stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โอเวอร์วอตช์ลีก ฤดูกาล 2018
การแข่งขันรอบเพลย์ออฟ

หลังจากการแข่งขันในฤดูกาลปกติ ทีมที่มีคะแนนนำในแต่ละดิวิชันจะได้รับสิทธิ์ให้ผ่านเข้ารอบโดยไม่ต้องแข่ง (Bye) ส่วนอีก 4 ทีมที่เหลือตามอันดับในตารางจะถูกคัดเลือกจากผลคะแนนในการแข่งขันฤดูกาลปกติ โดยไม่แบ่งดิวิชัน ทีมที่อยู่ในอันดับที่สามของตารางจะแข่งกับทีมอันดับหกของตาราง และทีมอันดับสี่จะแข่งกับทีมอันดับห้าของตาราง ผู้ชนะในแต่ละคู่จะผ่านเข้ารอบไปแข่งขันในรอบรองชนะเลิศ โดยการแข่งขันทั้งหมดจะใช้เกณฑ์ตัดสินแบบดีที่สุดในสาม (Best-of-3) (โดยแค่ละแมตช์จะเป็นการแข่งขันแบบดีที่สุดใน 5 แผนที่) ทีมที่ชนะ 2 แมตช์ก่อนจะเป็นผู้ชนะในการแข่งขันนั้น โดยรอบแกรนด์ไฟนอลจะถูกจัดขึ้นที่บาร์เคลย์เซ็นเตอร์ ในนครนิวยอร์ก ระหว่างวันที่ 27–28 กรกฎาคม 2561
การแข่งขันรอบเพลย์ออฟ > การแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบก่อนรองชนะเลิศ 11–14 กรกฎาคม 2561 | รอบก่อนรองชนะเลิศ 11–14 กรกฎาคม 2561 | รอบก่อนรองชนะเลิศ 11–14 กรกฎาคม 2561 |   |   | รอบรองชนะเลิศ 18–21 กรกฎาคม 2561 | รอบรองชนะเลิศ 18–21 กรกฎาคม 2561 | รอบรองชนะเลิศ 18–21 กรกฎาคม 2561 |   |   | รอบชิงชนะเลิศ (แกรนด์ไฟนอล) 27–28 กรกฎาคม 2561 | รอบชิงชนะเลิศ (แกรนด์ไฟนอล) 27–28 กรกฎาคม 2561 | รอบชิงชนะเลิศ (แกรนด์ไฟนอล) 27–28 กรกฎาคม 2561 |
 
|   |   |   |   |   |   | 1 |  นิวยอร์ก เอ็กซ์เซลซิเยอร์ | 0 |   |  |  |  |  |
|   | 3 |  บอสตัน อัปไรซิง | 1 |   |   | 6 |  ฟิลาเดลเฟีย ฟิวชัน | 2 |   |   |  |  |  |
|   | 6 |  ฟิลาเดลเฟีย ฟิวชัน | 2 |   |   |   |   |   |   |   | 5 |  ลอนดอน สปิตไฟร์ | 2 |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 6 |  ฟิลาเดลเฟีย ฟิวชัน | 0 |
|   |   |   |   |   |   | 2 |  ลอสแอนเจลิส แวเรียนต์ | 0 |   |   |  |  |  |
|   | 4 |  ลอสแอนเจลิส แกลดิเอเตอส์ | 1 |   |   | 5 |  ลอนดอน สปิตไฟร์ | 2 |   |  |  |  |  |
|   | 5 |  ลอนดอน สปิตไฟร์ | 2 |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
การแข่งขันรอบเพลย์ออฟ > รอบก่อนรองชนะเลิศ

ภายหลังจากการแข่งขันในรอบก่อนรองชนะเลิศ ทีมชนะจากรอบก่อนรองชนะเลิศจะต้องแข่งขันกับทีมผู้ชนะของดิวิชันต่าง ๆ ในฤดูกาลปกติ โดยไม่คำนึงถึงดิวิชันของผู้ชนะในรอบก่อนรองชนะเลิศ
การแข่งขันรอบเพลย์ออฟ > รอบชิงชนะเลิศ > (5) ลอนดอน สปีตไฟร์ พบ (6) ฟิลาเดลเฟีย ฟิวชัน

| # | ทีม | 1 | 2 | 3 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 | ลอนดอน สปีตไฟร์ | 3 | 3 | x | 2 |
| 6 | ฟิลาเดลเฟีย ฟิวชัน | 1 | 0 | x | 0 |
แมตช์ 1 - 27 กรกฎาคม 2561
| ทีม | E | C | H | A | E | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลอนดอน สปีตไฟร์ | 2 | 2 | 2 | 2 | x | 3 |
| ฟิลาเดลเฟีย ฟิวชัน | 3 | 0 | 1 | 1 | x | 1 |
ลอนดอน สปีตไฟร์มีคะแนนนำ 1-0
แมตช์ 2 - 28 กรกฎาคม 2561
| ทีม | E | C | H | A | E | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลอนดอน สปีตไฟร์ | 3 | 2 | 4 | x | x | 3 |
| ฟิลาเดลเฟีย ฟิวชัน | 2 | 0 | 3 | x | x | 0 |
ลอนดอน สปีตไฟร์ชนะในการแข่งขัน 2-0
รางวัล

| รางวัล | ผู้รับรางวัล | รองอันดับ |
| --- | --- | --- |
| ผู้เล่นทรงคุณค่า (MVP) | บัง "JJonak" ซอง ฮย็อน (นิวยอร์ก เอ็กซ์เซลซิเยอร์) | แพ็ก "Fissure" ชัน ฮย็อง (ลอสแอนเจลิส แกลดิเอเตอส์) อี "Carpe" แจ ฮย็อก (ฟิลาเดลเฟีย ฟิวชัน) |
| รางวัลเดนนิส ฮาเวลกา (Dennis Hawelka Award) | ปองภพ "Mickie" รัตนแสงโชติ (แดลลัส ฟิวเอล) | ไม่มี |
สุดสัปดาห์ออลสตาร์

สกิลแมตช์ของออลสตาร์ประจำฤดูกาลจะถูกจัดขึ้นในวันที่ 25 สิงหาคม 2561
สุดสัปดาห์ออลสตาร์ > ออลสตาร์เกม

โอเวอร์วอตช์ลีกออลสตาร์เกม 2018 เป็นการจัดการแข่งขันที่จะถูกจัดขึ้นในวันที่ 26 สิงหาคม 2561 เกมการแข่งขันจะประกอบด้วยผู้เล่นดาวรุ่งจากทั้งดีวิชันแอตแลนติกและแปซิฟิก ในแต่ละทีมจะประกอบด้วยผู้เล่น 18 คน รวม 36 คน ผู้เล่นตัวจริงในแต่ละบัญชีรายชื่อจะถูกเลือกจากการลงคะแนนโดยแฟนคลับ ขณะที่ตัวสำรองจะถูกเลือกโดยผู้เล่นโอเวอร์วอตช์ลีก ผู้ฝึกสอน นักพากย์เกม และทีมงาน ออลสตาร์เกมจะเป็นแบบ One full five map ที่ซึ่งผู้เล่นทั้ง 18 คนในแต่ละทีมจะต้องลงเล่นอย่างน้อยหนึ่งแผนที่
สุดสัปดาห์ออลสตาร์ > ออลสตาร์เกม > บัญชีรายชื่อผู้เล่น

ที่มา: Overwatch League
สุดสัปดาห์ออลสตาร์ > โอเวอร์วอตช์ออลสตาร์เกม 2018

ดีวิชันแอตแลนติก พบ ดีวิชันแปซิฟิก
| ทีม | E | C | H | A | E | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ดีวิชันแอตแลนติก | 2 | 3 | 4 | 2 | 3 | 4 |
| ดีวิชันแปซิฟิก | 3 | 2 | 3 | 1 | 2 | 1 |
ผู้ชนะ

ทีมในฤดูกาลแรกจะแข่งขันกันเพื่อชิงเงินรางวัลรวม 3.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 111,400,000 บาท) ในการแข่งขันฤดูกาลปกติ รอบสุดท้ายของแต่ละช่วง และเพลย์ออฟ โดยกฎของการแข่งขันระบุว่าจำนวนเงินอย่างน้อย 50% ที่ได้จากการชนะจะถูกแบ่งให้กับสมาชิกทีม โดยส่วนที่เหลือตกเป็นของเจ้าของทีม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กโอเวอร์วอตช์ลีก |
| --- | --- |
ฤดูกาล:  2018  2019 
แปซิฟิก:  กว่างโจว ชาร์จ  เฉิงตู ฮันเตอส์  ซานฟรานซิสโก ช็อก  เซี่ยงไฮ้ ดรากอนส์  โซล ดีนัสตี  แดลลัส ฟิวเอล  ลอสแอนเจลิส แกลดิเอเตอส์  ลอสแอนเจลิส แวเรียนต์  แวนคูเวอร์ ไททันส์  หางโจว สปาร์ก 
แอตแลนติก:  โทรอนโต ดีไฟแอนท์  นิวยอร์ก เอ็กซ์เซลซิเยอร์  บอสตัน อัปไรซิง  ปารีส อีเทอร์นาล  ฟลอริดา เมย์เฮม  ฟิลาเดลเฟีย ฟิวชัน  ลอนดอน สปิตไฟร์  วอชิงตัน จัสทิซ  แอตแลนตา เรน  ฮิวสตัน เอาต์ลอวส์
อีฟว์ แกล็ง

| อีฟว์ แกล็ง |
| --- | --- |
เกิด: 28 เมษายน ค.ศ. 1928(1928-04-28). นิส ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: มิถุนายน 6, 1962(1962-06-06) (34 ปี) ปารีส ฝรั่งเศส
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
มีชื่อเสียงจาก: จิตรกรรม, ศิลปะการแสดง
ขบวนการ: ลัทธิสัจนิยมใหม่
อีฟว์ แกล็ง (ฝรั่งเศส: Yves Klein) เกิดที่เมืองนิส ประเทศฝรั่งเศส เป็นศิลปินชาวฝรั่งเศส ผู้นำสีฟ้ามาจดเป็นลิขสิทธิ์และนำมาใช้ในการสร้างงานศิลปะ เขาเป็นหนึ่งในผู้นำกลุ่มศิลปะในลัทธิสัจนิยมใหม่ (Nouveau réalisme) ใช้ชีวิตและการทำงานศิลปะส่วนใหญ่ในกรุงปารีสและเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจที่นั่น งานของเขาสะท้อนให้เห็นถึงความคิดแปลกใหม่ นำเสนอผู้ชมด้วยรูปแบบที่ทำให้รู้สึกตื่นเต้นเร้าใจตลอดเวลา นิทรรศการ "Monochrome Proposition" เป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงของเขา
ชีวิต (1928-1962)

อีฟว์ แกล็ง เกิดและเติบโตในบ้านที่ใช้เป็นสตูดิโอสำหรับวาดภาพ บิดาของเขาชื่อ แฟรด แคลน เป็นลูกครึ่งดัตช์กับอินโดนีเซีย เป็นศิลปินรูปธรรม (Impressionist) ส่วนแม่ชื่อมารี แรมง เกิดที่จังหวัดอาลป์-มารีตีม โด่งดังในฐานะศิลปินนามธรรม (Tachisme) รูปแบบการวาดภาพแบบนามธรรมที่เป็นที่นิยมในฝรั่งเศสในช่วงปี ค.ศ. 1940-1950) แกล็งจึงได้ใกล้ชิดและคลุกคลีกับศิลปะมาตั้งแต่เกิด
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1942 ถึง ค.ศ. 1946 แกล็งได้เข้าศึกษาที่ The École Nationale de la Marine Marchande และ the École Nationale des Langues Orientales เขาได้เข้าร่วมชมรมยูโด ในช่วงฤดูร้อน ที่ยิมยูโด แกล็งได้ทำความรู้จักกับโคลด ปาสกาล และอาร์มองด์ แฟร์นองเด พวกเขาฝึกยูโดกันที่นี่ และเขามีความเชื่อ 3 อย่างเกี่ยวกับ การเดินทาง การสร้างสรรค์ และความเชื่อเรื่องจิตและวิญญาณ บนชายหาดที่เมืองนิส พวกเขาทั้งสามคนเลือกที่จะ "แบ่งปันโลก" โดยอาร์มองด์ค้นพบเรื่องโลกและความร่ำรวย โคลดเรื่องค้นพบเรื่องอากาศ และแกล็งค้นพบเรื่องเรื่องท้องฟ้าและความไม่สิ้นสุด แกล็งได้กลายเป็นนักยูโดที่เก่งกาจภายในเวลาไม่กี่ปี นอกจากเป็นนักยูโดแล้วเขายังต้องการมีเชื่อเสียงในวงการยูโด เขาได้เดินทางไปเก็บภาพเกี่ยวกับกีฬายูโดที่ญี่ปุ่นและนำภาพถ่ายและภาพเคลื่อนไหวที่เขาบันทึกไว้กลับมา เขาสร้างชื่อจากการนำสิ่งเหล่านั้นมาเผยแพร่และขายในประเทศฝรั่งเศส หลังจากนั้นราวปี ค.ศ. 1955 เขาได้จัดแสดงผลงานของเขาขึ้นที่ The Galerie des Solitairesในกรุงปารีส ระยะแรกผลงานของแกล็งคือการใช้สีโทนเดียวแบบ Monochrome แต่ยังมีความหลากหลายโดยใช้สีส้ม สีเหลือง สีชมพู สีแดง และสีเขียว นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1957 เป็นต้นไปผลงานของแกล็งจะใช้สีน้ำเงินเป็นหลัก นอกจากภาพวาดแล้วเขายังเป็นศิลปินคนแรก ๆที่บุกเบิกศิลปะแบบ Performance Art ในฝรั่งเศสอีกด้วย เมื่อวันที่ 21 มกราคม ปี ค.ศ. 1962 เขาได้เข้าพิธีสมรสกับ Rotraut Uecker ที่โบสถ์ Saint Nicolas des Champs ในกรุงปารีส ผลงานที่มีชื่อเสียงของเขา เช่น International Klein Blue (1962) และ Monotone Symphony (1949) แกล็งได้จบชีวิตลงด้วยวัยเพียง 34 ปี เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1962 ณ กรุงปารีส
ผลงานทางศิลปะ > 1957

ค.ศ. 1957 จุดเริ่มต้นของยุคสีฟ้า อีฟว์ แกล็งได้จัดแสดงนิทรรศการผลงานส่วนตัวในชื่อว่า Proposte monocrome, epoca blu ณ แกเลอรี่ อะโปลีแนร์ (à la Galerie Apollinaire) ที่มิลาน เขาได้แสดงผลงานทั้ง 11 ผลงานเป็นภาพวาดโดยใช้สีฟ้าสีเดียวทั้งหมด ในปีเดียวกัน แกล็งได้จัดการแสดงผลงานอีกครั้งหนึ่งโดยเทคนิค Monochrome Proposition (การแสดงสีสีเดียว) ที่บ้านไอริส เคลิท แกลลอรี่ (Iris Clert Gallery) ซึ่งเป็นรูปแบบเดียวกันกับที่เขาเคยจัดขึ้นที่มิลาน เป็นจุดสำคัญในการเริ่มต้นในยุคสีฟ้า มีการปล่อยลูกโป่ง 1,001 ลูกขึ้นบนท้องฟ้า ณ.กรุงปารีส เขาเรียกการแสดงงานครั้งนี้ว่า Sculpture aérostatique อีกผลงานหนึ่งซึ่งแสดงแนวความคิดใหม่ของเขา ได้ถูกจัดขึ้นที่บ้านโกไลแอต (Chez Colette Allendy) เช่น การใช้สีฟ้าเปล่า ๆในการทำงานศิลปะและการใช้สิ่งรอบตัวมาทำงานศิลปะ รวมทั้งงานที่ใช้ไฟเผา ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีการใช้ไฟเข้ามาในงานศิลปะ  งานที่ไร้ตัวตนไม่มีจุดมุ่งหมาย ถูกจัดแสดงในชื่อว่า การแสดงความว่างเปล่า (Exhibition of Emptiness) โดยจัดขึ้นในห้องว่างเปล่าที่ทาสีขาวสะอาดทั้งห้อง  ผู้ชมมากกว่าสองพันคนเข้าไปในห้องเพื่อชมสิ่งที่เขาเรียกว่า เฟอนิสซาจ (Vernissage) อันได้แก่ ฝาผนังที่ว่างเปล่า
ผลงานทางศิลปะ > 1958

ในวันที่ 5 มิถุนายน 1958 การทดลองเทคนิคใหม่ของเขาที่เรียกว่า "pinceaux vivants" หรือฝีแปรงที่มีชีวิต ถูกจัดขึ้นในอะพาร์ตเมนต์ของรอแบร์ กอแด (Robert Godet) ที่แซงหลุย ณ กรุงปารีส (Saint-Louis à Paris) สีฟ้า ได้ถูกจดเป็นลิขสิทธิ์ของแกล็ง เขาได้ใช้ผู้หญิงเปลือย ซึ่งมีการนำสีฟ้ามาทาบนร่างกายและกลิ้งเกลือกไปมาบนผลงานของเขา
ผลงานทางศิลปะ > 1960

ค.ศ. 1960 ปิแอร์ เรสตานี (Pierre Restany) กับกลุ่มของแกล็งได้เคลื่อนไหวก่อตั้งศิลปินกลุ่มหนึ่งโดยเรียกชื่อกลุ่มของพวกตนว่า "สัจนิยมใหม่" โดยมีจุดประสงค์ในเรื่องการพิทักษ์รักษาศิลปะของสำนักปารีส (School of Paris) ไม่ให้โน้มเอียงไปในแนวอิทธิพลใหม่ ๆ จากศิลปะของอเมริกา เท่ากับเป็นปรากฏการณ์ของศิลปินในยุโรป ซึ่งรวมกลุ่มกันขึ้นเพื่อเป็นปฏิปักษ์ต่อคตินิยมพ็อพ อาร์ตของอเมริกานั่นเอง เหตุที่ใช้คำว่า "นิว" (ใหม่) เพราะว่ามีการนำเสนอความเป็นบริสุทธิ์และความง่ายซึ่งแนบสนิทอยู่กับส่วนต่าง ๆ ของสัจธรรม ดังเช่น พวกเขากำลังเป็นอยู่ในเวลานี้จริง ๆ เรสตานีกล่าวว่า "ลัทธิสัจนิยมใหม่เป็นเครื่องบอกสัจธรรมทางสังคมศาสตร์ โดยปราศจากความตั้งใจจะถกเถียงใด ๆ ทั้งสิ้น"
9 มีนาคม ค.ศ. 1960 เขาจัดแสดงผลงานที่สถานแสดงศิลปกรรมร่วมสมัยนานาชาติ (Galerie Internationalale d’Art Contemporatine) ซึ่งงานจัดแสดงครั้งนี้ได้มีการนำเพลง "ซิมโฟนีเสียงเดียว" (Monotone Symphony) เพลงที่ประพันธ์ขึ้นโดยแกล็ง โดยใช้เสียงแบบโทนเดียวในการบรรเลง 10 นาที ร่วมกับการแสดงผลงานในชื่อ Blue Anthoropometrics โดยได้นำสีฟ้ามาทาร่างกายบนผู้หญิงเปลือย 3 คนจากนั้นนำร่างมากลิ้งเกลือกลงบนผืนผ้าซึ่งกางบนพื้นห้องรวมทั้งบนกำแพง
คำแถลงการณ์ของกลุ่มตีพิมพ์ในนครมิลานเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1960 มีการจัดตั้งกลุ่มเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 ตุลาคมปีเดียวกันนั้น ในปลายปีก็ได้มีผลงานชื่นชุมนุมของศิลปินกลุ่มก้าวหน้าของฝรั่งเศสขึ้นในปารีส ระหว่างเดือนพฤศจิกายน-ธันวาคม ทางกลุ่มจึงจัดรวบรวมผลงานแสดงเป็นครั้งแรก และครั้งที่สองในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1961 ที่ เจ. แกลเลอรี โดยให้ชื่อว่า "แอท 40 โอเวอร์ ดาดา" (At 40 Over Dada)
สมาชิกคนสำคัญของกลุ่มทั้งหมดมี 9 คน ได้แก่ แกล็ง, เซซาร์ (Cesar), แตงเกอลี (Tinguely), เฮนส์ (Heins), วิลเลอเกล (Villegle), ดูเฟรสเนอ (Dufresne), มาร์ตีอาล เรย์เซอ (Martial Raysee), อาร์มัง (Arman) และมันโซนี (ManZoni)
ทั้งหมดมีเรสตานีเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงจัดประสานงาน โดยมีเป้าหมายของอุดมคติเห็นพ้องต้องกันในการที่จะแสดงผลงานให้ตรงต่อสัจธรรม พวกเขาแสดงสัจธรรมดังเช่นความจริงที่เป็นอยู่ อีกทั้งลดปัญหาความคิดส่วนตัวลง เพื่อปัญหาการสร้างสรรค์ทางศิลปะและสร้างสำนึกใหม่แห่งสัจธรรมขึ้น เป็นสัจธรรมทางสังคมที่แสดงอย่างตรง ๆ มิต้องอ้อมต่อไป
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1960 ศิลปินได้จ้างช่างภาพ Harry Shunk และ janos (jean) Kender เพื่อสร้างงานโดยทำการตัดต่อภาพของศิลปินขณะกระโดดลงจากชั้นสองของหน้าต่างในอาคาร บริเวณชานเมือง Fontenay-aux-Roses ประเทศฝรั่งเศส ศิลปินจงใจทำผลงานนี้ขึ้นจากภาพสองภาพ ภาพแรกเป็นภาพที่ศิลปินทำท่ากระโดดลงมาโดยมีผ้าใบกันน้ำรองรับที่พื้นถนน ส่วนภาพที่สองเป็นภาพถ่ายอาคารตรงนั้น เมื่อนำมาตัดต่อก็จะได้ภาพเสมือนศิลปินกำลังดิ่งเข้าสู่ความว่างเปล่า ปฏิเสธแรงโน้มถ่วงใด ๆ ผลงานนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากการฝึกยูโดและทัศนคติในเรื่องการจุ่มตัวเองลงไปในสีหรือจุ่มลงไปในความว่างเปล่าอีกครั้ง ภาพตัดต่อนี้ศิลปินนำมาตีพิมพ์จากลงในหนังสือพิมพ์ Parisian เพื่อเป็นอนุสรณ์เหตุการณ์ที่แสดงให้เห็นถึงกระบวนการผลิตซ้ำของวัตถุ เพื่อกระจายออกสู่สาธารณชน
ผลงานทางศิลปะ > 1961

ในปี ค.ศ. 1961 อีฟว์ แกล็งได้จัดนิทรรศการจิตรกรรมเผาไฟ โดยใช้สีแดงและสีน้ำเงินระบายบนแผ่นใยสังเคราะห์แอสเบสทอส ซึ่งเป็นวัสดุทนไฟ จากนั้นใช้เครื่องพ่นผ่านไปที่ภาพ สี่ที่ถูกไฟไหม้จะเกิดปฏิกิยาต่าง ๆ บางแห่งไหม้เกรียม และบางแห่งสีเปลี่ยนไป ปรากฏรูปลักษณ์พิเศษขึ้น ถัดมาในปีเดียวกัน เขาแสดงน้ำพุไฟและน้ำพุน้ำ ด้วยการใช้ไฟพ่นให้ปะทะกับเครื่องพ่นน้ำ ดูผลของไฟละน้ำซึ่งปะทะกันกลางอากาศ
แหล่งข้อมูลอื่น

Yves Klein Archives.org เว็บไซต์ทางการ
Yves Klein, Obsession de la lévitation, purpose 6, autumn 2007. เก็บถาวร 2007-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Klein at Art Minimal & Conceptual Only ที่เวย์แบ็กมาชีน
Real Immaterial: Superstudio and Yves Klein บทปริทัศน์ผลงาน "Yves Klein: Air Architecture" ใน X-TRA Contemporary Art Quarterly
On-line tribute to International Klein Blue เก็บถาวร 2006-10-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Marc de Verneuil and Mélanie Marbach, Zone de sensibilité picturale immatérielle (1962–2012), 26 January 2012, Paris (บล็อกที่จัดทำให้แก่อีฟว์ แกล็ง และดีโน บุซซาตี ในโอกาสครบรอบ 40 ปีของการร่วมงานกันระหว่างศิลปินทั้งสอง)
Yves le monochrome – Works of a 'painter of space' เก็บถาวร 2012-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แกล็งที่ซ็องทร์ปงปีดู โดยโจเซฟ เนชวาทัล
ชีวประวัติอีฟว์ แกล็ง ใน cosmopolis.ch
Sculpture aérostatique
บ้านพลับ

บ้านพลับ  เป็นหมู่บ้านหนึ่งที่อยู่ในตำบลสนม อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์ เป็นหมู่บ้านที่พูดภาษา เขมรหนึ่งเดียวในหมู่บ้านของตำบลสนม อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์ ที่ยังมีการอนุรักษ์ วัฒนธรรมประเพณีต่างของชาวเขมรไว้ และยังเป็นหมู่บ้านที่ได้รับความสำเร็จต่างๆในการจัดตั้งสถาบันการจัดการเงินทุนชุมชนได้สำเร็จมีเงินทุนหมุนเวียน เป็นหมู่บ้านได้รับการรับรองเป็นหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียง ระดับ “อยู่เย็น เป็นสุข” ประจำปี  ๒๕๕๔
สามารถพัฒนาหมู่บ้านและตนเองจนได้รับมาตรฐานงานชุมชน(มชช.) ทั้งประเภทชุมชนและตนเอง ปี 2555 ได้รับรางวัล รองชนะเลิศอันดับ ๑ ระดับภาค หมู่บ้าน อพป.
ที่ตั้งและอาณาเขต

บ้านพลับหมู่ที่ 4 ตำบลสนม  อำเภอสนม  ตั้งอยู่ทิศทางตะวันตกของอำเภอ  อยู่ห่างจากตัว อำเภอเป็นระยะทาง 3 กิโลเมตร   มีอาณาเขต  ทิศเหนือจรดบ้านโสกแดง ทิศใต้จรดบ้านอาเลา  ทิศตะวันออกจรดบ้านนาศรีสุข ทิศตะวันตกจรดบ้านค้อ
ประวัติ

บ้านพลับ  ตั้งอยู่ที่ตำบลสนม  อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์  จัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2458 ราษฎรส่วนใหญ่เป็นชนเผ่า  “เขมร”  อพยพมาจากบ้านตูมและบ้านพงสวาย อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ สาเหตุอพยพมาเพราะมีการ ประกอบอาชีพทำนาเพียงอย่างเดียว ซึ่งพื้นที่นาส่วนมากติด กับลำน้ำมูล  ทำให้น้ำท่วมนาไม่ได้ผลผลิตเท่าที่ควร และต่อมามีผู้อาวุโสหมู่บ้าน ได้เดินทางมาเห็นทำเลแห่งนี้มีความเหมาะสมกับการประกอบอาชีพเพาะปลูกจึง พากันอพยพมาตั้งบ้านเรือน อยู่ ณ ที่หมู่บ้านปัจจุบัน  “ พลับ”  เป็นชื่อของไม้ยืนต้นชนิดหนึ่ง   ซึ่งแต่เดิมมีต้นพลับขึ้นที่หนองน้ำหมู่บ้านจึงเห็นพ้องต้องกันว่า ไม้ชนิดนี้เป็นไม้มงคล มีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง จึง นำมาตั้งเป็นชื่อว่า  “ บ้านหนองพลับ”   และต่อมาเรียกกันสั้นๆว่า  “บ้านพลับ”  และเรียกชื่อนี้จนถึงทุกวันนี้ อัตราส่วนของประชากรในปัจจุบัน “เขมร”  70%   “ลาว”  30%
ลักษณะภูมิประเทศ

พื้นที่ทั้งหมด 2,831  ไร่ แยกเป็นพื้นที่การเกษตร  2,461  ไร่   พื้นที่อยู่อาศัย   318  ไร่  พื้นที่สาธารณของหมู่บ้าน   52 ไร่      การถือครองกรรมสิทธิ์ ส่วนใหญ่ถือครอง  โฉนด
วิลมิงตัน (รัฐเดลาแวร์)

| วิลมิงตัน Paxahakink / Pakehakink (Unami) |
| --- | --- |
City
ดาวน์ทาวน์ เห็นแม่น้ำคริสตินาพิพิธภัณฑ์ศิลปะเดลาแวร์Nemours Estateสนามกีฬาแดเนียล เอ. ฟรอว์ลีย์เขตประวัติศาสตร์เควเกอร์ฮิลล์
   ธงตราอย่างเป็นทางการของวิลมิงตัน ตรา
ที่มาของชื่อ: Named after Spencer Compton, Earl of Wilmington
สมญา: Corporate Capital of the World, Chemical Capital of the World
คำขวัญ: In the middle of it all
สถานที่ตั้งในเทศมณฑลนิวคาสเซิล
thShow WilmingtonthShow DelawarethShow the United States
พิกัด: 39°44′45″N 75°32′48″W﻿ / ﻿39.74583°N 75.54667°W﻿ / 39.74583; -75.54667
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: รัฐเดลาแวร์
เทศมณฑล: นิวคาสเซิล
Founded at The Rocks, Swedes' Landing, Fort Christina, Kristinehamn settlement: มีนาคม 1638
Incorporated as Willingtown: 1731
Borough Charter as Wilmington: 1739
City Charter: 7 มีนาคม 1832
ตั้งชื่อจาก: สเปนเซอร์ คอมป์ตัน เอิร์ลแห่งวิลมิงตัน
การปกครอง
 • ประเภท: สภานายกเทศมนตรี
 • นายกเทศมนตรี: จอห์น คาร์นีย์ (D)
พื้นที่
 • City: 17.19 ตร.ไมล์ (44.52 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 10.89 ตร.ไมล์ (28.22 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 6.29 ตร.ไมล์ (16.30 ตร.กม.)
 • เขตเมือง- Northern NCCo.DE: 213.35 ตร.ไมล์ (552.58 ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล- Wilmington/Newark Statistical Division, DE-MD-NJ: 1,103.86 ตร.ไมล์ (2,859 ตร.กม.)
ความสูง: 92 ฟุต (28 เมตร)
ความสูงจุดสูงสุด- Mount Salem Hill, Rockford Park: 330 ฟุต (100 เมตร)
ประชากร (2020)
 • City: 70,898 (within city limits) คน
 • ความหนาแน่น: 6,510.38 คน/ตร.ไมล์ (2,512.48 คน/ตร.กม.)
 • เขตเมือง- Northern NCCo.DE: 484,926 (US: 87) คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 2,272.91 คน/ตร.ไมล์ (877.57 คน/ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล- New Castle County, DE - Cecil County, MD - Salem County, NJ: 723,993 (US: 82nd)(Wilmington Metropolitan Division DE-MD-NJ Delaware statistical areas คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 655.87 คน/ตร.ไมล์ (253.23 คน/ตร.กม.)
เขตเวลา: UTC−5 (EST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−4 (EDT)
ZIP Codes: 19801-19810, 19850, 19880, 19884-19886, 19890-19899
รหัสพื้นที่: 302
FIPS code: 10-77580
GNIS feature ID: 214862
Airport: สนามบินวิลมิงตัน
Major highways:   
Commuter rail:  
เว็บไซต์: wilmingtonde.gov
วิลมิงตัน (อังกฤษ: Wilmington) เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในรัฐเดลาแวร์ของสหรัฐอเมริกา เมืองนี้สร้างขึ้นบนที่ตั้งของฟอร์ตคริสตินาซึ่งเป็นนิคมแห่งแรกของชาวสวีเดนในอเมริกาเหนือ ตั้งอยู่ที่จุดบรรจบของแม่น้ำคริสตินาและห้วยแบรนดีไวน์ ใกล้กับจุดที่แม่น้ำคริสตินาไหลลงสู่แม่น้ำเดลาแวร์ วิลมิงตันเป็นที่ตั้งเทศมณฑลของเทศมณฑลนิวคาสเซิล และเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ในเขตมหานครเดลาแวร์วัลเลย์ เมืองวิลมิงตันได้รับการตั้งชื่อโดยทอมัส เพนน์ ตามชื่อเพื่อนของเขา สเปนเซอร์ คอมป์ตัน เอิร์ลแห่งวิลมิงตันซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ในรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่
การเสด็จออกมหาสมาคมในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

การเสด็จออกมหาสมาคมในพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา พ.ศ. 2555 ณ สีหบัญชร พระที่นั่งอนันตสมาคม พระราชวังดุสิต
การเสด็จออกมหาสมาคม เป็นพระราชพิธีที่พระมหากษัตริย์เสด็จออกที่ประชุมใหญ่เพื่อการสำคัญ โดยในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีการเสด็จออกมหาสมาคม ทั้งเป็นพระราชพิธีประจำปี และพระราชพิธีในโอกาสพิเศษ แต่ละครั้งมีขึ้นในสถานที่ต่าง ๆ อาทิ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยมไหยสูรยพิมาน พระที่นั่งไพศาลทักษิณมหินทรพิมาน, สีหบัญชร พระที่นั่งอนันตสมาคม พระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท มุขเด็จ พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท และพระที่นั่งองค์พิเศษ มณฑลพิธีท้องสนามหลวง ทั้งนี้ เพื่อพระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้ พระบรมวงศานุวงศ์ ข้าทูลละอองธุลีพระบาท คณะองคมนตรี คณะรัฐมนตรี สมาชิกรัฐสภา คณะทูตานุทูต ข้าราชการ ทหาร ตำรวจ ตลอดจนพสกนิกรทุกหมู่เหล่า เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท
การเสด็จออกมหาสมาคมในพระราชพิธีประจำปี

พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีหมายกำหนดการเสด็จออกมหาสมาคม เนื่องในการพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยมไหยสูรยพิมาน ในพระบรมมหาราชวัง ในวันที่ 5 ธันวาคม เวลาเช้า 10.30 นาฬิกา โดยพระองค์ทรงเครื่องบรมขัตติยราชภูษิตาภรณ์ พร้อมเครื่องแบบเต็มยศ ประทับพระราชบัลลังก์ บนพระที่นั่งพุดตานกาญจนสิงหาสน์ เหนือพระแท่นนพปฎลมหาเศวตฉัตร ซึ่งตั้งอยู่หน้าพระที่นั่งบุษบกมาลามหาจักรพรรดิพิมาน และอยู่เบื้องหลังพระวิสูตร (ม่าน) พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้ พระบรมวงศานุวงศ์ ข้าทูลละอองธุลีพระบาท (อยู่เบื้องหลังพระวิสูตร) และคณะบุคคลต่าง ๆ (อยู่เบื้องหน้าพระวิสูตร) เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ถวายพระพรชัยมงคล
อนึ่ง การนี้จะมีขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2494 โดยหากเป็นปีที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกอบการพระราชพิธีอย่างพิเศษในวโรกาสสำคัญ จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดขึ้นในสถานที่สำคัญอื่น
ในปี พ.ศ. 2503 มิได้มีหมายกำหนดการเสด็จออกมหาสมาคม เนื่องจากอยู่ในระหว่างการเสด็จฯ เยือนต่างประเทศ
ในปี พ.ศ. 2516 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้งดการพระราชพิธีเสด็จออกมหาสมาคม เนื่องจากเสด็จฯ ไปทรงบำเพ็ญพระราชกุศล ณ วัดเทวสังฆาราม อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี
ปี พ.ศ. 2517 เสด็จฯ ไปทรงบำเพ็ญพระราชกุศล ณ วัดสุวรรณดารารามราชวรวิหาร อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ปี พ.ศ. 2522 มิได้มีหมายกำหนดการเสด็จออกมหาสมาคม
ปี พ.ศ. 2527 มิได้เสด็จออกมหาสมาคม
ปี พ.ศ. 2551 ได้งดพระราชพิธีเสด็จออกมหาสมาคม เนื่องจากพระพลามัยไม่พร้อม
โดยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ทหารรักษาพระองค์เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ถวายสัตย์ปฏิญาณตนเป็นกรณีพิเศษในการนี้ด้วย
และในปี พ.ศ. 2556 สำนักพระราชวังย้ายสถานที่เสด็จออกมหาสมาคม ไปยังท้องพระโรง ศาลาราชประชาสมาคม (อาคารเอนกประสงค์เดิม) วังไกลกังวล อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ นับเป็นการเสด็จออกมหาสมาคม เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา นอกเขตกรุงเทพมหานครครั้งแรกในราชวงศ์จักรี[ต้องการอ้างอิง] รวมถึงเป็นการเสด็จออกมหาสมาคมนอกเขตกรุงเทพมหานครครั้งเดียวที่เกิดขึ้นในประเทศไทย และเป็นการเสด็จออกมหาสมาคมครั้งสุดท้ายของรัชกาลที่ 9
ในปี พ.ศ. 2557 มีแถลงการณ์ของสำนักพระราชวังระบุว่า พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีพระพลานามัยไม่พร้อม ที่จะเสด็จออกมหาสมาคม คณะแพทย์จึงขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้งดพระราชกิจสักระยะหนึ่ง จึงทำให้ปี พ.ศ. 2557 งดการพระราชพิธีเสด็จออกมหาสมาคม
ส่วนในปี พ.ศ. 2558 มิได้มีหมายกำหนดการเสด็จออกมหาสมาคม
และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 ได้สิ้นสุดการเสด็จออกมหาสมาคมในสมัยรัชกาลที่ 9 เนื่องจากพระองค์เสด็จสวรรคต
ดูเพิ่ม

พระราชพิธีบวงสรวงสมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราช และเสด็จออกมหาสมาคม พ.ศ. 2549
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาสมาคม 9 มิถุนายน 2549
มหาสมาคม 5 ธันวาคม 2550
มหาสมาคม 5 ธันวาคม 2554 เก็บถาวร 2012-11-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กพระราชพิธีสำคัญในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร |
| --- | --- | --- |
| ราชาภิเษกสมรส (พ.ศ. 2493) • บรมราชาภิเษก (พ.ศ. 2493) • ผนวช (พ.ศ. 2499)  • เฉลิมพระชนมพรรษา 3 รอบ (พ.ศ. 2506) •  รัชดาภิเษก (พ.ศ. 2514) • เฉลิมพระนามาภิไธย สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ (พ.ศ. 2515) • เฉลิมพระชนมพรรษา 4 รอบ (พ.ศ. 2518) • เฉลิมพระชนมพรรษาครบ 50 พรรษา (พ.ศ. 2520) • สมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี (พ.ศ. 2525) • เฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ (พ.ศ. 2530) • รัชมังคลาภิเษก (พ.ศ. 2531) • กาญจนาภิเษก (พ.ศ. 2539) • เฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ (พ.ศ. 2542) • ฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี (พ.ศ. 2549) • เฉลิมพระชนมพรรษาครบ 80 พรรษา (พ.ศ. 2550) • เฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ (พ.ศ. 2554)  • งานพระบรมศพ (พ.ศ. 2559-2560)  เฉลิมพระชนมพรรษา (ทุกปี) • การเสด็จออกมหาสมาคม (ในโอกาสสำคัญ) • สมโภชเดือนและขึ้นพระอู่  (โอกาสพิเศษ) | ราชาภิเษกสมรส (พ.ศ. 2493) • บรมราชาภิเษก (พ.ศ. 2493) • ผนวช (พ.ศ. 2499)  • เฉลิมพระชนมพรรษา 3 รอบ (พ.ศ. 2506) •  รัชดาภิเษก (พ.ศ. 2514) • เฉลิมพระนามาภิไธย สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ (พ.ศ. 2515) • เฉลิมพระชนมพรรษา 4 รอบ (พ.ศ. 2518) • เฉลิมพระชนมพรรษาครบ 50 พรรษา (พ.ศ. 2520) • สมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี (พ.ศ. 2525) • เฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ (พ.ศ. 2530) • รัชมังคลาภิเษก (พ.ศ. 2531) • กาญจนาภิเษก (พ.ศ. 2539) • เฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ (พ.ศ. 2542) • ฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี (พ.ศ. 2549) • เฉลิมพระชนมพรรษาครบ 80 พรรษา (พ.ศ. 2550) • เฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ (พ.ศ. 2554)  • งานพระบรมศพ (พ.ศ. 2559-2560)  เฉลิมพระชนมพรรษา (ทุกปี) • การเสด็จออกมหาสมาคม (ในโอกาสสำคัญ) • สมโภชเดือนและขึ้นพระอู่  (โอกาสพิเศษ) |  |
สมพร สีม่วง

สมพร หรือ สุนทร สีม่วง (ป.พ.ศ. 2501 - 26 สิงหาคม พ.ศ 2520) เป็นฆาตกรฆ่าข่มขืนเด็กชาวไทย ซึ่งต้องโทษประหารตามมาตรา 21 แห่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2519 ในความผิดฐานฆาตกรรมและข่มขืนสุชาดาวรรณ ครองยุทธ์ อายุ 8 ขวบ ที่อำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2520 ซึ่งสุชาดาเป็นบุตรบุญธรรมของเสนีย์ ครองยุทธ์ อดีตผู้กำกับการสถานีตำรวจภูธรจังหวัดอุดรธานี
| สมพร สีม่วง |
| --- | --- |
ภาพถ่ายหน้าตรงของสมพร
เกิด: ป.พ.ศ. 2501 อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย ประเทศไทย
เสียชีวิต: 26 สิงหาคม พ.ศ 2520 (19 ปี) เรือนจำจังหวัดหนองคาย ตำบลทุ่งหวัง อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย ประเทศไทย
สาเหตุเสียชีวิต: ประหารชีวิตด้วยการยิง
อาชีพ: รับจ้างทำไร่มันสำปะหลัง

ข้อหา: ข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงอายุไม่เกินสิบห้าปีและฆ่าคนตายเพื่อปกปิดความผิดของตน
บทลงโทษ: ประหารชีวิตตามคำสั่งนายกรัฐมนตรี
รายละเอียด
ผู้เสียหาย: สุดาวรรณ ครองยุทธ, 8 ปี
วันที่: 13 มิถุนายน พ.ศ. 2520 ป.21.00 น.
ประเทศ: ประเทศไทย
รัฐ: จังหวัดหนองคาย
ตำแหน่ง: ริมห้วยบางบาด ตำบลโคกก่อง อำเภอบึงกาฬ
อาวุธ: ผ้าขาวม้า
วันที่ถูกจับ: 14 มิถุนายน พ.ศ. 2520
ประวัติ

สมพร สีม่วง มีบ้านเดิมอยู่ที่บ้านเหมือดแอ อำเภอเมืองหนองคาย เขาเป็นลูกคนโตจากพี่น้องทั้งหมด 7 คน เขาถูกย่าเลี้ยงดูตั้งแต่ยังเด็ก ต่อมาได้บวชเณรเป็นระยะเวลาหนึ่งปีเศษ แล้วสึกออกมาประกอบอาชีพรับจ้างเพื่อหาเงินมาช่วยเหลือแม่กับย่า และช่วยเลี้ยงดูน้อง ต่อมาในช่วงประมาณเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 เขาได้ไปทำงานรับจ้างในไร่มันสำปะหลังในไร่ของลุงที่บ้านนาต้อง อำเภอบึงกาฬ