stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาริโกะ ชิโนดะ
อาชีพ

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005 มาริโกะได้ซ้อมออดิชั่นรุ่นแรกของเอเคบีโฟร์ตีเอตแต่ล้มเหลวในการออดิชั่น ไม่นานหลังจากที่เธอออดิชั่น มาริโกะได้เริ่มทำงานคาเฟ่โรงละครของเอเคบีโฟร์ตีเอตเรียกว่า อากิฮาบาระโฟร์ตีเอต เป็นพนักงานร้านกาแฟที่ให้บริการลูกค้าและแจกใบปลิวส่งเสริมการขายบนถนน มาริโกะได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่ผู้อุปถัมภ์ซึ่งในไม่ช้าก็รู้ว่ามาริโกะไม่ผ่านการออดิชั่นเพื่อแสดงการสนับสนุนของพวกเขา ลูกค้าเริ่มส่งชื่อของเธอลงในบัตรลงคะแนนที่เขียนด้วยลายมือสำหรับการสำรวจความคิดเห็นของนักแสดงประจำสัปดาห์ ยาซูชิ อากิโมโตะ โปรดิวเซอร์ทั่วไปของเอเคบีโฟร์ตีเอต สังเกตเห็นความนิยมของเธอและให้โอกาสเธอเข้าร่วมเอเคบีโฟร์ตีเอตโดยมีเงื่อนไขว่าเธอจะต้องเรียนเพลงและเต้น 12 เพลงของกลุ่มภายในสี่วัน มาริโกะได้เป็นสมาชิกคนแรกของรุ่น 1.5 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต พร้อมด้วยเปิดตัวในทีมเอของเธอเมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 2006 ซิงเกิลแรกของเธอเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มหลักคือ ไอตากัตตะ ในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2011 เธอเริ่มจัดรายการด้วยชื่อของเธอเองว่า มาริโกะซามะ โนะ โอริโก ซามะ (麻里子様のおりこうさま!) บนช่องเอ็นเอชเค เธอได้ปรากฏตัวเป็นรายบุคคลในโฆษณาทางโทรทัศน์และถูกอ้างถึงว่าราชินีแห่งโฆษณาโทรทัศน์[ใคร?] สำหรับปี ค.ศ. 2012 มีสัญญาเพิ่มกับบริษัทที่จะปรากฏในโฆษณามากกว่าทาเรนโตะหญิงคนอื่นๆ (รวม 20 สัญญา) (ตามด้วย โทโมมิ อิตาโนะ สมาชิกของเอเคบีโฟร์ตีเอต ได้เสมอกันที่ 20)
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 โทโมโนบุ โทงาซากิ ผู้จัดการโรงละครของเอเคบีโฟร์ตีเอตได้ประกาศว่าการเปลี่ยนแปลงของทีมเป็นกัปตันใหม่ของทีมเอ
ในปี ค.ศ. 2013 มาริโกะเปิดตัวแบรนด์เสื้อผ้าของเธอคือ ริโคริ ซึ่งนำเสนอเสื้อผ้าที่เธอออกแบบและผลิต เธอกล่าวว่าการเริ่มต้นมีเสื้อผ้าเป็นของตัวเองนั้นเป็นความฝันของเธอก่อนจะเข้าร่วมเอเคบีโฟร์ตีเอท ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2021 ริโคริหยุดดำเนินการและปิดร้านค้า มาริโกะระบุว่าเธอทำงานเป็นที่ปรึกษาของค่ายเพลงจนถึงปี ค.ศ. 2013 เท่านั้น
มาริโกะได้อันดับที่ 5 โดยรวมในการเลือกตั้งทั่วไปของเอเคบีโฟร์ตีเอตในปี ค.ศ. 2013 ในวันที่ 8 มิถุนายน ปีเดียวกัน ขณะประกาศผลการเลือกตั้ง มาริโกะประกาศว่าเธอจะออกจากกลุ่ม คอนเสิร์ตพิธีจบการศึกษาของเธอจัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคมที่ฟุคุโอกะเพย์เพย์โดม (ปัจจุบันคือ มิซุโฮะเพย์เพย์โดมฟุคุโอกะ) และการแสดงครั้งสุดท้ายของเธอจัดที่โรงละครเอเคบีโฟร์ตีเอตคือวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2013
ในวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 2016 มาริโกะได้ปรากฎตัวเป็นนักแสดงหญิงนำในมิวสิควิดีโอ It Was Love ของซิโค นักร้องแร็ปชาวเกาหลีใต้ เขาร้องเพลงกับลูนา สมาชิกร้องนำของเอฟ(เอกซ์) วงดนตรีสัญชาติเกาหลีใต้
ชีวิตส่วนตัว

เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 มาริโกะประกาศการแต่งงานของเธอบนอินสตาแกรมกับชายที่ไม่ใช่คนดังที่ทำงานในวงการธุรกิจ ทั้งคู่หมั้นหมายกันหลังจากออกเดทได้เพียงไม่กี่เดือน และแต่งงานกันในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2020 แม่ของชิโนดะได้ประกาศในอินสตาแกรมของเธอที่มาริโกะให้กำเนิดลูกสาวชื่อว่าเมย์[ต้องการอ้างอิง]
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2022 รายงานแพร่กระจายว่ามาริโกะและสามีที่คบกันมานานสามปีแยกทางกันตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2022 เนื่องจากถูกกล่าวหาว่านอกใจ และกำลังต่อสู้เพื่อสิทธิของผู้ปกครองของลูกสาว แม้จะมีแหล่งบันทึกเสียงหลายรายการรั่วไหลบนอินเทอร์เน็ตโดยแหล่งข่าวก็ตาม ต่อมามาริโกะปฏิเสธเรื่องชู้สาวที่ถูกกล่าวหาของเธอ
เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2023 มาริโกะได้ประกาศว่าเธอและสามีของมาริโกะได้สรุปการหย่าร้างกันอย่างฉันมิตร
ผลงานเพลง > ซิงเกิลหลักของเอเคบีโฟร์ตีเอต

| ปี | No>  | ชื่อ | บท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2006 | Ind-2 | "Skirt, Hirari" | Supporting | สาวๆ ที่ไม่ได้ร้องเพลงในซิงเกิลหลักก็เข้าร่วมเป็นนักเต้นสำรองเปิดตัวพร้อมกับทีมเอ |
| 2006 | 1 | "Aitakatta" | A-side |  |
| 2007 | 2 | "Seifuku ga Jama o Suru" | A-side |  |
| 2007 | 3 | "Keibetsu Shiteita Aijō" | A-side |  |
| 2007 | 4 | "Bingo!" | A-side |  |
| 2007 | 5 | "Boku no Taiyō" | A-side |  |
| 2008 | 7 | "Romance, Irane" | A-side |  |
| 2008 | 8 | "Sakura no Hanabiratachi 2008" | A-side |  |
| 2008 | 9 | "Baby! Baby! Baby!" | A-side |  |
| 2008 | 10 | "Ōgoe Diamond" | A-side |  |
| 2009 | 11 | "10nen Sakura" | A-side |  |
| 2009 | 12 | "Namida Surprise!" | A-side |  |
| 2009 | 13 | "Iiwake Maybe" | A-side | ติดอันดับ 3 ในเลือกตั้งทั่วไปปี ค.ศ. 2009 |
| 2009 | 14 | "River" | A-side |  |
| 2010 | 15 | "Sakura no Shiori" | A-side | เธอยังร้องเพลงใน "Majisuka Rock 'n' Roll" ด้วย |
| 2010 | 16 | "Ponytail to Shushu" | A-side | เธอยังร้องเพลงใน "Majijo Teppen Blues" ด้วย |
| 2010 | 17 | "Heavy Rotation" | A-side | ติดอันดับ 3 ในเลือกตั้งทั่วไปปี ค.ศ. 2010 เธอยังร้องเพลงใน "Yasai Sisters" และ "Lucky Seven" ด้วย |
| 2010 | 18 | "Beginner" | A-side |  |
| 2010 | 19 | "Chance no Junban" | B-side | ไม่ได้ติดอันดับในการแข่งขันเป่ายิ้งฉุบ เธอยังร้องเพลงใน "Yoyakushita Christmas" และ "Kurumi to Dialougue" ด้วย (ในฐานะทีมเอ) |
| 2011 | 20 | "Sakura no Ki ni Narō" | A-side |  |
| 2011 | 21 | "Everyday, Katyusha" | A-side | เธอยังร้องเพลงใน "Korekara Wonderland" และ "Yankee Soul" ด้วย |
| 2011 | 22 | "Flying Get" | A-side | ติดอันดับ 4 ในเลือกตั้งทั่วไปปี ค.ศ. 2011 เธอยังร้องเพลงใน "Seishun to Kizukanai Mama", "Ice no Kuchizuke", "Yasai Uranai" ด้วย |
| 2011 | 23 | "Kaze wa Fuiteiru" | A-side |  |
| 2011 | 24 | "Ue kara Mariko" | A-side, Center | ชนะการแข่งขันเป่ายิ้งฉุบในปี ค.ศ. 2011 ซิงเกิลแรกของเอเคบีโฟร์ตีเอตให้ตั้งชื่อตามสมาชิก |
| 2012 | 25 | "Give Me Five!" | A-side (Baby Blossom) | เล่นแทมบูรีนใน Baby Blossom |
| 2012 | 26 | "Manatsu no Sounds Good!" | A-side | เธอยังร้องเพลงใน "Chōdai, Darling!" ด้วย |
| 2012 | 27 | "Gingham Check" | A-side | ติดอันดับ 5 ในเลือกตั้งทั่วไปปี ค.ศ. 2012 เธอยังร้องเพลงใน "Yume no Kawa" ด้วย |
| 2012 | 28 | "Uza" | A-side | เธอยังร้องเพลงใน "Kodoku na Hoshizora" ด้วย |
| 2012 | 29 | "Eien Pressure" | A-side | ติดอันดับที่ 5 ในการแข่งขันเป่ายิ้งฉุบปี ค.ศ.2012 |
| 2013 | 30 | "So Long!" | A-side | เธอยังร้องเพลงใน "Ruby" ด้วย |
| 2013 | 31 | "Sayonara Crawl" | A-side | เธอยังร้องเพลงใน "Ikiru Koto" ด้วย |
| 2013 | 32 | "Koi Suru Fortune Cookie" | A-side | ติดอันดับ 5 ในเลือกตั้งทั่วไปปี ค.ศ.2013 Ranked 5th in 2013 General Election. |
| 2016 | 43 | "Kimi wa Melody" | A-side | ติดเครื่องหมายเป็นซิงเกิลครบรอบ 10 ปี เข้าร่วมเป็นสมาชิกที่จบการศึกษาแล้ว |
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

Documentary of AKB48: To Be Continued (2011)
Samurai Angel Wars (2011)
ชมรมรัก คลับมหาสนุก (2012)
Tag (2015)
ภารกิจล้างพันธุ์นรก (2016)
Vigilante (2017)
Gangoose (2018)
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

Love Game - ตอนที่ 11 (2009)
Majisuka Gakuen (2010)
Sakura kara no tegami (2011)
So long! (2013)
Zenijo (2014)
Kazokugari (2014)
NHK Special: Next World Watashitachi no Mirai (2015)
Itsutuboshi Tourist Saikō no Tabi, Goannai Shimasu!! (2015)
Happy Marriage!? (2016)
Magical × Heroine Magimajo Pures! (2018)
Mistresses (2019)
โรเบิร์ต คิโยซากิ

| Robert Kiyosaki |
| --- | --- |
Kiyosaki in 2014.
เกิด: Robert Toru Kiyosaki  (1947-04-08) 8 เมษายน ค.ศ. 1947 (77 ปี) Hilo, Hawaii, U.S.
อาชีพ: Businessman, author
จบจาก: United States Merchant Marine Academy (BS) University of Hawaii at Hilo (dropped out)
หัวข้อ: Personal finance, business investing
ผลงานที่สำคัญ: Rich Dad, Poor Dad
ช่วงปีที่ทำงาน: (1973–94) (1997–present)
คู่สมรส: Kim Kiyosaki
เว็บไซต์
เว็บไซต์ทางการ
โรเบิร์ต โทรุ คิโยซากิ เกิดเมื่อ 8 เมษายน ค.ศ. 1947 เป็นนักธุรกิจและนักเขียนชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้ก่อตั้งของบริษัทริชแด๊ดคัมพานี ซึ่งเป็นบริษัทเอกชนที่ทำงานด้านการศึกษาด้านการเงิน ให้ความรู้ด้านการเงินส่วนบุคคลและความรู้ด้านธุรกิจผ่านหนังสือและวิดีโอ รายได้ส่วนใหญ่ของบริษัทมาจากแฟรนไชส์งานสัมมนาพ่อรวยสอนลูก ซึ่งจัดโดยกลุ่มเอกชนและใช้เครื่องหมายการค้าของคิโยซากิโดยมีค่าใช้จ่าย นอกจากนี้ยังเป็นผู้คิดค้นเกมกระดานและเกมคอมพิวเตอร์ชุดแคชโฟลว์ ("กระแสเงินสด") เพื่อให้ความรู้ด้านการเงินและธุรกิจกับทั้งเด็กและผู้ใหญ่
คิโยซากิเขียนหนังสือมาแล้วกว่า 26 เล่ม เล่มที่มีชื่อเสียงสุดคือหนังสือชุด พ่อรวยสอนลูก (Rich Dad Poor Dad" ทีได้รับการแปลไปถึง 51  ภาษา และขายได้กว่า 27 ล้านเล่มทั่วโลก และยังถูกวิพากษ์วิจารณ์จากการสนับสนุนแนวทางปฏิบัติที่มีความหมิ่นเหม่ทางกฎหมาย และถูกมองว่าเป็นแนวทางเพื่อ "การรวยเร็ว" เขาปีชื่อเสียงอีกครั้งใน ค.ศ. 2024 เนื่องจากการยื่นให้บริษัทล้มละลาย และตัวเขาเองเป็นหนี้ 1.2 พันล้านดอลลาห์
↑  คนเขียนหนังสือพ่อรวยสอนลูกติดหนี้เกือบ 4 หมื่นล้านบาท ถูกฟ้องให้!! ล้มละลาย โกงผู้ร่วมธุรกิจ หลอกลวงนักเรียน
มิสเตอร์ชวู

| "มิสเตอร์ชวู" |
| --- | --- |

เพลงโดยเอพิงก์
จากอัลบั้มพิงก์บลอสซัม
ด้านบี: "ฮัช"(ญี่ปุ่น)
วางจำหน่าย: 30 มีนาคม ค.ศ. 2014 (2014-03-30) (เกาหลี)  18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 (2015-02-18) (ญี่ปุ่น)
บันทึกเสียง: 2014–2015
แนวเพลง:  ป็อป  แดนซ์ป็อป  อิเล็กโทรป็อป 
ความยาว: 3:24
ค่ายเพลง:  คิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ (เกาหลี)  ยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุป (ญี่ปุ่น) 
ผู้ประพันธ์เพลง:  ดูเบิล ไซด์คิกส์  เซออน  เดวิด คิม (เกาหลี)  โชโกะ ฟุจิบะยะชิ (ญี่ปุ่น) 
โปรดิวเซอร์: ดูเบิล ไซด์คิกส์
"มิสเตอร์ชวู" (อังกฤษ: Mr. Chu) เป็นเพลงของวงดนตรีเกาหลีใต้ เอพิงก์ จากสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สี่ พิงก์บลอสซัม (2014) ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2014 โดยคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ เพลงเขียนโดยดูเบิล ไซด์คิกส์ ร่วมกับเซออน และเดวิด คิม มิวสิกวิดีโอกำกับโดยดิจิเพดิ (Digipedi) และปล่อยออกมาในวันเดียวกัน เพลงยังถูกนำมาใช้เพื่อการพาณิชย์ของจีไนน์ ทีวีโดยมีเอพิงก์และนักแสดงตลก อี กุก-จู มาร่วมแสดงอีกด้วย รวมถึงมีเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น ซึ่งเป็นซิงเกิลญี่ปุ่นลำดับที่สองของวง โดยออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 เอพิงก์ได้แสดงคัมแบ็คสเตจเพลงมิสเตอร์ชวูเป็นครั้งแรกในรายการ มิวสิกแบงก์ เมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2014 เพลงสามารถขึ้นถึงอันดับสองบนชาร์ตบิลบอร์ดเคป็อปฮอต 100 และชนะ 6 รางวัล จากรายการเพลงสำหรับเพลงมิสเตอร์ชวู
"มิสเตอร์ชวู" ยังเป็นเพลงที่มียอดขายดิจิทัลเปิดตัวสูงสุดเป็นอันดับที่แปดในเกาหลีใต้ ประจำปี ค.ศ. 2014 ในงานประกาศรางวัลดนตรีเมลอน ครั้งที่ 6 เอพิงก์ได้รับรางวัลในสาขาศิลปินแดนซ์ยอดเยี่ยมฝ่ายหญิงจากเพลงมิสเตอร์ชวู และยังได้รับรางวัลบนซัง จากงานโซลมิวสิกอวอร์ดส์ รวมถึงเข้าชิงรางวัลเมลลอนมิวสิกอวอร์ดมากถึง 3 สาขา ได้แก่ เพลงแห่งปี, มิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม และชนะ 1 รางวัล ในสาขาการแสดงประเภทเต้นกลุ่มหญิงยอดเยี่ยม
ชาร์ต

| ชาร์ต (2014–2015) | ตำแหน่ง สูงสุด |
| --- | --- |
South Korean Singles (แกออน): 2
Korea K-Pop Hot 100 (บิลบอร์ด): 2
South Korean Singles (แกออน): 8
Japanese Singles (ออริคอน): 2
Japan Hot 100 (บิลบอร์ด): 5
ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง

เอพิงก์ – เสียงร้อง
ดูเบิล ไซด์คิกส์ – ผลิตเพลงและแต่งเพลง
เดวิด คิม – แต่งเพลง
เซออน – แต่งเพลง
กลอรี เฟซ – เรียบเรียงเสียงประสานและผลิตเพลง
กิมก๋งจู๋

เจ้าหญิงของรัฐง่อก๊กในศตวรรษที่ 3
กิมก๋งจู๋ (มีบทบาทในช่วงปี ค.ศ. 229–258) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉฺวียนกงจู่ (จีน: 全公主; พินอิน: Quán Gōngzhǔ) ชื่อจริงว่า ซุน หลู่ปาน (จีน: 孫魯班; พินอิน: Sūn Lǔbān) ชื่อรอง ต้าหู่ (จีน: 大虎; พินอิน: Dàhǔ​) เป็๋นเจ้าหญิงแห่งรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระธิดาองค์โตของซุนกวน จักรพรรดิผู้ก่อตั้งง่อก๊กและพนะสนมปู้ เลี่ยนชือ กิมก๋งจู๋เป็นเจ้าหญิงใหญ่ (長公主 ฉางกงจู่) ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มอบให้พระธิดา (หรือพระขนิษฐา) คนโปรดของจักรพรรดิ และยังมีฐานะเป็น กิมก๋งจู๋ หรือ เฉฺวียนกงจู่ (全公主) / เฉฺวียนจู่ (全主) แปลว่า "เจ้าหญิงเฉฺวียน" เพราะสมรสกับจวนจ๋อง (全琮 เฉฺวียน ฉง)
ประวัติช่วงต้นและอภิเษกสมรส

กิมก๋งจู๋หรือซุน หลู่ปานเป็นพระธิดาองค์โตของซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊กกับพระสนมปู้ เลี่ยนชือ ซุน หลู่ปานมีพระขนิษฐาคือซุน หลู่-ยฺวี่ (孫魯育) ชื่อรองของซุน หลู่ปานและซุน หลู่-ยฺวี่คือต้าหู่ (大虎) และเสียวหู่ (小虎) มีความหมาย "เสือใหญ่" และ "เสือเล็ก" ตามลำดับ ซุน หลู่ปานสมรสครั้งแรกกับจิวซุน (周循 โจว สฺวิน) บุตรชายของจิวยี่ แต่จิวซุนเสียชีวิตก่อนเวลาอันควร ในปี ค.ศ. 229 ซุน หลู่ปานสมรสอีกครั้งกับจวนจ๋องขุนพลของซุนกวน กิมก๋งจู๋ (ซุน หลู่ปาน) มีบุตรชาย 2 คนกับจวนจ๋องคือจวนเต๊ก (全懌 เฉฺวียน อี้) และเฉฺวียน อู๋ (全吳)
ประวัติในรัชสมัยของซุนกวน

กิมก๋งจู๋ไม่ถูกกันกับฮองฮูหยินพระสนมคนหนึ่งของซุนกวนพระบิดา กิมก๋งจู๋จึงทรงไม่ชอบซุนโฮที่เป็นพระอนุชาต่างมารดาซึ่งเกิดกับฮองฮูหยินด้วย ในปี ค.ศ. 242 หลังซุนกวนทรงแต่งตั้งซุนโฮเป็นรัชทายาท พระองค์มีพระประสงค์จะตั้งฮองฮูหยินเป็นจักรพรรดินี แต่กิมก๋งจู๋ทูลคัดค้านอย่างหนักแน่นและตรัสเกี่ยวกับฮองฮูหยินอย่างเสีย ๆ หาย ๆ ต่อพระพักตร์พระบิดาหลายครั้ง และพยายามทูลโน้มน้าวพระบิดาให้ล้มเลิกพระดำริที่จะตั้งฮองฮูหยินเป็นจักรพรรดินี
กิมก๋งจู๋ทรงกังวลว่าซุนโฮจะแก้แค้นพระองค์หลังซุนโฮขึ้นเป็นจักรพรรดิ กิมก๋งจู๋จึงมักตรัสเสีย ๆ หาย ๆ เกี่ยวกับซุนโฮต่อพระพักตร์พระบิดาอยู่บ่อยครั้ง หวังจะให้ซุนโฮถูกปลดจากการเป็นรัชทายาท  ครั้งหนึ่งซุนกวนไม่สามารถไปร่วมพระราชพิธีที่ศาลบูรพกษัตริย์เพราะพระองค์ทรงพระประชวร จึงทรงมีรับสั่งให้ซุนโฮเสด็จไปพระราชพิธีแทนพระองค์ เตียวหิว (張休 จาง ซิว) อาของจางเฟย์  (張妃) พระชายาของซุนโฮอาศัยอยู่ใกล้ศาลบูรพกษัตริย์ เตียวหิวจึงทูลเชิญซุนโฮมาประทับในบ้านของตนในช่วงเวลานั้น กิมก๋งจู๋ส่งคนรับใช้ไปสอดแนมซุนโฮและไปทูลรายงานซุนกวนพระบิดาว่าซุนโฮไม่ได้อยู่ในศาลบูรพกษัตริย์ แต่ไปอยู่บ้านเตียวหิวที่เป็นพระญาติฝ่ายพระชายาแทนและวางแผนบางอย่าง กิมก๋งจู๋ยังใช้โอกาสนี้ใส่ร้ายฮองฮูหยินที่เป็นพระมารดาของซุนโฮ โดยทูลซุนกวนว่าฮองฮูหยินแสดงความรู้สึกยินดีเมื่อได้ยินว่าซุนกวนทรงพระประชวร ซุนกวนทรงเชื่อพระธิดาของตนและกริ้วฮองฮูหยิน ภายหลังฮองฮูหยินเสียชีวิตด้วยความทุกข์ใจ ส่วนซุนโฮก็เสียความโปรดปรานจากพระบิดา
ในช่วงทศวรรษ 240 เกิดการต่อสู้แย่งชิงอำนาจระหว่างซุนโฮและซุน ป้าที่เป็นพระอนุชาองค์ที่ 4 ผู้ต้องการจะชิงตำแหน่งรัชทายาทจากซุนโฮ การต่อสู้แย่งชิงอำนาจส่งให้เกิดการแบ่งเป็นฝักเป็นฝ่ายในหมู่ข้าราชบริพารของซุนกวน สองฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์ต่อกัน ฝ่ายหนึ่งสนับสนุนซุนโฮ อีกฝ่ายหนึ่งสนับสนุนซุน ป้า ในช่วงเวลานี้จวนจ๋องที่เป็นพระสวามีของกิมก๋งจู๋สนับสนุนซุน ป้า แต่จวนจ๋องเสียชีวิตในปี ค.ศ. 249 ก่อนที่การต่อสู้แย่งชิงอำนาจจะสิ้นสุด ในปี ค.ศ. 250 การต่อสู้แย่งชิงอำนาจยุติลงเมื่อซุนกวนทรงบังคับซุน ป้าให้กระทำอัตวินิบาตกรรมและปลดซุนโฮจากตำแหน่งรัชทายาท ขุนนางหลายคนที่มีส่วนเกี่ยวกับการต่อสู้แย่งชิงอำนาจถูกประหารชีวิต ถูกเนรเทศ หรือถูกปลดจากราชการ
ก่อนหน้านี้กิมก๋งจู๋ทรงเห็นว่าซุนกวนพระบิดาโปรดซุนเหลียงที่เป็นพระโอรสองค์สุดท้องมากขึ้นเรื่อย ๆ และต้องการจะตั้งซุนเหลียงเป็นรัชทายาทแทนที่ซุนโฮ กิมก๋งจู๋ต้องการจะได้ซุนเหลียงเป็นพันธมิตรทางการเมือง จึงทูลแนะนำพระบิดาให้จัดงานแต่งงานระหว่างซุนเหลียงและเฉฺวียน ฮุ่ยเจี่ย (全惠解) บุตรสาวของจวนเสียง (全尚 เฉวียน ช่าง) ญาติผู้น้องของจวนจ๋องพระสวามีของกิมก๋งจู๋ ซุนกวนทรงฟังคำแนะนำของพระธิดาและจัดให้ซุนเหลียงได้สมรสกับเฉฺวียน ฮุ่ยเจี่ย ในปี ค.ศ. 250 หลังซุนกวนทรงปลดซุนโฮจากการเป็นรัชทายาท ซุนกวนตั้งให้ซุนเหลียงเป็นรัชทายาทคนใหม่ ส่วนเฉฺวียน ฮุ่ยเจี่ยได้ขึ้นเป็นพระชายาของรัชทายาท
ประวัติในสมัยที่ซุนจุ๋นเป็นผู้สำเร็จราชการ

ในปี ค.ศ. 252 ซุนเหลียงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งง่อก๊กลำดับที่ 2 ภายหลังการสวรรคตของซุนกวนพระบิดา เวลานั้นซุนเหลียงมีพระชนมายุเพียง 9 พรรษา จูกัดเก๊กจึงดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และปกครองในพระนามของซุนเหลียง ในปี ค.ศ. 253 ซุนจุ๋นก่อการรัฐประหารและสังหารจูกัดเก๊ก จากนั้นจึงขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์คนใหม่ ซุนจุ๋นลอบมีความสัมพันธ์กับกิมก๋งจู๋ ความสัมพันธ์นี้อาจเริ่มหลังจวนจ๋องพระสวามีของกิมก๋งจู๋เสียชีวิตในปี ค.ศ. 249 กิมก๋งจู๋ใช้ความสัมพันธ์พิเศษกับซุนจุ๋นในการยุยงซุนจุ๋นให้กำจัดซุนโฮที่เป็นพระอนุชาต่างมารดาของพระองค์เองและเป็นอดีตรัชทายาท ในปี ค.ศ. 253 ซุนจุ๋นย้ายซุนโฮให้ไปอยู่ที่เมืองซินตู (新都郡 ; อยู่บริเวณอำเภออี มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) จากนั้นจึงสั่งผู้แทนพระองค์ไปบังคับให้ซุนโฮกระทำอัตวินิบาตกรรม
ก่อนหน้านี้ในรัชสมัยของซุนกวนพระบิดาของกิมก๋งจู่ ขณะเมื่อกิมก๋งจู๋เข้าข้างซุน ป้าในการการต่อสู้แย่งชิงอำนาจกับซุนโฮ กิมก๋งจู๋ได้รับการสนับสนุนจากซุน หลู่-ยฺวี่พระขนิษฐา กิมก๋งจู๋เริ่มเหินห่างจากซุน หลู่-ยฺวี่หลังซุน หลู่-ยฺวี่ปฏิเสธที่จะสนับสนุนกิมก๋งจู๋ต่อไป ในปี ค.ศ. 255 ซุน อี๋ (孫儀) และคนอื่น ๆ วางแผนโค่นล้มซุนจุ๋นจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ แต่แผนการรั่วไหล ซุน อี๋และคนอื่น ๆ จึงถูกประหารชีวิตก่อนที่จะได้ดำเนินแผนการ กิมก๋งจู๋ฉวยโอกาสนี้กล่าวหาเท็จว่าซุน หลู่-ยฺวี่เข้าร่วมสมคบคิดในแผนการ และยุยงซุนจุ๋นให้สำเร็จโทษซุน หลู่-ยฺวี่เช่นกัน
ประวัติในสมัยที่ซุนหลิมเป็นผู้สำเร็จราชการ

หลังซุนจุ๋นเสียชีวิตในปี ค.ศ. 256 ซุนหลิมลูกพี่ลูกน้องสืบทอดตำแหน่งในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของซุนเหลียงจักรพรรดิง่อก๊ก ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 256 และ ค.ศ. 258 ซุนเหลียงทรงสงสัยว่ากิมก๋งจู๋มีส่วนเกี่ยวข้องกับการสิ้นพระชนม์ของซุน หลู่-ยฺวี่ ซุนเหลียงจึงทรงเรียกกิมก๋งจู๋ที่เป็นพระเชษฐภคินีต่างมารดามาตรัสถาม กิมก๋งจู๋ทรงรู้สึกหวาดกลัวจึงทูลปดไปว่า "หม่อมฉันไม่ทราบจริง ๆ หม่อมฉันได้ยินจากบุตรชายของจู จฺวี้ (朱據) คือจู สฺยง (朱熊) และจู สุ่น (朱損)" ซุนเหลียงทรงเห็นว่าจู สฺยงและจู สุ่นทรยศซุน หลู่-ยฺวี่ไปเข้าด้วยซุนจุ๋น โดยเฉพาะจู สุ่นได้สมรสกับน้องสาวของซุนจุ๋น ซุนเหลียงจึงทรงมีรับสั่งถึงเตงฮองให้ประหารชีวิตจู สฺยงและจู สุ่น
ซุนเหลียงทรงเริ่มระแวงซุนหลิมมากขึ้นเรื่อย ๆ เพราะซุนหลิมมีท่าทีว่าคิดการจะแย่งชิงบัลลังก์จากพระองค์ ดังนั้นในปี ค.ศ. 258 ซุนเหลียงจึงทรงวางแผนร่วมกับกิมก๋งจู๋, จวนเสียง (全尚 เฉฺวียน ช่าง) และเล่าเสง (劉承 หลิว เฉิง) คิดการจะกำจัดซุนหลิม พระสนมคนหนึ่งของซุนเหลียงเป็นลูกพี่ลูกน้องของซุนหลิมได้ยินแผนการจึงเตือนซุนหลิมเกี่ยวกับเรื่องนี้ ซุนหลิมจึงชิงจัดการก่อนโดยส่งคนไปจับตัวจวนเสียง ส่งซุน เอิน (孫恩) น้องชายไปสังหารเล่าเสง และนำทหารเข้าล้อมพระราชวัง ภายหลังซุนหลิมปลดซุนเหลียงจากราชบัลลังก์และตั้งซุนฮิวพระโอรสองค์ที่ 6 ของซุนกวนขึ้นครองราชย์แทน ซุนหลิมยังมีคำสั่งให้เนรเทศกิมก๋งจู๋ไปอยู่เมืองอิเจี๋ยง (豫章郡 ยฺวี่จางจฺวิ้น; อยู่บริเวณนครหนานชาง มณฑลเจียงซีในปัจจุบัน) ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นกับกิมก๋งจู๋ภายหลังจากนั้น
ดูเพิ่ม

พงศาวลีง่อก๊ก#ซุนกวน
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ฝาง เสฺวียนหลิง (648). พงศาวดารราชวงศ์จิ้น (จิ้นชู).
สฺวี่ ซง (ป. ศตวรรษที่ 8). เจี้ยนคางฉือลู่ (建康實錄).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
| ด ค กบุคคลสำคัญในง่อก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  ซุนกวน  ซุนเหลียง  ซุนฮิว  ซุนโฮ (ซุน เฮ่า) 
จักรพรรดินีและพระสนม:  เซี่ยฟูเหริน  ซีฮูหยิน  พัวฮูหยิน  ปู้ เลี่ยนชือ  ฮองฮูหยิน  จักรพรรดินีจิ้งหฺวาย  เฉฺวียน ฮุ่ยเจี่ย  จักรพรรดินีจู  จักรพรรดินีเหอ พระพันปีหลวง  เถิง ฟางหลาน 
ราชนิกูล:  ซุนเต๋ง  ซุน ลฺวี่  ซุนโฮ (ซุน เหอ)  ซุน ป้า  ซุน เฟิ่น  กิมก๋งจู๋ (ซุน หลู่ปาน)  ซุน หลู่-ยฺวี่  ซุนหวน  ซุนเสียว  ซุนฮี 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  ซุน เช่า  โกะหยง  ลกซุน  เปาจิด  จู จฺวี้  ซุนจุ๋น  ซุนหลิม (ซุน เชิน)  เอียงเหียง  ลู่ ข่าย  บั้นเฮ็ก  เตี๋ยวเค้า 
ข้าราชการฝ่ายพลเรือน:  งอซัน  งำเต๊ก  งิมหุน  งีห้วน  จวนกี๋  จี้ เยี่ยน  เจียวเอี๋ยน  ซีหอง  ตังเตียว  เตียวเจียว  เตียวอุ๋น  เทียเป๋ง  เบ้งจ๋อง  พัวโยย  เหยียมจุ้น  ฮวนฮี 
ข้าราชการฝ่ายทหาร:  งุยเปียว  จวนจ๋อง  จวนตวน  จวนเต๊ก  จวนเสียง  จิวท่าย  จิวหอง  จูกัดกิ๋น  จูกัดเก๊ก  จูกัดเจ้ง  จูตี  จูหวน  จูเหียน  ชีซก  ชีเซ่ง  ชีฮู  ซงเขียม  ซุน ก้าน  ซุน ข่าย  ซุน จฺวี้  ซุนหลิม (ซุน ซิน)  ซุน เอิน  ต๋องจู  เตงอิ๋น  เตงฮอง  เตียวปอ  เตียวหิว  เตียวเอียด  เทียเภา  บิฮอง  บุนขิม  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  พัวเจี้ยง  ลกข้อง  ลิกี๋  ลิต้าย  ลิห้อม  เล่งทอง (ลั่ว ถ่ง)  เล่งทอง (หลิง ถ่ง)  เล่าเบา  เล่าเลียก  เล่าเสง  อองตุ๋น  อีจ้วน  ฮั่นจ๋ง  ฮันต๋ง  เฮ่อ ฉี 
อื่น ๆ:  เก๋อ เสฺวียน  เฉา ปู้ซิ่ง
คนเก่งฟ้าประทาน

| คนเก่งฟ้าประทาน |
| --- | --- |
เค้าโครงจาก: คนเก่งทะลุโลก ของโยชิฮิโระ โทงาชิ
พัฒนาโดย:   อากิระ โมริอิ  คาซูตากะ ซากาโมโตะ 
เขียนโดย: ทัตสึโร มิชิมะ
กำกับโดย: โช สึกิกาวะ
แสดงนำ: ทากูมิ คิตะมูระ ชูเฮ อูเอสึงิ จูน ชิซน คานาตะ ฮอนโง
ประเทศแหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ญี่ปุ่น
จำนวนตอน: 5
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: คาซูตากะ ซากาโมโตะ
ผู้อำนวยการสร้าง: อากิระ โมริอิ
ความยาวตอน: 45–56 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: เน็ตฟลิกซ์
ออกอากาศ: 14 ธันวาคม ค.ศ. 2023 (2023-12-14)
คนเก่งฟ้าประทาน (ญี่ปุ่น: 幽遊白書) เป็นละครโทรทัศน์แบบสตรีมมิ่งแนวแอ็คชัน แฟนตาซี ผจญภัยของญี่ปุ่นที่พัฒนาโดยอากิระ โมริอิ และคาซูตากะ ซากาโมโตะ ออกอากาศทางเน็ตฟลิกซ์ ละครฉบับคนแสดงเรื่องนี้เป็นการดัดแปลงจากมังงะปี 1990–94 ในชื่อเดียวกันของโยชิฮิโระ โทงาชิ ผลิตโดย Robot Communications และนำแสดงโดยทากูมิ คิตะมูระ, ชูเฮ อูเอสึงิ, จุน ชิซน และคานาตะ ฮอนโง ออกอากาศตอนแรกในวันที่ 14 ธันวาคม 2023
เรื่องย่อ

เรื่องราวเกี่ยวกับอูราเมชิ ยูสุเกะ นักเรียนมัธยมต้นที่ใช้เวลาทั้งวันไปกับการต่อสู้ เขาเสียชีวิตหลังจากช่วยเหลือเด็กคนหนึ่งจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ และได้รับการฟื้นคืนชีพขึ้นมาเพื่อรับหน้าที่เป็นผู้สืบสวนเรื่องเหนือธรรมชาติ
การผลิต > พัฒนา

ในวันพุธที่ 16 ธันวาคม 2020 มีการประกาศสร้างละครโทรทัศน์ฉบับคนแสดงเรื่องนี้ มีกำหนดออกอากาศทางเน็ตฟลิกซ์ทั่วโลก โดยมีคาซูตากะ ซากาโมโตะ ผู้อำนวยการฝ่ายจัดหาเนื้อหาของเน็ตฟลิกซ์ ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้าง และอากิระ โมริอิเป็นผู้ควบคุมงานสร้าง
มี โกราซอน เอส ตูโย

| มี โกราซอน เอส ตูโย |
| --- | --- |

ประเภท: เทเลโนเบล่า
เขียนโดย: ปาโบล เฟร์เรร์ การ์เซีย-ตราเวซี อานา โอเบรกอน อเลฮานโดร โปห์เลนซ์ ริคาร์โด้ เตเฮด้า มาร์เซีย เดล ริโอ
กำกับโดย: ฮอร์เฮ ฟอนส์ ลิลี่ การ์ซา ออเรลิโอ อาบีลา เมาริซิโอ มานซาโน
แสดงนำ: ซิลเวีย นาวาร์โร ฮอร์เฮ ซาลินาส ไมริน บิยานูเอบา
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: เจสซี ฮัวร์ตา จอย ฮัวร์ตา ทอมมี่ ตอร์เรส
ประเทศแหล่งกำเนิด:  เม็กซิโก
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาสเปน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ฮวน โอโซริโอ
ผู้อำนวยการสร้าง: อิกนาซิโอ ออร์ติซ รอย เนลสัน โรฮาส
ความยาวตอน: 45 นาที
บริษัทผู้ผลิต: เตเลบิซา
ออกอากาศ
เครือข่าย: ลัสเอสเตรยัส
ออกอากาศ: 30 มิถุนายน ค.ศ. 2014 (2014-06-30) – 1 มีนาคม ค.ศ. 2015 (2015-03-01)
มี โกราซอน เอส ตูโย (สเปน: Mi corazón es tuyo) เป็นเทเลโนเบล่าของเม็กซิโก ที่สร้างโดย ฮวน โอโซริโอ โดยออกอากาศทางช่องลัสเอสเตรยัส เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2557 ถึงวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2558 ซีรีส์นำแสดงโดยซิลเวีย นาวาร์โร ฮอร์เฮ ซาลินาส และไมริน บิยานูเอบา
นักแสดง

ซิลเวีย นาวาร์โร รับบท อาน่า เลอัล
ฮอร์เฮ ซาลินาส รับบท เฟอร์นันโด ลาสกูราอิน
ไมริน บิยานูเอบา รับบท อิซาเบลา บาซเกซ เด กาสโตร
ปาโบล มอนเตโร รับบท ดิเอโก ลาสกูราอิน
อาเดรียน อูริเบ รับบท ฮวน "จอห์นนี่" กูติเอร์เรซ
เปาลินา โกโต รับบท เอสเตฟาเนีย "แฟนนี่" ลาสกูราอิน ดิเอซ
การ์เมน ซาลินาส รับบท โยลันดา เด กาสโตร บาซเกซ
ฟาบิโอลา กัมโปมาเนส รับบท เจนนิเฟอร์ โรดริเกซ
ราฟาเอล อินกลัน รับบท นิโคลัส ลาสกูราอิน
เรอเน่ กาซาโดส รับบท บรูโน โรเมโร
ลิซาร์โด้ กวารินอส รับบท เอ็นริเก บาซูร์โต
แหล่งข้อมูลอื่น

มี โกราซอน เอส ตูโย ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ไท่ฉื่อ

ศักราชของราชวงศ์จิ้นตะวันตก
ไท่ฉื่อ (จีน: 泰始; พินอิน: Tàishǐ) เป็นชื่อศักราชลำดับแรกในรัชสมัยของจักรพรรดิสุมาเอี๋ยนแห่งราชวงศ์จิ้นตะวันตก (จิ้นอู่ตี้) ชื่อศักราชไท่ฉื่อใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 266 (ปีอี๋โหย่ว (乙酉) เดือน 12) ถึง ค.ศ. 271 รวมเวลา 10 ปี และถือเป็นชื่อศักราชแรกของราชวงศ์จิ้นตะวันตกด้วย
ตารางเทียบศักราช

| ไท่ฉื่อ | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ค.ศ. | 266 (ปีอี๋โหย่ว เดือน 12) | 266 | 267 | 268 | 269 | 270 | 271 | 272 | 273 | 274 |
| ง่อก๊ก | กานลู่ 1 | กานลู่ 2 เป๋าติ่ง 1 | เป๋าติ่ง 2 | เป๋าติ่ง 3 | เป๋าติ่ง 4 เจี้ยนเหิง 1 | เจี้ยนเหิง 2 | เจี้ยนเหิง 3 | เฟิ่งหฺวาง 1 | เฟิ่งหฺวาง 2 | เฟิ่งหฺวาง 3 |
ดูเพิ่ม

ศักราชของจีน
บรรณานุกรม

ฝาง เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
| ก่อนหน้า |  | ไท่ฉื่อ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| วุยก๊ก: เสียนซี |  | ศักราชของราชวงศ์จิ้นตะวันตก  (ค.ศ. 266 - 274) |  | เสียนหนิง |
สุมาปอง

อ๋องแห่งงีหยงแห่งราชวงศ์จิ้น (ค.ศ. 205–271)
สุมาปอง (ค.ศ. 205–271) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซือหม่า ว่าง (จีน: 司馬望; พินอิน: Sīmǎ Wàng) ชื่อรอง จื่อชู (จีน: 子初; พินอิน: Zǐchū) เป็นเจ้าชายและขุนพลของราชวงศ์จิ้นของจีน เดิมรับราชการในรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก