stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การประชุมสุดยอดแห่งสหัสวรรษ
การประชุมสุดยอด > การเจรจาสันติภาพในตะวันออกกลาง

เอฮุด บารัค นายกรัฐมนตรีอิสราเอล เรียกร้องให้ยัสเซอร์ อาราฟัต ผู้นำปาเลสไตน์บรรลุข้อตกลงกับเขา ในระหว่างการประชุมสุดยอด บารัคกล่าวว่า:
The opportunity for peace in the Middle East is now at hand and must not be missed. Jerusalem, the eternal capital of Israel, now calls for a peace of honour, of courage and of brotherhood. We recognise that Jerusalem is also sacred to Muslims and Christians around the world and cherished by our Palestinian neighbours. A true peace will reflect all these bonds.
โอกาสแห่งสันติภาพในตะวันออกกลางมาถึงแล้วและไม่ควรพลาด กรุงเยรูซาเลมซึ่งเป็นเมืองหลวงอันนิรันดร์ของอิสราเอล บัดนี้เรียกร้องให้มีสันติภาพแห่งเกียรติยศ ความกล้าหาญ และภราดรภาพ เราตระหนักดีว่ากรุงเยรูซาเลมยังเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับชาวมุสลิมและคริสเตียนทั่วโลกและเป็นที่รักของเพื่อนบ้าน ชาวปาเลสไตน์ของเรา สันติภาพที่แท้จริงจะสะท้อนถึงความผูกพันทั้งหมดนี้
ยัสเซอร์ อาราฟัต ตอบสนองต่อความคิดเห็นของเอฮุต บารัค โดยกล่าวว่าชาวปาเลสไตน์ได้มีส่วนร่วมในความพยายามด้านสันติภาพแล้วโดยการเสียสละครั้งสำคัญต่อการประนีประนอมระหว่างทั้งสองประเทศ
การประชุมสุดยอด > กองกำลังรักษาสันติภาพ

โทนี่ แบลร์ นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร เรียกร้องให้มีการยกเครื่องกองกำลังรักษาสันติภาพของสหประชาชาติ เขาเรียกร้องให้มีการเกณฑ์เจ้าหน้าที่ทหารมาควบคุมการปฏิบัติการ บิล คลินตัน ประธานาธิบดีสหรัฐ ยังเน้นย้ำถึงความสำคัญของภารกิจรักษาสันติภาพเหล่านี้
การประชุมสุดยอด > ปฏิญญาแห่งสหัสวรรษ

ผู้นำโลกที่เข้าร่วมการประชุมสุดยอดแห่งสหัสวรรษได้รับรองปฏิญญาแห่งสหัสวรรษ โดยมุ่งมั่นที่จะ "ปลดปล่อยผู้ชาย ผู้หญิง และเด็กทุกคนจากสภาพที่ต่ำต้อยและลดทอนความเป็นมนุษย์ของความยากจนขั้นรุนแรง" ในตอนท้ายของการประชุมสุดยอด ได้มีการร่างปฏิญญาแห่งสหัสวรรษขึ้นจำนวน 8 บท โดยเป้าหมายการพัฒนาสหัสวรรษ ซึ่งเดิมพัฒนาโดยองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD) ได้รับการส่งเสริมเป็นพิเศษในปีถัดมาหลังจากการประชุมสุดยอด ผู้ได้รับมอบหมายในการประชุมสุดยอดนี้ตกลงกันใน 8 บทต่อไปนี้:
ค่านิยมและหลักการ
สันติภาพ ความมั่นคง และการลดอาวุธ
การพัฒนาและการขจัดความยากจน
การปกป้องสิ่งแวดล้อมร่วมกันของเรา
สิทธิมนุษยชน ประชาธิปไตย และธรรมาภิบาล
การปกป้องผู้อ่อนแอ
ตอบสนองความต้องการพิเศษของแอฟริกา
การเสริมสร้างความเข้มแข็งของสหประชาชาติ
การติดตาม

การประชุมสุดยอดเพิ่มเติมจะจัดขึ้นทุก ๆ 5 ปีหลังการประชุมสุดยอดแห่งสหัสวรรษ เพื่อประเมินความก้าวหน้าของสหประชาชาติในการบรรลุเป้าหมายการพัฒนาแห่งสหัสวรรษ การติดตามผลการประชุมสุดยอดแห่งสหัสวรรษครั้งแรกเกิดขึ้นในปี 2005 ใน การประชุมสุดยอดผู้นำโลก
การประชุมสุดยอดสหประชาชาติเพื่อรับรองวาระการพัฒนาหลังปี ค.ศ. 2015 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 25 - 27 กันยายน 2015 ที่นิวยอร์ก และจัดขึ้นเป็นการประชุมระดับสูงของสมัชชาใหญ่ ผู้แทนเสนอ 6 หัวข้อสำหรับการสนทนาเชิงโต้ตอบ:
การขจัดความยากจนในทุกมิติและแก้ไขปัญหาความไม่เท่าเทียมกัน
จัดการกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และบรรลุวิถีชีวิตที่ยั่งยืนมากขึ้น
การสร้างเศรษฐกิจที่แข็งแกร่ง ครอบคลุม และยืดหยุ่น
ส่งเสริมสังคมที่สงบสุขและสถาบันที่เข้มแข็ง
ความร่วมมือระดับโลกที่ได้รับการต่ออายุและวิธีการดำเนินการที่เพียงพอ
ทบทวนความคืบหน้าเกี่ยวกับข้อผูกพันเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน; ความเป็นสากลและความแตกต่าง
ประเด็นเหล่านี้ได้รับการแสดงไว้ในเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน 17 ข้อที่รับรองโดยมติที่ประชุมสมัชชาใหญ่ในที่สุด
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยการเมือง
โครงการสหัสวรรษของสหประชาชาติ
การประชุมแห่งสหัสวรรษของสหประชาชาติ
คณะทำงานด้านเด็กและความขัดกันทางอาวุธ
แหล่งข้อมูลอื่น

สำเนาปฏิญญาแห่งสหัสวรรษ
Lil' MDGs – MDG สำหรับเด็ก
⇒ เรื่องราวความร่วมมือในการพัฒนา

 ⇒ ปัญหาความร่วมมือในการพัฒนา

 ⇒ สารคดีโครงการ Vrinda: เรื่องราวของเป้าหมายการพัฒนาแห่งสหัสวรรษ
การระบาดของโคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่ 2012 พ.ศ. 2556

แผนที่การระบาดของ MERS-CoV พ.ศ. 2556: 
  ยืนยันผู้ติดเชื้อ 100+ คน
  ยืนยันผู้ติดเชื้อ 50–99 คน
  ยืนยันผู้ติดเชื้อ 1–49 คน
|  | Cases | Deaths | Fatality (%) |
| --- | --- | --- | --- |
| WHO total | 254 | 93 | 37% |
| ECDC total | 333 | 107 | 32% |
Reported cases per country
| Saudi Arabia | 285 | 83 | 29% |
| United Arab Emirates  | 42 | 9 | 21% |
| Qatar | 7 | 4 | 57% |
| Jordan  | 5 | 3 | 60% |
| United Kingdom | 4 | 3 | 75% |
| Kuwait | 3 | 1 | 33% |
| Tunisia | 3 | 1 | 33% |
| Oman | 2 | 2 | 100% |
| France | 2 | 1 | 50% |
| Germany | 2 | 1 | 50% |
| Malaysia | 1 | 1 | 100% |
| Greece | 1 | 0 | 0% |
| Italy | 1 | 0 | 0% |
| Philippines | 1 | 0 | 0% |
| Spain | 1 | 0 | 0% |
| Reported total | 360 | 109 | 30% |

การระบาดของโคโรนาไวรัสสายพันธุ์กลุ่มอาการโรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง ปี พ.ศ. 2556 เป็นการระบาดของไวรัส betacoronavirus สายพันธุ์ใหม่แต่เดิมถูกเรียกว่า โคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่ 2012 (อังกฤษ: novel coronavirus 2012) หรือโคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่ ปัจจุบันได้รับการกำหนดชื่อว่าโคโรนาไวรัสสายพันธุ์กลุ่มอาการโรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง (อังกฤษ: Middle East respiratory syndrome coronavirus) หรือ MERS-CoV ถูกพบครั้งแรกในผู้เปลี่ยนจากซาอุดีอาระเบีย เมื่อเมษายน 2556
การติดเชื้อ MERS-CoV จะทำให้เกิดกลุ่มอาการโรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง (อังกฤษ: Middle East respiratory syndrome) หรือ MERS
รายงานผู้ป่วย > มาเลเซีย

16 เมษายน 2557 มาเลเซียรายงานผู้เสียชีวิตรายแรกจาก MERS-CoV เป็นผู้ป่วยชายวัย 54 ปี เดินทางมาจากญิดดะฮ์ ซาอุดีอาระเบีย พร้อมกับกลุ่มผู้แสวงบุญ 18 คน ในช่วง 15-28 มีนาคม 2557 เริ่มมีอาการ 4 เมษายน และไปตรวจรักษาที่คลินิกในรัฐยะโฮร์เมื่อ 7 เมษายน ถูกรับไว้รักษาในโรงพยาบาลตั้งแต่ 9 เมษายน และเสียชีวิตเมื่อ 13 เมษายน
การรับรู้จากระยะไกล

ภาพถ่ายเรดาร์ช่องเปิดสังเคราะห์บริเวณหุบเขามรณะ ผสมสีด้วยการโพลาไรซ์
การรับรู้จากระยะไกล (อังกฤษ: remote sensing) เป็นการได้มาซึ่งข้อมูลเกี่ยวกับวัตถุหรือปรากฏการณ์โดยปราศจากการสัมผัสทางกายภาพกับวัตถุหรือปรากฏการณ์นั้นๆ โดยตรง การรับรู้จากระยะไกลถูกนำมาใช้ในหลายสาขาโดยเฉพาะในสาขาภูมิศาสตร์ การสำรวจรังวัดที่ดินและวิทยาศาสตร์โลก เช่น อุทกวิทยา นิเวศวิทยา สมุทรศาสตร์ วิทยาธารน้ำแข็ง และธรณีวิทยา รวมถึงด้านการทหาร การสืบราชการลับ การค้า เศรษฐกิจ การวางแผน และการใช้งานด้านมนุษยธรรม
ในปัจจุบันการรับรู้จากระยะไกลโดยทั่วไปหมายถึงการใช้เทคโนโลยีการรับรู้ทางอากาศในการตรวจสอบและจำแนกประเภทวัตถุบนโลกทั้งบนพื้นผิว มหาสมุทร และชั้นบรรยากาศของโลกด้วยหลักของการกระจายของคลื่น เช่น คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งอาจแบ่งประเภทออกเป็นเป็นการรับรู้ระยะไกลแบบใช้พลังงานในตัวเอง (active remote sensing) เมื่ออากาศยานหรือดาวเทียมมีการปล่อยสัญญาณด้วยตัวเอง หรือการรับรู้ระยะไกลแบบไม่ใช้พลังงานในตัวเอง (passive remote sensing) โดยได้รับข้อมูลจากการสะท้อนของพลังงานอื่น ๆ เช่น แสงอาทิตย์
การพักรบ

การพักรบ (อังกฤษ: truce) หรือการหยุดยิง (อังกฤษ: ceasefire) ได้แก่การพักการรบพุ่งซึ่งกันในการณรงค์สงครามหรือในเหตุการณ์ขัดแย้งอื่นใดอันมีการใช้อาวุธ ทั้งนี้ การพักรบต้องเป็นไปโดยความเห็นชอบของทุกฝ่ายที่ตกลงจะพักรบ การพักรบอาจกระทำได้โดยการประกาศหรือทำเป็นหนังสือสัญญาอย่างเป็นทางการก็ได้ หรือกระทำโดยประการอื่นใดอันไม่เป็นทางการแต่เป็นที่รับรู้โดยทั่วไปก็ได้
เหตุการณ์ตัวอย่าง > สงครามโลกครั้งที่ 1

วันที่ 24 ธันวาคม 2457 ระหว่างเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 มีการประกาศพักรบอย่างไม่เป็นทางการระหว่างฝ่ายฝรั่งเศส ฝ่ายสหราชอาณาจักร กับฝ่ายเยอรมนี เพื่อเฉลิมฉลองวันคริสตสมภพ สองสามวันหลังจากนั้นก็เริ่มรบพุ่งกันใหม่ การพักรบครั้งนี้รู้จักกันในชื่อ "การพักรบในวันคริสตสมภพ" (อังกฤษ: Christmas Truce) ที่ว่าไม่เป็นทางการนั้นเนื่องจากไม่มีการทำหนังสือลงนามทุกฝ่าย
เหตุการณ์ตัวอย่าง > สงครามเกาหลี

วันที่ 27 กรกฎาคม 2496 ระหว่างเกิดสงครามเกาหลี ได้มีการพักรบกันเป็นการชั่วคราวเพื่อคู่สงครามต่างฝ่ายต่างจะได้ไปจัดสร้างเขตปลอดทหาร (อังกฤษ: demilitarised zone) อย่างไรก็ดี ไม่มีการจัดทำหนังสือลงนามของแต่ละฝ่าย
เหตุการณ์ตัวอย่าง > ความขัดแย้งอิสราเอล–ปาเลสไตน์

วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2548 ในเหตุการณ์ความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลกับปาเลสไตน์ ได้มีการประกาศพักรบระหว่างอิสราเอลกับปาเลสไตน์ โดยนายซาเอ็บ เอเรกาต (โรมัน: Saeb Erekat; อารบิก: صائب عريقات) หัวหน้าคณะผู้เจรจาของฝ่ายปาเลสไตน์ได้แถลงดังต่อไปนี้ "เราทั้งสอง (หมายถึงปาเลสไตน์กับอิสราเอล) ได้ตกลงกัน ณ วันนี้ว่าประธานาธิบดีอับบาสจะได้ประกาศยุติความรุนแรงอันเกิดต่อชาวอิสราเอลทุกแห่งทุกหน และนายกรัฐมนตรีชารอนจะได้ประกาศยุติความรุนแรงและกิจการทางการทหารต่อชาวปาเลสไตน์ทุกแห่งทุกหนดุจกัน"
เหตุการณ์ตัวอย่าง > ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย

หลังจากที่เกิดความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทยมายาวนานหลายปีต่อเนื่องกัน วันที่ 17 กรกฎาคม 2551 สถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ได้แพร่ภาพวีดิทัศน์อันมีบุคคลสามคนใช้ชื่อว่า "กลุ่มใต้ดินรวมภาคใต้ของประเทศไทย" อ้างว่าเป็นหัวหน้าฝ่ายทหารของกลุ่มปฏิบัติการใต้ดินทั้งปวงทางภาคใต้ของประเทศไทย นั่งแถลงการณ์เป็นภาษายาวีและมีล่ามแปลเป็นภาษาไทย ว่าตนได้สั่งให้กลุ่มปฏิบัติการใต้ดินดังกล่าวทั้งปวงยุติการรบกับทางราชการไทยเป็นการถาวรนับแต่วันที่ 14 กรกฎาคม ปีเดียวกันนั้น เป็นต้นไปแล้ว นับแต่บัดนั้นจะไม่มีการก่อความรุนแรงคุกคามชีวิต เลือดเนื้อ และทรัพย์สินของชาวไทยอีก โดยแถลงการณ์ดังกล่าวมีความว่า "จากการก่อความไม่สงบในพื้นที่ภาคใต้ของไทยนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2452 นับได้เวลาเกือบหนึ่งร้อยปีมาแล้ว ทางกลุ่มใต้ดินรวมภาคใต้ของประเทศไทยมีมติประกาศให้ทุกกลุ่มหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งทหารและการเมืองยุติการก่อความไม่สงบทุกชนิดนับจากวันที่ 14 กรกฎาคม 2551 อย่างไรก็ตาม หากกลุ่มใดได้กระทำการขัดขืนหรือขัดคำสั่งทั้งการลอบยิงทำร้ายและลักพาตัว จะถือว่าเป็นอาชญากรของประเทศ นอกจากนั้น การยุติบทบาทเหตุการณ์นองเลือดครั้งนี้เป็นการนำมาซึ่งความสุขและสันติภาพของประเทศ โดยทางกลุ่มพร้อมอยู่ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และต้องการสนับสนุนให้ทุกฝ่ายทุกศาสนาอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุขและเฉลิมฉลองกับการหยุดก่อความไม่สงบในครั้งนี้"
อย่างไรก็ดี ทางราชการไทยปฏิเสธว่าไม่ได้รับรู้ถึงการมีอยู่ของกลุ่มใต้ดินรวมภาคใต้ของประเทศไทย และแถลงว่าการดังกล่าวไม่น่าเชื่อถือได้ กับทั้งมีการแถลงว่าแนวความคิดพื้นฐานสำหรับปัญหาเรื่องนี้คือผู้ก่อความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้ถือว่าเป็นผู้ทำผิดกฎหมายของประเทศไทย ดังนั้นการจะเจรจากับบุคคลกลุ่มดังกล่าวไม่สามารถดำเนินการได้
อนึ่ง ในวันเดียวกันกับที่มีประกาศพักรบเป็นการถาวรดังข้างต้นนั้น ได้มีคนร้ายใช้อาวุธปืนสงครามดักซุ่มยิงทหารชุดเฉพาะกิจที่ 15 ระหว่างลาดตระเวนมาตามถนนในหมู่บ้านยือลาแป ตำบลกรงปินัง อำเภอกรงปินัง จังหวัดยะลา เจ้าหน้าที่ตรวจสอบแล้วพบหารได้รับบาดเจ็บหนึ่งนายจึงนำส่งสถานพยาบาล ซึ่งรัฐบาลไทยก็ได้แถลงว่าจะจับตามองผลจากการประกาศพักรบดังกล่าวต่อไป และคงจัดกำลังพิทักษ์รักษาภาคใต้อยู่ตามปรกติ
ดูเพิ่ม

สนธิสัญญาสันติภาพ
การสงบศึกชั่วคราว
การรวมแชมป์

บทความนี้เกี่ยวกับคำเรียกของมวยปล้ำอาชีพ สำหรับคำเรียกของมวยสากลอาชีพ ดูที่ Undisputed Champion  และ Undisputed Championship
การรวมแชมป์ (อังกฤษ: Championship unification) เป็นการรวมเข็มขัดมวยปล้ำอาชีพตั้งแต่สองเส้นขึ้นไปเป็นเข็มขัดเส้นเดียว
ประวัติ

ในมวยปล้ำอาชีพ การปล้ำอาจรวมกันเพื่อเพิ่มความชอบธรรมและศักดิ์ศรีให้กับเข็มขัดแชมป์บางเส้น ในการปล้ำแบบ แชมป์ชนแชมป์ สิ่งใดสิ่งหนึ่งจากสามสิ่งจะเกิดขึ้น:
เข็มขัดเส้นหนึ่งถูกยกเลิก
เข็มขัดเส้นใหม่ถูกออกแบบขึ้น
เข็มขัดทั้งสองเส้นยังคงใช้งานอยู่ ป้องกันแชมป์ภายใต้ชื่อเดียว เช่น the Undisputed WWE Universal Championship
ประวัติ > เหตุการณ์ที่โดดเด่น

World Tag Team Championship ถูกรวมเข้ากันกับแชมป์ WWE Tag Team Championship ในแมทช์การปล้ำก่อนรายการของ WrestleMania XXV โดย WWE Tag Team Champions The Colóns (Carlito & Primo) เอาชนะแชมป์ World Tag Team Champions John Morrison and The Miz ที่Houston, Texas วันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2009 และกลายเป็นแชมป์ "Unified WWE Tag Team Champions" ต่อมาในศึกรอว์ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2010 แชมป์ World Tag Team Championship ได้ถูกรีไทร์ออก และได้นำเข็มขัดแทกทีมเส้นใหม่มาให้สำหรับแชมป์ WWE Tag Team Championship
WWE Women's Championship ถูกรวมเข้ากันกับแชมป์ WWE Divas Championship ในศึก ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ไนท์ออฟแชมเปียนส์ เพย์-เพอร์-วิว เดือนกันยายน ค.ศ. 2010 WWE Divas Champion Melina เจอกับ แชมป์ร่วม WWE Women's Champion Michelle McCool ในแมทช์การปล้ำลัมเบอจิลล์ โดย Michelle McCool เอาชนะไปจากการช่วยเหลือของ Layla ในการรวมแชมป์ทั้ง / เส้น ต่อมาแชมป์ Women's Championship ได้ถูกรีไทร์ออกหลังจากที่ใช้มาถึง 54 ปี กับแชมป์ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ โดย Layla ได้เป็นแชมป์โลกหญิงคนสุดท้าย
World Heavyweight Championship ถูกรวมเข้ากันกับแชมป์ WWE Championship และได้ใช้ชื่อเป็น WWE World Heavyweight Championship ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 โดยแชมป์ WWE Champion แรนดี ออร์ตัน เอาชนะ แชมป์ World Heavyweight Champion จอห์น ซีนา โดยแชมป์ World Heavyweight Champion ได้ถูกรีไทร์ออก ซึ่งช่วงแรกได้ใช้เข็มขัดแชมป์โลก 2 เส้นเอาไว้ ต่อมาได้ใช้เข็มขัดแชมป์โลกเพียงเส้นเดียวในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 ตั้งแต่ บร็อก เลสเนอร์ เป็นแชมป์
แรนดี ออร์ตัน กับแชมป์ WWE World Heavyweight Champion
การระบุเอกลักษณ์ด้วยคลื่นวิทยุ

อาร์เอฟไอดีแบบที่เห็นได้ในปัจจุบัน ติดตั้งในรถสำหรับจ่ายค่าผ่านทาง
กุญแจอิเล็กทรอนิกส์โดยใช้การเข้ารหัสด้วยอาร์เอฟไอดี
วงจรอาร์เอฟไอดีชนิด อีพีซีที่ใช้ในวอล-มาร์ต
การระบุเอกลักษณ์ด้วยคลื่นวิทยุ (อังกฤษ: Radio-frequency identification) หรือ อาร์เอฟไอดี (RFID) เป็นวิธีการในการเก็บข้อมูลหรือระบุข้อมูลแบบอัตโนมัติ โดยทำงานผ่านการรับสัญญาณจากแท็กเข้าสู่ตัวส่งสัญญาณ ผ่านทางคลื่นวิทยุ แท็กของอาร์เอฟไอดีโดยปกติจะมีขนาดเล็กซึ่งสามารถติดตั้งเข้ากับผลิตภัณฑ์สินค้า สัตว์ บุคคลได้ ซึ่งเมื่อตัวส่งสัญญาณส่งคลื่นวิทยุไป และพบเจอแท็กนี้ สัญญาณจะถูกส่งกลับพร้อมกับข้อมูลที่เก็บไว้ในแท็ก โดยตัวส่งสัญญาณนี้เองยังสามารถบันทึกข้อมูลลงในแท็กได้
แท็กอาร์เอฟไอดีจะประกอบไปด้วยสองส่วนหลักคือ ส่วนวงจรไฟฟ้าที่เก็บข้อมูลและคำนวณการของข้อมูล และอีกส่วนคือส่วนเสาอากาศหรือตัวรับส่งสัญญาณ
RFID tag มีการทำงานบางส่วนที่สามารถทำงานได้ในขณะที่ไม่มีแบตเตอรี่ และมีแบตเตอรี่  นั้นคือการอ่านและเขียนบน EEPROM ผ่านทาง Low frequency radio
แหล่งข้อมูลอื่น

สถาบันส่งเสริมความเป็นเลิศทางเทคโนโลยีอาร์เอฟไอดีแห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2015-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์รวมเรื่องราวเกี่ยวกับอาร์เอฟไอดี
"อาร์เอฟไอดี" คลัสเตอร์พันธุ์ใหม่[ลิงก์เสีย] ข่าวจากกรุงเทพธุรกิจ
สถาบันส่งเสริมความเป็นเลิศทางเทคโนโลยีอาร์เอฟไอดี แห่งประเทศไทย สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2015-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
We’re energetic to develop new product in range of RFID (Radio frequency identification) เก็บถาวร 2019-03-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Neo Invention Co.,Ltd.
การระเหยด้วยแสง

การระเหยด้วยแสง ที่เกิดกับแผ่นจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด เนื่องจากการแผ่รังสีจากดาวฤกษ์ประเภท O ที่อยู่ใกล้เคียง
การระเหยด้วยแสง (อังกฤษ: Photoevaporation) คือกระบวนการที่ชั้นบรรยากาศของดาวเคราะห์ (หรือบางส่วนของชั้นบรรยากาศ) ถูกฉีกออกเนื่องจากโฟตอนพลังงานสูงและการแผ่รังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าอื่น ๆ เมื่อโฟตอนมีปฏิกิริยากับโมเลกุลของบรรยากาศ โมเลกุลเหล่านั้นจะถูกเร่งและทำให้มีอุณหภูมิสูงขึ้น เมื่อระดับพลังงานสูงมากพอ โมเลกุลหรืออะตอมจะไปถึงระดับความเร็วหลุดพ้นจากดาวเคราะห์ และ "ระเหย" ไปในอวกาศ ยิ่งมวลของแก๊สมีน้อยเท่าใด ความเร็วที่จะเกิดจากปฏิกิริยากับโฟตอนก็ยิ่งสูงขึ้น ดังนั้น ไฮโดรเจน จึงมีแนวโน้มจะเกิดการระเหยด้วยแสงมากที่สุด
การระเหยด้วยแสง กับแผ่นจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด

จานดาวเคราะห์ก่อนเกิดอาจจะแตกกระจัดกระจายไปได้ด้วยลมดาวฤกษ์ และมีความร้อนมากขึ้นเนื่องจากผลการแผ่รังสีของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า การแผ่รังสีทำปฏิกิริยากับสสารและเร่งให้มันหลุดออกมาภายนอก ผลกระทบนี้จะสังเกตเห็นได้ก็เมื่อกำลังการแผ่รังสีมีความเข้มมากพอ เช่นเป็นการแผ่รังสีจากดาวฤกษ์ประเภท O และ B หรือเมื่อโปรโตสตาร์เริ่มจุดระเบิดนิวเคลียร์ฟิวชั่น
การริเริ่มการป้องกันทางยุทธศาสตร์

| --- | --- |

ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 1984
ยุบเลิก: 1993 (ถูกเปลี่ยนชื่อ)
หน่วยงานสืบทอด: องค์กรป้องกันขีปนาวุธทิ้งตัว สำนักการป้องกันขีปนาวุธ
เขตอำนาจ: รัฐบาลกลางสหรัฐ
การริเริ่มการป้องกันทางยุทธศาสตร์ (อังกฤษ: Strategic Defense Initiative ย่อคำว่า SDI) มีชื่อเล่นแบบเย้ยหยันว่า "โครงการสตาร์วอร์ส" เป็นระบบป้องกันขีปนาวุธที่ถูกนำเสนอโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันสหรัฐจากการโจมตีโดยอาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธศาสตร์แบบขีปนาวุธ(ขีปนาวุธข้ามทวีปและขีปนาวุธทิ้งตัวติดตั้งบนเรือดำน้ำ) แนวคิดนี้ได้ถูกประกาศ เมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1983 โดยประธานาธิบดี โรนัลด์ เรแกน เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของลัทธิอำนาจทำลายล้างซึ่งกันและกัน ซึ่งเขาได้อธิบายว่า เป็น"ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรม" เรแกนเรียกร้องให้นักวิทยาศาสตร์และวิศวกรชาวอเมริกันให้พัฒนาระบบที่จะทำให้อาวุธนิวเคลียร์ดูล้าสมัยไป
องค์กรการริเริ่มการป้องกันทางยุทธศาสตร์ (Strategic Defense Initiative Organization, SDIO) ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1984 ภายในกระทรวงกลาโหมสหรัฐเพื่อควบคุมดูแลการพัฒนา แนวคิดเกี่ยวกับอาวุธแบบล้ำหน้าหลากหลาย รวมทั้งเลเซอร์ อาวุธลำแสงอนุภาคและระบบขีปนาวุธทางภาคพื้นดินและทางอวกาศได้ถูกศึกษา พร้อมกับเซ็นเซอร์ต่าง ๆ การสั่งการและควบคุม และคอมพิวเตอร์แบบประสิทธิภาพขั้นสูงที่มีความจำเป็นในการควบคุมระบบที่ประกอบไปด้วยศูนย์รบกว่าร้อยแห่งและดาวเทียมที่กระจัดกระจายทั่วโลกและมีส่วนร่วมในการสู้รบระยะเวลาสั้นมาก สหรัฐมีข้อได้เปรียบที่สำคัญในด้านระบบป้องกันขีปนาวุธก้าวล้ำที่ครอบคลุมตลอดหลายช่วงทศวรรษของการวิจัยและการทดสอบอย่างกว้างขวาง จำนวนหนึ่งของแนวคิดเหล่านี้และเทคโนโลยีที่ได้รับและข้อมูลเชิงลึกได้ถูกโอนย้ายไปยังโครงการที่ตามมา
ภายใต้สำนักงานนวัตกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของ SDIO ซึ่งมีหัวหน้าโดยนักฟิสิกส์และวิศวกร ดร. เจมส์ ไอออนสัน การลงทุนส่วนใหญ่ถูกทำขึ้นในการวิจัยขั้นพื้นฐานในห้องทดลองระดับชาติ ระดับมหาวิทยาลัย และในระดับอุตสาหกรรม โครงการเหล่านี้ยังคงเป็นแหล่งเงินทุนหลักสำหรับนักวิทยาศาสตร์ด้านการวิจัยระดับชั้นนำในด้านฟิสิกส์พลังงานสูง การทำซูเปอร์คอมพิวเตอร์และการคำนวณ วัสดุแร่ที่ล้ำหน้า และด้านวิทยาศาสตร์และด้านวิศวกรรมศาสตร์ที่สำคัญอื่น ๆ อีกมากมาย และการจัดหาเงินทุนซึ่งได้รับสนับสนุนงานวิจัยทางอ้อมโดยนักวิทยาศาสตร์ระดับชั้นนำ
การรักษาด้วยการให้สารน้ำทางปาก

| การรักษาด้วยการให้สารน้ำทางปาก |
| --- | --- |
การแทรกแซง
ผู้ป่วยอหิวาตกโรคกำลังดื่มสารละลายน้ำตาลเกลือแร่ (โออาร์เอส)
MeSH: D005440
eMedicine: 906999-treatment
การรักษาด้วยการให้สารน้ำทางปาก (อังกฤษ: oral rehydration therapy) เป็นการรักษาด้วยการชดเชยสารน้ำวิธีหนึ่ง ใช้เพื่อรักษาหรือป้องกันการขาดน้ำ โดยเฉพาะการขาดน้ำที่เกิดจากภาวะท้องร่วง ทำโดยให้ผู้ป่วยดื่มน้ำที่ผสมเกลือและน้ำตาลเล็กน้อย อาจให้ด้วยการกินตามปกติหรือให้ผ่านสายให้อาหารชนิดใส่ผ่านจมูกก็ได้ โดยปกติจะแนะนำให้เสริมสังกะสีร่วมด้วยในการรักษา การรักษาด้วยวิธีนี้สามารถลดอัตราการเสียชีวิตจากท้องร่วงลงได้ถึง 93%
ผลข้างเคียงที่อาจพบได้ ได้แก่ อาเจียน โซเดียมในเลือดสูง หรือโปแตสเซียมในเลือดสูง หากผู้ป่วยกินสารละลายแล้วอาเจียนแนะนำให้พักก่อน 10 นาที แล้วค่อยๆ กินใหม่ สูตรของสารละลายที่แนะนำจะประกอบด้วย โซเดียมคลอไรด์ โซเดียมซิเตรต โปแตสเซียมคลอไรด์ และกลูโคส หากไม่มีอาจใช้ซูโครสแทนกลูโคส และใช้โซเดียมไบคาร์บอเนตแทนโซเดียมซิเตรตได้ กลูโคสจะช่วยให้เซลล์ในลำไส้ดูดซึมน้ำและโซเดียมได้ดีขึ้น นอกจากสูตรนี้แล้วยังมีสูตรดัดแปลงอื่นๆ เช่นสูตรที่สามารถทำได้เองที่บ้าน อย่างไรก็ตามสูตรที่ทำได้เองเหล่านี้ยังไม่มีผลการศึกษาวิจัยที่ยืนยันผลการรักษา
การรักษาด้วยการให้สารน้ำทางปากเช่นนี้ถูกพัฒนาขึ้นเมื่อช่วงปี 1940s และเริ่มเป็นที่แพร่หลายเมื่อช่วงปี 1970s สูตรยาของสารน้ำนี้ได้รับการบรรจุไว้ในรายการยามาตรฐานขององค์การอนามัยโลก ซึ่งเป็นกลุ่มของยาที่ปลอดภัยและได้ผลดีและมีความจำเป็นต่อระบบบริการสุขภาพ ราคาขายส่งของผงละลายน้ำเกลือแร่ที่ขายอยู่ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้วอยู่ที่ประมาณซองละ 0.03-0.20 ดอลลาร์สหรัฐ ในปี ค.ศ. 2015 มีการใช้การรักษาด้วยการให้สารน้ำทางปากกับผู้ป่วยเด็กที่มีอาการท้องร่วงอยู่ที่ 41% ทั่วโลก การใช้การรักษาด้วยวิธีนี้มีส่วนสำคัญในการลดอัตราการเสียชีวิตของเด็กอายุน้อยกว่า 5 ปี
การระเหย

น้ำในถ้วยชาระเหยกลายเป็นไอ และรวมตัวบนกระจก
การระเหย (อังกฤษ: Evaporation) คือ กระบวนการที่ของเหลวเปลี่ยนสภาพโดยธรรมชาติเป็นแก๊ส โดยไม่จำเป็นต้องมีอุณหภูมิถึงจุดเดือด โดยเป็นกระบวนการตรงกันข้ามกับการควบแน่น โดยทั่วไปเราสามารถรับรู้ถึงการระเหยได้ โดยดูจากน้ำที่ค่อยๆ หายไปทีละน้อย เมื่อมันกลายตัวเป็นไอน้ำ
ทฤษฎีการระเหย

การที่โมเลกุลของของเหลวจะระเหยได้จะต้องเป็นโมเลกุลที่อยู่บนพื้นผิว  อยู่ในทิศทางที่เหมาะสม และมีพลังงานจลน์ภายในมากกว่าแรงยึดเหนี่ยวระหว่างโมเลกุลที่จะเปลี่ยนสภาวะจากของเหลวเป็นแก๊ส เนื่องจากการระเหยจะต้องเกิดบนพื้นผิวด้านบนจึงทำให้อัตราการเกิดการระเหยจึงมีน้อย ซึ่งการที่โมเลกุลจะมีพลังงานจลน์ได้ก็ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิของมัน กระบวนการระเหยจะเกิดเร็วขึ้นเมื่ออยู่ในอุณหภูมิที่สูง เมื่อโมเลกุลได้กระจายตัวออกไปกับการระเหย โมเลกุลที่เหลือจะมีพลังงานจลน์โดยเฉลี่ยลดลงเรื่อยๆ และอุณหภูมิจะลดลงตามไปด้วย ปรากฏการเช่นนี้เรียกว่า การเย็นลงโดยการระเหย ร่างกายมนุษย์ก็เช่นกัน ที่ใช้เหงื่อช่วยในการลดอุณหภูมิและเมื่ออุณหภูมิเย็นตัวลงเหงื่อก็จะระเหยไป
อุณหภูมิ
การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือ

เรือรบสหรัฐไอโอวายิงโจมตีเต็มกำลังด้วยปืนใหญ่เรือ 16 นิ้ว/50 จำนวนเก้ากระบอก และ 5 นิ้ว/38 จำนวนหกกระบอก ระหว่างการฝึกเป้าใกล้เกาะบิเอเกส ปวยร์โตรีโก เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1984
การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือ (อังกฤษ: naval gunfire support; อักษรย่อ: NGFS) ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม การระดมยิงฝั่ง (อังกฤษ: shore bombardment) เป็นการใช้งานของปืนใหญ่เรือเพื่อให้การยิงสนับสนุนการโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบก และกองทหารอื่น ๆ ที่ปฏิบัติการภายในระยะของพวกเขา การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือเป็นหนึ่งในหลายสาขาวิชาที่ล้อมรอบด้วยคำว่าการยิงด้วยปืนเเรือ การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือสมัยใหม่เป็นหนึ่งในสามองค์ประกอบหลักของการสนับสนุนปฏิบัติการจู่โจมการสงครามสะเทินน้ำสะเทินบก พร้อมด้วยอากาศยาน และขีปนาวุธโจมตีภาคพื้นดินที่ปล่อยจากเรือ ส่วนในอดีต มีการใช้ปืนทางเรือปะทะกับการป้องกันชายฝั่งตั้งแต่การสงครามทางเรือในสมัยกลาง
ยุทธวิธี

การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือแบ่งออกเป็นสองประเภท ได้แก่ การยิงตรง ที่เรือมีแนวสายตากับเป้าหมาย (ไม่ว่าจะเป็นทางสายตาหรือผ่านการใช้เรดาร์) และการยิงแฝง ซึ่งเพื่อความแม่นยำ ต้องใช้ผู้สังเกตการณ์ปืนใหญ่เพื่อปรับการยิง
เมื่ออยู่ในแนวปืน เรือมีความเสี่ยงสูงที่จะถูกโจมตีจากอากาศยาน โดยเฉพาะจากทางบกและการบินต่ำเพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจจับด้วยเรดาร์ หรือจากเรือดำน้ำเนื่องจากเส้นทางที่แน่นอนและคาดการณ์ได้ (ซึ่งไม่หลบหนี)
ประวัติ > ประวัติตอนต้น

การใช้ประโยชน์จากการบอมบาร์ดชายฝั่งเป็นช่วงต้นของการล้อมกาแลในปี ค.ศ. 1890 เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ได้กรีฑาพลเรือบรรทุกปืนบอมบาร์ดและปืนใหญ่อื่น ๆ
เรือแบบแรกที่ออกแบบมาเพื่อจุดประสงค์ในการบอมบาร์ดชายฝั่งคือเรือปืนครก ซึ่งนำมาใช้ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 เรือเหล่านี้เป็นเรือลำเล็กที่มีอาวุธหลักคือปืนครกขนาดใหญ่หนึ่งหรือสองกระบอกที่ยิงกระสุนระเบิดได้ในมุมสูง โดยทั่วไปแล้วพวกมันเป็นเรือใบที่ไม่ดีพอ ซึ่งมีการใช้งานจำกัดนอกบทบาทพิเศษของพวกมัน อย่างไรก็ตาม เรือลำเล็กที่มีปืนครกขนาดใหญ่พบการใช้กระทั่งเมื่อสงครามกลางเมืองอเมริกา เมื่อนาวีสหภาพใช้พวกมันในการโจมตีป้อมปราการชายฝั่งหลายครั้ง
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 เรือชั้นพิเศษอื่นที่รู้จักกันในชื่อเรือบรรทุกปืนได้ถูกคิดค้นขึ้นเพื่อการบอมบาร์ดชายฝั่ง การใช้งานครั้งแรกของพวกมัน คือการใช้โดยฝรั่งเศสและสเปนในช่วงการล้อมยิบรอลตาร์ครั้งยิ่งใหญ่ (ค.ศ. 1779–1782) ส่วนในช่วงสงครามนโปเลียน กองทัพเรือสหราชอาณาจักรได้นำเรือชั้นมัสคีโท และชั้นเฟิร์มหลายลำออกมาใช้ เรือพวกนี้บรรทุกทั้งปืนยาวทางเรือหรือไม่ก็ปืนคาร์โรเนด นอกจากนั้น เรือบรรทุกปืนยังใช้โดยทั้งฝรั่งเศสและอังกฤษในช่วงสงครามไครเมีย รวมถึงทั้งสองฝ่ายระหว่างสงครามกลางเมืองอเมริกา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือ
การระเบิดฝุ่น

การสาธิตการเผาผงไลโคโพเดียมในห้องปฏิบัติการ
การระเบิดฝุ่น (อังกฤษ: dust explosion) เป็นการเผาไหม้อย่างรวดเร็วของอนุภาคละเอียดที่แขวนลอยอยู่ในอากาศภายในพื้นที่ปิด เกิดจากการมีอณูวัตถุปริมาณมากติดไฟในตัวกลางที่เป็นตัวออกซิไดซ์ การระเบิดฝุ่นเป็นอันตรายที่พบได้บ่อยในการทำเหมืองถ่านหิน ฉางเก็บเมล็ดพืช และโรงงานอุตสาหกรรมอื่น ๆ อันตรายจากการระเบิดฝุ่นมาจากความดันเกิน คลื่นกระแทก และการลุกไหม้ที่สามารถทำลายโครงสร้างสิ่งปลูกสร้างหรือก่อให้เกิดสะเก็ดระเบิด
การเกิดการระเบิดฝุ่นอาศัยปัจจัย 5 อย่างได้แก่ อนุภาคที่ติดไฟได้ (เช่น ฝุ่นถ่านหิน แป้ง หรือขี้เลื่อย) ความหนาแน่นของอนุภาคที่แขวนลอยในอากาศ ความหนาแน่นของตัวออกซิไดซ์ (โดยทั่วไปคือออกซิเจน) มีแหล่งก่อให้เกิดประกายไฟ (เช่น ไฟฟ้าสถิต แรงเสียดทาน หรืออาร์กไฟฟ้า) และอยู่ในพื้นที่ปิด สาเหตุสำคัญที่ก่อให้เกิดการระเบิดเกิดจากอนุภาคนั้นมีพื้นที่ผิวมากกว่าเมื่อเทียบกับมวลของตัวมันเอง เมื่อเกิดประกายไฟที่มีตัวกลางเป็นออกซิเจนจะก่อให้เกิดการเผาไหม้ที่พื้นที่ผิวอย่างรวดเร็วโดยใช้พลังงานความร้อนน้อยกว่าการเผาไหม้ตัวมวลทั้งหมด อีกทั้งยังไม่มีการสูญเสียการเหนี่ยวนำความร้อนระหว่างการเผาไหม้ และเมื่อเกิดการเผาไหม้ในพื้นที่ปิดจะทำให้ความดันอากาศเพิ่มสูงขึ้น รวมถึงเกิดการแผ่รังสีความร้อนและการขาดออกซิเจนในรายผู้ประสบเหตุ
ในอดีตเคยเกิดเหตุระเบิดฝุ่นที่ก่อให้เกิดความเสียหาย เช่น การระเบิดเหมืองในเมืองเปิ่นซี ประเทศจีนในปี ค.ศ. 1942 มีผู้เสียชีวิตกว่า 1,500 คน, การระเบิดฉางเก็บเมล็ดพืชที่เมืองเวสต์วีโก รัฐลุยเซียนา ประเทศสหรัฐในปี ค.ศ. 1977 มีผู้เสียชีวิต 36 คน และเหตุเพลิงไหม้สวนน้ำนิวไทเป ประเทศไต้หวันในปี ค.ศ. 2015 มีผู้เสียชีวิต 15 คน ปัจจุบันมีการใช้หลายวิธีในการลดการระเบิด เช่น การรดน้ำเพื่อลดฝุ่น การลดความหนาแน่นของตัวออกซิไดซ์ และการระบายเพื่อลดการลุกไหม้ เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การระเบิดฝุ่น
"Dust Explosion Incidents: Their Causes, Effects and Prevention" (PDF). International Social Security Association.