stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กาตาร์ซิส

| กาตาร์ซิส |
| --- | --- |
ที่เกิด: วิลนีอัส ประเทศลิทัวเนีย
แนวเพลง: ออลเทอร์นาทิฟร็อก โพสต์พังก์ อาร์ตร็อก
ช่วงปี: ค.ศ. 2020 (2020)–ปัจจุบัน

สมาชิก:  ลูกัส ราเซวิชุส  เอมิลิยา กันดราตาวิชิอูเต  อาลานัส บราซัส  โยกูบัส อันดริอูลิส 

อดีตสมาชิก:  อันดริอุส กรูออดิส  ไอวิน เลาก์ฮัมเมอร์ 
กาตาร์ซิส (ลิทัวเนีย: Katarsis, ออกเสียง: [kɐˈtaːrsʲɪs]) เป็นวงดนตรีโพสต์พังก์สัญชาติลิทัวเนียที่ก่อตั้งขึ้นในปี 2020 ที่วิลนีอัส สมาชิกในวงประกอบด้วยลูกัส ราเซวิชุส, อาลานัส บราซัส, เอมิลิยา กันดราตาวิชิอูเต และโยกูบัส อันดริอูลิส วงนี้จะเป็นตัวแทนของลิทัวเนียในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "ตาวออากีส"
ผลงานเพลง > อีพี

| ชื่อ | รายละเอียด |
| --- | --- |
เดาซอส:  วางจำหน่าย: 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2024  ค่ายเพลง: ไร้สังกัด  รูปแบบ: แผ่นเสียง, ดาว์นโหลดดิจิทัล, สตรีมมิง
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่งสูงสุดบนชาร์ต> LTU  | อัลบั้มหรืออีพี |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "นีไอกัส" | 2020 | — | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |  |  |  |  |
| "วาซารากัลวอยมีรอรัส" | 2020 | 4 | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |  |  |  |  |
| "ราซา" | 2022 | — | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |  |  |  |  |
| "เดส" | 2022 | — | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |  |  |  |  |
| "อีดา" | 2023 | — | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |  |  |  |  |
| "บูซี" | 2023 | — | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |  |  |  |  |
| "ปราราเดาตาวี" | 2023 | — | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |  |  |  |  |
| "ปามิร์เซาชีอูเรตอีเปิกชีอุส" | 2024 | — | เดาซอส |  |  |  |  |
| "ดินโก" | 2024 | — | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |  |  |  |  |
| "ตาโวอากีส์" | 2025 | 1 | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |  |  |  |  |
"—" หมายถึงการบันทึกที่ไม่ติดอันดับหรือไม่ได้รับการเผยแพร่ในพื้นที่นั้น
อึงโกโล ก็องเต

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ก็องเตขณะเล่นให้กับเชลซีในปี ค.ศ. 2020
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อึงโกโล ก็องเต
วันเกิด:   (1991-03-29) 29 มีนาคม ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  ปารีส ฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.71 m (5 ft 7 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อัลอิตติฮาด
หมายเลข:  7
สโมสรเยาวชน
:  ซูว์แรน
:  บูลอญ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2011–2013 |  บูลอญ |  38 |  (3) |
| 2013–2015 |  ก็อง |  75 |  (4) |
| 2015–2016 |  เลสเตอร์ซิตี |  37 |  (1) |
| 2016–2023 |  เชลซี |  190 |  (11) |
| 2023– |  อัลอิตติฮาด |  13 |  (1) |
ทีมชาติ‡
| 2016– |  ฝรั่งเศส |  53 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 18 มิถุนายน 2021 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 28 มิถุนายน 2021
อึงโกโล ก็องเต (ฝรั่งเศส: N'Golo Kanté) เกิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1991 เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสเชื้อสายมาลี ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรอัลอิตติฮาดในตำแหน่งกองกลาง
สโมสร > ช่วงเริ่มต้น

ก็องเต เคยเป็นนักฟุตบอลระดับเยาวชนของบูลอญ และได้ลงสนามในฐานะนักฟุตบอลอาชีพเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ในการแข่งขันลีกเดอ นัดที่บูลอญแพ้คาบ้านต่ออาแอสโมนาโก 1–2  ต่อมาในฤดูกาล 2012–13 ก็องเต ยังคงเล่นให้กับบูลอญที่ตกชั้นลงมาแข่งขันในระดับดิวิชัน 3 ฝรั่งเศส
ปี 2013 ก็องเต มีโอกาสลงเล่นในระดับลีกเดออีกครั้ง เมื่อได้ย้ายไปเล่นให้กับก็อง ซึ่งจัดว่าเป็นสโมสรฟุตบอลชื่อดังในจังหวัดกาลวาโดส, แคว้นนอร์ม็องดี โดยก็องเต ลงเล่นไปถึง 38 นัด เป็นผู้เล่นตัวหลักตลอดฤดูกาล 2013–14 ก่อนจะพาสโมสรจบฤดูกาลด้วยอันดับ 3 และได้เลื่อนชั้นสู่ลีกเอิง
ฤดูกาล 2013–14 ก็องเต ได้เล่นในระดับลีกเอิงหรือลีกสูงสุดของฝรั่งเศสเป็นครั้งแรก โดยเขาได้ลงสนามในลีกเอิงเป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ปี 2014 ในนัดที่บุกไปชนะเอวิยอง 0–3 ซึ่งก็องเต ยิงประตูในนัดดังกล่าวได้ 1 ประตู และตลอดฤดูกาลเขาเป็นผู้เล่นตัวหลักและยิงประตูในลีกได้รวม 2 ประตู
สโมสร > เลสเตอร์ซิตี

ในฤดูกาล 2015–2016 ก็องเต ย้ายมาอยู่กับ เลสเตอร์ซิตี เขาทำผลงานได้ยอดเยี่ยมและพาสโมสรคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกสมัยแรกได้ และเป็นการคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกครั้งแรกของเจ้าตัวเองด้วย
สโมสร > เชลซี

หลังจบฤดูกาล  2015–16 หรือช่วงก่อนเริ่มฤดูกาล 2016–17 ก็องเตจึงได้ย้ายไปสู่เชลซี ด้วยค่าตัวคาดว่าประมาณ 32 ล้านปอนด์ (ประมาณ 1,760 ล้านบาท) ด้วยระยะเวลาสัญญา 5 ปี และในฤดูกาลเดียวกันนี้ ก็องเตได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเออีกด้วย
ทีมชาติ

จากผลงานการเล่นที่ยอดเยี่ยม ทำให้ก็องเตได้ติดทีมชาติฝรั่งเศส ชุดแข่งขันในรายการฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 แต่เป็นได้แค่รองแชมป์ หลังแพ้ให้ทีมชาติโปรตุเกส 1-0 ในรอบชิงชนะเลิศ
ในฟุตบอลโลก 2018 ก็องเตเป็นกำลังสำคัญที่พาทีมชาติฝรั่งเศสคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกสมัยที่ 2 ได้สำเร็จ
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| ฝรั่งเศส | 2016 | 13 | 1 |
| ฝรั่งเศส | 2017 | 7 | 0 |
| ฝรั่งเศส | 2018 | 16 | 0 |
| ฝรั่งเศส | 2019 | 2 | 0 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 38 | 1 |
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | นัดที่ | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 29 มีนาคม 2016 | Stade de France, Saint-Denis, France | 2 |  รัสเซีย | 1–0 | 4–2 | เกมกระชับมิตร |  |
| 2 | 14 พฤศจิกายน 2020 | Estádio da Luz, Lisbon, Portugal | 44 |  โปรตุเกส | 1–0 | 1–0 | ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ลีกเอ |  |
เกียรติประวัติ

เลสเตอร์ซิตี
พรีเมียร์ลีก: 2015–16
เชลซี
พรีเมียร์ลีก: 2016–17
เอฟเอคัพ: 2017–18; รองชนะเลิศ: 2016–17
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2018–19
อีเอฟแอลคัพ รองชนะเลิศ: 2018–19
ฝรั่งเศส
ฟุตบอลโลก: 2018
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รองชนะเลิศ: 2016
รางวัลส่วนตัว
PFA Team of the Year: พรีเมียร์ลีก 2015–16, พรีเมียร์ลีก 2016–17
ESM Team of the Year: 2015–16, 2016–17
Leicester City Players' Player of the Year: 2015–16
L'Équipe Team of the Year: 2016, 2017, 2018
PFA Fans' Premier League Player of the Month: มีนาคม 2017
PFA Players' Player of the Year: 2016–17
Premier League Player of the Season: 2016–17
FWA Footballer of the Year: 2016–17
Chelsea Players' Player of the Year: 2016–17
Chelsea Player of the Year: 2017–18
Trophées UNFP for Best French Player Abroad: 2017, 2018
London Football Awards Player of the Year: 2017
French Player of the Year: 2017
FIFA FIFPro World XI: 2018
FIFA FIFPro World XI 2nd team: 2017
FIFA FIFPro World XI 3rd team: 2016
The Best FIFA Men's Player: 2017 – อันดับที่ 9
บาลงดอร์: 2017 (อันดับที่ 8), 2018 (อันดับที่ 11)
UEFA Team of the Year: 2018
UEFA Europa League Squad of the Season: 2018–19
เครื่องอิสริยาภรณ์
เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์: 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

France profile เก็บถาวร 2017-09-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at FFF
ภาษารูตุล

| ภาษารูตุล |
| --- | --- |
мыхаӀбишды чӀел
ออกเสียง: [mɨχaˤbiʃdɨ t͡ʃʼɛl]
ประเทศที่มีการพูด: คอเคซัสเหนือ, อาเซอร์ไบจาน
ภูมิภาค: สาธารณรัฐดาเกสถานตอนใต้, ชายแดนรัสเซีย–อาเซอร์ไบจาน
ชาติพันธุ์: ชาวรูตุล
จำนวนผู้พูด:  (ไม่ทราบวันที่ระบุจำนวนผู้พูด 17000 คนในอาเซอร์ไบจาน)
ตระกูลภาษา: คอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือ  เลซกิกซามูร์ซามูร์ตะวันตกภาษารูตุล
ระบบการเขียน: ซีริลลิก
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  รัสเซีย  สาธารณรัฐดาเกสถาน 
รหัสภาษา
ISO 639-3: rut
รูตุลในคอเคซัส
แผนที่ชุดภาษาใกล้สูญของโลก (2010) ของยูเนสโกจัดให้ภาษารูตุลเป็นภาษาที่ใกล้สูญอย่างแน่นอน
รูตุล หรือ รูตูเลียน เป็นภาษาที่พูดโดยชาวรูตุล กลุ่มชาติพันธุ์ในสาธารณรัฐดาเกสถาน (ประเทศรัสเซีย) และพื้นที่บางส่วนของอาเซอร์ไบจาน มีผู้พูดในดาเกสถาน 30,000 คน (สำมะโน ค.ศ. 2010) และ 17,000 คน (ไม่ทราบวันที่) ในอาเซอร์ไบจาน คำว่า รูตุล มาจากชื่อหมู่บ้านดาเกสถานที่มีผู้พูดภาษานี้เป็นภาษาส่วนใหญ่[ต้องการอ้างอิงเต็มรูปแบบ]
รูตุลเป็นภาษาใกล้สูญในประเทศรัสเซีย และแผนที่ชุดภาษาใกล้สูญของโลก (2010) ของยูเนสโกจัดให้ภาษารูตุลเป็น"ภาษาที่ใกล้สูญอย่างแน่นอน"
การจัดอันดับ

รูตุลจัดให้อยู่ในกลุ่มเลซกิกในตระกูลภาษาคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือ ชาวรูตุลเรียกภาษาตนเองว่า МыхаӀбишды чӀел, Myhabishdy chel
การจัดอันดับ > ภาษาใกล้ชิด

ในบรรดาภาษาที่อยู่ในกลุ่มเลซกิก ภาษาที่ใกล้ชิดกับภาษารูตุลที่สุดคือ Tsakhur นอกจากสองภาษานี้ ยังมีอีก 7 ภาษาที่อยู่ในกลุ่มภาษาเดียวกัน ได้แก่: Lezgian, Tabasaran, Aghul, Budukh, Kryts, Udi และ Archi
แหล่งข้อมูลอื่น

ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
Rutul dictionary online (select simple or advanced browsing)
Appendix:Cyrillic script
Folk Songs and Dances of the Rutuls of Azerbaijan
Rutul basic lexicon at the Global Lexicostatistical Database (3 Rutul dialects: Mukhad, Ixrek, Luchek)
การฆ่าตัวตาย

| การฆ่าตัวตาย |
| --- | --- |

เลอซุยไซด์ โดยเอดัวร์ มาแน
สาขาวิชา: จิตเวชศาสตร์
การตั้งต้น: >70 และ 12–30 ปี
สาเหตุ: การแขวนคอ, พิษของยาฆ่าแมลง, กระโดดตึก ,ปืน
ปัจจัยเสี่ยง: โรคซึมเศร้า, โรคอารมณ์สองขั้ว, โรคจิตเภท, ความผิดปกติทางบุคลิกภาพ, โรควิตกกังวล, โรคพิษสุรา, substance abuse
การป้องกัน: จำกัดโอกาสฆ่าตัวตาย, บำบัดโรคประจำตัวผู้ป่วย, สื่อมวลชนควรนำเสนอข่าวฆ่าตัวตายอย่างระมัดระวัง, พัฒนาสภาพทางสังคมและเศรษฐกิจ
ความชุก: 12 คนใน 100,000 คนต่อปี; 0.5% (โอกาสในชีวิต)
การเสียชีวิต: 793,000 / 1.4% ของการตาย (2016)
การฆ่าตัวตาย หรือ อัตฆาตกรรม หรือ อัตวินิบาตกรรม เป็นการกระทำให้ตนเองถึงแก่ความตายอย่างตั้งใจ การฆ่าตัวตายมักเกิดจากภาวะซึมเศร้า ซึ่งเกิดจากความผิดปกติทางจิต เช่น โรคซึมเศร้า โรคอารมณ์สองขั้ว โรคจิตเภท ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบก้ำกึ่ง โรคพิษสุรา ความเครียด ปัญหาทางครอบครัว หรือการใช้สารเสพติด ปัจจัยที่ทำให้เกิดความเครียดเช่นความลำบากทางการเงิน หรือปัญหากับความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลก็มีส่วนเช่นกัน ความพยายามป้องกันการฆ่าตัวตายหมายรวมถึงการจำกัดการฆ่าตัวตายด้วยวิธีต่าง ๆ เช่น ปืน และสารพิษ การรักษาอาการทางจิตและการใช้สารเสพติด และการปรับปรุงสถานะทางการเงิน แม้ว่าบริการที่ปรึกษาสายด่วนจะมีทั่วไป แต่แทบไม่มีหลักฐานว่าวิธีนี้จะมีประสิทธิภาพ
วิธีการฆ่าตัวตายที่พบได้บ่อยที่สุดแตกต่างกันไปตามประเทศและส่วนหนึ่งจะขึ้นกับความเป็นไปได้ วิธีการทั่วไปได้แก่ การแขวนคอ การวางยาด้วยสารฆ่าสัตว์รังควาน และอาวุธปืน การฆ่าตัวตายคร่าชีวิตคน 842,000 คนใน ค.ศ. 2013 ขึ้นจาก 712,000 คนใน ค.ศ. 1990 ทำให้เป็นสาเหตุการตายอันดับที่ 10 ทั่วโลก อัตราการฆ่าตัวตายสำเร็จพบในผู้ชายมากกว่าผู้หญิง โดยผู้ชายมีแนวโน้มฆ่าตัวตายมากกว่าผู้หญิง 3-4 เท่า มีการฆ่าตัวตายที่ไม่ถึงแก่ชีวิตประมาณ 10-20 ล้านครั้งทุกปี ความพยายามฆ่าตัวตายที่ไม่ถึงแก่ชีวิตมักก่อให้เกิดการบาดเจ็บ และความพิการระยะยาว ความพยายามดังกล่าวนี้มักพบในคนอายุน้อยและผู้หญิง
ทรรศนะที่มีต่อการฆ่าตัวตายมีหลายประเด็น เช่น ด้านศาสนา เกียรติยศ และความหมายของชีวิต ศาสนาอับราฮัมมองการฆ่าตัวตายว่าเป็นการดูหมิ่นพระเจ้าเนื่องจากความเชื่อเกี่ยวกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์แห่งชีวิต ในยุคซะมุไรในญี่ปุ่น เซ็ปปุกุจัดเป็นหนึ่งในวิธีการไถ่โทษสำหรับความผิดพลาด หรือเป็นการประท้วงรูปแบบหนึ่ง พิธีสตี ซึ่งปัจจุบันเป็นสิ่งผิดกฎหมาย คาดหวังให้หญิงม่ายบูชายัญตนเองบนกองฟืนเผาศพของสามี ทั้งสมัครใจหรือจากความกดดันจากครอบครัวและสังคม
ขณะที่ในอดีต การฆ่าตัวตายและความพยายามฆ่าตัวตาย เป็นอาชญากรรมต้องโทษ แต่ปัจจุบันในประเทศตะวันตกมิเป็นเช่นนั้นแล้ว แต่ยังถือว่าเป็นอาชญากรรมในหลายประเทศ ในศตวรรษที่ 20 และ 21 มีการฆ่าตัวตายที่เป็นการบูชายัญตนเองเกิดขึ้นบางโอกาสเป็นสื่อกลางการประท้วง และคะมิกะเซะและการระเบิดฆ่าตัวตายเกิดขึ้นเป็นยุทธวิธีทางทหารหรือการก่อการร้าย
คำจำกัดความ

การฆ่าตัวตาย หรือการฆ่าตัวตายสมบูรณ์แบบ เป็น "การกระทำที่ปลิดชีพตน" ความพยายามฆ่าตัวตาย หรือพฤติกรรมเสียงต่อการฆ่าตัวตายคือการทำร้ายตนเองโดยมีความปรารถนาว่าจะจบชีวิตตน แต่ไม่ถึงแก่ความตาย การฆ่าตัวตายแบบมีผู้ช่วย เกิดขึ้นเมื่อมีคนคนหนึ่งนำพาความตายมาให้อีกคนอีกคนทางอ้อม โดยการให้คำแนะนำหรือวิธีการฆ่าตัวตาย การฆ่าตัวตายตรงข้ามกับการุณยฆาตซึ่งคนอีกคนมีบทบาทหลักในการนำพาความตายมาสู่คนคนหนึ่ง การเกิดความคิดฆ่าตัวตายเป็นความคิดในการจบชีวิตคนคนหนึ่งแต่ไม่ต้องใช้ความพยายามเพื่อทำการดังกล่าว
ปัจจัยเสี่ยง

ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเสี่ยงในการฆ่าตัวตาย ได้แก่ ความผิดปกติทางจิต การใช้สารเสพติด สภาวะทางจิตวิทยา ปัจจัยทางวัฒนธรรมและสังคม รวมถึงสถานการณ์ในครอบครัวและสังคม นอกจากนี้ ประสบการณ์เกี่ยวกับความบอบช้ำทางจิตใจหรือการสูญเสีย และแนวคิดแบบสุญนิยม (Nihilism) ก็เป็นปัจจัยสำคัญเช่นกัน ความผิดปกติทางจิตมักเกิดร่วมกับการใช้สารเสพติดบ่อยครั้ง ปัจจัยเสี่ยงอื่น ๆ ได้แก่ การเคยพยายามฆ่าตัวตายมาก่อน การเข้าถึงวิธีการปลิดชีวิตตนเองได้ง่าย ประวัติครอบครัวที่มีการฆ่าตัวตาย หรือการบาดเจ็บที่สมองจากภาวะบอบช้ำทางร่างกาย ตัวอย่างเช่น อัตราการฆ่าตัวตายสูงขึ้นในครัวเรือนที่มีอาวุธปืนเมื่อเทียบกับครัวเรือนที่ไม่มีอาวุธปืน
ปัญหาทางสังคมและเศรษฐกิจ เช่น การว่างงาน ความยากจน การไร้ที่อยู่อาศัย และการเลือกปฏิบัติ อาจเป็นปัจจัยกระตุ้นให้เกิดความคิดฆ่าตัวตาย ในทางตรงกันข้าม สังคมที่มีความสามัคคีทางสังคมสูงและมีข้อคัดค้านทางศีลธรรมต่อการฆ่าตัวตายมักมีอัตราการฆ่าตัวตายต่ำกว่า พันธุกรรมอาจมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการฆ่าตัวตาย คิดเป็นสัดส่วนระหว่าง 38% ถึง 55% นอกจากนี้ ยังพบว่าการฆ่าตัวตายสามารถเกิดขึ้นเป็นกลุ่มในพื้นที่ใกล้เคียงกันได้
งานวิจัยส่วนใหญ่มักไม่ได้แยกความแตกต่างระหว่างปัจจัยเสี่ยงที่นำไปสู่ความคิดฆ่าตัวตายและปัจจัยเสี่ยงที่นำไปสู่การพยายามฆ่าตัวตาย อย่างไรก็ตาม ปัจจัยที่เพิ่มความเสี่ยงต่อการพยายามฆ่าตัวตายมากกว่าการมีเพียงความคิดฆ่าตัวตาย ได้แก่ ความสามารถในการทนต่อความเจ็บปวดได้สูงและความกลัวความตายที่ลดลง
ปัจจัยเสี่ยง > ปัจจัยแวดล้อม

ปัจจัยแวดล้อมบางอย่าง เช่น มลพิษทางอากาศ แสงแดดที่รุนแรง ระยะเวลาการได้รับแสงแดด อากาศร้อน และพื้นที่ที่มีระดับความสูงมาก อาจมีความเชื่อมโยงกับการฆ่าตัวตาย มีข้อสันนิษฐานว่าการได้รับ PM10 ในระยะสั้นอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย ปัจจัยเหล่านี้อาจส่งผลต่อบุคคลที่มีความเสี่ยงสูงมากกว่าบุคคลทั่วไป
ช่วงเวลาของปีอาจมีผลต่ออัตราการฆ่าตัวตายเช่นกัน โดยพบว่าอัตราการฆ่าตัวตายลดลงในช่วงคริสต์มาส แต่กลับเพิ่มขึ้นในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับปริมาณแสงแดดที่ได้รับ นอกจากนี้ งานวิจัยบางชิ้นพบว่าผู้ชายอาจมีความเสี่ยงสูงขึ้นในวันเกิดของตนเอง
พันธุกรรมอาจมีอิทธิพลต่ออัตราการฆ่าตัวตาย โดยพบว่าประวัติครอบครัวที่มีการฆ่าตัวตาย โดยเฉพาะในมารดา ส่งผลกระทบต่อเด็กมากกว่าวัยรุ่นหรือผู้ใหญ่  การศึกษาด้านการรับเลี้ยงบุตรบุญธรรมชี้ให้เห็นว่าความเสี่ยงนี้เกิดขึ้นในญาติทางสายเลือด แต่ไม่พบในญาติที่เป็นบุตรบุญธรรม ซึ่งบ่งชี้ว่าปัจจัยเสี่ยงในครอบครัวไม่น่าจะเกิดจากการเลียนแบบพฤติกรรม เมื่อพิจารณาร่วมกับความผิดปกติทางจิต อัตราการถ่ายทอดทางพันธุกรรมโดยประมาณอยู่ที่ 36% สำหรับความคิดฆ่าตัวตาย และ 17% สำหรับการพยายามฆ่าตัวตาย ในเชิงวิวัฒนาการ มีแนวคิดว่าการฆ่าตัวตายอาจช่วยเพิ่มความฟิตทางพันธุกรรมโดยรวม (inclusive fitness) โดยเฉพาะในกรณีที่บุคคลไม่สามารถมีบุตรเพิ่มได้และอาจเป็นภาระต่อญาติพี่น้อง อย่างไรก็ตาม ข้อโต้แย้งสำคัญคือ การเสียชีวิตของวัยรุ่นที่มีสุขภาพดีไม่น่าจะช่วยเพิ่มความฟิตทางพันธุกรรมได้ นอกจากนี้ ความแตกต่างระหว่างสภาพแวดล้อมของบรรพบุรุษกับโลกปัจจุบันอาจทำให้เกิดผลกระทบที่เป็นโทษในสังคมยุคใหม่
ปัจจัยเสี่ยง > สื่อ

สื่อมวลชนและอินเทอร์เน็ตมีบทบาทสำคัญต่อการฆ่าตัวตาย การนำเสนอข่าวในลักษณะที่เน้นปริมาณมาก ซ้ำ ๆ และโรแมนติกหรือเชิดชูการฆ่าตัวตาย อาจทำให้อัตราการฆ่าตัวตายเพิ่มขึ้น ตัวอย่างเช่น ประมาณ 15–40% ของผู้ที่ฆ่าตัวตายทิ้งจดหมายลาตายไว้ ซึ่งมีคำแนะนำให้หลีกเลี่ยงการรายงานเนื้อหาของจดหมายดังกล่าว นอกจากนี้ การอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับวิธีการฆ่าตัวตายอาจนำไปสู่พฤติกรรมเลียนแบบในกลุ่มบุคคลที่เปราะบาง   ซึ่งพบเห็นได้ในหลายกรณีหลังจากมีการรายงานข่าว วิธีที่มีประสิทธิภาพในการลดผลกระทบเชิงลบจากการนำเสนอข่าวการฆ่าตัวตาย คือ การให้ความรู้แก่สื่อมวลชนเกี่ยวกับการรายงานข่าวที่ช่วยลดโอกาสเกิดพฤติกรรมเลียนแบบ และส่งเสริมให้ผู้ที่มีความเสี่ยงขอความช่วยเหลือ อย่างไรก็ตาม การทำให้สื่อมวลชนปฏิบัติตามแนวทางเหล่านี้ในระยะยาวยังคงเป็นความท้าทาย
การฆ่าตัวตายเลียนแบบ หรือการแพร่ระบาดของการฆ่าตัวตาย เป็นที่รู้จักในชื่อ "เอฟเฟกต์เวอร์เธอร์" (Werther effect) ซึ่งมีที่มาจากตัวละครเอกในนิยาย แวเธ่อร์ระทม ของเกอเทอ ที่ฆ่าตัวตายและนำไปสู่การเลียนแบบในหมู่ผู้อ่านที่ชื่นชอบหนังสือเล่มนี้ ความเสี่ยงของปรากฏการณ์นี้สูงขึ้นในวัยรุ่นที่อาจมีแนวโน้มโรแมนติกกับความตาย โดยเฉพาะเมื่อมีการนำเสนอข่าวในสื่อมวลชนอย่างไม่เหมาะสม อย่างไรก็ตาม ผลกระทบของการนำเสนอเรื่องการฆ่าตัวตายในสื่อบันเทิงยังไม่ชัดเจน และยังไม่มีข้อสรุปแน่ชัดว่าการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับการฆ่าตัวตายทางอินเทอร์เน็ตมีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายหรือไม่ ตรงกันข้ามกับเอฟเฟกต์เวิร์ธ คือ "เอฟเฟกต์ปาเปเกโน" (Papageno effect) ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อมีการนำเสนอแนวทางรับมือกับปัญหาชีวิตอย่างมีประสิทธิภาพ ส่งผลให้ช่วยลดความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย คำนี้มาจากตัวละคร ปาเปเกโน ในอุปรากร ขลุ่ยวิเศษ ของโมซาร์ท ซึ่งเคยวางแผนฆ่าตัวตายเพราะกลัวการสูญเสียคนรัก แต่ได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อน ๆ จนเปลี่ยนใจ ดังนั้น การนำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับการฆ่าตัวตายที่แสดงถึงผลลัพธ์ที่แตกต่างหรือสะท้อนผลกระทบด้านลบ อาจช่วยป้องกันพฤติกรรมเลียนแบบ นอกจากนี้ นิยายหรือสื่อที่นำเสนอปัญหาสุขภาพจิตอย่างเหมาะสม อาจช่วยให้สังคมตระหนักและกระตุ้นให้ผู้ที่มีความเสี่ยงหันมาขอความช่วยเหลือมาก
ปัจจัยเสี่ยง > โรคทางจิตใจ

อาการป่วยทางจิตพบในช่วงเวลาที่เกิดการฆ่าตัวตายตั้งแต่ 27% ถึงมากกว่า 90% ของกรณี สำหรับผู้ที่เคยเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเนื่องจากพฤติกรรมฆ่าตัวตาย ความเสี่ยงในการฆ่าตัวตายตลอดชีวิตอยู่ที่ 8.6% เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลโดยไม่มีความคิดฆ่าตัวตาย มีความเสี่ยงในการฆ่าตัวตายตลอดชีวิตอยู่ที่ 4% ประมาณครึ่งหนึ่งของผู้ที่เสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายอาจมีภาวะซึมเศร้าอย่างรุนแรง การเป็นโรคนี้หรือโรคทางอารมณ์อื่น ๆ เช่น โรคอารมณ์สองขั้ว จะเพิ่มความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายถึง 20 เท่า นอกจากนี้ ภาวะทางจิตอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ โรคจิตเภท (14%) ความผิดปกติของบุคลิกภาพ (8%) โรคย้ำคิดย้ำทำ และโรคเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญ
มีการประมาณว่าประมาณครึ่งหนึ่งของผู้ที่ฆ่าตัวตายอาจได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคบุคลิกภาพผิดปกติ โดยโรคบุคลิกภาพผิดปกติแบบก้ำกึ่งเป็นประเภทที่พบได้บ่อยที่สุด ประมาณ 5% ของผู้ป่วยโรคจิตเภทเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตาย ในขณะที่ความผิดปกติทางการกินเป็นอีกหนึ่งภาวะที่มีความเสี่ยงสูง ประมาณ 22% ถึง 50% ของผู้ที่มีอารมณ์ละเหี่ยใจในเพศกำเนิด (gender dysphoria) เคยพยายามฆ่าตัวตาย อย่างไรก็ตาม อัตรานี้แตกต่างกันอย่างมากในแต่ละภูมิภาค
ประมาณ 80% ของผู้ที่ฆ่าตัวตายเคยพบแพทย์ภายในหนึ่งปีก่อนเสียชีวิต โดย 45% พบแพทย์ภายในเดือนก่อนหน้า ประมาณ 25–40% ของผู้ที่เสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายเคยติดต่อกับบริการด้านสุขภาพจิตในปีที่ผ่านมา ยาต้านอาการซึมเศร้าในกลุ่ม SSRI อาจเพิ่มความถี่ของการฆ่าตัวตายในเด็กและเยาวชน นอกจากนี้ การไม่ยอมรับความช่วยเหลือด้านสุขภาพจิตยังเป็นปัจจัยที่เพิ่มความเสี่ยง
ปัจจัยเสี่ยง > การใช้สารเสพติดในทางที่ผิด

การใช้สารเสพติดในทางที่ผิดเป็นปัจจัยเสี่ยงอันดับสองของการฆ่าตัวตาย รองจากโรคซึมเศร้าและโรคอารมณ์สองขั้ว ทั้งการใช้สารเสพติดเรื้อรังและภาวะพิษเฉียบพลันล้วนมีความเชื่อมโยงกับความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย ความเสี่ยงจะยิ่งเพิ่มขึ้นหากมีปัจจัยร่วม เช่น ความเศร้าโศกจากการสูญเสีย นอกจากนี้ การใช้สารเสพติดในทางที่ผิดยังเกี่ยวข้องกับความผิดปกติทางสุขภาพจิต
คนส่วนใหญ่อยู่ภายใต้อิทธิพลของยาระงับประสาทและยานอนหลับ (เช่น แอลกอฮอล์หรือเบนโซไดอะซีพีน) ในขณะที่เสียชีวิตจากการฆ่าตัวตาย โดยพบภาวะติดสุราในผู้ป่วยระหว่าง 15% ถึง 61% ของกรณี การใช้ยาเบ็นโซไดอาเซพีนตามใบสั่งแพทย์มีความเชื่อมโยงกับอัตราการฆ่าตัวตายและการพยายามฆ่าตัวตายที่เพิ่มขึ้น เชื่อว่าผลกระทบนี้อาจเกิดจากความผิดปกติทางจิตเวชที่เป็นผลข้างเคียงของยา เช่น การขาดการยับยั้งชั่งใจหรืออาการถอนยา ประเทศที่มีอัตราการบริโภคแอลกอฮอล์สูงและมีบาร์หนาแน่นมักมีอัตราการฆ่าตัวตายสูงขึ้นเช่นกัน ประมาณ 2.2–3.4% ของผู้ที่เคยเข้ารับการบำบัดอาการติดสุราในบางช่วงของชีวิตเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตาย ผู้ติดสุราที่พยายามฆ่าตัวตายมักเป็นเพศชาย มีอายุมาก และเคยพยายามฆ่าตัวตายมาก่อน ในกลุ่มผู้ใช้เฮโรอีน การเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายคิดเป็น 3–35% ของทั้งหมด ซึ่งสูงกว่าผู้ที่ไม่ได้ใช้ยาประมาณ 14 เท่า สำหรับวัยรุ่นที่ดื่มแอลกอฮอล์ในทางที่ผิด ความผิดปกติทางระบบประสาทและจิตใจอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย
การใช้โคเคนและเมทแอมเฟตามีนในทางที่ผิดมีความสัมพันธ์สูงกับการฆ่าตัวตาย โดยผู้ที่ใช้โคเคนมีความเสี่ยงสูงสุดในช่วงถอนยา นอกจากนี้ ผู้ที่ใช้สารสูดดมก็มีความเสี่ยงสูงเช่นกัน โดยประมาณ 20% เคยพยายามฆ่าตัวตายในบางช่วงของชีวิต และมากกว่า 65% เคยมีความคิดฆ่าตัวตาย การสูบบุหรี่มีความเชื่อมโยงกับความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย แม้ว่าหลักฐานที่อธิบายความสัมพันธ์นี้ยังมีจำกัด แต่มีสมมติฐานว่า ผู้ที่มีแนวโน้มสูบบุหรี่อาจมีแนวโน้มฆ่าตัวตายเช่นกัน นอกจากนี้ การสูบบุหรี่อาจก่อให้เกิดปัญหาสุขภาพจนทำให้บางคนต้องการยุติชีวิต หรืออาจส่งผลต่อเคมีในสมอง เพิ่มแนวโน้มต่อการฆ่าตัวตาย อย่างไรก็ตาม กัญชาไม่พบว่ามีผลเพิ่มความเสี่ยงโดยตรง
ปัจจัยเสี่ยง > ปัญหาการพนัน

ปัญหาการพนันเป็นเหตุให้เกิดความคิดฆ่าตัวตายและความพยายามฆ่าตัวตายเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับประชากรทั่วไป นักเล่นพนันระหว่าง 12-24% พยายามฆ่าตัวตาย อัตราการฆ่าตัวตายในสามีภรรยาของพวกเขามีมากกว่าประชากรทั่วไปถึง 3 เท่า ปัจจัยอื่น ๆ ที่เพิ่มความเสี่ยงในนักเล่นพนัน ได้แก่ ความผิดปกติทางจิตใจ แอลกอฮอล์ และการใช้ยา
วิธีการ

วิธีการฆ่าตัวตายที่พบมากจะแตกต่างไปตามประเทศต่าง ๆ วิธีการที่พบมากในภูมิภาคต่าง ๆ ได้แก่ การแขวนคอ การวางยาด้วยสารฆ่าสัตว์รังควาน และการใช้อาวุธปืน ความแตกต่างเหล่านี้ส่วนหนึ่งเชื่อกันว่ามาจากความเป็นไปได้ของแต่ละวิธี จากการทบทวน ประเทศ 56 ประเทศพบว่าการแขวนคอเป็นวิธีการที่พบมากที่สุด คิดเป็นเพศชาย 53% และเพศหญิง 39%
ในทั่วโลก การฆ่าตัวตาย 30% มาจากสารฆ่าสัตว์รังควาน อย่างไรก็ตาม วิธีนี้ในยุโรปผันแปร 4% และในภูมิภาคแปซิฟิกผันแปรมากกว่า 50% วิธีนี้พบได้บ่อยในลาตินอเมริกาเนื่องจากประชากรที่ทำไร่นาเข้าถึงสารดังกล่าวได้ง่าย ในหลายประเทศ การใช้ยาเกินขนาดคิดเป็นราว 60% ของการฆ่าตัวตายในผู้หญิง และ 30% ในผู้ชาย การฆ่าตัวตายจำนวนมากไม่ได้ไตร่ตรองไว้ก่อน และเกิดขึ้นในช่วงเวลาอารมณ์รวนเรฉับพลัน อัตราการตายแตกต่างกันไปตามวิธีการ กล่าวคือ จากอาวุธปืน 80-90% การจมน้ำ 65-80% การแขวนคอ 60-85% ท่อไอเสียรถยนต์ 40-60% การกระโดด 35-60% การรมควันจากถ่านไม้ 40-50% สารฆ่าสัตว์รังควาน 6-75% และการใช้ยาเกินขนาด 1.5-4% อัตราการพยายามฆ่าตัวตายที่พบได้บ่อยที่สุดต่างจากอัตราความสำเร็จในการฆ่าตัวตาย กล่าวคือ ความพยายาม 85% เป็นการใช้ยาเกินขนาดในประเทศพัฒนาแล้ว
ในประเทศจีน การบริโภคสารฆ่าสัตว์รังควานเป็นวิธีการฆ่าตัวตายที่พบมากที่สุด ในประเทศญี่ปุ่น วิธีการคว้านไส้ตนเองที่เรียกว่า เซ็ปปุกุ หรือฮาราคีรี ยังคงเกิดขึ้นอยู่ อย่างไรก็ตาม การแขวนคอพบได้บ่อยที่สุด การกระโดดจนถึงแก่ชีวิตพบมากในฮ่องกงและประเทศสิงคโปร์ ที่อัตรา 50% และ 80% ตามลำดับ ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งมีอาวุธปืนอยู่ทั่วไป แต่การฆ่าตัวตายที่พบบ่อยที่สุดคือการแขวนคอ ในสหรัฐอเมริกา การฆ่าตัวตาย 57% เกี่ยวพันกับอาวุธปืน พบในผู้ชายมากกว่าผู้หญิง รองลงมาคือการแขวนคอในผู้ชาย และการวางยาพิษตนเองในผู้หญิง วิธีการเหล่านี้รวมกันคิดเป็น 40% ของการฆ่าตัวตายในสหรัฐอเมริกา
วิทยาการระบาด

ประชาชนประมาณ 0.5% - 1.4% เสียชีวิตจากการฆ่าตัวตาย ด้วยอัตราการตาย 11.6 ต่อ 100,000 คนต่อปี การฆ่าตัวตายคร่าชีวิตคน 842,000 คนใน ค.ศ. 2013 ขึ้นจาก 712,000 คนใน ค.ศ. 1990 อัตราการฆ่าตัวตายเพิ่มขึ้น 60% จากคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง ค.ศ. 2012  ในอัตราที่เพิ่มขึ้นนี้ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในประเทศกำลังพัฒนา นับถึง ค.ศ. 2008-2009 การฆ่าตัวตายทั่วโลกเป็นสาเหตุการเสียชีวิตอันดับที่สิบ ในทุก ๆ การฆ่าตัวตายที่ส่งผลให้เกิดผู้เสียชีวิตนั้น 10-40% พยายามฆ่าตัวตายมาก่อน
อัตราการฆ่าตัวตายแตกต่างกันตามแต่ละประเทศและแต่ละช่วงเวลาอย่างมีนัยสำคัญ ค่าเปอร์เซนต์ของผู้เสียชีวิตใน ค.ศ. 2008 ได้แก่ แอฟริกา 0.5% เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 1.9% อเมริกาเหนือและใต้ 1.2% และยุโรป 1.4% อัตราส่วนต่อคน 100,000 คน ได้แก่ ออสเตรเลีย 8.6 แคนาดา 11.1 จีน 12.7 อินเดีย 23.2 สหราชอาณาจักร 7.6 สหรัฐอเมริกา 11.4 และเกาหลีใต้ 28.9 การฆ่าตัวตายเป็นสาเหตุการเสียชีวิตอันดับที่ 10 ในสหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 2009 ที่ 36,000 คดีต่อปี โดยประมาณ 650,000 คนเข้าแผนกฉุกเฉินเนื่องจากพยายามฆ่าตัวตาย อัตราการฆ่าตัวตายของผู้ชายวัย 50 ปีเพิ่มขึ้นเกือบครึ่งหนึ่งในทศวรรษ 1999-2010 ประเทศลิทัวเนีย ญี่ปุ่น และฮังการี มีอัตราการฆ่าตัวตายสูงสุด ประเทศที่มีตัวเลขจำนวนครั้งการฆ่าตัวตายสูงสุดคือจีน และอินเดีย คิดเป็นครึ่งหนึ่งของจำนวนทั้งหมด ในประเทศจีน การฆ่าตัวตายเป็นสาเหตุการเสียชีวิตอันดับที่ 5
ทัศนะของศาสนาต่าง ๆ > ศาสนาพุทธ

พุทธศาสนาถือว่าการฆ่าตัวตายไม่เป็นปาณาติบาต เพราะปาณาติบาตหมายถึงการฆ่าชีวิตอื่น พระโคตมพุทธเจ้าตรัสเล่าว่าพระองค์เคยเสวยพระชาติเป็นกระต่าย ได้กระโดดเข้ากองไฟเพื่อสละร่างกายตนเป็นอาหารของพราหมณ์คนหนึ่ง อย่างไรก็ตามผู้ฆ่าตัวตายด้วยความโกรธ ย่อมไปเกิดในอบายภูมิ เช่น นรกภูมิ เพราะความโกรธนั้น
ทัศนะของศาสนาต่าง ๆ > ศาสนาอิสลาม

ศาสนาอิสลามต่อต้านการฆ่าตัวตาย ตามที่ปรากฏในคัมภีร์อัลกุรอาน ซูเราะฮ์อันนิซาอ์ อายะห์ที่ 29 ระบุว่า "จงอย่าฆ่าตัวของพวกเจ้าเอง"
ดูเพิ่ม

การฆ่าตัวตายโดยความจำยอม
การแจกแจงสถานการณ์ที่ทำให้เกิดการฆ่าตัวตายใน 16 รัฐของสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 2008.
"The Drunkard's Progress", 1846 ภาพบรรยายว่าของมึนเมานำไปสู่ความยากจน อาชญากรรม และการฆ่าตัวตายได้อย่างไร
อัตราการตายตามวิธีการฆ่าตัวตายในสหรัฐอเมริกา
จำนวนผู้เสียชีวิตจากการทำร้ายตัวเองในปี 2012 (ตัวเลขแทนจำนวนผู้เสียชีวิตต่อประชากรล้านคน).
  3-23  24-32  33-49  50-61  62-76  77-95  96-121  122-146  147-193  194-395
นางร้ายมือใหม่ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะเจ้าคะ

ซีรีส์ไลต์โนเวลของญี่ปุ่น
| --- | --- |
นางร้ายมือใหม่ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะเจ้าคะ
ふつつかな悪女ではございますが ～雛宮蝶鼠とりかえ伝～ (Futsutsuka na Akujo de wa Gozaimasu ga: Sūgū Chōso Torikae Den)
แนว: จินตนิมิต นาฏกรรมวีรคติ
นวนิยายชุด
เขียนโดย: ซัทสึกิ นากามูระ
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: ซัทสึกิ นากามูระ
วาดภาพโดย: ยูกิคานะ
สำนักพิมพ์: อิจิจินชะ
ในเครือ: อิจิจินชะ โนเวล
กลุ่มเป้าหมาย: ผู้ชาย
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 28 ธันวาคม พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 9
มังงะ
เขียนโดย: ซัทสึกิ นากามูระ
วาดภาพโดย: เอย์ โอฮิสึจิ
สำนักพิมพ์: อิจิจินชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
นิตยสาร: คอมิกส์ ซีโร่ ซัม รายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: โจเซ
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 28 ธันวาคม พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 8
นางร้ายมือใหม่ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะเจ้าคะ ～มหากาพย์สลับร่างของผีเสื้อกับหนู～ เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดยซัทสึกิ นากามูระ ซีรีส์นี้เริ่มต้นเผยแพร่ที่เว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 ก่อนที่จะได้รับการตีพิมพ์พร้อมภาพประกอบที่วาดโดยยูกิคานะโดยอิจิจินชะ เริ่มในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพประกอบโดยเอย์ โอฮิสึจิ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนลงในนิตยสารคอมิกส์ ซีโร่ ซัม รายเดือนในเดือนเดียวกัน