stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วรรัตน์ สุวรรณรัตน์

| วรรัตน์ สุวรรณรัตน์ |
| --- | --- |
วรรัตน์ สุวรรณรัตน์
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 22 มกราคม พ.ศ. 2520 (47 ปี) กรุงเทพมหานคร
อาชีพ: นักแสดง นางแบบ
ผลงานเด่น: อังกอร์ จาก อังกอร์   อนัณยตา จาก นางมาร
สังกัด: ช่อง 7 (2542 - 2547) 2554-ปัจจุบัน
ดร. วรรัตน์ สุวรรณรัตน์  หรือ เอ็มม่า รองอันดับ 1 นางสาวไทย ปี 2540 และ มิสเอเชียแปซิฟิก ปี 1997 เป็น นักแสดง นางแบบ ลูกครึ่ง ไทย-ไอริช และอดีตพิธีกร ผู้หญิงถึงผู้หญิงสวย
ประวัติ

เอ็มม่า จบการศึกษา เกียรตินิยมเหรียญทอง จากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ปริญญาโท ศิลปศาสตร์ ยุโรปศึกษา จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ด้วย (เกรดเฉลี่ย 3.92) และปริญญาโทสาขาปรัชญาจาก มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ สหราชอาณาจักร เกียรตินิยม และ ปริญญาเอกทางรัฐศาสตร์ที่ มหาวิทยาลัยไฟรบวร์ก สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี
ประวัติการประกวด

เอ็มม่าได้ตำแหน่งมิสไทยแลนด์ยูเคคนแรก จากการเข้าประกวดมิสไทยแลนด์ยูเคประจำปี พ.ศ. 2539 จัดขึ้นเป็นครั้งแรกในปี  พ.ศ. 2539  ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เข้าประกวดนางสาวไทยในปี พ.ศ 2540 จัดการประกวดที่ ห้องบางกอกคอนเวนชั่น เซ็นเตอร์ เซ็นทรัลลาดพร้าว ได้ตำแหน่งรองนางสาวไทยอันดับ 1 พร้อมรางวัลพิเศษ ขวัญใจผู้ชม จากคะแนนโหวตผู้ชมทางบ้าน หลังจากนั้นช่อง 7 ส่งเธอเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวด มิสเอเชียแปซิฟิก 1997 ที่ ดาเบา ฟิลิปปินส์ ได้ตำแหน่ง มิสเอเชียแปซิฟิก 1997  และได้รางวัลพิเศษ นางงามยิ้มสวย
ประวัติการประกวด > ผลงานละคร

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2542 | เพชรตาแมว | บุษยรัตน์ | ช่อง 5 |
| พ.ศ. 2542 | คู่อันตรายดับเครื่องชน | องค์หญิง | ช่อง 7 |
| พ.ศ. 2543 | อังกอร์ | อังกอร์ | ช่อง 7 |
| พ.ศ. 2544 | ทอง 5 | ร.ต.อ.หญิง ตาฟา | ช่อง 7 |
| พ.ศ. 2545 | สะใภ้ไฮโซ |  | ช่อง 5 |
| พ.ศ. 2545 | นางมาร | อนัณยตา | ช่อง 7 |
| พ.ศ. 2546 | เล็กใหญ่ไม่เกี่ยว ขอเอี่ยวด้วยคน | นิสา | ช่อง 7 |
| พ.ศ. 2548 | สืบ-สาว-ราว-รัก | นิสา | ช่อง 7 |
คิดดี้เกรด

| --- | --- |
คิดดี้เกรด
キディ・グレイド
ชื่อภาษาอังกฤษ: Kiddy Grade
แนว: แฟนตาซีวิทยาศาสตร์, ผจญภัย
อนิเมะ
กำกับโดย: เคจิ โกโต้
สตูดิโอ: กอนโซ
มังงะ
คิดดี้เกรด รีเวิร์ส
เขียนโดย: gimik & กอนโซ (เรื่อง) ฮิโยะฮิโยะ (ภาพ)
สำนักพิมพ์:  คาโดคาวะโชเต็น
มังงะ
คิดดี้เกรด VS (เวอร์ซัส)
เขียนโดย: gimik & กอนโซ  & ฮิเดฟุมิ คิมูระ (เรื่อง)  อาริคุอิ ฟูจิมารุ(ภาพ)
สำนักพิมพ์:  ฟูจิมิโชเต็น
คิดดี้เกรด (ญี่ปุ่น: キディ・グレイド; โรมาจิ: Kidi Gureido ทับศัพท์จาก Kiddy Grade) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่นแนวแฟนตาซีวิทยาศาสตร์ ผลิตโดย gimik และบริษัทกอนโซ ออกฉายเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2546 ในประเทศไทยจัดจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีและดีวีดี โดยบริษัทอามีโก สตูดิโอ
ตัวละคร

เอแคลร์ (エクレール ; Eclair มีความหมายในภาษาฝรั่งเศสว่า สายฟ้า)
ลูมิแอร์ (リュミエール ; Lumiere มีความหมายในภาษาฝรั่งเศสว่า แสงสว่าง)
เอคลิปส์ (エクリプス ; Eclipse)
วิโอล่า และ เคซาลิโอ้ (ビオラ & セザリオ  ; Viola and Cesario)
อาลูฟ และ โดเวลก์ (アールヴ & ドヴェルグ ; Alv and Dvergr)
อาร์มบรัสท์ (アームブラスト ; Armbrust มีความหมายในภาษาเยอรมันว่า คลังอาวุธ)
เชอวาลิเย่ โดทริช (Chevalier d'Autriche มีความหมายในภาษาฝรั่งเศสว่า อัศวินแห่งออสเตรีย)
เครื่องจักร

ลามิวส์ (La Muse เป็นภาษาฝรั่งเศส ตรงกับภาษาอังกฤษว่า The Muse หรือ เทพธิดาแห่งศิลปะทั้งเก้าองค์)
โดน่าชูรัค (Donnerschlag มีความหมายในภาษาเยอรมันว่า ฟ้าผ่า)
ดุกคาลีออน (Deucalion ชื่อกษัตริย์ในเรื่องน้ำท่วมโลกของตำนานกรีก)
รายชื่อตอน

Depth / Space
Tight / Bind
Prisoner / Escort
High / Speed
Day / Off
Twin / Star
Trial / Child
Forbiden / Instrument
Mirage / Snare
Rebirth / Slave
Set / Free
Frozen / Life
Conflict / Destiny
Steel /Heart
Break / Down
Look / Back
Phantasm / Reborn
Unmasked /Face
Take / Revenge
Lost / Days
Nouvlesse / Ark
Demolition / Titan
Annihilation / Zero
As Time Goes By
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2012-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
ลีราใหม่ตุรกี

| ลีราใหม่ตุรกี |
| --- | --- |
Yeni Türk Lirası (ตุรกี)
เหรียญลีราใหม่
ISO 4217
รหัส: TRY
การตั้งชื่อ
หน่วยย่อย: 
 1/100: คุรัสใหม่
สัญลักษณ์: YTL
ธนบัตร: 1, 5, 10, 20, 50, 100 ลีราใหม่
เหรียญ: 1, 5, 10, 25, 50 คุรัสใหม่, 1 ลีราใหม่
ข้อมูลการใช้
ผู้ใช้: ตุรกีและไซปรัสเหนือ
การตีพิมพ์
ธนาคารกลาง: ธนาคารกลางแห่งสาธารณรัฐตุรกี
 เว็บไซต์: www.tcmb.gov.tr
การประเมินค่า
อัตราเงินเฟ้อ: 9.8 เปอร์เซนต์ (ตุรกี) 9.1 เปอร์เซนต์ (ไซปรัสเหนือ)
 ที่มา: The World Factbook
ลีราใหม่ตุรกี เป็นสกุลเงินของประเทศตุรกีและไซปรัสเหนือ โดย 1 ลีราใหม่แบ่งออกเป็น 100 คุรัสใหม่
ประวัติ

เนื่องจากประเทศตุรกีประสบปัญหาเงินเฟ้ออย่างต่อเนื่องตั้งแต่ช่วง คริสต์ทศวรรษ 1970 จนถึง คริสต์ทศวรรษ 1990 ทำให้สกุลเงินลีราของตุรกีอ่อนค่าลงอย่างมาก ดังอัตราแลกเปลี่ยนต่อไปนี้
พ.ศ. 2509 — 1 ดอลลาร์สหรัฐ = 9 ลีรา
พ.ศ. 2523 — 1 ดอลลาร์สหรัฐ = 90 ลีรา
พ.ศ. 2531 — 1 ดอลลาร์สหรัฐ = 1,300 ลีรา
พ.ศ. 2538 — 1 ดอลลาร์สหรัฐ = 45,000 ลีรา
พ.ศ. 2539 — 1 ดอลลาร์สหรัฐ = 107,000 ลีรา
พ.ศ. 2544 — 1 ดอลลาร์สหรัฐ = 1,650,000 ลีรา
พ.ศ. 2547 — 1 ดอลลาร์สหรัฐ = 1,350,000 ลีรา
13 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 — 1 ดอลลาร์สหรัฐ = 1.26 ลีราใหม่ หรือ 1,260,000 ลีรา
ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2548 จึงได้มีการประกาศใช้เงินสกุลใหม่คือลีราใหม่ โดยให้ 1 ลีราใหม่ มีค่าเท่ากับ 1,000,000 ลีราเดิม ซึ่งเปรียบเสมือนเป็นการหารจำนวนตัวเลขลงไป 1 ล้านทำให้ดูไม่วุ่นวายมากนักและให้ประชาชนนำเงินสกุลเก่ามาแลกที่ธนาคารเป็นสกุล ลีราใหม่ ได้ ณ ตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2548 เป็นต้นไป
เหรียญและธนบัตร

เหรียญที่ใช้ได้แก่ เหรียญ 1, 5, 10, 25, 50 คุรัสใหม่ และ 1 ลีราใหม่ ธนบัตรที่ใช้ได้แก่ ธนบัตร 1, 5, 10, 20, 50 และ 100 ลีราใหม่
| ด ค กสกุลเงินตราในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
สหภาพยุโรป:  ปอนด์สเตอร์ลิง  เลฟบัลแกเรีย  โกรูนาเช็ก  โครนเดนมาร์ก  ยูโร  ปอนด์ยิบรอลตาร์  โฟรินต์ฮังการี  ซวอตือโปแลนด์  เลวูโรมาเนีย  ครูนาสวีเดน 
ยุโรปตะวันออก:  รูเบิลเบลารุส  ลารีจอร์เจีย  เลวูมอลโดวา  รูเบิลรัสเซีย  รูเบิลทรานส์นีสเตรีย (ไม่เป็นที่ยอมรับ)  ฮรึวญายูเครน 
ยุโรปใต้:  เลคแอลเบเนีย  คอนเวร์ทีบิลนามาร์คบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  แดนาร์มาซิโดเนีย  ดีนาร์เซอร์เบีย  ลีราใหม่ตุรกี 
ยุโรปตะวันตก:  โครนาแฟโร  ปอนด์เกิร์นซีย์  ปอนด์เจอร์ซีย์  ปอนด์แมน  โครนนอร์เวย์  ฟรังก์สวิส 
อดีตสกุลเงิน:  มาร์คเยอรมัน  ฟรังก์ฝรั่งเศส  ลีราอิตาลี  เปเซตาสเปน  กิลเดอร์ดัตช์  ฟรังก์เบลเยียม  ชิลลิงออสเตรีย  เอสคูโดโปรตุเกส  ดรัคมากรีก  ปอนด์ไอริช  ลีราวาติกัน  โครูนาสโลวัก  มาร์คกาฟินแลนด์  ลีราออตโตมัน  รูเบิลโซเวียต  ดีนาร์ยูโกสลาฟ  โครนออสเตรีย-ฮังการี  ไรชส์มาร์ค  มาร์คเยอรมันตะวันออก  โครูนาเชโกสโลวาเกีย  คูนาโครเอเชีย 
สกุลเงิน: ทวีปเอเชีย - ทวีปอเมริกา - ทวีปแอฟริกา - เขตโอเชียเนีย
| ด ค กสกุลเงินตราในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียเหนือและกลาง:  เท็งเกคาซัคสถาน  ซอมคีร์กีซสถาน  โซโมนีทาจิกิสถาน  มานัตเติร์กเมนิสถาน  ซอมอุซเบกิสถาน  รูเบิลรัสเซีย 
เอเชียตะวันออก:  หยวนจีน  ดอลลาร์ฮ่องกง  ปาตากามาเก๊า  เยนญี่ปุ่น  วอนเกาหลีเหนือ  วอนเกาหลีใต้  ทูกรีกมองโกเลีย  ดอลลาร์ไต้หวันใหม่ 
เอเชียใต้:  ฏากาบังกลาเทศ  งุลตรัมภูฏาน  รูปีอินเดีย  รูฟียาห์มัลดีฟส์  รูปีเนปาล  รูปีปากีสถาน  รูปีศรีลังกา  ดอลลาร์สหรัฐ บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  ดอลลาร์บรูไน  จัตพม่า  เรียลกัมพูชา  เซ็งตาวูติมอร์-เลสเต  รูปียะฮ์อินโดนีเซีย  กีบลาว  ริงกิตมาเลเซีย  เปโซฟิลิปปินส์  ดอลลาร์สิงคโปร์  บาทไทย  ดอลลาร์สหรัฐ ติมอร์-เลสเต  ด่งเวียดนาม 
เอเชียตะวันตก:  อัปซาร์อับฮาเซีย ไม่เป็นที่ยอมรับ  อัฟกานีอัฟกานิสถาน  ดรัมอาร์มีเนีย  มานัตอาเซอร์ไบจาน  ดีนาร์บาห์เรน  ปอนด์อียิปต์ ฉนวนกาซา  ยูโร ไซปรัส  ลารีจอร์เจีย  เรียลอิหร่าน  ดีนาร์อิรัก  เชเกลอิสราเอลใหม่  ดีนาร์จอร์แดน  ดีนาร์คูเวต  ปอนด์เลบานอน  ดรัมนากอร์โน-คาราบัค ไม่เป็นที่ยอมรับ  เรียลโอมาน  รูเบิลรัสเซีย อับฮาเซีย  เซาท์ออสซีเชีย  ริยาลกาตาร์  ริยาลซาอุดีอาระเบีย  ปอนด์ซีเรีย  ลีราใหม่ตุรกี  เดอร์แฮมสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เรียลเยเมน 
สกุลเงินในอดีต:  วอนเกาหลี  เยนเกาหลี  เยนไต้หวัน  ลีราออตโตมัน  รูเบิลโซเวียต  ด่งเวียดนามเหนือ  ด่งเวียดนามใต้  ปอนด์อิสราเอล 
 สกุลเงิน ทวีปยุโรป ทวีปอเมริกา ทวีปแอฟริกา เขตโอเชียเนีย
คำ ผกา

| ลักขณา ปันวิชัย |
| --- | --- |
เกิด: 28 มิถุนายน พ.ศ. 2515 (52 ปี) จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย
นามปากกา:   คำ ผกา  ฮิมิโตะ ณ เกียวโต  คำปัน ณ ปันนา 
อาชีพ: นักเขียน, พิธีกร
สัญชาติ: ไทย
การศึกษา: ปริญญาโท
จบจาก: มหาวิทยาลัยเกียวโต
แนว: สะท้อนสังคม
ผลงานที่สำคัญ: กระทู้ดอกทอง
ช่วงปีที่ทำงาน: พ.ศ. 2545 – ปัจจุบัน
ลักขณา ปันวิชัย ชื่อเล่น แขก เกิดเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2515 ที่อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ เป็นนักเขียนที่เป็นรู้จักในฐานะนักเขียนคอลัมน์เรื่อง "กระทู้ดอกทอง" และพิธีกรในสถานีวอยซ์ทีวี
ในอดีตได้ทำงานเป็น ครู นักข่าว คอลัมนิสต์ และ ล่าม เคยถ่ายภาพเปลือยให้แก่นิตยสาร GM Plus และถ่ายภาพเปลือยตัวเองเพื่อแสดงความเห็นในคดีระหว่างพนักงานอัยการ กับอำพล ตั้งนพกุล
ในขณะที่เป็นนักเขียนเธอได้มีนามปากกาหลายชื่อ ได้แก่ "คำ ผกา", "ฮิมิโตะ ณ เกียวโต" และ "คำปัน ณ ปันนา"
ผลงานที่ตีพิมพ์เป็นเล่ม

Open House 2 (2545 รวมบทความของนักเขียนหลายคน)
คืนวันพุธ (เรื่องสั้น) ใน  อิสตรีอีโรติก (2545 รวมเรื่องสั้นของนักเขียนหลายคน)
กระทู้ดอกทอง (2546 รวมบทความวิจารณ์วรรณกรรมที่เคยตีพิมพ์ในสยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์)
รักเธอ (เรื่องสั้น) ใน ชู้ รักนอกใจ (2546 รวมเรื่องสั้นของนักเขียนหลายคน)
เซี่ยงไฮ้เบบี้ (2546 นวนิยายกึ่งอัตชีวประวัติ แปลจากผลงานของเว่ย ฮุ่ย)
ฉัน-บ้า-กาม (2547)
รักไม่เคยชิน (2547)
เรียกฉันว่า...ผู้หญิงพิเศษ (2547 รวมบทความของนักเขียนหลายคน)
เกียวโต คู่มือท่องเที่ยวญี่ปุ่นด้วยตนเอง (2552 เขียนร่วมกับกรกฎ พัลลภรักษา)
ส้นสูง สโนไวท์ ลิปสติก (2552 เขียนร่วมกับกุสุมาลย์ ณ กำพู)
บนเตียงเดี่ยว (เรื่องสั้น) ใน ริมฝีปาก (รวมเรื่องสั้นของนักเขียนหลายคน)
ก็ไพร่นิค่ะ (2553)
เปิด เปลื้อง เปลือย คำ ผกา  (2554)
จดหมายจากเกียวโต (2545 รวมบทความสัพเพเหระเกี่ยวกับญี่ปุ่นที่เคยตีพิมพ์ในสยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์)
จดหมายจากสันคะยอม (2546)
ยำใหญ่ใส่ความรัก (2546)
ยุให้รำตำให้รั่ว (2548 รวมบทความจากคอลัมน์ชื่อเดียวกันที่เคยตีพิมพ์ในสยามรัฐสัปดาหวิจารณ์)
โสดสนุกสูตรอร่อย (2550)
เกียวโต รักเธอมากขึ้นทุกวัน (2552)
จักรวาลในสวนดอกไม้ (2552) ISBN : 9789744752383
เมนูปรารถนา
คลุกข้าวซาวเกลือ (2554 รวมบทความจากคอลัมน์ชื่อเดียวกันที่เคยตีพิมพ์ในนิตยสารดิฉัน)
ติด (เรื่องสั้น) ใน สามัคคีเพศ (2554)
เกียวโตที่รัก โตเกียวที่คิดถึง (2558) ร่วมกับณัฐพงศ์ ไชยวานิชย์ผล
คืนนี้ฉันไม่อยากนอนกับใคร (เรื่องสั้น) ใน ทำไมเธอร้องไห้ (2549 รวมเรื่องสั้นของนักเขียนหลายคน)
ผลงานสื่อ

รายการ Diva Cafe ทางช่อง Voice TV (2556)
รายการ คิดเล่นเห็นต่างกับคำผกา ทางช่อง Voice TV (2558)
รายการ Talking Thailand (เดิมชื่อ Tonight Thailand) ทางช่อง Voice TV (2558–ปัจจุบัน)
รายการ In Her Eyes ทางช่อง Voice TV (2563–ปัจจุบัน)
รายการ แซ่มลื้ม ทางช่อง Voice TV
รายการ Daily Topics (เป็นพิธีกรรับเชิญร่วมกับจอห์น วิญญู วงศ์สุรวัฒน์) ทางช่องเครือข่าย SpokeDark TV
รายการ โค้ชแขก ทางช่องเครือข่าย SpokeDark TV (2564–2565)
รายการ ข่าวจบคนไม่จบ ทางช่องข่าวสด
รายการคุยคลายข่าว ทางNBT
แหล่งข้อมูลอื่น

คำ ผกา ที่เฟซบุ๊ก (เพจโค้ชแขก)
คำ ผกา ที่เฟซบุ๊ก (เพจวอยซ์ทีวีอินเฮอร์อาย)
คำ ผกา ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
คำ ผกา ที่อินสตาแกรม
Coach Khaek TV บน ยูทูบ
Kam Phaka TV บน ยูทูบ
สัมภาษณ์ คำ ผกา: ว่าด้วยเรื่องวัฒนธรรมมั่ว ๆ หมีแพนด้า-ไข้หวัด2009 และการเมืองที่ซับซ้อนกว่าเรื่อง 2 สี
เมโทรโพลิส

| เมโทรโพลิส |
| --- | --- |

กำกับ: Fritz Lang
เขียนบท: Thea von Harbou (นวนิยาย)  Fritz Lang (บทภาพยนตร์)
อำนวยการสร้าง: Erich Pommer
นักแสดงนำ: Alfred Abel Brigitte Helm Gustav Fröhlich Rudolf Klein-Rogge
กำกับภาพ: Karl Freund Günther Rittau Walter Ruttmann
ดนตรีประกอบ: Gottfried Huppertz (ฉบับ ปี 1927)
ผู้จัดจำหน่าย:  Universum Film A.G. Paramount Pictures
วันฉาย:  10 มกราคม ค.ศ. 1927  6 มีนาคม ค.ศ. 1927
ความยาว:  210 นาที (รอบปฐมทัศน์)   114 นาที (ปี 1927)
ประเทศ: เยอรมนี
ภาษา: ภาพยนตร์เงียบ
ทุนสร้าง: ประมาณ 5.1 ล้าน ไรช์มาร์ก
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
เมโทรโพลิส (เยอรมัน: Metropolis) หรือในชื่อไทยว่า  เมโทรโพลิส เมืองล่าหุ่นยนต์ เป็นภาพยนตร์ไซไฟ จากประเทศเยอรมนี ที่ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2470 และได้รับการยกย่องว่าเป็นภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ที่ดีที่สุด เป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งมีการสร้างภาพยนตร์เรื่อง 2001 จอมจักรวาล ในปี พ.ศ. 2511 จึงเสียอันดับไป
เมโทรโพลิส เป็นภาพยนตร์เงียบ ขาว-ดำ ผลงานสร้างและกำกับของ ฟริทซ์ แลง นักสร้างภาพยนตร์ชาวออสเตรีย ด้วยทุนสร้างมหาศาลในขณะนั้น ใช้นักแสดงประกอบชายถึง 26,000 คน นักแสดงประกอบหญิง 11,000 คน และเด็ก 950 คน  โดยมีนวนิยายชื่อเดียวกัน เขียนโดย Thea von Harbou ภรรยาชาวเยอรมันของ ฟริทซ์ แลง นำเค้าโครงเรื่องจากบทภาพยนตร์ที่ฟริทซ์ แลง เขียนไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2467
หุ่นยนต์ มาเรีย
เมโทรโพลิส ออกฉายรอบปฐมทัศน์ในเยอรมัน ด้วยความยาว 210 นาที เมื่อนำมาฉายในสหรัฐอเมริกา กลับถูกตัดต่อเหลือเพียง 114 นาที เนื่องจากภาพยนตร์มีความยาวมากเกินไป และม้วนฟิล์มภาพยนตร์ฉบับดั้งเดิม กลับสูญหายไป จากนั้นได้มีการตัดต่ออีกหลายครั้ง ฉายที่ความยาวประมาณ 80-90 นาที
ในปี ค.ศ. 1984 มีการนำภาพยนตร์ออกมาฉายใหม่ ตัดต่อเหลือความยาวประมาณ 80 นาที และทำดนตรีประกอบใหม่ในรูปแบบเพลงป๊อป-ร็อก (จากต้นฉบับเดิม บรรเลงด้วยวงออเคสตรา)
ในโอกาสฉลองครบรอบ 75 ปี ของภาพยนตร์เรื่องนี้ ในปี ค.ศ. 2002 ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกบูรณะด้วยคอมพิวเตอร์กราฟิก และเพิ่มเติมฟุตเตจ จนมีความยาว 123 นาที และบันทึกเสียงดนตรีประกอบใหม่ ด้วยวงออเคสตรา โดยยึดถือตามต้นฉบับเดิม
เมโทรโพลิส เข้ามาฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เป็นภาพยนตร์ฉายปิดงานเทศกาลภาพยนตร์โลกแห่งกรุงเทพ ครั้งที่ 1 (World Film Festival of Bangkok 2003) ที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย  บรรเลงดนตรีโดยวงออเคสตราจาก วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล
สิ่งที่ภาพยนตร์ได้ให้ไว้

เมโทรโพลิส นับได้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่ถือเป็นต้นแบบของภาพยนตร์ไซไฟในเวลาต่อมา อีกทั้งยังเป็นภาพยนตร์ที่เต็มไปด้วยองค์ประกอบทางศิลปะอย่างที่เรียกว่า เยอรมัน เอกซ์เพรสชั่นนิสม์ (German Expressionism) เรื่องสำคัญอีกด้วย  ตัวละคร หุ่นมาเรีย ในเรื่อง ก็เป็นต้นแบบของ หุ่นซีทรีพีโอในเรื่อง สตาร์วอรส์ ในเวลาต่อมา
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลภาพยนตร์ เมโทรโพลิส เมืองล่าหุ่นยนต์  จาก สยามโซน
บทความ ต้นตระกูลหนังไซไฟ กับ (Bangkok) Metropolis (ต้นฉบับจาก คอลัมน์สนามวิจารณ์ หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ 31 ต.ค. 2546)
วีณารัตน์ เลาหภคกุล

| วีณารัตน์ เลาหภคกุล |
| --- | --- |

เกิด: 12 กันยายน พ.ศ. 2521 (46 ปี)
ชื่ออื่น: หลิว เผยเผย (刘蓓蓓)
อาชีพ: ผู้ประกาศข่าว, พิธีกร
คู่สมรส: ดร.วิทย์ สิทธิเวคิน (พ.ศ. 2548 - ปัจจุบัน)
บิดามารดา: ปรีชา เลาหภคกุล วิสาข์ เลาหภคกุล
วีณารัตน์ เลาหภคกุล (เกิด: 12 กันยายน 2521) เป็นผู้ประกาศข่าวและพิธีกรหญิงชาวไทยทางสำนักข่าวออนไลน์ชื่อเดอะสแตนดาร์ด อดีตผู้ประกาศข่าวช่องวัน 31 และเนชั่นทีวี
ประวัติ

วีณารัตน์ เลาหภคกุล มีชื่อเล่นว่า เผย เกิดวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2521 เป็นบุตรสาวคนโตของปรีชา กับวิสาข์ เลาหภคกุล มารดาเป็นชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนมีชื่อเดิมว่า วงเสี้ยวฉิน (จีน: 翁笑琴; พินอิน: Wēng Xiàoqín)
วีณารัตน์สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนนานาชาติเอกมัย（Seven Day Adventist) จากนั้นเข้าศึกษาต่อที่รัฐศาสตรบัณฑิต (ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง และได้เข้าทำงานที่สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (บีโอไอ) และสถานีโทรทัศน์เนชั่น แชนแนล ในฐานะผู้ประกาศข่าวภาษาอังกฤษ ก่อนที่จะได้รับทุนฟูลไบรท์ ไปศึกษาต่อปริญญาโท ในสาขาเดิม ที่ The Fletcher School มหาวิทยาลัยทัฟส์ สหรัฐอเมริกา
นอกเหนือจากงานพิธีกรรายการโทรทัศน์ใน เนชั่นทีวีแล้ว วีณารัตน์ยังเป็นคอลัมนิสต์ให้กับ นิตยสาร Marie Claire และนิตยสารอื่นๆ รวมถึงยังมีผลงานรวมเรื่องสั้น "วีณารัตน์บนดวงจันทร์" (สำนักพิมพ์เนชั่น) รวมถึงยังมีผลงานแปลหนังสืออีกหลายเรื่อง เช่น "สำเร็จได้โดยไม่ต้องทำเอง" เป็นต้น
วีณารัตน์ สมรสกับดร. วิทย์ สิทธิเวคิน ผู้บริหารทางด้านประชาสัมพันธ์ และพิธีกรรายการโทรทัศน์ เมื่อปี พ.ศ. 2548 ทั้งสองยังไม่มีบุตรด้วยกัน
ผู้กำกับภาพยนตร์

จอห์น แบดแฮม ขณะกำกับภาพยนตร์
ผู้กำกับภาพยนตร์ คือผู้ที่มีหน้าที่กำกับในขั้นตอนการสร้างภาพยนตร์ โดยผู้กำกับภาพยนตร์มีหน้าที่สร้างจินตนาการจากบทหนัง แล้วถ่ายทอดความคิดทางด้านศิลปะออกมาตามแบบที่ตนเองต้องการ และเป็นคนสั่งฝ่ายอื่น ๆ ในกองถ่าย อย่างเช่น ฝ่ายผู้กำกับภาพ ผู้กำกับการแสดง ฝ่ายเทคนิค นักแสดง ออกมาอยู่ในองค์ประกอบทางศิลป์ที่ตนเองต้องการบนแผ่นฟิล์มหรือในระบบดิจิตอล
อย่างไรก็ดี ผู้กำกับภาพยนตร์อาจจะควบคุมทุกอย่างตามที่ตนคิดไว้ไม่ได้เสมอไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเป็นภาพยนตร์ที่ฉายในโรง เพราะผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ จะเป็นคนกำหนดงบประมาณที่จะให้ผู้กำกับใช้จ่ายได้ หรือสั่งตัดต่อหนังในขั้นตอนสุดท้ายก่อนเข้าโรงฉายหากหนังมีความยาวเกินไป หรือเพื่อดึงการจัดเรตหนังให้ต่ำลงมา หรือบางฉากอาจจะมีการเพิ่มโฆษณาเข้าไป ดังนั้นเป็นเรื่องที่ไม่แปลกหากผู้กำกับจะมีปัญหาให้คุยกับผู้อำนวยการสร้างเสมอ ๆ
ความรับผิดชอบ

ผู้กำกับบางคนมีอำนาจในการจ้างคนที่จะต้องร่วมงานด้วยบ่อย ๆ อย่างเช่น ฝ่ายกำกับภาพ ซาวเอ็นจิเนียร์ ฝ่ายจัดแสง ฝ่ายจัดหาโลเคชั่น ฝ่ายคอสตูม ฝ่ายสเปเชียลเอฟเฟกต์ โดยผู้อำนวยการสร้างจะไม่ลงมายุ่งในเรื่องพวกนี้ด้วยมากนัก หากผู้กำกับภาพยนตร์ยังใช้ทุนสร้างอยู่ในเกณฑ์ที่น่าพอใจ
วิธีการกำกับ

วิธีการกำกับของผู้กำกับแต่ละคนอาจจะไม่เหมือนกันเลย ซึ่งตรงจุดนี้เป็นเสน่ห์ของภาพยนตร์ เพราะผลงานที่ได้จะมีความหลากหลาย เนื่องจากศิลปะการกำกับหนังไม่มีทฤษฏีที่ตายตัว แบ่งประเภทออกได้คร่าวๆดังนี้
ควบคุมทุกสิ่งทุกอย่าง โดยงานในกองถ่ายจะต้องเป็นไปตามที่ผู้กำกับสั่งทุกระเบียดนิ้ว หรือเรียกในภาษาอังกฤษว่า auteurs
พูดให้แนวทางคร่าวๆกับนักแสดงว่าฉากนี้ต้องการจะออกมาให้อยู่ในอารมณ์แบบไหน และให้นักแสดงไปฝึกซ้อมบทพูดกันเอาเอง หนังบางเรื่องของ โรเบิร์ต อัลแมน กำกับโดยแนวนี้
แทบไม่สั่งอะไรกับนักแสดงเลย อาจจะบอกเพียงแค่ว่า ให้เดินออกมาจากบ้าน แต่ไม่ยอมบอกว่า ให้เดินออกมาจากบ้านทำไม ผู้กำกับในแนวนี้ อย่างเช่น หลุยส์ บุนเนล
มีพลอตหนังคร่าวๆ และชอบด้นบทสนทนาของตัวละครในกองถ่ายสดๆ เช่น หว่อง คาไว
ชอบเขียนบทเองและกำกับเอง โดยอาจจะนำนวนิยายมาดัดแปลงเป็นบทภาพยนตร์ หรือเขียนบทจากจินตนาการของตนเอง เช่น วูดดี อัลเลน, สแตนลีย์ คูบริก, บิลลี ไวลด์เดอร์,เควนติน แทแรนติโน,ริชาร์ด ลิงเลเตอร์
ร่วมงานกับนักเขียนบทคนใดคนหนึ่งตลอด โดยจะเปลี่ยนนักเขียนบทน้อยมาก อย่างเช่น ยาสุจิโร โอสุ/โคโกะ โนดะ
ชอบทั้งกำกับเองและแสดงเป็นตัวละครเอกเองด้วย อย่างเช่น เฉินหลง, วูดดี อัลเลน, หม่ำ จ๊กมก, ชาร์ลี แชปลิน, เอ็ด วูด
กำกับแต่ภาพยนตร์แนวที่ตัวเองถนัดเท่านั้น เช่น จอร์จ ลูคัส, โรเบิร์ต โรดริเกวซ, เดวิด โครเนนเบิร์ก, สองพี่น้องวาโชว์สกี้, เซอร์จิโอ ลีโอเน, อัลเฟรด ฮิตช์ค็อก, เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน
ดูเพิ่ม

รายนามผู้กำกับภาพยนตร์ไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

Filmmakers - Free Filmmakers Forum เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Smooth Negotiating: Making the Director Deal เก็บถาวร 2007-04-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Directors Guild of America
Directors Guild of Canada
A comprehensive collection of interviews with a century's worth of European film directors เก็บถาวร 2011-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Films101 The best directors picked by critics and filmmakers เก็บถาวร 2011-11-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ความสัมพันธ์กัมพูชา–ไทย

| --- | --- |


 กัมพูชา:  ไทย
ความสัมพันธ์ทวิภาคีระหว่างกัมพูชาและไทย มีขึ้นตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 ในสมัยยุคอาณาจักรพระนคร ราชอาณาจักรไทยอยุธยาค่อย ๆ เข้ามาแทนที่จักรวรรดิเขมรที่เสื่อมถอยลงตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 ด้วยปัจจัยหลัก ๆ หลายแคว้นในสมัยพระนครเริ่มเสื่อมอำนาจลงอาณาจักรที่เคยอยู่ภายใต้การปกครองอย่างสุโขทัย ล้านนา ล้านช้าง ละโว้ ไม่ขึ้นตรงต่ออาณาจักรพระนครอีกต่อไปทำให้มีแคว้นเกิดใหม่มากขึ้นรวมไปถึงอาณาจักรอยุธยาซึ่งเป็นอาณาจักรเกิดใหม่ อำนาจในอารักขาของฝรั่งเศสแยกกัมพูชาออกจากไทยสมัยใหม่ในช่วงเปลี่ยนศตวรรษที่ 19–20 และความสัมพันธ์ทางการฑูตระหว่างรัฐสมัยใหม่ได้สถาปนาขึ้นในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2493
ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองประเทศยังคงซับซ้อน การแบ่งเขตที่ไม่สมบูรณ์ทำให้เกิด ความขัดแย้งชายแดนที่ยืดเยื้อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณปราสาท พระวิหาร ซึ่งถูกนำขึ้น ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ ในปี 2505 แต่ยังคงเกิดการปะทะกันของทหารในปี 2551 และ 2554 ความขัดแย้งภายในของกัมพูชาตลอดช่วงทศวรรษ 1970 ถึง 1980 เข้ามาลุกลามเข้าสู่ประเทศไทย ซึ่งรัฐบาลไทยให้การรับผู้ลี้ภัยตามคำสั่งขององค์การสหประชาชาติในขณะนั้น แต่ยังให้การสนับสนุนทางอ้อมแก่ เขมรแดง ด้วยขณะนี้ประเทศไทยมีอำนาจเหนือกว่าประเทศเพื่อนบ้านที่เป็นประเทศพัฒนาน้อยที่สุดในเชิงเศรษฐกิจ และเป็นนักลงทุนรายใหญ่อันดับที่หกในกัมพูชา
แม้ว่าความสัมพันธ์ส่วนใหญ่จะสงบสุขลงไปบ้างแล้ว แต่ประชาชนของทั้งสองประเทศ ยังคงมีความเป็นปฏิปักษ์อยู่บ้าง และมรดกทางวัฒนธรรมที่มีร่วมกันของทั้งสองประเทศได้ก่อให้เกิดการแข่งขันชาตินิยมอย่างดุเดือด ซึ่งมักแสดงออกมาผ่านสงครามเปลวไฟออนไลน์เกี่ยวกับการอ้างสิทธิ์ในความเป็นเจ้าของและต้นกำเนิดของมรดกดังกล่าว ความตึงเครียดเหล่านี้ยังปะทุขึ้นเป็นความรุนแรงเมื่อถูกกระตุ้นด้วยความรู้สึกชาตินิยม เหตุการณ์ดังกล่าวรวมถึงเหตุการณ์โจมตีสถานทูตไทยใน กรุงพนมเปญ เมื่อ พ.ศ. 2546 ซึ่งทำให้ความสัมพันธ์ของไทยกับกัมพูชาลดระดับลง นอกจากนี้ประเทศไทยยังลดระดับความสัมพันธ์ใน พ.ศ. 2552 เพื่อตอบสนองต่อการสนับสนุนของรัฐบาลกัมพูชาต่ออดีตนายกรัฐมนตรีไทย ทักษิณ ชินวัตร ในขณะที่กัมพูชายุติความสัมพันธ์ (มีสถานทูตกัมพูชาประจำกรุงเทพฯ เป็นตัวแทน) สองครั้งใน พ.ศ. 2501 และ พ.ศ. 2504 ระหว่างความขัดแย้งพระวิหาร
สมัยอยุธยา > สมัยอยุธยาตอนปลาย (พ.ศ. 2231–2310)

ตลอดสมัยอยุธยาตอนปลายมีชาวเขมรรวมถึงเชื้อพระวงศ์เขมรได้อพยพเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารราชสำนักอยุธยาอยู่เรื่อย ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชและสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ ชาวเขมรที่อพยพเข้ามาเหล่านี้แบ่งกว้าง ๆ ได้เป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มชาวเขมรเก่า (อยุธยาเรียกกลุ่มเขมรเก่าว่าขอม) และกลุ่มชาวเขมรใหม่ซึ่งราชสำนักอยุธยาอนุญาตให้ชาวเขมรตั้งบ้านเรือนและถูกสักเลกสังกัดในระบบไพร่
ในรัชสมัยสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์มีเจ้านายเขมรลี้ภัยมายังอยุธยาจากปัญหาการจราจลแย่งชิงราชสมบัติในราชสำนักเขมรก่อนใกล้จะเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2310 ชุมชนชาวเขมรในอยุธยา เช่น ชุมชนบ้านเขมร (พื้นที่ย่านบางสามเสน) บริเวณวัดค้างคาว เกาะเมืองอยุธยา ชุมชนบ้านขอม (พื้นที่ตำบลสามเรือน อำเภอบางปะอิน) เป็นต้น
สมัยกรุงธนบุรี

เขมรตกเป็นเมืองขึ้นของสยามนับตั้งแต่สมัยอยุธยาล่วงมาถึงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ครั้นกรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่าในปี พ.ศ. 2310 แล้ว เขมรจึงตั้งตัวเป็นอิสระและแสดงความกระด้างกระเดื่องต่อสยามบ่อยครั้ง ในสมัยกรุงธนบุรีตอนต้น เมื่อคราวเขมรเกิดจลาจลขึ้นในเมือง เจ้านายเขมรได้ลี้ภัยเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารฝ่ายสยาม เมื่อครั้งฝ่ายสยามให้เขมรส่งเครื่องราชบรรณาการมาถวายแต่ฝ่ายเขมรกลับกระทำกระด้างกระเดื่องว่าพระเจ้ากรุงสยามพระองค์ใหม่ (สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี) "ไม่ใช่เชื้อเจ้านายเก่าไม่ยอมเป็นเมืองขึ้น" สยามจึงยกทัพเข้ายึดเมืองเสียมราฐและเมืองพระตะบองถึง 2 ครั้งเมื่อ พ.ศ. 2312 และ พ.ศ. 2314 และยังแต่งตั้งเจ้านายเขมรที่ลี้ภัยมายังกรุงธนบุรีออกไปปกครองเมืองเขมร
เมื่อ พ.ศ. 2314 เขมรเกณฑ์ไพร่พลยกทัพมาตีเมืองตราดและเมืองจันทบุรี กวาดต้อนเอาชาวเมืองไปจำนวนมาก ฝ่ายสยามจึงจัดทัพยกไปตีเขมรจนต้องลี้ภัยไปพึ่งพระบรมโพธิสมภารพระเจ้าเวียดนาม ภายหลังฝ่ายสยามทราบว่าเวียดนามยังได้เข้าช่วยเขมรจึงเข้ายึดเมืองพระตะบอง เมืองเสียมราฐ และกวาดต้อนชาวเขมรราวหมื่นเศษเข้ามายังกรุงธนบุรีแล้วให้ชาวเขมรไปตั้งบ้านเรือนอยู่ที่เมืองราชบุรี ต่อมาในปี พ.ศ. 2315 เขมรเข้าเจรจาเข้าเจรจาขอสงบศึกและจะยอมเป็นเมืองประเทศราชแก่สยามแต่ฝ่ายสยามไม่ไว้วางใจและว่าฝ่ายเขมรอาจคิดทรยศอย่างใดอย่างหนึ่งและเมื่อคราวเวียดนามเกิดจราจลขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2319 เจ้าเมืองไซง่อนมาขอความช่วยเหลือด้านไพร่พลและเสบียงอาหารจากเขมรแต่ได้รับการปฏิเสธ
เมื่อ พ.ศ. 2324 ฝ่ายสยามยกทัพไปปราบเขมรซึ่งคิดฝักใฝ่กับฝ่ายเวียดนามโดยมีแผนจะผนวกดินแดนเขมรเข้ากับสยามอย่างเด็ดขาดและสถาปนาเจ้านายสยามไปปกครองเขมรอันเป็นการขจัดความยุ่งยากและเสี้ยนหนามทางการเมือง แต่ยังไม่ทันลุล่วงก็เกิดเหตุจราจลในกรุงธนบุรีเสียก่อนแผนการผนวกดินแดนเขมรเข้ากับสยามจึงต้องหยุดชะงัดลงไปพร้อมกับการสิ้นสมัยกรุงธนบุรี
สมัยอาณานิคมฝรั่งเศส (พ.ศ. 2406–96)

เมื่อ พ.ศ. 2449 พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ทรงแต่งจดหมายถึงข้าหลวงใหญ่รัฐบาลอินโดจีนฝรั่งเศส ณ กรุงพนมเปญ เรียกร้องให้ฝรั่งเศสยึดดินแดนจากสยามกลับคืนมาเป็นของเขมรโดยยึดถือเอาเขตแดนของโบราณของอาณาจักรพระนครก่อนที่สยามจะรุกรานดินแดนรวมทั้งบริเวณที่ชาวกัมพูชายังคงอาศัยอยู่และรักษาชาติเขมรไว้ได้อย่างสมบูรณ์ดังต่อไปนี้ จังหวัดพระตะบอง จังหวัดเสียมราฐ จังหวัดสตึงแตรง โตนเลเรปู (บริเวณหลี่ผีของลาว) มลูไพร ขุขันธ์ (จังหวัดศรีสะเกษ) ไพรสาร สตึงปอ ซอเรน (จังหวัดสุรินทร์) สังเกียจ (อำเภอสังขะ?) เซียงรอง (นางรอง หรือจังหวัดบุรีรัมย์?) โกเรียจเสมา (โคราช หรือจังหวัดนครราชสีมา) เหนือภูเขาพนมดังเร็ก (จังหวัดอุบลราชธานี) เกาะกง จังหวัดตราด และจันทบอร์ (จันทบูรหรือจังหวัดจันทบุรี) ไปจนถึงปากน้ำ (จังหวัดสมุทรปราการไปจนถึงพระนครคือกรุงเทพมหานคร) และอาณาจักรบาสัก (แขวงจำปาศักดิ์ ประเทศลาว)
ข้อเรียกร้องดังกล่าวปรากฏในจดหมาย Lettre du Roi du Cambodge, S.M. Sisowath, au Résident Supérieur de la République Française au Cambodge ลงนามโดยพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ เขียนขึ้นที่พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล ณ กรุงพนมเปญ เมื่อวันจันทร์ที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1906
สมัยสงครามเย็น

ในช่วงทศวรรษ 1970 เขมรแดง ปกครองกัมพูชาในฐานะ กัมพูชาประชาธิปไตย ที่ได้ก่อการ ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวกัมพูชา ส่งผลทำให้ชาวกัมพูชาเสียชีวิตไปกว่าครึ่งประเทศของจำนวนประชากรทั้งหมดในขณะนั้น ทำให้ผู้ลี้ภัยชาวกัมพูชาจำนวนมากหนีไปยังชายแดนไทยเพื่อหลบหนีระบอบการปกครองของ พลพต
เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2522 เวียดนาม ได้ทำการบุกกัมพูชาและถอดถอนรัฐบาลเขมรแดงออกจากอำนาจ และแทนที่ด้วย สาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา ที่ได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียต และทวีความรุนแรงขึ้นจนกลายเป็น สงครามที่สิบเอ็ดปี ประเทศไทยปฏิเสธที่จะยอมรับรัฐบาล PRK และยังคงสนับสนุนฝ่ายกัมพูชาประชาธิปไตยที่ถูกโค่นล้ม แม้ว่าเขมรแดงและทั้งสองกลุ่มที่ไม่ใช่คอมมิวนิสต์จะรวมตัวกันจัดตั้ง รัฐบาลกัมพูชาพลัดถิ่น ซึ่งได้รับการสนับสนุนโดย สาธารณรัฐประชาชนจีน เกาหลีเหนือ อาเซียน และ มหาอำนาจตะวันตก อื่น ๆ ในช่วงเวลานั้น ทหารเวียดนาม โจมตีค่ายผู้ลี้ภัย ใกล้ชายแดนไทย-กัมพูชาตลอดฤดูแล้งประจำปี รัฐบาลไทยจัดตั้งหน่วย ทหารพราน ขึ้นเพื่อดูแลความสงบเรียบร้อยแถวชายแดนไทย-กัมพูชา
เมื่อคอมมินิสต์ฝั่งยุโรปได้ล่มสลายลง รวมไปถึงเหตุการณ์ล่มสลายของสหภาพโซเวียต ส่งผลทำให้กองทัพเวียดนามต้องถอนทหารออกจากกัมพูชาในปลาย พ.ศ. 2532 นำไปสู่ข้อตกลงสันติภาพปารีส พ.ศ. 2534 ซึ่งปูทางไปสู่การฟื้นฟูสถาบันกษัตริย์ใน พ.ศ. 2536