stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คัตสึโดชาชิง
ลักษณะ

คัตสึโดชาชิง ประกอบด้วยชุดของภาพการ์ตูนบนแถบเซลลูลอยด์ห้าสิบเฟรม มีความยาวสามวินาทีที่สิบหกเฟรมต่อวินาที ฟิล์มสตริปแสดงเด็กชายในชุดกะลาสีเขียนตัวอักษรคันจิ "活動写真" (katsudō shashin, "ภาพเคลื่อนไหว") จากขวาไปซ้าย จากนั้นหมุนตัวมาทางผู้ชม ถอดหมวก แล้วคำนับ คัตสึโดชาชิง เป็นชื่อชั่วคราว ด้วยไม่ทราบชื่อที่แท้จริง
งานชิ้นนี้มีความแตกต่างกับแอนิเมชันดั้งเดิมตรงที่เฟรมไม่ได้ผลิตด้วยวิธีการบันทึกภาพ แต่ใช้การพิมพ์ฉลุฟิล์ม โดยใช้ คัปปะ-บัง ซึ่งเป็นอุปกรณ์สำหรับพิมพ์ฉลุสไลด์โคมไฟวิเศษ ภาพเป็นสีแดงและดำบนแถบภาพยนตร์ขนาด 35 มม. โดยส่วนท้ายยึดติดกันเพื่อการเล่นที่ต่อเนื่อง
ภูมิหลัง

ภาพยนตร์แอนิเมชันภาพพิมพ์ในยุคเริ่มแรกสำหรับเป็นของเล่นทางสายตา เช่น โซอิโทรป มีมาก่อนแอนิเมชันที่ใช้เครื่องฉาย เกอบรือเดอร์บิงซึ่งเป็นผู้ผลิตของเล่นเยอรมันนำเสนอเครื่องฉายที่เทศกาลของเล่นในเนือร์นแบร์คเมื่อ ค.ศ. 1898 ไม่นานนักผู้ผลิตของเล่นรายอื่นก็ขายเครื่องมือที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน การสร้างภาพยนตร์ที่ใช้คนแสดงจริงสำหรับเครื่องฉายดังกล่าวมีราคาสูง ส่วนภาพยนตร์แอนิเมชันสำหรับเครื่องมือเหล่านี้มีวางขายอย่างเร็วที่สุดน่าจะใน ค.ศ. 1898  โดยสามารถยึดเป็นวงเพื่อการรับชมอย่างต่อเนื่อง การนำเข้าเครื่องฉายจากเยอรมนีเข้าสู่ญี่ปุ่นเกิดขึ้นอย่างเร็วที่สุดใน ค.ศ. 1904 โดยฟิล์มมักจะมีภาพเคลื่อนไหวที่วนกลับมาภาพเดิม
เทคโนโลยีการฉายภาพยนตร์จากตะวันตกเข้ามาในญี่ปุ่นในช่วง ค.ศ. 1896–1897 การฉายแอนิเมชันต่างชาติครั้งแรก ๆ ในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่สามารถระบุวันที่ได้แน่ชัดได้แก่เรื่อง เลแซ็กซ์ปลัวเดอเฟอฟอแล (ค.ศ. 1911) ของเอมีล โกล นักวาดภาพแอนิเมชันฝรั่งเศส ซึ่งฉายรอบปฐมทัศน์ในโตเกียวเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1912 สำหรับภาพยนตร์แอนิเมชันญี่ปุ่นเรื่องแรกที่ได้ฉายในโรงภาพยนตร์เป็นผลงานของโอเต็ง ชิโมกาวะ, เซอิตาโร คิตายามะ และจุงอิจิ โคอูจิ ใน ค.ศ. 1917 แม้ฟิล์มจะสูญหาย แต่มีการค้นพบบางส่วนในฉบับ "ภาพยนตร์ของเล่น" สำหรับการรับชมที่บ้านด้วยเครื่องฉายมือหมุน ภาพยนตร์ที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงอยู่ได้แก่ ฮานาวะ เฮโกไน เมโต โนะ มากิ (1917) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อว่า นามากูระกาตานะ
การค้นพบอีกครั้ง

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2004 พ่อค้ามือสองในเกียวโตติดต่อนัตสึกิ มัตสึโมโตะ ผู้เชี่ยวชาญด้านประติมานวิทยาจากมหาวิทยาลัยศิลปะโอซากา พ่อค้าได้รับชุดสะสมฟิล์มและเครื่องฉายจากครอบครัวเก่าแก่ในเกียวโต และมัตสึโมโตะมารับของสะสมเหล่านี้ในเดือนถัดไป ชุดสะสมเหล่านี้ประกอบด้วยเครื่องฉาย 3 เครื่อง, ฟิล์ม 35 มม. 11 ชิ้น และสไลด์โคมไฟวิเศษ 11 ชิ้น
เมื่อมัตสึโมโตะค้นพบ คัตสึโดชาชิง ในชุดสะสม ฟิล์มสตริปอยู่ในสภาพที่แย่ ในชุดสะสมมีฟิล์มสตริปแอนิเมชันแบบตะวันตกสามชิ้น โดย คัตสึโดชาชิง อาจผลิตขึ้นด้วยการเลียนแบบจากตัวอย่างของแอนิเมชันเยอรมันหรือประเทศตะวันตกอื่น หากพิจารณาจากหลักฐาน เช่น วันที่ผลิตที่เป็นไปได้ของเครื่องฉายในชุดสะสม มัตสึโมโตะและนักประวัติศาสตร์แอนิเมชันอย่างโนบูยูกิ สึงาตะ คาดว่าภาพยนตร์นี้น่าจะสร้างขึ้นในช่วงปลายยุคเมจิซึ่งสิ้นสุดใน ค.ศ. 1912 นักประวัติศาสตร์อย่างเฟรเดริก เอส. ลิตเติน เสนอแนะว่าน่าจะสร้างเมื่อประมาณ ค.ศ. 1907 และ "ปีที่สร้างไม่น่าก่อน ค.ศ. 1905 และไม่น่าหลัง ค.ศ. 1912" ด้วยในช่วงเวลานั้นโรงภาพยนตร์หาได้ยากในประเทศญี่ปุ่น หลักฐานจึงชี้ได้ว่ามีการผลิต คัตสึโดชาชิง ออกมาจำนวนมากเพื่อขายให้แก่คนร่ำรวยที่เป็นเจ้าของเครื่องฉายใช้ในบ้าน ขณะนี้ยังไม่ปรากฏชื่อผู้สร้าง ในความเห็นของมัตสึโมโตะนั้น คุณภาพที่ค่อนข้างแย่และเทคนิคการพิมพ์ระดับต่ำบ่งชี้ว่า คัตสึโดชาชิง น่าจะมีที่มาจากบริษัทขนาดเล็ก
การค้นพบครั้งนี้ได้รับการกล่าวถึงอย่างกว้างขวางในสื่อญี่ปุ่น เมื่อพิจารณาปีที่สร้างตามที่ได้คาดกันไว้ ภาพยนตร์ชิ้นนี้อาจเกิดขึ้นร่วมสมัยหรืออาจเกิดขึ้นก่อนงานแอนิเมชันของโกลและนักแอนิเมชันชาวอเมริกันอย่างเจ. สจวร์ต แบล็กตัน และวินซอร์ แม็กเคย์ หนังสือพิมพ์ อาซาฮีชิมบุง ยอมรับในความสำคัญของการค้นพบแอนิเมชันสมัยเมจิ แต่ยังแสดงความกังขาต่อการจัดให้ภาพยนตร์ชิ้นนี้อยู่ในกลุ่มแอนิเมชันญี่ปุ่น โดยเขียนไว้ว่า "มีข้อถกเถียงว่า [คัตสึโดชาชิง] ควรจะถูกเรียกว่าแอนิเมชันในความเข้าใจร่วมสมัยหรือไม่"
เชิงอรรถ

↑  合羽版 kappa-ban; กระบวนการพิมพ์เรียกว่า คัปปะ-ซูริ (合羽刷り)
↑  ฟิล์มสตริปหดตัวลงมาเหลือเพียง 33.5 มม.
↑  ฝรั่งเศส: Les Exploits de Feu Follet; อังกฤษ: The Nipper's Transformations; ญี่ปุ่น: ニッパルの変形 Nipparu no Henkei
↑  玩具 กังงุ
↑  塙凹内名刀之巻 Hanawa Hekonai meitō no maki, "ม้วนภาพยนตร์ดาบที่เลื่องชื่อของฮานาวะ เฮโกไน"
↑  松本 夏樹 Matsumoto Natsuki, เกิด ค.ศ. 1952
↑  津堅 信之 Tsugata Nobuyuki, เกิด ค.ศ. 1968
↑  ยุคเมจิกินเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 1868 ถึง 1912
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Katsudō Shashin (1907 film)
คัตสึโดชาชิง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
คัตสึโดชาชิง
ผลงานอนิเมะญี่ปุ่น เช่น นามากูระกาตานะ ของจุงอิจิ โคอูจิ เริ่มออกฉายในโรงภาพยนตร์ใน ค.ศ. 1917
เลวี เอชโคล
ประวัติ > ช่วงปีแรก

เลวี เอชโคล (สโคลนิค) เกิดในชเทลของโอราทอฟ จังหวัดเคียฟ จักรวรรดิรัสเซีย (ปัจจุบันคือโอราทีฟ แคว้นวินนีตเซีย ประเทศยูเครน) มารดาของเขาชื่อดโวรา (ชื่อเกิด ดโวรา คราสเนียนสกายา) มีภูมิหลังมาจากศาสนายูดาห์นิกายฮาซิด และบิดาของเขา (โจเซฟ โสโคลนิค) มาจากครอบครัวของมิสนักดิม ทั้งสองครอบครัวมีความมุ่งมั่นทางธุรกิจ และเป็นเจ้าของธุรกิจการเกษตร รวมทั้งโรงงานแป้ง, โรงงานอุตสาหกรรม และธุรกิจเกี่ยวกับป่าไม้
เอชโคลได้รับการศึกษาแบบชาวยิวแบบดั้งเดิมตั้งแต่อายุสี่ขวบและเริ่มศึกษาตาลมุดตอนอายุเจ็ดขวบ นอกเหนือจากการศึกษาเฮเดอร์แล้ว เอชโคลยังได้รับการสอนโดยอาจารย์ผู้สอนในการศึกษาทั่วไป ในปี ค.ศ. 1911 เขาได้รับการยอมรับให้เข้าเรียนที่โรงเรียนเตรียมเข้ามหาวิทยาลัยของชาวยิวในเมืองวิลนา (ปัจจุบันคือวิลนีอุส ประเทศลิทัวเนีย) และออกจากบ้านเกิดรวมทั้งครอบครัวของเขา
ในเมืองวิลนา เอชโคลได้เข้าร่วมสมาคมนักศึกษาเซียรีไซออน (เยาวชนแห่งไซออน) และเริ่มมีความสัมพันธ์กับขบวนการไซออนิสต์ เขาได้รับเลือกให้เป็นคณะกรรมการบริหารท้องถิ่น และในปี ค.ศ. 1913 เขาได้เข้าร่วมพรรคฮาโปเอลฮัตเซอร์หลังจากการพบปะกับโยเซฟ สปรินแซค ผู้เป็นหัวหน้าพรรค
ประวัติ > กิจกรรมสาธารณะ: ค.ศ. 1914–1937

ในปี ค.ศ. 1914 เขาเดินทางไปปาเลสไตน์ ซึ่งตอนนั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน โดยตอนแรกเขาปักหลักในเปตะห์ติกวาและทำงานในการตั้งค่าของอุโมงค์ชลประทานที่สวนผลไม้ท้องถิ่น ในปีถัดมาเขาหวนคิดได้ว่าเป็นคนทำงานที่ยอดเยี่ยมในช่วงเวลานี้ เอชโคลผู้มีความคล่องแคล่วกลายเป็นที่รู้จักในระดับสาธารณะได้อย่างรวดเร็วและได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกของสหภาพแรงงานท้องถิ่น อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ออกจากเปตะห์ติกวา แล้วเข้าร่วมกลุ่มเล็ก ๆ กลุ่มหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเขตอาทารอต (เคลานเดีย)
เมื่อมีการปะทุของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ด้วยความกลัวการต่อต้านของท้องถิ่น กลุ่มของเขาจึงปักหลักช่วงสั้น ๆ ในคฟาร์ยูเรีย ริชอนเลซิออน และกลับไปเปตะห์ติกวา ในปี ค.ศ. 1915–17 เขาเป็นสมาชิกสำคัญของสหภาพแรงงานจูเดีย ส่วนในปี ค.ศ. 1918 เขารับอาสากับกองพันยิวอาสาและทำหน้าที่ในกองพันนี้จนกระทั่งฤดูร้อนปี ค.ศ. 1920
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1920 เอชโคลเป็นหนึ่งใน 25 ผู้ก่อตั้งของคิบบุตซ์เดกาเนียเบตโดยทำให้กลายเป็นถิ่นที่อยู่ถาวรของเขา อย่างไรก็ตาม กิจกรรมสาธารณะของเขาเติบโตขึ้นและเขามักถูกส่งไปปฏิบัติภารกิจต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 1920 เขาเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งฮิสตาดรุต และเป็นผู้ก่อตั้งฮากานาห์ เขาเป็นสมาชิกกองบัญชาการสูงสุดแห่งชาติชุดแรกของฮากานาห์ (ค.ศ. 1920–21) ในฐานะตัวแทนสำหรับฮิสตาดรุต เขาได้เป็นตัวแทนระหว่างประเทศในการประชุมต่าง ๆ และได้รับมอบหมายให้จัดตั้งองค์กร "สหภาพแรงงานเกษตร" ส่วนในปี ค.ศ. 1929 เขาได้เป็นตัวแทนสู่สภาคองเกรสไซออนิสต์เป็นครั้งแรก และได้รับเลือกสู่ฝ่ายบริหารไซออนิสต์ รวมทั้งเป็นสมาชิกคนหนึ่งของคณะผู้บริหารในองค์การชาวยิวที่จัดตั้งขึ้นใหม่
ระหว่าง ค.ศ. 1933–34 เอชโคลได้ทำงานอยู่ในกรุงเบอร์ลินในนามขององค์การไซออนิสต์โลกและฮาลูทซ์ ในช่วงเวลานี้เขาได้เจรจากับทางการเยอรมันเกี่ยวกับความตกลงฮาวารา เมื่อกลับมายังปาเลสไตน์ในปี ค.ศ. 1934 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการของบริษัทเนอร์ ซึ่งจัดหาเงินทุนให้กับการตั้งถิ่นฐานทางการเกษตรใหม่ ๆ
ประวัติ > ผู้อำนวยการเมโกรอท

เอชโคลพยายามชักจูงผู้มีอำนาจให้อนุมัติกฎหมายสำหรับบริษัทน้ำแห่งชาติตั้งแต่ช่วงประมาณ ค.ศ. 1930 โดยการเสนอแผนงบประมาณต่อหน้าองค์การไซออนิสต์โลกในปี ค.ศ. 1933 และ 1935 การก่อตัวของบริษัทน้ำเมโกรอท ได้ทำให้เกิดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1937 ภายใต้การบริหารจัดการร่วมกันของหน่วยงานชาวยิว, ฮิสตาดรุต และกองทุนแห่งชาติยิว เอชโคลทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการจนกระทั่ง ค.ศ. 1951 ซึ่งการกำกับดูแลได้มีขยายตัวในปี ค.ศ. 1938 จากพื้นที่การเกษตรไปยังพื้นที่ที่อยู่อาศัย และการก่อสร้างสายน้ำสายแรกสู่พื้นที่ภาคใต้ของทะเลทรายเนเกฟโดยเร็วใน ค.ศ. 1941 จนถึงปี ค.ศ. 1947 มีสายน้ำกว่า 200 กิโลเมตรที่ดำเนินการ
ประวัติ > กิจกรรมทางการเมืองและการทหาร: ค.ศ. 1940–1949

เอชโคลกลับไปทำหน้าที่ในการบัญชาการระดับสูงของฮากานาห์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 ถึงปี 1948 และเป็นผู้รับผิดชอบในกองคลังขององค์กร เขามีส่วนร่วมในการซื้ออาวุธสำหรับฮากานาห์ก่อนและระหว่างสงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948
ระหว่าง ค.ศ. 1942–44 เอชโคลทำหน้าที่เป็นเลขาธิการใหญ่แห่งพรรคมาไป
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เอชโคลสนับสนุนให้ชาวยิวสมัครเข้าเป็นทหารกับกองทัพสหราชอาณาจักร อย่างไรก็ตาม เขาได้ยืนยันกับผู้นำยีชูฟ และต่อมาได้เข้าร่วมอุดมการณ์ยืนยันความแตกต่างระหว่างแนวรบทั่วโลกและแนวรบในประเทศ โดยการต่อสู้กับอาณัติของสหราชอาณาจักร ส่วนในปี ค.ศ. 1945-46 เอชโคลเป็นตัวแทนของฮากานาห์ในการเป็นผู้นำขบวนการต่อต้านของชาวยิว
ในปี ค.ศ. 1944 เขาได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการสภาแรงงานแห่งเทลอาวีฟ ซึ่งอยู่ในตำแหน่งดังกล่าวจนถึงปี ค.ศ. 1948
ส่วนในปี ค.ศ. 1947 เอชโคลได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกของสองสภาป้องกันหลัก: ได้แก่คณะกรรมการเนเกฟ ที่ดูแลการบริหารของเนเกฟก่อนการประกาศเอกราชของอิสราเอล ตลอดจคณะกรรมการกลาโหมทั่วไปแห่งผู้นำของยีชูฟ หลังจากปีนั้น เขาได้รับการแต่งตั้งจากเดวิด เบนกูเรียน เพื่อเป็นหัวหน้าศูนย์สรรหาบุคลากรระดับชาติ ซึ่งเป็นรากฐานของการสร้างกองกำลังป้องกันอิสราเอลขึ้นเมื่อรัฐอิสราเอลเป็นเอกราชในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1948 ณ จุดนี้ เอชโคลได้รับการแต่งตั้งเป็นอธิบดีกระทรวงกลาโหม ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1948 ถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1949
ประวัติ > การสู่อาชีพนักการเมืองระดับประเทศ

ในช่วงเวลาของการอพยพจำนวนมากสู่รัฐอิสราเอล (ค.ศ. 1949–1950) เอชโคลเป็นหัวหน้าแผนกการตั้งถิ่นฐานในองค์การชาวยิว ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เขาเสนอแนวคิดในการจัดการกับจำนวนที่เหมาะสมของผู้อพยพเหล่านี้เมื่อตั้งฟาร์มเกษตรขึ้นใหม่ เพื่อแก้ภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกด้านที่อยู่อาศัยของพวกเขา เขากล่าวว่า: "...เราไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับชาวยิวเหล่านี้ ดังนั้นเราก็แทรกแซงจากคำแนะนำจากใจของเรา และจากประสบการณ์ที่เราได้สะสมจนถึงปัจจุบัน และกล่าวว่า: ประเทศที่โดดเดี่ยว, ประชาชนที่โดดเดี่ยว; สิ่งทั้งสองนี้ต้องทำให้กันและกันเพื่อเบ่งบาน จากนี้ แนวคิดได้เกิดขึ้นเพื่อเปิดตัวการตั้งถิ่นฐานทางการเกษตรที่กว้างใหญ่ และดึงดูดผู้อพยพส่วนใหญ่" เอชโคลได้รับเลือกให้เข้าสู่สภาคเนสเซ็ท ในปี ค.ศ. 1951 ในฐานะสมาชิกพรรคมาไป เขาทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรจนถึงปี ค.ศ. 1952
ในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติ ค.ศ. 1959 เอชโคลได้ประสานงานรณรงค์หาเสียงระดับชาติของมาไปร่วมกับสาขาพรรคท้องถิ่น เขายังได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานคณะกรรมการพรรคเกี่ยวกับกิจการทางสังคม ขณะที่ความตึงเครียดภายในพรรคเติบโตขึ้นเนื่องจากปฏิบัติลาวอน เอชโคลได้รับการขอให้ทำหน้าที่เป็นอนุญาโตตุลาการ
ในปี ค.ศ. 1961 เบนกูเรียนได้ขอลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแลแนะนำให้เอชโคลเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากเขา อย่างไรก็ตาม พรรคมาไปปฏิเสธที่จะอนุญาตให้เบนกูเรียนลาออก ซึ่งเขายังคงเป็นผู้นำพรรคมาไปในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติ ค.ศ. 1961 แม้ว่าเขาพยายามที่จะสร้างรัฐบาลผสมและอาศัยการเจรจาของเอชโคลกับพรรคคู่แข่ง
ประวัติ > รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หลังจากการเสียชีวิตของเอลีเซอร์ เคปแลน เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและดำรงตำแหน่งดังกล่าวต่อไปอีก 12 ปี ในช่วงหลายปีดังกล่าว เขาช่วยจัดรูปแบบกระทรวงการคลัง, จัดตั้งคณะกรรมการงบประมาณและหน่วยงานอื่น ๆ ส่วนในปี ค.ศ. 1954 เขาเสร็จสิ้นการออกกฎหมายเพื่อจัดตั้งธนาคารแห่งประเทศอิสราเอล
เอชโคลดูแลการดำเนินงานตามแผนเศรษฐกิจปี ค.ศ. 1952 ของเคปแลน ตลอดจนการทำข้อตกลงการชดใช้ค่าเสียหายระหว่างอิสราเอลและเยอรมนีตะวันตกให้บรรลุผล ซึ่งเป็นขั้นตอนสุดท้ายของการเจรจาต่อรองและลงนามในเดือนกันยายนปี ค.ศ. 1952
ในปี ค.ศ. 1957 เขาเริ่มเจรจากับประชาคมเศรษฐกิจยุโรปต่อการผสานของอิสราเอลในตลาด ซึ่งประสบความสำเร็จในท้ายที่สุดในปี ค.ศ. 1964 ด้วยการลงนามในข้อตกลงการค้าระหว่างสองหน่วยงาน
ส่วนในปี ค.ศ. 1962 เอชโคลได้เสนอแผนเศรษฐกิจฉบับใหม่
ประวัติ > ตำแหน่งประธานพรรค

ในระหว่างที่ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เอชโคลเป็นที่ยอมรับในความเป็นผู้นำของพรรคมาไป และได้รับการแต่งตั้งจากนายกรัฐมนตรี เดวิด เบนกูเรียน ในฐานะผู้รับช่วงต่อจากเขา
เมื่อเบนกูเรียนลาออกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1963 เอชโคลได้รับเลือกเป็นประธานพรรคโดยมีมติเป็นเอกฉันท์ และต่อมาได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรี อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเบ็นกูเรียนกลับกลายเป็นเรื่องรุนแรงในช่วงหลัง ๆ ของการสืบสวนเรื่องปฏิบัติลาวอน ซึ่งเป็นการปฏิบัติการลับของอิสราเอลในประเทศอียิปต์ ที่มีความผิดพลาดในทศวรรษก่อน เบนกูเรียนล้มเหลวต่อการท้าทายความเป็นผู้นำของเอชโคลและแยกตัวออกจากพรรคมาไปร่วมกับผู้ที่อยู่ในอุปถัมภ์ของเขาเพื่อจัดตั้งพรรคราฟีในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1965 ขณะเดียวกัน พรคคมาไปได้รวมกับอาห์ดัตฮาอโวดาเพื่อก่อตั้งพรรคแนวร่วมโดยมีเอชโคลเป็นหัวหน้า พรรคราฟีแพ้ในการเลือกตั้งแก่พรรคแนร่วมที่จัดขึ้นในเดือนพฤศจิกายนปี ค.ศ. 1965 โดยการสถาปนาเอชโคลในฐานะผู้นำที่ไม่อาจปฏิเสธได้ของประเทศ ถึงกระนั้น เบนกูเรียนผู้มีอิทธิพลในฐานะบิดาผู้ก่อตั้งประเทศอิสราเอล ยังคงเป็นบ่อนทำลายอำนาจของเอชโคลตลอดระยะเวลาของเขาในฐานะนายกรัฐมนตรี โดยการพรรณาถึงเขาว่าเป็นนักการเมืองไร้ความเข้มแข็งที่ไม่สามารถรับมือกับสถานการณ์ความมั่นคงของอิสราเอลได้[ต้องการอ้างอิง]
ในฐานะประธานพรรค เอชโคลได้สร้างรากฐานสำหรับพรรคแนวร่วมในปี ค.ศ. 1964, การก่อตัวของพรรคแรงงานอิสราเอลที่รวมเป็นหนึ่งในปี ค.ศ. 1968 และการรวมพลังกับพรรคมาปัมเพื่อสร้างแนวร่วมที่สองในปี ค.ศ. 1969
ประวัติ > นายกรัฐมนตรี

เอชโคลก่อตั้งรัฐบาลที่สิบสองของอิสราเอลในปี ค.ศ. 1963 วาระแรกของเขาในตำแหน่งได้แสดงให้เห็นการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง โดยเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนจากการเปิดตัวของระบบผู้ให้บริการน้ำแห่งชาติในปี ค.ศ. 1964 เขาและพินแชส ซาเปียร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังคนต่อมา มี "การแก้ไขอย่างละมุนละม่อม" ของเศรษฐกิจที่ร้อนแรง โดยใช้นโยบายถอยกลับที่เกิดการตกต่ำอย่างรุนแรงในกิจกรรมทางเศรษฐกิจ ระบบเศรษฐกิจแบบวางแผนจากส่วนกลางของอิสราเอลขาดกลไกในการควบคุมการชะลอตัวของตนเอง ซึ่งถึงระดับที่สูงกว่าที่คาดไว้ เอชโคลเผชิญกับความไม่สงบในประเทศที่เพิ่มขึ้นเนื่องจากการว่างงานถึง 12 เปอร์เซ็นต์ในปี ค.ศ. 1966 แต่ในที่สุดภาวะถดถอยก็ทำหน้าที่รักษาข้อบกพร่องทางเศรษฐกิจขั้นพื้นฐานและช่วยกระตุ้นการฟื้นตัวเมื่อปี ค.ศ. 1967–1973[ต้องการอ้างอิง]
เมื่อได้รับเลือกเข้าสู่ตำแหน่ง เลวี เอชโคล เติมเต็มปรารถนาของเซฟ จาบอตินสกี และนำร่างของเขารวมถึงภรรยาสู่ประเทศอิสราเอลซึ่งพวกเขาได้รับการฝังในสุสานเมาต์เฮอร์เซิล
ประวัติ > นายกรัฐมนตรี > ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

เอชโคลทำงานเพื่อปรับปรุงความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของอิสราเอล โดยสร้างความสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศเยอรมนีตะวันตกในปี ค.ศ. 1965 รวมถึงความผูกพันทางวัฒนธรรมกับสหภาพโซเวียต ซึ่งอนุญาตให้ชาวยิวโซเวียตบางคนอพยพไปยังอิสราเอล เขาเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลคนแรกที่ได้รับเชิญให้ไปเยือนสหรัฐอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1964
ด้วยการบริหารงานของประธานาธิบดีจอห์นสัน ซึ่งมีตัวแทนในกรณีนี้โดยเสนาธิการความมั่นคงแห่งชาติ โรเบิร์ต ดับเบิลยู. โคเมอร์ และคณะ เอชโคลลงนามในสิ่งที่รู้จักในฐานะเอชโคล-โคเมอร์ (sic)[ไม่แน่ใจ ] ในเอกสารบันทึกข้อตกลง (MOU) เกี่ยวกับขีดความสามารถด้านนิวเคลียร์ของอิสราเอล วันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1965 เอกสารบันทึกข้อตกลง ได้รับการตีความแตกต่างกันนับแต่นั้นมา โดยกล่าวว่า 'อิสราเอลจะไม่เป็นประเทศแรกที่ "แนะนำ" อาวุธนิวเคลียร์สู่ตะวันออกกลาง'
ประวัติ > นายกรัฐมนตรี > สงครามหกวัน

ความสัมพันธ์พิเศษที่เขาพัฒนากับประธานาธิบดีลินดอน บี. จอห์นสัน จะปรากฏความจริงหลักในการรับประกันทางการเมืองและการทหารของสหรัฐในการสนับสนุนอิสราเอลระหว่าง"ช่วงเวลารอคอย"ก่อนสงครามหกวันของเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1967
อ้างอิงจากไมเคิล โอเรน เผยว่า การดื้อแพ่งของเอชโคลเมื่อเผชิญกับแรงกดดันทางทหารเพื่อเริ่มการโจมตีของอิสราเอลถือเป็นเครื่องมือในการเพิ่มความได้เปรียบเชิงกลยุทธ์ของอิสราเอลรวมถึงการได้รับความชอบธรรมระหว่างประเทศ แต่ในเวลานั้นเขาถูกมองว่าเป็นคนลังเล โดยภาพลักษณ์คำพูดทางวิทยุที่พูดติดอ่างในวันที่ 28 พฤษภาคม ประธานาธิบดีนาศิรของอียิปต์ได้ยั่วยุมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยสร้างการสนับสนุนทางการทูตกับอิสราเอล ในที่สุดเอชโคลได้จัดตั้งรัฐบาลรักษาการแห่งชาติร่วมกับพรรคเฮรุตของเมนาเฮม เบกิน ซึ่งยอมรับผลงานด้านกลาโหมต่อโมเช ดายัน
ประวัติ > การถึงแก่อสัญกรรมและงานศพ

ในปีหลังสงคราม สุขภาพของเอชโคลค่อย ๆ เสื่อมลง แม้ว่าเขาจะยังคงอยู่ในอำนาจ เขาประสบอาการหัวใจล้มเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1969 ซึ่งเขาหายจากอาการแล้วค่อยกลับไปทำงาน โดยดำเนินการประชุมจากที่พำนักอย่างเป็นทางการของนายกรัฐมนตรีต่อไป ในตอนเช้าของวันที่ 26 กุมภาพันธ์ เขาได้ประสบกับอาการหัวใจวาย ซึ่งเขาถึงแก่อสัญกรรมเมื่อเวลา 8:15 น. โดยข้างกายเขามีภรรยาและแพทย์สามคนรวมถึงโมเช ราชไมล์วิตซ์ เขาถึงแก่อสัญกรรมในตำแหน่งเมื่ออายุ 73 ปี
หนังสืออ่านเพิ่ม > หนังสือประพันธ์

Eshkol, Levi (1958). The Birth Pangs of Settlement (ภาษาฮิบรู). Am Oved.
Eshkol, Levi (1965). Up the Road (ภาษาฮิบรู). Ayanot.
Eshkol, Levi (1969). The Covenant of the Land (ภาษาฮิบรู). Tarbut ve Hinuch.
หนังสืออ่านเพิ่ม > ในภาษาอังกฤษ

Aronson, Shlomo (2010). Levi Eshkol: From Pioneering Operator to Tragic Hero – A Doer. Vallentine Mitchell.
Avner, Yehuda (2010). The Prime Ministers: An Intimate Narrative of Israeli Leadership. Toby Press. ISBN 978-1-59264-278-6. OCLC 758724969.
Prittie, Terence (1969). Eshkol: The Man and the Nation. Pitman.
หนังสืออ่านเพิ่ม > ในภาษาฮีบรู

Israel State Archive (2001). Levi Eshkol: Third Prime Minister (1895–1969) (ภาษาฮิบรู). Israel State Archive.
Ben-Horin, Daniel (2017). Intelligence of the Hesitant: The Life and Views of the Third Prime Minister (ภาษาฮิบรู). Orion.
Eshkol-Nevo, Ofra (1988). A Token of Humor (ภาษาฮิบรู). Idanim.
Giladi, Dan (1993). Levi Eshkol: Captain of Mass Settlement, 1948–1952 (ภาษาฮิบรู). Golda Meir Institute.
Goldstein, Yossi (2003). Eshkol: Biography (ภาษาฮิบรู). Keter.
Lammfrom, Arnon (2014). Levi Eshkol: Political Biography, 1944–1969 (ภาษาฮิบรู). Resling.
Lufpban, Hezi (1965). Eshkol (ภาษาฮิบรู). Am Oved.
Manor, Alexander (1965). Levi Eshkol Sayings (ภาษาฮิบรู). Orli.
Medved, Dov (2004). Levi Eshkol, State and Party, 1948–1953 (ภาษาฮิบรู). Ben-Gurion University of the Negev. Text has an English summary.
Rosenman, Avraham (1969). The Lights: Ruppin and Eshkol (ภาษาฮิบรู). Masada.
Shapiro, Yosef (1969). Levi Eshkol: Within Public Service (ภาษาฮิบรู). Masada.
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:MKlink
Yad Levi Eshkol - the official commemorative organization website
Levi Eshkol's biography Knesset website (อังกฤษ)
Short Biography of Levi Eshkol from the Jewish Virtual Library
The Central Zionist Archives in Jerusalem site. Office of Levi Eshkol, Jerusalem (S43), Office of Levi Eshkol, Tel Aviv (S63).
NNDB entry on Levi Eshkol
"Levi Eshkol, Forgotten Hero" – Essay from Azure: Ideas for the Jewish Nation
Decisions of Levi Eshkol's cabinet after the Six Day War, Israel State Archives website.
| ด ค กนายกรัฐมนตรีอิสราเอล  |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  เบ็น-กูรีย็อน  ชาเรตต์  เบ็น-กูรีย็อน  เอชโคล  อัลลอน (รักษาการ)  เมอีร์  ราบิน  เบกิน  ชามีร์  เปเรส  ชามีร์  ราบิน  เปเรส  เนทันยาฮู  บารัค  ชารอน  โอลเมิร์ต  เนทันยาฮู  เบนเนตต์  ลาปิด  เนทันยาฮู  |  เบ็น-กูรีย็อน  ชาเรตต์  เบ็น-กูรีย็อน  เอชโคล  อัลลอน (รักษาการ)  เมอีร์  ราบิน  เบกิน  ชามีร์  เปเรส  ชามีร์  ราบิน  เปเรส  เนทันยาฮู  บารัค  ชารอน  โอลเมิร์ต  เนทันยาฮู  เบนเนตต์  ลาปิด  เนทันยาฮู  |  |
เอชโคลที่คิบบุตส์ยัสอูร์ในปี ค.ศ. 1949
เลวี เอชโคล (ขวา) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอิสราเอล พบปะกับอาเทอร์ เลวิตต์ ซีเนียร์ (ซ้าย) เจ้าพนักงานตรวจสอบการเงินการบัญชีรัฐนิวยอร์ก (ค.ศ. 1959)
เอชโคลและเบนกูเรียน ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1963
เอชโคล และเมนาเฮม เบกิน เยี่ยมกองทหารในไซนาย ไม่นานหลังจากสงครามหกวัน
หลุมฝังศพของเลวี เอชโคล และมิเรียมภรรยาของเขา ที่เมาต์เฮิร์ซ เยรูซาเลม
การยึดครองกลุ่มรัฐบอลติก

การแบ่งดินแดนตามแผนสนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพทั้งแบบเดิมและแบบปรับปรุงในภายหลัง
การยึดครองกลุ่มรัฐบอลติก (อังกฤษ: occupation of the Baltic states) เป็นการยึดครองด้วยทหารต่อสามรัฐบอลติกอันได้แก่ลิทัวเนีย ลัตเวีย และเอสโตเนีย โดยสหภาพโซเวียตตามกติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 และจัดตั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตโดยผิดกฎหมายแต่วันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941 นาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียตและไม่กี่สัปดาห์ก็ยึดครองดินแดนบอลติกและจัดตั้งภาคอ็อสท์ลันท์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของไรช์เยอรมัน แต่ว่าการรุกบอลติกในปี 1944 กองทัพเยอรมันในคูร์แลนด์ (Courland) ยอมจำนนอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคมปี 1945 ทำให้สหภาพโซเวียตกลับมาอีกครั้งและทำการผนวกดินแดนเข้าไว้ในความปกครอง จนกระทั่งสหภาพโซเวียตล่มสลายในปี 1991 สามประเทศจึงกลับมาเป็นเอกราชอีกครั้ง
สหรัฐอเมริกา และศาลภาคทัณฑ์แห่งนครนิวยอร์ก , รัฐสภายุโรป,ศาลสิทธิมนุษยชนยุโรป และคณะมนตรีสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ ทั้งหมดระบุว่ากลุ่มรัฐบอลติกยังคงเอกราชอยู่ การถูกรุกรานตั้งแต่กติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพต่อด้วยการนาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียต ในปี 1941 และการกลับมายึดครองอีกครั้งของโซเวียตในปี 1944 ถึง 1991 นั้นอยู่ภายใต้การยึดครองที่ผิดกฎหมายตลอดระยะเวลาตั้งแต่ปี 1940 ถึง 1991 อย่างไรก็ตาม สหภาพโซเวียตไม่เคยยอมรับอย่างเป็นทางการว่าตนเองประจำอยู่ในกลุ่มรัฐบอลติกในฐานะผู้ยึดครอง หรือว่าได้ทำการผนวกรัฐเหล่านี้ และถือว่ากลุ่มรัฐบอลติกสมัครใจเข้าร่วมสหภาพโซเวียต
รัฐบาลรัสเซียยืนยันว่าการผนวกกลุ่มรัฐบอลติกเป็นไปตามกฎหมายระหว่างประเทศและได้รับการรับรองตามกฎหมายโดยข้อตกลงที่ทำในการประชุมยัลตาและพ็อทซ์ดัมและโดยสนธิสัญญาเฮลซิงกิ ซึ่งมีแถลงการณ์ที่จะไม่ละเมิดเขตแดนที่มีอยู่ อย่างไรก็ตามรัสเซียตกลงตามข้อเรียกร้องของยุโรปที่จะ "ให้ความช่วยเหลือคนที่ถูกเนรเทศออกจากกลุ่มรัฐบอลติกที่ถูกยึดครอง" เมื่อเข้าร่วมสภายุโรปใน ค.ศ. 1996  นอกจากนี้เมื่อสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียลงนามในสนธิสัญญาแยกต่างหากกับลิทัวเนียในปี 1991 ก็ยอมรับว่าการผนวกลิทัวเนียในปี 1940 เป็นการละเมิดอธิปไตยของลิทัวเนีย
รัสเซียต้องถอนกำลังออกจากกลุ่มรัฐบอลติกโดยเริ่มจากลิทัวเนียในปี 1993 โดยได้รับคำสั่งจากมอสโก ในปี 1994 ทหารออกจากกลุ่มรัฐบอลติกทั้งสาม และในปี ค.ศ. 1998 ได้มีการรื้อถอนสถานีเรดาร์ Skrunda-1 ในลัตเวีย ทหารรัสเซียคนสุดท้ายออกจากกลุ่มรัฐบอลติกในเดือนตุลาคม 1999
พยาธิตืดวัว

| พยาธิตืดวัว |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Platyhelminthes
ชั้น:: Cestoda
อันดับ:: Cyclophyllidea
วงศ์:: Taeniidae
สกุล:: Taenia
สปีชีส์:: T.  saginata
ชื่อทวินาม
Taenia saginata Goeze, 1782

พยาธิตืดวัว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Taenia saginata) เป็นพยาธิตัวตืดที่ติดเชื้อในลำไส้มนุษย์ วัวเป็นโฮสต์ตัวกลาง (Intermediate host) ซึ่งมีการพัฒนาตัวอ่อน ในขณะที่คนเป็นโฮสต์จำเพาะ (Definitive host) ซึ่งเป็นที่อยู่ของตัวเต็มวัยของพยาธิ พยาธิตืดวัวพบได้ทั่วโลก พบมากใน แอฟริกา ยุโรป เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เอเชียใต้ และละตินอเมริกา. คนติดเชื้อโดยการกินเนื้อวัวดิบหรือปรุงไม่สุกที่มีซีสต์ตัวอ่อนอยู่ พยาธิตืดวัวเป็นกะเทย โดยแต่ละปล้องมีทั้งอวัยวะสืบพันธุ์เพศผู้และเมีย ไข่พยาธิออกมากับอุจจาระคน และวัวกินอาหารที่ปนเปื้อนไข่พยาธิ ไข่พยาธิกลายเป็นซีสต์ในกล้ามเนื้อ ตับ และปอดของวัว
พยาธิตืดวัวมีลักษณะคล้ายพยาธิตืดหมูทั้งในด้านโครงสร้างและชีววิทยา แต่พยาธิตืดวัวมีขนาดใหญ่และยาวกว่า จำนวนปล้องมากกว่า อัณฑะมากกว่า และมดลูกแตกแขนงมากกว่า นอกจากนี้พยาธิตืดวัวไม่มี scolex พยาธิตืดวัวก่อโรคในลำไส้เท่านั้น ไม่ทำให้เกิด cysticercosis การติดเชื้อพยาธิตืดวัวมักไม่เป็นอันตรายและมักไม่มีอาการ
ปรากฏการณ์คอมป์ตัน

ปรากฏการณ์คอมป์ตัน หรือ การกระเจิงคอมป์ตัน (อังกฤษ: Compton scattering) เป็นการลดพลังงาน หรือการเพิ่มความยาวคลื่นของโฟตอนของรังสีเอ็กซ์ หรือรังสีแกมมา เมื่อทำอันตกิริยากับสสาร  ส่วนปรากฏการณ์ย้อนกลับ (Inverse Compton scattering) สามารถเกิดขึ้นได้เช่นกันเมื่อโฟตอนได้รับพลังงานหรือการลดลงของความยาวคลื่นนั่นเอง โดยเรียกความยาวคลื่นที่เพิ่มขึ้นในปรากฏการณ์คอมพ์ตันนี้ว่า การเลื่อนคอมป์ตัน (Compton shift)
ถึงแม้ว่าปรากฏการณ์นี้สามารถเกิดขึ้นได้กับนิวเคลียสก็ตาม ปรากฏการณ์คอมพ์ตันนี้ยังคงเกี่ยวข้องกับอิเล็กตรอนในอะตอม
ปรากฏการณ์คอมพ์ตันเกิดจากการสังเกตโดยอาร์เทอร์ คอมป์ตันในปี ค.ศ. 1923 และได้มีการปรับปรุงเพิ่มเติมโดยลูกศิษย์ของเขาอู๋ โหย่วซวิ่นในปีต่อมา ซึ่งต่อมาคอมป์ตันได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ จากการค้นพบปรากฏการณ์นี้ในปี ค.ศ. 1927
ปรากฏการณ์นี้มีความสำคัญมากเพราะเป็นตัวบอกว่าแสงไม่สามารถอธิบายได้แค่ด้วยปรากฏการณ์ของคลื่น
ดูเพิ่ม

ปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก
สะดูสี

นิกายหรือกลุ่มของศาสนายูดาห์ที่เคลื่อนไหวในยูเดียตั้งแต่ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาลหรือคริสต์ศตวรรษที่ 1
| สะดูสี צְדוּקִים |
| --- | --- |
ผู้นำในประวัติศาสตร์:   ยอห์นฮีร์กัน  Alexander Jannaeus  Aristobulus II 
ก่อตั้ง: 167 ปีก่อนคริสตกาล
ถูกยุบ: ค.ศ. 73
ที่ทำการ: เยรูซาเล็ม
อุดมการณ์:   อภิชนาธิปไตย  โทราห์ลายลักษณ์อักษร 
ศาสนา: ศาสนายูดาห์สมัยเฮลเลนิสต์
การเมืองยูเดีย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
สะดูสี (อังกฤษ: Sadducees, /ˈsædjəsiːz/; ฮีบรู: צְדוּקִים, อักษรโรมัน: Ṣəḏūqīm, แปลตรงตัว 'Zadokites') เป็นนิกายของชาวยิวที่เคลื่อนไหวในยุคพระวิหารที่สอง ตั้งแต่ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาลจนกระทั่งการทำลายพระวิหารที่สองในปี ค.ศ. 70 สะดูสีถูกกล่าวถึงในแหล่งข้อมูลทางวรรณกรรมร่วมสมัยว่ามีความขัดแย้งกับอีกสองนิกายใหญ่ในเวลานั้นคือฟาริสีและเอสซีน
โยเซพุสเขียนในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 1 ว่าสะดูสีเกี่ยวข้องกับชนชั้นสูงในสังคมของยูเดีย โดยรวมแล้วกลุ่มสะดูสีมีบทบาทอย่างมากทั้งในด้านการเมือง สังคม และศาสนา รวมถึงการดูแลพระวิหารในเยรูซาเล็มด้วย กลุ่มสะดูสีสิ้นไปในช่วงหลังการทำลายพระวิหารที่สองในปี ค.ศ. 70
บรรณานุกรม > ปฐมภูมิ

Coogan, Michael, บ.ก. (2007). The New Oxford Annotated Bible with the Apocrypha. US: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-528882-7.
Flavius, Titus Josephus (1998).  Tenney, Merrill (บ.ก.). Complete Works. Nelson Reference. ISBN 978-0-7852-1427-4.
Vermes, Geza, บ.ก. (2004). The Complete Dead Sea Scrolls in English. Harmondsworth, ENG: Penguin. ISBN 978-0-14-044952-5.