่รุนแรงโดยหน่วยงานความมั่นคงของรัฐ ผู้คนหลายหมื่นคนถูกฆ่าหรือถูกกักขังในค่ายกักกัน ฝ่ายบริหารของเขาเอาชนะกองทัพต่อต้านคอมมิวนิสต์ฝ่ายขวาและฝ่ายซ้ายในสงครามกลางเมืองรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1917 ถึง ค.ศ. 1922 และคอยดูสงครามโปแลนด์-โซเวียตใน ค.ศ. 1919-1921 ในการตอบสนองต่อความหายนะในช่วงสงคราม ทุพภิกขภัย และการลุกฮือของประชาชน ใน ค.ศ. 1921 เลนินได้สนับสนุนการเติบโตทางเศรษฐกิจผ่านนโยบายเศรษฐกิจใหม่ ประเทศที่ไม่ใช่รัสเซียหลายแห่งได้รับเอกราชจากจักรวรรดิรัสเซียหลัง ค.ศ. 1917 แต่ห้าประเทศได้รวมตัวอีกครั้งเป็นสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1922 สุขภาพของเขาแย่ลง เลนินถึงแก่อสัญกรรมที่กอร์กีใน ค.ศ. 1924 โดยที่โจเซฟ สตาลินเข้ามารับช่วงต่อจากเขาในฐานะบุคคลสำคัญในรัฐบาลโซเวียต
เลนินถือเป็นบุคคลสำคัญและมีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยถือเป็นหัวข้อหลังมรณกรรมของลัทธิบูชาบุคคลที่แพร่หลายในสหภาพโซเวียตจนกระทั่งสหภาพโซเวียตล่มสลายใน ค.ศ. 1991 เขากลายเป็นผู้นำในอุดมคติที่อยู่เบื้องหลังลัทธิมากซ์–เลนิน และมีอิทธิพลเหนือขบวนการคอมมิวนิสต์สากล เลนินเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ที่มีการโต้เถียงและแตกแยกอย่างมาก ผู้สนับสนุนของเขามองว่าเลนินเป็นผู้สนับสนุนลัทธิสังคมนิยมและชนชั้นแรงงาน ในขณะเดียวกันเลนินก็ถูกวิจารณ์โดยกล่าวหาว่าเขาก่อตั้งระบอบเผด็จการรวบอำนาจเบ็ดเสร็จที่คอยดูการสังหารหมู่และการปราบปรามทางการเมือง