stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คู่แค้นแสนรัก (ละครโทรทัศน์)

| คู่แค้นแสนรัก |
| --- | --- |
สร้างโดย: พ.ศ. 2554 : บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด  พ.ศ. 2564 : บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
บทประพันธ์: เทพิตา
บทละครโทรทัศน์: ปณธี
กำกับโดย: พ.ศ. 2554 : กฤษฎา เตชะนิโลบล   พ.ศ. 2564 : ภูมิภัทร สังวาลย์วรกุล
นักแสดง: พ.ศ. 2554 :    ชาคริต แย้มนาม พัชราภา ไชยเชื้อ รังสิต ศิรนานนท์ นาเดีย นิมิตรวานิช ธนเวทย์ สิริวัฒน์ธนกุล อัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์   พ.ศ. 2564 :   ภัทรเดช สงวนความดี มุกดา นรินทร์รักษ์  อติรุจ สิงหอำพล ใจบัว ฮิดดิง  ทองภูมิ สิริพิพัฒน์  ศรัณย่า ชุณหศาสตร์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: (พ.ศ. 2554) เพลง แพ้ใจ - เคลียร์   (พ.ศ. 2564) เพลง พลิกล็อก - ภัทรเดช สงวนความดี - มุกดา นรินทร์รักษ์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
การผลิต
ผู้จัดละคร: คณะกรรมการพิจารณาการผลิตละครโทรทัศน์
ความยาวตอน: พ.ศ. 2554 : 120 นาที พ.ศ. 2564 : 120 นาที
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่อง 7 HD
ออกอากาศ: 21 กุมภาพันธ์ 2564 – 2 เมษายน พ.ศ. 2564
คู่แค้นแสนรัก เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก, คอมเมดี้และดราม่า ที่สร้างจากบทประพันธ์ของ  เทพิตา เป็นละครรีเมคยอดนิยมที่ได้รับโอกาสถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์มาแล้ว 2 ครั้งด้วยกัน
การสร้างเป็นละครโทรทัศน์

คู่แค้นแสนรักเคยสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยครั้งแรกเมื่อในปี พ.ศ. 2554 โดยผู้จัดละคร อรพรรณ วัชรพล ผลิตโดยบริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด โดยบทประพันธ์ เทพิตา และบทโทรทัศน์ ปณธี กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล นำแสดงโดย ชาคริต แย้มนาม, พัชราภา ไชยเชื้อ, รังสิต ศิรนานนท์ , นาเดีย นิมิตรวานิช, ธนเวทย์ สิริวัฒน์ธนกุล, อัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2554 - 24 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น.ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7ต่อจากละครเรื่อง ลุย
ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2564 ได้นำกลับมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยอีกครั้งจากมุมมองใหม่และมการปรับเปลี่ยนเพิ่มเติมเนื้อเรื่องและตัวละครออกอากาศในช่วงละครหลังข่าวภาคค่ำอีกครั้ง ผลิตโดย บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด โดยบทประพันธ์ เทพิตา และบทโทรทัศน์ ปณธี กำกับการแสดงโดย ภูมิภัทร สังวาลย์วรกุล นำแสดงโดย ภัทรเดช สงวนความดี, มุกดา นรินทร์รักษ์, อติรุจ สิงหอำพล, ใจบัว ฮิดดิง, ทองภูมิ สิริพิพัฒน์, ศรัณย่า ชุณหศาสตร์ ออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 น. ออกอากาศเริ่มตอนแรกวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2564 – 2 เมษายน พ.ศ. 2564 ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดีต่อจากละครเรื่อง ทางเสือผ่าน
งานสร้าง

ผู้เขียนบทละครโทรทัศน์ไทยเรื่องนี้คือ ปณธีที่เคยทำงานให้กับละคร ไฟรักเกมร้อน, ทะเลไฟ, มัสยา, สองนรี เป็นต้นและหลายๆเรื่องวิธีการทำงานเริ่มต้นตั้งแต่อ่านบทประพันธ์ให้จบ แล้วจึงค่อย ๆ เรียบเรียงตามเส้นเวลาของเรื่อง เสร็จแล้วจึงทำความรู้จักกับตัวละครอย่างทะลุปรุโปร่ง และทำความเข้าใจกับบริบทสังคม ตัดรายละเอียดเหตุการณ์ที่ไม่สำคัญออกหรือแก้ไข นำมายุบรวมกับอีกเหตุการณ์ หรือบางเหตุการณ์ไม่มีความแข็งแรงพอ ก็อาจเพิ่มเติม ขณะเดียวกันก็มีการตัดบางตัวละครในนิยายออก
แนวคิดการนำกลับมาในการสร้างเป็นละครโทรทัศน์เรื่องนี้ทางทีมงานบริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัดผู้จัดงานละครเรื่องนี้ได้นำละคร คู่แค้นแสนรัก ละครรีเมคยอดนิยมและได้มีแพลนในการคัดเลือกนักแสดงนำแสดงโดย ภัทรเดช สงวนความดี  รับบทเป็น "สงกรานต์" ไฮโซหนุ่มคาสโนว่า
และ มุกดา นรินทร์รักษ์ รับบทเป็น "อิงดาว" / "ดาวประดับ" ในเรื่องเป็นลูกสาวเจ้าของสวนไร่สวยแซ่บ ได้รับแรงบันดาลใจจากโดยแฟนละครเคยสร้างเป็นละครรีเมคเมื่อใน ปี พ.ศ. 2554 ชาคริต แย้มนาม รับบทเป็น "สงกรานต์" แสดงคู่กับ พัชราภา ไชยเชื้อ รับบทเป็น "อิงดาว" / "ดาวประดับ" ในช่วงยุคนั้นเป็นละครหลังภาคค่ำได้รับแสตอบรับที่ดีภายหลังโดยผู้จัดอรพรรณ วัชรพล ได้นำละคร คู่แค้นแสนรัก ได้นำกลับมารีเมคใหม่ในต้นฉบับในปี พ.ศ. 2564
ละครเริ่มถ่ายทำวันแรกเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 ฉากถ่ายทำที่สยามพารากอน,  สะพานพระราม 8 และมีหลายฉากถ่ายทำที่กรุงเทพมหานครละครใช้เวลาถ่ายทำนาน 8 เดือน ละครปิดกล้องเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
การวางตัวนักแสดง

การคัดเลือกนักแสดงทางทีมงานบริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัดได้มีการวางตัวบทนักแสดงและเป็นการพบกันอีกครั้งพระเอกสุดฮอตของภัทรเดช สงวนความดี และนางเอกดาวรุ่ง มุกดา นรินทร์รักษ์ และเนื่องจากการวางตัวนักแสดงในบท "อิงจันทร์" น้องสาวของอิงดาวเนื่องจากเดิมเป็นบทของ ปลายฟ้า ศิระอาชา แต่จากบทละครไม่ลงตัวปลายฟ้าได้ถอนตัวบทอิงจันทร์บทจึงเนื่องต่อมาเป็นบทของ พัชญา เพียรเสมอ จากบทละครไม่ลงตัวปลายฟ้าได้ถอนตัวบทอิงจันทร์บทจึงตกมาเป็นของ ศรัณย่า ชุณหศาสตร์
นักแสดง

| ปี | พ> ศ. 2554 | พ> ศ. 2564 |
| --- | --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่อง 7 เอชดี
ผู้ผลิต: บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
บทประพันธ์: เทพิตา
บทโทรทัศน์: ปณธี
| ผู้กำกับการแสดง | กฤษฎา เตชะนิโลบล | ภูมิภัทร สังวาลย์วรกุล |
ตัวละคร: นักแสดงหลัก
| สงกรานต์ ธนากุล | ชาคริต แย้มนาม | ภัทรเดช สงวนความดี |
| อิงดาว เนาวรัตน์ / ดาวประดับ ทับจักรวาล | พัชราภา ไชยเชื้อ | มุกดา นรินทร์รักษ์ |
| เผด็จศึก / เสี่ยอู๋ | รังสิต ศิรนานนท์ | อติรุจ สิงหอำพล |
| มานิดา (มดแดง) | นาเดีย นิมิตรวานิช | ใจบัว ฮิดดิง |
| อิงจันทร์ เนาวรัตน์ | อัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์ | ศรัณย่า ชุณหศาสตร์ พัชรญา เพียรเสมอ (ถอนตัวคนที่1) ปลายฟ้า ศิระอาชา (ถอนตัวคนที่2) |
| วิษณุ | ธนเวทย์ สิริวัฒน์ธนกุล | ทองภูมิ สิริพิพัฒน์ |
| มาริน โชคพิชัย | โสภิตสุดา อิทธิเมธินทร์ | ญดา สุวรรณปัฏนะ |
| คุณชายเอี่ยว | จิรายุ ละอองมณี | เศรษฐภักดิ์ ดิสนีเวทย์ |
| จีจี้ (2554) / อิ้งค์ (2564) | สเตฟานี เลอร์ช | วรรณรดา เพชรชำนาญ |
| ปีใหม่ (2554) / ออก้า (2564) | ด.ช.ภูสิษฐ์ เอี่ยมสุข | ด.ช.แพนเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล |
ตัวละคร: นักแสดงสมทบ
| รมิตา ธนากุล | มัณฑนา หิมะทองคำ | ฐิตินันท์ สุวรรณถาวร |
| พาสัน สุขเสรี | นุ้ย เชิญยิ้ม | ภรัณยู โรจนวุฒิธรรม |
| โรสิตา (โรส) | พิมพ์นิภา จิตตธีรโรจน์ | ชลธิชา นวมสุคนธ์ |
| เจ๊ปลาร้า | - | ธนัชพันธ์ บูรณาชีวาวิไล |
| งามแสงเดือน | นฤมล สิทธิเม่ง | ดีใจ ดีดีดี |
| ผู้ใหญ่แสง เนาวรัตน์ | ไพโรจน์ ใจสิงห์ | ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล |
| คุณราชศักดิ์ ธนากุล | สุเทพ ประยูรพิทักษ์ | ธีรพงศ์ เหลียวรักวงศ์ |
| คุณนายนภารัตน์ ธนากุล | กรองทอง รัชตะวรรณ | ภัสสร บุณยเกียรติ |
| พ่อของเสี่ยอู่ | - | สุเทพ ประยูรพิทักษ์ |
| พ่อของมดแดง | - | เวนย์ ฟอลโคเนอร์ |
| แม่ของมดแดง | - | ปิยะดา เพ็ญจินดา |
| ป้าแมว | รุ่งกานดา เบญจมาภรณ์ | ราตรี วิทวัส |
| เมี่ยง | รตวรรณ ออมไธสง | รัชตา โสภณจิรวุฒิ |
| เหม่ง | - | สินธุ พึ่งฉ่ำ |
ตัวละคร: นักแสดงรับเชิญ
| โมนา(แม่ของออก้า) | - | วิรายา ภัทรโชคชัย |
| หมอดู | - | โซเฟีย ลา |
| ซินแส | - | อ.วิโรจน์ ตั้งวาณิชย์ |
| สไตล์ลิสต์ | - | สมบัตร ถิระสาโรช |
| หมอ | - | เดี่ยว สุริยน |
การตอบรับ

ละครออกฉายตอนแรกด้วยเรตติ้ง 4.4เมื่อออกฉายตอนที่ 17 (ตอนจบ) ทำเรตติ้งได้ 6.4โดยทำเรตติ้งได้สูงสุดในวันนั้นในช่วงไพรม์ไทม์ เรตติ้งเฉลี่ย ทุกตอน 5.22
ตารางด้านล่างเป็นเรตติ้งเฉลี่ยทั่วประเทศของทุกตอน
| ตอนที่ | ออกอากาศ | เรตติ้งทั่วประเทศ (AGB Nielsen) | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 21/2/64 | 4.4 |  |
| 2 | 26/2/64 | 5.6 |  |
| 3 | 27/2/64 | 5.1 |  |
| 4 | 28/2/64 | 5.2 |  |
| 5 | 5/3/64 | 5.0 |  |
| 6 | 6/3/64 | 5.4 |  |
| 7 | 7/3/64 | 5.0 |  |
| 8 | 12/3/64 | 4.9 |  |
| 9 | 13/3/64 | 4.8 |  |
| 10 | 14/3/64 | 4.6 |  |
| 11 | 19/3/64 | 5.4 |  |
| 12 | 20/3/64 | 5.4 |  |
| 13 | 21/3/64 | 4.7 |  |
| 14 | 26/3/64 | 5.7 |  |
| 15 | 27/3/64 | 5.4 |  |
| 16 | 28/3/64 | 5.9 |  |
| 17 | 2/4/64 | 6.4 |  |
ซือ ซื่อหลุน

ซือ ซื่อหลุน (จีน: 施世綸; 1659 ที่เมืองเฉวียนโจว มณฑลฝูเจี้ยน– 3 กรกฎาคม 1722) หรือที่เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ ซือ กง (Shi Gong; 施公; "ใต้เท้าซือ") หรือ ซือ ชิงเทียน (Shi Qingtian; 施青天; "ซือฟ้ากระจ่าง") ขุนนางคนหนึ่งในยุคราชวงศ์ชิง รับราชการเป็นนายอำเภอในรัชสมัยจักรพรรดิคังซี โดยเป็นบุตรชายของนายพลซือ หลาง
เรื่องราวของซือ ซื่อหลุน ได้ถูกนำมาแต่งเป็นนิยายสืบสวนสอบสวน ในศตวรรษ 19 ด้วยการเล่าลือว่าเป็นผู้ทรงคุณธรรม และมีปัญญาความรู้ความสามารถรอบด้าน ทั้งในการทำนายโหราศาสตร์ ดาราศาสตร์ ในทำนองเดียวกับเปาบุ้นจิ้น ในยุคราชวงศ์ซ้องของชาวฮั่น ในชื่อ The Cases of Lord Shi (施公案) จนได้รับฉายาว่า "เปาบุ้นจิ้นแห่งยุคคังซี"
เรื่องราวของซือ ซื่อหลุน หรือซือ กง ได้ถูกนำมาดัดแปลงเป็นซีรีส์หรือภาพยนตร์ในแบบวัฒนธรรมร่วมสมัยของจีนหลายครั้ง เช่น The Strange Cases of Lord Shih (施公奇案; "ซือกง อย่าปล่อยให้คนชั่วลอยนวล") ของไต้หวันในปี ค.ศ. 1997 เป็นต้น
จักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะ

| จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ   Go-Fukakusa   後深草天皇 |
| --- | --- |

จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น องค์ที่ 89
ครองราชย์   16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1789 - 9 มกราคม พ.ศ. 1803
พิธีขึ้น: 29 มีนาคม พ.ศ. 1789 พระราชวังหลวงเฮอัง
ไดโจไซ: 2 มกราคม พ.ศ. 1790
รัชศก: คังเง็ง   โฮจิ   โคเง็ง   โชกะ   โชเง็ง
พระมรณนาม: จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ (後深草院)   ถวายเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 1847
ก่อนหน้า: จักรพรรดิโกะ-ซะงะ
ถัดไป: จักรพรรดิคะเมะยะมะ

พระราชสมภพ: 28 มิถุนายน พ.ศ. 1786
สวรรคต: 17 สิงหาคม พ.ศ. 1847
ฝังพระบรมศพ: 18 สิงหาคม พ.ศ. 1847
สุสานหลวง: สุสานหลวงฟุกะกุซะ โนะ คิตะ
พิธีฉลองการเจริญวัย: 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1796
พระราชบิดา: จักรพรรดิโกะ-ซะงะ
พระราชมารดา: ฟุจิวะระ โนะ คิสึชิ
จักรพรรดินี (โคโง): ฟุจิวะระ โนะ คิมิโกะ
พระราชโอรส-ธิดา: จักรพรรดิฟุชิมิ
ลายพระอภิไธย: 
จักรพรรดิโกะ-ฟูกะกูซะ (ญี่ปุ่น: 後深草天皇; โรมาจิ: Go-Fukakusa-tennō) (28 มิถุนายน 1786-17 สิงหาคม 1847) จักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 89 ตามธรรมเนียมของการสืบราชบัลลังก์ รัชสมัยนี้ระยะเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1246 ถึง ค.ศ. 1260
โดยพระนามของพระองค์เป็นการนำพระนามของ จักรพรรดินิมเมียว จักรพรรดิองค์ที่ 54 ที่ปกครองในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 9 ซึ่งมีอีกพระนามหนึ่งว่า จักรพรรดิฟุกะกุซะ มาอนุโลมใช้เมื่อใส่คำว่า โกะ (後) เข้าไปทำให้พระนามของจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะมีความหมายว่า จักรพรรดิฟุกะกุซะที่สอง หรือ จักรพรรดิฟุกะกุซะยุคหลัง พระนามเดิมของจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ (ญี่ปุ่น: 後深草天皇 โรมาจิ: Go-Fukakusa-tennō)คือ เจ้าชายฮิซาฮิโตะ 後深草天皇 โรมาจิ: (ญี่ปุ่น: 悠仁親王 โรมาจิ ได้ถูกนำมาใช้เป็นพระนามของ เจ้าชายฮิซาฮิโตะ พระโอรสของ มกุฎราชกุมาร ฟุมิฮิโตะ เพียงแต่เขียนต่างกัน
พระนาม

ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์มีพระนามส่วนพระองค์ว่า เจ้าชายฮิซาฮิโตะ (久仁親王)
แม้ว่า โรมาจิ ในพระนามของจักรพรรดิในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 พระองค์นี้จะเหมือนกับพระนามส่วนพระองค์ของสมาชิกราชวงศ์ในปัจจุบัน คันจิต่างกัน
จักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะ พระนามเดิม เจ้าชายฮิซาฮิโตะ (久仁)
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ (悠仁)
เหตุการณ์ในพระชนมชีพ

เจ้าชายฮิซะฮิโตะขึ้นเป็นจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะเมื่อมีพระชนมายุเพียง 3 พรรษาส่วน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ ก็ผนวชเป็นพระภิกษุที่เรียกว่า ไดโจโฮ หรือ อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนา
1789 (เดือน 1 ปี คังเง็ง ที่ 4) ตรงกับปีที่ 4 ในรัชกาลจักรพรรดิโกซางะสละราชบัลลังก์ให้กับพระราชโอรสองค์ใหญ่คือ เจ้าชายฮิซะฮิโตะ พระชนมายุเพียง 3 พรรษาขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ
ในปี 1803 หลังจากครองราชย์ได้ 14 ปีก็ถูกอดีตจักรพรรดิโกะ-ซะงะพระราชบิดาบีบบังคับให้สละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายสึเนะฮิโตะ พระราชอนุชาแท้ๆขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น จักรพรรดิคะเมะยะมะ
หลังจากนั้นจักรพรรดิซึ่งสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะและจักรพรรดิคะเมะยะมะก็พยายามจะอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศจนกระทั่งปี พ.ศ. 1935 จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ (後亀山天皇) จาก ราชวงศ์ใต้ ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากจักรพรรดิคะเมะยะมะได้ประกาศสละราชบัลลังก์ทำให้ จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ (後小松天皇) จาก ราชวงศ์เหนือ ซึ่งสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะได้ก้าวขึ้นเป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นแต่เพียงพระองค์เดียว
จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะเสด็จสวรรคตเมื่อปี 1847 ขณะพระชนมายุได้ 61 พรรษา
คามากูระ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ยุคคามากูระ และ รัฐบาลโชกุนคามากูระ
| คามากูระ 鎌倉市 |
| --- | --- |
นคร
  จากบนลงล่าง ซ้ายไปขวา: ศาลเจ้าสึรูงาโอกะฮาจิมัง,  ไดบุตสึ (พระใหญ่) ที่วัดโคโตกูอิง, วัดเค็นโจจิ,  ศาลเจ้าคามากูระ (โอโตโนมิยะ), และศาลเจ้าเองาระเท็นจิง 
   ธง ตรา

นครคามากูระ (เน้นสีชมพู) ในจังหวัดคานางาวะ
คามากูระ
พิกัด: 35°19′11″N 139°33′09″E﻿ / ﻿35.31972°N 139.55250°E﻿ / 35.31972; 139.55250
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด:  คานางาวะ
จัดตั้งเทศบาลเมือง: 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1894
จัดตั้งเทศบาลนคร: 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1939
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาลนคร
 • นายกเทศมนตรี: ทากาชิ มัตสึโอะ (松尾 崇) (อิสระ)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 39.66 ตร.กม. (15.31 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มีนาคม ค.ศ. 2024)
 • ทั้งหมด: 170,918 คน
 • ความหนาแน่น: 4,310 คน/ตร.กม. (11,200 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: ยามาซากูระ (Prunus jamasakura)
 • ดอกไม้: ดอกรินโด (Gentiana scabra)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
รหัสท้องถิ่น: 14204-2
โทรศัพท์: 0467-23-3000
ที่อยู่: 18-10 Onarimachi, Kamakura-shi, Kanagawa-ken 248-8686
เว็บไซต์: www.city.kamakura.kanagawa.jp
คามากูระ (ญี่ปุ่น: 鎌倉市; โรมาจิ: Kamakura-shi) เป็นนครในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 50 กิโลเมตรจากโตเกียว มีประชากรประมาณ 172,302 คน (1 กันยายน 2016) และมีความหนาแน่นของประชากร 4,358.77 คนต่อตารางกิโลเมตร บนพื้นที่ทั้งสิ้น 39.53 ตารางกิโลเมตร (15.26 ตารางไมล์) คามากูระได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 1939
ในประวัติศาสตร์ คามากูระเคยเป็นเมืองหลวงโดยพฤตินัยของญี่ปุ่นตั้งแต่ปี 1185 ถึง 1333 โดยเป็นที่ตั้งของรัฐบาลโชกุนคามากูระ และได้กลายเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของญี่ปุ่นมาตั้งแต่ปี 1200 ถึง 1300 ในยุคคามากูระ ปัจจุบัน คามากูระเป็นเมืองชายฝั่งที่มีสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม เทศกาลต่าง ๆ รวมถึงศาลเจ้าและวัดในศาสนาพุทธและชินโต สถานที่ที่มีชื่อเสียง เช่น โคโตกูอิง ศาลเจ้าสึรูงาโอกะฮาจิมัง วัดโชจูจิ วัดเอ็งงากูจิ วัดโจเมียวจิ วัดจูฟูกูจิ หาดยูอิงาฮามะ
การเมืองการปกครอง

คามากูระมีรูปแบบการปกครองเป็นเทศบาลนคร มีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง นายกเทศมนตรีคนปัจจุบันคือ ทากาชิ มัตสึโอะ (松尾 崇) และมีสภานครที่มีสมาชิกจำนวน 28 คน
ภาพ

พระพุทธรูปไดบุตสึที่วัดโคโตกูอิง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คามากูระ
คู่มือการท่องเที่ยว คามากูระ จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการนครคามากูระ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการการท่องเที่ยวจังหวัดคานางาวะ (ในภาษาอังกฤษ)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ คามากูระ ที่โอเพินสตรีตแมป
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
ชิห์ ชิ-หยาง

ชิห์ ชิ-หยาง (ภาษาจีน: 施啟揚; พินอิน: Shī Qǐyáng [ʂí tɕʰì.jǎŋ]; 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 – 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2019) เป็นนักการเมืองประเทศไต้หวัน เคยเป็นสมาชิกก๊กมินตั๋งในอดีต ชิห์ ชิ-หยาง เป็นชาวใต้หวัน อาศัยที่ประเทศใต้หวัน เคยเป็นรองนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐไต้หวันตั้งแต่วันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 จนถึงวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ตั้งแต่วันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1984 จนถึงวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 เป็นประธานสภาตุลาการ ตั้งแต่วันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1994 จนถึงวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1999
ชิห์ เสียชีวิตที่บ้านในจังหวัดซานเซีย, ซินเป่ย์, ด้วยอาการอวัยวะล้มเหลว เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
ครอบครัว

ชิห์ สมรสกับ จีนเน่ ลี
ตงหวงไท้อี้

ตงหวงไท้อี้ (จีน: 东皇太一; พินอิน: Dōng huáng tàiyī) หรือ ไท่อี่ (จีน: 太乙; พินอิน: tàiyī) หรือ ไท่อวี้ (จีน: 太一; พินอิน: tàiyī) เป็นเทวดาตามความเชื่อของจีนและศาสนาเต๋า โดยเป็นตรีเทพบุรุษ อันทรงเทพสถานะเทวราชสูงสุดในช่วงก่อนราชวงศ์ฉิน และได้รับยกย่องเป็นเทพบดีมเหศักข์เทวราชในสมัยราชวงศ์ฮั่นตั้งแต่รัชกาลจักรพรรดิฮั่นอู่เป็นต้นมา โดยเป็นหนึ่งในตรีเทพบดีในสมัยนั้นพร้อมด้วย เทียนอี่(天乙) และตี้อี่(地乙) ก่อนการกำเนิดของศาสนาเต๋า ทรงเป็นผู้ดูแลดาวขั้วฟ้าเหนือ (Polaris) ซึ่งคือดาวไท่อี่ โดยในทางดาราศาสตร์สมัยปัจจุบัน ก็คือดาวดวงแรกของกลุ่มดาวมังกร ต่อมาในภายหลังการกำเนิดของศาสาเต๋าในสมัยราชวงศ์ฮั่น พระองค์ได้รับการสักการะบูชาต่อมาในนาม เทพบดี ไท่อิดจินหยิน
ดูเพิ่ม

ไท่อิดจินหยิน
เทศกาลโคมไฟ
ชิวหา

| ชิวหา |
| --- | --- |
ตัวละครใน รามเกียรติ์
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: ยักษ์
เพศ: ผู้
คู่สมรส: นางสำมนักขา
บุตร: กุมภกาศ และอดูล
สีกาย: หงเสน
ชิวหา เป็นตัวละครในวรรณกรรมเรื่องรามเกียรติ์ เป็นน้องเขยของทศกัณฐ์ สามีของนางสำมนักขา มีลักษณะกายสีหงเสน ยอดน้ำเต้ากลม ตาจระเข้ ปากแสยะ แลบลิ้น  เมื่อครั้งนั้น ทศกัณฐ์ไปประพาสป่า จึงให้น้องเขยเฝ้าเมืองไว้ ฝ่ายชิวหา เมื่อได้รับหน้าที่ก็ทำหน้าที่อย่างดี
ชิวหา เป็นยักษ์ที่มีฤทธิ์เดช คือมีลิ้นที่ยาวและใหญ่ สามารถใช้ในการศึกได้ เมื่อชิวหาได้รับหน้าที่มา ก็จัดยามตามไฟรักษาเมืองไม่ได้หลับไม่ได้นอน จนวันที่ 7 ชิวหา ก็ทนความง่วงไม่ไหว จึงเนรมิตกายให้ใหญ่โต แล้วแลบลิ้นไปปิดเมืองลงกาไว้ แล้วหลับไป  ฝ่ายทศกัณฐ์ เมื่อกลับมาจากประพาสป่า มองไม่เห็นเมืองลงกา ก็เข้าใจว่าเป็นอุบายของศัตรูบดบังเมืองไว้ ด้วยความโกรธ จึงขว้างจักร อาวุธของตนไปตัดลิ้นชิวหาทันที
ชิวหาถูกตัดลิ้นขาดไปก็สิ้นใจลง นางสำมนักขาเสียใจมาก จึงไปเที่ยวป่าแล้วเจอกับพระราม จนเป็นปฐมเหตุของสงครามครั้งนี้ในที่สุด
จเร เชิญยิ้ม

จเร เชิญยิ้ม ชื่อจริง: จเร ผ่องอินทรกุล ชื่อเล่น: เร เกิดปี พ.ศ. 2499 เป็นศิลปินตลกชาวไทย เป็นน้องชายของ โน้ต เชิญยิ้ม และมีน้องชายอีกหนึ่งคนคือ จ๊อด เชิญยิ้ม เล่นตลกคณะเชิญยิ้ม ในช่วงตลกคาเฟ่มักจะเป็นตัวชงให้แก่สมาชิก แต่จเรมักไม่มีมุขตลกเหมือนคนอื่น อาศัยการชงมุขให้คนอื่น จนได้รับการเรียกในกลุ่มว่า “น้าฝืด”
ผลงาน > ภาพยนตร์

ผีหัวขาด (2545)
บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม (2547)
ผีหัวขาด 2 (2547)
หลวงพี่เท่ง (2548)
Delivery Sexy Love ภารกิจบิดระเบิดรัก (2549)
ครอบครัวตัวดำ (2550) (รับเชิญ)
หลวงพี่เท่ง 2 รุ่นฮาร่ำรวย (2550)
ผีตาหวานกับอาจารย์ตาโบ๋ (2551)
อีส้มสมหวัง ชะชะช่า (2553)
รถไฟฟ้า มาหานะเธอ (2553)
กองพันครึกครื้น ท.ทหารคึกคัก (2553)
หนูกันภัย ศึกมหายันต์ ยิงกันสนั่นจอ (2553)
หลวงพี่เท่ง 3 (2553) (รับเชิญ)
ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช : ยุทธนาวี (2554)
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ปี พ.ศ. 2546 พุทธานุภาพ (อาร์เอส/ช่อง 3) รับบทเป็น คำ (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2557 คุณชายรักเร่ (บีอีซี-เทโร-จันทร์ 25/ช่อง 3) รับบทเป็น หลวงพ่อ
ปี พ.ศ. 2557 โก๊ะ 8 ตะลุยแดนมหัศจรรย์ (ช่อง 7) รับบทเป็น ผีทหารญี่ปุ่น (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2558 ข้ามากับพระ (โคลีเซี่ยม อินเตอร์กรุ๊ป/ช่อง 7) รับบทเป็น ผู้ช่วยของตาชู (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2559 เจ้าพายุ (โคลีเซี่ยม อินเตอร์กรุ๊ป/ช่อง 7) รับบทเป็น ผู้ใหญ่บ้าน (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2560 มหาหิน (โคลีเซี่ยม อินเตอร์กรุ๊ป/ช่อง 7) รับบทเป็น พิธีกรในงานนายกรัฐมนตรี (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2562 เรือมนุษย์ (มุมใหม่/ช่อง 7) รับบทเป็น
ปี พ.ศ. 2563 เงาบุญ (มุมใหม่/ช่อง 7) รับบทเป็น แสง
ปี พ.ศ. 2564 นางฟ้าอสูร (อัครพลโปรดั๊คชั่น/ช่อง 3) รับบทเป็น ย้อย (ติดยานัด ใส่แว่น) คู่กับ ปัทมา ปานทอง
ปี พ.ศ. 2565 พยัคฆ์ยี่เก (โคลีเซี่ยม อินเตอร์กรุ๊ป/ช่อง 7) รับบทเป็น ฉ่ำ
ผลงาน > ละครชุด

ปี พ.ศ. 2539 6/16 ร้ายบริสุทธิ์ ตอน ผู้ปกครองนายทะเล (บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น/ช่อง 3) รับบทเป็น (รับเชิญ)
ผลงาน > ซิตคอม

ปี พ.ศ. 2550-2559 ผู้กองเจ้าเสน่ห์ (ช่อง3/ช่องวัน 31) รับบทเป็น จรวย ไชยวัฒนา / น้าจรวย
ปี พ.ศ. 2552 บ้านนี้มีรัก ตอน ลูกพ่อ (เอ็มคอตเอชดี) รับบทเป็น ลุงดำ เพื่อนตำรวจขององอาจ พ่อของริน รัก ลิงก์ (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2560 บางรักซอย 9/1 ตอน รอยอดีตแห่งรัก (ช่องวัน 31) รับบทเป็น หมออี๊ด อ่านชีวิตจากทิชชู่ (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2561 บ้านสราญแลนด์ สุภาพบุรุษสุดซอย ตอน แท้ง แท้ง แท้ง แทงงงงงง  (ช่องวัน 31) รับบทเป็น คุณเทพ (รับเชิญ)
ฌอน พอล

| ฌอน พอล |
| --- | --- |
พอลในปี 2023
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ฌอน พอล ไรอัน แฟรนซิส เฮนริเกส
เกิด:  (1973-01-09) 9 มกราคม ค.ศ. 1973 (51 ปี)
ที่เกิด: คิงสตัน จาเมก้า
แนวเพลง: เร้กเก้และแด๊นส์ฮอลล์
อาชีพ: นักร้อง, ดีเจ
ช่วงปี: 1996–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Island (ปัจจุบัน), VP, Atlantic (อดีต)

เว็บไซต์: Official Website
ฌอน พอล ไรอัน แฟรนซิส เฮนริเกส (Sean Paul Ryan Francis Henriques) เกิดเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1973 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ฌอน พอล (Sean Paul) เป็นนักร้อง นักดนตรีชาวจาเมกา ในแนวเร้กเก้และแด๊นส์ฮอลล์ นอกเหนือจากเจย์-ซี แล้ว เขายังเป็นศิลปินคนเดียวที่มีเพลงฮิตร่วมกับทั้งบียอนเซ่และริฮานน่า
ผลงาน

Stage One (2000)
Dutty Rock (2002)
The Trinity (2005)
Imperial Blaze (2009)
Tomahawk Technique (2012)
Mad Love the Prequel (2018)
เซ็กซ์ทัวร์เด็ก

เซ็กซ์ทัวร์เด็ก เป็นเซ็กซ์ทัวร์ที่มีจุดหมายเพื่อใช้บริการในการค้าประเวณีเด็ก ซึ่งเป็นรูปแบบของการทารุณเด็กทางเพศที่อำนวยโดยระบบการค้า
เซ็กซ์ทัวร์เด็กอาจมีผลทั้งทางกายและใจต่อเด็กที่ถูกฉวยประโยชน์ รวมทั้ง "โรค (รวมทั้งเอชไอวีหรือเอดส์) การติดสารเสพติด การตั้งครรภ์ ทุพโภชนาการ รอยด่างทางสังคม และอาจถึงตาย"
เซ็กซ์ทัวร์เด็กเป็นส่วนของอุตสาหกรรมท่องเที่ยวมีค่าหลายหมื่นล้านบาท เป็นการค้าประเวณีเด็กซึ่งเป็นส่วนของปัญหาการฉวยประโยชน์การค้าทางเพศจากเด็ก (CSEC) ที่กว้างขวางครอบคลุมกว่า
โดยมีเด็กเป็นเหยื่อจากเซ็กซ์ทัวร์ประมาณ 2 ล้านคนทั่วโลก
เด็กโสเภณีในทัวร์เซ็กซ์บ่อยครั้งถูกหลอกหรือถูกลักพาตัวบังคับให้กลายเป็นทาสทางเพศ
คนใช้บริการทางเพศจากเด็กสามารถจัดประเภทได้โดยแรงจูงใจ
และผิดจากความเชื่อที่แพร่หลาย คนใคร่เด็กโดยมากไม่ใช่คนใช้บริการ
มีคนที่ชอบใจทารุณเด็ก เพราะอาจจะรู้สึกว่า โอกาสเสี่ยงต่อกามโรคจะต่ำกว่า
และก็มีคนที่ใช้ตามโอกาส คือคนที่ไม่ได้แสวงหาเด็กโดยตรง แต่ว่าทำไปตามโอกาสที่มี
และอาจจะไม่สนใจอายุของโสเภณีก่อนที่จะเริ่มกิจกรรมทางเพศ
เด็กโดยมากที่ถูกฉวยประโยชน์มีอายุต่ำกว่า 12 ขวบ
ส่วนคนใคร่เด็กอาจจะใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อวางแผนการเดินทาง โดยสืบหาและแลกเปลี่ยนข้อมูลเกี่ยวกับบริการเซ็กทัวร์เด็ก และว่าเด็กที่ไหนสามารถหาได้ง่ายที่สุด ซึ่งโดยปกติทั่วไปจะเป็นเขตที่มีรายได้ต่ำ
มีรัฐบาลบางประเทศที่ออกฎหมายให้สามารถดำเนินคดีต่อประชาชนของตนเนื่องจากการทารุณเด็กทางเพศที่ทำนอกประเทศ
แต่ว่า แม้ว่ากฎหมายต่อต้านทัวร์เซ็กซ์เด็กอาจจะปรามคนทำผิดแบบตามโอกาสที่ทำตามอารมณ์ชั่ววูบ คนใคร่เด็กที่เดินทางเฉพาะเจาะจงเพื่อฉวยประโยชน์จากเด็กจะห้ามไม่ได้อย่างง่าย ๆ
พื้นเพ

ทัวร์เซ็กซ์เด็กสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับความยากจน ภาวะสงคราม การปรับเศรษฐกิจให้เป็นแบบอุตสาหกรรมอย่างสายฟ้าแลบ และการเติบโตของประชากรอย่างรวดเร็ว
ยกตัวอย่างเช่น ในลาตินอเมริกาและเอเชียอาคเนย์ เด็กจรจัดบ่อยครั้งเริ่มค้าประเวณีเพราะไม่มีทางเลือกอื่น
นอกจากนั้นแล้ว เด็กที่มีจุดอ่อนก็ยังเป็นเป้าหมายที่ง่ายในการฉวยประโยชน์ของคนค้าเด็ก
เซ็กซ์ทัวร์เด็กเป็นเรื่องที่ศึกษาได้ยากเพราะว่าประเทศต่าง ๆ มีอายุที่ยอมให้ร่วมประเวณีได้ต่าง ๆ กัน ยกตัวอย่างเช่น ประเทศญี่ปุ่นมีกำหนดที่ 13 ปี และบาห์เรนกำหนดที่ 21 ปี
ประเทศไทย กัมพูชา อินเดีย บราซิล และเม็กซิโก เป็นเขตที่มีการฉวยประโยชน์ทางเพศจากเด็กมากที่สุด
ในประเทศไทย จำนวนเด็กโสเภณีไม่แน่นอน แต่สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส) รายงานว่า มีเด็ก 40% ในบรรดาโสเภณีที่มีอยู่ในประเทศ
ในกัมพูชา ประเมินว่า 1/3 ของโสเภณีทั้งหมดอายุต่ำกว่า 18 ปี
ในอินเดีย ตำรวจรัฐบาลกลางกล่าวว่า เชื่อว่ามีเด็กประมาณ 1.2 ล้านคนที่ค้าประเวณี
จนกระทั่งถึงเร็ว ๆ นี้ พิจารณากันว่าบราซิลมีประวัติแย่ที่สุดในการค้าประเวณีเด็กต่อจากประเทศไทย
แต่ตามรายงานข่าวของบีบีซี เวิลด์นิวส์
"ปัจจุบัน บราซิลกำลังแซงประเทศไทยโดยเป็นศูนย์ทัวร์เซ็กซ์เด็กที่นิยมที่สุดในโลก"
ส่วนอีกสำนักข่าวหนึ่งรายงานว่า "บราซิลในปัจจุบันมีแนวโน้มเอียงสูงเรื่องทัวร์เซ็กซ์เด็กที่พร้อมจะกลายเป็นที่หนึ่งแซงประเทศไทย"
ทัวร์เซ็กซ์ที่ตั้งเป้าหมายที่เด็ก เป็นแรงจูงใจทางการเงินระดับสูงต่อผู้ค้าเด็ก การค้ามนุษย์ทุกอย่างมีผลกระทบต่อเด็กประมาณ 1.2 ล้านคนต่อปี
สำนักงานยาเสพติดและอาชญากรรมแห่งสหประชาชาติ (UNODC) กล่าวในปี 2552 ว่า การค้ามนุษย์ 79% ทั่วโลกเป็นไปเพื่อการฉวยประโยชน์ทางเพศ ซึ่งเป็นอาชญากรรมที่เติบโตเร็วที่สุดอย่างหนึ่งของโลก
กองทุนเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติ (UNICEF) ให้ข้อสังเกตว่า กิจกรรมทางเพศบ่อยครั้งมองว่าเป็นเรื่องส่วนตัว ทำให้ชุมชนไม่อยากจะเข้าไปแซกแทรงในกรณีฉวยประโยชน์ทางเพศ
แต่ทัศนคติเช่นนี้ทำให้เด็กมีจุดอ่อนเพิ่มขึ้นในการถูกฉวยประโยชน์
ทั้งคนในพื้นที่และผู้ท่องเที่ยวเซ็กซ์ ฉวยประโยน์ทางเพศจากเด็กผู้ที่ถูกสูบเข้าไปในการค้าทางเพศของผู้ใหญ่
และอินเทอร์เน็ตก็เป็นอุปกรณ์การติดต่อที่มีประสิทธิภาพสำหรับบุคคลต่าง ๆ ที่จะแชร์ข้อมูลเกี่ยวกับจุดหมายปลายทางและการหาซื้อเด็ก
ในกรณีที่เกี่ยวกับเด็ก สหรัฐอเมริกามีกฎหมายที่เข้มงวดสำหรับทั้งประชาชนและผู้ที่ถือใบเขียวที่เดินทางไปต่างประเทศเพื่อจะประพฤติผิดต่อเด็ก
ถึงกระนั้น ทั้งสื่อลามกอนาจารเด็ก เซ็กซ์ทัวร์ และการค้ามนุษย์ก็ยังเป็นอุตสาหกรรมที่เติบโตเร็วที่สุด
มีกฎหมายสหรัฐที่กำลังพิจารณาในสภาสมาชิกผู้แทนราษฎร ที่จะบังคับให้เตือนเจ้าหน้าที่ในประเทศที่เป็นเป้าหมายว่า ผู้ทำผิดทางเพศในสหรัฐตั้งใจที่จะเดินทางไป
และสนับสนุนให้ประเทศอื่นเก็บรายชื่อของผู้ทำผิดทางเพศ
แล้วแจ้งสหรัฐเมื่อผู้ทำผิดนั้นอาจเดินทางไปยังสหรัฐเพื่อเซ็กซ์ทัวร์
แม้ว่าจะมีปัญหาหนักเกี่ยวกับทะเบียนผู้ทำผิดทางเพศของสหรัฐ กลุ่มสิทธิมนุษยชนเช่น ECPAT และ UNICEF เชื่อว่านี้เป็นแนวทางที่ถูกต้อง
ปัจจัยอย่างหนึ่งที่ทำให้บราซิลแซงหน้าประเทศอื่น ๆ ก็คือมีการใช้อุตสาหกรรมกีฬาตกปลาในเขตแอมะซอนเป็นตัวบังหน้า
กระทรวงต่างประเทศของสหรัฐรายงานในปี 2551 ว่า
"เมื่อกลางปีนี้ ตำรวจของรัฐบาลกลางในเมืองมาเนาส์ได้เริ่มการสืบสวนข้อหาว่า บริษัทท่องเที่ยวที่มีคนต่างชาติเป็นเจ้าของจัดทัวร์ตกปลาเข้าไปในเขตแอมะซอน ที่จริง ๆ แล้วเป็นเซ็กซ์ทัวร์สำหรับคนใคร่เด็กชาวอเมริกันและยุโรป
จนกระทั่งถึงสิ้นปี การสืบสวนก็ยังเป็นไปประสานกับเจ้าหน้าที่ตำรวจต่างชาติ"
เว็บแคมและทัวร์เซ็กซ์เด็ก

ตามสำนักงานสอบสวนกลางของสหรัฐ ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง จะมีคนล่าเด็กประมาณ 750,000 คนในห้องแช็ต 40,000 ห้องที่เปิดให้ทุกคน
ในการสืบสวนเป็นระยะเวลา 10 อาทิตย์ที่ทำโดยองค์กรการกุศลเพื่อสิทธิเด็กในอัมสเตอร์ดัม ที่ใช้รูปจำลองเด็กคอมพิวเตอร์ 3 มิติ ผู้ใช้อินเทอร์เน็ต 21,000 คนได้เสนอจ่ายให้ทำการแสดงทางเพศผ่านเว็บแคม
ในบรรดาผู้ทำผิด 21,000 คนเหล่านั้น มี 1,000 คนที่ระบุได้จากประเทศออสเตรเลีย แคนาดา เยอรมนี กานา อินเดีย อิตาลี มอริเชียส เนเธอร์แลนด์ แอฟริกาใต้ ตุรกี สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา
โดยมี 110 คนที่พบในสหราชอาณาจักร และ 254 คนในสหรัฐอเมริกา
ดังนั้น องค์กรจึงร่วมมือกับองค์กรอื่นต่อมาเพื่อสร้างคำร้องทุกข์ออนไลน์ กดดันให้รัฐบาลใช้นโยบายเชิงรุกในการสืบสวน เพื่อป้องกันทัวร์เซ็กซ์เด็กโดยเว็บแคม