stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บรูนู ฟือร์นังดึช

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ฟือร์นังดึชกับทีมชาติโปรตุเกสในฟุตบอลโลก 2022
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  บรูนู มีแกล บอร์ฌึช ฟือร์นังดึช
วันเกิด:   (1994-09-08) 8 กันยายน ค.ศ. 1994 (30 ปี)
สถานที่เกิด:  ไมยา โปรตุเกส
ส่วนสูง:  1.79 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมายเลข:  8
สโมสรเยาวชน
2002–2004:  อิงแฟชตา
2004–2012:  โบอาวิชตา
2005–2010:  → ปัชตึไลรา (ยืม)
2012–2013:  โนวารา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2012–2013 |  โนวารา |  23 |  (4) |
| 2013–2016 |  อูดีเนเซ |  86 |  (10) |
| 2016–2017 |  ซัมป์โดเรีย |  33 |  (5) |
| 2017–2020 |  สปอร์ติงลิสบอน |  83 |  (39) |
| 2020– |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  162 |  (54) |
ทีมชาติ‡
| 2012 |  โปรตุเกส อายุไม่เกิน 19 ปี |  2 |  (0) |
| 2014 |  โปรตุเกส อายุไม่เกิน 20 ปี |  5 |  (1) |
| 2014–2015 |  โปรตุเกส อายุไม่เกิน 21 ปี |  17 |  (6) |
| 2016–2017 |  โปรตุเกส อายุไม่เกิน 23 ปี |  4 |  (0) |
| 2017– |  โปรตุเกส |  73 |  (24) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 19 พฤษภาคม 2024 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2024
บรูนู มีแกล บอร์ฌึช ฟือร์นังดึช (โปรตุเกส: Bruno Miguel Borges Fernandes; เกิด 8 กันยายน ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและทีมชาติโปรตุเกส
ฟือร์นังดึชใช้เวลาช่วงแรกของนักเตะอาชีพอยู่ที่กัลโชเซเรียอา ประเทศอิตาลี โดยลงเล่นในเซเรียอารวม 119 นัด และทำ 15 ประตูให้กับอูดีเนเซและซัมป์โดเรีย ใน ค.ศ. 2017 เขาเซ็นสัญญาเล่นให้กับสปอร์ติงลิสบอน ทีมดังในโปรตุเกสประเทศบ้านเกิดและลงเล่นที่นั่นเป็นเวลา 3 ปี ก่อนที่จะย้ายร่วมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2020 ด้วยค่าตัว 55 ล้านยูโร (47 ล้านปอนด์) และได้สวมเสื้อหมายเลข 18 ซึ่งเคยเป็นหมายเลขของ พอล สโกลส์ ตำนานผู้เล่นตำแหน่งกองกลางของทีม
ฟือร์นังดึชได้กลายเป็นนักเตะตัวหลักในทีมในระยะเวลาอันรวดเร็ว และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผู้เล่นกองกลางตัวรุกที่มีฝีเท้าดีที่สุดคนหนึ่งในพรีเมียร์ลีก เขามีจุดเด่นเรื่องการสังหารลูกตั้งเตะโดยเฉพาะการยิงจุดโทษที่เฉียบคมและยังยิงลูกฟรีคิกได้อย่างแม่นยำ นอกจากนี้เขายังมีทักษะการจ่ายบอลอันยอดเยี่ยมและการเคลื่อนที่อย่างชาญฉลาด ฟือร์นังดึชลงสนามในครึ่งฤดูกาลหลังในฤดูกาล 2019–2020 รวม 22 นัด ทำไป 12 ประตู และในฤดูกาลปัจจุบัน (2020–2021) เขายังคงรักษาฟอร์มการเล่นอันยอดเยี่ยมได้อย่างต่อเนื่อง โดยลงสนามให้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดครบทุกนัดในลีก และลงเล่นทุกรายการรวม 55 นัด ทำไปทั้งสิ้น 27 ประตู โดยสามารถพาทีมผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศยูโรปาลีกได้ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นกัปตันทีมใน ค.ศ. 2023
ฟือร์นังดึชได้ถูกเรียกเป็นผู้เล่นทีมชาติโปรตุเกสชุดใหญ่ตั้งแต่ ค.ศ. 2017 ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ก่อนหน้านี้เขาเคยลงเล่นระดับเยาวชนในนามทีมชาติและเป็นอดีตกัปตันทีมชุดอายุต่ำกว่า 21 ปี ซึ่งมีรุย ฌอร์ฌึ เป็นผู้จัดการทีมและเคยพาทีมเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายในการแข่งขันฟุตบอลในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 2016 นับตั้งแต่ ค.ศ. 2017 เป็นต้นมา เขาลงเล่นในนามทีมชาติชุดใหญ่ทุกรายการรวม 27 นัด ทำได้ 2 ประตู และได้รับการคาดหมายว่าจะเป็นตัวหลักของทีมในศึกฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปใน ค.ศ. 2021 รวมถึงการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายใน ค.ศ. 2022
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติโปรตุเกส> ปี | ทีมชาติโปรตุเกส> ลงเล่น | ทีมชาติโปรตุเกส> ประตู | ทีมชาติโปรตุเกส>  |
| --- | --- | --- | --- |
| 2017 | 2 | 0 |  |
| 2018 | 9 | 1 |  |
| 2019 | 8 | 1 |  |
| 2020 | 6 | 0 |  |
| 2021 | 15 | 4 |  |
| 2022 | 13 | 7 |  |
| 2023 | 10 | 6 |  |
| 2024 | 10 | 5 |  |
| รวมทั้งหมด | 73 | 24 |  |
รางวัลและเกียรติยศ > สโมสร

ตาซาดึปูร์ตูกัล: 2018–19
ตาซาดาลีกา: 2017–18, 2018–19
อีเอฟแอลคัพ: 2022–23
เอฟเอคัพ: 2023–24
รางวัลและเกียรติยศ > ทีมชาติ

ยูฟ่าเนชันส์ลีก: 2018–19
รางวัลและเกียรติยศ > เกียรติยศส่วนตัว

ผู้เล่นแห่งปีเซอร์แมตต์ บัสบี: 2019–20, 2020–21, 2023–24
บารโธโลมิวอัครทูต

| บารโธโลมิวอัครทูต |
| --- | --- |
“การพิพากษาครั้งสุดท้าย” โดยมีเกลันเจโลแสดงให้เห็นนักบุญบารโธโลมิว มือขวาถือมีดที่ใช้ฆ่า และมือซ้ายถือหนังที่ถลกออกมา ใบหน้าบนหนังเชื่อกันว่าเป็นภาพเหมือนของมีเกลันเจโลเอง
อัครทูตและมรณสักขี
เสียชีวิต: ไม่ทราบแน่นอน ที่ ประเทศอาร์มีเนีย
นิกาย: โรมันคาทอลิก  แองกลิคัน  อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์  อาร์มีเนียนแอพัสทอลิก 
วันฉลอง: 24 สิงหาคม (ตะวันตก) ; 11 มิถุนายน (ออร์ทอดอกซ์)
องค์อุปถัมภ์: คนทำหนังสือ คนทำรองเท้า พ่อค้าเนยแข็งของฟลอเรนซ์ คนทำงานหนัง โรคเกี่ยวกับประสาทและเส้นประสาท คนทำปลาสเตอร์ คนย้อมหนัง
บารโธโลมิวอัครทูต (อังกฤษ: Bartholomew the Apostle; กรีก: Βαρθολομαίος (Bartholomaios)) เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตที่ประเทศอาร์มีเนีย  บารโธโลมิวเป็นหนึ่งในอัครทูตของพระเยซู ชื่อ “บารโธโลมิว” มาจากภาษาแอราเมอิก  “bar-Tôlmay” (תולמי‎‎‎‎‎-בר‎‎) หมายความว่า “ลูกของโทลเม” (โทเลมี) หรืออาจจะเป็น “ลูกของคนไถนา” บางครั้งก็เชื่อกันว่าเป็นนามสกุลมากกว่าจะเป็นชื่อตัว
การอ้างอิงในคัมภีร์ไบเบิล

บาร์โทโลมิวปรากฏในรายนามของอัครทูตในพระวรสารสหทรรศน์ (พระวรสารนักบุญมัทธิว, พระวรสารนักบุญมาระโก, และพระวรสารนักบุญลูกา) และเป็นผู้หนึ่งที่เห็นการเสด็จขึ้นสวรรค์ของพระเยซู (กิจการของสาวก 1:4, 12, 13)
การอ้างอิงในคัมภีร์ไบเบิล > นาธานาเอล

เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9 นักบุญบารโธโลมิว มึชื่อเกี่ยวกับ “นาธานาเอล” (Nathanael) ซึ่งเป็นชื่อที่ปรากฏในพระวรสารนักบุญจอห์น ในพระวรสารสหทรรศนักบุญฟีลิปอัครทูตและนักบุญบารโธโลมิวมักจะกล่าวถึงพร้อมกันขณะที่ชื่อ “นาธานาเอล” ไม่มีการกล่าวถึง แต่ในพระวรสารนักบุญยอห์น นักบุญฟีลิปและ “นาธานาเอล” มักจะปรากฏชื่อพร้อมกัน แต่ไม่มีการกล่าวถึง “บารโธโลมิว” นักวิชาการทางคัมภีร์ไบเบิลไม่เห็นด้วยว่า “นาธานาเอล” กับ “บารโธโลมิว” เป็นคนคนเดียวกัน
ในพระวรสารนักบุญยอห์น 1:45-51, กล่าวว่า “นาธานาเอล” เป็นเพื่อนของนักบุญฟีลิป และเมื่อเริ่มแรกมีความข้องใจถึงเรื่อง “เมสสิยาห์” มาจากนาซาเรธโดยกล่าวว่า: “จะมีอะไรดีมาได้จากนาซาเรธ” แต่จะอย่างไรก็ตาม ก็ตามฟิลิปไป พระเยซูพอเห็นนาธานาเอลก็กล่าวว่า “เป็นชาวอิสราเอลที่แท้จริง หลอกไม่ได้” นักวิชาการบางคนกล่าวว่า พระเยซูกล่าวว่า “ก่อนที่ฟีลิปจะเรียกเจ้า เมื่อเจ้ายืนอยู่ใต้ต้นฟิก ข้าเห็นเจ้า” เป็นคำกล่าวที่มีพื้นฐานมาจากการพูดแบบชาวยิวจากคัมภีร์โทราห์ “นาธานาเอล” ยอมรับว่าพระเยซูเป็น “พระบุตรของพระเจ้า” และ “กษัตริย์ของชาวอิสราเอล” “นาธานาเอล” ปรากฏอีกครั้งในตอนจบของพระวรสารนักบุญยอห์น (ยอห์น 21:2) ว่าเป็นสาวกซึ่งพระเยซูมาปรากฏตัวให้เห็นที่ทะเลไทบีเรียสหลังจากทรงคืนพระชนม์
ดูเพิ่ม

นักบุญ
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
อัครทูต
| ด ค กสิบสองอัครทูตของพระเยซู |
| --- | --- |
อัครทูต:  ซีโมนเปโตร  ซีโมนพรรคชาตินิยม  โธมัส  บารโธโลมิว นาธานาเอล  ฟีลิป  มัทธิว  ยอห์น สาวกที่พระเยซูทรงรัก  ผู้นิพนธ์พระวรสาร  ปัทมอส  ยากอบบุตรอัลเฟอัส น้อย  ยากอบบุตรเศเบดี  ยูดาสธัดเดอัส  ยูดาสอิสคาริโอท  อันดรูว์ 
อัครทูตในภายหลัง:  บารนาบัส  เปาโล การกลับใจ  มัทธีอัส  ยากอบผู้ชอบธรรม  สาวกเจ็ดสิบคน 
เกี่ยวข้อง:  การแต่งตั้งให้อัครสาวกสิบสองคน การทรงเรียกสาวก  การทรงเรียกมัทธิว  คำสอนเรื่องพันธกิจ  การข่มเหงที่จะมาถึง  เครือญาติศักดิ์สิทธิ์  อาหารค่ำมื้อสุดท้าย คำสอนอำลา  พระมหาบัญชา ยุคอัครทูต  สำนักอัครทูต  กิจการของอัครทูต เพนเทคอสต์  พระวิญญาณบริสุทธิ์  การแพร่ไป  จดหมายของเปาโล  เรลิกและสถานที่ฝังศพ  การสืบตำแหน่งอัครทูต  หลักข้อเชื่อของอัครทูต
บราฮิม แอชาแบค

| บราฮิม แอชาแบค |
| --- | --- |
บราฮิม แอชาแบค ในชุดนักมวยไทย
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1984-05-17) 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
อาชีพ: นักแสดงสตันท์อาชีพ, นักแสดง
บราฮิม แอชาแบค (ฝรั่งเศส: Brahim Achabbakhe; เกิดวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1984 ที่ โบมองต์-ซูร์-อวสส์) เป็นแชมป์ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว และเป็นนักแสดงสตันท์อาชีพรวมถึงเป็นนักแสดงชาวฝรั่งเศส
ประวัติ > กีฬาในวัยเยาว์

บราฮิม แอชาแบค เป็นบุตรคนสุดท้องในพี่น้องห้าคน พ่อแม่ของเขามีสายเลือดชาวโมร็อกโก ที่ได้อพยพไปฝรั่งเศสในช่วงแรกๆ เขาเป็นนักเรียนที่มีพรสวรรค์และมีโอกาสในการฝึกฝนกีฬาหลายประเภท โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟุตบอล แล้วก็มาถึงจุดหันเหเมื่อมีอายุได้ 14 ปี เขาได้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ และได้หยุดการฝึกซ้อมที่อาจพาเขาสู่การแข่งขันและรางวัล
เขาตัดสินใจหวนกลับคืนสู่ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้อีกครั้งเมื่อเติบโตขึ้นเมื่อเขาได้ชมภาพยนตร์เรื่องแรกที่นำแสดงโดยนักแสดงระดับโลกอย่างเฉินหลง เขาได้รับหนังสือเกี่ยวกับนักแสดงหลายเล่มและได้กลายเป็นคนที่คลั่งไคล้เมื่อเติบใหญ่
บราฮิมได้รับแรงดลบันดาลใจจากสื่อรูปแบบมังงะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งดราก้อนบอล นอกจากนี้เขายังเป็นบุคคลที่ชื่นชอบวิดีโอเกม แต่นั่นไม่ได้หมายถึงการละการเรียนของเขา ซึ่งเขายังคงมีความตั้งใจที่จะเป็นนักเรียนอยู่
ต่อมา เพื่อนได้ทำให้เขาพบกับกิจกรรมใหม่ ที่มีชื่อว่า "สเก็ตบอร์ดทริค" ซึ่งคำนี้ในภาษาอังกฤษหมายถึง การประลองยุทธแบบผาดโผน เขามีความเชี่ยวชาญในกีฬานี้ด้วยการผสมศิลปะการต่อสู้เข้ากับรูปแบบผาดโผน
เขาได้รับวุฒิปริญญาตรี และเข้าเรียนในคณะที่จะได้รับวุฒิ STAPS แต่ความฝันของเขาอยู่ในเส้นทางอื่น โดยในทันใด เขาได้เก็บสิ่งของและตีตั๋วเดินทางสู่สหรัฐอเมริกา บางครั้งก็จะเดินทางเข้าร่วมการแข่งขัน โดยทำการฝึกฝนอย่างหนัก และเหนือสิ่งอื่นใดคือการสร้างเหล่ามิตรสหาย ประโยชน์ของการเดินทางในครั้งนี้ได้ส่งผลให้เขากลายเป็นบุคคลที่สามารถพูดสองภาษาได้อย่างเต็มที่ เขากลับมาที่ประเทศฝรั่งเศสในบางครั้งและทำงานด้านโทรศัพท์มือถือเป็นเวลาหลายเดือน แต่แน่นอนว่างานนี้ไม่ได้เหมาะสมสำหรับเขา
เมื่อมีอายุได้ 22 ปี เขาได้นั่งเครื่องบินไปยังกรุงเทพ (ประเทศไทย) และได้รับงานแรกของเขาในเชิงพาณิชย์สำหรับรายการ เค-วัน ในประเทศญี่ปุ่น บราฮิมได้รับการทาบทามให้รับบทในโฆษณา, การแสดงความสามารถในรายการโทรทัศน์ของไทย หรือการแสดงส่วนตัวในสถานประกอบการขนาดใหญ่ เขาเริ่มสั่งสมชื่อเสียงและได้รับการเปิดตัวเชิงการค้าในท้ายที่สุด
นี้เป็นสิ่งที่สอดคล้องกับวัฒนธรรมและการใช้ชีวิตในประเทศไทย เขาเรียนรู้ภาษาได้อย่างรวดเร็วและใช้ร่วมกับการแสดงอย่างจริงจัง รวมถึงเป็นนักแสดงที่มีคุณภาพเป็นอย่างมาก
ประวัติ > บทบาทสำคัญ

ใน ค.ศ. 2008 เขาได้เล่นในภาพยนตร์ต้นทุนสูงหลายเรื่อง ดังเช่น The Eagle Path ของ ฌอง-โกล็ด วอง ดัม ในปีเดียวกันนี้ เขาได้รับบทใน สงครามนักฆ่ามหากาฬ ร่วมกับ คริสติน ครุก และ ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน โดยรับบทเป็นผู้ก่อการร้าย (ในตึกแถว) โดยมีกำหนดตารางทั้งสองเรื่องใน ค.ศ. 2009
นอกจากนี้ เขายังมีบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง Kal Kissne Dekha และ ซันนี่ เพลงรักนี้แด่วีรชน
ผลงานภาพยนตร์ > นักแสดงชาย

The Eagle Path (ค.ศ. 2009) รับบทเป็น เซอร์เก
Kal Kissne Dekha (ค.ศ. 2009) รับบทเป็น ผู้คุ้มกัน
สงครามนักฆ่ามหากาฬ (ค.ศ. 2009) รับบทเป็น ผู้ก่อการร้ายในตึกแถว
ผลงานภาพยนตร์ > สตันท์แมน

The Eagle Path (ค.ศ. 2009)
Kal Kissne Dekha (ค.ศ. 2009)
สงครามนักฆ่ามหากาฬ (ค.ศ. 2009)
ซันนี่ เพลงรักนี้แด่วีรชน (ค.ศ. 2008)
Luck (ค.ศ. 2009)
หนุมานคลุกฝุ่น (ค.ศ. 2008)
สามพันโบก (ค.ศ. 2009)
เดอะสกอร์เปี้ยนคิง 3 สงครามแค้นกู้บัลลังก์เดือด (ค.ศ. 2012)
บทความที่เกี่ยวข้อง

ฌอง-โกล็ด วอง ดัม
The Eagle Path
แหล่งข้อมูลอื่น

บราฮิม แอชาแบค ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ปงแซ็ง-เบเนแซ

| ศูนย์ประวัติศาสตร์อาวีญง * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ปงแซ็ง-เบเนแซ
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i) (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1995 (คณะกรรมการสมัยที่ 19)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ปงแซ็ง-เบเนแซ (ฝรั่งเศส: Pont Saint-Bénézet) หรืออีกชื่อหนี่งว่า ปงดาวีญง (ฝรั่งเศส: Pont d'Avignon) เป็นสะพานที่ก่อสร้างในสมัยยุคกลาง ตั้งอยู่ในเมืองอาวีญง ประเทศฝรั่งเศส ตัวสะพานตัดผ่านแม่น้ำโรน ข้ามจากฝั่งเมืองไปยังฝั่งขวาของแม่น้ำ โดยมีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 900 เมตร ก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1171 ถึง ค.ศ. 1185 โดยต่อมาตัวสะพานได้พังลงบางส่วน และถูกสร้างขึ้นใหม่เนื่องจากอุทกภัยหลายครั้งในช่วงหลายร้อยปีที่ผ่านมา โดยครั้งใหญ่ที่สุดในปีค.ศ. 1669 อุทกภัยครั้งใหญ่ได้ทำลายสะพานเกือบทั้งหมด โดยเสาฐานของสะพานเหลือเพียง 4 เสาจากทั้งหมด 22 เสาแต่เดิม  และได้ถูกทิ้งร้างลงถึงปัจจุบัน
ฐานสะพานมีลักษณะเป็นทรงรูปไข่ ซึ่งเป็นนวัตกรรมที่ทำให้สะพานสามารถมีช่วงยาวได้ถึง 35 เมตร ในแต่ละช่วง ซึ่งถือว่ายาวที่สุดที่เคยสร้างโดยชาวโรมัน พร้อมกับการใช้ฐานเสาสะพานปลายแหลมเพื่อตัดกระแสน้ำทั้งสองด้าน เพื่อลดความแรงของกระแสน้ำต่อเสาสะพานลง
บนสะพานช่วงเสาฐานที่ 2 เป็นที่ตั้งของโบสถ์น้อยแห่งนักบุญเบเนแซ (แซ็ง-เบเนแซ) ที่ตั้งอยู่ด้านบนซ้อนกับโบสถ์น้อยแห่งนักบุญนิโคลัส (แซ็ง-นีกอลา) ที่เคยเป็นที่สักการะในหมู่ชาวเดินเรือ โดยตามประวัติศาสตร์ นักบุญเบเนแซเป็นผู้คิดและควบคุมการก่อสร้าง ตามตำนานเล่าว่า นักบุญเบเนแซได้ฝันเห็นเทวดาในช่วงที่เกิดสุริยุปราคาเมื่อปีค.ศ. 1177 สั่งให้สร้างสะพานข้ามแม่น้ำโรน ในตอนแรกทางการปฏิเสธที่จะสร้างสะพาน ทำให้เขาแสดงปาฏิหาริย์ด้วยการยกก้อนหินก้อนใหญ่ที่เป็นฐานรากของสะพาน ลงไปในแม่น้ำโรน ด้วยมือของเขา และตามตำนานเล่าว่ามีปาฏิหาริย์ทั้งหมด 18 ครั้งเกิดขึ้น เช่น คนที่หูหนวกสามารถได้ยินขึ้นอีกครั้ง คนตาบอดสามารถมองเห็นได้อีกครั้ง โดยถือเป็นการเริ่มต้นของการสร้างสะพาน และเป็นที่มาของชื่อสะพานว่า สะพานแซ็ง-เบเนแซ ในที่สุดเขาสามารถรวบรวมกลุ่มคนเพื่อร่วมสร้างสะพานจนสำเร็จ
นักบุญเบเนแซ ได้ฝังร่างไว้ในโบสถ์น้อยแห่งนักบุญนิโคลัส ที่ยังคงอยู่บนสะพานในปัจจุบันจนกระทั่งปี ค.ศ. 1669 เพราะอุทกภัยครั้งใหญ่ทำให้บางส่วนของสะพานพังลงเผยให้เห็นถึงหีบศพ ซึ่งได้ถูกเปิดขึ้นและพบว่าร่างของนักบุญยังคงอยู่ในสภาพเดิม จึงได้ทำย้ายหีบศพของนักบุญไปทำพิธีที่มหาวิหารแห่งอาวีญง ในปัจจุบันโบสถ์น้อยบนสะพานถือเป็นสถานที่แสวงบุญอีกแห่งหนึ่งในประเทศฝรั่งเศส
สะพานก่อนปี ค.ศ. 1649
แผนที่ของเมืองอาวีญงราวปี ค.ศ. 1649 แสดงให้เห็นเสาสะพานที่หายไป
บนตัวสะพาน มองเห็นพระราชวังพระสันตะปาปาอยู่ด้านหลัง
ปงแซ็ง-เบเนแซ
43°57′14″N 4°48′18″E﻿ / ﻿43.95389°N 4.80500°E﻿ / 43.95389; 4.80500
บิสก์

| --- | --- |
ประเภท: ซุป
แหล่งกำเนิด: ฝรั่งเศส
ส่วนผสมหลัก: สัตว์พวกกุ้งกั้งปู (ล็อบสเตอร์, นอร์เวย์ลอบสเตอร์, ปู, กุ้ง หรือ เครย์ฟิช), ข้าว
 ตำราอาหาร: บิสก์   สื่อ: บิสก์
บิสก์ (ฝรั่งเศส: bisque) เป็นอาหารประเภทครีม ซุปข้น ที่มาจากประเทศฝรั่งเศส โดยแท้จริงแล้ว บิสก์นั้นเป็นซุปสัตว์พวกกุ้งกั้งปู [กูลี (coulis)] ที่กรองแล้ว อาจจะทำจากล็อบสเตอร์, นอร์เวย์ล็อบสเตอร์, ปู, กุ้ง หรือเครย์ฟิช
ศัพทมูลวิทยา

สันนิษฐานว่าชื่อนี้มาจากคำว่า Biscay ตามชื่ออ่าวบิสเคย์ แต่วัตถุดิบหลักเหล่านี้จะทำให้สุกสองครั้ง (bis cuites) (คล้ายกับบิสกิต) ขั้นแรกก็จะโซเต (sautéed (ผัด)) ในเปลือกด้วยไฟอ่อน ๆ ก่อน และต้มด้วยไวน์และวัตถุดิบที่ให้ความหอม ก่อนจะกรอง แล้วนำมาทำเป็นครีม
วิธีการ

บิสก์นั้นสกัดจากแป้งจากเศษของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่ไม่ดีพอจะส่งขายในตลาด บิสก์จริง ๆ นั้น เปลือกก็จะถูกป่นแล้วนำมาทำให้ซุปข้นไปด้วย แม้แต่จูเลีย ไชลด์ ยังกล่าวไว้ว่า "อย่าล้าง (ทิ้ง) อะไรออกไปจนกว่าซุปจะทำเสร็จ เพราะคุณจะต้องใช้เครื่องมือ (วัตถุดิบ) ไปซ้ำ ๆ และคุณคงไม่อยากให้รสชาติแสนอร่อยหายไปทีละน้อย ๆ"
การที่บิสก์ข้นได้นั้นเพราะอาศัยข้าว ที่กรองออกไปแล้วเหลือแป้ง หรือปูว์เร [purée (บด)] ในขั้นตอนสุดท้าย บิสก์ทะเลนั้นมักจะเสิร์ฟด้วยถ้วยสองหูกับจานรอง หรือในแก้วเตี้ย
บิสก์อาจจะยังหมายถึงซุปที่มีลักษณะคล้ายครีม (แม้ไม่มีส่วนผสมของสัตว์ทะเล) ที่บางครั้งเป็นตัวก่อนนำมาปูว์เรหรือเข้าหม้อโม่ มักจะใช้กับผักจำพวกฟัก (squash), มะเขือเทศ, เห็ด และพริกหยวก
ดูเพิ่ม

ซุป
บีชันฟรีส

| --- | --- |
บีชันฟรีสสีดำ
ถิ่นกำเนิดพันธุ์
ถิ่นกำเนิด: สเปน เบลเยียม
มาตรฐานพันธุ์
น้ำหนัก: 7-13 ปอนด์
ส่วนสูง: 25-30 เซนติเมตร
ลักษณะขน: ยาวหยัก
สีขน: ขาว
พันธุ์สุนัข
ด ค ก
บีชันฟรีส (อังกฤษ: Bichon Frise, เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /ˌbiːʃᵊn ˈfriːz/) หรือ บีชงฟรีเซ (ฝรั่งเศส: Bichon frisé) เป็นสุนัขที่นิยมเลี้ยงกันมากในประเทศฝรั่งเศส แต่มีต้นกำเนิดในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน สืบเชื้อสายมาจากสุนัขพันธุ์วอเตอร์สแปเนียลในสมัยก่อน สุนัขพันธุ์นี้มีถึง 4 ชนิด คือ มอลทีส, บอละเนส, ฮาวานีส และเตเนรีเฟ มีนิสัยร่าเริงตลอดเวลา เป็นสุนัขที่ฉลาด สามารถฝึกได้ง่าย มีความเป็นมิตร และอดทนต่อสภาพแวดล้อม
ขนาดและรูปร่าง

บีชันฟรีสเป็นสุนัขขนาดเล็ก มีขนยาวปานกลาง ประมาณ 7-10 เซนติเมตร มีสีขาว ส่วนสูงประมาณ 25-30 เซนติเมตร น้ำหนัก 3-6 กิโลกรัม (7-13 ปอนด์) มีอายุระหว่าง 13-15 ปี
ลักษณะนิสัย

บีชันฟรีสเป็นสุนัขที่มีความร่าเริง คล่องแคล่ว ว่องไว ต้องการความเอาใจใส่จากเจ้าของ ชอบที่จะอยู่กับคน เหมาะสำหรับเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนเล่น เพราะสามารถนำไปด้วยได้ทุกที่ และเป็นสุนัขที่เหมาะที่จะเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนกับเด็ก ๆ เพราะเป็นสุนัขที่ชอบเล่นและมีพลังอย่างเหลือเฟือ การเลี้ยงควรมีเวลาว่างพาไปวิ่งเล่นในสวนที่มีขนาดกว้าง ๆ
บรูนู กีมาไรส์

นักฟุตบอลชาวบราซิล
บรูนู กีมาไรส์ โรดรีกิส โมรา (โปรตุเกส: Bruno Guimarães Rodriguez Moura; เกิด 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997) หรือรู้จักกันในชื่อ บรูนู กีมาไรส์ เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิลที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้แก่นิวคาสเซิลยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีกและทีมชาติบราซิล
สโมสรอาชีพ > ช่วงแรก

กีมาไรส์เกิดที่ย่านเซากริสตอเวาในรีโอเดจาเนโร เขามาจากทีมเยาวชนของเอาดักส์[ต้องการอ้างอิง] ต่อมาในวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2015 เขาในวัย 17 ปี ได้ลงเล่นระดับอาชีพเป็นครั้งแรกในช่วงสามนาทีสุดท้ายของเกม ช่วยให้ทีมเอาชนะบรากังชีนู 2–1[ต้องการอ้างอิง]
กีมาไรส์มีชื่อในทีมชุดแรกในฤดูกาล 2017 หลังจากที่ทำผลงานได้ดีในการแข่งขันกอปาเซาเปาลูจีฟูชีบอลฌูนียอร์[ต้องการอ้างอิง]
สโมสรอาชีพ > อาตแลชีกูปารานาเอ็งซี

วันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 กีมาไรส์ถูกปล่อยยืมตัวให้แก่อาตแลชีกูปารานาเอ็งซีจนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 2018 และมีชื่อลงทะเบียนในทีมชุดอายุไม่เกิน 23 ปี
กีมาไรส์ลงเล่นนัดแรกในแซรียีอาเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2017 โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองในครึ่งหลังแทนที่เดย์วีจีในนัดที่ทีมบุกไปแพ้อาตแลชีกูกอยยานีเย็งซี 1–0 ต่อมาในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2018 เขาได้เซ็นสัญญาถาวรกับทีมจนถึงปี 2021
กีมาไรส์ทำประตูแรกให้แก่ทีมชุดใหญ่เมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2018 ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะฮิวบรังกูดูปารานา ไปได้ 7–1 ในการแข่งขันกังเปโอนาตูปารานาเอ็งซี เขาได้กลายเป็นผู้เล่นตัวหลักภายใต้การคุมทีมของชียากู นูนิส และในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 เขาได้รับการขยายสัญญาไปจนถึงปี 2023
สโมสรอาชีพ > ลียง

วันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2020 กีมาไรส์ได้เซ็นสัญญากับลียงในลีกเอิงด้วยสัญญา 4 ปีครึ่ง ค่าตัวที่ได้รับรายงานอยู่ที่ 20 ล้านยูโร
เกียรติประวัติ

อาตแลชีกูปารานาเอ็งซี
กอปาดูบราซิว: 2019
กังเปโอนาตูปารานาเอ็งซี: 2018
โกปาซูดาเมริกานา: 2018
J.League Cup / Copa Sudamericana Championship: 2019
บราซิล อายุไม่เกิน 23 ปี
โอลิมปิกฤดูร้อน: 2020
รางวัลส่วนตัว
ทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของกังเปโอนาตูบราซีเลย์รูแซรียีอา: 2019
แหล่งข้อมูลอื่น

Bruno Guimarães at the Newcastle United F.C. website
บรูนู กีมาไรส์ ที่พรีเมียร์ลีก
บรูนู กีมาไรส์ – สถิติลีกฝรั่งเศสในลีกเอิง – ยังมีบริการใน ในภาษาฝรั่งเศส
ข้อมูลของ Bruno Guimarães ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด  |
| --- | --- |
 1 ดูเบรากา  2 ทริปเปียร์  3 Dummett  4 บอตมัน  5 แชร์  6 ลาสเซลล์ (c)  7 โจลินตัน  8 เชลวีย์  9 วิลสัน  10 แซ็ง-มักซีแม็ง  11 Ritchie  12 ลูอิส  13 ทาร์เก็ตต์  15 บานส์  17 Krafth  18 Fernández  19 Manquillo  20 คริส วูด  22 โพป  24 อัลมิรอน  26 Darlow  33 เบิร์น  36 ลองสตาฟฟ์  39 กีมาไรส์  ผู้จัดการ: ฮาว
บัสตีย์

Former Parisian fortress
| บัสตีย์ |
| --- | --- |
ปารีส ฝรั่งเศส 
มุมมองด้านตะวันออกของคุกบัสตีย์ วาดขึ้นในราว ค.ศ. 1790
บัสตีย์
พิกัด: 48°51′12″N 2°22′09″E﻿ / ﻿48.85333°N 2.36917°E﻿ / 48.85333; 2.36917
ประเภท: ป้อมปราการสมัยกลาง, เรือนจำ
ข้อมูล
สภาพ: ถูกทำลาย, มีเพียงชิ้นงานหินบางส่วนที่รอดมาถึงปัจจุบัน
ประวัติศาสตร์
สร้าง: คริสต์ทศวรรษ 1370–1380
สร้างโดย: พระเจ้าชาร์ลที่ 5 แห่งฝรั่งเศส
รื้อถอน: ค.ศ. 1789–90
เหตุการณ์: สงครามร้อยปี สงครามศาสนา ฟรงด์ การปฏิวัติฝรั่งเศส
บัสตีย์ (ฝรั่งเศส: Bastille; ออกเสียง: [bastij] ( ฟังเสียง)) เป็นป้อมปราการที่ตั้งอยู่ในปารีส ซึ่งมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า บัสตีย์แซ็งต็องตวน (Bastille Saint-Antoine) ป้อมบัสตีย์มีบทบาทสำคัญในความขัดแย้งภายในของฝรั่งเศส และในประวัติศาสตร์นั้น พระมหากษัตริย์ของฝรั่งเศสมักใช้ป้อมบัสตีย์เป็นเรือนจำของรัฐ ในการปฏิวัติฝรั่งเศส ฝูงชนได้ทลายคุกบัสตีย์ในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1789 เหตุการณ์นี้กลายเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญของขบวนการนิยมระบอบสาธารณรัฐฝรั่งเศส ในภายหลัง ป้อมบัสตีย์ถูกรื้อถอนและถูกแทนที่ด้วยจัตุรัสบัสตีย์ (Place de la Bastille)
ตัวป้อมนั้นมีแผนที่จะสร้างในช่วงปี 1357 แต่เริ่มสร้างอย่างจริงจังในช่วงปี 1370 เพื่อป้องกันการบุกโจมตีของชาวอังกฤษในช่วงสงครามร้อยปี โดยตัวอาคารประกอบไปด้วยหอคอย 8 หอในการเสริมสร้างโครงสร้างให้แข็งแรง ตั้งอยู่ที่บริเวณประตูปอร์ตแซ็งต็องตวน (Porte Saint-Antoine) ทางทิศตะวันออกของปารีส ในฐานะป้อมปราการป้องกันข้าศึก บัสตีย์ผ่านเหตุการณ์การต่อสู้มานับไม่ถ้วน ไม่ว่าจะเป็นการต่อสู้กับชาวบูร์กอญและพวกกลุ่มอาร์มาญักในช่วงศตวรรษที่ 15 หรือในช่วงสงครามศาสนาในศตวรรษที่ 16 ซึ่งในช่วงนั้นยังมีการขยายแนวป้องกันด้วยการขยายกำแพงเมืองสร้างเป็นมุขกำแพงยื่นออกไปหน้าป้อม เพื่อทำให้การป้องกันของป้อมแน่นหนาขึ้น ในขณะเดียวกันป้อมบัสตีย์ก็ยังใช้เป็นเรือนจำขังพวกนักโทษด้วย โดยเริ่มขังนักโทษชาวอังกฤษในช่วงปี 1417 ก่อนจะเริ่มขยายพื้นที่ในทศวรรษ 1420 และอีกครั้งในช่วงสมัยการปกครองของพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส
ในสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ป้อมหรือคุกบัสตีย์นี้มีหน้าที่หลักคือการคุมขังพวกขุนนางที่เห็นต่างกับพระเจ้าหลุยส์ โดยนับตั้งแต่ปี 1659 เป็นต้นมา ป้อมบัสตีย์มีหน้าที่เป็น "เรือนจำของรัฐ" ซึ่งคาดการณ์กันว่านับตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงปี 1789 มีนักโทษถูกส่งเข้าไปนอนในเรือนจำไม่ต่ำกว่า 5279 คน ซึ่งในจำนวนนี้ถูกคุมขังเป็นส่วนมากในช่วงสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 และพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ซึ่งคนส่วนมากที่ถูกจับเข้าไปคุมขังส่วนมากเป็นคนทีเห็นต่างทางการเมือง และป้อมนี้ยังใช้สนับสนุนปฏิบัติของตำรวจปารีส โดยเฉพาะในการบังคับใช้การตรวจพิจารณาสื่อสิ่งพิมพ์ในช่วงนั้น นั่นทำให้คุกแห่งนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อยู่บ่อยครั้งในช่วงศตวรรษที่ 18 และยิ่งมีแรงหนุนสำคัญจากการเขียนหนังสืออัตชีวประวัติของเหล่านักโทษที่เคยถูกคุมขังในคุกบัสตีย์ ในที่สุดจึงต้องมีการปฏิรูปคุกครั้งใหญ่ซึ่งทำให้มีการกักขังนักโทษลดลงเป็นอย่างมาก
ทว่าแค่นั้นก็ไม่พอที่จะลดกระแสความไม่พอใจลงไปได้ ในวันที่ 14 กรกฎาคม 1789 ฝูงชนจำนวนมากบุกเข้าถล่มคุกบัสตีย์เพื่อเอาพวกดินปืนอันมีค่า จากนั้นก็ปลดปล่อยนักโทษที่อยู่ในนั้นเพียงแค่ 7 คน นี่เป็นสัญลักษณ์สำคัญของการปฏิวัติฝรั่งเศส หลังจากการทลายคุกบัสตีย์รัฐบาลใหม่ก็ได้มีคำสั่งรื้อถอนคุกบัสตีย์แห่งนี้แล้วนำอิฐไปใช้ในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของเมือง การกระทำนี้ถูกมองว่าเป็นการทำลายระบบการผูกขาดอำนาจเบ็ดเสร็จและระบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของฝรั่งเศส หลังจากนั้นพื้นที่แห่งนี้ก็ได้รับการพัฒนาเป็นจัตุรัส และเป็นพื้นที่สำคัญในการเรียกร้องประเด็นสำคัญต่าง ๆ ของชาวฝรั่งเศส
ประวัติ > ช่วงศตวรรษที่ 14

ป้อมบัสตีย์สร้างขึ้นด้วยจุดประสงค์หลักคือการป้องกันพวกอังกฤษในระหว่างสงครามร้อยปี โดยแต่เดิมนั้นศูนย์กลางอำนาจของปารีสอยู่ที่พระราชวังลูฟวร์ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตก แต่เพราะสงครามกับพวกอังกฤษนั้นเน้นหนักไปที่การต่อสู้ในทางฝั่งตะวันออก ทำให้เมืองต้องขยายตัวขึ้น และสถานการณ์การต่อสู้กับทางอังกฤษของฝรั่งเศก็ย่ำแย่ลงเป็นอย่างมาก นับตั้งแต่การที่พระเจ้าฌ็องที่ 2 ถูกพวกอังกฤษจัมกุมตัวไปหลังความพ่ายแพ้ของฝรั่งเศสในยุทธการที่ปัวตีเย เหตุการณ์นั้นเร่งให้ต้องมีการป้องกันเมืองปารีสครั้งใหญ่ โดยภาวะขาดผู้นำทำให้เอเตียน มาร์แซล (Étienne Marcel) ขึ่นมาเป็นผู้ครองนครปารีส และเร่งรัดในการสร้างหอคอยสูงขึ้นมาที่ประตูปอร์ตแซ็งต็องตวน โดยมีแผนเริ่มสร้างในช่วงปี 1357 แต่ก็ยังไม่สามารถทำได้ เพราะเอเตียน มาร์แซล ผู้เป็นแม่งานโดนประหารไปเสียก่อน
ต่อมาในปี 1369 พระเจ้าชาร์ลที่ 5 มีความกังวลในสถานการณ์แนวป้องกันฝั่งตะวันออกที่ต้องทำกับพวกอังกฤษและพวกทหารรับจ้าง พระเจ้าชาร์ลที่ 5 จึงให้รื้อฟื้นโครงการ "บัสตีย์" ขึ้นมา ปรับโครงสร้างเล็กน้อย ใหสร้างหอคอยสี่อัน เป็นคู่หนึ่งทางทิศเหนือและอีกคู่ทางทิศใต้ ตัวป้อมเริ่มสร้างในปี 1370 ซึ่งก็มาสร้างเสร็จในสมัยพระเจ้าชาร์ลที่ 6 อันเป็นสมัยพระราชโอรส โดยป้อมบัสตีย์ที่สร้างเสร็จนั้นก็เป็นป้อมที่ประกอบด้วยหอคอยสูงแปดหอคอยที่เชื่อมต่อกันด้วยกำแพงอิฐยาวกว่า 223 ฟุต (68 เมตร) กว้าง 121 ฟุต (37 เมตร) และมีความสูงที่ 78 ฟุต (24 เมตร) ด้วยความสูงของหอคอยที่เท่ากันทำให้ที่ด้านบนมีการสร้างทางเดินเชื่อมระหว่างหอคอยท้งหมดเข้าไว้ด้วยกันเพื่อเป็นแนวป้องกัน สำหรับหอคอยทั้งแปดนั้นสองหอคอยเก่าที่สร้างตั้งแต่เริ่มแรกนั้นจะไม่มีชั้นใต้ดินใต้หอคอย บริเวณด้านนอกยังผันน้ำจากแม่น้ำแซมมาเป็นคูน้ำรอบปราการ นอกจากนี้ไม่ห่างไปจากที่ตั้งของบัสตีย์ทางทิศตะวันตก ก็ยังมีนิวาสสถานเก่าของพระเจ้าชาร์ลที่ 5 ที่อพยพมาตั้งหลักอยู่ตรงนี้ ด้วยเพราะว่ามองว่าพื้นที่ของบัสตีย์นั้นปลอดภัยที่สุด
นักประวัติศาสตร์อธิบายว่าป้อมบัสตีย์นั้นเป็น "ป้อมที่ทรงอำนาจมากที่สุดในยุคกลาง" โดยบัสตีย์เป็นป้อมสำคัญในช่วงปลายยุคกลางของปารีส สำหรับป้อมบัสตีย์นั้นถูกสร้างขึ้นโดยพัฒนาการออกแบบมาจากปราสาทในชนบทที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 13 ที่มักจะค่อนข้างอ่อนแอ และมีหอคอยสูงคอยสั่งการหอคอยต่าง ๆ ซึ่งเป็นการยากลำบากที่จะปรับรูปแบบการป้องกันด้านบนหอคอยหากทหารบนหอคอยเป็นอะไรไป นั่นเป็นเหตุผลทำให้บัสตีย์มีหอคอยทุกหอสูงเท่ากันและมีทางเชื่อมเดินถึงกัน เพื่อสามารถส่งกำลังพลและอาวุธยุทโธปกรณ์ไปยังพื้นที่ว่างของหอคอยในการป้องกันได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งต่อมาความคิดทางด้านสถาปัตยกรรมของบัสตีย์ก็ได้รับการปรับใช้ในการสร้างป้อมของฝรั่งเศส ลามไปจนถึงอังกฤษที่ลอกเลียนแบบในการสร้างปราสาทนันนีย์ (Nunney Castle) ด้วยเช่นกัน