stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ผู้ซุ่มอ่านข่าว
ความเป็นมา

นับแต่เริ่มมีการคมนาคมโดยใช้คอมพิวเตอร์เป็นสื่อขึ้นมา ก็มีการซุ่มเกิดขึ้นในหมู่สมาชิกประชาคมแต่ละแห่งแล้ว ส่วนคำว่า "lurk" (ซุ่ม) ในภาษาอังกฤษนั้นปรากฏว่า ใช้เป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 14 คำนี้เดิมหมายถึงบุคคลที่ซ่อนตัวอยู่โดยมีเจตนาไม่พึงประสงค์ ต่อมาในกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1890 ก็เริ่มมีการใช้คำ "lurk" ในระบบอินเทอร์เน็ตเมื่อระบบกระดานข่าวเกิดเป็นที่นิยมขึ้นมา กระดานข่าวดังกล่าวมักเข้าถึงได้ผ่านสายโทรศัพท์ที่บุคคลโทรศัพท์ไปอัปโหลดไฟล์หรือเขียนเนื้อความเผยแพร่ แต่ผู้ซุ่มอ่านข่าวเงียบ ๆ มักส่งผลให้สายโทรศัพท์ไม่ว่างเป็นเวลานาน และไม่เกิดสิ่งใหม่ขึ้นบนกระดานข่าว ผู้ดูแลระบบจึงมักมองเป็นพฤติกรรมลบ แล้วปิดกั้นผู้ซุ่มจากกระดานข่าวนั้นเสีย
ปัจจุบัน มีมุมมองทั้งดีและไม่ดีต่อผู้ซุ่ม ประชาคมส่วนใหญ่ยังคงถือว่า ผู้ซุ่มเป็น "ผู้บริโภคโดยไม่ยอมเสียเงิน" (free rider) เพราะเขาเหล่านั้นได้รับประโยชน์ไปโดยไม่สร้างประโยชน์ตอบแทน แต่ประชาคมบางแห่งก็ชี้ชวนให้หน้าใหม่คอยซุ่มไว้ก่อน เพราะจะได้ใช้เวลาเรียนรู้วัฒนธรรมของประชาคมนั้น ๆ ทำความเข้าใจบรรทัดฐานในประชาคม และคุ้นเคยกับขาประจำมากขึ้น นอกจากนี้ ทัศนคติแง่ดีเกี่ยวกับผู้ซุ่มยังเกิดขึ้นเพราะผู้ซุ่มช่วยเพิ่มจำนวนผู้ชม
การสืบหาหลักแหล่งผู้ซุ่มนั้นทำได้ยากในประชาคมที่ใช้คอมพิวเตอร์เป็นสื่อ เพราะบทบาทหลักของผู้ซุ่ม คือ อ่านอย่างเดียว จึงไม่มีร่องรอยอันใดให้ใช้ตรวจสอบได้ อนึ่ง ในประชาคมแบบโอเพนซอร์ส (open source) นั้น มีการประเมินว่า มีผู้ซุ่มอยู่ราวร้อยละ 50 ถึง 90 ของผู้ชมทั้งหมด ไม่ว่า ณ เวลาใดก็ตาม สถิติอันนี้สอดคล้องหลักการเรื่อง 90-9-1 (ขึ้นอยู่กับประชาคมแต่ละแห่ง)
ทำไมต้องซุ่ม

เหตุผลที่ซุ่มนั้นมีหลายประการ ผู้ซุ่มส่วนใหญ่รับว่า ที่ซุ่มเพราะเห็นว่า เพียงติดตามอยู่เฉย ๆ ก็พอแล้ว บุคคลยังเลือกซุ่มเพื่อคอยสังเกตตัวอย่างไว้เป็นแนวประพฤติในโอกาสที่เข้ามีส่วนร่วมอย่างเปิดเผยแล้ว จะได้ไม่สร้างข้อความซ้ำซ้อน หรือเข้าใจหัวข้อพูดคุยได้ดีขึ้น เป็นต้น อนึ่ง ผู้ซุ่มบางคนเห็นว่า จำเป็นต้องเรียนรู้เกี่ยวกับประชาคมนั้น ๆ เสียก่อน นี้จึงเป็นเหตุผลที่มีผู้ซุ่มอยู่ในส่วนสนับสนุนทางเทคนิคมากเป็นสองเท่าของผู้ซุ่มในส่วนอื่น ๆ
นักวิจัยเห็นว่า พฤติกรรมต่าง ๆ ในสภากาแฟออนไลน์ เช่น การอ่าน การเขียน และการควบคุมเว็บไซต์ เกิดจากแรงจูงใจต่าง ๆ กันไป ผู้ซุ่มโดยแท้นั้นมักมีแรงจูงใจเป็นความคิดเห็นที่ว่า ประชาคมแห่งนั้นเป็นสถานที่เดียวที่เขาจะพบเจอเนื้อหาดังประสงค์ ขณะที่ผู้ควบคุมเว็บไซต์และผู้เขียนมักมีแรงจูงใจเป็นหน้าที่หรือความรู้สึกซึ่งติดมากับประชาคมนั้น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

Lindemann, K. (2005), "Live(s) online: Narrative performance, presence, and community in LiveJournal.com", Text and Performance Quarterly, 25: 354–372, doi:10.1080/10462930500362494
Nonnecke, B.; Preece, J. (2000), Lurker demographics: Counting the silent, Proceedings of CHI 2000. The Hague: ACM
Ridings, C.; Gefen, D.; Arinze, B. (2006), "Psychological Barriers: Lurker and Poster Motivation and Behavior in Online Communities", Communications of the Association for Information Systems, 18 (16), doi:10.17705/1CAIS.01816
Walton, Jo (1999), How To Participate In An Internet Flame War, Barbara Petersen, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-10-13, สืบค้นเมื่อ 2014-03-18
Blair Nonnecke; Jenny Preece (2003), "Silent participants: Getting to know lurkers better",  ใน D. Fisher; Christopher Lueg (บ.ก.), From Usenet to Co Webs: Interacting with social information spaces, Springer, pp. 110–132, ISBN 1-85233-532-7
ผู้ว่าการรัฐมิชิแกน

| ผู้ว่าการรัฐมิชิแกน |
| --- | --- |
ธงผู้ว่าการ
ตราผู้ว่าการ
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน Gretchen Whitmer ตั้งแต่ 1 มกราคม 2019
การเรียกขาน: Her Excellency
จวน: Michigan Governor's Mansion
วาระ: 4 ปี ครั้งเดียว
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: Stevens T. Mason
สถาปนา: 3 พฤศจิกายน 1835
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสำนักงานผู้ว่าการรัฐ
ผู้ว่าการรัฐมิชิแกน 
(อังกฤษ: Governor of the State of Michigan) เป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารรัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา มาจากการเลือกตั้งของราษฎรในรัฐ ผู้ว่าการคนปัจจุบัน คือ เกร็ตเชิน วิตเมอร์ (Gretchen Whitmer) ซึ่งเป็นสมาชิกพรรคเดโมแครต และเข้าเป็นผู้ว่าการคนที่ 49 ของรัฐตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2562
ผีคนเป็น

| ผีคนเป็น |
| --- | --- |

กำกับ: มณฑล อารยางกูร 
เขียนบท: สมภพ เวชชพิพัฒน์ 
นักแสดงนำ: พิชญ์นาฎ สาขากร อาภาศิริ นิติพน เพ็ญพักตร์ ศิริกุล โชคชัย เจริญสุข ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล สมภพ เวชชพิพัฒน์
ผู้จัดจำหน่าย: อาวอง
วันฉาย: 12 ตุลาคม พ.ศ. 2549
ความยาว: 108 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ทำเงิน: 31.88 ล้านบาท
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
ผีคนเป็น (อังกฤษ: The Victim) ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2549 กำกับโดย มณฑล อารยางกูร
คำโปรย

ไม่มีคน อย่าคิดว่า...ไม่มีใคร
เรื่องย่อ

เมย์ หญิงสาวที่มีอาชีพนักแสดงตัวประกอบ เธอมีความฝันว่าสักวันจะต้องเป็นนักแสดงเด่นดังมีชื่อเสียง วันหนึ่ง เมย์รับงานเป็นนักแสดงที่ได้รับบทเป็นติ่งให้กับการทำแผนประกอบคำรับสารภาพให้ตำรวจ ด้วยการแสดงที่สมจริง มีอารมณ์ร่วม และดูไม่น่าเบื่อ ทำให้เมย์เป็นที่สนใจ ชื่นชอบ ของนักข่าว และบางสิ่งที่ไม่อาจรู้ได้ว่ามันคืออะไร
จนในที่สุด เมย์ได้กลายมาเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงจริง ๆ และได้รับทาบทามให้แสดงนำในเรื่อง "ผีคนเป็น" ซึ่งสร้างมาจากเรื่องจริง โดย เมย์ ต้องแสดงเป็น ติ่ง หญิงสาวที่มีอาชีพนักแสดงการทำแผนประกอบคำรับสารภาพต่าง ๆ ในคดีฆาตกรรม "มีน" อดีตนางสาวไทยที่ถูกฆ่าอย่างอำมหิต จนเป็นคดีสะเทือนขวัญ โดยมี หมอจรัล  ผู้เป็นสามีและ คุณไฝ ตกเป็นผู้ต้องสงสัย และเธอจะต้องถูกผีของคุณมีนเข้าสิงด้วย ซึ่งระหว่างการถ่ายทำอยู่นั้น เธอได้ประสบกับเรื่องแปลก ๆ ทั้งที่เกิดขึ้นกับตัวเมย์เองจนควบคุมตัวไม่ได้ เรื่องมีอยู่ว่าคุณมีนที่อุ๋มแสดงนั้นซึ่งมีตัวตนจริงๆ เธอเป็นสาวประเภทสองและเธอเป็นนางรำ นอกจากนี้เธอยังเป็นแฟนคลับของเมย์อีกด้วยจนเธออยากทำศัลยกรรมบนใบหน้าเพื่อให้สวยเหมือนเมย์แต่เธอเสียชีวิตไปแล้วจากการทำศัลยกรรมบนใบหน้า หลังจากนั้นวิญญาณของเธอพยายามสิงร่างของเมย์หลายครั้ง ตลอดจนคนในกองถ่ายทั้งหมดก็ค่อย ๆ ตายไปทีละคน ๆ เพราะเป็นฝีมือของวิญญาณสาวประเภทสอง จนในที่สุดวิญญาณสาวประเภทสองสิ่งร่างของเมย์โดยสมบูรณ์แบบ
นักแสดง

พิชญ์นาฎ สาขากร...เมย์/ติ่ง
อาภาศิริ นิติพน...อุ๋ม/มีน
เพ็ญพักตร์ ศิริกุล...ต่าย/คุณไฝ
โชคชัย เจริญสุข...โชค/หมอจรัล
ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล...พี่เชน (ผู้กำกับฯ)
สมภพ เวชชพิพัฒน์...ผู้เขียนบทฯ
เบื้องหลังและคำวิจารณ์

ผีคนเป็น เป็นผลงานภาพยนตร์จากการกำกับของ มณฑล อารยางกูร จตากการผลิตของ อาวอง ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของ อาร์.เอส. โปรโมชั่น
โดยระหว่างการถ่ายทำนั้น ซึ่งได้ถ่ายทำในสถานที่ ๆ เคยเกิดเหตุฆาตกรรมมาจริง ๆ ได้มีภาพแปลก ๆ ที่เชื่อว่าเป็นวิญญาณจริง ๆ ปรากฏขึ้นมาในภาพถ่ายต่าง ๆ จำนวนมาก ซึ่งได้ถูกนำมาขึ้นเครดิตในตอนท้ายด้วย
ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ว่า น่ากลัว แต่เนื้อเรื่องค่อนข้างซับซ้อน เพราะเป็นการซ้อนเรื่อง 3 เรื่องเข้าไว้ด้วยกัน และบางเสียงก็ว่าไม่สนุก ดูไม่รู้เรื่องเลยก็มี
แหล่งข้อมูลอื่น

ผีคนเป็น ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ชีวประวัติ ผีคนเป็น ที่ ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ผีคนเป็น (2006) ที่สยามโซน
ทีเกอร์ 1

|  ยานรบหุ้มเกราะที่ 6 "ทีเกอร์" แบบ E  |
| --- | --- |
ยานเกราะทีเกอร์ไอน์ในภาคเหนือของฝรั่งเศส มีนาคม 1944
ชนิด: รถถังหนัก
แหล่งกำเนิด:  ไรช์เยอรมัน
บทบาท
ประจำการ: 1942–1945
สงคราม: สงครามโลกครั้งที่สอง
ประวัติการผลิต
บริษัทผู้ผลิต: Henschel
มูลค่า: 250,800 ไรชส์มาร์ค
ช่วงการผลิต: 1942–1944
จำนวนที่ผลิต: 1,347
ข้อมูลจำเพาะ (RfRuK VK 4501H Ausf.E, Blatt: G-330)
มวล: 54 ตัน 57 ตัน (แบบ E) (น้ำหนักพร้อมรบ)
ความยาว: 6.316 เมตร (เฉพาะตัวถัง) 8.45 เมตร (รวมปืนใหญ่)
ความกว้าง: 3.56 เมตร
ความสูง: 3.00 เมตร
ลูกเรือ: 5 นาย (ผู้บังคับ, พลปืน, พลบรรจุ, พลขับ, ผู้ช่วยพลขับ)

เกราะ: 25–120 mm (0.98–4.72 in)
อาวุธหลัก: ปืนใหญ่ 8.8 ซม. หนึ่งกระบอก พร้อมกระสุนเจาะเกราะ
อาวุธรอง: ปืนกล 7.92 มม สองกระบอก ที่ 4,500 รอบ ที่ 4,800 รอบ (แบบ E)
เครื่องยนต์: ไมบัค HL230 P45 V-12 700 PS (690 แรงม้า, 515 กิโลวัตต์)
กำลัง/น้ำหนัก: 13 PS (9.5 กิโลวัตต์) / ตัน
กันสะเทือน: เหล็กบิด (Torsion bar)
ความสูงจากพื้นรถ: 0.47 เมตร
พิสัยปฏิบัติการ: 195 กิโลเมตร (วิ่งถนน) 110 กิโลเมตร (ข้ามภูมิประเทศ)
ความเร็ว: 45.4 กม/ชั่วโมง (ความเร็วสูงสุด) 20-25 กม/ชั่วโมง (ข้ามภูมิประเทศ)
ทีเกอร์ 1 (เยอรมัน: Tiger I) หรือชื่อทางการคือ พันท์เซอร์คัมพฟ์วาเกิน 6 "ทีเกอร์" (เยอรมัน: Panzerkampfwagen VI „Tiger“) ออกเสียงเรียกในภาษาเยอรมันว่า ทีเกอร์ไอน์ และในภาษาอังกฤษว่า ไทเกอร์วัน เป็นรถถังหนักของกองทัพบกเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ยานเกราะทีเกอร์ไอน์ถูกสร้างในช่วงปลายปี ค.ศ. 1942 ในช่วงต้นปฏิบัติการบาร์บารอสซา เพื่อตอบโต้ยานเกราะที-34 และคลีเมนต์ โวโรชีลอฟของโซเวียต ยานเกราะทีเกอร์ไอน์ถือเป็นยานเกราะแบบแรกของกองทัพเยอรมันที่ติดตั้งกระบอกปืนขนาด 88 มม. โดยกระบอกปืนนี้ได้ถูกทดสอบมาก่อนว่ามีประสิทธิภาพสูงในการยิงต่อต้าน รถถัง และเครื่องบิน ทีเกอร์ไอน์ถูกนำไปใช้ในในการรบแนวหน้าของเยอรมันในช่วงสงคราม โดยปกติแล้วทีเกอร์ไอน์ถูกนำมาแยกเป็นหน่วยยานเกราะอิสระ ซึ่งทำให้หน่วยทีเกอร์ไอน์สามารถปฏิบัติการได้อย่างค่อนข้างมีประสิทธิภาพ
แม้ว่าทีเกอร์ไอน์เป็นที่น่าเกรงขามต่อศัตรูเป็นอย่างมากก็ตาม ทว่า ในขณะเดียวกัน ทีเกอร์ไอน์ก็เป็นยานเกราะที่มีลักษณะซับซ้อนในการสร้าง ต้นทุนสูง และใช้เวลาในการผลิตยาวนาน อีกทั้งทีเกอร์ไอน์มักจะประสบปัญหาเครื่องจักรกลติดขัดบ่อยครั้งจึงทำให้ยานเกราะชนิดนี้ถูกยกเลิกการผลิตไป มีเพียงจำนวน 1,347 คันเท่านั้นที่ถูกผลิตขึ้นมาระหว่างเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1942 ถึงสิงหาคม ค.ศ. 1944 กองทัพเยอรมันได้ผลิตยานเกราะทีเกอร์ซไวขึ้นมาแทนที่
ยานเกราะนี้ถูกตั้งชื่อเล่นโดยแฟร์ดีนันท์ พอร์เชอ เดิมทีเรียกแต่เพียง "ทีเกอร์" เท่านั้น ต่อมาเมื่อมีการผลิตยานเกราะทีเกอร์ซไว จึงมีการเพิ่มตัวเลขโรมันไว้ด้านหลังชื่อเพื่อป้องกันความสับสน ยานเกราะทีเกอร์ไอน์มีชื่ออย่างเป็นทางการคือ '"ยานรบหุ้มเกราะที่ 6 แบบ H" (Panzerkampfwagen VI Ausführung H") แต่อย่างไรก็ตาม ยานเกราะนี้ได้ถูกนำมาออกแบบใหม่อีกครั้งเป็นรุ่นที่ดีขึ้น เรียกว่า "แบบ E" (Ausführung E) ในเดือนมีนาคม 1943  และมีลักษณะการออกแบบปืนใหญ่ของ SdKfz 181 เช่นเดียวกัน
ในปัจจุบันนี้มีทีเกอร์ไอน์ไม่กี่คันเท่านั้นที่ยังคงเหลืออยู่ให้โดยถูกนำมาแสดงในพิพิธภัณฑ์และงานแสดงทั่วโลก ตัวอย่างของยานเกราะที่ยังคงมีสภาพสมบูรณ์ที่สุดคือพิพิธภัณฑ์ยานเกราะ Bovington ทีเกอร์ไอน์ 131 ซึ่งเป็นยานเกราะคันเดียวที่ยังคงสามารถใช้ได้อยู่ในปัจจุบันนี้
ประวัติการออกแบบ > การออกแบบช่วงแรก

บริษัท Henschel & Sohn ได้เริ่มพัฒนาการออกแบบรถถังขนาดใหญ่ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1937 เมื่อวัฟเฟินอัมท์(กรมสรรพาวุธกองทัพเยอรมัน) ได้ร้องขอให้ Henschel ทำการพัฒนา Durchbruchwagen  ("ยานพาหนะบุกทะลวง") ในช่วงตันระหว่าง 30-33 มีการสร้างตัวรถถังที่เป็นต้นแบบเพียงคันเดียวและไม่เคยถูกติดตั้งด้วยป้อมปืน รูปร่างและช่วงล่างโดยทั่วไปของ Durchbruchwagen 1 จะมีลักษณะคล้ายกับรถถังรุ่นพันเซอร์ 3 ในขณะที่ป้อมปืนของมันจะคล้ายกับป้อมปืนของรถถังรุ่นพันเซอร์ 4 แบบ C รุ่นแรกที่มีปืนใหญ่ลำกล้องสั้นขนาด 7.5 ซม. L/24
ก่อนที่รถถังรุ่น Durchbruchwagen I จะเสร็จสมบูรณ์ ได้มีคำร้องออกมาสำหรับยานพาหนะประเภทหนักที่มีน้ำหนักกว่า 30 ตันพร้อมด้วยเกราะที่หนากว่า นี่คือ Durchbruchwagen II ซึ่งจะมีเกราะที่ด้านหน้าที่มีความหนากว่า 50 มม.(2 นิ้ว) และติดตั้งด้วยป้อมปืนของพันเซอร์ 4 ด้วยปืนใหญ่ลำกล้องสั้นขนาด 7.5 ซม. L/24 น้ำหนักโดยรวมจะมีประมาณอยู่ที่ 36 ตัน มีการสร้างตัวรถถังเพียงคันเดียวและไม่มีการติดตั้งด้วยป้อมปืน การพัฒนาเพิ่มเติมของ Durchbruchwagen ได้ถูกลดทอนลงใน ค.ศ. 1938 เพื่อสนับสนุนการออกแบบรถถังรุ่น VK 30.01 (H) และ VK 36.01 (H) ที่มีขนาดที่ใหญ่กว่าและมีเกราะที่ดีกว่าอีกด้วย ทั้งตัวรถถังต้นแบบของ Durchbruchwagen I และ II ถูกใช้เป็นพาหนะทดสอบจนถึงปี ค.ศ. 1941
ประวัติการออกแบบ > ความพยายามอื่น ๆ

การออกแบบรถถังขนาดกลางรุ่น VK 30.01 (H) และ รถถังหนักรุ่น VK 36.01 (H) ได้ทำการบุกเบิกด้วยการใช้ระบบกันสะเทือนแบบล้อสายพาน Schachtellaufwerk ที่มีความซับซ้อนของทอร์ชันบาร์แบบสปริง ล้อถนนหลักที่มีความทับซ้อนและสลับกันสำหรับรถถังที่ใช้งาน แนวคิดนี้ถูกคิดขึ้นมาแล้วเช่นเดียวกับรถสายพานของเยอรมันอย่าง Sd.Kfz. 7 รถถังรุ่น VK 30.01 (H) มีวัตถุประสงค์เพื่อติดตั้งปืนใหญ่สนับสนุนทหารราบขนาด 7.5 ซม. L/24 ที่มีความเร็วต่ำ(low-velocity) ปืนต่อต้านรถถังเอนกประสงค์แบบคู่ขนาด 7.5 ซม. L/40 หรือปืนใหญ่ภาคสนามขนาด 10.5 ซม. L/28 ในป้อมปืนครุพพ์ น้ำหนักโดยรวมอยู่ที่ 33 ตัน เกราะได้ถูกออกแบบให้มีขนาด 50 มม. บนพื้นผิวด้านหน้าและ 30 มม. บนพื้นผิวด้านข้าง ตัวรถถังต้นแบบสี่คันได้เสร็จสมบูรณ์สำหรับการทดสอบ สองคันนี้ได้รับการแก้ไขในภายหลังเพื่อสร้าง "Sturer Emil" ปืนต่อต้านรถถังอัตตาจร(12.8 ซม. Selbstfahrlafette L/61)
รถถังรุ่น VK 36.01 (H) มีวัตถุประสงค์เพื่อให้มีน้ำหนัก 40 ตัน พร้อมด้วยเกราะขนาด 100 มม.(4 นิ้ว) บนพื้นผิวด้านหน้า 80 มม. ที่ด้านข้างป้อมปืน และ 60 มม. ที่ด้านข้างตัวรถถัง รถถังรุ่น VK 36.01 (H) มีวัตถุประสงค์เพื่อแบกปืนใหญ่ขนาด  7.5 ซม. L/24, หรือ 7.5 ซม. L/43, หรือ 7.5 ซม. L/70, หรือ 12.8 cm L/28 ในป้อมปืนครุพพ์ที่ดูมีลักษณะที่คล้ายกับรถถังรุ่นพันเซอร์ 4 แบบ C ที่ขยายใหญ่ขึ้น ตัวรถถังต้นแบบหนึ่งคันได้ถูกสร้างขึ้น ตามมาด้วยอีกห้าคันในภายหลัง ป้อมปืนทั้งหกที่ถูกสร้างขึ้นไม่เคยถูกติดตั้งเลยและถูกนำไปใช้เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงแอตแลนติก โครงการรถถังรุ่น VK 36.01 (H) ได้ถูกยุบในปี ค.ศ. 1942 เพื่อสนับสนุนโครงการรถถังรุ่น VK 45.01
ประวัติการออกแบบ > การปรับปรุงเพิ่มเติม

ประสบการณ์ในการสู้รบกับรถถังทหารม้ารุ่น SOMUA S35  และรถถังหนักรุ่นชาร์ บี 1 ของฝรั่งเศส และรถถังทหารราบรุ่นมาทิลดา II ของบริติชในช่วงยุทธการที่ฝรั่งเศสในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 แสดงให้เห็นว่ากองทัพเยอรมันต้องการรถถังที่ติดตั้งด้วยอาวุธและหุ้มเกราะที่ดีกว่า
เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1941  Henschel และแฟร์ดีนันท์ พอร์เชอได้ถูกขอให้นำเสนอการออกแบบสำหรับรถถังหนัก 45 ตัน ให้เตรียมความพร้อมภายในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1942 พอร์เชอได้พยายามในการปรับปรุงรถถังแบบของพวกเขาเองอย่างรถถังเลโอพาร์ทต้นแบบรุ่น VK 30.01 (P) ในขณะที่ Henschel ได้พยายามให้กับรถถังรุ่น VK 36.01 (H) ที่ถูกปรับปรุงแล้ว Henschel ได้สร้างรถถังต้นแบบสองคัน: รถถังรุ่น VK 36.01 (H) H1 พร้อมด้วยปืนใหญ่ขนาด 8.8 ซม. L/56 และรุ่น VK 45.01 (H) H2 พร้อมด้วยปืนใหญ่ขนาด 7.5 ซ.ม. L/70
ประวัติการออกแบบ > การออกแบบครั้งสุดท้าย

เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1941 เยอรมนีได้เปิดฉากปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา การรุกรานสหภาพโซเวียต เยอรมันต้องตกตะลึงเมื่อต้องเผชิญหน้ากับรถถังขนาดกลางรุ่นที-34 และรถถงหนักรุ่น เควี-1 ของโซเวียตจำนวนมากมาย ซึ่งทนทานต่อรถถังและปืนต่อต้านรถถัง และตามที่นักออกแบบของ Henschel ได้กล่าวว่า "มันน่าตกตะลึงอย่างมาก เมื่อมันถูกพบว่ารถถังโซเวียตนั้นเหนือกว่าทุกสิ่งที่มีในแฮร์(กองทัพบกเยอรมัน)"
ในการได้รับคำสั่งเพื่อให้มีน้ำหนักที่เพิ่มมากขึ้นเป็น 45 ตัน และขนาดลำกล้องปืนเพิ่มขึ้นเป็น 8.8 ซม. วันครบกำหนดสำหรับต้นแบบใหม่ได้ถูกกำหนดเอาไว้ในวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1942 ซึ่งเป็นวันเกิดครบรอบ 53 ปี ของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งจะแตกต่างจากรถถังรุ่นพันเทอร์ การออกแบบนั้นไม่ได้รวมเข้าเกราะที่ลาดเอียง
พอร์เชอและ Henschel ได้ส่งงานการออกแบบต้นแบบ โดยแต่ละแบบจะใช้ป้อมปืนที่ถูกออกแบบโดยครุพพ์ พวกเขาได้ทำการสาธิตที่รัสเทนแบร์กต่อหน้าฮิตเลอร์ การออกแบบของ Henschel ได้รับการยอมรับ โดยส่วนใหญ่เป็นเพราะการออกแบบต้นแบบของรถถังปอร์เช่ VK 4501 (P) จะใช้ระบบส่งกำลังด้วยน้ำมันเบนซิน-ไฟฟ้าที่เป็นปัญญา ซึ่งต้องใช้ทองแดงจำนวนมากในการผลิตส่วนประกอบในระบบขับเคลื่อนไฟฟ้า ซึ่งเป็นวัสดุสงครามเชิงยุทธศาสตร์ที่เยอรมนีมีพลาธิการที่จำกัด คุณสมบัติทางไฟฟ้าที่ได้รับการยอมรับสำหรับการใช้านดังกล่าว การผลิตรถถังรุ่น Panzerkampfwagen VI  แบบ H ได้เริ่มต้นขึ้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1942 โดยคาดว่าจะได้รับคำสั่งซื้อสำหรับรถถังของเขา  พอร์เชอได้สร้างแชสซีสจำนวน 100 ตัว ภายหลังจากได้ทำสัญญากับ Henschel พวกมันได้ถูกใช้สำหรับยานเกราะพิฆาตรถถังแบบไม่มีป้อมปืนแบบใหม่ ลำตัวรถถังได้ถูกดัดแปลงเป็น พันท์เซอร์เยเกอร์ ทีเกอร์(เพ) ในต้นปี ค.ศ. 1943
รถถังทีเกอร์ยังคงอยู่ในรุ่นต้นแบบเมื่อถูกเร่งรีบเข้าประจำการเป็นครั้งแรก ดังนั้นจึงมีการเปลี่ยนแปลงทั้งขนาดใหญ่และขนาดเล็กตลอดในช่วงการผลิต ป้อมปืนที่ได้ถูกออกแบบใหม่พร้อมกับหลังคาโดมด้านล่างคือการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญที่สุด เพื่อเป็นการลดต้นทุน ความสามารถในสภาพจมลงเมื่อทำการลุยลงสู่แม่น้ำ และระบบกรองอากาศภายนอกได้ถูกลดลง
การออกแบบ

ทีเกอร์จะแตกต่างไปจากรถถังเยอรมันรุ่นก่อน ๆ เป็นหลักในส่วนใหญ่ปรัชญาการออกแบบ รถถังรุ่นก่อนจะมีความคล่องตัว เกราะ และอำนาจการยิงที่ดูสมดุล และบางครั้งศัตรูของพวกเขาก็มีอาวุธที่มากกว่า
แม้ว่าจะหนัก รถถังคันนี้ไม่ได้เชื่องช้ากว่าศัตรูที่ดีที่สุด อย่างไรก็ตาม ด้วยน้ำหนักที่ตายตัวมากกว่า 50 ตัน ระบบกันสะเทือน กระปุกเกียร์ และรายการอื่น ๆ ดังกล่าวได้มาถึงขีดจำกัดการออกแบบอย่างชัดเจน และการพังทหารอาจเกิดขึ้นบ่อยครั้ง หากไม่มีการบำรุงรักษาตามปกติ
แม้ว่าการออกแบบและแผนผังโดยทั่วไปจะมีลักษณะคล้ายกับรถถังขนาดกลางรุ่นก่อนอย่างพันเซอร์ 4 ส่วนทีเกอร์จะมีน้ำหนักมากกว่าสองเท่า นี่เป็นเพราะเกราะที่หนากว่าอย่างมาก ปืนหลักที่ใหญ่กว่า ปริมาณเชื้อเพลิงและกระสุนที่มากขึ้น เครื่องยนต์ที่ใหญ่ขึ้น และระบบส่งกำลังและระบบกันสะเทือนที่แข็งแรงมากขึ้น
การออกแบบ > เกราะ

ทีเกอร์ 1 นั้นมีเกราะตัวถังด้านหน้าที่หนาเพียง 100 ม.ม. (3.9 นิ้ว) ส่วนด้านหน้าของป้อมปืนที่หนาเพียง 100 ม.ม. (3.9 นิ้ว) และเกราะส่วนหน้าที่ติดกับปืนหลัก (gun mantlet) ที่มีความหนาต่างกันตั้งแต่ 120 มม.(4.7 นิ้ว) ถึง 200 มม.(7.9 นิ้ว) ทีเกอร์มีแผ่นเหล็กด้านข้างตัวรถถังที่หนากว่า 60 มม. (2.4 นิ้ว) และ 80 มม. ของเกราะบนโครงสร้างส่วนบนด้านข้าง/ป้อมปืนที่ยื่นโผล่ของรถถัง(Sponson) ในขณะที่ป้อมปืนด้านข้างและด้านหลักที่หนากว่า 80 มม.เกราะส่วนบนและส่วนล่างที่หนากว่า 25 มม.(1 นิ้ว) ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 1944 หลังคาป้อมปืนที่มีความหนาขึ้นเพียง 40 มม.(1.6) นิ้ว แผ่นเกราะส่วนใหญ่เป็นแบบแบนเรียบ โดยมีโครงสร้างที่ประสานกัน  โครงสร้างที่แบนเรียบนี้ได้ส่งเสริมการทำตัวมุมรถถังของทีเกอร์ที่มีขนาด 30-45 องศา เมื่อทำการยิงเพื่อเพิ่มความหนาอย่างมีประสิทธิภาพ ข้อต่อส่วนเกราะนั้นมีคุณภาพสูง แบบขั้นบันไดและถูกเชื่อมเหล็กมากกว่าการตอกหมุด และถูกทำด้วยเหล็กมาเรจิง(Maraging steel) เกราะโดยรวมทั้งหมดของทีเกอร์ 1 นั้นมีคุณภาพสูงสุดที่ใช้งานได้สำหรับการผลิตของ Henschel  และเยอรมนีในช่วงเวลานั้น
การออกแบบ > ปืน

ลำกล้องปืนใหญ่รถถังแบบ 56-คาลิเบอร์ที่ยาว ขนาด 8.8 ซม. เควาเค 36 ได้ถูกเลือกสำหรับทีเกอร์ การผสานรวมกันของเส้นกระสุนวิถีที่แบนจากความเร็วปากกระบอกที่สูงและความแม่นยำจากมองสายตาผ่านกล้องศูนย์เล็งลำกล้องปืนรถถังแบบ Leitz Turmzielfernrohr TZF 9b (ต่อมามันได้ถูกแทนที่ด้วยกล้องส่องตาข้างเดียวแบบ TZF 9c) ซึ่งทำให้มีความแม่นยำมากขึ้น ในการทดสอบการยิงของบริติชในช่วงสงคราม มีการยิงประมาณ 5 ครั้งอย่างต่อเนื่องบนเป้าที่มีขนาด 410X460 มม.(16X18 นิ้ว) ในระยะห่างประมาณ 1,100 เมตร(3,600 ฟุต) เมื่อเทียบกับปืนรถถังเยอรมันร่วมสมัยรุ่นอื่นอย่างลำกล้องปืนใหญ่รถถังขนาด 8.8 ซม. เควาเค 36 ที่สามารถทะลุเจาะเกราะที่เหนือกว่าลำกล้องปืนใหญ่รถถังขนาด 7.5 ซม. เควาเค 40 ในชตวร์มเกอชึทซ์ 3 และพันเซอร์ 4 แต่มีความด้อยกว่าลำกล้องปืนใหญ่รถถังขนาด 7.5 ซม. เควาเค 42 ในรถถังพันเทอร์ ภายในระยะการยิงประมาณ 2,500 เมตร ในระยะที่ไกลกว่า ลำกล้องปืนใหญ่รถถังขนาด 8.8 ซม. เควาเค 36 นั้นมีความเหนือกว่าในด้านการทะลุเจาะเกราะและความแม่นยำ ปืนใหญ่รถถังจะใช้เวลาประมาณ 10.9 วินาทีในการบรรจุกระสุน
กระสุนของทีเกอร์จะยิงเชื้อปะทุด้วยไฟฟ้า กระสุนทั้งสี่ประเภทที่สามารถใช้งานได้แต่กลับมีไม่ครบทั้งหมด หัวกระสุนปืนใหญ่แบบ PzGr 40 จะใช้แร่ทังสเตนซึ่งเกิดภาวะขาดแคลน เมื่อสงครามยังคงดำเนินต่อไป
PzGr. 39 (กระสุนเจาะเกราะแบบสวมฝาครอบปลอกกระสุนผสมกับฝาครอบหัวรบขีปนาวุธ)
PzGr. 40 (กระสุนเจาะเกราะผสมแบบแข็ง)
Hl. Gr. 39 (กระสุนระเบิดแรงสูงต่อสู้รถถัง)
sch. Sprgr. Patr. L/4.5 (ลูกกระสุนเพลิง)
การตั้งชื่อ

| การตั้งชื่อ> ต้นแบบ | การอ้างอิง> ต้นแบบ | วันที่> ต้นแบบ |
| --- | --- | --- |
| VK 45.01 | Henschel | 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1941 |
| Pz.Kpfw. VI Ausf. H1 (VK 4501) | Wa Prüf 6 | 21 ตุลาคม ค.ศ. 1941 |
| VK 4501 (H) | Wa J Rue (WuG 6) | 5 มกราคม ค.ศ. 1942 |
| Tiger H1 (VK 4501 – Aufbau fur 8,8 cm Kw.K.Krupp-Turm) | Wa Prüf 6 | กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 |
| Pz.Kpfw. VI (VK 4501/H Ausf. H1 (Tiger)) | Wa Prüf 6 | 2 มีนาคม ค.ศ. 1942 |
| Pz.Kpfw. "Tiger" H | Wa J Rue (WuG 6) | 20 มิถุนายน ค.ศ. 1942 |
| Pz.Kpfw. VI VK 4501 (H) Tiger (H) Krupp-Turm mit 8.8 cm Kw.K. L/56 fur Ausf. H1 | Wa Prüf 6 | 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1942 |
การผลิต
| Panzerkampfwagen VI H (Sd.Kfz. 182) | KStN 1150d | 15 สิงหาคม ค.ศ.1942 |
| Tiger I | Wa Prüf 6 | 15 ตุลาคม ค.ศ. 1942 |
| Pz.Kpfw. VI H Ausf. H1 (Tiger H1) | – | 1 ธันวาคม ค.ศ. 1942 |
| Panzerkampfwagen VI H Ausf. H1 Panzerkampfwagen Tiger Ausf. E | D656/21+ (Tank manual) | มีนาคม ค.ศ. 1943 |
| Pz.Kpfw. Tiger (8,8 cm L/56) (Sd.Kfz. 181) | KStN 1176e | 5 มีนาคม ค.ศ.1943 |
| Panzerkampfwagen Tiger Ausf. E (Sd.Kfz. 181) Panzerkampfwagen Tiger Ausf. E | D656/22 (Tank manual) | 7 กันยายน ค.ศ. 1944 |
คำสั่งของฮิตเลอร์ วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944 ให้เลิกใช้ชื่อว่า พันเซอร์คัมฟ์วาเก็น 6 และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น  พันเซอร์คัมฟ์วาเก็น ทีเกอร์ อัสท์. อี, ซึ่งเป็นชื่อที่ถูกใช้อย่างเป็นทางการจนกระทั่งสงครามสิ้นสุดลง. สำหรับการใช้งานโดยทั่วไป มักจะย่อคำสั้น ๆ ว่า ทีเกอร์
ผู้ใช้งาน

ไรช์เยอรมัน – ผู้ใช้งานหลัก
ฮังการี – ตัวอย่าง 13 คันที่ถูกมอบให้โดยเยอรมนี ใน ค.ศ. 1944 แก่กองทัพฮังการีที่หนึ่งเพื่อการสู้รบภายใต้คำสั่งของเยอรมันบนแนวรบด้านตะวันออก เนื่องจากขาดความสามารถในการซ่อมแซมจึงนำไปสู่การถูกทำลายล้างของรถถังส่วนใหญ่. ทีเกอร์ 3 คันที่ได้รับความเสียหายจึงถูกส่งกลับไปยังเยอรมนี.
ฝรั่งเศส –มีการใช้รถถังทีเกอร์ที่ยึดมาได้ในส่วนที่ยืดออกมาของแซ็งนาแซร์และฝ่ายสัมพันธมิตรรุกเข้าสู่เยอรมนี
โรมาเนีย – สองคันซึ่งถูกยึดมาได้ใน ค.ศ. 1944 ภายหลังจากการก่อรัฐประหารของกษัตริย์มีไฮ
รถถังที่มีบทบาท สมรรถนะ และยุคสมัยที่เทียบเคียงกัน

ไอเอส-1 และที-44 ของโซเวียต
เอ็ม26 เพอร์ชิงและเอ็ม4เออี2 76มม. ของสหรัฐ
ไทป์ 5 ชิริ ของญี่ปุ่น
รถถังเชอร์ชิล ของบริติช
เชิงอรรถ

↑  Without weapons, optics, or radio. 399,800 combat ready.
↑  Although 1,350 is a common figure, World War II magazine reported the figure of 1,355 in their January 1994 edition (p.16). Jentz gives a revised number of 1,347, including the prototype, the result of the most detailed investigation of the primary sources ever undertaken.
↑  Waffenamt Prüfwesen 6 – Panzer and Motorized Equipment Branch of the Heereswaffenamt (Army Weapons Department)
↑  Wa J Ru-WuG 6—Panzerkraftwagen und Zugkraftwagenabteilung – Tanks and Tractors Branch of Amtsgruppe fur Industrielle Rustung—Waffen und Gerat, the Group for Weapons and Equipment Manufacture
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Tiger I
รถถังทีเกอร์คันแรกที่มาพร้อมด้วยโดมกลมสูง(ด้านบนของรถถัง)
เกราะของทีเกอร์ 1 มีความหนาถึง 200 มม. บนเกราะส่วนหน้าที่ติดกับปืนหลัก (gun mantlet)
กล้องศูนย์เล็งลำกล้องปืนรถถังแบบTurmzielfernrohr TZF 9c
Tigers under construction. This hull rests on a jig (1944)
Assembly facility; the vehicles are fitted with the narrower transport tracks (1943)
ผู้ฝึกสอนฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า

| ผู้ฝึกสอนฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า |
| --- | --- |
รางวัลแรก: ค.ศ. 2016
ผู้รับรางวัล: ชาย:  โทมัส ทุคเคิล (ครั้งที่ 1) หญิง:  เอมมา เฮส์ (ครั้งที่ 1)
รางวัลมากที่สุด: ชาย:  เยือร์เกิน คล็อพ (2 รางวัล) หญิง:  ซารีนา วีคมัน (2 รางวัล)
เว็บไซต์: FIFA.com
ฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า (อังกฤษ: The Best FIFA Football Coach) เป็นรางวัลด้านฟุตบอลที่มอบให้แก่ผู้ฝึกสอนฟุตบอลชายและฟุตบอลหญิงที่ทำผลงานได้ดีที่สุดประจำปี ในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา
ผู้ชนะรางวัลผู้ฝึกสอนฟุตบอลชายยอดเยี่ยมของฟีฟ่า

| ปี | อันดับ | ชื่อ | ทีม | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | 1 |  เกลาดีโอ รานีเอรี |  เลสเตอร์ซิตี | 22.06% |
| 2016 | 2 |  ซีเนดีน ซีดาน |  เรอัลมาดริด | 16.56% |
| 2016 | 3 |  ฟือร์นังดู ซังตุช |  โปรตุเกส | 16.24% |
| 2017 | 1 |  ซีเนดีน ซีดาน |  เรอัลมาดริด | 46.22% |
| 2017 | 2 |  อันโตนีโอ กอนเต |  เชลซี | 11.62% |
| 2017 | 3 |  มัสซีมีเลียโน อัลเลกรี |  ยูเวนตุส | 8.78% |
| 2018 | 1 |  ดีดีเย เดช็อง |  ฝรั่งเศส | 30.52% |
| 2018 | 2 |  ซีเนดีน ซีดาน |  เรอัลมาดริด | 25.74% |
| 2018 | 3 |  ซลัตกอ ดาลิช |  โครเอเชีย | 11.81% |
| 2019 | 1 |  เยือร์เกิน คล็อพ |  ลิเวอร์พูล | 48 |
| 2019 | 2 |  แป็ป กวาร์ดิออลา |  แมนเชสเตอร์ซิตี | 38 |
| 2019 | 3 |  เมาริซิโอ โปเชติโน |  ทอตนัมฮอตสเปอร์ | 27 |
| 2020 | 1 |  เยือร์เกิน คล็อพ |  ลิเวอร์พูล | 24 (ชนะจากการลงคะแนนเสียงเพิ่มเติมจากผู้ฝึกสอนทีมชาติ) |
| 2020 | 2 |  ฮันส์-ดีเทอร์ ฟลิค |  ไบเอิร์นมิวนิก | 24 |
| 2020 | 3 |  มาร์เซโล บิเอลซา |  ลีดส์ยูไนเต็ด | 11 |
| 2021 | 1 |  โทมัส ทุคเคิล |  เชลซี | 28 |
| 2021 | 2 |  โรแบร์โต มันชีนี |  อิตาลี | 15 |
| 2021 | 3 |  แป็ป กวาร์ดิออลา |  แมนเชสเตอร์ซิตี | 14 |
ผู้ฝึกสอน

ผู้ฝึก หรือ ผู้ชี้แนะ (อังกฤษ: coach) คือคนที่มีหน้าที่ในการกำหนดทิศทางการเล่นและออกคำสั่งหรือคำแนะนำต่าง ๆ ให้กับนักกีฬา เพื่อใช้เวลาลงสนามการแข่งขันกีฬา โดยอาจจะกล่าวได้ว่าผู้ฝึกเป็นคนกำหนดยุทธศาสตร์และวิธีการของการแข่งกีฬาให้กับนักกีฬาของตน ซึ่งผู้ฝึกส่วนใหญ่ก็คือนักกีฬาคนหนึ่งที่เคยเล่นและเข้าใจในกีฬาประเภทหนึ่ง ๆ เป็นอย่างดี
โดยทั่ว ๆ ไปแล้ว ผู้ฝึกอาจจะมีผู้ช่วยในการทำงานอยู่ และตัวผู้ฝึกเองก็ถือได้ว่าเป็นผู้ที่เป็นตัวแทนความสำเร็จของนักกีฬาที่ตนเองฝึกสอนมา บ่อยครั้งที่การฝึกสอนผู้เล่นหรือการวางตัวผู้เล่นจะเป็นหน้าที่ของผู้ช่วย ส่วนผู้ฝึกนั้นจะมีหน้าที่ใหญ่อื่น ๆ เช่น การวางวิสัยทัศน์ให้กับทีม การกำหนดยุทธศาสตร์หลักของทีมเพื่อเอาไว้ใช้ในการฝึกนักกีฬาต่อไป
หน้าที่

ในการแข่งกีฬาหลาย ๆ อย่าง ผู้ฝึกอาจจะเป็นผู้จัดการทีมด้วยเช่นกัน มีหน้าที่ในการคัดเลือกตัวคนเล่นหรือเจรจาต่อรองสัญญาต่าง ๆ ของนักกีฬาที่ตนสังกัด และในส่วนของการฝึกซ้อม ผู้ฝึกก็จะมีหน้าที่ในการสอนทักษะ สอนกฎและวิธีการของกีฬาให้กับนักกีฬา ซึ่งการฝึกสอนเหล่านี้อาจจะประกอบไปด้วยผู้ฝึกหลาย ๆ คนหลาย ๆ หน้าที่ด้วยกัน เช่น ผู้ฝึกเฉพาะทางในการตั้งรับ ผู้ฝึกเฉพาะทางในการรุก เป็นต้น และเนื่องจากหน้าที่การฝึกสอนต่าง ๆ ถูกแบ่งไปโดยผู้ฝึกแต่ละคน ดังนั้น จำเป็นที่จะต้องมีหัวหน้าผู้ฝึกอีกคนหนึ่งซึ่งมีหน้าที่คอยประสานงานกับผู้ฝึกคนอื่น ๆ
ผู้ฝึกที่ประสบความสำเร็จมักจะเป็นผู้มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักมากกว่าบรรดานักกีฬาที่เข้าได้ฝึกสอนมา และผู้ฝึกจะคอยเป็นหน้าเป็นตาให้กับทีมหรือนักกีฬาของตนอีกด้วย
ดูเพิ่ม

หัวหน้าผู้ฝึกสอน (อเมริกันฟุตบอล)
ผู้จัดการ (ฟุตบอล)
ผู้ฝึกสอน (เบสบอล)
ผู้จัดการ (เบสบอล)
ผู้ฝึกสอน (บาสเกตบอล)
ผู้ฝึกสอน (ฮอกกี้น้ำแข็ง)