stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ผักบุ้ง
สายพันธุ์

ผักบุ้งจีนที่ขึ้นอยู่บนบก ลำต้นและใบสีเขียวอ่อน ยางน้อยกว่าผักบุ้งไทย เป็นผักบุ้งที่นิยมปลูกเป็นการค้า ในอินโดนีเซียใช้ทำผักบุ้งลวกราดน้ำยำ ในมาเลเซียมีผักบุ้งผัดกะปิ ซึ่งพบทางภาคใต้ของไทยด้วย นิยมใช้ทำผัดผักบุ้งไฟแดง ใส่ในแจ่วฮ้อน สุกี้ยากี้ กินกับหมูกระทะ ลวกใส่ในพระรามลงสรง
ผักบุ้งไทยหรือผักบุ้งน้ำ เป็นผักบุ้งที่ขึ้นอยู่ในน้ำ ทนน้ำท่วม ในไทยใช้ทำแกงส้ม แกงเทโพ ผัดกะปิ ลวกจิ้ม ผักพริกแกง ยำผักบุ้ง ใส่ในเย็นตาโฟ การปลูกผักบุ้งไทยจะเตรียมดินโดยปล่อยให้น้ำแห้ง ไถดินแบบไถนาปลูกข้าว แล้วนำต้นผักบุ้งไปปักไว้เป็นแถว ๆ พอเริ่มแตกจะค่อย ๆ ปล่อยน้ำเข้า ผักบุ้งจะโตหนีน้ำขึ้นมา
ผักบุ้งนา ลำต้นมีสีแดง ยอดเรียวเล็ก รสฝาด กินกับลาบ น้ำตกและอาหารอีสานอื่น ๆ ทำแกงส้มได้เช่นกัน
คมแสนคม

| คมแสนคม |
| --- | --- |
กำกับ: คุณาวุฒิ
เขียนบท: รังษี เทพวรสิน
บทภาพยนตร์: คุณาวุฒิ
นักแสดงนำ: ลือชัย นฤนาท วัลย์ลดา รุ้งวิไล
ลำดับภาพ: สัตตบุศย์
บริษัทผู้สร้าง: สหการภาพยนตร์ไทย  
วันฉาย: 14 สิงหาคม พ.ศ. 2507
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
คมแสนคม เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโลดโผน ขนาด 16 มม. พากย์สด ๆ สร้างโดยบริษัทสหการภาพยนตร์ไทย จากการกำกับของครูคุณาวุฒิ เจ้าของฉายา "เศรษฐีตุ๊กตาทอง" เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2507 นำแสดงโดยลือชัย นฤนาท และวัลย์ลดา รุ้งวิไล นางเอกใหม่ ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในชีวิตของ เดียร์ คมสัน เทพพิทักษ์ หรือชุมพร เทพพิทักษ์ อดีตนักแสดงและผู้กำกับระดับตำนานผู้ล่วงลับ ผู้เป็นพ่อของ หนุ่ม ศรราม เทพพิทักษ์ อดีตพระเอกและนักร้องชื่อดัง
โดยภาพยนตร์เรื่อง คมแสนคม ยังสามารถคว้ารางวัลจากงานประกาศรางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2507 เมื่อปี 2508 ได้ถึง 2 สาขาคือ บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (คุณาวุฒิ) และลำดับภาพยอดเยี่ยม (สัตตบุศย์)
นักแสดง

ลือชัย นฤนาท
วัลย์ลดา รุ้งวิไล
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผล |
| --- | --- | --- | --- |
| 2508 | รางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2507 | บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (คุณาวุฒิ) | ชนะ |
| 2508 | รางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2507 | ลำดับภาพยอดเยี่ยม (สัตตบุศย์) | ชนะ |
เกร็ด

เดิมภาพยนตร์เรื่อง คมแสนคม ได้มีการวางตัว น้อย ประจวบ ฤกษ์ยามดี เจ้าของฉายา "ดาวร้ายผู้น่ารัก" ให้ร่วมแสดง แต่ประจวบเกิดป่วยกระทันหัน ทำให้ลือชัย นฤนาท พระเอกของเรื่อง ที่เพิ่งออกจากเรือนจำได้แนะนำ เดียร์ คมสัน เทพพิทักษ์ รุ่นน้องที่รู้จักกันในเรือนจำให้คุณปริญญา ทัศนียกุล เจ้าของบริษัทสหการภาพยนตร์ไทยได้รู้จักพร้อมกับแนะนำให้คุณปริญญานำคมสันมาแสดงแทนประจวบ พร้อมกับตั้งชื่อในวงการให้ว่า ชุมพร เทพพิทักษ์ เพื่อให้คล้องกับประจวบ ฤกษ์ยามดี
สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ

| --- | --- |
Office of the Royal Development Projects Board
ตราสัญลักษณ์ของสำนักงาน
ภาพรวมสำนักงาน
ก่อตั้ง: 7 กันยายน พ.ศ. 2536; 31 ปีก่อน (2536-09-07)
สำนักงานก่อนหน้า: สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (พ.ศ. 2524 – พ.ศ. 2536)
ประเภท: ส่วนราชการ
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: 2012 ซอยอรุณอมรินทร์ 36 ถนนอรุณอมรินทร์ แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร 10700
บุคลากร: 204 คน (พ.ศ. 2552)
งบประมาณต่อปี: 911,686,900 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสำนักงาน: สุพร ตรีนรินทร์, เลขาธิการ พิชญดา หัศภาค, รองเลขาธิการ ศุภรัชต์ อินทราวุธ, รองเลขาธิการ ศศิพร ปาณิกบุตร, รักษาการรองเลขาธิการ
ต้นสังกัดสำนักงาน: นายกรัฐมนตรี
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสำนักงาน
สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ หรือ สำนักงาน กปร.เป็นส่วนราชการที่อยู่ในบังคับบัญชาขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี จัดตั้งขึ้นเป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2536 มีหน้าที่ในการดำเนินงานสนองพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ประสานงานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการดำเนินงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ที่มีประสิทธิภาพเพื่อประโยชน์สุขของประชาชน ต่อมาในการปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 จึงได้ย้ายมาเป็นส่วนราชการขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี
สำนักงาน กปร. มีบทบาทในการเผยแพร่องค์ความรู้ตามแนวพระราชดำริ และความสำเร็จด้านต่างๆ จากศูนย์ศึกษาการพัฒนาอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
สำนักงาน กปร. เดิมมีสำนักงานตั้งอยู่ในทำเนียบรัฐบาล ต่อมาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2554 จึงได้ย้ายสำนักงานมาตั้งอยู่ที่ซอยอรุณอมรินทร์ 36 เขตบางพลัด ที่ตั้งเดียวกับมูลนิธิชัยพัฒนา
คณะกรรมการ กปร.

คณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ หรือ คณะกรรมการ กปร. (Royal Projects Development Board) เป็นองค์กรพิเศษ ก่อตั้งเพื่อจัดการประสานงาน และจัดระบบรองรับการดำเนินงานสนองพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2524 โดยการริเริ่มของพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ พ.ศ. 2524 โดยมี สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ (สำนักงาน กปร.) ทำหน้าที่ด้านธุรการและบริหาร ของ กปร.
กปร. ก่อตั้งขึ้นเนื่องจาก แต่เดิมการดำเนินงานสนองพระราชดำริของหน่วยงานต่าง ๆ ที่เข้าไปเสริมโครงการต่าง ๆ ตามนโยบายของรัฐบาล เป็นไปในลักษณะต่างฝ่ายต่างทำ โดยไม่มีการประสานงานกับหน่วยอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง และไม่ได้เป็นประโยชน์สูงสุดตามแนวพระราชดำริที่ได้พระราชทานไว้
คณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ประกอบด้วย
นายกรัฐมนตรี เป็นประธานกรรมการ
กรรมการ ประกอบด้วย
ปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี
ปลัดกระทรวงการคลัง
ปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
ปลัดกระทรวงมหาดไทย
ปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
ราชเลขาธิการ
เลขาธิการนายกรัฐมนตรี
เลขาธิการคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
ผู้อำนวยการสำนักงบประมาณ
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ผู้บัญชาการทหารบก
รองราชเลขาธิการ ที่ราชเลขาธิการมอบหมาย จำนวน 1 คน
กรรมการและเลขานุการ
เลขาธิการ กปร.
กรรมการและผู้ช่วยเลขานุการ
รองเลขาธิการ กปร.
ที่ปรึกษาด้านการประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ (สำนักงาน กปร.)
เจ้าหน้าที่สำนักราชเลขาธิการ ที่ราชเลขาธิการมอบหมาย จำนวน 1 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
| ด ค กส่วนราชการหรือหน่วยงานในบังคับบัญชาของนายกรัฐมนตรี |
| --- | --- | --- |
| ส่วนราชการ |  ศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้  สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ  สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ  สำนักงานตำรวจแห่งชาติ  สำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน  สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ  สำนักงานราชบัณฑิตยสภา  |  |
| องค์การมหาชน |  สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก  สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจเพื่อสังคม  องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย  สำนักงานสภาเกษตรกรแห่งชาติ  |  |
 หมวดหมู่  สำนักนายกรัฐมนตรีไทย
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์แอลเบเนีย

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
เจ้าหญิงพระคู่ครองแห่งแอลเบเนีย
| Picture | Name | Father | Birth | Marriage | Became Consort | Ceased to be Consort | Death | Spouse |
|  | คอมเมนา เนมานจิก | สเตฟาน เนมานจา | - | 1202 | 1202 | - | - | ดิมิเตอร์ โปรโกนิ |
สมเด็จพระราชินีแห่งแอลเบเนีย
|  | มาการ์เร็ตแห่งเบอร์กันดี | เออดส์แห่งเบอร์กันดี | 1250 | 18 พฤศจิกายน 1268 | กุมภาพันธ์ 1272 husband took title | 7 มกราคม 1285 พระสวามีสวรรคต | 4 September 1308 | ชาร์ลส์ที่ 1 |
|  | มาเรียแห่งฮังการี | สมเด็จพระเจ้าสตีเฟนที่ 5 แห่งฮังการี | 1257 | May/June 1270 | 7 January 1285 husband's ascension | 1294 husband relinquish title | 25 March 1323 | ชาร์ลส์ที่ 2 |
ท่านผู้หญิงแห่งแอลเบเนีย
|  | Thamar Angelina Komnene | Nikephoros I Komnenos Doukas | ? | 1296 | 1296 | 1309 divorce | 1311 | ฟิลิปที่ 1 |
|  | Catherine of Achaea | Charles of Valois | 1303 | 29 July 1313 | 29 July 1313 | 26 December 1331 husband death | 1346 | ฟิลิปที่ 1 |
ดัชเชสแห่งดูราสโซ
|  | Agnes de Périgord | Henry VII, Count of Périgord | ? | 14 November 1321 | 1332 husband's ascension | 5 April 1336 husband's death | 1345 | John of Durazzo |
|  | มาเรียแห่งคาราเบรีย | Charles, Duke of Calabria | May 1329 | 21 April 1343 | 21 April 1343 | 23 January 1348 husband death | 20 May 1366 | Charles of Durazzo |
|  | Louis of Navarre reign as co-Duke | Philip III of Navarre | 1341 | 1366 | 1366 | 1294 end of Angevin rule | 1376 | Joanna |
เจ้าหญิงพระคู่ครองแห่งแอลเบเนีย
|  | วอยซาวา บัลสิก | พระเจ้าบัลซาที่ 1 แห่งเซตา | ? | 1370 | 1370 | 1382 husband's deposition | ? | คาร์โล โทเปีย 1st reign |
|  | คอมนินา | จอห์น คอมเมนอส อาเซน | ? | 1372 | 1382 husband's ascension | 18 September 1385 husband's death | 1396 | บัลซาที่ 2 |
|  | วอยซาวา บัลสิก | พระเจ้าบัลซาที่ 1 แห่งเซตา | ? | 1370 | 18 September 1385 husband's ascension | 1387 husband's death | 1396 | คาร์โล โทเปีย 2nd reign |
|  | เธโอโดรา บรันโกวิก | บรันโกวิก | ? | ? | ? | ? | ? | เกิร์ก โทเปีย |
|  | แอนโดรนิก | เกิร์ก อาเรียนิต คอมเนนิ | ? | ? | ? | ? | ? | สกันเดอร์เบิร์ก |
|  | โซฟีแห่งคอนบูร์ก-วัลเดนบูร์ก | Hereditary Prince Victor of Schönburg-Waldenburg | 21 May 1885 | 30 November 1906 | 7 March 1914 husband's ascension | 3 September 1914 husband exiled | 3 February 1936 | เจ้าชายวิลเลียมแห่งแอลเบเนีย |
สมเด็จพระราชินีแห่งแอลเบเนีย
|  | เจอราลดีน | กิวลา แอปปอนยี เดอ นากี แอปปอนยี | 6 สิงหาคม 1915 | 27 เมษายน 1938 | 27 เมษายน 1938 | 7 เมษายน 1939 พระสวามีสละราชสมบัติ | 22 ตุลาคม 2002 | พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย |
|  | เอเลนาแห่งมอนเตรเนโกร | พระเจ้านิโคลาแห่งมอนเตรเนโกร | 8 January 1873 | 24 October 1896 | 16 April 1939 husband claimed title | 3 September 1943 husband renounced title | 28 November 1952 | พระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี |
น้ำแม่อิง

| น้ำแม่อิง |
| --- | --- |
กว๊านพะเยา หนึ่งในบริเวณที่น้ำแม่อิงไหลผ่าน
ระบบอุทกวิทยา
แอ่งสมุทร: มหาสมุทรแปซิฟิก
ระบบแม่น้ำ: ระบบแม่น้ำโขง
ลุ่มน้ำประธาน: ลุ่มน้ำอิง
ชื่อแหล่งน้ำ: น้ำแม่อิง
ข้อมูลทั่วไป
ความยาว: 260 กม.
ต้นน้ำ: หนองเล็งทราย
ที่ตั้งของต้นน้ำ: จังหวัดพะเยา
ท้ายน้ำ: แม่น้ำโขง
ที่ตั้งของท้ายน้ำ: จังหวัดเชียงราย
แผนที่

น้ำแม่อิง (ไทยถิ่นเหนือ: ) เป็นแม่น้ำสายหลักของจังหวัดเชียงรายและจังหวัดพะเยา เป็นเพียงหนึ่งในแม่น้ำไม่กี่สายในประเทศที่ไหลย้อนขึ้นทางทิศเหนือ น้ำแม่อิงเป็นลำน้ำสาขาสายหนึ่งของแม่น้ำโขง โดยไหลลงแม่น้ำโขงที่บ้านปากอิง หมู่ที่ 16 ตำบลศรีดอนชัย อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย
เส้นทาง

น้ำแม่อิงมีต้นกำเนิดมาจากทิวเขาผีปันน้ำ  หลังจากนั้นไหลผ่านอำเภอแม่ใจ  ผ่านกว๊านพะเยา  ผ่าน อำเภอเมืองพะเยา อำเภอดอกคำใต้ อำเภอภูกามยาว อำเภอจุน  เข้าสู่ จังหวัดเชียงรายทางอำเภอป่าแดด อำเภอเทิง อำเภอขุนตาล อำเภอพญาเม็งราย  และไหลลงสู่แม่น้ำโขงที่บ้านปากอิง อำเภอเชียงของ
ความสำคัญ

น้ำแม่อิงเป็นแม่น้ำสายหลักของอำเภอที่น้ำแม่อิงไหลผ่าน มีที่ราบลุ่มตามลำน้ำเป็นจำนวนมาก  ซึ่งเป็นแหล่งเพาะปลูกชั้นดีให้แก่เกษตรกรในพื้นที่  นอกจากนี้ยังมีชุมชนทั้งในปัจจุบันและในอดีตที่มีการตั้งชุมชนตามลำน้ำ ซึ่งเรียกว่า  เวียง  เช่น เวียงพะเยา  เวียงเทิง  เวียงเชียงของ  โดยได้มีการพบโบราณสถานตามลำน้ำอิงเป็นจำนวนมาก  รวมไปถึงพบก้อนอิฐ  และเศษเครื่องใช้และภาชนะโบราณตามแนวลำน้ำอิงเป็นจำนวนมาก
โครงการพัฒนาลุ่มน้ำอิง

ในอดีตมีการนำเสนอโครงการพัฒนาน้ำแม่อิง คือ โครงการ กก  อิง  น่าน  เป็นโครงการผันน้ำจากแม่น้ำโขงลงสู่แม่น้ำน่านโดยผ่านน้ำแม่อิง  แต่ประชาชนในพื้นที่คัดค้านเพราะเป็นการทำลายน้ำแม่อิง  เพราะโครงการนี้  จะทำการเปลี่ยนเส้นทางเดินของแม่น้ำให้ไหลย้อนกลับจากทิศเหนือลงทิศใต้ทั้งที่น้ำแม่อิงเป็นแม่น้ำที่ไหลจากทิศใต้ขึ้นทางทิศเหนือ  และได้มีการยุติโครงการไปในที่สุด
ปัญหาของน้ำแม่อิงในปัจจุบัน

เนื่องจากมีการดูดทรายจากน้ำแม่อิงมาใช้อย่างมากทำให้ปัจจุบันน้ำอิงตื้นเขิน ไม่สามารถกักเก็บน้ำไว้ใช้ในฤดูแล้งได้อย่างเพียงพอ ทำให้เกษตรกรที่ใช้น้ำอิงเพื่อทำการเกษตรไม่มีน้ำเพียงพอในการเพาะปลูก นอกจากนั้นยังส่งผลทำให้ปลาในน้ำแม่อิงลดน้อยลงจนน่าเป็นห่วงว่าในอนาคตปลาบางชนิดอาจสูญพันธุ์ไปจากน้ำแม่อิงได้
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ น้ำแม่อิง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
20°12′19″N 100°27′03″E﻿ / ﻿20.205278°N 100.450833°E﻿ / 20.205278; 100.450833
| ด ค กลำน้ำสำคัญในประเทศไทย แบ่งตามภูมิภาค |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  กก  กวง  กลาง  ขาน  โขง  คำ  แควน้อย  งัด  งาว  จัน  จาง  แจ่ม  ตุ๋ย  ตื่น  แตง  น่าน  ปาด  ปาย  ปิง  ปี้  ฝาง  มอก (ฝากระดาน)  เมย  ยม  ยวม  รวก  รำพัน  ลาว  ลี้  วัง  วังทอง  สรวย  สรอย  สาย  สาละวิน  อิง 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ก่ำ  ขะยุง  โขง  คันฉู  ชี (แม่น้ำ)  ชี (ลำน้ำ)  เชิงไกร (เชียงไกร)  เชิญ  เซบก  เซบาย  โดมใหญ่  โดมน้อย  ตะคอง  นางรอง  บางทราย  บังมุก  บังอี่  ปลายมาศ  ปาว  พรม  พระเพลิง  พอง  พุง (กุดบาก)  โพง  มูล  ยาม  ยัง  เลย  สงคราม  หลวง (ภูวัด)  เหือง  อูน 
ภาคกลาง:  กระเสียว  ขอนแก่น  แควน้อย  เจ้าพระยา  ทับเสลา  ท่าจีน  น้อย  ป่าสัก  พุง  โพ  มวกเหล็ก  ลพบุรี  สนธิ  สะแกกรัง (แม่วงก์–วังม้า–ตากแดด) 
ภาคตะวันออก:  จันทบุรี  ท่าลาด  นครนายก  น้ำใส  บางปะกง (ปราจีนบุรี)  ประแสร์  พรมโหด  พระปรง  พระพุทธ  พระสทึง  พังราด  เมืองตราด  ยาง (พระยาธาร)  ระบม  ระยอง  ลึก  วังโตนด  เวฬุ  สียัด  โสมง  หนุมาน 
ภาคตะวันตก:  กุย  ขาแข้ง  แควน้อย  แควใหญ่  ตะเพิน  ประจัน  ปราณบุรี  เพชรบุรี  ภาชี  แม่กลอง 
ภาคใต้:  กระบี่  กระบุรี (ปากจั่น)  กลาย  โก-ลก  ตรัง  ตะกั่วป่า  ตาปี  ท่าตะเภา (ชุมพร)  ท่าแนะ (ประ)  ท่ามะเดื่อ  เทพา  นาทวี  บางนรา  ปัตตานี  ปะเหลียน  ป่าบอน  ปากพนัง  พุมดวง (สก–คีรีรัฐ)  รัตภูมิ (ภูมี)  ละอุ่น  สายบุรี  หลังสวน  อู่ตะเภา
สอยดาว สาวเดือน

สำหรับละครโทรทัศน์จากบทประพันธ์นี้ในปัจจุบัน ดูที่ เลือดเจ้าพระยา
| สอยดาว สาวเดือน |
| --- | --- |
กำกับ: ฉลอง ภักดีวิจิตร
เขียนบท: นวนิยาย: แพร ชมพู (รัชนี จันทรังษี) 
นักแสดงนำ: ชนะ ศรีอุบล เพชรา เชาวราษฎร์ มิตร ชัยบัญชา โสภา สถาพร  ขวัญตา บัวเปลี่ยนสี ชฎาพร วชิระปราณี จิรศักดิ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา จำรูญ หนวดจิ๋ม หม่อมหลวงรุจิรา อิศรางกูร นฤพนธ์ ดุริยะพันธ์ สรพงศ์ ชาตรี
กำกับภาพ: ดรรชนี
ดนตรีประกอบ: สอยดาวสาวเดือน โดย สง่า อารัมภีร์ ขับร้องโดย นฤพนธ์ ดุริยะพันธ์
ผู้จัดจำหน่าย: บูรพาศิลป์ภาพยนตร์
วันฉาย: 22 สิงหาคม พ.ศ. 2512 โรงภาพยนตร์เอ็มไพร์
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
สอยดาว สาวเดือน เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2512 สร้างมาจากบทประพันธ์ชื่อเดียวกันของ แพร ชมพู (รัชนี จันทรังษี) โดยมี ชนะ ศรีอุบล, เพชรา เชาวราษฎร์, มิตร ชัยบัญชา และจำรูญ หนวดจิ๋ม แสดงนำ กำกับการแสดงโดย ฉลอง ภักดีวิจิตร นับเป็นผลงานการกำกับภาพยนตร์เป็นเรื่องที่ 3 ของฉลอง และยังเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกด้วยที่ สรพงศ์ ชาตรี ได้แสดง โดยรับบทเป็นตัวประกอบที่ไม่มีบทพูดในช่วงต้นเรื่อง
ต่อมาได้ถูกนำมาสร้างใหม่เป็นละครโทรทัศน์ออกอากาศในปี พ.ศ. 2512 ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 แสดงนำโดย ชุมพร เทพพิทักษ์, บุปผา สายชล, ศิริพร วงศ์สวัสดิ์ และกำธร สุวรรณปิยะศิริ จากนั้นได้นำมาสร้างใหม่เป็นละครโทรทัศน์อีก 2 ครั้ง ทางช่อง 7 เอชดี ในปี พ.ศ. 2556 และช่อง 3 เอชดี ในปี พ.ศ. 2566 โดย 2 ครั้งหลังนี้ใช้ชื่อว่า เลือดเจ้าพระยา
เนื้อเรื่อง > ภาพยนตร์

ลานเท อยุธยา สมิง (ชนะ) เด็กหนุ่มแห่งบ้านลานเทยิงคนตายเพื่อชำระแค้นให้กับพ่อแม่ตัวเองที่ถูกฆ่าตาย สมิงได้รับบาดเจ็บและหลบหนีเข้ามาอาศัยอยู่ในบ้าน ผู้ใหญ่ธง (จำรูญ) ศรีนวล (เพชรา) ลูกสาวเพียงคนเดียวของผู้ใหญ่ธง ที่เก่งการร้องลำตัดจนมีชื่อเสียงลือเลื่อง จนได้รับฉายาว่า เจ้าแม่ลานเท ก็เป็นที่หมายปองของสมิง แม้ศรีนวลจะเห็นว่าสมิงเป็นเพียงเพื่อนชายที่แสนดีก็ตาม
เลอสรร หรือ คุณหนึ่ง (มิตร) ลูกชายเพียงคนเดียวของท่านข้าหลวงเมืองอยุธยา เมื่อปิดเทอมได้เดินทางมาที่ลานเทเพื่อหาประสบการณ์ คุณหนึ่งได้พบเจอทั้งสมิงและศรีนวล คุณหนึ่งแอบรักกับศรีนวล จนกระทั่งทั้งคู่ลักลอบได้เสียกัน มีแต่เพียงผู้ใหญ่ธงและสมิงเท่านั้นที่รับรู้เรื่อง คุณหนึ่งสัญญาว่าเมื่อเรียนจบแล้ว จะกลับมาแต่งงานกับศรีนวล แต่ทว่า เมื่อกลับถึงกรุงเทพฯ คุณนาย แม่ของคุณหนึ่งกลับไม่ยินยอม พร้อมกับบีบบังคับให้คุณหนึ่งแต่งงานกับ สร้อยเพชร (ชฎาพร) ลูกสาวของเพื่อนสนิทตัวเอง ศรีนวลตั้งท้องลูกของเลอสรร จนคลอดออกมาเป็นผู้หญิงชื่อ สอยดาว (โสภา) ขณะที่คุณหนึ่งก็มีลูกสาวกับสร้อยเพชร ชื่อ สาวเดือน (ขวัญตา)
20 ปีผ่านไป เมื่อคุณหนึ่งกลายเป็นนายตำรวจใหญ่ คุณหนึ่งได้รับคำสั่งให้เดินทางไปลานเท เพื่อตามจับ สมิง ซึ่งหนีหมายจับและกลายเป็นโจรชื่อดัง และ ณ ที่นั่นเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในอดีตจึงฟื้นคืนมา
นักแสดง > ภาพยนตร์ พ.ศ. 2512

ชนะ ศรีอุบล รับบท สมิง
เพชรา เชาวราษฎร์ รับบท ศรีนวล
มิตร ชัยบัญชา รับบท เลอสรร
โสภา สถาพร รับบท สอยดาว
ขวัญตา บัวเปลี่ยนสี รับบท สาวเดือน
ชฎาพร วชิระปราณี รับบท สร้อยเพชร
จิรศักดิ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา รับบท เกียรติกล้า
จำรูญ หนวดจิ๋ม รับบท ผู้ใหญ่ธง
หม่อมหลวงรุจิรา อิศรางกูร รับบท ท่านข้าหลวงเมืองอยุธยา
สรพงศ์ ชาตรี (ภาพยนตร์เรื่องแรก โดยรับบทเป็นตัวประกอบในช่วงต้นเรื่อง)
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพยนตร์ สอยดาว สาวเดือน (2512) เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เพลงประกอบภาพยนตร์ สอยดาว สาวเดือน (2512)[ลิงก์เสีย]
โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง

| โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง> ภูมิศาสตร์ |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: 20 หมู่ 8 ตำบลไสหร้า อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช 80150
หน่วยงาน
รูปแบบทุน: รัฐบาล
ประเภท: โรงพยาบาลชุมชน
เครือข่าย: โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช
บริการสุขภาพ
จำนวนเตียง: 90 เตียง
ประวัติ
เปิดให้บริการ: 1 มีนาคม พ.ศ. 2522; 45 ปีก่อน (2522-03-01)
ลิงก์
เว็บไซต์: chawanghosp.moph.go.th
โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง เป็นโรงพยาบาลชุมชนในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข ตั้งอยู่เลขที่ 20 หมู่ที่ 8 ตำบลไสหร้า อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช เนื้อที่ 68 ไร่ 1 ตารางวา ก่อสร้างด้วยเงินมูลนิธิโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช ที่รัฐบาลและประชาชนทั่วประเทศได้ร่วมกันก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2520 ในสมัยรัฐบาลนายกรัฐมนตรีศาสตราจาย์ธานินทร์ กรัยวิเชียร เพื่อสร้างโรงพยาบาลในการให้บริการแก่ประชาชน ผู้เจ็บป่วยในท้องถิ่นทุรกันดารห่างไกลการคมนาคม และเพื่อเพื่อน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวายเป็นของขวัญแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) เนื่องในวโรกาสพระราชพิธีอภิเษกสมรส 3 มกราคม พ.ศ. 2520 และทรงดำรงตำแหน่งนายกกิตติมศักดิ์ของมูลนิธิโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช
ประวัติ

ดูเพิ่ม: โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช
โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง  เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นโรงพยาบาลขนาด 30 เตียง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว  (เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) ได้เสด็จพระราชดำเนินทรงวางศิลาฤกษ์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2520 โดยห้างหุ้นส่วนจำกัดสุธนก่อสร้างและการค้า เป็นผู้รับเหมาดำเนินการในการก่อสร้าง ในวงเงินงบประมาณ 8,680,000.- บาท (แปดล้านหกแสนแปดหมื่นบาทถ้วน) การก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อปลาย พ.ศ. 2521 เริ่มเปิดบริการแก่ประชาชนในเดือนกุมภาพันธ์  พ.ศ. 2522 จนกระทั่งถึง วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2522 ก็ทรงได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) เสด็จพระราชดำเนิน ทรงเปิดโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง อย่างเป็นทางการ
ก่อนที่โรงพยาบาลจะเปิดทำการในสถานที่ใหม่ที่ ตำบลไสหร้า (ที่ตั้งของโรงพยาบาลในปัจจุบัน) เจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลส่วนใหญ่ ปฏิบัติงานที่ศูนย์การแพทย์ อำเภอฉวาง ซึ่งตั้งอยู่ ณ สำนักงานสาธารณสุขอำเภอฉวาง ในปัจจุบัน ในครั้งนั้นมีนายแพทย์จรูญ เค้าไพบูลย์ เป็นผู้อำนวยการศูนย์การแพทย์ ได้ย้ายมาปฏิบัติงานที่โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง ที่ตั้งอยู่ ณ ตำบลไสหร้า และนายแพทย์จรูญ เค้าไพบูลย์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการคนแรก ใน พ.ศ. 2522 จากการให้บริการแก่ประชาชนตั้งแต่ พ.ศ. 2522 เป็นต้นมา ปริมาณของผู้รับบริการได้เพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับ  จนกระทั่งในปี  พ.ศ. 2525 ได้รับการยกฐานะจากโรงพยาบาลชุมชน ขนาด 30 เตียง ขึ้นเป็นโรงพยาบาลชุมชน ขนาด 60 เตียง จนถึง พ.ศ. 2541 จึงได้ยกฐานะขึ้นอีกครั้ง เป็นโรงพยาบาลชุมชนขนาด 90 เตียง ถึงปัจจุบัน
ทำเนียบผู้บริหาร

ตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง จนถึงปัจจุบัน โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง มีผู้อำนวยการ  9 ท่าน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |
| 1 | นพ.จรูญ เค้าไพบูลย์ | 1 มีนาคม 2522 | 10 มกราคม 2523 |  |
| 2 | นพ.วิพุธ พูลเจริญ | 1 มีนาคม 2523 | 6 เมษายน 2524 |  |
| 3 | นพ.เจริญ วงศ์วรเชษฐ์ | 7 เมษายน 2524 | 1 เมษายน 2525 |  |
| 4 | นพ.สมพงษ์ สูงสว่าง | 2 เมษายน 2525 | 26 พฤษภาคม 2529 |  |
| 5 | นพ.โกวิทย์ วระพงษ์สิทธิกุล | 27 พฤษภาคม 2529 | 11 ธันวาคม 2541 | แพทย์ชนบทดีเด่น  พ.ศ. 2541, ถึงแก่อนิจกรรมจากเหตุเครื่องบินของการบินไทย   เที่ยวบิน ทีจี 261 ประสบอุบัติเหตุตกบริเวณใกล้สนามบินสุราษฏร์ธานี เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2541 |
| 6 | นพ.พิทยา ศรแผลง | 14 ธันวาคม 2541 | 31 สิงหาคม 2544 |  |
| 7 | นพ.กรีฑา ต่อสุวรรณ | 1 กันยายน 2544 | 31 มีนาคม 2548 |  |
| 8 | นพ.วิรุฬ ลิ้มสวาท | 1 เมษายน 2548 |  |  |
| 9 | นพ.วินัย ตันติธนพร | ปัจจุบัน |  |  |
ดูเพิ่ม

โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง ที่เฟซบุ๊ก
http://www.cp-hosp.or.th/v1/thai_version/cha_wang/index.htm เก็บถาวร 2009-08-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.cp-hosp.or.th/display/index.php เก็บถาวร 2009-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน มูลนิธิโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช
เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลคัพ

| --- | --- |
กีฬา: วอลเลย์บอล
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1994
จำนวนทีม: 14
ประเทศ:  ตุรกี
ทวีป:  ยุโรป
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: เฟแนร์บาห์แช (4 สมัย)
ทีมชนะเลิศสูงสุด: วาคึฟบังค์ เอจซาจือบาซือ (9 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: TRT Spor Yıldız
สปอนเซอร์: แอกซ่า
เว็บไซต์: เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
เตอร์กิชวูแมนส์วอลเลย์บอลคัพ (ตุรกี: Türkiye Kadınlar Voleybol Kupası) เป็นเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลคัพประจำปีของประเทศตุรกี การแข่งขันอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์วอลเลย์บอลตุรกี และจัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1994
สโมสรที่ชนะเลิศในปัจจุบันคือ เฟแนร์บาห์แช และสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือ เอจซาจือบาซือ และวาคึฟบังค์ซึ่งชนะเลิศ 9 สมัย
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ

| ฤดูกาล | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |

| 1994–95 | วาคึฟบังค์อังการา | เบชิกทัช |

| 1995–96 | แอมลัก บันกาซี | เบชิกทัช |

| 1996–97 | วาคึฟบังค์อังการา | เบชิกทัช |

| 1997–98 | วาคึฟบังค์อังการา | เอจซาจือบาซือ |

| 1998–99 | เอจซาจือบาซือ | เอนกา |

| 1999–00 | เอจซาจือบาซือ | วาคึฟบังค์กือเนชซีกอร์ตา |

| 2000–01 | เอจซาจือบาซือ | วาคึฟบังค์กือเนชซีกอร์ตา |

| 2001–02 | เอจซาจือบาซือ | เยซีลยืร์ต |

| 2002–03 | เอจซาจือบาซือ | ตืร์กเตเลกอม |

2003–04: ไม่จัดขึ้น

2004–05: ไม่จัดขึ้น

2005–06: ไม่จัดขึ้น

2006–07: ไม่จัดขึ้น

2007–08: ไม่จัดขึ้น

| 2008–09 | เอจซาจือบาซือ แซนทีวา | เฟแนร์บาห์แชอากีบาเดม |

| 2009–10 | เฟแนร์บาห์แชอากีบาเดม | วาคึฟบังค์กือเนชซีกอร์ตาตืร์กเตเลกอม |

| 2010–11 | เอจซาจือบาซือ วีตรา | นิลูเฟอร์ เบเลดิเยสปอร์ |

| 2011–12 | เอจซาจือบาซือ วีตรา | กาลาทาซาไร |

| 2012–13 | วาคึฟบังค์ | เอจซาจือบาซือ วีตรา |

| 2013–14 | วาคึฟบังค์ | เฟแนร์บาห์แช |

| 2014–15 | เฟแนร์บาห์แชกรุนดิก | วาคึฟบังค์ |

2015–16: ไม่จัดขึ้น
| 2016–17 | เฟแนร์บาห์แชกรุนดิก | วาคึฟบังค์ |
| 2017–18 | วาคึฟบังค์ | เอจซาจือบาซือ วีตรา |
| 2018–19 | เอจซาจือบาซือ วีตรา | เฟแนร์บาห์แช โอแพต |
2019–20: ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
| 2020–21 | วาคึฟบังค์ | เอจซาจือบาซือ วีตรา |
| 2021–22 | วาคึฟบังค์ | เฟแนร์บาห์แช โอแพต |
| 2022–23 | วาคึฟบังค์ | เฟแนร์บาห์แช โอแพต |
| 2023–24 | เฟแนร์บาห์แช เมดีคานา | เอจซาจือบาซือ ไดนาวิต |
จำนวนครั้งที่ชนะเลิศ

| ทีม | ชนะเลิศ |
| --- | --- |
วาคึฟบังค์: 9
เอจซาจือบาซือ: 9
เฟแนร์บาห์แช: 4
แอมลัก บันกาซี: 1
ผู้เล่นทรงคุณค่า

2014 –  เกิซเด เคอร์ดาร์ (วาคึฟบังค์)
2015 –  คิม ย็อน-คย็อง (เฟแนร์บาห์แช)
2017 –  เอดา แอร์แดม (เฟแนร์บาห์แช)
2018 –  จู ถิง (วาคึฟบังค์)
2019 –  ตียานา บอชคอวิช (เอจซาจือบาซือ)
2021 –  เซฮ์รา กือเนช (วาคึฟบังค์)
2022 –  อิสซาเบลล์ ฮาก (วาคึฟบังค์)
2023 –  ปาโอลา เอโกนู (วาคึฟบังค์)
2024 –  เมลิสซา วาร์กัส (เฟแนร์บาห์แช)
ดูเพิ่ม

เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลลีก
เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลซูเปอร์คัพ
โรงเรียนองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่

| โรงเรียนองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่   Krabi Provincial Administrative Organization School |
| --- | --- |


459 ถนนท่าเรือ ตำบลไสไทย อำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ 81000 ประเทศไทย
พิกัด: 8°03′36″N 98°54′11″E﻿ / ﻿8.059999°N 98.903096°E﻿ / 8.059999; 98.903096
ข้อมูล
ชื่ออื่น: เคพาวส์, กะเพรา
ประเภท: รัฐ (องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น)
ผู้ก่อตั้ง: สมศักดิ์ กิตติธรกุล
การกำกับดูแล: องค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่
ผู้อำนวยการ: บุษกร หอกุล   ปีการศึกษา 2563 - ปัจจุบัน
ระดับชั้น: ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6
เพศ: โรงเรียนสหศึกษา
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน: ภาษาที่โรงเรียนได้จัดสอน   ภาษาไทย  ภาษาอังกฤษ  ภาษาจีน
สี:    สีเขียว-สีขาว
เพลง: มาร์ชโรงเรียนอบจ. กระบี่
วันก่อตั้ง: 31 สิงหาคม 2554 (13 ปี 150 วัน)
เว็บไซต์: kpaos.ac.th
 
โรงเรียนองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ (อังกฤษ: Krabi Provincial Administrative Organization School ; KPAOS) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ เดิมตั้งอยู่ที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ที่เดิม ภายหลังได้ย้ายมาตั้งอยู่ที่ 459 ถนนท่าเรือ ตำบลไสไทย อำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ โรงเรียนก่อตั้งขึ้นตามนโยบายที่แถลงต่อสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ และ วิสัยทัศน์องค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ “เมืองน่าอยู่ เศรษฐกิจก้าวหน้า สังคมพัฒนา การศึกษาก้าวไกล”