อาร์เอ็มเอส ไททานิก
ขนาดและการแบ่งส่วน

ไททานิกมีความยาว 882 ฟุต 9 นิ้ว (269.06 เมตร) และมีความกว้างสูงสุด 92 ฟุต 6 นิ้ว (28.19 เมตร)
เรือมีความสูงทั้งหมดจากกระดูกงูถึงสะพานเดินเรือ 104 ฟุต (32 เมตร) มีขนาด 46,329 ตันกรอสและ 21,831 ตันเนต กินน้ำลึก 34 ฟุต 7 นิ้ว (10.54 เมตร) และมีระวางขับน้ำ 52,310 ตัน เรือชั้นโอลิมปิกทั้งสามลำมีดาดฟ้าทั้งหมด 10 ชั้น (ไม่นับรวมส่วนบนสุดของที่พักเจ้าหน้าที่) โดยมี 8 ชั้นสำหรับผู้โดยสาร เรียงลำดับจากบนลงล่าง ดังนี้:
ชั้นเรือบด (boat deck) เป็นที่เก็บเรือชูชีพทั้งหมดของเรือ ในช่วงเช้ามืดของวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1912 เรือชูชีพเหล่านี้ถูกปล่อยลงสู่มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือจากดาดฟ้าชั้นนี้ ส่วนหน้าของดาดฟ้าเป็นที่ตั้งสะพานเดินเรือและห้องถือท้าย อยู่ทางด้านหน้าห้องพักกัปตันและเจ้าหน้าที่ สะพานเดินเรือสูงจากดาดฟ้า 8 ฟุต (2.4 เมตร) ยื่นออกไปทั้งสองข้างเพื่อควบคุมเรือขณะเทียบท่า ห้องถือท้ายตั้งอยู่ภายในห้องเดินเรือ ส่วนกลางของดาดฟ้าเป็นทางเข้าบันไดใหญ่ชั้นหนึ่งและห้องออกกำลังกาย รวมถึงเป็นหลังคาห้องรับรองชั้นหนึ่ง ส่วนท้ายดาดฟ้าเป็นหลังคาห้องสูบบุหรี่ชั้นหนึ่งและทางเข้าชั้นสอง ก่อนถึงทางเข้าชั้นสองเล็กน้อยเป็นที่ตั้งของโรงเก็บสุนัขสำหรับผู้โดยสารชั้นหนึ่ง พื้นดาดฟ้าปูด้วยไม้ แบ่งพื้นที่เดินเล่นออกเป็นสี่ส่วนสำหรับเจ้าหน้าที่ ผู้โดยสารชั้นหนึ่ง วิศวกร และผู้โดยสารชั้นสองตามลำดับ เรือชูชีพเรียงอยู่สองข้างของดาดฟ้าเรือ ยกเว้นบริเวณชั้นหนึ่งที่เว้นว่างไว้เพื่อไม่ให้บดบังทัศนียภาพ
ชั้น A (promenade deck) ทอดยาวตลอดความยาวของโครงสร้างบนที่ยาวถึง 541 ฟุต (166 เมตร) สงวนไว้สำหรับผู้โดยสารชั้นหนึ่ง มีห้องพักชั้นหนึ่ง ห้องเขียนและอ่านหนังสือ ห้องรับรอง ห้องสูบบุหรี่ และสวนปาล์มตั้งอยู่
ชั้น B (bridge deck) เป็นชั้นที่รับน้ำหนักสูงสุดและเป็นชั้นบนสุดของตัวเรือ ห้องโดยสารชั้นหนึ่งส่วนใหญ่ตั้งอยู่บริเวณนี้ มีห้องชุดหรูหรา 6 ห้อง แต่ละห้องมีระเบียงส่วนตัว บนไททานิกมีร้านอาหารตามสั่ง (à la carte) และคาเฟ่ปารีเซียง สถานที่รับประทานอาหารสุดหรูสำหรับผู้โดยสารชั้นหนึ่ง ทั้งสองแห่งดำเนินการโดยเชฟและพนักงานที่ว่าจ้างมาโดยเฉพาะและทุกคนเสียชีวิตในการอับปางครั้งนี้ ห้องสูบบุหรี่และโถงทางเข้าชั้นสองตั้งอยู่บนดาดฟ้าชั้นนี้ และยังมีดาดฟ้ายกหัวเรือที่มีปากระวางหมายเลข 1 (ช่องสินค้าหลักที่เชื่อมไปยังห้องเก็บสินค้า) เครื่องจักรกลจำนวนมาก และที่เก็บสมอเรือ ด้านหลังมีดาดฟ้ายกท้ายเรือยาวประมาณ 106 ฟุต (32 เมตร) ใช้เป็นพื้นที่เดินเล่นสำหรับผู้โดยสารชั้นสาม หลายคนบนไททานิกทั้งผู้โดยสารและลูกเรือมาชุมนุมกันเป็นครั้งสุดท้าย ณ ที่แห่งนี้ขณะที่เรือกำลังจมลง ดาดฟ้ายกหัวและท้ายเรือถูกคั่นจากดาดฟ้า B ด้วยดาดฟ้าสินค้า (well deck)
ชั้น C (shelter deck) เป็นดาดฟ้าที่สูงที่สุดที่ทอดยาวจากหัวถึงท้ายเรือ ประกอบด้วยดาดฟ้าสินค้าสองส่วน ส่วนท้ายทำหน้าที่เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่เดินเล่นชั้นสาม ห้องพักลูกเรือตั้งอยู่ใต้ดาดฟ้ายกหัวเรือ และห้องสาธารณะชั้นสามตั้งอยู่ใต้ดาดฟ้ายกท้ายเรือ ส่วนห้องโดยสารชั้นหนึ่งส่วนใหญ่และห้องสมุดชั้นสองตั้งอยู่ตรงกลาง
ชั้น D (saloon deck) เป็นที่ตั้งห้องสาธารณะสามห้อง ได้แก่ ห้องรับแขกชั้นหนึ่ง ห้องอาหารชั้นหนึ่ง และห้องอาหารชั้นสอง ชั้นนี้เป็นที่ตั้งของห้องครัวสำหรับผู้โดยสารชั้นหนึ่งและสอง นอกจากนี้ยังมีพื้นที่โล่งสำหรับผู้โดยสารชั้นสาม ผู้โดยสารทั้งสามชั้นพักอยู่ในห้องโดยสารบนชั้นนี้ มีห้องพักลูกเรือประจำห้องเครื่องอยู่ที่หัวเรือ ชั้นนี้เป็นระดับสูงสุดที่ผนังกั้นห้องของเรือทอดถึง (แต่เป็นเพียง 8 ใน 15 แนวเท่านั้น)
ชั้น E (upper deck) ส่วนใหญ่ใช้เป็นที่พักสำหรับผู้โดยสารทุกชั้น รวมถึงสำหรับพ่อครัว กะลาสี พนักงานเสิร์ฟ และผู้ปฏิบัติงานอื่น ๆ ตลอดความยาวของชั้นนี้มีทางเดินยาวที่ได้รับฉายาว่า "ถนนสกอตแลนด์" อิงจากถนนที่มีชื่อเสียงในลิเวอร์พูล ถนนสกอตแลนด์ถูกใช้โดยผู้โดยสารชั้นสามและลูกเรือ
ชั้น F (middle deck) ส่วนใหญ่ใช้เป็นที่พักผู้โดยสารชั้นสองและสาม รวมถึงเป็นที่ตั้งของฝ่ายต่าง ๆ ของลูกเรือ ชั้นนี้มีห้องอาหารสำหรับผู้โดยสารชั้นสาม และยังมีห้องอาบน้ำสำหรับผู้โดยสารชั้นหนึ่ง ซึ่งประกอบไปด้วยสระว่ายน้ำและห้องอาบน้ำแบบตุรกี
ชั้น G (lower deck) มีช่องหน้าต่างอยู่ใกล้ระดับน้ำมากที่สุด เป็นที่ตั้งของสนามสควอชชั้นหนึ่ง และไปรษณีย์เคลื่อนที่สำหรับคัดแยกจดหมายและพัสดุเตรียมส่งเมื่อเรือเทียบท่า นอกจากนี้ยังมีการเก็บอาหารไว้ที่นี่ ดาดฟ้าชั้นนี้แบ่งออกเป็นหลายส่วนด้วยชั้นท้องเรือซึ่งอยู่เหนือห้องหม้อไอน้ำ ห้องเครื่องจักร และห้องกังหัน
ชั้นท้องเรือ (orlop deck) และ ท้องเรือชั้นใน (tank top) อยู่ระดับต่ำสุดของเรือใต้ระดับน้ำ ท้องเรือใช้เป็นพื้นที่เก็บสัมภาระ ขณะที่ท้องเรือชั้นในซึ่งเป็นพื้นด้านล่างสุดของตัวเรือ ใช้เป็นฐานรับหม้อไอน้ำ เครื่องจักร กังหันไอน้ำ และเครื่องกำเนิดไฟฟ้าของเรือ บริเวณนี้ถูกครอบครองโดยห้องเครื่องจักรและห้องหม้อไอน้ำ เป็นพื้นที่ที่ผู้โดยสารไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าชม บริเวณนี้เชื่อมกับชั้นบนด้วยบันไดสองตัวในทางเดินพนักงานห้องเครื่อง และบันไดวนสองข้างใกล้หัวเรือเป็นทางขึ้นไปยังดาดฟ้า D ในห้องหม้อไอน้ำ ห้องกังหัน และห้องเครื่องจักร มีบันไดที่ใช้ขึ้นไปยังดาดฟ้าที่อยู่ชั้นบนของห้องเหล่านั้น