stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2
รัชสมัย > จดหมายเหตุประจำรัชสมัย

บันทึกที่สำคัญที่สุดที่เกี่ยวข้องกับรัชสมัยของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2 ในช่วงต้นรัชสมัยคือชิ้นส่วนของบันทึกที่เรียกว่า พระราชพงศาวดารแห่งอเมเนมเฮตที่ 2 ที่ค้นพบที่เมมฟิส (ภายหลังนำมาใช้ใหม่ในช่วงราชวงศ์ที่สิบเก้าแห่งอียิปต์) ซึ่งเป็นจัดบันทึกสำหรับเวลาการถวายเครื่องบูชาให้กับวิหารและเหตุการณ์ทางการเมืองในบางครั้ง มีการกล่าวถึงการเดินทางของกองทัพทหารไปยังเอเชีย การบุกโจมตีเมืองยูเอียและเมืองเอียซิ ซึ่งไม่ระบุที่ตั้งของเมืองทั้งสอง และการมาของผู้ถือเครื่องบรรณาการจากเอเชียและดินแดนคุช ในรัชสมัยของพระองค์ได้มีการสำรวจการขุดหลายครั้ง: อย่างน้อย 3 แห่งในคาบสมุทรไซนาย วาดิ-กาซุส (ปีที่ 28) และอีกหนึ่งแห่งเพื่อค้นหาแร่อเมทิสต์ในวาดิ เอล-ฮูดิ และเป็นที่ทราบกันดีว่า พระองค์ได้ทรงโปรดให้สร้างสิ่งปลูกสร้างที่เฮลิโอโพลิส, เฮราคลีโอโพลิส และเมมฟิสในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ฝั่งตะวันออก และบูรณะปฏิสังขรวิหารที่พังทลายขึ้นที่เฮอร์โมโพลิส มีการกล่าวถึงการสร้าง "วัดแรก" บางส่วน แต่ก็ยังไม่ชัดเจนว่าควรเป็นอย่างไร การค้นพบที่รู้จักกันดีที่เกี่ยวข้องกับฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2 คือ มหาสฟิงซ์แห่งทานิส (พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ เอ 23) ซึ่งต่อมาถูกฟาโรห์พระองค์อื่นแย่งชิง พระองค์ยังได้รับการจารึกพระนามบนกล่องสมบัติของวัตถุเงินที่อยู่ใต้วิหารแห่งเทพมอนทูที่เอล-โตด โดยเฉพาะอย่างยิ่งสิ่งของเหล่านี้ไม่ใช่งานฝีมือของช่างชาวอียิปต์ แต่เป็นฝีมือช่างจากบริเวณทะเลอีเจียน ซึ่งเป็นหลักฐานการติดต่อระหว่างอียิปต์กับอารยธรรมต่างดินแดนในสมัยราชอาณาจักรกลาง และจารึกจำนวนมากที่มีคาร์ทูชของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2 แต่สามารถช่วยเพียงเล็กน้อยในการให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์เกี่ยวกับเหตุการณ์ในรัชสมัยของพระองค์
รัชสมัย > ข้าราชบริพารในราชสำนัก

ข้าราชบริพารบางคนในราชสำนักของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 เป็นที่ทราบ คือ เซนุสเรต ซึ่งเป็นราชมนตรีในช่วงต้นรัชสมัยและหนึ่งในผู้สืบทอดตำแหน่งของเขาคือ อเมนิ และต่อมาตามมาด้วยซิเอเซ ที่ทำหน้าที่ที่โดดเด่นและเป็นผู้ดูแลพระคลังมหาสมบัติและเจ้าพนักงานชั้นสูงก่อนหน้าจะดำรงตำแหน่งเป็นราชมนตรี นอกจากซิเอซิ ก็ยังมีผู้ดูแลพระคลังมหาสมบัติอื่น ๆ ที่ทราบ ได้แก่ เรฮูเออร์ดเจอร์เซน และ เมริเคา "ผู้ดูแลพระทวารประตู" นามว่า เคนติเคติเวอร์ ซึ่งถูกฝังใกล้กับพีระมิดของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 ส่วนข้าราชการคนอื่น ๆ ที่เป็นทราบ ได้แก่ "ผู้ดูแลห้องหับ" นามว่า สโนฟรู และเซนิเตฟ ซามอนต์ ซึ่งมีตำแหน่งราชอาลักษณ์และ ไอริ-พัต (iry-pat) และ อเมนิ ซึ่งมีตำแหน่งเป็นผู้ดูแลกองทหารที่ยิ่งใหญ่ที่มีความเป็นไปได้มากที่สุดที่จะดำรงตำแหน่งในช่วงรัชสมัยฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2
รัชสมัย > การสืบสันตติวงศ์

ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2 และฟาโรห์เซนุสเรตที่ 2 ผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ได้เป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกันเพียงระยะเวลาสั้น ๆ ซึ่งเป็นเพียงประเด็นเดียวที่เกิดขึ้นเป็นปกติในทั้งช่วงสมัยราชอาณาจักรกลาง จารึกแห่งฮาปุจากโคนอสโซ ซึ่งไม่เหมือนกับจารึกแห่งเวปวาเวโต โดยจารึกแห่งฮาปุจากโคนอสโซได้ระบุอย่างชัดเจนว่าฟาโรห์ทั้งพระสองนี้ได้ปกครองร่วมกันมาระยะหนึ่ง ซึ่งปีที่ 3 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 2 เท่ากับปีที่ 35 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2  และปีที่ 35 บนจารึกแห่งฮาปุยังเป็นระยะเวลาที่สูงสุดที่เกี่ยวข้องกับรัชสมัยของพระองค์
พีระมิด

ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2 ทรงเลือกบริเวณดาห์ชูร์สำหรับการสร้างพีระมิดของพระองค์ ต่างจากผู้ปกครองก่อนหน้าทั้งสองพระองค์ที่สร้างพีระมิดที่ลิชต์ ซึ่งดาห์ชูร์เป็นไม่ได้พื้นที่หมู่สุสานของราชวงศ์อีกตั้งแต่สมัยฟาโรห์สเนฟรูจากราชวงศ์ที่สี่ที่พระองค์ได้โปรดให้สร้างพีระมิดแดงขึ้น ในปัจจุบัน พีระมิดของ ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2 ซึ่งเดิมเรียกว่า อเมนู-เซเคม แต่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในปัจจุบันในชื่อว่า พีระมิดขาว ซึ่งหลงเหลืออยู่ในสภาพที่ไม่ดีและโดนโจรปล้นสุสาน วิหารฝังพระศพที่อยู่ติดกับพีระมิดที่เรียกว่า ดเจฟา-อเมเนมฮัต เจ้านายหลายพระองค์ถูกฝังอยู่ภายในพีระมิดแห่งนี้ ซึ่งหลุมฝังพระศพถูกค้นพบโดยแฌ็ค เดอ มอร์แกง ในปี ค.ศ.1894/5 คือ เจ้าหญิงทั้งสามพระองค์นามว่า อิตา, อิตาเวเรต และเคนเมต ถูกค้นพบโดยสภาพที่ไม่มีใครเข้ามาบุกรุก โดยยังคงเหลืออัญมณีที่สวยงามของพระองค์ และยังมีหลุมฝังศพของสตรีชั้นสูงนามว่า ซัตฮาธอร์เมริต, ผู้ดูแลพระคลังฯ อเมนโฮเทป  และพระราชินีเคมินุบ ซึ่งหลุมฝังศพทั้งสองกลับถูกปล้นในสมัยโบราณและระบุเวลาต่อมาในช่วงราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์
บรรณานุกรม

Delia, Robert D. (1979). "A new look at some old dates: a reexamination of Twelfth Dynasty double dated inscriptions". Bulletin of the Egyptological Seminar of New York. 1: 15–28.
Dodson, Aidan; Hilton, Dyan (2004). The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson. ISBN 0-500-05128-3.
Grajetzki, Wolfram (2006). The Middle Kingdom of Ancient Egypt: History, Archaeology and Society. London: Duckworth. ISBN 0-7156-3435-6.
Hornung, Erik; Krauss, Rolf; Warburton, David, บ.ก. (2006). Ancient Egyptian Chronology. Handbook of Oriental Studies. Leiden, Boston: Brill. ISBN 978-90-04-11385-5. ISSN 0169-9423.
Murnane, William J. (1977). Ancient Egyptian coregencies (=Studies in Ancient Oriental Civilization, no. 40). Chicago: The Oriental Institute of the University of Chicago. ISBN 0-918986-03-6.
Willems, Harco (2010). "The First Intermediate Period and the Middle Kingdom".  ใน Lloyd, Alan B. (บ.ก.). A companion to Ancient Egypt, volume 1. Wiley-Blackwell.
สฟิงซ์แห่งอเมเนมเฮตที่ 2 จากทานิส ในพิพิธภัณฑ์ลูฟร์ เอ 23
สร้อยพระศอของเจ้าหญิงเคนเมต, พระราชธิดาในฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2
รูปสลักผู้พิทักษ์ ซึ่งเสมือนพระพักตร์ของฟาโรห์ที่ครองราชย์ อาจจะเป็นฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2 และทำหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์สำหรับอิมยูต ทำจากไม้ซีดาร์และปูนปลาสเตอร์ ช่วงประมาณ 1919–1885 ปีก่อนก่อนคริสตกาล
จารึกของผู้ดูแลห้องหับนามว่า เซนิเตฟ ซึ่งเป็นผู้นำข้ารับใช้ที่ "วัดแรก" มีคนใช้นำเครื่องเซ่นมาถวายรูปสลักฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2 (ด้านซ้ายบน), พิพิธภัณฑ์บริติช, อีเอ 576
แผนผังพีระมิดแห่งอเมเนมเฮตที่ 2 ที่ดาห์ชูร์
พระเขมาเถรี

พระเขมาเถรี เป็นภิกษุณีผู้เป็นอัครสาวิกาเบื้องขวาของพระโคตมพุทธเจ้า
พระเขมาเถรีประสูติในราชตระกูลสาคลนคร เมืองมัทราษฎร์ เป็นอัครมเหสีของพระเจ้าพิมพิสารแห่งเมืองราชคฤห์ แคว้นมคธ เป็นสตรีที่มีรูปงามมากและหลงเมามัวในรูปสมบัติของตน พระเจ้าพิมพิสารทรงดำริว่าพระองค์เป็นอัครอุปัฏฐากของพระศาสดาแต่พระอัครมเหสียังไม่เคยเข้าเฝ้าพระศาสดาเลย จึงคิดอุบายให้มีผู้ขับร้องพรรณนาความงามของวัดเวฬุวัน ทำให้พระอัครมเหสีอยากไปเห็น เมื่อได้เข้าเฝ้า พระพุทธองค์ได้ทำให้พระนางเห็นภาพนิมิตซึ่งแสดงความไม่เที่ยงของสังขาร และยังได้ฟังพระธรรมเทศนาเรื่องราคะและการกำจัดราคะ ก็บรรลุพระอรหัตผลขณะประทับยืนอยู่ ณ ที่นั้น จากนั้นพระนางบวชเป็นภิกษุณี
ณ ที่นั้น จากนั้นพระนางบวชเป็นภิกษุณี
พระเขมาเถรี ได้รับยกย่องจากพระพุทธเจ้าว่าเป็นเอตทัคคะในทางมีปัญญามาก พระเขมาเถรีเป็นหนึ่งในอัครสาวิกา อีกองค์หนึ่งคือ พระอุบลวรรณาเถรี ขณะที่อัครสาวกเบื้องขวาฝ่ายชายคือ พระสารีบุตร
เดอะยังแอนด์เดอะเรสต์เลส

| เดอะยังแอนด์เดอะเรสต์เลส |
| --- | --- |
ประเภท: Soap opera Drama
สร้างโดย: William J. Bell Lee Phillip Bell
เขียนโดย: Charles Pratt, Jr. Tracey Thomson
กำกับโดย: Sally McDonald Owen Renfroe Conal O'Brien Casey Childs Michael Eilbaum See below
แสดงนำ: Present cast Former cast
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: RC Cates Sharon Farber Rick Krizman Dominic Messinger
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Nadia's Theme" by Barry De Vorzon and Perry Botkin, Jr.
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนตอน: 10,000 (as of September 27, 2012)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Jill Farren Phelps (2012–) Charles Pratt, Jr. (2015–) (and others)
ผู้อำนวยการสร้าง: Supervising Producers John Fisher Anthony Morina Producer Mary O'Leary Coordinating Producer Matthew J. Olsen Associate Producer Jimmy Freeman See below
สถานที่ถ่ายทำ: CBS Television City Los Angeles, California
กล้อง: Multiple-camera setup
ความยาวตอน: 30 minutes (1973–80) 60 minutes (1980–present)
บริษัทผู้ผลิต: Bell Dramatic Serial Company (1973–present) Corday Productions (1973–present) Screen Gems (1973–74) Columbia Pictures Television (1974–2001) CPT Holdings, Inc. (1988-present) Columbia TriStar Television (2001–02) Sony Pictures Television (2002–present)
ออกอากาศ
เครือข่าย: CBS
ออกอากาศ: 26 มีนาคม ค.ศ. 1973 (1973-03-26) – present
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
As the World Turns The Bold and the Beautiful
เดอะยังแอนด์เดอะเรสต์เลส (อังกฤษ: The Young and the Restless หรือย่อว่า Y&R) เป็นละครโทรทัศน์อเมริกันสร้างโดยวิลเลียม เจ. เบลล์ และลี ฟิลิป เบลล์ ของช่องซีบีเอส ละครมีฉากในเมืองสมมุติ เจนัวซิตี ในรัฐวิสคอนซิน ซึ่งไม่เกี่ยวข้องใด ๆ กับหมู่บ้านในเจนัวซิตี รัฐวิสคอนซินในชีวิตจริง ละครออกอากาศตอนแรกในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1973 เดอะยังแอนด์เดอะเรสต์เลสมีความยาว 30 นาทีต่อตอน 5 ตอนต่อสัปดาห์ ละครขยายเวลาออกอากาศเป็น 1 ชั่วโมงในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1980 ใน ค.ศ. 2006 ละครเริ่มออกอากาศตอนอังกอร์ในคืนวันธรรมดาทางโซปเน็ตจนถึง ค.ศ. 2013 เมื่อละครย้ายไปที่ช่องทีวีจีเอ็น (ปัจจุบันคือช่องป็อป) ช่องป็อปยังคงแพร่ภาพตอนอังกอร์ในคืนวันธรรมดา เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ละครได้ถูกนำไปออกอากาศต่างประเทศด้วย
เดิมเดอะยังแอนด์เดอะเรสต์เลสมีแก่นเนื้อเรื่องที่ครอบครัวหลัก 2 ครอบครัว ได้แก่ ครอบครัวบรุกส์ซึ่งมีฐานะดี และครอบครัวฟอสเตอร์ ซึ่งเป็นครอบครัวคนงาน
ทุนนิยม

"พีระมิดระบบทุนนิยม" ถูกตีพิมพ์ลงหนังสือพิมพ์ในปี ค.ศ. 1911 แสดงชนชั้นปกครองอยู่สูงสุด รองลงมาคือพระ ทหาร ผู้ประกอบการนายทุน และเกษตรกรอยู่ต่ำที่สุด
ทุนนิยม (อังกฤษ: capitalism) เป็นระบบเศรษฐกิจซึ่งเจ้าของเอกชนเป็นผู้ควบคุมการค้า อุตสาหกรรมและวิถีการผลิต โดยมีเป้าหมายเพื่อทำกำไรในเศรษฐกิจแบบตลาด คุณลักษณะสำคัญของทุนนิยม ได้แก่ การสะสมทุน ตลาดแข่งขันและค่าจ้างแรงงาน ในเศรษฐกิจแบบทุนนิยม โดยทั่วไปภาคีในปฏิสัมพันธ์กำหนดราคาที่มีการแลกเปลี่ยนสินทรัพย์ สินค้าและบริการ
ระดับการแข่งขัน บทบาทการแทรกแซงและจัดระเบียบ ตลอดจนขอบเขตของหน่วยงานธุรกิจที่รัฐเป็นเจ้าของแตกต่างกันไปตามทุนนิยมแต่ละแบบ นักเศรษฐศาสตร์ นักเศรษฐศาสตร์การเมือง และนักประวัติศาสตร์ได้ยึดมุมมองการวิเคราะห์ทุนนิยมแตกต่างกันและยอมรับทุนนิยมหลายแบบในทางปฏิบัติ แบบของทุนนิยมรวมถึงทุนนิยมปล่อยให้ทำไป ทุนนิยมแบบสวัสดิการและทุนนิยมโดยรัฐ โดยแต่ละแบบเน้นระดับการพึ่งพาตลาด หน่วยงานธุรกิจที่รัฐเป็นเจ้าของและการรวมนโยบายทางสังคมแตกต่างกัน การที่แต่ละตลาดมีความเป็นอิสระมากเพียงไร ตลอดจนกฎนิยามกรรมสิทธิ์ส่วนบุคคลมีขอบเขตเป็นอย่างไรนั้นเป็นเรื่องของการเมืองและนโยบาย หลายรัฐใช้ระบบที่เรียกว่า เศรษฐกิจแบบผสมทุนนิยม ซึ่งหมายความถึงการผสมระหว่างส่วนที่มีการวางแผนจากส่วนกลางและขับเคลื่อนโดยตลาด
ทุนนิยมมีอยู่ภายใต้ระบอบการปกครองหลายระบอบ ในหลายเวลา สถานที่ และวัฒนธรรม หลังระบบฟิวดัลเสื่อมลง ทุนนิยมได้กลายมาเป็นระบบเศรษฐกิจหลักในโลกตะวันตก ต่อมา ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ทุนนิยมได้เอาชนะการท้าทายจากเศรษฐกิจที่มีการวางแผนจากส่วนกลางและปัจจุบันเป็นระบบเด่นทั่วโลก โดยมีเศรษฐกิจแบบผสมเป็นรูปแบบหลักในประเทศอุตสาหกรรมตะวันตก
มุมมองทางเศรษฐกิจต่าง ๆ เน้นส่วนหนึ่งที่เฉพาะของทุนนิยมในนิยามที่ให้ความสำคัญ นักเศรษฐศาสตร์ปล่อยให้ทำไปและเสรีนิยมเน้นระดับซึ่งรัฐบาลไม่ควบคุมตลาดและความสำคัญของกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สิน นักเศรษฐศาสตร์แบบคลาสสิกใหม่และนักมหเศรษฐศาสตร์แบบเคนส์เน้นความจำเป็นที่ต้องมีการกำกับของรัฐบาลเพื่อป้องกันการผูกขาดและเพื่อลดผลกระทบของวัฏจักรรุ่งเรืองและตกต่ำ (boom and bust) นักเศรษฐศาสตร์แบบมากซ์เน้นบทบาทของการสะสมทุน การแสวงหาประโยชน์และค่าจ้างแรงงาน นักเศรษฐศาสตร์การเมืองส่วนใหญ่เน้นกรรมสิทธิ์ส่วนบุคคลเช่นกัน นอกเหนือไปจากความสัมพันธ์ของอำนาจ ค่าจ้างแรงงาน ชนชั้นและเอกลักษณ์ของทุนนิยมในฐานะการสร้างประวัติศาสตร์
ประวัติ

ทฤษฎีเกี่ยวกับทุนนิยมถูกพัฒนาขึ้นในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 18, 19 และ 20 ในสภาพแวดล้อมต่างๆ ยกตัวอย่างเช่น การปฏิวัติอุตสาหกรรมและลัทธิจักรวรรดินิยมของยุโรป (เช่น แอดัม สมิท, ริคาร์โด, มาร์กซ), ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ หรือ The Great Depression (เช่น เคนส์), และสงครามเย็น (เช่น ฮาเย็ค, ฟรีดแมน)  นักทฤษฎีเหล่านี้กล่าวว่าทุนนิยมคือระบบที่ให้คุณค่ากับการที่ราคาถูกตัดสินในตลาดเสรี นั่นคือโดยการค้าที่เป็นผลมาจากการตกลงด้วยความสมัครใจของผู้ซื้อและผู้ขาย ความคิดเชิงตลาด จิตวิญญาณของผู้ประกอบการ และความเข้าใจเกี่ยวกับทรัพย์สินและสัญญาที่ชัดเจนและบังคับได้ตามกฎหมาย  ทฤษฎีเหล่านี้โดยทั่วไปจะพยายามอธิบายว่า ทำไมทุนนิยมระหว่างช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 19  ที่สำคัญเช่น สิทธิของบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่จะสามารถทำการได้แบบ "นิติบุคคล" (หรือบรรษัท) ในการซื้อและขายสินทรัพย์ และที่ดิน, แรงงาน, เงินตรา  ในตลาดเสรี (ดู การค้า), และสามารถวางใจได้ว่ารัฐจะสามารถบังคับให้เกิดการเคารพสิทธิทรัพย์สินส่วนบุคคล แทนที่จะต้องพึ่งการคุ้มครองแบบศักดินา
ชาวปาทาน

| پښتانه |
| --- | --- |
ชายชาวปาทานในอัฟกานิสถานตอนใต้
ประชากรทั้งหมด
ป. 60–70 ล้านคน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 ปากีสถาน: 43,444,221 (2021)
 อัฟกานิสถาน: 15,390,402 (2020)
 อินเดีย: 3,200,000 (2018) [ส่วนใหญ่ไม่พูดภาษาปาทาน] 21,677 (2011) [ผู้พูดภาษาปาทาน]
 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์: 338,315 (2009)
 สหรัฐ: 138,554 (2010)
 อิหร่าน: 110,000 (1993)
 สหราชอาณาจักร: 100,000 (2009)
 เยอรมนี: 37,800 (2012)
 แคนาดา: 26,000 (2006)
 รัสเซีย: 9,800 (2002)
 ออสเตรเลีย: 8,154 (2006)
 มาเลเซีย: 6,000 (2008)
 ทาจิกิสถาน: 4,000 (1970)
 ฟินแลนด์: 1,181
ภาษา
ภาษาปาทาน เพิ่มเติม: ภาษาดารี (ในประเทศอัฟกานิสถาน) และฮินดี–อูรดู (ในประเทศปากีสถานและอินเดีย)
ศาสนา
ส่วนใหญ่:  อิสลาม (ส่วนใหญ่ซุนนี ส่วนน้อยชีอะฮ์) ส่วนน้อย: ฮินดู,  ซิกข์
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
กลุ่มชนอิหร่านอื่น ๆ 
ชาวปาทาน (ปาทาน: پښتانه‎, paštanh) เป็นกลุ่มชนอิหร่านกลุ่มหนึ่งในภูมิภาคเอเชียกลางและเอเชียใต้ และเป็นกลุ่มชนที่ใหญ่ที่สุดในอัฟกานิสถาน โดยคิดเป็นร้อยละ 48 ของประชากรทั้งหมด
การกระจายทางภูมิศาสตร์ > ถิ่นกำเนิดดั้งเดิม

ประชากรชาวปาทานส่วนใหญ่พบในถิ่นกำเนิดดั้งเดิมของชาวปาทาน ซึ่งตั้งอยู่บริเวณทิศใต้ของแม่น้ำอามูดาร์ยา ซึ่งอยู่ภายในอัฟกานิสถาน และทิศตะวันตกของแม่น้ำสินธุในปากีสถาน ซึ่งรวมถึงแคว้นแคบาร์ปัคตูนควาและตอนเหนือของแคว้นบาโลชิสถาน
การกระจายทางภูมิศาสตร์ > ในอัฟกานิสถาน

ในอัฟกานิสถาน ชาวปาทานคิดเป็นร้อยละ 48 ของประชากรทั้งหมด และเป็นประเทศที่มีชาวปาทานเป็นกลุ่มชนที่ใหญ่ที่สุดอีกด้วย
การกระจายทางภูมิศาสตร์ > ในปากีสถาน

ในปากีสถาน ชาวปาทานเป็นกลุ่มชนที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสอง โดยคิดเป็นร้อยละ 15 ของประชากรทั้งหมด ประชากรส่วนใหญ่มักอาศัยอยู่ในเมืองเปศวาร์และเควตตา
อ่านเพิ่ม

Ahmad, Aisha and Boase, Roger. 2003. "Pashtun Tales from the Pakistan-Afghan Frontier: From the Pakistan-Afghan Frontier." Saqi Books (1 March 2003). ISBN 0-86356-438-0.
Ahmad, Jamil. 2012. "The Wandering Falcon." Riverhead Trade. ISBN 978-1-59448-616-6. A loosely connected collection of short stories focused on life in the Pashtun tribal regions
Ahmed, Akbar S. 1976. "Millennium and Charisma among Pathans: A Critical Essay in Social Anthropology." London: Routledge & Kegan Paul.
Ahmed, Akbar S. 1980. "Pukhtun economy and society." London: Routledge and Kegan Paul.
Banuazizi, Ali and Myron Weiner (eds.). 1994. "The Politics of Social Transformation in Afghanistan, Iran, and Pakistan (Contemporary Issues in the Middle East)." Syracuse University Press. ISBN 0-8156-2608-8.
Banuazizi, Ali and Myron Weiner (eds.). 1988. "The State, Religion, and Ethnic Politics: Afghanistan, Iran, and Pakistan (Contemporary Issues in the Middle East)." Syracuse University Press. ISBN 0-8156-2448-4.
Barth, Frederik (n.d.). "Pathan Identity and its Maintenance" (PDF). National Chengchi University. สืบค้นเมื่อ 17 August 2021.
Caroe, Olaf. 1984. The Pathans: 500 B.C.-A.D. 1957 (Oxford in Asia Historical Reprints)." Oxford University Press. ISBN 0-19-577221-0.
Dani, Ahmad Hasan. 1985. "Peshawar: Historic city of the Frontier." Sang-e-Meel Publications (1995). ISBN 969-35-0554-9.
Docherty, Paddy. The Khyber Pass: A History of Empire and Invasion: A History of Invasion and Empire. 2007. Faber and Faber. ISBN 0-571-21977-2. The Khyber Pass: A History of Empire and Invasion
Dupree, Louis. 1997. "Afghanistan." Oxford University Press. ISBN 0-19-577634-8.
Elphinstone, Mountstuart. 1815. "An account of the Kingdom of Caubul and its dependencies in Persia, Tartary, and India: comprising a view of the Afghaun nation." Akadem. Druck- u. Verlagsanst (1969). online version.
Goodson, Larry P. (2001). Afghanistan's Endless War:State Failure, Regional Politics, and the Rise of the Taliban. University of Washington Press. ISBN 978-0-295-98111-6.
Habibi, Abdul Hai. 2003. "Afghanistan: An Abridged History." Fenestra Books. ISBN 1-58736-169-8.
Hopkirk, Peter. 1984. "The Great Game: The Struggle for Empire in Central Asia" Kodansha Globe; Reprint edition. ISBN 1-56836-022-3.
Spain, James W. (1962; 2nd edition 1972). "The Way Of The Pathans." Oxford University Press. ISBN 978-0-19-636099-7.
Wardak, Ali "Jirga – A Traditional Mechanism of Conflict Resolution in Afghanistan" เก็บถาวร 7 ตุลาคม 2006 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, 2003, online at UNPAN (the United Nations Online Network in Public Administration and Finance).
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ 
ศิลปิน:  วิกตอเรีย
สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 2 กองทัพโคลนส์จู่โจม

| สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 2 กองทัพโคลนส์จู่โจม |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์โดยดรูว สตูซอน
กำกับ: จอร์จ ลูคัส
บทภาพยนตร์:   จอร์จ ลูคัส  โจนาธาน เฮลส์ 
เนื้อเรื่อง: จอร์จ ลูคัส
อำนวยการสร้าง: ริก แม็คคาลลัม
นักแสดงนำ:   ยวน แม็คเกรเกอร์  นาตาลี พอร์ตแมน  เฮย์เดน คริสเตนเซน  เอียน แมกเดอร์มิด  ซามูเอล แอล. แจ็กสัน  คริสโตเฟอร์ ลี  แอนโทนี แดเนียลส์  เคนนี เบเกอร์  แฟรงค์ ออซ 
กำกับภาพ: เดวิด เทตเทอร์ซอลล์
ตัดต่อ: เบน เบิร์ตต์
ดนตรีประกอบ: จอห์น วิลเลียมส์
บริษัทผู้สร้าง: ลูคัสฟิล์ม 
ผู้จัดจำหน่าย: ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์
วันฉาย:   12 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 (2002-05-12) (ทริเบกา)    16 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 (2002-05-16) (สหรัฐ) 
ความยาว: 142 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 115 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 653.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 2 กองทัพโคลนส์จู่โจม (อังกฤษ: Star Wars: Episode II – Attack of the Clones) เป็นภาพยนตร์แนวมหากาพย์บันเทิงคดีอวกาศ ฉายเมื่อปี ค.ศ. 2002 กำกับโดยจอร์จ ลูคัสและเขียนบทโดยลูคัสและโจนาธาน เฮลส์ เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองใน สตาร์ วอร์ส ไตรภาคต้น, ตอนที่สองใน มหากาพย์สกายวอร์คเกอร์ และเป็นภาพยนตร์ สตาร์ วอร์ส เรื่องที่ห้าจากทั้งหมดเก้าเรื่องที่ฉาย แสดงนำโดย ยวน แม็คเกรเกอร์, นาตาลี พอร์ตแมน, เฮย์เดน คริสเตนเซน, เอียน เมกเดอร์มิด, ซามูเอล แอล. แจ็กสัน, คริสโตเฟอร์ ลี, แอนโทนี แดเนียลส์, เคนนี เบเกอร์และแฟรงค์ ออซ ดำเนินเรื่องหลังเหตุการณ์ใน ภัยซ่อนเร้น สิบปี ในช่วงที่กาแลกซีกำลังจะเข้าสู่สงครามกลางเมือง โดยมีระบบดาวเคราะห์หลายพันระบบ ขู่ว่าจะแยกตัวออกจากสาธารณรัฐกาแลกติก หลังวุฒิสมาชิก แพดเม่ อมิดาลา เอาตัวรอดจากการลอบสังหาร เจไดฝึกหัด อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ได้กลายเป็นผู้ปกป้องเธอ ในขณะที่อาจารย์ของเขา โอบีวัน เคโนบี ไปสืบสวนเบื้องหลังการลอบสังหารครั้งนี้ ไม่นานนัก ทั้งสามคนก็ได้เป็นสักขีพยานของเริ่มต้นภัยคุกคามใหม่ของกาแลกซี: สงครามโคลน
การพัฒนาของ กองทัพโคลนส์จู่โจม เริ่มต้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2000 ไม่กี่เดือนหลังการฉายของ ภัยซ่อนเร้น ลูคัสและเฮลส์ร่างบทภาพยนตร์เสร็จในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2000 การถ่ายทำหลักเริ่มต้นในเดือนมิถุนายนถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 2000 โดยถ่ายทำที่ฟอกซ์สตูดิโอออสเตรเลีย ใน ซิดนีย์, ออสเตรเลีย เป็นหลัก มีการถ่ายทำเพิ่มเติมที่ ตูนิเซีย, สเปนและอิตาลี เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ถ่ายทำในระบบดิจิทัลความละเอียดสูง 24 ภาพ ทั้งเรื่อง
ภาพยนตร์ฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 ได้รับคำวิจารณ์ที่หลากหลาย นักวิจารณ์บางคนชมว่ามีการพัฒนามากกว่า ภัยซ่อนเร้น และบางคนก็บอกว่าเป็นภาพยนตร์ที่แย่ที่สุดในแฟรนไชส์ ภาพยนตร์ได้รับคำชมในเรื่องฉากโลดโผนที่มีความสำคัญมากขึ้น, งานด้านภาพ, ดนตรีประกอบและการออกแบบเครื่องแต่งกาย แต่ถูกวิจารณ์อย่างหนักในเรื่องบทภาพยนตร์, การแสดงของคริสเตนเซน, ฉากโรแมนติก, การใช้ภาพที่สร้างจากคอมพิวเตอร์มากเกินไป, ฉากเขียวและตัวละครที่ด้อยพัฒนา ภาพยนตร์ทำเงินได้ดีในบ็อกซ์ออฟฟิส โดยทำเงินมากกว่า 653 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก อย่างไรก็ตาม กองทัพโคลนส์จู่โจม เป็นภาพยนตร์ สตาร์ วอร์ส เรื่องแรกที่ทำเงินไม่ได้อันดับที่หนึ่งในปีที่ฉาย โดยอยู่อันดับที่สามในสหรัฐและอันดับที่สี่ทั่วโลก ภาพยนตร์เรื่องที่สามและเรื่องสุดท้ายในไตรภาคต้น ซิธชำระแค้น ฉายเมื่อปี ค.ศ. 2005
โครงเรื่อง

10 ปีให้หลังจากเหตุการณ์ที่ดาวนาบู (Naboo) มีเหตุการณ์ไม่สงบเกิดขึ้นในวุมิสภากาแลคติค ดาวระบบสุริยะหลายพันดวง
ได้แสดงเจตจำนงว่าจะถอนตัวออกจากสาธารณรัฐ (Galactic Republic)  ขบวนการแบ่งแยกภายใต้การนำของ เคาท์ ดูกู (Count Dooku) ผู้ลึกลับสร้างความลำบากใจให้กับเหล่าอัศวินเจไดซึ่งมีจำนวนน้อย ในอันที่จะรักษาความสงบและระเบียบของกาแลคซี่
วุฒิสมาชิกแพดเม่ อมิดาล่า (Padme Amidala) อดีตราชินีแห่งดาวนาบู ที่เดินทางกลับมายังสภากาแลคติก ณ คอรัสซังค์ (Coruscant) เพื่อลงคะแนนเสียงในการจัดตั้งกองทัพของสาธารณะรัฐ ได้พบกับเหตุการณ์ลอบสังหาร ทำให้เธอตกอยู่ภายใต้การอารักขาของ อัศวินเจได 2 นายคือ โอบีวัน เคโนบี (Obi-Wan Kenobi) และ อนาคิน สกายวอล์กเกอร์ (Anakin Skywalker)
เมื่อมีการลอบสังหารเธอเกิดขึ้นอีก โอบีวันและอนาคินสามารถจับกุมตัวผู้ลอบสังหารได้แต่ขณะที่กำลังซักถามถึงผู้ที่ว่าจ้าง ผู้ลอบสังหารคนนั้นก็ถูกฆ่าปิดปากโดยนักล่าเงินรางวัลอีกคนหนึ่ง ทำให้โอบีวันต้องแยกไปสืบหาตัวนักล่าเงินรางวัลกับผู้ที่ว่าจ้าง เหลือเพียงอนาคินที่จะต้องปกป้องวุฒิสมาชิกอมิดาล่ากลับสู่ดาวนาบูเพื่อความปลอดภัย และผลจากการใกล้ชิดของทั้งสองนี้เองที่ทำให้เกิดความรักต้องห้ามขึ้น
ด้วยความช่วยเหลือของเพื่อนเก่าเด็กซ์เตอร์ เจ็ตส์เตอร์(Dexter Jettster) รวมทั้งอาจารย์โยดา (Yoda) ทำให้โอบีวันค้นพบระบบดาวคามิโน (Kamino) ซึ่งไม่ปรากฏอยู่บนแผนที่เพราะมีคนลบมันออกจากฐานข้อมูลได้สำเร็จ
เมื่อได้รู้ว่ามีการอ้างสร้างกองทัพโคลนเพื่อสาธารณรัฐโดยอาจารย์เจไดไซโฟร์ ดิแอส ผู้ถูกฆ่าเมื่อ10ปีที่แล้ว ทำให้โอบีวันติดตามนักล่าเงินรางวัลจังโก้ เฟ็ทท์ (Jango Fett) ผู้เป็นต้นแบบของมนุษย์โคลนส์ซึ่งมีการปะทะกับอาจารย์เจไดโอบีวัน เคโนบี และติดตามไปยังดาวจีโอโนซีส (Geonosis) ที่ซึ่งเขาได้พบกับ โรงงานสร้างดรอยด์ และอุปราช ของสหพันธ์พาณิชย์ ผู้อยู่เบื้องหลังการลอบสังหารอมิดาล่า ขณะนั้นอนาคินได้เดินทางไปยังทาร์ทูอินเพื่อช่วยแม่ของเขา แต่พอไปช่วยแม่เขาก็สิ้นใจพอดี โอบีวันได้ส่งข้อความไปให้อนาคินและส่งต่อให้สภาเจได ก่อนที่จะพลาดท่าถูกเคาท์ดูกูจับตัวไว้
หลังจากที่อนาคินได้รับข้อความของโอบีวันแล้วส่งต่อถึงสภาเจได ทำให้เขารีบไปช่วยเหลือแต่ก็ไม่สำเร็จกลับถูกจับไว้อีก และถูกตัดสินประหารชีวิตทั้ง 3 คน
ด้วยเหตุที่วุฒิสภารู้ว่า ขบวนการแบ่งแยกกำลังรวมทัพกับสหพันธ์พาณิชย์เพื่อการรุกราน จึงมีการยกอำนาจฉุกเฉินให้กับสมุหนายกพัลพาทีน (Palpatine) ส่งผลให้เขามีอำนาจสร้างกองทัพที่เกรียงไกร
เหล่าอัศวินเจได พร้อมกับกองทัพโคลนที่ถูกอนุมัติใช้ ภายใต้การนำของโยดา ขณะนั้นอาจารย์เจไดเมซ วินดูพาเจไดกว่า 200 นาย บุกไปช่วยโอบีวัน อนาคิน และ อมิดาล่า ในขณะที่เจไดกำลังเสียท่ากับพวกดรอยด์อยู่ โยดานำกองทัพโคลนมาช่วย ทำให้เจไดรอดตายและสงครามระหว่างพวกดรอยท์และโคลนได้เกิดขึ้นและเจไดที่เหลือก็ลงสนามรบด้วยขบวนการแบ่งแยกต่างๆ เห็นว่ากำลังพ่ายแพ้จึงถอนทัพกลับ เคาท์ดูกูหนีไปยังโรงเก็บยานโอบีวันและอนาคินตามไป อนาคินโดนพลังสายฟ้าฟาดจนสลบเหลือเพียงโอบีวันเพียงคนเดียวจึงต่อสู้ด้วยกระบี่แสงแต่พลาดท่าโดนเคาท์ดูกูเอาดาบจิ้มที่แขนและขา อนาคินฟื้นขึ้นมาและดวลกระบี่แสงจึงโดนเคาท์ดูกูตัดแขนขวาขาด
ปรมาจารย์โยดามาช่วยดวลพลังกับเคาท์ดูกูไม่แพ้ไม่ชนะกันจึงดวลด้วยกระบี่แสงเคาท์ดูกูหนีไปได้
เมื่อได้รับชัยชนะอนาคินและอมิดาลาแต่งงานกันอย่างลับๆ โดยมีแค่ซีทรีพีโอและอาร์ทูดีทูเป็นพยาน
ตัวละคร

โอบีวัน เคโนบี (แสดงโดย ยวน แม็คเกรเกอร์)
แพดเม่ อมิดาล่า (แสดงโดย นาตาลี พอร์ตแมน)
อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ (แสดงโดย เฮย์เดน คริสเตนเซ่น)
เคาท์ดูกู (แสดงโดย คริสโตเฟอร์ ลี)
พัลพาทีน (แสดงโดย เอียน แมคเดียมิด)
เมซ วินดู (แสดงโดย แซมมวล แอล. แจ็กสัน)
แจงโก เฟตต์ (แสดงโดย เทมูเอรา มอริสัน)
แหล่งข้อมูลอื่น

Star Wars Episode II: Attack of the Clones ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki
Star Wars: Episode II - Attack of the Clones ที่สยามโซน
| ด ค กสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 2: กองทัพโคลนส์จู่โจม |
| --- | --- |
ตัวละคร:  โอบีวัน เคโนบี  อนาคิน สกายวอลค์เกอร์  แพดเม่ อมิดาล่า  พัลพาทีน  เมซวินดู  โยดา  เคาท์ดูกู  จาร์ จาร์ บิงคส์  ซีทรีพีโอ  อาร์ทูดีทู  โบบา เฟทท์  แจงโก เฟทท์  โคลนส์ทรูปเปอร์  ทัสเคนเรดเดอร์  แวตโต  แบทเทิลดรอยด์ 
ดาวเคราะห์:  คอรัสซัง  คามิโน  นาบู  ทาทูอีน  จีโอโนซิส 
ยานพาหนะ:  วอลค์เกอร์
ทะเลสาบมาชู

| ทะเลสาบมาชู |
| --- | --- |
ทะเลสาบมาชู ประเทศญี่ปุ่น ในช่วงฤดูหนาว
ทะเลสาบมาชู
ที่ตั้ง: เทชิกางะ กิ่งจังหวัดคูชิโระ ฮกไกโด ญี่ปุ่น
พิกัด: 43°35′N 144°31′E﻿ / ﻿43.583°N 144.517°E﻿ / 43.583; 144.517
ชนิด: ทะเลสาบปล่องภูเขาไฟ, endorheic
ชื่อในภาษาแม่: 摩周湖 (ญี่ปุ่น)
พื้นที่รับน้ำ: 32.4 ตารางกิโลเมตร (12.5 ตารางไมล์)
ประเทศในลุ่มน้ำ: ญี่ปุ่น

ช่วงยาวที่สุด: 6 กิโลเมตร (3.7 ไมล์)
พื้นที่พื้นน้ำ: 19 ตารางกิโลเมตร (4,700 เอเคอร์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 137.5 เมตร (451 ฟุต)
ความลึกสูงสุด: 211.5 เมตร (694 ฟุต)
ปริมาณน้ำ: 2.86 ลูกบาศก์กิโลเมตร (0.69 ลูกบาศก์ไมล์)
ความยาวชายฝั่ง1: 19.8 กิโลเมตร (12.3 ไมล์)
ความสูงของพื้นที่: 351 เมตร (1,152 ฟุต)

แข็งตัว: ธันวาคมถึงเมษายน
เกาะ: เกาะคามูอิชุ
เมือง: ไม่มี
1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด
ทะเลสาบมาชู (ญี่ปุ่น: 摩周湖; โรมาจิ: Mashū-ko) (ไอนุ: Kamuy-to) เป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟ ที่เกิดจากแอ่งภูเขาไฟรูปกระจาด จากภูเขาไฟที่ยังไม่สงบ ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติอากัง ใกล้กับเมืองเทชิกางะ บนเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น กล่าวกันว่าเป็นทะเลสาบที่มีน้ำใสที่สุดในโลก
อุทกวิทยา

ทะเลสาบมาชูล้อมรอบไปด้วยแอ่งหน้าผาสูงชันกว่า 200 เมตร ไม่มีทางน้ำใหลเข้าและออกทะเลสาบแห่งนี้ ถือเป็นทะเลสาบที่มีน้ำใสที่สุดในโลก โดยในปี ค.ศ. 1931 ได้มีการบันทึกไว้ว่ามีค่าความใสของน้ำที่ 41.6 เมตร โดยที่ทะเลสาบไบคาลวัดได้ที่ 40.5 เมตร จึงทำให้ทะเลสาบมาชูถือเป็นทะเลสาบที่มีความใสมากที่สุดในโลก แต่นับตั้งแต่ทศวรรษที่ 1950 เป็นต้นมา ค่าความใสกลับลดลงเหลือเพียง 20 และ 30 เมตร (66 และ 98 ฟุต) เท่านั้น ซึ่งการที่สูญเสียความใสของน้ำนั้นมาจากการเข้ามาของปลาแซลมอนซ็อกอาย ปลาเรนโบว์เทราต์ และเหตุการดินถล่ม
ในฤดูร้อนพื้นผิวของทะเลสาบจะถูกปกคลุมไปด้วยหมอก จึงทำให้ทะเลสาบแห่งนี้มีชื่อเสียงในเรื่องลึกลับ ซึ่งตำนานท้องถิ่นของชาวไอนุเชื่อว่าถ้าผู้ใดเห็นพื้นผิวน้ำของทะเลสาบ ผู้นั้นจะพบกับความโชคร้าย