stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไฟร อ็อทโท

| ไฟร อ็อทโท |
| --- | --- |
เกิด: ไฟร เพาล์ อ็อทโท 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1925(1925-05-31) ซีคมาร์, เยอรมนี
เสียชีวิต: 9 มีนาคม ค.ศ. 2015(2015-03-09) (89 ปี) วาร์มบร็อน, เยอรมนี
สัญชาติ: เยอรมัน
ไฟร เพาล์ อ็อทโท (เยอรมัน: Frei Paul Otto; 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1925 – 9 มีนาคม ค.ศ. 2015) เป็นสถาปนิกและวิศวกรโครงสร้างชาวเยอรมัน เป็นที่รู้จักจากการออกแบบโครงสร้างเบา โดยเฉพาะโครงสร้างหลังคาผ้าใบแรงดึงสูง เช่น ออกแบบหลังคาของโอลึมพีอาชตาดีอ็อนในมิวนิก ที่ใช้ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
อ็อทโทได้รับรางวัลเหรียญทองจากสถาบันสถาปนิกแห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 2006 และได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ในปี ค.ศ. 2015 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตไม่นานนัก
อ่านเพิ่ม

Conrad Roland: Frei Otto – Spannweiten. Ideen und Versuche zum Leichtbau. Ein Werkstattbericht von Conrad Roland. Ullstein, Berlin, Frankfurt/Main und Wien 1965.
Winfried Nerdinger (Hrsg.): Frei Otto. Complete Works. Lightweight Construction – Natural Design. Birkhäuser Verlag für Architektur, Basel, Boston, Berlin, Architekturmuseum der Technischen Universität München 2005, ISBN 978-3-7643-7231-6
Frei Otto, Bodo Rasch: Finding Form: Towards an Architecture of the Minimal, 1996, ISBN 3930698668
แหล่งข้อมูลอื่น

Frei Otto's official website
Japan Pavilion Expo 2000 - About the roof structure
SL Rasch GmbH Homepage
| ด ค กผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ |
| --- | --- |
 ฟิลิป จอห์นสัน (1979)  ลุยส์ บาร์รากัน (1980)  เจมส์ สเตอร์ลิง (1981)  เควิน รอช (1982)  ไอ. เอ็ม. เพ (1983)  ริชาร์ด ไมเออร์ (1984)  ฮันส์ ฮอลไลน์ (1985)  กอทท์ฟรีด เบิม (1986)  เคนโซ ทังเงะ (1987)  กอร์ดอน บันชาฟต์ และ ออสการ์ นีเอไมเยร์ (1988)  แฟรงก์ เกห์รี (1989)  อัลโด รอสซี (1990)  โรเบิร์ต เวนทูรี (1991)  อัลวารู ซีซา (1992)  ฟุมิฮิโกะ มากิ (1993)  คริสตีย็อง เดอ ปอร์ตซ็องปาร์ก (1994)  ทาดาโอะ อันโด (1995)  ราฟาเอล โมเนโอ (1996)  สแวร์เรอ เฟน (1997)  เรนโซ เปียโน (1998)  นอร์มัน ฟอสเตอร์ (1999)  แร็ม โกลฮาส (2000)  แอร์ซอกแอนด์เดอเมอรง (2001)  เกลนน์ เมอร์คัตต์ (2002)  เยิร์น อุตซอน (2003)  ซาฮา ฮาดิด (2004)  ทอม เมย์น (2005)  เปาลู เมงจิส ดา รอชา (2006)  ริชาร์ด รอเจอส์ (2007)  ฌ็อง นูแวล (2008)  เพเทอร์ ซุมทอร์ (2009)  คาซึโยะ เซจิมะ และ ริวเอะ นิชิซาวะ (2010)  เอดูอาร์ดู โซตู ดี โมรา (2011)  หวัง ชู (2012)  โทโยโอะ อิโต (2013)  ชิเงรุ บัง (2014)  ไฟร อ็อทโท (2015)  อาเลคันโดร อาเรเบนา (2016)  ราฟาเอล อารันดา, การ์เม ปิเฆม และ รามอน บิลัลตา / เอเรเซเอเร อากิเตกเตส (2017)  บาลกฤษณะ โทศี (2018)  อาราตะ อิโซซากิ (2019)  อีวอนน์ ฟาร์เรล และ เชลลีย์ แม็กนามารา (2020)  อาน ลากาตง และ ฌ็อง-ฟิลิป วาซาล (2021)  ดีเอเบโด ฟรานซิส เคเร (2022)
โอเบินอัมยุงเงินไรน์

| --- | --- |

เพลงชาติของ ลีชเทินชไตน์
เนื้อร้อง: ยาค็อพ โยเซ็ฟ เยาค์, ค.ศ. 1850
ทำนอง: ไม่ทราบ (ใช้ทำนองเพลง "ก็อดเซฟเดอะควีน")
รับไปใช้: ค.ศ. 1920 (แก้ไข ค.ศ. 1963)

ตัวอย่างเสียง
"โอเบินอัมยุงเงินไรน์" (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
"โอเบินอัมยุงเงินไรน์" (เยอรมัน: Oben am jungen Rhein; แปลว่า "เหนือแม่น้ำไรน์อันเยาว์วัย") เป็นเพลงชาติของประเทศลิกเตนสไตน์ตั้งแต่ ค.ศ. 1920 มีทำนองเดียวกันกับ "ก็อดเซฟเดอะควีน" เพลงชาติของสหราชอาณาจักร และ "คองเงอซังเงิน" เพลงสรรเสริญพระบารมีของนอร์เวย์ ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือการละเว้นเพิ่มเติมในตอนท้ายของเพลง
ประวัติ

เนื้อเพลงต้นฉบับเขียนขึ้นใน ค.ศ. 1850 โดยยาค็อพ โยเซ็ฟ เยาค์ (ค.ศ. 1802–1859) บาทหลวงชาวสวิส ในช่วงที่อาณาเขตของลิกเตนสไตน์ (ซึ่งถือเป็นดินแดนแห่งสุดท้ายของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งชาติเยอรมัน) เป็นสมาชิกของสมาพันธรัฐเยอรมัน ประมาณหนึ่งทศวรรษก่อนหน้านี้ การอ้างกรรมสิทธิ์ของฝรั่งเศสเหนือฝั่งซ้ายของแม่น้ำไรน์ (วิกฤตการณ์ไรน์ใน ค.ศ. 1840) ได้จุดประกายให้เกิดชุด "เพลงแม่น้ำไรน์" ของเยอรมนี  "โอเบินอัมยุงเงินไรน์" เป็นเพลงชาติแรกที่มีทำนองเดียวกับ "ก็อดเซฟเดอะควีน" แต่เป็นเพลงเดียวที่ยังคงใช้เพลง    ใน ค.ศ. 1963 เนื้อเพลงถูกตัดให้สั้นลง (รวมถึงข้อความคริสเตียนอย่างชัดเจน) และเนื้อหาที่อ้างอิงถึงเยอรมนีก็ถูกตัดออก
เนื้อเพลง

| เยอรมัน |  |
| --- | --- |
Oben am jungen Rhein  Lehnet sich Liechtenstein  An Alpenhöh'n.  Dies liebe Heimatland,  Das teure Vaterland  Hat Gottes weise Hand  Für uns erseh'n.: เหนือแม่น้ำไรน์ อันเยาว์วัย  ชาวลิกเตนสไตน์เอนลงซึ่งพัก  บนเทือกเขาแอลป์ที่สูงสุด  ถื่นฐานอันเป็นที่รักแห่งนี้  ปิตุภูิมอันเป็นที่รักแห่งนี้  ด้วยมีอที่ปราดเรื่องของพระเจ้า  ได้รับเลือกให้แก่เรา
Hoch lebe Liechtenstein,  Blühend am jungen Rhein,  Glücklich und treu.  Hoch leb' der Fürst vom Land,  Hoch unser Vaterland,  Durch Bruderliebe Band  Vereint und frei.: ลิกเตนสไตน์ยิ่งยืนนาน  ดอกไม้กำลังผลิดอกในแม่น้ำไรน์  ความโชคดีและซื่อสัตย์  เจ้าชายแผ่นดิน ทรงพระเจริญ  ปิตุภูมของเรายิ่งยืนนาน  ผ่านพันธะสัญญาแห่งความรักฉันญาตินี่น้อง  ความผูกพันและอิสรภาพ!
เนื้อเพลงต้นฉนับ จนถึง ค.ศ. 1963
| เยอรมัน |  |
| --- | --- |
1. Oben am deutschen Rhein  Lehnet sich Liechtenstein  An Alpenhöh'n.  Dies liebe Heimatland  Im deutschen Vaterland  Hat Gottes weise Hand  Für uns erseh'n.: High on the German Rhine  Lies Liechtenstein, resting  On Alpine heights.  This beloved homeland  Within the German fatherland  Was chosen for us  By God's wise hand.
2. Wo einst St. Lucien  Frieden nach Rhätien  Hineingebracht.  Dort an dem Grenzenstein  Und längs dem jungen Rhein  Steht furchtlos Liechtenstein  Auf Deutschlands Wacht.: Where once St. Lucius  Peace to Raetia  Brought,  There by the border stone  And along the young Rhine  Liechtenstein stands fearless  On guard for Germany.
3. Lieblich zur Sommerzeit  Auf hoher Alpen Weid  Schwebt Himmelsruh'.  Wo frei die Gämse springt,  Kühn sich der Adler schwingt,  Der Senn das Ave singt  Der Heimat zu.: Lovely in the summer  On the high Alps' meadows  Floats heavenly quietude.  Where the chamois leaps freely,  The eagle soars boldly,  The herdsman sings the Ave  For the native land.
4. Von grünen Felsenhöh'n  Freundlich ist es zu seh'n  Mit einem Blick:  Wie des Rheins Silberband  Säumet das schöne Land,  Ein kleines Vaterland,  Vom stillen Glück.: From green rocky heights  It is lovely to look at  With one gaze:  How the Rhine's silver band  Hems the beautiful land  A small fatherland  Of silent bliss.
5. Hoch lebe Liechtenstein,  Blühend am deutschen Rhein,  Glücklich und treu.  Hoch leb' der Fürst vom Land,  Hoch unser Vaterland,  Durch Bruderliebe Band  Vereint und frei.: Long live Liechtenstein,  Blossoming on the German Rhine,  Fortunate and faithful!  Long live the Prince of the Land,  Long live our fatherland,  Through bonds of brotherly love  United and free!
ดูเพิ่ม

"Bevare Gud vår kung"
"Heil dir im Siegerkranz"
"Kongesangen"
"My Country, 'Tis of Thee"
"Rufst du, mein Vaterland"
"The Prayer of Russians"
โอลิมปิกฤดูร้อน 1936

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  เบอร์ลิน ไรช์เยอรมัน
คำขวัญ: ฉันร้องหาเยาวชนแห่งโลกใบนี้  (เยอรมัน: Ich nenne die Jugend der Welt)
ประเทศเข้าร่วม: 49
นักกีฬาเข้าร่วม: 3,963 (3,632 ชาย 331 หญิง)
กีฬา: 19 ชนิด
พิธีเปิด: 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479
พิธีปิด: 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479
ประธานพิธี: อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (ฟือเรอร์)
สนามกีฬาหลัก: โอลึมเพียชตาดิโยน
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ประจำปี ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) จัดขึ้น ณ กรุงเบอร์ลิน ไรช์เยอรมัน โดยมีอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ฟือเรอร์และนายกรัฐมนตรีไรช์มาเป็นประธานพิธีเปิด ฮิตเลอร์ได้ใช้งานกีฬาโอลิมปิกครั้งนี้ให้เป็นเครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อให้ชาวโลกรับรู้ถึงลัทธิแห่งนาซี และกล่าวว่าชาวเยอรมันผู้เป็นอารยันเหนือกว่าชาติอื่นในทุกด้าน ส่วนชาติอื่นนั้นอ่อนแอและไร้ความสามารถด้านกีฬาซึ่งถือว่าเป็นคำสบประมาทต่อนักกีฬาของนานาชาติเป็นอย่างมาก และยังรวมไปถึงเหยียดผิวสีด้วย แต่กลับถูกนักกีฬาผิวดำจากประเทศสหรัฐอเมริกา เจสซี่ โอเวนส(Jesse Owens)ได้ลบคำสบประมาทของฮิตเลอร์ ด้วยการคว้าเหรียญทองได้ถึง 4 เหรียญ ซึ่งสร้างความฉุนเฉียวให้กับฮิตเลอร์มาก และกลายเป็นที่น่าจดจำของโลกมาจนถึงปัจจุบัน
การแข่งขันในครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมดจาก 49 ประเทศ เป็นชาย 3,738 คน หญิง 328 คน
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน

ในกีฬาโอลิมปิกคราวนี้ กำหนดการแข่งขันใน 19 ชนิดกีฬา 25 สาขา รวมทั้งหมด 129 ประเภทรุ่น:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  กีฬาทางน้ำ  กระโดดน้ำ   ว่ายน้ำ   โปโลน้ำ   กรีฑา   บาสเกตบอล   มวยสากลสมัครเล่น   เรือแคนู   จักรยาน ถนน (2)  แทร็ก (4)   ขี่ม้า ศิลปการบังคับม้า (2)  ขี่ม้าข้ามภูมิประเทศ (2)  ขี่ม้ากระโดดข้ามเครื่องกีดขวาง (2) |  |   ฟันดาบ   ฮอกกี้   ฟุตบอล   ยิมนาสติก   แฮนด์บอล   ปัญจกีฬาสมัยใหม่   โปโล   เรือพาย   เรือใบ   ยิงปืน   ยกน้ำหนัก   มวยปล้ำ ฟรีสไตล์ (8)  กรีก-โรมัน (8) |
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน > กีฬาสาธิต

การแข่งขันศิลปะ
เบสบอล
เครื่องร่อน
วูซู
กาบัดดี้
สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่ม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
|  อันดับ  | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เยอรมนี (เจ้าภาพ) | 33 | 26 | 30 | 89 |
| 2 |  สหรัฐ | 24 | 20 | 12 | 56 |
| 3 |  ฮังการี | 10 | 1 | 5 | 16 |
| 4 |  อิตาลี | 8 | 9 | 5 | 22 |
| 5 |  ฟินแลนด์ | 7 | 6 | 6 | 19 |
| 5 |  ฝรั่งเศส | 7 | 6 | 6 | 19 |
| 7 |  สวีเดน | 6 | 5 | 9 | 20 |
| 8 |  ญี่ปุ่น | 6 | 4 | 8 | 18 |
| 9 |  เนเธอร์แลนด์ | 6 | 4 | 7 | 17 |
| 10 |  สหราชอาณาจักร | 4 | 7 | 3 | 14 |
แผนที่แสดงประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
ไลก้า (กล้องถ่ายภาพ)

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน
อุตสาหกรรม: กล้องเรนจ์ไฟน์เดอร์, การถ่ายภาพ, การถ่ายภาพดิจิทัล, กล้องภาพนิ่ง, กล้องเอสแอลอาร์, กล้องดีเอสแอลอาร์, กล้องโทรทรรศน์, กล้องตาเดียว, กล้องสองตา, เลเซอร์เรนจ์ไฟน์เดอร์ เลนส์แว่นตา
ก่อตั้ง: 1869 ในเมืองเว็ทซ์ลาร์ เยอรมนี (แอ็นสท์ ไลทซ์ เว็ทซ์ลาร์); 1986 ในเมืองซอล์มส เยอรมนี (ไลคา)
ผู้ก่อตั้ง: Ernst Leitz senior 
สำนักงานใหญ่: เว็ทซ์ลาร์ เยอรมนี
บุคลากรหลัก: อันเดรอัส เคาฟ์มัน (ประธาน, คณะกรรมการกำกับดูแล), มัททีอัส ฮาร์ช ซีอีโอ
ผลิตภัณฑ์: กล้องถ่ายภาพ, เลนต์ถ่ายภาพ, กล้องส่องทางไกล, เลนส์แว่นตา และอุปกรณ์อื่น ๆ
รายได้: 400 ล้านยูโร
รายได้สุทธิ: Unknown 
พนักงาน: 1800 คน
เว็บไซต์: leica-camera.com
ไลก้า หรืออ่านตามเสียงต้นฉบับว่า ไลคา (เยอรมัน: Leica) เป็นบริษัทสัญชาติเยอรมันที่ผลิตกล้องถ่ายภาพ, เลนส์, กล้องติดปืนไรเฟิล, กล้องจุลทรรศน์ และเลนส์แว่นตา บริษัทก่อตั้งโดย แอ็นสท์ ไลทซ์ เมื่อปี 1869 (ในชื่อ แอ็นสท์ ไลทซ์ เว็ทซ์ลาร์) ที่เมืองเว็ทซ์ลาร์ ประเทศเยอรมนี
ในปี 1986 บริษัทไลทซ์ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ไลคา เนื่องจากชื่อเสียงของยี่ห้อไลคา โดยชื่อไลคามาจากตัวอักษรสามตัวแรกของนามสกุลของผู้ก่อตั้ง (ไลทซ์) และสองตัวแรกของคำว่ากล้อง (คาเมรา) จนมาเป็น ไล-คา (ไลทซ์ คาเมรา) ในช่วงเวลาเดียวกัน ไลคาได้ย้ายโรงงานจากเว็ทซ์ลาร์ ไปยังเมืองซอล์มส ที่อยู่ใกล้เคียงกัน
เดอะแบล็กสโตนกรุปถือหุ้นบริษัท ไลคา คาเมราเป็นจำนวน 45% ซึ่งได้รับอนุญาตให้ใช้ชื่อแบรนด์ไลคา จากไลคาไมโครซิสเต็มที่เป็นเจ้าของโดยอิสระ
ไวส์ววสท์

ไวส์ววสท์ที่เสิร์ฟในชามใส่น้ำต้ม
ไวส์ววสท์ (เยอรมัน: Weißwurst, ออกเสียง: [ˈvaɪsvʊɐ̯st]; ไบเอิร์น: Weißwuascht; แปลว่า ไส้กรอกขาว) เป็นไส้กรอกแบบดั้งเดิมชนิดหนึ่งจากรัฐไบเอิร์น ประเทศเยอรมนี ทำจากเนื้อลูกวัวสับผสมเนื้อสันนอกหมูสับ แต่งกลิ่นรสด้วยพาร์สลีย์ เลมอน หัวหอม ขิง ดอกจันทน์เทศ และกระวานเป็นต้น กรอกส่วนผสมลงในไส้หมูแล้วแบ่งออกเป็นชิ้น ๆ โดยให้แต่ละชิ้นมีความยาวประมาณ 10–12 เซนติเมตร และมีความหนาประมาณ 3–4 เซนติเมตร จากนั้นนำไส้กรอกที่ได้ไปต้มในน้ำร้อน (ไม่ถึงกับเดือด) นานประมาณ 10 นาที ไส้กรอกจะเปลี่ยนสีเป็นสีขาวอมเทาเนื่องจากไม่มีการใส่ไนไตรต์ซึ่งให้สีแดงอมชมพูในส่วนผสมของไส้กรอก
ไวส์ววสท์จะถูกนำไปเสิร์ฟในชามขนาดใหญ่ที่ใส่น้ำร้อนที่ใช้ต้ม (เพื่อไม่ให้ไส้กรอกเย็นลงมากเกินไป) จากนั้นกินโดยลอกเปลือกออกก่อน วิธีกินไวส์ววสท์มีหลายวิธี วิธีดั้งเดิมคือการตัดหรือกัดปลายไส้กรอกให้เปิดออกแล้วดูดเนื้อไส้กรอกออกจากเปลือก วีธีที่เป็นที่นิยมมากกว่าคือการผ่าไส้กรอกตามยาว จากนั้นใช้ส้อมรีดเนื้อไส้กรอกออกจากเปลือก อีกวิธีคือการลอกเปลือกออกจากปลายด้านหนึ่ง แล้วใช้มือจับอีกด้านหนึ่งกินเนื้อไส้กรอกไปลอกเปลือกไปเรื่อย ๆ (อย่างกินกล้วย) โดยทั่วไปแล้วจะเสิร์ฟไวส์ววสท์พร้อมมัสตาร์ดหวานแบบไบเอิร์น เพรตเซลแบบไบเอิร์น และ ไวส์เบียร์
เนื่องจากไม่ได้ผ่านการรมควันหรือกระบวนการถนอมอาหารอื่น ๆ ไวส์ววสท์จึงเน่าเสียได้ง่ายมาก ตามธรรมเนียมเดิมจะทำไวส์ววสท์ในตอนเช้าตรู่ และปรุงกินเป็นอาหารว่างระหว่างมื้อเช้ากับมื้อกลางวัน มีคำกล่าวว่า "ไม่ควรปล่อยให้ไวส์ววสท์ได้ยินเสียงระฆังที่โบสถ์ตีตอนเที่ยง"
ไคเซอร์ฟรันทซ์

ไคเซอร์ฟรันทซ์ (เยอรมัน: Kaiser Franz) อาจหมายถึง
ราชาธิปไตย > โรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1708–ค.ศ. 1765)
จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1768–ค.ศ. 1835)
ราชาธิปไตย > ออสเตรีย

จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1768–ค.ศ. 1835)
จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1830–ค.ศ. 1916)
ผู้ใช้อื่น ๆ

ฟรันทซ์ เบ็คเคินเบาเออร์ มีฉายาว่า Der Kaiser ("จักรพรรดิ")
ดูเพิ่ม

ไคเซอร์
ไคเซอร์วิลเฮ็ล์ม
ไคเซอร์คาร์ล
ไอน์ซีเดิลน์

| ไอน์ซีเดิลน์ |
| --- | --- |

   ตราอาร์ม
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ: Schwyz
เขต: Einsiedeln
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 99.1 ตร.กม. (38.3 ตร.ไมล์)
ความสูง: 882 เมตร (2,894 ฟุต)
ประชากร (ธ.ค. 2015)
 • ทั้งหมด: 15,077 คน
 • ความหนาแน่น: 150 คน/ตร.กม. (390 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 8840
เลข SFOS: 1301
Localities: Bennau, Egg, Euthal, Gross, Trachslau, Willerzell and  Biberbrugg (shared with the municipality Feusisberg)
เว็บไซต์: www.einsiedeln.ch
ไอน์ซีเดิลน์ (เยอรมัน: Einsiedeln) เป็นเทศบาลและเขตในรัฐชวีทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีโบสต์คริสต์ที่ชื่อเสียง คือ โบสถ์ไอน์ซีเดิลน์ (Einsiedeln Abbey) ก่อสร้างในศตวรรษที่ 10 ไอน์ซีเดิลน์ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแอลป์ เมืองมีประชากร 15,361 คน (ข้อมูล 31 ธันวาคม ค.ศ. 2016)
ไอส์ไบน์

ไอส์ไบน์ที่เสิร์ฟกับเซาเออร์เคราท์
ตำแหน่งข้อขาหมู
ไอส์ไบน์ (เยอรมัน: Eisbein; "กระดูกน้ำแข็ง, ขาน้ำแข็ง") เป็นอาหารเยอรมันอย่างหนึ่ง ได้จากการนำข้อขาหมูไปบ่มเกลือหรือแช่น้ำเกลือ จากนั้นนำไปต้มกับผัก เครื่องเทศ และสมุนไพร แล้วเคี่ยวต่อโดยใช้ไฟอ่อนไปเรื่อย ๆ ก่อนยกมาเสิร์ฟ ชื่ออาหารชนิดนี้มีที่มาจากการนำกระดูกขาหมูมาประกอบเป็นรองเท้าสเกตน้ำแข็งในสมัยโบราณ ในภาคใต้ของเยอรมนี อาหารชนิดนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ ชไวนส์ฮัคเซอ (Schweinshaxe) แต่มีวิธีทำต่างออกไปโดยนำข้อขาหมูไปอบจนหนังกรอบแทนที่จะเคี่ยวจนเนื้อนุ่ม อาหารที่คล้ายกันในโปแลนด์เรียกว่า กอลองกา (golonka; "หน้าแข้งน้อย") และในสวีเดนเรียกว่า เฟล็สก์เล็กเมียรูตมูส (fläsklägg med rotmos; "ขาหมูกับผักหัวบด")
ในเยอรมนีมีการจำหน่ายไอส์ไบน์แบบปรุงสำเร็จห่อบรรจุภัณฑ์พลาสติก (โดยบ่มเกลือและบางครั้งก็รมควันมาแล้ว) สำหรับนำไปอบในเตาอบหรืออุ่นในเตาไมโครเวฟก่อนกิน เครื่องเคียงที่กินกับไอส์ไบน์ยังมีความแตกต่างกันไปตามภูมิภาค เช่น ในเบอร์ลินนิยมเสิร์ฟกับถั่วลันเตาบด ในแฟรงโคเนียโดยทั่วไปนิยมเสิร์ฟกับมันฝรั่งบดหรือเซาเออร์เคราท์ ส่วนในออสเตรียนิยมเสิร์ฟกับฮอร์สแรดิชและมัสตาร์ดแทน
ไฮง์เคิล

| --- | --- |
อุตสาหกรรม: อากาศยาน
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1922
ผู้ก่อตั้ง: แอ็นสท์ ไฮง์เคิล
เลิกกิจการ: ค.ศ. 1965
สาเหตุ: ถูกยึด
ถัดไป: Vereinigte Flugtechnische Werke (VFW)
สำนักงานใหญ่: วาร์เนอมึนเดอ รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น, เยอรมนี
โรงอากาศยานไฮง์เคิล (เยอรมัน: Heinkel Flugzeugwerke) เป็นบริษัทผู้ผลิตอากาศยานของเยอรมนี ถูกก่อตั้งโดยแอ็นสท์ ไฮง์เคิล มีชื่อเสียงจากการผลิตเครื่องบินทิ้งระเบิดให้แก่กองทัพอากาศเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง นอกจากนี้ ยังมีส่วนในการคิดค้นจรวดเชื้อเพลิงเหลว และสามารถสร้างเครื่องบินเฮ 178 ซึ่งเป็นเครื่องบินเทอร์โบเจ็ทแบบแรกของโลก ถือเป็นก้าวสำคัญในประวัติศาสตร์โลก
การผลิตเครื่อง เฮ 111 ซึ่งเป็นรุ่นที่ผลิตมากสุดของไฮง์เคิล
นายแอ็นสท์ ไฮง์เคิล อดีตหัวหน้าฝ่ายออกแบบอากาศยานในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ก่อตั้งโรงอากาศยานไฮง์เคิลก่อตั้งในปีค.ศ. 1922 ที่เมืองวาร์เนอมึนเดอ ภายหลังเยอรมนีได้รับการผ่อนปรณข้อบังคับด้านการเดินอากาศจากผลของสนธิสัญญาแวร์ซาย ในช่วงแรก บริษัทพุ่งเป้าไปที่ลูกค้าต่างประเทศเป็นหลัก อาทิสวีเดนและญี่ปุ่น อากาศยานแบบแรกของบริษัทไฮง์เคิลคือรุ่น เฮ 70 บลิทซ์ ซึ่งทำจากโลหะทั้งลำและใช้เครื่องยนต์เดี่ยว เครื่องบินรุ่นนี้ถูกใช้เป็นเครื่องบินไปรษณีย์ของการไปรษณีย์อากาศเยอรมันในปีค.ศ. 1932 ถือเป็นเครื่องบินขนส่งไปรษณีย์ที่เร็วที่สุด เครื่องบินรุ่นต่อมาของบริษัทคือรุ่น เฮ 111 โดพเพิล-บลิทซ์ ซึ่งถูกใช้งานเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดแบบหลักในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ภายหลังสงคราม บริษัทไฮง์เคิลยังเคยผลิตรถยนต์จิ๋วรุ่น Heinkel Kabine, รถสกูตเตอร์รุ่น Heinkel Tourist ตลอดจนรถจักรยานยนต์ 50 ซีซีรุ่น Moped
ไรชส์มารีเนอ

| ไรชส์มารีเนอ  Reichsmarine |
| --- | --- |
ประจำการ: 1919–1935
ประเทศ:  เยอรมนี (1919–1933)  ไรช์เยอรมัน (1933–1935)
รูปแบบ: กองทัพเรือ
บทบาท: กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเล
ขึ้นกับ: ไรชส์แวร์
เครื่องหมายสังกัด
ธงศึกไรช์ (1933–1935): 
ธงศึกไรช์ (1921–1933): 
ธงศึกไรช์ (1919–1921) ไม่เคยใช้: 
ไรชส์มารีเนอ (เยอรมัน: Reichsmarine) เป็นชื่อของกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลของเยอรมนีระหว่าง 1919 ถึง 1935 โดยถือเป็นเหล่าทัพหนึ่งของไรชส์แวร์ (Reichswehr) ในบัญชาของกระทรวงไรชส์แวร์
ตามสนธิสัญญาแวร์ซาย ไรชส์มารีเนอจะมีกำลังพลได้ไม่เกิน 15,000 นาย ห้ามมีเรือดำน้ำ มีเรือเดรดนอตได้ไม่เกิน 6 ลำ, เรือลาดตระเวนไม่เกิน 6 ลำ, เรือพิฆาตไม่เกิน 12 ลำ, เรือตอร์ปีโดไม่เกิน 12 ลำ เรือใหม่ที่จะขึ้นประจำการทดแทนห้ามมีระวางเกิน 10,000 ตัน ในปี1935 ฮิตเลอร์ได้ฉีกสนธิสัญญาแวร์ซายทิ้ง และยกระดับกองกำลังนี้เป็นกองทัพเรือเต็มรูปแบบที่ชื่อว่า ครีคส์มารีเนอ (Kriegsmarine)
ทำเนียบผู้บังคับบัญชา

ผู้บริหารสูงสุดของไรชส์มารีเนอมีชื่อตำแหน่งว่า อธิบดีกรมทหารเรือ (Chef der Admiralität) ระหว่างปี 1919 ถึง 1920 ต่อมาได้เปลี่ยนไปใช้ชื่อตำแหน่งว่า อธิบดีกรมบัญชาการทัพเรือ (Chefs der Marineleitung)
พลเรือโท อาด็อล์ฟ ฟอน ทรอทา (Adolf von Trotha) ดำรงตำแหน่ง 26 มีนาคม 1919
พลเรือตรี วิลลีอัม มีชาเอลิส (William Michaelis) เข้ารักษาการ 22 มีนาคม 1920
พลเรือโท เพาล์ เบนค์เคอ (Paul Behncke) ดำรงตำแหน่ง 1 กันยายน 1920
พลเรือโท เพาล์ เบนค์เคอ (Paul Behncke) ดำรงตำแหน่ง 14 กันยายน 1920
พลเรือโท ฮันส์ เซ็นเคอร์ (Hans Zenker) ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม 1924
พลเรือโท เอริช เรเดอร์ (Erich Raeder) ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม 1928 ถึง 1 มิถุนายน 1935
ไรชส์ทาค (สาธารณรัฐไวมาร์)

| ไรชส์ทาค |
| --- | --- |
ฝ่ายนิติบัญญัติของสาธารณรัฐไวมาร์
ตราแผ่นดินเยอรมนี
ประเภท
ประเภท: ระบบสองสภา 
ไรชส์ทาค (Reichstag) ไรชส์รัท (Reichsrat)
ประวัติ
สถาปนา: ค.ศ. 1919
ยุบ: ค.ศ. 1933
ก่อนหน้า: สมัชชาแห่งชาติไวมาร์
ถัดมา: นาซีไรชส์ทาค
สมาชิก: 661 สมาชิก (ณ วันยุบ)
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: การเลือกตั้งแบบแข่งขันโดยตรง
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 13 มีนาคม ค.ศ. 1938
ที่ประชุม

อาคารไรชส์ทาค กรุงเบอร์ลิน
บทความนี้เกี่ยวกับรัฐสภาของสาธารณรัฐไวมาร์ (1919-1933) สำหรับรัฐสภาของจักรวรรดิเยอรมัน (1871-1918) ดูที่ ไรชส์ทาค (จักรวรรดิเยอรมัน)
ไรชส์ทาค (เยอรมัน: Reichstag, "สภานิติบัญญัติแห่งไรช์") เป็นสภาล่างของสภานิติบัญญัติแห่งสาธารณรัฐไวมาร์ เริ่มต้นขึ้นหลังจากการก่อตั้งรัฐธรรมนูญไวมาร์ ใน ค.ศ. 1919 ภายหลังจากการล่มสลายของสาธารณรัฐไวมาร์ใน ค.ศ. 1933 รัฐสภาไรซส์ทาคยังคงดำเนินต่อไป ถึงแม้ว่าจะเป็นบางระยะ ๆ ก็ตาม ในฐานะสภานิติบัญญัติของนาซีเยอรมนีที่เป็นทางการอย่างสิ้นเชิง
อำนาจ

ระหว่าง ค.ศ. 1920 และ 1923 และนับตั้งแต่ ค.ศ. 1930 เป็นต้นไป กระบวนการต่าง ๆ ถูกหลีกเลี่ยงจากไรชส์ทาคโดยเครื่องมือสองอย่างที่มิได้บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ ได้แก่
การใช้อำนาจเกินขอบเขตตามที่มอบให้แก่ประธานาธิบดีภายใต้กฤษฎีกาฉุกเฉินในมาตรา 48 ของรัฐธรรมนูญ
การใช้รัฐบัญญัติมอบอำนาจ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ใน ค.ศ. 1919-23 และอีกครั้งใน รัฐบัญญัติมอบอำนาจ ค.ศ. 1933 ซึ่งเป็นพื้นฐานที่สำคัญของการปกครองแบบเผด็จการของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ไมค์-สตีเวิน เบเรอ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
วันเกิด:   (1995-08-10) 10 สิงหาคม ค.ศ. 1995 (29 ปี)
สถานที่เกิด:  การ์พเซิน เยอรมนี
ส่วนสูง:  1.79 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  บาร์นสลีย์
หมายเลข:  10
สโมสรเยาวชน
0000–2015:  ฮันโนเฟอร์ 96
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2014–2019 |  ฮันโนเฟอร์ 96 2 |  47 |  (10) |
| 2015–2019 |  ฮันโนเฟอร์ 96 |  3 |  (0) |
| 2016 |  → ฮัลเลอเชอร์ (ยืม) |  6 |  (0) |
| 2018 |  → เอ็สเฟา เม็พเพิน (ยืม) |  16 |  (1) |
| 2018–2019 |  → บาร์นสลีย์ (ยืม) |  35 |  (1) |
| 2019– |  บาร์นสลีย์ |  25 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 6 เมษายน 2020
ไมค์-สตีเวิน เบเรอ (เยอรมัน: Mike-Steven Bähre; เกิดวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมันผู้เล่นในตำแหน่งปีกให้กับบาร์นสลีย์ในแชมเปียนชิป
เบเรอได้ลงเล่นนัดแรกในบุนเดิสลีกาเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2015 ในนัดที่พบกับเทเอ็สเก 1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ โดยเขาลงเล่นแทนที่อาลาน แซ็ง-มักซีแม็ง ในนาทีที่ 77 ช่วยให้ฮันโนเฟอร์บุกไปเอาชนะได้ 1–0
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับฮัลเลอเชอร์ในช่วงครึ่งหลังของฤดูกาล 2015–16 ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2017 เขาได้เข้าร่วมเอ็สเฟา เม็พเพิน ด้วยสัญญายืมตัวตลอดทั้งฤดูกาล และในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2018 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับบาร์นสลีย์ด้วยสัญญายืมตัวตลอดทั้งฤดูกาล สุดท้าย เขาเซ็นสัญญาถาวรกับบาร์นสลีย์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019
เกียรติประวัติ

บาร์นสลีย์
อีเอฟแอลลีกวัน รองชนะเลิศ: 2018–19
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ ไมค์-สตีเวิน เบเรอ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลบาร์นสลีย์  |
| --- | --- |
 1 Şahin-Radlinger  2 J. Williams  3 B. Williams  4 Dougall  5 Diaby  6 Andersen  7 Brown  9 Woodrow  10 เบเรอ  11 Chaplin  13 Walton  14 Ludewig  16 Thomas  17 Ritzmaier  18 Sollbauer  19 Schmidt  20 Styles  22 Oduor  23 Pinillos  24 Halme  26 Thiam  27 Mowatt  28 Simões  40 Collins  ผู้จัดการ: สตรูเบอร์
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งมหาวิทยาลัยรัวร์ โบคุม

| โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งมหาวิทยาลัยรัวร์ โบคุม |
| --- | --- |


ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: มีสถานที่หลายแห่งในโบคุม ฮัททิงเงิน แฮร์เนอ และบัดโอไอน์เฮาเซิน รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน, ประเทศเยอรมนี
พิกัด: 51°27′51″N 7°19′39″E﻿ / ﻿51.464231°N 7.327411°E﻿ / 51.464231; 7.327411
หน่วยงาน
ระบบการบริการ: ระบบประกันสุขภาพตามกฎหมาย (GKV), ประกันอุบัติเหตุสังคมเยอรมัน และเอกชน
ประเภท: โรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอน
สังกัด: มหาวิทยาลัยรัวร์ โบคุม
บริการสุขภาพ
แผนกฉุกเฉิน: มีแผนกฉุกเฉิน (Notfallaufnahme) ในตัวอาคารหลายหลัง
จำนวนเตียง: 3,643 เตียง (ค.ศ. 2013)
ลานจอดเฮลิคอปเตอร์: มี
ประวัติ
เปิดให้บริการ: ค.ศ. 2008
ลิงก์
เว็บไซต์: www.uk.rub.de
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งมหาวิทยาลัยรัวร์ โบคุม (เยอรมัน: Universitätsklinikum der Ruhr-Universität Bochum, อักษรย่อ: UK RUB) เป็นองค์การของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยหกแห่งและสถานที่ที่เกี่ยวข้องของมหาวิทยาลัยรัวร์ โบคุม ซึ่งได้รับการก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 2008 โดยการควบรวมกิจการของโรงพยาบาลอิสระอย่างเป็นทางการของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งมหาวิทยาลัยรัวร์ โบคุม ปัจจุบันเป็นผู้ให้บริการด้านสุขภาพรายใหญ่ในเขตเมืองรัวร์ ซึ่งให้การรักษาผู้ป่วยมากกว่า 400,000 คนต่อปี ด้วยความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าในการวิจัยและการสอน
ประวัติ

โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งมหาวิทยาลัยรัวร์ โบคุม เกิดขึ้นจากแบบจำลองโบคุม ซึ่งมีโรงพยาบาลที่ไม่ใช่ของรัฐหลายแห่งในโบคุม และปริมณฑลโดยรอบได้รับการแต่งตั้งให้เป็นโรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอน การกำหนดนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อเป็นการแก้ปัญหาชั่วคราวสำหรับปัญหาการขาดแคลนทางการเงิน และปัญหาทางการเมืองในการพัฒนาคณะแพทย์ในโบคุมในคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากที่อูนีแฟร์ซีเท็ทสกลีนีคุม เอ็สเซิน แยกตัวออกจากมหาวิทยาลัยรัวร์ใน ค.ศ. 1972 และรวมเข้ากับอูนีแฟร์ซีเท็ท-เกซัมท็อคชูเลอ เอ็สเซิน ที่ได้รับการจัดตั้งขึ้นใหม่
ครั้นเมื่อ ค.ศ. 1998 ความร่วมมือระหว่างโรงพยาบาลที่ได้รับการกำหนด และมหาวิทยาลัยรัวร์ได้รับการสถาปนาอย่างถาวร ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 ซึ่งเป็นรากฐานสำหรับการก่อตั้งแฟร์บันด์ กลีนีคุม แดร์ รัวร์-อูนีแฟร์ซีเท็ท โบคุม โดยมีหน้าที่ประสานงานในด้านคลินิก, วิทยาศาสตร์ และการสอน
ที่ตั้ง > โรงพยาบาลสอนมหาวิทยาลัย

โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแบร์กมันไชล์ โบคุม
คนัพชัฟทสครันเค็นเฮาส์ โบคุม-ลังเกนแดร์
คาโทลิสเคสคลีนีคุม โบคุม
โรงพยาบาลซังคท์โยเซ็ฟ โบคุม
โรงพยาบาลซังคท์เอลีซาเบ็ท โบคุม
โรงพยาบาลซังคท์มารีอาฮิล์ฟ โบคุม
คลีนิคบลันเค็นสไตน์ ฮัททิงเงิน
มาเรียนฮ็อสพีทัลแฮร์เนอ แฮร์เนอ
เอ็ลเวเอ็ล-อูนีแวร์ซีเท็ทส์คลีนิค โบคุม
ศูนย์หัวใจและเบาหวาน รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน (แฮทซ์- อุนด์ ดีอาเบเท็สเซ็นทรุม รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน) บัดเอินเฮาเซิน
ที่ตั้ง > โรงพยาบาลและสถาบันเพิ่มเติม

คลีนิคฟือร์พซือโคโซมาทิสเชเมดิซินอุนด์พซือโคเทราพีเดสเอ็ลเวเอ็ล-อูนีแวร์ซีเท็ทส์คลีนิคคุมส์ แดร์รัวร์-อูนีแวร์ซีเท็ท โบคุม
เอ็ลเวเอ็ล-อูนีแวร์ซีเท็ทส์คลีนิค ฮัม ฮัม
อินสตีทูทฟือร์เพรเว็นทีอ็อนอุนด์อาร์ไบท์สเมดีซีนแดร์ด็อยท์เชินเฌเซทซลีเชินอุนฟัลแวร์ซีเชรุง (สถาบันวิจัยเพื่อการป้องกันและอาชีวเวชศาสตร์ / IPA)
อินสตีทูทฟือร์พาโทโลจีแดร์รัวร์-อูนีแวร์ซีเท็ท โบคุม (สถาบันพยาธิวิทยา)
ที่ตั้ง > โรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอนวิชาการภายนอก

คนัพชัฟทสครันเค็นเฮาส์ ดอร์ทมุนท์
อัลเกไมเนิสครันเค็นเฮาส์ ฮาเกิน
คนัพชัฟทสกรันเค็นเฮาส์ เร็คลิงเฮาเซิน
โรงพยาบาลพร็อสเพอร์ เร็คลิงเฮาเซิน
โรงพยาบาลมาเรียน วิทเทิน
ที่ตั้ง > ศูนย์พัฒนาขีดความสามารถที่อยู่บนพื้นฐานของความร่วมมือแบบสหวิทยาการ

| --- | --- |
 ศูนย์มะเร็งครบวงจรแห่งมหาวิทยาลัยรัวร์ (RUCC)  ศูนย์มะเร็งปอด  ศูนย์รัวร์สำหรับอายุรศาสตร์  ศูนย์มะเร็งเต้านม โบคุม-แฮร์เนอ  ศูนย์อุบัติเหตุฉุกเฉิน  มุสเค็ลเซ็นทรุม รัวร์เกเบียท (ศูนย์กล้ามเนื้อรัวร์)  ศูนย์โรคหัวใจและระบบไหลเวียนโลหิต  เครือข่ายรังสีวินิจฉัยระยะไกล:  ศูนย์เอ็กโม  ศูนย์โรคลมชัก  ศูนย์มะเร็งผิวหนัง  ศูนย์โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง  ศูนย์ตับอ่อน  ศูนย์ปลูกถ่าย  ศูนย์หลอดเลือดดำ  ศูนย์สุขภาพทางเพศ
ทางเข้าหลักของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแบร์กมันไชล์
แบร์กมันไชล์ (อาคาร 3)
คนัพชัฟทสครันเค็นเฮาส์ โบคุม-ลังเกนแดร์
ทางเข้าหลักของโรงพยาบาลซังคท์โยเซ็ฟ
ทางเข้าหลักของโรงพยาบาลซังคท์เอลีซาเบ็ท
โรงพยาบาลซังคท์มารีอาฮิล์ฟ
คลีนิคบลันเค็นสไตน์ ในฮัททิงเงิน
มาเรียนฮ็อสพีทัล ในแฮร์เนอ
เอ็ลเวเอ็ล-อูนีแวร์ซีเท็ทส์คลีนิค โบคุม
ทางเข้าหลักของศูนย์หัวใจและเบาหวาน รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน