stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รถรางฮ่องกง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
มะไฟจีน

| มะไฟจีน |
| --- | --- |

ผลมะไฟจีน

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
อาณาจักรย่อย:: Tracheobionta
Superdivision:: Spermatophyta
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
ชั้นย่อย:: Rosidae
อันดับ:: Sapindales
วงศ์:: Rutaceae
สกุล:: Clausena
สปีชีส์:: C.  lansium
ชื่อทวินาม
Clausena lansium (Lour.) Skeels

มะไฟจีน หรือส้มมะไฟ (wampee ซึ่งได้จากชื่อพ้อง Clausena wampi (Blanco), D. Oliver) เป็นพืชตระกูลสัมชนิดหนึ่ง ลักษณะคล้ายมะไฟ ในภาษาจีนเรียกว่า หวงผี (黄皮, พินอิน:huángpí) แปลว่า (ผลไม้)ผิวสีเหลือง
มะไฟจีนเป็นไม้ไม่ผลัดใบ ต้นสูงประมาณ 3-8 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยวสีเขียวเข้ม ผลมีลักษณะคล้ายกับมะไฟ คือเป็นพวง แต่เปลือกจะบางกว่าและมีรสเฝื่อนเล็กน้อยเนื่องจากมีต่อมน้ำมัน เนื้อในรสหวานอมเปรี้ยว รับประทานสดหรือนำไปแปรรูปได้ ภายในมีเมล็ดตั้งแต่ไม่มีไปจนถึง 5 เมล็ด เมล็ดมีรูปทรงแบนรีสีเขียว ปลายแหลมสีน้ำตาล มะไฟจีนขึ้นได้ดีในดินเกือบทุกชนิด แต่ดินที่เหมาะสมคือดินที่มีการระบายน้ำพอสมควร นอกจากนี้ ยังต้องให้น้ำด้วยถ้าหากอากาศแล้งมาก มะไฟจีนเป็นพืชที่ต้องการแสงแดดตลอดทั้งปี และอากาศไม่ร้อนหรือหนาวจนเกินไป นิยมปลูกกันมากทางภาคใต้ของจีน ภาคเหนือของเวียดนาม และที่จังหวัดน่าน
การใช้ประโยชน์

เป็นไม้พื้นเมืองและปลูกทั่วไปทางตอนใต้ของจีนและเวียดนาม มีผู้นำมาปลูกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หลายประเทศรวมทั้งในอินเดีย ศรีลังกา ออสเตรเลีย สหรัฐ รับประทานผลสุก เนื้อใช้ทำแยมหรือพาย ผลดิบเปรี้ยวใช้ทำเยลลี่ ไวน์ ผลดิบตากแห้งและรากเป็นยารักษาหลอดลมอักเสบ ใบต้มเคี่ยวกับน้ำใช้สระผม แก้รังแคและรักษาสีผม
ชาวจีนกล่าวว่าผลตากแห้งหรือเชื่อมแห้งสามารถใช้รับประทานแก้หวัด แก้ไอ หรือแก้พิษร้อน ใบสามารถนำไปทำยาขจัดรังแค และรักษาสีผมให้ดำสนิทได้
ภาพ

มะไฟจีนพันธุ์ไม่มีเมล็ด
ดอกมะไฟจีนในฮ่องกง
ผลดิบของมะไฟจีน
เมล็ดมะไฟจีน
รถรางโทเด็งสายอารากาวะ

รถรางโทเด็งสายอารากาวะ (ญี่ปุ่น: 都電荒川線; โรมาจิ: Toden Arakawa-sen) หรือ รถรางซากูระโตเกียว (ญี่ปุ่น: 東京さくらトラム; โรมาจิ: Tōkyō Sakura Toramu) เป็นระบบขนส่งมวลชนลูกผสมระหว่างรถไฟรางเบากับรถราง บริการเดินรถภายในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินกิจการโดยสำนักงานขนส่งมหานครโตเกียว และเป็นรถรางโทเกียวโทเด็งสายสุดท้ายที่ยังเปิดให้บริการอยู่ ส่วนสายอื่น ๆ ถูกยกเลิกไปเพราะกีดขวางเส้นทางการจราจร กระนั้นรถรางโทเด็งสายอารากาวะนี้มิใช่รถรางสายเดียวในกรุงโตเกียว เพราะยังมีรถรางโทกีวสายเซตางายะ ซึ่งถูกจัดชั้นเป็นรถรางเช่นกัน
รถรางสายอารากาวะนี้ถูกเรียกว่ารถรางซากูระโตเกียว เพราะตลอดเส้นทางจะมีจุดแวะชมต้นซากูระ กุหลาบและดอกไม้ตามฤดูกาลอื่น ๆ
รายชื่อสถานี

| หมาย เลข | สถานี | ญี่ปุ่น | ระยะทาง (กม> ).ระหว่าง สถานี | ระยะทาง (กม> ).รวม | เชื่อมต่อ | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | มิโนวาบาชิ | 三ノ輪橋 | - | 0.0 |  โตเกียวเมโทรสายฮิบิยะ (มิโนวะ: H-19) | อารากาวะ |
|  | อารากาวะ-อิตจูมาเอะ | 荒川一中前 | 0.3 | 0.3 |   | อารากาวะ |
|  | อารากาวะ-คูยากูโชมาเอะ | 荒川区役所前 | 0.3 | 0.6 |   | อารากาวะ |
|  | อารากาวะ-นิโจเมะ | 荒川二丁目 | 0.4 | 1.0 |   | อารากาวะ |
|  | อารากาวะ-นานาโจเมะ | 荒川七丁目 | 0.4 | 1.4 |   | อารากาวะ |
|  | มาจิยะ-เอกิมาเอะ | 町屋駅前 | 0.4 | 1.8 |    สายหลักเคเซ (มาจิยะ: KS04)   โตเกียวเมโทรสายชิโยดะ (มาจิยะ: C-17)  | อารากาวะ |
|  | มาจิยะ-นิโจมาเอะ | 町屋二丁目 | 0.4 | 2.2 |   | อารากาวะ |
|  | ฮิงาชิ-โองู-ซันโจเมะ | 東尾久三丁目 | 0.3 | 2.5 |   | อารากาวะ |
|  | คูมาโนมาเอะ | 熊野前 | 0.6 | 3.1 |  สายนิปโปริ−โทเนริ (NT04) | อารากาวะ |
|  | มิยาโนมาเอะ | 宮ノ前 | 0.4 | 3.5 |   | อารากาวะ |
|  | โอได | 小台 | 0.3 | 3.8 |   | อารากาวะ |
|  | อารากาวะ-ยูเอ็นจิมาเอะ | 荒川遊園地前 | 0.3 | 4.1 |   | อารากาวะ |
|  | อารากาวะ-ชาโกมาเอะ | 荒川車庫前 | 0.5 | 4.6 |   | อารากาวะ |
|  | คาจิวาระ | 梶原 | 0.4 | 5.0 |   | คิตะ |
|  | ซากาเอโจ | 栄町 | 0.5 | 5.5 |   | คิตะ |
|  | โอจิ-เอกิมาเอะ | 王子駅前 | 0.5 | 6.0 |    สายเคฮิง−โทโฮกุ (โอจิ: JK36)   โตเกียวเมโทรสายนัมโบกุ (โอจิ: N-16)  | คิตะ |
|  | อาซูกายามะ | 飛鳥山 | 0.5 | 6.5 |   | คิตะ |
|  | ทากิโนงาวะ-อิตโจเมะ | 滝野川一丁目 | 0.4 | 6.9 |   | คิตะ |
|  | นิชิงาฮาระ-ยนโจเมะ | 西ヶ原四丁目 | 0.4 | 7.3 |   | คิตะ |
|  | ชิง-โกชินซูกะ | 新庚申塚 | 0.4 | 7.7 |  รถไฟใต้ดินโทเอสายมิตะ (นิชิ-ซูงาโมะ: I-16) | โทชิมะ |
|  | โคชินซูกะ | 庚申塚 | 0.2 | 7.9 |   | โทชิมะ |
|  | ซูงาโมชินเด็ง | 巣鴨新田 | 0.5 | 8.4 |   | โทชิมะ |
|  | โอตสึกะ-เอกิมาเอะ | 大塚駅前 | 0.5 | 8.9 |  สายยามาโนเตะ (โอตสึกะ: JY12) | โทชิมะ |
|  | มูโกฮาระ | 向原 | 0.5 | 9.4 |   | โทชิมะ |
|  | ฮิงาชิ-อิเกบูกูโระ-ยนโจเมะ | 東池袋四丁目 | 0.6 | 10.0 |  โตเกียวเมโทรสายยูรากูโจ (ฮิงาชิ-อิเกบูกูโระ: Y-10) | โทชิมะ |
|  | โทเด็ง-โซชิงายะ | 都電雑司ヶ谷 | 0.2 | 10.2 |   | โทชิมะ |
|  | คิชิโบจิมมาเอะ | 鬼子母神前 | 0.5 | 10.7 |  โตเกียวเมโทรสายฟูกูโตชิง (โซชิงายะ: F-10) | โทชิมะ |
|  | กากูชูอินชิตะ | 学習院下 | 0.5 | 11.2 |   | โทชิมะ |
|  | โอโมกาเงบาชิ | 面影橋 | 0.5 | 11.7 |   | ชินจูกุ |
|  | วาเซดะ | 早稲田 | 0.5 | 12.2 |   | ชินจูกุ |
รถรางโทกีวสายเซตางายะ

รถรางโทกีวสายเซตางายะ (ญี่ปุ่น: 東急世田谷線; โรมาจิ: Tōkyū Setagaya-sen) เป็นระบบขนส่งมวลชนรูปแบบรถไฟรางเบา บริการเดินรถย่านเซตางายะในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินกิจการโดยโทกีว คอร์ปอเรชัน เส้นทางสายเซตางายะต่างจากเส้นทางเดินรถของบริษัทโทกีวสายอื่น ๆ เพราะสายนี้อยู่ภายใต้พระราชบัญญัติการเดินรถรางของรัฐบาลญี่ปุ่น ทั้งนี้ก็เพราะแต่เดิมสายเซตางายะเป็นทางแยกหนึ่งของทางรถไฟสายทามางาวะเดิม (คนละสายกับสายทามางาวะในปัจจุบัน)
นอกจากรถรางโทกีวสายเซตางายะแล้ว ยังมีรถรางที่เปิดให้บริการในกรุงโตเกียวอีกสายคือรถรางโทเด็งสายอารากาวะ ดำเนินกิจการโดยสำนักงานขนส่งมหานครโตเกียว
รายชื่อสถานี

| หมาย เลข | สถานี | ญีปุ่น | ระยะทาง (กม> ) | เชื่อมต่อ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ซังเง็ง-จายะ | 三軒茶屋 | 0.0 |  รถไฟฟ้าโทกีวสายเด็ง-เอ็ง-โทชิ |
|  | นิชิ-ไทชิโด | 西太子堂 | 0.3 |  |
|  | วากาบายาชิ | 若林 | 0.9 |  |
|  | โชอิง-จินจามาเอะ | 松陰神社前 | 1.4 |  |
|  | เซตางายะ | 世田谷 | 1.8 |  |
|  | คามิมาจิ | 上町 | 2.2 |  |
|  | มิยาโนซากะ | 宮の坂 | 2.7 |  |
|  | ยามาชิตะ | 山下 | 3.4 |  รถไฟฟ้าโอดากีวสายโอดาวาระ (โกโตกูจิ) |
|  | มัตสึบาระ | 松原 | 4.2 |  |
|  | ชิโมะ-ทาไกโดะ | 下高井戸 | 5.0 |  สายเคโอ |
มิซาโอะ โอกาวะ

| มิซาโอะ โอกาวะ |
| --- | --- |
大川 ミサヲ
เกิด: 5 มีนาคม พ.ศ. 2441 เท็มมะ นครโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 1 เมษายน พ.ศ. 2558 (117 ปี) เขตฮิงาชิซูมิโยชิ นครโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
มีชื่อเสียงจาก: บุคคลที่มีอายุมากที่สุดในโลก, บุคคลในญี่ปุ่นที่มีอายุมากที่สุดที่ผ่านการตรวจสอบแล้ว
คู่สมรส: ยูกิโอะ โอกาวะ (m. 1919–1931; เขาเสียชีวิต)
บุตร: 3
ญาติ: หลาน 4 คน เหลน 6 คน
มิซาโอะ โอกาวะ (ญี่ปุ่น: 大川 ミサヲ; โรมาจิ: Ōkawa Misao; ทับศัพท์: 5 มีนาคม พ.ศ. 2441 – 1 เมษายน พ.ศ. 2558) เป็นชาวญี่ปุ่นที่เป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดในโลกหลักจากการเสียชีวิตของจิโรเอมง คิมูระ เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2556 จนกระทั่งเธอเสียชีวิตในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 เธอยังเป็นชาวญี่ปุ่นคนสุดท้ายที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 19
โอกาวะเสียชีวิตในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 ซึ่งเป็นเวลาไม่ถึงเดือนหลังจากวันเกิดครอบรอบ 117 ปีของเธอ
ยาพิษ (เพลงบอดี้สแลม)

| "ยาพิษ" |
| --- | --- |

เพลงโดยบอดี้สแลม
จากอัลบั้มSave my Life
วางจำหน่าย: 26 สิงหาคม พ.ศ. 2550
แนวเพลง: โพสต์ฮาร์ดคอร์ ฮาร์ดร็อก
ความยาว: 4:23
ค่ายเพลง: จีนี่เรคคอร์ดส (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: ขจรเดช พรมรักษา อาทิวราห์ คงมาลัย
 
มิวสิกวิดีโอ
"ยาพิษ" ที่ยูทูบ
 
"ยาพิษ" เป็นซิงเกิลเปิดตัวอัลบั้มของวงดนตรีบอดี้สแลม จากอัลบั้มชุดที่ 4 เซฟมายไลฟ์
เพลง "ยาพิษ" ประพันธ์เนื้อร้องโดย ขจรเดช พรมรักษา, อาทิวราห์ คงมาลัย แต่งทำนองโดย 	พูนศักดิ์ จตุระบุล, อาทิวราห์ คงมาลัย และเรียบเรียงโดย บอดี้สแลม, พูนศักดิ์ จตุระบุล ออกจำหน่ายในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2550
ที่มาของเพลง

ที่มาของเพลงนั้น มาจากวันหนึ่งของการซ้อมดนตรี ที่ทุกคนพร้อมใจกันคิดอะไรไม่ค่อยออก ระหว่างพักซ้อม ตูน ได้หยิบกีต้าร์ขึ้นมาเล่นไปเรื่อยๆ ในจังหวะช้าๆ แบบอาร์แอนด์บี จน ยอด มือกีต้าร์ของวงได้ยินเข้าก็มาร่วมเล่นด้วย จากนั้น ปิ๊ด ก็เข้ามาสมทบ ตามมาด้วย ชัช เข้ามาตีกลองด้วยอีกคน กระทั่งสุดท้าย อ๊อฟ โปรดิวเซอร์ของอัลบั้ม เข้ามาบอกให้ ชัช ตีกลองแบบดิสโก้ จึงได้ออกมาเป็นเพลง ยาพิษ
การตอบรับ

เพลง ยาพิษ อันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของ แฟต 104.5 ในชาร์ตของ 104.5 เอฟเอ็ม แฟตเรดิโอ ท็อป 75 ชาร์ต ประจำวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2550 และอันดับ 6 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2550 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2550) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 1
104.5 เอฟเอ็ม แฟตเรดิโอ ท็อป 75 ชาร์ต: 1
104.5 เอฟเอ็ม แฟตเรดิโอ ท็อป 100 ออฟเยียร์ 2007: 10
94.5 แม็กซ์ ชาร์ตท็อป 20: 2
91.5 เอฟเอ็ม ฮอตเวฟ ท็อป 20 ชาร์ต: 5
เอ็มทีวี ไทยแลนด์ โลเคลชาร์ต: 2
รางวัล

| ผู้มอบรางวัล | สาขารางวัล | ผล | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| สีสันอะวอร์ดส์ ครั้งที่ 20 | เพลงร็อกยอดเยี่ยม | ได้รับรางวัล | คณะกรรมการเป็นผู้ตัดสิน |
| คมชัดลึกอวอร์ดส ครั้งที่ 5 ประเภทเพลงไทยสากล | เพลงยอดเยี่ยม | ได้รับรางวัล | คณะกรรมการเป็นผู้ตัดสิน |
| แฟตอวอร์ดส ครั้งที่ 6 | Record of The Year | ได้รับรางวัล | คณะกรรมการเป็นผู้ตัดสิน |
| Music Express Awards 2007 | มิวสิกวีดีโอยอดนิยม | ได้รับรางวัล | คณะกรรมการเป็นผู้ตัดสิน |
ฟาโรห์อเมนเอมนิซู

เนเฟอร์คาเร อเมนเอมนิซู เป็นฟาโรห์ชาวอียิปต์โบราณ แห่งราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์
รัชกาล

การมีพระชนม์ชีพของพระองค์นั้นถูกยืนยันในปี ค.ศ. 1940 เมื่อมีการค้นพบสุสานในทานิสโดยปิแอร์ มอนเตส ซึ่งเป็นสุสานของฟาโรห์ซูเซนเนสที่ 1 ผู้ที่ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ และมีการพบหลักฐานที่เป็นถ้วยหมวกทองคำที่สลักพระนามครองราชบัลลังก์ของพระองค์ว่า เนเฟอร์คาเร ภายในสุสาน โดยก่อนหน้านั้นการครองราชย์และการมีพระชนม์ชีพของพระองค์ยังคงเป็นปริศนาอยู่ อันเนื่องจากยังไม่มีการค้นพบหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับพระองค์เลย อย่างไรก็ตามระยะเวลาในการครองราชย์ของพระองค์นั้นเป็นช่วงเวลาอันสั้น ซึ่งมาเนโธได้บันทึกพระนามว่า เนเฟอร์เชเรส ซึ่งเป็นพระนามของพระองค์ ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 4 ปี
รัชกาล > เหตุการณ์อภัยโทษกบฏ

ในขณะที่การครองราชย์ของพระองค์นั้นยังคงคลุมเครืออยู่ นักบวชสูงสุดแห่งอามุนที่ทีบส์นามว่า เมนเคปเปอร์เร ซึ่งเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นผู้อภัยโทษแก่ผู้นำกบฏหลายคนที่ต่อต้านอำนาจของนักบวชสูงสุดในรัชสมัยของพระองค์ โดยกลุ่มกบฏเหล่านี้เคยถูกเนรเทศไปยังโอเอซิสตะวันตกแห่งอียิปต์ในปีที่ 25 ของการครองราชย์ของฟาโรห์สเมนเดส ซึ่งเหตุการณ์นี้ได้ถูกบันทึกในจารึกแห่งการขับไล่ (Louvre C. 256) ซึ่งน่าจะเกิดขึ้นในช่วงรัชสมัยสั้น ๆ ของพระองค์
รถไฟฟ้าฉงชิ่ง สาย 3

ภาพภายในรถไฟฟ้า
รถไฟฟ้าฉงชิ่ง สาย 3 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าโมโนเรลในระบบรถไฟฟ้าฉงชิ่ง ระยะทาง 55.5 กิโลเมตร หรือ 34.5 ไมล์ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าโมโนเรลที่ยาวที่สุดในโลก
ราชื่อสถานี

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รหัส | ชื่อไทย | ชื่อจีน | รูปแบบ | เชื่อมต่อ | เขตที่ตั้ง |  |

| 3/1 | สถานีอวี๋ต้ง | 鱼洞 |  | 2 | เขตปาหนาน |  |
| 3/2 | สถานีจินจู๋ | 金竹 |  |  | เขตปาหนาน |  |
| 3/3 | สถานีอวี๋หูลู่ | 鱼胡路 |  |  | เขตปาหนาน |  |
| 3/4 | สถานีเสวียถังวาน | 学堂湾 |  | inks | เขตปาหนาน |  |
| 3/5 | สถานีต้าซานชวิน | 大山村 |  |  | เขตปาหนาน |  |
| 3/6 | สถานีเฉ่าโหยวฉั่ง | 炒油场 |  |  | เขตปาหนาน |  |
| 3/7 | สถานีช่าลู่โข่ว | 岔路口 |  |  | เขตปาหนาน |  |
| 3/8 | สถานีจิ่วกงหลี่ | 九公里 |  |  | เขตปาหนาน |  |
| 3/9 | สถานีฉีหลง | 麒龙 |  |  | เขตปาหนาน |  |
| 3/10 | สถานีปากงหลี่ | 八公里 |  |  | เขตปาหนาน |  |
| 3/11 | สถานีเอ้อร์ถัง | 二塘 | side (elv) |  | Nan'an |  |
| 3/12 | สถานีลิ่วกงหลี่ | 六公里 | side (elv) |  | Nan'an |  |
| 3/13 | สถานีอู่กงหลี่ | 五公里 | side (elv) |  | Nan'an |  |
| 3/14 | สถานีซื่อกงหลี่ | 四公里 | island (elv) |  | Nan'an |  |
| 3/15 | สถานีหนานผิง | 南坪 | island (und) |  | Nan'an |  |
| 3/16 | สถานีกงเม่า | 工贸 | island (und) |  | Nan'an |  |
| 3/17 | สถานีถงหยวนจวี๋ | 铜元局 | side (elv) |  | Nan'an |  |
| 3/18 | สถานีเหลี่ยงลู่โข่ว | 两路口 | side (und) | 1 | Yuzhong |  |
| 3/19 | สถานีหนิวเจี่ยวถัว | 牛角沱 | side (at-grd) | 2 | Yuzhong |  |
| 3/20 | สถานีหัวซินเจีย | 华新街 | side (elv) |  | Jiangbei |  |
| 3/21 | สถานีกวันยินเฉียว | 观音桥 | island (und) |  | Jiangbei |  |
| 3/22 | สถานีหงฉีเหอโกว | 红旗河沟 | side (und) | 6 | Yubei |  |
| 3/23 | สถานีเจียโจวลู่ | 嘉州路 | side (elv) |  | Yubei |  |
| 3/24 | สถานีเจิ้งเจียเยฺวี่ยนจื่อ | 郑家院子 | side (elv) |  | Yubei |  |
| 3/25 | สถานีถังเจียเยฺวี่ยนจื่อ | 唐家院子 | side (elv) |  | Yubei |  |
| 3/26 | สถานีซือจื่อผิง | 狮子坪 | side (elv) |  | Yubei |  |
| 3/27 | สถานีรถไฟฉงชิ่งเป่ย์ | 重庆北站 | side (und) |  | Yubei |  |
| 3/28 | สถานีหลงโถวซื่อ | 龙头寺 | side (elv) |  | Yubei |  |
| 3/29 | สถานีถงเจียเยฺวี่ยนจื่อ | 童家院子 | side (elv) |  | Yubei |  |
| 3/30 | สถานีจิ๋นอวี๋ | 金渝 | side (elv) |  | Yubei |  |
| 3/31 | สถานีจิ๋นถงลู่ | 金童路 | side (elv) |  | Yubei |  |
| 3/32 | สถานียวนยาง | 鸳鸯 | side (elv) |  | Yubei |  |
| 3/33 | สถานีดิเอ็กซ์โปการ์เดน (หยวนป๋อหยวน) | 园博园 | side (elv) |  | Yubei |  |
| 3/34 | สถานีชุ่ยอวิ๋น | 翠云 | side (elv) |  | Yubei |  |
| 3/35 | สถานีฉางฝูลู่ | 长福路 | island (elv) |  | Yubei |  |
| 3/36 | สถานีหุยซิ่ง | 回兴 | side (elv) |  | Yubei |  |
| 3/37 | สถานีซวังหลง | 双龙 | side (elv) |  | Yubei |  |
| 3/38 | สถานีปี้จิน | 碧津 | 2 islands (elv) |  | Yubei |  |
| 3/39 | สถานีท่าอากาศยานเจียงเป่ย์ | 江北机场 | side (und) |  | Yubei |  |
ยฺเหวียนซิง

ศักราชของง่อก๊ก
ยฺเหวียนซิง  (จีน: 元興; พินอิน: Yuánxīng) เป็นเป็นชื่อศักราชลำดับแรกในรัชสมัยของจักรพรรดิซุนโฮ (อู๋มั่วตี้) แห่งง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ชื่อศักราชยฺเหวียนซิงใช้ตั้งแต่ในปี ค.ศ. 264 ถึง ค.ศ. 265 รวมเวลา 2 ปี
สามก๊กจี่บันทึกว่าในเดือน 4 ของศักราชยฺเหวียนซิงปีที่ 2 (ค.ศ. 265) เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นกานลู่ปีที่ 1 ส่วนเจี้ยนคางฉือลู่ (建康實錄) บันทึกว่าเปลี่ยนชื่อศักราชในเดือน 5
การเปลี่ยนชื่อศักราช

ศักราชหย่งอานปีที่ 7 (ค.ศ. 264) —— เดือน 8 วันที่ 3 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นยฺเหวียนซิงปีที่ 1
ศักราชยฺเหวียนซิงปีที่ 2 (ค.ศ. 265) —— เดือน 4 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นกานลู่ปีที่ 1
ตารางเทียบศักราช

| ยฺเหวียนซิง | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ค.ศ. | 264 | 265 |
| วุยก๊ก | เสียนซี 1 | เสียนซี 2 |
ดูเพิ่ม

ศักราชของจีน
บรรณานุกรม

李崇智 (December 2004). 中國歷代年號考. 北京: 中華書局. ISBN 7101025129.
鄧洪波 (March 2005). 東亞歷史年表. 臺北: 國立臺灣大學東亞經典與文化研究計劃. ISBN 9789860005189. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (pdf)เมื่อ 2007-08-25. สืบค้นเมื่อ 2021-11-26.
| ก่อนหน้า |  | ยฺเหวียนซิง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| หย่งอาน |  | ศักราชของง่อก๊ก  (ค.ศ. 264 - 265) |  | กานลู่ |
| ด ค กศักราชในยุคสามก๊ก |
| --- | --- |
วุยก๊ก: อ้วยโช่ (หฺวางชู) ค.ศ. 220-226 → ไท่เหอ ค.ศ. 227-233 → ชิงหลง ค.ศ. 233-237 → จิ่งชู ค.ศ. 233-237 → เจิ้งฉื่อ ค.ศ. 240-249 → เจียผิง ค.ศ. 249-254 → เจงหงวน / ไกเจ้ง (เจิ้ง-ยฺเหวียน) ค.ศ. 254-256 → กำลอ (กานลู่) ค.ศ. 256-260 → จิ่ง-ยฺเหวียน ค.ศ. 260-264 → เสียนซี ค.ศ. 264-265
จ๊กก๊ก: เจี๋ยงบู๋ (จางอู่) ค.ศ. 221-223 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 223-237 → เหยียนซี ค.ศ. 238-257 → จิ่งเย่า ค.ศ. 258-263 → เหยียนซิง ค.ศ. 263
ง่อก๊ก: หฺวางอู่ ค.ศ. 222-229 → หฺวางหลง ค.ศ. 229-231 → เจียเหอ ค.ศ. 232-238 → ชื่ออู ค.ศ. 238-251 → ไท่-ยฺเหวียน ค.ศ. 251-252 → เฉินเฟิ่ง ค.ศ. 252 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 252-253 → อู่เฟิ่ง ค.ศ. 254-256 → ไท่ผิง ค.ศ. 256-258 → หย่งอาน ค.ศ. 258-264 → ยฺเหวียนซิง ค.ศ. 264-265 → กานลู่ ค.ศ. 265-266 → เป๋าติ่ง ค.ศ. 266-269 → เจี้ยนเหิง ค.ศ. 269-271 → เฟิ่งหฺวาง ค.ศ. 272-274 → เทียนเช่อ ค.ศ. 275-276 → เทียนสี่ ค.ศ. 276 → เทียนจี้ ค.ศ. 277-280
กองซุนเอี๋ยน: เช่าฮั่น ค.ศ. 237-238
ยิบซีวูแมน (ชีส์โฮมเลส)

ยิบซีวูแมน (ชีส์โฮมเลส)  (Gypsy Woman (She's Homeless) หรืออีกชื่อ ยิบซีวูแมนลาดาดีลาดาด่า  (Gypsy Woman (La da dee la da da)) เป็นซิงเกิลฮิตของนักร้องชาวอเมริกา คริสตัล วอเตอร์ส์ เธอได้ ออกจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2534 และ บรรจุอยู่ในอัลบั้ม Surprise (1991) ผู้แต่งเพลงนี้โดย เนล คอนเวย์ และ คริสตัล วอเตอร์ส์
แหล่งข้อมูลอื่น

austriancharts.at
ข้อมูลซิงเกิล Gypsy Woman ที่ Discogs
รถรางฮังไกสายฮังไก

| สายฮังไก |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดให้บริการ
เจ้าของ: บริษัทรถรางฮังไกจำกัด
ปลายทาง: เอบิซูโจ ฮามาเดระ เอกิ-มาเอะ
จำนวนสถานี: 31
เว็บไซต์: www.hankai.co.jp
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถราง
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 14.1 km (8.8 mi)
รถรางฮังไกสายฮังไก (ญี่ปุ่น: 阪堺電車阪堺線; โรมาจิ: Hankai Densha Hankai-sen) เป็นระบบขนส่งมวลชนรูปแบบรถราง เชื่อมการเดินทางระหว่างเมืองโอซากะกับเมืองซาไก จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินกิจการโดยบริษัทรถรางฮังไกจำกัด
โดยชื่อเส้นทางสายนี้มาจากคำว่า "โอซากะ" กับ "ซาไก" โดยตัวคันจิ ซากะ (阪) อ่านอีกอย่างว่า "ฮัง" กับ ซาไก (堺) อ่านอีกอย่างว่า "ไค"
ประวัติ

บริษัทรถรางฮังไกจำกัดก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1910 กระทั่ง ค.ศ. 1915 ได้รวมเข้ากับบริษัทรถไฟนังไกเดินรถตามเส้นทางเหนือและทางใต้ของเมืองโอซากะ ต่อมาเมื่อระบบขนส่งมวลชนอื่น ๆ พัฒนาขึ้น ผู้โดยสารรถรางก็ลดลง บริษัทรถรางฮังไกจึงแยกตัวออกจากบริษัทรถไฟนังไกใน ค.ศ. 1980
ปัจจุบันรถรางฮังไกยังนำรถรางรุ่นเก่าให้บริการร่วมกับรถรางที่ถูกพัฒนามาใหม่ โดยยังเหลือรถรางรุ่นเก่าให้บริการ 7 ขบวน
แหล่งข้อมูลอื่น

Hankai Line official site (ญี่ปุ่น)
มิซาโตะ มัตสึโอกะ

| มิซาโตะ มัตสึโอกะ |
| --- | --- |
松岡 美里
เกิด:  (2001-03-23) 23 มีนาคม ค.ศ. 2001 (23 ปี) จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: ไอแอมเอนเทอร์ไพรส์
มิซาโตะ มัตสึโอกะ (松岡 美里,  23 มีนาคม 2001-) เป็นนักพากย์ หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดเฮียวโงะ สังกัดไอแอมเอนเทอร์ไพรส์
ผลงานพากย์

ชมรมอนิเมะฉัน ใครอย่าแตะ! (มิซึซากิ สึบาเมะ)
คุณชิกิโมริไม่ได้น่ารักแค่อย่างเดียวนะ (เนโกซากิ เคียว)
โรกูโด โนะ อนนาตาจิ (สึบากิ)
เท็งโงกุ ไดมาเกียว (อันซึ)
สี่พี่น้องยุซึกิ ครอบครัวนี้มีแต่รัก (คิริชิมะ อุตะ)
มิซาโตะ ฟูกูเอ็ง

| มิซาโตะ ฟูกูเอ็ง |
| --- | --- |
福圓 美里
เกิด:  (1982-01-10) 10 มกราคม ค.ศ. 1982 (42 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: มิซาโตะ ซากุรางิ (桜木 美里)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: StarCrew
ส่วนสูง: 151.8 ซม.
มิซาโตะ ฟูกูเอ็ง (福圓 美里, 10 มกราคม 1982 -) เป็น นักพากย์ และ นักแสดงละครเวที ชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัด StarCrew ชื่อในวงการเดิมคือ มิซาโตะ ซากุรางิ (桜木 美里)
ผลงานพากย์

แบล็คแคท (อีฟ)
สไตรก์วิตเชส (มิยาฟุจิ โยชิโกะ)
วุ่นรักยัยต่างดาว (คนจิกิ โนะ ยามิ)
โรซาริโอ้ บวก แวมไพร์ (คุโรโนะ คุรุมุ)
ชมรมคนไร้เพื่อน (ชิงุมะ ริกะ)
อนาเธอร์ (สึงิอุระ ทากาโกะ)
สไมล์พรีเคียว! (โฮชิโซระ มิยุกิ)
คนสืบผี (โอโกโนงิ โมโมเอะ)
เครื่องจักรปฏิวัติ วัลเวรฟ (โนบิ มาริเอะ)
สาวใสหัวใจบ้านทุ่ง (มิยาอุจิ ฮิกาเงะ)
สงครามเวหา ฟาฟเนอร์ (ทาเตกามิ เซริ)
เทลส์ออฟเซสทิเรีย (เอดนา)
ไขปมปริศนาภูต (ยุมิฮาระ ซากิ)
หาบ้านให้มังกรที! (เนล)
หนุ่มน้อยนักบัลเลต์ (โออิกาวะ นัตสึกิ)
เท็งโงกุ ไดมาเกียว (มิมิฮิเมะ)
เซเลอร์มูน คริสตัล (อุซางิน้อย)
รถรางฮังไกสายอูเอมาจิ

| สายอูเอมาจิ |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: โอซากะ
ปลายทาง: เท็นโนจิ-เอกิมาเอะ ซูมิโยชิ
จำนวนสถานี: 10
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถราง
เส้นทาง: 2
ผู้ดำเนินงาน: บริษัทรถรางฮังไกจำกัด
ศูนย์ซ่อมบำรุง: อาบิโกมาจิ
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 20 กันยายน ค.ศ. 1900 (1900-09-20)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 4.4 km (2.7 mi)
จำนวนทางวิ่ง: 2
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ (ค.ศ. 1910-ปัจจุบัน)
รางกว้างเดิม: 1,067 mm (3 ft 6 in) (ก่อน ค.ศ. 1908)
ระบบจ่ายไฟ: 600 V DC ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัว
ความเร็ว: 30 km/h (19 mph) (คิตาบาตาเกะ-เทซูกายามะ ยนโจเมะ) 40 km/h (25 mph) (อื่น ๆ)
รถรางฮังไกสายอูเอมาจิ (ญี่ปุ่น: 阪堺電気軌道上町線; โรมาจิ: Hankai Densha Uemachi-sen) เป็นระบบขนส่งมวลชนรูปแบบรถรางในเมืองโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินกิจการโดยบริษัทรถรางฮังไกจำกัด
ประวัติ

เดิมรถรางสายอูเอมาจิก่อตั้งโดยบริษัทรถรางเทียมม้าโอซากะ (大阪馬車鉄道) เมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1900 ให้บริการในเส้นทางเท็นโนจิ-นิชิมง-มาเอะ ถึงฮิงาชิ-เท็งงาจายะ ก่อนขยายเส้นทางจากฮิงาชิ-เท็งงาจายะ ถึงคามิซูมิโยชิ (ปัจจุบันชื่อคามิโนกิ) เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายนปีเดียวกัน และสองปีต่อมาได้ขยายเส้นทางไปยังชิโมซูมิโยชิ (ปัจจุบันชื่อซูมิโยชิ)
ค.ศ. 1907 บริษัทรถไฟสายโอซากะ (大阪馬車鉄道) ได้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทรถรางนานิวะ (浪速電車軌道) ครั้นวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1909 บริษัทรถรางนานิวะถูกรวมเข้ากับบริษัทรถไฟนังไก แล้วถูกเปลี่ยนชื่อเป็นรถรางสายอูเอมาจิ
24 ธันวาคม ค.ศ. 1921 รถรางสายอูเอมาจิช่วงเท็นโนจิ-นิชิมง-มาเอะ ถึงเท็นโนจิ-เอกิมาเอะถูกโอนเป็นของรถรางเทศบาลโอซากะ
1 มิถุนายน ค.ศ. 1944 บริษัทรถไฟคันไซคีวโกและบริษัทรถไฟนังไกรวมกิจการเป็นบริษัทรถไฟกิงกินิปปงจำกัด (ปัจจุบันคือรถไฟคินเท็ตสึ) และวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1947 บริษัทรถไฟกิงกินิปปงจำกัดได้แบ่งทางรถไฟสายนังไกเดิมให้แก่บริษัทรถไฟฟ้านังไก รวมทั้งรถรางสายอูเอมาจิและรถรางสายฮิราโนะ หลังรถรางฮิราโนะถูกยุบเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 รถรางสายอูเอมาจิและรถรางสายฮังไกถูกโอนให้กับบริษัทรถรางฮังไกเมื่อวันที่ 1 ธันวาคมปีเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่เส้นทางจากเว็บไซต์ทางการ
ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิก

| ประเทศเยอรมนี ในโอลิมปิก |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: GER
เอ็นโอซี: German Olympic Sports Confederation
เว็บไซต์: www.dosb.de (ในภาษาเยอรมัน อังกฤษ และฝรั่งเศส)
เหรียญ อันดับ 3:  ทอง 305 เงิน 305 ทองแดง 312 รวม 922 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
1896 1900 1904 1908 1912 1920–1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956–1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูหนาว
1928 1932 1936 1948 1952 1956–1988 1992 1994 1998 2002 2006 2010 2014 2018 2022
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
โอลิมปิกซ้อน 1906    ซาร์ (1952)  เยอรมนี (1956–1964)  เยอรมนีตะวันออก (1968–1988)  เยอรมนีตะวันตก (1968–1988)
ประเทศเยอรมนี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกส่วนใหญ่ตั้งแต่สมัยใหม่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1896 เยอรมนีเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 3 ครั้งในปี  1936 ทั้งกีฬาฤดูหนาวและฤดูร้อนและโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 นอกจากนี้ เยอรมนียังได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 1916 และโอลิมปิกฤดูหนาว 1940 ซึ่งทั้งคู่ต้องถูกยกเลิกเนื่องจากสงครามโลก หลังสงครามเหล่านี้ ชาวเยอรมันถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วมในปี ค.ศ. 1920, 1924 และ 1948 ในขณะที่ประเทศถูกแบ่งแยก รัฐในสองรัฐของเยอรมันแต่ละรัฐคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาฤดูร้อนหนึ่งครั้ง: ในปี 1980 เยอรมนีตะวันตกเป็นหนึ่งใน 66 ประเทศที่ไม่ได้ไปมอสโก เพื่อประท้วงการรุกรานอัฟกานิสถานของสหภาพโซเวียต และในปี 1984 เยอรมนีตะวันออกได้เข้าร่วมกับสหภาพโซเวียต (และอีกหลายประเทศ) ในการคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาฤดูร้อนในลอสแองเจลิส
ปัจจุบันไอโอซีแบ่งผลการแข่งขันของเยอรมันออกเป็น 4 รหัส แม้ว่าจะมีเพียงสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมัน (GDR) ตั้งแต่ปี 1968 ถึง 1988 เท่านั้นที่ส่งทีมแยกออกไปแข่งขันกับทีมคณะกรรมการโอลิมปิกเยอรมันซึ่งเป็นตัวแทนของเยอรมนี (GER) ตั้งแต่ปี 1986
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  เอเธนส์ 1896 | 19 | 6 | 5 | 2 | 13 | 3 |
|  ปารีส 1900 | 78 | 4 | 3 | 2 | 9 | 7 |
|  เซนต์หลุยส์ 1904 | 18 | 4 | 5 | 6 | 15 | 2 |
|  ลอนดอน 1908 | 81 | 3 | 5 | 5 | 13 | 5 |
|  สต็อกโฮล์ม 1912 | 185 | 5 | 13 | 7 | 25 | 6 |
|  แอนต์เวิร์ป 1920 | ไม่ได้เข้าร่วม |  |  |  |  |  |
|  ปารีส 1924 | ไม่ได้เข้าร่วม |  |  |  |  |  |
|  อัมสเตอร์ดัม 1928 | 296 | 10 | 7 | 14 | 31 | 2 |
|  ลอสแอนเจลิส 1932 | 143 | 3 | 12 | 5 | 20 | 9 |
|  เบอร์ลิน 1936 | 433 | 33 | 26 | 30 | 89 | 1 |
 ลอนดอน 1948: ไม่ได้เข้าร่วม
|  เฮลซิงกิ 1952 | 205 | 0 | 7 | 17 | 24 | 28 |
1956–1964: ส่วนหนึ่งของ  เยอรมนี (EUA)
1968–1988: ในนาม  เยอรมนีตะวันตก (FRG) และ  เยอรมนีตะวันออก (GDR)
|  บาร์เซโลนา 1992 | 463 | 33 | 21 | 28 | 82 | 3 |
|  แอตแลนตา 1996 | 465 | 20 | 18 | 27 | 65 | 3 |
|  ซิดนีย์ 2000 | 422 | 13 | 17 | 26 | 56 | 5 |
|  เอเธนส์ 2004 | 441 | 13 | 16 | 20 | 49 | 6 |
|  ปักกิ่ง 2008 | 463 | 16 | 11 | 14 | 41 | 5 |
|  ลอนดอน 2012 | 392 | 11 | 20 | 13 | 44 | 6 |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 425 | 17 | 10 | 15 | 42 | 5 |
|  โตเกียว 2020 | 425 | 10 | 11 | 16 | 37 | 9 |
|  ปารีส 2024 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 2028 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  บริสเบน 2032 | อนาคต |  |  |  |  |  |
| รวม | รวม | 201 | 207 | 247 | 655 | 7 |
ดูเพิ่ม

ประเทศเยอรมนีในพาราลิมปิก