stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ริจินอล ฟุตซอล ทัวร์นาเม้นต์ ฤดูกาล 2554
กลุ่ม > ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ดูที่ ริจินอล ฟุตซอล ทัวร์นาเม้นต์ ฤดูกาล 2554 กลุ่มภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
สถานีโทรทัศน์สาธารณะจอร์เจีย

สถานีโทรทัศน์สาธารณะจอร์เจีย อาจหมายถึง
สถานีโทรทัศน์สาธารณะจอร์เจีย (ประเทศจอร์เจีย) (Georgian Public Broadcasting) สถานีโทรทัศน์ในประเทศจอร์เจีย
สถานีโทรทัศน์สาธารณะจอร์เจีย (สหรัฐอเมริกา) (Georgia Public Broadcasting) สถานีโทรทัศน์ในรัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา
สนามซูนาน

| --- | --- |

ชื่อเต็ม: สนามซูนาน
ที่ตั้ง: เปียงยาง เกาหลีเหนือ
ความจุ: 40,000 คน
เปิดใช้สนาม: 2534
สนามซูนานเป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในกรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ปัจจุบันใช้ในการจักการแข่งขันฟุตบอลเป็นส่วนใหญ่ โดยสามารถรองรับผู้ชมได้ประมาณ  40,000 คน โดยเปิดใช้เป็นครั้งแรกใน พ. ศ. 2534
ดูเพิ่ม

รายชื่อสนามฟุตบอลในประเทศเกาหลีเหนือ
สนามกีฬาเอลลิสปาร์ก

แม่แบบ:Use South African English
| --- | --- |

th
ชื่อเดิม: โคคา โคล่าปาร์ก (2008–12)
ที่ตั้ง: 47 N. Park Lane Doornfontein, Johannesburg, 2028
พิกัด: 26°11′51″S 28°3′39″E﻿ / ﻿26.19750°S 28.06083°E﻿ / -26.19750; 28.06083
เจ้าของ: City of Johannesburg
ผู้ดำเนินการ: Ellis Park World of Sport
ความจุ: 62,567 (ฟุตบอลและ รักบี้)   55,686 (ฟุตบอลโลก 2010)
พื้นผิว: Grass
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 1927
เปิดใช้สนาม: 1928 
ปรับปรุง: 2009
ต่อเติม: 2009
งบประมาณในการก่อสร้าง: R40 Million
การใช้งาน
ฟุตบอลโลก 2010
สนามเอลลิสพาร์ก (Ellis Park Stadium) เป็นสนามกีฬา ตั้งอยู่ที่ โยฮันเนสเบิร์ก แอฟริกาใต้ เคยใช้เป็นสถานที่แข่งรักบี้ระดับโลก เปิดใช้บริการในปี พ.ศ. 2471
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2005-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วอนนาบี (วงดนตรี)

| WANNA> B |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด:  โซล เกาหลีใต้
อาชีพ: นักร้อง
ช่วงปี: 2014 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Zenith Media Contents

สมาชิก: เซจิน   อามิ  อึนซอม   โรอึน  ลินอา  

อดีตสมาชิก: แซบอม   เจบิน ยุนซึล  โซยุน   จีวู   ซียอง
วอนนาบี (เกาหลี :  워너비 อังกฤษ :  WANNA.B  ) เป็นเกิลกรุ๊ปค่าย Zenith Media Contents ปัจุบันมีสมาชิก 5 คน
ประวัติ > 2014 : เปิดตัว  ซิงเกิ้ล My Type เดบิวต์อย่างเป็นทางการ

เปิดตัว : 17 พฤศจิกายน 2014   ซิงเกิ้ล My Type เดบิวต์อย่างเป็นทางการ
ประวัติ > 2015 : เจบิน แซบอม และ ยุนซึล ลาออกจากวง , เพิ่มสมาชิกใหม่ 5 คน

ค่ายได้ทำการเพิ่มสมาชิกเข้าไป 5 คน คือ ซียอง เซจิน โซยุน อึนซอม และ อามิ รวมกับสมาชิกที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวคือ จีอู ก็เป็น 6 คน เพลง Attention,Hands Up
ประวัติ > 2016 - ปัจจุบัน : โซยุน  จีอู ซียอง ลาออกวง , เพิ่มสมาชิกใหม่ 2 คน

ต่อมาโซยุนก็ได้ออกจากวงไป ค่ายได้เพิ่มสมาชิกใหม่ 2 คน คือ โรอึน และ ลินอา ทำให้วอนนาบีปัจจุบันตอนนี้มีทั้งหมด 7 คน คือ เซจิน อึนซอม อามิ โรอึน และ ลินอา เพลง Why? เมื่อวันที่ 26 กันยายน ที่ผ่านมา Facebook Page ของ WANNA.B OFFICIAL ได้โพสต์ว่าจีอูและซียองได้ออกจากวงแล้ว สมาชิก WANNA.B ที่เหลือ 5 คน คือ เซจิน อามิ อึนซม ลินอา และ โรอึน
สมาชิก > สมาชิกในปัจจุบัน

| ชื่อเล่น> ไทย | ชื่อเล่น> อังกฦษ | ชื่อจริง> ไทย | ชื่อจริง> อังกฦษ | วันเกิด | สัญชาติ | ตำแหน่ง | ส่วนสูง | สมาชิกรุ่นที่ | เข้าร่วม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เซจิน | Sejin | ฮวัง เซจิน | Hwang Se Jin | 20 มิถุนายน พ.ศ. 2533 (34 ปี) |  เกาหลีใต้ | หัวหน้าวง นักร้องเสียงหลัก | 165 | 2 | 2015 |
| ลินอา | Lina | บัง ฮยอนอา | Bang Hyun Ah | 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 (33 ปี) |  เกาหลีใต้ | นักเต้นหลัก นักร้องเสริม | 160 | 3 | 2016 |
| อามิ | Ami | อู อามิ | Woo Ah Mi | 05 มิถุนายน พ.ศ. 2537 (30 ปี) |  เกาหลีใต้ | นักเต้นนำ  นักร้องเสริม | 169 | 2 | 2015 |
| อึนซม | Eunsom | ลี อึนจู | Lee Eun Joo | 23 กันยายน พ.ศ. 2537 (30 ปี) |  เกาหลีใต้ | นักร้องนำ  ภาพลักษณ์ของวง | 166 | 2 | 2015 |
| โรอึน | Roeun | มุน โรอึน | Moon Ro Eun | 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 (29 ปี) |  เกาหลีใต้ | นักร้องนำ น้องเล็ก | 160 | 3 | 2016 |
สมาชิก > อดีตสมาชิก > ปิดตำนานสมาชิกรุ่นแรก

| ชื่อเล่น> ไทย | ชื่อเล่น> อังกฦษ | ชื่อจริง> ไทย | ชื่อจริง> อังกฦษ | วันเกิด | สัญชาติ | ตำแหน่ง | ส่วนสูง | สมาชิกรุ่นที่ | ปัจจุบัน | เข้าร่วม | ออกจากวง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แซบอม | Saebom | จาง แซบอม | Jang Sae Bom | 15 ธันวาคม พ.ศ. 2537 (29 ปี) |  เกาหลีใต้ | นักร้องนำ นักเต้นนหลัก | 166 | 1 | เป็นสมาชิกวง MOXIE | 2014 | 2015 |
| ยุนซึล | Yunseul |  |  | 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 (31 ปี) |  เกาหลีใต้ | นักร้องเสียงหลัก | 166 | 1 | - | 2014 | 2015 |
| เจบิน | J.Bin | คิม โซลบิน | Kim Sol Bin | 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 (33 ปี) |  เกาหลีใต้ | นักเต้นนำ นักร้องเสริม แร็ปเปอร์หลัก | 171 | 1 | เป็นสมาชิกวง MOXIE | 2014 | 2015 |
| จีวู | Jiwoo | ชอย จีฮเย | Choi Ji Hye | 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 (36 ปี) |  เกาหลีใต้ | หัวหน้าวง  นักเต้นนำ นักร้องสนับสนุน แร็ปเปอร์นำ | 165 | 1 | - | 2014 | 2016 |
สมาชิก > อดีตสมาชิก > สมาชิกรุ่นที่สอง

| ชื่อเล่น> ไทย | ชื่อเล่น> อังกฦษ | ชื่อจริง> ไทย | ชื่อจริง> อังกฦษ | วันเกิด | สัญชาติ | ตำแหน่ง | ส่วนสูง | สมาชิกรุ่นที่ | ปัจจุบัน | เข้าร่วม | ออกจากวง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โซยุน | Seoyoon | จอน มินฮี | Jeon Min Hee | 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 (32 ปี) |  เกาหลีใต้ | นักเต้นนำ นักร้องเสริม ภาพลักษณ์ | 164 | 2 | - | 2014 | 2016 |
| ซียอง | Siyoung | จอง จียอน | Jung Ji Yeon | 20 มกราคม พ.ศ. 2537 (30 ปี) |  เกาหลีใต้ | แร็ปเปอร์หลัก | 162 | 2 | - | 2014 | 2016 |
ผลงาน > ซิงเกิลโปรโมท

My Type ( 4 ธ.ค 2014 )
Attentio ( 20 ก.ค 2015 )
Hands Up ( 19 พ.ย 2015 )
Why? ( 27 มิ.ย 2016 )
LEGGO ( 19 ก.พ 2019 )
สมัน (อาหาร)

| --- | --- |
ชื่ออื่น: ซามา
ประเภท: เครื่องโรยหน้า
แหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภูมิภาค: ปตานี
ส่วนผสมหลัก: เนื้อกุ้ง, เนื้อปลา, ส้มแขก, กะทิ, พริกแห้ง, หอมแดง, กระเทียม, น้ำตาลแว่น, มะพร้าวคั่ว, เกลือ
 ตำราอาหาร: สมัน
สมัน หรือ ซามา ในภาษามลายูปัตตานี เป็นเครื่องโรยหน้าชนิดหนึ่งของไทย พบได้ทั่วไปในจังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา และจังหวัดนราธิวาส โดยจะรับประทานเคียงเป็นหน้าข้าวเหนียว ข้าวเหนียวมูน ต่างไส้ขนมปัง เคียงกับนาซิดาแฆ นาซิตีแนะ หรือโรยหน้าขนมกอและลือเมาะ มีลักษณะและหน้าที่อย่างเดียวกันกับกระฉีก หากแต่กระฉีกจะมีรสชาติหวานมันและใช้มะพร้าวขูดเป็นวัตถุดิบหลัก สมันมีสองรูปแบบหลักคือ สมันกุ้ง (หรือ ซามาอูแด) กับสมันปลา (หรือ ซามาอีแก) และยังมีสมันรูปแบบอื่นตามวัตถุดิบหลัก ถือเป็นอาหารที่มีอายุการเก็บรักษาได้นานแรมเดือน และกลายเป็นหนึ่งในเสบียงกรังสำหรับชาวมุสลิมที่ไปแสวงบุญที่นครมักกะฮ์ในยุคก่อน
โดยวิธีการทำสมัน จะนำกระเทียม หอมแดง พริกแห้ง (บ้างก็ไม่ใส่พริก) ตำ (หรือปั่น) พอละเอียดแล้วใส่กะทิ ทำเป็นพริกแกง ส่วนเนื้อกุ้งและเนื้อปลานำมาตำ (หรือปั่น) ให้ละเอียดเช่นกัน จากนั้นให้นำพริกแกงมาผัดในกระทะจนหอม แล้วใส่เนื้อกุ้งและปลาที่ละเอียดแล้ว และใส่ส้มแขกลงไป จากปรุงรสด้วยน้ำตาลแว่นและเกลือ ผัดให้แห้งราวหนึ่งชั่วโมงจึงแล้วเสร็จ สมันบางสูตรอาจใช้มะพร้าวคั่ว เนื้อปลาย่าง หอมแดง ตะไคร้ เกลือ และน้ำตาล เป็นวัตถุดิบหลัก
สถานีโทรทัศน์ทีทีวี

| --- | --- |

ประเภท: Free-to-air
การสร้างแบรนด์: TTV
ประเทศ:  ไต้หวัน
เริ่มออกอากาศ : 10 ตุลาคม 1962; 61 ปีก่อน (1962-10-10)
พื้นที่แพร่ภาพ:  ไต้หวัน
ก่อตั้ง: 28 เมษายน 1962; 62 ปีก่อน (1962-04-28)  โดย รัฐบาลท้องถิ่นของไต้หวัน
เจ้าของ: Unique Satellite TV
เว็บไซต์ทางการ: www.TTV.com.tw
อัตลักษณ์องค์กรที่ 2 ของ ทีทีวี อยู่บนรถกระจายเสียงกลางแจ้ง ของ ทีทีวี
สถานีโทรทัศน์ทีทีวี (จีน: 台灣電視公司; พินอิน: Táiwān Diànshì Gōngsī; เป่อ่วยยี: Tâi-ôan-tiān-sī-kong-si), รู้จักกันทั่วไปว่า ทีทีวี เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งแรกของไต้หวัน ก่อตั้งเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2505
ที่ทำการของ ทีทีวี ตั้งอยู่ที่กรุงไทเป
การปรากฏตัว > ประวัติโลโก้

โลโก้แรกของ ทีทีวี อยู่บนกระดุมข้อมือ สำหรับผู้บริหารระดับสูงของ ทีทีวี
โลโก้ที่ 3 ของ ทีทีวี อยู่บนส่วนที่ 3 ของถนนเบด, ณ กรุงไทเป
โลโก้ที่ 3 ของ ทีทีวี อยู่บนที่ทำการของ ทีทีวี
โลโก้ที่ 4 ของ ทีทีวี อยู่บนที่ทำการของ ทีทีวี
วีรบุรุษผู้สาบสูญ

| วีรบุรุษผู้สาบสูญ   |
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: ริก ไรออร์แดน
ผู้วาดภาพประกอบ: จอห์น ร็อคโค
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ชุด: วีรบุรุษแห่งโอลิมปัส (Book 1)
ประเภท: แฟนตาซี, เทพปกรณัมกรีกและโรมัน, วรรณกรรมเยาวชน
สำนักพิมพ์: Disney-Hyperion
วันที่พิมพ์: 12 ตุลาคม พ.ศ. 2553 (ฉบับปกแข็ง, ซีดีหนังสือเสียง, คิดเดิล/นุก)
ชนิดสื่อ: หนังสือ (ฉบับปกแข็ง, ซีดีหนังสือเสียง, หนังสืออิเล็กทรอนิกส์)
หน้า: 553 หน้า (56 บท)
ISBN: 978-1-4231-1339-3
OCLC: 526057827
LC Class: PZ7.R4829 Los 2010
เรื่องก่อนหน้า: เพอร์ซีย์ แจ็กสัน กับเทพองค์สุดท้าย 
เรื่องถัดไป: บุตรแห่งสมุทรเทพ 
วีรบุรุษผู้สาบสูญ (The Lost Hero) เป็นวรรณกรรมในชุดวีรบุรุษแห่งโอลิมปัส ประพันธ์โดยริก ไรออร์แดน
ข้อมูลเพิ่มเติม

รายชื่อตัวละครในค่ายฮาล์ฟบลัด
วัดเพิ่มประสิทธิผล

| วัดเพิ่มประสิทธิผล |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเพิ่มประสิทธิผล, วัดหัวบึง
ที่ตั้ง: ตำบลงิ้วราย อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
พระประธาน: หลวงพ่อขาว
เจ้าอาวาส: พระครูสมุห์พัลลภ ปภสฺสโร
ความพิเศษ: พ.ศ. 2411
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเพิ่มประสิทธิผล หรือเรียกว่า วัดหัวบึง ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 55 หมู่ที่ 6 ตำบลงิ้วราย อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุต
ประวัติ

วัดเพิ่มประสิทธิผล ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2411  เดิมทีเป็นแค่ที่พักสงฆ์ชั่วคราว โดยมีพระสมุห์คล้อย ได้มาจำพรรษาอยู่ และได้สร้างอุโบสถหลังแรกขึ้น ใช้เวลา 11 ปี จึงแล้วเสร็จ โดยมีนางเพิ่ม ประภาสะวัต นายประสิทธิ์ กันภัย (สามี) และ นายผล (ลูกชาย) ได้บริจาคที่ดินให้วัด จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดเพิ่มประสิทธิผล"
เสนาสนะและปูชนียวัตถุ

ที่ดินที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 24 ไร่ 2 งาน 73 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 9429 9498 และ 161
อุโบสถ กว้าง 5.7 เมตร ยาว 18.8 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525
ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 19.2 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501
หอสวดมนต์ กว้าง 5 เมตร ยาว 10.7 เมตร
กุฎิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ วันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 12.3 เมตร ยาว 25.5 เมตร
ปูชนียวัตถุ มีหลวงพ่อขาว เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยา ประดิษฐานในศาลาจัตุรมุข
อาณาเขต

ทิศเหนือ จดที่ดินเอกชน
ทิศใต้ จดที่ดินเอกชน
ทิศตะวันออก จดที่ดินเอกชน
ทิศตะวันตก จดที่ดินเอกชน
รายนามเจ้าอาวาส

เท่าที่ปรากฏรายชื่อ ดังนี้
หลวงพ่อเภา
หลวงพ่อนันท์
พระสมุห์คล้อย
พระครูสมุห์พัลลภ ปภัสสโร
สมาคมปกป้องสิทธิของชาวพื้นเมือง

สมาคมปกป้องสิทธิของชาวพื้นเมือง (Aborigines' Rights Protection Society) เป็นสมาคมที่มีบทบาทในยุคอาณานิคม ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2440 ใน Gold Coast ประเทศกานา จุดเริ่มต้นมาจากผู้นำชุมชนและกลุ่มผู้ได้รับการศึกษา สมาคมปกป้องสิทธิของชาวพื้นเมืองกลายเป็นองค์กรการเมืองที่สำคัญในการต่อต้านรัฐบาลอาณานิคมและนำไปสู่การเรียกร้องเอกราชของชาวกานา
สมเด็จพระราชาธิบดีตูเฮอิเตีย ปากี

| สมเด็จพระราชาธิบดีตูเฮอิเตีย ปากี |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งชาวมาวรี
ครองราชย์: 21 สิงหาคม พ.ศ. 2549 - 30 สิงหาคม พ.ศ. 2567
รัชสมัย: 18 ปี
รัชกาลก่อนหน้า: สมเด็จพระราชินีนาถเต อาตาอิรันกิคาอาฮู
รัชกาลถัดไป: สมเด็จพระราชินีนาถงาไว โฮโน อิเทโป
ประสูติ: 21 เมษายน พ.ศ. 2498 ฮันท์ลีย์, นิวซีแลนด์
สวรรคต: 30 สิงหาคม พ.ศ. 2567 (69 ปี)
พระอัครมเหสี: สมเด็จพระราชินีเต อาตาวาอิ
พระราชบุตร: สมเด็จพระราชินีนาถงาไว โฮโน อิเทโป
ตูเฮอิเตีย ปากี
พระบรมราชชนก: เจ้าชายวาตูโมอานา ปากี
พระบรมราชชนนี: สมเด็จพระราชินีนาถเต อาตาอิรันกิคาอาฮู
สมเด็จพระราชาธิบดีตูเฮอิเตีย ปากี เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวมาวรีองค์ที่ 7 พระบรมราชสมภพเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2498 เป็นพระราชโอรส ของวาตูโมอานา ปากี กับสมเด็จพระราชินีนาถเต อาตาอิรันกิคาอาฮู เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2549 และสวรรคตเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2567
สมเด็จพระราชาธิบดีตูเฮอิเตีย ปากี ทรงราชาภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีเต อาตาวาอิ
| ด ค กพระมหากษัตริย์แห่งเมารี |
| --- | --- | --- |
|  โปตาตาอู เต เวโรเวโร  ตาวฮิอาโอ  มาฮูตา ตาวฮิอาโอ  เต ราตา  โคโรกิ มาฮูตา  เต อาตาอิรันกิคาอาฮู  ตูเฮอิเตีย ปากี  งาไว โฮโน อิเทโป  |  โปตาตาอู เต เวโรเวโร  ตาวฮิอาโอ  มาฮูตา ตาวฮิอาโอ  เต ราตา  โคโรกิ มาฮูตา  เต อาตาอิรันกิคาอาฮู  ตูเฮอิเตีย ปากี  งาไว โฮโน อิเทโป  | Te Paki o Matariki |
สถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมมาซิโดเนีย

| --- | --- |

ประเทศ:  มาซิโดเนียเหนือ
พื้นที่แพร่ภาพ: ออสเตรเลีย ยุโรป อเมริกาเหนือ  เอเชีย ไทย
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติมาซิโดเนีย
ช่องรอง: MTV-1 , MTV-2 , MTV3
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 30 เมษายน ค.ศ. 2000
ลิงก์
เว็บไซต์: 
สถานีวิทยุโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมมาซิโดเนีย มีชื่อย่อกำกับไว้ว่า MKTV เป็นช่องรายการจากมาซิโดเนีย ซึ่งออกอากาศทั่วทุกมุมโลก ได้มีการออกอากาศรายการเป็นที่นิยมกันมากทางช่อง MTV(มาซิโดเนีย) MKTV Sat จะครอบคลุม ทั้ง ออสเตรเลีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ รวมไปถึงเอเชีย และ ประเทศไทย
ข้อมูล

เว็บไซต์สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติมาซิโดเนีย
สนามบิน (แก้ความกำกวม)

สนามบิน (อังกฤษ: aerodrome, airdrome) คือสถานที่ใด ๆ ก็ตามที่มีการปฏิบัติการบิน ในภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ ส่วนใหญ่หมายถึงสนามบินขนาดเล็ก (small airport) หรือสนามบิน (airfield)
สนามบิน หรือ สนามบิน อาจหมายถึง:
การบิน

สนามบิน คือสถานที่ซึ่งมีการดำเนินการบินของอากาศยาน ไม่ว่าจะเกี่ยวข้องกับการขนส่งสินค้าทางอากาศ ผู้โดยสาร หรือไม่ก็ตาม และไม่ว่าจะเป็นการใช้งานสาธารณะหรือส่วนตัวก็ตาม สนามบิน
ท่าอากาศยาน คือสนามบินที่ประกอบไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการบินบางอย่างที่สนามบินอื่นอาจไม่สามารถทำได้ และมีสถานะครบตามข้อกำหนดของหน่วยงานหรือองค์การการบินที่ได้กำหนดและรับรองไว้
สถานที่

แขวงสนามบิน แขวงหนึ่งในเขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร
รายพระนามพระประมุขทิเบต
ราชวงศ์รินปุงปา

โนร์พูตังโป (ทิเบต: ཎོར་བུ་བཟང་པོ, ไวลี: nor bu bzang po, พินอินทิเบต: norpu dangbo) 1435–1466
กวินตัง (ทิเบต: ཀུན་བཟང, ไวลี: kun bzang, พินอินทิเบต: gün dang) 1466–c. 1479 (โอรส)
เทินเยอโตเจ (ทิเบต: དོན་ཡོད་རྡོ་རྗེ, ไวลี: don yod rdo rje, พินอินทิเบต: tönyö dojê) c. 1479–1512 (โอรส)
งักจังนัมแกย (ทิเบต: ངག་དབང་རྣམ་རྒྱལ, ไวลี: ngag-dbang rnam-rgyal, พินอินทิเบต: ngagjang namgyä) 1512–c. 1550 (cousin)
เทินจุบเจแต็นโตเจ (ทิเบต: དོན་འགྲུབ་ཚེ་བརྟན་རྡོ་རྗེ, ไวลี: Don grub ts'e brtan rdo rje, พินอินทิเบต: tönzhub zêdän doje) c. 1550–? (โอรส)
งักวังจิกเมจักปา (ทิเบต: ངག་དབང་འཇིགས་མེད་གྲགས་པ, ไวลี: ngag dbang 'jigs med grags pa, พินอินทิเบต: ngagwang jigme zhagba) ?–1565 (อนุชา)
ราชวงศ์จังปา

การ์มาเชแต็น (ทิเบต: ཀརྨ་ཚེ་བརྟན, ไวลี: karma tshe-brtan, พินอินทิเบต: garma cêdän) 1565–1599
กวินปาลาวังโตเจ (ทิเบต: ཀུན་སྤངས་ལྷ་དབང་རྡོ་རྗེ, ไวลี: kun spangs lha dbang rdo rje, พินอินทิเบต: günba lhawang dojê) (โอรส)
การ์มาตูตบนัมแกย (ทิเบต: ཀར་མ་མཏའུ་སྟོབས་རྣམ་རྒྱལ, ไวลี: Kar ma mt'u stobs rnam rgyal, พินอินทิเบต: garma dudob namgyä) 1586–1610 (อนุชา)
แต็นซุงวังโป (ทิเบต: བསྟན་སྲུང་དབང་པོ, ไวลี: bstan srung dbang po, พินอินทิเบต: dänsung wangbo) 1599–1611 (อนุชา)
การ์มาปวินชกนัมแกย (ทิเบต: ཀར་མ་ཕུན་ཚོགས་རྣམ་རྒྱལ་, ไวลี: Kar-ma Phun-tshogs Rnam-rgyal, พินอินทิเบต: garma püncog namgyä) 1611–1620 (โอรสของการ์มาตูตบนัมแกย)
การ์มาแต็นกยงวังโป (ทิเบต: ཀརྨ་བསྟན་སྐྱོང་དབང་པོ་, ไวลี: kar ma bstan skyong dbang po, พินอินทิเบต: garma dängyong wangbo) 1620–1642 (โอรส)
ราชวงศ์ฮอชูด

เป็นราชวงศ์ของชาวมองโกลที่เข้ามาปกครองทิเบตตั้งแต่ปี 1642 ต่อจากราชวงศ์จังปา และล่มสลายลงในปี 1717
|  | พระนาม | พระรูป | รัชกาล | ความสัมพันธ์กับรัชกาลก่อน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | กูชี ข่าน |  | 1642–1655 |  |
| 2. | ดายัน ข่าน |  | 1655–1668 | โอรส |
| 3. | เทนซิน ดาไล ข่าน |  | 1668–1696 | โอรส |
| 4. | เทนซิน วังชุก ข่าน |  | 1696–1697 | โอรส |
| 5. | ลาซัง ข่าน |  | 1697–1717 | อนุชา |
องค์ทะไลลามะ > แป็นเช็นลามะ

ดูเพิ่ม: แป็นเช็นลามะ
|  | พระนาม | พระรูป | ช่วงอายุ | ทิเบต/ ไวลี | พินอินทิเบต | สะกดแบบอื่น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | แคชุบ เกเล็ก แปซังโป | แป็นเช็นลามะ องค์ที่ 1  | 1385–1438 | མཁས་གྲུབ་དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་པོ། mkhas grub dge legs dpal bzang po | Kächub Gêlêg Bäsangbo | Khädrup Je, Khedrup Gelek Pelsang, Kedrup Geleg Pelzang, Khedup Gelek Palsang, Khedrup Gelek Pal Sangpo |
| 2. | เซอนัม ชกคยี ลังโป | แป็นเช็นลามะ องค์ที่ 2 | 1438–1505 | བསོད་ནམས་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ bsod nams phyogs kyi glang po | Sönam Qogkyi Langbo | Sonam Choglang, Soenam Choklang |
| 3. | เว็นซาปา โลซัง เทินชุบ | แป็นเช็นลามะ องค์ที่ 3 | 1505–1568 | དབེན་ས་པ་བློ་བཟང་དོན་གྲུབ།dben sa pa blo bzang don grub | Wênsaba Losang Tönchub | Gyalwa Ensapa, Ensapa Lozang Döndrup, Ensapa Losang Dhodrub |
| 4. | โลซัง เชอกยี แกยแช็น | แป็นเช็นลามะ องค์ที่ 4 | 1570–1662 | བློ་བཟང་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན།blo bzang chos kyi rgyal mtshan | Losang Qögyi gyäcän | Lobsang Chökyi Gyältsän, Lozang Chökyi Gyeltsen, Lobsang Chökyi Gyaltsen, Lobsang Choekyi Gyaltsen, Lobsang Choegyal, Losang Chögyan |
| 5. | โลซัง เยเซ | แป็นเช็นลามะ องค์ที่ 5 | 1663–1737 | བློ་བཟང་ཡེ་ཤེས།blo bzang ye shes | Losang Yêxê | Lobsang Yeshi, Losang Yeshe |
| 6. | โลซัง แปแต็น เยเซ | แป็นเช็นลามะ องค์ที่ 6 | 1738–1780 | བློ་བཟང་དཔལ་ལྡན་ཡེ་ཤེས།blo bzang dpal ldan ye shes | Losang Bädän Yêxê | Palden Yeshe, Palden Yeshi |
| 7. | แปแต็น แต็นแป ญีมา | แป็นเช็นลามะ องค์ที่ 7 | 1782–1853 | དཔལ་ལྡན་བསྟན་པའི་ཉི་མ།pal ldan bstan pa'i nyi ma | Bädän Dänbä Nyima | Tänpä Nyima, Tenpé Nyima, Tempai Nyima, Tenpey Nyima |
| 8. | แต็นแป วังชุก | แป็นเช็นลามะ องค์ที่ 8 | 1855–1882 | བསྟན་པའི་དབང་ཕྱུགbstan pa'i dbang phyug | Dänbä Wangqug | Tänpä Wangchug, Tenpé Wangchuk, Tempai Wangchuk, Tenpey Wangchuk |
| 9. | ทุบแต็น เชอกยี ญีมา | แป็นเช็นลามะ องค์ที่ 9 | 1883–1937 | ཐུབ་བསྟན་ཆོས་ཀྱི་ཉི་མ།thub bstan chos kyi nyi ma | Tubdän Qögyi Nyima | Choekyi Nyima, Thubtän Chökyi Nyima |
| 10. | โลซัง ชินแล ลวินชุบ เชอกยี แกยแช็น | แป็นเช็นลามะ องค์ที่ 10 | 1938–1989 | བློ་བཟང་ཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྲུབ་ ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན།blo bzang phrin las lhun grub chos kyi rgyal mtshan | Losang Chinlä Lhünchub Qögyi Gyäcän | Choekyi Gyaltsen, Chökyi Gyeltsen, Choekyi Gyaltse, Trinley Choekyi Gyaltsen, Lozang Trinlä Lhündrup Chökyi Gyältsän |
องค์ทะไลลามะ > การผนวกของซุงการ์

ทักเซปา (deputy of Tsewang Rabtan) 1717–1720
องค์ทะไลลามะ > ภายใต้ราชวงศ์ชิง

ดูเพิ่ม: รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์ชิง
องค์ทะไลลามะ > ภายใต้ราชวงศ์ชิง > เจ้ากาชิและโปลา

คังเชนเน 1721–1727
โปลฮาเน โซนัม ทงเย 1728–1747
กยูร์เม นัมเกล 1747–1750 (son)
องค์ทะไลลามะ > ภายใต้ราชวงศ์ชิง > ผู้แทนจากราชวงศ์ชิง (Ambans)

เซิงเก๋อ 1727–1733 (คนแรก)
เหลียยู่ 1906–1912 (คนสุดท้าย)
องค์ทะไลลามะ > 20th century Silöns (นายกรัฐมนตรี)

ชักยิม 1907–1920
ปัลจอร์ ดอร์เจ ศาสตรา 1907–1923
ชลกัง 1907–1926
ลางดุน กุนงา วังชุก 1926–1940
รักษาการ: โลซัง ทาชิ และ ลูกังวา 1950–1952
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิทิเบต
ทะไลลามะ
แหล่งข้อมูลอื่น

McKay, Alex (ed.). Tibet and Her Neighbors: A History (2003) Walther Konig. ISBN 3-88375-718-7
วิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓

วิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ (อังกฤษ : Kalasin Technical College ) เป็นวิทยาลัยด้านช่างอุตสาหกรรม สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓ ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ โดยเปิดสอน 3 หลักสูตร คือ ปวช., ปวส. และปริญญาตรี (ต่อเนื่อง)
| --- | --- |

ชื่อย่อ: วท.กส. / KTC
ประเภท: รัฐบาล - วิทยาลัย  สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓
สถาปนา: เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ.  2495
ผู้อำนวยการ: นายประดิษฐ์  ญาณประเสริฐ
ที่ตั้ง: 1766 ถนนสุรินทร์ ตำบลกาฬสินธุ์   อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ 46000
เว็บไซต์: www.ktc.ac.th
ประวัติ

วิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ แรกเริ่มเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ.  2495 จากกรมอาชีวศึกษาได้ประกาศจัดตั้ง "โรงเรียนช่างไม้กาฬสินธุ์ขึ้น"  รับนักเรียนที่จบชั้น  ประถมปีที่  4  เข้าเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น  (ม.1 – ม.3)  ในแผนกช่างไม้  โดยมีนายกิตติ  เสนากิจ  เป็นครูใหญ่
พ.ศ.  2499  กรมอาชีวศึกษา  ได้เปลี่ยนชื่อจากโรงเรียนช่างไม้กาฬสินธุ์เป็นโรงเรียนการช่างกาฬสินธุ์และได้เปิดสอนแผนกวิชาช่างตัดผม
พ.ศ.  2508  นักเรียนสนใจเข้าศึกษา  โรงเรียนการช่างสตรีกาฬสินธุ์น้อยมากกรมอาชีวศึกษา  จึงได้ยุบโรงเรียนการช่างสตรีกาฬสินธุ์  มารวมกับโรงเรียนการช่างกาฬสินธุ์
พ.ศ.  2522  ได้รับอนุมัติให้เปลี่ยนชื่อจากโรงเรียนการช่างกาฬสินธุ์ เป็นโรงเรียนเทคนิคกาฬสินธุ์  เปิดสอนแผนกวิชาช่างวิทยุและโทรคมนาคม
พ.ศ.  2523  กรมอาชีวศึกษา  ได้อนุมัติให้เปิดสอนแผนกวิชาช่างกลโรงงาน   วันที่ 1  เมษายน  2523  กระทรวงศึกษาธิการ  ได้ประกาศยกฐานะโรงเรียนเทคนิคกาฬสินธุ์  เป็นวิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์  สังกัดกองวิทยาลัยเทคนิค  โดยมีนายพินิจ  ศุภวัฒน์  ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการวิทยาลัย
พ.ศ.  2545  ได้รับการคัดเลือกให้เป็นที่ตั้ง   สำนักงานสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 4  (กาฬสินธุ์  มหาสารคาม  ร้อยเอ็ด)  และได้รับเกียรติเป็นสถานที่ตั้ง สำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  (อศภ.)
พ.ศ   2556  เปิดสอนระดับปริญญาตรี  ภาควิชาเทคโนโลยียานยนต์ และเปิดสอนระดับ ปวช. หลักสูตร MEP สาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
พ.ศ   2557  เปิดสอนประเภทวิชาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว สาขาวิชาการโรงแรม และเปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาตรี  ภาควิชาเทคโนโลยีไฟฟ้า วิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ ได้รับงบประมาณสิ่งก่อสร้าง  50 ล้านบาท จัดสร้างอาคารเอนกประสงค์ 3 ชั้น เนื้อที่ใช้สอย 6,200  ตารางเมตร โดยเป็นงบประมาณผูกพัน  2557 – 2559
หลักสูตร

วิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓ เปิดสอนระดับดังนี้
ปริญญาตรี
ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)
ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.)
| หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓> ประกาศนียบัตรวิชาชีพ | หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓> ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง | หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓> ระดับปริญญาตรี (ต่อเนื่อง) | หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓>  |
| --- | --- | --- | --- |
| หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ การก่อสร้าง  คหกรรมศาสตร์  เครื่องกล  เครื่องมือกลและซ่อมบำรุง  พณิชยการ  ไฟฟ้า  อิเล็กทรอนิกส์  อาหารและโภชนาการ  เทคนิคคอมพิวเตอร์ | หลักสูตรปรกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง การจัดการโลจิสติก  การตลาด  การบัญชี  คอมพิวเตอร์ธุรกิจ  การท่องเที่ยวและการโรงแรม  อาหารและโภชนาการ  เทคนิคการผลิต  เทคนิคโลหะ  เทคนิคอุตสาหกรรม  เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์  ไฟฟ้ากำลัง  โยธา  อิเล็กทรอนิกส์ | หลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต (ทล.บ.) สาขาวิชาเทคโลยียานยนต์ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว๊บไซต์สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา เก็บถาวร 2018-08-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว๊บไซต์สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓ เก็บถาวร 2017-07-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว๊บไซต์วิทยาลัย
สมเด็จพระราชาธิบดีซัยยิด ปูตรา

| สมเด็จพระราชาธิบดีซัยยิด ปูตรา |
| --- | --- |
ยังดี เปอร์ตวน อากงแห่งมาเลเซีย รายาแห่งรัฐปะลิส

ยังดี เปอร์ตวน อากง ลำดับที่ 3
ครองราชย์: 21 กันยายน พ.ศ. 2503 - 20 กันยายน พ.ศ. 2508
ราชาภิเษก: 4 มกราคม พ.ศ. 2504
ก่อนหน้า: สุลต่านฮีซามุดดินแห่งเซอลังงอร์
ถัดไป: สุลต่านอิสมาอิลแห่งตรังกานู
นายกรัฐมนตรี: ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
รายาแห่งรัฐปะลิส
ครองราชย์: 4 ธันวาคม พ.ศ. 2488 - 16 เมษายน พ.ศ. 2543
ราชาภิเษก: 12 มีนาคม พ.ศ. 2492
ก่อนหน้า: รายาซัยยิด ฮัมซาห์แห่งปะลิส
ถัดไป: รายาซัยยิด ซีรอญุดดีนแห่งปะลิส

พระราชสมภพ: 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2463 ปะลิส สหพันธรัฐมลายู บริติชมาลายา
สวรรคต: 16 เมษายน พ.ศ. 2543 (79 พรรษา) กัวลาลัมเปอร์ มาเลเซีย
คู่อภิเษก: เติงกูบูเดรียะฮ์ บินตี อัลมาร์ฮุม เติงกูอิซมาอิล เรียม เพศยนาวิน
พระราชบุตร: 21 พระองค์
พระราชบิดา: Tuan Syed Hassan ibni Almarhum Tuan Syed Mahmud Jamalullail
พระราชมารดา: Che Puan Wan Teh Binti Wan Endut
ศาสนา: อิสลาม
สมเด็จพระราชาธิบดี ตวนกู ซัยยิด ปุตรา ทรงเป็นยังดี เปอร์ตวน อากง พระองค์ที่ 3 แห่งมาเลเซีย และทรงเป็นรายาแห่งรัฐปะลิส พระองค์พระราชสมภพที่เมืองอาเรา รัฐปะลิส พระราชสมภพเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2463 พระองค์ทรงเป็นยังดี เปอร์ตวน อากง เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2503 - 20 กันยายน พ.ศ. 2508
สวรรคตเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2543 สิริพระชนมายุได้ 79 ปี 142 วัน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ไทย :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์ (ร.ม.ภ.)
สมเด็จพระราชาธิบดีซาลาฮุดดีน อับดุล อาซิซ

| สมเด็จพระราชาธิบดี ซาลาฮุดดีน อับดุล อาซิซ |
| --- | --- |
ยังดี เปอร์ตวน อากงแห่งมาเลเซีย สุลต่านแห่งรัฐเซอลาโงร์
พระบรมฉายาลักษณ์ ค.ศ. 2001
ยังดี เปอร์ตวน อากง ลำดับที่ 11
ครองราชย์: 21 เมษายน พ.ศ. 2542 – 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544
ราชาภิเษก: 22 กันยายน พ.ศ. 2542
ก่อนหน้า: จาฟาร์แห่งเนอเกอรีเซิมบีลัน
ถัดไป: ซีรอญุดดีนแห่งปะลิส
นายกรัฐมนตรี: มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด
สุลต่านแห่งรัฐเซอลาโงร์
ครองราชย์: 3 กันยายน พ.ศ. 2503 - 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544
ราชาภิเษก: 28 มิถุนายน พ.ศ. 2504
ก่อนหน้า: สุลต่านฮีซามุดดิน
ถัดไป: สุลต่านชะรอฟุดดีน

พระราชสมภพ: 8 มีนาคม พ.ศ. 1926 กัวลาลังกัต, รัฐเซอลาโงร์, สหพันธรัฐมลายู, บริติชมาลายา
สวรรคต: 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 (75 พรรษา) กัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย
พระอัครมเหสี: ตวนกู สิตี ไอชาห์
พระราชบุตร: 12 พระองค์
ราชวงศ์: เซอลาโงร์
พระราชบิดา: สุลต่านฮีซามุดดิน อาลัม ชาห์
พระราชมารดา: รายา เจมะห์ บินดี อัลมาร์ฮัม รายา อะหมัด
ศาสนา: อิสลาม
สมเด็จพระราชาธิบดีซาลาฮุดดีน อับดุล อาซิซพระองค์เป็นสุลต่านแห่งรัฐเซอลาโงร์ พระองค์เป็นพระราชโอรสของสุลต่านมูซา เกียฮุดดิน เกียยาด ชาห์ เป็นยังดี เปอร์ตวน อากง
องค์ที่ 11 ของมาเลเซีย พระราชสมภพเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2469 ที่รัฐเซอลาโงร์ สวรรคตเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 รวมพระชนมพรรษา 75 ปี 258 วัน ที่กัวลาลัมเปอร์ พระมเหสีชื่อ
ตวนกู สิตี ไอชาห์ มีพระราชโอรสชื่อสุลต่านชะรอฟุดดีน อิดริส ชาห์