stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด (แฟรนไชส์)
ภาพยนตร์สั้น

แฟรนไชส์มีภาพยนตร์สั้นทั้งหมด 18 เรื่อง ได้แก่ สามเรื่องเกี่ยวข้องกับภาพยนตร์ มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด วางจำหน่ายร่วมกับดีวีดีและบลูเรย์ของภาพยนตร์เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010 สามเรื่องวางจำหน่ายร่วมกับดีวีดีและบลูเรย์ของ มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 2 เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 สามเรื่องวางจำหน่ายร่วมกับดีวีดีและบลูเรย์ของ มินเนี่ยน เมื่อ ค.ศ. 2015 และหนึ่งเรื่องวางจำหน่ายร่วมกับดีวีดีและบลูเรย์ของ มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 3
ภาพยนตร์สั้น โมเวอร์มินเนียนส์ เป็นภาพยนตร์สั้นเรื่องแรกที่ฉายในโรงภาพยนตร์ โดยฉายก่อนภาพยนตร์เรื่อง เรื่องลับแก๊งขนฟู เมื่อ ค.ศ. 2016 ภาพยนตร์สั้นเรื่องที่สอง เยวโลว์อิสเดอะนิวแบล็ก ที่ฉายในโรงภาพยนตร์ โดยฉายก่อนภาพยนตร์เรื่อง เดอะ กริ๊นช์ เมื่อ ค.ศ. 2018 และภาพยนตร์สั้นอีกเรื่องหนึ่งวางจำหน่ายร่วมกับดีวีดีและบลูเรย์ของ เดอะ กริ๊นช์
| ภาพยนตร์สั้น | วันวางจำหน่ายในสหรัฐ | วางจำหน่ายร่วมกับ |
| --- | --- | --- |
| โฮมเมกโอเวอร์ | 14 ธันวาคม ค.ศ. 2010 (2010-12-14) | มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด |
| โอเรียนเทชันเดย์ | 14 ธันวาคม ค.ศ. 2010 (2010-12-14) | มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด |
| บานาน่า | 14 ธันวาคม ค.ศ. 2010 (2010-12-14) | มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด |
| พัพพี | 10 ธันวาคม ค.ศ. 2013 (2013-12-10) | มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 2 |
| แพนิกอินเดอะเมลรูม | 10 ธันวาคม ค.ศ. 2013 (2013-12-10) | มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 2 |
| เทรนนิงวิลส์ | 10 ธันวาคม ค.ศ. 2013 (2013-12-10) | มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 2 |
| บิงกี เนลสัน อันแพซิไฟด์ | 8 ธันวาคม ค.ศ. 2015 (2015-12-08) | มินเนี่ยน |
| คอมพิทิชชัน | 8 ธันวาคม ค.ศ. 2015 (2015-12-08) | มินเนี่ยน |
| โครมินเนียน | 8 ธันวาคม ค.ศ. 2015 (2015-12-08) | มินเนี่ยน |
| โมเวอร์มินเนียนส์ | 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 (2016-07-08) (โรงภาพยนตร์) 6 ธันวาคม ค.ศ. 2016 (2016-12-06) (ดีวีดีและบลูเรย์) | เรื่องลับแก๊งขนฟู |
| เดอะซีเคร็ตไลฟ์ออฟไคล์ | 5 ธันวาคม ค.ศ. 2017 (2017-12-05) | มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 3 |
| เยวโลว์อิสเดอะนิวแบล็ก | 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 (2018-11-09) (โรงภาพยนตร์) 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 (2019-02-05) (ดีวีดีและบลูเรย์) | เดอะ กริ๊นช์ |
| ซานตาส์ลิตเทิลเฮลเปอส์ | 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 (2019-02-05) | เดอะ กริ๊นช์ |
| มินเนียนสเกาส์ | 27 สิงหาคม ค.ศ. 2019 (2019-08-27) | เรื่องลับแก๊งขนฟู 2 |
| มินเนียนส์แอนด์มอนสเตอส์ | 6 กันยายน ค.ศ. 2022 (2022-09-06) | มินเนี่ยน 2 |
| โพสต์โมเดิร์นมินเนียน | 6 กันยายน ค.ศ. 2022 (2022-09-06) | มินเนี่ยน 2 |
| ปฏิบัติการวายร้ายหนีจากดวงจันทร์ | 22 ธันวาคม ค.ศ. 2023 (2023-12-22) (โรงภาพยนตร์) 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 (2024-02-27) (ดีวีดีและบลูเรย์) | ครอบครัวเป็ดผจญภัย |
| มิตไนต์มิสชัน | 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 (2024-02-27) | ครอบครัวเป็ดผจญภัย |
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

| มินเนียน |
| --- | --- |
ตัวละครใน มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด
สมุนสีเหลืองของกรู หรือ "มินเนียน" เป็นหนึ่งในตัวละครที่ได้รับความนิยมสูงสุดทั่วโลก
ปรากฏครั้งแรก: มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด
สร้างโดย: อิลลูมิเนชั่น เอ็นเตอร์เทนเมนต์
ให้เสียงโดย: เพอร์เร คอฟฟิน คริส รีเนาด์
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
ชื่อเล่น: เดฟ, สจ๊วต, เควิน และอื่น ๆ
เผ่าพันธุ์: โคลนนิ่งจากเส้นผมกรู
เพศ: ชาย
อาชีพ: คนงาน
ญาติ: กรู (เจ้านาย) มาร์โก, แอ็กเนส และ เอดิธ (เพื่อน) เวกเตอร์ และเอลมาโช (ศัตรู)
จำนวน: 10,400 ตัว
มินเนียน: สมุนสีเหลืองที่ภักดีต่อกรู ชอบกินกล้วย มีจำนวน 10,400 ตัว มินเนียนมีถูกตั้งชื่อ ได้แก่ เดฟ สจ๊วต เควิน เจอร์รี่ คาร์ล พิล พอล ไมค์ จอร์จ ทิม ดอนนี่ มาร์ก แลนซ์ ทอม จอห์น สตีฟ และบ็อบ ภาษาที่พวกมันพูด อาจมาจากภาษาฝรั่งเศส อิตาเลียน และสเปน
| เฟลูเนียส กรู |
| --- | --- |
ให้เสียงโดย: สตีฟ คาเรล
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
ชื่อเต็ม: เฟลูเนียส กรู
เพศ: ชาย
ตำแหน่ง: สมาชิกองค์กรต่อต้านวายร้าย มหาวายร้าย (เดิม)
อาชีพ: สายลับ อาชญากร (เดิม)
อายุ: 40+
เฟลูเนียส กรู: ผู้ชายตาสีฟ้า แข็งแกร่ง ตัวใหญ่ ฉลาด ไม่ค่อยเต็มใจ และเคร่งขรึม พากย์โดย สตีฟ คาเรล เขามีเชื้อสายรัสเซีย (ในบางแหล่ง บอกว่าเขามาจากรัฐนิวเม็กซิโก) เป็นพ่อเลี้ยงของมาร์โก, แอ็กเนส และ เอดิธ และเป็นเจ้านายของมินเนียน แต่ก่อน เขาชอบที่จะทำในเรื่องร้าย หนึ่งในนั้นคือ การขโมยดวงจันทร์ แต่ภายหลังจากนั้น เขาได้กลายเป็นคนดี และได้แต่งงานกับ ลูซี ไวลด์ สายลับจาก องค์กรต่อต้านวายร้าย โดยแต่งงานหลังพบกันได้ (147 วัน)
ดร.เนฟาริโอ: นักประดิษฐ์อุปกรณ์ให้กรูในภาคแรก แต่ย้ายไปอยู่ข้างเอล มาโช ในภาคนี้ จากนั้นย้ายมากลับข้างกรูอีกครั้ง พากย์โดย รัสเซลล์ แบรนด์
มาร์เลนา กรู: แม่ของกรู เป็นคนที่ไม่ค่อยมั่นใจในตัวกรูสักเท่าไหร่ พากย์โดย Julie Andrews
ลูกเลี้ยง 3 คน : ลูกสาวเลี้ยงของกรู
มาร์โก: ลูกเลี้ยงคนโตของกรู ใจแข็ง ตาสีน้ำตาล และใส่แว่น พากย์โดย มิรานดา คอสโกรฟ ในภาคแรกนั้น เธอไม่ค่อยถูกกับกรูสักเท่าไหร่
เอดิธ: ลูกเลี้ยงคนกลางของกรู มีลักษณะนิสัยคล้ายกับทอม ตาสีเทา ไร้เดียงสา ชอบสีชมพู พากย์โดย ดานา ไกเออร์
แอ็กเนส: ลูกเลี้ยงคนเล็กของกรู ตาสีน้ำตาล ชอบตุ๊กตายูนิคอร์นมากเป็นพิเศษ พากย์โดย เอลซี ฟิชเชอร์
| ลูซี ไวลด์ |
| --- | --- |
ตัวละครใน มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด
ปรากฏครั้งแรก: มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 2
ปรากฏครั้งสุดท้าย: มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 3
สร้างโดย: อิลลูมิเนชั่น เอ็นเตอร์เทนเมนต์
ให้เสียงโดย: คริสเตน วิก
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
ชื่อเต็ม: ลูซี ไวลด์-กรู
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
เพศ: หญิง
ตำแหน่ง: ประธานองค์กรต่อต้านวายร้าย
อาชีพ: ประธานองค์กรต่อต้านวายร้าย พนักงานองค์กรต่อต้านวายร้าย
สังกัด: องค์กรต่อต้านวายร้าย
ครอบครัว: มาร์โก, เอดิธ และแอ็กเนส (บุตรบุญธรรม)
คู่สมรส: เฟลูเนียส กรู
บุตร: กรู จูเนียร์
ญาติ:   มาร์เลนา กรู (แม่สามี)  ดรู กรู (น้องเขย) 
ศาสนา: คริสต์
สัญชาติ: อเมริกัน
อายุ: มากดว่า 45 ปี
ลูซี ไวลด์: สายลับจาก องค์กรต่อต้านวายร้าย พากย์โดย คริสเท่น วิก แต่งงานกับกรูหลังจากพบกันได้ 147 วัน
ดรู: น้องชายฝาแฝดของกรู ลูกชายของมาร์เลนา กรู อาศัยอยู่กับพ่อผู้ซึ่งหย่าร้างกับแม่ตั้งแต่ดรูยังเป็นเด็กทารก พากย์โดย สตีฟ คาเรล นักพากย์คนเดียวกันที่เคยพากย์เป็นตัวเอก เฟลูเนียส กรู
ตัวละคร > ตัวร้าย

วิกเตอร์ เวกเตอร์ เพอร์กินส์: ตัวละครวายร้ายในภาคแรก เป็นคู่แข่งที่จะขโมยดวงจันทร์กับกรู ใส่แว่น สวมชุดวอร์มสีส้ม มียานเป็นของตนเอง พากย์โดยเจสัน ซีเจล
มิสเตอร์เพอร์กินส์: พ่อของเวกเตอร์ เป็นเจ้าของธนาคารอีวิล พากย์โดย Will Arnett
มิสแฮตตี้: เจ้าของสถานรับเลี้ยงเด็กที่ มาร์โก, แอ็กเนส และ เอดิธ เคยอาศัยอยู่ นิสัยภายในโหดร้าย ต่างจากภายนอก พากย์โดย คริสเท่น วิก
เอดูอาร์โด เปเรซ/เอล มาโช: เจ้าของร้านอาหารเม็กซิกัน แต่อีกด้านนึงเป็นวายร้ายที่ทุกคนเชื่อว่าตายไปแล้ว เขาอาศัยอยู่ในที่กบดาน เขาจะลักพาตัวมินเนียนของกรู และใส่สารม่วงลงไป ทำให้พวกมันกลายเป็นอีวิลมินเนียนโดยทันที พากย์โดย เบนจามิน แบรตต์
สการ์เล็ต โอเวอร์คิลล์: ตัวละครวายร้ายจากภาคแยกเรื่องมินเนี่ยน จอมวายร้ายหญิงคนแรก ที่มินเนี่ยนได้ตามหา ก่อนที่จะมาพบกับ กรู พากย์โดย ซานดรา บุลล็อก
เฮิร์บ โอเวอร์คิลล์: สามีของสการ์เล็ต ตัวละครวายร้ายจากภาคแยกเรื่องมินเนี่ยน พากย์โดย จอน แฮมม์
บัลธาซาร์ แบรตต์: ตัวละครวายร้ายตัวใหม่ในภาคสาม อดีตดาราเด็กที่ยังฝังใจกับคาเรกเตอร์ที่เขาเล่นในยุค 80's สวมชุดสีม่วงและมีปีกบินได้ ชอบเปิดเพลงเต้นเวลาปล้น ต้องการขโมยเพชรสีชมพูมาเป็นของตนเองและทำลายเมืองต่างๆที่เขาเกลียด ชอบเป่าหมากฝรั่งมากเป็นพิเศษ หรืออาจใช้เป็นอาวุธในการปล้นก็ได้ พากย์โดย เทรย์ พาร์กเกอร์
เกม

มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด
มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด: มินเนียนเมย์เฮม
มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด: มินเนียน รัช เป็นเพียงเกมเดียวที่จำหน่ายในระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์และไอโอเอส
การตอบรับ > การทำเงินในบ็อกซ์ออฟฟิศ

แฟรนไชส์ มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด ทำเงินมากกว่า 4.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เป็นภาพยนตร์ชุดแอนิเมชันชุดที่ทำเงินสูงสุด และภาพยนตร์ชุดที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่ 15 ภาพยนตร์แต่ละเรื่องเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดของปีที่ฉาย
ภาพยนตร์แต่ละเรื่องเชื่อมโยงไปยังส่วน "บ็อกซ์ออฟฟิศ" ของบทความ
| ภาพยนตร์ | วันฉายในสหรัฐ | ทำเงินในบ็อกซ์ออฟฟิศ> สหรัฐและแคนาดา | ทำเงินในบ็อกซ์ออฟฟิศ> ต่างประเทศ | ทำเงินในบ็อกซ์ออฟฟิศ> ทั่วโลก | อันดับสูงสุด> สหรัฐและแคนาดา | อันดับสูงสุด> ทั่วโลก | ทุนสร้าง | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด | 9 กรกฎาคม 2010 | $251,557,985 | $291,600,000 | $543,157,985 | 142 | 203 | $69,000,000 |  |
| มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 2 | 3 กรกฎาคม 2013 | $368,065,385 | $602,700,620 | $970,766,005 | 60 | 56 | $76,000,000 |  |
| มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 3 | 30 มิถุนายน 2017 | $264,624,300 | $770,175,831 | $1,034,800,131 | 129 | 45 | $80,000,000 |  |
| มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 4 | 3 กรกฎาคม 2024 | $354,110,000 | $559,667,000 | $913,777,000 | 84 | 102 | $100,000,000 |  |
| ภาพยนตร์ชุดหลัก | ภาพยนตร์ชุดหลัก | $1,238,357,670 | $2,224,143,451 | $3,462,501,121 |  |  | $325,000,000 |  |
| มินเนี่ยน | 10 กรกฎาคม 2015 | $336,045,770 | $823,352,627 | $1,159,398,397 | 74 | 26 | $74,000,000 |  |
| มินเนี่ยน 2 | 1 กรกฎาคม 2022 | $369,695,210 | $569,933,000 | $939,628,210 | 57 | 66 | $80,000,000 |  |
| ภาพยนตร์ชุดย้อนอดีต | ภาพยนตร์ชุดย้อนอดีต | $705,740,980 | $1,393,285,627 | $2,099,026,607 |  |  | $154,000,000 |  |
| รวม | รวม | $1,944,098,650 | $3,617,429,078 | $5,561,527,728 | 18 | 13 | $479,000,000 |  |
การตอบรับ > การตอบรับจากนักวิจารณ์และสาธารณะ

ภาพยนตร์แต่ละเรื่องเชื่อมโยงไปยังส่วน "การตอบรับจากนักวิจารณ์" ของบทความ
| ภาพยนตร์ | นักวิจารณ์> รอตเทนโทเมโทส์ | นักวิจารณ์> เมทาคริติก | สาธารณะ> ซีนะมาสกอร์ |
| --- | --- | --- | --- |
| มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด | 80% (201 บทวิจารณ์) | 72 (35 บทวิจารณ์) | A |
| มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 2 | 75% (185 บทวิจารณ์) | 62 (39 บทวิจารณ์) | A |
| มินเนี่ยน | 56% (224 บทวิจารณ์) | 56 (35 บทวิจารณ์) | A |
| มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 3 | 58% (195 บทวิจารณ์) | 49 (37 บทวิจารณ์) | A– |
| มินเนี่ยน 2 | 70% (185 บทวิจารณ์) | 56 (41 บทวิจารณ์) | A |
| มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 4 | 56% (164 บทวิจารณ์) | 52 (36 บทวิจารณ์) | A |
การตอบรับ > รางวัล

มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 2 ได้รับการเสนอชื่อในรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม แต่แพ้ให้กับ ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ (2013) ภาพยนตร์สองเรื่องแรกและ มินเนี่ยน ได้รับการเสนอชื่อในรางวัลแบฟตา สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม ภาพยนตร์ มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด ทั้งสามเรื่องได้รับการเสนอชื่อในรางวัลภาพยนตร์ขวัญใจนักวิจารณ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม ภาพยนตร์สองเรื่องแรกได้รับการเสนอชื่อในรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
รายนามผู้เชิญธงชาติเข้าสู่สนามในพิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ระหว่างขบวนพาเหรดแห่งชาติภายในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว นักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากแต่ละประเทศที่เข้าร่วมจะเข้าสู่กรีฑาสถานแห่งชาติญี่ปุ่นนำหน้าด้วยธงและผู้ถือป้าย ผู้ถือธงแต่ละคนจะได้รับการคัดเลือกจากคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศหรือโดยนักกีฬาเอง เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2563 IOC และ TOCOG ประกาศว่าพวกเขาได้บรรลุข้อตกลงเกี่ยวกับวันที่ใหม่สำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ซึ่งจะเริ่มในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2564
นักกีฬาจากประเทศกรีซจะเป็นชาติแรกที่เดินเข้าสู่สนามตามธรรมเนียมโอลิมปิก ถัดมาจะเป็นกลุ่มนักกีฬาผู้ลี้ภัย นักกีฬาจากคณะกรรมการโอลิมปิกของรัสเซีย ซึ่งไม่สามารถใช้ชื่อประเทศและธงชาติรัสเซียได้ เนื่องจากปัญหาเรื่องการใช้สารกระตุ้น และนักกีฬาจากประเทศที่เหลือ เรียงตามอักษรญี่ปุ่น (คานะ) แบบโกจูอง ยกเว้นนักกีฬาจากสหรัฐ เจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2028 ฝรั่งเศส เจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 และญี่ปุ่น เจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่จะเดินเข้าสู่สนามเป็น 3 กลุ่มประเทศสุดท้ายตามลำดับ
ในระหว่างการเดินขบวนพาเหรดนั้น เจ้าภาพได้มีการนำดนตรีจากวิดีโอเกมญี่ปุ่น อาทิ ดราก้อนเควสต์ ไฟนอลแฟนตาซี คิงดอมฮาตส์ โครโนทริกเกอร์ เอซคอมแบต โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก วินนิงอีเลฟเวน กราดิอุส เนเมซิส โซลคาลิเบอร์ เป็นต้น มาใช้ประกอบด้วย
รายพระนามและชื่อประธานในพิธีเปิดโอลิมปิก

บนซ้าย: แอมานุแอล มาครง ประธานในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
บนขวา: สี จิ้นผิง ประธานในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ล่างซ้าย: เมาริซิโอ มากริ ประธานในพิธีเปิดโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ล่างขวา: ยุน ซ็อก-ย็อล ประธานในพิธีเปิดโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024
ประธานาธิบดีสี จิ้นผิง ประธานในพิธีเปิดโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ณ เมืองหนานจิง และฤดูหนาว 2022 ณ กรุงปักกิ่ง
สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 ประธานในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 1994 และเยาวชนฤดูหนาว 2016 ณ เมืองลิลเลอฮาเมอร์
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ประธานในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ณ นครมอนทรีออล และฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ ประธานในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ณ กรุงโตเกียว และฤดูหนาว 1972 ณ เมืองซัปโปโระ
ประธานาธิบดีโจวันนี กรอนกี ประธานในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ณ กรุงโรม และฤดูหนาว 1956 ณ เมืองกอร์ตีนาดัมเปซโซ
ฟือเรอร์อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ประธานในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 ณ กรุงเบอร์ลิน และฤดูหนาว 1936 ณ เมืองการ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน
รายพระนามและชื่อประธานในพิธีเปิดโอลิมปิก ในปัจจุบันเป็นการแข่งขันหลากหลายประเภทกีฬาทั้งฤดูร้อน ฤดูหนาว รวมถึงเยาวชน โดยจะจัดขึ้นทุก ๆ 2 ปี สลับกันระหว่างโอลิมปิกฤดูร้อน และโอลิมปิกฤดูหนาว ในระหว่างพิธีเปิดโอลิมปิก ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในสมัยนั้น ๆ จะกล่าวสุนทรพจน์ก่อนที่จะเชิญประธานในพิธีกล่าวเปิดอย่างเป็นทางการ ตามกฎบัตรโอลิมปิก ผู้ที่จะกล่าวเปิดกีฬาโอลิมปิกอย่างเป็นทางการจะต้องเป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศเจ้าภาพ
พิธีเปิด

เอกสารแนวปฏิบัติพิธีเปิดของไอโอซี ระบุว่า "ตามกฎบัตรโอลิมปิก ผู้ที่จะกล่าวเปิดกีฬาโอลิมปิกอย่างเป็นทางการจะต้องเป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศเจ้าภาพ ทั้งฐานะประมุขของราชวงศ์ หรือประธานาธิบดีก็ตาม นอกจากนี้ในกรณีที่ประมุขแห่งรัฐไม่สามารถทำหน้าที่ได้ รองประธานาธิบดี, สมาชิกของราชวงศ์ หรือผู้สำเร็จราชการ จะเป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่นี้แทน" ตามกฎบัตรโอลิมปิกหมวดที่ 5 ข้อที่ 29 กำหนดคำกล่าวสุนทรพจน์ไว้ดังนี้
โอลิมปิกฤดูร้อน
ข้าพเจ้าขอประกาศเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก (ณ) [ชื่อเมืองเจ้าภาพ] เพื่อเฉลิมฉลองกีฬาโอลิมปิก [ครั้งที่] ในยุคปัจจุบัน
โอลิมปิกฤดูหนาว
ข้าพเจ้าขอประกาศเปิดการแข่งขันกีฬากีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว [ครั้งที่] ณ [ชื่อเมืองเจ้าภาพ]
อย่างไรก็ตาม ในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ผู้สำเร็จราชการแคนาดา มีชาแอล ชอง ได้ใช้รูปแบบสุนทรพจน์ของโอลิมปิกฤดูร้อนแทน โดยกล่าวว่า
ในปี 1960 ประธานาธิบดีแห่งประเทศอิตาลี จิโอวานี กรองกี ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาอิตาลี โดยกล่าวว่า
ในปี 1964 สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ แห่งญี่ปุ่น ทรงกล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาญี่ปุ่น โดยกล่าวว่า
ในปี 1976 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งแคนาดา ทรงกล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาฝรั่งเศส ตามด้วยภาษาอังกฤษ โดยกล่าวว่า
ในปี 1980 ประธานาธิบดีแห่งสหภาพโซเวียต เลโอนิด เบรจเนฟ ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษารัสเซีย โดยกล่าวว่า
ในปี 1984 ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา โรนัลด์ เรแกน ได้กล่าวเปิดการแข่งขันว่า
ในปี 1988 ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเกาหลี โน แท-อู ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาเกาหลี โดยกล่าวว่า
ในปี 1992 สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน ทรงกล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาคาตาลัน และภาษาสเปน โดยกล่าวว่า
ในปี 1996 ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา บิล คลินตัน ได้กล่าวเปิดการแข่งขันว่า
ในปี 1998 สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ แห่งญี่ปุ่น ทรงกล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาญี่ปุ่น โดยกล่าวว่า
ในปี 2000 ผู้สำเร็จราชการเครือรัฐออสเตรเลีย เซอร์ วิลเลียม ดีน ได้กล่าวเปิดการแข่งขันว่า
ในปี 2002 ห้าเดือนหลังวินาศกรรม 11 กันยายน ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา จอร์จ ดับเบิลยู. บุช ได้กล่าวเปิดการแข่งขันว่า
ในปี 2004 ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเฮลเลนิก คอนสแตนตินอส สเตฟาโนปูลอส ได้กล่าวเปิดการแข่งขันพร้อมด้วย นาวาอากาศเอก จอร์จิออส ดริทซาคอส ผู้ช่วยประธานาธิบดีแห่ง กองทัพอากาศกรีก เป็นภาษากรีก โดยกล่าวว่า
ในปี 2006 ประธานาธิบดีแห่งประเทศอิตาลี คาร์โล อาเซกลิโอ ชัมปี ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาอิตาลี โดยกล่าวว่า
ในปี 2008 ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน หู จิ่นเทา ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาจีน โดยกล่าวว่า
ในปี 2012 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ ทรงกล่าวเปิดการแข่งขันว่า
ในปี 2014 ประธานาธิบดีแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย วลาดีมีร์ ปูติน ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษารัสเซีย โดยกล่าวว่า
ในปี 2016 รองประธานาธิบดีแห่งประเทศบราซิล มีแชล เตเมร์ ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาโปรตุเกส โดยกล่าวว่า
ในปี 2018 ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเกาหลี มุน แจ-อิน ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาเกาหลี โดยกล่าวว่า
ในปี 2020 สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ แห่งญี่ปุ่น ทรงกล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาญี่ปุ่น โดยกล่าวว่า
ในปี 2022 ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน สี จิ้นผิง ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาจีน โดยกล่าวว่า
ในปี 2024 ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส แอมานุแอล มาครง ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาฝรั่งเศส โดยกล่าวว่า
รายพระนามและชื่อประธานในพิธีเปิดโอลิมปิกเยาวชน

| ปี | การแข่งขัน | เมืองเจ้าภาพ | ประธานในพิธี | ตำแหน่งของประธาน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | ฤดูร้อน ครั้งที่ 1 |  สิงคโปร์ | เซลลัปปัน รามนาทัน | ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐสิงคโปร์ |  |
| 2012 | ฤดูหนาว ครั้งที่ 1 |  อินส์บรุค ออสเตรีย | ไฮนทซ์ ฟิชเชอร์ | ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย |  |
| 2014 | ฤดูร้อน ครั้งที่ 2 |  หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน | สี จิ้นผิง | ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน |  |
| 2016 | ฤดูหนาว ครั้งที่ 2 |  ลิลเลอฮาเมอร์ นอร์เวย์ | สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 | พระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ |  |
| 2018 | ฤดูร้อน ครั้งที่ 3 |  บัวโนสไอเรส อาร์เจนตินา | เมาริซิโอ มากริ | ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอาร์เจนตินา |  |
| 2020 | ฤดูหนาว ครั้งที่ 3 |  โลซาน สวิตเซอร์แลนด์ | ซีโมเนตตา ซอมมารูกา | ประธานาธิบดีแห่งสมาพันธรัฐสวิส |  |
| 2024 | ฤดูหนาว ครั้งที่ 4 |  คังว็อน สาธารณรัฐเกาหลี | ยุน ซ็อก-ย็อล | ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเกาหลี |  |
| 2026 | ฤดูร้อน ครั้งที่ 4 |  ดาการ์ เซเนกัล | บาสซีรู ดิโอมาเย เฟย์ (โดยคาดการณ์) | ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเซเนกัล |  |
หมายเหตุ:
↑  คณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้บันทึกตำแหน่งของสีว่า "ประธานาธิบดี" อันเป็นประมุขแห่งรัฐโดยนิตินัย ส่วนทางพฤตินัยคือเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน
↑  ตำแหน่งนี้มิใช่ประมุขแห่งรัฐในทางนิตินัย แต่เป็นประธานของสภาสหพันธรัฐ โดยรวมทำหน้าที่คล้ายประมุขแห่งรัฐ
ดูเพิ่ม

รายชื่อเมืองเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิก
ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
ไรออตเกิร์ล

| ไรออตเกิร์ล |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ:  ดนตรี Hardcore punk punk rock alternative rock indie rock อุดมการณ์ Third-wave feminism punk queer theory
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ต้นคริสต์ทศวรรษ 1990s Pacific Northwest และ Washington, US
เครื่องบรรเลงสามัญ: Electric guitar vocals bass drums
ทัศนียภาพในระดับภูมิภาค
Washington
ทัศนียภาพในระดับท้องถิ่น
Washington, D.C.
หัวข้ออื่น ๆ
 Feminism  Guerrilla Girls  identity politics  kinderwhore  punk subculture  queercore 
ไรออตเกิร์ล (อังกฤษ: Riot grrrl) เป็นการเคลื่อนไหวพังก์ใต้ดินคตินิยมสิทธิสตรีที่เกิดขึ้นต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ในรัฐวอชิงตัน (ส่วนใหญ่ที่เมืองโอลิมเปีย) และแปซิฟิกนอร์ทเวสต์ และยังมีต้นกำเนิดที่วอชิงตันดีซี ยังเป็นการเคลื่อนไหววัฒนธรรมย่อยที่รวมสร้างจิตสำนักคตินิยมสิทธิสตรีกับพังก์และการเมืองเข้าด้วยกัน และมักเกี่ยวข้องกับคตินิยมสิทธิสตรีคลื่นลูกที่สามที่ในบางครั้งอาจพูดได้ว่างอกเงยมาจากการเคลื่อนไหวไรออตเกิร์ลนั่นเอง ยังสามารถอธิบายถึงแนวเพลงนอกเหนือจากอินดี้ร็อกที่เพลงพังก์เป็นแรงบันดาลใจในการเคลื่อนไหวด้านดนตรี โดยมีผู้หญิงแสดงความคิดของตนเองในรูปแบบเดียวกับผู้ชายทำในหลายปีที่ผ่านมา
วงไรออตเกิร์ลมักร้องเพลงในประเด็นอย่างเช่น การข่มขืน ความรุนแรงในครอบครัว เพศสภาพ คตินิยมเชื้อชาติ ระบบนิยมชาย (patriarchy) และการเพิ่มอำนาจสตรี วงสำคัญในการเคลื่อนไหวนี้ได้แก่ บิกินิคิลล์, แบรตโมไบล์, เฮฟเวนส์ทูเบตซี, เอกซ์คิวส์เซเวนทีน, ฮักกีแบร์, สกินด์ทีน, เอมิลีส์แซสซีไลม์ และสลีตเทอร์-คินนีย์, เช่นเดียวกับวง เควียร์คอร์ อย่างเช่น ทีมเดรสช์ และเดอะเติร์ดเซกซ์ นอกจากนั้นกระแสดนตรีและแนวเพลงไรออตเกิร์ลยังเป็นวัฒนธรรมย่อยที่เกี่ยวข้องกับ ดีไอวาย, ซีน, ศิลปะ, การกระทำทางการเมือง (political action) และการเคลื่อนไหว (activism)
รายชื่อความเอนเอียงทางประชาน

ข้อมูลเพิ่มเติม: ความเอนเอียง และ ความเอนเอียงทางประชาน
ความเอนเอียงทางประชาน (อังกฤษ: cognitive bias) เป็นความโน้มเอียงที่จะคิดในรูปแบบที่มีผลเป็นความคลาดเคลื่อนอย่างเป็นระบบ จากความมีเหตุผลโดยทั่วไป หรือจากการประเมินการตัดสินใจที่ดี บ่อยครั้งเป็นประเด็นการศึกษาในสาขาจิตวิทยาและเศรษฐศาสตร์พฤติกรรม
แม้ว่าความเอนเอียงเหล่านี้จะมีอยู่จริง ๆ โดยหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่ทำซ้ำได้ แต่ก็มักจะมีข้อโต้เถียงว่า ควรจะจัดประเภทหรืออธิบายความเอนเอียงเหล่านี้ได้อย่างไร 
ความเอนเอียงบางอย่างเป็นกฎการประมวลข้อมูล หรือเป็นทางลัดการประมวลผลที่เรียกว่า ฮิวริสติก ที่สมองใช้เพื่อการประเมินและการตัดสินใจ
ปรากฏการณ์เหล่านี้เรียกว่า ความเอนเอียงทางประชาน 
ความเอนเอียงในการประเมินหรือการตัดสินใจ อาจจะเกิดจากแรงจูงใจ เช่นเมื่อความเชื่อเกิดบิดเบือนเพราะเหตุแห่งการคิดตามความปรารถนา (wishful thinking)
ความเอนเอียงบางอย่างอาจจะอธิบายได้โดยหลักทางประชาน (cognitive หรือที่เรียกว่า cold) หรือโดยหลักทางแรงจูงใจ (motivational หรือเรียกว่า hot)
แต่เหตุทั้งสองสามารถเกิดร่วมกัน
ยังมีข้อถกเถียงกันอีกด้วยว่า ความเอนเอียงเหล่านี้จัดเป็นความไม่สมเหตุผลโดยส่วนเดียว หรือว่า จริง ๆ มีผลเป็นทัศนคติและพฤติกรรมที่เหมาะสมได้
ยกตัวอย่างเช่น เมื่อทำความรู้จักกับคนใหม่ ๆ เรามักจะถามคำถามที่ชี้คำตอบที่ต้องการ ที่ดูเหมือนจะเอนเอียงไปเพื่อยืนยันสันนิษฐานของเราเกี่ยวกับบุคคลนั้น ๆ
แต่ว่า ปรากฏการณ์ที่บางครั้งเรียกว่า ความเอนเอียงเพื่อยืนยัน (confirmation bias) เช่นนี้ สามารถมองได้ว่าเป็นทักษะทางสังคมที่ช่วยสร้างความสัมพันธ์กับผู้อื่นได้
งานวิจัยในเรื่องความเอนเอียงเหล่านี้ มักจะทำในมนุษย์
แต่ผลที่พบในมนุษย์ บางครั้งก็พบในสัตว์อื่นเหมือนกัน
ยกตัวอย่างเช่น hyperbolic discounting (การลดค่าแบบไฮเพอร์โบลา) ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่เราให้ค่าของที่ได้ในปัจจุบันสูงกว่าที่จะได้ในอนาคต ก็พบด้วยในหนู นกพิราบ และลิง
เหตุสามัญโดยทฤษฎี ของความเอนเอียงทางประชาน

Bounded rationality (การมีเหตุผลที่จำกัด)
Prospect theory (ทฤษฎีความคาดหวัง)
Mental accounting (การทำบัญชีทางใจ)
Adaptive bias (ความเอนเอียงแบบปรับได้) - การตัดสินใจโดยใช้ข้อมูลที่มีอยู่ แล้วปรับด้วยความเอนเอียงตามค่าเสียหายที่เกิดขึ้นเพราะอาจมีข้อผิดพลาด
Attribute substitution (การทดแทนคุณลักษณะ) - การทดแทนข้อมูลที่ยากและซับซ้อนด้วยคุณลักษณะที่ง่าย เพื่อช่วยในการตัดสินใจ
Attribution theory (ทฤษฎีการอ้างเหต)
Salience (สิ่งที่เด่นในการรับรู้)
Naïve realism (สัจนิยมสามัญ)
Cognitive dissonance (ความไม่ลงรอยทางประชาน) และเหตุที่เกี่ยวข้องกันอื่น ๆ
Impression management (การบริหารความประทับใจ)
Self-perception theory (ทฤษฎีการมองตนเอง)
Heuristics in judgment and decision-making (ฮิวริสติกในการประเมินและการตัดสินใจ) รวมทั้ง
Availability heuristic (ฮิวริสติกโดยความเข้าถึงได้ง่าย) - ประเมินว่าอะไรมีโอกาสสูงกว่าโดยการนึกถึงได้ง่าย เป็นความเอนเอียงต่อตัวอย่างทางความจำที่ชัดเจน แปลก ๆ หรือประกอบด้วยอารมณ์
Representativeness heuristic (ฮิวริสติกโดยความเป็นตัวแทน) - ตัดสินว่าอะไรมีโอกาสสูงกว่าโดยความคล้ายคลึงกับตัวแทนของประเภท
Affect heuristic (ฮิวริสติกโดยอารมณ์) - ตัดสินใจโดยใช้อารมณ์แทนที่จะประเมินความเสี่ยงและประโยชน์
ทฤษฎีเกี่ยวกับอารมณ์บางอย่าง เช่น
Two-factor theory of emotion (ทฤษฎีอารมณ์มีองค์ประกอบสอง)
Somatic markers hypothesis (สมมติฐานตัวบ่งชี้พฤติกรรมทางกาย)
Introspection illusion (การแปลการพินิจภายในผิด)
misuse of statistics (การตีความสถิติผิดหรือการใช้ผิด) หรือ innumeracy (การใช้เหตุผลโดยตัวเลขไม่เป็น)
บทความในวารสาร Psychological Bulletin ปี ค.ศ. 2012 เสนอว่า มีความเอนเอียงที่ดูเหมือนจะไม่สัมพันธ์กัน 8 อย่างที่สามารถเกิดขึ้นได้โดยใช้กลไกทางทฤษฎีสารสนเทศ (information-theoretic generative mechanism) ที่มีการประมวลข้อมูลประกอบด้วยตัวกวน (noisy) ทั้งในช่วงการเก็บและการระลึกถึงข้อมูลในความทรงจำของมนุษย์
ดูเพิ่ม

การลวงประสาทเหมือนเวลาหยุด (Chronostasis)
แพริโดเลีย
ความเอนเอียงในการตีพิมพ์ (Publication bias)
Saccade
Saccadic masking