stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอละหานทราย
ประวัติ

ละหานทราย เป็นคำรวม ละหาน หมายถึง สภาพท้องที่ซึ่งอุดมไปด้วยที่ราบลุ่ม  ทราย หมายถึง สัตว์ป่าชนิดหนึ่ง มีความสวยงามปราดเปรียว รวมคำว่า ละหานทราย หมายถึงพื้นที่ราบลุ่มอุดมสมบูรณ์ชุกชุมไปด้วยเนื้อทราย เดิมพื้นที่นี้เป็น ป่าทึบ มีสัตว์ป่าโดยเฉพาะเนื้อทรายเป็นจำนวนมาก อดีตอำเภอละหานทรายเป็นท้องที่ที่ขึ้นอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ สภาพโดยทั่วไปเป็นป่าดงทึบ พื้นที่กว้างขวาง อุดมสมบูรณ์มีทรัพยากรมากมาย ทำให้ราษฎรในท้องที่ใกล้เคียงอพยพเข้ามาอยู่อาศัยและประกอบอาชีพมากขึ้น สภาพท้องที่ มีความเจริญมากขึ้นเป็นลำดับ มีประชากรมากขึ้น
วันที่ 1 มกราคม 2504 แยกพื้นที่ตำบลละหานทราย ตำบลตาเป๊ก และตำบลปะคำ อำเภอนางรอง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอละหานทราย ขึ้นกับอำเภอนางรอง
วันที่ 20 มิถุนายน 2504 ตั้งตำบลถาวร แยกออกจากตำบลตาเป๊ก และตำบลสะเดา ให้ตำบลตาเป๊กที่เหลือจากการแยกตำบลถาวร มาขึ้นกับอำเภอนางรอง
วันที่ 16 กรกฎาคม 2506 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอละหานทราย อำเภอนางรอง เป็น อำเภอละหานทราย
วันที่ 21 เมษายน 2507 ตั้งตำบลตาจง แยกออกจากตำบลละหานทราย
วันที่ 12 ตุลาคม 2514 จัดตั้งสุขาภิบาลละหานทราย ในท้องที่บางส่วยของตำบลละหานทราย
วันที่ 8 สิงหาคม 2515 ตั้งตำบลไทยเจริญ แยกออกจากตำบลปะคำ
วันที่ 7 สิงหาคม 2516 ตั้งตำบลสำโรงใหม่ แยกออกจากตำบลละหานทราย
วันที่ 25 กรกฎาคม 2521 ตั้งตำบลโนนดินแดง แยกออกจากตำบลปะคำ
วันที่ 24 ตุลาคม 2521 ตั้งตำบลหนองบัว แยกออกจากตำบลไทยเจริญ
วันที่ 21 พฤศจิกายน 2521 แยกพื้นที่ตำบลปะคำ ตำบลไทยเจริญ และตำบลหนองบัว อำเภอละหานทราย มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอปะคำ ขึ้นกับอำเภอละหานทราย
วันที่ 9 ตุลาคม 2522 ตั้งตำบลยายแย้มวัฒนา แยกออกจากตำบลถาวร
วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2523 จัดตั้งสุขาภิบาลปะคำ ในท้องที่บางส่วนของตำบลปะคำ
วันที่ 24 พฤศจิกายน 2524 โอนพื้นที่หมู่ 8 บ้านโนนศิลา และหมู่ 9 บ้านโนนทอง (ในขณะนั้น) ของตำบลถาวร ไปตั้งเป็นหมู่ 8 บ้านโนนศิลา และหมู่ 9 บ้านโนนทอง ของตำบลยายแย้มวัฒนา
วันที่ 6 กันยายน 2526 ตั้งตำบลโคกมะม่วง แยกออกจากตำบลหนองบัว
วันที่ 27 กันยายน 2526 ตั้งตำบลหนองแวง แยกออกจากตำบลตาจง
วันที่ 2 ตุลาคม 2527 ตั้งตำบลหูทำนบ แยกออกจากตำบลปะคำ
วันที่ 15 มีนาคม 2528 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอปะคำ อำเภอละหานทราย เป็น อำเภอปะคำ
วันที่ 6 พฤศจิกายน 2529 จัดตั้งสุขาภิบาลโนนดินแดง ในท้องที่บางส่วนของตำบลโนนดินแดง
วันที่ 21 ตุลาคม 2531 ตั้งตำบลลำนางรอง แยกออกจากตำบลโนนดินแดง
วันที่ 15 กันยายน 2532 ตั้งตำบลส้มป่อย แยกออกจากตำบลโนนดินแดง
วันที่ 29 กรกฎาคม 2534 ตั้งตำบลหนองตะครอง แยกออกจากตำบลสำโรงใหม่
วันที่ 8 มิถุนายน 2536 แยกพื้นที่ตำบลโนนดินแดง ตำบลส้มป่อย และตำบลลำนางรอง อำเภอละหานทราย มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอโนนดินแดง ขึ้นกับอำเภอละหานทราย
วันที่ 27 ตุลาคม 2536 ตั้งตำบลโคกว่าน แยกออกจากตำบลละหานทราย
วันที่ 20 พฤศจิกายน 2539 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอโนนดินแดง อำเภอละหานทราย เป็น อำเภอโนนดินแดง และแยกพื้นที่ตำบลเจริญสุข ตำบลตาเป๊ก ตำบลอีสานเขต อำเภอนางรอง และตำบลถาวร ตำบลยายแย้มวัฒนา อำเภอละหานทราย มาตั้งเป็น อำเภอเฉลิมพระเกียรติ เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในมหามงคลวโรกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลละหานทราย เป็นเทศบาลตำบลละหานทราย
ภูมิศาสตร์

อำเภอละหานทรายตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอนางรองและอำเภอเฉลิมพระเกียรติ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอประโคนชัยและอำเภอบ้านกรวด
ทิศใต้ ติดต่อกับจังหวัดบันทายมีชัย (ราชอาณาจักรกัมพูชา) และอำเภอตาพระยา (จังหวัดสระแก้ว)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอโนนดินแดงและอำเภอปะคำ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอละหานทรายแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 84 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ละหานทราย |  |  | (Lahan Sai) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |
| 2. | ตาจง |  |  | (Ta Chong) |  |  | 22 หมู่บ้าน |  |
| 3. | สำโรงใหม่ |  |  | (Samrong Mai) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 4. | หนองแวง |  |  | (Nong Waeng) |  |  | 13 หมู่บ้าน |  |
| 5. | หนองตะครอง |  |  | (Nong Takhrong) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |
| 6. | โคกว่าน |  |  | (Khok Wan) |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอละหานทรายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลละหานทราย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลละหานทราย
เทศบาลตำบลตาจง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาจงทั้งตำบล
เทศบาลตำบลหนองแวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแวงทั้งตำบล
เทศบาลตำบลสำโรงใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำโรงใหม่ทั้งตำบล
เทศบาลตำบลหนองตะครอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองตะครองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลละหานทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลละหานทราย (นอกเขตเทศบาลตำบลละหานทราย)
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกว่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกว่านทั้งตำบล
พระภิกษุ/พระภิกษุที่ดำรงสมณศักดิ์  อำเภอละหานทราย

พระครูพิทักษ์ศาสนกิจ  ที่ปรึกษาเจ้าคณะอำเภอละหานทราย
พระครูบุญญเขตวิชัย เจ้าคณะอำเภอละหานทราย
พระครูปริยัติธีราภิวัฒน์ รองเจ้าคณะอำเภอละหานทราย
พระครูสุวรรณจันทวิมล รองเจ้าคณะอำเภอละหานทราย
พระครูศรีกิตติพงศ์  เจ้าคณะตำบลละหานทราย
พระมหาสุรินทร์ สุขิโต เจ้าคณะตำบลสำโรงใหม่
พระครูอุดมธรรมวงศ์  เจ้าคณะตำบลตาจง เขต ๑
พระครูสุตวิริยาภิมณฑ์  เจ้าคณะตำบลตาจง เขต ๒
พระครูสุกิจธรรมโสภณ  เจ้าคณะตำบลหนองแวง เขต ๑
พระครูเกษมวีรานุกูล  เจ้าคณะตำบลหนองแวง เขต ๒
พระครูผาสุกจิตตานุรักษ์ เจ้าคณะตำบลหนองตะครอง
พระครูประทีปปัญญาภิรม เจ้าคณะตำบลโคกว่าน
พระครูภาวนาภิมณฑ์ (สุข ธมฺมโชโต) อดีตพระเกจิอาจารย์ชื่อดัง
โรงเรียนประจำอำเภอ

โรงเรียนประถมศึกษา
โรงเรียนบ้านละหานทราย (คุรุราษฎร์บำรุงวิทยา) ตำบลละหานทราย อำเภอละหานทราย
โรงเรียนมัธยมศึกษา
โรงเรียนละหานทรายรัชดาภิเษก ตำบลละหานทราย อำเภอละหานทราย
โรงเรียนละหานทรายวิทยา ตำบลโคกว่าน อำเภอละหานทราย
โรงเรียนตาจงพิทยาสรรพ์ ตำบลตาจง อำเภอละหานทราย
โรงเรียนร่วมจิตต์วิทยา ตำบลหนองแวง อำเภอละหานทราย
โรงเรียนเอกชน
โรงเรียนแสนสุข ตำบลละหานทราย อำเภอละหานทราย
โรงเรียนแสนสุข (ฝ่ายมัธยม) ตำบลละหานทราย อำเภอละหานทราย
วัดประจำ​อำเภอ​

วัดโพธิ์​ทรา​ยทอง​ ตำบล​ละหานทราย อำเภอละหานทราย
วัดป่าละหานทราย​ ตำบล​ละหานทราย อำเภอละหานทราย​
วัดสำโรง​ ตำบล​สำโรง​ใหม่ อำเภอละหานทราย
วัดโคกไม้แดง​ ตำบล​สำโรง​ใหม่ อำเภอละหานทราย
วัดหนอง​กราด​ ตำบล​หนอง​ต​ะ​ครอง อำเภอละหานทราย​
วัดปานจัยนาราม ตำบลโคกว่าน  อำเภอละหานทราย
สถานที่ท่องเที่ยว

วัดโพธิ์ทรายทอง ตำบลละหานทราย อำเภอละหานทราย
วัดป่าละหานทราย ตำบลละหานทราย อำเภอละหานทราย
วัดป่าสมบูรณ์ธรรมาราม ตำบลโคกว่าน อำเภอละหานทราย
วัดหนองกราด​ ตำบลหนองตะครอง​ อำเภอ​ละหานทราย​
สระหนองปรือ ตำบลละหานทราย อำเภอละหานทราย
อ่างเก็บน้ำลำจังหัน ตำบลสำโรงใหม่ อำเภอละหานทราย
อ่างเก็บน้ำลำปะเทีย ตำบลหนองแวง อำเภอละหานทราย
แหล่งหินหลุมกุมภลักษณ์ ตำบลสำโรงใหม่ อำเภอละหานทราย
เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าดงใหญ่ ตำบลสำโรงใหม่ อำเภอละหานทราย
เนบิวล่า (นิตยสาร)

บทความนี้เกี่ยวกับนิตยสารนิยายวิทยาศาสตร์ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เนบิวลา
เนบิวล่า  เป็นนิตยสารรวมเรื่องสั้นของไทย จัดทำโดย สำนักพิมพ์เทคนิคัล เอนเตอไพรส์
Nebula-1 รวมเรื่องสั้น
Nebula-2:ผู้ต้านเวลา
เนบเซมิ

เนบเซมิ เป็นพระราชินีอียิปต์โบราณ ซึ่งเป็นพระมเหสีของฟาโรห์ทุตโมสที่สามแห่งราชวงศ์ที่สิบแปด
ชิ้นส่วนของรูปปั้นหินแกรนิตของพระองค์ถูกพบในเทวสถานของฟาโรห์ทุตโมสที่สาใ มีความสูงประมาณ 80 ซม. และกว้าง 30 ซม. และแสดงให้เห็นพระราชินีในท่านั่ง รูปแบบของมันคือการรำลึกถึงรูปปั้นราชวงศ์ที่สิบสอง แต่เนื่องจากไม่มีอะไรที่อื่นของช่วงเวลาที่พบในเทวสถานมันเป็นในช่วงราชวงศ์ที่ 18
เนียมอ้น

| เนียมอ้น |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
อันดับ:: Chloranthales
วงศ์:: Chloranthaceae
สกุล:: Chloranthus
สปีชีส์:: C.   spicatus
ชื่อทวินาม
Chloranthus  spicatus 

เนียมอ้น ฝอยฝา หรือต๋านม่วย ชื่อวิทยาศาสตร์:  Chloranthus spicatus เป็นพืชในวงศ์ Chloranthaceae ลำต้นเกลี้ยง ส่วนข้อโป่งพอง ใบออกสลับตั้งฉาก หูใบเป็นแถบยาวมองคล้ายเยื่อ ดอกช่อ ไม่มีกลีบรวม ผลเมล็ดเดียวแข็ง สีเขียวหรือสีเหลือง เป็นไม้พื้นเมืองในจีน ปลูกทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมทั้งในเกาะสุมาตราและเกาะชวา
ใบและลำต้นมีกลิ่นหอม ใบและดอกนำมาชงเป็นน้ำชาโดยใช้ชนิดเดียว หรือรวมกับใบชา ในอินโดจีนใช้น้ำต้มดอกและใบแก้ไอ ในจีนใช้ใบตำแล้วพอก รักษาฝี และแผลน้ำร้อนลวก ใช้รับประทานแก้มาลาเรียได้ แต่ถ้ารับประทานมากไปจะเป็นพิษ
เทศบาลตำบลกมลาไสย

| เทศบาลตำบลกมลาไสย |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.กมลาไสยที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลกมลาไสย
พิกัด: 16°20′00.0″N 103°34′41.4″E﻿ / ﻿16.333333°N 103.578167°E﻿ / 16.333333; 103.578167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: กาฬสินธุ์
อำเภอ: กมลาไสย
จัดตั้ง:  • 17 กันยายน 2498 (สุขาภิบาลกมลาไสย)  • 25 พฤษภาคม 2542 (ทต.กมลาไสย)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 15.02 ตร.กม. (5.80 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 9,816 คน
 • ความหนาแน่น: 653.52 คน/ตร.กม. (1,692.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05460301
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 199 หมู่ที่ 3 ถนนสัญจรราชกิจ ตำบลหลักเมือง อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ 46130
เว็บไซต์: www.kamalasai.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลกมลาไสย เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 4–5, 7, 11–12, 15 และบางส่วนของหมู่ที่ 14 ของตำบลกมลาไสย กับพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 5 ของตำบลหลักเมือง ในอำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลกมลาไสยซึ่งจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2498 และเป็นสุขาภิบาลแห่งแรกของจังหวัด ใน พ.ศ. 2517 ทางราชการได้จัดตั้งตำบลหลักเมืองขึ้นโดยแยกการปกครองบางส่วนจากตำบลกมลาไสย ทำให้สุขาภิบาลครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหลักเมืองด้วย ต่อมาใน พ.ศ. 2536 ได้ขยายเขตสุขาภิบาลโดยเพิ่มจากเดิมที่ครอบคลุมเพียงบางส่วนของตำบล ซึ่งนับเป็นเขตเทศบาลที่ยึดถืออยู่ในปัจจุบัน และได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ณ พ.ศ. 2563 ในเขตเทศบาลมีประชากร 9,816 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลกมลาไสยเป็นชุมชนที่อาศัยอยู่ในบริเวณศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอกมลาไสย อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดกาฬสินธุ์ประมาณ 17.6 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 514 กิโลเมตร ด้านเหนือของเขตเทศบาลมีลำปาวไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญและเป็นเส้นแบ่งเขตเทศบาล มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 15.02 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 9,387.5 ไร่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลกมลาไสย
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดกาฬสินธุ์ |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  กาฬสินธุ์  กุฉินารายณ์  |  |
| เทศบาลตำบล |  กมลาไสย  กลางหมื่น  กุงเก่า  กุดจิก  กุดสิม  กุดสิมคุ้มใหม่  กุดหว้า  ขมิ้น  เขาพระนอน  คำก้าว  คำบง  คำม่วง  คำเหมือดแก้ว  คำใหญ่  โคกศรี  ฆ้องชัยพัฒนา  จุมจัง  เชียงเครือ  แซงบาดาล  ดงมูล  ดงลิง  ดงสมบูรณ์  ดอนจาน  ท่าคันโท  ท่าลาดดงยาง  ธัญญา  นาขาม  นาคู  นาจารย์  นาตาล  นาทัน  นามน  นามะเขือ  นิคม  โนนน้ำเกลี้ยง  โนนบุรี  โนนศิลา  โนนสูง  บัวบาน  บึงวิชัย  ผาเสวย  ไผ่  โพน  โพนทอง  ภูดิน  ภูปอ  ภูแล่นช้าง  ภูสิงห์  ม่วงนา  มหาไชย  ยางตลาด  ร่องคำ  ลำคลอง  ลำพาน  ลำห้วยหลัว  สงเปลือย  สงเปลือย  สมเด็จ  สระพังทอง  หนองกุงศรี  หนองบัว  หนองแปน  หนองสรวง  หนองสอ  หนองหิน  หนองใหญ่  หนองอีบุตร  หลักเมือง  หลุบ  ห้วยผึ้ง  ห้วยโพธิ์  ห้วยเม็ก  หัวนาคำ  เหนือ  เหล่าใหญ่  อิตื้อ  อุ่มเม่า  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กมลาไสย  กุดค้าว  กุดโดน  คลองขาม  คำสร้างเที่ยง  คำใหญ่  คุ้มเก่า  โคกเครือ  โคกสมบูรณ์  โคกสะอาด  ไค้นุ่น  เจ้าท่า  แจนแลน  ดงพยุง  ดอนสมบูรณ์  ดินจี่  ทรายทอง  ทุ่งคลอง  ธัญญา  นาโก  นาคู  นาไคร้  นาจำปา  นาเชือก  นาดี  นาบอน  นามน  นิคมห้วยผึ้ง  เนินยาง  โนนนาจาน  โนนศิลาเลิง  โนนสะอาด  โนนแหลมทอง  บ่อแก้ว  บัวขาว  บึงนาเรียง  พิมูล  โพน  โพนงาม  ยอดแกง  ยางตลาด  ยางอู้ม  ลำชี  เว่อ  ศรีสมเด็จ  สมเด็จ  สมสะอาด  สหัสขันธ์  สะอาดไชยศรี  สามขา  สามัคคี  สายนาวัง  สำราญ  สำราญใต้  เสาเล้า  หนองกุง  หนองช้าง  หนองตอกแป้น  หนองบัว  หนองผือ  หนองแวง  หนองห้าง  หนองหิน  หนองอิเฒ่า  หมูม่น  หลักเหลี่ยม  หัวงัว  หัวหิน  เหล่ากลาง  เหล่าอ้อย  เหล่าไฮงาม  |  |
อนาเธอเซ็นจูรีเอพิโซด

อนาเธอเซ็นจูรีเอพิโซด (อังกฤษ:Another Century's Episode มีตัวย่อว่า A.C.E.) เป็นชุดเกมส์แอ็คชันซึ่งพัฒนาโดยแบนเพรสโตและฟรอมซอฟต์แวร์ โดยใช้หุ่นยนต์จากอะนิเมะแนวหุ่นยนต์หลายๆเรื่องมารวมกันเหมือนเกมชุดซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น
Another Century's Episode

วางจำหน่ายในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2548 สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 เนื้อเรื่องไม่มีความเกี่ยวข้องกับภาคอื่น
เมื่อเริ่มเกมผู้เล่นจะสามารถเลือกหุ่นยนต์ที่จะใช้งานได้สองเครื่องคือ เกสเพนสท์มาร์คทูว์รุ่นผลิตจำนวนมาก จากเกมซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น และ คลาวด์เบรกเกอร์รุ่นผลิตจำนวนมาก จากเกม Murakumo: Renegade Mech Pursuit สำหรับเครื่องเอกซ์บอกซ์ แต่จะมีหุ่นที่สามารถบังคับได้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆในแต่ละฉาก ในบางฉากผู้เล่นจะสามารถเลือกหุ่นยนต์ไปเป็นลูกทีมได้ซึ่งจะไม่ปรากฏในตอนเล่นจริง แต่จะทำให้ศัตรูที่ปรากฏในฉากได้รับความเสียหายแต่แรก
Another Century's Episode > รายชื่อหุ่นยนต์ที่ผู้เล่นควบคุมได้

เกสเพนสท์มาร์คทูว์รุ่นผลิตจำนวนมาก
คลาวด์เบรกเกอร์รุ่นผลิตจำนวนมาก
ดันไบน์
บิลไบน์
ซวาร์ธ
แบล็คเซอเรนา
เอสเตวาลิสคัสตอม
อัลสโทรเมเรีย
เลซเนอร์
ซาคาล
ยูว์เบรน
ฮิเมะเบรน
เนลลีเบรน
บารอนซูว
วิงกันดั้ม
กันดั้มเดธไซธ์
กันดั้มเฮฟวี่อาร์ม
กันดั้มแซนด์ร็อค
เชนลองกันดั้ม
ทอลกีส
กันดั้มเอเปี้ยน
ดรากูนาร์1
ดรากูนาร์2
ดรากูนาร์3
กิลกะซามุเนะ
เซต้ากันดั้ม
เฮียะกุชิกิ
บาวน์ด็อค
คิวเบเลย์
แอลไกม์
แอลไกม์มาร์คทูว์
ออจิ
อชูราเทมเพิล
นูเวลดีเซิร์ด
อมอนดูล สแตค
นิวกันดั้ม
ซาซาบี
ใช้เพลงเปิดชื่อ Garnet Moon ขับร้องโดย ฮิโทมิ ชิมะทานิ
Another Century's Episode 2

วางจำหน่ายในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2549 และต่อมาได้วางจำหน่าย Special Vocal Version ซึ่งเพิ่มเสียงร้องในเพลงประกอบ ในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ระบบทีมในเกมได้รับการปรับปรุงโดยลูกทีมที่ผู้เล่นเลือกจะควบคุมโดยคอมพิวเตอร์เพื่อช่วยต่อสู้ในฉากและสามารถใช้ท่าประสานซึ่งมีพลังทำลายสูงได้ ภาคนี้ยังมีตัวละครออริจินัลเป็นตัวเอกของเรื่องและมีฉากคัตอินของนักบินซึ่งมีทั้งแอนิเมชันแบบสองมิติและแสงเงาสามมิติ
Another Century's Episode 2 > ตัวละครเอก

แทค เกปฟอร์ด (タック・ケプフォード พากษ์เสียงโดย ไดสุเกะ คิชิโอะ)
มารินา คาร์สัน (マリナ・カーソン พากษ์เสียงโดย นาโอมิ ชินโด)
Another Century's Episode 2 > รายชื่อหุ่นยนต์ที่ผู้เล่นควบคุมได้

VF-1J วัลคีรี
VF-1J อาเมอร์วัลคีรี
VF-1S สไตรค์วัลคีรี
VF-1A ซูเปอร์วัลคีรี
ควอดรัน โล
ก็อดกันดั้ม
กันดั้มรุ่นทดลองหมายเลข 1
กันดั้มรุ่นทดลองหมายเลข 2
กันดั้มรุ่นทดลองหมายเลข 3
นออิซีล
วิงกันดั้มซีโร่
กันดั้มเดธไซธ์เฮล
กันดั้มแซนด์ร็อค
กันดั้มเฮฟวี่อาร์ม
กันดั้มนาทาคุ
ทอลกีสทรี
เอสเตวาลิส
เอสเตวาลิสเฟรมปืนใหญ่รุ่นต้นแบบ
แบล็คเซอเรนา
เอสเตวาลิสคัสตอม
อัลสโทรเมเรีย
ยาเทนโค
เลซเนอร์
เลซเนอร์รุ่นเสริมสมรรถนะ
เลซเนอร์มาร์คทูว์
ซาคาล
บุลเกรน
ดัลแจน
เนลลีเบรน
ฮิเมะเบรน
ยูว์เบรน
โจนาธาน บารอนซูว
ควินซี บารอนซูว
ดันไบน์
บิลไบน์
ซวาร์ธ
เลพราคาน
นานาจิน
โอคาโอ
แอลไกม์
แอลไกม์มาร์คทูว์
นูเวลดีเซิร์ด
บัชชู
อมอนดูล สแตค
อชูราเทมเพิล
ออจิ
อโทล
ดรากูนาร์1
ดรากูนาร์1คัสตอม
ดรากูนาร์2
ดรากูนาร์2คัสตอม
ดรากูนาร์3
ดรากูนาร์3รุ่นหลัง
ฟัลเกน แมฟ
สทาค ไดน์
กิลกะซามุเนะ
นิวกันดั้ม
รีกัซซี่
ซาซาบี
กันอาร์ค
บัสเตอร์อาร์ค
เฟเธอร์อาร์ค
ใช้เพลงเปิดชื่อ Glorious และเพลงจบชื่อ Precious Place ขับร้องโดย รินะ ไออุจิ
Another Century's Episode 3 THE FINAL

วางจำหน่ายในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2550 สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 เนื้อเรื่องของภาคนี้จะต่อจากภาคสอง ตัวละครออริจินัลของภาคนี้ได้รับการออกแบบโดยชิเงะโนริ โซเอะจิมะ ส่วนหุ่นยนต์ออริจินัลได้รับการออกแบบโดยทาคายุกิ ยานาเสะและจุนยะ อิชิงากิ A.C.E.3 ไม่มีฉากการต่อสู้ในอาคารและระบบเชนเหมือนสองภาคแรก แผนที่ในเกมได้รับการปรับปรุงโดยจะซูมเข้าในขณะที่ต่อสู้กับศัตรู ระบบทีมได้รับการพัฒนาขึ้นอีกโดยหุ่นยนต์บางตัวจะมีความสามารถพิเศษเมื่อเลือกเป็นลูกทีม เช่น สามารถซ่อมแซมความเสียหายของผู้เล่นได้ทีละน้อยในระหว่างต่อสู้ และเป็นภาคเดียวที่สามารถเลือกเล่นแบบสองคนช่วยเหลือกันได้ โดยในบางฉากจะเปลี่ยนไปในโหมดเล่นสองคน
Another Century's Episode 3 THE FINAL > ตัวละครเอก

บาเรล ออแลนด์/เบลคท์ (バレル・オーランド / ベルクト พากษ์เสียงโดย ไดสุเกะ นามิคาวะ)
เฟย์ รอชนันท์ (フェイ・ロシュナンテ พากษ์เสียงโดย มิเอะ โซโนะซากิ)
มาริน่า คาร์สัน หนึ่งในตัวเอกจากภาคสองยังกลับมาในฐานะตัวประกอบของภาคนี้อีกด้วย
Another Century's Episode 3 THE FINAL > รายชื่อหุ่นยนต์ที่ผู้เล่นควบคุมได้

กันดั้ม
ฟุลอาเมอร์กันดั้ม
เพอเฟ็คท์กันดั้ม (พิเศษจากมังงะ พลาโมเคียวชิโร่)
นิวกันดั้ม/นิวกันดั้ม HWS
รีกัซซี่
ซาซาบี
แยกด์โดก้า
วิงกันดั้มซีโร่
ก็อดกันดั้ม
มาสเตอร์กันดั้ม
กันดั้มเอ็กซ์
กันดั้มเอ็กซ์ดีไวเดอร์
กันดั้มดับเบิ้ลเอ็กซ์/จีฟอลคอนดับเบิ้ลเอ็กซ์
กันดั้มแอร์มาสเตอร์
กันดั้มลีโอปาร์ด
กันดั้มเวอร์ซาโก
กันดั้มเวอร์ซาโก เชสต์เบรก
กันดั้มแอชทารอน
กันดั้มแอชทารอน เฮอร์มิตแครบ
เทิร์นเอกันดั้ม
เทิร์นเอ็กซ์
ฟรีด้อมกันดั้ม
จัสติสกันดั้ม
ชินเก็ตเตอร์
แบล็คเก็ตเตอร์
แบล็คเซอเรนา
ยาเทนโค
เอสเตวาลิสคัสตอม
อัลสโทรเมเรีย
VF-1A ซูเปอร์วัลคีรี/VF-1A
VF-1J วัลคีรี
VF-1S วัลคีรี
ควอดรัน โล
อาเมอร์วัลคีรี
YF-19
YF-21
ดันไบน์
บิลไบน์
ซวาร์ธ
เลพราคาน
นานาจิน
โอคาโอ
เนลลีเบรน
ฮิเมะเบรน
ยูว์เบรน
โจนาธาน บารอนซูว
ควินซี บารอนซูว
คิงเกนเนอร์
โดมิเนเตอร์
เอนเพแลนซา
กาชิโค
พาวเวอร์โกเลม
นีลวาช type ZERO
นีลวาช type The END
เทอร์มินัส type R909
เทอร์มินัส type B303 Devilfish
สเปียร์เฮด SH101
ดรากูนาร์1คัสตอม
ดรากูนาร์2คัสตอม
ดรากูนาร์3รุ่นหลัง
ฟัลเกน แมฟ
ฟัลเกนคัสตอม
กิลกะซามุเนะ
สทาค ไดน์
อิกซ์บราว
กันอาร์ค
บลัดอาร์ค
เกรฟอาร์ค
เกรฟอาร์ค แฟนธอม
ใช้เพลงเปิดชื่อ ชินกุ (深紅) และเพลงจบชื่อ ไอโนะอุตะ (愛の詩) ขับร้องโดย ฮิโทมิ ชิมะทานิ ซึ่งซิงเกิลที่มีเพลงทั้งสองได้วางจำหน่ายในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2550
Another Century's Episode R

มีกำหนดวางจำหน่ายในวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2553 สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 3
Another Century's Episode R > ซีรีส์ที่ปรากฏในเกม

ลันซล็อต
ชินคิโร
กุเรน
อาคัตสึกิ
ARX-7 อบาเลสท์
M9 เกิร์นส์แบค
บอนตะคุง (พิเศษจากภาคฟุล เมทัล พานิก? ฟุโมฟุ)
อควอเรียน
VF-0A
VS-25F
VF-25S
VF-25G
RVF-25
ควอดรัน เรอา
โคนิกส์มอนสเตอร์
เซต้ากันดั้ม
เฮียะกุชิกิ
ดิเจห์
เซต้ากันดั้มหมายเลข 3 (พิเศษจากภาค กรีนไดรเวอร์)
นิวกันดั้ม
ครอสโบนกันดั้ม X-1
ครอสโบนกันดั้ม X-3
เดสทินีกันดั้ม
สไตรค์ฟรีด้อมกันดั้ม
อินฟินิทจัสติสกันดั้ม
คิงเกนเนอร์
โดมิเนเตอร์
ออร์กัส
ออร์กัสทูว์
ไนคิก
อัลท์ไอเซนรีเซ
ART-1
ไซบัสเตอร์
ไนน์บอลเซราฟ
อัลฟาท
ใช้เพลงเปิดชื่อ รี:เบิร์ธ ขับร้องโดย เอซิดแบล็คเชอร์รี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2010-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เรียว โทมิโอกะ

| Ryo Tomioka |
| --- | --- |
เกิด: 21 กันยายน พ.ศ. 2536 (31 ปี) เรียว โทมิโอกะ
อาชีพ: นักแสดง
ผลงานเด่น: ซี่รี่ย์ญี่ปุ่นเรื่อง Dr. Koto Shinryojo
เรียว โทมิโอกะ ญี่ปุ่น: 富岡 涼; โรมาจิ: Tomioka Ryō) เกิดที่จังหวัดฮกไกโด กรุ๊ปเลือด O
เริ่มเข้าวงการบันเทิงเมื่อปี 2002 ได้แสดงในซีรีส์ญี่ปุ่นชื่อดังเรื่อง dr. koto shinryoujo ที่ได้รับรางวัลมากมาย
ผลงานทางโทรทัศน์

Dr. Koto Shinryojo 2006 แสดงเป็น Hara Takehiro (Fuji TV, 2006)
Yoshitsune (, 2005)
Otouto (TV Asahi, 2004)
Dr. Koto Shinryojo แสดงเป็น Hara Takehiro (Fuji TV, 2003)
ผลงานทางภาพยนตร์

Gamera The Brave กาเมร่า เดอะ เบรฟ เต่ายักษ์พิทักษ์โลก แสดงเป็น Toru aisava 2006
A Heart of love รักไง รอบหัวใจเรา แสดงเป็น Hiro 2006
แหล่งข้อมูลอื่น

GAMERA THE BRAVE เก็บถาวร 2008-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Gamera the Brave Japan เก็บถาวร 2008-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
yahoo Japan เก็บถาวร 2008-01-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจ้าชายโชโตกุ

ระวังสับสนกับ จักรพรรดินีโชโตกุ
| เจ้าชายโชโตกุ |
| --- | --- |
พระบรมฉายาลักษณ์เจ้าชายโชโตกุกับบริวารสองคน ภาพสีบนผ้าไหม ญี่ปุ่นยุคคามากูระ, คริสต์ศตวรรษที่ 13
ประสูติ: 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 574
สวรรคต: เมษายน 8, 622(622-04-08) (48 ปี)
คู่อภิเษก: อูจิ โนะ ชิตสึกาฮิ โทจิโกะ โนะ อิรัตสึเมะ
พระราชบุตร: เจ้าชายยามาชิโระ
ราชวงศ์: ยามาโตะ
พระราชบิดา: จักรพรรดิโยเม
พระราชมารดา: เจ้าหญิงอานาโเบะ โนะ ฮาชิฮิโตะ
เจ้าชายโชโตกุ (ญี่ปุ่น: 聖徳太子; โรมาจิ: Shōtoku Taishi; 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 574 – 8 เมษายน ค.ศ. 622) รู้จักกันในพระนาม เจ้าชายอูมายาโดะ (ญี่ปุ่น: 厩戸皇子; โรมาจิ: Umayado no ōjî) หรือ เจ้าชายคามิตสึยะ (ญี่ปุ่น: 上宮皇子; โรมาจิ: Kamitsumiya no ōji) เป็นผู้สำเร็จราชการและนักการเมืองกึ่งตำนานในประเทศญี่ปุ่นยุคอาซูกะที่รับใช้จักรพรรดินีซูอิโกะ พระองค์เป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิโยเมและเจ้าหญิงอานาโฮเบะ โนะ ฮาชิฮิโตะ พระบิดาและพระมารดาเป็นพระญาติของตระกูลโซงะ ซึ่งมีอำนาจมากในสมัยนั้น และพระองค์ทรงเกี่ยวพันกับการกำจัดตระกูลโมโนโนเบะอีกด้วย หลักฐานสำคัญที่ใช้อ้างอิงพระประวัติและพระกรณียกิจนั้นมาจากพงศาวดารญี่ปุ่นนาม นิฮงโชกิ เจ้าชายมีชื่อเสียงจากการปรับปรุงการบริหารราชการให้ทันสมัยและส่งเสริมศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่น
ลำดับวงศ์ตระกูล

พระบิดามารดา
พระบิดา: จักรพรรดิโยเม  (用明天皇,  ค.ศ. 517 – 21 พฤษภาคม ค.ศ. 587)
พระมารดา:  (จักรพรรดินี) เจ้าหญิงอานาโฮเบะ โนะ ฮาชิฮิโตะ (穴穂部間人皇女, สวรรคต ค.ศ. 622)
ภริยา
เจ้าหญิงอูจิ โนะ ไคตาโกะ (菟道貝蛸皇女, ประสูติ ค.ศ. 570) พระราชธิดาในจักรพรรดิบิดัตสึกับจักรพรรดินีซูอิโกะ
ทาจิบานะ โนะ โออิรัตสึเมะ ธิดาในเจ้าชายโอวาริ (橘大郎女)
โอรส: เจ้าชายชิรางาเบะ (白髪部王; สวรรคต 30 ธันวาคม ค.ศ. 643)
ธิดา: เจ้าหญิงเทจิมะ (手島女王; 30 ธันวาคม ค.ศ. 643)
โทจิโกะ โนะ อิรัตสึเมะ, ธิดาในโซงะ โนะ อูมาโกะกับพระนางโมโนโนเบะ (刀自古郎女)
โอรส: เจ้าชายยามาชิโระ (山背大兄王; 30 ธันวาคม ค.ศ. 643)
ธิดา: เจ้าหญิงไซ (財王; 30 ธันวาคม ค.ศ. 643)
โอรส: เจ้าชายฮิดอกิ (日置王; 30 ธันวาคม ค.ศ. 643)
ธิดา: เจ้าหญิงคาตาโอกะ (片岡女王; 30 ธันวาคม ค.ศ. 643)
พระนางคาวาฮิเดะ โนะ อิรัตสึเมะ (膳大郎女)
โอรส: เจ้าชายฮัตสึเนะ โนะ โอกิมิ (泊瀬王; 30 ธันวาคม ค.ศ. 643)
โอรส: เจ้าชายซาเองูซะ (三枝王;30 ธันวาคม ค.ศ. 643)
โอรส: เจ้าชายโทโมชิโกะ (伊止志古王; 30 ธันวาคม ค.ศ. 643)
โอรส: เจ้าชายอาซาเรียวโกะ (麻呂古王; 30 ธันวาคม ค.ศ. 643)
ธิดา: ราชินีสึกิชิเนะ (舂米女王; 30 ธันวาคม ค.ศ. 643) สมรสกับเจ้าชายยามาชิโระ
ธิดา: เจ้าหญิงคูนามิ (久波太女王; 30 ธันวาคม ค.ศ. 643)
ธิดา: เจ้าหญิงโทริบูชิ (波止利 女王; 30 ธันวาคม ค.ศ. 643)
ธิดา: เจ้าหญิงอูมายาโกะ (馬屋古女王; 30 ธันวาคม ค.ศ. 643)
สิ่งสืบทอด

โชโตกุบนธนบัตร 10,000 เยน ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1958
โชโตกุบนแสตมป์ ค.ศ. 1948
มีสถาบันหลายแห่งที่ตั้งชื่อตามโชโตกุ เช่น มหาวิทยาลัยโชโตกุกากูเอ็งและวิทยาลัยที่เกี่ยวข้อง (ทั้งสองแห่งอยู่ในกิฟุ) พยางค์แรกของพระนาม (聖) สามารถอ่านแบบโก-อนว่า โช และในแบบคัง-อนว่า เซ ตัวอ่านแบบหลังสามารถพบในชื่อมหาวิทยาลัยเซโตกุและวิทยาลัยที่เกี่ยวข้อง (ทั้งสองแห่งอยู่ในมัตสึโดะ)
สิ่งสืบทอด > สกุลเงิน

พระบรมสาทิสลักษณ์ของเจ้าชายโชโตกุปรากฏลงในธนบัตร 100, 1,000, 5,000 และ 10,000 เยน
ภาพ > ภาพวาด

ภาพวาดโขโตกุกับบริวารสองคน จากคากุรินจิที่คาโกงาวะ จังหวัดเฮียวโงะ
ภาพวาดบนผ้าไหมของโชโตกุตอนพระชนมพรรษา 16 พรรษา ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ คริสต์ศตวรรษที่ 14
ภาพวาดบนผ้าไหมของโชโตกุตอนพระชนมพรรษา 16 พรรษา
เท็นจูโกกุโชโจมณฑล สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่โชโตกุ (ค.ศ. 622)
โชโตกุกับพระอนุชา (ซ้าย: เจ้าชายเองูริ) กับพระโอรสองค์แรก (ขวา: เจ้าชายยามาชิโระ)
ภาพวาดของโชโตกุโดยคิกูจิ โยไซ (1781–1878)
ภาพวาดของโชโตกุโดยโคงัง เซ็นจิ, ค.ศ. 1800
ภาพ > ประติมากรรม

รูปปั้นโชโตกุพนมมือขณะทรงพระเยาว์ ประมาณ ค.ศ. 1200-1350
รูปปั้นไม้ของเจ้าชายโชโตกุที่พิพิธภัณฑ์กีเมต์
โชโตกุในฐานะพระโพธิสัตว์ที่วัดอาซูกะ-เดระ
ประติมากรรมของโชโตกุจากวัดโฮรีวจิ
ข้อมูล

Como, Michael A. (2008). Shotoku: Ethnicity, Ritual and Violence in the Japanese Buddhist Tradition. New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-518861-5
Varley, H. Paul (1973). Japanese Culture: A Short History. New York: Praeger Publishers.
Varley, Paul (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
บรรณานุกรม

Pradel, Chari (2008). Shoko Mandara and the Cult of Prince Shotoku in the Kamakura Period, Artibus Asiae 68 (2), 215–46
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Prince Shōtoku
ผลงานโดย เจ้าชายโชโตกุ บนเว็บ LibriVox (หนังสือเสียง ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เนเธอร์แลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  ULAN 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef
เมืองสิงห์

เมืองสิงห์ สามารถหมายถึง
อุทยานประวัติศาสตร์เมืองสิงห์
อำเภอเมืองสิงห์บุรี
เมืองสิงห์ เมืองเมืองหนึ่งในประเทศลาว
วัดสิงห์สุทธาวาส ตำบลโพสังโฆ อำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี เรียกว่า เมืองสิงห์  มีการตั้งถิ่นฐานของชุมชนโบราณมาเป็นเวลานานหลายยุคหลายสมัย
อำเภอละแม

| อำเภอละแม |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Lamae
คำขวัญ: หาดทรายสวยทะเลใส ท่องไพรน้ำตกจำปูน ศูนย์ผลิตภัณฑ์กล้วยหอมทอง ลองอาบน้ำแร่ แลถ้ำเขาพลู ดูแข่งเรือใบโบราณ แหล่งวิทยาการแม่โจ้
แผนที่จังหวัดชุมพร เน้นอำเภอละแม
พิกัด: 9°46′6″N 99°5′30″E﻿ / ﻿9.76833°N 99.09167°E﻿ / 9.76833; 99.09167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชุมพร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 259.0 ตร.กม. (100.0 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 29,394 คน
 • ความหนาแน่น: 113.49 คน/ตร.กม. (293.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 86170
รหัสภูมิศาสตร์: 8605
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอละแม หมู่ที่ 9 ตำบลละแม อำเภอละแม จังหวัดชุมพร 86170
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ละแม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชุมพร นับเป็นอำเภอขนาดกลาง ได้รับการยกฐานะจากกิ่งอำเภอเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2514 และมีความเติบโตทั้งด้านเศรษฐกิจ การศึกษา และปริมาณประชากรเพิ่มขึ้นตามลำดับ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่เกษตรกรรม ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ทำสวนผลไม้  ยางพารา ปาล์มน้ำมัน และทำการประมง
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอละแมตั้งอยู่ทางทิศใต้สุดของของจังหวัด ห่างจากตัวอำเภอเมืองชุมพรประมาณ 90 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหลังสวน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทยโดยตลอด
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอท่าชนะ (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพะโต๊ะ
ภูมิประเทศ

อำเภอละแมอยู่ในบริเวณที่ราบ พื้นที่ทางตะวันตกเป็นภูเขาและที่สูง ทางด้านตะวันออกเป็นชายฝั่งทะเล มีหาดทรายกว้างและยาว โดยมีสายน้ำที่สำคัญคือ แม่น้ำละแม และคลองบ้านดวด เป็นสายน้ำสั้น ๆ ที่ไหลลงสู่ทะเล ทางด้านตะวันออกมีเนินเขาเล็ก ๆ บ้างเล็กน้อย พื้นที่ลุ่มหลายแห่งเคยเป็นที่นา แต่ปัจจุบันกลายเป็นสวนและที่รกร้าง เนื่องจากการทำนาให้ผลผลิตน้อย ไม่คุ้มกับค่าใช้จ่าย