การเสียชีวิตของภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์
ภายหลังเสียชีวิต

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 นางพนิดา ได้แสดงความประสงค์จะยึดกรมธรรม์อุบัติเหตุที่ลูกสาวมอบให้แก่ลูกของเพื่อนสนิทโดยกรมธรรม์ดังกล่าว นางสาวภัทรธิดาได้มาจากการออกทีวีรายการหนึ่ง นางพนิดาเปิดเผยว่าไม่พอใจ นางสาว ฉันท์ชนะ ยิ้มสาย เกี่ยวกับเรื่องนี้
ต่อมามีนางพนิดาตำหนินาย วรินทร วัตรสังข์ (หรือ แอนนา) เกี่ยวกับสถานที่จัดพิธีศพผ่าน รายการโหนกระแส ต่อมาเจ้าภาพงานศพถอนตัวทันทีถึงสี่รายและประกาศจะไม่เกี่ยวข้องกับงานศพยกเว้นเพียงแต่เข้าร่วมเท่านั้น[ต้องการอ้างอิง]
ส่งผลให้เกิดข้อวิจารณ์ตามมาเนื่องจากเป็นเจตนารมย์ของลูกสาวที่ต้องการช่วยเหลือลูกสาวของเพื่อน และตามกฎหมายไทยไม่สามารถกระทำได้ อีกทั้งนางพนิดาได้กล่าวหาทำนองว่ามีเพื่อนสนิท อิจศรินทร์ จุฑาสุขสวัสดิ์ นั้นฉ้อโกง นับเป็นจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ที่ทำให้ นางพนิดาถูกสังคมไทยวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก รวมถึงสงสัยเกี่ยวกับการจัดงานศพที่เพื่อนสนิทลูกสาวไม่ได้รับผลประโยชน์แต่อย่างใด[ต้องการอ้างอิง]
จุดแตกหักมาถึงเมื่อนางพนิดา ปลดทนายความออกและมีทนายความลาออก โดยทนายความรายหนึ่งระบุว่าไม่สามารถรับได้ที่นางพนิดาให้โทรศัพท์มือถือส่วนตัวของลูกสาวกับ Mr.Zulqarnain Raja Haider หรือ บังแจ๊ค ชาวปากีสถานที่มีคดีความถูกเนรเทศถึงขั้นห้ามเข้าประเทศไทย เพื่อให้กู้ข้อมูลภายในโทรศัพท์ ซึ่งเป็นสุ่มเสี่ยงที่จะมีภาพหรือเอกสารส่วนตัวในโทรศัพท์เครื่องดังกล่าว อีกทั้งก่อนหน้านี้นางพนิดาได้แต่งตั้งบุคคลที่มีหมายจับเป็นทนายความในคดีของนางสาวภัทรธิดา
วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ผู้ต้องหาได้จัดงานเลี้ยงวันเกิดให้นางพนิดาอีกด้วย อีกทั้งนางพนิดาได้เปิดเผยว่า รับเป็นเหมือนลูกชายในงานเลี้ยงได้มีการมอบของขวัญอีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งนับเป็นอีกครั้งที่สังคมไทยได้วิพากษ์วิจารณ์ว่าเหตุใดนางพนิดา จึงรับ คุณโรเบิร์ตคนขับเรือ และ คุณปอเจ้าของเรือ เป็นลูกชายในขณะที่เพื่อนสนิทของลูกสาวนั้นไม่ได้รับความเชื่อถือจากนางพนิดาเลยซ้ำยังถูกตำหนิกล่าวหาว่าฉ้อโกง ในเวลาต่อมานางพนิดาได้ระบุว่า อภัยให้ ปอ กับ โรเบิร์ต 100 % แต่ไม่ไว้ใจและไม่ให้อภัยนาย วรินทร วัตรสังข์ (หรือ แอนนา) และ นางสาว ฉันท์ชนะ ยิ้มสาย (หรือ ฮิปโป) ซึ่งส่งผลให้เกิดคำถามตามมาว่าเหตุใดคนที่ไม่ได้อยู่บนเรือจึงไม่ได้รับการให้อภัยแต่บุคคลที่เป็นเจ้าของเรือและคนขับเรือกลับได้รับการให้อภัย 100 %[ต้องการอ้างอิง]
ในปี พ.ศ. 2566 ผู้ใช้สื่อโซเชียล มีปฎิกิริยาอีกครั้งเนื่องจากนางพนิดา เปิดเผยว่าต้องการเงินทั้งหมด 50 ล้านบาท โดยก่อนหน้านางพนิดาได้รับเงินจากเนื่องจากการเสียชีวิตของลูกสาวตัวเอง รวมจำนวน 9,403,000 เก้าล้านสี่แสนสามพันบาท (จำนวนนี้นับตั้งแต่กันยายน พ.ศ. 2565 - กันยายน พ.ศ. 2585) โดยมาจากการขายเสื้อผ้าของลูกสาว 43,000 เงินที่กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพจ่าย 110,000 เงินที่ตกลงกันไว้เพื่อยุติคดีความจำนวน 9,200,000 บาท ต่างหูไข่มุกมูลค่า 50,000 บาท อีกทั้งมีผู้ต้องหารับปากจะซื้อรถยนต์ให้นางพนิดา โดยนางพนิดาระบุว่ารถของลูกสาวนั้นคันใหญ่เกินไป[ต้องการอ้างอิง]
นางพนิดายังระบุถึงหลักฐานใหม่ เป็นกล้องบันทึกหน้ารถซึ่งสร้างความสับสนเป็นอย่างมากว่านางพนิดาได้มาได้อย่างไรเนื่องจากตำรวจยึดทุกอย่างไว้ตรวจสอบรวมถึงรถยนต์คันดังกล่าว โดยเฉพาะการเปิดเผยหลักฐานภายหลังตำรวจทำการสืบสวนสอบสวนมากว่าหนึ่งปี[ต้องการอ้างอิง]
ในขณะที่ วิศาพัช มโนมัยรัตน์ เพื่อนสนิทได้เปิดเผยว่าได้ฟ้องร้องนางพนิดาเรียกเงิน 40.8 ล้านบาท เช่นเดียวกัน เปิดเผยว่าต้องการเงิน 50 ล้านบาท ส่งผลให้การเสียชีวิตของภัทรธิดา มีจำนวนเงินที่ฟ้องร้องกันไปมา 90.8 ล้านรวมกับเงินที่ได้ตกลงว่าจะมอบให้ 9.2 ล้านบาทและมูลค่าของขวัญต่างหูไข่มุก 50,000 บาท รวมทั้งสิ้น 100,050,000 บาท ต่อมาวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ได้มีการเปิดเผยว่ามีการจ่ายเงินโบนัสรายปี ดังนั้นรวมจำนวนเงินทั้งสิ้นมากกว่า 100,050,000 บาท นับเป็นมูลค่าที่สูงที่สุดในการฟ้องร้องเรียกทรัพย์สินเนื่องจากการเสียชีวิตในสังคมไทย ณ ปัจจุบัน[ต้องการอ้างอิง]
28 ตุลาคม พ.ศ. 2567 นายวิศาพัช มโนมัยรัตน์ ออกมาเปิดเผยว่าตนเองถูกทนาย ษิทรา เบี้ยบังเกิด วางแผนให้เป็นผู้เสียหายทางคดี
ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์ ผู้ประสบเหตุพลัดตกเรือ