stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอเชียนคัพ 2019 รอบคัดเลือก
รอบที่ 3 > กลุ่ม เอ

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อินเดีย | 6 | 4 | 1 | 1 | 11 | 5 | +6 | 13 | ผ่านเข้ารอบสู่ เอเชียนคัพ 2019 |  | — | 1–0 | 2–2 | 4–1 |
| 2 |  คีร์กีซสถาน | 6 | 4 | 1 | 1 | 14 | 8 | +6 | 13 | ผ่านเข้ารอบสู่ เอเชียนคัพ 2019 |  | 2–1 | — | 5–1 | 1–0 |
| 3 |  พม่า | 6 | 2 | 2 | 2 | 10 | 10 | 0 | 8 |  |  | 0–1 | 2–2 | — | 1–0 |
| 4 |  มาเก๊า | 6 | 0 | 0 | 6 | 4 | 16 | −12 | 0 |  |  | 0–2 | 3–4 | 0–4 | — |
แหล่งข้อมูล: AFC
Notes:
1 2  Head-to-head results: India 1–0 Kyrgyzstan, Kyrgyzstan 2–1 India (India won on away goals).
รอบที่ 3 > กลุ่ม บี

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เลบานอน | 6 | 5 | 1 | 0 | 14 | 4 | +10 | 16 | ผ่านเข้ารอบสู่ เอเชียนคัพ 2019 |  | — | 5–0 | 2–0 | 2–1 |
| 2 |  เกาหลีเหนือ | 6 | 3 | 2 | 1 | 13 | 10 | +3 | 11 | ผ่านเข้ารอบสู่ เอเชียนคัพ 2019 |  | 2–2 | — | 2–0 | 4–1 |
| 3 |  ฮ่องกง | 6 | 1 | 2 | 3 | 4 | 7 | −3 | 5 |  |  | 0–1 | 1–1 | — | 2–0 |
| 2 |  มาเลเซีย | 6 | 0 | 1 | 5 | 5 | 15 | −10 | 1 |  |  | 1–2 | 1–4 | 1–1 | — |
แหล่งข้อมูล: AFC
รอบที่ 3 > กลุ่ม ซี

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จอร์แดน | 6 | 3 | 3 | 0 | 16 | 5 | +11 | 12 | ผ่านเข้ารอบสู่ เอเชียนคัพ 2019 |  | — | 1–1 | 4–1 | 7–0 |
| 2 |  เวียดนาม | 6 | 2 | 4 | 0 | 9 | 3 | +6 | 10 | ผ่านเข้ารอบสู่ เอเชียนคัพ 2019 |  | 0–0 | — | 0–0 | 5–0 |
| 3 |  อัฟกานิสถาน | 6 | 1 | 3 | 2 | 7 | 10 | −3 | 6 |  |  | 3–3 | 1–1 | — | 2–1 |
| 4 |  กัมพูชา | 6 | 1 | 0 | 5 | 3 | 17 | −14 | 3 |  |  | 0–1 | 1–2 | 1–0 | — |
แหล่งข้อมูล: AFC
รอบที่ 3 > กลุ่ม ดี

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  โอมาน | 6 | 5 | 0 | 1 | 28 | 5 | +23 | 15 | ผ่านเข้ารอบสู่ เอเชียนคัพ 2019 |  | — | 1–0 | 5–0 | 14–0 |
| 2 |  ปาเลสไตน์ | 6 | 5 | 0 | 1 | 25 | 3 | +22 | 15 | ผ่านเข้ารอบสู่ เอเชียนคัพ 2019 |  | 2–1 | — | 8–1 | 10–0 |
| 3 |  มัลดีฟส์ | 6 | 2 | 0 | 4 | 11 | 19 | −8 | 6 |  |  | 1–3 | 0–3 | — | 7–0 |
| 4 |  ภูฏาน | 6 | 0 | 0 | 6 | 2 | 39 | −37 | 0 |  |  | 2–4 | 0–2 | 0–2 | — |
แหล่งข้อมูล: AFC
Notes:
1 2  Head-to-head results: Palestine 2–1 Oman, Oman 1–0 Palestine (Oman won on away goals).
รอบที่ 3 > กลุ่ม อี

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  บาห์เรน | 6 | 4 | 1 | 1 | 15 | 3 | +12 | 13 | ผ่านเข้ารอบสู่ เอเชียนคัพ 2019 |  | — | 4–0 | 5–0 | 0–0 |
| 2 |  เติร์กเมนิสถาน | 6 | 3 | 1 | 2 | 9 | 10 | −1 | 10 | ผ่านเข้ารอบสู่ เอเชียนคัพ 2019 |  | 1–2 | — | 2–1 | 2–1 |
| 3 |  จีนไทเป | 6 | 3 | 0 | 3 | 7 | 12 | −5 | 9 |  |  | 2–1 | 1–3 | — | 1–0 |
| 4 |  สิงคโปร์ | 6 | 0 | 2 | 4 | 3 | 9 | −6 | 2 |  |  | 0–3 | 1–1 | 1–2 | — |
แหล่งข้อมูล: AFC
รอบที่ 3 > กลุ่ม เอฟ

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ฟิลิปปินส์ | 6 | 3 | 3 | 0 | 13 | 8 | +5 | 12 | ผ่านเข้ารอบสู่ เอเชียนคัพ 2019 |  | — | 2–2 | 2–1 | 4–1 |
| 2 |  เยเมน | 6 | 2 | 4 | 0 | 7 | 5 | +2 | 10 | ผ่านเข้ารอบสู่ เอเชียนคัพ 2019 |  | 1–1 | — | 2–1 | 2–1 |
| 3 |  ทาจิกิสถาน | 6 | 2 | 1 | 3 | 10 | 9 | +1 | 7 |  |  | 3–4 | 0–0 | — | 3–0 |
| 4 |  เนปาล | 6 | 0 | 2 | 4 | 3 | 11 | −8 | 2 |  |  | 0–0 | 0–0 | 1–2 | — |
แหล่งข้อมูล: AFC
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย
แหล่งข้อมูลอื่น

AFC Asian Cup, the-AFC.com
Preliminary Joint Qualification 2018 เก็บถาวร 2019-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, stats.the-AFC.com
AFC Asian Cup UAE 2019, stats.the-AFC.com
| ด ค กเอเชียนคัพ 2019 |
| --- | --- | --- |
| การแข่งขัน |  รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่ม เอ  กลุ่ม บี  กลุ่ม ซี  กลุ่ม ดี  กลุ่ม อี  กลุ่ม เอฟ  รอบแพ้คัดออก  นัดชิงชนะเลิศ  |  |
| ข้อมูลทั่วไป |  การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ  Officials  พิธีเปิด  การคัดเลือก รอบแรก  รอบที่ 2  รอบเพลย์ออฟ  รอบที่ 3  ผู้เล่น  สถิติ  สนาม  |  |
| ด ค กเอเอฟซี เอเชียนคัพ |
| --- | --- |
ทัวร์นาเม้นต์:  ฮ่องกง 1956  เกาหลีใต้ 1960  อิสราเอล 1964  อิหร่าน 1968  ไทย 1972  อิหร่าน 1976  คูเวต 1980  สิงคโปร์ 1984  กาตาร์ 1988  ญี่ปุ่น 1992  อาหรับเอมิเรตส์ 1996  เลบานอน 2000  จีน 2004  ไทย/มาเลเซีย/เวียดนาม/อินโดนีเซีย 2007  กาตาร์ 2011  ออสเตรเลีย 2015  อาหรับเอมิเรตส์ 2019  กาตาร์ 2023  ซาอุดีอาระเบีย 2027 
นัดชิงชนะเลิศ:  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2007  2011  2015  2019  2023 
รอบคัดเลือก:  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2007  2011  2015  2019  2023  2027 
ผู้เล่น:  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2007  2011  2015  2019  2023 
↑  คูเวตตกรอบหลังแข่ง 5 ครั้ง อินโดนีเซียตกรอบก่อนเข้าแข่งขัน กวมถอนตัวก่อนเล่นในรอบสาม สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ร่วมเข้ารอบฟุตบอลโลก
แผนที่แสดงทีมที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย
ถนนสีหบุรานุกิจ

ถนนสีหบุรานุกิจ
ถนนสีหบุรานุกิจ (อักษรโรมัน: Thanon Sihaburanukit) เป็นถนนสายสั้น ๆ ในแขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร มีความยาวประมาณ 3 กิโลเมตร  มีจุดเริ่มต้นที่แยกเมืองมีน ซึ่งเป็นจุดตัดระหว่างถนนรามอินทรา ถนนสุวินทวงศ์ และถนนเสรีไทย มีทิศทางมุ่งไปทางทิศตะวันออก ข้ามคลองสามวา เลี้ยวขึ้นไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ไปบรรจบกับกับถนนร่มเกล้าบริเวณวัดแสนสุข
สถานที่สำคัญบนถนนสายนี้ มีโรงพยาบาลนวมินทร์ วิทยาลัยเทคนิคมีนบุรี ตลาดนัดจตุจักร 2 ตลาดมีนบุรี สวนเฉลิมพระเกียรติ ร.9 มีนบุรี สำนักงานเขตมีนบุรี พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร เขตมีนบุรี โรงเรียนมีนบุรี โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ศาลแพ่งมีนบุรี ศาลอาญามีนบุรี และวัดแสนสุข
ในอดีตถนนสายนี้เคยเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3101 แต่ในปัจจุบันดูแลโดยกรุงเทพมหานคร
แจฮย็อน

| แจฮย็อน |
| --- | --- |
แจฮย็อนในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562
เกิด: ช็อง แจ-ฮย็อน 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 (28 ปี) เขตซอโช โซล ประเทศเกาหลีใต้
ชื่ออื่น: ช็อง ยุน-โอ
การศึกษา: โรงเรียนศิลปะการแสดงแห่งกรุงโซล
อาชีพ:  นักร้อง  พิธีกรโทรทัศน์  นักแสดง  นายแบบ 
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  เคป็อป  อาร์แอนบี 
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เอสเอ็ม
สมาชิกของ: เอ็นซีที เอ็นซีทียู เอ็นซีที 127 เอ็นซีทีโทแจจ็อง เอสเอ็มทาวน์
อดีตสมาชิก: เอสเอ็มรุกกีส์

เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 정윤오
ฮันจา: 鄭閏伍
อาร์อาร์: Jeong Yun-o 
เอ็มอาร์: Chŏng Yun'o 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 정재현
ฮันจา: 鄭在玹
อาร์อาร์: แม่แบบ:Jeong Jaehyun 
เอ็มอาร์: Chŏng Chaehyŏn 
ชื่อในวงการ
ฮันกึล: 재현
ฮันจา: 在玹
อาร์อาร์: แม่แบบ:Jaehyun 
เอ็มอาร์: Chaehyŏn 
 
ช็อง ยุน-โอ (เกาหลี: 정윤오, อักษรโรมัน: Jeong Yun-o) มีชื่อเกิดว่า ช็อง แจ-ฮย็อน (เกาหลี: 정재현, อักษรโรมัน: Jeong Jae-hyun; เกิด 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อการแสดงว่า แจฮย็อน เป็นนักร้อง แรปเปอร์ นายแบบ พิธีกรโทรทัศน์ และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ รู้จักกันดีในฐานะสมาชิกของวงบอยแบนด์เกาหลีใต้เอ็นซีที หน่วยย่อยเอ็นซีทียู เอ็นซีที 127 และ เอ็นซีทีโดแจจอง
แจฮย็อนเริ่มต้นทำงานในฐานะเด็กฝึกงานของทีมก่อนเปิดตัว เอสเอ็มรุกกีส์ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 เขาเปิดตัวในเดือนเมษายน พ.ศ. 2559 ในฐานะสมาชิกของยูนิตหมุนเวียนเอ็นซีทียูและกลายเป็นสมาชิกของยูนิตคงที่ในโซลเอ็นซีที 127 ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 ภายหลังเขาร่วมหน่วยเอ็นซีทีโทแจจองในเดือนเมษายน พ.ศ. 2566
เขายังเคยเป็นพิธีกรรายการอินกีกาโย ในระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 ถึงกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

แจฮย็อนเกิดในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ที่เขตซอโช โซล ประเทศเกาหลีใต้ แม้ว่าเขามีชื่อเกิดว่า ช็อง แจ-ฮย็อน (정재현) ภายหลังเขาเปลี่ยนชื่อเป็น ช็อง ยุน-โอ (정윤오) แจฮย็อนอาศัยและศึกษาอยู่ในรัฐคอนเนทิคัต สหรัฐ ตอนอายุ 5 ถึง 10 ขวบ และใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า เจย์ ช็อง (Jay Jeong) ทำให้เขาสามารถพูดได้ทั้งภาษาอังกฤษและเกาหลี แจฮย็อนเริ่มให้ความสนใจในด้านดนตรีเนื่องจากอิทธิพลของพ่อแม่ และเรียนรู้วิธีเล่นกีตาร์และเปียโน ในภายหลังในช่วงมัธยมจึงเริ่มร้องเพลงได้ ย่า/ยายของเขาผู้เป็นนักเต้นมืออาชีพที่เกษียณแล้ว ก็เป็นผู้ช่วยฝึกเต้นให้เขาด้วย
แจฮย็อนเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยม Shindong และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย Apgujeong ภายหลังถ่ายโอนไปที่โรงเรียนศิลปะการแสดงแห่งกรุงโซลตอนเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่ 2 และจบการศึกษาใน พ.ศ. 2559 เขาเคยเป็นประธานสภานักเรียน
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2567 | 6 ชั่วโมง..ล่า..ท้าชะตา | จุนอู |  |  |
ผลงานการแสดง > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2558 | โชว์แชมเปียน | พิธีกร | ร่วมกับโทยอง |  |
| 2560 | ผจญภัยล่าท้าภารกิจ | ตนเอง |  |  |
| 2562–64 | อินกีกาโย | พิธีกร | ร่วมกับมินฮย็อกกับอี นา-อึน |  |
| 2565 | Dear. M | ชา มิน-โฮ | บทนำ |  |
ผลงานการแสดง > รายการวิทยุ

| ปี | เรื่อง | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2560–2562 | NCT Night Night | ร่วมกับจอห์นนี |  |
ผลงานเพลง

ดูเพิ่ม: ผลงานเพลงของเอ็นซีที
| ชื่อ | ปี | อันดับสูงสุด> KOR  | อันดับสูงสุด> USWorld  | อันดับสูงสุด> VIE  | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "Try Again"  (with d.ear) | 2560 | — | — | 95 | S.M. Station Season 2 |
| "Forever Only" | 2565 | 120 | 14 | — | NCT Lab |
| "Horizon" | 2566 | 38 | __ | __ | NCT Lab |
| "Dandelion" | 2567 | __ | __ | __ | J |
| "Roses" | 2567 | __ | __ | __ | J |
| "Smoke" | 2567 | 4 | 29 | __ | J |
| "Unconditional" |  | __ | __ | __ | Non-album single |
"—" คือยอดขายที่ไม่ปรากฏในชาร์ตหรือเผยแพร่ในภูมิภาคนั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

แจฮย็อน ที่ฮันซีเนมา
Jaehyun at SM Town
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เกาหลี 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
รายชื่อธงในประเทศอียิปต์

ตารางข้างล่างนี้แสดงธง ที่ใช้ในประเทศสาธารณรัฐอาหรับอียิปต์ อ่านเพิ่มเติมที่หัวข้อธงชาติอียิปต์
ธงชาติ

| ภาพธง | ประกาศใช้ | การใช้ | ลักษณะ |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ค.ศ. 1984 – ปัจจุบัน | ธงชาติสาธารณรัฐอาหรับอียิปต์  (ตามกฎหมายเลขที่ 144 ค.ศ. 1984)  | ธงสามสีสามแถบแนวนอนขนาดเท่ากัน พื้นสีแดง-ขาว-ดำ มีรูปนกอินทรีแห่งศอลาฮุดดีนที่กลางแถบสีขาว |
|  | ค.ศ. 1971 – 1984 | ธงของอียิปต์ในสมัยสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับ  (ตามกฎหมายเลขที่ 3 ค.ศ. 1971)  | ธงสามสีสามแถบแนวนอนขนาดเท่ากัน พื้นสีแดง-ขาว-ดำ มีรูปเหยี่ยวแห่งกูเรชที่กลางแถบสีขาว |
|  | ค.ศ. 1958 – 1971 | ธงของอียิปต์ในสมัยสหสาธารณรัฐอาหรับ  (ตามกฤษฎีกาเลขที่ 12 ลงวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1958)  | ธงสามสีสามแถบแนวนอนขนาดเท่ากัน พื้นสีแดง-ขาว-ดำ มีรูปดาวห้าแฉกสีเขียวสองดวงที่กลางแถบสีขาว ดาวสองดวงบนธงหมายถึงอียิปต์และ ซีเรีย |
|  | ค.ศ. 1923 – 1958 | ธงชาติราชอาณาจักรอียิปต์และซูดาน และ สาธารณรัฐอียิปต์  (ตามกฎหมายเลขที่ 47 ค.ศ. 1923)  | ธงเดือนเสี้ยวสีขาวล้อมดาวห้าแฉกสามดวงในพื้นสีเขียว |
|  | ค.ศ. 1914 – 1923 | ธงของรัฐสุลต่านแห่งอียิปต์ | ธงพื้นสีแดง มีรูปจันทร์เสี้ยวและดาวห้าแฉกสีขาว |
|  | ค.ศ. 1881 – 1914 | ธงของรัฐเคดีฟแห่งอียิปต์และซูดาน ในความยึดครองของสหราชอาณาจักร | ธงพื้นสีแดง มีรูปจันทร์เสี้ยวและดาวห้าแฉกสีขาว |
|  | ค.ศ. 1867 – 1881 | ธงของรัฐเคดีฟแห่งอียิปต์ | รูปเดือนเสี้ยวและดาวรวมสามคู่ ประดับอยู่ทางด้านติดคันธงบนพื้นธงสีแดง |
|  | ค.ศ. 1826 – 1867 | ธงของอียิปต์ในความปกครองแห่งจักรวรรดิออตโตมาน ปรับปรุงแบบโดยมุฮัมมัดอาลีแห่งอียิปต์ | ธงพื้นสีแดง มีรูปจันทร์เสี้ยวและดาวห้าแฉกสีขาว |
|  | ใช้มาจนถึง ค.ศ. 1826 | ธงชาติจักรวรรดิออตโตมาน | ธงพื้นสีแดง มีรูปจันทร์เสี้ยวและดาวหกแฉกสีขาว |
ธงประธานาธิบดี

ตลอดสมัยแห่งสาธารณรัฐ  ธงประจำตำแหน่งสำหรับประธานาธิบดี มีลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติ แต่มีการเพิ่มรูปตราแผ่นดินรูปเหยี่ยวหรือนกอินทรีลงบนมุมซ้ายบนของธงอยู่เสมอ  ทั้งนี้ แม่ในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอาหรับอียิปต์ มาตรา 150 จะบัญญัติว่าประธานาธิบดีมีฐานะเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพอียิปต์โดยตำแหน่ง  แต่ธงสำหรับตำแหน่งดังกล่าวได้มีการออกแบบให้ผิดจากธงของตำแหน่งประธานาธิบดี  กล่าวคือ เป็นธงแบบเดียวกับธงชาติ แต่มีรูปนกอินทรีแห่งศอลาฮุดดีนจับอยู่เหนือดาบคู่ไขว้  นอกจากนั้นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพอียิปต์ยังมีธงสำหรับกองทัพบก กองทัพเรือ และกองทัพอากาศเป็นการเฉพาะอีกต่างหาก  ในเอกสารทางการทหารของอียิปต์กล่าวว่าการแสดงธงผู้บัญชาการทหารสูงสุดจะกระทำได้ก็ต่อเมื่อประธานาธิบดีเดินทางไปเยือนหน่วยทหาร  โดยการประดับธงนั้นจะต้องให้ธงชาติอยู่ตรงกลาง ธงประธานาธิบดีอยู่ทางด้านขวาของธงชาติ และธงผู้บัญชาการทหารสูงสุดอยู่ทางด้านซ้ายของธงชาติ
| ภาพธง | ประกาศใช้ | การใช้ | ลักษณะ |
| --- | --- | --- | --- |
|  | 1958–1971 | ธงประธานาธิบดี | ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติ มุมธงบนด้านคันธงมีรูปตราแผ่นดินสีทองอีกตราหนึ่ง (รูปนกอินทรีแห่งศอลาฮุดดีน) ประดับอยู่บนพื้นสีแดง  |
|  | 1958–1972 | ธงประธานาธิบดี (บนเรือ) |  |
|  | 1972 – 1984 | ธงประธานาธิบดีแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับ | ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับ (ธงสามสีสามแถบแนวนอนสีแดง-ขาว-ดำ แต่ละแถบล้วนกว้างเท่ากัน) ในแถบสีแดงบริเวณมุมธงบนด้านคันธงมีรูปตราแผ่นดินสีทอง (เหยี่ยวแห่งกูเรช) |
|  | 1984 – ปัจจุบัน | ธงประธานาธิบดี | ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติ มุมธงบนด้านคันธงมีรูปตราแผ่นดินสีทองอีกตราหนึ่ง (รูปนกอินทรีแห่งศอลาฮุดดีน) ประดับอยู่บนพื้นสีแดง  |
ธงทหาร

บทความหลัก: ธงกองทัพอียิปต์
| ภาพธง | ประกาศใช้ | การใช้ | ลักษณะ |
| --- | --- | --- | --- |

ธงแสดงสัญชาติกองทัพบกอียิปต์
|  | 1922 – 1952 | ธงกองทัพบกราชอาณาจักรอียิปต์ | ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติราชอาณาจักรอียิปต์ บริเวณมุมธงบนด้านคันธงมีดาบโค้งคู่ไขว้สีขาว |
|  | 1958 – 1971 | ธงกองทัพบกสหสาธารณรัฐอาหรับ | ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติ ในแถบสีแดงบริเวณมุมธงบนด้านคันธงมีดาบโค้งคู่ไขว้สีขาว |
|  | 1972 – 1984 | ธงกองทัพบกสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับ | ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติ ในแถบสีแดงบริเวณมุมธงบนด้านคันธงมีดาบโค้งคู่ไขว้สีขาว |
|  | 1984 – ปัจจุบัน | ธงกองทัพบกอียิปต์ | ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติ ในแถบสีแดงบริเวณมุมธงบนด้านคันธงมีดาบโค้งคู่ไขว้สีขาว |

ธงนาวีอียิปต์
|  | 1922 – 1952 | ธงราชนาวี | ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติ บริเวณมุมธงบนด้านคันธงมีสมอคู่ไขว้สีขาว |
|  | 1958 – 1971 | ธงนาวีกองทัพเรือสหสาธารณรัฐอาหรับ | ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติ บริเวณมุมธงบนด้านคันธงมีสมอคู่ไขว้สีขาว |
|  | 1972 – 1984 | ธงนาวีกองทัพเรือสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับ | ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติ บริเวณมุมธงบนด้านคันธงมีสมอคู่ไขว้สีขาว |
|  | 1984 – ปัจจุบัน | ธงนาวีกองทัพเรืออียิปต์ | ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติ บริเวณมุมธงบนด้านคันธงมีสมอคู่ไขว้สีขาว |

ธงแสดงสัญชาติกองทัพอากาศอียิปต์
|  | 1922 – 1952 | ธงกองทัพอากาศราชอาณาจักรอียิปต์ | ธงพื้นสีฟ้า มุมบนคันธงมีรูปธงชาติ ที่ปลายธงมีเป้าหน้าวัวของกองทัพอากาศ |
|  | 1958 – 1971 | ธงกองทัพอากาศสหสาธารณรัฐอาหรับ | ธงพื้นสีฟ้า มุมบนคันธงมีรูปธงชาติ ที่ปลายธงมีเป้าหน้าวัวของกองทัพอากาศ |
|  | 1972 – 1984 | ธงกองทัพอากาศสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับ | ธงพื้นสีฟ้า มุมบนคันธงมีรูปธงชาติ ที่ปลายธงมีเป้าหน้าวัวของกองทัพอากาศ |
|  | 1984 – ปัจจุบัน | ธงกองทัพอากาศ | ธงพื้นสีฟ้า มุมบนคันธงมีรูปธงชาติ ที่ปลายธงมีเป้าหน้าวัวของกองทัพอากาศ |
ธงสมัยราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลี

| ภาพธง | ประกาศใช้ | การใช้ | ลักษณะ |
| --- | --- | --- | --- |
|  | 1923 – 1953 | ธงประจำพระองค์ของกษัตริย์แห่งอียิปต์  (ตามพระบรมราชโองการหมายเลข 90 ค.ศ. 1923)  |  |
|  |  ? – 1953 | ธงเรือประจำพระองค์ของกษัตริย์แห่งอียิปต์ |  |
|  | 1946 – 1953 | ธงเรือประจำพระองค์กษัตริย์ สำหรับกองทัพอากาศ  (ตามพระบรมราชโองการหมายเลข 40 ค.ศ. 1946)  |  |
|  | 1946 – 1953 | ธงเครื่องบินราชพาหนะ  (ตามพระบรมราชโองการหมายเลข 40 ค.ศ. 1946)  |  |
|  | 1946 – 1953 | ธงมกุฎราชกุมาร  (ตามพระบรมราชโองการหมายเลข 28 ค.ศ. 1946)  |  |
|  | 1946 – 1953 | ธงเรือประจำพระองค์ของมกุฎราชกุมารแห่งอียิปต์  (ตามพระบรมราชโองการหมายเลข 28 ค.ศ. 1946)  |  |
|  | 1946 – 1953 | ธงมกุฎราชกุมาร สำหรับกองทัพอากาศ  (ตามพระบรมราชโองการหมายเลข 28 ค.ศ. 1946)  |  |
ธงอย่างไม่เป็นทางการ

| ภาพธง | ประกาศใช้ | การใช้ | ลักษณะ |
| --- | --- | --- | --- |
|  | 1919 | ธงในการต่อต้านการยึดครองของสหราชอาณาจักร ค.ศ. 1919 | ธงพื้นสีเขียวมีรูปกางเขนและเดือนเสี้ยวสีขาว ใช้เป็นสัญลักษณ์ร่วมของชาวอียิปต์ที่เป็นชาวมุสลิมและชาวคริสต์กลุ่มคอปติคในการต่อต้านการยึดครองของสหราชอาณาจักร |
|  | 1952 – 1958 | "ธงปลดแอก" ในช่วงหลังจากการปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1952 | ธงสามสีสามแถบแนวนอนสีแดง สีขาว และสีดำ แต่ละแถบกว้างเท่ากัน มีรูปนกอินทรีแห่งศอลาฮุดดีนสีทองของสาธารณรัฐ กลางอกนกอินทรีมีรูปจันทร์เสี้ยวและดาวสีขาวในวงกลมพื้นสีเขียว |
ดูเพิ่ม

ตราแผ่นดินของอียิปต์
บิลาดี บิลาดี บิลาดี
แหล่งข้อมูลอื่น

"Historical flags of Egypt" (PDF) (ภาษาอาหรับ). Egypt State Information Service. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF, 3.59 MB)เมื่อ 2011-06-14. สืบค้นเมื่อ 2010-07-13.
แม่แบบ:ธงชาติอียิปต์
ยามฝั่งสหรัฐ

| ยามฝั่งสหรัฐ |
| --- | --- |
 ตรายามฝั่งสหรัฐ 
ประจำการ: 28 มกราคม ค.ศ. 1915 
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
รูปแบบ: ยามฝั่ง
บทบาท: ความมั่นคงท่าเรือและทางน้ำ ปราบปรามยาเสพติด อำนวยความสะดวกในการเดินเรือ ค้นหาและกู้ภัย ปราบปรามการทำประมงผิดกฎหมาย ความปลอดภัยทางทะเล พร้อมรบ ป้องกันการลักลอบอพยพ คุ้มครองทรัพยากรทางทะเล ทำลายน้ำแข็ง บังคับใช้กฎหมาย
กำลังรบ: 44,500 นายในประจำการ 7,000 นายเป็นกำลังสำรอง 31,000 นายเป็นอาสา
ขึ้นกับ: กองทัพสหรัฐ กระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ
ที่ทำการ: วอชิงตัน ดี.ซี สหรัฐอเมริกา
สี:      
เพลงหน่วย: "Semper Paratus"
เว็บไซต์: www.uscg.mil
ยามฝั่งสหรัฐ (อังกฤษ: United States Coast Guard) เป็นกองกำลังความมั่นคงทางทะเล บรรเทาสาธารณภัยทางทะเล และรักษากฎหมายทางทะเลของสหรัฐ ถือเป็นเหล่าทัพหนึ่งของกองทัพสหรัฐ เครื่องแบบเจ้าหน้าที่ยามฝั่งถือเป็นหนึ่งในแปดเครื่องแบบทางการของประเทศ ยามฝั่งสหรัฐเป็มยามฝั่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก และมีขีดความสามารถเทียบได้กับกองทัพเรือของหลายประเทศ
ยามฝั่งสหรัฐเดิมอยู่ในสังกัดกระทรวงคมนาคมระหว่างปี 1967 ถึง 2003 แล้วจึงโอนเข้าสังกัดกระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ แต่ในเวลาศึกสงคราม กิจการยามฝั่งทั้งหมดอาจถูกโอนเข้าสังกัดทบวงทหารเรือภายใต้กระทรวงกลาโหม ซึ่งจะกระทำโดยคำสั่งของประธานาธิบดี หรือโดยมติของสภาคองเกรส ซึ่งในอดีตที่ผ่านมา ยามฝั่งสหรัฐเคยถูกโอนเข้าสังกัดทบวงทหารเรือเพียงครั้งเดียวในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ผู้บัญชาการยามฝั่งสหรัฐมียศเป็นพลเรือเอก และเป็นหนึ่งในหกผู้นำเหล่าทัพในกองทัพสหรัฐ อย่างไรก็ตาม ผู้บัญชาการยามฝั่งไม่ใช่สมาชิกคณะเสนาธิการร่วม ทั้งนี้ ผู้บัญชาการยามฝั่งสหรัฐมีอำนาจบังคับบัญชาโดยตรงต่อปฏิบัติการของยามฝั่ง ต่างจากผู้นำเหล่าทัพอื่นซึ่งทำหน้าที่เพียงให้คำปรึกษาต่อประธานาธิบดี
นพพล โกมารชุน

| นพพล โกมารชุนจ> ภ. |
| --- | --- |
เกิด: 14 ธันวาคม พ.ศ. 2496 (71 ปี) ประเทศไทย
บิดา: เสนอ โกมารชุน
มารดา: จุรี โอศิริ
คู่สมรส: ปรียานุช ปานประดับ
อาชีพ: นักแสดง ผู้กำกับ ผู้จัดละคร
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2521–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: อินทร - เก้าอี้ขาวในห้องแดง (2527)  ซูหลิน - กนกลายโบตั๋น (2533)  อาเหลียง - ลอดลายมังกร (2535)  เต็งล้อ - หงส์เหนือมังกร (2543)  เมฆา - เหนือเมฆ 2 มือปราบจอมขมังเวทย์ (2555)  พระยาประเสริฐภักดี - ชาติพยัคฆ์ (2559)  ท่านจรินทร์ - กระเช้าสีดา (2564)  หยางจงเหลียน - ใต้หล้า (2565)   อากงเปา - มาตาลดา (2566)  ปรเมศ - ชีวิตภาคสอง (2566)
รางวัล
ศิลปินแห่งชาติ: สาขาศิลปะการแสดง   พ.ศ. 2564 – (ภาพยนตร์และละครโทรทัศน์)
โทรทัศน์ทองคำ: นักแสดงนำชายดีเด่น   พ.ศ. 2543 – หงส์เหนือมังกร   ผู้กำกับการแสดงละครดีเด่น   พ.ศ. 2532 – สุดแต่ใจจะไขว่คว้า พ.ศ. 2537 – โสมส่องแสง
เมขลา: ผู้แสดงนำชายดีเด่น  พ.ศ. 2523 – สี่แผ่นดิน  พ.ศ. 2526 – น้ำตาลไหม้   ผู้แสดงประกอบชายยอดเยี่ยม   พ.ศ. 2529 – สายโลหิต   ผู้กำกับละครแนวชีวิตยอดเยี่ยม   พ.ศ. 2547 – แม่อายสะอื้น
นพพล โกมารชุน (เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2496) ชื่อเล่น ตู่ เป็นนักแสดง ผู้กำกับ ผู้จัดละครชาวไทยเชื้อสายจีน ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ภาพยนตร์และละครโทรทัศน์) ประจำปีพุทธศักราช 2564
ประวัติ

เป็นบุตรชายของนักแสดงอาวุโส เสนอ โกมารชุน (พี่ชายของ เสน่ห์ โกมารชุน) และ จุรี โอศิริ อดีตนักแสดงและนักพากย์ชาวไทยซึ่งได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติให้เป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นักพากย์และนักแสดง) ประจำปี พุทธศักราช 2541 มีพี่ชายหนึ่งคนคือ นายจามร โกมารชุน (ถึงแก่กรรม) แสดงภาพยนตร์โดยเป็นตัวเอกในหลายเรื่อง แต่ที่สร้างชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่กล่าวถึงอย่างแท้จริงด้วยกันสามบทบาท คือ การรับบท อินทร ชายหนุ่มผู้เย็นชาทนงตัวแต่แฝงด้วยความอบอุ่นอ่อนโยนและแอบรัก ละเวง มัณฑนากรสาวนางเอกของเรื่อง ในละคร เก้าอี้ขาวในห้องแดง ทางช่อง 3 (พ.ศ. 2527) ประกบคู่กับ มยุรา เศวตศิลา ซูหลิน หนุ่มจีนแผ่นดินใหญ่ผู้แสนดีและมีอุดมการณ์ ในละคร กนกลายโบตั๋น ทางช่อง 7 (พ.ศ. 2533) คู่กับ ปรียานุช ปานประดับ และเกิดเป็นความรักจนกลายเป็นคู่ชีวิตกันในเวลาต่อมา
หลังจากนั้นก็สร้างความประทับใจให้ผู้ชมอีกครั้งกับบท อาเหลียง ในละครโทรทัศน์เรื่อง ลอดลายมังกร ในปี พ.ศ. 2535 ทางช่อง 7 ประกบคู่กับ ปรียานุช ปานประดับ และ อภิรดี ภวภูตานนท์ ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม
ต่อมา นพพลจึงเปลี่ยนบทบาทไปรับบทรองในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง เช่น มือปืน 2 สาละวิน ในปี พ.ศ. 2536 เป็นต้น
และในยุคอดีตนั้น ช่วงปลายปี พ.ศ. 2532 ถึงปลายปี พ.ศ. 2536 นพพลเคยเป็นพิธีกรรายการ จุดเดือด ของ เจเอสแอล คู่กับ กาญจนาพร ปลอดภัย และ จรียา ทิพยะวัฒน์ และเคยเป็นพิธีกรรายการ เจาะโลกมหัศจรรย์ ด้วย ช่วงเวลาดังกล่าว
นอกจากนี้แล้ว นพพล ยังผันตัวเองไปทำงานเบื้องหลัง โดยเฉพาะในฐานะผู้กำกับละคร ป้อนงานผลิตให้ช่อง 3 กับบริษัท ยูม่า จำกัด เช่น กตัญญูประกาศิต (พ.ศ. 2533), น้ำตาหยดสุดท้าย (พ.ศ. 2536), โสมส่องแสง (พ.ศ. 2537) เป็นต้น โดยมีนักแสดงคู่ใจอย่าง ฉัตรชัย เปล่งพานิช รับบทเป็นพระเอกให้แทบทั้งหมด
ชีวิตส่วนตัว นพพล สมรสกับ ปรียานุช ปานประดับ ภรรยานักแสดงที่พบรักกันจากการร่วมแสดงในเรื่องกนกลายโบตั๋น แต่ทั้งคู่ไม่มีบุตรด้วยกัน เนื่องจากปรียานุชร่างกายไม่แข็งแรง ปัจจุบัน ได้ผันตัวเองเป็นผู้กำกับละครและผู้จัดละคร โดยเปิดกิจการของตนเอง ชื่อ บริษัท เป่าจินจง เมื่อปี 2541
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

ใต้ฟ้าสีคราม (2521) รับบท ลีเจ็ง
อีพริ้ง คนเริงเมือง (2523) รับบท เปรมฤทัย
รักครั้งสุดท้าย (2524) รับบท พจน์เวท
ขังแดง (2524) รับบท บุญรับ ริ้วรองทอง
รักครั้งแรก (2524)
รักพยาบาท (2524)
นานแค่ไหนก็ยังรัก (2524) รับบท ร.อ.ท วีระ มหาวีระยุทธ
หญิงก็มีหัวใจ (2524)
5 คม (2524) รับบท สุเทพ สวนดอก (ภาคเหนือ)
ทอง ภาค 2 (2525) รับบท ร.อ ปางแก
ตามรักตามฆ่า (2525) รับบท แมนฤทธิ์
เหนือชีวิต (2525)
รักข้ามรุ่น (2525) รับบท หนุงหนิง
มาดามยี่หุบ (2525) รับบท สมัชชา
ล่าข้ามโลก (2526)
น.ส.เย็นฤดี (2526) รับบท ไอ้ขาว
สิงห์ด่านเกวียน (2526)
เจ้าสาวเงินล้าน (2526)
แม่ดอกกระถิน (2526)
วันนั้นคงมาถึง (2527)
สัจจะมหาโจร (2527) รับบท เติบ
ผ่าโลกบันเทิง (2527) รับบท เข้ม
ซากุระ (2527) รับบท พลชิต
ถล่มเจ้าพ่อ (2527)
ปล้นลอยฟ้า (2528)
เครื่องแบบสีขาว (2529) รับบท หมอนิพิท
กว่าจะรู้เดียงสา (2530) รับบท เม้ง (พี่ชายของชยา)
2482 นักโทษประหาร (2531) รับบท หลวงวิจิตรวาทการ
ทอง 3 (2531) รับบท ผู้นำเวียดนาม
ทอง 4 (2533) รับบท ผู้นำเวียดนาม
ต้องปล้น (2534) รับบท เสี่ยธงชัย
กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ (2534) (รับเชิญ)
บุญตั้งไข่ (2535) รับบท พ่อของชิน
มือปืน 2 สาละวิน (2536) รับบท สมศักดิ์
เกิดมาลุย (2547) รับบท นายพลหยาง
มายเบสท์บอดี้การ์ด (2553) รับบท วีระ
วอเตอร์บอย รักใสใส วัยรุ่นชอบ (2558) รับบท โค้ชหนึ่ง
ตุ๊ดตุ่กู้ชาติ (2561) รับบท พระเจ้าอโนรธา ปะละมินถิ่น
พระแท้ คนเก๊ (2568) รับบท พ่อสุนทร
ผลงานการแสดง > ละครเวที

สมเด็จพระนเรศวรมหาราช (2554)
โหมโรง เดอะ มิวสิคัล 2568 (4–18 พฤษภาคม 2568)
ผลงานการแสดง > คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ต BLACK VALENTINE Charity Concert ตอน เพราะรักแท้คือ การให้...ไม่สิ้นสุด (13 กุมภาพันธ์ 2559)
คอนเสิร์ต 60 ปี ชีวิตละคร นพพล โกมารชุน (2 พฤศจิกายน 2556)
คอนเสิร์ต วันแห่งความรักของผู้ชายชื่อ เศรษฐา ศิระฉายา (14 กุมภาพันธ์ 2550)
ผลงานการแสดง > พิธีกร

เกมจุดเดือด (2532 - 2536)
รุ่นที่ 1 นพพล โกมารชุน และ กาญจนาพร ปลอดภัย
รุ่นที่ 2 นพพล โกมารชุน, จริยา พุกกะมาน และ โน้ต เชิญยิ้ม
เจาะโลกมหัศจรรย์
The Chair เก้าอี้ระทึก (2546)
ผลงานการแสดง > พากย์เสียง

47 Ronin พากย์เป็น Oishi (ฮิโรยูกิ ซานาดะ)
The Great Wall พากย์เป็น Strategist Wang (หลิวเต๋อหัว)
กำกับการแสดง

ลายหงส์ ช่อง 3 ปี 2531
สุดแต่ใจจะไขว่คว้า ช่อง 3 ปี 2532
กตัญญูประกาศิต ช่อง 3 ปี 2533
ถ่านเก่าไฟใหม่ ช่อง 3 ปี 2535
น้ำตาหยดสุดท้าย ช่อง 3 ปี 2536
โสมส่องแสง ช่อง 3 ปี 2537
เยาวราชในพายุฝน ช่อง 3 ปี 2538
ปลาหนีน้ำ ช่อง 3 ปี 2538
ดอกไม้ในป่าหนาว ช่อง 5 ปี 2539
บังเกิดเกล้า ช่อง 3 ปี 2541
หัวใจและไกปืน ช่อง 7 ปี 2541
คุณชาย ช่อง 7 ปี 2542
หนึ่งในดวงใจ ช่อง 5 ปี 2542
กิจกรรมชายโสด ช่อง 7 ปี 2542
ใต้แสงตะวัน ตอน แสงเทียน ช่อง 7 ปี 2542
ทิพย์ดุริยางค์ ช่อง 7 ปี 2543
เก็บแผ่นดิน ช่อง 7 ปี 2544
สงครามดอกรัก ช่อง 7 ปี 2544
บ่วงบรรจถรณ์ ช่อง 7 ปี 2545
เมืองดาหลา ช่อง 7 ปี 2546
เพลงผ้าฟ้าล้อมดาว ช่อง 7 ปี 2547
แม่อายสะอื้น ช่อง 7 ปี 2547
แคนลำโขง ช่อง 7 ปี 2549
สายน้ำสามชีวิต ช่อง 7 ปี 2549
กาษานาคา ช่อง 7 ปี 2550
มงกุฎแสงจันทร์ ช่อง 3 ปี 2553
เคหาสน์สีแดง ช่อง 3 ปี 2554
มุกเหลี่ยมเพชร ช่อง 3 ปี 2555
สาปพระเพ็ง ช่อง 3 ปี 2556
เพลิงฉิมพลี ช่อง 3 ปี 2557
ดอกไม้ใต้เมฆ ช่อง 3 ปี 2558
ไข่มุกมังกรไฟ ช่อง 3 ปี 2561
ฟากฟ้าคีรีดาว ช่อง 3 ปี 2563