stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ
ดูเพิ่ม

รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2534
เหตุการณ์พฤษภาทมิฬ
แหล่งข้อมูลอื่น

| ก่อนหน้า |  | คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| คณะปฏิวัติ (พลเรือเอก สงัด ชลออยู่) (20 ตุลาคม 2520) |  | คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ   (23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 – 21 เมษายน พ.ศ. 2535) |  | คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข  (คปค.) |
| ด ค กหัวหน้าคณะรัฐประหารในไทย |
| --- | --- |
 พระยามโนปกรณ์นิติธาดา เม.ย. 2476  พันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา มิ.ย. 2476  พลโท ผิน ชุณหะวัณ 2490  2491  จอมพล แปลก พิบูลสงคราม 2494  จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ 2500  2501  จอมพล ถนอม กิตติขจร 2514  พลเรือเอก สงัด ชลออยู่ 2519  2520  พลเอก สุนทร คงสมพงษ์ 2534  พลเอก สนธิ บุญยรัตกลิน 2549  พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา 2557
อำเภอท่าม่วง

| อำเภอท่าม่วง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Tha Muang
หมู่บ้านม่วงชุม มุมมองจากวัดถ้ำเสือ
คำขวัญ: ท่าม่วงเมืองคนดี มีวัดสวย รวยความหวาน ชลประทานเยี่ยม สวยเรี่ยมผ้าทอ นวลลอองามแท้ อาบน้ำแร่วัดวังขนาย
แผนที่จังหวัดกาญจนบุรี เน้นอำเภอท่าม่วง
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: กาญจนบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 610.97 ตร.กม. (235.90 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 109,507 คน
 • ความหนาแน่น: 179.24 คน/ตร.กม. (464.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 71110, 71000 (เฉพาะหมู่ที่ 1-2 ตำบลท่าล้อ), 71130 (เฉพาะตำบลท่าตะคร้อและหมู่ที่ 3, 6 ตำบลวังศาลา)
รหัสภูมิศาสตร์: 7106
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอท่าม่วง หมู่ที่ 1 ตำบลท่าม่วง อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี 71110
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ท่าม่วง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาญจนบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอท่าม่วงตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอพนมทวน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอท่ามะกา และอำเภอบ้านโป่ง (จังหวัดราชบุรี)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโพธารามและอำเภอจอมบึง (จังหวัดราชบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอด่านมะขามเตี้ยและอำเภอเมืองกาญจนบุรี
ประวัติศาสตร์

อำเภอท่าม่วงจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2441 ที่บ้านท่าไม้รวก ตำบลม่วงชุมในปัจจุบัน โดยเริ่มแรกเนื่องจากอำเภอที่ตั้งขึ้นมีอาณาเขตติดต่อกับ "วัดใต้" (วัดมโนธรรมารามในปัจจุบัน) จึงตั้งชื่ออำเภอว่า อำเภอใต้ ต่อมาความเจริญของลำน้ำเปลี่ยนไป ประชาชนอพยพลงมาทางใต้ เพราะบริเวณท่าไม้รวกเดิมเป็นลำน้ำคด ไม่สะดวกในการสัญจรของเรือ แพ จึงย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้งใหม่บริเวณใกล้กับวัดศรีโลหะราษฎร์บำรุง และตั้งชื่ออำเภอใหม่ว่า อำเภอวังขนาย
ต่อมา พระวรภักดิ์พิบูลย์ นายอำเภอสมัยนั้นเห็นว่าอำเภอนี้ควรตั้งชื่อให้สอดคล้องกับความเป็นจริง เพราะอำเภอตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตำบลท่าม่วงและอยู่ท้ายตลาดท่าม่วงซึ่งเป็นตลาดใหญ่ จึงขออนุญาตเปลี่ยนชื่อจากอำเภอวังขนายเป็น อำเภอท่าม่วง ตามชื่อตำบลที่ตั้ง โดยมีผลตั้งแต่ในปี พ.ศ. 2482 จากนั้นในปี พ.ศ. 2489 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอมาอยู่ที่ตั้งปัจจุบัน เนื่องจากอาคารที่ว่าการอำเภอเดิมมีขนาดเล็กคับแคบและชำรุดทรุดโทรม ไม่สามารถขยายได้
วันที่ 1 มีนาคม 2467 โอนพื้นที่ตำบลวังศาลา อำเภอท่ามะกา ไปขึ้นกับ อำเภอวังขนาย
วันที่ 31 มกราคม 2474 ยุบตำบลหนองขาวดอนประดู่ รวมกับตำบลหนองขาวบ้านกล้วย อำเภอวังขนาย และเปลี่ยนแปลงชื่อตำบล เป็น ตำบลหนองขาว
วันที่ 28 มีนาคม 2480 โอนพื้นที่หมู่ 3 (ในขณะนั้น) ของตำบลท่าม่วง ไปขึ้นกับตำบลม่วงชุม และโอนพื้นที่หมู่ 7,8 (ในขณะนั้น) ของตำบลท่าม่วง ไปขึ้นกับตำบลทุ่งทอง
วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2482 โอนหมู่บ้านหนองสี่พระยา ตำบลบ้านถ้ำ อำเภอท่าม่วง ไปขึ้นกับตำบลหนองสำโรง อำเภอเมืองกาญจนบุรี
วันที่ 17 เมษายน 2482 เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอวังขนาย จังหวัดกาญจนบุรี เป็น อำเภอท่าม่วง
วันที่ 10 มิถุนายน 2490 ตั้งตำบลวังขนาย แยกออกจากตำบลท่าม่วง ตั้งตำบลทุ่งทอง แยกออกจากตำบลท่าม่วง ตั้งตำบลท่าตะคร้อ แยกออกจากตำบลพังตรุ ตั้งตำบลม่วงชุม แยกออกจากตำบลเขาน้อย
วันที่ 17 กันยายน 2498 จัดตั้งสุขาภิบาลท่าม่วง ในท้องที่บางส่วนของตำบลท่าม่วง
วันที่ 31 มกราคม 2504 โอนพื้นที่หมู่ 4,5 (ในขณะนั้น) ของตำบลพังตรุ ไปตั้งเป็นหมู่ 6,7 ของตำบลท่าตะคร้อ
วันที่ 18 ธันวาคม 2505 จัดตั้งสุขาภิบาลสำรอง ในท้องที่บางส่วนของตำบลพังตรุ
วันที่ 30 กรกฎาคม 2510 ก่อสร้างเขื่อนวชิราลงกรณ และวางศิลาฤกษ์
วันที่ 24 มิถุนายน 2512 จัดตั้งสุขาภิบาลหนองขาว ในท้องที่บางส่วนของตำบลหนองขาว
วันที่ 22 กันยายน 2513 ตั้งตำบลหนองตากยา แยกออกจากตำบลพังตรุ และตำบลบ้านใหม่
วันที่ 8 สิงหาคม 2515 ตั้งศูนย์การฝึก กรมการขนส่งทหารบก
วันที่ 5 กันยายน 2517 เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองกาญจนบุรี เพื่อประโยชน์ในการบริหารกิจการ และการทะนุบำรุงท้องถิ่น โดยขยายเขตเทศบาลเมืองเข้าเขตท้องที่บางส่วนในตำบลท่าล้อ
วันที่ 31 มกราคม 2527 เปลี่ยนแปลงเขตสุขาภิบาลสำรอง เพื่อความเหมาะสมในการบริหารกิจการ และการทะนุบำรุงท้องถิ่น
วันที่ 2 พฤษภาคม 2532 จัดตั้งสุขาภิบาลหนองตากยา ในท้องที่บางส่วนของตำบลหนองตากยา
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลท่าม่วง สุขาภิบาลสำรอง สุขาภิบาลหนองขาว และสุขาภิบาลหนองตากยา เป็น เทศบาลตำบลท่าม่วงเทศบาลตำบลสำรอง เทศบาลตำบลหนองขาว และเทศบาลตำบลหนองตากยา ตามลำดับ
วันที่ 13 กรกฎาคม 2544 เปลี่ยนแปลงชื่อเขื่อนวชิราลงกรณ จังหวัดกาญจนบุรี เป็น เขื่อนแม่กลอง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอท่าม่วงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 ตำบล 120 หมู่บ้าน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ท่าม่วง |  | (Tha Muang) |  |  | 5 หมู่บ้าน |  |  |  | 8. | ม่วงชุม |  | (Muang Chum) |  |  | 5 หมู่บ้าน |
| 2. | วังขนาย |  | (Wang Khanai) |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |  |  | 9. | บ้านใหม่ |  | (Ban Mai) |  |  | 11 หมู่บ้าน |
| 3. | วังศาลา |  | (Wang Sala) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |  |  | 10. | พังตรุ |  | (Phang Tru) |  |  | 9 หมู่บ้าน |
| 4. | ท่าล้อ |  | (Tha Lo) |  |  | 6 หมู่บ้าน |  |  |  | 11. | ท่าตะคร้อ |  | (Tha Takhro) |  |  | 7 หมู่บ้าน |
| 5. | หนองขาว |  | (Nong Khao) |  |  | 13 หมู่บ้าน |  |  |  | 12. | รางสาลี่ |  | (Rang Sali) |  |  | 15 หมู่บ้าน |
| 6. | ทุ่งทอง |  | (Thung Thong) |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |  |  | 13. | หนองตากยา |  | (Nong Tak Ya) |  |  | 16 หมู่บ้าน |
| 7. | เขาน้อย |  | (Khao Noi) |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอท่าม่วงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 18 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองกาญจนบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าล้อ (เฉพาะบางส่วนของพื้นที่หมู่ 1) รวมถึงตำบลบ้านเหนือทั้งตำบล ตำบลบ้านใต้ทั้งตำบล บางส่วนของตำบลท่ามะขาม และบางส่วนของตำบลปากแพรก ในเขตอำเภอเมืองกาญจนบุรี
เทศบาลตำบลท่าม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าม่วง (เฉพาะพื้นที่หมู่ 2–3 และบางส่วนของหมู่ 1)
เทศบาลตำบลสำรอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพังตรุ (เฉพาะพื้นที่หมู่ 1, 3)
เทศบาลตำบลหนองขาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองขาว (เฉพาะพื้นที่หมู่ 4–5, 8–10, 12 และบางส่วนของหมู่ 1–3)
เทศบาลตำบลหนองตากยา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองตากยา (เฉพาะพื้นที่บางส่วนของหมู่ 1, 4–5, 7–15)
เทศบาลตำบลวังขนาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังขนายทั้งตำบล
เทศบาลตำบลวังศาลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังศาลาทั้งตำบล
เทศบาลตำบลท่าล้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าล้อ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองกาญจนบุรี)
เทศบาลตำบลม่วงชุม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลม่วงชุมทั้งตำบล
เทศบาลตำบลหนองหญ้าดอกขาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองขาว (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลหนองขาว)
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าม่วง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลท่าม่วง)
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งทองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาน้อยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านใหม่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลพังตรุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพังตรุ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสำรอง)
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าตะคร้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าตะคร้อทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลรางสาลี่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรางสาลี่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองตากยา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองตากยา (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลหนองตากยา)
แหล่งข้อมูลอื่น

www.kanchanaburifocus.com ชุมชนออนไลน์ของชาวกาญจนบุรี เก็บถาวร 2009-04-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระครูพิศิษฐ์อรรถการ (คล้าย จนฺทสุวณฺโณ)

| พระครูพิศิษฐ์อรรถการ (คล้าย จนฺทสุวณฺโณ) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: พ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์
ส่วนบุคคล
เกิด: 27 มีนาคม พ.ศ. 2417 (96 ปี)
มรณภาพ: 5 ธันวาคม พ.ศ. 2513
นิกาย: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดสวนขัน,วัดพระธาตุน้อย นครศรีธรรมราช
อุปสมบท: 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2437
พรรษา: 76
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดสวนขัน และ วัดพระธาตุน้อย
พระครูพิศิษฐ์อรรถการ (คล้าย จนฺทสุวณฺโณ)  อดีตเจ้าอาวาสวัดสวนขันและวัดพระธาตุน้อย เดิมชื่อ คล้าย สีนิล เกิดวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2417 ตรงกับวันอังคาร ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4 ปีชวด จ.ศ.1238 ร.ศ.95 ที่บ้านโคกทือ ตำบลช้างกลาง กิ่งอำเภอช้างกลาง(ขณะนั้นเป็น ตำบลช้างกลาง อำเภอฉวาง) จังหวัดนครศรีธรรมราช  เป็นบุตรของนายอินทร์ นางเหนี่ยว สีนิล มีพี่สาว 1 คน ชื่อนางเพ็ง มรณภาพด้วยโรคหืด เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2513 รวมอายุได้ 96 ปี เมื่อบำเพ็ญกุศลครบ 100 วัน จึงได้บรรจุสรีระของท่านไว้ในโลงแก้ว ประดิษฐานอยู่ในองค์พระเจดีย์ในวัดพระธาตุน้อยจนถึงปัจจุบัน
ลักษณะนิสัย เป็นคนมีมานะอดทน ขยันหมั่นเพียร อยู่ในโอวาทคำสั่งสอนของบิดามารดาและครูอาจารย์อย่างเคร่งครัด สุภาพ เรียบร้อย ว่านอนสอนง่าย นิสัยอ่อนโยนละมุนละไม จึงเป็นที่รักของบิดามารดา ครูอาจารย์และญาติมิตรเป็นอันมาก
เมื่ออายุ 15 ปี ประสบอุบัติเหตุในการถางป่าทำไร่กระดูกปลายเท้า สามนิ้วแตกละเอียด รักษาไม่หาย ด้วยกำลังใจที่เด็ดเดี่ยว พระครูพิศิษฐ์อรรถการได้ใช้มีดตัดปลายเท้าออกด้วยตัวเอง และใช้ยาพอกจนหายเป็นปกติ
ขาของพระครูพิศิษฐ์อรรถการนั้นเสียข้างหนึ่ง คือ ขาด้านซ้ายขาดตั้งแต่ตาตุ่มลงไป  (เสียตั้งแต่สมัยเด็กๆ โดนต้นไม้ทับที่บ้านญาติของท่านที่ จ.กระบี่ ขาเป็นหนองเลยต้องตัดทิ้ง โดยท่านใช้มีดปาดตาลตัดเอง) ท่านเลยต้องใส่กระบอกไม้ไผ่แทน
พระครูพิศิษฐ์อรรถการได้บรรพชาเป็นสามเณร เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2438 (อายุ 19 ปี) บรรพชาที่วัดจันดี ต.หลักช้าง บรรพชาโดยอาจารย์ พระอธิการจัน เจ้าอาวาสวัดจันดี (ทุ่งปอน) และพระครูพิศิษฐ์อรรถการสามารถท่องจำพระปาฏิโมกข์จนได้แม่นยำ
เมื่ออายุครบ 20 ปี จึงอุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ อุทกุกเขปสีมา หรือศาลาน้ำ ได้รับฉายาว่า จนฺทสุวณฺโณ ณ วัดวังม่วง อ.ฉวาง จ.นครศรีธรรมราช โดยมี พระครูกราย คงคสุวณฺโณ เจ้าอาวาสวัดหาดสูง เป็นพระอุปัชฌาย์ แล้วได้ไปจำพรรษา อยู่ที่วัดทุ่งปอน หรือวัดจันดี
ตามประวัติ พระครูพิศิษฐ์อรรถการ ท่านมีความเคารพนับถือ พระเกจิอาจารย์ท่านหนึ่ง ซึ่งแม้จะไม่เคยพบเห็นหน้าตากันมาก่อนเลยก็ตาม พระเกจิอาจารย์ท่านนั้นคือ หลวงพ่อเฟื่อง วัดคงคาเลียบ อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา ตอนที่ หลวงพ่อเฟื่อง มรณภาพ ก็ได้ พระครูพิศิษฐ์อรรถการ นี้แหละ เป็นผู้นำอัฐิของ หลวงพ่อเฟื่อง ขึ้นไปบรรจุไว้บน เจดีย์วัดคงคาเลียบ ที่ตั้งตระหง่านสูงเด่นอย่างสวยงามอยู่ริมถนนสายเอเซีย หาดใหญ่-พัทลุง ตราบเท่าทุกวันนี้
การศึกษา

พระครูพิศิษฐ์อสารสาสน์ประชาอุทิศ
ผลงานและเกียรติคุณ

ได้เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นตรีที่พระครูพิศิษฐ์อรรถการในปี พ.ศ. 2498 ต่อมาได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูชั้นพิเศษในนามสมณศักดิ์เดิม แต่ประชาชนทั่วไปเรียกท่านตามชื่อเดิมว่า พระครูพิศิษฐ์อรรถการ
ตำแหน่ง

ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสวนขัน ตำบลละอาย อำเภอฉวาง ใน พ.ศ. 2445 จนมรณภาพ
เป็นเจ้าอาวาสวัดธาตุน้อย ใน พ.ศ. 2500 เนื่องจากมีการสร้างถนนผ่านกลางวัดจันดีหรือวัดทุ่งปอน ทำให้วัดถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ประชาชนได้ประชุมตกลงสร้างวัดใหม่ในเนื้อที่ที่แยกออกไป เรียกว่า วัดพระธาตุน้อย และแต่งตั้งให้พระครูพิศิษฐ์อรรถการ เป็นเจ้าอาวาส เมื่อท่านมรณภาพไปแล้ว วัดนี้ก็เป็นที่ประดิษฐานสรีระของท่านไว้ในโลงแก้ว
มรณภาพ

พ่อท่านคล้ายหรือพระครูพิศิษฐ์อรรถการ เมื่อครั้นถึงวันที่ 22 พฤศจิกายน 2513 ตรงกับแรม 9 ค่ำ เดือน12 ปีจอ พ่อท่านจะต้องเดินทางไปจังหวัดสุรินทร์ เนื่องในงานพุทธาภิเษกที่คณะพุทธบริษัท จังหวัดนั้นนิมนต์ใว้ เวลา 16.00 น. ของวันเดินทาง คณะศิษย์เป็นว่าพ่อท่านอาพาธกะทันหัน จึงนิมนต์พ่อท่านขึ้นรถด่วนเข้ากรุงเทพ ถึงวันรุ่งขึ้นได้นำพ่อท่านเข้าโรงพยาบาลพระมงกุฎในวันนั้น แพทย์ได้พยายามรักษาจนเต็มความสามารถ เป็นเวลา 14 วัน อาการมีแต่ทรงกับทรุด ครั้งถึงวันที่ 5 ธันวาคม 2513 เวลา 23.05 น. พ่อท่านคล้าย มรณภาพด้วยอาการสงบ รวมสิริอายุได้ 96 ปี เมื่อบำเพ็ญกุศลครบ 100 วัน จึงได้บรรจุสรีระของท่านไว้ในโลงแก้ว ประดิษฐานอยู่ในองค์พระเจดีย์ในวัดพระธาตุน้อยจนถึงปัจจุบัน
เตียง ศิริขันธ์

| เตียง ศิริขันธ์ |
| --- | --- |
ภาพเตียง ศิริขันธ์ในชุดสมาชิกรัฐสภา

รัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 31 สิงหาคม – 17 กันยายน 2488
นายกรัฐมนตรี: ทวี บุณยเกตุ
ดำรงตำแหน่ง 17 กันยายน 2488 – 31 มกราคม 2489
นายกรัฐมนตรี: หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
ดำรงตำแหน่ง 23 สิงหาคม 2489 – 10 เมษายน 2490
นายกรัฐมนตรี: พลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดสกลนคร
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2480 – 2495
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 ธันวาคม พ.ศ. 2452 จังหวัดสกลนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 13 ธันวาคม พ.ศ. 2495 (43 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
สาเหตุการเสียชีวิต: ถูกฆ่ารัดคอ
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: พรรคสหชีพ
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: เสรีไทย
คู่สมรส: นิวาศน์ ศิริขันธ์
บุตร: 1 คน
บุพการี: ขุนนิเทศพาณิชย์ (บุดดี ศิริขันธ์) (บิดา) อ้ม ศิริขันธ์ (มารดา)
ศิษย์เก่า: คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อาชีพ: นักการเมือง

เตียง ศิริขันธ์ (5 ธันวาคม พ.ศ. 2452 – 13 ธันวาคม พ.ศ. 2495) เป็นนักการเมืองไทยฉายา "ขุนพลภูพาน" หนึ่งใน "สี่เสืออีสาน" ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร 5 สมัย ตั้งแต่อายุ 28 ปี และรัฐมนตรี 3 สมัย ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคสหชีพ หัวหน้าใหญ่ขบวนการเสรีไทยภาคอีสานและสกลนคร มีแนวคิดทางการเมืองที่สำคัญคือ "ข้าพเจ้าเป็นราษฎรไทย ทั้งข้าพเจ้าต้องการให้ทุก ๆ คนบนพื้นอันเป็นสยามประเทศนี้เป็นราษฎรเสมอหน้ากันหมด ปราศจากความเหลื่อมล้ำต่ำสูง ความเป็นราษฎรจึงเป็นอุดมคติที่ข้าพเจ้าบูชา"
ประวัติ > ชาติกำเนิดและครอบครัว

เตียง ศิริขันธ์ เกิดที่บ้านในตำบลตลาด อำเภอเมืองสกลนคร เป็นบุตรลำดับที่ 6 ในจำนวน 9 ท่าน ของขุนนิเทศพาณิชย์ (บุดดี ศิริขันธ์) กรมการพิเศษเมืองสกลนคร หรือนายฮ้อยบุดดี กับนางอ้ม ศิริขันธ์ (บุตรีท้าวมหาเสนากับนางทองศรี) สมรสกับนางนิวาศน์ ศิริขันธ์ (สกุลเดิม พิชิตรณการ) ในปี พ.ศ. 2482 บุตรีของ ร.อ.นาถ และนางเวศ พิชิตรณการ มีบุตรด้วยกัน 1 ท่าน คือ นายวิฑูรย์ ศิริขันธ์ ร.อ.นาถ บิดาของภริยาเป็นเพื่อนสนิทกับจอมพลผิน ชุณหะวัณ ส่วนนางวิง น้องสาวนางเวส (มารดานางนิวาศน์) เป็นภริยาของบิดา พล.ต.อ.เผ่า ศรียานนท์
ประวัติ > บุคลิกและนิสัยส่วนตัว

เตียง ศิริขันธ์ รักการอ่านหนังสือแต่วัยเยาว์เป็นชีวิตจิตใจ เรียนหนังสือเก่งและมักเป็นที่ปรึกษาแก่มิตรสหายอย่างดี มีความรู้ภาษาอังกฤษดี อ่าน พูด และเขียนคล่อง นางนิวาศน์ ศิริขันธ์ ภริยากล่าวถึงท่านว่า "...เขาเป็นคนที่มีอุดมคติสูง จงรักภักดีต่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์มาตลอดชีวิต เขาเป็นคนรักลูกรักเมีย…ฉันรักเขาเพราะเขาเป็นสามีที่ดีที่สุดเท่าที่สิ่งแวดล้อมจะให้โอกาสให้เขาได้...ดิฉันทราบดีว่าพี่เตียงเป็นคนเจ้าชู้ ซึ่งก็คงเป็นธรรมดาของนักการเมืองในบรรยากาศอย่างนั้น แต่พี่เตียงจะให้เกียรติดิฉันในฐานะภรรยาของเขา ไม่ว่าเขาจะไปที่ใดหรืออยู่ต่อหน้าใคร..." สมัยศึกษาที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เตียง ศิริขันธ์ ชอบอ่านหนังสือชุด Everyman’s classics เฉลี่ยเดือนละ 3 เล่ม ห้องสมุดที่บ้านมีหนังสือจำนวนมากโดยเฉพาะประวัติศาสตร์และการเมืองยุโรป จิตวิทยา วิชาการศึกษา วรรณคดีอังกฤษ และสารานุกรมอังกฤษ 4 ชุด ที่ใช้บ่อยคือ Britannica และ Social sciences
ประวัติ > การศึกษา

เตียง ศิริขันธ์ เข้าศึกษาชั้นแรกที่โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูลจนจบระดับมัธยมต้น ศึกษาจบมัธยมกลางที่โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล แล้วศึกษาที่โรงเรียนวัดบวรนิเวศจนจบประกาศนียบัตรประโยคครูประถม (ป.ป. เทียบมัธยมปลาย) ต่อมาได้รับทุนศึกษาต่อที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้รับประกาศนียบัตรประโยคครูมัธยมรุ่นแรกของคณะ เมื่ออายุ 22 ปี (รุ่น พ.ศ. 2473) ขณะนั้นคณะดังกล่าวยังไม่มีการศึกษาระดับปริญญา ต่อมาดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรใน พ.ศ. 2480 จากนั้นเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง แต่ไม่จบเนื่องจากไม่มีเวลาศึกษาและไม่มีเวลาสอบ
รับราชการครู

เตียง ศิริขันธ์ เข้ารับราชการครูครั้งแรกที่โรงเรียนมัธยมหอวังใน พ.ศ. 2472 จากนั้นย้ายไปสอนที่โรงเรียนฝึกหัดครูวัดบวรนิเวศ แล้วย้ายกลับมาเป็นผู้ช่วยอาจารย์ใหญ่ที่โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล ขณะนั้นสอนวิชาประวัติศาสตร์ ภาษาอังกฤษ ภาษาไทย พร้อมปฏิบัติหน้าที่ดูแลงานบริหารทั่วไป งานธุรการ และฝ่ายปกครองแทนอาจารย์ใหญ่คือ ม.ล.มานิจ ชุมสาย ซึ่งขณะนั้นเป็นผู้ตรวจการศึกษาภาคด้วย
บทบาททางการเมือง > ก่อนเข้าร่วมเสรีไทยสายอีสาน

เดิม เตียง ศิริขันธ์ เป็นบุคคลสำคัญจากขบวนการต่อสู้ทางการเมืองลาวในนาม "ลาวเสรีชน" จากนั้นได้แนะให้ไทยตั้งขบวนการ "เสรีไทย" ขึ้นตามแนวทางการต่อสู้ของขบวนการลาวเสรีชน แล้วมอบหมายให้ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช เป็นผู้บัญชาการ ต่อมา พ.ศ. 2490 (ค.ศ. 1947) เขาถูกเชิญตัวเข้ากรุงเทพฯ เพื่อเจรจาเรื่องเอกราชลาวแต่ถูกสังหารก่อน การเจรจาจึงไม่สำเร็จ
บทบาททางการเมือง > สมาชิกเสรีไทย

เมื่อปรีดี พนมยงค์ จัดตั้งขบวนการเสรีไทยเพื่อต่อต้านญี่ปุ่นขึ้น เตียง ศิริขันธ์ ขณะอายุ 34 ปี เข้าร่วมขบวนการเป็นรุ่นแรกพร้อมจำกัด พลางกูร โดยรับภาระจัดตั้งเสรีไทยภาคอีสานแห่งแรกที่บ้านเกิดคือจังหวัดสกลนคร ปรีดี พนมยงค์ ส่งจำกัด พลางกูร เป็นผู้แทนขบวนการไปติดต่อกับจีน ณ เมืองจุงกิง เดินทางจากไทยผ่านภาคอีสาน เตียง ศิริขันธ์ อำนวยความสะดวกโดยรอรับที่จังหวัดขอนแก่นและไปส่งที่จังหวัดนครพนมเพื่อข้ามน้ำโขงไปฝั่งลาวตัดเข้าเวียดนามต่อไปจีน ก่อนแยกทางได้รวบรวมทรัพย์สิน แหวน กำไล ของภรรยามอบติดตัวเพื่อใช้ยามขาดแคลน นับว่าฐานที่มั่นเสรีไทยภาคอีสานขณะนั้นมีคนในพื้นที่เข้าร่วมจำนวนมาก วิสุทธิ์ บุษยกุล ระบุว่า "...แต่ในเรื่องการจัดตั้งหน่วยกำลังรบภาคอีสานต่อต้านญี่ปุ่นแล้ว ครูเตียงเป็นหัวหน้าใหญ่ ทุกหน่วยที่นักการเมืองเหล่านี้ จัดตั้งขึ้นล้วนแต่อยู่ภายใต้การควบคุมของคุณครูเตียง ซึ่งจะติดต่อรับทราบนโยบายใหญ่จากท่านปรีดีอีกทีหนึ่ง..."
บทบาททางการเมือง > ผลงานวิชาการ

เตียง ศิริขันธ์ มีผลงานเขียนหนังสือชุดเพื่อนครูร่วมกับสหัส กาญจนพังคะ 5 เล่ม ได้แก่ หลักการศึกษา ประวัติการศึกษา จิตวิทยา การสอนวิชาเฉพาะ และนักการศึกษา นอกจากนี้ยังแปลหนังสือ "เอมิล" (Emile, Or Treatise on Educationของ) ของฌ็อง-ฌัก รูโซ  และแต่งหนังสือทางการเมืองเรื่อง "หัวใจปฏิวัติในฝรั่งเศส" ร่วมกับจำรัส สุขุมวัฒนะ โดยระบุว่า "เรื่องปฏิวัติในฝรั่งเศสนี้ชาวอารยประเทศถือว่าผู้ที่ได้รับการศึกษารักชาติเอาใจใส่ในชาติควรจะได้รู้ละเอียด เพื่อจะได้ซาบซึ้งในหลักประชาธิปไตยที่แท้จริง โดยพิจารณาในปรัชญาจากเรื่องนี้จริง ๆ"
บทบาททางการเมือง > การศาสนา

พ.ศ. 2489 ขณะดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนครพร้อมด้วยพระวิมลเมธี (วันดี สิริวณฺโณ) เจ้าคณะจังหวัดสกลนคร นายเติม ศิลปี ผู้ว่าราชการจังหวัดสกลนคร และพระสงฆ์ ข้าราชการ พ่อค้า ประชาชน ประชุมพร้อมกันเป็นเอกฉันท์เพื่อสร้างพระวิหารวัดพระธาตุเชิงชุมวรวิหารขึ้นใหม่เนื่องจากหลังเก่าทรุดโทรม กรมศิลปากรเขียนแบบแปลนพระวิหารสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2497 เบื้องต้นใช้เงินวัด 13,516 บาทจัดซื้อศิลาแลง 4,516 ก้อน ขณะเดียวกันทางการได้บอกบุญตามอำเภอต่าง ๆ ในเขตจังหวัดสกลนครได้เงินบริจาค 40,000 บาทเศษ คณะกรรมการจัดสรรเงินบริจาคให้เตียง ศิริขันธ์ จัดจ้างทำอิฐ 300,000 ก้อน สิ้นเงิน 14,421 บาท ทางวัดแบ่งอิฐไปสร้างกำแพงวัดเกือบครึ่งหนึ่งแต่ยังไม่ได้ก่อสร้างพระวิหาร ส่วนเงินบริจาคที่เหลือทางจังหวัดเก็บรักษาไว้ 27,000 บาทเศษ
บทบาททางการเมือง > ขัดแย้งกับรัฐบาลและหลังสงครามโลกครั้งที่ 2

พ.ศ. 2487 เตียง ศิริขันธ์ และคณะแสดงตนเป็นปฏิปักษ์กับจอมพลแปลก พิบูลสงคราม ในสภาผู้แทนราษฎรอย่างเปิดเผย โดยท่านและเพื่อนสมาชิกสภาในภาคอีสานร่วมออกเสียงไม่รับร่างกฎหมายรัฐบาลติดกัน 2 ฉบับในเดือนกรกฎาคม หลวงพิบูลสงครามจำใจลาออกจากนายกรัฐมนตรี ชัยชนะทางการเมืองในรัฐสภาครั้งนี้เกิดจากการอภิปรายคัดค้านรัฐบาลเกี่ยวกับร่างพระราชบัญญัติอนุมัติพระราชกำหนดระเบียบราชการบริหารนครบาลเพชรบูรณ์ พุทธศักราช 2487 และร่างพระราชบัญญัติอนุมัติพระราชกำหนดสร้างพุทธบุรีมณฑลในบริเวณรอบพระพุทธบาท พุทธศักราช 2487 ต่อมาหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ชีวิตทางการเมืองของท่านรุ่งเรืองอย่างมากเมื่อทวี บุณยเกตุ ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีรอ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช กลับจากสหรัฐอเมริกามาดำรงตำแหน่ง ท่านและผู้นำเสรีไทยสายอีสานเข้าร่วมรัฐบาลโดยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี (ลอย) ครั้งแรก แม้รัฐบาลมีอายุสั้นแต่ได้เป็นรัฐมนตรีต่อมาในรัฐบาล ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช ถึง 31 มกราคม พ.ศ. 2489 เมื่อรัฐบาลควง อภัยวงศ์ ดำรงตำแหน่งแทนก็ได้รับเลือกเป็นผู้แทนราษฎรจากการลงเลือกตั้งในเดือนมกราคม พ.ศ. 2489 หลังว่างเว้นจากการเป็นรัฐมนตรีในรัฐบาลควง อภัยวงศ์ และรัฐบาลปรีดี พนมยงค์ ถึง 23 สิงหาคม พ.ศ. 2489 หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี ท่านจึงกลับเข้าเป็นรัฐมนตรี (ลอย) อีกครั้งจนถึง 10 เมษายน พ.ศ. 2490 แล้วลาออกไปเป็นตัวแทนการเจรจาประนีประนอมระหว่างไทย-ฝรั่งเศสเนื่องจากสามารถใช้ภาษาอังกฤษได้ดี ต่อมารัฐบาลหลวงธำรงนาวาสวัสดิ์ถูกโค่นอำนาจจากคณะรัฐประหารในขณะที่ท่านอยู่นอกรัฐบาล วิสุทธิ์ บุษยกุล ระบุว่า "...หลังจากเกิดรัฐประหารไม่กี่วัน ครูก็ออกจากบ้านราชวิทย์ บอกว่าจะไปตั้งหลักอยู่สกลนคร.....ครูออกป่าไปหลายเดือน แล้วได้กลับมา..."
การเสียชีวิต > เหตุการณ์รุนแรงก่อนถูกสังหาร

หลังเหตุการณ์กบฎวังหลวงถูกจับกุมซึ่งรัฐเชื่อว่าเป็นฝ่ายสนับสนุนปรีดี พนมยงค์ เป็นเหตุให้นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายถวิล อุดล และนายจำลอง ดาวเรือง ถูกจับด้วย ส่วนเตียง ศิริขันธ์ หลบหนีได้ นายถวิลคุมขังที่สถานีตำรวจนครบาลนางเลิ้ง นายจำลองคุมขังที่สถานีตำรวจยานนาวา นายทองอินทร์คุมขังสถานีตำรวจนครบาลสามเสน 3 มีนาคม พ.ศ. 2492 มีคำสั่งให้ย้ายทั้ง 3 ท่านไปคุมขังที่สถานีตำรวจนครบาลบางเขนเพื่อความปลอดภัย เวลากลางคืนตำรวจใช้รถยนต์ 3 คันเดินทางไปรับตัวพร้อมนายทองเปลว ชลภูมิ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี อดีตรัฐมนตรีสมัย พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เพื่อไปสถานีตำรวจนครบาลบางเขนทางถนนพหลโยธินระหว่างกิโลเมตรที่ 14-15 ประมาณ 2.00 น. ของ 4 มีนาคม พ.ศ. 2492 รถตำรวจถูกยิงและทั้ง 4 ท่านถึงแก่กรรมในที่เกิดเหตุทันที นายตำรวจในเหตุการณ์อ้างว่าโจรมลายูบุกชิงตัวทั้ง 4 ท่านจึงเกิดการต่อสู้จนรถถูกกระสุนปืนจากการปะทะ แต่โจรมลายูทั้งหมดหนีไปได้และไม่ทิ้งร่องรอยใดไว้ เตียง ศิริขันธ์ บันทึกความรู้สึกระบุถึงเหตุการณ์นี้ว่า "...การตายของพวกนายทำให้เราเศร้าใจและว้าเหว่มาก…ส่วนด้านประชาชนแล้วรู้สึกว่าจะเป็นเรื่องทำลายขวัญกันอย่างรุนแรง โดยเฉพาะประชาชนชาวอีสานการตายของพวกนายมิใช่เป็นการหลู่เกียรติกันอย่างเดียว แต่เป็นการท้าทายประชาชนชาวอีสานทั้งมวล..."
การเสียชีวิต > วาระสุดท้าย

หลังการสังหาร 4 รัฐมนตรีเตียง ศิริขันธ์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งใน พ.ศ. 2492 กลับมาดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและทำงานด้วยอุดมการณ์เดียวกับ 4 รัฐมนตรี พ.ศ. 2494 พรรคสหชีพถูกยุบ วันที่ 12 ธันวาคม เขาเข้าประชุมสภาที่บ้านมนังคศิลา ระหว่างนั้น พล.ต.อ. เผ่า ศรียานนท์ ได้เชิญท่านไปพบจากนั้นก็หายสาบสูญไป คำพิพากษาคดีระบุว่าระหว่างคืนวันที่ 13 ต่อเนื่องถึงวันที่ 14 ธันวาคม เตียง ศิริขันธ์ และผู้ติดตามคือ ชาญ บุนนาค, เล็ก บุนนาค, ผ่อง เขียววิจิตร (เพื่อนร่วมงานของชาญและเล็ก) และสง่า ประจักษ์วงศ์ (คนขับรถของเตียง) ถูกสังหารแล้วนำศพไปเผาเพื่อทำลายหลักฐาน โดยศพถูกนำไปเผาทิ้งที่ตำบลแก่งเสี้ยน อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี
เกี่ยวกับญาติวงศ์ > บรรพบุรุษ

ขุนนิเทศพาณิชย์ (บุดดี ศิริขันธ์) บิดาของเตียง ศิริขันธ์ เป็นบุตรลำดับที่ 4 ของพระเสนาภักดี (ขันธ์ ศิริขันธ์) กับนางพรหมมา เตียง ศิริขันธ์ เป็นหลานลุงของรองอำมาตย์โท พระบริบาลศุภกิจ (คำสาย ศิริขันธ์) อดีตผู้พิพากษาศาลบริเวณเมืองสกลนคร นายอำเภอเมืองวาริชภูมิและเมืองไชยบุรี และเป็นหลานลุงของเพียเมืองขวา (คำสอน ศิริขันธ์) อดีตกรมการเมืองสกลนคร สามีนางบัว ศิริขันธ์ ธิดาพระโคษาราช (ต้นสกุล นาถโคษา) กำนันตำบลสะพานหิน ทวดของท่านคือพระศรีวรราช บรรดาศักดิ์เดิมที่เพียสีสุวงษ์ (รี) อดีตกรมการเมืองสกลนคร กับนางที บิดาของทวดคือเพียสีหาเทพ (ศรี) กรมการเมืองสกลนครชั้นผู้ใหญ่ชุดแรกสมัยเริ่มตั้งเมืองสกลนคร ตระกูลศิริขันธ์เป็นเชื้อสายเจ้านายกรมการลาวเดิมและเป็นญาติเกี่ยวดองกับกลุ่มตระกูลเจ้าเมืองสกลนครคือตระกูล พรหมสาขา ณ สกลนคร มาหลายชั่วคน
เกี่ยวกับญาติวงศ์ > พี่น้องร่วมบิดามารดา

เตียง ศิริขันธ์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 9 ท่าน คือ
นางเนียม นวนมณี
นายเจียม ศิริขันธ์
นางบุญเทียม บำเพ็ญสิทธิ
นางเที่ยง อาษาเสน
นางเถียง (ถนอมสิน) ศิริขันธ์
นายเตียง ศิริขันธ์
นางกองแก้ว ศิริขันธ์
นางคำเปลว ชื่นสำราญ
เรืออากาศโท พีระ ศิริขันธ์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2484 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน (ช.ร.)
เชิงอรรถ

↑  ประกอบด้วยนายเตียง ศิริขันธ์ ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ ถวิล อุดล และจำลอง ดาวเรือง
เตียงกับนิวาศน์ ภริยา
นายเตียง ศิริขันธ์ (คนกลาง) ในเครื่องแบบเสรีไทย กับนายทหารสัมพันธมิตร
นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ (คนขวา) กับนายเตียง ศิริขันธ์
ประเทศปาปัวนิวกินีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศปาปัวนิวกีนี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
นักกีฬาแบ่งตามประเภทกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 1 | 2 |
|  ยูโด | 1 | 0 | 1 |
|  ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
|  เทควันโด | 0 | 1 | 1 |
|  ยกน้ำหนัก | 1 | 1 | 2 |
| รวม | 4 | 4 | 8 |