stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บีไอ
ประวัติ > 2013–2014: วิน: ฮูอีสเน็กซ์  และ โชว์มีเดอะมันนี 3

หลังจากผ่านการฝึกฝนมานานกว่าสองปี บีไอได้เข้าแข่งในรายการของเอ็มเน็ต วิน: ฮูอีสเน็กซ์ เป็นผู้เข้าแข่งขันทีมบี ผลสุดท้ายเป็นชัยชนะของทีมเอในรายการ ดังนั้นเขาจึงกลับไปฝึกต่อกับค่าย เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 มีรายงานว่าบีไอและบ็อบบี จะเข้าร่วมแข่งขันในรายการของเอ็มเน็ต โชว์มีเดอะมันนี 3 
ตลอดการแสดง บีไอได้เปิดตัวดิจิทัลซิงเกิล ซึ่งต่อมากลาเป็นซิงเกิลแรกจากรายการที่ติดอันดับชาร์ตสูงสุด
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2014 ได้มีการประกาศว่าทีมบี จะกลับมาแข่งขันในรายการ มิกซ์แอนด์แมตช์ ซึ่งการถ่ายทำเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางการปรากฏตัวของบีไอในโชว์มีเดอะมันนี ผลสุดท้ายของรายการ ทีมบีได้เปิดตัวพร้อมกับJช็อง ชัน-อู ในชื่อ ไอคอน ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 บีไอมีส่วนร่วมกับศิลปินร่วมค่าย อีพิกไฮ ร่วมกับBeenzino, Verbal Jint, บ็อบบี, และ มีโน จากวินเนอร์ โดยได้มีการแสดงเพลงร่วมกันใน เอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ 2014
ประวัติ > 2015–2019: เปิดตัวกับไอคอน, กิจกรรมเดี่ยว และการออกจากวง

บทความหลัก: ไอคอน (วงดนตรีเกาหลีใต้)
เมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2015 ไอคอนเปิดตัวซิงเกิลประเดิม "มายไทป์" ตามด้วยซิงเกิลนำ "ริทึมทา" และ "แอร์เพลน" กลุ่มปรากฏตัวครั้งแรกในรายการเพลงของเอสบีเอส อินกีกาโย เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2015 จากนั้นพวกเขาได้รับรางวัลสามครั้งจากซิงเกิล "มายไทป์" ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 บีไอและจินฮวันเข้าร่วมเป็นสมาชิกหลักของรายการมารีแอนด์ไอ จากช่องเจทีบีซี ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2017 บีไอร่วมกับบ็อบบีได้มีส่วนร่วมกับศิลปินในค่าย ไซ กับเพลง "บ็อมบ์" จากสตูดิโออัลบั้ม 4X2=8
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 บีไอได้รับรางวัลนักแต่งเพลงแห่งปีจากเมลอนมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 10 จากการแต่งเพลงนำของไอคอน "เลิฟซีนาริโอ" จากสตูดิโออัลบั้มของพวกเขารีเทิร์น เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 มีการเปิดเผยว่าบีไอได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกหลักของรายการแกรนด์บูดา-เกสต์ จากช่องเจทีบีซี2
บีไอมีส่วนร่วมกับศิลปินร่วมค่าย อี ฮา-อี ในซิงเกิลนำ "โนวัน (누구없소)", และมีส่วนร่วมในการผลิตเพลง "1,2 (한두번)" จากอีพีของเธอ 24°C ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2019 บีไอประกาศออกจากไอคอน หลังจากที่สำนักข่าว ดิสแพตช์โคเรีย รายงานว่าเขาพยายามซื้อแอลเอสดี ซึ่งเป็นสารเสพติดที่มีฤทธิ์หลอนประสาท จากตัวแทนจำหน่ายนามสมมติ 'เอ' ต่อมาบีไอได้โพสต์ข้อความผ่านทางอินสตาแกรมของเขาว่าต้องการที่จะออกจากวง เพื่อแสดงความรับผิดชอบจากกรณีเรื่องอื้อฉาวยาเสพติด ในวันเดียวกัน วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศยกเลิกสัญญากับบีไอ ภายหลังสำนักงานอัยการได้ทำการตรวจหาสารเสพติดย้อนหลัง5ปีตามมาตรฐานสากลจากสถาบันนิติเวชผ่านมาตรการที่เชื่อถือได้โดยตรวจจากเส้นผมของเขา ผลตรวจหาสารเสพติด ปรากฏผลตรวจเป็นลบอัยการจึงถือว่าเขาบริสุทธิ์ แต่ยังไม่มีการปิดคดี
ผลงานเพลง > ซิงเกิลอัลบั้ม

| ชื่อ | รายละเอียด | อันดับสูงสุดบนชาร์ท> KOR  | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| Midnight Blue (Love Streaming) |  วางจำหน่าย: 19 มีนาคม ค.ศ. 2021  สังกัด: IOK Music, 131 Label  ผู้จัดจำหน่าย: Dreamus  รูปแบบ: ซีดี, ดาวน์โหลดดิจิทัล, สตรีมมิ่ง | 14 |  KOR: 10,000 |
ผลงานการแสดง > รายการโทรทัศน์

| ปี | เครือข่าย | ชื่อ | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | เอ็มเน็ต | WIN: Who Is Next | ผู้เข้าแข่งขัน |  |
| 2014 | เอ็มเน็ต | โชว์มีเดอะมันนี 3 | ผู้เข้าแข่งขัน |  |
| 2014 | เอ็มเน็ต | มิกซ์แอนด์แมตช์ | ผู้เข้าแข่งขัน |  |
| 2015 | เจทีบีซี | มารีแอนด์ไอ | สมาชิกหลัก |  |
| 2019 | เอสบีเอส | ลอว์ออฟเดอะจังเกิล | สมาชิกหลัก |  |
| 2019 | เจทีบีซี2 | แกรนด์บูดา-เกสต์ | สมาชิกหลัก |  |
รางวัลและการเสนอชื่อ

| ปี | รางวัล | ประเภท | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 | เมลอนมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 10 | นักแต่งเพลงแห่งปี | ชนะ |  |
บีไอที่งานแกออนชาร์ตเคป็อปอะวอดส์ 2016
บูเตีย

| บูเตีย |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
เคลด:: Commelinids Commelinids
อันดับ:: Arecales Arecales
วงศ์:: ปาล์ม (พืช) Arecaceae
สกุล:: Butia Butia (Mart.) Becc.
สปีชีส์:: Butia capitata
ชื่อทวินาม
Butia capitata (Mart.) Becc.

ชื่อพ้อง
 Cocos capitata Mart. [1916]  Calappa capitata (Mart.) Kuntze [1891]  Butia capitata subsp. eucapitata Herter, not validly publ. [1940]  Syagrus capitata (Mart.) Glassman [1970]
บูเตีย (อังกฤษ: jelly palm; ชื่อวิทยาศาสตร์: Butia capitata) เป็นพืชในวงศ์ปาล์ม (Arecaceae) มีถิ่นกำเนิดในรัฐมีนัชเจไรช์และรัฐโกยาชของประเทศบราซิล นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ
บูเตียเป็นปาล์มต้นเดี่ยว สูงได้ถึง 10 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 30-40 เซนติเมตร ใบรูปขนนก ทางใบยาว 2-3 เมตร คอต้นและใบย่อยมีสีเขียวอมน้ำเงิน ก้านใบยาว 1 เมตร ขอบก้านใบมีหนามแข็ง ช่อดอกแยกเพศอยู่ร่วมต้น ออกระหว่างกาบใบ ยาว 1.5 เมตร ผลกลมรี ขนาด 2 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีส้ม รับประทานได้ โดยจะมีรสชาติเหมือนแอปเปิลผสมกับกล้วย ทานได้ทั้งแบบสดและแบบแปรรูปเป็นแยมหรือเยลลี
ระเบียงภาพ

ผลสุก
เมล็ดบูเตียที่พิพิธภัณฑ์ตูลูซ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บูเตีย
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Butia capitata ที่วิกิสปีชีส์
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Butia capitata:  Wikidata: Q2705848  Wikispecies: Butia capitata  BOLD: 411919  EoL: 1003987  EPPO: BUJCA  FNA: 220002057  GBIF: 2736211  GRIN: 8181  iNaturalist: 180228  IPNI: 664929-1  ITIS: 817198  NCBI: 290278  PfaF: capitata Butia capitata  Plant List: kew-28149  PLANTS: BUCA15  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:38705-2  Tropicos: 2401422  uBio: 1850682  WCSP: 28149 
Cocos capitata:  Wikidata: Q38479477  GBIF: 2736233  GRIN: 11029  IPNI: 62574-2  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:62574-2  Tropicos: 2400352  WCSP: 44595
บูกัตติ เวย์รอน

| บูกัตติ เวย์รอน อีบี 16> 4 |
| --- | --- |
บูกัตติ เวย์รอน อีบี 16.4
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: บูกัตติ (โฟล์กสวาเกน)
เริ่มผลิตเมื่อ: ค.ศ. 2005–2011 (เวย์รอน 16.4) 2009–2015 (แกรนด์สปอร์ต) 2010–2011 (ซูเปอร์สปอร์ต) 2011–2015 (แกรนด์สปอร์ตวิเทสส์)
แหล่งผลิต: มอลไซม์, แคว้นอาลซัส, ประเทศฝรั่งเศส
ผู้ออกแบบ: โจเซฟ แคแบน (Jozef Kabaň)
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งสมรรถนะสูง (Sports car)
รูปแบบตัวถัง: 2-door คูเป (16.4, ซูเปอร์สปอร์ต 2 ประตู ทาร์กาท็อป (แกรนด์สปอร์ต, แกรนด์สปอร์ตวิเทสส์)
โครงสร้าง: เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสี่ล้อ (M4)
จำนวนประตู: 2 แบบบานเปิดธรรมดา
รุ่นที่คล้ายกัน: ออดี โรสมีเยอร์  เบนท์ลีย์ ฮูเนาดายเรส  ลัมโบกีนี เดียโบล วีที
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: รุ่นมาตราฐาน (คูเป), แกรนด์สปอร์ต (โรดสเตอร์): 8.0 L (488 cu in) W16 ควอด-เทอร์โบชาร์จ  736 kW (1,001 PS; 987 bhp) ซูเปอร์สปอร์ต (คูเป), แกรนด์สปอร์ตวิเทสส์ (โรดสเตอร์): 1,200 PS (883 kW; 1,184 bhp)
ระบบเกียร์: เกียร์อัตโนมัติ DSG 7 จังหวะ
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,710 mm (106.7 in)
ความยาว: 4,462 mm (175.7 in)
ความกว้าง: 1,998 mm (78.7 in)
ความสูง: 1,159 mm (45.6 in)
น้ำหนัก: 1,888 kg (4,162 lb)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: บูกัตติ อีบี 110
รุ่นต่อไป: บูกัตติ ชิรอน
บูกัตติ เวย์รอน (อังกฤษ: Bugatti Veyron) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสี่ล้อ (M4) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดย บริษัทผลิตรถยนต์สัญชาติฝรั่งเศส บูกัตติ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือโฟล์คสวาเก็น เป็นรถต้นแบบที่ออกแบบขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1999 ใช้ชื่อว่า EB 18/4 "Veyron" เปิดตัวครั้งแรกอย่างเป็นทางการเมื่อ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2005 ที่ งานโตเกียวมอเตอร์โชว์ ออกแบบโดย นักออกแบบรถยนต์ชาวสโลวาเกีย โจเซฟ แคแบน ( Jozef Kaban )
บูกัตติ เวย์รอน ได้รับการบันทึกลงกินเนสบุ๊คว่าเป็นรถที่เร็วที่สุดในโลก ด้วยสถิติความเร็วสูงสุด  431.072 กิโลเมตร/ชั่วโมง ( ในรุ่น Super Sport ) ซึ่งเร็วกว่า เอสซีซีเอโร่ (SCC AERO) ที่ทำได้ 412.29 กิโลเมตร/ชั่วโมง (สำหรับ เวย์รอนรุ่นแรกนั้นสร้างความเร็วสูงสุดได้ที่ 408.47 กิโลเมตร/ชั่วโมง) และวันที่ 13 เมษายน ปี ค.ศ. 2013 บูกัตติ เวย์รอน ก็ได้บันทึกสถิติใหม่ ด้วยความเร็วสูงที่สุดเท่าที่โรสเตอร์เคยมีมา ด้วยรุ่น เวย์รอน แกรนด์ สปอร์ต  วิเทสส์ ( Veyron Grand Sport Vitesse) ซึ่งสามารถทำความเร็วได้สูงสุดถึง 408.84 km/h
บูกัตติ เวย์รอน แต่ละคันมีราคาสูงถึง 1.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือราว 165 ล้านบาท เมื่อนำเข้าไทย จึงทำให้บูกัตติ เวย์รอน เคยได้รับการจัดอันดับเป็นรถยนต์ที่มีราคาสูงที่สุดในโลก  ซึ่งปัจจุบันก็ยังคงติดอันดับ 1 ใน 10 อยู่อย่างเสมอ ถึงแม้จะตกจากอันดับ 1 ไปก็ตาม
บูกัตติ เวย์รอน ได้รับรางวัล "รถแห่งทศวรรษ" (Car of the Decade) ประจำช่วงปี ค.ศ. 2000 – 2009 จาก รายการท็อปเกียร์ ของบีบีซี และยังได้รับรางวัลจากท็อปเกียร์ ในปี ค.ศ. 2005 ว่า "เป็นรถที่ขับขี่ดีที่สุดในทุกๆปี" ( Best Car Driven All Year)
ลักษณะทั่วไปของรถ

แนวคิดมาจาก หลุยส์ ซัวเนส วิศวกรหนุ่มที่ต้องการออกแบบรถมาเพื่อที่แข่งกับซูเปอร์คาร์จากหลายๆค่าย ตัวรถออกแบบให้ใช้สองสี (Two Tone) ตัวถังโมโนค็อกทำจากคาร์บอนไฟเบอร์ ซับเฟรมทำด้วยอะลูมิเนียม เปลือกตัวถังทำจากอะลูมิเนียมและคาร์บอนไฟเบอร์ ใช้เครื่องยนต์ W16 (16 สูบ) ทำด้วยอะลูมิเนียมอัลลอย เครื่องยนต์เป็นเครื่อง V8 90 องศา 2 เครื่องวางขนานกัน กำลัง 1,001 แรงม้า หรือ 736 กิโลวัตต์ และแรงบิดสูงสุดอยู่ที่ 128.0 กก.-ม ระบบเกียร์ 7 สปีด เปลี่ยนเกียร์แบบเรียงลำดับอัตราเร่ง 0-100 ใช้เวลาเพียงแค่ 2.2 วินาทีเท่านั้น
ลักษณะจำเพาะ

| สมรรถนะ |
| --- | --- | --- | --- |
| ความเร็วสูงสุด | 408.47 km/h (253.81 mph) (โดยเฉลี่ย) ซูเปอร์สปอร์ต: 431.072 km/h (267.856 mph) (โดยเฉลี่ย) |  |  |
| 0–100 km/h (0.0–62.1 mph) | 2.46 วินาที | 0–240 km/h (0.0–149.1 mph) | 9.8 วินาที |
| 0–300 km/h (0.0–186.4 mph) | 16.7 วินาที Super Sport: 14.6 วินาที | 0–400 km/h (0.0–248.5 mph) | 55 วินาที |
| Standing quarter-mile (402 m) | Standing quarter-mile (402 m) | 10.2 วินาที (มาตรฐาน), 9.9 วินาที | 10.2 วินาที (มาตรฐาน), 9.9 วินาที |
| ระบบเบรก | ระบบเบรก | 31.4 ม. (จาก 100 กม./ชม. ถึง 0) | 31.4 ม. (จาก 100 กม./ชม. ถึง 0) |
ยอดจำหน่าย

ยอดจำหน่าย บูกัตติ เวย์รอน ในช่วงปี ค.ศ 2005-2013 ยอดทั้งหมดอยู่ที่ 357 คัน ซึ่งปีที่ทำยอดขายได้มากที่สุดคือปี ค.ศ 2009 โดยทำยอดขายไว้ที่ 50 คัน และเป็นปีเปิดตัวที่ยอดขาย ขายได้แค่เพียง 5 คันเท่านั้น
| --- | --- |
: ยอดจำหน่าย
2005: 5
2006: 44
2007: 81
2008: 71
2009: 50
2010: 40
2011: 38
2012: 31
2013: 40+
ทั้งหมด: 357
บูกัตติ เวย์รอน ในประเทศไทย

บูกัตติ เวย์รอน ในประเทศไทยนั้นถูกนำเข้ามาโดยกลุ่มบริษัท S.E.C. Group ประเทศไทย ในช่วงปี (ค.ศ 2006 - 2012) โดยในช่วงเวลานั้นได้มีมูลค่าสูงถึง (162 ล้านบาท) โดยรูปภาพของรถคันดังกล่าวเป็นที่รู้จักทั่วไปเนื่องจาก ถูกตำรวจหยุดตรวจรถ สาเหตุอาจมาจากการที่รถคันดังกล่าวไม่ได้สวมป้ายทะเบียนตามกฎหมายไทย และหลังจากเวลาดังกล่าว บูกัตติ เวย์รอน ก็ไม่ได้อยู่ในประเทศไทยอีกต่อไป เนื่องจากเรื่องการมีอยู่ของ บูกัตติ เวย์รอน ในประเทศไทยเป็นเรื่องที่ค่อนข้างไม่มีรายละเอียดเท่าไหร่นัก ข้อมูลจึงอาจไม่ตรงตามที่ระบุไว้ อย่างไรก็ตามควรศึกษาแหล่งข้อมูลอื่น ๆ ที่ผสมผสานกัน เพื่อได้มาซึ่งการทราบข้อมูลที่แน่ชัดยิ่งขึ้น
บูกัตติ เวย์รอน แกรนด์ สปอร์ต  วิเทสส์  ( Veyron Grand Sport Vitesse )
บูกัตติ เวย์รอน
บุตช์ ฮาร์ตแมน

| บุตช์ ฮาร์ตแมน |
| --- | --- |
ฮาร์ตแมน ที่งาน San Diego Comic-Con เมื่อปี พ.ศ. 2552
เกิด: เอลเมอร์ เอิร์ล ฮาร์ตแมน ที่ 4 10 มกราคม พ.ศ. 2508 (59 ปี) ไฮแลนด์ ปาร์ค, รัฐมิชิแกน, สหรัฐอเมริกา 
การศึกษา: Anchor Bay High School California Institute of the Arts
ศิษย์เก่า: California Institute of the Arts
อาชีพ: นักทำแอนิเมชั่น, นักพากย์เสียง, ผู้กำกับ, นักประพันธ์, ผู้อำนวยการสร้าง, ยูทูปเบอร์
ปีปฏิบัติงาน: 2529–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Julieann Hartman
บุตร: 2
เอลเมอร์ เอิร์ล "บุตช์" ฮาร์ตแมน ที่ 4 (อังกฤษ: Elmer Earl "Butch" Hartman IV) (เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2508) เป็นนักทำแอนิเมชั่น, ผู้อำนวยการสร้าง, ผู้กำกับ, นักพากย์เสียง, นักประพันธ์, นักแต่งเพลง และยูทูปเบอร์ชาวอเมริกัน ที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในการสร้างการ์ตูนของนิคคาโลเดียนเรื่อง เดอะแฟร์ลี่อ๊อดพาเร้นท์, Danny Phantom, T.U.F.F. Puppy และบันเซน อิส อะ บีสท์ ฮาร์ตแมนยังเป็นเจ้าของ บริษัทที่ผลิต คือ Billionfold Inc. ซึ่งเขาใช้เป็นหลักในการผลิตรายการของเขา ฮาร์ตแมนเป็นผู้อำนวยการสร้างเรื่อง เดอะแฟร์ลี่อ๊อดพาเร้นท์ จากซีรีส์แรกในปี พ.ศ. 2544 จนกระทั่งเขาลาออกจาก นิคคาโลเดียน แอนิเมชั่น สตูดิโอ ในปี พ.ศ. 2561
การ์ตูนแอนิเมชั่นเรื่องล่าสุดของฮาร์ตแมนเรื่อง บันเซน อิส อะ บีสท์ ออกอากาศในปี พ.ศ. 2560 เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ฮาร์ตแมนได้ประกาศในวิดีโอจากยูทูปว่าเขาลาออกจากนิคคาโลเดียนเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ หลังจากทำงานที่สตูดิโอตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2540 เขาได้รับการยืนยันในวิดีโอว่าเรื่องนี้ทำให้เกิดการสิ้นสุดของการผลิตการ์ตูนเรื่อง บันเซน อิส อะ บีสท์ หลังจากนั้นฤดูกาลเดียว ไม่แน่ใจว่าการออกเดินทางของเขาจะส่งผลให้เกิดข้อสรุปของ เดอะแฟร์ลี่อ๊อดพาเร้นท์ หรือไม่
ชีวิตในวัยเด็ก

ฮาร์ตแมนเกิดที่เมืองไฮแลนด์ ปาร์ค, รัฐมิชิแกน, สหรัฐอเมริกา เขาได้รับชื่อเล่นว่า บุตช์ เป็นเด็กหนุ่มและยังคงใช้ชื่ออย่างมืออาชีพในฐานะผู้ใหญ่ ฮาร์ตแมนใช้เวลาในวัยเด็กของเขาในเมืองโรสวิลล์, รัฐมิชิแกน และปีวัยรุ่นในเมืองนิวบัลติมอร์, รัฐมิชิแกน จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมแองเคอร์เบย์ ในเมืองนิวบัลติมอร์ ในปี พ.ศ. 2526 หลังจากนั้นเขาก็เข้าเรียนที่สถาบันศิลปะแห่งแคลิฟอร์เนียในชุมชนวาเลนเซีย รัฐแคลิฟอร์เนีย
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1986 | แอนอเมริกันเทล |  | In between artist |
| 1992 | California Hot Wax | Eddie |  |
| 1994 | สกูบี้-ดู กับตะเกียงวิเศษ |  | Character designer |
| 1995 | Pocahontas |  | Video reference cast |
| 1997 | Annabelle's Wish |  | Storyboard artist Direct-to-video film |
| 1998 | Adventures in Odyssey: Baby Daze |  | Storyboard artist |
| 1998 | Adventures in Odyssey: A Stranger Among Us |  | Storyboard artist |
| 2004 | Channel Chasers |  | Co-writer, director, and animator for "Channel 297" scene |
| 2005 | Doogal |  | Writer: United States screenplay (later rewritten without his knowledge, only about 3% of his script remained) |
| 2011 | A Fairly Odd Movie: Grow Up, Timmy Turner! | Waiter | Writer: series and characters |
| 2012 | A Fairly Odd Christmas | Christmas Caroler | Story, screenplay, writer: series and characters |
| 2014 | A Fairly Odd Summer | Crazy Guy | Story, screenplay, writer: series and characters |
ผลงาน > รายการโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1985 | Body Language | Contestant | Appeared on 4 episodes (broadcast March 27–29 and April 1, 1985), winning a total of $17,650 |
| 1985–86 | It's Punky Brewster |  | Models |
| 1987 | Growing Pains | Robert Jordan | Episode 3.5: "Michaelgate" |
| 1988 | Just the Ten of Us | Rod Grossman | Episode 1.4: "Close Encounters" |
| 1988 | Police Academy |  | Models |
| 1988–89 | Days of Our Lives | Henry Jake |  |
| 1989 | Dink, the Little Dinosaur |  | Storyboard artist |
| 1990 | Piggsburg Pigs! |  | Key model designer |
| 1991–93 | ทอมแอนด์เจอร์รีคิดส์ |  | Character designer |
| 1993 | Droopy, Master Detective |  | Designer |
| 1995 | What a Cartoon! |  | Creator: "Pfish & Chip", & "Gramps"; writer/director "Hillbilly Blue" |
| 1996–97 | ห้องทดลองของเด็กซ์เตอร์ |  | Writer/storyboard artist/background designer/layout artist |
| 1997–99 | จอห์นนี่ บราโว |  | Storyboard artist/writer: story/director |
| 1997 | ง้องแง้งกับเงอะงะ |  | Models/storyboard artist |
| 1997 | ข้าคือวีเซิล |  | Models/storyboard artist |
| 1998–2001 | Oh Yeah! Cartoons |  | Creator: "The Fairly OddParents" and "Dan Danger"; director/producer: "Terry and Chris"; director/storyboard artist: "Zoomates" |
| 1999–2002 | Family Guy | Jonathan Weed Additional voices |  |
| 2001–17 | เดอะแฟร์ลี่อ๊อดพาเร้นท์ | Dr. Rip Studwell Dr. Bender (Seasons 4–5) Francis (episode: "Manic Mom Day") | Creator, story, writer, director, storyboard artist, voice actor, theme music composer, and executive producer |
| 2003 | Pet Star | Judge | Episode 1.11 |
| 2004–07 | Danny Phantom | Football Announcer 1 (episode: "What You Want") | Creator, story, writer, storyboard artist, director, theme music composer, and executive producer |
| 2010–15 | T.U.F.F. Puppy | Agent Weaselman Agent Rodentski | Creator, story, music composer, voice actor, executive producer, writer, storyboard artist, and director |
| 2011 | Dynamice! |  | Creator, writer, storyboard artist, and executive producer |
| 2013 | Big Time Rush | Himself | Guest star on "Big Time Cartoon", guest animator on "Big Time Christmas" |
| 2013 | Jinxed |  | Additional artist |
| 2017–18 | บันเซน อิส อะ บีสท์ |  | Creator/writer/storyboard artist/executive producer/theme music composer |
ผลงาน > อินเทอร์เน็ต

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2016–17 | Nickelodeon Animation Podcast | Episode 10: Butch Hartman Episode 36: Bunsen Is a Beast Cast & Creator | Podcast |
| 2017 | Sanders Sides | Episode 9: Becoming a Cartoon | Appears as himself and animates a cartoon sequence |
ผลงาน > อื่นๆ

แครชแบนดิคูต
Dave and Knight
Buglies
The Green Weenie & Pooch Patrol
แหล่งข้อมูลอื่น

บุตช์ ฮาร์ตแมน ที่เฟซบุ๊ก
บุตช์ ฮาร์ตแมน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แม่แบบ:บุตช์ ฮาร์ตแมน
แม่แบบ:เดอะ แฟร์ลี่ อ๊อดพาเร้นท์
บ่อน้ำบาดาล

ชั้นธรณี และ บ่อน้ำบาดาล
บ่อน้ำบาดาล (อังกฤษ: Artesian aquifer) เกิดจากน้ำที่กักเก็บอยู่ในชั้นเห็นเก็บน้ำใต้ดินภายใต้แรงกดดัน เมื่อมีการขุดบ่อลงไปที่ชั้นกับเก็บน้ำนี้ น้ำจะถูกแรงดันไหลออกมาโดยไม่ต้องใช้แรงสูบ
หลักการทำงานของบ่อน้ำบาดาล

เนื่องมาจากระดับน้ำบาดาล (water table) ที่บริเวณน้ำเข้า (recharge zone) นั้นอยู่ที่ระดับความสูงกว่าปากบ่อ จึงทำให้ความดันน้ำที่ปากบ่อนั้นสูง
ตามกฎของปาสกาลจะคำนวณแรงดันน้ำได้:
P=\rho \cdot g\cdot (z_{recharge}-z_{wellhead})
โดยที่  \rho  นั้นคือความหนาแน่นของของเหลว g คือความเร่งเนื่องจากแรงโน้มถ่วง และ z คือ ระดับความสูง
บ็อบ แอรัม

| บ็อบ แอรัม |
| --- | --- |
บ็อบ แอรัม ใน พ.ศ. 2553
เกิด: 8 ธันวาคม พ.ศ. 2474 (92 ปี) บรุกลิน,นครนิวยอร์ก, สหรัฐ
สัญชาติ: อเมริกัน
การศึกษา: คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
อาชีพ: ทนายความ​, ผู้จัดมวย, นักธุรกิจ​
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2523 - ปัจจุบัน
คู่สมรส: โลวี ดูโบฟ์
บุตร: ริชาร์ด แอรัม, เอลิซเบธ แอรัม, จอห์น แอรัม (เสียชีวิต)
บ็อบ แอรัม (อังกฤษ: Bob Arum) มีชื่อจริงว่า รอเบิร์ต บ็อบ แอรัม (Robert Bob Arum) ผู้จัดมวยสากลที่มีชื่อเสียงระดับโลก
ประวัติ

เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2474 ที่นครนิวยอร์ก จบการศึกษากฎหมายจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และเคยหาเสียงให้กับประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดีมาก่อนด้วย และก่อตั้งสำนักงานทนายความขึ้นมา
บ็อบ แอรัม เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นโปรโมเตอร์ ในปี พ.ศ. 2523 ซึ่งสามารถจัดคู่มวยที่เป็นที่สนใจของแฟนมวยทั่วโลกให้ชกกัน เช่น โธมัส เฮิร์นส์, โรเบร์โต ดูรัน, มาร์วิน แฮ็กเลอร์ เป็นต้น
บ็อบ แอรัม มีบริษัทเป็นของตนเองชื่อ "ท็อป แรงก์ พรอโมชัน" (Top Rank Promotion) นับได้ว่าเป็นคู่แข่งคนสำคัญของดอน คิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วง 10 ปีหลังนี้ นักมวยในสังกัดของบ็อบ แอรัม เป็นที่สนใจและชื่นชอบของแฟนมวยมากกว่าดอน คิง เช่น ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, เอริก โมราเลส, ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ เป็นต้น และเมื่อชกเดิมพันกันเมื่อไหร่ ก็ปรากฏว่ามวยของฝ่ายบ็อบ แอรัม เป็นฝ่ายชนะเสียส่วนใหญ่ รวมทั้งประกบคู่มวยได้น่าสนใจกว่าด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

toprank.com
บ็อบบี ทอดด์

บ็อบบี ทอดด์ (อังกฤษ: Bobby Todd; 22 มิถุนายน ค.ศ. 1904 – 7 กันยายน ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน เขาแสดงภาพยนตร์มากกว่า 34 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1926 ถึง ค.ศ. 1961
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

Cruiser Emden (1932)
The Original Sin (1948)
Hello, Fraulein! (1949)
Dangerous Guests (1949)
Desires (1952)
Jonny Saves Nebrador (1953)
Love From Paris (1957)
The Legs of Dolores (1957)
A Glass of Water (1960)
The Dead Eyes of London (1961)
แหล่งข้อมูลอื่น

Bobby Todd ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
บ้านเรียน

บ้านเรียน หรือนิยมเรียกทับศัพท์ว่า โฮมสกูล (อังกฤษ: homeschool) คือ ระบบการศึกษาซึ่งจัดการโดยครอบครัวหรือกลุ่มของครอบครัว โดยไม่ได้พึ่งพาระบบการศึกษากระแสหลัก เช่น โรงเรียน หรือระบบการศึกษาของรัฐ โดยครอบครัวหรือชุมชนเป็นผู้จัดการศึกษาตามปรัชญาความเชื่อของตนหรือของชุมชนแตกต่างกันไป ซึ่งปัจจุบันในประเทศไทยการจัดการศึกษาในรูปแบบนี้ได้รับการรับรองตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 เป็นต้นมา
อย่างไรก็ตามจะเห็นได้ว่า เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่น ๆ โฮมสคูลในประเทศไทยก็ยังไม่ได้รับความนิยมมากนัก แต่นักวิชาการโฮมสคูลได้บอกว่า จำนวนเด็กนักเรียนโฮมสคูลในประเทศไทยมีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นในทุก ๆ ปี สมาคมสภาการศึกษาทางเลือก เก็บถาวร 2022-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จัดทำเว็บไซต์ ซึ่งถือว่าเป็นแหล่งรวบรวมข้อมูล เกี่ยวกับการจัดทำโฮมสคูลไว้อย่างละเอียด ไม่ว่าจะเป็น คู่มือแนวการปฏิบัติในการขออนุญาตจัดการศึกษาแบบโฮมสคูล, การประเมินผู้เรียนโฮมสคูล, แนวทางการเขียนหลักสูตร, ข้อกฎหมาย, สิทธิประโยชน์ต่าง ๆ รวมไปถึง ข่าวสารและบทความที่น่าสนใจเกี่ยวกับโฮมสคูลอีกด้วย
บ้านชัยปุระ

| บ้านชัยปุระ |
| --- | --- |
ปีกกลางของบ้านชัยปุระ
th
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: นิวเดลี ประเทศอินเดีย
พิกัด: 28°36′36″N 77°14′04″E﻿ / ﻿28.610083°N 77.234399°E﻿ / 28.610083; 77.234399
ผู้เช่าในปัจจุบัน: หอศิลป์ร่วมสมัยแห่งชาติ
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: อาร์เทอร์ บล็อมฟีลด์
บ้านชัยปุระ (อังกฤษ: Jaipur House) เป็นอดีตที่พำนักของมหาราชาแห่งรัฐชัยปุระ ตั้งอยู่ในนครนิวเดลี ประเทศอินเดีย ตรงปลายสุดของราชปาถ หันหน้าออกสู่ประตูอินเดีย
บ้านชัยปุระเป็นผลงานออกแบบโดยชาลส์ บล็อมฟีลด์ ภายหลังการก่อสร้างเดลีของลัตเยินส์ในปี 1936
ปัจจุบันบ้านชัยปุระเป็นที่ตั้งของหอศิลป์ร่วมสมัยแห่งชาติ (NGMA) ซึ่งเป็นของรัฐบาลอินเดีย และตั้งขึ้นในปี 1954
สถาปัตยกรรมของอาคารสร้างขึ้นตามแปลนรูปแบบผีเสื้อและมีโดมกลาง โครงสร้างปูผนังด้านนอกด้วยหินทรายแดงและเหลือง ด้านหลังเป็นสวนขนาดใหญ่ และมีห้องบอลรูมที่เป็นไม้สีเข้ม โถงหลักตั้งอยู่ภายใต้โดมกลาง และมีบันไดวนขนาดใหญ่อยู่
ดูเพิ่ม

บ้านไฮเดอราบาด
บ้านพิกาเนร์
บ้านพโรทา
บ้านปฏิอาลา
บ้านโชธปุระ
บู๋อันก๊ก

| บู๋อันก๊ก> ขุนพลของขงเล่ง |
| --- | --- |
ยุคในประวัติศาสตร์: ยุคสามก๊ก
บู๋อันกํก (อังกฤษ: Wu Anguo) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นขุนพลของขงเล่ง (ขงหยง) เจ้าเมืองปักไฮ ใช้ขวานเป็นอาวุธ
ประวัติ

เมื่อกองทัพพันธมิตร 18 หัวเมืองซึ่งนำโดยอ้วนเสี้ยว ได้ยกมาใกล้เมืองหลวงเพื่อปราบตั๋งโต๊ะ อ้วนเสี้ยวได้แบ่งกองกำลัง 8 หัวเมืองไปตีด่านเฮาโลก๋วน ซึ่งเมืองปักไฮเป็นหนึ่งในนั้น ลิโป้บุตรบุญธรรมของตั๋งโต๊ะได้มาคุมด่านเฮาโลก๋วน และสังหารขุนพลของฝ่ายพันธมิตรไปหลายคน บู๋อันก๊กได้อาสาประลองกับลิโป้ ลิโป้ใช้ทวนตัดแขนบู๋อันก๊กขาด ทำให้บู๋อันก๊กต้องถอยม้ากลับไป
ดูเพิ่ม

ตัวละครในสามก๊ก
ลิโป้
ขงหยง
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋