stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฌอแอล มาติป
สถิติอาชีพ > นานาชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| แคเมอรูน | 2010 | 6 | 0 |
| แคเมอรูน | 2011 | 3 | 0 |
| แคเมอรูน | 2012 | 4 | 0 |
| แคเมอรูน | 2013 | 6 | 0 |
| แคเมอรูน | 2014 | 7 | 1 |
| แคเมอรูน | 2015 | 1 | 0 |
| รวม | รวม | 27 | 1 |
| ลำดับ | วันที่ | สนาม | Cap | คู่แข่ง | คะแนน | ผล | การแข่งขัน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 23 มิถุนายน ค.ศ. 2014 | สนามกีฬาแห่งชาติมาแน การิงชา บราซิเลีย ประเทศบราซิล | 26 |  บราซิล | 1–1 | 1–4 | ฟุตบอลโลก 2014 |  |
เกียรติประวัติ > สโมสร

ชัลเคอ 04
เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2010–11
เดเอฟเอล-ซูเปอร์คัพ: 2011
ลิเวอร์พูล
พรีเมียร์ลีก: 2019–20
เอฟเอคัพ: 2021–22
อีเอฟแอลคัพ: 2021–22, 2023–24
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์: 2022
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2018–19,  รองชนะเลิศ: 2021–22
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2019
รางวัลส่วนตัว
PFA Player of the Month: กันยายน 2019
Premier League Player of the Month: กุมภาพันธ์ 2022
CAF Team of the Year: 2019
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at the Liverpool F.C. website
ฌอแอล มาติป – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
ฌอแอล มาติป – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติแคเมอรูน – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 Feudjou  2 อาซู-เอกอโต  3 Nkoulou  4 Djeugoué  5 Nounkeu  6 ซง  7 N'Guémo  8 Moukandjo  9 เอโต (c)  10 อาบูบาการ์  11 Makoun  12 Bedimo  13 ชูโป-โมติง  14 Chedjou  15 Webó  16 Itandje  17 Mbia  18 Enoh  19 Olinga  20 Salli  21 มาติป  22 Nyom  23 Ndjock  ผู้ฝึกสอน: Finke  |  1 Feudjou  2 อาซู-เอกอโต  3 Nkoulou  4 Djeugoué  5 Nounkeu  6 ซง  7 N'Guémo  8 Moukandjo  9 เอโต (c)  10 อาบูบาการ์  11 Makoun  12 Bedimo  13 ชูโป-โมติง  14 Chedjou  15 Webó  16 Itandje  17 Mbia  18 Enoh  19 Olinga  20 Salli  21 มาติป  22 Nyom  23 Ndjock  ผู้ฝึกสอน: Finke  |  |
ลอยด์ ออสติน

| ลอยด์ ออสติน |
| --- | --- |
Lloyd J. Austin III


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐ
ดำรงตำแหน่ง 22 มกราคม 2021 – 20 มกราคม 2025
ประธานาธิบดี: โจ ไบเดิน
ก่อนหน้า: มาร์ก เอสเปอร์
ถัดไป: พีต เฮกเซท
ผู้บัญชาการทหารสหรัฐภาคกลาง
ดำรงตำแหน่ง 22 มีนาคม 2013 – 30 มีนาคม 2016
ประธานาธิบดี: บารัค โอบามา
ก่อนหน้า: จิม แมตติส
ถัดไป: โจเซฟ โวเทิล
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: Lloyd James Austin III  (1953-08-08) 8 สิงหาคม ค.ศ. 1953 (71 ปี) Mobile, Alabama, U.S.
คู่สมรส: Charlene Banner (สมรส 1980)
การศึกษา: United States Military Academy (BS) Auburn University (MA) Webster University (MBA)
วิชาชีพ: นายทหารบก
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  สหรัฐ
สังกัด: กองทัพบกสหรัฐ
ประจำการ: 1975–2016
ยศ:  พลเอก

ลอยด์ เจมส์ ออสตินที่ 3 (อังกฤษ: Lloyd James Austin III) เป็นพลเอกแห่งกองทัพบกสหรัฐ เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐคนที่ 28 ภายใต้ประธานาธิบดีโจ ไบเดิน เขาเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันคนแรกที่ได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ซึ่งหนึ่งเดือนหลังเขาเข้ารับตำแหน่งก็เกิดสงครามรัสเซีย-ยูเครน
ลอยด์ ออสติน เคยเป็นนายทหารในประเทศอัฟกานิสถานระหว่างปี 2003 ถึง 2005 ต่อมาได้เป็นผู้อำนวยการส่วนเสนาธิการร่วมในปี 2009 ต่อมาได้เป็นผู้บัญชาการทหารสหรัฐประจำประเทศอิรักในปี 2010 และได้รับตำแหน่งรองเสนาธิการทหารบกในปี 2011 เขาได้รับแต่งตั้งจากประธานาธิบดีโอบามาให้เป็นผู้บัญชาการทหารสหรัฐภาคกลางในปี 2013 จนกระทั่งเกษียณในปี 2016 เขาถือเป็นชาวแอฟริกาอเมริกันคนแรกที่ได้ดำรงตำแหน่งเหล่านี้
ออสตินจบการศึกษาจากวิทยาลัยทหารเวสต์พอยต์เมื่อปี 1975 และได้รับการติดยศร้อยตรี สังกัดเหล่าทหารราบ
จอง ฮูกยอม

| จอง ฮูกยอม |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1749
ถึงแก่กรรม: ค.ศ. 1776
ตำแหน่ง: ราชเลขาในรัชสมัย พระเจ้ายองโจ
บิดามารดา: พ่อบุญธรรม :   จอง ชีดัล   แม่บุญธรรม :   เจ้าหญิงฮวาวาน
จอง ฮูกยอม (เกาหลี: 정후겸; ฮันจา: 鄭厚謙; อาร์อาร์: Jeong Hu-gyum, 1749–1776) เป็นขุนนางชาวเกาหลีในช่วงปลายสมัยราชวงศ์โชซ็อน เขาเป็นราชเลขาธิการและเป็นขุนนางที่อายุน้อยที่สุดในราชสำนัก เขาเป็นโอรสบุญธรรมของเจ้าหญิงฮวาวาน
โอตากุ

ย่านอากิฮาบาระในโตเกียว บริเวณที่รวมตัวของชาวโอตากุ
โอตากุ (ญี่ปุ่น: おたく/オタク) บางทีย่อว่า โอตะ เป็นคำในภาษาญี่ปุ่น ใช้เรียกบุคคลที่มีความสนใจอย่างคลั่งไคล้เกี่ยวกับแฟนดอมอนิเมะมังงะ ความหมายร่วมสมัยของคำนี้เกิดจากบทความของอากิโอะ นากาโมริ ในวารสาร มังงะบูริกโกะ เมื่อ ค.ศ. 1938 คำนี้อาจใช้ในเชิงเหยียด ความหมายในแง่ลบนี้แตกแขนงมาจากมุมมองที่เหมารวมเกี่ยวกับโอตากุ รวมถึงการรายงานของสื่อใน ค.ศ. 1989 เกี่ยวกับกรณีของสึโตมุ มิยาซากิ ผู้ได้ฉายาว่า "ฆาตกรโอตากุ" แต่การศึกษาที่เผยแพร่ใน ค.ศ. 2013 พบว่า คำนี้มีความหมายเชิงลบน้อยลง และมีผู้ระบุตัวเป็นโอตากุมากขึ้น ทั้งในและนอกญี่ปุ่น
วัฒนธรรมย่อยของโอตากุนี้เป็นหัวใจของงานบันเทิง สารคดี และวิจัยหลายชิ้นที่เกี่ยวกับอนิเมะและมังงะ วัฒนธรรมย่อยดังกล่าวเริ่มขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1980 ขณะที่ภาวะทางจิตใจของสังคมที่เปลี่ยนแปลงและการดูแลผู้ที่มีนิสัยโอตากุในโรงเรียนญี่ปุ่นผสมผสานกับผู้ที่ลาออกมาสู่สังคมที่ไม่ยอมรับพฤติกรรมนี้ การเกิดวัฒนธรรมย่อยนี้บังเอิญเกิดร่วมกับยุครุ่งเรืองของอนิเมะ หลังอนิเมะเรื่องโมบิลสูท กันดั้มออกฉายก่อนแตกสาขาเป็นตลาดหนังสือการ์ตูน คอมิเก็ต ต่อมาคำนิยามของโอตากุมีความซับซ้อนมากขึ้น และมีการจัดระดับโอตากุอีกหลายระดับ ใน ค.ศ. 2005 สถาบันวิจัยโนมูระแบ่งโอตากุเป็น 12 ประเภท และประมาณจำนวนและผลกระทบทางการตลาดของแต่ละประเภท สถาบันอื่น ๆ แบ่งย่อยออกไปอีกหรือให้ความสำคัญกับความสนใจของโอตากุเฉพาะอย่าง งานวิจัยเหล่านี้แบ่งกลุ่มตามแต่ละประเภท โดยแบ่งเป็นโอตากุอนิเมะ มังงะ รถยนต์ ไอดอล และอิเล็กทรอนิกส์ มีการประมาณผลกระทบทางเศรษฐกิจของโอตากุว่าสูงถึง 2 พันล้านเยน (18 พันล้านดอลลาร์)
ดูเพิ่ม

ความคลั่งไคล้ญี่ปุ่น
แคว้นคอสโตรมา

| แคว้นคอสโตรมา |
| --- | --- |
แคว้น
Костромская область
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 58°33′N 43°41′E﻿ / ﻿58.550°N 43.683°E﻿ / 58.550; 43.683
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: กลาง
เขตเศรษฐกิจ: กลาง
สถาปนา: 13 สิงหาคม พ.ศ. 2487
ศูนย์กลางการบริหาร: คอสโตรมา
การปกครอง
 • องค์กร: Oblast Duma
 • ผู้ว่าการแคว้น: เซอร์เกย์ ซิทนิคอฟ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 60,211 ตร.กม. (23,248 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 47
ประชากร
 • ประมาณ (2018): 643,324 คน
เขตเวลา: UTC+3 (เวลามอสโก )
รหัส ISO 3166: RU-KOS
ทะเบียนรถ: 44
รหัส OKTMO: 34000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย
เว็บไซต์: http://adm44.ru
แคว้นคอสโตรมา (รัสเซีย: Костромска́я о́бласть, Kostromskaya oblast) เป็นหน่วยองค์ประกอบของสหพันธรัฐรัสเซีย (แคว้น) ศูนย์กลางการบริหารคือเมืองคอสโตรมา มีประชากร 667,562 คนในการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2487 ในดินแดนที่แยกออกจากแคว้นยาโรสลาฟล์ที่อยู่ใกล้เคียง
อุตสาหกรรมสิ่งทอได้รับการพัฒนาตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 18 เมืองประวัติศาสตร์ที่สำคัญ ได้แก่ คอสโตรมา, ชาร์ยา, เนเรคตา, กาลิช, โซลิกาลิช และ มาคาเรฟ
วิกเตอร์ เชอร์ชูนอฟ ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 จนกระทั่งเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2550 ณ จุดนั้น อิกอร์ สลียูนยาเยฟ กลายเป็นผู้ว่าการคนใหม่จนถึงปี พ.ศ. 2555 เมื่อ เซอร์เกย์ ซิทนิคอฟ กลายเป็นผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน
แอร์อินเดีย เที่ยวบินที่ 182

| --- | --- |
อากาศยานที่เกิดเหตุ
สรุปอุบัติการณ์
วันที่: 23 มิถุนายน ค.ศ. 1985 (1985-06-23)
สรุป: ระเบิดก่อการร้าย
จุดเกิดเหตุ: มหาสมุทรแอตแลนติก  51°4′N 12°49′W﻿ / ﻿51.067°N 12.817°W﻿ / 51.067; -12.817
อากาศยานลำที่เกิดเหตุ
ประเภทอากาศยาน: โบอิง 747-237B
ชื่ออากาศยาน: Emperor Kanishka
ดําเนินการโดย: แอร์อินเดีย
หมายเลขเที่ยวบิน IATA: AI182
หมายเลขเที่ยวบิน ICAO: AIC182
รหัสเรียก: AIRINDIA 182
ทะเบียน: VT-EFO
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโตเพียร์สัน, โทรอนโต, แคนาดา (ด้วยเที่ยวบิน 181)
จุดพักที่ 1: ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีออล-มิราเบล, มอนทรีออล, แคนาดา
จุดพักที่ 2: ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์, ลอนดอน, สหราชอาณาจักร
จุดพักสุดท้าย: ท่าอากาศยานนานาชาติอินทิรา คานธี, เดลี, อินเดีย
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติฉัตรปตี ศิวาจี มหาราช, มุมไบ, อินเดีย
จำนวนคน: 329
ผู้โดยสาร: 307
ลูกเรือ: 22
เสียชีวิต: 329
รอดชีวิต: 0
th
th
จุดที่เกิดเหตุ
แอร์อินเดีย เที่ยวบินที่ 182 เป็นเที่ยวบินโดยสารที่ปฏิบัติการในเส้นทาง มอนทรีออล - ลอนดอน - เดลี - บอมเบย์ ซึ่งเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2528 พังทลายเหนือมหาสมุทรแอตแลนติกอันเป็นผลมาจากการระเบิดจากระเบิดที่วางโดย ผู้ก่อการร้ายชาวซิกข์แคนาดา ทำการบินโดยใช้ เครื่องบินโบอิ้ง 747-237B ที่จดทะเบียน VT-EFO เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นระหว่างเดินทางจากมอนทรีออลไปลอนดอนที่ระดับความสูง 31,000 ฟุต (9,400 เมตร) เศษซากของเครื่องบินตกลงไปในทะเลห่างจากชายฝั่งไอร์แลนด์ประมาณ 190 กิโลเมตร (120 ไมล์) คร่าชีวิตผู้คนบนเครื่องทั้งหมด 329 ราย รวมถึงพลเมืองแคนาดา 268 ราย ชาวอังกฤษ 27 ราย และพลเมืองอินเดีย 24 ราย  เหตุระเบิดของเครื่องบินแอร์อินเดีย เที่ยวบินที่ 182 ถือเป็นการโจมตีของผู้ก่อการร้ายที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ของแคนาดา เป็นเหตุการณ์การบินที่อันตรายที่สุดในประวัติศาสตร์ของ แอร์อินเดีย และเป็นการกระทำก่อการร้ายทางการบินที่อันตรายที่สุดในโลก จนกระทั่ง การโจมตี 11 กันยายน ในปี พ.ศ. 2544    ผู้บงการเบื้องหลังเหตุระเบิดเชื่อกันว่าเป็น อินเดอร์จิต ซิงห์ เรยัต สองสัญชาติอังกฤษ-แคนาดา ซึ่งรับสารภาพในปี พ.ศ. 2546   และ ทัลวินเดอร์ ซิงห์ ปาร์มาร์ ผู้นำแบ่งแยกดินแดนชาวซิกข์ชาวแคนาดา ซึ่งเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่เกี่ยวข้อง กับกลุ่มติดอาวุธ บับบาร์ คัลซา
การดำเนินการตามแผนดังกล่าวมีผลกระทบข้ามชาติและเกี่ยวข้องกับพลเมืองและรัฐบาลจากห้ารัฐชาติ Babbar Khalsa ผู้ก่อการร้าย ชาวซิกข์ และกลุ่มแบ่งแยกดินแดน Khalistani มีส่วนเกี่ยวข้องในเหตุระเบิด  แม้ว่าคนจำนวนหนึ่งจะถูกจับกุมและพยายามวางระเบิดโดยสายการบินแอร์อินเดีย แต่บุคคลเดียวที่ถูกตัดสินว่ามีความผิดคือ อินเดอร์จิต ซิงห์ เรยัต ซึ่งรับสารภาพในข้อหา ฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ในปี 2546   เขาถูกตัดสินจำคุก 15 ปีฐานประกอบระเบิดที่ระเบิดบนเครื่องบินแอร์อินเดีย เที่ยวบิน 182 และที่นาริตะ
การสอบสวนและดำเนินคดีในเวลาต่อมากินเวลาเกือบยี่สิบปี นี่เป็นการทดลองที่แพงที่สุดในประวัติศาสตร์ของแคนาดา โดยมีราคาเกือบ 130 ดอลลาร์แคนาดา ล้าน. ผู้ถูกกล่าวหาทั้งสองคนคือ Ripudaman Singh Malik และ Ajaib Singh Bagri ทั้งสองคนพ้นผิดและพบว่าไม่มีความผิด
ผู้ว่าการทั่วไปในสภา ในปี พ.ศ. 2549 ได้แต่งตั้งอดีตผู้พิพากษาศาลฎีกาจอห์น ซี. เมเจอร์เพื่อดำเนินการสอบสวน รายงานของเขา ซึ่งเสร็จสมบูรณ์และเผยแพร่เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2553 สรุปว่า "ข้อผิดพลาดต่อเนื่อง" โดยรัฐบาลแคนาดาตำรวจม้าแห่งแคนาดา (RCMP) และหน่วยข่าวกรองความมั่นคงของแคนาดา (CSIS) อนุญาตให้ผู้ก่อการร้ายได้ การโจมตีที่จะเกิดขึ้น
ผู้เสียชีวิต

| สัญชาติ | ผู้โดยสาร | ลูกเรือ | ทั้งหมด |
| --- | --- | --- | --- |
| แคนาดา | 268 | — | 268 |
| อังกฤษ | 27 | — | 27 |
| อินเดีย | — | 22 | 22 |
| ไม่ทราบ | 12 | — | 12 |
| ทั้งหมด | 307 | 22 | 329 |
ดูเพิ่ม

• แพนแอมเที่ยวบินที่ 103
ประเทศสโลวีเนีย
ประวัติศาสตร์

ประเทศสโลวีเนียเคยเป็น 1 ใน 6 รัฐของยูโกสลาเวีย
ยูโกสลาเวียเดิมประกอบด้วย 6 สาธารณรัฐ กล่าวคือ สาธารณรัฐสโลวีเนีย โครเอเชีย เซอร์เบีย บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา มอนเตเนโกร และมาซิโดเนีย รวมทั้งคอซอวอและวอยวอดีนาซึ่งเป็นจังหวัดปกครองตนเอง
การเมือง > การเมืองในช่วง พ.ศ. 2533 – 2547

สโลวีเนียมีการเลือกตั้งครั้งแรกใน พ.ศ. 2533 นาย Milan Kucan ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ภายหลังการแยกตัวเป็นเอกราช มีการจัดการเลือกตั้งอย่างเสรีในเดือนธันวาคม 2535 ซึ่งประธานาธิบดี Kucan ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอีกครั้ง
ใน พ.ศ. 2535 พรรค Liberal Democratic (LDS) ของนาย Janez Drnovsek ได้รับชัยชนะในการเลือกตั้ง นาย Drnovsek ได้รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และจัดตั้งรัฐบาลผสมโดยการประสานผลประโยชน์ของฝ่ายต่าง ๆ นาย Drnovsek มีนโยบายที่จะนำสโลวีเนียสู่เวทีระหว่างประเทศ ทำให้พรรค LDS ได้รับความนิยมจากประชาชนอย่างต่อเนื่องและได้รับชัยชนะในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 ในสมัยที่ 2 นี้ นาย Drnovsek ให้ความสำคัญต่อการเข้าเป็นสมาชิก EU และองค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ (NATO) ในด้านเศรษฐกิจ มีนโยบายส่งเสริมระบบเศรษฐกิจเสรี โดยเน้นการปรับโครงสร้างทางเศรษฐกิจและการแปรรูปรัฐวิสาหกิจอย่างต่อเนื่อง
อย่างไรก็ดี ในเดือนเมษายน 2543 เกิดความขัดแย้งระหว่างพรรคร่วมรัฐบาล นาย Drnovsek ได้พยายามปรับคณะรัฐมนตรี แต่ไม่เป็นผล พรรค Slovenian People's Party (SLS) ซึ่งรวมกับพรรค Christian Democrats (SKD) และใช้ชื่อพรรคใหม่ว่าพรรค SLS+SKD สามารถร่วมมือกับพรรค Slovenian Democratic (SDS) จนมีเสียงสนับสนุนในสภาฯ มากพอ ได้จัดตั้งรัฐบาลชุดใหม่ในเดือนพฤษภาคม 2543 โดยมีนาย Andrej Bajuk รองหัวหน้าพรรค SLS+SKD เป็นนายกรัฐมนตรี รัฐบาลของนาย Bajuk ได้บริหารประเทศจนถึงเดือนกันยายน 2543 เมื่อรัฐสภาสโลวีเนียครบวาระ
ในเดือนตุลาคม 2543 สโลวีเนียได้จัดการเลือกตั้งทั่วไป ผลการเลือกตั้งปรากฏว่าพรรค LDS ของนาย Drnovsek ยังคงได้รับความนิยมจากประชาชน นาย Drnovsek ได้จัดตั้งรัฐบาลผสม 4 พรรค โดยร่วมกับพรรค United List of Social Democrats (ZLSD) พรรค SLS+SKD และพรรค Democratic Party of Retired Persons of Slovenia (DeSUS) โดยนาย Drnovsek ยังคงได้รับการเสนอชื่อให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ต่อมา ในเดือนพฤศจิกายน 2545 นาย Drnovsek ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในตำแหน่งประธานาธิบดีและได้รับเลือกตั้ง จึงได้แต่งตั้งนาย Anton Rop เป็นนายกรัฐมนตรี โดยรัฐสภาได้ให้การรับรองเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2545
กองทัพ > ตำรวจ

บทความหลัก: สำนักงานตำรวจแห่งชาติสโลวีเนีย
ภูมิศาสตร์

สโลวีเนียตั้งอยู่ในบริเวณภูมิภาคกลางและตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปยุโรปติดกับเทือกเขาแอลป์และมีชายฝั่งติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ตั้งอยูที่ละติจูด 45 องศาถึง 47 องศาเหนือและจากลองจิจูด 13 องศาถึง 17 องศาตะวันออก โดยเส้นเมริเดียนที่ 15 องศาตะวันออกเป็นเส้นที่เกือบจะแบ่งประเทศเป็น2ฝั่งพอดี เซนทรอยด์ของสโลวีเนียตั้งอยู่ที่พิกัด 46°07'11.8" N และ 14°48'55.2" E ในซิลิบนาเขตเทศบาลลิทิยา ทริกลาฟคือจุดสูงสุดของสโลวีเนียมีความสูง 2,864 เมตร ประเทศสโลวีเนียมีค่าเฉลี่ยอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 557 เมตร
4 ภูมิภาคหลักในยุโรปเจอได้ในสโลวีเนีย: เทือกเขาแอลป์ ที่ราบพันโนเนีย ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและไดนาริกแอลป์ ถึงแม้ว่าชายฝั่งทะเลเอเดรียติกจะใกล้กับทะเลเมดิเตอร์เรเนียนแต่พื้นที่ของสโลวีเนียส่วนใหญ่อยู่ในบริเวณลุ่มน้ำของทะเลดำ เทือกเขาแอลป์รวมทั้งจูเลียนแอลป์ เทือกเขาแคมนิก-ซาวินยาแอลป์ เทือกเขาคาราเวกซ์ร่วมทั้งเทือกเขาโพโฮเจห์ครอบคลุมสโลวีเนียตอนเหนือตามแนวชายแดนออสเตรีย ชายฝั่งของประเทศสโลวีเนียจากอิตาลีถึงโครเอเชียยาวประมาณ 47 กิโลเมตร
คำว่าภูมิประเทศคาสต์ (Karst topography) หมายถึงที่ราบสูงคาสต์ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสโลเวเนีย เป็นภูมิภาคหินปูนของแม่น้ำใต้ดิน ทางแคบระหว่างเขาและถ้ำระหว่างลูบลิยานาและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ที่ราบพันโนเนียทางภาคตะวันออกและภาคตะวันออกเฉียงเหนือติดชายแดนโครเอเชียและฮังการีเป็นที่ราบใหญ่ของประเทศอย่างไรก็ตามภูมิประเทศสโลวีเนียส่วนใหญ่เป็นเนินเขาและภูเขา พื้นที่สูงกว่า 200 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลคิดเป็นประมาณ 90% ของประเทศ
มากกว่าครึ่งของประเทศถูกปกคลุมด้วยป่า ทำให้สโลวีเนียเป็นประเทศที่มีป่ามากเป็นอันดับ 3 ของยุโรปรองจากฟินแลนด์และสวีเดน พื้นที่ส่วนใหญ่ถูกปกคลุมด้วยป่าต้นบีช ต้นเฟอร์ โอ๊ก และมีผลผลิตที่ค่อนข้างสูง ยังคงพบป่าดึกดำบรรพ์โดยป่าที่ใหญ่ที่สุดพบในคอเชวเย ทุ่งหญ้าครอบคลุมพื้นที่ 5,593 กิโลเมตร ทุ่งนาและสวนหย่อมครอบคลุมพื้นที่ 954 ตารางกิโลเมตร สวนผลไม้ครอบคลุมพื้นที่ 363 ตารางกิโลเมตรและไร่องุ่นครอบคลุมพื้นที่ 216 ตารางกิโลเมตร
ประชากร

2 ล้านคน (พ.ศ. 2546) ชาวสโลวีน ร้อยละ 92 ชาวโครแอต ร้อยละ 1 ชาวเซิร์บ บอสเนีย ฮังการี และอื่น ๆ
อ่านเพิ่ม

Perko, Drago, Ciglic, Rok, Zorn, Matija (eds.), The Geography of Slovenia: Small But Diverse (Cham, Springer, 2020).
Stanić, Stane, Slovenia (London, Flint River Press, 1994).
Oto Luthar (ed.), The Land Between: A History of Slovenia. With contributions by Oto Luthar, Igor Grdina, Marjeta Šašel Kos, Petra Svoljšak, Peter Kos, Dušan Kos, Peter Štih, Alja Brglez and Martin Pogačar (Frankfurt am Main etc., Peter Lang, 2008).
The World Book Encyclopedia of People and Places, O–S Oman to Syria (Chicago, World Book, 2011).
แหล่งข้อมูลอื่น

Slovenia from UCB Libraries GovPubs
ประเทศสโลวีเนีย ที่เว็บไซต์ Curlie
Wikimedia Atlas of Slovenia
"Facts About Slovenia", publication from the Slovenian Government Communication Office. pdf. In English, Spanish, French, German and Russian.
Slovenia – Landmarks. Virtual reality panoramas of various spots in the country.
Slovenia: a geographical overview. Association of the Geographical Societies of Slovenia.
Slovenia.si The main national access point to information about Slovenia.
The Republic of Slovenia. Official institutions.
Statistical Office of the Republic of Slovenia เก็บถาวร 2015-03-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
National Meteorological Service of Slovenia
The Slovenian Tourist portal. Slovenian Tourist Board.
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ประเทศสโลวีเนีย ที่โอเพินสตรีตแมป
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  โครเอเชีย  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  KulturNav 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef  İslâm Ansiklopedisi
โรสุวาสแตติน

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  AU: D   US: X (มีอันตราย)   
ช่องทางการรับยา: oral
รหัส ATC: C10AA07 (WHO) 
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  AU: S4 (ต้องใช้ใบสั่งยา)   UK: POM (Prescription only)   US: ℞-only  
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: 20%
การเปลี่ยนแปลงยา: Liver
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: 19 hours
การขับออก: Urine / Faeces
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC (3R,5S,6E)-7-[4-(4-fluorophenyl)-2-(N-methylmethanesulfonamido)-6-(propan-2-yl)pyrimidin-5-yl]-3,5-dihydroxyhept-6-enoic acid 
เลขทะเบียน CAS: 287714-41-4
PubChem CID: 6439133
DrugBank: APRD00546
ChemSpider: 393589
ECHA InfoCard: 100.216.011 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C22H28FN3O6S
มวลต่อโมล: 481.539 g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
 SMILES O[C@@H](/C=C/c1c(nc(nc1c1ccc(F)cc1)N(C)S(=O)(=O)C)C(C)C)C[C@@H](O)CC(=O)O 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
โรสุวาสแตติน (อังกฤษ: Rosuvastatin) เป็นยาในกลุ่มสแตติน ใชรักษา คอเลสเตอรอลสูง และป้องกัน โรคคาร์ดิโอวาสคูลาร์ ผลิตและจำหน่ายโดยบริษัทยา AstraZeneca โดยมีชื่อการค้าว่าCrestor®
ดูเพิ่ม

อะโทวาสแตติน
ฟลูวาสแตติน
โลวาสแตติน
พิทาวาสแตติน
ปราวาสแตติน
ซิมวาสแตติน
เซอวิวาสแตติน
เมวาสแตติน
↑  "Rosuvastatin Calcium Monograph for Professionals". Drugs.com. American Society of Health-System Pharmacists (AHFS). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 December 2018. สืบค้นเมื่อ 24 December 2018.
↑  Fischer J, Ganellin CR (2006). Analogue-based Drug Discovery. John Wiley & Sons. p. 473. ISBN 9783527607495. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 January 2023. สืบค้นเมื่อ 27 August 2020.
ดยุกแห่งกลอสเตอร์

| ดยุกแห่งกลอสเตอร์ |
| --- | --- |
ตราอาร์มประจำพระองค์
เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ดยุกแห่งกลอสเตอร์พระองค์ปัจจุบัน
สถาปนา: ค.ศ. 1385
องค์แรก: ทอมัสแห่งวูดสตอก ดยุกที่ 1 แห่งกลอสเตอร์
องค์ปัจจุบัน: เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์
คู่สมรส: เบอร์จิตต์ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์​
ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (อังกฤษ: Duke of Gloucester; /ˈɡlɒstə/) เป็นบรรดาศักดิ์อังกฤษที่ตั้งขึ้นตามเมืองกลอสเตอร์ โดยตามธรรมเนียมแล้วจะเป็นบรรดาศักดิ์เฉพาะสำหรับพระราชโอรสพระองค์หนึ่งของพระมหากษัตริย์อังกฤษ ในการสถาปนาบรรดาศักดิ์ครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่ 5 เพื่อพระราชทานแก่เจ้าชายเฮนรี โดยต่อมาได้สืบตระกูลไปยังพระโอรสของพระองค์เจ้าชายริชาร์ดซึ่งยังทรงพระชนม์ในปัจจุบัน อนึ่งบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ยังมีบรรดาศักดิ์ย่อยเป็น เอิร์ลแห่งอัลสเตอร์ (Earl of Ulster) และบารอนคัลโลเดน (Baron Culloden)
ลำดับการสืบตระกูล

เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (31 มีนาคม 1900 – 10 มิถุนายน 1974)
เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ (18 ธันวาคม 1941 – 28 สิงหาคม 1972)
เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (ประสูติ 26 สิงหาคม 1944)
(1) อเล็กซานเดอร์ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งอัลสเตอร์ (เกิด 24 ตุลาคม 1974)
(2) แซน วินด์เซอร์ ลอร์ดคัลโลเดน (เกิด 12 มีนาคม 2007)
ดูเพิ่ม

กลอสเตอร์
รายชื่อตำแหน่งดยุกและขุนนางสืบตระกูลของหมู่เกาะอังกฤษ
| ด ค กบรรดาศักดิ์ในพระราชวงศ์อังกฤษ |
| --- | --- |
 พระมหากษัตริย์ พระราชสวามีและพระอัครมเหสี  เจ้าชาย  เจ้าหญิง  เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์  เจ้าหญิงพระราชกุมารี  ดยุกในราชวงศ์  ดยุกและดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์  ดยุกแห่งเคมบริดจ์  ดยุกและดัชเชสแห่งเอดินบะระ  ดยุกและดัชเชสแห่งกลอสเตอร์  ดยุกและดัชเชสแห่งเคนต์  ดยุกแห่งรอธซี  ดยุกแห่งซัสเซกซ์  ดยุกและดัชเชสแห่งยอร์ก 
พ้นสมัยพระราชทาน:  สมเด็จพระราชชนนี  ดยุกแห่งออลบานี  ดยุกแห่งแคลเรนซ์  ดยุกแห่งแคลเรนซ์และเอวอนเดล  ดยุกแห่งแคลเรนซ์และเซนต์แอนดรูวส์  ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น  ดยุกและดัชเชสแห่งคัมบาร์ลันด์  ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์และสแตรธเอิร์น  ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์และเทวิอ็อตเดล  ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ  ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น  ดยุกแห่งวินด์เซอร์  ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี 
 กษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร  ราชวงศ์อังกฤษ  ขุนนางอังกฤษ 
| ด ค กดยุกแห่งกลอสเตอร์ |
| --- | --- |
 ทอมัสแห่งวูดสตอก (1385–1397)  ฮัมฟรีย์แห่งแลงคาสเตอร์ (1414–1447)  ริชาร์ด (1461–1483)  เฮนรี สจวต (1659–1660)  วิลเลียม (1689–1700)  ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ (1764–1834)  เฮนรี (1928–1974)  ริชาร์ด (1974–present)
การค้ามนุษย์

การค้ามนุษย์ (อังกฤษ: human trafficking) คือ การกระทำเพื่อจัดหา ขนส่ง ถ่ายโอน ให้ที่พักพิง หรือรับบุคคลอื่น โดยใช้กำลังบังคับ ฉ้อโกง หรือการขู่เข็ญ เพื่อจุดประสงค์ในการแสวงหาประโยชน์ การแสวงประโยชน์ดังกล่าวอาจรวมถึงการบังคับใช้แรงงาน การค้าประเวณี หรือการแสวงประโยชน์ทางเพศเชิงพาณิชย์รูปแบบอื่น ๆ การค้ามนุษย์ถือเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายแรงและเป็นรูปแบบหนึ่งของการค้าทาสสมัยใหม่ ประเทศต่าง ๆ มีความพยายามในการปราบปรามการค้ามนุษย์โดยมีกฎหมายระหว่างประเทศ นโยบายระดับชาติ และองค์กรที่ไม่ใช่ภาครัฐ
การค้ามนุษย์สามารถเกิดขึ้นได้ทั้งภายในประเทศเดียวหรือข้ามพรมแดนประเทศ การค้ามนุษย์มีความแตกต่างจากการลักลอบขนคนที่ความยินยอม และโดยทั่วไปจะสิ้นสุดลงเมื่อเดินทางมาถึงจุดหมายปลายทาง ในทางตรงกันข้าม การค้ามนุษย์เกี่ยวข้องกับการแสวงหาประโยชน์และการขาดความยินยอม โดยมักจะใช้กำลัง การฉ้อโกง หรือการบีบบังคับ การค้ามนุษย์ถูกประณามอย่างกว้างขวางว่าเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนโดยข้อตกลงระหว่างประเทศ เช่น พิธีสารเพื่อป้องกัน ปราบปราม และลงโทษการค้ามนุษย์ แม้จะมีการประณามการค้ามนุษย์ การคุ้มครองทางกฎหมายและการบังคับใช้มีความแตกต่างกันอย่างมากในแต่ละประเทศ ทั่วโลก มีผู้คนนับล้านคน รวมถึงผู้หญิง ผู้ชาย และเด็ก คาดว่าตกเป็นเหยื่อของการค้ามนุษย์ การบังคับใช้แรงงาน การแสวงประโยชน์ทางเพศ และการละเมิดรูปแบบต่าง ๆ
หม่อมเจ้าการวิก จักรพันธุ์

| หม่อมเจ้าการวิก จักรพันธุ์ |
| --- | --- |

ประสูติ: 9 เมษายน พ.ศ. 2460
สิ้นชีพตักษัย: 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 (85 ปี)
ภรรยา: ชายา : หม่อมเจ้าผ่องผัสมณี จักรพันธุ์ หม่อม : หม่อมหลวงประอร จักรพันธุ์
ราชสกุล: จักรพันธุ์
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์
พระมารดา: หม่อมโป๊ จักรพันธุ์ ณ อยุธยา
ร้อยเอก หม่อมเจ้าการวิก จักรพันธุ์ (9 เมษายน พ.ศ. 2460 — 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2545) เป็นพระโอรสพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์ ประสูติแต่หม่อมโป๊ จักรพันธุ์ ณ อยุธยา เสกสมรสกับหม่อมเจ้าผ่องผัสมณี จักรพันธุ์ (ราชสกุลเดิม สวัสดิวัตน์) ต่อมาเสกสมรสใหม่กับหม่อมหลวงประอร จักรพันธุ์ (ราชสกุลเดิม มาลากุล) ไม่มีโอรสและธิดา ทรงเป็นสมาชิกเสรีไทย
พระประวัติ > ประสูติ

หม่อมเจ้าการวิก จักรพันธุ์ มีพระนามลำลองว่า ท่านชายหวาน เป็นพระโอรสในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์ ประสูติแต่หม่อมหลวงโป๊ เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2460
เมื่อชันษาได้ 10 ขวบ ทรงศึกษาที่โรงเรียนราชกุมาร แล้วทรงศึกษาต่อที่โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย จากนั้นได้เสด็จไปทรงศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมเปริเยร์ ประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2473 เมื่อเกิดเหตุการณ์การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 หม่อมเจ้าการวิกจึงยังประทับที่ประเทศฝรั่งเศส และทรงศึกษาที่ Chartered Institute of Secretaries of Joint Stock Companies หลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง เมื่อพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี เสด็จไปประทับที่ประเทศอังกฤษเพื่อรักษาพระองค์ และต่อมาได้สละราชสมบัติ หม่อมเจ้าการวิกก็ได้ไปถวายรับใช้พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวที่อังกฤษด้วย
หม่อมเจ้าการวิกเสกสมรสครั้งแรกกับหม่อมเจ้าผ่องผัสมณี (ราชสกุลเดิม สวัสดิวัตน์) ต่อมาเมื่อชายาสิ้นชีพตักษัย จึงเสกสมรสกับหม่อมหลวงประอร (ราชสกุลเดิม มาลากุล)
พระประวัติ > เข้าร่วมขบวนการเสรีไทย

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง หม่อมเจ้าการวิกทรงสมัครเป็นทหารเสรีไทยสายอังกฤษ เป็นคณะที่ 6 ที่โดดร่มเข้าไทย หม่อมเจ้าการวิกทรงถูกจับคู่ให้ปฏิบัติการกับอรุณ สรเทศน์ หรือ ไก่ฟ้า ซึ่งรับหน้าที่เป็นหัวหน้า เข้ามาโดดร่มจริงเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2488 ที่สถานีทดลองเกษตร อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย มีแสวง กุลทองคำ หัวหน้าสถานี และภรรยา เฝ้ารอรับเสด็จ พร้อมทั้งคณะของทศ พันธุมเสน และตำรวจ หม่อมเจ้าการวิกทรงตั้งค่ายฝึกอาสาสมัครชาวเขาที่จังหวัดตาก ทรงฝึกการรบนานถึง 5 เดือน แต่ญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้เสียก่อนเมื่อถูกโจมตีด้วยระเบิดมหาประลัย หม่อมเจ้าการวิกและคณะจึงไม่ต้องรบ และได้เดินทางไปศูนย์บัญชาการขบวนการเสรีไทย จังหวัดพระนคร หม่อมเจ้าการวิกทรงบันทึกไว้ว่า
“เช้าวันแรกที่มาถึงกรุงเทพฯ ผู้ว่าปรงพาเราเข้าพบนายปรีดีที่ทำเนียบท่าช้าง (ปัจจุบันเป็นที่ทำการขององค์การยูนิเซฟ) ซึ่งนายปรีดีได้จัดงานเลี้ยงเป็นการขอบคุณและแนะนำบรรดาเสรีไทย ที่ได้ให้ความร่วมมือในการปฏิบัติ และท่านได้แนะนำว่าใครมาจากไหน พอถึงผมก็บอกว่าเป็น ‘เจ้า’ ที่มาจากอังกฤษ ทำเอาพรรคพวกเพื่อนฝูงทั้งผู้ว่าฯ และผู้ใหญ่บ้านหลายคนตกใจ เพราะเรียก ‘ท่านขุน’ หรือ ‘พี่ขุน’ หรือ ‘อาจารย์’ กันมาตลอด ตอนหลังเจอกัน เขาเข้ามาไหว้ และใช้ราชาศัพท์พูดด้วย ทำเอาเขินวางตัวไม่ถูกเหมือนกัน”
เมื่อสงครามสงบลง ไทยได้ประกาศสันติภาพในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2488 หลังสงครามได้หัวหน้าเสรีไทยสายอเมริกา คือ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช มาเป็นหัวหน้ารัฐบาล เหล่าอาสาทำงานเสรีไทยก็กลับสู่สถานะเดิม ใครเป็นนักเรียนก็กลับไปศึกษาต่อ ในปี พ.ศ. 2489 หม่อมเจ้าการวิก จึงเสด็จกลับอังกฤษ และทรงงานถวายสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ซึ่งยังประทับอยู่ที่อังกฤษ[ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ]