stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กองทัพสมาพันธรัฐเยอรมัน
บรรณานุกรม

Allmayer-Beck, Lessing: Die K. (u.) K.-Armee. 1848–1918. Bertelsmann, Munich etc., 1974, ISBN 3-570-07287-8.
Jürgen Angelow: Von Wien nach Königgrätz – Sicherheitspolitik des Deutschen Bundes. Oldenbourg, Munich, 1996, ISBN 3-486-56143-X.
Georg Ball: Germersheim. „Die geschleifte Festung“. Geschichte und Führer. Verlag der Dr. E. Jaegerschen Buchhandlung, Speyer, 1930 (2nd reprint: Steimer, Germersheim, 1991).
Siegmund Bergmann (ed.) : Die Infanterie des Kaisers und Königs. In: Moderne Illustrierte Zeitung. Doppelnummer 10/11, Vienna, 1 June 1914.
Officieller Bericht über die Kriegsereignisse zwischen Hannover und Preußen im Juni 1866 und Relation der Schlacht bei Langensalza am 27. Juni 1866. Gerold, Vienna, 1866 (reprint: Rockstuhl, Bad Langensalza, 2001, ISBN 3-934748-72-4 (Erinnerungen an die Schlacht bei Langensalza 1866 4)).
Gordon A. Craig: Königgrätz. 1866 - eine Schlacht macht Weltgeschichte. 4th edition, Zsolnay, Vienna, 1997, ISBN 3-552-04824-3.
Heinrich A. Eckert: Das deutsche Bundesheer. Munich, 1835.
Liliane Funcken, Fred Funcken: Historische Uniformen. Napoleonische Zeit, 18. und 19. Jahrhundert. Preussen, Deutschland, Österreich, Frankreich, Grossbritannien, Russland. Orbis-Verlag, Munich, 1989, ISBN 3-572-07442-8.
Franz Herre: Franz Joseph. Kaiser von Österreich. Bechtermünz, Augsburg, 1997, ISBN 3-86047-814-1.
Ian Hogg, John Batchelor: Artillerie. Das Geschütz, Eisenbahngeschütze, Küstengeschütze, Flak, Pak, Geschütze auf Selbstfahrlafetten, rückstossfreie Geschütze, Zünder. (= Die Geschichte der Artillerie) Heyne, Munich, 1977, ISBN 3-453-52068-8 (Heyne-Bildpaperback).
Otmar Schäuffelen: Die Bundesfestung Ulm und ihre Geschichte. Europas größte Festungsanlage. 2nd edn., Vaas, Ulm, 1982, ISBN 3-88360-019-9.
Georg Schreiber: Des Kaisers Reiterei. Österreichische Kavallerie in 4 Jahrhunderten. Mit einem Geleitwort von Alois Podhajsky. Speidel, Vienna, 1967.
Rüdiger Wischemann: Die Festung Koblenz. Vom römischen Kastell und Preussens stärkster Festung zur grössten Garnison d. Bundeswehr. Rhenania, Koblenz, 1978.
Das zehnte deutsche Bundes-Armeecorps im Lager bei Lüneburg In: Illustrirte Zeitung. No. 26, 23. December 1843, J.J. Weber, Leipzig, 1843, pp. 403-408.
แหล่งข้อมูลอื่น

รัฐเยอรมัน
ก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ไลบ์นิทซ์

| ก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ไลบ์นิทซ์ |
| --- | --- |
ภาพก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ไลบ์นิทซ์ โดยคริสท็อฟ แบร์นฮาร์ท ฟรังเคอ
เกิด: ก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ฟ็อน ไลบ์นิทซ์ 1 กรกฎาคม ค.ศ.1646 ไลพ์ซิช รัฐผู้คัดเลือกซัคเซิน จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เสียชีวิต: 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1716(1716-11-14) (70 ปี) ฮันโนเฟอร์ รัฐผู้คัดเลือกเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สัญชาติ: เยอรมัน
การศึกษา:   Alte Nikolaischule (1655–1661)  มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช (1661–1666: B.A. in phil., Dec. 1662  M.A. in phil., Feb. 1664  LL.B., Sep. 1665  Dr. phil. hab., Mar. 1666)  มหาวิทยาลัยเยนา (summer school, 1663)  University of Altdorf (Dr. jur., November 1666) 
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเยนา (Ph.D.)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
วิทยานิพนธ์:   De Arte Combinatoria (On the Combinatorial Art) (มีนาคม ค.ศ. 1666)  Disputatio Inauguralis de Casibus Perplexis in Jure (Inaugural Disputation on Ambiguous Legal Cases) (พฤศจิกายน ค.ศ. 1666) 
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: Bartholomäus Leonhard von Schwendendörffer (Dr. jur. advisor)
อาจารย์ที่ปรึกษาอื่น ๆ:   แอร์ฮาร์ท ไวเกิล (เยนา)  Jakob Thomasius (B.A. advisor)  คริสตียาน เฮยเคินส์ 
ลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียง: Jacob Bernoulli (epistolary correspondent) Christian Wolff (epistolary correspondent)
มีอิทธิพลต่อ: จอร์จ บาร์กลีย์, Platner, วอลแตร์, เดวิด ฮูม, อิมมานูเอล คานต์, เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์, จอร์จ บูล, Wiener, ควร์ท เกอเดิล, แบร์นฮาร์ท รีมัน, คาร์ล ฟรีดริช เกาส์, โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์, เลออนฮาร์ด ออยเลอร์, Heidegger, ชาร์ล แซนเดอร์ส เพียร์ซ, Tarski, เบอนัว ม็องแดลโบรต, Wundt, ก็อทโลพ เฟรเกอ, Rescher, Rauschenbusch
ได้รับอิทธิพลจาก: ลัทธิอัสมาจารย์, แอริสตอเติล, อาร์คิมิดีส, ยุคลิด, Apollonius of Perga, เพลโต, Suárez, แอนน์ คอนเวย์, เรอเน เดการ์ต, โทมัส ฮอบส์, Malebranche, บารุค สปิโนซา, Bossuet, แบลซ ปัสกาล, ขงจื๊อ
 
ลายมือชื่อ

ก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ฟ็อน ไลบ์นิทซ์ (เยอรมัน: Gottfried Wilhelm von Leibniz, [ˈɡɔtfʁiːt ˈvɪlhɛlm fɔn ˈlaɪbnɪts]; 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1646 – 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1716) เป็นนักปรัชญา, นักวิทยาศาสตร์, นักคณิตศาสตร์, นักการทูต, บรรณารักษ์ และนักกฎหมายชาวเยอรมัน เขาเป็นคนที่เริ่มใช้คำว่า "ฟังก์ชัน" สำหรับอธิบายปริมาณที่เกี่ยวกับเส้นโค้ง เช่น ความชันของเส้นโค้ง หรือจุดบางจุดของเส้นโค้งดังกล่าว ไลบ์นิทซ์และนิวตันได้รับการยกย่องร่วมกันว่าเป็นผู้เริ่มพัฒนาแคลคูลัส โดยเฉพาะส่วนของไลบ์นิทซ์ในการพัฒนาปริพันธ์และกฎผลคูณ เป็นคนแรกที่ให้ความหมายของ เลขฐานสอง
การต่อต้านยิว

การ์ตูนเยาะหยันชาวยิวจากฝรั่งเศส ค.ศ. 1898
หน้าปกหนังสือ “ทางสู่ชัยชนะของความเป็นเยอรมันต่อความเป็นยิว” โดยมารร์ ฉบับ ค.ศ. 1880
การต่อต้านยิว (อังกฤษ: Antisemitism หรือ Anti-semitism หรือ anti-Semitism หรือ Judeophobia) เป็นคำที่ใช้ในการบรรยายความเป็นอคติ (prejudice) ต่อหรือความรู้สึกต่อต้านชาวยิว ที่มักจะมาจากความมีอคติต่อศาสนา, วัฒนธรรม และชาติพันธุ์ของชาวยิว
แม้ว่าที่มาของคำว่า “ลัทธิความเป็นอคติต่อเซมิติค” ในภาษาอังกฤษ “Antisemitism” ตามอักขระแล้วจะหมายถึงความเป็นอคติต่อชนเซมิติค (Semitic peoples) แต่โดยทั่วไปคำนี้จะหมายถึงเฉพาะความเป็นอคติต่อชาวยิวตั้งแต่เริ่มใช้กันมา
ความเป็นอคติต่อชาวยิวอาจจะออกมาในรูปแบบหลายอย่างตั้งแต่การแสดงการต่อต้านหรือความชิงชังอย่างไม่มีเหตุผลอันเหมาะสมต่อชาวยิวเพียงคนเดียวที่แสดงออกโดยการแสดงความเกลียดชังหรือการเลือกปฏิบัติ ไปจนถึงการรวมตัวของกลุ่มชนที่บางครั้งก็อาจจะถึงระดับรัฐ, ตำรวจ หรือทหารในการสร้างความเสียหายและทำร้าย (pogroms) กลุ่มชนชาวยิวทั้งกลุ่ม
เหตุการณ์การไล่ทำร้ายและสังหาร (persecution) ที่เป็นที่รู้จักกันก็รวมทั้งสงครามครูเสดครั้งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 1096, การขับไล่ชาวยิวออกจากอังกฤษในปี ค.ศ. 1290, การไต่สวนศรัทธาของสเปน (Spanish Inquisition), การขับไล่ชาวยิวออกจากสเปน (Alhambra decree) ในปี ค.ศ. 1492, การขับไล่ชาวยิวออกจากโปรตุเกส ในปี ค.ศ. 1497, โพกรมต่างๆในประวัติศาสตร์ และที่สำคัญที่สุดคือโครงการการล้างชาติพันธุ์ภายใต้การนำของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในนาซีเยอรมนี
ลักษณะ

นักประวัติศาสตร์โรมันคาทอลิกเอ็ดเวิร์ด แฟลนเนอรี (Edward Flannery) แบ่งลักษณะของความเป็นอคติต่อชาวยิวเป็นสี่อย่าง:
ความอคติทางการเมืองและทางเศรษฐกิจ เช่นโดยซิเซโรและชาร์ลส์ ลินด์เบิร์ก (Charles Lindbergh)
ความอคติทางศาสนาที่บางครั้งก็เรียกว่า “ลัทธิการต่อต้านศาสนายูดาย” (anti-Judaism)
ความอคติในความเป็นชาติของชาวยิว เช่นโดยวอลแตร์และนักคิดของยุคเรืองปัญญาคนอื่นๆ ผู้กล่าวโจมตีชาวยิวตรงที่มีลักษณะเฉพาะบางอย่างที่ไม่เหมือนกลุ่มชนอื่นเช่น ในเรื่องของความโลภและความจองหอง และการรักษาวัฒนธรรมอย่างมั่นคง เช่นกฎแคชรูท (kashrut) ที่เกี่ยวกับการรักษากฎเกี่ยวกับอาหารการกิน และการรักษาประเพณีวันชาบัต (Shabbat)
ความอคติทางชาติพันธุ์ต่อชาวยิว (racial antisemitism) เช่นในการพยายามทำลายล้างชาติพันธุ์ให้หมดสิ้นในนาซีเยอรมนีภายใต้การนำของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ในคริสต์ทศวรรษ 1990 นักเขียนบางคนก็อ้างว่าพบหัวข้อความอคติใหม่อีกลักษณะหนึ่งที่ออกมาในรูปของความเป็นอคติที่มาจากทั้งนักการเมืองทั้งฝ่ายซ้ายจัด, ฝ่ายขวาจัด และฝ่ายอิสลามหัวรุนแรงพร้อมๆ กัน ซึ่งความอคติจากกลุ่มนี้เน้นความเป็นปฏิปักษ์ต่อไซออนนิสม์ และการตั้งถิ่นฐานในมาตุภูมิของชาวยิวในประเทศอิสราเอล
ที่มา

ที่มาของคำว่า “ความเป็นอคติต่อชาวยิว” ในภาษาอังกฤษ “antisemitic” (antisemitisch) อาจจะใช้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ.1860 โดยผู้คงแก่เรียนชาวออสเตรียิวมอริทซ์ ชไตน์ชไนเดอร์ (Moritz Steinschneider) ในวลี “antisemitic prejudices” (เยอรมัน: "antisemitische Vorurteile") (ความมีอคติต่อชาวเซมิติค)  ชไตน์ชไนเดอร์ใช้วลีนี้ในการบรรยายความคิดของเอิร์นเนสต์ เรนัน (Ernest Renan) ที่กล่าวถึงสาเหตุที่ว่า “ชนเซมิติค” มีลักษณะต่ำกว่า “ชนอารยัน” ทฤษฎีเคลือบแคลงทางวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวกับชาติพันธุ์, วัฒนธรรม และ “ความก้าวหน้า” เหล่านี้แพร่หลายไปทั่งยุโรปในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะเมื่อนักประวัติศาสตร์ชาตินิยมชาวปรัสเซียไฮน์ริค ฟอน ไทรท์สเคอ (Heinrich von Treitschke) เผยแพร่ปรัชญาการดูถูกชาติพันธุ์อย่างกว้างขวาง สำหรับไทรท์สเคอแล้วคำว่า “เซมิติค” ก็คือไวพจน์ของคำว่า “ชนยิว”
ในปี ค.ศ. 1873 นักหนังสือพิมพ์ชาวเยอรมันวิลเฮล์ม มารร์ (Wilhelm Marr) พิมพ์จุลสารชื่อ “ชัยชนะของของความเป็นยิวต่อของความเป็นเยอรมัน. ข้อสังเกตจากความเห็นนอกกรอบความคิดทางศาสนา” (“Der Sieg des Judenthums über das Germanenthum. Vom nicht confessionellen Standpunkt aus betrachtet”) ที่มารร์ใช้คำว่า “ชนเซมิติค” (Semitismus) และคำว่า “ชนยิว” แลกเปลี่ยนกัน แม้ว่ามารร์จะไม่ได้ใช้คำว่า “Antisemitismus” หรือ “ความมีอคติต่อชนเซมิติค” ในจุลสาร การใช้คำหลังนี้ก็ตามมาโดยธรรมชาติจากคำว่า “Semitismus” ที่เป็นการแสดงความเป็นปฏิปักษ์ต่อชนยิวในฐานะกลุ่มชน หรือความเป็นปฏิปักษ์ต่อความเป็นยิว หรือความเป็นปฏิปักษ์ต่อปรัชญาของความเป็นยิว ที่มารร์เห็นว่าเป็นสิ่งที่แทรกซึมเข้ามาในวัฒนธรรมเยอรมัน ในจุลสารฉบับต่อมา “ทางสู่ชัยชนะของความเป็นเยอรมันต่อความเป็นยิว” (The Way to Victory of the Germanic Spirit over the Jewish Spirit) ที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1880 มารร์ขยายความคิดเพิ่มขึ้นและเริ่มใช้คำภาษาเยอรมัน “Antisemitismus” (ความมีอคติต่อชาวเซมิติค) ที่มาจากคำว่า “Semitismus” ที่ใช้ในจุลสารฉบับแรก
จุลสารกลายมาเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย ในปีเดียวกันมารร์ก็ก่อตั้ง “กลุ่มสันนิบาตผู้เป็นปฏิปักษ์ต่อเซมิติค” (Antisemiten-Liga) ซึ่งเป็นองค์การเยอรมันองค์การแรกที่มีจุดประสงค์ในการต่อต้านสิ่งที่กลุ่มเห็นว่าเป็นอันตรายต่อประเทศเยอรมนีและวัฒนธรรมเยอรมันที่มาจากชาวยิวและอิทธิพลของชาวยิว และสนับสนุนโครงการโยกย้ายประชากร (Population transfer) ด้วยกำลังออกจากเยอรมนี
เท่าที่ทราบคำว่า “ความมีอคติต่อชาวเซมิติค” เริ่มใช้กันอย่างแพร่หลายเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1881 เมื่อมารร์พิมพ์ “Zwanglose Antisemitische Hefte” และวิลเฮล์ม เชอร์เรอร์ ใช้คำว่า “Antisemiten” ใน “สิ่งพิมพ์เสรีใหม่” (Neue Freie Presse) ฉบับเดือนมกราคม
ดูเพิ่ม

การล้างชาติโดยนาซี
การไล่ทำร้ายและสังหาร
โพกรม
กุสทัฟ ริทเทอร์ ฟ็อน คาร์

กุสทัฟ ริทเทอร์ ฟ็อน คาร์
​
กุสทัฟ ริทเทอร์ ฟ็อน คาร์ (เยอรมัน: Gustav Ritter von Kahr; 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1862 – 30 มิถุนายน ค.ศ. 1934) เป็นนักการเมืองชาวเยอรมันฝ่ายขวา ผู้มีบทบาทอย่างมากในรัฐบาวาเรีย เขามีส่วนช่วยให้บาวาเรียในสมัยหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 กลายเป็นศูนย์กลางชาตินิยมหัวรุนแรงของเยอรมนี แต่หลังจากนั้นก็มีบทบาทสำคัญในการหยุดยั้งและปราบปรามการก่อรัฐประหารของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในเหตุการณ์กบฏโรงเบียร์ ค.ศ. 1923 ซึ่งเป็นสาเหตุให้เขาถูกสังหารในเหตุการณ์คืนมีดยาวในอีกสิบปีต่อมา
แหล่งข้อมูลอื่น

Chisholm, Hugh, ed. (1922). "Kahr, August Richard von". Encyclopædia Britannica (12th ed.). London & New York.
Kershaw, Ian (2008), Hitler: A Biography, New York: W. W. Norton & Company, ISBN 0-393-06757-2
Deuerlein, Ernst (1962), Der Hitler Putsch: Bayerische Dokumente zum 8./.9 November 1923, Stuttgart: Deutsche Verlags-Anstalt, p. 238
Smith, Woodruff D. (1989), The Ideological Origins of Nazi Imperialism, New York and London: Oxford University Press, pp. 232–235
Fest, Joachim (2002), Hitler, Orlando, FL: Harcourt Inc., p. 175
กองเรืออูที่ 1

หน่วยเรือดำน้ำของกองทัพเรือเยอรมัน ค.ศ. 1935–1944
| กองเรืออูที่ 1 |
| --- | --- |

ประจำการ: จัดตั้ง ค.ศ. 1935, ยุบ ค.ศ. 1944
ประเทศ:  ไรช์เยอรมัน
เหล่า: ครีคส์มารีเนอ
รูปแบบ: กองเรืออู
ฐาน: คีล แบร็สต์
สมญา: กองเรือเวดดีเกน
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. สำคัญ: เฟรกัทเทนคาพีเท็น คาร์ล เดอนิทซ์
กองเรืออูที่ 1 (เยอรมัน: 1. Unterseebootsflottille; อังกฤษ: 1st U-boat flotilla) หรือที่รู้จักกันในชื่อ กองเรือเวดดีเกน เป็นหน่วยเรืออูที่หนึ่งในครีคส์มารีเนอ (กองทัพเรือ) ของนาซีเยอรมนี ซึ่งก่อตั้งเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1935 ภายใต้การบังคับบัญชาของเฟรกัทเทนคาพีเท็น คาร์ล เดอนิทซ์ โดยได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่คาพีเท็นล็อยท์นันท์ อ็อทโท เวดดีเกน ซึ่งเวดดีเกนเป็นผู้บัญชาการเรืออูในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และเขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1915 หลังจากเรือดำน้ำอู-29 ของเขาถูกเรือหลวงเดรดนอตซึ่งเป็นเรือประจัญบานของสหราชอาณาจักรกระแทกในทะเลเหนือ
กองเรือในตอนแรกประกอบด้วยอู-9 เท่านั้นซึ่งเป็นเรือแบบ IIเบ ที่ประจำการเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1935 ต่อมา เรืออู-1 ถึงอู-12 ได้รวมอยู่ในกองเรือ แต่อู-1 ถึงอู-6 ใช้เป็นเรือฝึกเท่านั้น และติดอยู่กับโรงเรียนฝึกเรืออูในน็อยชตัท ซึ่งเดิมตั้งอยู่ที่คีลตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1935 ถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1941 กระทั่งย้ายไปที่แบร็สต์ ประเทศฝรั่งเศส ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 ส่วนในเดือนกันยายน ค.ศ. 1944 กองเรือถูกปลดประจำการ และเรือที่เหลือถูกจำแนกไปยังกองเรืออื่น ๆ
ผู้บัญชาการกองเรือ

| ระยะเวลา | ผู้บังคับบัญชา |
| --- | --- |
กันยายน ค.ศ. 1935 – ตุลาคม ค.ศ. 1936: คาพีเท็นซัวร์เซ คาร์ล เดอนิทซ์
ตุลาคม ค.ศ. 1936 – กันยายน ค.ศ. 1937: คาพีเท็นซัวร์เซ อ็อทโท ล็อยเคอ
ตุลาคม ค.ศ. 1937 – กันยายน ค.ศ. 1939: คาพีเท็นล็อยท์นันท์ ฮันส์-กือเทอร์ โลฟฟ์
กันยายน ค.ศ. 1939 – ธันวาคม ค.ศ. 1939: คาพีเท็นล็อยท์นันท์ ฮันส์ เอ็คแคร์มันน์ มิทแดร์ฟือรุงเบเอาฟ์ทรักท์
มกราคม ค.ศ. 1940 – ตุลาคม ค.ศ. 1940: คอร์เวทเทนคาพีเท็น ฮันส์ เอ็คแคร์มันน์
พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942: คอร์เวทเทนคาพีเท็น ฮันส์ โคเฮาส์
กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 – กรกฎาคม ค.ศ. 1942: คาพีเท็นล็อยท์นันท์ ไฮนทซ์ บูคฮ็อลทซ์ อินแวร์เทรทุง
กรกฎาคม ค.ศ. 1942 – กันยายน ค.ศ. 1944: คอร์เวทเทนคาพีเท็น แวร์เนอร์ วินเทอร์
เรืออูที่มอบหมายให้กองเรือ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อู-7 | อู-8 | อู-9 | อู-10 | อู-11 | อู-12 | อู-13 |
| อู-14 | อู-15 | อู-16 | อู-17 | อู-18 | อู-19 | อู-20 |
| อู-21 | อู-22 | อู-23 | อู-24 | อู-56 | อู-57 | อู-58 |
| อู-59 | อู-60 | อู-61 | อู-62 | อู-63 | อู-79 | อู-80 |
| อู-81 | อู-83 | อู-84 | อู-86 | อู-116 | อู-117 | อู-137 |
| อู-138 | อู-139 | อู-140 | อู-141 | อู-142 | อู-143 | อู-144 |
| อู-145 | อู-146 | อู-147 | อู-149 | อู-150 | อู-201 | อู-202 |
| อู-203 | อู-204 | อู-208 | อู-209 | อู-213 | อู-225 | อู-238 |
| อู-243 | อู-247 | อู-263 | อู-268 | อู-271 | อู-276 | อู-292 |
| อู-301 | อู-304 | อู-305 | อู-306 | อู-311 | อู-331 | อู-336 |
| อู-353 | อู-354 | อู-371 | อู-372 | อู-374 | อู-379 | อู-392 |
| อู-394 | อู-396 | อู-401 | อู-405 | อู-413 | อู-415 | อู-418 |
| อู-422 | อู-424 | อู-426 | อู-435 | อู-439 | อู-440 | อู-441 |
| อู-456 | อู-471 | อู-556 | อู-557 | อู-558 | อู-559 | อู-561 |
| อู-562 | อู-563 | อู-564 | อู-565 | อู-566 | อู-574 | อู-582 |
| อู-584 | อู-597 | อู-599 | อู-603 | อู-625 | อู-628 | อู-629 |
| อู-632 | อู-637 | อู-643 | อู-651 | อู-653 | อู-654 | อู-656 |
| อู-665 | อู-669 | อู-722 | อู-731 | อู-732 | อู-736 | อู-740 |
| อู-741 | อู-743 | อู-754 | อู-767 | อู-773 | อู-821 | อู-925 |
| อู-956 | อู-963 | อู-987 | อู-1007 | อู-1199 |  |  |
หมายเหตุและข้อมูลอ้างอิง

↑  1. Unterseebootsflottille เก็บถาวร 16 กรกฎาคม 2006 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Uboatnet.de. Retrieved 21 July 2006.
↑  1st Flotilla. Uboat.net. Retrieved 21 July 2006.
↑  Gordon Williamson. Wolf Pack: The Story of the U-Boat in World War II, Osprey Publishing, 2005. ISBN 1-84176-872-3
แหล่งข้อมูลอื่น

uboat.net – comprehensive website dedicated to U-boat history.
อู่เรืออูที่แบร็สต์
กูดบาย เลนิน!

| กูดบาย เลนิน! |
| --- | --- |
กำกับ: ว็อล์ฟกัง เบ็คเคอร์
เขียนบท: ว็อล์ฟกัง เบ็คเคอร์
อำนวยการสร้าง: ชเต็ฟฟัน อานท์
นักแสดงนำ: ดานีเอล บรืล คาทรีน ซัส ชุลปัน ฮามาโตวา มารีอา ซีม็อน อเล็คซันเดอร์ ไบเออร์ โฟลรีอาน ลูคัส
กำกับภาพ: มาร์ทีน คูคูลา
ตัดต่อ: เพเทอร์ แอร์. อาดัม
ดนตรีประกอบ: อียาน ตีแยร์แซน แกลร์ ปีแช อันโตเนลโล มาราฟีโยตี
วันฉาย: 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003
ความยาว: 121 นาที
ประเทศ:  เยอรมนี
ภาษา: เยอรมัน
ข้อมูลจาก IMDb
กูดบาย เลนิน! (เยอรมัน: Good Bye, Lenin!, ในประเทศไทย วางจำหน่ายวีซีดีในชื่อ "คุณแม่จู้จี้ คุณลูกขี้จุ๊") เป็นภาพยนตร์ภาษาเยอรมันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546 เนื้อเรื่องกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเยอรมนีตะวันออกช่วงปี ค.ศ. 1989–1990 ระหว่างการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ การทลายกำแพงเบอร์ลิน และการรวมประเทศกับเยอรมนีตะวันตก ในมุมมองผ่านชีวิตความเป็นอยู่ของครอบครัวหนึ่งที่ใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเบอร์ลิน ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของสังคมที่ขับเคลื่อนไปตามกลไกทุนนิยมและกระแสบริโภคนิยมอย่างกะทันหัน
ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จด้านรายได้อย่างถล่มทลายในประเทศเยอรมนีและยุโรป ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม รางวัลบาฟตา และรางวัลลูกโลกทองคำ และได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลโกยา รางวัลซีซาร์ และรางวัลยูโรเปียนฟิล์ม
ในเรื่อง ผู้กำกับภาพยนตร์ได้อ้างถึงฉากที่มีชื่อเสียงในภาพยนตร์เรื่องอื่นหลายเรื่อง เช่นจาก 2001 จอมจักรวาล และ อะคล็อกเวิร์กออรินจ์ ของสแตนลีย์ คูบริก, ลาดอลเชวีตา ของเฟเดรีโก เฟลลีนี, ลาดูบล์วีเดอเวรอนิก และ ทรัวกูเลอร์: เบลอ ของกชึชตอฟ กีแยชลอฟสกี นอกจากนั้นยังมีกล่าวถึงตัวอักษรสีเขียวแบบในภาพยนตร์ เดอะ เมทริกซ์ : เพาะพันธุ์มนุษย์เหนือโลก 2199
แหล่งข้อมูลอื่น

Official site (เยอรมัน)
Promotional website in English
Good Bye Lenin! ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
การก่อการกำเริบในเยอรมนีตะวันออก ค.ศ. 1953

การก่อการกำเริบในเยอรมนีตะวันออก ค.ศ. 1953 (อังกฤษ: East German uprising of 1953; เยอรมัน: Volksaufstand vom 17. Juni 1953) เริ่มต้นด้วยการนัดหยุดงานโดยคนงานก่อสร้างชาวเบอร์ลินตะวันออกเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1953 ก่อนเปลี่ยนเป็นการก่อการกำเริบอย่างกว้างขวางต่อรัฐบาลสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมันในวันรุ่งขึ้น ในประเทศเยอรมนี เหตุการณ์ดังกล่าวมักเรียก การก่อการกำเริบของประชาชนในเยอรมนีตะวันออก เพื่อเป็นการรำลึก วันที่ 17 มิถุนายนเคยเป็นวันหยุดราชการในเยอรมนีตะวันตกกระทั่งรวมชาติ
การก่อการกำเริบในเบอร์ลินตะวันตกถูกรถถังแห่งกลุ่มกำลังโซเวียตในเยอรมนีและโฟล์คสโปลีไซปราบปรามอย่างรุนแรง แม้จะมีทหารโซเวียตเข้าแทรกแซง ที่คลื่นการนัดหยุดงานและการประท้วงก็ไม่อาจกลับสู่การควบคุมได้โดยง่าย แม้หลังวันที่ 17 มิถุนายน มีการเดินขบวนในเมืองและหมู่บ้านกว่า 500 แห่ง
ดูเพิ่ม

การเดินขบวนวันจันทร์ในเยอรมนีตะวันออก
การปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1956
การบุกครองเชโกสโลวาเกียของสนธิสัญญาวอร์ซอ
การประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน พ.ศ. 2532
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Ostermann, Christian F.; Malcolm Byrne. Uprising in East Germany, 1953. Central European University Press. pp. 35–45.
Richie, Alexandra. Faust's Metropolis: a History of Berlin. New York: Carroll & Graf Publishers, 1998, ch 14
Sperber, Jonathan. "17 June 1953: Revisiting a German Revolution" German History (2004) 22#4 pp 619–643.
Tusa, Ann . The Last Division: a History of Berlin, 1945-1989. Reading, Massachusetts: Addison-Wesley, 1997.
Harman, Chris, Class Struggles in Eastern Europe, 1945-1983 (London, 1988) ISBN 0-906224-47-0
Bibliographical Database of the International Literature on the Uprising of June 17, 1953 in the GDR เก็บถาวร 2006-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Ulrich Mählert. Der 17. Juni 1953, ein Aufstand für Einheit, Recht und Freiheit. Berlin: J.H.W.Dietz, 2003.
1953: The East German uprising on libcom.org
BBC: Berliner recalls East German uprising (by Ray Furlong)
Der 16. Juni 1953 bleibt mir unvergesslich เก็บถาวร 2013-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Eyewitness report by Peter Bruhn (in German)
Hope M. Harrison. "Driving the Soviets up the Wall: Soviet-East German Relations, 1953-1961."
กีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 1978

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  เบอร์ลินตะวันตก, เยอรมนีตะวันตก
ประเทศเข้าร่วม: 49 ประเทศ
นักกีฬาเข้าร่วม: 828 คน
วันที่: 20 สิงหาคม – 28 สิงหาคม 1978
← 1975 กาลี1982 กวายากิล →
กีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 1978 (อังกฤษ: 1978 World Aquatics Championships; เยอรมัน: Schwimmweltmeisterschaften 1978) จัดขึ้นที่เมืองเบอร์ลินตะวันตก, ประเทศเยอรมนีตะวันตก ระหว่างวันที่ 20 สิงหาคม – 28 สิงหาคม
สรุปเหรียญการแข่งขัน

| อันดับที่ | ประเทศ | 1 ! | 2 ! | 3 ! | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 23 | 14 | 7 | 44 |
| 2 |  สหภาพโซเวียต | 6 | 4 | 6 | 16 |
| 3 |  แคนาดา | 3 | 1 | 5 | 9 |
| 4 |  ออสเตรเลีย | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 5 |  เยอรมนีตะวันออก | 1 | 10 | 4 | 15 |
| 6 |  เยอรมนีตะวันตก | 1 | 2 | 4 | 7 |
| 7 |  อิตาลี | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 8 |  ญี่ปุ่น | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 9 |  ฮังการี | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 10 |  ยูโกสลาเวีย | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 11 |  นอร์เวย์ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 11 |  นิวซีแลนด์ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 13 |  บริเตนใหญ่ | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 13 |  สวีเดน | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 15 |  บราซิล | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  เดนมาร์ก | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 37 | 37 | 37 | 111 |
แหล่งข้อมูลอื่น

FINA Official Website
World Swimming Championship Results เก็บถาวร 2007-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
1978 World Aquatics Championships Results[ลิงก์เสีย]
คณะมนตรีผู้แทนราษฎร

คณะมนตรีผู้แทนราษฎร
คณะมนตรีผู้แทนราษฎร (เยอรมัน: Rat der Volksbeauftragten) เป็นชื่อเรียกคณะรัฐบาลเฉพาะกาลในช่วงการปฏิวัติเยอรมัน ดำรงอยู่ระหว่างเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ถึงกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 คณะมนตรีเป็นผู้ใช้อำนาจประมุขแห่งรัฐ (จักรพรรดิ) และหัวหน้าฝ่ายบริหาร (นายกรัฐมนตรี) ตลอดจนเป็นผู้ตราใช้กฎหมายแทนที่สภาไรชส์ทาค นอกจากมีหน้าที่ตราใช้กฎหมายและบริหารงานแผ่นดินแล้ว คณะมนตรีฯยังมีหน้าที่ลงนามสงบศึกกับฝ่ายสัมพันธมิตรในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 และยังต้องจัดการเลือกตั้งสมัชชาแห่งชาติ (Nationalversammlung) ในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1919 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งที่อนุญาตให้สตรีเยอรมันมีสิทธิ์ออกเสียงเป็นครั้งแรก
ก็อทลีพ ไดม์เลอร์

| ก็อทลีพ ไดม์เลอร์ |
| --- | --- |
ก็อทลีพ ไดม์เลอร์
เกิด: ก็อทลีพ วิลเฮ็ล์ม ไดม์เลอร์ 17 มีนาคม ค.ศ. 1834(1834-03-17) ชอร์นดอร์ฟ ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์ค
เสียชีวิต: 6 มีนาคม ค.ศ. 1900(1900-03-06) (65 ปี) คันชตัท (ชตุทท์การ์ทปัจจุบัน) ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์ค จักรวรรดิเยอรมัน
สัญชาติ: เยอรมัน
อาชีพ: วิศวกร นักอุตสาหกรรม ผู้บุกเบิกรถยนต์
ก็อทลีพ วิลเฮ็ล์ม ไดม์เลอร์ (เยอรมัน: Gottlieb Wilhelm Daimler; 17 มีนาคม ค.ศ. 1830 – 6 มีนาคม ค.ศ. 1900) เป็นวิศวกรชาวเยอรมัน เป็นผู้บุกเบิกการผลิตเครื่องยนต์สันดาปภายในและพัฒนารถยนต์ และร่วมกับวิลเฮ็ล์ม ไมบัค ผลิตรถจักรยานยนต์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1885 ต่อมาทั้งสองได้ร่วมกันก่อตั้งบริษัทเดมเลอร์มอเตอร์ (Daimler Motors Corporation) ซึ่งต่อมารวมตัวกับบริษัทของคาร์ล เบ็นทซ์ กลายเป็นไดม์เลอร์-เบนซ์ (ไดม์เลอร์ อาเก ในปัจจุบัน) ผู้ผลิตรถยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Gottlieb Daimler and Karl Benz-Foundation เก็บถาวร 2007-03-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mercedes Benz USA เก็บถาวร 2005-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mercedes Benz Canada เก็บถาวร 2005-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Encarta article( เก็บถาวร 2009-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 2009-10-31)
The workaholic who made the automotive revolution possible
ข้อตกลงพักรบอูล์ม

ข้อตกลงพักรบอูล์ม (เยอรมัน: Waffenstillstand von Ulm; อังกฤษ: Truce of Ulm) หรืออาจเรียกว่า สนธิสัญญาอูล์ม (อังกฤษ: Treaty of Ulm) ถูกลงนามในอูล์ม เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1647 ระหว่างฝรั่งเศส สวีเดน และบาวาเรีย ข้อตกลงพักรบดังกล่าวเป็นผลมาจากการรุกรานบาวาเรียร่วมกันของฝรั่งเศสและสวีเดนระหว่างสงครามสามสิบปี ทั้งสองประเทศบังคับให้แม็กซิมิเลียนที่ 1 พรินซ์อีเล็คเตอร์แห่งบาวาเรีย ลงนามในข้อตกลงพักรบและประกาศยกเลิกเป็นพันธมิตรกับจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 3 อย่างไรก็ตาม พระองค์ละเมิดข้อตกลงดังกล่าวและดำเนินนโยบายเป็นพันธมิตรกับจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ในฤดูใบไม้ร่วงปีเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Thirty Years' War เก็บถาวร 2009-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Encyclopedia of World History 2001 เก็บถาวร 2007-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน