stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แวร์นแฮร์ ฟ็อน เบราน์

| แวร์นแฮร์ ฟ็อน เบราน์ |
| --- | --- |

เกิด: 23 มีนาคม ค.ศ. 1912(1912-03-23) มณฑลโพเซิน จักรวรรดิเยอรมัน (ปัจจุบันอยู่ในโปแลนด์)
เสียชีวิต: 16 มิถุนายน ค.ศ. 1977(1977-06-16) (65 ปี) รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ
พลเมือง: เยอรมัน  สหรัฐ (หลัง ค.ศ. 1955)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเทคนิคเบอร์ลิน
อาชีพ: วิศวกรและผู้ออกแบบจรวด, ผู้จัดการโครงการอวกาศ

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด:  เอ็สเอ็ส
ประจำการ: ค.ศ. 1937–1945
ชั้นยศ:  นายกองตรี (Sturmbannführer)
 
แวร์นแฮร์ มัคนุส มัคซีมีลีอาน ไฟรแฮร์ ฟ็อน เบราน์ (เยอรมัน: Wernher Magnus Maximilian, Freiherr von Braun) หรือ เวอร์เนอร์ ฟอน บราวน์ เป็นวิศวกรและสถาปนิกอวกาศชาวเยอรมัน เขาเป็นบุคคลสำคัญที่มีส่วนในการพัฒนาเทคโนโลยีจรวดในเยอรมนี และได้รับการยกย่องเป็น "บิดาแห่งจรวดและวิทยาศาสตร์อวกาศ" ในสหรัฐอเมริกา
ประวัติ

แวร์นแฮร์ ฟ็อน เบราน์ เกิดในเมืองชนบทที่ชื่อว่าเวียร์ซิทซ์ในมณฑลโพเซินของจักรวรรดิเยอรมัน (ปัจจุบันคือเมืองวือชึสก์ จังหวัดวีแยลกอปอลสกา ประเทศโปแลนด์) เป็นบุตรคนที่สองในสามคนของครอบครัวขุนนางเยอรมัน เขามีบรรดาศักดิ์ตั้งแต่แรกเกิดเป็น ไฟรแฮร์ (Freiherr) ซึ่งเทียบเท่าบารอน แม้ว่าระบบขุนนางตลอดจนอภิสิทธิ์ต่าง ๆ จะถูกล้มเลิกไปใน ค.ศ. 1919 แต่ทางการก็ยังอนุญาตให้นำยศเดิมมาเป็นส่วนหนึ่งของนามสกุล
บิดาของเขาคือมัคนุส ไฟรแฮร์ ฟ็อน เบราน์ (Magnus Freiherr von Braun) ซึ่งเป็นอดีตข้าราชการและเป็นรัฐมนตรีเกษตราธิการของเยอรมนีในช่วงสาธารณรัฐไวมาร์ ส่วนมารดาของเขา เอ็มมึ ฟ็อน ควิสทอร์พ (Emmy von Quistorp) ก็มาจากตระกูลเก่าแก่ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าฟีลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส, พระเจ้าวัลเดอมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก, พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 แห่งสกอตแลนด์ และพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
เบราน์เริ่มมีความสนใจด้านดาราศาสตร์ ตั้งแต่ที่เขาได้รับกล้องดูดาวเป็นของขวัญจากมารดาในวัยเด็ก เขามีผลการเรียนเป็นเลิศในวิชาคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ เขาเริ่มสนใจเรื่องจรวดและต้องการเป็นวิศวกรจรวด ส่วนหนึ่งเนื่องจากสนธิสัญญาแวร์ซายใน ค.ศ. 1919 ที่ทำขึ้นหลังเยอรมนีพ่ายสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ไม่ได้ถือว่าจรวดเป็นหนึ่งในอาวุธที่ห้ามครอบครองในเยอรมนี
การทำงาน

เบราน์เข้าร่วมกับพรรคนาซีในปี 1937 และทำงานในโครงการจรวดของเยอรมนีที่เมืองเพเนอมึนเดอ (Peenemünde) ติดกับทะเลบอลติก เขาช่วยออกแบบและสร้างจรวด V-2 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้เข้าสังกัดหน่วยเอ็สเอ็สในปี 1940 และได้รับยศนายหมวดตรี (Untersturmführer) ในหน่วยอัลเกอไมเนอ เอ็สเอ็ส เขาให้การกับทางการสหรัฐภายหลังสงครามว่า ที่เขามียศในเอ็สเอ็สก็เพราะเป็นคำสั่งของฮิมเลอร์ ตัวเขานั้นวุ่นวายกับการออกแบบจรวดเกินกว่าจะไปยุ่งเกี่ยวเรื่องการเมืองใด ๆ เขาอธิบายว่าการที่ยศเอ็สเอ็สเขาสูงขึ้นนั้นเพราะเป็นการเลื่อนขั้นตามระเบียบปกติ
เมื่อสงครามสิ้นสุดลง เขาและนักวิทยาศาสตร์และวิศวกรเยอรมันราว 1,600 คนถูกพาตัวไปยังสหรัฐอย่างลับ ๆ ซึ่งเรียกแผนการนี้ว่าปฏิบัติการคลิปหนีบกระดาษ เขาทำงานในโครงการพัฒนาขีปนาวุธทิ้งตัวพิสัยปานกลางให้กับกองทัพบกสหรัฐ และยังช่วยพัฒนาจรวดเพื่อใช้ส่งดาวเทียมเอกซ์พลอเรอร์ 1 ซึ่งเป็นดาวเทียมดวงแรกของสหรัฐ กลุ่มของเขาถูกโอนย้ายไปทำงานให้กับองค์การนาซา เขาได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการของศูนย์การบินอวกาศมาร์แชลซึ่งจัดตั้งขึ้นใหม่ และยังเป็นสถาปนิกใหญ่ของจรวดแซเทิร์นที่ห้า (Saturn V) ซึ่งนำส่งยานอะพอลโลไปยังดวงจันทร์
ในปี 1975 เบราน์ได้รับเหรียญแห่งชาติสาขาวิทยาศาสตร์ เขายังเป็นผู้ให้การสนับสนุนภารกิจทางอวกาศสู่ดวงจันทร์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Wernher von Braun
Audiopodcast on Astrotalkuk.org เก็บถาวร 2013-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน BBC journalist Reg Turnill talking in 2011 about his personal memories of and interviews with Dr Wernher von Braun.
The capture of von Braun and his men – At the U.S. 44th Infantry Division website
Wernher von Braun page เก็บถาวร 2013-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Marshall Space Flight Center (MSFC) History Office
"The Disney – von Braun Collaboration and its Influence on Space Exploration" เก็บถาวร 2017-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – by Mike Wright, MSFC
แวร์นแฮร์ ฟ็อน เบราน์ (ชุดสูท) กับทหารเยอรมันระดับสูง ที่เพเนอมึนเดอ เยอรมนี ค.ศ. 1941
อีพีเอ็น

| --- | --- |

ชื่อ
IUPAC name O-Ethyl O-(4-nitrophenyl) phenylphosphonothioate
ชื่ออื่น Ethyl p-nitrophenyl thionobenzenephosphonate
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 2104-64-5
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
เคมสไปเดอร์: 15571
ECHA InfoCard: 100.016.615 
ผับเคม CID: 16421
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID7022174 
 InChI InChI=1S/C14H14NO4PS/c1-2-18-20(21,14-6-4-3-5-7-14)19-13-10-8-12(9-11-13)15(16)17/h3-11H,2H2,1H3Key: AIGRXSNSLVJMEA-UHFFFAOYSA-N InChI=1/C14H14NO4PS/c1-2-18-20(21,14-6-4-3-5-7-14)19-13-10-8-12(9-11-13)15(16)17/h3-11H,2H2,1H3Key: AIGRXSNSLVJMEA-UHFFFAOYAT 
 SMILES S=P(Oc1ccc(cc1)[N+]([O-])=O)(OCC)c2ccccc2 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C14H14NO4PS
มวลโมเลกุล: 323.30 g·mol−1  
ลักษณะทางกายภาพ: Light yellow crystalline powder
ความหนาแน่น: 1.3 g/cm3
จุดหลอมเหลว: 36 องศาเซลเซียส (97 องศาฟาเรนไฮต์; 309 เคลวิน)
ละลายในน้ำ: Insoluble
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
อีพีเอ็ (อังกฤษ : EPN) เป็นยาฆ่าแมลง ประเภท ฟอสโฟโนไธโอเอท ใช้เป็นหัวยาและผสมกับสารเคมีเกษตรชนิดอื่น ๆ ในการเพาะปลูก ข้าว ข้าวโพด พืชตระกูลแตง ไม้ผล ไม้ดอกไม้ประดับ เพื่อกำจัดแมลงหลายชนิด เช่น หนอนเจาะสมอฝ้าย หนอนกอข้าว แมลงดำหนาม
ซีเกมส์

| --- | --- |
สัญลักษณ์ซีเกมส์ โดยในปัจจุบันมี 11 ห่วง ซึ่งหมายถึงประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ธงของสมาพันธ์ซีเกมส์
ชื่อย่อ: SEA Games
ก่อตั้ง: กีฬาแหลมทอง 1959 กรุงเทพฯ
จัดขึ้นทุก: 2 ปี (ปีเว้นปี)
ครั้งต่อไป: ซีเกมส์ 2025 กรุงเทพฯ–ชลบุรี–สงขลา
วัตถุประสงค์: กีฬาสำหรับภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สำนักงานใหญ่: 154 กรีฑาสถานแห่งชาติ ถนนพระรามที่ 1 แขวงวังใหม่ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ประธาน: จารึก อารีราชการัณย์
เว็บไซต์: SEAGFoffice.org
 ประเทศสมาชิกแสดงด้วยสีเขียวบนแผนที่
ซีเกมส์ (อังกฤษ: South-East Asian Games; ชื่อย่อ: SEA Games) เป็นการแข่งขันมหกรรมกีฬาระหว่างกลุ่มประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งมีการจัดแบบปีเว้นปี ดำเนินการแข่งขันโดยสมาพันธ์กีฬาแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (South-East Asian Games Federation; SEAGF) ภายใต้การกำกับดูแลของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล และสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย
ซีเกมส์เป็น 1 ใน 5 กีฬาภูมิภาคของโอซีเอ โดยอีก 4 ภูมิภาคคือ กีฬาภูมิภาคเอเชียกลาง, กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้, กีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันตกและกีฬาเยาวชนเอเชียตะวันออก
ประวัติ

เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 องค์กรการกีฬา ของประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 3 ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงโตเกียวของญี่ปุ่น ร่วมกันจัดการประชุม เพื่อก่อตั้งองค์กรการกีฬาในระดับภูมิภาค โดยหลวงสุขุมนัยประดิษฐ์ อดีตรองประธานคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย และผู้ก่อตั้งองค์การส่งเสริมกีฬาแห่งประเทศไทย (การกีฬาแห่งประเทศไทยในปัจจุบัน) เสนอว่าควรจัดการแข่งขันกีฬา ระหว่างประเทศในกลุ่มเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เพื่อสนับสนุนความเข้าใจ และความสัมพันธ์อันดีต่อกัน
สหพันธ์กีฬาแหลมทอง (SEAP Games Federation) จึงถือกำเนิดขึ้น โดยมีคณะกรรมการสมาชิกผู้ก่อตั้งประกอบด้วย ประเทศไทย มลายา เวียดนามใต้ ราชอาณาจักรลาว พม่า และ กัมพูชา (หลังจากนั้น สิงคโปร์ เข้าร่วมเป็นสมาชิกด้วย) โดยตกลงร่วมกันว่า จะจัดการแข่งขันกีฬาระหว่างภูมิภาคขึ้นในทุกสองปี คือกีฬาแหลมทอง (Southeast Asian Peninsular Games) หรือ เซียปเกมส์ (SEAP Games) ครั้งที่ 1 จัดขึ้นที่กรุงเทพมหานครของไทย ระหว่างวันที่ 12 – 17 ธันวาคม พ.ศ. 2502 โดยมีเจ้าหน้าที่และนักกีฬา จากประเทศไทย มลายา สิงคโปร์ เวียดนามใต้ ลาว และพม่า เข้าร่วมการแข่งขันกีฬา 12 ชนิด รวมทั้งสิ้น 527 คน สำหรับกัมพูชา เข้าร่วมการแข่งขันเป็นครั้งแรก ในกีฬาแหลมทอง ครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2504
จากนั้นในปี พ.ศ. 2520 สมาพันธ์กีฬาแหลมทองประกาศเปลี่ยนชื่อเป็น สมาพันธ์กีฬาแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเปลี่ยนชื่อการแข่งขันเป็น ซีเกมส์ ดังที่ใช้มาจนถึงปัจจุบัน พร้อมทั้งมีมติให้ อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และ บรูไน เข้าเป็นสมาชิกและกรรมการสมาพันธ์อย่างเป็นทางการ จึงได้สิทธิเข้าร่วมการแข่งขันครั้งที่ 9 ที่กัวลาลัมเปอร์ของมาเลเซีย เป็นครั้งแรกด้วย และในปี พ.ศ. 2546 สมาพันธ์ฯ มีมติให้ ติมอร์-เลสเต เข้าร่วมการแข่งขันเป็นครั้งแรกในซีเกมส์ครั้งที่ 22 ที่ฮานอยของเวียดนาม
ประวัติ > สำนักงาน

สมาพันธ์กีฬาแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีสำนักงานตั้งอยู่เลขที่ 154 กรีฑาสถานแห่งชาติ ถนนพระรามที่ 1 แขวงวังใหม่ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย และประกอบพิธีเปิดเมื่อปี พ.ศ. 2552 ในวาระครบรอบ 48 ปีของซีเกมส์ โดยนับตั้งแต่การแข่งขันกีฬาแหลมทองเป็นต้นมา
ประเทศสมาชิก

| ชาติตามเอ็นโอซี | ชื่ออย่างเป็นทางการ | ปีที่เข้าร่วม | รหัสไอโอซี | รหัสในอดีต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  กัมพูชา | ราชอาณาจักรกัมพูชา | 2504 | CAM | KHM |
|  ลาว | สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว | 2504 | LAO |  |
|  มาเลเซีย | สหพันธรัฐมาเลเซีย | 2504 | MAS | MAL, MYS (ISO) |
|  พม่า | สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา | 2504 | MYA | BIR, MMR (ISO) |
|  สิงคโปร์ | สาธารณรัฐสิงคโปร์ | 2504 | SGP | SIN |
|  ไทย | ราชอาณาจักรไทย | 2504 | THA |  |
|  เวียดนาม | สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม | 2504 | VIE | VET, VNM (ISO) |
|  บรูไน | เนอการาบรูไนดารุซซาลาม | 2520 | BRU | BRN (ISO) |
|  อินโดนีเซีย | สาธารณรัฐอินโดนีเซีย | 2520 | INA | IHO, IDN (ฟีฟ่า, ISO) |
|  ฟิลิปปินส์ | สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ | 2520 | PHI | PHL (ISO) |
|  ติมอร์-เลสเต | สาธารณรัฐประชาธิปไตยติมอร์–เลสเต | 2546 | TLS | IOA |
สรุปเหรียญรางวัลตลอดกาล

| ลำดับที่ | คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ไทย | 2453 | 2127 | 2204 | 6784 |
| 2 |  อินโดนีเซีย | 1980 | 1876 | 1970 | 5826 |
| 3 |  มาเลเซีย | 1376 | 1363 | 1872 | 4611 |
| 4 |  เวียดนาม | 1269 | 1097 | 1221 | 3587 |
| 5 |  ฟิลิปปินส์ | 1180 | 1346 | 1702 | 4228 |
| 6 |  สิงคโปร์ | 1045 | 1090 | 1500 | 3635 |
| 7 |  พม่า | 594 | 784 | 1095 | 2473 |
| 8 |  กัมพูชา | 159 | 202 | 425 | 786 |
| 9 |  ลาว | 77 | 122 | 412 | 611 |
| 10 |  บรูไน | 17 | 57 | 170 | 244 |
| 11 |  ติมอร์-เลสเต | 3 | 9 | 39 | 51 |
| รวม (11 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ) | รวม (11 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ) | 10153 | 10073 | 12610 | 32836 |
ดูเพิ่ม

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  มหกรรมกีฬาของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (ระดับทวีป) เอเชียนเกมส์  เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว  เอเชียนเกมส์เยาวชน  เอเชียนบีชเกมส์  เอเชียนอินดอร์-มาร์เชียลอาร์ตสเกมส์  |  มหกรรมกีฬาระดับภูมิภาคของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (ระดับภูมิภาค) กีฬาภูมิภาคเอเชียกลาง  กีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันออก (ปัจจุบันคือกีฬาเยาวชนเอเชียตะวันออก)  กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้  กีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันตก  |  มหกรรมกีฬาของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งเอเชีย (ระดับทวีป) เอเชียนพาราเกมส์  |  มหกรรมกีฬาของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งเอเชีย (ระดับภูมิภาค) อาเซียนพาราเกมส์   |
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักงานสมาพันธ์กีฬาแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เก็บถาวร 2018-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อันดับเหรียญ 1959-1995
อันดับเหรียญ 1959-2001
อันดับเหรียญ 1959-2007
ประวัติซีเกมส์
| ด ค ก กีฬาซีเกมส์ |
| --- | --- | --- |
  คณะกรรมการโอลิมปิกสากล   สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย   สมาพันธ์กีฬาแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้   สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  ไทย   อินโดนีเซีย   มาเลเซีย   ฟิลิปปินส์   สิงคโปร์   เวียดนาม   พม่า   ลาว   กัมพูชา   บรูไน   ติมอร์-เลสเต 
| กีฬาแหลมทอง (ค.ศ. 1959-1975) |   1959 กรุงเทพมหานคร   1961 ย่างกุ้ง   1963 พนมเปญ†   1965 กัวลาลัมเปอร์   1967 กรุงเทพมหานคร   1969 ย่างกุ้ง   1971 กัวลาลัมเปอร์   1973 สิงคโปร์   1975 กรุงเทพมหานคร  |  |
| กีฬาซีเกมส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1977) |   1977 กัวลาลัมเปอร์   1979 จาการ์ตา   1981 มะนิลา   1983 สิงคโปร์   1985 กรุงเทพมหานคร   1987 จาการ์ตา   1989 กัวลาลัมเปอร์   1991 มะนิลา   1993 สิงคโปร์   1995 เชียงใหม่   1997 จาการ์ตา   1999 บันดาร์เซอรีเบอกาวัน   2001 กัวลาลัมเปอร์   2003 ฮานอย   2005 มะนิลา   2007 นครราชสีมา   2009 เวียงจันทน์   2011 จาการ์ตา–ปาเล็มบัง   2013 เนปยีดอ   2015 สิงคโปร์   2017 กัวลาลัมเปอร์   2019 มะนิลา   2021 ฮานอย§   2023 พนมเปญ   2025 กรุงเทพฯ–ชลบุรี–สงขลา   2027 มาเลเซีย   2029 สิงคโปร์   2031 ลาว   2033 ฟิลิปปินส์  |  |
 †ถูกยกเลิกเนื่องจากสถานการณ์ทางการเมืองภายในของประเทศเจ้าภาพ §เลื่อนไป ค.ศ. 2022 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 กีฬาโรงเรียนอาเซียน  กีฬามหาวิทยาลัยอาเซียน  อาเซียนพาราเกมส์ 
| ด ค กการแข่งขันกีฬาชิงชนะเลิศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ |
| --- | --- |
กีฬาประเภททีม:  บาสเกตบอล  บาสเกตบอลหญิง  บาสเกตบอล 3x3  แฮนด์บอลชายหาด  ฟุตบอลชายหาด  ฟุตบอล  ฟุตบอลหญิง  ฟุตซอล  ฮอกกี้น้ำแข่ง  ฮอกกี้ในร่ม  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด 
กีฬาประเภทบุคคล:  Athletics (Youth)  Badminton  Bodybuilding  Bowling  Canoe–kayak  Chess  Cross country  Cycling  Equestrian  Fencing  Golf  Gymnastics  Judo  Karate  Kickboxing  Kurash  Muaythai  Pencak Silat  Rowing  Sambo  Sailing  Snooker  Swimming  Swimming Age Groups  Table Tennis  Table Tennis Junior and Cadet  Tennis  Taekwondo  Triathlon  Weightlifting  Wrestling  Wushu 
สโมสรกีฬา:  บาสเกตบอล  บาสเกตบอลหญิง  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลหญิง 
ซีเกมส์ - อาเซียนพาราเกมส์ - กีฬาคนหูหนวกอาเซียน - กีฬามหาวิทยาลัยอาเซียน - กีฬาโรงเรียนอาเซียน - กีฬากระชับมิตรเขตพัฒนาเศรษฐกิจอาเซียนด้านตะวันออก
| ด ค กเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
 กีฬา  การคัดเลือกเจ้าภาพ  OCA  NOCs  ตารางเหรียญรางวัล  สรุปเหรียญ ฤดูร้อน  ฤดูหนาว  ผู้รับเหรียญรางวัล  สัญลักษณ์  มาสคอต 
| ฤดูร้อน |   1951 นิวเดลี   1954 มะนิลา   1958 โตเกียว   1962 จาการ์ตา   1966 กรุงเทพ   1970 กรุงเทพ   1974 เตหะราน   1978 กรุงเทพ   1982 นิวเดลี   1986 โซล   1990 ปักกิ่ง   1994 ฮิโรชิมะ   1998 กรุงเทพ   2002 ปูซาน   2006 โดฮา   2010 กว่างโจว   2014 อินช็อน   2018 จาการ์ตา–ปาเล็มบัง   2022 หางโจว†   2026 ไอจิ–นาโงยะ   2030 โดฮา   2034 รียาด    2038 รอประกาศ  |  |
| ฤดูหนาว |   1986 ซัปโปโระ   1990 ซัปโปโระ   1996 ฮาร์บิน   1999 คังว็อน   2003 อาโอโมริ   2007 ฉางชุน   2011 อัสตานา–อัลมาตี   2017 ซัปโปโระ   2025 ฮาร์บิน   2029 โทรเจนา  |  |
 †เลื่อนออกไปเป็นปี ค.ศ. 2023 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
แอนดรูว์ แม็กเกรเกอร์ มาร์แชลล์

| แอนดรูว์ แม็กเกรเกอร์ มาร์แชลล์ |
| --- | --- |
แอนดรูว์ใน พ.ศ. 2554
เกิด: 25 มีนาคม ค.ศ. 1971 เอดินบะระ สกอตแลนด์
อาชีพ: นักข่าว นักเขียน
สัญชาติ: สกอตแลนด์
การศึกษา: มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
แอนดรูว์ แม็กเกรเกอร์ มาร์แชลล์ (อังกฤษ: Andrew MacGregor Marshall, เกิด 25 มีนาคม 2514) เป็นนักข่าวและเป็นนักหนังสือพิมพ์และนักเขียนชาวสกอต ซึ่งเน้นความขัดแย้ง การเมืองและอาชญากรรม เขาปฏิบัติงานในทวีปเอเชียและตะวันออกกลางเป็นหลัก เมื่อเดือนมิถุนายน 2554 เขาลาออกจากรอยเตอส์ในพฤติการณ์ซึ่งมีการโต้เถียงหลังสำนักข่าวนั้นปฏิเสธตีพิมพ์เรื่องเฉพาะที่เขาเขียนถึงพระมหากษัตริย์ไทย หนังสือ A Kingdom in Crisis ของเขาใน พ.ศ. 2557 ถูกแบนในประเทศไทย  และฝ่ายนิยมเจ้าในไทยที่มีชื่อเสียงได้ยื่นเรื่องร้องเรียนต่อตำรวจอย่างเป็นทางการ โดยกล่าวหาว่าเขาว่าก่ออาชญากรรมหลายประการ รวมถึงความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์
อาชีพ

มาร์แชลล์เป็นนักหนังสือพิมพ์ของรอยเตอส์ 17 ปี ดำรงตำแหน่งหัวหน้าสำนักแบกแดดตั้งแต่ปี 2546 ถึง 2548 เมื่อการก่อการกำเริบรุนแรงเข้าครอบงำประเทศอิรัก และเป็นบรรณาธิการบริหารของภูมิภาคตะวันออกกลางตั้งแต่ปี 2549 ถึง 2551 หลังปี 2551 เขาประจำอยู่ในสิงคโปร์เป็นนักวิเคราะห์ความเสี่ยงการเมืองและบรรณาธิการตลาดเกิดใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ
แอนดรูว์ แม็กเกรเกอร์ มาร์แชลล์ ที่เฟซบุ๊ก
แอนดรูว์ แม็กเกรเกอร์ มาร์แชลล์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง

| ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่อเกิด: ออกแบบ จึงเจริญสุขยิ่ง
ชื่ออื่น: ออกแบบ
เกิด: 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 (29 ปี) นนทบุรี ประเทศไทย
ส่วนสูง: 176 เซนติเมตร (5 ฟุต 9 1⁄2 นิ้ว)
อาชีพ:  นักแสดง  นางแบบ 
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ลิน – ฉลาดเกมส์โกง (2560)  จีน – ฮาวทูทิ้ง ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ (2562)   ชาลิตา (ลิตา) – คือเธอ (2565)
รางวัล
เอมมี: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม   พ.ศ. 2566 – คนหิว เกมกระหาย
พระสุรัสวดี: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม พ.ศ. 2560 – ฉลาดเกมส์โกง
สุพรรณหงส์: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม   พ.ศ. 2560 – ฉลาดเกมส์โกง
ชมรมวิจารณ์บันเทิง: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม   พ.ศ. 2560 – ฉลาดเกมส์โกง
คมชัดลึก: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์   พ.ศ. 2562 – ฮาวทูทิ้ง ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ
ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง (เกิด 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) ชื่อเล่น ออกแบบ เป็นนางแบบและนักแสดงหญิงชาวไทย มีผลงานเด่นจากภาพยนตร์เรื่อง ฉลาดเกมส์โกง
ประวัติ

ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง ชื่อเก่าโดยกำเนิดใช้ชื่อ ออกแบบ จึงเจริญสุขยิ่ง เกิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 เธอเป็นบุตรคนที่ 3 ของครอบครัว จากพี่น้อง 3 คน มีพี่สาว 1 คน และพี่ชายอีก 1 คน ชุติมณฑน์สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีวิทยา (วิทย์–คณิต) และ สำเร็จการศึกษาจากภาควิชานฤมิตศิลป์ สาขานิทรรศการศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ชุติมณฑน์ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเล่นภาพยนตร์สั้นเรื่อง "Thankyou For Sharing" ภายใต้การกำกับของนวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ ทั้งยังเคยเล่นมิวสิกวิดีโอเพลงในหลาย ๆ เพลงมาก่อนด้วย สำหรับผลงานสร้างชื่อเสียงให้กับเธอคือ ภาพยนตร์เรื่อง ฉลาดเกมส์โกง ในบท "ลิน"
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2560 | ฉลาดเกมส์โกง | รินลดา นิลเทพ (ลิน) |  |
| 2560 | Die Tomorrow | ส้ม | ตอน 'Lucky Girls' |
| 2561 | We Will Not Die Tonight | เกรซ |  |
| 2562 | ฮาวทูทิ้ง ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ | จีน |  |
| 2565 | วันสุดท้าย..ก่อนบายเธอ | หนูนา |  |
| 2565 | แอน (Faces of Anne) | แอน |  |
| 2566 | Hunger คนหิว เกมกระหาย | ออย |  |
| 2566 | อีสานซอมบี้ | ต้นนุ่น |  |
|  | Love Story (Ai Qing Gu Shi) | Xiao Lin |  |
ผลงาน > ภาพยนตร์สั้น

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2559 | ดีแทค: Thank You for Sharing | จุก |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์/ซีรีส์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | เครือข่าย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2560 | เลิฟบุกส์เลิฟซีรีส์: Dark Fairy Tale ยัยตัวร้ายกับนายซาตาน | กอหญ้า | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2561 | เมืองมายา Live (ตอน มายารัก On Lie) | คณิตา คุณาพิพัฒน์ (เข็ม) | ช่องวัน 31 |
| 2562 | SLEEPLESS SOCIETY คืนฝันลวง | ไอย่า | ช่องวัน 31 |
| 2565 | คือเธอ (Bad Romeo) | ชาลิตา ทองมา (ลิตา) | ช่อง 3 |
| 2566 | ต้นร้ายปลายรัก | มินตรา (รับเชิญ) | ช่องวัน 31 |
| 2566 | ดีลีต | อร | เน็ตฟลิกซ์ |
|  | Daredevil Treasure Hunter (จีน: 绝地勘宝师; พินอิน: Jue Di Kan Bao Shi) | Xue Li |  |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | เพลง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 2556 | ผจญภัย | มิสซิสสแลฟ |
| 2558 | เพราะความรักไม่เลือกเวลาเกิด | โลโมโซนิก |
| 2558 | Unfriend | เฮลเมท เฮดส์ |
| 2558 | Empty Room | เฮลเมท เฮดส์ |
| 2559 | ของที่เธอไม่ต้องการ | ทรีแมนดาวน์ |
| 2559 | เธอเอาใจฉันไป | ทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์ |
| 2560 | มองฉันที | อิมเมจ สุธิตา |
| 2560 | ไม่ไปไหน | คอสท์ลีย์วูด |
| 2560 | ถ้าฉันได้กลับไป | นิว จิ๋ว |
| 2563 | เห็นหน้าเธอฉันเจอแต่ปัญหา (Problems) | เป้ อารักษ์ |
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผลงานที่เข้าชิง | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2560 | เทศกาลภาพยนตร์เอเชียประจำนิวยอร์กครั้งที่ 16 | นักแสดงภาพยนตร์ดาวรุ่งเอเชียนานาชาติ | ฉลาดเกมส์โกง | ชนะ |
| 2560 | รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | ฉลาดเกมส์โกง | ชนะ |
| 2560 | รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | ฉลาดเกมส์โกง | ชนะ |
| 2560 | รางวัลสตาร์พิคส์ ครั้งที่ 15 | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | ฉลาดเกมส์โกง | ชนะ |
| 2560 | รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | ฉลาดเกมส์โกง | ชนะ |
| 2560 | รางวัลสมาคมผู้กำกับภาพยนตร์ไทย | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | ฉลาดเกมส์โกง | ชนะ |
| 2560 | 12th Asian Film Awards | Best Newcomer | ฉลาดเกมส์โกง | ชนะ |
| 2562 | คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 16 | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมประเภทภาพยนตร์ | ฮาวทูทิ้ง ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ | ชนะ |
| 2562 | รางวัลสตาร์พิคส์ ครั้งที่ 17 | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | ฮาวทูทิ้ง ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ | ชนะ |
| 2562 | รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | ฮาวทูทิ้ง ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2562 | รางวัลสมาคมผู้กำกับภาพยนตร์ไทย | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | ฮาวทูทิ้ง ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2562 | 14th Asian Film Awards | Best Actress | ฮาวทูทิ้ง ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ | เสนอชื่อเข้าชิง |
แหล่งข้อมูลอื่น

ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง ที่อินสตาแกรม
| ด ค กรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2534–2540:  ปวีณา ชารีฟสกุล (2534)  พัชราวัลย์ พิภพวรไชย (2535)  บุษกร พรวรรณะศิริเวช (2536)  จินตหรา สุขพัฒน์ (2537)  สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา (2538)  ธัญญา โสภณ (2539)  เฟย์ อัศเวศน์ (2540) 
2541–2551:  อมิตา ทาทายัง (2541)  ลลิตา ปัญโญภาส (2542)  สิริยากร พุกกะเวส (2544)  อริศรา วงษ์ชาลี (2545)  พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ (2546)  แอน ทองประสม (2547)  นวรัตน์ เตชะรัตนประเสริฐ (2548)  รุ้งลาวัณย์ โทนะหงษา (2549)  มาช่า วัฒนพานิช (2550)  รัชวิน วงศ์วิริยะ (2551) 
2552–2562:  ศิริน หอวัง (2552)  หนึ่งธิดา โสภณ (2553)  ปิยธิดา วรมุสิก (2554)  อภิญญา สกุลเจริญสุข (2555)  พัชชา พูนพิริยะ (2556)  จรินทร์พร จุนเกียรติ (2557)  ดาวิกา โฮร์เน่ (2558)  นิษฐา จิรยั่งยืน (2559)  ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง (2560)  อุรัสยา เสปอร์บันด์ (2561)  (2562) โควิด-19 
2563–2573:  ภัณฑิรา พิพิธยากร (2563)  นริลญา กุลมงคลเพชร (2564)  อุรัสยา เสปอร์บันด์ (2565)  ธิติยา จิระพรศิลป์ (2566) 
| ด ค กรางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2533–2540:  จินตหรา สุขพัฒน์ (2533)  ปวีณา ชารีฟสกุล (2534)  จินตหรา สุขพัฒน์ (2535)  จันจิรา จูแจ้ง (2536)  จินตหรา สุขพัฒน์ (2537)  เฟย์ อัศเวศน์ (2540) 
2541–2551:  อมิตา ทาทายัง (2541)  ลลิตา ปัญโญภาส (2542)  จินตหรา สุขพัฒน์ (2543)  สิริยากร พุกกะเวส (2544)  อริศรา วงษ์ชาลี (2545)  สินิทธา บุญยศักดิ์ (2546)  แอน ทองประสม (2547)  วรนุช วงษ์สวรรค์ (2548)  ณัฐฐาวีรนุช ทองมี (2549)  สินจัย เปล่งพานิช (2550)  อัญชลี สายสุนทร (2551) 
2552–2562:  ศิริน หอวัง (2552)  เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ (2553)  หนึ่งธิดา โสภณ (2553)  ปิยธิดา วรมุสิก (2554)  เพ็ญพักตร์ ศิริกุล (2555)  คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์ (2556)  พัชชา พูนพิริยะ (2556)  สุชาร์ มานะยิ่ง (2557)  ดาวิกา โฮร์เน่ (2558)  ดาวิกา โฮร์เน่ (2559)  ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง (2560)  ชญานิษฐ์ ชาญสง่าเวช (2561)  เจนนิษฐ์ โอ่ประเสริฐ (2562) 
2563–2573:  พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ (2563)  นริลญา กุลมงคลเพชร (2564)  เขมนิจ จามิกรณ์ (2565) 
| ด ค กรางวัลสตาร์พิกส์ไทยฟิล์มอะวอดส์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2546–2550:  สินิทธา บุญยศักดิ์ (2546)  แอน ทองประสม (2547)  วรนุช วงษ์สวรรค์ (2548)  วิสา สารสาส (2549)  สินจัย เปล่งพานิช (2550) 
2551–2575:  วาสนา ชลากร (2551)  ศิริน หอวัง (2552)  หนึ่งธิดา โสภณ (2553)  ปิยธิดา วรมุสิก (2554)  เพ็ญพักตร์ ศิริกุล (2555)  คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์ (2556)  เจนสุดา ปานโต (2557)  ดาวิกา โฮร์เน่ (2558)  นิษฐา จิรยั่งยืน (2559)  ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง (2560)  ชญานิษฐ์ ชาญสง่าเวช (2561)  ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง (2562)  พลอยไพลิน ตั้งประภาพร (2563)  สวนีย์ อุทุมมา (2564) 
| ด ค กรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมประเภทภาพยนตร์ |
| --- | --- |
2547–2550:  แอน ทองประสม (2547)  วรนุช วงษ์สวรรค์ (2548)  ชุติมา ทีปะนาถ (2549)  สินจัย เปล่งพานิช (2550) 
2551–2562:  อัญชลี สายสุนทร (2551)  ศิริน หอวัง (2552)  เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ (2553)  เปาวลี พรพิมล (2554)  เพ็ญพักตร์ ศิริกุล (2555)  พัชชา พูนพิริยะ (2556)  เจนสุดา ปานโต (2557)  ดาวิกา โฮร์เน่ (2558)  ดาวิกา โฮร์เน่ (2559)  วริศรา ยู (2561)  ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง (2562) 
2563–2573:  ษริกา สารทศิลป์ศุภา (2563)  นริลญา กุลมงคลเพชร (2564) 
ชุติมณฑน์ในงานโปรโมตภาพยนตร์ ฉลาดเกมส์โกง ที่ไต้หวัน
หลี่ ชื่อจี้

| หลี่ ชื่อจี้ 李世勣 |
| --- | --- |
ภาพเหมือนของหลี่ ชื่อจี้
เกิด: ค.ศ. 594 อำเภอตงหมิน มณฑลชานตง จีนราชวงศ์สุย
เสียชีวิต: 31 ธันวาคม ค.ศ. 669(669-12-31) (75 ปี) ซีอาน มณฑลฉ่านซี จีนราชวงศ์ถัง
ชื่ออื่น: เม่ากง (懋功/茂功) สฺวี ชื่อจี้ (徐世勣) หลี่ จึ้ (李勣) อิงเจินอู่กง (英貞武公)
อาชีพ: ขุนพล, ขุนนาง
บุตร: Li Zhen Li Siwen บุตรสาว 2 คน
บิดามารดา: สฺวี ก้าย (บิดา)
ญาติ: Li Bi (พี่/น้องชาย) Li Gan (พี่/น้องชาย) พี่/น้องสาว 2 คน
หลี่ ชื่อจี้ (ค.ศ. 594? – 31 ธันวาคม ค.ศ. 669) ชื่อรอง เม่ากง เมื่อสิ้นชีวิตได้รับบรรดาศักดิ์เป็น อิงเจินอู่กงหวัง เป็นขุนพลและขุนนางชาวจีนในช่วงต้นราชวงศ์ถัง แต่เดิมเขามีนามสกุลว่าสฺวี ภายหลังจักรพรรดิถังเกาจู่ ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ถัง พระราชทานแซ่หลี่ อันเป็นนามราชสกุลของราชวงศ์ถัง ต่อมาในรัชสมัยจักรพรรดิถังเกาจง เขาเป็นที่รู้จักในนาม หลี่ จี้ ("ชื่อ" ในชื่อของเขาถูกละไว้) เพื่อหลีกเลี่ยงข้อห้ามเรื่องการระบุชื่อ เนื่องจากพระนามส่วนพระองค์ของจักรพรรดิถังไท่จง (หลี่ ชื่อหมิน) มีอักษร "ชื่อ" ที่พ้องกัน บางครั้งผู้คนก็เรียกหลี่ ชื่อจี้ว่า สฺวี เม่ากง (ชื่อที่นำสกุลเดิมกับชื่อรองมารวมกัน) และ สฺวี จี้ ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ ชัวถัง [zh] และ สุยถังเหยี่ยนอี้ [zh]
แต่เดิมหลี่ ชื่อจี้เป็นแม่ทัพของหลี่ มี่ หนึ่งในผู้นำกบฏในช่วงปลายราชวงศ์สุย และหลี่ ชื่อจี้ได้เกลี้ยกล่อมให้หลี่ มี่ยอมแพ้ต่อกองทัพถังจักรพรรดิเกาจู่จึงพระราชทานแซ่หลี่อันเป็นนามราชสกุลให้แก่เขา ภายหลังเขามีส่วนในการทำลายสฺวี ยฺเหวียนหลั่งและฝู่ กงฉือ สองคู่แข่งของจักรวรรดิถังในการทัพรวมจีนกลับมาเป็นหนึ่งอีกครั้ง ในรัชสมัยจักรพรรดิถังไท่จง หลี่ ชื่อจี้มีส่วนในการทัพที่ประสบความสำเร็จต่อพวก Göktürks และเซฺวเหยียนถัว ทำให้จักรวรรดิถังกลายเป็นมหาอำนาจในเอเชียตะวันออก และยังดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีในรัชสมัยจักรพรรดิถังเกาจง เขาดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีแฃะผู้บัญชาการทัพต่อโคกูรยอ ทำลายอาณาจักรนี้ใน ค.ศ. 668 เขาเสียชีวิตในปีถัดมา ตัวเขาและหลี่ จิ้งถือเป็น 2 ขุนพลที่มีชื่อเสียงที่สุดในราชวงศ์ถังตอนต้น
ชีวิตช่วงต้น

หลี่ ชื่อจี้น่าจะเกิดใน ค.ศ. 594 ตระกูลของเขามีต้นกำเนิดจากเฉาโจว (曹州, บริเวณเหอเจ๋อ มณฑลชานตง) แต่ในสมัยราชวงศ์สุย ครอบครัวย้ายไปที่หฺวาโจว (滑州 บริเวณอานหยาง มณฑลเหอหนาน) สฺวี ก้าย (徐蓋) บิดาของเขา เป็นสมาชิกชนชั้นขุนนาง และทั้งเขาและสฺวี ชื่อจี้ต่างก็เป็นคนใจกว้าง โดยนำผลผลิตอาหารจากที่ดินของตนไปช่วยเหลือผู้อื่น โดยไม่คำนึงว่าคนเหล่านั้นจะเป็นญาติกับตนหรือไม่