stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รองเท้านารีเหลืองปราจีน
ถิ่นอาศัย

พบอยู่ตามภูเขาหินปูน โดยขึ้นอยู่สูง 300-500 เมตรจากระดับน้ำทะเล บริเวณป่าเบญจพรรณที่อยู่ใกล้ทะเลหรือใกล้ลำธาร โดยขึ้นอยู่พื้นที่ค่อนข้างแฉะ ความชื้นสูง ปกคลุมด้วยพืชชั้นต่ำพวกมอสส์และซากใบไม้ที่ผุพังทับถม ได้รับแสงค่อนข้างมาก เป็นรองเท้านารีที่มีการกระจายพันธุ์เป็นบริเวณกว้าง ในประเทศไทย พม่า ลาว กัมพูชา เวียดนาม และตอนใต้ของจีน
ดูเพิ่ม

ตัวอย่างกล้วยไม้ในประเทศไทย
รางวัลคมชัดลึก อวอร์ด สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์

| รางวัลคมชัดลึก อวอร์ด สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์ |
| --- | --- |
ผู้ชนะล่าสุด   ชาตโยดม หิรัญยัษฐิติ  มาตาลดา (2566)
รางวัลสำหรับ: นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
ประเทศ: ไทย
จัดโดย: ฝ่ายข่าวบันเทิง หนังสือพิมพ์คมชัดลึก
รางวัลคมชัดลึก อวอร์ด สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์ เป็นรางวัลประเภทละครโทรทัศน์ที่มอบให้กับนักแสดงชายที่สามารถแสดงบทบาทที่ได้รับอย่างยอดเยี่ยม ไม่ว่าจะเป็นการแสดงผ่านสีหน้าท่าทางหรือการแสดงผ่านอารมณ์ ความรู้สึกของตัวละคร ซึ่งนักแสดงสามารถตีบทและถ่ายทอดออกมาได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยนักแสดงชายที่ได้เข้าชิงสาขานี้จะต้องเป็นนักแสดงชาบที่รับบทนำในละครเรื่องนั้นๆ รางวัลนี้ตัดสินโดยคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ
พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจงเป็นนักแสดงชายคนแรกที่ได้รับรางวัลในสาขานี้ โดยได้รับรางวัลจากการแสดงละครเรื่อง ดงดอกเหมย ส่วนผู้ที่ได้รับรางวัลคนล่าสุดคือ ชาตโยดม หิรัญยัษฐิติ โดยได้รับรางวัลจากการแสดงละครเรื่อง มาตาลดา ถือเป็นครั้งที่ 2 ที่เขาได้รับรางวัลในสาขานี้
มีนักแสดงชาย 3 คนที่ได้รับรางวัลสาขานี้ 2 ครั้ง คือ ชาตโยดม หิรัญยัษฐิติ, ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ และ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ส่วนผู้ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุดคือ ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ โดยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงทั้งหมด 6 ครั้ง
ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิงมากกว่าหนึ่งครั้ง

| จำนวน | ชื่อ |
| --- | --- |
6: ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์
5: ชาคริต แย้มนาม
5: ณเดชน์ คูกิมิยะ
4: จิรายุ ตั้งศรีสุข
4: พัชฏะ นามปาน
4: ศุกลวัฒน์ คณารศ
3: ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ
3: ณัฐวุฒิ สกิดใจ
3: นิรุตติ์ ศิริจรรยา
3: มาริโอ้ เมาเร่อ
3: แอนดริว เกร้กสัน
2: ฉัตรชัย เปล่งพานิช
2: ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์
2: ธนภพ ลีรัตนขจร
2: ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ
2: ธีรภัทร์ สัจจกุล
2: พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
2: ภัทรเดช สงวนความดี
2: ภูธเนศ หงษ์มานพ
2: มิกค์ ทองระย้า
2: ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์
2: อธิชาติ ชุมนานนท์

| จำนวน | ชื่อ |
| --- | --- |
2: ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ
2: ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์|
2: พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
แหล่งข้อมูล

https://www.komchadluek.net/
| ด ค กคมชัดลึก อวอร์ด |
| --- | --- |
รางวัลประเภทภาพยนตร์:  ภาพยนตร์  ผู้กำกับภาพยนตร์  นักแสดงนำชาย  นักแสดงนำหญิง  นักแสดงสมทบชาย  นักแสดงสมทบหญิง  บทภาพยนตร์ 
รางวัลประเภทละครโทรทัศน์:  ละครโทรทัศน์  ผู้กำกับละครโทรทัศน์  นักแสดงนำชาย  นักแสดงนำหญิง  นักแสดงสมทบชาย  นักแสดงสมทบหญิง  บทละครโทรทัศน์ 
รางวัลประเภทป็อบปูลาร์โหวต:  ภาพยนตร์ไทย  ละครไทย  นักแสดงชาย  นักแสดงหญิง  นักร้องเพลงไทยสากล  นักร้องเพลงลูกทุ่ง 
งานประกาศรางวัล:  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2561  2562  2563  2564  2565  2566 
| ด ค กรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์ |
| --- | --- |
2546–2551:  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2546)  แอนดริว เกร็กสัน (2547)  นิรุตติ์ ศิริจรรยา (2548)  ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ (2549)  ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ (2550)  ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ (2551) 
2552–2562:  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2552)  จิรายุ ละอองมณี (2553)  ณัฐวุฒิ สกิดใจ (2554)  รวิชญ์ เทิดวงส์ (2555)  ยงศิลป์ วงศ์พนิตนนท์ (2556)  วรวุฒิ นิยมทรัพย์ (2557)  ศุกลวัฒน์ คณารศ (2558)  ณเดชน์ คูกิมิยะ (2559)  ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง (2561)  ธนภพ ลีรัตนขจร (2562) 
2563–2573:  พุฒิพงศ์ อัสสรัตนกุล (2563)  ชาคริต แย้มนาม (2564)  ธนภัทร กาวิละ (2565)  ชาตโยดม หิรัญยัษฐิติ (2566) 
↑  2563
พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร ดงดอกเหมย (2546) และ พระจันทร์สีรุ้ง (2552)
แอนดริว เกร็กสัน ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร เรือนไม้สีเบจ (2547)
ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร อุ้มรัก (2549) และ สวรรค์เบี่ยง (2551)
ชาตโยดม หิรัญยัษฐิติ ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร เมื่อดอกรักบาน (2550) และ มาตาลดา (2566)
จิรายุ ละอองมณี ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร ผีเสื้อและดอกไม้ (2553)
ยงศิลป์ วงศ์พนิตนนท์ ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร ทองเนื้อเก้า (2556)
ศุกลวัฒน์ คณารศ ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร เพื่อน-แพง (2558)
ณเดชน์ คูกิมิยะ ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร ตามรักคืนใจ (2559)
ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร เลือดข้นคนจาง (2561)
ธนภพ ลีรัตนขจร ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร หัวใจศิลา (2562)
พุฒิพงศ์ อัสสรัตนกุล ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร แปลรักฉันด้วยใจเธอ (2563)
ธนภัทร กาวิละ ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร คุณชาย (2565)
วัดบัวขวัญ

วัดบัวขวัญ อาจหมายถึง
วัดบัวขวัญ พระอารามหลวง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
วัดบัวขวัญ (บางสะแกหลักเมตร) อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 1

| รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 1 |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
ชื่ออื่น: M1 (planned name) Fuba line (จีน: 复八线, for Fuxingmen to Sihuidong section)
สถานะ: เปิดให้บริการ
ปลายทาง: สถานีผิงกั่วหยวน สถานีซื่อฮุ่ยตะวันออก
จำนวนสถานี: 23
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟใต้ดิน
ระบบ: รถไฟใต้ดินปักกิ่ง
ผู้ดำเนินงาน: Beijing Mass Transit Railway Operation Corp., Ltd
ศูนย์ซ่อมบำรุง: Guchenglu, Sihui
ผู้โดยสารต่อวัน: 1,604,700 คน (สูงสุดปี 2012)   1.4 ล้านคน (เฉลี่ยปี 2011)
ประวัติ
เปิดเมื่อ: ค.ศ. 1971
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 30.3 กิโลเมตร
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in)
ความเร็ว: 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 1 (จีน: 北京地铁1号线; พินอิน: běijīng dìtiě yīhào xiàn) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกของรถไฟใต้ดินปักกิ่ง และมีผู้โดยสารหนาแน่นกว่าสายอื่น ๆ สีประจำเส้นทางคือ สีแดง
รถไฟฟ้า > ปัจจุบัน

DKZ4 trainsets #S401-S431 (based at Sihui)
SFM04 trainsets #G432-G470 (based at Guchenglu)
รถไฟฟ้า > อดีต

DK2 trainsets
DK3 trainsets
DK8 trainsets
DK11 trainsets #G201-G213
DK20 trainsets #G108-G114
BD1 trainsets
BD2 trainsets #G115-G126
BD3 trainset
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กรถไฟใต้ดินปักกิ่ง |
| --- | --- |
เส้นทางที่เปิดให้บริการ:   1  -  สายบาตง    2    4  -  สายดาซิง    5    6    7    8    9    10    11    13    14    15    16    17    19    สายยีจวง  (สาย 24)   สายฝังซาน  (สาย 25)   Yanfang  (สาย 25 ใต้)   สายเอส 1  (สาย 26)   สายชางปิง  (สาย 27)   สายด่วนท่าอากาศยาน  (สาย 34)   ท่าอากาศต้าซิง  (สาย 35) 
เส้นทางที่กำลังก่อสร้าง:   1  (ปรับปรุงใหม่)   3  (ระยะ 1)   6  (ส่วนใต้)   12   โครงการแยกสาย 13 ( 13A  &  13B )   17  (ส่วนกลาง)   Pinggu  (สาย 22)   28  (CBD Line)   ท่าอากาศต้าซิง  (ส่วนเหนือ)   M101  
เส้นทางโครงการ:   1  (สายแยก)   7  (ระยะ 3)   11  (ระยะ 2)   15  (ระยะ 2)   17  (สายแยก)   19  (ส่วนขยายและสายแยก)   20  (ระยะ 1)   Lijin  (สาย 25 ระยะ 3)   S6  (ระยะ 1) 
ดูเพิ่ม:  สถานี  ระบบรถไฟฟ้า
รางที่สาม

รางที่สามที่สถานีใกล้กรุงวอชิงตัน ดีซี มีแรงดันที่ 750V DC รางที่สามอยู่บนสุดของภาพมีกันสาดสีขาว สองรางล่างเป็นรางวิ่งทั่วไป กระแสจากรางที่สามวิ่งกลับสถานีจ่ายไฟด้วยรางวิ่งนี้
รางที่สาม เป็นรางตัวนำลักษณะกึ่งแข็งที่มีกระแสไฟฟ้าเพื่อจ่ายพลังงานไฟฟ้าให้กับขบวนรถไฟอย่างต่อเนื่อง รางนี้จะถูกวางที่ด้านข้างหรือระหว่างรางวิ่งของรถไฟ โดยทั่วไปมันมักจะถูกใช้ในระบบขนส่งมวลชนหรือระบบรถไฟฟ้าขนส่งความเร็วสูง ส่วนใหญ่รางที่สามจะจ่ายไฟฟ้ากระแสตรง ระบบรถไฟฟ้ามหานครกรุงเทพ ใช้ไฟ 750 VDC
ระบบรางที่สามของการจ่ายไฟฟ้าโดยทั่วไปไม่มีความเกี่ยวข้องกับระบบรางที่สามที่ใช้ในการรถไฟ
ความหมาย

ระบบรางที่สามหมายถึงการจ่ายพลังงานการฉุดลากไฟฟ้าให้แก่รถไฟโดยการใช้รางเพิ่มอีกหนึ่งราง (เรียกว่า "รางตัวนำ") ในระบบส่วนใหญ่ รางตัวนำถูกวางอยู่นอกรางคู่แต่บางครั้งก็อยู่ระหว่างรางคู่ รางตัวนำถูกยึดด้วยฉนวนเซรามิกหรือฉนวนก้ามปู โดยทั่วไปแล้วทุกๆระยะ 10 ฟุต (3.0 เมตร) หรือกว่านั้น
หัวรถจักรจะมีบล็อกหน้าสัมผ้สโลหะที่เรียกว่า "รองเท้า" (หรือ "รองเท้าหน้าสัมผ้ส" หรือ "รองเท้ารับไฟ") ซึ่งแตะกับรางตัวนำ กระแสไฟฟ้าจะไหลจากรางตัวนำจ่ายให้มอเตอร์กระแสตรงที่เป็นเครื่องยนต์ขับเคลื่อนขบวนรถไฟและถูกส่งกลับให้ครบวงจรไปยังสถานีผลิตไฟฟ้าผ่านทางรางวิ่ง รางตัวนำมักจะทำจากเหล็กการนำไฟฟ้าสูงและรางวิ่งแต่ละช่วงจะต้องถูกเชื่อมต่อทางไฟฟ้าโดยใช้การหลอมติดกันด้วยลวดหรืออุปกรณ์อื่น ๆ เพื่อลดความต้านทานในวงจรไฟฟ้า
รางตัวนำจะต้องถูกขัดจังหวะช่วงรางปรับระดับและช่วงรางที่ไขว้กัน จึงต้องมีทางลาดที่ปลายของแต่ละช่วงเพื่อให้รองเท้าสัมผ้สกับรางตัวนำได้อย่างราบรื่น
มีความหลากหลายมากเกี่ยวกับตำแหน่งการสัมผัสระหว่างตัวรถไฟและรางรถไฟ บางส่วนของระบบยุคแรกๆ ใช้การสัมผัสด้านเหนือตัวรถ แต่ต่อมาพัฒนาใช้การสัมผัสด้านข้างหรือด้านล่าง ภายหลังใช้วิธีปิดคลุมรางตัวนำเพื่อป้องกันพนักงานรถไฟจากการสัมผัสโดยบังเอิญและช่วยปกป้องรางตัวนำจากหิมะและใบไม้ร่วง
แรงดันไฟฟ้าสูงสุด

ฮัมบวร์ค S-Bahn ที่: 1200 V, ตั้งแต่ 1940
แมนเชสเตอร์ - Bury, อังกฤษ: 1200 V (หน้าสัมผัสด้านข้าง)
Culoz-Modane, ฝรั่งเศส: 1500 V, 1925-1976
กวางโจวเมโทรสาย 4 และสายที่ 5: 1500 V
ในประเทศเยอรมนีในช่วงต้นอาณาจักรไรช์ที่สาม ระบบรถไฟที่มีความกว้างประมาณสามเมตรอยู่ในแผน สำหรับระบบ Breitspurbahn นี้กระแสไฟฟ้าที่มีแรงดัน 100 กิโลโวลต์จะนำมาจ่ายเข้าในรางที่สาม เพื่อหลีกเลี่ยงการทำลายของสายไฟเหนือศีรษะด้วยปืนต่อต้านอากาศยาน แต่อย่างไรก็ตามระบบไฟฟ้าดังกล่าวไม่ได้ถูกใช้เนื่องจากมันเป็นไปไม่ได้ที่จะทำฉนวนป้องกันรางที่สามที่มีแรงดันไฟฟ้าที่สูงเช่นนี้ในบริเวณใกล้เคียงกับรางอื่นของทางรถไฟ โครงการทั้งหมดยังไม่คืบหน้าใด ๆ ต่อไปเนื่องจากการโจมตีของสงครามโลกครั้งที่สอง
การใช้งานพร้อมกันกับสายไฟเหนือศีรษะ

รถไฟสามารถได้รับพลังไฟฟ้าจากสายเหนือศีรษะและจากรางที่สามในเวลาเดียวกัน นี่คือเหตุการณ์ที่ยกตัวอย่างเช่นเมื่อฮัมบวร์ค S-Bahn ที่ระหว่างปี 1940 และ 1955 ตัวอย่างในปัจจุบัน ได้แก่ สถานีรถไฟเบอร์เคนเวอร์เดใกล้เบอร์ลินซึ่งมีรางที่สามทั้งสองด้านและสายเหนือศีรษะ ที่สถานีเพนน์คอมเพ็กในมหานครนิวยอร์กก็ใช้ทั้งสองระบบ อย่างไรก็ตามระบบดังกล่าวมีปัญหาในการทำงานร่วมกันของแหล่งจ่ายไฟฟ้าที่แตกต่างกัน ถ้าแหล่งจ่ายอันหนึ่งเป็น DC และอีกแหล่งหนึ่งเป็น AC, premagnetization ที่ไม่พึงประสงค์ของหม้อแปลง AC สามารถเกิดขึ้นได้ ด้วยเหตุนี้การใช้พลังงานไฟฟ้าเป็นคู่มักต้องหลีกเลี่ยง
สถานีชายแดนของ Modane บนรางฝรั่งเศส-อิตาลี Fréjus รถไฟใช้ไฟฟ้าทั้ง 1,500 V DC จากรางที่สามสำหรับรถไฟฝรั่งเศสและจากสายไฟเหนือศีรษะ (ตอนแรกใช้ไฟสามเฟส ต่อมาเป็น 3000 V DC) สำหรับรถไฟอิตาลี เมื่อเส้นในส่วนของฝรั่งเศสถูกเปลี่ยนให้เป็นสายไฟเหนือศีรษะ, อิตาลีจึงต้องเปลี่ยนแรงดันเป็น 1,500 V DC ด้วย ซึ่งเท่ากับครึ่งหนึ่งของกำลังเดิมที่พวกเขาเคยใช้
ดูเพิ่ม

ท่อสะสมกระแส
ตัวรับกระแสไฟ
รางที่สี่
แหล่งจ่ายไฟระดับพื้นดิน
แท่งนำร่อง
มอเตอร์เชิงเส้น
รายชื่อของระบบรถไฟขนส่งโดยใช้รางที่สาม
รายชื่อชานเมืองและระบบเดินทางด้วยราง
กระแสไฟฟ้าของรถไฟในบริเตนใหญ่
รถไฟล้อยาง
ระบบหน้าสัมผัสแบบสตั๊ด
รางที่สามสำหรับรถราง
รถไฟในเมืองชิคาโก แสดงให้เห็นรองเท้าบนรางเพื่อรับไฟฟ้าจากรางที่สาม
ระบบการจ่ายไฟฟ้าเหนือหัว จ่ายกระแสไฟฟ้าผ่านหน้าสัมผ้สเหนือหัวขบวน
British Class 442 แสดงให้เห็นรางที่สามอยู่ด้านในระหว่างรางไปกลับเพื่อความปลอดภัยถ้ามีคนตกลงไปบนราง
รายชื่อผู้ให้บริการแอร์บัส เอ330นีโอ

ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 มีผู้ให้บริการเครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ330นีโอ ทั้งหมด 139 ลำ โดยเป็นเอ330-800 จำนวน 7 ลำ และเอ330-900 จำนวน 132 ลำ
| --- | --- |
*: ให้บริการ
*: ให้บริการในอดีต
: คำสั่งซื้อ
| สายการบิน | ประเทศ | รูปภาพ | เอ330-800 | เอ330-900 | รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์อาลเฌรี |  แอลจีเรีย |  |  | 5 | — | ส่งมอบตั้งแต่ปี ค.ศ. 2025 |
| แอร์เอเชียเอ็กซ์ |  มาเลเซีย |  |  | 15 | — | เลื่อนการส่งมอบจนถึงปี ค.ศ. 2026 จากการระบาดทั่วของโควิด-19 |
| แอร์เบลเยียม |  เบลเยียม |  |  | 1 | 1 |  |
| แอร์โกตดิวัวร์ |  โกตดิวัวร์ |  |  | 2 | — | ส่งมอบตั้งแต่ปี ค.ศ. 2024 |
| แอร์กรีนแลนด์ |  กรีนแลนด์ |  | 1 |  | 1 |  |
| แอร์มอริเชียส |  มอริเชียส |  |  | 2 | 2 |  |
| แอร์เซเนกัล |  เซเนกัล |  |  | 2 | 2 |  |
| แอร์กาแล็ง |  นิวแคลิโดเนีย |  |  | 2 | 2 |  |
| อาซูลบราซิลเลียนแอร์ไลน์ |  บราซิล |  |  | 7 | 7 |  |
| คาเธ่ย์แปซิฟิก |  ฮ่องกง |  |  | 16 | — | สั่งซื้อพร้อม 30 ตัวเลือก ส่งมอบตั้งแต่ปี ค.ศ. 2028 |
| เซบูแปซิฟิก |  ฟิลิปปินส์ |  |  | 9 | 9 |  |
| ซิตีลิงก์ |  อินโดนีเซีย |  |  | 2 | 2 |  |
| ค็อนดอร์ |  เยอรมนี |  |  | 17 | 17 |  |
| คอร์แซร์อินเตอร์แนชนัล |  ฝรั่งเศส |  |  | 7 | 7 |  |
| เดลตาแอร์ไลน์ |  สหรัฐ |  |  | 30 | 30 | ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุด |
| เอวีลอปแอร์ไลน์ |  สเปน    โปรตุเกส |  |  | 2 | 2 | เปลี่ยนชื่อเป็นไอบีโรเจ็ต |
| การูดาอินโดนีเซีย |  อินโดนีเซีย |  |  | 3 | 3 |  |
| ไฮฟลาย |  โปรตุเกส |  |  | 1 | 1 |  |
| ไฮฟลาย มอลตา |  มอลตา |  |  | 1 | 1 | ดำเนินการให้แก่แอร์เซเนกัล |
| ไอบีโรเจ็ต |  สเปน    โปรตุเกส |  |  | 2 | 2 |  |
| อิตาแอร์เวย์ |  อิตาลี |  |  | 11 | 11 |  |
| คูเวตแอร์เวย์ |  คูเวต |  | 4 | 7 | 4 |  |
| ไลอ้อนแอร์ |  อินโดนีเซีย |  |  | 8 | 8 |  |
| มาเลเซียแอร์ไลน์ |  มาเลเซีย |  |  | 20 | — | ส่งมอบตั้งแต่ปี ค.ศ. 2024 |
| มิดเดิลอีสต์แอร์ไลน์ |  เลบานอน |  |  | 4 | — | ส่งมอบระหว่างปี ค.ศ. 2026 ถึง 2028 |
| ออร์เบสท์ |  โปรตุเกส |  |  | 2 | 2 | ควบรวมกิจการเข้ากับเอวีลอปแอร์ไลน์ |
| สตาร์ลักซ์แอร์ไลน์ |  ไต้หวัน |  |  | 5 | 5 |  |
| ซันคลาสแอร์ไลน์ |  เดนมาร์ก |  |  | 2 | 2 |  |
| ตัปแอร์ปูร์ตูกัล |  โปรตุเกส |  |  | 19 | 19 |  |
| ไทยแอร์เอเชียเอ็กซ์ |  ไทย |  |  | 2 | 2 | ส่งคืนให้แก่ผู้ให้เช่าและโอนย้ายไปยังอาซูล |
| ไทยไลอ้อนแอร์ |  ไทย |  |  | 3 | 3 | ส่งคืนให้แก่ไลอ้อนแอร์ |
| ยูกันดาแอร์ไลน์ |  ยูกันดา |  | 2 |  | 2 |  |
| เวียดเจ็ทแอร์ |  เวียดนาม |  |  | 20 | — | ส่งมอบตั้งแต่ปี ค.ศ. 2026 |
| เวอร์จินแอตแลนติก |  สหราชอาณาจักร |  |  | 5 | 5 |  |
วัดบัวขวัญ (จังหวัดปทุมธานี)

| วัดบัวขวัญ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดบัวขวัญ, วัดสะแกหลักเมตร , วัดเม็ด
ที่ตั้ง: ตำบลลาดหลุมแก้ว อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบัวขวัญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางสะแก ในตำบลลาดหลุมแก้ว อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี
วัดบัวขวัญสร้างมื่อราว พ.ศ. 2424 โดยมีนายสง ทองหะเหนิด ชาวมอญ เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ได้ถวายที่สร้างวัดอีก เดิมมีนามว่า วัดสะแกหลักเมตร หรือ วัดเม็ด ต่อมาปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนนามเป็น "วัดบัวขวัญ" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2519
ภายในวัดมีสิ่งที่น่าสนใจได้แก่ มีพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ ปางบำเพ็ญทุกขกิริยา สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เรียกว่า พระผอม นอกจากนี้ยังมีรอยพระพุทธบาทจำลอง ซึ่งจำลองมาจากวัดพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี และพลับพลาที่ประทับแรกนาขวัญ สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นไม้สักสถาปัตยกรรมสวยงาม เรียกว่า ศาลาแดง เดิมอยู่ที่วังพญาไท (โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า) ตัวอาคารเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 15.20 เมตร ลักษณะเป็นอาคารเครื่องไม้ชั้นเดียวยกพื้นสูง มีผนังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาด 6x15.20 เมตร หลังคาทรงจั่วซ้อนลด 2 ชั้น มุงด้วยแป้นเกร็ดกระเบื้องไม้ ออกปีกนกคลุมโดยรอบ ฝ้าเพดานเป็นกระดานแผ่นเรียบตีทับแนว พื้นปูด้วยไม้ เรือนประธานมีขนาด 4 ห้อง ยกพื้นสูงและแบ่งกั้น 1 ห้อง รอบ ๆ เรือนประธานทำเป็นพื้นระเบียงทั้ง 4 ด้าน พร้อมราวระเบียงกั้นกันตก มีบันไดขึ้น 2 ข้างที่ด้านสกัด อาคารส่วนใหญ่ทาสีน้ำมันสีแดง
รายชื่อผู้ให้บริการเอ็มบราเออร์ อีเจ็ต อี2

ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 มีผู้ให้บริการเครื่องบินตระกูลเอ็มบราเออร์ อีเจ็ต อี2 ทั้งหมด 127 ลำ โดยเป็น อี190-อี2 จำนวน 20 ลำและอี195-อี2 จำนวน 107 ลำ
| --- | --- |
*: ให้บริการ
*: ให้บริการในอดีต
: คำสั่งซื้อ
| สายการบิน | ประเทศ | รูปภาพ | อี175-อี2 | อี190-อี2 | อี195-อี2 | รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์อัสตานา |  คาซัคสถาน |  |  | 3 |  | 3 |  |
| แอร์คิริบาส |  คิริบาส |  |  | 1 |  | 1 | เดิมมีแผนจะเช่าสองลำและดำเนินการโดยไพออแนร์ออสเตรเลีย |
| แอร์พีซ |  ไนจีเรีย |  |  |  | 5 | 5 |  |
| เอเอสแอลแอร์ไลน์ออสเตรเลีย |  ออสเตรเลีย |  |  | 1 |  | 1 |  |
| อาซูลบราซิลเลียนแอร์ไลน์ |  บราซิล |  |  |  | 23 | 23 | ลูกค้าเปิดตัวของรุ่น |
| บินเตอร์กานาเรียส |  สเปน |  |  |  | 10 | 10 |  |
| เฮลเวติกแอร์เวย์ |  สวิตเซอร์แลนด์ |  |  | 8 | 4 | 12 |  |
| เคแอลเอ็มซิตีฮอปเปอร์ |  เนเธอร์แลนด์ |  |  |  | 18 | 18 |  |
| ลอตโปลิชแอร์ไลน์ |  โปแลนด์ |  |  |  | 1 | 18 |  |
| ลักซ์แอร์ |  ลักเซมเบิร์ก |  |  |  | 4 | 4 | เริ่มส่งมอบในปี ค.ศ. 2025 |
| เมฆิกานาเดอาเบียซิออน |  เม็กซิโก |  |  | 10 | 10 | 20 | เริ่มส่งมอบในปี ค.ศ. 2025 |
| ไพออแนร์ออสเตรเลีย |  ออสเตรเลีย |  |  | 1 |  | 1 | เปลี่ยนชื่อเป็นเอเอสแอลแอร์ไลน์ออสเตรเลีย |
| ปลาการ์ลีญัสอาแอเรียส |  บราซิล |  |  | 1 |  | 1 |  |
| พอร์เตอร์แอร์ไลน์ |  แคนาดา |  |  |  | 38 | 38 | ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของรุ่น |
| รอยัลจอร์แดเนียนแอร์ไลน์ |  จอร์แดน |  |  | 2 | 2 | 4 |  |
| ซาลามแอร์ |  โอมาน |  |  |  | 6 | 6 | เดิมมีกำหนดส่งมอบในปี ค.ศ. 2023 |
| สายการบินสกู๊ต |  สิงคโปร์ |  |  | 2 |  | 2 |  |
| ทูอีฟลายเบลเยียม |  เบลเยียม |  |  |  | 3 | 3 |  |
| เวอร์จินออสเตรเลียรีเจียนัลแอร์ไลน์ |  ออสเตรเลีย |  |  | 8 |  | 8 | เริ่มส่งมอบในปี ค.ศ. 2025 |
| วีเดอเรอ |  นอร์เวย์ |  |  | 3 |  | 3 | ลูกค้าเปิดตัวของรุ่น |
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2018 รอบคัดเลือก โซนอเมริกาใต้

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2018 รอบคัดเลือก โซนอเมริกาใต้ จะมีประเทศสมาชิก 2 ทีมที่ผ่านการคัดเลือกเข้ารอบสุดท้ายจะจัดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่น โดยทีมชนะเลิศชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2017 และอีก 1 ทีมจากการแข่งขันรอบคัดเลือกจะผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันชิงแชมป์โลก 2018
ชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2017

บทความหลัก: วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2017
สนาม:  Coliseo Evangelista Mora, กาลี, โคลอมเบีย
วันที่: 15–19 สิงหาคม ค.ศ. 2017
ทีมชนะเลิศจะผ่านการคัดเลือกเข้าชิงแชมป์โลก 2018
| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1 !:  บราซิล
2 !:  โคลอมเบีย
3 !:  เปรู
4:  อาร์เจนตินา
5:  เวเนซุเอลา
6:  ชิลี
| --- | --- |
: ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันชิงแชมป์โลก 2018
รอบคัดเลือก

สนาม:  Coliseo Arequipa, อาเรกิปา, เปรู
วันที่: 11–15 ตุลาคม ค.ศ. 2017
เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC−05:00)
ทีมชนะเลิศจะผ่านการคัดเลือกเข้าชิงแชมป์โลก 2018
| --- | --- |
: ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันชิงแชมป์โลก 2018
| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อาร์เจนตินา | 3 | 0 | 9 | 9 | 1 | 9.000 | 243 | 180 | 1.350  |
| 2 |  โคลอมเบีย | 2 | 1 | 6 | 6 | 3 | 2.000 | 209 | 170 | 1.229  |
| 3 |  เปรู | 1 | 2 | 3 | 4 | 6 | 0.667 | 222 | 220 | 1.009  |
| 4 |  อุรุกวัย | 0 | 3 | 0 | 0 | 9 | 0.000 | 121 | 225 | 0.538 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 ต.ค. | 17:00 | อาร์เจนตินา   | 3–0 |   โคลอมเบีย  | 25–21 | 25–19 | 25–19 |   |   | 75–59 |   |
| 13 ต.ค. | 19:00 | เปรู   | 3–0 |   อุรุกวัย  | 25–14 | 25–23 | 25–15 |   |   | 75–52 |   |
| 14 ต.ค. | 17:00 | อาร์เจนตินา   | 3–0 |   อุรุกวัย  | 25–12 | 25–14 | 25–11 |   |   | 75–37 |   |
| 14 ต.ค. | 19:00 | เปรู   | 0–3 |   โคลอมเบีย  | 23–25 | 21–25 | 20–25 |   |   | 64–75 |   |
| 15 ต.ค. | 16:00 | โคลอมเบีย   | 3–0 |   อุรุกวัย  | 25–10 | 25–10 | 25–11 |   |   | 75–31 |   |
| 15 ต.ค. | 18:00 | เปรู   | 1–3 |   อาร์เจนตินา  | 22–25 | 20–25 | 25–18 | 16–25 |   | 83–93 |   |
รองเท้านารีเหลืองตรัง

| เหลืองตรัง |
| --- | --- |

เหลืองตรัง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Monocotyledon
อันดับ:: Asparagales
วงศ์:: Orchidaceae
วงศ์ย่อย:: Cypripedioideae
สกุล:: Paphiopedilum
สปีชีส์:: Paph.  godefroyae
ชื่อทวินาม
Paphiopedilum godefroyae (God. - Leb.) Stein (1892)

ชื่อพ้อง
 Cypripedium godefroyae   Cordula godefroyae   Paphiopedilum leucochilum  Paphiopedilum ang-thong
รองเท้านารีเหลืองตรัง หรือ รองเท้านารีเหลืองพังงา เป็นกล้วยไม้ในสกุลรองเท้านารี ถูกค้นพบโดยชาวอังกฤษ (Henry James) Murton แห่งสวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิว ประเทศอังกฤษ และเฮนรี อาลาบาศเตอร์ รองเท้านารีเหลืองตรังเป็นสายพันธุ์หนึ่งของรองเท้านารีขาวชุมพร
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

รองเท้านารีเหลืองตรังมีต้นเป็นพุ่มกว้างประมาณ 15–20 ซม. ใบกว้าง 2.5–3.5 ซม. ยาว 15–17 ซม. ใบด้านบนเป็นลายสีเขียวเข้มสลับเขียวเทา บางต้นสีเขียวเข้มจะมากกว่าจนดูคล้ายใบสีเขียวเข้ม ใต้ท้องใบสีม่วงคล้ำ ดอกค่อนข้างกลม กว้างประมาณ 5–8 ซม. ใหญ่กว่ารองเท้านารีขาวสตูลเล็กน้อย สีพื้นดอกมีทั้ง สีขาว สีครีม สีเหลืองอ่อนถึงเหลืองเข้ม มีลายสีม่วงแดงถึงม่วงน้ำตาลกระจายหนาแน่นทั่วกลีบดอก ก้านช่อดอกค่อนข้างสั้นประมาณ 5–10 ซม. ช่อหนึ่งมี 1–2 ดอก ฤดูกาลออกดอกเดือนมีนาคม–มิถุนายน
ถิ่นอาศัย

พบอยู่ตามภูเขาหินปูนที่อยู่ติดชายฝั่งทะเล หรือตามเกาะที่มีลักษณะเป็นหน้าผาสูงชัน โดยขึ้นอยู่สูง 10–100 เมตร จากระดับน้ำทะเล ตามรอยแยกของหินที่ปกคุมไปด้วยมอสส์ ซากใบไม้ที่ผุพังทับถมด้วยตะกอนดิน โดยขึ้นอยู่ตามซอกหินที่ได้รับร่มเงาของชะง่อนหิน หรือพุ่มไม้เตี้ยที่มีใบปกคุมหนาทึบ แสงแดดและน้ำฝนไม่สามารถสัมผัสได้โดยตรง แต่จะได้รับแสงที่สะท้อนจากน้ำทะเล เป็นรองเท้านารีที่พบอยู่ในสภาพแวดล้อมเดียวกับรองเท้านารีขาวสตูล พบในจังหวัดตรัง กระบี่ พังงา สตูล และบริเวณหมู่เกาะในฝั่งทะเลด้านตะวันตก
ดูเพิ่ม

ตัวอย่างกล้วยไม้ในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ รองเท้านารีเหลืองตรัง
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q1944683  Wikispecies: Paphiopedilum godefroyae  BOLD: 632606  EoL: 1135993  EPPO: PPHGO  FNA: 242413914  GBIF: 2825291  GRIN: 319512  iNaturalist: 499024  IPNI: 649767-1  IUCN: 43320345  NCBI: 53089  Plant List: kew-147105  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:649767-1  Species+: 25902  WCSP: 147105
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008

| Fußball-Europameisterschaft 2008 (เยอรมัน) Championnat d'Europe de football 2008 (ฝรั่งเศส) Campionato Europeo di calcio 2008 (อิตาลี) Campiunadis Europeans da ballape 2008 (โรมานซ์)> รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ: ออสเตรีย สวิตเซอร์แลนด์
วันที่: 7–29 มิถุนายน
ทีม: 16
สถานที่: 8 (ใน 8 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  สเปน (สมัยที่ 2)
รองชนะเลิศ:  เยอรมนี
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 31
จำนวนประตู: 77 (2.48 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 1,140,902 (36,803 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  ดาบิด บิยา (4 ประตู)
ผู้เล่นยอดเยี่ยม:  ชาบี
← 2004 2012 → 
การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 หรือรู้จักกันในชื่อ ยูโร 2008 (UEFA Euro 2008) เป็นการแข่งขันฟุตบอลยูโร ครั้งที่ 13 จัดขึ้นที่ประเทศออสเตรียและสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 7-29 มิถุนายน พ.ศ.​2551 โดยทีมชาติกรีซเป็นแชมป์การแข่งขันก่อนหน้า การแข่งขันฟุตบอลยูโรครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่มีเจ้าภาพร่วม ถัดจาก ยูโร 2000 ซึ่งมีเบลเยียมและเนเธอร์แลนด์เป็นเจ้าภาพร่วม
ยูโร 2008 รอบสุดท้ายมีทีมเข้าแข่งขันทั้งหมด 16 ทีม โดยออสเตรียและสวิตเซอร์แลนด์ได้สิทธิ์เข้ารอบอัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพ ส่วนอีก 14 ทีมจะคัดเลือกโดยเริ่มแข่งขันตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 ผู้ชนะของการแข่งขันคราวนี้จะได้สิทธิไปแข่งขันใน ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2009 ที่จัดขึ้นที่ประเทศแอฟริกาใต้ ในปี พ.ศ. 2552 ซึ่งไม่เป็นการบังคับที่จะต้องเข้าร่วม
สนามแข่งขัน

ทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์จะเล่นรอบแบ่งกลุ่มที่เมืองบาเซิล ส่วนทีมชาติออสเตรียจะเล่นรอบแบ่งกลุ่มที่เวียนนา
| เวียนนา | คลาเกินฟวร์ท | ซัลทซ์บวร์ค | อินส์บรุค |
| --- | --- | --- | --- |
| Ernst Happel Stadion ความจุ: 53,295 สนามเหย้า: ทีมชาติออสเตรีย   (FK ออสเตรีย Wien และ SK Rapid Wien) | Hypo-Arena ความจุ: 31,957 สนามเหย้า: SK ออสเตรีย Kärnten | Wals Siezenheim Stadion ความจุ: 31,020 สนามเหย้า: เร็ดบุลซัลทซ์บวร์ค | Tivoli Neu ความจุ: 31,600 สนามเหย้า: SK ออสเตรีย Kärnten |


| บาเซิล | แบร์น | เจนีวา | ซูริก |
| St. Jakob-Park ความจุ: 42,000 สนามเหย้า: FC Basel | Stade de Suisse ความจุ: 31,907 สนามเหย้า: BSC Young Boys | Stade de Genève ความจุ: 31,228 สนามเหย้า: Servette FC | Letzigrund ความจุ: 30,000 สนามเหย้า: FC Zürich   กราสฮอปเปอร์ |
รอบคัดเลือก > ทีมที่เข้ารอบ

| ประเทศ | เงื่อนไขการเข้ารอบ | วันที่เข้ารอบ | การเข้าแข่งขันครั้งก่อนๆ |
| --- | --- | --- | --- |
|  ออสเตรีย | เจ้าภาพ | 12 ธันวาคม 2002 | ยังไม่เคยเข้าร่วมแข่งขัน |
|  สวิตเซอร์แลนด์ | เจ้าภาพ | 12 ธันวาคม 2002 | 2 (1996,2004) |
|  โปแลนด์ | กลุ่ม A | 17 พฤศจิกายน 2007 | ยังไม่เคยเข้าร่วมแข่งขัน |
|  โปรตุเกส | กลุ่ม A | 22 พฤศจิกายน 2007 | 4 (1984,1996,2000,2004) |
|  ฝรั่งเศส | กลุ่ม B | 17 พฤศจิกายน 2007 | 6 (1960,1984,1992,1996,2000,2004) |
|  อิตาลี | กลุ่ม B | 17 พฤศจิกายน 2007 | 6 (1968,1980,1988,1996,2000,2004) |
|  กรีซ | กลุ่ม C | 17 ตุลาคม 2007 | 2 (1980,2004) |
|  ตุรกี | กลุ่ม C | 22 พฤศจิกายน 2007 | 2 (1996,2000) |
|  เยอรมนี | กลุ่ม D | 13 ตุลาคม 2007 | 9 (19721,19761,19801,19841,19881,1992,1996,2000,2004) |
|  เช็กเกีย | กลุ่ม D | 17 ตุลาคม 2007 | 6 (19602,19762,19802,1996,2000,2004) |
|  โครเอเชีย | กลุ่ม E | 17 พฤศจิกายน 2007 | 2 (1996,2004) |
|  รัสเซีย | กลุ่ม E | 22 พฤศจิกายน 2007 | 8 (19603,19643,19683,19723,19883,19924,1996,2004) |
|  สเปน | กลุ่ม F | 17 พฤศจิกายน 2007 | 7 (1964,1980,1984,1988,1996,2000,2004) |
|  สวีเดน | กลุ่ม F | 22 พฤศจิกายน 2007 | 3 (1992,2000,2004) |
|  โรมาเนีย | กลุ่ม G | 17 ตุลาคม 2007 | 3 (1984,1996,2000) |
|  เนเธอร์แลนด์ | กลุ่ม G | 17 พฤศจิกายน 2007 | 7 (1976,1980,1988,1992,1996,2000,2004) |
ตัวหนาหมายถึงชนะเลิศการแข่งขันครั้งนั้นด้วย