stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยราชธานี
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยราชธานี
| ด ค กหน่วยงานในมหาวิทยาลัยราชธานี |
| --- | --- |
คณะ: วิศวกรรมศาสตร์ • บริหารธุรกิจ • ศึกษาศาสตร์ • นิติศาสตร์ • พยาบาลศาสตร์
วิทยาเขตอุดรธานี: บริหารธุรกิจ • นิติศาสตร์ • พยาบาลศาสตร์
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
| ด ค กสถานศึกษาในจังหวัดอุบลราชธานี |
| --- | --- | --- |
| สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษา |  โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช  โรงเรียนนารีนุกูล  โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ อุบลราชธานี  โรงเรียนม่วงสามสิบอัมพวันวิทยา  โรงเรียนเขมราฐพิทยาคม  โรงเรียนวารินชำราบ  โรงเรียนเชียงแก้วพิทยาคม  |  |
| สังกัดองค์การบริหาร ส่วนจังหวัดอุบลราชธานี |  โรงเรียนพิบูลมังสาหาร  โรงเรียนบัวงามวิทยา  |  |
| สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน |  โรงเรียนเทศบาล 2 หนองบัว  โรงเรียนเทศบาล 3 สามัคคีวิทยาคาร  โรงเรียนบ้านเหล่าแดง  |  |
| โรงเรียนสาธิต |  โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี  |  |
| สังกัดสำนักงาน คณะกรรมการการศึกษาเอกชน |  โรงเรียนอัสสัมชัญอุบลราชธานี  โรงเรียนเบญจธัญพิทยา  |  |
| สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา |  วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีอุบลราชธานี  วิทยาลัยเทคโนโลยีธัญลักษณ์  |  |
| สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา |  มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี  มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี  มหาวิทยาลัยราชธานี  มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น  มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ศูนย์วิทยพัฒนา จังหวัดอุบลราชธานี  มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตอุบลราชธานี  มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ศูนย์การศึกษาอุบลราชธานี  วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สรรพสิทธิประสงค์ สถาบันพระบรมราชชนก  วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี  |  |
 รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดอุบลราชธานี  รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดอุบลราชธานี
สถานีรถไฟมหาชัย

ชานชาลาสถานีรถไฟมหาชัย
สถานีรถไฟมหาชัย  เป็นสถานีรถไฟระดับ 1 ของทางรถไฟสายแม่กลอง ตั้งอยู่ถนนสุขาภิบาล ตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาครห่างจากสถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ 31 กิโลเมตร การรถไฟฯ จัดเดินขบวนรถวันละ 34 ขบวน (เที่ยวไป 17 ขบวน และเที่ยวกลับ 17 ขบวน)
สถานีรถไฟมหาชัยเป็นสถานีปลายทางของเส้นทางช่วงวงเวียนใหญ่-มหาชัย ผู้โดยสารที่ต้องการโดยสารรถไฟต่อไปยังจังหวัดสมุทรสงครามจะต้องลงจากขบวนรถและเดินตามถนนเป็นระยะทาง 500 เมตร จากนั้นต่อเรือข้ามฟากไปที่ท่าฉลอมเพื่อขึ้นรถไฟช่วงต่อที่สถานีรถไฟบ้านแหลม มีปลายทางที่สถานีรถไฟแม่กลอง ระยะทาง 33 กิโลเมตร
ตารางเวลาการเดินรถ > เที่ยวไป

| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | วงเวียนใหญ่ | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ช4303 | วงเวียนใหญ่ | 05.30 | ต้นทาง | มหาชัย | 06.23 |  |
|  | ช4311 | วงเวียนใหญ่ | 06.25 | ต้นทาง | มหาชัย | 07.27 |  |
|  | ช4321 | วงเวียนใหญ่ | 07.00 | ต้นทาง | มหาชัย | 07.58 | พ่วงตู้ปรับอากาศ |
|  | ช4341 | วงเวียนใหญ่ | 07.40 | ต้นทาง | มหาชัย | 08.39 |  |
|  | ช4305 | วงเวียนใหญ่ | 08.35 | ต้นทาง | มหาชัย | 09.28 |  |
|  | ช4313 | วงเวียนใหญ่ | 09.40 | ต้นทาง | มหาชัย | 10.36 |  |
|  | ช4323 | วงเวียนใหญ่ | 10.40 | ต้นทาง | มหาชัย | 11.39 | พ่วงตู้ปรับอากาศ |
|  | ช4343 | วงเวียนใหญ่ | 12.15 | ต้นทาง | มหาชัย | 13.10 |  |
|  | ช4315 | วงเวียนใหญ่ | 13.20 | ต้นทาง | มหาชัย | 14.15 |  |
|  | ช4325 | วงเวียนใหญ่ | 14.25 | ต้นทาง | มหาชัย | 15.22 | พ่วงตู้ปรับอากาศ |
|  | ช4315 | วงเวียนใหญ่ | 13.20 | ต้นทาง | มหาชัย | 14.15 |  |
|  | ช4317 | วงเวียนใหญ่ | 15.25 | ต้นทาง | มหาชัย | 16.27 |  |
|  | ช4307 | วงเวียนใหญ่ | 16.30 | ต้นทาง | มหาชัย | 17.26 |  |
|  | ช4327 | วงเวียนใหญ่ | 17.00 | ต้นทาง | มหาชัย | 18.02 |  |
|  | ช4345 | วงเวียนใหญ่ | 17.35 | ต้นทาง | มหาชัย | 18.36 |  |
|  | ช4309 | วงเวียนใหญ่ | 18.35 | ต้นทาง | มหาชัย | 19.30 |  |
|  | ช4329 | วงเวียนใหญ่ | 19.10 | ต้นทาง | มหาชัย | 20.04 |  |
|  | ช4347 | วงเวียนใหญ่ | 20.10 | ต้นทาง | มหาชัย | 21.00 |  |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
ตารางเวลาการเดินรถ > เที่ยวกลับ

| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | มหาชัย | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ช4302 | มหาชัย | 04.30 | 04.30 | วงเวียนใหญ่ | 05.24 |  |
|  | ช4310 | มหาชัย | 05.20 | 05.20 | วงเวียนใหญ่ | 06.17 |  |
|  | ช4320 | มหาชัย | 05.55 | 06.25 | วงเวียนใหญ่ | 06.55 | พ่วงตู้ปรับอากาศ |
|  | ช4340 | มหาชัย | 06.25 | 07.28 | วงเวียนใหญ่ | 07.29 |  |
|  | ช4304 | มหาชัย | 07.00 | 07.00 | วงเวียนใหญ่ | 07.58 |  |
|  | ช4312 | มหาชัย | 08.00 | 09.03 | วงเวียนใหญ่ | 09.03 |  |
|  | ช4322 | มหาชัย | 09.35 | 09.35 | วงเวียนใหญ่ | 10.32 |  |
|  | ช4342 | มหาชัย | 10.40 | 11.38 | วงเวียนใหญ่ | 11.39 |  |
|  | ช4316 | มหาชัย | 14.25 | 14.25 | วงเวียนใหญ่ | 15.19 |  |
|  | ช4324 | มหาชัย | 13.15 | 14.13 | วงเวียนใหญ่ | 14.14 |  |
|  | ช4316 | มหาชัย | 14.25 | 15.18 | วงเวียนใหญ่ | 15.19 |  |
|  | ช4306 | มหาชัย | 15.25 | 16.00 | วงเวียนใหญ่ | 16.20 |  |
|  | ช4326 | มหาชัย | 16.00 | 16.30 | วงเวียนใหญ่ | 16.56 |  |
|  | ช4344 | มหาชัย | 16.30 | 17.28 | วงเวียนใหญ่ | 17.29 |  |
|  | ช4308 | มหาชัย | 17.35 | 17.35 | วงเวียนใหญ่ | 18.26 |  |
|  | ช4328 | มหาชัย | 18.10 | 18.10 | วงเวียนใหญ่ | 19.02 |  |
|  | ช4346 | มหาชัย | 19.00 | 19.59 | วงเวียนใหญ่ | 20.00 |  |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
โครงการในอนาคต

โครงการศึกษาและออกแบบรายละเอียดศูนย์คมนาคมขนส่งตากสินและทางรถไฟสายแม่กลอง (ช่วงหัวลำโพง-มหาชัย) เป็นหนึ่งในโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนระบบรางสายสีแดง ตามแผนแม่บทการพัฒนาระบบขนส่งมวลชนรางในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ซึ่งประกอบด้วย 2 รูปแบบคือ การสร้างระบบขนส่งมวลชนรางไปตามแนวถนนสายหลักและการปรับปรุงระบบขนส่งมวลชนรางโดยปรับปรุงแนวเส้นทางรถไฟปัจจุบัน อันเป็นการพัฒนาปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
ดูเพิ่ม

ตลาดมหาชัย
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สถานีรถไฟมหาชัย
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°32′45″N 100°16′35″E﻿ / ﻿13.545947°N 100.276331°E﻿ / 13.545947; 100.276331
| ด ค ก ทางรถไฟสายแม่กลอง |
| --- | --- |
วงเวียนใหญ่–มหาชัย: ปากคลองสาน – วงเวียนใหญ่ – ตลาดพลู – วุฒากาศ – คลองต้นไทร – จอมทอง – วัดไทร – วัดสิงห์ – บางบอน – การเคหะ – รางสะแก – รางโพธิ์ – สามแยก – พรมแดน – ทุ่งสีทอง – บางน้ำจืด – คอกควาย – บ้านขอม – คลองจาก – มหาชัย
บ้านแหลม–แม่กลอง: บ้านแหลม – ท่าฉลอม – บ้านชีผ้าขาว – คลองนกเล็ก – บางสีคต – บางกระเจ้า – บ้านบ่อ – บางโทรัด – บ้านกาหลง – บ้านนาขวาง – บ้านนาโคก – เขตเมือง – ลาดใหญ่ – บางกระบูน – แม่กลอง
| ด ค ก สถานีรถไฟ ป้ายหยุดรถไฟ และที่หยุดรถไฟ ในพื้นที่ของแขวงบำรุงทางสมุทรสาคร |
| --- | --- |
 ปากคลองสาน (ยกเลิก พ.ศ. 2504)  วงเวียนใหญ่  ตลาดพลู  วุฒากาศ  คลองต้นไทร  จอมทอง  วัดไทร  วัดสิงห์  บางบอน  การเคหะ  รางสะแก  รางโพธิ์  สามแยก  พรมแดน  ทุ่งสีทอง  บางน้ำจืด  คอกควาย  บ้านขอม  คลองจาก  มหาชัย  (แม่น้ำท่าจีน)  บ้านแหลม  (แขวงบำรุงทางเพชรบุรี) ท่าฉลอม
เควตตา

| เควตตา کوټه کویٹہ کوئٹہ |
| --- | --- |
มหานคร
ค่ายพักทหารเควตตาเควตตาตอนกลางคืนป้อม Mirriทะเลสอบฮันนา
สมญา: Fruit Garden of Pakistan
เควตตา
พิกัด: 30°11′N 67°00′E﻿ / ﻿30.183°N 67.000°E﻿ / 30.183; 67.000
ประเทศ:  ปากีสถาน
แคว้น: บาโลชิสถาน
Division: เควตตา
อำเภอ: เควตตา
ตั้งถิ่นฐาน: 1876; 148 ปีที่แล้ว (1876)
การปกครอง
 • ประเภท: Municipal Corporation
 • นายกเทศมนตรี: ว่าง
 • รองนายกเทศมนตรี: ว่าง
 • Commissioner: Hamza Shafqaat
 • Deputy Commissioner: Saad Bin Asad
พื้นที่
 • นคร: 3,501 ตร.กม. (1,352 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 3,501 ตร.กม. (1,352 ตร.ไมล์)
ความสูง: 1,680 เมตร (5,510 ฟุต)
ประชากร (2023)
 • นคร: 1,565,546 คน
 • อันดับ: ที่ 9 ในปากีสถาน; ที่ 1 ในบาโลจีสถาน
 • ความหนาแน่น: 450 คน/ตร.กม. (1,200 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+05:00 (เวลามาตรฐานปากีสถาน)
รหัสไปรษณีย์: 87300
รหัสโทรศัพท์: 081
เว็บไซต์: www.balochistan.gov.pk
เควตตา (อูรดู: کوئٹہ, ko'eṭa, [ˈkweːʈə]  ( ฟัง); ปาทาน: کوټه; อังกฤษ: Quetta) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของแคว้นบาโลชิสถาน ประเทศปากีสถาน เป็นที่รู้จักในฐานะสวนผลไม้แห่งรัฐบาโลชิสถานเนื่องจากความหลากหลายของพืชพันธุ์และสัตว์ป่า เมืองตั้งอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 1,680 เมตร ตัวเมืองตั้งอยู่บนที่ราบโอบล้อมไปด้วยทิวเขาสูง ควบคุมเส้นทางผ่านช่องเขาโบลันและช่องเขาโคจักเข้าสู่ทางตอนใต้ของประเทศอัฟกานิสถาน
ชาวอังกฤษเข้ายึดครองในปี ค.ศ. 1876 และพัฒนาเป็นเมืองป้อมปราการที่มั่นคง ในปี ค.ศ. 1935 เกิดแผ่นดินไหวทำให้เมืองถูกทำลาย แต่ได้สร้างขึ้นใหม่
ศัพทมูลวิทยา

ชื่อ เควตตา เป็นรูปแบบหนึ่งของศํพท์ภาษาปาทานว่า Kwatkōṭ หรือ kōta หมายถึง "ป้อมปราการ" ในอดีตเควตตามีชื่อว่า ชาลโกต (ปาทาน: ښالکوټ)
บรรณานุกรม

Bosworth, C.E. (1986). "Kwat́́t́́a".  ใน Bosworth, C. E.; van Donzel, E.; Lewis, B. & Pellat, Ch. (บ.ก.). The Encyclopaedia of Islam, Second Edition. Volume V: Khe–Mahi. Leiden: E. J. Brill. ISBN 978-90-04-07819-2.
Jonah Blank; Christopher Clary; Brian Nichiporuk (30 October 2014), Drivers of Long-Term insecurity and Instability in Pakistan: Urbanization, Rand Corporation, p. 29, ISBN 978-0-83-308751-5
แหล่งข้อมูลอื่น

Balochistan Board เก็บถาวร 22 มกราคม 2015 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official webpage on Balochistan.gov.pk (archived 18 October 2010)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดม

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดม> พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5 |
| --- | --- |
ประสูติ: 13 กันยายน พ.ศ. 2431
สิ้นพระชนม์: 9 ธันวาคม พ.ศ. 2432 (1 ปี)
ราชวงศ์: ราชวงศ์จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาพร้อม ในรัชกาลที่ 5
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดม หรือ สมัยวุฎฐิวโรดม พระราชโอรสพระองค์ที่ 59 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาพร้อม
พระประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดมประสูติเมื่อวันพฤหัสบดี ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 10 ปีชวด สัมฤทธิศก จ.ศ. 1250 ตรงกับวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2431 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาพร้อม พระองค์ทรงได้รับพระราชทานพระนามและสมโภชน์เดือนในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2431 สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมารทรงบันทึกไว้ในจดหมายเหตุรายวันของพระองค์ว่า
"วันอาทิตย์ที่ ๑๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๓๑... ตอนค่ำ ตามเสด็จลงสมโภชลูกแม่พร้อม ประทานพระนามว่าสมัยวุฒิวโรดม สมโภชแล้วเสด็จขึ้น เรากลับตำหนัก กินข้าวเย็น" สิ้นพระชนม์วันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2432 พระชันษา 1 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุท้องสนามหลวง เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 โดยทรงได้ออกพระเมรุพร้อมกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านภาจรจำรัสศรี ภัทรวดีราชธิดา กระบวนพระศพครั้งนี้สามารถเทียบได้กับสมัยกรุงศรีอยุธยาจาก "คำให้การขุนหลวงหาวัด" ในด้านการจัดองค์ประกอบกระบวน ประกอบด้วย รูปแรดทรงบุษบกเพลิงนำหน้ากระบวน ตามด้วยรถพระบรมวงศานุวงศ์บรรทุกเครื่องสังเค็ด รูปสัตว์บรรทุกผ้าไตร รถพระสงฆ์อ่านพระอภิธรรม รถทรงพระศพ รถทรงพระโกศจันทน์ และเสลี่ยงบรรทุกไม้หอม
พระสรีรังคารของพระองค์ถูกบรรจุในอนุสาวรีย์สรีรนิธาน ในสุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดม |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดม (14 ตุลาคม พ.ศ. 2431 — 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดม (พระนามภายหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 6 ;23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 — 9 ธันวาคม พ.ศ. 2468)
พระเจ้าพี่ยาเธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดม (พระนามภายหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 7 ;9 ธันวาคม พ.ศ. 2468 — 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดม (พระนามภายหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 8 ;10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 เป็นต้นไป)
ฟาฏิมะฮ์ อัชชะรีฟ

| สมเด็จพระราชินีฟาฏิมะฮ์ |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งลิเบีย
ครองราชย์: 24 ธันวาคม ค.ศ. 1951 – 1 กันยายน ค.ศ. 1969

พระราชสมภพ: ประมาณ ค.ศ. 1911 โอเอซิสแห่งคูฟรา ลิเบียของอิตาลี
สวรรคต: 3 ตุลาคม ค.ศ. 2009 (98 ปี) ไคโร ประเทศอียิปต์
พระราชสวามี: พระเจ้าอิดริสที่ 1 แห่งลิเบีย (ค.ศ. 1931–1983)
พระบุตร: 1 พระองค์
ราชวงศ์: ซานูซี
พระราชบิดา: อะห์มัด ชะรีฟ อัซซานูซี
พระราชมารดา: เคาะดีญะฮ์ บินต์ อะห์มัด อัลริฟี
ซัยยิดาฟาฏิมะฮ์ อัชชะรีฟ (อาหรับ: فاطمة الشريف) หรือ ฟาฏิมะฮ์ อัซซานูซี (อาหรับ: فاطمة السنوسي; ค.ศ. 1911 – 3 ตุลาคม ค.ศ. 2009) เป็นพระราชินีในพระเจ้าอิดริสที่ 1 แห่งลิเบีย เป็นสมเด็จพระราชินีเพียงพระองค์เดียวของลิเบียก่อนการปฏิวัติโดยพันเอกมูอัมมาร์ กัดดาฟี ในปี ค.ศ. 1969 พระองค์จึงเป็นสมเด็จพระราชินีองค์สุดท้ายในแอฟริกาเหนือ
พระราชประวัติ

ฟาฏิมะฮ์ อัชชะรีฟพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1911 ที่โอเอซิสแห่งคูฟรา (ประเทศลิเบียในปัจจุบัน) เป็นพระธิดาเพียงคนเดียวในซัยยิดอะห์มัด ชะรีฟ อัซซานูซี อดีตผู้นำทางศาสนาของราชวงศ์ซานูซี กับเคาะดีญะฮ์ บินต์ อะห์มัด อัลริฟี ภรรยาคนที่สอง พระบิดาของพระองค์ได้ทำการต่อต้านกองกำลังของเหล่าอาณานิคม จนในปี ค.ศ. 1929 พระองค์ได้รับคำสั่งให้หนีออกจากลิเบียไปยังเขตแดนอียิปต์โดยใช้อูฐ
ในปี ค.ศ. 1931 ฟาฏิมะฮ์ได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าอิดริสที่ 1 แห่งลิเบีย ซึ่งเป็นพระประยูรญาติ และผู้สืบทอดตำแหน่งผู้นำราชวงศ์ต่อจากบิดาของพระองค์ พระราชพิธีอภิเษกสมรสจัดขึ้นที่เมืองซีวา พระองค์เคยประสูติกาลพระบุตรพระองค์แรกและพระองค์เดียวของพระองค์เมื่อ ค.ศ. 1953 ซึ่งสิ้นพระชนม์เสียขณะมีชันษาเพียงหนึ่งวัน
ในตำแหน่งพระราชินี

เมื่อพระเจ้าอีดริสเสด็จขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งลิเบียในปี ค.ศ. 1951 กระทั่งปี ค.ศ. 1954 พระภาคิไนยคนหนึ่งของพระองค์ได้ลอบสังหารอิบราฮิม เชลฮี ที่ปรึกษาส่วนพระองค์ของพระราชสวามี เนื่องจากข่าวลือว่านายเชลฮีมั่นใจว่ากษัตริย์อิดริสจะทรงหย่ากับพระราชินี และกษัตริย์จะทรงสนพระทัยที่จะอภิเษกสมรสกับบุตรสาวของตนแทน หลังจากเหตุการณ์ดังกล่าวกษัตริย์อิดริสจึงดำเนินการลงโทษต่อพระภาคิไนยของสมเด็จพระราชินี
กษัตริย์อิดริสทรงตัดสินพระทัยที่จะอภิเษกสมรสใหม่เพราะมีพระราชประสงค์ที่จะมีองค์รัชทายาทไว้สืบทอดราชบัลลังก์ สมเด็จพระราชินีเองก็ทรงหาสตรีให้กษัตริย์อิดริสเลือกไว้สองคนไปถวายสำหรับอภิเษกสมรส แต่กษัตริย์อิดริสกลับทรงอภิเษกสมรสกับสตรีชั้นสูงชาวอียิปต์ชื่อ อาลียา อับเดล กอดีร์ ลัมลุม (Alia Abdel Kader Lamloum) แล้วอภิเษกสมรสกันในปี ค.ศ. 1955 กระนั้นสมเด็จพระราชินีฟาฏิมะฮ์ก็ยังรักษาสถานภาพของการเป็นสมเด็จพระราชินีและมิได้หย่าร้างหรือถูกขับออกจากพระราชวังโตบรุก พระเจ้าอิดริสและพระราชินีฟาฏิมะฮ์ทรงรับอุปการะเหล่าโอรส-ธิดาของพระประยูรญาติหลายพระองค์ รวมทั้งสุไลมา เด็กหญิงชาวแอลจีเรียที่บิดาของเธอเสียชีวิตจากการต่อสู้กับฝรั่งเศส
สมเด็จพระราชินีมีพระอารมณ์ขัน ปฏิภาณไหวพริบ และพระปรีชาสามารถที่จะทำให้ผู้อื่นผ่อนคลาย โดยเฉพาะเด็กและกลุ่มผู้ที่สนับสนุนกษัตริย์อิดริส ด้วยวิธีการอันแลดูเรียบง่ายแต่เปี่ยมไปด้วยความสง่างาม พระองค์จึงกลายเป็นแบบอย่างที่ดีของสตรียุคใหม่ชาวลิเบีย ด้วยบทบาทพระราชินีของพระองค์ ขณะที่ยังทรงดำรงตำแหน่งพระราชินี พระองค์ปราศจากเครื่องทรงฮิญาบ แต่ทรงมีบทบาทในการเข้าร่วมพระกรณียกิจกับสาธารณะอย่างสม่ำเสมอ
หลังการปฏิวัติ

ในการปฏิวัติเปลี่ยนแปลงการปกครองของลิเบียเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1969 พระองค์และพระสวามีประทับอยู่ในประเทศตุรกี ต่อมาทั้งสองพระองค์ได้พำนักอยู่ในบ้านพักแห่งหนึ่งในไคโร ประเทศอียิปต์ ภายใต้การคุ้มครองของญะมาล อับดุนนาศิรผู้นำอียิปต์ในขณะนั้น ซึ่งมาจากการที่เขายึดทรัพย์สินจากฝ่ายตรงข้าม ซึ่งในพระตำหนักมีราชองครักษ์ และทั้งสองพระองค์จะมีรายได้ 10,000 ปอนด์อียิปต์ต่อปี
หลังจากการปฏิวัติล้มล้างระบอบกษัตริย์ในลิเบีย พระองค์ได้พยายามขึ้นฟ้องต่อศาลประชาชนของลิเบียในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1971 แต่กลับถูกพิพากษาให้ถูกจำคุก 5 ปี และทรัพย์สมบัติของพระองค์ก็ถูกยึดเป็นของรัฐ ต่อมาภายหลังได้มีการส่งมอบพระตำหนักส่วนพระองค์ในกรุงตรีโปลีคืนแก่พระองค์ในปี ค.ศ. 2007
อดีตสมเด็จพระราชินีฟาฏิมะฮ์ได้เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ณ ไคโร ประเทศอียิปต์ สิริรวมพระชนมายุได้ 98 พรรษา และพระศพถูกฝังไว้ที่สุสานฮัมซะฮ์ อัลมะดีนะฮ์ ประเทศซาอุดิอาระเบีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฟาฏิมะฮ์แห่งลิเบีย
| ก่อนหน้า |  | ฟาฏิมะฮ์ อัชชะรีฟ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ตำแหน่งใหม่ |  | สมเด็จพระราชินีแห่งลิเบีย   (24 ธันวาคม ค.ศ. 1951 – 1 กันยายน ค.ศ. 1969) |  | ยกเลิกตำแหน่ง |
สมเด็จพระราชินีและตาฮียะฮ์ นาศิร ภรรยาญะมาล อับดุนนาศิร ประธานาธิบดีของอียิปต์
สมเด็จพระราชินีฟาฏิมะฮ์ (ซ้าย) ในปี ค.ศ. 1995
เงินอุดหนุน

เงินอุดหนุน (อังกฤษ: subsidy, subvention หรือ government incentive) เป็นประเภทหนึ่งของรายจ่ายของรัฐบาล สำหรับบุคคลและครัวเรือน รวมถึงธุรกิจต่าง ๆ โดยมีเป้าหมายเพื่อรักษาเสถียรภาพของเศรษฐกิจ ช่วยให้มั่นใจได้ว่าแต่ละบุคคลและครัวเรือนจะสามารถดำรงอยู่ได้โดยสามารถเข้าถึงสินค้าและบริการที่จำเป็น พร้อมทั้งเปิดโอกาสให้ธุรกิจต่าง ๆ สามารถดำเนินต่อไปได้และ/หรือแข่งขันได้ เงินอุดหนุนไม่เพียงแต่ส่งเสริมเสถียรภาพทางเศรษฐกิจในระยะยาวเท่านั้น แต่ยังช่วยให้รัฐบาลตอบสนองต่อภาวะเศรษฐกิจรุนแรง ในช่วงภาวะเศรษฐกิจถดถอย หรือตอบสนองต่อภาวะรุนแรงที่ไม่คาดคิด เช่น การระบาดทั่วของโควิด-19
เงินอุดหนุนมีหลากหลายรูปแบบ เช่น รายจ่ายโดยตรงจากรัฐบาล สิ่งจูงใจด้านภาษี เงินกู้แบบผ่อนปรน (soft loan) การพยุงราคา และการจัดหาสินค้าและบริการจากรัฐบาล ตัวอย่างเช่น รัฐบาลอาจแจกจ่ายเงินอุดหนุนโดยตรงให้กับบุคคลและครัวเรือนในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ เพื่อช่วยให้พลเมืองของตนจ่ายใบแจ้งหนี้และเพื่อกระตุ้นกิจกรรมทางเศรษฐกิจ เงินอุดหนุนทำหน้าที่ช่วยเหลือทางการเงินที่มีประสิทธิผลซึ่งพ้นไปเมื่อเศรษฐกิจประสบความยากลำบากทางเศรษฐกิจ
หลอดดูด

หลอดดูด
หลอดดูด เป็นอุปกรณ์ในการดูดของเหลว มักใช้กับเครื่องดื่ม โดยทั่วไปหลอดดูดจะเป็นท่อผอมและยาว ทำจากพลาสติก (มักจะเป็น PP-polypropylene) มีทั้งหลอดดูดตรง และหลอดดูดที่สามารถงอตรงปลายได้ เพื่อให้ดูดเครื่องดื่มได้ง่ายขึ้น เมื่อดูดเครื่องดื่ม เราจะนำปลายข้างหนึ่งใส่ลงในเครื่องดื่ม อีกข้างหนึ่งใส่ปาก โดยมักจะใช้มือจับไว้ด้วย เมื่อกล้ามเนื้อบริเวณปากทำการออกแรงดูด ทำให้ความดันอากาศภายในปากลดลง ความดันอากาศรอบเครื่องดื่มซึ่งมีมากกว่าจะดันเครื่องดื่มให้ไหลเข้าไปในหลอดดูดเข้าสู่ปาก หลอดดูดถูกคิดค้นโดยชาวสุเมเรียน โดยใช้ในการดื่มเบียร์ หลอดดูดในรูปแบบปัจจุบันคิดค้นในปี พ.ศ. 2431
ประวัติ

หลอดดูดถูกคิดค้นโดยชาวสุเมเรียน โดยใช้ในการดื่มเบียร์ เพื่อเลี่ยงเศษตะกอนจากการหมัก หลอดที่เก่าที่สุดพบที่สุสานชาวสุเมเรียน อายุ 3000 ปีก่อนคริสตการ เป็หลอดทองประดับด้วยแลพิสแลซูลี ชาวอาร์เจนตินาและข้างเคียงใช้เครื่อฃมือเหล็กคล้าย ๆ กันเรียกว่า bombilla ใช้เป็นทั้งหลอดและตะแกรงสำหรับดื่มชาเมท (Yerba mate) หลายร้อยปี
สุขภาพและสิ่งแวดล้อม

การผลิตหลอดพลาสติกส่งเสริมการใช้ปิโตรเลียมและหลอดที่ใช้แล้วกลายเป็นส่วนหนึ่งของมลภาวะพลาสติกทั่วโลก เมื่อถูกทิ้ง ส่วนใหญ่หลังจากใช้งานครั้งเดียว กลุ่มผู้สนับสนุนกลุ่มต่อต้านหลอดพลาสติกได้ประเมินว่ามีการใช้หลอดประมาณ 500 ล้านหลอดต่อวันในสหรัฐอเมริกาเท่านั้น และโดยเฉลี่ย 1.6 หลอดต่อหัวต่อวัน
หลอดทางเลือกที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมเมื่อเทียบกับหลอดพลาสติกได้แก่
หลอดกระดาษ
หลอดแก้ว
หลอดอะลูมิเนียม
หลอดไม้ไผ่
หลอดฟาง
หลอดพาสต้า
ศัลยา สุขะนิวัตติ์

| ศัลยา สุขะนิวัตติ์ |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2487 (79–80 ปี)
นามปากกา: ศัลยา, พัชร, แดนดาว, ทองตรา
อาชีพ: นักเขียนบทละคร
สัญชาติ: ไทย
ผลงานที่สำคัญ: บทโทรทัศน์ละครโทรทัศน์ คู่กรรม, นางทาส, คือหัตถาครองพิภพ, สายโลหิต, ญาติกา, รากนครา, ฟ้าใหม่, มงกุฎดอกส้ม, ดอกส้มสีทอง, ฟ้าจรดทราย, ภาพอาถรรพ์,  บุพเพสันนิวาส
ศัลยา สุขะนิวัตติ์ (เกิด พ.ศ. 2487) ชื่อเล่น แดง เป็นนักเขียนบทละครโทรทัศน์ชาวไทยที่มีชื่อเสียงจากการเขียนบทโทรทัศน์ที่ได้รับความนิยมหลายเรื่อง ศัลยามีชื่อเสียงจากการเขียนบทละครเรื่อง คู่กรรม, นางทาส, สายโลหิต, ดอกส้มสีทอง ที่มีเนื้อหารุนแรงซึ่งสะท้อนปัญหาของสถาบันครอบครัว และเขียนบทละครเรื่อง บุพเพสันนิวาส
นอกจากนี้ ศัลยา ยังได้มีโอกาสเป็นนักแสดงรับเชิญในละครอยู่บ้าง เช่น หนุ่มทิพย์ (2530), เหตุเกิดที่ สน. (2533), ริษยา (2534) และ รักของฟ้า (2544)
ประวัติ

ศัลยาเป็นผู้ที่มีความสนใจในวรรณกรรมและการอ่านตั้งแต่เด็ก สำเร็จการศึกษาจากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เริ่มเขียนบทละครจากการชักชวนของไพรัช สังวริบุตร (ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ภาพยนตร์และละคร ปี พ.ศ. 2547) บทละครเรื่องแรกที่เขียนคือ หลวงตา เป็นละครสั้น ได้รับผลตอบรับที่ดี
ศัลยาได้เขียนบทละครหลายเรื่องให้กับทางช่อง 7 หลากหลายประเภท ทั้งละครสะท้อนสังคมสร้างสรรค์ครอบครัว ละครพื้นบ้าน ละครร่วมสมัย แต่ส่วนใหญ่ผู้ชมคนไทยมักคุ้นเคยกับผลงานที่เป็นละครอิงประวัติศาสตร์ เช่น คู่กรรม นางทาส สายโลหิต และ แผลเก่า
ผลงานบทละครสั้น

2527 ละครชุดจบในตอน หลวงตา ช่อง 7 (ผลงานเรื่องแรก)
2531 ละครสั้นชุด เรื่องสั้นวันจันทร์ จบในตอน (บางเรื่อง) ช่อง 7
2532 ละครสั้นชุด ละครสั้นวันเสาร์ จบในตอน (บางเรื่อง) ช่อง 7
2533 ละครสั้นชุด กฎแห่งกรรม จบในตอน (บางเรื่อง) ช่อง 7
2535-36 ละครสั้นชุดปากกาทอง จบในตอน (บางเรื่อง) ช่อง 7
2537 ละครสั้นเทิดพระเกียรติ อันชนกชนนีนี้รักเจ้า ช่อง 7
2537 ละครชุดปากกาทองมินิซีรีส์ มะเมียะ ช่อง 7
2537 ละครชุดปากกาทองมินิซีรีส์ เกวลีสอยดาว ช่อง 7
2539 ละครชุดปากกาทองมินิซีรีส์ ดรรชนีนาง ช่อง 7
2539 ละครชุดปากกาทองมินิซีรีส์ สาวเครือฟ้า ช่อง 7
2544 ละครสั้นเทเลฟีเจอร์ คำมั่นสัญญา ช่อง 7
2548 ละครสั้นเทิดพระเกียรติ แม่พระธรณี แม่พระคงคา แม่โพสพ แม่ของแผ่นดิน ช่อง 7
2550 ละครสั้นเทิดพระเกียรติ แรงแห่งศรัทธา ช่อง 5
ผลงานบทละครยาว

2528 กิ่งมัลลิกา ช่อง 7
2528 มัสยา ช่อง 7
2529 แหวนทองเหลือง ช่อง 7
2530 บ้านทรายทอง ช่อง 7
2530 พจมาน สว่างวงศ์ ช่อง 7
2530 สกาวเดือน รัศมีแข ช่อง 7
2530 แก้วหน้าม้า ช่อง 7
2531 นางสิบสอง ช่อง 7
2531 พระสุธน-มโนห์รา ช่อง 7
2531 อีสา ช่อง 7
2531 แผลเก่า ช่อง 7
2531 จำเลยรัก ช่อง 7
2532 อยู่เพื่อรัก ช่อง 7
2532 ปริศนาของเวตาล ช่อง 7
2532 เมียหลวง ช่อง 7
2532 แก้วตาเสือ ช่อง 7
2533 คู่กรรม ช่อง 7
2533 มนต์นาคราช ช่อง 7
2533 มณีร้าว ช่อง 7
2533 กนกลายโบตั๋น ช่อง 7
2534 ดิน น้ำ ลม ไฟ ช่อง 7
2534 ไผ่แดง ช่อง 7
2534 ตะวันชิงพลบ ช่อง 7
2534 ริษยา ช่อง 7
2535 เมืองโพล้เพล้ ช่อง 7
2535 นางทิพย์ ช่อง 7
2535 ละครเร่ ช่อง 7
2536 ผยอง ช่อง 7
2536 นางทาส ช่อง 7
2536 เกิดแต่ตม ช่อง 7
2537 ผ้าทอง ช่อง 7
2537 ศิลามณี ช่อง 7
2538 คือหัตถาครองพิภพ ช่อง 7
2538 สุดสายป่าน ช่อง 7
2538 สายโลหิต ช่อง 7
2539 ญาติกา ช่อง 7
2539 มงกุฎดอกส้ม ช่อง 7
2539 111 (ตองหนึ่ง) ช่อง 7
2539 รัตนโกสินทร์ ช่อง 7
2540 ดวงใจพิสุทธิ์ ช่อง 7 ***ใช้นามปากกา พัชร์
2540 ทัดดาว บุษยา ช่อง 7
2540 การะเกด ช่อง 7
2540 นิรมิต ช่อง 7
2540 ตะวันทอแสง ช่อง 7 ***ใช้นามปากกา แดนดาว
2540 ทายาทป๋องแป๋ง ช่อง 7 ***ใช้นามปากกา แดนดาว
2541 จำเลยรัก ช่อง 7 ***ใช้นามปากกา แดนดาว
2541 ลูกตาลลอยแก้ว ***ใช้นามปากกา ทองตรา
2541 อีสา-รวีช่วงโชติ ช่อง 7
2541 คู่เขย คู่ขวัญ ช่อง 7 ***ใช้นามปากกา ทองตรา
2541 ผู้หมวดป๊อกแป๊ก ช่อง 7 ***ใช้นามปากกา พัชร์
2541 กามเทพเล่นกล ช่อง 7
2542 ข้ามสีทันดร ช่อง 7
2542 นางเอกหลังบ้าน ช่อง 7
2542 ลูกหว้า ช่อง 7
2542 ตั้งไข่ล้ม พรหมไม่ลิขิต ช่อง 7
2543 ลูกไม้ไกลต้น ช่อง 7
2543 รากนครา ช่อง 7
2543 นางสิบสอง ช่อง 7
2543 พระสุธน-มโนห์รา ช่อง 7
2544 แก้วหน้าม้า ช่อง 7
2544 ทัณฑ์กามเทพ ช่อง 7 ***ใช้นามปากกา แดนดาว
2545 สาวน้อย ช่อง 7
2545 รอยไถ ช่อง 7
2546 พรพรหมอลเวง ช่อง 7
2547 ฟ้าใหม่ ช่อง 7
2548 ริบบิ้นเขียวกับกล่องกระดาษแดง ช่อง 7
2548 วีรบุรุษกองขยะ ช่อง 7
2549 หลงเงาจันทร์ ช่อง 7
2550 ปู่โสมเฝ้าทรัพย์ ช่อง 7
2553 ไฟอมตะ ช่อง 9
2553 มงกุฎดอกส้ม ช่อง 3
2554 ดอกส้มสีทอง ช่อง 3
2554 เคหาสน์สีแดง ช่อง 3
2555 ดอกโศก ช่อง 5
2555 กว่าจะรู้เดียงสา ช่อง Media Channel
2556 ฟ้าจรดทราย ช่อง 7
2556 แค้นเสน่หา ช่อง 3
2556 ภาพอาถรรพณ์ ช่อง 5
2557 ทรายสีเพลิง ช่อง 3
2558 เวลาในขวดแก้ว ช่อง True4U
2561  บุพเพสันนิวาส ช่อง 3
2561 สายโลหิต ช่อง 7
2562 ก่อนอรุณจะรุ่ง ช่อง GMM25
2562 กลลวงทวงหนี้รัก ช่อง 3 ***ใช้นามปากกา แดนดาว
2562 สัตยาธิษฐาน ช่อง 3
2565 ซ่านเสน่หา ช่อง 3
2566 พรหมลิขิต ช่อง 3
2568 เมืองแก้ว ช่อง 7
256.. ช่อมะลิลา ช่อง 3
256.. สายใจ ช่อง one
256.. ความรักสีดำ ช่อง one
ผลงานบทภาพยนตร์

2557 ขรัวโต อมตะเถระกรุงรัตนโกสินทร์ ภาพยนตร์ โดย อกาลิโก
รางวัล

รางวัลเมขลา ผู้เขียนบทละครดีเด่น จากเรื่อง แผลเก่า ปี 2531
รางวัลเมขลา ผู้เขียนบทละครดีเด่น จากเรื่อง คู่กรรม ปี 2533
รางวัลเมขลา ผู้เขียนบทละครดีเด่น จากเรื่อง ตะวันชิงพลบ ปี 2534
รางวัลเมขลา ผู้เขียนบทละครดีเด่น จากเรื่อง สายโลหิต ปี 2538
รางวัลเมขลา ผู้เขียนบทละครดีเด่น จากเรื่อง รัตนโกสินทร์ ปี 2539
รางวัลเมขลา ผู้เขียนบทละครดีเด่น จากเรื่อง นิรมิต ปี 2540
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ผู้เขียนบทละครดีเด่น จากเรื่อง ปริศนาของเวตาล ปี 2532
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ผู้เขียนบทละครดีเด่น จากเรื่อง คู่กรรม ปี 2533
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ผู้เขียนบทละครดีเด่น จากเรื่อง นางทาส ปี 2536
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ผู้เขียนบทละครดีเด่น จากเรื่อง ไฟอมตะ ปี 2553
รางวัลคมชัดลึกอวอร์ด บทโทรทัศน์ยอดเยี่ยม จากเรื่อง หลงเงาจันทร์ ปี 2549
รางวัลคมชัดลึกอวอร์ด บทโทรทัศน์ยอดเยี่ยม จากเรื่อง ดอกส้มสีทอง ปี 2554
รางวัลนาฏราช บทโทรทัศน์ยอดเยี่ยม จากเรื่อง ดอกส้มสีทอง ปี 2554
รางวัลไนน์เอนเตอร์เทนอวอร์ด คนเบื้องหลังหญิงแห่งปี 2550
รางวัลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนท์อวอร์ด บทละครยอดเยี่ยม จากเรื่อง ปู่โสมเฝ้าทรัพย์ ปี 2550
รางวัลนาฏราช สาขาบทโทรทัศน์ยอดเยี่ยม จากเรื่อง ดอกส้มสีทอง ปี 2555
รางวัลคมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 15 สาขาบทโทรทัศน์ยอดเยี่ยม จากเรื่อง บุพเพสันนิวาส ปี 2561
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาบทละครดีเด่น จากเรื่อง บุพเพสันนิวาส ปี 2562
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขารางวัลเกียรติยศคนทีวี ปี 256
กล้องโทรทรรศน์หักเหแสง

กล้องโทรทรรศน์หักเหแสง
กล้องโทรทรรศน์หักเหแสง (อังกฤษ: refracting telescope) เป็นกล้องโทรทรรศน์ประเภทแรกที่ได้รับการคิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1608 โดย ฮันส์ ลิปเปอร์แฮย์ ช่างทำแว่นตาชาวฮอลันดา ซึ่งค้นพบคุณสมบัติการขยายภาพเมื่อนำเลนส์นูนสองชิ้นมาเรียงกันในระยะที่เหมาะสม ต่อมา กาลิเลโอ กาลิเลอี เป็นบุคคลแรกที่ริเริ่มนำกล้องมาใช้สังเกตดวงดาวเมื่อปี ค.ศ. 1609