แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก
เชิงอรรถ

↑  http://www.monarchie.lu/fr/histoire/souverains/marie-adelaide/index.html
↑  http://www.monarchie.lu/fr/histoire/souverains/marie-adelaide/index.html
↑  Jean Schoos, "Vor 50 Jahren, Dokumentation zur Regierung und Abdankung I.K.H. der Grossherzogin Marie-Adelheid," in <Lumemburger Marienkaldender>, no. 88 (1969), p. 78
↑  Péporté, Pit (2010). Inventing Luxembourg: representations of the past, space and language from the nineteenth to the twenty-first century. BRILL. p. 90. ISBN 90-04-18176-8.
↑  Ibid
↑  Christian Calmes, "Marie-Adelaide (1894-1924), Grande-Duchesse de Luxembourg de 1012 a 1919" in <De l'Etat a la Nation 1839-1989> (Luxembourg: 1989), p. 93.
↑  O'Shaughnessy, Edith (1932). Marie Adelaide – Grand Duchess of Luxemburg, Duchess of Nassau. London: Jonathan Cape. pp. 134–135
↑  Calmes, Christian (1989). The Making of a Nation From 1815 to the Present Day. Luxembourg City: Saint-Paul. p. 93
↑  Operational Intelligence Report.  24 September 1911.  Retrieved on 23 July 2006. p.64 (ฝรั่งเศส)
↑  O'Shaughnessy (1932), p. 65.
↑  Thewes (2003), p. 65.
↑  Thewes (2003), p. 65.
↑  Thewes (2003), p. 66.
↑  Thewes (2003), p. 66.
↑  Kreins (2003), p. 88.
1 2  Thewes (2003), p. 69.
↑  Thewes (2003), p. 68.
↑  Letter from Thorn to Buch (in German), 28 August 1916
↑  Letter from Tessmar to assorted commanders (in German), 8 May 1916
↑  Thewes (2003), p. 68.
↑  Letter from Thorn to Buch (in German), 28 August 1916
↑  Proclamation by Tessmar to steel workers at Differdange (in German), 10 May 1917
1 2  Letter from Kauffmann to Zimmerman (in German), 3 August 1917
1 2 3 4  Thewes (2003), p. 72.
1 2  /(เยอรมัน) "Mémorial A, 1868, No. 23" (PDF). Service central de législation. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2006-09-27. สืบค้นเมื่อ 23 July 2006. (ฝรั่งเศส)
↑  Faber (1932), p. 155
↑  Thewes (2003), p. 74.
↑  Thewes (2003), p. 76.
↑  Letter from Tessmar to Reuter (in German), 6 November 1918.
↑  La convention d'armistice เก็บถาวร 2012-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Article A(II).  11 November 1918.  Retrieved on 20 February 2012. (ฝรั่งเศส)
↑  Proclamation by Pershing to the people of Luxembourg (in French), 18 November 1918.
1 2 3  Kreins (2003), p. 89.
1 2 3  Thewes (2003), p. 81.
1 2  Dostert et al. (2002), p. 21.
↑  Scuto, loc. cit
↑  Luxembourg country profile.  WorldStatesman.org.  Retrieved on 23 July 2006.
↑  Kreins (2003), p. 90.
↑  Dostert et al. (2002), p. 22
↑  This section was translated from the same article in the German version of Wikipedia.
1 2  It was customary for a reigning Grand Duke, his heir apparent, and their spouses to use the style of Royal Highness. Junior non-reigning members headed by a Grand Duke instead used the style Grand Ducal Highness. Since 1919, when Grand Duchess Charlotte married with Prince Felix of Bourbon-Parma, all the male-line descendants adopted the style Royal Highness, in capacity of being a descendant of the Royal House of Bourbon-Parma.
พระบรมฉายาลักษณ์เจ้าหญิงมารี-อาเดลาอีด ขณะทรงดำรงเป็นดัชเชสรัชทายาทในปีพ.ศ. 2452
แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์กในพระราชพิธีราชาภิเษก ปี พ.ศ. 2455
รัฐบาลนายกรัฐมนตรีพอล ไอส์เซนที่ยืนยาวถึง 4 รัชกาลสร้างความสงบและความเจริญแก่ลักเซมเบิร์ก แม้มีแนวคิดขัดแย้งกับแกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีด
พิธีฝังศพอันน่าหดหู่ใจของนายกรัฐมนตรีพอล ไอส์เซนที่ถึงแก่อสัญกรรมในตำแหน่งเป็นเหตุการณ์ที่สำคัญของชาติ การถึงแก่อสัญกรรมขณะดำรงตำแหน่งของเขานำไปสู่ความวุ่นวายทางการเมืองสามปี
นายกรัฐมนตรีมัทธีอัส มองเกนาสท์ ลาออกจากตำแหน่งเพราะขัดแย้งกับแกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีด หลังเป็นนายกรัฐมนตรีได้เพียง 25 วัน
พระบรมฉายาลักษณ์แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์กใน พ.ศ. 2461
ชาวลักเซมเบิร์กออกมาเฉลิมฉลองการปลดปล่อยลักเซมเบิร์กและต้อนรับการเข้ามาของฝ่ายสัมพันธมิตรหลังจากการสงบศึกกับเยอรมัน ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2461
แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก ได้สืบราชสมบัติต่อจากพระเชษฐภคินี พระนางทรงแบกรับวิกฤตสถาบันพระมหากษัตริย์ลักเซมเบิร์ก