stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อับดุล คาริม

| มุนชี ฮาฟิซโมฮัมเหม็ด อับดุล คาริมCVO CIE |
| --- | --- |
منشى عبدالكريم
ภาพเหมือนโดย รูดอล์ฟ สโบโบดา

เลขานุการชาวอินเดียของ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
ดำรงตำแหน่ง 1892–1901
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1863 ลลิตปูร์, เมืองนอร์ทเวสเทิร์, บริติชอินเดีย
เสียชีวิต: 20 สิงหาคม 1909 (อายุ 46) อักกรา, บริติชอินเดีย
คู่สมรส: ราชิดัน คาริม

โมฮัมเหม็ด อับดุล คาริม (อังกฤษ: (Mohammed Abdul Karim) เป็นที่รู้จักในชื่อ “มุนชี” เป็นข้ารับใช้ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เขารับใช้พระองค์ในช่วง 14 ปีสุดท้ายของการครองราชย์
คาริมเป็นบุตรชายของบุรุษพยาบาลที่ Lalitpur ใกล้กับฌางสีในบริติชอินเดีย ในปี 1887 ซึ่งเป็นปีกาญจนาภิเษกของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย คาริมเป็น 1 ใน 2 ของชาวอินเดียที่ได้รับเลือกให้เป็นผู้รับใช้ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียชอบเขาเป็นอย่างมาก และพระราชทานตำแหน่งมุนชิ ("เสมียน" หรือ "ครู") แก่เขา สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแต่งตั้งให้เขาเป็นเลขานุการชาวอินเดียของพระองค์ พระองค์ให้เกียรติเขา และมอบที่ดินให้เขาในอินเดีย
ความสัมพันธ์ฉันท์มิตรที่ใกล้ชิด ระหว่างคาริมและพระราชินีทำให้เกิดความขัดแย้งภายในราชวงศ์ ซึ่งสมาชิกคนอื่น ๆ รู้สึกว่าตนเองเหนือกว่าเขา สมเด็จพระราชินียืนกรานที่จะพาคาริมเดินทางไปด้วยซึ่งทำให้เกิดการโต้เถียงระหว่างพระองค์กับข้ารับใช้คนอื่น ๆ หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชินีาถวิกตอเรียในปี 1901 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ทรงส่งคาริมกลับไปยังอินเดียและสั่งให้ทำลายการติดต่อระหว่างมุนซีกับสมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย ต่อมาคาริมอาศัยอยู่อย่างเงียบๆ ใกล้อาครา บนที่ดินที่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียจัดเตรียมไว้ให้เขา จนกระทั่งเขาเสียชีวิตเมื่ออายุ 46 ปี
ประวัติ

คาริม เป็นบุตรชายของผู้ช่วยโรงพยาบาลใกล้เมืองฌางสีในบริติชอินเดีย ในปี ค.ศ.1887Haji Mohammed Waziruddin พ่อของเขาเป็นผู้ช่วยโรงพยาบาลซึ่งประจำการร่วมกับCentral India Horseซึ่งเป็นกรมทหารม้าของอังกฤษคาริมมีพี่ชายหนึ่งคนคืออับดุล อาซิซและน้องสาวอีกสี่คน เขาได้รับการสอนภาษาเปอร์เซีย และภาษาอูรดูเป็นการส่วนตัว และตอนเป็นวัยรุ่นเขาได้เดินทางข้ามอินเดียเหนือ และไปยังอัฟกานิสถานกับพ่อเขาเพื่อเข้าร่วมในการเดินขบวนไปยังกันดาฮาร์ซึ่งยุติสงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งที่สองในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1880 หลังสงครามพ่อของคาริมย้ายจากอินเดียตอนกลางไปอยู่ในคุกกลางในเมืองอัคราขณะที่ คาริม ทำงานเป็นเวคิล ให้กับมหาเศรษฐีแห่งจาราหลังจากนั้นสามปีเขาก็ลาออก และย้ายไปที่เมืองอาครา เพื่อเป็นเสมียนพื้นถิ่นที่ห้องขัง พ่อของเขาจัดให้มีการแต่งงานระหว่างคาริมและน้องสาวของเพื่อนคนงาน นักโทษในคุกอักกราได้รับการฝึกฝนและถูกใช้เป็นช่างทอพรมซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการพักฟื้น ในปี 1886 34 นักโทษเดินทางไปลอนดอนเพื่อแสดงให้เห็นพรมทอที่โคโลเนียลและการแสดงนิทรรศการของอินเดียในเซาท์เคนซิงตัน คาริมไม่ได้อยู่ร่วมกับนักโทษ แต่ช่วยผู้กำกับเรือนจำจอห์น ไทเลอร์ในการจัดระเบียบการเดินทางและช่วยเลือกพรมและช่างทอ เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเยี่ยมชมนิทรรศการไทเลอร์มอบสร้อยข้อมือทองคำสองเส้นให้เธอเลือกอีกครั้งโดยได้รับความช่วยเหลือจากคาริมอีกครั้งสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียมีความสนใจที่ยาวนานในดินแดนของอินเดียของเธอและมีความประสงค์จะจ้างคนรับใช้ชาวอินเดียบางอย่างสำหรับเธอเฉลิมพระเกียรติ เธอขอให้ไทเลอร์รับสมัครพนักงานสองคนซึ่งจะได้รับการว่าจ้างเป็นเวลาหนึ่งปี ต่อมาคาริมและเบิกช์ทั้งคู่ก็ได้เดินทางมาถึงอังกฤษในเดือนมิถุนายน ปี 1887 และหลังจากพระราชพิธีซึ่งจัดขึ้นวันที่ 20-21 มิถุนายน ผ่านพ้นไปอย่างเรียบร้อย คาริมและเบิกช์ก็ได้มาเป็นข้ารับใช้ใหักับสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียจากข้ารับใช้ ในระยะเวลาไม่นานนักคาริมก็เลื่อนขั้นเป็น “มุนชี” (อังกฤษ: Munchi) หรืออาจารย์ จากนั้นก็เป็นเสมียน ให้คำแนะนำเรื่องเกี่ยวกับอินเดียถวายสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ได้รับเงินเดือนเดือนละ 12 ปอนด์ ก่อนจะเลื่อนขั้นขึ้นไปอีกเป็นราชเลขาธิการในปี 1888 วิกตอเรียแต่งตั้งให้เขาเป็นเลขานุการอินเดียอาบน้ำให้เขาด้วยเกียรตินิยมและได้รับมอบที่ดินให้เขาในอินเดีย ความที่พระองค์ทรงสนพระทัยวัฒนธรรมอินเดีย จึงทรงให้คาริมสอนภาษาอูรดู เพื่อจะได้สื่อสารกับเขาได้ รวมทั้งทรงสอบถามเรื่องวิถีชีวิตของผู้คนในอินเดียจากคาริมอีกด้วย
คาริมและสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย

“เขาคุยกับพระองค์ในแบบเพื่อนมนุษย์ ไม่ใช่แบบข้าราชบริพารกับราชินี ในขณะที่ทุกคนรวมถึงพระราชโอรสและพระราชธิดารักษาระยะห่างกับพระองค์ แต่ชายหนุ่มชาวอินเดียผู้นี้กลับใสบริสุทธิ์ เขาเล่าให้พระองค์ฟังเกี่ยวกับอินเดีย ครอบครัวของเขา และรับฟังเมื่อราชินีทรงเล่าถึงครอบครัวของพระองค์” สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย โปรดให้ “มุนชี” ตามเสด็จไปยังหลายประเทศในยุโรป พระราชทานเกียรติยศมากมาย ทรงให้คาริมพำนักที่พระตำหนักฟร็อกมอร์ คอตเทจ(อังกฤษ: Frogmore Cottage) ภายในเขตพระราชฐานพระราชวังวินด์เซอร์ พระราชทานรถม้าส่วนตัว และโปรดให้คาริมกลับเมืองอัครา เพื่อพาภรรยามาพำนักที่อังกฤษกับเขา
ไม่เพียงเท่านั้น พระองค์ยังรับสั่งให้จิตรกรฝีมือดีวาดภาพของคาริมไว้ประดับตกแต่งอีกด้วย เช่น ปี 1887 ทรงให้ ลอริตส์ เรกเนอร์ ทูเซ็น(อังกฤษ: Laurits Regner Tuxen) จิตรกรชาวเดนมาร์ก วาดภาพคาริมเต็มตัวในรูปแบบสีน้ำมัน
ปี 1888 ทรงให้ รูดอล์ฟ สโวโบดา (อังกฤษ: Rudolph Swoboda) จิตรกรชาวออสเตรีย วาดภาพสีน้ำของคาริมครึ่งตัวในเครื่องแต่งกายแบบอินเดีย จากนั้น ปี 1890 รับสั่งให้ ไฮน์ริช ฟอน แองเจลี(อังกฤษ: Heinrich von Angeli) จิตรกรวาดภาพเหมือนชาวออสเตรีย วาดภาพคาริมครึ่งตัวในรูปแบบสีน้ำมันขึ้นมาอีกภาพ
ในจดหมายที่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงมีถึงจักรพรรดินีเฟรเดอริก พระราชธิดาองค์โตของพระองค์ ระบุว่า “เขา (จิตรกร) ไม่เคยวาดภาพชาวตะวันออกคนใดมาก่อนเลย และถึงกับตื่นตะลึงเมื่อได้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา… ฉันคาดว่าต้องออกมาดีมากๆ เป็นแน่”
เมื่อแองเจลีวาดภาพเสร็จ ตอนแรกพระราชินีไม่ทรงชอบ เพราะคิดว่าภาพดูมืดเกินไป แต่ต่อมาภาพวาดคาริมฝีมือแองเจลีก็ไปประดับอยู่ที่พระตำหนักฟร็อกมอร์ คอตเทจ
วาระสุดท้ายของความสัมพันธ์

อย่างไรก็ตาม มิตรภาพระหว่างสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียกับคาริม สร้างความไม่พอใจ และอาจเลยเถิดไปถึงขั้นอิจฉาริษยา ให้ข้าราชบริพารในราชสำนักที่แวดล้อมสมเด็จพระราชินี ไม่ว่าจะเป็นการพระราชทานเหรียญตราเกียรติยศ การจัดให้คาริมร่วมโต๊ะอาหารเดียวกับพวกเขา ที่ถือว่าเป็น ชนชั้นสูง และถือว่าชาวอินเดียเป็นพวกคนป่าเถื่อน ไม่มีอารยะ
ปลายทศวรรษ 1890 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงมีพระพลานามัยย่ำแย่ลงเรื่อยๆ จวบจนวาระสุดท้ายแห่งพระชนมชีพ ทรงมีพระราชประสงค์ให้คาริมเป็นหนึ่งในผู้ร่วมไว้อาลัย ร่วมกับพระบรมวงศานุวงศ์และพระสหายกลุ่มเล็กๆ ของพระองค์
แต่หลังจากนั้น พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 รับสั่งให้เจ้าหน้าที่เข้าค้นพระตำหนักฟร็อกมอร์ คอตเทจ ที่คาริมและครอบครัวพำนัก ทรงให้นำจดหมายที่พระราชมารดาของพระองค์เขียนติดต่อกับคาริมออกมาเผาทิ้งทุกฉบับ และทรงมีพระราชบัญชาให้คาริมและครอบครัวเดินทางกลับอินเดียทันที ส่วน เจ้าหญิงเบียทริเซ (อังกฤษ: Princess Beatrice) พระราชธิดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ก็รับสั่งให้ทำลายหลักฐานที่พระราชมารดาทรงบันทึกถึงคาริมให้สิ้นซาก
ความตาย

อับดุล คาริม ใช้ชีวิตอย่างสงบที่ คาริม ลอดจ์ เมืองอัครา บนที่ดินที่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียพระราชทานให้ เขาได้รับเงินบำนาญจากอังกฤษ และจากไปเมื่อวันที่ 20 เมษายน ปี 1909 ขณะอายุ 46 ปี
บรรณานุกรม

Anand, Sushila (1996) Indian Sahib:  Queen Victoria's Dear Abdul, London: Gerald Duckworth & Co., ISBN 0-7156-2718-X
Basu, Shrabani (2010) Victoria and Abdul: The True Story of the Queen's Closest Confidant, Stroud, Gloucestershire: The History Press, ISBN 978-0-7524-5364-4
Hibbert, Christopher (2000) Queen Victoria: A Personal History, London: HarperCollins, ISBN 0-00-638843-4
Longford, Elizabeth (1964) Victoria R.I., London: Weidenfeld & Nicolson, ISBN 0-297-17001-5
Nelson, Michael (2007) Queen Victoria and the Discovery of the Riviera, London: Tauris Parke Paperbacks, ISBN 978-1-84511-345-2
Plumb, J. H. (1977) Royal Heritage: The Story of Britain's Royal Builders and Collectors, London: BBC, ISBN 0-563-17082-4
Rennell, Tony (2000) Last Days of Glory:  The Death of Queen Victoria,  New York: St. Martin's Press, ISBN 0-312-30286-X
Waller, Maureen (2006) Sovereign Ladies:  The Six Reigning Queens of England,  New York: St. Martin's Press, ISBN 0-312-33801-5
ตำบลสุเทพ

บทความนี้เกี่ยวกับเขตการปกครองท้องที่ สำหรับเขตปกครองส่วนท้องถิ่น ดูที่ เทศบาลตำบลสุเทพ
| ตำบลสุเทพ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Suthep
จากซ้ายไปขวา บนลงล่าง:  พระธาตุดอยสุเทพในยามค่ำคืน  ประตูทางเข้ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่  แพนด้ายักษ์ที่สวนสัตว์เชียงใหม่  ท่าอากาศยานนานาชาติเชียงใหม่  อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย 
ตำบลสุเทพ
พิกัด: 18°47′40″N 98°54′51″E﻿ / ﻿18.79444°N 98.91417°E﻿ / 18.79444; 98.91417
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: เชียงใหม่
อำเภอ: เมืองเชียงใหม่
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 29,764 คน
รหัสไปรษณีย์ : 50200
รหัสภูมิศาสตร์: 500108
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลสุเทพ (อักษรธรรมล้านนา:ᩈᩩᩮᨴ᩠ᨻ)เป็นตำบลในอำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของเขตเมืองเชียงใหม่ รวมถึงดอยสุเทพ อันเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย ปัจจุบันพื้นที่ส่วนใหญ่ของตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลสุเทพ และส่วนที่เหลืออยู่ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ สถานที่สำคัญในตำบล เช่น ท่าอากาศยานเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร สวนสัตว์เชียงใหม่ เป็นต้น
ประวัติ

ตำบลสุเทพเดิมเป็นสภาตำบล หลังจากนั้นได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตาม "พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537" โดยประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 2 มีนาคม 2538 จัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลชั้น 3 และต่อมาได้รับการเลื่อนชั้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลชั้น 1 (องค์การบริหารส่วนตำบลขนาดใหญ่) ต่อมาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 กระทรวงมหาดไทยได้จัดตั้งตำบลสุเทพเป็น "เทศบาลตำบลสุเทพ"
ภูมิศาสตร์

ลักษณะทางภูมิศาสตร์ของตำบลสุเทพประกอบด้วย ภูเขา (ดอยสุเทพ) ที่ราบเชิงเขา และที่ราบ
อาณาเขตของตำบลสุเทพติดต่อกับ 4 ตำบลใน 2 อำเภอของจังหวัดเชียงใหม่ ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเทศบาลนครเชียงใหม่ และตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเทศบาลนครเชียงใหม่
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลแม่เหียะ และตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลบ้านปง อำเภอหางดง
การแบ่งเขตการปกครอง

ตำบลสุเทพประกอบด้วยพื้นที่ปกครองสองส่วน ได้แก่ เทศบาลตำบลสุเทพ และตำบลสุเทพในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ สำหรับเทศบาลตำบลสุเทพ ประกอบด้วยหมู่บ้าน 15 แห่ง ได้แก่
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  หมู่ 1 บ้านเชิงดอย  หมู่ 2 บ้านห้วยแก้ว  หมู่ 3 บ้านกองบิน 41  หมู่ 4 บ้านห้วยทราย  หมู่ 5 บ้านร่ำเปิง |   หมู่ 6 บ้านโป่งน้อย  หมู่ 7 บ้านช่างทอง  หมู่ 8 บ้านหลิ่งห้า  หมู่ 9 บ้านดอยสุเทพ  หมู่ 10 บ้านอุโมงค์ |   หมู่ 11 บ้านดอยปุย  หมู่ 12 บ้านภูพิงค์  หมู่ 13 บ้านสันลมจอย  หมู่ 14 บ้านใหม่หลังมอ  หมู่ 15 บ้านทรายคำ |
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 2536  | 26,114 | —     |
| 2541  | 33,131 | +26.9% |
| 2546  | 38,201 | +15.3% |
| 2551  | 35,448 | −7.2% |
| 2556  | 29,817 | −15.9% |
| 2561  | 29,764 | −0.2% |
ที่มา: กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย
จากการสำรวจเมื่อปี พ.ศ. 2561 ตำบลสุเทพมีประชากรทั้งหมด 29,764 คน แยกตามเขตการปกครองดังนี้
| ส่วน | ประชากร |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เทศบาลตำบลสุเทพ | 17,145 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| ตำบลสุเทพในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ | 12,169 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| รวม | 29,764 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
ข้อมูล:  กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย เดือนธันวาคม พ.ศ. 2561
การคมนาคม

ตำบลสุเทพมีเส้นทางคมนาคมที่สำคัญดังนี้
ถนนสุเทพ
ถนนนิมมานเหมินท์
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 121 (คลองชลประทาน)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1004 (ถนนห้วยแก้ว - ช่วงที่เป็นพื้นราบ, ถนนศรีวิชัย - ช่วงที่อยู่บนดอยสุเทพ)
สถานที่สำคัญ

ท่าอากาศยานเชียงใหม่
กองบิน 41
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ (สาขาวัดศรีโสดา)
ตำบลสุเทพ เป็นที่ตั้งของศาสนสถานหลายแห่ง  และเป็นที่ตั้งของวัดพระธาตุดอยสุเทพ ซึ่งเป็นวัดสำคัญคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดเชียงใหม่
วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร
วัดร่ำเปิง (ตโปทาราม)
วัดศรีโสดา
วัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม)
วัดฝายหิน
วัดสังเวช
วัดผาลาด
วัดโป่งน้อย
วัดช่างทอง
วัดป่าแดง
สำนักสงฆ์บ้านช่างทอง
สำนักสงฆ์บ้านหลิ่งห้า
สำนักสงฆ์บ้านดอยปุย
ศาลเจ้าเทียนเป่า
อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย
วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร
พระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์
สวนสัตว์เชียงใหม่
บ้านดอยปุย
ศูนย์ธรรมชาติวิทยาดอยสุเทพเฉลิมพระเกียรติฯ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซด์เทศบาลตำบลสุเทพ
ข้อมูลทั่วไปตำบลสุเทพ เก็บถาวร 2019-10-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซต์ไทยตำบล ดอตคอม
แผนที่ตำบลสุเทพ โดยกูเกิล แมปส์
ดอยสุเทพตั้งอยู่ในตำบลสุเทพ (มองจากตัวเมืองเชียงใหม่ไปทางทิศตะวันตก)
การจราจรบนถนนสุเทพ
วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร
สวนสัตว์เชียงใหม่
ปฐมพงษ์ โพธิ์ประสิทธินันท์

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ปฐมพงษ์ โพธิ์ประสิทธินันท์ เป็นนักวิชาการชาวไทย เป็นอาจารย์ทางบูรพคดีศึกษา สังกัดมหาวิทยาลัยมหิดล เคยมีผลงานเขียนทั้งบทกวีและบทความตามสื่อมวลชนมาระยะหนึ่งก่อนจะปักหลักทำงานสอนและวิจัยในวิชาชีพที่ถนัดอย่างจริงจังในปัจจุบัน
การศึกษา

ปฐมพงษ์  เกิดเมื่อ พ.ศ. 2510 ในครอบครัวที่มีพ่อแม่เป็นชาวนาและหมอลำพื้นบ้านในเวลาเดียวกัน  บิดาเป็นชาวอำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี มารดาเป็นชาวจังหวัดศรีสะเกษ บวชเรียนแล้วสอบได้เปรียญ 9 ขณะเป็นสามเณร ได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ เป็น นาคหลวง รูปแรกของ วัดบวรนิเวศวิหาร, สำเร็จการศึกษาศาสนศาสตรบัณฑิต (สาขาภาษาและวรรรณคดีอังกฤษ) เกียรตินิยม ได้ที่ 1 ในคณะมนุษยศาสตร์ จากมหามกุฏราชวิทยาลัย หลังจากขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตลาสิกขา  สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายกได้ประทานทุนส่วนพระองค์จาก มูลนิธิน้อย คชวัตรให้ศึกษาต่อจนสำเร็จอักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสันสกฤต-บาลี จาก คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย   ระหว่างศึกษา ได้ทุนคะแนนเยี่ยมภาษาสันสกฤตในนามนิสิตจุฬาฯ จาก มูลนิธิคีตาศรมประเทศไทย
หลังจากนั้น เจ้าประคุณสมเด็จฯ ได้ทรงสนับสนุนทุนให้ไปศึกษาต่อในประเทศอังกฤษ จนสำเร็จปริญญาโททาง วรรณคดี สันสกฤต ของ พระพุทธศาสนา มหายาน และของศาสนาพราหมณ์-ฮินดู จากวิทยาลัยบูรพคดีศึกษาและอาฟริกาศึกษา มหาวิทยาลัยลอนดอน และปริญญาเอกจากคณะบูรพคดีศึกษา สถาบันตะวันออก มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด โดยสังกัดวิทยาลัยเซนต์แอนส์ ระหว่างศึกษาในออกซฟอร์ด มี ริชาร์ด ฟรานซิส กอมบริช ผู้ก่อตั้งศูนย์พุทธศาสน์ศึกษาในออกซฟอร์ด และ เจมส์ เบนสัน ผู้ชำนาญอัษฏาธยายี  ของออกซฟอร์ดเป็นที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ วิชาที่ศึกษาในออกซฟอร์ดคือวรรณคดีพระเวท, อัษฏาธยายี ของ ปาณินิ, ภาษาอเวสตะ, ภาษาเปอร์เซียโบราณ และ นิรุกติศาสตร์เปรียบเทียบ ระหว่างศึกษา   ได้ทุนโบเดนประจำสถาบันตะวันออกของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดและทุนอื่นๆ ในออกซฟอร์ด เพื่อไปทำวิจัยเพิ่มเติมที่ภาควิชาสันสกฤตและอินเดียศึกษา มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในสหรัฐอเมริกา และมหาวิทยาลัยปารีสในฝรั่งเศส
คนไทยรุ่นก่อนที่เรียนภาษาบาลีและสันสกฤต ที่สถาบันตะวันออก มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ได้แก่ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ (พระองค์วรรณไวทยากร), กรมพระจันทบุรีนฤนาถ, หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล ฯลฯ  แต่ ปฐมพงษ์เป็นคนไทยคนแรกที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก
สาขาที่สนใจเป็นพิเศษ

ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู
พระพุทธศาสนา
ภาษาและวรรณคดีบาลีและสันสกฤต
พระพุทธศาสนากับการรักษาโรค
จรรยาบรรณแพทย์-พยาบาล
หน้าที่การงานในปัจจุบัน

ประธานคณะกรรมการบริหารหลักสูตรดุษฎีบัณฑิต สาขา พุทธศาสน์ศึกษา (นานาชาติ) โครงการร่วมระหว่าง คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และวิทยาลัยศาสนศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล
ที่ปรึกษาทางวิชาการ มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ที่ปรึกษาทางวิชาการ สำนักงานแม่กองธรรมสนามหลวง ของคณะสงฆ์ไทย
ที่ปรึกษาทางวิชาการ ประจำ มูลนิธิแผ่นดินธรรม  ในพระสังฆราชูปถัมภ์
กรรมการอำนวยการ ประจำสำนักงานใหญ่องค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก
กรรมการคัดเลือกนักศึกษาให้เข้าศึกษาตามหลักสูตรศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต  สาขา วิทยาการยาเสพติด (โครงการร่วมระหว่างคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล, คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดลและบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล)
กรรมการมูลนิธิปุญญานุภาพ (อนุสรณ์ถึง สุชีพ ปุญญานุภาพ)
อาจารย์พิเศษวิชา 'จรรยาบรรณแพทย์-พยาบาล' และ 'พระพุทธศาสนากับการรักษาโรค' คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล,  คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล,  คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
อาจารย์พิเศษวิชามนุษยศาสตร์บูรณาการที่ คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล, คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล, หลักสูตรไอซีที(นานาชาติ)ของ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
อาจารย์พิเศษมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขต วัดบวรนิเวศวิหาร
หน้าที่การงานในอดีต

ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ คณะกรรมาธิการ การศาสนา ศิลปะและวัฒนธรรมสภาผู้แทนราษฎร (รัฐบาลชวน หลีกภัย)
คอลัมนิสต์หนังสือพิมพ์มติชน ปี พ.ศ. 2537; คอลัมนิสต์หนังสือพิมพ์สยามรัฐ ปี พ.ศ. 2547
อาจารย์พิเศษวิชา จริยศาสตร์ พระพุทธศาสนา ที่ อายุรเวทวิทยาลัย (หมอชีวกโกมารภัจจ์) ตามคำเชิญของ อวย เกตุสิงห์
บรรณาธิการ WFB Review ของ องค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก(แทนศิริ พุทธศุกร์ ตามคำเชิญของ สุชีพ ปุญญานุภาพ)
บทกวีและบทความทั้งวิชาการและกึ่งวิชาการ เคยปรากฏตามนิตยสารทางพระพุทธศาสนารายเดือน, รายปักษ์และหนังสือพิมพ์รายวัน เช่น มติชน ทั้งรายวันและรายสัปดาห์, สยามรัฐ รายวันและรายสัปดาห์, บางกอกโพสต์, วารสารพ.ส.ล, นิตยสารธรรมจักษุ, นิตยสารสมาธิ, วารสารสำนักเลขานุการสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายกและหนังสือที่พิมพ์ในโอกาสพิเศษต่าง ๆ ทั้งในนามจริงและนามแฝง ไม่ต่ำกว่า 80 เรื่อง
ตำราทางวิชาการ

ศิลปะในการแปลภาษาบาลี. กรุงเทพฯ: มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย.
ประวัติภาษาบาลี: ความเป็นมา และที่สัมพันธ์กับภาษาปรากฤตและสันสกฤต. กรุงเทพฯ : มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย
บาลี-สันสกฤตวิชาการ (บรรณาธิการ). รวมบทความนักบาลีและสันสกฤตร่วมสมัย มูลนิธิมหามกุฏฯ จัดพิมพ์เนื่องในวันประสูติสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก และเนื่องในวาระครบรอบ 100 ปี แห่งการสถาปนามหามกุฏราชวิทยาลัย
ภาษาและภาษาศาสตร์ในบาลีและสันสกฤต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
Nine Lectures on Buddhism (ed.). A Collection of Articles from an International Conference held by the World Fellowship of Buddhists at Thammasat Univertsity in honour of H.M. King of Thailand on his 60 th Birthday Anniversay. Bangkok: The World Fellowsip of Buddhists.
บทความทางวิชาการ

"การศึกษาของสงฆ์ในอดีต (ตั้งแต่สมัย พุทธกาลจนถึงรัชกาลที่ 4)." ใน 100 ปี มหามกุฏราชวิทยาลัย 2436 - 2536. กรุงเทพฯ : มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2536, pp. 409-425
"ความหมายดั้งเดิมของอาตมัน (อัตตา) ในอินเดีย." นิตยสารธรรมจักษุ ปีที่ 84 ปีที่ 85 ฉบับที่ 5 กุมภาพันธ์ 2544, pp. 64-71.
"ภิกษุณีและสามเณรีในประเทศไทย:  ทางตันและทางออก." นิตยสารธรรมจักษุ  พฤศจิกายน 2545 (ภาคที่หนึ่ง ) และธันวาคม 2545 (ภาคที่สอง ).
พระพุทธศาสนาจะช่วยแก้ปัญหาภาคใต้ได้อย่างไร?. ใน สันติวิธีจากมุมมองทางศาสนา (วารีญา ภวภูตานนท์ ณ มหาสารคามและคณะ, บรรณาธิการ). เอกสารประกอบการสัมมนา หลักสูตรศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาศาสนาเปรียบเทียบ ภาควิชามนุษยศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล 25 มีนาคม 2548, หน้า 125-133.
Somdet Phra Nyanasamvara: The Supreme Patriarch of Thailand. In The WFB Review: A Special Volume in Honour of His Holiness the Supreme Patriarch of Thailand on the Auspicious Occasion of his 90th Birthday Anniversary. Vol. XL, No.4:October-December 2546 (2003):19-29.
Life and Work of Sujib Punyanubhab (1917-2000): The Father of Modern Buddhist University in Thailand. In Buddhist Unity in the Globalisation Age (eds. Pathompong Bodhiprasiddhinand & Suchin Thongyuak). Bangkok: Mahamakut Buddhist University for the Fourth World Buddhist Summit, under the Patronage of H.H.Supreme Patriarch and with an Approval of the Thai Sangha Supreme Council in Celebration of the 60th Anniversary of His Majesty the King's Accession to the Throne at H.R.H.Prince Chumpon Khet Udomsak Hall, during 1-5 November 2548 (2005). Pp.116-137.
บทความนำเสนอในที่ประชุม

พัฒนาการพระพุทธศาสนาในประเทศอังกฤษ: ประวัติศาสตร์และสถานการณ์ในปัจจุบัน. นำเสนอ ณ ห้องประชุมใหญ่ ของสำนักงานใหญ่องค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก, มิถุนายน 2546.
ข้อบกพร่องในการตรวจชำระคัมภีร์ภาษาบาลีของนักวิชาการภาษาบาลีในประเทศไทย: ปัญหาที่รอการแก้ไขเร่งด่วน. นำเสนอในที่ประชุมคณาจารย์  คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล, กันยายน 2546.
Mind and Body Medicine (ความสัมพันธ์ระหว่างกายกับจิต,โรคทางกายที่เกิดจากจิตบกพร่อง,โรคทางจิตที่เกิดจากกายบกพร่อง,การบำบัดโรคทางกายด้วยจิต). นำเสนอในที่ประชุมคณาจารย์และนักวิจัยโครงการวิจัยธาลัสซีเมีย ประจำ สถาบันวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยมหิดล มี ชนิกา ตู้จินดา นายกสมาคมศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยมหิดลและ สุทัศน์ ฟู่เจริญ กรรมการสภามหาวิทยาลัยมหิดล เป็นประธาน 27 มกราคม 2549; นำเสนอในที่ประชุมสมาชิก สมาคมค้นคว้าทางจิตแห่งประเทศไทย มี เทพพนม เมืองแมน เป็นประธาน 20 กุมภาพันธ์ 2549; นำเสนอในงานประชุมนานานาชาติ มังสวิรัติแห่งภูมิภาคเอเซียครั้งที่ 2 ณ อาคารเฉลิมพระบารมี แพทยสมาคม ซอยศูนย์วิจัย ถนนเพชรบุรี กรุงเทพมหานคร จัดโดยสหพันธ์มังสวิรัติเอเซีย,  สหพันธ์มังสวิรัติแห่งประเทศไทย,  มหาวิทยาลัยมหาสารคาม,  มหาวิทยาลัยหอการค้าไทยและสมาพันธ์อโรคยา  โดยการสนับสนุนของ สำนักงานส่งเสริมสุขภาพ (สสส.) ระหว่างวันที่ 23-25 มีนาคม 2549.
Some Observations on 'Hiranyagarbha' in Vedic Texts and 'Tathagatagarbha' in Buddhist Sanskrit Texts. Presented in a Buddhist Seminar organised by Department of the Study of Religions, School of Oriental and African Studies, University of London, January 1998.
Vijnanavada School of Mahayana Buddhism: From a Perspective of Pre-canonical Buddhism. Presented in a Budddhist Seminar organised by Department of the Study of Religions, School of Oriental and African Studies, University of London, May 1998.
Notes on the Concept of Maya in early Upanishadic Texts, early Buddhist Texts and the Bhagavadgita. Presented in a Buddhist Seminar organised by Department of the Study of Religions, School of Oriental and African Studies, University of London, June 1998.
Problems which Hinder the Development of Buddhist Studies in Thailand. Delivered at An International Buddhist Academic Conference for the 30th Anniversary of the Post Graduate Institute of Pali and Buddhist Studies, Kelaniya University, Columbo, Sri Lanka, during 10-11 December 2005.
Buddhist Studies in Thailand: With Special Reference to a New PhD International Programme in Buddhist Studies of Mahidol University, Yunnan Normal University, Yunnan Province, People's Republic of China, 14 February 2006.
กวีนิพนธ์

บทนิยามแห่งสัตว์มนุษย์ (รวมบทกวีนิพนธ์ พิมพ์พ.ศ. 2536 ระหว่างเป็นนิสิตคณะอักษรศาสตร์ จุฬาฯ), ประคอง นิมมานเหมินท์ อาจารย์ประจำภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและผู้อำนวยการสถาบันไทยศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเขียนคำนำ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2557 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.)
แหล่งข้อมูลอื่น

เวปไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2016-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เวปไซต์คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาพุทธศาสนศึกษา (หลักสูตรนานาชาติ) มหาวิทยาลัยมหิดล เก็บถาวร 2010-02-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ปารีส, อ๊อกซบริดจ์และฮาร์วาร์ด: ระบบการศึกษาไหนดีกว่ากัน? เก็บถาวร 2006-05-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อ๊อกซบริดจ์: มหาวิทยาลัยยอดเยี่ยมของโลกด้านวิทยาศาสตร์ เก็บถาวร 2007-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ร่วมสร้างวัดออกซฟอร์ดพุทธวิหารกันเถอะ เก็บถาวร 2012-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เมื่อเยอรมนีปฏิรูปมหาวิทยาลัยอีกครั้ง เก็บถาวร 2007-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ปัญหาทางวัฒนธรรมและศาสนาในกรุงเทพ เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รูเมน

ระบบย่อยอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้อง – กระเพาะรูเมนมีขนาดใหญ่สุดและติดต่อกับส่วนของเรติคิวลัม
รูเมน หรือ กระเพาะผ้าขี้ริ้ว เป็นกระเพาะอาหารลำดับแรกของสัตว์เคี้ยวเอื้อง ทางเดินอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้อง มีลักษณะต่างจากสัตว์กินพืชอื่นๆ คือ ส่วนกระเพาะอาหารแบ่งออกเป็น 4 ส่วน บางครั้งจึงเรียกสัตว์จำพวกนี้ว่า สัตว์สี่กระเพาะ โดยเรียงตามลำดับดังนี้ รูเมน (rumen) เรติคิวลัม (reticulum) โอมาซัม (omasum) และ อะโบมาซัม (abomasum)
ลักษณะโครงสร้าง

รูเมน เป็นส่วนที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีความจุประมาณ 80% ของความจุกระเพาะทั้งหมด เป็นที่พักและหมักอาหารพวกที่มีเส้นใยสูง เช่น หญ้า ฟางข้าว เป็นต้น ตัวกระเพาะแบ่งออกเป็นหลายตอน ผิวด้านนอกของกระเพาะรูเมน ถูกแบ่งออกโดยร่องลึกเป็นส่วนที่เห็นได้ชัดเจน คือ ส่วนบน และส่วนล่าง
นอกจากนี้มีร่องที่แบ่งผนังด้านนอกออกเป็นส่วนหน้า ส่วนกลาง และส่วนหลัง ส่วนต่าง ๆ เหล่านี้ทำหน้าที่บีบและขยายตัวทำให้เกิดการไหลเวียนของอาหารที่อยู่ในกระเพาะ ผนังด้านในของกระเพาะรูเมนจะประกอบด้วย papillae คือส่วนที่มีลักษณะคล้ายนิ้วยื่นออกมาจำนวนมาก อวัยวะส่วนนี้จะกระจายอยู่ทั่วไปในกระเพาะรูเมน ทำหน้าที่เพิ่มพื้นที่ผิวเพื่อการย่อยอาหาร การเคลื่อนบีบตัวของกระเพาะผนังด้านใน จะถูกแบ่งออกเป็นส่วนต่าง ๆ  โดย pillars ซึ่งเป็นเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ
ตำแหน่ง

รูเมน อยู่ติดกับผนังด้านซ้ายของช่องท้อง  และติดต่อกับส่วนของเรติคิวลัม
หน้าที่

รูเมน มีหน้าที่รับอาหารจากการผ่านขบวนการเคี้ยว  ที่มีอาหารในรูปของแข็ง   และปนกับน้ำลายปริมาณมาก  ( ในน้ำลายจะเป็นแหล่งไนโตรเจน  คือ ยูเรีย และมิวโคโปรตีน  มีฟอสฟอรัสและโซเดียม  ซึ่งจุลินทรีย์จะนำไปใช้  และน้ำลายทำหน้าที่รักษาระดับความเป็นกรดด่าง ( pH ) ในรูเมน และกระเพาะอื่นๆ )   อาหารจะถูกแยก  ส่วนบนจะเป็นอาหารในรูปของแข็ง  ส่วนล่างเป็นรูปของเหลวและอาหารแข็งที่ย่อยมีขนาดเล็กแล้ว  โดยการหดตัวของผนังรูเมน อาหารชิ้นใหญ่จะถูกดันให้อยู่ด้านบนส่วนหน้า  เมื่อสัตว์ต้องการเคี้ยวเอื้อง  กระเพาะส่วนเรติคิวลัมและรูเมน จะหดตัวมีแรงดันอาหารขยอกออกมาที่ปาก  อาหารก้อนที่ถูกนำมาเคี้ยวเอื้องเรียกว่า Bolus  มีจุลินทรีย์ติดมาเป็นจำนวนมาก  เมื่อเคี้ยวเอื้องแล้วจะกลืนกลับไปที่รูเมน ทำการคลุกเคล้าใหม่อาหารขนาดใหญ่ก็ขยอกออกมาเคี้ยวเอื้อง  อาหารขนาดเล็กก็ส่งไปยังเรติคิวลัม ส่วนที่เป็นแก๊สก็เรอออกมา ส่วนที่เป็นสารละลายจะถูกดูดซึมผ่านผนังของรูเมน เข้าสู่กระแสเลือดโดยทันที
ระบบย่อยอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้อง – กระเพาะรูเมน อยู่ติดกับผนังด้านซ้ายของช่องท้องและติดต่อกับส่วนของเรติคิวลัม