stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บิวเซฟาลัส
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บิวเซฟาลัส
ม้าของอเล็กซานเดอร์มหาราช
มาร์บัคอัมเน็คคาร์

| มาร์บัค  |
| --- | --- |
เทศบาล
บ้านเกิดของฟรีดริช ชิลเลอร์
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของมาร์บัค 
มาร์บัค แสดงแผนที่เยอรมนีมาร์บัค แสดงแผนที่รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
พิกัด: 48°56′N 9°15′E﻿ / ﻿48.933°N 9.250°E﻿ / 48.933; 9.250
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: บาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
จังหวัด: ชตุทท์การ์ท 
อำเภอ: ลูทวิชส์บวร์ค
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ยัน ทร็อสท์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 18.06 ตร.กม. (6.97 ตร.ไมล์)
ความสูง: 224 เมตร (735 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 15,833 คน
 • ความหนาแน่น: 880 คน/ตร.กม. (2,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 71672
รหัสโทรศัพท์: 07144
ทะเบียนพาหนะ: LB
เว็บไซต์: www.Schillerstadt-Marbach.de
มาร์บัค (เยอรมัน: Marbach) หรือชื่อเต็มคือ มาร์บัคอัมเน็คคาร์ (เยอรมัน: Marbach am Neckar) เป็นเมืองริมแม่น้ำเน็คคาร์ ในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ห่างจากนครชตุทท์การ์ทราว 25 กิโลเมตร เป็นบ้านเกิดของกวีและนักเขียนบทละครชื่อก้องอย่างฟรีดริช ชิลเลอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มาร์บัคอัมเน็คคาร์
เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
ทาร์ทารัส

เพอร์เซฟะนีสังเกตการณ์ซิซิฟัสในยมโลก ศิลปะแอตติกบนโถ, ป. 530 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ในเทพปกรณัมกรีก ทาร์ทารัส (อังกฤษ: Tartarus, /ˈtɑːrtərəs/; กรีกโบราณ: Τάρταρος, Tártaros)ในเทพปกรณัมคลาสสิก เบื้องล่างของยูเรนัส ไกอาและพอนตัส ทาร์ทารัส หรือ ทาร์ทารอส (กรีกโบราณ: Τάρταρος แปลว่า "สถานที่ลึกไม่สิ้นสุด") เป็นห้วงที่มืดหม่นและมีความลึกไม่มีสิ้นสุด เป็นหลุมลึกขนาดใหญ่ที่ไร้ก้น ถูกใช้เป็นสถานที่คุกมืดสำหรับทรมานและทำให้ได้รับความเจ็บปวดแก่โครนอสซึ่งอยู่ใต้โลกบาดาลเป็นที่ที่ซุสใช้เคียวของโครนอสสับโครนอสผู้เป็นบิดาเป็นพันชิ้นแล้วโปรยลงไปในนรกทาร์ทารัสตามตำนานกรีก ในกอร์จิอัส ผลงานของเพลโต (ประมาณ 400 ปีก่อนคริสตกาล) ได้เขียนไว้ว่าเป็นเหวลึกที่ใช้เป็นคุกใต้ดินสำหรับทรมานและลงโทษคนทำชั่วและเป็นคุกสำหรับพวกไททัน สถานที่ใหญ่โตมโหฬารขนาดนี้ ไม่มีแสงใดๆส่องลงมาได้แน่นอน 
เหมาะแก่การกักขังยักษ์ และอสูรกายต่างๆได้เป็นอย่างดี เช่นเดียวกับสิ่งดั้งเดิมอื่นๆ ทาร์ทารัสเองก็เป็นอำนาจหรือเทพที่มีมาแต่ดั้งเดิม (primordial force) หรือเทพร่วมกับสิ่งที่เป็นรูปธรรมอื่น ๆ เช่นโลก, กลางคืน และเวลา
เทพปกรณัมกรีก

ในเทพปกรณัมกรีก ทาร์ทารัสเป็นทั้งเทพและสถานที่ในยมโลก
เทพปกรณัมกรีก > เทพ

ใน Theogony (ป. ปลายศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสต์ศักราช) ของเฮสิโอด นักกวีชาวกรีก ทาร์ทารัสเป็นเทพบรรพกาลที่เกิดคนที่สองต่อจากเทพีไกอา ref>Hesiod, Theogony 116–119; Gantz p. 3; Hard, p. 23.</ref> และเป็นบิดาของปีศาจไทฟอน ส่วนHyginusรายงานว่า ทาร์ทารัสเป็นบุตรของAetherกับไกอา
เทพปกรณัมกรีก > ที่ตั้ง

เฮสิโอสกล่าวถึงทาร์ทารัสในฐานะสถานที่ว่า ทั่งทองแดงที่ตกจากสวรรค์จะใช้เวลาเก้าวันก่อนถึงพื้นโลก และทั่งนั้นจะใช้เวลาอีกเก้าวันจากพื้นโลกถึงทาร์ทารัส ในอีเลียด (ป. ศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสต์ศักราช) ซุสกล่าวถึงทาร์ทารัสว่า "อยู่ใต้เฮดีส ซึ่งไกลพอ ๆ กับระยะห่างของสวรรค์เหนือโลก" เช่นเดียวกันกับรายงานของApollodorusที่กล่าวถึงทาร์ทารัสไว้เป็น "สถานที่อันมืดมนในเฮดีสที่ไกลจากโลกพอ ๆ กับระยะห่างของโลกกับสวรรค์"
บรรณานุกรม

Apollodorus, Apollodorus, The Library, with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes. Cambridge, Massachusetts, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. Online version at the Perseus Digital Library.
Gantz, Timothy, Early Greek Myth: A Guide to Literary and Artistic Sources, Johns Hopkins University Press, 1996, Two volumes: ISBN 978-0-8018-5360-9 (Vol. 1), ISBN 978-0-8018-5362-3 (Vol. 2).
Grimal, Pierre, The Dictionary of Classical Mythology, Wiley-Blackwell, 1996. ISBN 978-0-631-20102-1.
Hard, Robin, The Routledge Handbook of Greek Mythology: Based on H.J. Rose's "Handbook of Greek Mythology", Psychology Press, 2004, ISBN 9780415186360. Google Books.
Hesiod, Theogony from The Homeric Hymns and Homerica with an English Translation by Hugh G. Evelyn-White, Cambridge, MA.,Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1914. Online version at the Perseus Digital Library. Greek text available from the same website.
Homer, The Iliad with an English Translation by A.T. Murray, PhD in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1924. Online version at the Perseus Digital Library.
Homer. Homeri Opera in five volumes. Oxford, Oxford University Press. 1920. Greek text available at the Perseus Digital Library.
Homer, The Odyssey with an English Translation by A.T. Murray, PH.D. in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1919. Online version at the Perseus Digital Library. Greek text available from the same website.
Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online version at the Topos Text Project.
Pindar, Odes translated by Diane Arnson Svarlien. 1990. Online version at the Perseus Digital Library.
Pindar, The Odes of Pindar including the Principal Fragments with an Introduction and an English Translation by Sir John Sandys, Litt.D., FBA. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1937. Greek text available at the Perseus Digital Library.
Publius Vergilius Maro, Aeneid. Theodore C. Williams. trans. Boston. Houghton Mifflin Co. 1910. Online version at the Perseus Digital Library.
Publius Vergilius Maro, Bucolics, Aeneid, and Georgics. J. B. Greenough. Boston. Ginn & Co. 1900. Latin text available at the Perseus Digital Library.
Smith, William, Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, London (1873). Online version at the Perseus Digital Library.
Tripp, Edward, Crowell's Handbook of Classical Mythology, Thomas Y. Crowell Co; First edition (June 1970). ISBN 069022608X.
มาร์ทีน นีเมิลเลอร์

| มาร์ทีน นีเมิลเลอร์ Martin Niemöller |
| --- | --- |

เกิด: 14 มกราคม ค.ศ. 1892 ลิพชตัท จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 6 มีนาคม ค.ศ. 1984(1984-03-06) (92 ปี) วีสบาเดิน ประเทศเยอรมนีตะวันตก
อาชีพ: ทหารเรือ, บาทหลวง, นักเทววิทยา
คู่สมรส: เอ็ลเซอ บรุนเนอร์
ฟรีดริช กุสทัฟ เอมีล มาร์ทีน นีเมิลเลอร์ (เยอรมัน: Friedrich Gustav Emil Martin Niemöller) เป็นบาทหลวงนิกายลูเทอแรน นักเทววิทยา และอดีตทหารเรือในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งชาวเยอรมัน มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ต่อต้านระบอบนาซี และเป็นเจ้าของวลีโด่งดังที่สุดในการต่อต้านระบอบนาซี
หลังทษวรรษที่ 1950 เป็นต้นไป เขาเป็นนักกิจกรรมใผ่สันติและต่อต้านสงคราม เขาดำรงตำแหน่งรองประธานขององค์การผู้ต่อต้านสงครามนานาชาติระหว่างค.ศ. 1966 ถึง 1972 และยังเป็นแกนนำผู้เรียกร้องการปลดอาวุธนิวเคลียร์
ประวัติ

นีเมิลเลอร์เกิดที่เมืองลิพชตัท (Lippstadt) มณฑลเว็สท์ฟาเลิน จักรวรรดิเยอรมัน เมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1892 เขาเติบโตมาในครอบครัวหัวเก่า ซึ่งมีบิดาเป็นบาทหลวงนิกายลูเทอแรน ต่อมาในปีค.ศ. 1900 ครอบครัวย้ายไปอยู่ที่เมืองเอ็ลแบร์เฟ็ลด์ (Elberfeld)
เขารับราชการเป็นนายทหารเรือ ปฏิบัติหน้าที่บนเรืออูในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เรือเอกนีเมิลเลอร์มีผลงานประจักษ์จนได้รับกางเขนเหล็กชั้นหนึ่ง เมื่อสงครามสิ้นสุด จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 สละราชสมบัติ นีเมิลเลอร์ไม่ยอมรับรัฐบาลประชาธิปไตยจึงลาออกจากราชการทหารและผันตัวเป็นครูสอนศาสนา เขาบวชเป็นบาทหลวงเต็มตัวเมื่อค.ศ. 1924 ต่อมาเขาย้ายไปเป็นบาทหลวงประจำเมืองดาเลิมในกรุงเบอร์ลินเมื่อปีค.ศ. 1931
นีเมิลเลอร์เป็นคนหัวเก่าเช่นเดียวกับบาทหลวงส่วนใหญ่ในเยอรมนี เขาต่อต้านรัฐบาลไวมาร์ซึ่งเป็นรัฐบาลในระบอบประชาธิปไตยอย่างเปิดเผย ในตอนแรก เขายินดีกับการเรืองอำนาจของฮิตเลอร์ในปีค.ศ. 1933 โดยเชื่อว่าฮิตเลอร์จะฟื้นฟูประเทศให้กลับมาแข็งแกร่งดังเช่นอดีตได้อีกครั้ง ในหนังสือเกี่ยวกับเรืออูของเขาซึ่งตีพิมพ์ในปีค.ศ. 1933 เรียกยุคสาธารณรัฐไวมาร์ว่าเป็น "ยุคมืด" และยกย่องฮิตเลอร์ว่าเป็นผู้ริเริ่ม "บูรณชาติ" หนังสือของนีเมิลเลอร์เล่มนี้ได้รับผลตอบรับทางบวกจากหนังสือพิมพ์และกลายเป็นหนังสือขายดีอันดับต้นๆในขณะนั้น
แต่เมื่อรัฐบาลนาซีออกบทบัญญัติ "วรรคอารยัน" (Arierparagraph) ซึ่งตัดสิทธิ์หลายประการของชาวยิว รวมไปถึงสิทธิ์ในการนับถือลูเทอแรน นีเมิลเลอร์จึงผันตัวเป็นฝ่ายตรงกับระบอบนาซี เขาร่วมลงชื่อในภาคีนักบวชโปรแตสแตนท์ซึ่งวิพากษ์วิจารณ์นโยบายนาซีและประกาศว่าวรรคอารยันไม่สอดคล้องกับหลักเมตตาธรรมของชาวคริสต์ ในค.ศ. 1934 เขาร่วมจัดตั้งโบสถ์สารภาพ (Bekennende Kirche) ซึ่งเป็นกลุ่มคริสต์ที่ต่อต้านการครอบงำศาสนจักรโดยระบอบนาซี
การต่อต้านระบอบนาซีของเขาทำให้เขาถูกจับกุมตัวเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 เขาถูกไต่สวนโดยศาลพิเศษที่ตั้งขึ้นเพื่อพิจารณาคดีเป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐ เขาถูกพิพากษาปรับ 2,000 ไรชส์มาร์คและถูกกักขังเป็นเวลาเจ็ดเดือน แต่ทันทีที่ถูกปล่อยตัว เขาก็ถูกจับกุมซ้ำโดยตำรวจลับขององค์การเอ็สเอ็ส และถูกส่งตัวไปค่ายกักกันซัคเซินเฮาเซินและค่ายกักกันดาเคา ระหว่างนั้น เขาเคยเสนอตัวเป็นผู้บังคับการเรือดำน้ำ แต่ถูกปฏิเสธ เขาถูกกักขังจนสิ้นสุดสงครามในปีค.ศ. 1945
วลีของนีเมิลเลอร์

วลีของนีเมิลเลอร์มีอยู่หลายฉบับหลายคำแปลด้วยกัน ฉบับที่ได้รับความนิยมที่สุดปรากฏตามพิพิธภัณฑ์ในสหรัฐ แต่ฉบับดังกล่าวไม่ใช่ฉบับที่ถูกต้อง และด้านล่างนี้คือฉบับที่มูลนิธิมาร์ทีน-นีเมิลเลอร์ ยอมรับนับถือเป็นต้นฉบับ
นีเมิลเลอร์ในเครื่องแบบทหารเรือเยอรมัน
วลีของนีเมิลเลอร์ ฉบับในสหรัฐ แต่ฉบับนี้ไม่ใช่ฉบับที่ถูกต้องตามต้นฉบับ
มาร์ทีน เบ็นราท

| มาร์ทีน เบ็นราท |
| --- | --- |

เกิด: 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926(1926-11-09) เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
เสียชีวิต: 31 มกราคม ค.ศ. 2000(2000-01-31) (73 ปี) รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี
อาชีพ: นักแสดงชาย
ปีปฏิบัติงาน: 1954-2000
มาร์ทีน เบ็นราท (เยอรมัน: Martin Benrath; 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926 – 31 มกราคม ค.ศ. 2000) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชายชาวเยอรมัน โดยแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 ถึง ค.ศ. 2000 มากกว่า 65 เรื่อง
ผลงานภาพยนตร์เด่น

Meines Vaters Pferde (de) (1954)
A Thousand Melodies (1956)
The Ideal Woman (1959)
Court Martial (1959)
Morituri (1965)
Berlinger (de) (1975)
Die Buddenbrooks (de) (1979) (TV miniseries)
From the Life of the Marionettes (1980)
Put on Ice (1980)
Die Weiße Rose (1982)
Väter und Söhne – Eine deutsche Tragödie (1986) (TV miniseries)
Success (1991)
Schtonk! (1992)
Stalingrad (1993)
Der Kinoerzähler (1993)
Beresina, or the Last Days of Switzerland (1999)
แหล่งข้อมูลอื่น

Martin Benrath ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
บิแซนเทียม

สำหรับนครในสมัยปลายโรมันและโรมันตะวันออกหรือไบแซนไทน์ (ค.ศ. 330–1453) ดูที่ คอนสแตนติโนเปิล, สำหรับนครออตโตมันและสมัยใหม่ (หลัง ค.ศ. 1453) ดูที่ อิสตันบูล
| --- | --- |
Byzantion
ที่ตั้งของบิแซนเทียม ตั้งในบริเวณที่ปัจจุบันคือเขตฟาตีฮ์ อิสตันบูล
ชื่ออื่น: Byzantion (ชื่อกรีกแบบแรก), Nova Roma ("โรมใหม่")
ที่ตั้ง: ฟาตีฮ์ อิสตันบูล ประเทศตุรกี
ภูมิภาค: ภูมิภาคมาร์มะรา
พิกัด: 41°00′55″N 28°59′05″E﻿ / ﻿41.01528°N 28.98472°E﻿ / 41.01528; 28.98472
ประเภท: นครโบราณ
ส่วนหนึ่งของ: จักรวรรดิโรมัน จักรวรรดิไบแซนไทน์ จักรวรรดิละติน
พื้นที่: 6 km2 (2.3 sq mi) ภายในกำแพงคอนสแตนติน 14 km2 (5.4 sq mi) ภายในกำแพงธีโอโดเซียน
ความเป็นมา
สร้าง: 667 ปีก่อน ค.ศ.
วัฒนธรรม: กรีก, กรีกโบราณ ละติน ไบแซนไทน์
บิแซนเทียม (อังกฤษ: Byzantium; กรีกโบราณ: Βυζάντιον) เป็นนครกรีกโบราณตั้งอยู่ ณ ที่ซึ่งภายหลังเป็นคอนสแตนติโนเปิล (อิสตันบูลสมัยใหม่) ผู้อยู่ในนิคมกรีกจากเมการาก่อตั้งนครแห่งนี้เมื่อ 657 ปีก่อน ค.ศ. มีการสร้างนครใหม่และเป็นเมืองหลวงใหม่ของจักรวรรดิโรมันในรัชกาลจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 ใน ค.ศ. 330 และภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นคอนสแตนติโนเปิล นครดังกล่าวเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิไบแซนไทน์กระทั่ง ค.ศ. 1453 เมื่อถูกพิชิตและกลายเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิออตโตมัน นับแต่สถาปนาประเทศตุรกีสมัยใหม่ใน ค.ศ. 1923 ชื่อนครภาษาตุรกี อิสตันบูล ได้แทนที่ชื่อคอนสแตนติโนเปิลในทางตะวันตก
ศัพทมูลวิทยา

ศัพทมูลวิทยาของ บิแซนเทียม ยังคงเป็นความลับ โดยมีข้อเสนอแนะว่าชื่อนี้มีต้นตอจาก Thracian คำนี้อาจมาจากชื่อบุคคลชาว Thracian ว่า Byzas ซึ่งหมายถึง "เขา-แพะ" ตำนานกรีกโบราณระบุถึง Byzas กษัตริย์กรีกที่เป็นหัวหน้าอาณานิคม Megarian และผู้สถาปนานคร ชื่อ Lygos สำหรับนคร (ซึ่งน่าจะสอดคล้องกับการตั้งถิ่นฐานของ Thracian ช่วงก่อนหน้า) ได้รับการกล่าวถึงใน Natural History ของพลินีผู้อาวุโส
มัคส์ เวเบอร์

มัคส์ เวเบอร์ ในปี ค.ศ. 1918
คาร์ล เอมีล มัคซีมีลีอาน "มัคส์" เวเบอร์ (เยอรมัน: Karl Emil Maximilian "Max" Weber; 21 เมษายน ค.ศ. 1864 – 14 มิถุนายน ค.ศ. 1920) เป็นนักเศรษฐศาสตร์การเมืองและนักสังคมวิทยาชาวเยอรมัน ถือกันว่าเวเบอร์เป็นผู้ก่อตั้งวิชาสังคมวิทยาสมัยใหม่และรัฐประศาสนศาสตร์ งานชิ้นหลัก ๆ ของเขาเกี่ยวข้องกับสังคมวิทยาศาสนาและสังคมวิทยาการปกครอง นอกจากนี้เขายังมีงานเขียนอีกหลายชิ้นในสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ งานที่ผู้คนจดจำได้มากที่สุดของเวเบอร์คือ ความเรียงเรื่อง จริยธรรมโปรเตสแตนต์และจิตวิญญาณแห่งทุนนิยม ซึ่งเป็นงานชิ้นแรกของเขาในสาขาสังคมวิทยาศาสนา ในงานชิ้นดังกล่าว เวเบอร์เสนอว่าศาสนาเป็นหนึ่งในสาเหตุหลัก ๆ ที่นำไปสู่เส้นทางการพัฒนาทางวัฒนธรรมที่ต่างกันระหว่างโลกประจิม (the Occident) กับโลกบูรพา (the Orient) ในงานที่มีชื่อเสียงอีกชิ้นหนึ่งของเขาที่ชื่อ การเมืองในฐานะวิชาชีพ (Politik als Beruf) เวเบอร์นิยามรัฐว่ารัฐคือหน่วยองค์ (entity) ซึ่งผูกขาดการใช้กำลังทางกายภาพที่ถูกกฎหมาย ซึ่งนิยามนี้ได้กลายเป็นจุดศูนย์กลางในการศึกษาวิชารัฐศาสตร์ตะวันตกสมัยใหม่ในเวลาต่อมา
ผลงาน

มัคส์ เวเบอร์ ได้รับการจัดให้เป็นหนึ่งในบิดาของสังคมวิทยา เคียงคู่ไปกับคาร์ล มากซ์, เอมีล ดูร์กายม์ และวิลเฟรโด ปาเรโต อย่างไรก็ตามในขณะที่ปาเรโตและดูร์กายม์ใช้แนวทางปฏิฐานนิยมตามโอกุสต์ กงต์ เวเบอร์ได้ใช้วิธีการศึกษาสังคมวิทยาในรูปแบบที่แตกต่างออกไป ในรูปแบบที่อยู่ในแนวต่อต้านปฏิฐานนิยม (antipositivism) แนวจิตนิยม (idealism) และแนวอรรถปริวรรตศาสตร์ (hermeneutics) ซึ่งทิศทางนี้มีลักษณะคล้ายคลึงกับของแวร์เนอร์ ซ็อมบาร์ท ผู้เป็นเพื่อนของเขาและเป็นผู้ที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุดเมื่อกล่าวถึงสังคมวิทยาแนวเยอรมัน งานในสมัยแรกของเวเบอร์เกี่ยวข้องกับสังคมวิทยาของสังคมอุตสาหกรรมแต่เขามีชื่อเสียงในงานถัด ๆ ไป ที่เกี่ยวกับสังคมวิทยาศาสนาและสังคมวิทยาการปกครอง
ประเด็นหลักของการศึกษาค้นคว้าของเวเบอร์ก็คือคำถามที่ว่า "อะไรคือลักษณะเฉพาะที่ทำให้สังคมตะวันตกแตกต่างจากที่อื่น?" ความแตกต่างที่สำคัญที่เขาสนใจเช่น การเกิดขึ้นของระบบทุนนิยม หรือความแตกต่างในการจัดระดับชนชั้นภายในสังคม ในขณะที่คาร์ล มากซ์ วิเคราะห์โดยเริ่มจาก ฐาน หรือโครงสร้างทางเศรษฐกิจ แต่เวเบอร์มุ่งประเด็นไปที่ โครงสร้างส่วนบน ซึ่งเกี่ยวกับอุดมการณ์และความเชื่อ
ในการวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงสังคม เวเบอร์พยายามหาจุดเปลี่ยนของความเชื่อพื้นฐานและ "ปัจจัย" ที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงนั้น ปัจจัยดังกล่าวอาจไม่เหลือร่องรอยใด ๆ หรืออาจดูไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิงกับความเชื่อที่มีอยู่ในปัจจุบัน ทั้งนี้เพราะว่าหน้าที่ของมันมีเพื่อกระตุ้นการเปลี่ยนแปลงความเชื่อของคนกลุ่มใหญ่เท่านั้น หลังจากที่ความเชื่อพื้นฐานได้เปลี่ยนไปแล้ว ทุกอย่างจะถูกทำให้ดูสมเหตุสมผลอย่างสมบูรณ์ในตัวเอง โดยไม่จำเป็นต้องอ้างอิงกับปัจจัยหรือสาเหตุเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงนั้นอีกต่อไป
ผลงาน > สังคมวิทยาศาสนา

งานชิ้นแรกของเวเบอร์เกี่ยวกับสังคมวิทยาศาสนาคือความเรียงชื่อ จริยธรรมโปรเตสแตนต์และจิตวิญญาณแห่งทุนนิยม ต่อด้วยงานวิเคราะห์ ศาสนาของจีน: ลัทธิขงจื้อและลัทธิเต๋า, ศาสนาของอินเดีย: สังคมวิทยาของศาสนาฮินดูและศาสนาพุทธ และ ศาสนายูดาห์โบราณ งานเกี่ยวกับศาสนาอื่น ๆ ต้องชะงักลงเนื่องจากเวเบอร์ได้เสียชีวิตอย่างกะทันหันในปี ค.ศ. 1920 ซึ่งทำให้แผนที่จะวิเคราะห์ศาสนาอื่น ๆ ต่อเนื่องจากศาสนายูดาห์โบราณ (รวมถึงศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลาม) ต้องหยุดลง
เรื่องหลัก ๆ ที่เวเบอร์สนใจก็คือผลกระทบของแนวคิดทางศาสนาต่อกิจกรรมทางเศรษฐกิจ ความสัมพันธ์ระหว่างการแบ่งระดับชั้นทางสังคมกับแนวคิดทางศาสนา และลักษณะเฉพาะบางอย่างของอารยธรรมตะวันตก
เป้าหมายของเวเบอร์ก็คือการหาเหตุผลของความแตกต่างในเส้นทางการพัฒนาระหว่างโลกประจิมและโลกบูรพา เขาวิเคราะห์ว่าแนวคิดจากศาสนาคริสต์นิกายพิวริตันมีผลอย่างมาก กับทิศทางการพัฒนาของระบบเศรษฐกิจของประเทศในยุโรปและสหรัฐ และเขาได้พบอีกว่ายังมีปัจจัยอื่น ๆ อีกที่ผลต่อการพัฒนานี้ ปัจจัยที่สำคัญที่เวเบอร์กล่าวถึงมีตัวอย่างเช่น แนวคิดแบบเหตุผลนิยมจากการศึกษาวิทยาศาสตร์ ที่นำผลการสังเกตมารวมกันกับคณิตศาสตร์, การพัฒนาของแนวคิดแบบวิชาการและการเกิดขึ้นของระบบการยุติธรรม, การทำให้การบริหารการปกครองเป็นระบบที่มีเหตุผล และการเกิดขึ้นของบรรษัทขนาดใหญ่ โดยสรุปก็คือการศึกษาสังคมวิทยาศาสนาของเวเบอร์นั้น เป็นแค่การศึกษาเข้าไปในช่วงเวลาช่วงหนึ่งของการปลดปล่อยสังคมจากยุคเวทมนตร์ หรือที่เวเบอร์เรียกว่าขั้นตอน "การถอดปีกเทพนิยายออกจากโลก" (disenchantment of the world) ซึ่งเขาเชื่อว่าเป็นช่วงเวลาที่เป็นจุดแตกต่างเฉพาะของวัฒนธรรมตะวันตก
ผลงาน > สังคมวิทยาศาสนา > จริยธรรมโปรเตสแตนต์และจิตวิญญาณแห่งทุนนิยม

ความเรียงเรื่อง จริยธรรมโปรเตสแตนต์และจิตวิญญาณแห่งทุนนิยม นั้น นับว่าเป็นงานที่โด่งดังที่สุดของเวเบอร์ อย่างไรก็ตาม มีผู้กล่าวว่างานชิ้นนี้ไม่ควรจะถูกพิจารณาว่าเป็นการศึกษานิกายโปรเตสแตนต์ หากแต่เป็นบทนำให้กับงานชิ้นถัด ๆ มาของเวเบอร์ โดยเฉพาะในเรื่องที่เขาศึกษาความเกี่ยวข้องระหว่างแนวคิดของศาสนาต่าง ๆ กับพฤติกรรมทางด้านเศรษฐศาสตร์
ในความเรียงนี้ เวเบอร์ยกประเด็นที่ว่าจริยธรรมและแนวคิดของนิกายพิวริตัน (ที่จัดว่าเป็นนิกายโปรเตสแตนต์แขนงหนึ่ง) มีอิทธิพลต่อพัฒนาการของระบบทุนนิยม โดยทั่วไปแล้ว การอุทิศตนให้กับศาสนามักทำให้เกิดการละเลิกในสิ่งที่เกี่ยวข้องกับทางโลก ซึ่งรวมถึงการดิ้นรนทางเศรษฐกิจ ปัญหาก็คือทำไมลักษณะเช่นนี้จึงไม่เกิดขึ้นในกรณีของนิกายโปรเตสแตนต์? เวเบอร์พิจารณาปัญหาดังกล่าวในความเรียงนี้
เขานิยาม "จิตวิญญาณแห่งทุนนิยม" ว่าเป็นแนวคิดและอุปนิสัยที่เอื้อต่อการมุ่งเป้าหากำไรทางเศรษฐกิจอย่างเหตุผลนิยม เวเบอร์ชี้ให้เห็นว่า ถ้าพิจารณาเป็นรายบุคคลแล้ว การมีจิตวิญญาณดังกล่าวนั้นมิได้จำกัดอยู่เฉพาะในวัฒนธรรมตะวันตก แต่ปัจเจก —ที่เวเบอร์เรียกว่านักเริ่มกิจการ (entrepreneurs) ระดับยอด— ไม่สามารถจะเริ่มระบบระเบียบทางเศรษฐกิจใหม่ (ซึ่งคือระบบทุนนิยม) เพียงคนเดียวได้ ตัวอย่างของอุปนิสัยและแนวโน้มต่าง ๆ ที่เวเบอร์เสนอมาก็เช่น ความต้องการกำไรโดยลงแรงน้อยที่สุด, แนวคิดที่ว่าการทำงานคือคำสาปและความลำบากที่ควรจะต้องหลีกเลี่ยง โดยเฉพาะในกรณีที่งานนั้นหนักหนาเกินกว่าการจะมีชีวิตที่สุขสบาย เวเบอร์เขียนไว้ว่า: "การที่วิถีชีวิตที่ปรับเข้าอย่างดีกับหนทางของทุนนิยมจะกลายเป็นวิถีชีวิตหลักเหนือแนวทางอื่น ๆ ได้นั้น จะมีที่มาจากแนวคิดของปัจเจกใดคนหนึ่งเพียงอย่างเดียวคงไม่ได้ แต่จะต้องเกิดขึ้นมาจากวิถีชีวิตที่เหมือน ๆ กันของคนทุกคนในกลุ่ม"
หลังจากที่เขาได้นิยามจิตวิญญาณของทุนนิยมแล้ว เวเบอร์ได้ชี้ให้เห็นว่ามีหลายสาเหตุที่ทำให้ควรศึกษาต้นตอของจิตวิญญาณนี้ จากแนวคิดทางศาสนาของกลุ่มปฏิรูปของนิกายโปรเตสแตนต์ ผู้สังเกตการณ์หลายคนเช่น วิลเลียม เพตตี, มงแต็สกีเยอ, เฮนรี โทมัส บักเคิล, จอห์น คีตส์ และอีกหลาย ๆ คน ได้ให้ความเห็นในลักษณะเดียวกันนี้
เวเบอร์ได้แสดงว่าแนวคิดของบางกลุ่มผู้นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ ทำให้การแสวงหาผลกำไรและสะสมทุนนั้น มีความเกี่ยวข้องในด้านบวกกับความเชื่อด้านจิตวิญญาณและศีลธรรม อย่างไรก็ตาม การกระตุ้นกิจกรรมทางเศรษฐกิจนี้ไม่ใช่เป้าหมายโดยตรงความเชื่อนั้น แต่จัดว่าเป็นแค่ผลพลอยได้ ซึ่งมีผลกระทบทั้งทางตรงและทางอ้อมกับการวางแผนและการปฏิเสธตนเองในการแสวงหากำไรทางเศรษฐกิจ
เวเบอร์กล่าวว่าเขาหยุดการค้นคว้าเกี่ยวกับนิกายโปรเตสแตนต์เนื่องจากเพื่อนร่วมงานของเขา แอ็นสท์ เทริลทช์ นักศาสนวิทยา ได้เริ่มงานของหนังสือ คำสอนด้านสังคมของโบสถ์คริสต์และสาขาย่อย อีกสาเหตุหนึ่งก็คือบทความนี้ได้เปิดแนวทางคร่าว ๆ ให้กับเขา ในการศึกษาเปรียบเทียบศาสนากับสังคมอื่น ๆ ซึ่งเวเบอร์ได้กระทำในงานชิ้นถัด ๆ ไป
ผลงาน > สังคมวิทยาการเมืองและการปกครอง

ในสังคมวิทยาการเมืองและการปกครอง ความเรียงที่มีบทบาทที่สุดของเวเบอร์น่าจะเป็น การเมืองในฐานะที่เป็นอาชีวะ ในความเรียงนี้ เวเบอร์ได้นิยามความหมายของรัฐที่กลายเป็นศูนย์กลางของการศึกษาต่อมาในกระแสความคิดตะวันตก กล่าวคือ รัฐคือหน่วยองค์ที่ผูกขาดการใช้กำลังทางกายภาพที่ถูกกฎหมาย ซึ่งรัฐสามารถเลือกที่จะแบ่งปันอำนาจนี้ไปอย่างใดก็ได้ กิจกรรมทางการเมืองจึงสามารถมองได้ว่าเป็นกิจกรรมที่รัฐเข้าไปมีบทบาทบางอย่าง เพื่อส่งผลให้เกิดการจัดสรรกำลังนี้ การเมืองจึงเป็นเรื่องของอำนาจ นักการเมืองจะต้องไม่เป็นคนที่ถือ "จริยธรรมชาวคริสต์อย่างแท้จริง" ซึ่งในความหมายของเวเบอร์นั้นคือผู้ที่ยึดตามคำสอนอย่างเคร่งครัด ถึงขนาดที่ยอมยื่นแก้มอีกข้างให้คนอื่นทำร้าย ผู้ที่ทำได้ดั่งว่า เวเบอร์จัดว่าเป็นนักบุญ ดังนั้นโลกการเมืองจึงไม่ใช่โลกของนักบุญ นักการเมืองจะต้องร่วมหัวจมท้ายกับจริยธรรมของเป้าหมายสุดท้ายและจริยธรรมของความรับผิดชอบ และจะต้องมีทั้งความรักในอาชีพพิเศษของตน พร้อมด้วยความสามารถที่จะทิ้งช่วงห่างระหว่างตนเองกับผู้ที่ถูกปกครอง
แหล่งข้อมูลอื่น

มรดกจากแม็กซ์ เวเบอร์[ลิงก์เสีย], ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร
มัคส์ เวเบอร์ และน้องชาย (อัลเฟรทและคาร์ล) ในปี ค.ศ. 1879
มัคส์ เวเบอร์ และมารีอันเนอ ภรรยา ในปี ค.ศ. 1894
มัคส์ เวเบอร์ ในปี ค.ศ. 1917
ปกหนึ่งจากหลาย ๆ รุ่นของหนังสือ จริยธรรมโปรเตสแตนต์และจิตวิญญาณแห่งทุนนิยม
มาร์ทีน โชนเกาเออร์

มาร์ทีน โชนเกาเออร์ (เยอรมัน: Martin Schongauer; ราว ค.ศ. 1448 – 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1491) เป็นจิตรกรและนักสร้างภาพพิมพ์ (engraver) ของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญของเยอรมนีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ภาพพิมพ์ของโชนเกาเออร์แพร่หลายโดยทั่วไป และเป็นที่รู้จักกันในอิตาลีในนามว่า Bel Martino และ Martino d'Anversa
บิดาของมาร์ทีน โชนเกาเออร์ มีชื่อว่า คัสพาร์ โชนเกาเออร์ เป็นช่างทองชาวเอาคส์บวร์คผู้ไปตั้งถิ่นฐานอยู่ที่กอลมาร์ที่มาร์ทีนเติบโตขึ้น มาร์ทีนอาจจะฝึกงานกับอาจารย์เอ. เอ็ส. นักประวัติศาสตร์ศิลป์เอ. ไฮแอตต์ เมเยอร์ เห็นลักษณะของทั้งสองลักษณะในงานพิมพ์ของมาร์ทีน และงานทุกชิ้นของโชนเกาเออร์ที่ลงชื่อ M†S แสดงให้เห็นลักษณะที่มีวิวัฒนาการเต็มที่ โชนเกาเออร์ก่อตั้งตระกูลการสร้างงานพิมพ์ที่สำคัญที่กอลมาร์ ที่วิวัฒนาการมาเป็น Little Masters ของศิลปินรุ่นต่อมา และกลุ่มใหญ่กว่านั้นของศิลปินเนือร์นแบร์ค
ในด้านจิตรกรรมลักษณะการเขียนของโชนเกาเออร์เป็นแบบเฟล็มมิชของโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน และภาพเขียนที่ยังคงเหลืออยู่แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการใช้สีและการเขียนรายละเอียด
ดูเพิ่ม

จริตนิยม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มาร์ทีน โชนเกาเออร์
ชีวประวัติของมาร์ทีน โชนเกาเออร์ที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ภาพเขียนของมาร์ทีน โชนเกาเออร์ที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
บิลดัด

บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล เพื่อนของโยบ
โยบพูดกับเพื่อน โดยกุสตาฟว์ ดอเร
บิลดัด (อังกฤษ: Bildad; ฮีบรู: בִּלְדַּד‎, อักษรโรมัน: Bildaḏ; กรีกโบราณ: Βαλδάδ, อักษรโรมัน: Baldád) ชาวชูอาห์ เป็นหนึ่งในเพื่อนสามคนของโยบผู้มาเยี่ยมโยบในหนังสือโยบของคัมภีร์ฮีบรู บิลดัดเป็นผู้สืบเชื้อสายของชูอาห์ผู้เป็นบุตรของอับราฮัมและเคทูราห์ (ปฐมกาล 25:1–2) ซึ่งมีครอบครัวอาศัยในถิ่นทุรกันดารแห่งอาระเบียหรือเป็นผู้อาศัยในเขตนั้น ในการสนทนากับโยบ บิลดัดเดิมมีเจตนาจะปลอบใจ แต่บิลดัดกลับกลายเป็นผู้กล่าวหาโดยถามโยบว่าตัวโยบทำอะไรที่สมควรได้รับพระพิโรธจากพระเจ้า
ดูเพิ่ม

เอลีฟัส
โศฟาร์
เอลีฮู
มาร์เซ็ล ค็อลเลอร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:   (1960-11-11) 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960 (63 ปี)
สถานที่เกิด:  ซือริช สวิตเซอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.73 เมตร (5 ฟุต 8 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อัลอะฮ์ลี (ผู้จัดการ)
สโมสรเยาวชน
1970–1972:  ชวาเมินดิงเงิน
1972–1978:  กราสฮอปเปอร์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1978–1997 |  กราสฮอปเปอร์ |  428 |  (59) |
ทีมชาติ
| 1982–1996 |  สวิตเซอร์แลนด์ |  56 |  (3) |
จัดการทีม
1997–1998:  วีล
1999–2002:  ซังคท์กัลเลิน
2002–2003:  กราสฮอปเปอร์
2003–2004:  เคิลน์
2005–2009:  เฟาเอ็ฟเอ็ล โบคุม
2011–2017:  ออสเตรีย
2018–2020:  บาเซิล
2022–:  อัลอะฮ์ลี
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มาร์เซ็ล ค็อลเลอร์ (เยอรมัน: Marcel Koller; เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวสวิส ปัจจุบันรับหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมของอัลอะฮ์ลีในอียิปเตียนพรีเมียร์ลีก เขาเคยเป็นผู้จัดการทีมชาติออสเตรียชุดลุยศึกฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 นอกจากนี้ ยังคุมทีมชาติออสเตรียจนจบอันดับที่ 10 ของอันดับโลกฟีฟ่า ซึ่งเป็นอันดับที่สูงสุดที่สุดของประวัติศาสตร์ทีมชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

มาร์เซ็ล ค็อลเลอร์ ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลบาเซิล  |
| --- | --- |
 1 Omlin  3 Dimitriou  4 Cömert  5 Widmer  7 Zuffi  8 Kuzmanović  9 van Wolfswinkel  10 Campo  11 Okafor  14 Stocker  15 Riveros  17 Suchý  19 Pululu  20 Frei  23 Balanta  25 Zambrano  26 Kalulu  28 Petretta  32 Marchand  33 Bua  34 จากา  35 Hansen  36 Huser  40 António  41 Tushi  43 Kaiser  44 Pukaj  99 Ademi  Dié  ผู้จัดการ: ค็อลเลอร์ 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติออสเตรีย – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 อัลเมอร์  2 การิช  3 ดรากอวิช  4 ฮินเทอเร็กเกอร์  5 ฟุคส์ (c)  6 อิลซังเคอร์  7 อาร์นาอูตอวิช  8 อาลาบา  9 โอโคเทีย  10 ยูนูซอวิช  11 ฮาร์นิค  12 ลินด์เนอร์  13 ซุทเนอร์  14 เบาม์การ์ทลิงเงอร์  15 เพรอเดิล  16 วิมเมอร์  17 ไคลน์  18 เชิพฟ์  19 ฮินเทอร์แซร์  20 ซาบิทเซอร์  21 ยังโค  22 ยันท์เชอร์  23 เอิซจัน  ผู้ฝึกสอน: ค็อลเลอร์  |  1 อัลเมอร์  2 การิช  3 ดรากอวิช  4 ฮินเทอเร็กเกอร์  5 ฟุคส์ (c)  6 อิลซังเคอร์  7 อาร์นาอูตอวิช  8 อาลาบา  9 โอโคเทีย  10 ยูนูซอวิช  11 ฮาร์นิค  12 ลินด์เนอร์  13 ซุทเนอร์  14 เบาม์การ์ทลิงเงอร์  15 เพรอเดิล  16 วิมเมอร์  17 ไคลน์  18 เชิพฟ์  19 ฮินเทอร์แซร์  20 ซาบิทเซอร์  21 ยังโค  22 ยันท์เชอร์  23 เอิซจัน  ผู้ฝึกสอน: ค็อลเลอร์  |  |