stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กัมพูชาประชาธิปไตย
สังคม > ศาสนา

แม้ว่าในมาตรา 20 ของรัฐธรรมนูญกัมพูชาประชาธิปไตยรับรองเสรีภาพในการนับถือศาสนา แต่ก็มีการประกาศห้ามการนับถือศาสนาทุกศาสนา ประชากรประมาณร้อยละ 85 นับถือพุทธศาสนานิกายเถรวาท มีพระภิกษุ 40,000 - 60,000 รูป พระภิกษุถูกกล่าวหาว่าเป็นปรสิตของสังคมถูกบังคับให้สึกและออกไปใช้แรงงาน
พระภิกษุที่ไม่ยอมสึกถูกประหารชีวิต วัดและเจดีย์ถูกทำลายหรือเปลี่ยนเป็นยุ้งฉาง พระพุทธรูปถูกทำลายและนำไปทิ้งน้ำและทะเลสาบ ประชาชนที่สวดมนต์หรือปฏิบัติศาสนกิจมักถูกฆ่า
ผู้นับถือศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลามถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกนิยมตะวันตก โดยถูกข่มเหงรังแกอย่างรุนแรงเพราะกีดกันวัฒนธรรมและสังคมกัมพูชา โบสถ์นิกายโรมันคาทอลิกในพนมเปญถูกรื้อทำลายไม่เหลือซาก เขมรแดงบังคับให้มุสลิมรับประทานหมูที่เป็นฮะรอม) ผู้ไม่ทำตามถูกฆ่า บาทหลวงและอิหม่ามถูกนำไปตัวไปประหารชีวิต มัสยิดของชาวจาม 130 แห่งถูกทำลาย
แม้ว่าจะมีการทำลายล้างทางศาสนา แต่อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์หลายแห่งไม่ได้รับความเสียหายจากเขมรแดง เช่นเดียวกันกับรัฐบาลก่อนหน้า รัฐบาลพล พตมองว่าเมืองพระนคร รัฐในอดีต ถือเป็นจุดอ้างอิงที่สำคัญ
สังคม > ชนกลุ่มน้อย

เขมรแดงต้องการลดจำนวนชาวจีน ชาวเวียดนามและชาวจามในกัมพูชา รวมทั้งชนกลุ่มน้อย ๆ อื่น ๆ  อีกกว่าสิบเผ่าซึ่งคิดเป็นประชากรร้อยละ 15 ของกัมพูชา ชาวเวียดนามส่วนใหญ่ถูกฆ่า ที่เหลือรอดมาได้คือผู้ที่อพยพเข้าสู่เวียดนาม ชาวจามซึ่งเป็นมุสลิมที่เหลือรอดหลังการล่มสลายของอาณาจักรจามปาถูกบังคับให้พูดภาษาเขมร ให้แต่งกายตามแบบของชาวเขมร หมู่บ้านของพวกเขาที่อยู่ต่างหากจากชาวเขมรถูกทำลาย เฉพาะชาวจามในจังหวัดกำปงจามถูกฆ่าไปราวสี่หมื่นคน ชนกลุ่มน้อยที่อาศัยตามแนวชายแดนไทยได้อพยพเข้าสู่ประเทศไทย​
สถานะของชาวจีนในกัมพูชาได้รับการอธิบายเป็น "ภัยพิบัติครั้งเลวร้ายที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับชุมชนชาวจีนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้" กัมพูชาเชื้อสายจีนถูกเขมรแดงสังหารหมู่โดยอ้างว่าพวกเขา "เคยเอาเปรียบชาวกัมพูชา" ชาวจีนถูกเหมารวมว่าเป็นพ่อค้าและผู้ให้กู้เงิน จึงถูกโยงเข้ากับระบบทุนนิยม ในบรรดาชาวเขมร ชาวจีนก็ถูกเคียดแค้นจากการมีสีผิวอ่อนกว่าและความแตกต่างทางวัฒนธรรม ครอบครัวชาวจีนหลายร้อยกลุ่มถูกรวมตัวใน พ.ศ. 2521 และได้รับการบอกกล่าวว่าพวกเขาจะย้ายที่ไป แต่ที่จริงกลับถูกสังหาร ชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนเมื่อสิ้นสุดสมัยสาธารณรัฐเขมร พ.ศ. 2518 มีประมาณ 425,000 คน แต่เมื่อสิ้นปี พ.ศ. 2522 เหลืออยู่เพียงประมาณ 200,000 คน
สำหรับนโยบายของเขมรแดงต่อชนเผ่าต่าง ๆ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกัมพูชาที่เรียกว่า ชาวเขมรบน หรือ ขะแมร์เลอ นั้นมีน้อยมาก  เพราะ พล พต เคยอาศัยพื้นที่ของชนเผ่าต่าง ๆ ในจังหวัดรัตนคีรีเป็นที่ตั้งมาก่อน และมีสมาชิกพรรคหลายคน แต่งงานกับหญิงชาวเขมรบนเหล่านี้
เศรษฐกิจ

นโยบายเศรษฐกิจของกัมพูชาประชาธิปไตยคล้ายหรือได้แรงบันดาลใจจาก นโยบายการก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้าของจีนเมื่อ พ.ศ. 2501 ในช่วงแรก เขมรแดงได้จัดระบบเศรษฐกิจแบบนารวมในพื้นที่ยึดครองของตน หลัง พ.ศ. 2516 ได้มีการจัดตั้งความร่วมมือในระดับต่ำ คือ เอกชนยังมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินได้ และความร่วมมือระดับสูงที่เอกชนเป็นเจ้าของที่ดินไม่ได้ที่เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2517 และได้แพร่หลายไปทั่วประเทศเมื่อ พ.ศ. 2519
เขมรแดงพยายามสร้างเศรษฐกิจแบบพึ่งตนเอง ยกเลิกระบบเงินตราและการค้าขาย ข้าวกลายเป็นสื่อกลางสำหรับการแลกเปลี่ยนที่สำคัญ การค้าขายกับต่างประเทศถูกระงับไปโดยสมบูรณ์ แต่ก็รื้อฟื้นขึ้นใหม่ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2519 ถึงต้นปี พ.ศ. 2520โดยเป็นการค้าขายกับจีนแผ่นดินใหญ่ แต่ก็มีการค้าขายกับฝรั่งเศส อังกฤษ และสหรัฐบ้างโดยผ่านทางฮ่องกง ภายในประเทศไม่ได้รับอิทธิพลทางเศรษฐกิจจากประเทศอื่น ระบบเศรษฐกิจแบบคอมมิวนิสต์ของเขมรแดงล้มเหลว เหมือนกับที่เกิดขึ้นในประเทศจีน
ความสัมพันธ์กับต่างประเทศ

กัมพูชาประชาธิปไตยมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับประเทศจีนและเกาหลีเหนือ นอกจากสองประเทศนี้แล้ว ประเทศอื่นที่มีความสัมพันธ์ทางการทูตกับกัมพูชาประชาธิปไตยคือ สหภาพโซเวียต พม่า แอลเบเนีย คิวบา ลาว เวียดนาม (จนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2520) โรมาเนีย และยูโกสลาเวีย
เชิงอรรถ

Chandler, David P. (1992). Brother Number One: A Political Biography of Pol Pot. Boulder, San Francisco, and Oxford: Westview Press. ISBN 0-8133-0927-1.
Ciorciari, John D. (2014). "China and the Pol Pot Regime". Cold War History. 14 (2): 215–35. doi:10.1080/14682745.2013.808624. S2CID 153491712.
Short, Philip (2004). Pol Pot: The History of a Nightmare. London: John Murray. ISBN 978-0719565694.
ดูเพิ่ม

Seng Ty: The Years of Zero: Coming of Age Under the Khmer Rouge
Ben Kiernan: The Pol Pot Regime: Race, Power, and Genocide in Cambodia under the Khmer Rouge, 1975–79 Yale University Press; 2nd ed. ISBN 0-300-09649-6
Jackson, Karl D. Cambodia: 1975–1978 Rendezvous with Death. Princeton: Princeton University Press, 1989
Ponchaud, François. Cambodia: Year Zero. New York: Holt, Rinehart and Winston, 1978
Michael Vickery: Cambodia 1975–1982 University of Washington Press; June 2000 ISBN 974-7100-81-9
From Sideshow to Genocide: Stories from the Cambodian Holocaust – virtual history of the Khmer Rouge plus a collection of survivor stories.
First They Killed My Father: A Daughter of Cambodia Remembers (HarperCollins Publishers, Inc., 2000) ISBN 0-06-019332-8
Denise Affonço: To The End Of Hell: One Woman's Struggle to Survive Cambodia's Khmer Rouge. (With Introduction by Jon Swain) ; ISBN 978-0-9555729-5-1
Ho, M. (1991). The Clay Marble. Farrar Straus Giroux. ISBN 978-0-374-41229-6
Daniel Bultmann: Irrigating a Socialist Utopia: Disciplinary Space and Population Control under the Khmer Rouge, 1975–1979, Transcience, Volume 3, Issue 1 (2012), pp. 40–52
Piergiorgio Pescali: "S-21 Nella prigione di Pol Pot". La Ponga Edizioni, Milan, 2015. ISBN 978-88-97823-30-8
Beang, Pivoine, and Wynne Cougill. Vanished Stories from Cambodia's New People Under Democratic Kampuchea. Phnom Penh: Documentation Center of Cambodia, 2006. ISBN 99950-60-07-8.
Chandler, David P. "A History of Cambodia." Boulder: Westview Press, 1992.
Dy, Khamboly. A History of Democratic Kampuchea (1975–1979) . Phnom Penh, Cambodia: Documentation Center of Cambodia, 2007. ISBN 99950-60-04-3.
Etcheson, Craig. The Rise and Demise of Democratic Kampuchea. Westview special studies on South and Southeast Asia. Boulder, Colo: Westview, 1984. ISBN 0-86531-650-3.
Hinton, Alexander Laban. "Why did they Kill? : Cambodia in the Shadow of Genocide." Berkeley: University of California Press, 2005.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ 
12°15′N 105°36′E﻿ / ﻿12.250°N 105.600°E﻿ / 12.250; 105.600
แผนที่กัมพูชาจัดเรียงด้วยกะโหลกศีรษะของผู้เสียชีวิตจัดแสดงในต็วลแซลงซึ่งเคยเป็นคุก S-21 ในสมัยกัมพูชาประชาธิปไตย
ธงพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา ตราทางการเมืองของเขมรแดง
เขตบริหารของกัมพูชาประชาธิปไตย
กองทัพกัมพูชาประชาธิปไตย พ.ศ. 2518 - 2522
การแต่งกายยุคเขมรแดง (ชุดดำและผ้าขาวม้า) เพื่อแสดงถึงการไม่แบ่งชนชั้นและทุกคนเท่าเทียมกัน
ประชาชนถูกบังคับใช้แรงงาน ทำนารวม ในยุคเขมรแดง
มิสซิสยูนิเวิร์ส

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2007; 18 ปีที่แล้ว (2007) 2022; 3 ปีที่แล้ว (2022)
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: โซเฟีย, บัลแกเรีย ซิดนีย์, ออสเตรเลีย
ที่ตั้ง: บัลแกเรีย ออสเตรเลีย
ภาษาทางการ : อังกฤษ
เว็บไซต์: mrsuniverseltd.com (บัลแกเรีย) mrsuniverseofficial.com (ออสเตรเลีย)
มิสซิสยูนิเวิร์ส เป็นงานระดับนานาชาติประจำปีสำหรับ "ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วที่มีเกียรติที่สุด" ซึ่งจัดขึ้นครั้งแรกในเมืองโซเฟีย, บัลแกเรีย และซิดนีย์, ออสเตรเลีย
ประวัติและรุ่นประกวด

มีการประกวดต่างๆ ที่เรียกว่า มิสทีนอินเตอร์เนชันแนล ย้อนกลับไปในปี 2007
ประวัติและรุ่นประกวด > บัลแกเรีย > 2007 ถึง ปัจจุบัน

มิสซิสยูนิเวิร์ส เป็นงานระดับนานาชาติประจำปีสำหรับ "ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วที่มีเกียรติที่สุด" ซึ่งจัดขึ้นครั้งแรกในเมืองโซเฟีย, ประเทศบัลแกเรีย ในปี 2007 งานนี้เปิดให้สตรีที่แต่งงานแล้ว หย่าร้าง และเป็นหม้ายจากประเทศต่างๆ ในทุกทวีปทั่วโลก ซึ่งมีอายุระหว่าง อายุ 18 และ 55 ปี มีครอบครัวและอาชีพ และมีส่วนร่วมใน "สาเหตุสำคัญ". ตั้งอยู่ในเมืองโซเฟีย, ประเทศบัลแกเรีย
ผู้จัดงาน Mrs. Universe Ltd. ยังได้จัดงาน Mrs. Europe, Grandma Universe, และการประกวด Children of the Universe.
ประวัติและรุ่นประกวด > บัลแกเรีย > 2007 ถึง ปัจจุบัน > ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — โซเฟีย, บัลแกเรีย

| ปี | ประเทศ/ดินแดน | มิสซิสยูนิเวิร์ส | สถานที่ | ผู้เข้าแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 |  เบลารุส | Natalia Daroshka | อินช็อน, เกาหลีใต้ | 110 |
| 2023 |  สหรัฐ | Meranie Pabular Gadiana Rahman | ปาไซ, ฟิลิปปินส์ | 97 |
| 2022 |  อุดมูร์ต | Elena Maksimova | โซเฟีย, บัลแกเรีย | 70 |
| 2021 |  จอร์เจีย | Ana Siradze | โซล, เกาหลีใต้ | 110 |
| 2020 |  คาซัคสถาน | Zhuldyz Abdukarimova | ประกวดเสมือนจริง | 92 |
| 2019 |  พม่า | Honey Cho | กว่างโจว, จีน | 90 |
| 2018 |  โมนาโก | Julia Gershun | เซบู, ฟิลิปปินส์ | 85 |
| 2017 |  เวียดนาม | Tram Hoang Luu | เดอร์บัน, แอฟริกาใต้ | 78 |
| 2016 |  ออสเตรีย | Olga Torner | กว่างโจว, จีน | 60 |
| 2015 |  แคนาดา | Ashley Callingbull | มินสค์, เบลารุส | 56 |
| 2014 |  สหรัฐ | Sabrina Pinion | กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย | 39 |
| 2013 |  มาเลเซีย | Carol Lee | โอรันเยสตัด, อารูบา | 24 |
| 2012 |  โคลอมเบีย | Layla Martínez | รอสตอฟ, รัสเซีย | ไม่ทราบข้อมูล |
| 2011 |  เวเนซุเอลา | Mayra Farias | พลีเวน, บัลแกเรีย | ไม่ทราบข้อมูล |
| 2010 |  ฟินแลนด์ | Jennika Hanusaari | รีกา, ลัตเวีย | ไม่ทราบข้อมูล |
| 2009 |  ลิทัวเนีย | Vaida Ragénaite | วิลนีอัส, ลิทัวเนีย | ไม่ทราบข้อมูล |
| 2008 |  ลัตเวีย | Marika Gederte | รีกา, ลัตเวีย | ไม่ทราบข้อมูล |
| 2007 |  บัลแกเรีย | Eleonora Mancheva | โซเฟีย, บัลแกเรีย | ไม่ทราบข้อมูล |
ประวัติและรุ่นประกวด > เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ

| ประเทศ/ดินแดน | จำนวน | ปี |
| --- | --- | --- |
|  ฮาวาย | 1 | 2023 |
|  อุดมูร์ต | 1 | 2022 |
|  จอร์เจีย | 1 | 2021 |
|  คาซัคสถาน | 1 | 2020 |
|  พม่า | 1 | 2019 |
|  โมนาโก | 1 | 2018 |
|  เวียดนาม | 1 | 2017 |
|  ออสเตรีย | 1 | 2016 |
|  แคนาดา | 1 | 2015 |
|  สหรัฐ | 1 | 2014 |
|  มาเลเซีย | 1 | 2013 |
|  โคลอมเบีย | 1 | 2012 |
|  เวเนซุเอลา | 1 | 2011 |
|  ฟินแลนด์ | 1 | 2010 |
|  ลิทัวเนีย | 1 | 2009 |
|  ลัตเวีย | 1 | 2008 |
|  บัลแกเรีย | 1 | 2007 |
รองชนะเลิศ

| ปี | รองอันดับ 1 | รองอันดับ 2 | รองอันดับ 3 | รองอันดับ 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 | ไม่ทราบข้อมูล  เอเชียเหนือ | ไม่ทราบข้อมูล  ไซบีเรีย | ไม่ทราบข้อมูล  ดูไบ | ไม่ทราบข้อมูล  ตะวันออกกลาง |
| 2023 | Kalpana Shukia  อินเดีย-สหราชอาณาจักร | Arlene Cris Damot  ฟิลิปปินส์ | Emma Melik-Adamian  ทะเลดำ | Anna Pechurina  มอสโก |
| 2022 | Hoang Thi Thanh Nga  เวียดนาม | Esther Suppa  เวเนซุเอลา | Zoya Sheikh  มหาสมุทรอินเดีย | Seo Yeon Choi  เกาหลี |
| 2021 | Irina Ryaguzova  รัสเซีย | Rinn Goh Moh Ming  สิงคโปร์ | Sichada Phajitphirom  ไทย | Leticia Sanchez  แคว้นกานาเรียส,  สเปน |
| 2020 | Victoria Liub  ยุโรปกลาง | Yuliia Ignatchenko  ออสเตรีย | Yanina Remezova  ไซบีเรีย | Svetlana Chijova  มอสโก,  รัสเซีย |
| 2019 | Natalia Kashkina  ไครเมีย | Qin Yitong  จีน | Amita Panda  เอเชียแปซิฟิกตอนกลาง | Irina Gogol  รัสเซีย |
| 2018 | Nicole Zwiercan  สหรัฐ | Nadezda Chevlytko  ชีตา | Junching Liu  จีน | Khushboo Karva  อาหรับ |
| 2017 | Gwen Madiba Moubouyi  กาบอง | Taiba Noorulian Sheheryar  ปากีสถาน | Anastasia Gorshkova  ฝรั่งเศส | Shaveta Athwal  อินเดีย |
| 2016 | Tracey-Anne Buckley Aggett  ซิมบับเว | Karren Patricia Wong Portillo  เปรู | Yan Xu  จีน | Nadine van Soest  เนเธอร์แลนด์ |
| 2015 | Sarah-Kate Scott  แอฟริกาใต้ | Iryna Zaitseva  ยูเครน | Karol Uzaga Valerin  คอสตาริกา | Serika Garcia  ยิบรอลตาร์ |
| 2014 | Yezenia Navarro  เม็กซิโก | Robyn Morrison  สหราชอาณาจักร | Ekaterina Plotko  รัสเซีย | Lee Aeja  เกาหลี |
| 2009 | Krista Hoeijmans  เบลเยียม | Camilla Kim-Galvez  ฟิลิปปินส์ | ไม่ได้รับรางวัล | ไม่ได้รับรางวัล |
รองชนะเลิศ > ออสเตรเลีย > 2022 ถึง ปัจจุบัน

การประกวดมิสซิสยูนิเวิร์ส คือภารกิจเพื่อค้นหาผู้หญิงที่แต่งงานแล้วโดดเด่นที่สุดในโลก ผู้ซึ่งต้องการสร้างความแตกต่างและสร้างชื่อเสียงให้กับโลก ผู้เข้าแข่งขันจะต้องแต่งงาน ณ วันที่สมัคร มีอายุอย่างน้อย 18 ปี รวมทั้งเป็นผู้พำนักในประเทศที่คุณเข้าแข่งขัน
การประกวดมิสซิสยูนิเวิร์ส ยังมีเป้าหมายที่จะเชื่อมช่องว่างระหว่างแฟชั่น นางแบบ และการประกวด เป้าหมายของเราคือการสร้างมาตรฐานใหม่ในด้านแฟชั่น การสร้างแบบจำลอง และการประกวด - ถึงเวลาแล้วที่ออสเตรเลียจะต้องขึ้นเวทีระดับโลก! นี่คือโอกาสที่เปลี่ยนแปลงชีวิตสำหรับผู้หญิงที่แต่งงานแล้วด้วยรูปลักษณ์และท่วงท่าที่ไม่เหมือนใคร บุคลิกที่มีชีวิตชีวา และความหลงใหลในการประกวดนางงาม แฟชั่น และการสร้างแบบจำลอง นี่คือการแข่งขันที่ออกแบบมาเพื่อเปิดโอกาสให้ผู้หญิงที่มีความทะเยอทะยานได้เป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมการสร้างแบบจำลองแฟชั่นระดับชาติและระดับนานาชาติ
มิสซิสยูนิเวิร์ส เป็นผลิตผลของ Maryrose Salubre ผู้ก่อตั้ง Salubre Models ในปี 2006 การเดินทางของ Maryrose จากการเริ่มต้นก่อตั้ง Salubre Models ในปี 2006 นำไปสู่โครงการที่มีชื่อเสียงมากมาย เช่น การประกวด Australasia Official ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2014, International รางวัล Golden Sash Awards เครื่องแต่งกายยอดเยี่ยมของซิดนีย์ และในที่สุดมิสซิสยูนิเวิร์ส
นอกจากนี้มิสซิสยูนิเวิร์ส ยังตั้งเป้าที่จะเสริมพลัง มีส่วนร่วม และสร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้หญิงทุกวัฒนธรรมและภูมิหลัง เป้าหมายของเราคือการสร้างความมั่นใจในตนเองให้พวกเขากลายเป็นทูตระดับโลกที่มีเป้าหมายเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในโลก ผู้หญิงเหล่านี้เป็นผู้เปลี่ยนเกม ก้าวไปข้างหน้า และบุคคลที่มีแรงผลักดันสูง ซึ่งไม่เพียงแค่พูดถึงการเปลี่ยนแปลงโลกและการสร้างความแตกต่าง แต่ยังมีแรงบันดาลใจมากพอที่จะเริ่มลงมือทำ
รองชนะเลิศ > ออสเตรเลีย > 2022 ถึง ปัจจุบัน > ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — ซิดนีย์, ออสเตรเลีย

| ปี | มิสซิสยูนิเวิร์ส (Mrs> ) | อีลีท มิสซิสยูนิเวิร์ส (Elite Mrs> ) | มิสซิสยูนิเวิร์ส (Ms) | สถานที่ | ผู้เข้าแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 |   สเปน |   สเปน |   กานาเรียส | เกาะเตเนริเฟ, สเปน | 25 |
| 2023 | Nikka Marcial  ออสเตรเลีย | Eimee Cragun  ฟิลิปปินส์ | Jeanny Buan  แคนาดา | ปาไซ, ฟิลิปปินส์ | 21 |
| 2022 | Jelena Kis  เซอร์เบีย | Ellen Paoayan Santos  ฟิลิปปินส์ | Lucia Mphahele  แอฟริกาใต้ | ซิดนีย์, ออสเตรเลีย | 20 |
รองชนะเลิศ > เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ

| ประเทศ/ดินแดน | จำนวน | ปี |
| --- | --- | --- |
|  สเปน | 1 | 2024 |
|  ออสเตรเลีย | 1 | 2023 |
|  เซอร์เบีย | 1 | 2022 |
รองชนะเลิศ > รองชนะเลิศ

| ปี | มิสซิสยูนิเวิร์ส (Mrs> ).รองอันดับ 1 | มิสซิสยูนิเวิร์ส (Mrs> ).รองอันดับ 2 | มิสซิสยูนิเวิร์ส (Mrs> ).รองอันดับ 3 | มิสซิสยูนิเวิร์ส (Mrs> ).รองอันดับ 4 | อีลีท มิสซิสยูนิเวิร์ส (Elite Mrs> ).รองอันดับ 1 | อีลีท มิสซิสยูนิเวิร์ส (Elite Mrs> ).รองอันดับ 2 | มิสซิสยูนิเวิร์ส (Ms> ).รองอันดับ 1 | มิสซิสยูนิเวิร์ส (Ms> ).รองอันดับ 2 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 |   ญี่ปุ่น |   เอกวาดอร์ |   สหรัฐ |   ฟิลิปปินส์ในสหรัฐ |   สเปนใต้ |   เบลารุส |   รัสเซีย |   สเปน |
| 2023 | Janet Pichon Cersley  สหรัฐ | Erico Hagimura  ญี่ปุ่น | ไม่ได้รับรางวัล | ไม่ได้รับรางวัล | Cyprian Fruean Posesione  ซามัว | Marissa Joelle  ญี่ปุ่น | Sarah Samson  ฟิลิปปินส์-สหรัฐ | Edzel Lopez  สเปน |
| ปี | Mrs. Universe Official Global | Mrs. Universe Official Global | Mrs. Universe Official Tourism | Mrs. Universe Official Tourism | Elite Universe ​​​Official Global | Elite Universe Official Tourism | Ms. Universe official Global | Ms. Universe Official​ Tourism |
| 2024 |   ฟิลิปปินส์ |   ฟิลิปปินส์ |   ฟิลิปปินส์-สหรัฐ |   ฟิลิปปินส์-สหรัฐ |   เยอรมนี |   ยุโรป |   ออสเตรเลีย |   แอฟริกาใต้ |
| 2022 | Monique Rivera  เอเชีย | Monique Rivera  เอเชีย | ไม่ได้รับรางวัล | ไม่ได้รับรางวัล | ไม่ได้รับรางวัล | ไม่ได้รับรางวัล | Christine Escalante  ออสตราเลเซีย | Kimni Nita  เวียดนาม |
ตัวแทนประเทศไทย

ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — โซเฟีย, บัลแกเรีย
| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2021 | ศิชดา ภาจิตรภิรมย์ | กรุงเทพมหานคร | รองอันดับ 3 |  |
| 2019 | ลินดา ชมิดท์ | กรุงเทพมหานคร | รองอันดับ 5 | ท็อปโมเดล |
| 2018 | วรรณธิดา แสงพุทธา | กรุงเทพมหานคร | ไม่ผ่านเข้ารอบ | มิสซิสยูนิเวิร์สบิซซิเนสเลดี้ |
| 2017 | อุไรวรรณ์ พัฒนศิลป์ | กระบี่ | เข้ารอบ 25 คนสุดท้าย | มิสซิสท็อปเอเชีย |
| 2016 | กันธิชา ฉิมศิริ | กรุงเทพมหานคร | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
| 2014 | Taneekarn Prachatigolangwat | ภูเก็ต | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย |  |
ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — ซิดนีย์, ออสเตรเลีย
| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2022 | Tanya Seepattha | กรุงเทพมหานคร | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
ดูเพิ่ม

รายการประกวดความงาม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ - MRS Universe
เฟซบุ๊กหลักอย่างเป็นทางการ - MRS Universe
เฟซบุ๊กหลักอย่างเป็นทางการ - Mrs Universe Official
เฟซบุ๊กหลักอย่างเป็นทางการ - MS Entertainment  (Mrs Universe Official)
| ด ค กการประกวดความงามนานาชาติ |
| --- | --- |
การประกวดผู้หญิง:  มิสเวิลด์  มิสยูนิเวิร์ส  มิสอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอิร์ธ  มิสซูปราเนชันแนล  มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล  มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันแนล  มิสเอเชีย  เวิลด์มิสยูนิเวอร์ซิตี้  มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล  มิสโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสออลเนชันส์  มิสทัวริซึมเวิลด์ (สหราชอาณาจักร)  มิสโกลบอลบิวตีควีน  ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสโกลบ  เดอะมิสโกลบ  มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์  ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  เฟซออฟบิวตีอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล  มิสอีโคทีนอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเวิลด์ (จีน)  มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล  มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนล  มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์  มิสไชนิสเวิลด์  มิสแอมบาสซเดอร์  มิสทัวร์ลิซึมควีนเอเชีย  มิสซิสเนชั่นแนลยูนิเวิร์ส  มิสและมิสซิสซัมเมอร์โกลบอลยูนิเวิร์ส 
การประกวดผู้ชาย:  แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิลด์  มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์โกลบอล  มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล  แมนยูนิเวิร์สโมเดล  มิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์  มิสเตอร์โกลบอลทีน  มิสเตอร์เนชันแนลยูนิเวิร์ส  มิสเตอร์ยูไนเต็ดเวิลด์  อัลติจูดเวิลด์ซูเปอร์โมเดล  มิสเฟรนด์ชิพอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิร์คคิงเมนอินเตอร์เนชันแนล 
การประกวดแอลจีบีที+:  มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 
การประกวดอื่นๆ:  มิสแอนด์มิสเตอร์เดฟเวิลด์แอนด์ยุโรปแอนด์เอเชีย
ตำบลโสมเยี่ยม

| ตำบลโสมเยี่ยม |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Som Yiam
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: อุดรธานี
อำเภอ: น้ำโสม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 70 ตร.กม. (30 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 4,376  คน
 • ความหนาแน่น: 62.51 คน/ตร.กม. (161.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 41210
รหัสภูมิศาสตร์: 411807
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลโสมเยี่ยม เป็นตำบลหนึ่งในเจ็ดตำบลของอำเภอน้ำโสม จังหวัดอุดรธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลน้ำโสมและตำบลนางัว
ประวัติ

วันที่ 12 พฤษภาคม 2512 แยกพื้นที่ตำบลน้ำโสม ตำบลหนองแวง และตำบลนายูง อำเภอบ้านผือ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอน้ำโสม และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอบ้านผือ
วันที่ 6 ตุลาคม 2513 ตั้งตำบลนางัว แยกออกจากตำบลหนองแวง และตำบลน้ำโสม
วันที่ 31 มีนาคม 2524 ตั้งตำบลโสมเยี่ยม แยกออกจากตำบลนางัว
อาณาเขต (ตำบล)

ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบ้านก้อง ตำบลนายูง (อำเภอนายูง)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลหนองแวง(อำเภอน้ำโสม)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลบ้านก้อง (อำเภอนายูง) ตำบลน้ำโสม (อำเภอน้ำโสม)
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลศรีสำราญ ตำบลนางัว (อำเภอสุวรรณคูหา)
การปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลโสมเยี่ยมแบ่งการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้านได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านโสมเยี่ยม
หมู่ที่ 2 บ้านโนนสะอาด
หมู่ที่ 3 บ้านหัวช้าง
หมู่ที่ 4 บ้านโนนพัฒนา
หมู่ที่ 5 บ้านโนนม่วง
หมู่ที่ 6 บ้านศรีวิราช
การปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลโสมเยี่ยม ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลโสมเยี่ยม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโสมเยี่ยมทั้งตำบล
สถานศึกษา

โรงเรียน
ตำบลบ้านก้อง

| ตำบลบ้านก้อง |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Ban Kong
วัดป่าภูก้อน
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: อุดรธานี
อำเภอ: นายูง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 171 ตร.กม. (66 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 7,070  คน
 • ความหนาแน่น: 41.34 คน/ตร.กม. (107.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 41380
รหัสภูมิศาสตร์: 412201
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลบ้านก้อง เป็นตำบลหนึ่งในสี่ตำบลของอำเภอนายูง จังหวัดอุดรธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลน้ำโสม ตำบลนายูง และตำบลนาแค
ประวัติ

วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2496 ตั้งตำบลนายูง แยกออกจากตำบลน้ำโสม (อำเภอบ้านผือ)
วันที่ 12 พฤษภาคม 2512 แยกพื้นที่ตำบลน้ำโสม ตำบลหนองแวง และตำบลนายูง อำเภอบ้านผือ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอน้ำโสม และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอบ้านผือ
วันที่ 9 พฤศจิกายน 2514 ตั้งตำบลนาแค แยกออกจากตำบลนายูง
วันที่ 28 มีนาคม 2517 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอน้ำโสม อำเภอบ้านผือ เป็น อำเภอน้ำโสม
วันที่ 10 ตุลาคม 2529 ตั้งตำบลบ้านก้อง แยกออกจากตำบลน้ำโสม และตำบลนาแค
วันที่ 7 มกราคม 2531 แยกพื้นที่ตำบลนายูง ตำบลบ้านก้อง ตำบลนาแค และตำบลโนนทอง อำเภอน้ำโสม มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอนายูง และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอน้ำโสม
วันที่ 8 สิงหาคม 2538 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอนายูง อำเภอน้ำโสม เป็น อำเภอนายูง
อาณาเขต (ตำบล)

ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลนาแค (อำเภอนายูง)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลโนนทอง ตำบลนายูง (อำเภอนายูง)
ทิศตะวันตก  ติดต่อกับ ตำบลโนนทอง ตำบลบ้านก้อง (อำเภอนายูง)
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลน้ำโสม ตำบลโสมเยี่ยม (อำเภอน้ำโสม)
การปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลบ้านก้อง แบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้านได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านก้อง
หมู่ที่ 2 บ้านห้วยลาด
หมู่ที่ 3 บ้านโนนเมือง
หมู่ที่ 4 บ้านห้วยไฮ
หมู่ที่ 5 บ้านนาตูม
หมู่ที่ 6 บ้านนาคำ
หมู่ที่ 7 บ้านนาคำน้อย
หมู่ที่ 8 บ้านนาชมภู
หมู่ที่ 9 บ้านทุ่งศรีทอง
หมู่ที่ 10 บ้านนาคำน้อย
หมู่ที่ 11 บ้านทุ่งศรีทอง
หมู่ที่ 12 บ้านนาคำ
หมู่ที่ 13 บ้านนาคำน้อย
การปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลบ้านก้อง ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านก้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านก้องทั้งตำบล
สถานศึกษา

โรงเรียน
อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป

| อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป |
| --- | --- |
กำกับ: บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
เขียนบท: บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
อำนวยการสร้าง: เจริญ เอี่ยมพึ่งพร
นักแสดงนำ: แอน ทองประสม   สายฟ้า เศรษฐบุตร   จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์   สายธาร นิยมการณ์ เอกชัย พงษ์ดี แคทรียา อิงลิช บอยสเก๊าท์ โมนา โมนิกา
ผู้บรรยาย: สันติสุข พรหมศิริ
กำกับภาพ: วันชัย เล่งอิ้ว
ตัดต่อ: พูนศักดิ์ อุทัยพันธุ์
ดนตรีประกอบ: จรัล มโนเพ็ชร ดำรง ธรรมพิทักษ์
ผู้จัดจำหน่าย: ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
วันฉาย: 11 เมษายน พ.ศ. 2535
ประเทศ:  ประเทศไทย
ภาษา:  ไทย
ต่อจากนี้: อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป รุ่น 2
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป (อังกฤษ: I Miss You) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวก้าวผ่านวัย ปี 2535 กำกับโดยบัณฑิต ฤทธิ์ถกล และจัดจำหน่ายโดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น เรื่องราวกล่าวถึงกลุ่มนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในเชียงใหม่ และสร้างชื่อเสียงให้กับนักแสดงหลายคน เช่นแอน ทองประสม, แคทรียา อิงลิช, สายธาร นิยมการณ์, สมาชิกวงบอยแบนด์บอยสเก๊าท์ และจักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จในด้านรายได้ และยังช่วยกระตุ้นให้มีภาพยนตร์วัยรุ่นไทยเกิดขึ้นตามมาอีกมากมายในช่วงทศวรรษ 1990
อนึ่ง คิดถึงพอสังเขปได้รับรางวัลหลายรางวัล รวมถึงภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากงานรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 2 และงานรางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 3 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภาพยนตร์ของชาติโดยหอภาพยนตร์แห่งชาติเป็นครั้งที่ 8 เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2561
รางวัล

ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม - บัณฑิต ฤทธิถกล
ถ่ายภาพยอดเยี่ยม - วันชัย เล่งอิ้ว
ลำดับภาพยอดเยี่ยม - พูนศักดิ์ อุทัยพันธุ์
เพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม - จรัล มโนเพ็ชร, ดำรง ธรรมพิทักษ์
กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม - เจดีย์ ศุภกาญจน์, ประดิษฐ์ นิลสนธิ
แต่งหน้ายอดเยี่ยม - สถาบัน เอ็มทีไอ
ภาพยนตร์ไทยยอดเยี่ยม
ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม - บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
ลำดับภาพดีเยี่ยม - พูนศักดิ์ อุทัยพันธ์
ดนตรีประกอบดีเยี่ยม - จรัล มโนเพ็ชร, ดำรง ธรรมพิทักษ์
ลำดับภาพและตัดต่อยอดเยี่ยม - พูนศักดิ์ อุทัยพันธุ์
สัตว์ประหลาด (ภาพยนตร์)

| สัตว์ประหลาด |
| --- | --- |

กำกับ: อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล
เขียนบท: อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล
อำนวยการสร้าง: พันธุ์ธัมม์ ทองสังข์
นักแสดงนำ: ศักดา แก้วบัวดี บัลลพ ล้อมน้อย
กำกับภาพ: จริน เพ็งพานิช วิชิต ธนาพานิชย์ Jean-Louis Vialard
ตัดต่อ: ลี ชาตะเมธีกุล Jacopo Quadrie
ผู้จัดจำหน่าย: Kick The Machine
วันฉาย:  17 พฤษภาคม พ.ศ. 2547  24 มิถุนายน พ.ศ. 2547
ความยาว: 125 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
สัตว์ประหลาด! หรือ Tropical Malady เป็นภาพยนตร์เรื่องยาวเรื่องที่สี่ของ อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล ออกฉายครั้งแรกในสายการประกวด ที่เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศส ครั้งที่ 57 ประจำปี 2004 และได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักในหมู่ผู้ชม  และนักวิจารณ์ แต่ภาพยนตร์กลับได้รับรางวัล  Prix du Jury  (Jury Prize - ขวัญใจกรรมการ) ซึ่งมีเควนติน แทแรนติโนเป็นประธาน   นับเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่ได้เข้าประกวดในสายหลัก และได้รับรางวัลใหญ่
สัตว์ประหลาด! เป็นเรื่องราวเป็นสองส่วน ส่วนแรกเป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักของเกย์สองคน คือ โต้ง (ศักดา แก้วบัวดี) ลูกจ้างโรงน้ำแข็ง กับ เก่ง พลทหารหนุ่ม  (บัลลพ ล้อมน้อย) ส่วนหลังเป็นเรื่องราวที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง เป็นเรื่องลี้ลับเชิงนิทาน เกี่ยวกับการตามล่าในป่าทึบระหว่างนายพราน กับเสือสมิง ที่เคยกินคน และมีวิญญาณของเหยื่อที่ถูกกินสิงอยู่
หลักจากได้รับรางวัลที่เมืองคานส์ ภาพยนตร์สัตว์ประหลาด! มีโอกาสได้เข้าฉายในประเทศไทยแบบจำกัดโรง เป็นเวลา 10 วัน