stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คนลิง
อ้างอิงและบรรณานุกรม

↑  Smith (2014), p. 186.
1 2  Cawthorne (2011), p. 161.
↑  "Hearst's International. v.43 1923 Jan-Jun". HathiTrust Digital Library. pp. 305, 308–313. สืบค้นเมื่อ 14 November 2020.
↑  Cawthorne (2011), p. 151.
Cawthorne, Nigel (2011). A Brief History of Sherlock Holmes. Running Press. ISBN 978-0762444083.
Dickerson, Ian (2019). Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio. Bear Manor Media. ISBN 978-1629335087.
Smith, Daniel (2014) [2009]. The Sherlock Holmes Companion: An Elementary Guide (Updated ed.). Aurum Press. ISBN 978-1-78131-404-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อความเต็มของ คนลิง ที่วิกิซอร์ซ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คนลิง
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดีรวมถึงเรื่อง คนลิง ที่ Standard Ebooks
| ด ค กเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดี โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- |
 "เพชรมงกุฎ"  "สะพานมรณะ"  "คนลิง"  "ผีดิบอาละวาด"  "พินัยกรรมประหลาด"  "พรานพิศวาส"  "ความจริงในนิยาย"  "ทหารขี้ทูด"  "ขนคอสิงห์"  "หึงสาอาฆาต"  "หญิงคลุมหน้า"  "สุสานร้าง" 
 แรงพยาบาท  จัตวาลักษณ์   การผจญภัย  จดหมายเหตุ  หมาผลาญตระกูล  คืนชีพ  หุบเขาแห่งภัย  ลาโรง  บันทึกคดี
สกุลเตยทะเล

| สกุลเตยทะเล ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Oligocene-Recent 30–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

ผลของ Pandanus utilis

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
อันดับ:: อันดับเตยทะเล Pandanales
วงศ์:: วงศ์เตยทะเล Pandanaceae
สกุล:: สกุลเตยทะเล Pandanus Parkinson

ชนิดพันธุ์
 ดูที่ รายชื่อชนิดพันธุ์ของสกุลเตยทะเล
ชื่อพ้อง
 Keura Forssk.  Athrodactylis J.R.Forst. & G.Forst.  Pandanus Rumph. ex L.f. (1782) not Parkinson (1773)  Dorystigma Gaudich.  Eydouxia Gaudich.  Fisquetia Gaudich.  Foullioya Gaudich.  Heterostigma Gaudich.  Hombronia Gaudich.  Jeanneretia Gaudich.  Roussinia Gaudich.  Souleyetia Gaudich.  Sussea Gaudich.  Tuckeya Gaudich.  Vinsonia Gaudich.  Marquartia Hassk.  Hasskarlia Walp. (1849) not Meisn. (1840) nor Baill. (1860)  Barrotia Gaudich.  Bryantia Webb ex Gaudich.  Doornia de Vries  Rykia de Vriese
สกุลเตยทะเล หรือ Pandanus เป็นสกุลของพืชใบเลี้ยงเดี่ยวที่มีสมาชิกประมาณ 600 สปีชีส์ มีลักษณะคล้ายปาล์ม ดอกแยกเพศแยกต้น เป็นพืชพื้นเมืองในโลกเก่าเขตร้อน อยู่ในอันดับ Pandanales วงศ์ Pandanaceae
ตัวอย่างชนิดพันธุ์

Pandanus affinis
Pandanus aldabraensis
Pandanus amaryllifolius – เตยหอม
Pandanus atrocarpus
Pandanus austrosinensis
Pandanus balfourii
Pandanus baptistii
Pandanus boninensis
Pandanus brosimus (vd. pandanus language)
Pandanus butayei
Pandanus carmichaelii
Pandanus christmatensis
Pandanus clandestinus
Pandanus conoideus
Pandanus copelandii
Pandanus corallinus
Pandanus decastigma
Pandanus decipiens
Pandanus decumbens
Pandanus dubius (syn. Pandanus odoratus)
Pandanus elatus
Pandanus fascicularis – screwpine
Pandanus forsteri
Pandanus furcatus
Pandanus graminifolius
Pandanus gressitii
Pandanus halleorum
Pandanus humilis
Pandanus hornei
Pandanus joskei
Pandanus kajui
Pandanus labyrinthicus
Pandanus lacuum
Pandanus leram
Pandanus linguiformis
Pandanus luzonensis
Pandanus microcarpus
Pandanus montanus
Pandanus multispicatus
Pandanus nepalensis
Pandanus odorifer (Forssk.) Kuntze
Pandanus palustris
Pandanus papenooensis
Pandanus parvicentralis
Pandanus parvus
Pandanus petersii
Pandanus polycephalus
Pandanus pristis
Pandanus punicularis
Pandanus pygmaeus
Pandanus pyramidalis
Pandanus sanderi
Pandanus sechellarum
Pandanus spiralis – Australian screwpine
Pandanus taveuniensis
Pandanus tectorius – thatch screwpine
Pandanus temehaniensis
Pandanus teuszii
Pandanus thomensis
Pandanus utilis – common screwpine
Pandanus vandermeeschii
Pandanus veitchii – Veitch's screwpine
Pandanus verecundus
Pandanus whitmeeanus
แหล่งข้อมูลอื่น

"Pandanus", Germplasm Resources Information Network, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 กันยายน 2015
Michel H. Porcher (บ.ก.), Sorting Pandanus names, University of Melbourne
Wagner, WL; Herbst, DR & Sohmer, SH (1990), Manual of the flowering plants of Hawai`i, University of Hawaii Press, ISBN 0-8248-1152-6
Dave Kimble, Pandanus species of the Wet Tropics of Queensland, Australia, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 กันยายน 2015
Dave Kimble, Pneumatophores on Pandanus solms-laubachii, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 กันยายน 2015, สืบค้นเมื่อ 9 พฤษภาคม 2013
"Northernmost pandanus in the world", TrekEarth, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 สิงหาคม 2016 – ภาพในหมู่เกาะอะโซร์ส
Pandanus simplex fruit eaten by Varanus olivaceus, Polillo Island, Philippines, 14 ธันวาคม 2006 – โดยทาง ยูทูบ
Shannon Wianecki (มกราคม 2011), "Hala: The Hawaiian Aphrodisiac", Maui Nō Ka ʻOi Magazine, vol. 15 no. 1, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 มกราคม 2011 – การใช้ในวัฒนธรรมฮาวาย
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q471914  Wikispecies: Pandanus  APDB: 193378  BOLD: 299931  EPPO: 1PADG  FloraBase: 20923  FNA: 123748  FoC: 123748  GBIF: 5708186  GRIN: 8790  iNaturalist: 70025  IPNI: 31599-1  ITIS: 500462  NCBI: 4725  NZOR: 9d4c0c61-c8df-46d9-af07-74492cf7b720  PLANTS: PANDA  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:31599-1  Tropicos: 40000418
ซีนอนไดฟลูออไรด์

| --- | --- |




ชื่อ
IUPAC names Xenon difluoride Xenon(II) fluoride
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 13709-36-9 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
เคมสไปเดอร์: 75497 Y
ECHA InfoCard: 100.033.850 
ผับเคม CID: 83674
UNII: 6POJ14981P Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID7065590 
 InChI InChI=1S/F2Xe/c1-3-2 YKey: IGELFKKMDLGCJO-UHFFFAOYSA-N Y InChI=1/F2Xe/c1-3-2Key: IGELFKKMDLGCJO-UHFFFAOYAE 
 SMILES F[Xe]F 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: F2Xe
มวลโมเลกุล: 169.290 g·mol−1  
ลักษณะทางกายภาพ: ของแข็งสีขาว
ความหนาแน่น: 4.32 g/cm3, ของแข็ง
จุดหลอมเหลว: 128.6 องศาเซลเซียส (263.5 องศาฟาเรนไฮต์; 401.8 เคลวิน)
ละลายในน้ำ: 25 g/L (0 °C)
ความดันไอ: 6.0×102 Pa
โครงสร้าง
โครงสร้างผลึก: parallel linear XeF2 units
รูปร่างโมเลกุล: เส้นตรง
Dipole moment: 0 D
อุณหเคมี
Std molarentropy (S⦵298) : 254 J·mol−1·K−1
Std enthalpy offormation (ΔfH⦵298) : −108 kJ·mol−1
ความอันตราย
อาชีวอนามัยและความปลอดภัย (OHS/OSH):
อันตรายหลัก: กัดกร่อนเนื้อเยื่อที่สัมผัส ปล่อยสารพิษเมื่อสัมผัสกับความชื้น
GHS labelling:
Pictograms: 
Signal word: อันตราย
Hazard statements: H272, H301, H314, H330
Precautionary statements: P210, P220, P221, P260, P264, P270, P271, P280, P284, P301+P310+P330, P303+P361+P353, P304+P340+P310, P305+P351+P338, P331, P363, P370+P378, P403+P233, P405, P501
NFPA 704 (fire diamond):   3 0 1OX
เอกสารข้อมูลความปลอดภัย (SDS): PELCHEM MSDS
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
แอนไอออนอื่น ๆ: ซีนอน ไดคลอไรด์ ซีนอน ไดโบรไมด์
แคทไอออนอื่น ๆ: คริปทอนไดฟลูออไรด์ เรดอนไดฟลูออไรด์
สารประกอบที่เกี่ยวข้อง: ซีนอนเตตระฟลูออไรด์ ซีนอนเฮกซะฟลูออไรด์
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
ซีนอนไดฟลูออไรด์ (อังกฤษ: Xenon difluoride) เป็นสารประกอบที่มีสูตรเคมี XeF
2 เป็นสารประกอบของซีนอนที่มีความเสถียรภาพมากที่สุดสารหนึ่ง เนื่องจากสารประกอบฟลูออไรด์อนินทรีย์ไม่สามารถใช้ร่วมกับโควาเลนต์อื่น ๆ ได้ จึงมีความไวต่อความชื้น และจะสลายตัวเมื่อสัมผัสกับแสงหรือไอน้ำ มีลักษณะเป็นผลึกแข็งสีขาวทึบ นอกจากนี้ยังมีกลิ่นเหม็นและความดันไอน้ำต่ำ
อ่านเพิ่ม

Greenwood, Norman Neill; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd ed.). Butterworth-Heinemann. p. 894. ISBN 978-0-7506-3365-9.
การร่วมเพศแบบไม่สอดใส่

รูปวาดโดย Franz von Bayros แสดงการใช้นิ้ว
การร่วมเพศแบบไม่สอดใส่ หรือ เพศสัมพันธ์แบบไม่สอดใส่ (อังกฤษ: Non-penetrative sex, outercourse)  เป็นกิจกรรมทางเพศที่ไม่มีการสอดใส่อวัยวะหรือสิ่งของเข้าไปในร่างกายของอีกคน สิ่งนี้มักรวมถึงการละเว้นการสอดใส่หรือร่วมเพศทางช่องคลอด ทวารหนัก หรือทางปาก ทว่าหมายถึงกิจกรรมทั้งที่ส่อและไม่ส่อไปทางเพศ เช่น การถูไถอวัยวะเพศของตนกับเพศตรงกันข้าม การให้ผู้อื่นช่วยตัวเองให้ การจูบ หรือการกอด บางรูปแบบของเพศสัมพันธ์แบบไม่สอดใส่อาจรวมถึงการสอดใส่บางแบบเช่นการใช้นิ้วหรือใช้ปาก
คนใช้การร่วมเพศแบบไม่สอดใส่ด้วยเหตุผลหลายอย่าง เช่น เพื่อเล้าโลมหรือเพราะความชอบส่วนตัว คู่รักต่างเพศอาจใช้การร่วมเพศแบบนี้เพื่อรักษาสภาพพรหมจารีหรือเพื่อคุมกำเนิด คู่รักร่วมเพศอาจใช้การร่วมเพศแบบไม่สอดใส่เพื่อรักษาสภาพพรหมจารีเช่นกัน ส่วนเหล่าเกย์ชายอาจใช้วิธีนี้เป็นทางเลือกแทนการร่วมเพศทางทวารหนัก
อย่างไรก็ตามโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ เช่น เริม ฮิวแมนแพปพิลโลมาไวรัส (HPV) และตัวโลนสามารถติดต่อทางการร่วมเพศแบบไม่สอดใส่ เมื่อมีการสัมผัสของอวัยวะเพศกับอวัยวะเพศ หรืออวัยวะเพศกับร่างกาย ทว่าโอกาสการแลกเปลี่ยนของเหลวในร่างกาย (ซึ่งเป็นตัวแพร่โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์) น้อยกว่า
ความหมายและการปฏิบัติ > ทั่วไป

แม้ว่าการร่วมเพศแบบไม่สอดใส่จะถูกอธิบายว่าเป็นการเว้นการสอดใส่ทางเพศ  แต่บางครั้งการสอดใส่บางรูปแบบก็นับเป็นการร่วมเพศแบบไม่สอดใส่ด้วย ยกตัวอย่างเช่น ออรัลเซ็กส์หรือการใช้ปากและลิ้นกับอวัยวะเพศ รวมไปถึงการการใช้ปากกับอวัยวะเพศชายหรือใช้ลิ้นกับช่องคลอด ออรัลเซ็กส์นับว่าเป็นการร่วมเพศแบบไม่สอดใส่เพราะไม่มีการสอดใส่ทางช่องคลอดหรือทวารหนัก
คำว่าสอดใส่อาจหมายถึงองคชาติและช่องคลอดเท่านั้น เพราะฉะนั้นการร่วมเพศแบบไม่สอดใส่อาจรวมไปถึงการร่วมเพศทางทวารหนัก
ความหมายและการปฏิบัติ > ถูไถอวัยวะเพศของตนกับผู้อื่น

ถูไถอวัยวะเพศของตน (Frottage) หมายถึงการถูไถส่วนใดของร่างกาย เช่น สะโพก หน้าอก ท้อง ต้นขา เท้า มือ ขา และอวัยวะเพศกับผู้อื่น โดยจะใส่หรือไม่ใส่เสื้อผ้าก็ตาม บางครั้งเรียกว่าการร่วมเพศแบบแห้ง (dry humping หรือ dry sex)
คู่รักอาจถูไถอวัยวะเพศของตนกับผู้อื่นเพื่อเป็นส่วนหนึงของการเล้าโลมหรือเพื่อการปลดเปลื้องความใคร่โดยการไม่สอดใส่ช่องคลอด ทวารหนักหรือทำออรัลเซ็กส์เพื่อรักษาพรหมจารีของตน หรือเพื่อร่วมเพศอย่างปลอดภัย
ดูเพิ่ม

Ann van Sevenant (2005). Sexual Outercourse: A Philosophy of Lovemaking. Peeters. pp. 249 pages. ISBN 9042916176.
Ian Kerner (2004). She Comes First: The Thinking Man's Guide to Pleasuring a Woman. HarperCollins. pp. 240 pages. ISBN 0060538252.
แหล่งข้อมูลอื่น

Frot Man2Man Alliance promoting non-penetrative male-to-male sexual expression
"Great sex without intercourse", NVSH เก็บถาวร 2007-04-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (contains graphics of sexual acts)
Mutual Masturbation - A biographical collection of personal data for a psychological and sociological study of mutual masturbating as it relates to the habits for both men and women.
Clitical.com: Mutual Masturbation เก็บถาวร 2007-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Female mutual masturbation
ชายสองคนถูองคชาตของพวกเขาเข้าด้วยกันเพื่อสร้างความรู้สึกทางเพศ
คิตาซาโตะ ชิบาซาบูโร

แพทย์และนักวิทยาแบคทีเรียชาวญี่ปุ่น
| คิตาซาโตะ ชิบาซาบูโร |
| --- | --- |

เกิด: 29 มกราคม ค.ศ. 1853(1853-01-29) เมืองโองูนิ จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 13 มิถุนายน ค.ศ. 1931(1931-06-13) (78 ปี) กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
มีชื่อเสียงจาก: ร่วมค้นพบเชื้อกาฬโรคต่อมน้ำเหลืองในฮ่องกง
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: วิทยาแบคทีเรีย
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยจักรพรรดิโตเกียว
 
บารอน คิตาซาโตะ ชิบาซาบูโร (ญี่ปุ่น: 北里 柴三郎; โรมาจิ: Kitasato Shibasaburō; 29 มกราคม ค.ศ. 1853 - 13 มิถุนายน ค.ศ. 1931) เป็นแพทย์และนักวิทยาแบคทีเรียชาวญี่ปุ่น มีชื่อเสียงในฐานะผู้ร่วมค้นพบกาฬโรคต่อมน้ำเหลืองในฮ่องกงระหว่างเกิดการระบาดในปี ค.ศ. 1894 โดยค้นพบเกือบจะพร้อมกันกับอเล็กซานเดอร์ เยอร์ซิน
คิตาซาโตะได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ประจำปีครั้งแรกในปี ค.ศ. 1901 คิตาซาโตะและเอมีล อาด็อล์ฟ ฟ็อน เบริงทำงานร่วมกันในกรุงเบอร์ลินในปี ค.ศ. 1890 ได้ประกาศการค้นพบเซรุ่มสารต้านพิษของโรคคอตีบ ฟ็อน เบริงได้รับรางวัลโนเบลในปี ค.ศ. 1901 จากผลงานนี้ แต่คิตาซาโตะไม่ได้รับ
ชิบาซาบูโรจะเป็นบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์บนด้านหน้าของธนบัตร 1,000 เยนแบบใหม่ของญี่ปุ่นที่จะออกสู่ตลาดในวันที่ 3 กรกฎาคม 2567 ในฐานะผู้บุกเบิกการแพทย์ญี่ปุ่นที่มีส่วนร่วมในการป้องกันและรักษาโรคติดเชื้อในญี่ปุ่นและต่างประเทศ ร่วมกับภาพวาด "คลื่นยักษ์นอกฝั่งคานางาวะ" ที่ปรากฎบนด้านหลังของธนบัตร
แหล่งข้อมูลอื่น

Kitasato University homepage
Portraits of Modern Japanese Historical Figures
สเปซอินเวเดอส์

| สเปซอินเวเดอร์ส |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: ไทโทคอร์ปอเรชัน
ผู้จัดจำหน่าย: JP ไทโท NA มิดเวย์
ออกแบบ: โทะโมะฮิโระ นิชิคะโดะ
เครื่องเล่น: อาเขด
วางจำหน่าย: มิถุนายน ค.ศ. 1978 
แนว: ยิงแก้ปัญหา
รูปแบบ: วิดีโอเกมผู้เล่นคนเดียว
สเปซอินเวเดอร์ส (ญี่ปุ่น: スペースインベーダー; อังกฤษ: Space Invaders) เป็นวิดีโอเกมอาเขด ที่ได้รับการออกแบบโดยโทะโมะฮิโระ นิชิคะโดะ และได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 1978 ซึ่งเดิมผลิตและจำหน่ายโดยบริษัทไทโทในประเทศญี่ปุ่น และในภายหลังได้รับสิทธิการผลิตในสหรัฐอเมริกาโดยมิดเวย์ของแบลลี  สเปซอินเวเดอร์ส เป็นหนึ่งในเกมยิงปืนที่เก่าแก่ที่สุด โดยมีจุดมุ่งหมายคือการปราบฝูงเอเลี่ยนด้วยปืนเลเซอร์เพื่อทำคะแนนให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในการออกแบบเกม นิชิคะโดะได้รับแรงบันดาลใจจากสื่อที่เป็นที่นิยมอย่าง เบรกเอาท์, เดอะวอร์ออฟเดอะเวิลด์ส และ สตาร์ วอร์ส ในการทำให้สำเร็จ เขาได้ออกแบบฮาร์ดแวร์และเครื่องมือในการพัฒนาที่กำหนดขึ้นเอง
มันถือได้ว่าเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกของการเล่นวิดีโอเกมที่ทันสมัย และมีส่วนช่วยขยายอุตสาหกรรมวิดีโอเกม ด้วยความแปลกใหม่ให้กับอุตสาหกรรมทั่วโลก (ดูเพิ่มที่ ยุคทองแห่งวิดีโอเกมอาเขด) ในการเปิดตัวครั้งแรก สเปซอินเวเดอร์ส ก็ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง โดยภายหลังจากการเปิดตัว เกมนี้ได้ส่งผลให้เกิดการขาดแคลนเหรียญ 100 เยนในประเทศญี่ปุ่นอยู่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง และสามารถทำรายได้ทั่วโลกที่ 2 พันล้านเหรียญสหรัฐเมื่อถึง ค.ศ. 1982
เกมนี้ยังได้สร้างแรงบันดาลใจสำหรับเกมอื่นๆ และได้เปิดตัวในแพลตฟอร์มอื่นหลายครั้ง รวมถึงมีภาคต่ออีกหลายภาค ค.ศ. 1980 ในเวอร์ชันอาตาริ 2600 ได้มีการจำหน่ายโดยการบอกเล่าปากต่อปาก และกลายเป็น "ทีเด็ด" แรก สำหรับเครื่องเล่นวิดีโอเกม สเปซอินเวเดอร์ส ได้รับการอ้างถึงและล้อเลียนในรายการโทรทัศน์หลายรายการ รวมถึงเป็นส่วนหนึ่งของวิดีโอเกมที่มีอยู่เป็นจำนวนมากที่ได้รับการจัดแสดงในนิทรรศการทางวัฒนธรรม กราฟิกแบบพิกเซลของเอเลี่ยนฝ่ายศัตรูได้กลายมาเป็นวัฒนธรรมสมัยนิยม ที่ได้รับการนำมาเป็นตัวแทนภาพลักษณ์ของวิดีโอเกมโดยรวม
รูปแบบการเล่น

สเปซอินเวเดอร์ส เป็นเกมยิงแก้ปัญหาสองมิติ โดยผู้เล่นจะควบคุมการยิงปืนเลเซอร์ โดยการเคลื่อนที่ในแนวนอนที่ด้านล่างของจอ และยิงเหล่าเอเลี่ยนที่กำลังเคลื่อนตัวลงมา ซึ่งมีจุดมุ่งหมายคือการกำจัดเหล่าเอเลี่ยนห้าแถวหน้ากระดาน ซึ่งมีอยู่แถวละสิบเอ็ดตัว โดยในบางเวอร์ชันอาจมีจำนวนที่ต่างกัน โดยมีการเคลื่อนตัวไปในแนวนอนแล้วหวนกลับไปมาในขณะที่พวกมันค่อยๆเลื่อนลงสู่ด้านล่างของจอ ผู้เล่นจะทำการกำจัดเหล่าเอเลี่ยนและเก็บสะสมแต้มจากการยิงพวกมันด้วยปืนเลเซอร์ เมื่อเหล่าเอเลี่ยนถูกกำจัดมากขึ้น การเคลื่อนไหวของเอเลี่ยนและเพลงประกอบเกมจะเร่งให้เร็วขึ้น ซึ่งการกำจัดเหล่าเอเลี่ยนที่มาเป็นฝูงจะมีการเพิ่มความยากมากยิ่งขึ้น และวนเวียนเช่นนี้เรื่อยไป
เหล่าเอเลี่ยนพยายามที่จะทำลายฐานกำลังด้วยการยิงไปที่ส่วนนี้ ในขณะที่พวกมันค่อยๆเคลื่อนตัวลงสู่ด้านล่างของจอ หากพวกมันมาถึงด้านล่าง การรุกรานของเหล่าเอเลี่ยนก็จะเป็นผลสำเร็จและเกมก็จะจบลง ส่วน "เรือลึกลับ" ลำพิเศษในบางครั้งจะเคลื่อนผ่านในหน้าจอและหากสามารถทำลายได้จะได้รับคะแนนโบนัส ปืนเลเซอร์จะได้รับการป้องกันบางส่วนจากบังเกอร์นิ่งที่มีอยู่หลายอัน โดยจะมีจำนวนที่แตกต่างกันไปในแต่ละเวอร์ชัน ซึ่งจะถูกทำลายโดยขีปนาวุธจากเหล่าเอเลี่ยนและตัวของผู้เล่นเอง
การพัฒนา

สเปซอินเวเดอร์ส ได้รับการสร้างขึ้นโดยโทะโมะฮิโระ นิชิคะโดะ ผู้ซึ่งใช้เวลาหนึ่งปีในการออกแบบและพัฒนาฮาร์ดแวร์ที่จำเป็นในการผลิตเกมนี้ มีการรายงานถึงแรงบันดาลใจในการสร้างเกมจากที่มาที่แตกต่างกัน รวมถึงการดัดแปลงเชิงกลไกของเกม สเปซมอนสเตอร์ส ที่ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 1972 และความฝันเกี่ยวกับเด็กนักเรียนญี่ปุ่นที่กำลังรอซานต้าครอสและมีการโจมตีจากการบุกรุกของเหล่าเอเลี่ยน อย่างไรก็ตาม นิชิคะโดะได้อ้างว่าเกมอาเขด เบรกเอาท์ ของอาตาริได้สร้างแรงบันดาลใจให้แก่เขา เขาได้มุ่งหมายต่อการสร้างเกมยิงที่มีความโดดเด่นของความรู้สึกเดียวกันกับความสำเร็จจากการพิชิตด่านและทำลายเป้าหมาย แต่มีกราฟิกส์ที่ซับซ้อนมากขึ้น นิชิคะโดะได้ใช้รูปแบบที่คล้ายกันกับ เบรกเอาท์ แต่มีการเปลี่ยนแปลงทางกลศาสตร์ของเกม
อิทธิพลและสิ่งสืบเนื่อง

เพียงไม่กี่เดือนแรกของการเปิดตัวที่ประเทศญี่ปุ่น เกมดังกล่าวก็ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ย่านอาเขดแทบไม่มีอะไรนอกจากตู้ สเปซอินเวเดอร์ส และช่วงปลาย ค.ศ. 1978 บริษัทไทโทก็ได้ทำการติดตั้งมากกว่า 100,000 เครื่อง และทำรายได้กว่า 600 ล้านเหรียญสหรัฐเฉพาะในประเทศญี่ปุ่นเพียงอย่างเดียว ภายในช่วงระยะเวลาสองปีล่วงไปจนถึง ค.ศ. 1980  บริษัทไทโทได้จำหน่ายตู้เกม สเปซอินเวเดอร์ส ไปแล้วกว่า 300,000 เครื่องในประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ ยังมี 60,000 เครื่องในสหรัฐอเมริกา โดยมีราคาอยู่ที่ช่วงระหว่าง 2,000 ถึง 3,000 เหรียญสหรัฐสำหรับแต่ละเครื่องภายในระยะเวลาหนึ่งปีหลังจากการเปิดตัว ตู้อาเขดได้กลายเป็นของสะสมโดยเวอร์ชันค็อกเทลและคาบาเรต์เป็นรุ่นที่หาได้ยาก ปัญหาการขาดแคลนเหรียญ 100 เยน และการผลิตเพิ่มขึ้นในภายหลังในประเทศญี่ปุ่นมีสาเหตุมาจากเกมดังกล่าวภายในช่วงหนึ่งปีหลังการเปิดตัว โดยในช่วงกลาง ค.ศ. 1981 มากกว่าสี่พันล้านควอเตอร์ หรือ 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐได้เป็นรายได้ที่มาจากตู้เกม สเปซอินเวเดอร์ส และมันยังคงทำกำไรขั้นต้นเฉลี่ย 600 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี ผ่านมาจนถึง ค.ศ. 1982 เกมดังกล่าวสามารถทำรายได้ที่ 2 พันล้านควอเตอร์ (เทียบเท่า 4.6 พันล้านดอลลาร์ใน ค.ศ. 2011) โดยมีกำไรสุทธิที่ 450 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (เทียบเท่า 1 พันล้านดอลลาร์ใน ค.ศ. 2011) นี่เองที่ทำให้มันกลายเป็นรายชื่อวิดีโอเกมที่ขายดีที่สุดวิดีโอเกมที่ขายดีที่สุดและผลิตภัณฑ์ด้านความบันเทิงที่มีรายได้สูงสุดในช่วงเวลาดังกล่าว ซึ่งเปรียบเทียบได้กับภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดอย่าง สตาร์วอร์ส ในช่วงหลังจากนั้น ซึ่งทำรายได้ 486 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในตั๋วภาพยนตร์ (ราคาเฉลี่ยใบละ 2.25 ดอลาร์สหรัฐ) ด้วยกำไรสุทธิ 175 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สเปซอินเวเดอร์ ทำกำไรให้แก่ไทโทกว่า 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

Space Invaders 30th anniversary portal เก็บถาวร 2017-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
Space Invaders entry at arcade-history.com
10 Top Space Invaders Gadgets
ประวัติศาสตร์ของวิดีโอเกม เก็บถาวร 2013-07-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ไทย)
ผู้เล่นกำลังควบคุมการยิงปืนเลเซอร์ใส่เหล่าเอเลี่ยน ในขณะที่พวกมันกำลังเคลื่อนตัวลงสู่ด้านล่างของจอ
อารามชเวน่านดอ

| อารามชเวน่านดอ |
| --- | --- |
ရွှေနန်းတော်ကျောင်း

ศาสนา
ศาสนา: พุทธ
นิกาย: เถรวาท
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: มัณฑะเลย์ ภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า
ที่ตั้งในประเทศพม่า
พิกัดภูมิศาสตร์: 22°0′2.43″N 96°6′49.40″E﻿ / ﻿22.0006750°N 96.1137222°E﻿ / 22.0006750; 96.1137222
สถาปัตยกรรม
ผู้ก่อตั้ง: พระเจ้าสีป่อ
เสร็จสมบูรณ์: ค.ศ. 1880 (144 ปีที่แล้ว)
อารามชเวน่านดอ (พม่า: ရွှေနန်းတော်ကျောင်း; เอ็มแอลซีทีเอส: hrwe. nan: taw kyaung:, ออกเสียง: [ʃwè.náɰ̃.dɔ̀ t͡ɕáʊ̯ɰ̃]; หมายถึง "อารามพระตำหนักทองคำ") เป็นวัดพุทธเก่าแก่ตั้งอยู่ใกล้เขามัณฑะเลย์ ภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า
อารามชเวน่านดอสร้างขึ้นใน พ.ศ. 2421 โดยพระเจ้าสีป่อ ซึ่งรื้อถอนและย้ายพระตำหนักของพระเจ้ามินดง พระราชบิดาซึ่งครอบครองก่อนสวรรคต โดยมีค่าใช้จ่าย 120,000 รูปี พระเจ้าสีป่อได้รื้อพระตำหนักออกเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2421 โดยเชื่อว่ามีวิญญาณของพระราชบิดาสิงอยู่ การบูรณะอารามเสร็จสิ้นวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2421 เพื่ออุทิศแด่พระราชบิดา บนพื้นที่ติดกับอารามอะตุมะชิ กล่าวกันว่าพระเจ้าสีป่อใช้เพื่อทำสมาธิ และพระราชอาสน์ที่พระองค์ทำสมาธิยังมองเห็นได้อยู่
เดิมพระตำหนักหลังนี้เป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังอมรปุระ ก่อนที่จะถูกย้ายไปยังมัณฑะเลย์ ซึ่งสร้างในพื้นที่ตอนเหนือของพระราชวังแก้ว และเป็นพระตำหนักประทับส่วนหนึ่งของกษัตริย์ ตัวอาคารปิดทองอย่างหนาแน่นและประดับด้วยงานโมเสกแก้ว
อารามแห่งนี้ขึ้นชื่อเรื่องงานไม้สักแกะสลักเรื่องราวทางพุทธศาสนา ซึ่งประดับอยู่ที่ผนังและหลังคา อารามแห่งนี้สร้างขึ้นในสไตล์สถาปัตยกรรมพม่าแบบดั้งเดิม เป็นอาคารหลักของพระราชวังเดิมเพียงแห่งเดียวที่เหลืออยู่ในปัจจุบัน
คลังภาพ

อารามสมัยอาณานิคม
งานแกะสลักไม้ผนังด้านนอก
งานแกะสลักไม้ชายคา
ด้านในอาราม
ด้านในอาราม
ฐานรากอาราม
โชโก อาซาฮาระ

โชโก อาซาฮาระ (ญี่ปุ่น: 麻原 彰晃; โรมาจิ: Asahara Shōkō; 2 มีนาคม พ.ศ. 2498 – 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2561) ชื่อตอนเกิด ชิซูโอะ มัตสึโมโตะ (ญี่ปุ่น: 松本 智津夫; โรมาจิ: Matsumoto Chizuo) อดีตผู้นำลัทธิโอมชินริเกียว ชาวญี่ปุ่น เป็นผู้ปล่อยแก๊สซารินโจมตีสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินของกรุงโตเกียว เมื่อ พ.ศ. 2538 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 12 คน บาดเจ็บอีกหลายคน ถูกศาลสูงญี่ปุ่นพิพากษาให้ประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ ในวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 โชโกถูกประหารชีวิตพร้อมกับสมาชิกลัทธิอีก 6 ราย
ประวัติ

โชโก อาซาฮาระเกิดในครอบครัวที่มีอาชีพทำเสื่อทาตามิในจังหวัดคูมาโมโตะ มีชีวิตที่ลำบากตั้งแต่เกิดเนื่องจากอาการเจ็บป่วยทางตา ในที่สุดตาข้างซ้ายของโชโกบอดลงตั้งแต่อายุยังน้อย ส่วนข้างขวาก็สามารถมองเห็นเพียงราง ๆ เท่านั้น และต้องเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนสำหรับคนตาบอด โชโกจบการศึกษาในระดับปริญญาตรีในปี 1977 หลังจากนั้นได้ไปศึกษาวิชาฝังเข็มตามตำราการแพทย์แผนจีน ด้วยหวังจะยึดเป็นอาชีพในประเทศญี่ปุ่น และถูกทางการญี่ปุ่นจับกุม ถูกปรับเป็นเงิน 200,000 เยน ฐานประกอบอาชีพด้านการแพทย์โดยไม่มีใบอนุญาต ในยามว่างโชโกมักศึกษาแนวความคิดทางด้านศาสนาต่าง ๆ โดยเริ่มจากการศึกษาโหราศาสตร์จีน ลัทธิเต๋า ต่อมาก็ฝึกโยคะของอินเดีย และศึกษาทางด้านพุทธศาสตร์
ดูเพิ่ม

ลัทธิโอมชินริเกียว
การโจมตีโตเกียวเมโทรด้วยซาริน
อ่านเพิ่ม

Asahara, Shoko (1988). Supreme Initiation: An Empirical Spiritual Science for the Supreme Truth. AUM USA Inc. ISBN 0-945638-00-0.—highlights the main stages of Yogic and Buddhist practice, comparing Yoga-sutra system by Patanjali and the Eightfold Noble Path from Buddhist tradition.
Asahara, Shoko (1993). Life and Death. Shizuoka: Aum. ISBN 4-87142-072-8.—focuses on the process of Kundalini-Yoga, one of the stages in Aum's practice.
Beckford, James A. (1998). "A Poisonous Cocktail? Aum Shinrikyo's Path to Violence". Nova Religio. 1 (2): 305–6. doi:10.1525/nr.1998.1.2.305.
Berson, Tom (September 22, 1997). "Are We Ready for Chemical Warfare?". News World Communications.
Brackett, D. W. (1996). Holy Terror: Armageddon in Tokyo. Weatherhill. ISBN 978-0-8348-0353-4.
Kiyoyasu, Kitabatake (September 1, 1995). "Aum Shinrikyo: Society Begets an Aberration". Japan Quarterly. 42 (4): 376. สืบค้นเมื่อ September 27, 2016.
Murakami, Haruki; Birnbaum, Alfred; Gabriel, Philip (2001). Underground (1st ed.). New York: Vintage International. ISBN 978-0-375-72580-7.
แหล่งข้อมูลอื่น

A, a documentary film about Asahara made in 1998 by Tatsuya Mori ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
A Japan Times article เก็บถาวร 2005-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน about two documentary films on Aleph
A2, a follow-up documentary made in 2001, also by Mori ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
BBC profile of Asahara
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  IdRef
กะโหลกแก้ว

กระโหลกคริสตัลที่พิพิธภัณฑ์บริติช มีมิติคล้ายกันกับกะโหลกมิตเชลล์-เฮดจิส (Mitchell-Hedges skull) ที่มีรายละเอียดมากกว่า
กะโหลกแก้ว เป็นงานแกะสลักหินแข็งรูปกะโหลกศีรษะมนุษย์ ทำมาจากควอตซ์สีใสหรือขาวขุ่น (หรือเรียกว่า "ร็อกคริสตัล") และถูกอ้างว่าเป็นโบราณวัตถุจากเมโสอเมริกายุคพรีโคลัมเบียโดยผู้ที่อ้างว่าค้นพบ กระนั้น คำกล่าวอ้างเหล่านี้ได้ถูกปฏิเสธว่าเป็นเท็จทั้งหมดหลังการศึกษาเพิ่มเติมทางวิทยาศาสตร์ ผลจากการศึกษาเหล่านี้แสดงให้เห็นว่ากะโหลกแก้วผลิตขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 หรือหลังจากนั้น และแทบจะมั่นใจได้ว่าผลิตในยุโรป ในสมัยที่ความสนใจในวัฒนธรรมโบราณกำลังเป็นที่นิยม เข้าใจว่ากะโหลกเหล่านี้ทำขึ้นในเยอรมนี โดยเฉพาะในเมืองอีดาร์-โอเบอร์ชไตน์ ซึ่งเป็นที่รู้จักจากงานหัตถกรรมแกะสลักควอตซ์ที่นำเข้ามาจากบราซิลในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
ถึงแม้ว่าจะมีคำกล่าวอ้างในวรรณกรรมมากมายที่สร้างความนิยมให้กับกะโหลกแก้วเหล่านี้ว่ามีพลังวิเศษ ในความเป็นจริงไม่ปรากฏตำนานหรือความเชื่อที่คล้ายกันเลยในปรัมปราวิทยาของชาวเมโสอเมริกันและชาวพื้นเมืองอเมริกันแท้จริงใด ๆ กะโหลกเหล่านี้ยังมักถูกอ้างว่ามากับปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติโดยบรรดาสมาชิกของขบวนการนิวเอจ และยังปรากฏในงานสมมติมากมาย เช่น ในนวนิยายวิทยาศาสตร์, ละครโทรทัศน์, ภาพยนตร์ ไปจนถึงวิดีโอเกม
การค้นคว้า

กะโหลกแก้วจำนวนมากถูกอ้างว่าเป็นของสมัยพรีโคลัมเบียน ส่วนใหญ่อ้างว่ามาจากอารยธรรมแอซเท็ก หรือ มายา ในวัฒนธรรมของเมโสอเมริกามีการผลิตวัตถุรูปกะโหลกอยู่มากมาย แต่ไม่มีกะโหลกแก้วชิ้นใดที่มาจากการขุดค้นที่มีบันทึกไว้เลย งานค้นคว้าวิจัยกะโหลกแก้วจำนวนมากของพิพิธภัณฑ์บริติชในปี ค.ศ. 1967, 1996 และอีกครั้งในปี 2004 แสดงให้เห็นว่าเส้นร่อง (indented lines) ที่ใช้ทำเป็นรูปฟัน (กะโหลกเหล่านี้ไม่มีการแยกขากรรไกรออกมา ไม่เหมือนกะโหลกมิตเชล-เฮดจิส) แกะสลักโดยใช้เครื่องมือสำหรับการทำเครื่องประดับอย่างเครื่องมือโรตารี ซึ่งมีพัฒนาขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทำให้คำอ้างว่าเป็นของยุคพรีโคลัมเบียนเป็นไปได้น้อยลง
คริสตัลที่ใช้ถูกนำไปตรวจสอบด้วยการตรวจสิ่งเจือปนประเภทคลอไรต์ การตรวจสอบพบว่าคริสตัลที่ใช้ทำกะโหลกนี้พบได้เฉพาะที่มาดากัสการ์และบราซิลเท่านั้น จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะนำมาใช้ในเมโสอเมริกายุคพรีโคลัมเบียน งานวิจัยสรุปว่ากะโหลกแก้วสร้างขึ้นในเยอรมนีสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นไปได้สูงว่ามาจากเมืองอีดาร์-โอเบอร์ชไตน์ ซึ่งเป็นที่รู้จักจากงานหัตถกรรมแกะสลักควอตซ์นำเข้าจากบราซิลในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 19
มีการยืนยันแล้วว่ากะโหลกแก้วของพิพิธภัณฑ์บริติช และพิพิธภัณฑ์มานุษยวิทยา (Musée de l'Homme) ในปารีส ถูกขายมาโดยพ่อค้าของโบราณชาวฝรั่งเศส Eugène Boban ผู้ทำงานค้าขายอยู่ในเม็กซิโกซิตีในระหว่างปี ค.ศ. 1860 ถึง 1880 กะโหลกแก้วของพิพิธภัณฑ์บริติชถูกส่งต่อผ่านมาทางบริษัททิฟฟานีแอนด์โคจากนิวยอร์ก ส่วนกะโหลกของ Musée de l'Homme บริจาคให้โดยนักชาติพันธุ์วรรณา Alphonse Pinart ซึ่งซื้อกะโหลกนี้มาจาก Boban