stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิศวกรรมไฟฟ้า
ประวัติศาสตร์ วิวัฒนาการ และ บุคคลสำคัญ

ไฟฟ้าได้เป็นที่สนใจของนักวิทยาศาสตร์มาตั้งแต่ต้นทศวรรษที่ 17 วิศวกรไฟฟ้าคนแรกอาจจะเป็น วิลเลียม กิลเบิร์ต ผู้ที่ออกแบบ versorium: อุปกรณ์ที่ตรวจพบการปรากฏตัวของวัตถุที่มีประจุไฟฟ้าสถิต เขายังเป็นคนแรกที่แยกความแตกต่างได้อย่างชัดเจนระหว่างอำนาจแม่เหล้กและไฟฟ้าสถิต และได้รับการยอมรับว่าเป็นคนที่ริเริ่มการใช้คำว่า "electricity" (ไฟฟ้าในภาษาอังกฤษ)
การค้นพบไฟฟ้าสถิตนั้นมีมาตั้งแต่ยุคกรีกโบราณ แต่จุดเริ่มของทฤษฎีทางไฟฟ้ายุคใหม่ นั้นนับเริ่มต้นจากผลงานของ เบนจามิน แฟรงคลิน ในการทดลองชักว่าวผ่านเมฆฝน ในปี ค.ศ. 1752 เพื่อเก็บประจุไฟฟ้าจากเมฆฝน และใช้ในการพิสูจน์ว่าฟ้าผ่านั้นเป็นกระแสไฟฟ้า เบนจามิน แฟรงคลิน (หรืออาจเป็น Ebenezer Kinnersley) นั้นได้สร้างแนวความคิดของประจุบวก และ ประจุลบ
งานของเบนจามิน แฟรงคลินนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของการค้นพบที่สำคัญทางไฟฟ้าในยุคถัดมา ทั้ง ลุยจี กัลวานี, อาเลสซานโดร โวลตา, อ็องเดร-มารี อ็องแปร์, เกออร์ค ซีม็อน โอห์ม และ ไมเคิล ฟาราเดย์
โดยในปี ค.ศ. 1792 นั้น กัลวานี ได้ค้นพบกระแสไฟฟ้าในสิ่งมีชีวิต ซึ่งงานนี้ได้ทำให้วอลตานั้นสามารถประดิษฐ์ โวลตาอิกไพล์ (voltaic pile) ซึ่งเป็นต้นแบบของแบตเตอรีไฟฟ้า ได้ในปี ค.ศ. 1800 ต่อมาในปี ค.ศ. 1820 จากการสังเกตพบความสัมพันธ์ของไฟฟ้าและแม่เหล็กของแฮนส์ เครสแจน เออร์สเตด ในการทดลองที่กระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านขดลวดสามารถเบนเข็มแม่เหล็กของเข็มทิศได้นั้น อองแปร์ได้ทำการศึกษาถึงความสัมพันธ์นี้และสร้างเป็น กฎของแอมแปร์ ความสัมพันธ์ระหว่างกระแสไฟฟ้าและความต่างศักย์ไฟฟ้านั้นถูกค้นพบโดยโอห์มในปี ค.ศ. 1827 เรียกกฎของโอห์ม หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1831 ฟาราเดย์ได้ค้นพบความสัมพันธ์การเหนี่ยวนำของแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งเป็นความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนแปลงของสนามแม่เหล็กและการกำเนิดกระแสไฟฟ้าในขดลวด ซึ่งรู้จักกันในนาม กฎการเหนี่ยวนำของฟาราเดย์ ในปี ค.ศ. 1864 เจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์ ได้รวบรวมความสัมพันธ์ระหว่างสนามแม่เหล็กและไฟฟ้า ในรูปชุดของสมการทางคณิตศาสตร์ เรียกสมการของแมกซ์เวลล์ ซึ่งเป็นหัวใจของทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า (electromagnetic หรือ electrodynamic) ในปัจจุบัน  และในปี 1873 เขาได้จัดพิมพ์ทฏษฎีไฟฟ้าและแม่เหล็กที่รวบรวมเป็นหนึ่งเดียวในหนังสือเรื่อง "ไฟฟ้าและแม่เหล็ก"
ทั้ง ทอมัส เอดิสัน และ นิโคลา เทสลา นั้นนับได้ว่าเป็นบุคคลที่มีความสำคัญอย่างยิ่งในวิวัฒนาการของระบบไฟฟ้า เนื่องจากเป็นผู้ที่ริเริ่มการผลิตกระแสไฟฟ้าในเชิงพาณิชย์
โดยเอดิสันนั้นได้พัฒนาระบบผลิตและจ่ายไฟฟ้า ซึ่งเป็นไฟฟ้ากระแสตรงในปี ค.ศ. 1880 ซึ่งต่อมา เทสลาได้พัฒนาระบบผลิตและจ่ายไฟฟ้ากระแสสลับแบบหลายเฟส ขึ้นในปี ค.ศ. 1888 นอกจากนี้แล้วทั้งสองคนนี้ยังได้ประดิษฐ์อุปกรณ์ไฟฟ้าที่สำคัญอีกมากมาย
ไฮน์ริช แฮทซ์ นั้นเป็นผู้หนึ่งที่มีส่วนสำคัญในการพัฒนาสมการของแมกซ์เวลล์ให้สมบูรณ์ และเป็นบุคคลแรกที่ได้ทำการทดลองแสดงให้เห็นถึงการแผ่ของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า โดยได้สร้างเครื่องกำเนิดสัญญาณวิทยุ ซึ่งผลงานของเฮิรตซ์นี้ถือเป็นจุดเริ่มต้นของการสื่อสารด้วยคลื่นวิทยุ
ประวัติ การศึกษาวิศวกรรมไฟฟ้า ในประเทศไทย

การศึกษาในสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า เริ่มต้นที่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2476 คณะเริ่มเปิดสอนหลักสูตรปริญญาบัณฑิต ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า ได้รับความช่วยเหลือจากมูลนิธิร็อกเกอะเฟลเลอร์ โดยทางมูลนิธิ ได้ส่ง ดร.ชารล เอม.สัน. เกวอรฺต ชาวสวีเดน ซึ่งได้รับปริญญาวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า จากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา มาช่วยจัดหลักสูตรการสอน และเป็นหัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้าไปด้วย ในปี พ.ศ. 2478 ก็มีผู้จบการศึกษาและเข้ารับพระราชทานปริญญาวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า เป็นครั้งแรก จำนวน 12 คน ซึ่งต่อมา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ และมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน และ ได้เปิดสอนหลักสูตรวิศวกรรมไฟฟ้าตามมาเป็นลำดับ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ได้เปิดหลักสูตรระดับปริญญาเอก เป็นแห่งแรกของประเทศไทย
สาขาย่อย

ถึงแม้ว่าวิศวกรรมไฟฟ้านั้นประกอบไปด้วยสาขามากมาย แต่ทุกสาขาจะมีจุดร่วมคือ จะมีความเกี่ยวพันกับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า บางสาขานั้นจะมีการใช้งานสมการของแมกซ์เวลล์โดยตรง ในการทำงานเกี่ยวกับคลื่นวิทยุ บางสาขาก็ทำงานเกี่ยวกับการผลิตและส่งถ่ายพลังงานไฟฟ้า บางสาขาเกี่ยวกับการวิเคราะห์และจัดการกับสัญญาณไฟฟ้า ทั้งนี้จะรวมถึงแง่มุมต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นทฤษฎี การประยุกต์ใช้งาน และ อุปกรณ์ ที่เกี่ยวข้อง
สาขาย่อย > ไฟฟ้ากำลัง

ไฟฟ้ากำลัง เป็นสาขาที่เกี่ยวข้องกับ การผลิต การส่ง และ การจ่ายพลังงานไฟฟ้า ซึ่งเกี่ยวข้องตั้งแต่โรงงานผลิตไฟฟ้า ส่งกำลังผ่านโครงข่ายสายส่งไฟฟ้า ไปยังผู้บริโภคทั้งที่เป็นอุตสาหกรรม แหล่งธุรกิจ และ บ้านเรือนที่พักอาศัย
สาขานี้จะเกี่ยวพันกับทั้ง โครงข่ายสายส่ง และอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ใช้ในการส่งกำลังไฟฟ้า ที่ศักย์ไฟฟ้าสูงกว่าที่ศักย์ไฟฟ้าตามบ้านมาก ตั้งแต่หลายพันโวลต์ จนถึง หลายแสนโวลต์ และส่งกำลังหลายล้านวัตต์
ทุกวันนี้ สาขานี้ยังรวมไปถึงเศรษฐศาสตร์ ของไฟฟ้ากำลังอีกด้วย ทั้งการวิเคราะห์และคาดหมายปริมาณการบริโภคเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิตไฟฟ้า รูปแบบโครงสร้างเสรีในการซื้อขายกำลังไฟฟ้า
สาขาย่อย > สื่อสาร/โทรคมนาคม

บทความหลัก: วิศวกรรมโทรคมนาคม
สาขานี้เป็นสาขาที่เกี่ยวพันโดยตรงกับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า จะเกี่ยวข้องกับการส่งข้อมูลในรูปสัญญาณจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่งในรูปสัญญาณคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ไม่ว่าจะส่งผ่านสื่อตัวกลางซึ่งอยู่ในรูป สายตัวนำ หรือ สายใยแก้ว หรือ ผ่านอากาศในรูปคลื่นวิทยุ
ซึ่งนอกเหนือจากในแง่ทางกายภาพของอุปกรณ์รับส่ง และ สื่อตัวกลาง แล้วยังรวมถึงสถาปัตยกรรมของระบบสื่อสาร ทั้งในแง่โครงสร้างโดยรวมทางกายภาพของเครือข่าย และ สถาปัตยกรรมทางซอฟต์แวร์ เช่น โครงสร้างเครือข่ายระบบเซลลูลาร์ โครงสร้างเครือข่ายระบบสื่อสารผ่านดาวเทียม โครงสร้างเครือข่ายระบบสื่อสารด้วยใยแก้วแบบต่าง ๆ รวมถึงโพรโทคอล เทคโนโลยีการมัลติเพล็กซ์ และ การเข้ารหัสของช่องสัญญาณแบบต่าง ๆ
สาขาย่อย > อิเล็กทรอนิกส์

บทความหลัก: วิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์
สาขาย่อยอิเล็กทรอนิกส์นี้ เดิมทีเป็นสาขาที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบ และ ทดสอบวงจรไฟฟ้า ซึ่งสร้างจากอุปกรณ์ที่มีคุณสมบัติเฉพาะทางแม่เหล็กไฟฟ้า ตั้งแต่หลอดสุญญากาศ ตัวต้านทาน ตัวเก็บประจุ ขดลวดเหนี่ยวนำ จนถึง อุปกรณ์จากสารกึ่งตัวนำเช่น ไดโอด ทรานซิสเตอร์ และ อื่น ๆ เพื่อให้เป็นอุปกรณ์ที่ทำงานตามจุดประสงค์ที่ต้องการ เช่น เป็นวงจรรับวิทยุ วงจรเครื่องขยายเสียง ถือเริ่มจากการประดิษฐ์หลอดสุญญากาศ Audion ในปี ค.ศ. 1907
ในปัจจุบันวงจรอิเล็กทรอนิกส์เป็นจำนวนมากนั้นจะอยู่ในรูป ที่เรียกว่า วงจรรวม (integrated circuit) ซึ่งวงจรทั้งหมดนั้นจะถูกสร้างอยู่บนแผ่นสารกึ่งตัวนำ เรียก ชิพ (chip) การออกแบบวงจรรวมนี้ นอกจากการออกแบบตัววงจรแล้ว ยังรวมไปถึงการแปลงแผนภูมิวงจร (schematic) ให้อยู่ในรูปแผนภูมิเพื่อการสร้างบนแผ่นสารกึ่งตัวนำ (layout) กระบวนการในการผลิต วงจรรวมก็เป็นสาขาย่อยหนึ่งที่สำคัญในปัจจุบัน เนื่องมาจากเทคโนโลยีในการผลิตนี้ (ดู photolithography) เป็นเทคโนโลยีที่ใช้ในการผลิตอุปกรณ์ในขนาดที่เล็กมากเป็น ไมโครเมตร หรือ นาโนเมตร
นอกจากนั้นเทคโนโลยีนี้ยังเกี่ยวข้องเทคโนโลยีร่วมระหว่างสาขาไฟฟ้าและ เครื่องกล คือ ไมโครเทคโนโลยี (MEMS) ซึ่งเป็นการออกแบบอุปกรณ์กลไกขนาดไมโครเมตร ในวงจรรวม
สาขาย่อย > คอมพิวเตอร์

บทความหลัก: วิศวกรรมคอมพิวเตอร์
วิศวกรรมคอมพิวเตอร์เกี่ยวข้องกับการออกแบบ คอมพิวเตอร์ และ ระบบคอมพิวเตอร์ นี้อาจเกี่ยวข้องกับการออกแบบของ ฮาร์ดแวร์ ใหม่, การออกแบบ PDA แท็บเล็ตและ ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ หรือการใช้คอมพิวเตอร์ในการควบคุมอุตสาหกรรมการผลิต ในโรงงานอุตสาหกรรม  วิศวกรคอมพิวเตอร์อาจจะทำงานกับ ซอฟต์แวร์ ของระบบอีกด้วย อย่างไรก็ตามการออกแบบระบบซอฟต์แวร์ที่ซับซ้อนมักจะเป็นโดเมนของ วิศวกรรมซอฟต์แวร์ ซึ่งมักจะถือว่าเป็นสาขาแยก คอมพิวเตอร์แบบตั้งโต๊ะ จะเป็นตัวแทนส่วนเล็ก ๆ ของอุปกรณ์ที่วิศวกรคอมพิวเตอร์อาจทำงานด้วย เนื่องจากสถาปัตยกรรมที่เหมือนคอมพิวเตอร์จะถูกพบในขณะนี้อยู่ในช่วงของอุปกรณ์ที่รวมทั้ง วิดีโอเกมคอนโซล และ เครื่องเล่น DVD
สาขาย่อย > เครื่องมือ

บทความหลัก: เครื่องมือวัด
วิศวกรรมเครื่องมือ เกี่ยวข้องกับการออกแบบอุปกรณ์เพื่อวัดปริมาณทางกายภาพเช่น ความดัน, การไหล และ อุณหภูมิ การออกแบบเครื่องมือดังกล่าวต้องมีความเข้าใจเป็นอย่างดีด้าน ฟิสิกส์ ที่มักจะขยายเกิน ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า ตัวอย่างเช่น เครื่องมือการบิน ใช้วัดตัวแปรต่าง ๆ เช่น ความเร็วลม และ ระดับความสูง เพื่อช่วยนักบินสามารถควบคุมอากาศยานด้วยการวิเคราะห์ ในทำนองเดียวกัน คู่ควบความร้อน จะใช้ ผลของ Peltier-Seebeck เพื่อวัดอุณหภูมิที่แตกต่างระหว่างจุดสองจุด
เครื่องมือมักจะใช้ไม่ได้ด้วยตัวเอง แต่มันจะทำหน้าที่เป็น ตัวรับรู้ ของระบบไฟฟ้าที่มีขนาดใหญ่แทน ยกตัวอย่างเช่นคู่ควบความร้อนอาจจะนำมาใช้เพื่อช่วยให้มั่นใจได้ว่าอุณหภูมิของเตาเผาจะยังคงที่ ด้วยเหตุนี้วิศวกรรมเครื่องมือมักจะถูกมองว่าเป็นเพื่อนร่วมงานกับวิศวกรรมควบคุม
สาขาย่อย > ระบบควบคุม

บทความหลัก: ทฤษฎีระบบควบคุม
วิศวกรรมการวัดคุม เป็นสาขาที่เกี่ยวข้องกับทฤษฎี และ เทคโนโลยี ในการวิเคราะห์ และ ควบคุม พฤติกรรมของระบบต่าง ๆ ให้เป็นไปตามความต้องการ. ถึงแม้เทคโนโลยีระบบควบคุมนี้จะมีใช้อยู่อย่างกว้างขวาง ในอุปกรณ์ในชีวิตประจำวัน แต่มักจะเป็นส่วนที่อยู่เบื้องหลัง ไม่ได้เป็นที่สังเกตเห็นเด่นชัด เช่น อุปกรณ์ควบคุมระดับน้ำในถังชักโครก ระบบควบคุมอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศ ระบบควบคุมมอเตอร์ของฮาร์ดดิสก์และเครื่องเล่นแผ่นซีดี ระบบควบคุมความเร็วรถยนต์ (Cruise control) ไปจนถึง ระบบควบคุมต่าง ๆ ในกระบวนการผลิตอุตสาหกรรม ระบบควบคุมการบิน และ อื่น ๆ อีกมากมาย
วิศวกรรมระบบควบคุม นี้จะเกี่ยวข้องกับการ วิเคราะห์ระบบ และ ออกแบบระบบควบคุม โดยมีพื้นฐานจากแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ ของระบบ เครื่องมือวัด และ ตัวควบคุม การประยุกต์ใช้งานจริงนั้นจะประกอบจากการใช้เทคโนโลยีต่าง ๆ ของเครื่องมือวัด และ ตัวควบคุม ซึ่งโดยส่วนใหญ่ (แต่ไม่จำกัดเฉพาะ) จะเป็นอุปกรณ์ไฟฟ้า เนื่องจากสามารถออกแบบให้มีการทำงานที่ซับซ้อนและขนาดเล็ก หรือใช้คอมพิวเตอร์ในการควบคุมที่ซับซ้อน
สาขาย่อย > สาขาอื่น ๆ

วิศวกรรมแมคคาทรอนิกส์และหุ่นยนต์ คือสาขาวิศวกรรมที่เกี่ยวข้องกับการบรรจบกันของระบบไฟฟ้​​าและ เครื่องกล (Machine+Electronics) ระบบรวมดังกล่าวเรียกว่าระบบ ไฟฟ้าเครื่องกล (อังกฤษ: Electromechanics) และมีการยอมรับอย่างกว้างขวาง ตัวอย่างเช่น ระบบการผลิตอัตโนมัติ , heating, ventilation and air-conditioning systems และระบบย่อยต่างๆของ อากาศยาน และ รถยนต์
คำว่า mechatronics โดยปกติจะถูกใช้ในการอ้างถึงระบบ macroscopic  แต่นักอนาคตศึกษาได้คาดการณ์การเกิดขึ้นของอุปกรณ์ไฟฟ้าเครื่องกลขนาดเล็กมาก อุปกรณ์ขนาดเล็กดังกล่าว ที่เรียกว่า ไมโครเทคโนโลยี (อังกฤษ: Microelectromechanical systems (MEMS)) ถูกนำมาใช้ในรถยนต์เพื่อบอก ถุงลมนิรภัย เมื่อไรมีการทำงาน ใน เครื่องฉายภาพ เพื่อสร้างภาพที่คมชัดขึ้น และใน เครื่องพิมพ์แบบพ่นหมึก เพื่อสร้างหัวฉีดสำหรับการพิมพ์ความละเอียดสูง ในอนาคตมีการคาดหวังว่าอุปกรณ์ต่าง ๆ จะช่วยสร้างอุปกรณ์ทางการแพทย์ปลูกถ่ายขนาดเล็กและช่วยปรับปรุง การสื่อสารด้วยแสง (อังกฤษ: optical communication)
วิศวกรรมชีวการแพทย์ เป็นอีกหนึ่งสาขาวิชาที่เกี่ยวข้อง มันเกี่ยวข้องกับการออกแบบของ เครื่องมือแพทย์ ซึ่งรวมถึงอุปกรณ์อยู่กับที่เช่น เครื่องช่วยหายใจ, เครื่องสแกนเนอร์ และ  จอภาพ ECG เช่นเดียวกับอุปกรณ์เคลื่อนที่เช่น ประสาทหูเทียม, เครื่องกระตุ้นหัวใจเทียม และ หัวใจเทียม
วิศวกรรมการบินและอวกาศ และ หุ่นยนต์ เป็นตัวอย่างล่าสุดของ การขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้า และการขับเคลื่อนด้วยไอออน
นอกจากนี้แล้ววิศวกรรมไฟฟ้ายังอาจมีสาขาย่อยอื่น ๆ อีก เช่น
การประมวลผลสัญญาณดิจิทัล
ออปติค
วิศวกรฝึกฝน

ในหลายประเทศส่วนใหญ่ ปริญญาตรีในสาขาวิศวกรรมหมายถึงก้าวแรกสู่การรับรองเป็นมืออาชีพและตัวหลักสูตรปริญญาเองได้รับการรับรองโดยองค์กรวิชาชีพ หลังจากเสร็จสิ้นการเรียนในหลักสูตรปริญญาที่ผ่านการรับรองแล้ว วิศวกรจะต้องตอบสนองความหลากหลายของข้อกำหนด (รวมถึงข้อกำหนดสำหรับประสบการณ์ในการทำงาน) ก่อนที่จะได้รับการรับรอง เมื่อได้รับการรับรองวิศวกรจะถูกกำหนดให้มีชื่อเป็นของวิศวกรอาชีพ (ในสหรัฐอเมริกา, แคนาดาและแอฟริกาใต้) วิศวกรชาร์เตอร์ดหรือ Incorporated วิศวกร (ในประเทศอินเดีย, ปากีสถาน, สหราชอาณาจักร, ไอร์แลนด์และซิมบับเว) วิศวกรชาร์เตอร์ดมืออาชีพ (ในประเทศออสเตรเลียและ นิวซีแลนด์) หรือวิศวกรยุโรป (มากในสหภาพยุโรป) หรือ ใบ ก.ว.
ข้อดีของการรับรองจะแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับสถานที่ตั้ง ยกตัวอย่างเช่นในประเทศสหรัฐอเมริกาและแคนาดา "วิศวกรที่ได้รับใบอนุญาตเท่านั้นที่อาจประทับตรางานด้านวิศวกรรมสำหรับลูกค้าภาครัฐและเอกชน" ข้อกำหนดนี้ได้ถูกบังคับใช้โดยรัฐและสำนักกฎหมายในต่างจังหวัดเช่นพระราชบัญญัติวิศวกรควิเบก ในประเทศอื่น ๆ ไม่มีการออกกฎหมายดังกล่าว ในทางปฏิบัติทุกหน่วยงานที่ให้ใบรับรองจะรักษาจรรยาบรรณที่พวกเขาคาดหวังว่าสมาชิกทุกคนจะปฏิบัติตามหรือต้องพบกับความเสี่ยงจากการถูกขับไล่ ด้วยวิธีนี้องค์กรเหล่านี้มีบทบาทสำคัญในการรักษามาตรฐานทางจริยธรรมสำหรับอาชีพ แม้ในเขตอำนาจศาลที่ใบรับรองมีผลเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีผลทางกฎหมายเลยกับการทำงาน วิศวกรก็ยังอยู่ภายใต้กฎหมายสัญญา ในกรณีที่การทำงานของวิศวกรล้มเหลว เขาหรือเธออาจมีความผิดฐานละเว้นด้วยความประมาทและในกรณีที่รุนแรงจะถูกข้อหาความผิดทางอาญาด้วยความประมาท การทำงานของวิศวกรยังต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบอื่น ๆ อีกมากมายเช่นรหัสของอาคารและกฎที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายสิ่งแวดล้อม
องค์กรวิชาชีพสำหรับวิศวกรไฟฟ้าได้แก่ สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (IEEE) และสถาบันวิศวกรรมและเทคโนโลยี (IET) สถาบัน IEEE อ้างว่าได้ผลิต 30% ของวรรณกรรมในสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าของโลก, มีสมาชิกมากกว่า 360,000 คนทั่วโลกและจัดการประชุมกว่า 3,000 ครั้งเป็นประจำทุกปี ที่ IET เผยแพร่ 21 วารสาร มีสมาชิกทั่วโลกกว่า 150,000 คนและอ้างว่าเป็นสังคมวิชาชีพวิศวกรรมที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป ความล้าสมัยของทักษะทางเทคนิคสร้างความกังวลอย่างรุนแรงสำหรับวิศวกรไฟฟ้า เพราะฉะนั้น การเข้าเป็นสมาชิกและการมีส่วนร่วมในสังคมด้านเทคนิค, การทบทวนอย่างปกติของวารสารในสาขาและนิสัยของการเรียนรู้อย่างต่อเนื่องจึงเป็นสิ่งจำเป็นในการรักษาความเชี่ยวชาญ สมาชิกของ  สถ​​าบันวิศวกรรมและเทคโนโลยี หรือ MIET จะได้รับการยอมรับในยุโรปว่าเป็นวิศวกรไฟฟ้าและคอมพิวเตอร์ (เทคโนโลยี)
วิศวกรไฟฟ้าในประเทศออสเตรเลีย, แคนาดาและสหรัฐอเมริกามีส่วนประมาณ 0.25% ของแรงงาน
ดูเพิ่ม

สภาวิศวกร
สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (Institute of Electrical and Electronics Engineers, IEEE)
วิศวกรรมคอมพิวเตอร์
ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
 http://www.ee.eng.chula.ac.th/eecu/#up เก็บถาวร 2011-08-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
 http://www.ee.kmutt.ac.th เก็บถาวร 2021-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
 http://www.ee.kmutnb.ac.th
ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
 http://www.kmitl.ac.th/power เก็บถาวร 2011-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
 https://www.en.rmutt.ac.th/ee2/ เก็บถาวร 2017-10-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ราชวงศ์ลาว (เงินยาง)

บทความนี้เกี่ยวกับราชวงศ์ผู้ปกครองลาวเฉียง (หิรัญนครเงินยางเชียงลาว) สำหรับราชวงศ์ผู้ปกครองพระราชอาณาจักรลาว ดูที่ ราชวงศ์ล้านช้างร่มขาว
| --- | --- |

พระราชอิสริยยศ: กษัตริย์
ปกครอง: เงินยาง
เชื้อชาติ: ไทยวน
จำนวนพระมหากษัตริย์: 25 พระองค์
ประมุขพระองค์แรก: ปู่เจ้าลาวจก
ประมุขพระองค์สุดท้าย: พญามังราย
สถาปนา: พ.ศ. 1181
สิ้นสุด: พ.ศ. 1805
ราชวงศ์ถัดไป: ราชวงศ์มังราย
ด ค ก
ราชวงศ์ลาว หรือ ราชวงศ์ลาวจก ก่อตั้งขึ้นเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 12 โดยปู่เจ้าลาวจกราชวงศ์นี้มีอายุยาวนานหลายร้อยปี ปกครองเมืองหิรัญนครเงินยางเชียงลาว กษัตริย์ทุกพระองค์ใช้คำว่า ลาว นำหน้าชื่อทุกพระองค์ยกเว้นพญามังรายราชวงศ์ลาวสิ้นสุดลงเมื่อพญามังราย กษัตริย์หิรัญนครเงินยางเชียงลาวองค์สุดท้าย ได้สถาปนาอาณาจักรล้านนา และก่อตั้งราชวงศ์มังรายขึ้น
| ด ค กกษัตริย์หิรัญนครเงินยางเชียงลาว ราชวงศ์ลาว เรียงตามลำดับครองราชย์ |
| --- | --- |
ยุคเมืองหิรัญนครเงินยางเชียงลาว:  ลาวจง  ลาวเกล้าแก้วมาเมือง  ลาวเสา  ลาวตั้ง  ลาวกม  ลาวแหลว  ลาวกับ  ลาวกืน 
ยุคขยายเมืองยางสาย (ยางเงิน):  ลาวเคียง  ลาวคริว  ลาวทึง  ลาวเทิง  ลาวตน  ลาวโฉม  ลาวกวัก  ลาวกวิน  ลาวจง  ลาวชื่น  พญาเจือง  ลาวเงินเรือง  ลาวชื่น  ลาวมิ่ง  ลาวเมิง  ลาวเมง  พญามังราย
เซนทอร์ (ไทป์เฟซ)

| --- | --- |

ชนิด: Serif
การจัดหมู่แบบว็อกซ์-เอไทไพ: เชิงเก่า, เชิงเวนิส
ออกแบบโดย: Bruce Rogers Frederic Warde Nicolas Jenson Ludovico Vicentino degli Arrighi
ฟาวดรี: โมโนไทป์ คอร์ปอเรชั่น
วันที่สร้าง: 1914
วันที่เผยแพร่: 1929
ชื่ออื่น: Metropolitan
เซนทอร์เป็นไทป์เฟซแบบมีเชิงออกแบบโดยนักออกแบบหนังสือและไทป์เฟซนาม บรูซ โรเจอร์ส โดยอิงจากการพิมพ์ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของ นิโคลัส เจนสัน ประมาณปี พ.ศ. 1470 เขาใช้ไทป์เฟซนี้ใน Oxford Lectern Bible ภายหลังนั้นไทป์เฟซนี้ได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางโดยโมโนไทป์ คอร์ปอเรชั่น โดยจับเข้าคู่กับตัวเอียงที่ออกแบบโดยนักอักษรวิจิตร Frederic Warde และอิงจากผลงานของช่างอักษรวิจิตรและช่างพิมพ์ Ludovico Vicentino degli Arrighi ในเวลาต่อมาเล็กน้อย ตัวเอียงบางครั้งได้รับการตั้งชื่อแยกต่างหากว่าเป็นตัวเอียงแท้ "Arrighi"
เซนทอร์เป็นไทป์เฟซที่หรูหราและค่อนข้างเพรียวบาง มีน้ำหนักเบากว่าอักษรของ Jenson และอักษรที่ได้รับการฟื้นฟูอื่นๆ ส่วนใหญ่ โดยนี่อาจเป็นเอฟเฟกต์ที่ทำให้เด่นชัดขึ้นในไทป์เฟซดิจิทัลเมื่อเทียบกับไทป์เฟซโลหะ ได้รับความนิยมในการพิมพ์หนังสือ โดยมักใช้เป็นทั้งข้อความเนื้อหาและหัวเรื่อง การใช้งานที่โดดเด่นที่สุดประการหนึ่งคือการออกแบบ หนังสือ Penguin Books ซึ่งมักใช้ไทป์เฟซนี้ในชื่อหนังสือ
ภาพวาดต้นฉบับของโรเจอร์ส
มีฟอนต์คอมพิวเตอร์เสรีและโอเพนซอร์สสองตัวที่ได้แรงบันดาลใุจมาจากเซนทอร์ นั่นคือ Museum (โดย Raph Levien) และ Coelacanth
ท่าอากาศยานไทย
ท่าอากาศยานภายใต้การบริหาร

ทอท. บริหารงานท่าอากาศยาน 6 แห่ง ดังต่อไปนี้
| ชื่อ | ชื่อ | ภูมิภาค | สถิติ 2558> ผู้โดยสาร | สถิติ 2558> จำนวนเที่ยวบิน | สถิติ 2559> ผู้โดยสาร | สถิติ 2559> จำนวนเที่ยวบิน | สถิติ 2560> ผู้โดยสาร | สถิติ 2560> จำนวนเที่ยวบิน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ (BKK) | กลาง | 52,902,110 | 317,066 | 55,892,428 | 336,354 | 60,860,704 | 350,508 |
| 2 | ท่าอากาศยานดอนเมือง (DMK) | กลาง | 30,304,183 | 224,074 | 35,203,757 | 244,296 | 38,299,757 | 256,760 |
| 3 | ท่าอากาศยานภูเก็ต (HKT) | ใต้ | 12,859,356 | 84,758 | 15,107,185 | 97,813 | 16,855,637 | 106,093 |
| 4 | ท่าอากาศยานเชียงใหม่ (CNX) | เหนือ | 8,365,851 | 63,843 | 9,446,320 | 69,202 | 10,230,070 | 71,993 |
| 5 | ท่าอากาศยานหาดใหญ่ (HDY) | ใต้ | 3,639,936 | 24,607 | 4,004,665 | 28,097 | 4,367,364 | 30,067 |
| 6 | ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย (CEI) | เหนือ | 1,745,568 | 13,402 | 2,038,389 | 14,432 | 2,503,375 | 17,661 |
| รวม | รวม | รวม | 109,817,004 | 727,750 | 121,692,744 | 790,194 | 133,116,907 | 833,082 |
ท่าอากาศยานที่ให้บริการเชิงพาณิชย์เครื่องบินขนาดใหญ่

ท่าอากาศยานเชียงใหม่, ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย, ท่าอากาศยานภูเก็ต, ท่าอากาศยานหาดใหญ่ และท่าอากาศยานดอนเมือง สามารถรองรับเที่ยวบินของเครื่องบินขนาดใหญ่ ชนิด โบอิง 747
ท่าอากาศยานดอนเมือง และ ท่าอากาศยานเชียงใหม่ สามารถรองรับเที่ยวบิน แอร์บัส เอ380 ได้ แต่ไม่มีการทำการบินเชิงพาณิชย์ มีเพียงเที่ยวบินพิเศษเท่านั้น
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเป็นที่เดียวที่ให้บริการเที่ยวบิน แอร์บัส เอ380 เชิงพาณิชย์
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ข้อมูล ณ วันที่ 14 ธันวาคม 2560
| ลำดับ | ผู้ถือหุ้น | จำนวนหุ้น | สัดส่วน |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | กระทรวงการคลัง | 10,000,000,000 | 70.00% |
| 2 | บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด | 611,351,816 | 4.28 |
| 3 | SOUTH EAST ASIA UK (TYPE C) NOMINEES LIMITED | 405,711,990 | 2.84 |
| 4 | STATE STREET EUROPE LIMITED | 283,376,044 | 1.98 |
| 5 | สำนักงานประกันสังคม | 161,239,300 | 1.13 |
| 6 | CHASE NOMINEES LIMITED | 128,428,723 | 0.90 |
| 7 | BNY MELLON NOMINEES LIMITED | 79,255,848 | 0.55 |
| 8 | HSBC (SINGAPORE) NOMINEES PTE LTD | 75,276,029 | 0.53 |
| 9 | THE BANK OF NEW YORK MELLON | 73,428,727 | 0.51 |
สโมสรวอลเลย์บอลขอนแก่นสตาร์

สโมสรวอลเลย์บอลขอนแก่นสตาร์  เป็นสโมสรวอลเลย์บอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที จังหวัดขอนแก่น ทำการแข่งขันในรายการวอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก ครั้งแรกในปี 2005 ชนะเลิศแชมป์ไทยแลนด์ลีก 2 สมัย ในฤดูกาล 2007–08 และ 2012–13 และปี 2013 ได้แชมป์ รายการไทย-เดนมาร์ค ซูเปอร์ลีก เป็นครั้งแรก
ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้เข้ามาให้การสนับสนุน ภายใต้ชื่อว่า สโมสรมหาวิทยาลัยขอนแก่น ขอนแก่นสตาร์วีซี หรือ เคเคยู ขอนแก่นสตาร์วีซี (KKU KKS VC) ปัจจุบันมีผู้เล่นทีมชาติได้แก่   แก้วกัลยา กมุลทะลา, โสรยา พรมหล้า และ หทัยรัตน์ จารัตน์ ปัจจุบันมี ฑิฆัมพร ช้างเขียว ทำหน้าที่เป็นกัปตันทีมคนปัจจุบัน
ชื่อก่อนหน้า

พ.ศ. 2548 – พ.ศ. 2554 : ขอนแก่น
พ.ศ. 2554 – พ.ศ. 2555 : เอสซีจี ขอนแก่น
พ.ศ. 2555 – พ.ศ. 2559 : ไอเดีย ขอนแก่น
พ.ศ. 2559 – พ.ศ. 2561 : ขอนแก่นสตาร์ วีซี
พ.ศ. 2561 – พ.ศ. 2562 : ไทย-เดนมาร์ค ขอนแก่นสตาร์
พ.ศ. 2562 – พ.ศ. 2566 : ขอนแก่นสตาร์
พ.ศ. 2566 – ปัจจุบัน : มหาวิทยาลัยขอนแก่น ขอนแก่นสตาร์ วีซี
เกียรติประวัติและผลงาน > การแข่งขันในประเทศ

ชนะเลิศ (2): 2007–08, 2012–13
รองชนะเลิศ (2): 2009-10, 2019-20
อันดับที่ 3 (3): 2005-06, 2014-15,2022-23
ชนะเลิศ (1): 2013
อันดับที่ 3 (3): 2015, 2016, 2019
รองชนะเลิศ (1): 2019
อันดับที่ 3 (1): 2018
อันดับที่ 3 (3): 2013, 2016, 2018, 2024
เกียรติประวัติและผลงาน > การแข่งขันระดับนานาชาติ

2013 – อันดับที่ 7
สีชุดและผู้ผลิตชุดแข่งขันสโมสร

วอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก
(2024–2025)
(2023–2024)
(2022–2023)
(2021–2022)
(2005–2021)
(2013–14)
(2014–15)
(2015–16)
วอลเลย์บอลไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก
(2013)
(2014)
(2015)
(2016)
(2017–2019)
ผู้ผลิตชุด
IAM Sportwear (2012–13)
EGO SPORT (2013–14)
IAM Sportwear (2014–16)
Grand Sport (2016–18)
Monstar Sport (2018–19)
KELA (2019–20)
OCEL (2020–21)
IAM Sportwear (2021–ปัจจุบัน)
ผลการแข่งขันลีก

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลีก | ลีก | อันดับที่ | จำนวนทีม | แมตช์ | ชนะ | แพ้ |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2005–06 | อันดับที่ 3 | 8 | 14 | – | – |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2006–07 | – | 8 | 14 | – | – |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2007–08 | ชนะเลิศ | 8 | 14 | – | – |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2008–09 | 6 | 8 | 14 | – | – |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2009–10 | รองชนะเลิศ | 8 | 14 | 10 | 4 |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2010–11 | 4 | 8 | 14 | – | – |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2011–12 | 5 | 8 | 14 | – | – |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2012–13 | ชนะเลิศ | 8 | 14 | 14 | 0 |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2013–14 | 4 | 8 | 14 | 9 | 5 |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2014–15 | อันดับที่ 3 | 8 | 14 | 9 | 5 |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2015–16 | 4 | 8 | 14 | 9 | 5 |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2016–17 | 5 | 8 | 14 | 7 | 7 |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2017–18 | 4 | 8 | 14 | 8 | 6 |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2018–19 | 4 | 8 | 16 | 9 | 7 |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2019–20 | รองชนะเลิศ | 8 | 19 | 13 | 6 |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2020–21 | 5 | 8 | 12 | 5 | 7 |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2021–22 | 4 | 8 | 17 | 6 | 11 |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2022–23 | อันดับที่ 3 | 8 | 17 | 6 | 11 |
| ไทยแลนด์ลีก | ฤดูกาล 2023–24 | 4 | 8 | 17 | 6 | 11 |
รายชื่อผู้เล่นชุดปัจจุบัน

7อัปเดตข้อมูล ณ เดือน มกราคม พ.ศ. 2568
| รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2024–2025 |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| หมายเลข | ผู้เล่น | ตำแหน่ง | ส่วนสูง (ม.) | วันเกิด |
| 1 |  อรอนงค์ ไสยศรี | ตัวตบหัวเสา | 1.75 | 28 มกราคม ค.ศ. 2001(2001-01-28) |
| 2 | ฑิฆัมพร ช้างเขียว  | ตัวรับอิสระ | 1.63 | 12 ธันวาคม ค.ศ. 1984(1984-12-12) |
| 4 |  สุภัชชา คัมตระรักษา | ตัวเซต | 1.78 | 28 สิงหาคม ค.ศ. 2002(2002-08-28) |
| 5 |  โสรยา พรมหล้า | ตัวเซต | 1.69 | 6 สิงหาคม ค.ศ. 1992(1992-08-06) |
| 6 |  ประภัสสร กองอุดม | ตัวตบหัวเสา | 1.67 | 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2000(2000-07-20) |
| 9 |  หทัยรัตน์ จารัตน์ | ตัวบล็อกกลาง | 1.82 | 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996(1996-02-09) |
| 10 |  เสาวภา สู่สุข | ตัวตบหัวเสา | 1.73 | 9 มีนาคม ค.ศ. 2002(2002-03-09) |
| 16 |  ชมพูนุช จิตสบาย | ตัวตบตรงข้ามหัวเสา | 1.75 | 23 กันยายน ค.ศ. 1999(1999-09-23) |
| 17 |  กันต์ธิดา พงษ์ใหญ่ | ตัวตบตรงข้ามหัวเสา | 1.72 | 20 สิงหาคม ค.ศ. 2007(2007-08-20) |
| 18 |  นัชชานันท์ โมรา | ตัวบล็อกกลาง | 1.72 | 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001(2001-02-23) |
| 19 |  อภิญญา ประฏิบัติทอง | ตัวตบตรงข้ามหัวเสา | 1.80 | 19 มิถุนายน ค.ศ. 1998(1998-06-19) |
| 20 |  สุทินา พาสังข์ | ตัวตบหัวเสา | 1.67 | 28 ตุลาคม ค.ศ. 1999(1999-10-28) |
| 21 |  พิมพ์ตวรรณ ทองยศ | ตัวตบหัวเสา | 1.72 | 30 เมษายน ค.ศ. 2002(2002-04-30) |
| 22 |  อนงค์พร พรหมรัด | ตัวบล็อกกลาง | 1.82 | 2 มีนาคม ค.ศ. 1992(1992-03-02) |
| 23 |  ณิรารัชย์ ศรีกุตา | ตัวตบตรงข้ามหัวเสา | 1.75 | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006(2006-11-23) |
| 24 |  ภัทราทิพย์ แสนตระกูล | ตัวเซต | 1.67 | 17 มิถุนายน ค.ศ. 1996(1996-06-17) |
| 25 |  กรรณิการ์ ธิปะโชติ | ตัวตบหัวเสา | 1.68 | 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1993(1993-05-03) |
| 27 |  ณัฐวรรณ ผาดไธสง | ตัวตบตรงข้ามหัวเสา | 1.78 | 16 เมษายน ค.ศ. 2007(2007-04-16) |
| 28 |  เยาวพา ปัญญาบุตร | ตัวตบหัวเสา | 1.69 | 28 มิถุนายน ค.ศ. 2006(2006-06-28) |
| 29 |  รวิภา ดวงปา | ตัวรับอิสระ | 1.60 | 9 มกราคม ค.ศ. 2008(2008-01-09) |
| 41 |  แก้วกัลยา กมุลทะลา | ตัวบล็อกกลาง | 1.78 | 7 สิงหาคม ค.ศ. 1994(1994-08-07) |
เจ้าหน้าที่ทีม

อัปเดตข้อมูล ณ เดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2567
| ชื่อ-สกุล | ตำแหน่ง |
| --- | --- |
 ปราณชัย บวรรัตนปราณ: ประธานสโมสร
 ปัญญา พลยุทธ: ผู้จัดการทีม
 อภิรัฐ งามมีฤทธิ์: หัวหน้าผู้ฝึกสอน
 สกล จันทร์แก้ว: ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน
 ปราการ คุ้มสะดวก: ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน
 คุณานนท์ ทองทิพย์: ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน
 ศิริศักดิ์ โลตุรัตน์: นักกายภาพ
ผุ้สนับสนุน

มหาวิทยาลัยขอนแก่น
บริษัท โตโยต้าแก่นนคร จำกัด
ไอแอม
สิงห์ คอร์เปอเรชั่น
โรงแรมบายาสิตา มหาวิทยาลัยขอนแก่น
รอแยล-ดี
บริษัท ขอนแก่นพัฒนาเมือง (เคเคทีที) จำกัด
ChrispowerTH
วิทยุการบินแห่งประเทศไทย
AIA
สนามกีฬาและสถานที่ตั้ง

| พิกัด | สถานที่ตั้ง | สนาม | ความจุ | ปี |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 16°24′46″N 102°49′42″E﻿ / ﻿16.412763°N 102.828283°E﻿ / 16.412763; 102.828283 | ขอนแก่น | ยิมเนเซี่ยม สนามกีฬากลางจังหวัดขอนแก่น | 4,000 ที่นั่ง | 2005–ปัจจุบัน |
| 16°23′57″N 102°48′57″E﻿ / ﻿16.399275°N 102.815903°E﻿ / 16.399275; 102.815903 | ขอนแก่น | ศูนย์ประชุมแห่งชาติขอนแก่น | 10,000 ที่นั่ง | 2018–2019 |
หัวหน้าผู้ฝึกสอน

บรรจง สมบัติ (2005 – 2013)
อภิชาติ คงสวัสดิ์ (2013 – 2015)
ชำนาญ ดอกไม้ (2015 – 2016)
สุนทร โพธิ์สีตา (2016 – 2019)
อภิรัฐ งามมีฤทธิ์ (2019 – ปัจจุบัน)