stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดตาลเอน

| วัดตาลเอน |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลตาลเอน อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อปลั่ง/หลวงพ่อแช่ม
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดตาลเอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตาลเอน อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดตาลเอนมีการปฏิบัติธรรมซึ่งได้นำแนวทางการสอนของพระธรรมสิงหบุราจารย์ (จรัญ ฐิตธมฺโม) แนวทางการปฏิบัติจะเป็นการฝึกแบบสติปัฏฐาน 4 (พอง-ยุบ)วัดตาลเอนเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา แห่งที่ 15 มีพระครูวิสุทธิ์ภาวนาประสิทธิ์ วิ.(จิรยุทธ์ อธิฉนฺโท) เป็นเจ้าอาวาส
วัดตาลเอนเป็นวัดเก่าแก่สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี สันนิษฐานว่าสร้างโดยเจ้าเทพศักดิ์ ตามเอกสารหลักฐานของสำนักงานพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า วัดตาลเอนทำการสร้างบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2360 สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2371
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานเก่าแก่ในอุโบสถที่เป็นศิลปะอยุธยา เจดีย์หลังองค์อุโบสถ เจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ หลวงพ่อกลับ พระพุทธรูปสมัยกรุงศรีอยุธยา รัชสมัยพระเจ้าปราสาททอง ประดิษฐาน ณ ศาลา 80 ปี
สถานที่ของสำนักปฏิบัติธรรมวัดตาลเอนแยกออกเขตวัดอย่างชัดเจนโดยตั้งอยู่คนละฝั่งถนน ประกอบด้วย อาคารปฏิบัติธรรม อาคารที่พัก โรงอาหาร โรงครัว รวมทั้งร้านสวัสดิการ ในส่วนของฝั่งวัดยังคงมีความเป็นธรรมชาติประกอบด้วยความร่มรื่นของแมกไม้ มีความสัปปายะต่อการปฏิบัติธรรม ซึ่งผู้ปฏิบัติธรรมสามารถขออนุญาตข้ามมาใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติได้ในบางโอกาส
วัดตำหนักสวนขวัญสิริมังคลาจารย์

| วัดตำหนักสวนขวัญสิริมังคลาจารย์ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดตำหนักสวนขวัญสิริมังคลาจารย์, วัดตำหนัก, วัดสวนขวัญ, วัดสิริมังคลาจารย์
ที่ตั้ง: ตำบลแม่เหียะ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดตำหนักสวนขวัญสิริมังคลาจารย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่เหียะ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดตำหนักสวนขวัญสิริมังคลาจารย์ เดิมชื่อ วัดสวนขวัญ หรือ วัดสิริมังคลาจารย์ สร้างขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2050 สมัยพระเมืองแก้ว กษัตริย์องค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์มังราย เริ่มแรกสร้างเป็นอาศรมของพระสิริมังคลาจารย์ ซึ่งท่านได้รจนามังคลัตถปนีจนสำเร็จในปีฉลู จ.ศ. 879 (พ.ศ. 2060)
จากนั้นก็ไม่ได้พบหลักฐานกล่าวถึงวัดนี้เลย เมื่อ พ.ศ. 2101 กองทัพพม่า โดยการนำของพระเจ้าบุเรงนองได้ยกเข้าตีเชียงใหม่แตก สันนิษฐานว่าคงเป็นวัดร้างในช่วงที่พม่ายึดครองนี้ สภาพเดิมไม่เหลือคงเดิม จึงได้สร้างวิหารหลังใหม่ไว้ตามแนวเดิมแทนวิหารหลังเก่าซึ่งได้รับผลกระทบจากภัยสงคราม รวมทั้งสร้างกุฏิสงฆ์ไว้นอกแนวกำแพงเดิม แล้วปล่อยให้วัดเก่าซึ่งมีอาณาเขตกว้างใหญ่กลายเป็นวัดร้าง แต่ได้บูรณอุโบสถและพระธาตุองค์เดิมเพื่อใช้ประกอบพิธีทางพระพุทธศาสนาสืบมา ในช่วงปกครองล้านนาพม่าก็ได้สร้างพระธาตุศิลปะแบบพม่า พระธาตุองค์เดิมสมัยพระเมืองแก้ว
วัดตาล (จังหวัดนนทบุรี)

| วัดตาล |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดตาล, เภี่ยะตา
ที่ตั้ง: เลขที่ 39 หมู่ที่ 1 ทางหลวงท้องถิ่น นบ.ถ 26-001 ตำบลบางตะไนย์ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี 11120
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูวิสิฐธรรมานันท์ (บุญเหลือ ธมฺมานนฺโท)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดตาล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 1 บ้านตาล ตำบลบางตะไนย์ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
วัดตาลสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2322 โดยชาวมอญที่อพยพเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ได้ร่วมกันสร้างวัดนี้ เนื่องจากชาวมอญที่มาตั้งหลักแหล่งอยู่ในบริเวณนี้มาจากกวานตาหรือบ้านตาลซึ่งเป็นตำบลหนึ่งในเมืองมอญ และในบริเวณที่สร้างวัดมีต้นตาลมากเหมือนเช่นที่บ้านตาลในเมืองมอญ จึงเรียกชื่อวัดว่า "วัดตาล" (หรือ "เภี่ยะตา" ในภาษามอญ) ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2371 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าพระยามหาโยธา (ทอเรียะ คชเสนี) นำชาวมอญเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร จึงโปรดเกล้าฯ ให้มาอยู่บริเวณใกล้วัดตาลและวัดบางตะไนย์ วัดตาลได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2423 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2322 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ส่วนปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัยและพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532
วัดตำหนักเหนือ

| วัดตำหนักเหนือ |
| --- | --- |
ภาพถ่ายระยะไกลเห็นอุโบสถ

ชื่อสามัญ: วัดตำหนักเหนือ, วัดตำหนัก, วัดโพธิ์
ที่ตั้ง: เลขที่ 1 หมู่ที่ 3 ถนนนนทกิจวิมล ตำบลบางตะไนย์ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี 11120
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูพิทักษ์นนทกิจ (มณเฑียร สุธมฺโม)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดตำหนักเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านเตย (ตำหนัก) ตำบลบางตะไนย์ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
วัดตำหนักเหนือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2300 เดิมมีชื่อว่า วัดโพธิ์ ต่อมากลายเป็นวัดร้างจนกระทั่งสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น บริเวณวัดได้เป็นที่ตั้งตำหนักที่ประทับของพระราชวงศ์ชั้นผู้ใหญ่เพื่อมารับเครื่องบรรณาการจากหัวเมืองฝ่ายเหนือ วัดโพธิ์จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อว่า วัดตำหนัก จากนั้นได้มีชาวมอญกลุ่มหนึ่งเข้ามาตั้งถิ่นฐานใกล้วัดนี้เมื่อ พ.ศ. 2370 แล้วเริ่มบูรณะให้เป็นวัดมีพระภิกษุสงฆ์อยู่จำพรรษาเมื่อ พ.ศ. 2371 โดยใช้ชื่อว่า "วัดตำหนัก" แต่เพื่อให้ชื่อไม่ซ้ำกับวัดตำหนักอีกแห่ง (วัดตำหนักใต้) จึงเพิ่มคำระบุทิศต่อท้ายชื่อเป็น "วัดตำหนักเหนือ" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2514
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2314 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย อัญเชิญมาจากจังหวัดตาก โดยล่องแพมาเมื่อ พ.ศ. 2375 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น ภายในมีพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางนาคปรก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545 เป็นอาคารไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก และเจดีย์ทรงรามัญ 1 องค์
สนธิสัญญาปักกิ่ง

สนธิสัญญาปักกิ่ง อาจหมายถึง
อนุสัญญาปักกิ่ง
Sino-Portuguese Treaty of Peking
Convention for the Extension of Hong Kong Territory
Beijing Convention
พิธีสารปักกิ่ง
Beijing Treaty on Audiovisual Performances
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1763)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สนธิสัญญาปารีส
| --- | --- |
คู่สงครามของสงครามเจ็ดปี แสดงก่อนสงครามอุบัติในกลางคริสต์ทศวรรษ 1750   บริเตนใหญ่ ปรัสเซีย โปรตุเกสและพันธมิตร   ฝรั่งเศส สเปน ออสเตรีย รัสเซียและพันธมิตร
บริบท: ยุติสงครามเจ็ดปี (ในทวีปอเมริกาเหนือเรียก สงครามฝรั่งเศสและอินเดียน)
วันลงนาม: 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1763 (1763-02-10)
ที่ลงนาม:  กรุงปารีส ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
ผู้เจรจา:   John Russell, 4th Duke of Bedford   César Gabriel de Choiseul, Duke of Praslin   Jerónimo Grimaldi, 1st Duke of Grimaldi 
ผู้ลงนาม:   บริเตนใหญ่   ราชอาณาจักรฝรั่งเศส   จักรวรรดิสเปน 
ภาคี:   บริเตนใหญ่   ราชอาณาจักรฝรั่งเศส   จักรวรรดิสเปน   จักรวรรดิโปรตุเกส 
ดูเพิ่ม: สนธิสัญญาฮูเบอร์ทุสบุร์ก (1763), สนธิสัญญาปารีส (1783)
สนธิสัญญาปารีส หรือเรียกสนธิสัญญา ค.ศ. 1763 มีการลงนามเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1763 โดยราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ฝรั่งเศสและสเปน กับโปรตุเกสในความตกลง หลังชัยชนะของบริเตนเหนือฝรั่งเศสและสเปนระหว่างสงครามเจ็ดปี
การลงนามสนธิสัญญายุติสงครามเจ็ดปีอย่างเป็นทางการ ซึ่งเรียกสงครามฝรั่งเศสและอินเดียนในเขตสงครามอเมริกาเหนือ และเป็นเครื่องหมายการเริ่มสมัยการครอบงำของบริเตนนอกทวีปยุโรป สองชาติคืนดินแดนที่ยึดได้ระหว่างสงครามเป็นอันมาก แต่บริเตนได้การครอบครองของฝรั่งเศสในทวีปอเมริกาเหนือ นอกจากนี้ บริเตนยังตกลงคุ้มครองนิกายโรมันคาทอลิกในโลกใหม่ สนธิสัญญานี้ไม่เกี่ยวข้องกับปรัสเซียและออสเตรีย โดยสองชาติลงนามความตกลงต่างหาก คือ สนธิสัญญาฮูเบอร์ทุสบุร์ก อีกห้าปีต่อมา
สนธิสัญญาบาเซิล

สนธิสัญญาบาเซิล อาจหมายถึง
สนธิสัญญาบาเซิล (ค.ศ. 1499) (Treaty of Basel (1499))
สนธิสัญญาสันติภาพบาเซิล (Peace of Basel) (ค.ศ. 1499)
อนุสัญญาบาเซิล (Basel Convention) (ค.ศ. 1989) หรือ อนุสัญญาบาเซลว่าด้วยการควบคุมการเคลื่อนย้ายข้ามแดนและการกำจัดซึ่งของเสียอันตราย (Basel Convention on the Control of Transboundary Movements of Hazardous Wastes and Their Disposal)
พิธีสารบาเซิล (Basel Protocol) (ค.ศ. 1999) หรือ พิธีสารบาเซิลว่าด้วยความรับผิดและค่าสินไหมทดแทนเพื่อความเสียหายอันเกิดจากการเคลื่อนย้ายข้ามแดนและการกำจัดซึ่งของเสียอันตราย (Basel Protocol on Liability and Compensation for Damage Resulting from Transboundary Movements of Hazardous Wastes and Their Disposal)
วรรณกรรมไทย

วรรณกรรมหรือวรรณคดี คือ งานเขียนที่แต่งขึ้นทุกชนิด ทั้งประเภทร้อยแก้วและร้อยกรอง โดยมีคุณค่าทาง “วรรณศิลป์” ที่ทำให้งานเขียนนั้นเป็นวรรณกรรม ซึ่งแตกต่างจากงานเขียนประเภทอื่น ๆ วรรณกรรมเป็นความหมายกว้างที่หมายถึง งานเขียนทุกประเภท เมื่อมีการประเมินค่าจึงมีการแบ่งประเภทเป็นวรรณกรรมและวรรรคดี
พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ให้ความหมายของ วรรณคดี ไว้ว่า “วรรณกรรมที่ได้รับการแต่งดี มีคุณค่าเชิงวรรณศิลป์ถึงขนาด” และความหมายของ วรรณกรรม ไว้ว่า “งานหนังสือ งานประพันธ์ทุกชนิดทั้งที่เป็นร้อยแก้วและร้อยกรอง”
ความแตกต่างระหว่างวรรณกรรมและวรรณคดี
วรรณกรรม คือ งานเขียน งานหนังสือ บทประพันธ์ทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นร้อยแก้ว ร้อยกรอง เช่น หนังสือ จุลสาร สิ่งพิมพ์ เหล่านี้ล้วนเป็นวรรณกรรมทั้งสิ้น
วรรณคดี คือ วรรณกรรมที่ได้รับการยกย่องว่า มีกลวิธีการแต่งที่ดี มีคุณค่าเชิงวรรณศิลป์ เช่น เสภาเรื่องขุนช้างขุนแผน พระอภัยมณี เป็นต้น
การแบ่งยุควรรณกรรม
วรรณคดีไทยมีประวัติยาวนานนับได้ตั้งแต่ก่อนการตั้งอาณาจักรสุโขทัยนั้น ซึ่งมีอยู่ในรูปแบบแห่งวรรณกรรมมุขปาฐะ (คือวรรณกรรมที่เล่าสืบต่อกันมา) และวรรณกรรมลายลักษณ์ (คือวรรณกรรมที่เขียนไว้เป็นตัวอักษร) ในที่นี้สมควรกล่าวถึงเฉพาะวรรณกรรมลายลักษณ์ ที่นักวรรณคดีไทยยอมรับกันทั่วไปว่าเป็นของไทยแท้ ๆ โดยแบ่งได้เป็น 5 สมัย ดังนี้
วรรณคดีสมัยสุโขทัย (ราว พ.ศ. 1781 - 1920)
วรรณคดีสมัยอยุธยาตอนต้น (ราว พ.ศ. 1893 - 2072)
วรรณคดีสมัยอยุธยาตอนปลาย (ราว พ.ศ. 2163 - 2310)
วรรณคดีสมัยธนบุรี (ราว พ.ศ. 2311 - 2324)
วรรณกรรมสมัยรัตนโกสินทร์ (ราว พ.ศ. 2325 - ปัจจุบัน)
วรรณคดีสมัยสุโขทัย

วรรณคดีสมัยสุโขทัย (พ.ศ. 1781 - 1920) สร้างขึ้นในระหว่างสมัยที่มีกรุงสุโขทัยเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของประเทศ ตั้งขึ้นราว พ.ศ. 1781 โดยนับจากปีครองราชย์ของพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์พระร่วง จนถึง พ.ศ. 1920 อันเป็นปีที่กรุงสุโขทัยเสียอิสรภาพแก่กรุงศรีอยุธยา ในระยะที่คนไทยเริ่มตั้งตัวใหม่นี้ ได้เกิดวรรณกรรมที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างความเป็นเอกลักษณ์ของชาติ ทั้งทางความมั่นคงด้านการเมืองและด้านจิตใจ พระมหากษัตริย์ทรงเป็นผู้นำในทุกด้าน ได้ทรงศึกษาวิชาการทางอักษรศาสตร์ ศาสนา และรัฐศาสตร์ ดังจะเห็นได้จากศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง และศิลาจาริกหลักอื่น ๆ ซึ่งเล่าเรื่องราวการดำเนินชีวิตและกฎหมายของสังคม อันมีลักษณะเป็นสังคมเกษตร ประชาชนมีชีวิตอยู่ร่วมกันในฐานะเครือญาติ
วรรณคดีสุโขทัยที่สำคัญ ได้แก่ ศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ศิลาจารึกวัดศรีชุม ศิลาจารึกวัดป่ามะม่วง สุภาษิตพระร่วง ไตรภูมิกถา ตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์ เป็นต้น
ศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง ถือว่า เป็นวรรณกรรมชิ้นแรกของประเทศไทยที่ตกมาถึงมือคนไทยในสมัยปัจจุบัน เป็นศิลาจารึกที่เขียนด้วยอักษรไทยพ่อขุนราม เขียนเป็นภาษาไทย คงแต่งขึ้นระหว่าง พ.ศ. 1826 - 1917 มีเนื้อความกล่าวถึงชีวประวัติของพระเจ้ารามคำแหงมหาราช ชีวิตคนไทย กฎหมาย ศาสนา และความมั่นคงทางเศรษฐกิจและการเมือง
ไตรภูมิพระร่วง เป็นวรรณคดีที่ดีที่สุดในประวัติวรรณคดีไทยยุคสุโขทัย แต่งเมื่อ พ.ศ. 1888 โดยพญาลิไทย กษัตริย์องค์ที่ 5 แห่งกรุงสุโขทัย เป็นวรรณกรรมปรัชญา แห่งศาสนาพุทธ ซึ่งเขียนขึ้นจากการศึกษาค้นคว้าอย่างละเอียดลึกซึ้ง โดยอาศัยเอกสารอ้างอิงเป็นจำนวนมากในการนิพนธ์ขึ้น (เป็นคัมภีร์ต่าง ๆ ไม่ต่ำกว่า 30 คัมภีร์) นับเป็นวิทยานิพนธ์ชิ้นแรกของไทย เขียนเป็นความเรียงด้วยถ้อยคำภาษาที่ประณีตงดงามด้วยลีลาการพรรณนาและเปรียบเทียบและการใช้ภาพพจน์ มีเนื้อความกล่าวถึง จักรวาลวิทยา ปรัชญา จริยศาสตร์ ชีววิทยา และความคิดความเชื่อทางพุทธศาสนา ซึ่งแสดงให้เห็นแจ้งถึงวิถีชีวิตของคนไทยในยุคสมัยที่แรกเริ่มก่อตั้งราชอาณาจักรในดินแดนที่เป็นประเทศไทยในปัจจุบัน และวิถีชีวิตดังกล่าวได้เป็นรากฐานสืบทอดลักษณะไทยต่อมาจนถึงปัจจุบัน
วัดสำพะเนียง

| วัดสำพะเนียง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลสำพะเนียง อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสำพะเนียง เป็นวัดในพระพุทธศาสนา นิกายเถรวาท  เป็นวัดที่มีประวัติความเป็นมานับแต่ครั้งอยุธยาเป็นราชธานี  เป็นวัดที่มีพระสงฆ์อยู่จำพรรษา
ประวัติวัด

วัดสำพะเนียง สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2330 ได้มีนามตามชื่อบ้าน ชาวบ้านเรียกว่า “ วัดสนามควาย”  ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2450
ที่ตั้ง

วัดสำพะเนียง ตั้งอยู่เลขที่ 136 บ้านสำพะเนียง หมู่ที่ 6  ตำบลบ้านสำพะเนียง อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่  24 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา โฉนดเลขที่ 8638 , 1266 พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบสูง
เสนาสนะ/ถาวรวัตถุ

อาคารเสนาสนะต่างๆมี  อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร สร้าง พ.ศ. 2458 ก่ออิฐถือปูน  ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 32 เมตร สร้างด้วยไม้ พ.ศ. 2474 หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างด้วยไม้ พ.ศ. 2484 กุฎีสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ และอาคารคอนกรีต สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ
ลำดับเจ้าอาวาส

พระอธิการเขมร               			พ.ศ. 2330 – 2357
พระอธิการพุ่ม                                   	พ.ศ. 2358 – 2378
พระอธิการหนู                			พ.ศ. 2379 – 2498
พระอธิการสาด                       		พ.ศ. 2400 – 2430
พระอธิการหมี                              	พ.ศ. 2431 – 2457
พระอธิการเทียน    ภทฺทโก             	พ.ศ. 2458 – 2459
พระอธิการเถิ่ง      จนฺทวณฺโณ     		พ.ศ. 2460 – 2477
พระอธิการเงิน    กลฺยาโณ              	พ.ศ. 2477 – 2486
พระครูอุดมสิทธิการ ( แร่  อุตฺตโม )     	พ.ศ. 2487 – 2538
พระครูเกษมโพธิกิจ ( โพธิ์  จนฺทเขโม ) 	พ.ศ. 2540 – 2557
พระปลัดกนก  สุทฺธิมโน               		พ.ศ. 2558 – ปัจจุบัน
วัดตำหนัก (จังหวัดปทุมธานี)

| วัดตำหนัก |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดตำหนัก, วัดแพพะแต๊ะ, วัดขอม, วัดใหญ่
ที่ตั้ง: ตำบลสามโคก อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดตำหนัก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลสามโคก อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ 17 ไร่ 1 งาน 67.56 ตารางวา
วัดตำหนักสร้างเมื่อ พ.ศ. 2352 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยชาวมอญที่อพยพมาจากเมาะตะมะ เป็นผู้ริเริ่มดำเนินการสร้างวัดและได้ขนานนามว่า วัดแพพะแต๊ะ แปลว่า "วัดพระพุทธบาท" เดิมวัดนี้ชื่อ วัดขอม หรือ วัดใหญ่ ครั้งพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จเมืองสามโคกและเสด็จประทับพลับพลาอยู่ที่วัดตำหนัก จึงเข้าใจน่าจะเป็นเหตุให้ชื่อว่า "วัดตำหนัก"  ได้รับพระราขทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2336
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 24 เมตร ลักษณะเป็นรูปเรือสำเภา ไม่มีหน้าต่าง มีประตูด้านหน้า 1 บาน ด้านหลัง 2 บาน กุฎีสงฆ์จำนวน 2 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ มณฑป และเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองขนาดกลางสององค์หน้าโบสถ์ ปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ เป็นศิลาแลง หน้าตักกว้าง 2 ศอก มีพระพุทธบาทจำลอง เป็นหินทั้งหมด กว้าง 1 ศอก ยาว 3 ศอก
สมุดภาพ

ศาลาการเปรียญ
ยามพลบค่ำ
ศาลาการเปรียญ
ช่วงกลางคืน
สวนหย่อมริมแม่น้ำเจ้าพระยา
ริมแม่น้ำเจ้าพระยา
ยามกลางคืน
พระพุทธรูปตั้งหันหน้า
ออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา
เจดีย์สององค์หน้า
พระอุโบสถหลังเก่า
เจดีย์ พระอุโบสถหลังเก่า
และพระอุโบสถหลังใหม่
พระอุโบสถหลังใหม่
วัดสารพัฒนึก

วัดสารพัฒนึก เดิมชื่อ วัดสารพัดนึก  ตั้งอยู่เลขที่  228  ถนนเทพโยธี  ตำบลในเมือง  อำเภอเมือง  จังหวัดอุบลราชธานี  สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2436  ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา  เมื่อปี พ.ศ. 2440
อาณาเขต

ทิศเหนือ           จรดกับที่ดินของเอกชน  และถนนอุปลีสาน
ทิศใต้               จรดกับถนนสุริยาตร์  และโรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์
ทิศตะวันออก     จรดกับบ้านพักแพทย์  พยาบาล โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์และถนนพลแพน
ทิศตะวันตก       จรดกับถนนเทพโยธี  และบ้านพักข้าราชการตำรวจภูธร-ตำรวจชายแดน
ลักษณะของวัด

วัดสารพัฒนึกมีเนื้อที่ทั้งสิ้น  17  ไร่  1 งาน  10  ตารางวา บริเวณวัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านเท่า ตั้งอยู่ติดกับสถานที่ราชการต่าง ๆ คือ โรงพยาบาลศูนย์ประจำจังหวัดสรรพสิทธิประสงค์,  วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สรรพสิทธิประสงค์,  สถานีตำรวจภูธรจังหวัดอุบลราชธานี,  สำนักงานขนส่งจังหวัดอุบลราชธานี  และสนามบินนานาชาติอุบลราชธานี
ลำดับเจ้าอาวาส

ญาท่านคำม้าว โกณฑญโญ (พ.ศ. 2436)
พระอาจารย์พ่าย (ไม่ปรากฏ พ.ศ.)
พระครูหมั่น  อานนโท (ไม่ปรากฏ พ.ศ.)
พระอาจารย์นก (ไม่ปรากฏ พ.ศ.)
พระอาจารย์เกษ (ไม่ปรากฏ พ.ศ.)
พระอาจารย์พุฒ (ไม่ปรากฏ พ.ศ.)
พระอาจารย์น้อย (ไม่ปรากฏ พ.ศ.)
พระมหาบัวเรียน (ไม่ปรากฏ พ.ศ.)
พระครูภาวนานุศาสน์ (สาย จารุวณโณ) (พ.ศ. 2485 – 2486)
พระอาจารย์พิมพ์  วีรปญโญ (พ.ศ. 2486 – 2487)
พระครูสารคุณาทร (สี เกสโร) (พ.ศ. 2487 – 2534)
พระครูศิริพัชโรบล (วิรัช ปญญาปโชโต) (พ.ศ. 2534 – ปัจจุบัน)
แหล่งข้อมูลอื่น

วัดสารพัฒนึก เก็บถาวร 2010-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วัดตำหนักพระเจ้าทรงธรรม

| วัดตำหนักพระเจ้าทรงธรรม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดตำหนักพระเจ้าทรงธรรม, วัดหลวงพ่อขาว, วัดตำหนัก
ที่ตั้ง: ตำบลท่าเจ้าสนุก อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดตำหนักพระเจ้าทรงธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าเจ้าสนุก อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 89 ตารางวา
วัดตำหนักพระเจ้าทรงธรรม เดิมชื่อว่า วัดตำหนัก เพราะมีตำหนักพระเจ้าทรงธรรมอยู่ใกล้เคียง เรียกอีกนามว่า วัดหลวงพ่อขาว เพราะมีหลวงพ่อขาว ประดิษฐานอยู่ที่วิหาร วัดสร้างขึ้นเป็นวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2180 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้วในราว พ.ศ. 2190 ต่อมากลายสภาพเป็นวัดร้างได้รับการบูรณะขึ้นมาใหม่อีกครั้ง  กระทรวงศึกษาธิการ  ประกาศยกเป็นวัดมีพระสงฆ์วันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2518 วัดมีการบูรณะปฏิสังขรณ์ ได้เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2508 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้  ปูชนียวัตถุที่สำคัญ พระประธานในอุโบสถปางมารวิชัย พระพุทธรูปโลหะอีกองค์หนึ่งปางมารวิชัย  ขนาดพระเพลากว้าง 25 นิ้ว และพระอัครสาวก มีกลองย่ำค่ำ ขนาดยาวประมาณ 3 เมตรเศษ เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 เมตรเศษ หลวงพ่อขาวในวิหาร และรูปหล่อสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรุหมรัสี) นอกจากนั้นยังมีศาลสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม
รายนามเจ้าอาวาส

พระวินัยพร
พระครูพินิจธรรมานุยุค พ.ศ. 2536–
วัดแสงแก้วโพธิญาณ

| วัดแสงแก้วโพธิญาณ |
| --- | --- |
บริเวณเทวดาและยักษ์แบกระฆัง(ด้านหน้า) และวิหารหลวงลายคำ(ด้านบน)ก่อนที่จะเกิดเพลิงไหม้

ที่ตั้ง: ตำบลเจดีย์หลวง อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: สมเด็จองค์ปฐม
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแสงแก้วโพธิญาณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเจดีย์หลวง อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย
เหตุเพลิงไหม้

เมื่อเวลาประมาณเที่ยงคืนระหว่างวันที่ 21-22 มิถุนายน พ.ศ.2567 ฝ่ายปกครอง อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย ผู้ใหญ่บ้านใหม่แสงแก้ว หมู่ที่ 11 ตำบลเจดีย์หลวง อำเภอแม่สรวย องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หน่วยกู้ภัยแสงแก้วโพธิญาณ ในอุปถัมภ์ครูบาอริยชาติ อริยจิตฺโต และหน่วยกู้ภัยอื่น ๆ ได้รับแจ้งว่าเกิดเหตุไฟไหม้วิหารภายในวัดแสงแก้วโพธิญาณ ซึ่งเป็นวัดที่มีชื่อเสียงตั้งอยู่ในเขตหมู่บ้านดังกล่าว
เจ้าหน้าที่จึงได้ระดมกำลังกันเข้าไปดับไฟ ซึ่งพบว่าจุดที่เกิดไฟไหม้เป็นวิหารหลวงโดยมีนามว่าวิหารหลวงลายคำซึ่งเป็นวิหารหลักที่ตั้งอยู่ด้านหน้าวัด โดยไฟได้โหมลุกไหม้หนักบริเวณหลังคาจนเกิดเป็นเปลวไฟและควันคละคลุ้งเป็นจำนวนมาก
เจ้าหน้าที่จึงได้เร่งฉีดพ่นน้ำเพื่อดับไฟอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากวิหารดังกล่าวเป็นที่ประดิษฐานของพระแสงแก้วโพธิญาณและพระพุทธรูปอื่น ๆ อีกมากมายซึ่งเป็นที่เคารพสักการะของพุทธศาสนิกชน
โดยเจ้าหน้าที่ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง ก็สามารถควบคุมเพลิงเอาไว้ได้ในเวลาประมาณ 02:40 น. ของวันที่ 22 มิถุนายน แต่จากการตรวจสอบภายนอก พบว่า ส่วนหลังคาได้รับความเสียหายเป็นจำนวนมากหรือเกือบทั้งหมด ส่วนภายในวิหารยังอยู่ระหว่างตรวจสอบ
ทางเจ้าหน้าที่ได้ปิดกั้นพื้นที่เอาไว้เพื่อความปลอดภัยรวมทั้งจัดเวรยามดูแลพื้นที่เพื่อรอให้เจ้าหน้าที่ตำรวจ สถานีตำรวจภูธรแม่สรวย(สภ.แม่สรวย) และหน่วยพิสูจน์หลักฐานเข้าไปตรวจสอบเพื่อหาสาเหตุของไฟไหม้ในครั้งนี้ต่อไป
ต่อมา นายพุฒิพงศ์ ศิริมาตย์ ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย พร้อมหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและสำนักงานโยธาธิการและผังเมืองจังหวัดเชียงราย รุดไปตรวจสอบสภาพวิหาร พบโครงสร้างของวิหารยังคงยืนหยัดอยู่ได้ แต่ผิวฉาบภายนอก พื้นวิหาร พระพุทธรูปและวัตถุต่าง ๆ ถูกไหม้จนเสียหายทั้งหมด โดยหลังจากนี้จะมีการประชุมเพื่อสรุปว่าจะทำการซ่อมแซมหรือสร้างใหม่ดี
ส่วนบรรยากาศ ที่วิหารหลวงลายคำ วัดแสงแก้วโพธิญาณ ได้มีการนำเอาเชือกกั้นแนวมากั้นพื้นที่ ไม่ให้ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องเข้าไปในวิหาร โดยมีชาวบ้านที่ทราบข่าวมารอดูการทำงานของเจ้าหน้าที่ตั้งแต่เช้า ชาวบ้านระบุว่า วิหารที่ถูกไฟไหม้ก่อสร้างมานานกว่า 16 ปี เป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้าน ได้ร่วมคิดร่วมสร้างกันมา
ส่วนทรัพย์สินภายในวิหาร คาดว่าเสียหายไม่ต่ำกว่า 100 ล้านบาท เพราะมีทั้งพระพุทธรูปสำคัญ หุ่นขี้ผึ้ง และของตกแต่ง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกระทบกับสภาพจิตใจของชาวบ้านที่ทราบข่าวเป็นอย่างมาก บางคนอยู่ตั้งแต่ไฟไหม้ตอนนี้ยังไม่ได้กลับบ้านก็มี ขณะที่พระครูบาอริยชาติ อริยจิตฺโต เจ้าอาวาสวัด ที่ขณะนี้อยู่ระหว่างจำวัดอยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา และมีกำหนดจะเดินทางกลับประเทศไทยในวันที่ 28 มิถุนายนนี้ ทำให้พระทศพร กิตฺติธโร ผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนเจ้าอาวาสเป็นการชั่วคราว ได้รายงานให้ครูบาอริยชาติทราบแล้ว ซึ่งท่านได้เตือนให้ทุกคนมีสติ ให้มีจิตใจที่เย็น เพราะสิ่งที่ไหม้ก็ให้แล้วไปเพราะผู้คนยังคงอยู่
โดยช่วงเวียนเทียนในวัดมาฆบูชาประมาณ 1 เดือนที่ผ่านมา ครูบาอริยชาติ ได้บอกว่าให้ระวังจะเกิดไฟไหม้ จนมาเกิดเหตุไฟไหม้ขึ้นจริง ๆ
สำหรับวัดแสงแก้วโพธิญาณเป็นวัดที่มีชื่อเสียงและเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งของ จังหวัดเชียงราย ภายในวัดมีผลงานพุทธศิลป์ที่งดงาม และมีพระภาวนารัตนญาณ วิ. (ครูบาอริยชาติ อริยจิตฺโต) ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดเชียงราย เป็นเจ้าอาวาสซึ่งเป็นที่เคารพสักการะของพุทธศาสนิกชนและคนทั่วไป
โดยเฉพาะมีเมตตาในการช่วยเหลือด้านการมอบรถพยาบาลไปทั่วประเทศ จัดตั้งหน่วยกู้ภัยเพื่อช่วยเหลือด้านอุบัติเหตุ มอบทุนการศึกษา และอื่น ๆ อีกมากมาย
วรรณกรรมเด็ก

เด็กๆ สี่คนกำลังอ่าน How the Grinch Stole Christmas! ของ Dr. Seuss
วรรณกรรมสำหรับเด็ก คืองานเขียนที่โครงเรื่องเรียบง่ายไม่ซับซ้อน มีตัวละครเป็นเด็ก มีความคิดและทัศนะคติแบบเด็ก อาจหมายรวมถึงนิทานภาพสำหรับเด็กของเด็กวัยเตาะแตะจนกระทั่งวรรณกรรมเยาวชนสำหรับผู้อ่านในเด็กที่โตแล้วจนถึงวัยผู้ใหญ่ตอนต้น  อย่างไรก็ดีถึงแม้จะเป็นวรรณกรรมที่เขียนให้เด็กอ่าน แต่วรรณกรรมสำหรับเด็กบางเล่มหรือบางประเภทก็สามารถนำมาวิเคราะห์ ตีความ วิจารณ์ในแง่คุณค่าได้ นอกจากนี้วรรณกรรมสำหรับเด็กยังครอบคลุมถึง สื่อ ของเล่น และการแสดงต่าง ๆ ที่ทำขึ้นสำหรับเด็กด้วย ปัจจุบันหลายประเทศได้มีการเปิดสอนหลักสูตรวรรณกรรมสำหรับเด็ก ในระดับต่าง ๆ เช่น ปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ส่วนในประเทศไทยมีการเปิดสอนระดับปริญญาตรีที่คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒแห่งเดียวเท่านั้น
อะไรคือวรรณกรรมเด็ก

ยังเป็นที่ถกเถียงกันว่า วรรณกรรมเด็กอาจเป็นสิ่งใดสิ่งหนึ่งต่อไปนี้
หนังสือที่เด็กเป็นผู้เขียน

วรรณกรรมเด็กส่วนมากเป็นงานที่เขียนโดยเด็กๆ เช่น The Young Visiters ของ เดซี แอชฟอร์ด (อายุ 9 ปี) หรือ นิทานเด็กของเจน ออสเตน หรือ ลิวอิส แครอล ซึ่งเขียนให้พี่ๆ น้องๆ อ่านเล่น
หนังสือที่เขียนเพื่อเด็ก

เป็นคำนิยามแบบธรรมดาสามัญที่สุด วรรณกรรมเด็กก็คือหนังสือที่เขียนขึ้นเพื่อเด็กนั่นเอง แนนซี แอนเดอร์สัน รองศาสตราจารย์ที่วิทยาลัยการศึกษา มหาวิทยาลัยเซาธ์ฟลอริดา นิยามไว้ว่า วรรณกรรมเด็กคือหนังสือที่เขียนเพื่อเด็ก "ไม่รวมถึงงานเขียนจำพวกการ์ตูน หนังสือตลก และงานที่ไม่ใช่นิยาย ซึ่งไม่ได้สร้างขึ้นให้อ่านแบบเรียงตามลำดับ เช่นพจนานุกรม สารานุกรม หรืองานอ้างอิงชนิดอื่น" วรรณกรรมเด็กบางเล่มอาจเป็นที่นิยมในหมู่ผู้ใหญ่ด้วยก็ได้ นวนิยายชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ ของ เจ. เค. โรว์ลิ่ง แต่เดิมก็เขียนขึ้นเพื่อกลุ่มเป้าหมายที่เป็นเด็ก แต่เป็นที่นิยมทั้งในหมู่เด็กและผู้ใหญ่ จน นิวยอร์กไทมส์ต้องจัดกลุ่มหนังสือขายดีใหม่
หนังสือที่เลือกมาสำหรับเด็ก
หนังสือที่เด็กเป็นผู้เลือก
แหล่งข้อมูลอื่น

International ห้องสมุดดิจิตอลสำหรับเด็ก มีหนังสือเด็กกว่า 2,827 เรื่อง แปลเป็นภาษาต่างๆ 48 ภาษา อ่านได้ทางอินเทอร์เน็ต
Small World Books - รวมวรรณกรรมเด็กทั่วโลก เก็บถาวร 2009-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Arne Nixon Center สำหรับการศึกษาวรรณกรรมเด็ก เก็บถาวร 2010-01-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เดซี แอชฟอร์ด วัยเด็ก
ศรันยู ศรุติสุต

| ศรันยู ศรุติสุต |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ศรันยู ศรุติสุต
เกิด: 22 มีนาคม พ.ศ. 2534 (33 ปี)
ที่เกิด: สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: ป็อป ป็อปแดนซ์ อิเล็กทรอนิกส์ อิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ อิเล็กทรอนิกส์นิวเอจป็อป อาร์แอนด์บี
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง
ช่วงปี: พ.ศ. 2557 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: โมโน มิวสิค

สมาชิก: อีโว ไนน์

เว็บไซต์: http://instagram.com/Andrew_EvoNine
ศรันยู ศรุติสุต ชื่อเล่น แอนดรูว์ นักร้องและนักแสดงชาวไทย สังกัดโมโน มิวสิค
ประวัติ

แอนดรูว์เกิดและเติบโตที่สหรัฐอเมริกา ที่นั่นเขาได้ใช้ชีวิตละเรียนรู้วัฒนธรรมด­นตรีของคนผิวสี และเมื่อเขากลับมาอยู่ที่ประเทศไทยก็ได้รั­บการชักชวนจากสถาบันดนตรีแห่งหนึ่งให้มาออ­ดิชั่น เพื่อเข้าร่วมโปรเจกต์ยักษ์ใหญ่ชิ้นนี้เพราะ­เขาจะสามารถเติมเต็มในตำแหน่ง Rapper ได้ เขาสามารถผ่านรอบการคัดเลือกที่หนักและหิน โดยต้องอาศัยการปรับตัวที่มากกว่าปกติ เนื่องจากวัฒนธรรมการใช้ชีวิตและการทำงานท­ี่แตกต่างกันซึ่งการได้มาเป็นส่วนหนึ่งของ Evo Nine คือการเปลี่ยนชีวิตของเขาไปเลยทีเดียว
ผลงาน

ผลงานเพลง(Evo Nine)
| รายละเอียดอัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- |
 Evo Nine   ปี:  -   สังกัด:  โมโนมิวสิก   วางแผง:  -:  Make Your Dance  Superman  The Other Feat. แคนดี้ มาเฟีย  BATMAN (มนุษย์ค้างคาว)

ผลงานละครชิทคอม
| ละครชิทคอม |
| --- | --- | --- | --- |

| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| 2557 | Roommate (ละครซิทคอม) | เคิร์ท |  |