stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฮิเดอากิ โซราจิ
ประวัติ

โซราจิเริ่มสนใจการ์ตูนในวัยเด็ก อย่างไรก็ตามระหว่างที่เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โซราจิได้แสดงผลงานการ์ตูนให้กับพ่อของเขาซึ่งก็หัวเราะเยาะเขาทันที หลังจากนั้นเขาก็ละทิ้งความฝันที่จะเป็นนักเขียนการ์ตูน หลังจากจบการศึกษาจากวิทยาลัยเขาไม่สามารถหางานทำและเริ่มวาดการ์ตูนอีกครั้งเพื่อหารายได้ เขาสามารถอยู่ได้จากผลงานการ์ตูนเรื่องแรกชื่อ Dandelion ซึ่งภายหลังได้ตีพิมพ์รวมอยู่ในหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มแรก โดยโซราจิเรียกการ์ตูนเรื่องนี้ว่าเป็นผลงานอย่างเป็นทางการครั้งแรกของเขา เมื่อเริ่มต้นการเขียนการ์ตูนเรื่องยาว การ์ตูนกลับไม่เป็นที่นิยมและเสี่ยงต่อการถูกตัดจบ แม้ว่าโซราจิจะพอใจกับหนังสือการ์ตูนรวมเล่มฉบับแรกที่ขายได้ทั้งหมด แต่หลังจากนั้นเขาก็รู้ว่าสำนักพิมพ์ชูเอฉะกังวลเรื่องยอดขายจึงตีพิมพ์เป็นจำนวนน้อย เพื่อเพิ่มความนิยมผู้เขียนแนะนำกลุ่มตัวละครใหม่คือกลุ่มชินเซ็นงุมิ ที่รู้สึกว่าน่าจดจำกับผู้ช่วยของเขา  โซราจิมีความหวังเล็กน้อยเกี่ยวกับความนิยมของการ์ตูน โดยเขาสังเกตเห็นว่าหลายคนเคยบอกว่าการ์ตูนไม่น่าจะได้ตีพิมพ์เป็นฉบับรวมเล่มเกิน 2 เล่ม อย่างไรก็ตามเมื่อหนังสือการ์ตูนเล่มที่สามวางจำหน่าย โซราจิพบว่าเขาไม่มี "วัตถุดิบสดใหม่ที่จะใช้"  ในช่วงปีแรกของซีรีส์ โซราจิเชื่อว่าที่มาของความนิยมของกินทามะส่วนหนึ่งเกี่ยวข้องกับละครชินเซ็นงุมิ ในขณะที่ละครออกอากาศในช่วงปีแรกของซีรีส์เมื่อการ์ตูนส่วนใหญ่เป็นเรื่องสั้นที่สร้างตัวละครและโลก เขารู้สึกไม่สบายใจที่จะทำสิ่งต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับละคร ในปีที่สองและต่อ ๆ ไปเขาเริ่มกล้าที่จะสร้างเรื่องราวและแนวความคิดของตัวเองมากขึ้น สร้างเส้นเรื่องที่ยาวขึ้นซึ่งรวมถึงเพื่มความดราม่ามากขึ้นในขณะที่ยังคงรักษาอารมณ์ขันและการเสียดสีของญี่ปุ่นในยุคปัจจุบัน แม้ว่าโซราจิได้วางแผนที่จะจบซีรีส์แล้ว แต่เขาก็ไม่แน่ใจว่ามังงะจะไปถึงจุดนั้นเนื่องจากตัวละครที่ต้องการการพัฒนาที่จะทำตัวเหมือนที่เขาต้องการ
เค็นตะ ชิโนฮาระ (ผู้เขียนการ์ตูนเรื่อง สเก็ต ดานซ์) เคยเป็นผู้ช่วยของเขา  เช่นเดียวกับโยอิจิ อามาโนะ (ผู้เขียนการ์ตูนเรื่อง AKABOSHI ตำนาน 108 วีรบุรุษ ) กินทามะและสเก็ตดานซ์มีบทผสานเรื่องกันในโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ในเรื่องกินทามะตอนที่ 349 และในเรื่องสเก็ต ดานซ์ ตอนที่ 180 ซึ่งเป็น 349
โซราจิปรากฏตัวทั้งในหนังสือการ์ตูนและอนิเมะของกินทามะหลายครั้งในฐานะลิง
ผลงาน

กินทามะ -- การ์ตูนเรื่องยาว (พ.ศ. 2546-2562)
กินทามะ ปี 3 ห้อง Z ครูซ่ากินปาจิ -- ไลท์โนเวล (พ.ศ. 2549-ปัจจุบัน) รับผิดชอบวาดภาพประกอบ (ไลท์โนเวลเขียนเรื่องโดยโทโมฮิโตะ โอซากิ)
แดนดิไลออน  -- การ์ตูนสั้นจบในตอน ตีพิมพ์ร่วมในหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่ม 1
ชิโร่คุโร่ -- การ์ตูนสั้นจบในตอน ตีพิมพ์ร่วมในหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่ม 2
13 -- การ์ตูนสั้นจบในตอน (พ.ศ. 2551) ตีพิมพ์ร่วมในหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่ม 24
บังคาระซังมาแล้ว!! -- การ์ตูนสั้นจบในตอน (พ.ศ. 2553)  ตีพิมพ์ร่วมในหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่ม 38
ซามูไรเดอร์ -- หยุดงานในขั้นร่างภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น

ฮิเดอากิ โซราจิ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
โยเฮ อาซากามิ

| โยเฮ อาซากามิ |
| --- | --- |
阿座上 洋平
เกิด:  (1991-08-07) 7 สิงหาคม ค.ศ. 1991 (33 ปี) จังหวัดกุมมะ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: โยเฮ โฮโซโนะ (細野 洋平)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: อาโอนิโปรดักชัน
ส่วนสูง: 180 ซม.
โยเฮ อาซากามิ (阿座上 洋平, 7 สิงหาคม 1991 -) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดกุมมะ สังกัดอาโอนิโปรดักชัน ชื่อในวงการเดิมที่เขาเคยใช้คือ โยเฮ โฮโซโนะ (細野 洋平)
เมื่อ วันที่ 25 มกราคม 2012 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น โยเฮ อาซากามิ โดยนามสกุล อาซากามินั้นมาจากนามสกุลเดิมของมารดา
เขาได้รับบทตัวเอกเป็นครั้งแรกเป็น อาโอมะ เค็นโนสึเกะ โทกิซาดะ ใน คุโรมุกุโระ
ผลงานพากย์

คุโรมุกุโระ (อาโอมะ เค็นโนสึเกะ โทกิซาดะ)
เอนเซมเบิ้ล สตาร์ (อามากิ รินเนะ)
ก็อดซิลล่า ปฐมบทวิบัติโลก (ซาโต ชุนยะ)
อควาโทปแห่งทรายขาว (คูยะ ยากามาชิ)
ดี ไซด์ ทรอยเมไร (โอดะ ริวเฮย์)
เลิฟออลเพลย์ (ซาซากิ โชเฮย์)
โทเคนรันบุ ฮานามารุ (ชิซุกะกาตะ นากินาตะ)
ขอรุกเข้าไปใกล้ ๆ ใจเธอ (ทานากะ อายุมุ)
โมบิลสูทกันดั้ม แม่มดจากดาวพุธ (กุเอล เจเทิร์ก)
บันทึกรักเจ้าหญิงหนอนหนังสือ (เออร์วีน โอลันซา)
อัตสึมิ ทาเนซากิ

| อัตสึมิ ทาเนซากิ |
| --- | --- |
種﨑 敦美
เกิด:  (1990-09-27) 27 กันยายน ค.ศ. 1990 (34 ปี) จังหวัดโออิตะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2012 – ปัจจุบัน
องค์การ: สหกรณ์ผู้บริโภคนักแสดงโตเกียว
ส่วนสูง: 157 ซม.
อัตสึมิ ทาเนซากิ (ญี่ปุ่น: 種﨑 敦美; โรมาจิ: Tanezaki Atsumi, 27 กันยายน 1990 –) เป็นนักพากย์ หญิงชาวญี่ปุ่น สังกัดสหกรณ์ผู้บริโภคนักแสดงโตเกียว เกิดที่จังหวัดโออิตะ ส่วนสูง 157 ซม. สามีคือยู มิยาซากิ เป็นนักพากย์เช่นกัน แต่งงานกันเมื่อปี 2023
ผลงานพากย์

ความหวาดกลัวในโตเกียว (มิชิมะ ริสะ)
ยุ่งนักหนา เลขาพญายม (คาราชิ)
ฮิบิเคะ! ยูโฟเนียม (โยโรอิซึกะ มิโซเระ)
เจ้าสาวผมแดงกับจอมเวทอสูร (ฮาโตริ จิเสะ)
เรื่องฝันปั่นป่วยของผมกับรุ่นพี่บันนี่เกิร์ล (ฟุตาบะ ริโอะ)
เสน่ห์สาวข้าวปั้น (อุโอตานิ อาริสะ)
ไดตะลุยแดนเวทมนตร์ (2020) (ได)
พันธสัญญาเนเวอร์แลนด์ (มุจิกะ)
วีวี่ บทเพลงจักรกลกู้ศตวรรษ (วีวี่)
ดาบพิฆาตอสูร (ฮินัตสึรุ)
ชุดกะลาสีของอาเคบิจัง (จิอาราชิ โฮโกะ)
หนุ่มเย็บผ้ากับสาวนักคอสเพลย์ (อินุอิ ซาจุนะ)
สปาย × แฟมิลี (อาเนีย)
มหาสงครามลูกแก้วมากะ (ยามาดะ อาซาเอมง)
ไนต์วิตอะแคต (พีจัง)
อาร์กไนต์ (โดเบิลมัน)
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์ (ลีเดีย ไอนส์เวิร์ธ)
โยมาวาริ เนโกะ (จูโร)
เด็กใหม่แสนซื่อ รุกหนักขั้นสุด (ทากาดะ ยุกิโกะ)
เดด เมานท์ เดธ เพลย์ (คุรากิ ริสะ)
ผมเทพสุดจริงเหรอ? (ชาร์ล็อต เซนฟิส)
คำอธิษฐานในวันที่จากลา (ฟรีเรน)
อันเดอร์นินจา (สึซึกิ)
อันเนมด์ เมโมรี่ (ทีนาชา)
วันเดอร์ฟูลพรีเคียว! (อินุไค อิโรฮะ/เคียวเฟรนดี)
ขุนช้าง

| ขุนช้าง |
| --- | --- |
ตัวละครใน ขุนช้างขุนแผน
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เพศ: ชาย
คู่สมรส: แก่นแก้ว วันทอง
ญาติ: ขุนศรีวิชัย (พ่อ) เทพทอง (แม่) พลายงาม (ลูกบุญธรรม)
ศาสนา: ศาสนาพุทธ
บ้านเกิด: สุพรรณบุรี
สัญชาติ: กรุงศรีอยุธยา
ขุนช้าง เป็นตัวร้ายของวรรณคดีไทย เรื่องขุนช้างขุนแผน ขุนช้างเป็นคนหน้าขี้เหร่ หัวก็ล้านมาตั้งแต่กำเนิด รูปร่างก็อ้วน
ความสิ้นสุดบทบาทของขุนช้าง

ต่อมาพระไวยต้องการให้แม่มาอยู่กับตนและคืนดีกับพ่อ จึงไปลักพานางวันทองมา ขุนช้างเคืองมากไปฟ้องสมเด็จพระพันวษา จึงมีการไต่สวนคดีกันอีกครั้งหนึ่ง ในที่สุดสมเด็จพระพันวษาก็ถามความสมัครใจของนางว่าจะเลือกอยู่กับใคร นางตัดสินใจไม่ได้ สมเด็จพระพันวษาหาว่านางเป็นหญิงสองใจจึงสั่งให้นำตัวไปประหารชีวิต แม้พระไวยพยายามอ้อนวอนขออภัยโทษได้ แต่ไปห้ามการประหารไม่ทัน
หลังงานศพของนางวันทอง ขุนช้างก็อาลัยในตัวนางวันทอง และตัดสินใจออกบวชเป็นเณร* ที่ วัดตะไกร และค้างอยู่ 3 คืน จากนั้นจึงสึกกลับไปเมืองสุพรรณ ดังตัวบทที่กล่าวไว้ว่า
"ขุนช้างนึกมาศรัทธามี วิ่งรี่เข้าไปหาพระหมื่นไวย
บอกว่าดีฉันจะบวชตัว ทูนหัวช่วยบวชเป็นเณรให้
พระไวยบอกว่าข้าจนใจ พึ่งบวชใหม่สวดเรียนก็ไม่รู้
ขุนช้างวางมาจากพระไวย เข้าไปกราบไหว้หลวงตาหนู
ได้เอ็นดูแก่ฉันเถิดท่านครู บวชเณรเถรตู้ให้ฉันที
...
จบแล้วห่มดองครองผ้า รับศีลออกมาหาช้าไม่
นอนค้างอยู่กุฎีที่วัดตะไกร ครบสามคืนสึกไปเมืองสุพรรณ ..."
(เสภาเรื่องขุนช้างขุนแผน 2555 : 694 - 695)
เสภาเรื่องขุนช้างขุนแผน. กรุงเทพฯ : ศิลปาบรรณาคาร, 2555.
ผู้รับบทเป็นขุนช้างในสื่ออื่น

| ผู้รับบทเป็นขุนช้าง | เรื่อง | ปี | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| จร  | ภาพยนตร์ ขุนช้างขุนแผน ตอน ขุนช้างถวายฎีกา | พ.ศ. 2478 |  |
| จอน ใยเจริญ  | ภาพยนตร์ ขุนช้างขุนแผน ภาค 4 ตอน ขุนช้างกินเลี้ยง-สร้อยฟ้าทำเสน่ห์ | พ.ศ. 2481 |  |
| เล็ก อ่ำเที่ยงตรง  | ภาพยนตร์ พิมพิลาไลย | พ.ศ. 2498 |  |
| มีศักดิ์ นาครัตน์ | ภาพยนตร์ พิมพิลาไล | พ.ศ. 2509 |  |
| ตรัยเทพ เทวะผลิน | ละครโทรทัศน์ พิมพิลาไลย | พ.ศ. 2522-23 |  |
| สุประวัติ ปัทมสูตร | ละครโทรทัศน์ พิมพิลาไลย | พ.ศ. 2528 |  |
| เฉลิมพล บุญรอด | ละครโทรทัศน์ ขุนช้าง ขุนแผน | พ.ศ. 2542 |  |
| อภิชัย นิปัทธหัตถพงศ์ | ภาพยนตร์ ขุนแผน | พ.ศ. 2545 |  |
| พิสิฐ น้อยวังคลัง | ละครเวที วันทอง เดอะมิวสิคัล | พ.ศ. 2558 |  |
| ณัทธนพล ทินโรจน์ | ภาพยนตร์ ขุนแผน ฟ้าฟื้น | พ.ศ. 2562 | ในภาพยนตร์เรื่อง ขุนแผน ฟ้าฟื้น ขุนช้างถูกสะเก็ดสายฟ้าของดาบฟ้าฟื้นใส่หัวเลยทำให้ขุนช้างหัวล้าน |
| ชาคริต แย้มนาม | ละครโทรทัศน์ วันทอง | พ.ศ. 2564 |  |
| คณาวุฒิ ไตรพิพัฒนพงษ์ | ภาพยนตร์ วันทอง | พ.ศ. 2569 |  |
เท็ตสึยะ คากิฮาระ

| เท็ตสึยะ คากิฮาระ |
| --- | --- |
柿原 徹也
เกิด:  (1982-12-24) 24 ธันวาคม ค.ศ. 1982 (42 ปี) ดึสเซิลดอร์ฟ ประเทศเยอรมนี
ชื่ออื่น: คักกี (カッキー)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: Zynchro
ส่วนสูง: 169 ซม.
เท็ตสึยะ คากิฮาระ (柿原 徹也, 24 ธันวาคม 1982  -) เป็นนักพากย์ และนักร้องชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่ประเทศเยอรมนี เป็นผู้อำนวยการและอยู่ในสังกัด Zynchro มีชื่อเล่นว่า คักกี (カッキー)
ประวัติ

เกิดที่เมืองดึสเซิลดอร์ฟ ประเทศเยอรมนี เป็นลูกชายคนโตในพี่น้องสองคนที่เกิดจากพ่อแม่ชาวญี่ปุ่น เคยอยู่ที่ญี่ปุ่นเป็นเวลาหลายปีในสมัยอนุบาลและชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 แต่ช่วงอื่นก็อาศัยอยู่ในเยอรมนีตลอดจนกระทั่งอายุ 18 ปีจึงมาอยู่ญี่ปุ่น ตอนที่อาศัยอยู่ที่เยอรมนีนั้นเขาเคยมีโอกาสได้ทำงานฝึกสอนในโรงเรียนอนุบาลเป็นเวลาหนึ่งปี  ในตอนนั้นเด็ก ๆ ไม่ยอมเชื่อฟังเขา แต่เมื่อลองเลียนแบบเสียงของตัวการ์ตูน พวกเขาก็ดูเหมือนจะเริ่มฟัง นี่เลยเป็นแรงบันดาลใจให้เขาสนใจอยากทำงานที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมอนิเมะที่ญี่ปุ่นเพื่อสามารถอวดไปทั่วโลกได้ จึงตั้งเป้าจะเป็นนักพากย์ และหลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมอาซากะในจังหวัดไซตามะ ก็เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยกากุชูอิง ใน ระหว่างที่เรียนอยู่ก็ได้เข้าเรียนในแผนกนักพากย์ของอะมิวส์เมนต์โซโงงากุอิงไปด้วย จนในปี 2002 จึงได้เริ่มงานในฐานะนักพากย์
ใน 2007 เขาได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่จากงานเซยูอะวอดส์ครั้งที่ 1
เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ (จิตร ณ สงขลา)

มหาอำมาตย์เอก เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ (จิตร ณ สงขลา) (30 ตุลาคม พ.ศ. 2428 – 25 กันยายน พ.ศ. 2519) ขุนนาง 5 แผ่นดิน อดีตประธานศาลฎีกา เสนาบดีกระทรวงยุติธรรม และรัฐมนตรีหลายกระทรวง เคยดำรงตำแหน่ง ประธานรัฐสภา และประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งองคมนตรี ประธานองคมนตรี และเป็นคนสุดท้ายที่ได้รับสถาปนาเป็นเจ้าพระยา
ภายหลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ มีบทบาทในคณะรัฐมนตรีหลายคณะ โดยดำรงตำแหน่งเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม กระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงสาธารณสุข และ กระทรวงการคลัง ภายหลังพ้นภารกิจทางการเมืองแล้ว ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งองคมนตรี และเคยดำรงตำแหน่ง ประธานองคมนตรี ในรัชกาลที่ 9
นอกจากได้รับราชการและทำงานด้านการเมือง เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศยังมีความสำคัญกับวงการประกันชีวิตของไทย โดยเมื่อ ปี พ.ศ. 2489 ได้เป็นผู้ก่อตั้ง และประธานคนแรก ของบริษัท ไทยประกันชีวิต จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทประกันชีวิตแห่งแรกของไทย ที่ก่อตั้ง และบริหารงานโดยคนไทย และยังคงดำเนินกิจการต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
ประวัติ

เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ เกิดวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2428 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เกิดที่บ้านพระยาสุนทรานุรักษ์ (เนตร ณ สงขลา) ผู้ช่วยราชการเมืองสงขลา ณ ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา เป็นบุตรชายคนโตของพระอนันตสมบัติ (เอม ณ สงขลา) ผู้ช่วยราชการเมืองสงขลา กับนางเชื้อ อนันตสมบัติ ธิดาของหลวงอุปการโกษากร (เวท วัชราภัย) กับท่านปั้น อุปการโกษากร เป็นหลานของเจ้าพระยาวิเชียรคีรี (เม่น ณ สงขลา) ผู้สำเร็จราชการเมืองสงขลา ลำดับที่ 6  นับจากทั้งฝ่ายบิดาและมารดา เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 9 คน ได้แก่
เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ (จิตร ณ สงขลา)
พระยามานวราชเสวี (ปลอด วิเชียร ณ สงขลา) ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในรัชกาลที่ 9 ประธานรัฐสภาและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง สมรสกับท่านผู้หญิงศรี (ลพานุกรม) น้องสาวเภสัชกร ดร.ตั้ว ลพานุกรม กรรมการราษฎร อธิบดีกรมวิทยาศาสตร์คนแรก
คุณหญิงลิ้ม อภิรักษ์ราชอุทาน สมรสกับ พระยาอภิรักษ์ราชอุทาน (ฑิตย์ ณ สงขลา) มหาดเล็ก เจ้ากรมสวนหลวงและองคมนตรี
หลวงสฤษฎิสุขาการ (รอด ณ สงขลา)
คุณหญิงเกษร สุขุม
นางจิ๋ว มหานุภาพปราบสงคราม สมรสกับหลวงมหานุภาพปราบสงคราม (ผ่อง โรจนะหัสดิน)
นายอาจ ณ สงขลา สมรัสกับ นางผัน
คุณเอื้อน ณ สงขลา
นางลำดวน ราชฤทธิ์บริรักษ์ สมรสกับ ขุนราชฤทธิ์บริรักษ์ (ขำ ณ สงขลา)
การศึกษา

เรียนหนังสือแบบเรียนหลวงชุดมูลบทบรรพกิจ ของพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) จบเล่มพิศาลการันต์ จากครูขวด ที่เมืองสงขลา จากนั้นได้อพยพจากสงขลา มาพำนักในกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2435 ได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญ เลขประจำตัว (อสช 771) จนจบชั้นสูงสุดสายวิชาสามัญ โดยได้คะแนนสอบเป็นที่ 1
หลังจากนั้นท่านได้เข้าศึกษาวิชากฎหมายที่โรงเรียนราชวิทยาลัย ซึ่งเป็นโรงเรียนกฎหมาย กระทรวงยุติธรรม
สมัครเข้าเป็นล่ามฝึกหัดใน กรมกองหมาย ซึ่งไม่มีเงินเดือนหรือรายได้ใด ๆ แต่เป็นการเพิ่มพูนความรู้ภาษาอังกฤษ
พ.ศ. 2448 สอบเป็น เนติบัณฑิตสยาม ได้เมื่ออายุเพียง 20 ปี 1 เดือน และได้รับการบรรจุเป็นข้าราชการประจำ ในกรมกองหมาย ปฏิบัติหน้าที่เป็นล่ามแปลภาษาอังกฤษ
พ.ศ. 2449 ได้รับการคัดเลือกให้ไปศึกษาวิชากฎหมายในสำนักเกรย์อิน กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ณ ประเทศอังกฤษ ในพระอุปถัมภ์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ซึ่งในปีนั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จประพาสยุโรป ครั้งที่ 2 โดยใช้เรือพระที่นั่งมหาจักรี ไปเปลี่ยนเรือโดยสารที่สิงคโปร์ กระทรวงยุติธรรมจึงได้ขอพระบรมราชานุญาตให้นายจิตรร่วมกระบวนเสด็จไปประเทศอังกฤษ ซึ่งนายจิตร ณ สงขลา ได้บันทึกไว้ดังนี้
...ในปีพุทธศักราช 2450 พระบาทสมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงพระปิยมหาราช เสด็จพระราชดำเนินประพาสยุโรป ครั้งที่ 2 ข้าพเจ้าได้รับพระมหากรุณาธิคุณให้ตามเสด็จนอกสวิต (Suite) ในฐานะเป็นนักเรียนหลวงของกระทรวงยุติธรรม พร้อมกับนักเรียนอื่นอีกสองคน โดยเรือพระที่นั่งจักรีจากกรุงเทพฯ เปลี่ยนขึ้นเรือแซกชั่น ของบริษัทเยอรมันน๊อรทด๊อยซ์ลอยด์ จากสิงคโปร์ตรงไปเมืองเยนัว ประเทศอิตาลี แล้วโดยสารรถไฟไปยังเมืองซานเรโม ซึ่งเป็นที่ประทับเมื่อได้พักอยู่เจ็ดวันแล้ว ได้กราบถวายบังคมลาตามเสด็จพระเจ้าลูกยาเธอสี่พระองค์คือ สมเด็จพระราชบิดาเจ้าฟ้ากรมขุนสงขลานครินทร์ สมเด็จเจ้าฟ้ากรมขุนนครราชสีมา สมเด็จเจ้าฟ้ากรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราชัย และพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ เจ้าอยู่หัว เมื่อยังดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอเจ้าฟ้ากรมขุนสุโขทัยธรรมราชา พร้อมด้วยพระยาวิสูตรโกษา อัครราชทูตไทยประจำประเทศอังกฤษ และเลขานุการ ไปยังกรุงลอนดอน เพื่อศึกษาวิชากฎหมายต่อไป
พ.ศ. 2453 สำเร็จเป็นเนติบัณฑิตอังกฤษ (Barrister – at – law)  โดยใช้เวลาศึกษาวิชากฎหมายที่ สำนักเกรย์อิน  (Gray’s Inn) กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษเป็นเวลา 3 ปีครึ่ง และตลอดระยะเวลาที่ศึกษา ได้ศึกษาภาษาฝรั่งเศสเพิ่มเติม ควบคู่ไปกับวิชากฎหมายอีกด้วย
การทำงาน > หน้าที่พิเศษ

เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ (จิตร ณ สงขลา) และพระยามานวราชเสวี (ปลอด วิเชียร ณ สงขลา) น้องชาย เป็นผู้อุปถัมป์วัดสุทธิวรารามต่อจากนางอนันตสมบัติ (เชื้อ ณ สงขลา) ผู้เป็นมารดาและได้เป็นผู้รับเสด็จพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรในการเสด็จพระราชดำเนินถวายผ้าพระกฐิน ณ วัดสุทธิวราราม เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2511 โดยหลังจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรถวายผ้าพระกฐินเสร็จแล้ว ได้ตรัสกับเจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ (จิตร ณ สงขลา) ว่า
ขอฝากดูแลวัดนี้ด้วย มีโอกาสจะมาอีก
ผลงานทางวิชาการ

คำอธิบายกฎหมายหุ้นส่วนบริษัท
คำอธิบายกฎหมายลักษณะพิจารณาคำพยานหลักฐาน
คำอธิบายพระธรรมนูญศาลยุติธรรม และวิธีพิจารณาความแพ่ง
คำอธิบายกฎหมายล้มละลาย
คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
ครอบครัว

เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศได้สมรสกับท่านผู้หญิงน้อม ธิดาของนายพลโท พระยาพหลโยธินรามินทรภักดี (นพ พหลโยธิน) กับคุณหญิงล้วน (จารุรัตน์)  มีบุตร-ธิดารวม 11 คน ดังนี้
นางจักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์ (ถนิต ณ สงขลา) สมรสกับศาสตราจารย์ หลวงจักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์ (วิสุทธิ์ ไกรฤกษ์) บุตรเจ้าพระยามหิธร (ลออ ไกรฤกษ์)
นายขนบ ถึงแก่กรรมเมื่อวัยเยาว์
นางจำนงค์ (ณ สงขลา) สมรสกับ นายพิพรรธน์ ไกรฤกษ์ บุตรคนโตของพระยาประเสริฐศุภกิจ (เพิ่ม ไกรฤกษ์) กับคุณหญิงจำเริญ น้องสาวเจ้าพระยามหิธร (ลออ ไกรฤกษ์)
นางสมศรี (ณ สงขลา) สมรสกับ นายเผดิม อังสุวัฒนะ สมาชิกวุฒิสภา
นางภิรมย์ (ณ สงขลา) สมรสกับ นายโอบบุญ วณิกกุล เอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงโตเกียว และกรุงปารีส บุตรพระยาเทพวิทุรพหุลศรุตบดี (บุญช่วย วณิกกุล) องคมนตรี เสนาบดีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม และประธานศาลฎีกา
พันเอกจินดา ณ สงขลา เลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) สมรสกับนางสาวพิมสิริ สารสิน บุตรีนายพจน์ สารสิน อดีตนายกรัฐมนตรีไทย กับท่านผู้หญิงสิริ
นางสาวผกา ณ สงขลา
นายเจตนา ณ สงขลา สมรสกับ นางกรรติกา (หัพนานนท์)
ศาสตราจารย์ นายแพทย์ ญาใจ (ยาใจ) ณ สงขลา คณบดีคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมรสกับนางสาวสุคนธา ลิมปิชาติ บุตรีหลวงชาติตระการโกศล (เจียม ลิมปิชาติ) อธิบดีกรมตำรวจ และสมรสกับนางอุไรวรรณ (พ่วงบุญมาก)
นางสายจิตร (ณ สงขลา) สมรสกับ ศาสตราจารย์กิตติคุณ เติมศักดิ์ กฤษณามระ อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บุตรคนโตของศาสตราจารย์อุปการคุณ พระยาไชยยศสมบัติ (เสริม กฤษณามระ) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และคุณหญิงศรีไชยยศสมบัติ
บุตรชาย ถึงแก่กรรมเมื่อคลอด
และภายหลังจากท่านผู้หญิงน้อม พหลโยธิน ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ พ.ศ. 2495 เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศได้สมรสกับท่านผู้หญิงประภา วัชราภัย ธิดาของ มหาอำมาตย์โท พระยาพิจารณาปฤชามาตย์ (สุหร่าย วัชราภัย) และ คุณหญิงจำเริญ วัชราภัย (ภัทรนาวิก)ไม่มีบุตร-ธิดาด้วยกัน ท่านผู้หญิงประภา วัชราภัย ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2516
ลำดับยศ บรรดาศักดิ์ และ ตำแหน่งทางวิชาการ

พ.ศ. 2454 หลวงจินดาภิรมย์
พ.ศ. 2456 พระจินดาภิรมย์ราชสภาบดี
พ.ศ. 2457 มหาอำมาตย์ตรี พระจินดาภิรมย์ราชสภาบดี
พ.ศ. 2459 มหาอำมาตย์โท พระยาจินดาภิรมย์ราชสภาบดี
15 ธันวาคม พ.ศ. 2471 - มหาอำมาตย์เอก
พ.ศ. 2474 มหาอำมาตย์เอก เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ  ดำรงศักดินา 10,000 ไร่ มีสมญาจารึกในหิรัญบัฏว่า
เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ สมันตเนตรนิศุทธยุตติธรรมธร วิสดรนีติศาสตรราชประเพณี วิเชียรคีรีสัลลีวงศวัยวฑฒน์ บรมกษัตรสุนทรมหาสวามิภักดิ์ สุขุมลักษณ์สุจริตาร์ชวาศรัย ศรีรัตนตรัยสรณาภิรดี อภัยพีรยปรากรมพาหุ
พ.ศ. 2482 ศาสตราจารย์วิสามัญแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ถึงแก่อสัญกรรม

เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2519 สิริอายุได้ 90 ปี 11 เดือน 8 วัน หลังจากรับราชการทั้งด้านตุลาการ บริหาร นิติบัญญัติ และองคมนตรี รวมทั้งสิ้นถึง 72 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2519 ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ (จิตร ณ สงขลา) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2474 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2493 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2497 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2478 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2455 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))
พ.ศ. 2472 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2474 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 2 (ป.ป.ร.2)
พ.ศ. 2481 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 1 (อ.ป.ร.1)
พ.ศ. 2496 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 1 (ภ.ป.ร.1)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พ.ศ. 2497 –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

เบลเยียม :
พ.ศ. 2470 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เลออปอลที่ 2 ชั้นที่ 2
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติบุคคลสำคัญด้านกฎหมาย : มหาอำมาตย์โท พระยาจินดาภิรมย์ราชสภาบดี - พิพิธภัณฑ์ศาลไทยและหอจดหมายเหตุ เก็บถาวร 2009-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ - ฐานข้อมูลการเมืองการปกครอง สถาบันพระปกเกล้า
เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ (จิตร ณ สงขลา) - พิพิธภัณฑ์มีชีวิต สภากาชาดไทย[ลิงก์เสีย]
เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ (จิตร ณ สงขลา) - ศูนย์ข้อมูลนักการเมือง
อนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพเจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ (จิตร ณ สงขลา)” กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ชวนการพิมพ์, 2519.
เมงูมิ ฮัง

| เมงูมิ ฮัง |
| --- | --- |
潘 めぐみ

เกิด:  (1989-06-03) 3 มิถุนายน ค.ศ. 1989 (35 ปี) โตเกียว, ญี่ปุ่น
การศึกษา: Nihon University
อาชีพ:  นักแสดง  นักพากย์ 
ปีปฏิบัติงาน: 2008–ปัจจุบัน
Notable credit: Hunter × Hunter (2011) ในบท Gon Freecss ไม่หล่อแต่เร้าใจ!! ในบท Rinko Yamato ขบวนการดาวกระจาย นินนินเจอร์ ในบท Kyuemon Izayoi Twin Star Exorcists ในบท Benio Adashino
บิดามารดา: เคโกะ ฮัง (มารดา)
เมงูมิ ฮัง (ญี่ปุ่น: 潘 めぐみ) เป็นนักแสดง และ นักพากย์ชาวญี่ปุ่น เธอเป็นลูกสาวของ เคโกะ ฮัง ซึ่งเป็นนักพากย์
ผลงานการพากย์

Digimon Xros Wars: The Young Hunters Who Leapt Through Time (Airu Suzaki)
ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์ (Gon Freecss)
Fafner in the Azure: Exodus (Aishwarya Fein)
Show By Rock!! (Daru Dayu)
ไม่หล่อแต่เร้าใจ!! (Rinko Yamato)
นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน (Saya, Yome)
Baby Steps Season 2 (Marcia O'Brien)
ล่าอสูรกาย (Kirio)
Chivalry of a Failed Knight (Utakata Misogi)
Bubuki Buranki (Reoko Banryū)
Twin Star Exorcists (Benio Adashino)
โมบิลสูทกันดั้ม ไอรอน บลัด ออร์แฟนซ์ (young Gaelio Bauduin)
ดี.เกรย์แมน (Young Alma Karma)
Little Witch Academia (Atsuko Kagari)
The Snack World (Chup)
A Silent Voice (2016) (Miki Kawai)
บราเธอร์ฮูด: ไฟนอลแฟนตาซี XV (2016) (Iris Amicitia)
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว! (Shirayuki Hime) (Cure Princess)
เอซคอมแบท 7: สกายส์อันโนว์น (Rosa Cossette D'Elise)
เจ้าหญิงผู้เสียสละกับราชาอสูร (อามิต)
รางวัลที่ได้รับ

| ปี | รางวัล | สาขา | ผล |
| --- | --- | --- | --- |
| 2017 | 11th Seiyu Awards | Best Supporting Actress | ชนะ |
แหล่งข้อมูลอื่น

เมงูมิ ฮัง  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
เมงูมิ ฮัง ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
| ด ค กเซยูอะวอดส์ สาขานักพากย์สมทบยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
นักพากย์สมทบชายยอดเยี่ยม (2007–2022):  อากิระ อิชิดะ / โคกิ มิยาตะ (2007)  ฮิโรชิ คามิยะ / ไดซูเกะ โอโนะ (2008)  คาซูฮิโกะ อิโนอูเอะ / โทโมกาซุ ซูงิตะ (2009)  ชินอิจิโร มิกิ / ไดซูเกะ นามิกาวะ (2010)  คาซูยะ นากาอิ / โนบูฮิโกะ โอกาโมโตะ (2011)  เรียวเฮ คิมูระ / มาโมรุ มิยาโนะ (2012)  ยูกิ โอโนะ / จุนอิจิ ซูวาเบะ (2013)  โยชิมาซะ โฮโซยะ (2014)  คัตสึยูกิ โคนิชิ / โทชิยูกิ โมริกาวะ (2015)  โยชิมาซะ โฮโซยะ / เค็นอิจิ ซูซูมูระ (2016)  โฮจู โอตสึกะ (2017)  จุนอิจิ ซูวาเบะ (2018)  โทรุ ฟูรูยะ / เค็นตะ มิยาเกะ (2019)  มาโกโตะ ฟูรูกาวะ / ไคโตะ อิชิกาวะ (2020)  ทาเกฮิโตะ โคยาซุ / โนบูนางะ ชิมาซากิ (2021)  ฟูมิฮิโกะ ทาจิกิ / ยูอิจิ นากามูระ (2022) 
นักพากย์สมทบหญิงยอดเยี่ยม (2007–2022):  ยูโกะ โกโต / อามิ โคชิมิซุ (2007)  ริเอะ คูงิมิยะ / มิตสึกิ ไซงะ (2008)  อายะ เอ็นโด / มิยูกิ ซาวาชิโระ (2009)  คิกูโกะ อิโนอูเอะ / ยูอิ โฮริเอะ (2010)  ซาโตมิ อาราอิ / คานาเอะ อิโต (2011)  เอมิริ คาโต (2012)  ซายากะ โอฮาระ / ฮารูกะ โทมัตสึ (2013)  ยูอิ อิชิกาวะ (2014)  คานะ ฮานาซาวะ / มิยูกิ ซาวาชิโระ (2015)  ชิซูกะ อิโต / ซาโอริ ฮายามิ (2016)  เมงูมิ ฮัง (2017)  ซาโอริ โอนิชิ / อายาเนะ ซากูระ (2018)  ยู เซริซาวะ / นาโอะ โทยามะ (2019)  อัตสึมิ ทาเนซากิ (2020)  เรนะ อูเอดะ / อาการิ คิโต (2021)  มิกาโกะ โคมัตสึ / ริเอะ ทากาฮาชิ (2022) 
นักพากย์สมทบยอดเยี่ยม† (2023–ปัจจุบัน):  ชูอิจิ อิเกดะ / เรียวตาโร โอกิอายุ / อัตสึมิ ทาเนซากิ (2023)  โยเฮ อาซากามิ / มานากะ อิวามิ / มามิโกะ โนโตะ (2024) 
† ตั้งแต่ พ.ศ. 2566 (เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 17) เป็นต้นไป หมวดหมู่นักพากย์ชาย/หญิงจะถูกรวมเป็น "นักพากย์ยอดเยี่ยม" โดยไม่มีการแบ่งแยกทางเพศ
อำเภอคิตากัตสึชิกะ

พื้นที่ของอำเภอคิตากัตสึชิกะ จังหวัดไซตามะ (1. เมืองซูงิโตะ 2. เมืองมัตสึบูชิ; สีเขียวอ่อนและสีฟ้าอ่อน พื้นที่ที่ต่อมาถูกผนวกรวมเข้ากับเขตการปกครองอื่น)
อำเภอคิตากัตสึชิกะ (ญี่ปุ่น: 北葛飾郡; โรมาจิ: Kita-Katsushika-gun; อำเภอคัตสึชิกะเหนือ) เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2025 อำเภอคิตากัตสึชิกะมีจำนวนประชากรประมาณ 70,071 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 1,516 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 46.23 คนตารางกิโลเมตร
อำเภอคิตากัตสึชิกะประกอบด้วย 2 เมือง ได้แก่
เมืองมัตสึบูชิ
เมืองซูงิโตะ
นครต่อไปนี้เดิมเคยเป็นเทศบาลที่เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนี้ แต่ปัจจุบันได้ยกฐานะเป็นนครหรือรวมเข้ากับเมืองอื่นและแยกออกจากอำเภอนี้แล้ว
บางส่วนของนครคาซูกาเบะ
นครคูกิ
นครมิซาโตะ
นครซัตเตะ
นครโยชิกาวะ
ลำดับเวลา

1 เมษายน ค.ศ. 1964: หมู่บ้านโชวะได้รับการยกฐานะเป็นเมือง
1 ตุลาคม ค.ศ. 1964: หมู่บ้านมิซาโตะได้รับการยกฐานะเป็นเมือง
1 เมษายน ค.ศ. 1969: หมู่บ้านมัตสึบูชิได้รับการยกฐานะเป็นเมือง
3 พฤษภาคม ค.ศ. 1972: เมืองมิซาโตะได้รับการยกฐานะเป็นนคร
1 ตุลาคม ค.ศ. 1986: เมืองซัตเตะได้รับการยกฐานะเป็นนคร
1 เมษายน ค.ศ. 1996: เมืองโยชิกาวะได้รับการยกฐานะเป็นนคร
1 ตุลาคม ค.ศ. 2005: เมืองโชวะผนวกรวมเข้ากับนครคาซูกาเบะ
23 มีนาคม ค.ศ. 2010: เมืองคูริฮาชิ และเมืองวาชิมิยะ พร้อมกับเมืองโชบุจากอำเภอมินามิไซตามะ ได้ถูกผนวกรวมเข้ากับนครคูกิ
แผนที่เมืองและหมู่บ้านในอดีตของอำเภอคิตากัตสึชิกะ (ปัจจุบันคือ สีม่วง: นครมิซาโตะ; สีชมพู: นครโยชิกาวะ; สีแดง: นครคาซูกาเบะ; สีส้ม: นครซัตเตะ; สีเหลือง: นครคูกิ; สีน้ำเงิน: เมืองมัตสึบูชิ; สีฟ้าอ่อน: เมืองซูงิโตะ)
ปีเตอร์ ดรักเกอร์

| ปีเตอร์ ดรักเกอร์ |
| --- | --- |

เกิด: ปีเตอร์ เฟอร์ดินานด์ ดรักเกอร์ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2452 คาสกราเบน กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย
เสียชีวิต: 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 (95 ปี) แคลร์มองต์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
สัญชาติ: สหรัฐ
การศึกษา: สาขากฎหมายระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยแฟรงเฟิร์ต
อาชีพ: นักเขียน, ศาสตราจารย์ และที่ปรึกษาทางการจัดการ
คู่สมรส: ดอร์ริส สชมิทซ์
ปีเตอร์ เฟอร์ดินานด์ ดรักเกอร์ (อังกฤษ: Peter Ferdinand Drucker) เป็นทั้งนักเขียน ที่ปรึกษาด้านการจัดการ และเป็นผู้บรรยายด้าน "นักนิเวศสังคม" หนังสือของเขาเป็นแนวทางและแหล่งค้นคว้าด้านมนุษย์ที่จัดตั้งธุรกิจ, องค์กร, รัฐบาล และหน่วยงานไม่แสวงหาผลกำไรเพื่อสังคม งานเขียนของเขาได้ทำนายถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในช่วงปลายศตวรรษที่ยี่สิบ รวมทั้งความเป็นเอกชน และการกระจายอำนาจ, ความรุ่งโรจน์ของญี่ปุ่นที่จะเป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจในยุคนั้น, ความเห็นทางการตลาดที่สำคัญ ความเร่งด่วนของสังคมข้อมูลข่าวสาร ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นต่อการเรียนรู้ตลอดชีวิต ใน ค.ศ. 1959 ดรักเกอร์ได้ให้ความสำคัญต่อ "การเรียนรู้ของคนงาน" และช่วงปลายชีวิต เขาได้พิจารณาอย่างถี่ถ้วนถึง "ความรู้ด้านการผลิตผลงาน" อันเป็นขอบเขตของความรู้ด้านการจัดการด้วยเช่นกัน โดยแนวคิดต่าง ๆ ของเขายังไม่ล้าสมัยและเป็นประโยชน์ต่อนักธุรกิจมายาวนานหลายทศวรรษ