stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะเฟซเวียดนาม ซีซัน 2

| เดอะเฟซเวียดนาม ซีซัน 2 |
| --- | --- |
โปสเตอร์โปรโมทรายการ เดอะเฟซเวียดนาม ซีซัน 2 ลาน เคว, มิญ ตู้, หืว วี และ ฮหว่าง ถวี่
ประเภท: เรียลลิตี้
พิธีกร: หืว วี
กรรมการ: ลาน เคว ฮหว่าง ถวี่ มิญ ตู้
ประเทศแหล่งกำเนิด: เวียนาม
จำนวนตอน: 12
การผลิต
ความยาวตอน: 60–75 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: วีทีวี3
ออกอากาศ: 11 มิถุนายน ค.ศ. 2017 (2017-06-11) – 27 สิงหาคม ค.ศ. 2017 (2017-08-27)
เดอะเฟซเวียดนาม ซีซัน 2 (เวียดนาม: Gương Mặt Thương Hiệu 2017) เป็นการแข่งขันเรียลริตี้โชว์แบบเวียดนามที่อิงกับประเทศสหรัฐอเมริกาและเป็นหนึ่งในหลายประเทศ ในสหรัฐอเมริกา และ เดอะเฟซ นานาชาติ หืว วี รับหน้าที่เป็นพิธีกรในซีซันที่สอง พร้อมกับ ฮหว่าง ถวี่ และ มิญ ตู้ ที่ได้มาเป็นเมนเทอร์ในซีซันนี้ และ ลาน เคว เมนเทอร์จากซีซันแรกที่รับหน้าที่เป็นเมนเทอร์ต่อในซีซันที่สอง รายการได้เริ่มออกอากาศวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2017 ทางช่อง VTV3
ผู้ชนะในซีซันนี้คือ เหงียน บัก ตู้ หาว วัย 22 ปี จาก คั้ญฮหว่า
ผู้เข้าแข่งขัน

(อายุเป็นไปตามช่วงเวลาที่ถ่ายทำรายการ)
| ผู้เข้าแข่งขัน | อายุ | ส่วนสูง | เมืองเกิด | ทีม | ผลการแข่งขัน | ลำดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เหงียน เที้ยว ลาน | 20 | 1.72 เมตร (5 ฟุต 7 1⁄2 นิ้ว) | ด่งนาย | ฮหว่าง ถวี่ | ถูกคัดออกในตอนที่ 2 | 12 |
| เหงียน ดั่ง คั้ญ ลิญ | 23 | 1.68 เมตร (5 ฟุต 6 นิ้ว) | ฮานอย | มิญ ตู้ | ถูกคัดออกในตอนที่ 3 | 11 |
| จิ่น ถิ หมี เซวียน | 22 | 1.67 เมตร (5 ฟุต 5 1⁄2 นิ้ว) | เตวียนกวาง | ลาน เคว | ถูกคัดออกในตอนที่ 4 | 10 |
| ฟาน กวิ่ญ ญือ | 25 | 1.70 เมตร (5 ฟุต 7 นิ้ว) | นครโฮจิมินห์ | ฮหว่าง ถวี่ | ถูกคัดออกในตอนที่ 6 | 9 |
| เล จุ้ก อัญ "สโรชา" | 21 | 1.68 เมตร (5 ฟุต 6 นิ้ว) | นครโฮจิมินห์ | มิญ ตู้ | ถอนตัวในตอนที่ 7 | 8 |
| เหงียน ถิ เทียน หงา | 23 | 1.67 เมตร (5 ฟุต 5 1⁄2 นิ้ว) | บิ่ญดิ่ญ | มิญ ตู้ | ถูกคัดออกในตอนที่ 8 | 7 |
| ฟาน หง็อก เงิน "ฟาน เงิน" | 22 | 1.67 เมตร (5 ฟุต 5 1⁄2 นิ้ว) | เต็ยนิญ | ลาน เคว | ถูกคัดออกในตอนที่ 9 | 6 |
| ดั่ง ฝั่ม เฟือง จี | 23 | 1.69 เมตร (5 ฟุต 6 1⁄2 นิ้ว) | ฮานอย | ฮหว่าง ถวี่ | ถูกคัดออกในตอนที่ 10 | 5 |
| เจือง หมี เงิน | 22 | 1.78 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว) | นครโฮจิมินห์ | ลาน เคว | ถูกคัดออกในตอนที่ 5  กลับเข้ามาอีกครั้งในตอนที่ 12  รองชนะเลิศ | 2-4 |
| เหงียน ดั่ง เตื่อง ลิญ | 23 | 1.67 เมตร (5 ฟุต 5 1⁄2 นิ้ว) | ฟู้เอียน | ฮหว่าง ถวี่ | รองชนะเลิศ | 2-4 |
| ด่ง อัญ กวิ่ญ | 22 | 1.67 เมตร (5 ฟุต 5 1⁄2 นิ้ว) | ฮานอย | มิญ ตู้ | รองชนะเลิศ | 2-4 |
| เหงียน บัก ตู้ หาว | 22 | 1.68 เมตร (5 ฟุต 6 นิ้ว) | คั้ญฮหว่า | ลาน เคว | ชนะเลิศ | 1 |
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 1

ออกอากาศ 11 มิถุนายน 2560
เป็นการคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันเพื่อให้เหลือสิบสองคนสุดท้าย และแบ่งออกเป็นสามทีม ทีมละสี่คนตามที่เมนเทอร์หรือผู้เข้าแข่งขันได้ตัดสินใจเลือก
ทีม ฮหว่าง ถวี : เหงียน ดั่ง เตื่อง ลิญ, ดั่ง ฝั่ม เฟือง จี, เหงียน เที้ยว ลาน, ฟาน กวิ่ญ ญือ
ทีม ลาน เคว : จิ่น ถิ หมี เซวียน, เจือง หมี เงิน, ฟาน หง็อก เงิน, เหงียน บัก ตู้ หาว
ทีม มิญ ตู้ : เหงียน ดั่ง คั้ญ ลิญ, ด่ง อัญ กวิ่ญ, เล จุ้ก อัญ, เหงียน ถิ เทียน หงา
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 2

ออกอากาศ 18 มิถุนายน 2560
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม ลาน เคว
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: เหงียน เที้ยว ลาน และ เหงียน ถิ เทียน หงา
ผู้ที่ถูกคัดออก: เหงียน เที้ยว ลาน
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 3

ออกอากาศ 25 มิถุนายน 2560
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม ลาน เคว
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: ฟาน กวิ่ญ ญือ และ เหงียน ดั่ง คั้ญ ลิญ
ผู้ที่ถูกคัดออก: เหงียน ดั่ง คั้ญ ลิญ
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 4

ออกอากาศ 2 กรกฎาคม 2560
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม มิญ ตู้
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: ดั่ง ฝั่ม เฟือง จี และ จิ่น ถิ หมี เซวียน
ผู้ที่ถูกส่งคัดออก: จิ่น ถิ หมี เซวียน
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 5

ออกอากาศ 9 กรกฎาคม 2560
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม มิญ ตู้
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: ดั่ง ฝั่ม เฟือง จี และ เจือง หมี เงิน
ผู้ที่ถูกคัดออก: เจือง หมี เงิน
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 6

ออกอากาศ 16 กรกฎาคม 2560
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม ลาน เคว
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: ฟาน กวิ่ญ ญือ และ เล จุ้ก อัญ
ผู้ที่ถูกคัดออก: ฟาน กวิ่ญ ญือ
เมนเทอร์รับเชิญพิเศษ: ลูกเกด เมทินี
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 7

ออกอากาศ 23 กรกฎาคม 2560
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม ฮหว่าง ถวี
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: ฟาน หง็อก เงิ่น และ เล จุ้ก อัญ
ผู้ที่ถอนตัวจากการแข่งขัน: เล จุ้ก อัญ
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 8

ออกอากาศ 30 กรกฎาคม 2560
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม ลาน เคว
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: ดั่ง ฝั่ม เฟือง จี และ เหงียน ถิ เทียน หงา
ผู้ที่ถูกคัดออก: เหงียน ถิ เทียน หงา
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 9

ออกอากาศ 6 สิงหาคม 2560
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม ฮหว่าง ถวี
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: ฟาน หง็อก เงิน และ ด่ง อันห์ กวิ่น
ผู้ที่ถูกคัดออก: ฟาน หง็อก เงิน
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 10

ออกอากาศ 13 สิงหาคม 2560
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม มิญ ตู้
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: ดั่ง ฝั่ม เฟือง จี และ เหงียน บัก ตู้ หาว
ผู้ที่ถูกคัดออก: ดั่ง ฝั่ม เฟือง จี
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 11

ออกอากาศ 20 สิงหาคม 2560
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม มิญ ตู้
ผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อให้คัดออก: เหงียน ดั่ง เตื่อง ลิญ และ เหงียน บัก ตู้ หาว
ผู้ที่ถูกคัดออก:  ไม่มีใครถูกคัดออก
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 12

ออกอากาศ 27 สิงหาคม 2560
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีม ลาน เคว
ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกไปแล้ว แต่ได้ถูกโหวตให้เข้ารอบสุดท้าย: เจือง หมี เงิน
ผู้เข้าแข่งขันสี่คนสุดท้าย: เหงียน ดั่ง เตื่อง ลิญ, เหงียน บัก ตู้ หาว, เจือง หมี เงิน และ ด่ง อัญ กวิ่ญ
เดอะเฟซเวียดนาม: เหงียน บัก ตู้ หาว
เมนเทอร์ของเดอะเฟซเวียดนาม: เจิ่น หง็อก ลาน เคว
ข้อมูลการแข่งขัน > ตารางการคัดออก

| ผู้เข้าแข่งขัน | ตอนที่> 1 | ตอนที่> 2 | ตอนที่> 3 | ตอนที่> 4 | ตอนที่> 5 | ตอนที่> 6 | ตอนที่> 7 | ตอนที่> 8 | ตอนที่> 9 | ตอนที่> 10 | ตอนที่> 11 | ตอนที่> 12 | ตอนที่> 12 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ผู้ชนะในช่วงชาแลนจ์ | กวิ่ญ ญือ | ตู้ หาว | อัญ กวิ่ญ | กวิ่ญ ญือ | เทียน หงา | จุ้ก อัญ | เทียน หงา | ฟาน เงิน | เฟือง จี ฟาน เงิน | เตื่อง ลิญ | ตู้ หาว | ไม่มี | ไม่มี |
|  ตู้ หาว | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ผ่าน | ชนะ | ผ่าน | เสี่ยง | เสี่ยง | ผ่าน | ชนะเลิศ |
| เตื่อง ลิญ | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ผ่าน | ชนะ | ผ่าน | เสี่ยง | ผ่าน | รอง ชนะเลิศ |
| อัญ กวิ่ญ | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | เสี่ยง | ชนะ | ชนะ | ผ่าน | รอง ชนะเลิศ |
|  หมี เงิน | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | ผ่าน | ตกรอบ |  |  |  |  |  |  | กลับ | รอง ชนะเลิศ |
| เฟือง จี | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | เสี่ยง | เสี่ยง | ผ่าน | ชนะ | เสี่ยง | ชนะ | ตกรอบ |  |  |  |
|  ฟาน เงิน | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | เสี่ยง | ชนะ | ตกรอบ |  |  |  |  |
| เทียน หงา | ผ่าน | เสี่ยง | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | ผ่าน | ผ่าน | ตกรอบ |  |  |  |  |  |
| จุ้ก อัญ | ผ่าน | ผ่าน | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | เสี่ยง | ถอนตัว  |  |  |  |  |  |  |
| กวิ่ญ ญือ | ผ่าน | ผ่าน | เสี่ยง | ผ่าน | ผ่าน | ตกรอบ |  |  |  |  |  |  |  |
|  หมี เซวียน | ผ่าน | ชนะ | ชนะ | ตกรอบ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| คั้ญ ลิญ | ผ่าน | ผ่าน | ตกรอบ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| เที้ยว ลาน | ผ่าน | ตกรอบ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
ทีม ลาน เคว

ทีม ฮหว่าง ถวี่

ทีม มิญ ตู้
ตอนที่ 1 เป็นการคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันเพื่อให้เหลือสิบสองคนสุดท้าย และแบ่งออกเป็นสามทีม ทีมละสี่คนตามที่เมนเทอร์หรือผู้เข้าแข่งขันได้ตัดสินใจเลือก
ตอนที่ 6 ลูกเกด เมทินี มาทำหน้าที่ตัดสินแทน ลาน เคว ในช่วงเวลาคัดออก
ตอนที่ 7 ทีม ฮหว่าง ถวี่ ชนะแคมเปญ จุ้ก อัญ และ ฟาน เงิน ถูกส่งตัวมาเพื่อคัดออก แต่ จุ้ก อัญ ได้ถอนตัวจากการแข่งขันก่อนที่ ฮหว่าง ถวี่ จะทำการตัดสิน
ตอนที่ 11 ทีม มิญ ตู้ ชนะแคมเปญ เตื่อง ลิญ และ ตู้ หาว ซึ่งเป็นลูกทีมที่เหลืออยู่ของแต่ละทีมได้ถูกส่งตัวมาเพื่อทำการคัดออก แต่ มิญ ตู้ เลือกที่จะไม่คัดใครออกจากการแข่งขัน
ตอนที่ 12 หมี เงิน ได้กลับเข้าสู่รอบสุดท้ายจากการได้คะแนนโหวตสูงสุดสำหรับการกลับมาของผู้ที่ถูกคัดออก
ข้อมูลการแข่งขัน > แคมเปญ

ตอนที่ 1: Shooting with Smiley Theme, Video Clip Original Face and Selfie Make Connections (Casting)
ตอนที่ 2: Catwalk and Shaping
ตอนที่ 3: Catwalk on Gravel
ตอนที่ 4: Acting in Music Video
ตอนที่ 5: Photography on Sailboat and Catwalk on The Jetty
ตอนที่ 6: Catwalk on The Banquet Table
ตอนที่ 7: Photography in Cold Weather
ตอนที่ 8: Roleplay "Beauty Blogger" for L'Oréal Paris
ตอนที่ 9: Photography Selfie Color
ตอนที่ 10: Filming of "Nữ Chiến Binh"
ตอนที่ 11: Photography and Record TVC TV Ads for LG
ตอนที่ 12: Final Walk
ตราแผ่นดินของมาเลเซีย

| ตราแผ่นดินของมาเลเซีย Jata Negara |
| --- | --- |

ตราอาร์มรุ่นต่าง ๆ
พ.ศ. 2506 - 2508
รายละเอียด
เริ่มใช้: ตั้งแต่ พ.ศ. 2508
เครื่องยอด: จันทร์เสี้ยวและดาว 14 แฉก (ดาราแห่งสหพันธ์) สีเหลือง
โล่: หัวโล่บนสุด พื้นสีแดง มีรูปกริชมลายู 5 เล่ม, กลางโล่แบ่ง 4 ส่วนเท่ากัน แต่ละช่องสีแดง-ดำ-ขาว-เหลือง ขนาบซ้ายด้วยรูปต้นปาล์มปีนังและสะพานปีนัง ขนาบขวาด้วยต้นมะขามป้อมมะละกา, ท้องโล่เป็นตราอาร์มรัฐซาบะฮ์ ดอกชบา และตราอาร์มรัฐซาราวัก
ประคองข้าง: เสือโคร่ง 2 ตัว
คำขวัญ: มลายู: Bersekutu Bertambah Mutu ความเป็นเอกภาพคือพลัง (เขียนด้วยอักษรโรมัน (รูมี) และอักษรยาวี)
ตราแผ่นดินของมาเลเซีย (มลายู: Jata Negara) ประกอบด้วยส่วนหลัก ๆ ห้าส่วนคือ โล่ เสือโคร่งสองตัว พระจันทร์เสี้ยวสีเหลือง และดาวสีเหลือง 14 แฉก และแถบผ้า ตราแผ่นดินของมาเลเซียนี้สืบทอดมาจากตราแผ่นดินสหพันธรัฐมาลายาระหว่างที่เป็นอาณานิคมของอังกฤษ ตราในปัจจุบันจึงมีอิทธิพลของตราแบบตะวันตกอยู่มาก
การออกแบบ

ตราแผ่นดินของมาเลเซียประกอบด้วยโล่ที่ประคองด้วยเสือสองตัว ด้านบนมีจันทร์เสี้ยวสีเหลืองและดาวแห่งสหพันธ์สีเหลือง 14 แฉก และมีแพรแถบแสดงคำขวัญอยู่ล่างสุด
การออกแบบ > เครื่องยอด

เครื่องยอดประกอบด้วยรูปจันทร์เสี้ยวและดาว 14 แฉกซึ่งเรียกว่า "ดาราสหพันธ์" ("Bintang Persekutuan") ทั้งสองรูปนี้เป็นสีเหลือง หมายถึงยังดีเปอร์ตวนอากง กษัตริย์ผู้เป็นองค์อธิปัตย์ของสหพันธรัฐ นอกจากนี้รูปจันทร์เสี้ยวยังหมายถึงศาสนาอิสลามอันเป็นศาสนาประจำชาติอย่างเป็นทางการ ส่วนดาราสหพันธ์หมายถึงรัฐทั้ง 13 รัฐของสหพันธ์และดินแดนของรัฐบาลสหพันธรัฐ
เดิมรูปดาว 14 แฉกนั้นใช้เป็นสัญลักษณ์แทนรัฐที่รวมเป็นประเทศมาเลเซียเมื่อแรกก่อตั้ง 14 รัฐ ซึ่งมีสิงคโปร์รวมอยู่ด้วย ต่อมาเมื่อสิงคโปร์แยกตัวจากสหพันธรัฐ รูปดาว 14 แฉกนี้ก็มิได้มีการแก้ไข แต่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่าดาวดังกล่าวได้รวมความหมายถึงดินแดนของสหพันธรัฐที่มีอยู่แทน
การออกแบบ > โล่

รูปโล่ในตราอาร์มนี้เป็นสัญลักษณ์แทนการรวมเป็นเอกภาพของรัฐต่าง ๆ ภายใต้สหพันธรัฐของชาวมลายู ภายในโล่แบ่งพื้นที่อย่างคร่าว ๆ ออกเป็น 3 ส่วน ตามแนวนอน หากแบ่งโดยละเอียดจะนับได้สิบส่วน ดังนี้
ส่วนบนสุดหรือส่วนหัวของโล่ บรรจุภาพกริช 5 เล่มบนพื้นสีแดง หมายถึงอดีตรัฐมลายูที่อยู่นอกสหพันธรัฐมาลายา 5 รัฐ ได้แก่ รัฐยะโฮร์ รัฐตรังกานู รัฐกลันตัน รัฐเกอดะฮ์ (ไทรบุรี) และรัฐปะลิส
ส่วนกลางโล่ประกอบด้วย
ทางซ้ายสุด เป็นรูปต้นปาล์มปีนังอยู่เหนือแพรประดับสีฟ้า-ขาว หมายถึงรัฐปีนัง
ถัดมาตรงกลางเป็นแถวช่องสี่เหลี่ยมผืนผ้า 4 แถว ประกอบด้วยสีของธงชาติสหพันธรัฐมาลายา ได้แก่ สีแดง สีดำ สีขาว และสีเหลือง เรียงจากซ้ายไปขวา  สีเหล่านี้เป็นสีที่ใช้ประกอบในธงประจำรัฐสมาชิกในสหพันธรัฐมาลายา ได้แก่ รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน (แดง-ดำ-เหลือง) รัฐปะหัง (ดำ-ขาว), รัฐเปรัก (ขาว-เหลือง) และรัฐเซอลาโงร์ (แดง-เหลือง)
ทางขวาสุด เป็นรูปต้นมะขามป้อม (Indian gooseberry) อันเป็นสัญลักษณ์ของรัฐมะละกา
ส่วนล่างหรือท้องโล่ แบ่งออกเป็นสามช่อง เรียงลำดับจากซ้ายไปขวา ดังนี้
ทางซ้ายสุด เป็นรูปตราอาร์มประจำรัฐซาบะฮ์ (ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2506)
ตรงกลาง เป็นรูปดอกชบา ซึ่งเป็นดอกไม้ประจำชาติ
ทางขวาสุด  เป็นรูปตราอาร์มประจำรัฐซาราวัก
การออกแบบ > ประคองข้าง

รูปเสือโคร่งท่ายืนผงาดที่ประคองสองข้างของตราเป็นสัญลักษณ์ตามธรรมเนียมเดิมของชาวมลายู หมายถึงกำลังและความกล้า รูปดังกล่าวนี้มีที่มาจากตราเดิมของรัฐแห่งสหพันธ์มาลายา (Federated Malay States) และสหพันธรัฐมาลายา (Federation of Malaya)
การออกแบบ > คำขวัญ

คำขวัญประจำดวงตราปรากฏอยู่ในตำแหน่งล่างสุดของโล่ ประกอบด้วยแพรแถบและข้อความ "Bersekutu Bertambah Mutu" อันมีความหมายว่า "ความเป็นเอกภาพคือพลัง" ข้อความนี้เป็นภาษามลายู เขียนด้วยอักษรโรมันและอักษรยาวี ข้อความที่เป็นอักษรโรมันนี้ได้ถูกนำมาแทนที่ข้อความเดิมซึ่งเป็นภาษาอังกฤษ ("Unity is Strength") ภายหลังจากการประกาศเอกราชระยะหนึ่ง
พรรคชาติปะหล่อง

พรรคชาติปะหล่อง (พม่า: တအာင်းအမျိုးသားပါတီ; abbreviated) เป็นพรรคการเมืองประเทศพม่า เป็นพรรคตัวแทนของชาวปะหล่อง ก่อตั้งเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 เคยเข้าร่วมการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า พ.ศ. 2553 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้งซักที่นั่ง
ทะเลสาบอี้นย่า

| ทะเลสาบอี้นย่า   အင်းလျားကန်း |
| --- | --- |
ทะเลสาบอี้นย่า
ทะเลสาบอี้นย่า   အင်းလျားကန်း
ที่ตั้ง: ย่างกุ้ง
พิกัด: 16°50′12.38″N 96°8′42.78″E﻿ / ﻿16.8367722°N 96.1452167°E﻿ / 16.8367722; 96.1452167
ชนิด: อ่างเก็บน้ำ
แหล่งน้ำไหลออก: ท่อสู่ทะเลสาบกานดอจี้
ประเทศในลุ่มน้ำ: พม่า
ทะเลสาบอี้นย่า (พม่า: အင်းလျားကန်, ออกเสียง: [ʔíɰ̃.já kàɰ̃]; เดิมชื่อ ทะเลสาบวิกตอเรีย) เป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในเมืองย่างกุ้ง ประเทศพม่า พื้นที่พักผ่อนหย่อนใจยอดนิยมของชาวย่างกุ้ง และเป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียงในเรื่องความโรแมนติกในวัฒนธรรมสมัยนิยม ทะเลสาบอี้นย่าอยู่ห่างจากตัวเมืองย่างกุ้งไปทางเหนือ 10 กิโลเมตร (6 ไมล์) ล้อมรอบด้วยถนนปาระมีทางทิศเหนือ ถนนแปรทางทิศตะวันตก ถนนอี้นย่าทางตะวันตกเฉียงใต้ ถนน University Avenue ทางทิศใต้ และถนนเจดีย์กะบาเอ้ทางทิศตะวันออก
ประวัติ

ทะเลสาบอี้นย่าเป็นทะเลสาบเทียมที่สร้างขึ้นโดยชาวอังกฤษเพื่อเป็นอ่างเก็บน้ำระหว่างปี พ.ศ. 2425 ถึง พ.ศ. 2426 เพื่อจัดหาน้ำประปาไปยังย่างกุ้ง ทะเลสาบเกิดจากการรวมกันของเนินเขาเล็ก ๆ ซึ่งล้อมรอบบึงที่เกิดขึ้นในฤดูมรสุม ท่อและสายเคเบิลจำนวนหนึ่งจ่ายน้ำจากทะเลสาบอี้นย่าไปยังทะเลสาบกานดอจี้ใกล้ใจกลางเมืองย่างกุ้ง
การประชุมลูกเสือระดับภูมิภาคตะวันออกไกล ครั้งที่ 2 จัดขึ้นโดยมหาวิทยาลัยย่างกุ้งเป็นเจ้าภาพ ในปี พ.ศ. 2503 ร่วมด้วยการประชุมฝึกอบรมลูกเสือมืออาชีพตะวันออกไกลครั้งแรกที่ ค่ายอี้นย่า บนทะเลสาบอี้นย่าเป็นงานเสริม
วันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2531 หลังการสังหารนักเรียนสองคนระหว่างการประท้วงเพื่อประชาธิปไตย นักเรียนที่เดินขบวนบนถนน Prome (ปัจจุบันคือถนนแปร) เผชิญหน้ากับตำรวจปราบจลาจลใกล้กับทะเลสาบอี้นย่า และหลายคนถูกทุบตีจนเสียชีวิตหรือจมน้ำตาย
วันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 จอห์น วิลเลียม เยตอ พลเมืองอเมริกัน ได้บุกรุกบ้านพักริมชายฝั่งของอองซานซูจี นักโทษการเมืองชาวพม่า ในขณะที่ถูกกักบริเวณในบ้าน สองสัปดาห์ก่อนที่เธอจะมีกำหนดการปล่อยตัวในวันที่ 27 พฤษภาคม พวกเขาทั้งสองถูกจับกุมหลังจากเหตุการณ์ดังกล่าว
พื้นที่พิเศษ

บริเวณโดยรอบทะเลสาบอี้นย่าเป็นย่านที่พิเศษที่สุดแห่งหนึ่งในย่างกุ้ง ยกเว้นสวนสาธารณะริมฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง ริมฝั่งส่วนใหญ่เป็นทรัพย์สินส่วนตัวที่แพงที่สุดในประเทศ ที่พักริมทะเลสาบมีทั้งที่พักอาศัยของอองซานซูจี, พลเอก เนวี่น และสถานเอกอัครราชทูตสหรัฐ
ประชาชนเข้าถึงทะเลสาบได้ผ่านทางถนนเจดีย์กะบาเอ้ และที่นิยมมากที่สุดคือผ่านถนนอี้นย่าและถนนแปรถัดจากมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงในการเดินวนรอบทะเลสาบ
สวนสาธารณะ

สวนสาธารณะขนาด 37 เอเคอร์ (15 เฮกตาร์) ตั้งอยู่ติดกับมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง เป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นพื้นที่นัดพบที่โรแมนติกสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย และมักเกิดขึ้นหลายครั้งในวัฒนธรรมสมัยนิยมของพม่า (นวนิยาย ภาพยนตร์ เพลง ฯลฯ) กิจกรรมที่มีให้สำหรับผู้เข้าชม ได้แก่ การเดินเรือและการพายเรือ สโมสรเรือใบชั้นนำของย่างกุ้งตั้งอยู่ริมทะเลสาบ
แหล่งข้อมูลอื่น

ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ทะเลสาบอี้นย่า ที่โอเพินสตรีตแมป
Morning Mist over Inya Lake Flickr photos
Inya Lake Embankment Garden Flickr photos
พรรคประชาธิปไตย (สิงคโปร์)

พรรคประชาธิปไตย (สิงคโปร์) (Democratic Party; จีนตัวย่อ: 民主党; จีนตัวเต็ม: 民主黨; มลายู: Parti Demokratik) เป็นพรรคการเมืองอายุสั้นในสิงคโปร์ จดทะเบียนเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 โดยประชาชนที่พูดภาษาจีนกลาง ในเวลานั้นจัดเป็นพรรคการเมืองขนาดใหญ่หนึ่งในสองพรรคในสิงคโปร์ โดยอีกพรรคหนึ่งคือพรรคก้าวหน้าซึ่งชนะการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2491 พรรคนี้เกิดขึ้นก่อนแนวร่วมแรงงานที่ชนะการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2498 และพรรคกิจประชาชนที่ได้ปกครองสิงคโปร์หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2502
พรรคประชาธิปไตยและพรรคก้าวหน้าได้ตัดสินใจรวมเข้าด้วยกันเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 ใช้ชื่อพรรคว่าพรรคสังคมนิยมเสรี ก่อนจะตัดสินใจแยกออกจากกันภายหลัง
ปีนเทะคองติน

| ปีนเทะคองติน |
| --- | --- |

เจ้าหญิงแห่งปีน
ดำรงพระยศ: ค.ศ. 1857–1882
เจ้าหญิงแห่งโมไลง์
ดำรงพระยศ: จนถึง ค.ศ. 1857

ประสูติ: ไม่ทราบ อมรปุระ จักรวรรดิพม่าที่สาม
สิ้นพระชนม์: ค.ศ. 1882 มัณฑะเลย์ จักรวรรดิพม่าที่สาม
พระภัสดา: แมะคะยามี่นต้า (หย่า)
ราชวงศ์: โก้นบอง
พระบิดา: พระเจ้ามินดง
พระมารดา: ซะบเวเดาง์มิบะยา
สิริสุเกสาเทวี หรือเป็นที่รู้จักในพระราชทินนาม ปีนเทะคองติน (พม่า: ပင်းထိပ်ခေါင်တင်) เป็นพระราชธิดาชั้นพระเทวีของพระเจ้ามินดง ประสูติแต่ซะบเวเดาง์มิบะยา และเป็นหนึ่งในสามพระราชธิดาของพระเจ้ามินดงที่ยังทรงพรหมจรรย์
พระประวัติ

ปีนเทะคองติน เป็นพระราชบุตรพระองค์ที่สองจากทั้งหมดสี่พระองค์ของพระเจ้ามินดง ที่ประสูติแต่ซะบเวเดาง์มิบะยา ทั้งนี้พระเชษฐภคินี และพระอนุชาพระองค์น้อยดับสูญพระชนม์ไปตั้งแต่ทรงพระเยาว์ เหลือเพียงเจ้าหญิงเมืองมีด พระขนิษฐาพระองค์เดียวที่ยังทรงพระชนม์จนกระทั่งเจริญพระชันษา
ครั้นในพระราชพิธีเมื่อ ค.ศ. 1854 พระเจ้ามินดงได้พระราชทานพระนามว่า สิริสุเกสาวดี และต่อมาได้เฉลิมพระนามขึ้นใหม่ว่า สิริสุเกสาเทวี และโปรดเกล้าฯ พระราชทานให้พระราชธิดาพระองค์นี้กินเมืองโมไลง์ หลังซะบเวเดาง์มิบะยาสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1857 พระเจ้ามินดงก็โปรดเกล้าฯ ให้กินเมืองปีน จนเป็นที่รู้จักในราชทินนามว่า ปีนเทะคองติน ซึ่งทั้งเจ้าหญิงเมืองปีนและเจ้าหญิงเมืองมีดทรงได้รับการอุปถัมภ์จากพระนางจักราเทวี พระอัครมเหสีในพระเจ้ามินดง ทรงชุบเลี้ยงเป็นพระราชธิดาบุญธรรม หลังการสิ้นพระชนม์ของซะบเวเดาง์มิบะยา
ปีนเทะคองตินเสกสมรสกับมองมโย่ตู (မောင်မျိုးတူ) ซึ่งกินเมืองแมะคะยา มีราชทินนามว่า แมะคะยามี่นต้า (မက္ခရာမင်းသား) ซึ่งเป็นพระเชษฐาต่างพระชนนี พระราชพิธีถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1863 แต่การเสกสมรสนี้ยังไม่สมบูรณ์ เพราะทั้งสองพระองค์ยังไม่เสพสังวาสกันหลังสิ้นพระราชพิธี เจ้าหญิงมิทรงพอพระทัยนักที่พระภัสดามีบาทบริจาริกาอยู่แล้วถึงหกคน จึงนำไปสู่การหย่าร้างกันในที่สุด
ปีนเทะคองตินสิ้นพระชนม์เมื่อ ค.ศ. 1882
ตัมบูนัน

| เมืองตัมบูนัน Pekan Tambunan |
| --- | --- |
เมืองหลักของอำเภอ
ที่ว่าการอำเภอ
   ตรา

พิกัด: 05°40′9″N 116°21′57″E﻿ / ﻿5.66917°N 116.36583°E﻿ / 5.66917; 116.36583
ประเทศ: มาเลเซีย
รัฐ: ซาบะฮ์
เขต: ภายใน
อำเภอ: ตัมบูนัน
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 35,667 คน
ตัมบูนัน (มลายู: Tambunan) เป็นเมืองหลักในอำเภอตัมบูนัน เขตภายใน รัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย โดยมีประชากรประมาณ 35,667 คนใน ค.ศ. 2010 เมืองนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกของโกตากีนาบาลู เมืองหลักรัฐที่ 80 กิโลเมตร (เชื่อมด้วยทางหลวงโกตากีนาบาลู-ตัมบูนัน-เกอนีเงา) ทางใต้ของราเนา 48 กิโลเมตร และทางเหนือของเกอนีเงา 48 กิโลเมตร
ศัพทมูล

ชื่อของเมืองนี้นำมาจากศัพท์ ตามาดน กับ กมบูนัน ("Tamadon" + "Gombunan") รวมกันเป็น ตัมบูนัน ("Tambunan")
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของตัมบูนัน> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของตัมบูนัน> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตัมบูนัน> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของตัมบูนัน> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตัมบูนัน> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตัมบูนัน> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตัมบูนัน> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตัมบูนัน> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตัมบูนัน> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตัมบูนัน> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตัมบูนัน> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตัมบูนัน> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตัมบูนัน> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตัมบูนัน> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 30 (86) | 30.6 (87) | 31.7 (89) | 32.2 (90) | 32.2 (90) | 31.7 (89) | 31.7 (89) | 31.7 (89) | 31.7 (89) | 31.1 (88) | 30.6 (87) | 30 (86) | 31.1 (88) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 19.4 (67) | 18.3 (65) | 18.9 (66) | 19.4 (67) | 20 (68) | 19.4 (67) | 18.9 (66) | 18.9 (66) | 19.4 (67) | 19.4 (67) | 19.4 (67) | 20 (68) | 19.4 (67) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 147 (5.8) | 94 (3.7) | 147 (5.8) | 191 (7.5) | 208 (8.2) | 185 (7.3) | 130 (5.1) | 124 (4.9) | 163 (6.4) | 178 (7) | 173 (6.8) | 152 (6) | 1,890 (74.4) |
แหล่งที่มา: Weatherbase
อ่านเพิ่ม

Treacher, W. H (1891). "British Borneo: sketches of Brunai, Sarawak, Labuan, and North Borneo". University of California Libraries. Singapore, Govt. print. dept. p. 190.
Rutter, Owen (1922). "British North Borneo - An Account of its History, Resources and Native Tribes". Cornell University Libraries. Constable & Company Ltd, London. p. 157.
Tregonning, K. G. (1965). A History Of Modern Sabah (North Borneo 1881–1963). University of Malaya Press.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Tambunan
(ในภาษามลายู) Tambunan District Council เก็บถาวร 2017-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(ในภาษามลายู) Tambunan District Office เก็บถาวร 2020-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กอำเภอของประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- |
 ★ อำเภอที่มีสถานะเทศบาล  ☆ อำเภอที่มีสถานะนคร 
รัฐกลันตัน:  บาจก  กัวมูซัง  เจอลี  ★โกตาบารู  กัวลาไกร  เขตปกครองตนเองโลจิง (กึ่งอำเภอ)  มาจัง  ปาซีร์มัซ  ปาซีร์ปูเตะฮ์  ตานะฮ์เมระฮ์  ตุมปัต 
รัฐเกอดะฮ์:  บาลิง  บันดาร์บาฮารู  ☆โกตาเซอตาร์  ★กัวลามูดา  ★กูบังปาซู  ★กูลิม  ★ลังกาวี  ปาดังเตอรัป  เปินดัง  ☆โปกกเซอนา  ซิก  ยัน 
รัฐซาบะฮ์:  บิวฟอร์ต  เบอลูรัน  กาลาบากัน  เกอนีเงา  กีนาบาตางัน  โกตาเบอลุด  ☆โกตากีนาบาลู  โกตามารูดู  กัวลาเปอญู  กูดัต  กูนัก  ลาฮัดดาตู  นาบาวัน  ปาปาร์  เปอนัมปัง  ปูตาตัน  ปีตัซ  ราเนา  ★ซันดากัน  เซิมโปร์นา  ซีปีตัง  ตัมบูนัน  ★ตาเวา  เตอลูปิด  เตอนม  โตงด  ตัวรัน 
รัฐซาราวัก:  ★อาซาจายา  เบา  เบอลากา  เบอลูรู  เบอตง  ★บินตูลู  บูกิตมาบง  ดาลัต  ดาโร  เกิดง  จูเลา  กาบง  กาโนวิต  กาปิต  ☆กูจิง  ลาวัซ  ลิมบัง  ลิงกา  ลูบกอันตู  ลุนดู  มารูดี  มาตู  เมอราดง  ☆มีรี  มูกะฮ์  ปากัน  ปันตู  ปูซา  ★ซามาราฮัน  ซาราตก  ซารีเกอี  เซอเบาฮ์  เซอบูเยา  เซอลาเงา  เซอเรียน  ★ซีบู  ซีบูรัน  ซีมุนจัน  ซง  ซรีอามัน  ซูบิซ  ตันจุงมานิซ  ตาเตา  เตอเบอดู  เตอลังอูซัน 
รัฐเซอลาโงร์:  ★กมบัก  ★ฮูลูลางัต  ★ฮูลูเซอลาโงร์  ★☆กลัง  ★กัวลาลางัต  ★กัวลาเซอลาโงร์  ☆เปอตาลิง  ซาบักเบอร์นัม  ★เซอปัง 
รัฐตรังกานู:  เบอซุต  ★ดูงุน  ฮูลูเตอเริงกานู  ★เกอมามัน  ☆กัวลาเนอรุซ  ☆กัวลาเตอเริงกานู  มารัง  เซอตียู 
รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน:  เจอเลอบู  ★เจิมปล  กัวลาปีละฮ์  ★พอร์ทดิกสัน  เริมเบา  ☆เซอเริมบัน  ตัมปิน 
รัฐปะลิส: ไม่มี (★กางาร์)
รัฐปะหัง:  ★เบินตง  เบอรา  ที่สูงแคเมอรอน  เจอรันตุต  ☆กวนตัน  ลีปิซ  มารัน  เปอกัน  เราบ์  รมปิน  ★เตอเมอร์โละฮ์ 
รัฐปีนัง:  ☆เซอเบอรังเปอไรกลาง  ☆เซอเบอรังเปอไรเหนือ  ☆เกาะปีนังตะวันออกเฉียงเหนือ  ☆เซอเบอรังเปอไรใต้  ☆เกาะปีนังตะวันตกเฉียงใต้ 
รัฐเประ:  ★บากันดาตุก  บาตังปาดัง  ★ฮีลีร์เปรัก  ฮูลูเปรัก  กัมปาร์  เกอเรียน  ☆กินตา  ★กัวลากังซาร์  ★ลารุต มาตัง และเซอลามา ((กิ่งอำเภอ))  ★มันจุง  มูอัลลิม  เปรักเตองะฮ์ 
รัฐมะละกา:  ★อาโลร์กาจะฮ์  ★จาซิน  ☆★เมอลากากลาง 
รัฐยะโฮร์:  ★บาตูปาฮัต  ☆โจโฮร์บะฮ์รู  ★กลวง  ★โกตาติงกี  ★กูไล  เมอร์ซิง  ★มัวร์  ★ปนเตียน  ★เซอกามัต  ตังกัก 
☆กัวลาลัมเปอร์ ลาบวน และปูตราจายา เป็นดินแดนสหพันธ์ที่ไม่มีเขตปกครองระดับอำเภอ ตัวเอียง หมายถึงอำเภอที่จัดเป็นอำเภอใหม่ ณ ค.ศ. 2019
พรรคพัฒนาการชนชาติยะไข่

พรรคพัฒนาการชนชาติยะไข่ (อังกฤษ: Rakhine Nationalities Development Party, RNDP; พม่า: ရခိုင်တိုင်းရင်းသားများတိုးတက်ေရးပါတီ) เป็นพรรคการเมืองในพม่าซึ่งเป็นตัวแทนของชาวยะไข่ในรัฐยะไข่และเขตย่างกุ้ง พรรคพัฒนาการแห่งชาติยะไข่ก่อตั้งขึ้นเพื่อเข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2553. โดยจดทะเบียนกับคณะกรรมการการเลือกตั้งสหภาพในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 ศูนย์กลางของพรรคอยู่ที่ซิตเว รัฐยะไข่ หัวหน้าพรรคคือ เอ้มอง (Aye Maung) พรรคนี้ลงสมัครรับเลือกตั้งในรัฐยะไข่และเป็นตัวแทนของชนกลุ่มน้อยชาวยะไข่ในเขตย่างกุ้ง
ได้รับการเลือกตั้ง 35 ที่นั่ง
พรรคประชาชนบรูไน

Banned political party in Brunei
| พรรคประชาชนบรูไน  |
| --- | --- |

ชื่อภาษาจีน: 文萊人民黨 文莱人民党 Wénlái rénmín dǎng
ชื่อMalay: Parti Rakyat Brunei ڤرتي رعيت بروني
ชื่อTamil: புரூணை மக்கள் கட்சி Purūṇai makkaḷ kaṭci
ผู้ก่อตั้ง: H.M. Salleh
หัวหน้า: A.M. Azahari
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1956 (1956)
ถูกแบน: 1962
ที่ทำการ: Bandar Seri Begawan, Brunei
Military: North Kalimantan National Army (TNKU)
Members: 4,000-6,000 by 1960s
อุดมการณ์: Socialism
จุดยืน: Left-wing
การเมืองBrunei   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคประชาชนบรูไน (มลายู: Partai Ra’ayat Brunei) เป็นพรรคของชาวมลายูหัวรุนแรงที่ก่อกบฏในบรูไนเมื่อ พ.ศ. 2505 พรรคนี้ก่อตั้งเมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2499 ผู้นำคือ ดร.เอ. เอ็ม. อาซาฮารี นโยบายของพรรคคือรณรงค์เพื่อจัดตั้งรัฐบอร์เนียวเหนือที่มีเอกภาพ และต่อต้านข้อตกลงเดือนกันยายน พ.ศ. 2502 ของอังกฤษและข้อเสนอ พ.ศ. 2504 ที่ให้รวมบรูไนเข้ากับสหพันธรัฐมาเลเซีย
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2505 พรรคได้รับเลือกตั้ง 16 ที่นั่งจากทั้งหมด 33 ที่นั่ง พรรคได้ก่อการจลาจลโดยได้รับการสนับสนุนจากอินโดนีเซียเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2505 กองทหารอังกฤษจากสิงคโปร์ถูกส่งเข้ามาปราจลาจลในครั้งนั้นและทำให้พรรคประชาชนถูกสั่งยุบ อย่างไรก็ตาม สมาชิกพรรคได้หนีออกนอกประเทศและจัดตั้งพรรคประชาชนพลัดถิ่นเมื่อ พ.ศ. 2516 โดยมีมาเลเซียหนุนหลัง บทบาทของพรรคยุติลงเมื่อบรูไนได้รับเอกราชและเข้าเป็นสมาชิกอาเซียนเมื่อ พ.ศ. 2527
พรรคยุติธรรมแห่งชาติ

พรรคยุติธรรมแห่งชาติ (มลายู: Parti Keadilan Nasional) ก่อตั้งเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2542 โดย วัน อีซีซะห์ วัน อิสมาอีล ภรรยาของอันวาร์ อิบราฮิม พรรคนี้ก่อตั้งขึ้นก่อนที่อิบราฮิมจะถูกตัดสินจำคุก 6 ปี พรรคนี้มีฐานะเป็นเครื่องมือในการสนับสนุนอิบราฮิมและต่อต้านนายกรัฐมนตรีมหาธีร์ โมฮัมหมัด ในอีก 2 เดือนต่อมา พรรคได้เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับพรรคอิสลามแห่งมาเลเซีย พรรคกิจประชาธิปไตยและพรรคประชาชนมาเลเซียในการต่อสู้กับแนวร่วมแห่งชาติ ในการเลือกตั้งเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2542 พรรคนี้ได้ 5 ที่นั่งในรัฐสภาสหพันธรัฐและมีบทบาทในสภาร่วมกับกลุ่มฝ่ายค้านคือแนวร่วมทางเลือก อย่างไรก็ตาม ใน พ.ศ. 2543 ได้เริ่มเกิดความแตกแยกในพรรคขึ้น