stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดระยองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
เขตเลือกตั้ง > เขต 3

เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอบ้านค่าย อำเภอปลวกแดงและอำเภอนิคมพัฒนา [ยกเว้นตำบลมาบข่า (ในเขตเทศบาลเมืองมาบตาพุด)]
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดระยอง เขต 3> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดระยอง เขต 3> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดระยอง เขต 3> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดระยอง เขต 3> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดระยอง เขต 3> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดระยอง เขต 3> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ประชาธิปัตย์   | ธารา ปิตุเตชะ (12)* | 29,645 | 29.96 |  |
|  | อนาคตใหม่   | อำนาจ ศรีแสง (1) | 26,166 | 26.44 |  |
|  | เพื่อไทย   | เกรียงไกร กิ่งทอง (8) | 17,256 | 17.44 |  |
|  | พลังประชารัฐ   | พันตำรวจเอก พณาเจือเพ็ชร์ กฤษณะราช (9) | 13,957 | 14.10 |  |
|  | เสรีรวมไทย   | อนุรัตน์ ทองโต (2) | 3,458 | 3.49 |  |
|  | เศรษฐกิจใหม่  | จิรบูรณ์ นิยมสมาน (18) | 1,870 | 1.89 |  |
|  | ภูมิใจไทย   | กรี ไพรสี (7) | 1,536 | 1.55 |  |
|  | รวมพลังประชาชาติไทย   | ธรรมเนียม เขตนัทธี (13) | 906 | 0.92 |  |
|  | ชาติไทยพัฒนา   | พิทักษ์ ศิริวงศ์ (11) | 528 | 0.53 |  |
|  | รักษ์ผืนป่าประเทศไทย    | วิรัตน์ มีทรัพย์ทอง (16) | 498 | 0.50 |  |
|  | สังคมประชาธิปไตยไทย   | เสมา สืบตระกูล (3) | 450 | 0.46 |  |
|  | ไทยศรีวิไลย์    | สุทัศน์ จันทสิทธิ์ (5) | 399 | 0.40 |  |
|  | เพื่อชาติ    | ว่าที่เรือโท วินัย พืชพิสุทธิ์ (4) | 352 | 0.36 |  |
|  | เพื่อแผ่นดิน    | รสสุคนธ์ ชูสุวรรณ (19) | 331 | 0.34 |  |
|  | พลังปวงชนไทย  | อนันต์ ยศศรี (21) | 249 | 0.25 |  |
|  | พลังท้องถิ่นไท    | จีรวัฒน์ จันทร์ทอง (6) | 244 | 0.25 |  |
|  | พลังชาติไทย  | กิตติ์พิพัตน์ ปะสิ่งชอบ (22) | 232 | 0.23 |  |
|  | ประชานิยม    | ธนพงศ์พันธ์ ปิดกันภัย (15) | 173 | 0.18 |  |
|  | ประชาธิปไตยใหม่  | สมศักดิ์ พงษ์ศักดิ์ (20) | 131 | 0.13 |  |
|  | ประชาภิวัฒน์  | สหไพศาล ประสมสุข (14) | 130 | 0.13 |  |
|  | ประชาชนปฏิรูป    | แอนนา ผลเจริญ (17) | 107 | 0.11 |  |
|  | มติประชา  | สุรินทร์ ปะสิ่งชอบ (27) | 76 | 0.08 |  |
|  | ประชาไทย  | ณฐภัทร บุญทรัพย์ (25) | 73 | 0.07 |  |
|  | ไทรักธรรม  | จิตติมา รักษากิจ (26) | 67 | 0.07 |  |
|  | พลเมืองไทย  | วัฒนา พวงสวัสดิ์ (23) | 63 | 0.06 |  |
|  | มหาชน  | ประสานพร บุญห่อ (24) | 61 | 0.06 |  |
|  | ไทยรักษาชาติ   | มานพ เสถียรเขตต์ (10)† | – | – | – |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 98,958 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 98,958 | 93.88 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 1,871 | 1.77 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 4,584 | 4.35 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 105,414 | 75.16 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 140,255 | 100.00 | — |
: ประชาธิปัตย์   รักษาที่นั่ง
เขตเลือกตั้ง > เขต 4

เขตเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอบ้านฉาง อำเภอเมืองระยอง [เฉพาะตำบลห้วยโป่ง ตำบลมาบตาพุด ตำบลทับมาและตำบลเนินพระ (นอกเขตเทศบาลนครระยอง)] และอำเภอนิคมพัฒนา [เฉพาะตำบลมาบข่า (ในเขตเทศบาลเมืองมาบตาพุด)]
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดระยอง เขต 4> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดระยอง เขต 4> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดระยอง เขต 4> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดระยอง เขต 4> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดระยอง เขต 4> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดระยอง เขต 4> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | พลังประชารัฐ   | สมพงษ์ โสภณ (7) | 29,077 | 29.97 |  |
|  | อนาคตใหม่   | พัฒนพงศ์ หนูอุดม (4) | 23,834 | 24.57 |  |
|  | เพื่อไทย   | สุรินทร์ เปาอินทร์ (10) | 21,704 | 22.37 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | กิตติ เกียรติ์มนตรี (8) | 13,544 | 13.96 |  |
|  | เศรษฐกิจใหม่  | พิรานันท์ บุญธาราม (14) | 2,875 | 2.96 |  |
|  | เสรีรวมไทย   | พีราวิชญ์ ธนสิทธิ์ภัทรภณ (5) | 2,227 | 2.30 |  |
|  | ภูมิใจไทย   | อาทิตย์ เพ็ชรรัตน์ (3) | 1,484 | 1.53 |  |
|  | รวมพลังประชาชาติไทย   | มณฑล โซ่เจริญธรรม (2) | 362 | 0.37 |  |
|  | ไทยศรีวิไลย์    | จรูญ ภาคมฤกษ์ (11) | 346 | 0.36 |  |
|  | เพื่อชาติ    | อุทาน มูลสาร (6) | 317 | 0.33 |  |
|  | สังคมประชาธิปไตยไทย   | อัจฉรา วรรณชาลี (1) | 204 | 0.21 |  |
|  | พลังท้องถิ่นไท    | จงรักษ์ ทรงบัณดิษฐ (9) | 166 | 0.17 |  |
|  | รักษ์ผืนป่าประเทศไทย    | รอฮีม พัดเย็นใจ (13) | 143 | 0.15 |  |
|  | มติประชา  | กฤษณา อุดมเจริญ (27) | 124 | 0.13 |  |
|  | ครูไทยเพื่อประชาชน  | พงษ์ฤทธิ์ สะเดาทอง (22) | 111 | 0.11 |  |
|  | ประชาชนปฏิรูป    | วรพรรณ ตั้งทวีสุโข (21) | 72 | 0.07 |  |
|  | พลังชาติไทย  | สุกรี เจริญกิจ (23) | 65 | 0.07 |  |
|  | พลังปวงชนไทย  | ชีวภัทร ภูษณะภัทระ (18) | 63 | 0.07 |  |
|  | ประชาไทย  | สมเกียรติ พุทธสุวรรณ์ (20) | 62 | 0.06 |  |
|  | ประชาธิปไตยใหม่  | สุณี ศรีวิจิตร์ (17) | 49 | 0.05 |  |
|  | แผ่นดินธรรม  | เสาวณีย์ พบขุนทด (24) | 47 | 0.05 |  |
|  | ประชาภิวัฒน์  | ดำรงค์ ปฏิสังข์ (15) | 45 | 0.05 |  |
|  | ประชาธรรมไทย  | ภัทรานิษฐ์ เต็มสิริธนรัฐ (25) | 30 | 0.03 |  |
|  | ไทรักธรรม  | พรทิพย์ รักษากิจ (26) | 30 | 0.03 |  |
|  | ประชานิยม    | กิจดี อริพ่าย (16) | 24 | 0.03 |  |
|  | พลเมืองไทย  | ธรณ์พัฒน์ รัตนานุสรณ์ (19) | 20 | 0.02 |  |
|  | ชาติไทยพัฒนา   | ดาวธง เผือกพิพัฒน์ (12)† | – | – | – |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 97,025 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 97,025 | 94.40 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 1,974 | 1.92 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 3,780 | 3.68 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 102,779 | 76.53 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 134,300 | 100.00 | — |
: พลังประชารัฐ   ได้ที่นั่งจาก ประชาธิปัตย์
ดูเพิ่ม

จังหวัดระยองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
จังหวัดระยองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
| ด ค ก(พ> ศ. 2554 ←)   การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562   (→ พ.ศ. 2566) |
| --- | --- |
 กระบี่  กรุงเทพมหานคร  กาญจนบุรี  กาฬสินธุ์  กำแพงเพชร  ขอนแก่น  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ชัยนาท  ชัยภูมิ  ชุมพร  เชียงราย  เชียงใหม่  ตรัง  ตราด  ตาก  นครนายก  นครปฐม  นครพนม  นครราชสีมา  นครศรีธรรมราช  นครสวรรค์  นนทบุรี  นราธิวาส  น่าน  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  ปทุมธานี  ประจวบคีรีขันธ์  ปราจีนบุรี  ปัตตานี  พระนครศรีอยุธยา  พะเยา  พังงา  พัทลุง  พิจิตร  พิษณุโลก  เพชรบุรี  เพชรบูรณ์  แพร่  ภูเก็ต  มหาสารคาม  มุกดาหาร  แม่ฮ่องสอน  ยโสธร  ยะลา  ร้อยเอ็ด  ระนอง  ระยอง  ราชบุรี  ลพบุรี  ลำปาง  ลำพูน  เลย  ศรีสะเกษ  สกลนคร  สงขลา  สตูล  สมุทรปราการ  สมุทรสงคราม  สมุทรสาคร  สระแก้ว  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุโขทัย  สุพรรณบุรี  สุราษฎร์ธานี  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อ่างทอง  อำนาจเจริญ  อุดรธานี  อุตรดิตถ์  อุทัยธานี  อุบลราชธานี 
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
| ด ค กจังหวัดระยองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย |
| --- | --- |
เลือกตั้งทั่วไป:  กุมภาพันธ์ 2500  ธันวาคม 2500  2512  2518  2519  2522  2526  2529  2531  มีนาคม 2535  กันยายน 2535  2538  2539  2544  2548  2550  2554  2562  2566 
เลือกตั้งซ่อม:  เขต 3 2566
ธงชาติจอร์เจีย

| --- | --- |


ธงห้ากางเขน, ธงห้ากากบาท  (The five-cross flag) 
การใช้: ธงพลเรือน ธงเรือพลเรือน ธงราชการ และ ธงเรือรัฐบาล
สัดส่วนธง: 2:3 (100:150)
ประกาศใช้: 25 มกราคม พ.ศ. 2547 (20 ปี)
ลักษณะ: ธงพื้นสีขาว มีกางเขนสีแดงพาดผ่าน ในพื้นสีขาวทั้งสี่ช่องมีรูปกางเขนสีแดงช่องละ 1 รูป
 


การใช้: ธงกองทัพ
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: พ.ศ. 2547
ลักษณะ: พื้นธงใช้สีกลับกันจากธงชาติ (พื้นสีแดง กากบาทสีขาว) กลางธงมีตราโล่ของกระทรวงกลาโหมจอร์เจียภายใต้มงกุฎสีเหลือง
 


การใช้: ธงนาวี
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: พ.ศ. 2547
ลักษณะ: ธงพื้นสีน้ำเงิน กลางธงมีกากบาทสีแดง ซ้อนทับด้วยกากบาททแยงสีขาวอีกชั้นหนึ่ง
 
ธงชาติจอร์เจีย (จอร์เจีย: : საქართველოს სახელმწიფო დროშა, sakartvelos sakhelmtsipo drosha) ที่ใช้ในปัจจุบันได้แก่ธงที่มีชื่อเรียกว่า "ธงห้ากางเขน" หรือ "ธงห้ากากบาท"  (The five-cross flag)  ซึ่งได้นำมาใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2547 หลังธงนี้ได้เลิกใช้มานานถึง 500 ปี  ในอดีตธงนี้เป็นธงของอาณาจักรจอร์เจียโบราณในยุคกลางของทวีปยุโรป และเคยใช้เป็นสัญลักษณ์ของพรรคการเมืองจอร์เจียที่มีชื่อว่า พรรคขบวนการเอกภาพแห่งชาติ หรือพรรค ENM (ย่อมาจาก Ertiani Natsionaluri Modzraoba)
ประวัติ

แต่เดิมมาธงขาวมีรูปกางเขนแห่งนักบุญจอร์จได้ใช้เป็นสัญลักษณ์ของอาณาจักรจอร์เจียมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5 ในสมัยพระเจ้าวากห์ตัง จอร์กาซาลี (Vakhtang Gorgasali) ต่อมาในสมัยศตวรรษที่ 13 ซึ่งนับว่าเป็นยุคทองของจอร์เจียโบราณ พระราชินีทามาร์แห่งจอร์เจีย (Queen Tamar of Georgia) ได้ทรงเปลี่ยนธงชาติจากธงกางเขนนักบุญจอร์จ มาเป็นธงห้ากางเขน  ลักษณะดังที่ปรากฏเป็นธงชาติจอร์เจียในปัจจุบัน  โดยกางเขนใหญ่ตรงกลางหมายถึงนักบุญจอร์จในศาสนาคริสต์ ผู้เป็นนักบุญประจำประเทศจอร์เจีย (ซึ่งธงลักษณะอย่างเดียวกันนี้ก็ปรากฏในธงชาติอังกฤษและมีการใช้ในความหมายเดียวกันด้วย) ส่วนกางเขนขนาดเล็กอีก 4 รูปนั้น จิออร์จี กาเบสกีเรีย (Giorgi Gabeskiria) กล่าวว่า รูปดังกล่าวอาจเพิ่มขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งจอร์เจีย ผู้ทรงสามารถขับไล่กองทัพมองโกลให้พ้นไปจากแผ่นดินจอร์เจียได้  ทั้งนี้ธงนี้ยังใช้เป็นสัญลักษณ์ของนักรบครูเสดในระยะเวลาเดียวกัน เพื่อเป็นเครื่องหมายถึงการตรึงกางเขนของพระเยซูคริสต์เพื่อไถ่บาปให้มวลมนุษย์
หลังสมัยกลางของยุโรป ธงนี้ก็ได้เลิกใช้เป็นธงชาติจอร์เจีย แต่ขบวนการชาวจอร์เจียผู้รักชาติซึ่งเรียกร้องเอกราชจากสหภาพโซเวียตได้นำธงนี้กลับมาใช้เป็นสัญลักษณ์ของจอร์เจียอีกครั้งในปี พ.ศ. 2534 โดยชาวจอร์เจียส่วนใหญ่ที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายต่าง ๆ ได้สนับสนุนให้มีการใช้ธงนี้เป็นธงชาติจอร์เจียอย่างเป็นทางการอีกครั้ง  ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 รัฐสภาจอร์เจียได้ผ่านกฎหมายฟื้นฟูการใช้ธงห้ากางเขนเป็นธงชาติจอร์เจีย แต่ประธานาธิบดีเอดูอาร์ด เชวาร์ดนัดเซ (Eduard Shevardnadze) ปฏิเสธให้การรับรองกฎหมายดังกล่าว   พรรคขบวนการเอกภาพแห่งชาติหรือพรรค ENM ซึ่งเป็นพรรคการเมืองฝ่ายตรงข้ามกับรัฐบาล จึงได้นำธงห้ากางเขนมาใช้เป็นธงสัญลักษณ์ของการต่อต้านการปกครองของประธานาธิบดีเชวาร์ดนัดเซ
ธงห้ากางเขนได้ผ่านการรับรองเป็นธงชาติจอร์จเจียจากรัฐสภาจอร์เจียเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2547 และได้ผ่านการลงนามรับรองจากประธานาธิบดีมีเคอิล ซาคัชวีลี เมื่อวันที่ 25 มกราคม ปีเดียวกัน โดยไม่มีการโต้แย้งใด ๆ จากทุกฝ่าย แม้จะมีการวิจารณ์ว่าการรับรองธงนี้ซึ่งเคยใช้เป็นธงพรรคการเมืองมาก่อนเป็นธงชาติถือว่าเป็นการกระทำที่ไม่เป็นประชาธิปไตยก็ตาม
การออกแบบ

ธงชาติสาธารณรัฐจอร์เจีย, ตามคำสั่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจอร์เจีย เลขที่. 31 วันที่ 25 มกราคม, 2547:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | ธงชาติสาธารณรัฐจอร์เจีย มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีขาว กลางธงมีกางเขนสีแดงพาดผ่าน ในพื้นสีขาวทั้งสี่ช่องมีรูปกางเขนสีแดงช่องละ 1 รูป. กางเขนสีแดงที่มุมทั้งสี่ของธงชาติ เรียกว่ากางเขนบอลนิซี, bolnur-katskhuri กางเขนดังกล่าวมีสีเดียวกัน (กับกางเขนใหญ่). | ” |
| Scheme | สีแดง | สีขาว |
| --- | --- | --- |
| RGB | 255-0-0 | 255-255-255 |
| CMYK | 0-100-100-0 | 0-0-0-0 |
| Web | #FF0000 | #FFFFFF |
พัฒนาการ > สาธารณรัฐประชาธิปไตยจอร์เจีย (พ.ศ. 2461 - 2464, พ.ศ. 2533 - 2547)

ในช่วงที่จอร์เจียเป็นรัฐเอกราชระยะเวลาสั้นๆ ระหว่างปี  พ.ศ. 2461-2464 ภายใต้ชื่อว่า "สาธารณรัฐประชาธิปไตยจอร์เจีย" ได้มีการใช้ธงชาติเป็นธงสามสี ลักษณะเป็นธงพื้นสีแดงเข้ม ที่มุมธงบนด้านคันธงเป็นแถบสีแนวนอนสองสี แถบบนสีดำ แถบล่างสีขาว ธงนี้เป็นแบบธงที่ชนะเลิศการประกวดแบบธงชาติ โดยเป็นผลงานของช่างทาสีชื่อ จาคอบ นิโคลาดเซ (Jakob Nikoladze) ต่อมาได้ถูกห้ามใช้เมื่อสหภาพโซเวียตเข้ามามีอำนาจปกครองจอร์เจียในปี พ.ศ. 2464 แต่ภายหลังได้มีการฟื้นฟูการใช้ธงนี้อีกครั้งโดยสภาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐจอร์เจียเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 หลังจากนั้นธงนี้ก็ไม่ได้รับความนิยมจากประชาชน เนื่องจากมีความสัมพันธ์กับช่วงเวลาแห่งความยุ่งเหยิงและนองเลือดจากการต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชของจอร์เจียจากสหภาพโซเวียต โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบรรดาชนกลุ่มน้อยกลุ่มต่างๆ
ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยจอร์เจีย
(พ.ศ. 2461 - 2464) สัดส่วนธง 1:2
ธงชาติสาธารณรัฐจอร์เจีย
(พ.ศ. 2533 - 2547) สัดส่วนธง 5:8
พัฒนาการ > สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย (พ.ศ. 2464 - 2533)

ในสมัยภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต จอร์เจียได้ใช้ธงแดงหลากหลายรูปแบบตามความนิยมของประเทศภายใต้การปกครองของลัทธิคอมมิวนิสต์ ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2465 ใช้ธงพื้นแดงมีอักษรซีริลลิกแบบไม่มีเชิงเป็นข้อความ "ССРГ" (ถอดเป็นอักษรโรมันคือ "SSRG") ซึ่งเป็นอักษรย่อชื่อประเทศ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2465 สหภาพโซเวียตจัดการปกครองให้จอร์เจียรวมกับดินแดนอาร์มีเนียและอาเซอร์ไบจานเป็นประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคเชีย (Transcaucasian Socialist Federal Soviet Republic) จอร์เจียจึงใช้ธงของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคเชียจนถึง พ.ศ. 2479 จอร์เจียจึงได้เป็นสาธารณรัฐปกครองตนเองอีกครั้ง  ในปีถัดมา (พ.ศ. 2480) จอร์เจียก็ได้กำหนดธงของตนเองใช้ขึ้นใหม่ แต่ยังคงลักษณะพื้นฐานของธงแดงคอมมิวนิสต์เช่นเดิม โดยธงแดงแบบนี้มีอักษรจอร์เจียเขียนชื่อประเทศว่า "საქართველოს სსრ" (ถอดเป็นอักษรโรมันคือ "Sakartvelos SSR") อยู่ที่มุมธงบนด้านคันธง  ในช่วงต่อมาระหว่างคริสต์ทศวรรษที่ 1940 (พุทธทศวรรษที่ 2483) ก็ได้มีการแก้ไขอักษรย่อบนธงชาติใหม่เหลือเพียง "სსსრ" ("SSSR") เท่านั้น
การแก้ไขแบบธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจียครั้งสุดท้ายมีขึ้นเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2494 ซึ่งจะเป็นแบบที่ใช้สืบมาจนถึงยุคการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2534  ธงนี้มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวสีแดงและดาวแดงอยู่ภายในดวงอาทิตย์สีฟ้า ซึ่งเปล่งรัศมีออกเป็นแนวกรอบสี่เหลี่ยมจัตุรัส ถัดมาทางด้านข้างแนวกรอบสี่เหลี่ยมนั้นมีแถบสีฟ้าพาดตามแนวนอนบนพื้นสีแดง  ส่วนที่ด้านหลังธงนั้นมีลักษณะคล้ายด้านหน้าดังบรรยายข้างต้น แต่ที่ด้านหลังนั้นจะไม่มีรูปค้อนเคียวและดาวแดง
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย 
พ.ศ. 2461 - 2464
สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคเชีย
พ.ศ. 2465 - 2479
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย 
พ.ศ. 2480 - 2494
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย 
พ.ศ. 2494 - 2533
ดูเพิ่ม

ธงในประเทศจอร์เจีย
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติจอร์เจีย ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ธงชาติจอร์เจีย (เว็บไซต์สำนักงานประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจอร์เจีย)
กฎหมายว่าด้วยธงชาติสาธารณรัฐจอร์เจีย (2004) จากเว็บไซต์ของรัฐสภาแห่งสาธารณรัฐจอร์เจีย
ธงชาติจอร์เจีย (เว็บไซต์ของหอสมุดรัฐสภาแห่งสาธารณรัฐจอร์เจีย)
ธงในประเทศสาธารณรัฐจอร์เจีย - Vexillographia
"What's With Georgia's Flags?", Slate, November 25, 2003.
| ด ค กธงชาติของประเทศและธงของดินแดนในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจียย  จอร์แดน  จีน  ญี่ปุ่น  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซียย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาเซอร์ไบจานย  อาร์มีเนีย  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
ดินแดน:  ฮ่องกง  ชัมมูและกัศมีร์  เคอร์ดิสถาน  มาเก๊า  นากอร์โน-คาราบัคย  ไต้หวัน  สาธารณรัฐตุรกีแห่งไซปรัสเหนือ  อับฮาเซีย  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรกีฬา:  ซีเกมส์  อาเซียนพาราเกมส์  สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย  สหพันธ์กีฬาเฟสปิก 
(ย) อาจจัดให้อยู่ในทวีปยุโรป
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ประเทศ:  กรีซ  โครเอเชีย  จอร์เจีย1  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส1  เดนมาร์ก  ตุรกี1  นครรัฐวาติกัน  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  มาซิโดเนียเหนือ  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย1  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน1  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  ทรานส์นีสเตรีย  คอซอวอ  อับฮาเซีย  นากอร์โน-คาราบัค  นอร์เทิร์นไซปรัส  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สหภาพยุโรป 
1. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
แบบการสร้างธงชาติจอร์เจีย (ธงห้ากางเขน)
ปลาม่อน

บทความนี้เกี่ยวกับปลาน้ำจืด สำหรับการถนอมอาหารที่ออกเสียงคล้ายกัน ดูที่ หม่ำ
| ปลาม่อน |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
สกุล:: Scaphiodonichthys Vinciguerra, 1890

ชนิด
 3 ชนิด (ดูในเนื้อหา)
ปลาม่อน หรือ ปลามอน หรือ ปลาม่ำ เป็นปลาน้ำจืดในสกุล Scaphiodonichthys ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลักษณะที่สำคัญ คือ ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวที่ขอบจักเป็นฟันเลื่อย และมีก้านครีบแขนง 7-12 ก้าน ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 8 ก้าน ปากล่างบางคล้ายเล็บมือมนุษย์ จะงอยปากทู่ ปากเล็ก มุมปากอยู่ด้านหน้านัยน์ตา
โดยคำว่า Scaphiodonichthys (/สะ-แค-ฟิ-โอ-ดอน-ทิค-ทีส/) เป็นภาษากรีก skaphe (σκάφος) หมายถึง "เรือ" odous (οδούς) หมายถึง "ฟัน" และ ichthys (Ιχθύς) หมายถึง "ปลา"
จำแนกออกได้เป็น 3 ชนิด พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในส่วนที่เป็นแผ่นดินใหญ่และจีนตอนล่าง
Scaphiodonichthys acanthopterus (Fowler, 1934)–ปลาหม่น, ปลาม่ำ
Scaphiodonichthys burmanicus Vinciguerra, 1890–ปลาม่ำพม่า
Scaphiodonichthys macracanthus (Pellegrin & Chevey, 1936)
ปั้งปั้งจี

ปั้งปั้งจีในจีน
ปั้งปั้งจี
ปั้งปั้งจี (棒棒鸡, 棒棒雞, bàngbàngjī) เป็นอาหารจานเย็นในอาหารเสฉวน ทำจากเนื้อไก่นึ่งราดด้วยซอสเสฉวนและซอสไกว้เว่ย์ ในประเทศญี่ปุ่นมักใช้ ซอสทาฮีนี ซึ่งทำจากงา
ภาพรวม

ว่ากันว่าชื่อมีการใช้ตัวอักษรจีน 棒 (แท่งไม้) เนื่องจากไก่ย่างถูกตีด้วยแท่งไม้เพื่อให้เนื้อนุ่ม สูตรดั้งเดิมจะฉีกไก่เป็นชิ้นเล็ก ๆ ด้วยมือ นอกจากนี้ยังมีวิธีการปรุงโดยตัดด้วยมีดทำครัว ในปี 2018 แทบไม่มีร้านไหนในเฉิงตู มณฑลเสฉวน ที่ทำปั้งปั้งจีด้วยการตีไก่ด้วยไม้แล้ว
ในประเทศจีน เป็นเรื่องปกติที่จะใช้แค่เนื้อไก่อย่างเดียวโดยไม่มีการปรุงด้วยส่วนผสมอื่น ๆ รสชาตก็อาศัยความเผ็ดร้อนของพริกตามแบบฉบับของอาหารเสฉวน
บ้านบ่อสร้าง

| หมู่บ้านบ่อสร้าง Ban Bo Sang |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
หมู่บ้านบ่อสร้าง
พิกัด:  18°45′50.4″N 99°04′52.7″E﻿ / ﻿18.764000°N 99.081306°E﻿ / 18.764000; 99.081306
ปกครองในพื้นที่: เทศบาลเมืองต้นเปา
ตำบล: ต้นเปา
อำเภอ: สันกำแพง
จังหวัด: เชียงใหม่
ประเทศ: ราชอาณาจักรไทย
การปกครอง
 • ผู้นำชุมชน: กำนันมานิตย์ ชูยกปิ่น
พื้นที่
 • พื้นที่ทั้งหมด: 0.9394285 ตร.กม. (0.3627154 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 2,566 คน (ชาย 1,146 คน หญิง 1,420คน) คน
 • ความหนาแน่น: 2,700 คน/ตร.กม. (7,000 คน/ตร.ไมล์)
 : จำแนกครัวเรือน 1,692 หลัง
เขตเวลา: UTC+7 (Thailand)
Postal code: 50130
เส้นทางคมนาคมหลัก: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1006 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1014
ผลิตภัณฑ์: ร่มบ่อสร้าง, ร่ม, ไม้แกะสลัก, พัด, ผ้าพื้นเมือง
หมู่บ้านบ่อสร้าง เป็นหมู่บ้านมีอาชีพหัตถกรรมขึ้นชื่อด้านการทำร่มในอำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ เดิมชื่อ บ้านบ่อซาง เนื่องจากชาวบ้านได้ขุดบ่อน้ำใกล้กับต้นไผ่ซาง ต่อมาเพี้ยนมา เป็นบ่อสร้าง ชาวบ้านบ่อสร้างอพยพมาจากสิบสองปันนา และมีเชื้อสายไทลื้อ
อาณาเขตของหมู่บ้าน

ทิศเหนือ ติดต่อกับ บ้านบวกเป็ด หมู่ที่ 4
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ บ้านต้นผึ้ง หมู่ที่ 6
ทิศใต้ ติดต่อกับ บ้านหนองโค้ง หมู่ที่ 2
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ บ้านต้นเปา หมู่ที่ 1
ประเพณีและวัฒนธรรม > เทศกาลร่มบ่อสร้าง

เทศกาลร่มบ่อสร้าง การจัดขบวนแห่วัฒนธรรมรถประดับร่ม การประกวดหัตถกรรม การแข่งขันวาดพัด วาดร่มของนักท่องเที่ยว การประกวดธิดาร่มบ่อสร้าง แม่หญิงงามขี่รถถีบกางจ้อง การกินข้าวแลงและขันโตก การแสดงศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้านที่หาดูได้ยาก Street Fair คือ ใช้พื้นที่ของหมู่บ้านบ่อสร้างซึ่งขนานกันตลอดแนวถนน ตั้งแต่บริเวณปากทางเข้าหมู่บ้านจนถึงท้ายหมู่บ้านระยะทางประมาณ 1 กิโลเมตร เป็นสถานที่จัดงาน ตกแต่งบ้านและร้านค้าต่างๆ เป็นแบบล้านนาไทย และใช้ร่มสัญลักษณ์ของหมู่บ้านเป็นส่วนประกอบสำคัญในการตกแต่ง พร้อมทั้งประดับประทีบโคมไฟแบบพื้นเมือง นอกจากนี้ยังมีการแสดงและจำหน่ายร่มกระดาษสาและสินค้าหัตถกรรมของผู้ประกอบ การในหมู่บ้านบ่อสร้างที่ผลิตและจำหน่าย
ร่มบ่อสร้าง เป็นสินค้าพื้นเมืองที่ได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ สาเหตุที่เรียกว่าร่มบ่อสร้างเพราะร่มนี้ผลิตกันที่บ้านบ่อสร้าง สมัยก่อนชาวบ้านจะทำร่มกันใต้ถุนบ้าน แล้วนำออกมาวางเรียงรายเต็มกลางลานบ้านเพื่อผึ่งแดดให้แห้ง
สีสันและลวดลายบนร่มนั้นสะดุดตาผู้พบเห็น มีทั้งหมด 3 ชนิดด้วยกัน คือ ร่มที่ทำด้วยผ้าแพร ผ้าฝ้าย และกระดาษสา แต่ละชนิดมีวิธีทำอย่างเดียวกัน
ดูเพิ่ม

เทศบาลเมืองต้นเปา
อำเภอสันกำแพง
จังหวัดเชียงใหม่
พ.ศ. 1655

| --- | --- |
ศตวรรษ::  11  12  13
ปี::  1652  1653  1654  1655  1656  1657  1658
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1655
ปฏิทินกริกอเรียน: 1112 MCXII
Ab urbe condita: 1865
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 561 ԹՎ ՇԿԱ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5862
ปฏิทินบาไฮ: −732 – −731
ปฏิทินเบงกอล: 519
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2062
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 12 Hen. 1 – 13 Hen. 1
พุทธศักราช: 1656
ปฏิทินพม่า: 474
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6620–6621
ปฏิทินจีน: 辛卯年 (เถาะธาตุโลหะ) 3808 หรือ 3748     — ถึง — 壬辰年 (มะโรงธาตุน้ำ) 3809 หรือ 3749
ปฏิทินคอปติก: 828–829
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2278
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1104–1105
ปฏิทินฮีบรู: 4872–4873
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1168–1169
 - ศกสมวัต: 1034–1035
 - กลียุค: 4213–4214
ปฏิทินโฮโลซีน: 11112
ปฏิทินอิกโบ: 112–113
ปฏิทินอิหร่าน: 490–491
ปฏิทินอิสลาม: 505–506
ปฏิทินญี่ปุ่น: Ten'ei 3 (天永３年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1112 MCXII
ปฏิทินเกาหลี: 3445
ปฏิทินหมินกั๋ว: 800 ก่อน ROC 民前800年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1655 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1112 - มีนาคม ค.ศ. 1113
มหาศักราช 1034
ปาล์มจีน

| ปาล์มจีน |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Arecales
วงศ์:: Arecaceae
สกุล:: Livistona
สปีชีส์:: L.  chinensis
ชื่อทวินาม
Livistona chinensis (Jacq.) R.Br. ex Mart.

ชื่อพ้อง
  ชื่อพ้อง  Chamaerops biroo Siebold ex Mart.   Latania chinensis Jacq.   Livistona japonica Nakai ex Masam.   Livistona oliviformis (Hassk.) Mart.   Livistona subglobosa (Hassk.) Mart.   Saribus chinensis (Jacq.) Blume   Saribus oliviformis Hassk.   Saribus subglobosus Hassk.  
ปาล์มจีน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Livistona chinensis) หรือ ปาล์มเซี่ยงไฮ้ เป็นไม้ประดับในสกุลค้อ มีถิ่นกำเนิดในจีน, ญี่ปุ่นและไต้หวัน ลักษณะเป็นปาล์มต้นเดี่ยว สูงได้ถึง 20 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 30 เซนติเมตร ใบรูปพัด แผ่นใบแผ่กว้าง ขอบใบจักเว้า ปลายจักห้อยลู่ลง ดอกออกเป็นช่อสมบูรณ์เพศยาว 80 เซนติเมตร ออกระหว่างกาบใบ ผลกลมรีขนาด 2 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีเขียวคล้ำ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปาล์มจีน
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Livistona chinensis ที่วิกิสปีชีส์
ประเทศโกตดิวัวร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศโกตดิวัวร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012