stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรคชอบหยิบฉวย
สาเหตุ > แนวทางจิตวิเคราะห์และจิตพลศาสตร์

มีการนำเสนอคำอธิบายหลากหลายประการเกี่ยวกับกลไกของโรคชอบหยิบฉวย แนวทางสังคมร่วมสมัยเสนอว่าโรคชอบหยิบฉวยเป็นผลจากลัทธิบริโภคนิยมและสินค้าโภคภัณฑ์ที่มีอยู่มากมายในสังคม ทฤษฎีจิตพลศาสตร์อาศัยมุมมองที่หลากหลายในการให้คำจำกัดความโรค ส่วนนักจิตวิเคราะห์นิยามภาวะดังกล่าวว่าเป็นข้อบ่งชี้ถึงกลไกป้องกันตนเอง (defense mechanism) ที่เกิดขึ้นจากอัตตาไร้สำนึกเพื่อปกป้องจากความวิตกกังวล สัญชาตญาณหรือความปรารถนาที่ถูกยับยั้ง การดิ้นรนต่อสู้ที่ยังไม่สิ้นสุดหรือแรงขับทางเพศที่ต้องห้าม ความกลัวการสูญเสียอวัยวะสืบพันธุ์ ความตื่นตัวทางเพศ รวมถึงการเติมเต็มทางเพศและการถึงจุดสุดยอดตลอดการขโมย แนวทางจิตวิเคราะห์และจิตพลศาสตร์สำหรับโรคชอบหยิบฉวยวางรากฐานให้การทำจิตบำบัดแบบจิตวิเคราะห์หรือแบบจิตพลศาสตร์อย่างต่อเนื่องเป็นวิธีการรักษาหลักของโรคดังกล่าวอยู่เป็นเวลาหลายปี เช่นเดียวกับความเจ็บป่วยทางจิตเวชส่วนใหญ่ โรคชอบหยิบฉวยมักจะถูกสังเกตด้วยมุมมองทางจิตพลศาสตร์ แทนที่จะถูกมองว่าเป็นโรคทางชีวการแพทย์ อย่างไรก็ตาม ความแพร่หลายของแนวทางจิตวิเคราะห์มีส่วนสนับสนุนให้แนวทางอื่น ๆ เจริญเติบโตขึ้น โดยเฉพาะในสาขาชีววิทยา
นักทฤษฎีจิตวิเคราะห์หลายคนเสนอว่าโรคชอบหยิบฉวยเป็นความพยายามของบุคคล "เพื่อให้ได้มาซึ่งการชดเชยเชิงสัญลักษณ์สำหรับการสูญเสียที่เกิดขึ้นจริงหรือคาดว่าจะเกิดขึ้น" และรู้สึกว่ากุญแจสำคัญในการทำความเข้าใจสาเหตุของโรคนี้อยู่ที่ความหมายเชิงสัญลักษณ์ของสิ่งของที่ถูกขโมยไป ทฤษฎีแรงขับ (drive theory) ถูกนำมาใช้เพื่อเสนอว่าการขโมยเป็นกลไกป้องกันตนเอง ซึ่งทำหน้าที่ควบคุมหรือป้องกันไม่ให้แสดงความรู้สึกหรืออารมณ์ที่ไม่พึงประสงค์ออกมา จิตแพทย์ชาวฝรั่งเศสบางคนแย้งว่าผู้ป่วยโรคชอบหยิบฉวยอาจแค่ต้องการสิ่งของที่พวกเขาขโมยและความรู้สึกที่เกิดขึ้นจากการขโมยเท่านั้น
สาเหตุ > ตัวแบบทางความคิดและพฤติกรรม

ตัวแบบทางความคิดและพฤติกรรมได้เข้ามาแทนที่ตัวแบบทางจิตวิเคราะห์ในการอธิบายพัฒนาการของโรคชอบหยิบฉวย ผู้ปฏิบัติงานด้านความคิดและพฤติกรรมมักมองว่าความผิดปกตินี้เป็นผลมาจากการวางเงื่อนไขการกระทำ (operant conditioning) การผูกโยงทางพฤติกรรม (behavioral chaining) การรู้คิดที่บิดเบือน และกลไกการรับมือ (coping mechanism) ที่ไม่ดี ตัวแบบทางความคิดและพฤติกรรมชี้ให้เห็นว่าพฤติกรรมได้รับการเสริมแรงเชิงบวกหลังจากที่บุคคลขโมยสิ่งของบางอย่าง หากบุคคลนี้ประสบกับผลกระทบเชิงลบ (การลงโทษ) เพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย โอกาสที่พฤติกรรมนั้นจะเกิดขึ้นอีกก็จะเพิ่มขึ้น ในขณะที่พฤติกรรมยังคงเกิดขึ้นต่อไป เงื่อนไขนำหรือสิ่งเร้าที่แข็งแกร่งกว่าอาจถูกเชื่อมโยงกับพฤติกรรมดังกล่าว ซึ่งในท้ายที่สุดจะกลายเป็นห่วงโซ่พฤติกรรมที่ทรงพลัง ตามทฤษฎีความคิดและพฤติกรรม (CBT) ทั้งเงื่อนไขนำและผลของการกระทำอาจอยู่ในสิ่งแวดล้อมหรือความคิดก็ได้ ตัวอย่างเช่น โคนและอันโตนูชิโอ (2002) บรรยายถึงความคิดอันเป็นเงื่อนไขนำของผู้ป่วย ซึ่งประกอบด้วยความนึกคิดเช่น "ฉันฉลาดกว่าคนอื่นและสามารถหนีรอดไปโดยไม่ถูกจับได้" "พวกเขาสมควรได้รับแล้ว" "ฉันต้องการพิสูจน์ตัวเองว่าฉันทำได้" และ "ครอบครัวของฉันสมควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้" ความนึกคิดเหล่านี้เป็นสิ่งเร้าที่มีพลังในการกระตุ้นให้เกิดพฤติกรรมการขโมย ความนึกคิดทั้งหมดนี้ถูกกระตุ้นให้เกิดขึ้นโดยเงื่อนไขนำอื่น ๆ ได้แก่ ความคิดเกี่ยวกับครอบครัว ความเครียดเรื่องเงินและการทำงาน หรือความรู้สึกซึมเศร้า ความคิดที่ดำเนินต่อเนื่องไปจะเพิ่มการเสริมแรงพฤติกรรมการขโมย รวมถึงความรู้สึกของการแก้แค้นและความภาคภูมิใจ เช่น "ชัยชนะของ 'คนตัวเล็ก' เหนือบริษัทยักษ์ใหญ่" แม้ว่าความคิดเหล่านั้นมักจะตามมาด้วยความรู้สึกสำนึกผิดในภายหลัง แต่ก็สายเกินกว่าจะทำหน้าที่เป็นบทลงโทษในการวางเงื่อนไขได้ ในที่สุด ผู้ที่เป็นโรคชอบหยิบฉวยก็จะพึ่งพาการขโมยเพื่อรับมือกับสถานการณ์ตึงเครียดและความรู้สึกวิตกกังวล ซึ่งทำให้พฤติกรรมยังคงอยู่ต่อไปและลดจำนวนกลยุทธ์การรับมืออื่น ๆ ลง
สาเหตุ > ตัวแบบทางชีววิทยา

ตัวแบบทางชีววิทยาที่อธิบายถึงต้นกำเนิดของโรคชอบหยิบฉวยนั้น ส่วนใหญ่อ้างอิงจากการศึกษาการรักษาด้วยยาที่ใช้ selective serotonin reuptake inhibitors (SSRIs) ยาควบคุมอารมณ์ และ opioid receptor antagonists
การศึกษาวิจัยบางงานที่ใช้ SSRIs พบว่า opioid antagonists ดูเหมือนจะสามารถลดความอยากขโมยและระงับ "ความพลุ่งพล่าน" ที่มักเกิดขึ้นทันทีหลังจากการขโมยในผู้ป่วยโรคชอบหยิบฉวยบางรายได้ ซึ่งอาจเป็นข้อบ่งชี้ว่าการควบคุมเซโรโทนิน โดพามีน และ/หรือสารโอปิออยด์ตามธรรมชาติในสมองที่ไม่ดีเป็นสาเหตุของโรคชอบหยิบฉวย และเชื่อมโยงโรคนี้เข้ากับโรคขาดความยับยั้งชั่งใจและความผิดปกติทางอารมณ์
อีกคำอธิบายหนึ่งที่อิงจากการศึกษาเกี่ยวกับ opioid antagonists ระบุว่าโรคชอบหยิบฉวยมีลักษณะคล้ายกับตัวแบบ "การใช้ยารักษาตนเอง" (self-medication) ที่ซึ่งการขโมยจะกระตุ้นระบบโอปิออยด์ในร่างกายของบุคคลนั้น “การหลั่งสารโอปิออยด์ช่วย ‘ปลอบประโลม’ ผู้ป่วย รักษาความเศร้า หรือลดความวิตกกังวล ดังนั้น การขโมยจึงเป็นกลไกในการบรรเทาภาวะตื่นตัวมากเกินไปเรื้อรัง ซึ่งอาจเกิดจากเหตุการณ์ที่ตึงเครียดหรือกระทบกระเทือนจิตใจในอดีต และสามารถปรับสภาวะทางอารมณ์ได้ด้วยวิธีนั้นเอง”
การวินิจฉัย

มีความขัดแย้งเกี่ยวกับวิธีการที่ใช้พิจารณาและวินิจฉัยโรคชอบหยิบฉวย นักวิจัยบางกลุ่มเชื่อว่าโรคชอบหยิบฉวยเป็นเพียงการลักขโมยธรรมดา และโต้แย้งข้อเสนอที่ว่ามีกลไกทางจิตวิทยาเข้ามาเกี่ยวข้อง ในขณะที่นักวิจัยกลุ่มอื่น ๆ สังเกตว่าโรคชอบหยิบฉวยเป็นส่วนหนึ่งของการติดสารเสพติด แต่ก็มีกลุ่มที่จัดประเภทโรคชอบหยิบฉวยเป็นรูปแบบหนึ่งของโรคขาดความยับยั้งชั่งใจ เช่นเดียวกับโรคย้ำคิดย้ำทำ หรือความผิดปกติของการรับประทานอาหาร
ตามคู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิต ฉบับที่ 4 (DSM IV-TR) ซึ่งเป็นคู่มือที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในการวินิจฉัยความผิดปกติทางจิต อาการและลักษณะดังต่อไปนี้เป็นเกณฑ์ในการวินิจฉัยโรคชอบหยิบฉวย
การขาดความสามารถในการต้านทานความอยากขโมยสิ่งของซึ่งไม่จำเป็นต่อการใช้ส่วนตัวหรือไม่ใช่เพื่อมูลค่าทางการเงิน
ความรู้สึกกดดันที่เพิ่มสูงขึ้นทันทีก่อนที่จะขโมย
ความพึงพอใจ ความสมใจอยาก หรือความเบาใจ ณ ช่วงเวลาที่ขโมย
การขโมยนั้นไม่ได้กระทำเพื่อสื่อถึงการต่อต้านหรือการแก้แค้น และไม่ใช่การตอบสนองต่อการหลงผิดหรือจินตนาการ
การขโมยนั้นไม่สามารถอธิบายได้ด้วยความผิดปกติทางพฤติกรรม ภาวะคลุ้มคลั่ง หรือโรคบุคลิกภาพผิดปกติแบบต่อต้านสังคม (antisocial personality disorder)
กลุ่มผู้กังขาได้วิพากษ์วิจารณ์โรคชอบหยิบฉวยว่าเป็นเพียงข้อคิดเห็นทางจิตวิทยาที่ไม่เป็นจริง ซึ่งถูกนำไปใช้เป็นข้อต่อสู้ทางกฎหมายแก่หญิงร่ำรวยที่ลักขโมยของในร้านค้า ในช่วงศตวรรษที่ 20 โรคชอบหยิบฉวยมีความเชื่อมโยงอย่างมากกับจำนวนห้างสรรพสินค้าที่เพิ่มมากขึ้น และ "คนชอบขโมยของในห้างสรรพสินค้า" ถือเป็นเจตคติเหมารวมทางสังคมที่ยึดถือกันเป็นวงกว้างโดยมีนัยทางการเมืองแฝงอยู่
โรคร่วม

โรคชอบหยิบฉวยดูเหมือนจะเชื่อมโยงกับความผิดปกติทางจิตเวชอื่น ๆ โดยเฉพาะอารมณ์แปรปรวน ความวิตกกังวล ความผิดปกติในการรับประทานอาหาร ตลอดจนการดื่มสุราและการใช้สารเสพติด พฤติกรรมการขโมยที่เกิดขึ้นร่วมกับความผิดปกติในการรับประทานอาหาร โดยเฉพาะในโรคบูลิเมีย เนอร์โวซา (bulimia nervosa) มักถูกมองว่าเป็นสัญญาณบ่งบอกความรุนแรงของความผิดปกติในการรับประทานอาหารนั้น
ตั้งแต่ ค.ศ. 1911 มีรายงานความเป็นไปได้ของความเชื่อมโยงระหว่างโรคซึมเศร้ากับโรคชอบหยิบฉวย นับแต่นั้นมา ความเชื่อมโยงดังกล่าวก็ได้รับการพิสูจน์อย่างกว้างขวางในการสังเกตทางคลินิกและรายงานผู้ป่วย โรคอารมณ์ผิดปกติอาจเกิดขึ้นก่อนหรือเกิดร่วมกับการเริ่มเป็นโรคชอบหยิบฉวยก็ได้ ในกรณีที่รุนแรง โรคซึมเศร้าอาจส่งผลให้เกิดการทำร้ายตนเองและอาจถึงขั้นฆ่าตัวตายได้ บางคนรายงานว่าอาการซึมเศร้าหรืออาการคลุ้มคลั่งทุเลาลงหลังจากการขโมย
มีการเสนอว่าเนื่องจากโรคชอบหยิบฉวยเชื่อมโยงกับลักษณะพฤติกรรมตามแรงกดดันและความหุนหันพลันแล่นอย่างรุนแรง จึงอาจมองได้ว่าโรคนี้เป็นรูปแบบหนึ่งของโรคย้ำคิดย้ำทำสเปกตรัม เช่นเดียวกับโรคติดการพนัน (pathological gambling) โรคเสพติดการซื้อของ (compulsive buying) โรคชอบจุดไฟ (pyromania) การกัดเล็บ (nailbiting) และโรคดึงผมตนเอง (trichotillomania) ข้อเสนอนี้ได้รับการสนับสนุนจากหลักฐานที่ว่าโรคย้ำคิดย้ำทำจะพบได้มากเป็นพิเศษในกลุ่มญาติใกล้ชิดของผู้ป่วยโรคชอบหยิบฉวย
โรคร่วม > ความผิดปกติในการใช้สาร

โรคชอบหยิบฉวยและการติดสารเสพติดมีลักษณะสำคัญที่เหมือนกันหลายประการ ได้แก่
การกระทำพฤติกรรมตามแรงขับในจิตใจซ้ำ ๆ แม้พฤติกรรมนั้นจะนำมาซึ่งบทลงโทษที่ไม่พึงประสงค์ก็ตาม
การควบคุมพฤติกรรมก่อกวนที่อ่อนแอลง
สภาวะความต้องการหรือความปรารถนาก่อนที่จะลงมือกระทำพฤติกรรมที่เป็นปัญหา
สภาวะแสวงหาความสุขตลอดการกระทำพฤติกรรมก่อกวน
ข้อมูลจากการศึกษาทางระบาดวิทยายังเสนอว่าโรคชอบหยิบฉวยกับความผิดปกติในการใช้สารมีความเกี่ยวข้องกัน โดยมีความสัมพันธ์ทิศทางเดียวในอัตราที่สูง ข้อมูลเชิงปรากฏการณ์วิทยายืนยันว่ามีความสัมพันธ์ระหว่างโรคชอบหยิบฉวยและการติดสารเสพติด โรคชอบหยิบฉวยถูกพบในวัยรุ่นและวัยผู้ใหญ่ตอนต้นในอัตราร้อยละที่สูงกว่า ส่วนในผู้สูงอายุจะพบได้น้อยกว่า บ่งบอกถึงประวัติธรรมชาติที่คล้ายคลึงกันกับความผิดปกติในการใช้สาร ข้อมูลประวัติการเจ็บป่วยในครอบครัวยังชี้ให้เห็นถึงปัจจัยทางพันธุกรรมที่อาจเกี่ยวข้องกับปัญหาการดื่มสุราและโรคชอบหยิบฉวยด้วย ความผิดปกติในการใช้สารพบในผู้ที่เป็นโรคชอบหยิบฉวยมากกว่าในประชากรทั่วไป นอกจากนี้ ข้อมูลทางเภสัชวิทยา (เช่น ประสิทธิศักย์ที่เป็นไปได้ของนาลเทรกโซน (naltrexone) ยาในกลุ่ม opioid antagonists ในการรักษาทั้งโรคชอบหยิบฉวยและความผิดปกติในการใช้สาร) อาจเป็นหลักฐานสนับสนุนเพิ่มเติมสำหรับความสัมพันธ์ระหว่างโรคชอบหยิบฉวยและความผิดปกติในการใช้สารได้ จากแนวคิดที่ว่าโรคชอบหยิบฉวยและความผิดปกติในการใช้สารอาจมีสาเหตุร่วมกันบางประการ อาจสรุปได้ว่าโรคชอบหยิบฉวยจะตอบสนองในทางที่ดีต่อการรักษาแบบเดียวกัน อันที่จริงแล้ว วิธีการรักษาทั่วไป ซึ่งไม่ใช่วิธีทางการแพทย์ ที่ประสบความสำเร็จในการรักษาการใช้สารในทางที่ผิดก็สามารถช่วยในการรักษาโรคชอบหยิบฉวยได้เช่นกัน
โรคร่วม > โรคย้ำคิดย้ำทำ

โรคชอบหยิบฉวยมักถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของโรคย้ำคิดย้ำทำ (OCD) เนื่องจากการกระทำที่ไม่อาจต้านทานและไม่อาจควบคุมได้นั้นคล้ายคลึงกับพิธีกรรม (ritual) ที่เกินปกติ ไม่จำเป็น และไม่พึงประสงค์ของโรค OCD ผู้ป่วยโรคชอบหยิบฉวยบางรายอาจมีอาการชอบเก็บสะสมสิ่งของคล้ายกับผู้ป่วยโรค OCD ด้วย อัตราความชุกของโรคทั้งสองไม่ได้สะท้อนถึงความสัมพันธ์ระหว่างโรคมากนัก การวิจัยที่สำรวจการเกิด OCD เป็นโรคร่วมในผู้ป่วยโรคชอบหยิบฉวยนั้นพบผลที่ไม่สอดคล้องกัน โดยบางงานพบอัตราการเกิดโรคร่วมค่อนข้างสูง (45%-60%)  ในขณะที่บางงานพบอัตราต่ำ (0%-6.5%)  ในทำนองเดียวกัน เมื่อสำรวจอัตราการเกิดโรคชอบหยิบฉวยในผู้ป่วยโรค OCD พบว่ามีการเกิดร่วมกันค่อนข้างต่ำ (2.2%-5.9%)
โรคร่วม > โรคชอบจุดไฟ

โรคชอบจุดไฟเป็นโรคขาดความยับยั้งชั่งใจอีกชนิดหนึ่ง มีความเกี่ยวพันกับโรคชอบหยิบฉวยหลายประการ ผู้ที่เป็นโรคชอบจุดไฟหลายรายมักจุดไฟควบคู่ไปกับการขโมยของเล็ก ๆ น้อย ๆ คล้ายกับโรคชอบหยิบฉวย
การรักษา

แม้ว่านักจิตวิทยาจะรู้จักโรคนี้มานานแล้วก็ตาม แต่สาเหตุของโรคชอบหยิบฉวยยังคงไม่ชัดเจน ดังนั้นจึงมีการนำแนวทางการบำบัดที่หลากหลายมาใช้ในการรักษา การบำบัดดังกล่าวได้แก่ จิตบำบัดเชิงจิตวิเคราะห์ พฤติกรรมบำบัด และเภสัชบำบัด
การรักษา > การแทรกแซงทางความคิดและพฤติกรรม

การบำบัดทางความคิดและพฤติกรรม (CBT) ได้เข้ามาแทนที่แนวทางจิตวิเคราะห์และจิตพลศาสตร์ในการรักษาโรคชอบหยิบฉวย ในหลายกรณีศึกษา แนวทางพฤติกรรมหลากหลายแนวทางได้รับการแนะนำว่าเป็นประโยชน์ ได้แก่ การทำให้ไวต่อสิ่งเร้าแฝงด้วยภาพอันไม่พึงประสงค์ของการคลื่นไส้และอาเจียน การบำบัดด้วยวิธีไม่พึงประสงค์ (aversion therapy) (เช่น การบังคับให้กลั้นหายใจเพื่อให้รู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อยทุกครั้งที่ปรารถนาจะขโมยหรือจินตนาการถึงการขโมย) และการลดความวิตกกังวลอย่างเป็นระบบ (systematic desensitisation)  ในบางกรณี มีการผสมผสานหลายวิธีเข้าด้วยกัน เช่น การทำให้ไวต่อสิ่งเร้าแฝงพร้อมกับการเผชิญและการป้องกันการตอบสนอง (exposure and response prevention) แม้ว่าแนวทางที่ใช้ใน CBT จำเป็นต้องมีการศึกษาวิจัยและตรวจสอบเพิ่มเติมสำหรับโรคชอบหยิบฉวย แต่การผสมผสานวิธีการเหล่านี้เข้ากับการใช้ยาก็ประสบความสำเร็จในการรักษาอย่างประจักษ์ชัดมากกว่าการใช้ยาเพียงอย่างเดียว
การรักษา > การรักษาด้วยยา

ความคล้ายคลึงกันทางปรากฏการณ์วิทยาและพลวัตทางชีววิทยาพื้นฐานที่อาจมีร่วมกันของโรคชอบหยิบฉวยและโรคย้ำคิดย้ำทำ โรคติดการพนัน และโรคดึงผมตนเอง ทำให้เกิดทฤษฎีที่ว่ากลุ่มยาที่คล้ายกันสามารถใช้กับการเจ็บป่วยเหล่านี้ได้ทั้งหมด ด้วยเหตุนี้ จึงมีการใช้ยากลุ่ม selective serotonin reuptake inhibitor (SSRI) ซึ่งเป็นยาต้านเศร้ารูปแบบหนึ่ง ในผู้ป่วยโรคชอบหยิบฉวยและโรคขาดความยับยั้งชั่งใจอื่น ๆ เช่น โรคกินไม่หยุด (binge eating disorder) และโรคย้ำคิดย้ำทำ การรักษาทางจิตเวชด้วยไฟฟ้า (ECT) ยาลิเธียม และกรดวาลโปรอิก (โซเดียมวาลโปรเอท) ก็ถูกนำมาใช้เช่นกัน
การใช้ยา SSRI เกิดจากการสันนิษฐานว่าพลวัตทางชีววิทยาของการเจ็บป่วยเหล่านี้มาจากระดับเซโรโทนินในไซแนปส์ของสมองที่ต่ำ และประสิทธิภาพของการรักษาประเภทนี้จะสัมพันธ์กันในโรคชอบหยิบฉวยและโรคร่วมอื่น ๆ
Opioid receptor antagonists สามารถบรรเทาอาการที่เกี่ยวข้องกับแรงกระตุ้น ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของโรคขาดความยับยั้งชั่งใจได้ ด้วยเหตุนี้ ยาดังกล่าวจึงถูกนำมาใช้ในการบำบัดการติดสารเสพติด คุณสมบัติเช่นนี้ทำให้ยามีประโยชน์ในการรักษาโรคชอบหยิบฉวยและโรคขาดความยับยั้งชั่งใจ โดยยาที่ใช้บ่อยที่สุดคือนาลเทรกโซน ซึ่งเป็นตัวยับยั้งแบบแข่งขัน (competitive antagonist) ที่ออกฤทธิ์นาน นาลเทรกโซนทำงานที่ μ-receptors แต่ก็เป็นตัวยับยั้ง κ และ λ-receptors ด้วย
ยังไม่มีการทดลองที่มีกลุ่มควบคุมเกี่ยวกับการรักษาทางจิตเภสัชวิทยาของโรคชอบหยิบฉวย อาจเป็นเพราะโรคชอบหยิบฉวยเป็นปรากฏการณ์ที่พบได้ไม่บ่อยและยากที่จะหากลุ่มตัวอย่างให้เพียงพอต่อการทดลอง ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับโรคนี้ส่วนใหญ่มาจากรายงานผู้ป่วยหรือจากข้อมูลเล็กน้อยที่รวบรวมมาจากกรณีศึกษาจำนวนไม่มากที่รวมอยู่ในกลุ่มของกรณีอื่น ๆ
ประวัติ

ในศตวรรษที่ 19 จิตแพทย์ชาวฝรั่งเศสเริ่มสังเกตพฤติกรรมชอบหยิบฉวย แต่ถูกจำกัดด้วยแนวคิดของพวกเขาเอง ใน ค.ศ. 1890 มีการพัฒนากรณีศึกษาเกี่ยวกับโรคชอบหยิบฉวยขึ้นเป็นจำนวนมาก โรคฮิสทีเรีย (hysteria) ความบกพร่องทางสติปัญญา ความบกพร่องทางสมอง และวัยหมดประจำเดือน (menopause) ก็ได้รับการพัฒนาขึ้นเป็นทฤษฎีที่ใช้ในการอธิบายพฤติกรรมที่ดูเหมือนไร้เหตุผลเหล่านี้ และหลายคนยังเชื่อมโยงโรคชอบหยิบฉวยเข้ากับการขาดวุฒิภาวะ เนื่องจากเด็กเล็ก ๆ มักจะหยิบฉวยสิ่งของทุกอย่างที่พวกเขาต้องการ ข้อสังเกตของชาวฝรั่งเศสและชาวเยอรมันเหล่านี้ ในเวลาต่อมาได้กลายมาเป็นหัวใจสำคัญของคำอธิบายทางจิตวิเคราะห์ของโรคชอบหยิบฉวย
ประวัติ > ศัพทมูลวิทยา

คำว่า Kleptomania เป็นคำที่มาจากภาษากรีก คือ κλέπτω (klepto) แปลว่า "ขโมย" และ μανία (mania) แปลว่า "ความปรารถนาอันบ้าคลั่ง, แรงผลักดันทางจิตใจ" ความหมายโดยคร่าวตรงกับ “แรงผลักดันที่จะขโมย” หรือ “การขโมยเป็นนิสัย” (compulsive stealing)
ประวัติ > จิตวิเคราะห์รุ่นแรก

ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 โรคชอบหยิบฉวยถูกมองว่าเป็นเพียงข้อแก้ตัวทางกฎหมายของหญิงชนชั้นกระฎุมพีที่เอาแต่ใจตัวเอง มากกว่าจะเป็นความเจ็บป่วยทางจิตเวชที่ค้นพบโดยจิตแพทย์ชาวฝรั่งเศส
ซิกมุนด์ ฟรอยด์ (Sigmund Freud) ผู้สร้างทฤษฎีจิตวิเคราะห์ซึ่งเป็นที่ถกเถียงกันอย่างมาก เชื่อว่าพลวัตเบื้องหลังของพฤติกรรมมนุษย์นั้นเกี่ยวเนื่องมาจากคนเถื่อนที่ไร้อารยธรรม แต่แรงกระตุ้นนั้นถูกระงับไว้โดยการหักห้ามใจเพื่อให้ใช้ชีวิตในสังคมได้ ฟรอยด์ไม่เชื่อว่าพฤติกรรมของมนุษย์มีเหตุผล เขาได้รวบรวมงานเขียนเชิงทฤษฎีเอาไว้เป็นจำนวนมาก ซึ่งเหล่าสาวกของเขาได้นำไปประยุกต์ใช้กับปัญหาทางจิต เช่น โรคชอบหยิบฉวย ใน ค.ศ. 1924 วิลเฮล์ม สตีเคิล (Wilhelm Stekel) ลูกศิษย์คนหนึ่งของฟรอยด์ อ่านรายงานผู้ป่วยของหญิงที่เป็นโรคชอบหยิบฉวย ซึ่งถูกผลักดันด้วยความต้องการทางเพศที่เก็บกดเอาไว้ทำให้เธอต้องฉกฉวย "สิ่งต้องห้ามโดยไม่มีผู้รู้เห็น" สตีเคิลสรุปว่าโรคชอบหยิบฉวยคือ "ความปรารถนาทางเพศที่ถูกยับยั้งและแทนที่ ซึ่งดำเนินการผ่านสื่อกลางอันเป็นสัญลักษณ์หรือการกระทำเชิงสัญลักษณ์ ทุกแรงขับในจิตใจล้วนเกิดจากการเก็บกดทั้งสิ้น"
ประวัติ > จิตวิเคราะห์รุ่นที่สอง

ฟริทซ์ วิทเทิลส์ (Fritz Wittels) แย้งว่าผู้ป่วยโรคชอบหยิบฉวยเป็นกลุ่มคนที่พัฒนาการทางเพศไม่เจริญเต็มที่ รู้สึกขาดความรัก และด้อยประสบการณ์ในด้านความสัมพันธ์ทางเพศ การขโมยคือชีวิตทางเพศของพวกเขา ทำให้พวกเขารู้สึกตื่นเต้นเร้าใจมากจนไม่อยากรับการรักษาให้หายขาด ในความเห็นของวิทเทิลส์ ผู้ชายที่เป็นโรคชอบหยิบฉวยมักจะเป็นคนรักร่วมเพศหรือเป็นมีลักษณะเหมือนผู้หญิง
การวิเคราะห์ขนาดใหญ่ที่มีชื่อเสียงเกี่ยวกับโจรขโมยของตามร้านค้าในสหราชอาณาจักรทับถมแนวคิดของสตีเคิลในเรื่องสัญลักษณ์ทางเพศ และอ้างว่าหนึ่งในห้าของโจรขโมยของตามร้านค้านั้นเป็น "จิตเวช"
ประวัติ > มุมมองใหม่

บทความเชิงมโนทัศน์ที่มีหลักฐานเชิงประจักษ์รองรับแย้งว่าโรคชอบหยิบฉวยเริ่มจะพบได้บ่อยมากกว่าที่เคยคิดไว้ และเกิดขึ้นในผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย แนวคิดเหล่านี้เป็นแนวคิดใหม่ในช่วงไม่นานมานี้ แต่เป็นการกล่าวเช่นเดียวกับแนวคิดที่ปรากฏในช่วงกลางถึงปลายศตวรรษที่ 19
ฉัตรมงคล เรืองฐณโรจน์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  ฉัตรมงคล เรืองฐณโรจน์
วันเกิด:   (2002-05-09) 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 (22 ปี)
สถานที่เกิด:  ปทุมธานี, ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.73 m (5 ft 8 in)
ตำแหน่ง:  แบ็กซ้าย, กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ชลบุรี เอฟซี
หมายเลข:  3
สโมสรเยาวชน
2556–2563:  ชลบุรี เอฟซี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2563– |  ชลบุรี เอฟซี |  48 |  (0) |
| 2563 |  → บ้านบึง (ยืมตัว) |  1 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2560–2561 |  ไทย อายุไม่เกิน 16 ปี |  23 |  (4) |
| 2562 |  ไทย อายุไม่เกิน 19 ปี |  11 |  (0) |
| 2565– |  ไทย อายุไม่เกิน 23 ปี |  13 |  (1) |
| 2564– |  ไทย |  3 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 9 มิถุนายน 2565 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 16 มกราคม 2566
ฉัตรมงคล เรืองฐณโรจน์ (ชื่อเล่น : นาย; เกิด 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2545) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายและกองกลางตัวรับ ให้กับชลบุรี ในไทยลีก 2 ติดทีมชาติไทยชุดใหญ่ และทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 23 ปี
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน (1): 2565
โรงเรียนวังทองพิทยาคม

โรงเรียนวังทองพิทยาคม(อังกฤษ: WangThong Pittayakhom School) เดิมชื่อ "โรงเรียนวังทอง" เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ประเภทสหศึกษา เปิดทำการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2499 โดยอาศัยศาลาการเปรียญวัดบึงพร้าวเป็นอาคารเรียนชั่วคราว มี"นายโชติ ครุธดิลกานันท์"เป็นครูใหญ่คนแรก
| โรงเรียนวังทองพิทยาคม |
| --- | --- |
WangThong Pittayakhom school

ที่ตั้ง
เลขที่ 200 หมู่ 7 ถนนสายพิษณุโลก – หล่มสัก ตำบล ชัยนาม อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก รหัสไปรษณีย์ 65130
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ว.พ. , W.T.P.
ประเภท: โรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐ
คติพจน์:  นิมิตฺตํ สาธุ รูปานํ กตญฺญู กตเวทิตา    (ความกตัญญูกตเวที เป็นเครื่องหมายของคนดี) 
สถาปนา: 1 มิถุนายน พ.ศ. 2499; 68 ปีก่อน (2499-06-01)
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 39 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
ผู้อำนวยการ: นายชัยลักษณ์ รักษา
จำนวนนักเรียน: 993 คน  (ข้อมูล ณ วันที่ 4 มิถุนายน 2567)
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน: ภาษาที่มีการเรียนการสอน  ภาษาไทย  ภาษาอังกฤษ  ภาษาจีน  ภาษาญี่ปุ่น
สี:    เขียว-ขาว
เพลง: มาร์ช ว.พ.
เว็บไซต์: www.wtp.ac.th
| ข้อมูล ณ วันที่ 4 มิถุนายน 2567
โรงเรียนมีพื้นที่รวมทั้งสิ้น  56  ไร่  2  งาน  56  ตารางวา  ตาม นส.3 เลขที่ 453,463,492,557  และใบแจ้งการครอบครอง  เลขที่  พล.0012  ลงวันที่  19  ธันวาคม  พ.ศ.  2517
ประวัติ

โรงเรียนวังทองพิทยาคมเดิมชื่อ "โรงเรียนวังทอง" เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประเภทสหศึกษา เปิดทำการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่  1  มิถุนายน  พ.ศ.  2499  โดยอาศัยศาลาการเปรียญวัดบึงพร้าวเป็นอาคารเรียนชั่วคราว  มี "นายโชติ  ครุธดิลกานันท์" เป็นครูใหญ่คนแรก
วันที่  1  สิงหาคม  พ.ศ.  2499  อำเภอวังทองมอบที่สาธารณะประจำตำบลบริเวณเนินคีรี  หมู่ที่  3  บ้านบึงพร้าว  ตำบลชัยนาม  ในพื้นที่ประมาณ  30  ไร่เศษให้แก่โรงเรียน
วันที่  13  สิงหาคม  พ.ศ.  2500  ทางราชการได้อนุมัติเงินจำนวน  40,000 บาท ให้โรงเรียนสร้างอาคารเรียนชั่วคราวหลังแรก  บริเวณพื้นที่เนินคีรี  เปิดสอนระดับประถมศึกษาตอนปลาย  ใช้อักษรย่อคือ  "พ.ล.11"
พ.ศ.2503    เปลี่ยนจากหลักสูตรประถมศึกษาตอนปลาย เป็นหลักสูตรมัธยมศึกษา  ใช้ชื่อโรงเรียนวังทอง อักษรย่อ "ว.ท."
พ.ศ.2508    นางสาวนิรันดร์  เตียวตระกูล    รักษาการตำแหน่งครูใหญ่
พ.ศ.2514    นายธวัช  เจริญสะอาด   ดำรงตำแหน่งครูใหญ่
พ.ศ.2514    นายกล้า  งามวิลาศ    รักษาการตำแหน่งครูใหญ่
พ.ศ.2514    นายพิศิษฐ์  ทรัพย์เจริญ   ดำรงตำแหน่งครูใหญ่
พ.ศ.2517    เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น "โรงเรียนวังทองพิทยาคม"  มีนายพิศิษฐ์  ทรัพย์เจริญ  ดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่
พ.ศ.2524    เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย  มีนายพิศิษฐ์  ทรัพย์เจริญ  ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ
พ.ศ.2529    นายสังเวียน  บุญคำ  ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ
พ.ศ.2531    นายเอกศักดิ์  พันปี  ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ
พ.ศ.2533    นายธงชัย  พงษ์ประพันธ์  ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ
พ.ศ.2535    ได้รับรางวัลสถานศึกษาดีเด่นเนื่องในโอกาสฉลองครบรอบ  100 ปี  กระทรวงศึกษาธิการ
พ.ศ.2536    จัดตั้งมูลนิธิวารี-สังวรณ์  โดยคุณวารี  คัชมาตย์ / คุณสังวรณ์  ชัยประเสริฐ  และคุณเปรมวดี  คัชมาตย์  มีเงินกองทุนปัจจุบัน  500,000  บาท (ห้าแสนบาทถ้วน)
พ.ศ.2537    ได้รับรางวัลสิ่งแวดล้อมมาตรฐานเหรียญทอง  ของกรมสามัญศึกษา
พ.ศ.2537    ได้รับรางวัลโรงเรียนรางวัลพระราชทาน ขนาดกลาง  เขตการศึกษา  7
พ.ศ.2540    ได้รับรางวัลห้องสมุดเฉลิมพระเกียรติกาญจนาภิเษกดีเด่น  โรงเรียนมัธยมศึกษา  ขนาดกลาง
พ.ศ.2541    ได้รับคัดเลือกเข้าร่วมโครงการอนุรักษ์พลังงานและสิ่งแวดล้อม จากสถาบันสิ่งแวดล้อมไทย
พ.ศ.2542    ได้รับคัดเลือกเข้าร่วมโครงการ "โรงเรียนสร้างสรรค์สิ่งแวดล้อมเฉลิมพระเกียรติ" จากสมาคมสร้างสรรค์ไทย
พ.ศ.2543    นายดำรงค์  อิ้มทับ  ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ
พ.ศ.2552    นายสนชัย คลังเงิน  ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ
พ.ศ.2554    นางสาวอรุณศรี  เงินเสือ  ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ
พ.ศ.2558    ดร.ประชุม ปิ่นสกุล   ดำรงตำแหน่งผู้อำนวย การ
พ.ศ.2561    ดร.อมร  อ่อนสี   ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน
พ.ศ.2563    นายเสกสันต์ ทองม่วง  ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ
พ.ศ.2565    ดร.บุปผา ทองน้อย ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ
พ.ศ.2566    นายชัยลักษณ์ รักษา ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ
สัญลักษณ์โรงเรียน

สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน เป็นรูปวิมาน ความหมาย  "เป็นที่สิงสถิตย์ของเทพยดา นำมาซึ่งความ เจริญรุ่งเรืองไม่เสื่อมคลาย"
- สีเขียว    หมายถึง ธรรมชาติที่มีแต่ความอุดมสมบูรณ์
                                              - สีขาว     หมายถึง ความซื่อสัตย์  บริสุทธิ์  และยุติธรรม
•คติพจน์ พัฒนาคุณภาพ  ยึดมั่นคุณธรรม  หมั่นสร้างความดี  เพื่อชีวิตและสังคม
•เอกลักษณ์ของโรงเรียน ผัดไทยได้ ว่ายน้ำดี กีฬาเด่น
•อัตลักษณ์ของโรงเรียน ยิ้มง่าย ไหว้งาม น้ำใจดี
•วิสัยทัศน์ มุ่งมั่นการจัดการศึกษาให้มีคุณภาพตามเกณฑ์มาตรฐานสากล
ทำเนียบผู้บริหารโรงเรียน

| ลำดับ | รายนามผู้บริหารโรงเรียน | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | นายโชติ ครุธดิลกานันท์ | พ.ศ. 2499 - 2508 | ครูใหญ่ |
| 2 | นางสาวนิรันดร์ เตียวตระกูล | พ.ศ. 2508 - 2514 | รักษาการครูใหญ่ |
| 3 | นายธวัช เจริญสะอาด | พ.ศ. 2514 | ครูใหญ่ |
| 4 | นายกล้า งามวิลาศ | พ.ศ. 2514 | รักษาการครูใหญ่ |
| 5 | นายพิศิษฐ์ ทรัพย์เจริญ | พ.ศ. 2514 - 2529 | ครูใหญ่ / อาจารย์ใหญ่ |
| 6 | นายสังเวียน บุญคำ | พ.ศ. 2529 - 2531 | อาจารย์ใหญ่ / ผู้อำนวยการ |
| 7 | นายเอกศักดิ์ พันปี | พ.ศ. 2531 - 2533 | ผู้อำนวยการ |
| 8 | นายธงชัย พงษ์ประพันธ์ | พ.ศ. 2533 - 2543 | ผู้อำนวยการ |
| 9 | นายดำรงค์ อิ้มทับ | พ.ศ. 2543 - 2551 | ผู้อำนวยการ |
| 10 | นายสนชัย คลังเงิน | พ.ศ. 2551 - 2554 | ผู้อำนวยการ |
| 11 | นางสาวอรุณศรี เงินเสือ | พ.ศ. 2554 - 2558 | ผู้อำนวยการ |
| 12 | ดร.ประชุม ปิ่นสกุล | พ.ศ. 2558 - 2561 | ผู้อำนวยการ |
| 13 | ดร.อมร อ่อนสี | พ.ศ. 2561 - 2563 | ผู้อำนวยการ |
| 14 | นายเสกสันต์ ทองม่วง | พ.ศ. 2563 - 2565 | ผู้อำนวยการ |
| 15 | ดร.บุปผา ทองน้อย | พ.ศ. 2565 - 2566 | ผู้อำนวยการ |
| 16 | นายชัยลักษณ์ รักษา | พ.ศ. 2566 - ปัจจุบัน | ผู้อำนวยการ |
สถานที่ภายในโรงเรียน

โรงเรียนวังทองพิทยาคมมีอาคารเรียน 3 หลัง อาคารปฏิบัติการ 3 หลัง หอประชุม 1 หลัง และสถานที่ต่างๆ ดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
สถานที่ภายในโรงเรียน
| ลำดับ | ชื่ออาคาร/สถานที่ | ปีที่สร้าง |
| 1 |  หอประชุม  | พ.ศ.2523 |
| 2 |  อาคารพิพัฒน์เอกภาพันธ์(โดม)  | พ.ศ.2563 |
| 3 |  อาคารเรียน1  | พ.ศ.2520 |
| 4 |  อาคารเรียน2  | พ.ศ.2531 |
| 5 |  อาคารเรียน3  | พ.ศ.2561 |
| 6 |  ห้องสมุดมีชีวิตต้นแบบ  | พ.ศ.2538 |
| 7 |  สระว่ายน้ำ  | พ.ศ.2556 |
| 8 |  โรงอาหาร  | พ.ศ.2560 |
| 9 |  อาคารเรียนคหกรรม  | พ.ศ.2525 |
| 10 |  อาคารเรียนศิลปะและนาฏศิลป์  | ไม่ทราบ |
| 11 |  อาคารเรียนดนตรีและงานช่าง  | พ.ศ.2530 |
ประเทศเวลส์
ข้อมูลทั่วไป

Census 2001, 200 Years of the Census in ... Wales (2001)
Davies, John (1994). A History of Wales. London: Penguin. ISBN 978-0-14-014581-6.
Davies, John; Jenkins, Nigel; Baines, Menna; Lynch, Peredur I., บ.ก. (2008). The Welsh Academy Encyclopaedia of Wales. Cardiff: University of Wales Press. ISBN 978-0-7083-1953-6.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เวลส์
คู่มือการท่องเที่ยว เวลส์ จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Senedd Cymru – Welsh Parliament เก็บถาวร 2024-05-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
BBC Wales
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ประเทศเวลส์ ที่โอเพินสตรีตแมป
VisitWales.com The official international guide to places to stay and things to do in Wales.
Wales – Official Gateway to Wales
Gathering the Jewels – Welsh Heritage and Culture
Photographs of Wales on Geograph Britain and Ireland
Further historical information and sources at GENUKI
| ด ค ก ประเทศ ดินแดนโพ้นทะเล และดินแดนภายใต้อธิปไตยของสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
ประเทศองค์ประกอบ  ของสหราชอาณาจักร:  อังกฤษ  ไอร์แลนด์เหนือ  สกอตแลนด์  เวลส์ 
ดินแดนภายใต้อธิปไตย:  เขตเจ้าพนักงานศาลเกิร์นซีย์ ออลเดอร์นีย์  เกิร์นซีย์  ซาร์ก  เขตเจ้าพนักงานศาลเจอร์ซีย์  ไอล์ออฟแมน 
ดินแดนโพ้นทะเล:  แอโครเทียรีและดิเคเลีย1  แองกวิลลา  เบอร์มิวดา  ดินแดนแอนตาร์กติกา2  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  หมู่เกาะเคย์แมน  หมู่เกาะฟอล์คแลนด์  ยิบรอลตาร์  มอนต์เซอร์รัต  หมู่เกาะพิตแคร์น แฮนเดอร์สัน ดูซี และโอเอโน  เซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา เกาะอัสเซนชัน  เซนต์เฮเลนา  ตริสตันดากูนยา เกาะกอฟ  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  หมู่เกาะเติกส์และเคคอส 
อดีตอาณานิคม:  รายชื่อประเทศที่ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร 
1 บริเวณฐานทัพแห่งสหราชอาณาจักร 2 ระงับอธิปไตยบางส่วนเนื่องมาจากผลของระบบสนธิสัญญาแอนตาร์กติก
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA 
Wikisource