stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดชายนา (จังหวัดเพชรบุรี)

| วัดชายนา |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบ้านในดง อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสารธรรมนิเทศ (พระอาจารย์ทิน วรจตฺโต)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดชายนา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านในดง อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี มีเนื้อที่ 10 ไร่ 80 ตารางวา
วัดชายนาเริ่มก่อสร้างเมื่อราว พ.ศ. 2504–2505 ชาวบ้านจากหมู่บ้านในดง ซึ่งแต่เดิมขึ้นตรงกับหมู่ 8 ตำบลบางปลาเค้า ได้นิมนต์พระสงฆ์ไปจำพรรษาที่วัดร้าง ได้รับการบุกเบิกหักร้างถางพง โดยหลวงพ่อตัด ปวโร พร้อมด้วยชาวบ้าน พ.ศ. 2505 พื้นที่แปลงนี้อยู่ในความดูแลของอดีตกำนัน คำ ทองทา ถวายไว้เพื่อให้สร้างวัด ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่พฤหัสบดีที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ประกาศตั้งวัดเมื่อวันพุธที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 วางศิลาฤกษ์อุโบสถ เมื่อวันพุธที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 โดยมีพระราชสุทธิโมลี เจ้าคณะจังหวัด ธรรมยุต วางศิลาฤกษ์ พระครูโสภิตธรรมาภรณ์ (ทอง) เป็นประธาน นายกำนันคำ ทองทา เป็นกรรมการ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประกาศ ณ วันพฤหัสบดีที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 หล่อพระประธานเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 ผูกพัทธสีมาเมื่อวันพุธที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2525
วัดชายนามีเกจิอาจารย์ คือ พระพุทธวิริยากร (หลวงพ่อตัด ปวโร) ท่านมีชื่อเสียงในการสร้างวัตถุมงคล ตะกรุดเนื้อตะกั่ว ที่มากด้วยพุทธคุณและประสบการณ์
รายนามเจ้าอาวาส

พระพุทธวิริยากร (หลวงพ่อตัด ปวโร) พ.ศ. 2505–2552
พระครูสารธรรมนิเทศ (พระอาจารย์ทิน วรจตฺโต) พ.ศ. 2553–ปัจจุบัน
รีวอลเวอร์

รีวอลเวอร์  (อังกฤษ: Revolver) เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 7 ของวงเดอะบีเทิลส์ ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1966 โดยได้เปลี่ยนแนวเพลงจากโฟล์กร็อก, ป็อปร็อก, และโซลของ Rubber Soul อัลบั้มก่อนหน้ามาเป็นแนวดนตรีแบบไซเคเดลิกร็อก
อัลบั้มชุดนี้ทำการบันทึกเสียงหลังจากทางวงได้หยุดพักทัวร์คอนเสิร์ตชั่วคราว "สามเดือน" ในปี 1966 ได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของวงในการทดลองใช้ยา LSD แล้วได้นำมาเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนเพลง โดยมีอิทธิพลแนวดนตรีของอินเดียเข้ามาอีกด้วย อัลบั้มชุดนี้ถูกยกให้เป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ก้าวหน้าที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรีสมัยใหม่ มีการพัฒนาคิดค้นและใช้เทคโนโลยีใหม่ๆ ในการบันทึกเสียง มีการพัฒนาเนื้อร้องและความหมายของเพลงในอัลบั้มชุดนี้ เนื้อหาของเพลงพูดถึงความเหงา ความตาย บ้างก็มีเนื้อหาเกี่ยวกับแนวปรัชญาและแฝงธรรมะ
อัลบั้มติดชาร์ตอันดับหนึ่งทั้งใน ชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร ของสหราชอาณาจักร เป็นเวลานานเจ็ดสัปดาห์ และบนบิลบอร์ด 200 ของสหรัฐอเมริกา นานหกสัปดาห์ อีกทั้งยังถูกจัดอันดับในหัวข้อ 500 อัลบั้มที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลเป็นอันดับที่ 11 จากการจัดอันดับของนิตยสารโรลลิงสโตนในปี 2003
วัดชัยศรีภูมิ์

| วัดชัยศรีภูมิ์ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดชัยศรีภูมิ์, วัดชัยศรีภูมิ, วัดศรีภูมิ์, วัดพันตำเกิน, วัดปันต๋าเกิ๋น, วัดอโสการาม
ที่ตั้ง: ตำบลช้างม่อย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระอธิการคงทอง สุธัมโม
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดชัยศรีภูมิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างม่อย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดชัยศรีภูมิ์สร้างขึ้นราว พ.ศ. 1985–2000 สมัยพญามังรายเริ่มสร้างเมืองเชียงใหม่  มีทหารชื่อพันตำเกินเป็นประธานสร้างจึงเรียกว่า วัดพันตำเกิน หรือ วัดปันต๋าเกิ๋น เหตุทีเรียกว่าวัดชัยศรีภูมิ์ หรือ วัดศรีภูมิ์ เพราะตั้งอยู่ใกล้แจ้งศรีภูมิ สาเหตุที่สร้างวัด เพื่อเป็นศรีเมืองเชียงใหม่ ตามทักษาเมืองจาตุรงคทิศ ต่อมาอีกสองร้อยกว่าปี ในปี จ.ศ. 840 หรือ พ.ศ. 2022 ในสมัยพระเจ้าติโลกราชยังพบว่า วัดชัยศรีภูมิ์ มีชื่อปรากฏว่า วัดอโสการาม เป็นที่ประดิษฐานพระไม้แก่นจันทน์ซึ่งมาถึงเชียงใหม่เป็นครั้งแรกและอยู่ได้ถึง 15 ปี เมื่อเชียงใหม่อยู่อยู่ภายใต้การปกครองของพม่าวัดอาจมีความทรุดโทรมลงไป และได้รับการบูรณะขึ้นมาใหม่เมื่อ พ.ศ. 2380 ในสมัยพระยาพุทธวงศ์
เสนาสนะและปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ วิหารไม้ทั้งหลังเรียกว่า วิหารพระเจ้าทันใจ กุฏิทั้ง 4 หลัง เป็นที่ประดิษฐานของพระไจยขี้เหมี้ยงหรือพระเจ้าแสนไจยและพระไม้แก่นจันทร์แดง พระประธานในอุโบสถ เป็นพระนอนปางไสยาสน์
รายนามเจ้าอาวาส

ครูบาราชครูเจ้า พ.ศ. 2398–2401
ครูบาโสภา พ.ศ. 2402–2444
ครูบาอภิวงศ์บุญมี พ.ศ. 2445–2479
พระอุ่น
พระตี๊บ (ทิพย์ ณ เชียงใหม่)
พระนุ
พระก้ำ
พระบุญจู
พระบุญชื่นและอธิการเล็ก พ.ศ. 2513–2516
พระอธิการ สุชิน ปสันนจิตโต พ.ศ. 2518–2524
พระอธิการคงทอง สุธัมโม พ.ศ. 2524–ปัจจุบัน
มิกาซะ (จังหวัดฮกไกโด)

มิกาซะ (ญี่ปุ่น: 三笠市; โรมาจิ: Mikasa-shi) เป็นนครขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ในกิ่งจังหวัดโซราจิ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 302.52 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 7,614 คน มิกาซะมีภูเขาล้อมรอบสามด้าน และมีทะเลสาบเขื่อนคัตสึราซาวะตั้งอยู่ทางตะวันออก
ประวัติศาสตร์

เมืองมิกาซะเป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดอุตสาหกรรมเหมืองแร่และรถไฟในฮกไกโด แม้ว่าในอดีตจะเจริญรุ่งเรืองจากถ่านหินที่มีอยู่มากมายตามธรรมชาติ แต่ต่อมาเหมืองส่วนใหญ่ถูกปิดตัวลง ซึ่งทำให้จำนวนประชากรในเมืองลดลงอย่างรวดเร็ว
ที่เมืองมิกาซะมีการเก็บตัวอย่างซากดึกดำบรรพ์จำนวนหนึ่ง โดยเฉพาะแอมโมไนต์และสัตว์เลื้อยคลานทะเลยุคก่อนประวัติศาสตร์ Yezosaurus mikasaensis ซึ่งทั้งสองนี้สามารถเข้าชมได้ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ทางธรรมชาติของเมือง
ค.ศ. 1906 - จัดตั้งหมู่บ้านมิกาซายามะ
ค.ศ. 1942 - หมู่บ้านมิกาซายามะได้รับการยกฐานะและเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองมิกาซะ
ค.ศ. 1957 - เมืองมิกาซะได้รับการยกฐานะเป็นนครมิกาซะ
ซากเหมืองถ่านหินซูมิตโตโมะเบ็มเบ็ตสึ ซึ่งปิดตัวลงเมื่อ ค.ศ. 1971
พิพิธภัณฑ์นครมิกาซะ
อนุสรณ์สถานรถไฟมิกาซะ
การศึกษา > โรงเรียนมัธยมปลาย

โรงเรียนมัธยมปลายมิกาซะ จังหวัดฮกไกโด
การขนส่ง

ทางด่วนฮกไกโดตัดผ่านฝั่งตะวันตกของเมือง เชื่อมต่อด้วยทางแยกต่างระดับมิกาซะ ไม่มีรถไฟให้บริการ
เศรษฐกิจ

ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรที่โดดเด่นในท้องถิ่น ได้แก่ แตงโม แตงไทย แตงกวา พลัม และไวน์
วัฒนธรรม > มาสคอต

มาสคอตของเมืองมิกาซะคือ รีวจัง (ญี่ปุ่น: りゅうちゃん; โรมาจิ: Ryū-chan) เป็นไดโนเสาร์สีเหลืองอายุ 84 ล้านปี
บุคคลที่มีชื่อเสียง

ทาดาชิ คาวามาตะ [ja; en] (川俣 正; เกิด ค.ศ. 1953) ศิลปิน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มิกาซะ (จังหวัดฮกไกโด)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
ลั่วหยาง (แก้ความกำกวม)

ลั่วหยาง เป็นนครระดับจังหวัดในมณฑลเหอหนาน ประเทศจีน
ลั่วหยาง อาจหมายถึง
แม่น้ำลั่วหยาง - แม่น้ำในมณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน
สะพานลั่วหยาง - สะพานข้ามแม่น้ำลั่วหยางในเฉวียนโจว
ลัวหยาง - เมืองในอำเภอปั๋วหลัว มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน
โลยัง (ภาษาจีนเรียก ลั่วหยาง หรือหลัวยาง) ย่านหนึ่งในประเทศสิงคโปร์
วัดชัยสิทธาวาส

| วัดชัยสิทธาวาส |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดชัยสิทธาวาส, วัดป่า
ที่ตั้ง: ตำบลกระแชง อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี 12000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูบัณฑิตาภิวัฒน์ (ยานะ ปณฺฑิตเสวี ป.ธ.3)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดชัยสิทธาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาในตำบลกระแชง อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
วัดชัยสิทธาวาสสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย ชื่อเดิมคือ วัดป่า ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2400 แล้วก็มาเปลี่ยนเป็น "วัดชัยสิทธาวาส" โดยเจ้าอาวาสเมื่อปี พ.ศ. 2486
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.5 เมตร เป็นอุโบสถเก่าที่มีศิลปะสวยงาม หน้าบันอุโบสถประดับด้วยปูนปั้นลายดอกพุตตาลสมัยรัตนโกสินทร์ ภายในมีพระประธาน หน้าตักกว้าง 1.5 เมตร สูง 3.5 เมตร เนื้อลงรักปิดทอง วิหาร 3 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 5 หลัง กำแพงรอบสังฆาวาสประมาณ 200 เมตร หอสวดมนต์ ศาลาท่าน้ำ ฌาปนสถาน หอระฆัง หอไตร โรงครัว นอกจากนี้ทางวัดยังมีพิพิธภัณฑ์เรือโบราณ ในอดีตบ้านกระแชงเป็นตลาดน้ำใหญ่ มีเรือนแพหนาแน่นเต็มคุ้งน้ำ มีระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร ตั้งแต่หน้าวัดไก่เตี้ยไปถึงวัดชัยสิทธาวาส วัดจึงได้รวบรวมเรือต่าง ๆ ที่เคยใช้ในอดีตมาเก็บไว้
สมุดภาพ

ภายในพระอุโบสถ
พระพุทะรูปบริเวณอุโยสถ
บริเวณภายนอกวัดชัยสิทธาวาส
ลัทธิซาตาน (อีพี)

ลัทธิซาตาน เป็นผลงานอีพีชุดแรกของดีเซมเบอร์ วงดนตรีแนวเดธเมทัลของไทย วางจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 ในรูปแบบตลับเทป ภายใต้สังกัดจุติภูต เรคคอร์ดส์
อีพี ชุดนี้ถือเป็นผลงานบันทึกเสียงชุดแรกของวงดีเซมเบอร์ มีสมาชิกร่วมบันทึกเสียงในผลงานเพลงชุดนี้เพียงแค่ 2 คน และถือเป็นผลงานเพลงที่ทำให้ดีเซมเบอร์เริ่มเป็นที่รู้จักในวงการเพลงเมทัล โดยหลังจากวางจำหน่าย ผลงานอีพีชุดนี้ได้รับการตอบรับอย่างดีจากกลุ่มผู้นิยมฟังเพลงเมทัล โดยเป็นผลงานเพลงในแนวเดธ เมทัลของไทย ที่มียอดจำหน่ายสูงถึงหลักหมื่นตลับ
ประวัติและเบื้องหลัง

ต้น - สยาม ชุมทอง และ โต้ง - วรพจน์ สิงห์น้อย ซึ่งเป็น 2 สมาชิกของวงในอัลบั้มชุดนี้ เคยเป็นสมาชิกในตำแหน่งมือกีตาร์ของวงดนตรี Madhot ซึ่งเป็นวงดนตรีแนวเฮฟวี่ เมทัล ที่มี ริค วชิรปิลันธิ์ เป็นนักร้องนำ โดยวง Madhot ได้เข้าร่วมประกวดวงดนตรีในรายการ Pepsi Music Festival ประจำปี พ.ศ. 2536 โดยมีเพลง บาป ซึ่งเป็นเพลงที่แต่งทำนองโดย ต้น-สยาม ชุมทอง และแต่งเนื้อร้องโดย ริค วชิรปิลันธ์ เป็นหนึ่งในเพลงที่เข้าประกวด โดยในการประกวดรอบสุดท้ายวง Madhot ได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวด โดยที่ ต้น - สยาม ชุมทอง ได้รับรางวัลมือกีตาร์ยอดเยี่ยมไปครอง
หลังจากชนะเลิศในการประกวดวงดนตรีในรายการดังกล่าว สยาม ชุมทอง และ วรพจน์ สิงห์น้อย ได้แยกตัวออกมาตั้งวงดนตรีใหม่ขึ้นมาในชื่อ ดีเซมเบอร์ โดยสยาม ชุมทอง ทำหน้าที่เล่นกีตาร์และร้องนำ ส่วน วรพจน์ สิงห์น้อย เปลี่ยนมาเล่นกีตาร์เบส โดยได้ขึ้นแสดงเปิดตัวในงานคอนเสิร์ต Pain Of Death ที่จัดขึ้นที่คณะพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรีฑาสถานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2537 ซึ่งคอนเสิร์ตดังกล่าวเป็นคอนเสิร์ตใหญ่ของนักดนตรีแนวเดธ เมทัล ในยุคนั้น มีวงดนตรีอื่นที่ร่วมขึ้นแสดง เช่น ซิลลี่ ฟูลลิช, เฮเรติก แองเจิลส์ โดยวงดีเซมเบอร์ได้ขึ้นเล่นเพลงของตัวเองที่แต่งขึ้นใหม่ 3 เพลง คือ เพลง ลัทธิซาตาน, คนโลกแคบ และเพลง อสูรกาย โดยเพลง ลัทธิซาตาน นำมาจากเพลง บาป ที่สยาม ชุมทองเคยแต่งทำนองไว้สมัยอยู่กับวง Madhot แต่นำมาเปลี่ยนเนื้อร้องใหม่
กระบวนการผลิต

หลังจากที่เปิดตัวในคอนเสิร์ต Pain Of Death ทางวงจึงเริ่มผลิตผลงานของตัวเอง ซึ่งในขณะนั้นทางวงมีสมาชิกเพียง 2 คน จึงได้ชักชวน รัตน์ โกบายาชิ และ กุ้ง - คำรณ คะระนันท์ ให้มาร่วมวงในตำแหน่งมือกลอง และนักร้องนำ ตามลำดับ โดยก่อนจะถึงขั้นตอนบันทึกเสียง รัตน์ โกบายาชิ ได้ติดสัญญาอยู่กับอีกวงหนึ่งจึงไม่สามารถบันทึกเสียงร่วมกับทางวงได้ ประกอบกับ กุ้ง - คำรณ คะระนันท์ ก็ยังไม่พร้อมทำงานเพลงร่วมกับทางวง จึงทำให้ ดีเซมเบอร์ ยังคงมีสมาชิกเพียงแค่ 2 คนเช่นเดิม
การบันทึกเสียงในผลงานเพลงชิ้นแรกนี้ ต้น - สยาม ชุมทอง ทำหน้าที่เล่นกีตาร์และร้องนำ ส่วน โต้ง - วรพจน์ สิงห์น้อย ทำหน้าที่เล่นเบส โดยเสียงกลองใช้เครื่องดรัมแมชชีน และบันทึกเสียงที่ห้องอัด มิกซ์ สตูดิโอ เมื่อทำเพลงครบ 4 เพลงจึงได้ผลิตเป็นเทปคาสเซตต์โดยบริษัท พีค็อก สเตอริโอ ภายใต้สังกัดจุติภูต เรคคอร์ดส์
ผลงานเพลงชุดนี้แม้จะเป็นงานอีพีที่มีแค่ 4 เพลง แต่ก็ได้รับการตอบรับอย่างดีจากกลุ่มผู้ฟังเพลงแนวเฮฟวี่ เมทัล, เดธ เมทัล ในประเทศไทยขณะนั้น โดยมียอดขายสูงมากกว่าหมื่นตลับ โดยเปรียบเสมือนผลงานเพลงแนะนำตัวของวงดีเซมเบอร์และทำให้วงเริ่มเป็นที่รู้จัก ตลอดจนได้ลงนิตยสารดนตรีหลายฉบับ
ปี พ.ศ. 2540 ทางวงได้นำเพลง ลัทธิซาตาน และ เพลง เดนสงคราม กลับมาบรรเลงและขับร้องใหม่อีกครั้ง ในอัลบั้มชุด บาป ซึ่งเป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของวงที่ออกกับสังกัดค่ายเพลงใหญ่อย่างโซนี่ มิวสิก
ปี พ.ศ. 2560 อีพี ชุดนี้ได้ถูกนำกลับมารีมาสเตอร์ใหม่อีกครั้งและถูกผลิตเป็นแผ่นซีดีเป็นครั้งแรก โดยผลิตออกมาจำหน่ายจำนวน 1,000 แผ่น และจำหน่ายหมดอย่างรวดเร็วเพียง 3 วัน
สมาชิก

สยาม ชุมทอง - กีตาร์, ร้องนำ
วรพจน์ สิงห์น้อย - เบส
เพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "ลัทธิซาตาน" | 5.45 |
| 2. | "คนโลกแคบ" | 3.40 |
| 3. | "อสูรกาย" | 3.35 |
| 4. | "เดนสงคราม" | 5.47 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 18:47 |
วัดเขาเหลือ

| วัดเขาเหลือ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเขาเหลือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
ประวัติ

จากหลักฐานทางโบราณคดีและศิลปกรรม วัดเขาเหลือน่าจะสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา โดยบริเวณนี้เดิมเป็นที่ตั้งของเมืองเก่าราชบุรีในสมัยนั้น โดยมีวัดมหาธาตุเป็นศูนย์กลางของชุมชน วัดเขาเหลือจึงเป็นวัดที่ตั้งอยู่ในเขตกำแพงเมือง โดยตั้งอยู่บริเวณหน้าประตูเมืองราชบุรีด้านทิศใต้ ในปี พ.ศ. 2459 ยังคงปรากฏเสาประตูอยู่ ปัจจุบันเสาประตูนี้เจ้าอาวาสวัดเขาเหลือได้นำไปเก็บรักษาไว้ สำหรับที่มาของชื่อวัด เดิมเรียกกันว่า วัดของเหลือ เนื่องจาก วัดได้นำสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ มาจากวัดใกล้เคียงอย่างวัดมหาธาตุเพื่อสร้างวัด เวลาผ่านไปจึงเรียกเพี้ยนมาเป็น "วัดเขาเหลือ" อีกเหตุผล คือ เป็น วัดของบเหลือ
กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน และกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 113 ตอนพิเศษ 50 ง วันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2539 มีพื้นที่โบราณสถาน 1 ไร่ 83 ตารางวา
โบราณสถาน

โบราณสถานที่สำคัญ คือ วิหารแกลบลักษณะเฉพาะของสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยาตอนปลาย เป็นอาคารเครื่องก่อขนาด 3 ห้อง โครงสร้างเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหมด ลักษณะหลังคาเป็นจั่วลาดลงเล็กน้อย ด้านหน้าและด้านหลังมีมุขยื่น ส่วนของหลังคาทั้งหมดฉาบปูนเรียบ เครื่องลำยองเป็นปูนปั้นเรียบ ยอดจั่วและหางหงส์ปั้นเป็นรูปดอกบัวตูม หน้าบันก่ออิฐถือปูนเรียบ ผนังด้านหน้ามีประตูตรงกลาง ด้านหลังทึบ ด้านข้างมีซุ้มหน้าต่างด้านละ 3 ซุ้ม แต่มีหน้าต่างจริงเพียงช่องเดียว ฐานอาคารเป็นฐานบัวลูกฟักแอ่นโค้งคล้ายท้องเรือสำเภา ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังที่ค่อนข้างลบเลือน เป็นภาพเรื่องพุทธประวัติเทพชุมนุม และภาพยักษ์
เจดีย์ ตั้งอยู่บริเวณด้านหลังวิหารแกลบ ลักษณะเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ก่ออิฐถือปูนขนาดค่อนข้างใหญ่ ฐานเจดีย์เป็นฐานบัวลูกฟักซ้อนกัน องค์ระฆังย่อมุม มีบัลลังก์รองรับปล้องไฉนและส่วนยอดกลม
ระบบอัตโนมัติภายในอาคาร

NEST ระบบควบคุมอุณหภูมิอัตโนมัติ
ระบบอัตโนมัติภายในอาคาร (building automation) หรือ อาคารอัจฉริยะ (smart building / intelligent building) เป็นระบบอัตโนมัติที่ควบคุมส่วนประกอบต่างๆ ภายในอาคารได้แก่ ระบบปรับอากาศ ระบบแสงสว่าง ระบบการเข้าออก ระบบความปลอดภัย และระบบอื่นที่เชื่อมโยงภายใต้ระบบบริหารอาคาร โดยมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มคุณภาพชีวิตของผู้ใช้อาคาร โดยในปัจจุบันเริ่มมีการประยุกต์ใช้กับบ้านพักอาศัยมากขึ้นโดยเรียกว่า ระบบอัตโนมัติภายในบ้าน หรือบ้านอัจฉริยะ ภายใต้การทำงานผ่านโครงข่ายคอมพิวเตอร์ในรูปแบบระบบการควบคุมแบบกระจาย อาคารปัจจุบันที่เป็นอาคารเขียวมักถูกออกแบบให้ทำงานร่วมกับระบบอัตโนมัติเน้นในด้านพลังงาน การอนุรักษ์น้ำ
เป้าหมายของระบบอัตโนมัติภายในอาคารคือลดการใช้พลังงานและค่าดูแลซ่อมแซมภายในอาคาร อาคารพาณิชย์และโรงงานอุตสาหกรรมในปัจจุบันมักมีระบบอัตโนมัติติดตั้งมาในช่วงงานก่อสร้าง โดยอาคารเก่าที่สร้างก่อนหน้าเริ่มมีการทยอยดการติดตั้งเพื่อใช้ในการลดพลังงานและลดค่าใข้จ่ายในการประกันภัย
ประเภทของการนำเข้าและการส่งออก > เซนเซอร์

การนำเข้าแบบแอนะล็อกสำหรับวัดค่าที่มีการเปลี่ยนแปลง ตัวอย่างเช่น อุณหภูมิ ความชื้น ความดัน ส่วนการนำเข้าแบบดิจิทัลเป็นการนำเข้าแบบ เปิดและปิด เช่น สวิตช์ การเปิดปิดประตู สวิตช์การไหลของอากาศ รีเลย์
ประเภทของการนำเข้าและการส่งออก > ตัวควบคุม

ตัวควบคุมแอนะล็อกจัดการเรื่องความเร็วหรือตำแหน่งของอุปกรณ์ ขณะที่ตัวควบคุมดิจิทัลใช้ในการเปิดและปิดรีเลย์หรือสวิตช์ โดยใช้ความรู้ด้านวิศวกรรมแมคคาทรอนิกส์และหุ่นยนต์
มาตรฐาน

อาคารพาณิชย์และโรงงานอุตสาหกรรมมีการใช้งานผ่านโพรโทคอล เช่น BACnet ขณะที่บ้านพักอาศัยใช้โพรโทคอล X-10 โดยล่าสุด มาตรฐานของ IEEE (นิยมใช้ IEEE 802.15.4, IEEE 1901, IEEE 1905.1, IEEE 802.21, IEEE 802.11ac, IEEE 802.3at) และ nVoy (สอดคล้องกับมาตรฐาน IEEE 1905.1 ) และ QIVICON ได้กำหนดรากฐานของมาตรฐานสำหรับเครือข่ายร่วมกัน
มาตรฐานทั้งหมดในระบบอัตโนมัติภายในอาคารประกอบด้วย
1-Wire
BACnet
Bluetooth
DALI
Dynet
EnOcean
eubac
KNX
LonTalk
MIDAC
OPC
OpenTherm
OpenWebNet
VSCP
Zigbee
Z-Wave
ระบบอัตโนมัติภายในอาคาร
รีวงาซากิ

| รีวงาซากิ 龍ケ崎 |
| --- | --- |
นคร
   ธง ตรา
ที่ตั้งของรีวงาซากิในจังหวัดอิบารากิ
รีวงาซากิ 
พิกัด: 35°54′41.6″N 140°10′56.3″E﻿ / ﻿35.911556°N 140.182306°E﻿ / 35.911556; 140.182306
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด: อิบารากิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 78.55 ตร.กม. (30.33 ตร.ไมล์)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 77,078 คน
 • ความหนาแน่น: 981 คน/ตร.กม. (2,540 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
เว็บไซต์: http://www.city.ryugasaki.ibaraki.jp/
รีวงาซากิ (ญี่ปุ่น: 龍ケ崎) เป็นนครในจังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงโตเกียวไปราว 71 กิโลเมตร มีประชากร 77,078 คน (ปี 2018) ชื่อ "รีวงาซากิ" เป็นชื่อตระกูลซามูไรที่เคยปกครองพื้นที่แห่งนี้ในสมัยที่ยังเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นซัตสึมะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ รีวงาซากิ
Official Website (ญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดอิบารากิ |
| --- | --- | --- |
มิโตะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  มิโตะ  |  |
| นครพิเศษ |  สึกูบะ  |  |
| นคร |  คาชิมะ  คาซามะ  คาซูมิงาอูระ  คามิซุ  คิตะอิบารากิ  โคงะ  โจโซ  ชิกูเซ  ชิมตสึมะ  ซากูรางาวะ  ทากาฮางิ  โทริเดะ  นากะ  นาเมงาตะ  บันโด  โมริยะ  ยูกิ  รีวงาซากิ  สึกูบามิราอิ  สึจิอูระ  อิชิโอกะ  อิตาโกะ  อินาชิกิ  อูชิกุ  โอมิตามะ  ฮิตาจิ  ฮิตาจินากะ  ฮิตาจิโอตะ  ฮิตาจิโอมิยะ  โฮโกตะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคิตะโซมะ โทเนะ  อำเภอคูจิ ไดโงะ  อำเภอซาชิมะ โกกะ  ซาไก  อำเภอนากะ นากะ  อำเภอยูกิ ยาจิโยะ  อำเภออินาชิกิ คาวาจิ  มิโฮะ  อามิ  อำเภอฮิงาชิอิบารากิ ชิโรซาโตะ  อิบารากิ  โออาไร  |  |
ระบบอัตโนมัติภายในบ้าน

ระบบควบคุมในห้อง
ระบบอัตโนมัติภายในบ้าน (home automation) หรือ บ้านอัจฉริยะ (smart home) หรือ โดโมชัน (domotion) เป็นระบบอัตโนมัติภายในอาคารสำหรับบ้านพักอาศัยและการประยุกต์ใช้งานเพื่อสร้างความสะดวกสบายและความปลอดภัยสำหรับผู้อาศัย ระบบควบคุมการทำงานในบ้านมีหลากหลายเทคโนโลยีที่ใช้ในระบบควบคุมการทำงานอัตโนมัติในบ้าน เช่น การควบคุมแสงสว่าง การควบคุมอุณหภูมิและความชื้น การควบคุมการปิดเปิดประตูหน้าต่าง ระบบรักษาความปลอดภัย ที่ใช้ในระบบควบคุมการทำงานในบ้านอัจฉริยะ นอกจากนี้ยังสามารถเพิ่มเติมฟังก์ชันการทำงาน เช่น ระบบควบคุมความบันเทิงต่างๆ ระบบรดน้ำต้นไม้ ระบบให้อาหารสัตว์เลี้ยง ระบบความคุมแสงสว่างตามบรรยากาศต่าง เช่น บรรยากาศในการทานอาหารเย็น บรรยากาศในการจัดงานปาร์ตี้ ได้โดยง่าย 
โดยระบบอัตโนมัติภายในบ้านเป็นส่วนสำคัญหลักของอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง (IoT) โดยธุรกิจในด้านระบบอัตโนมัติภายในบ้านมีมูลค่าสูง
การติดตั้ง

ระบบควบคุมการทำงานในบ้านมักจะเชื่อมต่ออุปกรณ์ที่ควบคุมกับฮับกลางหรือ "เกตเวย์" อินเทอร์เฟซผู้ใช้ สำหรับการควบคุมระบบใช้เทอร์มินัลติดตั้งแบบติดผนังแท็บเล็ตหรือคอมพิวเตอร์เดสก์ท็อปแอปพลิเคชันโทรศัพท์มือถือหรือเว็บอินเตอร์เฟซ ระบบควบคุมการทำงานในบ้านจะติดตั้งในช่วงของการก่อสร้างบ้าน โดยส่วนใหญ่จะเดินสายควบคุมในผนังก่อนการตกแต่งบ้าน สายควบคุมจะต่อเข้ากับเครื่องควบคุมการทำงานเพื่อควบคุมระบบต่างๆตามที่ต้องการ
แอปพลิเคชันและเทคโนโลยี

การทำความร้อนการระบายอากาศและการปรับอากาศ (HVAC)
ระบบควบคุมแสงสว่าง
ระบบควบคุมการรับรู้ที่มีอยู่
การควบคุมอุปกรณ์และการทำงานร่วมกับ สมาร์ทกริด และ สมาร์ทมิเตอร์, การใช้ประโยชน์จากตัวอย่างเช่น, แผงโซลาร์เซลล์ที่มีกำลังการผลิตสูงในช่วงกลางวันเพื่อใช้งานเครื่องซักผ้า
หุ่นยนต์ภายในบ้านและระบบรักษาความปลอดภัย
การตรวจจับการรั่วเครื่องตรวจจับควันและ CO
ระบบกำหนดตำแหน่งในอาคาร (IPS)
บ้านอัตโนมัติสำหรับผู้สูงอายุและผู้พิการ
การดูแลสัตว์เลี้ยงและทารกเช่นการติดตามสัตว์เลี้ยงและการเคลื่อนไหวของทารกและการควบคุมสิทธิ์การเข้าถึงสัตว์เลี้ยง
การควบคุมคุณภาพอากาศ ตัวอย่าง
ครัวอัจฉริยะและการทำอาหารที่เชื่อมโยงกัน
การใช้งาน

ในการตรวจสอบอุปกรณ์อัตโนมัติภายในบ้าน มีสองประการสำหรับผู้บริโภค:
เครือข่าย Wi-Fi ที่เชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตอาจเสี่ยงต่อการแฮ็ค
เทคโนโลยียังอยู่ในช่วงเริ่มต้นและผู้บริโภคสามารถลงทุนในระบบที่กลายเป็น ซอฟต์แวร์ที่ถูกทอดทิ้ง ในปี 2014 Google ซื้อ บริษัท ที่ขายระบบบ้านอัตโนมัติ Revolv Hub รวมเข้ากับ Nest และในปี 2559 ปิดเซิร์ฟเวอร์ Revolv Hub ขึ้นอยู่กับการแสดงผลฮาร์ดแวร์ที่ไร้ประโยชน์
รีวจิ คาวาอิ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:   (1978-07-14) 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1978 (46 ปี)
สถานที่เกิด:  อิตาบาชิ, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  6 ft 0 in (1.83 m)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ค
สโมสรเยาวชน
:  สึรูงาชิมะ
1991–1993:  โรงเรียนมัธยมต้นสึรูงาชิมะ
1994–1996:  โรงเรียนมัธยมเซบูได
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1997–2002 |  อูราวะ เรดไดมอนส์ |  14 |  (0) |
| 2003–2010 |  โยโกฮามะ เอฟ มารินอส |  145 |  (9) |
| 2011–2018 |  คอนซาโดเล ซัปโปโระ |  179 |  (2) |
| รวม |   |  338 |  (11) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
รีวจิ คาวาอิ (ญี่ปุ่น: 河合 竜二; โรมาจิ: Kawai Ryūji; เกิดวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลจากคอนซาโดเล ซัปโปโระ เก็บถาวร 2018-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลจากโยโกฮามะ เอฟ มารินอส เก็บถาวร 2009-09-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
รีวจิ คาวาอิ ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
วัดเขาแก้ววรวิหาร

สำหรับวัดเขาแก้วแห่งอื่น ดูที่ วัดเขาแก้ว
| วัดเขาแก้ววรวิหาร |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เลขที่ 1 ตำบลต้นตาล อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร
นิกาย: เถรวาท มหานิกาย
พระประธาน: พระพุทธรูปปางมารวิชัย
เจ้าอาวาส: พระวิสุทธิโสภณ (ประโยชน์ สุขุมาโล ป.ธ.7)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเขาแก้ววรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลต้นตาล อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี
ประวัติ

วัดเขาแก้ววรวิหารเดิมเป็นวัดราษฎร์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2171 ในรัชสมัยพระเจ้าทรงธรรม ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จไปนมัสการพระพุทธบาทสระบุรีและจะเสด็จนมัสการพระพุทธฉายด้วย จึงทรงแวะพักไพร่พลขบวนราบที่พลับพลาที่หินลาดวัดเขาแก้ว ทรงเห็นว่าบริเวณนี้มีชัยภูมิที่เหมาะสม เพราะตั้งอยู่ภูเขาเล็ก ๆ แวดล้อมด้วยธรรมชาติที่งดงามเป็นที่สงบ เหมาะสำหรับการบำเพ็ญสมณธรรม พระองค์จึงทรงรับสั่งให้เจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต กัลยาณมิตร) เป็นแม่กองควบคุมการก่อสร้าง โดยได้จัดการให้พนักงานนำเครื่องบนและสิ่งก่อสร้างจากกรุงเทพมาบูรณปฏิสังขรณ์พระอุโบสถ ปรับปรุงขยายให้ใหญ่กว่าของเดิม ก่อกำแพงรอบพระอุโบสถขึ้นใหม่ สร้างกุฏิไว้ด้านทิศเหนือของพระเจดีย์ รวมถึงรบูรณะองค์พระเจดีย์ และทรงสถาปนาวัดเขาแก้วขึ้นเป็นพระอารามหลวงพระราชทานนามว่า วัดคีรีรัตนาราม ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสทรงเห็นว่าชื่อวัดคีรีรัตนรามเป็นคำมคธ จึงเปลี่ยนเป็นคำไทยว่า "วัดเขาแก้ว"
เสนาสนะ

องค์เจดีย์สีขาวโดดเด่นอยู่บนเขา มีรูปลักษณะทรงไทย 5 ยอด ในอดีตบริเวณหน้าวัดเคยเป็นพลับพลาที่ประทับของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในคราวเสด็จประพาสหัวเมือง บันไดทางขึ้นเป็นบันไดนาคหันเศียรกลับ ราวบันไดคือลำตัวนาคประดับกระจกสีสวยงาม มีสิงห์ยืนอยู่เหนือซุ้มประตู และทวารบาลเป็นรูปทหารแต่งเครื่องแบบอย่างตะวันตก เจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุและพระธาตุของพระสาวก ลักษณะเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง สูงราว 34 เมตร เหนือขึ้นไปที่บัลลังก์เป็นบัวกลุ่ม รอบองค์เจดีย์ทำเป็นซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปหินปางต่าง ๆ ในอดีตจะมีทั้งสีดำ สีขาว และสีเขียว หากปัจจุบันทำเป็นสีเหลืองทอง มีเพียง 1 องค์ที่ยังคงเป็นสีดำ ต่ำลงมามีเจดีย์บริวารล้อมรอบทั้งสี่ทิศ อีกทั้งระหว่างเจดีย์องค์ใหญ่และหอระฆังมี เจดีย์ปรางค์ห้ายอดองค์เล็ก ประดิษฐานพระพุทธบาทจำลองและพระพุทธรูปทรงเครื่อง ด้านทิศตะวันออกประดิษฐาน พระพุทธรูปปางป่าเลไลย์และด้านทิศตะวันตกประดิษฐานพระพุทธรูปปางห้ามญาติ
พระอุโบสถ ตามทะเบียนวัดของทางราชการแจ้งว่าอุโบสถวัดนี้ ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2312 เป็นทรงไทยก่ออิฐ ถือปูน หลังคาซ้อน 2 ชั้น มุขลด 1 ขั้น  ทั้งด้านหน้าและด้านหลังเป็นมุขโถงพื้นปูอิฐหน้าวัว พื้นในพระอุโบสถปูด้วยหินอ่อน เครื่องบนเป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้องติดช่อฟ้า ดินเผา บริเวณพัทธสีมา กว้าง 14 เมตร ยาว 23 เมตร มีกำแพงแก้วล้อมรอบ กว้าง 18.50 เมตร ยาว 28 เมตร
รีวจิง

รีวจิง (ญี่ปุ่น: 龍神; โรมาจิ: Ryūjin) หรือรีวโอ นับเป็นหนึ่งในจาตุมหาราชทั้งสี่ของญี่ปุ่น
ภาพวาดเจ้าหญิงทามาโมริ ขโมยพลอยของรีวจิง
รีวโอ เป็นผู้ปกครองท้องทะเล มีลักษณะเป็นมังกรตัวมหึมา ถ้าหากจะเปรียบเทียบแล้ว จาตุมหาราชทั้งสี่นี้ ได้รับอิทธิพลมาจากการเผยแพร่วัฒนธรรมจากอินเดีย ซึ่งจาตุมหาราชทั้งสี่นี้ รีวโอ ก็คือ ท้าววิรูปักษ์ จอมนาคาตามความเชื่อของลัทธิพราหมณ์-ฮินดูนั่นเอง
ดูเพิ่ม

รายชื่อเทพเจ้าของญี่ปุ่น
วัดปราสาททอง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

| วัดปราสาททอง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลไทรน้อย อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: พระพุทธศิลานาเวง
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปราสาททอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางบาล ในตำบลไทรน้อย อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
จากหนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 4 ระบุว่า วัดปราสาททอง สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2200 ต่อมากลายสภาพเป็นวัดร้างมีซากฐานเจดีย์ใหญ่ปรากฎอยู่ ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ประมาณ พ.ศ. 2452 ชาวบ้านเรียกนามวัดต่าง ๆ กันหลายนาม เช่น ชาวบ้านทางด้านใต้เรียก วัดเหนือ ชาวบ้านทางด้านเหนือเรียก วัดใต้ ส่วนชาวบ้านรอบ ๆ วัดเรียก วัดกลาง ชาวเรือเรียก วัดเจดีย์หัก เมื่อคราวเป็นวัดร้างมีผู้เฝ้าวัดชื่อตาบูนก็เรียก วัดตาบูน  เดิมวัดนี้ขึ้นอยู่ในเขตตำบล บ้านกุ่ม หมู่ที่ 2 มีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่าน ปัจจุบันสายน้ำเปลี่ยนทางเดินจึงกลายเป็นคลองบางบาลและได้เปลี่ยนเขตการปกครองใหม่มาขึ้นอยู่ในตำบลไทรน้อย หมู่ที่ 3 วัดปราสาททองได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 18 เมตร ยาว 30 เมตร อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าวัดปราสาททองสร้างโดยเจ้าพระยากลาโหมซึ่งต่อมาปราบดาภิเษกเป็นพระเจ้าปราสาททอง
วัดมีพระพุทธศิลานาเวง เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ สถาปัตยกรรมภายในวัดมีเจดีย์ทรงลังกา ซุ้มประตูสมัยอยุธยา และเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง