stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศบราซิล

การแพร่ระบาดของไวรัสโคโรนาอย่างต่อเนื่องในประเทศบราซิล
| การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศบราซิล |
| --- | --- |
ผู้ป่วยต่อผู้อยู่อาศัย 100,000 คนแบ่งตามรัฐ
แผนที่ของรัฐที่มีผู้ติดเชื้อไวรัสโคโรนาที่ยืนยันแล้ว
โรค: โควิด-19
สายพันธุ์ไวรัส: ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2)
สถานที่: ประเทศบราซิล
การระบาดครั้งแรก: อู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน
ผู้ป่วยต้นปัญหา: เซาเปาลู
ผู้ป่วยยืนยันสะสม: 22,105,872 คน
ผู้ป่วยปัจจุบัน: 155,437 คน
หาย: 21,386,271 คน
เสียชีวิต: 626,870 คน
อัตราการเสียชีวิต: 2.48 เปอร์เซ็นต์
เว็บไซต์ของรัฐบาล
coronavirus.saude.gov.br
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศบราซิล เป็นส่วนหนึ่งของการระบาดทั่วอย่างต่อเนื่องของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) ซึ่งเกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง 2 (SARS-CoV-2) ไวรัสดังกล่าวได้รับการยืนยันว่าแพร่กระจายไปยังบราซิลในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 เมื่อชายคนหนึ่งจากเซาเปาลูรับการตรวจไวรัสได้ผลบวก โรคนี้แพร่กระจายไปทุกรัฐในบราซิลภายในวันที่ 21 มีนาคม ส่วนวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2020 ประเทศนี้มีรายงานผู้ป่วย 1 ล้านราย ซึ่งในเวลานี้มีรายงานผู้เสียชีวิตเกือบ 49,000 คน ณ เดือนกันยายน 2020 ประเทศบราซิลมีผู้ติดเชื้อโควิด-19 ที่ได้รับการยืนยันมากเป็นอันดับสามของโลกรองจากประเทศอินเดียและสหรัฐ เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 ประเทศมีรายงานผู้ป่วย 2 ล้านคน ส่วนวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ประเทศรายงานว่ามีผู้ป่วย 3 ล้านคน โดยมีผู้เสียชีวิตมากถึง 100,000 คน ซึ่งบราซิลเป็นหนึ่งในประเทศที่ได้รับผลกระทบเลวร้ายที่สุดในโลก
การระบาดของโรคได้ก่อให้เกิดการตอบสนองที่หลากหลายจากรัฐบาลกลางของรัฐ และรัฐบาลท้องถิ่น ซึ่งมีผลกระทบต่อการเมือง, การศึกษา, สิ่งแวดล้อม และเศรษฐกิจ เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ทางบราซิลได้ประกาศห้ามนักท่องเที่ยวต่างชาติเดินทางทางอากาศชั่วคราว และผู้ว่าการรัฐส่วนใหญ่ได้กำหนดให้มีการกักกันเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของไวรัส
เส้นเวลา

เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2020 กระทรวงสาธารณสุขประกาศว่าได้มีการสอบสวนกรณีผู้ต้องสงสัยของโควิด-19 ในเบโลโอรีซอนชีซึ่งเกี่ยวข้องกับนักเรียนที่เพิ่งเดินทางกลับจากอู่ฮั่น ประเทศจีน ส่วนวันรุ่งขึ้น ทางกระทรวงได้ประกาศว่ากำลังสอบสวนอีกสองเคสที่ต้องสงสัยในโปร์ตูอาเลกรีและกูรีชีบา
ดูเพิ่ม

การระบาดทั่วของโควิด-19 เรียงตามประเทศและดินแดน
แหล่งข้อมูลอื่น

COVID-19 in Brazil เก็บถาวร 2020-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Ministry of Health
"Coronavirus Brazil updates and news" [Latest news and statistics of coronavirus in Brazil.] (ภาษาอังกฤษ, ฝรั่งเศส, สเปน, โปรตุเกส, เยอรมัน, อิตาลี, สวีเดน, นอร์เวย์, ฟินแลนด์, เอสโตเนีย และ รัสเซีย). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-04-08. สืบค้นเมื่อ 4 April 2020.
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 นับเป็นการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 6 ของประเทศไทย มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 สืบเนื่องจากการที่ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี รัฐประหารตัวเองในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 โดยอ้างเหตุว่า รัฐธรรมนูญฯ พ.ศ. 2492 ที่ใช้อยู่ขณะนั้นไม่สะดวกแก่การบริหารประเทศชาติ และไปใช้รัฐธรรมนูญฯ พ.ศ. 2475 อันเป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกแทน โดยได้แก้ไขเพิ่มเติม ในปี พ.ศ. 2495 ส่งผลให้ฝ่ายนิติบัญญัติกลับมามีสภาเดียว ประกอบด้วยสมาชิกสภา 2 ประเภท โดยคณะรัฐประหารได้แต่งตั้งบุคคลในคณะและข้าราชการทหาร พลเรือน เป็นสมาชิกสภาประเภทที่ 2 ทำหน้าที่เป็นผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ในสภาผู้แทนราษฎรร่วมกับสมาชิกสภาประเภทที่ 1 ซึ่งมาจากการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งทำให้ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวน 123 คน โดยมีผู้มีสิทธิเลือกตั้งทั้งสิ้น 7,602,591 คน มีผู้มาใช้สิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้งจำนวน 2,961,291 คน คิดเป็นร้อยละ 38.36 จังหวัดที่มีผู้มาใช้สิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้งมากที่สุดคือ จังหวัดสระบุรี คิดเป็นร้อยละ 77.78 และจังหวัดที่มีผู้มาใช้สิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้งน้อยที่สุดคือ จังหวัดพระนคร คิดเป็นร้อยละ 23.03
ก่อนการเลือกตั้งครั้งนี้ไม่นาน พรรคฝ่ายค้าน คือ พรรคประชาธิปัตย์ ได้มีมติคว่ำบาตรการเลือกตั้งครั้งนี้และไม่ร่วมสังฆกรรมกิจกรรมทางการเมืองใด ๆ กับรัฐบาลมาตั้งแต่รัฐประหาร สมาชิกพรรคคนสำคัญ ๆ ได้แก่ นายควง อภัยวงศ์ หัวหน้าพรรค และหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช รองหัวหน้าพรรค ไม่ร่วมลงรับสมัครเลือกตั้ง โดยเฉพาะม.ร.ว.เสนีย์ นั้นถึงกับยุติบทบาททางการเมืองไปเลย จนกระทั่งปี พ.ศ. 2511 ถึงได้หวนคืนกลับมารับตำแหน่งหัวหน้าพรรค หลังการถึงแก่อสัญกรรมของนายควง หัวหน้าพรรคคนแรก แต่ก็มีสมาชิกพรรคหลายคนลงรับสมัครเลือกตั้งครั้งนี้ เพียงแต่มิได้ลงรับสมัครในนามของพรรค สมาชิกพรรคที่ได้รับเลือกตั้ง ได้แก่ นายไถง สุวรรณทัต จังหวัดธนบุรี, นายเทียม ไชยนันทน์ จังหวัดตาก, นายถัด พรหมมาณพ จังหวัดพัทลุง, นายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์ จังหวัดลำปาง, นายคล้าย ละอองมณี จังหวัดสงขลา และ พันตำรวจตรี หลวงเจริญตำรวจการ จังหวัดอุทัยธานี
ดูเพิ่ม

สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 7
รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2494
การสังหารหมู่ที่บูชา

| การสังหารหมู่ที่บูชา |
| --- | --- |
เป็นส่วนหนึ่งของ ยุทธการที่บูชา และ การรุกเคียฟ
ภาพถ่ายเผยแพร่โดยกระทรวงการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลระบุว่าเป็นพลเมืองชาวบูชาที่ถูกทหารรัสเซียสังหาร
สถานที่: บูชา แคว้นเคียฟ ประเทศยูเครน
วันที่: มีนาคม 2022
เป้าหมาย: พลเมือง
ตาย: 412 (ข้อมูลโดยยูเครน) 50 พยานหลักฐาน (โดยสหประชาชาติ)
ผู้ก่อเหตุ: กองทัพรัสเซีย (รัสเซียปฏิเสธ)
การสังหารหมู่ที่บูชา เป็นการก่ออาชญากรรมสงครามที่ประกอบด้วยการฆาตกรรมพลเมือง กระทำในพื้นที่ที่กองทัพรัสเซียควบคุมในเมืองบูชา ประเทศยูเครน ขณะดำเนินยุทธการในบูชาหลังรัสเซียเข้าบุกยูเครน นายกเทศมนตรีของเมืองบูชาระบุว่าพบผู้เสียชีวิต 412 รายหลังสิ้นสุดการยุทธ์ในเมือง ศาลอาญาระหว่างประเทศระบุว่ากำลังสืบสวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในบูชา เจ้าหน้าที่ทางการของรัสเซียปฏิเสธและระบุว่าภาพที่ปรากฏเป็นการจัดฉากโดยทางการยูเครน
เบื้องหลัง

บูชา
เคียฟ
ที่ตั้งของเมืองบูชาในแคว้นเคียฟ
เมื่อช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ประเทศรัสเซียได้รุกรานประเทศยูเครน โดยเคลื่อนทัพเข้าสู่ยูเครนทางตอนเหนือผ่านประเทศเบลารุส และพยายามเข้ายึดกรุงเคียฟ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของยูเครน ต่อมาเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 กองทัพรัสเซียได้เคลื่อนทัพเข้าสู่เมืองบูชา ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงเคียฟ และยึดครองเมืองได้สำเร็จ
ในช่วงปลายเดือนมีนาคม อัยการสูงสุดของยูเครนระบุว่า เจ้าหน้าที่ของยูเครนกำลังรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับอาชญากรรมสงครามที่รัสเซียก่อกว่า 2,500 ครั้ง และกล่าวว่ายูเครนสามารถระบุตัวตนผู้ก่ออาชญากรรมได้หลายร้อยคนแล้ว ต่อมา กองทัพรัสเซียได้ถอยออกจากยูเครน และกองทัพยูเครนก็สามารถยึดเมืองบูชาคืนมาได้สำเร็จเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2022
สถานการณ์ > สถานการณ์ช่วงที่รัสเซียรุกรานยูเครน

รายงานของ เดอะเคียฟอินดีเพนเดนต์ ระบุว่า เมื่อวันที่ 4 มีนาคม กองทัพรัสเซียได้สังหารประชาชนชาวยูเครน 3 คน ในขณะที่พวกเขากำลังขับรถกลับจากการขนส่งอาหารไปให้ที่พักพิงสุนัข ต่อมาเมื่อวันที่ 5 มีนาคม มีรายงานว่ากองทัพรัสเซียยิงปืนใส่รถของครอบครัวที่กำลังหลบหนี ทำให้มีชายเสียชีวิต 1 คน และมีผู้หญิงกับเด็กเสียชีวิตอีกรวม 3 คน
สถานการณ์ > สถานการณ์หลังจากรัสเซียถอนทัพ

หลังจากที่รัสเซียถอนทัพออกจากยูเครน ก็เริ่มมีการเผยแพร่คลิปวิดีโอลงสู่สื่อสังคม เมื่อวันที่ 1 เมษายน มีคลิปวิดีโอที่แสดงให้เห็นพลเรือนเสียชีวิตจำนวนมาก ต่อมาก็เริ่มมีการเผยแพร่หลักฐานที่แสดงให้เห็นถึงการก่ออาชญากรรมสงครามของรัสเซียในช่วงที่เมืองบูชาถูกยึดครอง ทหารของยูเครนกล่าวว่า พวกเขาพบศพของผู้ชาย ผู้หญิง และเด็กรวม 18 คนที่บริเวณห้องใต้ดินแห่งหนึ่งใกล้เมืองบูชา คลิปวิดีโอของกองทัพยูเครนแสดงให้เห็นว่าห้องใต้ดินดังกล่าวถูกใช้เป็นสถานที่ทรมาน ทหารนายหนึ่งระบุว่าศพบางส่วนอยู่ในสภาพที่ถูกตัดหูหรือถูกดึงฟันออก และระบุว่ามีการเคลื่อนย้ายศพออกไปก่อนการสัมภาษณ์ ส่วนศพอื่น ๆ ของพลเรือนถูกทิ้งไว้ตามถนน
สถานการณ์ > ภาพถ่ายดาวเทียม

| วิดีโอหลายคลิปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 คลิปวิดีโอการวิเคราะห์ภาพถ่ายดาวเทียมของเดอะนิวยอร์กไทมส์
เมื่อวันที่ 4 เมษายน สำนักข่าวนิวยอร์กไทมส์ได้วิเคราะห์ภาพถ่ายดาวเทียม และสรุปว่า “ประชาชนหลายคนถูกฆ่าตั้งแต่ช่วงสามสัปดาห์ที่แล้ว ตอนที่รัสเซียยังครอบครองเมืองอยู่” ภาพถ่ายดาวเทียมบนถนนแห่งหนึ่งในเมืองบูชาแสดงให้เห็น “วัตถุสีเข้มขนาดใกล้เคียงกับมนุษย์” อย่างน้อย 11 ชิ้น ปรากฏอยู่ระหว่างวันที่ 9–11 มีนาคม ตำแหน่งของวัตถุดังกล่าวสอดคล้องกับคลิปวิดีโอที่สมาชิกสภาเมืองบูชาถ่ายจากภาคพื้นดินหลังจากที่ยูเครนยึดเมืองคืนได้ คลิปวิดีโออีกคลิปหนึ่งแสดงให้เห็นศพของคน 3 คน ซึ่งปรากฏบนภาพถ่ายดาวเทียมระหว่างวันที่ 20–21 มีนาคม  สำนักข่าวนิวยอร์กไทมส์สรุปว่า ผลการวิเคราะห์ครั้งนี้ไม่สอดคล้องกับข้อกล่าวอ้างของกองทัพรัสเซีย ที่อ้างว่าประชาชนถูกสังหารหลังจากที่รัสเซียได้ถอนทัพไปแล้ว
ผลสืบเนื่อง > ยูเครน

ดมือตรอ กูแลบา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศยูเครนระบุว่าเหตุการณ์นี้เป็น "การสังหารหมู่โดยเจตนา" (deliberate massacre) เขาระบุว่า "แย่กว่าไอซิส" และกองทัพรัสเซียมีความผิดฐานฆาตกรรม, ทรมาน, ข่มขืน และปล้นสะดม กูแลบาเรียกร้องให้ประเทศกลุ่มเจ็ดเพิ่มการคว่ำบาตร "อย่างหนัก" (devastating)
วีตาลีย์ กลึชกอ นายกเทศมนตรีกรุงเคียฟ ระบุในบทสัมภาษณ์กับ บิลด์ ว่า "สิ่งที่เกิดขึ้นในบูชาและย่านชานเมืองอื่น ๆ ของเคียฟ เรียกได้ว่าเป็นการสังหารหมู่แต่ประการเดียว" และกล่าวโทษวลาดีมีร์ ปูติน ว่าเป็นผู้ก่ออาชญากรรมสงคราม ประธานาธิบดีวอลอดือมือร์ แซแลนสกึย เดินทางไปเยือนพื้นที่ในวันที่ 4 เมษายน 2022
ผลสืบเนื่อง > รัสเซีย

เซียร์เกย์ ลัฟรอฟ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศรัสเซียระบุว่าการสังหารหมู่นี้เป็น "การโจมตีด้วยข่าวลวง" อีกครั้งของยูเครนต่อรัสเซีย พร้อมระบุว่าเป็นการจัดฉากขึ้นมา ช่องเทเลแกรมของกระทรวงกลาโหมรีโพสต์รายงานระบุว่ากองทัพรัสเซียไม่ได้ตั้งเป้าโจมตีพลเมืองในขณะการยุทธ์ และสุสานรวมที่มีรายงานนั้นใช้ฝังศพของผู้เสียชีวิตจากการโจมตีทางอากาศโดยยูเครนเอง รวมถึงระบุว่าได้ตรวจสอบวิดีโอที่แสดงศพเรียงรายตามถนนในบูชาแล้วพบว่าศพในคลิปขยับตัวและเป็นการจัดฉากขึ้นมา สำนักข่าวบีบีซีภาคพื้นมอสโกตรวจสอบวิดีโอแยกและระบุว่าไม่มีหลักฐานว่าวิดีโอเหล่านี้เป็นการจัดฉากเลย หน่วยงานด้านการตรวจสอบยืนยันข้อเท็จจริง เบลลิงแคตระบุอ้างรายงานของบีบีซี และตั้งคำถามเพิ่มเติมต่อการตรวจสอบของมอสโก
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศนิวซีแลนด์

รายละเอียดการระบาดของไวรัสโควิด-19 อย่างต่อเนื่องในประเทศนิวซีแลนด์
| การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศนิวซีแลนด์ |
| --- | --- |
แผนที่การระบาดของโรคในนิวซีแลนด์โดยคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับเขต (ตั้งแต่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2563)   มีผู้ป่วยยืนยันแล้วกว่า 200 ราย   มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว 100–199 ราย   มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว 50–99 ราย   มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว 10–49 ราย   มีผู้ป่วยยืนยันแล้ว 1–9 ราย
โรค: โควิด-19
สถานที่: ประเทศนิวซีแลนด์
การระบาดครั้งแรก: อู่ฮั่น ประเทศจีน
วันแรกมาถึง: 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 (4 ปี 6 เดือน 15 วัน)
ผู้ป่วยยืนยันสะสม: 15,910 คน (ทั้งหมด)
ผู้ต้องสงสัยป่วย‡: 376 คน (ทั้งหมด)
หาย: 14,737 คน
เสียชีวิต: 52 คน
รวม ILI สะสม: 1,497 คน
www.covid19.govt.nz
‡ ผู้ป่วยต้องสงสัยยังไม่ได้รับยืนยันว่าเกิดขึ้นจากสายพันธุ์นี้จากการทดสอบทางห้องปฏิบัติการ แม้อาจแยกสายพันธุ์อื่นออกไปบ้างแล้ว
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศนิวซีแลนด์ เป็นส่วนหนึ่งของการแพร่ระบาดอย่างต่อเนื่อง ของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ที่เกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง 2 (SARS-CoV-2) โดยพบผู้ป่วยรายแรกในประเทศนิวซีแลนด์เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ประเทศนี้มีผู้ป่วยรวม 1,039 ราย (872 รายได้รับการยืนยันและ 167 รายที่เป็นไปได้; กรณีที่เป็นไปได้คือเมื่อผู้ป่วยมีผลทดสอบเป็นลบสำหรับโควิด-19 แต่ยังคงมีอาการของไวรัส) ตั้งแต่ 4 เมษายน พ.ศ. 2563 มีหนึ่งคนเสียชีวิตจากไวรัส และมีเคสเกิดขึ้นในพื้นที่คณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับเขตทั้งหมด 20 แห่งของประเทศ
วันที่ 21 มีนาคม มีการริเริ่มระบบเตือนภัยสี่ระดับในวันที่ 21 มีนาคมเพื่อจัดการการระบาดในประเทศ ทีแรกตั้งไว้ที่ระดับ 2 ที่ปรับขึ้นเป็นระดับ 3 และเป็นระดับ 4 เมื่อวันที่ 25 มีนาคมซึ่งทำให้รัฐบาลสั่งล็อกดาวน์ทั่วประเทศ ก่อนค่อย ๆ ปรับลดลงมาเป็นระดับ 3 เมื่อวันที่ 27 เมษายน ซึ่งทำให้ผ่อนปรนมาตรการล็อกดาวน์บางส่วน และเหลือระดับ 2 ในวันที่ 13 พฤษภาคม คงเหลือเพียงการเว้นระยะห่างทางสังคมและจำกัดการชุมนุมเท่านั้น ประเทศลดระดับการเตือนภัยเหลือระดับ 1 ในัวนที่ 8 มิถุนายน ซึ่งยกเลิกการจำกัดทุกอย่างยกเว้นการควบคุมชายแดน
เส้นเวลา

ข้อมูลเกี่ยวกับวันก่อนหน้าได้รับการเปิดเผยในระหว่างการแถลงข่าวของกระทรวงสาธารณสุขซึ่งมักจะเกิดขึ้นเวลา 13.00 น. ของทุกวัน
วันที่และเวลาทั้งหมดต่อไปนี้เป็นเวลานิวซีแลนด์: เวลาออมแสงนิวซีแลนด์ (เวลาสากลเชิงพิกัด+13:00) จนถึง 5 เมษายน และเวลามาตรฐานนิวซีแลนด์ (เวลาสากลเชิงพิกัด+12:00) หลังจากนั้น
เส้นเวลา > มกราคม พ.ศ. 2563

เมื่อวันที่ 28 มกราคม กระทรวงสาธารณสุขได้จัดตั้งศูนย์ประสานงานสุขภาพแห่งชาติ (NHCC) ขึ้น เพื่อตอบสนองต่อการระบาดของโรค คำสั่งโรคติดเชื้อที่ต้องแจ้งการระบาดต่อทางการจะมีผลตั้งแต่วันที่ 30 มกราคม ซึ่งกำหนดให้ผู้ปฏิบัติงานด้านสุขภาพต้องรายงานกรณีที่น่าสงสัยตามพระราชบัญญัติสุขภาพ ค.ศ. 1956
เส้นเวลา > มิถุนายน

สัปดาห์ที่ 8 มิถุนายน ไม่มีรายงานผู้ป่วยหรือผู้เสียชีวิตรายใหม่ และผู้ป่วยรายสุดท้ายที่กำลังรักษาได้รับการประกาศว่าหายแล้วในวันที่ 8 มิถุนายน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศนิวซีแลนด์
covid19.govt.nz, Main New Zealand Government website
COVID-19 (novel coronavirus), New Zealand Ministry of Health
Coronavirus disease (COVID-19) situation reports by the World Health Organization (official numbers of confirmed cases by country)
Coronavirus COVID-19 Global Cases and historical data by Johns Hopkins University
กีฬากอล์ฟในเอเชียนเกมส์ 2014

กอล์ฟ ใน เอเชียนเกมส์ 2014 จัดขึ้น ณ อินช็อน, เกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 25 ถึง 28 กันยายน ค.ศ. 2014. สี่การแข่งขันจัดขึ้นทั้งชายและหญิง.
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| บุคคลชาย รายละเอียด |  จีนไทเป Cheg Tsung Pan |  เกาหลีใต้ Namhun Kim |  จีนไทเป Chun An Yu |
| ทีมชาย รายละเอียด |  จีนไทเป Teng Kao Cheg Tsung Pan Wei Lun Wang Chun An Yu |  เกาหลีใต้ Namhun Kim Yongwoong Kim Taehyun Kong Eunho Youm |  ไทย แดนไท บุญมา กษิดิศ เล็บครุฑ ตะวัน พงศ์พันธุ์ เนติพงศ์ ศรีทอง |
| บุคคลหญิง รายละเอียด |  เกาหลีใต้ Gyeol Park |  ไทย บุษบากร สุขพันธ์ |  ไทย สุภมาส แสงจันทร์ |
| ทีมหญิง รายละเอียด |  ไทย เบญญาภา นิภัทร์โสภณ สุภมาส แสงจันทร์ บุษบากร สุขพันธ์ |  เกาหลีใต้ Hyejin Choi Soyoung Lee Gyeol Park |  จีน Yuting Shi Xinying Wang Ziqi Ye |
ตารางเหรียญรางวัล

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีนไทเป | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 2 |  เกาหลีใต้ | 1 | 3 | 0 | 4 |
| 3 |  ไทย | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 4 |  จีน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 4 | 4 | 4 | 12 |
ประเทศที่เข้าร่วม

มีนักกีฬา 116 คน จาก 24 ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันกอล์ฟในเอเชียนเกมส์ 2014:
อัฟกานิสถาน (2)
บังกลาเทศ (4)
ภูฏาน (1)
จีน (7)
ฮ่องกง (3)
อินเดีย (7)
ญี่ปุ่น (7)
คาซัคสถาน (6)
คีร์กีซสถาน (1)
เกาหลีใต้ (7)
ซาอุดีอาระเบีย (4)
คูเวต (5)
ลาว (3)
มาเก๊า (6)
มาเลเซีย (4)
มองโกเลีย (7)
เนปาล (4)
โอมาน (4)
ฟิลิปปินส์ (7)
แม่แบบ:FlagOC2
สิงคโปร์ (4)
ไทย (7)
จีนไทเป (7)
เวียดนาม (5)
แหล่งข้อมูลอื่น

กอล์ฟในเอเชียนเกมส์ 2014 เก็บถาวร 2014-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กกีฬาในเอเชียนเกมส์ 2014 (อินช็อน) |
| --- | --- |
 ยิงธนู  กรีฑา  แบดมินตัน  เบสบอล  บาสเกตบอล  โบว์ลิ่ง  มวยสากล  เรือแคนู  คริกเกต  จักรยาน  กระโดดน้ำ  ขี่ม้า  ฟันดาบ  ฮอกกี้  ฟุตบอล  กอล์ฟ  ยิมนาสติก  แฮนด์บอล  ยูโด  กาบัดดี้  คาราเต้  ปัญจกีฬา  พายเรือ  รักบี้  เรือใบ  เซปักตะกร้อ  ยิงปืน  ซอฟท์เทนนิส  ซอฟท์บอล  สควอช  ว่ายน้ำ  ระบำใต้น้ำ  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล  โปโลน้ำ  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ  วูซู
การปิดล้อมไซ่ง่อน

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ยุทธการไซ่ง่อน
การยึดไซ่ง่อนโดยชาลส์ ริโก เดอ เยนูลี ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1859 (วาดโดยอังตวน ลีอง โมเรล-ฟาทิโอ)
การปิดล้อมไซ่ง่อน เกิดขึ้นเป็นเวลานานสองปี โดยฝ่ายเวียดนาม หลังจากที่มันถูกยึดโดยกองเรือฝรั่งเศส-สเปนที่นำโดยพลเรือเอก ชาลส์ ริโก เดอ เยนูลี ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1859 ยุทธการนี้ถือเป็นยุทธการสำคัญในการทัพโคชินจีน (ค.ศ. 1856-1862) เมืองไซ่ง่อนมีความสำคัญอย่างยิ่งในด้านยุทธศาสตร์ เนื่องจากเป็นทั้งพื้นที่ผลิตอาหารหลักของเวียดนาม และยังเป็นประตูไปสู่ภูมิภาคโคชินจีนที่เหลืออีกด้วย
ภูมิหลัง

ในปี 1858 พลเรือเอก ชาลส์ ริโก เดอ เยนูลีโจมตีเวียดนามภายใต้คำสั่งของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 หลังจากที่ภารกิจของทูตชาลส์ เดอ มอทินีล้มเหลว ภารกิจของเขาคือการหยุดการดำเนินคดีกับผู้เผยแพร่ศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกในเวียดนาม และทำให้การเผยแพร่ศาสนาเป็นไปอย่างไม่ติดขัด เพื่อยกพลขึ้นเวียดนาม ริโก เดอ เยนูลีนำเรือรบ 14 ลำ, ทหารนาวิกโยธินฝรั่งเศส 1,000 นาย และทหารสเปนที่ประจำการอยู่ในฟิลิปปินส์อีก 1,000 นาย (ประกอบไปด้วยทหารราบชาวสเปน 550 นาย และทหารราบเบาชาวฟิลิปปินส์อีก 450 นาย) กองกำลังพันธมิตรยกพลขึ้นบกที่ท่าเรือของเมืองทูฮาน (ดานัง) ในเดือนกันยายน ปี 1858 และยึดเมืองได้ หลังจากระดมยิงด้วยปืนใหญ่สักพักหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ยึดเมืองได้ไม่นานเท่าไร ฝ่ายพันธมิตรก็ถูกปิดล้อมโดยฝ่ายเวียดนาม ทำให้ไม่สามารถเคลื่อนทัพเข้าไปได้ไกลเกินว่าการคุ้มกันจากปืนใหญ่ของกองเรือ และจำต้องประจำการอยู่ที่เมืองทูฮาน
การยึดครองไซ่ง่อนของฝ่ายพันธมิตร (กุมภาพันธ์ 1859-กุมภาพันธ์ 1860)

ป้องปราการแห่งไซ่ง่อนมีขนาดใหญ่มาก ฝ่ายพันธมิตรมีคนไม่พอที่จะวางกำลังคุ้มกันป้อมได้อย่างเพียงพอ ริโก เดอ เยนูลีจึงตัดสินใจที่จะทำลายมันทิ้ง มีการเตรียมระเบิดไว้ 32 ลูก และในวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1859 ป้อมปราการก็ถูกทำลาย ห้องเก็บข้าวยังถูกเผาอีกด้วย ส่งผลให้เกิดการเผาไหม้ไปหลายเดือน
ในเดือนเมษายน ปี 1859 ริโก เดอ เยนูลีก็กลับไปเมืองทูฮานพร้อมกองกำลังส่วนหนึ่ง โดยทิ้งทหารจำนวนน้อยไว้ภายใต้การบังคับบัญชาของนาวาโทเบอร์นาร์ด ฌองกีเบรีเพื่อเฝ้าเมืองไซ่ง่อนไว้ กองกำลังของฌองกีเบรีประกอบไปด้วยทหารราบนาวิกโยธินฝรั่งเศสจำนวนหนึ่งกองร้อย, ทหารราบเบาชาวฟิลิปปินส์ภายใต้การสั่งการของสเปนจำนวนหนึ่งกองร้อย และกะลาสี 400 คนที่มีหน้าที่เป็นพลปืนของกองเรือฝรั่งเศส ริโกยังเดินทางกลับไปไซ่ง่อนพร้อมกับเรือคอร์เวตพริโมเกต์, เรือปืนอาวาลอนช์และดรากอน และเรือขนส่งดูฮองซ์ ฝ่ายฝรั่งเศสซ่อมแซมป้อมทางใต้ ที่ยึดมาจากฝ่ายเวียดนามในเดือนกุมภาพันธ์ แล้วดัดแปลงมันให้เป็นที่มั่นของกองประจำการ
ในวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1859 ฌองกีเบรีโจมตีป้อมปราการที่อยู่ทางตะวันตกของเมืองอย่างไม่ทันตั้งตัว ฝ่ายพันธมิตรโจมตีได้สำเร็จ ทำให้ที่ตั้งของฝ่ายเวียดนามถูกเผาลงมา แต่ฝ่ายพันธมิตรมีผู้บาดเจ็บถึง 31 นาย และมีผู้เสียชีวิตถึง 14 นายจากจำนวนทหารที่ต่อสู้ทั้งหมด 800 นาย ซึ่งถือว่าเสียหายมาก เนื่องด้วยปริมาณกำลังที่น้อย จึงทำให้ฌองกีเบรีไม่โจมตีต่อ กองทหารฝรั่งเศส-สเปนประจำเมืองไซ่ง่อนจึงถอนกำลังไปจากป้อมทางทิศใต้และรอคอยเวลา
การล้อมเมืองไซง่อน (มีนาคม 1860-กุมภาพันธ์ 1861)

การยึดเมืองไซ่ง่อนปรากฏว่าเป็นชัยชนะที่ว่างเปล่าสำหรับฝ่ายฝรั่งเศสและสเปน เฉกเช่นการยึดเมืองดานังเมื่อก่อนหน้านี้ กองกำลังของฌองกีเบรีที่ไซ่ง่อนนั้นเล็กเกินกว่าที่จะออกจากแนวป้องกันไปได้ ในขณะที่กองประจำการอันน้อยนิดที่ดานังของร้อยเอกโตยงก็ถูกปิดล้อมโดยฝ่ายเวียดนาม อีกทั้งในตอนนั้น รัฐบาลฝรั่งเศสก็ถูกทำให้ไขว้เขวจากความทะเยอทะยานในภูมิภาคตะวันออกไกลเนื่องจากเกิดสงครามออสเตรีย-ซาร์ดิเนีย ทำให้ทหารฝรั่งเศสเป็นจำนวนมากต้องอยู่ในอิตาลี ในเดือนพฤศจิกายน ปี 1850 ริโก เดอ เยนูลี ที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักจากผลงานในโคชินจีนที่ฝรั่งเศส ถูกแทนที่โดยพลเรือเอก ฟรังซัวส์ พาจ ผู้ได้รับคำสั่งให้เจรจาสนธิสัญญาเพื่อคุ้มครองศาสนาคริสต์คาทออลิกในเวียดนาม แต่ไม่ให้ทำการล่าดินแดนใด ๆ
ฝ่ายเวียดนามทราบถึงการไขว้เขวของฝรั่งเศสดี จึงปฏิเสธข้อเสนอที่จะประนีประนอมของฝรั่งเศส และเปลี่ยนเงื่อนไขการเจรจาไปในทางที่จะทำให้ฝ่ายพันธมิตรยอมตัดส่วนเสียและล้มเลิกการทัพทั้งหมดไป ในขณะเดียวกัน ฝ่ายฝรั่งเศสไม่สามารถที่จะเสริมกำลังทหารที่ประจำการอยู่ที่ดานังและไซ่ง่อนได้ และทันทีที่สงครามออสเตรีย-ซาร์ดิเนียจบลง ในช่วงต้นปี 1860 ฝรั่งเศสก็กลับมาทำสงครามกับจีนอีกครั้ง ทำให้พาจต้องโยกกำลังส่วนใหญ่ไปสนับสนุนกองกำลังบุกจีนของพลเรือเอก ลีโอนาร์ด ชาร์เน่
ในเดือนเมษายน ปี 1860 พาจก็เดินทางออกจากโคชินจีนเพื่อไปร่วมทัพกับชาร์เน่ที่กวางตุ้ง และหน้าที่ป้องกันไซ่ง่อนกับโชลอง ย่านคนจีนที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ ก็ถูกมอบหมายไปให้กับร้อยเอกดาเย เพื่อกระจายทหารไปประจำการยังเมืองทั้งสอง ดาเยมีทหารราบนาวิกโยธินเพียงแค่ 600 นายกับทหารสเปนที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของพันเอกอีกูทีเรซ และเรือคอร์เวตพริโมเกต์, นอซาการาย และลาพลาเซ่เป็นกองเรือสนับสนุน เพื่อเสริมกำลังที่น้อยนิดนี้ ฝรั่งเศสติดอาวุธให้กับเรือสำเภาเพื่อลาดตระเวนแม่น้ำ และยังเกณฑ์ชาวญวนและชาวจีนมาเป็นกำลังสนับสนุนเพื่อช่วยออกลาดตระเวน และประจำป้อมที่อยู่แนวหน้า
ในเดือนมีนาคม ปี 1860 กองกำลังฝรั่งเศส-สเปนที่ไซ่ง่อนจำนวนแค่ 1,000 นาย ถูกปิดล้อมโดยกองทัพเวียดนามที่มีกำลังประมาณ 10,000 นาย ซึ่งจำเป็นต้องมีเสบียงเป็นจำนวนมากเพื่อสนับสนุนการล้อมเมืองที่นานถึงสิบเอ็ดเดือน ในเวลาเดียวกัน กำลังของฝรั่งเศสลดลงอย่างรวดเร็วจากการล้อมเมืองดานังตั้งแต่เดือนกันยายน ปี 1858 ถึงเดือนมีนาคม ปี 1860 และท้ายที่สุดแล้วในเดือนมีนาคมนั้นเอง ฝ่ายฝรั่งเศสก็อพยพออกจากเมืองดานัง
จุดจบของการล้อมเมือง

ท้ายที่สุดแล้ว หลังจากที่ฝรั่งเศสและอังกฤษชนะการรบที่ปาลี่เฉียว ในวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1860 และทำให้สงครามกับจีนสิ้นสุดลง กำลังสนับสนุนเป็นเรือ 70 ลำภายใต้บังคับบัญชาของพลเรือเอก ชาร์แน่ และทหาร 3,500 นายของพลเอกดีวัสซวงก็ถูกส่งไปที่ไซ่ง่อน กองเรือของชาร์เน่ถือเป็นกองเรือรบที่ทรงอานุภาพที่สุดของฝรั่งเศสที่เคยแล่นเข้ามาในน่านน้ำเวียดนาม (ก่อนที่ฝรั่งเศสจะก่อตั้งกองเรือรบตะวันออกไกลก่อนสงครามจีน-ฝรั่งเศสในปี 1884) ประกอบไปด้วยเรือฟรีเกตกลไฟอัมพาราทรีซยูจีนี และเรนอมเม (ซึ่งเป็นเรือธงของชาร์เน่และพาจตามลำดับ), เรือคอร์เวตพริโมเกต์, ลาพลาเซ่ และ ดูเชเลอ, เรือกลไฟขับเคลื่อนด้วยสกรู 11 ลำ, เรือปืนชั้นหนึ่ง 5 ลำ, เรือขนส่ง 17 ลำและเรือพยาบาล 1 ลำ กองเรือรบยังได้รับเสริมกำลังด้วยเรือลอชาติดอาวุธอีกครึ่งโหลที่ถูกซื้อมาจากเกาะมาเก๊า
หลังจากที่กำลังสนับสนุนจำนวนมหาศาลมาถึง ฝรั่งเศสก็สามารถเอาชนะฝ่ายเวียดนามที่ปิดล้อมอยู่ได้ที่ยุทธการคีฮัว ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1861 และยกการปิดล้อมออกไปได้
บรรณานุกรม

"Charles Rigault de Genouilly" Encyclopædia Britannica Online
Chapuis, O., The Last Emperors of Vietnam: From Tu Duc to Bao Dai (Westport, Connecticut, 2000)
Goldstein, E., Wars and Peace Treaties, 1816–1991 (Routledge, 1992)
Gundry, R. S., China and Her Neighbours (London, 1893)
Thomazi, A., La conquête de l'Indochine (Paris, 1934)
Thomazi, A., Histoire militaire de l'Indochine français (Hanoi, 1931)
Tucker, S. C., Vietnam (University Press of Kentucky, 1999) ISBN 0813109663
Bernard, Hervé, L'Amiral Henri Rieunier Ministre de la Marine - La vie extraordinaire d'un grand marin en quadrichromie, 718 pages format A4, autoédition Biarritz 2005 (ในภาษาฝรั่งเศส)
พลเรือเอก ชาลส์ ริโก เดอ เยนูลี (ค.ศ. 1807–73)
การยึดเมืองไซ่ง่อนของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1859
ป้อมปราการแห่งไซ่ง่อน สร้างโดยชาวฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1790
กีฬากอล์ฟในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900

กีฬากอล์ฟในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 จัดแข่งขันที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส แข่งขัน 2 ประเภท คือประเภทชายและหญิง
สรุปเหรียญรางวัล

| Event | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ชาย | Charles Sands  สหรัฐ | Walter Rutherford  สหราชอาณาจักร | David Robertson  สหราชอาณาจักร |
| หญิง | Margaret Abbott  สหรัฐ | Pauline Whittier  สหรัฐ | Daria Pratt  สหรัฐ |
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 2 |  สหราชอาณาจักร | 0 | 1 | 1 | 2 |
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

A total of 22 golfers from 4 nations competed at the Paris Games:
ฝรั่งเศส (9)
สหราชอาณาจักร (4)
กรีซ (1)
สหรัฐ (8)
แหล่งข้อมูลอื่น

rio2016.com/en เก็บถาวร 2015-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, the official website of the Rio de Janeiro Organizing Committee for the Olympic Games
| ด ค กกีฬากอล์ฟในโอลิมปิก |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  1896  1900  1904  1908-2012  2016  2020  2024  |  1896  1900  1904  1908-2012  2016  2020  2024  |  |
 รายชื่อผู้ที่ได้รับเหรียญ  รายชื่อสนามกีฬาโอลิมปิก
ขุขันธ์

อาจหมายถึง
อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ
จังหวัดขุขันธ์ จังหวัดของไทยในอดีต
เทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์ เดิมชื่อ เทศบาลตำบลห้วยเหนือ
โรงเรียนขุขันธ์ อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ
วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย ขุขันธ์ วิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชน
โขนขุขันธ์ การแสดงนาฏยศิลป์
ขุททกนิกาย

ขุททกนิกาย ("หมวดคำสอนรวบรวมจำนวนน้อย") เป็นชุมนุมพระสูตรลำดับที่ท้ายสุดจากห้าหมวดของพระสุตตันตปิฎก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพระไตรปิฎก (แปลว่า "ตะกร้าสามใบ") อันเป็นคัมภีร์ซึ่งรวบรวมพระธรรมของพุทธศาสนาเถรวาท นิกายนี้ประกอบด้วยคัมภีร์สิบห้าเล่ม (ฉบับประเทศไทย) สิบห้าเล่ม (ฉบับประเทศศรีลังกาตามพระพุทธโฆสสะเรียงไว้) หรือคัมภีร์สิบแปดเล่ม (ฉบับประเทศพม่า) เป็นธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระอัครสาวกของพระองค์
คำว่า ขุทกะ ในที่นี้หมายถึง "เล็ก" ในภาษาบาลี และสำหรับชุมนุมพระสูตรนี้หมายความว่า "รวบรวมสะสม" พระสูตรเทียบเท่าพุทธศาสนาจีนและทิเบตมีนามว่า ขุทกะอกามา แต่มีความแตกต่างอย่างชัดเจนในพระสูตรต่าง ๆ
กีฬารักบี้ยูเนียนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924

กีฬารักบี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 กำลังจะจัดแข่งขันที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส แข่งขัน 1 ประเภท คือประเภทชาย