stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เครย์ฟิช
เครย์ฟิชกับมนุษย์

เครย์ฟิชมีความสัมพันธ์กับมนุษย์มาแต่อดีต โดยใช้เป็นอาหารมานาน สามารถนำไปปรุงเป็นอาหารได้หลากหลาย โดยมักเป็นอาหารราคาแพงในภัตตาคาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเครย์ฟิชในชนิด Cherax quadricarinatus มีการเพาะพันธุ์ในที่เลี้ยงเป็นการเกษตรกรรมในประเทศออสเตรเลียด้วย สำหรับในประเทศไทย มีการเพาะเลี้ยงกันที่โครงการหลวง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นการนำเข้ามาจากออสเตรเลีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2548
นอกจากนี้แล้วในปัจจุบัน ยังมีการนิยมนำมาเลี้ยงในตู้ปลาเป็นสัตว์น้ำสวยงามอีกด้วย ทั้งวงศ์ Astacoidea และวงศ์ Parastacoidea โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนิด Procambarus clarkii ที่มีรูปร่างดูบึกบึน แข็งแกร่ง มีการพัฒนาสายพันธุ์จนมีสีสันที่หลากหลาย จากเดิมที่สีตามธรรมชาติ คือ สีแดง กลายมามีสีที่หลากหลาย เช่น สีฟ้า, สีน้ำเงิน, สีน้ำเงินเข้ม, สีขาว หรือ สีส้มและ สีแดงเข้ม เป็นต้น ซึ่งสำหรับในประเทศไทย เครย์ฟิชชนิดนี้มีการเลี้ยงกันมานานแล้วไม่ต่ำกว่า 20 ปี ในชื่อของ "กุ้งแดง" หรือ "กุ้งญี่ปุ่น" สำหรับในตัวที่มีสีสันหลากหลายออกไปตามที่ได้กล่าวมา ก็เรียกชื่อต่าง ๆ กันไปตามสี เช่น "ไบร์ออเรนจ์", "อิเล็คทริคบลู", "กุ้งฟ้า" หรือ "สโนว์ไวท์" เป็นต้น และต่อมาได้มีการนำเครย์ฟิชชนิด P. clarkii แพทเทิร์นสีแบบ "โกสต์" มาผสมกับแพทเทิร์นสี แบบ "ไบรท์" (สีส้ม) จนเกิดเป็น "โกสต์ส้ม"  โดยนักพัฒนาสายพันธุ์กุ้งชาวไทย ซึ่งทำให้นักเพาะกุ้งต่างประเทศ ให้ความสนใจกันมาก และ ในปัจจุบัน เครย์ฟิชชนิด P. clarkii แพทเทิร์นสีต่าง ๆ เพิ่มมามากขึ้นมาเรื่อย ๆ และ มีชื่อการค้าที่แตกต่างกันไป เช่น "วัว", "ด่าง", "ตันโจ" และกลายเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงามที่ได้รับความนิยมอย่างมาก โดยในต้นปี พ.ศ. 2560 มีการซื้อขายเครย์ฟิชโกสต์ด่างวัวตัวหนึ่งที่จังหวัดนครปฐมด้วยราคาสูงถึงหนึ่งล้านบาท
สำหรับในวงศ์ Parastacoidea สายพันธุ์ที่นิยมเลี้ยงกันก็ได้แก่ Cherax quadricarinatus และ C. tenuimanus เพราะมีสีสันที่หลากหลายในตัวเดียวกัน ทั้งสีฟ้า, สีน้ำตาลอมเขียว หรือ สีน้ำตาลเข้ม เป็นต้น ในประเทศไทยนิยมเรียกว่า "กุ้งเรนโบว์" และชนิด C. sp. "zebra" ซึ่งเป็นชนิดที่ยังไม่ได้รับการตั้งชื่อสายพันธุ์ มีสีสันลำตัวที่สวยงาม มีสีดำเป็นเงาสลับกับลายปล้องสีขาวอมส้ม ก้ามสีขาว ในบางตัวอาจมีก้ามสีน้ำเงินหรือสีม่วงสวยงาม ซึ่งนิยมเรียกว่า "กุ้งม้าลาย" หรือ "กุ้งซีบร้า" และจากความนิยมที่พุ่งขึ้นสูงนี้ทำให้เครย์ฟิชกลายมาเป็นปัญหาเรื่องสิ่งแวดล้อมเกี่ยวกับเอเลียนสปีชีส์ ทำให้ในกลางปี พ.ศ. 2560 กรมประมงได้สั่งห้ามนำเข้าเครย์ฟิชทุกชนิด และผู้ที่เพาะเลี้ยงทุกรายต้องขึ้นทะเบียนอย่างถูกต้อง และห้ามปล่อยลงแหล่งน้ำธรรมชาติโดยเด็ดขาด หากฝ่าฝืนมีโทษปรับถึง 1–2 ล้านบาท
นอกจากนี้แล้ว ในโรงงานผลิตเบียร์แห่งหนึ่งทางตอนใต้ของสาธารณรัฐเช็ก ได้ใช้เครย์ฟิชเป็นตัววัดคุณน้ำธรรมชาติจากแหล่งธรรมชาติเพื่อใช้ในการผลิตเบียร์ โดยใช้เครื่องอินฟาเรด-ไบโอเซนเซอร์ติดที่ตัวเครย์ฟิชจำนวน 3 ตัว และปล่อยลงในน้ำที่จะใช้ผลิตเป็นเบียร์ เพื่อดูการเต้นของหัวใจและการเคลื่อนไหวของเครย์ฟิชผ่านการประมวลผลโดยคอมพิวเตอร์ โดยใช้เวลาเพียงแค่ 3 นาทีเท่านั้น ก็จะทราบว่าน้ำนั้นมีสิ่งปนเปื้อนหรือไม่ โดยอุปกรณ์ตัวนี้ปัจจุบันได้ทำการจดลิขสิทธิ์สิ่งประดิษฐ์แล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

Astacoidea เก็บถาวร 2012-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Procambarus clarkii ตัวเมียพร้อมกับไข่เต็มท้อง
Cherax sp. "zebra" ในตู้เลี้ยง
Procambarus clarkii ในตู้เลี้ยง
เครย์ฟิชที่ถูกทำเป็นอาหารในรัฐลุยเซียนา
เครื่องยอดหลังคา

เครื่องยอดหลังคาเหนือมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส
เครื่องยอดหลังคา (อังกฤษ: flèche, ออกเสียง) คือส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างหรือส่วนประกอบของของคริสต์ศาสนสถานที่มีลักษณะเป็นยอดแหลมที่มักจะตั้งบนหลังคาหรือสันของสิ่งก่อสร้าง หรือบนจุดตัดของมหาวิหาร ในภาษาอังกฤษหมายถึงยอดแหลมที่เป็นโครงไม้คลุมด้วยตะกั่ว เครื่องยอดหลังคามักจะมีขนาดไม่ใหญ่นัก แต่บางครั้งก็มีขนาดใหญ่เช่นเครื่องยอดหลังคาของมหาวิหารอาเมียงหรือของมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส
“flèche” มาจากคำในภาษาฝรั่งเศสที่แปลว่า “ลูกศร”
ดูเพิ่ม

คริสต์ศาสนสถาน
แผนผังมหาวิหาร
ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เครื่องยอดหลังคา
พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
เครื่องวัดความเฉื่อย

เครื่องวัดความเฉื่อย (อังกฤษ: inertial balance) เป็นเครื่องมือที่ใช้วัดมวลเฉื่อย (ต่างจากเครื่องมือวัดปกติที่ใช้วัดมวลโน้มถ่วง) ที่ใช้งานได้ในสภาวะไร้แรงโน้มถ่วงในอวกาศ อาทิเช่น ในสถานีอวกาศนานาชาติ เป็นต้น หลักการใช้งานนั้นมีพื้นฐานมาจากการสั่นสะเทือนของระบบมวล-สปริง ซึ่งความถี่ของการสั่นสะเทือนนั้นจะขึ้นอยู่กับมวล โดยมวลน้อยจะมีความถี่มาก และมวลมากจะมีความถี่น้อย การใช้งานจะเริ่มจากการวางมวลที่ต้องการวัดลงบนเครื่อง ซึ่งจะทำให้กลไกสปริงเริิ่มสั่น จากนั้นให้วัดระยะเวลาของการสั่นสะเทือนนี้ โดยผู้วัดจะต้องรู้ค่าคงตัวของสปริงและค่าสัมประสิทธิ์การหน่วง จึงจะรู้ค่าของมวลได้
แหล่งข้อมูลอื่น

Inertial mass measurement in the International Space Station
NASA's instructions for constructing an inertial balance เก็บถาวร 2010-06-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Inertial balance demonstration for the physics classroom
เครื่องหมายกำหนดจังหวะ

เครื่องหมายกำหนดจังหวะ (อังกฤษ: time signature) เป็นรูปแบบสัญลักษณ์ที่ใช้ในสัญลักษณ์ดนตรีตะวันตกเพื่อกำหนดการเคาะ ว่าในแต่ละบาร์มีกี่จังหวะ และค่าตัวโน้ต (note value) จะเท่ากับหนึ่งจังหวะ
ในการบรรเลงดนตรี เครื่องหมายกำหนดจังหวะจะปรากฎในตอนแรก อย่างเช่น  อ่านว่า ซี หรือ ซีเต็ม จะมีความหมายเท่ากับเครื่องหมายกำหนดจังหวะที่เป็นตัวเลข หรือ 3
4 อ่านว่า สามสี่ มีความหมายว่า บทเพลงนั้นมีอัตราจังหวะห้องละ 3 จังหวะเคาะ และกำหนดให้ใช้โน้ตตัวดำมีค่าเท่ากับ 1 จังหวะ
หลังจากเครื่องหมายกำหนดจังหวะจะตามด้วยเครื่องหมายตั้งบันไดเสียงหรือกุญแจประจำหลัก
| ด ค กสัญกรณ์ดนตรี |
| --- | --- | --- |
| บรรทัดห้าเส้น |  8va  15ma  ห้องเพลง / เส้นกั้นห้อง  กุญแจประจำหลัก  กลับต้น (ดาคาโป)  ย้อนจากเครื่องหมาย (ดาลเซกโน)  เครื่องหมายตั้งบันไดเสียง  เส้นน้อย  โหมด  โน้ตทางเลือก  บันไดเสียง  Rehearsal letter  เครื่องหมายซ้ำ  อัตราความเร็ว  เครื่องหมายกำหนดจังหวะ  การย้ายระดับเสียง  เครื่องดนตรีย้ายระดับเสียง  | Syncopation example |
| โน้ตดนตรี |  เครื่องหมายแปลงเสียง (แฟลต  ·  เนเชอรัล  ·  ชาร์ป)  โน้ตสัญญาณ  โน้ตประจุด  โน้ตตกแต่ง  ค่าของโน้ต (เส้นรวบ  ·  หัวโน้ต  ·  ก้านโน้ต)  ระดับเสียง  ตัวหยุด  เงียบ  Tuplet  เสียงรัว (เทรโมโล)  ขั้นคู่  สัญกรณ์ระดับเสียงเฮ็ล์มฮ็อลทซ์  สัญกรณ์อักษร  สัญกรณ์ระดับเสียงเชิงวิทยาศาสตร์  | Syncopation example |
| การออกเสียง |  การเน้นเสียง  Caesura  Damping  อัตราความดัง  เครื่องหมายยืดจังหวะ  การกำหนดนิ้ว  เสียงต่อเนื่อง (เลกาโต)  เน้น (มากาโต)  โน้ตประดับ (โน้ตอิง  ·  เสียงรูด  ·  โน้ตตกแต่ง  ·  โน้ตสะบัดกลับ  · โน้ตรูด  · โน้ตพรม)  เสียงเกือบต่อเนื่อง  เครื่องหมายเชื่อมเสียง (สเลอร์)  เสียงสั้นมาก (สตักกัตติสสิโม)  เสียงสั้น (สตักกัตโต)  โน้ตหน่วงเน้น (เทนูโต)  เครื่องหมายโยงเสียง  การประลิ้น  | Syncopation example |
| ทางเลือก |  ดนตรีอักษรเบรลล์  คอร์ดชาร์ต  แผนภาพคอร์ด  Eye music  เบสเลขกำกับ  สัญกรณ์กราฟฟิก  แผ่นโน้ตเพลง  ระบบตัวเลขแนชวิลล์  สัญกรณ์ดนตรีตัวเลข  Klavarskribo  แท็ปเลเจอร์  Parsons code  สัญกรณ์เครื่องกระทบ  สัญกรณ์ดนตรีอย่างง่าย  | Syncopation example |
| หัวข้อที่เกี่ยวข้อง |  Mensural notation  ขาตั้งแผ่นโน้ตเพลง  ระดับเสียงสมบูรณ์  การอ่านโน้ตแรกเห็น  การถอดเพลง  | Syncopation example |
เครื่องราชกกุธภัณฑ์ไอร์แลนด์

ประกาศที่ออกโดยทางการตำรวจแห่งดับลินเกี่ยวกับการจารกรรมเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งไอร์แลนด์
เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งไอร์แลนด์ (อังกฤษ: The Irish Crown Jewels) ประกอบด้วยดาราประดับเพชร และดวงตราประดับเพชรสำหรับองค์ประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ซึ่งเป็นชั้นสูงสุดเฉพาะสำหรับพระมหากษัตริย์ และชั้นแกรนด์มาสเตอร์ (Grand Master) ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์แพทริก (The Order of St. Patrick) ซึ่งได้ถูกจารกรรมไปจากปราสาทดับลินในปีค.ศ. 1907 พร้อมทั้งสายสร้อยทองสำหรับเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ในชั้นอัศวินอีก 5 ชุด ซึ่ง ณ ปัจจุบันคดีก็ยังไม่ได้รับความกระจ่าง
ประวัติ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์แพทริกเป็นอิสริยาภรณ์ที่เกี่ยวกับอัศวิน สถาปนาในปีค.ศ. 1783 โดยพระเจ้าจอร์จที่ 3 เพื่อใช้เป็นอิสริยาภรณ์สูงสุดของไอร์แลนด์ ซึ่งเปรียบได้กับเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์ของอังกฤษ และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ธิสเทิลของสกอตแลนด์ สถาบันพระมหากษัตริย์ของสหราชอาณาจักร ซึ่งถือเป็นพระมหากษัตริย์ของไอร์แลนด์ด้วย เป็นองค์ประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ และข้าหลวงใหญ่แห่งไอร์แลนด์เป็นชั้นแกรนด์มาสเตอร์ (Grand Master) โดยถือเป็นผู้แทนพระองค์ในระหว่างที่พระมหากษัตริย์ไม่ได้ประทับอยู่ในราชอาณาจักร ดาราประดับเพชรนี้ถือเป็นตราสัญลักษณ์และกกุธภัณฑ์ที่พระมหากษัตริย์จะทรงในระหว่างทรงแต่งตั้งอัศวินใหม่เพื่อเป็นสมาชิกแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ และบางกรณีข้าหลวงใหญ่แห่งไอร์แลนด์จะเป็นผู้แทนพระองค์ในบางโอกาสสำคัญ
ในตอนแรก ดาราองค์เดิมที่เป็นของพระมหากษัตริย์นั้นมีความสวยงานมากกว่าดาราสำหรับชั้นอัศวินอื่นๆ เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ต่อมาในปีค.ศ. 1831 พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 มีพระบรมราชโองการให้จัดทำดาราขึ้นใหม่ พร้อมๆ กับการปรับปรุงโครงสร้างของเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์แพทริก โดยดาราองค์ใหม่นี้ประกอบด้วยรัตนชาติกว่า 394 ชิ้น ซึ่งนำมาจากบางส่วนของเครื่องราชกกุธภัณฑ์ของอังกฤษซึ่งเคยเป็นของสมเด็จพระราชินีชาร์ลอตต์ และจากดาราเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งบาธของพระเจ้าจอร์จที่ 3 โดยบริเวณดารานั้นประกอบด้วยลายลงยาสีน้ำเงินเซนต์แพทริก มีสัญลักษณ์ใบชัมร็อกทำจากมรกต และตรากางเขนเซนต์แพทริกสีแดงทำมาจากทับทิม มีคำขวัญที่จารึกไว้ทำมาจากเพชรสีชมพู และประดับโดยรอบด้วยเพชรน้ำหนึ่งจากบราซิล โดยจากประกาศที่ออกโดยทางการภายหลังจากการจารกรรมมีดังนี้
ดาราประดับเพชรของเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์แพทริกประกอบด้วยเพชรเจียระไนจากบราซิลที่มีคุณภาพดีที่สุด (น้ำหนึ่ง) ดารามีขนาด  4 5⁄8 นิ้ว  คูณ 4 1⁄4นิ้ว  ประกอบด้วยแปดแฉก โดยมีสี่แฉกยาว และสี่แฉกสั้น ตรงกลางประกอบด้วยกางเขนที่ทำจากทับทิม และใบชัมร็อกที่ทำจากมรกต ล้อมรอบด้วยลายลงยาสีน้ำเงิน มีคำขวัญว่า "Quis Separabit MDCCLXXXIII" ทำจากเพชรสีชมพู มีมูลค่าประมาณ 14,000 ปอนด์ (เท่ากับ 1,340,000 ปอนด์ ในปีค.ศ. 2015)
ดวงตราประดับเพชรของเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์แพทริกทำจากเงินประดับด้วยใบชัมร็อกที่ทำจากมรกตบนกางเขนสีแดงซึ่งทำจากทับทิมล้อมรอบโดยลายวงกลมลงยาสีน้ำเงินมีคำขวัญ "Quis Separabit MDCCLXXXIII" ทำจากเพชรสีชมพู และมีลายประดับล้อมรอบด้วยลายช่อใบชัมร็อกทำจากมรกต ประดับล้อมรอบด้วยเพชรน้ำหนึ่งเม็ดใหญ่จากบราซิล ด้านบนเป็นฮาร์ปปิดยอดด้วยมงกุฎประดับเพชรโดยรอบ ขนาดบริเวณวงรีประมาณ 3 นิ้ว คูณ 2 3/8 นิ้ว สูง ความสูง 5 5/8 นิ้ว มูลค่าประมาณ 16,000 ปอนด์ (เท่ากับ 1,530,000 ปอนด์ ในปีค.ศ. 2015)
โดยในระหว่างที่ไม่ได้ใช้ทรงหรือนำออกมาทำความสะอาดนั้น เครื่องราชอิสริยาภรณ์สำคัญนี้และรวมถึงสายสร้อยของอัศวินที่วายชนม์ไปแล้วจะถูกดูแลโดย Ulster King of Arms ซึ่งเป็นผู้ดูแลตราสัญลักษณ์ และเก็บรักษาอยู่ในตู้นิรภัยของธนาคาร ซึ่งการยกฐานะเป็นกกุธภัณฑ์ของดาราประดับเพชร และดวงตราประดับเพชรที่เป็นชุดสำหรับพระมหากษัตริย์นั้นเกิดขึ้นในปีค.ศ. 1905 ในระหว่างการชำระสถานะแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์แพทริก โดยประกาศที่ออกโดยตำรวจดับลินในภายหลังเกี่ยวกับการจารกรรมนี้ใช้คำว่า "เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งไอร์แลนด์"
วิลเลียม วาร์ด​ เอิร์ลที่ 2 แห่งดัดลีย์ (ข้าหลวงใหญ่แห่งไอร์แลนด์, 1902–1905), ประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์แพทริกเต็มยศในชั้น "Grand Master"
เครื่องยิงลูกระเบิด

เครื่องยิงลูกระเบิดเอ็ม 79
เครื่องยิงลูกระเบิด หรือ เครื่องยิงลูกระเบิดจากปืนเล็กยาว (อังกฤษ: grenade launcher) เป็นอาวุธที่ยิงโพรเจกไทล์ลำกล้องขนาดใหญ่ มักจะเป็นวัตถุระเบิด, ควัน หรือหัวรบแก๊ส ปัจจุบัน ศัพท์โดยทั่วไปหมายถึงประเภทของอาวุธปืนที่ยิงลูกกระสุนระเบิดรวมกัน ประเภทที่พบมากที่สุดคือแบบพกพา ซึ่งเป็นอาวุธปืนประทับไหล่สำหรับรายบุคคล แม้ว่าจะมีเครื่องยิงขนาดใหญ่กว่าแจกจ่ายให้หน่วยทหารติดอาวุธในระดับที่สูงขึ้นขององค์กรโดยกองกำลังทหาร
เครื่องยิงลูกระเบิดสามารถมาในรูปแบบของอาวุธเดี่ยว (ทั้งยิงทีละนัดหรือซ้ำ) หรือเป็นสิ่งที่แนบมาติดตั้งกับอาวุธปืนหลัก ซึ่งมักจะเป็นปืนเล็กยาว ส่วนเครื่องยิงลูกระเบิดอัตโนมัติขนาดใหญ่ที่แจกจ่ายให้หน่วยทหารติดอาวุธ เช่น เอ็มเค 19 จะติดตั้งบนขาตั้งหรือยานพาหนะ
ทั้งนี้ ยานรบหุ้มเกราะบางคันยังติดตั้งเครื่องยิงลูกระเบิดแบบยิงทีละนัดเป็นการป้องกัน
ดูเพิ่ม

ปืนยิงพลุ
อาร์พีจี (อาวุธ)
แหล่งข้อมูลอื่น

Modern Firearms & Ammunition grenade launcher intro เก็บถาวร 2016-11-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เครื่องจักรไอน้ำ

แบบจำลองของเครื่องจักรไอน้ำแบบคานที่มีข้อต่อแบบขนาน ของเจมส์ วัตต์สำหรับการดับเบิ้ลแอ็กชัน
เครื่องจักรไอน้ำ
เครื่องจักรไอน้ำ (อังกฤษ: Steam engine) ประดิษฐ์โดย โทมัส นิวโคเมน (Thomas Newcomen) เมื่อ พ.ศ. 2248 (ค.ศ. 1705) ต่อมา เจมส์ วัตต์ ได้พัฒนาเครื่องจักรไอน้ำขึ้น ซึ่งหลังจากนั้น ได้มีการนำเอาชื่อท่านมาตั้งเป็นหน่วยของกำลังไฟฟ้าวัตต์
เครื่องจักรไอน้ำเป็นเครื่องจักรแรกๆ ที่มนุษย์สร้างขึ้น เช่น รถจักรไอน้ำ เรือกลไฟ
เครื่องจักรไอน้ำ เป็นเครื่องจักรประเภท สันดาปภายนอก สามารถนำมาเปลี่ยนเป็นพลังงานไฟฟ้าได้ โดยการนำไอน้ำมาหมุนกังหันของ เครื่องกำเนิดไฟฟ้า (ไดนาโม) เครื่องจักรไอน้ำต้องมีหม้อต้มในการต้มน้ำในการทำให้เกิดไอน้ำ ไอน้ำที่ได้จากการต้ม จะนำไปเป็นแรงในการดันกระบอกสูบหรือกังหัน
ข้อดีของเครื่องจักรไอน้ำประการหนึ่งคือการที่สามารถใช้แหล่งความร้อนจากอะไรก็ได้ เช่น  นิวเคลียร์ พลังงานแสงอาทิตย์ เอทานอล
นำมันจากพืช และอื่นได้ อีกมาก
และแม้แต่ในปัจจุบัน เครื่องจักรไอน้ำหรือกลไกที่ถูกพัฒนาขึ้นจากเครื่องจักรไอน้ำยังคงปรากฏซ่อนอยู่ในเครื่องจักรเครื่องกลแทบทุกประเภท เช่น  โรงไฟฟ้าพลังงานความร้อน กระบอกสูบในรถยนต์ เครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานไอนำ
การประดิษฐ์ริเริ่มและพัฒนา

เครื่องจักรไอน้ำเครื่องแรกที่มีการบันทึกไว้คือ Arolipile คนที่ประดิษฐ์คือวิศวกรและนักฟิสิกส์ชาวกรีก ในช่วงศตวรรษที่ 1 แต่ครั้งนั้นนำมาใช้เป็นของเล่น 
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2206 (ค.ศ. 1663) นายเอ็ดเวิร์ด โซเมอร์เซ็ด ได้ออกแบบและนำไปใช้เป็นประโยชน์ในการปั้มน้ำ
เมื่อ พ.ศ. 2223 (ค.ศ. 1680) นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส เดนนิส ปาปิน ( Denis Papin) สร้างหม้อต้มความดันจุดประสงค์เพื่อใช้ในการทำอาหาร ซึ่งถือเป็นหม้อความดันรุ่นแรก เพื่อเป็นการป้องกันการระเบิดของหม้อต้มความดัน เดนนิส ปาปิน ได้ออกแบบ วาล์วลดความดัน (Release Valve) นอกจากนี้ยังสังเกตว่าคาบการทำงานของวาวล์ เป็นจังหวะขึ้นลงๆ ทำ ให้เกิดความคิดเกี่ยวกับเครื่องจักรแบบกระบอกสูบ แต่เขาก็ไม่ได้สร้างเครื่องจักรไอน้ำที่ใช้งานได้จริง ต่อมาวิศวกร Thomas Savery (โทมัส ซาวารี่) ได้ใช้การออกแบบของปาปิน มาทำเป็นเครื่องจักรไอน้ำที่ใช้งานได้
ในอุตสาหกรรมเครื่องจักรไอน้ำช่วงแรกเป็นการออกแบบของ โทมัส เซฟเวอรี (Thomas Savery) 
เมื่อ พ.ศ. 2255 (ค.ศ. 1712) เครื่องจักรไอน้ำแบบบรรยากาศ (atmospheric-engine) ของ โทมัส นิวโคเมน (Thomas Newcomen) ได้ทดลองและใช้ในอุตสาหกรรม
ต่อมา เซฟเวอรีและนิวโคเมนร่วมกันพัฒนา เครื่องจักรไอน้ำแบบคาน (beam engine) ที่สามารถใช้แบบความดันบรรยากาศและความดันสุญญากาศ ช่วงแรกของอุตสาหกรรมใช้เครื่องจักรไอน้ำแบบสุญญากาศในการปั๊มน้ำจากเหมือง เครื่องจักรไอน้ำของนิวโคเมน รุ่นแรกทำงานช้าและต้องใช้คนเปิด-ปิดวาล์วเอง 
ต่อมาจึงเปลี่ยนมาใช้ตัวเครื่องจักรเองในการเปิด-ปิดวาล์ว
ต่อมา เจมส์ วัตต์ (James Watt) ได้พัฒนาเครื่องจักรไอน้ำจากแบบของนิวโคเมน และ ได้จดสิทธิบัตร เครื่องจักรไอน้ำแบบวัตต์ Watt Steam Engine ซึ่งทำงานเรียบกว่าและมีประสิทธิภาพมากกว่า
การพัฒนาในเรื่องของประสิทธิภาพช่วงต่อมาจากการประดิษฐ์ของ Oliver Evans และ Rechard Trevithick โดยการใช้ไอน้ำแรงดันสูง  ซึ่งเครื่องจักรไอน้ำที่ใช้แรงดันสูงที่ Trevithick สร้างไว้เป็นที่รู้จักในชื่อ เครื่องจักรไอน้ำแบบคอร์นิช (Cornish engines)
อย่างไรก็ตามเครื่องจักรไอน้ำแรงดันสูงมีอันตรายมาก จากหม้อต้มระเบิดเพราะไม่สามารถทนความดันสูงได้ และเป็นสาเหตุของอุบัติเหตุหลายๆเหตุการณ์ สิ่งสำคัญของเครื่องจักรไอน้ำแบบความดันสูงคือ ความพิถีพิถันในการผลิต วาล์วนิรภัย ซึ่งใช้ในการปล่อยความดันที่เกินของเครื่องจักรไอน้ำ และเหตุนี้เองจึงต้องมีการบำรุงรักษาเครื่องจักรไอน้ำที่เข้มงวด และกำหนดมาตรฐานการผลิตวาล์วนิรภัย
ประเภทของเครื่องจักรไอน้ำ > เครื่องจักรไอน้ำแบบสูบขึ้นลง (Reciprocating Engines)

ความแตกต่างของการทำงานของเครื่องจักรไอน้ำแบบสูญญากาศและแบบความดันสูง ไอน้ำความดันสูงมีสีแดง, ความดันต่ำสีเหลือง และ ไอน้ำควบแน่นสีน้ำเงิน ด้านบนของเครื่องความดันแบบสูญญากาศต้องเปิดสู่บรรยากาศเพื่อให้ความดันบรรยากาศกระทำด้านบนกระบอกสูบ เครื่องจักรแบบ Reciprocating ใช้การทำงานของไอน้ำในการเคลื่อนที่สูกสูบในกระบอกสูบที่ปิดสนิท
ประเภทของเครื่องจักรไอน้ำ > เครื่องจักรไอน้ำแบบความดันสุญญากาศ (Vacuum engines)

จังหวะการทำงานของเครื่องจักรไอน้ำแบบสุญญากาศคือ การให้ไอน้ำความดันต่ำเข้าไปในกระบอกสูบและทำการปิดวาล์วทางเข้าลูกสูบเคลื่อนที่ไปอยู่บริเวณด้านบน หลังจากนั้นไอน้ำจะความแน่นกลายเป็นหยดน้ำ ซึ่งทำให้ปริมาตรของไอน้ำลดลงทำให้เกิดเป็นสุญญากาศ
จากนั้นความดันบรรยากาศจะกดอีกด้านของลูกสูบ ทำให้ลูกสูบเคลื่อนที่ไปอยู่ด้านล่าง และกระบอกสูบติดอยู่กับคานน้ำหนักค้านนอกเพียงพอจะที่ทำให้ไอน้ำความดันต่ำดันลูกสูบเคลื่อนที่ไปอยู่ด้านบนสุดได้อีกครั้ง ทำเช่นนี้กลับไปกลับมาทำให้สามารถนำมาใช้เป็นแรงกลได้
ในเครื่องจักรไอน้ำของนิวโคเมน น้ำเย็นได้ถูกฉีดโดยตรงเข้าไปในกระบอกสูบเลย แต่ในเครื่องจักรไอน้ำของวัตต์ มีการแยกกระบอกเป็นห้องไอน้ำควบแน่นและห้องหลักออกจากกันโดยกันด้วยวาล์ว 
ประสิทธิภาพของเครื่องจักรของนิวโคเมน ขึ้นอยู่กับการสูญเสียความร้อนในจังหวะควบแน่นและให้ความร้อนเพราะเกิดขึ้นในห้องหลักเพียงห้องเดียว การแยกกระบวนการความแน่นของไอน้ำไปอยู่อีกห้องทำให้ประสิทธิภาพการทำงานลดลง
ประเภทของเครื่องจักรไอน้ำ > เครื่องจักรใบพัด

เป็นเครื่องจักรที่ทำงานโดยให้ไอนำยิ่งยวดดันกังหันหรือใบพัดในภาชนะรูปหอยโขงให้หมุน จึงเกิด พลังงานกล
ประเภทของเครื่องจักรไอน้ำ > เครื่องจักรแบบอื่นๆ

เครื่องยนต์สันดาบภายนอก
เครื่องยนต์สเตอร์ลิง
แหล่งข้อมูลอื่น

Aeolipile
เครื่องจักรไอน้ำแบบลูกสูบ,โดยนาย Denis Papin
เครื่องวัดความสว่างความเร็วสูง

เครื่องวัดความสว่างความเร็วสูง (อังกฤษ: High Speed Photometer; HSP) เป็นเครื่องมือวัดทางวิทยาศาสตร์ชิ้นหนึ่งที่ติดตั้งอยู่บนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ออกแบบมาเพื่อตรวจวัดค่าความสว่าง (brightness) และขั้วแม่เหล็กของวัตถุท้องฟ้าหลายชนิด สามารถสังเกตการณ์ได้ในช่วงความยาวคลื่นของอัลตราไวโอเลต แสงที่ตามองเห็น และอินฟราเรด
เครื่องวัดความสว่างความเร็วสูงเป็นอุปกรณ์ตัวหนึ่งของกล้องฮับเบิลที่ติดตั้งไปตั้งแต่การขึ้นสู่อวกาศครั้งแรก แต่ไม่สามารถใช้งานได้สำเร็จเนื่องจากปัญหาการรับภาพของกล้อง ในภารกิจซ่อมบำรุงที่ 1 เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1993 มันถูกแทนที่ด้วยเครื่องแก้ไขภาพกล้องโทรทรรศน์อวกาศ (Corrective Optics Space Telescope Axial Replacement หรือ COSTAR) เพื่อช่วยแก้ไขปัญหาด้านภาพสำหรับอุปกรณ์วัดอื่นๆ ที่เหลือ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเกี่ยวกับ HSP จาก STSCI
เครื่อง HSP ที่ห้องทดลองดาราศาสตร์มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน
| ด ค กกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล |
| --- | --- | --- |
| เครื่องมือวัดและอุปกรณ์ ในปัจจุบัน |  กล้องสำรวจขั้นสูง (ACS)  สเปกโทรกราฟต้นกำเนิดจักรวาล (COS)  เซ็นเซอร์นำทางความละเอียดสูง (FGS)  กล้องใกล้อินฟราเรดและสเปกโทรมิเตอร์หลายวัตถุ (NICMOS)  สเปกโทรกราฟถ่ายภาพกล้องโทรทรรศน์อวกาศ (STIS)  กล้องถ่ายภาพสนามกว้าง 3 (WFC3)  |  |
| เครื่องมือวัดและอุปกรณ์ ก่อนหน้า |  เครื่องแก้ไขภาพกล้องโทรทรรศน์อวกาศ (COSTAR)  กล้องถ่ายภาพวัตถุมัว (FOC)  สเปกโทรกราฟวัตถุมัว  (FOS)  สเปกโทรกราฟความละเอียดสูงก็อดเดิร์ด  (GHRS/HRS)  เครื่องวัดความสว่างความเร็วสูง (HSP)  กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ (WFPC)  กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2 (WFPC2)  |  |
  หมวดหมู่   คอมมอนส์
เครื่องราชกกุธภัณฑ์

เครื่องเบญจราชกกุธภัณฑ์ของไทย
พระมหาพิชัยมงกุฎซึ่งเป็นหนึ่งในเบญจราชกกุธภัณฑ์ (เครื่องราชกกุธภัณฑ์ 5 อย่าง) แห่งราชอาณาจักรไทย
กกุธภัณฑ์ หรือ เครื่องราชกกุธภัณฑ์ (อังกฤษ: Crown jewels)  ตามรูปศัพท์แปลว่าเครื่องใช้สำหรับพระมหากษัตริย์ กกุธภัณฑ์ เป็นคำภาษาบาลี มาจาก กกุธ แปลว่า เครื่องหมายความเป็นพระราชา + ภณฺฑ แปลว่า ของใช้ เครื่องราชกกุธภัณฑ์จึงหมายถึง อุปกรณ์, เครื่องทรง และ/หรือ สิ่งอื่น ๆ ที่เป็นของพระมหากษัตริย์ของประเทศต่าง ๆ ที่มอบให้แก่พระมหากษัตริย์องค์ต่อไปเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการมอบสิทธิในการครองราชบัลลังก์ เครื่องราชกกุธภัณฑ์จะประกอบด้วย พระมหาพิชัยมงกุฎ, พระแสงขรรค์ชัยศรี, ธารพระกร, วาลวิชนี (พัดวาลวิชนี, พระแส้จามรี), ฉลองพระบาทเชิงงอน และสิ่งอื่น ๆ ที่ถือว่าเป็นสิ่งประกอบเกียรติยศของประมุขของประเทศตามแต่ประเทศไป
ดูเพิ่ม

เครื่องราชกกุธภัณฑ์ไทย
เครื่องราชกกุธภัณฑ์สหราชอาณาจักร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เครื่องราชกกุธภัณฑ์
| ด ค กเครื่องราชกกุธภัณฑ์ไทย |
| --- | --- |
 นพปฎลมหาเศวตฉัตร  พระมหาพิชัยมงกุฎ  พระแสงขรรค์ชัยศรี  ธารพระกร  วาลวีชนี  ฉลองพระบาทเชิงงอน 
| ด ค กเครื่องราชกกุธภัณฑ์และเครื่องบรมขัตติยราชวราภรณ์แบ่งตามประเทศ |
| --- | --- |
 แอลเบเนีย  ออสเตรีย  บราซิล  บัลแกเรีย  Czechia  เดนมาร์ก  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี บาวาเรีย  ปรัสเซีย  Württemberg  กรีซ  จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์ศิทธิ์  ฮังการี  อิหร่าน  ไอร์แลนด์  อิตาลี Kingdom of Sicily  Kingdom of Naples  Lombardia  Toscana  เวเนเซีย  ญี่ปุ่น  มาเลเซีย  เนเธอร์แลนด์ เครื่องประดับ  ไนจีเรีย  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  โรมาเนีย  รัสเซีย  เซอร์เบีย  สเปน  สวีเดน  ไทย  สหราชอาณาจักร สก็อตแลนด์  เวลส์ 
 Former or historical sovereign states shown in italics
เคนนี โรเจอส์

| เคนนี โรเจอส์ |
| --- | --- |
เคนนี โรเจอส์ ในคอนเสริต์ที่ Chumash Casino ฮอลล์ รีสอร์ท,Santa Ynez,รัฐ แคลิฟอร์เนีย,กันยายน ปี 2006
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: Kenneth Ray Rogers.
รู้จักในชื่อ: Kenneth Donald "Kenny"
เกิด: 21 สิงหาคม ค.ศ. 1938(1938-08-21)
ที่เกิด: รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 20 มีนาคม ค.ศ. 2020(2020-03-20) (81 ปี)
แนวเพลง: คันทรี แจ๊ซ ร็อก ป็อป
อาชีพ: นักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง
ช่วงปี: 1958 - 2017
ค่ายเพลง: United Artists  Reprise  Capitol Nashville

เว็บไซต์: kennyrogers.com/
เคนนี โรเจอส์ (อังกฤษ: Kenny Rogers) หรือชื่อเต็มว่า  Kenneth Ray Rogers. เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1938 เป็นนักร้องชาวอเมริกัน นักแต่งเพลง ช่างภาพ โปรดิวซ์เซอร์เพลง นักแสดง นักประพันธ์ และยังเป็นหนึ่งในสมาชิกของ Country Music Hall of Fame" มียอดขายอัลบั้ม รวมกว่า 165 ล้านชุด ทั่วโลกทำให้เขาเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดขายสูงที่สุดตลอดการ มีซิงเกิลฮิตขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ถึง 21 ซิงเกิล และมีซิงเกิลติดชาร์ตรวมทั้งหมด 120 เพลง ในชาร์ตเพลงป๊อปและคันทรีมากกว่า 200 สัปดาห์ ในสหรัฐอเมริกา
อัลบั้มทั้ง 2 ของเขา The Gambler และ Kenny ติดหนึ่งใน "200 อัลบั้มเพลงคันทรี่ที่มีอิทธิพลมากที่สุดตลอดกาล" จากผลสำรวจในเว็บไซต์ About.com เขาเคยถูกยกให้เป็น "นักร้องคนโปรดตลอดกาล" ในปี 1986 โดยผู้อ่านจากทั้ง นิตยสาร USA Today และ People เขาได้รับรางวัลมามากมาย ไม่ว่าจะเป็น อเมริกันมิวสิกอะวอร์ด, รางวัลแกรมมี, ACMs และ CMAs รวมทั้งยังได้รับ รางวัลความสำเร็จในชีวิตตลอด 6 ทศวรรษที่ผ่านมา ในปี 2003
ความสำเร็จครั้งล่าสุด คืออัลบั้ม Water & Bridges ในปี 2006 สามารถขึ้นถึงอันดับ 5 ในชาร์ตอัลบั้มเพลงคันทรี และ อันดับที่ 15 ใน  Billboard 200
ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มนี้คือเพลง "I Can't Unlove You" ที่สามารถขึ้นชาร์ตได้สูงพอสมควร ในปีถัดมาหลังจากที่เขา ทัวร์คอนเสริต์ ที่อังกฤษและไอร์แลนด์เสร็จ เขากล่าวกับดีเจวิทยุ "สตีฟ ไรท์" ของทาง BBC ว่า เพลงที่ของเขาที่ เขาชอบที่สุดคือ "The Gambler"
เขายังเคยแสดงภาพยนตร์และทีวีโชว์มากมาย แต่ที่น่าจดจำที่สุดคือบทที่เขาเล่นใน ทีวีซีรีส์เรื่อง "The Gambler" และ "MacShayne" รวมทั้งการปรากฏตัวของเขาใน The Muppet Show
ประวัติ > ชีวิตในวัยเด็กและครอบครัว

เคนเนท เรย์ โรเจอส์ เกิดที่เมืองฮิวสตัน ในรัฐเท็กซัส ปี 1938 เป็นบุตรคนที่ 4 จากทั้งหมด 8 มารดาชื่อ ลูซิล เป็นผู้ช่วยพยาบาล(เสียชีวิตปี 1991) และบิดาชื่อ เอ็ดเวิร์ด ฟลอยด์ โรเจอส์ เป็นช่างไม้(เสียชีวิตปี 1975) โรเจอร์จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยม เจฟเฟอร์สันเดวิส ในฮิวสตั้น
เส้นทางสายอาชีพ > ช่วงเริ่มต้น

เขาเริ่มต้นสู่การเป็นนักดนตรีในช่วงกลางยุค 50 เมื่อครั้งที่เขาได้อัดเพลง กับ วงดนตรีร็อค นามว่า "The Scholars" ซึ่งมีซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จคือ "Poor Little Doggie" 
วงนี้ต้องแยกวงหลังจากออกซิงเกิลได้อีก 2 เพลง เพราะโรเจอส์ ออกจากการเป็นนักร้องนำ หลังจากแยกวง เขาก็ได้ออกซิงเกิลเดี่ยวของตัวเอง คือเพลง "That Crazy Feeling" ในปี 1958 ที่ประสบความสำเร็จมาก
หลังจากยอดขายเริ่มลดลง โรเจอส์ ได้เข้าร่วมกับวงแจ๊ซ นามว่า "The Bobby Doyle Trio" ซึ่งเล่นดนตรีตามคลับต่างๆมากมาย และยังได้อัดเพลงกับ Columbia Records อีกด้วย วงนี้แยกวงในปี 1965 หลังจากนั้นในปี 1966 โรเจอส์ ได้ปล่อยซิงเกิล แจ๊ส-ร็อค ภายใต้ Mercury Records ชื่อว่า "Here's That Rainy Day" แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
โรเจอส์ ยังได้ทำงาน ในฐานะโปรดิวซ์เซอร์เพลง นักแต่งเพลง และนักดนตรีให้ศิลปินอื่นด้วย เช่น Mickey Gilley และ Eddy Arnold 
ในปี 1966 เขาเข้าร่วมกับวง "The New Christy Minstrels" ในฐานะนักร้องและ นักเล่น ดับเบิลเบส
ด้วยความที่การเป็นนักดนตรีในวงนั้น ไม่ประสบความสำเร็จดั่งที่พวกเขาหวัง โรเจอส์ และ สมาชิกวง "ไมค์ เซทเทิ่ล,เทอรี วิลเลียม,เทลม่า คามาโช จึงออกจากวง และมาตั้งวงใหม่ในชื่อ The First Edition ในปี 1967 (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น "เคนนี โรเจอส์แอนด์เดอะเฟิรส์อิดิชั่น") พวกเขามีเพลงดัง ที่ขึ้นติดชาร์ตได้ทั้งป้อปและคันทรี
เช่น"Just Dropped In (To See What My Condition Was In)", "But You Know I Love You","Ruby, Don't Take Your Love to Town","Reuben James", and "Something's Burning"โรเจอส์ มีภาพลักษณ์ที่คล้าย ฮิปปี้ เช่นไว้ผมยาว มีตุ้มหู และ แว่นกันแดดสีชมพู ในช่วงที่เขายังอยู่กับวงนี้
หลังจากแยกวงในปี 1976 โรเจอส์ก็เริ่มต้นการเป็นศิลปินเดี่ยว โรเจอส์ได้ปรับเสียงร้องให้ต่ำลงมา แม้จะค่อนข้างหยาบเล็กน้อยแต่ไพเราะละมุน ซึ่งเป็นที่ถูกใจของผู้ฟังเพลงป้อปและคันทรี่
ปัจจุบัน เขามีเพลงขึ้นชารต์ที่สูงกว่าอันดับ 60 ถึง 40 ซิงเกิลฮิต (รวมทั้ง 25 เพลงที่ขึ้นถึงอันดับ 1) และ 50 อัลบั้ม เพลงของเขายังรวมอยู่ในซาว์แทร็คของหนังดังหลายเรื่อง เช่น Convoy,Urban Cowbay และ The Big Lebowski