stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มณฑลชานตง

| มณฑลชานตง 山东省 |
| --- | --- |
มณฑล
การถอดเสียงชื่อมณฑล
 • ภาษาจีน: ชานตงเฉิ่ง (山东省 Shāndōng Shěng)
 • อักษรย่อ: SD / หลู่ (鲁 Lǔ)
จากซ้ายไปขวา บนลงล่าง: เขาพระพันองค์ในจี่หนาน, ภาพถ่ายทางอากาศของชิงเต่า, ทิวทัศน์ของเขาไท่, วัดขงจื๊อในชฺวีฟู่
แผนที่แสดงที่ตั้งของมณฑลชานตง
พิกัด: 36°24′N 118°24′E﻿ / ﻿36.4°N 118.4°E﻿ / 36.4; 118.4
ตั้งชื่อจาก: 山 ชาน - ภูเขา (ปัจจุบันอยู่ในมณฑลเหอหนาน)   东 ตง - ตะวันออก   ตะวันออกของภูเขา
เมืองหลวง: จี่หนาน
เมืองใหญ่สุด: หลินอี๋ (ประชากรและพื้นที่) จี่หนาน (ประชากรเขตเมือง พื้นที่ของเขตเมือง และประชากรใจกลางเมือง) ชิงเต่า (พื้นที่ของใจกลางเมือง)
จำนวนเขตการปกครอง: 16 จังหวัด, 140 อำเภอ, 1,941 ตำบล
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: หลิว เจียอี้ (刘家义)
 • ผู้ว่าการ: กง เจิ้ง (龚正)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 157,100 ตร.กม. (60,700 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 20
ความสูงจุดสูงสุด (เขาไท่): 1,545 เมตร (5,069 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2018)
 • ทั้งหมด: 100,472,400 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 2
 • ความหนาแน่น: 640 คน/ตร.กม. (1,700 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 5
ประชากรศาสตร์
 • องค์ประกอบทางชาติพันธุ์: ฮั่น - 99.3% หุย - 0.6%
 • ภาษาและภาษาถิ่น: ภาษาจีนกลางเจียวเหลียว, ภาษาจีนกลางจี้หลู่, ภาษาจีนกลางที่ราบภาคกลาง
รหัส ISO 3166: CN-SD
GDP (ค.ศ. 2018): 7.65 ล้านล้านเหรินหมินปี้ 1.156 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 3)
 • ต่อหัว: 76,908 เหรินหมินปี้ 11,617 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 9)
HDI (ค.ศ. 2018):  0.765 สูง · อันดับที่ 10
เว็บไซต์: SD.gov.cn
มณฑลชานตง (จีนตัวย่อ: 山东省; จีนตัวเต็ม: 山東省; พินอิน: Shāndōng shěng) ใช้ตัวย่อว่า 鲁 (หลู่) ที่มาของชื่อมณฑลชานตงมาจากคำว่า ชาน (山, shān) ที่หมายถึงภูเขา และคำว่า ตง (东, dōng) ที่หมายถึงทิศตะวันออก
มณฑลชานตงมีเมืองหลวง (เมืองใหญ่สุด) คือเมืองจี๋หนาน


มณฑลนี้มีเนื้อที่ 156,700 ตารางกิโลเมตร (อันดับที่ 20 ของจีน) แต่มีประชากรมากเป็นอันดับสองของจีน คือประมาณ 91,800,000 คน (2004) มีความหนาแน่นของประชากรเท่ากับ 586 คนต่อตารางกิโลเมตร นับเป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นมากเป็นอันดับ 5 ของจีน
ตัวเลข GDP รวมในปี พ.ศ. 2547 สูงถึงประมาณ 1.55 ล้านล้านดอลลาร์ เป็นมณฑลที่ทำเงินได้มากเป็นอันดับสองของจีน
ประชากรส่วนใหญ่เป็นชนชาติฮั่น (Han) ซึ่งมีมากถึง 99.3%
ที่ตั้งและอาณาเขต

มณฑลชานตงมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ มณฑลเหอเป่ย์ ประเทศจีน และทะเลเหลือง
ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลอานฮุย และมณฑลเจียงซู ประเทศจีน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ทะเลเหลือง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ มณฑลเหอหนาน ประเทศจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มณฑลชานตง
เว็บไซต์มณฑลชานตง
| ด ค กเขตการปกครองระดับจังหวัดของมณฑลชานตง |
| --- | --- | --- |
จี่หนาน (เมืองหลวง)
| นครระดับกิ่งมณฑล |  จี่หนาน  ชิงเต่า  |  |
| นครระดับจังหวัด |  จือปั๋ว  เจ่าจวาง  ตงหยิง  ยานไถ  เหวย์ฟาง  จี่หนิง  ไท่อาน  เวย์ไห่  รื่อเจ้า  หลินอี๋  เต๋อโจว  เหลียวเฉิง  ปินโจว  เหอเจ๋อ  |  |
| ด ค ก เขตการปกครองระดับมณฑลของประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| มณฑล |  กวางตุ้ง  กานซู่  กุ้ยโจว  จี๋หลิน  เจ้อเจียง  เจียงซี  เจียงซู  ฉ่านซี  ชานซี  ชานตง  ชิงไห่  ไต้หวัน*  ฝูเจี้ยน  ยูนนาน  เสฉวน  หูเป่ย์  หูหนาน  เหลียวหนิง  เหอเป่ย์  เหอหนาน  ไหหลำ  อานฮุย  เฮย์หลงเจียง  |  |
| เขตปกครองตนเอง |  กว่างซี  ซินเจียง  ทิเบต  มองโกเลียใน  หนิงเซี่ย  |  |
| นครปกครองโดยตรง |  ฉงชิ่ง  เซี่ยงไฮ้  เทียนจิน  ปักกิ่ง  |  |
| เขตบริหารพิเศษ |  มาเก๊า  ฮ่องกง  |  |
*หมายเหตุ: ไต้หวันถูกอ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่บริหารโดยสาธารณรัฐจีน
มิเกล มาร์ติเนซ

| มิเกล มาร์ติเนซ |
| --- | --- |
เกิด: 1 เมษายน พ.ศ. 2514
มิเกล มาร์ติเนซ (Miguel Martinez) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2514 ที่เมืองโอกัตลัน ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 70 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 31) เสมอ 1 แพ้ 28
เกียรติประวัติ

แชมป์ NABF รุ่นฟลายเวท
ชิง 25 มิถุนายน 2535 ชนะน็อค เฮนรี่ โลเปซ ยก 4 ที่ สหรัฐ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 24 มีนาคม 2536 ชนะคะแนนโดยเทคนิค อันโตนีโอ รุยซ์ ที่ เม็กซิโก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 19 มิถุนายน 2538 ชนะน็อค โฮเซ่ กุยริโน ยก 8 ที่ สหรัฐ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 10 มิถุนายน 2539 ชนะน็อค เอ็นริกิว โอโรสโก ยก 5 ที่ สหรัฐ
เสียแชมป์ 26 สิงหาคม 2539 แพ้น็อค อาร์เธอร์ จอห์นสัน ยก 2 ที่ สหรัฐ
แชมป์เม็กซิโกรุ่นฟลายเวท (2536 – 2537)
แชมป์ NABF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
ชิง 22 สิงหาคม 2541 ชนะน็อค โฮเซ่ เดอ เฮซุส ยก 2 ที่ สหรัฐ
เสียแชมป์ 4 กุมภาพันธ์ 2542 แพ้น็อค ตรินิแดด เมนโดซา ยก 5 ที่ เม็กซิโก
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 3 ตุลาคม 2536 แพ้น็อค พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์ ยก 9 ที่ ชัยภูมิ
ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 29 กรกฎาคม 2538 แพ้น็อค แดนนี่ โรเมโร ยก 6 ที่ สหรัฐ
ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBO เมื่อ 23 สิงหาคม 2539 แพ้น็อค อัลเบอร์โต จีมิเนซ ยก 5 ที่ สหรัฐ
ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 19 เมษายน 2540 แพ้น็อค เมลชอร์ คอบ คัสโตร ยก 11 ที่ สหรัฐ
ชิงแชมป์ WBA Fedecentro รุ่นฟลายเวทเมื่อ 31 ตุลาคม 2540 แพ้คะแนน รูเบน  ซานเชซ ลีออน ที่ เม็กซิโก
ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2541 แพ้คะแนน ฮอร์เก้ อาร์เช่ ที่ เม็กซิโก
มิซและมอร์ริสัน

| จอห์น มอร์ริสัน และ เดอะมิซ John Morrison and The Miz |
| --- | --- |
ครองแชมป์ World Tag Team Championship
ทีม
สมาชิก: John Morrison The Miz
ฉายา: John Morrison and The Miz
ส่วนสูง: Morrison: 6 ฟุต 0 นิ้ว (1.83 เมตร) Miz: 6 ฟุต 2 นิ้ว (1.88 เมตร)
น้ำหนัก รวม: 436 lb (198 kg) Morrison: 215 lb (98 kg) Miz: 221 lb (100 kg)
เปิดตัว: November 16, 2007
ช่วงที่ ปรากฏตัว: 2007–2009 2020–present
จอห์น มอร์ริสันและเดอะมิซ (John Morrison and The Miz) เป็นทีมนักมวยปล้ำในWWE เป็นแชมป์แท็กทีม WWEและแชมป์โลกแท็กทีมร่วมกัน2สมัย และได้รางวัลสแลมมีอะวอร์ดประเภทแท็กทีมแห่งปี 2008 ทั้งคู่แตกทีมกันในปี 2009 จากการที่มิซหักหลังมอร์ริสัน และกลับมารวมทีมกันอีกครั้งในปี 2020 ได้แชมป์สแมคดาวน์แท็กทีม WWE
ผลงาน

Pro Wrestling Illustrated
Most Improved Wrestler of the Year (2009) – Morrison
Ranked Morrison No. 43 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2008
Ranked The Miz No. 54 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2008
World Wrestling Entertainment/WWE
World Tag Team Championship (1 time)
WWE Tag Team Championship (1 time)
WWE SmackDown Tag Team Championship (1 time)
Slammy Award (2 times)
Best WWE.com Exclusive (2008)
Tag Team of the Year (2008)
Wrestling Observer Newsletter
Most Improved (2008, 2009) – The Miz
Tag Team of the Year (2008)
แหล่งข้อมูลอื่น

John Morrison ที่ WWE.com
The Miz ที่ WWE.com
รักอลวนคนสลับบ้าน

| --- | --- |
รักอลวนคนสลับบ้าน
โลโก้อนิเมะ รักอลวนคนสลับบ้าน
カッコウの許嫁 (Kakkō no Iinazuke)
ชื่อภาษาอังกฤษ: A Couple of Cuckoos
แนว: ฮาเร็ม รักตลก
มังงะ
เขียนโดย: มิกิ โยชิกาวะ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: รักพิมพ์
นิตยสาร: โชเน็งแมกกาซีนรายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 29 มกราคม พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 23
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ฮิโรอากิ อากางิ (Chief ADR) โยชิยูกิ ชิราฮาตะ
เขียนบทโดย: ยาซูฮิโระ นากานิชิ
ดนตรีโดย: เรย์ อิชิซึกะ
สตูดิโอ: ชินเอแอนิเมชัน ซินเนอร์จีเอสพี
เครือข่าย: ทีวีอาซาฮิ
ฉาย:  24 เมษายน พ.ศ. 2565  – ปัจจุบัน
ตอน: 24
รักอลวนคนสลับบ้าน (ญี่ปุ่น: カッコウの許嫁; โรมาจิ: Kakkō no Iinazuke) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยมิกิ โยชิกาวะ เดิมตีพิมพ์ในฐานะมังงะเรื่องสั้นตอนเดียวในเดือนกันยายน พ.ศ. 2562 ก่อนจะเริ่มตีพิมพ์เป็นซีรีส์ในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์โคดันชะ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 23 ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2565 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอชินเอแอนิเมชันและซินเนอร์จีเอสพี เริ่มออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2565 ทางผังรายการ NUMAnimation [ja] ของช่องทีวีอาซาฮิ ฤดูกาลที่สองมีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2568
เรื่องย่อ

นากิ อูมิโนะ เป็นนักเรียนชายชั้นมัธยมปลายชั้นปีที่ 2 อายุ 17 ปี ที่เขารู้ว่าไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของครอบครัวที่เลี้ยงดูแลเขามา ระหว่างทางไปพบกับครอบครัวทางสายเลือดครั้งแรกของเขา เขาได้พบกับ เอริกะ อามาโนะ คนดังทางอินเทอร์เน็ตยอดนิยมที่จะพยายามหนีจากการแต่งงานที่คลุมเครือ ต่อมา นากิและเอริกะ พบว่าพ่อแม่ของพวกเขานั้น ได้สลับเปลี่ยนทั้งสองคนโดยไม่ได้ตั้งใจ หลังจากพวกเขาเกิดและตอนนี้กำลังตั้งเป้าที่จะให้พวกเขาแต่งงานกัน (เป็นคู่หมั้นกัน) เพื่ออำนวยความสะดวกในเรื่องนี้ พวกเขาต้องอาศัยอยู่ในบ้านครอบครัวของเอริกะที่จัดเตรียมไว้ให้สำหรับทั้งสองคนอยู่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการมังงะที่ Pocket Shōnen Magazine (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
รักอลวนคนสลับบ้าน ทางปีลีปีลี
บัญชีทวิตเตอร์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
รักอลวนคนสลับบ้าน  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กการ์ตูนซีรีส์ในปัจจุบันที่ตีพิมพ์ลงใน โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ |
| --- | --- |
 ก้าวแรกสู่สังเวียน  คนเล็กทะยานฟ้า  แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์  สะดุดรักยัยแฟนเช่า  ขังดวลแข้ง  ขอรุกเข้าไปใกล้ ๆ ใจเธอ  รักอลวนคนสลับบ้าน  แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~  กาลวิบัติ 4 อัศวิน  คาเฟ่นี้มีนางฟ้ามาเสิร์ฟ  ขบวนการกำมะลอ  ด้ายแดงผูกรักบ้านอามากามิ  คุโรอิวะ เมดากะ ไม่เข้าใจความน่ารักของฉันเลย  มิบุโระ ดาบคลั่งหมาป่าสีคราม  เซย์โตไค นิ โม อานะ วะ อารุ!  ท่านคานัน ปีศาจต๊อง บ๊องไม่มีใครเกิน  บอดี้การ์ด (ลับ) ของคุณหนูอาคาบาเนะ  โยวาโยวะ เซนเซย์  มาโยนากะ ฮาโตะ ชุน 
เว็บไซต์: shonenmagazine.com
| ด ค กซินเนอร์จีเอสพี |
| --- | --- |
ซีรีส์ทางโทรทัศน์:  Princess Comet (2544–2545)  เจ้าหญิงเงือกน้อย (2546–2547)  Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch Pure (2547)  Panda-Z (2547)  อิทธิฤทธิ์พิชิตมายา (2548–2550)  คิราริ สาวใสหัวใจเกินร้อย (2549–2552)  Shinseiki Duel Masters Flash (2549–2550)  ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน (2550–2551)  ถนนนักสู้ สู่ทีมเบสบอล (2550–2553, #79–154)  Zettai Karen Children (2551–2552)  ซุปเปอร์! หัวหน้าห้องสาวเจ้าเสน่ห์ (2552–2553)  เมทัลไฟท์ เบย์เบลด (2552–2553)  ครอสเกม (2552–2553)  Gokujō! Mecha Mote Iinchō Second Collection (2553–2554)  Beyblade: Metal Masters (2553–2554)  สแกนทูโก ซิ่งสะท้านจักรวาล (2553–2554)  Beyblade: Metal Fury (2554–2555)  B-Daman Crossfire (2554–2555)  ปีศาจน้อยมาโอะ (2554–2557)  Beyblade: Shogun Steel (2555)  BeyWheelz (2555)  B-Daman Fireblast (2555–2556)  นักซิ่งดริฟท์สายฟ้า ซีซัน 5 (2555–2556)  Beast Saga (2556)  BeyWarriors: BeyRaiderz (2557)  นักซิ่งดริฟท์สายฟ้า ซีซัน 6 (2557)  BeyWarriors: Cyborg (2557–2558)  ศึกเดือด 5 วิพลิกชะตา (2564)  เรื่องเล่าของสาวน้อยยุคไทโช (2564)  รักอลวนคนสลับบ้าน (2565)  วิกฤติร้ายสัตว์โลกน่ารัก (2566)  เกิดใหม่ทั้งทีขอสร้างอาณาจักรด้วยขนมหวาน (2566)  จะคนไหนก็แฟนสาว ฤดูกาลที่ 2 (2566)  คุณวายร้ายกับวันหยุดสบาย ๆ ของเขา (2567)  สลัดรวมมิตรคนเพี้ยนหลุดโลก (2567)  ซาโยนาระ ริวเซย์, คอนนิจิวะ จินเซย์ (2567)  คุโรอิวะ เมดากะ ไม่เข้าใจความน่ารักของฉันเลย (2568) 
ภาพยนตร์:  Metal Fight Beyblade vs the Sun: Sol Blaze, the Scorching Hot Invader (2553)  Happy ComeCome (2558)  Gō-chan. ~Moco to Koori no Ue no Yakusoku~ (2561)  Animation x Paralympic: Harigane Service (2565) 
โอวีเอ/โอเอ็นเอ:  Zettai Karen Children (2553)  มนตราช็อกโกแลต (2554–2556)  อลเวงรักหนุ่มสุดฮอต (2554–2556)  Ijime (2555)  Age 12 (2557–2559)
มิฮารุ ฮานาอิ

| มิฮารุ ฮานาอิ |
| --- | --- |
花井 美春
เกิด:  (1998-02-08) 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 (26 ปี) จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: IAM เอเจนซี
ส่วนสูง: 153 ซม.
มิฮารุ ฮานาอิ (花井 美春, 8 กุมภาพันธ์ 1998 -) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองชิโตเสะ จังหวัดฮกไกโด สังกัด IAM เอเจนซี
ผลงานพากย์

ไอดอลมาสเตอร์ ซินเดอเรลลาเกิร์ลส์ (มุรากามิ โทโมเอะ)
จาชินจังดร็อปคิก (ลิแยร์)
สู้เพื่อฝัน ม้าสาวเดอร์บี้ (ทวิน เทอร์โบ)
ซีเล็กชันโปรเจ็กต์ (ยามางะ ชิโอริ)
สไมล์ออฟดิอัสโนโทเรีย (เมล)
รักอยู่ข้างเธอ

| "รักอยู่ข้างเธอ" |
| --- | --- |

เพลงโดยบอดี้สแลม  ร่วมกับ อัญชลี จงคดีกิจ และ โก้ มิสเตอร์แซกแมน
จากอัลบั้มdharmajāti (ดัม-มะ-ชา-ติ)
วางจำหน่าย: 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2557 ที่ มอร์มิวสิกสตูดิโอส์ สำนักงานวงซิมโฟนีออร์เคสตราแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อาคารจามจุรี 9 ชั้น 6 (ออร์เคสตรา)
แนวเพลง: ป็อปร็อก
ความยาว: 5:54 (มิวสิกวิดีโอ) 4:47 (ซิงเกิล)
ค่ายเพลง: จีนี่เรคคอร์ดส
ผู้ประพันธ์เพลง: ขจรเดช พรมรักษา (เนื้อร้อง) อาทิวราห์ คงมาลัย (ทำนอง)
โปรดิวเซอร์: พูนศักดิ์ จตุระบุล (อ๊อฟ บิ๊กแอส)
 
มิวสิกวิดีโอ
"รักอยู่ข้างเธอ" ที่ยูทูบ
 
"รักอยู่ข้างเธอ" เป็นเพลงจากอัลบั้มและซิงเกิลที่ 4 ของวงบอดี้สแลม จากอัลบั้มชุดที่ 6 dharmajāti (ดัม-มะ-ชา-ติ) โดยมีอัญชลี จงคดีกิจ มาร่วมร้อง และบรรเลงแซ็กโซโฟนโดย โก้ เศกพล อุ่นสำราญ (โก้ Mr.Saxman)
เพลง "รักอยู่ข้างเธอ" ประพันธ์เนื้อร้องโดย ขจรเดช พรมรักษา แต่งทำนองโดย อาทิวราห์ คงมาลัย (ตูน บอดี้สแลม) และเรียบเรียงโดย บอดี้สแลม, พูนศักดิ์ จตุระบุล (อ๊อฟ บิ๊กแอส) ออกจำหน่ายในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2557
ผู้ร่วมสร้างสรรค์เพลงและสถานที่บันทึกเสียง

ผลิตโดย : พูนศักดิ์ จตุระบุล
ผู้กำกับเนื้อเพลง : ขจรเดช พรมรักษา, อาทิวราห์ คงมาลัย & แมงโก้ ทีม
บันทึกเสียงที่ : มอร์มิวสิกสตูดิโอส์ (All Recording Gears from Kimleng Audio)
ออกแบบ, บันทึกเสียง & ตัดต่อด้วยดิจิตอล : ธิปนรา คงสุข, วีรยุทธ จุนนารัตน์ & ธนดล ช้างเสวก
บันทึกเสียงออร์เคสตราที่ : 6th Floor, Chamchuree 9 Building, Chulalongkorn University
ออกแบบบันทึกเสียงออร์เคสตรา : ประทีป เจตนากูล, เดช ไตรวัฒนาภรณ์, กฤษฏิพัฒน์ พลเยี่ยม, สุรศักดิ์ มงคลเกษม & ธิปนรา คงสุข
มิกซ์โดย : Mike Fraser
ผู้ช่วยเทคนิค : Zach Blackstone & Eric Mosher
มิกซ์ที่ : Warehouse Studios, Vancouver
ควบคุมโดย : Ted Jensen ที่ Sterling Sound, NY
การตอบรับ

เพลง "รักอยู่ข้างเธอ" ติดชาร์ตอันดับสูงสุด 6 ใน 100 ของชาร์ตหมวดเพลง GMM Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2557 จากเว็บไซต์ Gmember
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ไอทูนส์ไทยแลนด์ชาร์ตท็อป 20: 13
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100: 6
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก เอ็มวีชาร์ตท็อป 100: 6
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก เอ็มวีชาร์ตท็อป 5: 4
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 74
มหาวิทยาลัยโทรอนโต

หอประชุม
อาคารหลักของวิทยาลัยวิกตอเรียภายในมหาวิทยาลัยโทรอนโต
มหาวิทยาลัยโทรอนโต (University of Toronto  - U of T) เป็นมหาวิทยาลัยในเครือของรัฐบาลแคนาดา ตั้งอยู่ในรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา วิทยาเขตหลักของมหาวิทยาลัยคือ เซนต์จอร์จ ตั้งในใจกลางเมืองโทรอนโตซึ่งล้อมรอบไปด้วยอุทยานควีนส์ปาร์กและรัฐสภาออนแทรีโอ วิทยาเขตอีก 2 แห่งคือมหาวิทยาลัยโทรอนโตสการ์โบโร (UTSC) และมหาวิทยาลัยโทรอนโตมิสซิสซอกา (UTM) ซึ่งเรียกกันไม่เป็นทางการว่า "วิทยาเขตอีรินเดล" ตั้งอยู่ทางด้านฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตกของปริมลฑลโทรอนโตตามลำดับ
จัดตั้งโดย จอห์น สแทรชาน เพื่อให้เป็นคิงส์คอลเลจโดยได้รับพระบรมราชานุญาตเมื่อ ค.ศ. 1828 และเปลี่ยนชื่อมาเป็นมหาวิทยาลัยโทรอนโต เมื่อ ค.ศ. 1850 หลังจากการตัดความสัมพันธ์กับคริสตจักรแห่งอังกฤษ (Church of England - นิกายที่ไม่นับถือพระสันตปาปา) เพื่อเป็นสถาบันนอกคริสตจักร ในปี ค.ศ. 1853 ได้จัดตั้งยูนิเวอร์ซิตีคอลเลจขึ้นเป็นวิทยาลัยในสังกัด และในเวลาต่อมามีทรินีตีคอลเลจ วิทยาลัยวิกตอเรีย และวิทยาลัยเซนต์มีคาเอล เข้ามาร่วมสังกัดด้วย
มหาวิทยาลัยโทรอนโตได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในแคนาดา ในการจัดอันดับมหาวิทยาลัยในปี ค.ศ. 2021 ไทมส์ไฮเออร์เอดยูเคชันซัปพลีเมนต์ได้จัดมหาวิทยาลัยโทรอนโตให้อยู่ในอันดับที่ 1 ในแคนาดา และอันดับที่ 18 ของโลก ในการจัดอันดับของยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต มหาวิทยาลัยโทรอนโตก็ได้จัดให้อยู่ในอันดับ 1 ในแคนาดา และอันดับที่ 17 ของโลก ในการจัดอับดับอื่น ๆ มหาวิทยาลัยโทรอนโตก็ถูกจัดอยู่ในกลุ่มมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดของโลก งานวิจัยของมหาวิทยาลัยโทรอนโตได้ทำให้เกิดเครื่องควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจ หลอดลมเทียม การปลูกถ่ายปอดซีกเดียว การปลูกถ่ายเส้นประสาท ตับอ่อนเทียม เลเซอร์เคมี ชุดบินอวกาศ กล้องจุลทัศน์อีเล็กตรอนที่ใช้งานได้เครื่องแรก การโคลนที-เซลล์ครั้งแรกและการสกัดอินซูลิน
การบริหาร

มหาวิทยาลัยโทรอนโตใช้วิธีการบริหารแบบกระจายอำนาจมาเป็นเวลานานแล้ว โดยกระจายอำนาจไประหว่างส่วนกลาง คณะวิชา วทยาลัยและวิทยาเขตต่างๆ แต่ละวิทยาเขตมีอำนาจการบริหารเป็นเอกเทศภายในองค์กรรวมของมหาวิทยาลัยซึ่งเป็นผู้ให้ปริญญา พระราชบัญญัติ ค.ศ. 1828 ได้ให้พื้นฐานในการบริหารไว้แล้ว มีการแก้ไขในปี ค.ศ. 1850 เพื่อแยกคิงส์คอลเลจออกจากศาสนจักร ในปี ค.ศ. 1853 จึงได้มีพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยโทรอนโต มีการปรับปรุงแก้ไข 5 ครั้ง ครั้งสุดท้ายเมื่อ ค.ศ. 1970 และมีระบบสภาเดียวที่ส่วนกลาง สภามีสมาชิก 50 คนจากคณะวิชาต่างๆ และหน่วยบริหาร
นายกสภามหาวิทยาลัยทำหน้าที่เป็นประมุขสูงสุดที่ทำหน้าที่เพียงงานพิธีการ ส่วนมากมาจากรองผู้ว่าการรัฐ นายกรัฐมนตรีหรือทูตที่เลือกจากศิษย์เก่าทุกๆ 3 ปี อธิการบดีแต่งตั้งโดยสภามหาวิทยาลัยทำหน้าที่กำกับการบริหารมหาวิทยาลัยตามนโยบายและแผน มหาวิทยาลัยจัดที่พักเป็นทางการให้ผู้บริหารด้วย
วิชาการ

มหาวิทยาลัยโทรอนโต มีหลักสูตรปริญญาเอก 75 หลักสูตร คณะวิชาเปิดสอนวิชาชีพ 14 คณะ มีนักศึกษานานาชาติ 6,000 คน เท่ากับร้อยละ 9 ของจำนวนนักศึกษาทั้งหมด และเป็นร้อยละ 13 ของจำนวนนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา
มีผู้ได้รับรางวัลโนเบลอยู่ในสังกัดจำนวน 10 คน ศาสตราจารย์ของมหาวิทยาลัยได้รับรางวัลระดับชาติมากกว่า 1 ใน 4 ของรางวัลทั้งหมดในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา แม้จำนวนรวมศาสตราจารย์จะมีเพียงร้อยละ 7 ของประเทศแคนาดา
เงินกองทุนของมหาวิทยาลัยมีมากกว่า 37,400 ล้านบาท และมีเงินสำหรับการวิจัยสนับสนุนการวิจัยอีก 17,580 ล้านบาท มหาวิทยาลัยมีบริษัทในเครือเกือบ 100 แห่ง โดยมีพนักงานบริษัทรวมมากกว่า 2,000 คน และทำเงินรายได้ปีละ 27,000 ล้านบาทต่อปี มหาวิทยาลัยเองเป็นผู้จางงานรายใหญ่ลำดับที่ 15 ของปริมลฑลโทรอนโต
มหาวิทยาลัยโทรอนโตตีพิมพ์ผลงานวิจัยมากกว่ามหาวิทยาลัยใดๆ ในอเมริกาเหนือ ยกเว้นมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ห้องสมุด

ห้องสมุดของมหาวิทยาลัยโทรอนโตเป็นเครือข่ายห้องสมุดที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาห้องสมุดวิชาการและใหญ่เป็นที่ 3 ในอเมิกาเหนือรองจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และมหาวิทยาลัยเยล โดยมีหนังสือแบบรูปเล่ม 10.3 ล้านเล่ม ในรูปย่อไมโครฟิล์มหรืออีเล็กทรอนิกส์ 5.3 ล้านเล่ม และมีที่สะสมไว้อีก 1.8 ล้านรายการ หอสมุดโรบาร์ท สูง 14 ชั้น เป็นห้องสมุดหลักด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ในอาคารหลังนี้ยังมี "ห้องสมุดหนังสือหายากทอมัส ฟิชเชอร์" มี ศูนย์ข้อมูลวิทยาศาสตร์เกอร์สไตน์ ซึ่งถือเป็นเรือธงของหอสมุดนี้ที่สนับสนุนการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ และวิทยาศาสตร์สุขภาพ
มหาวิทยาลัยมีระบบกรุอินเทอร์เน็ตที่สามารถดิจิไทซ์หนังสือในห้องสมุดออนไลน์ได้
บุคคลสำคัญ

อาเธอร์ ลีโอนาร์ด ชอว์โลว์ นักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน
เดวิด โครเนนเบิร์ก ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวแคนาดา
เดวิด อิสตัน นักรัฐศาสตร์ชาวอเมริกัน
เฟรเดอริก แบนติง นักวิทยาศาสตร์การแพทย์ชาวแคนาดา และได้รับรางวัลโนเบลจากการร่วมเป็นผู้ค้นพบอินซูลิน
จูลี พาแย็ต นักบินอวกาศ CSA และผู้สำเร็จราชการแทนแห่งแคนาดา
มัลคอล์ม แกลดเวล นักข่าว นักเขียนและนักพูดชาวแคนาดา
พอล มาร์ติน อดีตนายกรัฐมนตรีแห่งแคนาดาและอดีตหัวหน้าพรรคเสรีนิยมแห่งแคนาดา
อแมนด้า ออบดัม Miss Universe Thailand 2020
มิซูซุ คาเนโกะ

| มิซูซุ คาเนโกะ |
| --- | --- |
เทรุ คาเนโกะ

เกิด: 11 เมษายน พ.ศ. 2446 นางาโตะ จังหวัดยามางูจิ ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 10 มีนาคม พ.ศ. 2473 (อายุ 26 ปี) เซ็นซากิ จังหวัดยามางูจิ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักเขียนบทกวีสำหรับเด็ก
มิซูซุ คาเนโกะ (ญี่ปุ่น: 金子みすゞ; โรมาจิ: Kaneko Misuzu) ชื่อจริงคือ เทรุ คาเนโกะ (ญี่ปุ่น: 金子 テル; โรมาจิ: Kaneko Teru) เป็นนักเขียนบทกวีสำหรับเด็กชาวญี่ปุ่น เกิดที่หมู่บ้านเซ็นซากิซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองนางาโตะ จังหวัดยามางูจิ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเดิมเป็นหมู่บ้านชาวประมง ทำให้งานเขียนของมิซูซุ คาเนโกะ มักมีเรื่องราวเกี่ยวข้องกับประมงและทะเลเป็นจำนวนมาก และผลงานของเธอได้รับการแปลถึง 12 ภาษา
ประวัติ

มิซูซุ คาเนโกะ เริ่มการเขียนบทวีสำหรับเด็กตั้งแต่อายุ 20 ปี หลังจากที่ทำงานเป็นผู้จัดการในร้านหนังสือเล็ก ๆ ในเมืองชิโมโนเซกิ เมืองใต้สุดของเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น แม่เป็นผู้เลี้ยงดูคาเนโกะลำพังตั้งแต่พ่อเสียชีวิตไปซึ่งตอนนั้นคาเนโกะอายุได้เพียง 3 ขวบ  คาเนโกะมีความหลงใหลในการอ่านและการเรียนรู้เสมอตั้งแต่เด็ก เห็นได้จากเด็กรุ่นราวคราวเดียวกันกับคาเนโกะจะเรียนจบเพียงชั้นประถมศึกษา แต่คาเนโกะเรียนต่อจนอายุ 17 ปี และทุกคนมักพูดเสมอว่าคาเนโกะเป็นเด็กที่อ่อนโยน สดใสและเฉลียวฉลาด เช่นเดียวกับที่เป็นนักอ่านตัวยงและมีความใคร่รู้เกี่ยวกับธรรมชาติรอบตัวอยู่เสมอ วันหนึ่งในร้านหนังสือ คาเนโกะเจอนิตยสารจำนวนหนึ่งที่มีการตีพิมพ์งานเขียนและบทประพันธ์เกี่ยวกับเด็ก ซึ่งเป็นงานเขียนที่ผู้อ่านส่งเข้าไป คาเนโกะจึงลองส่งบทกวีไปจำนวนหนึ่ง  แล้วบทกวีจำนวน 5 บทก็ได้รับการตอบรับและตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารฉบับเดือนกันยายน พ.ศ. 2466 ซึ่งหลังจากนั้นบทกวีของคาเนโกะก็ได้ถูกตีพิมพ์ในนิตยสารทั่วประเทศและกลายเป็นนักเขียนบทวีชื่อดัง หลังจากนั้นอีก 5 ปีบทกวีของคาเนโกะก็ได้รับการตีพิมพ์อย่างต่อเนื่องอีกถึง 51 บท
แต่เรื่องชีวิตส่วนตัวของคาเนโกะกลับอาภัพ ถึงแม้ว่าจะได้แต่งงานกับเสมียนของร้านหนังสือของครอบครัว แต่ก็ถูกนอกใจและติดโรคทางเพศสัมพันธ์มาจากสามี ทำให้คาเนโกะต้องทนทรมานอย่างแสนสาหัสกับความเจ็บปวด และสามียังบังคับให้คาเนโกะหยุดทำงานเขียนอีกด้วย ซึ่งในที่สุดคาเนโกะก็ขอหย่า แต่กลับกลายเป็นว่าสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกตกเป็นของสามีเพราะกฎหมายของญี่ปุ่นในขณะนั้นจะให้สิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกกับผู้เป็นพ่อ ซึ่งก็ทำให้คาเนโกะต้องหมดหวังในการมีชีวิตอยู่ต่อไป
คาเนโกะฆ่าตัวตายในปี พ.ศ. 2473 ก่อนวันเกิดอายุครบ 27 ปีเพียงเล็กน้อย หลังจากที่อาบน้ำให้ลูกสาวและกินขนมโมจิไส้ถั่วแดงของโปรดของคาเนโกะด้วยกัน คาเนโกะได้เขียนจดหมายสั่งเสียไว้ โดยขอให้แม่ของคาเนโกะเป็นผู้เลี้ยงดูลูกสาว จึงทำให้ลูกสาวของคาเนโกะได้รับการเลี้ยงดูจากยายในที่สุด
ผลงาน

“ฉัน นกน้อย กระดิ่ง” (ญี่ปุ่น: 私と小鳥と鈴と) และ “จับปลามากมาย” (ญี่ปุ่น: 大漁) เป็นบทกวีที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของชาวญี่ปุ่น และผลงานที่แปลเป็นภาษาไทยเล่มแรกก็มีชื่อภาษาไทยว่า “ ฉัน นกน้อย กระดิ่ง ” ชื่อภาษาญี่ปุ่น みんなちがって、みんないい。ซึ่งเป็นหนังสือรวมบทกวีประกอบภาพวาด โดยที่ผลงานของคาเนโกะจะเป็นบทกวีที่เกี่ยวข้องกับธรรมชาติ แสดงถึงความเห็นอกเห็นใจและตระหนักถึงคุณค่าต่อทุกสรรพสิ่ง เนื่องจากบทกวีของคาเนโกะมีเนื้อหาที่งดงามและลึกซึ้งจึงทำให้มีผลงานที่เกี่ยวข้องกับบทกวีของคาเนโกะมากมายทั้งในภาษาญี่ปุ่นและภาษาต่างประเทศ
การค้นพบงานเขียนและพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์

ถึงแม้งานเขียนของคาเนโกะจะได้รับการตอบรับอย่างดีในสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่กลับถูกลืมเลือนไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 จนในปี พ.ศ. 2509 ที่เซ็ตสึโอะ ยาซากิ (ญี่ปุ่น: 矢崎節夫; โรมาจิ: Yazaki Setsuo) นักเขียนบทกวีชาวญี่ปุ่นมีโอกาสได้อ่านบทกวีของคาเนโกะเรื่อง “จับปลามากมาย” แล้วประทับใจอย่างมากจนอยากรู้เกี่ยวกับผู้แต่งบทกวีบทนี้อย่างมากจึงใช้เวลาถึง 16 ปีในการตามรอยหาข้อมูลเกี่ยวกับคาเนโกะ จนในปี พ.ศ. 2525 ก็พบกับน้องชายของคาเนโกะวัย 77 ปี ที่ยังคงเก็บบันทึกที่คาเนโกะเขียนบทกวีไว้ถึง 512 บท ซึ่งต่อมาได้มีการตีพิมพ์ผลงานของคาเนโกะอีกครั้งในปี พ.ศ. 2527 หลังจากที่ยาซากิค้นพบผลงานทั้งหมด และมีชื่อเสียงอย่างมากในชั่วพริบตา จนในปีต่อมาได้มีการนำบทกวี “กองหิมะ” (ญี่ปุ่น: 積もった雪) และ “จับปลามากมาย” ไปใช้ในข้อสอบเข้ามหาวิทยาลัย วิชาภาษาญี่ปุ่นของมหาวิทยาลัยโตเกียว ปัจจุบันบทกวี “ฉัน นกน้อย กระดิ่ง” ได้ถูกบรรจุในหนังสือเรียนวิชาภาษาญี่ปุ่นชั้นประถมศึกษาอีกด้วย และด้วยเหตุนี้เองทำให้คาเนโกะมีชื่อเสียงขึ้นอีกครั้งในเมืองนางาโตะบ้านเกิดของตัวเอง และได้มีการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์มิซูซุ คาเนโกะ (Kaneko Misuzu Memorial Museum) ขึ้นที่บ้านเดิม ที่ซึ่งคาเนโกะเคยอาศัยอยู่ในวัยเยาว์ซึ่งแสดงผลงานและบันทึกต่างๆไว้มากมาย
แหล่งข้อมูลอื่น

ฉัน นกน้อย กระดิ่ง ฉบับภาษาไทย
Brain Pickings
"Forgotten Woman: the Life of Misuzu Kaneko"
มิเกล กันโต

| มิเกล กันโต |
| --- | --- |
เกิด: 30 มกราคม พ.ศ. 2491
มิเกล คันโต (Miguel Canto) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2491 ที่เมริดา รัฐยูคาตัน ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 74 ครั้ง ชนะ 61 (น็อค 15) เสมอ 4 แพ้ 9
ประวัติ

คันโตเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2512 ได้ครองแชมป์ฟลายเวทของเม็กซิโกเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นตำแหน่งแรก ในระหว่างนี้ได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสภามวยโลกแต่ไม่สำเร็จ จนอีกสองปีต่อมาคันโตจึงได้เป็นแชมป์โลกเมื่อชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสภามวยโลกอีกครั้ง คราวนี้ชนะคะแนน โชจิโอกูม่า เมือ พ.ศ. 2518 คันโตสามารถป้องกันแชมป์โลกได้ถึง 14 ครั้ง ซึ่งกลายเป็นสถิติโลกของรุ่นฟลายเวท ตั้งแต่ พ.ศ. 2522 – 2549 รวม 27 ปี ก่อนจะถูกทำลายลงโดยพงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ที่ป้องกันแชมป์ได้ 17 ครั้ง
คันโตเสียแชมป์ให้ปาร์ค ชานฮี นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้เมื่อ พ.ศ. 2522 โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนแบบสูสี คันโตขึ้นชิงแชมป์โลกแก้มือกับปาร์คอีกครั้ง ผลปรากฏว่าเสมอกัน ชิงแชมป์คืนไม่สำเร็จ หลังจากนั้น คันโตยังคงชกมวยต่อไป แม้ว่าจะไม่มีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกอีกเลย จนกระทั่งในช่วง พ.ศ. 2524 – 2525 การชกของคันโตเริ่มแย่ลง แพ้น็อคติดต่อกันถึง 3 ครั้ง จึงตัดสินใจแขวนนวมไปในที่สุด
เกียรติประวัติ

แชมป์เม็กซิโกรุ่นฟลายเวท (2515 - 2517)
แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC
ชิง 8 มกราคม 2518 ชนะคะแนน โชจิ โอกูม่า ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 24 พฤษภาคม 2518 ชนะคะแนน เบตูลิโอ กอนซาเลส ที่ เม็กซิโก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 23 สิงหาคม 2518 ชนะน็อค จิโร ทากาดะ ยก 11 ที่ เม็กซิโก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 13 ธันวาคม 2518 ชนะคะแนน อิกนาซิโอ เอสปินัล ที่ เม็กซิโก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 15 พฤษภาคม 2519 ชนะคะแนน ซูซูมุ ฮานากาตะ ที่ เม็กซิโก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 3 ตุลาคม 2519 ชนะคะแนน เบตูลิโอ กอนซาเลส ที่ เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 19 พฤศจิกายน 2519 ชนะคะแนน ออร์ลันโด ฮาเวียร์โต ที่ สหรัฐ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 24 เมษายน 2520 ชนะคะแนน หลุยส์ เรเยส อาร์นัล ที่ เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 15 มิถุนายน 2520 ชนะคะแนน คิมิโอ ฟูเรซาวา ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 17 กันยายน 2520 ชนะคะแนน มาร์ติน วาร์กัส ที่ เม็กซิโก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 30 พฤศจิกายน 2520 ชนะคะแนน มาร์ติน วาร์กัส ที่ ชิลี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 11, 4 มกราคม 2521 ชนะคะแนน โชจิ โอกูม่า ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 12, 18 เมษายน 2521 ชนะคะแนน โชจิ โอกูม่า ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 13, 20 พฤศจิกายน 2521 ชนะคะแนน ฟ้าคำรณ วิบูลย์ชัย ที่ สหรัฐ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 14, 10 กุมภาพันธ์ 2522 ชนะคะแนน อันโตนีโอ อวีล่า ที่ เม็กซิโก
เสียแชมป์ 18 มีนาคม 2522 แพ้คะแนน ปาร์ค ชานฮี ที่ เกาหลีใต้
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 4 สิงหาคม 2516 แพ้คะแนน เบตูลิโอ กอนซาเลซ ที่ เวเนซุเอลา
ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 9 กันยายน 2522 เสมอกับ ปาร์ค ชานฮี ที่ เกาหลีใต้
แหล่งข้อมูลอื่น

International Boxing Hall of Fame Bio เก็บถาวร 2007-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน