stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กาญจนาภิเษก (แก้ความกำกวม)

กาญจนาภิเษก คือการฉลองวาระครบรอบ 50 ปี และอาจหมายถึง
พระราชพิธี

พระราชพิธีกาญจนาภิเษก พ.ศ. 2539 ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
พระราชพิธีกาญจนาภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
พระราชพิธีกาญจนาภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
สถานที่

ถนนกาญจนาภิเษก ถนนวงแหวนรอบนอก รอบกรุงเทพมหานครฝั่งตะวันตก
สะพานกาญจนาภิเษก สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาในกรุงเทพมหานคร
อื่น ๆ

เครือข่ายกาญจนาภิเษก เว็บไซต์ตามพระราชดำริในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศเลบานอน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเลบานอนเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเลบานอนไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 
| รวม |  |  | 4 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Sara Kortbawi | 800 m | 2:19.42 | 18 qC | 2:17.62 | 17 |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Chrystelle Doueihy | 400 m freestyle | 4:38.30 | 33 | Did not advance | Did not advance |  |  |
| Chrystelle Doueihy | 800 m freestyle | — | — | 9:26.26 | 25 |  |  |
เทควันโด

บทความหลัก: กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบ 16 คน> Opposition Result | รอบก่อนรองฯ> Opposition Result | รอบรองฯ> Opposition Result | ชิงชนะเลิศ> Opposition Result | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Eric Melki | −55 kg |  D Endamne (GAB) W 23 (PTG) – 2 |  D Joo (KOR) L 9 – 18 | Did not advance | Did not advance | 5 |
ดูเพิ่ม

ประเทศเลบานอนในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเลบานอนในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาเลบานอนที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลกับสโมสรฟุตบอลเชลซี

| --- | --- |
นักเตะของอาร์เซนอลและเชลซีเตรียมตัวสำหรับการเตะมุมในการแข่งขันพรีเมียร์ลีก เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2009
    อาร์เซนอล   เชลซี   
ชื่ออื่น: ดาร์บีลอนดอนตะวันตกเฉียงเหนือ
ที่ตั้ง: ลอนดอน (สมาคมฟุตบอล)
ทีม: อาร์เซนอล เชลซี
พบกันครั้งแรก: 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1907 (ฟุตบอลลีกเฟิสต์ดิวิชัน ฤดูกาล 1907–08) เชลซี 2–1 อาร์เซนอล
พบกันครั้งล่าสุด: 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2022–23 อาร์เซนอล 3–1 เชลซี
สนาม: เอมิเรตส์สเตเดียม (อาร์เซนอล) สแตมฟอร์ดบริดจ์ (เชลซี)
สถิติ
การพบกันทั้งหมด: 207
ชนะสูงสุด: อาร์เซนอล (82)
ทำคะแนนสูงสุด:  ดีดีเย ดรอกบา (13)
สถิติรวม: อาร์เซนอล: 82 เสมอ: 59 เชลซี: 66
ชัยชนะครั้งใหญ่: เชลซี 6–0 อาร์เซนอล (พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2013–14) 22 มีนาคม ค.ศ. 2014
ทำประตูมากที่สุด: เชลซี 6–0 อาร์เซนอล (พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2013–14) 22 มีนาคม ค.ศ. 2014
การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลกับสโมสรฟุตบอลเชลซี (Arsenal F.C.–Chelsea F.C. rivalry) หรือเรียกว่า ดาร์บีลอนดอนตะวันตกเฉียงเหนือ (North West London derby) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างอาร์เซนอลกับเชลซี โดยแข่งขันปีละ 2 ครั้งในพรีเมียร์ลีก
เกียรติประวัติ

| การแข่งขันระดับนานาชาติ | อาร์เซนอล | เชลซี |
| --- | --- | --- |
| ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก | 0 | 2 |
| ยูฟ่ายูโรปาลีก | 0 | 2 |
| ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ | 1 | 2 |
| ยูฟ่าซูเปอร์คัพ | 0 | 1 |
| อินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัพ | 1 | 0 |

| การแข่งขันภายในประเทศ | อาร์เซนอล | เชลซี |
| เฟิสต์ดิวิชัน / พรีเมียร์ลีก | 13 | 6 |
| เอฟเอคัพ | 13 | 8 |
| ลีกคัพ | 2 | 5 |
| ฟูลล์เมมเบอร์สคัพ | 0 | 2 |
| เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ | 15 | 4 |
| ทั้งหมด | 45 | 31 |
สถิติ

ณ วันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2020
| สโมสร> ลีก | แข่ง> ลีก | ชนะ> ลีก | เสมอ> ลีก | แพ้> ลีก | ได้> ลีก | เสีย> ลีก | ลีก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อาร์เซนอล | 166 | 63 | 50 | 53 | 233 | 216 |  |
| เชลซี | 166 | 53 | 50 | 63 | 216 | 233 |  |
เอฟเอคัพ
| อาร์เซนอล | 20 | 9 | 6 | 5 | 32 | 23 |  |
| เชลซี | 20 | 5 | 6 | 9 | 23 | 32 |  |
อีเอฟแอลคัพ
| อาร์เซนอล | 8 | 3 | 1 | 4 | 8 | 15 |  |
| เชลซี | 8 | 4 | 1 | 3 | 15 | 8 |  |
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
| อาร์เซนอล | 2 | 0 | 1 | 1 | 2 | 3 |  |
| เชลซี | 2 | 1 | 1 | 0 | 3 | 2 |  |
ยูฟ่ายูโรปาลีก
| อาร์เซนอล | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 | 4 |  |
| เชลซี | 1 | 1 | 0 | 0 | 4 | 1 |  |
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์
| อาร์เซนอล | 3 | 1 | 1 | 1 | 3 | 3 |  |
| เชลซี | 3 | 1 | 1 | 1 | 3 | 3 |  |
ทั้งหมด
| อาร์เซนอล | 200 | 76 | 59 | 65 | 279 | 264 |  |
| เชลซี | 200 | 65 | 59 | 76 | 264 | 279 |  |
สถิติยอดผู้ชมสูงสุด

อาร์เซนอล 2–1 เชลซี: 89,472 (27 พฤษภาคม 2017), เวมบลีย์ (สนามกลาง)
เชลซี 2–1 อาร์เซนอล: 88,103 (18 เมษายน 2009), เวมบลีย์ (สนามกลาง)
อาร์เซนอล 1–0 เชลซี: 85,437 (2 สิงหาคม 2015), เวมบลีย์ (สนามกลาง)
อาร์เซนอล 1–1 เชลซี: 83,325 (6 สิงหาคม 2017), เวมบลีย์ (สนามกลาง)
เชลซี 1–1 อาร์เซนอล: 82,905 (12 ตุลาคม 1935), สแตมฟอร์ดบริดจ์ (บ้านเชลซี)
อาร์เซนอล 2–0 เชลซี: 73,963 (4 พฤษภาคม 2002), มิลเลนเนียม (สนามกลาง)
อาร์เซนอล 1–1 เชลซี: 68,084 (5 เมษายน 1952), ไวต์ฮาร์ตเลน (บ้าน ทอตนัมฮอตสเปอร์)
เชลซี 2–1 วูลิชอาร์เซนอล: 65,000 (9 พฤศจิกายน 1907), สแตมฟอร์ดบริดจ์ (บ้านเชลซี)
อาร์เซนอล 2–1 เชลซี: 62,642 (20 มีนาคม 1973), ไฮบิวรี (บ้านอาร์เซนอล)
อาร์เซนอล 1–2 เชลซี: 60,309 (29 ธันวาคม 2019), เอมิเรตส์ (บ้านอาร์เซนอล)
ดูเพิ่ม

การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลเชลซีกับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
โพคารี่สเวท

| --- | --- |


ชนิดสินค้า: เครื่องดื่มสำหรับกีฬา
ผลิตโดย: โอซูกะ ฟาร์มาซูติคอล
ประเทศ: ญี่ปุ่น
เริ่มจำหน่าย: 1980; 44 ปีที่แล้ว (1980)
ตลาด: เอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตะวันออกกลาง ประเทศเม็กซิโก สหรัฐ
เว็บไซต์: pocarisweat.jp
โพคารี่สเวท (ญี่ปุ่น: ポカリスエット; โรมาจิ: Pokari Suetto) เป็นเครื่องดื่มที่เป็นที่นิยมของญี่ปุ่น และเป็นเครื่องดื่มเกลือแร่ผลิตโดยบริษัทโอตสึกะเภสัชกรรมจำกัด  ขายครั้งแรกในปี 1980 เป็นที่รู้จักเกือบทั้งเอเชียและตะวันออกกลาง อีกทั้งยังมีขายที่เอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออสเตรเลีย และเม็กซิโก
โพคารี่สเวทเป็นเครื่องดื่มที่รสชาติเบาละมุน ไม่มีความซ่าจากคาร์บอน และได้โฆษณาว่าเป็น "เป็นไอออน ดริ๊งก์" "น้ำดื่มให้ความสดชื่น" และ "เป็นสิ่งที่ร่างกายต้องการ" โดยเครื่องดื่มนี้มีรสเกรปฟรูตบาง ๆ ตามด้วยกลิ่นที่ค้างในลำคอ และมีขายในรูปแบบของเหลวในกระป๋องอะลูมิเนียม ขวดพลาสติก และในรูปแบบผง
ส่วนผสม

น้ำ
น้ำตาล
โซเดียมซิเตรต
เกลือแกง
โพแทสเซียมคลอไรด์
แคลเซียม
แมกนีเซียมคาร์บอเนต
สารเพิ่มรสชาติ
ประวัติ

โพคารี่สเวท วางขายครั้งแรกในปีค.ศ. 1980 ที่ประเทศญี่ปุ่นโดยพนักงานของบริษัทโอตสึกะเภสัชกรรมจำกัด ที่ชื่อโรคุโระ ฮาริมา ที่ได้ไอเดียมาจากการสังเกตแพทย์ที่ให้สารอาหารผ่านหลอดเลือดดำเพื่อเพิ่มน้ำให้แก่ร่างกาย โดยฮาริมาได้ไปโรงพยาบาลหลังอาเจียนในขณะที่กำลังไปทำธุระกิจที่เม็กซิโก และเริ่มสงสัยว่าการดื่มจะสามารถให้ทั้งน้ำและสารอาหารที่เขาต้องใช้ในการพักฟื้นได้หรือไม่
ด้วยความกังวลต่อพื้นที่ของเกเตอเรดในตลาดสหรัฐฯ โพคารี่สเวทจึงให้ความสนใจตลาดเอเชียและตะวันออกกลางเป็นหลัก ในปี 1982 เครื่องดื่มนี้ได้เดินทางข้ามมหาสมุทรเป็นครั้งแรกไปที่ฮ่องกง และไต้หวัน ในปีต่อมาได้ไปที่สิงคโปร์ บาห์เรน โอมาน และซาอุดิอาระเบีย ในกลางปี 1990 โพคารี่สเวทได้กลายเป็นเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ชนิดแรกในประเทศญี่ปุ่นที่มีมูลค่าในการส่งออกมากกว่า 1 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ
ชื่อ

เหล่าผู้ผลิตได้ตั้งชื่อผลิตภัณฑ์ "โพคารี่สเวท" โดยจุดประสงค์แรกเริ่มเป็นการโฆษณาสินค้าด้วยการเป็นเครื่องดื่มเกลือแร่ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งรวมมาจากแนวคิดเรื่องการสูญเสียสารอาหารและเกลือแร่พร้อมกับการขับเหงื่อที่ตั้งใจให้แก่ผู้ดื่ม โดยส่วนต้นของชื่อ "โพคารี่" ให้ความรู้สึกสดชื่น เว็บไซต์ของผู้ผลิตเคยกล่าวว่า "'โพคารี่' เป็นชื่อที่มีความแตกต่างที่เล็กน้อย เสียงที่สดใส แต่ไม่มีความหมายที่ชัดเจน"
การตลาด

โพคารี่สเวทใช้สีฟ้าขาวคงเดิมตั้งแต่การเปิดตัวเมื่อปี 1980 โดยเริ่มแรกได้ทำการวางขายในลักษณะกระป๋องขนาด 245 มิลลิลิตร ต่อมาได้ขายในลักษณะขวดเป็นหลักตั้งแต่ปี 1990
ต่อมา บริษัทโอตสึกะได้เริ่มโครงการโฆษณาโดยมีเป้าหมายที่ประเทศอินโดนีเซียหลังจากช่วงการระบาดของโรคไข้เด็งกีในปี 2010 โดยโฆษณาว่าเป็นเครื่องดื่มที่ช่วยป้องกันการขาดน้ำ ซึ่งเป็นอาการที่พบโดยทั่วไปของโรคนี้
ในวันที่ 15 พฤษภาคม 2014 โพคารี่สเวทได้เริ่มโครงการที่จะส่ง "Lunar Dream Capsule" ไปดวงจันทร์ ซึ่งกระสวยจะมีรูปทรงเดียวกันกระป๋องโพคารี่สเวทที่เต็มไปด้วยผงโพคารี่สเวท เมื่อไปถึงดวงจันทร์แล้ว โพคารี่สเวทจะเป็นผลิตภัณฑ์ทางการค้าชิ้นแรกที่โฆษณาบนดวงจันทร์ แรกเริ่มมีกำหนดปล่อยไปกับจรวด SpaceX Falcon 9 ในเดือนตุลาคม 2015
บริษัทยังทำการโฆษณาอย่างกว้างขวางผ่านอนิเมะ ผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคของอนิเมชั่นหลับตาฝัน ถึงชื่อเธอช่วยสร้างการโฆษณาแนวอนิเมะในปี 2019 โพคารี่สเวทได้ปล่อยตอนพิเศษของเซลล์ขยันพันธุ์เดือด ในปี 2021 เพื่อเปรียบเทียบการดื่มเครื่องดื่มนี้เป็นวิธีการป้องกันโรคลมเหตุร้อน
นกแก้วทิมเนห์

| นกแก้วทิมเนห์ |
| --- | --- |

ในกรงเลี้ยง
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์ปีก Aves
อันดับ:: Psittaciformes Psittaciformes
วงศ์:: Psittacidae Psittacidae
สกุล:: Psittacus Psittacus เฟรเซอร์, 1844
สปีชีส์:: Psittacus timneh
ชื่อทวินาม
Psittacus timneh เฟรเซอร์, 1844


พิสัย
ชื่อพ้อง
 Psittacus erithacus timneh
นกแก้วทิมเนห์ (อังกฤษ: Timneh parrot, Timneh grey parrot, Timneh African grey parrot; ชื่อวิทยาศาสตร์: Psittacus timneh) หรือที่รู้จักในชื่อ นกแก้วเทาทิมเนห์ หรือ นกแก้วเทาแอฟริกาทิมเนห์ เป็นนกแก้วจากแอฟริกาตะวันตก เดิมทีถูกจัดว่าเป็นชนิดย่อยของนกแก้วแอฟริกันเกรย์ (Psittacus erithacus timneh) แต่ปัจจุบันจัดเป็นสายพันธุ์เต็มของ Psittacus timneh ในการเลี้ยงนก มักมักเรียกนกแก้วชนิดนี้ด้วยอักษรย่อ TAG และมักถูกเลี้ยงเป็นนกแก้วคู่ใจ
อนุกรมวิธาน

นกแก้วทิมเนห์ถูกอธิบายอย่างเป็นทางการครั้งแรกในปี 1844 โดยนักสัตววิทยาและนักสะสมชาวอังกฤษ หลุยส์ เฟรเซอร์ ซึ่งตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Psittacus timneh และระบุถิ่นกำเนิดว่า "ดินแดนทิมเนห์, เซียร์ราลีโอน" ชาวเท็มเน เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ใน จังหวัดเหนือ ของเซียร์ราลีโอน นกแก้วทิมเนห์เคยถูกจัดประเภทเป็นชนิดย่อยของนกแก้วแอฟริกันเกรย์ แต่ปัจจุบันถูกจัดให้เป็นชนิดแยกต่างหาก อ้างอิงจากผลการศึกษาเกี่ยวกับพันธุกรรมและสัณฐานวิทยาที่ตีพิมพ์ในปี 2007
มีการยอมรับชนิดย่อย 2 ชนิด:
P. t. timneh Fraser, 1844 – ทางตอนใต้ของกินีถึงเซียร์ราลีโอน ไลบีเรีย มาลี และไอวอรีโคสต์ตะวันตก
P. t. princeps Alexander, 1909 – ปรินซิปี เกาะที่อยู่ใกล้ชายฝั่งตะวันตกของแอฟริกา
ลักษณะ

นกแก้วทิมเนห์มีขนาดยาวประมาณ 28–33 เซนติเมตร (11–13 นิ้ว) และน้ำหนักประมาณ 275–375 กรัม (9.7–13.2 ออนซ์) จัดเป็นนกแก้วขนาดกลาง ขนของมันส่วนใหญ่เป็นสีเทาปนกัน พร้อมด้วยใบหน้าสีขาวและดวงตาสีเหลืองซีด เมื่อเทียบกับนกแก้วแอฟริกันเกรย์ชนิดอื่นที่ได้รับการยอมรับ คือ นกแก้วแอฟริกันเกรย์ (P. erithacus) นกทิมเนห์มีขนาดเล็กกว่าและสีเข้มกว่า โดยมีหางสีแดงเข้มหม่น (แทนที่จะเป็นสีแดงสด) และมีแถบสีขาวที่ปลายปากบน เช่นเดียวกับนกแก้วแอฟริกันเกรย์ นกทิมเนห์มีความฉลาดและมีความสามารถในการเลียนเสียงอย่างยอดเยี่ยม นอกจากนี้ นกทิมเนห์อาจมีลักษณะตื่นกลัวน้อยกว่าและมีความเป็นมิตรกับมนุษย์มากกว่า อีกทั้งสามารถเรียนรู้การพูดได้ตั้งแต่อายุน้อยกว่านกแก้วแอฟริกันเกรย์
การกระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่

นกแก้วทิมเนห์เป็นสัตว์เฉพาะถิ่นของป่าฝนชื้นในส่วนตะวันตกของป่า กินีบน และบริเวณใกล้เคียงที่เป็น ทุ่งหญ้าสะวันนา ของ แอฟริกาตะวันตก ตั้งแต่ กินี-บิสเซา เซียร์ราลีโอน และทางตอนใต้ของ มาลี ไปทางทิศตะวันออกจนถึงอย่างน้อย 70 กิโลเมตรทางตะวันออกของ แม่น้ำบันดามา ใน ไอวอรีโคสต์ โดยไม่มีการซ้อนทับกันตามธรรมชาติของนกแก้วแอฟริกันเกรย์ (Grey parrot) แม้ว่าทั้งสองชนิดจะพบได้ทั่วไปใน การเลี้ยงนก เมื่อมีนกหลุดหนีไป อาจเกิดการ ผสมพันธุ์ ระหว่างนกสีเทากับทิมเนห์ได้ ซึ่งพบเห็นในนกที่ถูกเลี้ยง นกแก้วเหล่านี้มักอาศัยอยู่ในป่าทึบ แต่ก็สามารถพบได้ตามขอบป่าและในที่โล่ง รวมถึงป่า ริมน้ำ ที่อยู่ตามลำน้ำ ทุ่งสะวันนาที่มีต้นไม้ และป่าชายเลน บางครั้งยังพบในพื้นที่เพาะปลูกและสวน แม้ว่าไม่ชัดเจนว่าถิ่นที่อยู่เหล่านี้จะมีประชากรนกที่ยั่งยืนหรือไม่ นกเหล่านี้อาจมีการเคลื่อนย้ายตามฤดูกาล ออกจากพื้นที่ที่แห้งแล้งที่สุดในช่วงฤดูแล้ง
สถานภาพ ภัยคุกคาม และการอนุรักษ์

จากการประมาณจำนวนประชากรทั้งหมด 120,000–259,000 ตัว นกจำนวนมากที่สุดพบในไอวอรีโคสต์ (54,000–130,000 ตัว) และไลบีเรีย (50,000–100,000 ตัว) ในประเทศอื่น ๆ ที่อยู่ในเขตการกระจายพันธุ์ ประมาณตัวเลขได้ดังนี้ เซียร์ราลีโอน (11,000–18,000 ตัว) กินี (5,000–10,000 ตัว) และกินี-บิสเซา (100–1,000 ตัว) ในขณะที่จำนวนในตอนใต้ของมาลีนั้นมีไม่มาก การสำรวจพบว่าสปีชีส์นี้ได้หายไปจากป่ารอบ ๆ เขตสงวนธรรมชาติเขานิมบา และใน เทศมณฑลนิมบา ไลบีเรีย
นกแก้วทิมเนห์กำลังประสบกับการลดลงของประชากรเนื่องจากการสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัยในป่าและการดักจับเพื่อการค้าสัตว์ป่าในระดับสากล การกระจายตัวและการสูญเสียพื้นที่ป่า รวมถึงการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ ได้กลายเป็นปัจจัยหลักที่ส่งผลต่อความพร้อมของอาหารสำหรับนกแก้ว ความสามารถของสปีชีส์ในการติดตามหาอาหาร (เช่น พืชและส่วนต่าง ๆ ของพืช รวมถึงผลไม้ เมล็ดพืช ดอกตูม ใบอ่อน และยางไม้) และการเปลี่ยนแปลงอาหารมีความสำคัญต่อการปรับตัวของสปีชีส์กับการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นปัจจัยหนึ่งที่ส่งผลให้จำนวนประชากรของนกแก้วทิมเนห์ลดลง ร่วมกับนกแก้วแอฟริกันเกรย์คองโกซึ่งมีความใกล้เคียงกัน นกแก้วทิมเนห์เป็นหนึ่งในนกสัตว์เลี้ยงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา ยุโรป และตะวันออกกลาง เนื่องจากมีอายุยืนยาวและความสามารถในการเลียนเสียงมนุษย์
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 คณะกรรมการสัตว์ของ CITES ได้สั่งห้ามส่งออกนกแก้วทิมเนห์จากเซียร์ราลีโอน ไลบีเรีย ไอวอรีโคสต์ และกินีเป็นเวลา 2 ปี ขณะที่การนำเข้านกที่ถูกจับในป่ามายัง สหภาพยุโรป (EU) ก็ถูกห้ามในปีเดียวกัน แม้จะมีการห้าม แต่ในปี 2009 กินีก็ยังส่งออกนก 720 ตัว การค้าถูกกฎหมายซึ่งถูกติดตามโดย CITES อาจเป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ของจำนวนที่ถูกจับจากป่าทั้งหมด
ในปี 2012 BirdLife International ได้จัดให้สถานะของนกแก้วทิมเนห์เป็นสปีชีส์เต็มรูปแบบตามความแตกต่างทางพันธุกรรม รูปร่าง ขน และเสียง และจัดให้นกชนิดนี้เป็นสัตว์ที่ ใกล้สูญพันธุ์ ในปี 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Commonsinline
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q5466341  Wikispecies: Psittacus timneh  Avibase: 7D6F6D08FE72DF43  BirdLife: 22736498  EoL: 45514193  GBIF: 8873404  IUCN: 22736498  NCBI: 1549196  Xeno-canto: Psittacus-timneh 
แสดงหางสีแดงเข้มหม่น
เบสบอลทีมชาติจีนไทเป

| --- | --- |

ประเทศ:  สาธารณรัฐจีน (competes as  จีนไทเป)
สหพันธ์: Chinese Taipei Baseball Association (中華民國棒球協會)
สมาพันธ์: Baseball Federation of Asia
ผู้จัดการ: Hong I-Chung (2019–)
เวิลด์เบสบอลคลาสสิก
จำนวนครั้งที่แข่ง: 4 (ครั้งแรกในปี 2006)
ผลการแข่งที่ดีที่สุด: 8th (1 time, in 2013)
กีฬาโอลิมปิก
จำนวนครั้งที่แข่ง: 4 (ครั้งแรกในปี 1984)
ผลการแข่งที่ดีที่สุด:  อันดับ 2 (1 สมัย, ในปี 1992)
เวิลด์คัพ
จำนวนครั้งที่แข่ง: 14 (ครั้งแรกในปี 1972)
ผลการแข่งที่ดีที่สุด:  อันดับ 2 (1 สมัย, ในปี 1984)
อินเตอร์คอนติเนนทอลคัพ
จำนวนครั้งที่แข่ง: 10 (ครั้งแรกในปี 1973)
ผลการแข่งที่ดีที่สุด:  อันดับ 3 (2 สมัย, ล่าสุดในปี 2006)
เอเชียนเกมส์
จำนวนครั้งที่แข่ง: 4 (ครั้งแรกในปี 1994)
ผลการแข่งที่ดีที่สุด:  อันดับ 1 (1 สมัย, ในปี 2006)
ชิงแชมป์เอเชีย
จำนวนครั้งที่แข่ง: 26 (ครั้งแรกในปี 1954)
ผลการแข่งที่ดีที่สุด:  อันดับ 1 (5 สมัย, ล่าสุดในปี 2019)
เบสบอลทีมชาติจีนไทเป เป็นทีมเบสบอลระดับทีมชาติของไต้หวัน เป็นตัวแทนของไต้หวันในการแข่งขันเบสบอลระดับนานาชาติเช่น เวิลด์เบสบอลคลาสสิก และ เบสบอลชิงแชมป์เอเชีย เป็นต้น
เกียรติประวัติและได้รับการยอมรับ

เบสบอลชิงแชมป์เอเชีย
อันดับ 1, 1983 (Together with Japan and South Korea), 1987, 1989 (Together with Japan and South Korea), 2001, 2019
อันดับ 2, 1955, 1969, 1985 (Together with South Korea), 2003, 2005, 2009, 2012, 2015
อันดับ 3, 1959, 1962, 1963, 1965, 1967, 1971, 1973, 1975, 1993, 1995, 1997, 1999
อันดับ 4, 1954, 1975
อันดับ 5, 1971
เอเชียนเกมส์
อันดับ 1 1990 (Demonstration sport), 2006
อันดับ 2, 2002, 2010
อันดับ 3, 1994, 1998
อินเตอร์คอนติเนนทอลคัพ
อันดับ 3, 2006
เบสบอลเวิลด์คัพ
อันดับ 2, 1984
อันดับ 3, 1986, 1988, 2001
อันดับ 4, 1982, 2003
อันดับ 5, 1973
ดูเพิ่ม

ไชนีสโปรเฟสชั่นแนลเบสบอลลีก
แหล่งข้อมูลอื่น

Chinese Taipei Baseball Association Official Website
The Official Website of the Beijing 2008 Olympic Games
Taiwan Culture Portal: The pride and sorrow of Taiwan adult national baseball teams  (in English)
| ด ค กเบสบอลทีมชาติในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
 อัฟกานิสถาน  กัมพูชา  จีน  ฮ่องกง  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิหร่าน  อิรัก  ญี่ปุ่น  ลาว  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  มาเลเซีย  มองโกเลีย  พม่า  เนปาล  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  ฟิลิปปินส์  สิงคโปร์  ศรีลังกา  ไต้หวัน1  ไทย  อุซเบกิสถาน  เวียดนาม   1มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า 'สาธารณรัฐจีน'; แข่งขันในชื่อ 'จีนไทเป'
จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล: เฟสสี่
ภาพยนตร์

บทความหลัก: รายชื่อภาพยนตร์ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
| ภาพยนตร์ | วันที่ฉายในสหรัฐ | ผู้กำกับ | ผู้เขียนบท | ผู้อำนวยการสร้าง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แบล็ค วิโดว์ | 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 (2021-07-09) | เคต ชอร์ตแลนด์ | เอริก เพียร์สัน | เควิน ไฟกี |
| ชาง-ชี กับตำนานลับเท็นริงส์ | 3 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-03) | เดสติน แดเนียล เครตตัน | เดฟ คาลลาแฮมกับเดสติน แดเนียล เครตตันกับแอนดรูว์ แลนัม | เควิน ไฟกีและโจนาธาน ชวาร์ตซ์ |
| ฮีโร่พลังเทพเจ้า‎ | 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 (2021-11-05) | โคลอี เจา | โคลอี เจาและโคลอี เจากับแพทริก เบอร์ลีห์และไรอัน เฟอร์โปกับแคซ เฟอร์โป | เควิน ไฟกีและเนต มัวร์ |
| สไปเดอร์แมน: โน เวย์ โฮม‎ | 17 ธันวาคม ค.ศ. 2021 (2021-12-17) | จอน วอตส์ | คริส แม็กเคนนากับเอริก ซอมเมอส์ | เควิน ไฟกีและเอมี ปาสคาล |
| จอมเวทย์มหากาฬ ในมัลติเวิร์สมหาภัย‎ | 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 (2022-05-06) | แซม เรย์มี | ไมเคิล วาลดรอน | เควิน ไฟกี |
| ธอร์: ด้วยรักและอัสนี | 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 (2022-07-08) | ไทกา ไวทีที | ไทกา ไวทีทีกับเจนนิเฟอร์ เคย์ติน โรบินสัน | เควิน ไฟกีและแบรด วินเดอร์บอม |
| แบล็ค แพนเธอร์: วาคานด้าจงเจริญ | 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 (2022-11-11) | ไรอัน คูเกลอร์ | ไรอัน คูเกลอร์กับโจ รอเบิร์ต โคล | เควิน ไฟกีและเนต มัวร์ |
ภาพยนตร์ > แบล็ค วิโดว์ (2021)

บทความหลัก: แบล็ค วิโดว์ (ภาพยนตร์)
นาตาชา โรมานอฟฟ์ ค้นพบว่าตัวเองโดดเดี่ยวและถูกบังคับให้เผชิญหน้ากับการสมรู้ร่วมคิดที่เป็นอันตรายกับอดีตของเธอ โรมานอฟฟ์ถูกไล่ตามโดยกองกำลังที่ไม่ยอมหยุดยั้งเพื่อโค่นล้มเธอ และเธอต้องจัดการกับอดีตของตัวเอง ทั้งในฐานะสายลับและความสัมพันธ์ที่แตกสลายที่ทิ้งไว้ให้เธอ ก่อนที่เธอจะกลายเป็น อเวนเจอร์ส
หลังจากสำรวจเบื้องหลังของตัวละคร นาตาชา โรมานอฟฟ์ / แบล็ค วิโดว์ ของ สการ์เลตต์ โจแฮนส์สัน ใน อเวนเจอร์ส: มหาศึกอัลตรอนถล่มโลก (2015) เควิน ไฟกี แสดงความสนใจที่จะสำรวจเรื่องราวของตัวละครต่อไปในภาพยนตร์เดี่ยว ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 แจ็ก เชเฟอร์ ได้รับการว่าจ้างให้เขียนบทภาพยนตร์ และ เคต ชอร์ตแลนด์ ได้รับการว่าจ้างให้เป็นผู้กำกับ เนด เบนสัน เขียนบทภาพยนตร์ใหม่ในเดือนกุมภาพันธ์ เชเฟอร์และเบนสันมีชื่อในเครดิตเป็นผู้เขียนเนื้อเรื่องของภาพยนตร์ ส่วน เอริก เพียร์สัน มีชื่อในเครดิตเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ การถ่ายทำเริ่มต้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019 และสิ้นสุดในเดือนตุลาคม โดยถ่ายทำในนอร์เวย์, สหราชอาณาจักร บูดาเปสต์, โมร็อกโกและจอร์เจีย แบล็ค วิโดว์ ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2021 ที่งานพรมแดงในลอนดอน, ลอสแอนเจลิส, เมลเบิร์นและนครนิวยอร์ก ฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม โดยฉายทั้งในโรงภาพยนตร์และบนดิสนีย์+ ในรูปแบบพรีเมียร์แอกเซสส์ และฉายในไทยเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ก่อนจะฉายในดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม
แบล็ค วิโดว์ ดำเนินเรื่องในปี ค.ศ. 2016 ส่วนใหญ่เกิดขึ้นระหว่างเนื้อเรื่องหลักของ กัปตันอเมริกา: ศึกฮีโร่ระห่ำโลก (2016) และฉากสุดท้ายของภาพยนตร์ วิลเลียม เฮิร์ต กลับมารับบทเดิมเป็น แธดเดียส รอสส์ จากภาพยนตร์ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลก่อนหน้านี้ ฉากหลังเครดิตของ แบล็ค วิโดว์ มีการปรากฏตัวของ วาเลนตินา อัลเลกรา เดอ ฟงแตน แสดงโดย จูเลีย หลุยส์-ไดรฟัส จากละครชุด ฟัลคอนและวินเทอร์ โซลเยอร์ (2021) และเตรียมการปรากฏตัวของ เยเลนา เบโลวา แสดงโดย ฟลอเรนซ์ พิว ในละครชุด ฮอว์คอาย (2021) เจเรมี เรนเนอร์ ปรากฏตัวเฉพาะเสียงพูดและภาพถ่ายเป็น คลินต์ บาร์ตัน / ฮอว์คอาย
ภาพยนตร์ > ชาง-ชี กับตำนานลับเท็นริงส์ (2021)

บทความหลัก: ชาง-ชี กับตำนานลับเท็นริงส์
เมื่อ ชาง-ชี ถูกดึงดูดเข้าสู่องค์กรลับ เท็นริงส์ เขาถูกบังคับให้เผชิญหน้ากับอดีตที่เขาคิดว่าเขาได้ทิ้งไปแล้ว
เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2018 มาร์เวลสตูดิโอส์ เริ่มต้นพัฒนาภาพยนตร์ชาง-ชี โดยเป็นเรื่องแรกที่มีนักแสดงนำเป็นชาวเอเชีย เดฟ คาลลาแฮม ได้รับการว่าจ้างให้เขียนบท และให้ เดสติน แดเนียล เครตตัน เป็นผู้กำกับในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2019 ซือมู่ หลิว เปิดเผยว่าเขาจะแสดงเป็นชาง-ชี ร่วมกับ โทนี เหลียง แสดงเป็น เหวินหวู่ / เดอะแมนดาริน ในภาพยนตร์ ที่งานแซนดีเอโกคอมิก-คอนในเดือนกรกฎาคม การถ่ายทำเริ่มต้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 แต่หยุดถ่ายทำชั่วคราวในเดือนมีนาคมเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ภาพยนตร์กลับมาถ่ายทำต่อในเดือนสิงหาคมและสิ้นสุดในเดือนตุลาคม ภาพยนตร์มีการถ่ายทำในออสเตรเลียและซานฟรานซิสโก ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2021 เครตตันเปิดเผยว่าเขามีชื่อเป็นผู้เขียนบทร่วมกับคาลลาแฮมกับแอนดรูว์ แลนัม ชาง-ชี กับตำนานลับเท็นริงส์ ฉายรอบปฐมทัศน์ที่ลอสแอนเจลิส เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2021 ฉายรอบทั่วไปในสหรัฐเมื่อวันที่ 3 กันยายน และฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม
ชาง-ชี กับตำนานลับเท็นริงส์ ดำเนินเรื่องหลังเหตุการณ์ใน อเวนเจอร์ส: เผด็จศึก (2019) ในช่วงหลายวันก่อนถึงเทศกาลเช็งเม้งในต้นเดือนเมษายน เบเนดิกต์ หว่อง กลับมารับบทเดิมเป็น หว่อง จากภาพยนตร์ก่อนหน้านี้ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ร่วมกับ เบน คิงสลีย์ เป็น เทรเวอร์ สแลตเทอรี ผู้แสดงเป็นแมนดารินตัวปลอมใน ไอรอนแมน 3  (2013) และมาร์เวลวันช็อตส์ ออลเฮลเดอะคิง (2014) องค์กรเท็นริงส์ เคยปรากฏตัวหรือถูกกล่าวถึงใน ไอรอนแมน มหาประลัย คน เกราะ เหล็ก (2008), ไอรอนแมน 2 (2010), ออลเฮลเดอะคิง และ มนุษย์มดมหากาฬ (2015) ทิม รอท ให้เสียงเป็น เอมิล บรอนสกี / อะบอมิเนชัน โดยเขากลับมารับบทเดิมจากใน มนุษย์ตัวเขียวจอมพลัง (2008) ฉากกลางเครดิตประกอบด้วย มาร์ก รัฟฟาโลและบรี ลาร์สัน กลับมารับบทเดิมของพวกเขาจากภาพยนตร์ก่อนหน้านี้ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลเป็น บรูซ แบนเนอร์และแครอล แดนเวอร์ส / กัปตันมาร์เวล