stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอ็นวายยูคลับ
ประวัติ

เอ็นวายยูคลับก่อตั้งมาเมื่อปี 2543 โดยมีผลงานศิลปินคนแรก คือ ดาจิมโดยออกอัลบั้มชื่อว่า Hip Hop Underworld มีกระแสตอบรับพอประมาณ และ ปี 2544  เอ็นวายยูคลับได้จดทะเบียนเป็นบริษัทตามกฎหมาย และ ได้ออกผลงานดาจิม ชุด 2 ชื่อชุดว่า Hip Hop Above The Law ซึ่งเป็นชุดที่ทำให้ดาจิมโด่งดัง
เอ็นวายยูคลับยังออกผลงานอยู่สม่ำเสมอ แต่เป็นผลงานที่มีคนฟังเฉพาะกลุ่มเป็นส่วนใหญ่   ใน ปี 2545 มีผลงานออกของศิลปินวง Scum! อัลบั้ม สบถ ในแนวฮาร์ดคอร์แร็ป และ SpydaMonkee (ตอนนี้อยู่ ก้านคอคลับ) อัลบั้ม Battle Tank ในแนว Turntablist ซึ่งในเมืองไทยยังไม่มีใครเคยทำมาก่อน
ปี 2546 ออกผลงานของศิลปิน F1 (เคยอยู่วง Afro Bros) อัลบั้ม Phoenix 13 BKC 2003 ในแนวฮิปฮอป หลังจากนั้นก็ได้หยุดพักไปประมาณ 3 ปี     เอ็นวายยูคลับออกผลงานของศิลปิน Room Shaker อัลบั้ม Room Shaker แนวป็อปพังก์ ในปี 2549
ในปี 2550 ออกผลงานศิลปิน N.M.C. อัลบั้ม Nomercy Online ในแนวฮิปฮอป อาร์แอนด์บี ได้รางวัลสีสันอวอร์ดส สาขาศิลปิน ฮิปฮอปยอดเยี่ยมแห่งปี และออกศิลปิน PsyCho อัลบั้ม PsyCho & Lil’ Mario : Dem Crazy Boyz ในแนวฮิปฮอป ซึ่งร้องเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด โดยมีน้องชายคือ มาริโอ้ เมาเร่อมาร่วมร้องด้วย ทั้งอัลบั้ม และตั้งแต่ปี 2551 N.Y.U. เริ่มออกอัลบั้ม แรกคือ อัลบั้มครบรอบ 8 ปี N.Y.U.Club โดยเป็นอัลบั้มรวมศิลปินของเอ็นวายยูคลับทั้งหมด ที่กำลังจะออกต่อๆไป โดยมีทั้ง Da Jim และ Mcca (แม็ก ชวนชื่น) ที่ออกจากแกรมมี่ มา เพื่อทำอัลบั้มใหม่กับเอ็นวายยูคลับ
แต่กระแสของ NYU ตกต่ำถึงขีดสุด สมาชิกค่ายต่างแยกย้ายออกไปทำงานของตนเอง จากนั้น NYU จึงเปลี่ยนชื่อเป็น WE ROCK
ศิลปินในสังกัด

Da Jim
Scum!
SpydaMonkee
F1
Room Shaker
N.M.C.
PsyCho
Mcca
Cruel Pistol
90110
Sweet Eye
Wanchanok
The Studio Project
ผลงานอัลบั้ม > อัลบั้มของศิลปิน

Da Jim - Hip Hop Underworld (2543)
Da Jim - Hip Hop Above the Law (2544)
Scum! - สบถ (2545)
SpydaMonkee - Battle Tank (2545)
F1 - Phoenix 13 BKC 2003 (2546)
Room Shaker - Room Shaker (2549)
N.M.C. - Nomercy Online (2550)
PsyCho - PsyCho & Lil’ Mario : Dem Crazy Boyz (2550)
ผลงานอัลบั้ม > อัลบั้มรวม

N.Y.U.Club - Incoming (2549)
N.Y.U.Club - The 8th Anniversary Album (2551)
แหล่งข้อมูลอื่น

nyuclub.com
เอ็นเอชเค โคฮากุอูตะกัซเซ็ง

| เอ็นเอชเค โคฮากุอูตะกัซเซ็ง |
| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์รายการ (ตั้งแต่ครั้งที่ 72 (2021))
ประเภท: เทศกาลดนตรี การแสดงคอนเสิร์ตทางโทรทัศน์
พิธีกร: ดูด้านล่าง
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: คังโปอิโนะอูตะ (เมนสไตน์ซอง) (1951–1981, 1995-1987, 1989, 1996, 1997) อูตะโนะชิการะ (2009–2010)
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: โฮตารุโนะฮิการิ
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาญี่ปุ่น
จำนวนตอน: 72 ครั้ง
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: โรงละครโตเกียวทาการาซูกะ (1959–1972) เอ็นเอชเคฮอลล์ (1973–2020; 2022–) ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว (2021)
ความยาวตอน: 210 นาที (รวมข่าวสั้น 5 นาที)
ออกอากาศ
เครือข่าย: เอ็นเอชเค จี, เรดิโอ 1, บีเอส 4 เค, บีเอส 8 เค, เวิลด์พรีเมียม, เรดิโอเจแปน
ออกอากาศ: 3 มกราคม ค.ศ. 1951 (1951-01-03) – ปัจจุบัน
เอ็นเอชเค โคฮากุอูตะกัสเซ็ง (ญี่ปุ่น: NHK紅白歌合戦; โรมาจิ: Enueichikei Kōhaku Uta Gassen; "การประชันเพลงแดงขาว"; อังกฤษ: NHK Red and White Song Battle; ชื่อสั้น: โคฮากุ ญี่ปุ่น: 紅白; โรมาจิ: Kōhaku) หรือที่คนไทยรู้จักกันในชื่อ งานขาวแดง เป็นรายการพิเศษประเภทเทศกาลดนตรี ที่ออกอากาศทางวิทยุและโทรทัศน์ในเครือข่ายเอ็นเอชเค ทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ เริ่มออกอากาศตั้งแต่ปี ค.ศ. 1951 จนถึงปัจจุบัน ซึ่งถือเป็นรายการประจำปีที่ออกอากาศยาวนานที่สุดในวงการวิทยุและวงการโทรทัศน์ญี่ปุ่น โดยจัดขึ้นทุกวันที่ 31 ธันวาคมของทุกปี และสิ้นสุดก่อนเที่ยงคืนของวันนั้น
ในแต่ละปี รายการจะเชิญนักร้องในวงการเพลงของญี่ปุ่นมาร่วมรายการไว้จำนวนมาก โดยจะแบ่งเป็น 2 ทีม คือทีมสีแดง (ญี่ปุ่น: 紅組; โรมาจิ: Akagumi; ทับศัพท์: อากากูมิ) แทนทีมนักร้องฝ่ายหญิง และทีมสีขาว (ญี่ปุ่น: 白組; โรมาจิ: Shirogumi; ทับศัพท์: ชิโรกูมิ) แทนทีมนักร้องฝ่ายชาย โดยจะต้องแข่งขันร้องเพลงของตน และเมื่อการแข่งขันสิ้นสุดลง จะมีการลงคะแนนตัดสินว่าทีมสีใดทำโชว์ได้ดีที่สุด โดยตัดสินมาจากคณะกรรมการที่เชิญมาจากหลากหลายสาขาอาชีพ และผู้ชมในการแสดงที่ติดต่อขอรับบัตรจากการลงทะเบียนของเอ็นเอชเค (ภายหลังได้เพิ่มการโหวตจากผู้ชมทางบ้านผ่านหน้าจอโทรทัศน์, ระบบ 1-Seg และผ่านแอพพลิเคชันที่จัดทำไว้โดยเฉพาะ) ทีมที่มีคะแนนสูงสุดจะเป็นทีมที่ชนะ แต่ถึงไม่ว่าทีมสีใดจะเป็นทีมที่ชนะในแต่ละปี การเข้าร่วมรายการนี้ถือว่าเป็นเกียรติสูงสุดของตัวนักร้องเอง
ในทุกๆ ปี รายการมักจะมีผู้ชมทั่วญี่ปุ่น ตลอดจนสื่อฝั่งตรงข้ามให้ความสนใจกับรายการนี้ โดยระดับผู้ชม (เรตติง) สูงสุดอยู่ที่ร้อยละ 81.4 (ครั้งที่ 14) และยังเป็นอันดับหนึ่งของรายการโทรทัศน์ที่มีเรตติ้งสูงที่สุดในหลาย ๆ ปี ที่ผ่านมา รายการนี้จึงถือเป็นธรรมเนียมในวันสิ้นปีของชาวญี่ปุ่น
ในปี ค.ศ. 2021 มีรายงานว่าจะย้ายการจัดรายการที่ ฮอลล์เอ ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว เนื่องจากการปิดปรับปรุงของเอ็นเอชเคฮอลล์ ซึ่งถือเป็นครั้งแรกในรอบ 49 ปีที่ย้ายสถานที่การจัดรายการภายหลังเอ็นเอชเคฮอลล์เปิดทำการเมื่อปี ค.ศ. 1972 และได้ใช้เป็นสถานที่จัดงานตั้งแต่ครั้งที่ 23 เป็นต้นมา
เชิงอรรถ

↑  การออกอากาศทางโทรทัศน์เริ่มตั้งแต่ครั้งที่ 4 เมื่อปี ค.ศ. 1953
↑  ยกเลิกหัวหน้าทีมและรวมเป็นตำแหน่งผู้ดำเนินรายการ
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศญี่ปุ่น
สถานีย่อยดนตรี
สถานีย่อยโทรทัศน์
เว็บไซต์รายการ (ญี่ปุ่น)
เอ็นเอชเค โคฮากุอูตะกัซเซ็ง ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
เอ็นเอชเค โคฮากุอูตะกัซเซ็ง ที่อินสตาแกรม
เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์

บทความนี้เกี่ยวกับthe first event named NXT TakeOver สำหรับthe series ดูที่ NXT TakeOver (series)
เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ (อังกฤษ: NXT TakeOver) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพหลักที่ผลิตโดย ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ภายใต้ค่ายพัฒนาทักษะเอ็นเอ๊กซ์ที และได้รับการถ่ายทอดสดทางดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค โดยให้บริการแก่สมาชิก เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ครั้งนี้ ได้จัดขึ้นในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ณ.สนามมหาวิทยาลัยฟูลเซล ในเมืองวินเทอร์พาร์ก, รัฐฟลอริดา
ผล

| ลำดับ |  | กำหนด | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Adam Rose ชนะ Camacho | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 5:07 |
| 2 | The Ascension (Konnor และViktor) (c) ชนะ El Local และKalisto | แมทช์การปล้ำแทกทีม เพื่อชิงแชมป์NXT Tag Team Championship | 6:18 |
| 3 | Tyler Breeze ชนะ Sami Zayn | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อหาผู้ท่าชิงแชมป์NXT Championship | 15:55 |
| 4 | Charlotte (พร้อมด้วย Ric Flair) ชนะ Natalya (พร้อมด้วย Bret Hart) | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์NXT Women's Championship จากตำแหน่งว่าง | 16:49 |
| 5 | Adrian Neville (c) ชนะ Tyson Kidd | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์NXT Championship | 20:55 |
  (c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่งขัน
ดูเพิ่ม

เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ (ซีรีส์)
รายชื่อรายการของช่องโทรทัศน์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of WWE NXT
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวและดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คของดับเบิลยูดับเบิลยูอี |
| --- | --- |
เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์:  เทคโอเวอร์  เฟทัลโฟร์เวย์  อาร์ เอฟโวลูชั่น  ไรวัล  อันสต็อพเพเบิล  บรุกลิน  รีสเปค  ลอนดอน  แดลลัส  ดิเอ็นด์  บรุกลิน II  โทรอนโต  แซนแอนโทนีโอ  ออร์แลนโด  ชิคาโก  บรุกลิน III  วอร์เกมส์  ฟิลาเดลเฟีย  นิวออร์ลีนส์  ชิคาโก II  บรุกลิน 4  วอร์เกมส์ (2018) 
ในปัจจุบัน:  รอยัลรัมเบิล (1988–ปัจจุบัน)  อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010–2015, 2017–ปัจจุบัน)  เรสเซิลเมเนีย (1985–ปัจจุบัน)  แบ็กแลช (1999–2009, 2016–ปัจจุบัน)  ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2008–2015, 2023–ปัจจุบัน)  มันนีอินเดอะแบงก์ (2010–ปัจจุบัน)  ซัมเมอร์สแลม (1988–ปัจจุบัน)  เพย์แบ็ก (2013–2017, 2023–ปัจจุบัน)  ฟาสต์เลน (2015–2019, 2021, 2023–ปัจจุบัน)  คราวน์ จูเอ็ล (2018–ปัจจุบัน)  เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (1987–ปัจจุบัน) 
ในอดีต:  เดอะเรสต์ลิงคลาสสิก (1985)  ดิสทิวส์เดย์อินเท็กซัส (1991)  วันไนท์โอนลี (1997)  แคปิทอลคาร์เนจ (1998)  เมย์เฮมอินแมนเชสเตอร์ (1998)  อินยัวร์เฮ้าส์ (1995–1999)  โนเมอร์ซี (1999)  โอเวอร์ดิเอดจ์ (1998–1999)  ฟุลลี่โลดเดด (1998–2000)  อินเวชั่น (2001)  คิงออฟเดอะริง (1993–2002)  รีเบลเลียน (1999–2002)  อินเซอร์เรกซ์ชั่น (2000–2003)  แบดบลัด (1997, 2003–2004)  ดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์ (2006)  นิวเยียร์สเรโวลูชั่น (2005–2007)  วันไนท์สแตนด์ (2005–2008)  อันฟอร์กิฟเว่น (1998–2008)  ไซเบอร์ซันเดย์ (2004–2008)  อาร์มาเกดดอน (1999–2000, 2002–2008)  จัดจ์เมนท์เดย์ (1998, 2000–2009)  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2004–2009)  เบรกกิ้งพอยท์ (2009)  ไฟเทอร์โฟร์เวย์ (2010)  แบรกกิ้ง ไรท์ส (2009–2010)  แคปิเทล พูนิชเมนท์ (2011)  เวนเจินส์ (2001–2007, 2011)  โอเวอร์เดอะลิมิต (2010–2012)  โนเวย์เอาท์ (1998, 2000–2009, 2012)  เอ็นเอ๊กซ์ที แอร์ไรวัล (2014)  คิงออฟเดอะริง (1985–1989, 1991, 1993-2002, 2006, 2008, 2010, 2015, 2021)  เดอะบีสอินเดอะอีท (2015)  ไลฟ์ฟรอมเมดิสันสแควร์การ์เดน (2015)  ครุยเซอร์เวทคลาสสิก (2016)  โรดบล็อก (2016)  เกรตบอลส์ออฟไฟร์ (2017)  แบทเทิลกราวด์ (2013–2017)  โนเมอร์ซี (1999–2008, 2016–2017)  แคลชออฟแชมเปียนส์ (2016–2017)  ยูไนเต็ด คิงดอม แชมเปียนชิป ทัวร์นาเมนต์ (2017)  เมยังคลาสสิก (2017–2018)  เกรเทสต์ รอยัลรัมเบิล (2018)  อีโวลูชัน (2018)  ซูเปอร์โชว์-ดาวน์ (2018–2020)  ทีแอลซี: เทเบิลส์แลดเดอส์ & แชส์ (2009–2020)  เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ (2014–2021)  เฮลอินเอเซล (2009–2022)  เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009–2022)
สโมสรฟุตบอลพราม แบงค็อก

สโมสรฟุตบอลพราม แบงค็อก เอฟซี  (อังกฤษ: Prime Bangkok Football Club) หรือเดิมคือ สโมสรฟุตบอลแอลพีซี แบงค็อก เอฟซี และสโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ โรบินสัน เอฟซี เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทยแข่งขันในไทยลีก 3 โซนภาคกลาง
ประวัติ > สโมสรกีฬาเซ็นทรัล

สโมสรแอร์ฟอร์ซ โรบินสันก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2533 ในนาม สมาคมสโมสรกีฬาเซ็นทรัล โดยมี สุทธิเกียรติ จิราธิวัฒน์ โดยส่งสโมสรเข้าร่วมการแข่งขันของ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยส่งเข้าร่วมการแข่งขัน ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ง. ปี 2534 และเคยลงเล่นใน ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก. ปี 2538 แต่ผลงานไม่ดีจึงตกชั้นไปเล่นใน ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ข. จนกระทั่งปี 2541 สโมสรได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ ได้สิทธิ์เพลย์ออฟ เลื่อนชั้น/ตกชั้น กับ สโมสรอันดับรองสุดท้ายของ ไทยดิวิชั่น 1 2541 อย่าง สโมสรระยอง-ราชพฤกษ์ และสโมสรสามารถเอาชนะได้ถึง 6 ประตูต่อ 0 ได้เล่นในไทยดิวิชั่น 1 จนถึงปี 2550
ประวัติ > สโมสรนอร์ทกรุงเทพ-เซ็นทรัล

พอมาถึงประมาณปี 2549 ถึง 2550 ทาง สโมสรกีฬาเซ็นทรัล ได้ร่วมมือกับ วิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ (ชื่อในขณะนั้น) มาร่วมพัฒนาสโมสรโดยใช้ชื่อว่า สโมสรฟุตบอลนอร์ทกรุงเทพ-เซ็นทรัล โดยใช้สนามใน กองพันทหารช่างที่ 1 รักษาพระองค์ เป็นสนามเหย้า จนกระทั่งปี 2552 โดยที่ทาง วิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ ส่งสโมสรลงเล่นเอง ทำให้ทาง สโมสรกีฬาเซ็นทรัล ต้องร่วมมือกับทาง โรงเรียนสารวิทยา และเปลื่ยนชื่อเป็น สโมสรฟุตบอลนอร์ท-สารวิทยา ลงทำการแข่งขันใน ลีกภูมิภาค โซนกรุงเทพฯ และ ปริมณฑล ฤดูกาล 2552 จนถึงปี 2554 สโมสรถูกตัดสินไม่ให้ลงทำการแข่งขันเนื่องจากไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานที่ฝ่ายจัดการแข่งขันตั้งไว้
ประวัติ > สโมสรเซ็นทรัล-ราชสีห์

จนกระทั่งในปี 2555 ทางสโมสรกีฬาเซ็นทรัลได้มอบสิทธิ์การทำทีมให้แก่ อุดมศิลป์ ปัญชัยโย มาบริหารสโมสรในนาม สโมสรฟุตบอลเซ็นทรัลราชสีห์ เอฟซี โดยแข่งขันใน ลีกภูมิภาค โซนกรุงเทพฯ และ ปริมณฑล ฤดูกาล 2555 แต่ก็ผลงานไม่ดีนัก โดยจบอันดับที่ 15 จาก 18 สโมสร สโมสรพักสโมสรเป็นเวลาสองปี
ประวัติ > สโมสรแอร์ฟอร์ซ โรบินสัน

ในปี 2559 สโมสรแอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล ได้ซื้อสิทธิการแข่งขันของ สโมสรฟุตบอลเซ็นทรัลราชสีห์ ที่ยุติการทำทีมไป มาทำทีมต่อแล้วร่วมมือกับ โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็น สโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ โรบินสัน เอฟซี โดยมี ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน ในเครือเซ็นทรัลเป็นผู้สนับสนุนหลักซึ่งสโมสรแห่งนี้ทางแอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัลได้ใช้เป็นทีมสำรองเพื่อปั้นนักเตะเยาวชนขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ โดยใช้นักกีฬา กองทัพอากาศ ผสมกับนักเตะระดับมหาวิทยาลัย อายุ 18-23 ปี มาลงทำการแข่งขันอย่างเต็มรูปแบบในปีนี้ และใช้ สนามจันทรุเบกษา เป็นสนามเหย้า และได้ สุวโรจน์ อภิวัฒน์วราชัย ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนและทีมงานของ สะสม พบประเสริฐ เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน แต่ผลงานก็ไม่น่าพอใจโดยจบอันดับที่ 11 ซึ่งเป็นอันดับสุดท้าย
เกียรติประวัติ

ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนกรุงเทพและปริมณฑล
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ตราสโมสร

ฤดูกาล 2533-2549 (สมาคมสโมสรกีฬาเซ็นทรัล)
ฤดูกาล 2550-2551 (สโมสรนอร์ทกรุงเทพ-เซ็นทรัล)
ฤดูกาล 2552 (สโมสรนอร์ท-สารวิทยา)
ฤดูกาล 2555 (สโมสรเซ็นทรัล ราชสีห์)
ฤดูกาล 2559 (สโมสรแอร์ฟอร์ซ โรบินสัน)
เจ้าหน้าที่สโมสร

| ตำแหน่ง | ชื่อ |
| --- | --- |
ประธานสโมสร:  กิตติรัตน์ ณ ระนอง
รองประธานสโมสร:  จตุพร ประมลบาล
หัวหน้าผู้ฝีกสอน:  ธิดารัตน์ วิวาสุขุ
ผู้ช่วยผู้ฝีกสอน: 
ผู้ช่วยผู้ฝีกสอน: 
ผู้ช่วยผู้ฝีกสอน: 
ผู้ฝีกสอนผู้รักษาประตู: 
ผู้ฝีกสอนฟิตเนส: 
นักวิเคราะห์การแข่งขัน: 
ทีมแพทย์ประจำสโมสร: 
นักกายภาพบำบัด: 
วิทยาศาสตร์การกีฬา: 
ล่ามประจำสโมสร: 
ทีมสตาฟ์ประจำทีม: 
ทีมสตาฟ์ประจำทีม: 
ทีมสตาฟ์ประจำทีม: 
ทีมสตาฟ์ประจำทีม: 
ทีมสตาฟ์ประจำทีม: 
ผู้จัดการชุด: 
ผู้จัดการฝ่ายเทคนิค: 
ผู้จัดการฝ่ายการตลาด:
ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล

| ฤดูกาล/พ> ศ. | ลีก | โซน | อันดับ | เอฟเอคัพ | ลีกคัพ | ลีก 3 คัพ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2563–64 | ไทยลีก 3 | กรุงเทพและปริมณฑล | อันดับที่ 5 |  |  | – |
| 2564–65 | ไทยลีก 3 | กรุงเทพและปริมณฑล | อันดับที่ 7 | รอบ 32 ทีมสุดท้าย | รอบเพลย์ออฟ | – |
| 2565–66 | ไทยลีก 3 | กรุงเทพและปริมณฑล | อันดับที่ 4 | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | รอบคัดเลือกรอบสอง | – |
| 2566–67 | ไทยลีก 3 | กรุงเทพและปริมณฑล | อันดับที่ 6 | รอบ 32 ทีมสุดท้าย | รอบ 32 ทีมสุดท้าย | รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 2567–68 | ไทยลีก 3 | ภาคกลาง |  | รอบ 64 ทีมสุดท้าย | รอบเพลย์ออฟ | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | เลื่อนชั้น | ตกชั้น |
แหล่งข้อมูลอื่น

สโมสรฟุตบอลพราม แบงค็อก ที่เฟซบุ๊ก
สนามกีฬามหาวิทยาลัยรามคำแหง สนามเหย้าปัจจุบันของสโมสร
เอเชียนคัพ 2023

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  กาตาร์
วันที่: 12 มกราคม – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024
ทีม: 24
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  กาตาร์ (สมัยที่ 2)
รองชนะเลิศ:  จอร์แดน
อันดับที่ 3:  เกาหลีใต้
อันดับที่ 4:  อิหร่าน
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 51
จำนวนประตู: 132 (2.59 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 1,507,790 (29,565 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  อักร็อม อะฟีฟ (8 ประตู)
ผู้เล่นยอดเยี่ยม:  อักร็อม อะฟีฟ
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม:  เมชาอัล บาร์ชัม
← 2019 2027 → 
เอเชียนคัพ 2023 (อังกฤษ: 2023 AFC Asian Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลชายชิงแชมป์เอเชีย (เอเชียนคัพ) ครั้งที่ 18 ภายใต้การควบคุมของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย โดยกาตาร์ ได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันแทนสาธารณรัฐประชาชนจีนที่ได้ถอนตัวจากการเป็นเจ้าภาพเนื่องจากการการระบาดทั่วของโควิด-19 และนโยบายโควิดเป็นศูนย์ภายในประเทศ กำหนดจัดการแข่งขันประมาณต้นปีของ พ.ศ. 2567 มีจำนวนทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน 24 ทีมหลังจากการเพิ่มจำนวนในเอเชียนคัพ 2019 ซึ่งรวมทั้งเจ้าภาพด้วย โดยมีกาตาร์เป็นทีมชนะเลิศครั้งก่อน
การคัดเลือก

บทความหลัก: เอเชียนคัพ 2023 รอบคัดเลือก
การแข่งขันรอบคัดเลือกสองรอบแรกจะจัดขึ้นพร้อมกับฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย โดยกาตาร์เข้าร่วมแข่งขันรอบคัดเลือกรอบที่สองเพื่อให้ได้สิทธิ์ผ่านเข้ารอบสุดท้ายของเอเชียนคัพเท่านั้น เนื่องจากพวกเขาผ่านเข้ารอบสุดท้ายของฟุตบอลโลกในฐานะเจ้าภาพแล้ว
ติมอร์-เลสเตถูกสั่งห้ามไม่ให้เข้าร่วมแข่งขัน เนื่องจากพบผู้เล่นที่ลงทะเบียนผิดกฎถึง 12 คนในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2019 รอบคัดเลือกและรายการอื่น อย่างไรก็ตาม ฟีฟ่าไม่ได้แบนติมอร์-เลสเตในการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก ติมอร์-เลสเตจึงได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมแข่งขันได้ แม้ว่าจะไม่ได้สิทธิ์ผ่านเข้ารอบเอเชียนคัพก็ตาม
รอบคัดเลือกเริ่มแข่งขันตั้งแต่วันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2019 เพื่อให้ได้ 24 ทีมที่จะเข้าไปเล่นในรอบสุดท้าย ซึ่งจะแข่งขันในเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคม ค.ศ. 2023 โดยมีการเลื่อนจากกำหนดการเดิมในเดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์ เพื่อไม่ให้กระชั้นชิดกับการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 ที่กาตาร์ ซึ่งจัดขึ้นในเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม ค.ศ. 2022 เกาหลีเหนือถอนตัวจากการแข่งขันเนื่องจากความกังวลเกี่ยวกับการระบาดทั่วของโควิด-19 ญี่ปุ่นเป็นชาติแรกที่ผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายหลังจากที่เอาชนะพม่า 10–0
การคัดเลือก > ทีมที่ผ่านการคัดเลือก

| ทีมชาติ | วิธีการ คัดเลือก | วันที่ ผ่านการคัดเลือก | ครั้งที่ ปรากฏตัว | ปรากฏตัว ครั้งล่าสุด | ผลงานที่ดีที่สุด ก่อนหน้านี้  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  กาตาร์ | ชนะเลิศ รอบที่ 2 กลุ่ม อี / เจ้าภาพ | 02 !7 มิถุนายน 2021 | 11 | 2019 | 1 !ชนะเลิศ (2019) |
|  ญี่ปุ่น | ชนะเลิศ รอบที่ 2 กลุ่ม เอฟ | 01 !28 พฤษภาคม 2021 | 10 | 2019 | 1 !ชนะเลิศ (1992, 2000, 2004, 2011) |
|  ซีเรีย | ชนะเลิศ รอบที่ 2 กลุ่ม เอ | 02 !7 มิถุนายน 2021 | 7 | 2019 | 6 !รอบแบ่งกลุ่ม (1980, 1984, 1988, 1996, 2011, 2019) |
|  เกาหลีใต้ | ชนะเลิศ รอบที่ 2 กลุ่ม เอช | 03 !9 มิถุนายน 2021 | 15 | 2019 | 1 !ชนะเลิศ (1956, 1960) |
|  ออสเตรเลีย | ชนะเลิศ รอบที่ 2 กลุ่ม บี | 04 !11 มิถุนายน 2021 | 5 | 2019 | 1 !ชนะเลิศ (2015) |
|  อิหร่าน | ชนะเลิศ รอบที่ 2 กลุ่ม ซี | 05 !15 มิถุนายน 2021 | 15 | 2019 | 1 !ชนะเลิศ (1968, 1972, 1976) |
|  ซาอุดีอาระเบีย | ชนะเลิศ รอบที่ 2 กลุ่ม ดี | 05 !15 มิถุนายน 2021 | 11 | 2019 | 1 !ชนะเลิศ (1984, 1988, 1996) |
|  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | ชนะเลิศ รอบที่ 2 กลุ่ม จี | 05 !15 มิถุนายน 2021 | 11 | 2019 | 2 !รองชนะเลิศ (1996) |
|  จีน | รองชนะเลิศ รอบที่ 2 กลุ่ม เอ | 05 !15 มิถุนายน 2021 | 13 | 2019 | 2 !รองชนะเลิศ (1984, 2004) |
|  อิรัก | รองชนะเลิศ รอบที่ 2 กลุ่ม ซี | 05 !15 มิถุนายน 2021 | 10 | 2019 | 1 !ชนะเลิศ (2007) |
|  โอมาน | รองชนะเลิศ รอบที่ 2 กลุ่ม อี | 05 !15 มิถุนายน 2021 | 5 | 2019 | 5 !รอบ 16 ทีมสุดท้าย (2019) |
|  เวียดนาม | รองชนะเลิศ รอบที่ 2 กลุ่ม จี | 05 !15 มิถุนายน 2021 | 5 | 2019 | 4 !อันดับที่ 4 (1956, 1960) |
|  เลบานอน | รองชนะเลิศ รอบที่ 2 กลุ่ม เอช | 05 !15 มิถุนายน 2021 | 3 | 2019 | 6 !รอบแบ่งกลุ่ม (2000, 2019) |
|  จอร์แดน | ชนะเลิศ รอบที่ 3 กลุ่มเอ | 07 !14 มิถุนายน 2022 | 5 | 2019 | 5 !รอบ 16 ทีมสุดท้าย (2004, 2011) |
|  อินโดนีเซีย | รองชนะเลิศ รอบที่ 3 กลุ่มเอ | 07 !14 มิถุนายน 2022 | 5 | 2007 | 7 !รอบแบ่งกลุ่ม (1996, 2000, 2004, 2007) |
|  ปาเลสไตน์ | ชนะเลิศ รอบที่ 3 กลุ่มบี | 07 !14 มิถุนายน 2022 | 3 | 2019 | 6 !รอบแบ่งกลุ่ม  (2015, 2019) |
|  อุซเบกิสถาน | ชนะเลิศ รอบที่ 3 กลุ่มซี | 07 !14 มิถุนายน 2022 | 8 | 2019 | 4 !อันดับที่ 4 (2011) |
|  ไทย | รองชนะเลิศ รอบที่ 3 กลุ่มซี | 07 !14 มิถุนายน 2022 | 8 | 2019 | 3 !อันดับที่ 3 (1972) |
|  อินเดีย | ชนะเลิศ รอบที่ 3 กลุ่มดี | 07 !14 มิถุนายน 2022 | 5 | 2019 | 2 !รองชนะเลิศ (1964) |
|  ฮ่องกง | รองชนะเลิศ รอบที่ 3 กลุ่มดี | 07 !14 มิถุนายน 2022 | 4 | 1968 | 3 !อันดับที่ 3 (1956) |
|  บาห์เรน | ชนะเลิศ รอบที่ 3 กลุ่มอี | 07 !14 มิถุนายน 2022 | 7 | 2019 | 4 !อันดับที่ 4 (2004) |
|  มาเลเซีย | รองชนะเลิศ รอบที่ 3 กลุ่มอี | 07 !14 มิถุนายน 2022 | 4 | 2007 | 7 !รอบแบ่งกลุ่ม (1976, 1980, 2007) |
|  ทาจิกิสถาน | ชนะเลิศ รอบที่ 3 กลุ่มเอฟ | 07 !14 มิถุนายน 2022 | 1 | ครั้งแรก | — |
|  คีร์กีซสถาน | รองชนะเลิศ รอบที่ 3 กลุ่มเอฟ | 07 !14 มิถุนายน 2022 | 2 | 2019 | 6 !รอบ 16 ทีมสุดท้าย (2019) |
1 2  เข้าร่วมแข่งขันในชื่อ  เวียดนามใต้
การคัดเลือก > การจับสลาก

การจับสลากได้จัดขึ้นใน คาตารา โอเปรา เฮ้าส์ ใน โดฮา เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ณ เวลา 14:00 AST (UTC+3).
| โถ 1 | โถ 2 | โถ 3 | โถ 4 |
| --- | --- | --- | --- |
|  กาตาร์ (61) (เจ้าภาพ)  ญี่ปุ่น (20)  อิหร่าน (24)  เกาหลีใต้ (27)  ออสเตรเลีย (29)  ซาอุดีอาระเบีย (54) |  อิรัก (67)  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (72)  โอมาน (73)  อุซเบกิสถาน (74)  จีน (81)  จอร์แดน (84) |  บาห์เรน (85)  ซีเรีย (90)  ปาเลสไตน์ (93)  เวียดนาม (95)  คีร์กีซสถาน (96)  เลบานอน (99) |  อินเดีย (101)  ทาจิกิสถาน (109)  ไทย (114)  มาเลเซีย (138)  ฮ่องกง (147)  อินโดนีเซีย (149) |
การคัดเลือก > การจับสลาก > ผลการจับสลาก

แต่ละทีมได้ทำการจับสลากติดต่อกันกลายเป็นกลุ่ม เอ ถึง เอฟ เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์เอเอฟซี เอเชียนคัพ ทีมที่มาจากโถที่ต่ำที่สุดถูกจับฉลากก่อนแต่ไม่ได้อยู่ในตำแหน่งของกลุ่มของพวกเขาตามด้วยลำดับหมายเลขของรอบแบ่งกลุ่มเหมือนที่เกิดขึ้นในรุ่นก่อนหน้านี้ ทีมจากโถที่ 1 ถูกกำหนดให้อยู่ในตำแหน่งแรกของกลุ่ม ในขณะที่ตำแหน่งถัดไปของทีมอื่นๆ ทั้งหมดจะถูกจับแยกจากโถที่ 4 ไปยังโถที่ 2 (เพื่อจุดประสงค์ในการกำหนดตารางการแข่งขันในแต่ละกลุ่ม)
การจับสลากมีผลออกมาในกลุ่มด้านล่างนี้:
การทำหน้าที่

Shaun Evans
Alireza Faghani
เคต ยาเซวิช
Fu Ming
Ma Ning
Mooud Bonyadifard
Mohanad Qasim Sarray
Yusuke Araki
Jumpei Iida
Hiroyuki Kimura
โยชิมิ ยามาชิตะ
Adham Makhadmeh
Ahmad Al-Ali
Abdullah Jamali
Nazmi Nasaruddin
Ahmed Al-Kaf
Abdulrahman Al-Jassim
Abdulla Al-Marri
Khamis Al-Marri
Salman Ahmad Falahi
Mohammed Al Hoish
Khalid Al-Turais
Muhammad Taqi
Kim Hee-gon
Kim Jong-hyeok
Ko Hyung-jin
Hanna Hattab
Sadullo Gulmurodi
ศิวกร ภูอุดม
Omar Al-Ali
Adel Al-Naqbi
Mohammed Abdulla Hassan Mohamed
Akhrol Riskullaev
Ilgiz Tantashev
รอบแบ่งกลุ่ม

เวลาทั้งหมดคือเวลาท้องถิ่น, AST (UTC+3).
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม เอ

บทความหลัก: เอเชียนคัพ 2023 กลุ่ม เอ
| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  กาตาร์ | 3 | 3 | 0 | 0 | 5 | 0 | +5 | 9 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  ทาจิกิสถาน | 3 | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 0 | 4 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 3 |  จีน | 3 | 0 | 2 | 1 | 0 | 1 | −1 | 2 |  |
| 4 |  เลบานอน | 3 | 0 | 1 | 2 | 1 | 5 | −4 | 1 |  |
แหล่งข้อมูล: AFC
19:30
| กาตาร์  | 3–0 |  เลบานอน |
| --- | --- | --- |
|  อะฟีฟ  45', 90+6'  อะลี  56' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 82,490 คน
ผู้ตัดสิน: อะลีเรซา ฟักฮานี (ออสเตรเลีย)
17:30
| จีน  | 0–0 |  ทาจิกิสถาน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ชม: 4,001 คน
ผู้ตัดสิน: โมฮัมเหม็ด อัล โฮอาอิช (ซาอุดีอาระเบีย)
14:30
| เลบานอน  | 0–0 |  จีน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ชม: 14,137 คน
ผู้ตัดสิน: โค ฮย็อง-จิน (เกาหลีใต้)
20:30
| ทาจิกิสถาน  | 0–1 |  กาตาร์ |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  อะฟีฟ  17' |
ผู้ชม: 57,460 คน
ผู้ตัดสิน: ฮิโรยูกิ คิมูระ (ญี่ปุ่น)
18:00
| กาตาร์  | 1–0 |  จีน |
| --- | --- | --- |
|  อัลฮัยดูส  66' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 42,104 คน
ผู้ตัดสิน: อับดุลเลาะฮ์ จามาลี (คูเวต)
18:00
| ทาจิกิสถาน  | 2–1 |  เลบานอน |
| --- | --- | --- |
|  อูมาร์บาเยฟ  80'  คามโรคูลอฟ  90+2' | รายงาน |  จราดี  47' |
ผู้ชม: 11,843 คน
ผู้ตัดสิน: โมฮาหนัด ควาซิม ซาร์ราย (อิรัก)
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม บี

บทความหลัก: เอเชียนคัพ 2023 กลุ่ม บี
| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ออสเตรเลีย | 3 | 2 | 1 | 0 | 4 | 1 | +3 | 7 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  อุซเบกิสถาน | 3 | 1 | 2 | 0 | 4 | 1 | +3 | 5 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 3 |  ซีเรีย | 3 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 0 | 4 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 4 |  อินเดีย | 3 | 0 | 0 | 3 | 0 | 6 | −6 | 0 |  |
แหล่งข้อมูล: AFC
14:30
| ออสเตรเลีย  | 2–0 |  อินเดีย |
| --- | --- | --- |
|  เออร์วิน  50'  บอส  73' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 35,253 คน
ผู้ตัดสิน: โยชิมิ ยะมะชิตะ (ญี่ปุ่น)
20:30
| อุซเบกิสถาน  | 0–0 |  ซีเรีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ชม: 10,198 คน
ผู้ตัดสิน: อะห์เหม็ด อัล-คัฟ (โอมาน)
14:30
| ซีเรีย  | 0–1 |  ออสเตรเลีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  เออร์วิน  59' |
ผู้ชม: 10,097 คน
ผู้ตัดสิน: อาเดล อัล-นัคบี (สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์)
17:30
| อินเดีย  | 0–3 |  อุซเบกิสถาน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  ฟายซุลลาเอฟ  4'  เซอร์เกเอฟ  18'  นัสรุลลาเอฟ  45+4' |
ผู้ชม: 38,491 คน
ผู้ตัดสิน: ฟู หมิง (จีน)
14:30
| ออสเตรเลีย  | 1–1 |  อุซเบกิสถาน |
| --- | --- | --- |
|  บอยล์  45+1' (ลูกโทษ) | รายงาน |  ตูร์กุนโบเอฟ  78' |
ผู้ชม: 15,290 คน
ผู้ตัดสิน: ยูซูเกะ อารากิ (ญี่ปุ่น)
14:30
| ซีเรีย  | 1–0 |  อินเดีย |
| --- | --- | --- |
|  ครีบิน  76' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 42,787 คน
ผู้ตัดสิน: ศิวกร ภูอุดม (ไทย)
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม ซี

บทความหลัก: เอเชียนคัพ 2023 กลุ่ม ซี
| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อิหร่าน | 3 | 3 | 0 | 0 | 7 | 2 | +5 | 9 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 3 | 1 | 1 | 1 | 5 | 4 | +1 | 4 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 3 |  ปาเลสไตน์ | 3 | 1 | 1 | 1 | 5 | 5 | 0 | 4 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 4 |  ฮ่องกง | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 7 | −6 | 0 |  |
แหล่งข้อมูล: AFC
17:30
| สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  | 3–1 |  ฮ่องกง |
| --- | --- | --- |
|  อะดิล  34' (ลูกโทษ)  ซุลตัน  53'  อัล-กัสซานี  90+6' (ลูกโทษ) | รายงาน |  ชาน ซิว ควาน  49' |
ผู้ชม: 15,586 คน
ผู้ตัดสิน: มูฮัมหมัด ทาคี (สิงคโปร์)
20:30
| อิหร่าน  | 4–1 |  ปาเลสไตน์ |
| --- | --- | --- |
|  แอนซอรีแฟร์ด  2'  แฆลีลซอเดฮ์  12'  แกเยดี  38'  ออซมูน  55' | รายงาน |  แซยัม  45+6' |
ผู้ชม: 27,691 คน
ผู้ตัดสิน: อับดุลระห์มัน อัล-จัสซิม (กาตาร์)
20:30
| ปาเลสไตน์  | 1–1 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |
| --- | --- | --- |
|  นัสเซอร์  50' (เข้าประตูตัวเอง) | รายงาน |  อาดิล  23' |
ผู้ชม: 41,986 คน
ผู้ตัดสิน: อะห์หมัด อัล-อาลี (คูเวต)
20:30
| ฮ่องกง  | 0–1 |  อิหร่าน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  กาเยดี  24' |
ผู้ชม: 36,412 คน
ผู้ตัดสิน: ฮันนา ฮัททับ (ซีเรีย)
18:00
| อิหร่าน  | 2–1 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |
| --- | --- | --- |
|  ทอเรมี  26', 65' | รายงาน |  อัล-กัสซานี  90+3' |
ผู้ชม: 34,259 คน
ผู้ตัดสิน: อิลกิซ ตันตาเชฟ (อุซเบกิสถาน)
18:00
| ฮ่องกง  | 0–3 |  ปาเลสไตน์ |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  ดับบาจห์  12', 60'  ควุนบาร์  48' |
ผู้ชม: 6,568 คน
ผู้ตัดสิน: ชอน อีแวนส์ (ออสเตรเลีย)