stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยุทธการที่แอนตีแทม
การอ้างอิง

↑  NPS; ดู คำอธิบายของ "ชัยชนะทางยุทธวิธี" ใน Aftermath section.
↑  Further information: Official Records, Series I, Volume XIX, Part 1, pp. 169–80.
↑  Further information: Official Records, Series I, Volume XIX, Part 1, pp. 803–10.
↑  Further information: Reports of Maj. Gen. George B. McClellan, U. S. Army, commanding the Army of the Potomac, of operations August 14 – November 9 (Official Records, Series I, Volume XIX, Part 1, p. 67).
↑  Eicher, p. 363, อ้างกำลังพลกองทัพสหภาพ 75,500 นาย. Sears, p. 173, อ้างกำลังพลกองทัพสหภาพ 75,000 นาย, มีกำลังพร้อมรบ 71,500, มีปืน 300 กระบอก; Priest, p. 343, อ้างว่ากองทัพโพโทแม็คมีกำลังพล 87,164 นาย
1 2  Further information: Official Records, Series I, Volume XIX, Part 1, pp. 189–204.
↑  McPherson 2002, p. 3.
บรรณานุกรม > แหล่งข้อมูลรอง

Armstrong, Marion V. (2002). Disaster in the West Woods: General Edwin V. Sumner and the II Corps at Antietam. Sharpsburg, MD: Western Maryland Interpretive Association.
Bailey, Ronald H. (1984). The Bloodiest Day: The Battle of Antietam. Alexandria, VA: Time-Life Books. ISBN 0-8094-4740-1.
Cannan, John. The Antietam Campaign: August–September 1862. Mechanicsburg, PA: Stackpole, 1994. ISBN 0-938289-91-8.
Eicher, David J. (2001). The Longest Night: A Military History of the Civil War. New York: Simon & Schuster. ISBN 0-684-84944-5.
Esposito, Vincent J. West Point Atlas of American Wars. New York: Frederick A. Praeger, 1959. OCLC 5890637. The collection of maps (without explanatory text) is available online at the West Point website.
Frassanito, William A. Antietam: The Photographic Legacy of America's Bloodiest Day. Gettysburg, PA: Thomas Publications, 1978. ISBN 1-57747-005-2.
Harsh, Joseph L. Sounding the Shallows: A Confederate Companion for the Maryland Campaign of 1862. Kent, OH: Kent State University Press, 2000. ISBN 0-87338-641-8.
Harsh, Joseph L. Taken at the Flood: Robert E. Lee and Confederate Strategy in the Maryland Campaign of 1862. Kent, OH: Kent State University Press, 1999. ISBN 0-87338-631-0.
Jamieson, Perry D. Death in September: The Antietam Campaign. Abilene, TX: McWhiney Foundation Press, 1999. ISBN 1-893114-07-4.
Kalasky, Robert. "Union dead...Confederate Dead'." Military Images Magazine. Volume XX, Number 6, May–June 1999.
Kennedy, Frances H., ed. The Civil War Battlefield Guide. 2nd ed. Boston: Houghton Mifflin Co., 1998. ISBN 0-395-74012-6.
Luvaas, Jay, and Harold W. Nelson, eds. Guide to the Battle of Antietam. Lawrence: University Press of Kansas, 1987. ISBN 0-7006-0784-6.
McPherson, James M. (2002). Crossroads of Freedom: Antietam, The Battle That Changed the Course of the Civil War. New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-513521-0.
Priest, John Michael. Antietam: The Soldiers' Battle. New York: Oxford University Press, 1989. ISBN 0-19-508466-7.
Sears, Stephen W. (1983). Landscape Turned Red: The Battle of Antietam. Boston: Houghton Mifflin. ISBN 0-89919-172-X.
Tucker, Phillip Thomas. Burnside's Bridge: The Climactic Struggle of the 2nd and 20th Georgia at Antietam Creek. Mechanicsburg, PA: Stackpole Books, 2000. ISBN 0-8117-0199-9.
Welcher, Frank J. The Union Army, 1861–1865 Organization and Operations. Vol. 1, The Eastern Theater. Bloomington: Indiana University Press, 1989. ISBN 0-253-36453-1.
Wolff, Robert S. (2000). "The Antietam Campaign".  ใน Heidler, David S.; Heidler, Jeanne T. (บ.ก.). Encyclopedia of the American Civil War: A Political, Social, and Military History. New York: W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-04758-X.
National Park Service battle description เก็บถาวร ตุลาคม 11, 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บรรณานุกรม > แหล่งข้อมูลหลัก

Dawes, Rufus R. (1999) [1890]. A Full Blown Yankee of the Iron Brigade: Service with the Sixth Wisconsin Volunteers. Lincoln, Nebraska: University of Nebraska Press. ISBN 0-8032-6618-9. First published by E. R. Alderman and Sons.
Douglas, Henry Kyd (1940). I Rode with Stonewall: The War Experiences of the Youngest Member of Jackson's Staff. Chapel Hill, North Carolina: University of North Carolina Press. ISBN 0-8078-0337-5.
"Brady's Photographs: Pictures of the Dead at Antietam". The New York Times. New York. October 20, 1862.
Tidball, John C. The Artillery Service in the War of the Rebellion, 1861–1865. Westholme Publishing, 2011. ISBN 978-1594161490.
U.S. War Department, The War of the Rebellion: a Compilation of the Official Records of the Union and Confederate Armies. Washington, DC: U.S. Government Printing Office, 1880–1901.
บรรณานุกรม > อ่านเพิ่ม

Armstrong Marion V., Jr. Unfurl Those Colors! McClellan, Sumner, and the Second Army Corps in the Antietam Campaign. Tuscaloosa: University of Alabama Press, 2008. ISBN 978-0-8173-1600-6.
Ballard, Ted. Battle of Antietam: Staff Ride Guide. Washington, DC: United States Army Center of Military History, 2006. OCLC 68192262.
Breeden, James O. "Field Medicine at Antietam." Caduceus: A Humanities Journal for Medicine and the Health Sciences 10#1 (1994): 8–22.
Carman, Ezra Ayers. The Maryland Campaign of September 1862: Ezra A. Carman's Definitive Account of the Union and Confederate Armies at Antietam. Edited by Joseph Pierro. New York: Routledge, 2008. ISBN 0-415-95628-5.
Carman, Ezra Ayers. The Maryland Campaign of September 1862. Vol. 1, South Mountain. Edited by Thomas G. Clemens. El Dorado Hills, CA: Savas Beatie, 2010. ISBN 978-1-932714-81-4.
Catton, Bruce. "Crisis at the Antietam". American Heritage 9#5 (August 1958): 54–96.
Frassanito, William A. Antietam: The Photographic Legacy of America's Bloodiest Day. New York: Scribner, 1978. ISBN 978-0-684-15659-0.
Frye, Dennis E. Antietam Shadows: Mystery, Myth & Machination. Sharpsburg, MD: Antietam Rest Publishing, 2018. ISBN 978-0-9854119-2-3.
Gallagher, Gary W., ed. Antietam: Essays on the 1862 Maryland Campaign. Kent, OH: Kent State University Press, 1989. ISBN 0-87338-400-8.
Gottfried, Bradley M. The Maps of Antietam: An Atlas of the Antietam (Sharpsburg) Campaign, including the Battle of South Mountain, September 2–20, 1862. El Dorado Hills, CA: Savas Beatie, 2011. ISBN 978-1-61121-086-6.
Hartwig, D. Scott. To Antietam Creek: The Maryland Campaign of 1862. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2012. ISBN 978-1-4214-0631-2.
Jamieson, Perry D., and Bradford A. Wineman, The Maryland and Fredericksburg Campaigns, 1862–1863 เก็บถาวร มกราคม 27, 2020 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Washington, DC: United States Army Center of Military History, 2015. CMH Pub 75-6.
Jermann, Donald R. Antietam: The Lost Order. Gretna, LA: Pelican Publishing Co., 2006. ISBN 1-58980-366-3.
Murfin, James V. The Gleam of Bayonets: The Battle of Antietam and the Maryland Campaign of 1862. Baton Rouge: Louisiana State University Press, 1965. ISBN 0-8071-0990-8.
Rawley, James A. (1966). Turning Points of the Civil War. University of Nebraska Press. ISBN 0-8032-8935-9. OCLC 44957745.
Reardon, Carol and Tom Vossler. A Field Guide to Antietam: Experiencing the Battlefield through Its History, Places, and People (U of North Carolina Press, 2016) 347 pp.
Slotkin, Richard. The Long Road to Antietam: How the Civil War Became a Revolution. New York: Liveright, 2012. ISBN 978-0-87140-411-4.
Vermilya, Daniel J. That Field of Blood: The Battle of Antietam, September 17, 1862. Emerging Civil War Series. El Dorado Hills, CA: Savas Beatie, 2018. ISBN 978-1-61121-375-1.
ยูดิธกับศีรษะของโฮโลเฟอร์เนส (กริสโตฟาโน อัลโลรี)

รูปแบบฟลอเรนซ์ (Inv. 1912 n. 96), 139 x 116 ซม. (55 x 46 นิ้ว)
รูปแบบเอดินบะระ (RCIN 404989), 120.4 x 100.3 ซม. (47.4 x 39.5 นิ้ว)
ยูดิธกับศีรษะของโฮโลเฟอร์เนส (อังกฤษ: Judith with the Head of Holofernes) และ ยูดิธถือศีรษะของโฮโลเฟอร์เนส (อังกฤษ: Judith Holding the Head of Holofernes) เป็นชื่อที่ตั้งให้กับภาพจิตรกรรม 2 ภาพผลงานของกริสโตฟาโน อัลโลรีที่วาดระหว่างปี ค.ศ. 1610 และ ค.ศ. 1613
ภาพจิตรกรรม

ภาพจิตรกรรมภาพหนึ่งแขวนอยู่ในวังวังปิตตีในเมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี มีอายุในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1610 และ ค.ศ. 1612 ภาพที่สองเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมหลวงแห่งสหราชอาณาจักรและแขวนอยู่ในพระราชวังฮอลีรูดในเมืองเอดินบะระ ประเทศสกอตแลนด์ นอกจากนี้ยังมีภาพเลียนแบบและภาพพิมพ์อีกจำนวนมากโดยศิลปินคนอื่น ๆ ภาพจิตรกรรมนี้เล่าเรื่องราวที่ยูดิธตัดศีรษะโฮโลเฟอร์เนสจากหนังสือยูดิธที่เป็นคัมภีร์อธิกธรรม ซึ่งเป็นหัวข้อยอดนิยมในศิลปะบารอก
บรรณานุกรม

Bisceglia, Anna. "Judith with the Head of Holofernes". Le Gallerie degli Uffizi. Retrieved 3 September 2022.
Bond, Anthony; Woodall, Joanna (2005). Self Portrait: Renaissance to Contemporary. London: National Portrait Gallery. p. 96.
Champlin, John Denison, Jr., บ.ก. (1913). Cyclopedia of Painters and Paintings. Vol. 2. New York: Charles Scribner's Sons. p. 362.
Shearman, John (1983). The Early Italian Pictures in the Collection of Her Majesty the Queen. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 6–7.
Whitaker, Lucy; Clayton, Martin (2007). The Art of Italy in the Royal Collection: Renaissance & Baroque เก็บถาวร 2022-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. St James's Palace, London: Royal Collection Enterprises Ltd. pp. 32, 70, 270–271.
"Judith with the Head of Holofernes Signed and dated 1613". Royal Collection Trust. Retrieved 3 September 2022.
ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์

| --- | --- |
โลโก้ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ ที่เริ่มใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 2021
ประเภท: Subsidiary
อุตสาหกรรม: ภาพยนตร์
ก่อตั้ง: 30 เมษายน ค.ศ. 1912 (112 ปี) (as Universal Film Manufacturing Company)
ผู้ก่อตั้ง: Carl Laemmle Pat Powers Mark Dintenfass William Swanson David Horsley Charles Baumann Adam Kessel Jules Brulatour
สำนักงานใหญ่: Universal City, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
พื้นที่ให้บริการ:  ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: Donna Langley (Chairman) Jeff Shell (Chairman, Filmed Entertainment)
ผลิตภัณฑ์: Motion pictures
รายได้:  $4.239 พันล้าน USD (2011)
รายได้จากการดำเนินงาน:  $27 ล้าน USD (2011)
บริษัทแม่: NBCUniversal (Comcast)
บริษัทในเครือ: Universal Animation Studios Focus Features DreamWorks Animation Illumination Entertainment Working Title Films Universal Pictures Home Entertainment United International Pictures (50%) Rede Telecine
เว็บไซต์: universalstudios.com
ยูนิเวอร์แซลพิกเจอร์ส(อังกฤษ: Universal Pictures) หรือในบางครั้งเรียกว่า ยูนิเวอร์แซลซิตีสตูดิโอ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ยูนิเวอร์แซล เป็นบริษัทในเครือเอ็นบีซียูนิเวอร์แซล เป็นหนึ่งใน 6 สตูดิโอผลิตภาพยนตร์ใหญ่ของสหรัฐอเมริกา.
บริษัทก่อตั้งในปี 1 มกราคม 2545 โดยคาร์ล เลียมเมิล สตูดิโอในการผลิตตั้งอยู่ที่ 100 Universal City Plaza Drive ในยูนิเวอร์แซลซิตี รัฐแคลิฟอร์เนีย ส่วนสำนักงานจัดจำหน่ายและอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง ตั้งอยู่ที่นิวยอร์กซิตี ยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ถือเป็นสตูดิโอฮอลลีวูดที่มีมายาวนานที่สุดเป็นอันดับ 2 รองจากพาราเมาต์พิกเจอส์ของเวียคอม (ห่างกันไม่กี่เดือน)
ดูเพิ่ม

รายชื่อภาพยนตร์ของยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์เจแปน

ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์เจแปน
ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์เจแปน (อังกฤษ: Universal Studios Japan, ญี่ปุ่น: ユニバーサル・スタジオ・ジャパン) ตั้งอยู่ที่จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งใน 4 ของ Universal Studios theme parks บริหารงานโดย USJ Co., Ltd. โดยได้รับลิขสิทธิ์จาก NBCUniversal ซึ่งตัวสวนสนุกจะคล้ายกับ Universal Orlando Resort โดยมีสิ่งดึงดูดใจจาก Universal Orlando Resort และ Universal Studios Hollywood
นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เป็นชาวญี่ปุ่น และเป็นชาวเอเชีย เช่น ไต้หวัน จีน และเกาหลีใต้ เป็นต้น ในปี ค.ศ. 2005 Goldman Sachs ผู้ถือหุ้นใหญ่ของยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์เจแปนได้เปิดตัวสวนสนุกนี้ในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2001 ซึ่งตั้งเป้าหมายว่าสวนสนุกจะดึงดูดนักท่องเที่ยวให้ได้จำนวน 1 ล้านคนให้เร็วกว่าสวนสนุกแห่งอื่นในโลก และหลังจากเปิดให้บริการมาครบ 1 ปี ได้มีนักท่องเที่ยวมาใช้บริการจำนวนกว่า 7 ล้านคน
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์เจแปน
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
34°39′58″N 135°25′58″E﻿ / ﻿34.6660416°N 135.4328062°E﻿ / 34.6660416; 135.4328062
ยุทธนาวีที่ตารันโต

ยุทธนาวีที่ตารันโต (อังกฤษ: Battle of Taranto) เกิดขึ้นในคืนวันที่ 11/12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างกองทัพเรือสหราชอาณาจักรภายใต้การนำของพลเรือเอก แอนดรูว์ คันนิงแฮม และกองทัพเรืออิตาลีภายใต้การนำของพลเรือเอก อินิโก กัมปิโอนี กองทัพเรือสหราชอาณาจักรได้เปิดการโจมตีทางเรือด้วยเครื่องบินบนเรือบรรทุกอากาศยานครั้งแรกในประวัติศาสตร์ โดยใช้เครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโดแฟร์รี่ย์ ซอร์ดฟิช จำนวน 21 ลำ จากเรือบรรทุกเครื่องบินอิลลัสเทรียส ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
ยาระบายอย่างอ่อน

ยาระบายอย่างอ่อน 
(อังกฤษ: laxative)
หรือ ยาระบาย
เป็นยาเพื่อลดความแน่นตัวของอุจจาระ
และช่วยให้ถ่าย
โดยสามารถใช้รักษาหรือป้องกันอาการท้องผูก
ยาระบายต่าง ๆ ทำงานต่างกันและมีผลข้างเคียงต่างกัน
ยาระบายแบบกระตุ้น (stimulant) แบบหล่อลื่น (lubricant) และแบบน้ำเกลืออาจใช้ชำระลำไส้ใหญ่ เพื่อให้แพทย์สามารถตรวจไส้ตรงและลำไส้ใหญ่ โดยอาจใช้ร่วมกับการสวนทวารในบางกรณี
การทานยาระบายเป็นจำนวนมากอาจทำให้ท้องร่วง
ยาบางอย่างอาจมีสารออกฤทธิ์มากกว่าตัวเดียว
อาจใช้ทานหรือใช้เหน็บ
ประเภท > เพิ่มปริมาณอุจจาระ (Bulk-forming agents)

ยาระบายชนิดสร้างเนื้ออุจจาระมีองค์ประกอบที่เพิ่มเนื้อและน้ำในอุจจาระ เพื่อให้สามารถผ่านลำไส้ไปได้ง่ายขึ้น องค์ประกอบรวมทั้งใยอาหารและสารดูดน้ำ (hydrophilic agent)
คุณสมบัติ
ตำแหน่งออกฤทธิ์: ลำไส้เล็กและลำไส้ใหญ่
เวลาเริ่มออกฤทธิ์: 12–72 ชม.
ตัวอย่าง: ใยอาหาร, ซิลเลียม (psyllium) เช่นยี่ห้อ Metamucil, methylcellulose เช่นยี่ห้อ Citrucel, polycarbophil เช่นยี่ห้อ FiberCon
ยาเพิ่มเนื้อจะดูดน้ำ ดังนั้นจึงควรทานพร้อมกับน้ำมาก ๆ
เป็นยาเบาที่สุดในบรรดายาระบาย
และสามารถใช้ป้องกันรักษาการขับถ่ายในระยะยาว
ประเภท > เพิ่มปริมาณอุจจาระ (Bulk-forming agents) > ใยอาหาร

อาหารที่ช่วยระบายก็คือที่มีใยอาหารสูง
ทั้งแบบละลายน้ำไม่ได้และละลายได้ เช่น
ผลไม้ เช่น กล้วย (ขึ้นอยู่กับความสุกห่ามด้วย) ผลกีวี ลูกพรุน (prune) แอปเปิล (พร้อมเปลือก) ลูกสาลี่ (พร้อมเปลือก) และลูกแรสเบอร์รี
ผัก เช่น บรอกโคลี ถั่วฝักยาว ผักคะน้า และผักปวยเล้ง สควอช ถั่วลันเตา และมันฝรั่ง (พร้อมเปลือก)
ข้าวกล้อง
ผลิตภัณฑ์รำข้าว
เมล็ดถั่วต่าง ๆ
พืชวงศ์ถั่ว เช่น ถั่ว ถั่วลันเตา
ประเภท > ทำให้อุจจาระอ่อนนุ่ม (emollient agents, stool softeners)

ยาระบายแบบทำอุจจาระให้นุ่มและชุ่มชื้น เป็นสารลดแรงตึงผิวแบบแอนไออน (anionic surfactant) ซึ่งช่วยให้น้ำและไขมันรวมเข้าในอุจจาระมากขึ้น แล้วทำให้ผ่านทางเดินอาหารได้ง่ายขึ้น
คุณสมบัติ
ตำแหน่งออกฤทธิ์: ลำไส้เล็กและลำไส้ใหญ่
เวลาเริ่มออกฤทธิ์: 12–72 ชม.
ตัวอย่าง: docusate (ยี่ห้อ Colace, Diocto)
ยาระบายแบบทำให้นุ่มและชุ่มชื้นควรทานพร้อมกับน้ำมาก ๆ 
เป็นยาที่ช่วยป้องกันท้องผูกมากกว่าเป็นยารักษาท้องผูกในระยะยาว
ประเภท > หล่อลื่น (Lubricant agents)

ยาระบายแบบหล่อลื่นช่วยเคลือบอุจจาระด้วยลิพิดลื่น ๆ และหน่วงการดูดซึมน้ำจากอุจจาระของลำไส้ใหญ่ จึงทำให้มันผ่านไปได้ง่ายกว่า
อนึ่ง มันยังช่วยเพิ่มน้ำหนักและลดระยะเวลาที่ดำเนินผ่านลำไส้
คุณสมบัติ
ตำแหน่งออกฤทธิ์: ลำไส้ใหญ่
เวลาเริ่มออกฤทธิ์: 6–8 ชม.
ตัวอย่าง: น้ำมันแร่ (mineral oil)
น้ำมันแร่เป็นสารหล่อลื่นอย่างเดียวที่ไม่ต้องใช้ใบสั่งแพทย์
แต่ก็อาจลดการดูดซึมวิตามินที่ละลายในไขมัน (เช่น เอ ดี อี และเค) และแร่ธาตุบางอย่างเข้าร่างกาย และอาจทำให้ร่างกายขาดสารอาหารเหล่านี้ได้
ประเภท > Hyperosmotic agents

ยาระบายแบบ hyperosmotic หมายถึงสารที่ทำให้ลำไส้เก็บน้ำไว้ภายในมากกว่าแล้วสร้างภาวะออสโมซิสที่ช่วยกระตุ้นให้ถ่าย
คุณสมบัติ
ตำแหน่งออกฤทธิ์: ลำไส้ใหญ่
เวลาเริ่มออกฤทธิ์: 12–72 ชม. (ทาน) 0.25–1 ชม. (เหน็บทางทวารหนัก)
ตัวอย่าง: ยาเหน็บแบบ glycerin ยี่ห้อ Hallens, ซอร์บิทอล, แล็กทูโลส, และ macrogol/polyethylene glycol (PEG) ยี่ห้อ Colyte, MiraLax
แล็กทูโลสออกฤทธิ์โดยกระบวนการออสโมซิส ซึ่งเก็บน้ำไว้ในลำไส้ใหญ่ เพิ่มความเป็นกรดโดยผ่านกระบวนการหมักกลายเป็นกรดแล็กติก กรดฟอร์มิก และกรดน้ำส้ม แล้วเพิ่มการบีบตัว (peristalsis) ของลำไส้ใหญ่
ยาเหน็บคือ glycerin ออกฤทธิ์แบบ hyperosmotic คือเพิ่มปริมาณน้ำแล้วเพิ่มการบีบตัวของลำไส้
โดยยา sodium stearate ที่ผสมอยู่ด้วยกันก็จะระคายลำไส้ใหญ่ด้วย
สารละลายที่ประกอบด้วย polyethylene glycol และอิเล็กโทรไลต์ต่าง ๆ (รวมทั้งโซเดียมคลอไรด์ โซเดียมไบคาร์บอเนต โพแทสเซียมคลอไรด์ และบางครั้ง โซเดียมซัลเฟต) สามารถให้ทางปากหรือหลอดอาหาร (ที่สอดลงทางจมูกไปถึงกระเพาะ) เพื่อใช้ล้างทางเดินอาหารทั้งหมด เป็นวิธีการที่สร้างขึ้นเพื่อเตรียมผ่าตัดลำไส้ หรือเพื่อเตรียมส่องกล้องลำไส้ใหญ่ (colonoscopy) และเพื่อรักษาการได้รับพิษบางชนิด
ตราสินค้าของสารละลายเหล่านี้รวมถึง GoLytely, GlycoLax, CoLyte, Miralax, Movicol, NuLytely, Suprep, และ Fortrans
สารละลายของซอร์บิทอล (ยี่ห้อ SoftLax) ก็มีผลเช่นเดียวกัน
ประเภท > ยาระบายแบบน้ำเกลือ

ยาระบายแบบน้ำเกลือเป็นสารออสโมซิสที่ดูดซึมไม่ได้แต่สามารถดูดและเก็บน้ำให้อยู่ในช่องลำไส้ ซึ่งเพิ่มแรงดันในช่องและกระตุ้นให้ถ่าย
สารที่ประกอบด้วยแมกนีเซียมยังเป็นเหตุให้หลั่งฮอร์โมนเพปไทด์ คือ cholecystokinin ซึ่งเพิ่มการบีบตัวของลำไส้และการหลั่งน้ำ
แต่ยาระบายชนิดนี้อาจเปลี่ยนความสมดุลเกี่ยวกับน้ำและอิเล็กโทรไลต์ในร่างกายของผู้ใช้
คุณสมบัติ
ตำแหน่งออกฤทธิ์: ลำไส้เล็กและลำไส้ใหญ่
เวลาเริ่มออกฤทธิ์: 0.5–3 ชม. (ทาน) 2–15 นาที (เหน็บ)
ตัวอย่าง: sodium phosphate (ในแบบต่าง ๆ), magnesium citrate, แมกนีเซียมไฮดรอกไซด์, แมกนีเซียมซัลเฟต
ยาชนิดนี้ควรทานกับน้ำมาก ๆ
ประเภท > ยาระบายแบบกระตุ้น (stimulant laxative)

ยาระบายแบบกระตุ้นเป็นสารที่ออกฤทธิ์ที่เยื่อเมือกหรือข่ายประสาท (nerve plexus) ของลำไส้ เปลี่ยนแปลงการหลั่งน้ำและอิเล็กโทรไลต์
และยังกระตุ้นการบีบตัว (peristaltic) ของลำไส้ แต่อาจเป็นอันตรายภายใต้สถานการณ์บางอย่าง เช่นใช้เป็นระยะยาวซึ่งทำให้ปล้องลำไส้ (haustra) เปลี่ยนแปลงไปโดยคาดว่า เกิดความเสียหายต่อเซลล์ประสาทหรือกล้ามเนื้อ
คุณสมบัติ
ตำแหน่งออกฤทธิ์: ลำไส้ใหญ่
เวลาเริ่มออกฤทธิ์: 6–10 ชม.
ตัวอย่าง: senna, bisacodyl
นี่เป็นยาระบายที่มีฤทธิ์มากที่สุดและควรใช้อย่างระมัดระวัง
การใช้ยาระบายแบบกระตุ้นนาน ๆ อาจทำให้ติดยาเพราะทำปล้องลำไส้ใหญ่ (haustral fold) ให้เสียหาย ทำให้ไม่สามารถเคลื่อนอุจจาระไปโดยไม่ใช้ยา
งานศึกษาหนึ่งในคนไข้ที่ท้องผูกเรื้อรังพบว่า ผู้ใช้ยาระบายแบบกระตุ้น 28% จะเสียปล้องลำไส้ไปในระยะเวลา 1 ปี ในขณะที่กลุ่มควบคุมไม่เสีย
ประเภท > อื่น ๆ

น้ำมันละหุ่งเป็น glyceride ที่เอนไซม์จากตับอ่อนคือ pancreatic lipase จะสลายด้วยน้ำ (hydrolysis) ให้เป็นกรด ricinoleic ซึ่งมีฤทธิ์ระบายโดยยังไม่ทราบกลไก
คุณสมบัติ
ตำแหน่งออกฤทธิ์: ลำไส้ใหญ่
เวลาเริ่มออกฤทธิ์: 2–6 ชม.
ตัวอย่าง: น้ำมันละหุ่ง
การใช้น้ำมันละหุ่งในระยะยาวอาจทำให้เสียน้ำ อิเล็กโทรไลต์ และสารอาหาร
ประเภท > ตัวทำการต่อหน่วยรับเซโรโทนิน (serotonin agonist)

มีสารกระตุ้นการบีบตัวของลำไส้โดยก่อสภาพกัมมันต์ของหน่วยรับเซโรโทนิน (5-HT4 receptor) ของระบบประสาทลำไส้ (enteric nervous system) ภายในทางเดินอาหาร
แต่บางชนิดก็ได้เลิกใช้หรือจำกัดการใช้ เพราะโอกาสทำอันตรายต่อหัวใจหลอดเลือดโดยเป็นผลข้างเคียง
tegaserod (ชื่อการค้า Zelnorm) ได้เลิกวางขายในตลาดทั่วไปในสหรัฐและแคนาดาในปี 2007 เนื่องจากมีรายงานว่าเพิ่มความเสี่ยงหัวใจวายและเส้นเลือดอุดตันในสมอง
แต่ก็ยังมีให้แพทย์ใช้ในสถานการณ์ฉุกเฉินที่เป็นอันตรายต่อชีวิตหรือจำเป็นต้องใช้ในโรงพยาบาล
prucalopride (ยี่ห้อ Resolor) เป็นยาที่ปัจจุบันอนุมัติให้ใช้ในสหภาพยุโรปปลายปี ค.ศ. 2009
และในแคนาดา (ยี่ห้อ Resotran) ปลายปี ค.ศ. 2011
แต่ก็ยังไม่ได้อนุมัติให้ใช้ในสหรัฐอเมริกา โดยยังอยู่ใต้การพัฒนาของบริษัท Shire plc
ประเภท > สารก่อกัมมันต์ช่องคลอไรด์ (chloride channel activators)

lubiprostone เป็นยาที่ใช้รักษาท้องผูกเรื้อรังซึ่งไม่ทราบสาเหตุ (CIC) และกลุ่มอาการลำไส้ไวเกินต่อการกระตุ้น (IBS)
โดยมีฤทธิ์ทำให้ลำไส้หลั่งน้ำที่สมบูรณ์ด้วยคลอไรด์ซึ่งทำอุจจาระให้นิ่ม เพิ่มการบีบตัวของลำไส้ และโปรโหมตการขับถ่ายอุจจาระแบบเกิดเอง (SBM)
การเปรียบเทียบยาต่าง ๆ

| ยา/สูตร | กลุ่ม | ตำแหน่งออกฤทธิ์ | เวลาเริ่มออกฤทธิ์ |
| --- | --- | --- | --- |
| สมุนไพร Rhamnus purshiana (cascara) (ตัวยา casanthranol) | Anthraquinone | ลำไส้ใหญ่ | 6–8 ชม. |
| สมุนไพรสกุล Rhamnus (Buckthorn) | Anthraquinone | ลำไส้ใหญ่ | 6–8 ชม. |
| สมุนไพรสกุลขี้เหล็ก Senna (ตัวยา senna glycoside) | Anthraquinone | ลำไส้ใหญ่ | 6–8 ชม. |
| สมุนไพรว่านหางจระเข้ (ตัวยา aloin) | Anthraquinone | ลำไส้เล็ก | 8–10 ชม. |
| phenolphthalein | Triphenylmethane | ลำไส้เล็ก | 8 ชม. |
| bisacodyl (ยาทาน) | Triphenylmethane | ลำไส้เล็ก | 6–12 ชม. |
| bisacodyl (ยาเหน็บ) | Triphenylmethane | ลำไส้เล็ก | 60 นาที |
| น้ำมันละหุ่ง | กรด ricinoleic | ลำไส้เล็ก | 2–6 ชม. |
การเปรียบเทียบยาต่าง ๆ > ประสิทธิผล

สำหรับผู้ใหญ่ งานทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุมหนึ่งพบว่า polyethylene glycol (PEG) ยี่ห้อ MiraLax หรือ GlycoLax 17 กรัมวันละครั้งมีผลดีกว่า tegaserod 6 มก. 2 ครั้งต่อวัน
อีกงานหนึ่งพบว่า PEG สองถุง (26 กรัม) มีผลดีกว่าแล็กทูโลสสองถุง (20 กรัม) 
การใช้ PEG วันละ 17 กรัมพบว่ามีประสิทธิผลและปลอดภัยในการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุมเป็นเวลา 6 เดือน
อีกงานหนึ่งพบว่า ซอร์บิทอลไม่มีผลต่างกับแล็กทูโลส
สำหรับเด็ก PEG พบว่ามีประสิทธิผลดีกว่าแล็กทูโลส
ปัญหาการใช้ > การใช้ในทางที่ผิด

การใช้ยาระบายในทางที่ผิดมีผลลบต่าง ๆ ผลแบบเบารวมทั้งภาวะขาดน้ำ ความดันต่ำ หัวใจเต้นเร็ว เวียนศีรษะในบางอิริยาบถ (postural dizziness) และหมดสติชั่วคราว
ผลแบบหนักที่อาจทำให้ถึงเสียชีวิตรวมทั้งการเสียดุลของความเป็นกรดด่างและของอิเล็กโทรไลต์
ยกตัวอย่างเช่น มีการสัมพันธ์ภาวะโพแทสเซียมต่ำในเลือดอย่างรุนแรงกับ distal renal tubular acidosis (ภาวะกระเดียดกรดเหตุหลอดไตฝอยส่วนปลาย) ที่เนื่องกับการใช้ยาระบายในทางที่ผิด
โดยภาวะแอลคาโลซิสเนื่องกับเมแทบอลิซึม (metabolic alkalosis) เป็นภาวะไม่สมดุลของกรด-ด่างที่พบมากที่สุด
ผลไม่พึงประสงค์ที่สำคัญอื่น ๆ รวมทั้ง rhabdomyolysis (ภาวะกล้ามเนื้อโครงร่างที่เสียหายสลายตัวเร็วเกิน)
ภาวะไขมันเกินในอุจจาระ (steatorrhoea)
เยื่อเมือกลำไส้ใหญ่อักเสบหรือเกิดแผล
ตับอ่อนอักเสบ,
ไตวาย,
คนไข้แกล้งมีท้องร่วง (factitious diarrhea)
และปัญหาอื่น ๆ
แม้คนไข้ที่มีความผิดปกติในการรับประทาน เช่น โรคเบื่ออาหารเหตุจิตใจ (anorexia nervosa) และโรคทานแล้วขับออก (bulimia nervosa) บ่อยครั้งจะใช้ยาระบายในทางที่ผิดเพื่อพยายามลดน้ำหนัก แต่ยาระบายก็เพียงแต่เพิ่มความเร็วที่อุจจาระดำเนินผ่านลำไส้ใหญ่ ซึ่งเกิดหลังการดูดซึมอาหารในลำไส้เล็ก
ดังนั้น งานศึกษาต่าง ๆ จึงได้แสดงว่า น้ำหนักที่ลดลงเพราะใช้ยาในทางที่ผิด โดยหลักมาจากการเสียน้ำจากร่างกายเพียงชั่วคราว ไม่ได้ลดพลังงานที่ดูดซึมเข้าร่างกายจริง ๆ
ปัญหาการใช้ > การชินต่อยาระบาย

แพทย์เตือนไม่ให้ใช้ยาระบายแบบกระตุ้นเป็นประจำ เนื่องจากปัญหาว่า อาจเป็นเหตุให้เนื้อเยื่อในลำไส้ใหญ่ทรุดโทรม แล้วทำให้ไม่สามารถขับอุจจาระได้เองเนื่องจากถูกกระตุ้นเป็นเวลานาน
สิ่งสามัญที่พบในคนไข้ที่ใช้ยาระบายแบบกระตุ้นก็คือ ตะกอนสีน้ำตาลซึ่งสะสมที่เนื้อเยื้อลำไส้ ซึ่งเรียกว่า melanosis coli
การใช้ในประวัติศาสตร์เป็นต้น

ยาระบาย ซึ่งเคยเรียกในภาษาอังกฤษว่า physicks หรือ purgatives เป็นยาที่ใช้อย่างกว้างขวางก่อนการแพทย์ปัจจุบันเพื่อรักษาภาวะต่าง ๆ ภาวะซึ่งในปัจจุบันพิจารณาว่าเป็นยาที่ไม่ได้ผลตามเวชปฏิบัติอิงหลักฐาน
ในนัยเดียวกัน ยาระบาย (โดยบางครั้งเรียกว่า การล้างลำไส้) ก็ยังได้การโปรโหมตจากแพทย์ทางเลือกในการรักษาภาวะต่าง ๆ รวมทั้งที่การแพทย์ปัจจุบันไม่ยอมรับ เช่น เพื่อกำจัดคราบ/ตะกอนอุจจาระในลำไส้ (mucoid plaque)
ดูเพิ่ม

ใยอาหาร
ยาขับปัสสาวะ
เชิงอรรถ

↑  melanosis coli หรือ pseudomelanosis coli เป็นความผิดปกติของสีผนังลำไส้ใหญ่ บ่อยครั้งจะเห็นเมื่อส่องกล้องลำไส้ใหญ่ (colonoscopy)
เป็นภาวะไม่ร้าย และอาจไม่สัมพันธ์กับโรคใด ๆ 
สารสีน้ำตาลเป็น lipofuscin ใน macrophage ไม่ใช่เมลานิน
ยูซีไอชิงแชมป์โลก

| ยูซีไอชิงแชมป์โลก  |
| --- | --- |
อายรู เทสโฟม เกบรู ในการแข่งขันจักรยานถนนชิงแชมป์โลก 2007
สถานะ: ดำเนินการอยู่
ประเภท: จักรยานชิงแชมป์โลก
วันที่: แตกต่างกัน
ความถี่: ประจำปี
ประเทศ: แตกต่างกัน
ประเดิม: ค.ศ. 1893
จัดโดย: ยูซีไอ
เว็บไซต์: www.uci.org
เสื้อสีรุ้ง สำหรับแชมป์โลก ประกอบด้วยแถบสี 5 แถบบนเสื้อสีขาว
ยูซีไอชิงแชมป์โลก (อังกฤษ: UCI World Championships) เป็นการแข่งขันจักรยานประเภทวันเดียวจบ ที่จัดการแข่งขันโดยสหภาพจักรยานระหว่างประเทศ (Union Cycliste Internationale - UCI) จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1927 ที่เยอรมนี และหมุนเวียนไปตามเมืองต่าง ๆ ทั่วยุโรป การแข่งขันจะจัดเมื่อสิ้นสุดฤดูกาลแข่งขันในแต่ละปี มักจะจัดหลังจบรายการบูเอลตาอาเอสปัญญา ในเดือนกันยายน
ผู้ชนะการแข่งขันรายการนี้จะได้รับการยกย่องว่าเป็นแชมป์โลก และมีสิทธิ์สวม "เสื้อสีรุ้ง" (rainbow jersey) ในการแข่งขันรายการอื่น ๆ โดยแบ่งประเภทดังนี้
จักรยานถนน (Road)
สปรินต์ (Sprint)
จับเวลา (Time-Trial)
การแข่งขันจักรยานชิงแชมป์โลก ถือว่ามีศักดิ์ศรีเทียบเท่ากับตูร์เดอฟร็องส์และจีโรดีตาเลีย ทั้งสามรายการถือว่าเป็น มงกุฎแห่งจักรยาน (The Triple Crown of Cycling)
รายการแข่งขัน

จักรยานถนนชิงแชมป์โลก
จักรยานลู่ชิงแชมป์โลก
จักรยานเสือภูเขาชิงแชมป์โลก
จักรยานเสือภูเขามาราธอนชิงแชมป์โลก
จักรยานเออเบินชิงแชมป์โลก
จักรยานไทรอัลชิงแชมป์โลก
จักรยานอีสปอตส์ชิงแชมป์โลก
ไซโคครอสชิงแชมป์โลก
เกรเวิลชิงแชมป์โลก
บีเอ็มเอ็กซ์ชิงแชมป์โลก
จักรยานในร่มชิงแชมป์โลก
จักรยานคนพิการประเภทถนนชิงแชมป์โลก
จักรยานคนพิการประเภทลู่ชิงแชมป์โลก