stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาคตะนาวศรี
ประวัติ > ยุคกรุงศรีอยุธยาตอนปลายจนถึงยุครัตนโกสินทร์

ในยุคสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย เมื่อปี พ.ศ. 2302 สมัยสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อัมรินทร์ รัชกาลสุดท้ายแห่งกรุงศรีอยุธยา  พระเจ้าอลองพญา กษัตริย์พม่า ได้ยกกองทัพมาตีเมืองทวายซึ่งขณะนั้นแข็งเมืองอยู่ และได้ยกพลตามมาตีเมืองมะริดและตะนาวศรี หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2330 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้พยายามยกทัพไปตีเมืองทวายคืนจากพม่า แม้จะไม่สำเร็จ แต่ในอีก 4 ปีต่อมา คือ พ.ศ. 2334 เมืองทะวาย ตะนาวศรี และมะริด ก็มาขอขึ้นกับไทย
ในปี พ.ศ. 2366 ปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย อังกฤษเริ่มเข้ายึดหัวเมืองชายฝั่งทะเลของพม่า รวมทั้งตะนาวศรี มะริด และทวาย ซึ่งเป็นเมืองหลวงของภาคตะนาวศรี พร้อมทั้งได้ส่งเจ้าหน้าที่เข้าสำรวจทำแผนที่ เพื่อจะได้รู้จักสภาพภูมิประเทศ ทรัพยากร และขอบเขตของเมืองที่ตนยึดได้ เมื่อมาถึงทิวเขาตะนาวศรีจึงได้ทราบว่าฝั่งตะวันออกของทิวเขาตะนาวศรีเป็นอาณาเขตของประเทศไทย
ภายหลังในปี พ.ศ. 2408 จึงได้ส่งข้าหลวงใหญ่อังกฤษประจำอินเดียมาติดต่อกับรัฐบาลไทยเพื่อขอให้มีการปักปันเขตแดนระหว่างไทยกับพม่าของอังกฤษเป็นการถาวร ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ในช่วงปี  พ.ศ. 2408 – พ.ศ. 2410 มีการตั้งคณะข้าหลวงปักปันเขตแดน เพื่อดำเนินการร่วมสำรวจและชี้แนวเขตแดนของตนตั้งแต่จังหวัดแม่ฮ่องสอน จนถึงจังหวัดระนอง โดยฝ่ายไทยได้แต่งตั้งเจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ สมุหกลาโหม ผู้บังคับหัวเมืองฝ่ายใต้เฉียงตะวันตก เป็นข้าหลวงมีอำนาจเต็ม และมีเจ้าพระยายมราช (ครุฑ) พระยาเพชรบุรี และพระยาชุมพร (กล่อม) รับผิดชอบตั้งแต่เขตจังหวัดกาญจนบุรี ถึงจังหวัดระนอง ส่วนอังกฤษได้ตั้ง Lieutenant Arthur Herbert Bagge เป็นข้าหลวงมีอำนาจเต็ม
เมื่อการสำรวจทำแผนที่ และทำบัญชีรายละเอียดเกี่ยวกับที่หมายเขตแดนเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงได้มีการประชุมจัดทำอนุสัญญาขึ้นที่กรุงเทพ ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2411 และได้มีการให้สัตยาบันกัน ที่กรุงเทพ เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม  พ.ศ. 2411 ภายหลังจากฝ่ายไทยได้ตรวจสอบเห็นว่าแผนที่ The Map of Tenasserim and the adjacent provinces of the Kingdom of Siam ที่อังกฤษจัดทำขึ้นใหม่นั้นถูกต้องแล้ว นับแต่นั้นแนวพรมแดนระหว่างไทยกับพม่าตั้งแต่สบเมยถึงปากแม่น้ำกระบุรี จึงได้เปลี่ยนจากเส้นเขตแดนที่ยอมรับโดยพฤตินัย มาเป็นเส้นเขตแดนที่กำหนดขึ้นโดยอนุสัญญา[ต้องการอ้างอิง] บัญชีที่หมายเขตแดนแนบท้ายอนุสัญญา และแผนที่แนบท้ายอนุสัญญา
ในอนุสัญญาได้ระบุเส้นเขตแดนตรงแม่น้ำกระบุรีว่า “..ตั้งแต่เขาถ้ำแดงตามเขาแดนใหญ่มาจนถึงปลายน้ำกระใน เป็นเขตแดนจนถึงปากน้ำปากจั่น ลำแม่น้ำเป็นกลาง เขตแดนฝ่ายละฟาก เกาะในแม่น้ำปากจั่นริมฝั่งข้างอังกฤษเป็นของอังกฤษ ริมฝั่งข้างไทยเป็นของไทย เกาะขวางหน้ามลิวันเป็นของไทย แม่น้ำปากจั่นฝั่งตะวันตกเป็นของอังกฤษ ตลอดจนถึงปลายแหลมวิคตอเรีย ฝั่งตะวันออกตลอดไปเป็นของไทยทั้งสิ้น...”
สรุปว่า ในครั้งนั้นกำหนดให้แม่น้ำเป็นกลาง ให้ฝั่งเป็นเขตแดน ฝั่งด้านตะวันตกเป็นของพม่า ฝั่งด้านตะวันออกเป็นของไทย สำหรับเกาะในแม่น้ำถ้าชิดฝั่งตะวันตกก็ให้เป็นของอังกฤษ ถ้าชิดฝั่งตะวันออกก็ให้เป็นของไทย สำหรับเกาะขวางให้เป็นของไทย
กล่าวได้ว่า ในการให้สัตยาบันครั้งนี้ถือเป็นการยอมรับอย่างเป็นทางการตามข้อตกลงระหว่างประเทศ ว่าเมืองมะริด ทวาย และตะนาวศรี เป็นดินแดนของประเทศพม่าที่อยู่ในบังคับของอังกฤษ นับตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2411 เป็นต้นมา
ประวัติ > การปรับปรุงเส้นเขตแดนใหม่กับไทย

ในปี พ.ศ. 2379 แม่น้ำปากจั่นที่กั้นเขตแดนระหว่างจังหวัดระนองของประเทศไทยกับภาคตะนาวศรีของประเทศพม่าเปลี่ยนทางเดิน รัฐบาลไทยจึงได้ขอปรับปรุงเส้นเขตแดนนี้กับอังกฤษ ซึ่งทำให้ไทยเสียดินแดนที่เป็นเกาะไปประมาณ 100 ไร่ แต่ได้คืนมา 186 ไร่ และดินแดนที่ได้คืนมานี้ประชากรส่วนใหญ่ก็เป็นชาวไทย
ประวัติ > หลังได้รับเอกราชจากอังกฤษ

หลังจากได้รับเอกราชจากอังกฤษในปี ค.ศ. 1948 ดินแดนทางตะวันออกเฉียงเหนือก็ได้รับการจัดตั้งเป็นรัฐกะเหรี่ยง ต่อมาใน ค.ศ. 1974 ดินแดนทางตอนเหนือที่เหลือของภาคตะนาวศรีก็ได้รับการจัดตั้งเป็นรัฐมอญ แต่เดิมเมืองเอกของภาคตะนาวศรีคือเมืองเมาะลำเลิง (มะละแหม่ง) แต่เมื่อมีการจัดตั้งเป็นรัฐมอญแล้ว เมืองเมาะลำเลิงจึงตกอยู่ในการปกครองของรัฐมอญ ต่อมาจึงมีการจัดตั้งเมืองทวายเป็นเมืองเอกของภาคตะนาวศรีแทนเมืองเมาะลำเลิงที่อยู่ในเขตของรัฐมอญ ต่อมาในปี ค.ศ. 1989 ทางการพม่าได้ทำการเปลี่ยนแปลงการสะกดชื่อภาคตะนาวศรีในอักษรโรมัน โดยจากเดิมสะกดว่า Tenasserim เปลี่ยนเป็น Tanintharyi และออกเสียงเป็นภาษาพม่าเป็น ตะนี่นตายี นั่นเอง
ที่ตั้ง

ทิศเหนือ ติดต่อกับรัฐมอญ (ประเทศพม่า)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดกาญจนบุรี ราชบุรี เพชรบุรี ประจวบคีรีขันธ์ ชุมพร และระนอง (ประเทศไทย)
ทิศใต้ ติดต่อกับทะเลอันดามัน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับทะเลอันดามัน
การแบ่งเขตการปกครอง

ภาคตะนาวศรีมีการปกครองแบบภาคไม่ใช่รัฐ ไม่ได้มีกองกำลังแบ่งแยกดินแดนเหมือนชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ การปกครองของภาคตะนาวศรีมี 4 จังหวัด ดังนี้
| จังหวัด> อักษรไทย | จังหวัด> อักษรพม่า | จังหวัด> อักษรโรมัน | อำเภอ> อักษรไทย | อำเภอ> อักษรพม่า | อำเภอ> อักษรโรมัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ทวาย |  ထားဝယ် |  Dawei |  ทวาย |  ထားဝယ် |  Dawei |
|  ทวาย |  ထားဝယ် |  Dawei |  ล่องโลน |  လောင်းလုံ |  Launglon |
|  ทวาย |  ထားဝယ် |  Dawei |  ตะแยะช่อง |  သရက်ချောင်း |  Thayetchaung |
|  ทวาย |  ထားဝယ် |  Dawei |  เย-พยู |  ရေဖြူ |  Yebyu |
|  มะริด |  မြိတ် |  Myeik |  มะริด |  မြိတ် |  Myeik |
|  มะริด |  မြိတ် |  Myeik |  จู้นซุ |  ကျွန်းစု |  Kyunsu |
|  มะริด |  မြိတ် |  Myeik |  ปะลอ |  ပုလော |  Palaw |
|  มะริด |  မြိတ် |  Myeik |  ตะนาวศรี |  တနင်္သာရီ |  Tanintharyi |
|  เกาะสอง |  ကော့သောင်း |  Kawthaung |  เกาะสอง |  ကော့သောင်း |  Kawthaung |
|  บกเปี้ยน |  ဘုတ်ပြင်း |  Bokpyin |  บกเปี้ยน |  ဘုတ်ပြင်း |  Bokpyin |
ประชากร

ประชากรมี 1.2 ล้านคน  และมีหลากหลายชาติพันธุ์ ส่วนใหญ่จะเป็นชาวมอญ, ชาวทวาย, ชาวพม่า และชาวกะเหรี่ยง พวกที่ถือตัวเป็นชาวไทยส่วนใหญ่จะอาศัยทางใต้ของภาคตะนาวศรี นอกจากนี้ยังมีกลุ่มชาวไทยเชื้อสายลาวอพยพออกมาจากแดนไทยแถบจังหวัดราชบุรี ช่วงก่อนปี พ.ศ. 2394 โดยหนีไปยังเมืองทวาย, เมาะลำเลิง, มะริด และตะนาวศรี และนำสินค้าเข้ามาค้าขายที่บ้านจางวางบัวโรย แขวงเมืองราชบุรี
หลังจากการเสียดินแดนบริเวณภาคตะนาวศรี ชาวไทยที่อาศัยอยู่ในบริเวณนี้จึงกลายเป็นประชาชนชาวพม่าไป โดยในปลายปี พ.ศ. 2549 ได้มีคนเชื้อสายไทยกว่า 3,000 คน อพยพเข้าสู่ฝั่งไทย แต่อย่างก็ตามพวกเขาเหล่านี้ก็ไม่ได้รับสัญชาติไทย และใช้ชีวิตเช่นเดียวกับแรงงานชาวพม่าทั่วไป
ประชากร > ภาษา

ในอดีตนั้น ประชากรส่วนใหญ่ในดินแดนแถบนี้ใช้ภาษามอญ ภาษาไทย ภาษากะเหรี่ยง และภาษามลายู มะริดในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 แบ่งการปกครองเป็น 5 อำเภอ (township) คือ มะริด ปะลอ (Palaw) ตะนาวศรี บกเปี้ยน (Bokpyin) และมะลิวัลย์ (Maliwun) บกเปี้ยนมีประชากร เมื่อปี พ.ศ. 2444 ราว 7,255 คน ร้อยละ 18 พูดภาษาพม่า ร้อยละ 53 พูดภาษาสยาม ร้อยละ 20 พูดภาษามลายู ตำบลมะลิวัลย์มีประชากรประมาณ 7,719 คน ประกอบไปด้วยชาวสยาม ชาวจีน และมลายู ตำบลตะนาวศรีตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของอำเภอมะริด และอยู่ติดแดนสยาม ประชากรปี พ.ศ. 2434 มีประมาณ 8,389 คน เพิ่มขึ้นเป็น 10,712 คน ในปี พ.ศ. 2444
ปัจจุบันประชากรส่วนใหญ่ของภาคตะนาวศรีใช้ภาษาพม่าในการสื่อสารระหว่างกลุ่ม และเป็นภาษาราชการ ส่วนทางใต้จะมีกลุ่มคนพูดภาษาไทย ภาษาไทยถิ่นใต้ และภาษามลายูอยู่บ้าง ส่วนกลุ่มคนเชื้อสายไทยภาคตอนบนของภาคตะนาวศรี นอกจากนี้ยังมีการใช้ภาษาไทยถิ่นอีสานในตำบลคลองใหญ่ ซึ่งมีบรรพบุรุษอพยพมาจากจังหวัดเพชรบุรีและจังหวัดอุดรธานีตั้งแต่ครั้งสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง และสืบทอดวัฒนธรรมจากอีสาน เช่น การทำประเพณีบุญบั้งไฟ และเลี้ยงปู่ตาหรือผีประจำหมู่บ้าน
ประชากร > ศาสนา

ประชากรส่วนใหญ่ของตะนาวศรีส่วนมาก นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท ส่วนศาสนาอิสลาม อยู่ในกลุ่มของชาวพม่าเชื้อสายมลายู, ชาวไทยมุสลิม, ชาวโรฮีนจา และชาวพม่าเชื้อสายอินเดียบางส่วน โดยเฉพาะทางตอนใต้ของภาคตะนาวศรีซึ่งมีอาศัยอยู่หนาแน่น  ส่วนศาสนาคริสต์นั้นแม้จะมีประวัติศาสตร์มานานในดินแดนนี้ ตั้งแต่ก่อนสมัยอาณานิคม แต่ก็มีจำนวนน้อย โดยมีชุมชนเชื้อสายเวียดนามที่อพยพเข้ามาในภาคตะนาวศรีตั้งแต่รัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยเข้ามาอาศัยในเมืองมะริด และตะนาวศรี โดยมีบาทหลวงชาวฝรั่งเศสเป็นผู้ฝึกสอนศาสนา และขณะเดียวกันก็ลี้ภัยทางศาสนาจากเวียดนามด้วย
ประเพณีท้องถิ่น

ลุจา (Lukya) ที่มะริด
ลอยบาตร ที่ทวาย
ฝังไห ที่เมืองเย (Ye)
แห่พระเจ้า 28 องค์ ที่ทวาย มะริด และปะลอ (Palaw)
นิราศเดือน

นิราศเดือน เป็นกวีนิพนธ์เชิงนิราศ เขียนโดย นายมี หรือหมื่นพรหมสมพัตสร (มี) (พรม-สม-พัด-สอน) แต่งขึ้นในขณะที่บวชเป็นภิกษุอยู่ที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม เดิมทีเชื่อว่าเป็นผลงานของสุนทรภู่ระยะหนึ่ง เนื้อเรื่องรำพันถึงความรัก ประเพณี รวมทั้งเหตุการณ์ประจำเดือนหนึ่ง ๆ ในรอบปี ทำนองเดียวกับโคลงทวาทศมาสในสมัยกรุงศรีอยุธยา เนื้อความจะพรรณนาเหตุการณ์ตั้งแต่เดือน 5 เป็นต้นไปจนครบทั้ง 12 เดือน มีประเพณีสำคัญคือ ประเพณีสงกรานต์ เป็นต้น
นัมกุง มิน

| นัมกุง มิน |
| --- | --- |
นัมกุง มิน ในปี ค.ศ. 2017
เกิด:  (1978-03-12) 12 มีนาคม ค.ศ. 1978 (46 ปี) โซล, ประเทศเกาหลีใต้ 
สัญชาติ: เกาหลีใต้
การศึกษา: มหาวิทยาลัยชุงอัง  (สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล)
อาชีพ:  นักแสดง  ผู้กำกับ  นักเขียนบทละคร 
ปีปฏิบัติงาน: 2002–ปัจจุบัน
ตัวแทน: 935 เอนเตอร์เทนเมนต์
ส่วนสูง: 179 เซนติเมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว)

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 남궁민
อาร์อาร์: Namgoong Min 
เอ็มอาร์: Namkoong Min 
 
เว็บไซต์: อินสตาแกรม min_namkoong
นัมกุง มิน (เกาหลี: 남궁민; เกิด 12 มีนาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักแสดงชายชาวเกาหลีใต้, ผู้กำกับ และผู้เขียนบทละคร เขาเริ่มมีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักในภาพยนตร์ฟิล์มนัวร์เรื่อง อหังการลูกผู้ชายหักดิบ (ปี 2006) เขาได้รับการยกย่องในเรื่องของความสามารถทางด้านการแสดงอย่างมากมายในละครโทรทัศน์เรื่อง Remember: War of the Son (ปี 2015–2016), วุ่นรักฉบับกงชิม (ปี 2016), Good Manager (ปี 2017) และ Falsify (ปี 2017)
ชีวิตส่วนตัว > การศึกษา

โรงเรียนมัธยมศึกษาแทซ็อง
มหาวิทยาลัยชุงอัง สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล (ปริญญาตรี)
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | ชื่อภาษาเกาหลี | บทบาท | เพิ่มเติม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2002 | โคตรเลวในดวงใจ | 나쁜 남자 | ฮย็อน-ซู | — |
| 2006 | อหังการลูกผู้ชายหักดิบ | 비열한 거리 | มิน-โฮ | — |
| 2007 | เลือดลบรอยบาป | 뷰티풀 선데이 | มิน-อู | — |
| 2015 | Hot Service: A Cruel Hairdresser | 화끈한 써비스: 어느 잔인한 미용사의 | — | เป็นหนึ่งในทีมงานโปรดักชันส์ |
| 2015 | Light My Fire | 라이트 마이 파이어 | — | ภาพยนตร์สั้น มีบทบาทในการกำกับและเขียนบท |
| 2016 | Moonlit Motive | 夜色撩人 | 周梖 | ภาพยนตร์สัญชาติจีน |
| 2017 | พาร์ทไทม์ สปาย | 비정규직 특수요원 | มิน-ซ็อก |  |
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | ชื่อภาษาเกาหลี | บทบาท | สถานี |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2002 | Dae Bak Family | 대박가족 | นัมกุง มิน | SBS |
| 2003 | Rose Fence | 장미울타리 | ฮัน ดง-ฮย็อน | KBS2 |
| 2003 | Drama City "To William" | 윌리엄을 위하여 | ยุน จุน-โฮ | KBS2 |
| 2003 | Wedding Story "My Love My Oppa" | 나의 사랑 나의 오빠 | ซัง-ซู | KBS2 |
| 2003 | Pearl Necklace | 진주 목걸이 | ฮวัง จุน-โฮ | KBS2 |
| 2003 | HDTV Literature "Mould Flower" | 곰팡이꽃 | กี-ฮุน | KBS1 |
| 2004 | Drama City "After Love" | 사랑한 후에 | อึน-แจ | KBS2 |
| 2004 | My Lovely Family | 금쪽같은 내새끼 | อัน จิน-กุก | KBS1 |
| 2005 | My Rosy Life | 장밋빛 인생 | ดร. ชี พัก-ซา | KBS2 |
| 2006 | ขอรอรักด้วยหัวใจ | 어느 멋진 날 | คัง ดง-ฮา | MBC |
| 2009 | นักฆ่าล่าหัวใจเธอ | 아이리스 | (อ้างถึง) | KBS2 |
| 2010 | บีคัมมิ่ง อะ บิลเลี่ยนแนร์ | 부자의 탄생 | จู อุน-ซ็อก | KBS2 |
| 2011 | ได้ยินเสียงหัวใจฉันไหม | 내 마음이 들리니 | ชัง จุน-ฮา / พง มา-รู | MBC |
| 2012 | ละครพิเศษ "Still Picture" | 스틸사진 | คิม ฮย็อน-ซู | KBS2 |
| 2012 | แสบใสยัยตัวร้าย | 청담동 앨리스 | โซ อิน-ชัน (รับเชิญ ตอนที่ 1-3) | SBS |
| 2013 | Hur Jun, the Original Story | 구암 허준 | ยู โด-จี | MBC |
| 2013 | รักฟรุ้งฟริ้ง ยัยผู้หญิงว่างงาน | 실업급여 로맨스 | คิม จง-แด | E Channel |
| 2014 | รักนี้ต้องโรมานซ์ | 로맨스가 필요해 시즌3 | คัง แท-ยุน | tvN |
| 2014 | นานแค่ไหนก็จะรัก | 달래 된, 장국: 12년만의 재회 | ยู จุน-ซู | JTBC |
| 2014 | My Secret Hotel | 마이 시크릿 호텔 | โช ซ็อง-คย็อม | tvN |
| 2015 | สืบรักจากกลิ่น | 냄새를 보는 소녀 | คว็อน แจ-ฮี | SBS |
| 2015–2016 | Remember: War of the Son | 리멤버 – 아들의 전쟁 | นัม กยู-มัน | SBS |
| 2016 | วุ่นรักฉบับกงชิม | 미녀 공심이 | อัน ดัน-แท / ซ็อก จุน-พโย | SBS |
| 2016 | ตรวจใจเธอให้เจอรัก | 닥터스 | นัม บา-รัม (รับเชิญ ตอนที่ 13-15) | SBS |
| 2017 | Good Manager | 김과장 | คิม ซึง-รยง | KBS2 |
| 2017 | Man to Man | 맨투맨 | (อ้างถึง) | JTBC |
| 2017 | Falsify | 조작 | ฮัน มู-ย็อง | SBS |
| 2019 | Doctor Prisoner | 닥터 프리즈너 | นา อี เจ | KBS2 |
| 2019 | Hot Stove League | 스토브리그 | แบ็ค ซึง ซู | SBS |
| 2020 | Awaken | 낮과 밤 | โด จอง อู | tvN |
| 2021 | the veil | 검은 태양 | ฮัน จีฮยอก | MBC |
| 2022 | ทนายพันวอน |  | ชอนจีฮุน | เอสบีเอส |
| 2023 | My dearest |  | อีจางฮยอน | MBC |
ผลงานด้านการแสดง > รายการวาไรตี้

| ปี | รายการ | สถานี | เพิ่มเติม |
| --- | --- | --- | --- |
| 2004–2005 | มิวสิกแบงก์ | KBS2 | เป็นผู้ดำเนินรายการร่วมกับ โซ อี-ฮย็อน ตั้งแต่วันที่ 12 พฤศจิกายน 2004 – 29 เมษายน 2005 |
| 2014 | มาแต่งงานกันเถอะ ซีซันที่ 4 | MBC | เป็นคู่รักกับ ฮง จิน-ย็อง |
| 2016-2017 | Singing Battle | KBS | เป็นผู้ดำเนินรายการ (ตอนที่ 1-21) |
ผลงานด้านการแสดง > การปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอ

| ปี | เพลง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 2002 | "백설공주를 사랑한 난장이" | คูล |
| 2002 | "작년, 오늘" | คูล |
| 2006 | "The Thing That I Forget You" | อี จ็อง-บง |
| 2014 | "Cheer Up" | ฮง จิน-ย็อง |
| 2016 | "Sketch" | ฮโยมิน |
แหล่งข้อมูลอื่น

แฟนคาเฟ่ของนัมกุง มิน ที่ ทาอึม (เกาหลี)
เว็บไซต์แฟนคลับของนัมกุง มิน ในประเทศญี่ปุ่น เก็บถาวร 2015-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
Namkoong Min ที่โคเรียนมูวีเดตาเบส
Namkoong Min ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แย้กะเทย

| แย้โกวานตรี |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Lacertilia
วงศ์:: Agamidae
วงศ์ย่อย:: Leiolepidinae
สกุล:: Leiolepis
สปีชีส์:: L.  ngovantrii
ชื่อทวินาม
Leiolepis ngovantrii Grismer & Grismer, 2010

แย้โกวานตรี (ชื่อวิทยาศาสตร์: Leiolepis ngovantrii; เวียดนาม: Nhông cát trinh sản) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกแย้ชนิดใหม่ของโลก มีความสามารถพิเศษที่สามารถสืบพันธุ์ได้เองโดยไม่ต้องพึ่งตัวผู้ การสืบพันธุ์วิธีการโคลนตัวเองด้วยการเกิดจากไข่เอง ตัวอ่อนที่ฟักจากไข่ของแย้ชนิดนี้ ได้ถ่ายทอดลักษณะทางพันธุกรรมของตัวแม่อย่างครบถ้วน ทำให้มีลักษณะเหมือนกันทุกอย่าง
นักสัตววิทยายังไม่สามารถอธิบายสาเหตุที่แน่ชัดในเรื่องลำดับการวิวัฒนาการของแย้ชนิดนี้ วิวัฒนาการนี้เกิดมานานเมื่อใด และพ่อของแย้ตัวเมียตัวแรกมาจากไหนและหายไปไหน ซึ่งสันนิษฐานว่าแย้กะเทยที่พบอาจจะเป็นผลการผสมข้ามพันธุ์ของแย้เพศผู้กับเพศเมียต่างสายพันธุ์ คือ Leiolepis guttata และ Leiolepis guentherpetersi ทำให้พวกมันกลายเป็นหมัน และจากสภาพแวดล้อมของถิ่นอาศัยที่แห้งแล้ง อาจทำให้ต้องดิ้นรนวิวัฒนาการให้รอดจากความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ และสืบเผ่าพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์
โดยถิ่นที่อาศัยของแย้ชนิดนี้ คือ เขตสงวนธรรมชาติบิ่ญเจิว-เฟื้อกบื๋ว (Bình Châu-Phước Bửu) ในจังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่าทางภาคใต้ของเวียดนาม ซึ่งเป็นป่าพุ่มไม้เตี้ย ๆ กับดินทรายชายฝั่งทะเล สำหรับชาวเวียดนามแล้วรู้จักและรับประทานแย้ชนิดนี้มานานแล้ว โดยพบได้ในเมนูอาหารในร้านอาหารบริเวณที่พบ
ลักษณะทางกายภาพ

แย้โกวานตรี (L. ngovantrii) มีความยาวลำตัว 95–127 มม. (3.7–5.0 นิ้ว) ลำตัวบนปกคลุมไปด้วยจุดสีน้ำตาลมีแถบสีเหลืองเป็น 1-2 คู่ ขนาบตลอดแนวข้างลำตัว สีลักษณะนี้ช่วยอำพรางได้พอประมาณในพื้นที่ชายฝั่งที่เป็นดินทราย และป่าชายเลนในช่วงฤดูแล้ง ที่ปกคลุมด้วยหญ้าและใบไม้แห้ง
อนุกรมวิธาน

แย้โกวานตรี เป็นสัตว์เลื้อยคลานชนิดใหม่ของโลกจากการขึ้นทะเบียนในปี 2553 จัดอยู่ในสกุล Leiolepis ที่มีอย่างน้อย 4 ชนิดที่มีการสืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์ (asexual spicies) จากทั้งหมด 9 ชนิดในสกุล (5 ชนิดที่เหลือมีการการสืบพันธุ์โดยการผสมพันธุ์)
ภาวะการมีเพศเมียล้วนและสืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์นี้ อาจเกิดจากการกลายพันธุ์ (mutation) และการผสมข้ามพันธุ์ (hybridization)
แย้สกุล Leiolepis ที่มีอย่างน้อย 4 ชนิดที่มีการสืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์ (asexual spicies)
แย้สงขลา L. boehmei Darevsky & Kupriyanova, 1993 – พบเฉพาะภาคใต้ เช่น นครศรีธรรมราช และสงขลา
L. guentherpetersi Darevsky & Kupriyanova, 1993
แย้โกวานตรี L. ngovantrii J. Grismer & L. Grismer, 2010 – พบได้ในเวียดนาม
แย้มลายู L. triploida G. Peters, 1971 – มีถิ่นอาศัยในประเทศไทย และมาเลเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Leiolepis ngovantrii ที่วิกิสปีชีส์
ทีมแก้บั๊กในโลกเกมที่ไม่สมบูรณ์

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น
| --- | --- |
ทีมแก้บั๊กในโลกเกมที่ไม่สมบูรณ์
この世界は不完全すぎる (Kono Sekai wa Fukanzen Sugiru)
มังงะ
เขียนโดย: มาซามิจิ ซาโตะ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
นิตยสาร: Comic Days
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 30 พฤษภาคม 2020 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 12 (หนังสือ)
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: เคอิ อุมาบิกิ
เขียนบทโดย: โชโกะ ยาซุคาวะ
ดนตรีโดย: ยูตะ คาไซ เซมะ อิวาฮาชิ ไดสุเกะ โฮริคาวะ
สตูดิโอ: 100Studio สตูดิโอพาเล็ต
ถือสิทธิ์โดย: เมเดียลิงก์
เครือข่าย: เจเอ็นเอ็น (เอ็มบีเอส, ทีบีเอส, บีเอส-ทีบีเอส), เอที-เอ็กซ์
ฉาย:  6 กรกฎาคม พ.ศ. 2567  –  28 กันยายน พ.ศ. 2567
ตอน: 13 (รายชื่อตอน)
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
ทีมแก้บั๊กในโลกเกมที่ไม่สมบูรณ์ (ญี่ปุ่น: この世界は不完全すぎる, โรมาจิ: Kono Sekai wa Fukanzen Sugiru) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยมาซามิจิ ซาโตะ เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์ Comic Days ของโคดันชะในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2567 แต่ละบทของซีรีส์นี้ได้ถูกรวบรวมเป็นเล่มจำนวน 11 เล่ม ซีรีส์โทรทัศน์อนิเมะที่ดัดแปลงโดย 100Studio และสตูดิโอพาเล็ต ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึง​กันยายน​ พ.ศ. 2567
สื่อ > มังงะ

ซีรีส์นี้เขียนและวาดภาพโดยมาซามิจิ ซาโตะ ได้เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะ Comic Days ของโคดันชะ เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 ณ เดือน ิงหาคม​พ.ศ. 2567 แต่ละตอนของซีรีส์นี้ได้ถูกรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)แล้วจำนวน 13 เล่ม
สื่อ > มังงะ > จำนวนเล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  9 ตุลาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-06-520873-1 |
| 2 |  8 มกราคม พ.ศ. 2564 | 978-4-06-521992-8 |
| 3 |  8 เมษายน พ.ศ. 2564 | 978-4-06-523041-1 |
| 4 |  8 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-06-523956-8 |
| 5 |  10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | 978-4-06-526012-8 |
| 6 |  9 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-527333-3 |
| 7 |  29 สิงหาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-528311-0 |
| 8 |  28 ตุลาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-529377-5 |
| 9 |  12 เมษายน พ.ศ. 2566 | 978-4-06-530845-5 |
| 10 |  11 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-532212-3 |
| 11 |  10 เมษายน พ.ศ. 2567 | 978-4-06-535125-3 |
| 12 |  10 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-06-536214-3 |
| 13 |  9 สิงหาคม พ.ศ.​2567 | 978-4-06-536384-3 |
| 14 |  11 ธันวาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-06-537862-5 |
สื่อ > อนิเมะ

ได้รับการประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2566 ซีรีส์นี้ผลิตโดย 100Studio และสตูดิโอพาเล็ต และกำกับโดยเคอิ อุมาบิกิ พร้อมเรียบเรียงบทโดยโชโกะ ยาสุคาวะ  ออกแบบตัวละครโดย ชิเงโอะ อาคาโฮริ, และดนตรีประกอบที่แต่งโดยยูตะ คาไซ, เซมะ อิวาฮาชิและ ไดสุเกะ โฮริคาวะจาก Elements Garden เดิมมีกำหนดออกอากาศไว้ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2567 แต่ต่อมาเกิดการล่าช้า และได้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 กรกฎาคมจนถึง 28 กันยายน พ.ศ. 2567 บนรายการ Animeism บนช่องเอ็มบีเอส, ทีบีเอสและ บีเอส-ทีบีเอส เพลงเปิดคือ "No Complete" ขับร้องโดยLiyuu ในขณะที่เพลงปิดคือ "Loop" ขับร้องโดย Nacherry (กลุ่มนักพากย์ที่ประกอบด้วยชิเอมิ ทานากะและนัตสึมิ มูรากามิ) เมเดียลิงก์ได้รับลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้สำหรับการสตรีมบนช่องยูทูบ Ani-One Asia
สื่อ > อนิเมะ > รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | สตอรี่บอร์ดโดย  | วันฉายเดิม  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "นิโคล่าผู้ทำงานรับใช้" ถอดเสียง: "Shitabataraki no Nikora" (ญี่ปุ่น: 下働きのニコラ) | เคอิ อุมาบิกิ | โชโกะ ยาซุคาวะ | เคอิ อุมาบิกิ | 6 กรกฎาคม 2567 (2567-07-06) |
| 2 | "ฮากะ มาโคโตะ" ถอดเสียง: "Haga Makoto" (ญี่ปุ่น: 羽賀マコト) | อิปเป อิจิอิ | โชโกะ ยาซุคาวะ | ไดสุเกะ ชิมามูระ | 13 กรกฎาคม 2567 (2567-07-13) |
| 3 | "เทสล่า" ถอดเสียง: "Tesura" (ญี่ปุ่น: テスラ) | สตูดิโอพาเล็ต | โชโกะ ยาซุคาวะ | ทัตสึชิ ยามาซากิ | 20 กรกฎาคม 2567 (2567-07-20) |
| 4 | "อามาโนะ อิโซระ" ถอดเสียง: "Amano isora" (ญี่ปุ่น: 天野イソラ) | เท็ตสึอากิ วาตานาเบะ | ชินอิจิ อิโนะซึเมะ | ยูทากะ โคมิ | 27 กรกฎาคม 2567 (2567-07-27) |
| 5 | "ลอบเร้น" ถอดเสียง: "Sennyū" (ญี่ปุ่น: 潜入) | ฮิโตชิ โมโต | คัตสึยะ อิชิดะ | ฮิโตชิ โมโต | 8 สิงหาคม 2567 (2567-08-08) |
| 6 | "ราชาจิตคลั่ง" ถอดเสียง: "Kyōran no Ken Mikado" (ญี่ปุ่น: 狂乱の賢帝) | เรียวสุเกะ อิซึมิโยชิ | โชโกะ ยาซุคาวะ | ไดสุเกะ ชิมามูระ | 10 สิงหาคม 2567 (2567-08-10) |
| 7 | "ประธาน" ถอดเสียง: "Shachō" (ญี่ปุ่น: 社長) | ฮิโตชิ โมโต | ชินอิจิ อิโนสึเมะ | ทัตสึชิ ยามาซากิ | 17 สิงหาคม 2567 (2567-08-17) |
| 8 | "คอนโซลคอมมานด์" ถอดเสียง: "Konsōrukomando" (ญี่ปุ่น: コンソールコマンド) | ฮิกาชิโอะ ยามาอุจิ | คัตสึยะ อิชิดะ | ยูทากะ โคมิ | 24 สิงหาคม 2567 (2567-08-24) |
| 9 | "คากามิ อากิระ" ถอดเสียง: "Kagami Akira" (ญี่ปุ่น: 加賀美アキラ) | ชุนซุเกะ คิชิ | คัตสึยะ อิชิดะ | ยูจิ คันซากิ | 31 สิงหาคม 2567 (2567-08-31) |
| 10 | "เกเดลกับยามานากะ" ถอดเสียง: "Geidoru to sanchū" (ญี่ปุ่น: ゲイドルと山中) | ยูกิ คาโดฮาระ | โชโกะ ยาซุคาวะ | 100studio | 6 กันยายน 2567 (2567-09-06) |
| 11 | "อัลบา" ถอดเสียง: "Aruba" (ญี่ปุ่น: アルバ) | อิปเป อิจิอิ | โชโกะ ยาซุคาวะ | 100studio | 13 กันยายน 2567 (2567-09-13) |
| 12 | "เดอะไดมอนด์" ถอดเสียง: "Za・Daiyamondo" (ญี่ปุ่น: ザ・ダイヤモンド) | ฮัน ยองฮุน | โชโกะ ยาซุคาวะ | มาโมรุ คุโรซาวะ | 21 กันยายน 2567 (2567-09-21) |
| 13 | "ปีศาจแห่งความเงียบงัน ไซเลนท์" ถอดเสียง: "Sairensu" (ญี่ปุ่น: 沈黙の悪魔) | โยชิฮิเดะ อิบาตะ | โชโกะ​ ยาซูกาวะ | 100studio | 28 กันยายน 2567 (2567-09-28) |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการที่ Comic Days (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อนิเมะอย่างเป็นทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
อนิเมะ​ ทีมแก้บั๊กในโลกเกมที่ไม่สมบูรณ์ ที่​ Ani-One Asia
อนิเมะ​ ทีมแก้บั๊กในโลกเกมที่ไม่สมบูรณ์ ที่​ Ani-One Thailand
อนิเมะ​ ทีมแก้บั๊กในโลกเกมที่ไม่สมบูรณ์ ที่​บิลิบิลิ
ทีมแก้บั๊กในโลกเกมที่ไม่สมบูรณ์ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
แผ่นดินไหวในมณฑลยูนนาน พ.ศ. 2555

| --- | --- |
เจาทงคุนหมิง
เวลาสากลเชิงพิกัด: Multiplet earthquake:   
 : A: 2012-09-07 03:19:42
 : B: 2012-09-07 03:58:00
 : C: 2012-09-07 04:06:03
 : D: 2012-09-07 04:16:30
 : E: 2012-09-07 05:12:48
รหัสเหตุการณ์ ISC:  
 : A: 601696464
USGS-ANSS:  
 : A: ComCat
 : B: ComCat
 : C: ComCat
 : D: ComCat
 : E: ComCat
วันที่ท้องถิ่น: 7 กันยายน ค.ศ. 2012 (2012-09-07)
เวลาท้องถิ่น:  
 : A: 11:19 CST
 : D: 04:16 CST
ขนาด: Doublet earthquake:
 : A: 5.5 Mww
 : B: 4.8 mb
 : C: 4.2 mb 
 : D: 5.3 Mwc
 : E: 4.7 mb 
ความลึก: A: 10.0 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) B: 10.0 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) C: 10.0 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) D: 10.0 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) E: 15.0 กิโลเมตร (9.3 ไมล์)
ศูนย์กลาง: 27°34′55″N 103°59′24″E﻿ / ﻿27.582°N 103.990°E﻿ / 27.582; 103.990
พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ: จีน
ผู้ประสบภัย: เสียชีวิต 81 ราย บาดเจ็บ 821 ราย
แผ่นดินไหวในมณฑลยูนนาน พ.ศ. 2555 เป็นชุดแผ่นดินไหวที่ถล่มเมืองอี๋เหลียง (彝良) จังหวัดเจาทง (昭通) ในมณฑลยูนนาน เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2555 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 81 ศพ และมีผู้บาดเจ็บ 800 คน ตามข้อมูลของทางการ มีการอพยพประชาชนกว่า 100,000 คน และมีบ้านเรือนได้รับความเสียหายกว่า 20,000 หลังคาเรือน
การศึกษาภาษาญี่ปุ่นในประเทศไทย

การศึกษาภาษาญี่ปุ่นในประเทศไทย บันทึกว่ามีจัดการเรียนการสอนยุคแรกเมื่อปีพุทธศักราช 2477 ในระดับมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 7-8 แผนกวิสามัญภาษาต่างประเทศ ณ โรงเรียนมัธยมวัดบพิตรภิมุข กรมวิสามัญศึกษา กระทรวงธรรมการ ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พื้นที่บพิตรพิมุข จักรวรรดิ และเริ่มการสอนระดับอุดมศึกษาที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดสอนวิชาภาษาญี่ปุ่นเป็นวิชาเลือกใน พ.ศ. 2487 โดยตำราเรียนที่นิยมใช้ในปัจจุบัน คือ "มินนะ โนะ นิฮงโกะ" ซึ่งเป็นตำราเรียนภาษาญี่ปุ่นที่ใช้กันแพร่หลายทั่วโลก
ตามข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) ประเทศไทยมีสถาบันสอนภาษาญี่ปุ่นอยู่ 385 แห่ง ครูสอนภาษาญี่ปุ่น 1,153 คน และนักเรียนอีก 71,083 คน
สถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยที่เปิดสอนภาษาญี่ปุ่นเป็นวิชาเอกในระดับปริญญาตรี เรียงตามปีพุทธศักราช

| ชื่อคณะ มหาวิทยาลัย | ปีพุทธศักราชที่เปิดสอนเป็นวิชาเอก |
| --- | --- |

คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย: 2509
คณะมนุษยศาสตร์และประยุกต์ศิลป์  มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย: 2523
คณะศิลปศาสตร์  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์: 2525
คณะมนุษยศาสตร์  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์: 2526
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี: 2529
คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่: 2530
คณะศิลปศาสตร์  มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ: 2531
คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร: 2534
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์  มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่: 2538
คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง: 2540
คณะศิลปศาสตร์  มหาวิทยาลัยรังสิต: 2541
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา: 2542
คณะศิลปศาสตร์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ: 2543
คณะศิลปศาสตร์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์: 2545
คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา: 2546
คณะศิลปศาสตร์  มหาวิทยาลัยพายัพ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม: 2547
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา: 2548
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษมคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิดถ์: 2549
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม: 2554
คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต: 2556
คณะศิลปศาสตร์ สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์: 2557
คณะสื่อสารสากล สถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น: 2567