วลาดีมีร์ เลนิน
มรดก > ภายในสหภาพโซเวียต

ในสหภาพโซเวียต ลัทธิบูชาบุคคลที่อุทิศให้กับเลนินเริ่มพัฒนาในช่วงชีวิตของเขา แต่ก็สถาปนาขึ้นอย่างสมบูรณ์หลังจากที่เขาเสียชีวิตเท่านั้น ตามที่นีนา ทูมาร์กิน นักประวัติศาสตร์กล่าว ลัทธินี้เป็นตัวแทนของ "ลัทธิผู้นำปฏิวัติที่ประณีตที่สุด" ของโลก นับตั้งแต่ลัทธิของจอร์จ วอชิงตันในสหรัฐ และได้รับการขนานนามซ้ำแล้วซ้ำอีกว่าเป็น "กึ่งศาสนา" รูปปั้นครึ่งตัวหรือรูปปั้นของเลนินถูกสร้างขึ้นในเกือบทุกหมู่บ้าน และใบหน้าของเขาปรากฏในไปรษณียากร ถ้วยชาม โปสเตอร์ และหน้าแรกของหนังสือพิมพ์ ปราฟดา และ อีซเวียซ์เตีย ของโซเวียต สถานที่ที่เขาเคยอยู่หรือพักอยู่ถูกดัดแปลงเป็นพิพิธภัณฑ์ที่อุทิศให้กับเขา ห้องสมุด ถนน ฟาร์ม พิพิธภัณฑ์ เมือง และภูมิภาคทั้งหมดได้รับการตั้งชื่อตามเขา โดยเมืองเปโตรกราดถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "เลนินกราด" ใน ค.ศ. 1924 และบ้านเกิดของเขาในซิมบีร์สค์กลายเป็นอูลยานอฟสค์ เครื่องอิสริยาภรณ์เลนินได้รับการสถาปนาให้เป็นหนึ่งในเครื่องอิสริยาภรณ์สูงสุดของประเทศ ทั้งหมดนี้ขัดต่อความปรารถนาของเลนินและถูกภรรยาม่ายของเขาวิพากษ์วิจารณ์อย่างเปิดเผย
นักเขียนชีวประวัติหลายคนระบุว่างานเขียนของเลนินได้รับการปฏิบัติในลักษณะที่คล้ายกับคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ภายในสหภาพโซเวียต ในขณะที่ไปป์สเสริมว่า "ความคิดเห็นของเขาทุกประการถูกอ้างถึงเพื่อพิสูจน์เหตุผลของนโยบายอย่างใดอย่างหนึ่งและถือเป็นข่าวประเสริฐ" สตาลินจัดระบบลัทธิเลนินผ่านการบรรยายหลายชุดที่มหาวิทยาลัยสเวียร์ดลอฟ ซึ่งต่อมาได้รับการตีพิมพ์ในชื่อ คำถามเกี่ยวกับลัทธิเลนิน นอกจากนี้ งานเขียนส่วนใหญ่ของผู้นำที่เสียชีวิตของสตาลินยังถูกรวบรวมและจัดเก็บไว้ในเอกสารลับที่สถาบันมาคส์-เอ็งเงิลส์-เลนิน  สื่อต่าง ๆ เช่น คอลเลกชันหนังสือของเลนินในกรากุฟก็ถูกรวบรวมจากต่างประเทศเพื่อเก็บไว้ในสถาบันด้วย ซึ่งมักจะมีค่าใช้จ่ายสูง ในสมัยโซเวียต งานเขียนเหล่านี้ได้รับการควบคุมอย่างเข้มงวดและมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถเข้าถึงได้ งานเขียนทั้งหมดของเลนินซึ่งพิสูจน์แล้วว่าเป็นประโยชน์ต่อสตาลินได้รับการตีพิมพ์ แต่งานเขียนอื่น ๆ ยังคงถูกซ่อนไว้ และความรู้เกี่ยวกับบรรพบุรุษที่ไม่ใช่รัสเซียของเลนินและสถานะอันสูงส่งของเขาถูกปิดบัง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความรู้เกี่ยวกับวงศ์ตระกูลชาวยิวของเขาถูกปิดบังจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1980 บางทีอาจมาจากลัทธิต่อต้านชาวยิวของสหภาพโซเวียต และเพื่อไม่ให้บ่อนทำลายความพยายามในการแผลงเป็นรัสเซียของสตาลิน และบางทีอาจไม่เป็นการกระตุ้นสำหรับความรู้สึกต่อต้านโซเวียตในหมู่ผู้ต่อต้านชาวยิวระหว่างประเทศ หลังจากการค้นพบบรรพบุรุษชาวยิวของเลนิน มุมมองนี้ได้รับการเน้นย้ำโดยฝ่ายขวาจัดของรัสเซีย ซึ่งอ้างว่าพันธุกรรมชาวยิวที่สืบทอดมาของเขาอธิบายความปรารถนาของเขาที่จะถอนรากถอนโคนสังคมรัสเซียแบบดั้งเดิม ภายใต้ระบอบการปกครองของสตาลิน เลนินถูกนำเสนออย่างกระตือรือร้นว่าเป็นเพื่อนสนิทของสตาลินซึ่งสนับสนุนการเสนอสตาลินให้เป็นผู้นำโซเวียตคนต่อไป ในสมัยโซเวียต ผลงานตีพิมพ์ของเลนิน 5 ฉบับแยกกันได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษารัสเซีย ฉบับพิมพ์ครั้งแรกเริ่มตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1920 และฉบับพิมพ์ครั้งสุดท้ายตีพิมพ์ระหว่าง ค.ศ. 1958 ถึง ค.ศ. 1965 ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 5 ได้รับการอธิบายว่าเป็น "ฉบับสมบูรณ์" แต่ในความเป็นจริงแล้ว ได้มีการละเว้นไปมากในเรื่องความได้เปรียบทางการเมือง
หลังจากสตาลินถึงแก่อสัญกรรม นีกีตา ครุชชอฟก็กลายเป็นผู้นำสหภาพโซเวียต และเริ่มกระบวนการล้มล้างอิทธิพลของสตาลิน โดยอ้างถึงงานเขียนของเลนิน รวมถึงงานเขียนเกี่ยวกับสตาลิน เพื่อทำให้กระบวนการนี้มีความชอบธรรม เมื่อมีฮาอิล กอร์บาชอฟขึ้นสู่อำนาจใน ค.ศ. 1985 และนำเสนอนโยบายกลัสนอสต์และเปเรสตรอยคา เขาก็อ้างถึงการกระทำเหล่านี้เป็นการคืนหลักการของเลนินเช่นกัน ในปลาย ค.ศ. 1991 ท่ามกลางการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ประธานาธิบดีบอริส เยลต์ซินแห่งรัสเซียได้สั่งให้ถอดเอกสารสำคัญเกี่ยวกับเลนินออกจากการควบคุมของพรรคคอมมิวนิสต์ และนำไปอยู่ภายใต้การควบคุมของหน่วยงานของรัฐ ซึ่งก็คือศูนย์เพื่อการอนุรักษ์และการศึกษาเอกสารประวัติศาสตร์ปัจจุบันรัสเซีย ซึ่งมีการเปิดเผยว่างานเขียนของเลนินมากกว่า 6,000 ชิ้นไม่ได้รับการตีพิมพ์ สิ่งเหล่านี้ไม่เป็นความลับอีกต่อไปและจัดทำขึ้นเพื่อการศึกษาเชิงวิชาการ ตั้งแต่ ค.ศ. 1991 เป็นต้นมา มีการถกเถียงกันเรื่องการเคลื่อนย้ายร่างของเลนินจากสุสานไปยังสุสานบนกำแพงเครมลินและฝังไว้ที่นั่น ประธานาธิบดีเยลต์ซินตั้งใจที่จะปิดสุสานและฝังศพเลนินข้างมารีเยีย อะเลคซันดรอฟนา อุลยาโนวา แม่ของเขาที่สุสานวอลคอฟในเซนต์ปีเตอส์เบิร์กโดยได้รับการสนับสนุนจากคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ วลาดีมีร์ ปูติน ผู้ทอดตำแหน่งต่อจากเขา คัดค้านเรื่องนี้ โดยระบุว่าการฝังศพเลนินใหม่อาจบ่งบอกเป็นนัยว่าพลเมืองหลายชั่วอายุคนได้ปฏิบัติตามค่านิยมที่ผิด ๆ ในช่วง 70 ปีแห่งการปกครองของสหภาพโซเวียต
ในรัสเซีย มีข้อเสนอจากรองผู้อำนวยการพรรคเสรีประชาธิปไตยแห่งประเทศรัสเซียโดยได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกบางคนของพรรคยูไนเต็ดรัสเซียที่ปกครองอยู่ใน ค.ศ. 2012 โดยได้เสนอให้รื้อถอนอนุสาวรีย์เลนินในรัสเซียออก ข้อเสนอนี้ถูกต่อต้านอย่างรุนแรงจากพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธรัฐรัสเซีย และไม่เคยได้รับการพิจารณา รัสเซียยังคงรักษารูปปั้นเลนินส่วนใหญ่ไว้ได้ 7,000 แห่งซึ่งยังหลงเหลืออยู่ใน ค.ศ. 1991 โดยใน ค.ศ. 2022 มีอนุสาวรีย์เลนินในรัสเซียประมาณ 6,000 แห่ง
ในยูเครน ระหว่างการประท้วงยูโรไมดานใน ค.ศ. 2013–2014 รูปปั้นเลนินได้รับความเสียหายหรือถูกทำลายโดยผู้ประท้วงในเมืองต่าง ๆ ทั่วประเทศ  และในเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 รัฐบาลยูเครนได้ออกคำสั่งให้รื้อรูปปั้นอื่น ๆ ทั้งหมดเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายขจัดคอมมิวนิสต์ ระหว่างการรุกรานยูเครนอย่างเต็มรูปแบบของรัสเซียใน ค.ศ. 2022 รูปปั้นเลนินจำนวนมากซึ่งถูกนักเคลื่อนไหวชาวยูเครนโค่นล้มลงในช่วงหลายปีก่อน ได้ถูกสร้างใหม่โดยผู้ยึดครองชาวรัสเซียในพื้นที่ควบคุมของรัสเซีย การกระทำเหล่านี้ไม่ค่อยเกี่ยวข้องกับการโฆษณาชวนเชื่อของคอมมิวนิสต์ แต่เลนินเป็นสัญลักษณ์ของการครอบงำของรัสเซียเหนือยูเครน