พายุไต้ฝุ่นรามสูร (พ.ศ. 2545)

สำหรับพายุลูกอื่นที่มีชื่อเดียวกัน ดูที่ พายุรามสูร
| --- | --- |
พายุไต้ฝุ่นรามสูรขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่  2 กรกฎาคม พ.ศ. 2545
ประวัติทางอุตุนิยมวิทยา
ก่อตัว: 28 มิถุนายน พ.ศ. 2545
นอกเขตร้อน: 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2545
สลายตัว: 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2545
พายุไต้ฝุ่นกำลังแรงอย่างมาก
10-นาที ของเฉลี่ยลม  (JMA)
ความเร็วลมสูงสุด: 165 กม./ชม. (105 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด: 930 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์) ; 27.46 นิ้วปรอท
พายุไต้ฝุ่น
10-นาที ของเฉลี่ยลม  (TMD)
ความเร็วลมสูงสุด: 165 กม./ชม. (105 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด: 930 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์) ; 27.46 นิ้วปรอท
พายุไต้ฝุ่นระดับ 4
1-นาที ของเฉลี่ยลม  (SSHWS/JTWC)
ความเร็วลมสูงสุด: 220 กม./ชม. (140 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด: 925 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์) ; 27.32 นิ้วปรอท
ผลกระทบ
ผู้เสียชีวิต: 97 ราย
ความเสียหาย: $100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  (ค่าเงินปี พ.ศ. 2545 USD)
พื้นที่ได้รับผลกระทบ: ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, จีน,  ญี่ปุ่น, เกาหลีใต้, เกาหลีเหนือ,  ดินแดนปรีมอร์เย
IBTrACS
ส่วนหนึ่งของ ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2545
พายุไต้ฝุ่นรามสูร (อักษรโรมัน: Rammasun) หรือที่ในประเทศฟิลิปปินส์เรียกว่า พายุไต้ฝุ่นโฟลรีตา (ตากาล็อก: Florita) เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีส่วนทำให้เกิดฝนตกหนัก และน้ำท่วมร้ายแรงในประเทศฟิลิปปินส์ พายุไต้ฝุ่นรามสูรเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 11, พายุโซนร้อนลูกที่ 5 และพายุไต้ฝุ่นลูกที่ 3 ในฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2545 ก่อตัวขึ้นจากหย่อมความกดอากาศต่ำเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ในช่วงเวลาเดียวกันกับพายุไต้ฝุ่นชาทาอานห่างไกลออกไปทางทิศตะวันตก พายุดีเปรสชันเขตร้อนได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นพายุโซนร้อน และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเพื่อมุ่งหน้าสู่ประเทศไต้หวัน พายุไต้ฝุ่นรามสูรมีกำลังแรงสูงสุดด้วยความเร็วลม 165 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (105 ไมล์ต่อชั่วโมง) และความกดอากาศที่ 930 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์ 27.46 นิ้วของปรอท) ในวันที่ 2 กรกฎาคม หลังจากนั้นพายุไต้ฝุ่นรามสูรก็เริ่มเคลื่อนตัวไปทางทิศเหนือผ่านทางตะวันออกของประเทศไต้หวัน และประเทศจีน พายุเริ่มอ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อน เนื่องจากร่องน้ำกำลังเคลื่อนตัวเข้าหากัน ซึ่งทำให้พายุเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือของมิยาโกจิมะ และทางตะวันตกของจังหวัดเชจู ฝนตกหนักจากพายุหมุนนอกเขตร้อนที่ส่งผลกระทบต่อประเทศเกาหลีเหนือ และดินแดนปรีมอร์เยในรัสเซียตะวันออกไกล
การวิเคราะห์โครงสร้างจลนพลศาสตร์เคมี และอุณหพลศาสตร์ของพายุไต้ฝุ่นรามสูรอยู่ทางทิศเหนือในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือโดยใช้หน่วยเสียงไมโครเวฟขั้นสูง การดูดซึมข้อมูลรูปแบบสามมิติใช้ในการสังเกตโดยดาวเทียมของโนอา และผลการวิจัยได้พบว่าลักษณะโครงสร้างของพายุสามารถอธิบายได้อย่างสมเหตุสมผลมากขึ้นจากข้อมูลที่หลอมรวมเข้าด้วยกัน เช่น การไหลเวียนศูนย์กลางของพายุ และปริมาณน้ำฝนได้รับการพัฒนามากขึ้น เป็นต้น
สายฝนชั้นนอกกำแพงตาของพายุไต้ฝุ่นรามสูรได้ลดปริมาณน้ำฝน ซึ่งช่วยบรรเทาความแห้งแล้งในประเทศจีนได้ แม้ว่าจะมีความเสียหายน้อยกว่าที่คาดการณ์ไว้ และจังหวัดแห่งหนึ่งในมณฑลเจ้อเจียงได้รับความเสียหายประมาณ 85 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หลังจากส่งผลกระทบต่อประเทศไต้หวัน และประเทศจีน บ้านเรือนในจังหวัดโอกินาวะประมาณ 10,000 หลัง ได้ประสบปัญหาไฟฟ้าดับจากลมแรง พืชผลได้รับความเสียหายเล็กน้อย มีผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัส 1 ราย และคลื่นสูงซัดเรือล่มทำให้มีลูกเรือเสียชีวิตประมาณ 2 ราย ในประเทศญี่ปุ่น หลังจากพายุเคลื่อนตัวผ่านไปทางตะวันตกของจังหวัดเชจู จึงทำให้มีผู้เสียชีวิต 4 ราย และเกิดความเสียหายประมาณ 12.8 พันล้านวอน (9.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ความเสียหายโดยรวมประมาณ 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ