stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การตรวจนับเม็ดเลือดอย่างสมบูรณ์
ข้อจำกัด

ภาวะทางการแพทย์บางอย่างหรือปัญหาเกี่ยวกับตัวอย่างเลือดอาจให้ผลลัพธ์ที่ไม่แม่นยำ หากตัวอย่างมีลักษณะเป็นลิ่มเลือดอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งอาจเกิดจากเทคนิคเจาะเลือดไม่ดี ตัวอย่างนั้นจะไม่เหมาะสมสำหรับการทดสอบ เพราะปริมาณเกล็ดเลือดจะต่ำเท็จ และผลลัพธ์อย่างอื่นอาจผิดปกติได้ ตัวอย่างที่เก็บ ณ อุณหภูมิห้องเป็นเวลาหลายชั่วโมงอาจให้ค่า MCV สูงเท็จ เนื่องจากเม็ดเลือดแดงบวมเมื่อดูดน้ำจากพลาสมา และผลเกล็ดเลือดและการนับแยกชนิดเม็ดเลือดขาวอาจไม่แม่นยำในตัวอย่างที่มีอายุมาก เมื่อเม็ดเลือดเสื่อมสภาพตามเวลา
ตัวอย่างที่เก็บจากบุคคลที่มีระดับบิลิรูบินหรือลิพิดสูงมากในพลาสมาก (icteric sample และ lipemic sample ตามลำดับ) อาจแสดงค่าฮีโมโกลบินสูงผิดปกติได้เนื่องจากสสารเหล่านี้เปลี่ยนสีและภาวะทึบแสงของตัวอย่าง ซึ่งขัดขวางการวัดฮีโมโกลบิน ผลดังกล่าวสามารถบรรเทาได้ด้วยการเปลี่ยนพลาสมาเป็นน้ำเกลือแทน
บุคคลบางคนผลิตสารภูมิต้านทานที่ทำให้เกล็ดเลือดจับตัวเป็นก้อนเมื่อมีการดึงเลือดเข้าไปในท่อที่เคลือบสาร EDTA ซึ่งเป็นสารต้านการจับลิ่มของเลือดตรงแบบที่ใช้ในการเก็บตัวอย่าง CBC เครื่องวิเคราะห์อัตโนมัติอาจนับเป็นเกล็ดเลือดเดี่ยว อันจะทำให้ปริมาณเกล็ดเลือดต่ำเท็จได้ ภาวะนี้สามารถเลี่ยงได้โดยใช้สารต้านการจับลิ่มของเลือดอย่างอื่น เช่น โซเดียมซิเตรต หรือ เฮปาริน
ภาวะที่สารภูมิต้านทานเป็นสื่อกลางอีกอย่างที่อาจกระทบต่อผลการนับเม็ดเลือดอย่างสมบูรณ์ คือ การเกาะกลุ่มของเม็ดเลือดแดง ปรากฏการณ์นี้ทำให้เม็ดเลือดแดงเกาะกลุ่มกันเนื่องจากสารภูมิต้านทานจับกับผิวเม็ดเลือด เครื่องวิเคราะห์จะนับเม็ดเลือดแดงที่เกาะกลุ่มกันเป็นเม็ดเลือดเดียว ทำให้จำนวนเม็ดเลือดแดงและฮีมาโทคริตต่ำลงอย่างสังเกตได้ และ MCV และ MCHC สูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด บ่อยครั้งสารภูมิต้านทานเหล่านี้จะมีฤทธิ์ที่อุณหภูมิห้องเท่านั้น (ซึ่งในกรณีนี้เรียกว่า แอกลูตินินเย็น) และการเกาะกลุ่มสามารถย้อนกลับได้โดยให้ความร้อนตัวอย่างที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส อย่างไรก็ดี ตัวอย่างจากผู้ป่วยภาวะเลือดจางจากการสลายของเม็ดเลือดแดงชนิดภูมิต้านตัวเองแบบอุ่นอาจมีการเกาะกลุ่มของเม็ดเลือดแดงซึ่งแก้ไขไม่ได้ด้วยการอุ่นตัวอย่าง
ในขณะที่เซลล์วัยอ่อนและมะเร็งปุ่มน้ำเหลืองสามารถระบุได้ในการนับแยกชนิดด้วยมือ แต่การตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์ไม่สามารถระบุสายการสร้างเม็ดเลือด (hematopoietic linage) ได้อย่างน่าเชื่อถือ เมื่อระบุเม็ดเลือดผิดปกติได้แล้ว จำเป็นต้องใช้การระบุฟีโนไทป์ภูมิคุ้มกัน (immunophenotyping) ด้วยวิธีโฟลไซโทเมตรี (flow cytometry) เพื่อระบุสารส่อที่ให้สารนิเทศเพิ่มเติมเกี่ยวกับเม็ดเลือดดังกล่าว
อรรถาธิบาย

↑  บางทีเกล็ดเลือดอาจมีคำเรียกในภาษาอังกฤษว่า cell แต่ที่จริงเกล็ดเลือดไม่ใช่เซลล์ แต่เป็นเศษเซลล์ที่เกิดจากไซโทพลาซึมของเมกาคารีโอไซต์ในไขกระดูก
↑  ข้อมูลที่ใช้จัดทำพิสัยอ้างอิงปกติมาจากผู้รับการทดสอบ "ปกติ" แต่ก็มีความเป็นไปได้ว่าบุคคลเหล่านั้นอาจมีโรคที่ไม่แสดงอาการ
↑  ในความหมายอย่างกว้างที่สุด คำว่า "โฟลไซโทเมตรี" หมายถึงการวัดคุณสมบัติของเซลล์เดี่ยวในกระแสของไหล และในความหมายนี้ เครื่องวิเคราะห์โลหิตวิทยาทุกเครื่อง (ยกเว้นเครื่องที่ใช้วิธีประมวลผลภาพดิจิทัล) จึงเป็นโฟลไซโทมิเตอร์ อย่างไรก็ดี ความหมายของคำที่ใช้กันทั่วไปนั้นพาดพิงถึงวิธีการกระเจิงของแสงและฟลูออเรสเซนต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเครื่องที่มีการระบุประเภทของเม็ดเลือดโดยใช้สารภูมิต้านทานติดป้ายซึ่งติดกับสารส่อบนผิวเซลล์ (การหาอิมมูโนฟีโนไทป์)
↑  แต่ไม่เสมอไป ตัวอย่างเช่น ในทาลัสซีเมียบางประเภท พบภาวะจำนวนเม็ดเลือดแดงสูงแต่มีฮีโมโกลบินต่ำหรือปกติ เพราะเม็ดเลือดแดงมีขนาดเล็กมาก ดัชนีเมนต์เซอร์ (Mentzer index) ซึ่งเปรียบเทียบ MCV กับจำนวน RBC สามารถใช้เพื่อแยกแยะระหว่างภาวะเลือดจางจากการขาดธาตุเหล็กกับทาลัสซีเมีย
↑  เครื่องมืออัตโนมัติจัดกลุ่มเม็ดเลือดสามชนิดรวมกันในกลุ่ม "แกรนูโลไซต์ที่ยังไม่เจริญเต็มวัย" แต่นับแยกกันด้วยวิธีมือ
↑  RDW สูงมากเมื่อเกิด และจะค่อย ๆ ลดลงจนถึงอายุประมาณ 6 เดือน
ภาพเซลล์และเกล็ดเลือดในเลือดมนุษย์ เม็ดเลือดแดงซึ่งทำหน้าที่ขนส่งออกซิเจนเป็นเซลล์ที่พบมากที่สุดและทำให้เลือดมีสีแดง; เม็ดเลือดขาวเป็นส่วนหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกัน ส่วนเกล็ดเลือดจำเป็นเพื่อสร้างลิ่มเลือด ซึ่งป้องกันการตกเลือด
การส่งตรวจ CBC ด้วยวิธีเจาะเลือดปลายนิ้ว โดยใช้เครื่องวิเคราะห์อัตโนมัติ Abbott Cell-Dyn 1700
เครื่องวิเคราะห์โลหิตวิทยาอัตโนมัติ Sysmex XT-4000i
หลักการโคลเตอร์: กระแสลดลงชั่วคราวได้สัดส่วนกับปริมาตรของอนุภาคที่ผ่านรู
ตัวอย่างสแกตเตอร์แกรม (scattergram) การนับแยกชนิดเม็ดเลือดขาว: กระจุกสีต่างกันบ่งชี้ถึงประชากรเม็ดเลือดต่างชนิดกัน
การหาฮีมาโทคริตด้วยมือ เลือดที่ปั่นเหวี่ยงแล้วจะแยกชั้นเป็นเม็ดเลือดแดงกับพลาสมา
ฟิล์มเลือดจากผู้ป่วยภาวะเลือดจางเหตุขาดธาตุเหล็ก ซึ่งแสดงสัณฐานวิทยาของเม็ดเลือดแดงที่เฉพาะตัว เม็ดเลือดแดงมีขนาดเล็กผิดปกติ (microcytosis) มีบริเวณซีดตรงกลางขนาดใหญ่ (hypochromia) และมีขนาดแตกต่างกันมาก (anisocytosis)
ฟิล์มเลือดของผู้ป่วยมะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิดไมอีลอยด์เรื้อรัง จะเห็นเม็ดเลือดขาวที่ยังไม่เต็มวัยและผิดปกติจำนวนมาก
ฟิล์มเลือดในภาวะเกล็ดเลือดต่ำปฐมภูมิ จะเห็นเกล็ดเลือดเป็นวัตถุติดสีม่วงเล็ก ๆ อยู่ระหว่างเม็ดเลือด
เม็ดเลือดแดงที่ย้อมด้วยสีนิวเมทิลีนบลู เซลล์ที่มีโครงสร้างสีน้ำเงินเข้มคือเรติคูโลไซต์
การเกาะกลุ่มของเม็ดเลือดแดงที่เห็นได้จากฟิล์มเลือด
เครื่องวัดฮีโมโกลบิน (hemoglobinometer) ระยะแรก: ใช้วิธีเปรียบเทียบตัวอย่างเลือดกับแผนภูมิสีมาตรฐานอ้างอิงเพื่อใช้บอกระดับฮีโมโกลบิน
Dmitri Leonidovich Romanowsky คิดค้นการย้อมสีโรมานอว์สกี
เครื่องนับ Model A Coulter
สำนักงานรัฐมนตรี กระทรวงมหาดไทย

| --- | --- |
Office of the Minister, Ministry of Interior
ตราสัญลักษณ์
ภาพรวมสำนักงาน
ก่อตั้ง: 9 ธันวาคม พ.ศ. 2476; 90 ปีก่อน (2476-12-09)
สำนักงานก่อนหน้า: สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรี
ประเภท: ส่วนราชการ
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 93 ถนนอัษฎางค์ แขวงวัดราชบพิธ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200
ฝ่ายบริหารสำนักงาน: ชัยวัฒก ดวงสอดศรี, หัวหน้า
ต้นสังกัดสำนักงาน: กระทรวงมหาดไทย
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสำนักงาน
สำนักงานรัฐมนตรี กระทรวงมหาดไทย เป็นส่วนราชการที่มิได้มีฐานะเป็นกรมเพราะไม่มีกฎหมายบัญญัติให้เป็นกรม อยู่ในสังกัดกระทรวงมหาดไทย เดิมมีชื่อว่า "สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรี" ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2476
เมื่อครั้งก่อตั้งกระทรวงมหาดไทย มีการจัดตั้ง "กองมหาดไทยกลาง" ทำหน้าที่ทั่วไปซึ่งมิใช่งานของกรมใดกรมหนึ่งในกระทรวง หรือเปรียบเสมือนกับสำนักงานรัฐมนตรี และสำนักงานปลัดกระทรวงในปัจจุบัน จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2476 ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้มีการจัดตั้ง "กรมเลขานุการรัฐมนตรี" ขึ้น ซึ่งภายหลังจากนั้นไม่นานก็มีการเปลี่ยนชื่อเป็น "สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรี"
ในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการปรับปรุงโครงสร้าง กระทรวง ทบวง กรม และมีการจัดตั้งให้สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรีให้ ใช้ชื่อว่า "สำนักงานรัฐมนตรี"
อำนาจหน้าที่

กระทรวงมหาดไทย ได้แบ่งส่วนราชการของสำนักงานรัฐมนตรี โดยกำหนดให้สำนักงานรัฐมนตรี กระทรวงมหาดไทย มีภารกิจเกี่ยวกับราชการทางการเมือง เพื่อสนับสนุนภารกิจของรัฐมนตรี ประสานนโยบายระหว่างกระทรวง มีอำนาจหน้าที่ ดังต่อไปนี้
รวบรวมข้อมูลและวิเคราะห์กลั่นกรองเรื่องเพื่อเสนอต่อรัฐมนตรี รวมทั้งเสนอความเห็นประกอบการวินิจฉัยสั่งการของรัฐมนตรี
สนับสนุนการทำงานของรัฐมนตรีในการดำเนินงานทางการเมืองระหว่างรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรี รัฐสภา และประชาชน
ประสานงานการตอบกระทู้ ชี้แจงญัตติ ร่างพระราชบัญญัติ และกิจการอื่นทางการเมือง
ดำเนินการพิจารณาเรื่องร้องทุกข์ ร้องเรียน หรือร้องขอความช่วยเหลือต่อรัฐมนตรี
ปฏิบัติการอื่นใดตามที่กฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของสำนักงานรัฐมนตรี หรือตามที่รัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีมอบหมาย
| ด ค กหน่วยงานในกระทรวงมหาดไทยของไทย |
| --- | --- |
กรม:  สำนักงานรัฐมนตรี  สำนักงานปลัดกระทรวง  กรมการปกครอง  กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น  กรมที่ดิน  กรมการพัฒนาชุมชน  กรมโยธาธิการและผังเมือง  กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย 
รัฐวิสาหกิจ:  การไฟฟ้านครหลวง  การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค  การประปานครหลวง  การประปาส่วนภูมิภาค  องค์การตลาด  องค์การจัดการน้ำเสีย 
ในอดีต:  กรมราชทัณฑ์  กรมตำรวจ  กรมการเร่งรัดพัฒนาชนบท 
อื่น ๆ:  วิทยาลัยมหาดไทย  วิทยาลัยการปกครอง  กองอาสารักษาดินแดน  ศูนย์ดำรงธรรม  สถาบันพัฒนาบุคลากรท้องถิ่น  สถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมมหาดไทย 
หมวดหมู่
SERPINB3

เซอร์ปิน บี3 (อังกฤษ: Serpin B3 หรือ SERPINB3,  Squamous cell carcinoma antigen-1; SCCA1) เป็นโปรตีนของมนุษย์ และเป็นโปรตีนสมาชิกลำดับที่ 3 ในเคลดบีของมหาวงศ์เซอร์ปิน (Serpin family B member 3) ถูกถอดรหัสได้จากยีน SERPINB3 บนโครโมโซมคู่ที่ 18
ดูเพิ่ม

เซอร์ปิน
กลุ่มอาการบราวน์-เซกวอร์ด

| กลุ่มอาการบราวน์-เซกวอร์ด |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: อัมพาตบราวน์-เซกวอร์ด

แผนภาพแสดงการเสียหายของไขสันหลังแบบบางส่วนชนิดต่าง ๆ สำหรับกลุ่มอาการบราวน์-เซการ์คือภาพด้านล่างสุด
สาขาวิชา: ประสาทวิทยา
กลุ่มอาการบราวน์-เซกวอร์ด (ออกเสียงแบบภาษาอังกฤษ) หรือ กลุ่มอาการบราวน์-เซการ์ (ออกเสียงแบบภาษาฝรั่งเศส) (อังกฤษ: Brown-Séquard syndrome) หรือ อัมพาตครึ่งซีกบราวน์-เซกวอร์ด (อังกฤษ: Brown-Séquard's hemiplegia), อัมพาตบราวน์-เซกวอร์ด (อังกฤษ: Brown-Séquard's paralysis), กลุ่มอาการอัมพาตร่างกายท่อนล่างครึ่งซีก (อังกฤษ: hemiparaplegic syndrome) โรคสันหลังเกิดอัมพาตครึ่งซีกและอัมพาตร่างกายท่อนล่างครึ่งซีก (อังกฤษ: hemiplegia et hemiparaplegia spinalis) และ อัมพาตครึ่งซีกท่อนล่างเหตุสันหลัง (อังกฤษ: spinal hemiparaplegia) เกิดจากความเสียหายที่ครึ่งหนึ่งของไขสันหลัง (hemisection) ส่งผลให้เกิดอาการอัมพาตและสูญเสียโปรปิโอเซปชั่นที่ข้างเดียวกันกับที่เกิดการบาดเจ็บ (ipsilateral) และการสูญเสียความรู้สึกและการรับรู้อุณหภูมิที่ด้านตรงข้ามกับที่เกิดการบาดเจ็บ (contralateral) ชื่ออาการนั้นตั้งตามนักสรีระวิทยาชาวมอริเชียส ชาลส์-เอดูเวิร์ด บราวน์-เซกวอร์ด (Charles-Édouard Brown-Séquard) ผู้ซึ่งเขียนอธิบายอาการนี้ครั้งแรกในปี 1850
การเสียหายครึ่งหนึ่งของไขสันหลังส่งผลให้โครงสร้างสามประการเสียหาย คือ วิถีมอเตอร์นิวรอนบนหลักของคอร์ทิโคสไปนอลแทร็กต์, ฟาสซิคูลัสกราซิลิส หรือ ฟาสซิคูลัสคิวเนตัสในดอร์ซอลคอลัมน์หนึ่งหรือทั้งคู่ และสไปนอธาลามิกแทร็กต์ ซึ่งส่งผลให้เกิดความเสียหายของ (dorsal column)
มุอาวิยะฮ์ที่ 1

มุอาวิยะฮ์ที่ 1 หรือชื่อจริงคือ มุอาวิยะฮ์ อิบน์ อะบีซุฟยาน (อาหรับ: معاوية بن أبي سفيان, อักษรโรมัน: Muʿāwiya ibn Abī Sufyān; ป. ค.ศ. 597, 603 หรือ 605 – เมษายน ค.ศ. 680) เป็นผู้ก่อตั้งและเคาะลีฟะฮ์องค์แรกของรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ ครองราชย์ใน ค.ศ. 661 จนกระทั่งสวรรคต
ต้นกำเนิดและชีวิตช่วงต้น

ปีเกิดของมุอาวิยะฮ์ยังไม่เป็นที่กระจ่าย โดยข้อมูลอิสลามยุคแรกให้ปีเกิดที่ ค.ศ. 597, 603 หรือ 605 อะบูซุฟยาน อิบน์ ฮัรบ์ พ่อของเขา เป็นพ่อค้าชาวมักกะฮ์คนสำคัญที่นำกองคาราวานไปที่ซีเรีย ซึ่งในเวลานั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ในช่วงแรกของความขัดแย้งต่อศาสดามุฮัมมัด เขากลายเป็นผู้นำตระกูลบะนูอับด์ชัมส์ของเผ่ากุร็อยช์ ชนเผ่าที่โดดเด่นของมักกะฮ์ โดยมุฮัมมัดก็มาจากเผ่ากุร็อยช์และเป็นญาติห่าง ๆ กับอุมัยยะฮ์ผ่านอับด์มะนาฟ อิบน์ กุศ็อยย์ บรรพบุรุษฝ่ายพ่อของทั้งสอง ฮินด์ บินต์ อุตบะฮ์ แม่ของมุอาวิยะฮ์ ก็เป็นสมาชิกตระกูลอับด์ชะมส์
ใน ค.ศ. 624 มุฮัมมัดกับผู้ติดตามพยายามของท่านพยายามขัดขวางกองคาราวานมักกะฮ์ที่นำโดยพ่อของมุอาวิยะฮ์ ขณะเดินทางกลับจากซีเรีย ทำให้อะบูซุฟยานต้องเรียกกำลังเสริม ภายหลังมีการส่งกองกำลังบรรเทาทุกข์ของกุร็อยช์ไปในยุทธการที่บะดัร โดย Hanzala พี่ชายของมุอาวิยะฮ์กับอุตบะฮ์ อิบน์ เราะบีอะฮ์ ตาของทั้งสอง ถูกฆ่าที่นั่น อะบูซุฟยานจึงเข้ามาแทนที่อะบูญะฮัลที่ถูกฆ่าเมื่อสงครามก่อนหน้า และนำฝ่ายมักกะฮ์รบชนะต่อพวกมุสลิมในยุทธการที่อุฮุดใน ค.ศ. 625 หลังการปิดล้อมที่ไม่สำเร็จในยุทธการสนามเพลาะที่มะดีนะฮ์เมื่อ ค.ศ. 627 เขาจึงสูญเสียตำแหน่งผู้นำของเผ่ากุร็อยช์
พ่อของมุอาวิยะฮ์ไม่ได้มีส่วนร่วมในการเจรจาสงบศึกที่ฮุดัยบียะฮ์ระหว่างเผ่ากุร็อยช์กับมุฮัมมัดใน ค.ศ. 628 ปีถัดมา มุฮัมมัดได้แต่งงานกับอุมม์ ฮะบีบะฮ์ พี่/น้องสาวหม้ายของมุอาวิยะฮ์ที่เข้ารับอิสลามเมื่อ 15 ปีที่แล้ว การแต่งงานนี้ลดความเป็นปรปักษ์ของอะบูซุฟยานต่อมุฮัมมัด และอะบูซุฟยานเดินทางมาเจรจากับท่านที่มะดีนะฮ์ใน ค.ศ. 630 หลังฝ่ายสมาพันธ์ของกุร็อยช์ละเมิดสนธิสัญญาฮุดัยบียะฮ์ เมื่อมุฮัมมัดยึดครองมักกะฮ์ใน ค.ศ. 630 ทั้งมุอาวิยะฮ์ พ่อของเขา และยะซีด พี่ชายของเขา เข้ารับอิสลาม ตามรายงานที่อ้างโดยอัลบะลาษุรีและอิบน์ ฮะญัร นักประวัติศาสตร์มุสลิมยุคแรก ความว่า คอนที่มีการเจรจาฮุดัยบียะฮ์ มุอาวิยะฮ์แอบเข้ารับอิสลามใน ค.ศ. 632 มีการขยายอำนาจมุสลิมไปทั่วคาบสมุทรอาหรับโดยมีมะดีนะฮ์เป็นศูนย์กลางของรัฐบาลมุสลิม มุอาวิยะฮ์ได้รับเลือกเป็นหนึ่งในกาติบ (อาลักษณ์) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามที่จะคืนดีกับเผ่ากุร็อยช์ของมุฮัมมัด เนื่องจากมุอาวิยะฮ์เป็นหนึ่งในสมาชิกเผ่ากุร็อยช์ 17 คนที่อ่านหนังสือออกในเวลานั้น อะบูซุฟยานย้ายไปที่มะดีนะฮ์เพื่อรักษาอิทธิพลใหม่ในชุมชนมุสลิมที่เพิ่งได้รับการจัดตั้ง
สวรรคต

มุอาวิยะฮ์สวรรคตจากอาการพระประชวรที่ดามัสกัสในเดือนเราะญับ ฮ.ศ. 60 (เมษายนหรือพฤษภาคม ค.ศ. 680) โดยมีพระชนมพรรษาประมาณ 80 พรรษา บันทึกในสมัยกลางระบุวันที่สวรรคตต่างกัน โดยฮิชาม อิบน์ อัลกัลบี (เสียชีวิต ค.ศ. 819) ระบุเป็นวันที่ 7 เมษายน อัลวากิดีระบุเป็นวันที่ 21 เมษายน และ al-Mada'ini ระบุเป็นวันที่ 29 เมษายน อะบูมิคลัฟ (เสียชีวิต ค.ศ. 774) ระบุว่า ยะซีด (ตอนที่มุอาวิยะฮ์สวรรคต พระองค์ไม่ได้อยู่ที่ดามัสกัส) จะสืบทอดอำนาจต่อจากพระองค์ในวันที่ 7 เมษายน ในขณะที่เอลียาห์แห่งนีซีบิส (เสียชีวิต ค.ศ. 1046) ผู้บันทึกเหตุการณ์จากกลุ่มเนสตอเรียน ระบุว่า เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในวันที่ 21 เมษายน ศพของพระองค์ถูกฝังถัดจากประตูเมืองบาบุศเศาะฆีร
สุสานของมุวิยะฮ์กลายเป็นพื้นที่เยี่ยมชมในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 10 อัลมัสอูดีระบุว่า มีการสร้างสุสานเหนือหลุมฝังพระศพ และเปิดให้ผู้เข้าชมทุกวันจันทร์ถึงพฤหัสบดี อิบน์ ตัฆรีบิรดีระบุว่า อะห์มัด อิบน์ ฏูลูน ผู้ปกครองอิสระแห่งอียิปต์และซีเรียในคริสต์ศตวรรษที่ 9 สร้างโครงสร้างเหนือหลุมฝังพระศพใน ค.ศ. 883 หรือ 884 และว่าจ้างประชาชนให้อ่านอัลกุรอานเป็นประจำและจุดเทียนรอบหลุมฝังศพ
อ่านเพิ่ม

Shahin, Aram A. (2012). "In Defense of Muʿāwiya ibn Abī Sufyān: Treatises and Monographs on Muʿāwiya from the Eighth to the Nineteenth Centuries".  ใน Cobb, Paul M. (บ.ก.). The Lineaments of Islam: Studies in Honor of Fred McGraw Donner. Leiden and Boston: Brill. pp. 177–208. doi:10.1163/9789004231948_010. ISBN 978-90-04-21885-7.
| ด ค กราชวงศ์อุมัยยะฮ์ |
| --- | --- | --- |
 พระราชพงศาวลี  สื่อ 
| เคาะลีฟะฮ์แห่งดามัสกัส (ค.ศ. 661–750) |  มุอาวิยะฮ์ที่ 1  ยะซีดที่ 1  มุอาวิยะฮ์ที่ 2  มัรวานที่ 1  อับดุลมะลิก  อัลวะลีดที่ 1  สุลัยมาน  อุมัร  ยะซีดที่ 2  ฮิชาม  อัลวะลีดที่ 2  ยะซีดที่ 2  อิบรอฮีม  มัรวานที่ 2  |  |
| เอมีร์แห่งกอร์โดบา (ค.ศ. 756–929) |  อับดุรเราะห์มานที่ 1  ฮิชามที่ 1  อัลฮะกัมที่ 1  อับดุรเราะห์มานที่ 2  มุฮัมมัดที่ 1  อัลมุนษิร  อับดุลลอฮ์  อับดุรเราะห์มานที่ 3  |  |
| เคาะลีฟะฮ์แห่งกอร์โดบา (ค.ศ. 929–1031) |  อับดุรเราะห์มานที่ 3  อัลฮะกัมที่ 2  ฮิชามที่ 2  มุฮัมมัดที่ 2  สุลัยมาน  ฮิชามที่ 2  สุลัยมาน  Abd Allah al-Mu'ayti  อับดุรเราะห์มานที่ 4  อะลี อิบน์ ฮัมมูด อันนาศิร[H]  อัลกอซิม อัลมะอ์มูน อิบน์ ฮัมมูด[H]  ยะห์ยา อิบน์ อะลี อัลมัวะอ์ตะลี[H]  อัลกอซิม อัลมะอ์มูน อิบน์ ฮัมมูด[H]  อับดุรเราะห์มานที่ 5  มุฮัมมัดที่ 3  ยะห์ยา อิบน์ อะลี อัลมัวะอ์ตะ[H]  ฮิชามที่ 3  |  |
[H] ระบุผู้ชิงราชบัลลังก์ฮัมมูด
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สวีเดน  เนเธอร์แลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef  İslâm Ansiklopedisi 
แผนที่การเติบโตของรัฐเคาะลีฟะฮ์ในช่วงต่าง ๆ ในช่วงที่ศาสดามุฮัมมัดเสียชีวิตใน ค.ศ. 632 ศาสนาอิสลามได้กระจายไปทั่วคาบสมุทรอาหรับ (สีเขียว)
มันเผาญี่ปุ่น

มันเผาญี่ปุ่น
รถเข็นขายมันเผาในเมืองนาระ
มันเผาญี่ปุ่น หรือ ยากิอิโมะ (ญี่ปุ่น: 焼き芋; โรมาจิ: yakiimo) เป็นอาหารชนิดหนึ่ง ในประเทศญี่ปุ่นนิยมรับประทานในฤดูใบไม้ร่วง หลายปีก่อนการเผามันนิยมใช้ใบไม้กองสุมรวมกันแล้วเผา แต่กฎหมายใหม่ญี่ปุ่นห้ามเผาสิ่งของต่าง ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรือผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม วิธีการทำมันเผาจึงเปลี่ยนแปลงไป ส่วนในฤดูหนาวการถือมันเผาร้อน ๆ ไว้ที่มือยังช่วยคลายความหนาวให้กับมือด้วย
นอกจากในญี่ปุ่นแล้ว มันเผาญี่ปุ่นยังแพร่หลายจนเป็นอาหารทานเล่นของจีนและเกาหลีใต้เรียกว่า เข่าหงสู่  (จีน: 烤红薯; พินอิน: kǎo hóngshǔ) และ คุนโกกูมา (เกาหลี: 군고구마; อาร์อาร์: gungoguma) ตามลำดับ
มันเผาทั่วไป

มันเผาทั่วไป ชาวญี่ปุ่นเรียกว่า ยากิอิโมะ มีมาแต่ก่อนยุคโชวะ ที่นิยมทำกินในฤดูใบไม้ร่วงอันเนื่องมาจากใบไม้มีเป็นจำนวนมาก มีความยุ่งยากในการกำจัดให้หมดไปโดยเร็วการเผาจึงเป็นวิธีที่เร็วที่สุด เมื่อทำการเผาระหว่างรอจะนำเอาหัวมันใส่เข้าไปในกองไฟ รอให้สุกได้ที่จึงรับประทาน
ธันวาคม พ.ศ. 2543 รัฐบาลญี่ปุ่นได้ออกกฎหมายควบคุมการเผาสิ่งของต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงการเผาใบไม้ ด้วยเหตุผลด้านสิ่งแวดล้อม ทำให้ไม่สามารถเผาใบไม้ได้อีกต่อไป ชาวญี่ปุ่นที่อยากทำมันเผากินเองจึงเปลี่ยนวิธีการทำไปจากเดิม เช่น ห่อด้วยอะลูมิเนียมฟอยล์แล้วจึงนำเข้าไปอบด้วยเตาอบไมโครเวฟ หรือวางไว้บนเครื่องทำความอุ่นแบบใช้น้ำมันก๊าด (สโต๊บ)
มันเผาใช้หิน

อิชิยากิอิโมะ (ญี่ปุ่น: 石焼き芋; โรมาจิ: Ishiyakiimo) เป็นมันเผาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมรับประทาน ซึ่งวิธีการทำแตกต่างจากมันเผาที่เรียกยากิอิโมะ โดยจะใช้หินจากแม่น้ำที่มีลักษณะกลม เล็กพอเหมาะมาใส่ลงในภาชนะขนาดใหญ่จากนั้นให้ความร้อนและใช้หินเป็นตัวกระจายความร้อนให้หัวมันสุก ในขั้นต้นจะทำให้หินร้อนทั่วกันด้วยการคนจนร้อนได้ที่ก่อน จากนั้นจึงนำหัวมันใส่ลงไปและเริ่มทำการคนอีกครั้ง (คล้ายการคั่วเกาลัดของไทย) ผู้ทำมันเผาชนิดนี้จึงต้องมีความชำนาญเป็นพิเศษ
เชิงอรรถ

↑  ハワイの歌手シモーン・ホワイトは、日本で耳にした石焼き芋売りの節回しに感銘を受け、Yakiimoという歌を作った。曲中では石焼き芋売りの節回しが日本語でほぼそのまま引用されている。[ซิโมน ไวท์ นักร้องชาวฮาวาย ประทับใจในน้ำเสียงของพ่อค้ามันเผาที่ได้ยินที่ญี่ปุ่นมาก เธอจึงแต่งเพลงชื่อ Yakiimo ซึ่งในเพลงดังกล่าวมีการอ้างอิงน้ำเสียงของพ่อค้ามันเผาในภาษาญี่ปุ่นแทบจะคำต่อคำ]
รายชื่อพายุเฮอริเคนแอตแลนติกที่ถูกถอนชื่อ

เส้นทางเดินพายุสะสมของพายุเฮอริเคนแอตแลนติกที่ถูกถอนชื่อจนถึงปี พ.ศ. 2560
นี่คือรายการรวบรวมชื่อของพายุหมุนเขตร้อน (พายุโซนร้อน หรือ พายุเฮอริเคน) ซึ่งถูกถอนออกจากรายการวนใช้อย่างถาวรในภูมิภาคอเมริกาเหนือ
การตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ปัจจุบันอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของคณะกรรมการเฮอริเคนขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก กลุ่มของชื่อนี้ถูกแบ่งออกเป็นหกชุดเรียงตามตัวอักษรภาษาอังกฤษ โดยจะถูกนำมาใช้ปีละชุด ทำให้แต่ละชื่อจะถูกวนใช้ในทุก ๆ หกปี อย่างไรก็ตาม ในกรณีที่พายุสร้างความเสียหายอย่างมากหรือเป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก ชื่อของพายุลูกนั้นจะถูกถอนออกและแทนด้วยชื่อใหม่ที่ใช้ตัวอักษรนำตัวเดียวกัน การพิจารณาว่าจะถอนชื่อของพายุใดในฤดูกาลก็ตาม จะเป็นวาระการพิจารณาในการประชุมของคณะกรรมการเฮอริเคน ซึ่งถูกจัดขึ้นในทุก ๆ ฤดูใบไม้ผลิ
การถอนชื่อพายุเริ่มต้นโดยสำนักสภาพอากาศสหรัฐในปี พ.ศ. 2498 หลังจากที่พายุเฮอริเคนขนาดใหญ่แครอล, เอ็ดนา และเฮเซลพัดเข้าที่ตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐในช่วงปีก่อนหน้า ในขั้นต้น ชื่อดังกล่าวถูกถอนไปเป็นระยะเวลา 10 ปี เมื่อพ้นระยะเวลาดังกล่าวแล้วจึงจะนำชื่อกลับมาใช้อีกครั้ง อย่างไรก็ตาม เมื่อ พ.ศ. 2512 มีการเปลี่ยนแปลงนโยบายใหม่โดยให้ชื่อที่ถูกถอนไปนั้นถูกถอนอย่างถาวร ต่อมาในปี พ.ศ. 2520 องค์การบริหารบรรยากาศและมหาสมุทรแห่งชาติสหรัฐ (NOAA) ได้เข้ามารับช่วงต่อการควบคุมการตั้งชื่อให้คณะกรรมการเฮอริเคนแทน
นับตั้งแต่มีการเริ่มต้นการตั้งชื่อให้กับพายุอย่างเป็นทางการในฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2490 โดยเฉลี่ยแล้วจะมีชื่อพายุถูกถอนปีละหนึ่งลูก แม้ว่าหลายฤดูกาลจะไม่มีชื่อพายุถูกถอน (ล่าสุดในปี พ.ศ. 2557) ก็ตาม ในบรรดารายชื่อพายุที่ถูกถอน พายุที่ทำให้มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดคือ พายุเฮอริเคนมิทช์ ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 10,000 คนเมื่อมันส่งผลกระทบกับอเมริกากลางในช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2541 ส่วนพายุที่ทำให้มีความเสียหายตีเป็นเงินมากที่สุดคือ พายุเฮอริเคนแคทรีนา ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2548 และพายุเฮอริเคนฮาร์วีย์ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 พายุแต่ละลูกดังกล่าวนั้นส่งผลกระทบกับฝั่งทะเลด้านอ่าวของสหรัฐ เป็นผลให้มีความเสียหายเกิดขึ้น 1.25 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งความเสียหายส่วนมากเป็นผลมาจากอุทกภัย ชื่อของพายุที่ถูกถอนล่าสุด ได้แก่ ฟลอเรนซ์ และ ไมเคิล
ชื่อที่ถูกถอนในช่วงพุทธทศวรรษ 2490

ระหว่าง พ.ศ. 2497 ถึง พ.ศ. 2499 มีชื่อของพายุที่ถูกถอนจำนวน 7 ชื่อ ซึ่งเดิมชื่อเหล่านี้มีกำหนดถอนชั่วคราวเป็นเวลา 10 ปี แต่ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นการถอนอย่างถาวรในปี พ.ศ. 2512 โดยในปี พ.ศ. 2499 ไม่มีชื่อที่ถูกถอน โดยรวมแล้ว พายุที่ถูกถอนชื่อเหล่านี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 1,901 คน และสร้างความเสียหายมากกว่า &00000018928000000000001.89 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ พายุเฮอริเคนที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดคือ พายุเฮอริเคนเจเน็ท ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 1,023 คน ขณะที่พายุเฮอริเคนที่สร้างความเสียหายมากที่สุดคือ พายุเฮอริเคนไดแอน ซึ่งสร้างความเสียหาย 831 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
| ชื่อ | วันที่พายุมีกำลัง | ความรุนแรงสูงสุด | ความเร็วลมพัดต่อเนื่อง | ความกดอากาศ | พื้นที่ผลกระทบ | ผู้เสียชีวิต | ความเสียหาย (USD) | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แครอล (Carol) | 540825 !25 สิงหาคม – 1 กันยายน 2497 | พายุเฮอริเคนระดับ 3 | 115 !115 ไมล์/ชม. (185 กม./ชม.) | 955 !955 hPa | ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ, แคนาดา | 60 | &0000000462000000000000462 ล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |
| เอ็ดนา (Edna) | 540902 !5 – 11 กันยายน 2497 | พายุเฮอริเคนระดับ 3 | 125 !125 ไมล์/ชม. (205 กม./ชม.) | 943 !943 hPa | นิวอิงแลนด์, แอตแลนติกแคนาดา | 21 | &000000004200000000000042 ล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |
| เฮเซล (Hazel) | 541005 !5 – 15 ตุลาคม 2497 | พายุเฮอริเคนระดับ 4 | 130 !130 ไมล์/ชม. (210 กม./ชม.) | 938 !938 hPa | แคริบเบียน, ภาคตะวันออกของสหรัฐ, แคนาดา | 581 | &0000000381500000000000382 ล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |
| คอนนี (Connie) | 550803 !3 – 15 สิงหาคม 2498 | พายุเฮอริเคนระดับ 4 | 140 !140 ไมล์/ชม. (220 กม./ชม.) | 944 !944 hPa | รัฐมิดแอตแลนติก, นิวอิงแลนด์ | 25 | &000000004000000000000040 ล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |
| ไดแอน (Diane) | 550807 !7 – 21 สิงหาคม 2498 | พายุเฮอริเคนระดับ 2 | 105 !105 ไมล์/ชม. (165 กม./ชม.) | 969 !969 hPa | รัฐมิดแอตแลนติก, นิวอิงแลนด์ | 184 | &0000000754700000000000755 ล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |
| ไอโอนี (Ione) | 550910 !10 – 21 กันยายน 2498 | พายุเฮอริเคนระดับ 4 | 140 !140 ไมล์/ชม. (220 กม./ชม.) | 938 !938 hPa | รัฐนอร์ทแคโรไลนา | 7 | &000000008800000000000088 ล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |
| เจเน็ท (Janet) | 550921 !21 – 30 กันยายน 2498 | พายุเฮอริเคนระดับ 5 | 175 !175 ไมล์/ชม. (280 กม./ชม.) | 914 !914 hPa | เลสเซอร์แอนทิลลีส, อเมริกากลาง | 1,023 | &000000006580000000000065.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |
| 7 ชื่อ | อ้างอิง: | อ้างอิง: | อ้างอิง: | อ้างอิง: | อ้างอิง: | 1,901 | &00000018928000000000001.89 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |
ชื่อที่ถูกถอนในช่วงพุทธทศวรรษ 2510

ในรอบทศวรรษนี้มีชื่อพายุถูกถอนจำนวน 7 ชื่อ มีจำนวนผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 8,747 คน และสร้างความเสียหายมากถึง &00000071963500000000007.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
| ชื่อ | ชื่อใช้แทน | วันที่พายุมีกำลัง | ความรุนแรงสูงสุด | ความเร็วลมพัดต่อเนื่อง | ความกดอากาศ | พื้นที่ผลกระทบ | ผู้เสียชีวิต | ความเสียหาย (USD) | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บิวลาห์ (Beulah) | เบท (Beth) | 670905 !5 – 22 กันยายน 2510 | พายุเฮอริเคนระดับ 5 | 160 !160 ไมล์/ชม. (260 กม./ชม.) | 921 !921 hPa | แคริบเบียน, เม็กซิโก, รัฐเท็กซัส | 59 | &0000000207650000000000208 ล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |
| คามิลล์ (Camille) | ซินดี้ (Cindy) | 690814 !14 – 22 สิงหาคม 2512 | พายุเฮอริเคนระดับ 5 | 175 !175 ไมล์/ชม. (280 กม./ชม.) | 900 !900 hPa | คิวบา, ชายฝั่งด้านอ่าวของสหรัฐ | 256 | &00000014207000000000001.42 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |
| ซีเลีย (Celia) | คาร์เมน (Carmen) | 700731 !31 กรกฎาคม – 5 สิงหาคม 2513 | พายุเฮอริเคนระดับ 3 | 125 !125 ไมล์/ชม. (205 กม./ชม.) | 945 !945 hPa | คิวบา, ชายฝั่งด้านอ่าวของสหรัฐ | 20 | &0000000930000000000000930 ล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |
| แอกเนส (Agnes) | ไม่มี | 720614 !14 – 23 มิถุนายน 2515 | พายุเฮอริเคนระดับ 1 | 085 !85 ไมล์/ชม. (140 กม./ชม.) | 977 !977 hPa | เม็กซิโก, คิวบา, ภาคตะวันออกของสหรัฐ | 124 | &00000021000000000000002.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |
| คาร์เมน (Carmen) | ไม่มี | 740829 !29 สิงหาคม – 10 กันยายน 2517 | พายุเฮอริเคนระดับ 4 | 150 !150 ไมล์/ชม. (240 กม./ชม.) | 928 !928 hPa | อเมริกากลาง, เม็กซิโก ชายฝั่งด้านอ่าวของสหรัฐ | 8 | &0000000162000000000000162 ล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |
| ฟีฟี (Fifi) | ไม่มี | 740914 !14 – 24 กันยายน 2517 | พายุเฮอริเคนระดับ 2 | 110 !110 ไมล์/ชม. (180 กม./ชม.) | 971 !971 hPa | จาเมกา, อเมริกากลาง, เม็กซิโก | 8,200 | &00000018000000000000001.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |
| เอลุยส์ (Eloise) | ไม่มี | 750913 !13 – 24 กันยายน 2518 | พายุเฮอริเคนระดับ 3 | 125 !125 ไมล์/ชม. (205 กม./ชม.) | 955 !955 hPa | แคริบเบียน, คาบสมุทรยูกาตัน, รัฐฟลอริดา | 80 | &0000000550000000000000550 ล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |
| 7 ชื่อ | 7 ชื่อ | อ้างอิง: | อ้างอิง: | อ้างอิง: | อ้างอิง: | อ้างอิง: | >8,747 | &00000071703500000000007.17 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ |  |