stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฮีเยโรนีมึส โบส
ความหมาย

ในศตวรรษต้น ๆ หลังจากโบสเสียชีวิตไปแล้ว มักจะเชื่อกันว่างานจิตรกรรมของโบสได้รับอิทธิพลมาจากศิลปะนอกศาสนาคริสต์ในยุคกลางหรือประเพณีท้องถิ่นที่ลึกลับต่าง ๆ แต่บางคนก็เชื่อว่าเป็นงานเขียนที่สร้างขึ้นเพียงที่จะยั่วอารมณ์ของผู้ดูหรือเพื่อความชวนหัวคล้ายกับลักษณะศิลปะที่เรียกว่า "ศิลปะแบบอัปลักษณ์" (Grotesque) ของศิลปะเรอแนซ็องส์แบบอิตาลี ขณะที่ศิลปะของจิตรกรผู้มีฝีมือคนอื่น ๆ ในสมัยนั้นยังวาดภาพสิ่งต่าง ๆ ที่เห็นรอบตัว โบสมักจะวาดภาพจากจินตนาการเช่นที่นักประวัติศาสตร์ศิลปะวอลเตอร์ กิบสันกล่าวว่าเป็นงานเขียนที่แสดงให้เห็นถึง  "โลกของความฝัน (และ) ความฝันร้ายในรูปที่แทบจะกระโดดโลดเต้นออกมาได้ต่อหน้าต่อตาผู้ชม" คำบรรยายแรกที่เกี่ยวกับงานของโบสในปี ค.ศ. 1560 ของเฟลิเป เด เกบารา (Felipe de Guevara) ชาวสเปนกล่าวถึงโบสว่าเป็น  "ผู้สร้างสัตว์ประหลาดและคิเมียรา" เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 นักประวัติศาสตร์ศิลปะชาวดัตช์กาเริล ฟัน มันเดอร์ (Karel van Mander) บรรยายงานของโบสว่าประกอบด้วย "wondrous and strange fantasies" แต่ก็สรุปว่าภาพเขียนมักจะไม่ชวนดูและดูแล้วน่าขยะแขยง
ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 นักวิชาการเห็นว่าภาพของโบสไม่ได้เป็นภาพอัศจรรย์บรรเจิดอย่างมากมายอย่างที่เคยเชื่อกันแต่เป็นงานที่แสดงให้เห็นความเชื่อทางศาสนาที่เป็นแบบออร์ทอด็อกซ์ของสมัยนั้น โบสวาดภาพความบาปของมนุษย์ และ ภาพสวรรค์และนรกที่ละม้ายคล้ายคลึงกับคำบรรยายทางวรรณกรรมและคำเทศนาในสมัยปลายยุคกลาง นักเขียนหลายคนให้ความสำคัญต่องานของโบสมากกว่าที่เคยเป็นมาและพยายามตีความหมายงานจากมุมมองของจริยธรรมของยุคกลาง  นอกจากนั้นก็เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่างานของโบสสร้างขึ้นเพื่อสอนศีลธรรมเช่นงานเขียนอื่น ๆ ของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนเหนือในสมัยนั้นเช่นของกวีรอเบิร์ต เฮนริสัน (Robert Henryson) และรายละเอียดแต่ละอย่างภายในภาพเป็นรายละเอียดที่โบสจงใจเขียน ดีร์ก บักซ์กล่าวว่าภาพเขียนของโบสเป็นงานจักษุศิลป์ที่ถอดความหมายมาจากคัมภีร์ไบเบิลและตำนานพื้นบ้านของสมัยนั้น
แต่นักเขียนบางคนกล่าวว่าโบสเป็นผู้ริเริ่มการเขียนแบบเหนือจริงของยุคกลางและมักจะเปรียบเทียบกับงานของซัลบาดอร์ ดาลี ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 นักเขียนบางคนพยายามตีความหมายของภาพโดยใช้ทฤษฎีจิตวิทยาของซีคมุนท์ ฟร็อยท์ แต่ทฤษฎีนี้ไม่เป็นที่ยอมรับกัน กิบสันกล่าวว่า "สิ่งที่เราเรียกกันว่า libido ก็คือสิ่งเดียวกับที่สถาบันศาสนาในยุคกลางประณามที่เรียกว่าปฐมบาป และสิ่งที่เราเรียกว่าจิตใต้สำนึกก็คือสิ่งที่สมัยกลางใช้เรียกพระเจ้าและสิ่งชั่วร้าย"
โบสเไม่เคยลงวันที่บนภาพเขียนและอาจจะลงชื่อเป็นบางภาพเท่านั้น ซึ่งทำให้ผู้เชี่ยวชาญต้องพิจารณาว่าเป็นภาพเขียนของโบสจริงหรือไม่ แต่ในปี ๆ ที่ผ่านมานักวิชาการอ้างว่าเป็นงานของโบสน้อยลงจนปัจจุบันก็มีเพียง 25 ภาพเท่านั้นที่นักวิชาการเชื่อว่าแน่นอนเป็นงานของโบส พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน ทรงซื้อภาพเขียนของโบสหลายภาพหลังจากที่จิตรกรเสียชีวิตไปแล้ว ซึ่งทำให้พิพิธภัณฑ์ปราโดที่มาดริดกลายเป็นเจ้าของภาพเขียนหลายภาพของโบส รวมทั้งภาพ "สวนสำราญ" ด้วย
ข้อมูลเพิ่มเติม

รายชื่อภาพเขียนโดยฮีเยโรนีมึส โบส
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ศิลปะแบบอัปลักษณ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Hieronymus Bosch "Between Heaven and Hell" in the "A World History of Art" เก็บถาวร 2021-01-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Hieronymus Bosch Gallery at ibiblio
Bosch Universe เก็บถาวร 2007-02-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
VA Tech English Dept. Project - Details Hieronymous Bosch paintings and allows for close examination เก็บถาวร 2007-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Hieronymus Bosch at Panopticon Virtual Art Gallery เก็บถาวร 2007-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สมุดภาพ

"การชื่นชมพระบุตร"
"คนพเนจร"
"บาป 7 ประการและสิ่งสุดท้ายสี่อย่าง"
ราว ค.ศ. 1450
"สวนสำราญ" รายละเอียดจากบานพับภาพ
ราว ค.ศ. 1504-1510
"บานพับภาพการตัดสินครั้งสุดท้าย"
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
บานพับภาพ "สวนสำราญ" (The Garden of Earthly Delights) โดยฮีเยโรนีมึส โบส
"นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ในป่า" (Saint John the Baptist in the wilderness)
เนียร์เพลต์

| เนียร์เพลต์ |
| --- | --- |
เทศบาล
โบสถ์ซินต์นิคลาสในเนียร์เพลต์
   ธง ตรา
ที่ตั้งของเนียร์เพลต์ในเขตมาไซก์ (สีเทาเข้ม)
เนียร์เพลต์ที่ตั้งของเนียร์เพลต์ในประเทศเบลเยียม
พิกัด:  51°13′40″N 05°26′32″E﻿ / ﻿51.22778°N 5.44222°E﻿ / 51.22778; 5.44222
ประเทศ:  เบลเยียม
เขต:  แคว้นเฟลมิช
ชุมชน:  เฟลมิช
มณฑล:  ลิมเบิร์ก
เขตท้องถิ่น: เขตมาไซก์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Raf Drieskens
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 42.78 ตร.กม. (16.52 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2014)
 • ทั้งหมด: 16,844 คน
 • ความหนาแน่น: 393.76 คน/ตร.กม. (1,019.8 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal codes: 3910
รหัสพื้นที่: 011
เว็บไซต์: www.neerpelt.be
เนียร์เพลต์ (ดัตช์: Neerpelt) เป็นเทศบาลในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 16,000 คน เกิดขึ้นจากการควบรวมเนียร์เพลต์และซินต์-ฮุยเบรชต์ส-ลิลล์เข้าไว้ด้วยกันในปี ค.ศ. 1976 โดยมีคลองโบคอลต์-เฮเรนทอลส์ไหลผ่านใจกลางเมือง และมีแม่น้ำโดมเมลเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างเนียร์เพลต์กับโอเวอร์เพลต์ จากนั้นก็ไหลผ่านเขตอนุรักษ์ธรรมชาติฮาเคเฟนบริเวณชายแดนประเทศเนเธอร์แลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เนียร์เพลต์
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเนียร์เพลต์ (ดัตช์)
| ด ค กเทศบาลในจังหวัดลิมบืร์ค |
| --- | --- | --- |
| เขตฮัสเซิลต์ |  อัส  เบอริงเคน  ดีเปินเบก  เคงก์  คิงเคอโลม  ฮาเลิน  ฮัม  ฮัสเซิลต์  แฮร์ก-เดอ-สตัด  เฮิสเดิน-โซลเดอร์  เลโอโปลด์สบืร์ค  ลึมเมิน  นีวเวอร์แกร์เกิน  โอปคลับเบก  ซินต์-เตรยเดิน  เทิสเซินเดอร์โล  โซนโฮเฟิน  ซือเตินดาล  |  |
| เขตมาไซก์ |  โบโคลต์  เบร  ดิลเซิน-สโตกเกม  ฮาโมนต์-อาเคิล  แฮ็คเติล-แอ็กเซิล  เฮาต์ฮาเลิน-แฮ็ลค์เตอเริน  กินโรย  โลมเมิล  มาไซก์  เมวเวิน-เครยโตรเดอ  เนียร์เพลต์  โอเวอร์เพลต์  เปร์  |  |
| เขตโตงเงอเริน |  อัลเกิน  บิลเซิน  บอร์คโลน  เฮียร์ส  แฮร์สตัปเปอ  ฮุเซิลต์  กอร์เตสเซม  ลานาเกิน  มาสเมเคอเลิน  รีมสต์  โตงเงอเริน  ฟุเริน  แว็ลเลิน  |  |
เคร์ต วิลเดิร์ส

| เคร์ต วิลเดิร์ส |
| --- | --- |
Geert Wilders
วิลเดิร์สใน ค.ศ. 2014

หัวหน้าพรรคเพื่อเสรีภาพ
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006
ก่อนหน้า: จัดตั้งตำแหน่ง
หัวหน้าพรรคเพื่อเสรีภาพ ในสภาผู้แทนราษฎร
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006
ก่อนหน้า: จัดตั้งตำแหน่ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  26 กรกฎาคม ค.ศ. 2002
ดำรงตำแหน่ง 25 สิงหาคม ค.ศ. 1998 – 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2002
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1963-09-06) 6 กันยายน ค.ศ. 1963 (61 ปี) เวนโล  ประเทศเนเธอร์แลนด์
เชื้อชาติ: ดัตช์
พรรคการเมือง: พรรคเพื่อเสรีภาพ (ค.ศ. 2006 – ปัจจุบัน)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: พรรคประชาชนเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตย (ค.ศ. 1989–2004) อิสระ (ค.ศ. 2004–2006)
คู่สมรส: Krisztina Márfai (สมรส 1992)
ที่อยู่อาศัย: เดอะเฮก
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเปิด

เคร์ต วิลเดิร์ส (ดัตช์: Geert Wilders; เกิดเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1963) เป็นนักการเมืองชาวดัตช์ เขาเป็นหัวหน้าพรรคเพื่อเสรีภาพ (Partij voor de Vrijheid – PVV) ตั้งแต่เขาก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2006 เขาเป็นที่รู้จักจากการวิจารณ์ศาสนาอิสลามและสหภาพยุโรป มุมมองของเขาทำให้กลายเป็นที่ถกเถียงกันทั้งในเนเธอร์แลนด์และต่างประเทศ โดยนับตั้งแต่ ค.ศ. 2004 เขาต้องได้รับการคุ้มกันจากตำรวจติดอาวุธตลอดเวลา
วิลเดิร์สได้รณรงค์ให้หยุดในสิ่งที่เขามองเป็น "อิสลามานุวัตรของเนเธอร์แลนด์" เขาเทียบอัลกุรอานด้วยไมน์คัมพฟ์ และรณรงค์ให้แบนหนังสือนี้ในประเทศเนเธอร์แลนด์ เขาสนับสนุนให้หยุดผู้อพยพจากประเทศมุสลิม และสนับสนุนให้ห้ามสร้างมัสยิดใหม่ ภาพยนตร์ที่แสดงข้อโต้แย้งเกี่ยวกับศาสนาอิสลามในมุมมองของเขาชื่อ ฟิตนะฮ์ ซึ่งเผยแพร่ใน ค.ศ. 2008 ได้รับความสนใจจากนานาชาติและมีเสียงวิจารณ์อย่างรุนแรง พรรคของเขาก็ถูกฟ้องร้องเนื่องจากมีการใช้เนื้อหาในภาพยนตร์ของเขาโดยไม่ได้รับอนุญาต สื่อกล่าวถึงเขาเป็นผู้อิงสามัญชน และระบุเป็นพวกขวาจัด เขาปฏิเสธที่ถูกระบุเป็นผู้มีมุมมองฝ่ายขวาจัด และมองตนเองเป็นพวกเสรีนิยมฝ่ายขวา และยังกล่าวอีกว่าตนไม่ต้องการที่จะ "ถูกเชื่อมโยงเข้ากับกลุ่มฟาสซิสต์ฝ่ายขวาที่ผิด"
ชีวิตช่วงต้นและอาชีพ

วิลเดิร์สเกิดในวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1963 ที่นครเวนโล จังหวัดลิมบืร์ค เขาเป็นลูกคนสุดท้องจากลูก ๆ 4 คน และเติบโตในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เขาเป็นลูกของพ่อชาวดัตช์และแม่ที่เกิดในอินโดนีเซียสมัยอาณานิคม ซึ่งมีภูมิหลังผสมระหว่างดัตช์กับอินโดนีเซีย พ่อของเขาทำงานเป็นผู้จัดการบริษัทผลิตสิ่งพิมพ์และถ่ายเอกสารของ Océ และซ่อนตัวจากพวกเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่ชอกช้ำมากจนแม้แต่หลังจากนั้นไป 40 ปี เขาก็ยังคงปฏิเสธที่จะเข้าประเทศเยอรมนี
เป้าหมายของวิลเดิร์สหลังจบการศึกษาจากโรงเรียนชั้นมัธยมคือเห็นโลก เนื่องจากเขาไม่มีเงินมากพอที่จะเดินทางไปออสเตรเลีย (สถานที่ที่เขาอยากไป) เขาจึงเดินทางไปอิสราเอลแทน และอาสาสมัครที่โมชาฟ Tomer ในเวสต์แบงก์ปีหนึ่ง เขาเดินทางไปยังประเทศอาหรับเพื่อนบ้านด้วยเงินที่มีและได้รับแรงกระตุ้นจากการที่ภูมิภาคนี้ไม่มีความเป็นประชาธิปไตย เมื่อเขากลับเนเธอร์แลนด์ เขายังคงความคิดเกี่ยวกับการต่อต้านการก่อการร้ายของอิสราเอล และ "ความรู้สึกพิเศษของความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน" ให้แก่ประเทศ
เดิมเขาทำงานในอุตสาหกรรมประกันสุขภาพ โดยอาศัยที่ยูเทรกต์ ความสนใจในหัวข้อนี้ทำให้เขาเข้าสู่วงการการเมืองในฐานะนักเขียนสุนทรพจน์ของพรรคประชาชนเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตย
ตำแหน่งทางการเมือง > มุมมองเกี่ยวกับศาสนาอิสลาม

วิลเดิร์สเป็นที่รู้จักจากการวิจารณ์ศาสนาอิสลาม โดยสรุปความเห็นของเขาด้วยคำพูดว่า "ผมไม่ได้เกลียดมุสลิม ผมเกลียดอิสลาม" Paul พี่ชายของเขา กล่าวอ้างในการให้สัมภาษณ์ว่า ในเรื่องส่วนตัวของเขา วิลเดิร์สไม่มีปัญหากับชาวมุสลิม ถึงแม้ว่าเขาระบุกลุ่มอิสลามหัวรุนแรงเป็นมุสลิมเพียง 5–15% จากทั้งหมด เขาโต้แย้งว่า "ไม่มีสิ่งที่เรียกว่า 'อิสลามสายกลาง'" และ "กุรอานยังระบุว่ามุสลิมที่เชื่อกุรอานเพียงบางส่วนถือเป็นพวกนอกศาสนา" เขากล่าวแนะให้มุสลิมควร "ฉีกกุรอานครึ่งหนึ่งถ้าพวกเขาต้องการที่จะอยู่ในเนเธอร์แลนด์" เพราะมันมี "สิ่งที่ไม่ดี" และมุฮัมมัด "... ในสมัยนี้อาจถูกตามล่าในฐานะผู้ก่อการร้าย"
ณ วันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2007 วิลเดิร์สมีความคิดเห็นในจดหมายเปิดผนึกที่อยู่ใน De Volkskrant หนังสือพิมพ์ดัตช์ ว่ากุรอาน (ซึ่งเขาเรียกว่า "หนังสือฟาสซิสต์") ควรทำให้เป็นหนังสือนอกกฎหมายในเนเธอร์แลนด์เหมือนกับ ไมน์คัมพฟ์ ของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เขาระบุว่า "หนังสือนี้ยุยงให้เกิดความเกลียดชังและการเข่นฆ่า จึงไม่มีที่ยืนในทางกฎหมายของเรา. เขายังกล่าวถึงมุฮัมมัดเป็น "มารร้าย" ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 วิลเดิร์สเสนอสิ่งที่เขาเรียกว่า "ภาษีผ้าเช็ดหัว" ต่อฮิญาบที่หญิงมุสลิมสวมใส่ เขากล่าวแนะว่าผู้หญิงควรจ่ายใบอนุญาต 1000 ยูโร และนำเงินเหล่านั้นไปใช้ในโครงการที่เป็นประโยชน์ต่อการปลดปล่อยให้เป็นอิสระของผู้หญิง (women's emancipation)
แหล่งข้อมูลอื่น

Geert Wilders Weblog (ในภาษาดัตช์)
Geert Wilders (in Dutch), House of Representatives biography
Geert Wilders, collected news and coverage at The New York Times
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef 
วิลเดิร์สเริ่มอาชีพทางการเมืองภายใต้ที่ปรึกษาชื่อ Frits Bolkestein
เจอราร์ด ปีเตอร์ ไคเปอร์

| เจอราร์ด ปีเตอร์ ไคเปอร์ |
| --- | --- |
เจอราร์ด ไคเปอร์ วัยหนุ่ม (พ.ศ. 2506)
เกิด: 7 ธันวาคม พ.ศ. 2448 (1905) ฮาเริงการ์สเปิล (ปัจจุบันคือเมืองสคาเคิน) ประเทศเนเธอร์แลนด์
เสียชีวิต: 23 ธันวาคม พ.ศ. 2516 (1973) เม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก
สัญชาติ: สหรัฐอเมริกา
การศึกษา: ปริญญาเอก สาขาดาราศาสตร์ มหาวิทยาลัยไลเดิน
อาชีพ: นักดาราศาสตร์, นักวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์
องค์การ: หอดูดาวเยอร์คีส มหาวิทยาลัยชิคาโก, ศูนย์ปฏิบัติการดวงจันทร์และดาวเคราะห์ มหาวิทยาลัยแอริโซนา
มีชื่อเสียงจาก: เฮนรี นอร์ริส รัสเซลล์ เลกเชอร์ชิป (พ.ศ. 2502), ชื่อไปตั้งให้กับรางวัลไคเปอร์
เจอราร์ด ปีเตอร์ ไคเปอร์ (อังกฤษ: Gerard Peter Kuiper) ชื่อเกิดคือ แคร์ริต ปีเตอร์ เกยเปอร์ (ดัตช์: Gerrit Pieter Kuiper; 7 ธันวาคม พ.ศ. 2448 — 23 ธันวาคม พ.ศ. 2516) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวดัตช์สัญชาติอเมริกัน เป็นผู้ค้นพบดาวเคราะห์น้อยในแถบไคเปอร์ รวมทั้งเทห์ฟ้าและสภาพของเทห์ฟ้ามากมาย ซึ่งช่วยขยายความเข้าใจในระบบสุริยะและดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ
ประวัติ

ไคเปอร์เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2448 (1905) ที่หมู่บ้านเตยเจินฮอร์น (Tuitjenhorn) ในเขตเทศบาลฮาเริงการ์สเปิล (Harenkarspel)  เป็นบุตรของช่างตัดเสื้อในชนบททางเหนือของเนเธอร์แลนด์ เขาสนใจดาราศาสตร์มาตั้งแต่เด็ก และมีพรสวรรค์สามารถมองเห็นดาวที่มีความสว่างเพียง 7.5 แมกนิจูดด้วยตาเปล่า (ดีกว่าคนปกติ 4 เท่า)
เขาเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยไลเดิน ที่ซึ่งผลิตนักดาราศาสตร์ที่ประสบความสำเร็จจำนวนมาก เขาสนิทกับบาร์ต บ็อก (Bart Bok) และปีเตอร์ โอสเตอร์โฮฟฟ์ (Pieter Oosterhoff) และได้เรียนกับไอนาร์ แฮตซ์สปร็อง (Ejnar Hertzsprung), อันโตนี ปันเนอกุก (Antonie Pannekoek), วิลเลิม เดอ ซิตเตอร์ (Willem de Sitter), ยัน โวลเจอร์ (Jan Woltjer), ยัน โอร์ต (Jan Oort) และเพาล์ เอเรินเฟ็สท์ (Paul Ehrenfest)
ไคเปอร์สำเร็จวิทยานิพนธ์เรื่องระบบดาวฤกษ์คู่ (binary stars) ส่งแฮตซ์สปร็องเมื่อ พ.ศ. 2476 (1933)
หลังจากที่ไปรัฐแคลิฟอร์เนียเพื่อศึกษาอยู่กับรอเบิร์ต แกรนต์ เอกเกน (Robert Grant Aitken) ที่หอดูดาวลิก
พ.ศ. 2478 (1935) ได้งานสอนที่หอดูดาววิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard College Observatory) ที่ซึ่งเขาได้พบกับซาราห์ พาร์กเกอร์ ฟุลเลอร์ และแต่งงานกันเมื่อ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2479 (1936)
แม้วางแผนไว้ว่าจะย้ายไปรับงานที่หอดูดาวโบสซา (Bosscha Observatory) บนเกาะชวา แต่เขาก็ไปรับทำงานที่หอดูดาวเยอร์คีส (Yerkes Observatory) แห่งมหาวิทยาลัยชิคาโก พร้อมกับได้สัญชาติอเมริกันเมื่อ พ.ศ. 2480 (1937)
ไคเปอร์ใช้ชีวิตการทำงานส่วนใหญ่ที่มหาวิทยาลัยชิคาโก แต่ก็ย้ายไปเมืองทูซอน รัฐแอริโซนา เมื่อ พ.ศ. 2503 (1960) เพื่อก่อตั้งศูนย์ปฏิบัติการดาวเคราะห์และดวงจันทร์ (Lunar and Planetary Laboratory) ที่มหาวิทยาลัยแอริโซนาซึ่งเขาเป็นผู้อำนวยการ จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2516 (1973) ขณะพักผ่อนพร้อมภรรยาในกรุงเม็กซิโกซิตี
ผลงาน

ไคเปอร์ค้นพบ
ดวงจันทร์มิแรนดา (Miranda) ของดาวยูเรนัส และดวงจันทร์นีรีด (Nereid) ของดาวเนปจูน
การมีอยู่ของแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในดาวอังคาร และมีก๊าซมีเทนเจือปนในชั้นบรรยากาศเหนือดวงจันทร์ไททันของดาวเสาร์ เมื่อ พ.ศ. 2487 (1944)
แถบไคเปอร์
ดาวเคราะห์น้อย 1776 ไคเปอร์
แอ่งไคเปอร์ บนดวงจันทร์
หลุมอุกกาบาต (crater) ชื่อหลุมไคเปอร์บนดาวอังคารและดาวพุธ
และยังบุกเบิกการสังเกตการณ์รังสีอินฟราเรดทางอากาศโดยใช้เครื่องบินคอนแวร์ 990 ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960
เกียรติประวัติ

พ.ศ. 2502 (1959) ได้รับรางวัลเฮนรี นอร์ริส รัสเซลล์ เลกเชอร์ชิป (Henry Norris Russell Lectureship) แห่งสมาคมดาราศาสตร์อเมริกัน
ช่วงทศวรรษที่ 1960 ช่วยกำหนดตำแหน่งลงจอดบนพื้นผิวดวงจันทร์ให้กับโครงการอะพอลโล
มีชื่ออยู่ใน
แถบไคเปอร์
ดาวเคราะห์น้อย 1776 ไคเปอร์
แอ่งไคเปอร์ บนดวงจันทร์
หลุมอุกกาบาตชื่อหลุมไคเปอร์บนดาวอังคารและบนดาวพุธ
การสังเกตการณ์ทางอากาศของไคเปอร์ (Kuiper Airborne Observatory)
ได้รับเกียรตินำชื่อไปตั้งให้กับรางวัลไคเปอร์ที่จัดโดยสมาคมดาราศาสตร์อเมริกัน สาขาวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ เป็นรางวัลสำคัญประจำปีในวงการดาราศาสตร์ ซึ่งมอบตอบแทนแก่นักวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ผู้อุทิศตนโดดเด่นและพัฒนาความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับระบบดาวเคราะห์ของพวกเราให้ก้าวหน้ามากที่สุด ผู้ที่เคยได้รับรางวัลนี้ เช่น คาร์ล ซาแกน, เจมส์ แวน แอลเลน (James Van Allen), ยูจีน ชูเมกเกอร์ (Eugene Shoemaker)
เจ้าหญิงโซฟีแห่งเนเธอร์แลนด์

เจ้าหญิงโซฟีแห่งเนเธอร์แลนด์ (ดัตช์: Prinses Sophie der Nederlanden; 8 เมษายน ค.ศ. 1824 - 23 มีนาคม ค.ศ. 1897) เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวและพระราชบุตรพระองค์สุดท้ายในพระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์กับอันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย ทรงเป็นทายาทโดยสันนิษฐานจากพระภาติยะของพระองค์สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์เป็นเวลา 7 ปีตั้งแต่พระเชษฐาของพระองค์พระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ เสด็จสวรรคตจนถึงกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์
พระประวัติ

เจ้าหญิงโซฟีแห่งเนเธอร์แลนด์ (อังกฤษ: Princess Sophie of the Netherlands) ประสูติเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1824 เป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้องและพระองค์เดียวใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ และ อันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย ทรงเป็นพระราชขนิษฐาใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ ทั้งนี้พระองค์ทรงเป็นพระราชบุตรพระองค์สุดท้ายใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ ที่มีพระชนม์ชีพเป็นองค์สุดท้าย
เสกสมรส

พระองค์ทรงเสกสมรสกับ คาร์ล อเล็คซันเดอร์ แกรนด์ดยุกแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค พระญาติของพระองค์ เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1842 รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดัชเชสแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค พระชายา มีพระโอรส-ธิดาดังนี้
คาร์ล เอากุสท์ แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค (ประสูติ ค.ศ. 1844)
เจ้าหญิงมารี อเล็คซันดรีนแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค
เจ้าหญิงอันนา โซฟี
เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ทแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค
พระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1897 สิริพระชันษา 72 ปี
ลิงก์

Royal House of the Netherlands เก็บถาวร 2010-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งเนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากพระราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์
รุ่นที่ 1:  เจ้าหญิงพอลีนแห่งออเรนจ์-นัสเซา  เจ้าหญิงมาริแอนน์ เจ้าหญิงอัลเบิร์ตแห่งปรัสเซีย 
รุ่นที่ 2:  แกรนด์ดัชเชสโซฟีแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค  สมเด็จพระราชินีลูอีสแห่งสวีเดนและนอร์เวย์  เจ้าหญิงมารี เจ้าหญิงแห่งเวดส์ 
รุ่นที่ 3:  สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินา 
รุ่นที่ 4:  สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนา 
รุ่นที่ 5:  สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์  เจ้าหญิงไอรีน ดัชเชสแห่งปาร์มา  เจ้าหญิงมาร์ครีต นางฟาน โฟลเลินโฮเฟิน  เจ้าหญิงคริสตีนา นางกิเยร์โม 
รุ่นที่ 6:  ไม่มี 
รุ่นที่ 7:  เจ้าหญิงคาทารีนา-อะมาเลีย เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์  เจ้าหญิงอะเลกซียา  เจ้าหญิงอารียาน 
เจ้าหญิงแห่งเนเธอร์แลนด์จากการสมรส
เป็กซโวลเลอ

เป็กซโวลเลอ (ดัตช์: PEC Zwolle) เป็นสโมสรฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่เมืองซโวลเลอในจังหวัดโอเฟอไรส์เซิล ประเทศเนเธอร์แลนด์ ปัจจุบันเล่นอยู่ในลีกเอเรอดีวีซีอันเป็นลีกสูงสุดของประเทศเนเธอร์แลนด์
เป็กซโวลเลอก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1910 ในชื่อ PH EDN Combinatie หมายถึงการรวมกันของสองสโมสร คือ PH หมายถึงเจ้าชายเฮนดริก (ดยุกเฮนดริกแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน) และ EDN หมายถึง เอ็นเดอเดเซสเปอเรร์ตนิมเมอร์ (แปลว่า "และไม่เคยสิ้นหวัง") หรือย่อได้เป็น เป็ก (PEC) ในเริ่มแรกลงแข่งขันในฐานะทีมสมัครเล่น ก่อนจะยกระดับมาเป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในปี ค.ศ. 1955 เปลี่ยนชื่อเป็น เป็กซโวลเลอ เมื่อปี ค.ศ. 1971 และ เป็กซโวลเลอ 82 ในปี ค.ศ. 1982 เมื่อสโมสรเกิดวิกฤตการณ์ทางการเงินจนใกล้ล้มละลาย มีการปรับโครงสร้างครั้งใหญ่ และได้เปลี่ยนชื่อกลับเป็น เป็กซโวลเลอ ดังเดิมเมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2012
ปัจจุบันเป็กซโวลเลอยังไม่เคยคว้าแชมป์ลีกสูงสุดของเนเธอร์แลนด์ได้เลย โดยผลงานที่ดีที่สุดคือการจบอันดับ 6 ในฤดูกาล 2014–15 และการคว้าแชมป์ฟุตบอลรายการถ้วยในปี ค.ศ. 2014
| ด ค กเอเรอดีวีซี |
| --- | --- | --- |
| สโมสรในฤดูกาล 2021–22 |  อายักซ์  อาเซ็ด  Cambuur  ไฟเยอโนร์ด  ฟอร์ตือนาซิตตาร์ด  Go Ahead Eagles  โกรนิงเงิน  เฮเรินเฟน  เฮราเกล็ส  N.E.C.  เป็กซโวลเลอ  เปเอสเฟ  ตเว็นเตอ  แอร์กาเซ วาลไวก์  สปาร์ตาโรตเตอร์ดัม  ยูเทรกต์  ฟีเตสเซอ  วิลเลิมตเว  |  |
| สนามแข่งขัน |  Abe Lenstra Stadion  AFAS Stadion  Euroborg  Fortuna Sittard Stadion  Galgenwaard  GelreDome  IJsseldeltastadion  JenS Vesting  โยฮัน ไกรฟฟ์อาเรนา  De Koel  Koning Willem II Stadion  De Kuip  Kyocera Stadion  Philips Stadion  Polman Stadion  Rat Verlegh Stadion  De Vijverberg  Woudestein  |  |
| สโมสรที่เคยอยู่ในเอเรอดีวีซี |  อาโดเด็นฮาค  เฟเฟเฟ  เอ็มเมิน  อัลก์มาร์ 54  FC Amsterdam  Blauw-Wit Amsterdam  Cambuur  FC Den Bosch  FC Dordrecht  ยูเทรกต์  DS '79  DWS  FC Eindhoven  Elinkwijk  SC Enschede  ฟอร์ตือนา '54  Go Ahead Eagles  GVAV  Haarlem  Helmond Sport  MVV  NEC  NOAD  RBC  Roda JC  SHS  Sittardia  SVV  Telstar  SC Veendam  FC Volendam  De Volewijckers  FC Wageningen  XerxesDZB  |  |
| ฤดูกาล |  1956–57  1957–58  1958–59  1959–60  1960–61  1961–62  1962–63  1963–64  1964–65  1965–66  1966–67  1967–68  1968–69  1969–70  1970–71  1971–72  1972–73  1973–74  1974–75  1975–76  1976–77  1977–78  1978–79  1979–80  1980–81  1981–82  1982–83  1983–84  1984–85  1985–86  1986–87  1987–88  1988–89  1989–90  1990–91  1991–92  1992–93  1993–94  1994–95  1995–96  1996–97  1997–98  1998–99  1999–00  2000–01  2001–02  2002–03  2003–04  2004–05  2005–06  2006–07  2007–08  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  |  |
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา

| เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ออเรนจ์-นัสเซา |
| --- | --- |

ประเภท: เครื่องราชอิสริยาภรณ์เชิดชูเกียรติ 6 ลำดับชั้น
วันสถาปนา: 4 เมษายน พ.ศ. 2435
ประเทศ:  เนเธอร์แลนด์
ผู้สมควรได้รับ: บุคคลทุกชนชั้น
มอบเพื่อ: ประกาศเกียรติคุณความดีพิเศษยิ่งต่อสังคม
สถานะ: ยังพระราชทานอยู่
ผู้สถาปนา: สมเด็จพระราชินีเอ็มมาแห่งเนเธอร์แลนด์
ประธาน: พระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์
สถิติการมอบ
ทั้งหมด: ประมาณ 3,500 คน
ลำดับเกียรติ
สูงกว่า: เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตเนเธอร์แลนด์
รองมา: เครื่องราชอิสริยาภรณ์สุวรรณราชสีห์แห่งราชวงศ์นัสเซา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา (ดัตช์: Orde van Oranje-Nassau) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์เนเธอร์แลนด์ สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2435 โดยสมเด็จพระราชินีเอ็มมาแห่งเนเธอร์แลนด์ในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์
พระมหากษัตริย์หรือพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์จะทรงเป็นองค์ประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ และพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ให้แก่พระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการ ประชาชน ทั้งชาวดัตช์และชาวต่างประเทศ
ประวัติ

ในปี พ.ศ. 2384 พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ ซึ่งขณะนั้นดำรงพระยศเป็นแกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก สถาปนาเครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎโอ๊คขึ้นเพื่อพระราชทานแก่ประชาชนชาวดัตช์เป็นการทั่วไป แม้ว่าจะไม่ใช่เครื่องราชอิสริยาภรณ์ทางการของเนเธอร์แลนด์ก็ตาม ต่อมาหลังจากพระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์เสด็จสวรรคต ได้มีการทำสนธิสัญญาแยกลักเซมเบิร์กไปอยู่ใต้การปกครองของราชวงศ์อื่น (ราชวงศ์สาขาของราชวงศ์นัสเซา) ส่งผลให้เนเธอแลนด์ไม่สามารถใช้เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎโอ๊คได้อีกต่อไป จึงมีความต้องการเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชุดที่สามมาทดแทน นอกเหนือไปจากเครื่องราชอิสริยาภณ์การทหารวิลเลิม (Military William Order) และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ราชสีห์เนเธอร์แลนด์ (Order of the Netherlands Lion) ที่มีอยู่เดิม เอาไว้สำหรับการพระราชทานเชิดชูเป็นเกียรติยศแก่บรรดาทูตานุทูตต่างประเทศและประชาชนชั้นล่าง
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มีการพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซาแก่สมาชิกกองทัพเนเธอร๋แลนด์และสมาชิกกระทรวงการต่างประเทศ ผู้ช่วยปลดปล่อยเนเธอร์แลนด์ให้ได้รับอิสรภาพจากการยึดครองของนาซีเยอรมนี รวมไปถึงบุคคลที่ช่วยปลดปล่อยอาณานิคมของดัตช์ในอดีตบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกให้ได้รับเสรีภาพด้วยเช่นกัน ในสมัยปัจจุบัน เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซายังคงเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของเนเธอร์แลนด์ที่ใช้เชิดชูเกียรติยศแก่ทั้งทหารและพลเรือนบ่อยครั้งที่สุดเป็นอับสองรองจากเครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตเนเธอร์แลนด์ ซึ่งมักจะพระราชทานต่อเนื่องทุก ๆ ปีในโอกาศวันเฉลิมพระชนมพรรษาอย่างเป็นทางการของพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์ (ตรงกับวันที่ 27 เมษายนในรัชกาลปัจจุบัน) ซึ่งได้มีการพระราชทานแก่บุคคลทั่วไปแล้วประมาณ 3,500 คน นอกจากนี้ยังใช้พระราชทานเชิดชูเกียรติแก่เจ้าชาย รัฐมนตรี ผู้ทรงเกียรติ และทูตานุทูตจากต่างประเทศอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2537 ได้มีการเปลี่ยนแปลงระบบการพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์เชิดชูเกียรติของเนเธอร์แลนด์ หลังจากที่เป็นที่ถกเถียงมากว่า 30 ปี โดยมีการผ่านกฎหมายให้ระบบพระราชทานมีความเป็นประชาธิปไตยมากขึ้น ลดทอนการพิจารณาที่ยึดโยงกับยศฐาบรรดาศักดิ์และสถานภาพทางสังคมลง ตามหลักการแล้วชาวดัตช์ทุกคนในสังคมมีสิทธิ์ที่จะได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ แต่ในทางปฏิบัติจะพระราชทานแก่ชาวดัตช์ที่มีคุณความดีส่วนบุคคลหรือคุณความดีพิเศษยิ่งต่อสังคมเท่านั้น ก่อนหน้านี้เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซาประกอบได้ด้วย 5 ลำดับชั้น บวกกับเหรียญเชิดชูเกียรติ 3 ลำดับชั้น (ทอง เงิน และทองแดง) ทั้งนี้เหรียญเชิดชูเกียรติมีไว้พระราชทานร่วมกับเครื่องราชอิสริยาภรณ์เท่านั้น ไม่ได้แปลว่าผู้รับเหรียญจะมีสถานะเป็นผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ได้มีการยกเลิกเหรียญเชิดชูเกียรตินี้ไป และถูกแทนที่ด้วยเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นที่ 6 คือชั้นสมาชิก ซึ่งจำกัดไว้พระราชทานแก่ประชาชนชาวดัตช์เท่านั้น
ลำดับชั้น

ดาราและสายสะพายของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นอัศวินมหากางเขน (ส่วนพลเรือน)
 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นเจ้าพนักงาน (ส่วนพลเรือน)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซาแบ่งแยกเป็นสองส่วนคือ ส่วนพลเรือน ซึ่งสังเกตได้จากพวงใบกระวานบนเหรียญตรา และ ส่วนทหาร ซึ่งสังเกตได้จากดาบไขว้ทั้งบนเหรียญตราและดารา ทั้งนี้สมเด็จพระราชาธิบดีหรือสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเนเธอร์แลนด์ทรงเป็นประธานสูงสุดของเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้