stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บัซบอมเบอส์
รูปแบบการเล่น

ในเกมบัซบอมเบอส์ตัวละครของผู้เล่นจะอยู่ในรูปแบบของกระป๋องสเปรย์กำจัดแมลง เพื่อปกป้องสวนดอกไม้จากบรรดาผึ้ง ซึ่งสเปรย์ของผู้เล่นสามารถฉีดป้องกันผึ้งที่จะทำให้ผึ้งกลายเป็นแผ่นรวงน้ำผึ้ง ผึ้งงานมาตรฐานจะบินไปทางซ้ายและขวาเหนือสวน โดยจะกลับทิศทางเมื่อใดก็ตามที่พวกมันไปถึงขอบหน้าจอหรือแผ่นรวงน้ำผึ้ง ที่ขอบของหน้าจอนี้ ผึ้งจะเคลื่อนต่ำลงลงมาใกล้กับสวนหนึ่งระดับ ส่วนในด่านต่อ ๆ ไป ผึ้งเพชฌฆาตจะปรากฏขึ้น ซึ่งเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าผึ้งทั่วไปมาก และไม่ได้รับผลกระทบจากรวงน้ำผึ้ง โดยผึ้งเพชฌฆาตจะกลายเป็นรวงน้ำผึ้งสีแดงเมื่อถูกฉีด หากผึ้งธรรมดาติดอยู่ระหว่างสิ่งกีดขวางสองชิ้น มันจะก่อตัวเป็นรังผึ้งซึ่งมีค่าโบนัสเมื่อผ่านด่านนั้น
หากผึ้งชนิดใดชนิดหนึ่งไปถึงด้านล่างสุดของหน้าจอ มันจะผลิตดอกไม้ออกมา บรรดาดอกไม้จะเริ่มลดจำนวนพื้นที่ว่างต่อกระป๋องสเปรย์ ซึ่งอาจถึงจุดที่ไม่สามารถขยับได้ โดยทำลายกระป๋องสเปรย์และทำให้ผู้เล่นเสียชีวิตหนึ่งชีวิต
สวนแห่งนี้ยังมีฮัมมิงเบิร์ดที่เป็นมิตรอาศัยอยู่เช่นกัน ฮัมมิงเบิร์ดดังกล่าวจะปรากฏขึ้นเป็นระยะ ๆ และจะกินรวงน้ำผึ้งบนหน้าจอตามลำดับแบบสุ่ม โดยให้คะแนนเพิ่มเติมแก่ผู้เล่น ส่วนรวงน้ำผึ้งสีแดงมีค่าคะแนนมากกว่ารวงน้ำผึ้งมาตรฐาน และแม้ว่าจะไม่ได้รับผลกระทบจากกระป๋องสเปรย์ แต่ฮัมมิงเบิร์ดจะหนีไปชั่วคราวหากโดนฉีดใส่บ่อยเกินไป ทั้งนี้ การฉีดจากกระป๋องสเปรย์จะทำลายรวงน้ำผึ้งและรังผึ้ง ทำให้ผู้เล่นต้องเล็งอย่างระมัดระวังเพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียคะแนนโบนัส
คะแนนจะให้สำหรับการฉีดโดนผึ้งแต่ละตัว (ไม่ว่าจะเป็นผึ้งงานหรือผึ้งเพชฌฆาต) เช่นเดียวกับรวงน้ำผึ้งแต่ละแผ่นที่ถูกฮัมมิงเบิร์ดกิน เมื่อจบหนึ่งด่านโดยการทำลายผึ้งตามจำนวนที่กำหนด จะได้รับคะแนนโบนัสสำหรับรังผึ้งบนหน้าจอ
การพัฒนา

ในระหว่างการพัฒนาเกม มีการเตรียมต้นแบบโดยกระป๋องสเปรย์มีตราของเรดด์ ซึ่งเป็นแบรนด์สารฆ่าแมลงที่ผลิตโดยบริษัทเอส ซี ยอห์นสัน ในความพยายามที่จะให้บริษัทเป็นพันธมิตรในการโปรโมตเกมนี้ ซึ่งเอส ซี ยอห์นสัน ได้ปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว และเมื่อเกมเข้าสู่การผลิตจำนวนมาก ข้อมูลบนกล่องระบุว่าบัซบอมเบอส์ให้เล่นได้ถึงสองคน ซึ่งเป็นข้อผิดพลาด ที่ได้มีการบังคับให้แก้ไขข้อมูลที่ไม่ถูกต้องด้วยมือบนกล่องเกมทุกกล่องก่อนที่จะจัดส่ง
สิ่งสืบเนื่อง

บัซบอมเบอส์ได้รับการเผยแพร่อีกครั้งโดยเป็นส่วนหนึ่งของอินเทลลิวิชันไลฟส์! ซึ่งเป็นคอลเลกชันสำหรับคอมพิวเตอร์และเครื่องเล่นเกมอื่น ๆ ครั้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 บัซบอมเบอส์ได้มีให้ในบริการเกมรูมของบริษัทไมโครซอฟท์สำหรับเครื่องเล่นเอกซ์บอกซ์ 360 และสำหรับเกมส์ฟอร์วินโดวส์ – ไลฟ์ ที่ปัจจุบันเลิกให้บริการแล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

Buzz Bombers at GameFAQs
บัฟเฟอร์ข้อมูล

ในทางวิทยาการคอมพิวเตอร์ บัฟเฟอร์ข้อมูล (อังกฤษ: Data buffer) หรือที่พักข้อมูล เป็นพื้นที่บนหน่วยความจำใช้สำหรับเก็บข้อมูลชั่วคราวขณะถูกย้ายจากแหล่งหนึ่งไปอีกแหล่งหนึ่ง
โดยปกติ ข้อมูลถูกเก็บในบัฟเฟอร์หลังจากรับมาจากอุปกรณ์นำเข้า (เช่น ไมโครโฟน) หรือก่อนถูกส่งไปยังอุปกรณ์ส่งออก (เช่น ลำโพง) อย่างไรก็ตาม บัฟเฟอร์อาจถูกใช้ขณะย้ายข้อมูลระหว่างการประมวลผลภายในคอมพิวเตอร์ เปรียบเทียบได้กับบัฟเฟอร์ในทางโทรคมนาคม บัฟเฟอร์สามารถใช้ในบริเวณหน่วยความจำที่กำหนดไว้ในฮาร์ดแวร์ หรือโดยใช้บัฟเฟอร์ข้อมูลเสมือนในซอฟต์แวร์ โดยชี้ที่ตำแหน่งในหน่วยความจำก็ได้ ในทุกกรณีนั้น ข้อมูลที่ถูกเก็บในบัฟเฟอร์ข้อมูลจะถูกเก็บในสื่อกลางเก็บข้อมูลด้วย บัฟเฟอร์ส่วนใหญ่ถูกใช้งานในซอฟต์แวร์ซึ่งมักใช้แรมที่เร็วกว่าเก็บข้อมูลชั่วคราว เนื่องจากใช้เวลาเข้าถึงข้อมูลน้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับฮาร์ดดิสก์ บัฟเฟอร์มักถูกใช้เมื่อมีความแตกต่างระหว่างอัตราการรับข้อมูลและอัตราการประมวลผล หรือในกรณีที่อัตราต่าง ๆ นี้มีความหลากหลาย ตัวอย่างเช่น สปูเลอร์ของเครื่องพิมพ์ หรือในสื่อวิดีโอออนไลน์แบบส่งต่อเนื่อง
บัฟเฟอร์หนึ่งมักปรับการตั้งเวลาโดยใช้อัลกอริทึมแถวคอย (หรือเข้าก่อนออกก่อน (FIFO)) พร้อมกับเขียนข้อมูลลงแถวคอยที่อัตราหนึ่ง และอ่านข้อมูลที่อีกอัตราหนึ่ง
บันทึกการแสดงสด คอนเสิร์ต เดอะ แบทเทิล ออฟ ดรีมส์

| บันทึกการแสดงสด   คอนเสิร์ต The Battle of Dreams> อัลบั้มบันทึกการแสดงสดโดยAF1 และ AF2 |
| --- | --- |
วางตลาด: 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
บันทึกเสียง: 6 - 7 เมษายน พ.ศ. 2549  ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี
ความยาว: 166 นาที
ค่ายเพลง: ทรูแฟนเทเชีย
โปรดิวเซอร์: กิติกร เพ็ญโรจน์ (Executive)  สรศักย์ รตนาเสนีย์
:  
คอนเสิร์ต เดอะ แบทเทิล ออฟ ดรีมส์ (อังกฤษ: The Battle of Dreams) คอนเสิร์ตรวมตัวของนักล่าฝันจาก รายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 1 และ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 2  ทั้งหมด 23 คน อย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรก  จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 - 7 เมษายน พ.ศ. 2549 ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี จำนวน 2 รอบ หลังจากการทำงานร่วมกันใน
คอนเสิร์ตครั้งนี้ทำให้เกิดโปรเจกต์อัลบั้มพิเศษ "ดรีมทีม" และ อีกหลากหลายอัลบั้มรวมของสังกัด ทรูแฟนเทเชีย นับว่าคอนเสิร์ตนี้เป็นการต้อนรับการกลับมาของศิลปิน ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 1 เข้าสู่ต้นสังกัดเดิมในเครือ ทรู คอร์ปอเรชั่น หลังจากมอบหมายให้ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ดูแลงานร่วม 2 ปี
รายชื่อศิลปิน

ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 1
วิทย์ - พชรพล จั่นเที่ยง
จีน - ธัญนันท์ มหาพิรุณ
อ๊อฟ - ปองศักดิ์ รัตนพงษ์
ซีแนม - ซีแนม สุนทร
น้ำตาล - ชนัตตาฎา ปฐมนุพงศ์
เค - ณัฏฐพล ภมรพล
จุ้มจิ้ม - กิตติลักษณ์ จุลลัษเฐียร
ปอ - ปานเวทย์ ไสยคล้าย
แนน - ณัชธน์กมล ก่อสุวรรณ
นุ่น - ชเนษฏ์ผกา ก่อสุวรรณ
แหม่ม - วัชรินทร์ จินะมุสิ
ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 2
อ๊อฟ - ศุภณัฐ เฉลิมชัยเจริญกิจ
พัดชา - พัดชา เอนกอายุวัฒน์
บอย - พิษณุ นิ่มสกุล
พาส - พาสนา ทองบุญเรือง
เปรี้ยว - อนุสรา วันทองทักษ์
โจ - ภานุพล เอกเพชร
ลูกตาล - รุจนา อุทัยวรรณ์
กุ๊กไก่ - อลิสสา ซิม
ว่าน - ธนกฤต พานิชวิทย์
มาย - จิตตินันท์ หงษ์ทอง
มิว - นวปฎล มิ่งทุม
โอ๋ - กิตติยา พันธ์ประพันธ์
บัลลาด

บัลลาด (อังกฤษ: ballad แบลเลิด) หรือศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถานสาขาวิชาวรรณกรรมคือ ลำนำนิทาน เป็นรูปแบบหนึ่งของคำประพันธ์  โดยมากมีความหมายถึงทางด้านดนตรี เรื่องเล่า บัลลาดมีความหมายเจาะจงของบทกวีอังกฤษและไอร์แลนด์และเพลงที่อยู่ในช่วงถัดจากยุคกลางจนถึงศตวรรษที่ 19 และใช้อย่างแพร่หลายในยุโรปและต่อมาในอเมริกาเหนือ ออสเตรเลียและแอฟริกา มักเขียนและขายในแผ่นกระดาษหน้าเดียว รูปแบบนี้มักใช้กับกวีและนักประพันธ์ตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมาเพื่อเขียนลำนำโคลงสั้น ๆ ต่อมาในศตวรรษที่ 19 ใช้ในความหมายของเพลงป็อป ความรักช้า ๆ และความหมายนี้มักใช้ในความหมายแบบเดียวกันกับเพลงรัก
บริติชราช

บริติชราช (อังกฤษ: British Raj) เป็นการปกครองของพระมหากษัตริย์อังกฤษในอนุทวีปอินเดีย เรียกอีกอย่างว่า การปกครองส่วนพระองค์ในอินเดีย (อังกฤษ: Crown rule in India) หรือ การปกครองโดยตรงในอินเดีย (Direct rule in India) โดยดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 1858 จนถึง 1947 ภูมิภาคที่อยู่ภายใต้การปกครองของบริเตนแห่งนี้เรียกกันโดยทั่วไปว่า อินเดีย ตามการใช้งานในปัจจุบัน รวมถึงพื้นที่ในปกครองของสหราชอาณาจักรโดยตรง ซึ่งเรียกแบบโดยรวมว่าบริติชอินเดีย ตลอดจนรัฐในปกครองของเจ้าพื้นเมือง แต่เนื่องจากบรรดารัฐดังกล่าวอยู่ภายใต้อธิปไตยชั้นสูงสุดโดยบริเตน จึงทำให้พื้นที่ดังกล่าวเรียกว่ารัฐมหาราชา บางครั้งภูมิภาคแห่งนี้เรียกว่า บริติช-อินเดีย หรือ จักรวรรดิอินเดีย ถึงแม้ว่าจะเป็นชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการก็ตาม
ก่อนหน้ายุคบริติชราช อังกฤษได้ปกครองบรรดาดินแดนในอนุทวีปอินเดียผ่านบริษัทอินเดียตะวันออกกว่าร้อยปี ซึ่งบริษัทนี้มีกองเรือและกองทหารเป็นของตนเอง การปกครองโดยบริษัทฯได้สิ้นสุดลงเมื่อมีการตราพระราชบัญญัติรัฐบาลอินเดีย ค.ศ. 1858 ในการนี้ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียได้สถาปนาพระองค์เป็นจักรพรรดินีนาถแห่งอินเดีย ทรงส่งขุนนางไปปกครองอินเดียในตำแหน่งอุปราชและข้าหลวงต่างพระองค์ ต่อมาภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ก็ได้มีการแบ่งอินเดียแบ่งออกเป็นสองประเทศในเครือจักรภพคืออินเดีย (ประเทศอินเดียในปัจจุบัน) และปากีสถาน (ประเทศปากีสถานและประเทศบังกลาเทศในปัจจุบัน) ส่วนพม่านั้นได้แยกตัวออกจากรัฐบาลบริติชอินเดียในปี ค.ศ. 1937 และรัฐบาลสหราชอาณาจักรปกครองโดยตรงตั้งแต่บัดนั้น
บริติชราชประกอบไปด้วยดินแดนที่เป็นประเทศอินเดียและบังกลาเทศในปัจจุบัน อีกทั้งยังมีเอเดน (1839-1937), พม่าตอนบน (1885-1937), และพม่าตอนล่าง (1853-1937), โซมาลิแลนด์ของบริเตน (1884-98), โอมานและมัสกัต (1892-1947), บาห์เรน (1861-1947),  กาตาร์ (1916-47), คูเวต (1899-1947), รัฐทรูเชียล (1820-1947), และ สเตรตส์เซตเทิลเมนต์ (1826-67) นอกจากนี้ บริติชราชยังมีเขตอำนาจถึงดินแดนในปกครองอังกฤษในตะวันออกกลาง เงินตรารูปีอินเดียใช้กันอย่างแพร่หลายในอนุทวีปอินเดีย อย่างไรก็ตาม ในบรรดาดินแดนในบังคับของอังกฤษเหล่านี้ บริติชซีลอน (ประเทศศรีลังกาในปัจจุบัน) มีฐานะเป็นคราวน์โคโลนีที่ไม่ขึ้นกับรัฐบาลอุปราชแห่งอินเดีย
ราชอาณาจักรเนปาลและภูฏาน แม้มีความขัดแย้งกับสหราชอาณาจักร แต่ก็ลงนามทำสนธิสัญญากันและได้รับการยอมรับในฐานะรัฐเอกราชและไม่ใช่ส่วนหนึ่งของบริติชราช ราชอาณาจักรสิกขิมได้รับการตั้งให้เป็นรัฐราชวงศ์หลังการลงนามในสนธิสัญญาอังกฤษ-สิกขิมในปี 1862 อย่างไรก็ตาม ไม่เคยมีการตกลงในประเด็นว่าด้วยความมีอธิปไตย มัลดีฟส์เป็นรัฐในอารักขาของบริเตนตั้งแต่ปี 1867 ถึงปี 1965 ซึ่งไม่ใช่ส่วนหนึ่งในบริติชราช
เหรียญทองหนึ่งโมอูร์ (เท่ากับ 15 เหรียญเงินรูปี) เป็นเงินตราที่ใช้ในบริติชราชตลอดจนในเนปาลและอัฟกานิสถาน
บริติชอินเดียและรัฐมหาราชา

อินเดียในยุคของบริติชราช ประกอบด้วยดินแดนสองประเภท คือ บริติชอินเดีย ปกครองและบริหารโดยรัฐบาลกลาง กับ รัฐพื้นเมือง (รัฐมหาราชา)  ปกครองโดยเจ้าอินเดียแต่บริหารโดยรัฐบาลกลาง ทั้งนี้ในมาตรา 18 ของพระราชบัญญัติจำกัดความ ค.ศ. 1889 (Interpretation Act) บัญญัติไว้ว่า:
โดยทั่วไป คำว่า "บริติชอินเดีย" นั้นใช้เพื่อสื่อถึงอนุทวีปอินเดียภายใต้การปกครองของบริษัทอินเดียตะวันออกระหว่าง ค.ศ. 1600 ถึง 1858 นอกจากยังคำว่าบริติชอินเดีย ยังใช้สื่อถึงชาวอังกฤษในอินเดียด้วย ส่วนคำว่า "จักรวรรดิอินเดีย" นั้นเป็นคำที่ไม่ใช้ในสารบบกฎหมาย แต่เนื่องจากกษัตริย์อังกฤษทรงปกครองอินเดียในพระอิสริยยศ จักรพรรดิแห่งอินเดีย ดังนั้นเวลากษัตริย์อังกฤษมีพระราชดำรัสไปยังรัฐสภาจึงมักจะเรียกอินเดียว่า "จักรวรรดิอินเดีย" ทั้งนี้ หนังสือเดินทางที่ออกโดยรัฐบาลบริติชอินเดียนั้น ปรากฏคำว่า "Indian Empire" บนปก และปรากฏคำว่า "Empire of India" อยู่ด้านใน นอกจากนี้ยังมีการสถาปนาเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีชื่อว่า เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งแห่งจักรวรรดิอินเดีย ด้วย
บริติชอินเดียและรัฐมหาราชา > มณฑลขนาดใหญ่

บทความหลัก: เขตปกครองและมณฑลของบริติชอินเดีย
ในช่วงเปลี่ยนผ่านสู่คริสต์ศตวรรษที่ 20 บริติชอินเดียประกอบด้วยมณฑลทั้งสิ้น 8 มณฑล ซึ่งมณฑลเหล่านั้นได้รับการปกครองโดยผู้ว่าราชการ หรือรองผู้ว่าราชการ
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| มณฑล (และดินแดนในปัจจุบัน) | พื้นที่รวม | ประชากรปี 1901 (ล้านคน) |
| อัสสัม   (รัฐอัสสัม, รัฐอรุณาจัลประเทศ, รัฐเมฆาลัย, รัฐมิโซรัม, รัฐนาคาแลนด์) | 130,000 ตารางกิโลเมตร 50,000 ตารางไมล์ | 6 |
| เบงกอล  (ประเทศบังกลาเทศ, รัฐเบงกอลตะวันตก, รัฐพิหาร, รัฐฌารขัณฑ์ และรัฐโอฑิศา) | 390,000 ตารางกิโลเมตร 150,000 ตารางไมล์ | 75 |
| บอมเบย์ (แคว้นสินธ์ และบางส่วนของรัฐมหาราษฏระ, รัฐคุชราต และรัฐกรณาฏกะ) | 320,000 ตารางกิโลเมตร 120,000 ตารางไมล์ | 19 |
| พม่า  (ประเทศพม่า) | 440,000 ตารางกิโลเมตร 170,000 ตารางไมล์ | 9 |
| มณฑลกลางและเบราร์   (รัฐมัธยประเทศ และบางส่วนของรัฐมหาราษฏระ, รัฐฉัตตีสครห์ และรัฐโอฑิศา) | 270,000 ตารางกิโลเมตร 100,000 ตารางไมล์ | 13 |
| มัทราส  (รัฐอานธรประเทศ, รัฐทมิฬนาฑู และบางส่วนของรัฐเกรละ, รัฐกรณาฏกะ, รัฐโอฑิศา และรัฐเตลังคานา) | 370,000 ตารางกิโลเมตร 140,000 ตารางไมล์ | 38 |
| ปัญจาบ (แคว้นปัญจาบ, ดินแดนนครหลวงอิสลามาบาด, รัฐปัญจาบ, รัฐหรยาณา, รัฐหิมาจัลประเทศ, รัฐฉัตติสครห์ และดินแดนนครหลวงแห่งชาติเดลี) | 250,000 ตารางกิโลเมตร 97,000 ตารางไมล์ | 20 |
| สหมณฑล (รัฐอุตตรประเทศและรัฐอุตตราขัณฑ์) | 280,000 ตารางกิโลเมตร 110,000 ตารางไมล์ | 48 |
ในช่วงของการแบ่งเบงกอล (ค.ศ. 1905–1913) มณฑลอัสสัมและเบงกอลตะวันออกได้รับการก่อตั้งขึ้นในฐานะเขตผู้แทนพระองค์ ใน ค.ศ. 1911 มณฑลเบงกอลตะวันออก ถูกรวมกับมณฑลเบงกอลอีกครั้ง และมณฑลใหม่ทางตะวันออกได้กลายไปเป็นมณฑลอัสสัม, เบงกอล, พิหาร และโอฑิศา
ธงที่เกี่ยวข้อง

ธงจักรวรรดิอินเดีย เป็นธงอย่างไม่เป็นทางการ
ธงนาวี
ธงข้าหลวงต่างพระองค์
บรรณานุกรม > แหล่งอ้างอิงเกี่ยวกับด้านเศรษฐกิจและประวัติศาสตร์สังคม

Anstey, Vera. The economic development of India (4th ed. 1952), 677pp; thorough scholarly coverage; focus on 20th century down to 1939
Ballhatchet, Kenneth. Race, Sex, and Class under the Raj: Imperial Attitudes and Policies and Their Critics, 1793–1905 (1980).
Chaudhary, Latika, et al. eds. A New Economic History of Colonial India (2015)
Derbyshire, I. D. (1987), "Economic Change and the Railways in North India, 1860–1914", Population Studies, 21 (3): 521–45, doi:10.1017/s0026749x00009197, JSTOR 312641, S2CID 146480332
Chaudhuri, Nupur. "Imperialism and Gender." in Encyclopedia of European Social History, edited by Peter N. Stearns, (vol. 1, 2001), pp. 515–521. online emphasis on Raj.
Dutt, Romesh C. The Economic History of India under early British Rule (1901); The Economic History of India in the Victorian Age (1906) online
Gupta, Charu, ed. Gendering Colonial India: Reforms, Print, Caste and Communalism (2012)
Hyam, Ronald. Empire and Sexuality: The British Experience (1990).
Kumar, Dharma; Desai, Meghnad (1983), The Cambridge Economic History of India, vol. 2: c. 1757–c. 1970, Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-22802-2
Lockwood, David. The Indian Bourgeoisie: A Political History of the Indian Capitalist Class in the Early Twentieth Century (I.B. Tauris, 2012) 315 pages; focus on Indian entrepreneurs who benefited from the Raj, but ultimately sided with the Indian National Congress.
O'Dell, Benjamin D (2014). "Beyond Bengal: Gender, Education, And The Writing Of Colonial Indian History" (PDF). Victorian Literature and Culture. 42 (3): 535–551. doi:10.1017/S1060150314000138. S2CID 96476257.[ลิงก์เสีย]
Roy, Tirthankar (Summer 2002), "Economic History and Modern India: Redefining the Link", The Journal of Economic Perspectives, 16 (3): 109–30, doi:10.1257/089533002760278749, JSTOR 3216953
Sarkar, J. (2013, reprint). Economics of British India ... Third edition. Enlarged and partly rewritten. Calcutta: M.C. Sarkar & Sons.
Simmons, Colin (1985), "'De-Industrialization', Industrialization and the Indian Economy, c. 1850–1947", Modern Asian Studies, 19 (3): 593–622, doi:10.1017/s0026749x00007745, JSTOR 312453, S2CID 144581168
Sinha, Mrinalini. Colonial Masculinity: The 'Manly Englishman' and the 'Effeminate Bengali' in the Late Nineteenth Century (1995).
Strobel, Margaret. European Women and the Second British Empire (1991).
Tirthankar, Roy (2014), "Financing the Raj: the City of London and colonial India 1858–1940", Business History, 56 (6): 1024–1026, doi:10.1080/00076791.2013.828424, S2CID 153716644
Tomlinson, Brian Roger (1993), The Economy of Modern India, 1860–1970, New Cambridge history of India, vol. III, 3, Cambridge University Press, p. 109, ISBN 978-0-521-36230-6
Tomlinson, Brian Roger (October 1975), "India and the British Empire, 1880–1935", Indian Economic and Social History Review, 12 (4): 337–380, doi:10.1177/001946467501200401, S2CID 144217855
บรรณานุกรม > แหล่งอ้างอิงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์นิพนธ์และความทรงจำ

Andrews, C.F. (2017). India and the Simon Report. Routledge reprint of 1930 first edition. p. 11. ISBN 9781315444987.
Durant, Will (2011, reprint). The case for India. New York: Simon and Schuster.
Ellis, Catriona (2009). "Education for All: Reassessing the Historiography of Education in Colonial India". History Compass. 7 (2): 363–75. doi:10.1111/j.1478-0542.2008.00564.x.
Gilmartin, David (2015). "The Historiography of India's Partition: Between Civilization and Modernity". The Journal of Asian Studies. 74 (1): 23–41. doi:10.1017/s0021911814001685. S2CID 67841003.
Major, Andrea (2011). "Tall tales and true: India, historiography and British imperial imaginings". Contemporary South Asia. 19 (3): 331–32. doi:10.1080/09584935.2011.594257. S2CID 145802033.
Mantena, Rama Sundari. The Origins of Modern Historiography in India: Antiquarianism and Philology (2012)
Moor-Gilbert, Bart. Writing India, 1757–1990: The Literature of British India (1996) on fiction written in English
Mukherjee, Soumyen. "Origins of Indian Nationalism: Some Questions on the Historiography of Modern India." Sydney Studies in Society and Culture 13 (2014). online
Nawaz, Rafida, and Syed Hussain Murtaza. "Impact of Imperial Discourses on Changing Subjectivities in Core and Periphery: A Study of British India and British Nigeria." Perennial Journal of History 2.2 (2021): 114-130. online
Nayak, Bhabani Shankar. "Colonial world of postcolonial historians: reification, theoreticism, and the neoliberal reinvention of tribal identity in India." Journal of Asian and African Studies 56.3 (2021): 511-532 online.
Parkash, Jai. "Major trends of historiography of revolutionary movement in India – Phase II." (PhD dissertation, Maharshi Dayanand University, 2013). online
Philips, Cyril H. ed. Historians of India, Pakistan and Ceylon (1961), reviews the older scholarship
Stern, Philip J (2009). "History and Historiography of the English East India Company: Past, Present, and Future". History Compass. 7 (4): 1146–80. doi:10.1111/j.1478-0542.2009.00617.x.
Stern, Philip J. "Early Eighteenth-Century British India: Antimeridian or antemeridiem?." 'Journal of Colonialism and Colonial History 21.2 (2020) pp 1–26, focus on C.A. Bayly, Imperial Meridian online.
Whitehead, Clive (2005). "The historiography of British imperial education policy, Part I: India". History of Education. 34 (3): 315–329. doi:10.1080/00467600500065340. S2CID 144515505.
Winks, Robin, ed. Historiography (1999) vol. 5 in William Roger Louis, eds. The Oxford History of the British Empire
Winks, Robin W. The Historiography of the British Empire-Commonwealth: Trends, Interpretations and Resources (1966)
Young, Richard Fox, ed. (2009). Indian Christian Historiography from Below, from Above, and in Between India and the Indianness of Christianity: Essays on Understanding – Historical, Theological, and Bibliographical – in Honor of Robert Eric Frykenberg
หนังสืออ่านเพิ่ม

Malone, David M., C. Raja Mohan, and Srinath Raghavan, eds. The Oxford handbook of Indian foreign policy (2015) excerpt pp 55–79.
Simon Report (1930) vol 1, wide-ranging survey of conditions
Editors, Charles Rivers (2016). The British Raj: The History and Legacy of Great Britain's Imperialism in India and the Indian subcontinent.
Keith, Arthur Berriedale (1912). Responsible government in the dominions. The Clarendon press., major primary source
บัลร็อก

บทความนี้เกี่ยวกับตัวละครจากเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ สำหรับบัลร็อก จากสตรีทไฟท์เตอร์ ดูที่ บัลร็อก (สตรีทไฟท์เตอร์)
บัลร็อก (อังกฤษ: Balrog) เป็นชื่อเรียกสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏอยู่ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ ซิลมาริลลิออน คำว่า 'บัลร็อก' เป็นภาษาซินดาริน คำเควนยาเรียกว่า วาลาเราคาร์ (Valaraukar)  มีความหมายถึงสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ ผู้ควบคุมจิตวิญญาณแห่งไฟและเงามืด
บัลร็อกไม่ได้สร้างกายหยาบจึงมีร่างกายเป็นเปลวไฟแต่บางทีก็คลุมกายด้วยความมืด  อาวุธของบัลร็อกคือแส้ที่ทำด้วยเปลวไฟ
ตามปกรณัมกล่าวถึงบัลร็อกว่าเป็นจิตวิญญาณที่ทรงพลังอำนาจสูงยิ่ง บ้างก็ว่าบัลร็อกเป็น ไมอาร์ (Spirit ซึ่งให้กำเนิดโดย Iluvatar) กลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นดวงจิตแห่งไฟ มีชีวิตอยู่มาตั้งแต่แรกเริ่ม  เดิมทีนั้นเป็นฝ่ายดีต่อมาถูกความชั่วร้ายของเมลคอร์เข้าครอบงำกลายเป็นฝ่ายอธรรม  มีความชั่วร้ายเป็นรองก็แต่เซารอนและติดตามเมลคอร์มาจากโลกภายนอกนับแต่อดีตกาลนานโพ้น บัลร็อกออกรบทำสงครามกับพวกเอลฟ์มาตั้งแต่ยุคที่หนึ่งของอาร์ดาและถูกทำลายไปเป็นจำนวนมากในสงครามพระพิโรธ  ส่วนที่เหลือก็ซ่อนตัวอยู่ใต้ดิน แม่ทัพบัลร็อกคนสำคัญได้แก่ กอธม็อก (Gothmog) ซึ่งเป็นผู้สังหารกษัตริย์ฟิงกอน บัลร็อกยังได้ร่วมรบอยู่ในสงครามแห่งเบเลริอันด์หลายต่อหลายครั้ง
ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ คณะพันธมิตรแห่งแหวนประจันหน้ากับบัลร็อกระหว่างการเดินทางผ่านเหมืองมอเรีย มีเพียงแกนดัล์ฟซึ่งเป็นไมอาร์เท่านั้นที่สามารถต่อกรกับบัลร็อกได้
บัสคอมพิวเตอร์

บัส (อังกฤษ: BUS) ในเครื่องคอมพิวเตอร์ คือ เส้นทางการติดต่อสื่อสารเพื่อรับส่งข้อมูลร่วมกัน (shared transmission medium) ระหว่างอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่เสียบเข้ากับสล็อตต่าง ๆ บนเมนบอร์ดของเครื่องคอมพิวเตอร์ เช่น ฮาร์ดดิสก์ไดรฟ์, ซีดีรอมไดรฟ์, การ์ดเสียง และการ์ดแสดงผล เป็นต้น
เนื่องจากการทำงานของระบบคอมพิวเตอร์ หน่วยประมวลผลกลางจะต้องอ่านเอาคำสั่งหรือโปรแกรมจากหน่วยความจำ มาตีความและทำตามคำสั่งนั้น ๆ ซึ่งในบางครั้งจะต้องอ่านข้อมูลจากอุปกรณ์อื่น ๆ เพื่อใช้ประกอบในการทำงาน หรือใช้ในการประมวลผลด้วยผลลัพธ์ของการประมวลผล ก็ต้องส่งไปแสดงผลที่จอภาพ หรือเครื่องพิมพ์หรืออุปกรณ์อื่น ๆ ดังนั้นบัสจึงมีความสำคัญในการส่งถ่ายข้อมูลเป็นอย่างมาก
ทั้งนี้บัสจะมีความกว้างหลายขนาด ขึ้นอยู่กับรุ่นของเครื่องพีซี เช่น บัสขนาด 8 บิต 16 บิต และ 32 บิต ซึ่งบัสยิ่งกว้างก็จะทำให้การส่งถ่ายข้อมูลจะทำได้ครั้งละมาก ๆ จะมีผลทำให้คอมพิวเตอร์เครื่องนั้นทำงานได้เร็วตามไปด้วย
บันทึกดูมสเดย์

| --- | --- |
“บันทึกดูมสเดย์” ภาพพิมพ์จากภาพร่างโดย แอนดรูว์ วิลเลียมส์ “Historic Byways and Highways of Old England”  ค.ศ. 1900
ผู้ประพันธ์: พระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ  (ผู้สั่งให้มีการสำรวจ) 
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Domesday Book
หัวเรื่อง: บันทึกจากการสำรวจสำมโนประชากรของอังกฤษเพื่อการเก็บภาษี
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1086
บันทึกดูมสเดย์ (อังกฤษ: Domesday Book) เป็นบันทึกจากการสำรวจสำมะโนประชากรในอังกฤษที่ทำเสร็จใน ค.ศ. 1086 ตามพระราชโองการในพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 การสำรวจดูมสเดย์ก็คล้ายกับการสำรวจสำมโนประชากรที่ทำกันในคริสต์ศตวรรษที่ 20 และ 21
บันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซันกล่าวว่าขณะที่ประทับอยู่ที่กลอสเตอร์ระหว่างคริสต์มาสในปี ค.ศ. 1085  พระเจ้าวิลเลียมมีพระราชโองการให้องคมนตรีของพระองค์ส่งเจ้าหน้าที่ไปทั่วทุกตำบลทุกหมู่บ้านในเกาะอังกฤษเพื่อสำรวจว่าเจ้าของที่ดินแต่ละคนมีที่ดินและสัตว์เลี้ยงเท่าใดและตีราคาเป็นจำนวนเท่าใด
จุดมุ่งหมายหลักของการสำรวจครั้งนี้ก็เพื่อที่จะได้ทราบว่าใครมีทรัพย์สมบัติเท่าใดและใครมีหน้าที่ต้องจ่ายภาษีภายใต้พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี การตัดสินของผู้สำรวจดูมสเดย์เป็นคำขาด—ข้อความในบันทึกถึงจำนวนอสังหาริมทรัพย์และมูลค่าของทรัพย์สินเป็นบันทึกที่ตายตัวที่ไม่สามารถเรียกร้องให้เปลี่ยนแปลงได้
ตัวบันทึกเขียนภาษาละตินที่มีคำภาษาท้องถิ่นที่ไม่มีศัพท์ภาษาละตินแทรกอยู่บ้าง ภาษาที่ใช้ย่อสั้นมากเป็นส่วนใหญ่คล้ายการจดชวเลข คำว่า “Domesday” มาจากคำว่า “dom” ในภาษาอังกฤษเก่า ซึ่งกลายมาเป็นคำว่า “doom” ในภาษาอังกฤษสมัยใหม่ ที่แปลว่า “การทำบัญชี” หรือ “การตัดสิน” ฉะนั้น “ดูมสเดย์” จึงหมายความตรงตัวว่าเป็นวันพิพากษา (Day of Judgment) ซึ่งหมายความว่าผู้ปกครองสำรวจบัญชีทรัพย์สินของผู้อยู่ในปกครอง
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2006 หอจดหมายเหตุแห่งชาติ (National Archives) ก็ทำ “บันทึกดูมสเดย์” ทั้งฉบับเป็นออนไลน์เป็นครั้งแรก
ดูเพิ่ม

พระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บันทึกดูมสเดย์
บันทึกดูมสเดย์ จาก หอเอกสารแห่งชาติแห่งสหราชอาณาจักร
บันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซัน

| --- | --- |
บันทึกเหตุการณ์ปีเตอร์บะระ
ผู้ประพันธ์: อารามต่างๆ
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Anglo-Saxon Chronicle
ภาษา: ภาษาอังกฤษเก่า
หัวเรื่อง: ประวัติศาสตร์อังกฤษสมัยแองโกล-แซกซันที่บันทึกต่อเนื่องกันมาโดยอารามต่าง ๆ ที่ได้รับต้นฉบับ
วันที่พิมพ์: คริสต์ศตวรรษที่ 9 - กลางคริสต์ศตวรรษที่ 12
หน้า: หลายฉบับ
บันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซัน (อังกฤษ: Anglo-Saxon Chronicle) เป็นชุดหนังสือรายปีที่เขียนด้วยภาษาอังกฤษเก่า เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของชาวแองโกล-แซกซัน เขียนขึ้นราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 อาจจะที่เวสเซ็กซ์ในรัชสมัยของพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช หลังจากนั้นต้นฉบับก็ถูกส่งไปตามอารามต่างๆ ทั่วอังกฤษ แต่ละอารามต่างก็แก้ไขเพิ่มเติมต่อมาเรื่อย ๆ ในกรณีหนึ่งบันทึกถูกเพิ่มเติมมาจนถึงปี ค.ศ. 1154
ในปัจจุบันบันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซันมีเหลืออยู่ 9 ฉบับทั้งสมบูรณ์และเหลือแต่บางส่วน คุณค่าของแต่ละฉบับก็ต่างกันใน 9 ฉบับนี้ไม่มีฉบับใดที่เป็นฉบับดั้งเดิมแท้ ๆ ฉบับที่เก่าที่สุดสันนิษฐานกันว่าเริ่มเขียนราวปลายรัชสมัยของพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช และฉบับล่าสุดเป็นฉบับที่เขียนที่มหาวิหารปีเตอร์บะระหลังจากไฟใหม้อารามในปี  ค.ศ. 1116 เนึ้อหาของบันทึกเป็นการบันทึกเหตุการณ์ประจำปี เหตุการณ์ปีแรกที่สุดที่บันทึกคือปี 60 ก่อนคริสต์ศักราชมาจนถึงปีที่เขียน ต่อจากนั้นเนื้อหาก็เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสมัยของการเขียน บันทึกต่าง ๆ เหล่านี้เรียกรวมกันว่า “บันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซัน”
เนื้อหาของบันทึกไม่เป็นกลางนักในบางบันทึกเมื่อนำมาเปรียบเทียบกับเอกสารจากสมัยกลางอื่น ๆ จะพบว่าผู้เขียนละเว้นเหตุการณ์บางเหตุการณ์ หรือเขียงจากมุมมองของผู้เขียน หรือบางฉบับก็จะแตกต่างจากฉบับอื่นเมื่อกล่าวถึงเหตุการณ์เดียวกันหรือข้อมูลที่บันทึกขัดแย้งกันเอง แต่เมื่อพิจารณาโดยทั่วไปแล้วพงศาวดารเป็นหลักฐานชิ้นที่สำคัญที่สุดทางประวัติศาสตร์ระหว่างสมัยโรมันหมดอำนาจในอังกฤษไปจนถึงการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มัน  ข้อมูลที่บันทึกในพงศาวดารไม่พบในเอกสารอื่นใด นอกจากนั้นบันทึกยังเป็นเอกสารชิ้นสำคัญของประวัติศาสตร์ภาษาอังกฤษโดยเฉพาะฉบับที่เขียนที่ปีเตอร์บะระซึ่งเป็นตัวอย่างแรกที่สุดของภาษาอังกฤษสมัยกลาง
เจ็ดในเก้าฉบับปัจจุบันเก็บรักษาไว้หอสมุดแห่งชาติบริติช (British Library) อึกสองฉบับอยู่ที่หอสมุดบอดเลียนของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดและวิทยาลัยคอร์พัสคริสติของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์