stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การรณรงค์งดสูบบุหรี่ในนาซีเยอรมนี
อารัมภกถา

ความรู้สึกในการต่อต้านบุหรี่เริ่มเกิดขึ้นในประเทศเยอรมนีในช่วงตอนต้นของคริสต์ทศวรรษ 1900 กลุ่มผู้วิจารณ์การสูบบุหรี่ได้รวมตัวกันเป็นกลุ่มต่อต้านบุหรี่แห่งแรกของประเทศ ชื่อว่า "สมาคมผู้ต่อต้านการสูบบุหรี่เพื่อปกป้องผู้ไม่สูบบุหรี่แห่งเยอรมนี" (เยอรมัน: Deutscher Tabakgegnerverein zum Schutze der Nichtraucher) ซึ่งได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1904 แต่ได้มีการดำเนินการเพียงช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น องค์การต่อต้านบุหรี่ถัดมา คือ สหพันธ์ผู้ต่อต้านบุหรี่ชาวเยอรมัน (เยอรมัน: Bund Deutscher Tabakgegner) ซึ่งได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1910 ในเมืองเทราเตนาว แคว้นโบฮีเมีย องค์การต่อต้านบุหรี่อีกแห่งหนึ่ง ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1912 ในเมืองฮันโนเฟอร์และเดรสเดิน ในปี ค.ศ. 1920 ได้มีการก่อตั้ง "สหพันธ์ผู้ต่อต้านบุหรี่ชาวเยอรมันในเชโกสโลวาเกีย" (เยอรมัน: Bund Deutscher Tabakgegner in der Tschechoslowakei) ขึ้นในกรุงปราก หลังจากประเทศเชโกสโลวาเกียได้แยกตัวออกจากประเทศออสเตรียภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ได้มีการก่อตั้ง "สหพันธ์ผู้ต่อต้านบุหรี่ชาวเยอรมันในสาธารณรัฐเยอรมันออสเตรีย" (เยอรมัน: Bund Deutscher Tabakgegner in Deutschösterreich) ในเมืองกราซ ในปี ค.ศ. 1920
กลุ่มงดสูบบุหรี่ดังกล่าวได้ตีพิมพ์หนังสือพิมพ์ที่สนับสนุนการงดสูบบุหรี่ หนังสือพิมพ์ที่เป็นภาษาเยอรมันฉบับแรก คือ "ผู้ต่อต้านบุหรี่" (เยอรมัน: Der Tabakgegner) ซึ่งได้ตีพิมพ์โดยองค์การในแคว้นโบฮีเมียระหว่างปี ค.ศ. 1912 ถึงปี ค.ศ. 1932 ส่วนหนังสือพิมพ์ "ผู้ต่อต้านบุหรี่ชาวเยอรมัน" (เยอรมัน: Deutsche Tabakgegner) ได้ตีพิมพ์ในเมืองเดรสเดน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 ถึงปี ค.ศ. 1935 และเป็นหนังสือพิมพ์ที่มีเนื้อหาสนับสนุนการงดสูบบุหรี่เป็นอันดับที่สอง องค์การต่อต้านการสูบบุหรี่เหล่านี้ยังรณรงค์ให้มีการงดการบริโภคแอลกอฮอล์อีกด้วย
สาเหตุ > ทัศนคติของฮิตเลอร์ต่อการสูบบุหรี่

อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เป็นคนสูบบุหรี่จัดในช่วงต้นของชีวิต เขาสูบบุหรี่ถึงวันละ 25-40 มวน แต่ในภายหลังก็เลิกเสีย โดยสรุปว่ามันเป็นการสิ้นเปลืองเงินโดยเปล่าประโยชน์ หลายปีต่อมา ฮิตเลอร์มองว่าการสูบบุหรี่เป็น "ความเสื่อม" และ "ความแค้นของพวกพื้นเมืองอเมริกันต่อชนผิวขาว และการแก้แค้นสำหรับสุรากลั่น" เขาเสียใจที่ว่า "คนที่เยี่ยมยอดจำนวนมากต้องเสียท่าต่อพิษภัยของบุหรี่" เขาไม่มีความสุขเลยที่อีวา บราวน์ และมาร์ติน บอร์แมนน์ เป็นคนติดบุหรี่ และเป็นกังวลต่อเฮอร์มานน์ เกอริง ซึ่งยังคงสูบบุหรี่ในที่สาธารณะ เขาโกรธมากที่มีการมอบหมายให้สร้างอนุสาวรีย์ของเกอริงขณะที่เขากำลังสูบบุหรี่อยู่ ฮิตเลอร์มักจะถูกมองว่าเป็นผู้นำประเทศคนแรกที่สนับสนุนให้งดสูบบุหรี่
ฮิตเลอร์นั้นไม่พอใจที่เสรีภาพของทหารในการสูบบุหรี่ และในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้กล่าวในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1942 ว่า: "มันเป็นความผิดพลาด และความผิดที่มาจากผู้นำของกองทัพในเวลานั้น ในช่วงต้นของสงคราม" และ "เป็นการไม่ถูกต้องที่จะกล่าวว่าทหารไม่อาจจะอยู่ได้หากปราศจากบุหรี่" เขาได้ให้สัญญาว่า เขาจะยุติการสูบบุหรี่ในกองทัพหลังจากสงครามสงบแล้ว โดยส่วนตัวแล้ว ฮิตเลอร์สนับสนุนให้เพื่อนสนิทไม่ให้สูบบุหรี่และให้รางวัลหากสามารถเลิกสูบบุหรี่ได้อย่างเด็ดขาด อย่างไรก็ตาม ความไม่ชอบบุหรี่โดยส่วนตัวของฮิตเลอร์นั้นเป็นเพียงหนึ่งในเหตุผลที่ซ่อนอยู่หลังการรณรงค์งดสูบบุหรี่
สาเหตุ > นโยบายการสืบพันธุ์

นโยบายการสืบพันธุ์นั้นเป็นปัจจัยสำคัญเบื้องหลังการรณรงค์งดสูบบุหรี่ สตรีที่สูบบุหรี่นั้นถูกมองว่ามีโอกาสที่จะสูงอายุก่อนวัยและสูญเสียความดึงดูดทางกาย ซึ่งพรรคนาซีเห็นว่าไม่เหมาะสมที่จะเป็นภรรยาหรือแม่ในครอบครัวชาวเยอรมัน เวอร์เนอร์ ฮัตติงแห่งสำนักงานนโยบายทางเชื้อชาติ (เยอรมัน: Rassenpolitisches Amt) ได้กล่าวว่าการสูบบุหรี่ทำให้น้ำนมมารดาปนเปื้อนสารนิโคติน ซึ่งเป็นคำกล่าวอ้างที่พิสูจน์ได้จริงในการวิจัยสมัยใหม่ มาร์ติน สเต็มมเลอร์ แพทย์ผู้มีชื่อเสียงในนาซีเยอรมนี ออกความเห็นว่าการสูบบุหรี่โดยสตรีมีครรภ์ทำให้เพิ่มโอกาสเสี่ยงต่อการแท้งบุตร ความคิดเห็นดังกล่าวยังได้รับการสนับสนุนจากสตรีผู้สนับสนุนแนวคิดความบริสุทธิ์ของเชื้อชาติ อักเนส บลูฮ์ม ซึ่งเธอได้ออกความคิดเห็นในหนังสือของเธอซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1936 ในทิศทางเดียวกัน คณะผู้นำนาซีเยอรมนีเป็นกังวลกับเรื่องนี้เพราะว่าพวกเขาต้องการให้สตรีชาวเยอรมันสามารถสืบพันธุ์ได้ มีบทความหนึ่งในวารสารนรีเวชวิทยา ในปี ค.ศ. 1943 บอกว่า สตรีที่สูบบุหรี่ตั้งแต่สามมวนขึ้นไปต่อวัน ส่วนมากแล้วจะยังคงไม่มีบุตรต่อไปเมื่อเทียบกับสตรีที่ไม่ได้สูบบุหรี่
การวิจัย

การวิจัยและการศึกษาถึงผลของบุหรี่ต่อสุขภาพของประชากรนั้นมีความเจริญก้าวหน้าในนาซีเยอรมนีมากกว่าชาติอื่นใดในโลก ในสมัยที่พรรคนาซีเรืองอำนาจ การเชื่อมโยงระหว่างบุหรี่กับโรคมะเร็งปอด สามารถพิสูจน์ได้ครั้งแรกในนาซีเยอรมนี ตรงกันข้ามกับนักวิทยาศาสตร์อเมริกันและอังกฤษที่ค้นพบเมื่อคริสต์ทศวรรษ 1950 แนวคิดการสูบบุหรี่มือสอง (เยอรมัน: Passivrauchen) ก็ได้มีการริเริ่มในนาซีเยอรมนีเช่นกัน โครงการวิจัยหลายแห่งที่ได้รับการสนับสนุนทางด้านเงินทุนจากรัฐบาลนาซีได้ค้นพบผลร้ายแรงที่มีต่อสุขภาพ นาซีเยอรมนียังสนับสนุนให้มีการศึกษาทางด้านระบาดวิทยาถึงผลของการสูบบุหรี่ ฮิตเลอร์ยังได้ให้เงินสนับสนุนส่วนตัวให้แก่ สถาบันวิจัยภัยบุหรี่ (เยอรมัน: Wissenschaftliches Institut zur Erforschung der Tabakgefahren) ในมหาวิทยาลัยจีนา นำโดยคาร์ล อัสเทลอีกด้วย ซึ่งสถาบันดังกล่าวก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1941 และได้กลายเป็นสถาบันวิจัยต่อต้านบุหรี่ที่สำคัญที่สุดของนาซีเยอรมนี
ฟรานซ์ ฮา. มึลเลอร์ และ เอ. ไชเรอร์ได้ใช้ทฤษฎีการควบคุมตัวแปรทางระบาดวิทยาเพื่อศึกษาถึงโรคมะเร็งปอดในหมู่ผู้สูบบุหรี่เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1939 และปี ค.ศ. 1943 ตามลำดับ ในปี 1939 มึลเลอร์ได้ตีพิมพ์รายงานผลการศึกษาในวารสารด้านโรคมะเร็งในเยอรมนี ซึ่งกล่าวอ้างว่าการสูบบุหรี่จะเป็นการเพิ่มความเสี่ยงต่อการเป็นโรคมะเร็งปอด มึลเลอร์ได้รับสมญานามว่า "บิดาแห่งวิชาระบาดวิทยาทดลองที่ถูกลืม" ได้เข้าเป็นสมาชิกของคณะยานยนต์ชาติสังคมนิยมและพรรคนาซี การแสดงความคิดเห็นของมึลเลอร์ในปี 1939 นั้นเป็นการศึกษาด้านระบาดวิทยาภายใต้การควบคุมเป็นครั้งแรกของโลกในด้านความเชื่อมโยงระหว่างบุหรี่กับโรคมะเร็งปอด จากการศึกษาโรคมะเร็งปอดพบว่ายังมีอีกหลายสาเหตุที่นำไปสู่โรคมะเร็งปอด อย่างเช่น ฝุ่นละออง ไอเสียจากรถยนต์ วัณโรค รังสีเอกซ์ และของเสียจากโรงงานอุตสาหกรรม รายงานของมึลเลอร์ได้ชี้ว่า "การสูบบุหรี่ได้รับการผลักดันมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งเห็นได้ทั่วไป"
บรรดาแพทย์ในนาซีเยอรมนียังเห็นด้วยว่า ผลจากการสูบบุหรี่ทำให้เกิดโรคหัวใจ ซึ่งถูกพิจารณาว่าเป็นผลที่ร้ายแรงที่สุดของการสูบบุหรี่ บางครั้ง ได้มีการพิจารณาว่านิโคตินเป็นสาเหตุที่ทำให้ประชากรป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดมากขึ้นในประเทศ ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง นักวิจัยได้พิจารณาว่านิโคตินเป็นปัจจัยเสี่ยงที่ก่อให้เกิดโรคหัวใจโคโรนารี ซึ่งทหารเยอรมันในแนวรบด้านตะวันออกเป็นโรคนี้กันมาก ผู้ชำนาญด้านอายุรเวชประจำกองทัพบกเยอรมันได้ทำการตรวจสอบทหารหนุ่มจำนวนสามสิบสองนายที่เสียชีวิตจากโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด โดยเอกสารศึกษาในปี ค.ศ. 1944 ได้ระบุว่าพวกเขาเป็นคนที่สูบบุหรี่จัด เขาได้อ้างอิงจากความคิดเห็นของผู้ชำนาญอายุรเวชฟรานซ์ บุชเนอร์ที่ว่าบุหรี่นั้นเป็น "พิษของโคโรนารีขั้นแรก"
ผลที่ตามมา

นักประวัติศาสตร์กล่าวว่า การรณรงค์ในช่วงแรก ๆ นั้นไม่ประสบความสำเร็จเลย และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1933 ถึงปี ค.ศ. 1937 จำนวนการบริโภคบุหรี่ในเยอรมนีมีการเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างมาก อัตราการเพิ่มขึ้นดังกล่าวสูงกว่าในฝรั่งเศส ที่ซึ่งมีการรณรงค์ต่อต้านบุหรี่ที่มีขนาดเล็กกว่าเสียอีก ระหว่างปี 1932 ถึงปี 1939 จำนวนการบริโภคบุหรี่ต่อหัวในเยอรมนีเพิ่มขึ้นจาก 570 มวน มาเป็น 900 มวนต่อปี ขณะที่ในฝรั่งเศสเพิ่มขึ้นจาก 570 มวน มาเป็น 630 มวนต่อปี
บริษัทผู้ผลิตบุหรี่ในเยอรมนีได้พยายามที่จะขัดขวางความพยายามในการรณรงค์ต่อต้านบุหรี่ พวกเขาได้ตีพิมพ์วารสารขึ้นมาใหม่และพรรณนาถึงการรณรงค์ต่อต้านบุหรี่ว่าเป็น "คนบ้า" และ "ไม่มีหลักการทางวิทยาศาสตร์" อุตสาหกรรมบุหรี่ยังพยายามที่จะตอบโต้การรณรงค์ของรัฐบาลในการห้ามไม่ให้ผู้หญิงสูบบุหรี่ และจ้างนางแบบให้สูบบุหรี่ในการโฆษณาของพวกเขา แม้ว่าจะมีการวางระเบียบจากรัฐบาล แต่ว่าผู้หญิงส่วนใหญ่ในเยอรมนีนั้นสูบบุหรี่ รวมไปถึงภรรยาของสมาชิกพรรคนาซีระดับสูง ยกตัวอย่างเช่น เม็กกา เกบเบิลส์ ซึ่งสูบบุหรี่แม้กระทั่งขณะตอนที่เธอกำลังได้รับการสัมภาษณ์จากนักหนังสือพิมพ์ ภาพสมัยนิยมแสดงภาพผู้หญิงกำลังสูบบุหรี่นั้นมักจะได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารที่มีชื่อเสียง อย่างเช่น "แฟชั่นเบเยอรส์สำหรับทุกคน" (เยอรมัน: Beyers Mode für Alle) และภาพปกของเพลงชื่อดัง ลีลี มาร์เลน ได้มีภาพของนักร้อง ลาเลอ แอนเดอร์เซน ขณะกำลังสูบบุหรี่อยู่ด้วย
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
: ปี
|  | 1930 | 1935 | 1940 | 1944 |
| นาซีเยอรมนี | 490 | 510 | 1,022 | 743 |
| สหรัฐอเมริกา | 1,485 | 1,564 | 1,976 | 3,039 |
รัฐบาลนาซีได้ส่งเสริมให้มีนโยบายควบคุมบุหรี่มากขึ้นในตอนปลายของคริสต์ทศวรรษ 1930 และในช่วงตอนต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง ปริมาณการบริโภคบุหรี่ก็ลดลงอย่างมาก และเนื่องจากมีการกำหนดมาตรการต่อต้านบุหรี่ในกองทัพ ทำให้ปริมาณการบริโภคบุหรี่ของทหารลดลงตั้งแต่ปี 1939 จนถึงปี 1945 ตามผลของการสำรวจที่จัดทำขึ้นในปี 1944 พบว่าจำนวนผู้สูบบุหรี่ในกองทัพบกเพิ่มจำนวนมากขึ้น แต่ปริมาณการบริโภคบุหรี่โดยเฉลี่ยต่อหัวนั้นลดลงถึง 23.4% เมื่อเทียบกับช่วงก่อนหน้าสงครามโลกครั้งที่สอง และจำนวนผู้ที่สูบบุหรี่มากกว่า 30 มวนต่อวัน ลดลงจาก 4.4% เหลือเพียง 0.3%
นโยบายการต่อต้านบุหรี่ของรัฐบาลนาซีกำหนดให้บางอย่างก็มีความขัดแย้งกันเอง ยกตัวอย่างเช่น นโยบาย "สุขภาพประชากร" (เยอรมัน: Volksgesundheit) และนโยบาย "หน้าที่รักษาสุขภาพ" (เยอรมัน: Gesundheitspflicht) ได้มีผลในรูปแบบคู่ขนาน ซึ่งจะมีการแจกจ่ายบุหรี่ให้แก่บุคคลผู้พบเห็น "กลุ่มที่เป็นแบบอย่าง" สูบบุหรี่ (อย่างเช่น ทหารในแนวหน้า หรือสมาชิกของยุวชนฮิตเลอร์) ส่วนอีกฝ่ายหนึ่ง "คนที่ไม่สมควร" หรือคนชั้นต่ำ อย่างเช่น ชาวยิวหรือนักโทษสงครามไม่ได้รับอนุญาตให้สูบบุหรี่เช่นกัน
การร่วมมือกับลัทธิต่อต้านชาวยิวและลัทธิเผ่าพันธุ์นิยม

นอกเหนือจากความกังวลจากเหตุผลทางด้านสาธารณสุขแล้ว การรณรงค์ต่อต้านบุหรี่ยังได้รับอิทธิพลจากแนวคิดด้านเชื้อชาติของรัฐบาลนาซี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การเคลื่อนไหวที่ได้รับอิทธิพลจากแนวคิดเผ่าพันธุ์นิยมและความบริสุทธิ์ทางสายเลือด ผู้นำระดับสูงของพรรคนาซีเชื่อว่าเชื้อชาติอันยิ่งใหญ่ไม่ควรจะสูบบุหรี่ และการบริโภคบุหรี่เท่ากับทำให้เกิดความเสื่อมโทรมทางเชื้อชาติ พรรคนาซีมองว่าบุหรี่เป็น "พิษภัยต่อการกำเนิด" นักเคลื่อนไหวผู้มีแนวคิดความบริสุทธิ์ทางสายเลือดก็ต่อต้านการสูบบุหรี่เช่นกัน ด้วยกลัวว่ามันจะ "กลืนกินรากเหง้าของความเป็นเยอรมนี" นักเคลื่อนไหวต่อต้านบุหรี่ของพรรคนาซีเองก็พยายามพรรณนาว่าบุหรี่เป็น "ชั้นรอง" ยิ่งกว่าพวกแอฟริกันที่ล้าหลังเสียอีก
พรรคนาซีกล่าวหาว่าชาวยิวมีส่วนรับผิดชอบต่อการนำมาซึ่งบุหรี่และพิษภัยของบุหรี่ คริสตจักรเซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์ในเยอรมนีได้ประกาศว่าการสูบบุหรี่อาจเป็นความเลวทรามที่ส่งผลเสียต่อสุขภาพซึ่งมาจากพวกยิว โจฮันน์ ฟอน เลรส์ บรรณาธิการของ โลกนอร์ดิก (เยอรมัน: Nordische Welt) ได้กล่าวถึง "ลัทธิทุนนิยมชาวยิว" ว่าเป็นต้นเหตุของการระบาดของบุหรี่ในทวีปยุโรป ระหว่างการเปิดงาน Wissenschaftliches Institut zur Erforschung der Tabakgefahren ในปี 1941 เขากล่าวว่าบุหรี่สามารถแพร่มายังเยอรมนีได้เพราะว่าพวกยิวเป็นคนนำมา และพวกเขาได้ควบคุมอุตสาหกรรมบุหรี่ในกรุงอัมสเตอร์ดัม และเป็นจุดนำเข้า  Nicotiana ของยุโรปที่สำคัญ
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง

หลังจากการล่มสลายของนาซีเยอรมนีในตอนปลายของสงครามโลกครั้งที่สอง บริษัทผู้ผลิตบุหรี่ชาวอเมริกันได้รีบเข้าแย่งชิงตลาดเยอรมนีทันที การลอบนำเข้าบุหรี่อย่างผิดกฎหมายกลายเป็นเรื่องปกติ และการรณรงค์งดสูบบุหรี่ของผู้นำนาซีในอดีตก็ถูกลืมเลือน ในปี ค.ศ. 1949 บุหรี่ปริมาณกว่า 400 ล้านมวนที่ผลิตในสหรัฐอเมริกาได้เข้าสู่เยอรมนีอย่างผิดกฎหมายทุกเดือน ในปี ค.ศ. 1954 บุหรี่เกือบสองล้านมวนที่ผลิตในประเทศสวิสเซอร์แลนด์ได้ทะลักเข้าสู่ตลาดเยอรมนีและอิตาลี ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของแผนมาร์แชลล์ สหรัฐอเมริกาจึงส่งมอบบุหรี่ฟรีให้แก่เยอรมนี บุหรี่ที่ส่งไปเยอรมนีในปี 1948 มีปริมาณ 24,000 ตัน และเพิ่มเป็น 69,000 ตันในปี 1949 รัฐบาลกลางแห่งสหรัฐอเมริกาได้ออกค่าใช้จ่ายกว่า 70 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในแผนการดังกล่าว ทำให้บริษัทผู้ผลิตบุหรี่ในสหรัฐอเมริกาได้รับผลประโยชน์อย่างมหาศาล ปริมาณการบริโภคบุหรี่ต่อหัวต่อปีในเยอรมนีได้เพิ่มขึ้นจาก 460 มวนในปี 1950 เป็น 1,950 มวนในปี 1963 ในตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 การรณรงค์ต่อต้านบุหรี่ในเยอรมนีก็ไม่สามารถบรรลุถึงการรณรงค์อย่างจริงจังในยุคนาซีในปี 1939-1941 และการวิจัยเกี่ยวกับพิษภัยของบุหรี่ในเยอรมนี ซึ่งบรรยายโดย โรเบิร์ต เอ็น. พรอกเตอร์ว่า "กลายเป็นใบ้"
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

E Bachinger. นโยบายการสูบบุหรี่ในออสเตรียระหว่างจักรวรรดิไรซ์ที่สาม. The International Journal of Tuberculosis and Lung Disease: 11 (9): 1033-1037 PMID 17705984
Alexander Brooks. Guest Column: Forward to the Past. The Daily Californian.
Richard Doll. คำอธิบาย: มะเร็งปอดกับการสูบบุหรี่. International Journal of Epidemiology. 30 (1): 30-31
Knut-Olaf Haustein. Fritz Lickint (1898-1960) – Ein Leben als Aufklärer über die Gefahren des Tabaks. Suchtmedizin in Forschung und Praxis
Silpa-Mag ต้นแบบการรณรงค์ต่อต้านการสูบบุหรี่ในที่สาธารณะ แทงบอล(เยอรมัน)
Robert N Proctor. ทำไมพวกนาซีถูกได้รณรงค์ต่อต้านมะเร็งได้ผลที่สุดในโลก เก็บถาวร 2009-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Endeavour 23 (2): 76-79 PMID 10451929
Robert Proctor. Racial Hygiene: Medicine Under the Nazis. Harvard University Press. ISBN 0-674-74578-7
Francis R. Nicosia, Jonathan Huener. Medicine and Medical Ethics in Nazi Germany. Berghahn Books. ISBN 1-57181-386-1
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ไรเนอ ลุฟท์  (เยอรมัน: Reine Luft) ซึ่งเป็นวารสารสำคัญที่ทำให้เกิดการรณรงค์ต่อต้านบุหรี่ โดยการใช้การเล่นสำนวนและภาพการ์ตูนในการโฆษณา อย่างเช่นว่า การสูบบุหรี่นั้นมาพร้อมกับโรคมะเร็งและได้รับการสนับสนุนจากปีศาจ
เส้นโค้งปิดเสมือนเวลา

ในวิชาฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์, เส้นโค้งปิดเสมือนเวลา (CTC) คือ เส้นโลก (world line) ที่อยู่ในลอเรนท์เซียน แมนิโฟลด์ (Lorentzian manifold), ของอนุภาควัตถุในปริภูมิ-เวลา ซึ่งอยู่ในสภาพ "ปิด", ที่ย้อนกลับไปยังจุดเริ่มต้นเดิมของมันเอง  ความเป็นไปได้นี้ถูกค้นพบโดย คูร์ท เกอเดิล (Kurt Gödel) ในปี 1949,  ผู้ค้นพบวิธีการแก้สมการของสัมพัทธภาพทั่วไป (GR) ที่ช่วยให้ CTCs เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นเกอเดิล เมตริกซ์ (Gödel metric); และตั้งแต่นั้นมาการแก้ปัญหาแบบสัมพัทธภาพทั่วไป (GR solution) อื่น ๆ ที่ประกอบด้วย CTCs จึงได้รับการค้นพบ, เช่น ทรงกระบอกทิปเลอร์ (Tipler cylinder) และ รูหนอนทะลุได้ (traversable wormhole)  หาก CTCs มีอยู่จริง, การดำรงอยู่ของพวกมันก็ดูเหมือนจะบ่งบอกถึงอย่างน้อยที่สุดของความเป็นไปได้ทางทฤษฎีของการเดินทางข้ามเวลาย้อนกลับไปในอดีตในเวลาที่กำลังเกิดความพิศวงของปรากฏการณ์ปฏิทรรศน์คุณปู่, แม้ว่าหลักความสอดคล้องในตัวเองของนาวิคอฟดูเหมือนว่าจะแสดงให้เห็นว่าปฏิทรรศน์หรือความขัดแย้งดังกล่าวอาจจะเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงได้  นักฟิสิกส์บางคนคิดว่า CTCs ที่ปรากฏในการแก้ปัญหา GR บางอย่างอาจถูกตัดออกจากทฤษฎีในอนาคตของแรงโน้มถ่วงควอนตัมซึ่งจะเข้ามาแทนที่ GR
กรวยแสง

เมื่อพูดถึงพัฒนาการของระบบในสัมพัทธภาพทั่วไปหรือปริภูมิแบบมินคอฟสกีที่มากขึ้นโดยเฉพาะเป๊นพิเศษ, นักฟิสิกส์มักจะอ้างถึง "กรวยแสง" กรวยแสงแสดงให้เห็นถึงพัฒนาการในอนาคตที่เป็นไปได้ของวัตถุที่ได้รับสถานะปัจจุบันของมันหรือความเป็นไปได้ทุก ๆ ตำแหน่งที่ตั้งที่ได้รับอันเป็นตำแหน่งที่ตั้ง ณ ปัจจุบันของมัน  ตำแหน่งที่ตั้งในอนาคตที่เป็นไปได้ของวัตถุจะถูก จำกัด ด้วยอัตราเร็วที่วัตถุจะสามารถเคลื่อนที่ได้, ซึ่งเป็นอัตราเร็วที่ดีที่สุดของแสง  ยกตัวอย่างเช่น วัตถุที่อยู่ในตำแหน่ง P ที่เวลา t0 สามารถเคลื่อนย้ายไปยังตำแหน่งภายใน p + c(t1 − t0) โดยเวลา t1 เท่านั้น
โดยทั่วไปแล้ว จะแสดงในรูปแบบกราฟ โดยมีตำแหน่งทางกายภาพตามแกนแนวนอนและเวลาแสดงตามแนวแกนตั้ง โดยมีหน่วยเป็น
t สำหรับเวลาและ ct สำหรับปริภูมิ (space) กรวยแสงในการแสดงนี้ปรากฏเป็นเส้นที่ 45 องศาโดยมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่วัตถุ ขณะที่แสงเดินทางด้วยความเร็ว ct ต่อ t บนแผนภาพดังกล่าว ตำแหน่งที่เป็นไปได้ในอนาคตของวัตถุทั้งหมดจะอยู่ภายในกรวย
ดูเพิ่ม

Timelike
Causal structure
Causality conditions
Roman ring
แหล่งข้อมูลอื่น

A Primer on Time Travel (backup in the Internet Archive)
แม่แบบ:Time travel
กรวยแสงส่วนล่างเป็นลักษณะเฉพาะของกรวยแสงในปริภูมิแบน—พิกัดปริภูมิ-เวลาทั้งหมดที่รวมอยู่ในกรวยแสงจะมีเวลาที่ตามมาทีหลัง กรวยแสงด้านบนไม่เพียงแต่รวมตำแหน่งเชิงพื้นที่อื่น ๆ ในเวลาเดียวกันเท่านั้น แต่ยังไม่รวมถึง  x=0 ในเวลาในอนาคตด้วย และรวมเวลาที่ผ่านมาก่อนหน้านี้ด้วย (The lower light cone is characteristic of light cones in flat space—all spacetime coordinates included in the light cone have later times. The upper light cone not only includes other spatial locations at the same time, but also does not include  x=0 at future times, and includes earlier times.)
ทรู ไอคอน ฮอลล์

| ทรู ไอคอน ฮอลล์ |
| --- | --- |
True Icon Hall
ภายในโถงประชุมหลัก
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ประเภท: ศูนย์ประชุม
ที่ตั้ง: ชั้น 7 ศูนย์การค้าไอคอนสยาม
ที่อยู่: 299 ถนนเจริญนคร แขวงคลองต้นไทร เขตคลองสาน
เมือง: กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ไทย
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2557
พิธีเปิด: 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
เจ้าของ: สยามอัลไลแอนซ์ แมเนจเม้นท์
ข้อมูลทางเทคนิค
พื้นที่แต่ละชั้น: 12,000 ตารางเมตร
เว็บไซต์
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ทรู ไอคอน ฮอลล์ (อังกฤษ: TRUE ICON HALL) เป็นศูนย์ประชุมและโรงมหรสพอเนกประสงค์ในโครงการไอคอนสยาม ตั้งอยู่ที่ชั้น 7 ของอาคาร บริหารงานโดยเครือสยามพิวรรธน์ ซึ่งร่วมทุนกับทรู คอร์ปอเรชั่น ประกอบด้วยโถงประชุมขนาดใหญ่และห้องประชุมขนาดย่อย โดยเคยเป็นสถานที่จัดงานสำคัญต่าง ๆ เช่น การประกวด/แข่งขัน, งานแสดงสินค้า และงานที่จัดโดยภาครัฐ เป็นต้น
ประวัติ

ทรู ไอคอน ฮอลล์ (ชื่อเดิม: ทรู ไอคอนสยาม ฮอลล์) เป็นศูนย์ประชุมหลักภายในศูนย์การค้าไอคอนสยาม บริหารงานโดย บริษัท สยามอัลไลแอนซ์ แมเนจเม้นท์ จำกัด ในเครือสยามพิวรรธน์ ซึ่งเป็นผู้บริหารรายเดียวกันกับพารากอน ฮอลล์ ในโครงการสยามพารากอน โดยร่วมลงทุนกับทรู คอร์ปอเรชั่น
ทรู ไอคอน ฮอลล์ เป็นหนึ่งในองค์ประกอบสำคัญของโครงการไอคอนสยาม ใช้งบประมาณก่อสร้าง 2,000 ล้านบาท มีพิธีเปิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 พร้อมกับการฉลองครบรอบ 1 ปี ของไอคอนสยาม
องค์ประกอบ

ทรู ไอคอน ฮอลล์ มีพื้นที่รวม 12,000 ตารางเมตร ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญ ได้แก่ โถงประชุมหลัก จำนวน 2 โถงเชื่อมต่อกัน พื้นที่ 2,775 ตารางเมตร โดยมีที่นั่งส่วนหนึ่งเป็นแบบพับเก็บได้ และเพดานติดตั้งหลอดไฟแอลอีดี, ห้องประชุมย่อย จำนวน 14 ห้อง และ สุราลัยฮอลล์ โถงประชุมรอง พื้นที่ 1,200 ตารางเมตร โดยสามารถเชื่อมต่อไปยังนภาลัยเทอร์เรซ, พิมานเทอร์เรซ และเดอะ พินนาเคิล ที่อยู่ใกล้เคียงได้อีกด้วย
การใช้งาน

ทรู ไอคอน ฮอลล์ เคยเป็นสถานที่ในการจัดกิจกรรมต่าง ๆ เช่น มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ ในปี 2563 และ 2565, การแข่งขัน พียูบีจี เนชันส์ คัพ 2022, เดอะเฟซเมนไทยแลนด์ ซีซัน 3,  พิธีประสาทปริญญาบัตรของวิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม และมหาวิทยาลัยสยาม, งานวันสตรีไทย ประจำปี 2565, เทคซอส โกลบอล ซัมมิท 2022, การแสดง "หมู่ 2" โดยอุดม แต้พานิช, งานซีเนเอเชีย 2022, ดิสนีย์ อิน คอนเสิร์ต อะ เมจิคัล เซเลเบรชัน 2022, เบบี้เมทัล เวิลด์ ทัวร์ 2023, โทตี้มิวสิกอวอร์ดส์ 2023 และคมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 20 เป็นต้น
ระเบียงภาพ

สุราลัยฮอลล์
ที่นั่งภายในโถงประชุมหลัก
จุดแบ่งระหว่างโถงประชุมหลัก 1 และ 2
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กศูนย์ประชุมและศูนย์แสดงสินค้าในประเทศไทย |
| --- | --- |
กรุงเทพมหานคร และปริมณฑล:  หอประชุมกองทัพเรือ  ไบเทคบุรี  พารากอน ฮอลล์  ศูนย์ประชุมในเครือเซ็นทรัล  ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย  ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์  อิมแพ็ค เมืองทองธานี  มหิดลสิทธาคาร  ทรู ไอคอน ฮอลล์  ยูโอบีไลฟ์  วัน แบงค็อก ฟอรัม 
ภูมิภาคอื่น:  ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเชียงใหม่  ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติขอนแก่น  ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  ศูนย์ประชุมอเนกประสงค์กาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยขอนแก่น  ศูนย์ประชุมเฉลิมพระเกียรติ ในโอกาสฉลองพระชนมายุ 5 รอบ 2 เมษายน 2558 มหาวิทยาลัยมหาสารคาม  ศูนย์ประชุมพีช
บุคลาธิษฐานของชาติ

บริทานเนียคล้องแขนกับลุงแซม เป็นสัญลักษณ์ถึงพันธมิตรอันดีระหว่างบริเตนและอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
บุคลาธิษฐานของชาติ (อังกฤษ: National Personification) เป็นรูปบุคลาธิษฐาน (Personification) แบบมานุษยรูป (Anthropomorphic) ของชาติหรือประชากรของชาติหนึ่ง อาจพบได้ในการ์ตูนล้อการเมืองและโฆษณาชวนเชื่อ เนื่องจากเป็นบุคลธิษฐานจึงไม่ใช้บุคคลที่มีตัวตนอยู่จริงซึ่งต่างกันกับลักษณะของบิดาแห่งชาติ (Father of a Nation) หรือาจนำมาจากประวัติศาสตร์โบราณซึ่งเชื่อกันว่าเป็นบุคคลที่มีตัวตนอยู่จริงในประวัติศาสตร์ก็ได้
บุคลาธิษฐานยุคแรกเริ่มในโลกตะวันตกมีแนวโน้มที่จะเป็นการสำแดง (Manifesation) ของภูมิปัญญาอันเกรียงไกร (majestic wisdom) และเทพีแห่งการสงคราม (เช่น มิเนอร์วา, อะธีนา) และมักมาจากชื่อละตินของจังหวัดโรมันโบราณของชาตินั้น ๆ เช่น บริทานเนีย (Britannia), เจอร์มาเนีย (Germania), ไฮเบอร์เนีย (Hibernia), เฮลเวทิกา (Helvetia) และ พอลอเนีย (Polonia) ตัวอย่างของบุคลาธิษฐานของเทพีแห่งเสรีภาพ (Goddess of Liberty) เช่น มารีอาน (Marianne), เทพีเสรีภาพ (สันติภาพจงส่องแสงให้กับโลก; Liberty Enlightening the World) และตัวอย่างอื่น ๆ ในการผลิตเหรียญกษาปน์ของสหรัฐอเมริกา รูปแบบโบราณอื่น ๆ เช่น โรมา (Roma) เทพีรูปบุคลาธิษฐานของกรุงโรม และรัฐโรมันในขนาดกว้าง และถูกนำมาชุบชีวิตใหม่เป็นบุคลาธิษฐานของจักรวรรดิโรมันใหม่ (New Roman Empire) ของเบนิโต มุสโสลินี ส่วนตัวอย่างของการแสดงภาพเป็นเอฟรีแมน (Everyman) หรือความเป็นพลเมืองนอกเหนือไปจากความเป็นชาตินั้น เช่น ลุงแซม, จอห์น บูลล์ (John Bull) และ ดอยเชอร์ มีเชล (Deutscher Michel)
ดูเพิ่ม

Afghanis-tan มังงะดั้งเดิมเป็นเว็ฐคอมิกเกี่ยวกับเอเชียกลางและประเทศในรูปบุคลาธิษฐาน
โปแลนด์บอลล์ บุคลาธิษฐานออนไลน์ในลักษณะการ์ตูนและอินเทอร์เน็ตมีม
พลังอักษะ เฮตาเลีย อนิเมะเกี่ยวกับประเทศในรูปบุคคล ส่วนมากเกี่ยวกับสงครามโลก
Mural crown
สัตว์ประจำชาติ
ตราแผ่นดิน
เทพเจ้าประจำชาติ
นักบุญผู้ช่วยเหลือประจำชาติ
กาแอร์เซ แค็งก์

เคอาร์ซี เคงก์ เป็นสโมสรฟุตบอลเบลเยียม ตั้งอยู่ที่เคงก์ในมณฑลลิมเบิร์ก ปัจจุบันลงแข่งขันในเบลเจียนเฟิสต์ดิวิชัน เอ โดยสโมสรชนะเลิศในลีกทั้งหมด 4 สมัย ในฤดูกาล 1998–99, 2001–02, 2010–11 และ 2018–19 และชนะเลิศเบลเจียนคัพอีก 4 สมัย ส่วนในระดับทวีป ได้เข้าร่วมแข่งขันในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม 3 ครั้ง ในฤดูกาล 2002–03, 2011–12 และ 2019–20
สโมสรก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1988 ด้วยการควบรวมกิจการกับ KFC Winterslagfrom และในปัจจุบัน เคงก์ ถือเป็นหนึ่งในสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประเทศ โดยได้เข้าร่วมแข่งขันในระดับทวีปอยู่บ่อยครั้ง สโมสรได้เล่นในลีกสูงสุดนับตั้งแต่ฤดูกาล 1996–97 สนามเหย้าของพวกเขาคือลูมินัสอารีนา และสีชุดคือสีน้ำเงินและขาว
เกียรติประวัติ

Belgian First Division:
ชนะเลิศ (4): 1998–99, 2001–02, 2010–11, 2018–19
รองชนะเลิศ (2): 1997–98, 2006–07
Belgian Second Division:
ชนะเลิศ (1): 1975–76
รองชนะเลิศ (2): 1986–87, 1995–96
Belgian Second Division Final Round:
ชนะเลิศ (2): 1987, 1990
รองชนะเลิศ (1):1974
Belgian Cup:
ชนะเลิศ (4): 1997–98, 1999–00, 2008–09, 2012–13
รองชนะเลิศ (1): 2017–18
Belgian Super Cup
ชนะเลิศ (2): 2011, 2019
รองชนะเลิศ (6): 1998, 1999, 2000, 2002, 2009, 2013
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) (ดัตช์) KRC Genk Official Website
(อังกฤษ) KRC Genk at UEFA.COM
KRC Genk at EUFO.DE เก็บถาวร 2009-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
KRC Genk at Weltfussball.de
KRC Genk at Football Squads.co.uk
KRC Genk at National Football Teams.com
KRC Genk at Football Lineups.com
(อังกฤษ) RC Genk XtraTime Fanpage
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 113

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 113 |
| --- | --- |
ถนนชมฐีระเวช, ถนนตะพานหิน–พิจิตร ถนนชุมสาย, ถนนมธุรส, ถนนรัฐราษฎร์รังสรรค์ (ในเขตเทศบาลเมืองตะพานหิน)
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 107.209 กิโลเมตร (66.617 ไมล์)
ประวัติ
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2459–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันออก:   ทล.21 และทางสายเก่า ใน อ.เมือง จ.เพชรบูรณ์
 :    ทล.11 ใน อ.ทับคล้อ จ.พิจิตร   ทล.111 ใน อ.เมือง จ.พิจิตร 
ปลายทางทิศตะวันตก: ถนนพระพิจิตร ใน อ.เมือง จ.พิจิตร
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 113 เป็นทางหลวงแผ่นดินที่เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดเพชรบูรณ์กับจังหวัดพิจิตร สายทางเริ่มต้นที่สามแยกวังชมภู อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ และสิ้นสุดที่สี่แยกเลี่ยงเมืองพิจิตร อำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร มีระยะทางตลอดทั้งสายรวม 107.209 กิโลเมตร
รายละเอียดของเส้นทาง

|   | ไมล์ | กิโลเมตร |
| --- | --- | --- |
| จังหวัดเพชรบูรณ์ | 33.711 | 54.253 |
| จังหวัดพิจิตร | 32.905 | 52.956 |
| รวม | 66.616 | 107.209 |
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 113 เป็นถนนที่แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 บริเวณสามแยกวังชมภู ที่หลักกิโลเมตรที่ 202 อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ ไปทางทิศตะวันตก ข้ามทิวเขาเพชรบูรณ์ ผ่านอำเภอชนแดน แล้วเข้าเขตจังหวัดพิจิตร ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 ที่อำเภอทับคล้อ จากนั้นมุ่งหน้าสู่อำเภอตะพานหิน ตัดทางรถไฟ และผ่านสะพานข้ามแม่น้ำน่าน จากนั้นเส้นทางตัดไปยังทิศเหนือเพื่อเข้าสู่อำเภอเมืองพิจิตร และไปสิ้นสุดที่ทางเลี่ยงเมืองพิจิตร (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 111)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 113 มีระยะทางตลอดทั้งสายรวมประมาณ 107 กิโลเมตร อยู่ในความรับผิดชอบของสำนักงานทางหลวงที่ 6 (เพชรบูรณ์) แขวงทางหลวงเพชรบูรณ์ที่ 2 (บึงสามพัน) ระยะทางประมาณ 54 กิโลเมตร และอยู่ในความรับผิดชอบของสำนักงานทางหลวงที่ 5 (พิษณุโลก) แขวงทางหลวงพิจิตร ระยะทางประมาณ 53 กิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 113 เคยมีเส้นทางที่เป็นส่วนต่อขยายเพิ่มเติม ตามแนวผังเมืองรวม เพื่อไปท่าเรือตะพานหิน (ปัจจุบันท่าเรือดังกล่าว ปิดให้บริการแล้ว) ซึ่งเส้นทางดังกล่าว สามารถไปอำเภอบางมูลนากได้ โดยไม่ต้องเข้าเมืองตะพานหิน กล่าวคือ เส้นทางดังกล่าวเป็นถนนแนวเลี่ยงเมือง สำหรับผู้ขับขี่ที่มาจากอำเภอทับคล้อ แล้วต้องการไปอำเภอบางมูลนาก ก็สามารถเลี้ยวเข้าสู่เส้นทางสายดังกล่าวได้ ปัจจุบันนี้เส้นทางดังกล่าว เคยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 113 และได้ถูกถ่ายโอนความรับผิดชอบ ไปให้เทศบาลตำบลหนองพยอม เป็นผู้ดูแลรับผิดชอบเรียบร้อยแล้ว
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 113 เดิมเป็นรหัสสายทางของช่วงตะพานหิน - วังชมภู ส่วนช่วงตะพานหิน - พิจิตร เดิมเป็นรหัสทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1118 (ปัจจุบันทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1118 คือถนนสายชุมแสง - บางมูลนาก) ต่อมาได้มีการเปลี่ยนรหัสหมายเลขทางหลวง ช่วงตะพานหิน - พิจิตร เป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 113 เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2536