stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รฤกฤกษ์ กัลย์จาฤก
ผลงานการกำกับการแสดง > ป๊าสั่ง ย่าสอน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| ปี | เรื่อง | นักแสดงนำ | หมายเหตุ |
| 2557 | พายุเทวดา | ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์   ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์  อนุชิต สพันธุ์พงษ์  ณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์  พีรวัศ กุลนันท์วัฒน์  ศรุต วิจิตรานนท์  นภัสกร มิตรเอม |  |
| 2558 | สิงห์รถบรรทุก | ชนะพล สัตยา  อานัส ฬาพานิช กวิตา รอดเกิด  ปุณยาพร พูลพิพัฒน์  อนุวัฒน์ นิวาตวงศ์  กิตติวงศ์ โพธิ์ปี  ชัชฎาภรณ์ ธนันทา |  |
| 2559 | สารวัตรเถื่อน | เคลลี่ ธนะพัฒน์  กาญจน์เกล้า ด้วยเศียรเกล้า  อานัส ฬาพานิช ปิยพันธ์ ขำกฤษ  พัชญา เพียรเสมอ  ธีรพงศ์ เหลียวรักวงศ์  มาริสา แอนนิต้า ธนายง ว่องตระกูล |  |
| 2560 | เรือนพะยอม | ธาวิน เยาวพลกุล  คามิลล่า กิตติวัฒน์  กรรณาภรณ์ พวงทอง  วาทิต โสภา  ณัฐชา นวลแจ่ม  ธีร์ วณิชนันทธาดา  อรลีฬห์ โสตถิวันวงศ์  ธัญวิสิฎฐ์ เสียงหวาน |  |
| 2561 | มือปราบเหยี่ยวดำ | วงศกร ปรมัตถากร  รพีภัทร เอกพันธ์กุล  พิมพ์ปวีณ์ โคกระบินทร์  พิชยดนย์ พึ่งพันธ์  ศรศิลป์ มณีวรรณ์  ดอม เหตระกูล  ปิติพน พรตรีสัตย์  กณิณ ปัทมนันถ์ |  |
| 2562 | พรายพิฆาต | ชนะพล สัตยา  กิตตน์ก้อง ขำกฤษ  อัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์  พัชร์สิตา อธิอนันตศักดิ์  ณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์  นวพล ภูวดล  ปิติพน พรตรีสัตย์  สิรินทร์ ก่อเกียรติ |  |
ผลงานการกำกับการแสดง > กันตนา

ทุกอณูฤทัย (ช่อง 7 HD) 2567 ค่ายมุมใหม่
ลูกผู้ชายไม้ตะพด (ช่อง 7 HD) 2567
รางวัล

ผู้กำกับหน้าใหม่ดีเด่น - รางวัล "พิฆเนศวร" ครั้งที่ 2 ประจำปี 2556
Maya Award 2015 ผู้กำกับแอ็คชั่นหน้าใหม่ยอดเยี่ยม: สิงห์รถบรรทุก ช่อง 7
Maya Award 2016 รางวัลละครเรตติ้งสูงสุดแห่งปี 2559 : สารวัตรเถื่อน ช่อง 7
รอนนี มอรัน

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  รอนัลด์ มอรัน
วันเกิด:  28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477
สถานที่เกิด:  ลิเวอร์พูล, อังกฤษ
วันเสียชีวิต:  22 มีนาคม พ.ศ. 2560 (83 ปี 23 วัน)
ตำแหน่ง:  แบ็กซ้าย
สโมสรเยาวชน
:  ลิเวอร์พูล
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1952–1968 |  ลิเวอร์พูล |  343 |  (16) |
จัดการทีม
1991:  ลิเวอร์พูล (รักษาการ)
1992:  ลิเวอร์พูล (รักษาการ)
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
รอนัลด์ "รอนนี" มอรัน (อังกฤษ: Ronald "Ronnie" Moran; 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 – 22 มีนาคม ค.ศ. 2017) เป็นอดีตนักฟุตบอลในตำแหน่งแบ็กซ้ายและและอดีตผู้จัดการทีมชาวอังกฤษของสโมสรลิเวอร์พูล ได้รับฉายาว่า มิสเตอร์ลิเวอร์พูล เพราะตลอดอาชีพการค้าแข้งและการทำงานของเขาอยู่กับสโมสรลิเวอร์พูลเพียงสโมสรเดียว
อาชีพ > ลิเวอร์พูล

มอรันเกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 โดยมอรันเป็นเด็กในท้องถิ่นเพราะเขาเกิดที่ย่านครอสบีในเมืองลิเวอร์พูล ซึ่งมอรันได้เข้าร่วมทีมเยาวชนของลิเวอร์พูลในตำแหน่งแบ็คซ้ายพร้อมกับเป็นช่างไฟฝึกหัดกระทั่งได้เซ็นสัญญาเป็นนักเตะอาชีพเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1952 ในยุคที่ดอน เวลช์ เป็นผู้จัดการทีมในขณะนั้นมอรันมีอายุเพียง 17 ปี
มอรันได้ประเดิมสนามให้กับทีมลิเวอร์พูลเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1952 ในนัดที่ทีมหงส์แดงเอาชนะทีมดาร์บีเคาน์ตี ไปได้ 3 — 2
จากนั้นมอรันได้ลงสนามให้กับทีมลิเวอร์พูลอย่างต่อเนื่องทำให้เขาได้สวมปลอกแขนกัปตันทีมให้กับทีมหงส์แดงในฤดูกาล 1959–60 ต่อจากจอห์นนี วีลเลอร์ ผู้เป็นญาติของมอรันจนกระทั่งสามารถคว้าแชมป์ฟุตบอลลีกดิวิชัน 2 (เดิม) ฤดูกาล 1961–62 ในยุคที่บิลล์ แชงคลี เป็นผู้จัดการทีมทำให้ทีมลิเวอร์พูลได้สิทธิ์ขึ้นมาเล่นใน ฟุตบอลลีกดิวิชัน 1 (เดิม) และสามารถคว้าแชมป์ฟุตบอลลีกดิวิชัน 1 เดิมในฤดูกาล 1963–64 นับเป็นแชมป์ลีกดิวิชัน 1 เดิมสมัยแรกและสมัยเดียวของมอรันนอกจากนี้มอรันยังพาทีมคว้าแชมป์ แชริตีชีลด์ (คอมมิวนิตีชิลด์ ในปัจจุบัน) อีก 2 สมัยพร้อมกับคว้าแชมป์เอฟเอคัพ อีก 1 สมัย
หลังจากแขวนสตัดกับทีมลิเวอร์พูลระหว่างฤดูกาล 1968–69 ในวัย 36 ปีมอรันได้ถูกแชงคลีดึงตัวมาเป็นหนึ่งในสตาฟโค้ชของทีม
อาชีพ > อบรมโค้ช

ใน ค.ศ. 1966 ระหว่างเล่นให้กับทีมลิเวอร์พูลมอรันได้รับการชักชวนจากแชงคลีให้อบรมโค้ชโดยให้ไปช่วยงาน โจ เฟแกน อดีตผู้จัดการทีมของลิเวอร์พูลซึ่งขณะนั้นทำงานเป็นโค้ชทีมเยาวชนอยู่ 2 ปีก่อนจะได้ก้าวขึ้นมาเป็นโค้ชทีมชุดใหญ่เมื่อแขวนสตั๊ดแล้ว
อาชีพ > โค้ชทีมชุดใหญ่

เมื่อแขวนสตั๊ดแล้วมอรันได้ก้าวขึ้นมาเป็นโค้ชให้กับทีมชุดใหญ่ร่วมกับแชงคลี , เฟแกน , บ๊อบ เพสลีย์ และ รูเบน เบนเนตต์จนกระทั่งแชงคลีประกาศวางมือไปใน ค.ศ. 1974 และเพสลีย์ซึ่งเป็นมือขวาของแชงคลีได้ขึ้นมาคุมทีมแทนมอรันก็ยังคงทำงานให้กับทีมลิเวอร์พูลต่อมา
รอยประสานหว่างขม่อม

| รอยประสานหว่างขม่อม  (sagittal suture) |
| --- | --- |
รอยประสานหว่างขม่อม หมายเลข 2
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: sutura sagittalis
TA98: A03.1.02.003
TA2: 1576
FMA: 52929
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
รอยประสานหว่างขม่อม (อังกฤษ: sagittal suture) เป็นข้อต่อเนื้อเยื่อเกี่ยวพันแบบเส้นใยระหว่างกระดูกข้างขม่อม (parietal bone) 2 ชิ้นของกะโหลกศีรษะ เมื่อแรกคลอดกระดูกของกะโหลกศีรษะจะไม่มาบรรจบกันสนิท หากกระดูกชิ้นใดชิ้นหนึ่งของกะโหลกศีรษะเจริญเร็วกว่าปกติทำให้เกิดการปิดของซูเจอร์ก่อนกำหนด (premature closure of the suture) ซึ่งทำให้กะโหลกผิดรูป เช่น หากรอยประสานหว่างขม่อมปิดก่อนกำหนดจะทำให้กะโหลกศีรษะยาว แคบ รูปร่างคล้ายลิ่ม ซึ่งเรียกภาวะนี้ว่า กะโหลกเป็นสันหว่างขม่อม (scaphocephaly)
จุดหลักทางกายวิภาคที่พบบนรอยประสานหว่างขม่อม ได้แก่ เบรกมา (bregma) และส่วนยอดกะโหลก (vertex of the skull) เบรกมาเกิดจากจุดเชื่อมของรอยประสานระหว่างขม่อมและรอยประสานคร่อมขม่อมหน้า (coronal suture) และส่วนยอดกะโหลกเป็นจุดบนสุดของกะโหลกศีรษะ ซึ่งมักจะอยู่ใกล้กับตรงกลางของรอยประสานหว่างขม่อม
แหล่งข้อมูลอื่น

SUNY Figs 22:03-01
กายวิภาคศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต skel/behind2
Sagittal+suture จากเว็บไซต์  eMedicine Dictionary
ประเทศเวียดนามใต้

ประเทศเวียดนามใต้ หรือเรียกชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐเวียดนาม (เวียดนาม: Việt Nam Cộng Hòa; ฝรั่งเศส: République du Viêt Nam) เป็นรัฐที่ปกครองบริเวณตอนใต้ของเวียดนามระหว่างปีพ.ศ. 2498 - พ.ศ. 2518 ซึ่งต่างชาติโดยเฉพาะรัฐประชาธิปไตย และชาติต่อต้านคอมมิวนิสต์นิยมเรียกในชื่อว่า เวียดนามใต้ คำเรียก เวียดนามเหนือ และเวียดนามใต้ ถูกใช้อย่างแพร่หลายในปี พ.ศ. 2497 ในการประชุมที่เจนีวา ซึ่งแบ่งประเทศเวียดนามออกเป็นสองส่วนโดยเส้นขนานที่ 17 ในระหว่างสงครามเวียดนาม เวียดนามใต้ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกา
ในอดีต เวียดนามใต้เคยเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสในชื่อ โคชินไชนา หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เวียดมินห์ซึ่งนำโดยโฮจิมินห์ สถาปนารัฐคอมมิวนิสต์ขึ้นที่ฮานอย ในปีพ.ศ. 2492 นักการเมืองที่ไม่ฝักใฝ่คอมมิวนิสต์ ก่อตั้งรัฐบาลขึ้นที่เมืองไซ่ง่อนซึ่งนำโดยอดีตจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ในปี 2498 บ๋าว ดั่ย ถูกปลดโดยนายกรัฐมนตรีโง ดิ่ญ เสี่ยม และแต่งตั้งตนขึ้นเป็นประธานาธิบดี หลังจากเสี่ยมเสียชีวิตจากการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2506 ได้มีรัฐบาลทหารอายุสั้นหลายสมัยได้ปกครองเวียดนามใต้จนถึงปี พ.ศ. 2510 พล.ท. เหงียน วัน เถี่ยวได้ขึ้นเป็นประธานาธิบดีและได้ปกครองเวียดนามใต้จนถึงปี พ.ศ. 2518 สงครามเวียดนามเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2502 โดยกองกำลังเวียดกงซึ่งได้รับสนับสนุนโดยเวียดนามเหนือ การรบถึงจุดตัดสินในปีพ.ศ. 2511 แม้จะมีสนธิสัญญาสันติภาพในปีพ.ศ. 2516 แต่การรบยังคงต่อเนื่องจนกระทั่ง กองทัพเวียดนามเหนือยึดกรุงไซ่ง่อนได้ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2518
ประวัติศาสตร์ > การก่อตั้งเวียดนามใต้

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 อาณานิคมอินโดจีนถูกปกครองโดยรัฐบาลวีชีฝรั่งเศส และถูกยึดครองโดยญี่ปุ่นในเดือนกันยายน ค.ศ. 1940 กองทัพญี่ปุ่นได้ล้มล้างการปกครองระบอบวีชีเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1945 จักรพรรดิบ๋าว ดั่ย จึงประกาศให้เวียดนามเป็นอิสระ แต่เมื่อญี่ปุ่นยอมจำนนเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ส่งผลให้จักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ทรงสละราชสมบัติ และโฮจิมินห์ได้ประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม หรือ (DRV) ขึ้นในฮานอย และเหวียตมิญได้เข้าควบคุมดินแดนเวียดนามเกือบทั้งหมด ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1946 ฝรั่งเศสประกาศให้อาณานิคมโคชินไชนาเป็นสาธารณรัฐ โดยได้แยกออกจากอาณานิคมทางตอนเหนือและตอนกลาง กองกำลังจีนก๊กมินตั๋งได้เข้ายึดครองดินแดนเวียดนามทางตอนเหนือของเส้นขนานที่ 16 ในขณะที่กองกำลังอังกฤษเข้ายึดครองทางตอนใต้ในเดือนกันยายน กองกำลังอังกฤษได้สนับสนุนกองกำลังฝรั่งเศสที่กำลังต่อสู้กับเหวียตมิญ เพื่อเข้าควบคุมดินแดนและเมืองทางตอนใต้ สงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่งจึงเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1946 โดยที่ฝรั่งเศสสามารถเข้าควบคุมฮานอยและเมืองอื่น ๆ ได้อีกมากมาย
รัฐเวียดนามได้ก่อตั้งขึ้นจากความร่วมมือระหว่างกลุ่มชาวเวียดนามที่ต่อต้านคอมมิวนิสต์และรัฐบาลฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1949 โดยอดีตจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ได้รับแต่งตั้งให้เป็นประมุขแห่งรัฐ (quốc trưởng) สงครามแย่งชิงอาณานิคมในเวียดนามกลายเป็นส่วนหนึ่งของสงครามเย็น ในปี ค.ศ. 1950 ประเทศจีนแผ่นดินใหญ่, สหภาพโซเวียต และประเทศคอมมิวนิสต์อื่น ๆ ได้ให้การสนับสนุนสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม ในขณะที่สหรัฐอเมริกาและประเทศต่อต้านคอมมิวนิสต์ให้การสนับสนุนรัฐบาลบ๋าว ดั่ย
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1954 ฝรั่งเศสและเหวียตมิญได้เจรจากันในการประชุมเจนีวา ทำให้เวียดนามถูกแบ่งออกเป็นการชั่วคราวที่เส้นขนานที่ 17 องศาเหนือ โดยรัฐเวียดนามจะปกครองอาณาเขตทางตอนใต้ของเส้นขนานที่ 17 ซึ่งอยู่ระหว่างการพยายามรวมชาติจากการเลือกตั้งใน ค.ศ. 1956 ในระหว่างการประชุม มีการคาดการณ์ว่าฝรั่งเศสยังคงควบคุมดินแดนทางตอนใต้ต่อไป อย่างไรก็ตาม นายกรัฐมนตรีเวียดนามใต้ โง ดิ่ญ เสี่ยม แห่งเวียดนามใต้ ผู้ซึ่งต้องการให้สหรัฐอเมริกาให้การสนับสนุนแก่ฝรั่งเศส ได้ปฏิเสธข้อตกลงดังกล่าว เมื่อเวียดนามถูกแบ่งเป็นสองส่วน ผู้คนจากเวียดนามเหนือประมาณ 800,000 ถึง 1 ล้านคน ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเป็นผู้คนที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิก ได้ลี้ภัยลงมาทางตอนใต้ในปฏิบัติการก้าวสู่อิสรภาพ เนื่องจากความเกรงกลัวว่าจะมีการกวาดล้างทางศาสนาในภาคเหนือ สมาชิกเหวียตมิญประมาณ 90,000 คน ถูกส่งตัวไปยังเวียดนามเหนือ ในขณะที่ประมาณ 5,000 ถึง 10,000 คนยังคงอยู่ในภาคใต้ ซึ่งส่วนใหญ่แล้วได้รับคำสั่งให้มุ่งเป้าหมายไปที่การสร้างความปั่นป่วนต่อกิจกรรมทางการเมืองของเวียดนามใต้เป็นสำคัญ คณะกรรมการสันติภาพไซ่ง่อน-โชลอน ซึ่งถือเป็นแนวร่วมเหวียดกงกลุ่มแรก ได้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1954 เพื่อเป็นผู้นำของแนวร่วมอื่น
ประวัติศาสตร์ > การล่มสลาย

บทความหลัก: การยึดกรุงไซ่ง่อน
ประวัติศาสตร์ > ความสัมพันธ์กับสหรัฐอเมริกา

เวียดนามใต้ได้รับความช่วยเหลืองบประมาณทางการทหารจากสหรัฐอเมริกาปีละ 200 ล้านดอลล่าร์ โดยเฉพาะในปี 1964 ได้รับมา 24,000 ล้านดอลล่าร์
การเมืองการปกครอง

บทความหลัก: ผู้นำเวียดนามใต้
กองทัพ

บทความหลัก: กองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม
กองทัพเวียดนามใต้ได้รับการสนับสนุนจากชาติพันธมิตรโดยสหรัฐอเมริกาแล้ว กองทัพเวียดนามใต้ถือว่าได้เปรียบทางยุทธศาสตร์อย่างมากแต่กองทัพเวียดนามใต้ไม่สามารถเอาชนะกองทัพกองโจรของเวียดกงได้ ในปี1960 เวียดนามใต้มีกองกำลัง 550000 คน มีรถถัง 200 คัน อาวุธยุทธโนปกรณ์รวม 15000 กระบอก กองทัพเวียดนามใต้เคยมีกฎหมายการเกณฑ์ทหารอยู่จนถึงจบสงคราม
เศรษฐกิจ

ประชาชนเวียดนามใต้ ทำการเกษตร 90% เป็นลูกจ้างทำนา สวนยาง สามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงทำนาได้ผลผลิตดี ปลูกข้าวได้ 4,381,000 เมตริก ยาง 75,700 ตัน และยังมีใบชา ข้าวโพด ยาสูบ นุ่น พริกไทย
โรงงานอุตสาหกรรมส่วนใหญ่อยู่ในเมือง เมืองโชลองและกรุงไซ่ง่อน เป็นอุตสาหกรรมขนาดเล็กของจีน การสีข้าว โรงเลื่อย
ในปี 1960 สินค้าส่วนใหญ่มาจากยางพารา ส่งออกไปยัง ฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา ไทย และเขมร
สื่อสารมวลชน

เวียดนามใต้เริ่มระบบสื่อสารมวลชนครั้งแรกตอนปี 2497 ตอนนั้นรัฐบาลของเสี่ยมได้มีการนำวิทยุเข้ามาในประเทศเพื่อให้ประชาชนได้รับฟังข่าวสาร ก่อนหน้านั้นใช้แต่หนังสือพิมพ์
ซึ่งวิทยุนี้ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในปี 2503 มีการซื้อขายกันอย่างกว้างขวางดังที่ปรากฏในภาพของเมืองไซง่อนเมื่อปี 1960 ซึ่งวิทยุจะออกอากาศในสองลักษณะคือ 1.คลื่นวิทยุที่ออกอากาศในภาษาเวียดนาม 2.คลื่นวิทยุที่ออกอากาศในภาษาอังกฤษ เพื่อใช้เป็นที่กระจายข่าวสำหรับคนอเมริกาและเพื่อให้ชาวอเมริการวมไปถึงทหารอเมริกาที่อยู่ในเวียดนามใต้ได้รู้ข่าวสาร
แต่ถึงกระนั้นรัฐบาลหลายรัฐบาลก็มีการควบคุมสื่ออย่างเข้มงวด ในปี 2503 รัฐบาลเผด็จการพลเรือนของเสี่ยม ได้มีการควบคุมสื่ออย่างเข้มงวด ในการนำเสนอข่าวนั้นจะต้องถูกกลั่นกรองก่อนเสมอ ทำให้สื่อไม่สามารถตรวจสอบการทำงานของรัฐบาลได้อย่างเต็มที่ ตามมาด้วยในปี 2509 ได้มีนักข่าวทางวิทยุท่านนึงไปสัมภาษณ์นายพลเหงียน เกา กี นายพลเหงียน เกา กีได้เอาปืนมาจ่อที่หัวของนักข่าวคนนั้นเลยที่เดียว
ต่อมาในปี 2509 ในรัฐบาลของเหงียน วัน เถี่ยว ได้มีการนำโทรทัศน์เข้าในประเทศเพื่อให้คนได้เข้าถึงข่าวสาร โดยครั้งแรกออกอากาศสองช่องคือช่องทั่วไปและช่องของทหารอเมริกา ช่องทั่วไปนั้นได้มีรายการเกมส์โชว์ต่างๆ ภาพยนตร์จากทั่วโลกนำมาฉาย ส่วนช่องของทหารอเมริกานั้นได้บอกถึงเหตุการณ์แต่ละเหตุการณ์ในสงครามเวียดนาม สื่อในเวียดนามใต้นั้นถูกครอบงำโดยรัฐบาลมาโดยตลอดมีแค่รัฐบาลของนายพลเดือง วัน มินห์เท่านั้นที่ไม่ถูกครอบงำเพราะนายพลเดืองวันมินห์ต้องการให้เสรีภาพแก่สื่อ แต่รัฐบาลอื่นมีการควบคุมอย่างเข้มงวดถึงขนาดที่เหงียนวันเถี่ยวประกาศว่าใครต่อต้านรัฐบาลของเขาจะถูกยิง
ดูเพิ่ม

แอร์วีเอ็ตนาม
ทำเนียบอิสรภาพ
การยึดกรุงไซง่อน
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) The Constitution of the Republic of Vietnam 1956(archived from the originalเก็บถาวร 2009-03-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on 2009-03-25).
(เวียดนาม) HIẾN PHÁP VIỆT NAM CỘNG HOÀ 1967 เก็บถาวร 2006-06-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Timeline of NVA invasion of South Vietnam
10°45′N 106°40′E﻿ / ﻿10.750°N 106.667°E﻿ / 10.750; 106.667
ชาวเวียดนามประมาณ 1 ล้านคน ลี้ภัยออกจากเวียดนามเหนือระหว่างปฏิบัติการก้าวสู่อิสรภาพในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1954
ประธานาธิบดี ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ และ รัฐมนตรีว่ากระทรวงการต่างประเทศ John Foster Dulles เข้าพบประธานาธิบดี โง ดิ่ญ เสี่ยม เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 1957 ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
รอยซ์ จอห์นสัน

รอยซ์ เจ. จอห์นสัน (อังกฤษ: Royce J. Johnson) เป็นนักแสดง, นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกันที่รู้จักกันดีในบทนักแสดงสมทบในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลในบทจ่านักสืบเบรตต์ โมฮันนี ในซีรีส์เน็ตฟลิกซ์เรื่อง แดร์เดวิล, เจสสิกา โจนส์ และ เดอะ พันนิชเชอร์
ชีวิตในวัยเด็ก

จอห์นสันมีชื่อเกิดว่า รอยซ์ เจ. จอห์นสัน และเข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่นิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา
รถสายพานลำเลียงพลบรองโก

|  รถสายพานลำเลียงพลบรองโก  |
| --- | --- |
บรองโก เอทีทีซี
ชนิด: รถหุ้มเกราะสะเทินน้ำสะเทินบก
แหล่งกำเนิด: สิงคโปร์
บทบาท
ผู้ใช้งาน: ดูประจำการ
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: เอสที ไคเนติกส์
บริษัทผู้ผลิต: เอสที ไคเนติกส์, โอโทคาร์ (ภายใต้ใบอนุญาต)
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 15 ตัน (33,100 ปอนด์)
ความยาว: 8.6 เมตร (28 ฟุต 3 นิ้ว)
ความกว้าง: 2.2 เมตร (7 ฟุต 2.6 นิ้ว)
ความสูง: 2.3 เมตร (7 ฟุต 6.6 นิ้ว)
ลูกเรือ: 16 นาย (หน้า 6 นาย + หลัง 10 นาย)

เกราะ: เหล็กกล้า, ระบบป้องกันเชิงรุกเอเอ็มเอพี-เอดีเอส
อาวุธหลัก: ปืนกลเอนกประสงค์เอฟเอ็น มาค 7.62 มม. (เอทีทีซี); หรือ ปืนกลเบาอัลติแมกซ์ 100 5.56 มม.
อาวุธรอง: เครื่องยิงลูกระเบิดควัน
เครื่องยนต์: แคทเทอร์พิลลาร์ 3126บี 350 แรงม้าเบรก (261 กิโลวัตต์) ที่ 2,400 รอบต่อนาที
ความเร็ว: ถนนปูลาด: 60 กม./ชม. (37.3 ไมล์ต่อชั่วโมง)  ทางขรุขระ: 25 กม./ชม. (15.5 ไมล์ต่อชั่วโมง)  การว่ายน้ำ: 4.5 กม./ชม. (2.80 ไมล์ต่อชั่วโมง)
รถสายพานลำเลียงพลบรองโก (อังกฤษ: Bronco All Terrain Tracked Carrier (ATTC)) เป็นรถสายพานลำเลียงพลอเนกประสงค์ตัวถังคู่ที่พัฒนาร่วมกันโดยเอสที ไคเนติกส์ และสำนักงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกลาโหม (DSTA) สำหรับกองทัพบกสิงคโปร์ ส่วนรุ่นที่ใช้กับกองทัพสหราชอาณาจักรเป็นที่รู้จักในนามวอร์ตฮอก
การออกแบบ

ออกแบบมาเพื่อสำรวจภูมิประเทศที่มีอุปสรรค บรองโกมีแรงดันดินที่ 60 กิโลปาสกาลและพอดีกับสายพานยางไร้รอยต่อหนักแบบทนทาน รวมทั้งระบบเกียร์ทำงานสำหรับสภาพพื้นดินที่อ่อนนุ่มและความมั่นคงในทิศทาง ส่วนปฏิบัติการว่ายน้ำจำเป็นต้องเตรียมการเล็กน้อย และสามารถบรรลุความเร็วในการว่ายน้ำได้ 5 กม./ชม. บรองโกมีสี่เฟืองขับ, การเลี้ยวโดยการหักลำตัวอย่างเต็มที่ด้วยระบบล็อกเฟืองท้าย ที่ช่วยในรัศมีวงเลี้ยวขนาดเล็กและเพิ่มประสิทธิภาพ
บรองโกมีความสามารถในการรับน้ำหนักได้ถึง 5 ตัน และสามารถทำความเร็วสูงสุดบนท้องถนนได้ 60 กม./ชม. (37 ไมล์ต่อชั่วโมง) และอย่างน้อย 25 กม./ชม. (16 ไมล์ต่อชั่วโมง) บนภูมิประเทศทางขรุขระ ข้อได้เปรียบที่มาตรฐานบรองโกมีเหนือรถลำเลียงพลหุ้มเกราะอื่น ๆ คือ ภายในที่ค่อนข้างใหญ่ มีที่นั่งสำหรับ 16 คน รวมทั้งคนขับ
ในงานดีเอสอีไอ 2017 เอสที ไคเนติกส์ ประกาศว่าบรองโก 3 ได้รับการพัฒนาอย่างเต็มที่ และมีโมเดลแบบคงที่
การเคลื่อนกำลังพล

บรองโกปฏิบัติงานอย่างเต็มรูปแบบกับกองทัพสิงคโปร์มานานหลายปี พร้อมส่งมอบมากกว่า 600 คัน
การเคลื่อนกำลังพล > ประจำการสหราชอาณาจักร

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 เอสที ไคเนติกส์ ได้รับสัญญามูลค่า 150 ล้านปอนด์จากกระทรวงกลาโหมอังกฤษสำหรับรถสายพานลำเลียงพลบรองโกกว่า 100 คันเพื่อใช้ในประเทศอัฟกานิสถานภายใต้ความต้องการปฏิบัติการเร่งด่วน (UOR) ยานพาหนะที่ขนานนามว่าวอร์ตฮอกในประจำการสหราชอาณาจักร ได้เสริมปฏิบัติการไวกิงทางตอนใต้ของอัฟกานิสถานโดยกองทัพสหราชอาณาจักร และได้รับการจัดหาโดยเป็นส่วนหนึ่งของรายการเหมาความต้องการปฏิบัติการเร่งด่วน (UOR) มูลค่า 700 ล้านปอนด์ ที่ประกาศโดยรัฐมนตรีกลาโหมจอห์น ฮัตตัน โดยการส่งมอบเริ่มในไตรมาสที่สามของ ค.ศ. 2009 และเสร็จสิ้นใน ค.ศ. 2010
วอร์ตฮอกสี่รุ่นได้รับการสร้างขึ้นภายใต้สัญญา ได้แก่ แบบลำเลียงพล, รถพยาบาล, บัญชาการ ตลอดจนรุ่นซ่อมแซมและกู้คืน ซึ่งรุ่นรถพยาบาลสามารถบรรทุกผู้บาดเจ็บ, เวชภัณฑ์ และชุดอุปกรณ์ได้ ส่วนรุ่นซ่อมแซมและกู้คืนของวอร์ตฮอกได้ติดตั้งเครนและเครื่องกว้าน รวมถึงมีความสามารถในการลากรถวอร์ตฮอก 18 ตันอีกคันกลับจากแนวหน้า
เมื่อส่งมอบไปยังสหราชอาณาจักรแล้ว ผู้รับเหมาบริษัทตาเลซได้ติดตั้งยานพาหนะตามข้อกำหนดของม็อดด้วยระบบสื่อสาร, อุปกรณ์ตรวจวัดสำหรับผู้เชี่ยวชาญ และเกราะป้องกันพิเศษที่โรงงานของพวกเขาในคลังเก็บม็อดเดิมที่ลานเกนเนค ใกล้ลาเนลี เซาท์เวลส์ ซึ่งรถยนต์คันแรกมาถึงประเทศอัฟกานิสถานในกลาง ค.ศ. 2010
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010 ทหารกองทัพบกสหราชอาณาจักร – สิบตรี วิลเลียม รีกส์ – รอดชีวิตจากการโจมตีด้วยระเบิดแสวงเครื่องหลังจากที่เขาเดินทางไปพร้อมกับวอร์ตฮอก โดยเชื่อว่าระเบิดแสวงเครื่องมีน้ำหนัก 50 กก. (110 ปอนด์) ครอบครัวของเขาเชื่อว่าเกราะที่แข็งแรงกว่าของวอร์ตฮอก ซึ่งแทนที่ยานเกราะไวกิงที่มีความแข็งแกร่งน้อยกว่าก่อนที่จะมีการอัปเกรดการป้องกัน ได้ช่วยชีวิตลูกชายของพวกเขา
วอร์ตฮอกยังคงประจำการสหราชอาณาจักรในจังหวัดเฮลเมินด์จนกระทั่งยุติแคมป์บาสชันใน ค.ศ. 2015 ซึ่งได้รับการควบคุมตลอดการใช้งานในอัฟกานิสถานโดยทหารจากเหล่ายานเกราะสหราชอาณาจักรเท่านั้น กองวอร์ตฮอกสุดท้ายมาจากกองทหาร (ดยุกแห่งเอดินบะระ) ซี กรมทหารม้าฮาซาร์แห่งราชินี
คู่มือการทหารของเจนได้รายงานว่ายานพาหนะวอร์ตฮอกของสหราชอาณาจักรจะได้รับการเปลี่ยนเพื่อใช้เป็นยานลำเลียงสำหรับอากาศยานไร้คนขับธาเลสวอตช์คีปเปอร์ ซึ่งประจำการโดยกรมทหารปินใหญ่ที่ 32 แห่งสหราชอาณาจักร และกรมทหารปินใหญ่ที่ 47 แห่งสหราชอาณาจักร ภายใต้แนวคิดกองทัพบก 2020 อนึ่ง รายงานของเจนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 ระบุว่ากองทัพบกสหราชอาณาจักรได้เข้ามาแทนที่วอร์ตฮอกในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2015 เนื่องจากมันถูกนำไปใช้ในปฏิบัติการในอัฟกานิสถานโดยเฉพาะ
รุ่น

สิงคโปร์ได้ทำการปรับใช้บรองโกหลายรุ่น รวมถึงรถพยาบาล, ทหารช่าง, ซ่อมแซมและกู้คืน, บรรทุกสัมภาระ, ลำเลียงพล และยานพาหนะเติมเชื้อเพลิง
รุ่น > ปืนครกอัตตาจรสายพาน

ปืนครกอัตตาจรสายพาน (MTC) ซึ่งเป็นรุ่นของรถสายพานลำเลียงพลบรองโก ได้รับการพัฒนาโดยกองทัพสิงคโปร์, สำนักงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกลาโหม และเอสที ไคเนติกส์ ใช้งานโดยลูกเรือ 4 นาย อาวุธหลักของปืนครกอัตตาจรสายพานคือเอสที ไคเนติกส์ 120 มม. ซูเปอร์แรพพิดแอดวานซ์มอร์ตาร์ซิสเต็ม (SRAMS) โดยเป็นปืนครกแรงสะท้อนถอยหลังตัวแรกของโลกที่รวมตัวกระจายการระเบิด ซึ่งลดผลกระทบแรงดันเกินจากการระเบิดอย่างมากจากปืนครก จึงช่วยให้ยิงได้เป็นระยะเวลานานโดยไม่ทำให้ลูกเรือได้รับบาดเจ็บ ปืนครกอัตตาจรสายพานมีระบบควบคุมการยิงอัตโนมัติ (AFCS) ในตัว ประกอบด้วยหน่วยควบคุมการยิงและระบบนำทางเฉื่อย ซึ่งอำนวยให้ดำเนินการปรับใช้ทันทีโดยไม่มีวิธีการสำรวจตามแบบแผน ส่วนระบบการหดตัวด้วยไฮโดร-นิวเมติกส์ ช่วยลดแรงสะท้อนกลับโดยรวม ซึ่งช่วยเสริมแรงสะท้อนน้อยที่สุดของโครงสร้างตัวถังเดิม รวมถึงเวลาทรงตัวหลังการยิง โดยสิ่งนี้จะเพิ่มอัตราการยิงด้วยความแม่นยำที่ดีขึ้น
ระบบควบคุมการยิงอัตโนมัติยังติดตั้งระบบการจัดการหมวดทหารปืนครก (MPMS) ซึ่งทำให้สามารถเชื่อมต่อเครือข่ายผ่านระบบการจัดการสนามรบ (BMS)
ประจำการ > ประจำการปัจจุบัน

สิงคโปร์: กองทัพสิงคโปร์
ไทย: กองทัพบกไทย (4 คัน)
ประจำการ > อดีตประจำการ

สหราชอาณาจักร: กองทัพบกสหราชอาณาจักร
แหล่งข้อมูลอื่น

Manufacturer's website
One35th.com
BritishForcesNews video of Second Royal Tank Regiment's (2RTR) Warthog debut in Afghanistan ที่ยูทูบ
BritishForcesNews video of Royal Scots Dragoon Guard's (RSDG) Warthog operating in Afghanistan ที่ยูทูบ
วอร์ตฮอกของสหราชอาณาจักรในการทดลองที่ค่ายโบวิงตัน
เหตุการณ์อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2553 ซึ่งนายกรัฐมนตรี อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ กำลังสำรวจพื้นที่น้ำท่วมร่วมกับคณะ บนยอดบรองโกลำเลียงพลของกองทัพบกไทย
แผนที่ของบรองโกประจำการเป็นสีน้ำเงิน
รองโกทัย คอลเลจ

| วิทยาลัยรองโกทัย> ที่ตั้ง |
| --- | --- |

170 ถนนเค้าท์ รองโกทัย เวลลิงตัน 6022   ประเทศนิวซีแลนด์
ข้อมูล
คำขวัญ: Lumen Accipe et Imperti (รับแสงสว่างแล้วส่งต่อไป)
สถาปนา: พ. ศ. 2471
ผู้บริหาร: นาย เควิน คาร์เตอร์
ระดับปีที่จัดการศึกษา: 9–13
เพศ: ชาย
เพลง: Non Nobis Domine
เว็บไซต์: www.rongotai.school.nz
วิทยาลัยรองโกทัย (อังกฤษ: Rongotai College) เป็นโรงเรียนมัธยมชายล้วนในย่านรองโกทัยของเมืองเวลลิงตัน ประเทศนิวซีแลนด์ เปิดสอนตั้งแต่ชั้นปีที่ 9 ถึง 13 (อายุ 12 ถึง 18 ปี) โรงเรียนมีนักเรียน 622 คน ณ เดือนกรกฎาคม พ. ศ. 2558
นักเรียนประมาณร้อยละ 40 มีเชื้อสายยุโรป ร้อยละ 20เป็นปาซิฟิกาและเป็นชาวเมารีร้อยละ 15 นอกจากนี้ยังมีนักเรียนชาวตะวันออกกลาง เอเชีย และแอฟริกันอยู่อีกจำนวนหนึ่ง
หนึ่งในประเพณีสําคัญโรงเรียนคือการแข่งขันกรีฑา McEvedy Shield ที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี
โล่งานกีฬา McEvedy Shield
สถานที่ตั้ง

โรงเรียนตั้งอยู่บนคอคอดที่แบ่งกั้นอ่าวไลอัลและช่องแคบคุกทางทิศใต้ ออกจากอ่าวอีแวนส์และท่าเรือเวลลิงตันทางทิศเหนือ โรงเรียนจึงมีทะเลอยู่ขนาบสองด้าน ทำให้มีสภาพภูมิอากาศที่เป็นคลื่นลมแรง โดยเฉพาะลมกระโชกแรงจากทางเหนือ และในฤดูหนาวจะมีลมหนาวพัดมาจากทางใต้ โรงเรียนมีอาณาเขตติดกับสนามบินเวลลิงตันทางทิศตะวันออก ห่างออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือไม่กี่กิโลเมตรเป็นใจกลางเมืองเวลลิงตัน
ประวัติ

รองโกทัยคอลเลจ เปิดทำการในปี พ.ศ. 2471 โดยมีนายฟริตซ์ มาร์ติน เรนเนอร์ เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรกและมีอาจารย์สอนเจ็ดคน โรงเรียนก่อตั้งเนื่องจากการ "ล้น" ของเวลลิงตันคอลเลจ ซึ่งมีนักเรียนมากจนเกินไป และรองโกทัยได้กลายเป็นโรงเรียนใหม่สำหรับเด็กชายชาวเวลลิงตัน
แต่เดิม รองโกทัยคอลเลจเปิดรับนักเรียนระดับประถมศึกษาด้วย แต่เมื่อโรงเรียนประถมอีแวนส์เบย์เปิดทำการเรียนการสอนในปี พ.ศ. 2507 รองโกทัยคอลเลจก็เปิดสอนแต่เพียงชั้นมัธยมศึกษาเท่านั้น หรือที่ในปัจจุบันเรียกว่าชั้นปีที่ 9 ถึง 13
หอประชุมใหญ่ หรือที่เรียกว่า หอประชุมเรนเนอร์ เปิดอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2509 และได้รับการตั้งชื่อตามอาจารย์ใหญ่ผู้ก่อตั้งโรงเรียน ฟริตซ์ มาร์ติน เรนเนอร์
ผู้นำของโรงเรียน > อาจารย์ใหญ่

| ช่วงเวลา | รายชื่อของอาจาร์ญใหญ่ |
| --- | --- |
พ. ศ. 2471 - 2488: นายฟริตซ์ มาร์ติน เรนเนอร์
พ. ศ. 2489 - 2494: นายเอช. เอ. เฮเร็น
พ. ศ. 2494 - 2505: นายเอ. อี. ล็อก
พ. ศ. 2506 - 2525: นายโนเอล แม็คเคย์
พ. ศ. 2526 - 2534: นายเอ. ดี. พาวเวลล์
พ. ศ. 2534 - 2552: นายแกรม จาร์เร็ต
พ. ศ. 2553 - ปัจจุบัน: นายเควิน คาร์เตอร์
บ้าน

บ้านทั้งหมดสี่บ้านตั้งชื่อตามชื่ออาจาร์ยใหญ่ของรองโกทัยคอลเลจ 4 ท่านแรก
เรนเนอร์ (แดง)
เฮเรน (ฟ้า)
ล็อก (เขียว)
แม็คเคย์ (เหลือง)
รอยเว้ารับกระดูกเอทมอยด์

| รอยเว้ารับกระดูกเอทมอยด์  (Ethmoidal notch) |
| --- | --- |
กระดูกหน้าผาก มุมมองจากด้านใน (รอยเว้ารับกระดูกเอทมอยด์อยู่ตรงกลางภาพ)
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: incisura ethmoidalis ossis frontalis
TA98: A02.1.03.028
TA2: 548
FMA: 57388
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
รอยเว้ารับกระดูกเอทมอยด์ (อังกฤษ: ethmoidal notch) เป็นรอยเว้าที่แยกระหว่างระนาบเบ้าตาทั้ง 2 ข้าง มีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า และประกบรับกับแผ่นกระดูกพรุน (cribriform plate) ของกระดูกเอทมอยด์ (ethmoid)
ขอบของรอยเว้านี้จะมีลักษณะเป็นโพรงอากาศครึ่งโพรง ซึ่งจะรวมกับอีกครึ่งโพรงบนพื้นผิวด้านบนของกระดูกเอทมอยด์ ประกอบเป็นโพรงอากาศเอทมอยด์ (ethmoidal air cells)
รอยเว้าอัลนา

| รอยเว้าอัลนาของกระดูกเรเดียส  (Ulnar notch of the radius) |
| --- | --- |
มุมมองด้านหน้าของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: incisura ulnaris radii
TA98: A02.4.05.019
TA2: 1228
FMA: 75082 23530, 75082
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
รอยเว้าอัลนา (อังกฤษ: Ulnar notch) หรือ แอ่งซิกมอยด์ (อังกฤษ: Sigmoid cavity) ของกระดูกเรเดียส เป็นบริเวณของกระดูกเรเดียสที่เป็นข้อต่อกับกระดูกอัลนา มีลักษณะแคบ เว้า เรียบ และเป็นข้อต่อกับหัวกระดูกอัลนา
รอยัลเพนส์

รอยัลเพนส์ (อังกฤษ: Royal Pains; โดยตัวอาร์สะกดด้วยสัญลักษณ์ Rx  เป็น "℞oyal Pains") มีชื่อไทยว่า "แฮงค์ ยอดคุณหมอมือทอง" [ต้องการอ้างอิง]  เป็นภาพยนตร์ซีรีส์ทางการแพทย์-ขบขัน อเมริกัน ออกอากาศทางช่องยูเอสเอเนตเวิร์กตั้งแต่ปี พ.ศ. 2552 นำแสดงโดย มาร์ก ฟิวเออร์สไตน์
ฟิวเออร์สไตน์รับบทเป็น แฮงค์ ลอว์สัน แพทย์ประจำห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลใหญ่ในนิวยอร์ก ที่ถูกไล่ออกจากงานเนื่องจากตัดสินใจทำการช่วยชีวิตเด็กข้างถนนที่ประสบอุบัติเหตุ แทนที่จะช่วยชีวิตผู้บริหารโรงพยาบาลที่ถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉินในเวลาเดียวกัน แฮงค์ปลีกตัวไปพักผ่อนในย่านแฮมป์ตัน ชุมชนบ้านพักตากอากาศของผู้มีอันจะกิน ทางตะวันออกของลองไอแลนด์ รัฐนิวยอร์ก พร้อมกับ เอแวน ลอว์สัน (รับบทโดย พอโล คอนสแตนโซ) น้องชายนักบัญชี ทั้งคู่ตัดสินใจเริ่มธุรกิจ "แพทย์ตามสั่ง" หรือบริการการแพทย์ส่วนตัว (concierge medicine) โดยมี ดีเวีย (รับบทโดย เรชมา เศรษฐี) นักเทคนิคการแพทย์เชื้อสายอินเดีย เป็นผู้ช่วยแพทย์ ในขณะเดียวกันแฮงค์ก็ได้พบรักกับ จิล (รับบทโดย จิล ฟลินต์) ผู้บริหารโรงพยาบาลท้องถิ่นที่มีอุดมการณ์ที่จะตั้งคลินิกรักษาโรคให้กับชุมชนโดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย
รอยัลเพนส์เป็นภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่องหนึ่งที่ได้รับความนิยมสูง  ตอนปฐมทัศน์มียอดผู้ชมถึง 5.57 ล้านคน และมียอดเพิ่มขึ้นในสัปดาห์ที่สองและสามเป็น 5.59 และ 6.5 ล้านคน ตามลำดับ   ถึงปัจจุบันออกอากาศไปแล้ว 2 ฤดูกาล จำนวน 30 ตอน และมีการสร้างอีก 18 ตอน ในฤดูกาลที่สาม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Royal Pains ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส