stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ข้าราชการไทย
ประเภทของข้าราชการไทย > ข้าราชการส่วนท้องถิ่น

ข้าราชการส่วนท้องถิ่น ตามพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2500 มาตรา 4 "ข้าราชการส่วนท้องถิ่น หมายความว่า ข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด พนักงานเทศบาล พนักงานส่วนตำบล ตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น แต่ไม่รวมถึงข้าราชการกรุงเทพมหานคร และมาตรา 3 วรรคสอง ตามพระราชบัญญัติกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. 2539 "ข้าราชการส่วนท้องถิ่น หมายความว่า ข้าราชการ พนักงาน หรือผู้ปฏิบัติงาน ซึ่งเรียกชื่ออย่างอื่นขององค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาล และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่นตามที่มีกฎหมายจัดตั้ง
ตำแหน่งของข้าราชการส่วนท้องถิ่น มี 4 ประเภท ประกอบด้วย
ประเภทบริหารท้องถิ่น มี 3 ระดับ ได้แก่
ระดับต้น
ระดับกลาง
ระดับสูง
ประเภทอำนวยการท้องถิ่น มี 3 ระดับ ได้แก่
ระดับต้น
ระดับกลาง
ระดับสูง
ประเภทวิชาการ มี 4 ระดับ ได้แก่
ระดับปฏิบัติการ
ระดับชำนาญการ
ระดับชำนาญการพิเศษ
ระดับเชี่ยวชาญ
ประเภททั่วไป มี 3 ระดับ ได้แก่
ระดับปฏิบัติงาน
ระดับชำนาญงาน
ระดับอาวุโส
ทั้งนี้ ข้าราชการส่วนท้องถิ่นที่ปฏิบัติงานในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแต่ละประเภทจะถูกเรียกชื่อ แตกต่างกันไปตามกฎหมายจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น ๆ ข้าราชการส่วนท้องถิ่นที่ปฏิบัติงานในองค์การบริหารส่วนจังหวัด เรียกว่า ข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด ปฏิบัติงานในเทศบาล เรียกว่า พนักงานเทศบาล ข้าราชการส่วนท้องถิ่นที่ปฏิบัติงานในองค์การบริหารส่วนตำบล เรียกว่า พนักงานส่วนตำบล และข้าราชการส่วนท้องถิ่นที่ปฏิบัติงานในเมืองพัทยา เรียกว่า พนักงานเมืองพัทยา ซึ่งเป็นการเรียกชื่อเจ้าหน้าที่ของรัฐตามกฎหมายจัดตั้งขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทนั้น ๆ ทำให้มีผู้เข้าใจผิดว่า พนักงานเทศบาล พนักงานส่วนตำบลและพนักงานเมืองพัทยาไม่ใช่ข้าราชการ ซึ่งตามข้อเท็จจริงแล้วเจ้าหน้าที่รัฐดังกล่าว มีฐานะเป็นข้าราชการ เช่นเดียวกัน
ประเภทของข้าราชการไทย > ข้าราชการการเมือง

ข้าราชการการเมือง คือ ผู้ที่รับราชการในตำแหน่งทางการเมืองซึ่งแบ่งออกเป็น
ข้าราชการการเมือง และผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คือ ข้าราชการและผู้ที่ดำรงตำแหน่งทางการเมืองตามมติของคณะรัฐมนตรี
ข้าราชการการเมืองกรุงเทพมหานคร คือ ข้าราชการและผู้ที่ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในการปกครองท้องถิ่นของกรุงเทพมหานคร
ข้าราชการการเมืองท้องถิ่น และผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองท้องถิ่น คือ ข้าราชการและผู้ที่ดำรงตำแหน่งราชการทางการเมืองในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
พนักงานอื่นของรัฐ

นอกจากข้าราชการแล้วยังมีพนักงานของรัฐประเภทอื่นที่มีลักษณะงานแบบเดียวหรือคล้ายคลึงกับข้าราชการ ซึ่งจะมีลักษณะการบริหารจัดการบุคลากรแบบเดียวกับข้าราชการพลเรือนวิสามัญในอดีต คือจ้างให้รับราชการหรือปฏิบัติงานเฉพาะ หรือไม่ดำรงตำแหน่งประจำแบบข้าราชการ  ซึ่งได้แก่
พนักงานอื่นของรัฐ > พนักงานราชการ

พนักงานราชการ บรรจุแทนอัตราของลูกจ้างประจำ
พนักงานอื่นของรัฐ > พนักงานมหาวิทยาลัย

พนักงานมหาวิทยาลัย บรรจุแทนอัตราของข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา
พนักงานอื่นของรัฐ > พนักงานรัฐวิสาหกิจ

พนักงานรัฐวิสาหกิจ บรรจุแทนอัตราของข้าราชการพลเรือนรัฐพาณิชย์
พนักงานอื่นของรัฐ > พนักงานองค์การมหาชนและหน่วยงานอื่นของรัฐที่ไม่ใช่ส่วนราชการ

พนักงานองค์การมหาชนและองค์การของรัฐ และหน่วยงานอื่นของรัฐที่ไม่ใช่ส่วนราชการ
พนักงานอื่นของรัฐ > พนักงานกระทรวงสาธารณสุข

พนักงานกระทรวงสาธารณสุข บรรจุทดแทน/รองรับบางตำแหน่งของข้าราชการ ในกระทรวงสาธารณสุขในระยะชั่วคราวจนกว่าตำแหน่งข้าราชการนั้นๆ จะว่างลงจึงจะบรรจุเป็นข้าราชการ และบรรจุทดแทนลูกจ้างประจำซึ่งปัจจุบันไม่ได้มีการบรรจุเป็นลูกจ้างประจำแล้ว
พนักงานอื่นของรัฐ > ลูกจ้างประจำ

ลูกจ้างประจำ แปรสภาพมาจากข้าราชการพลเรือนวิสามัญ มีอยู่ 2 ประเภท คือ
ลูกจ้างประจำส่วนราชการ เงินงบประมาณ เป็นลูกจ้างประจำที่จ้างให้ปฏิบัติงานในส่วนราชการ โดยใช้เงินงบประมาณจากกระทรวงการคลัง ปัจจุบันไม่มีการบรรจุลูกจ้างประจำประเภทนี้แล้ว โดยตำแหน่งที่ว่างลงจะถูกยุบเลิก และให้จ้างพนักงานราชการมาปฏิบัติงาน/ราชการแทนตำแหน่งที่ว่างลง
ลูกจ้างประจำส่วนราชการ เงินรายได้ เป็นลูกจ้างประจำที่จ้างให้ปฏิบัติงานในส่วนราชการ โดยใช้เงินรายได้ของส่วนราชการนั้นๆ
ลูกจ้างชั่วคราว มีลักษณะงานและตำแหน่งแบบเดียวกับลูกจ้างประจำ แต่จ้างไว้ในระยะชั่วคราว
ข้าราชการในอดีต > ข้าราชการพลเรือนวิสามัญ

ข้าราชการพลเรือนวิสามัญ คือ ข้าราชการที่ส่วนราชการจ้างให้รับราชการในตำแหน่งเฉพาะ ซึ่งใช้ความสามารถ ฝีมือ และความชำนาญเป็นหลัก หรือจ้างให้รับราชการในระยะเวลาชั่วคราว ลักษณะงานจะเป็นเหมือนผู้ช่วยของข้าราชการพลเรือนสามัญ ภายหลังปีพ.ศ. 2518 รัฐบาลได้เปลี่ยนให้เรียกว่าลูกจ้างประจำ และพระราชบัญญัติ ระเบียบข้าราชการพลเรือนที่ออกใหม่ก็ไม่ได้ระบุไว้ในประเภทของข้าราชการพลเรือน ซึ่งทำให้ข้าราชการพลเรือนวิสามัญถูกยกเลิกไป
ข้าราชการในอดีต > เสมียนพนักงาน

เสมียนพนักงาน คือ ข้าราชการพลเรือนระดับล่างที่ปฏิบัติงานทั่วไปในส่วนราชการซึ่งส่วนมากจะเป็นงานธุรการ ภายหลังให้รวมกับข้าราชการพลเรือนประเภทอื่นๆ ซึ่งหากเทียบกับปัจจุบันก็คือ ข้าราชการระดับปฏิบัติการ ,ข้าราชการประเภททั่วไป หรือข้าราชการฝ่ายสนับสนุน
ข้าราชการในอดีต > ข้าราชการพลเรือนรัฐพาณิชย์

ข้าราชการพลเรือนรัฐพาณิชย์ คือ ข้าราชการที่สังกัดหน่วยงานรัฐพาณิชย์ ได้แก่ กองไฟฟ้าหลวง กรมโยธาเทศบาล, กองไฟฟ้ากรุงเทพ กระทรวงมหาดไทย, กรมรถไฟ กระทรวงคมนาคม และกรมไปรษณีย์โทรเลข กระทรวงคมนาคม ซึ่งภายหลังหน่วยงานเหล่านี้ได้แปรสภาพเป็นรัฐวิสาหกิจเพื่อเพิ่มความคล่องตัวในการบริหารงาน โดยหน่วยงานสุดท้ายที่มีการบรรจุข้าราชการพลเรือนรัฐพาณิชย์คือ กรมไปรษณีย์โทรเลข กระทรวงคมนาคม ซึ่งในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2521 ได้มี พระราชกฤษฎีกายกเลิกพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนรัฐพาณิชย์ พ.ศ. 2519  พ.ศ. 2521 หลังจากที่โอนหน่วยงานบางส่วนไปจัดตั้ง การสื่อสารแห่งประเทศไทย ในปีพ.ศ. 2519 ซึ่งหน่วยงานที่เหลือของกรมไปรษณีย์โทรเลขมีลักษณะงานแบบเดียวกับข้าราชการพลเรือนสามัญเป็นผู้ปฏิบัติ จึงมีผลให้ตำแหน่งข้าราชการพลเรือนรัฐพาณิชย์ถูกยกเลิกไป
ข้าราชการในอดีต > ข้าราชการประจำต่างประเทศพิเศษ

ข้าราชการประจำต่างประเทศพิเศษ คือ ข้าราชการที่ปฏิบัติราชการในต่างประเทศ เช่น เอกอัครราชทูต และกงสุล ซึ่งภายหลังให้ถือเป็นข้าราชการพลเรือนสามัญที่รับราชการในสังกัดกระทรวงการต่างประเทศ ดังนั้นในพระราชบัญญัติ ระเบียบข้าราชการพลเรือนฉบับใหม่ จึงไม่ได้ระบุไว้ในประเภทของข้าราชการพลเรือน
สิทธิ หน้าที่ของข้าราชการ

บุคคลผู้เป็นทหาร ตำรวจ ข้าราชการ เจ้าหน้าที่อื่นของรัฐ และพนักงานหรือลูกจ้างขององค์กรของรัฐ มีหน้าที่ดำเนินการให้เป็นไปตามกฎหมายเพื่อรักษาประโยชน์ส่วนรวมอำนวยความสะดวก และให้บริการแก่ประชาชนตามหลักธรรมาภิบาลของการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี  นอกจากนั้นข้าราชการยังมีสิทธิต่างๆ อาทิ
สิทธิในการรับบำเหน็จ บำนาญ
สิทธิในการขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
สิทธิเกี่ยวกับสวัสดิการนอกเหนือจากเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง อาทิ ค่ารักษาพยาบาลตนเอง บิดา มารดา คู่สมรส และบุตร ค่าเช่าบ้าน ค่าครองชีพชั่วคราว ฯลฯ
ดูเพิ่ม

ราชการ
ยศข้าราชการพลเรือนของไทยในอดีต
| ด ค กระบบราชการไทย |
| --- | --- | --- |
| ข้าราชการ |  ข้าราชการพลเรือนสามัญ  ข้าราชการพลเรือนในพระองค์  ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา  ข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา  ข้าราชการทหาร  ข้าราชการตำรวจ  ข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม  ข้าราชการฝ่ายอัยการ  ข้าราชการรัฐสภา  ข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง  ข้าราชการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ  ข้าราชการสำนักงาน ป.ป.ช.  ข้าราชการ สตง.  ข้าราชการกรุงเทพมหานครและบุคลากรกรุงเทพมหานคร  ข้าราชการส่วนท้องถิ่น  ข้าราชการการเมือง  |  |
| พนักงานของรัฐประเภทอื่น |  พนักงานรัฐวิสาหกิจ  พนักงานราชการไทย  พนักงานมหาวิทยาลัยไทย  พนักงานกระทรวงสาธารณสุข  พนักงานองค์การมหาชนและหน่วยงานอื่นของรัฐที่ไม่ใช่ส่วนราชการ  ลูกจ้างประจำ  |  |
เจ้าหน้าที่ตำรวจรัฐสภา เป็นข้าราชการรัฐสภาสามัญ
เจ้าหน้าที่ดับเพลิง สังกัดสำนักป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย กรุงเทพฯ ถือเป็นข้าราชการกรุงเทพมหานครสามัญ
ข้าราชการส่วนท้องถิ่น (ชุดสีกากี ซ้าย) (เขตเลือกตั้งที่ ๑ จังหวัดอุตรดิตถ์) ขณะปฎิบัติหน้าที่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550
อำเภอชนแดน

| อำเภอชนแดน |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Chon Daen
คำขวัญ: หลวงพ่อทบลือก้อง ประกายทองมะขามหวาน งามตระการถ้ำผาทอง น้ำใสชวนมองคลองบุษบง
แผนที่จังหวัดเพชรบูรณ์ เน้นอำเภอชนแดน
พิกัด: 16°11′21″N 100°51′35″E﻿ / ﻿16.18917°N 100.85972°E﻿ / 16.18917; 100.85972
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เพชรบูรณ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,137.0 ตร.กม. (439.0 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 76,484 คน
 • ความหนาแน่น: 67.27 คน/ตร.กม. (174.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 67150
รหัสภูมิศาสตร์: 6702
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอชนแดน ถนนชมฐีระเวช ตำบลชนแดน อำเภอชนแดน จังหวัดเพชรบูรณ์ 67150
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ชนแดน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเพชรบูรณ์ เดิมเป็นพื้นที่ของอำเภอภูมิ (อำเภอบางมูลนาก) จังหวัดพิจิตร ทั้งหมด และย้ายมาขึ้นการปกครองกับจังหวัดเพชรบูรณ์ในปี พ.ศ. 2460
ภูเขาหินปะการัง
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอชนแดนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวังโป่ง มีคลองลำไม้ลายเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองเพชรบูรณ์และอำเภอหนองไผ่
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอหนองไผ่ อำเภอบึงสามพัน (จังหวัดเพชรบูรณ์) อำเภอหนองบัว (จังหวัดนครสวรรค์) และอำเภอดงเจริญ (จังหวัดพิจิตร)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอดงเจริญและอำเภอทับคล้อ (จังหวัดพิจิตร)
ประวัติ

อำเภอชนแดน เดิมเป็นท้องที่ส่วนหนึ่งของอำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร เมื่อมีราษฎรอพยพมาตั้งบ้านเรือนในระหว่างเขตแดนมากขึ้นจึงเรียกว่าหมู่บ้านชนแดน
ต่อมาทางราชการได้พิจารณาจัดตั้งเป็นตำบลในเขตปกครองของอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ เนื่องจากท้องที่ตำบลชนแดนอยู่ห่างไกลจากตัวอำเภอมาก ยากแก่การดูแลทุกข์สุขของราษฎร กระทรวงมหาดไทยจึงยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2460 ประกอบด้วยตำบลชนแดน ตำบลท่าข้าม และตำบลดงขุย รวมถึงได้โอนท้องที่ตำบลวังโป่ง อำเภอนครป่าหมาก (อำเภอบางกระทุ่ม) จังหวัดพิษณุโลก มารวมขึ้นกับกิ่งอำเภอชนแดน รวม 4 ตำบล เมื่อมีราษฎรหนาแน่นมากขึ้นทางราชการจึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอชนแดน ตามพระราชกฤษฎีกา ลงวันที่ 5 มิถุนายน 2499 โดยเป็นอำเภอหนึ่งขึ้นอยู่กับจังหวัดเพชรบูรณ์
วันที่ 5 มิถุนายน 2499 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอชนแดน อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ เป็น อำเภอชนแดน
วันที่ 20 กันยายน 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลชนแดน ในท้องที่บางส่วนของตำบลชนแดน
วันที่ 7 กรกฎาคม 2507 จัดตั้งสุขาภิบาลดงขุย ในท้องที่บางส่วนของตำบลดงขุย
วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2511 เปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดพิจิตร และจังหวัดเพชรบูรณ์  โดยโอนพื้นที่ตำบลท้ายดง อำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร มาขึ้นกับอำเภอชนแดน จังหวัดเพชรบูรณ์
วันที่ 20 พฤศจิกายน 2516 จัดตั้งสุขาภิบาลท่าข้าม ในท้องที่บางส่วนของหมู่ที่ 1 ตำบลท่าข้าม
วันที่ 21 เมษายน 2524 ตั้งตำบลพุทธบาท แยกออกจากตำบลชนแดน
วันที่ 30 มีนาคม 2525 ตั้งตำบลบ้านกล้วย แยกออกจากตำบลดงขุย
วันที่ 5 ตุลาคม 2525 โอนพื้นที่หมู่ 1 บ้านชนแดน (ในขณะนั้น) ของตำบลพุทธบาท ไปตั้งเป็นหมู่ 4 บ้านชนแดน ของตำบลชนแดน ดังเดิม
วันที่ 5 กรกฎาคม 2526 ตั้งตำบลซับเปิบ แยกออกจากตำบลวังโป่ง
วันที่ 15 พฤศจิกายน 2526  แยกพื้นที่ตำบลวังโป่ง ตำบลท้ายดง และตำบลซับเปิบ อำเภอชนแดน มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอวังโป่ง ขึ้นกับอำเภอชนแดน
วันที่ 5 พฤศจิกายน 2528 ตั้งตำบลวังหิน แยกออกจากตำบลท้ายดง
วันที่ 8 มีนาคม 2531 จัดตั้งสุขาภิบาลวังโป่ง ในท้องที่บางส่วนของตำบลวังโป่ง
วันที่ 21 พฤษภาคม 2533 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอวังโป่ง อำเภอชนแดน เป็น อำเภอวังโป่ง
วันที่ 17 สิงหาคม 2533 ตั้งตำบลวังศาล  แยกออกจากตำบลท้ายดงและตำบลวังโป่ง รวมทั้งโอนพื้นที่ให้ขึ้นกับการปกครองของอำเภอวังโป่ง
วันที่ 1 กรกฎาคม 2534 ตั้งตำบลซับพุทรา แยกออกจากตำบลชนแดน
วันที่ 9 ตุลาคม 2535 ตั้งตำบลตะกุดไร แยกออกจากตำบลดงขุย
วันที่ 26 มกราคม 2536 ตั้งตำบลศาลาลาย แยกออกจากตำบลท่าข้าม
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลชนแดน สุขาภิบาลดงขุย และสุขาภิบาลท่าข้าม เป็นเทศบาลตำบลชนแดน เทศบาลตำบลดงขุย และเทศบาลตำบลท่าข้าม ตามลำดับ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอชนแดนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 9 ตำบล 125 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ชนแดน |  |  |  |  | (Chon Daen) | 14 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  |  |  | 6. | บ้านกล้วย |  |  |  |  | (Ban Kluai) | 17 หมู่บ้าน |
| 2. | ดงขุย |  |  |  |  | (Dong Khui) | 17 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  |  |  | 7. | ซับพุทรา |  |  |  |  | (Sap Phutsa) | 9 หมู่บ้าน |
| 3. | ท่าข้าม |  |  |  |  | (Tha Kham) | 11 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  |  |  | 8. | ตะกุดไร |  |  |  |  | (Takut Rai) | 11 หมู่บ้าน |
| 4. | พุทธบาท |  |  |  |  | (Phutthabat) | 28 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  |  |  | 9. | ศาลาลาย |  |  |  |  | (Sala Lai) | 10 หมู่บ้าน |
| 5. | ลาดแค |  |  |  |  | (Lat Khae) | 22 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอชนแดนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลชนแดน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลชนแดน
เทศบาลตำบลดงขุย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลดงขุยและตำบลตะกุดไร
เทศบาลตำบลท่าข้าม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลท่าข้าม
เทศบาลตำบลศาลาลาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศาลาลายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลชนแดน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชนแดน (นอกเขตเทศบาลตำบลชนแดน)
องค์การบริหารส่วนตำบลดงขุย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงขุย (นอกเขตเทศบาลตำบลดงขุย)
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าข้าม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าข้าม (นอกเขตเทศบาลตำบลท่าข้าม)
องค์การบริหารส่วนตำบลพุทธบาท ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพุทธบาททั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลลาดแค ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลาดแคทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกล้วย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านกล้วยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลซับพุทรา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลซับพุทราทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตะกุดไร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะกุดไร (นอกเขตเทศบาลตำบลดงขุย)
เจ้าฟ้าอภัย

| เจ้าฟ้าอภัย> พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา (อ้างสิทธิ) |
| --- | --- |
ระยะเวลาอ้างสิทธิ: พ.ศ. 2275
ก่อนหน้า: สมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ
ถัดไป: สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ

ประสูติ: กรุงศรีอยุธยา อาณาจักรอยุธยา
สิ้นพระชนม์: พ.ศ. 2275 กรุงศรีอยุธยา อาณาจักรอยุธยา
ราชวงศ์: บ้านพลูหลวง
พระราชบิดา: สมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ
พระราชมารดา: กรมหลวงราชานุรักษ์
ศาสนา: เถรวาท

ถูกกล่าวหา: กบฏ
รับโทษ: สำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  อาณาจักรอยุธยา
แผนก/สังกัด: กองทัพหลวง
การยุทธ์: สงครามแย่งชิงราชบัลลังก์อยุธยา พ.ศ. 2275
 
 
เจ้าฟ้าอภัย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 กับกรมหลวงราชานุรักษ์ ภายหลังได้ทำสงครามแย่งชิงราชบัลลังก์กับกรมพระราชวังบวรสถานมงคล (สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ) ที่สุดกรมพระราชวังบวรสถานมงคลเป็นฝ่ายชนะ ทรงถูกสำเร็จโทษ
พระประวัติ

เจ้าฟ้าอภัย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 กับกรมหลวงราชานุรักษ์ มีพระเชษฐภคินี พระเชษฐา พระอนุชาร่วมพระมารดา 6 พระองค์ คือ
เจ้าฟ้าหญิงเทพ
เจ้าฟ้าหญิงประทุม
เจ้าฟ้านเรนทร กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์
เจ้าฟ้าอภัย
เจ้าฟ้าปรเมศร์
เจ้าฟ้าชายทับ
ในขณะที่สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 ทรงพระประชวรหนักนั้น พระองค์ตัดสินพระทัยยกราชสมบัติให้แก่เจ้าฟ้านเรนทร พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ แต่เจ้าฟ้านเรนทรไม่รับสืบราชสมบัติเพราะเห็นว่ามีกรมพระราชวังบวรฯ ซึ่งสมควรได้สืบราชสมบัติมากกว่าจึงทรงผนวช พระเจ้าท้ายสระจึงยกราชสมบัติให้แก่เจ้าฟ้าอภัย พระราชโอรสองค์รอง ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 จึงได้เกิดการสู้รบกันระหว่างกรมพระราชวังบวรสถานมงคลกับพระราชโอรสของพระเจ้าท้ายสระคือเจ้าฟ้าอภัยและเจ้าฟ้าปรเมศร์ อันเนื่องมาจากพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศในขณะนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคล มีสิทธิที่จะขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อพระเชษฐาอย่างถูกต้อง แต่เมื่อพระเจ้าท้ายสระใกล้สวรรคตกลับยกราชสมบัติให้แก่เจ้าฟ้าอภัย เป็นเหตุให้เกิดการต่อสู้แย่งชิงราชบัลลังก์จนกลายเป็นสงครามกลางเมือง กินระยะเวลาไม่ต่ำกว่า 1 ปี
คำให้การชาวกรุงเก่า ระบุว่าภายหลังเหตุการณ์สงบแล้ว กรมพระราชวังบวรสถานมงคลจึงได้ขึ้นครองราชย์เฉลิมพระนามว่าพระมหาธรรมราชา (แต่ในบัญชีพระนามเจ้านายว่าพระเจ้าบรมราชา) และสำเร็จโทษเจ้าฟ้าอภัย และ เจ้าฟ้าปรเมศร์
วัดทูกั่นเตน

| วัดทูกั่นเตน |
| --- | --- |
ထုက္ကန့်သိမ်
วัดทูกั่นเตน
ศาสนา
ศาสนา: พุทธ
นิกาย: เถรวาท
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: มเยาะอู้ รัฐยะไข่ พม่า
ที่ตั้งในประเทศพม่า
พิกัดภูมิศาสตร์: 20°35′52″N 93°11′29″E﻿ / ﻿20.59778°N 93.19139°E﻿ / 20.59778; 93.19139
สถาปัตยกรรม
ผู้ก่อตั้ง: พระเจ้ามี่นพะล่อง
เสร็จสมบูรณ์: ค.ศ. 1571; 453 ปีที่แล้ว (1571)
วัดทูกั่นเตน (พม่า: ထုက္ကန့်သိမ်; เสียงอ่านภาษาพม่า: [tʰoʊʔka̰ɰ̃ θèɪɰ̃]) เป็นหนึ่งในวัดพุทธที่มีชื่อเสียงของเมืองมเยาะอู้ รัฐยะไข่ ทางตะวันตกของประเทศพม่า ชื่อนี้มีความหมายว่า "พระอุโบสถคานขวาง"
วัดพุทธส่วนใหญ่ใน มเยาะอู้ ได้รับการออกแบบให้เป็น "วัดป้อมปราการ" อเนกประสงค์ แม้ว่าจะเป็น "เตน" (อุโบสถ) แต่ก็เป็นหนึ่งในอาคารที่มีความเป็นทหารมากที่สุดใน มเยาะอู้ โดยสร้างบนพื้นยกสูง มีทางเข้าเพียงทางเดียวและหน้าต่างขนาดเล็ก ดังที่ เอมีล ฟอร์ชแฮมเมอร์ (Emil Forchhammer) นักโบราณคดีที่ได้รับการว่าจ้างจากรัฐบาลอังกฤษเพื่อศึกษามเยาะอู้ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 กล่าวว่าวัดเหล่านี้อาจใช้เป็นที่หลบภัยของชาวพุทธในช่วงสงคราม
วัดที่ประดิษฐานพระพุทธรูปนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1571 โดยพระเจ้ามี่นพะล่อง ตั้งอยู่บนเนินเขาเล็ก ๆ ห่างจากวัดชิตองไปไม่ไกล ตรงกลางวัดมีโดมเจดีย์ที่มียอดเป็นรูปร่มหรือ ที่ (ฉัตร) ล้อมรอบด้วยเจดีย์ขนาดเล็กอีกสี่องค์ตามมุมวัด ที่ฐานด้านหน้าโดมเจดีย์มีหน้าต่างสี่เหลี่ยมที่ออกแบบให้แสงอาทิตย์ยามรุ่งเช้าส่องลงมาที่พระพุทธรูปองค์หลักที่อยู่ในภายในซุ้มโค้ง ทางด้านตะวันตกของวัดมีห้องปฏิบัติธรรมขนาดเล็ก เข้าถึงได้เฉพาะทางเข้าหลักของวัดเท่านั้น
วัดนี้สร้างด้วยอิฐและหิน ด้านในเจดีย์มีห้องสามห้องวนตามเข็มนาฬิกา ภายในวัดมีพระพุทธรูปทั้งหมด 180 องค์ในซุ้ม (179 องค์เล็ก ๆ อยู่ตามทางเดิน และ 1 องค์อยู่ในซุ้มโค้งกลาง) ในแต่ละด้านของซุ้มมีรูปปั้นชายและหญิง ซึ่งว่ากันว่าเป็นตัวแทนของผู้บริจาคที่ทำให้การสร้างแห่งวัดนี้เกิดขึ้นได้
มีการกล่าวว่าวัดแห่งนี้เป็นแรงบันดาลใจในซากปรักหักพังที่พบในแผนที่ Sanhok บนเกมมือถือ PUBG
ระบบเสียง

ระบบเสียงะบบเสียง หมายถึง การนำอุปกรณ์เครื่องเสียงต่างๆมาต่อเชื่อมกันให้ทำงานอย่างเป็นระบบ จึงเป็นการรวบรวมอุปกรณ์เกี่ยวกับเสียงที่มีความสัมพันธ์กันมาจัดให้เกิดความสมดุลในการเชื่อมต่อเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด
ระบบเสียง ถือเป็นระบบที่ต้องอาศัยความรู้ด้านวิศวกรรมศาสตร์เกี่ยวกับเสียง มาประยุกต์ใช้ในการสร้างระบบเพื่อตอบสนองการใช้งานด้านเสียงโดยเฉพาะ และ อาจมีการใช้งานร่วมกับระบบภาพและแสง ต้องมีการรวมระบบ เข้าด้วยกันเป็นระบบภาพและเสียง หรือที่ผู้ใช้สื่อเรียกว่า มัลติมีเดีย และ บางครั้งอาจรวมระบบควบคุมแสง เข้ามาด้วยโดยเรียกรวมกันว่า AVL
ระบบขยายพลังเสียง เรียกกันอีกแบบว่าระบบ PA ซึ่งย่อมาจากคำว่า Public Address ประกอบไปด้วยอุปกรณ์หลักในระบบ คือ ภาครับสัญญาณเสียงขาเข้า (Audio signal inputs) จาก ไมโครโฟน เครื่องเล่นแผ่น CD และ แหล่งกำเนิดสัญญาณเสียงอื่นๆ มาผสมและปรับแต่งให้เข้ากันที่ Audio Mixer ซึ่งอาจรวมเครื่องประมวลสัญญาณเสียง อยู่ด้วยกัน หรือพ่วงต่อเพิ่มเติมเข้ามาในระบบ เมื่อได้สัญญาณเสียงที่รวมกันมาและปรับแต่งตามความต้องการแล้ว จึงส่งออกไปที่ภาคสัญญาณเสียงขาออก Audio Signal Outputs และนำสัญญาณเสียงไปขยายด้วยเครื่องขยายเสียง Amplifiers เพื่อขับลำโพง Loudspeakers ให้เปล่งเสียงตามที่ผู้ออกแบบระบบเสียงนั้นกำหนดพื้นที่การกระจายเสียงและคุณลักษณะของเสียงไว้
ระบบขยายพลังเสียง มีจุดประสงค์หลักคือให้คนได้ยินดังชัดเจนขึ้น หรือได้ยินเสียงโดยทั่วถึงกัน ทำให้เสียงดังขึ้นเพื่อเหตุผลด้านศิลป เพื่อให้คนสนใจหรือตื่นเต้นในพลังเสียงที่เหนือธรรมชาติ ทำให้คนสามารถได้ยินเสียงในบริเวณที่ต้องควบคุมจากระยะไกล คือ การส่งสัญญาณเสียงไปขยายให้คนในอีกพื้นที่หนึ่งได้ยินพร้อมกันกับพื้นที่กิจกรรมที่เกิดขึ้นจริง
อำเภอสังคม

| อำเภอสังคม |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Sangkhom
แม่น้ำโขง
คำขวัญ: บั้งไฟพญานาค กล้วยตากลือก้อง  หาดทรายแสงทอง ล้อมรอบด้วยภูเขา  คือถิ่นเราชาวสังคม จังหวัดหนองคาย
แผนที่จังหวัดหนองคาย เน้นอำเภอสังคม
พิกัด: 18°3′54″N 102°16′24″E﻿ / ﻿18.06500°N 102.27333°E﻿ / 18.06500; 102.27333
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: หนองคาย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 449.7 ตร.กม. (173.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 25,633 คน
 • ความหนาแน่น: 57.00 คน/ตร.กม. (147.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 43160
รหัสภูมิศาสตร์: 4308
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอสังคม หมู่ที่ 3 ตำบลแก้งไก่ อำเภอสังคม จังหวัดหนองคาย 43160
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สังคม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย มีชื่อเสียงด้านการท่องเที่ยวทางธรรมชาติและวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนในแถบนี้ และอำเภอสังคมยังเป็นอำเภอที่มีสถานที่ท่องเที่ยวมากที่สุดของจังหวัดหนองคายอีกด้วย
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอสังคมตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ นครหลวงเวียงจันทน์ (ประเทศลาว)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีเชียงใหม่และอำเภอโพธิ์ตาก
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ้านผือและอำเภอนายูง (จังหวัดอุดรธานี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอปากชม (จังหวัดเลย)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอสังคมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 36 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | แก้งไก่ |  | (Kaeng Kai) |  | 6 หมู่บ้าน |
| 2. | ผาตั้ง |  | (Pha Tang) |  | 7 หมู่บ้าน |
| 3. | บ้านม่วง |  | (Ban Muang) |  | 7 หมู่บ้าน |
| 4. | นางิ้ว |  | (Na Ngio) |  | 9 หมู่บ้าน |
| 5. | สังคม |  | (Sangkhom) |  | 7 หมู่บ้าน |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอสังคมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลสังคม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแก้งไก่และตำบลสังคม
องค์การบริหารส่วนตำบลแก้งไก่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก้งไก่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสังคม)
องค์การบริหารส่วนตำบลผาตั้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผาตั้งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านม่วงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนางิ้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางิ้วทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสังคม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสังคม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสังคม)
สถานที่ท่องเที่ยว

วัดถ้ำศรีมงคล (วัดถ้ำดินเพียง)
วัดผาตากเสื้อ
ทะเลหมอกภูอีห้วยสัน
ภูผาดัก
หนองปลาบึก
คกอาน(แก่งคกอาน)
ภูโล้น
ภูห้วยเซียงดา
ภูป่าซาง
น้ำตกธารทิพย์
น้ำตกธารทอง
เหมืองทองโบราณ
วัดหายโศก-อำเภอสังคม
แก่งก้อนแดง-หาดแห่
ไร่ข้าวโพดบ้านวังมน
แก่งพาล (แกรนด์แคนยอนหนองคาย)
แก่งก้อนค้าง
น้ำตกท่าลี่
น้ำตกตาดเซา
ก้อนแท่นบรรทม
จุดชมวิวบ้านหนอง
จุดชมวิวบ้านม่วง
ก้อนแข่ (ก้อนจระเข้)
หาดแสน
หาดทรายขาว
หาดคกอาน
แหล่งข้อมูลอื่น

องค์การบริหารส่วนตำบลผาตั้ง เก็บถาวร 2013-04-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อำเภอเขาค้อ

| อำเภอเขาค้อ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Khao Kho
เขาค้อท่ามกลางสายฝนเห็นมองได้จากทางหลวงหมายเลข 12 ของประเทศไทย
คำขวัญ: ดินแดนแห่งขุนเขา ลำเนาพนาไพร  งามจับใจทะเลหมอก พันธุ์ไม้ดอก เมืองหนาว เรื่องราววีรชนผู้กล้า  ตระการตาพระตำหนักเขาค้อ
แผนที่จังหวัดเพชรบูรณ์ เน้นอำเภอเขาค้อ
พิกัด: 16°38′0″N 100°59′54″E﻿ / ﻿16.63333°N 100.99833°E﻿ / 16.63333; 100.99833
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เพชรบูรณ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 604.00 ตร.กม. (233.21 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 40,996 คน
 • ความหนาแน่น: 67.87 คน/ตร.กม. (175.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 67270 (ไปรษณีย์เขาค้อ - เฉพาะตำบลเขาค้อ ตำบลทุ่งสมอ ตำบลริมสีม่วง ตำบลสะเดาะพง และตำบลหนองแม่นา),  67280 (ไปรษณีย์แคมป์สน - เฉพาะตำบลแคมป์สน และตำบลเข็กน้อย)
รหัสภูมิศาสตร์: 6711
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเขาค้อ หมู่ที่ 1 ตำบลเขาค้อ อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ 67270
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เขาค้อ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเพชรบูรณ์
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเขาค้อมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอนครไทย (จังหวัดพิษณุโลก) อำเภอด่านซ้าย (จังหวัดเลย) และอำเภอหล่มเก่า
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหล่มสักและอำเภอเมืองเพชรบูรณ์
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองเพชรบูรณ์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนครไทย อำเภอเนินมะปรางและอำเภอวังทอง (จังหวัดพิษณุโลก)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเขาค้อแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 72 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | เขาค้อ |  |  | (Khao Kho) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 5. | สะเดาะพง |  |  | (Sado Phong) |  |  | 5 หมู่บ้าน |
| 2. | แคมป์สน |  |  | (Khaem Son) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 6. | หนองแม่นา |  |  | (Nong Mae Na) |  |  | 10 หมู่บ้าน |
| 3. | ทุ่งสมอ |  |  | (Thung Samo) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 7. | เข็กน้อย |  |  | (Khek Noi) |  |  | 12 หมู่บ้าน |
| 4. | ริมสีม่วง |  |  | (Rim Si Muang) |  |  | 6 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเขาค้อประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลแคมป์สน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแคมป์สนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาค้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาค้อ ตำบลริมสีม่วง และตำบลสะเดาะพงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งสมอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งสมอทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแม่นา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแม่นาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเข็กน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเข็กน้อยทั้งตำบล
อนุสาวรีย์ผู้เสียสละเขาค้อ
วัดผาซ่อนแก้ว
พระตำหนักเขาค้อ
ทัศนียภาพเขาค้อ
กวาง

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ กวาง (แก้ความกำกวม)
| กวาง ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: โอลิโกซีนตอนต้น–ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ชนิดของกวาง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: สัตว์ (Animalia)
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง (Chordata)
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม (Mammalia)
อันดับ:: สัตว์กีบคู่ (Artiodactyla)
อันดับย่อย:: สัตว์เคี้ยวเอื้อง (Ruminantia)
วงศ์:: กวาง (Cervidae) Goldfuss, 1820

วงศ์ย่อย
 Capreolinae  Cervinae  Hydropotinae

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
กวางเรนเดียร์ หรือกวางแคริบู (Rangifer tarandus) ซึ่งเป็นกวางที่มีขนาดใหญ่พบกระจายพันธุ์ในซีกโลกทางเหนือ
กวางป่าตัวเมีย ซึ่งไม่มีเขา
กวาง เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กีบคู่ (อันดับย่อยสัตว์เคี้ยวเอื้อง) ที่จัดอยู่ในวงศ์ Cervidae
มีลักษณะขนยาวหยาบสีน้ำตาล ตัวผู้มีเขาเป็นแขนง ผลัดเขาปีละครั้ง ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าและไม่มีเขา ลักษณะเขาตัน ไม่กลวง เป็นเกลียว บางชนิดอาจแตกแขนงได้มากเหมือนกิ่งไม้ ไม่มีถุงน้ำดี ชอบอยู่ตามลำพังตัวเดียวยกเว้นฤดูผสมพันธุ์ กินใบไม้อ่อน หญ้าอ่อน