stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มารีโอ ฟีเกย์รา เฟียร์นันเดส
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile on CSKA Moscow website
Profile on Grêmio Foot-Ball Porto Alegrense website
goal.com เก็บถาวร 2018-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติรัสเซีย – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 อะคินเฟเยฟ (c)  2 เฟียร์นันเดส  3 คูเตปอฟ  4 อิกนาเชวิช  5 เซมิโอนอฟ  6 เชรืยเชฟ  7 คูซยาเยฟ  8 กาซินสกี  9 ดซาโกเอฟ  10 สโมลอฟ  11 ซอบนิน  12 ลูนิออฟ  13 คูเดรียชอฟ  14 กรานัต  15 อล. มีรันชุค  16 อน. มีรันชุค  17 โกโลวิน  18 จีร์คอฟ  19 ซาเมดอฟ  20 กาบูลอฟ  21 เยโรฮิน  22 ดซูย์บา  23 สมอลนีคอฟ  ผู้ฝึกสอน: เชียร์เชซอฟ  |  1 อะคินเฟเยฟ (c)  2 เฟียร์นันเดส  3 คูเตปอฟ  4 อิกนาเชวิช  5 เซมิโอนอฟ  6 เชรืยเชฟ  7 คูซยาเยฟ  8 กาซินสกี  9 ดซาโกเอฟ  10 สโมลอฟ  11 ซอบนิน  12 ลูนิออฟ  13 คูเดรียชอฟ  14 กรานัต  15 อล. มีรันชุค  16 อน. มีรันชุค  17 โกโลวิน  18 จีร์คอฟ  19 ซาเมดอฟ  20 กาบูลอฟ  21 เยโรฮิน  22 ดซูย์บา  23 สมอลนีคอฟ  ผู้ฝึกสอน: เชียร์เชซอฟ  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติรัสเซีย – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 ชูนิน  2 เฟียร์นันเดส  3 ดีเวเยฟ  4 คาราวาเยฟ  5 เซมิโอนอฟ  6 เชรืยเชฟ  7 ออซโดเยฟ  8 บารีนอฟ  9 โซโบเลฟ  10 ซาโบลอตนืย  11 ซอบนิน  12 ดูย์ปิน  13 คูเดรียชอฟ  14 จีคียา  15 มีรันชุค  16 ซาโฟนอฟ  17 โกโลวิน  18 จีร์คอฟ  19 เจมาเลตดีนอฟ  20 อีโอนอฟ  21 โฟมิน  22 ดซูย์บา (c)  23 คูซยาเยฟ  24 มอสโตวอย  25 มาคารอฟ  26 มูริน  ผู้ฝึกสอน: เชียร์เชซอฟ  |  1 ชูนิน  2 เฟียร์นันเดส  3 ดีเวเยฟ  4 คาราวาเยฟ  5 เซมิโอนอฟ  6 เชรืยเชฟ  7 ออซโดเยฟ  8 บารีนอฟ  9 โซโบเลฟ  10 ซาโบลอตนืย  11 ซอบนิน  12 ดูย์ปิน  13 คูเดรียชอฟ  14 จีคียา  15 มีรันชุค  16 ซาโฟนอฟ  17 โกโลวิน  18 จีร์คอฟ  19 เจมาเลตดีนอฟ  20 อีโอนอฟ  21 โฟมิน  22 ดซูย์บา (c)  23 คูซยาเยฟ  24 มอสโตวอย  25 มาคารอฟ  26 มูริน  ผู้ฝึกสอน: เชียร์เชซอฟ  |  |
เฟียร์นันเดสขณะเล่นให้กับทีมชาติรัสเซีย
ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก. ประจำปี 2542

การแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ก. ประจำปี พ.ศ. 2542 จัดขึ้นโดยนำทีมทหารอากาศ ชนะเลิศไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2542 กับ ธนาคารกสิกรไทย ชนะเลิศฮอนด้าเอฟเอคัพ 2542 เพียงนัดเดียว โดยผู้ชนะจะได้ครอบครองถ้วยพระราชทาน ก. เป็นเวลา 1 ปี
ชิงชนะเลิศ

20 พฤษภาคม 2543
16:00 UTC+7
| ทหารอากาศ | 1–4 | ธนาคารกสิกรไทย |
| --- | --- | --- |
| ส่งเสริม  80' |  | บำรุง  32', สุธี  57', 68', 71' (จุดโทษ) |
ผู้ตัดสิน: สัมพันธ์ คำคม (ไทย)
ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก. ประจำปี 2543

การแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ก. ประจำปี พ.ศ. 2543 จัดขึ้นโดยนำทีมบีอีซี เทโรศาสน ชนะเลิศไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2543 กับ ทหารอากาศ รองชนะเลิศไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2543 เพียงนัดเดียว โดยผู้ชนะจะได้ครอบครองถ้วยพระราชทาน ก. เป็นเวลา 1 ปี
ชิงชนะเลิศ

16 มิถุนายน 2544
17:00 UTC+7
| บีอีซี เทโรศาสน | 2–1 | ทหารอากาศ |
| --- | --- | --- |
| วุฒิญา  38', 53' |  | วุฒิเดช  81' |
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ มีหน้าที่รับผิดชอบด้านนโยบายและความสัมพันธ์ต่างประเทศ การทูต ทวิภาคี และความสัมพันธ์พหุภาคีของรัฐ ตลอดจนให้การสนับสนุนพลเมืองของประเทศที่อยู่หลายประเทศ
ในบางประเทศ เช่น อินเดีย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศเรียกว่ารัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายนอก หรือประเทศอื่นๆ เช่น บราซิล และรัฐที่ก่อตั้งจากอดีตสหภาพโซเวียต เรียกตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงความสัมพันธ์ภายนอก ในสหรัฐอเมริกา เลขาธิการแห่งรัฐเป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีที่ดูแลความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ตำแหน่งทั่วไปอื่นๆ อาจรวมถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในหลายประเทศในละตินอเมริกา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศมีชื่อเรียกขานว่า "อัครเสนาบดี"
ดูเพิ่ม

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (สหราชอาณาจักร)
| ด ค กประเภทของรัฐมนตรีและกระทรวง |
| --- | --- |
ตำแหน่งผู้นำ:  ประธานาธิบดี  รองประธานาธิบดี  นายกรัฐมนตรี  รองนายกรัฐมนตรี  สำนักประธานาธิบดี  สำนักนายกรัฐมนตรี 
กิจการภายนอก:  กลาโหม  การต่างประเทศ / กิจการภายนอก  การอพยพ  การพัฒนาระหว่างประเทศ 
เศรษฐศาสตร์ / โครงสร้างพื้นฐาน:  พาณิชย์ / การค้า  การสื่อสาร  การคลัง / การเงิน  อุตสาหกรรม  โยธาธิการ / โครงสร้างพื้นฐาน  คมนาคม 
สิ่งแวดล้อม / ทรัพยากรธรรมชาติ:  เกษตรกรรม  การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ  พลังงาน  สิ่งแวดล้อม  ประมง  ป่าไม้  ชลประทาน  การจัดการที่ดิน  เหมืองแร่  ทรัพยากรธรรมชาติ  ปิโตรเลียม / น้ำมัน  ทรัพยากรน้ำ 
สังคม:  ศึกษาธิการ  วัฒนธรรม  สาธารณสุข  สารสนเทศ  กระทรวง มหาดไทย / กิจการภายใน  ยุติธรรม / กฎหมาย  แรงงาน  ศาสนา  วิทยาศาสตร์ (และเทคโนโลยี)  กีฬา  การท่องเที่ยว 
อื่นๆ: รัฐมนตรีลอย
รายชื่อ:  หัวหน้ารัฐบาล  กลาโหม  ศึกษาธิการ  สิ่งแวดล้อม  การคลัง / การเงิน  การต่างประเทศ / กิจการภายนอก 
   กระทรวงแบ่งตามหน้าที่
ยฺหวิ่นเหริง

ยฺหวิ่นเหริง (จีน: 允礽; พินอิน: Yǔnréng; 6 มิถุนายน 1674 – 27 มกราคม 1725) พระนามเดิมว่า อิ้นเหริง (จีน: 胤礽; พินอิน: Yìnréng) และพระนามแรกประสูติว่า เป่าเฉิง (จีน: 保成; พินอิน: Bǎochéng) เป็นเจ้าชายแมนจูในราชวงศ์ชิง และเป็นรัชทายาทสองสมัยในระหว่างปี 1675 ถึงปี 1712
พระบรมวงศานุวงศ์

พรบิดา : จักรพรรดิคังซี
พระมารดา : จักรพรรดินีเซี่ยวเฉิงเหริน
พระชายาเอก
พระชายาเอก สกุลกัวเอ่อร์เจีย
พระชายารอง
พระชายารอง สกุลหลี่เจีย
พระชายารอง สกุลเฉิงเจีย
พระชายารอง สกุลถังเจีย
พระอนุชายา
พระอนุชายา สกุลหวังเจีย
พระอนุชายา สกุลหลินเจีย
พระอนุชายา สกุลฟ่านเจีย
พระอนุชายา สกุลหลิวเจีย
ภรรยาน้อย
สตรี สกุลหลิว
สตรี สกุลเฉียน
สตรี สกุลชิว
สตรี สกุลจู
สตรี สกุลฉี
สตรี สกุลเผย
พระโอรส
เจ้าชายไม่ปรากฏพระนาม (4 กุมภาพันธ์ 1692 – 27 ธันวาคม 1701) โอรสในพระชายารอง สกุลหลี่เจีย
เจ้าชายหงซี (弘晳, 25 สิงหาคม 1694 – 26 ตุลาคม 1742) อี่เก๋อหลี่ชินอ๋อง (已革理親王, 1723–1739) โอรสในพระชายารอง สกุลหลี่เจีย
เจ้าชายหงจิ้น (弘晉, 14 พฤศจิกายน 1696 – 23 เมษายน 1717) เฟิ่งเอินฟู่กั๋วกงผิงจี๋ (奉恩輔國公) โอรสในพระชายารอง สกุลหลี่เจีย
เจ้าชายไม่ปรากฏพระนาม (1 พฤศจิกายน 1704 – 4 กุมภาพันธ์ 1706) โอรสในพระชายารอง สกุลถังเจีย
เจ้าชายไม่ปรากฏพระนาม (16 ธันวาคม 1708) โอรสในสตรี สกุลหลิว
เจ้าชายหงเอี้ยน (弘曣, 5 สิงหาคม 1712 – 19 พฤษภาคม 1750) เฟิ่งเอินฟู่กั๋วเก๋อซีกง (奉恩輔國恪僖公) โอรสในพระชายารอง สกุลถังเจีย
เจ้าชายหงเฉา (弘晀, 16 มิถุนายน 1714 – 28 สิงหาคม 1774) อี่เก๋อฟู่กั๋วกง (已革輔國公) โอรสในพระอนุชายา สกุลหวังเจีย
เจ้าชายไม่ปรากฏพระนาม (1 มีนาคม 1715 – 4 กรกฎาคม 1726) โอรสในสตรี สกุลเฉียน
เจ้าชายหงเหยียว (弘暚, 3 กรกฎาคม 1716 – 9 กุมภาพันธ์ 1783) องครักษ์ (三等侍衛) โอรสในสตรี สกุลชิว
เจ้าชายหงเหวย (弘㬙, 27 มกราคม 1719 – 25 กันยายน 1780) หลี่เก๋อจุ้นอ๋อง (理恪郡王, 1739–1780) โอรสในพระชายารอง สกุลเฉิงเจีย
เจ้าชายหงปิง (弘昞, 8 กุมภาพันธ์ 1720 – 4 พฤษภาคม 1763) โอรสในพระอนุชายา สกุลหวังเจีย
เจ้าชายหงหวั่น (弘晥, 6 พฤศจิกายน 1724 – 29 พฤษภาคม 1775) เฟิ่งเอินฟู่กั๋วกง (奉恩輔國公) โอรสในพระชายารอง สกุลเฉิงเจีย
พระธิดา
เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (27 พฤษภาคม 1693 – มิถุนายน 1693) ธิดาในพระชายารอง สกุลหลี่เจีย
เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (11 มีนาคม 1694 – มีนาคม 1694) ธิดาในพระชายารอง สกุลหลี่เจีย
เจ้าหญิงเหอซั่วเก๋อเก๋อ (25 กันยายน 1697 – 5 พฤษภาคม 1735) ธิดาในพระชายาเอก สกุลกัวเอ่อร์เจีย
เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (16 มีนาคม 1706 – 16 มีนาคม 1706) ธิดาในพระอนุชายา สกุลฟ่านเจีย
เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (4 มกราคม 1708 – กุมภาพันธ์/มีนาคม 1712) ธิดาในพระอนุชายา สกุลฟ่านเจีย
เจ้าหญิงเหอซั่วซูเซิ่นกงจวู่ (和碩淑慎公主, 24 มกราคม 1708 – 23 ตุลาคม 1784) ธิดาในพระชายารอง สกุลถังเจีย
เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (25 พฤศจิกายน 1711 – พฤศจิกายน/ธันวาคม 1716) ธิดาในสตรี สกุลหลิว
เจ้าหญิงเหอซั่วเก๋อเก๋อ (2 มีนาคม 1714 – 21 พฤศจิกายน 1760) ธิดาในพระชายารอง สกุลเฉิงเจีย
เจ้าหญิงตัวหลัวเก๋อเก๋อ (10 มกราคม 1715 – 12 กรกฎาคม 1762) ธิดาในพระอนุชายา สกุลหลินเจีย
เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (27 กรกฎาคม 1717 – กุมภาพันธ์/มีนาคม 1720) ธิดาในพระชายารอง สกุลเฉิงเจีย
เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (27 กรกฎาคม 1717 – 29 มีนาคม 1725) ธิดาในพระอนุชายา สกุลหลิวเจีย
เจ้าหญิงเหอซั่วเก๋อเก๋อ (14 พฤศจิกายน 1717 – 30 เมษายน 1776) ธิดาในสตรี สกุลฉี
เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (4 กุมภาพันธ์ 1718 – พฤษภาคม/มิถุนายน 1719) ธิดาในสตรี สกุลจู
เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (25 เมษายน 1722 – สิงหาคม/กันยายน 1722) ธิดาในสตรี สกุลเผย
พระมหาโพธิวงศาจารย์ (สุจี กตสาโร)

| พระมหาโพธิวงศาจารย์ (สุจี กตสาโร) |
| --- | --- |

คำนำหน้าชื่อ: พระเดชพระคุณ
ชื่ออื่น: ตุ๊ปู่จี๋
ส่วนบุคคล
เกิด: 5 เมษายน พ.ศ. 2460 (94 ปี 211 วัน ปี)
มรณภาพ: 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
นิกาย: มหานิกาย
การศึกษา: นักธรรมชั้นเอก  เปรียญธรรม 3 ประโยค  พธ.ด.กิตติมศักดิ์
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร จังหวัดแพร่
อุปสมบท: 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2481
พรรษา: 75
ตำแหน่ง: อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 6   อดีตเจ้าอาวาสวัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร
พระมหาโพธิวงศาจารย์ นามเดิม สุจี ขรวงค์ ฉายา กตสาโร หรือ ตุ๊ปู่จี๋ อดีตที่ปรึกษาคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 6 อดีตประธานสภาวิทยาเขตแพร่ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย และอดีตเจ้าอาวาสวัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร พระนักการศึกษาแห่งแผ่นดินล้านนา
ประวัติ

พระมหาโพธิวงศาจารย์ หรือที่ชาวจังหวัดแพร่เรียก ตุ๊ปู่จี๋  หรือ ครูบาจี๋ นามเดิม สุจี ขรวงค์ เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2460 ขึ้น 14 ค่ำ ปีมะเส็ง ณ บ้านทุ่งอ่วน หมู่ที่ 6 ตำบลนาจักร อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ เป็นบุตรของ นายลาด กับ นางผัน ขรวงค์ ได้สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนวัดนาจักร จนสำเร็จชั้นประถมปีที่ 5 อันเป็นชั้นสูงสุด แล้วบรรพชาเป็นสามเณร เมื่อวันที่ 15 เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2476 ณ วัดกาญจนาราม ตำบลนาจักร อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ พระอุปัชฌาย์คือพระครูมหาญาณสิทธิ์ วัดมิ่งเมือง (ปัจจุบันวัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร) อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ และอุปสมบทวันที่ 14 เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2481 ณ วัดกาญจนาราม ตำบลนาจักร อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ พระอุปัชฌาย์คือพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ฟู อตฺตสิโว) (ในขณะดำรงสมนศักดิ์ที่ พระปริยัติวงศาจารย์) วัดพระบาท (ปัจจุบันวัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร) ตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
พระมหาโพธิวงศาจารย์ (สุจี กตสาโร) มรณภาพลงเมื่อเวลา 09.45 น. วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ด้วยโรคติดเชื้อในกระแสโลหิต สิริอายุ 94 ปี 211 วัน ปี พรรษา 75 ณ โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ณ เมรุปราสาทนกหัสดีลิงค์ มณฑลพิธีสนามหลวงจังหวัดแพร่
วิทยฐานะ

พ.ศ. 2484 สอบได้นักธรรมชั้นเอก สำนักเรียนวัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร
พ.ศ. 2486 สอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยค สำนักเรียนวัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร
พ.ศ. 2529 ได้รับปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (สาขาครุศาสตร์) จากมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยในพระบรมราชูปถัมภ์
พ.ศ. 2536 ได้รับปริญญาครุศาสตรบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (สาขาการบริหารการศึกษา) จากมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง
พ.ศ. 2551 ได้รับปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (สาขาบริหารศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยแม่โจ้
ความชำนาญพิเศษ เทศนาภาษาไทยถิ่นเหนือ อ่านและเขียนอักษรธรรมล้านนาได้
การทำงาน > ด้านงานปกครองสงฆ์

พ.ศ. 2501 เป็นพระอุปัชฌาย์ จนถึงปัจจุบัน
พ.ศ. 2502 ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งให้เป็นรองเจ้าอาวาสพระอารามหลวง
พ.ศ. 2509 ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองเจ้าคณะจังหวัดแพร่
พ.ศ. 2510 ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดแพร่
พ.ศ. 2518 ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสพระอารามหลวง
พ.ศ. 2522 ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองเจ้าคณะภาค 6
พ.ศ. 2540 ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งให้เป็นกรรมการฝ่ายปกครอง ของมหาเถรสมาคม
พ.ศ. 2541 ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 6
การทำงาน > ด้านงานการศึกษา

พ.ศ. 2484 เป็นครูสอนนักธรรมชั้นตรี สำนักเรียนวัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร
พ.ศ. 2486 เป็นกรรมการตรวจนักธรรมชั้นตรีสนามหลวง
พ.ศ. 2495 เป็นกรรมการตรวจนักธรรมชั้นโทสนามหลวง
พ.ศ. 2500 เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนบาลีมัธยมธรรมราชวิทยา
พ.ศ. 2506 เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์
พ.ศ. 2513 เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนศึกษาผู้ใหญ่พุทธโกศัยวิทยา  (ปัจจุบันโรงเรียนพุทธโกศัยวิทยา จังหวัดแพร่)
พ.ศ. 2514 เป็นกรรมการนำประโยคข้อสอบธรรมไปเปิดสอบ ณ ประเทศมาเลเซีย
พ.ศ. 2530 เป็นรองอธิการบดีมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ วิทยาเขตแพร่
พ.ศ. 2541 เป็นประธานสภา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตแพร่
การทำงาน > ด้านงานเผยแผ่พระพุทธศาสนา

พ.ศ. 2486 เป็นกรรมการส่งเสริมศีลธรรมแพร่
พ.ศ. 2490 เป็นผู้แทนนำพระไตรปิฎกไปประดิษฐานที่อำเภอวังชิ้น จังหวัดแพร่
พ.ศ. 2497 เป็นอนุกรรมการ ก.ป.ช. จังหวัดแพร่
พ.ศ. 2508 เป็นประธานนำครู-อาจารย์โรงเรียนพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์อกกอบรม ศีลธรรมแก่ประชาชนตามอำเภอต่างๆ ในเทศกาลเข้าพรรษาจนถึงปัจจุบัน
พ.ศ. 2514 เป็นผู้ร่วมเผยแผ่พระพุทธศาสนา ณ ประเทศอินโดนีเซีย
พ.ศ. 2535 ได้ร่วมกับคณะเผยแผ่พระพุทธศาสนา ไปเผยแผ่ ณ ประเทศจีน
พ.ศ. 2539 ได้แสดงพระธรรมเทศนาทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย จังหวัดแพร่  ชื่อ รายการ “ธรรมะสู่ประชาชน” เป็นประจำทุกวัน เวลา 05.15 น.
ได้เชิญชวนพระภิกษุสามเณรและคณะศรัทธาญาติโยมผู้ใจบุญได้กระทำพิธีกรรมเกี่ยวกับวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา เช่น วันมาฆบูชา วันวิสาขบูชา ตลอดจนวันสำคัญที่เกี่ยวกับบ้านเมือง
ได้ให้การอบรมศีลธรรมแก่นักเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ , โรงเรียนพุทธโกศัยวิทยาและพระนิสิตมหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตแพร่ ในบางโอกาส
ได้ให้การอบรมศีลธรรมแก่ผู้ใขบุญในวันธัมมัสวนะที่วัดทุกวัน
ได้ให้การอบรมศีลธรรมแก่ประชาชนตามโครงการต่างๆ ของคณะสงฆ์ และหน่วยงานราชการ
ได้ให้ความร่วมมือกับหน่วยงานภาครัฐและเอกชนในการใช้สถานที่วัดจัดประชุมสัมมนาสอบบรรจุและบำเพ็ญสาธารณกุศลอื่นๆ
การทำงาน > กิจกรรมภายในวัด

มีการทำอุโบสถกรรม (สวดปาฏิโมกข์) ตลอดปี และมีภิกษุที่สวดปาฏิโมกข์ได้ 1 รูป
มีการทำวัตรสวดมนต์เช้า – เย็น เป็นประจำตลอดปี
มีระเบียบการปกครองของวัด เป็นไปตามกฎระเบียบมหาเถรสมาคม พระธรรมวินัยและอาณัติสงฆ์ในเขตหนเหนือ จนถึงปัจจุบัน
มีกติกาของวัด โดยใช้กติกาของพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ฟู อตฺตสิโว) อดีตเจ้าอาวาสวัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร
การทำงาน > สมณศักดิ์

พ.ศ. 2484 ได้รับแต่งตั้งเป็น พระใบฎีกา ฐานานุกรมของพระปริยัติวงศาจารย์ (ฟู อตฺตสิโว)
พ.ศ. 2493 ได้รับแต่งตั้งเป็น พระครูปลัด ฐานานุกรมของพระเทพมุนี (ฟู อตฺตสิโว)
พ.ศ. 2495 เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นพิเศษที่ พระครูธรรมสารสุจิต
พ.ศ. 2500 รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญในราชทินนามที่ พระภัทรสารมุนี
พ.ศ. 2514 รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชรัตนมุนี ศรีโกไสยคุณาทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
พ.ศ. 2526 รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพวิริยาภรณ์ สุนทรกิจโกศล วิมลธรรมานุสิฐ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
พ.ศ. 2535 รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมรัตนากร สุนทรพรหมปฏิบัติ สมณวัตรโกศล วิมลปิฎกธาดา มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
พ.ศ. 2540 รับพระราชทานสถาปนาสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองที่ พระมหาโพธิวงศาจารย์ ญาณจริยสมบัติ พุทธบริษัทปสาทนียคุณ วิบูลพัฒนวโรปการ ศาสนภารธุราทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม มีหน้าที่กำกับดูแลความปลอดภัยทางถนน การบินพลเรือน การขนส่งทางทะเล การขนส่งทางรถไฟ การพัฒนานโยบายการขนส่งของรัฐบาล การจัดระบบการขนส่งสาธารณะ และการบำรุงรักษาและการก่อสร้างโครงการโครงสร้างพื้นฐาน
ดูเพิ่ม

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมของไทย
| ด ค กประเภทของรัฐมนตรีและกระทรวง |
| --- | --- |
ตำแหน่งผู้นำ:  ประธานาธิบดี  รองประธานาธิบดี  นายกรัฐมนตรี  รองนายกรัฐมนตรี  สำนักประธานาธิบดี  สำนักนายกรัฐมนตรี 
กิจการภายนอก:  กลาโหม  การต่างประเทศ / กิจการภายนอก  การอพยพ  การพัฒนาระหว่างประเทศ 
เศรษฐศาสตร์ / โครงสร้างพื้นฐาน:  พาณิชย์ / การค้า  การสื่อสาร  การคลัง / การเงิน  อุตสาหกรรม  โยธาธิการ / โครงสร้างพื้นฐาน  คมนาคม 
สิ่งแวดล้อม / ทรัพยากรธรรมชาติ:  เกษตรกรรม  การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ  พลังงาน  สิ่งแวดล้อม  ประมง  ป่าไม้  ชลประทาน  การจัดการที่ดิน  เหมืองแร่  ทรัพยากรธรรมชาติ  ปิโตรเลียม / น้ำมัน  ทรัพยากรน้ำ 
สังคม:  ศึกษาธิการ  วัฒนธรรม  สาธารณสุข  สารสนเทศ  กระทรวง มหาดไทย / กิจการภายใน  ยุติธรรม / กฎหมาย  แรงงาน  ศาสนา  วิทยาศาสตร์ (และเทคโนโลยี)  กีฬา  การท่องเที่ยว 
อื่นๆ: รัฐมนตรีลอย
รายชื่อ:  หัวหน้ารัฐบาล  กลาโหม  ศึกษาธิการ  สิ่งแวดล้อม  การคลัง / การเงิน  การต่างประเทศ / กิจการภายนอก 
   กระทรวงแบ่งตามหน้าที่
ยฺเหวียน จื้อ

ยฺเหวียน จื้อ (จีน: 袁志; พินอิน: Yuán zhì) เป็นนักวอลเลย์บอลชาวจีน ปัจจุบันเขาเล่นตำแหน่งตัวตีด้านนอกให้แก่สโมสรเหลียวหนิง
ประวัติ

เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่ทำให้ทีมได้รับเหรียญเงินในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2006
เมื่อปี ค.ศ. 2008 เขาได้เข้าแข่งขันในรายการโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB profile
Profile เก็บถาวร 2012-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภัยพิบัติทางรถไฟในบัวโนสไอเรส

ภัยพิบัติรถไฟในบัวโนสไอเรส เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 เมื่อรถไฟชนที่สถานีออนเซ ในกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา มีผู้เสีชีวิตอย่างน้อย 50 ศพ และอีกมากกว่า 700 คนได้รับบาดเจ็บ มีผู้โดยสารราว 1,000 คนบนรถไฟ ซึ่งหยุดไม่ได้และชนกับแผงกันกระแทก บดตู้ขบวนหน้ากับสามตู้ขบวนแรก หลังมีรายงานว่า รถไฟขบวนดังกล่าวมาถึงสถานีเร็วเกินไป
ภัยพิบัติครั้งนี้เป็นอุบัติเหตุถึงตายครั้งที่สองในสายซาเมียนโตในรอบหกเดือน และเป็นอุบัติเหตุรถไฟครั้งเลวร้ายที่สุดเป็นอันดับสามในอาร์เจนตินา
แหล่งข้อมูลอื่น

Official list of injured people เก็บถาวร 2012-02-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สเปน)
ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก. ประจำปี 2540

การแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ก. ประจำปี พ.ศ. 2540 จัดขึ้นโดยนำทีมทหารอากาศ ชนะเลิศไทยแลนด์ซอกเกอร์ลีก ฤดูกาล 2540 กับ สินธนา ชนะเลิศสิงห์เอฟเอคัพ 2540 เพียงนัดเดียว โดยผู้ชนะจะได้ครอบครองถ้วยพระราชทาน ก. เป็นเวลา 1 ปี
ภาพรวมการแข่งขัน

แต่เดิมการแข่งขันจัดขึ้นในวันที่ 4 เมษายน 2541 แต่ด้วยสภาพอากาศที่มีฝนฟ้าคะนองอย่างหนัก ทำให้ต้องยุติการแข่งขัน โดยเกมเริ่มการการแข่งขันเริ่มไปเพียง 3 นาที และมาจัดการแข่งขันใหม่ ในวันที่ 14 เมษายน 2541 โดยรูปแบบการแข่งขันยังคงเดิมคือ หากเสมอกันในเวลาปกติ จะมีการต่อเวลาพิเศษ แบบ โกลเดนโกล โดยทีมที่ทำประตูได้ก่อนในช่วงต่อเวลาพิเศษจะเป็นทีมชนะเลิศการแข่งขัน
ภาพรวมการแข่งขัน > ชิงชนะเลิศ

14 เมษายน 2541
16:00 UTC+7
| ทหารอากาศ | 0–1 | สินธนา |
| --- | --- | --- |
|  |  | พนิพล  100'  |
ผู้ชม: 2,000
ผู้ตัดสิน: พงศธร เพิ่มพานิช (ไทย)
ฟุตบอลดิวิชัน 3 ฤดูกาล 2559 กลุ่มภาคใต้

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
เมือง: อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วันที่: 23–29 ธันวาคม 2559
ทีม: 4
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ: สุราษฎร์ธานี ยูไนเต็ด
รองชนะเลิศ: สุไหงปาดี เอฟซี
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 7
จำนวนประตู: 8 (1.14 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด: อัมรินทร์ ใจซื่อสัตย์ (2) (สุราษฎร์ธานี ยูไนเต็ด)
ฟุตบอลดิวิชัน 3 ฤดูกาล 2559 กลุ่มภาคใต้ เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันฟุตบอลดิวิชัน 3 ฤดูกาล 2559 โดยสโมสรที่ชนะเลิศ จะได้เลื่อนชั้นขึ้นไปแข่งขันในระดับไทยลีก 4
สโมสร

| สโมสร | จังหวัด |
| --- | --- |
เมืองคอน ยูไนเต็ด: นครศรีธรรมราช
สุไหงปาดี: นราธิวาส
สุราษฎร์ธานี ยูไนเต็ด: สุราษฎร์ธานี
นิวบอล สตูล: สตูล
รอบแรก

การแข่งขันในรอบแรก ทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 23–27 ธันวาคม พ.ศ. 2559 โดยแข่งขันกันแบบพบกันหมด เพื่อหา 2 ทีมที่มีคะแนนสูงที่สุด เข้าไปชิงชนะเลิศ
หลังจากแข่งขันในรอบแรกเสร็จสิ้น ผลปรากฏว่าทุกทีมมีคะแนนเท่ากันหมด จึงต้องทำการคัดเลือกหา 2 ทีม ที่จะเข้าไปชิงชนะเลิศด้วยวิธีการจับฉลาก โดยทีมที่ผ่านเข้าไปชิงชนะเลิศด้วยวิธีการจับฉลากคือ สุราษฎร์ธานี ยูไนเต็ด และ สุไหงปาดี เอฟซี
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-04-25. สืบค้นเมื่อ 2021-08-19.
↑  "UPDATE : ผลการแข่งขันฟุตบอลฟุตบอลดิวิชั่น 3 ประจำปี 2559 (ภาคใต้)". โกล. 28 ธันวาคม 2559. สืบค้นเมื่อ 28 ธันวาคม 2559. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)[ลิงก์เสีย]
ภัยพิบัติกอสตากอนกอร์เดีย

42°21′55″N 10°55′17″E﻿ / ﻿42.365347°N 10.921400°E﻿ / 42.365347; 10.921400
| --- | --- |

วันที่: 13 มกราคม ค.ศ. 2012 (2012-01-13)
ที่ตั้ง: ใกล้กับ Isola del Giglio, แคว้นตอสคานา, ประเทศอิตาลี, ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
พิกัด: 42°21′55″N 10°55′18″E﻿ / ﻿42.36528°N 10.92167°E﻿ / 42.36528; 10.92167
ประเภท: เรือเกยตื้น
สาเหตุ: ชนกับก้อนหิน
ผู้เข้าร่วม: 4,252 (ผู้โดยสาร 3,206 คน; คนงาน 1,023 คน)
เสียชีวิต: 33 (ผู้โดยสาร 27 คน, คนงาน 5 คน, สมาชิกกอบกู้ 1 คน)
บาดเจ็บไม่ถึงตาย: 64
กัปตัน: Francesco Schettino
ผู้ประกอบการ: Costa Crociere
ผู้กอบกู้:   แยกเชื้อเพลิงและน้ำมัน: มีนาคม ค.ศ.2012  Righting: กันยายน ค.ศ.2013  ทำให้ลอยอีกครั้ง: กรกฎาคม ค.ศ.2014 
เหตุเรือสำราญกอสตากอนกอร์เดียล่ม ณ วันที่ 14 มกราคม
ภัยพิบัติกอสตากอนกอร์เดีย เป็นเหตุเรือสำราญกอสตากอนกอร์เดีย (Costa Concordia) ล่มใกล้เกาะจีลโย นอกชายฝั่งแคว้นทัสกานีของประเทศอิตาลี เกิดในคืนวันศุกร์ที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2555 การค้นหาผู้รอดชีวิตต้องใช้ระเบิดเจาะตัวเรือสำราญกอสตากอนกอร์เดีย เพื่อให้เจ้าหน้าที่สามารถเข้าไปในจุดที่อยู่ลึกภายในเรือได้ และได้ยุติการค้นหาผู้เสียชีวิตในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2555 เนื่องจากการศึกษาทางด้านเทคนิค โดยสำนักงานคุ้มครองพลเรือนอิตาลี พบว่าการค้นหาต่อจะเสี่ยงอันตรายต่อหน่วยกู้ภัยสูงมาก ทำให้การค้นหาก่อนหน้านี้พบผู้เสียชีวิตในจุดต่าง ๆ ของเรือ 17 ราย อย่างไรก็ตามหน่วยกู้ภัยจะยังคงตรวจตราพื้นผิวน้ำ และใช้อุปกรณ์พิเศษตรวจหาศพตามก้นทะเลในรัศมี 18 กิโลเมตรต่อไป ส่วนสาเหตุของเหตุการณ์บริษัทเจ้าของเรือระบุว่า สาเหตุเกิดจากความประมาทของกัปตันเรือจนเป็นเหตุให้เรือชนเข้ากับหินโสโครก
แหล่งข้อมูลอื่น

"Costa Concordia — update" from Costa Cruises
"Statement Regarding Costa Concordia เก็บถาวร 2016-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน" from Carnival Corporation & plc, 14 January 2012
Timeline of events from BBC News, Süddeutsche Zeitung (in German), and Tgcom24.it (in Italian)
Slideshow and underwater photos, and from Tgcom24.it (in Italian)
Transcript of telephone call between captain and coastguard เก็บถาวร 2012-01-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Reconstruction of the route เก็บถาวร 2012-01-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from radar AIS data by Quality Positioning Services BV (QPS)
Animated 3D recreation of the final voyage based on AIS data เก็บถาวร 2012-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Associated Press (2012-01-26). "List of dead or missing from the Costa Concordia cruise ship that grounded off Italy". The Washington Post. Washington, D.C.: The Washington Post Company. สืบค้นเมื่อ 2012-01-26.[ลิงก์เสีย]
↑
↑
ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร

ภาพบรรยากาศนิทรรศการ D23 ซุ้มที่จัดโดยมาร์เวลเอนเตอร์เทนเมนต์ในปี ค.ศ. 2011
ภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร (อังกฤษ : superhero film) เป็นภาพยนตร์ที่มุ่งเน้นไปที่การกระทำของตัวละครที่เป็นซูเปอร์ฮีโรหนึ่งคนหรือมากกว่านั้น ตัวละครที่เป็นซูเปอร์ฮีโรที่มักจะมีความสามารถพิเศษบางอย่างที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปและอุทิศความสามารถของตนเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของสาธารณชน  ภาพยนตร์แนวดังกล่าวมักจะนำเสนอฉากแอ็กชัน ผจญภัย แฟนตาซี หรือไซไฟเป็นหลัก เนื้อเรื่องของภาพยนตร์ภาคแรกโดยส่วนใหญ่มักจะเน้นเล่าเรื่องราวต้นกำเนิดและที่มาของพลังพิเศษที่ทำให้ตัวละครเอกได้กลายเป็นซูเปอร์ฮีโร รวมถึงการเผชิญหน้ากับตัวร้ายที่มีพลังพิเศษหรือศัตรูตัวฉกาจเป็นครั้งแรก
ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรหลายเรื่องมักจะดัดแปลงมาจากหนังสือการ์ตูนแนวซูเปอร์ฮีโร ขณะที่ภาพยนตร์ต่าง ๆ เช่น อุลตร้าแมน คาเมนไรเดอร์ ซูเปอร์เซ็นไต โรโบคอป เดอะเมทีเออร์แมน อันเบรเกเบิล แฮนค็อค ดาร์คแมน และ มนุษย์เหล็กไหลแห่งกรุงโรม ต่างก็เป็นภาพยนตร์ที่มีพื้นเพมาจากรายการทีวีหรือเดิมเคยเป็นโปรเจ็กต์ที่ผลิตขึ้นเพื่อสำหรับเผยแพร่ทางจอแก้ว ขณะที่ เดอะกรีนฮอร์เน็ต ก็ดัดแปลงมาจากละครชุดวิทยุกับละครโทรทัศน์ในทศวรรษที่ 1960 รวมถึง อันเดอร์ด็อก กับ เดอะพาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์ ซึ่งก็เคยเป็นซีรีส์แอนิเมชันทางโทรทัศน์มาก่อน ส่วนภาพยนตร์อนิเมะแนวซูเปอร์ฮีโรจะมีพื้นฐานมาจากมังงะและรายการโทรทัศน์
ภาพยนตร์แฟรนไชส์ซูเปอร์ฮีโรที่ทํารายได้สูงสุด (ตามตารางบ็อกซ์ออฟฟิศ) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1967 ได้แก่ อุลตร้าซีรีส์ ของ สึบุรายะโปรดักชัน คาเมนไรเดอร์ และ ซูเปอร์เซ็นไต ของ โทเอคอมปะนี ภาพยนตร์ชุดเบลด ของ นิวไลน์ซินีมา ภาพยนตร์ชุดเอ็กซ์เม็น ของ ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ ไตรภาคไอ้แมงมุม ของ โซนี่พิคเจอร์ส ที่กํากับโดย แซม เรย์มี หรือ ภาพยนตร์สองภาค ที่กํากับโดย มาร์ก เวบบ์ รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก ของ พิกซาร์ ไตรภาคอัศวินรัตติกาล ของ คริสโตเฟอร์ โนแลน จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) และ จักรวาลขยายดีซี (DCEU) ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่เป็นแนวภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก แค่เฉพาะผลงานของทางมาร์เวลก็สามารถทํารายได้ได้มากถึง 28 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ