stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โจว จื่อ-ยฺหวี
กรณีธงชาติ > ปฏิกิริยา

วีดิทัศน์ดังกล่าวทำให้เธอได้รับเสียงปลอบประโลมจากทั่วโลก แต่ก็ทำให้ชาวไต้หวันส่วนใหญ่เสียขวัญ ทั้งโกรธเกรี้ยวที่หญิงสาววัยสิบหกปีถูกปฏิบัติเช่นนี้
ในช่วงนั้นเอง จะมีการเลือกตั้งประธานาธิบดี ผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีทั้งสามคนล้วนแถลงให้กำลังใจจื่อ-ยฺหวี ไช่ อิงเหวิน (蔡英文) จากพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า ระบุว่า "พลเมืองชาวสาธารณรัฐจีนไม่สมควรเอาโทษเธอที่โบกธงชาติสนับสนุนบ้านเกิดเมืองนอนของเธอ เธอถูกบีบให้กล่าววาจาอันเห็นได้ชัดว่า ขัดต่อความประสงค์ที่แท้จริงของเธอ ฉะนั้น นี่ย่อมเป็นเรื่องร้ายแรง ย่ำยีจิตใจชาวไต้หวันทั้งมวล" ส่วนจู ลี่หลุน (朱立倫) จากพรรคชาตินิยม (國民黨) กล่าวว่า รับไม่ได้ที่คนจีนเอาความเกลียดชังไปลงยังเด็กหญิงวัยสิบหกปี เขายังว่า ได้ชมวีดิทัศน์ที่เธอขอขมาแล้ว ยิ่งรับไม่ได้กับการกระทำของหฺวาง อัน และเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ ขณะที่หม่า อิงจิ่ว (馬英九) ผู้ซึ่งกำลังพ้นจากตำแหน่งประธานาธิบดี ว่า "ไม่ได้ทำอะไรผิด กลับถูกบีบให้ขอโทษเช่นนี้ ผมอยากบอกหนูโจวว่า หนูไม่จำเป็นต้องขอโทษใครเลย พวกเราสนับสนุนหนูเสมอ"
กรณีธงชาติ > ผลต่อการเลือกตั้ง

เหตุการณ์นี้เป็นที่สนใจของคนทั้งโลก และเชื่อกันว่า อาจมีผลต่อการเลือกตั้งประธานาธิบดี มีการสำรวจพบว่า หลังจากเหตุการณ์นี้แล้ว บางคนที่เคยสนับสนุนไช่ อิงเหวิน ซึ่งหนุนเอกราชไต้หวันนั้น ระบุว่า ต้องทบทวนความคิดของตัวอีกครั้ง ถึงอย่างนั้น เมื่อมีการเลือกตั้งในวันที่ 16 มกราคม 2016 ก็ปรากฏว่า ไช่ อิงเหวิน ยังคงได้รับคะแนนเสียงถล่มทลาย และได้เป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรกของประเทศ
ไม่ช้าหลังรู้ผลเลือกตั้ง สภากิจการแผ่นดินใหญ่ (大陸委員會) หน่วยงานไต้หวันซึ่งรับผิดชอบนโยบายที่ไต้หวันมีต่อจีน จึงออกโรงปกป้องจื่อ-ยฺหวี และแถลงต่อสำนักกิจการไต้หวัน (台灣事務辦公室) หน่วยงานจีนที่ดูแลนโยบายซึ่งจีนมีต่อไต้หวัน ขอให้สนใจเหตุการณ์ทำนองนี้ให้มากยิ่งขึ้น และให้ป้องปรามภาคเอกชนในบ้านเมืองของตัวเสียบ้าง เพราะพฤติการณ์เช่นนี้ย่อมกระทบกระเทือนทั้งต่อจิตใจชาวไต้หวัน และต่อความสัมพันธ์ระหว่างจีนกับไต้หวัน นอกจากนี้ สภาฯ ยังประณามหฺวาง อัน ว่า พฤติกรรมของเขาส่งผลร้ายแรงต่อความสัมพันธ์ของจีนกับไต้หวัน ในที่สุด สภาฯ วิงวอนให้ประชาชนทั้งสองฝ่ายอย่าได้คลายความรักใคร่สมัครสมานกัน
กรณีธงชาติ > ผลต่อหฺวาง อัน

คำขอขมาของจื่อ-ยฺหวี ทำให้เกิดการต่อต้านหฺวาง อัน ขึ้นในไต้หวัน สื่อมวลชนไต้หวันยกเลิกรายการที่หฺวาง อัน จะมาปรากฏตัว และลบรายการคาราโอเกะเพลงของหฺวาง อัน ทิ้ง
ประชาชนไต้หวันกว่าหนึ่งหมื่นคนกำหนดจะเดินขบวนประท้วงในวันที่ 24 มกราคม 2016 แต่เลิกล้มไปเพราะไม่ประสงค์จะให้เกิดผลกระทบต่อจื่อ-ยฺหวี
หวัง เข่อฟู่ (王可富) นักกฎหมายสิทธิมนุษยชนชาวไต้หวัน ฟ้องหฺวาง อัน กับเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ เป็นจำเลยที่ฝ่าฝืนประมวลกฎหมายอาญาโดยบังคับจิตใจจื่อ-ยฺหวี และริดรอนสิทธิในการกำหนดตนเองของจื่อ-ยฺหวี
หฺวาง อัน ประกาศลงบัญชีเวย์ปั๋วของตัวว่า จะแถลงข่าว ณ วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2016 ในไต้หวัน เพื่อชี้แจงข้อมูลฝ่ายตนบ้าง โดยระบุว่า ตนมิได้ทำอะไรผิด หากแต่เป็นผู้ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์นี้มากกว่า ไม่นานหลังจากนั้น หฺวาง อัน ลบเนื้อหาในบัญชีเวย์ปั๋วของตัวทิ้งทั้งสิ้น คิดเป็นข้อความและรูปภาพราว 4,900 ชุด
กรณีธงชาติ > ผลต่อเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์

วันที่ 18 มกราคม 2016 ไม่กี่วันหลังจื่อ-ยฺหวี ขอขมา หุ้นของเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ในตลาดหุ้นคอสแด็ก (KOSDAQ) ร่วงอย่างหนัก จาก 6,300 วอนลงไปที่ 4,000 วอน และปิดตัวที่ 4,300 วอน
นอกจากคดีที่หวัง เข่อฟู่ ฟ้องในไต้หวันข้างต้นแล้ว ศูนย์เกาหลีหลากวัฒนธรรม (Center for Multicultural Korea) ยังตั้งข้อสงสัยต่อจริยธรรมของเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ ทั้งจะสอบสวนว่า จื่อ-ยฺหวี ขอขมาโดยเต็มใจหรือไม่ ถ้าพบว่า จื่อ-ยฺหวี ถูกบีบให้แถลงขอขมา ก็จะฟ้องเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ กับประธาน คือ พัก จิน-ย็อง ฐานเลือกปฏิบัติเพราะเหตุแห่งเชื้อชาติ และฐานละเมิดสิทธิมนุษยชน
ในช่วงเวลาเดียวกัน นักเลงคอมพิวเตอร์นิรนามหลายรายรุกเข้าไปในเว็บไซต์ของเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์และก่อกวนระบบด้วยวิธีโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการ เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์กล่าวว่า แม้ไม่อาจระบุตัวผู้บุกรุก แต่ก็เชื่อว่า เกี่ยวพันกับกรณีของจื่อ-ยฺหวี
เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ยังกล่าวว่า เตรียมกำหนดวิธีการใหม่ในการดำเนินกิจกรรมต่างแดน เพื่อมิให้เกิดความขัดแย้งแก่ลูกจ้างของตนอีก วิธีการเหล่านี้รวมถึงการฝึกอบรมเกี่ยวกับความอ่อนไหวทางวัฒนธรรม ซึ่งจะรวมประเด็นความขัดแย้งทางการเมืองระหว่างประเทศเอาไว้ด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยดนตรี
เว็บไซต์หลักของทไวซ์
แฟนเพจหลักของทไวซ์
ทไวซ์ ที่เฟซบุ๊ก
ทไวซ์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ทไวซ์ ที่อินสตาแกรม
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ศิลปิน :  มิวสิกเบรนซ์
หม่อมเจ้านิวัทธวงศ์ เกษมสันต์

| หม่อมเจ้านิวัทธวงศ์ เกษมสันต์ |
| --- | --- |
หม่อมเจ้าชั้น 4

ประสูติ: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2438
สิ้นชีพตักษัย: 22 มิถุนายน พ.ศ. 2507 (68 ปี)
ชายา: หม่อมเจ้าวงศ์แข เกษมสันต์
ราชสกุล: เกษมสันต์
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์
พระมารดา: หม่อมราชวงศ์ละม้าย เกษมสันต์
พันเอก หม่อมเจ้านิวัทธวงศ์ เกษมสันต์ (5 ตุลาคม พ.ศ. 2438 - 22 มิถุนายน พ.ศ. 2507) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์ละม้าย เกษมสันต์ (ราชสกุลเดิม สุริยกุล) มีโสทรภราดาและโสทรภคินีรวมสององค์ คือ พลโทหม่อมเจ้าพันธุประวัติ เกษมสันต์ อดีตแม่ทัพภาคที่ 1 และ หม่อมเจ้าพงษ์พิศมัย เกษมสันต์
| พันเอก หม่อมเจ้านิวัทธวงศ์ เกษมสันต์ |
| --- | --- |
รับใช้: กองทัพบก
ชั้นยศ:  พันเอก
หม่อมเจ้านิวัทธวงศ์ ถวายตัวเป็นมหาดเล็กใน สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ เมื่อปี พ.ศ. 2449 และสอบเข้าเป็นนักเรียนนายร้อยทหารบกชั้นประถม ในปี พ.ศ. 2450 หลังจากนั้นทรงได้รับทุนของกระทรวงกลาโหม ไปทรงศึกษาต่อที่ประเทศรัสเซีย เมื่อปี พ.ศ. 2456 หม่อมเจ้านิวัทธวงศ์เสกสมรสกับหม่อมเจ้าวงศ์แข เกษมสันต์ (ราชสกุลเดิม เกษมศรี) หม่อมเจ้านิวัทธวงศ์ทรงรับราชการในกระทรวงกลาโหม พระยศสุดท้ายก่อนทรงเกษียนอายุราชการคือ พันเอก
พันเอก หม่อมเจ้านิวัทธวงศ์ เกษมสันต์ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2507 สิริชันษา 68 ปี พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2508
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2484 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2483 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ร.)
พ.ศ. 2477 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พระเกียรติยศ > พระยศ > พระยศทางทหาร

7 พฤษภาคม พ.ศ. 2470: นายพันตรี
1 เมษายน พ.ศ. 2478: นายพันโท
1 เมษายน พ.ศ. 2482: นายพันเอก
ครุย

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ในฉลองพระองค์ครุยเนติบัณฑิต
ครุย เป็นเสื้อคลุมประเภทหนึ่ง มีลักษณะหลวม ยาวถึงเข่าหรือทั้งตัว ใช้สวมหรือคลุมทับด้านนอก ทั้งชายและหญิงในยุโรปใส่ครุยกันมาตั้งแต่ยุคกลางตอนต้นจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 เดิมเคยใส่เฉพาะราชสำนักเท่านั้น แต่ปัจจุบันสามารถใช้สวมใส่เพื่อแสดงตำแหน่งฐานะในอาชีพ เช่น ผู้พิพากษา ในวงวิชาการ ครุยยังใช้เพื่อแสดงวิทยฐานะอีกด้วย
ประวัติ

ต้นกำเนิดที่แท้จริงของครุยยังไม่ทราบอย่างแน่ชัด ถึงแม้ว่ามีสมมติฐานน่าเป็นสินค้านำเข้าจากเปอร์เซียและ/หรืออินเดีย บันทึกแรกสุดที่กล่าวถึงมาจากทูตฝรั่งเศสตอนไปพบสมเด็จพระนารายณ์มหาราชใน ค.ศ. 1685 และตอนทูตสยามไปประเทศฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1686 แสดงภาพพระมหากษัตริย์สยามกับทูตสวมเสื้อผ้าแบบนี้ คำว่าครุยยังคงมีใช้ในสมัยรัตนโกสินทร์ ตามหลักฐานที่กล่าวถึงในกฎหมายตราสามดวงใน ค.ศ. 1804 ว่าห้ามข้าราชการรุ่นเล็กสวมใส่มันเด็ดขาด
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประมวลครุยเพิ่มให้ใช้ตามพระราชกำหนดใน พ.ศ. 2455 ซึ่งกำหนดประเภทและยศต่าง ๆ ที่ราชวงศ์และข้าราชการมีสิทธิที่จะสวมใส่ ต่อมาพระองค์ยังทรงอนุญาตให้ใช้ในชุดวิชาการของโรงเรียนมหาดเล็ก (วชิราวุธวิทยาลัย) ใน ค.ศ. 2456 กับเนติบัณฑิตยสภาประจำสยามใน พ.ศ. 2458 ต่อมามีการนำมาใช้เป็นชุดจบปริญญาประจำจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยใน พ.ศ. 2473 ตั้งแต่ ค.ศ. 2510 เป็นต้นมา บางมหาวิทยาลัยผลิดครุยเป็นของตนเอง และคำนี้กลายเป็นความหมายของชุดศาลหรือวิชาการทั่วไป
การใช้งาน

ตามธรรมเนียม ครุยใช้บ่งบอกสถานะกษัตริย์หรือขุนนาง และสวมใส่เฉพาะผู้ชายเท่านั้น สมาชิกของพระราชวงศ์จะสวมใส่ครั้งแรกในพระราชพิธีโสกันต์ (พิธีโกนจุก) พระมหากษัตริย์จะฉลองพระองค์ในโอกาสพิเศษ เช่น พิธีราชาภิเษก พระราชพิธีต่าง ๆ หรือเมื่อมีแขกพิเศษมาเยี่ยมเยือน นอกจากนี้ เหล่านาค—สามเณรที่เตรียมตัวไปเป็นอุปสมบท—เป็นกลุ่มเดียวที่สามารถสวมครุยได้โดยไม่สนระดับชั้นทางสังคม
รายงานจากพระราชกฤษฎีกาประจำปี 2455 บุคคลมีสิทธิที่จะสวมครุยตามลำดับชั้น ตำแหน่ง หรือตามพระบรมราชานุญาตเพิ่มเติม ตำแหน่งเหล่านี้ได้แก่ เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าชั้นสามขึ้นไป และเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกหรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทยชั้นสองขึ้นไป ผู้พิพากษาสามารถสวมในเครื่องแบบเต็มยศตามพระราชพิธี; ข้าราชการคนอื่น ๆ สามารถสวมได้ในพิธีที่มีการดำเนินการพิเศษหรือในพิธีจำเพาะ ปัจจุบันไม่ค่อยพบเห็นบ่อยนัก ถึงแม้ว่าจะยังคงมีการใช้ครุยในพิธีแรกนาขวัญทุกปีและพระราชพิธีบรมราชาภิเษกก็ตาม
ปัจจุบัน ครุยสามารถระบุได้ง่ายที่สุดเป็นครุยวิทยฐานะในมหาวิทยาลัยไทยบางแห่ง เช่น จุฬาลงกาณ์มหาวิทยาลัยเป็นผู้นำมาใช้นานและโดดเด่นที่สุด โดยจะสวมทับชุดเดรสมหาวิทยาลัย (มักเป็นราชปะแตนและกางเกงขาวสำหรับผู้ชาย เสื้อเชิ้ตสตรีขาวและกระโปรงสีกรมท่าสำหรับผู้หญิง) โดยไม่มีหมวก สำหรับนักศึกษาวุฒิปริญญาตรี หรือชุดสูทกับเน็คไทสำหรับนักศึกษาวุฒิปริญญาโท
ภาพ > ครุยพระราชวงศ์

พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงลงพระปรมาภิไธยในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยประจำ พ.ศ. 2475 ในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 ทรงฉลองพระองค์ครุยมหาจักรีบรมราชวงศ์ และชฎาห้ายอด
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวในฉลองพระองค์ครุยมหาจักรีบรมราชวงศ์ พระมหาพิชัยมงกุฎ และฉลองพระบาทเชิงงอน ภาพถ่ายในช่วง ค.ศ. 1851
ภาพวาดที่มีพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวในฉลองพระองค์ครุยมหาจักรีบรมราชวงศ์
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรในฉลองพระองค์ครุยกรองทองในพระราชพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ซึ่งอยู่ในช่วงเคลื่อนตัวจากพระบรมมหาราชวังไปยังวัดพระแก้วในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2493
ภาพ > ครุยตำแหน่ง > "ครุยขุนนาง"

เจ้าพนักงานภูษามาลาที่อยู่บนพระมหาพิชัยราชรถสวมครุยขุนนางกับลอมพอก บนพระมหาพิชัยราชรถประคองพระโกศทองใหญ่ทรงพระศพ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ซึ่งกระทำพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ ณ มณฑลพิธีท้องสนามหลวงในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2555
เจ้าพนักงานเคลื่อนพระที่นั่งราเชนทรยานที่เชิญพระอัฐิของสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ผ่านราชวัติในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2555
เจ้าพนักงานเคลื่อนราชรถน้อยนำพระศพสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ซึ่งมีสมเด็จพระวันรัต (จุนท์ พฺรหฺมคุตฺโต) เจ้าอาวาสวัดบวรนิเวศวิหารประทับอ่านพระอภิธรรมอยู่บนนั้น ในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
ภาพวาดฝรั่งเศสที่แสดงทูตสยาม รวมโกษาปาน สวมครุยขุนนางและลอมพอก ขณะพบกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1687
ภาพวาดฝรั่งเศสที่แสดงทูตสยามสวมครุยขุนนางและลอมพอก ขณะมอบพระราชสาส์นของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแด่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1687
ภาพ > ครุยตำแหน่ง > "ครุยเสนามาตย์"

อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีในตอนนั้นสวมครุยเสนามาตย์ชั้นเอก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการแต่งกายตามประเพณีของข้าราชการพลเรือนสามัญในสมัยโบราณ และปัจจุบันยังคงใช้ในเชิงพิธีอยู่
ชัย ชิดชอบสวมครุยเสนามาตย์ชั้นโท ผู้ที่สามารถสวมชุดนี้จะต้องเป็นผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าชั้นแรกหรือชั้นสองเท่านั้น
ภาพ > ครุยวิทยฐานะ

ครุยวิทยฐานะจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเคยฉลองพระองค์
บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชสวมครุยวิทยฐานะ
บัณฑิตจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยสวมครุยในฐานะครุยและเข็มวิทยฐานะของมหาวิทยาลัย
ดูเพิ่ม

ครุยและเข็มวิทยฐานะของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กัญจน์ ภักดีวิจิตร

| กัญจน์ ภักดีวิจิตร |
| --- | --- |
เกิด: 24 ธันวาคม พ.ศ. 2519 (47 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ:  นักแสดง  นักร้อง  ผู้กำกับ  ผู้จัดละคร  นักธุรกิจ 
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2541–ปัจจุบัน
สังกัด: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 (2540–2556) สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (2560–ปัจจุบัน)
กัญจน์ ภักดีวิจิตร (เกิด 24 ธันวาคม พ.ศ. 2519) ชื่อเล่น กอล์ฟ เป็นนักแสดง นักร้อง ผู้จัดละครผู้กำกับชาวไทย และเป็นบุตรชายของ ฉลอง ภักดีวิจิตร ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย เป็นที่รู้จักโดดเด่นจากบทบาทในละครโทรทัศน์หลายเรื่องทางช่อง 7 ที่กำกับโดย ฉลอง ภักดีวิจิตร ทั้งที่เป็นเพียงตัวประกอบ  และเริ่มเป็นที่รู้จักในวงกว้างจากละครเรื่อง อังกอร์ อีกทั้งยังมักร้องเพลงประกอบในละครโทรทัศน์แต่ละเรื่องในสังกัดของฉลองอีกด้วย
ประวัติ

กัญจน์ ภักดีวิจิตร เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2519 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายของ ฉลอง ภักดีวิจิตร เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมดสามคน น้องอีก 2 คน คือ เฉิด และบุญจิรา ภักดีวิจิตร จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา จบการศึกษาด้านซาวด์เอนจิเนียร์จากประเทศออสเตรเลีย
แม้จะคลุกคลีกับกองถ่าย แต่มีผลงานแสดงละครเรื่องแรกคือ ระย้า เมื่อปี 2541 จากการชักนำของบิดา เริ่มโด่งดังและพัฒนาฝีมือจนกระทั่งละครเรื่อง อังกอร์ หลังจากนั้น แจ้งเกิดกับบทเพื่อนพระเอก ที่มาช่วยเหลือพระเอกทุกครั้งยามลำบาก โดยที่มีแคนคู่ใจเป็นอาวุธ และแคนนั้นสามารถเปลี่ยนเป็นปืนกลมหาประลัย เอกลักษณ์บทบาทของกัญจน์ในละคร คือรับบทบาทเป็นเพื่อนพระเอก คอยย่างไก่ ต้มกาแฟให้คนทั้งแคมป์กิน พร้อมกับการร้องเพลงประกอบละครทุกเรื่องที่เล่น เขาเผยว่า บทเขียนมาเป็นแบบนี้ และเขาก็เล่นไปตามบท
ปัจจุบันหันมาทำงานเบื้องหลังและเป็นนักแสดงทางช่อง 3 เอชดี กัญจน์ ภักดีวิจิตร เปิดบริษัทใหม่เป็นผู้จัดละครร่วมกับน้องสาวและน้องชาย
ปี 2562 เป็นนักแสดงรับเชิญในละคร ลิขิตแห่งจันทร์ ออกอากาศทางช่อง 3 ถือเป็นละครย้อนยุคเรื่องแรกของ บริษัท อาหลอง กรุ๊ป จำกัด แต่ยังคงเป็นละครบู๊เช่นเดิม
ผลงาน > ภาพยนตร์พิเศษ

ภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ ฝนแรก (2543)
ผลงาน > ผลงานเพลง

เพลงประกอบละครเรื่อง ระย้า ระย้าเลือดไทย, ระย้า
เพลงประกอบละครเรื่อง ดาวคนละดวง ดาวคนละดวง, เลือกเกิดเองไม่ได้
เพลงประกอบละครเรื่อง ล่าสุดขอบฟ้า เหมือนฝัน, ล่าสุดขอบฟ้า
เพลงประกอบละครเรื่อง ฝนใต้ ทุกลมหายใจ, เกิดเป็นคน, รักแรกพบ, ตื้อครองโลก
เพลงประกอบละครเรื่อง อังกอร์ 1
เพลงประกอบละครเรื่อง อังกอร์ 2 หนึ่งเดียวในดวงใจ
เพลงประกอบละครเรื่อง ฝนเหนือ ซ่อมรักซ่อมรถ, สามใบเถา, นักเลงเพนจร, รักเลี่ยมทอง, แห่ขันหมาก
เพลงประกอบละครเรื่อง ชุมแพ รักต่างมุม, ชุมแพ
เพลงประกอบละครเรื่อง ทอง 9 ทอง, เดียวดาย
เพลงประกอบละครเรื่อง เสาร์ ๕ ศัตรูยอดรัก, แคนคนป่า, เสาร์5
เพลงประกอบละครเรื่อง นักฆ่าขนตางอน ซ่อนรัก, รักไม่รู้วันจบ
เพลงประกอบละครเรื่อง สามดรุณ
เพลงประกอบละครเรื่อง พระเทิดพระเกียรติ ฝนแรก
เพลงประกอบละครเรื่อง เหล็กไหล เงาใจ, เหล็กไหล
เพลงประกอบละครเรื่อง ทอง 5 ทอง, ทองหรือเธอ
เพลงประกอบละครเรื่อง เสาร์ 5 ภาค 2 ตอน ทับทิมสยาม เคนทวงแค้น, เสาร์ 5 ทับทิมสยาม
เพลงประกอบละคร พ่อตาปืนโต พ่อตาปืนโต, ขมิ้นกับปูน
เพลงประกอบละครเรื่อง ดุจตะวันดั่งภูผา ดุจตะวันดั่งภูผา เร็ว ดุจตะวันดั่งภูผา ช้า
เพลงประกอบละครเรื่อง เลือดเจ้าพระยา
เพลงประกอบละครเรื่อง แข่งรักนักซึ่ง รักต้องลุ้น
ผลงาน > ผลงานการกำกับทางช่อง3

สงครามเพลง (2560)
ผลงาน > ผู้จัดละคร

ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละครทางช่อง 3 เอชดี บริษัท อาหลอง กรุ๊ป จำกัด ร่วมกับ บุญจิรา ภักดีวิจิตรและเฉิดบุญ ภักดีวิจิตร
สงครามเพลง (2560) ภายใต้การดูแลควบคุมการแสดงและผู้อำนวยการสร้าง
อังกอร์ (2561) กำกับการแสดงโดย เฉิด ภักดีวิจิตร และ กฤษณพงษ์ ราชธา
ลิขิตแห่งจันทร์ (2562) กำกับการแสดงโดย เฉิดบุญ ภักดีวิจิตร และ กฤษณพงษ์ ราชธา
ดาวคนละดวง (2564) กำกับการแสดงโดย เฉิดบุญ ภักดีวิจิตร และ กฤษณพงษ์ ราชธา
เลือดเจ้าพระยา (2566) กำกับการแสดงโดย เฉิดบุญ ภักดีวิจิตร และ กฤษณพงษ์ ราชธา
ชีวิตส่วนตัว

กัญจน์เปิดธุรกิจซุ้มฉกัญจน์ เป็นธุรกิจฟาร์มไก่ชนและยังทำเงินติดอันดับ 1 ใน 5 ฟาร์มไก่ชนระดับประเทศ
วัดเทวสุนทร (สุนทริการาม)

| วัดเทวสุนทร |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดเทวสุนทร, วัดสี่แยก, วัดแครายเหนือ, วัดสุนทริการาม
ที่ตั้ง: ซอยงามวงศ์วาน 59 ถนนงามวงศ์วาน แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูโฆสิตบุญญากร โฆสกาโร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเทวสุนทร (สุนทริการาม) เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

วัดเทวสุนทร (สุนทริการาม) ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2412 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดสี่แยก ด้วยเพราะอยู่ตรงสี่แยกคลองเปรมประชากรตัดกับคลองบางเขน หนังสือ ชื่อบ้านนามเมืองในกรุงเทพฯ ระบุว่าวัดนี้เดิมมีชื่อว่า วัดแครายเหนือ (คู่กับวัดแครายใต้คือ วัดเสมียนนารี) โดยนายนาดได้อุทิศที่นาของตนประมาณ 10 ไร่ ตั้งเป็นสำนักสงฆ์ขึ้น และได้มีขุนนางผู้ใหญ่คือ พระเทพประชุม (พุ่ม) กับภรรยาชื่อคุณหญิงสุ่น สร้างพระอุโบสถ์ขึ้น จากนั้นเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น วัดสุนทริการาม จนในปี พ.ศ. 2445 ได้มีการเปลี่ยนชื่อวัดอีกครั้งมาเป็น "วัดเทวสุนทร"
ครั้งหนึ่งกบฎบวรเดชได้นำทัพและทหารมาตั้งอยู่ที่วัด ได้ถูกรัฐบาลยิงขับไล่จึงได้เกิดการต่อสู้กัน ทำให้วัดได้รับความเสียหาย โดยกระสุนปืนใหญ่ยิงมาถูกที่ผนังอุโบสถป็นช่องโหว่และมีรอยร้าว ส่วนกุฏิถูกกระสุนปืนกลปืนเล็ก ปืนยาว และยังมีพระภิกษุถูกกระสุนปืนมรณภาพ 1 รูป และมีศิษย์วัดบาดเจ็บอีกหลายคน จากนั้นกระทรวงกลาโหมเข้ามาปฏิสังขรณ์วัด แต่ยังคงเห็นร่องรอยกระสุนอยู่ที่แทงก์น้ำ
อาคารเสนาสนะ

พระอุโบสถวัดเทวสุนทร (สุนทริการาม)ได้สร้างขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2426 ได้รับการบูรณะอีกสองครั้งคือปี พ.ศ. 2461 และ 2522 ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงเรื่องพุทธประวัติ
รายนามเจ้าอาวาส

หลวงพ่อทอง
หลวงพ่อปั๊ว
หลวงปู่นาค
พระครูพิศาลวิริยะกิจ (หลวงปู่ลอย)
พระครูคุณสารโสภณ (หลวงปู่นวล)
พระครูศรีกิตยาภรณ์ (หลวงปู่มหาแหวน)
พระครูโฆสิตบุญญากร โฆสกาโร (หลวงพ่อหล่ำ)
ระเบียงภาพ

มณฑปพระพุทธบาท
ศาลาการเปรียญ
พระประธานในอุโบสถ
รอยพระพุทธบาท
คลองเปรมประชากร
เวส สุนทรจามร

| เวส สุนทรจามร |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 5 เมษายน พ.ศ. 2442 จังหวัดราชบุรี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 28 มีนาคม พ.ศ. 2526 (84 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: รัตติยา สุนทรจามร สนธิ สุนทรจามร
บุตร: 4 คน
อาชีพ: นักแต่งเพลง นักดนตรี
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2481 - 2526
เวส สุนทรจามร หรือ ครูเวส นักประพันธ์เพลงที่มีผลงานแต่งทำนองให้กับวงสุนทราภรณ์ ร่วมกับครูแก้ว อัจฉริยะกุล ครูสุรัฐ พุกกะเวส เป็นจำนวนมาก   เป็นครูเพลงที่มีลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงในวงการหลายคน เช่น วินัย จุลละบุษปะ, เพ็ญศรี พุ่มชูศรี ประพนธ์ สุนทรจามร, ธนิต ผลประเสริฐ เป็นต้น
ประวัติ

เวส สุนทรจามร เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2442 ที่อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี มารดาชื่อ นางทองคำ สุนทรจามร บิดาเป็นทหาร ย้ายตามบิดาเข้ามาอยู่ที่กรุงเทพ เรียนหนังสือที่วัดอนงคาราม พ.ศ. 2457 ขณะอายุได้ 15 ปี ก็สมัครเป็นทหารอยู่ที่ กรมทหารราบที่ 3 ซึ่งอยู่บริเวณกระทรวงกลาโหม และได้ฝึกหัดแตรวงอยู่กับครูฝึกชื่อ สิบตรีอั้น ดีวิมล และครูอั้นได้พาออกไปรับงานนอก เป่าแตรเพลงโฆษณารถแห่หนัง เป่าแตรหน้าโรงหนังก่อนหนังฉาย และเป่าเพลงเชิด เพลงโอด ประกอบภาพยนตร์
ในสมัยรัชกาลที่ 7 มีการยุบ ย้ายหน่วยทหาร จึงลาออกไปสมัครเป็นทหารในกองแตรวงทหารมหาดเล็ก จนกระทั่งถูกยุบวงเมื่อ พ.ศ. 2475 จึงไปเป็นนักดนตรีของวงดนตรีเครื่องสายฝรั่งหลวง กรมมหรสพ ภายใต้การดูแลของพระเจนดุริยางค์ และเล่นดนตรีแนวแจ๊สกับ เรนัลโด ซีเกร่า  บิดาของแมนรัตน์ ศรีกรานนท์ในเวลาเดียวกันก็ตั้งคณะละครวิทยุ ชื่อ คณะสุนทรจามร ประพันธ์เพลงร่วมกับครูแก้ว อัจฉริยะกุล บันทึกเสียงวางจำหน่าย
พ.ศ. 2481 หลวงสุขุมนัยประดิษฐก่อตั้ง บริษัทไทยฟิล์มร่วมกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล และนายพจน์ สารสิน จัดตั้งวงดนตรีประจำบริษัทเพื่ออัดเพลงประกอบภาพยนตร์ จึงมาชวนไปอยู่ด้วย โดยมีครูเอื้อ สุนทรสนาน เป็นหัวหน้าวง และมีโอกาสได้อัดเพลงยอดฮิตหลายเพลง เช่น เพลงบัวขาว, ลมหวน ของท่านผู้หญิงพวงร้อย อภัยวงศ์
เมื่อบริษัท ไทยฟิล์มเลิกกิจการ หลวงสุขุมนัยประดิษฐ จึงชวนให้ไปอยู่ที่วงดนตรีลีลาศกรมโฆษณาการที่ตั้งขึ้นใหม่  เป็นผู้ช่วยหัวหน้าวง โดยหัวหน้าวงคือครูเอื้อ สุนทรสนาน ในเวลาต่อมา จึงเปลี่ยนเป็นวงสุนทราภรณ์
ครูเวส เกษียณอายุราชการ เมื่อ พ.ศ. 2506 และลาออกจากวงสุนทราภรณ์ไปทำงานกับบริษัท ส่งเสียงตามสาย ในระหว่างนี้ได้แต่งเพลงร่วมกับ แก้ว อัจฉริยะกุล, สุรัฐ พุกกะเวส ให้กับห้างแผ่นเสียงและประกอบภาพยนตร์
ในโอกาสที่วงสุนทราภรณ์มีอายุครบ 25 ปี  วงดนตรีสุนทราภรณ์ได้เข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้ทรงมีรับสั่งถามถึงครูเวส สุนทรจามร และทรงแนะนำให้เล่นดนตรีต่อ  ครูเวสจึงได้กลับมาร่วมงานกับสุนทราภรณ์อีกครั้ง และเป็นครูสอนดนตรีที่โรงเรียนสุนทราภรณ์การดนตรี จนอายุได้ 75 ปี จึงยุติบทบาทด้านการเล่นดนตรีลง แต่ยังคงแต่งเพลงเรื่อยมา โดยเพลงสุดท้ายที่แต่ง คือ เพลงความหวังแห่งโดม[ต้องการอ้างอิง]
เมื่อ พ.ศ. 2526 กลุ่มลูกศิษย์ลูกหาของครูเวส ร่วมกันจัดงานฉลองวันเกิดครบ 7 รอบ 84 ปี ให้ในวันที่ 4 เมษายน  ที่โรงแรมรัตนโกสินทร์ แต่ครูเวสก็เสียชีวิตเสียก่อน เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2526 ก่อนหน้าวันงานเพียงไม่กี่วัน หลังจากป่วยเป็นโรคปอดอักเสบเรื้อรังมานานหลายปี
ผลงานประพันธ์

ผลงานเพลงของครูเวสที่ได้รับความนิยมมาก ได้แก่ เพลง บุพเพสันนิวาส, พรหมลิขิต, ริมฝั่งน้ำ, กำพร้าคู่, ดอกฟ้าร่วง, สนต้องลม, กลิ่นดอกไม้, น้ำตาลใกล้มด, รักใครกันแน่, ชรอยบุญ, หนูเอย, รักอะไร, กังหันสวาท, ผู้ชายนี่น้า, ดอกไม้ใกล้มือ, สายลมครวญ, หงส์เหิร, ปรึกษารัก,  ทาสน้ำเงิน, เงาอโศก, คู่เสน่หา, นางในฝัน,  เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

เวส สุนทรจามร
ฟูจิวาระ โนะ มิชินางะ

|   ฟูจิวาระ มิชินางะ 藤原道長 |
| --- | --- |
ภาพวาดของฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
ยุค: ยุคเฮอัง
เกิด: ค.ศ. 966
ถึงแก่กรรม: ค.ศ. 1028 (62 ปี)
ตำแหน่ง: ขุนนางรองขั้น 1, ไดโจไดจิง , เซ็ชโช
จักรพรรดิ: เอ็งยู→คาซัง→อิจิโจ→ซันโจ→โกะ-อิจิโจ
ตระกูล: ฟูจิวะระ
บิดามารดา: บิดา:คาเนอิเอะ มารดา: โทกูฮิเมะ
ภรรยา: ภรรยาเอก: มินะโมะโตะ โนะ ริงชิ มินะโมะโตะ โนะ เมชิ
บุตร: จักรพรรดินีโชชิ โยะริมิชิ  จักรพรรดินีเคนชิ โนริมิชิ  จักรพรรดินีอิชิ  พระชายาคิชิ
ฟูจิวาระ โนะ มิชินางะ (ญี่ปุ่น: 藤原道長; โรมาจิ: Fujiwara no Michinaga; ค.ศ. 966 - ค.ศ. 1028) เป็นรัฐบุรุษชาวญี่ปุ่น ตระกูลฟูจิวาระ ปกครองเหนือญี่ปุ่นและการเมืองถึงจุดสูงสุดภายใต้การนำของเขา
ประวัติ

มิชินางะเกิดที่ เกียวโต เป็นบุตรชายของ ฟูจิวาระ โนะ คาเนอิเอะ คาเนอิเอะกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในปี ค.ศ. 986 ดำรงตำแหน่งจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 990 มิชินางะตอนนี้อยู่ในเส้นทางที่จะเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ต่อจากพี่ชายของเขา ฟูจิวาระ โนะ มิชิตากะ และ ฟูจิวาระ โนะ มิชิกาเนะ
อาชีพ > ความขัดแย้งกับโคเรชิกะ

มิชิตากะเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 990 ถึงปี ค.ศ. 995 มิชิกาเนะก็รับตำแหน่งแทน แต่ปกครองเพียง 7 วัน ก่อนเขาจะถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคภัย เมื่อพี่ชายของเขา 2 คนเสียชีวิต มิชินางะต่อสู้กับ ฟุจิวะระ โนะ โคะเระชิกะ บุตรชายคนโตของมิชิตากะและทายาทที่เขาตั้งชื่อ โคเรชิกะเป็นที่นิยมในราชสำนักมากกว่ามิชินางะ เป็นที่ชื่นชอบของจักรพรรดินี เทชิ และเป็นที่ชื่นชอบของ จักรพรรดิอิจิโจ และดำรงตำแหน่งอันทรงเกียรติหลายตำแหน่ง - เขาเป็น ไนไดจิง เมื่อปีที่แล้วและซังงีเมื่อสามปีก่อนหน้านั้น อย่างไรก็ตาม พระราชมารดาของจักรพรรดิอิจิโจ ฟูจิวาระ โนะ เซ็นชิ ไม่ชอบโคเรชิกะและช่วยเหลือมิชินางะ ตัวอย่างเช่น พระนางข่มขู่จักรพรรดิอิจิโจให้มิชินางะได้รับตำแหน่ง ไนรัง (内覧) ในเดือน 5 ของปี ค.ศ. 995 นอกจากนี้ ตำแหน่งของโคเรชิกะถูกทำลายโดยเรื่องอื้อฉาวที่เกิดขึ้นในปีถัดมา
โคเรชิกะพบนางในคนหนึ่งในคฤหาสน์ของตระกูลฟูจิวาระ อย่างไรก็ตาม เขาได้รับแจ้งว่าอดีต จักรพรรดิคาซัง ได้เสด็จเยี่ยมบ้านในคืนวันเดียวกัน - โคเรชิกะสันนิษฐานว่าอดีตจักรพรรดิคาซังได้เห็นนางในคนเดียวกัน
อาชีพ > ความขัดแย้งกับจักรพรรดิซันโจ

ใน ค.ศ. 1011 จักรพรรดิอิชิโจประชวรหนักจึงทรงสละราชสมบัติ องค์รัชทายาทโอะกิซะดะขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นจักรพรรดิซันโจ โดยที่มีองค์ชายอะสึฮิระเป็นรัชทายาท อดีตจักรพรรดิอิชิโจสวรรคตในปีต่อมาค.ศ. 1012 แม้ว่าจักรพรรดิซันโจจะเป็นพระโอรสของพระสนมโชชิ ซึ่งเป็นพี่สาวของมิชินะงะ แต่มิชินะงะก็ต้องการที่จะให้องค์ชายรัชทายาทอะสึฮิระ พระโอรสของจักรพรรดินีโชชิได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิ เพื่อที่ตนจะได้มีอำนาจในฐานะพระอัยกาหรือตา อย่างไรก็ตามมิชินะงะได้ส่งบุตรสาวคนที่สองคือ ฟุจิวะระ โนะ เค็งชิ อภิเษกเป็นจักรพรรดินีชูงูในจักรพรรดิซันโจ จักรพรรดิซันโจมีพระชายาเดิมอยู่แล้วเมื่อครั้งเป็นรัชทายาทคือ เนียวโงฟุจิวะระ โนะ เซ็งชิ ซึ่งเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิซันโจ จักรพรรดิจึงพิโรธมิชินะงะที่ละเลยไม่ยอมแต่งตั้งพระนางเซ็งชิเป็นจักรพรรดินีแต่กลับให้บุตรสาวของตนเองคือพระนางเค็งชิเป็นพระจักรพรรดินีแทน มิชินะงะเมื่อทราบว่าจักรพรรดิทรงพระพิโรธจึงให้มีการแต่งตั้งพระชายาเซ็งชิเป็นพระจักรพรรดินีโคโงในค.ศ. 1012 แต่ทว่ามิชินะงะได้กลั่นแกล้งโดยการจัดพิธีให้พระจักรพรรดินีเค็งชิเสด็จเข้าวังหลวงในวันเดียวกับที่มีการแต่งตั้งโคโงเซ็งชิ ทำให้ไม่มีขุนนางไปเข้าร่วมพิธีแต่งตั้งพระจักรพรรดินีองค์ใหม่เลย
มิชินะงะเฝ้ารอวันที่จักรพรรดิซันโจจะทรงสละราชสมบัติ ในค.ศ. 1016 จักรพรรดิซันโจประชวรหนักจนพระเนตรมืดบอด จึงทรงสละราชบัลลังก์ให้แก่องค์ชายรัชทายาทอัตสึฮิระขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิโกะ-อิจิโจ แต่ทรงมีข้อแม้ว่าจะต้องให้พระโอรสของจักรพรรดิซันโจเองคือ องค์ชายอะสึอะกิระ เป็นรัชทายาท มิชินะงะจึงต้องยอมทำตามพระประสงค์ของจักรพรรดิซันโจ ในปีต่อมาค.ศ. 1017 อดีตจักรพรรดิซันโจสวรรคต มิชินะงะจึงรีบปลดองค์ชายอะสึอะกิระออกจากตำแหน่งรัชทายาท โดยถวายพระเกียรติยศเสมอเหมือนอดีตจักรพรรดิพระนามว่า อดีตจักรพรรดิโค-อิชิโจ แล้วตั้งองค์ชายอะสึนะงะ (จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ) พระอนุชาของจักรพรรดิโกะ-อิชิโจเป็นรัชทายาทแทน
อาชีพ > เรืองอำนาจในฐานะพระอัยกา

จักรพรรดิโกะ-อิจิโจขึ้นครองราชย์ด้วยพระชนมายุเพียงแปดพระชันษา หลังจากที่ราชสำนักขาดผู้สำเร็จราชการมายี่สิบปี ในค.ศ. 1016 มิชินะงะก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นเซ็สโชในที่สุด มิชินะงะส่งบุตรสาวอีกคนเข้าอภิเษกเป็นพระจักรพรรดินีชูงูในจักรพรรดิโกะ-อิชิโจคือ ฟุจิวะระ โนะ อิชิ หลังจากดำรงตำแหน่งเซ็สโชไดเพียงหนึ่งปี มิชินะงะจึงได้สละตำแหน่งให้แก่ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ บุตรชายคนโตในค.ศ. 1017 แล้วย้ายไปดำรงตำแหน่ง ไดโจไดจิง มิชินะงะถึงจุดสูงสุดของการเรืองอำนาจในราชสำนักเฮอัง เป็นบิดาของจักรพรรดินีสามพระองค์ บิดาของผู้สำเร็จราชการ และเป็นพระอัยกาของจักรพรรดิและองค์ชายรัชทายาท สุดท้ายในค.ศ. 1021 มิชินะงะได้ส่งบุตรสาวอีกคนหนึ่งคือ ฟุจิวะระ โนะ คิชิ ไปเป็นพระชายาเนียวโงในองค์ชายรัชทายาทอะสึนะงะ ประสูติพระโอรสซึ่งต่อมาคือจักรพรรดิโกะ-เรเซ
ในค.ศ. 1019 มิชินะงะล้มป่วยลงจึงบรรพชาเป็นพระภิกษุ จำพรรษาอยู่ที่วัดโฮโจ-จิ ในเมืองเฮอัง ได้รับชื่อว่า พระภิกษุเกียวคัง แม้ว่ามิชินะงะจะสละตำแหน่งให้แก่บุตรชายคือโยะริมิชิและเป็นพระภิกษุแล้ว แต่ก็ยังคงมีอำนาจในการปกครองอยู่เหมือนเดิมโดยที่ผู้สำเร็จราชการคือโยะริมิชิเป็นเพียงหุ่นเชิด ได้รับฉายาว่า "มิโดะ คัมปะกุ" แปลว่า ผู้สำเร็จราชการท่านที่อยู่วัด พระภิกษุเกียวคังมรณภาพในค.ศ. 1028 ด้วยอายุ 62 ปี