stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิสเม็กซิโก
ผู้ดำรงตำแหน่ง

ข้อมูลในตารางเป็นข้อมูลที่แสดงถึงรายละเอียดผู้ดำรงตำแหน่งมิสเม็กซิโก ประกอบด้วยชื่อ, รัฐที่เป็นตัวแทน รวมไปถึงสถานที่จัดการประกวด
| ปี | มิสเม็กซิโก | รัฐ | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | Ana Girault Contreras | เม็กซิโกซิตี | โรงละครโฮเซ มารีอา มอรีโลส รัฐมิโชอากัง | 31 |
| 2017 | Alma Andrea Meza Carmona | รัฐชีวาวา | โรงละครโฮเซ มารีอา มอรีโลส รัฐมิโชอากัง | 31 |
| 2018 | บาเนซา ปอนเซ เด เลออน | เม็กซิโกซิตี | Eventos Villa Toscana เอร์โมซีโย รัฐโซโนรา | 32 |
| 2019 | Ashley Alvídrez Estrada | รัฐชีวาวา | Parque Nacional Desierto de los Leones เม็กซิโกซิตี | 32 |
| 2020 |  |  | Salón Lago Di Como by Castalia | 32 |
ผู้ดำรงตำแหน่ง > จำนวนผู้ชนะเลิศแบ่งตามรัฐ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| รัฐ | จำนวน | ปี |
| เม็กซิโกซิตี | 2 | 2016, 2018 |
| รัฐชีวาวา | 2 | 2017, 2019 |
|  | 1 | 2020 |
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติหญิง

ข้อมูลที่แสดงในตารางด้านล่างคือรายละเอียดของตัวแทนที่ถูกส่งไปเข้าร่วมการประกวดบนเวทีระดับนานาชาติโดยองค์กรมิสเม็กซิโก
สัญลักษณ์สี
: ชนะเลิศ
: รองชนะเลิศหรืออันดับ 5/6
: เข้ารอบสุดท้ายหรือรอบรองชนะเลิศ
: รางวัลพิเศษหรือเข้ารอบสุดท้ายรางวัลพิเศษ
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติหญิง > มิสเวิลด์

บทความหลัก: มิสเวิลด์
| ปี | ตัวแทน | รัฐ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
2020: งดจัดการประกวด เนื่องจากสถานการณ์ไวรัสโควิด-19
| 2019 | Ashley Alvídrez Estrada | รัฐชีวาวา | เข้ารอบ 12 คนสุดท้าย |  ชนะเลิศ - Head to Head Challenge  รองชนะเลิศอันดับ 1 - มิสมัลติมีเดีย  40 คนสุดท้าย - ท็อปโมเดล |
| 2018 | บาเนซา ปอนเซ เด เลออน | เม็กซิโกซิตี | มิสเวิลด์ 2018 |  ชนะเลิศ - Head to Head Challenge  รองชนะเลิศอันดับ 1 - มิสมัลติมีเดีย  รองชนะเลิศอันดับ 2 - Beauty With A Purpose  5 คนสุดท้าย - บิวตีวิธอะเพอร์โพส  24 คนสุดท้าย - มิสสปอร์ต  32 คนสุดท้าย - ท็อปโมเดล |
| 2017 | Alma Andrea Meza Carmona | รัฐชีวาวา | รองชนะเลิศอันดับ 1 |  ชนะเลิศ - Head to Head Challenge  รองชนะเลิศอันดับ 1 - มิสมัลติมีเดีย  5 คนสุดท้าย - ทาเลนต์  25 คนสุดท้าย - มิสสปอร์ต  30 คนสุดท้าย - ท็อปโมเดล |
| 2016 | Ana Girault Contreras | เม็กซิโกซิตี | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  10 คนสุดท้าย - มิสมัลติมีเดีย |
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติหญิง > มิสซูปราเนชันแนล

บทความหลัก: มิสซูปราเนชันแนล
| ปี | ตัวแทน | รัฐ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 | Diana Romero Ortega | รัฐซีนาโลอา | รองชนะเลิศอันดับ 4 |  |
| 2017 | Samantha Leyva | รัฐเกร์เรโร | เข้ารอบ 25 คนสุดท้าย |  |
| 2016 | Cynthia de la Vega | รัฐนวยโวเลออง | เข้ารอบ 25 คนสุดท้าย |  |
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติหญิง > มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล

บทความหลัก: มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
| ปี | ตัวแทน | รัฐ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2021 | Mariana Macías Ornelas | รัฐฮาลิสโก | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  10 คนสุดท้าย – ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  10 คนสุดท้าย – ก่อนมาถึง  20 คนสุดท้าย – ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม |
| 2020 | Angela Yuriar | รัฐซีนาโลอา | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  ชุดราตรียอดเยี่ยม  แต่งกายชุดประจำชาติไทย  ก่อนมาถึง  10 คนสุดท้าย – ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  15 คนสุดท้าย – ราชินีกับมงกุฏทองคำ |
| 2019 | Maria Malo | รัฐเมฮีโก | รองชนะเลิศอันดับ 1 |  ก่อนมาถึง  งานกาล่าแฟชั่นโชว์มงกุฎประวัติศาสตร์โดยจอร์จ วิทเทลส์  10 คนสุดท้าย – มิสป๊อปปูลาร์โหวต  10 คนสุดท้าย – ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  10 คนสุดท้าย – ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม |
| 2018 | Lezly Díaz Pérez | รัฐฮาลิสโก | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย |  ภาพถ่ายอย่างเป็นทางการที่มีคนกดไลค์และแชร์มากที่สุด  ก่อนมาถึง  12 คนสุดท้าย – มิสป๊อปปูลาร์โหวต |
| 2017 | Yoana Gutiérrez Vázquez | รัฐฮาลิสโก | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  25 คนสุดท้าย – ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม |
| 2016 | Paulina Flores | รัฐนวยโบเลออน | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  |
| 2015 | Aracely Azar | รัฐกัมเปเช | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  |
| 2014 | Marsha Ramírez | รัฐยูกาตัง | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  11 คนสุดท้าย – มิสป๊อปปูลาร์โหวต  20 คนสุดท้าย – ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  25 คนสุดท้าย – ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม |
| 2013 | Laura Elisa Álvarez Damián | รัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  10 คนสุดท้าย – ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม |
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติหญิง > มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์

บทความหลัก: มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์
| ปี | ตัวแทน | รัฐ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | Kenia Ponce | รัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย | รองชนะเลิศอันดับ 2 |  Miss Hotel Punta del Mar |
| 2018 | Andrea Sáenz Castillo | รัฐชีวาวา | มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์ 2018 |  Miss Hotel Punta del Mar |
| 2017 | Roxana Reyes Herrera | รัฐซากาเตกัส | รองชนะเลิศอันดับ 2 |  Miss Model Supreme |
| 2016 | Cynthia Duque Garza | รัฐนวยโวเลออง | รองชนะเลิศอันดับ 4 |  ขวัญใจช่างภาพ  Miss Punta del Mar Hotel  Miss Dental |
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติหญิง > ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์

บทความหลัก: ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์
| ปี | ตัวแทน | รัฐ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2020 | Priscila Moreno Valverde | รัฐโมเรโลส | รองชนะเลิศอันดับ 1 |  |
| 2019 | Elizabeth de Alba | รัฐอากวัสกาเลียนเตส | เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย |  |
| 2018 | Ivonne Hernández | รัฐมิโชอากัง | เข้ารอบ 5 คนสุดท้าย |  ขวัญใจช่างภาพ |
| 2017 | Norhely Celaya Bracamontes | รัฐซีนาโลอา | รองชนะเลิศอันดับ 2 |  |
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติหญิง > ธิดาแฟอินเตอร์เนชันแนล

| ปี | ตัวแทน | รัฐ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2020 | Laura Mojica Romero | รัฐวาฮากา | เวียร์เรย์น่า ธิดาแฟอินเตอร์เนชันแนล 2020 |  |
| 2019 | Monica Hernández Reynaga | รัฐยูกาตัง | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
| 2018 | Phegda Bustillo Becerra | รัฐเชียปัส | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
| 2017 | Marilú Acevedo Domínguez | รัฐเบรากรุซ | ธิดาแฟอินเตอร์เนชันแนล 2017 |  |
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติหญิง > มิสคอสตามายาอินเตอร์เนชันแนล

| ปี | ตัวแทน | รัฐ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2021 | Mariela Sanders Ibarrola | รัฐโมเรโลส | TBA | TBA |
2020: งดจัดการประกวด เนื่องจากสถานการณ์ไวรัสโควิด-19
| 2019 | Mónica Hernández Reynaga | รัฐยูกาตัง | รองชนะเลิศอันดับ 1 |  |
| 2018 | Cynthia de la Vega Oates | รัฐนวยโวเลออง | รองชนะเลิศอันดับ 1 |  เครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม |
| 2017 | Ximena Cordoso Gutiérrez | รัฐโมเรโลส | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติหญิง > มิสโกลบอลซิตี

| ปี | ตัวแทน | รัฐ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | Diana Romero | รัฐซีนาโลอา | รองชนะเลิศอันดับ 1 |  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม |
| 2019 | Ivonne Hernández Mendoza | รัฐมิโชอากัง | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
| 2018 | Giselle Núñez | รัฐดูรังโก | มิสโกลบอลซิตี 2018 |  |
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติชาย > มิสเตอร์เวิลด์

บทความหลัก: มิสเตอร์เวิลด์
| ปี | ตัวแทน | รัฐ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | Brian Faugier | รัฐนวยโวเลออง | รองชนะเลิศอันดับ 2 |  ผู้ชนะ - ทวีปอเมริกา  ท็อปโมเดล  ขวัญใจช่างภาพ  20 คนสุดท้าย - ทาเลนต์  20 คนสุดท้าย - เอ็กซ์ตรีม |
| 2016 | Aldo Esparza Ramírez | รัฐฮาลิสโก | รองชนะเลิศอันดับ 2 |  20 คนสุดท้าย - มิสเตอร์เวิลด์เอ็กซ์ตรีมแชลเลนจ์  10 คนสุดท้าย - Mobstar |
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติชาย > มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล

บทความหลัก: มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล
| ปี | ตัวแทน | รัฐ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 | Alejandro García | รัฐตาเมาลีปัส | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  |
| 2017 | Héctor Parga Frías | รัฐชีวาวา | รองชนะเลิศอันดับ 4 |  รองชนะเลิศอันดับ 4 - Extreme Race  รองชนะเลิศอันดับ 4 - Best in Street wear |
| 2016 | Diego Garcy | รัฐฮาลิสโก | มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล 2016 |  |
วีทีวี

วีทีวี อาจหมายถึง
วีทีวี (อังกฤษ: Vietnam Television, VTV) หรือ สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศเวียดนาม  เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งแรกของประเทศเวียดนาม
วีทีวี (อังกฤษ: WeTV) หรือ เทนเซ็นต์ วิดีโอ เป็นเว็บไซต์และแอปพลิเคชันที่ให้บริการโอทีทีของประเทศจีน
วีทีวี (อังกฤษ: VTV) ช่องบันเทิงของประเทศเบลารุส
วีทีวี (อังกฤษ: VTV) ช่องโทรทัศน์ของประเทศเนเธอร์แลนด์
วีทีวี (อังกฤษ: VTV) ช่องโทรทัศน์ของประเทศปากีสถาน
วีทีวี (อังกฤษ: VTV) ช่องโทรทัศน์ของเมืองซานซัลวาดอร์ ประเทศเอลซัลวาดอร์
วีทีวี (อังกฤษ: VTV) ช่องโทรทัศน์ของรัฐวิกทอเรีย ประเทศออสเตรเลีย
วีทีวี (สเปน: Venezuelan Television Corporation, VTV) ช่องโทรทัศน์ของประเทศเวเนซุเอลา
วีทีวี-คุชราต  (อังกฤษ: VTV Gujarati) ช่องโทรทัศน์ของประเทศอินเดีย
วีทีวี (อังกฤษ: WETV) ช่องโทรทัศน์ของเมืองคีย์เวสต์ รัฐฟลอริดา สหรัฐ
วีทีวี (อังกฤษ: We TV) ช่องเคเบิลทีวีของอเมริกาสำหรับผู้หญิง
วงศ์ปลากังจีรู

| วงศ์ปลากังจีรู |
| --- | --- |

ชนิด Vandellia cirrhosa

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Trichomycteridae Bleeker, 1858

วงศ์ย่อย
 Copionodontinae de Pinna, 1992  Glanapteryginae Myers, 1944   Sarcoglanidinae Myers and Weitzman, 1966  Stegophilinae  Trichogeninae Isbrücker, 1986  Trichomycterinae  Tridentinae Eigenmann, 1918  Vandelliinae
ชื่อพ้อง
 Pygidium Meyen, 1835
ปลากังจีรู หรือ ปลาแคนดีรู (โปรตุเกส: Candiru; สเปน: Candirú; อังกฤษ: Parasitic catfish, Pencil catfish) เป็นปลาน้ำจืดวงศ์หนึ่งในกลุ่มปลาไม่มีเกล็ด (Siluriformes)
เป็นปลาที่อยู่ในวงศ์ Trichomycteridae พบได้ในแม่น้ำแอมะซอน และเป็นที่กล่าวกันในหมู่ชนพื้นเมืองว่าเป็นปลาที่น่ากลัวที่สุด มากกว่าปลาปิรันยาเสียอีก ปลาชนิดนี้มีความยาวเมื่อโตเต็มที่เพียงไม่กี่นิ้ว ลำตัวยาวเหมือนปลาไหล และมีลักษณะโปร่งแสง ทำให้มองแทบไม่เห็นเมื่ออยู่ในน้ำ ปลากังจีรูเป็นปรสิต มันจะว่ายเข้าไปในช่องเหงือกของปลาชนิดอื่น และกินเลือดในเหงือกเป็นอาหาร
ชนพื้นเมืองกลัวปลากังจีรูเพราะมันไวต่อปัสสาวะและเลือด ถ้ามีคนเปลือยกายอาบน้ำอยู่ในแม่น้ำ มันจะว่ายเข้าไปทางช่องเปิดของร่างกาย (อาจเป็นทวารหนักหรือช่องคลอด หรือถ้าเป็นปลาที่ตัวเล็กมาก ก็อาจเข้าไปทางอวัยวะเพศชายได้) แล้วก็จะดูดกินเลือดและเนื้อเยื่อในร่างกายมนุษย์เหมือนในช่องเหงือกของปลา การปัสสาวะขณะอาบน้ำก็เป็นการเพิ่มโอกาสให้ปลาจำพวกนี้เข้าสู่ท่อปัสสาวะของมนุษย์ได้ นอกจากนี้แล้วจากรายงานทางการแพทย์ของบราซิล พบว่า ปลาจำพวกนี้สามารถเจาะชอนไชเข้าไปในร่างกายของมนุษย์ได้ด้วย และเป็นสาเหตุของการเสียชีวิต ในบางกรณีพบว่ามีปลาจำนานมากนับเป็นร้อยตัว
การจำแนก

วงศ์ย่อย Copionodontinae de Pinna, 1992
Copionodon
Glaphyropoma
วงศ์ย่อย Glanapteryginae Myers, 1944
Glanapteryx
Listrura
Pygidianops
Typhlobelus
วงศ์ย่อย Sarcoglanidinae Myers and Weitzman, 1966
Ammoglanis
Malacoglanis
Microcambeva
Sarcoglanis
Stauroglanis
Stenolicmus
วงศ์ย่อย Stegophilinae
Acanthopoma
Apomatoceros
Haemomaster
Henonemus
Homodiaetus
Megalocentor
Ochmacanthus
Parastegophilus
Pareiodon
Pseudostegophilus
Schultzichthys
Stegophilus
วงศ์ย่อย Trichogeninae Isbrücker, 1986
Trichogenes
วงศ์ย่อย Trichomycterinae
Bullockia
Eremophilus
Hatcheria
Ituglanis
Rhizosomichthys
Scleronema
Silvinichthys
Trichomycterus
วงศ์ย่อย Tridentinae Eigenmann, 1918
Miuroglanis
Tridens
Tridensimilis
Tridentopsis
วงศ์ย่อย Vandelliinae
Paracanthopoma
Paravandellia
Plectrochilus
Vandellia
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
วัลเตร์ ซามูเอล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  วอลเตอร์ แอดริอัน ลูจาน ซามูเอล
เกิด:   (1978-03-23) 23 มีนาคม ค.ศ. 1978 (46 ปี)
เกิดที่:  ลาบอร์ดี อาร์เจนตินา
สูง:  1.83 เมตร
ตำแหน่ง:  กองหลัง เซ็นเตอร์แบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อินเตอร์มิลาน
หมายเลข:  25
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 1996–1997 |  นีเวล' โอด์ บอยส์ |  37 |  (0) |
| 1997–2000 |  โบคา จูเนียร์ |  75 |  (4) |
| 2000–2004 |  โรม่า |  122 |  (9) |
| 2004–2005 |  เรอัลมาดริด |  30 |  (2) |
| 2005–2015 |  อินเตอร์มิลาน |  162 |  (10) |
ทีมชาติ‡
| 1999– |  อาร์เจนตินา |  56 |  (5) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 9 March 2012.  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 13 June 2010
วัลเตร์ อาเดรียน ลูคัน ซามวยล์ (สเปน: Walter Adrián Luján Samuel) เกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1978 เป็นนักฟุตบอลชาว อาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลอินเตอร์มิลาน ใน เซเรียอา ประเทศอิตาลี และ ฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา ในชุดปัจจุบัน โดยเล่นในตำแหน่ง กองหลัง กับ เซ็นเตอร์แบ็ก
แหล่งข้อมูลอื่น

วัลเตร์ ซามูเอล ข้อมูลจาก National-Football-Teams.com
Samuel's profile at footballdatabase.com
Guardian statistics เก็บถาวร 2012-08-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิลซอน ปาลาซิโอส

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  วิลซอน โรเบร์โต ปาลาซิโอส ซัวโซ
เกิด:   (1984-07-29) 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
เกิดที่:  ลาเซย์บา ฮอนดูรัส
สูง:  5 ฟุต 10 นิ้ว (1.78 เมตร)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  โอลิมเปีย
ชุดเยาวชน
2000–2002:  บิกโตเรีย
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2002–2008 |  โอลิมเปีย |  102 |  (32) |
| 2007–2008 |  → เบอร์มิงแฮมซิตี (ยืม) |  7 |  (0) |
| 2008–2009 |  วีแกนแอทเลติก |  37 |  (0) |
| 2009–2011 |  ทอตนัมฮอตสเปอร์ |  65 |  (1) |
| 2011–2015 |  สโตกซิตี |  38 |  (0) |
| 2016–2017 |  ไมแอมี |  18 |  (0) |
| 2018– |  โอลิมเปีย |  1 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2003– |  ฮอนดูรัส |  71 |  (5) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 11 ธันวาคม 2016.  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 25 มิถุนายน 2014
วิลซอน โรเบร์โต ปาลาซิโอส ซัวโซ (สเปน: Wilson Roberto Palacios Suazo) เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1984 เป็นนักฟุตบอลชาวฮอนดูรัส  เขาเกิดที่เมืองลาเซย์บา เขาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลบิกโตเรียและสโมสรฟุตบอลโอลิมเปียในฮอนดูรัส ก่อนที่จะย้ายมายังประเทศอังกฤษ โดยเขาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเบอร์มิงแฮมซิตี และสโมสรฟุตบอลวีแกนแอทเลติก จากนั้นในปี ค.ศ. 2009 ได้ร่วมเล่นกับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ โดยปกติแล้วเขาเล่นในตำแหน่งกองกลางรับตัวกลาง เช่นเดียวกับที่เล่นในสโมสรก่อนหน้าคือที่วีแกน ในบางครั้งเขาเล่นให้กับสเปอร์ในตำแหน่งกองกลางขวา
เขาร่วมเล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติฮอนดูรัสตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 โดยช่วยให้เข้าสู่รอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 2010 ถือเป็นครั้งที่ 2 ของประวัติทีมชาติฮอนดูรัส
สงครามพันวัน

สงครามพันวัน (สเปน: Guerra de los Mil Días) เป็นสงครามกลางเมืองที่สู้รบในประเทศโคลอมเบียระหว่างปีค.ศ. 1899–1902 ช่วงแรกเป็นความขัดแย้งระหว่างพรรคเสรีนิยมกับรัฐบาลนำโดยพรรคชาตินิยม ซึ่งต่อมาถูกแทนที่ด้วยพรรคอนุรักษนิยม สงครามพันวันมีสาเหตุมาจากการขัดกันทางอุดมการณ์ระบอบสหพันธรัฐกับรัฐเดี่ยวระหว่างฝ่ายเสรีนิยม อนุรักษนิยม และชาตินิยม ในปี ค.ศ. 1884 ประธานาธิบดีราฟาแอล นูเญซดำเนินการปฏิรูปทางการเมืองที่เรียกว่า เรเกเนราซิยอน (Regeneración) ซึ่งแทนที่รัฐบาลท้องถิ่นด้วยรัฐบาลกลางและฟื้นฟูอำนาจคริสตจักรโรมันคาทอลิก หลังจากนั้นมีการปรับแก้รัฐธรรมนูญแห่งโคลอมเบีย ค.ศ. 1886 ที่เปลี่ยนสหรัฐโคลอมเบียเป็นสาธารณรัฐโคลอมเบีย และยุติการครอบงำของฝ่ายเสรีนิยมหัวรุนแรงที่ครองอำนาจมาตั้งแต่ ค.ศ. 1863
ความตึงเครียดมาถึงขีดสุดเมื่อมานูเอ็ล อันโตนิโอ แซนเกลเมนตีจากพรรคชาตินิยมชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 1898 ต่อมาวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1899 ฝ่ายเสรีนิยมก่อการจลาจลต่อต้านรัฐบาลชาตินิยมในจังหวัดซันตันเดร์ ก่อนจะลุกลามไปเป็นสงครามเมื่อฝ่ายเสรีนิยมพยายามเข้ายึดเมืองบูการามังกาในเดือนพฤศจิกายน เวเนซุเอลาเข้าช่วยเหลือฝ่ายเสรีนิยมหลังฝ่ายเสรีนิยมพ่ายแพ้ในยุทธการที่ปาโลเนโกรในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1900 หลังจากนั้นความขัดแย้งแปรสภาพเป็นสงครามกองโจรตามเขตชนบทที่ยืดเยื้อ หลังตระหนักว่าไม่สามารถชนะสงครามได้ ฝ่ายเสรีนิยมตัดสินใจเจรจาและลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับฝ่ายรัฐบาล บนเรือรบ วิสคอนซิน ของสหรัฐที่เป็นคนกลางในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1902 เป็นอันสิ้นสุดสงครามพันวัน
สงครามพันวันเป็นหนึ่งในสงครามที่นองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์โคลอมเบีย มีผู้เสียชีวิตประมาณ 120,000 คน และทำให้ภาคสังคมเศรษฐกิจโคลอมเบียเสียหายอย่างมาก สงครามนี้ยังส่งผลต่อเสถียรภาพของรัฐบาล และเป็นปัจจัยหนึ่งที่นำไปสู่การเสียปานามาในปี ค.ศ. 1903 โดยมีสหรัฐอยู่เบื้องหลัง
วัลเตร์ การ์กาโน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  วัลเตร์ อาเลคันโดร การ์กาโน เกบารา
เกิด:   (1984-07-23) 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
เกิดที่:  ไปซันดู อุรุกวัย
สูง:  1.68 เมตร (5 ฟุต 6 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  นาโปลี
หมายเลข:  23
ชุดเยาวชน
:  ดานูบีโอ
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2004–2007 |  ดานูบีโอ |  102 |  (3) |
| 2007– |  นาโปลี |  132 |  (2) |
ทีมชาติ‡
| 2006– |  อุรุกวัย |  37 |  (1) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 3 October 2010.  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 8 June 2011
วัลเตร์ อาเลคันโดร การ์กาโน เกบารา (สเปน: Walter Alejandro Gargano Guevara) เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1984 เป็นนักฟุตบอลชาว อุรุกวัย ปัจจุบันเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลนาโปลีในเซเรียอา ประเทศอิตาลี และฟุตบอลทีมชาติอุรุกวัยในตำแหน่งกองกลางตัวรับ และยังเป็นรองกัปตันทีมคนปัจจุบันของนาโปลี
แหล่งข้อมูลอื่น

Player profile เก็บถาวร 2012-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Napoli's official website
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอุรุกวัย – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 มุสเลรา  2 ลูกาโน (c)  3 โกดิน  4 Fucile  5 การ์กาโน  6 Á. Pereira  7 Rodríguez  8 Hernández  9 ซัวเรซ  10 ฟอร์ลัน  11 เอสตัวนิ  12 Muñoz  13 Giménez  14 Lodeiro  15 เปเรซ  16 M. Pereira  17 Arévalo Ríos  18 รามิเรซ  19 โกอาเตส  20 González  21 กาบานิ  22 Cáceres  23 ซิลบา  ผู้ฝึกสอน: ตาบาเรซ  |  1 มุสเลรา  2 ลูกาโน (c)  3 โกดิน  4 Fucile  5 การ์กาโน  6 Á. Pereira  7 Rodríguez  8 Hernández  9 ซัวเรซ  10 ฟอร์ลัน  11 เอสตัวนิ  12 Muñoz  13 Giménez  14 Lodeiro  15 เปเรซ  16 M. Pereira  17 Arévalo Ríos  18 รามิเรซ  19 โกอาเตส  20 González  21 กาบานิ  22 Cáceres  23 ซิลบา  ผู้ฝึกสอน: ตาบาเรซ  |  |
วัลเตร์ อูโก โรดริเกซ

| วัลเตร์ อูโก โรดริเกซ |
| --- | --- |
เกิด: วัลเตร์ อูโก โรดริเกซ 14 มีนาคม พ.ศ. 2511
'วัลเตร์ อูโก โรดริเกซ' (สเปน: Walter Hugo Rodriguez) นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา เกิดเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2511 ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา สถิติการชก 67 ครั้ง ชนะ 44 (น็อก 12) เสมอ 4 แพ้ 19
เกียรติประวัติ

แชมป์อาร์เจนตินารุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (2541 – 2542)
แชมป์อเมริกาใต้รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ชิง 29 มีนาคม 2540 ชนะคะแนน กุสตาโบ ฟาเบียน กูเอโย ที่อาร์เจนตินา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 12 กันยายน 2540 ชนะคะแนน โรโดลโฟ โอสการ์ อารันดา ที่อาร์เจนตินา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 11 ตุลาคม 2540 ชนะคะแนน กุสตาโบ ฟาเบียน กูเอโย ที่อาร์เจนตินา
เสียแชมป์ 15 สิงหาคม 2541 แพ้น็อก ฮอร์เฮ โรดริโก บาร์ริโอส ยก 2 ที่อาร์เจนตินา
แชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นไลท์เวท
ชิง 19 พฤศจิกายน 2542 ชนะคะแนน เอดูอาร์โด บาร์โตโลเม โมราเลส ที่อาร์เจนตินา
สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์อเมริกาใต้รุ่นไลท์เวทเมื่อ 20 กรกฎาคม 2539 แพ้คะแนน ริการ์โด ดานิเอล ซิลบา ที่อาร์เจนตินา
ชิงแชมป์อเมริกาใต้รุ่นไลท์เวทเมื่อ 22 เมษายน 2543 แพ้คะแนนโดยเทคนิค ราอูล โอราซิโอ บัลบิ ที่อาร์เจนตินา
ชิงแชมป์ WBO Latino รุ่นไลท์เวทเมื่อ 20 มกราคม 2544 แพ้คะแนน อัลโด นาซาเรโน ริโอส ที่อาร์เจนตินา
ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 5 ธันวาคม 2544 แพ้น็อกโดยเทคนิค  ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ ยก 4 ที่ กทม.
สงครามฟอล์กแลนด์

สงครามหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ (อังกฤษ: Falklands War; สเปน: Guerra de las Malvinas) เป็นสงครามที่ไม่ได้ประกาศในระยะเวลา 10 สัปดาห์ ระหว่างอาร์เจนตินา และสหราชอาณาจักร ในปี ค.ศ. 1982 บนดินแดนที่ขึ้นกับบริติชสองแห่งในแอตแลนติกทางตอนใต้: หมู่เกาะฟอล์กแลนด์ และดินแดนในภาวะพึ่งพิง เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ผลลัทธ์ของสงครามคือ บริติชชนะ
ความขัดแย้งครั้งนี้ได้เริ่มขึ้นในวันที่ 2 เมษายน เมื่ออาร์เจนตินาได้ทำการบุกรุกและยึดครองหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ตามมาด้วยการบุกครองเกาะเซาท์จอร์เจียในวันต่อมา เมื่อวันที่ 5 เมษายน รัฐบาลบริติชได้ส่งกองกำลังทางเรือเพื่อต่อกรกับกองทัพเรือและกองทัพอากาศของอาร์เจนติน่า ก่อนที่จะทำการโจมตีด้วยสะเทิ้นน้ำสะเทินบกบนหมู่เกาะ ความขัดแย้งครั้งนี้ได้กินเวลาไป 74 วัน และจบลงด้วยการยอมจำนนของอาร์เจนติน่าในวันที่ 14 มิถุนายน ได้ส่งคืนเกาะให้อยู่ในการควบคุมของบริติช โดยรวมแล้ว บุคคลากรทางทหารของอาร์เจนติน่า 649 นาย บุคคลากรทางทหารของบริติช 255 นาย และชาวเกาะฟอล์กแลนด์สามคนล้วนเสียชีวิตในการสงคราม
ความขัดแย้งครั้งนี้เป็นเหตุการณ์สำคัญในความขัดแย้งที่ยืดเยื้อเกี่ยวกับอำนาจอธิปไตยของดินแดน อาร์เจนติน่าได้แสดงสิทธิ์ (และปกปักรักษา) ว่าหมู่เกาะเหล่านี้เป็นดินแดนของอาร์เจนติน่า และรัฐบาลอาร์เจนติน่าจึงได้แสดงให้เห็นถึงปฏิบัติการทางทหารว่าเป็นการเรียกคืนดินแดนของตน รัฐบาลบริติชได้ถือว่าการกระทำดังกล่าวเป็นการบุกครองดินแดนที่เคยเป็นอาณานิคมในพระองค์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1841 ชาวเกาะฟอล์กแลนด์ ที่อาศัยอยู่ในหมู่เกาะเหล่านี้นับตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 19 ส่วนใหญ่เป็นเหล่าบรรดาลูกหลานของผู้ตั้งถิ่นฐานชาวบริติช และให้การสนับสนุนอำนาจอธิปไตยของบริติชอย่างมาก รัฐทั้งสองฝ่ายยังไม่ได้ประกาศสงครามอย่างเป็นทางการ แม้ว่าทั้งสองรัฐบาลจะประกาศให้หมู่เกาะเหล่านี้เป็นเขตสงครามก็ตาม
ความขัดแย้งครั้งได้มีผลอย่างมากในประเทศทั้งสองฝ่ายและเป็นเรื่องราวในหนังสือ บทความ ภาพยนตร์ และเพลงต่าง ๆ ความรู้สึกรักชาติอยู่ในระดับสูงในอาร์เจนติน่า แต่ผลลัพธ์ที่ไม่เป็นใจทำให้เกิดการประท้วงครั้งใหญ่ต่อรัฐบาลทหารที่ปกครองอยู่ ได้เร่งก่อให้เกิดการล่มสลายและกลายมาเป็นประชาธิปไตยภายในประเทศ ในสหราชอาณาจักร รัฐบาลฝ่ายอนุรักษ์นิยม ได้รับแรงสนับสนุนจากผลความสำเร็จที่ตามมา ได้รับการเลือกตั้งอีกครั้งโดยมีเสียงข้างมากเพิ่มขึ้นในปีถัดมา ผลกระทบทางวัตนธรรมและการเมืองของความขัดแย้งในสหราชอาณาจักรนั้นมีน้อยกว่าในอาร์เจนติน่า ซึ่งยังเป็นหัวข้อสนทนาทั่วไป
ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างสหราชอาณาจักรและอาร์เจนติน่าได้รับการฟื้นฟูในปี ค.ศ. 1989 ภายหลังการประชุมในมาดริด ซึ่งรัฐบาลทั้งสองประเทศได้ออกแถลงการณ์ร่วมกัน ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในจุดยืนของประเทศใด ๆ เกี่ยวกับอำนาจอธิปไตยของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์อย่างชัดเจน ในปี ค.ศ. 1994 อาร์เจนติน่าได้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ซึ่งได้ประกาศให้หมู่เกาะฟอล์กแลนด์เป็นจังหวัดหนึ่งของอาร์เจนติน่าตามกฎหมาย อย่างไรก็ตาม หมู่เกาะเหล่านี้ยังคงอยู่ในฐานะดินแดนโพ้นทะเลของบริติชที่ปกครองด้วยตนเอง
ลุยส์ มูริเอล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 มูริเอลกับโคลอมเบียในฟุตบอลโลก 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ลุยส์ เฟร์นันโด มูริเอล ฟรูโต
วันเกิด:   (1991-04-16) 16 เมษายน ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  ซานโตโตมัส โคลอมเบีย
ส่วนสูง:  1.79 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อาตาลันตา
หมายเลข:  9
สโมสรเยาวชน
2001–2008:  อัตเลติโกยูนิออร์
2008–2009:  เดปอร์ติโบกาลิ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2010 |  เดปอร์ติโบกาลิ |  11 |  (9) |
| 2010–2015 |  อูดีเนเซ |  57 |  (15) |
| 2010–2011 |  → กรานาดา (ยืมตัว) |  7 |  (0) |
| 2011–2012 |  → เลชเช (ยืมตัว) |  29 |  (7) |
| 2015 |  → ซัมป์โดเรีย (ยืมตัว) |  16 |  (4) |
| 2015–2017 |  ซัมป์โดเรีย |  63 |  (17) |
| 2017–2019 |  เซบิยา |  35 |  (8) |
| 2019 |  → ฟีออเรนตีนา (ยืมตัว) |  19 |  (6) |
| 2019– |  อาตาลันตา |  22 |  (13) |
ทีมชาติ‡
| 2011 |  โคลอมเบีย อายุไม่เกิน 20 ปี |  5 |  (4) |
| 2012– |  โคลอมเบีย |  32 |  (5) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 16:32, 1 มีนาคม  2020 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 15 พฤศจิกายน 2019
ลุยส์ เฟร์นันโด มูริเอล ฟรูโต (สเปน: Luis Fernando Muriel Fruto; เกิดวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวโคลอมเบีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับสโมสรอิตาลี อาตาลันตา และทีมชาติโคลอมเบีย
มูริเอลเริ่มต้นอาชีพกับเดปอร์ติโบกาลิในโคลอมเบีย ก่อนที่จะย้ายไปอูดีเนเซ เขาเคยถูกปล่อยยืมตัวให้กับกรานาดาและเลชเช ก่อนที่จะกลับสู่ต้นสังกัดใน ค.ศ. 2012 ซึ่งในปีนั้นเอง เขาชนะเลิศรางวัล Best Young Revelation ของเซเรียอา ช่วงที่อยู่กับอูดีเนเซ เขาได้ลงเล่นในลีก 57 นัด ทำได้ 57 ประตู ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 มูริเอลได้ย้ายไปซัมป์โดเรีย โดยเขาได้ลงเล่นให้กับสโมสรถึงสองฤดูกาลครึ่ง ลงเล่น 79 นัด ยิงได้ 21 ประตู ก่อนที่จะย้ายไปเซบิยาใน ค.ศ. 2017 ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 เขาย้ายกลับไปเล่นในอิตาลีกับฟีออเรนตีนา และในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 มูริเอลได้ย้ายไปอาตาลันตาด้วยค่าตัว 18 ล้านยูโร
มูริเอลได้ลงเล่นให้กับทีมชาติโคลอมเบียมาตั้งแต่ ค.ศ. 2012 โดยเขาได้ลงเล่นทีมชาตินัดแรกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 ในรายการฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก นัดที่พบกับเอกวาดอร์ และยิงประตูแรกในนามทีมชาติ นัดที่พบกับกัวเตมาลา เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติในการแข่งขันโกปาอาเมริกาสองครั้ง (2015 และ 2019) และฟุตบอลโลก 2018
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| โคลอมเบีย | 2012 | 1 | 0 |
| โคลอมเบีย | 2013 | 4 | 1 |
| โคลอมเบีย | 2014 | 0 | 0 |
| โคลอมเบีย | 2015 | 3 | 0 |
| โคลอมเบีย | 2016 | 6 | 0 |
| โคลอมเบีย | 2017 | 3 | 0 |
| โคลอมเบีย | 2018 | 5 | 1 |
| โคลอมเบีย | 2019 | 6 | 3 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 28 | 5 |
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 6 กุมภาพันธ์ 2013 | ซันไลฟ์สเตเดียม, ไมแอมีการ์เดนส์, สหรัฐ |  กัวเตมาลา | 4–1 | 4–1 | กระชับมิตร |
| 2. | 23 มีนาคม 2018 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี, ฝรั่งเศส |  ฝรั่งเศส | 1–2 | 3–2 | กระชับมิตร |
| 3. | 3 มิถุนายน 2019 | สนามกีฬาเอลกัมปิน, โบโกตา, โคลอมเบีย |  ปานามา | 2–0 | 3–0 | กระชับมิตร |
| 4. | 6 กันยายน 2019 | ฮาร์ดร็อกสเตเดียม, ไมแอมีการ์เดนส์, สหรัฐ |  บราซิล | 1–1 | 2–2 | กระชับมิตร |
| 5. | 6 กันยายน 2019 | ฮาร์ดร็อกสเตเดียม, ไมแอมีการ์เดนส์, สหรัฐ |  บราซิล | 2–1 | 2–2 | กระชับมิตร |
เกียรติประวัติ

โคลอมเบีย อายุไม่เกิน 20 ปี
Toulon Tournament: 2011
รางวัลส่วนตัว
Serie A Best Young Revelation: 2012