stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พิจิตต รัตตกุล

| พิจิตต รัตตกุลม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร คนที่ 12
ดำรงตำแหน่ง 3 มิถุนายน พ.ศ. 2539 – 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 (4 ปี 49 วัน)
ก่อนหน้า: ร้อยเอกกฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา
ถัดไป: สมัคร สุนทรเวช
อธิการบดีมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช
ดำรงตำแหน่ง 22 มิถุนายน พ.ศ. 2555 – 30 มิถุนายน พ.ศ. 2559 (4 ปี 8 วัน)
ก่อนหน้า: รองศาสตราจารย์ ดร.บรรณโศภิษฐ์ เมฆวิชัย
ถัดไป: รองศาสตราจารย์ นายแพทย์อนันต์ มโนมัยพิบูลย์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 30 สิงหาคม พ.ศ. 2489 (78 ปี) อำเภอปทุมวัน จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2528–2539) กิจสังคม (2539–2543) ถิ่นไทย (2543–2545) มหาชน (2547–2548) รวมใจไทยชาติพัฒนา (2550–2551)
คู่สมรส: ชารียา ปิณฑกานนท์
บุตร: 2 คน

พิจิตต รัตตกุล (เกิด 30 สิงหาคม พ.ศ. 2489) ชื่อเล่น โจ อุปนายกสภามหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช กรรมการสภามหาวิทยาลัยนเรศวร อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร คนที่ 12 อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและการพลังงาน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตอาจารย์ประจำคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตหัวหน้าพรรคถิ่นไทย อดีตผู้อำนวยการศูนย์เตรียมความพร้อมป้องกันภัยพิบัติแห่งเอเชีย อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช
ประวัติ

ดร.พิจิตต รัตตกุล หรือ ดร.โจ เกิดเมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2489 เป็นบุตรชายคนโตจากพี่น้อง 3 คน (คุณหญิงพัชรี ว่องไพฑูรย์ และ ดร.อาณัฐชัย รัตตกุล) ของนายพิชัย รัตตกุล (อดีตประธานรัฐสภา รองนายกรัฐมนตรี และหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ พ.ศ. 2525-2534) และ คุณหญิงจรวย รัตตกุล มีปู่ชื่อนายพิศาล รัตตกุล ผู้บุกเบิกกิจการหมากหอมเยาราช สมรสกับ ชารียา ปิณฑกานนท์ มีบุตรสาว 2 คน คือ พิจริยา รัตตกุล และพีรธิดา รัตตกุล
ดร.พิจิตต สำเร็จการศึกษาระดับอนุบาลจากโรงเรียนอนุบาลสมถวิล ในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ในระดับปริญญาตรี จบวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาชีววิทยา จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในระดับปริญญาโท จบสาขาเทคโนโลยีชีวภาพจากมหาวิทยาลัยบริกแฮมยัง (Brigham Young University) สหรัฐอเมริกา โดยได้รับทุนจาก TEACHING and RESEARCH ASSISTANTSHIP AWARDS และในระดับปริญญาเอก จบสาขาจุลชีววิทยาทางอุตสาหกรรมจากที่เดียวกัน โดยได้รับทุนจาก INTERNSHIP AWARDS
ประวัติการทำงาน

ดร.พิจิตต เป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ตั้งแต่ พ.ศ. 2512 โดยหลังจบการศึกษาปริญญาเอก ดร.พิจิตต ได้เป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยบริกแฮมยังอยู่อีก 1 ปีและเดินทางกลับประเทศไทย มาเป็นอาจารย์ประจำคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการนโยบายและวิชาการของพรรคประชาธิปัตย์เมื่อปี พ.ศ. 2525 และลงสมัคร ส.ส. ในนามของพรรคประชาธิปัตย์ เมื่อปี พ.ศ. 2526 ทำให้ต้องลาออกจากการเป็นอาจารย์ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยลงสมัครในเขตพญาไท แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ดร.พิจิตต จึงไปเป็นข้าราชการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และพลังงาน (ชื่อขณะนั้น) เพื่อจะได้ทำงานให้ตรงตามที่ตัวเองจบมา โดยได้รับตำแหน่งรองผู้อำนวยการศูนย์วิศวกรรมพันธุศาสตร์และเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ และเลขานุการ ดำรง ลัทธิพิพัฒน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และพลังงาน
ในปี พ.ศ. 2528 มีการเลือกตั้งซ่อมในกรุงเทพฯ ดร.พิจิตต จึงได้ลงสมัครเลือกตั้งครั้งนี้ และได้รับการเลือกตั้ง
ในปี พ.ศ. 2529 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และพลังงาน
ในปี พ.ศ. 2531 พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ประกาศยุบสภาและจัดให้มีการเลือกตั้งใหม่ ดร.พิจิตต ก็ลงสมัครเลือกตั้ง ส.ส.อีกครั้ง และได้รับการเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย อีกทั้งได้รับตำแหน่งกรรมาธิการอุตสาหกรรมของรัฐบาล จนกระทั้งมีการรัฐประหารโดยคณะรักษาความสงบและเรียบร้อยแห่งชาติ (ร.ส.ช.) ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 บทบาทของ ดร.พิจิตต ในทางการเมืองจึงหายไปในช่วงเวลาหนึ่งจนถึงหลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ พ.ศ. 2535
ในปี พ.ศ. 2535 ดร.พิจิตต ได้ลงสมัครเลือกตั้งผู้ว่า กทม. ในนามของพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง โดยได้รับคะแนนเสียง 305,740 คะแนน เป็นอันดับที่ 2 รองจากร้อยเอก กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา จากพรรคพลังธรรม
ในปี พ.ศ. 2539 ดร.พิจิตต ได้ลงสมัครผู้ว่า กทม. อีกครั้ง ในนามอิสระ ซึ่งได้ใช้ยุทธวิธีการหาเสียงเลือกตั้งโดยใช้ประเด็นเชิงนโยบาย ทำให้ได้รับการเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร คนที่ 12 เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ด้วยคะแนนเสียง 768,994 คะแนน
ในปี พ.ศ. 2543 หลังพ้นจากการดำรงตำแหน่งผู้ว่า กทม. ดร.พิจิตต ได้ตั้งพรรคถิ่นไทย ซึ่งคือกลุ่มมดงานเดิมที่ ดร.พิจิตตตั้งขึ้นในช่วงที่เป็นผู้ว่า กทม. เพื่อช่วยในการทำงาน โดย ดร.พิจิตต ดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าพรรค
ในปี พ.ศ.2547 ดร.พิจิตต ได้ลงสมัครเลือกตั้งผู้ว่า กทม. อีกครั้ง ในนามของพรรคมหาชน แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง โดยได้รับคะแนนเสียง 101,220 คะแนน
ในปี พ.ศ. 2549 ดร.พิจิตต ได้ลงสมัครสมาชิกวุฒิสภา กรุงเทพมหานคร และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ชุดที่ 9 ของประเทศไทย เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2549 ด้วยคะแนนเสียง 100,211 คะแนน
ในปี พ.ศ. 2550 ได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการศูนย์เตรียมความพร้อมป้องกันภัยพิบัติแห่งเอเชีย (Asian Disaster Preparedness Center: ADPC) ซึ่งเป็นองค์กรระหว่างประเทศด้านการจัดการภัยพิบัติ
ในปี พ.ศ. 2555 ได้รับการแต่งตั้งเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช  ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ
ในปี พ.ศ. 2559 ได้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริหาร บริษัท แกรนด์ แอสเสท โฮเทลส์ แอนด์ พรอพเพอร์ตี้ จำกัด (มหาชน)
ในปี พ.ศ. 2561 ได้รับการแต่งตั้งเป็นอุปนายกสภามหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช
ในปี พ.ศ. 2564 ได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิมหาวิทยาลัยนเรศวร
ผลงานที่สำคัญในทางการเมือง

ในช่วงที่ ดร.พิจิตต เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และพลังงาน ได้ผลักดันในการจัดตั้ง ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์ และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (National Electronics and Computer Technology Center : NECTEC ) ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ (National Metal and Materials Technology Center : MTEC) และสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (National Science and Technology Development Agency: NSTDA) ขึ้นในปี พ.ศ. 2529 ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2534 ได้มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างองค์การ และรวมหน่วยงานต่าง ๆ ตามพระราชบัญญัติพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี พ.ศ. 2534 ขึ้นเป็นสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (National Science and Technology Development Agency: NSTDA หรือ สวทช.) สังกัดกระทรวงวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม (ในขณะนั้น) การผลักดันดังกล่าวมีคุณูปการที่สำคัญต่อการพัฒนาวงการวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของประเทศไทย และยังพัฒนาต่อมาเรื่อย ๆ จนถึงปัจจุบัน
ขณะที่ ดร.พิจิตต ดำรงตำแหน่งผู้ว่า กทม. ได้ผลักดันนโยบายทางด้านสิ่งแวดล้อม อาทิเช่น การปรับทัศนียภาพขนานใหญ่ในกรุงเทพฯ โครงการจับปรับ-ทิ้งขยะ โครงการลดมลพิษถนนตรวจจับควันดำ เป็นต้น รวมถึงโครงการด้านการอนุรักษ์วัฒนธรรมในบริเวณกรุงเทพฯ เช่น การฟื้นฟูป้อมพระสุเมรุ แพร่งนภา แพร่งภูธร (ชุมชนคูคลองเมืองเดิม) ถนนคนเดินเพื่อเผยแพร่กิจกรรมของแต่ละชุมชน โครงการเหล่านี้เป็นการเสริมสร้างจิตวิญญาณของผู้คนในชุมชนเดิมของกรุงเทพฯ ขึ้นมา โดยนโยบายต่าง ๆ เหล่านี้ส่งผลต่อการปรับคุณภาพชีวิตของคนกรุงเทพฯ ที่เต็มไปด้วยมลภาวะ ทั้งจากโรงงานอุตสาหกรรม และควันจากท่อไอเสียรถยนต์ที่อัดแน่นไปด้วยรถยนต์จำนวนมหาศาล และการจราจรที่ติดขัดมากที่สุดของไทย นโยบายของ ดร.พิจิตต ถือเป็นการปรับเปลี่ยนที่สำคัญสำหรับกรุงเทพฯ โดยเฉพาะในเรื่องเมืองสีเขียวและสิ่งแวดล้อมในกรุงเทพฯ ให้ทุกฝ่ายได้ตระหนักถึงความสำคัญที่จะส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของคนกรุงเทพฯ ในอนาคต  รวมถึงได้คิดเรือรางริมคลอง แต่ไม่ได้รับการผลักดัน
เกียรติประวัติ

พ.ศ. 2517 Member Sigma XI
พ.ศ. 2517 Member American Society for Microbiology (ASM)
พ.ศ. 2537 รางวัล "คนดีศรีสังคม" สภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปภัมภ์
พ.ศ. 2539 ปริญญาวิทยาศาสตร์ ดุษฎีบัณฑิต(กิตติมศักดิ์) สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
พ.ศ. 2541 ปริญญาวิศวกรรมศาสตร์ ดุษฎีบัณฑิต (กิตติมศักดิ์) มหาวิทยาลัยนเรศวร
พ.ศ. 2535 รางวัล "ศิษย์เก่าดีเด่น" คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. 2539 รางวัล "ศิษย์เก่าดีเด่น" โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน
พ.ศ. 2541 รางวัล "ศิษย์เก่าดีเด่น" มหาวิทยาลัยบริกแฮมยัง สหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2543 รางวัล “ผู้มุ่งมั่นในการเพิ่มพื้นที่สีเขียว เติมชีวิตให้เมือง” สถาบันสิ่งแวดล้อมไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2532 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2545 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
แหล่งข้อมูลอื่น

| ก่อนหน้า |  | พิจิตต รัตตกุล |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รศ.ดร.บรรณโศภิษฐ์ เมฆวิชัย |  |   อธิการบดีมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช   (22 มิถุนายน พ.ศ. 2555 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2559) |  | รศ.นพ.อนันต์ มโนมัยพิบูลย์ |
| ร้อยเอก กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา |  |   ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร  (3 มิถุนายน พ.ศ. 2539 - 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2543) |  | สมัคร สุนทรเวช |
| ด ค กคณะรัฐมนตรีคณะที่ 44 ของไทย |
| --- | --- | --- |
| นายกรัฐมนตรี |  เปรม ติณสูลานนท์  |  |
| รองนายกรัฐมนตรี |  พิชัย รัตตกุล  ชาติชาย ชุณหะวัณ  พงส์ สารสิน  สนธิ บุณยะชัย  เทียนชัย สิริสัมพันธ์  |  |
| สำนักนายกรัฐมนตรี |  มีชัย ฤชุพันธุ์  ศุลี มหาสันทนะ  จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา  อำนวย สุวรรณคีรี  ไชยศิริ เรืองกาญจนเศรษฐ์  วิชิต แสงทอง  อรุณ ภาณุพงศ์  |  |
| กลาโหม |  พะเนียง กานตรัตน์  |  |
| การคลัง |  สุธี สิงห์เสน่ห์  ศุภชัย พานิชภักดิ์  ประภัตร โพธสุธน  |  |
| การต่างประเทศ |  สิทธิ เศวตศิลา  ประพาส ลิมปะพันธุ์  |  |
| เกษตรและสหกรณ์ |  หาญ ลีนานนท์  สุเทพ เทือกสุบรรณ  เสนาะ เทียนทอง  ประยุทธ์ ศิริพานิชย์  |  |
| คมนาคม |  บรรหาร ศิลปอาชา  สนั่น ขจรประศาสน์  สุรพันธ์ ชินวัตร  |  |
| พาณิชย์ |  สุรัตน์ โอสถานุเคราะห์  มนตรี พงษ์พานิช  ประจวบ ไชยสาส์น  ชูชีพ หาญสวัสดิ์  |  |
| มหาดไทย |  ประจวบ สุนทรางกูร  วีระ มุสิกพงศ์  สุขุม เลาวัณย์ศิริ  มนตรี พงษ์พานิช  สันติ ชัยวิรัตนะ  เฉลียว วัชรพุกก์  ไสว พัฒโน  |  |
| ยุติธรรม |  สอาด ปิยวรรณ  |  |
| วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน |  บัญญัติ บรรทัดฐาน  พิจิตต รัตตกุล  |  |
| ศึกษาธิการ |  มารุต บุนนาค  สัมพันธ์ ทองสมัคร  มานะ รัตนโกเศศ  |  |
| สาธารณสุข |  เทอดพงษ์ ไชยนันทน์  วัชรินทร์ เกตะวันดี  |  |
| อุตสาหกรรม |  ประมวล สภาวสุ  สมบูรณ์ จีระมะกร  กร ทัพพะรังสี  |  |
| ทบวงมหาวิทยาลัย |  สุบิน ปิ่นขยัน  |  |
| โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี |  มีชัย วีระไวทยะ  ปราโมทย์ สุขุม  |  |
 พ้นจากตำแหน่ง  รัฐมนตรีช่วยว่าการ 
| ด ค กผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร |
| --- | --- | --- |
|  ชำนาญ ยุวบูรณ์  อรรถ วิสูตรโยธาภิบาล  สิริ สันตะบุตร  สาย หุตะเจริญ  ธรรมนูญ เทียนเงิน  ชลอ ธรรมศิริ  เชาวน์วัศ สุดลาภา  เทียม มกรานนท์  อาษา เมฆสวรรค์  จำลอง ศรีเมือง  กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา  พิจิตต รัตตกุล  สมัคร สุนทรเวช  อภิรักษ์ โกษะโยธิน  ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร  อัศวิน ขวัญเมือง  ชัชชาติ สิทธิพันธุ์  |  ชำนาญ ยุวบูรณ์  อรรถ วิสูตรโยธาภิบาล  สิริ สันตะบุตร  สาย หุตะเจริญ  ธรรมนูญ เทียนเงิน  ชลอ ธรรมศิริ  เชาวน์วัศ สุดลาภา  เทียม มกรานนท์  อาษา เมฆสวรรค์  จำลอง ศรีเมือง  กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา  พิจิตต รัตตกุล  สมัคร สุนทรเวช  อภิรักษ์ โกษะโยธิน  ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร  อัศวิน ขวัญเมือง  ชัชชาติ สิทธิพันธุ์  |  |
 รายชื่อ  หมวดหมู่  เกี่ยวกับ 
| ด ค กพรรคถิ่นไทย |
| --- | --- | --- |
| หัวหน้าพรรค |  บรรณโศภิษฐ์ เมฆวิชัย  พิจิตต รัตตกุล  |  |
| เลขาธิการพรรค |  อัศวิน อภัยวงศ์  |  |
จักรพรรดิซ่งอิงจง

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จักรพรรดิอิงจง
ซ่งอิงจง
จักรพรรดิซ่งอิงจง เป็นเชื้อพระวงศ์ที่ ซ่งเหยินจง ทรงนำมาเป็นพระราชบุตรบุญธรรม ประสูติเมื่อ พ.ศ. 1575 เมื่อซ่งเหยินจงสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1063 (พ.ศ. 1606) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทนขณะพระชนม์ได้ 31 พรรษา
ในรัชกาลของพระองค์ท้องพระคลังมีรายจ่ายมากกว่ารายรับ ทำให้เห็นได้ว่าสถานภาพของราชวงศ์ซ่งเหนือเริ่มสั่นคลอน หลังสิ้นรัชกาลซ่งเหยินจง จักรพรรดิองค์ต่อมาและบ้านเมืองเริ่มอ่อนแอลง  ซ่งอิงจงครองราชย์ได้เพียง 4 ปี ก็สวรรคตลงในปี ค.ศ. 1067 (พ.ศ. 1610) ขณะพระชนม์เพียง 35 พรรษา  ซ่งเสินจงจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อ
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชมารดา: พระนางเฉาไทเฮา
พระอัครมเหสี
จักรพรรดินีเซวียนเหรินเซี่ยเลิ่ง สกุลเกา
พระโอรส
จ้าวซวี
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิซ่งอิงจง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิซ่งเหยินจง |  | จักรพรรดิจีน  (พ.ศ. 1606 - พ.ศ. 1610) |  | จักรพรรดิซ่งเสินจง |
| ด ค กจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ซ่ง |
| --- | --- |
ราชวงศ์ซ่งเหนือ:  ไท่จู่ (จ้าว ควงอิ้น)  ไท่จง (จ้าว ควงอี้)  เจินจง (จ้าว เหิง)  เหรินจง (จ้าว เจิน)  อิงจง (จ้าว ฉู่)  เฉินจง (จ้าว ซฺวี)  เจ๋อจง (จ้าว ซฺวี่)  ฮุ่ยจง (จ้าว จี๋)  ชินจง (จ้าว หฺวัน) 
ราชวงศ์ซ่งใต้:  เกาจง (จ้าว โก้ว)  เซี่ยวจง (จ้าว เชิ่น)  กวังจง (จ้าว ตุน)  หนิงจง (จ้าว โค่ว)  หลี่จง (จ้าว ยฺหวิน)  ตู้จง (จ้าว ฉี)  กง (จ้าว เสี่ยน)  ตฺวันจง (จ้าว ชื่อ)  จ้าว ปิ่ง 
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
บีดับเบิลยูเอฟ เวิลด์ทัวร์ไฟนัลส์

| --- | --- |
ชื่อก่อนหน้า: บีดับเบิลยูเอฟ ซูเปอร์ซีรีส์ไฟนัลส์
กีฬา: แบดมินตัน
ฤดูกาลแรก: 2018
สปอนเซอร์: เอชเอสบีซี
การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง: บีดับเบิลยูเอฟ เวิลด์ทัวร์
บีดับเบิลยูเอฟ เวิลด์ทัวร์ไฟนัลส์ (อังกฤษ: BWF World Tour Finals) หรือชื่อทางการว่า เอชเอสบีซี บีดับเบิลยูเอฟ เวิลด์ทัวร์ไฟนัลส์ (อังกฤษ: HSBC BWF World Tour Finals) ซึ่งมาแทน บีดับเบิลยูเอฟ ซูเปอร์ซีรีส์ไฟนัลส์ เป็นการแข่งขันแบดมินตันประจำปีที่จัดขึ้นในเดือนธันวาคมของทุกปี โดยผู้เล่นที่มีคะแนนสูงสุดจากการแข่งขันของบีดับเบิลยูเอฟ เวิลด์ทัวร์ในปีปฏิทินนั้น ผู้เข้าร่วมจะแข่งขันเพื่อชิงเงินรางวัลรวมอย่างน้อย 1,500,000 เหรียญสหรัฐ
คุณสมบัติ > เงินรางวัล

การแข่งขันเสนอเงินรางวัลรวมขั้นต่ำ 1,500,000 ดอลลาร์สหรัฐ เงินรางวัลแบ่งตามสูตรต่อไปนี้:
Total\ prize\ money\ \times {\frac {Percentage}{100}}
| รอบ | ชายเดี่ยว | หญิงเดี่ยว | ชายคู่ | หญิงคู่ | คู่ผสม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ | 8.00% | 8.00% | 8.40% | 8.40% | 8.40% |
รองชนะเลิศ: 4.00%
รอบรองชนะเลิศ: 2.00%
| อันดับที่ 3 ของกลุ่ม | 1.10% | 1.10% | 1.30% | 1.30% | 1.30% |
| อันดับที่ 4 ของกลุ่ม | 0.60% | 0.60% | 0.70% | 0.70% | 0.70% |
คุณสมบัติ > คะแนนอันดับโลก

ด้านล่างนี้เป็นตารางคะแนนสำหรับแต่ละรอบของการแข่งขันตามระบบการให้คะแนนของบีดับเบิลยูเอฟ สำหรับการแข่งขันบีดับเบิลยูเอฟ เวิลด์ทัวร์ไฟนัลส์
| ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | อันดับที่ 3 ของกลุ่ม | อันดับที่ 4 ของกลุ่ม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 14,000 | 12,000 | 10,000 | 8,900 | 7,800 |
ผลการแข่งขัน

| ครั้งที่ | ปี | เมืองเจ้าภาพ | ชายเดี่ยว | หญิงเดี่ยว | ชายคู่ | หญิงคู่ | คู่ผสม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2018 | กว่างโจว |  ฉือ ยฺหวี่ฉี |  พี. วี. สินธุ |  หลี่ จฺวิ้นฮุ่ย  หลิว ยฺหวี่เฉิน |  มิซากิ มัตสึโตโมะ  อายากะ ทากาฮาชิ |  หวัง อี้ลฺวี่  หวง ตงผิง |
| 2 | 2019 | กว่างโจว |  เค็นโตะ โมโมตะ |  เฉิน อวี่เฟย |  โมฮัมเมด อะฮ์ซัน  เฮนดรา เซอตียันวัน |  เฉิน ชิงเฉิน  เจี่ย อีฝาน |  เจิ้ง ซีเหวย์  หวง หย่าฉฺยง |
| 3 | 2020 | นนทบุรี |  อาเนิร์ส แอนทอนเซิน |  ไต้ จืออิ่ง |  หลี่ หยาง  หวัง ฉีหลิน |  อี โซ-ฮี  ชิน ซึง-ชัน |  เดชาพล พัววรานุเคราะห์  ทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย |
| 4 | 2021 | บาหลี |  วิกเทอร์ แอกเซิลเซิน |  อัน เซ-ย็อง |  ทากูโระ โฮกิ  ยูโงะ โคบายาชิ |  คิม โซ-ย็อง  คง ฮี-ย็อง |  เดชาพล พัววรานุเคราะห์  ทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย |
| 5 | 2022 | กรุงเทพมหานคร |  วิกเทอร์ แอกเซิลเซิน |  อากาเนะ ยามางูจิ |  หลิว ยฺหวี่เฉิน  โอว เซฺวี่ยนอี้ |  เฉิน ชิงเฉิน  เจี่ย อีฝาน |  เจิ้ง ซีเหวย์  หวง หย่าฉฺยง |
| 6 | 2023 | หางโจว |  วิกเทอร์ แอกเซิลเซิน |  ไต้ จืออิ่ง |  คัง มิน-ฮย็อก  ซอ ซึง-แจ |  เฉิน ชิงเฉิน  เจี่ย อีฝาน |  เจิ้ง ซีเหวย์  หวง หย่าฉฺยง |
| 7 | 2024 | หางโจว |  ฉือ ยฺหวี่ฉี |  หวัง จื่ออี๋ |  คิม แอสทรุป  อาเนิร์ส สกอรุป รัสมุสเซิน |  แพ็ก ฮา-นา  อี โซ-ฮี |  เจิ้ง ซีเหวย์  หวง หย่าฉฺยง |
| 8 | 2025 | หางโจว |  |  |    |    |    |
| 9 | 2026 | หางโจว |  |  |    |    |    |
↑  การแข่งขันนี้เดิมจะแข่งขันในกว่างโจว ต่อมาถูกย้ายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศจีน
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

| ลำดับ | ประเทศ | ชายเดี่ยว | หญิงเดี่ยว | ชายคู่ | หญิงคู่ | คู่ผสม | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 2 | 2 | 2 | 3 | 5 | 14 |
| 2 |  เดนมาร์ก | 4 |  | 1 |  |  | 5 |
| 2 |  เกาหลีใต้ |  | 1 | 1 | 3 |  | 5 |
| 4 |  ญี่ปุ่น | 1 | 1 | 1 | 1 |  | 4 |
| 5 |  จีนไทเป |  | 2 | 1 |  |  | 3 |
| 6 |  ไทย |  |  |  |  | 2 | 2 |
| 7 |  อินเดีย |  | 1 |  |  |  | 1 |
| 7 |  อินโดนีเซีย |  |  | 1 |  |  | 1 |
| รวม | รวม | 7 | 7 | 7 | 7 | 7 | 35 |
ดูเพิ่ม

บีดับเบิลยูเอฟ ซูเปอร์ซีรีส์ไฟนัลส์
แหล่งข้อมูลอื่น

BWF World Tour official website
มาตางิ

| --- | --- |
มาตางิกับหมีที่ถูกล่าในอำเภอคามิโกอานิ จังหวัดอากิตะ เมื่อ พ.ศ. 2509
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
จังหวัดอากิตะ · จังหวัดอาโอโมริ  ประเทศญี่ปุ่น
ภาษา
ญี่ปุ่น (สึงารุ · อากิตะ) อดีต ภาษาย่อยมาตางิ
ศาสนา
ศาสนาพุทธและลัทธิชินโต
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ไอนุ 
มาตางิ (ญี่ปุ่น: マタギ; โรมาจิ: Matagi) หมายถึง กลุ่มนักล่าสัตว์แถบภูมิภาคโทโฮกุ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศญี่ปุ่น พบได้ที่เมืองอานิ จังหวัดอากิตะ กระจายไปตามเขตป่าเทือกเขาชิรากามิซึ่งเป็นรอยต่อระหว่างจังหวัดอากิตะกับจังหวัดอาโอโมริ และพบได้บริเวณเมืองใกล้เคียง พบเขาล่ากวางและหมีมาตั้งแต่ยุคกลางเป็นต้นมา มีวัฒนธรรมใกล้เคียงกับชาวไอนุ ชนพื้นเมืองซึ่งอาศัยอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ โดยเฉพาะวัฒนธรรมการบูชาหมี หลังคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา มีการผลิตปืนไรเฟิลในประเทศเพิ่มขึ้น ความจำเป็นในการล่าหมีก็ลดลง วัฒนธรรมมาตางิก็หดหายลงไปตามลำดับ ขณะที่ภาษาย่อยมาตางิ ซึ่งเป็นภาษาเฉพาะกลุ่ม ได้กลายเป็นภาษาสูญแล้ว
โดยชื่อ มาตางิ เป็นคำไอนุ มาจากคำว่า มาตันกี (matangi) หรือ มาตันกีโตโน (matangitono) แปลว่า บุรุษแห่งเหมันตฤดู หรือ นายพราน จากการศึกษาของอี (Lee) และฮาเซงาวะ (Hasegawa) ระบุว่า มาตางิ เป็นผู้สืบสันดานจากนายพรานและชาวประมงไอนุซึ่งอพยพลงมาจากเกาะฮกไกโดลงสู่เกาะฮนชู เพื่อล่าสัตว์ให้กับกลุ่มชนที่ใช้ภาษาญี่ปุ่นในท้องถิ่น พึงสังเกตจากการที่มาตางิใช้คำยืมจากภาษาไอนุสำหรับใช้เรียกชื่อสัตว์และภูมินามจำนวนมาก
การล่าสัตว์ของมาตางิถือเป็นวิถีชีวิตมิใช่ล่าสัตว์เป็นเกมกีฬา พวกเขาเชื่อว่าสัตว์ป่าคือของขวัญที่เทพเจ้าแห่งขุนเขาประทานลงมา มาตางิมีกรรมวิธีจัดการเนื้อสัตว์และการแล่ โดยหลังการฆ่า มาตางิจะมีบทสวดเฉพาะ สัตว์ป่าเหล่านี้จะได้รับการบูชา ไม่มีชิ้นส่วนใดถูกทิ้ง และดวงวิญญาณจะได้รับการปลอบประโลมเพื่อกลับไปสู่ขุนเขาอีกครั้ง
มาตางิอาศัยอยู่ในหมู่บ้านขนาดเล็กแถบชายป่าชายเขาในภูมิภาคโทโฮกุ ที่อำเภอนิชิตสึงารุและนากัตสึงารุ จังหวัดอาโอโมริ อำเภอคิตาอากิตะและเซ็มโบกุ จังหวัดอากิตะ อำเภอวางะ จังหวัดอิวาเตะ อำเภอนิชิโอคิตามะและสึรูโอกะ จังหวัดยามางาตะ อำเภอมูรากามิและนากาอูโอนูมะ จังหวัดนีงาตะ พวกเขาประกอบอาชีพเกษตรกรรมในช่วงฤดูเพาะปลูกและฤดูเก็บเกี่ยว หากเป็นฤดูหนาวและต้นฤดูใบไม้ผลิ พวกเขาจะรวมตัวกันไปล่าสัตว์สัปดาห์ละครั้ง ปัจจุบันมาตางิบางคนขัดแย้งกับนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เพราะข้อกังวลด้านการตัดไม้ทำลายป่าและการลดจำนวนลงของสัตว์บางชนิด มาตางิไม่สามารถล่าเลียงผาญี่ปุ่น เพราะเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ส่วนการล่าหมียังคงดำเนินต่อไป หากแต่ต้องได้รับใบอนุญาตแบบพิเศษ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มาตางิ
Visit Shirakami
จักรพรรดิซ่งเจ๋อจง

สมเด็จพระจักรพรรดิซ่งเจ๋อจง (ค.ศ. 1075 – ค.ศ. 1100, ทรงครองราชย์ ค.ศ. 1085 – ค.ศ. 1100) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิซ่งเสินจง กับจักรพรรดินีชินเฉิง ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1075 (พ.ศ. 1618) และเมื่อจักรพรรดิซ่งเสินจงพระราชบิดาเสด็จสวรรคตลงขณะพระชันษา 10 พรรษา พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทนในปี ค.ศ. 1085 (พ.ศ. 1628) แต่เนื่องจากพระองค์ยังทรงพระเยาว์พระพันปีหลวง เกาจึงทรงเป็นผู้สำเร็จราชการและที่ปรึกษาราชกิจ และเมื่อทรงบรรลุนิติภาวะทรงสนับสนุนแนวทางอนุรักษ์แบบเก่าที่นำโดยซือหม่ากวงและทำให้แนวทางปฏิรูปของหวังอันสือยุติลง ส่วนเกาไทเฮาสิ้นพระชนม์ลงในปี ค.ศ. 1093 (พ.ศ. 1636) อันเป็นปีที่ 8 ในรัชกาล องค์จักรพรรดิซ่งเจ๋อจงครองราชย์ได้ 15 ปี สวรรคตลงเมื่อปี ค.ศ. 1100 (พ.ศ. 1643) ขณะพระชนม์เพียง 25 พรรษาจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจงพระราชอนุชาจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อ
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา:
จักรพรรดิซ่งเสินจง
พระราชมารดา:
จักรพรรดินีชินเฉิง
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิซ่งเจ๋อจง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิซ่งเสินจง |  | จักรพรรดิจีน  (พ.ศ. 1628 - พ.ศ. 1643) |  | จักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง |
| ด ค กจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ซ่ง |
| --- | --- |
ราชวงศ์ซ่งเหนือ:  ไท่จู่ (จ้าว ควงอิ้น)  ไท่จง (จ้าว ควงอี้)  เจินจง (จ้าว เหิง)  เหรินจง (จ้าว เจิน)  อิงจง (จ้าว ฉู่)  เฉินจง (จ้าว ซฺวี)  เจ๋อจง (จ้าว ซฺวี่)  ฮุ่ยจง (จ้าว จี๋)  ชินจง (จ้าว หฺวัน) 
ราชวงศ์ซ่งใต้:  เกาจง (จ้าว โก้ว)  เซี่ยวจง (จ้าว เชิ่น)  กวังจง (จ้าว ตุน)  หนิงจง (จ้าว โค่ว)  หลี่จง (จ้าว ยฺหวิน)  ตู้จง (จ้าว ฉี)  กง (จ้าว เสี่ยน)  ตฺวันจง (จ้าว ชื่อ)  จ้าว ปิ่ง 
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
ละครชุดทางโทรทัศน์ในเอบีซีของมาร์เวล

| ซีรีส์โทรทัศน์ของมาร์เวลทางเอบีซี |
| --- | --- |
ประเภท: ซูเปอร์ฮีโร่
เค้าโครงจาก: ตัวละครที่ตีพิมพ์โดย โดย มาร์เวลคอมิกส์
แสดงนำ: ดูด้านล่าง
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 10 (ครอบคลุม 3 ซีรีส์)
จำนวนตอน: 162
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   อลัน ไฟน์  สแตน ลี  โจ เกวซาดา  จิม ชอรี  เจฟ โลบ 
ความยาวตอน: 41–44 นาที
บริษัทผู้ผลิต:   เอบีซีสตูดิโอส์  มาร์เวลเทเลวิชัน 
ออกอากาศ
เครือข่าย: เอบีซี
ออกอากาศ: 24 กันยายน ค.ศ. 2013 (2013-09-24) – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2020 (2020-08-12)
ละครชุดทางโทรทัศน์ในเอบีซีของมาร์เวล (อังกฤษ: Marvel's ABC television series) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ซึ่งเนื้อเรื่องเชื่อมโยงกันที่สร้างขึ้นสำหรับเครือข่ายโทรทัศน์เอบีซีในสหรัฐอเมริกา โดยอิงจากตัวละครที่ปรากฏในผลงานของมาร์เวลคอมิกส์ ผลิตโดยมาร์เวลเทเลวิชันและเอบีซีสตูดิโอส์ ซีรีส์เหล่านี้อยู่ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) และเนื้อเรื่องต่อเนื่องกับภาพยนตร์ของแฟรนไชส์และซีรีส์โทรทัศน์อื่น ๆ เมื่อจัดหมวดหมู่ผลงานโทรทัศน์ทั้งหมดของมาร์เวล ซีรีส์ของเอบีซีนี้ถือเป็น "Marvel Heroes" ของมาร์เวล
ละครชุดทางโทรทัศน์เรื่องแรกในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลคือ ชี.ล.ด์. ทีมมหากาฬอเวนเจอร์ส ซึ่งพัฒนาโดยผู้เขียนบท/ผู้กำกับภาพยนต์เรื่อง ดิ อเวนเจอร์ส (ค.ศ. 2012) จอส วีดอนสำหรับมาร์เวลเทเลวิชันและเอบีซี โดยมี คลาร์ก เกรกก์ รับบทเป็น ฟิล โคลสัน ซึ่งเป็นการกลับมารับบทเดิมจากภาพยนตร์ ซีรีส์นี้เปิดตัวในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013 และออกอากาศต่อเนื่องถึง 7 ฤดูกาลจนถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020 มาร์เวลสตูดิโอส์มีส่วนร่วมในเรื่อง เอเจนต์ คาร์เตอร์ โดยมี เฮย์ลีย์ แอตเวลล์ รับบทเป็น เพ็กกี้ คาร์เตอร์ จากภาพยนตร์ ซึ่งออกอากาศสองฤดูกาลตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2015 ถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 ส่วนเรื่อง อินฮิวแมนส์ ซึ่งเป็นโครงการที่ตั้งใจให้เป็นภาพยนตร์ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลแต่ได้รับการพัฒนาใหม่เป็นซีรีส์ร่วมกับไอแม็กซ์คอร์ปอเรชัน ได้ออกอากาศในปี ค.ศ. 2017 โดยมีการปล่อยตอนแรกสองตอนในโรงภาพยนตร์ไอแม็กซ์ก่อนที่จะฉายในเอบีซี เรื่อง อินฮิวแมนส์ นำแสดงโดย แอนสัน เมาท์ และถูกยกเลิกหลังจากออกอากาศเพียงฤดูกาลเดียว
ชี.ล.ด์. ทีมมหากาฬอเวนเจอร์ส เปิดตัวด้วยเรตติ้งที่แข็งแกร่งสำหรับเอบีซี แต่เรตติ้งลดลงอย่างต่อเนื่อง และทั้งสามซีรีส์ในที่สุดก็กลายเป็นซีรีส์ที่มีเรตติ้งในระดับปานกลาง บทวิจารณ์สำหรับเรื่อง ชี.ล.ด์. ในช่วงแรกเปรียบเทียบกับภาพยนตร์จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลในแง่ลบ แต่ปรับปรุงขึ้นในภายหลัง ในขณะที่การตอบรับสำหรับเรื่อง เอเจนต์ คาร์เตอร์ เป็นไปในเชิงบวกมากกว่า ส่วนเรื่อง อินฮิวแมนส์ ไม่ได้รับการตอบรับที่ดีนัก มาร์เวลและเอบีซีพยายามพัฒนาซีรีส์เพิ่มเติมร่วมกันหลายเรื่อง เช่น ภาคแยกจาก S.H.I.E.L.D. ชื่อว่า Marvel's Most Wanted ซีรีส์คอมเมดี้ที่อิงจากการ์ตูนเรื่อง Damage Control และดราม่าที่มุ่งเน้นไปที่ อีเทอนัลส์ อย่างไรก็ตาม การพัฒนาซีรีส์ในอนาคตทั้งหมดได้หยุดชะงักเมื่อมาร์เวลเทเลวิชันถูกรวมเข้ากับมาร์เวลสตูดิโอส์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 ถึงกระนั้น เอบีซียังคงมุ่งมั่นที่จะนำเสนองานจากมาร์เวล และเริ่มพูดคุยกับมาร์เวลสตูดิโอส์เกี่ยวกับซีรีส์ใหม่ในเวลาต่อมา