stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดเจติยาคีรีวิหาร
สิ่งดึงดูดใจ

[[ไฟล์:ภูทอก3.jpg|200px|thumbnail|left|ภูทอก เป็นภูเขาที่เป็นหินปูน]
วัดเจติยาคิรีวิหาร หรือ ภูทอก ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2483 โดยพระอาจารย์จวน กุลเชฎโฐ ได้มาบำเพ็ญเพียรอยู่ที่ภูวัว อำเภอเซกา จังหวัดหนองคาย คืนหนึ่งได้เกิดนิมิตรขึ้นเห็นปราสาท 2 หลัง ลักษณะสวยงามมากอยู่ทางด้านภูทอกน้อย ดังนั้นพระอาจารย์จวนกุลเชฎโฐ จึงได้เดินทางมาพิสูจน์ตามที่เกิดนิมิตร และได้พบลักษณะภูมิประเทศที่สวยงานร่มรื่น เหมาะที่จะปฏิบัติธรรม จึงได้สำรวจ และปักกรดอยู่ที่ ถ้ำบนภูทอก กับพระครูศริธรรมวัฒน์ ต่อมาชาวบ้านคำแคนเห็นพระอาจารย์จวน ธุดงภ์มาอยู่ที่ภูทอก จึงพร้อมใจกันอารธนาให้สร้างวัด ขึ้นที่ภูทอก
ใน พ.ศ. 2512 ชาวบ้านนาคำแคนได้มาช่วยกันสร้างบันได้ขึ้นภูทอก จนถึงชั้นที่ 5–6 และได้ปลูกสร้างเสนาสนะสำหรับพระสงฆ์อยู่ถึง 2 เดือน 10 วัน จึงเสร็จ
ใน พ.ศ. 2513–2514 พระอาจารย์จวน กุลเชตุโฐ ได้ชักชวนชาวบ้าน สร้างทำนบกั้นน้ำขึ้น 2 แห่ง เพื่อใช้เก็บกักน้ำ และจัดระบบน้ำประปาขึ้นภายในวัดภูทอก
นอกจากนั้น กองทัพอากาศดอนเมืองได้ถวายเครื่องไฟฟ้าแรงสูง สำหรับใช้ ภายในวัด 1 เครื่อง กรมวิเทศสหการได้ถวายพระพุทธรูป หล่อขนาดใหญ่เป็นประธาน 1 องค์ ไว้ที่วิหารชั้น 5 และบรรดาญาติโยมได้ช่วยกันสมทบทุนสร้างโรงฉัน และศาลาที่ชั้น 1 หลัง พร้อมกับการก่อสร้างสะพานลอยฟ้าไปรอบ ๆ ภูทอกในชั้นที่ 5 และชั้นที่ 6 และได้สร้างสถานที่บำเพ็ญเพียรภาวนา แทรกไว้ตาม จุดต่าง ๆ โดยรอบหน้าผา สิ้นค่าก่อสร้าง 45,000 บาท ซึ่งการก่อสร้างเป็นไปด้วยความยากลำบาก เพราะเป็นการเจาะหินทำนั่งร้านด้วยไม้ เนื้อแข็ง 2 ท่อน ผูกติดกับเสาที่ปักไม้เท้าแขนลงไปแล้วจึงพาดไม้กระดานเป็นสะพานที่ละช่วง ๆ ละประมาณ 1 เมตรเศษ ระหว่างคาน จะมีคานรองรับอีกชั้นหนึ่ง จึงทำให้สะพานแข็งแรงมาก นับว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์แก่ผู้พบเห็นอย่างยิ่ง และเมื่อวันที่ 27 เมษายน พุทธศักราช 2523 พระอาจารย์จวน กุลเชฎโฐได้รับนิมนต์ไปกรุงเทพฯ และได้ประสพอุบัติเหตุเครื่องบินตก ถึงแก่มรณภาพ สิริรวมอายุได้ 59 ปี 9 เดือน 18 วัน 38 พรรษา
พ.ศ. 2513 ได้ปรับปรุงการสร้างสะพานใน ชั้นที่ 5 โดยทำทางเดินให้เสมอกันและ ขยายให้กว้างขึ้น
พ.ศ. 2517 ได้ปรับปรุงสะพานในชั้นที่ 6 และทำสะพานในชั้นที่ 4 ให้อยู่ในสภาพที่ ใช้การได้ดี
พ.ศ. 2519 ได้จัดทำนบกั้นน้ำในเขตวัดและจัดทำถังน้ำบนภูเขาในชั้นที่ 5 และกุฎิ พระภิกษุ สามเณร กุฎิแม่ชี บนชะง่อนเขาในชั้นที่ 5 เพื่อให้ญาติโยมได้พักอาศัยด้วย
พ.ศ. 2523 ได้จัดทำถนนรอบภูเขา 3 ลูก คือ ภูทอกน้อย ภูทอกใหญ่ และภูสิงห์น้อยเพื่อ เป็นการกั้นเขตแดนวัด
ศักยภาพด้านการท่องเที่ยว

วัดเจติยาคิรีวิหาร หรือภูทอก อยู่ห่างจากเมืองหนองคาย 186 กิโลเมตร ตามเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 หนองคาย–บึงกาฬ–ศรีวิไล เป็นสถานที่จัดการเรียนการสอนพระปริญัติธรรม แผนกธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2525 และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดหนองคาย ที่มีประชาชนทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศเดินทางไปท่องเที่ยว เป็นจำนวนมาก
นอกจากนั้นยังมีเจดีย์พระอาจารย์จวน กุลเชฏโฐ สร้างด้วยคอนกรีต เสริมเหล็กประดับด้วยหินอ่อนขนาดกว้าง 16 เมตร สูง 31 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ธรรมะไทย
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (ประเทศไทย)

สำหรับความหมายอื่น ดู คณะกรรมการกฤษฎีกา
| --- | --- |
Office of the Council of State
เครื่องหมายราชการ
 ที่ตั้งสำนักงาน
ภาพรวมสำนักงาน
ก่อตั้ง: 9 ธันวาคม พ.ศ. 2476; 91 ปีก่อน (2476-12-09)
สำนักงานก่อนหน้า: เคาน์ซิลออฟสเตต (พ.ศ. 2417) รัฐมนตรีสภา (พ.ศ. 2437) กองกรรมการชำระประมวลกฎหมาย (พ.ศ. 2440) กรมร่างกฎหมาย (พ.ศ. 2440)
ประเภท: ส่วนราชการ
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่:  เลขที่ 1 ถนนพระอาทิตย์ แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
บุคลากร: 434 คน (พ.ศ. 2565)
งบประมาณต่อปี: 526,244,100 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสำนักงาน: ปกรณ์ นิลประพันธ์, เลขาธิการ ธนาวัฒน์ สังข์ทอง, รองเลขาธิการ นพดล เภรีฤกษ์, รองเลขาธิการ ณัฐนันทน์ อัศวเลิศศักดิ์, รองเลขาธิการ นุชนาถ เกษมพิบูลย์ไชย, รักษาการรองเลขาธิการ
ต้นสังกัดสำนักงาน: สำนักนายกรัฐมนตรี
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (อังกฤษ: Office of the Council of State) เป็นสำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการกฤษฎีกา สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี โดยเป็นส่วนราชการที่อยู่ในบังคับบัญชาขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี
อำนาจหน้าที่ตามกฎหมาย

พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 บัญญัติให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเป็นส่วนราชการระดับกรมในสำนักนายกรัฐมนตรีโดยเป็นส่วนราชการที่อยู่ในบังคับบัญชาขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี และมีอำนาจหน้าที่ตามมาตรา 62 แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 ดังนี้
รับผิดชอบในงานธุรการของคณะกรรมการกฤษฎีกาและคณะกรรมการพัฒนากฎหมาย และศึกษาและรวบรวมข้อมูลต่างๆ ที่เกี่ยวกับงานของคณะกรรมการกฤษฎีกาและคณะกรรมการพัฒนากฎหมาย
พิจารณาและจัดทำร่างกฎหมายตามที่คณะรัฐมนตรีหรือนายกรัฐมนตรีมอบหมาย และเสนอความเห็นเกี่ยวกับการให้มีหรือแก้ไขปรับปรุงหรือยกเลิกกฎหมาย
ช่วยเหลือและให้คำแนะนำเกี่ยวกับการร่างกฎหมายแก่หน่วยงานของรัฐ
ให้ความเห็นหรือปฏิบัติงานอื่นอันเกี่ยวกับกฎหมายให้แก่หน่วยงานของรัฐหรือตามที่รัฐบาลต่างประเทศหรือสถาบันระหว่างประเทศร้องขอ
ฝึกอบรมและพัฒนาข้าราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาและเจ้าหน้าที่ของรัฐในด้านกฎหมายและการร่างกฎหมาย รวมทั้งการเผยแพร่ทำความเข้าใจในด้านกฎหมายแก่บุคคลทั่วไป
ประสานงานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อพัฒนาหลักกฎหมายและการบริหารราชการแผ่นดิน
จัดพิมพ์ความเห็นของคณะกรรมการกฤษฎีกาเพื่อเผยแพร่ เว้นแต่เรื่องที่เป็นความลับ
จัดทำรายงานประจำปีเกี่ยวกับผลงานและอุปสรรคในการดำเนินงานของคณะกรรมการกฤษฎีกาและคณะกรรมการพัฒนากฎหมายเสนอต่อคณะรัฐมนตรี
ศึกษาและรวบรวมข้อมูล รวมทั้งจัดให้ได้มาซึ่งข้อมูลเกี่ยวกับระบบกฎหมายไทยและระบบกฎหมายต่างประเทศ และงานวิจัยกฎหมายหรือวิชาอื่นที่เกี่ยวกับกฎหมายทั้งของไทยและต่างประเทศ เพื่อประโยชน์แก่การปฏิบัติงานของคณะกรรมการกฤษฎีกาและคณะกรรมการพัฒนากฎหมายตามพระราชบัญญัตินี้
นอกจากนี้ กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา สำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2545 ได้บัญญัติให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามีภารกิจเกี่ยวกับการจัดทำกฎหมาย การใช้กฎหมายและการพัฒนากฎหมายให้ถูกต้อง สร้างความเป็นธรรมและส่งเสริมการพัฒนาประเทศและประโยชน์สุขของประชาชน ตลอดจนพัฒนาบุคลากรให้มีความเชี่ยวชาญด้านกฎหมาย โดยให้มีอำนาจหน้าที่ดังต่อไปนี้
พิจารณาและจัดทำร่างกฎหมายตามที่คณะรัฐมนตรี หรือนายกรัฐมนตรีมอบหมาย และพิจารณาเสนอความเห็นให้มีการแก้ไข ปรับปรุงหรือยกเลิกกฎหมาย รวมทั้งช่วยเหลือหน่วยงานของรัฐในการจัดทำร่างกฎหมาย
ให้ความเห็นทางกฎหมายแก่คณะรัฐมนตรี นายกรัฐมนตรี และหน่วยงานของรัฐ
งานประสานการนิติบัญญัติ โดยการตรวจสอบดูแลงานกฎหมายของประเทศและแก้ไขปัญหาข้อขัดข้องในการเสนอกฎหมาย รวมทั้งการช่วยเหลืองานด้านกฎหมายในชั้นรัฐสภา
จัดทำคำแปลกฎหมาย ให้ความเห็นทางกฎหมายเกี่ยวกับการกู้เงินและให้คำปรึกษาหรือปฏิบัติงานอื่นอันเกี่ยวกับกฎหมายให้แก่หน่วยงานของรัฐหรือตามที่รัฐบาลต่างประเทศหรือสถาบันระหว่างประเทศร้องขอ
วิจัยและพัฒนากฎหมาย โดยตรวจสอบสภาพปัญหาของประเทศและของสังคม แล้วทำการศึกษาวิจัยเพื่อเสนอร่างกฎหมายใหม่หรือแก้ไขกฎหมายเดิม
การพัฒนาหลักกฎหมายปกครองเพื่อกำหนดหลักเกณฑ์การปฏิบัติราชการ และการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการปฏิบัติราชการ รวมทั้งรับผิดชอบกฎหมายว่าด้วยวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง และกฎหมายว่าด้วยความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่
ทำหน้าที่เป็นศูนย์ข้อมูลกฎหมายกลาง โดยการรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวข้องแล้วให้บริการค้นคว้าแก่รัฐบาล รัฐสภา หน่วยงานของรัฐและประชาชน
ดำเนินการพัฒนานักกฎหมายภาครัฐ เพื่อให้มีความรู้ความเชี่ยวชาญด้านกฎหมายมหาชน
ปฏิบัติการอื่นใดตามที่กฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา หรือตามที่นายกรัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีมอบหมาย
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา

พระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 ได้บัญญัติให้มีเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา (นักบริหาร 11 บส.)  มีหน้าที่ควบคุมดูแลโดยทั่วไปซึ่งราชการของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา รับผิดชอบขึ้นตรงต่อประธานคณะกรรมการกฤษฎีกา (นายกรัฐมนตรีเป็นประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาโดยตำแหน่ง) และเป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการในสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา โดยให้มีรองเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา (นักบริหาร 10 บส.)  เป็นผู้ช่วยสั่งและปฏิบัติราชการ
ตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา เป็นตำแหน่งที่มีลักษณะพิเศษกว่าตำแหน่งผู้บริหารของหน่วยงานอื่น ๆ กล่าวคือ มาตรา 63 วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 บัญญัติให้เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาเป็นข้าราชการพลเรือนสามัญซึ่งเป็นบุคคลที่มีความเชี่ยวชาญในทางนิติศาสตร์ การร่างกฎหมาย และการบริหารราชการแผ่นดิน อันรัฐสภาให้ความเห็นชอบแล้ว และคณะรัฐมนตรีนำความขึ้นกราบบังคมทูลพระกรุณาให้ทรงแต่งตั้งดำรงตำแหน่งดังกล่าว
ในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 มีระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีให้เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาเป็นกรรมการในคณะกรรมการเตรียมการด้านการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา > รายนามเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา

บทความหลัก: รายนามเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา
นักกฎหมายกฤษฎีกา

มาตรา 63/1 แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2551 ได้บัญญัติให้มีตำแหน่ง นักกฎหมายกฤษฎีกา ขึ้นเพื่อประโยชน์แก่การพัฒนาคุณภาพการปฏิบัติงานกฎหมายของรัฐ โดยตำแหน่งนักกฎหมายกฤษฎีกานี้เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญที่มีความรู้และมีประสบการณ์ในทางนิติศาสตร์ การร่างกฎหมายและการบริหารราชการแผ่นดิน เพื่อปฏิบัติหน้าที่ในงานด้านกฎหมายตามความรับผิดชอบของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา และให้นักกฎหมายกฤษฎีกาได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งในอัตราที่คำนวณแล้วไม่ต่ำกว่าค่าตอบแทนของข้าราชการอัยการ ทั้งนี้ คุณสมบัติ หลักเกณฑ์และวิธีการเข้าสู่ตำแหน่ง การแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งนักกฎหมายกฤษฎีกา และอัตราเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งนักกฎหมายกฤษฎีกา ให้เป็นไปตามระเบียบที่ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกา (นายกรัฐมนตรีโดยตำแหน่ง) กำหนด ซึ่งตามระเบียบคณะกรรมการกฤษฎีกา ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งนักกฎหมายกฤษฎีกา พ.ศ. 2551 กำหนดให้นักกฎหมายกฤษฎีกามี 3 ชั้น ได้แก่ นักกฎหมายกฤษฎีกาชั้น 1, 2 และ 3 โดยเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งนักกฎหมายกฤษฎีกาเมื่อคำนวณรวมกับเงินเดือน เงินประจำตำแหน่ง และเงินเพิ่มพิเศษอื่นในลักษณะเดียวกันกับเงินประจำตำแหน่งแล้วจะต้องเป็นค่าตอบแทนที่ไม่ต่ำกว่าค่าตอบแทนข้าราชการอัยการ ชั้น 2 ขั้น 1 และให้ได้รับค่าตอบแทนสูงขึ้นตามระดับตำแหน่งและขั้นเงินเดือน แต่ค่าตอบแทนขั้นสูงต้องไม่เกินค่าตอบแทนของข้าราชการอัยการดังต่อไปนี้
นักกฎหมายกฤษฎีกา ชั้นที่ 1 ซึ่งดำรงตำแหน่งข้าราชการพลเรือนระดับ 11 (เดิม) ให้ได้รับค่าตอบแทนขั้นสูงไม่เกินค่าตอบแทนข้าราชการอัยการ ชั้น 8 (อัยการสูงสุด)
นักกฎหมายกฤษฎีกา ชั้นที่ 1 ซึ่งดำรงตำแหน่งข้าราชการพลเรือนระดับ 10 (เดิม) ให้ได้รับค่าตอบแทนขั้นสูงไม่เกินค่าตอบแทนข้าราชการอัยการ ชั้น 7 (รองอัยการสูงสุด)
นักกฎหมายกฤษฎีกา ชั้นที่ 1 ซึ่งดำรงตำแหน่งข้าราชการพลเรือนระดับ 9 (เดิม) ให้ได้รับค่าตอบแทนขั้นสูงไม่เกินค่าตอบแทนข้าราชการอัยการ ชั้น 6 (อัยการพิเศษ)
นักกฎหมายกฤษฎีกา ชั้นที่ 1 ซึ่งดำรงตำแหน่งข้าราชการพลเรือนระดับ 8 (เดิม) ให้ได้รับค่าตอบแทนขั้นสูงไม่เกินค่าตอบแทนข้าราชการอัยการ ชั้น 4 (อัยการจังหวัด)
นักกฎหมายกฤษฎีกา ชั้นที่ 2 และชั้นที่ 3 ให้ได้รับค่าตอบแทนขั้นสูงไม่เกินค่าตอบแทนข้าราชการอัยการ ชั้น 3 (อัยการประจำกรม)
พระเจ้าเยออร์ยีโอสที่ 1 แห่งกรีซ

พระมหากษัตริย์แห่งกรีซ (r. 1863–1913)
| เยออร์ยีโอสที่ 1 |
| --- | --- |
พระบรมฉายาลักษณ์ เมื่อ ค ศ. 1912
พระมหากษัตริย์แห่งชาวเฮเลนส์
ครองราชย์: 30 มีนาคม 1863 – 18 มีนาคม 1913   (49 ปี 353 วัน)
ก่อนหน้า: โอซอนที่ 1
ถัดไป: กอนสตันดีโนสที่ 1
นายกรัฐมนตรี:  ดูรายชื่อ ดีมิทรีโอส โวลการิส กอนสตันดีโนส กานาริส ซิโนวีโอส วัลวิส อาเลกซันโดรส คูมุนดูโรส เอปาเมนอนทัส เดลีจิโอร์จิส เบนิเซโลส รูโฟส อาริสซีดีส โมไนทิริส ธราซีวูโลส ไซมิส ชาริลาโอส ตรีคูปิส ธีโอโดโรส ดิลีเกียนีส ดีมิทรีโอส วัลลิส กอนสตันดีโนส กอนสตันโตปูโลส โซติริโอส โซติโรปูโลส นีโกลาโอส เดลีเจียนีส ดีมิทรีโอส ราลลิส อาเลกซันโดรส ไซมิส เยออร์ยีโอส ธีโอโทคิส ไคเรียคูอีส มาโวมิชาอีส สเตฟาโนส ดรากูมิส เอเลฟเทรีโอส เวนีเซโลส 

พระราชสมภพ: 24 ธันวาคม ค.ศ. 1845(1845-12-24) โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก เจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค
สวรรคต: 18 มีนาคม ค.ศ. 1913(1913-03-18) (67 ปี) เทสซาโลนีกี
ฝังพระศพ: สุสานหลวงพระราชวังตาทอย ประเทศกรีซ
คู่อภิเษก: โอลกา คอนสตันตินอฟนาแห่งรัสเซีย (สมรส 1867)
พระราชบุตร:   กอนสตันดีโนสที่ 1 แห่งกรีซ  เจ้าชายเยออร์ยีโอส  เจ้าหญิงอเล็กซานดรา  เจ้าชายนิโคลัส  เจ้าหญิงมาเรีย  เจ้าหญิงออลกา  เจ้าชายแอนดรูว์  เจ้าชายคริสโตเฟอร์ 
ราชวงศ์: กลึคส์บวร์ค
พระราชบิดา: คริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
พระราชมารดา: ลูอีเซอแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล
ลายพระอภิไธย: 
| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าเยออร์ยีโอสที่ 1 แห่งกรีซ |
| --- | --- |
พระราชลัญจกร
ธงประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
ธงประจำพระองค์
การทูล: His Majesty (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesty  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
เยออร์ยีโอสที่ 1 (กรีก: Γεώργιος A`, Geórgios I; 24 ธันวาคม ค.ศ. 1845 - 18 มีนาคม ค.ศ. 1913) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรกรีซ ตั้งแต่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1863 จนกระทั่งถูกลอบปลงพระชนม์ ใน ค.ศ. 1913
โดยเป็นพระประมุขของราชวงศ์กรีกใหม่ ระยะเวลาการครองราชย์ 50 ปีของพระองค์ (ซึ่งถือว่ายาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์กรีกยุคใหม่) อยู่ในช่วงการได้ดินแดนเพิ่มขึ้นและการพัฒนาทางการเมืองในฐานะที่ประเทศกรีซได้ตั้งตัวเองเป็นประเทศขึ้นในยุโรปช่วงก่อนสงครามโลก ทรงเป็นสมเด็จพระราชปิตุลาธิราช (อาฝ่ายพ่อ) ใน คริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก และ โฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ และเป็นสมเด็จมาตุลาธิราช (ลุงและน้าฝ่ายแม่) ใน นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย และ จอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
วัยเด็ก

เสด็จพระราชสมภพที่กรุงโคเปนเฮเกน เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในเจ้าชายคริสทีอันแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค (ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าคริสเตียนที่ 9) และเจ้าหญิงลูอีเซอแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล ทรงพระนามว่า "วิลเฮ็ล์ม" (พระบรมอัยยิกาทั้งสองฝ่ายของพระองค์ทรงพระนามว่า วิลเฮ็ล์ม) ตราบจนกระทั่งเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์กรีก พระองค์เป็นพระราชอนุชาในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก ทั้งยังเป็นพระเชษฐาธิราชใน สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดราแห่งสหราชอาณาจักร และจักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระองค์เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์กรีกก่อนที่พระบิดาจะขึ้นครองราชบัลลังก์เดนมาร์กเสียอีก
พระราชโอรสพระราชธิดา

พระองค์มีพระราชโอรสและธิดากับ โอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย ดังนี้
กอนสตันดีโนสที่ 1 (ค.ศ. 1868 – ค.ศ. 1923)
เจ้าชายเยออร์ยีโอส (ค.ศ. 1869 – ค.ศ. 1957)
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา (ค.ศ. 1870 – ค.ศ. 1891)
เจ้าชายนิโคลัส (ค.ศ. 1872 – ค.ศ. 1938)
เจ้าหญิงมาเรีย (ค.ศ. 1876 – ค.ศ. 1940)
เจ้าหญิงออลกา (ค.ศ. 1881) สิ้นพระชนม์เมื่อพระชันษาได้เพียง 3 เดือน
เจ้าชายแอนดรูว์ (ค.ศ. 1882 – ค.ศ. 1944)
เจ้าชายคริสโตเฟอร์ (ค.ศ. 1888 – ค.ศ. 1940)
สางห่า

| สางห่า |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน Reptilia
อันดับ:: กิ้งก่าและงู Squamata
วงศ์:: วงศ์จิ้งเหลนน้อยหางยาว Lacertidae
สกุล:: สางห่า (สกุล) Takydromus Daudin, 1802
สปีชีส์:: Takydromus sexlineatus
ชื่อทวินาม
Takydromus sexlineatus Daudin, 1802

ในที่เลี้ยง
สางห่า หรือ จิ้งเหลนน้อยหางยาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Takydromus sexlineatus) เป็นสัตว์เลื้อยคลานที่จัดอยู่ในอันดับ Squamata เช่นเดียวกับงูและกิ้งก่า จัดอยู่ในวงศ์จิ้งเหลนน้อยหางยาว (Lacertidae)
ลักษณะ

มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับจิ้งเหลนในวงศ์ Scincidae หรือจิ้งเหลนทั่วไป แต่มีขนาดลำตัวเรียวยาวเล็กกว่า มีจุดเด่น คือ หางที่ยาวเรียวประมาณ 5 เท่าของขนาดลำตัว เกล็ดปกคลุมลำตัวด้านหลังและด้านท้องรูปร่างกลมและเรียบเป็นมัน เกล็ดเรียงซ้อนเหลื่อมกันและมีกระดูกในชั้นหนังรองรับโดยมีลักษณะจำเพาะ คือ เกล็ดแต่ละแผ่นมีกระดูกในชั้นหนังหลายชิ้น มีเพดานปากแบบทุติยภูมิเจริญขึ้นมา กระดูกหัวไหล่มีกระดูกอินเตอร์คลาวิเคิลเป็นรูปโค้งหรือไม่มีกระดูกชิ้นนี้และกระดูกไหปลาร้าเป็นรูปหักมุม หางค่อนข้างยาว หลายชนิดปล่อยหางหลุดจากลำตัวได้เหมือนเช่น จิ้งจก เพื่อเอาตัวรอดจากศัตรู โดยตำแหน่งที่ปล่อยหางอยู่ทางด้านหน้าของก้านกระดูกทางด้านข้างของก้านกระดูกทางด้านข้างของกระดูกสันหลังส่วนหาง พื้นผิวด้านบนของลิ้นเป็นตุ่มยาว ฟันที่ขากรรไกรเกาะติดกับร่องที่ขอบด้านในของกระดูกขากรรไกร กระดูกพเทอรีกอยด์มีฟัน  ลำตัวมีสีน้ำตาลหรือสีเทาหรือเทาอมเขียว ขาหน้าและขาหลังค่อนข้างยาว นิ้วตีนยาว นิ้วตีนทุกนิ้วมีเล็บและตัวเล็บโค้งลงทางด้านล่าง ตัวผู้ที่ข้างลำตัวมีจุดกลมสีขาวอมเขียว 10–12 จุด
มีขนาดความยาวจากปลายปากถึงรูก้น 65 มิลลิเมตร และหางยาว 300 มิลลิเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในทวีปเอเชียในหลายประเทศ เช่น อินเดีย, ตอนใต้ของจีน, เกาะไหหลำ, ภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ทั้งแผ่นดินใหญ่และหมู่เกาะ ในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาค แม้แต่พื้นที่กรุงเทพมหานคร
พฤติกรรมการหากิน

มีพฤติกรรมหากินในเวลากลางวันตามพื้นดิน โดยกินแมลง และไส้เดือนดิน เป็นอาหาร โดยฉกกินด้วยความรวดเร็ว มักพบบริเวณที่เป็นทุ่งหญ้า รวมทั้งบนไม้พุ่มที่กระจายอยู่ในป่าโปร่ง หรือป่าเต็งรัง สามารถวิ่งไปบนต้นหญ้าได้เร็วมาก  จึงพบเห็นตัวได้ยาก ในเวลากลางคืนจะเกาะพักนอนอยู่ในพุ่มหญ้า ในตอนเช้ามักจะนอนผึ่งแดด และเหวี่ยงหางไปมา
พฤติกรรมการวางไข่

ส่างหาเป็นสัตว์เลื้อยคลาน มีการปรับสภาพร่างกายที่แตกต่างไปจากสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกหลายอย่าง ซึ่งทำให้สามารถดำรงชีวิตอยู่ในสภาพอากาศที่ร้อนและแห้งแล้งได้ ด้วยการมี ผิวหนังที่มีความแห้งหยาบกระด้างกว่าผิวหนังที่ลื่นและเมือกของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ซึ่งจะช่วยป้องกันการระเหยของน้ำออกจากร่างกาย และช่วยป้องกันอันตรายให้แก่ผิวหนัง รวมทั้งไม่มีต่อมเหงื่อและต่อมน้ำมันอยู่ใต้ชั้นของผิวหนัง ซึ่งช่วยทำให้ป้องกันการสูญเสียน้ำและการระเหยของน้ำได้เป็นอย่างดี มีพฤติกรรมการวางไข่บนพื้นดิน ด้วยการวางไข่ครั้งละ 2–4 ฟอง					 มีวิวัฒนาการให้มีการปฏิสนธิของตัวอ่อนภายในเปลือกไข่ ซึ่งเป็นการปรับตัวตามสภาพสิ่งแวดล้อม เพื่อให้มีการดำรงชีวิตให้รอดพ้นจากแหล่งน้ำ นอกจากนี้ยังมีการวิวัฒนาการของเปลือกไข่ เพื่อช่วยให้ตัวอ่อนภายในไข่มีชีวิตรอดออกมาเป็นตัว เปลือกไข่ของสัตว์เลื้อยคลานทำให้สามารถวางไข่บนพื้นดินแห้งได้ ตัวอ่อนจะเจริญเติบโตและลอยตัวอยู่ในของเหลวภายใน ที่ทำหน้าที่ห่อหุ้มเยื่อหุ้มไข่  ตัวอ่อนจึงมีของเหลวล้อมรอบเช่นเดียวกับการวางไข่ในแหล่งน้ำ นอกจากนี้ตัวอ่อนยังมีถุงอาหารที่มีเยื่ออัลเลนทอยส์ ซึ่งเป็นเยื่อสำหรับการแลกเปลี่ยนแก๊สผ่านเปลือกไข่ ที่เยื่ออัลเลนทอยส์ จะมีถุงสำหรับสะสมของเสียที่เกิดขึ้นในระหว่างการเจริญเติบโต จนเป็นตัวเต็มวัยก่อนออกจากเปลือกไข่ ซึ่งการที่สัตว์เลื้อยคลานทั้งหมดรวมไปถึงสางห่า สามารถวางไข่บนบกได้นั้น จึงเป็นผลของการวิวัฒนาการร่างกายที่ดีกว่าสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก
การป้องกันและการหลบหนีผู้ล่า

สางห่าจะมีพฤติกรรมการหลบหนีศัตรูเอาตัวรอดด้วยการสลัดหางทิ้ง เป็นพฤติกรรมหนึ่งของการเอาตัวรอดด้วยการดัดแปลงส่วนบริเวณโคนหาง ให้สามารถหลุดขาดออกจากลำตัวได้อย่างง่ายดาย โดยที่กระดูกปลายหางตอนกลางจะมีร่องตามขวาง เมื่อถูกศัตรูจับหรือตะปบได้ รอยต่อตรงร่องกระดูกจะขาดออกแล้วสลัดหางทิ้งเพื่อเป็นการดึงดูดความสนใจก่อนจะหลบหนีไป หลังจากนั้นร่างกายจะสร้างกระดูกบริเวณส่วนหางและกล้ามเนื้อขึ้นมาแทนใหม่อีกครั้ง  อีกทั้งความสำเร็จในการเอาตัวรอดของสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่า เกิดจากการวิวัฒนาการขากรรไกร ทำให้เกิดความคล่องตัวและการเคลื่อนไหวไปมาอีกด้วย
ความเชื่อ

สางห่า เป็นสัตว์ที่ชาวไทยที่ภาคอีสานมีความเชื่อว่ามีพิษร้ายแรง อาศัยอยู่ตามแอ่งน้ำหรือแอ่งน้ำในถ้ำ บ้างว่ามีพิษอยู่ที่เขี้ยว บ้างว่ามีพิษอยู่ที่เล็บ หรือมีพิษอยู่ที่หางที่ยาว จนเชื่อกันว่า หากใครถูกหางของสางห่าฟาดเข้าแล้วจะเกิดเป็นรอยแผลไหม้จนถึงแก่ความตายได้ หรือถูกหวาย หวายก็ไหม้  ขณะที่ทางแถบภาคกลางเชื่อว่า สางห่าเป็นงูขนาดเล็กชนิดหนึ่งที่มีขา อาศัยอยู่ตามยอดหญ้า พอหญ้าเหี่ยวเฉา ก็จะย้ายไปหาหญ้าใหม่ ขณะที่บางท้องที่เชื่อว่า สางห่าเป็นคางคกป่าชนิดหนึ่ง และมีเสียงร้องคล้ายเสียงสุนัขเห่า แต่ความจริงแล้ว สางห่าไม่มีพิษ และไม่มีภัยอะไรต่อมนุษย์เลย  ซึ่งจากความเชื่อนี้ ทำให้สางห่าได้ถูกอ้างอิงถึงในวรรณกรรมเรื่อง "เพชรพระอุมา" ของพนมเทียน เป็นสัตว์ประหลาดหรือธิดาของพญานาค
นอกจากนี้แล้ว สางห่ายังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "งูคา", "กิ้งก่าน้อยหางยาว"  หรือ"กระห่าง"
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q1277666  Wikispecies: Takydromus sexlineatus  ADW: Takydromus_sexlineatus  EoL: 461097  Fossilworks: 374594  GBIF: 2468614  iNaturalist: 35481  IRMNG: 10783096  IUCN: 178424  NCBI: 118848  uBio: 205994 
ส่วนหัวของตัวเมีย
บนต้นไม้
สมเด็จพระราชาธิบดีเยออร์ยีโอสที่ 2 แห่งกรีซ

พระมหากษัตริย์กรีซ (ครองราชย์ 1922–24, 1935–47)
| สมเด็จพระราชาธิบดีเยออร์ยีโอสที่ 2 |
| --- | --- |
พระบรมฉายาลักษณ์ ป. 1942
พระมหากษัตริย์แห่งชาวเฮเลนส์
ครองราชย์ครั้งที่ 1: 27 กันยายน 1922 – 25 มีนาคม 1924
ก่อนหน้า: กอนสตันดีโนสที่ 1
ถัดไป: ล้มล้างระบอบราชาธิปไตย
นายกรัฐมนตรี:  ดูรายชื่อ อนาสตาซิโอส ชาราลัมบิส โซตีริโอส โครกิดัส สิขิตลิอาโนส โกนาตาส อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส เยออร์ยีโอส คาฟานทาริส 
ครองราชย์ครั้งที่ 2: 25 พฤศจิกายน 1935 – 1 เมษายน 1947
ก่อนหน้า: ฟื้นฟูราชวงศ์
ถัดไป: สมเด็จพระเจ้าปัฟโลส
นายกรัฐมนตรี:  ดูรายชื่อ เยออร์ยีโอส กอนไดลิส กอนสตันดีโนส เดอเมิร์ตซิส เอียนนิส เมทาซัส อาเลกซันโดรส โครีซิส เอมานูอิล ซูเดอโรส โซโฟคลิส เวนิเซโลส เยออร์ยีโอส ปาปันเดรอู นิโคลาโอส พลาสติราส เปโตรส โวลการิส อาร์ชบิชอปดิมิทริโอส ปานาจิโอติส คาเนลโลปูโลส ทีมิสทอกิส โซฟูลิส พานาจิโอติส พูลิตซัส กอนสตันดีโนส ซัลดาริส ดิมิทริโอส มักซิโอส 

พระราชสมภพ: 19 กรกฎาคม [ตามปฎิทินเก่า: 7 กรกฎาคม] ค.ศ. 1890 พระราชวังตาทอย เอเธนส์ ราชอาณาจักรกรีซ
สวรรคต: 1 เมษายน ค.ศ. 1947(1947-04-01) (56 ปี) เอเธนส์ ราชอาณาจักรกรีซ
ฝังพระศพ: 6 เมษายน 1947 สุสานหลวง พระราชวังตาทอย ประเทศกรีซ
คู่อภิเษก: เอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย  (สมรส 1921; หย่า 1935)
ราชวงศ์: กลึคส์บวร์ค
พระราชบิดา: กอนสตันดีโนสที่ 1 แห่งกรีซ
พระราชมารดา: โซฟีแห่งปรัสเซีย
ศาสนา: กรีกออร์ทอดอกซ์
ลายพระอภิไธย: 
| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระราชาธิบดีเยออร์ยีโอสที่ 2 แห่งกรีซ |
| --- | --- |
พระราชลัญจกร
ตราประจำพระองค์
ธงประจำพระองค์
การทูล: His Majesty (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesty  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
สมเด็จพระราชาธิบดีเยออร์ยีโอสที่ 2 (กรีก: Γεώργιος Βʹ, Geórgios II; 19 กรกฎาคม [ตามปฎิทินเก่า: 7 กรกฎาคม] ค.ศ. 1890 – 1 เมษายน ค.ศ. 1947) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรีซ ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1922 ถึงมีนาคม  ค.ศ. 1924 และตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1935 สวรรคตในเดือนเมษายน ค.ศ. 1947
ช่วงต้นของชีวิต ครั้งแรกของการเป็นกษัตริย์และการลี้ภัย

เจ้าชายเยออร์ยีโอสทรงพระราชสมภพที่พระตำหนักในพระราชวังตาตอย ใกล้เอเธนส์ เป็นพระโอรสพระองค์ในมกุฎราชกุมารกอนสตันดีโนสกับพระมเหสีเจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย พระองค์เป็นพระปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรและเป็นพระนัดดาในเยออร์ยีโอสที่ 1 ชาวเดนมาร์กเจ้าชายแห่งกวอกเบิร์ก ผู้ซึ่งได้รับเลือกเป็นกษัตริย์ในปี ค.ศ. 1963 ราชวงศ์ของเจ้าชายเยออร์ยีโอสเป็นหนึ่งในห้าเชื้อสายของราชวงศ์ไบแซนไทน์
เจ้าชายเยออร์ยีโอสทรงดำเนินการงานทางด้านกองทัพ ทรงเข้าการฝึกกับราชองครักษ์แห่งปรัสเซียเมื่อพระชนมายุ 18 พรรษา จากนั้นทรงเข้าร่วมการรบในสงครามบอลข่านเป็นหนึ่งในกองทัพทหารราบกรีก เมื่อพระอัยกาทรงถูกลอบปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1913 เจ้าชายเยออร์ยีโอสจึงกลายเป็นรัชทายาทในพระยศดยุคแห่งสปาร์ตา
หลังจากการรัฐประหารยึดอำนาจกอนสตันติโนสในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 มกุฎราชกุมารเยออร์ยีโอสทรงลี้ภัยไปพร้อมกับพระบิดาในปี ค.ศ. 1917 พระอนุชาของพระองค์คือ อาเลกซันโดรส ได้รับเลือกเป็นกษัตริย์โดยการแต่งตั้งของนายกรัฐมนตรี อีเลฟเทอริออส เวนิเซลอส เป็นสาธารณรัฐอย่างแท้จริง
เมื่อพระเจ้าอาเลกซันโดรสสวรรคตหลังจากทรงติดเชื้อหลังจากถูกวานรกัดในปีพ.ศ. 2463 เวนิเซลอสถูกลงมติให้พ้นจากตำแหน่งและการลงมติจากประชาชนได้ให้กอนสตันดีโนสกลับคืนสู่ราชบัลลังก์ มกุฎราชกุมารเยออร์ยีโอสทรงได้เป็นพันเอกหลังจากการทำสงครามต่อต้านตุรกี ในช่วงนี้ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย พระธิดาในเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนียกับสมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1921 ณ บูคาเรสต์ โรมาเนีย เมื่อกองทัพเติร์กชนะกองทัพกรีซในสงครามอิสเมอร์ กอนสตันดีโนสทรงสละราชสมบัติและเจ้าชายเยออร์ยีโอสทรงครองราชสมบัติสืบต่อในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1922
การพ่ายแพ้ครั้งนี้ทำให้พระราชวงศ์ถูกยึดอำนาจโดยนายกรัฐมนตรี เอียนนิส เมทาซัสในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1923 เหล่าคณะปฏิวัติได้เสนอให้พระองค์ออกจากประเทศในขณะที่คณะชาติได้พิจารณาปัญหารัฐบาลในอนาคต พระองค์ทรงยินยอมแต่ปฏิเสธที่จะสละราชสมบัติ ทรงออกจากประเทศในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1923 และไปยังภูมิลำเนาของพระมเหสีคือโรมาเนีย เมื่อสาธารณรัฐได้ถูกก่อตั้งในวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1924 พระองค์ทรงถูกขับออกจากราชบัลลังก์อย่างเป็นทางการ ทรงถูกถอนสัญชาติกรีกและสิทธิในทรัพย์สมบัติทั้งหมด
พระมเหสีของพระองค์ประทับที่บูคาเรสต์ พระองค์เสด็จประพาสอังกฤษและเยี่ยมพระมารดาที่ฟลอเรนซ์บ่อยๆ ใน ค.ศ. 1932 เสด็จออกจากโรมาเนียไปประทับที่อังกฤษ พระองค์ทรงไม่มีพระโอรสธิดาและทรงหย่ากับพระราชินีเอลิซาเบธในวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1935
การฟื้นฟูระบอบกษัตริย์และยุคการปกครองของเมทาซัส

กรีซในระหว่างปี ค.ศ. 1924 ถึง ค.ศ. 1935 ได้มีการเปลี่ยนคณะรัฐบาลทั้งหมด 23 คณะ การเผด็จการและ 13 รัฐประหาร นายพลเยออร์ยีโอส คอนไดลิส อดีตสมาชิกลัทธิเวนิเซลิสซึมได้ยึดอำนาจรัฐบาลในปี ค.ศ. 1935 และตั้งตนเป็นนายกรัฐมนตรี เขาได้ดำเนินการลงมติจากรัฐบาลเพื่อสิ้นสุดระบอบสาธารณรัฐ ในวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935 ผู้ลงมติ 95% สนับสนุนการฟื้นฟูระบอบกษัตริย์
เยออร์ยีโอสซึ่งพำนักอยู่ที่ลอนดอน ได้เสด็จกลับแผ่นดินกรีกในวันที่ 25 พฤศจิกายน พระองค์ทรงแต่งตั้งศาสตราจารย์กอนสตันดีโนสเดอเมิร์ตซิสเป็นนายกรัฐมนตรีชั่วคราว ได้มีการเลือกตั้งในเดือนมกราคม ผลปรากฏว่าเหล่าพรรคคอมมิวนิสต์แห่งกรีซได้เสียงข้างมาก และได้มีเหตุการณ์การตายของนักการเมืองที่มีชื่อเสียงหลายคน(รวมทั้งนายพลเยออร์ยีโอส กอนไดลิสและกอนสตันดีโนส เดอเมิร์ตซิส)เมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้จึงเป็นการก้าวสู่อำนาจของเอียนนิส เมทาซัส ในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1936 เยออร์ยีโอสได้ลงนามอนุมัติการตั้งคณะรัฐบาลเผด็จการของเมทาซัสเรียกว่า"ระบอบ 4 สิงหาคม" ได้ล้มเลิกระบอบรัฐสภา สั่งปิดพรรคการเมืองต่างๆ ล้มล้างรัฐธรรมนูญ และสถาปนา"อารยธรรมเฮเลนที่ 3"ภายใต้การปกครองของเมทาซัสทรงตระหนักถึงลัทธิฟาสซิสต์ เหล่านักการเมืองฝ่ายตรงข้ามได้ถูกจับหลายคน และรัฐบาลได้มีการสั่งห้ามเผยแพร่งานเขียนและหนังสือต่างๆรวมทั้งงานเขียนของเพลโต,ธูซิดดิดีสและซีนอพอน นักปรัชญาสมัยกรีกโบราณ