stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซัยยิด กุฏบ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Ahmed Bouzid, Man, Society, And Knowledge In The Islamist Discourse Of Sayyid Qutb Virginia Polytechnic Institute and State University (April, 1998)
Martin Amis, The Age of Horrorism The Observer (September 10, 2006)
Paul Berman, The Philosopher of Islamic Terror New York Times Magazine (March 23, 2003).
Robert Irwin, Is this the man who inspired Bin Laden? The Guardian (November 1, 2001).
Daniel Brogan, Al Qaeda’s Greeley Roots 5280 Magazine (June 2003).
Sayyid Qutb, Milestones เก็บถาวร 2010-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
Milestones (alternate translation) เก็บถาวร 2007-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sayyid Qtub's Milestones
Sayyid Qutb, In the Shade of the Qur'an เก็บถาวร 2005-12-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Source 1 In the Shade of the Qur'an. Source 2
Hisham Sabrin, Qutb: Between Terror and Tragedy เก็บถาวร 2010-01-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Disinformation.com (January 21, 2010)
David Von Drehle, A Lesson In Hate เก็บถาวร 2009-04-19 ที่ Stanford Web Archive Smithsonian Magazine
Alexis Carrel and Sayyid Qutb
Religion scholar Karen Armstrong discusses Sayyid Qutb from NPR´s Fresh Air from WHYY (October 17, 2001).
Sayyid Qutb's America from NPR's All Things Considered (May 6, 2003).
Religion Reformers In Islam
Sayyid Qutb's French connection
Remembering Sayyid Qutb, an Islamic intellectual and leader of rare insight and integrity เก็บถาวร 2007-07-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Major scholars on Sayyid Qutb
Biography and Activities of Sayyid Qutb
A Lesson In Hate: How an Egyptian student came to study 1950s America and left determined to wage holy war By David Von Drehle, Smithsonian magazine, February 2006
ซาบา มูบารัก

| ซาบา มูบารัก |
| --- | --- |
صبا مبارك
เกิด: ซาบา อาเหม็ด โซลิมาน มูบารัค เอล ซูฟ  (1976-04-10) 10 เมษายน ค.ศ. 1976 (48 ปี) อันจารา ประเทศจอร์แดน
สัญชาติ: จอร์แดน
ชื่ออื่น: ราชินีแห่งหัวใจ
อาชีพ: นักแสดง, โปรดิวเซอร์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1998–ปัจจุบัน
มีชื่อเสียงจาก: นักแสดง, โปรดิวเซอร์
ผลงานเด่น: เซรา อาลา เอล เรมัล, ดิอินเวชัน
คู่สมรส: ชาวี เมจรี ()
บุตร: 1 คน
บิดามารดา: ฮานัน อัลอักฮา (มารดา) อาเหม็ด มูบารัค (บิดา)
ญาติ: อายา วูโฮช (น้องสาว)
ซาบา อาเหม็ด โซลิมาน มูบารัค เอล ซูฟ (อาหรับ: صبا أحمد سليمان مبارك السيوف, อังกฤษ: Saba Ahmed Soliman Mubarak El Siouf; เกิด 10 เมษายน พ.ศ. 2519 ในอันจารา ประเทศจอร์แดน) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวจอร์แดน เธอจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยยามุก ในปี พ.ศ. 2544 ด้วยปริญญาตรีสาขาการแสดงละครและการกำกับการแสดง ในปี ค.ศ. 1998 เธอเริ่มต้นอาชีพการแสดงด้วยบทบาทของเธอในซีรีส์โทรทัศน์ของจอร์แดนที่กำกับโดย โมฮาเหม็ด อาซิเซีย เรื่อง กามาร์ วา ซาฮาร์ ตั้งแต่นั้นมา มูบารัคได้เป็นส่วนหนึ่งของละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ที่สำคัญหลายเรื่อง เช่น บัลคิส, โมกา ฮาร์รา, อัล อาห์ด สามซีซันของเรื่อง เฮกายัต บานาต ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012 ถึง 2017  เดอะไพรซ์, เอเจนต์แฮมิลตัน: บัทนอนอิฟอิทคอนเซฺร์นยัวร์ดอเธอร์ และ เดอะเกสต์: อเลปโปสู่อิสตันบูล เธอยังมีบทบาทในภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง ซาฟาร์ อัล-อัจเนฮา (การเดินทางติดปีก) ของจอร์แดนที่กำกับโดย ธาเออร์ มูซา ในปี พ.ศ. 2546 จากนั้นเธอได้แสดงในภาพยนตร์จอร์แดนหลายเรื่องจนกระทั่งภาพยนตร์อียิปต์ ของเธอมีชื่อเสียง ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากที่เธอเข้าร่วมในภาพยนตร์ของโมฮาเหม็ด อามินเรื่อง เบนเทน เมน มิเซอร์ (สองสาวจากอียิปต์) เธอยังเป็นลูกสาวของฮานัน อัลอักฮา ศิลปินพลาสติกชาวปาเลสไตน์
ในปี พ.ศ. 2554 มูบารัคได้ก่อตั้งแพนอีสต์มีเดีย ซึ่งเป็นบริษัทผลิตสื่อของจอร์แดน บริษัทเริ่มกิจกรรมการผลิตในปี ค.ศ. 2013 ผ่านละครโทรทัศน์เรื่อง เซน และ ตอว์ก อัล แอสฟัลต์ ในปี 2014
แหล่งข้อมูลอื่น

ซาบา มูบารัก ที่เฟซบุ๊ก
ซาบา มูบารัก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ซาบา มูบารัก ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ซาบา มูบารัก ที่อินสตาแกรม
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  สหรัฐ
ซูกวากิฟ

| --- | --- |
หอดักลมในซูกวากิฟ
ที่ตั้ง: โดฮา ประเทศกาตาร์
พิกัด: 25°17′14.58″N 51°31′59.54″E﻿ / ﻿25.2873833°N 51.5332056°E﻿ / 25.2873833; 51.5332056
การก่อสร้าง
สร้างแล้วเสร็จ: ปลายศตวรรษที่ 19 – ต้นศตวรรษที่ 20
ซูกวากิฟ (อาหรับ: سوق واقف; แปลว่า ตลาดยืน) เป็นตลาดปสาน (ซูก) ในโดฮา ประเทศกาตาร์ ที่วางจำหน่ายเครื่องแต่งกายแบบท้องถิ่น เครื่องเทศ งานหัตถกรรม และของฝาก รวมถึงเป็นที่ตั้งของร้านอาหารและร้านนั่งสูบชีชะฮ์จำนวนมาก อาคารดั้งเดิมของซุกวากิฟมีอายุย้อนไปได้ถึงปลายศตวรรษที่ 19 – ต้นศตวรรษที่ 20 สร้างตามสถาปัตยกรรมแบบพื้นถิ่นของกาตาร์ และได้รับการบูรณะใหญ่ในปี 2006
ซุกวากิฟตั้งอยู่ในเขตอัลซูกในใจกลางกรุงโดฮา ซุกตั้งอยู่บนท้องลำน้ำที่แห้งเหือดไปแล้ว เรียกว่า "วาดีมุชัยริบ" (وادي مشيرب) ในอดีตเป็นพื้นที่พบปะของชาวเบดูอิน และเป็นสถานที่ที่คนท้องถิ่นนำสินค้ามาซื้อขายแลกเปลี่ยนกัน โดยเฉพาะสินค้าปศุสัตว์ ในปี 2003 ส่วนใหญ่ของซูกถูกทำลายจากเพลิงไหม้ ทำให้รัฐบาลจัดโครงการบูรณะซูกครั้งใหญ่ในปี 2006 ช่วงแรกของโครงการได้รับเงินทุนสนับสนุนจากเชคฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อัษษานี และชัยเคาะฮ์มูซา บินต์ นาศิร พระชายา อาคารที่ก่อสร้างหลังทศวรรษ 1950 ถูกทุบทำลายทั้งหมด ในขณะที่อาคารที่เก่าแก่กว่านั้นจะได้รับการทำนุบำรุงและตกแต่งใหม่ โครงการซ่อมแซมนี้เสร็จสิ้นในปี 2008 กระบวนการลดความร้อนภายในซูกแบบดั้งเดิมนั้นได้ใช้ไม้และไม้ไผ่ที่นำเข้ามาจากพื้นที่หลายแห่งในเอเชีย
ซูกุลฮะมีดียะฮ์

| --- | --- |

ความยาว: 600 เมตร (2,000 ฟุต)
ความกว้าง: 15 เมตร (49 ฟุต)
ที่ตั้ง: ดามัสกัส ประเทศซีเรีย
พิกัด: 33°30′39″N 36°18′3″E﻿ / ﻿33.51083°N 36.30083°E﻿ / 33.51083; 36.30083
การก่อสร้าง
เริ่มก่อสร้าง: ค.ศ. 1780
สร้างแล้วเสร็จ: ค.ศ. 1884
ซูกุลฮะมีดียะฮ์ (อาหรับ: سُوق ٱلْحَمِيدِيَّة) เป็นตลาดในร่ม (ซูก) ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ในกำแพงเมืองเก่าดามัสกัสถัดจากป้อมปราการ ตลาดมีความยาวประมาณ 600 เมตร (2,000 ฟุต) และกว้าง 15 เมตร (49 ฟุต) และคลุมด้วยเหล็กโค้งสูง 10 เมตร (33 ฟุต)
ซูดานของฝรั่งเศส

ซูดานของฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Soudan français; อาหรับ: السودان الفرنسي as-Sūdān al-Faransī) เป็นดินแดนอาณานิคมของฝรั่งเศสในสหพันธรัฐแอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศสตั้งแต่ราวปี 1880 ถึง 1959 เมื่อเข้าร่วมกับสหพันธรัฐมาลี และจากนั้นในปี 1960 ได้กลายเป็นรัฐเอกราชในชื่อมาลี อาณานิคมนี้ถูกเรียกอย่างเป็นทางการว่า ซูดานของฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี 1890 ถึง 1899 และเรียกชื่อนี้อีกครั้งตั้งแต่ปี 1921 ถึง 1958 และมีชื่อต่างๆ มากมาย อาณานิคมนี้ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกโดยช่วงแรกเป็นโครงการทางทหารที่นำโดยกองทหารฝรั่งเศส แต่ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1890 อาณานิคมแห่งนี้อยู่ภายใต้การบริหารของพลเรือน
การปฏิรูปการบริหารหลายครั้งในช่วงต้นทศวรรษ 1900 ทำให้การบริหารของฝรั่งเศสเพิ่มมากขึ้นในด้านต่างๆ เช่น เกษตรกรรม ศาสนา และการใช้แรงงานทาส หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ขบวนการชุมนุมเพื่อประชาธิปไตยแห่งแอฟริกา (RDA) ภายใต้การนำของ โมดิโบ เกอิต้า กลายเป็นพลังทางการเมืองที่สำคัญที่สุดในการผลักดันเพื่อเอกราช
ในตอนแรกซูดานของฝรั่งเศสยังคงมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับฝรั่งเศสและเข้าร่วมในสหพันธรัฐที่มีอายุสั้นกับเซเนกัลในปี 1959 แต่ความสัมพันธ์กับทั้งสองประเทศก็อ่อนลงอย่างรวดเร็ว ในปี 1960 ซูดานของฝรั่งเศสกลายเป็นสาธารณรัฐมาลีอย่างเป็นทางการ และเริ่มแยกตัวจากเซเนกัลและฝรั่งเศสในเวลาต่อมา
ญะบัลมะรีร

ญะบัลมะรีร
ญะบัลมะรีร (อาหรับ: جبل مرير) เป็นภูเขาลูกหนึ่งของทิวเขาซะเราะวาตในคาบสมุทรอาหรับ ตั้งอยู่ในหมู่บ้านอาลเกาะฮ์ฏอน ห่างจากอันนะมาศของแคว้นอะซีรไปทางทิศเหนือประมาณ 15 กิโลเมตร
ญะบัลมะรีรเป็นจุดสูงสุดของภูเขาที่มีชื่อว่า "ภูเขาอันขมขื่น" เพราะเป็นเรื่องยากที่จะปีนไปจุดนั้นได้ เมื่อถึงยอดเขาก็สามารถเห็นทะเลแดงทางฝั่งตะวันตกและโอเอซิสบีชะฮ์ทางฝั่งตะวันออก
นอกจากนี้ ญะบัลมะรีรยังได้รับการประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติเนื่องจากมีป่าสนจูนิเปอร์และสัตว์ต่าง ๆ เช่น ไฮยีนา, หมาป่า, กวางคาริบู เป็นต้น
ชัฟชาวัน

| ชัฟชาวัน شفشاون ⴰⵛⵛⴰⵡⵏ |
| --- | --- |
เมือง

สมญา: อัญมณีสีน้ำเงิน  (الجوهرة الزرقاء)
ชัฟชาวันตำแหน่งเมืองชัฟชาวันในประเทศโมร็อกโก
พิกัด: 35°10′17″N 5°16′11″W﻿ / ﻿35.17139°N 5.26972°W﻿ / 35.17139; -5.26972
ประเทศ:  โมร็อกโก
จังหวัด: ชัฟชาวัน
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1471
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: มุฮัมมัด ฮัดดัน
 • นายกเทศมนตรี: มุฮัมมัด ซะอีด อัลอะละมี
ความสูง: 564 เมตร (1,850 ฟุต)
ประชากร (2014)
 • ทั้งหมด: 42,786 คน
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
ชัฟชาวัน (อาหรับ: شفشاون Shafshāwan; เบอร์เบอร์: ⴰⵛⵛⴰⵡⵏ Ashawen) หรือ ชาแวน (Chaouen) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของโมร็อกโก เป็นเมืองเอกของจังหวัดชัฟชาวัน เมืองนี้ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1471 โดยอะลี อิบน์ เราะชีด อัลอะละมี โดยเริ่มแรกเป็นเมืองปราการที่อัลอะละมีใช้ป้องกันทัพโปรตุเกสที่รุกรานแอฟริกาเหนือ ต่อมามีชนหลายกลุ่ม เช่น ชาวโกมารา ชาวโมริสโก ชาวยิว ย้ายมาอยู่ที่ชัฟชาวันหลังเรกองกิสตาในช่วงยุคกลาง ปี ค.ศ. 1920 สเปนยึดเมืองนี้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของโมร็อกโกในอารักขาของสเปน ก่อนจะคืนให้เมื่อโมร็อกโกประกาศอิสรภาพในปี ค.ศ. 1956
ชัฟชาวันเป็นที่รู้จักจากการตกแต่งเมืองด้วยสีน้ำเงิน มีหลายทฤษฎีที่พยายามอธิบายการตกแต่งนี้ เช่น การใช้สีน้ำเงินเพื่อไล่ยุง หรือชาวยิวที่หนีนาซีมาเป็นผู้ใช้สีน้ำเงินตกแต่งเพื่อสื่อถึงท้องฟ้าและสวรรค์ อย่างไรก็ตาม ชาวเมืองบางส่วนกล่าวว่าการใช้สีน้ำเงินนั้นมีเหตุผลเพียงต้องการดึงดูดนักท่องเที่ยวช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970
เมืองพี่น้อง

อิสซะควาห์ รัฐวอชิงตัน สหรัฐ (ตั้งแต่ 11 เมษายน ค.ศ. 2007)
เบเฆร์เดลาฟรอนเตรา, สเปน
รอนดา, สเปน
คุนหมิง, จีน
ติสตูร, ตูนิเซีย
แมร์ตูลา, โปรตุเกส
บะนีมัลลาล, โมร็อกโก
ระเบียงภาพ

โรงอาบน้ำ
ตลาด
ตรอกสีน้ำเงิน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ชัฟชาวัน
ชัฟชาวัน ที่วิกิท่องเที่ยว (อังกฤษ)
35°10′17″N 5°16′11″W﻿ / ﻿35.17139°N 5.26972°W﻿ / 35.17139; -5.26972
ชาวัรมา

| --- | --- |

ประเภท: เนื้อ
แหล่งกำเนิด: จักรวรรดิออตโตมัน
ภูมิภาค: อานาโตเลีย, ลิแวนต์, ตะวันออกกลาง
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: เนื้อ: แกะ, ไก่, ไก่งวง, วัว แซนด์วิช: เนื้อชาวัรมา, พีตาหรือขนมปังแร็ป, ผักหั่น, แตงกวาดอง และอื่น ๆ
จานอื่นที่คล้ายกัน: เดอแนร์, ตาโกอัลปัสตอร์, จีโรส
 ตำราอาหาร: ชาวัรมา   สื่อ: ชาวัรมา
ชาวัรมา (อาหรับ: شاورما) เป็นอาหารตะวันออกกลางที่มีเนื้อที่ถูกหั่นเป็นชิ้นบาง ๆ ตั้งซ้อนกันเป็นรูปทรงกรวย และย่างบนเครื่องย่างแบบหมุนที่หมุนช้า ๆ ในอดีตใช้เนื้อลูกแกะและเนื้อแกะ ปัจจุบันอาจใช้เนื้อไก่, เนื้อไก่งวง, เนื้อวัว หรือเนื้อลูกวัว ในขณะที่แกนย่างกำลังหมุน จะมีการเฉือนเนื้อชิ้นบางออกมา ชาวัรมาเป็นหนึ่งในอาหารข้างถนนที่โด่งดังที่สุดในโลก โดยเฉพาะในประเทศอียิปต์ ประเทศในแถบลิแวนต์และคาบสมุทรอาหรับ และที่อื่น ๆ
ศัพทมูลวิทยา

ชาวัรมา เป็นคำภาษาอาหรับที่มาจากคำภาษาตุรกีว่า เชวีร์แม (çevirme) แปลว่า "การหมุน" ซึ่งสื่อถึงเครื่องย่างแบบหมุน (rotisserie)
ดูเพิ่ม

อาหารอาหรับ
กาติโรล - เนื้อหรือส่วนผสมอื่นที่ห่อด้วยขนมปังปราฐา
อาหารลิแวนต์
อาหารตะวันออกกลาง
ชีชฏอวูก - ชิชเคบัพที่ใช้เนื้อไก่หั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Shawarma
ญะมาอะฮ์อันศอรอัสซุนนะฮ์

ญะมาอะฮ์อันศอรอัสซุนนะฮ์ (อาหรับ: جماعة أنصار السنه, Jama‘at ‘Anṣār as-Sunnah, สมัชชาผู้ช่วยเหลือแห่งซุนนะฮ์") เป็นกลุ่มติดอาวุธนิกายซุนนีในอิรัก ต่อสู้กับกองทัพสหรัฐและกองกำลังท้องถิ่นที่นิยมสหรัฐในสงครามอิรัก เดิมมีฐานที่มั่นทางภาคกลางและภาคเหนือของอิรัก และประกอบด้วยนักสู้ชาวอิรักที่นับถือนิกายซุนนี (ทั้งเชื้อสายอาหรับและเชื้อสายเคิร์ด) เป็นส่วนใหญ่ ใน พ.ศ. 2550 ได้แยกตัวออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งต่อสู้ในชื่ออันศอรอัลอิสลาม อีกกลุ่มหนึ่งเรียกตัวเองว่าคณะกรรมการอันศอรอัสซุนนะฮ์ชะรีอะฮ์ ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นอันศอรอัลอะฮ์ลูซุนนะฮ์ใน พ.ศ. 2554
ซามี เคดีรา

ซามี เคดีรา (เยอรมัน: Sami Khedira) หรือ ซามี เคาะฎีเราะฮ์ (อาหรับ: سامي خضيرة; เกิดเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1987) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวเยอรมันเชื้อสายตูนิเซีย เคยเล่นในตำแหน่งกองกลาง ให้แก่ฟุตบอลทีมชาติเยอรมนีรวมทั้งทีมฟุตบอลที่โด่งดังอย่างสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริดและสโมสรฟุตบอลยูเวนตุส
ชีวิตส่วนตัว

เคดีราเกิดที่ชตุทการ์ท รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทมแบร์ก มีบิดาเป็นชาวตูนิเซียและมารดาเป็นชาวเยอรมัน รานี น้องชายของเขา เล่นฟุตบอลให้กับอูนีโอนแบร์ลีน และติดทีมชาติเยอรมนี อายุไม่เกิน 19 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ซามี เคดีรา เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
ข้อมูลของ ซามี เคดีรา ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
ประวัติของ ซามี เคดีรา ที่ BDFutbol
ซามี เคดีรา ที่ National-Football-Teams.com
ซามี เคดีรา – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
ซามี เคดีรา – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
ประชาชน:  Deutsche Biographie
ซักกูม

ต้นซักกูมตามจินตนาการ และอายะฮ์จากซูเราะฮ์ที่ 37
ตามความในอัลกุรอาน ซักกูม (อาหรับ: زقوم) เป็นต้นไม้ที่ "โตมาจากก้นลึกของนรกญะฮันนัม"  ซึ่งเป็น "ต้นไม้ที่ถูกสาป" ตามที่อธิบายในซูเราะฮ์ที่ 17:60   37:62-68,  44:43, และ 56:52
มุมมองทางศาสนา

ในอัลกุรอานได้อธิบายไว้ว่า:
ผลของต้น ซักกูม มีรูปร่างเหมือนหัวปิศาจ (กุรอาน 37:62-68). โดยคนที่อยู่ในนรกจะต้องกินผลของมัน ซึ่งจะทำให้ร่างของพวกเขาถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ เพื่อเป็นการลงโทษอันเป็นผลจากกรรมเมื่อตอนที่ยังมีชีวิตในโลกนี้ อุมัร สุไลมาน อัล-อัชกอร์ นักวิชาการซาลาฟี และศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยจอร์แดน กล่าวว่า เมื่อคนบาปกินมันเสร็จแล้ว ผลของมันจะเดือดเหมือนน้ำมันเดือดในท้องของพวกเขา นักวิชาการบางท่าน เสนอว่าต้นไม้นี้เติบโตด้วยบาปของผู้ที่ทำบาป ดังนั้นผลปิศาจจึงเป็นสิ่งที่ไม่ดีของผู้ที่ทำบาปในตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งอิบน์ อะรอบีกล่าวไว้ว่า ต้นนี้แสดงถึงความหยิ่งยะโสของตนเอง.
พฤกษศาสตร์

ชื่อของต้น ซักกูม ถูกใช้กับสปีชีส์ของ Euphorbia abyssinica โดยชาวบีจาที่อาศัยอยู่ทางตะวันออกของประเทศซูดาน. ส่วนในประเทศจอร์แดน จะใช้ชื่อนี้กับสปีชีส์ของ Balanites aegyptiaca. และในประเทศตุรกี จะใช้ชื่อนี้กับต้นยี่โถ.[ต้องการอ้างอิง]
ดูเพิ่ม

ตูบา ต้นไม้ในสวรรค์
ญัยชุลอิสลาม

ธงของญัยชุลอิสลาม
ญัยชุลอิสลาม (อาหรับ: جيش الإسلام, Jaysh al-Islam หมายถึง กองทัพอิสลาม) ชื่อเดิมคือลิวาอัลอิสลาม หรือกองพลอิสลาม เป็นแนวร่วมของหน่วยนิยมอิสลามและซาลาฟีที่เกี่ยวข้องในสงครามกลางเมืองซีเรีย ฐานที่มั่นแห่งแรกอยู่ในดามัสกัส ใกล้กับดูมาและฆูเฏาะฮ์ตะวันออก ญัยชุลอิสลามเป็นกลุ่มกบฏที่ใหญ่ที่สุดในบริเวณนี้ ซึ่งเป็นที่อยู่ของบรรพบุรุษ กลุ่มนี้เป็นส่วนหนึ่งของแนวร่วมอิสลาม (ซีเรีย) องค์กรนี้ปฏิเสธการเป็นสมาชิกของกองทัพซีเรียเสรี ฮะมาสกล่าวหาว่า คอลิด มัชอัล มีความเกี่ยวข้องกับอิหร่าน ซีเรียและรัสเซียกำหนดให้กลุ่มนี้เป็นกลุ่มก่อการร้าย
ซะบูร

สำหรับอักษรขนาดเล็ก ดูที่ อักษรอาระเบียใต้ สำหรับหนังสือในคัมภีร์ฮีบรู ดูที่ หนังสือเพลงสดุดี
ซะบูร (อาหรับ: زَبُورُ) ตามรายงานจากศาสนาอิสลาม เป็นคำภีร์ของดาวูด (ดาวิด) ซึ่งเป็นหนึ่งในคำภีร์ที่อัลลอฮ์ประทานลงมาก่อนอัลกุรอาน เทียบเท่ากับ เตารอฮ์ (โทราห์) ของมูซา (โมเสส) กับ อินญีล (กอสเปล) ชาวคริสต์อารามวาสีในอาระเบียก่อนการมาของศาสนาอิสลามเป็นที่รู้จักจากการขนหนังสือเพลงสดุดีที่เรียกว่า ซะบูร
ศัพทมูลวิทยา

ซะบูร ในภาษาอาหรับ แปลว่า "หนังสือ" "จารึก" หรือ "งานเขียน"
ในอัลกุรอาน

ในอัลกุรอาน ซะบูรถูกกล่าวแค่สามครั้ง โดยไม่ได้กล่าวถึงเฉพาะ เว้นแต่ว่ามันถูกประทานแก่ดาวูด และในซะบูรถูกเขียนไว้ว่า "แผ่นดินนั้นปวงบ่าวของเราที่ดีมีคุณธรรมจะเป็นผู้สืบมรดกมัน"
แท้จริงเราได้มีโองการแก่เจ้า เช่นเดียวกับที่เราได้มีโองการแก่นูฮ์ และบรรดานะบีหลังจากเขา และเราได้มีโองการแก่อิบรอฮีมและอิสมาอีล และอิสฮาก และยะอ์กูบ และอัล-อัสบาฏ และอีซา และอัยยูบ และยูนุส และฮารูน และ สุลัยมาน และเราได้ให้ซะบูร แก่ดาวูด
และพระเจ้าของเจ้าทรงรู้ดียิ่งถึงสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และโดยแน่นอนเราได้เลือกนะบีบางคนให้ดีเด่นกว่าอีกบางคน และเราได้ให้ซะบูรแก่ดาวูด
และแท้จริงนั้นเราได้บันทึกไว้ในคัมภีร์อัซซะบูร หลังจากที่เราได้บันทึกไว้ในลูห์มะห์ฟูซว่า แผ่นดินนั้นปวงบ่าวของเราที่ดีมีคุณธรรมจะเป็นผู้สืบมรดกมัน
ดเพิ่ม

อัศศอบิอะฮ์
ชีบา
ม้วนกระดาษของอับราฮัม
ซะกะรียา

| นบี ซะกะรียา |
| --- | --- |
زكريا   เศคารียาห์
ชื่อ ซะกะรียา ในการประดิษฐ์ตัวอักษรอิสลาม
มีชื่อเสียงจาก: ผู้ปกครองพระนางมัรยัม
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: อิมรอน
ผู้สืบตำแหน่ง: ยะฮ์ยา
คู่สมรส: อิชบาอ์
บุตร: ยะฮ์ยา
หลุมฝังศพของเศคาริยาห์ในมัสยิดแห่งอเลปโป ประเทศซีเรีย
ตามหลักคำสอนของอิสลาม ซะกะรียา (อาหรับ: زكريا เศคาริยาห์) เป็นนบีของอัลลอฮ์ และเป็นบิดาของนบียะฮ์ยา
ในอัลกุรอาน

ซะการียาเป็นปุโรหิตที่ชอบธรรมและเป็นนบีของอัลลอฮ์ซึ่งทำงานอยู่ในพระวิหารแห่งที่สองในกรุงเยรูซาเล็ม เขามักจะรับผิดชอบในการจัดการบริการต่างๆ ของวัดและเขาจะยังคงแน่วแน่ในการสวดอ้อนวอนต่อพระเจ้าเสมอ
ในอัลกุรอาน > บิดาของยะฮ์ยา

นบีซะกะรียาได้รับมอบบุตรชายคนหนึ่งชื่อ ยะฮ์ยา (อาหรับ: يحيى) เป็นของขวัญจากอัลลอฮ์, ชื่อที่เลือกเป็นพิเศษสำหรับเด็กคนนี้คนเดียว ความเชื่อของชาวมุสลิมเล่าว่า นบีซะกะรียา อายุ 92 ปี
อัลกุรอาน 19:7–10 (แปลโดย by พิกทอลล์)]
ในอัลกุรอาน > ผู้ปกครองแห่งมัรยัม

ตามอัลกุรอาน นบีซะกะรียา เป็นปกครองของพระนางมัรยัม อัลกุรอานกล่าวว่า:
จงรำลึกถึงขณะที่ภรรยาของอิมรอน กล่าวว่า โอ้พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์! แท้จริงข้าพระองค์ได้บนไว้ว่าให้สิ่ง (บุตร) ที่อยู่ในครรภ์ของข้าพระองค์ถูกเจาะจงอยู่ในฐานะผู้เคารพอิบาดะฮฺต่อพระองค์และรับใช้พระองค์เท่านั้น ดังนั้นขอพระองค์ได้โปรดรับจากข้าพระองค์ด้วยเถิด แท้จริงพระองค์ท่านเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้ ครั้นเมื่อนางได้คลอดบุตร นางก็กล่าวว่า โอ้พระเจ้าของข้าพระองค์! แท้จริงข้าพระองค์ได้คลอดบุตรเป็นหญิง และอัลลอฮฺนั้นทรงรู้ดียิ่งกว่าถึงบุตรที่นางได้คลอดมา และใช่ว่าเพศชายนั้นจะเหมือนกับเพศหญิงก็หาไม่ และข้าพระองค์ได้ตั้งชื่อเขาว่า “มัรฺยัม” แล้วข้าพระองค์ขอต่อพระองค์ให้ทรงคุ้มครองนาง และลูกของนางให้พ้นจากชัยฏอนที่ถูกขับไล่ แล้วพระเจ้าของนางก็ทรงรับมัรฺยัมไว้อย่างดี และทรงให้นางเจริญวัยอย่างดีด้วยและได้ทรงให้ซะกะรียาอุปการะนาง คราใดที่ซะกะรียาเข้าไปหานางที่อัลมิหฺรอบ เขาก็พบปัจจัยยังชีพอยู่ที่นาง เขากล่าวว่า มัรฺยัมเอ๋ย! เธอได้สิ่งนี้มาอย่างไร? นางกล่าวว่า มันมาจากที่อัลลอฮฺ แท้จริงอัลลอฮฺนั้นจะทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์โดยปราศจากการคิดคำนวณ[อัลกุรอาน 3:35–37 (แปลโดย by พิกทอลล์)]
ศาสนศาสตร์ของชาวมุสลิมยืนยันว่า นบีซะกะรียา พร้อมด้วยนบียะฮ์ยา และนบีอีซา ได้นำบรรดานบียุคใหม่ ซึ่งทั้งหมดมาจากสายเลือดปุโรหิตของอิมรอน(อัมราม) บิดาของนบีฮารูน ความจริงที่ว่าในบรรดานักบวชทั้งหมด นบีซะกะรียา เป็นผู้ที่ได้รับหน้าที่ดูแลพระนางมัรยัม (มารีย์) แสดงให้เห็นถึงสถานะของท่านในฐานะผู้เคร่งศาสนา นบีซะกะรียา ได้รับการยกย่องในอัลกุรอานบ่อยครั้งในฐานะนบีของอัลลอฮ์และเป็นคนชอบธรรม การประเมินดังกล่าวมีอยู่ในซูเราะฮ์ อัลอันอาม:
และซะกะรียา และยะฮ์ยา และอีซา และอิลยาส ทุกคนนั้นอยู่ในหมู่คนดี[อัลกุรอาน 6:85 (แปลโดย by พิกทอลล์)]
หลังจากที่นบียะฮ์ยา (อ.) บุตรของท่านถูกชาวของอิสราเอลตัดหัว นบีซะกะรียาก็พยายามหนีจากพวกเขา นักประวัติศาสตร์บางคนกล่าวว่าเป็นปาฏิหาริย์ที่ต้นไม้เปิดให้นบีซะกะรียา (อ.) ซ่อนตัว แต่บังเอิญมีเสื้อผ้าติดออกมาเล็กน้อย ชัยฏอน (ซาตาน) เห็นสิ่งนี้และถือเอาประโยชน์ของเขา เขาอยู่ในร่างมนุษย์และบอกชาวอิสราเอลว่า นบีซะกะรียา (อ.) ซ่อนตัวอยู่ที่ไหน ด้วยเหตุนี้พวกทหารจึงโค่นต้นไม้ลงและสังหารซะกะรียาอย่างเจ็บปวด บางคนบอกว่าท่านอายุ 130 ปีเมื่อท่านเสียชีวิต
ซะบีด

| ซะบีด زَبِيد |
| --- | --- |
เมือง
เรียงตามเข็มนาฬิกาจากด้านบน: ป้อมปราสาท   เส้นขอบฟ้าซะบีด, มัสยิดอัลอิสกันดะรียะฮ์หรือมัสยิดป้อมปราสาท, อาคารบริหารภายในป้อมปราสาท, แบบสถาปัตยกรรม, เมืองประวัติศาสตร์
ซะบีดที่ตั้งเมืองซะบีดในประเทศเยเมน
พิกัด: 14°12′N 43°19′E﻿ / ﻿14.200°N 43.317°E﻿ / 14.200; 43.317
ประเทศ:  เยเมน
เขตผู้ว่าการ: อัลฮุดัยดะฮ์
อำเภอ: ซะบีด
เขตเวลา: UTC+3 (เวลามาตรฐานเยเมน)

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อทางการ: Historic Town of Zabid
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: (ii), (iv), (vi)
อ้างอิง: 611
ขึ้นทะเบียน: 1993 (สมัยที่ 17th)
ภาวะอันตราย: 2000–...
 
ซะบีด (อาหรับ: زَبِيد) เป็นเมืองที่มีสถาปัตยกรรมทางการทหาร ที่อยู่อาศัย รวมถึงผังเมือง ทำให้เมืองนี้เป็นแหล่งโบราณคดีและประวัติศาสตร์ เป็นอดีตเมืองหลวงของเยเมนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13–15 ซะบีดได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ ค.ศ. 1993 และต่อมา ค.ศ. 2000 ซะบีดถูกขึ้นรายชื่อแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย
ภูมิศาสตร์

ซะบีดมีประชากรประมาณ 52,590 คนที่ชายฝั่งที่ราบทางตะวันตกของประเทศเยเมน
แหล่งมรดกโลก

ทางยูเนสโกประกาศให้ซะบีดเป็นแหล่งมรดกโลกตั้งแต่ ค.ศ. 1993 โดยมีมัสยิดใหญ่แห่งซะบีดเป็นสถานที่สำคัญ และสามารถเยี่ยมชมร่องรอยของมหาวิทยาลัยได้
ใน ค.ศ. 2000 ซะบีดถูกจัดให้อยู่ในรายชื่อแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตรายตามคำสั่งของรัฐบาลเยเมน เนื่องจากสถานะของการบำรุงรักษาและการอนุรักษ์ที่ไม่ดี ยูเนสโกรายงานว่า เกือบ "ร้อยละ 40 ของบ้านในเมืองถูกแทนที่ด้วยอาคารคอนกรีต และบ้านหลังอื่นกับตลาดซูกโบราณอยู่ในสภาพเสื่อมโทรม ถ้าเมืองนี้ยังไม่เริ่มรักษามรดกทางวัฒนธรรมภายในสองปี สถานที่นี้อาจสูญเสียสถานะมรดกโลกได้
แหล่งข้อมูลอื่น

UNESCO World Heritage Site listing
Encyclopædia Britannica, Zabid
14°12′N 43°19′E﻿ / ﻿14.200°N 43.317°E﻿ / 14.200; 43.317
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
ฆุลาต

ฆุลาต (อาหรับ: غلاة‎, Ghulat) แปลว่า พวกสุดโต่ง พวกที่ออกนอกลู่นอกทาง มาจากคำว่า غلو‎ (Ghulu) ความสุดโต่ง, ความเกินเลย ในทางวิชาการหมายถึง พวกชีอะหฺที่ออกนอกลู่นอกทางศาสนาอิสลามมากหรือน้อย ด้วยการยกย่องอะลีย์และวงศ์วานของนบีจนเกินเลย เช่น เชื่อว่าพวกเขามีคุณสมบัติความเป็นพระเจ้า หรือเสมอเหมือนพระเจ้า ซึ่งเป็นความคิดที่ได้รับอิทธิพลมาจากศัตรูศาสนาอิสลาม ที่มีจุดประสงค์ที่จะทำลายล้างศาสนาอิสลาม โดยแฝงอยู่ใต้มัซฮับชีอะหฺ และเอาอะห์ลุลเบต(วงศ์วานของนบีมุฮัมมัด)เป็นกำบัง โดยเฉพาะในช่วงสามศตวรรษแรก หลังจากท่านศาสนทูตได้สิ้นชีวิต
อันที่จริงทัศนะและวรรณกรรมของพวกฆุลาตกระจัดกระจายและผสมผสานกับวรรณกรรมชีอะหฺสายอื่น ๆ รวมทั้งชีอะหฺอิษนาอะชะรียะหฺอีกด้วย จนแยกกันไม่ออก ว่าอันไหนของชีอะหฺสายกลาง อันไหนเป็นของชีอะหฺสุดโต่ง
ความเป็นมาของพวกฆุลาต

พวกฆุลาตเริ่มมีตั้งแต่สมัยที่อะลีย์ บินอะบีฏอลิบ ยังมีชีวิตอยู่ ความขัดแย้งทางการเมืองหลังจากที่ท่านนบีเสียขีวิต ก่อให้เกิดความขัดแย้งกันในเรื่องผู้ที่จะเป็นตัวแทนท่านนบี หลังจากที่ท่าน พวกศัตรูที่ทีพ่ายแพ้ต่ออิสลามในสมัยนั้น ไม่มีทางเลือกอื่นที่ปลอดภัยที่สุด นอกจากจะเข้ารับนักถือศาสนาอิสลาม และซุกซ่อนความปฏิเสธไว้ในใจ แล้วเริ่มต้นวางแผนการเพื่อทำลายล้างรากฐานของศาสนาอิสลามด้วยการจู่โจมจากภายใน นั่นคือด้วยการบิดเบือนคำสั่งสอนของศาสนาอิสลามให้เสียรูปแบบ โดยวิธีที่แยบบลที่สุด ไม่ว่าโดยทางลับและเปิดเผย
พวกเขาได้ฉวยเอาความไม่ลงรอยในทัศนะผู้นำระหว่างอะลีย์ และคอลีฟะห์คนอื่น ๆ มาเป็นโอกาสที่จะปลุกระดมผู้คนให้ผู้คนแตกแยกกันเป็นหลายฝ่าย พวกเปอร์เซียที่พ่ายแพ้ต่อกองทัพอิสลามที่ประชิดเปอร์เซีย และพวกยิวและคริสเตียนในอาระเบีย จำใจเข้ารับศาสนาอิสลามเพื่อหลีกเลี่ยงการจ่ายส่วย และเพื่อผลประโยชน์อื่น ๆ พวกเขาได้ซุกซ่อนความเชื่อของตน และสืบทอดให้แก่ลูกหลาน และได้เข้าร่วมมีบทบาทในการวางแผนการเพื่อทำล้ายล้างศาสนาอิสลาม โดยพวกเขาได้เลือกเอาพรรคของอะลีย์(ชีอะหฺอะลีย์)และวงศ์วานของนบีมุฮัมมัดเป็นฐานในการก่อวินาศกรรมด้านความคิด ความเชื่อแรกที่พวกเขาอุตริสร้างขึ้นมาก็คือ การอ้างว่า อะลีย์คืออัลลอหฺที่ได้ทรงอวตารลงมา โดยอ้างหลักฐานว่า ชื่อ อะลีย์ เป็นพระนามหนึ่งของอัลลอหฺ
ประวัติศาสตร์ได้ระบุว่าอิมามอะลีย์ บินอะบีฏอลิบได้ตระหนักถึงความเลวร้ายของแผนการของพวกสับปลับเหล่านี้ ด้วยเหตุนี้ท่านจึงได้จัดการอย่างเฉียบขาดกับพวกนี้ ด้วยการสั่งให้พวกเขากระโดดจากเชิงกำแพงลงไปในหลุมที่สุมไฟ เพื่อให้ตายทั้งเป็น และเพื่อไม่ให้คนอื่นเอาเป็นเยี่ยงอย่าง กระนั้นก็ตาม ก็ยังไม่สามารถที่จะลบล้างแผนร้ายของพวกโซโรอัสเตอร์ชาวเปอร์เซียและพวกอื่น ๆ อีกหลายสิบล้าน ที่ตกอยู่ภายใต้อาณาจักรอิสลามที่กว้างใหญ่ไพศาล
แผนการร้ายด้วยการแอบอ้างว่าอิมามอะลีย์เป็นพระเจ้าในอดีตมีหลายสาย ล้วนแล้วแต่แอบอ้างว่าเป็นชีอะหฺ รักอะหฺลุลเบตทั้งสิ้น เช่น พวกฆุรอบียะหฺ พวกบาซิฆียะหฺ พวกยะอฺฟูรียะหฺ เช่น พวกซัมมียะหฺ พวกที่ยังคงหลงเหลือจนถึงปัจจุบันก็คือ พวกชีอะหฺอะละวียะหฺ
ความเชื่อของพวกฆุลาต

พวกฆุลาตแต่ละสายอาจจะมีความเชื่อที่แตกต่างกัน แต่มีความเชื่อที่เหมือนกันคือยกย่องอะลีย์ จนเกินเลยไป อีกทั้งยังตัดตอนเปลี่ยนแปลงกฎบัญญัติศาสนา
ความเชื่อของพวกฆุลาต > นุศ็อยรียะหฺ

ลัทธินุศ็อยรียะหฺ หรือที่เรียกว่าอะละวียะหฺหลังจากที่ชามตกภายใต้อาณานิคมของฝรั่งเศสโดยอ้างว่าเป็นพรรคพวกของอะลีย์ บินอะบีฏอลิบ พวกนุศ็อยรียะหฺเป็นพวกที่ตามนุศ็อยรฺ บินอับดิลลาหฺ ลูกศิษย์ของอิมามฮาดี อิมามชีอะหฺที่ 11 ทว่าหลักความเชื่อของพวกนี้มีความคล้ายคลึงกับพวกชีอะหฺอิสมาอีลียะหฺ จนดูเหมือนว่าได้แตกสาขาออกจากลัทธิอิสมาอีลียะหฺ แล้วมาตั้งตนเป็นอิสระทั้งนี้อาจจะเป็นเพราะว่าลัทธินี้ได้รับอิทธิพลจากพวกชีอะหฺอิสมาอีลียะหฺ ซึ่งมีอิทธิพลในภูมิภาคนี้เป็นเวลานาน อย่างไรก็ตามลัทธินี้ยังได้เก็บเอาความเชื่อของศาสนาอื่นในภูมิภาคนี้มาผสมผสาน
ความเชื่อของพวกนุศ็อยรียะหฺที่ขัดแย้งกับอิสลามอย่างรุนแรงมีเช่น
1. บทบัญญัติอิสลามแบ่งออกเป็นสองประเภทคือซอหิร (ภายนอก) และบาฏิน (ภายใน) ที่เป็นแก่นก็คือสิ่งที่อยู่ภายใน ด้วยเหตุนี้กฎบัญญัติภาคบังคับทั่วไป เช่น การนมาซ ถูกกำหนดให้แก่คนทั่วไป พวกนุศ็อยรียะหฺไม่จำเป็นต้องนมาซเพราะถือว่าเป็นผู้ที่เข้าใจศาสนาอย่างถ่องแท้แล้ว และบริสุทธิ์แล้ว
2. อะลีย์ บินอะบีฏอลิบคืออัลลอหฺที่ได้ทรงอวตารลงมา (เลียนแบบฮินดู)
3. เชื่อในตรีเอกานุภาพ (Trinity) (เลียนแบบศาสนาคริสต์) ยกย่องบุคคลสามคน นั่นคือ อะลีย์ อัลมะอฺบูด (อะลีย์อันเป็นที่สักการบูชา) มุฮัมมัด อัลมะฮฺมูด (นบีมุฮัมมัดอันเป็นที่สรรเสริญ) และ ซัลมาน อัลฟาริสีย์ อัลบาบ (ซัลมาน แห่งเปอร์เซียเป็นประตู) ทั้งสามคนนี้ล้วนแล้วแต่เป็นอวตารของอัลลอหฺ ทว่าอะลีย์เป็นอวตารที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
อย่างไรก็ตาม เนื่องด้วยเหตุผลทางการเมือง พวกนุศ็อยรียะหฺจะยอมรับว่าพวกเขาเป็นชีอะหฺอิมามียะหฺอิษนาอะชะรีะหฺ พวกนุศ็อยรียะหฺรุ่นใหม่ได้เดินทางไปศึกษาศาสนาอิสลามที่กุม ทว่าในภาคปฏิบัติพวกเขาก็ยังซุกซ่อนความคิดบาฏินีย์(ความเชื่อภายใน)อยู่
ปัจจุบันมีประชากรชาวนุศ็อยรียะหฺในซีเรีย 1.35 ล้าน ในเลบานอน 100,000 คน และในตุรกี 1 ล้านคน