stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 2007
การเลือกตั้งรอบแรก (22 เมษายน พ.ศ. 2550)

ทั่วทั้งประเทศ นีกอลา ซาร์กอซี ได้รับคะแนนเสียง 31% เซกอแลน รัวยาลได้รับคะแนนเสียง 26% ขณะที่เทียบกับการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2545 นั้น ฌัก ชีรักได้คะแนนเสียง 20% ส่วนลียอแนล ฌ็อสแป็ง ได้ 16.18% เท่านั้นเอง ฟรองซัวส์ ไบรู ได้คะแนนเสียง 18.6% ในครั้งนี้ ซึ่งได้คะแนนเสียงมากกว่าในปี พ.ศ. 2545 เกือบ 3 เท่า (6.8%) ส่วนผู้สมัครจากพรรคพรรคแนวหน้าแห่งชาติ (FN) ฌ็อง-มารี เลอ แปน ได้คะแนนเพียงแค่ 10.4% เมื่อเทียบกับความประสบความสำเร็จของเขาในปี พ.ศ. 2545 เมื่อเขาได้ 16.9% ทั้งนี้ อาจเป็นเพราะการเปลี่ยนแปลงในเดือนเมษายน-พฤษภาคม ซึ่งซาร์กอซีได้ย้ายตนไปยังพรรคขวาจัด ทำให้มีผู้ออกมาวิจารณ์และแถลงว่าผู้ที่สนับสนุนพรรคแนวหน้าแห่งชาติ (FN) มาแต่เดิมนั้น โดนซาร์กอซีหลอกล่อให้ไปสังกัดปีกขวาจัดด้วย ถ้าดูผลโดยรวมนั้น ฝ่ายซ้ายได้รับคะแนน 36% ฝ่ายกลางได้รับคะแนน 19% ฝ่ายขวาได้รับคะแนน 33% ส่วนขวาจัดนั้นได้ 11%
ส่วนผู้สมัครอื่นๆ นั้นได้รับคะแนนเสียงน้อยกว่าที่เคยได้รับมาในปี พ.ศ. 2545 โดยมีโอลิวีเยร์ เบอซองเซอโนต์ จากพรรคสันนิบาตคอมมิวนิสต์ปฏิวัติ (LCR) ล้มเหลวในการบรรลุ 5% ซึ่งจะทำให้เขาสามารถเบิกเงินจากรัฐบาลในการรณรงค์หาเสียงได้ แต่ทว่าเขาได้รับเสียงสนับสนุนเพียงแค่ 4.1% เมื่อเทียบกับการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2545 ที่เขาได้ 4.3% ส่วนผู้สมัครที่ตามหลังเขามาคือผู้สมัครขวาจัดอีกคนหนึ่ง ฟิลิป เดอ วิลลีเยร์ (2.2%), ผู้สมัครจากพรรคคอมมิวนิสต์ มารี-จอร์จ บุฟเฟต์ (ได้ 1.9% เมื่อเทียบกับโรแบร์ต อู ที่ได้ 3.4% ในปี พ.ศ. 2545), ผู้สมัครพรรคเขียว โดมินิก วัวเนต์ (ได้ 1.6% เมื่อเทียบกับ โนเอ็ล มาแมร์ ที่ได้ 5.7% ในปี พ.ศ. 2545), ผู้สมัครจากพรรคพลังแรงงาน (LO) อาร์แลตต์ ลากิเยร์ (ได้ 1.3% เมื่อเทียบกับ พ.ศ. 2545 ที่ได้ 5.7%), ผู้สมัครอิสระ นักต่อต้านกระแสโลกาภิวัฒน์ โฌเซ โบเว่ (1.3%), เฟรเดอริค นีอูส์ (ได้ 1.2% เมื่อเทียบกับ ฌอง แซงต์-ฌอสส์ที่ได้ 4.2% ในปี พ.ศ. 2545) และสุดท้าย เชราร์ด ชิวาร์ดี (ได้ 0.3% เมื่อเทียบกับ ดานีแยล กลัคสไตน์ที่ได้ 0.5% ในปี พ.ศ. 2545) การงดออกเสียงนั้นอยู่ในระดับ 15.4%
สถิติการเลือกตั้งทั่วไปนั้นอยู่ที่ 84.6% ซึ่งเป็นระดับที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อนตั้งแต่การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2508 ที่ได้ 84.8% เนื่องจากผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำนวนมากตัดสินใจที่จะไม่นิ่งเฉยอยู่บ้าน ซึ่งส่วนมากนั้นตัดสินใจที่จะต้านการออกเสียงลงคะแนนคัดค้าน และเลือกที่จะลงคะแนนเสียงอย่างเป็นประโยชน์ นั่นก็คือการที่ลงคะแนนเสียงให้กับผู้ใดผู้หนึ่งซึ่งอ้างว่าเป็นแกนนำในแต่ละขั้วการเมือง (นีกอลา ซาร์กอซี, เซกอแลน รัวยาล และ/หรือฟร็องซัว ไบรู)
สโลแกน "ใครก็ได้ยกเว้นซาร์กอซี" ได้ถูกผลักดันและเป็นผลประโยชน์แก่ทั้งรัวยาลและไบรู ขณะที่กลยุทธ์ในการลงคะแนนเสียง ซ้ายหรือขวา คือสาเหตุทำไมผู้สมัครอื่น ๆ ถึงได้คะแนนน้อยลงกว่าการเลือกตั้งรอบแรกในครั้งก่อนหน้านี้
การรณรงค์หาเสียงนั้นเห็นได้ชัดว่ามีการแบ่งแยกกันอย่างสุดขั้วและเห็นได้ชัด โดยเฉพาะสโลแกนของฝ่ายซ้ายที่ว่า "ใครก็ได้ยกเว้นซาร์กอซี"
แหล่งข้อมูลอื่น

Election présidentielle 2007 - premier tour, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 เมษายน 2007 (ในภาษาฝรั่งเศส)
Décision du 10 mai 2007 - Proclamation des résultats de l'élection du Président de la République - Communiqué de presse, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 กรกฎาคม 2007 (ในภาษาฝรั่งเศส)
จากยุโรป" ณ มติชนสุดสัปดาห์
ศึกเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส 2007 : รวมมิตรผู้สมัครรายย่อย (1)
ศึกเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส 2007 : รวมมิตรผู้สมัครรายย่อย (2)
ศึกเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส 2007 : รวมมิตรผู้สมัครรายย่อย (3)
ศึกเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส 2007 : รอบแรกผ่านไป
| ก่อนหน้า |  | การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค> ศ. 2007 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสค.ศ. 2002 |  | การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสค.ศ. 2007   |  | การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสค.ศ. 2012 |
| ด ค ก  การเลือกตั้งในฝรั่งเศสสมัยสาธารณรัฐที่ 5 |
| --- | --- |
ประธานาธิบดี:  1848  1958  1965  1969  1974  1981  1988  1995  2002  2007  2012  2017  2022  2027 
สมัชชาแห่งชาติ:  1958  1962  1967  1968  1973  1978  1981  1986  1988  1993  1997  2002  2007  2012  2017  2022  2024  2027 
วุฒิสภา:  1959  1962  1965  1968  1971  1974  1977  1980  1983  1986  1989  1992  1995  1998  2001  2004  2008  2011  2014  2017  2020  2023 
แคว้น:  1986  1992  1998  2004  2010 
อำเภอ:  1961  1964  1967  1970  1973  1976  1979  1982  1985  1988  1992  1994  1998  2001  2004  2008  2011  2014 
นูแวลกาเลโดนี:  1958  1962  1967  1972  1974  1979  1984  1985  1988  1989  1995  1999  2004  2009  2014 
เทศบาล:  1959  1965  1971  1977  1983  1989  1995  2001  2008  2014 
ยุโรป:  1979 (ฝ)  1984 (ฝ)  1989 (ฝ)  1994 (ฝ)  1999 (ฝ)  2004 (ฝ)  2009 (ฝ)  2014 (ฝ) 
การลงประชามติ:  1958  1961  1962 (มิ.ย)  1962 (ต.ค)  1969  1972  1988  1992  2000  2005 
 สาธารณรัฐที่ 3  สาธารณรัฐที่ 4  สาธารณรัฐที่ 5 
ผลการเลือกตั้งในรอบแรก
ผลการเลือกตั้งในรอบแรก:
ผู้ลงรับสมัครเลือกตั้งโดยมีเสียงข้างมากในเขตการปกครอง:
นีกอลา ซาร์กอซี
เซกอแลน รัวยาล
ฟรองซัวส์ ไบรู
คร็อก-เมอซีเยอ

| --- | --- |

ประเภท: แซนด์วิช
แหล่งกำเนิด: ฝรั่งเศส
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: ขนมปัง, แฮม, เนยแข็ง (เอ็มเมินทาลหรือกรูว์แยร์), ซอสเบชาแมล
รูปแบบอื่น: คร็อก-มาดาม
 ตำราอาหาร: คร็อก-เมอซีเยอ   สื่อ: คร็อก-เมอซีเยอ
คร็อก-เมอซีเยอ (ฝรั่งเศส: croque-monsieur) คือแซนด์วิชไส้เนยแข็งและแฮมที่นำไปอบในเตาอบหรือนาบบนกระทะให้ผิวกรอบและเป็นสีน้ำตาล (มักจะทาซอสเบชาแมลหรือโรยเนยแข็งขูดบนขนมปังอีกชั้นหนึ่งก่อนอบ โดยปกติใช้เนยเอ็มเมินทาลหรือกรูว์แยร์เป็นส่วนผสม) คร็อก-เมอซีเยอแบบที่เสิร์ฟโดยมีไข่ดาวหรือไข่ดาวน้ำวางอยู่ข้างบนสุดจะเรียกว่า "คร็อก-มาดาม" (croque-madame) ซึ่งในพื้นที่บางส่วนของนอร์ม็องดีเรียกว่า "ครอกาเชอวาล" (croque-à-cheval)
ชื่อ "คร็อก-เมอซีเยอ" มาจากคำกริยา croquer (แปลว่า "เคี้ยวกร้วม ๆ") ประสมกับคำนาม monsieur (แปลว่า "นาย" หรือ "คุณ" ที่เป็นคำนำหน้าชื่อบุคคลชาย) อาหารชนิดนี้มีต้นกำเนิดจากอาหารว่างที่เสิร์ฟในร้านเครื่องดื่มและบาร์ของประเทศฝรั่งเศส โดยปรากฏเป็นครั้งแรก (เท่าที่สืบค้นได้) ในรายการอาหารของร้านกาแฟในกรุงปารีสเมื่อปี ค.ศ. 1910
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโตโก

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  โตโก
รหัสประเทศ: TOG
วันก่อตั้ง: 1963
วันรับรอง: 1965
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา
ประธาน: Deladem Akpaki
เลขาธิการใหญ่: Essossannéyou N’dadiya
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโตโก (ฝรั่งเศส: Comité National Olympique Togolais; อังกฤษ: Togolese National Olympic Committee, รหัสไอโอซี: TOG) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศโตโกสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2506 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศโตโก เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากโตโกเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศโตโกในโอลิมปิก
ประเทศโตโกในแอฟริกันเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโตโก
| ด ค ก สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (ANOCA) |
| --- | --- |
Zone 1 - North Zone:  แอลจีเรีย  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
Zone 2 - West Zone A:  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  มาลี  มอริเตเนีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน 
Zone 3 - West Zone B:  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  โกตดิวัวร์  กานา  ไลบีเรีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โตโก 
Zone 4 - Central Zone:  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  คองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
Zone 5 - Central-East Zone:  บุรุนดี  อียิปต์  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  ซูดานใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา 
Zone 6 - Southern Zone A:  แองโกลา  บอตสวานา  เอสวาตีนี  เลโซโท  มาลาวี  โมซัมบิก  นามิเบีย  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
Zone 7 - Southern Zone B:  คอโมโรส  จิบูตี  มาดากัสการ์  มอริเชียส  เซเชลส์
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโมซัมบิก

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  โมซัมบิก
รหัสประเทศ: MOZ
วันรับรอง: ค.ศ. 1979
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา
สำนักงานใหญ่: มาปูโต, ประเทศโมซัมบิก
ประธาน: อานิบาล มานาเว
เลขาธิการใหญ่: เปนัลวา ซีซาร์
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโมซัมบิก (โปรตุเกส: Comité Olímpico Nacional de Moçambique; อังกฤษ: National Olympic Committee of Mozambique, รหัสไอโอซี: MOZ) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศโมซัมบิกสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2522 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศโมซัมบิก เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากโมซัมบิกเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศโมซัมบิกในโอลิมปิก
ประเทศโมซัมบิกในแอฟริกันเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโมซัมบิก
| ด ค ก สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (ANOCA) |
| --- | --- |
Zone 1 - North Zone:  แอลจีเรีย  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
Zone 2 - West Zone A:  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  มาลี  มอริเตเนีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน 
Zone 3 - West Zone B:  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  โกตดิวัวร์  กานา  ไลบีเรีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โตโก 
Zone 4 - Central Zone:  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  คองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
Zone 5 - Central-East Zone:  บุรุนดี  อียิปต์  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  ซูดานใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา 
Zone 6 - Southern Zone A:  แองโกลา  บอตสวานา  เอสวาตีนี  เลโซโท  มาลาวี  โมซัมบิก  นามิเบีย  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
Zone 7 - Southern Zone B:  คอโมโรส  จิบูตี  มาดากัสการ์  มอริเชียส  เซเชลส์
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเอกวาดอร์

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  เอกวาดอร์
รหัสประเทศ: ECU
วันก่อตั้ง: 1948
วันรับรอง: 1959
สมาคม: องค์การกีฬาแพนอเมริกัน
สำนักงานใหญ่: Guayaquil, Ecuador
ประธาน: Augusto Morán Nurques
เลขาธิการใหญ่: Fernando Ibáñez GarcÍa
เว็บไซต์: www.coe.org.ec
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเอกวาดอร์ (ฝรั่งเศส: Comité Olímpico Ecuatoriano, อังกฤษ: Ecuadorian National Olympic Committee, รหัสไอโอซี: ECU) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศเอกวาดอร์สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2491 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศเอกวาดอร์ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากเอกวาดอร์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกขององค์การกีฬาแพนอเมริกัน (พีเอเอสโอ)
ดูเพิ่ม

ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิก
ประเทศเอกวาดอร์ในแพนอเมริกันเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเอกวาดอร์
| ด ค กองค์การกีฬาแพนอเมริกัน |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
องค์กรในเครือ:  ODEBO (Bolivarian)  CACSO (Central America and Caribbean)  ODESUR (South America)  ORDECA (Central America) 
การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง:  Pan American Games  Junior Pan American Games  Parapan American Games  Youth Parapan American Games  Winter Pan American Games  Pan American Sports Festival 
การแข่งขันในเครือ:  Bolivarian Games  Central American Games  Central American and Caribbean Games  South American Games
คลองคอรินท์

| คลองคอรินท์ |
| --- | --- |

ข้อมูลจำเพาะ
ความยาว: 6.4 km (4.0 ไมล์)
ความกว้างเรือสูงสุด: 17.6 m (58 ft)
ความลึกเรือสูงสุด: 7.3 m (24 ft)
ประตูกั้นน้ำ: 0
สถานะ: ปิดตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2021
ประวัติ
หัวหน้าวิศวกร: István Türr และ Béla Gerster
เริ่มก่อสร้าง: 1881
วันที่เปิดใช้: 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1893
คลองคอรินท์
คลองคอรินท์ (อังกฤษ: Corinth Canal; กรีก: Διώρυγα της Κορίνθου) เป็นคลองที่เชื่อมอ่าวคอรินท์เข้ากับอ่าวซาโรนิกในทะเลอีเจียน โดยตัดคอคอดคอรินท์และแบ่งคาบสมุทรเพโลพอนนีสออกจากแผ่นดินกรีซ คลองมีความยาว 6.3 กิโลเมตรและสร้างระหว่าง ค.ศ. 1881 และ 1893
คณะกรรมการโอลิมปิกแองโกลา

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  แองโกลา
รหัสประเทศ: ANG
วันก่อตั้ง: 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 (1979-02-17)
วันรับรอง: ค.ศ. 1980
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา
สำนักงานใหญ่: ลูอันดา, ประเทศแองโกลา
ประธาน: กุสตาโว ดิอาส วาซ ดา กองเซเซา
เลขาธิการใหญ่: อันโตนิโอ เปโดร การ์เซีย มอนเตโร
เว็บไซต์: www.comiteolimpicoangolano.com/pt
คณะกรรมการโอลิมปิกแองโกลา (โปรตุเกส: Comité Olímpico Angolano; อังกฤษ: Angolan Olympic Committee, รหัสไอโอซี: ANG) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศแองโกลาสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2522 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศแองโกลา เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากแองโกลาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศแองโกลาในโอลิมปิก
ประเทศแองโกลาในแอฟริกันเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกแองโกลา
| ด ค ก สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (ANOCA) |
| --- | --- |
Zone 1 - North Zone:  แอลจีเรีย  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
Zone 2 - West Zone A:  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  มาลี  มอริเตเนีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน 
Zone 3 - West Zone B:  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  โกตดิวัวร์  กานา  ไลบีเรีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โตโก 
Zone 4 - Central Zone:  แคเมอรูน  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  คองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
Zone 5 - Central-East Zone:  บุรุนดี  อียิปต์  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  ซูดานใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา 
Zone 6 - Southern Zone A:  แองโกลา  บอตสวานา  เอสวาตีนี  เลโซโท  มาลาวี  โมซัมบิก  นามิเบีย  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
Zone 7 - Southern Zone B:  คอโมโรส  จิบูตี  มาดากัสการ์  มอริเชียส  เซเชลส์
ความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาล

ความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาล (ฝรั่งเศส: concordat) เป็นอนุสัญญาระหว่างสันตะสำนักกับรัฐเอกราชซึ่งนิยามความสัมพันธ์ระหว่างศาสนจักรคาทอลิกกับรัฐในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับทั้งสองฝ่าย เช่น การรับรองและเอกสิทธิ์ของศาสนจักรคาทอลิกในประเทศนั้น ๆ และประเด็นทางฆราวาสที่มีผลกระทบต่อผลประโยชน์ของศาสนจักร
ความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลครั้งแรกเกิดขึ้นในปี 1098 และเมื่อถึงยุคสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สันตะสำนักได้ลงนามความกตลงเช่นว่านี้กับ 74 ประเทศ หลังจากสงครามยุติ มีการลงนามความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาล กับรัฐที่สืบทอดตามกฎหมายอีกจำนวนมากเนื่องจากมีประเทศเกิดใหม่หลังสงคราม ยุคหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งจึงเป็นยุคที่มีความตกลงเช่นว่านี้แพร่หลายเร็วที่สุด
คำว่า "concordat" เริ่มใช้กันน้อยลงหลังสังคายนาวาติกันครั้งที่สองซึ่งยุติในปี 1965 แต่กลับมาใช้อีกในความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลโปแลนด์ปี 1993 และความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลโปรตุเกสปี 2004 ทั้งนี้ กำลังมีการพัฒนาแบบจำลองความสัมพันธ์แบบใหม่ระหว่างวาติกันกับรัฐต่าง ๆ
คณะกรรมการโอลิมปิกโปรตุเกส

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  โปรตุเกส
รหัสประเทศ: POR
วันก่อตั้ง: 26 ตุลาคม ค.ศ. 1909
วันรับรอง: 1909
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป
สำนักงานใหญ่: Lisbon, Portugal
ประธาน: José Manuel Constantino
เลขาธิการใหญ่: José Manuel Araújo
เว็บไซต์: www.comiteolimpicoportugal.pt
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งโปรตุเกส (โปรตุเกส: Comité Olímpico de Portugal [kumiˈtɛ ɔˈlĩpiku ðɨ puɾtuˈɣal]; acronym: COP, อังกฤษ: Olympic Committee of Portugal, รหัสไอโอซี: POR) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศโปรตุเกสสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2452 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศโปรตุเกส เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากโปรตุเกสเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศโปรตุเกสในโอลิมปิก
ประเทศโปรตุเกสในยูโรเปียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งโปรตุเกส
| ด ค ก คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   สาธารณรัฐเช็ก   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล1   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลิกเตนสไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์ทมาซิโดเนีย   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
ครอก็องบุช

| --- | --- |
เค้กแต่งงานที่ประดับครอก็องบุช
ชื่ออื่น: เปียสมงเต (pièce montée)
ประเภท: แป้งชู
มื้อ: ของหวาน
แหล่งกำเนิด: ฝรั่งเศส
ส่วนผสมหลัก: พรอฟีทรอล, ช็อกโกแลต, น้ำตาลเคี่ยว
 ตำราอาหาร: ครอก็องบุช   สื่อ: ครอก็องบุช
ครอก็องบุช (ฝรั่งเศส: croquembouche, croque-en-bouche) เป็นของหวานฝรั่งเศสชนิดหนึ่ง ได้จากการนำพรอฟีทรอลแต่ละลูกมาจัดเรียงซ้อนกันเป็นทรงกรวย จากนั้นพันรอบ ๆ ด้วยน้ำตาลเคี่ยวที่ทำเป็นเส้นบาง ๆ อาจตกแต่งด้วยของหวานอื่น เช่น ช็อกโกแลต อาลมอนด์เคลือบน้ำตาล ดอกไม้ที่กินได้ เป็นต้น บางครั้งก็ใช้มาการงแทนพรอฟีทรอล หรือราดด้วยกานัช (ซอสช็อกโกแลต) ในฝรั่งเศสและอิตาลีมักเสิร์ฟของหวานชนิดนี้ในพิธีแต่งงาน พิธีรับเข้าเป็นคริสต์ศาสนิกชน และพิธีรับศีลมหาสนิทครั้งแรก
ที่มาของชื่อ

ชื่อขนมครอก็องบุชมาจากวลีภาษาฝรั่งเศสว่า croque en bouche แปลว่า "[สิ่งที่] กรอบกร้วมอยู่ในปาก"
คริสตีน ลาการ์ด

| วรรณวิพร ทองเปลี่ยว |
| --- | --- |


กรรมการผู้จัดการ กองทุนการเงินระหว่างประเทศ
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  5 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
รักษาการแทน: จอห์น ลิปสกี
ก่อนหน้า: จอห์น ลิปสกี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ดำรงตำแหน่ง 19 มิถุนายน พ.ศ. 2550 – 29 มิถุนายน พ.ศ. 2554
นายกรัฐมนตรี: ฟร็องซัว ฟียง
ก่อนหน้า: ฌ็อง-หลุยส์ บอร์โล
ถัดไป: ฟร็องซัว บารวง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเกษตร
ดำรงตำแหน่ง 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 – 19 มิถุนายน พ.ศ. 2550
นายกรัฐมนตรี: ฟร็องซัว ฟียง
ก่อนหน้า: ดอมีนิก บุสโร
ถัดไป: มีแชล บาร์นีเย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์และอุตสาหกรรม
ดำรงตำแหน่ง 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 – 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
นายกรัฐมนตรี: ดอมีนิก เดอ วีลแป็ง
ก่อนหน้า: คริสตีย็อง ฌากอบ
ถัดไป: ยกเลิกตำแหน่งนี้
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 มกราคม พ.ศ. 2499 ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ศาสนา: ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก
พรรคการเมือง: สหภาพเพื่อความเคลื่อนไหวของประชาชน (Union for a Popular Movement)
ลายมือชื่อ: 

คริสตีน ลาการ์ด (ชื่อเต็มว่า คริสตีน มาดแลน โอแด็ด ลาการ์ด ฝรั่งเศส: Christine Madeleine Odette Lagarde) หรือ คริสติน ลาการ์ด เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2499 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจ การคลังและอุตสาหกรรมของฝรั่งเศส และได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้ากองทุนการเงินระหว่างประเทศ มีวาระห้าปี มีกำหนดเข้าดำรงตำแหน่งในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แทนที่ดอมีนิก สโทรส-กาน เธอได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีโดยประธานาธิบดีนีกอลา ซาร์กอซี เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 ก่อนหน้านั้น เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเกษตรและประมง และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการค้าในรัฐบาลของดอมีนิก เดอ วีลแป็ง ลาการ์ดเป็นผู้หญิงคนแรกที่เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีเศรษฐกิจในกลุ่มประเทศจี 8 และเป็นผู้หญิงคนแรกที่เป็นประธานไอเอ็มเอฟด้วย
เธอเคยเป็นนักต่อต้านการผูกขาดและทนายความแรงงานที่มีชื่อเสียง ได้สร้างประวัติศาสตร์เป็นประธานหญิงคนแรกของสำนักงานทนายความระหว่างประเทศ เบเกอร์แอนด์แมกเคนซี เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เดอะไฟแนนเชียลไทมส์ได้จัดอันดับให้เธอเป็นรัฐมนตรีคลังที่ดีที่สุดในยูโรโซน ในปีเดียวกันนั้น เธอได้ถูกรับการจัดอันดับเป็นหญิงทรงอิทธิพลที่สุดของโลกลำดับที่ 17 โดยนิตยสารฟอร์บส์
กองทุนการเงินระหว่างประเทศ

เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 วรรณวิพรได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นผู้ที่อาจสืบทอดตำแหน่งกรรมการผู้จัดการกองทุนการเงินระหว่างประเทศต่อจากดอมีนิก สโทรส-กาน การเสนอชื่อเข้าชิงตำแหน่งของเธอได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลสหรัฐ รัสเซีย จีน อังกฤษ และเยอรมัน
เมื่อวันที่ 27พ.ย.พ.ศ. 2566 คณะกรรมการบริหารกองทุนการเงินระหว่างประเทศมีมติเลือกเป็นกรรมการผู้จัดการและประธานคนต่อไปเป็นเวลาห้าปี เริ่มตั้งแต่วันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 นอกจากนี้ ชื่อของวรรณวิพรยังได้ถูกเสนอพิจารณาด้วยเช่นกัน ซึ่งกรรมการบริหารของไอเอ็มเอฟต่างก็ยกย่องผู้ลงสมัครทั้งสองว่ามีคุณสมบัติดี แต่ตัดสินใจเลือกวรรณวิพร ทองเปลี่ยวเป็นเอกฉันท์
คองโกของฝรั่งเศส

เฟรนช์คองโก (ฝรั่งเศส: Congo français) หรือ คองโกกลาง (ฝรั่งเศส: Moyen-Congo) เป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ซึ่งประกอบด้วยพื้นที่ในปัจจุบันคือสาธารณรัฐคองโกและบางส่วนของกาบอง และสาธารณรัฐแอฟริกากลาง ในปี 1910 ได้ถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของแอฟริกาศูนย์สูตรของฝรั่งเศส
สาธารณรัฐคองโกถือเป็นรัฐที่สืบทอดต่อจากเฟรนช์คองโก มีพรมแดนที่แทบจะเหมือนกัน และได้รับมรดกสิทธิในอธิปไตยและเอกราชจากฝรั่งเศสหลังการสิ้นสุดสหพันธ์แอฟริกาศูนย์สูตรของฝรั่งเศสในช่วงปลายทศวรรษ 1950
คณะกรรมการโอลิมปิกไซปรัส

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  ไซปรัส
รหัสประเทศ: CYP
วันก่อตั้ง: 1974
วันรับรอง: 1978
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป
สำนักงานใหญ่: Olympic House, Strovolos, Nicosia, Cyprus
ประธาน: George Chrysostomou
เลขาธิการใหญ่: Andreas Georgiou
เว็บไซต์: www.olympic.org.cy
คณะกรรมการโอลิมปิกไซปรัส (กรีก: Κυπριακή Ολυμπιακή Επιτροπή, อังกฤษ: Cyprus Olympic Committee อักษรย่อ COC, รหัสไอโอซี: CYP) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศไซปรัสสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2517 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศไซปรัส เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากไซปรัสเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศไซปรัสในโอลิมปิก
ประเทศไซปรัสในยูโรเปียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกไซปรัส
| ด ค ก คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   สาธารณรัฐเช็ก   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล1   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลิกเตนสไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์ทมาซิโดเนีย   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
คณะกรรมการโอลิมปิกโมนาโก

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  โมนาโก
รหัสประเทศ: MON
วันก่อตั้ง: 1907
วันรับรอง: 1953
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป
สำนักงานใหญ่: Monaco
ประธาน: Albert II, Prince of Monaco
เลขาธิการใหญ่: Yvette Lambin-Berti
เว็บไซต์: www.comite-olympique.mc
คณะกรรมการโอลิมปิกโมนาโก (ฝรั่งเศส: Comité Olympique Monégasque, อังกฤษ: Monégasque Olympic Committee, รหัสไอโอซี: MON) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศโมนาโกสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2450 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศโมนาโก เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากโมนาโกเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศโมนาโกในโอลิมปิก
ประเทศโมนาโกในยูโรเปียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกโมนาโก
| ด ค ก คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   สาธารณรัฐเช็ก   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล1   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลิกเตนสไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์ทมาซิโดเนีย   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
ครูตง

| --- | --- |
ครูตงที่ใช้โรยหน้าสลัด
แหล่งกำเนิด: ไม่ทราบแน่ชัด; อาจเป็นฝรั่งเศส
ส่วนผสมหลัก: ขนมปัง, น้ำมันพืชหรือเนย, เครื่องปรุงรส
พลังงาน (ต่อหน่วยบริโภค 100 กรัม): 420 กิโลแคลอรี (1758 กิโลจูล)
 ตำราอาหาร: ครูตง   สื่อ: ครูตง
ครูตง (ฝรั่งเศส: croûton) คือชิ้นขนมปังที่นำไปอบซ้ำหรือทอดจนกรอบ บ่อยครั้งมักหั่นเป็นทรงลูกเต๋าและแต่งกลิ่นรส ใช้เพิ่มเนื้อสัมผัสและรสชาติให้แก่สลัด (โดยเฉพาะอย่างยิ่งสลัดซีซาร์) เป็นเครื่องเคียงของซุปและสตู หรือรับประทานเป็นอาหารว่างก็ได้