คณะกรรมการรณรงค์เพื่อประชาธิปไตย
คณะที่ปรึกษาและคณะกรรมการ ครป.  (2566 - 2567) และจุดยืนสมัชชา ครป.

นางสาวลัดดาวัลย์ ตันติวิทยาพิทักษ์  ประธานคณะกรรมการรณรงค์เพื่อประชาธิปไตย (ครป.)
สำหรับรายชื่อคณะกรรมการ ครป. ชุดใหม่ ประจำปี 2567-2568  มีดังนี้
ประธาน
ดร.ลัดดาวัลย์ ตันติวิทยาพิทักษ์ เลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการปฏิรูปกฎหมาย
รองประธาน
ผศ.ดร.สุริยะใส กตะศิลา คณบดี วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม ม.รังสิต รับผิดชอบงานวิชาการโดยเฉพาะประเด็นรัฐธรรมนูญ/การเมือง
รศ.ดร.โอฬาร ถิ่นบางเตียว คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ ม.บูรพา รับผิดชอบประเด็นด้านเลือกตั้ง/ภาคกลาง+ตะวันออก
ดร.ศักดิ์ณรงค์ มงคล  เครือข่ายนักวิชาการเพื่อการกระจายอำนาจ รับผิดชอบประเด็นด้านกระจายอำนาจ
นางสุนทรี หัตถี เซ่งกิ่ง เครือข่ายแรงงานนอกระบบ  รับผิดชอบประเด็นด้านแรงงานนอกระบบ และภาคอีสาน
นายประพจน์ ศรีเทศ  ภาคีพลเมืองสังเกตการณ์การเลือกตั้ง  รับผิดชอบประเด็นด้านสังเกตการณ์เลือกตั้ง/ภาคเหนือ
นางเรืองรวี พิชัยกุล ผู้ประสานงานขบวนผู้หญิงปฏิรูปประเทศไทย (WeMove) รับผิดชอบประเด็นผู้หญิงกับการเมือง
นายมานพ เกื้อรัตน์  เลขาธิการสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.) ผู้แทนสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.) รับผิดชอบประเด็นแรงงาน
นายสมบูรณ์ คำแหง  ประธานคณะกรรมการประสานงานองค์กรพัฒนาเอกชน รับผิดชอบเชื่อมกับสภาองค์กรชุมชน/ภาคใต้
นายสุริยันต์ ทองหนูเอียด  มูลนิธิพัฒนาภาคเหนือ รับผิดชอบเชื่อมประเด็นปัญหาสลัมและปัญหาร้อนอื่นของภาคประชาชน
เลขาธิการ
(อยู่ระหว่างการสรรหา / เมธา มาสขาว รักษาการเลขาธิการ)
รองเลขาธิการ
น.ส.ณีรนุช  จิตต์สม รองเลขาธิการสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.)
กรรมการ
นายจำนงค์ หนูพันธ์ ประธานที่ปรึกษาขบวนการประชาชนเพื่อสังคมที่เป็นธรรม (P-Move)
นายสุปัน รักเชื้อ  สื่อมวลชน
พ.ต.อ.วิรุตม์ ศิริสวัสดิบุตร  เครือข่ายประชาชนปฏิรูปตำรวจ
คุณชัชชญา สิริวัฒกานนท์ (บลูม) กลุ่ม Non-Binary ประเทศไทย
คุณวรภัทร วีรพัฒนคุปต์ ศูนย์ประสานงานเยาวชนเพื่อสังคมนิยมประชาธิปไตย (YPD.)
นายสมควร พรหมทอง  เครือข่ายประชาสังคมภาคใต้
นายกานต์ ธงไชย มูลนิธิเด็ก เครือข่ายปฏิรูปการศึกษา
ดร.เนรมิตร จิตรักษา  อาจารย์มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย
นายเยี่ยมยอด ศรีมันตะ  ที่ปรึกษาสหภาพครูแห่งชาติ
นายณัฐวัฒน์ กฤตยานวัช กรรมการสมาคมสิทธิเสรีภาพของประชาชน (สสส.)
ประธานคณะที่ปรึกษา
น.พ. นิรันดร์ พิทักษ์วัชระ อดีตกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (กสม.)
จุดยืนจากสมัชชชา ครป. ชุดนี้
แนวทาง ครป. กับการปฏิรูปการเมืองและการพัฒนาประชาธิปไตยไทย"
สถานการณ์โลกทวีความรุนแรง ทั้งในเชิงกายภาพ ปัญหาโลกร้อน ปัญหาพายุ ไต้ฝุ่น น้ำท่วม แผ่นดินไหว pm 2.5 ภูมิอากาศบรรยากาศโลกเปลี่ยนแปลง ไม่แน่นอน ทั้งปัญหาโรคระบาด ในทางการเมือง มีความขัดแย้งรุนแรง เกิดสงครามในหลายภูมิภาค ทั้งในระหว่างประเทศ สงครามกลางเมืองใกล้บ้านเรา ในทางเศรษฐกิจ มีการแข่งขันเกิดภาวะเงินเฟ้อ ค่าเงินไม่เสถียรแน่นอน มีการสู้กันทางเทคโนโลยี การใช้ธุรกิจสีเทา ลักษณะสังคมคนรุ่นใหม่เปลี่ยนแปลงมาก และประชากรสูงวัยมากขึ้น
สถานการณ์โลกและสงครามในประเทศเพื่อนบ้านยังเป็นประเด็นท้าทาย แม้ประเทศไทยจะยังไม่ตกเป็นประเทศด้านหน้าของสงครามตัวแทนเหมือนเช่นในคาบสมุทรเกาหลี ทะเลจีนใต้ แหลมมะละกา หรือสงครามกลางเมือง เช่น พม่า แต่การครอบงำอุดมการณ์ทางความคิดในแวดวงวิชาการที่แอบอิงมหาอำนาจสองสามฝ่าย ก็เป็นการเมืองเชิงซ้อนของมหาอำนาจที่กดทับสถานการณ์การเมืองภายในอยู่เช่นกัน
ความเปราะบางที่โลกเผชิญอยู่ จึงส่งผลกระทบต่อไทยทุกด้าน เป็นความจำเป็นเร่งด่วนที่ไทยเราต้องเตรียมความพร้อมรับมือกับวิกฤตการณ์ต่างๆที่กำลังเกิดขึ้นทั่วโลก ด้วยกระแสคลื่นนานาจะโหมกระหน่ำกระทบไทยอย่างแน่นอน
ประเทศไทยจำเป็นที่จะต้องเร่งปรับปรุงเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประเทศ ลดความเหลื่อมล้ำ ปฏิรูประบบการเมือง เศรษฐกิจ สังคม ให้เป็นธรรม ให้เท่าทันกับสถานการณ์โลก มิเช่นนั้น ไม่เพียงแต่ประเทศไทยจะถูกทิ้งไว้ข้างหลังรั้งท้ายในชุมชนประชาคมโลก แต่หายนะบรรดามีคงจะมาสู่ประเทศไทยในเร็ววัน
6 เดือนที่ผ่านมา รัฐบาลยังคงบริหารประเทศด้วยความไม่แน่นอน นักลงทุนไม่เชื่อมั่นต่อรัฐบาล การเจรจากับต่างประเทศเกิดความไม่มั่นใจในข้อตกลง ประกอบกับความไม่แน่นอนทางเศรษฐกิจ ความไร้ฝีมือของรัฐบาลในการบริหารเศรษฐกิจ ตัวอย่างของการจัดงบประมาณตามแบบราชการ แต่ไม่สะท้อนนโยบายที่ได้หาเสียงไว้ มีการคอร์รัปชั่นเชิงสถาบัน – เชิงโครงการมากขึ้น ที่ระบบราชการเอื้อต่อการคอร์รัปชั่นมาตั้งแต่รัฐบาลยุคก่อน
การต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยทางการเมือง, ประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจ, ประชาธิปไตยทางสังคมที่เกิดความขัดแย้งระหว่างประชาชน ยังดำเนินต่อไป เนื่องจากรัฐบาลไม่สามารถตอบสนองข้อเสนอของภาคประชาชนได้ การสถาปนาระบอบ “ราชาธิปไตยแบบที่มีรัฐธรรมนูญ” เป็นพลวัตรการต่อสู้ทางการเมืองมาตั้งแต่ 2475 ปัจจุบัน มีการปะทะกันระหว่างแนวคิด “เสรีประชาธิปไตย VS จารีตอนุรักษ์นิยม” ชัดเจนขึ้น เป็นสถานการณ์ความรุนแรงที่น่าห่วงใย แม้ว่าในความขัดแย้งนั้นจะมีความหลากหลายท่ามกลางแนวคิดพหุสังคม
โดยที่ผู้มีอำนาจยังคงมุ่งแก่งแย่งผลประโยชน์ระหว่างกัน ใช้อำนาจสามานย์อยุติธรรม double standard กดทับเอารัดเอาเปรียบ ไม่เปิดพื้นที่ให้ศักยภาพต่างๆที่ไทยมีอย่างล้นหลามได้เติบโตพัฒนานำไปสู่การร่วมกันผลักดันประเทศให้รุกหน้า กลุ่มผู้มีอำนาจยังคงมุ่งหน้ากีดกั้นเบียดขับเพื่อหวังกอบโกยเพื่อประโยชน์ตนเองและพวกพ้องให้มากที่สุด
ในทางเศรษฐกิจ การผูกขาดของกลุ่มทุนเป็นไปอย่างเหนียวแน่น ไม่เปิดพื้นที่ให้กลุ่มผู้มีศักยภาพอื่นๆได้เติบโต ขณะที่เปิดให้กลุ่มทุนข้ามชาติเข้ามาเบียดบังย่ำยีทุนเล็กทุนน้อยในประเทศ  สหภาพแรงงานต่อสู้กับทุนนิยมเสรีมาอย่างต่อเนื่อง ขณะที่กลุ่มทุนเดิมได้ผนวกกับกลุ่มทุนใหม่ ทำให้คนส่วนใหญ่ไม่เคยได้ปกครองประเทศ แต่ถูกปกครอง ค่าจ้างไม่เป็นธรรม ต้องทำงานมากกว่า 8 ชั่วโมงถึงอยู่ได้ กลุ่มทุนพลังงานยักษ์ใหญ่ยึดกุมโครงสร้างพื้นฐาน ระบบการศึกษาที่ไร้ประสิทธิภาพ  ไม่ตอบสนองโลกาภิวัฒน์ที่เปลี่ยรแปลงอย่างรวดเร็ว  ระบบสาธารณสุขยังขาดคุณภาพและเลือกปฏิบัติ หลายมาตรฐาน
โดยทางออกของประเทศ จึงต้องออกแบบกลไกใหม่โดยเร็ว โดย ครป.จะมุ่งผลักดันประเด็นสำคัญ คือ
1. การร่างรัฐธรรมนูญใหม่ เพื่อเปิดพื้นทึ่ให้ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมด้วยการจัดตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญ  เพื่อปรับปรุงแก้ไขโดยเฉพาะในประเด็นเรื่องการตรวจสอบถ่วงดุลย์ ไม่เปิดโอกาสให้ใช้อำนาจบาตรใหญ่ตามอำเภอใจของผู้มีอำนาจในการใช้ดุลยพินิจ จนเซาะกร่อนบ่อนทำลายล้มล้างประชาธิปไตยแบบตัวแทน แต่สร้างกลไกการตรวจสอบถ่วงดุลย์ใหม่ บนฐานธรรมาภิบาลที่ยึดโยงกับประชาชน คำวินิจฉัยตัดสินสามารถเป็นบรรทัดฐานใหม่ที่ได้รับการยอมรับอย่างหมดสิ้นข้อสงสัย (Beyond a Reasonable Doubt) มิใช่ดังที่เป็นอยู่ และมุ่งพัฒนาระบบการเมืองไปสู่ประชาธิปไตยแบบปรึกษาหารือ ที่ให้ความสำคัญกับประชาชนโดยเฉพาะกับสัดส่วนผู้หญิงในการบริหารประเทศ นิติบัญญัติและตัดสินใจทางการเมือง ออกแบบโครงสร้างลดความเหลื่อมล้ำ สร้างความเป็นธรรม
2. การออกกฎหมายนิรโทษกรรม  ด้วยหลักสัปปายะ (เกื้อกูล) ประกอบพรหมวิหาร 4 (เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา)
ความขัดแย้งทางการเมืองตั้งแต่การรัฐประหารปี 2549 สร้างไฟความขัดแย้ง จนกลายเป็นการเคลื่อนไหวทางการเมืองหลายระลอก ตั้งแต่ การชุมนุมปี 2549 การชุมนุมเคลื่อนไหวทางการเมืองโดยคนเสื้อแดงในช่วงปี 2552 – 2553 การต่อต้านรัฐประหารในปี 2557 รวมถึงการชุมนุมตั้งแต่ปี 2563 ประชาชนที่ออกไปแสดงออกทางการเมืองกลับได้รับผลกระทบกลับมาในรูปแบบของภาระทางคดี จึงต้องมีนิรโทษกรรมทุกฝ่าย ทันที ทั้งนี้ ครป.สนับสนุนร่างพระราชบัญญัตินิรโทษกรรมประชาชน พ.ศ. … (พ.ร.บ.นิรโทษกรรม) ที่เสนอให้ทุกการกระทำที่เกี่ยวข้องกับการแสดงออกทางการเมืองเข้าข่ายการได้รับนิรโทษกรรมทั้งสิ ้น ได้แก่คดีความผิดตามประกาศและคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติหรือคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ, คดีพลเรือนที่ถูกดำเนินคดีในศาลทหารตามประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติฉบับที่ 37/2557
และประกาศคณะรักษาความสงบฉบับที่ 38/2557, คดีตามฐานความผิดในมาตรา 112 ประมวลกฎหมายอาญา, คดีตามฐานความผิดในพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548,
คดีตามฐานความผิดในพระราชบัญญัติออกเสียงประชามติร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2559 เป็นต้น
นอกจากนี ้ คือ การนิรโทษกรรมผลกระทบจากนโยบายทวงคืนผืนป่า จากคำสั่ง 64/2557โดยรัฐบาล คสช. ตามที่พีมูฟอ้างอิงข้อมูลจากคณะทำงานศึกษาร่างกฎหมายว่าด้วยการนิรโทษกรรมแก่ราษฎร ซึ่งได้รับความเสียหายหรือได้รับผลกระทบจากการดำเนินการตามนโยบายของรัฐ ได้ชี้ว่าในระยะเวลา 8 ปี ตั ้งแต่ 2557-2565 มีคดีความที่เกี่ยวข้องกับการบุกรุกพื้นที่ป่าไม้ในพื้นที่ของกรมป่าไม้ และกรมอุทยานฯ รวมกันอย่างน้อย 34,692 คดี
3. การกระจายอำนาจทางการเมืองและเศรษฐกิจ โดยให้จังหวัดจัดการตนเอง ภาคประชาชนทำงานเชิงเครือข่ายต่อเนื่อง ปัจจุบันมีการศึกษานวัตกรรมประชาธิปไตยในชุมชนจังหวัดต่างๆ การสร้างพื้นที่กลาง และการสร้างภาคีเพื่อการกระจายอำนาจ รวมถึงการรื้อฟื้นสภาพัฒนาการเมือง
นางสาวลัดดาวัลย์ ตันติวิทยาพิทักษ์
ประธานคณะกรรมการรณรงค์เพื่อประชาธิปไตย (ครป.)
8 มีนาคม 2567