stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยูเอช-1เอ็น ทวินฮิวอี้

| ยูเอช-1เอ็น ทวินฮิวอี้> ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
บทบาท: เฮลิคอปเตอร์อเนกประสงค์
ชาติกำเนิด:  สหรัฐ
บริษัทผู้ผลิต: เบลล์ เฮลิคอปเตอร์
ผู้ใช้งานหลัก: กองนาวิกโยธินสหรัฐ กองกำลังแคนาดา กองทัพเรือสหรัฐ กองทัพอากาศสหรัฐ
ประวัติ
เริ่มใช้งาน: ตุลาคม พ.ศ. 2513
เที่ยวบินแรก: เมษายน พ.ศ. 2509
พัฒนาจาก: ยูเอช-1 ไอโรควอยส์
สายการผลิต: เบลล์ 212 ยูเอช-1วาย วีนอม
ยูเอช-1เอ็น ทวินฮิวอี้ (อังกฤษ: UH-1N Twin Huey) เป็นเฮลิคอปเตอร์ทางทหารขนาดกลางซึ่งได้ทำการบินครั้งแรกเมื่อเดือนเมษายนพ.ศ. 2512 ยูเอช-1 เอ็นมีที่นั่งสิบห้าที่นั่ง นักบินหนึ่งที่และที่เหลือเป็นที่นั่งของผู้โดยสาร ในแบบสำหรับการขนส่งยูเอช-1เอ็นจะมีพื้นที่บรรทุกภาย 6.23 ลูกบาศก์เมตร มันสามารถบรรทุกของภายนอกได้ 2,268 กิโลกรัม รุ่นต้นแบบนั้นมีชื่อว่าซียูเอ็น-1เอ็น (เปลี่ยนเป็นซีเอช-135 ในเวลาต่อมา) มันถูกสั่งซื้อครั้งแรกโดยแคนาดา
การพัฒนา

มันมีพื้นฐานมาจากโครงสร้างของเบลล์ 205 เบลล์ 212 นั้นเดิมทีถูกสร้างให้กับกองกำลังของแคนาดาภายใต้ชื่อซียูเอช-1เอ็น ทวินฮิวอี้ ต่อมาแคนาดาได้ใช้ระบบชื่อใหม่และมันก็ถูกตั้งชื่อใหม่ว่าซีเอช-135 ทวินฮิวอี้ ทางแคนาดาได้อนุมัติการพัฒนาเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 และได้ทำการซื้อ 50 ลำพร้อมการส่งที่เกิดขึ้นในเดือนพฤษภาคมพ.ศ. 2514
ทางกองทัพสหรัฐฯ ไม่สนใจที่จะซื้อทวินฮิวอี้ การซื้อเครื่องบินของสหรัฐฯ ถูกโต้แย้งโดยประธานคณะกรรมการด้านอาวุธในตอนนั้นที่ชื่อเมนดัล ริเวอร์ส ริเวอร์สคิดเช่นนั้นเพราะเครื่องยนต์ของเครื่องบินนั้นถูกผลิตในแคนาดา รัฐบาลแคนาดาไม่ได้สนับสนุนการมีส่วมเกี่ยวของของสหรัฐฯ ในเวียดนามและได้โต้แย้งนโยบายของสหรัฐฯ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ริเวอร์สยังได้คำนึงถึงการจัดซื้อเครื่องยนต์ที่อาจให้ผลทางลบต่อการค้าขายกับแคนาดา สภาคองเกรสทำการอนุมัติการซื้อเมื่อสหรัฐฯ เป็นผู้สร้างเครื่องยนต์เองเท่านั้น เมื่อสำเร็จผลกองทัพสหรัฐฯ ก็สั่งซื้อเบลล์ 212 จำนวน 294 ลำภายใต้ชื่อยูเอช-1เอ็น พร้อมการส่งในปีพ.ศ. 2513
ไม่เหมือนกับของแคนาดา ในสหรัฐฯ ยูเอช-1เอ็นได้รับชื่ออย่างเป็นทางการว่า"ไอโรควอยส์"จากยูเอช-1 ถึงแม้ว่าบุคคลในสหรัฐฯ มักจะเรียกมันว่า"ฮิวอี้"หรือ"ทวินฮิวอี้"ก็ตาม
เบลล์ 412 เป็นการพัฒนาเพิ่มเติมของเบลล์ 212 ความแตกต่างตือการใช้ระบบสี่ใบพัด
การออกแบบ

ใบพัดหลักของยูเอช-1เอ็นได้รับกำลังจากพีที6ที-3/ที400 เทอร์โบทวินแพ็คที่สร้างมาจากเครื่องยนต์เทอร์โบชาฟท์แพรทท์แอนด์วิทนีย์ของแคนาดา พวกมันสามารถให้แรงมากถึง 1,800 แรงม้า หากเครื่องหนึ่งเสียอีกเครื่องยังคงให้แรงได้ 900 แรงม้าเป็นเวลา 30 นาทีหรือ 765 แรงม้า มันทำให้ยูเอช-1เอ็นยังรักษาระดับความเร็วได้พร้อมน้ำหนักเต็มที่
กองนาวิกโยธินสหรัฐฯ ได้ดัดแปลงยูเอช-1เอ็นจำนวนมาด้วยระบบเพิ่มเสถียรภาพในการควบคุมหรือเอสซีเอเอส (Stability Control Augmentation System) ซึ่งสร้างกลไกควบคุมหัวใบพัดเพื่อเพิ่มความเสถียรในขณะบิน การดัดแปลงนี้ได้นำเอาส่วนไจโรสโคปของใบพัดออก และแทนที่ด้วยระบบคอมพิวเตอร์แทน
ประวัติการใช้งาน > ทางทหาร

นาวิกโยธินสหรัฐฯ ได้ใช้ยูเอช-1เอ็นในการบุกอิรักเมื่อปีพ.ศ. 2546 ยูเอช-1เอ็นได้ทำหน้าที่สอดแนมและให้การสื่อสารกับทหารราบ พวกมันยังถูกใช้เพื่อทำการสนับสนุนทางอากาศระยะใกล้ในการต่อสู้ที่ดุเดือดของยุทธการนาซิริยาห์
รายละเอียดเฉพาะของยูเอช-1เอ็น ทวินฮิวอี้ (ตามการดัดแปลงของนาวิกโยธินสหรัฐฯ)

บริษัทผู้ผลิต เบลล์ เฮลิคอปเตอร์
บทบาท เฮลิคอปเตอร์หลายจุดประสงค์
ลูกเรือ 4 นาย (นักบิน นักบินผู้ช่วย หัวหน้าลูกเรือ และพลปืน)
ความจุ ทหาร 6-8 นาย
ความยาว 12.69 เมตร
เส้นผ่าศูนย์กลางใบพัด 14.6 เมตร
ความสูง 4.4 เมตร
น้ำหนักเปล่า 2,721.5 กิโลกรัม
น้ำหนักพร้อมบรรทุก 4,762.7 กิโลกรัม
น้ำหนักสูงสุดตอนนำเครื่องขึ้น 4,762.7 กิโลกรัม
ขุมกำลัง เครื่องยนต์เทอร์โบชาฟท์แพรทท์แอนด์วิทนีย์ ที400-ซีพี-400 ของแคนาดา สองเครื่องยนต์ ให้แรงขับเครื่องละ 900 แรงม้า
ความเร็วสูงสุด 220 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
พิสัย 460 กิโลเมตร
เพดานบินทำการ 17,300 ฟุต
อัตราการไต่ระดับ 1,755 ฟุตต่อนาที
อาวุธ
จรวดขนาด 2.75 นิ้ว
ปืนกลจีเอยู-16 .50 คาลิเบอร์
ปืนกลจีเอยู-17 ขนาด 7.62 ม.ม.หรือปืนกลน้ำหนักเบาเอ็ม240 ขนาด 7.62 ม.ม.
ดูเพิ่ม

ยูเอช-1 ไอโรควอยส์
ยูเอช-1วาย วีนอม
เบลล์ 212
เบลล์ 204/205
แหล่งข้อมูลอื่น

ยูเอช-1เอ็น เก็บถาวร 2011-07-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนและประวัติของยูเอช-1เอ็นของกองทัพเรือสหรัฐฯ เก็บถาวร 1997-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ความคิดเห็นต่อยูเอช-1เอ็นของกองทัพอากาศสหรัฐฯ
ยูเอช-1เอ็นในGreg Goebel's AIR VECTORS
ยูเอช-1เอ็นของกองทัพอากาศสหรัฐฯ กำลังทำการฝึก
ยูเอช-1เอ็นของออสเตรเลีย
ยูเอช-1เอ็นพร้อมนายทหารของฟิลิปปินส์
ฝูงบินปฏิบัติการพิเศษที่ 20 ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ ทำการฝึกพิเศษโดยใช้ยูเอช-1เอ็นลายพราง

ห้องนักบินของเอชเอช-1เอ็นของกองทัพเรือสหรัฐฯ
ยูโรบาสเกต 2022

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ: สาธารณรัฐเช็ก จอร์เจีย อิตาลี เยอรมนี
วันที่: 1–18 กันยายน
ทีม: 24
สนาม: 5 (ใน 5 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับหลังจบการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  สเปน (4th ครั้ง)
รองชนะเลิศ:  ฝรั่งเศส
อันดับสาม:  เยอรมนี
อันดับสี่:  โปแลนด์
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัด: 76
ผู้ชม: 651,000 (8,566 ต่อนัด)
MVP:  วิลลี่ เอร์นันโกเมซ
ผู้ทำคะแนนสูงสุด:  จิอันนิส อันเทโทคูมโป (29.3 แต้มต่อเกม)
← 2017 2025 → 
ยูโรบาสเกต 2022 (อังกฤษ: EuroBasket 2022) เป็นการแข่งขันชิงแชมป์ยูโรบาสเกตครั้งที่ 41 ซึ่งจัดโดยฟีบายุโรป นับเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่มีการตกลงกันว่าจะจัดขึ้นทุกสี่ปี โดยมีระบบการคัดเลือกที่คล้ายกันกับบาสเกตบอลชิงแชมป์โลก เดิมกำหนดจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 2 ถึง 19 กันยายน พ.ศ. 2564 แต่เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 และการเลื่อนโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ออกไปเป็นปี พ.ศ. 2564 ในเวลาต่อมา จึงถูกเลื่อนออกไปเป็นเดือนกันยายน พ.ศ. 2565
เช่นเดียวกับสองครั้งก่อนหน้านี้ การแข่งขันนี้มีสี่ประเทศเป็นเจ้าภาพร่วม การแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่มจะจัดขึ้นในสาธารณรัฐเช็ก, จอร์เจีย, เยอรมนี และอิตาลี รอบแพ้คัดออกจะแข่งขันในเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
การแข่งขันนี้มีสมาชิก All-NBA First Team สามคน ได้แก่ นิโคลา โยคิช (เซอร์เบีย), จิอันนิส อันเทโทคูมโป (กรีซ) และ ลูก้า ดอนชิช (สโลวีเนีย) ทำให้เป็นหนึ่งในการแข่งขันที่คาดหวังมากที่สุดในประวัติศาสตร์ยูโรบาสเกต
สเปนชนะฝรั่งเศสในรอบชิงชนะเลิศ โดยคว้าแชมป์ยูโรบาสเกตสมัยที่ 4 ใน 6 ครั้งล่าสุด เยอรมนีคว้าเหรียญทองแดงในบ้านเกิดหลังจากเอาชนะโปแลนด์ได้
สนามแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
เบอร์ลิน: เบอร์ลินโคโลญจน์มิลานปรากทบิลิซียูโรบาสเกต 2022 (ยุโรป)
เมอร์เซเดส-เบนซ์ อารีน่า: เบอร์ลินโคโลญจน์มิลานปรากทบิลิซียูโรบาสเกต 2022 (ยุโรป)
ความจุ: 14,500 ที่นั่ง: เบอร์ลินโคโลญจน์มิลานปรากทบิลิซียูโรบาสเกต 2022 (ยุโรป)
: เบอร์ลินโคโลญจน์มิลานปรากทบิลิซียูโรบาสเกต 2022 (ยุโรป)
โคโลญจน์: เบอร์ลินโคโลญจน์มิลานปรากทบิลิซียูโรบาสเกต 2022 (ยุโรป)
แลนเซสส์อารีน่า: เบอร์ลินโคโลญจน์มิลานปรากทบิลิซียูโรบาสเกต 2022 (ยุโรป)
ความจุ: 19,500 ที่นั่ง: เบอร์ลินโคโลญจน์มิลานปรากทบิลิซียูโรบาสเกต 2022 (ยุโรป)
: เบอร์ลินโคโลญจน์มิลานปรากทบิลิซียูโรบาสเกต 2022 (ยุโรป)
| มิลาน | ปราก | ทบิลิซี |
| เมดิโอลานัม ฟอรั่ม | โอทู อารีน่า | ทบิลิซีอารีน่า |
| ความจุ: 12,700  ที่นั่ง | ความจุ: 16,805  ที่นั่ง | ความจุ: 10,000 ที่นั่ง |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กยูโรบาสเกต 2022 |
| --- | --- |
รอบ:  รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่ม A  กลุ่ม B  กลุ่ม C  กลุ่ม D  รอบแพ้คัดออก  ชิงชนะเลิศ 
ทั่วไป:  ผู้เล่น  รอบคัดเลือก อิตาลี  เซอร์เบีย 
สนาม:  Lanxess Arena (โคโลญ)  Mediolanum Forum (มิลาน)  Mercedes-Benz Arena (เบอร์ลิน)  O2 Arena (ปราก)  Tbilisi Arena (ทบิลีซี) 
ทีม:  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  สาธารณรัฐเช็ก (เจ้าภาพ)  เอสโตเนีย  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย (เจ้าภาพ)  เยอรมนี (เจ้าภาพ)  บริเตนใหญ่  กรีซ  ฮังการี  อิสราเอล  อิตาลี (เจ้าภาพ)  ลิทัวเนีย  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  เซอร์เบีย  สโลวีเนีย  สเปน  ตุรกี  ยูเครน 
| ด ค กยูโรบาสเกต |
| --- | --- |
การแข่งขัน:  สวิตเซอร์แลนด์ 1935  ลัตเวีย 2480  ลิทัวเนีย 1939  ลิทัวเนีย 1941 (ยกเลิกเนื่องจาก WWII)  สวิตเซอร์แลนด์ 1946  เชโกสโลวาเกีย 1947  อียิปต์ 1949  ฝรั่งเศส 1951  สหภาพโซเวียต 2496  ฮังการี 1955  บัลแกเรีย 1957  ตุรกี 1959  ยูโกสลาเวีย 1961  โปแลนด์ 1963  สหภาพโซเวียต 2508  ฟินแลนด์ 1967  อิตาลี 1969  เยอรมนีตะวันตก 1971  สเปน 1973  ยูโกสลาเวีย 1975  เบลเยียม 1977  อิตาลี 1979  เชโกสโลวาเกีย 1981  ฝรั่งเศส 1983  เยอรมนีตะวันตก 1985  กรีซ 1987  ยูโกสลาเวีย 1989  อิตาลี 1991  เยอรมนี 1993  กรีซ 1995  สเปน 1997  ฝรั่งเศส 1999  ตุรกี 2544  สวีเดน 2003  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร 2005  สเปน 2550  โปแลนด์ 2009  ลิทัวเนีย 2011  สโลวีเนีย 2013  ฝรั่งเศส / โครเอเชีย / เยอรมนี / ลัตเวีย 2558  ตุรกี / ฟินแลนด์ / อิสราเอล / โรมาเนีย 2017  เยอรมนี / สาธารณรัฐเช็ก / จอร์เจีย / อิตาลี 2022  ลัตเวีย / ไซปรัส / ฟินแลนด์ / โปแลนด์ 2025 
รอบคัดเลือก:  1963  1965  1967  1969  1971  1973  1975  1977  1979  1981  1983  1985  1987  1989  1991  1993  1995  1997  1999  2001  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2022  2025 
ชิงชนะเลิศ:  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2022  2025 
ผู้เล่น:  1979  1981  1983  1985  1987  1989  1991  1993  1995  1997  1999  2001  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2022  2025 
Division B (ยกเลิก):  2005  2007  2009  2011 
Small Countries:  Malta 1988  Wales 1990  Cyprus 1992  Ireland 1994  San Marino 1996  Gibraltar 1998  Andorra 2000  Malta 2002  Andorra 2004  Albania 2006  Scotland 2008  Malta 2010  San Marino 2012  Gibraltar 2014  Moldova 2016  San Marino 2018  Ireland 2021  Malta 2022  Andorra 2024 
 รางวัล  สถิติ  MVP  Top Scorer  All-Tournament Team  2000–2020 Dream Team  Winning Head Coaches  Most Games Played  Most Points Scored
ย็องมย็องซา

| --- | --- |
ย็องมย็องซา
วัดย็องมย็องในคริสต์ทศวรรษ 1930s
ชื่อเกาหลี
โชซ็อนกึล: 영명사
ฮันจา: 永明寺
อาร์อาร์: Yeongmyeongsa 
เอ็มอาร์: Yŏngmyŏngsa 
วัดย็องมย็อง (ฮันกึล: 영명사; อังกฤษ: Yongmyong Temple) เป็นอดีตวัดพุทธแบบเกาหลี ตั้งอยู่ที่เชิงเขาโมรังบงในเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ก่อนที่วัดนี้จะถูกทำลายลงระหว่างสงครามเกาหลี วัดนี้เป็นศูนย์กลางที่ใหญ่และสำคัญที่สุดของศาสนาพุทธในเปียงยาง เชื่อกันว่าก่อสร้างขึ้นในปลายยุคอาณาจักรโคกูรยอ และถูกสร้างขึ้นใหม่ทั้งหมดในจักรวรรดิโชซ็อน ในสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น วัดนี้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของเปียงยาง และเป็นที่รู้จักจากที่ตั้งริมน้ำอันสวยงามและดอกซากุระที่บานสะพรั่ง ในคริสต์ทศวรรษ 1920s ได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ภายใต้การสนับสนุนของรัฐบาลญี่ปุ่น และเปลี่ยนชื่อวัดเป็นการออกเสียงแบบญี่ปุ่นว่าวัด "เอเมจิ" (永明寺, Eīmeiji ) ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น วัดนี้ถูกยึดมาเป็นของรัฐบาลญี่ปุ่น และแทนที่ธรรมเนียมในวัดด้วยสงฆ์จากลัทธิรินไซของศาสนาพุทธนิกายเซ็น สงฆ์ของสำนักรินไซมีหน้าที่ในการทำให้ชาวเกาหลีเข้ารีตจากเดิมเป็นศาสนาพุทธแบบเกาหลี เป็นส่วนหนึ่งของการแทนที่วัฒนธรรมเกาหลีเดิมด้วยญี่ปุ่นแบบใหม่
วัดหลังเดิมถูกทำลายลงระหว่างการระเบิดปูพรมของสหรัฐในเปียงยางระหว่างสงครามเกาหลี สิ่งปลูกสร้างหลังเดียวที่ยังคงอยู่ในปัจจุบันคือศาลาพูบย็อก จุดชมวิวที่สร้างขึ้นใหม่หลังสงคราม และเป็นสถานที่ชมทิวทัศน์ของแม่น้ำแทดงที่สวยงาม นอกจากนี้ยังมีเจดีย์หินและศาลรูปแปดเหลี่ยมที่รอดจากการถูกระเบิด สิ่งก่อสร้างทั้งสามในปัจจุบันมีรายชื่อขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติแห่งชาติของเกาหลีเหนือ
ย่นเวลาทะลุมิติ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2561)

| ย่นเวลาทะลุมิติ |
| --- | --- |
Theatrical release poster
กำกับ: Ava DuVernay
บทภาพยนตร์: Jennifer Lee
สร้างจาก: A Wrinkle in Time โดย Madeleine L'Engle
อำนวยการสร้าง:   Jim Whitaker  Catherine Hand 
นักแสดงนำ:   Oprah Winfrey  Reese Witherspoon  Mindy Kaling  Gugu Mbatha-Raw  Michael Peña  Storm Reid  Zach Galifianakis  Chris Pine 
กำกับภาพ: Tobias A. Schliessler
ตัดต่อ: Spencer Averick
ดนตรีประกอบ: Ramin Djawadi
บริษัทผู้สร้าง:   Walt Disney Pictures  Whitaker Entertainment 
ผู้จัดจำหน่าย: Walt Disney StudiosMotion Pictures
วันฉาย:   27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 (2018-02-27) (El Capitan Theatre)  9 มีนาคม ค.ศ. 2018 (2018-03-09) (United States) 
ความยาว: 109 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $100 ล้าน
ทำเงิน: $10.2 million
ย่นเวลาทะลุมิติ (อังกฤษ: A Wrinkle in Time) เป็นภาพยนตร์แนวบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์แฟนตาซีผจญภัยจากประเทศสหรัฐอเมริกา ออกฉาย พ.ศ. 2561 กำกับโดย Ava DuVernay เขียนบทโดย Jennifer Lee ดัดแปลงจากนวนิยายปี ค.ศ. 1962 เรื่อง A Wrinkle in Time
ยูโรเปียนคัพ ฤดูกาล 1972–73

| --- | --- |
สนามเอฟเค เร้ด สตาร์ สนามที่ใช้แข่งขันในรอบชิงชนะเลิศ
รายละเอียดการแข่งขัน
วันที่: 13 กันยายน 1972 – 30 พฤษภาคม 1973
ทีม: 30
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  อายักซ์ (สมัยที่ 3rd)
รองชนะเลิศ:  บาเยิร์นมิวนิก
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 57
จำนวนประตู: 160 (2.81 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  เกิร์ด มึลเลอร์ (11 ประตู)
← 1971-72 1973-74 → 
ยูโรเปียนคัพ ฤดูกาล 1972–73 (อังกฤษ: 1972–73 European Cup) การแข่งขันฟุตบอลทัวร์นาเมนต์ระดับสโมสรของยุโรปโดยเป็นการคว้าแชมป์สมัยที่ 3 ติดต่อกันของ อายักซ์ อัมสเตอร์ดัม ซึ่งในรอบชิงชนะเลิศต้องเผชิญหน้ากับ ยูเวนตุส ซึ่งชัยชนะของอายักซ์ครั้งนี้นับเป็นชัยชนะครั้งที่ 4 ติดต่อกันของสโมสรฟุตบอลจากเนเธอร์แลนด์
รอบแรก

| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ซีเอสเคเอ โซเฟีย  | 4-1 |  ปานาซีไนโกส | 2-1 | 2-0  |
| อายักซ์  | บาย | - | - | -  |
| กาลาทาซาไร  | 1-7 |  บาเยิร์นมิวนิก | 0-1 | 0-6  |
| วอเตอร์ฟอร์ด ยูไนเต็ด  | 2-3 |  โอโมเนีย | 2-1 | 0-2  |
| Wacker  | 0-3 |  ดีนาโมคียิว | 0-1 | 0-2  |
| Silema Wanderers  | 0-10 |  Górnik Zabrze | 0-5 | 0-5  |
| อาริส  | 0-6 |  Argeș Pitești | 0-2 | 0-4  |
| เรอัลมาดริด  | 4-0 |  Keflavik | 3-0 | 1-0  |
| มาร์แซย์  | 1-3 |  ยูเวนตุส | 1-0 | 0-3 |
ยูโรสต็อกซ์ 50

ยูโร สต็อกซ์ 50 (อังกฤษ: EURO STOXX 50) เป็นดัชนีตลาดหุ้นสำหรับหุ้นในกลุ่มประเทศยูโรโซน คิดค้นโดยสต็อกซ์ผู้ให้บริการดัชนีหลักทรัพย์ทั่วโลกโดยอยู่ในความรับผิดชอบและดูแลของบริษัทด็อยท์เชอเบอร์เซอสัญชาติเยอรมัน เป้าหมายของการคิดดัชนียูโร สต๊อกซ์ 50 คือเพื่อการบันทึกการเปลี่ยนแปลงของหุ้นบริษัทขนาดใหญ่ในภาคธุรกิจที่สำคัญในเขตยูโรโซน ประกอบไปด้วยหุ้นของ 50 บริษัทที่มีสภาพคล่องสูงสุด นอกจากนี้ สัญญาฟิวเจอร์สและออปชั่นของยูโร สต็อกซ์ 50 ยังมีสภาพคล่องสูงเป็นอันดับต้น ๆ ของยุโรปและของโลกอีกด้วย
ยูโรคอปเตอร์ เอ็มเฮช-65 ดอลฟิน

| ยูโรคอปเตอร์ เอ็มเฮช-65 ดอลฟิน |
| --- | --- |
 เฮลิคอปเตอร์ยามฝั่งสหรัฐจากกองการบินหน่วยยามฝั่ง
ข้อมูลทั่วไป
ชาติกำเนิด:  ฝรั่งเศส,  สหรัฐ
บริษัทผู้ผลิต: ยูโรคอปเตอร์
สถานะ: อยู่ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: หน่วยยามฝั่งสหรัฐ
ประวัติ
เริ่มใช้งาน: พ.ศ. 2528
เที่ยวบินแรก: พ.ศ. 2523
พัฒนาจาก: ยูโรคอปเตอร์ เอเอส365 ดอลฟิน
ยูโรคอปเตอร์ เอ็มเฮช-65 ดอลฟิน (อังกฤษ: Eurocopter MH-65 Dolphin) เป็นเฮลิคอปเตอร์เครื่องยนต์คู่ซึงประจำการในหน่วยยามฝั่งสหรัฐ (USCG) สำหรับภารกิจค้นหาและกู้ภัย (SAR) และการกู้ภัยในทะเลทางอากาศ และการใช้ในภารกิจกำลังทางอากาศติดยุทโธปกรณ์ ซึ่งเป็นรุ่นที่พัฒนาต่อจากยูโรคอปเตอร์ เอเอส365 ดอลฟินที่ผลิตขึ้นในประเทศฝรั่งเศส
การใช้งาน

กองทัพอากาศอิสราเอล
ฝูงบินที่ 124
ฝูงบินที่ 193
หน่วยยามฝั่งสหรัฐ
สถานีอากาศยานเมืองแอตแลนติก
ศูนย์ฝึกบินหน่วยยามชายฝั่ง
สถานีอากาศยานบาร์เบอร์พอยท์
สถานีอากาศยานคอปัสคริสตี
สถานีอากาศยานดีทรอยด์
สถานีอากาศยานฮอสตัน
สถานีอากาศยานฮัมบอล์ดเบย์
สถานีอากาศยานโคเดียก์
สถานอากาศยานไมอามี
สถานีอากาศยานนอร์ทเบนด์
สถานีอากาศยานพอร์ตแอนเจอลิส
สถานีอากาศยานซานฟรานซิสโก
สถานีอากาศยานสะวันนา
ฝูงบินยุทธวิธีทางเฮลิคอปเตอร์
ข้อมูลเฉพาะ > ลักษณะทั่วไป

ลูกเรือ: 2 นักบิน และ 2 ลูกเรือ
ความยาว: 11.6 เมตร
ความสูง: 4 เมตร
น้ำหนักที่รับรองได้: 3,128 กิโลกรัม
น้ำหนักการบินขึ้นสูงสุด: 4,300 กิโลกรัม
ที่ผลิตเก็บไฟฟ้า: 2 × Turbomeca Arriel 2C2-CG turboshaft engines, 636 กิโลวัตต์
เส้นผ่าศูนย์กลางใบพัดหลัก: 11.9 เมตร
พื้นที่ใบพัดหลัก: 38.54 ตารางเมตร
ข้อมูลเฉพาะ > ประสิทธิภาพ

ความเร็วสูงสุด: 333 กิโลเมตร/ชั่วโมง
พิสัย: 658 กิโลเมตร
เพดาน: 5,486 เมตร
เฮชเฮช-65 ของกองทัพอากาศอิสราเอล
เฮชเฮช-65ซี ดอลฟินของยามฝั่งสหรัฐ
ยูเอช-1วาย วีนอม

| ยูเอช-1วาย วีนอม> ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
บทบาท: เฮลิคอปเตอร์อเนกประสงค์
ชาติกำเนิด:  สหรัฐ
บริษัทผู้ผลิต: เบลล์ เฮลิคอปเตอร์
สถานะ: อยู่ในการผลิต
ผู้ใช้งานหลัก: กองนาวิกโยธินสหรัฐ
ประวัติ
เริ่มใช้งาน: พ.ศ. 2551
เที่ยวบินแรก: 21 ธันวาคม พ.ศ. 2544
พัฒนาจาก: ยูเอช-1เอ็น ทวินฮิวอี้
ยูเอช-1วาย วีนอม (อังกฤษ: UH-1Y Venom) ของเบลล์เป็นเฮลิคอปเตอร์ขนาดกลางสองเครื่องยนต์ที่หลากประโยชน์ มันเป็นส่วนหนึ่งในโครงการพัฒนาเอช-1 ของกองนาวิกโยธินสหรัฐฯ
ในปัจจุบันวีนอมอยู่ในการผลิตอัตราต่ำเพื่อเข้าแทนที่ยูเอช-1เอ็น ทวินฮิวอี้ของนาวิกโยธินที่มีมาตั้งแต่ต้นปีพ.ศ. 2513 เดิมทีนั้นยูเอช-1วายถูกดัดแปลงมาจากโครงสร้างของยูเอช-1เอ็น แต่ในเดือนเมษายนพ.ศ. 2548 มันก็ถูกสร้างขึ้นเป็นเฮลิคอปเตอร์แบบใหม่แทน
การพัฒนา

ในปีพ.ศ. 2539 กองนาวิกโยธินสหรัฐฯ ได้เปิดโครงการพัฒนาเอช-1 โดยทำสัญญากับบริษัทเบลล์ เฮลิคอปเตอร์เพื่อทำการพัฒนายูเอช-1เอ็น 100 ลำให้เป็นยูเอช-1วาย และทำการพัฒนาเอเอช-1ดับบลิว 180 ลำให้เป็นเอเอช-1ซี โครงการเอช-1 ได้สร้างเฮลิคอปเตอร์ใช้งานและโจมตีแบบทันสมัยพร้อมกับการออกแบบที่ลดค่าใช้จ่ายลง ยูเอช-1วายและเอเอช-1ซีมีหาง เครื่องยนต์ ระบบใบพัด ระบบอิเลคทรอนิกอากาศ ซอฟต์แวร์ การควบคุม และรูปลักษณ์เหมือนกันถึง 84%
แบบวายนั้นเปลี่ยนโครงสร้างซึ่งเคยถูกใช้โดยนาวิกโยธินในอิรักมาก่อน ฮิวอี้นั้นทำหน้าที่ได้หลากหลาย อย่าง ควบคุมและบัญชาการ คุ้มกัน สอดแนม ขนส่งทหาร การแพทย์ และให้การสนับสนุนทางอากาศระยะใกล้ โดยปกติแล้วจะใช้ฮิวอี้ 2-4 ลำต่อคอบรา 4-8 ลำ อาวุธที่ติดอยู่ด้านหน้าของคอบราเมื่อร่วมกับปืนที่ประตูของฮิวอี้จะสร้างมุมยิงได้ถึง 240°
ตลอดหลายปีระบบอิเลคทรอนิกอากาศและวิทยุแบบใหม่ นอกจากนั้นยังมีปืนและความปลอดภัย สิ่งเหล่านี้ได้เพิ่มน้ำหนักเปล่าให้กับยูเอช-1เอ็นอย่างมาก ด้วยความเร็วสูงสุดประมาณ 190 กิโลเมตรต่อชั่วโมงและมันไม่สามารถยกสิ่งใดได้มากไปกว่าลูกเรือ เชื้อเพลิง และยุทธภัณฑ์ แม้ว่ามันจะหลากประโยชน์แต่นั่นก็ทำให้ความหลากประโยชน์ของมันมีข้อจำกัด
แบบวายนั้นพัฒนาระบบอิเลคทรอนิกของนักบินเป็นห้องนักบินที่ทันสมัย เพิ่มการดัดแปลงด้านความปลอดภัยและเพิ่มระบบอินฟราเรดส่วนหน้าให้กับฮิวอี้ อย่างไรก็ดีการพัฒนาที่ใหญ่ที่สุดคือการเพิ่มกำลังให้กับเครื่องยนต์ ด้วยการแทนที่เครื่องยนต์และระบบสองใบพัดด้วยระบบสี่ใบพัด แบบวายจึงเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานให้กับฮิวอี้มากยิ่งขึ้นตามที่มันถูกออกแบบมา
ตามที่เบลล์อ้าง แบบวายนั้นมีน้ำหนักบรรทุกที่มากกว่ายูเอช-1เอ็นถึง 125% และมีพิสัยมากกว่า 50% และความเร็วร่อนสูงสุดมากกว่ายูเอช-1เอ็น วีนอมสามารถไล่ตามเฮลิคอปเตอร์ลำอื่นๆ ได้ตามที่มันต้องทำการคุ้มกันมากกว่าทำให้พวกมันช้าลงหรือทำให้พวกมันตกเป็นเป้าได้ง่ายขึ้น ยูเอช-1วายจะมีพลังสำหรับการหลบหลีกและจู่โจม ผู้บัญชาการภาคพื้นดินที่นั่งอยู่ในวีนอมจะมีวิทยุและอำนาจการยิงที่พวกเขาต้องการและรวมทั้งระยะในการขนส่งทหารที่มากขึ้น
เบลล์ได้ส่งยูเอช-1วายสองลำให้กับกองนาวิกโยธินสหรัฐฯ ในเดือนกุมภาพันธ์พ.ศ. 2551 การผลิตอย่างเต็มรูปแบบคาดว่าจะเกิดขึ้นในปลายปีพ.ศ. 2551
การออกแบบ

ยูเอช-1วายเป็นการออกแบบที่พัฒนาของยูเอช-1 การพัฒนาที่โดดเด่นที่สุดของมันก็คือระบบสี่ใบพัดที่สามารถทนทานกระสุนขนาด 23 ม.ม.ได้ ยูเอช-1วายมีการพัฒนาเครื่องยนต์และการสื่อสาร เพิ่มความจุมากกว่ายูเอช-1เอ็น 125% ความเร็วและพิสัยมากกว่า 50% ห้องนักบินระบบดิจิทัลพร้อมจอแสดงผลแบบแบน และมีส่วนประกอบที่เหมือนกับเอเอช-1ซีถึง 84 %
ประวัติการใช้งาน

ในไตรมาสแรกของปีพ.ศ. 2549 ยูเอช-1วายถูกย้ายไปที่หน่วยทำการทดสอบความพร้อมที่แม่น้ำพาตูซองท์ ที่ซึ่งพวกมันเริ่มทำการทดสอบการประเมินผล ในเดือนกุมภาพันธ์พ.ศ. 2551 ยูเอช-1วายและเอเอช-1ซีเริ่มทำการทดสอบครั้งที่สอง
ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2551 กองนาวิกโยธินสหรัฐฯ ระบุว่ายูเอช-1วายพร้อมสำหรับการใช้งานและถูกใช้ครั้งแรกในเดือนมกราคมพ.ศ. 2552 ในส่วนหนึ่งของหน่วยนาวิกโยธินที่ 13 กองนาวิกโยธินวางแผนที่จะซื้อแบบวาย 123 ลำเพื่อเข้ามาแทนที่แบบเอ็นในคลังแสง โดยคาดว่าการส่งจะสิ้นสุดในปีพ.ศ. 2559
ประเทศผู้ใช้งาน

กองนาวิกโยธินสหรัฐฯ สั่งซื้อ 123 ลำ
รายละเอียดเฉพาะของยูเอช-1วาย วีนอม

ประเทศผู้ผลิต สหรัฐอเมริกา
บริษัทผู้ผลิต เบลล์ เฮลิคอปเตอร์
บทบาท เฮลิคอปเตอร์หลากจุดประสงค์
ลูกเรือ 1-2 นาย
ความจุ 3,021 กิโลกรัม รวมทั้งที่นั่ง 10 ที่ เปลหาม 6 อัน
ความยาว 17.78 เมตร
เส้นผ่าศูนย์กลางใบพัด 14.88 เมตร
ความสูง 4.5 เมตร
น้ำหนักเปล่า 5,369 กิโลกรัม
น้ำหนักสูงสุดตอนนำเครื่องขึ้น 8,390 กิโลกรัม
ขุมกำลัง เครื่องยนต์เทอร์โบชาฟท์เจเนรัล อิเลคทริกที700-จีอี-401ซี 2 เครื่องยนต์ ให้แรงจับ 1,546 แรงม้า
ความเร็วสูงสุด 304 กิโลเมตร/ชั่วโมง เป็นเวลา 30 นาที
พิสัย 241 กิโลเมตร
เพดานบินทำการ 20,000 ฟุตขึ้นไป
อัตราการไต่ระดับ 2,520 ฟุต/นาที
อาวุธ
จรวดไฮดรา 70 ขนาด 70 ม.ม.สองตำแหน่ง
ปืนกลเอ็ม240ดีขนาด 7.62 ม.ม. ปืนกลจีเอยู-16/เอ .50 หรือปืนแกทลิ่งจีเอยู-17/เอขนาด 7.62 ม.ม.สองตำแหน่ง
ดูเพิ่ม

ยูเอช-1 ไอโรควอยส์
ยูเอช-1เอ็น ทวินฮิวอี้
เอเอช-1 ซูเปอร์คอบรา
เอเอช-1ซี ไวเปอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

ยูเอช-1วาย วีนอมในเว็บของกองทัพเรือสหรัฐฯ เก็บถาวร 2007-06-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ยูเอช-1วาย วีนอมใน BellHelicopter.com เก็บถาวร 2007-04-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
PMA-276: USMC Light/Attack Helicopter Program web site เก็บถาวร 2004-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ยูเอช-1วาย วีนอมใน GlobalSecurity.org
ยูเอช-1วาย วีนอมใน Naval-Technology.com เก็บถาวร 2007-08-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"กองทัพเรือสหรัฐฯ ยื่นข้อเสนอข้อยูเอช-1วาย เอเอช-1ซีเพิ่ม", ไฟลท์ อินเตอร์เนชั่นแนล, 22 สิงหาคม 2551
ยูเอช-1วายกำลังยิงจรวด
ย่านผิดปกติแอตแลนติกใต้

แนวการแผ่รังสีแวนอัลเลน กับตำแหน่งที่บรรจบกับมหาสมุทรแอตแลนติก
ย่านผิดปกติแอตแลนติกใต้ มีขนาดประมาณ 560 กม.
ย่านผิดปกติแอตแลนติกใต้ (อังกฤษ: South Atlantic Anomaly; SAA) เป็นย่านหนึ่งของผิวโลกที่อยู่ใกล้กับแนวการแผ่รังสีแวนอัลเลนเส้นในมากที่สุด ที่ระดับความสูงดังกล่าวความหนาแน่นของรังสีจะมีสูงกว่าย่านอื่นๆ แนวการแผ่รังสีแวนอัลเลนมีลักษณะสมมาตรกับแกนแม่เหล็กโลก ซึ่งสอดคล้องกับแกนการหมุนของโลกโดยทำมุมประมาณ 11 องศา แกนแม่เหล็กจึงเบี่ยงไปจากแกนการหมุนของโลกประมาณ 450 กิโลเมตร ผลจากการเบี่ยงเบนดังกล่าว เข็มขัดเส้นในของแนวการแผ่รังสีแวนอัลเลนจึงอยู่ใกล้ผิวโลกมากที่สุดที่บริเวณเหนือมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้ ส่วนที่อยู่ห่างจากผิวโลกมากที่สุดอยู่ที่ประมาณเหนือมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ
ย่านผิดปกติแอตแลนติกใต้ส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อดาวเทียมและอวกาศยานสำรวจทางดาราศาสตร์ที่โคจรรอบโลกในระดับความสูงไม่กี่กิโลเมตรเหนือพื้นโลก วงโคจรในระดับนั้นทำให้ดาวเทียมเคลื่อนผ่านย่านความผิดปกติเป็นประจำและทำให้มันต้องได้รับรังสีระดับรุนแรงเป็นเวลาหลายนาทีในแต่ละครั้ง สถานีอวกาศนานาชาติที่โคจรในระดับดังกล่าวโดยมีมุมเบี่ยงเบน 51.6° ก็ต้องสร้างเกราะป้องกันพิเศษเพื่อป้องกันปัญหานี้ เครื่องมือวัดบนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลก็ไม่สามารถใช้งานได้ทุกครั้งที่โคจรผ่านย่านนี้
ย่าหยา (พืช)

| ย่าหยา |
| --- | --- |

ย่าหยา

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Acanthaceae
สกุล:: Asystasia
สปีชีส์:: A.  gangetica
ชื่อทวินาม
Asystasia gangetica (L.) T. Anders.

ย่าหยา มีชื่ออื่นๆคือ ต้นอ่อมแซบ เบญจรงค์ ๕ สี บุษบาริมทางหรือ ตำลึงหวาน (อังกฤษ: Chinese violet; Coromandel; Ganges primrose; Philippine violet); ชื่อวิทยาศาสตร์: Asystasia gangetica(L.) T. Anders.) คล้ายต้นต้อยติ่ง แต่ไม่มีขน ใบสากไม่แหลม ดอกมีห้าสี ขยายพันธุ์ด้วยการปักชำ ควรปลูกให้โดนแดดพอสมควร ประโยชน์ใช้เป็นไม้ประดับ มีสรรพคุณบำรุงเลือด บำรุงกำลัง บำรุงสายตา
ย้อด

ย้อด (อังกฤษ: Yod อาจสะกดเป็น Yud หรือ Yodh) เป็นอักษรตัวที่สิบของอักษรตระกูลเซมิติกส่วนใหญ่ เช่น อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู י‎, อักษรซีเรียค และอักษรอาหรับ ﻱ‎ (ยาอ์) แทนด้วยสัทอักษร [j] อักษรฟินิเชียตัวนี้พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก (Ι) , อักษรละติน I, อักษรซีริลลิกสำหรับภาษายูเครนและภาษาเบลารุส І, (Ⲓ) และอักษรกอทิก eis (̹) เชื่อว่ามาจากอักษรภาพรูปมือ (จากภาษาอาหรับและภาษาฮีบรูสมัยใหม่, yad) หรืออาจจะมาจากอักษรไฮโรกลิฟรูปแขน
ยูโดชิงแชมป์โลก

| --- | --- |
Current event or competition: ยูโดชิงแชมป์โลก 2022
รายละเอียดการแข่ง
สาขา: ยูโด
ประเภท: Annual
จัดโดย: สหพันธ์ยูโดนานาชาติ (IJF)
ประวัติ
ครั้งแรก: ค.ศ. 1956 ที่ โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
จำนวนครั้ง: 61 (2022)
ชนะมากสุด:  ญี่ปุ่น – 395 เหรียญ  (170 เหรียญทอง)
Most recent: ทาชเคนต์ 2022
การแข่งขันกีฬายูโดชิงแชมป์โลก (อังกฤษ: World Judo Championships) เป็นการแข่งขันกีฬายูโดระดับนานาชาติในระดับสูงสุด ควบคู่ไปกับการแข่งขันกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน การแข่งขันชิงแชมป์จะจัดขึ้นทุกปี (ยกเว้นปีที่มีการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก) โดยสหพันธ์ยูโดนานาชาติ และนักยูโดที่มีคุณสมบัติเหมาะสมจะแข่งขันในประเภทของตนในฐานะตัวแทนของประเทศบ้านเกิด การแข่งขันแบบทีมได้จัดขึ้นมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 การแข่งขันชิงแชมป์ชายเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1956 แม้ว่ารูปแบบและระยะเวลาของการแข่งขันจะเปลี่ยนไปตามกาลเวลา การแข่งขันชิงแชมป์ครั้งล่าสุดจัดขึ้นที่ทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถานในปี  ค.ศ. 2022