stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หลุยส์ วิตตอง (นักออกแบบ)

| หลุยส์ วิตตอง |
| --- | --- |

เกิด: 4 สิงหาคม ค.ศ. 1821(1821-08-04)
เสียชีวิต: 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1892(1892-02-27) (70 ปี)
อาชีพ: นักธุรกิจ
มีชื่อเสียงจาก: ผู้ก่อตั้ง หลุยส์ วิตตอง
ผู้สืบตำแหน่ง: จอร์จ เฟอร์โรล วิตตอง
หลุยส์ วิตตอง (ฝรั่งเศส: Louis Vuitton; 4 สิงหาคม 1821 - 27 กุมภาพันธ์ 1892) เป็นแฟชั่นดีไซเนอร์และนักธุรกิจชาวฝรั่งเศส เขาเป็นผู้ก่อตั้งหลุยส์ วิตตอง แบรนด์เครื่องหนัง ที่ในปัจจุบันมีเจ้าของคือแอลวีเอ็มเอช ก่อนหน้านี้เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นช่างทำหีบใส่ฉลองพระองค์ให้กับจักรพรรดินีเออเฌนี เดอ มอนตีโค จักรพรรดินีของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3
ประวัติ

วิตตองเกิดในตระกูลช่างไม้ เมื่ออายุได้ 10 ขวบ แม่ของเขาซึ่งเป็นช่างทำหมวกได้เสียชีวิต และพ่อของเขาก็เสียชีวิตหลังจากนั้นไม่นาน เขาได้อาศัยอยู่กับแม่เลี้ยงแต่ก็มีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับแม่เลี้ยงมากนัก วิตตองได้หนีออกจากบ้านของเขาในฟร็องเช-ก็อมเต ในปี ค.ศ. 1835 เมื่ออายุ 13 ปี วิตตองได้ทำงานตลอดการเดินทางประมาณ 292 ไมล์ (470 กม.) ไปยังปารีส เมื่อเขามาถึงในปี ค.ศ. 1837 ในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรม เขาได้ฝึกงานกับนายมาเรชาล ซึ่งเป็นช่างทำกระเป๋า ภายในเวลาไม่กี่ปีวิตตองได้รับชื่อเสียงในหมู่ชนชั้นสูงของปารีสในฐานะหนึ่งในช่างทำกระเป๋าที่มีชื่อเสียงของเมือง
หลังจากการสถาปนาจักรวรรดิฝรั่งเศสขึ้นใหม่ภายใต้จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 วิตตองได้รับการว่าจ้างให้เป็นช่างทำหีบใส่ฉลองพระองค์สำหรับจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส
ในปี ค.ศ. 1854 เมื่ออายุได้ 33 ปี วิตตองได้แต่งงานกับ คลีเมนซ์-เอมิลี ปาร์ริอ วัย 17 ปี และไม่นานหลังจากนั้นเขาได้ออกจากร้านของ มาเรชาล และเปิดร้านและโรงงานทำกระเป๋าของตนเองในปารีส  วิตตองได้ปฏิวัติวงการด้วยการเปิดตัวกระเป๋าผ้าแคนวาสทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสุดล้ำสมัยในช่วงเวลาที่ตลาดมีเพียงกระเป๋าหนังโค้งมนเท่านั้น ความต้องการกระเป๋าที่มีมากขึ้นทำให้เขาขยายโรงงานให้ใหญ่ขึ้น
วิตตองยังออกแบบระบบล็อกแบบกันการกระแทกเป็นครั้งแรกของโลก รูปแบบการล็อกทั้งหมดถูกเก็บไว้เป็นความลับที่ห้องทำงานของเขา และลงทะเบียนลิขสิทธิ์ด้วยชื่อของเขาเอง
ในปี ค.ศ. 1871 ได้เกิดสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย ทำให้โรงงานของวิตตองเกิดความวุ่นวายขึ้น เครื่องมือหลายอย่างของเขาถูกขโมย ทำให้วิตตองต้องสร้างร้านใหม่ทันทีในย่านใจกลางกรุงปารีส ในปี ค.ศ. 1872 วิตตองเปิดตัวไลน์ผลิตภัณฑ์ใหม่ โดยมีการออกแบบสีเบจโมโนแกรมพร้อมแถบสีแดงที่เป็นสัญลักษณ์แบรนด์ของเขา ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1892
หอดูดาวแห่งชาติ (บราซิล)

| --- | --- |

หน่วยงาน: กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโนลีบราซิล
รหัสหอดูดาว: 880
ที่ตั้ง: รีโอเดจาเนโร รัฐรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล
พิกัด: 22°53′43″S 43°13′29″W﻿ / ﻿22.8953°S 43.2246°W﻿ / -22.8953; -43.2246
ระดับความสูง: 2 ม.
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1827 (1827)
เว็บไซต์: www.on.br
หอดูดาวแห่งชาติ (โปรตุเกส: Observatório Nacional, ON) ของประเทศบราซิล เป็นสถาบันทางวิทยาศาสตร์ที่ตั้งอยู่ในเมืองรีโอเดจาเนโร ในรัฐรีโอเดจาเนโร ก่อตั้งขึ้นในปี 1827 เป็นหนึ่งในสถาบันวิทยาศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศ จุดประสงค์เริ่มแรกคือเพื่อเป็นแนวทางในการศึกษาทางภูมิศาสตร์ของดินแดนบราซิลและสอนการเดินเรือ
ปัจจุบันได้พัฒนาการวิจัย การสอน และการให้บริการด้านเทคโนโลยี โดยมีหน้าที่รับผิดชอบในการสร้าง แจกจ่าย และอนุรักษ์ สำหรับการวิจัยและการศึกษาทาง ดาราศาสตร์ ฟิสิกส์ดาราศาสตร์ และ ธรณีฟิสิกส์ มีการเปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาตรี  ปริญญาโท และปริญญาเอก ในสาขาเหล่านี้ นอกจากนี้ยังได้มีการตั้งสถาบันอื่น ๆ เช่น อุตุนิยมวิทยา (ปี 1909) ห้องปฏิบัติการดาราศาสตร์ฟิสิกส์แห่งชาติ (ปี 1980) ซึ่งเดิมเคยเป็นหอดูดาวดาราศาสตร์ฟิสิกส์บราซิล และ พิพิธภัณฑ์ดาราศาสตร์และวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง (ปี 1985)
มีการจัดคณะสำรวจทางวิทยาศาสตร์ ซึ่งขณะนั้นรู้จักกันในชื่อว่า หอดูดาวจักรพรรดิแห่งรีโอเดจาเนโร (Imperial Observatório do Rio de Janeiro) ซึ่งไปสังเกตการณ์การผ่านของดาวศุกร์เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 1882 ในบริเวณใต้ทะเลใต้ของช่องแคบมาเจลลัน และ เพื่อคำนวณระยะทางจากโลกถึงดวงอาทิตย์
นอกจากนี้ยังได้มีการประสานงานคณะเดินทางจากบราซิล สหราชอาณาจักร และ สหรัฐอเมริกา โดยได้มีการไปสังเกตการณ์สุริยุปราคา เต็มดวงเมื่อ วันที่ 29 พฤษภาคม 1919 ที่ เมืองโซบรัล รัฐเซอารา คณะสำรวจของอังกฤษได้ภาพดวงอาทิตย์ที่สามารถพิสูจน์การเบี่ยงเบนของแสงได้จากทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปที่ตีพิมพ์โดย อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ในปี 1915 เป็นการยืนยันทฤษฎีนี้เป็นครั้งแรก ร่วมกับภาพที่ได้รับบนเกาะปริงซีป ในประเทศเซาตูแมอีปริงซีป บนชายฝั่งตะวันตกของ ทวีปแอฟริกา
หลุยส์ ลาโน

| หลุยส์ ลาโน |
| --- | --- |

เกิด: 31 พฤษภาคม 1637 มงดูบโล ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 16 มีนาคม ค.ศ. 1696(1696-03-16) (58 ปี) กรุงศรีอยุธยา อาณาจักรอยุธยา
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
หลุยส์ ลาโน (ฝรั่งเศส: Louis Laneau) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวฝรั่งเศสสมาชิกคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส ซึ่งปฏิบัติหน้าที่มิชชันนารีในอาณาจักรอยุธยาในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช และได้ดำรงตำแหน่งประมุขมิสซังสยามเป็นองค์แรก
ประวัติ

พระคุณเจ้าหลุยส์ ลาโน เป็นชาวเมืองมงดูบโล ราชอาณาจักรฝรั่งเศส ต่อมาได้รับศีลบวชเป็นบาทหลวงในคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส วันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1669 ท่านได้รับสถาปนาเป็นมุขนายกเกียรตินามแห่งเมเตลโลโปลิสและประมุขมิสซังสยาม ในวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1674 จึงได้รับอภิเษกจากพระคุณเจ้าปีแยร์ ล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต โดยมีพระคุณเจ้าฟร็องซัว ปาลูว์ เป็นผู้ร่วมอภิเษก ขณะดำรงตำแหน่งนี้ ท่านมีหน้าที่ดูแลมิสซังคาทอลิกทั่วทั้งอินโดจีนโดยมีศูนย์กลางที่กรุงศรีอยุธยา
นอกจากทำการประกาศข่าวดีแก่ชาวสยามแล้ว พระคุณเจ้าลาโนยังอภิบาลคริสต์ศาสนิกชนต่างชาติรวมทั้งชาวญวนและชาวญี่ปุ่นที่อาศัยในสยามขณะนั้น โดยได้รับการอุปถัมภ์อย่างดีจากสมเด็จพระนารายณ์ที่ได้พระราชทานที่ดินสร้างโบสถ์ สำนักมิสซัง และเซมินารี พระคุณเจ้าลาโนยังมีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมให้สมเด็จพระนารายณ์ส่งคณะราชทูตไปฝรั่งเศส
หลังการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2231 พระคุณเจ้าลาโนและบรรดามิชชันนารีชาวฝรั่งเศสถูกทางการสยามจับกุมและคุมขังเพื่อเป็นตัวประกันต่อรองกับฝรั่งเศส และถูกปล่อยตัวในเดือนเมษายน ค.ศ. 1691 และถึงแก่มรณภาพที่กรุงศรีอยุธยาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1696
หลุยส์ อ็องตวน เดอ แซ็ง-ฌุสต์

| หลุยส์ อ็องตวน เดอ แซ็ง-ฌุสต์ Louis Antoine de Saint-Just |
| --- | --- |
แซ็ง-ฌุสต์ในปี ค.ศ. 1793

ประธานที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 19 กุมภาพันธ์ 1794 – 6 มีนาคม 1794
สมาชิกคณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวม
ดำรงตำแหน่ง 30 พฤษภาคม 1793 – 27 กรกฎาคม 1794
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 25 สิงหาคม ค.ศ. 1767(1767-08-25) เดอซีซ ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1794(1794-07-28) (26 ปี) กรุงปารีส ฝรั่งเศส
พรรคการเมือง: ลามงตาญ

หลุยส์ อ็องตวน เดอ แซ็ง-ฌุสต์ (ฝรั่งเศส: Louis Antoine de Saint-Just) เป็นผู้นำทางการเมืองและการทหารในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เขาได้รับเลือกให้เข้าเป็นสมาชิกที่ประชุมใหญ่แห่งชาติในปี ค.ศ. 1792 และถือเป็นสมาชิกสภาที่มีอายุน้อยที่สุดในวัยเพียง 25 ปี แซ็ง-ฌุสต์มีความก้าวหน้าในตำแหน่งการงานอย่างรวดเร็วและกลายเป็นหนึ่งในผู้นำระดับสูงของของรัฐบาลสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 เขาเป็นแกนนำเรียกร้องให้ประหารชีวิตพระเจ้าหลุยส์ที่ 16
ความปากร้ายของเขาสร้างความประทับใจให้แก่มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ แซ็ง-ฌุสต์ได้รับแต่งตั้งจากรอแบ็สปีแยร์ให้เป็นหนึ่งในกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวม และต่อมายังได้รับแต่งตั้งเป็นประธานที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ รวมถึงเป็นผู้ตรวจการประจำกองทัพในระหว่างสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส และยังเป็นบุคคลหลักที่ร่างรัฐธรรมนูญฝรั่งเศสฉบับสุดโต่ง ค.ศ. 1793 ที่ให้อำนาจพิเศษแบบเบ็ดเสร็จแก่คณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมในการดำเนินการปฏิวัติ
นับได้ว่าแซ็ง-ฌุสต์เป็นบุคคลสำคัญที่คอยค้ำจุนอำนาจทางการเมืองของรอแบ็สปีแยร์ เขาใช้อำนาจเบ็ดเสร็จจากรัฐธรรมนูญที่ตนเองร่างขึ้นในการข่มขู่และกำจัดผู้แทนราษฎรสายกลางอย่างฌัก ปีแยร์ บรีโซ ตลอดจนผู้แทนราษฎรกลุ่มฌีรงแด็ง อย่างไร้ความปรานีจนได้รับฉายาว่า "ทูตแห่งความตาย" ในสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว
ในวันที่ 27 กรกฎาคม 1794 สมาชิกที่ประชุมใหญ่แห่งชาติลงมติประกาศให้รอแบ็สปีแยร์เป็น "เผด็จการทรราช" ซึ่งทำให้รอแบ็สปีแยร์และพรรคพวกอีก 21 คนซึ่งรวมถึงแซ็ง-ฌุสต์ถูกจับกุมในคืนนั้น และถูกนำตัวไปประหารชีวิตด้วยกิโยตีนในวันรุ่งขึ้น ถือเป็นจุดสิ้นสุดสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว
ประวัติ

Abensour, Miguel (1990). "Saint-Just and the Problem of Heroism in the French Revolution." In The French Revolution and the Birth of Modernity edited by Feher Ferenc. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-07120-9.
Andress, David (2006). The Terror: The Merciless War for Freedom in Revolutionary France. New York: Farrar, Straus and Giroux. ISBN 0-374-53073-4.
Aulard, François (1910). The French Revolution: A Political History, 1789-1804. Vol. II. New York: Charles Scribner's Sons. OCLC 25917606.
Baker, Keith Michael (1987). The Old regime and the French Revolution. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-06950-0.
Bax, Ernest Belfort (1890). The Story of the French Revolution. London: Swan Sonnenschein. OCLC 6024337.
หมู่เกาะวินด์เวิร์ด

| อังกฤษ: Windward Islands ฝรั่งเศส: Îles du Vent> ภูมิศาสตร์ |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: ทะเลแคริบเบียน มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ
พิกัด: 14°N 61°W﻿ / ﻿14°N 61°W﻿ / 14; -61
เกาะทั้งหมด: มากกว่า 90 แห่ง
เกาะหลัก: Carriacou ดอมินีกา กรีเนดา มาร์ตีนีก Petite Martinique เซนต์ลูเชีย เซนต์วินเซนต์
พื้นที่: 3,232.5 ตารางกิโลเมตร (1,248.1 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 1,447 ม. (4747 ฟุต)
จุดสูงสุด: Morne Diablotins, ประเทศดอมินีกา
การปกครอง
ประเทศดอมินีกา
เมืองใหญ่สุด: โรโซ
ประเทศกรีเนดา
เมืองใหญ่สุด: เซนต์จอร์เจส
มาร์ตีนีก
เมืองใหญ่สุด: ฟอร์-เดอ-ฟร็องส์
ประเทศเซนต์ลูเชีย
เมืองใหญ่สุด: แคสตรีส์
ประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
เมืองใหญ่สุด: คิงส์ทาวน์
ประชากรศาสตร์
ประชากร: ป. 854,000
ความหนาแน่น: 227/กม.2 (588/ตารางไมล์)
หมู่เกาะวินด์เวิร์ด (อังกฤษ: Windward Islands) หรือรู้จักในชื่อ หมู่กาะบาร์โลเวนโต (Islands of Barlovento) เป็นหมู่เกาะทางใต้ และเป็นหมู่เกาะที่ใหญ่กว่าหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีสในเวสต์อินดีส์ ตั้งอยู่ทางใต้ของหมู่เกาะลีเวิร์ด อยู่ระหว่างราวละติจูดที่ 10° และ 16° N และลองจิจูดที่ 60° และ 62° W
รายชื่อประเทศและดินแดนในหมู่เกาะวินด์เวิร์ด

มี 4 ประเทศและ 1 ดินแดนที่อยู่บนหมู่เกาะวินด์เวิร์ด:
ดอมินีกา
กรีเนดา
Carriacou and Petite Martinique
มาร์ตีนิก (ฝรั่งเศส)
เซนต์ลูเชีย
เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
เกรนาดีนส์
เซนต์วินเซนต์
แหล่งข้อมูลอื่น

Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Windward Islands" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 26 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. p. 716.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  NARA 
หมู่เกาะวินด์เวิร์ดตั้งอยู่ด้านล่างขวาของแผนที่ ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเวเนซุเอลา
องค์การเงินตรามาเก๊า

| --- | --- |
澳門金融管理局
 สัญลักษณ์องค์การ
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542
เขตอำนาจ: มาเก๊า 
สำนักงานใหญ่: Calçada do Gaio, Macau
ต้นสังกัดหน่วยงาน: รัฐบาลเขตบริหารพิเศษมาเก๊า
เว็บไซต์: www.amcm.gov.mo
องค์การเงินตรามาเก๊า (อังกฤษ: Monetary Authority of Macao, โปรตุเกส: Autoridade Monetária de Macau) หรือ AMCM คือธนาคารกลางของเขตบริหารพิเศษมาเก๊าแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เมื่อประเทศโปรตุเกสได้ส่งมอบมาเก๊าคืนแก่สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยก่อนหน้านี้ ธนาคารกลางของมาเก๊าใช้ชื่อว่า "องค์การเงินตราและการปริวรรตแห่งมาเก๊า" (อังกฤษ: Monetary and Foreign Exchange Authority of Macao) ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2532 หน่วยงานแห่งนี้มีหน้าที่มีหน้าที่กำกับดูแลการพิมพ์และออกเงินสกุลปาตากามาเก๊า
สโมสรฟุตบอลน็องต์

สโมสรฟุตบอลน็องต์ (ฝรั่งเศส: Football Club de Nantes) เป็นสโมสรฟุตบอลของประเทศฝรั่งเศส สโมสรก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2486 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองอันเป็นผลมาจากสโมสรในท้องถิ่นที่ตั้งอยู่ในเมืองมารวมตัวกันเพื่อจัดตั้งสโมสรใหญ่แห่งหนึ่ง จากปี ค.ศ.1992 ถึง 2007 สโมสรชื่อว่า FC Nantes Atlantique ก่อนกลับมาเล่นใช้ชื่อเดิมในช่วงเริ่มต้นของฤดูกาล 2007–08 ปัจจุบันน็องต์ลงเล่นในลีกเอิง
เกียรติประวัติ > ระดับประเทศ

ลีกเอิง
ชนะเลิศ (8): 1964–65, 1965–66, 1972–73, 1976–77, 1979–80, 1982–83, 1994–95, 2000–01
กุปเดอฟร็องส์
ชนะเลิศ (4): 1978–79, 1998–99, 1999–00, 2021–22
กุปเดอลาลีก
ชนะเลิศ (1): 1964–65
ทรอเฟเดช็องปียง
ชนะเลิศ (3): 1965, 1999, 2001
เกียรติประวัติ > ระดับทวีปยุโรป

คัพออฟดิแอ็ลปส์
ชนะเลิศ (1): 1982
แหล่งข้อมูลอื่น

FC Nantes at UEFA
| ด ค กแชมเปียนลีกเอิง |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 12 สมัย |  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (1985–86, 1993–94, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2021–22, 2022–23, 2023–24) |  |
| แชมป์ 10 สมัย |  แซ็งเตเตียน (1956–57, 1963–64, 1966–67, 1967–68, 1968–69, 1969–70, 1973–74, 1974–75, 1975–76, 1980–81) |  |
| แชมป์ 9 สมัย |  มาร์แซย์ (1936–37, 1947–48, 1970–71, 1971–72, 1988–89, 1989–90, 1990–91, 1991–92, 2009–10) |  |
| แชมป์ 8 สมัย |  มอนาโก (1960–61, 1962–63, 1977–78, 1981–82, 1987–88, 1996–97, 1999–2000, 2016–17) •  น็องต์ (1964–65, 1965–66, 1972–73, 1976–77, 1979–80, 1982–83, 1994–95, 2000–01) |  |
| แชมป์ 7 สมัย |  ลียง (2001–02, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08) |  |
| แชมป์ 6 สมัย |  บอร์โด (1949–50, 1983–84, 1984–85, 1986–87, 1998–99, 2008–09) •  แร็งส์ (1948–49, 1952–53, 1954–55, 1957–58, 1959–60, 1961–62) |  |
| แชมป์ 4 สมัย |  นิส (1950–51, 1951–52, 1955–56, 1958–59) •  ลีล (1945–46, 1953–54, 2010–11, 2020–21) |  |
| แชมป์ 2 สมัย | ซอโช-มงเบลียาร์ (1934–35, 1937–38) • แซ็ต (1933–34, 1938–39) |  |
| แชมป์สมัยเดียว |  มงเปอลีเย (2011–12) • ล็องส์ (1997–98) • แอร์เซ ปารี (1935–36) • สทราซบูร์ (1978–79) • ลีลัว (1932–33) • รูแบ-ตูร์กวง (1946–47) • โอแซร์ (1995–96) |  |
สโมสรฟุตบอลแม็ส

สโมสรฟุตบอลแม็ส (ฝรั่งเศส: Football Club de Metz) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพฝรั่งเศส ตั้งอยู่ที่เมืองแม็ส แคว้นลอแรน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1932  ปัจจุบันแข่งขันในลีกเดอ ซึ่งเป็นลีกฟุตบอลระดับที่สองของฝรั่งเศส สนามเหย้าของสโมสรคือสตาดแซ็ง-แซ็งฟอเรียง ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมือง แม็สเคยแข่งขันในลีกเอิง 60 ฤดูกาล และแข่งขันในลีกเดอทั้งหมด 17 ฤดูกาล เคยชนะเลิศกุปเดอฟร็องส์และกุปเดอลาลีกอย่างละ 2 สมัย
เกียรติประวัติ > ระดับประเทศ

ลีกเอิง
ลีกเดอ
กุปเดอฟร็องส์
กุปเดอลาลีก
เกียรติประวัติ > ระดับทวีปยุโรป

ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ฝรั่งเศส)
หยด (มุทราศาสตร์)

ตราอาร์มของโคโลญ
หยด หรือ หยาด(อังกฤษ: goutte) ในมุทราศาสตร์ “หยด” เป็นองค์ประกอบในกลุ่มเครื่องหมายที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็นมีลักษณะเหมือนหยดน้ำ ที่มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่าที่แปลว่า “หยดเล็ก”
ชนิดของ “หยด” อาจจะนิยามด้วยผิวตรา เช่น “goutte argent” (“หยดเงิน”) หรืออาจจะใช้ชื่อเฉพาะสำหรับหยดชนิดต่างๆ เช่น “goutte d'eau” (“หยดน้ำ”)
ลักษณะของผิวตราจะบ่งความหมายของ “หยด”
| โลหะ | โลหะ | สี | สี | สี | สี | สี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| g. d'or  “of gold”  “หยดทอง | g. d'eau  “of water” “หยดน้ำ” | g. des larmes  “of tears” “หยดน้ำตา” | g. de sang  “of blood” “หยดเลือด” | g. de poix  “of tar” “หยดยางดำ” | g. de huile  “of (olive) oil” “หยดน้ำมันมะกอก” |  |
ในการออกแบบตราอาร์มในยุคกลางและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาทรงหยดจะเป็นหยักอ่อนเช่นที่แสดงในภาพ แต่ในสมัยต่อมาทรงจะเรียบขึ้น อ้วนขึ้น และสมส่วนกันทั้งสองข้าง
ในการใช้สมัยแรกๆ หยดจะประไปทั่วโล่ที่เรียกว่า “goutty” หรือ “gutty” (“ประหยด” (ฝรั่งเศส: gouttée)) จนในสมัยต่อมาเท่านั้นที่หยดกลายมาเป็น “เครื่องหมาย” ที่เป็นของตนเอง
ดูเพิ่ม

ตราอาร์ม
นิยามของตรา
มุทราศาสตร์
เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์
สัญลักษณ์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หยด
| ด ค กมุทราศาสตร์ |
| --- | --- |
 ตราอาร์ม  นิยามของตรา  เจ้าหน้าที่ตราอาร์ม 
 องค์ประกอบ โล่ เครื่องยอด แพรประดับ หมวกเกราะ พู่ประดับ จุลมงกุฎ โล่ภายในตรา เรขลักษณ์ เครื่องหมาย ประคองข้าง  อิสริยาภรณ์ ฐานรอง คำขวัญ พื้นตรา ผิวตรา ช่องตรา 
 หัวข้อที่เกี่ยวข้อง ตรานักบวชคริสเตียน ตราประจำเหล่า ตราอาร์มย้อนหลัง เอกตรา คำพ้องชื่อตรา ธัชศักดิ์ ธัชวิทยา มง (ตราสัญลักษณ์แบบญี่ปุ่น) 
 หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง ตราอาร์ม ตราแผ่นดิน 
| ด ค กองค์ประกอบในการให้คำนิยามของตรา |
| --- | --- |
โล่ • เครื่องหมาย • ผิวตรา • การแบ่งโล่ • พื้นตรา • เส้นแบ่ง  • เรขลักษณ์  • ประคองข้าง  • ฐานรอง
แถบทแยงซ้าย • ขอบ • Canton • เครื่องหมายวี • แถบบน  • กางเขน • แถบขวางกลาง • โค้งข้าง • เครื่องหมายวาย • แถบตั้งกลาง • แถบไขว้
| ด ค กผิวตรา |
| --- | --- |
ลักษณะผิวตรา  ·  กฎของผิวตรา
โลหะ: เงิน (Argent) ·  ทอง (Or)    สี: น้ำเงิน (Azure)  ·  ดำ (Sable)  ·  สีเขียว (Vert) ·  แดง (Gules)  ·  ม่วง (Purpure)
ขนสัตว์: เออร์มิน (Ermine)  ·  กระรอก (Vair)    สีเพี้ยน (Stain) : ม่วงแดง (Murrey)  ·  แดงเลือด (Sanguine)  ·  น้ำตาลอมส้ม (Tenné)
อื่นๆ: ท้องฟ้า (Bleu celeste)  ·  ชมพูผิวหนัง (Carnation)  ·  เหล็ก (Cendrée)  ·  ส้ม (Orange)
หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง: ตราอาร์ม • ตราแผ่นดิน
| ด ค กสัตว์ที่ใช้ในมุทราศาสตร์ หัวข้อที่เกี่ยวข้อง:ลักษณะการวางท่า |
| --- | --- |
สัตว์: หมี (Bear) • หมูป่า (Boar) • วัว (Bull หรือ Ox) • สุนัข (Dog) • ยีราฟ (Camelopard) • กวาง (Hind) • จิงโจ้  (Kangaroo) • สิงห์โต (Lion หรือ Leo) • กวาง (Stag) • เสือ (Tiger) • หมาป่า (Wolves)
นก: ไก่ (Cock) • นกพิราบ (Dove) • อินทรี (Eagle) • นกกระทุง (Pelican) • นกกา (Rook)
สัตว์ในตำนาน: อัลช์ (Alce) • บาซิลิสค์ (Basilisk) • งูบิสชิโอเน (Biscione) • มังกรไก่ (Cockatrice) • มังกร (Dragon) • จิ้งจอกสิงห์ (Enfield beast) • กริฟฟิน (Griffin) • คีย์ธอง (Keythong) • งูมังกร (Lindworm) • มันติคอร์ (Manticore) • นกปีกขาสั้น (Martlet) • โอพินิคัส (Opinicus) • ฟีนิกซ์ (Phoenix) • ซาลามานเดอร์ (Salamander) • ทูรุล (Turul) • ยูนิคอร์น (Unicorn) • ไวเวิร์น (Wyvern)
ปลา: ปลาโดลฟิน (Dolphinfish) • เก็ด (Bear) • ปลาไพค์ (Lucy) • สคาลล็อพ (Scallop)
อื่นๆ: ค้างคาว (Bat) • ผึ้ง (Bee) • กบ (Crapaudy) • มด (Emmet) • งู (Serpent)
หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง: ตราอาร์ม • ตราแผ่นดิน
สโมสรฟุตบอลเนียซาลามิสฟามากุสตา

สโมสรฟุตบอลเนียซาลามิสฟามากุสตา หรือ สโมสรฟุตบอลเนียซาลามีนาฟามากุสตา (กรีก: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου; อังกฤษ: Nea Salamis Famagusta FC) เป็นสโมสรกีฬาฟุตบอลระดับอาชีพ ซึ่งตั้งอยู่ ณ แอมมอชอสโตส (นอกจากนี้ยังรู้จักกันในชื่อของโรมันคือ ฟามากุสตา) ประเทศไซปรัส ซึ่งเป็นสโมสรของผู้ลี้ภัยตั้งแต่เหตุการณ์ตุรกีบุกไซปรัสใน ค.ศ. 1974 เมื่อประเทศตุรกียึดตอนเหนือของเกาะได้แล้ว ทางสโมสรก็ตั้งอยู่ในลาร์นากาเป็นการชั่วคราว
ความสำเร็จที่โดดเด่นที่สุดของทีมเนียซาลามีนา คือการชนะการแข่งขันไซปรัสคัพและไซปรัสเอฟเอชีลด์ (ซูเปอร์คัพ) ในปี ค.ศ. 1990 ความสำเร็จสูงสุดของทีมนี้คือการได้อันดับสามในการแข่งขันไซปรีออตเฟิสต์ดิวิชัน ในช่วงห้าปีแรก (ค.ศ. 1948–1953) ทีมนี้ได้เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์สหพันธ์ฟุตบอลสมัครเล่นไซปรัส และในปี ค.ศ. 1953 สโมสรแห่งนี้ได้เข้าร่วมสมาคมฟุตบอลไซปรัส (ซีเอฟเอ) โดยได้เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์สมาคมและการแข่งขันชิงถ้วยรางวัลอย่างสม่ำเสมอ ทีมนี้ได้เข้าแข่งขันไซปรีออตเฟิสต์ดิวิชันมากว่า 50 ฤดูกาล โดยได้อยู่ในอันดับเจ็ดของลำดับชั้นดังกล่าว
ทีมนี้ได้เข้าร่วมแข่งขันในยุโรปสมัยแรกในปี ค.ศ. 1990 ในการแข่งขันยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ และเข้าแข่งขันยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ 1995, 1997 และ 2000 ทีมนี้เป็นส่วนหนึ่งของสโมสรกีฬาเนียซาลามีนาฟามากุสตาซึ่งได้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1948 โดยทางสโมสรต้นกำเนิดยังได้ครอบคลุมถึงทีมวอลเลย์บอลชาย
ประวัติ > ในช่วงปีแรก

เมื่อสโมสรเนียซาลามีนาฟามากุสตาได้รับการก่อตั้งขึ้น ประเทศกรีซได้เข้าสู่ช่วงสงครามกลางเมือง ระหว่างกลุ่มฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวา สถานการณ์ในประเทศกรีซได้ส่งผลกระทบต่อประเทศไซปรัส ทั้งทางด้านการเมืองและสังคม; นักกีฬาส่วนใหญ่ยังได้มีส่วนร่วมในทางการเมือง ในช่งเวลาดังกล่าว ทางฟามากุสตามีสโมสรกีฬาอยู่สองสโมสร ซึ่งได้แก่ สมาคมยิมนาสติกเอวาโกรัส หรือ จีเอสอี (กรีก: Γυμναστικός Σύλλογος Ευαγόρας) และสโมสรฟุตบอลอนอร์โธซิสฟามากุสตา โดยสมาคมยิมนาสติกเอวาโกรัส มีนักกีฬาฝ่ายซ้ายที่มากด้วยความสามารถอยู่ในบัญชีรายชื่อเป็นจำนวนมาก รวมถึงสโมสรฟุตบอลอนอร์โธซิสฟามากุสตาก็มีผู้เล่นอยู่ฝ่ายซ้ายเช่นกัน แต่กระนั้น ก็ได้เริ่มมีการจำกัดนักกีฬาฝ่ายซ้าย ทั้งในส่วนของสมาคมยิมนาสติกเอวาโกรัสและส่วนของสโมสรฟุตบอลอนอร์โธซิสฟามากุสตา ภายใต้อิทธิพลของการเมืองฝ่ายขวา ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1947 กลุ่มจากฟามากุสตา (ประกอบด้วยฝ่ายซ้าย, เหล่าสมาชิกและไม่ใช่สมาชิกของจีเอสอี รวมถึงสโมสรฟุตบอลอนอร์โธซิสฟามากุสตา) ได้ลงมติให้มีห้องพักสำหรับสโมสรกีฬาอื่นในเมือง เนื่องจากข้อจำกัดที่มีอยู่ พวกเขามองเห็นภาพของสโมสรที่จะดึงดูดความสนใจให้ทุกคนในฟามากุสตา โดยไม่คำนึงถึงความสัมพันธ์ทางการเมือง
เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948  ได้มีการตัดสินใจที่จะก่อตั้งสโมสร และสโมสรกีฬาเนียซาลามีนาฟามากุสตาได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1948  ในฐานะที่เป็นสโมสรกีฬาฝ่ายซ้ายแห่งแรกในประเทศไซปรัส โดยหลังจากที่สโมสรได้รับการก่อตั้ง ประชาชนจำนวนมากแสดงความปรารถนาที่จะเข้าร่วม อย่างไรก็ตาม ในส่วนของฟุตบอลกลับค่อนข้างอ่อนแอ
บรรณานุกรม

Gavreilides, Michalis; Papamoiseos, Stelios (2001).  Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο [One century Cypriot football] (ภาษากรีก). Nicosia: The writer. ISBN 9963-8720-1-8.
Meletiou, Giorgos (2011).  Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900–1960 [Cypriot Football 1900–1960] (ภาษากรีก). Nicosia: Power Publishing. ISBN 978-9963-688-87-6.
Stilianou, Pampos; Georgiou, Neofitos (1988).  Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας [Nea Salamina, 40 years pioneering sports history] (ภาษากรีก). Cyprus: Nea Salamis Famagusta.
Stilianou, Pampos (1998).  50 χρόνια Νέα Σαλαμίνα 1948–1998 [50 years Nea Salamina 1948–1998] (ภาษากรีก). Cyprus: Nea Salamis Famagusta. ISBN 9963-8370-0-X.
Stephanidis, Giorgos (2003).  40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη [40 years Cypriot teams in Europe] (ภาษากรีก). Nicosia: Haravgi. ISBN 9963-8841-1-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (กรีก)
Team profile at UEFA.com
Team profile at Cyprus Football Association website เก็บถาวร 2015-09-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (กรีก)
Nea Salamis Αnthem ที่ยูทูบ
| ด ค กไซปรีออตเฟิสต์ดิวิชัน |
| --- | --- | --- |
| สโมสรในฤดูกาล 2020–21 |  AEK Larnaca  AEL Limassol  Anorthosis  อาโปเอล  Apollon  Doxa  Ermis  Ethnikos  Karmiotissa  เนียซาลามินา  Olympiakos   ENP  โอโมเนีย  Pafos  |  |
| สโมสรในอดีต |  AEK Kouklia  AEP  AEZ  Alki Larnaca  Alki Oroklini  Anagennisi  APEP  APOP  APOP Kinyras  ASIL  Atromitos  Ayia Napa  AYMA  Çetinkaya  Chalkanoras  Digenis  EPA  Ethnikos Assia  Evagoras  Keravnos  Omonia Ar.  Onisilos  Orfeas  Othellos  Pezoporikos  THOI  Trust  |  |
หอสมุดแห่งชาติสาธารณรัฐคองโก

| หอสมุดแห่งชาติสาธารณรัฐคองโก |
| --- | --- |
Bibliotheque Nationale Populaire

ประเทศ: สาธารณรัฐคองโก
ประเภท: ห้องสมุดสาธารณะ
ก่อตั้ง: 27 กันยายน พ.ศ. 2514
สถานที่ตั้ง: 57 ถนน เดอลันดิพ็องด็อง เขตโปโต-โปโต บราซซาวิล (ตู้ ป.ณ. 1489)
การเก็บรวบรวม
รายการที่เก็บรวบรวม: หนังสือประมาณ 15,000 เล่ม
ห้องสมุดรับฝากตามกฎหมาย: ไม่
หน่วยงานแม่: กระทรวงวัฒนธรรมและศิลปะสาธารณรัฐคองโก
หอสมุดแห่งชาติสาธารณรัฐคองโก (ฝรั่งเศส: Bibliotheque Nationale Populaire หรือ Bibliothèque nationale du Congo) เป็นห้องสมุดที่ดำเนินการในเมืองบราซซาวิล เมืองหลวงของสาธารณรัฐคองโก เป็นสถาบันของรัฐภายใต้กระทรวงวัฒนธรรมและศิลปะสาธารณรัฐคองโก ผู้อำนวยการหอสมุดแห่งชาติ หรือบรรณารักษ์แห่งชาติ ตั้งแต่ ตุลาคม พ.ศ. 2560 ได้แก่ ฟร็องซัว องเด-ยากีเยรา (François Onday-Akiera)
หอสมุดก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2514 หอสมุดแห่งนี้รับผิดชอบในการกำหนดเลขมาตรฐานสากลประจำหนังสือ (ISBN) และเลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสาร (ISSN) ของสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2550 สาธารณรัฐคองโกยังไม่มีกฎหมายบังคับให้หน่วยงานในประเทศต้องส่งสำเนาสิ่งพิมพ์ให้กับห้องสมุด แต่กำลังมีการจัดทำกฎหมายดังกล่าวในรัฐสภาของประเทศ ในปี พ.ศ. 2556 ห้องสมุดแห่งชาติมีทรัพยากรหนังสือประมาณ 15,000 เล่ม
ข้อมูลจากโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNEP) ในปี พ.ศ. 2558 ประชากรของสาธารณรัฐคองโกที่มีอายุมากกว่า 15 ปีร้อยละ 79.3 สามารถอ่านออกเขียนได้
แหล่งข้อมูลอื่น

Marcel Lajeunesse; Henri Sène (ธันวาคม 2004). "Legislation for library and information services in French-speaking Africa revisited". The International Information & Library Review (ภาษาอังกฤษ). 36 (4): 367–380. doi:10.1016/j.iilr.2004.03.002.
VÉRITÉ 242: Congo,Brazzaville , la bibliothèque nationale de Brazzavile (ภาษาฝรั่งเศส). 15 February 2017 – โดยทาง ยูทูบ.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  สหรัฐ