stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หย่งอาน (ง่อก๊ก)
บรรณานุกรม

李崇智 (December 2004). 中國歷代年號考. 北京: 中華書局. ISBN 7101025129.
鄧洪波 (March 2005). 東亞歷史年表. 臺北: 國立臺灣大學東亞經典與文化研究計劃. ISBN 9789860005189. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (pdf)เมื่อ 2007-08-25. สืบค้นเมื่อ 2021-11-26.
| ก่อนหน้า |  | หย่งอาน (ง่อก๊ก) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ไท่ผิง |  | ศักราชของง่อก๊ก  (ค.ศ. 258 - 264) |  | ยฺเหวียนซิง |
| ด ค กศักราชในยุคสามก๊ก |
| --- | --- |
วุยก๊ก: อ้วยโช่ (หฺวางชู) ค.ศ. 220-226 → ไท่เหอ ค.ศ. 227-233 → ชิงหลง ค.ศ. 233-237 → จิ่งชู ค.ศ. 233-237 → เจิ้งฉื่อ ค.ศ. 240-249 → เจียผิง ค.ศ. 249-254 → เจงหงวน / ไกเจ้ง (เจิ้ง-ยฺเหวียน) ค.ศ. 254-256 → กำลอ (กานลู่) ค.ศ. 256-260 → จิ่ง-ยฺเหวียน ค.ศ. 260-264 → เสียนซี ค.ศ. 264-265
จ๊กก๊ก: เจี๋ยงบู๋ (จางอู่) ค.ศ. 221-223 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 223-237 → เหยียนซี ค.ศ. 238-257 → จิ่งเย่า ค.ศ. 258-263 → เหยียนซิง ค.ศ. 263
ง่อก๊ก: หฺวางอู่ ค.ศ. 222-229 → หฺวางหลง ค.ศ. 229-231 → เจียเหอ ค.ศ. 232-238 → ชื่ออู ค.ศ. 238-251 → ไท่-ยฺเหวียน ค.ศ. 251-252 → เฉินเฟิ่ง ค.ศ. 252 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 252-253 → อู่เฟิ่ง ค.ศ. 254-256 → ไท่ผิง ค.ศ. 256-258 → หย่งอาน ค.ศ. 258-264 → ยฺเหวียนซิง ค.ศ. 264-265 → กานลู่ ค.ศ. 265-266 → เป๋าติ่ง ค.ศ. 266-269 → เจี้ยนเหิง ค.ศ. 269-271 → เฟิ่งหฺวาง ค.ศ. 272-274 → เทียนเช่อ ค.ศ. 275-276 → เทียนสี่ ค.ศ. 276 → เทียนจี้ ค.ศ. 277-280
กองซุนเอี๋ยน: เช่าฮั่น ค.ศ. 237-238
ตำบลนาขา

| ตำบลนาขา |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Na Kha
ตำบลนาขาที่ตั้งในภาคใต้แสดงแผนที่จังหวัดชุมพรตำบลนาขาตำบลนาขา (ภาคใต้ (ประเทศไทย))แสดงแผนที่ภาคใต้ (ประเทศไทย)ตำบลนาขาตำบลนาขา (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 10°00′44″N 99°04′58″E﻿ / ﻿10.012327°N 99.082859°E﻿ / 10.012327; 99.082859
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ชุมพร
อำเภอ: หลังสวน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 81 ตร.กม. (31 ตร.ไมล์)
ประชากร (ไม่ทราบปี)
 • ทั้งหมด: 8,055 คน
 • ความหนาแน่น: 99 คน/ตร.กม. (260 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 86110
รหัสภูมิศาสตร์: 860404
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลนาขา |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชุมพร
อำเภอ: หลังสวน
การปกครอง
 • นายก: นายอัศดากร ฉิมมณี
รหัส อปท.: 06860406
ที่อยู่ที่ทำการ: ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลนาขา  ตำบลนาขา อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร 86110
โทรศัพท์: 0 7759 5263
โทรสาร: 0 7759 5080
เว็บไซต์: www.nakha.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
นาขา เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลนาขา ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอหลังสวน ประมาณ 13.5 กิโลเมตร
อาณาเขตติดต่อ

ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลตะโก (อำเภอทุ่งตะโก)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบางน้ำจืด
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลแหลมทรายและตำบลวังตะกอ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหาดยาย
การปกครอง

ตำบลนาขาแบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน โดยมีพื้นที่อยู่ในเขตผังเมืองโดยรวมเทศบาลเมืองหลังสวนบางส่วน 1 หมู่บ้าน และมีหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติบางส่วน 4 หมู่บ้าน และมีหมู่บ้านตั้งใหม่ในปี 2543 อีก 2 หมู่บ้าน
สถานที่สำคัญ

โรงเรียน
โรงเรียนบ้านดอนตาผล
โรงเรียนบ้านในเหมือง
โรงเรียนวัดนพคุณ
โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านห้วยเหมือง
โรงเรียนบ้านหนองปลา
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลนาขา
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านห้วยเหมือง
วัด/สำนักสงฆ์
วัดดอนวาส
วัดใหม่นพคุณ
วัดในเหมือง
จักรพรรดินีซุนจ็อง

| จักรพรรดินีซุนจ็อง |
| --- | --- |
พระอัครมเหสี
จักรพรรดินีซุนจ็องใน พ.ศ. 2452
พระราชสมภพ: 20 สิงหาคม พ.ศ. 2437 ฮันยัง อาณาจักรโชซ็อน
สวรรคต: 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 (71 ปี) พระราชวังชังด็อก โซล ประเทศเกาหลีใต้
พระราชสวามี: จักรพรรดิซุนจง
ราชวงศ์: โชซ็อน (อภิเษกสมรส)
พระราชบิดา: ยุน แท็ก-ย็อง
พระราชมารดา: คุณนายคย็องฮึง
ศาสนา: พุทธ (เดิมขงจื๊อใหม่)
จักรพรรดินีซุนจ็อง (เกาหลี: 순정효황후; ฮันจา: 純貞孝皇后; อาร์อาร์: Sunjeong Hyo Hwang-hu; เอ็มอาร์: Sunjŏng Hyo Hwang-hu; 20 สิงหาคม พ.ศ. 2437 – 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509) พระนามเดิม ยุน ชึง-ซุน (윤증순, 尹曾順) เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิซุนจง จักรพรรดิพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์โชซ็อนแห่งเกาหลี
พระราชประวัติ > พระชนม์ชีพช่วงต้น

จักรพรรดินีซุนจ็องมีพระนามเดิมว่า ยุน ชึง-ซุน พระราชสมภพในฮันยัง เป็นธิดาของมาร์ควิสยุน แท็ก-ย็อง (윤택영, 尹澤榮) ขุนนางแห่งแฮพย็อง ทั้งนี้พระองค์เป็นญาติชั้นที่เก้ากับยุน โบ-ซ็อน ประธานาธิบดีคนที่สองของประเทศเกาหลีใต้
พระสนมยุนแห่งแฮพย็องได้เข้ารับราชการเป็นฝ่ายในของมกุฎราชกุมารช็อกในนาม พระสนมยุนแห่งแฮพย็อง ตั้งแต่มีพระชันษาเพียง 10 ปี แต่หลังการสวรรคตของพระสนมมินแห่งยอฮึงพระชายาพระองค์แรก พระสนมยุนจึงขึ้นเป็นพระชายาเอกแทนที่ และเมื่อมกุฎราชกุมารช็อกเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซุนจงหลังจักรพรรดิโคจงสละราชสมบัติ จึงสถาปนาพระสนมยุนขึ้นเป็นจักรพรรดินีเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2450 แต่ไม่มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน และหลังจากดำรงพระอิสริยยศได้ไม่นาน พระองค์และพระราชสวามีก็ถูกรัฐบาลญี่ปุ่นลดพระอิสริยยศอันสืบเนื่องมาจากสนธิสัญญาผนวกดินแดนญี่ปุ่น-เกาหลี จึงมีพระอิสริยยศเป็น พระราชินีอีแห่งเกาหลี (แต่ไม่เป็นที่ทราบในเกาหลี) และตกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดินีซุนจ็องทรงตกพุ่มหม้าย หลังจักรพรรดิซุนจงพระราชสวามีเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2469 ซึ่งเป็นไปได้ว่าถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยยาพิษ
พระราชประวัติ > สงครามเกาหลี

ในช่วงสงครามเกาหลี พระองค์ประทับอยู่ในพระราชวังชังด็อกที่ถูกกองกำลังของเกาหลีเหนือครอบครอง โดยมีทหารเกาหลีเหนือบุกเข้ามาในพระราชฐานพระองค์จึงบริภาษและทรงขับไล่ทหารเหล่านั้นออกไป หลังจากนั้นพระองค์จึงเสด็จไปประทับในพระราชวังอุนฮย็อน ทว่าเมื่อสถานการณ์เริ่มเลวร้ายลง พระองค์จึงเสด็จพระราชดำเนินไปเมืองปูซานกับพระราชวงศ์พระองค์อื่น ๆ อันรวมไปถึงเจ้าหญิงฮี พระชายาในเจ้าชายวันฮึง ในหนังสือ "The World is One" พระนิพนธ์ของเจ้าหญิงพังจาระบุว่าจักรพรรดินีซุนจ็องพระราชดำเนินด้วยพระบาทไปจนถึงปูซาน
พระราชประวัติ > หลังสิ้นสงคราม

หลังสิ้นสงครามเกาหลี เกาหลีใต้มีการปกครองด้วยระบอบสาธารณรัฐ โดยมีอี ซึง-มันเป็นประธานาธิบดีคนแรกและเขาไม่ชอบระบอบราชวงศ์ อดีตจักรพรรดินีซุนจ็องมิได้รับอนุญาตให้เสด็จกลับไปประทับที่พระราชวังชังด็อก แต่ถูกจัดให้ประทับอยู่ในพระตำหนักซูอินในช็องนึงอย่างอัตคัตคับแคบและไม่สมพระเกียรติ หลังเปลี่ยนรัฐบาลในปี พ.ศ. 2504 พระองค์ได้รับอนุญาตให้กลับไปประทับ ณ พระตำหนักนักซ็อนในพระราชวังชังด็อกพร้อมกับเหล่านางสนองพระโอษฐ์คือพัก ชัง-บก, คิม มย็อง-กิล, ซ็อง อก-ย็อม และพนักงานอีกห้าคน
ในปัจฉิมวัยพระองค์เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ จักรพรรดินีซุนจ็องเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 ด้วยพระหทัยพิการขณะพระชนมายุ 71 พรรษา ณ พระตำหนักนักซ็อน พระราชวังชังด็อกหลังกลับไปประทับเพียงห้าปี พิธีปลงพระบรมศพเป็นรัฐพิธีทางพุทธศาสนา พระบรมศพถูกบรรจุเคียงข้างกับพระบรมศพของจักรพรรดิซุนจงพระราชสวามี
จักรพรรดินีซุนจ็องราวปี พ.ศ. 2473
เกาะนางยวน

| --- | --- |
เกาะนางยวน
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: อ่าวไทย
พิกัด: 10°07′19″N 99°48′46″E﻿ / ﻿10.12194°N 99.81278°E﻿ / 10.12194; 99.81278
กลุ่มเกาะ: กลุ่มเกาะเต่า
การปกครอง
 ไทย
จังหวัด: สุราษฎร์ธานี
อำเภอ: เกาะพะงัน
ตำบล: เกาะเต่า
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+07:00
รหัสไปรษณีย์: 84360
รหัสภูมิศาสตร์: 840503
เกาะนางยวน อยู่ในเขตพื้นที่อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ประกอบด้วยเกาะขนาดเล็ก 3 เกาะซึ่งเชื่อมต่อกันด้วยสันทรายในลักษณะเหมือนทะเลแหวก เป็นแหล่งดำน้ำชมปะการังอีกแห่งหนึ่ง เกาะนางยวนเป็นสมบัติของกรมธนารักษ์ กระทรวงการคลัง ปัจจุบันถูกเช่าและดำเนินการโดยนางยวน ไอส์แลนด์ ไดว์ รีสอร์ท
ที่ตั้ง

เกาะนางยวนตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะเต่า ห่างกันประมาณ 480 เมตร มีระยะทางห่างจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี 110 กิโลเมตร และมีระยะทางห่างจากจังหวัดชุมพรเพียง 74 กิโลเมตร
กลไกความใส่ใจ

บทความนี้เกี่ยวกับการเรียนรู้ของเครื่อง สำหรับความหมายในด้านจิตวิทยา ดูที่ ความใส่ใจ
กลไกความใส่ใจ (attention mechanism) หรือ แอตเทนชัน (attention) ในโครงข่ายประสาทเทียม เป็นเทคนิคที่ออกแบบมาเพื่อเลียนแบบกระบวนการความใสใจในการรับรู้ของมนุษย์
กลไกความใส่ใจมีส่วนช่วยในการเสริมน้ำหนักของข้อมูลป้อนเข้าบางส่วนที่สำคัญ และทำให้ส่วนอื่นอ่อนลง แนวคิดนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากการที่ว่าโครงข่ายควรให้ความสำคัญกับข้อมูลบางส่วนที่แม้ว่าจะเล็ก ๆ แต่ก็มีสำคัญมากขึ้น มีความยืดหยุ่นในการขึ้นอยู่กับบริบทเพื่อกำหนดว่าส่วนใดของข้อมูลมีความสำคัญมากกว่าส่วนอื่น ๆ เมื่อเทียบกับวิธีการถ่วงน้ำหนักแบบมาตรฐานที่ให้ค่าคงที่ตลอดการดำเนินการ วิธีการนี้ใช้ "ค่าน้ำหนักแบบอ่อน" ซึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงได้ขณะดำเนินการได้
กลไกที่คล้ายกับกลไกความใส่ใจได้ถูกเสนอขึ้นมาตั้งแต่ช่วงปี 1990 ภายใต้ชื่อต่อไปนี้:
มอดูลแบบคูณ (multiplicative module)
หน่วยซิกมาไพ (sigma-pi unit)
โครงข่ายไฮเปอร์ (hyper-network)
มีเทคนิคมากมายที่ประยุกต์ใช้กลไกความใส่ใจได้แก่:
หน่วยความจำของเครื่องทัวริงประสาท
คอมพิวเตอร์ประสาทหาอนุพันธ์ได้
การประมวลภาษาธรรมชาติด้วยทรานส์ฟอร์เมอร์ หรือ หน่วยความจำระยะสั้นแบบยาว
การจัดการข้อมูลพหุฐานนิยมในเพอร์ซีเวอร์
ความเป็นมา

กลไกความใส่ใจได้รับการออกแบบให้เป็นส่วนประกอบที่ทำหน้าที่ดังต่อไปนี้:
seq2seq: แปลงแถวลำดับเวกเตอร์ป้อนเข้าเป็นแถวลำดับเวกเตอร์ขาออก
การพิจารณาความขึ้นกับระยะไกล: ดัชนี  i เชื่อมโยงค่าป้อนเข้าและค่าขาออกระยะไกล
การแปลงแถวลำดับเวกเตอร์ความยาวตามที่ต้องการ: ทำการประมวลผลแถวลำดับป้อนเข้าที่มีความยาวต่างกันสำหรับการอนุมานแต่ละครั้ง
ความสามารถสูงในการประมวลผลแบบคู่ขนาน: ช่วงเร่งความเร็วในการเรียนรู้และการอนุมาน
ตัวอย่างเช่น ลองพิจารณาการแปลด้วยเครื่อง ซึ่งเป็นงานที่ไม่ได้ทำง่าย ๆ โดยแค่แทนคำต่อคำ เนื่องจากลำดับคำในภาษาต่าง ๆ นั้นมีความแตกต่างกัน ดังนั้น เมื่อแปลงแถวลำดับเวกเตอร์คำป้อนเข้าเป็นลำดับเวกเตอร์คำเอาท์พุต จำเป็นต้องแปลงลำดับให้เป็นลำดับ (seq2seq) นอกจากนี้แล้ว ยังมีกรณีที่การอ้างอิงเฉพาะส่วนที่อยู่ใกล้นั้นไม่เพียงพอ จำเป็นต้องพิจารณาคำที่อยู่ก่อนหน้าไปไกลด้วย ตัวอย่างเช่นในการแปลประโยคคำถามภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย ต้องใช้คำว่า "Do" ( i=0) ด้านหน้าสุดเพื่ออ้างอิงในการสร้าง "หรือ?" ต่อท้าย ( i=L) กล่าวคือ จำเป็นต้องคำนึงถึงคำที่อยู่ไกลได้ด้วย นอกจากนี้ เนื่องจากความยาวของประโยคไม่คงที่ จึงจำเป็นต้องสามารถรองรับข้อมูลป้อนเข้าที่มีความยาวตามที่ต้องการได้ การเรียนรู้เชิงปฏิบัติเกี่ยวกับลำดับเวกเตอร์ขนาดยาวโดยใช้แบบจำลองขนาดใหญ่ต้องใช้ความสามารถในการประมวลผลแบบคู่ขนานสูง
ตัวอย่างเช่นชั้นโครงข่ายประสาทป้อนไปข้างหน้าสามารถใช้สำหรับ seq2seq โดยการถ่วงน้ำหนักในทิศทางเวลาได้ แต่เนื่องจากค่าน้ำหนักเป็นตัวเลขคงที่ จึงไม่สามารถจัดการลำดับเวกเตอร์ที่มีความยาวตามใด ๆ ตามที่ต้องการได้ โครงข่ายประสาทแบบสังวัตนาการสามารถใช้สำหรับ seq2seq ที่มีความยาวไม่แน่นอนได้ แต่ต้องใช้เคอร์เนลขนาดใหญ่หรือหลายชั้นเพื่อจัดการส่วนที่ขึ้นกับระยะไกล แม้ว่าแบบจำลองโครงข่ายประสาทแบบเวียนซ้ำจะสามารถตอบสนองความต้องการทั้ง 3 ข้อในทางทฤษฎีได้ แต่ในทางปฏิบัติเป็นที่ทราบกันดีว่าข้อมูลส่วนที่พึ่งพาระยะไกลจะหายไปในระหว่างการถดถอยแต่ละขั้น
ความจำเป็นนี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ที่การประมวลภาษาธรรมชาติเช่นการแปลด้วยเครื่อง แต่ยังจำเป็นในงานต่าง ๆ มากมาย เช่น การรู้จำแบบ ที่อ้างถึงวัตถุที่อยู่ห่างไกลในภาพ และ การสังเคราะห์เสียงพูด ที่บันทึกการเปลี่ยนแปลงของระดับเสียงในระยะยาว ด้วยเหตุนี้ กลไกความใส่ใจจึงได้รับการเสนอและใช้เป็นส่วนประกอบที่รับข้อมูลป้อนเข้าโดยตรงในแต่ละตำแหน่งเมื่อแปลงสายอักขระที่มีความยาวใด ๆ ให้เป็นแถวลำดับ
แนวคิด

การคำนวนภายในกลไกความใส่ใจทำโดย "ผลรวมถ่วงน้ำหนักแบบไม่ตายตัวขึ้นอยู่กับเควียรีของลำดับเวกเตอร์ป้อนเข้า"
กลไกความใส่ใจจะทำการคำนวณผลรวมถ่วงน้ำหนักของเวกเตอร์ป้อนเข้า  {\boldsymbol {x}}_{k} แต่ละตัว แล้วได้เวกเตอร์ขาออก  {\boldsymbol {y}}_{i} (โดย  k เป็นดัชนีของข้อมูลป้อนเข้า ส่วน  i เป็นดัชนีของข้อมูลขาออก) ในที่นี้ ค่าน้ำหนักไม่ได้เป็นเพียงค่าคงที่ แต่ได้มาจากการคำนวณ การคำนวณจากเวกเตอร์  {\boldsymbol {c}}_{i} ที่แสดงข้อมูลที่โยงกับค่าขาออกตัวที่  i กับตัวเวกเตอร์ป้อนเข้านั้นเอง อาจแสดงแนวคิดการคำนวณได้ดังสูตรต่อไปนี้
ดังที่เห็นได้จากสูตรนี้ กลไกความใส่ใจจะคำนวณน้ำหนักสำหรับค่าขาออกแต่ละค่าจากเวกเตอร์แสดงความเกี่ยวพันและเวกเตอร์ป้อนเข้า แล้วพิจารณาค่าป้อนเข้าทั้งหมดตามน้ำหนัก ทำให้สามารถพิจารณาแถวลำดับข้อมูลป้อนเข้าทั้งหมดต่อเวกเตอร์ขาออกแต่ละตัวได้โดยตรง ในขณะที่จัดการลำดับเวกเตอร์ที่มีความยาวตามต้องการผ่านการคำนวณน้ำหนักแบบไม่คงที่
กลไกความใส่ใจนี้สามารถพิจารณาใหม่ได้จากมุมมองอื่น กลไกความใส่ใจจะทำการเตรียม ค่า  {\boldsymbol {v}}_{k} (value) ที่บวกเพิ่มโดยขึ้นกับค่าป้อนเข้า  {\boldsymbol {x}}_{k} และตัวจำแนก  {\boldsymbol {k}}_{k} ที่สรุปรวบข้อมูล เรียกว่า คีย์ (key)  จากนั้นก็เตรียมเวกเตอร์เควียรี (query)  {\boldsymbol {q}}_{k} ที่ขึ้นกับข้อมูลความเกี่ยวพันกับค่าขาออกแต่ละค่า แล้วกำหนดค่าน้ำหนักของค่าที่ขึ้นกับความสอดคล้องระหว่างเควียรีกับคีย์ กล่าวคือ แสดงได้ดังสูตรต่อไปนี้:
แม้ว่าจะมีรูปแบบเกือบจะเหมือนกับสูตรแนวคิดแรก แต่ก็มีความยืดหยุ่นเพิ่มขึ้นในการแปลงข้อมูลที่ป้อนเข้าให้เป็นค่าแล้วจึงดำเนินการหาผลรวม
เพื่อที่จะเปลี่ยนแนวคิดนี้ให้เป็นการดำเนินการที่ใช้งานได้จริง ต้องดำเนินการอย่างเป็นรูปธรรมดังต่อไปนี้ อันดับแรก หากไม่มีข้อจำกัดเรื่องขนาดของ  w_{ik} แล้ว เวกเตอร์ขาออกจะแจกแจงออกไปเมื่อเจอค่าป้อนเข้าที่มีความยาวมากเป็นอนันต์ ดังนั้นจึงกำหนดให้จำกัดให้ผลรวมค่าน้ำหนักเป็น 1 (




∑

k



w

i
k


=
1


{\textstyle \sum _{k}w_{ik}=1}

) ได้มีการนิยามฟังก์ชันที่วัดความสอดคล้องระหว่างเควียรีและคีย์ภายในข้อจำกัดนี้ (กลไกเควียรี-คีย์) แต่ฟังก์ชันนี้มีการใช้งานอยู่หลายรูปแบบ แบบที่มักใช้งานคือใช้ฟังก์ชันซอฟต์แมกซ์กับผลคูณจุด  {\boldsymbol {q}}_{i}\cdot {\boldsymbol {k}}_{k}
ตัวอย่างการแปลภาษา

หากต้องการสร้างเครื่องแปลจากภาษาอังกฤษเป็นภาษาฝรั่งเศส จะต้องประกอบตัวเข้ารหัส/ตัวถอดรหัสพื้นฐานเข้ากับหน่วยความใส่ใจ (ดูภาพด้านล่าง) ในตัวอย่างที่ง่ายที่สุด หน่วยความใส่ใจประกอบด้วยผลคูณจุดของสถานะของตัวเข้ารหัสแบบถดถอย และไม่จำเป็นต้องฝึก ในความเป็นจริง หน่วยของความใส่ใจประกอบด้วยชั้นโครงข่ายประสาทเทียมแบบเชื่อมต่อสมบูรณ์ 3 ชั้นที่เรียกว่า เควียรี-คีย์-ค่า (query-key-value) ซึ่งต้องมีการฝึก
| ข้อความ | คำอธิบาย |
| --- | --- |
100: ความยาวสูงสุด
300: ขนาดการฝังคำ (มิติของเวกเตอร์คำ)
500: ความยาวของเวกเตอร์ซ่อน
9k, 10k: ขนาดพจนานุกรมของภาษาป้อนเข้าและขาออก
x, Y: เวกเตอร์ของพจนานุกรมแบบ 1-hot ที่ความยาวเป็น 9k และ 10k x → x ไม่ใช่ผลคูณเวกเตอร์ แต่ใช้เป็นตารางอ้างอิงค่า Y เป็นข้อมูล 1-hot ของ D ที่ชั้นตัวถอดรหัสเชิงเส้น นั่นคือเอาอาร์กิวเมนต์ของค่าสูงสุดของค่าขาออกของชั้นเชิงเส้นของ D
x: เวกเตอร์ฝังคำความยาว 300 เวกเตอร์นี้มักผ่านการคำนวณล่วงหน้าโดยใช้วิธีการเช่น word2vec หรือ GloVe
h: เวกเตอร์ซ่อนตัวเข้ารหัสความยาว 500 ที่แต่ละจุดเวกเตอร์นี้จะสรุปรวบคำทั้งหมดก่อนหน้า h ตัวสุดท้ายเรียกว่า "เวกเตอร์คำ" หรือที่ฮินตันเรียกว่า "เวกเตอร์ความคิด"
s: เวกเตอร์สถานะซ่อนตัวถอดรหัสความยาว 500
E: ตัวเข้ารหัส RNN 500 นิวรอน จำนวนขาออกเป็น 500 จำ ตัวเข้ารหัสจะป้อนเข้าสู่ตัวถอดรหัสโดยตรงแค่ตอนแรกสุดเท่านั้น แต่หลังจากนั้นจะไม่ใช่แล้ว เส้นเชื่อมตรงจึงแสดงด้วยเส้นสีส้มอ่อน
D: ตัวถอดรหัส 2 ชั้น ชั้นถดถอยมี 500 นิวรอน ชั้นเชิงเส้นเชื่อมต่อสมบูรณ์มี 10,000 นิวรอน (ขนาดคำศัพท์เป้าหมาย)  แค่ชั้นเชิงเส้นก็มีจำนวนพารามิเตอร์ค่าน้ำหนักเป็น 5 ล้าน (500×10000) แล้ว ส่วนชั้นถดถอยมีเป็น 10 เท่า
score: คะแนนการจัดเรียง ความยาว 100
w: ค่ำน้ำหนักการใส่ใจ เป็นเวกเตอร์ 100 ตัว ค่าเหล่านี้จะเปลี่ยนแปลงไปในระหว่างขั้นตอนการฝึก
A: ส่วนประกอบกลไกความใส่ใจ อาจเป็นผลคูณจุดของสถานะถดถอย หรือชั้นเชื่อมต่อสมบูรณ์ของเควียรี-คีย์-ค่า  ค่าขาออกเป็นเวกเตอร์ w ความยาว 1000
H: 500×100 เป็นส่วนที่เวกเตอร์ซ่อน h ความยาว 100 เชื่อมโยงกับเมทริกซ์
c: เวกเตอร์บริบทความยาว 500  c เป็นการเชื่อมต่อเชิงเส้นถ่วงน้ำหนักเวกเตอร์ h ตัวด้วย w  c = H * w
เมื่อดูเป็นเมทริกซ์ จะเห็นได้ว่าค่าน้ำหนักความใส่ใจจะบ่งบอกว่าโครงข่ายปรับแบ่งความใส่ใจไปตามบริบทอย่างไร
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  | I | love | you |
| je | 0.94 | 0.02 | 0.04 |
| t' | 0.11 | 0.01 | 0.88 |
| aime | 0.03 | 0.95 | 0.02 |
แนวคิดเรื่องน้ำหนักความใส่ใจนี้ช่วยแก้ปัญหา "ความสามารถในการอธิบาย" ที่โครงข่ายประสาทเทียมมักถูกวิพากษ์วิจารณ์ หากเป็นโครงข่ายที่ทำการแปลคำต่อคำโดยไม่คำนึงถึงลำดับของคำจะได้เป็นเมทริกซ์ที่เกือบจะมีแต่องค์ประกอบแนวทแยง ในทางกลับกัน การที่มีค่าที่ไม่ใช่ในแนวทแยงอยู่นั้นบ่งชี้ว่ากลไกความใส่ใจนั้นมีความละเอียดอ่อนกว่านั้น ในการผ่านตัวถอดรหัสครั้งแรก 94% ของน้ำหนักความใส่ใจอยู่ที่คำภาษาอังกฤษคำแรก "I" ดังนั้นโครงข่ายจึงแสดงคำว่า "je" ในการผ่านตัวถอดรหัสครั้งที่สอง คำภาษาอังกฤษที่สาม "you" ได้ค่าน้ำหนักความใส่ใจ 88% ดังนั้นจึงแสดง "t" ในประโยคสุดท้าย คำภาษาอังกฤษที่สอง "ความรัก" ได้ค่าน้ำหนักความใส่ใจ 95% ดังนั้นจึงแสดง "aime"
รูปแบบอื่น

กลไกความใส่ใจหลายรูปแบบที่ใช้ค่าถ่วงน้ำหนักแบบยืดหยุ่น ตัวอย่างได้แก่:
ความใส่ใจแบบบวก (additive attention): หรือเรียกว่า Bahdanau Attention
ความใส่ใจแบบทวีคูณ (multiplicative): หรือที่เรียกว่า Luong Attention
ความใส่ใจในตัว (self-attention)
สำหรับโครงข่ายประสาทแบบสังวัตนาการ กลไกความใส่ใจยังสามารถแบ่งตามมิติที่กลไกทำงาน คืออาจแยกตามปริภูมิ หรือแยกตามช่อง หรือทั้งสองอย่างรวมกัน
ตัวแปรเหล่านี้จะรวมค่าป้อนเข้าฝั่งตัวเข้ารหัสอีกครั้ง และแจกแจงใหม่ไปยังขาออกเป้าหมายแต่ละรายการ ในหลายกรณี เมทริกซ์ที่มีลักษณะคล้ายสหสัมพันธ์ของผลคูณจุดจะให้ปัจจัยในการถ่วงน้ำหนักใหม่ (ดูคำอธิบายประกอบ)
| 1>  ผลคูณจุดตัวเข้ารหัส-ตัวถอดรหัส | 2>  QKV ตัวเข้ารหัส-ตัวถอดรหัส | 3>  ผลคูณจุดเฉพาะตัวเข้ารหัส | 4>  QKV เฉพาะตัวเข้ารหัส | 5>  บทช่วยสอนของ Pytorch |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  การคำนวณความใส่ใจต้องใช้ทั้งตัวเข้ารหัสและตัวถอดรหัส |  การคำนวณความใส่ใจต้องใช้ทั้งตัวเข้ารหัสและตัวถอดรหัส |  ตัวถอดรหัสไม่ได้ใช้สำหรับการคำนวณความใส่ใจ หากมีป้อนเข้า corr แค่เดียว W คือความสัมพันธ์ในตัวของผลคูณจุด wij = xi xj |  ไม่มีการใช้ตัวถอดรหัสเพื่อคำนวณความใส่ใจ |  คำนวณความใส่ใจด้วยชั้นเชื่อมต่อสมบูรณ์ แทนที่จะใช้ความสัมพันธ์จากผลคูณจุด |
| ฉลาก | คำอธิบาย |
| --- | --- |
ตัวแปร X, H, S, T: ตัวแปรตัวพิมพ์ใหญ่แสดงถึงประโยคทั้งหมด ไม่ใช่แค่คำปัจจุบัน ตัวอย่างเช่น H คือเมทริกซ์ที่แสดงถึงสถานะที่ซ่อนอยู่ของตัวเข้ารหัส หนึ่งคำต่อสดมภ์
S, T: S คือสถานะซ่อนของตัวถอดรหัส และ T คือการฝังคำเป้าหมาย ในระหว่างขั้นตอนการฝึกอบรมของรูปแบบการสอนของ Pytorch นั้น T จะสลับระหว่างแหล่งข้อมูลทั้งสองตาม ขึ้นอยู่กับระดับของการบังคับผู้สอน (teacher forcing) ที่ใช้ T สามารถเป็นการฝังคำขาออกของโครงข่าย เช่น embedding(argmax(FC ขาออก)) หรือไม่ก็ ในกรณีของการบังคับผู้สอน T สามารถเป็นการฝังคำที่ถูกต้องที่รู้อยู่แล้วซึ่งเกิดขึ้นพร้อมกับความน่าจะเป็นในการบังคับที่คงที่ (เช่น 1/2)
X, H: สถานะซ่อนของตัวเข้ารหัส H, การฝังคำป้อนเข้า X
W: สัมประสิทธิ์ความใส่ใจ
Qw, Kw, Vw, FC: เมทริกซ์น้ำหนักสำหรับเวกเตอร์ของ เควียรี-คีย์-ค่า FC คือเมทริกซ์น้ำหนักของชั้นเชื่อมต่อสมบูรณ์
⊕, ⊗: ⊕ การต่อเวกเตอร์, ⊗ การคูณเมทริกซ์
corr: ซอฟต์แม็กซ์ตามสดมภ์ (เมทริกซ์ที่รวมผลคูณจุดทั้งหมด) ผลคูณจุดในแบบที่ 3 คือ xi* xj ในแบบที่ 1 คือ hi* sj ในแบบที่ 2 คือ columni (Kw* H)* columnj (Qw* S) ในแบบที่ 4 คือ columni (Kw* X)* columnj (Qw* X) ในแบบที่ 5 ใช้ชั้นเชื่อมต่อสมบูรณ์เพื่อกำหนดค่าสัมประสิทธิ์ สำหรับแบบ QKV ผลคูณจุดจะถูกทำให้เป็นมาตรฐานด้วย sqrt(d) ในที่นี้ d คือความสูงของเมทริกซ์ QKV
การใช้งาน

แบบจำลองที่ยืนพื้นจากสถาปัตยกรรมทรานส์ฟอร์เมอร์นั้นใช้กลไกความใส่ใจเป็นแกนหลัก ทรานส์ฟอร์เมอร์มีเมทริกซ์น้ำหนักอิสระหลายตัวในภายในชั้นเดียวกัน
วิดีโอแสดงลำดับการแปลภาษาทีละขั้นตอน
แผนผังของตัวเข้ารหัส/ตัวถอดรหัสที่ประกอบด้วยกลไกความใส่ใจ ด้านซ้าย (สีดำ) คือตัวเข้ารหัส/ตัวถอดรหัส (นั่นคือเป็นตัวเข้ารหัสอัตโนมัติ) ตรงกลาง (สีส้ม) คือหน่วยความใส่ใจ และด้านขวา (สีเทาและ 3 สี) คือผลการคำนวณ พื้นที่สีเทาในเมทริกซ์ H และเวกเตอร์ w (ขวาสุด) หมายถึงค่าศูนย์ ตัวเลขห้อยระบุขนาดเวกเตอร์ และตัวห้อยตัวอักษร i และ i - 1 ระบุขั้นตอนเวลา
ตำบลปากน้ำ (อำเภอหลังสวน)

| ตำบลปากน้ำ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Paknam
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ชุมพร
อำเภอ: หลังสวน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 8.618 ตร.กม. (3.327 ตร.ไมล์)
ประชากร (2548)
 • ทั้งหมด: 6,809 คน
 • ความหนาแน่น: 790.09 คน/ตร.กม. (2,046.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 86150
รหัสภูมิศาสตร์: 860409
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลปากน้ำ อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร เป็นชุมชนชาวประมง ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำหลังสวน ชายทะเล อ่าวไทย ภาคใต้ มีสภาพบ้านเมืองที่สงบสุข  และมีชื่อเสียงด้านสถานที่ ท่องเที่ยว พักผ่อนชายทะเล แห่งหนึ่งของจังหวัดชุมพร รวมทั้งเป็นสถานที่ที่ประชาชนทั่วไปนิยมไปกราบไหว้ "เสด็จเตี่ย" กรมหลวงชุมพร ปากน้ำหลังสวน ยังเป็นศูนย์กลางเชื่อมต่อไปยังแหล่งท่องเที่ยวทางทะเล ภูเขา น้ำตก อื่น ๆ ได้สะดวก เช่น ปากน้ำตะโก สวี ละแม พะโต๊ะ และระนอง
ที่ตั้งเเละอาณาเขต

ตำบลปากน้ำมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบางน้ำจืด
ทิศตะวันออก ติดกับอ่าวไทย
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางมะพร้าว
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลแหลมทราย
ประวัติ

ชุมชนปากน้ำหลังสวน ตั้งอยู่ปากแม่น้ำหลังสวน และชายทะเลฝั่งอ่าวไทย ห่างจากตัว อำเภอหลังสวน ประมาณ 9 กิโลเมตร เป็นชุมชนประมง มีการตั้งถิ่นฐานทั้งสองฟากฝั่งแม่น้ำ สืบสานวิถีชีวิต และวัฒนธรรม มายาวนานกว่าร้อยปี ด้วยลักษณะทางภูมิศาสตร์ มีแม่น้ำหลังสวน เป็นแม่น้ำสายหลัก วิถีชีวิตคนไทยในสมัยก่อน ที่อาศัยผูกพันอยู่กับสายน้ำ การสัญจรทางน้ำจึงเป็นเส้นเลือดหลักในการคมนาคมระหว่างหัวเมืองต่างๆ เมืองหลังสวนเป็นเมืองสำคัญบนเส้นทางค้าขาย ภายในและระหว่างประเทศ ร่องรอยจากอดีตหลังสวนเคยเป็นจังหวัดหลังสวน และที่ปากน้ำหลังสวนยังเป็นที่ตั้งของด่านศุลกากร รวมทั้งบันทึกจากประวัติศาสตร์ เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินทางชลมารค ประพาสหัวเมืองภาคใต้ และแหลมมลายู พ.ศ. 2432 (ร.ศ.108) พ.ศ. 2441 (ร.ศ.117) และ พ.ศ. 2452 (ร.ศ.128) เสด็จเยี่ยมพสกนิกร ที่เมืองหลังสวน และปากน้ำหลังสวน จากลักษณะดังกล่าว สภาพทางสังคมของปากน้ำหลังสวน จึงประกอบด้วยประชากรที่ตั้งถิ่นฐานเดิม และประชากรที่อพยพมาทำมาหากิน ทั้งจากถิ่นใกล้เคียง รวมทั้งคนจีนจากโพ้นทะเลที่อพยพมาเมื่อครั้งอดีต ผสมผสานพัฒนาต่อเนื่องเป็นชุมชนขนาดใหญ่ และมีสถานะเป็นเทศบาลตำบล
การแบ่งเขตการปกครอง

ตำบลปากน้ำแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 6 หมู่บ้าน
การเดินทาง

รถไฟ: สามารถนั่งรถไฟมาลงได้ที่สถานีหลังสวน แล้วต่อรถมอเตอร์ไซค์รับจ้าง หรือรถตุ๊กตุ๊กรับจ้าง หรือรถสองแถวในตลาดหลังสวน (มีบริการถึง 5 โมงเย็น)
รถทัวร์: จากสายใต้ถึงขนส่งหลังสวน แล้วต่อรถมอเตอร์ไซค์รับจ้าง หรือรถตุ๊กตุ๊กรับจ้าง หรือรถสองแถวในตลาดหลังสวน (มีบริการถึง 5 โมงเย็น) บ. สุวรรณทีทัวร์ส่งถึงปากน้ำหลังสวนบริเวณหน้าที่ทำการไปรษณีย์ซึ่งอยู่บริเวณเขตตลาดของตำบล
กิตตน์ก้อง ขำกฤษ

| กิตตน์ก้อง ขำกฤษ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: ปิยพันธ์ ขำกฤษ
เกิด: 11 สิงหาคม พ.ศ. 2532 (35 ปี) จังหวัดนนทบุรี ประเทศไทย
ส่วนสูง: 185 เซนติเมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)
การศึกษา: มหาวิทยาลัยศรีปทุม
คู่สมรส: ดราภดา โสตถิพิทักษ์ (2566-ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักแสดง พิธีกร นักธุรกิจ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2555–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: แสง - ไฟหวน (2556)   โบ้ - สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย (2556)   ยุทธ ศิริวิวัฒน์ - บุษบาท่าเรือ (2558)   กรณ์เทพ - แม่ดอกรักเร่ (2558)   สะพาย - สารวัตรเถื่อน (2559)
สังกัด: ช่อง 7 (2555–ปัจจุบัน)
กิตตน์ก้อง ขำกฤษ (เกิด 11 สิงหาคม พ.ศ. 2532) ชื่อเล่น บูม เป็นนักแสดงชาวไทย สังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ประวัติ

กิตตน์ก้อง ขำกฤษ (ชื่อเล่น บูม) เดิมชื่อว่า "ปิยพันธ์ ขำกฤษ" เกิดวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2532 จังหวัดนนทบุรี​ เขาเป็ยบุตรชายคนที่ 2 ในบรรดาพี่น้อง 3 คน โดยมีพี่ชาย 1 คน น้องสาว 1 คน สำเร็จ​การศึกษาในระดับอาชีวศึกษาจาก โรงเรียนทักษิณาบริหารธุรกิจ และสำเร็จ​การศึกษา​ระดับ​ปริญญาตรีจาก คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ในปี พ.ศ. 2559 เขาสมัครเข้ารับราชการเป็นทหารอากาศ 6 เดือน สังกัดกองพันทหารอากาศโยธิน 1 กรมอากาศโยธิน รักษาพระองค์ มีผลงานแสดงละคร คฤหาสน์บ้านทุ่ง, บุษบาท่าเรือ, แม่ดอกรักเร่ หลังจากปลดประจำการ ก็กลับมาแสดงละครเรื่องแรกกับทางช่อง 7 เรื่อง วิหคหลงลม
ด้านชีวิตส่วนตัว​ สมรสกับ  กีฟ ดราภดา โสตถิพิทักษ์ เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2566
ธุรกิจส่วนตัว > ร้านขนมปัง Boom's Bakes

พ.ศ. 2561 -​ ปัจจุบัน
สาขาตลาดมีนบุรี  ตลาดมีนบุรี, ถนนสีหบุรานุกิจ, แขวงมีนบุรี, เขตมีนบุรี, กรุงเทพมหานคร
สาขาตลาดบางกะปิ  ตลาดบางกะปิ, ถนนลาดพร้าว, แขวงมีนบุรี, เขตบางกะปิ, กรุงเทพมหานคร
สาขารามคำแหง  ถนนรามคำแหง, แขวงหัวหมาก, เขตบางกะปิ, กรุงเทพมหานคร
สาขา Bts สถานีอ่อนนุช กรุงเทพมหานคร (ทางเชื่อมห้าง Century กับ bts อ่อนุช)
สาขา Moling  Moling Road, Qinhuai District, Nanjing, China
สาขา Hongmiao  Hongmiao Road, Xuanwu District, Nanjing, China
สาขาบ้านโป่ง อำเภอบ้านโป่ง, จังหวัดราชบุรี
สาขา(คลินิกศูนย์​แพทย์​พัฒนา)​ พระราม9, เลียบด่วนรามอินทรา, กรุงเทพ​มหานคร​
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2555 | หยกเลือดมังกร | อู๊ดดี้ |
| 2556 | ยมบาลเจ้าขา ตอน ความทรงจำของชายชรา | โชค |
| 2556 | ไฟหวน | แสง |
| 2556 | สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย | โบ้ |
| 2557 | คฤหาสน์บ้านทุ่ง | สาลี่ |
| 2558 | บุษบาท่าเรือ | ร.ต.ยุทธ ศิริวิวัฒน์ |
| 2558 | แม่ดอกรักเร่ | กรณ์เทพ |
| 2558 | เขยใหญ่ สะใภ้เล็ก | วันเผด็จ |
| 2559 | สารวัตรเถื่อน | สะพาย |
| 2559 | กาลครั้งหนึ่งในหัวใจ | เฉินหมิง |
| 2561 | วิหคหลงลม | ม.ล.ภาสกร อภัยรัตน์ |
| 2561 | สมิงจ้าวท่า | ดอน โพธิ์ไทร |
| 2562 | นางร้าย | ภวาภพ |
| 2562 | พรายพิฆาต | พ.ต.ต.เชิดวุธ รณฤทธิ์ |
| 2563 | พรหมพิศวาส | ปพล |
| 2564 | ตุ๊กตา | พันชั่ง |
| 2565 | เข็มซ่อนปลาย | ลานนา เอกอมาตย์สกุล |
| 2565 | เคหาสน์นางคอย | สักกทัศน์ ราชมรรคา |
| 2566 | กล้า ผาเหล็ก | ร.ต.ท.กล้า หาญศึก / กล้า ผาเหล็ก |
| 2567 | มรกตสีรุ้ง | ปฐพี |
| 2567 | เล่ห์มยุรา | ราเมศร |
ผลงาน > ละครเฉลิมพระเกียรติ

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2557 | แสงเทียนที่นำทาง | แมน |
| 2559 | ฝายน้ำใจ | ปฐวี / วี |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2560 | Love Rain มากับฝน  | แก๊ป |
| 2562 | พุทธสาวิกา | ปาลิต |
ผลงาน > เพลง

เพลง ปัญญาอ่อน -​ ร้องร่วมกับ พอร์ช ศรัณย์, โบว์ ธัญญะสุภางค์, แนท ณัฐชา​ (เพลงประกอบละคร สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย)​
แค่... - ร้องร่วมกับ แม็กกี้ อาภา​ (เพลงประกอบละคร แม่ดอกรักเร่)​
เพลง โอ้ย...ความรัก -​ (เพลงประกอบละคร เขยใหญ่ สะใภ้เล็ก)​
เพลง สมิงจ้าวท่า -​ (เพลงประกอบละคร สมิงจ้าวท่า)​
เพลง ชายคนหนึ่ง -​ (เพลงประกอบละคร พรหมพิศวาส)​
เพลง เสียงของหัวใจ -​ ร้องร่วมกับ พิม พิมประภา
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

สองคน หนึ่งใจ -​ เล้าโลม Feat. หวาย ปัญญริสา​
แบกความเหงาให้เธอไม่ไหว -​ พ้อย พรวรา
ผลงาน > พิธีกร

เที่ยงบันเทิง​สด ช่อง 7 เอชดี
ผลงาน > โฆษณา​

ยาสีฟัน​ ดอกบัวคู่