stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงเรียนสงวนหญิง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของโรงเรียนสงวนหญิง เก็บถาวร 2014-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรงเรียนสงวนหญิง ที่เฟซบุ๊ก
ข้อมูลพื้นฐานโรงเรียนสงวนหญิงในระบบสารสนเทศเพื่อการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
| ด ค กโรงเรียนประจำจังหวัดในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  เชียงราย (ชาย/หญิง)  เชียงใหม่ (ชาย/หญิง/สหศึกษา)  น่าน (ชาย/หญิง)  พะเยา  แพร่ (ชาย/หญิง)  แม่ฮ่องสอน  ลำปาง (ชาย/หญิง)  ลำพูน (ชาย/หญิง)  อุตรดิตถ์ (ชาย/หญิง)  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  กาฬสินธุ์ (ชาย/หญิง)  ขอนแก่น (ชาย/หญิง)  ชัยภูมิ (ชาย/หญิง)  นครพนม (ชาย/หญิง)  นครราชสีมา  (ชาย/หญิง/สหศึกษา)  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  มหาสารคาม (ชาย/หญิง)  มุกดาหาร  ยโสธร  ร้อยเอ็ด (ชาย/หญิง)  เลย  ศรีสะเกษ (ชาย/หญิง)  สกลนคร  สุรินทร์  (ชาย/หญิง)  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อุดรธานี (ชาย/หญิง/สหศึกษา/สหศึกษา)  อุบลราชธานี (ชาย/หญิง)  อำนาจเจริญ  |  |
| ภาคกลาง |  กำแพงเพชร  ชัยนาท  นครนายก  นครปฐม (ชาย/หญิง)  นครสวรรค์ (ชาย/หญิง)  นนทบุรี (ชาย/หญิง)  ปทุมธานี (ชาย/หญิง)  พระนครศรีอยุธยา (ชาย/หญิง)  พิจิตร  พิษณุโลก (ชาย/หญิง)  เพชรบูรณ์ (ชาย/หญิง)  ลพบุรี  สมุทรปราการ (ชาย/หญิง)  สมุทรสงคราม (ชาย/หญิง)  สมุทรสาคร (ชาย/หญิง)  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุโขทัย (ชาย/หญิง/สหศึกษา)  สุพรรณบุรี (ชาย/หญิง)  อ่างทอง (ชาย/หญิง)  อุทัยธานี  |  |
| ภาคตะวันออก |  จันทบุรี (ชาย/หญิง)  ฉะเชิงเทรา (ชาย/หญิง)  ชลบุรี (ชาย/หญิง)  ตราด (ชาย/หญิง)  ปราจีนบุรี (ชาย/หญิง)  ระยอง  สระแก้ว  |  |
| ภาคตะวันตก |  กาญจนบุรี (ชาย/หญิง)  ตาก (ชาย/หญิง)  ประจวบคีรีขันธ์  เพชรบุรี (ชาย/หญิง)  ราชบุรี (ชาย/หญิง)  |  |
| ภาคใต้ |  กระบี่  ชุมพร (ชาย/หญิง)  ตรัง (ชาย/หญิง)  นครศรีธรรมราช (ชาย/หญิง)  นราธิวาส (ชาย/หญิง)  ปัตตานี (ชาย/หญิง)  พังงา (ชาย/หญิง)  พัทลุง (ชาย/หญิง)  ภูเก็ต (ชาย/หญิง)  ยะลา (ชาย/หญิง)  ระนอง (ชาย/หญิง)  สงขลา (ชาย/หญิง)  สตูล  สุราษฎร์ธานี (ชาย/หญิง)  |  |
| อดีต |  พระนคร (ชาย/หญิง)  ธนบุรี (ชาย/หญิง)  มีนบุรี (ชาย/หญิง)  ธัญบุรี (ชาย/หญิง)  พระประแดง (ชาย/หญิง)  กระบินทร์บุรี (ชาย/หญิง)  ตะกั่วป่า (ชาย/หญิง)  สวรรคโลก (ชาย/หญิง)  หล่มศักดิ์ (ชาย/หญิง)  หลังสวน (ชาย/หญิง)  |  |
↑  https://ratchakitcha.soc.go.th/documents/1089066.pdf
นาคารชุนโกณฑะ

| นาคารชุนโกณฑะ |
| --- | --- |
ซากของนาคารชุนโกณฑะ
ที่ตั้ง: มเจรละ อำเภอปัลนาฑู รัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย
พิกัด: 16°31′18.82″N 79°14′34.26″E﻿ / ﻿16.5218944°N 79.2428500°E﻿ / 16.5218944; 79.2428500
ผู้ดูแล: กรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย
ตำแหน่งที่ตั้งนาคารชุนโกณฑะในประเทศอินเดีย
นาคารชุนโกณฑะ (อักษรโรมัน: Nagarjunakonda; เขาพระนาคารชุน) เป็นเมืองโบราณและแหล่งโบราณคดีที่ปัจจุบันอยู่บนเกาะ ใกล้กับแหล่งน้ำนาคารชุนสาคร อำเภอปัลนาฑู รัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย ถือเป็นหนึ่งในแหล่งโบราณคดีพุทธที่รุ่มรวยที่สุดในโลก ปัจจุบันพื้นที่ตั้งเดิมเกือบทั้งหมดอยู่ใต้น้ำที่เกิดจากการสร้างเขื่อนนาคารชุนสาคร นักโบราณคดีจึงขุดค้นและเคลื่อนย้ายซากปรักหักพังขึ้นไปอยู่บนเกาะที่เหนือระดับน้ำเขื่อน ซึ่งตั้งอยู่จนถึงปัจจุบัน
ในอดีต นาคารชุนโกณฑะเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยและอารามพุทธที่สำคัญของภูมิภาค ซากของแหล่งนาคารชุนโกณฑะปรากฏทั้งซากของศาสนสถานในศาสนาพุทธมหายานและศาสนาฮินดู นาคารชุนโกณฑะตั้งอยู่ห่างไป 160 กิโลเมตรจากอมราวตีสถูป ประติมากรรมที่พบที่นี่ปัจจุบันนำไปจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ ทั้งในและนอกประเทศอินเดีย และมีลักษณะทางศิลปกรรมที่สำคัญในกลุ่มศิลปกรรมอมราวตี ที่บางครั้งอาจเรียกว่าแบบอานธระยุคหลัง  นอกจากนี้ยังมีพื้นที่ของอดีตพระราชวังซึ่งมีประติมากรรมรูปทางฆราวาสที่ถือว่าพบได้ยากในสมัยนั้น และมีอิทธิพลจากโรมัน
ชื่อในปัจจุบันนั้นตั้งตามพระนาคารชุน คุรุมหายานรูปสำคัฐที่เข้าใจกันว่าเป็นผู้พัฒนาบริเวณนี้ชึ้น กระนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าท่านมีความเกี่ยวเนื่องกับการสร้างนาคารชุนโกณฑะขึ้นมาจริงหรือไม่ ชื่อดั้งเดิมที่ใช้ในสมัยที่เจริญรุ่งเรืองคือ "วิชยปุรี" (Vijayapuri)
แหล่งนี้ถูกค้นพบครั้งแรกในปี 1926 โดยครูโรงเรียนชาวท้องถิ่นคนหนึ่ง สุรปรชู เวงกฏรามิยะฮ์ (Suraparaju Venkataramaih) ซึ่งพบเสาหินโบราณที่นี้และรายงานไปยังรัฐบาลของรัฐมัทราส ซึ่งต่อมาได้ส่งผู้ช่วยแผนกเตลูกูของหน่วยโราณคดีและจารึกมัทราส ศรี สรัสวตี (Shri Sarasvati) มายังแหล่งนี้ การขุดค้นทางโบราณคดีอย่างเป็นระบบเริ่มต้นโดย เอ เอช เลิงเฮิสต์ ในปี 1927–1931 โดยขุดพบสถูปเจดีย์และประติมากรรมมากมาย
เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สุพรรณบุรี (แก้ความกำกวม)
| เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร
   ตรา
ทม.สุพรรณบุรีที่ตั้งของเทศบาลเมืองสุพรรณบุรีแสดงแผนที่จังหวัดสุพรรณบุรีทม.สุพรรณบุรีทม.สุพรรณบุรี (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 14°28′3″N 100°07′01″E﻿ / ﻿14.46750°N 100.11694°E﻿ / 14.46750; 100.11694
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: เมืองสุพรรณบุรี
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: เอกพันธ์ อินทร์ใจเอื้อ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 9.013 ตร.กม. (3.480 ตร.ไมล์)
ความสูง: 11 เมตร (36 ฟุต)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 25,651 คน
 • ความหนาแน่น: 2,846.00 คน/ตร.กม. (7,371.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04720102
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 338 ถนนหมื่นหาญ ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี 72000
เว็บไซต์: www.suphancity.com
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สุพรรณบุรี เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน (เมื่อผ่านสุพรรณบุรีจะเรียกว่าแม่น้ำสุพรรณบุรี)  จัดตั้งขึ้นในฐานะเทศบาลเมืองเมื่อ พ.ศ. 2478 มีพื้นที่ประมาณ 9 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าพี่เลี้ยงทั้งตำบล บางส่วนของตำบลรั้วใหญ่ และบางส่วนของตำบลท่าระหัด มีจำนวนประชากรในปี พ.ศ. 2561 กว่า 25,000 คน
ประวัติ

เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี เป็นองค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลเมือง จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 โดยพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี พุทธศักราช 2478 ซึ่งออกตามความในมาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบ พ.ศ. 2476 ตั้งแต่จัดตั้งมาจนถึงปัจจุบันได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลจำนวน 2 ครั้ง คือ ครั้งที่ 1 ได้มีการขยายเขตเทศบาลเมื่อ พ.ศ. 2498 และครั้งที่ 2 ได้มีการขยายเขตเทศบาลเมื่อ พ.ศ. 2509
ปัจจุบันเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี มีพื้นที่ประมาณ 9.013 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งสิ้น 25,651 คน (ข้อมูล ณ เดือนธันวาคม 2561) สำนักงานเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี ตั้งอยู่บริเวณถนนหมื่นหาญ ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
การศึกษา

โรงเรียนในสังกัดเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี มีจำนวน 4 แห่งดังนี้
โรงเรียนเทศบาล 1 วัดประตูสาร
โรงเรียนเทศบาล 2 วัดปราสาททอง
โรงเรียนเทศบาล 3 วัดไชนาวาส
โรงเรียนเทศบาล 4 วัดศรีบัวบาน
ภาพ

หอคอยบรรหาร-แจ่มใส
ศาลหลักเมืองสุพรรณบุรี
พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร
สถานีรถไฟสุพรรณบุรี
วัดป่าเลไลยก์วรวิหาร
ดาวพระศุกร์

ภาพยนตร์ ดาวพระศุกร์ (2509)
ภาพยนตร์ ดาวพระศุกร์ (2524)
ภาพยนตร์ ดาวพระศุกร์ (2537)
ละคร ดาวพระศุกร์ 2545
ดาวพระศุกร์ เป็นบทประพันธ์ของ ข. อักษราพันธ์ (นามปากกาของ หม่อมหลวงศรีทอง ลดาวัลย์) บทประพันธ์นี้ประพันธ์ในปี พ.ศ. 2504 และได้รับมาทำเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2509 นำแสดงโดยมิตร ชัยบัญชา และพิศมัย วิไลศักดิ์ ต่อมาได้รับการนำกลับมาสร้างเป็นภาพยนตร์อีกครั้งในปี พ.ศ. 2524 นำแสดงโดยสรพงศ์ ชาตรี และอาภาพร กรทิพย์ และในปี พ.ศ. 2537 นำแสดงโดยสกาวใจ พูนสวัสดิ์
บทประพันธ์นี้ยังได้รับการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์และละครออกอากาศทางช่อง 7 อีก 3 ครั้ง ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2523 (พล พลากร และมนฤดี ยมาภัย), พ.ศ. 2537 (ศรราม เทพพิทักษ์ และสุวนันท์ คงยิ่ง) และ พ.ศ. 2545 (ดนุพร ปุณณกันต์ และอติมา ธนเสนีวัฒน์) ละครโทรทัศน์ฉบับปี พ.ศ. 2537 โด่งดังเป็นที่นิยมอีกครั้งจนเป็นละครที่มีเรตติงสูงสุดอันดับสองในประวัติศาสตร์ละครไทยรองจากละครคู่กรรม และยังแจ้งเกิดสุวนันท์ คงยิ่ง จนกลายมาเป็นนางเอกยอดนิยมอันดับต้น ๆ ของเมืองไทยมาจนถึงทุกวันนี้
นักแสดงนำ

| ปี | พ> ศ. 2509 | พ> ศ. 2523-2524 | พ> ศ. 2524 | พ> ศ. 2537 | พ> ศ. 2537 | พ> ศ. 2545 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รูปแบบ | ภาพยนตร์ 16 มม. | ภาพยนตร์โทรทัศน์ 16 มม. ช่อง 7  | ภาพยนตร์ 35 มม. | ละครโทรทัศน์ ช่อง 7 | ภาพยนตร์ 35 มม. | ละครโทรทัศน์ ช่อง 7 |
| ผู้สร้าง | ดาราฟิล์ม | ดาราฟิล์ม | ทิตยาภาพยนตร์ | ดาราวิดีโอ | กรุ๊ฟโฟร์ | ดาราวิดีโอ |
| ผู้กำกับการแสดง | สมควร กระจ่างศาสตร์ | มานิตย์ สัมมาบัติ | พิมพานันท์ | สยาม สังวริบุตร | สมยศ พุ่มสุวรรณ | มานพ สัมมาบัติ |
| ภาคย์ | มิตร ชัยบัญชา | พล พลาพร | สรพงษ์ ชาตรี | ศรราม เทพพิทักษ์ | เกรียง ไกรมาก | ดนุพร ปุณณกันต์ |
| ดาวพระศุกร์ | พิศมัย วิไลศักดิ์ | มนฤดี ยมาภัย | อาภาพร กรทิพย์ | สุวนันท์ คงยิ่ง | สกาวใจ พูนสวัสดิ์ | อติมา ธนเสนีวัฒน์ |
| ศศิประภา | บุศรา นฤมิตร | พรทิวา คุณากร | พิศมัย วิไลศักดิ์ | ปรียานุช ปานประดับ | รักษ์สุดา สินวัฒนา | ภัทรา ทิวานนท์ |
| มาหยารัศมี | ชฎาพร วชิรปราณี | ศศิวรรณ นันทิยารักษ์ | ธิติมา สังขพิทักษ์ | สุวัจนี ไชยมุสิก | รักชนก มั่นหมาย | กัลยณัฐ สีบุญเรือง |
| อรรถ | ทม วิศวชาติ | ปริญญา สุขอารมณ์ | อดุลย์ ดุลยรัตน์ | วีรยุทธ รสโอชา | วีรยุทธ รสโอชา | พร้อมพงศ์ นพฤทธิ์ |
| พล.ต.พีรยุทธ | ฤทธี นฤบาล | ชลอ นาคอ่อน | กำธร สุวรรณปิยะศิริ | ไพโรจน์ สังวริบุตร | เอก อัครชัย | อรรถชัย อนันตเมฆ |
| คุณนายมารศรี | ศิรินทิพย์ ศิริวรรณ | จอมใจ จรินทร์ | เปียทิพย์ คุ้มวงศ์ | รัญญา ศิยานนท์ | แก้ว มะละกอ | ชนานา นุตาคม |
| พันโทอาทร | สาหัส บุญ-หลง | ราชิต ชูเมือง | สมชาย สามิภักดิ์ | พลรัตน์ รอดรักษา | สุกิจ ชะอุมพานิช | เวนย์ ฟอลโคเนอร์ |
| เศกสรร | ชุมพร เทพพิทักษ์ | ธาร อภิรักษ์ | ยิ่งใหญ่ อายะนันท์ | นฤเบศร์ จินปิ่นเพชร | ทักษณา สิงห์วิบูลย์ | ตระการ พันธุมเลิศรุจี |
| แก่ |  |  | ชินดิษ บุญนาค | ธเนศ ฉิมท้วม | โจ้ โบพันธ์ | จักรกฤษณ์ คชรัตน์ |
| กิ่งแก้ว | ชูศรี มีสมมนต์ |  | ชูศรี มีสมมนต์ | ขวัญภิรมย์ หลิน |  | บุณฑริก ทัศนารมย์ |
| นมเชื่อม |  | สะอาด เกศะปิณฑ์ | จุรี โอศิริ | บรรเจิดศรี ยมาภัย |  | น้ำเงิน บุญหนัก |
| แมว |  |  |  | รุ่งกานดา เบญจมาภรณ์ |  | อัญชลี ชัยศิริ |
| ดาวพระศุกร์  (วัยเด็ก) | วชิราภรณ์ พึ่งสังข์ | สุภาพร ศรีสมเคราะห์ | จิราภรณ์ พิณภิรมย์ | สาวิกา ไชยเดช | สกุลรัตน์ ใจซื่อ | พลอย ยมาภัย |
| แต๋น |  |  |  |  |  | ศศิธร ปิยะกาญจน์ |
| นมแม้น |  |  |  | เฉลา ประสพศาสตร์ |  | เมตตา รุ่งรัตน์ |
| จิ๋ว |  |  |  |  |  | นวิยา ตันเต็มทรัพย์ |
| แจ๋ว |  |  |  |  |  | วีรดา บุรีวงศ์ |
| จุ๋ม |  |  |  |  |  | กพัตรา วิลเลี่ยมสัน |
| เกรียง |  |  |  | กฤษณะ รัตนกุล |  | อุกฤษฎิ์ มาลา |
| หนูแดง |  |  |  | คณวัชร สังวริบุตร |  | มกรธวัช พรยั่งยืน |
| หอมฉุย |  |  |  |  |  | ศิรวิชญ์ สังวริบุตร |
รางวัล

รางวัลทีวีตุ๊กตาทองมหาชน ครั้งที่ 2 ประจำปี 2524
ผู้แสดงยอดนิยมที่ 1 ฝ่ายชาย พล พลากร ดาวพระศุกร์ (ช่อง 7)
ผู้แสดงยอดนิยมที่ 1 ฝ่ายหญิง มนฤดี ยมาภัย ดาวพระศุกร์ (ช่อง 7)
ภาพยนตร์โทรทัศน์ยอดนิยม ดาวพระศุกร์ (ช่อง
เพลงชาติ

ภาพยนตร์หรือวีดิทัศน์ประกอบเพลงชาติ มักมีการใช้ภาพประกอบเพลงที่แสดงถึงความฮึกเหิมและปลุกใจให้รักชาติ (ตัวอย่างในที่นี้ เป็นภาพยนตร์เพลงชาติสหรัฐ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2487)
เพลงชาติ (อังกฤษ: national anthem) หมายถึง บทเพลงที่ประพันธ์ขึ้น เพื่อปลุกเร้าให้หวนระลึกถึงหรือสรรเสริญประวัติศาสตร์ชาติ ขนบธรรมเนียมประเพณีของชาติ หรือการต่อสู้ของชนในชาติ โดยได้รับการยอมรับจากรัฐบาลของชาตินั้น ๆ อย่างเป็นทางการ หรือความตกลงใจร่วมกันของประชาชนในชาติว่า เพลงดังกล่าวเป็นเพลงประจำชาติของตน
ในหนังสือ "เพลงชาติ" โดย สุกรี เจริญสุข ได้กล่าวถึงความหมายของเพลงชาติไว้ 4 ประการ คือ
เพลงชาติสามารถแสดงถึงความเป็นชาติของประชาชนในชาตินั้น ๆ ได้
เพลงชาติสามารถแสดงถึงฐานะทางการเมืองว่า เป็นประเทศที่มีเอกราช ไม่ขึ้นแก่ใคร
เพลงชาติเป็นสัญลักษณ์หรือเครื่องหมายประจำชาติ
เพลงชาติเป็นกลิ่นไอทางศิลปวัฒนธรรมของประชาชนในกลุ่มชนชาตินั้น ๆ
การเกิดของเพลงชาติ

เพลงชาติมีที่มาได้ 3 ลักษณะ ดังนี้
เพลงชาติเกิดจากเพลงที่ประชาชนนิยม: เพลงชาติประเภทนี้เกิดจากเพลงที่คนนิยมร้องทั่วไปไปในทุกโอกาส เป็นเพลงที่ประชาชนมีความศรัทธานิยมชมชอบ เช่น เพลงก็อดเซฟเดอะคิง (God Save The King) ของสหราชอาณาจักร เพลง ลันด์เดอร์แบร์เกอ ลันด์อัมชโตรเมอ ของประเทศออสเตรีย เป็นต้น
เพลงชาติเกิดจากความกดดันทางการเมือง : โดยเหตุที่เพลงเป็นเครื่องมือประกอบกิจกรรมทางการเมืองมาตลอด เพลงชาติประเภทนี้จึงเกิดขึ้นจากการปฏิวัติเปลี่ยนแปลงทางการปกครองและการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรม เช่น เพลงลามาร์แซแยส (ฝรั่งเศส: La Marseillaise) ของประเทศฝรั่งเศส เพลงชาติไทยของประเทศไทย ฯลฯ
เพลงชาติที่เกิดขึ้นโดยลัทธิชาตินิยม : เพลงชาติประเภทนี้เริ่มเกิดขึ้นในยุคโรแมนติก โดยคีตกวีชาวรัสเซียชื่อ ไมเคิล อิแวนโนวิช กลินกา ได้ประพันธ์เพลงเกี่ยวกับการต่อสู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคืออุปรากรเรื่อง "A Life for the Tsar" เพื่อปลุกเร้าให้ชาวรัสเซียเกิดความรักชาติ บทเพลงเหล่านี้ได้กระตุ้นให้กลุ่มคนต่าง ๆ เกิดความคิดชาตินิยมที่จะใช้เพลงชาติเป็นเครื่องหมายแบ่งแยกดินแดน ศาสนา เชื้อชาติ และผลประโยชน์ออกจากกัน แนวคิดดังกล่าวนี้ได้แผ่ขยายไปยังยังกลุ่มเชื้อชาติต่าง ๆ อย่างกว้างขวาง และเกิดบทเพลงปลุกเร้าให้เกิดความรักชาติขึ้นจำนวนมากจากคีตกวีต่าง ๆ ทั้งนี้ งานเพลงหลายชิ้นไม่ได้เป็นเพลงชาติโดยตรง แต่ก็กระตุ้นให้เกิดความคิดรักชาติตามลัทธิชาตินิยม และทำให้กลุ่มนักการปกครองทั้งหลายสนใจที่จะมีเพลงประจำชาติเฉพาะขึ้นมา
การใช้

เพลงชาติถูกนำไปใช้ในบริบทต่าง ๆ อย่างกว้างขวาง โดยมักมีการนำไปบรรเลงในวันหยุดและเทศกาลสำคัญของชาติ และมีความสัมพันธ์กับการจัดกิจกรรมกีฬาอย่างใกล้ชิด ในการแข่งขันกีฬาอย่างเช่นกีฬาโอลิมปิกนั้น จะมีการบรรเลงเพลงชาติเป็นเกียรติแก่ผู้ที่ชนะเลิศและได้รับเหรียญทองในพิธีมอบเหรียญรางวัล และยังใช้บรรเลงก่อนเริ่มการแข่งขันกีฬาด้วย ซึ่งธรรมเนียมดังกล่าวนี้เริ่มมีขึ้นในการแข่งขันเบสบอลในสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สำหรับในประเทศอื่น ๆ การใช้เพลงชาตินั้นขึ้นอยู่กับการยอมรับสถานะความเป็นรัฐชาติต่อประเทศนั้น ๆ ด้วย เช่น ในกรณีของไต้หวัน (สาธารณรัฐจีน) คณะกรรมการโอลิมปิกสากลไม่ได้ยอมรับว่าไต้หวันมีสถานะเป็นรัฐชาติที่มีเอกราชเป็นของตนเอง และต้องใช้ชื่อประเทศในแข่งขันกีฬาว่า "จีนไทเป" ไต้หวันจึงต้องใช้เพลงธงชาติ (จีนตัวย่อ: 国旗歌; จีนตัวเต็ม: 國旗歌; พินอิน: gúoqígē กั๋วฉีเกอ; อังกฤษ: National Banner Song) เป็นเพลงสำหรับไต้หวันในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เป็นต้น
ในบางประเทศก็มีการบรรเลงและขับร้องเพลงชาติก่อนเข้าเรียน เพื่อเป็นเครื่องฝึกหัดให้เด็กเกิดความคิดรักชาติ หลายประเทศก็มีความนิยมในการบรรเลงเพลงชาติก่อนการเล่นหรือแสดงมหรสพต่าง ๆ อันรวมถึงการฉายภาพยนตร์[ต้องการอ้างอิง] สถานีวิทยุและสถานีโทรทัศน์หลายแห่งก็ใช้เพลงชาติเป็นเครื่องบอกสัญญาณการเปิดและปิดสถานีในแต่ละวัน[ต้องการอ้างอิง] กรณีดังกล่าวนี้สำหรับประเทศไทย จะนิยมบรรเลงเพลงสรรเสริญพระบารมีก่อนการเริ่มมหรสพหรือการฉายภาพยนตร์ และเป็นสัญญาณบอกการเปิดหรือปิดสถานีวิทยุและโทรทัศน์ ส่วนเพลงชาติไทยนั้น นอกจากจะบรรเลงเพื่อการเคารพธงชาติไทยในเวลา 8.00 น. และ 18.00 น. แล้ว ยังใช้เป็นสัญญาณบอกการเปิดสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทยด้วย
เนื้อร้อง

โดยทั่วไปแล้ว เพลงชาติของเกือบทุกประเทศย่อมมีเนื้อร้องประกอบทำนองอยู่เสมอ ยกเว้นในบางประเทศที่ไม่มีการใช้เนื้อร้องฉบับราชการ เช่น บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา สเปน ซานมาริโน เป็นต้น ในจำนวนของเพลงชาติที่มีเนื้อร้องประกอบนั้น มีอยู่จำนวนหนึ่งซึ่งน้อยมากที่เป็นผลงานของนักเขียนรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ดังนี้
เพลง "ชนะ คณะ มนะ" ผลงานของรพินทรนาถ ฐากูร ประพันธ์เมื่อ พ.ศ. 2454 รัฐบาลอินเดียนำมาใช้เป็นเพลงชาติเมื่อ พ.ศ. 2493 (บทประพันธ์เดิมเป็นภาษาเบงกอล แต่ขับร้องในฐานะเพลงชาติด้วยภาษาฮินดี)
เพลง "อามาร์ โชนาร์ บังกลา" ("Amar Shonar Bangla") ผลงานอีกชิ้นหนึ่งของรพินทรนาถ ฐากูร ประพันธ์เมื่อ พ.ศ. 2449 รัฐบาลบังคลาเทศนำมาใช้เป็นเพลงชาติเมื่อ พ.ศ. 2515
บทกวี "ยา, วีเอลสเกอร์เดทเทลันเดท" (Ja, vi elsker dette landet - ใช่แล้ว เรารักแผ่นดินนี้) ประพันธ์โดย บียอร์สเตียร์เน มาร์ตินุส บียอร์สัน ในระหว่างปี พ.ศ. 2402 และ พ.ศ. 2411 เรียบเรียงทำนองเพลงโดย ริคาร์ด นอร์ราค และ มีการบรรเลงครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2407
เพลงประจำชาติ

สุกรี เจริญสุข ได้กล่าวถึงเพลงประจำชาติไว้ในหนังสือ "เพลงชาติ" ของตนว่า
...ยังมีเพลงชาติอีกประเภทหนึ่งที่ทำหน้าที่แสดงถึงความเป็นชาติทางด้านศิลปวัฒนธรรม เป็นเพลงประจำชาติ นิยมร้องในหมู่ประชาชนทั่วไปทุกโอกาส เป็นเพลงที่แสดงถึงเอกลักษณ์ประจำชาติโดยอาศัยบันไดเสียง สำเนียงเพลง ทำนอง กระสวนจังหวะที่ใช้ และความหมายของเพลง ทั้งนี้เพลงประจำชาติดังกล่าวไม่ได้เป็นเพลงชาติของทางราชการแต่อย่างใด เช่น เพลงบุหรงกาก๊ะของมาเลเซีย เพลงอารีรังของเกาหลี เพลงซากุระของญี่ปุ่น เพลงโอซูซานาของสหรัฐ เป็นต้น
ดูเพิ่ม

รายชื่อเพลงชาติ
เพลงสรรเสริญพระบารมี
แหล่งข้อมูลอื่น

Himnuszok
national-anthems.net
ข้อมูลเพลงชาติต่างประเทศ (ภาษาไทย)
ก่อนการแข่งขันกีฬานานาชาติจะมีการบรรเลงเพลงชาติเสมอ โดยธรรมเนียมปฏิบัติ ผู้เข้าชมกีฬาจะยืนตรง เพื่อแสดงความเคารพต่อเพลงชาติ (ในภาพ เป็นการเคารพเพลงชาติ ในการแข่งรถที่ทะเลสาบเจนีวา (Lake Geneva Raceway) สหรัฐ)
ในกรณีของประเทศไทย จะมีการบรรเลงเพลงชาติเป็นสัญญาณเทียบเวลาและสัญญาณการเชิญธงชาติขึ้นสู่ยอดเสาในเวลา 8.00 น. และเชิญธงลงในเวลา 18.00 น. เป็นประจำทุกวัน (ในภาพ เป็นการเชิญธงชาติประจำวันในเวลาเย็น ที่กองบังคับการกองพลที่ 1 รักษาพระองค์ กรุงเทพฯ)
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครราชสีมา สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

| --- | --- |

ชื่อย่อ: วษท.นม.
คติพจน์: ความรู้ดี มีฝีมือ ถือคุณธรรม นำชุมชน
ประเภท: รัฐบาล - วิทยาลัย  สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
สถาปนา: พ.ศ. 2472
ที่ตั้ง: เลขที่  146 หมู่ที่ 3  ตำบลลาดบัวขาว  อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
สี:     สีเขียว-ขาว-เหลือง
เว็บไซต์: วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครราชสีมา
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครราชสีมา (อังกฤษ : NakhonRatchasima College of Agriculture and Technology ) เป็นวิทยาลัยด้านการเกษตร สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งอยู่ในจังหวัดนครราชสีมา โดยเปิดสอน  3 หลักสูตร คือ ปวช., ปวส. และปริญญาตรี (ต่อเนื่อง)
ประวัติ > วิสัยทัศน์ของวิทยาลัย

วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครราชสีมา 
เป็นสถานศึกษาที่จัดการศึกษาวิชาชีพที่หลากหลาย ตอบสนองความต้องการของผู้เรียน
 ชุมชน ท้องถิ่น สถานประกอบการ และตลาดแรงงาน ให้มีคุณภาพและมาตรฐาน
 มีความเป็นเลิศในด้านเทคโนโลยีการเกษตรของการอาชีวศึกษา
ประวัติ > ปรัชญาของวิทยาลัย

“การศึกษาเพื่อชีวิตและสังคม”
ประวัติ > พันธกิจของวิทยาลัย

จัดการศึกษาให้มีคุณภาพและได้มาตรฐานการอาชีวศึกษา ตรงตามความต้องการของผู้เรียน ชุมชน ท้องถิ่น สถานประกอบการและตลาดแรงงาน
จัดบริการวิชาการและวิชาชีพด้านเทคโนโลยีการเกษตร เพื่อตอบสนองความต้องการของชุมชนท้องถิ่น สถานประกอบการและตลาดแรงงาน
พัฒนาการศึกษาด้านเทคโนโลยีการผลิตพืช สัตว์ และการแปรรูปผลผลิตทางการเกษตรเพื่อการแข่งขันของประเทศ
ประวัติ > สีประจำของวิทยาลัย

สีเขียว
สีขาว
สีเหลือง
หลักสูตร

ปัจจุบันทำการเรียนการสอน ดังนี้
| หลักสูตรที่เปิดสอนและสาขาวิชาของวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครราชสีมา> ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.)   (รับนักเรียนจบ ม.3 เรียนต่อ 3 ปี) | หลักสูตรที่เปิดสอนและสาขาวิชาของวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครราชสีมา> ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)   (รับนักเรียนจบ ม.6 หรือ ปวช. เรียนต่อ 2 ปี) | หลักสูตรที่เปิดสอนและสาขาวิชาของวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครราชสีมา> ระดับปริญญาตรี (ต่อเนื่อง)  (รับนักศึกษาจบปวส. เกษตรศาสตร์ หรือ พืชศาสตร์) | หลักสูตรที่เปิดสอนและสาขาวิชาของวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครราชสีมา>  |
| --- | --- | --- | --- |
|  ประเภทวิชาเกษตรกรรม สาขาวิชาเกษตรศาสตร์ ประเภทวิชาอุตสาหกรรม สาขาวิชาช่างยนต์ ประเภทวิชาพาณิชยกรรม สาขาวิชาการบัญชี  สาขาวิชาการตลาด |  ประเภทวิชาเกษตรกรรม สาขาวิชาเกษตรศาสตร์  สาขาวิชาพืชศาสตร์  สาขาวิชาสัตวศาสตร์  สาขาวิชาช่างกลเกษตร  สาขาวิชาอุตสาหกรรมเกษตร ประเภทวิชาประมง สาขาวิชาเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ประเภทวิชาบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการบัญชี  สาขาวิชาการตลาด  สาขาวิชาเทคโนโลยีธุรกิจดิจิทัล |  เทคโนโลยีบัณฑิต (ทล.บ.) สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตพืช  สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตสัตว์ |  |
ข้อมูลอาคารสถานที่ จำนวนห้องเรียน ห้องปฏิบัติการ แปลงปลูกพืช

| --- | --- |
 อาคารอำนวยการ 1 หลัง  อาคารเรียน 10 หลัง  อาคารเรียนปฏิบัติการพืชศาสตร์ 3 หลัง  อาคารเรียนปฏิบัติการสัตวศาสตร์ 3 หลัง  อาคารประมง 2 หลัง  อาคารฝึกงานช่างกลเกษตร 3 หลัง  อาคารศูนย์วิทยบริการ (ห้อง Internet, ห้องสมุด) 1 หลัง  อาคารหอประชุม 1 หลัง  อาคารสำนักงานฝ่ายวิชาการ 1 หลัง  อาคารพัสดุ 1 หลัง  โรงอาหาร (ศูนย์อาหาร) 1 หลัง  อาคารปฏิบัติการแปรรูปผลิตผลเกษตร 1 หลัง  โรงงานผลิตเมล็ดพันธุ์พืช 1 หลัง  หอประชุม – โรงอาหาร 2 หลัง  คอกโคเนื้อ 2 หลัง  คอกโคนม 2 หลัง  คอกสุกร 2 หลัง  คอกแพะ – แกะ 1 หลัง  คอกสัตว์ปีก 3 หลัง  เรือนเพาะชำ 5 หลัง  โรงเก็บเครื่องมือและเครื่องทุ่นแรง 2 หลัง  โรงเก็บรถยนต์และจอดรถยนต์ 2 หลัง:  บ้านพักครู – อาจารย์ และบ้านพักรับรอง 62 หลัง  บ้านพักคนงาน 7 หลัง  บ้านพักนักเรียนในโครงการปฏิรูปการศึกษาฯ 365 หลัง  โรงสูบน้ำและประปา 8 หลัง  ห้องเรียนภาคบรรยาย 40 ห้อง  ห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์ 4 ห้อง  ห้องปฏิบัติการทางภาษา 2 ห้อง  ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ 3 ห้อง  ห้องปฏิบัติการพิมพ์ดีด 2 ห้อง  ห้องปฏิบัติการเครื่องใช้สำนักงาน 1 ห้อง  ห้องปฏิบัติการศูนย์การเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยตนเอง 1 ห้อง  แปลงปลูกไม้ผล 5 ไร่  ลานตากเมล็ดพันธุ์พืช 1 ไร่  แปลงปลูกไม้ดอกไม้ประดับ 2 ไร่  แปลงปลูกพืชผัก 5 ไร่  แปลงปลูกพืชไร่ 80 ไร่  แปลงพืชอาหารสัตว์ 60 ไร่  โรงผสมอาหารสัตว์ 1 หลัง  โรงปลูกพืชโดยไม่ใช้ดิน (Hydroponic) 2 หลัง  อาคารเอนกประสงค์ 1 หลัง
ผลงานดีเด่นและเกียรติคุณ

ปีการศึกษา 2525 ได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพจัดประชุมวิชาการองค์การเกษตรกรในอนาคตแห่งประเทศไทย (อกท.) ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ครั้งที่ 4
ปีการศึกษา 2534 ได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมวิชาการองค์การเกษตรกรในอนาคตแห่งประเทศไทย (อกท.) ภาคตะวันออกเฉียงเหนือครั้งที่ 13
ปีการศึกษา 2535 ได้รับเลือกให้เป็นสถานศึกษาเร่งรัดพัฒนาดีเด่น ของกรมอาชีวศึกษา
ปีการศึกษา 2544 ได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพการจัดประชุมวิชาการองค์การเกษตรกรในอนาคตแห่งประเทศไทย (อกท.) ระดับชาติ ครั้งที่ 23
ปีการศึกษา 2545 ได้รับคัดเลือกเป็นสถานศึกษาต้นแบบของกรมอาชีวศึกษา
ปีการศึกษา 2546 ได้รับรางวัลชมเชยในการประเมินสถานศึกษาระดับอุดมศึกษาต่ำกว่าปริญญาตรี เพื่อรับรางวัลพระราชทานประจำปี 2546 ของเขตการตรวจราชการที่ 5 กระทรวงศึกษาธิการ
ปีการศึกษา 2547 ได้รับรางวัล อันดับที่ 1 ประกวดโครงการชีววิถีเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนระดับประเทศ ประเภทการดำเนินงานภายในวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยี
ปีการศึกษา 2548 ได้รับรางวัลอันดับที่ 1 การประกวดโครงการชีววิถีเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนระดับประเทศ ประเภทการดำเนินงานภายในวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยี
ปีการศึกษา 2549 ได้รับรางวัลอันดับที่ 1 การประกวดโครงการชีววิถีเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนระดับประเทศ 2 ประเภท ได้แก่ ประเภทวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีที่ขยายผลสู่ชุมชนดีเด่นและประเภทงานวิจัยในโครงการชีววิถี เรื่องการใช้จุลินทรีย์ในการทำฟางข้าวหมักสำหรับเลี้ยงโคนม
ปีการศึกษา 2550 ได้รับรางวัลอันดับที่ 1 การประกวดโครงการชีววิถีเพื่อการพัฒนาอย่างยื่น ระดับประเทศประเภทราษฎรที่นำความรู้จากวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยี ไปใช้อย่างต่อเนื่องและพัฒนาปรากฏผลดีเด่น
ปีการศึกษา 2551 ได้รับรางวัลอันดับที่ 1 การประกวดโครงการชีววิถีเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนระดับประเทศ ประเภทสิ่งประดิษฐ์เครื่องพ่นปุ๋ยน้ำชีวภาพติดรถไถเดินตามและรางวัลชมเชย 3 รางวัล ได้แก่
ประเภทการดำเนินโครงการขยายผลแก่เกษตรกรผู้สนใจ
ประเภทนักศึกษานำโครงการไปดำเนินการ และ
ประเภทราษฎรและชุมชนนำไปดำเนินการ ต.วังกระทะ อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.kasetkorat.ac.th/ เก็บถาวร 2010-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว๊บไซต์สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
| ด ค กหน่วยงานในสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |
| --- | --- | --- |
| สาขาวิชา |  การผลิตพืช  การผลิตสัตว์  การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ  |  |
| วิทยาลัย |  ศูนย์กลางร้อยเอ็ด  ขอนแก่น  ชัยภูมิ  นครราชสีมา  บุรีรัมย์  มหาสารคาม  ยโสธร  ศรีสะเกษ  อุดรธานี  อุบลราชธานี  |  |
| อื่น ๆ |  อาชีวศึกษาบัณฑิต  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย
โรงเรียนป้อมนาคราชสวาทยานนท์

| โรงเรียนป้อมนาคราชสวาทยานนท์ Pomnakarachsawatyanon School |
| --- | --- |

ที่ตั้ง

168 หมู่ 3 ตำบลปากคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ 10290
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ป.ว.
ประเภท: โรงเรียนรัฐบาล
คำขวัญ: สุวิชาโน ภะวัง  โหติ ผู้รู้ดีเป็นผู้เจริญ
สถาปนา: 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522
ผู้ก่อตั้ง: กระทรวงศึกษาธิการ
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6 ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 1001110502 (ใหม่) 01110502 (เก่า)
ผู้อำนวยการ: นายนเรศวร์  พัฒน์พันธุ์
ระดับปีที่จัดการศึกษา: มัธยมศึกษาปีที่ 1-6
สี:    สีฟ้า-สีขาว
เพลง: เพลงประจำโรงเรียนป้อมนาคราชสวาทยานนท์
เว็บไซต์: http://www.pomnaka.ac.th
โรงเรียป้อมนาคราชสวาทยานนท์ เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6 (ฉะเชิงเทรา สมุทรปราการ) (สังกัดเดิมคือสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสมุทรปราการ เขต 1) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่บริเวณตำบลปากคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา
ประวัติ

โรงเรียป้อมนาคราชสวาทยานนท์ โดยมีคณะกรรมการสภาตำบลปากคลองบางปลากด เป็นผู้ริเริ่มขอให้ตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลในปี พ.ศ. 2521 ต่อกระทรวงศึกษาธิการได้รับประกาศจัดตั้งโรงเรียนในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 บนที่ดินราชพัสดุบริเวณป้อมนาคราชจำนวน 21 ไร่ 3 งาน 76 ตารางวา และใช้ชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียนป้อมนาคราชวิทยาคม โดยในระยะแรกโรงเรียนได้ใช้ศาลาวัดพระสมุทรเจดีย์เป็นสถานที่เรียนชั่วคราว และได้ย้ายไปยังที่ตั้งโรงเรียนในปี พ.ศ. 2523 และได้รับความอนุเคราะจากครอบครัวสวาทยานนท์ช่วยในการก่อสร้างอาคารเรียนถาวรแห่งแรกและได้รับที่ดินจากผู้บริจาคขยายเพิ่มอีก 4 ตารางวา
วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2524 โรงเรียนป้อมนาคราชวิทยาคมได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนป้อมนาคราชสวาทยานนท์