stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ออสุต พะโค

| ออสุต พะโค |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1615 กรุงศรีอยุธยา อาณาจักรอยุธยา
เสียชีวิต: ค.ศ. 1658 (ราว 43 ปี) กรุงศรีอยุธยา อาณาจักรอยุธยา
อาชีพ: นักธุรกิจ
คู่รัก: ยาน ฟาน เมียร์ไวค์ (? –1633) เยเรเมียส ฟาน ฟลีต (1633–1641) ฟาน เมาเดน (1645–1650)
บุตร: 4 คน
ออสุต พะโค (อักษรโรมัน: Osoet Pegua; ค.ศ. 1615?–1658?), เจ้าสุต (Tjau Soet) หรือ ออสุต (Osoet) เป็นหญิงสามัญเชื้อสายมอญที่อาศัยอยู่ในกรุงศรีอยุธยาช่วงรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง เธอมีความสัมพันธ์เป็น "เมียลับ" กับพ่อค้าชาวดัตช์สามคน และมีบทบาทด้านการค้ากับบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ในสยาม โดยมีอิทธิพลจากราชสำนักฝ่ายในของกรุงศรีอยุธยาหนุนหลังเธอ
ประวัติ > ชีวิตตอนต้น

ออสุตเกิดในครอบครัวชาวมอญที่ต่ำต้อย ตั้งบ้านอยู่ในชุมชนวิลันดาใกล้บ้านพักของหัวหน้าสถานีการค้าและอาคารอื่น ๆ เช่น โกดังและคอกม้าของบริษัท เข้าใจว่าครอบครัวของเธอเข้ามาอาศัยที่บ้านวิลันดาเพราะหวังจะถูกจ้างงานจากบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ซึ่งตั้งอยู่ภายในหมู่บ้าน
ประวัติ > เมียลับ

ออสุตเริ่มการเป็น "ภรรยาลับ" ของยาน ฟาน เมียร์ไวค์ (ดัตช์: Jan van Meerwijck) วานิชเอกชน มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคน ต่อมานายเมียร์ไวค์มีปัญหากับราชสำนัก กรณีที่เขายึดเรือกำปั่นหลวงของราชสำนักลำหนึ่ง โดยอ้างว่ามีขุนนางมุสลิมคนหนึ่งโกง ผลคือนายเมียร์ไวค์ต้องออกจากกรุงศรีอยุธยาในปี ค.ศ. 1633 ออสุตถูกจำคุก ส่วนบุตรคนชายครั้นจำเริญวัยได้เป็นพนักงานของบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์
ต่อมาเมื่อเยเรเมียส ฟาน ฟลีต (ดัตช์: Jeremias van Vliet) พ่อค้าชาวดัตช์ของบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ เข้ามากรุงศรีอยุธยาในปี ค.ศ. 1633 ก็ได้ออสุตเป็นภรรยาลับ มีลูกสาวด้วยกันสามคน คนโตชื่อมาเรีย ฟาน ฟลีต (ดัตช์: Maria van Vliet) ส่วนคนหลัง ๆ ไม่ปรากฏนาม ภายหลังฟาน ฟลีตย้ายไปประจำการที่ปัตตาเวียในปี ค.ศ. 1641 ความสัมพันธ์จึงยุติลง พร้อมกับการแย่งชิงบุตร เพราะฟาน ฟลีตต้องการเลี้ยงดูบุตรเองที่ปัตตาเวีย แต่ผลคือออสุตได้ใช้อำนาจจากเครือข่ายในราชสำนัก บุตรทั้งสามของเธอที่เกิดกับฟาน ฟลีตจึงอยู่กับออสุตจนกระทั่งเธอเสียชีวิต
หลังยุติความสัมพันธ์กับฟาน ฟลีต เธอเป็นเมียลับของฟาน เมาเดน รักษาการหัวหน้าสถานีการค้าของบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (ค.ศ. 1644–1689) ต่อมาได้เลื่อนเป็นหัวหน้าสถานีการค้าในปี ค.ศ. 1647 แต่ภายหลังเขาถูกย้ายไปปัตตาเวียในปี ค.ศ. 1650 เพราะปล่อยให้ออสุตบริหารงานเสียเอง หลังยุติความสมพันธ์กับฟาน เมาเดน ออสุตก็ไม่เป็นเมียลับของใครอีก
ออสุตเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1658 ในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มาเรีย ฟาน ฟลีต บุตรสาวได้แต่งงานกับลูกจ้างบริษัทอินเดียตะวันออกคนหนึ่งที่อยุธยา ภายหลังได้ย้ายตามสามียังเมืองปัตตาเวีย
การทำงาน

จากการที่เธอเป็นเมียลับของเยเรเมียส ฟาน ฟลีตตั้งแต่ช่วงปี ค.ศ. 1633 ออสุตเริ่มมีบทบาทเป็นตัวเชื่อมระหว่างบริษัทเอเชียตะวันออกกับราชสำนักราวปี ค.ศ. 1636 เธอเริ่มมีการติดต่อกับพระมเหสีพระองค์หนึ่งในสมเด็จพระเจ้าปราสาททองผ่านนางพระกำนัล รวมทั้งยังมีความสนิทสนมกับภรรยาคนโปรดของออกญาสมบัติธิบาลผู้มีอำนาจ ผ่านการมอบของขวัญอย่างงาม แล้วพัฒนากลายเป็นเครือข่ายการค้าในราชสำนัก นอกจากนี้เธอยังมีเครือข่ายการค้ากับผู้ค้าท้องถิ่นและต่างถิ่นอย่างล้านช้าง เมื่อนายฟาน ฟลีตย้ายไปประจำการที่ปัตตาเวีย (จาการ์ตา อินโดนีเซีย) ในปี ค.ศ. 1641 ออสุตยังคงดำเนินธุรกิจส่วนตัวกับบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์กับราชสำนักต่อไป
ต่อมาเมื่อเธอเป็นเมียลับของฟาน เมาเดน  ออสุตได้จัดหาสินค้าต่าง ๆ แก่บริษัทกลับมีราคาแพงกว่าท้องตลาดถึงร้อยละ 40 นายฟาน เมาเดนคงได้ส่วนต่างไปไม่น้อย จากการที่สามีปล่อยให้ออสุตได้ทำหน้าที่เปรียบดังหัวหน้าสถานีการค้าในอยุธยา จึงได้มีการร้องเรียนไปยังสำนักงานใหญ่ ส่งผู้แทนมาสอบสวน หลังจากนั้นจึงย้ายนายฟาน เมาเดนไปปัตตาเวียในปี ค.ศ. 1650 แม้บริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์จะทราบถึงการทุจริตของเธอ แต่ทางบริษัทก็ไม่มีมาตรการสำหรับจัดการเธอแต่อย่างใด และไม่กล้าที่จะตัดเธอออกจากการค้าของบริษัท รวมทั้งยังรักษาสัมพันธภาพที่ดีระหว่างเธอและบริษัท หลังนายฟาน เมาเดนถูกย้ายไปแล้ว ทางบริษัทยังให้หัวหน้าสถานีการอยุธยาคนใหม่เอาอกเอาใจออสุต เพราะเธอเป็นคนเดียวที่สามารถหาสินค้าผูกขาดของหลวงมาขายให้บริษัทได้ อาทิ ดีบุก งาช้าง และช้างโดยไม่ต้องอาญาแผ่นดิน ในปี ค.ศ. 1655 ออสุตส่งช้างไปให้ข้าหลวงใหญ่เมืองปัตตาเวียสองเชือก
อาสเซิน

| อาสเซิน |
| --- | --- |
Municipality / City
Assen railway station
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 53°0′N 6°33′E﻿ / ﻿53.000°N 6.550°E﻿ / 53.000; 6.550
ประเทศ: เนเธอร์แลนด์
จังหวัด: จังหวัดเดรนเทอ
พื้นที่(2006)
 • ทั้งหมด: 83.48 ตร.กม. (32.23 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 82.09 ตร.กม. (31.70 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 1.39 ตร.กม. (0.54 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 January, 2007)
 • ทั้งหมด: 64,320 คน
 • ความหนาแน่น: 784 คน/ตร.กม. (2,030 คน/ตร.ไมล์)
 : Source: CBS, Statline.
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
อาสเซิน (ดัตช์: Assen) เป็นนครบาลและเมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นเมืองหลักในจังหวัดเดรนเทอ ตั้งเป็นเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1809 มีคลองเชื่อมต่อกับเมืองโกรนิงเงินและน่านน้ำวัดเดนเซ มีสถานีรถไฟอาสเซิน
อาลค์มาร์

| อาลค์มาร์ |
| --- | --- |
เมืองและเทศบาล
De Bierkade
   ธง ตราอาร์ม
สถานที่ตั้งในจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์
พิกัด: 52°38′N 4°45′E﻿ / ﻿52.633°N 4.750°E﻿ / 52.633; 4.750
ประเทศ: เนเธอร์แลนด์
จังหวัด:  จังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์
การปกครอง
 • องค์กร: Municipal council
 • Mayor: Piet Bruinooge (CDA)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 31.20 ตร.กม. (12.05 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 29.26 ตร.กม. (11.30 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 1.94 ตร.กม. (0.75 ตร.ไมล์)
ความสูง: 1 เมตร (3 ฟุต)
ประชากร (April 2016)
 • ทั้งหมด: 107,822 คน
 • ความหนาแน่น: 3,710 คน/ตร.กม. (9,600 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Alkmaarder
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postcode: 1800–1831
Area code: 072
เว็บไซต์: www.alkmaar.nl
อาลค์มาร์ (ดัตช์: Alkmaar;  [ˈɑl(ə)kmaːr] ( ฟังเสียง)) เป็นนครและเทศบาลในประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์ อาลค์มาร์เป็นที่รู้จักเรื่องการมีตลาดเนยดั้งเดิม เป็นจุดหมายการท่องเที่ยวด้านวัฒนธรรม
อาลส์เมร์

| อาลส์เมร์ |
| --- | --- |
เทศบาล
ภาพถ่ายทางอากาศของเมืองอาลส์เมร์ใน ค.ศ. 1977
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: Flower capital of the world
ที่ตั้งเมืองอาลส์เมร์ในจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์
พิกัด: 52°16′N 4°45′E﻿ / ﻿52.267°N 4.750°E﻿ / 52.267; 4.750
ประเทศ: เนเธอร์แลนด์
จังหวัด: จังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์
การปกครอง
 • องค์กร: สภาเทศบาลเมมือง
 • นายกเทศมนตรี: Gido Oude Kotte (CDA)
 • Aldermen:  List of aldermen Robbert-Jan van Duin (CDA) Robert van Rijn (VVD) Wilma Scheltema (D66) 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 32.29 ตร.กม. (12.47 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 20.44 ตร.กม. (7.89 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 11.85 ตร.กม. (4.58 ตร.ไมล์)
ความสูง: −0.1 เมตร (−0.3 ฟุต)
ประชากร (มกราคม 2019)
 • ทั้งหมด: 31,728 คน
 • ความหนาแน่น: 1,552 คน/ตร.กม. (4,020 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 1430–1433
รหัสโทรศัพท์: 0297
เว็บไซต์: (อังกฤษ) Aalsmeer.nl
อาลส์เมร์ (ดัตช์: Aalsmeer) เป็นเทศบาลและเมืองในจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ ชื่อมาจากคำในภาษาดัตช์ที่แปลว่า "ปลาไหล" (aal) กับ "ทะเลสาบ" (meer) เมืองตั้งอยู่ห่างจากอัมสเตอร์ดัมไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 13 กิโลเมตร บางครั้งมีผู้ขนานนามอาลส์เมร์ว่าเป็นเมืองหลวงแห่งดอกไม้ของโลก เนื่องจากการประมูลดอกไม้ที่ใหญ่ที่สุดในโลกตั้งอยู่ที่เมืองนี้ อีกทั้งยังมีเรือนอนุบาลพรรณไม้จำนวนมากและสถานีทดลองปลูกดอกไม้อีกหนึ่งแห่ง
อาเบิล ตัสมัน

| อาเบิล ตัสมัน |
| --- | --- |
ภาพโดย Jacob Gerritsz. Cuyp, ค.ศ. 1637
เกิด: ค.ศ. 1603 Lutjegast, สาธารณรัฐดัตช์
เสียชีวิต: 10 ตุลาคม ค.ศ. 1659 (อายุ 55–56 ปี) บัตตาเวีย, หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์
สัญชาติ: ดัตช์
อาชีพ: นักเดินเรือ, นักสำรวจ กัปตันเรือ
คู่สมรส:   Claesgie Heyndrix  Jannetje Tjaers = Joanna Tiercx 
บุตร: Claesjen Tasman (ลูกสาว)
อาเบิล ยันส์โซน ตัสมัน (ดัตช์: Abel Janszoon Tasman; พ.ศ. 2146 - 10 ตุลาคม พ.ศ. 2202) เป็นนักสำรวจ นักเดินเรือ และพ่อค้าชาวดัตช์
ตัสมันมีชื่อเสียงมากสำหรับการเดินเรือของเขาในปี พ.ศ. 2185 และ พ.ศ. 2187 ในบริษัทอินเดียตะวันออกของดัตช์ (Dutch East India Company) เขาเป็นนักเดินเรือยุโรปคนแรกที่ออกสำรวจจนไปถึงเกาะฟัน ดีเมิน (Van Diemen's Land) (ปัจจุบันคือแทสเมเนีย) และนิวซีแลนด์ และมองเห็นทัศนียภาพของเกาะฟีจีเมื่อปี พ.ศ. 2186 คนเดินเรือของเขา ฟร็องซัว ฟิสเซอร์ และพ่อค้าของเขา อีซ้าก คิลเซอมันส์ ได้ทำแผนที่บางส่วนของออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และหมู่เกาะแปซิฟิกไว้ด้วย
หมู่วิหารฮัลตาร์ชีน

| --- | --- |
ทางเข้าวิหารตะวันตกก่อนการสร้างโครงขึงผ้าใบ
ที่ตั้งหมู่วิหารฮัลตาร์ชีนในประเทศมอลตา
ที่ตั้ง: ฮัลตาร์ชีน มอลตา
พิกัด: 35°52′9″N 14°30′43″E﻿ / ﻿35.86917°N 14.51194°E﻿ / 35.86917; 14.51194
ประเภท: วิหาร
ความเป็นมา
วัสดุ: หินปูน
สร้าง: ประมาณ 3,250–2,800 ปีก่อน ค.ศ.
สมัย: ระยะฮัลตาร์ชีน
หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่
ขุดค้น: ค.ศ. 1915, ค.ศ. 1963
ผู้ขุดค้น: ทิมิสโตคลีส แซมมิต
สภาพ: ซากปรักหักพังที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี
ผู้ถือกรรมสิทธิ์: รัฐบาลมอลตา
ผู้บริหารจัดการ: เฮริทิจมอลตา
การเปิดให้เข้าชม: เปิด
เว็บไซต์: เฮริทิจมอลตา
| วิหารหินใหญ่แห่งมอลตา (หมู่วิหารฮัลตาร์ชีน) * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
วิหารกลางของหมู่วิหารฮัลตาร์ชีน
ประเทศ:  มอลตา
ภูมิภาค **: ยุโรปและอเมริกาเหนือ
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iv)
อ้างอิง: 132
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1980 (คณะกรรมการสมัยที่ 4)
เพิ่มเติม: 1992, 2015
พื้นที่: 0.807 เฮกตาร์ (1.99 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน: 11 เฮกตาร์ (27 เอเคอร์)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
หมู่วิหารฮัลตาร์ชีน (มอลตา: It-Tempji ta' Ħal Tarxien) เป็นหมู่โบราณสถานแห่งหนึ่งในเมืองฮัลตาร์ชีน ประเทศมอลตา มีความเก่าแก่ย้อนไปได้ถึงประมาณ 3,150 ปีก่อนคริสต์ศักราช แหล่งโบราณคดีนี้ได้รับการรับรองจากยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 1992 ร่วมกับแหล่งหินใหญ่แหล่งอื่น ๆ ในมอลตา
ลักษณะ

หมู่วิหารฮัลตาร์ชีนประกอบด้วยโครงสร้างวิหาร 3 หลังที่อยู่ติดกันแต่ไม่เชื่อมต่อกัน ทางเข้าหลักได้รับการสืบสร้างขึ้นใหม่ตั้งแต่ ค.ศ. 1956 เมื่อแหล่งทั้งแหล่งได้รับการบูรณะ ในเวลาเดียวกัน แผ่นหินตกแต่งจำนวนมากที่พบในแหล่งนี้ถูกย้ายไปเก็บไว้ในร่มที่พิพิธภัณฑ์โบราณคดีแห่งชาติในกรุงวัลเลตตาเพื่อป้องกันการผุกร่อน วิหารตะวันตก (หรือวิหารใต้) มีอายุย้อนไปถึง 3,100 ปีก่อนคริสต์ศักราช และเป็นวิหารที่ได้รับการตกแต่งอย่างประณีตที่สุดในบรรดาวิหารของมอลตา วิหารกลางมีอายุย้อนไปถึง 3,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช และมีลักษณะเฉพาะไม่เหมือนวิหารหินใหญ่แห่งอื่นในมอลตาตรงที่มีมุขโค้ง 3 คู่แทนที่จะเป็น 2 คู่อย่างปกติ วิหารตะวันออกมีอายุย้อนไปถึง 3,100 ปีก่อนคริสต์ศักราช ซากของวิหารอีกหลังซึ่งเล็กกว่าและเก่าแก่กว่าโดยมีอายุย้อนไปถึง 3,250 ปีก่อนคริสต์ศักราช มองเห็นได้ไกลออกไปทางทิศตะวันออก
สิ่งที่น่าสนใจเป็นพิเศษในบริเวณวิหารคืองานหินที่ละเอียดประณีตซึ่งรวมถึงภาพสัตว์เลี้ยงแกะสลักนูนต่ำ แท่นบูชา และบล็อกหินกั้นที่ตกแต่งด้วยลายก้นหอยและลวดลายอื่น ๆ ทักษะความเชี่ยวชาญของผู้สร้างวิหารปรากฏชัดในห้องห้องหนึ่งที่ฝังตัวอยู่ภายในกำแพงระหว่างวิหารตะวันตกกับวิหารกลาง ห้องนี้ภาพแกะสลักนูนต่ำเป็นรูปวัวและแม่หมู
ลักษณะ > หน้าที่ในยุคก่อนประวัติศาสตร์

การขุดค้นทางโบราณคดีทำให้ทราบว่ามีการใช้หมู่วิหารฮัลตาร์ชีนเป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมอย่างกว้างขวางโดยอาจเกี่ยวข้องกับการบูชายัญสัตว์ สิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่งคือก้อนหินทรงกลมนอกวิหารตะวันตกซึ่งอาจใช้ในการขนย้ายแท่งหินใหญ่มาที่นี่ นอกจากนี้ยังพบหลักฐานการเผาศพที่ใจกลางวิหารตะวันตก ซึ่งเป็นตัวบ่งชี้ว่าสถานที่แห่งนี้เคยใช้เป็นฌาปนสถานในยุคสัมฤทธิ์
ความสำคัญ

การค้นพบหมู่วิหารฮัลตาร์ชีนช่วยส่งเสริมเอกลักษณ์ประจำชาติของมอลตาอย่างมาก โดยเป็นการยืนยันอย่างหนักแน่นถึงการมีอยู่ของวัฒนธรรมโบราณที่เคยเฟื่องฟูบนหมู่เกาะ นอกจากนี้ ความสนใจที่เกิดจากการค้นพบนี้ยังนำไปสู่ความตระหนักของสาธารณชนมอลตาในการปกป้องขุมทรัพย์ทางประวัติศาสตร์ของตนเป็นครั้งแรก ซึ่งรวมถึงความต้องการที่จะจัดการโบราณสถานและประกาศใช้กฎหมายและมาตรการอื่น ๆ เพื่อคุ้มครองและอนุรักษ์โบราณสถาน ในขณะเดียวกัน ระเบียบวิธีอันละเอียดถี่ถ้วนของทิมิสโตคลีส แซมมิต ในการขุดค้นแหล่งโบราณคดีแห่งนี้ได้ปูทางไปสู่วิธีการทางวิทยาศาสตร์ใหม่ ๆ สำหรับวงการโบราณคดี
ระเบียงภาพ

ผังหมู่วิหารฮัลตาร์ชีน
วิหารกลาง
วิหารตะวันออก
ภาพนูนต่ำรูปสัตว์ภายในห้องระหว่างวิหารตะวันตกกับวิหารกลาง
ก้อนหินทรงกลมที่สันนิษฐานกันว่าใช้ในการขนแท่งหินใหญ่
อาสนวิหารร่วมนักบุญยอห์น

| อาสนวิหารร่วมนักบุญยอห์น |
| --- | --- |
Kon-Katidral ta' San Ġwann
ฟาซาดหน้าของอาสนวิหาร ภาพถ่ายเมื่อปี 2020
th
 35°53′52″N 14°30′46″E﻿ / ﻿35.89778°N 14.51278°E﻿ / 35.89778; 14.51278
ที่ตั้ง: วัลเลตตา
ประเทศ: มอลตา
นิกาย: โรมันคาทอลิก
เว็บไซต์: www.stjohnscocathedral.com
ประวัติ
ชื่อเดิม: Conventual Church of St. John  The Major Conventual and Parochial Church of the Jerosolymitan Order dedicated to St John the Baptist
สถานะ: อาสนวิหารร่วม
ผู้ก่อตั้ง: Jean de la Cassière
อุทิศแก่: นักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา
เสกเมื่อ: 20 กุมภาพันธ์ 1578
สถาปัตยกรรม
การขึ้นทะเบียน: ระดับ 1
ขึ้นทะเบียนเมื่อ: 2008
สถาปนิก: Girolamo Cassar
ประเภทสถาปัตย์: โบสถ์
รูปแบบสถาปัตย์: ลัทธิแมนเนอร์ (ภายนอก) บาโรก (ภายใน)
งานฐานราก: 1572
แล้วเสร็จ: 1577
โครงสร้าง
อาคารยาว: 65 เมตร (213 ฟุต)
อาคารกว้าง: 40 เมตร (130 ฟุต)
เนฟกว้าง: 20 เมตร (66 ฟุต)
วัสดุ: Limestone
การปกครอง
อัครมุขมณฑล: อัครสังฆมณฑลมอลตา
นักบวช
อัครมุขนายก: Charles Scicluna
Rector: Victor Zammit McKeon
อาสนวิหารร่วมนักบุญยอห์น (มอลตา: Kon-Katidral ta' San Ġwann, อังกฤษ: St John's Co-Cathedral) เป็นอาสนวิหารร่วมในนิกายโรมันคาทอลิกตั้งอยู่ในวัลเลตตา ประเทศมอลตา สร้างขึ้นถวายแด่ยอห์นผู้ให้บัพติศมา และสร้างขึ้นโดยคณะนักบุญยอห์นในปี 1572 และสร้างเสร็จในปี 1577 โดย Jean de la Cassière แรกเริ่มสร้างขึ้นเป็น โบสถ์คอนเวนต์นักบุญยอห์น (มอลตา: Knisja Konventwali ta' San Ġwann; Conventual Church of Saint John)
โบสถ์เป็นผลงานออกแบบของสถาปนิกชาวมอลตา Girolamo Cassar ผู้ที่ออกแบบสิ่งก่อสร้างสำคัญอีกหลายแห่งในวัลเลตตาเช่นกัน ในศตวรรษที่ 17 ภายในของโบสถ์ได้รับการประดับตกแต่งใหม่ด้วยสถาปัตยกรรมบาโรก โดย Mattia Preti และคณะศิลปิน และยังได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในตัวอย่างของสถาปัตยกรรมบาโรกชิ้นที่วิจิตรที่สุดในทวีปยุโรป
อารามอามาร์บายัสกาลันท์

| ᠠᠮᠤᠷ ᠪᠠᠶᠠᠰᠬᠤᠯᠠᠩᠲᠤ ᠬᠡᠶᠢᠳ Амарбаясгалант хийд 慶寧寺 |
| --- | --- |
อารามอามาร์บายัสกาลันท์
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาพุทธแบบทิเบต
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: บาโรบูเรนซุม จังหวัดเซเล็งก์ ประเทศมองโกเลีย
ประเทศ: ประเทศมองโกเลีย
ที่ตั้งในมองโกเลีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 49°28′48″N 105°05′06″E﻿ / ﻿49.48000°N 105.08500°E﻿ / 49.48000; 105.08500
สถาปัตยกรรม
รูปแบบ: จีน มองโกล ทิเบต
เริ่มก่อตั้ง: 1727
อารามอามาร์บายัสกาลันท์ (มองโกเลีย: Амарбаясгалант хийд, ᠠᠮᠤᠷ ᠪᠠᠶᠠᠰᠬᠤᠯᠠᠩᠲᠤ ᠬᠡᠶᠢᠳAmurbayasqulangtu keyid; แมนจู: ᡠ᠊ᡵᡤᡠᠨ ᡝᠯᡥᡝ ᠰᡟ Urgun Elhe Sy, จีนตัวย่อ: 庆宁寺; จีนตัวเต็ม: 慶寧寺; พินอิน: Qìngníng sì; Amarbayasgalant Monastery) เป็นหนึ่งในสามอารามในศาสนาพุทธที่ใหญ่ที่สุดในประเทศมองโกเลีย อารามตั้งอยู่ในหุบเขาอีเวน (Iven Valley) ใกล้กับแม่น้ำเซเล็งก์ ในอำเภอบาโรบูเรน จังหวัดเซเล็งก์ ทางตอนเหนือของประเทศมองโกเลีย เมืองใกล้สุดคือเอร์เดเน็ท ซึ่งห่างไป 60 กิโลเมตรทางใต้
อารามนี้ตั้งขึ้นโดยดำริของจักรพรรดิยงเจิง แล้วเสร็จในสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง เพื่อใช้เป็นที่ไว้ร่างของซานาบาซาร์ (1635–1723) ผู้นำทางจิตวิญญาณในศาสนาพุทธแบบทิเบตแห่งคัลคาในมองโกเลียนอก ตลอดจนเป็นอาจารย์ทางจิตวิญญาณให้แก่จักรพรรดิคังซีซึ่งเป็นบรรพชนของจักรพรรดิทั้งสอง ว่ากันว่าเมื่อครั้นตามหาสถานที่ก่อสร้างอาราม คณะสำรวจได้พบกับเด็กชายสองคน คือ อามูร์ (Amur) กับ บายัสกูลังทู (Bayasqulangtu) กำลังวิ่งเล่นบนทุ่งหญ้าสเตปป์ จึงได้สร้างอารามขึ้นและตั้งชื่อตามเด็กทั้งสอง (Amur-Bayasqulangtu)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Amarbayasgalant Monastery
เว็บไซต์ของอาราม
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
อัลโด ฟัน ไอก์

อัลโด ฟัน ไอก์ (ดัตช์: Aldo Van Eyck; 16 มีนาคม พ.ศ. 2461, ดรีแบร์เคิน, จังหวัดยูเทรกต์, ประเทศเนเธอร์แลนด์ – 13 มกราคม พ.ศ. 2542, ลุเนินอานเดอแฟ็คต์) เป็นสถาปนิกชาวดัตช์ ในวัยเด็กศึกษาอยู่ที่สหราชอาณาจักร แล้วได้ศึกษาต่อด้านสถาปัตยกรรมที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิสในเมืองซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ หลังจากสำเร็จการศึกษา ฟัน ไอก์ ได้เป็นอาจารย์ประจำคณะสถาปัตยกรรมอยู่ที่สถาบันสถาปัตยกรรมอัมสเตอร์ดัมระหว่างปี พ.ศ. 2497 ถึงปี พ.ศ. 2502 หลังจากนั้น ได้เป็นศาสตราจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแด็ลฟต์ในช่วงปี พ.ศ. 2509 ถึงปี พ.ศ. 2527 และเป็นบรรณาธิการนิตยสารด้านสถาปัตยกรรม Forum ในช่วงปี พ.ศ. 2502 ถึงปี พ.ศ. 2506 และปี พ.ศ. 2510
ฟัน ไอก์ ยังเป็นสมาชิกสภาสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ระหว่างประเทศ (Congrès international d'architecture moderne, CIAM) และได้ก่อตั้งกลุ่มสถาปนิก "Team10" ขึ้น
ฟัน ไอก์ ได้รับรางวัลเหรียญทองจากราชสถาบันสถาปนิกอังกฤษ (Royal Institute of British Architects, RIBA) ในปี พ.ศ. 2533
ผลงาน

Playground
Amsterdam Orphanage, Amsterdam, 1955-1960
Hubertus House, Amsterdam 1973-1978
Design for village of Nagele, Noordoostpolder 1948-1954
Housing for the Elderly, Slotermeer, Amsterdam, 1951-1952
Primary Schools, Nagele, Noordoostpolder
แหล่งข้อมูลอื่น

รายละเอียดผลงาน Playground เก็บถาวร 2011-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อาร์เยิน โรบเบิน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 โรบเบินขณะเล่นให้กับไบเอิร์นมิวนิกในปี 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อาร์เยิน โรบเบิน
วันเกิด:   (1984-01-23) 23 มกราคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
สถานที่เกิด:  เบดึม เนเธอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ปีก
สโมสรเยาวชน
1989–1996:  เฟเฟ เบดึม
1996–2000:  โกรนิงเงิน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2000–2002 |  โกรนิงเงิน |  46 |  (8) |
| 2002–2004 |  เปเอสเฟ |  56 |  (17) |
| 2004–2007 |  เชลซี |  67 |  (15) |
| 2007–2009 |  เรอัลมาดริด |  50 |  (11) |
| 2009–2019 |  ไบเอิร์นมิวนิก |  201 |  (99) |
| 2020–2021 |  โกรนิงเงิน |  6 |  (0) |
| รวม |   |  426 |  (150) |
ทีมชาติ
| 1999 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 15 ปี |  1 |  (0) |
| 1999–2000 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 16 ปี |  11 |  (4) |
| 2000 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 17 ปี |  3 |  (1) |
| 2001–2002 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 19 ปี |  8 |  (2) |
| 2001–2003 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 21 ปี |  8 |  (1) |
| 2003–2017 |  เนเธอร์แลนด์ |  96 |  (37) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
อาร์เยิน โรบเบิน (ดัตช์: Arjen Robben; เกิด 23 มกราคม ค.ศ. 1984) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวดัตช์ เล่นในตำแหน่งปีกให้กับโกรนิงเงินเป็นสโมสรสุดท้าย เคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเยอรมันในบุนเดิสลีกา สโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก ตำแหน่งกองหน้า แต่โดยมากเขาเล่นในตำแหน่งปีก เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้เล่นที่มีทักษะการเลี้ยงบอล ความเร็ว ความสามารถในการส่งข้ามลูกบอลและความแม่นยำในการยิงระยะไกล เขาเป็นส่วนหนึ่งในทีมฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ และลงแข่งในยูโร 2004, ฟุตบอลโลก 2006, ยูโร 2008 และฟุตบอลโลก 2010
โรบเบินลงเล่นกับสโมสรฟุตบอลโครนิงเงิน (FC Groningen) เขาเล่นในฤดูกาล 2000–01 ต่อจากนั้นเซ็นสัญญากับเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน (PSV Eindhoven) ที่นี่เขาได้รับรางวัลผู้เล่นดาวรุ่งแห่งปีของเนเธอร์แลนด์ และยังได้แชมป์ลีกเอเรอดีวีซี ในฤดูกาลต่อมาสโมสรอังกฤษ มีความสนใจที่จะเซ็นสัญญากับเขา และหลังจากการเจรจาอันยืดเยื้อ เขาร่วมกับสโมสรฟุตบอลเชลซีหลังปิดฤดูกาล 2004
โรบเบินเปิดตัวเล่นกับเชลซีได้ช้าเนื่องจากเขาบาดเจ็บ เมื่อสมบูรณ์เขาช่วยให้เชลซีชนะเลิศในพรีเมียร์ลีกได้ 2 ฤดูกาลติดต่อกัน และยังติดอยู่ในชื่อผู้เล่นพรีเมียร์ลีกแห่งเดือน ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 หลังจากฤดูกาลที่ 3 ในอังกฤษ ซึ่งเขามีอาการบาดเจ็บ โรบเบินย้ายมาอยู่กับสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริดในลาลิกา ด้วยค่าตัว 35 ล้านยูโร ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2009 โรบเบินย้ายมาอยู่กับสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก ด้วยค่าตัวราว 25 ล้านยูโร เขายิง 2 ประตูในนัดเปิดตัว ในฤดูการแรกของเขาที่มิวนิก สโมสรชนะในลีก ถือเป็นชัยชนะในลีกเป็นครั้งที่ 5 ของเขาใน 8 ปี และทีมเข้าสู่รอบตัดสินยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และเป็นผู้ยิงในช่วงท้ายเวลาของรองชิงชนะเลิศทำให้มิวนิกชนะโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ไป 2-1 ประตู ทำให้ทีมได้แชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นสมัยที่ 5 และโรบเบินได้รับเลือกเป็นแมนออฟเดอะแมตช์ด้วย
อาเมอร์สโฟร์ต

| อาเมอร์สโฟร์ต |
| --- | --- |
เทศบาล
Koppelpoort (gate)
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 52°09′N 5°23′E﻿ / ﻿52.15°N 5.38°E﻿ / 52.15; 5.38
ประเทศ: เนเธอร์แลนด์
จังหวัด: ยูเทรกต์
การปกครอง
พื้นที่(2006)
 • ทั้งหมด: 63.78 ตร.กม. (24.63 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 62.88 ตร.กม. (24.28 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 0.90 ตร.กม. (0.35 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 December 2010)
 • ทั้งหมด: 146,571 คน
 • ความหนาแน่น: 2,333 คน/ตร.กม. (6,040 คน/ตร.ไมล์)
 : Source: CBS, Statline.
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
เว็บไซต์: www.amersfoort.nl
อาเมอร์สโฟร์ต (ดัตช์: Amersfoort) เป็นเทศบาลและเมืองใหญ่เป็นอันดับสองของจังหวัดยูเทรกต์ ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นเมืองที่เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว แต่ยังคงรักษาศูนย์กลางเมืองแบบยุคกลางได้เป็นอย่างดี เป็นชุมทางรถไฟที่ใหญ่ที่สุดเมืองหนึ่งของประเทศ มีสายรถไฟสายตะวันออก-ตะวันตก และเหนือ-ใต้
อาเมอร์สโฟร์ตมีประชากร 156,286 คนในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 เคยเป็นสถานที่จัดการแข่งขันปัญจกีฬาสมัยใหม่ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1928 เมืองได้เฉลิมฉลองครบรอบ 750 ปี ในปี ค.ศ. 2009
อัษฏวินายก

อัษฏวินายกทั้งแปด
อัษฏวินายก (มราฐี: अष्टविनायक; Ashtavinayaka) แปลตรงตัวว่า "พระพิฆเนศ (วินายก) แปด (อษฺฏ) องค์" หมายถึงมูรติของพระคเณศแปดองค์ในโบสถ์พราหมณ์แปดแห่งในรัฐมหาราษฏระ บริเวณโดยรอบเมืองปูเณ ประเทศอินเดีย ที่เป็นเป้าหมายของการเดินทางจารึกแสวงบุญอัษฏวินายกยาตรา (Ashtavinayaka yatra) ซึ่งในแต่ละแห่งและมูรติแต่ละองค์ล้วนมีตำนานและเรื่องเล่าเฉพาะแห่งที่ต่างกัน เชื่อกันว่าการได้ทำอัษฏวินายกยาตราสำเร็จนั้นจะสำเร็จได้เมื่อเดินทางกลับไปยังองค์พระพิฆเนศองค์แรกหลังได้จาริกไปครบทั้งแปดองค์
รายชื่อโบสถ์พราหมณ์

แปดมนเทียร/มูรตินั้นประกอบด้วย:
| ลำดับ | โบสถ์พราหมณ์ | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | มยุเรศวรมนเทียร | โมรคาว อำเภอปูเณ |
| 2 | สิทธิวินายกมนเทียร | สิทธเตก อำเภออะห์เมดนคร |
| 3 | พลลเลศวรมนเทียร | ปาลี อำเภอไรคัท |
| 4 | วรทวินายกมนเทียร | มหัท อำเภอรายคท |
| 5 | จินตมณีมนเทียร | เถวูร์ อำเภอปูเณ |
| 6 | คีรีชาตมัชมนเทียร | เลณยาทรี อำเภอปูเณ |
| 7 | วิฆเนศวรมนเทียร | โอฌร อำเภอปูเณ |
| 8 | มหาคณปติมนเทียร | ราญชณคาว อำเภอปูเณ |
เชื่อกันว่ามูรติทั้งแปดองค์นั้นล้วนเป็น สวยัมภู (Swayambhu) อันแปลว่า เกิดขึ้นด้วยตนเอง (self-existence) ในภาษาสันสกฤต อันหมายความว่ามูรติเหล่านี้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ไม่ได้ผ่านการแกะสลักโดยมนุษย์
รายชื่อโบสถ์พราหมณ์ > แผนที่

มยุเรศวร
สิทธิวินายก
พลลาเลศวร
วรทวินายก
จินตมณี
คีรีชาตมัช
วิฆเนศวร
มหาคณปติ
เมืองปูเณ
ที่ตั้งของอัษฏวินายกมนเทียร และเมืองปูเณ ในรัฐมหาราษฏระ
อาเอสเอ็มเอล โฮลดิง

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
การซื้อขาย: ยูโรเน็กซต์: ASML NASDAQ: ASML NASDAQ-100 component
ISIN: NL0010273215 
อุตสาหกรรม: เซมิคอนดักเตอร์
ก่อตั้ง: 1984; 40 ปีที่แล้ว (1984)
ผู้ก่อตั้ง: ASM International 
สำนักงานใหญ่: เฟลด์โฮเฟิน, เนเธอร์แลนด์
บุคลากรหลัก: Peter Wennink (CEO), Gerard Kleisterlee  (Chairman of the supervisory board)
ผลิตภัณฑ์: ระบบลิโทกราฟีแบบใช้แสงสำหรัอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์
รายได้: 10.944 พันล้านยูโร (2018)
รายได้สุทธิ: 2.592 พันล้านยูโร (2018)
สินทรัพย์: 18.196 พันล้านยูโร (2017)
ส่วนของผู้ถือหุ้น: 10.676 พันล้านยูโร (2017)
พนักงาน: >23,000 (2019)
เว็บไซต์: www.asml.com
เชิงอรรถ / อ้างอิง >12,000 สิทธิบัตร (2019)
อาเอสเอ็มเอล โฮลดิง (ดัตช์: ASML Holding N.V.) เป็นบริษัทสัญชาติดัตช์ผู้ผลิตระบบลิโทกราฟีแบบใช้แสง (photolithography) ที่ใหญ่ที่สุดในโลก อันเป็นเทคโนโลยีหลักในการสร้างวงจรไมโครอิเล็กทรอนิกส์ในปัจจุบัน
สำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ที่เมืองเฟลด์โฮเฟิน ประเทศเนเธอร์แลนด์ มีศูนย์วิจัย พัฒนา สร้าง และประกอบตั้งอยู่ใกล้เคียงกัน มีสำนักงานย่อยกระจายออกไปใน 16 ประเทศทั่วโลก จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์อัมสเตอร์ดัมและตลาดหลักทรัพย์แนสแด็ก ในชื่อ ASML
บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1984 โดยเป็นการร่วมทุนกันระหว่างบริษัท ASM International กับฟิลิปส์ ปัจจุบันเป็นบริษัทมหาชนโดยฟิลิปส์ถือหุ้นอยู่เพียงเล็กน้อย
อันต์ซีรานานา

| Antsiranana |
| --- | --- |
Antsiranana
Antsirananaสถานที่ตั้งของอันต์ซีรานานาในมาดากัสการ์
พิกัด: 12°18′S 49°17′E﻿ / ﻿12.300°S 49.283°E﻿ / -12.300; 49.283
ประเทศ:  มาดากัสการ์
ภูมิภาค: ภูมิภาคดีอานา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 42 ตร.กม. (16 ตร.ไมล์)
ประชากร (2013)
 • ทั้งหมด: 115,015 คน
 • ความหนาแน่น: 2,700 คน/ตร.กม. (7,100 คน/ตร.ไมล์)
Climate: Aw
อันต์ซีรานานา (มาลากาซี: Antsiran̈ana) หรือ Diego-Suarez ก่อนปี 1975 เป็นเมืองที่อยู่ทางเหนือสุดของมาดากัสการ์ อันต์ซีรานานาเป็นเมืองเอกของภูมิภาคดีอานา และมีประชากรโดยประมาณ 115,015 คนในปี 2013