stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี)
ประวัติ

เจ้าพระยามหาโยธา หรือนามเดิมว่า "เจ่ง" เคยรับราชการอยู่กับพม่า บางคนเรียก "พญาเจ่ง" หรือ "พระยาเจ่ง" (มอญ: ဗညာစိင်) พม่าได้ให้พระยาเจ่งเป็นผู้รักษาเมืองเชียงราย และได้มีภรรยาเป็นเจ้าหญิงเชียงรายนามว่า เจ้าหญิงสมนา ต่อมามีบุตรสายสกุลเหนือใช้สกุล ณ ลำปาง พระยาเจ่งเคยคุมกองทัพมอญสมทบกับทัพพม่าเข้ามาตีเมืองหลวงพระบางใน พ.ศ. 2315 หลังจากนั้นได้ยกความดีชอบตั้งเป็นเจ้าเมืองเตริ่น (อังกฤษเรียกว่า เมืองอัตรัน) หัวเมืองตอนใต้ของพม่า ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างเมืองเมาะตะมะกับแดนไทยทางด่านพระเจดีย์สามองค์
หลังจากนั้นในสมัยพระเจ้ามังระซึ่งเตรียมจะยกทัพมาที่กรุงธนบุรี พม่าได้เกณฑ์ให้ชาวมอญมาทำทางและยังเกณฑ์ชาวมอญเข้ากองทัพอีกพวกหนึ่ง บางคนก็หลบหนีแต่พม่าก็จับครอบครัวที่หลบหนีเป็นตัวจำนำหรือจับลูกหลานเกณฑ์มาทำทาง ทำให้ชาวมอญโกรธแค้นและพร้อมใจกันเป็นกบฏ โดยมีพระยาเจ่งเป็นหัวหน้ารวบรวมกำลังเข้าตีเมืองเมาะตะมะและเมืองมอญอื่นๆ แต่ไม่สำเร็จ จึงอพยพมายังประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2318 โดยมีหัวหน้าที่อพยพมา 4 คนคือ พระยาเจ่ง พระยาอู่ ตละเกลี้ยง ตละเกล็บ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีโปรดเกล้าฯ ให้รับไว้ พระราชทานที่ให้ตั้งบ้านเรือนในเขตเมืองนนทบุรีตั้งแต่ปากเกร็ดไปจนถึงสามโคก พระยาเจ่งและทหารมอญของท่านได้มีบทบาทร่วมกับกองทัพไทยในการทำสงครามแทบทุกครั้ง นอกจากนั้นยังสันนิษฐานว่าพระยาเจ่งจะได้รับแต่งตั้งเป็นพระยาเกียรติคู่กับตละเกล็บที่ได้รับแต่งตั้งเป็นพระยาราม
ครั้นถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก พระยาเจ่งได้รับแต่งตั้งเป็นพระยามหาโยธา บังคับบัญชากองทัพมอญทั้งปวงโดยเสด็จในการสงครามติดต่อมาทุกครั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2330 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้เลื่อนยศขึ้นเป็นเจ้าพระยามหาโยธานราธิบดีศรีพิชัยณรงค์ จากความดีความชอบเมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเสด็จไปตีเมืองทวาย เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) มีบทบาทต่อต่อราชการแผ่นดินในด้านทางการศึกสงครามระหว่างไทยกับพม่าเป็นส่วนใหญ่ พม่าจึงคิดจะแย่งตัวเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) ไปจากไทย โดยส่งหนังสือมายังเสนาบดีไทยขู่ให้ส่งตัวเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) คืนให้กับพม่า เพราะถือว่าเป็นคนของพม่า ซึ่งไทยไม่ยอม พม่ายกตีเมืองเชียงใหม่ ฝ่ายไทยโดยกรมพระราชวังบวรสถานมงคลเป็นจอมพลคุมทัพไทย ตีพม่าแตกพ่ายยับเยินไป
นอกจากรับราชการแล้ว เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง)  ยังเป็นผู้ศรัทธาในพระพุทธศาสนา ท่านสร้างวัดเชิงท่า ที่ตำบลคลองบางตลาด และวัดเกาะพญาเจ่ง ที่ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ดังปรากฏบทกลอน ณ วัดเกาะพญาเจ่งดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| พญาเจ่งคุมกองพันร่วมฟันฝ่า |  | พร้อมเจ้าตากสู้พม่ากลางสมร |
| พลีเลือดเนื้อกู้เอกราชชาติไทยมอญ |  | แต่กาลก่อนหลายร้อยปีที่ผูกพัน |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ครั้นเสร็จศึกสร้างวัดสลัดบาป |  | แสวงบุญชำราบหทัยสันต์ |
| สร้างวัดเกาะเกิดกุศลผลอนันต์ |  | โชติชีพพลันเรืองรุ่งเกรืองกรุงไกร |
เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) ยังเป็นผู้สร้างวัดเชียงราย จังหวัดลำปาง โดยส่งบุตรชายนามว่า พระยาชมภู หรือ เจ้าชมภู เป็นผู้ดำเนินการ
บุตร-ธิดา

เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) มีบุตรธิดา 5 ท่าน ดังนี้
เจ้าพระยามหาโยธา (ทอเรียะ หรือ ทองชื่น) เกิดที่เมืองมอญ ได้ตำแหน่งแทนบิดา ถือเป็นต้นสายสำคัญในสกุลคชเสนี
พระยาชมภู หรือ เจ้าชมภู เกิดที่เมืองเชียงแสน พระมารดาชื่อ เจ้าหญิงสมนา จึงมีศักดิ์เป็นเจ้าตามประเพณีล้านนา มีลูกหลานสืบสกุลมาในมณฑลพายัพ ซึ่งเจ้าชมภูเป็นพระปัยกา (ทวด) ของเจ้าราชบุตรแก้วเมืองพวน ณ ลำปาง เจ้าผู้รั้งนครลำปางองค์สุดท้าย
พระยานครเขื่อนขันธ์รามัญราชชาติเสนาบดีศรีสิทธิสงคราม (ทอมา หรือ ทองมา) เจ้าเมืองนครเขื่อนขันธ์ (จังหวัดพระประแดงในอดีต)
พระยาราม (วัน) เกิดสมัยกรุงธนบุรี
ธิดาชื่อ ทับทิม
บุตรหลานของเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) เป็นเจ้าเมืองนครเขื่อนขันธ์ติดต่อกันมาถึง 9 ท่าน เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) ถึงแก่อสัญกรรมในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ในปี พ.ศ. 2365 สิริอายุ 83 ปี บุตรของท่าน เจ้าพระยามหาโยธา (ทอเรียะ) อยู่ในตำแหน่งปกครองชาวมอญแทนท่านเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง)
แนวคิดเกี่ยวกับเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง)

เดิมเคยเชื่อกันว่าพม่าได้ให้พระยาเจ่งเป็นผู้รักษาเมืองเชียงราย มีภรรยานามว่า เจ้านางสมนา และมีบุตรชื่อ พญาชมภู (เจ้าน้อยคัมภีระ) และเคยเชื่อกันว่าเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) เป็นผู้สร้างวัดเชียงราย ต.สวนดอก อ.เมืองลำปาง จ.ลำปาง ในปัจจุบัน ตามข้อสันนิษฐานของเจ้าวงศ์จันทร์ คชเสนี และในพระนิพนธ์เรื่องประวัติต้นสกุลคชเสนี ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันจากการศึกษาค้นคว้าชำระข้อมูลของ ภูเดช แสนสา พบว่าเจ้าเมืองเชียงรายที่เป็นสามีของเจ้านางสมนาและเป็นบิดาของพญาชมภูไม่ใช่เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) แต่เป็นพญาเพชร (พญาเภชชะ) หรือพญาเพชรเม็ง (เจ้าน้อยจิตตะ) ซึ่งพม่าตั้งให้เป็นเจ้าฟ้าเชียงรายในปี พ.ศ. 2311 ต่อมาได้ทำการต่อต้านพม่าร่วมกับเจ้าฟ้าเมืองพะเยาแต่ไม่สำเร็จ ในปี พ.ศ. 2323 จึงหนีไปสวามิภักดิ์กับพระเจ้ากาวิละ พญาเพชรได้นำชาวเชียงรายตั้งบ้านเรือนบนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำวัง เรียกว่าบ้านเชียงราย และเสนอว่าพญาเพชรเป็นผู้สร้างวัดเชียงราย ไม่ใช่เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง) แต่อย่างใด
พญาเพชร (เจ้าน้อยจิตตะ) เป็นต้นตระกูลขัติเชียงราย, วงษาลังการ, มณฑาทอง, รายะนคร และ ณ ลำปางบางสาย
อนุสรณ์

เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี) ได้ยกที่ดินที่เป็นบ้านเดิมของท่านให้เป็นของสงฆ์พร้อมซื้อที่เพิ่มเติม แล้วจึงสร้างวัด เรียกว่าวัดเกาะหรือวัดเกาะบางพูด ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดเกาะพญาเจ่ง" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ท่าน และวัดอัมพุวรารามยังมีรูปปั้นเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี)
อนุสาวรีย์เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี) ที่วัดเกาะพญาเจ่ง ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
ไจมะรอ

| ไจมะรอ พม่า: ကျိုက်မရော มอญ: ကျာ်မြဟ် |
| --- | --- |
เมือง
ไจมะรอพะย่า พระพุทธรูปที่มีชื่อเสียงเมืองไจมะรอ
ไจมะรอที่ตั้งเมืองไจมะรอในประเทศพม่า
พิกัด: 16°22′31″N 97°44′1″E﻿ / ﻿16.37528°N 97.73361°E﻿ / 16.37528; 97.73361
ประเทศ:  พม่า
รัฐ:  รัฐมอญ
จังหวัด: มอละมไยน์
อำเภอ: ไจมะรอ
ความสูง: 46 ฟุต (14 เมตร)
ประชากร (พ.ศ. 2548)
 • กลุ่มชาติพันธุ์: มอญ
 • ศาสนา: พุทธ
เขตเวลา: UTC+6.30 (เวลามาตรฐานพม่า)
รหัสพื้นที่: 57
ไจมะรอ (พม่า: ကျိုက်မရော, ออกเสียง: [t͡ɕaɪ̯ʔ.mə.ɹɔ́]; มอญ: ကျာ်မြဟ်, ออกเสียง: [caik.pə.ròh]) เป็นเมืองในรัฐมอญ ประเทศพม่า ห่างจากมอละมไยน์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 4 กิโลเมตร (2.5 ไมล์)
ศัพทมูลวิทยา

"ไจมะรอ" มาจากคำภาษามอญว่า ไจก์ปะโรห์ (ကျာ်မြဟ်) หมายถึง "พระพุทธรูปอันโดดเด่น"
ประวัติศาสตร์

จารึกจาก ค.ศ. 1455 ในไจมะรอ ได้บันทึกการกัลปนาที่ดินให้เป็นศาสนสถานโดยพระนางเชงสอบู ซึ่งในขณะนั้นคือกษัตรีย์แห่งอาณาจักรหงสาวดี เป็นจารึกที่เก่าแก่ที่สุดของภาษามอญสมัยกลาง
สถานที่ท่องเที่ยว

ไจมะรอพะย่า (ကျိုက်မရောဘုရား) พระพุทธรูปองค์ใหญ่ประทับนั่งคล้ายปางปาลิไลยก์ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของเมือง สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1455 โดยพระนางเชงสอบู
ภาษาเหมื่อง

| ภาษาเหมื่อง |
| --- | --- |
Thiểng Mường
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศเวียดนาม
ภูมิภาค: จังหวัดฮหว่าบิ่ญ, จังหวัดทัญฮว้า, จังหวัดฟู้เถาะ, จังหวัดเซินลา
ชาติพันธุ์: ชาวเหมื่อง
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (1.1 ล้านคน อ้างถึง1999 census)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  เวียตติกเวียด–เหมื่องภาษาเหมื่อง
ระบบการเขียน: อักษรละติน (จื๋อโกว๊กหงือ)
รหัสภาษา
ISO 639-3: mtq
ภาษาเหมื่อง (เหมื่อง: thiểng Mường; เวียดนาม: tiếng Mường) เป็นภาษาของชาวเหมื่องในเวียดนาม มีผู้พูดในเวียดนาม 1,140,000 คน (พ.ศ. 2542)ส่วนใหญ่อยู่ในเขตภูเขาทางภาคกลางค่อนไปทางเหนือ ใกล้เคียงกับภาษาเวียดนาม อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขาเหวียด-เหมื่อง สาขาย่อยเหมื่อง เขียนด้วยอักษรละติน มีวรรณยุกต์ 5 เสียง คำศัพท์ได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนมาก
ระบบการเขียน

ภาษาเหมื่องไม่มีรูปเขียนจนกระทั่งนักวิชาการชาวตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้พัฒนาอักษรชั่วคราวที่อิงจากอักษรเวียดนามดัดแปลง โดยเพิ่มพยัญชนะอย่างอักษร w และอนุญาตให้ใช้คู่พยัญชนะและพยัญชนะท้ายแตกต่างจากอักษรเวียดนามมากกว่า
อ่านเพิ่ม

Hà Quang Phùng (2012-09-06). "Tìm hiểu về ngữ pháp tiếng Mường (Thim hiếu wuê ngử pháp thiểng Mường)" [Understanding Muong grammar]. (in Vietnamese and Muong). Thanh Sơn–Phú Thọ Province Continuing Education Center. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (FlashPaper)เมื่อ September 19, 2016. (More เก็บถาวร 2016-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
Nguyễn, Văn Khang, Bùi Chi, and Hoàng Văn Hành. (2002). Từ điển Mường-Việt (A Mường-Vietnamese dictionary). Hà Nội: Nhà Xuất Bản Văn Hoá Dân Tộc.
Nguyễn Văn Tài (1982). Ngữ âm tiếng Mường qua các phương ngôn [Phonetics of the Mường language through its dialects] (Ph.D.) (ภาษาเวียดนาม).
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
แหล่งข้อมูลอื่น

ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
Wa̒ Bi̒nh diê̠n tứ –  online newspaper in Mường (ในภาษาเหมื่อง)
อำเภอพร้าว

| อำเภอพร้าว |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Phrao
นาข้าว
คำขวัญ: เมืองเก่าวังหิน ถิ่นประเพณีล้ำค่า บูชาพระเจ้าล้านทอง เรืองรองเกษตรกรรม แดนธรรมหลวงปู่แหวน
แผนที่จังหวัดเชียงใหม่ เน้นอำเภอพร้าว
พิกัด: 19°21′57″N 99°12′8″E﻿ / ﻿19.36583°N 99.20222°E﻿ / 19.36583; 99.20222
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เชียงใหม่
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,148.186 ตร.กม. (443.317 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 46,920 คน
 • ความหนาแน่น: 40.86 คน/ตร.กม. (105.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 50190
รหัสภูมิศาสตร์: 5011
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอพร้าว ถนนรอบเวียงด้านใต้ ตำบลเวียง อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ 50190
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
พร้าว (ไทยถิ่นเหนือ:  (ᨻᩖ᩶ᩣ᩠ᩅ)) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ เดิมชื่อ "อำเภอเมืองพร้าว" และเป็นที่ตั้งของวัดดอยแม่ปั๋ง วัดที่หลวงปู่แหวน สุจินโณ จำพรรษาจนกระทั่งมรณภาพ
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอพร้าวมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอไชยปราการ และอำเภอแม่สรวย (จังหวัดเชียงราย)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเวียงป่าเป้า (จังหวัดเชียงราย)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอดอยสะเก็ด
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอแม่แตงและอำเภอเชียงดาว
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอพร้าวแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 ตำบล 109 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับที่ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | ประชากรทั้งหมด (พ> ศ. 2566) | ประชากรแยกตามส่วนท้องถิ่น (พ> ศ. 2566) | ประชากรแยกตามส่วนท้องถิ่น (พ> ศ. 2566) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | เวียง | Wiang | 6 | 3,030 | 3,030 | (ทต. เวียงพร้าว) |
| 2. | ทุ่งหลวง | Thung Luang | 6 | 1,505 | 1,505 | (ทต. เวียงพร้าว) |
| 3. | ป่าตุ้ม | Pa Tum | 12 | 5,215 | 5,215 | (ทต. ป่าตุ้ม) |
| 4. | ป่าไหน่ | Pa Nai | 10 | 4,289 | 4,289 | (ทต. ป่าไหน่) |
| 5. | สันทราย | San Sai | 15 | 6,139 | 6,139 | (อบต. สันทราย) |
| 6. | บ้านโป่ง | Ban Pong | 8 | 3,487 | 3,487 | (ทต. บ้านโป่ง) |
| 7. | น้ำแพร่ | Nam Phrae | 8 | 3,245 | 3,245 | (ทต. น้ำแพร่) |
| 8. | เขื่อนผาก | Khuean Phak | 10 | 4,524 | 4,524 | (อบต. เขื่อนผาก) |
| 9. | แม่แวน | Mae Wan | 11 | 5,095 | 5,095 | (อบต. แม่แวน) |
| 10. | แม่ปั๋ง | Mae Pang | 14 | 6,016 | 6,016 | (ทต. แม่ปั๋ง) |
| 11. | โหล่งขอด | Long Khot | 9 | 4,375 | 4,375 | (อบต. โหล่งขอด) |
| รวม | รวม | รวม | 109 | 46,920 | 26,787 (เทศบาล) 20,133 (อบต.) | 26,787 (เทศบาล) 20,133 (อบต.) |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอพร้าวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลเวียงพร้าว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเวียงและตำบลทุ่งหลวงทั้งตำบล
เทศบาลตำบลแม่ปั๋ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ปั๋งทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบ้านโป่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านโป่งทั้งตำบล
เทศบาลตำบลป่าตุ้ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าตุ้มทั้งตำบล
เทศบาลตำบลน้ำแพร่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำแพร่ทั้งตำบล
เทศบาลตำบลป่าไหน่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าไหน่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสันทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสันทรายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขื่อนผาก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขื่อนผากทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่แวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่แวนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโหล่งขอด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโหล่งขอดทั้งตำบล
ทุ่งนาในเขตอำเภอพร้าว
หุ่นยนต์ผจญภัยในป่ากว้าง

| หุ่นยนต์ผจญภัยในป่ากว้าง |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: คริส แซนเดอร์ส
เขียนบท: คริส แซนเดอร์ส
สร้างจาก: หุ่นยนต์ผจญภัยในป่ากว้าง โดย ปีเตอร์ บราวน์
อำนวยการสร้าง: เจฟฟ์ เฮอร์มัน
นักแสดงนำ:   ลูพีตา ญองอ  เปโดร ปาสคาล  คิท คอนเนอร์  บิล ไนฮีย์  สเตฟานี ซู  มาร์ค แฮมิล  แคเธอรีน โอฮารา  แมตต์ เบอร์รี  วิง เรมส์ 
ตัดต่อ: แมรี บลี
ดนตรีประกอบ: คริส บาวเวอร์ส
บริษัทผู้สร้าง: ดรีมเวิกส์แอนิเมชัน 
ผู้จัดจำหน่าย: ยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
วันฉาย:   8 กันยายน ค.ศ. 2024 (2024-09-08) (TIFF)  27 กันยายน ค.ศ. 2024 (2024-09-27) (สหรัฐอเมริกา) 
ความยาว: 102 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
หุ่นยนต์ผจญภัยในป่ากว้าง เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันแนว นิยายวิทยาศาสตร์ และ ภาพยนตร์เอาชีวิตรอด ของอเมริกาในปี ค.ศ. 2024 สร้างจากหนังสือชุดชื่อเดียวกันโดย ปีเตอร์ บราวน์ ผลิตโดย ดรีมเวิกส์แอนิเมชัน และจัดจำหน่ายโดย ยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้เขียนบทและกำกับโดย คริส แซนเดอร์ส อำนวยการสร้างโดย เจฟฟ์ เฮอร์มัน และมี ดีน เดอบลัวส์ หุ้นส่วนผู้ร่วมงานของแซนเดอร์สเป็น ผู้อำนวยการสร้าง ร่วมด้วย นักแสดงพากย์เสียงชั้นนำ เช่น ลูพีตา ญองอ รับบทเป็น โรซ หุ่นยนต์ตัวเอกของเรื่อง พร้อมด้วย เปโดร ปาสคาล, คิท คอนเนอร์, บิล ไนฮีย์, สเตฟานี ซู, มาร์ค แฮมิล, แคเธอรีน โอฮารา, แมตต์ เบอร์รี และ วิง เรมส์
ดรีมเวิร์คส์ประกาศสร้างภาพยนตร์แอนิเมชันดัดแปลงจากหนังสือชุด หุ่นยนต์ผจญภัยในป่ากว้าง ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2023 โดยมีแซนเดอร์ส, เฮอร์มัน และเดอบลัวส์เข้าร่วม แซนเดอร์สได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์แอนิเมชันคลาสสิกของ วอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์ และผลงานของ ฮายาโอะ มิยาซากิ นี่จะเป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายที่สร้างแอนิเมชันทั้งหมดภายในสตูดิโอดรีมเวิร์คส์ หลังจากมีรายงานในเดือนตุลาคม ค.ศ.2023 ว่าสตูดิโอจะเปลี่ยนไปพึ่งพาสตูดิโอภายนอกมากขึ้นหลังปี ค.ศ. 2024 คริส บาวเวอร์ส แต่งเพลงประกอบให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้ ซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่เขาแต่งเพลงให้กับภาพยนตร์แอนิเมชัน
หุ่นยนต์ผจญภัยในป่ากว้าง เข้าฉายรอบปฐมทัศน์ที่ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตรอนโต 2024 เมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2024 และมีกำหนดเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2024 โดยได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์อย่างกว้างขวาง
นักพากย์

ลูพีตา ญองอ รับบท รอสซัม หน่วย 7134 (“รอส”) หุ่นยนต์ที่ถูกทิ้งและถูกซัดมาเกาะป่า เธอเรียนรู้ที่จะปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่โดยใช้ความสามารถในการประมวลผลเพื่อสื่อสารกับสัตว์พื้นเมืองและกลายเป็นแม่บุญธรรมของ ไบรท์บิล ชื่อผลิตภัณฑ์ของเธอ โพซัม และผู้ผลิตของเธอ ดรีมเวิร์คส์ แอนิเมชัน, เป็นการอ้างอิงถึง Rossum's Universal Robots ซึ่งเป็นบทละครที่สร้างคำว่า "หุ่นยนต์"
เปโดร ปัสกัล รับบท ฟิงค์ สุนัขจิ้งจอกขี้เล่นที่เป็นสัตว์ตัวแรกที่ โรส ช่วยและเป็นเพื่อนกับเขา
คิต คอนเนอร์ รับบท ไบรท์บิล ลูกห่านที่ถูกทอดทิ้งซึ่งถูก โรส เลี้ยงดูเหมือนลูกชาย
แคทเธอรีน โอฮาร่า รับบท พิงก์เทล แม่โอโพซัมที่ให้คำแนะนำ โรส เกี่ยวกับการเลี้ยง ไบรท์บิล
บิล นาย รับบท ลองเน็ค ห่านแก่ที่มีปัญญาที่ช่วย โรส เข้าใจการสอน ไบรท์บิล ให้บิน
สเตฟานี ซู รับบท วอนทรา, หุ่นยนต์จากเผ่าพันธุ์เดียวกับ โรส ที่ถูกส่งมาเพื่อดึง โรส กลับ
มาร์ก แฮมิลล์ รับบท ธอร์น, หมีกริซลี่
แมตต์ เบอร์รี่ รับบท แพ็ดเดลเลอร์, บีเวอร์
วิง ราเมส รับบท ธันเดอร์โบลต์, นกเหยี่ยว ที่ช่วย ไบรท์บิล เรียนรู้การบิน
การผลิต

เมื่อวันที่ 28 กันยายน 2023 ดรีมเวิกส์แอนิเมชัน ได้ประกาศสร้างภาพยนตร์แอนิเมชันที่ดัดแปลงมาจากหนังสือชุด หุ่นยนต์ผจญภัยในป่ากว้าง โดยมี ปีเตอร์ บราวน์ ซึ่งจะเขียนบทและกำกับโดย คริส แซนเดอร์ส โดยมี เจฟฟ์ เฮอร์มันน์ เป็นโปรดิวเซอร์ และ ดีน เดอบลัวส์ ซึ่งเป็นผู้ร่วมงานสร้างสรรค์ของ แซนเดอร์ส ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้าง นอกจากนี้ยังมีการประกาศรายชื่อทีมงานอื่น ๆ เช่น เรย์มอนด์ ซิบัค ซึ่งเป็นผู้ออกแบบงานสร้าง, แมรี่ บลี บรรณาธิการ, และ ไฮดี้ โจ กิลเบิร์ต หัวหน้าฝ่ายเรื่องราว
การผลิต > การคัดเลือกนักแสดง

รายชื่อนักแสดงซึ่งได้แก่ ลูพีตา ญองอ, เปโดร ปัสกัล, แคทเธอรีน โอฮาร่า, บิล นาย, คิต คอนเนอร์, สเตฟานี ซู, มาร์ก แฮมิลล์, แมตต์ เบอร์รี่ และ วิง ราเมส ได้ถูกเปิดเผยเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2024 พร้อมกับการเปิดตัวตัวอย่างแรกของภาพยนตร์เรื่องนี้
มาร์ก แฮมิลล์ ผู้ให้เสียงตัวละคร ธอร์น เปิดเผยว่าเขารู้จักภาพยนตร์เรื่องนี้หลังจากได้อ่านหนังสือ หุ่นยนต์ผจญภัยในป่ากว้าง แฮมิลล์ กล่าวว่าหนังสือเล่มนี้ทำให้เขานึกถึงความรู้สึกเมื่อครั้งแรกที่ได้มีส่วนร่วมใน สตาร์ วอร์ส (1977) ซึ่งเขารับบทเป็น ลุค สกายวอล์คเกอร์
การผลิต > แอนิเมชันและการออกแบบ

ในงาน CinemaCon ค.ศ. 2024 ช่วงเดือนเมษายน Sanders กล่าวว่าภาพยนตร์นี้ได้แรงบันดาลใจจากแอนิเมชันคลาสสิกของ ดิสนีย์ และผลงานของ ฮายาโอะ มิยาซากิ จนออกมาเป็นภาพ CG ที่มีสไตล์เฉพาะตัว ซึ่งเขาบรรยายว่าเป็น "ภาพวาดแบบ มอแน ในป่าของมิยาซากิ" หุ่นยนต์ผจญภัยในป่ากว้าง จะเป็นภาพยนตร์สุดท้ายที่สร้างแอนิเมชันทั้งหมดในสตูดิโอของ ดรีมเวิลด์ เนื่องจาก Cartoon Brew รายงานเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2023 ว่าทางสตูดิโอจะหยุดการผลิตภาพยนตร์ในบ้านที่แคมปัส เกลนเดล หลังปี ค.ศ. 2024 และจะพึ่งพาสตูดิโอภายนอกมากขึ้น
การผลิต > ดนตรี

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 คริส โบเวอร์ส ได้รับการเปิดเผยว่าเป็นผู้ประพันธ์เพลงประกอบ ซึ่งถือเป็นการประพันธ์เพลงสำหรับแอนิเมชันครั้งแรกของเขา นอกจากนี้ ยังมีการประกาศว่าภาพยนตร์จะมีเพลงต้นฉบับสองเพลงที่แสดงโดย มาเรน มอร์ริส ซึ่งแต่งร่วมกับ อาลี ทัมโปซี, ไมเคิล พอลแล็ค, เดลาซีย์, จอร์แดน จอห์นสัน และ สเตฟาน จอห์นสัน ได้แก่เพลง "Kiss the Sky" และ "Even When I'm Not" โดยเพลงแรกจะปล่อยในวันที่ 28 สิงหาคม ส่วนเพลงหลังพร้อมกับอัลบั้มเพลงประกอบทั้งหมดจะปล่อยในวันที่ 27 กันยายน มอร์ริส และทีมผู้แต่งได้แรงบันดาลใจในการแต่งเพลงที่สอง "Even When I'm Not" หลังจากที่ได้ชมภาพยนตร์ฉบับสมบูรณ์แล้ว
การตลาด

ตัวอย่างแรกของภาพยนตร์ ซึ่งมีการนำเพลง "What a Wonderful World" ในเวอร์ชันคัฟเวอร์ของ Reuben and the Dark มาใช้ และโปสเตอร์ภาพยนตร์ ได้ถูกปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2024 โดยตัวอย่างนี้จะถูกฉายในโรงภาพยนตร์สามวันถัดมา ก่อนการฉายภาพยนตร์เรื่อง กังฟูแพนด้า 4 ซึ่งเป็นผลงานใหม่ของ ดรีมเวิกส์ เช่นกัน Tasha Robinson จากเว็บไซต์ Polygon ได้เปรียบเทียบการออกแบบของตัวละครโรสกับหุ่นยนต์ในภาพยนตร์อื่น ๆ เช่น BB-8, WALL•E, Baymax และ The Iron Giant และสังเกตว่า คำพูดเพียงไม่กี่คำที่มีในตัวอย่าง เช่น "บางครั้งเพื่อความอยู่รอด เราจำเป็นต้องเป็นมากกว่าที่เราถูกโปรแกรมให้เป็น" ชวนให้นึกถึงข้อความในภาพยนตร์ หุ่นเหล็กเพื่อนยักษ์ต่างโลก (1999)
ตัวอย่างที่สองและโปสเตอร์ใหม่ถูกปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2024
การออกฉาย

หุ่นยนต์ผจญภัยในป่ากว้าง ได้เปิดตัวรอบปฐมทัศน์โลกในฐานะภาพยนตร์เปิดตัวของงาน เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตรอนโต ในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2024 และมีกำหนดออกฉายในโรงภาพยนตร์ในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2024 และในสหราชอาณาจักรในวันที่ 18 ตุลาคม ภาพยนตร์เรื่องนี้เดิมทีมีกำหนดออกฉายวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2024 แต่ถูกเลื่อนออกไปอีกหนึ่งสัปดาห์เพื่อหลีกเลี่ยงการแข่งขันกับภาพยนตร์เรื่อง Transformers One ของ Paramount Animation
ตามข้อตกลงระยะยาวของ ยูนิเวอร์แซลสยูนิเวอร์ กับ เน็ตฟลิกซ์ ภาพยนตร์เรื่องนี้จะสตรีมผ่าน Peacock เป็นเวลา 4 เดือนแรกในช่วงระยะเวลาฉายทางโทรทัศน์แบบจ่ายเงิน ก่อนจะย้ายไปยัง เน็ตฟลิกซ์ เป็นเวลา 10 เดือน และกลับมาฉายที่ Peacock อีกครั้งใน 4 เดือนสุดท้าย
การตอบรับ

บนเว็บไซต์รวบรวมบทวิจารณ์ รอตเทนโทเมโทส์ พบว่า 100% ของบทวิจารณ์โดยนักวิจารณ์ 22 คนเป็นไปในทางบวก ด้วยคะแนนเฉลี่ย 8.3/10  เมทาคริติก ซึ่งใช้ค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนัก ได้ให้คะแนน  เท่ากับ 83 จาก 100 คะแนน โดยอิงจากการวิจารณ์ของนักวิจารณ์จำนวน 13 คน โดยระบุว่าเป็น "เสียงชื่นชมอย่างเป็นเอกฉันท์".
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
หุ่นยนต์ผจญภัยในป่ากว้าง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มากัซซาร์

| มากัซซาร์ |
| --- | --- |
นคร
นครมากัซซาร์ Kota Makassar
การถอดเสียงภาษาอื่น
 • มากัซซาร์: ᨀᨚᨈ ᨆᨀᨔᨑ
ตึกระฟ้ามากัซซาร์ป้อมรตเตอร์ดัมที่เดินเล่นโลซารีป้อมซมบา โอปูมัสยิดกลางน้ำอะมีรุลมุอ์มินีน
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: "นครดาเอ็ง"; "อูจุงปันดัง"
คำขวัญ: Sekali Layar Terkembang Pantang Biduk Surut ke Pantai  (เมื่อออกเรือแล้ว เราจะไม่กลับเข้าฝั่ง)
ที่ตั้งในจังหวัดซูลาเวซีใต้
thแผนที่แบบโต้ตอบของมากัซซาร์
มากัซซาร์ที่ตั้งบนเกาะซูลาเวซีและประเทศอินโดนีเซียแสดงแผนที่เกาะซูลาเวซีมากัซซาร์มากัซซาร์ (ประเทศอินโดนีเซีย)แสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 5°9′42.6956″S 119°26′10.1915″E﻿ / ﻿5.161859889°S 119.436164306°E﻿ / -5.161859889; 119.436164306
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: ซูลาเวซี
จังหวัด:  จังหวัดซูลาเวซีใต้
จัดตั้ง: 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1607
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: โมฮัมมัด รัมดัน โปมันโต
 • รองนายกเทศมนตรี: ฟัตมาวาตี รุซดี
พื้นที่
 • นคร: 175.77 ตร.กม. (67.87 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,689.89 ตร.กม. (1,038.57 ตร.ไมล์)
ความสูง: 0–25 เมตร (0–82 ฟุต)
ประชากร (ประมาณกลาง ค.ศ. 2022)
 • นคร: 1,432,189 คน
 • ความหนาแน่น: 8,100 คน/ตร.กม. (21,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,740,532 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 1,000 คน/ตร.กม. (2,600 คน/ตร.ไมล์)
 : สำมะโนประมาณกลาง ค.ศ. 2022
เขตเวลา: UTC+8 (เวลาอินโดนีเซียกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+8 (ไม่มี)
รหัสพื้นที่: (+62) 411
ป้ายทะเบียนยานพาหนะ: DD
เอชดีไอ (2022):  0.831 (สูงมาก) 
เว็บไซต์:  makassarkota.go.id 
มากัซซาร์ (อินโดนีเซีย: Makassar; มากาซาร์: ᨆᨀᨔᨑ, อักษรโรมัน: Mangkasara’) เป็นเมืองหลักของจังหวัดซูลาเวซีใต้ ประเทศอินโดนีเซีย เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะซูลาเวซีในแง่จำนวนประชากร และเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 5 ของประเทศรองจากจาการ์ตา, ซูราบายา, บันดุง และเมดัน ระหว่าง ค.ศ. 1971–1999 เมืองนี้มีชื่อว่า อูจุงปันดัง (Ujung Pandang) ซึ่งตั้งตามชื่อป้อมสมัยก่อนอาณานิคมป้อมหนึ่งในเมือง และยังมีการใช้ชื่อทั้งสองสลับกันอยู่บ่อยครั้ง มากัซซาร์ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะซูลาเวซีโดยหันหน้าสู่ช่องแคบมากัซซาร์
มากัซซาร์มีเนื้อที่ 175.77 ตารางกิโลเมตร (67.87 ตารางไมล์) และมีประชากรประมาณ 1.432 ล้านคนในกลาง ค.ศ. 2022 เขตสิ่งปลูกสร้าง (หรือ "เมโตร") ของเมืองมีผู้อยู่อาศัย 1,976,168 คน ครอบคลุมนครมากัซซาร์และตำบล 15 ตำบล ส่วนเขตมหานครอย่างเป็นทางการของเมืองมีชื่อเรียกว่า "มัมมีนาซาตา" (Mamminasata) ซึ่งครอบคลุมไปถึงตำบล 33 ตำบล มีเนื้อที่ 2,666.63 ตารางกิโลเมตร (1,029.59 ตารางไมล์) และมีประชากรประมาณ 2,740,532 คนตามสำมะโนกลาง ค.ศ. 2022
เขตบริหาร

นครมากัซซาร์แบ่งออกเป็น 15 เขต (เกอเจอมาตัน) และแบ่งออกเป็น 153 หมู่บ้านในเมือง (เกอลูราฮัน) เขตเหล่านี้ระบุอยู่ข้างล่างพร้อมกับพื้นที่และประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2010 และสำมะโน ค.ศ. 2020, ร่วมกับจำนวนประมาณการอย่างเป็นทางการในช่วงกลาง ค.ศ. 2022 และจำนวนหมู่บ้านในแต่ละเขต
| ชื่อ | พื้นที่ใน ตารางเมตร | ประชากรใน สำมะโน 2010 | ประชากรใน สำมะโน 2020 | ประชากร ประมาณ กลาง ค> ศ. 2022 | จำนวน หมู่บ้าน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มารีโซ | 1.82 | 56,313 | 57,426 | 57,795 | 9 |
| มามาจัง | 2.25 | 59,133 | 56,049 | 56,094 | 13 |
| ตามาลาเต | 20.21 | 169,890 | 180,824 | 182,348 | 11 |
| รัปโปจีนี | 9.23 | 151,357 | 144,587 | 144,733 | 11 |
| มากัซซาร์ (เขต) | 2.52 | 81,901 | 82,067 | 82,265 | 14 |
| อูจุงปันดัง | 2.63 | 27,206 | 24,526 | 24,541 | 10 |
| วาโจ | 1.99 | 29,670 | 29,972 | 30,110 | 8 |
| บนโตอาลา | 2.10 | 54,268 | 54,996 | 55,239 | 12 |
| อูจุงตานะฮ์ | 4.40 | 46,771 | 35,789 | 36,127 | 9 |
| หมู่เกาะ ซังการ์รัง | 1.54 | (a) | 14,125 | 14,258 | 3 |
| ตัลโล | 5.83 | 133,815 | 144,977 | 145,908 | 15 |
| ปานักกูกัง | 17.05 | 141,524 | 139,590 | 139,759 | 11 |
| มังกาลา | 24.14 | 117,303 | 146,724 | 148,462 | 9 |
| บีริงกานายา | 48.22 | 167,843 | 209,048 | 211,228 | 11 |
| ตามาลันเรอา | 31.84 | 101,669 | 103,770 | 103,322 | 8 |
| รวม | 175.77 | 1,338,663 | 1,423,877 | 1,432,189 | 153 |
หมายเหตุ (a) ประชากรในเขตหมู่เกาะซังการ์รังใน ค.ศ. 2010 รวมอยู่ในจำนวนของเขตอูจุงตานะฮ์ ซึ่งเป็นเขตที่เขตนี้แยกออกมา
เขตมหานคร (มัมมีนาซาตา)

เขตมหานครที่รวมมากัซซาร์มีชื่อเรียกว่า Mamminasata [id] ซึ่งเป็นคำย่อจาก Makassar และพื้นที่ใกล้เคียงอย่าง Maros, Sungguminasa (โกวา) และ Takalar
| ชื่อ | พื้นที่ใน ตารางกิโลเมตร | ประชากร ใน ค> ศ. 2010 | ประชากรใน สำมะโน 2020 | ประชากร ประมาณการ กลาง ค> ศ. 2022 | จำนวน เขต | จำนวน หมู่บ้าน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นครมากัซซาร์ | 175.77 | 1,338,663 | 1,423,877 | 1,432,189 | 15 | 153 |
| อำเภอตาลาการ์ (ทั้งหมด) | 566.51 | 269,603 | 300,853 | 305,077 | 10 | 100 |
| อำเภอโกวา (บางส่วน) | 686.51 | 500,341 | 609,447 | 627,031 | 11 | 112 |
| อำเภอมารซ (ส่วนใหญ่) | 1,237.84 | 295,729 | 364,738 | 376,235 | 12 | 84 |
| รวม | 2,666.63 | 2,404,336 | 2,698,915 | 2,740,532 | 48 | 449 |