stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต

| ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: บันไดนัมโคสตูดิโอส์ โซระ ลิมิเต็ด
ผู้จัดจำหน่าย: นินเท็นโด
กำกับ: มาซาฮิโระ ซากูไร
อำนวยการผลิต: ชินยะ ไซโต โยชิโตะ ฮิงูจิ
โปรแกรมเมอร์: เทตสึยะ โอตางูโระ
ศิลปิน: ยูซูเกะ นากาโนะ
แต่งเพลง: ฮิเดกิ ซากาโมโตะ
ชุด: ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส
เครื่องเล่น: นินเท็นโด สวิตช์
วางจำหน่าย: 7 ธันวาคม 2018
แนว: ต่อสู้
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, หลายผู้เล่น
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต (อังกฤษ: Super Smash Bros. Ultimate) เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้ข้ามฝั่งในปี 2018 พัฒนาโดยบันไดนัมโคสตูดิโอส์และ โซระ ลิมิเต็ด และจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโด ตัวเกมเป็นเกมที่ห้าในชุดเกม ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส ต่อจากเกม ซูเปอร์สแมชบราเธอร์สฟอร์นินเท็นโด 3DS แอนด์วียู เกมยังคงรูปแบบการเล่นแบบดั้งเดิมของชุดเกม โดยผู้เล่นต้องบังคบหนึ่งในตัวละครต่าง ๆ ผู้เล่นจะต้องใช้การโจมตีที่แตกต่างกันเพื่อทำให้คู่ต่อสู้อ่อนแอลงและทำให้พวกเขาออกจากเวที ตัวเกมมีโหมดเกมที่หลากหลายซึ่งรวมถึงแคมเปญสำหรับโหมดผู้เล่นคนเดียวและโหมดผู้เล่นหลายคน ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต มีนักสู้ที่เล่นได้มากกว่า 80 คนรวมถึงทุกคนจากเกม ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส ภาคก่อนหน้านี้พร้อมกับผู้มาใหม่หลายคน โดยมีตั้งแต่มาสคอตของนินเท็นโดไปจนถึงตัวละครจากแฟรนไชส์ของบุคคลที่สามโดยเกมนี้ได้รับการสนับสนุนด้วยเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้หลังวางจำหน่ายซึ่งจะเพิ่มมากขึ้น
การวางแผนสำหรับเกมได้เริ่มขึ้นในเดือนธันวาคม 2015 โดยการพัฒนาเต็มรูปแบบจะเริ่มขึ้นหลังจากเสร็จสิ้นการปล่อยเนื้อหาดาวน์โหลดของ 3DS แอนด์วียู ผู้สร้างชุดเกมและผู้กำกับ มาซาฮิโระ ซากูไรกลับมาพร้อมกับทีมบันไดนัมโคสตูดิโอส์และโซระ ลิมิเต็ด ซึ่งเป็นสตูดิโอที่พัฒนา 3DS แอนด์วียู โดยการกลับมาของสตูดิโอทำให้กระบวนการเตรียมการเร็วขึ้น เป้าหมายของซากูไรกับเกม ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต คือการรวมตัวละครทุกตัวจากเกมก่อนหน้านี้แม้จะมีปัญหาในการพัฒนาและการขอลิขสิทธิ์ต่างๆ ก็ตาม นักดนตรีวิดีโอเกมที่มีชื่อเสียงหลายคนมีส่วนร่วมในเพลงประกอบ โดยฮิเดกิ ซากาโมโตะเขียนธีมหลักว่า "ไลฟ์ไลท์"
นินเท็นโดเปิดตัว ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต ในช่วงนินเท็นโดไดเร็คในเดือนมีนาคม 2018 และเปิดเผยอย่างเต็มรูปแบบในงานอี3 2018 ในเดือนมิถุนายน ต่อมาได้เปิดเผยเพิ่มเติมในนินเท็นโดไดเร็คอีกสองครั้งก่อนที่จะวางจำหน่ายในวันที่ 7 ธันวาคม 2018 ตัวเกมได้รับเสียงชื่นชมจากทั่วโลกโดยนักวิจารณ์บางคนได้กล่าวว่าเกมนี้เป็นเกมที่ดีที่สุดในชุดเกม พวกเขายกย่องเนื้อหาจำนวนมากและการปรับแต่งองค์ประกอบรูปแบบการเล่นของ ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส ที่มีอยู่แม้ว่าโหมดออนไลน์จะได้รับคำวิจารณ์ก็ตาม ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต กลายเป็นเกมต่อสู้ที่ขายดีที่สุดตลอดกาล 
โดยมียอดขายมากกว่า 21 ล้านชุดภายในเดือนกันยายน 2020
ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2018–19

| ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 |
| --- | --- |
ลีก: ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก
กีฬา: วอลเลย์บอล
ระยะเวลา: รอบคัดเลือก: 9 ตุลาคม – 13 พฤศจิกายน 2018 การแข่งขันรอบแบ่งกลุ่ม: 20 พฤศจิกายน 2018 – 18 พฤษภาคม 2019
จำนวนทีม: 27 (9 qual. + 18 main tourn.)
Finals champions:  อีกอร์ กอร์กอนโซลา โนวารา
  Runners-up:  อีโมโก วอลเลย์ โกเนกลียาโน
Finals MVP:  ปาโอลา เอโกนู
ฤดูกาลซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก
← 2017–182019–20 →
ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 (อังกฤษ: 2018–19 CEV Women's Champions League) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับสูงสุดของสโมสรวอลเลย์บอลในทวีปยุโรป และเป็นครั้งที่ 59 ของการแข่งขัน โดยในรอบชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 18 พฤษภาคม  ค.ศ. 2019 ที่ Max-Schmeling-Halle ในเบอร์ลิน, ประเทศเยอรมนี
ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน > รอบแบ่งกลุ่ม

| --- | --- |
  มินชันกามินสค์   มารีซา พลอฟดิฟ   เฮเมนลินอา   เบซีแย เวเบ   แอร์เซ กาน   เอ็สเอ็สเซ พาล์มแบร์ค ชเวริน   อัลลีอันทซ์ เอ็มเทเฟา ชตุทท์การ์ท*   อีกอร์ กอร์กอนโซลา โนวารา   อีโมโก วอลเลย์ โกเนกลียาโน   ซาวีโน เดล เบเน สกันดิชชี:   เอวกาเอส กอมแมร์แซกอน วูช   แคมิกปอลิตแส   บูดอฟลาญี วูช*   ซีเอสเอ็ม โวเลย์อาลบาบลัช   ดีนาโมคาซาน   ดีนาโมมอสโก   อูราโลชกา-แอนแตแอมกา เยคาเตรินบุร์ก   วาคึฟบังค์อิสตันบูล   เอจซาจือบาซือ วีตรา อิสตันบูล   เฟแนร์บาห์แช เอสเค อิสตันบูล
ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน > รอบคัดเลือก

อูเฟาเซ โฮลดิง กราซ
ชอค บีมัล-เยดินสต์วอเบิร์ชคอ
อัป ออลอโมตซ์
อาแอ็สเปเตเต มูว์ลูซ
อัลลีอันทซ์ เอ็มเทเฟา ชตุทท์การ์ท
เบเคชชาไบ อาร์เอสอี
ซลิดแร็คต์สปอร์ต
บูดอฟลาญี วูช
ซีเอสเอ็ม โวเลย์ อัลบา บลาช
การแบ่งกลุ่ม

| กลุ่มเอ | กลุ่มบี | กลุ่มซี | กลุ่มดี | กลุ่มอี |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  วาคึฟบังค์อิสตันบูล |  เอจซาจือบาซือ วีตรา อิสตันบูล |  อีกอร์ กอร์กอนโซลา โนวารา |  อีโมโก วอลเลย์ โกเนกลียาโน |  ดีนาโมมอสโก |
|  เบซีแย เวเบ |  ดีนาโมคาซาน |  แอร์เซ กาน |  เอวกาเอส กอมแมร์แซกอน วูช |  แคมิกปอลิตแส |
|  มารีซา พลอฟดิฟ |  เอชพีเค เฮเมนลินอา |  มินชันกามินสค์ |  เอ็สเอ็สเซ พาล์มแบร์ค ชเวริน |  ซีเอสเอ็ม โวเลย์อาลบาบลัช |
|  อัลลีอันทซ์ เอ็มเทเฟา ชตุทท์การ์ท |  อูราโลชกา-แอนแตแอมกา เยคาเตรินบุร์ก |  บูดอฟลาญี วูช |  ซาวีโน เดล เบเน สกันดิชชี |  เฟแนร์บาห์แช เอสเค อิสตันบูล |
รอบคัดเลือก > รอบแรก

ทั้งหมด 2 ทีมที่ลงเล่นแข่งขันในรอบแรก
ทีมที่ชนะจะได้เข้ารอบสอง ส่วนทีมที่แพ้จะได้เล่นในรอบ 16 ทีมสุดท้ายของวิมินส์ซีอีวีคัพ ฤดูกาล 2018–19
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อูเฟาเซ โฮลดิง กราซ  | 0–6 |  ซลิดแร็คต์สปอร์ต | 0–3 | 0–3 |
รอบคัดเลือก > รอบสอง

ทั้งหมด 8 ทีมที่ลงเล่นแข่งขันในรอบแรก
ทีมที่ชนะจะได้เข้ารอบสาม ส่วนทีมที่แพ้จะได้เล่นในรอบ 8 ทีมสุดท้ายของวิมินส์ซีอีวีคัพ ฤดูกาล 2018–19
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อัป ออลอโมตซ์  | 2–6 |  ซีเอสเอ็ม โวเลย์ อัลบา บลาช | 2–3 | 0–3  |
| ซลิดแร็คต์สปอร์ต  | 0–6 |  อัลลีอันทซ์ เอ็มเทเฟา ชตุทท์การ์ท | 0–3 | 0–3  |
| ชอค บีมัล-เยดินสต์วอเบิร์ชคอ  | 1–6 |  อาแอ็สเปเตเต มูว์ลูซ | 1–3 | 0–3  |
| เบเคชชาไบ อาร์เอสอี  | 1–6 |  บูดอฟลาญี วูช | 1–3 | 0–3 |
รอบคัดเลือก > รอบสาม

ทั้งหมด 4 ทีมที่ลงเล่นแข่งขันในรอบแรก
ทีมที่ชนะจะได้เข้ารอบสาม ส่วนทีมที่แพ้จะได้เล่นในรอบ 4 ทีมสุดท้ายของวิมินส์ซีอีวีคัพ ฤดูกาล 2018–19
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง | เซทตัดสิน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ซีเอสเอ็ม โวเลย์ อัลบา บลาช  | 3–4 |  อัลลีอันทซ์ เอ็มเทเฟา ชตุทท์การ์ท | 3–1 | 0–3 | 7–15  |
| บูดอฟลาญี วูช  | 6–3 |  อาแอ็สเปเตเต มูว์ลูซ | 3–1 | 3–2 |  |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่มเอ

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  วาคึฟบังค์อิสตันบูล | 6 | 0 | 18 | 18 | 1 | 18.000 | 471 | 342 | 1.377  |
| 2 |  อัลลีอันทซ์ เอ็มเทเฟา ชตุทท์การ์ท | 4 | 2 | 12 | 13 | 8 | 1.625 | 479 | 447 | 1.072  |
| 3 |  มารีซา พลอฟดิฟ | 1 | 5 | 3 | 5 | 16 | 0.313 | 421 | 492 | 0.856  |
| 4 |  เบซีแย เวเบ | 1 | 5 | 3 | 4 | 15 | 0.267 | 354 | 444 | 0.797 |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่มบี

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เอจซาจือบาซือ วีตรา อิสตันบูล | 6 | 0 | 17 | 18 | 3 | 6.000 | 503 | 380 | 1.324  |
| 2 |  ดีนาโมคาซาน | 3 | 3 | 10 | 12 | 9 | 1.333 | 456 | 426 | 1.070  |
| 3 |  อูราโลชกา-แอนแตแอมกา เยคาเตรินบุร์ก | 3 | 3 | 8 | 11 | 13 | 0.846 | 497 | 503 | 0.988  |
| 4 |  เอชพีเค เฮเมนลินอา | 0 | 6 | 1 | 2 | 18 | 0.111 | 333 | 480 | 0.694 |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่มซี

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อีกอร์ กอร์กอนโซลา โนวารา | 6 | 0 | 18 | 18 | 0 | MAX | 459 | 323 | 1.421  |
| 2 |  บูดอฟลาญี วูช | 4 | 2 | 11 | 12 | 9 | 1.333 | 458 | 474 | 0.966  |
| 3 |  แอร์เซ กาน | 1 | 5 | 4 | 6 | 15 | 0.400 | 456 | 511 | 0.892  |
| 4 |  มินชันกามินสค์ | 1 | 5 | 3 | 4 | 16 | 0.250 | 442 | 507 | 0.872 |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่มดี

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ซาวีโน เดล เบเน สกันดิชชี | 4 | 2 | 12 | 15 | 8 | 1.875 | 506 | 482 | 1.050  |
| 2 |  อีโมโก วอลเลย์ โกเนกลียาโน | 4 | 2 | 11 | 14 | 10 | 1.400 | 553 | 465 | 1.189  |
| 3 |  เอ็สเอ็สเซ พาล์มแบร์ค ชเวริน | 3 | 3 | 10 | 12 | 11 | 1.091 | 513 | 519 | 0.988  |
| 4 |  เอวกาเอส กอมแมร์แซกอน วูช | 1 | 5 | 3 | 4 | 16 | 0.250 | 375 | 481 | 0.780 |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่มอี

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เฟแนร์บาห์แช เอสเค อิสตันบูล | 5 | 1 | 16 | 17 | 5 | 3.400 | 515 | 422 | 1.220  |
| 2 |  ดีนาโมมอสโก | 5 | 1 | 13 | 16 | 9 | 1.778 | 554 | 521 | 1.063  |
| 3 |  ซีเอสเอ็ม โวเลย์อาลบาบลัช | 1 | 5 | 4 | 7 | 16 | 0.438 | 474 | 523 | 0.906  |
| 4 |  แคมิกปอลิตแส | 1 | 5 | 3 | 7 | 17 | 0.412 | 464 | 541 | 0.858 |
รอบเพลย์ออฟ > รอบก่อนรองชนะเลิศ

| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง | เซทตัดสิน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อัลลีอันทซ์ เอ็มเทเฟา ชตุทท์การ์ท  | 1–5 |  อีกอร์ กอร์กอนโซลา โนวารา | 1–3 | 2–3  |  |
| ดีนาโมมอสโก  | 2–4 |  วาคึฟบังค์อิสตันบูล | 3–2 | 0–3  |  |
| ซาวีโน เดล เบเน สกันดิชชี  | 1–5 |  เฟแนร์บาห์แช เอสเค อิสตันบูล | 1–3 | 2–3  |  |
| อีโมโก วอลเลย์ โกเนกลียาโน  | 3–3 |  เอจซาจือบาซือ วีตรา อิสตันบูล | 0–3 | 3–1 | 15–10 |
รอบเพลย์ออฟ > รองรอบชนะเลิศ

| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง | เซทตัดสิน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| วาคึฟบังค์อิสตันบูล  | 3–3 |  อีกอร์ กอร์กอนโซลา โนวารา | 0–3 | 3–1 | 14–16  |
| อีโมโก วอลเลย์ โกเนกลียาโน  | 6–0 |  เฟแนร์บาห์แช เอสเค อิสตันบูล | 3–0 | 3–0 |  |
รอบเพลย์ออฟ > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 May | 16:00 | อีกอร์ กอร์กอนโซลา โนวารา   | 3–1 |  อีโมโก วอลเลย์ โกเนกลียาโน  | 25–18 | 25–17 | 14–25 | 25–22 |   | 89–82 | รายงาน |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2018-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซีเอช-53อี ซูเปอร์สตัลเลียน

| ซีเอช-53อี ซูเปอร์สตัลเลียน เอ็มเอช-53อี ซีดรากอน |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เฮลิคอปเตอร์บรรทุกขนาดหนัก
บริษัทผู้ผลิต: ซิคอร์สกี้ แอร์คราฟท์
สถานะ: ประจำการ
จำนวนที่ผลิต: 115 ลำ
ประวัติ
เริ่มใช้งาน: พ.ศ. 2524
เที่ยวบินแรก: 1 มีนาคม พ.ศ. 2517
พัฒนาจาก: ซีเอช-53 ซีสตัลเลียน
สายการผลิต: ซิคอร์สกี้ ซีเอช-53เค
ซีเอช-53อี ซูเปอร์สตัลเลียน (อังกฤษ: CH-53E Super Stallion) เป็นเฮลิคอปเตอร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดและหนักที่สุดของกองทัพสหรัฐ มันถูกพัฒนามาจากซีเอช-53 ซีสตัลเลียน โดยเพิ่มเครื่องยนต์ที่สามเข้าไป กะลาสีและนาวิกโยธินมักเรียกมันว่า"ตัวสร้างเฮอร์ริเคน" เพราะว่ามันมักทำให้เกิดกำแพงลมขณะบินขึ้น มันถูกสร้างขึ้นโดยซิคอร์สกี้ แอร์คราฟท์ให้กับนาวิกโยธินสหรัฐ อีกรุ่นหนึ่งคือเอ็มเอช-53อี ซีดรากอน (อังกฤษ: MH-53E Sea Dragon) ซึ่งเป็นของกองทัพเรือสหรัฐเพื่อใช้ในการกวาดทุ่นระเบิดและบรรทุกของหนัก ซีเอช-53อี/เอ็มเอช-53อีถูกเรียกว่า"เอส-80"โดยซิคอร์สกี้
ปัจจุบันกำลังพัฒนาซีเอช-53เค ซึ่งจะติดตั้งเครื่องยนต์ใหม่ ใบพัดที่ใช้วัสดุผสม และภายในที่กว้างขึ้น
การพัฒนา > ภูมิหลัง

ซีเอช-53 เป็นผลผลิตจากการเฟ้นหาเฮลิคอปเตอร์ขนาดหนักของนาวิกโยธินสหรัฐซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2505 เอส-65 ของซิคอร์สกี้ถูกเลือกให้ได้ทำสัญญา โดยเอาชนะซีเอช-47 ชีนุกรุ่นดัดแปลงของโบอิง ต้นแบบคือวายซีเอช-53เอได้ทำการบินครั้งแรกในัวนที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2507 มันถูกเรียกว่า"ซีเอช-53เอ ซีสตัลเลียน"และเริ่มส่งมอบในปีพ.ศ. 2509 ซีเอช-53เอลำแรกใช้เครื่องยนต์เจเนรัล อิเลกทริก ที64-จีอี-6 สองเครื่องยนต์ โดยให้กำลัง 2,850 แรงม้า น้ำหนักสูงสุด 20,865 กิโลกรัม รวมทั้งของบรรทุกอีก 20,00 กิโลกรัม
ซีเอช-53เอมีหลายรุ่น เช่น อาร์เอช-53เอ/ดี เอชเอช-53บี/ซี ซีเอช-53ดี ซีเอช-53จี และเอ็มเอช-53เอช/เจ/เอ็ม อาร์เอช-53เอและอาร์เอช-53ดีถูกใช้โดยกองทัพเรือสหรัฐในการกวาดทุ่นระเบิด ซีเอช-53ดีมีเครื่องยนต์ที64 ที่ทรงพลังกว่า โดยถูกใช้ในรุ่นเอช-53 ทั้งหมด และมีถังเชื้อเพลิงด้านนอก ซีเอช-53จีนั้นถูกสร้างให้กับเยอรมนี
เอชเอช-53บี/ซี ซูเปอร์จอลลีไจแอนท์ของกองทัพอากาศสหรัฐเป็นรุ่นสำหรับปฏิบัติการพิเศษและถูกใช้ครั้งแรกในสงครามเวียดนาม เอ็มเอช-53เอช/เจ/เอ็ม เพฟโลว์ของกองทัพอากาศเป็นเอช-53 รุ่นสุดท้ายที่มีสองเครื่องยนต์และมีระบบอิเลกทรอนิกอากาศพิเศษ
การพัฒนา > เอช-53อี

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2510 นาวิกโยธินสหรัฐต้องการเฮลิคอปเตอร์ที่สามารถบรรทุกได้มากกว่าซีเอช-53ดี 1.8 เท่า ซึ่งจะเข้ามาทำหน้าที่ยานจู่โจมสะเทินสะเทินบก กองทัพเรือและกองทัพบกสหรัฐก็มองหาเฮลิคอปเตอร์ที่คล้ายกันในเวลานั้น ก่อนหน้านั้นซิคอร์สกี้ได้ทำงานเกี่ยวกับการพัฒนาซีเอช-53ดี โดยใช้ชื่อว่า"เอส-80" โดยมีจุดเด่นที่เครื่องยนต์เทอร์โบชาฟท์เครื่องที่สามและระบบใบพัดที่ทรงพลังกว่าเดิม ซิคอร์สกี้ยื่นแบบเอส-80 ให้กับนาวิกโนธินในปีพ.ศ. 2511 พวกเขาชอบมันตรงที่มันขนส่งได้อย่างรวดเร็ว และเริ่มลงทุนเพื่อพัฒนามันต่อ
ในปีพ.ศ. 2513 ด้วยแรงกดดันจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐที่ต้องการให้มีการสร้างโบอิง เวอร์ทอล เอ็กซ์ซีเอช-62 ให้กับกองทัพบก กองทัพเรือและนาวิกโยธินสามารถแสดงให้เห็นว่าเฮลิคอปเตอร์ของกองทัพบกนั้นใหญ่เกินไปที่จะลงจอดบนเรือและช้าเกินไปที่จะไล่ตามเฮลิอปคอปเตอร์ของพวกเขา การทดสอบต้นแบบได้มีการตรวจสอบเครื่องยนต์ที่สามและระบบใบพัดที่ใหญ่ขึ้นด้วยการเพิ่มใบพัดใบที่ 7 เข้าไปเมื่อต้นทษวรรษที่ 2513 ในปีพ.ศ. 2517 วายซีเอช-53อีก็ขึ้นบินเป็นครั้งแรก
การเปลี่ยนแปลงของซีเอช-53อีนั้นมีทั้ง ระบบส่งกำลังที่ทรงพลังและลำตัวที่ขยายออกอีก 1.88 เมตร ใบพัดหลักถูกเปลี่ยนเป็นไทเทเนียมผสมกับไฟเบอร์กลาส ส่วนหางก็ถูกเปลี่ยนแปลงเช่นกัน แพนหางแนวนอนส่วนล่างถูกแทนที่ด้วยหางแนวตั้งที่ใหญ่กว่า นอกจากนี้ยังมีระบบควบคุมการบินอัตโนมัติแบบใหม่ถูกใส่เข้าไปด้วย ระบบควบคุมการบินดิจิทัลทำให้นักบินไม่ต้องทำงานหนักจนเกินไป
การทดสอบวายซีเอช-53อีแสดงให้เห็นว่ามันสามารถยกของได้ถึง 17.8 ตัน (ห่างจากพื้นถึงล้อ 15 เมตร) และสามารถทำความเร็ว 310 กิโลเมตรต่อชั่วโมงด้วยน้ำหนัก 56,000 ปอนด์ได้โดยไม่มีการบรรทุกภายนอก สิ่งนี้นำไปสู่เฮลิคอปเตอร์สองลำที่สร้างก่อนการผลิตและบทความจากการทดสอบ ในเวลานี้เองที่ส่วนหางถูกปรับเปลี่ยนให้มีตำแหน่งสูงขึ้น แพนหางแนวนอนหันหน้าเข้าใบพัด โดยทำมุม 20 องศา
การผลิตถูกทำสัญญาในปีพ.ศ. 2521 และนำเข้าประจำการหลังเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 ซีเอช-53อีลำแรกที่ผลิตทำการบินในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2523 กองทัพเรือสหรัฐได้รับซีเอช-53อีในจำนวนที่น้อย นาวิกโยธินได้รับไปทั้งสิ้น 177 ลำ
กองทัพเรือต้องการซีเอช-53อีสำหรับการกวาดทุ่นระเบิด โดยใช้ชื่อว่า"เอ็มเอช-53อี ซีดรากอน" ส่วนที่ยื่นออกมาด้านข้างถูกขยายเพื่อให้มันบรรทุกเชื้อเพลิงได้มากขึ้นและทนทานขึ้น  มันยังมีระบบเติมเชื้อเพลิงทางอากาศและสามารถติดตั้งถังเชื้อเพลิงขนาด 300 แกลลอนไว้ภายในได้ เอ็มเอช-53อีมีระบบควบคุมการบินแบบดิจิทัลที่มีจุดเด่นในการใช้เครื่องมือกวาดทุ่นระเบิด เอ็มเอช-53อีลำต้นแบบทำการบินครั้งแรกในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2544 เอ็มเอช-53อีถูกใช้โดยกองทัพเรือเมื่อเริ่มปีพ.ศ. 2529 เอ็มเอช-53อีสามารถเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศและลอยตัวอยู่ กองทัพเรือได้รับซีดรากอนทั้งสิ้น 46 ลำ และดัดแปลงอาร์เอช-53ดีลำที่เหลือให้กลับไปทำหน้าที่ขนส่งดังเดิม
นอกจากนี้เอ็มเอช-53อีจำนวนมากถูกส่งออกให้กับญี่ปุ่นโดยใช้ชื่อว่าเอส-80-เอ็ม-1 เพื่อใช้ในกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลของญี่ปุ่น
ซีเอช-53อีนั้นทำหน้าที่ทั้งในกองทัพเรือและนาวิกโยธินสหรัฐในบทบาทขนส่งขนาดหนัก มันสามารถยกอุปกรณ์หนักๆ เช่น ยานหุ้มเกราะขนาดเบาแอลเอวี-25 ปืนฮาวไอเซอร์เอ็ม198 ขนาด 155 ม.ม.พร้อมทั้งพลปืนและกระสุน และสามารถยกอากาศยานทั้งหมดของนาวิกโยธินได้ยกเว้นเคซี-130
การพัฒนา > ซีเอช-53เค

นาวิกโยธินสหรัฐได้วางแผนทำการพัฒนาซีเอช-53 ส่วนใหญ่ของพวกเขาเพื่อยืดอายุการใช้งาน แต่แผนก็ต้องพบกับอุปสรรค จากนั้นซิคอร์สกี้ก็ได้ยื่นข้อสเนอเป็น"ซีเอช-53เอ็กซ์" และในที่สุดเมื่อถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 นาวิกโยธินก็ทำสัญญาเพื่อซื้อ"ซีเอช-53เค" 156 ลำ นาวิกโยธินกำลังวางแผนที่จะเริ่มปลดประจำการซีเอช-53 ในปีพ.ศ. 2552 และต้องการเฮลิคอปเตอร์แบบใหม่อย่างเร็วที่สุด
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2550 นาวิกโยธินสหรัฐได้เพิ่มจำนวนซีเอช-53เคเป็น 227 ลำในรายการสั่งซื้อ มันถูกคาดว่าจะทำการบินครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 และเริ่มทำให้มันเข้าประจำการได้ในปีพ.ศ. 2558 การส่งมอบจะเริ่มขึ้นในปลายปีพ.ศ. 2565
การออกแบบ

แม้ว่าจะมีความคล้ายคลึงด้านโครงสร้าง แต่ซีเอช-53อีนั้นมีเครื่องยนต์ 3 เครื่องที่ทรงพลังกว่าซีเอช-53เอ ซีสตัลเลียนที่มีสองเครื่องยนต์ รุ่นอีนั้นยังมีใบพัดที่ใหญ่กว่าจำนวนเจ็ดใบ
ซีเอช-53อีสามารถบรรทุกทหารได้ 55 นายหรือสินค้าหนัก 13,610 กิโลกรัม และยังสามารถขนส่งภายนอกโดยใช้ตะขอที่รับน้ำหนักได้ 16,330 กิโลกรัม ซูเปอร์สตัลเลียนมีความเร็วประหยัดที่ 278 กิโลเมตรต่อชั่วโมงและพิสัย 1,000 กิโลเมตร มันมีท่อสำหรับเติมเชื้อเพลิงที่ด้านหน้า มันมีปืนกลสามกระบอก หนึ่งกระบอกที่ด้านข้างของประตูทางเข้าสำหรับลูกเรือ หนึ่งกระบอกที่หน้าต่างด้านหลังนักบินผู้ช่วย และอีกหนึ่งกระบอกที่ด้านท้าย[ต้องการอ้างอิง] ซีเอช-53อียังมีเครื่องปล่อยพลุและเป้าล่ออีกด้วย
เอ็มเอช-53อีมีจุดเด่นที่ส่วนเสริมด้านข้างสำหรับเชื้อเพลิงที่มีขนาดใหญ่ขึ้นและสามารถใช้เครื่องกวาดทุ่นระเบิดได้ มันมีระบบต่อต้านทุ่นระเบิดและปืนกลอีกสองกระบอก ระบบควบคุมการบินแบบดิจอตอลของมันถูกออกแบบมาเพื่อใช้เครื่องกวาดทุ่นระเบิดโดยเฉพาะ
การพัฒนาซีเอช-53อีมีทั้งการใช้ระบบมองกลางคืน ปืนกลจีเอยู-21/เอและเอ็ม3พีขนาด 12.7 ม.ม. และอินฟราเรดส่วนหน้ารุ่นเอเอคิว-29เอ
ซีเอช-53อีและเอ็มเอช-53อีเป็นเฮลิคอปเตอร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกตะวันตก ในขณะที่ซีเอช-53เคซึ่งขณะนี้กำลังพัฒนาขึ้นนั้นจะมีขนาดที่ใหญ่กว่า พวกมันเป็นอันดับสามรองจากมิล เอ็มไอ-26 และมิล เอ็มไอ-12 ของรัสเซีย ซึ่งสามารถบรรทุกของได้กว่า 22 ตันและ 44 ตันตามลำดับ
ประวัติการใช้งาน > ทศวรรษที่ 2523

ซูเปอร์สตัลเลียนเข้าประจำการครั้งแรกในฝูงบินของสหรัฐในนอร์ทแคโรไลน่า อีกหลายปีต่อมาอีกสองฝูงบินถูกตั้งขึ้นที่แคลิฟอร์เนีย นอกจากนี้แล้วยังมีหน่วยรักษาชายฝั่งอีกหนึ่งหน่วยที่ใช้ซูเปอร์สตัลเลียนซึ่งตึ้งอยู่ในรัฐเพนซิลวาเนีย ตั้งแต่นั้นฝูงบินที่ใช้ซีเอช-53เอก็เปลี่ยนมาใช้รุ่นอีแทน
ซีเอช-53อีของนาวิกโยธินสหรัฐถูกใช้บนเรือครั้งแรกในปีพ.ศ. 2526 เมื่อซีเอช-53อีสี่ลำถูกลำเลียงลงบนเรือยูเอสเอสอิโวจิมา[ต้องการอ้างอิง] ในช่วงนี้นาวิกโยธินถูกส่งขึ้นฝั่งที่เบรุตในเลาบานอนเพื่อรักษาความสงบและสร้างปริมณฑลใกล้กับสนามบินแห่งชาติเบรุต ในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ผู้ก่อการร้ายใช้คาร์บอมทำลายค่ายทหารในเบรุต สังหารทหารเกือบ 240 นายที่กำลังนอนหลับอยู่ ซีเอช-53อีได้เข้ามาทำหน้าที่สนับสนุนการรบในปฏิบัติการนี้
ประวัติการใช้งาน > ทศวรรษที่ 2533

ในปีพ.ศ. 2534 ซีเอช-53อีหลายลำพร้อมกับซีเอช-46 ซีไนท์ถูกส่งเข้าไปในโมกาดิชูประเทศโซมาเลีย เพื่อลำเลียงพลเมืองสหรัฐและชาวต่างชาติจากสถานทูตสหรัฐในช่วงสงครามกลางเมืองโซมาเลีย
ในปฏิบัติการพายุทะเลทราย เอ็มเอช-53อีถูกใช้เพื่อทำหน้าที่กวาดทุ่นระเบิดในอ่าวเปอร์เซียนอกชายฝั่งคูเวต
ในวันที่ 8 มิถุนาย พ.ศ. 2538 ผู้กองสก็อตต์ โอ'เกรดี้ นักบินเอฟ-16 ที่ถูกยิงตกในบอสเนีย ได้รับการช่วยเหลือจากซีเอช-53อีสองลำ
ประวัติการใช้งาน > ทศวรรษที่ 2543

ในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ซีเอช-53อีสามลำบนเรือยูเอสเอสเพเลลุยและอีกสามลำบนเรือยูเอสเอสบาทาน ได้บินเป็นระยะทาง 890 กิโลเมตรเพื่อรักษาที่ลงจอดแห่งแรกในอัฟกานิสถาน ด้วยทหาร 1,100 นายที่ยอดเขา การบุกที่เด็ดเดี่ยวนี้เป็นการบุกที่ยาวนานที่สุด พิสัยที่ไกลของพวกมันทำให้นาวิกโยธินสามารถตั้งฐานในทางตอนใต้ของอัฟกานิสถานได้ [ต้องการอ้างอิง]
ซูเปอร์สตัลเลียนได้ทำหน้าที่สำคัญอีกครั้งในการบุกอิรักเมื่อปีพ.ศ. 2546 พวกมันถูกใช้เพื่อขนส่งเสบียงและอาวุธเข้าไปในแนวหน้า และยังช่วยขนย้ายผู้บาดเจ็บออกจากแนวหน้าเช่นกัน ซีเอช-53อีและซีเอช-46อีได้ขนส่งหน่วยทหารพรานและหน่วยรบพิเศษของสหรัฐเข้าทำภารกิจเพื่อช่วยเหลือพลทหารเจสซิก้า ลินช์ที่ถูกจับเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2546
ปัจจุบันมีซีเอช-53อีประมาณ 100 ลำของนาวิกโยธินสหรัฐและเอ็มเอช-53อี 30 ลำของกองทัพเรือสหรัฐที่ยังอยู่ในประจำการ
ประเทศผู้ใช้งาน

กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลของญี่ปุ่น
เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ
กองทัพเรือสหรัฐ
อุบัติเหตุ

เอ็มเอช-53อี ซีดรากอนเป็นเฮลิคอปเตอร์ที่เกิดอุบัติเหตุบ่อยที่สุดของกองทัพเรือสหรัฐ ด้วยการตาย 27 รายตั้งแต่ปีพ.ศ. 2527-2551 มันถูกจัดเป็นระดับเอในเรื่องอุบัติเหตุ (สร้างความเสียหาย 1 ล้านดอลลาร์สหรัญหรือส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต) โดยมีอัตราการเกิดอุบัติเหตุ 5.96 ต่อ 100,000 ชั่วโมงบิน ซึ่งมากกว่าเฮลิคอปเตอร์แบบอื่นของกองทัพเรือที่มีเพียง 2.26 เท่านั้น
ในปีพ.ศ. 2539 ซีเอช-53อีเกิดตกในโรงงานซิคอร์สกี้ในแสตนฟอร์ด คนงาน 4 คนเสียชีวิต ส่งผลให้กองทัพเรือหยุดการใช้ซีเอช-53อีและเอ็มเอช-53อีทั้งหมด
ในวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ซีดรากอนตกลงในอ่าวเม็กซิโกสังหารลูกเรือไป 4 นาย มันถูกส่งกลับเข้าประจำการและทำการปรับปรุง
ในปี 2548 คดีกล่าวหาก็เริ่มขึ้น โดยชี้ว่าตั้งแต่ปีพ.ศ. 2536 มีอุบัติเหตุจากการเกิดเพลิงไหม้หรือความร้อนอย่างน้อย 16 ครั้ง โดยเกี่ยวข้องกับเครื่องยนต์ที่สองของเฮลิคอปเตอร์ นอกจากนี้ยังกล่าวอีกว่ามันไม่ได้รับการแก้ไขและลูกเรือก็ไม่ถูกฝึกมาเพื่อการนี้เช่นกัน
ในช่วงเช้าของวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2548 ซีเอช-53อีลำหนึ่งพร้อมยาวิกโยธินสหรัฐอีก 30 นายและทหารแพทย์อีกหนึ่งนาย ตกลงในรุทบาห์ประเทศอิรัก ทำให้ทั้งหมด 31 นายเสียชีวิต กล่าวกันว่าสาเหตุมาจากพายุทะเลทราย การตกครั้งนี้เป็นเหตุการร้ายแรงที่สุดที่เกิดขึ้นในหนึ่งวันในสงครามอิรัก (สำหรับอเมริกา)
ในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2551 เอ็มเอช-53อีของกองทัพเรือตกขณะทำภารกิจซ้อมรบห่างไปประมาณ 4 ไมล์จากรัฐเท็กซัส ลูกเรือสามคนเสียชีวิตและอีหนึ่งถูกนำส่งโรงพยาบาล
รายละเอียดของซีเอช-53อี=

ลูกเรือ: นักบิน 2 นาย หัวหน้าลูกเรือหรือพลปืนขวา 1 นาย พลปืนซ้าย 1 นาย และพลปืนท้าย 1 นาย
ความจุ: ทหาร 37 นาย (55 นายหากใช้เก้าอี้แถวกลาง)
น้ำหนักบรรทุก: 13,600 กิโลกรัม (ภายใน) 14,500 กิโลกรัม (ภายนอก)
ความยาว: 30.2 เมตร
เส้นผ่าศูนย์กลางใบพัด: 24 เมตร
ความสูง: 8.46 เมตร
พื้นที่หมุนของใบพัด: 460 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 15,071 กิโลกรัม
น้ำหนักบินขึ้นสูงสุด: 33,300 กิโลกรัม
ขุมกำลัง: เครื่องยนต์เทอโบชาฟท์ เจเนรัลอิเลคทริก ที64-จีอี-416 สามเครื่อง ให้กำลังเครื่องละ4,380 แรงม้า
ระบบใบพัด: ใบพัดหลัก 7 ใบ ใบพัดหาง 4 ใบ
ความเร็วสูงสุด: 315 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ความเร็วประหยัด: 278 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
พิสัย: 1,000 กิโลเมตร
ระยะขนส่ง: 1,833 กิโลเมตร
เพดานบินทำการ: 18,500 ฟุต
อัตราการไต่ระดับ: 2,500 ฟุตต่อนาที
อาวุธ
ปืน
ปืนกลติดหน้าต่างเอ็กซ์เอ็ม218 .50 บีเอ็มจี 2 กระบอก
ปืนกลติดท้ายลำจีเอยู-21 .50 บีเอ็มจี 1 กระบอก
เครื่องปล่อยพลุและเป้าล่อ
รายละเอียดของซีเอช-53อี= > ดูเพิ่ม

ซีเอช-53 ซีสตัลเลียน
เอชเอช-53 ซูเปอร์จอลลี่กรีไจแอนท์/เอ็มเอช-53 เพฟโลว์
ซิคอร์สกี้ ซีเอช-53เค
ซีเอช-47 ชีนุก
มิล เอ็มไอ-26
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของซีเอช-53อี/เอ็มเอช-53อี เก็บถาวร 1997-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนและข้อมูลของซีเอช-53อีใน Navy.mil เก็บถาวร 2004-11-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน; ซีเอช-53อี เก็บถาวร 2007-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนและซีเอช-53ดี/อีใน USMC.mil เก็บถาวร 2006-11-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซีเอช-53อี/เอส-80อี เก็บถาวร 2008-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนและเอ็มเอช-53อีใน Sikorsky.com เก็บถาวร 2008-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The History of Heavy Lift: Can the 1947 Vision of an All Heavy Helicopter Force Achieve Fruition in 2002? เก็บถาวร 2012-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซีเอช-53อีและเอ็มเอช-53อีใน GlobalSecurity.org
Vertical Envelopment and the Future Transport Rotorcraft, RAND
ซีเอช-53อีขณะทำการบินทดสอบ มันแสดงให้เห็นเครื่องยนต์ทั้งสามและส่วนหางแบบสุดท้าย
เอ็มเอช-53อี ซีดรากอนจากเอชเอ็ม-15 ขณะทำการซ้อมกวาดทุ่นระเบิดในปีพ.ศ. 2550
มุมมองห้องนักบินของซีเอช-53อีขณะทำการเติมเชื้อเพลิงทางอากาศจากเอชซี-130 เฮอร์คิวลิส
ซีเอช-53อีกำลังบินขึ้นจากเรือยูเอสเอสไซปันของสหรัฐ
นาวิกโยธินกำลังเตรียมขอเกี่ยวเพื่อใช้ซีเอช-53อียกยูเอช-60 ได้เสียหายในอิรัก
ใบพัดและท่อไอเสียของซีเอช-53อี
เอ็มเอช-53อีกกำลังใช้เครื่องกวาดทุ่นระเบิด
ซูเปอร์เกิร์ล (เชอร์ เอล)

| Supergirl |
| --- | --- |
Cir-El from Superman/Batman #5. Art by Ed McGuinness
ข้อมูลการจัดพิมพ์
ผู้จัดพิมพ์: DC Comics
ปรากฏตัวครั้งแรก: Superman the 10 Cent Adventure ฉบับที่ 1 (ค.ศ. 2003)
สร้างสรรค์โดย: Steven Seagle Scott McDaniel
ข้อมูลในเรื่อง
ชื่อจริง: Mia (human persona) Cir-El (Kryptonian persona)
ความสามารถ: Invulnerability Superhuman Strength, Superhuman Speed Superhuman Hearing Flight Red Solar Energy Blasts
ซูเปอร์เกิร์ล มีชื่อจริงว่า เชอร์ เอล (อังกฤษ: Cir-El) เป็นลูกสาวที่ถูกกล่าวหาของซูเปอร์แมน เธอปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการืตูนเรื่อง Superman the 10 Cent Adventure ฉบับที่ 1 (ค.ศ. 2003) สร้างสรรค์โดย Steven Seagle และScott McDaniel