stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แอโฟรบาสเกต 2021 รอบคัดเลือก
รอบปรี-ควอลิฟาย > การแข่งขันแบบเชิญ (เพลย์ออฟระหว่างโซนย่อย)

ประเทศโกตดิวัวร์ ชาด และซูดานใต้แข่งขันกันในกลุ่มนี้ โดยผู้ชนะจะผ่านเข้ารอบคัดเลือก
| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  กาบูเวร์ดี | 2 | 2 | 0 | 181 | 158 | +23 | 4 | รอบคัดเลือก |
| 2 |  ซูดานใต้ | 2 | 1 | 1 | 185 | 160 | +25 | 3 |  |
| 3 |  ชาด | 2 | 0 | 2 | 142 | 190 | −48 | 2 |  |
แหล่งข้อมูล: FIBA
กฏการจัดอันดับ: 1) คะแนน; 2) คะแนนตัวต่อตัว; 3) ความแตกต่างของคะแนนตัวต่อตัว; 4) จำนวนคะแนนแบบตัวต่อตัว
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 October 2020 | ชาด  | 73–90 |  กาบูเวร์ดี | ยาอุนเด, แคเมอรูน |  |
| 16:00 | Scoring by quarter: 17–23, 10–21, 16–22, 30–24 | Scoring by quarter: 17–23, 10–21, 16–22, 30–24 | Scoring by quarter: 17–23, 10–21, 16–22, 30–24 |  |  |
|  | Pts: Nato 24  Rebs: Gninguengar, Nato 6 Asts: Taguina 7 | Boxscore | Pts: Mendonca 25  Rebs: Mendes 11 Asts: Da Rosa 7 | Arena: Yaoundé Multipurpose Sports Complex  Referees: Hassane Kamate (CIV), Kouakou Niamien (CIV), Jean Ruhamiriza (RWA)  |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 23 October 2020 | กาบูเวร์ดี  | 91–85 |  ซูดานใต้ | ยาอุนเด, แคเมอรูน |  |
| 16:00 | Scoring by quarter: 16–22, 32–24, 17–9, 26–30 | Scoring by quarter: 16–22, 32–24, 17–9, 26–30 | Scoring by quarter: 16–22, 32–24, 17–9, 26–30 |  |  |
|  | Pts: Condé, Correia 24  Rebs: Condé, Correia 11 Asts: Correia, Mendes 4 | Boxscore | Pts: Kuany 19  Rebs: Malou 10 Asts: Bak, Puot 4 | Arena: Yaoundé Multipurpose Sports Complex  Referees: Jules Djopwouo (CMR), Hassane Kamate (CIV), Jean Ruhamiriza (RWA)  |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 October 2020 | ซูดานใต้  | 100–69 |  ชาด | ยาอุนเด, แคเมอรูน |  |
| 16:00 | Scoring by quarter: 26–20, 22–12, 26–22, 26–15 | Scoring by quarter: 26–20, 22–12, 26–22, 26–15 | Scoring by quarter: 26–20, 22–12, 26–22, 26–15 |  |  |
|  | Pts: Puot 17  Rebs: Kuany 14 Asts: Kuany 6 | Boxscore | Pts: Nato 16  Rebs: Gninguengar 7 Asts: Taguina 6 | Arena: Yaoundé Multipurpose Sports Complex  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
Tournament summary เก็บถาวร 2021-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กแอโฟรบาสเกต |
| --- | --- |
การแข่งขัน:  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 1962  โมร็อกโก 1964  ตูนิเซีย 1965  โมร็อกโก 1968  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 1970  เซเนกัล 1972  สาธารณรัฐอัฟริกากลาง 1974  อียิปต์ 1975  เซเนกัล 1978  โมร็อกโก 1980  โซมาเลีย 1981  อียิปต์ 1983  ไอวอรีโคสต์ 1985  ตูนิเซีย 1987  แองโกลา 1989  อียิปต์ 1992  เคนยา 1993  แอลจีเรีย 1995  เซเนกัล 1997  แองโกลา 1999  โมร็อกโก 2001  อียิปต์ 2003  แอลจีเรีย 2005  แองโกลา 2007  ลิเบีย 2009  มาดากัสการ์ 2011  ไอวอรีโคสต์ 2013  ตูนิเซีย 2015  ตูนิเซีย / เซเนกัล 2017  รวันดา 2021  จะแจ้งภายหลัง 2025  
รอบคัดเลือก:  1962  1964  1965  1968  1970  1972  1974  1975  1978  1980  1981  1983  1985  1987  1989  1992  1993  1995  1997  1999  2001  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2021  2025 
ผู้เล่น:  1962  1964  1965  1968  1970  1972  1974  1975  1978  1980  1981  1983  1985  1987  1989  1992  1993  1995  1997  1999  2001  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2021 
รางวัล:  Awards  All-Tournament Team  Most Valuable Player  Winning head coaches
จังหวัดไพรแวง

| จังหวัดไพรแวง ខេត្តព្រៃវែង |
| --- | --- |
จังหวัด
สะพานเนียกเลิง ข้ามแม่น้ำโขง
แผนที่ประเทศกัมพูชาเน้นจังหวัดไพรแวง
พิกัด: 11°29′N 105°20′E﻿ / ﻿11.483°N 105.333°E﻿ / 11.483; 105.333
ประเทศ:  กัมพูชา
ยกฐานะเป็นจังหวัด: 1907
เมืองหลัก: ไพรแวง
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ: Chea Somethy (พรรคประชาชนกัมพูชา)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4,883 ตร.กม. (1,885 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 16
ประชากร (2008)
 • ทั้งหมด: 947,357 คน
 • อันดับ: 4
 • ความหนาแน่น: 190 คน/ตร.กม. (500 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 6
เขตเวลา: UTC+7
รหัสต่อ: +855
รหัส ISO 3166: KH-14
อำเภอ: 12 แห่ง
ตำบล: 116 แห่ง
หมู่บ้าน: 1,139 แห่ง
| --- | --- |
: บทความนี้มีอักษรในตระกูลอักษรพราหมีปรากฏอยู่ คุณอาจเห็นสัญลักษณ์อื่นแทนตัวอักษร หรือมองเห็นสระวางผิดตำแหน่ง หากคอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถแสดงผลได้อย่างถูกต้อง
ไพรแวง หรือ เปร็ยแวง (เขมร: ព្រៃវែង) เป็นจังหวัดหนึ่งใน 25 แห่งของประเทศกัมพูชา มีเมืองหลักในชื่อเดียวกัน มีพื้นที่ 4,883 ตารางกิโลเมตร มีประชากรราว 947,000 คนในปี ค.ศ. 2008 ทำให้เป็นจังหวัดที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ
จังหวัดไพรแวงตั้งอยู่ฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขง เป็นพื้นที่เกษตรกรรมและมีการตั้งถิ่นฐานอย่างหนาแน่น ชื่อจังหวัดมีความหมายว่า "ป่าซึ่งยาว" หรือ "ป่าซึ่งใหญ่" ทว่าในความเป็นจริงพื้นที่ป่าขนาดใหญ่ของจังหวัดหายไปตั้งแต่ราว 30 ปีก่อนเนื่องจากการขยายพื้นที่เกษตรกรรม
ประวัติศาสตร์

ช่วงต้นคริสตกาล พื้นที่จังหวัดเป็นศูนย์กลางที่สำคัญแห่งหนึ่งของอาณาจักรฟูนัน โดยตั้งอยู่ระหว่างเมืองหลวงในเชิงการปกครอง (ปัจจุบันตั้งอยู่ในจังหวัดอานซางของประเทศเวียดนาม) กับเมืองหลวงด้านเศรษฐกิจ (นครบอเรย ปัจจุบันอยู่ในพื้นที่จังหวัดตาแก้ว) ต่อมาเมื่ออาณาจักรเจนละเริ่มมีอำนาจในพื้นที่ ศูนย์กลางอาณาจักรจึงถูกย้ายไปทางตะวันตกไกล ไปยังเกาะเกร (កោះកេរ្ដិ៍) และพระนคร ทำให้แถบไพรแวงถูกลดบทบาทลง
คริสต์ศตวรรษที่ 15 กษัตริย์อาณาจักรเขมรได้ย้ายเมืองหลวงกลับมาทางตะวันออก เนื่องจากตำแหน่งเดิมถูกรุกรานโดยสยาม ตั้งเป็นกรุงอุฎุงค์ (ឧដុង្គ) ละแวก และพนมเปญตามลำดับ ส่วนไพรแวงไม่ได้รับการตั้งเป็นศูนย์กลางเนื่องจากอยู่ใกล้อาณาจักรอันนัมมากเกินไป อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1473 ได้ปรากฏการตั้งค่ายทหารขึ้นในบาภน็อมเพื่อต่อต้านการรุกรานของสยาม
เมื่อครั้งที่กัมพูชาอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศส เจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองเห็นว่าไพรแวงมีศักยภาพต่อการเป็นพื้นที่เกษตรกรรมและการประมง ทั้งยังตั้งอยู่ใกล้กับอาณานิคมโคชินไชนาของฝรั่งเศสอีกด้วย ทำให้ต่อมาเกิดการแผ้วถางป่าครั้งใหญ่เพื่อแปลงเป็นพื้นที่การเกษตร
ในปี ค.ศ. 1975 ยุคที่เขมรแดงเรืองอำนาจ จังหวัดไพรแวงประสบภาวะทุพภิกขภัยเป็นครั้งแรก จนถึงปี ค.ศ. 1977 ชาวจังหวัดไพรแวงหลายพันคนถูกสังหารและฝังโดยเขมรแดงเป็นจำนวนมาก ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 1979 กองทัพเวียดนามจึงเข้ายึดและปลดปล่อยไพรแวงจากอิทธิพลของเขมรแดงได้สำเร็จ ทำให้ไพรแวงเป็นพื้นที่แรก ๆ ของกัมพูชาที่ได้รับอิสระจากอิทธิพลเขมรแดง
ภูมิศาสตร์

จังหวัดไพรแวงทีอาณาเขตติดต่อดังนี้ เริ่มจากทิศตะวันตกเรียงตามเข็มนาฬิกา จังหวัดกันดาล จังหวัดกำปงจาม จังหวัดตโบงฆมุม จังหวัดสวายเรียง และประเทศเวียดนาม มีแม่น้ำที่สำคัญของประเทศไหลผ่านสองสายคือ แม่น้ำโขงและแม่น้ำบาสัก
จังหวัดไพรแวงมีพื้นที่ทั้งสิ้น 4,883 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 2.7 ของพื้นที่ประเทศกัมพูชา (181,035 ตารางกิโลเมตร) พื้นที่กว่า 3,100 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 63.5 ของพื้นที่จังหวัดเป็นพื้นที่เกษตรกรรม ส่วนพื้นที่ป่าไม้มีเพียง 194.61 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 4 ของพื้นที่จังหวัด นอกเหนือจากนี้เป็นพื้นทีที่มีการตั้งถิ่นฐาน โครงสร้างพื้นฐาน พื้นที่สาธารณะ แหล่งน้ำ และพื้นที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์
การแบ่งเขตการปกครอง

จังหวัดไพรแวงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 อำเภอ 116 ตำบล 1,139 หมู่บ้าน รายชื่ออำเภอมีดังนี้
| # | ชื่อ | อังกฤษ | เขมร | หน่วยการปกครอง | Geocode |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | บาภน็อม | Ba Phnum | បាភ្នំ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1401 |
| 2 | ก็อมจายมาร | Kamchay Mear | កំចាយមារ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1402 |
| 3 | ก็อมพงตระแบก | Kampong Trabaek | កំពង់ត្របែក | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1403 |
| 4 | กัญจะเรียจ | Kanhchriech | កញ្ជ្រៀច | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1404 |
| 5 | เมสาง | Me Sang | មេសាង | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1405 |
| 6 | เพียมชรอ | Peam Chor | ពាមជរ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1406 |
| 7 | เพียมรอ | Peam Ro | ពាមរក៍ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1407 |
| 8 | เพียเรือง | Pea Reang | ពារាំង | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1408 |
| 9 | อำเภอพระสเฎจ | Preah Sdach | ព្រះស្ដេច | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1409 |
| 10 | ไพรแวง | Prey Veng | ព្រៃវែង | เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង) | 1410 |
| 11 | โพธิ์เรียง | Pur Rieng | ពោធិ៍រៀង | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1411 |
| 12 | ซีธรกัณฎาล | Sithor Kandal | ស៊ីធរកណ្ដាល | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1412 |
| 13 | สวายอันทร | Svay Antor | ស្វាយអន្ទរ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1413 |
ประชากร

จังหวัดไพรแวงมีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 947,357 คน คิดเป็นร้อยละ 7.07 ของจำนวนประชากรทั้งประเทศที่มี 13,388,910 คน ส่วนใหญ่ทำอาชีพเกษตรกรรมและการประมง (825,818 คน คิดเป็นร้อยละ 80.54 และ 140,685 คน คิดเป็นร้อยละ 13.72 ของจำนวนประชากรจังหวัดตามลำดับ) นอกจากนี้ทำอาชีพค้าขายและรับราชการ ความหนาแน่นของประชากรเท่ากับ 194 คนต่อตารางกิโลเมตร
ประชากรส่วนใหญ่ของจังหวัดเป็นชาวเขมร มีชนกลุ่มน้อยเพียงร้อยละ 1.13 ของจำนวนประชากร ซึ่งได้แก่ ชาวญวน มุสลิมจาม และลาว
เศรษฐกิจ

เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่มีการสะสมของตะกอนเมื่อเกิดน้ำท่วม จังหวัดไพรแวงจึงเป็นภูมิภาคที่เอื้อต่อการทำเกษตรและประมง จนได้รับฉายาว่าเป็น "เข็มขัดใหญ่สีเขียวของกัมพูชา"
จังหวัดไพรแวงมีพื้นที่ปลูกข้าวมากที่สุดในประเทศ ผลผลิตจากข้าวจากจังหวัดนี้มากถึงร้อยละ 10 ของผลผลิตจากพืชทั้งหมดของประเทศ นอกจากข้าวแล้วยังมีพืชชนิดอื่น เช่น ยาสูบ ถั่วเขียว อ้อยทำน้ำตาล ปาล์มทำน้ำตาล มันสำปะหลัง งา ผลไม้ เช่น มะพร้าว มะม่วง และมะม่วงหิมพานต์ ในอดีตเคยมีการปลูกยางพาราและเคยเป็นผลผลิตทางเศรษฐกิจที่สำคัญของจังหวัด แต่ได้ถูกละทิ้งไปในสมัยสงครามกลางเมืองเมื่อหลายสิบปีก่อน
ถึงแม้ว่าจังหวัดไพรแวงจะเป็นศูนย์กลางด้านเกษตรกรรม แต่อัตราความยากจนยังคงสูงมากเป็นลำดับต้นของประเทศ โดยประชากรกว่าร้อยละ 53 ของจังหวัดถูกจัดอยู่ต่ำกว่าเส้นแบ่งความยากจน และกว่าร้อยละ 36 ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ เป็นสาเหตุประการหนึ่งที่ทำให้จังหวัดไพรแวงมีอัตราการย้ายถิ่นออกสูงกว่าย้ายเข้า
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค ก จังหวัดไพรแวง |
| --- | --- | --- |
เมืองหลัก: ไพรแวง
| อำเภอ |  บาภน็อม  ก็อมจายมาร  ก็อมพงตระแบก  กัญจะเรียจ  เมสาง  เพียมชรอ  เพียมรอ  เพียเรือง  พระสเฎจ  เทศบาลไพรแวง นคร  โพธิ์เรียง  ซีธรกัณฎาล  สวายอันทร  |  |
| สถานที่ |  สวนสัตว์บาแยป  |  |
| ด ค กเมืองหลวงและจังหวัดของประเทศกัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| เมืองหลวง |  พนมเปญ  |  |
| จังหวัด |  กระแจะ  กันดาล  กำปงจาม  กำปงฉนัง  กำปงธม  กำปงสปือ  กำปอด  เกาะกง  แกบ  ตะโบงคมุม  ตาแก้ว  บันทายมีชัย  พระตะบอง  พระวิหาร  พระสีหนุ  โพธิสัตว์  ไพรแวง  ไพลิน  มณฑลคีรี  รัตนคีรี  สตึงแตรง  สวายเรียง  เสียมราฐ  อุดรมีชัย  |  |
แม่น้ำโขงบริเวณตำบลเนียกเลิง อำเภอเพียมรอ
นาข้าวในจังหวัดไพรแวง
จังหวัดรัตนคีรี

| จังหวัดรัตนคีรี ខេត្តរតនគិរី |
| --- | --- |
จังหวัด
พื้นที่ชนบทในจังหวัดรัตนคีรี
แผนที่ประเทศกัมพูชาเน้นจังหวัดรัตนคีรี
พิกัด: 13°44′N 107°0′E﻿ / ﻿13.733°N 107.000°E﻿ / 13.733; 107.000
ประเทศ:  กัมพูชา
ยกฐานะเป็นจังหวัด: พ.ศ. 2502
ตั้งชื่อจาก: ภาษาเขมร : រតន (อัญมณี) + គិរី (ภูเขา)
เมืองหลัก: บานลุง
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ: Thon Saron (พรรคประชาชนกัมพูชา)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 10,782 ตร.กม. (4,163 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 9
ประชากร (พ.ศ. 2556)
 • ทั้งหมด: 184,000 คน
 • อันดับ: ที่ 20
 • ความหนาแน่น: 17 คน/ตร.กม. (44 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: ที่ 21
เขตเวลา: UTC+07
รัตนคีรี หรือ รัตตะนะกิรี (เขมร: រតនគិរី) เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศกัมพูชา อยู่ห่างจากกรุงพนมเปญไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 636 กิโลเมตร มีพื้นที่ 10,782 ตารางกิโลเมตร ประชากร 184,000 คน (พ.ศ. 2553) นับถือศาสนาพุทธและวิญญาณนิยม
การเดินทาง

สามารถเดินทางไปได้โดยทางอากาศ ทางบก และทางเรือ โดยเดินทางจากพนมเปญ ไปจังหวัดกระแจะหรือจังหวัดสตึงแตรงตอนหน้าฝนเท่านั้น หรือต่อรถจากกระแจะ โดยเครื่องบินหรือรถจากจังหวัดสตึงแตรงไปยังจังหวัดรัตนคีรี
เศรษฐกิจ

อาชีพหลักคือเกษตรกรรม ผลิตผลหลักคืออัญมณีและผลผลิตทางการเกษตร อุตสาหกรรมหลักคือการทำสวน-ทำไร่และการท่องเที่ยว
การสาธารณสุข

จังหวัดรัตนคีรีเป็นจังหวัดที่มีดัชนีชี้วัดด้านสุขภาพต่ำที่สุดในประเทศกัมพูชา
การศึกษา

จังหวัดรัตนคีรีมีโรงเรียนที่เปิดสอนในระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษา จำนวน 76 แห่ง (พ.ศ. 2541) แต่มีจำนวนประชากรเพียงร้อยละ 10 เท่านั้น ที่ได้รับการศึกษาขั้นประถมศึกษา
การแบ่งเขตการปกครอง

จังหวัดรัตนคีรีแบ่งออกเป็น 9 อำเภอ (ស្រុក) ได้แก่
| # | ชื่อ | อังกฤษ | เขมร | หน่วยการปกครอง | Geocode |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | อันดวงเมียะห์ (อณฺตวงมาส) | Andoung Meas | អណ្ដូងមាស | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1601 |
| 2 | บานลุง | Ban Lung | បានលុង | เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង) | 1602 |
| 3 | บาเกียว (บาคาว) | Bar Kaev | បរកែវ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1603 |
| 4 | โกนมอม (กูนมุ˚) | Koun Mom | កូនមុំ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1604 |
| 5 | ลุมพัด (ลํผาต่) | Lumphat | លំផាត់ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1605 |
| 6 | โอจุม (อูรชุ˚) | Ou Chum | អូរជុំ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1606 |
| 7 | โอยาดาว (อูรยา"ดาว) | Ou Ya Dav | អូរយ៉ាដាវ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1607 |
| 8 | ตาแวง | Ta Veaeng | តាវែង | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1608 |
| 9 | เวินไซ (เวินไส) | Veun Sai | វើនសៃ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 1609 |
ภาษาหริยนวี

| ภาษาหริยณวี/หรรยานวี |
| --- | --- |
ฮินดี: हरियाणवी
ประเทศที่มีการพูด: อินเดีย
ภูมิภาค: รัฐหรยาณา และเดลฮีประเทศอินเดีย
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (28 ล้านคน อ้างถึง1992)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  กลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียนกลุ่มภาษาอินโด-อารยันกลุ่มภาษาอินโด-อารยันกลางภาษาฮินดีตะวันตกภาษาหริยณวี/หรรยานวี
ระบบการเขียน: อักษรเทวนาครี อักษรนครี Haryanvi Cinema=Haryanvi_films
รหัสภาษา
ISO 639-3: bgc
ภาษาหริยนวี (อักษรเทวนาครี: हरियाणवी)  (อูรดู: ہریانوی), (hariyāṇvī, หรือ हरयाणवी harayāṇvī) ชื่ออื่นๆคือ ภาษาชตุ ภาษาพังครุ เป็นภาษาถิ่นของภาษาฮินดี ใช้พูดทางตอนเหนือของรัฐหรยาณา และเดลฮี บางครั้งจะไม่นับภาษาหริยนวี เป็นภาษาใหม่ เพราะใกล้เคียงกับภาษาฮินดี และมีคำศัพท์จากภาษาอูรดูมาก วรรณคดีมีน้อย ส่วนมากเป็นเพลงพื้นบ้าน ภาษานี้มีหลากหลายสำเนียง ที่ต่างกันไปในระดับหมู่บ้าน แม้ว่าจะไม่ถูกแยกจากกันด้วยสิ่งกีดขวางทางภูมิศาสตร์
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์

ภาษาหริยณวีมีผู้พูดหลายตำบลในหรรยนะ ประชาชนในหลายตำบลของโสเนปัตและโรห์ตักพูดภาษานี้ด้วยสำเนียงที่เรียกโรตากี สำเนียงที่พูดในตำบลชินท์จัดเป็นสำเนียงมาตรฐานของภาษานี้ แม้ว่านักภาษาศาสตร์บางคนจะจัดให้สำเนียงโรตากีเป็นสำเนียงมาตรฐาน ในตำบลฟาริดาบัดจะใช้ภาษานี้ควบคู่กับภาษาพรัช ในหมู่ผู้นับถือศาสนาอิสลามจะใช้ภาษาอูรดูควบคู่ไปด้วย มุสลิมบางส่วนอพยพไปปากีสถาน จึงมีผู้พูดภาษานี้ในปากีสถาน
วรรณกรรม

เนื่องจากไม่มีระบบการเขียนสำหรับภาษาหริยณวี ดังนั้นผู้พูดภาษานี้จึงเขียนวรรณกรรมของตนด้วยภาษาฮินดี มีวรรณกรรมมุขปาฐะเป็นเพลงพื้นบ้าน และละครพื้นบ้านที่เรียกสาอัง และมีเรื่องเล่าที่เป็นเรื่องตลกจำนวนมาก
ตัวอย่างประโยค

| ภาษาหริยณวี | แปล |
| --- | --- |
Tu kitt jave se re?: คุณจะไปไหน?
Tu kay kare se r? (ชาย) / Aan ree! Tun kay kar ri se? (หญิง): คุณจะทำอะไร?
Kay naam se re tera?: คุณชื่ออะไร?
Tanne ke khaaya ?: คุณกินอะไรมา?
Kay chal rahya se?: มันเป็นอย่างไร?

Manne konyaa beraa(baira)/Manne konyaa jaan: ฉันไม่รู้/ ฉันยืนยันไม่ได้
Kunn se gaam ka se re tun? (Asking a male): หมู่บ้านของคุณชื่ออะไร?
Ghara  kunn kunn sai?: ใครอยู่ที่บ้าน? หรือ ใครอยู่ในครอบครัวของคุณ?
Thaara ghar kade/kit si sai re?: บ้านคุณอยู่ที่ไหน?
Jeem liya ke?: กินข้าวเย็นหรือยัง?
Key Gyan see?: คุณเป็นอย่างไร?
Manne ter te/tahin kahya ni tha: ฉันบอกคุณแล้ว
Yaa mhaari chhori sai.: หล่อนเป็นลูกสาวของฉัน
Yoo mhaara chhora sai: เขาเป็นลูกชายของฉัน
Ton kad si aavega re? (ถามผู้ชาย): คุณจะมาเมื่อใด?
Teri baat dekhun tha: กำลังรอคุณ
Tera (Thaara) byaah ho ryaa sai ke?: คุณแต่งงานหรือยัง?
Kunn se gaam kaanni chaalya ton?: คุณจะไปเมืองอะไร?
Urene aa / Ure naa aa: มาที่นี่
haambe: ใช่/ไม่ใช่
kade/kitod: ที่ไหน
แหล่งข้อมูลอื่น

เพลงพื้นบ้านภาษาหริยนวี เก็บถาวร 2016-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  ภาษาหริยณวี/หรรยานวี ที่ Ethnologue (16th ed., 2009)
นิสสัคคิยปาจิตตีย์ 30

นิสสัคคิยปาจิตตีย์ คือ ประเภทของโทษที่เกิดจากการล่วงละเมิดสิกขาบทประเภท ลหุกาบัติที่เรียกว่า อาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์ จัดเป็นอาบัติโทษเบา มีทั้งหมด 30 ประการดังนี้
เก็บจีวรที่เกินความจำเป็นไว้เกิน 10 วัน
อยู่โดยปราศจากจีวรแม้แต่คืนเดียว
เก็บผ้าที่จะทำจีวรไว้เกินกำหนด 1 เดือน
ใช้ให้ภิกษุณีซักผ้า
รับจีวรจากมือของภิกษุณี
ขอจีวรจากคฤหัสถ์ที่ไม่ใช่ญาติ เว้นแต่จีวรหายหรือถูกขโมย
รับจีวรเกินกว่าที่ใช้นุ่ง เมื่อจีวรถูกชิงหรือหายไป
พูดทำนองขอจีวรดี ๆ กว่าที่เขากำหนดจะถวายไว้แต่เดิม
พูดให้เขารวมกันซื้อจีวรดี ๆ มาถวาย
ทวงจีวรจากคนที่รับอาสาเพื่อซื้อจีวรถวายเกินกว่า 3 ครั้ง
หล่อเครื่องปูนั่งที่เจือด้วยไหม
หล่อเครื่องปูนั่งด้วยขนเจียม (ขนแพะ แกะ) ดำล้วน
ใช้ขนเจียมดำเกิน 2 ส่วนใน 4 ส่วน หล่อเครื่องปูนั่ง
หล่อเครื่องปูนั่งใหม่ เมื่อของเดิมยังใช้ไม่ถึง 6 ปี
เมื่อหล่อเครื่องปูนั่งใหม่ ให้เอาของเก่าเจือปนลงไปด้วย
นำขนเจียมไปด้วยตนเองเกิน 3 โยชน์ เว้นแต่มีผู้นำไปให้
ใช้ภิกษุณีที่ไม่ใช้ญาติทำความสะอาดขนเจียม
รับเงินทองที่ได้จากการถวายของคฤหัสถ์
ซื้อ-ขายด้วยเงินทอง
ซื้อขายโดยใช้ของแลก
เก็บบาตรที่มีใช้เกินความจำเป็นไว้เกิน 10 วัน
ขอบาตรเมื่อบาตรเป็นแผลไม่เกิน 5 แห่ง
เก็บเภสัช 5 (เนยใส เนยข้น น้ำมัน น้ำผึ้ง น้ำอ้อย) ไว้เกิน 7 วัน
แสวงหาและทำผ้าอาบน้ำฝนไว้เกินกำหนด 1 เดือนก่อนหน้าฝน
ให้จีวรภิกษุอื่นแล้วแต่กลับชิงคืนในภายหลัง
ขอด้ายเอามาทอเป็นจีวร
กำหนดให้ช่างทอทำให้ดีขึ้น
เก็บผ้าจำนำพรรษา (ผ้าที่ถวายภิกษุเพื่ออยู่พรรษา) เกินกำหนด
อยู่ป่าแล้วเก็บจีวรไว้ในบ้านเกิน 6 คืน
น้อมลาภสงฆ์มาเพื่อให้เขาถวายตน
คำว่า นิสสัคคิยปาจิตตีย์ แปลว่า  อาบัติประเภทที่พระภิกษุผู้กระทำผิดโดยการรับหรือได้ของอย่างหนึ่งมา จะต้องทำการสละของนั้นก่อนจึงจะแสดงอาบัติได้ กล่าวคือเมื่อพระภิกษุได้ทำการครองครอบสิ่งของจตุปัจจัย เช่น เงินทอง จีวร บาตร เป็นต้นอย่างมากเกินความจำเป็นจึงถือว่ามีโทษอาบัติ การจะปลงอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์ได้นั้นจะต้องทำการสละสิ่งของที่มีอยู่ แล้วทำการปลงอาบัติได้
มิจฉาทิฐิ

มิจฉาทิฐิ (บาลี: มิจฺฉาทิฏฺฐิ) เรียกโดยย่อว่า "ทิฐิ" หมายถึง ความเห็นผิดจากความเป็นจริง หรือผิดจากทำนองคลองธรรม
ประเภท

พระไตรปิฎกภาษาบาลี  แบ่งหมวดมิจฉาทิฏฐิไว้หลายแบบ เช่น สักกายทิฏฐิ 20 ในนกุลปิตาสูตร ทิฏฐิ 62 ในพรหมชาลสูตร และนิยตมิจฉาทิฏฐิ 3 ในสามัญญผลสูตร เป็นต้น
นิยตมิจฉาทิฐิ 3 ได้แก่
นัตถิกทิฏฐิ ความเห็นผิดว่าไม่มี คือ การมีความเห็นว่าสัตว์ทั้งหลายที่จะได้รับความดีความชั่วที่จะได้มีความสุขหรือความทุกข์ ฯลฯ ในภพข้างหน้านั้นไม่ได้เป็นผลสืบเนื่องไปจากการกระทำอันเป็นบุญหรือเป็นบาปของตนเองที่ตนทำไว้ในชีวิตปัจจุบัน ได้แก่
นตฺถิ ทินฺนํ การให้ไม่มีผล
นตฺถิ ยิฏฺฐํ การบูชาไม่มีผล
นตฺถิ หุตํ การเซ่นสรวงไม่มีผล
นตฺถิ สุกตทุกฺกฏานํ กม์มานํ ผลํ วิปาโก ผลวิบากแห่งกรรมที่ทำดีทำชั่วไม่มี
นตฺถิ อยํ โลโก โลกนี้ไม่มี
นตฺถิ ปโร โลโก โลกหน้าไม่มี
นตฺถิ มาตา มารดาไม่มีคุณ
นตฺถิ ปิตา บิดาไม่มีคุณ
นตฺถิ สตฺตา โอปปาติกา สัตว์ที่เกิดผุดขึ้นไม่มี
นตฺถิ โลเก สมณพฺราหฺมณา สมฺมคฺคตา สมฺมาปฏิปนฺนา เย อิมญฺจ โลกํ ปรญฺจ โลกํ สยํ อภิญฺญา สจฺฉิกตฺวา ปเวเทนฺติ สมณพราหมณ์ผู้ประพฤติดีปฏิบัติชอบทำให้แจ้งโลกนี้และโลกหน้าด้วยปัญญาอันยิ่งเองแล้วสอนผู้อื่นให้รู้แจ้งก็ไม่มีในโลก
อเหตุกทิฐิ ความเห็นว่าไม่มีเหตุ คือ การมีความเห็นว่าความดี ความชั่ว ความสุข ความทุกข์ ฯลฯ ที่สัตว์ทั้งหลายได้รับอยู่ในชีวิตปัจจุบันนี้ ไม่ได้เป็นผลสืบเนื่องมาจากการกระทำอันเป็นบุญหรือเป็นบาปของตนเองในภพก่อน
อกิริยทิฏฐิ ความเห็นว่าไม่มีการกระทำ คือ มีความเห็นว่าการกระทำของสัตว์ทั้งหลาย ถึงแม้ว่าจะทำดีก็ไม่ชื่อว่าเป็นบุญ ถึงแม้กระทำชั่วก็ไม่ชื่อว่าเป็นบาป แต่เชื่อว่าการกระทำไม่ว่าดีหรือไม่ดีก็แค่เป็นไปตามธรรมดา ไม่เชื่อบุญไม่เชื่อบาป
ปัจจัยให้เกิดมิจฉาทิฏฐิ

ปัจจัยให้เกิดมิจฉาทิฏฐิ มี 2 อย่าง ได้แก่
ปรโตโฆสะ คือ การโฆษณาแต่บุคคลอื่น เสียงจากผู้อื่น ฟังคำบอกเล่าชักจูงของผู้อื่น
อโยนิโสมนสิการ คือ การทำในใจโดยไม่แยบคาย การไม่ใช้ปัญญาพิจารณา ความไม่รู้จักคิด การปล่อยให้อวิชชาครอบงำ ตรงกันข้ามกับคำว่า โยนิโสมนสิการ
จังหวัดไพลิน

| จังหวัดไพลิน ខេត្តប៉ៃលិន |
| --- | --- |
จังหวัด
ทิวทัศน์จังหวัดไพลิน
แผนที่ประเทศกัมพูชาเน้นจังหวัดไพลิน
พิกัด: 12°51′02″N 102°36′34″E﻿ / ﻿12.85056°N 102.60944°E﻿ / 12.85056; 102.60944
ประเทศ:  กัมพูชา
ยกฐานะเป็นจังหวัด: พ.ศ. 2551
เมืองหลัก: ไพลิน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 803 ตร.กม. (310 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 23
ประชากร (พ.ศ. 2551)
 • ทั้งหมด: 70,482 คน
 • อันดับ: ที่ 23
 • ความหนาแน่น: 88 คน/ตร.กม. (230 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: ที่ 14
เขตเวลา: UTC+07
รหัสโทรศัพท์: +855
รหัส ISO 3166: KH-24
อำเภอ: 2
ไพลิน หรือ ไปเลิน (เขมร: ប៉ៃលិន) เป็นจังหวัด (เขต) ทางตะวันตกของประเทศกัมพูชา อยู่ทางด้านทิศเหนือของทิวเขาบรรทัด ติดชายแดนประเทศไทย จังหวัดนี้ถูกล้อมรอบด้วยจังหวัดพระตะบอง โดยได้แยกพื้นที่ออกจากจังหวัดพระตะบอง ตั้งเป็นเขตเทศบาลและยกฐานะเป็นจังหวัดในเวลาต่อมา
หน่วยการปกครอง

จังหวัดไพลินแบ่งออกเป็น 2 อำเภอ
| # | ชื่อ | อังกฤษ | เขมร | หน่วยการปกครอง | Geocode |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ไพลิน | Pailin | ប៉ៃលិន | เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង) | 2401 |
| 2 | สาลาเกรา (ศาลานอก) | Sala Krau | សាលាក្រៅ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 2402 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Pailin Tourism เก็บถาวร 2021-01-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์ทางการของกระทรวงท่องเที่ยวของกัมพูชาในจังหวัดไพลิน
| ด ค ก จังหวัดไพลิน |
| --- | --- | --- |
เมืองหลัก: ไพลิน
| อำเภอ |  เทศบาลนครไพลิน  สาลาเกรา  |  |
| หัวข้อที่เกี่ยวข้อง |  กุหลาบไพลิน  ยุทธการที่ไพลิน  |  |
| ด ค กเมืองหลวงและจังหวัดของประเทศกัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| เมืองหลวง |  พนมเปญ  |  |
| จังหวัด |  กระแจะ  กันดาล  กำปงจาม  กำปงฉนัง  กำปงธม  กำปงสปือ  กำปอด  เกาะกง  แกบ  ตะโบงคมุม  ตาแก้ว  บันทายมีชัย  พระตะบอง  พระวิหาร  พระสีหนุ  โพธิสัตว์  ไพรแวง  ไพลิน  มณฑลคีรี  รัตนคีรี  สตึงแตรง  สวายเรียง  เสียมราฐ  อุดรมีชัย  |  |
นักเขียนหน้าตาย นายโนซากิคุง

| --- | --- |
นักเขียนหน้าตาย นายโนซากิคุง
ปกของมังงะเล่มที่หนึ่งแรกซึ่งแสดงตัวละครโนซากิ อุเมะทาโร่
月刊少女野崎くん (Gekkan Shōjo Nozaki-kun)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Monthly Girls' Nozaki-kun
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิยม
มังงะ
เขียนโดย: อิซูมิ สึบากิ
สำนักพิมพ์: สแควร์เอนิกซ์
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: รักพิมพ์
นิตยสาร: กังกังออนไลน์
วางจำหน่ายตั้งแต่: 25 สิงหาคม พ.ศ. 2554 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 15 (ญี่ปุ่น) 14 (ไทย)
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: มิตสึเอะ ยามาซากิ
อำนวยการสร้างโดย: Gekkan Shōjo Nozaki-kun Production Committee
เขียนบทโดย: โยชิโกะ นากามูระ
ดนตรีโดย: ยูการิ ฮาชิโมโตะ Media Factory
สตูดิโอ: โดงาโกโบ
เครือข่าย: TV Tokyo, TVO, TVA, TSC, TVh, TVQ, AT-X
ฉาย:  7 กรกฎาคม พ.ศ. 2557  –  22 กันยายน พ.ศ. 2557
ตอน: 12
โอวีเอ
กำกับโดย: มิตสึเอะ ยามาซากิ
สตูดิโอ: โดงาโกโบ
ฉาย:  24 กันยายน พ.ศ. 2557  –  25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
ความยาว: 3 นาที (ต่อตอน)
ตอน: 6
นักเขียนหน้าตาย นายโนซากิคุง (ญี่ปุ่น: 月刊少女野崎くん; โรมาจิ: Gekkan Shōjo Nozaki-kun) เป็นเว็บคอมิกญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมสี่ช่อง เขียนเรื่องและวาดภาพโดยอิซูมิ สึบากิ เผยแพร่ในนิตยสารออนไลน์ Gangan Online  และได้รับการจัดพิมพ์รวมเล่มเป็นหนังสือการ์ตูนโดยสแควร์เอนิกซ์ ได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอโดงาโกโบ ออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557
ในประเทศไทย นักเขียนหน้าตาย นายโนซากิคุงได้รับลิขสิทธิ์หนังสือการ์ตูนโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์
เนื้อเรื่อง

นักเรียนมัธยมปลายหญิงชื่อซากุระ จิโยะแอบชอบเพื่อนร่วมห้องชายชื่อโนซากิ อุเมะทาโร่ แต่เมื่อซากุระสารภาพรักกับโนซากิ โนซากิกลับเข้าใจผิดว่าซากุระเป็นแฟนคลับจึงมอบลายเซ็นให้ เมื่อซากุระบอกว่าตนอยากอยู่เคียงข้างโนซากิ โนซากิก็เชิญซากุระมาที่บ้านแล้วให้ซากุระช่วยเขียนการ์ตูน ซากุระจึงได้รู้ว่าจริง ๆ แล้วโนซากิเป็นนักเขียนการ์ตูนแนวโชโจะชื่อดังที่ใช้นามปากกว่าว่ายูเมโนะ ซากิโกะ ซากุระยอมรับการเป็นผู้ช่วยเขียนการ์ตูนเพื่อให้ใกล้ชิดโนซากิ ระหว่างที่ทั้งคู่ร่วมทำงานเขียนการ์ตูนเรื่อง จงรัก (ญี่ปุ่น: 恋しよっ; โรมาจิ: Koi Shiyo)  ก็ได้พบกับเพื่อนร่วมโรงเรียนคนอื่น ๆ ที่มาร่วมช่วยเขียนการ์ตูน และ/หรือเป็นแรงบันดาลใจให้เรื่องราวในการ์ตูน