stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศีลธรรมอันดีของประชาชน

ศีลธรรมอันดีของประชาชน /สีนทำ-/ (อังกฤษ: public morals) หมายถึง มาตรฐานทางศีลธรรมและจริยธรรมซึ่งนิยมกันอยู่ในสังคมหนึ่ง ๆ ไม่ว่าจะโดยความนับถือเช่นจารีตประเพณีทั่ว ๆ ไป เรียกว่าเป็น "แรงกดดันจากสังคม" (อังกฤษ: social pressure) หรือโดยการบังคับใช้ผ่านกฎหมายหรือผู้มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมาย เรียก "แรงกดดันจากบ้านเมือง" (อังกฤษ: legal pressure) ทั้งนี้ เพื่อเป็นปทัสถานหรือแนวที่สมาชิกในสังคมพึงปฏิบัติต่อสังคมนั้น ๆ รัฐที่ปกครองโดยใช้แนวคิด "เทวาธิปไตย" เช่น ไทย มักสั่งสอนประชาชนให้เห็นว่าศีลธรรมอันดีนั้นมีค่าเสมอคำสอนทางศาสนา และทั้งสองสิ่งก็มีค่าบังคับเช่นเป็นกฎหมาย
โดยทั่วไปมักเข้าใจกันว่า "ศีลธรรมอันดีของประชาชน" เป็นเรื่องเกี่ยวกับความเหมาะสมทางเพศมากกว่า เช่น เรื่องโสเภณี ความฝักใฝ่เพศเดียวกัน ความเหมาะสมในการแต่งกาย ความโป๊เปลือยหรือเรื่องเร้ากามารมณ์ การท้องก่อนแต่ง และการปกป้องเด็ก เป็นต้น ถือว่าเป็นเหตุผลหลักสำหรับการควบคุมพฤติการณ์ในสังคม และมักนำไปสู่การรณรงค์ต่อต้านผู้ไม่เคารพนับถือพระเจ้าหรืออะไรก็ตามที่มักเคารพนับถือกันอย่างพระเจ้า เช่น กษัตริย์ ราชวงศ์ ฯลฯ ซึ่งนับเป็นคนละฝ่ายกับ "เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น" ทีเดียว
อันที่จริงแล้ว ความไม่เหมาะสมทั้งหลายต้องนับว่าเป็นสิ่งที่ขัดต่อศีลธรรมอันดีของประชาชนทั้งนั้น ขึ้นกับว่าสังคมนั้นมองว่าอะไรคือความไม่เหมาะสม แต่แน่นอนว่าในการมองของคนทั้งโลก ความฉ้อฉลทางการเมือง การกล่าววาจาโป้ปดต่อสาธารณะ และความเสื่อมเสียทางการเมือง ไม่ว่าจะเป็นการเมืองระดับท้องถิ่นหรือระดับชาติ ก็นับว่าเป็นความไม่เหมาะสมเช่นกันทั้งนั้น ความแตกต่างทางการมองสังคมของแต่ละสังคมนั้น เป็นต้นว่า บางสังคมก็มองว่าการที่ผู้นำประเทศมีพฤติกรรมทางเพศที่ไม่เหมาะสม เช่น มีภริยาหลายคน หรือไม่จดทะเบียนสมรส เป็นความไม่เหมาะสม ในขณะที่บางสังคมก็มองว่าเป็นเรื่องส่วนตัว จุดนี้เรียกว่าเป็นช่องสีเทาระหว่างเรื่องส่วนตัวกับเรื่องส่วนรวม เพราะเรื่องส่วนตัวของบุคคลบางคนก็อยู่ในความสนใจเป็นอันมากของประชาคม
แน่นอนว่าภายในกรอบแห่งศีลธรรมอันดีของประชาชน การพนันและการขันต่อย่อมถูกควบคุมตามปรกติ บ่อนการพนันถูกมองว่าเป็นภัยยิ่งกว่าสลากกินแบ่งหรือการพนันฟุตบอลทั้งที่สองอย่างหลังมีแพร่หลายดาษดื่น นอกจากนี้ ในบางสังคม การร่ำสุรายาเมาในที่สาธารณะและการทำแท้งยังเป็นสิ่งที่รับไม่ได้ มีการออกกฎหมายควบคุมพฤติกรรมเช่นว่าด้วยโดยเหตุผลเพื่อพิทักษ์ธำรงศีลธรรมอันดีของประชาชน ซึ่งว่ากันตามประวัติศาสตร์แล้ว กฎหมายดังกล่าวที่มามาทุกยุคทุกสมัยก็ตั้งอยู่บนเหตุผลเดียวกัน ทั้งนี้ ถึงแม้ว่าจะมีกฎหมายอนุญาตให้ทำแท้งอย่างถูกต้องก็ตาม คนก็ยังมองว่าเป็นบาปเป็นความไม่เหมาะสม
กรอบแห่งศีลธรรมอันดีของประชาชนนั้นมีความเปลี่ยนแปลงไปทุกยุคทุกสมัย บางทีก็เปิดกว้างขึ้น และบางทีก็หดแคบลงมาก เช่น เมื่อก่อนนี้การรับประทานอาหารบนถนนที่เรียกว่า "เดินไปกินไป" หรือการที่ผู้หญิงสูบบุหรี่ในที่สาธารณะ จะถูกประณามหยามเหยียดอย่างที่สุด แต่ปัจจุบันสังคมเปิดกว้างขึ้น หรือบางกลุ่มแนวคิดอาจเรียกว่าสังคม "หน้าทน" มากขึ้นก็ว่าได้
ดูเพิ่ม

ความสงบเรียบร้อยของประชาชน
ศิลปะแฟนตาซี

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แฟนตาซี
ระวังสับสนกับ ศิลปะอัศจรรย์
ศิลปะแฟนตาซี (อังกฤษ: Fantasy art) เป็นประเภทของงานศิลปะประเภทหนึ่งที่มีเนื้อหา, ความคิด, องค์ประกอบ หรือฉากที่เป็นไสยศาสตร์หรือเหนือธรรมชาติ ขณะที่ปรัชญานี้บางส่วนคาบเกี่ยวกับนิยายวิทยาศาสตร์ นวนิยายสยองขวัญและนวนิยายคาดการณ์ แต่ศิลปะแฟนตาซีก็มีองค์ประกอบบางอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองที่ไม่พบในศิลปะการเขียนนวนิยายคาดการณ์ เนื้อหาของงานที่มาจากความลึกลับและตำนานหรือการเขียนแฟนตาซีของโลกสมัยใหม่ในรูปลักษณ์ที่แฝงนัยยะของพลังอำนาจของเทพ มายาหรือสิ่งที่เหนือธรรมชาติ เป็นเนื้อหาที่พบโดยทั่วไปในงานประเภทนี้และเป็นปัจจัยที่สร้างความแตกต่างของงานศิลปะประเภทนี้จากงานศิลปะประเภทอื่น ๆ นอกจากนั้นก็จะนิยมใช้จินตสัตว์ (Mythical creature) ในตำนานเทพหรือในจินตนาการเช่นมังกร, พ่อมด, พราย และอื่น ๆ ในองค์ประกอบของภาพ
ศิลปะแฟนตาซีมีความสัมพันธ์โดยตรงกับนวนิยายแฟนตาซี หรือบางครั้งงานศิลปะแฟนตาซีก็จงใจถอดออกมาจากตัวละครหรือฉากของงานวรรณกรรมแฟนตาซีโดยตรง งานศิลปะประเภทนี้ที่สร้างโดยจิตรกรสมัครเล่นจะเรียกว่า “ศิลปะโดยแฟน” (Fan art)
“ศิลปะโดยแฟน” เป็นวัฒนธรรมย่อยที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย ที่มักจะใช้เว็บไซต์เป็นศูนย์กลาง เช่น เว็บไซต์เอลฟ์วูดซึ่งเป็นเว็บไซต์โดยเฉพาะสำหรับนิยายวิทยาศาสตร์ที่เป็นต้นฉบับและศิลปะแฟนตาซี
ศิลปะแฟนตาซีไม่ควรจะสับสนกับปรัชญาศิลปะ “ศิลปะอัศจรรย์” (fantastic art) ซึ่งเป็นประเภทของศิลปะที่มีองค์ประกอบที่เป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่ไม่จำเป็นจะต้องเป็นเชิง “แฟนตาซี” เสมอไป
ศิลปะแฟนตาซีและวัฒนธรรมชั้นสูง

แม้ว่าการสร้างงานศิลปะแฟนตาซีจะต้องใช้ความเชี่ยวชาญทางเทคนิคของผู้สร้าง และแม้ว่าจะเป็นศิลปะที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย แต่ศิลปะแฟนตาซีก็ยังไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของบัญญัติตะวันตก (Western canon) หรือเป็นงานประเภทวิจิตรศิลป์ที่ยังคงไม่มีแขวนแสดงในห้องแสดงภาพ หรือยังไม่ได้รับเงินทุนสนับสนุนจากรัฐบาล หรือยังไม่เป็นหลักสูตรการเรียนในสถาบันศึกษาและอื่น ๆ
งานไม่กี่ชิ้นที่เป็นงานที่เข้าขั้นโดยเฉพาะงานเหนือจริงหรือพรีราฟาเอลไลท์ มีลักษณะเดียวกับศิลปะแฟนตาซีหลายอย่าง เช่นงานเขียน “ปราสาทในพิรานีส” โดย จิตรกรเบลเยียม เรอเน มากริต หรือ “เลดี้แห่งชาลอตต์”  โดย จิตรกรชาวอังกฤษ จอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ ก็แทบจะแน่นอนว่าจัดอยู่ในประเภทศิลปะแฟนตาซีได้ ถ้าเป็นภาพที่เขียนในปัจจุบัน งานเขียนชิ้นหลังนี้ก็เช่นเดียวกับศิลปะแฟนตาซีตรงที่เป็นงานที่เขียนจากจินตนการที่มาจากงานวรรณกรรม ที่ในกรณีนี้คือมาจากโคลงชื่อเดียวกันโดยลอร์ดอัลเฟรด เทนนีสัน
ศิลปินศิลปะแฟนตาซีผู้อื่นใช้ขบวนการศิลปะอาร์ตนูโวและขบวนการศิลปะของวัฒนธรรมชั้นสูงที่พยายามดิ้นรนให้ศิลปะแฟนตาซีหรือศิลปะนางฟ้าได้รับการพิจารณาและได้รับการยอมรับกันว่าเป็นศิลปะได้ระดับโดยสถาบันศิลป์ต่าง ๆ
ฟีนุคาเนบรรยายลักษณะงานศิลปะของตนเองว่ามีลักษณะแบบ “ยุคกลางใหม่” (Neo-Medieval) แทนที่จะใช้คำหลีกเลี่ยงว่าเป็น “ศิลปะแฟนตาซี” การนิยามว่าศิลปะใดถือว่าเป็นศิลปะของวัฒนธรรมชั้นสูง หรือศิลปะใดไม่ถือว่าเข้าขั้นเป็นปัญหาใหญ่ที่จิตรกรผู้มีชื่อเสียงเช่น โรงเรียนกลาสโกว์ ที่ถือกันว่าเป็นกลุ่มศิลปินที่ด้อยกว่ามาตรฐานในสมัยที่รุ่งเรืองอยู่
ดูเพิ่ม

ศิลปะตะวันตก
ศิลปะอัศจรรย์
ลัทธิเหนือจริง
ศิลปะสมัยใหม่
แฟนตาซี
นวนิยายแฟนตาซี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ศิลปะแฟนตาซี
| ด ค กศิลปะและลัทธิทางศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ยุคกลาง (คริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึง 13):  เมรอแว็งเฌียง  การอแล็งเฌียง  ออตโทเนียน  ไบแซนไทน์  เคลต์  โรมาเนสก์  กอทิก  กอทิกนานาชาติ 
คริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 18:  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (ศตวรรษที่ 14-15)  จริตนิยม (ศตวรรษที่ 16)  บาโรก (ศตวรรษที่ 17)  โรโกโก - ลัทธิคลาสสิกใหม่ - จินตนิยม (ศตวรรษที่ 18) 
คริสต์ศตวรรษที่ 19:  ศิลปะสถาบัน  สัจนิยม  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิประทับใจใหม่  วิภาคนิยม  ลัทธิผสานจุดสี  คตินิยมเส้นกั้นสี  กลุ่มนาบี  สังเคราะห์นิยม  สัญลักษณ์นิยม  ลุ่มแม่น้ำฮัดสัน 
คริสต์ศตวรรษที่ 20:  สมัยใหม่  บาศกนิยม  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม  ลัทธินามธรรม  กลุ่มศิลปินใหม่แห่งมิวนิก  กลุ่มเบลาเออไรเทอร์  กลุ่มบรึคเคอ  ดาดา  คติโฟวิสต์  นวศิลป์  เวียนนาซีเซสชัน  สุนทรียนิยม  เบาเฮาส์  ลัทธิรูปทรงแนวใหม่  อลังการศิลป์  สมัยนิยม  อนาคตนิยม  อนุตรนิยม  ลัทธิเหนือจริง  Color Field  จุลนิยม  Lyrical Abstraction  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ใหม่  สมัยใหม่ยุคหลัง  มโนทัศนศิลป์  ศิลปะคนนอก  ศิลปะใต้ดิน  ศิลปะเชิงแนวคิด  กลุ่มศิลปินหนุ่มสาวบริติช  รูปลักษณ์นิยม 
ศิลปะ:  จิตรกรรม  ประติมากรรม  สถาปัตยกรรม  การถ่ายภาพ 
ศิลปิน:  จิตรกร  ประติมากร  สถาปนิก  ช่างภาพ
ศีลธรรม

ศีลธรรม (อังกฤษ: Morality) หมายถึงความประพฤติที่ดีที่ชอบทั้งศีลและธรรม
ศีลธรรม ในคำวัดหมายถึง เบญจศีล และ เบญจธรรม คือศีล 5 และธรรม 5 ซึ่งเป็นกฎเกณฑ์ของสังคมระดับต้นสำหรับให้สมาชิกสังคมประพฤติปฏิบัติเพื่อให้เกิดความสงบสุข ไม่สดุ้งกลัว ไม่หวาดระแวงภัย เป็นหลักประกันสังคมที่สำคัญ สังคมที่สงบสุข ไว้วางใจกันได้ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อกัน ไม่เบียดเบียน ไม่ทะเลาะ ไม่กดขี่ข่มเหง ไม่เอารัดเอาเปรียบกัน เป็นต้น ก็เพราะสมาชิกของสังคมยึดมั่นอยู่ในหลักศีลธรรมนี้
ศีลธรรม เป็นชื่อวิชาหนึ่งในโรงเรียนที่กำหนดให้นักเรียนทุกคนต้องเรียนมาตั้งแต่สมัยโบราณเรียกว่า วิชาศีลธรรม ปัจจุบันเรียกว่า วิชาพุทธศาสนา
ทัศนะตะวันตก

Morality ในทัศนะตะวันตกมาจากภาษาลาตินว่า “moralitas” ที่แปลว่า “กิริยา, ลักษณะ และการปฏิบัติอันเหมาะสม” (manner, character, proper behavior) มีความหมายหลักสามประการ
ประการแรกหมายถึงประมวลความประพฤติ (code of conduct) หรือความเชื่อซึ่งถือเป็นหลักวัดความถูกและผิด “จริยธรรม” เป็นสิ่งที่ไม่เป็นกลางที่ขึ้นอยู่กับการให้คำจำกัดความของสังคม หลักปรัชญา หลักศาสนา และ/หรือ ทัศนคติของแต่ละบุคคล ฉะนั้นกฎการปฏิบัติจึงเปลี่ยนไปตามกาลเวลาหรือกฎการปฏิบัติที่ถือว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้องในสมัยหนึ่งอาจจะถือว่าเป็นสิ่งที่ไม่ควรปฏิบัติในสมัยต่อมา หรือมาตรฐานของกฎการปฏิบัติอันเหมาะสมของสังคมหนึ่งอาจจะไม่เป็นที่ยอมรับว่าเป็นสิ่งที่ควรปฏิบัติในอีกสังคมหนึ่งเป็นต้น
ประการที่สองในความหมายอย่างกว้างๆ ศีลธรรมหมายถึงกฎความเชื่อและหลักปฏิบัติอันเป็นอุดมคติ เช่น ในปรัชญาที่ว่า “การฆาตกรรมเป็นการผิดจริยธรรม” ซึ่งในการตีความหมายในข้อแรกอาจจะไม่เห็นว่าเป็นสิ่งผิดด้วยเหตุผลบางประการก็เป็นได้แต่ก็อาจจะบ่งว่าไม่ควรจะใช้เป็นกฎการปฏิบัติเพราะเป็นความเชื่อโดยทั่วไป กรณีที่ว่านี้เรียกว่าวิมตินิยมทางศีลธรรม (moral skepticism)
ประการที่สาม “ศีลธรรม” มีความหมายพ้องกับคำว่าจริยธรรมหรือจริยศาสตร์ (Ethics) จริยศาสตร์เป็นการศึกษาของระบบปรัชญาที่เกี่ยวกับจริยธรรม จริยศาสตร์แสวงหาคำตอบของปัญหาต่าง ๆ เช่นการกระทำเช่นใดจึงจะทำให้เกิดผลทางจริยธรรมในสถานการณ์ที่ระบุ (จริยศาสตร์ประยุกต์/applied ethics) คุณค่าของจริยธรรมวัดกันได้อย่างไร (จริยศาสตร์เชิงปทัสถาน/normative ethics) ผู้มีจริยธรรมปฏิบัติตามกฎใด (จริยศาสตร์เชิงพรรณนา/descriptive ethics) พื้นฐานของจริยศาสตร์หรือจริยธรรมคืออะไรและรวมทั้งปัญหาที่ว่ามีจุดประสงค์ที่เป็นกลางหรือไม่ (อภิจริยศาสตร์ metaethics) และ จริยศาสตร์และจริยธรรมวิวัฒนาการขึ้นได้อย่างไรและธรรมชาติของสองสิ่งนี้คืออะไร (จิตวิทยาศีลธรรม/moral psychology)
ดูเพิ่ม

จริยธรรม
คุณธรรม
ศีรษะอิเฟ

7°28′20″N 4°33′20″E﻿ / ﻿7.4722°N 4.5556°E﻿ / 7.4722; 4.5556
| ศีรษะบรอนซ์ขากอิเฟ |
| --- | --- |
ศีรษะอิเฟจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์บริทิช
วัสดุ: "บรอนซ์" แต่จริง ๆ คือ บราส
ขนาด: 35 ซม (สูง)
สร้าง: ศตวรรษที่ 14 - ต้นศตวรรษที่ 15
ที่อยู่ปัจจุบัน: พิพิธภัณฑ์บริทิช ลอนดอน
เลขประจำตัว: Af1939,34.1
ศีรษะบรอนซ์จากอิเฟ (อังกฤษ: Bronze Head from Ife) หรือ ศีรษะอิเฟ (อังกฤษ: Ife Head) เป็นหนึ่งในประติมากรรมอัลลอยทองแดงสิบแปดชิ้นที่ขุดค้นพบในปี 1938 ที่อิเฟ ประเทศไนจีเรีย อดีตราชธานีและศาสนธานีของชาวโยรูบา เช้าใจว่าศีรษะนี้แสดงศีรษะของกษัตริย์โยรูบาพระองค์หนึ่ง และคาดว่าสร้างขึ้นในราวศตวรรษที่ 14 ถึงตันศตวรรษที่ 15 ความสมจริงและทักษะทางหัตกรรมอันละเอียดของวัตถุโบราณชิ้นนี้ทำให้ชาวตะวันตกนับจากนั้นเริ่มตั้งข้อสงสัยต่อความเข้าใจในศิลปะแอฟริกา
ลักษณะของใบหน้าตกแต่งด้วยลวดลายเส้นนูนเป็นริ้ว ส่วนมงกุฏนั้นทำออกมาอย่างปราณีตประกอบด้วยหลายชั้น และเป็นรูปแบบการประดับตกแต่งของประติมากรรมทั่วไปที่ได้มาจากอิเฟ ปัจจุบันถือกันว่าโบราณวัตถุชิ้นนี้สื่อถึงทักษะการช่างและหัตถกรรมของแอฟริกาซึ่งมีความพัฒนาและสลับซับซ้อนอย่างมาก
ดูเพิ่ม

โบราณคดีอิกโบ-อุกวู
เบนินบรอนซ์
ศีรษะราชินีอิดิยา
แหล่งข้อมูลอื่น

Suzanne Preston Blier, Art and Risk in Ancient Yoruba: Ife History, Politics, and Identity c.1300, Cambridge University Press, 2015
John Mack (ed), Africa, Arts and Cultures, London 2005
Editha Platte, Bronze Head from Ife, British Museum Press, 2010
Frank Willett, The Art of Ife (CD Rom), The University of Glasgow, 2004
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2013–14

| --- | --- |
อิสตาจีอูดาลูซ สนามแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศ
รายละเอียดการแข่งขัน
วันที่: 2 กรกฎาคม – 28 สิงหาคม 2556 (รอบคัดเลือก) 17 กุมภาพันธ์ 2556 – 24 พฤษภาคม 2557 (รอบแบ่งกลุ่มจนถึงรอบชิงชนะเลิศ)
ทีม: 32 (รอบแบ่งกลุ่ม) 76 (ทั้งหมด) (จาก 52 สมาคม)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  เรอัลมาดริด (สมัยที่ 10th)
รองชนะเลิศ:  อัตเลติโกเดมาดริด
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 124
จำนวนประตู: 357 (2.88 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 5,651,670 (45,578 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  คริสเตียโน โรนัลโด (17 ประตู)
← 2012–13 2014–15 → 
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2013-14 (อังกฤษ: 2013–14 UEFA Champions League) เป็นการแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรป ครั้งที่ 58 จัดขึ้นโดยยูฟ่า และเป้นครั้งที่ 22 ตั้งแต่เปลี่ยนชื่อการแข่งขันจากยูโรเปียนแชมเปียนคลับคัพ เป็นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2014 จะจัดขึ้นที่อิสตาจีอูดาลูซ ในลิสบอน ประเทศโปรตุเกส
และเป็นครั้งแรกที่ สโมสรที่เข้ารอบแบ่งกลุ่มจะได้เข้าร่วมการแข่งขัน ยูฟ่ายูธลีก 2013–14 ซึ่งเป็นการแข่งขันสำหรับผู้เล่นเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี
การคัดเลือกสโมสร

76 สโมสรจาก 52 ของสมาชิกยูฟ่า จำนวน 54 ประเทศ จะได้เข้าร่วมการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2013-14 (ยกเว้นลิกเตนสไตน์ ซึ่งไม่ได้จัดการแข่งขันลีก และยิบรอลตาร์ ซึ่งจะได้เข้าร่วมการแข่งขันในฤดูกาล 2014–15 โดยได้รับการเพิ่มเข้าเป็นสมาชิกยูฟ่าในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556) โดยจะจัดอันดับแต่ละประเทศสำหรับจำนวนของสโมสรที่จะได้เข้าร่วมการแข่งขัน ดังนี้
สมาคมอันดับที่ 1–3 จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 4 สโมสร
สมาคมอันดับที่ 4–6 จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 3 สโมสร
สมาคมอันดับที่ 7–15 จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 2 สโมสร
สมาคมอันดับที่ 16–53 (ยกเว้นลิกเตนสไตน์) จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 1 สโมสร
สโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2012–13 จะได้เข้าร่วมการแข่งขันโดยอัตโนมัติ แม้ว่าจะไม่ได้การคัดเลือกจากการแข่งขันลีกในประเทศของสโมสรนั้น
การคัดเลือกสโมสร > การจัดอันดับสมาคมฟุตบอล

การแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2013–14 จัดตามการจัดอันดับค่าสัมประสิทธิ์ยูฟ่า ในปี พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) ซึ่งคำนวณจากการแข่งขันตั้งแต่ฤดูกาล 2007–08 ถึง 2011–12
การแบ่งสโมสรในการแข่งขัน

ตั้งแต่บาเยิร์นมิวนิก ชนะเลิศการแข่งขันฤดูกาลก่อน ทำให้สโมสรหลายสโมสร ที่จะได้สิทธิ์ในการเลื่อนขึ้นมาเล่นรอบที่สูงกว่า ดังนี้ :
สโมสรที่ชนะเลิศลีกของสมาคมฟุตบอลประเทศที่ 13 (เดนมาร์ก) เลื่อนจากรอบคัดเลือกรอบสาม เป็นรอบแบ่งกลุ่ม
สโมสรที่ชนะเลิศลีกของสมาคมฟุตบอลประเทศที่ 16 (ไซปรัส) เลื่อนจากรอบคัดเลือกรอบสอง เป็นรอบคัดเลือกรอบสาม
สโมสรที่ชนะเลิศลีกของสมาคมฟุตบอลประเทศที่ 48 (ไอร์แลนด์เหนือ) และ 49 (ลักเซมเบิร์ก) เลื่อนจากรอบคัดเลือกรอบแรก เป็นรอบคัดเลือกรอบสอง
|  |  | สโมสรที่ลงเล่นในรอบนี้ | สโมสรที่ผ่านเข้ารอบจากรอบก่อนหน้า |
| --- | --- | --- | --- |
| รอบคัดเลือกรอบแรก (4 สโมสร) | รอบคัดเลือกรอบแรก (4 สโมสร) |  4 สโมสรที่เป็นแชมป์จากสมาคมประเทศที่สโมสรที่เป็นแชมป์จากสมาคมประเทศที่ 50–53 |  |
| รอบคัดเลือกรอบสอง (34 สโมสร) | รอบคัดเลือกรอบสอง (34 สโมสร) |  32 สโมสรที่เป็นแชมป์จากสมาคมประเทศที่ 17–49 (ยกเว้นลิกเตนสไตน์) |  2 สโมสรที่ชนะจากรอบคัดเลือกรอบแรก |
| รอบคัดเลือกรอบสาม | แชมป์ (20 สโมสร) |  3 สโมสรที่เป็นแชมป์จากสมาคมประเทศที่ 14–16 |  17 สโมสรที่ชนะจากรอบคัดเลือกรอบสอง |
| รอบคัดเลือกรอบสาม | ไม่ใช่แชมป์ (10 สโมสร) |  9 สโมสรรองแชมป์จากสมาคมประเทศที่ 7–15  1 สโมสรอันดับที่ 3 จากสมาคมประเทศที่ 6 |  |
| รอบเพลย์ออฟ | แชมป์ (10 สโมสร) |  |  10 สโมสรที่เป็นแชมป์ และชนะจากรอบคัดเลือกรอบสาม |
| รอบเพลย์ออฟ | ไม่ใช่แชมป์ (10 สโมสร) |  2 สโมสรอันดับที่ 3 จากสมาคมประเทศที่ 4–5  3 สโมสรอันดับที่ 4 จากสมาคมประเทศที่ 1–3 |  5 สโมสรที่ไม่ใช่แชมป์ และชนะจากรอบคัดเลือกรอบสาม |
| รอบแบ่งกลุ่ม (32 สโมสร) | รอบแบ่งกลุ่ม (32 สโมสร) |  13 สโมสรที่เป็นแชมป์จากสมาคมประเทศที่ 1–13  6 สโมสรรองแชมป์จากสมาคมประเทศที่ 1–6  3 สโมสรอันดับที่ 3 จากสมาคมประเทศที่ 1–3 |  5 สโมสรที่เป็นแชมป์ และชนะจากรอบเพลย์ออฟ  5 สโมสรที่ไม่ใช่แชมป์ และชนะจากรอบเพลย์ออฟ |
| รอบแพ้คัดออก (รอบน็อกเอาต์) (16 สโมสร) | รอบแพ้คัดออก (รอบน็อกเอาต์) (16 สโมสร) |  |  8 สโมสรที่เป็นแชมป์ของกลุ่มจากรอบแบ่งกลุ่ม  8 สโมสรอันดับที่ 2 ของกลุ่มจากรอบแบ่งกลุ่ม |
สโมสร

ตำแหน่งที่จบฤดูกาลในลีกฤดูกาลก่อนหน้า แสดงอยู่ในวงเล็บ และ TH คือสโมสรที่ชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาลก่อนหน้า
| รอบแบ่งกลุ่ม |
| --- | --- | --- | --- |
|  บาเยิร์นมิวนิก (TH/อันดับที่ 1) |  อัตเลติโกเดมาดริด (อันดับที่ 3) |  ไบฟีกา (อันดับที่ 2) |  ชัคตาร์โดเนตสค์ (อันดับที่ 1) |
|  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (อันดับที่ 1) |  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ (อันดับที่ 2) |  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (อันดับที่ 1) |  โอลิมเปียกอส (อันดับที่ 1) |
|  แมนเชสเตอร์ซิตี (อันดับที่ 2) |  ไบเออร์เลเวอร์คูเซน (อันดับที่ 3) |  มาร์แซย์ (อันดับที่ 2) |  กาลาทาซาไร (อันดับที่ 1) |
|  เชลซี (อันดับที่ 3) |  ยูเวนตุส (อันดับที่ 1) |  ซีเอสเคเอมอสโก (อันดับที่ 1) |  อันเดอร์เลชต์ (อันดับที่ 1) |
|  บาร์เซโลนา (อันดับที่ 1) |  นาโปลี (อันดับที่ 2) |  อาแจ็กซ์ (อันดับที่ 1) |  โคเปนเฮเกน (อันดับที่ 1) |
|  เรอัลมาดริด (อันดับที่ 2) |  โปร์ตู (อันดับที่ 1) |  |  |
รอบเพลย์ออฟ
แชมป์: ไม่ใช่แชมป์
|  |  อาร์เซนอล (อันดับที่ 4) |  ชัลเคอ 04 (อันดับที่ 4) |  ปากอสจีเฟร์ไรรา (อันดับที่ 3) |
|  |  เรอัลโซเซียดัด (อันดับที่ 4) |  มิลาน (อันดับที่ 3) |  |
รอบคัดเลือกรอบสาม
แชมป์: ไม่ใช่แชมป์
|  บาเซิล (อันดับที่ 1) |  ลียง (อันดับที่ 3) |  พีเอโอเค (อันดับที่ 2) |  นอร์ดเยลันด์ (อันดับที่ 2) |
|  ออสเตรียเวียนนา (อันดับที่ 1) |  เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (อันดับที่ 2) |  เฟแนร์บาห์แช (อันดับที่ 2) |  กลาสฮอปเปอร์ (อันดับที่ 2) |
|  อาโปเอล (อันดับที่ 1) |  เพเยสเฟไอน์โฮเฟน (อันดับที่ 2) |  ซูลเตวาเรเยม (อันดับที่ 2) |  เรดบูลล์ซัลซ์บวร์ก (อันดับที่ 2) |
|  |  เมตาลิสต์คาร์คิฟ (อันดับที่ 2) |  |  |
รอบคัดเลือกรอบสอง
|  มัคคาบีเทลอาฟิฟ (อันดับที่ 1) |  สลอวานบราติสลาวา (อันดับที่ 1) |  สลีโกโรเวอส์ (อันดับที่ 1) |  ฟิมเลย์กาเฟลักฮัฟนาร์ฟยาลาร์ (อันดับที่ 1) |
|  เซลติก (อันดับที่ 1) |  โมลเด (อันดับที่ 1) |  มารีบอร์ (อันดับที่ 1) |  ซุตเยสกานิกซิช (อันดับที่ 1) |
|  วิกตอเรียเพลเซน (อันดับที่ 1) |  พาร์ตีซาน (อันดับที่ 1) |  เอครานาส (อันดับที่ 1) |  ซเคนเดอร์เบวคอร์เซ (อันดับที่ 1) |
|  เลเกียวอร์ซอ (อันดับที่ 1) |  ลูโดโกเรตส์รัซกราด (อันดับที่ 1) |  เชริฟฟ์ทีรัสโพล (อันดับที่ 1) |  เบอร์เคอร์คารา (อันดับที่ 1) |
|  ดีนาโมซาเกรบ (อันดับที่ 1) |  กยอร์ (อันดับที่ 1) |  เนฟต์ชีบากู (อันดับที่ 1) |  เดอะนิวเซนส์ (อันดับที่ 1) |
|  สเตอัวบูคูเรสตี (อันดับที่ 1) |  เฮลซิงกินยัลคาพาลโลคลูบี (อันดับที่ 1) |  ดัวกาวาดัวกัฟพิลส์ (อันดับที่ 1) |  นอมเนคัลยู (อันดับที่ 1) |
|  บาเตโบรีโซฟ (อันดับที่ 1) |  ดีนาโมบีลีซี (อันดับที่ 1) |  วาร์ดาร์ (อันดับที่ 1) |  คลิฟตอนวิลล์ (อันดับที่ 1) |
|  เอลฟ์สบอร์ก (อันดับที่ 1) |  เซลเยซนีการ์ (อันดับที่ 1) |  ชัคตาร์คารากันดี (อันดับที่ 1) |  โฟลาเอสช์ (อันดับที่ 1) |
รอบคัดเลือกรอบแรก
|  ชีรัค (อันดับที่ 1) |  อีบีสเตรย์เมอร์ (อันดับที่ 1) |  ลูซีตานอส (อันดับที่ 1) |  เทรเพนเน (อันดับที่ 1) |
วันแข่งขันในแต่ละรอบ

การจับสลากทั้งหมดจัดขึ้นที่สำนักงานใหญ่ของยูฟ่า ในเมืองนียง ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
| การแข่งขัน | รอบ | วันจับสลาก | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือกรอบแรก | 24 มิถุนายน 2556 | 2–3 กรกฎาคม 2556 | 9–10 กรกฎาคม 2556 |
| รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือกรอบสอง | 24 มิถุนายน 2556 | 16–17 กรกฎาคม 2556 | 23–24 กรกฎาคม 2556 |
| รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือกรอบสาม | 19 กรกฎาคม 2556 | 30–31 กรกฎาคม 2556 | 6–7 สิงหาคม 2556 |
| เพลย์ออฟ | รอบเพลย์ออฟ | 9 สิงหาคม 2556 | 20–21 สิงหาคม 2556 | 27–28 สิงหาคม 2556 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 1 | 29 สิงหาคม 2556 (ประเทศโมนาโก) | 17–18 กันยายน 2556 | 17–18 กันยายน 2556 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 2 | 29 สิงหาคม 2556 (ประเทศโมนาโก) | 1–2 ตุลาคม 2556 | 1–2 ตุลาคม 2556 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 3 | 29 สิงหาคม 2556 (ประเทศโมนาโก) | 22–23 ตุลาคม 2556 | 22–23 ตุลาคม 2556 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 4 | 29 สิงหาคม 2556 (ประเทศโมนาโก) | 5–6 พฤศจิกายน 2556 | 5–6 พฤศจิกายน 2556 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 5 | 29 สิงหาคม 2556 (ประเทศโมนาโก) | 26–27 พฤศจิกายน 2556 | 26–27 พฤศจิกายน 2556 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 6 | 29 สิงหาคม 2556 (ประเทศโมนาโก) | 10–11 ธันวาคม 2556 | 10–11 ธันวาคม 2556 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | 13 ธันวาคม 2556 | 18–19 และ 25–26 กุมภาพันธ์ 2557 | 11–12 และ 18–19 มีนาคม 2557 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | 21 มีนาคม 2557 | 1–2 เมษายน 2557 | 8–9 เมษายน 2557 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบรองชนะเลิศ | 11 เมษายน 2557 | 22–23 เมษายน 2557 | 29–30 เมษายน 2557 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบชิงชนะเลิศ | 11 เมษายน 2557 | 24 พฤษภาคม 2557 ที่ อิสตาจีอูดาลูซ, ลิสบอน | 24 พฤษภาคม 2557 ที่ อิสตาจีอูดาลูซ, ลิสบอน |
รอบคัดเลือก

ในรอบคัดเลือก และรอบเพลย์ออฟ สโมสรจะจัดกับคู่แข่งโดยค่าสัมประสิทธ์ยูฟ่า 2013 โดยจะแข่งขันกัน 2 นัด แบบเหย้า–เยือน ซึ่งสโมสรจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถแข่งกันเองได้
รอบคัดเลือกรอบแรก

รอบคัดเลือกรอบแรก และรอบสอง มีการจับฉลากการแข่งขันในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2556 โดยนัดแรกเล่นในวันที่ 2 กรกฎาคม และนัดที่สอง เล่นในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ชีรัค  | 3–1 |  เทรเพนเน | 3–0 | 0–1  |
| ลูซีตานอส  | 3–7 |  อีบีสเตรย์เมอร์  | 2–2 | 1–5 |
รอบคัดเลือกรอบสอง

การแข่งขันนัดแรก เล่นในวันที่ 16 และ 17 กรกฎาคม และนัดที่สอง ในวันที่ 23 และ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เนฟต์ชีบากู   | 0–1 |  ซเคนเดอร์เบวคอร์เซ | 0–0 | 0–1  (ต่อเวลา)  |
| สเตอัวบูคูเรสตี   | 5–1 |  วาร์ดาร์ | 3–0 | 2–1  |
| วิกตอเรียเพลเซน  | 6–4 |  เซลเยซนีการ์ | 4–3 | 2–1  |
| เชริฟฟ์ทีรัสโพล  | 6–1 |  ซุตเยสกานิกซิช | 1–1 | 5–0  |
| เบอร์เคอร์คารา  | 0–2 |  มารีบอร์ | 0–0 | 0–2  |
| สลีโกโรเวอส์  | 0–3 |  โมลเด | 0–1 | 0–2  |
| เอลฟ์สบอร์ก  | 11–1 |  ดัวกาวาดัวกัฟพิลส์ | 7–1 | 4–0  |
| เฮลซิงกินยัลคาพาลโลคลูบี  | 1–2 |  นอมเนคัลยู | 0–0 | 1–2  |
| เอครานาส  | 1–3 |  ฟิมเลย์กาเฟลักฮัฟนาร์ฟยาลาร์ | 0–1 | 1–2  |
| เดอะนิวเซนส์  | 1–4 |  เลเกียวอร์ซอ | 1–3 | 0–1  |
| คลิฟตอนวิลล์  | 0–5 |  เซลติก | 0–3 | 0–2  |
| โฟลาเอสช์  | 0–6 |  ดีนาโมซาเกรบ | 0–5 | 0–1  |
| กยอร์  | 1–4 |  มัคคาบีเทลอาฟิฟ | 0–2 | 1–2  |
| บาเตโบรีโซฟ  | 0–2 |  ชัคตาร์คารากันดี | 0–1 | 0–1  |
| ชีรัค  | 1–1 |  พาร์ตีซาน | 1–1 | 0–0  |
| สลอวานบราติสลาวา  | 2–4 |  ลูโดโกเรตส์รัซกราด | 2–1 | 0–3  |
| ดีนาโมทบีลีซี  | 9–2 |  อีบีสเตรย์เมอร์ | 6–1 | 3–1 |
^ a b มีการเปลี่ยนแปลงนัดการแข่งขัน
^ ชนะการแข่งขันด้วยกฎยิงประตูในการเป็นทีมเยือน
รอบคัดเลือกรอบสาม

รอบคัดเลือกรอบสามนี้ จะแบ่งเป็น 2 เส้นทาง คือ เส้นทางแชมเปียนส์ (ทีมที่ชนะจากรอบที่แล้ว) และ เส้นทางลีก (ทีมที่ได้คัดเลือกมาจากการแข่งขันลีกภายในประเทศ) โดยผู้ชนะ จะได้เข้ารอบต่อ ส่วนผู้แพ้ จะไปลงเล่นใน ยูฟ่ายูโรปาลีก 2013-14 รอบแบ่งกลุ่ม นัดแรกเล่นในวันที่ 30 และ 31 กรกฎาคม และนัดที่สองในวันที่ 6 และ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2556
| ทีมแรก> เส้นทางแชมเปี้ยนส์ |   ผล  > เส้นทางแชมเปี้ยนส์ | ทีมที่สอง> เส้นทางแชมเปี้ยนส์ | นัดแรก> เส้นทางแชมเปี้ยนส์ | นัดที่สอง> เส้นทางแชมเปี้ยนส์ | เส้นทางแชมเปี้ยนส์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บาเซิล  | 4–3 |  มัคคาบี เทล อาวีฟ | 1–0 | 3–3  |  |
| โมลเด  | 1–1 (a) |  ลีเกีย วอร์ซอว์ | 1–1 | 0–0  |  |
| ลูโดโกเรตส์รัซกราด  | 3–1 |  พาร์ตีซาน | 2–1 | 1–0  |  |
| ดีนาโมทบีลีซี  | 1–3 |  สเตอัวบูคูเรสตี | 0–2 | 1–1  |  |
| อาโปเอล  | 1–1 (a) |  มารีบอร์ | 1–1 | 0–0  |  |
| เซลติก  | 1–0 |  เอลฟ์สบอร์ก | 1–0 | 0–0  |  |
| ชัคตาร์คารากันดี  | 5–3 |  ซเคนเดอร์เบวคอร์เซ | 3–0 | 2–3  |  |
| ออสเตรีย เวียนนา  | 1–0 |  เอฟเอช | 1–0 | 0–0  |  |
| นอมเม คัลจู  | 2–10 |  วิกตอเรีย พิลเซน | 0–4 | 2–6  |  |
| ดินาโม ซาเกร็บ  | 4–0 |  เชริฟฟ์ ตีราสโพล | 1–0 | 3–0 |  |
เส้นทางลีก
| นอร์ดเชลลันด์  | 0–6 |  เซนิต เซนต์ ปีเตอร์สเบิร์ก | 0–1 | 0–5  |  |
| เรด บูลล์ ซัลซ์บวร์ก  | 2–4 |  เฟแนร์บาห์แช | 1–1 | 1–3  |  |
| พีเอโอเค  | 1–3 |  เมตาลิสต์ คาร์คีฟ | 0–2 | 1–1  |  |
| พีเอสวี ไอนด์โอเฟน  | 5–0 |  ซุลเต วาเรเกม | 2–0 | 3–0  |  |
| ลียง  | 2–0 |  กราสฮอปเปอร์ | 1–0 | 1–0 |  |
รอบเพลย์-ออฟ

รอบเพลย์ออฟนี้ จะแบ่งเป็น 2 เส้นทาง คือ เส้นทางแชมเปียนส์ (ทีมที่ชนะจากรอบที่แล้ว) และ เส้นทางลีก (ทีมที่ได้คัดเลือกมาจากการแข่งขันลีกภายในประเทศ) โดยผู้ชนะจะได้ผ่านเข้ารอบต่อไป ส่วนผู้แพ้จะไปลงเล่นใน ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2013-14 รอบแบ่งกลุ่ม
การแข่งขันนัดแรก เล่นในวันที่ 20 และ 21 สิงหาคม และนัดที่สอง ในวันที่ 27 และ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2556
| ทีมแรก> เส้นทางแชมเปี้ยนส์ |   ผล  > เส้นทางแชมเปี้ยนส์ | ทีมที่สอง> เส้นทางแชมเปี้ยนส์ | นัดแรก> เส้นทางแชมเปี้ยนส์ | นัดที่สอง> เส้นทางแชมเปี้ยนส์ | เส้นทางแชมเปี้ยนส์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ดินาโม ซาเกร็บ  | 3–4 |  ออสเตรีย เวียนนา | 0–2 | 3–2  |  |
| ลูโดโกเรตส์รัซกราด  | 2–6 |  บาเซิล | 2–4 | 0–2  |  |
| วิกตอเรีย พิลเซน  | 4–1 |  มารีบอร์ | 3–1 | 1–0  |  |
| ชัคตาร์คารากันดี  | 2–3 |  เซลติก | 2–0 | 0–3  |  |
| สเตอัวบูคูเรสตี  | 3–3 (a) |  ลีเกีย วอร์ซอว์ | 1–1 | 2–2 |  |
เส้นทางลีก
| ลียง  | 0–4 |  เรอัล โซเซียดาด | 0–2 | 0–2  |  |
| ชัลเคอ 04  | 4–3 |  พีเอโอเค | 1–1 | 3–2  |  |
| ปากอส เด เฟอร์เรรา  | 3–8 |  เซนิต เซนต์ ปีเตอร์สเบิร์ก | 1–4 | 2–4  |  |
| พีเอสวี ไอนด์โอเฟน  | 1–4 |  เอซี มิลาน | 1–1 | 0–3  |  |
| เฟแนร์บาห์แช  | 0–5 |  อาร์เซนอล | 0–3 | 0–2 |  |
รอบแบ่งกลุ่ม

32 ทีมที่จะเล่นในรอบแบ่งกลุ่ม โดยจะมี 10 ทีมที่เข้ามาจากรอบเพลย์ออฟ และอีก 22 ทีมที่เข้ารอบโดยอัตโนมัติ
โดยการจับสลากประกบคู่ในรอบแบ่งกลุ่มมีขึ้นเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2556 ที่ราชรัฐโมนาโก
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  โถที่ 1  บาเยิร์นมิวนิก (แชมป์เก่า)   บาร์เซโลนา   เชลซี   เรอัลมาดริด   แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด   อาร์เซนอล   ปอร์โต้   เบนฟิก้า |  โถที่ 2  อัตเลติโกเดมาดริด   ชัคตาร์ โดเนตสค์   เอซี มิลาน   ชัลเคอ 04   โอลิมปิก มาร์กเซย   ซีเอสเคเอมอสโก   ปารี แซ็ง-แฌร์แม็ง   ยูเวนตุส |  โถที่ 3  เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก   แมนเชสเตอร์ซิตี   อาแจ็กซ์ อัมสเตอร์ดัม   โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์   บาเซิล   โอลิมเปียกอส   กาลาทาซาไร   ไบเออร์ เลเวอร์คูเซน |  โถที่ 4  โคเปนเฮเกน   นาโปลี   อันเดอร์เลชท์   เซลติก   สเตอัว บูคาเรสต์   วิกตอเรีย พิลเซน   เรอัล โซเซียดัด   ออสเตรีย เวียนนา   |
โดย 32 ทีมนี้จะถูกจัดใน 8 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม ซึ่งแชมป์ของกลุ่มและอันดับที่ 2 ของกลุ่มจะเข้ารอบ 16 ทีมสุดท้าย ส่วนอันดับที่ 3 จะได้เข้าร่วมแข่งขัน ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2013-14 รอบแบ่งกลุ่ม