stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พ่อรวยสอนลูก

หนังสือ ค.ศ. 1997 โดยโรเบิร์ต คิโยซากิ และชารอน เลชเตอร์
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: โรเบิร์ต คิโยซากิ, ชารอน แอล. เลชเตอร์
ศิลปินปก: โจ ทาจิ
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: ซีรีส์พ่อรวย
ประเภท: การเงินส่วนบุคคล, 	ความเป็นผู้ประกอบการ, ธุรกิจ, การลงทุน, เศรษฐศาสตร์
สำนักพิมพ์: วอร์เนอร์บุ๊กเอ็ด
วันที่พิมพ์: 1 เมษายน ค.ศ. 2000
ชนิดสื่อ: ปกแข็งและปกอ่อน
หน้า: 207 หน้า
ISBN: 0-446-67745-0
OCLC: 43946801
เลขทศนิยมดิวอี: 332.024 22
LC Class: HG179 .K565 2000
พ่อรวยสอนลูก (อังกฤษ: Rich Dad Poor Dad) เป็นหนังสือ ค.ศ. 1997 ที่เขียนโดยโรเบิร์ต คิโยซากิ และชารอน เลชเตอร์ ซึ่งสนับสนุนความสำคัญของการรู้หนังสือทางการเงิน (การศึกษาทางการเงิน), อิสรภาพทางการเงิน และสร้างความมั่งคั่งด้วยการลงทุนในทรัพย์สิน, การลงทุนด้านอสังหาริมทรัพย์, การเริ่มต้นและการเป็นเจ้าของธุรกิจ รวมถึงการเพิ่มความฉลาดทางการเงิน (ไอคิวทางการเงิน) เพื่อปรับปรุงธุรกิจและความสามารถทางการเงิน โรเบิร์ต คิโยซากิ ออกหนังสือตามมาคือพ่อรวยสอนลูก #2 เงินสี่ด้าน และพ่อรวยสอนลงทุน เขามีหนังสืออย่างน้อยหนึ่งโหลที่ได้รับการตีพิมพ์
พ่อรวยสอนลูกได้รับการเขียนในสไตล์ของนิทานคติสอนใจ โดยอิงจากชีวิตของคิโยซากิที่แสดงแก่คนทั่วไป บุคคลในฐานะ "พ่อรวย" เป็นพ่อของเพื่อนที่สะสมความมั่งคั่งอันเนื่องมาจากการประกอบการและการลงทุนที่ชาญฉลาด ในขณะที่ "พ่อจน" ซึ่งเป็นพ่อของคิโยซากิ ซึ่งเขาบอกว่าทำงานหนักมาตลอดชีวิต แต่ไม่เคยได้รับความมั่นคงทางการเงิน ไม่มีใครพิสูจน์ได้เลยว่าพ่อรวย ชายผู้ให้คำแนะนำคิโยซากิทั้งหมดสำหรับการใช้ชีวิตที่ร่ำรวยนั้น เคยมีอยู่จริงหรือไม่ และไม่เคยมีใครมีพยานหลักฐานถึงความมั่งคั่งมากมายมหาศาลที่ได้รับโดยคิโยซากิก่อนที่จะมีการเผยแพร่พ่อรวยสอนลูกในปี ค.ศ. 1997
การตอบรับ > การยกย่องและสนับสนุน

พ่อรวยสอนลูกมียอดขายมากกว่า 32 ล้านเล่ม ในกว่า 51 ภาษาในกว่า 109 ประเทศ โดยอยู่ในอันดับหนังสือขายดีเดอะนิวยอร์กไทมส์มานานกว่าหกปี โดยเปิดตัวซีรีส์หนังสือและผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง และได้รับการชื่นชมจากนักวิจารณ์บางส่วน พิธีกรรายการทอล์กโชว์อเมริกันและเจ้าแม่สื่ออย่างโอปราห์ วินฟรีย์ ได้รับรองหนังสือในรายการของเธอ ผู้สนับสนุนที่มีชื่อเสียงเป็นนักแสดง วิลล์ สมิธ ผู้ซึ่งบอกว่าเขาสอนลูกชายเกี่ยวกับความรับผิดชอบทางการเงินโดยการอ่านหนังสือ สถานีโทรทัศน์สาธารณะพีบีเอส โคเซ ได้ออกอากาศรายการนำเสนอโรเบิร์ต คิโยซากิ 55 นาทีในหัวข้อ "แนวทางสู่ความมั่งคั่ง" ในปี ค.ศ. 2006 ซึ่งสรุปสาระสำคัญหนังสือพ่อรวยสอนลูกของเขาเป็นหลัก พีบีเอสยังให้เกียรติโรเบิร์ต คิโยซากิ ด้วยรางวัลความเป็นเลิศด้านการศึกษาในปี ค.ศ. 2005 นอกจากนี้ ดอนัลด์ ทรัมป์ ได้ร่วมการประพันธ์กับคิโยซากิในปี ค.ศ. 2006 ในผลงานชื่อชวนคุณให้รวย และหนังสือเล่มที่สองชื่อว่าผู้ประกอบการมือทอง ในปี ค.ศ. 2011 ส่วนผู้ประกอบการแฟชั่นอเมริกันและนักลงทุน เดย์มอนด์ จอห์น เรียกหนังสือเล่มนี้ว่าเป็นหนึ่งในสิ่งที่เขาโปรดปราน และแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน บิ๊ก เค.อาร์.ไอ.ที. ได้ทำเพลงที่ชื่อว่า "ริชแดดพูรแดด" แม้ว่ามันจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับหนังสือก็ตาม
การตอบรับ > การวิจารณ์

จอห์น ที. รีด ซึ่งเป็นคนติเตียนของโรเบิร์ต คิโยซากิ กล่าวว่า "พ่อรวยสอนลูกมีคำแนะนำที่ผิดมาก, มีคำแนะนำที่แย่มาก มีคำแนะนำบางอย่างที่เป็นอันตราย และแทบไม่มีคำแนะนำที่ดีเลย" นอกจากนี้เขายังกล่าวว่า "พ่อรวยสอนลูกเป็นหนึ่งในหนังสือแนะนำทางการเงินที่งี่เง่าที่สุดที่ผมเคยอ่าน มันมีข้อผิดพลาดทางข้อเท็จจริงมากมาย และรายงานของเหตุการณ์ที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นอย่างมากมาย" ซึ่งคิโยซากิให้การโต้แย้งกับบางคำแถลงของรีด ส่วนร็อบ วอล์กเกอร์ ซึ่งเป็นผู้วิจารณ์ตำหนิ กล่าวว่าหนังสือเล่มนี้เต็มไปด้วยเรื่องไร้สาระ และบอกว่าคำกล่าวอ้างของคิโยซากิมักจะคลุมเครือ, การเล่าเรื่อง "เหมือนปั้นน้ำเป็นตัว" และหนังสือเล่มนั้นส่วนมากก็คือ "พัฒนาตัวเองแบบสำเร็จรูป" การสังเกตลักษณะทั่วไปที่คาดการณ์ได้ของหนังสือดังกล่าวปรากฏในพ่อรวยสอนลูก นอกจากนี้เขายังวิจารณ์ข้อสรุปของคิโยซากิเกี่ยวกับชาวอเมริกัน, วัฒนธรรมอเมริกัน และวิธีการของคิโยซากิ
ความสำเร็จในการพิมพ์

เดิมหนังสือเล่มนี้ได้มีการจัดพิมพ์เองในปี ค.ศ. 1997 ก่อนที่จะได้รับการยกขึ้นมาในเชิงพาณิชย์ที่กลายเป็นหนังสือขายดีของนิวยอร์กไทมส์ ซึ่งมียอดขายกว่า 32 ล้านเล่ม และมาเป็นชื่อเสียงประจำบ้าน ในหนังสือเสียงของเขา เลือกที่จะรวย  คิโยซากิกล่าวว่าผู้จัดพิมพ์ทุกรายทำให้เขาผิดหวัง และบานส์แอนด์โนเบิลปฏิเสธที่จะจัดให้มีสินค้าหนังสือเล่มนี้ในตอนแรก เขาให้ความสำคัญกับรายการทอล์กโชว์และรายการวิทยุ ซึ่งดิโอปราห์วินฟรีย์โชว์มีอิทธิพลอย่างมากต่อยอดขายหนังสือ ส่วนในเดือนเมษายน ค.ศ. 2017 พ่อรวยสอนลูกฉบับครบรอบ 20 ปี ได้รับการตีพิมพ์ และในบทนำของฉบับครบรอบ 20 ปี โรเบิร์ต ที. คิโยซากิ ยืนยันว่ามีการจำหน่ายหนังสือประมาณ 40 ล้านเล่มทั่วโลก
บรรณานุกรม

Rich Dad Poor Dad: What the Rich Dad Teach Their Kids About Money That the Poor and Middle Class Do Not!, by Robert Kiyosaki and Sharon Lechter. Warner Business Books, 2000. ISBN 0-446-67745-0
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
"Guide to Wealth" as aired by PBS public television channel KOCE in 2006
การแบ่งโปแลนด์

การแบ่งดินแดนของเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียทั้งสามครั้งในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18
| การแบ่งโปแลนด์ |
| --- | --- |
เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย ใน ค.ศ. 1772

การปักปันดินแดน
ส่วนแบ่งของดินแดนโปแลนด์ (เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย) ทั้งสามส่วน ได้แก่ ส่วนแบ่งของรัสเซีย (สีแดง) ส่วนแบ่งของออสเตรีย (สีเขียว) และ ส่วนแบ่งของปรัสเซีย (สีฟ้า)
 
การแบ่งโปแลนด์ (โปแลนด์: Rozbiory Polski) หมายถึงการแบ่งเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 และทำให้เครือจักรภพสิ้นสุดลง ส่งผลให้โปแลนด์และลิทัวเนียสูญเสียอธิปไตยของตนเป็นเวลากว่า 123 ปี ออสเตรีย ราชอาณาจักรปรัสเซีย และจักรวรรดิรัสเซียเป็นผู้ดำเนินการแบ่งโปแลนด์ โดยตกลงควบรวมดินแดนส่วนต่าง ๆ ของเครือจักรภพเป็นของตนเอง ผ่านการยึดครองและการผนวกดินแดน
การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่หนึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1772 หลังจากสมาพันธ์บาร์พ่ายแพ้ในสงครามกับรัสเซีย การแบ่งครั้งที่สอง เกิดขึ้นภายหลังจากสงครามรัสเซีย–โปแลนด์และสมาพันธ์ตาร์กอวิตซายุติลง ทหารรัสเซียและปรัสเซียได้เข้ามาในพรมแดนของเครือจักรภพอีกครั้ง ข้อตกลงแบ่งโปแลนด์เป็นครั้งที่สอง ได้รับการลงนามในวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1793 โดยที่ออสเตรียไม่ได้มีส่วนร่วมในการแบ่งครั้งนี้ การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สามเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1795 เป็นการตอบโต้การลุกฮือกอชชุชกอที่ไม่ประสบความสำเร็จในปีก่อนหน้า การแบ่งครั้งนี้เป็นเหตุให้เครือจักรภพล่มสลายลง
ในภาษาอังกฤษ บางครั้งนิยามศัพท์ "การแบ่งโปแลนด์" ถูกใช้ในทางภูมิศาสตร์ในฐานะภูมินามวิทยา เพื่อหมายถึงดินแดนของเครือจักรภพที่ผู้แบ่งแยกแบ่งออกเป็นสามส่วน ได้แก่ ส่วนแบ่งของออสเตรีย ส่วนแบ่งของปรัสเซีย และส่วนแบ่งของรัสเซีย ในภาษาโปแลนด์มีคำศัพท์สองคำซึ่งมีความหมายต่างกัน ได้แก่รอซบียูร์ (rozbiór) หรือรูปพหูพจน์ว่ารอซบียอรือ (rozbiory) ซึ่งหมายถึงกระบวนการแบ่งแยกและผนวกโปแลนด์อย่างต่อเนื่อง และคำว่าซาบูร์ (zabór) หรือรูปพหูพจน์ว่าซาบอรือ (zabory) ซึ่งหมายถึงส่วนต่าง ๆ ของเครือจักรภพที่จักรวรรดิรัสเซีย ปรัสเซีย หรือออสเตรียผนวกเข้าไปเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของตนระหว่าง ค.ศ. 1772–95 ภายหลังการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาที่จัดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1815 เขตแดนของส่วนที่ถูกแบ่งทั้งสามได้รับการกำหนดขึ้นใหม่ ฝ่ายออสเตรียได้สถาปนากาลิเซีย ขึ้นในดินแดนที่เป็นส่วนแบ่งของตน ในขณะที่รัสเซียได้วอร์ซอจากปรัสเซีย และก่อตั้งหน่วยการเมืองปกครองตนเองนามว่าคองเกรสโปแลนด์ ขึ้นในส่วนดินแดนของตน
ในประวัติศาสตร์นิพันธ์ของโปแลนด์ มีการใช้นิยาม "การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สี่" เพื่อกล่าวถึงการผนวกดินแดนโปแลนด์ครั้งต่อ ๆ มา โดยผู้รุกรานต่างชาติ ขึ้นอยู่กับแหล่งข้อมูลและยุคสมัยทางประวัติศาสตร์ นิยามดังกล่าวอาจจะหมายถึงเหตุการณ์ใน ค.ศ. 1815 1832 1846 หรือ 1939 นิยาม "การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สี่" ในมุมมองปัจจุบันอาจสามารถหมายถึงชุมชนผู้พลัดถิ่นซึ่งบทบาทสำคัญในทางการเมืองอันนำไปสู่การสถาปนารัฐอธิปไตยโปแลนด์ขึ้นใหม่หลัง ค.ศ. 1918
ประวัติ > การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่หนึ่ง

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1772 ข้อตกลงเรื่องการแบ่งโปแลนด์ก็ได้รับการลงนามในกรุงเวียนนา เมื่อถึงต้นเดือนสิงหาคม ทหารรัสเซีย ปรัสเซีย และออสเตรียก็เข้ายึดครองพื้นที่ต่าง ๆ ตามที่ตกลงกันระหว่างประเทศทั้งสาม กระนั้น ก็มีการสู้รบและการปิดล้อมเกิดขึ้นหลายครั้งเนื่องจากทหารของฝ่ายสมาพันธ์และเหล่าอาสาสมัครฝรั่งเศสไม่ยอมจำนน (โดยเฉพาะในตือแญตส์ ตแชนสตอคอวาและกรากุฟ)
มีการออกคำแถลงการณ์ยึดครองในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1772 สร้างความประหลาดใจให้แก่ประชากรของเครือจักรภพที่กำลังเหนื่อยล้าจากการปราบปรามสมาพันธ์บาร์ เกินกว่าจะทำการต่อต้านการยึดครองได้อย่างมีประสิทธิภาพ
จากนั้นสันธิสัญญาว่าด้วยการแบ่งโปแลนด์จึงได้รับการให้สัตยาบัน (Ratified) โดยประเทศผู้ลงนามในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1772 ทำให้พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 ทรงยินดีในความสำเร็จของพระองค์เอง ปรัสเซียได้ผนวกพื้นที่ส่วนมากของปรัสเซียหลวง (ยกเว้นเมืองดันท์ซิช) อันเป็นดินแดนของผู้พูดภาษาเยอรมัน ที่คั่นกลางระหว่างราชอาณาจักรปรัสเซียและแคว้นชายแดนบรันเดินบวร์ค ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นทั้งคู่ ปรัสเซียยังได้ผนวกดินแดนเอลม์ลันด์ (Ermland; ภาษาโปแลนด์เรียกว่าวาร์เมีย [Warmia]) พื้นที่ทางเหนือของภูมิภาควีแยลกอปอลสกา ตามแนวแม่น้ำโนเตซ (เขตเน็ตเซ) และพื้นที่ส่วนหนึ่งของภูมิภาคกูยาวือ (แต่ไม่รวมตอรุญ)  ในด้านของออสเตรียนั้น แม้จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซาจะทรงวิพากษ์วิจารณ์การแบ่งโปแลนด์อยู่บ้าง แต่รัฐบรุษเว็นท์เซิล อันโทน เจ้าชายแห่งเคานีท-ไรยแบร์ค ก็มีความภาคภูมิใจที่ออสเตรียได้ส่วนแบ่งเป็นจำนวนมาก อันได้แก่เหมืองเกลืออันอุดมสมบรูณ์ของเมืองบ็อกเนียและเวียลิกซ์กา ออสเตรียยังได้เมืองซาตอร์และเอาช์วิทซ์ (ออชฟีแยญชิม) ส่วนหนึ่งของภูมิภาคมาวอปอลสกา อันประกอบด้วยส่วนหนึ่งของเทศมณฑล (Counties) กรากุฟกับซันดอมีแยช อีกทั้งยังได้ภูมิภาคกาลิเซียทั้งภูมิภาค และได้พื้นที่ของเมืองกรากุฟอีกเล็กน้อยด้วย จักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 2 แห่งรัสเซีย ก็ทรงพึงพอพระทัยเช่นกัน แม้จะทรงเสียกาลิเซียให้แก่ออสเตรียก็ตาม ด้วย "เอกสารทางการทูต" (Diplomatic document) ฉบับนี้ รัสเซียจึงได้เข้าครองส่วนหนึ่งของภูมิภาคลิโวเนีย ที่ยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของเครือจักรภพ และเบลารุสตะวันออก อันประกอบด้วยเทศมณฑลวีเชปสก์ โปลัตสก์ และมชชิสเลา
การแบ่งครั้งนี้ทำให้เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียเสียดินแดนร้อยละ 30 และประชากรครึ่งหนึ่ง (คิดเป็นจำนวน 4 ล้านคน) ของตน ซึ่งโดยส่วนมากแล้วเป็นประชากรที่ไม่มีเชื้อสายโปแลนด์ การที่ปรัสเซียยึดพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของโปแลนด์ ทำให้ปรัสเซียสามารถเข้าควบคุมการค้าขายกับต่างประเทศของเครือจักรภพได้ร้อยละ 80 จากทั้งหมด อีกทั้งยังตั้งภาษีศุลกากรไว้สูงมาก จึงเท่ากับว่าปรัสเซียเป็นผู้เร่งให้เกิดการล่มสลายของเครือจักรภพ
หลังจากที่ได้เข้ายึดครองดินแดนส่วนต่าง ๆ ตามที่ตกลงกันไว้ มหาอำนาจผู้กระทำการแบ่งทั้งสามได้เรียกร้องให้พระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 และสภาแซย์มรับรองการกระทำของพวกเขา เมื่อเห็นแล้วว่าไม่มีความช่วยเหลือใด ๆ จะมาถึงในระยะเวลาอันใกล้นี้ กอปรกับการที่กองทัพของชาติทั้งสามเข้ายึดครองกรุงวอร์ซอเพื่อบีบบังคับให้มีการเรียกประชุมสภาด้วยกำลัง เครือจักรภพไม่มีทางเลือกอื่นใดอีกนอกจากการยินยอมตอบสนองต่อข้อเรียกร้องของพวกเขาแต่โดยดี รัฐสภาชุดที่ได้ชื่อว่าสภาแซย์มแบ่งดินแดน (Partition Sejm) ที่สมาชิกฝ่ายค้านถูกกองทัพรัสเซียข่มขู่ จึงลงนามในสนธิสัญญาส่งมอบดินแดนในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1773 และสละการอ้างสิทธิ์ของเครือจักรภพในดินแดนที่ถูกยึดครองไปพร้อมกันด้วย
ประวัติ > การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สอง

บทความหลัก: การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สอง
เมือถึง ค.ศ. 1790 เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียก็อ่อนแอลงอย่างมาก จนถึงขั้นที่ต้องจำยอมเข้าเป็นพันธมิตรกับปรัสเซียผู้เป็นศัตรู กติกาสัญญาโปแลนด์–ปรัสเซีย ค.ศ. 1790 จึงได้รับการลงนาม เงื่อนไขของกติกาสัญญานี้เป็นหนึ่งในสาเหตุที่นำไปสู่การแบ่งโปแลนด์–ลิทัวเนียในอีกสองครั้งถัดมา
รัฐธรรมนูญเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1791 ได้ให้สิทธิทางการเมืองแก่ชนชั้นกระฎุมพี อีกทั้งยังได้ทำการแยกอำนาจของรัฐบาลออกเป็นสามฝ่าย และแก้ไขผลเสียที่ได้รับมาจากเหตุการณ์สภาแซย์มแรปญิน การปฏิรูปเหล่านี้กระตุ้นให้ประเทศเพื่อนบ้านเริ่มทำการเคลื่อนไหวในเชิงก้าวร้าว โดยอ้างว่าโปแลนด์ได้ตกเป็นเหยื่อของลัทธิฌากอแบ็ง (Jacobinism) ลัทธิทางการเมืองหัวรุนแรงที่ได้กำลังได้รับความนิยมอย่างสูงในฝรั่งเศส ณ ขณะนั้น กองกำลังรัสเซียจึงเข้ารุกรานเครือจักรภพใน ค.ศ. 1792
ในสงครามป้องกันรัฐธรรมนูญ ฝ่ายสมาพันธ์ทาร์กอวิตสกาของเหล่าผู้มีอิทธิพล (Magnate) ชาวโปแลนด์ผู้มีแนวคิดอนุรักษนิยมและนิยมรัสเซีย ต่อสู้กับกองกำลังของชาวโปแลนด์ที่สนับสนุนรัฐธรรมนูญ โดยฝ่ายทาร์กอวิตสกาเชื่อว่ารัสเซียจะช่วยพวกตนในการนำหลักเสรีภาพทองคำกลับคืนมา ฝ่ายสนับสนุนรัฐธรรมนูญโปแลนด์ที่ถูกทอดทิ้งโดยปรัสเซียผู้เป็นพันธมิตร และต้องเผชิญหน้ากับกองกำลังของฝ่ายทาร์กอวิตสกาและกองทัพรัสเซียแต่เพียงผู้เดียวจึงประสบกับความพ่ายแพ้ ปรัสเซียได้ลงนามในสนธิสัญญากับรัสเซีย อันมีเนื้อหาว่าปรัสเซียเห็นควรด้วยในการเพิกถอนการปฏิรูปของโปแลนด์ และประเทศทั้งสองจะได้ดินแดนส่วนหนึ่งของเครือจักรภพ ใน ค.ศ. 1793 ผู้แทนในสภาแซย์มกรอดนอ รัฐสภาชุดสุดท้ายของเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย ยอมรับข้อเรียกร้องด้านดินแดนของรัสเซีย โดยที่กองทัพรัสเซียได้ทำการล้อมเมืองกรอดนอซึ่งเป็นสถานที่ประชุมอยู่ ในการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สองนี้ รัสเซียและปรัสเซียได้ผนวกดินแดนจำนวนมาก จนทำให้เหลือเพียงหนึ่งในสามของประชากรจากปี 1772 เท่านั้นที่ยังคงอยู่ในดินแดนโปแลนด์ ปรัสเซียตั้งชื่อดินแดนใหม่ที่ได้มานี้ว่ามณฑลปรัสเซียใต้ โดยมีโพเซ็น (และภายหลังย้ายไปวอร์ซอ) เป็นเมืองหลักของมณฑลใหม่นี้
ฝ่ายสมาพันธ์ทาร์กอวิตสกา ผู้ไม่ได้คาดว่าจะมีการแบ่งเกิดขึ้นอีกครั้ง และพระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 เอากุสตุส ผู้ทรงเข้าร่วมกับพวกเขาในช่วงท้ายสงคราม ต่างสูญเสียการสนับสนุนและเกียรติภูมิ (Prestige) ของตนเองเป็นอย่างมาก ในทางตรงกันข้าม ฝ่ายปฏิรูปกลับยิ่งได้รับการสนับสนุนเพิ่มขึ้น และนำไปสู่การลุกฮือกอชชุชกอใน ค.ศ. 1794
ประวัติ > การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สาม

กองกำลังผู้ก่อการกำเริบของกอชชุชกอได้รับชัยชนะบ้างในช่วงแรก แต่ในท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็พ่ายแพ้ต่อจักรวรรดิรัสเซียผู้มีกองกำลังมากกว่า เมื่อเห็นว่าว่าความไม่สงบเพิ่มขึ้นในดินแดนที่เหลืออยู่ของเครือจักรภพ ชาติมหาอำนาจผู้กระทำการแบ่งจึงตัดสินใจแก้ปัญหาด้วยการขจัดรัฐเอกราชโปแลนด์ออกไปจากแผนที่ ในวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1795 ผู้แทนของชาติทั้งสามได้ลงนามในสนธิสัญญาแบ่งดินแดนที่เหลืออยู่ของเครือจักรภพระหว่างชาติของตน อะเลคซันดร์ เบซบรอดโค หนึ่งในผู้วางแนวทางนโยบายการต่างประเทศคนสำคัญของรัสเซีย เป็นผู้ถวายคำแนะนำให้กับจักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 2 ในเรื่องการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สองและครั้งที่สาม
จากการแบ่งครั้งนี้ รัสเซียได้พื้นที่ 120,000 ตารางกิโลเมตร (46,332 ตารางไมล์) ประขากร 1.2 ล้านคน และเมืองวิลนีอัส ปรัสเซียได้พื้นที่ 55,000 ตารางกิโลเมตร (21,236 ตารางไมล์) (ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นมณฑลปรัสเซียตะวันออกใหม่และมณฑลไซลีเชียใหม่) ประชากรจำนวน 1 ล้านคน พร้อมเมืองวอร์ซอ ส่วนออสเตรียได้พื้นที่ 47,000 ตารางกิโลเมตร (18,147 ตารางไมล์) พร้อมประชากร 1.2 ล้านคน และเมืองลูบลินกับกรากุฟ
บทสรุป

ในด้านประชากร โปแลนด์เสียประชากรของตนไปสี่ถึงห้าล้านคนจากการแบ่งครั้งที่หนึ่ง (ประมาณหนึ่งในสามจากประชากร 14 ล้านคนก่อนเกิดการแบ่ง)  หลังจากการแบ่งครั้งที่สอง โปแลนด์เหลือประชากรในการปกครองของตนประมาณ 4 ล้านคนเท่านั้น เท่ากับว่าโปแลนด์–ลิทัวเนียเสียอีกหนึ่งส่วนสามของจำนวนประชากรก่อนเกิดการแบ่ง หรือครึ่งหนึ่งของประชากรที่เหลือจากการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่หนึ่ง การแบ่งครั้งที่สามทำให้ปรัสเซียได้ส่วนแบ่งประชากรประมาณร้อยละ 23 จากจำนวนประชากรทั้งหมดของเครือจักรภพ ในขณะที่ออสเตรียได้ส่วนแบ่งร้อยละ 32 และรัสเซียได้ส่วนแบ่งร้อยละ 45
| การแบ่ง (ปี) | เสียให้ออสเตรีย> จำนวน | เสียให้ออสเตรีย> คิดเป็นร้อยละ | เสียให้ปรัสเซีย> จำนวน | เสียให้ปรัสเซีย> คิดเป็นร้อยละ | เสียให้รัสเซีย> จำนวน | เสียให้รัสเซีย> คิดเป็นร้อยละ | รวมพื้นที่ที่ถูกผนวก> จำนวน | รวมพื้นที่ที่ถูกผนวก> คิดเป็นร้อยละ | พื้นที่คงเหลือ> จำนวน | พื้นที่คงเหลือ> คิดเป็นร้อยละ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1772 | 81,900 ตารางกิโลเมตร (31,600 ตารางไมล์) | 11.17 | 36,300 ตารางกิโลเมตร (14,000 ตารางไมล์) | 4.95 | 93,000 ตารางกิโลเมตร (36,000 ตารางไมล์) | 12.68 | 211,200 ตารางกิโลเมตร (81,500 ตารางไมล์) | 28.79 | 522,300 ตารางกิโลเมตร (201,700 ตารางไมล์) | 71.21 |
| 1793 | — | — | 57,100 ตารางกิโลเมตร (22,000 ตารางไมล์) | 7.78 | 250,200 ตารางกิโลเมตร (96,600 ตารางไมล์) | 34.11 | 307,300 ตารางกิโลเมตร (118,600 ตารางไมล์) | 41.90 | 215,000 ตารางกิโลเมตร (83,000 ตารางไมล์) | 29.31 |
| 1795 | 47,000 ตารางกิโลเมตร (18,000 ตารางไมล์) | 6.41 | 48,000 ตารางกิโลเมตร (19,000 ตารางไมล์) | 6.54 | 120,000 ตารางกิโลเมตร (46,000 ตารางไมล์) | 16.36 | 215,000 ตารางกิโลเมตร (83,000 ตารางไมล์) | 29.31 | ไม่มี | 0 |
| รวม | 128,900 ตารางกิโลเมตร (49,800 ตารางไมล์) | 17.57 | 141,400 ตารางกิโลเมตร (54,600 ตารางไมล์) | 19.28 | 463,200 ตารางกิโลเมตร (178,800 ตารางไมล์) | 63.15 | 733,500 ตารางกิโลเมตร (283,200 ตารางไมล์) | 100 |  |  |
(เปียตรอ วันดิซ เสนอการประมาณการอัตตราร้อยละของดินแดนทั้งหมดที่ถูกผนวกที่แตกต่างออกไปจากตารางด้านบนเล็กน้อย โดยส่วนแบ่งของออสเตรียเป็นร้อยละ 18 ปรัสเซียร้อยละ 20 และรัสเซียร้อยละ 62)
ระหว่างสงครามนโปเลียน และช่วงเวลาที่ตามมาหลังสงครามสิ้นสุด พรมแดนของชาติผู้กระทำการแบ่งมีการเปลี่ยนแปลงอยู่หลายครั้ง ทำให้อัตราร้อยละในตารางด้านบนมีการเปลี่ยนแปลง ท้ายที่สุดแล้ว รัสเซียกลายเป็นผู้ถือครองดินแดนของอดีตเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียเอาไว้มากที่สุด โดยปรัสเซียและออสเตรียยอมสละดินแดนบางส่วนในส่วนแบ่งของตนให้ หลังจากการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา รัสเซียได้ถือครองดินแดนร้อยละ 82 ของโปแลนด์ เมื่อเทียบจากพรมแดนของเครือจักรภพก่อน ค.ศ. 1772 (นับรวมพื้นที่ของคองเกรสโปแลนด์ ซึ่งเป็นรัฐหุ่นเชิดเข้าไปด้วย) ออสเตรียถือครองร้อยละ 11 และปรัสเซียร้อยละ 7
ผลที่ตามมา

พระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 เอากุสตุส ผู้อยู่ภายใต้การอารักขาจากกองทัพรัสเซีย เสด็จไปยังกรอดนอ ที่ซึ่งพระองค์กระทำการสละราชสมบัติในฐานะพระมหากษัตริย์แห่งเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1795 หลังจากนั้นพระองค์จึงเสด็จไปยังเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก เมืองหลวงของจักรวรรดิรัสเซีย สถานที่ที่พระองค์จะประทับอยู่ตลอดพระชนม์ชีพที่เหลือ การกระทำนี้เป็นไปเพื่อช่วยยืนยันว่ารัสเซียจะถูกมองในฐานะชาติผู้มีความสำคัญที่สุดในบรรดาผู้กระทำการแบ่ง
ด้วยผลกระทบจากการแบ่ง ชาวโปแลนด์จึงถูกบีบให้พยายามเสาะหาช่องทางการเปลี่ยนแปลงสถานะเดิม (Status quo) ของทวีปยุโรป กวี นักการเมือง ขุนนาง นักเขียน และศิลปินชาวโปแลนด์หลายคนต่างถูกบีบให้ย้ายถิ่นฐาน (เป็นที่มาของศัพท์ "การอพยพครั้งใหญ่") ซึ่งกลายมาเป็นนักปฏิวัติในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อีกทั้งยังทำให้ความปรารถนาในเสรีภาพกลายมาเป็นนิยามหนึ่งของแนวคิดจินตนิยมโปแลนด์ (Polish romanticism)  นักปฏิวัติชาวโปแลนด์ได้เข้าร่วมการก่อการกำเริบในปรัสเซีย ออสเตรีย และรัสเซียอยู่หลายครั้ง กองทหารโปแลนด์ (Polish Legions) ต่อสู้เคียงข้างจักรพรรดินโปเลียน ชาวโปแลนด์ยังมีส่วนร่วมในกระแสการปฏิวัติ ค.ศ. 1848 (โดยเฉพาะการปฏิวัติในฮังการี)  อย่างกว้างขวาง ภายใต้คำขวัญ เพื่อเสรีภาพของเราและของท่าน
รัฐโปแลนด์จะถูกรื้อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง โดยมีอาณาเขตที่เล็กลงกว่าเดิม เมื่อจักรพรรดินโปเลียนทรงสถาปนาดัชชีวอร์ซอใน ค.ศ. 1807 หลังจากพระองค์ประสบกับความพ่ายแพ้ และการบังคับใช้สนธิสัญญาการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาใน ค.ศ. 1815 ราชอาณาจักรคองเกรสโปแลนด์ที่ถูกรัสเซียครอบงำจึงเข้ามาแทนที่ หลังเสร็จสิ้นการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาแล้ว รัสเซียจึงได้ส่วนแบ่งในดินแดนโปแลนด์มากกว่าเดิม (รวมไปถึงเมืองวอร์ซอ) และหลังจากปราบปราม การก่อการกำเริบใน ค.ศ. 1831 สิทธิ์ปกครองตนเองของราชอาณาจักรคองเกรสถูกเพิกถอน และชาวโปแลนด์ต้องเผชิญกับการถูกยึดทรัพย์ การเนรเทศ (Deportation) การถูกบังคับให้รับราชการทหาร และการสั่งปิดมหาวิทยาลัย หลังจาก การก่อการกำเริบใน ค.ศ. 1863 นโยบายแผลงเป็นรัสเซีย (Russification) ถูกนำมาบังคับใช้ในโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาของชาวโปแลนด์ ทำให้อัตราการรู้หนังสือลดลงอย่างมาก ในดินแดนโปแลนด์ที่เป็นส่วนแบ่งของออสเตรีย ซึ่งกลายมาเป็นดินแดนชื่อว่ากาลิเซีย ชาวโปแลนด์มีอิสระเสรีกว่า และได้รับอนุญาตให้มีผู้แทนในรัฐสภาและสามารถก่อตั้งมหาวิทยาลัยของตนเองได้ กรากุฟและเล็มแบร์ค (ลวุฟ/ลวิว) กลายมาเป็นศูนย์กลางของการศึกษาและวัฒนธรรมโปแลนด์ ในขณะเดียวกัน ปรัสเซียใช้นโยบายแผลงเป็นเยอรมัน กับระบบการศึกษาทุกระดับชั้นของชาวโปแลนด์ที่อยู่ภายใต้การปกครอง และไม่ได้มีความเคารพต่อวัฒนธรรมและขนบธรรมเนียมของโปแลนด์มากไปกว่าจักรวรรดิรัสเซียเลย ใน ค.ศ. 1916 ราชอาณาจักรโปแลนด์ รัฐบริวารของจักรวรรดิเยอรมันและจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยฝ่ายมหาอำนาจกลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ภายหลังการการยอมแพ้ของฝ่ายมหาอำนาจกลางต่อฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตก ความโกลาหลจากการปฏิวัติรัสเซียและสนธิสัญญาแวร์ซาย โปแลนด์จึงสามารถกลับมามีเอกราชอย่างเต็มตัวอีกครั้งหลังผ่านไปกว่า 123 ปี
การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สี่

ศัพท์ "การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สี่" อาจหมายถึงการแบ่งดินแดนโปแลนด์ครั้งถัด ๆ มา รวมไปถึง:
การแบ่งดัชชีวอร์ซอ ณ การประชุมใหญ่แห่งเวียนนา หลังการสิ้นสุดของสมัยนโปเลียน ใน ค.ศ. 1815
การควบรวม "ราชอาณาจักรคองเกรส" เข้ากับรัสเซียใน ค.ศ. 1832 เสรีนครกรากุฟ เข้ากับออสเตรียใน ค.ศ. 1846 และการควบรวมแกรนด์ดัชชีโพเซ็นเข้ากับปรัสเซียใน ค.ศ. 1848
การแบ่งโปแลนด์ใน ค.ศ. 1939 ระหว่างนาซีเยอรมนีและสหภาพโซเวียต ตามกติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพ
หากให้ยอมรับเหตุการณ์มากกว่าหนึ่งเหตุการณ์ด้านบนนี้เป็นการแบ่งโปแลนด์ อาจจะสามารถนับจำนวนครั้งการแบ่งได้ถึงห้า หก หรือเจ็ดครั้ง แต่การใช้ศัพท์เหล่านี้ก็ไม่สามารถพบเห็นได้บ่อยนัก (ตัวอย่างเช่น ในหนังสือ ก็อดส์เพลย์กราวด์ ของนอร์แมน เดวียส์ กล่าวถึงการสถาปนาดัชชีวอร์ซอใน ค.ศ. 1807 ว่าเป็นการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สี่ การประชุมใหญ่แห่งเวียนนาใน ค.ศ. 1815 เป็นการแบ่งครั้งที่ห้า การลงนามในสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ เมื่อ ค.ศ. 1918 เป็นการแบ่งครั้งที่หก การแบ่งโปแลนด์ระหว่างนาซีเยอรมนีและสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1939 เป็นการแบ่งครั้งที่เจ็ด)
ศัพท์ "การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สี่" ยังถูกใช้ในคริสต์ศตววรรษที่ 19 และ 20 เพื่อกล่าวถึงชุมชนผู้พลัดถิ่น ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างมากในความพยายามกอบกู้เอกราชโปแลนด์ บางครั้ง คนกลุ่มนี้ถูกเรียกว่าโพโลเนีย ชุมชนนอกประเทศเหล่านี้มักจะทำหน้าที่ช่วยสนับสนุนทางด้านการเงินหรือการทหารให้กับความพยายามฟื้นฟูรัฐชาติโปแลนด์ การเมืองภายในชุมชนผู้พลัดถิ่นได้รับผลกระทบอย่างมากจากความเป็นไปในและรอบ ๆ แผ่นดินเกิด และการเมืองในแผ่นดินโปแลนด์ก็ได้รับผลกระทบจากชุมชนผู้พลัดถิ่นเช่นกัน เหตุการณ์เช่นนี้ดำเนินไปเป็นเป็นเวลาหลายทศวรรษ
ปฏิกิริยาจากรัฐอื่น

จักรวรรดิออตโตมัน เป็นหนึ่งในสองรัฐที่ปฏิเสธที่จะยอมรับการแบ่งโปแลนด์ (อีกรัฐหนึ่งคือจักรวรรดิเปอร์เชีย)  และสงวนที่ในพิธีต้อนรับคณะทูตานุทูตไว้เพื่อรอการมาถึงของเอกอัครราชทูตจากเลคิสถาน (โปแลนด์)
"อิลกันโตเดลยีอีตาเลียนี" เพลงชาติของประเทศอิตาลี มีการกล่าวถึงการแบ่งโปแลนด์ด้วย
ใน เดอะเฟเดอราลลิสต์เปเปอร์ส การแบ่งโปแลนด์ (ซึ่งกำลังดำเนินอยู่ในขณะนั้น) เป็นหัวข้อสำคัญที่ถูกนำมาอภิปราย โดยมีการอ้างถึงโครงสร้างของรัฐบาลโปแลนด์ และการที่มันถูกเข้าแทรกแซงโดยอิทธิพลของต่างชาติในข้อเขียนหลายฉบับ (เช่น เฟเดอราลลิสต์ หมายเลข 14 เฟเดอราลลิสต์ หมายเลข 19 เฟเดอราลลิสต์ หมายเลข 22 และเฟเดอราลลิสต์ หมายเลข 39 เป็นต้น) เพื่อเป็นอุทาหรณ์ให้แก่เหล่าผู้ร่างรัฐธรรมนูญสหรัฐ
ดูเพิ่ม

การแบ่งเขตการปกครองของดินแดนโปแลนด์–ลิทัวเนียหลังจากการแบ่งโปแลนด์
การแบ่งเขตการปกครองของเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย
เอกอัครราชทูตและรัฐทูตรัสเซียประจำโปแลนด์ (ค.ศ. 1763–1794)
มุมสามจักรพรรดิ สถานที่ซึ่งพรมแดนของจักรวรรดิรัสเซีย ออสเตรีย และเยอรมัน ในพื้นที่ของอดีตเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียมาบรรจบกัน
อ่านเพิ่ม

Lewitter, L. R. "The Partitions of Poland" History Today (Dec 1958) 8#12 pp 813–820.
Lewitter, Lucjan R. "The Partitions of Poland" in A. Goodwyn, ed. The New Cambridge Modern History: vol 8 1763–93 (1965) pp. 333–59.
Lord, Robert. The second partition of Poland; a study in diplomatic history (1915) online
Lukowski, Jerzy. The Partitions of Poland 1772, 1793, 1795 (1998) ; online review
McLean, Thomas. The Other East and Nineteenth-Century British Literature: Imagining Poland and the Russian Empire (Palgrave Macmillan, 2012) pp. 14–40.
แหล่งข้อมูลอื่น

Krzysztof Wroński, Rozbiory Polski w XVIII w. " ich uwarunkowania i skutki (ในภาษาโปแลนด์)
Where Is Poland? สื่อมัลติมีเดียสร้างโดยเว็บไซต์ Culture.pl เป็นการแนะแนวเกี่ยวกับโปแลนด์ในช่วง 123 ปีที่ถูกแบ่งดินแดน (ในภาษาอังกฤษ)
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ  โปแลนด์ 
ภาพอุปมานิทัศน์ เค้กของเหล่ากษัตริย์ ที่มีนัยยะเสียดสีการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่หนึ่ง แสดงให้เห็นจักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 2 แห่งรัสเซีย (ทางซ้าย) จักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 2 แห่งออสเตรีย และพระเจ้าฟรีดริชมหาราชแห่งปรัสเซีย (ทางขวา) ทรงโต้เถียงกันเรื่องการยึดครองดินแดน ในขณะที่พระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 แห่งโปแลนด์ (กลาง) พยายามเอาพระหัตถ์ประคองมงกุฎของพระองค์ไว้
อุปมานิทัศน์มรณกรรมของโปแลนด์ โดย วอลอซเมียร์ เทตมาร์ (Włodzimierz Tetmajer) อาสนวิหารเซนต์นิโคลัส กาลิช
เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียภายหลังจากการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่หนึ่ง ในฐานะรัฐในอารักขาของจักรวรรดิรัสเซีย (ค.ศ. 1773–89)
ไรยตานที่สภาเซย์ม ค.ศ. 1773 (Rejtan at Sejm 1773) ภาพวาดสีน้ำมันบนผืนผ้าใบโดยยัน มาเตย์โก (Jan Matejko), ค.ศ. 1866 จัดแสดงที่ปราสาทหลวงวอร์ซอ
เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย ภายหลังจากการแบ่งครั้งที่สอง (ค.ศ. 1793)
เหรียญที่ระลึกการทัพของรัสเซีย ค.ศ. 1793
แผนฉบับหนึ่ง เขียนหัวว่า "แผนที่ของราชอาณาจักรโปแลนด์และแกรนด์ดัชชีลิทัวเนีย รวมไปถึงซาโมกิเทีย (Samogitia) และคูร์ลันด์ แบ่งเขตตามการแบ่งแยก และราชอาณาจักรปรัสเซีย" จาก ค.ศ. 1799
การแบ่งโปแลนด์ตามกติกาสัญญาเยอรมัน-โซเวียต การแบ่งดินแดนของโปแลนด์ใน ค.ศ. 1939–1941
ปรากฏการณ์เกาะความร้อน

โตเกียว, กรณีปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมือง อุณหภูมิปกติของโตเกียวที่สูงกว่าบริเวณใกล้เคียง.
ปรากฏการณ์เกาะความร้อน หรือ เกาะความร้อนเมือง (อังกฤษ: urban heat island: UHI) คือปรากฏการณ์ที่พื้นที่ในมหานครมีอุณหภูมิสูงกว่าบริเวณโดยรอบอย่างมีนัย ความแตกต่างของอุณหภูมิที่สูงกว่าดังกล่าวจะชัดเจนในตอนกลางคืนมากกว่าตอนกลางวัน ในฤดูหนาวมากกว่าฤดูร้อนและเมื่อไม่มีลมหรือมีลมพัดอ่อน สาเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดเกาะความร้อนเมืองคือการเปลี่ยนแปลงพื้นผิวของแผ่นดินที่เกิดจากการพัฒนาเมืองซึ่งใช้วัสดุที่ทำให้เกิดการสะสมกันของความร้อนประกอบกับความร้อนที่ปล่อยออกจากการใช้พลังงานตามอาคารสถานที่ต่างๆ เมื่อศูนย์กลางประชากรของเมืองเพิ่ม การเปลี่ยนแปลงผิวพื้นแผ่นดินก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นตามไปเรื่อยๆ ซึ่งเป็นสาเหตุของการเพิ่มอุณหภูมิทั่วไปโดยเฉลี่ย ผลของปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองทำให้ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายเดือนในบริเวณใต้ลมที่ห่างจากใจกลางเมืองออกไปประมาณ 60 กิโลเมตรเพิ่มขึ้นจากปกติประมาณร้อยละ 28 เมื่อเทียบกับบริเวณพื้นที่เหนือลม