stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รังสีคอสมิก

ฟลักซ์รังสีคอสมิกเทียบกับพลังงานอนุภาค
รังสีคอสมิก (อังกฤษ: cosmic ray) เป็นรังสีพลังงานสูงอย่างยิ่งที่ส่วนใหญ่กำเนิดนอกระบบสุริยะ อาจทำให้เกิดการสาดอนุภาครองซึ่งทะลุทะลวงและมีผลกระทบต่อบรรยากาศของโลกและบ้างมาถึงผิวโลกได้ รังสีคอสมิกประกอบด้วยโปรตอนและนิวเคลียสอะตอมพลังงานสูงเป็นหลัก มีที่มาลึกลับ ข้อมูลจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศแฟร์มี (2556) ถูกตีความว่าเป็นหลักฐานว่าส่วนสำคัญของรังสีคอสมิกปฐมภูมิกำเนิดจากมหานวดารา(supernova) ของดาวฤกษ์ขนาดยักษ์ ทว่า คาดว่ามหานวดารามิใช่แหล่งเดียวของรังสีคอสมิก นิวเคลียสดาราจักรกัมมันต์อาจผลิตรังสีคอสมิกด้วย
รังสีคอสมิกถูกเรียกว่า "รังสี" เพราะทีแรกเข้าใจผิดว่าเป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ในการใช้ทางวิทยาศาสตร์ทั่วไป อนุภาคพลังงานสูงที่มีมวลในตัว เรียก รังสี "คอสมิก" และโฟตอน ซึ่งเป็นควอนตัมของรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า (จึงไม่มีมวลในตัว) ถูกเรียกด้วยชื่อสามัญ เช่น "รังสีแกมมา" หรือ "รังสีเอ็กซ์" ขึ้นกับความถี่
รังสีคอสมิกดึงดูดความสนใจอย่างมากในทางปฏิบัติ เนื่องจากความเสียหายที่รังสีกระทำต่อไมโครอิเล็กทรอนิกส์ และชีวิตนอกเหนือการป้องกันจากบรรยากาศและสนามแม่เหล็ก และในทางวิทยาศาสตร์ เพราะมีการสังเกตว่า พลังงานของรังสีคอสมิกพลังงานสูงอย่างยิ่ง (ultra-high-energy cosmic rays, UHECRs) ที่มีพลังงานมากที่สุดเฉียด 3 × 1020 eV หรือเกือบ 40 ล้านเท่าของพลังงานของอนุภาคที่ถูกเครื่องเร่งอนุภาคขนาดใหญ่เร่ง ที่ 50 จูล รังสีคอสมิกพลังงานสูงอย่างยิ่งมีพลังงานเทียบเท่ากับพลังงานจลน์ของลูกเบสบอลความเร็ว 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ด้วยผลการค้นพบเหล่านี้ จึงมีความสนใจสำรวจรังสีคอสมิกเพื่อหาพลังงานที่สูงกว่านี้ ทว่า รังสีคอสมิกส่วนมากไม่มีพลังงานสูงสุดขีดเช่นนั้น การกระจายพลังงานของรังสีคอสมิกสูงสุดที่ 0.3 กิกะอิเล็กตรอนโวลต์ (4.8×10−11 J)
ในบรรดารังสีคอสมิกปฐมภูมิซึ่งกำเนิดนอกบรรยากาศของโลก ราว 99% เป็นนิวเคลียสของอะตอม ในส่วนของนิวเคลียส 90% เป็นโปรตอนหรือนิวเคลียสไฮโดรเจน อีก 9% เป็นอนุภาคแอลฟา(หรือนิวเคลียสของฮีเลียม) และ 1% เป็นนิวเคลียสของธาตุหนักกว่าอื่น ๆ และอีก 1% ที่เหลือจาก 99% เป็นอิเล็กตรอนเดี่ยว ๆ คล้ายอนุภาคบีตา ส่วนน้อยมากเป็นอนุภาคปฏิสสารที่เสถียร เช่น โพสิตรอนและแอนติโปรตอน ธรรมชาติที่แน่ชัดของส่วนที่เหลือนี้เป็นขอบเขตการวิจัยที่กำลังดำเนินอยู่ การแสวงอนุภาคอย่างแข็งขันจากวงโคจรโลกยังไม่พบแอนติแอลฟา
ผล > การเปลี่ยนแปลงเคมีบรรยากาศ

รังสีคอสมิกทำให้โมเลกุลไนโตรเจนและออกซิเจนในบรรยากาศกลายเป็นไอออน ซึ่งนำไปสู่ปฏิกิริยาเคมีจำนวนหนึ่ง มีปฏิกิริยาหนึ่งส่งผลให้เกิดการพร่องโอโซน รังสีคอสมิกยังมีผลต่อการผลิตไอโซโทปไม่เสถียรจำนวนหนึ่งในบรรยากาศของโลกอย่างต่อเนื่อง เช่น คาร์บอน-14 ผ่านปฏิกิริยา
รังสีคอสมิกรักษาระดับคาร์บอน-14 ในบรรยากาศเกือบคงที่ (70 ตัน) เป็นเวลาอย่างน้อย 100,000 ปีที่ผ่านมา กระทั่งการเริ่มการทดสอบอาวุธนิวเคลียร์เหนือพื้นดินในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1950 เป็นข้อเท็จจริงสำคัญที่ใช้ในการหาอายุคาร์บอนรังสีในโบราณคดี
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของรังสีคอสมิก เก็บถาวร 2010-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพรวมของรังสีคอสมิก เก็บถาวร 2009-09-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ระดับชั้นอิเล็กตรอน

ตารางธาตุกับชั้นพลังงานของอิเล็กตรอน
ระดับชั้นอิเล็กตรอน (อังกฤษ: electron shell) ในวิชาเคมีและฟิสิกส์ของอะตอมอาจถีอว่าอิเล็กตรอนรักษาระดับการโคจรรอบนิวเคลียสของอะตอมและมีการเรียงชั้นเกิดขึ้น โดยชั้นที่ใกล้นิวเคลียสที่สุดเรียกว่าชั้นที่ 1 (ชั้น K) ต่อมาจึงเป็นชั้นที่ 2 (ชั้น L) ชั้นที่ 3 (ชั้น M) และถัดออกไปเรื่อย ๆ จากนิวเคลียสตามลำดับ ระดับที่ของชั้นจะเกี่ยวข้องกับเลขควอนตัมหลัก (n = 1, 2, 3, 4 ...) หรือถูกตั้งชื่อเรียงตามลำดับตัวอักษร (K,L,M,...)
แต่ละชั้นจะมีจำนวนอิเล็กตรอนได้แค่จำนวนหนึ่งเท่านั้น เช่น ชั้นที่ 1 มีอิเล็กตรอนได้ 2 ตัว ชั้นที่ 2 มีอิเล็กตรอนได้ 8 ตัว (2+6) ชั้นที่ 3 มีอิเล็กตรอนได้ 18 ตัว (2+6+10) และเรื่อยไป สูตรทั่วไปก็คือชั้นพลังงานที่ n จะมีอิเล็กตรอนได้เป็นจำนวน 2(n2) ตัว เนื่องจากอิเล็กตรอนนั้นถูกดึงดูดไว้กับนิวเคลียสด้วยแรงทางไฟฟ้า ดังนั้นอิเล็กตรอนของอะตอมหนึ่งๆ จะอยู่ในวงโคจรชั้นนอกก็ต่อเมื่อวงชั้นในมีอิเล็กตรอนเต็มแล้ว อย่างไรก็ดีมิได้เป็นกฎตายตัวเสมอไป อะตอมอาจมีชั้นพลังงานด้านนอก 2 หรือ 3 ชั้น โดยที่มีอิเล็กตรอนไม่เต็มตามจำนวนสูงสุดก็ได้ และชั้นที่มีอิเล็กตรอนไม่เต็มจะเรียกว่าชั้นเวเลนซ์ (Valence shell)และแต่ละชั้นจะมีชั้นย่อย (subshell) หนึ่งชั้นหรือมากกว่านั้นก็ได้
ระดับชั้นย่อย

ระดับชั้นอิเล็กตรอนจะมีชั้นย่อยอย่างน้อยหนึ่งชั้นหรือมากกว่าเช่นชั้น K (n=1) มีชั้นย่อย 1 ชั้นคือ 1s ชั้น L มี 2 ชั้นย่อย 2s กับ 2p ชั้นที่ 3 ประกอบด้วย 3s 3p และ 3dชื่อชั้นมีที่มาจากการศึกษาเส้นสเปกตรัมของอะตอม
| ชื่อระดับชั้นย่อย | จำนวนอิเล็กตรอนสูงสุด | ชั้นที่สามารถมีได้ | ที่มาชื่อชั้น |
| --- | --- | --- | --- |
| s | 2 | ทุกระดับชั้น |  sharp (คมชัด) |
| p | 6 | ชั้นที่ 2 ขึ้นไป |  principal (หลัก) |
| d | 10 | ชั้นที่ 3 ขึ้นไป |  diffuse (เลือนราง) |
| f | 14 | ชั้นที่ 4 ขึ้นไป |  fundamental (พื้นฐาน) |
| g | 18 | ชั้นที่ 5 ขึ้นไป(ตามทฤษฎี) | ตัวอักษรที่ถัดจาก f (ตัว g) |
ดูเพิ่ม

การจัดเรียงอิเล็กตรอน
หลักการกีดกันของเพาลี
ออร์บิทัลเชิงอะตอม
แบบจำลอง 3 มิติของอะตอมคล้ายไฮโดรเจน (โปรตอนและอิเล็กตรอนอย่างละ 1 ตัว) บอกปริมาตรที่เป็นไปได้ที่จะเจออิเล็กตรอนชั้นนั้น ๆ
โบลโวนิงเงิน

โบลโวนิงเงิน
โบลโวนิงเงิน (ดัตช์: Bolwoningen) เป็นกลุ่มบ้านทรงกลมในย่านมาชโพร์ต (Maaspoort) ในเดนโบส ประเทศเนเธอร์แลนด์ ประกอบด้วยบ้านจำนวน 50 หลังที่กระจุกอยู่ใกล้กับคลองสายหนึ่ง
ประวัติศาสตร์

บ้านเหล่านี้สร้างขึ้นในปี 1984 (40 ปีที่แล้ว) (1984) โดยศิลปินและประติมากร ดรีส ไครย์คัมพ์ [nl] ด้วยเงินทุนสนับสนุนจากรัฐบาลเพื่อการสร้างบ้านเชิงทดลอง
การออกแบบ

บ้านแต่ละหลังก่อสร้างขึ้นด้วยคอนกรีตเสริมเส้นใยแก้ว และสร้างขึ้นในร็อทเทอร์ดาม ก่อนนำมาประกอบสร้างที่จุดที่จะสร้างจริง การสร้างบ้านหนึ่งหลังใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งวัน และยังออกแบบมาเพื่อให้บำรุงรักษาง่ายตลอดจนมีการใช้พลังงานต่ำ
บ้านแต่ละหลังประกอบด้วยสี่ชั้น ชั้นล่างสุดเป็นที่เก็บของ ชั้นแรกเป็นห้องนอน ชั้นสองเป็นห้องน้ำ และชั้นสามเป็นพื้นที่อยู่อาศัย ชั้นบนสุดยังมีหน้าต่างวงกลมที่สามารถมองออกไปเห็นทิวทัศน์โดยรอบได้ พื้นที่ใช้สอยทั้งหมดอยู่ที่ 55 ตารางเมตร ด้วยเส้นผ่านศูนย์กลาง 5.5 เมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

The Bolwoningen By Dries Kreijkamp: An article in iGNANT Magazine by Paula Lou Riebschläger.
Suburban Balls เก็บถาวร 2024-07-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: An article in Uncube Magazine by Anneke Bokern
Construction of special Spherical houses (1984): A Youtube video published by Nederlands Instituut voor Beeld & Geluid
51°43′47″N 5°18′24″E﻿ / ﻿51.7297°N 5.3066°E﻿ / 51.7297; 5.3066
เซ็มเบ

| --- | --- |
เซ็มเบ้มาตรฐานและมุมมองตัดขวาง
ชื่ออื่น: เซ็มเบ
ประเภท: ข้าวเกรียบ
แหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: เอเชียตะวันออก
ส่วนผสมหลัก: ข้าวญี่ปุ่น
 ตำราอาหาร: เซ็มเบ   สื่อ: เซ็มเบ
เซ็มเบ (ญี่ปุ่น: 煎餅; โรมาจิ: senbei) คือ ข้าวเกรียบแบบหนึ่ง ที่มีหลายรูปทรง ขนาด และรสชาติ โดยปกติแล้วจะเป็นรสเค็ม (ส่วนใหญ่​รสเค็มจะเป็นรสชาติของโชยุ)​ แต่รสหวานก็มีให้เห็น ส่วนใหญ่แล้วเซ็มเบจะรับประทานคู่กับชาเขียว เป็นขนมจัดให้แขกที่มาเยี่ยมเยียนบ้าน
ลักษณะ

ปกติแล้วเซ็มเบจะทำโดยการอบ หรือย่างถ่านแบบดั้งเดิม ระหว่างปรุงอาจมีการทาเซ็มเบด้วยซอสปรุงรส ซึ่งส่วนมากทำจากซอสถั่วเหลืองและมิริง จากนั้นอาจห่อด้วยสาหร่ายและปรุงด้วยเกลือ
ในประเทศจีน เซ็มเบ อ่านว่า "เจียนปิ่ง" (jiānbǐng) (煎餅) โดยมีหลายแบบเช่น ซานตงเจียนปิ่งและเทียนจินเจียนปิ่ง อย่างไรก็ตาม เหล่านี้ถือว่าเป็นอาหารคนละอย่างกัน ในประเทศจีน เจียนปิ่งนั้นมีลักษณะคล้ายแพนเค้ก ใกล้เคียงกับโอโกโนมิยากิ ในขณะที่ของประเทศญี่ปุ่นนั้นมีความแข็ง และเป็นขนมไม่ใช่อาหารหลัก อย่างไรก็ตาม ขนมปังกรอบซึ่งคล้ายกับเซ็มเบญี่ปุ่นมีในประเทศจีนในปัจจุบัน ชื่อสมัยใหม่คือ "เซียนเป้ย์" (仙贝, พินอิน: xiānbèi) ซึ่งออกเสียงคล้ายกับเซ็มเบ
เซ็มเบหวาน (甘味煎餅) มาถึงประเทศญี่ปุ่นในช่วงราชวงศ์ถัง บันทึกการใช้ครั้งแรกอยู่ใน ค.ศ. 737 และยังมีความคล้ายกับรูปแบบของราชวงศ์ถัง โดยแรกเริ่มนั้นแพร่หลายแถบคันไซ ซึ่งรวมไปถึงเซ็มเบ "กระเบื้องหลังคา" แบบดั้งเดิม เครื่องปรุงที่ใช้ได้แก่มันฝรั่งและแป้งข้าวสาลี หรือข้าวเหนียว และยังคล้ายกับเค้กคัสเตลลา (มีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับเซ็มเบในปัจจุบัน)
เซ็มเบแบบโบราณแบบนี้ยังหาได้ เช่นที่ อิงะ เมบุตสึ คาตายากิ (伊賀名物 かたやき) ในเมืองอิงะ สิ่งที่คนญี่ปุ่นเรียกว่าเซ็มเบในปัจจุบันนั้นเริ่มได้รับความนิยมในยุคเอโดะโดยร้าน Sōkajuku ที่ทำให้เซ็มเบรสซอสถั่วเหลืองเป็นที่นิยมทั่วประเทศญี่ปุ่น เซ็มเบแบบโบราณมีหลากหลายรูปแบบ เช่น เซ็มเบหวาน (มีมากกว่า 15 แบบ) ขนมข้าวเซ็มเบ (米菓煎餅) และอื่น ๆ ซึ่งรวมไปถึงเซ็มเบปลา (魚せんべい) เซ็มเบรากบัว (蓮根煎餅) และเซ็มเบกระดูก (骨せんべい) เซ็มเบยุคใหม่นั้นมีความสร้างสรรค์เป็นอย่างมาก และอาจมีรสกิมจิ วาซาบิ แกงกะหรี่ ไปจนถึงช็อกโกแลต
เซ็มเบคันไซ ส่วนมากใช้ข้าวเหนียว มีการปรุงแต่งเพียงเล็กน้อยและมีเนื้อที่ละเอียดอ่อน (saku saku) เซ็มเบคันโต โดยดั้งเดิมมาจากอูรูจิไม (uruchimai) ข้าวที่ไม่เหนียว รวมไปถึงมีความกรอบ (kari kari) และรสชาติที่กลมกล่อม
ข้าวเกรียบญี่ปุ่นแบบบาง (薄焼きせんべい อูซูยากิ เซ็มเบ) ได้รับความนิยมในประเทศออสเตรเลีย และประเทศอื่น ๆ
โซ อี-ฮย็อน

| So Yi-hyun โซ อี-ฮย็อน 소 이 현 |
| --- | --- |
270px
เกิด: โช อู-จ็อง 28 สิงหาคม พ.ศ. 2527  (40 ปี 100 วัน) ช็อนจู, จังหวัดช็อลลาเหนือ, เกาหลีใต้
ชื่ออื่น: So E-hyun   Soh Yi-hyeon
การศึกษา: มหาวิทยาลัยซูว็อน - คณะเอกการละครภาพยนตร์
อาชีพ: นักแสดง พิธีกร
ปีปฏิบัติงาน: 2002-ปัจุจบัน
ตัวแทน: KEYEAST

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 소이현
อาร์อาร์: So I-hyeon 
เอ็มอาร์: So I-hyŏn 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 조우정
อาร์อาร์: Jo U-jeong 
เอ็มอาร์: Cho U-chŏng 
 
โซ อี-ฮย็อน (ชื่อเกิด โช อู-จ็อง; เกิด  28 สิงหาคม 2527) เป็นนักแสดง พิธีกรชาวเกาหลีใต้ เธอมีผลงานและบทบาทสนับสนุนจากละครเรื่อง  Hyena, Assorted Gems, Gloria, Heartstrings, Glowing She, Cheongdam-dong Alice, and Who Are You?.
ชีวิตส่วนตัว

เมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2557 เธอได้ประกาศคบหาดูใจกับ คิม ฮย็อง-จุน นักร้อง-นักแสดง สมาชิกวง SS5O1 แต่ว่าเธอได้ปฏิเสธเนื่องจากทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทกัน
ต่อมาในวันที่ 4 ตุลาคม 2557 เธอได้ประกาศแต่งงานกับนักแสดงหนุ่ม  อิน คโย-จิน
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี | ละคร | บทบาท | สถานีโทรทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2546 | Yellow Handkerchief | ยุน นา-ย็อง | KBS1 |
| 2546 | Fairy and Swindler | เจีย-นา | SBS |
| 2546 | Punch | โอ เฮ-มิ | SBS |
| 2547 | April Kiss | ชัง จิน-อา | KBS2 |
| 2547 | Where Are Arrows We Shoot?   (MBC Best Theater ep. 569) | เฮ-ย็อง | MBC |
| 2548 | Resurrection | อี คัง-จู | KBS2 |
| 2549 | Special Crime Investigation: Murder in the Blue House | พัก เฮ-ย็อง | KBS2 |
| 2549 | Hyena | อี ชัง-ยุน | tvN |
| 2551 | Before and After: Plastic Surgery Clinic | ฮง  กา-นา | MBC |
| 2551 | Aeja's Older Sister, Minja | อี แจ-ลิน | SBS |
| 2552 | Swallow the Sun | ยู มิ-รัน | SBS |
| 2552 | Assorted Gems | โก รยู-บิน (Ruby) | MBC |
| 2553 | Gloria | ชัง ยุน-ซอ | MBC |
| 2554 | Heartstrings | ชัง ยุน-ซู | MBC |
| 2555 | Glowing She | ช็อน จี-ฮย็อน | KBS Drama |
| 2555 | Happy Ending | พัก นา-ย็อง | jTBC |
| 2555 | Cheongdam-dong Alice | ซอ ยุน-จู | SBS |
| 2556 | I Can Hear Your Voice | มิน จุน-กุ๊ก บทบาทนายความ รับเชิญ ep. 1, 12) | SBS |
| 2556 | Who Are You? | ยัง ชิ-โอ | tvN |
| 2557 | Three Days | อี ชา-ย็อง | SBS |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | ภาพยนตร์ | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2547 | Father and Son: The Story of Mencius | ชเว ฮย็อน-จุง |
| 2549 | Dark Forest | คิม จ็อง-อา |
| 2549 | The Restless | ฮโย |
| 2556 | Top Star | มินอา |
ผลงาน > วารตี้โชว์

| ปี | รายการ | บทบาท | สถานีโทรทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2547-48 | Music Bank | MC | KBS2 |
| 2554 | It City: So Yi-hyun's Taste of Indochina |  | Olive TV |
| 2556 | Section TV | พิธีกร | MBC |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | ชื่อภาษาเกาหลี | ชื่อภาษาอังกฤษ | ศิลปิน |
| --- | --- | --- | --- |
| 2545 | 감기 | "Cold" | อี กี-ชัง |
| 2549 | 마지막 은영이에게 | "To Eun-young, for the Last Time" |  เคซีเอ็ม |
| 2549 | 태양의 눈물 | "Tears of the Sun" |  เคซีเอ็ม |
รางวัล

| ปี | รางวัล | หมวดหมู่ | สาขา |
| --- | --- | --- | --- |
| 2546 | SBS Drama Awards | New Star Award | Punch |
แหล่งข้อมูลอื่น

โซ อี-ฮย็อน ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
โซ อี-ฮย็อน  เก็บถาวร 2015-09-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Cyworld
โซ อี-ฮย็อน at KeyEast
โซ อี-ฮย็อน ที่ฮันซีเนมา
โซ อี-ฮย็อน ที่โคเรียนมูวีเดตาเบส
โซ อี-ฮย็อน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลฉัตร

| พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลฉัตร |
| --- | --- |
พระวรวงศ์เธอ ชั้น 5 พระองค์เจ้าชั้นตรี

ประสูติ: 27 มิถุนายน พ.ศ. 2464
สิ้นพระชนม์: 5 ธันวาคม พ.ศ. 2552 (88 ปี)
พระราชทานเพลิง: 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาส
สวามี: หม่อมเจ้าอุทัยเฉลิมลาภ วุฒิชัย
พระบุตร: หม่อมราชวงศ์เฉลิมฉัตร วุฒิชัย หม่อมราชวงศ์พร้อมฉัตร สวัสดิวัตน์
ราชสกุล: ฉัตรชัย (โดยประสูติ) วุฒิชัย (โดยเสกสมรส)
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน
พระมารดา: พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาวสิตนฤมล
ศาสนา: พุทธ
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลฉัตร (27 มิถุนายน พ.ศ. 2464 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2552) เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน กับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาวสิตนฤมล
พระประวัติ > พระประวัติช่วงต้น

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลฉัตร มีพระนามลำลองว่า พระองค์หญิงตุ๊ เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน กับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาวสิตนฤมล ประสูติเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2464
พระองค์เจ้าวิมลฉัตรมีพระโสทรเชษฐาและพระโสทรเชษฐภคินีรวม 3 พระองค์ ได้แก่
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามยุรฉัตร (7 มีนาคม พ.ศ. 2448 - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2513)
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิง (11 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 6 เมษายน พ.ศ. 2454)
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปรมบุรฉัตร (12 สิงหาคม พ.ศ. 2458 - 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2524)
นอกจากนี้ พระองค์เจ้าวิมลฉัตรยังมีพระภคินีและพระอนุชาต่างมารดาอีก 8 องค์ ได้แก่ ท่านผู้หญิงฉัตรสุดา วงศ์ทองศรี, หม่อมเจ้ากาญจนฉัตร สุขสวัสดิ์, หม่อมเจ้าภัทรลดา ดิศกุล, หม่อมเจ้าสุรฉัตร ฉัตรชัย, เฟื่องฉัตร ดิศกุล, หิรัญฉัตร เอ็ดเวิร์ดส, หม่อมเจ้าทิพยฉัตร ฉัตรชัย และหม่อมเจ้าพิบูลฉัตร ฉัตรชัย
พระประวัติ > เสกสมรส

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลฉัตรเสกสมรสกับ นาวาโท หม่อมเจ้าอุทัยเฉลิมลาภ วุฒิชัย พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร และหม่อมเจ้าพร้อมเพราพรรณ วุฒิชัย มีพระโอรสธิดาสองคน ได้แก่:
หม่อมราชวงศ์เฉลิมฉัตร วุฒิชัย สมรสกับเอมอร วุฒิชัย ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุษบงก์) มีบุตรธิดาสองคน ได้แก่
หม่อมหลวงอภิชิต วุฒิชัย
หม่อมหลวงอาทิตรา วุฒิชัย
หม่อมราชวงศ์พร้อมฉัตร สวัสดิวัตน์ สมรสกับหม่อมราชวงศ์ชิษณุสรร สวัสดิวัตน์ มีธิดาสองคน ได้แก่
หม่อมหลวงศศิภา สวัสดิวัตน์
หม่อมหลวงจันทราภา สวัสดิวัตน์
พระประวัติ > สิ้นพระชนม์

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลฉัตรทรงเข้ารักษาพระอาการประชวรที่โรงพยาบาลพระรามเก้า ตั้งแต่วันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ก่อนสิ้นพระชนม์ด้วยภาวะติดเชื้อในกระแสพระโลหิตขั้นรุนแรง และพระวักกะวายเฉียบพลัน ในช่วงเช้าของวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2552 สิริพระชันษา 88 ปี
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงสรงพระศพ ณ ศาลาภาณุรังษี วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร ในการนี้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปสรงพระศพในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2552 และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศราชวงศ์ ทรงรับพระศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์โดยตลอด พร้อมพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรม 7 คืน
ในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2552 พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายาฯ (ต่อมาเป็น ท่านผู้หญิงศรีรัศมิ์ สุวะดี) เสด็จไปทรงสดับพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมพระศพ ณ ศาลาภาณุรังษี วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร ในวันต่อมา พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ เสด็จไปทรงสดับพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมพระศพ ณ ศาลาภาณุรังษี วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
ต่อมาในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายาฯ เสด็จไปทรงบำเพ็ญพระกุศลประทานในการออกพระเมรุพระศพ ณ ศาลาภาณุรังษี วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร และในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ในการพระราชทานเพลิงพระศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส โดยมี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ โดยเสด็จด้วย
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลฉัตรเป็นพระอนุวงศ์ชั้น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ที่ดำรงพระชนม์ชีพอยู่เป็นพระองค์สุดท้ายในขณะนั้น หลังจากนั้น พระอิสริยยศนี้ได้เว้นว่างไปเป็นเวลา 15 ปี จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2567 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ สถาปนา หม่อมเจ้าเฉลิมศึก ยุคล ขึ้นเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมศึกยุคล
การทรงงาน

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลฉัตรทรงปฏิบัติพระกรณียกิจในด้านต่าง ๆ ตลอดระยะเวลาหลายปี ดังนี้
พ.ศ. 2490 - 2491: เป็นครูสอนวิชาภาษาอังกฤษที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย
พ.ศ. 2496 - 2500: ทรงดำรงตำแหน่งผู้ตรวจพิสูจน์อักษร หนังสือพิมพ์สแตนดาร์ด
พ.ศ. 2501 – 2502: เป็นโฆษกแผนกภาษาไทย สถานีวิทยุบีบีซี กรุงลอนดอน (ครั้งที่ 1)
พ.ศ. 2503 – 2504: ทรงดำรงตำแหน่งเจ้าหน้าที่อ่านข่าวภาษาอังกฤษของกรมประชาสัมพันธ์ กรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2504 - 2510: ทรงกลับไปเป็นโฆษกแผนกภาษาไทย สถานีวิทยุบีบีซี กรุงลอนดอน (ครั้งที่ 2)
พ.ศ. 2511 - 2512: ทรงทำงานที่สำนักงานแถลงข่าวอังกฤษ สถานเอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรประจำประเทศไทย
พ.ศ. 2513 – 2525: ทรงดำรงตำแหน่งรองกงสุลแผนกวีซ่า สถานเอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรประจำประเทศไทย
พ.ศ. 2526 - 2527: เป็นอาจารย์สอนภาษาอังกฤษที่คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
พ.ศ. 2528 - 2530: เป็นอาจารย์สอนพิเศษภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนที่เตรียมศึกษาต่อต่างประเทศ
พระกรณียกิจ

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลฉัตร ทรงดำรงตำแหน่งสำคัญในองค์การและมูลนิธิต่าง ๆ ที่มุ่งพัฒนาสังคมและช่วยเหลือผู้ยากไร้ เป็นองค์ประธานและกรรมการที่ปรึกษาในหลายมูลนิธิและองค์การ โดยทรงปฏิบัติพระกรณียกิจอย่างต่อเนื่องเพื่อประโยชน์สุขของส่วนรวม ดังนี้
องค์ประธานมูลนิธิสวนหลวง ร.9 ในพระบรมราชูปถัมภ์
องค์ประธานกรรมการอำนวยการมูลนิธิร่วมจิตต์น้อมเกล้าฯ เพื่อเยาวชน ในพระบรมราชินูปถัมภ์
องค์นายกมูลนิธิช่วยนักเรียนขาดแคลน ในพระบรมราชินูปถัมภ์
องค์ประธานกรรมการจัดทุน สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ
องค์ประธานกิตติมศักดิ์มูลนิธิพระราชนิเวศน์มฤคทายวัน
องค์ประธานกิตติมศักดิ์มูลนิธิอนุสรณ์หม่อมงามจิตต์ บุรฉัตร ณ อยุธยา
องค์ประธานที่ปรึกษามูลนิธิศูนย์กลางประสานงานพัฒนาชนบท
องค์ประธานมูลนิธิคึกฤทธิ์ 80
องค์ประธานที่ปรึกษามูลนิธิเพชรภาษา
อดีตองค์ประธานรางวัลซีไรต์
องค์อุปถัมภ์ชมรมหัวใจไร้สาร และสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระองค์เจ้าวิมลฉัตร |
| --- | --- |
การทูล: ฝ่าพระบาท
การแทนตน: เกล้ากระหม่อม/เกล้ากระหม่อมฉัน
การขานรับ: เกล้ากระหม่อม/เพคะ
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

27 มิถุนายน พ.ศ. 2464 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2552 : พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลฉัตร
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ส.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ร.)
พ.ศ. 2538 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 2 (ภ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2514 –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
พระเกียรติยศ > พระเกียรติคุณที่ได้รับ

พ.ศ. 2536 ปริญญาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาศิลปกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล
พ.ศ. 2540 ปริญญาศิลปศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยสยาม
พ.ศ. 2541 โล่รางวัล “มหิดลวรานุสรณ์”
พ.ศ. 2542 ปริญญาศิลปศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา
โมเอฮะ โนจิโมโตะ

| โมเอฮะ โนจิโมโตะ |
| --- | --- |
後本 萌葉
เกิด:  (2005-08-17) 17 สิงหาคม ค.ศ. 2005 (19 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์, นักร้อง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2021 – ปัจจุบัน
องค์การ: Apollo Bay
ส่วนสูง: 155 ซม.
โมเอฮะ โนจิโมโตะ (ญี่ปุ่น: 後本 萌葉; โรมาจิ: Nochimoto Moeha, เกิด 17 สิงหาคม 2002) เป็นนักพากย์และนักร้องชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดค่าย Apollo Bay
ภูเขาสีม่วง (หนานจิง)

| ภูเขาสีม่วง |
| --- | --- |
ภูเขาซีจิน
วิวจากหอสังเกตการณ์ภูเขาสีม่วง
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 448.2 เมตร (1,470 ฟุต) 
พิกัด: 32°04′13″N 118°50′42″E﻿ / ﻿32.0702°N 118.8450°E﻿ / 32.0702; 118.8450 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Location_map บรรทัดที่ 522: Unable to find the specified location map definition: "Module:Location map/data/China Jiangsu Nanjing" does not exist 
ภูเขาสีม่วง หรือ จื่อจินซาน (จีน: 紫金山; พินอิน: Zǐjīn Shān; แปลตรงตัว: "ภูเขาสีม่วงทอง") ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของหนานจิง มณฑลเจียงซู ประเทศจีน มีความสูง 448.2 เมตร (1,470 ฟุต) ยอดเขามักถูกปกคลุมด้วยเมฆสีม่วงและทองในยามเช้าและเย็น จึงเป็นที่มาของชื่อดังกล่าว
ภูเขาขนาดเล็กนี้มีพื้นที่ประมาณ 20 ตารางกิโลเมตร (7.7 ตารางไมล์) โดยระดับความสูงของภูเขาอยู่ที่ประมาณ 448 เมตร (1,470 ฟุต) ที่ยอดเขา และ 20 เมตร (66 ฟุต) ที่ตีนเขา ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ประมาณ 1,000 มิลลิเมตร (39 นิ้ว) ถึง 1,050 มิลลิเมตร (41 นิ้ว) และมีชั่วโมงแสงแดดเฉลี่ยประมาณ 2,213 ชั่วโมงต่อปี ภูเขาแห่งนี้เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ทั้งในยุคโบราณและสมัยใหม่ของจีน
ภูเขาสีม่วง แต่เดิมมีชื่อว่า ภูเขาเบลล์ (จีนตัวเต็ม: 鐘山; จีนตัวย่อ: 钟山; พินอิน: Zhōngshān) และยังถูกเรียกว่า ภูเขาเจียง (จีนตัวเต็ม: 蔣山; จีนตัวย่อ: 蒋山; พินอิน: Jiǎngshān) เนื่องจากซุนกวนตั้งชื่อให้เจียงจื่อเหวิน ข้าราชการสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ซึ่งว่ากันว่าดวงวิญญาณของเขาสิงสถิตอยู่ ณ สถานที่แห่งนี้ ให้เป็นเทพประจำภูเขาในยุคสามก๊ก คำว่า จื่อจิน (紫金) แปลว่า "ทองแดง" ซึ่งในภาษาจีนเมื่อทองแดงบริสุทธิ์จะมีสีม่วง จึงเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "ม่วงทอง" นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกอีกว่า ภูเขาจินหลิง (金陵山) เนื่องจากหินสีม่วงในพื้นที่ คำว่า จินหลิง หมายถึง "ภูเขาสีม่วงทอง" และเป็นต้นกำเนิดของชื่อเล่น "จินหลิง" (金陵) ของเมืองหนานจิง ในยุคราชวงศ์หมิง ภูเขาแห่งนี้ยังมีชื่อว่า ภูเขาเซินเล่ย (神烈山)
มีแหล่งมรดกทางประวัติศาสตร์และแหล่งท่องเที่ยวกว่า 200 แห่งตั้งอยู่ในหรือรอบ ๆ ภูเขา รวมถึงแหล่งประวัติศาสตร์ระดับชาติ 3 แห่ง ระดับมณฑล 9 แห่ง และระดับอำเภอ 33 แห่ง บริเวณเนินเขาของภูเขายังมีสถาบันวิจัยและมหาวิทยาลัยระดับชาติประมาณสิบแห่งตั้งอยู่ สุสานซุนยัตเซ็น สุสานของซุนยัตเซ็น และพระราชวังเหมยหลิง ที่พำนักของซ่งเหมยหลิง ก็อยู่ที่เชิงเขาแห่งนี้เช่นกัน
ภูเขาสีม่วง มีพืชมีท่อลำเลียง 621 ชนิด จาก 383 สกุล 118 วงศ์ (รวมถึงพืชปลูก 78 ชนิด) [ต้องการอ้างอิง]
ดูเพิ่ม

สุสานนักบินผู้พลีชีพ
วัดหลิงกู่
พระราชวังเหมยหลิง
สุสานหมิงเสี่ยวหลิง
หอดูดาวภูเขาสีม่วง
สุสานซุนยัตเซ็น
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาจีน) Purple-Gold Mountain Observatory, the first and largest observatory of China
Location List of Imperial Tombs of the Ming and Qing Dynasties, one UNESCO World Heritage Site
Zhongshan journal
ยากิโซบะฮ่องกง

ยากิโซบะฮ่องกง (ญี่ปุ่น: ホンコンやきそば; โรมาจิ: honkon yakisoba) เป็นยากิโซบะกึ่งสำเร็จรูปชนิดถุง ที่วางจำหน่ายโดย S&B Foods ในเดือนกุมภาพันธ์ 1964
ภาพรวม

ลักษณะเด่นที่สุดของยากิโซบะฮ่องกงก็คือ พื้นผิวของบะหมี่ผัดปรุงรสด้วยน้ำปรุงรส เช่นเดียวกับ ราเม็งไก่ หรือ ราเม็งไก่ย่างนิสชิน ที่เลิกผลิตแล้ว ของนิสชินฟูดส์
ผลิตภัณฑ์นี้วางจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ 1964 และจำหน่ายทั่วประเทศในช่วงเวลาที่วางจำหน่าย แต่เมื่อยุติการจำหน่ายทั่วประเทศ ก็มีคำขอมากมายเนื่องจากเหตุผลทางธุรกิจ การขายในภูมิภาคจะดำเนินต่อไป  และในปี 2023 จะวางจำหน่ายในบางพื้นที่ของ ฮกไกโด จังหวัดมิยางิ และ จังหวัดโออิตะ เท่านั้น อย่างไรก็ตาม ยังคงได้รับความนิยมอย่างมากในภูมิภาคการขายเหล่านี้จนถึงทุกวันนี้ ได้รับความนิยมผ่านการบอกต่อตั้งแต่ต้นทศวรรษปี 2000 และสามารถซื้อได้บนเว็บไซต์ S&B Foods
ที่มาของชื่อ

ชื่อนี้ได้มาจากการที่ที่ฮ่องกงมีอาหารกวางตุ้ง และบะหมี่ผัดก็อร่อย ที่ด้านหลังถุงมีข้อความว่า "ฮ่องกงเป็นเมืองที่สามารถเพลิดเพลินกับอาหารจีนได้หลากหลาย เราเรียนรู้จากวิธีการปรุงอาหารจีน และเรามุ่งเน้นไปที่เนื้อสัมผัสของน้ำซุปหมูและบะหมี่ที่เคี้ยวคล่อง"
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศเอสวาตินี

| การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในประเทศเอสวาตินี พ> ศ. 2563 |
| --- | --- |
โรค: โรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019
สถานที่: ประเทศเอสวาตินี
วันแรกมาถึง: 14 มีนาคม พ.ศ. 2563 (4 ปี 8 เดือน 22 วัน)
ผู้ป่วยยืนยันสะสม: 6,912 คน (ณ วันที่ 15 ธันวาคม)
ผู้ป่วยปัจจุบัน: 304 คน (ณ วันที่ 15 ธันวาคม)
หาย: 6,476 คน (ณ วันที่ 15 ธันวาคม)
เสียชีวิต: 132 คน (ณ วันที่ 15 ธันวาคม)
การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา พ.ศ. 2562–2563 โดยได้รับการยืนยันว่าเริ่มต้นขึ้นที่ประเทศเอสวาตินี เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563
ภูมิหลัง

เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2563 องค์การอนามัยโลก (WHO) ยืนยันว่าไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่เป็นสาเหตุของการเจ็บป่วยทางเดินหายใจในกลุ่มคนในเมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน ซึ่งรายงานต่อองค์การอนามัยโลกในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562
อัตราป่วยตายของผู้ป่วยสำหรับโควิด-19 นั้นต่ำกว่าโรคซาร์ส พ.ศ. 2546 มาก แต่การแพร่เชื้อมีความหมายมากกว่า ด้วยจำนวนผู้เสียชีวิตที่มีนัยสำคัญ