stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คัสทอมเฟิร์มแวร์
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  
"Non-A/B System Updates".
↑  
Raja, Haroon Q. (2011-05-19). "Android Partitions Explained: boot, system, recovery, data, cache & misc". Addictivetips.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-09-22. สืบค้นเมื่อ 2012-09-15.
↑  "Android ROM". PCMAG Encyclopedia. สืบค้นเมื่อ 2023-05-26.
↑  "Unlock Bootloader - Supported Devices". LG Developer. สืบค้นเมื่อ 2021-01-29. Example: the 2015 G4 is the first LG phone for which the bootloader can be unlocked.
↑  "Unlocking the Bootloader | MOTOROLA Android Phones | Motorola Mobility LLC".
↑  "After-sales - Will rooting or unlocking the bootloader void my warranty? - OnePlus". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-12-31.
↑  "Factory Images for Nexus and Pixel Devices | Google APIs for Android". Google Developers (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-09-18.
↑  "Unlock Bootloader - Open Devices - Sony Developer World".
↑  
"Install PixelExperience on miatoll". Install PixelExperience on miatoll - PixelExperience Wiki. 2023-11-26. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-06-02. สืบค้นเมื่อ 2023-11-27.
↑  
"Install LineageOS on miatoll". LineageOS Wiki. 2023-11-26. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-06-06. สืบค้นเมื่อ 2023-11-27.
↑  How hackers are outsmarting smart TVs and why it matters to you
คัมแบ็กทูมี (เพลงของฮิการุ อูตาดะ)

Error ซิงเกิลโดยอูตาดะ
คัมแบ็กทูมี (อังกฤษ: Come back to me) เป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มดิสอิสเดอะวัน อัลบั้มภาษาอังกฤษของฮิการุ อูตาดะ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2552
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Come Back to Me" | 3:57 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Come Back to Me (Tony Moran & Warren Rigg Club Mix)" | 9:12 |
| 2. | "Come Back to Me (Tony Moran & Warren Rigg Radio Edit)" | 4:31 |
| 3. | "Come Back to Me (Seamus Haji & Paul Emanuel Club Mix)" | 8:19 |
| 4. | "Come Back to Me (Seamus Haji & Paul Emanuel Radio Edit" | 4:03 |
| 5. | "Come Back to Me (Tony Moran & Warren Rigg Dub)" | 8:07 |
เวอร์ชันอื่น
"Come Back to Me (Instrumental)" (3:57)
"Come Back to Me (Quentin Harris Radio Edit)" (4:24)
"Come Back to Me (Quentin Harris Club Mix)" (8:03)
"Come Back to Me (Quentin Harris Dub)" (8:01)
"Come Back to Me (Mike Rizzo Radio Edit)" (3:15)
"Come Back to Me (Mike Rizzo Funk Generation Club Mix)" (7:57) - ไมค์ ริซโซเป็นคนสร้างมิกซ์นี้ด้วย อย่างไรก็ตาม ริซโซเองยังไม่ได้ปล่อยเพลงออกมาแบบทางการ
ชาร์ต > ชาร์ตประจำสัปดาห์

| ชาร์ต (2009) | ตำแหน่ง สูงสุด |
| --- | --- |
Japan (Japan Hot 100): 3
Japan Digital Track Chart (RIAJ): 32
Japan Reco-kyō Ringtones (RIAJ): 34
US Dance/Mix Show Airplay (Billboard): 11
US Dance Club Songs (Billboard): 5
US Global Dance Tracks (Billboard): 28
US Pop 100 (Billboard): 69
US Rhythmic (Billboard): 39
ชาร์ต > การรับรอง

| ชาร์ต | จำนวน |
| --- | --- |
RIAJ full-length cellphone downloads: 100,000+
ประวัติการจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ |
| --- | --- | --- |
| ญี่ปุ่น | 21 มกราคม พ.ศ. 2552 | วิทยุ |
| ญี่ปุ่น | 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 | ดิจิทัลดาวน์โหลด |
| สหรัฐ | 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 | วิทยุ, ดิจิทัลดาวน์โหลด |
คาบสมุทรแอนตาร์กติก

แผนที่คาบสมุทรแอนตาร์กติก
คาบสมุทรแอนตาร์กติก (อังกฤษ: Antarctic Peninsula) เป็นคาบสมุทรที่ตั้งอยู่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของทวีปแอนตาร์กติกา ครอบคลุมพื้นที่ตั้งแต่แหลมแอดัมส์ (ทะเลเวดเดลล์) จนถึงแผ่นดินใหญ่ทางตอนใต้ของหมู่เกาะเอกลันด์ (Eklund Islands)
คาบสมุทรแอนตาร์กติกมีความสำคัญต่อการค้นคว้าที่ทำให้ทราบว่าความเปลี่ยนแปลงของสภาวะอากาศมีผลกระทบอย่างรุนแรงต่อภูมิภาค ตำแหน่งที่อยู่ในเขตขั้วโลกทำให้มีสถานีการทดลองหลายสถานีจากหลายชาติมาตั้งกันอยู่ประปราย แต่ละประเทศต่างก็อ้างสิทธิ์ในความเป็นเจ้าของดินแดนต่าง ๆ เช่น แอนตาร์กติกาของอาร์เจนตินา ดินแดนแอนตาร์กติกาของสหราชอาณาจักร และดินแดนแอนตาร์กติกาของชิลี ซึ่งไม่มีการอ้างสิทธิ์ใดที่ได้รับการยอมรับจากนานาชาติ แต่ในขณะเดียวกันก็ยังไม่มีประเทศใดที่พยายามอ้างสิทธิ์อย่างจริงจัง
ดูเพิ่ม

ทวีปแอนตาร์กติกา
คาบาเร่ต์ (ภาพยนตร์)

| คาบาเร่ต์ |
| --- | --- |

กำกับ: Bob Fosse
เขียนบท: Joe Masteroff
บทภาพยนตร์: Jay Presson Allen
เนื้อเรื่อง: Christopher Isherwood
อำนวยการสร้าง: Cy Feuer
นักแสดงนำ: Liza Minnelli Michael York Joel Grey Fritz Wepper
กำกับภาพ: Geoffrey Unsworth
ตัดต่อ: David Bretherton
ดนตรีประกอบ: เพลง John Kander Fred Ebb Adaptation score Ralph Burns
บริษัทผู้สร้าง: ABC Pictures Allied Artists  
ผู้จัดจำหน่าย: Allied Artists
วันฉาย:   13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 (1972-02-13) (สหรัฐอเมริกา) 
ความยาว: 124 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: ภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน
ทุนสร้าง: $2,285,000
ทำเงิน: $42,765,000
ข้อมูลจาก IMDb
คาบาเร่ต์ (อังกฤษ: Cabaret) เป็นภาพยนตร์เพลง กำกับโดย บ็อบ ฟอสส์ นำแสดงโดย ไลซา มินเนลลิ, ไมเคิล ยอร์ก, โจเอล เกรย์ เนื้อเรื่องโดยเกี่ยวกับกรุงเบอร์ลินในปี ค.ศ. 1931 กับอิทธิพลของฮิตเลอร์
เนื้อเรื่อง

ไบรอัน โรเบิร์ตส (ไมเคิล ยอร์ก) มากรุงเบอร์ลินกำลังหาข้อมูลเพื่อศึกษาสำหรับปริญญาเอก แต่ในขณะเดียวกันคาบาเร่ต์ก็ได้เริ่มทำการแสดงโดย แซลลี่ โบว์ลส (ไลซ่า มินเนลลิ) และพิธีกรของคาบาเร่ต์ (โจเอล เกรย์) ในยุคของนาซีที่ครอบงำอยู่เรื่อยๆ
คาปรีซ์หมายเลข 24 (ปากานินี)

ชีทมิวสิก
คาปรีซ์หมายเลข 24 ในบันไดเสียง เอ ไมเนอร์ (อังกฤษ: Caprice No. 24 in A minor) เป็นคาปรีซ์ชิ้นสุดท้ายในชุด คาปรีซ์ 24 ชิ้น ของนิกโคโล ปากานินี เป็นผลงานที่มีชื่อเสียงสำหรับบรรเลงเดี่ยวไวโอลิน ประกอบด้วย 1 ธีม, 11 วาริเอชัน และ 1 ไฟเนล
คาปรีซ์ชิ้นนี้เป็นผลงานสำหรับบรรเลงเดี่ยวไวโอลินที่ต้องใช้ทักษะความสามารถของนักดนตรีอย่างมาก การเล่นงานชิ้นนี้ต้องใช้เทคนิคขั้นสูงหลายอย่างเช่น คู่ขนานออคเตฟ, การเล่นบันไดเสียงและอาร์เพจโจอย่างรวดเร็ว, การเลื่อนมือซ้ายไปทุกตำแหน่งของคอไวโอลิน และการชักคันสีอย่างรวดเร็ว รวมไปถึงการเล่นคู่เสียงในบันไดเสียงไมเนอร์ คู่ 3 และคู่ 10 ที่ต้องการถ่างนิ้วอย่างมาก นอกจากนั้นยังมีการใช้นิ้วมือซ้ายดีดสายในขณะที่สีคันชักด้วยมือขวา และเล่นบนตำแหน่งสูงๆ บนฟิงเกอร์บอร์ด และการสีข้ามสายอย่างรวดเร็ว จัดได้ว่าเป็นผลงานชิ้นหนึ่งที่เล่นยากที่สุด
คาปรีซ์ชิ้นนี้ได้ถูกนำมาดัดแปลงสำหรับบรรเลงเดี่ยวด้วยเชลโลโดย โย-โย มา
แหล่งข้อมูลอื่น

YouTube video of Jascha Heifetz performance
คาบอมบ้าแดง

| คาบอมบ้าแดง |
| --- | --- |

คาบอมบ้าแดง งานบัวนานาชาติฯ สวนหลวง ร.๙

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: พืชดอก (Magnoliophyta)
ชั้น:: พืชใบเลี้ยงคู่ (Magnoliopsida)
อันดับ:: Nymphaeales
วงศ์:: วงศ์สาหร่ายบัว (Cabombaceae)
สกุล:: Cabomba (สาหร่ายบัว)
สปีชีส์:: C.  furcata (คาบอมบ้าแดง)
ชื่อทวินาม
Cabomba furcata Schult. & Schult.f. (1830)

ชื่อพ้อง
 Cabomba piauhyensis Cabomba pubescens Nectris furcata
คาบอมบ้าแดง (อังกฤษ: red cabomba, forked fanwort, ชื่อวิทยาศาสตร์: Cabomba furcata, Cabomba piauhyensis) เป็นพืชใต้น้ำจำพวกสาหร่าย ชนิดหนึ่ง พบในทวีปอเมริกาใต้ ทางตอนเหนือของประเทศคิวบาและบางส่วนของรัฐฟลอริดา เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่มีความสูงระหว่าง 30 ถึง 80 เซนติเมตร แผ่กิ่งก้านได้ประมาณ 8 เซนติเมตร นิยมนำมาเลี้ยงเป็นไม้ประดับ แต่เจริญเติบโตยาก เนื่องจากคาบอมบ้าแดงมีความต้องการแสงมากเกินกว่าที่แสงจะผ่านน้ำไปได้ตามปกติ  ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ และสถานะของน้ำที่ใสสะอาดเป็นสิ่งจำเป็นต่อการเจริญเติบโตของคาบอมบ้าแดง
มีรายงานว่าคาบอมบ้าแดง เป็นพืชต่างถิ่นที่รุกรานในรัฐเกรละ ประเทศอินเดีย
แหล่งข้อมูลอื่น

"Cabomba piauhyensis Red cabomba". ศูนย์รวมข้อมูลสิ่งมีชีวิตในประเทศไทย. สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานชีวภาพ (องค์การมหาชน). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 กรกฎาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2011.
"สาหร่ายคาบอมบ้า". techno.fisheries.go.th. กรมการศึกษานอกโรงเรียน. 2002. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 มิถุนายน 2009.
USDA Plants Profile
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q773707  Wikispecies: Cabomba furcata  BOLD: 556720  EoL: 590663  EPPO: CABFU  GBIF: 4925544  GRIN: 416929  iNaturalist: 708799  IPNI: 273584-2  IRMNG: 10892988  ITIS: 565035  NCBI: 296032  Plant List: kew-28287  PLANTS: CAFU13  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:273584-2  Tropicos: 22600137  WCSP: 28287
คารอบ

| คารอบ |
| --- | --- |

Illustration of Ceratonia siliqua

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
สกุล:: Ceratonia
สปีชีส์:: C.  siliqua
ชื่อทวินาม
Ceratonia siliqua L.

คารอบ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Ceratonia siliqua, อังกฤษ: carob, carob tree) อยู่ในวงศ์ถั่ว เป็นพืชท้องถิ่นในแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ลักษณะคล้ายต้นมะขามเทศ ใบมันขนาดใหญ่ เปลือกหุ้มต้นหนา ฝักสีเขียว เมื่อแก่จะผลิตน้ำหวานสีน้ำตาลเยิ้มออกมาจากฝัก เป็นอาหารของแพะและสัตว์ป่าอื่นๆ และใช้ทำอาหารได้หลายชนิดพบที่ อิสราเอล ตุรกีและสเปน
คอเวินท์การ์เดิน

ที่ตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในEngland
| คอเวินท์การ์เดิน |
| --- | --- |
 ภายในอดีตตลาดผักเมื่อปี 2006
คอเวินท์การ์เดินที่ตั้งในเกรเทอร์ลอนดอน
โอเอสกริด: TQ303809
ลอนดอนโบโร: เวสท์มินส์เตอร์ คามเดิน
เซเรมอเนียลเคาน์ที: เกรเทอร์ลอนดอน
ภูมิภาค: ลอนดอน
ประเทศ: England
รัฐเอกราช: สหราชอาณาจักร
โพสท์ทาวน์: ลอนดอน
เขตรหัสไปรษณีย์: WC2

ตำรวจ: เมทรอพอลิเทิน
ดับเพลิง: ลอนดอน
รถพยาบาล: ลอนดอน
 
รัฐสภาสหราชอาณาจักร: นครลอนดอนและเวสต์มินสเตอร์ ฮอลบรอนแอนด์เซนต์พานครัส
สภาลอนดอน: เวสท์เซนทรอล บาร์เนทแอนด์คามเดิน
 รายชื่อสถานที่ สหราชอาณาจักร ประเทศอังกฤษ ลอนดอน 51°30′43″N 0°07′24″W﻿ / ﻿51.512°N 0.123456°W﻿ / 51.512; -0.123456
คอเวินท์การ์เดิน (อังกฤษ: Covent Garden) เป็นย่านในลอนดอนติดกับย่านเวสต์เอนด์ ตั้งอยู่ระหว่างเซนต์มาร์ทินส์เลน กับ ดรีวรีเลน คอเวินท์การ์เดินเป็นที่รู้จักจากอดีตตลาดผักผลไม้ในใจกลางของจัตุรัส ที่ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นพื้นที่ช็อปปิงสำคัญ เช่นเดียวกับโรงละครโอเปราหลวง
พื้นที่นี้ในอดีตเคยเป็นทุ่งหญ้า จนกระทั่งราวปี 1200 พื้นที่บางส่วนได้มีก่อกำแพงขึ้นโดยเจ้าอาวาสของเวสต์มินสเตอร์แอบบีเพื่อใช้เป็นพื้นที่เพาะปลูก ต่อมาจึงเรียกพื้นที่นี้ว่า "เดอะการ์เดินออฟดิแอบบีแอนด์เดอะคอนเวินท์" (the garden of the Abbey and Convent; สวนของแอบบีและคอนเวนต์) และต่อมาเป็น "คอนเวินท์การ์เดิน" (the Convent Garden; สวนคอนเวนต์) ต่อมาภายหลังการยุบสลายอาราม ในปี 1552 กษัตริย์เอ็ดเวิร์ดที่หกขณะทรงพระเยาว์ได้พระราชทานพื้นที่นี้ให้กับจอห์น รัสเซิลล์ เอิร์ลแห่งเบิดเฟิร์ดที่หนึ่ง (c.1485–1555) ที่ปรึกษาหลวงของเฮนรีที่แปด พระบิดาของเอ็ดเวิร์ดที่หก ต่อมาเอิร์ลที่สี่ได้ว่าจ้างให้อินิโก โจนส์ก่อสร้างบ้านหรูหราจำนวนหนึ่งขึ้นมาเพื่อเรียกลูกค้าที่มั่งคั่งมาอาศัย โจนส์ออกแบบจัตุรัสลักษณะคล้ายอิตาลีควบคู่ไปกับโบสถ์เซนต์พอลส์ การก่อสร้างลักษณะอาร์เคทแบบนี้เป็นเรื่องใหม่ในลอนดอน คอนเวินท์การ์เดินในสมัยนั้นจึงเป็นเหมือนต้นแบบที่จัตุรัสอื่น ๆ ในเมืองลอกเลียนแบบตาม
ในปี 1654 ได้มีตลาดผักผลไม้เปิดโล่งตั้งขึ้นที่ฝั่งใต้ของจัตุรัส จนท้ายที่สุด ทั้งตลาดและย่านโดยรอบเริ่มพัฒนากลายเป็นย่านที่มีชื่อเสียงในทางลบ มีทั้งโรงเหล้า โรงละคร ร้านกาแฟ และซ่องเปิดให้บริการ ในศตวรรษที่ 18 ย่านนี้เป็นที่รู้จักในฐานะย่านที่เต็มไปด้วยซ่อง จนกระทั่งมีพระราชบัญญัติออกมาเพื่อควบคุมดูแลพื้นที่และให้ก่อสร้างอาคารทรงนีโอคลาสสิกขึ้นโดยชาลส์ ฟาวเลอร์ในปี 1830 เพื่อคลุมและจัดระเบียบส่วนตลาดใหม่ ต่อมาตลาดได้เติบโตขึ้นตามมาด้วยอาคารใหม่ ๆ เช่น โถงบุษบา (Floral Hall), ตลาดชาร์เตอร์ (Charter Market) และตลาดจูบิลี (Jubilee Market) ในปี 1904 การจราจรบริเวณโดยรอบเริ่มคับคั่งขึ้นมากโดยเฉพาะตั้งแต่ปลายทศวรรษที่ 1960s เป็นต้นมา และในปี 1974 ตลาดได้ย้ายไปยังตลาดนิวโคเวินท์การ์เดิน ห่างออกไปราว 9 กิโลเมตรในย่านไนน์เอล์มส์ อาคารตรงกลางเปิดใหม่ในฐานะศูนย์การค้าเมื่อปี 1980 จนถึงปัจจุบันได้กลายเป็นย่านท่องเที่ยวสำคัญของลอนดอน
คอเวินท์การ์เดินตั้งอยู่ระหว่างเขตเวสต์มินสเอตร์กับคามเดิน การเดินทางสะดวกที่สุดคือรถไฟใต้ดินสายพิคะดิลลีที่สถานีคอเวินท์การ์เดิน ที่ซึ่งตั้งแต่ปี 1907 เป็นช่วงเดินทาง 300 หลาจากสถานีเลสเตอร์สแควร์เป็นการเดินทางระหว่างสถานีที่สั้นที่สุดในรถไฟใต้ดินลอนดอน
ภูมิศาสตร์

ในอดีต เบดเฟิร์ดเอสเตท (Bedford Estate) ตีกรอบพื้นที่ของย่านคอเวินท์การ์เดินอยู่ในพื้นที่ระหว่างดรีวรีเลนทางตะวันออก เดอะสแตรนด์ทางใต้ เซนต์มาร์ทินส์เลนทางตะวันตก และลองเอเคอร์ทางเหนือ อย่างไรก็ตาม ในภายหลังพื้นที่ของคอเวินท์การ์เดินได้ขยายออกไปจนถึงไฮโฮลบรอน
สถานที่สำคัญ > รอยัลโอเปราเฮาส์

รอยัลโอเปราเฮาส์ (Royal Opera House) หรือรู้จักในชื่อ "คอเวินท์การ์เดิน" ก่อสร้างขึ้นภายใต้ชื่อ "เธียเทอร์รอยัล" (Theatre Royal) ในปี 1732 ผลงานออกแบบของเอดเวิร์ด เชเพิร์ด อาคารหลังปัจจุบันเป็นอาคารหลังที่สาม สร้างขึ้นหลังโรงอุปรากรเกิดเพลิงไหม้ไปในปี 1808 และ 1857 ส่วนฟาซาด, ทางเข้าโถง และออดิทอเรียมเป็นผลงานออกแบบของเอ็ดเวิร์ด บารี สร้างขึ้นตั้งแต่ปี 1858 ส่วนที่เหลือขอบอาคารล้วนสร้างขึ้นใหม่ด้วยงบประมาณ £178 ล้าน ในทศวรรษ 1990s ออดิทอเรียมหลักของโรงอุปรากรเป็นอาคารขึ้นทะเบียนอนุรักษ์เกรด I เช่นเดียวกับอดีตโถงบุปผา (Floral Hall) ของตลาดเก่า
สถานที่สำคัญ > คอเวินท์การ์เดินพีอาซซา

จัตุรัสใจกลางคอเวินท์การ์เดินคือ "คอเวินท์การ์เดิน" แต่ในบางครั้งก็เรียกกันว่า "คอเวินท์การ์เดินพีอาซซา" (Covent Garden Piazza) เพื่อไม่ให้สับสนกับชื่อของย่านโดยรวม จัตุรัสสร้างขึ้นมาตั้งแต่ราวปี 1630 และเป็นจัตุรัสสาธารณะแห่งแรกของลอนดอน สร้างขึ้นในลักษณะลานเปิดโล่งที่เรียกว่าพีอาซซา และนับตั้งแต่ปี 1635 เป็นต้นมา ได้มีที่อยู่อาศัยจำนวนมากสร้างขึ้นรายรอบ ทั้งที่อยู่อาศัยของขุนนางและกษัตริย์ ตลาดคอเวินท์การ์เดินเริ่มมีขึ้นทางตอนใต้ของจัตุรัส กระทั่งในปี 1830 ที่ซึ่งสร้างอาคารตลาดขึ้นมา จัตุรัสนี้ขึ้นชื่อในฐานะที่แสดงการแสดงสาธารณะแห่งหนึ่งของลอนดอน จัตุรัสนี้สร้างขึ้นมาเริ่มแรกโดยเอิร์ลที่สี่แห่งเบิดเฟิร์ด ฟรันซิส รัสเซิลล์ (Francis Russell) ออกแบบโดยอินิโก โจนส์ (Inigo Jones) ผลงานออกแบบของโจนส์ได้รับแนวทางมาจากปิอัซซาดาร์ม (Piazza d'Arme) ในทอสคานี, ปิอัซซาซานมาร์โกในเวนิส, ปิอัซซาซันทิสซิมาอันนูนซิอาตาในฟลอเรนซ์ และปลาสเดอวูฌในปารีส โดยมีตรงกลางของโครงการเป็นจัตุรัสโล่ง แนวคิดที่ใหม่ในลอนดอนนี้กลายเป็นต้นแบบและอิทธิพลสำคัญต่อการออกแบบเมืองลอนดอนในอนาคต เอสเตทต่าง ๆ ที่สร้างขึ้นในเวลาถัดมา เช่น ลาดโบรค และ กรอสเวเนอร์
สถานที่สำคัญ > ตลาดคอเวินท์การ์เดิน

บันทึกเกี่ยวกับ "ตลาดใหม่ในคอเวินท์การ์เดิน" (new market in Covent Garden) ที่เก่าแก่ที่สุดมาจากปี 1654 ที่ซึ่งผู้ค้าเริ่มตั้งแผงขายของกันริมรั้วสวนของบ้านเบดเฟิร์ด (Bedford House)
สถานที่สำคัญ > โบสถ์เซนท์พอลส์

โบสถ์เซนต์พอลส์ (St Paul's) หรือ แอคเทอส์ (Actors') สร้างขึ้นในปี 1633 ด้วยงบประมาณ £4,000 อุทิศแด่นักบุญพอล ไม่ทรายแน่ขัดว่าอาคารโบสถ์หลังเดิมหลงเหลือมาถึงปัจจุบันมากเพียงใดภายหลังถูเพลิงไหม้ไปในปี 1795 ระหว่างการทำนุบำรุงโดยธอมัส ฮาร์ดวิค พบว่าเสาที่เชื่อกันว่าเป็นของเดิมน่าจะสร้างขึ้นใหม่ในรัชสมัยกษัตริย์จอร์จหรือพระนางวิคตอเรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Charles Knight, บ.ก. (1843). "Covent Garden". London. Vol. 5. London: C. Knight & Co.
John Timbs (1867). "Covent Garden". Curiosities of London (2nd ed.). London: J.C. Hotten. OCLC 12878129.
Vic Gatrell (2013). "Covent Garden". The First Bohemians: Life and Art in London's Golden Age. Penguin UK. ISBN 978-0-7181-9582-3.
Covent Garden Community Association
Covent Garden London
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
คาฟเฟ

| --- | --- |
ผู้ออกแบบ: เจี้ย หยางชิง (贾扬清)
นักพัฒนา: Berkeley Vision and Learning Center

รุ่นเสถียร: 1.0    / 18 เมษายน 2017; 7 ปีก่อน (2017-04-18)
 
ที่เก็บข้อมูล:  github.com/BVLC/caffe  
ภาษาที่เขียน: ภาษาซีพลัสพลัส
ระบบปฏิบัติการ: ลินุกซ์, แมคโอเอส, วินโดวส์
ประเภท: ไลบรารีสำหรับการเรียนรู้เชิงลึก
สัญญาอนุญาต: BSD
เว็บไซต์: caffe.berkeleyvision.org
คาฟเฟ (อังกฤษ: Caffe) เป็นซอฟต์แวร์เฟรมเวิร์กสำหรับการพัฒนาโปรแกรมด้วยการเรียนรู้เชิงลึก พัฒนาขึ้นโดยมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ เป็นซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซภายใต้ BSD licenses เขียนขึ้นในภาษาซีพลัสพลัสโดยมีส่วนเชื่อมต่อกับภาษาไพทอน
ดูเพิ่ม

การเรียนรู้ของเครื่อง
การเรียนรู้เชิงลึก
ปัญญาประดิษฐ์
คาทอลิก

คาทอลิก (อังกฤษ: Catholic มาจากภาษากรีกคำว่า καθολικός) แปลว่า สากล ทั่วไป เป็นรูปแบบหนึ่งในศาสนาคริสต์ ที่มีแนวศรัทธา เทววิทยา หลักความเชื่อ พิธีกรรม จริยศาสตร์ จิตวิญญาณ พฤติกรรม เป็นลักษณะเฉพาะของตน ตลอดจนประชากรในนิกายนั้น
คำว่าคาทอลิก มีความหมายโดยสรุปได้ 3 อย่าง คือ
หมายถึง คริสตจักรโรมันคาทอลิกโดยเฉพาะ ซึ่งเป็นคริสตจักรที่มีพระสันตปาปาเป็นผู้นำ มีศาสนิกชนประมาณ 1 พันล้านคนทั่วโลก
หมายถึง นิกายในศาสนาคริสต์ ที่เรียกตนเองว่าคาทอลิกโดยรวม เช่น คริสตจักรโรมันคาทอลิก คริสตจักรคาทอลิกเก่า คริสตจักรคาทอลิกแห่งอัครทูต เป็นต้น
หมายถึง คุณสมบัติด้านความเป็นสากลของคริสตจักร คือเป็นประชาคมของผู้ที่เชื่อและยอมรับว่าพระเยซูเป็นพระผู้ไถ่ โดยไม่ได้หมายถึงการเชื่อตามคำสอนของโรมันคาทอลิก
ดูเพิ่ม

คริสตจักร
นิกายในศาสนาคริสต์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ
คอเลสเซเวแลม

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
ชื่อทางการค้า: Welchol, Cholestagel
AHFS/Drugs.com: โมโนกราฟ
MedlinePlus: a699050
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  B 
ช่องทางการรับยา: การรับประทาน
รหัส ATC: C10AC04 (WHO) 
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  In general: ℞ (Prescription only) 
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: ไม่ถูกดูดซึม
การจับกับโปรตีน: ไม่ถูกดูดซึม
การเปลี่ยนแปลงยา: ไม่ถูกดูดซึม
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: ไม่ถูกดูดซึม
การขับออก: อุจจาระ
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC Allylamine polymer with 1-chloro-2,3-epoxypropane, [6-(allylamino)-hexyl]trimethylammonium chloride and N-allyldecylamine, hydrochloride 
เลขทะเบียน CAS: 182815-44-7 Y
PubChem CID: 160051
DrugBank: DB00930 Y
ChemSpider: none
UNII: P4SG24WI5Q
KEGG: D03582 Y
ChEMBL: CHEMBL1201677 Y
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C31H67Cl3N4O
มวลต่อโมล: 618.24888 g/mol g·mol−1
  7Y (what is this?)  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
คอเลสเซเวแลม (อังกฤษ: Colesevelam) เป็นยาลดระดับไขมันในกระแสเลือดกลุ่มไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์ชนิดรับประทาน ถูกพัฒนาขึ้นโดยบริษัทเจลเท็กซ์ ฟาร์มาซูติคอลส์ (GelTex Pharmaceuticals) และหลังจากนั้นตัวยาดังกล่าวถูกถือครองสิทธิ์โดยบริษัทเจ็นไซม์ คอร์ปอเรชั่น (Genzyme Corporation) บริษัทด้านเทคโนโลยีชีวภาพสัญชาติอเมริกัน ปัจจุบันคอเลสเซเวแลมวางตลาดในสหรัฐอเมริกาภายใต้ชื่อการค้า Welchol ของบริษัท ไดอิจิ ซังเคียว (Daiichi Sankyo) และภายใต้ชื่อการค้า Cholestagel ของบริษัทเจ็นไซม์ ส่วนในแคนาดามีจำหน่ายในชื่อการค้า Lodalis ของบริษัทวาเลียนท์ ฟาร์มาซูติคอลส์ (Valeant Pharmaceuticals)
การใช้ประโยชน์ทางคลินิก

คอเลสเซเวแลมมีข้อบ่งใช้สำหรับลดระดับ low-density lipoprotein cholesterol (LDL-C) ในผู้ป่วยไขมันในเลือดสูง (hyperlipidemia) ในผู้ที่ควบคุมอาหารและออกกำลังกายแล้วไม่สามารถลดระดับคอเลสเตอรอลดังกล่าวลงได้ โดยพิจาณาใช้ในรักษาด้วยยาชนิดเดียว แลละนอกจากนี้คอเลสเซเวแลมยังช่วยในการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 อีกด้วย (type 2 diabetes mellitus) ทั้งนี้ อาจพิจารณาใช้คอเลสเซเวแลมร่วมกับยาลดไขมันในเลือดกลุ่มสแตติน ในผู้ที่ใช้ยาลดไขมันในเลือดเพียงชนิดเดียวแล้วไม่ได้ผล
คอเลสเซเวแลมเป็นหนึ่งในยาลดไขมันในกระแสเลือดกลุ่มไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์ ซึ่งเป็นหนึ่งในยาลดไขมันในเลือด 3 กลุ่มหลัก คือ สแตติน ไนอะซิน และไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์ โดยสแตตินถือเป็นยาลดไขมันในกระแสเลือดทางเลือกแรกที่ควรเลือกใช้ ทั้งนี้เนื่องจากมีหลักฐานเชิงประจักษ์ทางการแพทย์มากมายที่ให้ข้อมูลสนับสนุนว่าสแตตินเป็นยาลดระดับไขมันในเลือดเพียงกลุ่มเดียวที่มีผลลดความเสี่ยงต่อการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจได้ และก่อให้เกิดอาการไม่พึงประสงค์ที่น้อยกว่ายาลดไขมันในกระแสเลือดอีก 2 กลุ่มที่เหลือ คือ  ไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์ ซึ่งมักจะทำให้เกิดอาการท้องอืดและท้องผูก และกลุ่มไนอะซินมักจะทำให้เกิดผิวหนังแดง (skin flushing) ทำให้ผู้ป่วยไม่ให้ความร่วมมือในการใช้ยามากเท่าใดนัก
คอเลสเซเวแลมสามารถใช้ทดแทนคอเลสไตรามีนได้ในผู้ป่วยที่มีอาการท้องเสียเรื้อรังที่เป็นผลมาจากความผิดปกติของการดูดซึมกลับของกรดน้ำดี (bile acid diarrhea) ซึ่งเป็นอาการที่พบได้ในผู้ป่วยโรคลำไส้อักเสบโครห์น (Crohn's disease) หรือผู้ป่วยกลุ่มอาการหลังผ่าตัดถุงน้ำดี (postcholecystectomy syndrome)
โครงสร้างทางเคมี

คอเลสเซเวแลมเป็นยาที่เกิดจากการดัดแปลงโครงสร้างของโพลีอัลลิลเอมีน (polyallylamine) โดยการส้รางพันธะเชื่อมระหว่างโพลีอัลลิลเอมีนกับอิพิคลอโรไฮดริน (epichlorohydrin) จากนั้นจะสารประกอบเชิงซ้อนที่เกิดขึ้นจะถูกนไปทำปฏิกิริยากับโบรโมเดคาน (bromodecane) และ (6-โบรโมเฮกซิล)ไตรเอทิลแอมโมเนียมโบรไมด์ [(6-bromohexyl)trimethylammonium bromide]. โปรไมด์ไอออนจากสารประกอบทั้งสองชนิดจะเข้าไปแทนที่คลอไรด์ไอออนในสารประกอบเชิงซ้อนของโพลีอัลลิลเอมีนกับอิพิคลอโรไฮดริน และได้ผลิตภัณฑ์สุดท้ายเป็นคอเลสเซเวแลมในที่สุด
ผลิตภัณฑ์สุดท้ายที่เกิดขึ้นหลังเสร็จสิ้นกระบวนการทำปฏิกิริยาเพื่อสังเคราะห์คอเลสเซเวแลม ดังแสดงต่อไปนี้ :
กลไกการออกฤทธิ์

เป็นที่ทราบกันดีว่า คอเลสเซเวแลมเป็นายาลดไขมันในกลุ่มไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์ คอเลสเซเวแลมไฮโดรคลอไรด์เป็นยาที่ไม่สามารถถูกดูดซึมผ่านเยื่อบุทางเดินอาหารได้ โดยพอลิเมอร์ที่มีคุณสมบัติในการลดไขมันชนิดนี้จะออกฤทธิ์จับกับกรดน้ำดีในทางเดินอาหาร ทำให้น้ำดีเหล่านั้นไม่สามารถถูกดูดซึมกลับเข้าไปใช้ประโยชน์ได้อีก เมื่อปริมาณกรดน้ำดีในร่างกายลดน้อยลง เอนไซม์ตับที่มีชื่อว่า 7-α-hydroxylase จะถูกหลั่งออกมาเพื่อกระตุ้นให้เกิดการเปลี่ยนคอเลสเตอรอลให้กลายเป็นกรดน้ำดี ด้วยกลไกนี้ ทำให้ตับมีความต้องการคอเลสเตอรอลในปริมาณมากขึ้น ส่งผลให้เกิดการหลั่งและการทำงานของเอนไซม์ HMG-CoA reductase เพิ่มมากขึ้น ซึ่งเอนไซม์ดังกล่าวเป็นเอนไซม์ทีทำหน้าที่ในการสร้างคอเลสเตอรอล นอกจากนี้ ผลจากการที่ตับต้องการคอเลสเตอรอลมากขึ้น ทำให้มีการเพิ่มจำนวนของตัวรับ LDL-C ที่ผิวเซลล์ตับมากขึ้น เพื่อดึงเอาคอเลสเตอรอลในกระแสเลือดมาใช้ในการสังเคราะห์กรดน้ำดี ท้ายที่สุด ด้วยกลไกที่กล่าวมาดังข้างต้นจะส่งผลให้ระดับ LDL-C ในกระแสเลือดลดลงได้ในที่สุด อย่างไรก็ตาม ในผู้ป่วยบางรายอาจมีระดับไตรกลีเซอไรด์เพิ่มสูงขึ้นได้ในระหว่างการใช้คอเลสเซเวแลม
ในปัจจุบัน ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่า คอเลสเซเวแลมมีส่วนช่วยในการควบคุมระดับน้ำตาลในกระแสเลือดในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 หรือไม่ อย่างไรก็ตาม ข้อมูลที่มี ณ ปัจจุบัน สามารถพิสูจน์ให้เห็นได้อย่างเด่นชัดว่าคอเลสเซเวแลมนั้นมีพื้นที่ในการออกฤทธิ์อยู่ในบริเวณช่องทางเดินอาหาร ไม่ได้ถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกายแต่อย่างใด
การศึกษาทางคลินิก

นับตั้งแต่มีการค้นพบว่าคอเลสเซเวแลมสามารถลดระดับคอเลสเตอรอลรวม และ LDL-C ในระกายได้ และมีผลเพิ่มระดับ HDL-C ซึ่งเป็นคอเลสเตอรอลดีที่ร่างกายต้องการ ทำให้มีการศึกษาหลายการศึกษาที่ผ่านมาที่ทำการศึกษาถึงผลของคอเลสเซเวแลม รวมไปถึงยาชนิดอื่นในกลุ่มเดียวกัน ว่ามีผลในการป้องกันหรือลดความเสี่ยงต่อการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจ ซึ่งมีความเสี่ยงหนึ่งมาจากการมีระดับไขมันในเลือดสูงหรือไม่ ผลการศึกษาหลายการศึกษาให้ผลที่สอดคล้องกัน คือ นอกจากยากลดไขมันในกระแสเลือดกลุ่มสแตตินแล้ว ไม่มียาลดไขมันในกระแสเลือดกลุ่มอื่นใดที่มีผลลดความเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติการณ์ดังกล่าว ดังนั้น แนวทางการรักษาโรคไขมันในเลือดสูงในปัจจุบัน จึงแนะนำให้ใช้ยากลุ่มสแตตินเป็นทางเลือกแรก
ผลการศึกษาทางคลินิกที่ผ่านมาชี้ให้เห็นว่าการรับประทานคอเลสเซเวแลมวันละ 3,800-4,500 มิลลิกรัม สามารถลดระดับ LDL-C ได้ประมาณร้อยละ 15-18 ของค่า LDL-C พื้นฐานของผู้ป่วย, ลดระดับคอเลสเตอรอลรวมได้ประมาณร้อยละ 7-10 ของค่าคอเลสเตอรอลรวมพื้นฐานของผู้ป่วย และสามารถเพิ่ม HDL-C ได้ประมาณร้อยละ 3 ของค่า HDL-C พื้นฐานเดิมของผู้ป่วย
การใช้ยาสูตรผสมระหว่างคอลเลสเซเวแลมกับยาที่ออกฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ HMG-CoA reductase ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อยากลุ่มสแตติน สามารถเสริมฤทธิ์กันในการลดระดับคอเลสเตอรอลในกระแสเลือดได้
อาการไม่พึงประสงค์

ในการศึกษาทางคลินิกที่ดำเนินการศึกษาในผู้ป่วยจำนวน 1,400 คน ผลการศึกษาพบว่า อาการไม่พึงประสงค์ดังจะแสดงต่อไปนี้อาจเกิดขึ้นได้ในผู้ที่อยู่ระหว่างการใช้คอเลสเซเวแลม โดยรายละเอียดความถี่ของการเกิด คือ เกิดขึ้นได้บ่อยมาก (very common) สัดส่วนการเกิด คือ ตั้งแต่ 1 ใน 10 คนขึ้นไป, เกิดขึ้นได้บ่อย (common) สัดส่วนการเกิดตั้งแต่ 1 ใน 100 คนขึ้นไป, เกิดขึ้นได้ไม่บ่อยนัก (uncommon) สัดส่วนการเกิดตั้งแต่ 1 ใน 1000 คนขึ้นไป, เกิดขึ้นได้น้อย (rare) สัดส่วนการเกิดตั้งแต่ 1 ใน 10,000 คนขึ้นไป และเกิดขึ้นได้น้อยมาก (very rarely) สัดส่วนน้อยกว่า 1 ใน 10,000 คน
อาการข้างเคียงที่พบได้บ่อย แต่ต้องใช้วิธีการตรวจเฉพาะ : ระดับไตรกลีเซอไรด์ในกระแสเลือดเพิ่มขึ้น; เกิดขึ้นได้ไม่บ่อยนัก: ระดับเอนไซม์ทรานซามิเนส (transaminase) ในกระแสเลือดเพิ่มสูงขึ้น
อาการข้างเคียงทางระบบประสาทที่เกิดขึ้นได้บ่อย : ปวดศีรษะ
อาการข้างเคียงทางระบบทางเดินอาหารที่เกิดขึ้นได้บ่อยมาก : ท้องอืด, ท้องผูก; เกิดขึ้นได้บ่อย: คลื่นไส้, อาเจียน, ท้องเสีย, อาหารไม่ย่อย, ปวดท้อง, ลักษณะของอุจจาระผิดปกติ
อาการข้างเคียงทางกล้ามเนื้อและเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่เกิดขึ้นได้ไม่บ่อยนัก : ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ
อย่างไรก็ตาม อุบัติการณ์การเกิดภาวะท้องอืดและท้องเสียในการศึกษาทางคลินิกพบว่า ผู้ป่วยที่ได้รับยาหลอกนั้นมีอุบัติการณ์การเกิดที่สูงกว่า มีเพียงอาการท้องผูกและอาหารไม่ย่อยเท่านั้นที่พบว่ากลุ่มที่ได้รับคอเลสเซเวแลมมีอุบัติการณ์การเกิดสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับยาหลอกอย่างมีนัยสำคัญ แต่โดยส่วนใหญ่แล้วอาการข้างเคียงที่เกิดขึ้นมักมีความรุนแรงเพียงเล็กน้อยถึงปานกลาง ส่วนการใช้คอเลสเซเวแลมร่วมกับสแตตินนั้นยังไม่มีผลการศึกษาที่แสดงให้เห็นถึงอุบัติการณ์การเกิดอาการข้างเคียงต่าง ๆ ได้แน่ชัด
ดูเพิ่ม

คอเลสไตรามีน
คอเลสติแลน
คอเลกซ์แทรน
คอเลสติพอล