stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดนตรีประกอบของแกรนด์เธฟต์ออโต V
อัลบั้มดนตรีประกอบ > The Cinematographic Score — GTA 5

The Cinematographic Score — GTA 5 วางจำหน่ายแบบเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2014 แบบจำกัดที่ 2000 ชุด อัลบั้มนี้แต่งและผู้ก่อตั้ง Tangerine Dream อย่าง Edgar Froese ในขณะที่ภรรยาของเขาคือ Bianca Froese-Acquaye ทำการออกแบบหน้าปกและเป็นผู้อำนวยการผลิต Froese ตกลงที่จะทำงานในเกมแม้จะมีความไม่พอใจต่อความเป็นกลางกับปรัชญาของ Grand Theft Auto V ในเรื่องการทำงานต่อต้านการเมืองกระแสหลัก" และอธิบายว่ามันเป็น "เกมโซเชียล"
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Place of Conclusions" | 5:15 |
| 2. | "Streets of Fortune" | 4:54 |
| 3. | "Mission Possible" | 4:15 |
| 4. | "Downtown Los Santos" | 5:06 |
| 5. | "Blaine County Sunrise" | 5:26 |
| 6. | "Burning the Bad Seal" | 5:18 |
| 7. | "Beyond the Weakest Point" | 6:10 |
| 8. | "Sadness, Grief and Hope" | 4:38 |
| 9. | "Diary of a Robbery" | 5:36 |
| 10. | "Draw the Last Line Somewhere" | 6:13 |
| 11. | "The Dangerous Mile" | 5:42 |
| 12. | "Living on a Razor Edge" | 5:17 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 63:50 |
อัลบั้มดนตรีประกอบ > Welcome to Los Santos

Welcome to Los Santos (หรือรู้จักในชื่อ The Alchemist and Oh No เสนอ Welcome to Los Santos) ได้ถูกนำรวมไปในเกมแกรนด์เธฟต์ออโต V เวอร์ชันที่ลงให้กับ Microsoft Windows ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อ 14 เมษายน 2015 โดยอัลบั้มนี้ถูกนำไปเปิดในสถานีวิทยุภายในเกมที่ชื่อว่า "The Lab" เพื่อให้สอดคล้องกับส่วนที่เหลือของดนตรีประกอบในเกม ในเวอร์ชันวางจำหน่ายบนร้านค้าปลีกของอัลบั้มนี้วางจำหน่ายเมื่อ 21 เมษายนผ่าน Mass Appeal Records. David Jeffries จาก AllMusic แสดงความรู้สึกของอัลบั้มนี้ว่า "จับความตื่นเต้นในการหมุนปุ่มหมุนวิทยุในเกม" Clayton Purdom จาก Pitchfork Media ชื่อชมอัลบั้มนี้ว่ามีความหลากหลายในแนวเพลงและศิลปิน โดยเรียกมันว่า "เป็นเพลงที่ทะลักออกจากสโมสรที่คุณควรจะเข้าไปข้างใน". Andrew Matson จากNPR วิจารณ์ในแง่บวกสำหรับเพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้ม แต่กล่าวว่ามีบางเพลงที่ไม่สมควรได้รับการนึกถึงและไม่ได้เกิดผลอะไร". โดยอัลบั้มนี้ขึ้นไปอันดับสูงสุดในชาร์ทที่อันดับ 18 และ 41 ในบิลบอร์ดชาร์ทของแนวดนตรีประกอบภาพยนตร์และอัลบั้ม R&B ในช่วงสุดสัปดาห์ของวันที่ 9 พฤษภาคม 2015.
| ลำดับ | ชื่อเพลง | Producer(s) | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Play It Cool" (Gangrene featuring Samuel T Herring and Earl Sweatshirt) | The Alchemist | 3:53 |
| 2. | "Trouble" (Ab-Soul featuring Aloe Blacc) | Oh No | 3:45 |
| 3. | "Speedline Miracle Masterpiece" (Tunde Adebimpe featuring Sal P and Sinkane) | The Alchemist, Josh Werner, Sinkane | 4:10 |
| 4. | "Welcome to Los Santos" (MC Eiht and Freddie Gibbs featuring Kokane) | Oh No | 3:51 |
| 5. | "K.Y.S.A." (Phantogram) | The Alchemist, Josh Carter, Bass Drum of Death (add.), Jake Portrait (add.) | 4:20 |
| 6. | "Fast Life" (Vybz Kartel) | Oh No, Josh Werner | 3:30 |
| 7. | "20's 50's 100's" (King Avriel featuring A$AP Ferg) | Oh No, Evian Christ (add.) | 4:23 |
| 8. | "Lock & Load" (MNDR featuring Killer Mike) | The Alchemist | 4:20 |
| 9. | "Born Bad" (Popcaan featuring Freddie Gibbs) | Oh No, Josh Werner | 3:28 |
| 10. | "California" (E-40 featuring Dâm-Funk and Ariel Pink) | Oh No | 3:55 |
| 11. | "Leave" (Wavves) | The Alchemist | 3:15 |
| 12. | "Fetti" (Curren$y and Freddie Gibbs) | The Alchemist | 4:39 |
| 13. | "Wanderer" (Little Dragon) | Little Dragon | 4:36 |
| 14. | "Bad News" (Action Bronson and Danny Brown) | The Alchemist | 2:46 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 54:51 |
ทากาชิ คนโด

ทากาชิ คนโด (ญี่ปุ่น: 近藤 隆; โรมาจิ: Kondō Takashi; 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 — ) เป็นนักพากย์ชาวญี่ปุ่น
ผลงาน > แอนิเมชัน

ศึกจอมเวทอภินิหาร (Fairy Tail) รับบทเป็น ฮิบิกิ นักเวทแห่ง บลูเพกาซัส
ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น (Katekyo Hitman Reborn!) รับบทเป็น ฮิบาริ เคียวยะ, ฟง(อัลโกบาเลโน่วายุ) ,อราวดิ(ผู้พิทักษ์เมฆารุ่นแรก)
แบล็คแคท (Black cat) รับบทเป็น เทรน ฮาร์ทเน็ต
Red Garden รับบทเป็น JD
เทพมรณะ (Bleach) รับบทเป็นดี รอย
Heroic Age รับบทเป็น Iolaus
อิจิโกะ 100% รับบทเป็น โอคุสะ
เซอิโตะคาอิ โนะ อิจิซอน รับบทเป็น ซูกิซากิ เคน
Ichiban Ushiro no Dai Maou รับบทเป็น ไซ อาคุโตะ
Sekai-ichi Hatsukoi รับบทเป็น โอโนเดระ ริทสึ
ซุกดีดี

| ซุกดีดี |
| --- | --- |
เมือง
ซ้ายบน: โบสถ์มุขมณฑลซุกดีดีและซาอีชี; ขวาบน: วังดาดีอานี; กลางซ้าย: สวนพฤกษศาสตร์ซุกดีดี; กลางขวา: ตราอาร์มในซุกดีดี; ซ้ายล่าง: รูปปั้นซวีอัด กัมซาฆูร์ดีอา; ขวาล่าง: ศาลาว่าการเมืองซุกดีดี
   ธง ตราอาร์ม
ซุกดีดีที่ตั้งเมืองซุกดีดีในประเทศจอร์เจีย
พิกัด: 42°30′0″N 41°51′0″E﻿ / ﻿42.50000°N 41.85000°E﻿ / 42.50000; 41.85000
ประเทศ:  จอร์เจีย
แคว้น: ซาเมเกรลอ-เซมอสวาเนที
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 21.8 ตร.กม. (8.4 ตร.ไมล์)
ความสูง: 100 เมตร (300 ฟุต)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 41,494 คน
 • ความหนาแน่น: 1,900 คน/ตร.กม. (4,900 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+4 (เวลาจอร์เจีย)
รหัสไปรษณีย์: 2100
เว็บไซต์: www.zugdidi.gov.ge
ซุกดีดี (จอร์เจีย: ზუგდიდი; มิงเกรเลีย: ზუგდიდი หรือ ზუგიდი) เป็นเมืองทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจอร์เจีย ตั้งอยู่ห่างจากกรุงทบิลีซีไปทางตะวันตก 318 กิโลเมตร ห่างจากชายฝั่งทะเลดำ 30 กิโลเมตร และห่างจากทิวเขาเอกรีซี 30 กิโลเมตร ที่ระดับความสูง 100–110 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ซุกดีดีเป็นเมืองหลักของแคว้นซาเมเกรลอ-เซมอสวาเนทีซึ่งรวมอดีตแคว้นซาเมเกรลอ (มิงเกรเลีย) ตอนบนของอดีตแคว้นสวาเนที และศูนย์กลางของเทศบาลซุกดีดีเข้าไว้ด้วยกัน นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของมุขมณฑลมหานครซุกดีดีและซาอีชีของคริสตจักรจอร์เจียนออร์ทอดอกซ์อีกด้วย
ท่าอากาศยานเมลเบิร์น (แก้ความกำกวม)

ท่าอากาศยานเมลเบิร์น (Melbourne Airport) อาจหมายถึง
ท่าอากาศยานเมลเบิร์น (MEL/YMML) ในรัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย
ท่าอากาศยานนานาชาติเมลเบิร์น (MLB/KMLB) ในรัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา
ท่าอากาศยานเมลเบิร์น (รัฐออนแทรีโอ) (-/CNM2) ในรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา
ตำบลสมหวัง

| ตำบลสมหวัง |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Som Wang
ตำบลสมหวัง
พิกัด:  7°31′15″N 99°59′24″E﻿ / ﻿7.52083°N 99.99000°E﻿ / 7.52083; 99.99000
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: พัทลุง
อำเภอ: กงหรา
ประชากร (31 ธันวาคม 2561)
 • ทั้งหมด: 4,621 คน
รหัสไปรษณีย์ : 93000
รหัสภูมิศาสตร์: 930205
เว็บไซต์: www.somwang.go.th (เทศบาลตำบลสมหวัง)
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สมหวัง เป็นตำบลหนึ่งของในอำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลตำบลสมหวัง
อาณาเขต

ตำบลสมหวังมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลร่มเมือง ตำบลท่าแค อำเภอเมืองพัทลุง และตำบลอ่างทอง อำเภอศรีนครินทร์ จังหวัดพัทลุง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลท่าแค ตำบลนาโหนด อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลชะรัด อำเภอกงหรา และตำบลนาโหมด อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลลำสินธุ์ อำเภอศรีนครินทร์ และตำบลกงหรา อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลสมหวัง
ข้อมูลตำบลสมหวัง อำเภอกงหรา พัทลุง : ไทยตำบล เก็บถาวร 2021-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กตำบลในจังหวัดพัทลุง |
| --- | --- | --- |
| อำเภอกงหรา |  กงหรา  ชะรัด  คลองเฉลิม  คลองทรายขาว  สมหวัง  |  |
| อำเภอเขาชัยสน |  เขาชัยสน  ควนขนุน  โคกม่วง  จองถนน  หานโพธิ์  |  |
| อำเภอควนขนุน |  ควนขนุน  ชะมวง  ดอนทราย  โตนดด้วน  ทะเลน้อย  นาขยาด  ปันแต  พนมวังก์  พนางตุง  มะกอกเหนือ  แพรกหา  แหลมโตนด  |  |
| อำเภอตะโหมด |  คลองใหญ่  ตะโหมด  แม่ขรี  |  |
| อำเภอบางแก้ว |  โคกสัก  ท่ามะเดื่อ  นาปะขอ  |  |
| อำเภอปากพะยูน |  เกาะนางคำ  เกาะหมาก  ดอนทราย  ดอนประดู่  ปากพะยูน  ฝาละมี  หารเทา  |  |
| อำเภอป่าบอน |  โคกทราย  ทุ่งนารี  ป่าบอน  วังใหม่  หนองธง  |  |
| อำเภอป่าพะยอม |  เกาะเต่า  บ้านพร้าว  ป่าพะยอม  ลานข่อย  |  |
| อำเภอเมืองพัทลุง |  เขาเจียก  ควนมะพร้าว  คูหาสวรรค์  โคกชะงาย  ชัยบุรี  ตำนาน  ท่าแค  ท่ามิหรำ  นาท่อม  นาโหนด  ปรางหมู่  พญาขัน  ร่มเมือง  ลำปำ  |  |
| อำเภอศรีนครินทร์ |  ชุมพล  บ้านนา  ลำสินธุ์  อ่างทอง  |  |
| อำเภอศรีบรรพต |  เขาปู่  เขาย่า  ตะแพน  |  |
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดพัทลุง |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  พัทลุง  |  |
| เทศบาลตำบล |  กงหรา  เกาะนางคำ  เขาเจียก  เขาชัยสน  เขาหัวช้าง  คลองทรายขาว  คลองใหญ่  ควนขนุน  ควนเสาธง  โคกชะงาย  โคกม่วง  จองถนน  ชะรัด  ชุมพล  ดอนทราย (อำเภอควนขนุน)  ดอนทราย (อำเภอปากพะยูน)  ดอนประดู่  ตะโหมด  โตนดด้วน  ทะเลน้อย  ท่าแค  ท่ามะเดื่อ  ท่ามิหรำ  นาขยาด  นาท่อม  นาโหนด  บางแก้ว  บ้านนา  บ้านพร้าว  บ้านสวน  ปรางหมู่  ปากพะยูน  ป่าบอน  พญาขัน  พนางตุง  แพรกหา  มะกอกเหนือ  แม่ขรี  ร่มเมือง  ลานข่อย  ลำสินธุ์  สมหวัง  หนองพ้อ  หารเทา  แหลมโตนด  อ่างทอง  อ่าวพะยูน  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  เกาะเต่า  เกาะหมาก  เขาชัยสน  เขาปู่  เขาย่า  คลองเฉลิม  ควนขนุน  ควนมะพร้าว  โคกทราย  โคกสัก  ชะมวง  ชัยบุรี  ตะแพน  ทุ่งนารี  นาปะขอ  ปันแต  ป่าบอน  ป่าพะยอม  ฝาละมี  พนมวังก์  ลำปำ  วังใหม่  หนองธง  หานโพธิ์  |  |
จังหวัดโทจิงิ

จังหวัดโทจิงิ (ญี่ปุ่น: 栃木県; โรมาจิ: Tochigi-ken; ทับศัพท์: โทจิงิเก็ง) เป็นจังหวัดหนึ่งในภูมิภาคคันโตบนเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น มีเมืองหลวงคืออุตสึโนมิยะซึ่งมีชื่อเสียงในด้านร้านขายเกี๊ยวซ่าเลิศรส และยังมีศูนย์การค้าที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในภูมิภาคคันโตทางตอนเหนือได้แก่เบลล์มอลล์
ภูมิศาสตร์และการปกครอง

จังหวัดโทจิงิมีพื้นที่ 6,408.09 ตารางกิโลเมตร จังหวัดโทจิงิไม่มีชายฝั่งทะเล ตั้งอยู่ทางตอนบนของภูมิภาคคันโต และมีอาณาเขตติดต่อกับภูมิภาคโทโฮกุ โดยพรมแดนด้านทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดฟูกูชิมะ ส่วนอีกสามด้านล้อมรอบด้วยจังหวัดในภูมิภาคคันโตสามจังหวัด โดยพรมแดนส่วนใหญ่ติดต่อกับจังหวัดอิบารากิและจังหวัดกุมมะ และมีพรมแดนสั้น ๆ ทางทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดไซตามะ
พื้นที่ประมาณร้อยละ 21 ของจังหวัดโทจิงิอยู่ในเขตอุทยาน อุทยานแห่งชาติสองแห่งมีพื้นที่คาบเกี่ยวกับจังหวัดโทจิงิ ได้แก่อุทยานแห่งชาตินิกโกและอุทยานแห่งชาติโอเซะ และนอกจากนี้ยังมีอุทยานระดับจังหวัดอีก 8 แห่ง
ภูมิศาสตร์และการปกครอง > เขตการปกครอง

จังหวัดโทจิงิประกอบด้วย 14 นคร 5 อำเภอ และ 11 เมือง พื้นที่ที่แสดงในตารางมาจากรายงานของสำนักงานสารสนเทศภูมิศาสตร์แห่งประเทศญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2560 และจำนวนประชากรที่แสดงในตารางมาจากรายงานสำมะโนประชากรประจำ พ.ศ. 2558 ของสำนักงานสถิติ กระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสาร โดย 14 นครในจังหวัดโทจิงิมีพื้นที่รวมกัน 5,053.84 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 78.87 ของพื้นที่จังหวัด และมีประชากรรวม 1,731,571 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 87.71 ของประชากรทั้งจังหวัด
ภูมิศาสตร์และการปกครอง > เขตการปกครอง > นคร

| นคร | ภาษาญี่ปุ่น | โรมาจิ | พื้นที่ (ค> ศ. 2017) | ประชากร (ค> ศ. 2015) | ความหนาแน่น (คน/ตร> กม.) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คานูมะ | 鹿沼市 | Kanuma-shi | 490.64 | 98,374 | 201 |
| ชิมตสึเกะ | 下野市 | Shimotsuke-shi | 74.59 | 59,431 | 797 |
| ซากูระ | さくら市 | Sakura-shi | 125.63 | 44,901 | 357 |
| ซาโนะ | 佐野市 | Sano-shi | 356.04 | 118,919 | 334 |
| โทจิงิ | 栃木市 | Tochigi-shi | 331.50 | 159,211 | 480 |
| นาซุการาซูยามะ | 那須烏山市 | Nasukarasuyama-shi | 174.35 | 27,047 | 155 |
| นาซุชิโอบาระ | 那須塩原市 | Nasushiobara-shi | 592.74 | 117,146 | 198 |
| นิกโก | 日光市 | Nikkō-shi | 1,449.83 | 83,386 | 58 |
| โมโอกะ | 真岡市 | Mooka-shi | 167.34 | 79,539 | 475 |
| ยาอิตะ | 矢板市 | Yaita-shi | 170.46 | 33,354 | 196 |
| อาชิกางะ | 足利市 | Ashikaga-shi | 177.76 | 149,452 | 841 |
| อุตสึโนมิยะ (เมืองหลวง) | 宇都宮市 | Utsunomiya-shi | 416.85 | 518,594 | 1,244 |
| โอตาวาระ | 大田原市 | Ōtawara-shi | 354.36 | 75,457 | 213 |
| โอยามะ | 小山市 | Oyama-shi | 171.76 | 166,760 | 971 |
| ทุกนคร | ทุกนคร | ทุกนคร | 5,053.84 | 1,731,571 | 343 |
ภูมิศาสตร์และการปกครอง > เขตการปกครอง > อำเภอและเมือง

จังหวัดโทจิงิมี 5 อำเภอ โดยแต่ละอำเภอมีเขตการปกครองต่าง ๆ ดังนี้
อำเภอคาวาจิ
อำเภอชิมตสึงะ
อำเภอชิโอยะ
อำเภอนาซุ
อำเภอฮางะ
| อำเภอ | เมือง | ภาษาญี่ปุ่น | โรมาจิ | พื้นที่ (ค> ศ. 2017) | ประชากร (ค> ศ. 2015) | ความหนาแน่น (คน/ตร> กม.) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คาวาจิ !อำเภอคาวาจิ | คาวาจิ !อำเภอคาวาจิ | 河内郡 | Kawachi-gun | 54.39 | 31,046 | 571 |
| คาวาจิ | เมืองคามิโนกาวะ | 上三川町 | Kaminokawa-machi | 54.39 | 31,046 | 571 |
| ชิมตสึงะ !อำเภอชิมตสึงะ | ชิมตสึงะ !อำเภอชิมตสึงะ | 下都賀郡 | Shimotsuga-gun | 91.32 | 65,243 | 714 |
| ชิมตสึงะ | เมืองโนงิ | 野木町 | Nogi-machi | 30.26 | 25,292 | 836 |
| ชิมตสึงะ | เมืองมิบุ | 壬生町 | Mibu-machi | 61.06 | 39,951 | 654 |
| ชิโอยะ !อำเภอชิโอยะ | ชิโอยะ !อำเภอชิโอยะ | 塩谷郡 | Shioya-gun | 246.92 | 41,134 | 166 |
| ชิโอยะ | เมืองชิโอยะ | 塩谷町 | Shioya-machi | 176.06 | 11,495 | 65 |
| ชิโอยะ | เมืองทากาเนซาวะ | 高根沢町 | Takanezawa-machi | 70.87 | 29,639 | 418 |
| นาซุ !อำเภอนาซุ | นาซุ !อำเภอนาซุ | 那須郡 | Nasu-gun | 565.12 | 41,883 | 74 |
| นาซุ | เมืองนากางาวะ | 那珂川町 | Nakagawa-machi | 192.78 | 16,964 | 88 |
| นาซุ | เมืองนาซุ | 那須町 | Nasu-machi | 372.34 | 24,919 | 67 |
| ฮางะ !อำเภอฮางะ | ฮางะ !อำเภอฮางะ | 芳賀郡 | Haga-gun | 396.50 | 63,378 | 160 |
| ฮางะ | เมืองมาชิโกะ | 益子町 | Mashiko-machi | 89.40 | 23,281 | 260 |
| ฮางะ | เมืองโมเตงิ | 茂木町 | Motegi-machi | 172.69 | 13,188 | 76 |
| ฮางะ | เมืองอิจิไก | 市貝町 | Ichikai-machi | 64.25 | 11,720 | 182 |
| ฮางะ | เมืองฮางะ | 芳賀町 | Haga-machi | 70.16 | 15,189 | 216 |
| ทุกเมือง | ทุกเมือง | ทุกเมือง | ทุกเมือง | 1,354.25 | 242,684 | 179 |
สถานที่ท่องเที่ยว

นครนิกโกในจังหวัดโทจิงิ เป็นที่ตั้งของศาลเจ้าและวัดที่องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก นครนิกโกนี้ใช้เวลาเดินทางโดยรถไฟจากกรุงโตเกียวเพียง 1 ชั่วโมง
แหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ ได้แก่ เมืองนาซุ ซึ่งมีชื่อเสียงในด้านรีสอร์ตน้ำพุร้อน รีสอร์ตสกี และแหล่งผลิตเหล้าสาเก เมืองนี้ยังเป็นที่ตั้งของตำหนักที่ประทับประจำราชวงศ์ มีสถานีรถไฟนาซุ-ชิโอบาระเป็นสถานีใหญ่ที่รองรับขบวนรถด่วนชิงกันเซ็ง รีสอร์ตน้ำพุร้อนที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งอยู่ที่คินูงาวะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของจังหวัดโทจิงิ
Tochigi International Association Website เก็บถาวร 2013-07-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คู่มือการท่องเที่ยว จังหวัดโทจิงิ จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค ก จังหวัดโทจิงิ |
| --- | --- | --- |
อุตสึโนมิยะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  อุตสึโนมิยะ  |  |
| นคร |  คานูมะ  ชิมตสึเกะ  ซากูระ  ซาโนะ  โทจิงิ  นาซุการาซูยามะ  นาซุชิโอบาระ  นิกโก  โมโอกะ  ยาอิตะ  อาชิกางะ  โอตาวาระ  โอยามะ  |  |
| เมือง แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคาวาจิ คามิโนกาวะ  อำเภอชิมตสึงะ โนงิ  มิบุ  อำเภอชิโอยะ ชิโอยะ  ทากาเนซาวะ  อำเภอนาซุ นากางาวะ  นาซุ  อำเภอฮางะ มาชิโกะ  โมเตงิ  อิจิไก  ฮางะ  |  |
จังหวัดโทกูชิมะ

จังหวัดโทกูชิมะ (ญี่ปุ่น: 徳島県; โรมาจิ: Tokushima-ken) ตั้งอยู่บริเวณภาคชิโกกุ  ของญี่ปุ่น มีเมืองหลวงอยู่ที่โทกูชิมะ
ภูมิศาสตร์

จังหวัดโทกูชิมะตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะชิโกกุ มีอาณาเขตติดต่อกับบริเวณต่าง ๆ ดังนี้
ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดคางาวะ ทะเลในเซโตะ และช่องแคบนารูโตะ โดยมีสะพานแขวนโอนารูโตะเชื่อมกับเกาะอาวาจิ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเฮียวโงะและเชื่อมต่อกับเกาะฮนชูผ่านทางสะพานอากาชิไคเกียวอีกทอดหนึ่ง
ทิศตะวันออกติดต่อกับช่องแคบคิอิซึ่งกั้นระหว่างเกาะชิโกกุและคาบสมุทรคิอิ
ทิศใต้ติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิกและจังหวัดโคจิ
ทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดคางาวะ
การปกครอง

จังหวัดโทกูชิมะประกอบด้วย 8 นคร 8 อำเภอ 15 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครอง > นคร

โคมัตสึชิมะ (ญี่ปุ่น: 小松島市; โรมาจิ: Komatsushima-shi)
โทกูชิมะ (ญี่ปุ่น: 徳島市; โรมาจิ: Tokushima-shi; เมืองหลวง)
นารูโตะ (ญี่ปุ่น: 鳴門市; โรมาจิ: Naruto-shi)
มิมะ (ญี่ปุ่น: 美馬市; โรมาจิ: Mima-shi)
มิโยชิ (ญี่ปุ่น: 三好市; โรมาจิ: Miyoshi-shi)
โยชิโนงาวะ (ญี่ปุ่น: 吉野川市; โรมาจิ: Yoshinogawa-shi)
อานัง (ญี่ปุ่น: 阿南市; โรมาจิ: Anan-shi)
อาวะ (ญี่ปุ่น: 阿波市; โรมาจิ: Awa-shi)
การปกครอง > อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน

อำเภอคัตสึอูระ (ญี่ปุ่น: 勝浦郡 ; โรมาจิ: Katsuura-gun )
เมืองคัตสึอูระ (ญี่ปุ่น: 勝浦町; โรมาจิ: Katsuura-chō)
เมืองคามิกัตสึ (ญี่ปุ่น: 上勝町; โรมาจิ: Kamikatsu-chō)
อำเภอไคฟุ (ญี่ปุ่น: 海部郡 ; โรมาจิ: Kaifu-gun )
เมืองไคโย (ญี่ปุ่น: 海陽町; โรมาจิ: Kaiyō-chō)
เมืองมินามิ (ญี่ปุ่น: 美波町; โรมาจิ: Minami-chō)
เมืองมูงิ (ญี่ปุ่น: 牟岐町; โรมาจิ: Mugi-chō)
อำเภอนากะ (ญี่ปุ่น: 那賀郡 ; โรมาจิ: Naka-gun )
เมืองนากะ (ญี่ปุ่น: 那賀町; โรมาจิ: Naka-chō)
อำเภอมิมะ (ญี่ปุ่น: 美馬郡 ; โรมาจิ: Mima-gun )
เมืองสึรูงิ (ญี่ปุ่น: つるぎ町; โรมาจิ: Tsurugi-chō)
อำเภอมิโยชิ (ญี่ปุ่น: 三好郡 ; โรมาจิ: Miyoshi-gun )
เมืองฮิงาชิมิโยชิ (ญี่ปุ่น: 東みよし町; โรมาจิ: Higashimiyoshi-chō)
อำเภอเมียวโด (ญี่ปุ่น: 名東郡 ; โรมาจิ: Myōdō-gun )
หมู่บ้านซานาโงจิ (ญี่ปุ่น: 佐那河内村; โรมาจิ: Sanagōchi-son)
อำเภอเมียวไซ (ญี่ปุ่น: 名西郡 ; โรมาจิ: Myōzai-gun )
เมืองคามิยามะ (ญี่ปุ่น: 神山町; โรมาจิ: Kamiyama-chō)
เมืองอิชิอิ (ญี่ปุ่น: 石井町; โรมาจิ: Ishii-chō)
อำเภออิตาโนะ (ญี่ปุ่น: 板野郡 ; โรมาจิ: Itano-gun )
เมืองคามิอิตะ (ญี่ปุ่น: 上板町; โรมาจิ: Kamiita-chō)
เมืองคิตาจิมะ (ญี่ปุ่น: 北島町; โรมาจิ: Kitajima-chō)
เมืองมัตสึชิเงะ (ญี่ปุ่น: 松茂町; โรมาจิ: Matsushige-chō)
เมืองอิตาโนะ (ญี่ปุ่น: 板野町; โรมาจิ: Itano-chō)
เมืองไอซูมิ (ญี่ปุ่น: 藍住町; โรมาจิ: Aizumi-chō)
กีฬา

จังหวัดโทกูชิมะเคยเป็นเจ้าภาพการแข่งขันบาสเกตบอลชิงแชมป์เอเชียใน พ.ศ. 2550 นอกจากนี้จังหวัดโทกูชิมะยังมีสโมสรฟุตบอลอาชีพได้แก่โทกูชิมะ วอร์ติส ซึ่งแข่งขันในเจลีก ดิวิชัน 2 ในฤดูกาล 2018 และมีสโมสรเบสบอลอาชีพได้แก่โทกูชิมะ อินดิโกซ็อกซ์
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว จังหวัดโทกูชิมะ จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
English language pages of the official Tokushima Prefecture website เก็บถาวร 2009-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
English Living Guide to Tokushima เก็บถาวร 2011-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
English Guide AWANAVI เก็บถาวร 2018-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก จังหวัดโทกูชิมะ |
| --- | --- | --- |
โทกูชิมะ (เมืองหลวง)
| นคร |  โคมัตสึชิมะ  โทกูชิมะ  นารูโตะ  มิมะ  มิโยชิ  โยชิโนงาวะ  อานัง  อาวะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคัตสึอูระ คามิกัตสึ  คัตสึอูระ  อำเภอไคฟุ ไคโย  มินามิ  มูงิ  อำเภอนากะ นากะ  อำเภอมิมะ สึรูงิ  อำเภอมิโยชิ ฮิงาชิมิโยชิ  อำเภอเมียวโด ซานาโงจิ  อำเภอเมียวไซ คามิยามะ  อิชิอิ  อำเภออิตาโนะ คามิอิตะ  คิตาจิมะ  มัตสึชิเงะ  อิตาโนะ  ไอซูมิ  |  |
ตำบลสมอโคน

| ตำบลสมอโคน |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Samo Khon
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ตาก
อำเภอ: บ้านตาก
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 96.43 ตร.กม. (37.23 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 4,337 คน
 • ความหนาแน่น: 44.97 คน/ตร.กม. (116.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 63120
รหัสภูมิศาสตร์: 630202
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลสมอโคน |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.สมอโคนที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลสมอโคน
พิกัด: 17°00′35.1″N 99°05′30.3″E﻿ / ﻿17.009750°N 99.091750°E﻿ / 17.009750; 99.091750
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ตาก
อำเภอ: บ้านตาก
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 96.43 ตร.กม. (37.23 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 4,337 คน
 • ความหนาแน่น: 44.97 คน/ตร.กม. (116.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06630207
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่ 4 หมู่ที่ 5 ตำบลสมอโคน อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก 63120
เว็บไซต์: samorkon.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สมอโคน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก ตั้งอยู่ทางเหนือของตัวอำเภอ ห่างจากที่ว่าการอำเภอบ้านตากประมาณ 6 กิโลเมตร และห่างจากศาลากลางจังหวัดตากประมาณ 18 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน)
ตำบลสมอโคนทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสมอโคนซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลสมอโคนในปี พ.ศ. 2517 ก่อนที่ต่อมาจะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลสมอโคนในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลสมอโคนตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอบ้านตาก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลตากออก อำเภอบ้านตาก และตำบลโป่งแดง อำเภอเมืองตาก
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลโป่งแดง อำเภอเมืองตาก
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลไม้งาม อำเภอเมืองตาก
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลตากตก อำเภอบ้านตาก
ประวัติ

ตำบลสมอโคน ในสมัยก่อนเรือสำเภอลำนึงได้เกิดล่มที่ตำบลเกาะตะเภา แต่สามารถกู้เรือได้ที่ “บ้านตาก” หลังจากนั้นจึงไปถอดสมอที่ตำบล “สมอโคน” สิ่งของต่างๆ ที่จมอยู่ในเรือได้นำมาตากแดดจนแห้งที่เมือง “ระแหง” อันเป็นที่ตั้งของจังหวัดตากในปัจจุบันนี้ ตำบลสมอโคนได้ก่อกำเนิดเมื่อประมาณ 100 กว่าปีเศษ อ้างอิงได้จากโบราณสถานที่พบในพื้นที่ คือ โบราณสถานโองโมงธรรมศุทธิ และอุโบสถเก่าวัดวิเศษวานิช ปัจจุบันเป็น 1 ใน 7 ตำบลของอำเภอบ้านตาก
ทากาชิ มูรากามิ

Takashi Murakami
ทากาชิ มูรากามิ (ญี่ปุ่น: 村上隆; โรมาจิ: Murakami Takashi) เกิด 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 ที่โตเกียว เป็นศิลปินชาวญี่ปุ่น ซึ่งรู้จักในชื่อของ ©MURAKAMI
ตรา

ตรากรมตำรวจนิวเจอร์ซีย์และการท่าเรือแห่งนิวยอร์ก
ตรา หรือ เครื่องหมาย (อังกฤษ: badge) คืออุปกรณ์หรืออุปกณ์ประกอบ มักจะประกอบด้วยเครื่องหมายขององค์การ ที่แสดงให้เห็นหรือสำหรับบ่งบอกถึงหน้าที่ในการให้บริการ, หน้าที่พิเศษ, สัญลักษณ์ของอำนาจที่ได้รับมอบในการปฏิบัติหน้าที่จากการสาบานตน (เช่น ตำรวจและเจ้าหน้าที่ดับเพลิง) ป้ายแสดงการจ้างงานตามกฎหมาย หรือสถานะของนักเรียน, หรือใช้เป็นวิธีการอย่างง่ายในการระบุตัวตน นอกจากนี้ยังใช้งานในการโฆษณา การประชาสัมพันธ์ และวัตถุประสงค์ในการสร้างตราสินค้า ตราตำรวจมีการใช้งานครั้งแรกในยุคกลางช่วงที่อัศวินสวมตราอาร์ม (coat of arms) เพื่อแสดงความสวามิภักดิ์และความจงรักภักดีของพวกเขา
ตราอาจจะสร้างมาจากโลหะ, พลาสติก, หนังสัตว์, ผ้า, ยางธรรมชาติ เป็นต้น โดยทั่วไปจะถูกประดับติดไว้กับเสื้อผ้า, กระเป๋า, รองเท้า, ยานพาหนะ, อุปกรณ์ไฟฟ้าภายในบ้าน เป็นต้น ตราผ้าหรือแผ่นแปะสามารถใช้การทอหรือปักก็ได้ และสามารถติดประดับได้ด้วยกาว, การรีด, การเย็บ หรือการตัดปะผ้า
ตราสามารถกลายเป็นของที่น่าสะสม เช่น ในสหราชอาณาจักร มีการสะสมตราวงกลมมีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523
ในกองทัพ ตราจะใช้เพื่อแสดงถึงหน่วยหรืออาวุธของผู้สวมใส่ และคุณสมบัติจากการฝึกทางทหาร ยศ เป็นต้น และในรูปแบบเดียวกันในองค์การเยาวชน เช่น การลูกเสือ สำหรับการระบุสมาชิกหมู่ รางวัล และยศ
ตราประจำสำนักงานตำรวจอาญากลางเยอรมัน
ด้านหลังตรา มีเข็มกลัดแบบปลอดภัยติดไว้
ประวัติ

ตราได้รับความนิยมพอกันกับเครื่องประดับในสมัยกลาง และมีรูปแบบที่หลากหลาย ตั้งแต่อัญมณีที่มีราคาสูงมาก เช่น อัญมณีหงส์ดันสเตเบิล (Dunstable Swan Jewel) ไปจนถึงตราที่สร้างจากแม่พิมพ์ทั่วไปด้วยวัสดุโลหะทั่วไปหรือตะกั่ว สำหรับรูปแบบเฉพาะของตรา เช่น ตราผู้แสวงบุญ จะถูกสวมใส่โดยผู้ที่ผ่านการเดินทางไปจาริกแสวงบุญมาแล้ว และตราประจำตระกูลหรือมุทราศาสตร์ หรือตราผู้รับใช้ที่สวมใส่เพื่อแสดงถึงการรับใช้หรือความจงรักภักดีต่อบุคคลสำคัญทางการเมือง ซึ่งในข้อท้ายสุดนี้เป็นที่นิยมในอังกฤษ และกลายมาเป็นข้อโต้แย้งหลักที่นำไปสู่สงครามดอกกุหลาบ ในการฉลองราชสมบัติของราชวงค์ในปี พ.ศ. 2026 มีการแจกจ่ายตรากว่า 13,000 ดวง ซึ่งถือว่าเป็นการแจกจำนวนมหาศาลเมื่อเทียบกับจำนวนประชากรในเวลานั้น สำหรับตราประเภทอื่น ๆ ได้แก่ ตรางานศพ สันนิษฐานว่าจะมอบให้กับผู้ร่วมไว้อาลัยในงานศพของบุคคลสำคัญ และตราจะถูกตกแต่งอย่างเรียบง่ายเป็นรูปสัตว์หรือหัวใจ ตราสัญลักษณ์ที่สำคัญและสูงส่งมักจะทำเป็นจี้ประดับเป็นปกคอเสื้อ มักจะทำมาจากทองคำหรือเงินชุบ
จากตราผู้รับใช้ มีการพัฒนาตราในการระบุการบริการในรูปแบบต่าง ๆ สำหรับสวมใส่และประดับโดยเจ้าหน้าที่, ทหาร, และข้ารัฐการ ในกองทัพบกสหราชอาณาจักร ตราหน้าหมวกโลหะ (ปัจจุบันมักทำจากพลาสติก) ซึ่งใช้เพื่อแสดงถึงกรมสังกัดของทหารกลายมาเป็นมาตรฐานในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เช่นเดียวกันกับกองทัพบกในยุโรปส่วนใหญ่ (แม้จะไม่มีใช้งานในบางกองทัพเรือ) จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตรากลายเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องแบบที่เป็นเครื่องหมายแสดงเฉพาะรวมไปถึงเครื่องแบบนักเรียน ซึ่งปัจจุบันในสหราชอาณาจักรยังคงมีตราปักอยู่บริเวณกระเป๋าเสื้อของเสื้อแจ็คเก็ตหรือเสื้อเบลเซอร์
การใช้งานต่างๆ

ตราที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดตราหนึ่งคือตรานายอำเภอสหรัฐที่มีรูปร่างเหมือนกับดาว และโด่งดังมากในตะวันตก สำหรับตราทางการเมืองที่น่าจะโด่งดังที่สุดคือตราประธานเหมา สมาชิกของกลุ่มภารดรภาพและสมาคมสตรีมักจะใช้เข็มกลัดของกลุ่มโดยเรียกว่าตรา
รายการสำหรับเด็กของบีบีซีชื่อว่าบลูปีเตอร์ (Blue Peter) ยังมอบ "ตราบลูปีเตอร์" ให้กับแฟนรายการที่มาร่วมออกอากาศในรายการ ซึ่งสามารถเก็บสะสมเป็นของสะสมได้เนื่องจากตราดังกล่าวไม่สามารถใช้เงินซื้อจากรายการได้ ยกเว้นจากผู้ที่ได้รับจากการร่วมรายการและนำมาขายต่อ
ตราติดเคสมักจะมีขนาดหนาประมาณ 3 มิลลิเมตร (0.12 นิ้ว) กว้าง 3 x 3 เซนติเมตร สติกเกอร์ทำมาจากลูไซต์ (lucite) และมักห่อหุ้มด้วยชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ต่าง ๆ เช่น โปรเซสเซอร์และการ์ดจอ เคสคอมพิวเตอร์สมัยใหม่มักจะถูกประดับด้วยการเยื้องแผงบริเวณด้านหน้าของเคสเพื่อความสะดวกในการติดตราเคส
ตรากระดุมเป็นตราทรงกลมที่เหมาะกับการเก็บสะสม โดยตราจะเคลือบพลาสติกทับการดีไซน์หรือรูปภาพ มักจะมีหมุดโลหะอยู่ด้านหลักหรือเป็นรูปแบบหมุดนิรภัย ขนาดที่เป็นที่นิยมที่สุดคือ 25.4-มิลลิเมตร (1.00-นิ้ว) แต่ตรานี้สามารถใช้งานได้ตั้งแต่ขนาดยอดนิยมที่กล่าวไปข้างต้น ไปจนถึง 120-มิลลิเมตร (4.7-นิ้ว) โดยตรารูปแบบนี้มักจะถูกใช้งานในการหาเสียงทางการเมืองและถูกใช้เป็นส่วนหนึ่งของการอวยพรวันเกิด เช่น การ์ดวันเกิด
ในสหรัฐ ตราที่ถูกใช้งานโดยหน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย, เจ้าหน้าที่ดับเพลิง และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมักจะทำมาจากโลหะในสีและพื้นผิวรูปแบบต่าง ๆ และจะประดับไว้เหนือกระเป๋าหน้าอกด้านซ้ายของเสื้อเชิ้ตหรือเสื้อแจ็คเก็ตของเครื่องแบบ นักสืบและเจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบอื่น ๆ อาจจะประดับไว้บริเวณที่ยึดเข็มขัดหรือคล้องคอ โดยเฉพาะหน่วยตำรวจของกรมตำรวจเทศบาลมีแนวโน้มมีรูปร่างที่หลากหลายกว่ากรมตำรวจของนายอำเภอท้องถิ่นที่มักจะใช้รูปร่างเป็นดาว 5, 6 หรือ 7 แฉก ส่วนใหญ่จะมีตราของหน่วยงานขององค์กร เมือง เคาท์ตี้ หรือกองร้อยอยู่ตรงกลางของตรา
ตราตำรวจ เมืองกรีนวิลล์ รัฐนอร์ธแคโรไลนา ที่มอบให้กับนายกเทศมนตรี วิลเลียม เจ. แฮดเดน
ตราผู้ช่วยอัยการเขตใน เจเนซีเคาท์ตี รัฐนิวยอร์ก
ในการคอมพิวเตอร์ ตราถูกใช้เพื่อแสดงทักษะ ในการศึกษา ตราดิจิทัลจะถูกใช้เป็นรูปแบบทางเลือกของข้อมูลประจำตัว คล้ายคลึงกับการใช้งานในตราเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิตของมูลนิธิแมคอาเธอร์
ในญี่ปุ่น ทนายความมักจะได้รับตราเข็มกลัดติดปกเสื้อที่ใช้เป็นเครื่องหมายประจำตัวในศาลหรือระหว่างการปฏิบัติงานทั่วไป เนื่องจากทนายความจะได้รับมอบอำนาจพิเศษตามกฎหมาย เช่น อำนาจในการบังคับให้หน่วยงานของรัฐให้ข้อมูล ตราเหล่านี้จึงเป็นช่องทางลัดในการระบุตัวตนของทนายความเช่นกัน