stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรพรรดินีโคเก็ง

ระวังสับสนกับ เจ้าชายโชโตกุ
จักรพรรดินีโคเก็ง (ญี่ปุ่น: 孝謙天皇; โรมาจิ: Kōken-tennō; ประมาณ ค.ศ. 718 – 28 ธันวาคม ค.ศ. 770) หรือ จักรพรรดินีโชโตกุ (ญี่ปุ่น: 称徳天皇; โรมาจิ: Shōtoku-tennō) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 46 (ในพระนาม โคเก็ง) และ 48 (ในพระนาม โชโตกุ) ของประเทศญี่ปุ่น ตามลำดับการสืบทอด
พระนางเป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิโชมุกับจักรพรรดินีโคเมียว พระนางเป็นหนึ่งในสองสมเด็จพระจักรพรรดินีที่ครองราชย์สองครั้ง อีกพระองค์หนึ่งคือจักรพรรดินีโคเงียวกุ พระนางครองราชย์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 749 ต่อจากจักรพรรดิโชมุ พระราชบิดา และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือสมเด็จพระจักรพรรดิจุนนิง ครองราชย์ครั้งที่สองเมื่อ ค.ศ. 764 ต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิจุนนิง และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือสมเด็จพระจักรพรรดิโคนิง ในการครองราชย์ครั้งที่สองนี้พระนางครองราชย์จนเสด็จสวรรคต ตลอดพระชนมชีพพระนางไม่เคยอภิเษกสมรส
เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม

พระนามส่วนพระองค์ของจักรพรรดินีโคเก็งคือ อาเบะ (ญี่ปุ่น: 阿倍) โดยมีพระราชบิดาคือจักรพรรดิโชมุ กับพระราชมารดาคือจักรพรรดินีโคเมียว
เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม > รัชสมัย

ปีในรัชสมัยโคเก็งมีมากกว่าหนึ่งชื่อ
เท็มเปียว-คัมโป  (749)
เท็มเปียว-โชโฮ (749–757)
เท็มเปียว-โฮจิ  (757–765)
ปีในรัชสมัยโชโตกุมีมากกว่าหนึ่งชื่อ
เท็มเปียว-โฮจิ  (757–765)
เท็มเปียว-จิงโงะ (765–767)
จิงโงะ-เคอุง  (767–770)
ข้อมูล

Brown, Delmer M.; Ishida, Ichirō (1979). The Future and the Past (a translation and study of the Gukanshō, an interpretive history of Japan written in 1219). Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0. OCLC 251325323.
Imperial Household Agency (2004). 称徳天皇 高野陵 [Empress Shōtoku, Takano Imperial Mausoleum] (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ February 4, 2011.
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดินีโคเก็ง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิโชมุ |  |   จักรพรรดินีนาถแห่งญี่ปุ่น ครองราชย์ครั้งแรก    |  | จักรพรรดิจุนนิง |
| จักรพรรดิจุนนิง |  |   จักรพรรดินีนาถแห่งญี่ปุ่น ครองราชย์ครั้งที่สอง    |  | จักรพรรดิโคนิง |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
อื่น ๆ:  IdRef
เจดีย์บอบอจี้

| เจดีย์บอบอจี้ |
| --- | --- |
ဘောဘောကြီး စေတီ

ศาสนา
ศาสนา: พุทธ
นิกาย: เถรวาท
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: แปร ภาคพะโค พม่า
ที่ตั้งในประเทศพม่า
พิกัดภูมิศาสตร์: 18°47′10″N 95°17′08″E﻿ / ﻿18.78611°N 95.28556°E﻿ / 18.78611; 95.28556
ความสูงสูงสุด: 46.63 เมตร (153.0 ฟุต)
เจดีย์บอบอจี้ (พม่า: ဘောဘောကြီး စေတီ) เป็นเจดีย์พุทธและเป็นหนึ่งในสิ่งก่อสร้างทางพุทธที่เก่าแก่ที่สุดในพม่า ตั้งอยู่ในเขตโบราณคดีศรีเกษตรตอนเหนือของเมืองแปร เจดีย์นี้สร้างขึ้นในช่วงยุคปยู ราวคริสต์ศตวรรษที่ 5 และมีโครงสร้างหลักในสภาพดีเยี่ยม โดยรอดพ้นจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่หลายครั้งในช่วงหลายศตวรรษก่อนหน้านี้ได้อย่างน่าอัศจรรย์ ประวัติของเจดีย์นี้ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด เนื่องจากไม่มีการค้นพบจารึกที่บอกเล่าประวัติของเจดีย์แห่งนี้
ประวัติศาสตร์

อายุของเจดีย์นี้ยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่คาดว่าสร้างขึ้นระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 5–6 เมื่อชาวปยูปกครองเมืองวงกลมที่อยู่ตอนเหนือ แม้จะมีอายุเก่าแก่แต่เจดีย์ก็ยังคงมีโครงสร้างที่แข็งแรง โดยรอดพ้นจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่หลายครั้งในช่วงหลายศตวรรษก่อนหน้า
เจดีย์บอบอจี้ มีรูปร่างส่วนใหญ่เป็นทรงกระบอก ส่วนด้านบนเป็นทรงกรวย สวม ที่ ("ฉัตร") โครงสร้างทั้งหมดมีความสูง 46.6 เมตร (153 ฟุต) ประกอบด้วย:
ฐานเจดีย์ห้าชั้น 8 เมตร (26 ฟุต)
ลำตัวทรงกระบอก 22.3 เมตร (73 ฟุต)
ยอดทรงกรวย 7.3 เมตร (24 ฟุต)
ที่ 7.5 เมตร (25 ฟุต)
เช่นเดียวกับเจดีย์บางองค์ในเมืองพุกาม เจดีย์นี้มีโครงสร้างหลักเป็นโพรงยาว มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 3.1 เมตร (10 ฟุต) และสูง 24.3 เมตร (80 ฟุต) มีช่องเปิดสองช่องที่มองเห็นได้จากภายนอก ช่องหนึ่งอยู่ใกล้ฐานเจดีย์ชั้นบนสุด และอีกช่องหนึ่งอยู่สูงราวครึ่งหนึ่งของตัวเจดีย์ ช่องเปิดทั้งสองช่องนี้ปิดไม่ให้ผู้เยี่ยมชม ห้องภายในยังคงมีแผ่นจารึกดินเผาหลายร้อยแผ่นหรืออาจหลายพันแผ่น ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงสมัยปยู รวมถึงแผ่นจารึกสองแผ่นที่สร้างภายหลังจากพระเจ้าอโนรธาแห่งพุกามทรงเปิดเจดีย์หลังจากพิชิตเมือง และนำพระบรมสารีริกธาตุองค์สำคัญไปประดิษฐานที่พุกาม รูปร่างที่แปลกตาของเจดีย์อาจได้ต้นแบบมาจาก ธัมเมกขสถูป ในอินเดียตอนเหนือ
บรรณานุกรม

Marshall, J.H.; Taw, Sein Ko (1908). "Archaeological Exploration in India, 1907–08: Prome". Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland. London: The Royal Asiatic Society. 61: 1115–1118.
พระใบฎีกาอินทร์ (หลวงพ่ออินทร์เทวดา)

| พระใบฎีกาอินทร์ (อินทร์ , หลวงพ่ออินทร์เทวดา) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: หลวงพ่ออินทร์ วัดราษฎรบำรุง
ส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2419 (44 ปี)
มรณภาพ: 26 กันยายน พ.ศ. 2463
นิกาย: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดราษฎรบำรุง ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี 
อุปสมบท: พ.ศ. 2440
พรรษา: 23 พรรษา
ตำแหน่ง: - อดีตเจ้าคณะหมวดบ้านคอย - อดีตเจ้าอาวาสวัดราษฎรบำรุง
พระใบฎีกาอินทร์ นิยมเรียกว่า “หลวงพ่ออินทร์ วัดราษฎรบำรุง”  หรือ "หลวงพ่อวัดใหม่โรงหีบ" มีฉายาว่า "หลวงพ่ออินทร์เทวดา" เป็นพระเถราจารย์จังหวัดสุพรรณบุรี อดีตเจ้าคณะหมวดบ้านคอย อดีตเจ้าอาวาสวัดราษฎรบำรุง ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี
ประวัติ > ชาติภูมิ

ชื่อ อินทร์ บ้างเขียนว่า อิน สมัยนั้นยังไม่มีนามสกุลใช้ ชาตะวันอาทิตย์ เดือน 12 ปีชวด พ.ศ. 2419 ณ บ้านละแวกวัดพร้าว ตำบลโพธิ์พระยา อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
ประวัติ > วัยเยาว์ - วัยหนุ่ม

ก่อนบวชเคยทำน้ำตาล ซึ่งยังคงเก็บรักษาเครื่องมือที่เคยใช้หาเลี้ยงชีพ คือ มีดปาดตาล ไว้เป็นที่ระลึกจนมรณภาพ
ประวัติ > อุปสมบท

บรรพชาและอุปสมบท เมื่อ พ.ศ. 2440 ณ พัทธสีมาวัดพร้าว ตำบลโพธิ์พระยา อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี โดยสันนิษฐานว่า
พระอุปัชฌาย์แก้ว วัดพร้าว เป็นพระอุปัชฌาย์
พระอาจารย์ปลื้ม (ภายหลังมีสมณศักดิ์ที่ พระครูปลื้ม) วัดพร้าว เป็นพระกรรมวาจาจารย์
พระอาจารย์ปลื้ม (อีกรูปหนึ่ง) วัดพร้าว เป็นพระอนุสาวนาจารย์
ประวัติ > การศึกษา

อุปสมบทแล้วจำพรรษาอยู่ที่วัดพร้าว ศึกษาอักษรสมัย (หนังสือขอม) จากพระอาจารย์พริ้ง วชิรสุวณฺโณ (ภายหลังได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่ พระครูธรรมสารรักษา) เล่าว่าเรียนคู่กับพระอาจารย์หวาด ซึ่งเป็นคู่แข่งกันมา ท่านสามารถเทศน์ปากเปล่าได้ พระอาจารย์หวาดจึงเอาอย่างบ้าง แต่ได้ไม่เหมือน
จากนั้นย้ายไปจำพรรษาอยู่ที่วัดราชบุรณราชวรวิหาร (วัดเลียบ) กรุงเทพมหานคร เพื่อศึกษาต่อ ช่วงเวลานั้นโรงไฟฟ้าข้างวัดกำลังมีการก่อสร้าง ส่งผลให้กุฏิสั่นสะเทือนไปหมด บิณฑบาตก็ลำบาก ไม่พอฉัน จำพรรษาอยู่ได้ไม่นานจึงต้องกลับวัดพร้าวตามเดิม
ต่อมา พ.ศ. 2446 พระครูปลื้ม เจ้าอาวาสวัดพร้าว และเป็นเจ้าคณะแขวงอำเภอศรีประจันต์ ย้ายมาจำพรรษาและทำหน้าที่เป็นผู้รักษาการเจ้าอาวาสที่วัดราษฎรบำรุง ท่านจึงทำหน้าที่เป็นพระอนุจรติดตามพระครูปลื้ม กระทั่งเมื่อออกพรรษา (ปวารณาแล้ว) พระครูปลื้มจึงกลับวัดพร้าวตามเดิม และมอบหมายให้ท่านเป็นหัวหน้าปกครองวัด และแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดราษฎรบำรุงต่อเนื่องมา
ประวัติ > วัตรปฏิบัติ และปฏิปทา

พระครูวรนาถรังษี (ปุย ปุญฺญสิริ) อดีตเจ้าอาวาสวัดเกาะ ซึ่งเป็นลูกศิษย์พระใบฎีกาอินทร์ เล่าว่าท่านเป็นพระที่มีความสามารถในด้านการก่อสร้างที่สำคัญมาก พูดจาไพเราะที่สุด เรียกว่าบัวไม่ช้ำ น้ำไม่ขุ่น มีเรื่องเล่าว่าพระรูปใดสวดพระปาฏิโมกข์ผิดพลาด แทนที่จะดุ ท่านกลับชมเชย ยกย่องว่ามีความสามารถ มีความอุตสาหะท่องบ่นจนจบ เมื่อชมแล้วท่านจะให้สวดใหม่ และขอให้เปล่งอักขระให้ชัดเจน หลวงพ่อปุยให้ความเคารพมาก ทุกครั้งที่พูดถึงหลวงพ่ออินทร์จะมีความแจ่มใสทันที
ผลงาน

ผลงานพระใบฎีกาอินทร์ เท่าที่พบข้อมูล
ผลงาน > งานปกครอง

พ.ศ. 2446 - พ.ศ. 2463 เป็นเจ้าอาวาสวัดราษฎรบำรุง
พ.ศ. ยังไม่พบข้อมูล - พ.ศ. 2463 เป็นพระกรรมวาจาจารย์
พ.ศ. ยังไม่พบข้อมูล - พ.ศ. 2463 เป็นเจ้าคณะหมวดบ้านคอย
ผลงาน > งานสาธารณูปการ

สร้างหอสวดมนต์ ขนาด 3 ห้อง (5 ห้องรวมเฉลียง) หลังคามุงด้วยกระเบื้องซีเมนต์ จำนวน 1 หลัง ที่วัดราษฎรบำรุง
สร้างกุฎิ เครื่องบนและฝาไม้สัก พื้นไม้มะม่วงป่า หลังคามุงด้วยกระเบื้องซีเมนต์ จำนวน 1 หลัง ที่วัดราษฎรบำรุง
สร้างกุฎิ เครื่องไม้สัก ขนาด 3 ห้อง จำนวน 1 หลัง ที่วัดราษฎรบำรุง
มีผู้ถวายเรือน ฝาสำหรวด (ฝากรุจาก) ขนาด 3 ห้อง นำมาสร้างเป็นกุฎิ จำนวน 1 หลัง ที่วัดราษฎรบำรุง
สร้างกุฎิ เครื่องบนไม้ป่า ฝาไม้สัก ขนาด 5 ห้อง จำนวน 1 หลัง ที่วัดราษฎรบำรุง
ทำนอกชานรอบหอสวดมนต์ เพื่อเชื่อมกุฏิกับหอสวดมนต์ติดต่อกันทั้ง 5 หลัง ที่วัดราษฎรบำรุง
สร้างศาลาการเปรียญ เครื่องไม้ป่า หลังคาลดระดับ 2 ชั้น มุงด้วยกระเบื้องซีเมนต์เป็นแห่งแรกในลุ่มน้ำท่าคอย จำนวน 1 หลัง ที่วัดราษฎรบำรุง
หล่อพระพุทธรูปประจำศาลาการเปรียญ ที่วัดราษฎรบำรุง
หล่อระฆังประจำศาลา ที่วัดราษฎรบำรุง
หล่อช่อฟ้า ใบระกา ด้านใต้ศาลาการเปรียญ ที่วัดราษฎรบำรุง
สร้างศาลาคู่ มีนอกชานกลาง จำนวน 2 หลัง ที่วัดราษฎรบำรุง
สร้างกุฏิสงฆ์ จำนวน 1 หลัง ที่วัดเกาะ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี
สร้างหอไตร 2 ชั้น ชั้นบนทำหลังคาเป็น 4 มุข แต่ละมุขลดระดับ 3 ชั้น มียอดกลางแบบปราสาท ชั้นล่างทำเป็นพาไลกว้างออกไป เสาตั้งบนดิน จำนวน 1 หลัง ที่วัดราษฎรบำรุง (สร้างไม่เสร็จ เนื่องจากมรณภาพ)
เตรียมไม้ชิงชันเพื่อสร้างธรรมาสน์ ที่วัดราษฎรบำรุง (สร้างไม่เสร็จ เนื่องจากมรณภาพ)
วางโครงการสร้างอุโบสถด้วยไม้ล้วนๆ ทั้งหลัง (ยังไม่ทันสร้าง เนื่องจากมรณภาพ)
ฯลฯ
ผลงาน > งานสาธารณสงเคราะห์

สร้างถนนจากวัดราษฎรบำรุงถึงบ้านหนองสระ ตำบลบ้านคอย อำเภอศรีประจันต์ (ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ ในปัจจุบัน) จังหวัดสุพรรณบุรี
สร้างศาลาที่พักกลางทาง และสะพานข้ามลำน้ำห้วยไกร ตำบลบ้านคอย อำเภอศรีประจันต์ (ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ ในปัจจุบัน) จังหวัดสุพรรณบุรี  จำนวน 1 แห่ง
สร้างศาลาที่พักกลางทาง ที่บ้านหนองไผ่ ตำบลบ้านคอย อำเภอศรีประจันต์ (ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ ในปัจจุบัน) จังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน 1 หลัง
ขุดสระน้ำสาธารณะ ที่บ้านหนองสระ ตำบลบ้านคอย อำเภอศรีประจันต์ (ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ ในปัจจุบัน) จังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน 1 สระ
สร้างศาลากลางบ้าน ที่บ้านหนองสระ ตำบลบ้านคอย อำเภอศรีประจันต์ (ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ ในปัจจุบัน) จังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน 1 หลัง
สร้างศาลาที่พักกลางทาง ระหว่างทางจากบ้านหนองสระ ตำบลบ้านคอย อำเภอศรีประจันต์ (ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ ในปัจจุบัน) ถึงบ้านสระกระโจม ตำบลบ้านคอย อำเภอศรีประจันต์ (ตำบลสระกระโจม อำเภอดอนเจดีย์ ในปัจจุบัน) จังหวัดสุพรรณบุรี ไม่ทราบจำนวนชัดเจน
ฯ ล ฯ
ผลงาน > งานพิเศษ

พ.ศ. 2456 ช่วยเหลือราชการแผ้วถางป่า ทำถนน ขุดสระน้ำ และสร้างพลับพลารองรับการเสด็จของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) ในการเสด็จบวงสรวงและสมโภชเจดีย์ยุทธหัตถี ที่ดอนทำพระ ตำบลบ้านคอย อำเภอศรีประจันต์ (ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ ในปัจจุบัน) จังหวัดสุพรรณบุรี
ผลงาน > เกียรติคุณ

เป็นผู้มีความรู้ความสามารถด้านวิชาช่างก่อสร้าง ได้รับยกย่องว่าเป็นบรมครูช่างแห่งลุ่มน้ำท่าคอย มีลูกศิษย์สืบทอดวิชาช่างต่อเนื่องถึงปัจจุบัน เรียกว่า "สกุลช่างบ้านคอย"
เป็นพระนักพัฒนา นักก่อสร้าง มีความรู้ความสามารถรอบด้าน ประชาชนเคารพนับถือ ยกย่องให้ฉายาว่า "หลวงพ่ออินทร์เทวดา"
สมณศักดิ์

พ.ศ. ยังไม่พบข้อมูลที่ชัดเจน เป็นพระฐานานุกรมใน พระครูปลื้ม วัดพร้าว (เจ้าคณะแขวงศรีประจันต์) ที่ พระใบฎีกาอินทร์
อาพาธ - มรณภาพ

พระใบฎีกาอินทร์ เริ่มอาพาธเมื่อต้นพรรษา พ.ศ. 2463 กระทั่งวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2463 (วันอาทิตย์ ขึ้น 14 ค่ำ เดือน 10 ปีวอก) เวลา 21.57 น. ถึงแก่มรณภาพ สิริอายุย่างเข้า 44 ปี อุปสมบทได้ 23 พรรษา
ศิษย์

ศิษย์พระใบฎีกาอินทร์ อาทิ
พระเมตตาวิหารีเถร (ปัด ธมฺมสโร) วัดคูหาสวรรค์ กรุงเทพมหานคร
พระครูประภัศร์ธรรมาภรณ์ (แต้ม ปุญฺญสุวณฺโณ) วัดพระลอย อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
พระอาจารย์ทอง ศรีคำ วัดราษฎรบำรุง จังหวัดสุพรรณบุรี
พระอาจารย์โพธิ์ ศรีคำ วัดราษฎรบำรุง จังหวัดสุพรรณบุรี
พระครูวรนาถรังษี (ปุย ปุญฺญสิริ) วัดเกาะ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี
พระครูยิ้ม สปญฺโญ วัดชีธาราม อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี
มหาสุนทร ศรีโสภาค ป.ธ.3 วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม กรุงเทพมหานคร
พระเทพคุณาธาร (ผล ชินปุตฺโต) วัดพระพิเรนทร์ กรุงเทพมหานคร
มหาสำราญ อารยางกูร ป.ธ.4 วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม (โยมบิดาของสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ วัดญาณเวศกวัน)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ก่อนหน้า |  | พระใบฎีกาอินทร์ (หลวงพ่ออินทร์เทวดา) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระครูปลื้ม (รักษาการ) |  |   เจ้าอาวาสวัดราษฎรบำรุง   (พ.ศ. 2446 — พ.ศ. 2463) |  | พระอาจารย์ทอง ศรีคำ (รักษาการ) |
| เจ้าอธิการอินทร์ วัดโพธาราม |  |   เจ้าคณะหมวดบ้านคอย   (พ.ศ. ยังไม่พบข้อมูล – พ.ศ. 2463) |  | ยังไม่พบข้อมูล     |
สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

| --- | --- |
School of Education Sukhothai Thammathirat Open University

สถาปนา: พ.ศ. 2523
คณบดี: รองศาสตราจารย์ ดร.นิรนาท  แสนสา
ที่อยู่: ถนนแจ้งวัฒนะ ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี 11120
สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เป็นส่วนราชการระดับคณะ สังกัดมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช จัดตั้งขึ้นเป็น 1 ใน 3 สาขาวิชาแรกตั้งของมหาวิทยาลัย เปิดรับนักศึกษาครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2523 รับผิดชอบหลักสูตรและการสอนในลักษณะการศึกษาต่อเนื่องแก่บุคลากรประจำการที่ปฏิบัติหน้าที่ทางการศึกษา หรือมีคุณวุฒิทางการศึกษาเพื่อเพิ่มพูนวิทยฐานะและความรู้ความสามารถในวิชาชีพ ผลิตบุคลากรให้สอดคล้องกับแผนพัฒนาการศึกษาแห่งชาติที่มุ่งกระจายการศึกษาไปสู่ท้องถิ่น และสนองต่อความต้องการของสังคมและชุมชน
ระบบการสอน

สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ ใช้ระบบการสอนทางไกล ผ่านสื่อประสมต่างๆ ให้นักศึกษาสามารถศึกษาด้วยตนเอง โดยจัดเนื้อหาสาระประสบการณ์การเรียนรู้ในลักษณะบูรณาการเป็นชุดวิชา แต่ละชุดวิชามีค่า 6 หน่วยกิต สำหรับหลักสูตรระดับปริญญาตรี และ 5 หน่วยกิต สำหรับหลักสูตรบัณฑิตศึกษา ในระบบทวิภาคของหลักสูตรระดับอุดมศึกษา
ในชุดวิชา แบ่งหน่วยการสอนออกเป็น 15 หน่วย แต่ละหน่วยการสอนใช้เวลาศึกษาประมาณ 12 ชั่วโมง ต่อสัปดาห์ สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ จัดการศึกษาเป็นระบบทวิภาค ปีการศึกษาหนึ่งมี 2 ภาคการศึกษาปกติ แต่ละภาค การศึกษา ปกติมีระยะเวลาเรียนไม่น้อยกว่า 15 สัปดาห์แต่ละภาคการศึกษานักศึกษาจะต้องลงทะเบียนเรียนอย่างน้อย 1 ชุดวิชา แต่ไม่เกิน 3 ชุดวิชา ในระดับปริญญาตรี สำหรับปริญญาโทนักศึกษาต้องลงทะเบียนอย่างน้อย 1 ชุดวิชา แต่ไม่เกิน 2 ชุดวิชา ยกเว้นภาคการศึกษาสุดท้ายที่สามารถลงทะเบียนชุดวิชาประสบการณ์วิชาชีพมหาบัณฑิตเพิ่มได้อีก 1 ชุดวิชา จนกว่าจะสำเร็จ การศึกษาตามหลักสูตรในสาขาวิชาที่เข้าศึกษา โดยนักศึกษาจะใช้เวลาศึกษาไม่เกิน 3 เท่าของ ระยะเวลาการศึกษาตามที่กำหนดไว้ในหลักสูตร
หลักสูตรที่เปิดสอน

| ระดับประกาศนียบัตร (ต่ำกว่าบัณฑิต) | ระดับปริญญาตรี (บัณฑิต) | ระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต  (สูงกว่าบัณฑิตแต่ไม่เท่ามหาบัณฑิต) | ระดับปริญญาโท  (มหาบัณฑิต) | ระดับปริญญาเอก  (ดุษฎีบัณฑิต) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ประกาศนียบัตร ประกาศนียบัตรนวัตกรรมการพัฒนาเด็กปฐมวัย  ประกาศนียบัตรสุขภาพเด็กปฐมวัย(แบบองค์รวม) |  ศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ. 4 ปี) วิชาเอกการแนะแนวและการปรึกษาเชิงจิตวิทยา  วิชาเอกการศึกษานอกระบบ  วิชาเอกเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา  วิชาเอกการวัดและประเมินผลการศึกษา  วิชาเอกการพัฒนาเด็กปฐมวัย |  ประกาศนียบัตรบัณฑิต ทางการบริหารการศึกษา  หลักสูตรและการสอน |  ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต​ (ศษ.ม.) แขนงวิชาหลักสูตรและการสอน  แขนงวิชาบริหารการศึกษา  แขนงวิชาการวัดและประเมินผลการศึกษา  แขนงวิชาการแนะแนวและการปรึกษาเชิงจิตวิทยา  แขนงวิชาการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย  แขนงวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา |  ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด)​ วิชาเอกหลักสูตรและการสอน  วิชาเอกการศึกษาทางไกล  วิชาเอกการวัดและประเมินผลการศึกษา  วิชาเอกการแนะแนวและการปรึกษาเชิงจิตวิทยา  วิชาเอกเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา แขนงวิชาบริหารการศึกษา (งดรับนักศึกษา) |
กระดูกสันหลังคด

| กระดูกสันหลังคด scoliosis |
| --- | --- |

การออกเสียง: /ˌskoʊliˈoʊsɪs/ 
สาขาวิชา: ศัลยกรรมออร์โทพีดิกส์
อาการ: หลังโค้งออกด้านข้าง
การตั้งต้น: 10–20 ปี
สาเหตุ: ปกติไม่ทราบ
ปัจจัยเสี่ยง: ประวัติครอบครัว, อัมพาตสมองใหญ่, กลุ่มอาการมาร์แฟน, เนื้องอกอย่างนิวโรไฟโบรมาโตซิส
วิธีวินิจฉัย: รังสีเอ็กซ์
การรักษา: ติดตามอาหาร, การโอบพยุงหลัง, การออกกำลังกาย, การผ่าตัด
ความชุก: 3%
กระดูกสันหลังคด (อังกฤษ: scoliosis) เป็นภาวะทางการแพทย์ที่กระดูกสันหลังของบุคคลมีวงโค้งไปทางด้านข้าง วงโค้งนั้นปกติมีรูปทรงเป็นตัว "S" หรือ "C" ในสามมิติ ในผู้ป่วยบางคน ระดับของส่วนโค้งมีความเสถียร แต่ก็มีบางคนที่ส่วนโค้งจะเพิ่มขึ้นตามเวลา กระดูกสันหลังคดแบบไม่รุนแรงตรงแบบไม่ก่อให้เกิดปัญหาใด แต่ผู้ป่วยรุนแรงภาวะดังกล่าวอาจรบกวนการหายใจ และตรงแบบผู้ป่วยจะไม่เจ็บ
สาเหตุส่วนใหญ่ยังไม่ทราบ แต่เชื่อว่าเกิดจากปัจจัยพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อมเกิดร่วมกัน ปัจจัยเสี่ยงได้แก่สมาชิกครอบครัวอื่นที่เป็น นอกจากนี้ยังอาจเกิดเนื่องจากภาวะอื่นเช่นกล้ามเนื้อหดเกร็ง อัมพาตสมองใหญ่ กลุ่มอาการมาร์แฟน และเนื้องอกอย่างนิวโรไฟโบรมาโตซิส การวินิจฉัยยืนยันได้จากรังสีเอ็กซ์ กระดูกสันหลังคดตรงแบบจำแนกเป็นเชิงโครงสร้างซึ่งส่วนโค้งนั้นเกิดขึ้นตลอดเวลา และเชิงหน้าที่ซึ่งกระดูกสันหลังพื้นเดิมยังปกติดี
การรักษาขึ้นอยู่กับระดับความโค้ง ตำแหน่งและสาเหตุ ส่วนโค้งเล็กน้อยอาจติดตามอาการได้เป็นระยะ การรักษาอาจรวมการโอบพยุง การออกกำลังกายบางชนิดและการผ่าตัด การโอบพยุงจะต้องพอดีกับบุคคลและใช้ทุกวันจนกว่าจะหยุดเจริญเติบโต อาจใช้การออกกำลังกายบางชนิดเพื่อลดความเสี่ยงอาการทรุดลง ซึ่งอาจใช้เดี่ยว ๆ หรือใช้ร่วมกับการรักษาอื่นเช่นการโอบพยุง หลักฐานว่าการจัดกระดูกสันหลัง (chiropractic manipulation) การเสริมอาหารหรือการออกกำลังกายช่วยป้องกันภาวะดังกล่าวทรุดลงนั้นมีน้อยและไม่ชัดเจน อย่างไรก็ดี ยังแนะนำให้ผู้ป่วยออกกำลังกายเพราะประโยชน์ต่อสุขภาพอย่างอื่น
กระดูกสันหลังคดพบในประมาณ 3% ของประชากร พบมากที่สุดในช่วงอายุ 10–20 ปี ตรงแบบหญิงมีอาการรุนแรงกว่าชาย
แหล่งข้อมูลอื่น

กระดูกสันหลังคด ที่เว็บไซต์ Curlie
Early Onset Scoliosis is the abnormal, side-to-side curve of the spine in children under five years old, often including children with congenital scoliosis (present at birth, with spine abnormalities) and infantile scoliosis (birth to 3 years).
Questions and Answers about Scoliosis in Children and Adolescents – US National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: M41 ICD-9-CM: 737 MeSH: D012600 DiseasesDB: 26545
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001241
สโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์

สโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ (อังกฤษ: Wolverhampton Wanderers Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองวุลเวอร์แฮมป์ตันในเวสต์มิดแลนส์ ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1877 มักเรียกย่อว่า วุลฟส์ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในพรีเมียร์ลีก ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของประเทศอังกฤษ
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน > ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
เกียรติประวัติ > ระดับประเทศ

ดิวิชันหนึ่ง
ชนะเลิศ (3): 1953–54, 1957–58, 1958–59
ดิวิชันสอง/อีเอฟแอลแชมเปียนชิป
ชนะเลิศ (4): 1931–32, 1976–77, 2008–09, 2017–18
เอฟเอคัพ
ชนะเลิศ (4): 1892–93, 1907–08, 1948–49, 1959–60
อีเอฟแอลคัพ
ชนะเลิศ (2): 1973–74, 1979–80
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์
ชนะเลิศ (4): 1949*, 1954*, 1959, 1960* (*แชมป์ร่วม)
เกียรติประวัติ > ระดับทวีปยุโรป

ยูฟ่าคัพ
รองชนะเลิศ (1): 1971–72
แหล่งข้อมูลอื่น

สโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ที่เฟซบุ๊ก
กูฟียะห์

ชายชาวเยเมนสวมกูฟียะห์ในแบบผ้าโพกหัวและมีผ้าคลุมไหล่บนบ่า
กูฟียะห์ (อาหรับ: كُوفِيَّة, อักษรโรมัน: kūfiyya) หรือ ฮัตตะห์ (حَطَّة, ḥaṭṭa) เป็นเครื่องประดับศีรษะสวมโดยผู้ชายในแถบตะวันออกกลาง กูฟียะห์พัฒนามาจากผ้าพันคอและมักทำจากผ้าฝ้าย นิยมสวมทั่วไปในพื้นที่แห้งแล้งเพื่อป้องกันอันตรายจากอาการไหม้แดด ฝุ่นและทราย กูฟียะห์ในรูปแบบอื่นเรียกว่า กูตระห์ (อาหรับ: غُترَة, อักษรโรมัน: ḡutra) และชีมัก (อาหรับ: شماغ, อักษรโรมัน: šumāḡ) ชาวอาหรับมักใช้อะกัล (อาหรับ: عِقَال, อักษรโรมัน: ʕiqāl) หรือเชือกสีดำทำจากขนแพะในการตรึงกูตระห์ให้เข้าที่
ที่มา

กูฟียะห์มีที่มาจากชาวเบดูอินที่อาศัยอยู่ในภูมิอากาศแบบทะเลทราย พวกเขาใช้ผ้าคลุมศีรษะและใบหน้าเพื่อป้องกันแสงแดดและทราย คำว่ากูฟียะห์มีรากศัพท์มาจากเมืองกูฟะห์ในอิรัก และเกี่ยวข้องกับคำภาษาละตินยุคปลาย cofia รวมถึงสัมพันธ์กับคำว่า coif (หมวกคลุมศีรษะแบบรัดรูป) ในภาษาอังกฤษ
คำว่า กูตระห์ มาจากรากศัพท์ในภาษาอาหรับ غتر (ghatr) แปลว่า "คลุม" มีบันทึกถึงการสวมกูตระห์มาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 และภาพของอับดุลลอฮ์ บิน ซะอูด อัลซะอูดสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เป็นภาพแรก ๆ ของผู้สวมกูตระห์
กูฟียะห์ในรูปแบบต่าง ๆ

กูฟียะห์ในแต่ละพื้นที่มีสี ลายและวิธีการผลิตที่แตกต่างกัน ชาวอาหรับ ชาวเคิร์ดและชาวยาซิดีสวมกูฟียะห์ ด้านชาวอิรักเชื้อสายเติร์กเมนสวมกูฟียะห์เช่นกันแต่เรียกว่า ยัมดานี ขณะที่ชาวโอมานเรียกว่า มุสซาร์ โดยพวกเขาจะสวมกับหมวกกูมะอ์เมื่อมีโอกาสสำคัญ
กาวิน ยัง นักข่าวชาวอังกฤษบันทึกขณะเดินทางกับชาวอาหรับบึงในอิรักว่า "ซัยยิด ท้องถิ่น — กลุ่มผู้ได้รับการเคารพนับถือเนื่องจากสืบเชื้อสายจากศาสดามุฮัมมัดและอะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ สวมกูฟียะห์สีเขียวเข้ม ต่างจากผู้คนทั่วไปที่สวมกูฟียะห์ลายหมากรุกสีขาวดำ"
ชาวจอร์แดนสวมกูฟียะห์รูปแบบหนึ่งเรียกว่า ชีมัก ซึ่งเป็นผ้าพันคอลายหมากรุกสีขาวแดง มีพู่ห้อย ทำจากผ้าฝ้าย ชีมักเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ประจำชาติจอร์แดนและเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องแบบทหารจอร์แดน
กูฟียะห์ยังเป็นสัญลักษณ์สำคัญของชาวปาเลสไตน์ ในอดีตมีเพียงชาวบ้านและชาวนาสวมกูฟียะห์สีขาวกับอะกัล ส่วนคนในเมืองและชนชั้นนำสวมหมวกเฟซ (ตุรกีออตโตมัน: فس, อักษรโรมัน: fes) กระทั่งการกบฏของชาวอาหรับในปาเลสไตน์ ค.ศ. 1936–1939 ที่ทุกคนเปลี่ยนมาสวมกูฟียะห์เหมือนกันตามคำสั่งของผู้บัญชาการกบฏชาวอาหรับ กูฟียะห์กลับมามีความสำคัญช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 เมื่อชาวปาเลสไตน์เริ่มขบวนการต่อต้านและยัสเซอร์ อาราฟัต ผู้นำองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์สวมใส่จนเป็นเอกลักษณ์
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพวาดอับดุลลอฮ์ บิน ซะอูด อัลซะอูด เอมีร์แห่งดิริยะห์ สวมกูตระห์กับอะกัล (ค.ศ. 1823)
ยัสเซอร์ อาราฟัตสวมกูฟียะห์ลายตาข่ายอันเป็นเอกลักษณ์ใน ค.ศ. 2001
สารานุกรมภาษาไทย

การจัดทำสารานุกรมในภาษาไทย เริ่มเมื่อปี พ.ศ. 2486 โดยราชบัณฑิตยสถาน แต่ก็หยุดชะงักไป จนกระทั่งถึง พ.ศ. 2497 จอมพลแปลก พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี (ในตำแหน่งบังคับบัญชาราชบัณฑิตยสถาน) ในขณะนั้น ได้เสนอให้ราชบัณฑิตยสถานวางโครงการจัดทำสารานุกรมไทยขึ้นมาใหม่ แล้วเสนอต่อนายกรัฐมนตรี และคณะรัฐมนตรีได้พิจารณาอนุมัติตั้งคณะบรรณาธิการทำสารานุกรม โดยมี พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) เป็นประธานคนแรก โดยได้จัดทำในชื่อ สารานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน ซึ่งถือเป็นสารานุกรมเล่มแรกในประเทศไทย โดยจัดทำเดือนละ 2 เล่ม เล่มละ 2 หน้ายก และจัดพิมพ์รวมเล่มเป็นขนาดใหญ่ โดยจัดพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2498 ซึ่งปัจจุบันจัดพิมพ์ครบทุกตัวอักษรแล้ว โดยใช้เวลาถึง 60 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498-2558 รวม 30 เล่ม
ในปี พ.ศ. 2506 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้ง มูลนิธิโครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (ซึ่งชื่อเดิมคือ โครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว) โดยมีจุดประสงค์เพื่อจัดทำสารานุกรมไทยโดยรวบรวมความรู้จากทุกสาขาวิชาแขนงต่างๆ เพื่อให้นักเรียน นักศึกษา และประชาชนทั่วไป ได้มีโอกาสอ่านและศึกษาจากสารานุกรมไทยนี้ด้วยตนเอง โดยได้จัดพิมพ์หนังสือสารานุกรมเล่มแรกเมื่อปี พ.ศ. 2516 จนถึงปัจจุบันจัดพิมพ์ไปแล้ว 44 เล่ม นอกจากนี้ยังมีหนังสือ สารานุกรมไทย ฉบับกาญจนาภิเษก, สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ ฉบับเสริมการเรียนรู้ เป็นต้น
ตัวอย่างสารานุกรมภาษาไทย > หนังสือ

สารานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสภา (2498-ปัจจุบัน: 30 เล่ม)
สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ (2516-ปัจจุบัน: 44 เล่ม)
สารานุกรมไทย โดย อุทัย สินธุสาร (2516: 25 เล่ม)
พจนะ-สารานุกรมฉบับทันสมัย โดย เปลื้อง ณ นคร (2518: เล่ม 1 พจนานุกรม, เล่ม 2 สารานุกรม)
สารานุกรมประวัติศาสตร์ไทย (2517) และ สารานุกรมวัฒนธรรมไทย โดย ส.พลายน้อย
สารานุกรมไทย ฉบับกาญจนาภิเษก (2542: 1 เล่ม)
สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ ฉบับเสริมการเรียนรู้ (2548-ปัจจุบัน: 23 เล่ม)
สารานุกรมไทย ฉบับเฉลิมพระเกียรติ ในโอกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี (2550: 1 เล่ม)
Britannica Concise Encyclopedia ฉบับภาษาไทย (2551: 3 เล่ม)
สารานุกรมไทย ฉบับเทิดพระเกียรติ "ธรรมิกราชาธิคุณ" (2560: 1 เล่ม)
สารานุกรมไทย ฉบับผู้สูงวัย (2560: 1 เล่ม)
สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ ฉบับสาระรอบรู้สำหรับเด็ก (2564: 1 เล่ม)
ตัวอย่างสารานุกรมภาษาไทย > ออนไลน์

วิกิพีเดียภาษาไทย
คลังปัญญาไทย
ฐานข้อมูลการเมืองการปกครอง สถาบันพระปกเกล้า เก็บถาวร 2019-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน