stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บัรฮัม ศอเลียะห์

| บัรฮัม ศอเลียะห์ |
| --- | --- |
برهم صالح
ศอเลียะห์ใน ค.ศ. 2019

 ประธานาธิบดีอิรัก คนที่ 8
ดำรงตำแหน่ง 2 ตุลาคม ค.ศ. 2018 – 17 ตุลาคม ค.ศ. 2022
นายกรัฐมนตรี: ฮัยดัร อัลอะบาดี อาดิล อับดุลมะฮ์ดี มุศเฏาะฟา อัลกาซิมี
ก่อนหน้า: ฟูอาด มะอ์ศูม
ถัดไป: อับดุลละฏีฟ เราะชีด
นายกรัฐมนตรีภูมิภาคเคอร์ดิสถาน
ดำรงตำแหน่ง 28 ตุลาคม 2009 – 5 เมษายน 2012
ประธานาธิบดี: มัสอูด บัรซานี
ก่อนหน้า: เนชีร์วาน บัรซานี
ถัดไป: เนชีร์วาน บัรซานี
ดำรงตำแหน่ง 21 มกราคม 2001 – 15 กรกฎาคม 2004
ประธานาธิบดี: ญะลาล ฏอละบานี
ก่อนหน้า: โคสรัต เราะซูล อะลี
ถัดไป: Omar Fattah Hussein (รักษาการ)
รองนายกรัฐมนตรีอิรัก
ดำรงตำแหน่ง 20 พฤษภาคม 2006 – 20 สิงหาคม 2009ดำรงตำแหน่งร่วมกับ ซะลาม อัซเซาบะอี, รอเฟียะอ์ อัลอีซาวี
ประธานาธิบดี: ญะลาล ฏอละบานี
นายกรัฐมนตรี: นูรี อัลมาลิกี
ก่อนหน้า: โรฌ ชาเวส
ถัดไป: โรฌ ชาเวส
ดำรงตำแหน่ง 28 มิถุนายน 2004 – 3 พฤษภาคม 2005
นายกรัฐมนตรี: อิยาด อะลาวี
ก่อนหน้า: อำนาจชั่วคราวของแนวร่วม
ถัดไป: Rowsch Shaways
ประธานคณะกรรมการมูลนิธิที่ The American University of Iraq, Sulaimani
ดำรงตำแหน่ง 2007–2017
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: จิลล์ ดาร์บี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: บัรฮัม อะห์มัด ศอเลียะห์  (1960-09-12) 12 กันยายน ค.ศ. 1960 (64 ปี) อัสซุลัยมะนียะฮ์ สาธารณรัฐอิรัก
สัญชาติ: อิรัก สหราชอาณาจักร
เชื้อชาติ: เคิร์ด
พรรคการเมือง: สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถาน (1976–2017, 2018–ปัจจุบัน)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: Coalition for Democracy and Justice (2018)
คู่สมรส: Sarbagh Salih
บุตร: 2
ที่อยู่อาศัย: ทำเนียบร็อฎวานียะฮ์ แบกแดด ประเทศอิรัก
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยคาร์ดิฟฟ์ มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล
เว็บไซต์: t.me/bahmop

บัรฮัม ศอเลียะห์ (เคิร์ด: بەرھەم ساڵح, อักษรโรมัน: Berhem Salih; อาหรับ: برهم صالح; เกิดวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1960) เป็นนักการเมืองชาวอิรักเชื้อสายเคิร์ดที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอิรักคนที่ 8 ใน ค.ศ. 2018 ถึง 2022
เขาเคยเป็นอดีตนายกรัฐมนตรี ภูมิภาคเคอร์ดิสถาน และอดีตรองนายกรัฐมนตรีของรัฐบาลกลางอิรัก เขาได้รับเลือกและขึ้นดำรงตำแหน่งในฐานะประธานาธิบดีอิรักเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ศอเลียะห์เป็นประธานาธิบดีอิรักคนที่สามที่ไม่ใช่ชาวอาหรับ ต่อจากฟูอาด มะอ์ศูมที่เป็นชาวเคิร์ดด้วย ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2022 เขาพ่ายแพ้การเลือกตั้งใหม่ให้กับอับดุลละฏีฟ เราะชีด
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

ศอเลียะห์เกิดใน ค.ศ. 1960 ที่อัสซุลัยมะนียะฮ์ เขาถูกจับกุมในสมัยบะอษ์เมื่อ ค.ศ. 1979 สองครั้งในข้อหาการมีส่วนร่วมในขบวนการเคิร์ดระดับชาติดด้วยการถ่ายภาพผู้ประท้วงในเมืองอัสซุลัยมะนียะฮ์ และถูกกักตัว 43 วันที่เรือนจำคณะกรรมการสอบสวนคดีพิเศษในเมืองคีร์คูก ซึ่งเขาถูกทรมาน เมื่อได้รับการปล่อยตัว เขาก็เรียนจบมัธยมและออกจากอิรักไปยังสหราชอาณาจักรเพื่อหลบหนีการกดขี่
ชีวิตส่วนตัว

ศอเลียะห์แต่งงานกับ Sarbagh Salih หัวหน้าและสมาชิกผู้ก่อตั้งมูลนิธิพฤกษศาสตร์เคิร์ดและนักเคลื่อนไหวด้านสิทธิสตรี ทั้งคู่ให้กำเนิดลูก 2 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของ ดร. บัรฮัม ศอเลียะห์
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี
พอร์ตซาอิด

| พอร์ตซาอิด |
| --- | --- |
เมือง

   ธง ตรา
สมญา: นครที่กล้าหาญ
พอร์ตซาอิดสถานที่ตั้งในอียิปต์
พิกัด: 31°15′N 32°17′E﻿ / ﻿31.250°N 32.283°E﻿ / 31.250; 32.283
ประเทศ:  อียิปต์
เขตผู้ว่าการ: พอร์ตซาอิด
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1859
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 521.7 ตร.ไมล์ (1,351.1 ตร.กม.)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 603,787 คน
 : CAPMS 2010 Census
เขตเวลา: UTC+2 (EST)
รหัสพื้นที่: ++66
เว็บไซต์: Official website
พอร์ตซาอิด  (อังกฤษ: Port Said) หรือ บูรซะอีด (อาหรับ: بورسعيد) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางเหนือ-ตะวันออกของประเทศอียิปต์ เป็นเมืองท่าชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ที่ปลายเหนือสุดของคลองสุเอซ มีประชากรราว 603,787 คน (ค.ศ. 2010)  เมืองนี้ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1859 ในช่วงการสร้างคลองสุเอซ
พอร์ตซาอิดเป็นเมืองอันดับต้นที่มีดัชนีการพัฒนามนุษย์ ในอียิปต์ ในปี ค.ศ. 2009 และ 2010 เศรษฐกิจของเมืองได้แก่ การตกปลา และอุตสาหกรรมอย่างเคมี แปรรูปอาหาร บุหรี่ ท่าเรือของเมืองส่งออกสิงค้าอย่าง ฝ้าย ข้าว และเป็นสถานีเติมเชื้อเพลิงเรือที่ผ่านคลองสุเอซ เป็นท่าเรือปลอดภาษี มีนักท่องเที่ยวมาพักผ่อนในช่วงฤดูร้อน มีประภาคารพอร์ตซาอิด ที่เป็นอาคารแห่งแรกของโลกที่สร้างด้วยคอนกรีตเสริมแรง
เมืองนี้เป็นจุดที่กองกำลังฝรั่งเศสและอังกฤษเคลื่อนเข้ามาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1956 ในปฏิบัติการแทรกแซงที่เกิดจากการโอนคลองสุเอซเป็นของอียิปต์ ในช่วงสงครามหกวันระหว่างอาหรับกับอิสราเอลปี ค.ศ. 1967-1975  อ่าวจอดเรือถูกปิดใน หลังจาก ค.ศ. 1975 เมืองจึงกลับฟื้นคืนสภาพเดิม
บาห์เรโนนา

| คำแปล: บาห์เรนของเรา |
| --- | --- |
بحريننا
เนื้อร้อง: โมฮัมเหม็ด ซุดควี อายยาช
ทำนอง: ไม่ทราบ, เรียบเรียงโดย อาห์เหม็ด อัล จูมาอีรี
รับไปใช้: พ.ศ. 2514

ตัวอย่างเสียง
บาห์เรโนนา (ขับร้อง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
เพลงชาติบาห์เรนมีชื่อว่า บาห์เรโนนา (อาหรับ: بحريننا, แปลว่า "บาห์เรนของเรา") เนื้อร้องของเพลงนี้มีอยู่ 2 สำนวน สำนวนแรกใช้ตั้งแต่เมื่อประเทศบาห์เรนได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2514 กระทั่งใน พ.ศ. 2545 จึงมีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องใหม่เมื่อเชคฮามัด บิน อิซา อัล คอลีฟะห์ ประกาศสถาปนาพระองค์เองเป็นสมเด็จพระราชาธิบดี และเปลี่ยนแปลงประเทศจากนครรัฐเป็นราชอาณาจักรในปีนั้น ซึ่งเนื้อร้องสำนวนดังกล่าวคือเนื้อเพลงชาติบาห์เรนที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
เนื้อร้องต้นฉบับของเพลงชาติบาห์เรนนั้น ประพันธ์โดย โมฮัมเหม็ด ซุดควี อายยาช (Mohammed Sudqi Ayyash - เกิด พ.ศ. 2477) ส่วนทำนองนั้นไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นผลงานของผู้ใด
เนื้อร้อง > เนื้อร้องปัจจุบัน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ภาษาอาหรับ |  ถ่ายอักษรเป็นภาษาโรมัน |  คำแปล |
| بحريننا  مليكنا  رمز الوئام  دستورها عالي المكانة والمقام  ميثاقها نهج الشريعة والعروبة والقيم  عاشت مملكة البحرين    بلد الكرام  مهد السلام  دستورها عالي المكانة والمقام  ميثاقها نهج الشريعة والعروبة والقيم  عاشت مملكة البحرين | Baḥrainunā,  Malīkunā,  Ramz al-wi'ām,  Dustūruhā 'alī al-makanah wal-maqām;  Mīthāquhā nahj ash-shari'ah wal-'urūbah wal-qiyam,  'Ashat mamlakah al-Baḥrain,    Balad al-kirām,  Mahd as-salām,  Dustūruhā 'alī al-makanah wal-maqām;  Mīthāquhā nahj ash-shari'ah wal-'urūbah wal-qiyam,  'Ashat mamlakah al-Baḥrain, | บาห์เรนของเรา  กษัตริย์ของเรา  คือสัญลักษณ์แห่งความปรองดอง  เทิดทูนรัฐธรรมนูญไว้ในฐานะอันสูงส่ง  บทบัญญัติดำเนินตามแนวทางชาริอะห์ ความเป็นอาหรับ และคุณค่า  ขอราชอาณาจักรบาห์เรนจงเจริญ    ประเทศแห่งความทรงเกียรติ  แดนกำเนิดแห่งความสันติ  เทิดทูนรัฐธรรมนูญไว้ในฐานะอันสูงส่ง  บทบัญญัติดำเนินตามแนวทางชาริอะห์ ความเป็นอาหรับ และคุณค่า  ขอราชอาณาจักรบาห์เรนจงเจริญ |
เนื้อร้อง > เนื้อร้อง (2514-2545)

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ภาษาอาหรับ |  ถ่ายอักษรเป็นภาษาโรมัน |  คำแปล |
| بحريننا  بلد الأمان  وطن الكرام    يحمي حماها اميرنا الهمام  قامت على هدي الرسالة والعدالة والسلام  عاشت دولة البحرين    بلد الأمان  وطن الكرام    يحمي حماها اميرنا الهمام  قامت على هدي الرسالة والعدالة والسلام  عاشت دولة البحرين | Baḥraynunā  Baladolaman  Watanol kiram    Yahmi Himāha amīruna al-homām  Qamatala hadyelresalate Wal :adālati was salām  Āshat dawlatol Bahrain!    Baladolaman  Watanol kiram    Yahmi Himāha amīruna al-homām  Qamatala hadyelresalate Wal :adālati was salām  Āshat dawlatol Bahrain! | บาห์เรนของเรา  ปฐพีแห่งความปลอดภัย  ชนชาติอันเกรียงไกร    ถูกปกครองโดยดีดีโดยเจ้าผู้ครองนครของพวกเรา  สถาปนาชาติโดยสาร ความยุติธรรม และเสรีภาพ  ขอรัฐบาห์เรนจงเจริญ!    ปฐพีแห่งความปลอดภัย  ชนชาติอันเกรียงไกร    ถูกปกครองโดยดีดีโดยเจ้าผู้ครองนครของพวกเรา  สถาปนาชาติโดยสาร ความยุติธรรม และเสรีภาพ  ขอรัฐบาห์เรนจงเจริญ! |
แหล่งข้อมูลอื่น

nationalanthems.info
ฟังเพลงชาติบาห์เรน
เพลงชาติบาห์เรน "บาห์เรโนนา" - Himnuszok
ฟัตฮะฮ์

ฟัตฮะฮ์ (อาหรับ: فتحة) เป็นเส้นเฉียงบนตัวอักษร แสดงเสียงอะ คำว่า ฟัตฮะฮ์ เองหมายถึงการเปิดออก ซึ่งหมายถึงการเปิดออกของริมฝีปากเพื่อออกเสียงนี้ ตัวอย่าง เช่น
دَ อ่านว่า “ดะ”
เมื่อตามด้วยอะลิฟ ا ,ى จะแทนเสียงอา เช่น دَا หรือ دَى อ่านว่า “ดา”
ปราสาทมาร์กัต

| ปราสาทมาร์กัต قلعة المرقب Margat |
| --- | --- |
ปราสาทมาร์กัต
พิกัด: 35°9′4″N 35°56′57″E﻿ / ﻿35.15111°N 35.94917°E﻿ / 35.15111; 35.94917
พื้นที่:  ซีเรีย
ประวัติศาสตร์
สร้าง: ค.ศ. 1062
เหลือแต่ซาก
ปราสาทมาร์กัต (อังกฤษ: Margat หรือ Marqab, อาหรับ: قلعة المرقب (Qalaat al-Marqab หรือ ปราสาทแห่งหอยาม)) เป็นซากปราสาทที่สร้างโดยทหารครูเสด ปัจจุบันตั้งอยู่ในประเทศซีเรีย  ปราสาทมาร์กัตเป็นที่ตั้งมั่นสำคัญของอัศวินเซนต์จอห์น ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1062
ปราสาทมาร์กัตตั้งอยู่บนเนินสูงราว 500 เมตรจากระดับน้ำทะเลบนภูเขาไฟที่ดับแล้วริมถนนระหว่างทริโปลิและลาทาเคียราวสองกิโลเมตรจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนราว 6 กิโลเมตรจากทางใต้ของบันนิยาส เดิมคาดว่าเป็นป้อมโบราณแต่สิ่งก่อสร้างในทางการป้องกันทางการทหารเริ่มก่อสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1062 โดยอาหรับผู้ยังรักษาป้อมต่อมาภายในนครรัฐอันติโอค (Principality of Antioch) ของคริสเตียนหลังสงครามครูเสดครั้งที่ 1 เมื่อนครรัฐพ่ายแพ้ในปี  ค.ศ. 1104 ในยุทธการฮาร์รัน (Battle of Harran) จักรวรรดิไบแซนไทน์ก็ฉวยโอกาสยึดปราสาทมาร์กัตจากฝ่ายมุสลิม สองสามปีต่อมาปราสาทก็ถูกยึดโดยทานเคร็ด เจ้าชายแห่งกาลิลี (Tancred, Prince of Galilee) ผู้สำเร็จราชการของอันติโอคผู้รวมปราสาทมาร์กัตเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนครรัฐอันติโอค
ในคริสต์ทศวรรษ 1170 เรย์นาลด์ที่ 2 มาซอร์แห่งอันติโอคก็ปกครองปราสาทมาร์กัตในฐานะที่เป็นปราสาทที่ขึ้นกับอาณาจักร์เคานท์แห่งทริโปลิ ปราสาทมีขนาดใหญ่โตมากจนต้องมีเจ้าหน้าที่ของตนเองและมีปราสาทอื่นที่มาขึ้นเป็นของตนเอง ลูกชายของ เรย์นาลด์ขายปราสาทให้กับอัศวินเซนต์จอห์นในปี  ค.ศ. 1186 เพราะตระกูลมาซอร์ไม่มีงบประมาณเพียงพอที่จะบำรุงรักษา หลังจากการซ่อมแซมและขยายโดยฮอสพิทาลเลอร์แล้วมาร์กัตก็กลายเป็นศูนย์กลางของอัศวินเซนต์จอห์นในซีเรีย ภายใต้การควบคุมของอัศวินเซนต์จอห์นของปราสาทสิบสี่หอก็เป็นปราสาทที่เข้ายึดได้ยาก  ศอลาฮุดดีนล้อมปราสาทในปี  ค.ศ. 1188 แต่ไม่สามารถยึดได้ และเป็นปราสาทในบรรดาดินแดนอีกเล็กน้อยที่ศอลาฮุดดีนไม่สามารถจะยึดได้หลังจากที่ได้รับชัยชนะส่วนใหญ่ต่อคริสเตียน
เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 อัศวินเซนต์จอห์นก็ปกครองอาณาบริเวณรอบๆ ปราสาทและถนนที่ผ่านปราสาท และสามารถทำรายได้ได้เป็นจำนวนมากจากนักเดินทางและนักแสวงบุญที่ต้องเดินทางผ่าน ไอแซ็ค คอมเนนัสแห่งไซปรัส (Isaac Comnenus of Cyprus) ถูกจำขังไว้ที่ปราสาทนี้หลังจากที่ถูกสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษไปจับตัวมาจากไซปรัสระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 3 สังฆราชจากวาเลเนียเองก็ใช้มาร์กัตเป็นศูนย์กลางราวปี ค.ศ. 1240 มาร์กัตมีขนาดใหญ่เป็นที่สองรองจากปราสาทเชวาลิเยร์
มามลุค (Mamluk)  สุลต่านแห่งอียิปต์ คาลาวัน (Qalawun) เริ่มล้อมมาร์กัตเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1285 และเพียงเดือนเดียวก็สามารถยึดมาร์กัตได้โดยการระเบิดกำแพงทางด้านเหนือของปราสาท เพราะความที่มีความนับถือในความมั่นคงของปราสาทและในความกล้าหาญของผู้ต่อสู้รักษาปราสาทไว้ คาลาวันจึงอนุญาตให้อัศวินเซนต์จอห์นออกจากปราสาทได้โดยนำของติดตัวไปได้เท่าที่จะแบกไหวเท่านั้น และแทนที่จะทำลายปราสาทเช่นที่ทำลายปราสาทอื่นๆ ที่ผ่านมาก่อนหน้านั้น คาลาวันก็ใช้มาร์กัตเป็นที่ตั้งของกองทหารมามลุค
ดูเพิ่ม

ปราสาท
อัศวินทิวโนนิค
สงครามครูเสด
อัศวินเซนต์จอห์น
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปราสาทมาร์กัต
photograph on Google Maps
บุรญุลอะร็อบ

| บุรญุลอะร็อบ برج العرب |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เสร็จสมบูรณ์
ประเภท: โรงแรมหรู
สถาปัตยกรรม: Structural expressionism
เมือง: ดูไบ
ประเทศ: สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
เริ่มสร้าง: 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2537
แล้วเสร็จ: พ.ศ. 2542
เปิดใช้งาน: 1 ธันวาคม พ.ศ. 2542
ค่าก่อสร้าง: 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ความสูง
ตัวอาคาร: 321 m (1,053 ft)
ชั้นบนสุด: 197.5 m (648 ft)
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 56 (3 ชั้นใต้ดิน)
ลิฟต์: 18
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: Tom Wright of WKK Architects
ผู้พัฒนาโครงการ: Jumeirah Group
วิศวกรโครงสร้าง: Atkins
ผู้รับเหมาก่อสร้าง: Murray & Roberts / Concor
ข้อมูลอื่น
จำนวนห้อง: 202
เว็บไซต์
www.jumeirah.com/en/stay/dubai/burj-al-arab-jumeirah 
อ้างอิง

บุรญุลอะร็อบ (อาหรับ: برج العرب; อังกฤษ: Burj al-Arab) เป็นโรงแรมที่หรูหราในนครรัฐดูไบ ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีความสูง 321 เมตร หรือ 1,050 ฟุต และเป็นโรงแรมที่สูงที่สุดอันดับที่ 4 ของโลก และมีความสูงเป็นอันดับที่ 57 ของโลก ตึกบุรญุลอะร็อบ ตั้งอยู่บนเกาะเทียมที่ถูกถมขึ้นห่างจากชายฝั่งจูไมราบีช 280 เมตร และเชื่อมต่อด้วยสะพานที่มีลักษณะโค้ง ตึกบุรญุลอะร็อบ มีลักษณะโครงสร้างการออกแบบเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของเมืองดูไบและตัวอาคารเลียนแบบมาจากใบของเรือใบ
การก่อสร้าง

การก่อสร้างของตึกบุรญุลอะร็อบเริ่มต้นก่อสร้างใน พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) แล้วเสร็จและเริ่มเปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการออกแบบให้เหมือนกับใบเรือของเรือใบแบบชาวอาหรับซึ่งตัวตึกมีเสา 2 เสาแยกออกมาเป็นรูปตัววีในขณะที่ช่องว่างระหว่างตัววีส่วนหนึ่งก็ปิดให้เป็นห้องใหญ่ และแบ่งออกเป็นชั้น โดยทางสถาปนิกได้กล่าวว่า “สิ่งก่อสร้างนี้จะเป็นสัญลักษณ์ของดูไบซึ่งก็เหมือนกับโรงอุปรากรซิดนีย์ที่เป็นสัญลักษณ์ของนครซิดนีย์ หรือหอไอเฟลที่เป็นสัญลักษณ์ของนครปารีสและมันก็ต้องการที่จะกลายเป็นสัญลักษณ์ของประเทศเช่นกัน”
ห้องพัก

ห้องในโรงแรมในบุรญุลอะร็อบมีลักษณะเป็นห้องสวีทคู่ 202 ห้อง โดยห้องที่เล็กสุดมีขนาด 169 ตร.ม. (1,819 ตร.ฟุต) และห้องใหญ่สุดมีขนาด 780 ตร.ม. (8,396 ตร.ฟุต) และได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในโรงแรมที่แพงที่สุดในโลก โดยราคาค่าที่พักอยู่เริ่มต้นที่ 1,000-15,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อคืน และห้องที่แพงสุดจะอยู่ที่ราคา 28,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อคืน[ต้องการอ้างอิง]
ดูเพิ่ม

บุรจญ์เคาะลีฟะฮ์
รายชื่อตึกที่สูงที่สุดในโลก
รายชื่อโรงแรมที่สูงที่สุดในโลก
บาชาบูช

บาชาบูช (อาหรับ: باشا بوش, อักษรโรมัน: basha bewsh; เสียงอ่านภาษาอาหรับ: [baːʃaː bwʃ], อูรดู: بچہ پوش, เปอร์เซีย: بچه‌پوشی, อักษรโรมัน: becheh‌pewesha หรือในวรรณกรรมภาษาอังกฤษนิยมสะกดอักษรโรมัน: Bacha posh) เป็นการปฏิบัติในประเทศอัฟกานิสถานและบางส่วนของปากีสถานที่บางครอบครัวที่ไม่มีบุตรชายจะให้ลูกสาวใช้ชีวิตและปฏิบัติตนเป็นผู้ชาย ทำไปเพื่อให้ลูกสาวนั้นสามารถปฏิบัติตนได้อย่างอิสระขึ้นในสังคม เช่น เข้าเรียนในโรงเรียน หรือดูแลลูกสาวคนอื่นของครอบครัวในสาธารณะ
ที่มา

ธรรมเนียมปฏิบัตินี้มีปรากฏบันทึกไว้อย่างน้อยหนึ่งร้อยปีมาแล้ว เป็นไปได้ว่าธรรมเนียมนี้อาจมีปฏิบัติมาอย่างยาวนานกว่านั้น บาชาบูชอาจเริ่มต้นจากการที่สตรีปลอมตัวเป็นชายเพื่อสู้รบในช่วงเวลาแห่งสงคราม
นักประวัติศาสตร์ Nancy Dupree ระบุกับ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ว่าเธอเคยเห็นภาพถ่ายที่อายุย้อนไปได้ถึงทศวรรษ 1900 ตอนต้น ในสมัยของฮะบีบุลละฮ์ ข่าน ที่แสดงภาพของสตรีแต่งตัวเป็นชาย พิทักษ์ฮาเร็มของกษัตริย์ เนื่องจากโดยทางการแล้ว ฮาเร็มจะสามารถมีผู้พิทักษ์ได้ ต้องไม่เป็นหญิงและไม่เป็นชาย
ภาพรวม

ในประเทศอัฟกานิสถาน ความกดดันทางสังคมส่งผลให้ครอบครัวต้องการมีลูกชายเพื่อสืบวงศ์ตระกูลและสืบทอดสมบัติของบิดา หากไม่มีลูกชาย ครอบครัวจะให้ลูกสาวแต่งตัวเป็นชาย บ้างยังมีความเชื่อว่าหากลูกสาวคนหนึ่งแต่งชายเป็นบาชาบูชแล้วจะทำให้โอกาสที่มารดามีลูกคนต่อไปเป็นลูกชายมีมากขึ้น
เด็กหญิงที่ปฏิบัติตามธรรมเนียมบาชาบูชจะแต่งกายด้วยเครื่องแต่งกายลักษณะแบบเพศชาย ตัดผมสั้นเหมือนผู้ชาย และใช้ชื่อที่เป็นผู้ชาย ในครอบครัวจะปฏิบัติต่อบาชาบูชในสถานะก้ำกึ่ง ไม่ใช่ทั้งหญิงและชายเต็มตัว ไม่ต้องเรียนที่จะทำอาหารหรือทำความสะอาดบ้านแบบผู้หญิง เมื่อเด็กหญิงเป็นบาชาบูชแล้ว มักจะมีโอกาสมากกว่าในการเข้าเรียน เดินทางไปมาในสาธารณะโดยอิสระ คุ้มครองพี่สาวน้องสาวของตนในที่สาธารณะในฐานะผู้ชาย เล่นกีฬา และหางาน
สถานะบาชาบูชของเด็กหญิงมักสิ้นสุดลงเมื่อเด็กหญิงเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ ผู้หญิงที่ถูกเลี้ยงดูในวัยเด็กมาให้เป็นบาชาบูชมักจะประสบปัญหาในการเปลี่ยนผ่านชีวิตจากเด็กผู้ชายมาเป็นสตรีซึ่งเต็มไปด้วยข้อจำกัดของสังคมอัฟกัน
อาซีตา ราฟาต (Azita Rafaat) สมาชิกสภานิติบัญญัติของอัฟกานิสถาน ผู้แทนแคว้นบัดกีส ไม่มีลูกชาย และเลี้ยงดูลูกสาวคนหนึ่งของตนให้เป็นบาชาบูช พร้อมระบุว่า "นี่เป็นสิ่งที่ชาวตะวันตกแทบจะจินตนาการไม่ออกด้วยซ้ำ"
การยอมรับในสังคม

เดิมที บาชาบูชไม่เป็นที่ทราบในสาธารณชนนอกตะวันออกกลาง กระทั่งเรื่องราวเริ่มถูกเผยแพร่ออกมาโดยสื่อต่าง ๆ ไม่มีสถิติแน่ชัดว่ามีที่ครอบครัวที่ปฏิบัติให้ลูกสาวแต่งชายเช่นนี้ เนื่องจากลักษณะโดยธรรมชาติของบาชาบูชเป็นธรรมเนียมลับอยู่แล้ว มีเพียงแค่สมาชิกหลักของครอบครัว มิตรสหายของครอบครัว และเจ้าหน้าที่การศึกษากับการแพทย์ที่จำเป็นเท่านั้นที่จะทราบถึงเพศทางชีววิทยาของบาชาบูชคนหนึ่ง ๆ โดยทั่วไปในสังคม ผู้คนรับรู้และมีความอดกลั้นต่อบาชาบูช แต่กระนั้น บาชาบูชก็ยังถูกล้อเลียนและกลั่นแกล้งหากถูกพบว่าเป็นบาชาบูชจริงเพราะถือเป็นการทำขัดต่อหลักศาสนาอิสลาม เมื่อถูกเปิดเผยแล้ว บาชาบูชอาจถูกสังคมตีตราบาปในลักษณะแอลจีบีทีในสังคมมุสลิม แม้จะไม่ได้ระบุตัวตนเป็นแอลจีบีทีก็ตาม
ในขบวนการสิทธิสตรีอัฟกันนั้นเป็นที่ถกเถียงว่าบาชาบูชเป็นธรรมเนียมซึ่งสร้างพลังแก่ผู้หญิงและช่วยให้พวกเธอสามารถประสบความสำเร็จได้ หรือว่าธรรมเนียมถือว่าทำร้ายผู้หญิง โดยเฉพาะในทางจิตวิทยา ผู้หญิงหลายคนที่ผ่านการเป็นบาชาบูชมาก่อนระบุว่าพวกเธอรู้สึกว่าบาชาบูชเป็นการสร้างพลัง แต่ก็น่าอึดอัด นักเคลื่อนไหวส่วนใหญ่มองว่าปัญหาแท้จริงเบื้องหลังธรรมเนียมบาชาบูชอยู่ที่สิทธิสตรีในสังคมมากกว่าที่ตัวธรรมเนียมบาชาบูชเอง
แหล่งข้อมูลอื่น

Women's View on News
ฟาลาเฟล

| --- | --- |
ฟาลาเฟลเป็นลูก ๆ
ชื่ออื่น: ฟะลาฟิล
มื้อ: อาหารข้างทาง
ภูมิภาค: อียิปต์
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: ถั่วปากอ้าหรือถั่วหัวช้าง
 ตำราอาหาร: ฟาลาเฟล   สื่อ: ฟาลาเฟล
ฟาลาเฟล (อังกฤษ: falafel) หรือ ฟะลาฟิล (อาหรับ: فلافل) เป็นของทอดที่ทำจากถั่วหัวช้าง ถั่วปากอ้า หรือทั้งสองผสมกัน ฟาลาเฟลเป็นอาหารตะวันออกกลาง โดยมากนิยมรับประทานกับขนมปังพีตาซึ่งนำมาห่อฟาลาเฟลไว้ข้างใน ฟาลาเฟลสามารถนำมารับประทานกับสลัด ผักดอง ซอสพริก หรือซอสที่ทำจากทาฮีนีได้ด้วย อนึ่ง ฟาลาเฟลสามารถนำมารับประทานเป็นของว่างหรือนำไปเสิร์ฟเป็นส่วนหนึ่งของอาหารเรียกน้ำย่อย (เมเซ) ก็ได้เช่นกัน
ฟิกฮ์

ฟิกฮ์ (/fiːk/; อาหรับ: فقه [ฟิกฮ์]) คือ นิติศาสตร์อิสลาม ฟิกฮ์ มักถูกอธิบายว่าเป็นความเข้าใจของมนุษย์และการปฏิบัติของชะรีอะฮ์ นั่นคือความเข้าใจของมนุษย์เกี่ยวกับกฎหมายอิสลามอันศักดิ์สิทธิ์ตามที่เปิดเผยในอัลกุรอาน และ ซุนนะฮ์  ฟิกฮ์ขยายและพัฒนาชะรีอะฮ์ผ่านการวินิจฉัย (อิจญ์ติฮาด) ผ่านอัลกุรอานและซุนนะฮ์ โดยนักนิติศาสตร์อิสลาม (อุละมาอ์) และดำเนินการโดยออกคำวินิจฉัย (ฟัตวา) ของนักกฎหมายในคำถามที่นำเสนอต่อพวกเขา ฟิกฮ์ เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติตามพิธีกรรม, ศีลธรรม และกฎหมายสังคมในอิสลาม ตลอดจนระบบเศรษฐกิจและการเมือง ในยุคปัจจุบัน มีสำนัก (มัซฮับ) ที่มีชื่อเสียง 4 แห่งฟิกฮ์ ในแนวทางปฏิบัติของซุนนี และอีกสอง (หรือสามแห่ง) ในแนวทางปฏิบัติชีอะฮ์ บุคคลที่ได้รับการฝึกฝนเกี่ยวกับฟิกฮ์ เรียกว่า ฟะกีฮ์ (พหูพจน์ คือ ฟุเกาะฮาอ์)
บ่อบัรฮูต

หลุมยุบในประเทศเยเมน
| บ่อบัรฮูต |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: เขตผู้ว่าการอัลมะฮ์เราะฮ์ ประเทศเยเมน
พิกัด: 17°20′25″N 52°26′38″E﻿ / ﻿17.34028°N 52.44389°E﻿ / 17.34028; 52.44389
ความกว้าง: 112 m (367 ft)
บ่อบัรฮูต (อาหรับ: بئر البرهوت; มีชื่อเล่นว่า บ่อนรก) เป็นหลุมยุบที่เขตผู้ว่าการอัลมะฮ์เราะฮ์ ประเทศเยเมน มีความกว้างที่ปากหลุมประมาณ 30 m (100 ft) และลึก 112 เมตร (367 ฟุต)
การสำรวจ

Oman Cave Exploration Team (OCET) เป็นกลุ่มสำรวจแรกที่ไต่ลงถึงข้างล่างในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2021 โดยวิดีโอจาก Agence France-Presse (AFP) แสดงให้เห็นหินถ้ำอย่างหินงอก และไข่มุกถ้ำสีเทาและเขียวมะนาว ที่เกิดจากน้ำที่หยดลงมา 
นักสำรวจถ้ำยังรายงานพบงู ซากสัตว์ และน้ำตกในถ้ำด้วย
ก่อนหน้านั้นเคยมีนักสำรวจถ้ำมือสมัครเล่นเข้าไปแล้ว แต่ไม่มีใครเดินทางถึงข้างล่างเนื่องจากมีออกซิเจนหรือแสงน้อย และไม่มีการระบายอากาศ
 จากนั้น มีการเก็บตัวอย่างหิน ดิน น้ำ และซากนกในถ้ำเพื่อนำไปวิเคราะห์ต่อไป โดยทางทีมจะเผยแพร่รายงานฉบับเต็มให้แก่สาธารณะในภายหลัง
คติชน

คติชนพื้นเมืองระบุว่าถ้ำนี้ถูกสร้างเป็นเรือนจำสำหรับญินและเชื่อกันว่าวัตถุที่อยู่ใกล้หลุมจะถูกดูดเข้าไป ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียงบางส่วนกล่าวว่าถ้าพูดถึงมันจะเป็นโชคร้าย
แหล่งข้อมูลอื่น

Photographs of the Well of Hell, from Gulf News
พระมหากษัตริย์ซาอุดีอาระเบีย

| พระมหากษัตริย์ แห่งราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย |
| --- | --- |
ملك المملكة العربية السعودية
ธงพระราชอิสริยยศ
อยู่ในราชสมบัติ

สมเด็จพระราชาธิบดีซัลมาน บิน อับดุลลาซิซ ตั้งแต่ 23 มกราคม ค.ศ. 2015
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: ผู้อารักขามัสยิดศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง สมเด็จพระราชาธิบดี
รัชทายาท: เจ้าชายมุฮัมมัด บิน ซัลมาน มกุฎราชกุมาร
กษัตริย์องค์แรก: สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูด
สถาปนาเมื่อ: 23 กันยายน ค.ศ. 1932
ที่ประทับ: พระราชวังยามามะฮ์
พระมหากษัตริย์ซาอุดีอาระเบีย หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย (อาหรับ: ملك المملكة العربية السعودية) เป็นประมุขแห่งรัฐผู้ปกครองราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบียที่มีอำนาจเด็ดขาด และเป็นประมุขของราชวงศ์ซะอูด
รายพระนาม (1932-ปัจจุบัน) > ราชวงศ์ซะอูด (อังกฤษ: Saud dynasty )

| พระบรมฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระบรมราชสมภพ | เริ่มรัชกาล | สิ้นสุดรัชกาล | สวรรคต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูด   (อิบน์ ซะอูด) | 15 มกราคม 1876 | 22 กันยายน 1932 | 9 พฤศจิกายน 1953 | 9 พฤศจิกายน 1953 |
|  | สมเด็จพระราชาธิบดีซะอูด บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด | 15 มกราคม 1902 | 9 พฤศจิกายน 1953 | 2 พฤศจิกายน 1964 (สละราชสมบัติ) | 23 กุมภาพันธ์ 1969 |
|  | สมเด็จพระราชาธิบดีฟัยศ็อล บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด | 1906 | 2 พฤศจิกายน 1964 | 25 มีนาคม 1975 (ลอบปลงพระชนม์) | 25 มีนาคม 1975 (ลอบปลงพระชนม์) |
|  | สมเด็จพระราชาธิบดีคอลิด บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด | 1912 | 25 มีนาคม 1975 | 13 มิถุนายน 1982 | 13 มิถุนายน 1982 |
|  | สมเด็จพระราชาธิบดีฟะฮัด บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด | 16 มีนาคม 1921 | 13 มิถุนายน 1982 | 1 สิงหาคม 2005 | 1 สิงหาคม 2005 |
|  | สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด | 1 สิงหาคม 1924 | 1 สิงหาคม 2005 | 23 มกราคม 2015 | 23 มกราคม 2015 |

|  | สมเด็จพระราชาธิบดีซัลมาน บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด | 31 ธันวาคม 1935 | 23 มกราคม 2015 | ปัจจุบัน | ปัจจุบัน |
พิพิธภัณฑ์แกรนด์อียิปต์

| พิพิธภัณฑ์แกรนด์อียิปต์   Grand Egyptian Museum |
| --- | --- |
المتحف المصري الكبير


ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ประเภท: พิพิธภัณฑ์
สถาปัตยกรรม: ร่วมสมัย
ที่ตั้ง: กีซา เกรทเทอร์ไคโร
ประเทศ: อียิปต์
เริ่มสร้าง: 12 มีนาคม ค.ศ. 2012 (2012-03-12)
เปิดใช้งาน: 6 กุมภาพันธ์ 2023 (บางส่วน)
ค่าก่อสร้าง: 795 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ลูกค้า: กระทรวงการท่องเที่ยวและโบราณวัตถุ
ข้อมูลทางเทคนิค
พื้นที่แต่ละชั้น: 81,000 ตารางเมตร (870,000 ตารางฟุต)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: Heneghan Peng
วิศวกรโครงสร้าง: อารัป
วิศวกรบริการ: Buro Happold
ผู้รับเหมาก่อสร้าง: OCI/BESIX
เว็บไซต์
gem.gov.eg
ระวังสับสนกับ พิพิธภัณฑ์อียิปต์
พิพิธภัณฑ์แกรนด์อียิปต์ (อาหรับ: المتحف المصري الكبير al-Matḥaf al-Maṣriyy al-Kabīr; อังกฤษ: Grand Egyptian Museum) คือพิพิธภัณฑ์โบราณคดีในเมืองกีซา ประเทศอียิปต์ โดยเป็นพิพิธภัณฑ์โบราณคดีที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่บนพื้นที่ประมาณ 480,000 ตร.ม. ห่างจากมหาพีระมิดแห่งกีซาราว 2 กิโลเมตร สำหรับจัดแสดงโบราณวัตถุของอารยธรรมอียิปต์โบราณ ซึ่งรวมถึงสิ่งของที่ขุดค้นได้จากหลุมพระศพของฟาโรห์ตุตันคาเมนทั้งชุด ซึ่งหลายชิ้นเป็นการจัดแสดงเป็นครั้งแรก
การจัดแสดง

นิทรรศการจะครอบคลุมพื้นที่ประมาณหนึ่งในสามของพื้นที่พิพิธภัณฑ์ทั้งหมดที่แสดงโบราณวัตถุราว 100,000 ชิ้น จุดน่าสนใจคือการจัดแสดงครั้งแรกอย่างเต็มรูปแบบของวัตถุโบราณที่ขุดค้นได้จากสุสานขฟาโรห์ตุตันคามุน (เควี 62) ประกอบด้วยสิ่งของทั้งหมดประมาณ 5,000 ชิ้น และของที่ย้ายจากพิพิธภัณฑ์อียิปต์ในกรุงไคโร พิพิธภัณฑ์ในลักซอร์ มินยา โซฮัก อัสยูต เบนิ ซูเอฟ ฟายุม เดลต้า และอเล็กซานเดรีย
บีรเฏาะวีล

| บีรเฏาะวีล بير طويل |
| --- | --- |
ดินแดนที่ไม่ได้เป็นของผู้ใด
แผนที่ภูมิประเทศ (พื้นที่ในกรอบสีแดง)
บีรเฏาะวีลที่ตั้งระหว่างอียิปต์กับซูดานแสดงแผนที่ประเทศอียิปต์บีรเฏาะวีลบีรเฏาะวีล (ประเทศซูดาน)แสดงแผนที่ประเทศซูดาน
พิกัด:  21°52′9″N 33°44′52″E﻿ / ﻿21.86917°N 33.74778°E﻿ / 21.86917; 33.74778
ประเทศ: โดยนิตินัย ไม่มี  โดยพฤตินัย  ประเทศอียิปต์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,060 ตร.กม. (800 ตร.ไมล์)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 0 คน
 : ไม่มีประชากรถาวร
บีรเฏาะวีล (อาหรับ: بير طويل, ออกเสียง: [biːɾ tˤɑˈwiːl], แปลว่า บ่อน้ำสูง) เป็นพื้นที่ขนาด 2,060 ตารางกิโลเมตร (795.4 ตารางไมล์) บริเวณพรมแดนระหว่างประเทศอียิปต์กับประเทศซูดานที่ซึ่งไม่มีผู้อาศัยอยู่ และทั้งสองประเทศปฏิเสธสิทธิ์เหนือดินแดน
สถานะดินแดนที่ไม่ได้เป็นของผู้ใด (terra nullius) ของบีรเฏาะวีลเกิดจากความไม่ลงรอยกันระหว่างเส้นแบ่งพรมแดนของอียิปต์กับซูดานซึ่งมีสองแบบ ได้แก่แบบรัฐกิจซึ่งเขียนเป็นเส้นตรงในปี ค.ศ. 1899 และแบบการบริหารซึ่งเขียนเป็นเส้นไม่ตรงในปี ค.ศ. 1902 อียิปต์ยึดถือเส้นแบ่งตามรัฐกิจที่เป็นเส้นตรง ส่วนซูดานยึดเส้นแบ่งตามการบริหารที่ไม่เป็นเส้นตรง ส่งผลให้พื้นที่ของสามเหลี่ยมฮะลายิบ (مثلث حلايب) ถูกทั้งอียิปต์และซูดานอ้างสิทธิ์ ส่วนบีรเฏาะวีลถูกทั้งสองประเทศปฏิเสธสิทธิ์ในดินแดน ในปี ค.ศ. 2014 แอลัสเตอร์ บอนเนตต์ ผู้แต่งหนังสือ เรียกบีรเฏาะวีลว่าเป็นพื้นที่เดียวบนโลกที่อยู่อาศัยได้แต่ไม่มีรัฐบาลใดอ้างสิทธิ์
ภูมิศาสตร์

บีรเฏาะวีลมีพื้นที่ 2,060 ตารางกิโลเมตร (795.4 ตารางไมล์) ความยาวเส้นแบ่งทางเหนืออยู่ที่ 95 กิโลเมตร (59 ไมล์) และทางใต้อยู่ที่ 46 กิโลเมตร (29 ไมล์) ทางตะวันออกอยู่ที่ 26 กิโลเมตร (16 ไมล์) และทางตะวันตกอยู่ที่ 49 กิโลเมตร (30 ไมล์) ทางเหนือของพื้นที่คือเขาเฏาะวีล (جبل طويل) ซึ่งสูง 459 เมตร (1,506 ฟุต) ทางตะวันออกคือเขาฮะญะรุซซัรกออ์ (جبل حجر الزرقاء) ซึ่งสูง 662 เมตร (2,172 ฟุต) ส่วนทางใต้คือธารวาดีเฏาะวีล (وادي طويل) หรือที่รู้จักกันในชื่อโกรกธารอะบูบัรด์ (خور أبو برد‎)