stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โทโมเอะ โฮตารุ
ท่าไม้ตาย

ไซเลนซ์ เกรฟ เซอร์ไพร์ส (Silence Glaive Surprise) เป็นพลังต้องห้ามของ แซทเทิร์น ที่ถ้าใช้ จะถึงแก่ชีวิต พลังจะเป็นลำแสงสีม่วง และสีขาว เกิดจากปลายของ ง้าวแห่งความเงียบงัน ซึ่ง แซทเทิร์น ใช้เพื่อที่จะกำจัด ราชินีเนเลเนีย แต่ เซเลอร์ชิบิมูน ได้หยุด แซทเทิร์น ก่อนที่จะใช้พลังได้อย่างเสร็จสมบูรณ์  ปรากฏใน อนิเมะภาค Star, ในหนังสือการ์ตูนภาค 4 เล่ม7 จะเป็นการใช้ง้าวแห่งความเงียบงัน สร้างหมอกหนาทึบ ใช้เพื่อโจมตี อามาซอนเนส ควอร์เท็ต
ไซเลนซ์ วอล (Silence Wall) ใช้ง้าวแห่งความเงียบงัน สร้างบาเรียป้องกัน การโจมตีจากพลังงานของศัตรู ปรากฏใน อนิเมะภาค Star และหนังสือการ์ตูนภาค 4 เล่ม 7
เดธ รีบอร์น เรฟโวลูชั่น (Death Reborn Revolution) เป็นพลังที่มีความรุนแรงสูงที่สุด ใช้เพื่อกำจัด ฟาโรห์90 แซทเทิร์นจะสร้างริบบินเล็กๆจำนวนมหาศาลรอบๆตัวเธอ และพุ่งเป็นแนวคดเคี้ยวโจมตีใส่ศัตรู ปรากฏในหนังสือการ์ตูน ภาค 3 เล่ม 6
กาแล็กติกา เกรฟ เซอร์ไพรส์ (Galactica Glaive Surprise) ใช้ง้าวแห่งความเงียบงัน สร้างพลังงาน ในขณะที่ถูกควบคุมจากกำไลข้อมือของ เซเลอร์ กาแล็คเซีย เพื่อโจมตีใส่อีเทอร์นัล เซเลอร์มูน และเซเลอร์ชิบิมูน ปรากฏในหนังสือการ์ตูน ภาค 5 เล่ม 8
กาแล็กติกา แพลนเน็ต แอคแทค (Galactica Planet Attack) เป็นการรรวมพลังของอัศวินเซเลอร์ทั้ง 8คน ในขณะที่ถูกควบคุมจากกำไลข้อมือของ เซเลอร์ กาแล็คเซีย เพื่อโจมตีใส่อีเทอร์นัล เซเลอร์มูน ปรากฏในหนังสือการ์ตูน ภาค 5 เล่ม 8
กาแล็กติกา แคนนอน (Galactica Cannon) เป็นการรวมพลังงานระหว่างลูกแก้วการ์เน็ต และง้าวแห่งความเงียบงัน ในขณะที่ถูกควบคุมจากกำไลข้อมือของ เซเลอร์ กาแล็คเซีย เพื่อโจมตีใส่เซเลอร์ จิบิจิบิมูน ปรากฏในหนังสือการ์ตูนภาค 5 เล่ม 8
ท่าไม้ตาย > อาวุธประจำตัว

ง้าวแห่งความเงียบ (Silence Glaive) เป็นอาวุธประจำตัวของ เซเลอร์แซทเทิร์น ที่ใช้ในการโจมตี ปรากฏทั้งใน อนิเมะ, มังงะ และวิดีโอเกมส์ ง้าวแห่งความเงียบ เป็นสัญลักษณ์การสิ้นสุดของทุกสิ่ง ซึ่งง้าวนี้ จะควบคุมพลังที่มีความรุนแรงที่สุดของ เซเลอร์แซทเทิร์น ซึ่งสามารถทำให้ดาวเคราห์ทั้งดวงหายไปได้ในพริบตา ซึ่งพลังนี้ได้ใช้อย่างเต็มประสิทธิภาพ เมื่อในอดีต ที่อาณาจักร ซิลเวอร์ มิเรเนียม ถึงกาลล่มสลาย จากอาณาจักรแห่งดวงจันทร์
| ด ค กอัศวินดารา เซเลอร์มูน โดย นาโอโกะ ทาเกอูจิ |
| --- | --- | --- |
| สื่อ |  รหัสลับ เซเลอร์วี  หนังสือการ์ตูน  อนิเมะ  ละครเวที  วิดีโอเกม  ละครโทรทัศน์  เพลง  เว็บอนิเมะ  |  |
| อะนิเมะ / มังงะ |  ภาคแรก / ดาร์กคิงด้อม  R / แบล็คมูน  S / ไม่รู้จบ  SuperS / ความฝัน  เซเลอร์มูน เซเลอร์สตาร์ส / Stars  เซเลอร์มูน คริสตัล  |  |
| ภาพยนตร์ |  เซเลอร์มูน R "สงครามปีศาจดอกไม้จากอวกาศ"  เมคอัพ! เซเลอร์เซนชิ  เซเลอร์มูน S "แผนยึดครองโลกของเจ้าหญิงหิมะ"  เซเลอร์มูน SuperS "รวมพลังอัศวินเซเลอร์ทั้ง 9! ปาฏิหาริย์แห่งแบล็กดรีมโฮล"  เซเลอร์มูน SuperS "ความรักครั้งแรกของอามิจัง"  พริตตี้ การ์เดี้ยน เซเลอร์ มูน อีเทอร์นัล เดอะ มูฟวี่  พริตตี้ การ์เดี้ยน เซเลอร์ มูน คอสมอส เดอะ มูฟวี่  |  |
| ตัวละครจากเรื่องเซเลอร์มูน | ตัวละครจากเรื่องเซเลอร์มูน |  |
| อัศวินเซเลอร์ |  สึคิโนะ อุซางิ  ลูน่า  จิบะ มาโมรุ  อุซางิน้อย  มิซุโนะ อามิ  ฮิโนะ เร  คิโนะ มาโกโตะ  ไอโนะ มินาโกะ  เทนโอ ฮารุกะ  ไคโอ มิจิรุ  เมโอ เซ็ตสึนะ  โทโมเอะ โฮตารุ  เซเลอร์ควอเต็ท  เซเลอร์อาสทาเท  |  |
| ศัตรู |  อาณาจักรมืด  ต้นไม้แห่งโลกปีศาจ  เผ่าจันทร์เสี้ยวสีดำ  เดธบัสเตอร์  คณะละครสัตว์เดดมูน  ชาโดว์กาแล็กติก้า  ศัตรูในละครเวที  |  |
| ตัวละครสมทบ |  ราชินีเซเลนิตี้  ลูน่า, อัลเทมิส และไดอาน่า  เซเลอร์สตาร์ไลท์  เจ้าหญิงคาคิว  จิบิจิบิ  |  |
ธงชาติอียิปต์

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 4 ตุลาคม พ.ศ. 2527
ลักษณะ: ธงสามสีสามแถบแนวนอนขนาดเท่ากัน พื้นสีแดง-ขาว-ดำ มีรูปนกอินทรีแห่งซาลาดินที่กลางแถบสีขาว
 

ธงชาติกองทัพอียิปต์

การใช้: ธงกองทัพ
สัดส่วนธง: 2:3
ลักษณะ: ธงชาติอียิปต์ มีดาบโค้งคู่ไขว้สีขาวที่มุมธงบนด้านคันธง
 

ธงนาวีอียิปต์

การใช้: ธงนาวี
สัดส่วนธง: 2:3
ลักษณะ: ธงชาติอียิปต์ มีสมอคู่ไขว้สีขาวที่มุมธงบนด้านคันธง
 
ธงชาติอียิปต์ (อาหรับ: علم مصر) เป็นธงสามสีซึ่งประกอบด้วยแถบสีแนวนอนขนาดเท่ากันสามแถบ เรียงลำดับเป็นสีแดง สีขาว และสีดำ จากบนลงล่าง สีทั้งสามนี้เป็นสีที่มาจากธงขบวนการปลดแอกอาหรับ ซึ่งมีประวัติความเป็นมาย้อนหลังไปถึงเหตุการณ์การปฏิวัติในอียิปต์เมื่อปี ค.ศ. 1952 ในธงดังกล่าวได้บรรจุรูปสัญลักษณ์นกอินทรีแห่งซาลาดิน อันเป็นรูปตราแผ่นดินของอียิปต์ ไว้ที่กลางแถบสีขาว ลักษณะของธงที่เห็นอยู่ในปัจจุบันนี้ได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1984
ความหมาย

คณะนายทหารซึ่งได้ทำการปฏิวัติล้มล้างราชบัลลังก์ของพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ในการปฏิวัติปี ค.ศ. 1952 ได้เป็นผู้กำหนดความหมายของแถบสีธงขบวนการปลดแอกอาหรับไว้แต่ละสี โดยสีแดงถือเป็นสัญลักษณ์ถึงช่วงเวลาก่อนการปฏิวัติ อันเป็นยุคแห่งการต่อสู้เพื่อโค่นล้มการปกครองระบอบราชาธิปไตยของราชวงศ์มุฮัมมัดอาลีและการปกครองด้วยระบบอาณานิคมของสหราชอาณาจักร สีขาวหมายถึงการปฏิวัติที่เกิดขึ้นเป็นการปฏิวัติโดยปราศจากการนองเลือด ส่วนสีดำเป็นตัวแทนแห่งการสิ้นสุดยุคแห่งการกดขี่โดยระบอบราชาธิปไตยและจักรวรรดินิยมต่างด้าว
การใช้ธงขบวนการปลดแอกอาหรับของอียิปต์ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้บรรดารัฐอาหรับจำนวนหนึ่งนำธงดังกล่าวไปปรับใช้เป็นธงของตนเอง เช่น ประเทศอิรัก ประเทศซีเรีย ประเทศเยเมน (ในอดีตยังรวมถึงประเทศลิเบียด้วย) ซึ่งนอกจากการใช้ธงสามสีแบบเดียวกันแล้ว แต่ละชาติจะเพิ่มเครื่องหมายลงไปในธง หรือลบเครื่องหมายบางอย่างออกไปจากธง เพื่อแยกแยะความแตกต่างของธงแต่ละประเทศ
|  | สีแดง | สีขาว | สีดำ | สีทอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| RGB | 206/17/38 | 255/255/255 | 0/0/0 | 192/147/0 |
| Hexadecimal | #ce1126ff | #FFFFFF | #000000ff | #c09300ff |
| CMYK | 0/92/82/19 | 0/0/0/0 | 0/0/0/100 | 0/23/100/25 |
ประวัติ

ประวัติศาสตร์แห่งธงชาติอียิปต์ยุคใหม่ถือกันว่าเริ่มต้นขึ้นครั้งแรกในสมัยราชวงศ์มุฮัมมัดอาลี ซึ่งในขณะนั้นเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับดินแดนที่เป็นประเทศซูดานในปัจจุบัน และเติบโตมากขึ้นในสมัยแห่งลัทธิชาตินิยมอาหรับ
ประวัติ > สมัยราชวงศ์มูฮัมมัด อาลี (ค.ศ. 1805–1923)

เมื่อมูฮัมมัด อาลีแห่งอียิปต์สามารถเข้ายึดครองแผ่นดินอียิปต์ได้สำเร็จในปี ค.ศ. 1805 ฐานะอย่างเป็นทางการของอียิปต์ในเวลานั้นนับเป็นเพียงมณฑลหนึ่งในความปกครองของจักรวรรดิออตโตมาน  อย่างไรก็ตาม ตลอดรัชสมัยของพระองค์และสืบเนื่องต่อมาอีก 2 รัชกาล อียิปต์มีอิสระในการปกครองเสมือนว่าเป็นรัฐเอกราชในฐานะของรัฐเคดีฟ (Khedive) เพื่อเป็นการแสดงถึงสิทธิ์ในการปกครองตนเองของพระองค์ เคดีฟมุฮัมมัดอาลีจึงทรงริเริ่มในการใช้ธงใหม่ของอียิปต์ซึ่งเป็นรูปเดือนเสี้ยวและดาวสามคู่รวมอยู่ในพื้นธงสีแดง กล่าวกันว่าการใช้สัญลักษณ์ดังกล่าวเป็นการสื่อความหมายถึงชัยชนะในกองทัพของพระองค์ที่มีต่อแผ่นดินสามทวีป อันได้แก่ทวีปเอเชีย ทวีปยุโรป และทวีปแอฟริกา และสะท้อนถึงพระราชอำนาจของพระองค์ที่มีเหนือแผ่นดินอียิปต์ ซูดาน และเฮจาซ)  การที่สัญลักษณ์ในธงนี้พ้องกันกับธงของจักรวรรดิออตโตมานนั้นเป็นไปอย่างจงใจ เพราะพระเจ้ามุฮัมมัดอาลีทรงคิดการใหญ่ไว้ในพระทัยว่าทรงประสงค์จะถอดถอนสุลต่านแห่งราชวงศ์ออสมัน และจะขึ้นยึดครองราชบัลลังก์แห่งจักรวรรดิออตโตมานเสียเอง
อียิปต์ยังคงใช้ธงนี้สืบต่อมาภายหลังอำนาจอธิปไตยของจักรวรรดิออตโตมานสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1914 และอียิปต์ได้ประกาศสถาปนาประเทศขึ้นเป็นรัฐสุลต่านอียิปต์ภายใต้การอารักขาของสหราชอาณาจักร
ในอีกด้านหนึ่ง หลังเกิดเหตุการณ์กบฏอูราบีในปี ค.ศ. 1882 สหราชอาณาจักรได้ส่งกองทัพเข้ายึดครองประเทศอียิปต์ เหตุการณ์ดังกล่าวได้จุดชนวนให้ฝ่ายชาตินิยมอียิปต์เกิดความไม่พอใจ และความไม่พอใจดังกล่าวได้ทวีขึ้นถึงขีดสุดในเหตุการณ๋การปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1919 เมื่อทั้งธงสีแดงที่พระเจ้ามุฮัมหมัดอาลีทรงคิดขึ้นและธงพิเศษพื้นสีเขียวมีรูปกางเขนและเดือนเสี้ยวถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ในการต่อต้านอังกฤษ ซึ่งธงอย่างหลังนั้น เป็นธงที่ใช้เป็นสัญลักษณ์ร่วมของชาวอียิปต์ที่เป็นชาวมุสลิมและชาวคริสต์กลุ่มคอปติคใช้แสดงการสนุบสนุนขบวนการชาตินิยมต่อต้านการยึดครองของสหราชอาณาจักร
ธงชาติจักรวรรดิออตโตมัน (ค.ศ. 1793 - 1844)
ธงเอยาเลต์อียิปต์ (ค.ศ. 1844 - 1867)
ธงเอยาเลต์อียิปต์ ใช้โดยมุฮัมมัด อะลี พาชาและมุฮัมมัด เตาฟีก(ค.ศ. 1844 - 1867)
ธงรัฐเคดีฟอียิปต์ (ค.ศ. 1881–1914) และรัฐสุลต่านอียิปต์ (ค.ศ. 1914–1922)
ธงรัฐสุลต่านอียิปต์ในอารักขาของอังกฤษ (ค.ศ. 1914–1922)
ประวัติ > ราชอาณาจักรอียิปต์และซูดาน (ค.ศ. 1922–1953)

ในปี ค.ศ. 1922 สหราชอาณาจักรได้ตกลงที่จะมอบเอกราชอย่างเป็นทางการให้แก่อียิปต์ โดยมีข้อแม้ประการหนึ่งว่าสุลต่านฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ จะต้องเปลี่ยนแปลงพระอิสริยยศของพระองค์จากสุลต่านเป็นกษัตริย์ (King) และเปลี่ยนแปลงสถานะประเทศจากรัฐสุลต่านเป็นราชอาณาจักร ซึ่งสุลต่านก็ทรงยินยอม  หลังจากนั้นพระเจ้าฟูอัดที่ 1 กษัตริย์แห่งอียิปต์ จึงได้ออกพระบรมราชโองการให้แก้ไขธงชาติอียิปต์เสียใหม่เป็นธงเดือนเสี้ยวสีขาวล้อมดาวห้าแฉกสามดวงในพื้นสีเขียว
ในธงชาติที่ออกแบบใหม่นั้น รูปดาวสามดวงสีขาวหมายถึงดินแดนสามส่วนของราชอาณาจักร คือ อียิปต์ นิวเบีย และซูดาน ส่วนพื้นสีเขียวและเดือนเสี้ยวหมายถึงศาสนาอิสลามซึ่งเป็นศาสนาของคนส่วนใหญ่ในประเทศ  รูปดาวทั้งสามดวงนั้นกล่าวกันว่ายังหมายถึงศาสนา 3 ศาสนาที่ประชาคมกลุ่มต่างๆ ในอียิปต์นับถือโดยหลัก อันได้แก่ศาสนาอิสลาม ศาสนาคริสต์ และศาสนายิว
ประวัติ > สาธารณรัฐอียิปต์ (ค.ศ. 1953–1958)

หลังการปฏิวัติล้มล้างระบอบราชาธิปไตยในปี ค.ศ. 1952 คณะนายทหารผู้ทำการปฏิวัติได้คงธงชาติเดืมสมัยราชอาณาจักรไว้ แต่ได้เสนอธงของขบวนการปฏิวัติอาหรับเพิ่มขึ้นอีกธงหนึ่ง ซึ่งธงดังกล่าวเป็นพื้นแถบแนวนอนสีแดง สีขาว และสีดำ มีรูปนกอินทรีแห่งศอลาฮุดดีนซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการปฏิวัติที่กลางแถบสีขาว ซึ่งรูปนกอินทรีแห่งซาลาดินในธงนี้มีลักษณะบางประการที่แตกต่างไปจากแบบได้ได้มีการประกาศใช้ในยุคหลัง  ต่อมาแม้ราชอาณาจักรอียิปต์และซูดานจะได้สิ้นสภาพโดยสมบูรณ์จากการประกาศสถาปนาสาธารณรัฐใหม่ในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1953 ก็ตาม แต่ธงของราชอาณาจักรก็ยังใช้ในทางราชการอยู่จนกระทั่งได้มีการจัดตั้งสหสาธารณรัฐอาหรับขึ้นในปี ค.ศ. 1958
ธงการปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1919
ธงชาติราชอาณาจักรอียิปต์และซูดาน
ค.ศ. 1922–1953
ธงการปฏิวัติอาหรับ
ค.ศ. 1953–1958
ประวัติ > สหสาธารณรัฐอาหรับ (ค.ศ. 1958–1971)

ในปี ค.ศ. 1958 ประเทศอียิปต์และประเทศซีเรียได้รวมตัวกันจัดตั้งประเทศใหม่ในนามสหสาธารณรัฐอาหรับ และได้มีการสร้างธงชาติใหม่ขึ้นโดยยึดตามต้นแบบจากธงขบวนการปลดแอกอาหรับ แต่ใช้รูปดาวห้าแฉกสีเขียวสองดวงเป็นสัญลักษณ์ในธงแทนตรานกอินทรีแห่งศอลาฮุดดีน สำหรับดวงตราดังกล่าวนั้นได้มีการปรับปรุงแก้ไขบางส่วนและได้ใช้เป็นตราแผ่นดินของสหสาธารณรัฐอาหรับแทนตราเดิมของอียิปต์
|  Colours scheme | สีแดง | สีขาว | สีเขียว | สีดำ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| RGB | 206/17/38 | 255/255/255 | 0/122/61 | 0/0/0 |
| Hexadecimal | #ce1126ff | #FFFFFF | #007a3dff | #000000ff |
| CMYK | 0/92/82/19 | 0/0/0/0 | 100/0/50/52 | 0/0/0/100 |
ประวัติ > สหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับ (ค.ศ. 1972–1977)

แม้ในเวลาต่อมาประเทศซีเรียจะถอนตัวจากการเป็นรัฐสมาชิกของสหสาธารณรัฐอาหรับในปี ค.ศ. 1961 ก็ตาม แต่อียิปต์ก็ยังคงใช้ชื่อดังกล่าวเป็นชื่อของประเทศอย่างเป็นทางการต่อมาจนถึงปี ค.ศ. 1971 เมื่ออียิปต์ได้แก้ไขชื่ออย่างเป็นทางการของประเทศเป็นสาธารณรัฐอาหรับอียิปต์ (Arab Republic of Egypt) ในปี ค.ศ. 1972 อียิปต์ได้ร่วมมือกับซีเรียและลิเบียจัดตั้งสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับ (Federation of Arab Republics) ธงของสหสาธารณรัฐเดิม (ซึ่งต่อมาซีเรียจะนำมาใช้เป็นธงชาติของตนเองในอีก 8 ปี ให้หลัง) จึงถูกแทนที่ด้วยธงชาติรัฐสมาชิกในสหพันธรัฐจะต้องใช้ร่วมกัน  ธงใหม่ที่เกิดขึ้นนี้ยังคงมีพื้นฐานมาจากธงของขบวนการปลดแอกอาหรับอยู่เช่นเดิม แต่ได้เปลี่ยนรูปสัญลักษณ์กลางธงเสียใหม่เป็นรูปเหยี่ยวแห่งกูเรช (Hawk of Qureish) ซึ่งเดิมใช้เป็นตราแผ่นดินของซีเรียก่อนการเข้าร่วมสหสาธารณรัฐอาหรับในปี ค.ศ. 1958 รูปดังกล่าวนี้ได้มีการนำมาใช้เป็นตราแผ่นดินของสหพันธรัฐด้วย
|  Colours scheme | สีแดง | สีขาว | สีดำ | สีทอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| RGB | 206/17/38 | 255/255/255 | 0/0/0 | 239/187/34 |
| Hexadecimal | #ce1126ff | #FFFFFF | #000000ff | #efbb22ff |
| CMYK | 0/92/82/19 | 0/0/0/0 | 0/0/0/100 | 0/22/86/6 |
ประวัติ > สาธารณรัฐอาหรับอียิปต์ (ค.ศ. 1984 - ปัจจุบัน)

เมื่อสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับได้ยุบตัวลงในปี ค.ศ. 1977 ประเทศสาธารณรัฐอาหรับอียิปต์ยังคงใช้ธงของสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับเป็นสัญลักษณ์สืบต่อมา จนกระทั่งเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1984 จึงได้มีการประกาศเปลี่ยนแปลงธงชาติอียิปต์เสียใหม่ โดยเปลี่ยนแปลงตราสัญลักษณ์ในแถบสีขาวจากรูปเหยี่ยวแห่งกูเรชมาเป็นรูปนกอินทรีแห่งซาลาดินอีกครั้ง ซึ่งรูปนกอินทรีที่ใช้ในธงนี้เป็นรุ่นที่มีการแก้ไขจากรุ่นดิมที่ใช้ในปี ค.ศ 1952 มาเป็นรุ่นที่ใช้ในปี ค.ศ. 1958 ลักษณะของธงดังที่ปรากฏนี้ยังคงใช้สืบมาจนถึงทุกวันนี้
ธงชาติสหสาธารณรัฐอาหรับ
ค.ศ. 1958–1971
ธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับ
ค.ศ. 1972–1977
และธงชาติสาธารณรัฐอาหรับอียิปต์
ค.ศ. 1977-1984
ธงชาติสาธารณรัฐอาหรับอียิปต์
ค.ศ. 1984 - ปัจจุบัน
ข้อบังคับในการใช้ ชัก และแสดงธง

ธงชาติอียิปต์จะต้องมีการชักขึ้นประจำอาคารสำนักงานของทางราชการอียิปต์ในทุกวันศุกร์ ในวันหยุดราชการ วันเปิดการประชุมสภาแห่งชาติ เนื่องในโอกาสอื่นๆ ตามแต่กระทรวงมหาดไทยของอียิปต์จะกำหนด  สำหรับด่านรักษาการณ์ชายแดน อาคารศุลกากร สถานกงสุลและสถานเอกอัครราชทูตของอิยิปต์จะต้องชักธงชาติเป็นประจำทุกวัน โดยสถานกงสุลและสถานเอกอัครราชทูตจะต้องประดับธงชาติในวันที่ 23 กรกฎาคม ซึ่งเป็นวันที่ระลึกแห่งการปฏิวัติอียิปต์ และในวันหยุดราชการอื่นๆ รวมทั้งในระหว่างที่ประธานาธิบดีของอียิปต์เดินทางเยือนประเทศที่อียิปต์มีการเปิดความสัมพันธ์ทางการทูตด้วย
การกระทำการใดซึ่งเป็นการดูหมิ่นเหยียดหยามธงชาติถือเป็นโทษทางอาญาตามกฎหมายของอียิปต์ เพราะถือว่าเป็นการแสดงเจตนาดูหมิ่นต่ออำนาจของรัฐ ซึ่งเงื่อนไขการลงโทษดังกล่าวนั้นยังรวมความไปถึงการดูหมิ่นต่อธงชาติและตราแผ่นดินของต่างประเทศด้วยเช่นกัน
ดูเพิ่ม

ธงกองทัพอียิปต์
ธงในประเทศอียิปต์
ตราแผ่นดินของอียิปต์
บิลาดี บิลาดี บิลาดี
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติอียิปต์ ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ประวัติธงชาติอียิปต์
ประวัติธงชาติอียิปต์อย่างสังเขป
| ด ค กธงชาติของประเทศและธงของดินแดนในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจียย  จอร์แดน  จีน  ญี่ปุ่น  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซียย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาเซอร์ไบจานย  อาร์มีเนีย  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
ดินแดน:  ฮ่องกง  ชัมมูและกัศมีร์  เคอร์ดิสถาน  มาเก๊า  นากอร์โน-คาราบัคย  ไต้หวัน  สาธารณรัฐตุรกีแห่งไซปรัสเหนือ  อับฮาเซีย  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรกีฬา:  ซีเกมส์  อาเซียนพาราเกมส์  สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย  สหพันธ์กีฬาเฟสปิก 
(ย) อาจจัดให้อยู่ในทวีปยุโรป
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย 
ธงขบวนการปลดแอกอาหรับ (ปัจจุบันประเทศเยเมนรับมาใช้เป็นธงชาติของตนเอง)
ฮาศาสตร์

| ฮาศาสตร์ |
| --- | --- |
กำกับ: พรชัย หงษ์รัตนาภรณ์
นักแสดงนำ: ชาลี ไตรรัตน์ ธนฉัตร ตุลยฉัตร อินทิพร แต้มสุขิน พิมพ์ชนก พลบูรณ์ อาคม ปรีดากุล
ผู้จัดจำหน่าย: ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
วันฉาย: 6 เมษายน พ.ศ. 2554
ประเทศ:  ไทย
ภาษา: ไทย
ทำเงิน: 25.17 ล้านบาท
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ฮาศาสตร์ (อังกฤษ: The HZ Comedians) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลก จัดฉายวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2554 โดย ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น กำกับโดย พรชัย หงษ์รัตนาภรณ์ นำแสดงโดย ชาลี ไตรรัตน์, ธนฉัตร ตุลยฉัตร, บริบูรณ์ จันทร์เรือง, พิมพ์ชนก พลบูรณ์ และนักแสดงหน้าใหม่ คือ อินทิพร แต้มสุขิน
ในภาพยนตร์ยังรวบรวมนักแสดงตลกไว้คับคั่ง เช่น ค่อม ชวนชื่น, เกริก ชิลเลอร์, จาตุรงค์ มกจ๊ก, นุ้ย เชิญยิ้ม, แจ๊ส ชวนชื่น, เอ๋ เชิญยิ้ม, โจอี้ เชิญยิ้ม  และได้นิมนต์ พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต ร่วมแสดง
ภาพยนตร์ทำรายได้ 25.17 ล้านบาท
เรื่องย่อ

การแสดงตลกที่เคยเรียกเสียงฮามาก่อนกลับไม่ตลก แต่ดาราตลกก็เสียชีวิตแบบทีละคน ๆ อาจารย์ใหญ่ฮาศาสตร์ เลยหาคนที่จะกอบกู้ฮาศาสตร์สี่คน โดยได้คำทำนายจากเทพธิดาพยากรณ์ จนอาจารย์ใหญ่หาคนทั้งสี่เจอ คือ เมฆ (แน็ค), หมอก (อาร์ตี้), เพชร (ใบเฟิร์น) และหิน (ตั๊ก) แต่ถนน (แม็กซีน) อยากจะร่วมเข้าวงการตลกด้วย จึงกลายเป็นห้าคน ทั้งห้าคนฝึกตลกจากดาราตลกต่าง ๆ แต่แล้ว ก็เสียชีวิตโดยที่ทั้งห้าคนยังไม่อยู่ ยกเว้น พระมหาสมปอง ถ้ามีดาราตลกเสียชีวิตจะมีสัญญาณขึ้นที่ ม.ฮาศาสตร์
ความจริงถูกเปิดเผยออกมาว่า เลขาเกริก (เกริก) เป็นคนฆ่าดาราตลกที่เสียชีวิตไป และได้ตั้งชมรมหล่อศาสตร์ ขึ้นมาใหม่ จนทั้งห้าคนต้องเล่นเกมของเลขาเกริก แต่ตอนพักรายการซึ่งเป็นรายการหลอก ๆ โดยที่ไม่รู้ว่าจะได้ออกหรือเปล่า ใต้บ่อ (ที่หินนั่ง) โจอี้ เชิญยิ้ม แอบซ่อนอยู่ และให้หม้อ (คล้ายหม้อของหมอผี) 3 ใบ โดยใบแรกมีแบรนด์ซุปไก่สกัด ใบที่สองมีหีบเสื้อผ้า (ของจาตุรงค์ มกจ๊ก ที่เล่นมุกตลกแต่งตัว) ใช้หลอกคนที่กำลังจะฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดตึก โดยมีชุดตำรวจ, ภรรยาแขนหัก, ลูกสาว, พ่อ (ปู่), แพนด้า (หมี) ใบที่สาม เลขาเกริกขโมยไป มีกล้องอันเล็กถ่ายคลิป อาจารย์ใหญ่ ม.ฮาศาสตร์ (โดยข้างในแอบฝังผายลมของดาราตลกทั่วประเทศ ซึ่งอาจารย์ใหญ่ทำเอง) เลขาเกริกจึงเผลอทำกล้องตกลงไป ในที่สุด ม.ฮาศาสตร์ ก็ได้มีอีกครั้ง และเลขาเกริกถูกจับตัวแล้ว ส่วนอาจารย์ใหญ่ (ที่เสียชีวิตไปแล้ว) ได้กลับมาอีกครั้ง
นักแสดง > นักแสดงหลัก

ชาลี ไตรรัตน์ (แน็ค) รับบทเป็น เมฆ
ธนฉัตร ตุลยฉัตร (อาร์ตี้) รับบทเป็น หมอก
พิมพ์ชนก พลบูรณ์ (ใบเฟิร์น) รับบทเป็น เพชร
บริบูรณ์ จันทร์เรือง (ตั๊ก) รับบทเป็น หิน
อินทิพร แต้มสุขิน (แม็กซีน) รับบทเป็น ถนน
นักแสดง > นักแสดงสมทบ

อาคม ปรีดากุล (ค่อม ชวนชื่น) รับบทเป็น ครูใหญ่
เกริก ชิลเลอร์ รับบทเป็น เลขาเกริก
จตุรงค์ พลบูรณ์ (จาตุรงค์ มกจ๊ก)
ชูเกียรติ เอี่ยมสุข (นุ้ย เชิญยิ้ม)
ผดุง ทรงแสง (แจ๊ส ชวนชื่น)
วีระพล จันทร์ตรง (เอ๋ เชิญยิ้ม)
พงษ์ศักดิ์ โสภักดี (โป๊งเหน่ง เชิญยิ้ม)
จงรวย สมจิตนา (หยอง ลูกหยี)
มูซา อาบีดู จอห์นสัน (โจอี้ กานา-เชิญยิ้ม)
เบบี้ ไมม์
นักแสดง > นักแสดงรับเชิญ

พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต
ยุวดี เรืองฉาย (ปู โลกเบี้ยว) รับบทเป็น เทพธิดาพยากรณ์
สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ รับบทเป็น ปอง ปากหมา
เมธัส ตรีรัตนวารีสิน (แจ็ค เอเอฟ 4) รับบทเป็น นักร้อง ทีมหล่อศาสตร์
ดาวิเด โดริโก้ และเหล่าดีเจคลื่นซี๊ด รับบทเป็น ดีเจ ทีมหล่อศาสตร์
เพลงประกอบภาพยนตร์

เซโรงัง ขับร้องโดย สะเลอ
แหล่งข้อมูลอื่น

ตัวอย่างภาพยนตร์ ฮาศาสตร์
ฮาศาสตร์ ที่เว็บไซต์ กระปุกดอตคอม
ฮาศาสตร์ (2011) ที่เว็บไซต์ สยามโซน
บิ๊กเบน ช.พระราม 6

บิ๊กเบน ช.พระราม 6 เป็นนักมวยไทยชาวไทยระดับแชมป์ ฉายาของเขาได้มาจากหอนาฬิกาบิ๊กเบน ซึ่งเป็นนักมวยไทยผู้สามารถเอาชนะ เคนอิจิ โองาตะ ซึ่งเป็นนักมวยชู้ตบ็อกซิ่งชาวญี่ปุ่น ในรายการแข่งขันที่จัดขึ้นในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยบิ๊กเบนเป็นฝ่ายชนะน็อคด้วยหมัดฮุคขวาในยกที่ 2 และเขายังเป็นแชมป์โลก WBC มวยไทย นานาชาติ รุ่นเวลเตอร์เวท โดยเป็นฝ่ายชนะ นพเดช 2 ชูวัฒนะ ในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ที่เวทีมวยราชดำเนิน ต่อมา ในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 บิ๊กเบน ได้ทำการป้องกันแชมป์มวยไทยสภามวยโลกรุ่นเวลเตอร์เวท โดยได้พบกับ ลมอีสาน ส.โชคกิจชัย ในรายการ ศึกชิงแชมป์โลก WBC มวยไทยมวยสากลเฉลิมพระเกียรติ 84 พรรษา ที่อาคารนิมิบุตร สนามกีฬาแห่งชาติ
นอกจากนี้ เขายังเคยเข้าร่วมแข่งขันโววีนัม ซึ่งเป็นศิลปะการต่อสู้ของเวียดนาม โดยได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขันโววีนัมชิงแชมป์โลก
ประวัติ

บิ๊กเบน ช.พระราม 6 มีผลงานการแข่งขันเป็นที่กล่าวขานหลายรายการ ดังเช่น พ.ศ. 2547 เขาได้พบกับ รถถัง ว.ทวีเกียรติ ที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยจากการฟันศอกในยกที่สองนี้ ส่งผลให้ทั้งคู่มีเลือดอาบ และในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2549 เขาได้สู้กับ ฌอง ชาร์ลส์ สกาโบว์สกี ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวฝรั่งเศส โดยบิ๊กเบนเป็นฝ่ายชนะน็อคด้วยศอกในยกแรก และต่อมา ในปี พ.ศ. 2551 เขาได้เป็นเจ้าของเข็มขัดแชมป์โลก WBC มวยไทย ในรุ่น 147 ปอนด์
นอกจากนี้ บิ๊กเบน ยังมีโอกาสดวลฝีมือกับนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงระดับโลกอย่าง นฤพนธ์ แฟร์เท็กซ์ โดยในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2549 เขาได้พบกับนฤพนธ์ที่เวทีมวยราชดำเนิน ซึ่งบิ๊กเบนเป็นฝ่ายแพ้ ทั้งนี้ บิ๊กเบนเคยแพ้ เทพสุทิน พุ่มพันธ์ม่วง และ เบอร์หนึ่ง ศักดิ์หอมศีล มาแล้วครั้งหนึ่ง ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 บิ๊กเบนได้รับการจัดอันดับ อยู่ที่รองอันดับ 2 ของแชมป์ประเทศไทย โดยสมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย
ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2555 เขาได้พบกับคู่ชก ฟาบิโอ ปินก้า ในรายการแข่งขันนัดพิเศษ "ศึกชิงแชมป์โลกมวยไทยสภาโลก" ซึ่งจัดขึ้นที่ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี โดยฟาบิโอเป็นฝ่ายชนะคะแนน
ผลงาน

แชมป์โลก WBC มวยไทย นานาชาติ รุ่นเวลเตอร์เวท
รองอันดับ 2 แชมป์ประเทศไทย ในรุ่นเวลเตอร์เวท ประจำเดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2551
เหรียญเงิน การแข่งขันโววีนัมชิงแชมป์โลก
อันดับ 3 รายการคิงออฟเดอะริง
ดูเพิ่ม

บิ๊กเบน
แหล่งข้อมูลอื่น

World Champions เก็บถาวร 2011-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กแชมป์มวยไทยสภามวยโลก |
| --- | --- |
แชมป์โลก:   เอ็ดมันด์ เอ็มบูลู-มอนโซ (ซูเปอร์เฮฟวีเวท)   คริสเตียน บอสช์ (เฮฟวีเวท)   สตีฟ แม็คคินนอน (ซูเปอร์ครุยเซอร์เวท)   อีวาน สทานิค (ครุยเซอร์เวท)   อาร์เทม เลวิน (ไลท์เฮฟวีเวท)   สตีเวน วาเคลิง (ซูเปอร์มิดเดิลเวท)   โจฮัน ลีดง (มิดเดิลเวท)   อาเลจันโดร อาซูมู โอซา (ซูเปอร์เวลเตอร์เวท)   บิ๊กเบน ช.พระราม 6 (เวลเตอร์เวท)   ฟาบิโอ ปินก้า (ซูเปอร์ไลท์เวท) 
แชมป์นานาชาติ:   ไฟซาล ซาคาเรีย (เฮฟวีเวท)   มาลัยเพชร ศศิประภา (ซูเปอร์เวลเตอร์เวท)   คุนิทาระ ฟูจิวาระ (ซูเปอร์แบนตัมเวท) 
 ที่มา WBC Muaythai World Champions International Champions
โรงเรียนเบญจมราชาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์

| โรงเรียนเบญจมราชาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ |
| --- | --- |
Benjamarachalai School Under the Royal Patronage of His Majesty the King

ที่ตั้ง

126 ถนนศิริพงษ์ แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร รหัสไปรษณีย์  10200
ข้อมูล
ชื่ออื่น: บ.ร. / B.R.
ประเภท: รัฐ
คติพจน์: คล่องแคล่วอย่างงดงาม
สถาปนา: 9 มิถุนายน พ.ศ. 2456
หน่วยงานกำกับ: สังกัด สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 1000100105
ผู้อำนวยการ: นงกรานต์ บรรเจิดธีรกุล
ระดับปีที่จัดการศึกษา: มัธยมศึกษา
สี:   เลือดหมู     ขาว
เพลง: มาร์ชเบญจมราชาลัย
ต้นไม้: บัวจงกลณี
เว็บไซต์: http://www.br.ac.th
(กรุงเทพมหานคร)
โรงเรียนเบญจมราชาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เดิมเป็นวังเก่าของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนมรุพงษ์ศิริพัฒน์ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต้นราชสกุล "วัฒนวงศ์" ได้ทรงอุทิศ ให้รัฐบาลตั้งเป็นโรงเรียนฝึกหัดครูสตรีแห่งแรก เพื่อเป็นพระบรมราชานุสรณ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทำบุญเปิดโรงเรียนฝึกหัดครูหญิงแห่งนี้ เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2456 และเปิดสอนในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2456 มีนักเรียน 24 คน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อโรงเรียนว่า "เบญจมราชาลัย" และกรมศึกษาธิการได้เชิญเสด็จสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถทรงเปิดนามโรงเรียน เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2456
หลักสูตรที่เปิดสอน > ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น

ห้องเรียนพิเศษ
โครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ และคณิตศาสตร์ (Science and Mathematics Gifted Program ; SMGP) ระดับชั้นละ 2 ห้อง (72 คน)
โครงการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการเป็นภาษาอังกฤษ (English Programme ; EP) ระดับชั้นละ 1 ห้อง (30 คน)
ห้องเรียนปกติ
ห้องเรียนปกติ ระดับชั้นละ 5 ห้อง (200 คน)
หลักสูตรที่เปิดสอน > ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย

ห้องเรียนพิเศษ
โครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม (Enrichment Program of Science Mathematics Technology and Environment ; SMTE) ระดับชั้นละ 1 ห้อง (30 คน)
ห้องเรียนปกติ
แผนการเรียนวิทยาศาสตร์ และคณิตศาสตร์ (วิทย์ – คณิต) ระดับชั้นละ 3 ห้อง (120 คน)
แผนการเรียนคณิตศาสตร์ และภาษาอังกฤษ (ศิลป์ – คำนวณ) ระดับชั้นละ 1 ห้อง (40 คน)
แผนการเรียนภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศส (ศิลป์ – ฝรั่งเศส) ระดับชั้นละ 1 ห้อง (40 คน)
แผนการเรียนภาษาอังกฤษ และภาษาจีน (ศิลป์ – จีน) ระดับชั้นละ 1 ห้อง (40 คน)
แผนการเรียนภาษาอังกฤษ และภาษาญี่ปุ่น (ศิลป์ – ญี่ปุ่น) ระดับชั้นละ 1 ห้อง (40 คน)
รายนามศิษย์เก่า

กนกวรรณ ด่านอุดม
กรรณิกา ธรรมเกษร
ทาริกา ธิดาทิตย์
นาตาลี เดวิส
นิลวรรณ ปิ่นทอง
โฟกัส จีระกุล
มาช่า วัฒนพานิช
เรืองอุไร กุศลาสัย
ส่ง เทภาสิต
สุรางค์ ดุริยพันธุ์