stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาบาสเกตบอล 3×3 ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน > ชาย

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  กลุ่ม A  กรีซ   อินเดีย   นิวซีแลนด์   ปวยร์โตรีโก   เซอร์เบีย |  |  กลุ่ม B  อาร์เจนตินา   อียิปต์   อิหร่าน   ลิทัวเนีย   ปานามา |  |  กลุ่ม C  แอฟริกากลาง   อิสราเอล   สิงคโปร์   ตุรกี   สหรัฐ |  |  กลุ่ม D  โครเอเชีย   ฟิลิปปินส์   แอฟริกาใต้   สเปน   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ |
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน > หญิง

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  กลุ่ม A  แคนาดา   โกตดิวัวร์   เกาหลีใต้   รัสเซีย   วานูวาตู |  |  กลุ่ม B  แองกวิลลา   เบลารุส   เยอรมนี   สิงคโปร์   สหรัฐ |  |  กลุ่ม C  บราซิล   จีน   เช็กเกีย   มาลี   ไทย |  |  กลุ่ม D  ออสเตรเลีย   ชิลี   ฝรั่งเศส   อิตาลี   ญี่ปุ่น |
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Boys'  รายละเอียด |  เซอร์เบีย Saša Avramović Marko Radonjić Nemanja Bezbradica Stefan Popovski-Turanjanin |  โครเอเชีย Matej Buovac Tomislav Grubišić Stipe Krstanović Marko Ramljak |  กรีซ Theodoros Tsiloulis Spyridon Panagiotaras Lampros Vlachos Emmanuel Tselentakis |
| Girls'  รายละเอียด |  จีน Ma Xueya Shen Yi Jin Jiabao Yang Xi |  ออสเตรเลีย Olivia Bontempelli Hannah Kaser Mikhaela Donnelly Rosemary Fadljevic |  สหรัฐ Briyona Canty Andraya Carter Amber Henson Kiah Stokes |
คณิตศาสตร์ญี่ปุ่น

คณิตศาสตร์ญี่ปุ่น หรือ วาซัง (和算, わさん) เป็นระบบเลขคณิตของญี่ปุ่น ที่สืบเชื้อสายมาจากคณิตศาสตร์ของจีนดั้งเดิม คำว่า "วาซัง" นี้ได้รับการบัญญัติขึ้นในสมัยเมจิ โดยใช้ในความหมายตรงข้ามกันกับ "โยซัง" (洋算) ที่หมายถึงคณิตศาสตร์ตะวันตก ซึ่งได้ถูกนำมาใช้ในเวลานั้น โดยส่วนใหญ่จะหมายถึงคณิตศาสตร์ ในสมัยเอโดะ แต่ก็หมายถึงคณิตศาสตร์โดยรวมตั้งแต่สมัยก่อนที่คณิตศาสตร์ตะวันตกจะเข้ามาด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากสมัยของทากากาซึ เซกิเป็นต้นมาได้มีการพัฒนาขึ้นเป็นอย่างมาก
กุ้งฝอย

กุ้งเรดบีชนิด Caridina japonica หรือกุ้งยามาโตะ จัดเป็นกุ้งฝอยน้ำจืดชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Atyidae นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์น้ำสวยงาม
กุ้งฝอย ชื่อสามัญของสัตว์น้ำขาปล้องจำพวกครัสเตเชียนจำพวกหนึ่ง เป็นกุ้งที่มีขนาดเล็กไม่มากนัก โดยมากอยู่ในอันดับย่อย Caridea และ Dendrobranchiata มีขาขนาดเล็กและเรียว พบได้ทั้งในทะเล, น้ำกร่อย และน้ำจืด มีอายุโดยเฉลี่ย 7 ปี หลายชนิดมีความสำคัญทางเศรษฐกิจ รวมถึงมีการเลี้ยงเป็นสัตว์น้ำสวยงาม
กุ้งฝอยน้ำจืดชนิดที่พบมากในประเทศไทยคือชนิด Macrobrachium lanchesteri  เป็นชนิดที่มีการนำไปใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย ทั้งเพื่อการบริโภคและเพื่อใช้เป็นอาหารเลี้ยงปลาไม่ว่าจะเป็นปลาเศรษฐกิจหรือปลาสวยงาม จึงมีการเพาะเลี้ยงกันเป็นสัตว์เศรษฐกิจ
การวางแผนโครงการ

การวางแผนโครงการ () คือ ความพยายามที่จะคาดคะเนเวลาและค่าใช้จ่าย ที่จะใช้ในการดำเนินงานโครงการใดโครงการหนึ่ง รวมทั้งผลประโยชน์ที่จะได้รับจากโครงการ จะรวมถึงขั้นตอนการทำงาน กิจกรรมที่จะต้องทำ เวลาที่ใช้ในแต่ละกิจกรรม รวมทั้งบุคลากรที่เหมาะสมในแต่ละกิจกรรมด้วย แต่ละโครงการควรจะวางแผนในรายละเอียดให้มาก ก่อนที่จะเริ่มทำงานจริง และเมื่อดำเนินงานจริงๆแล้ว ควรจะติดตามและควบคุม ให้เป็นไปตามแผนที่วางไว้ด้วย แผนงานของโครงการวิเคราะห์และออกแบบ จะประกอบแผนงานต่อไปนี้คือ การวิเคราะห์ การออกแบบการพัฒนาโปรแกรม เตรียมเอกสาร ฝึกอบรม และการนำระบบมาใช้งานจริงแต่ละกิจกรรมก็จะประกอบด้วย งานย่อยแยกไปอีก ในหัวข้อนี้ได้แก่ การคาดคะเนเวลา และการเตรียมตารางการทำงาน คาดคะเนค่าใช้จ่าย ผลประโยชน์ที่จะได้รับ
คณิตศาสตร์บริสุทธิ์

โดยทั่วไปแล้ว คณิตศาสตร์บริสุทธิ์ คือวิชาคณิตศาสตร์ที่ศึกษาความคิดเชิงนามธรรมทั้งหมด ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมา วิชานี้ได้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมทางคณิตศาสตร์ บางครั้งจัดเป็นคณิตศาสตร์เชิงความคิด  และในบางครั้งการศึกษานี้เป็นความต้องการของศาสตร์อื่น ๆ เช่น การเดินเรือ ฟิสิกส์ ดาราศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ เป็นต้น
มุมมองหนึ่งของคณิตศาสตร์บริสุทธิ์ บอกว่า คณิตศาสตร์บริสุทธิ์ไม่จำเป็นที่จะไม่เป็นคณิตศาสตร์ประยุกต์ กล่าวคือ สามารถศึกษาสิ่งใด ๆ เชิงนามธรรมตามธรรมชาติของมันโดยแท้ และไม่จำเป็นต้องคิดถึงความเป็นจริงในโลก  แม้ว่ามุมมองของคณิตศาสตร์บริสุทธิ์และคณิตศาสตร์ประยุกต์ตั้งอยู่บนปรัชญาที่ต่างกัน สองศาสตร์นี้มีส่วนที่ทับซ้อนกันอยู่มาก ดังเช่น นักคณิตศาสตร์ประยุกต์ใช้สิ่งที่มักเรียกว่าคณิตศาสตร์บริสุทธิ์ ในการสร้างแบบจำลองสิ่งที่เกิดในโลกแห่งความเป็นจริง ในขณะที่นักคณิตศาสตร์บริสุทธิ์มักมีแรงบันดาลใจในการทำวิจัยจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติหรือเหตุการณ์ทางสังคม
การทดลองซิฟิลิสในกัวเตมาลา

ที่ตั้งของประเทศกัวเตมาลา
การทดลองซิฟิลิสในกัวเตมาลา เป็นการทดลองในมนุษย์ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกาในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 ในกัวเตมาลา นับตั้งแต่ ค.ศ. 1946 ถึง 1948 แพทย์ทำให้ทหาร นักโทษและผู้ป่วยทางจิตติดเชื้อโรคซิฟิลิสและโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์อื่น ๆ โดยไม่มีการยินยอมรับการรักษาพยาบาลจากผู้ป่วยและรักษาด้วยยาปฏิชีวนะ ในปี ค.ศ. 2010 สหรัฐอเมริกาแถลงการณ์ขอโทษต่อกัวเตมาลาเนื่องจากการทดลองดังกล่าวอย่างเป็นทางการ
การทดลอง

การทดลองดังกล่าวนำโดยแพทย์กรมบริการสาธารณสุขแห่งสหรัฐ จอห์น ซี. คัทเลอร์ ผู้ซึ่งในภายหลังมีส่วนในการทดลองซิฟิลิสในทัสคีจี ข้อมูลดังกล่าวได้รับการเปิดเผยโดยซูซาน เอ็ม. รีเวอร์บี แห่งวิทยาลัยเวลส์เลย์ ผู้ซึ่งค้นพบเอกสารใน ค.ศ. 2005 ในขณะที่ทำวิจัยเกี่ยวกับการทดลองซิฟิลิสในทัสคีจี เธอได้แบ่งปันสิ่งที่เธอค้นพบกับเจ้าหน้าที่รัฐบาลสหรัฐอเมริกา การวิจัยดังกล่าวมีขึ้นโดยความเห็นชอบของรัฐบาลกัวเตมาลาในขณะนั้น มีคนไข้ทั้งหมด 696 คน ในขณะที่การทดลองทัสคีจีมีขึ้นหลังจากการแพร่เชื้อซิฟิลิสตามธรรมชาติ แต่ในกัวเตมาลา แพทย์ได้ทำให้ผู้ป่วยติดเชื้อ เป้าหมายของการศึกษาเพื่อประเมินผลของเพนิซิลลินในการป้องกันและการรักษากามโรค นักวิจัยให้ค่าจ้างแก่โสเภณีซึ่งถูกทำให้ติดเชื้อซิฟิลิสโดยให้มีเพศสัมพันธ์กับนักโทษและมีบางส่วนที่ถูกทำให้ติดเชื้อโดยตรงจากการฉีดเชื้อแบคทีเรียเข้าไปในร่างกาย เมื่อคนไข้ติดโรคแล้ว พวกเขาจะได้รับยาปฏิชีวนะโดยไม่เป็นที่ทราบชัดเจนว่าคนไข้ได้รับการรักษาทั้งหมดหรือไม่ ฟรานซิส คอลลอนส์ ผู้อำนวยการคนปัจจุบันของสถาบันสุขภาพแห่งชาติ เรียกการทดลองดังกล่าวว่า "ส่วนมืดในประวัติศาสตร์การแพทย์" และระบุว่ากฎสมัยใหม่ห้ามการวิจัยในมนุษย์โดยปราศจากความยินยอมรับการรักษาโดยเด็ดขาด
กีฬาสโนว์บอร์ดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024

| กีฬาสโนว์บอร์ด ใน โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 |
| --- | --- | --- |

| Big air | ชาย | หญิง |
| Halfpipe | ชาย | หญิง |
| Slopestyle | ชาย | หญิง |
| Snowboard cross | ชาย | หญิง |
Team snowboard cross:  ผสม
ด ค ก
กีฬาสโนว์บอร์ดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ถึง 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 ที่ เวลลี ฮิลลี พาร์ค ฮองซอง ประเทศเกาหลีใต้
การแข่งขัน > ตารางสรุปเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ ( เกาหลีใต้)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รวม (0 ประเทศ) | รวม (0 ประเทศ) | 0 | 0 | 0 | 0 |
การคัดเลือก

แต่ละประเทศสามารถรับโควต้าต่อเพศได้ผ่านการแข่งขัน FIS Snowboarding Junior World Ski Championships ปี ค.ศ. 2023 นอกจากนี้ NOC ที่เหลือจะได้รับโควต้าผ่านรายชื่อคะแนนของ YOG FIS ณ วันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2023
การคัดเลือก > สรุปผลการคัดเลือก

นี่คือรายการโควต้าชั่วคราว ณ วันที่ 18 ตุลาคม 2023
| NOC | ชาย> HP | ชาย> SS/BA | ชาย> SX | หญิง> HP | หญิง> SS/BA | หญิง> SX | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  อันดอร์รา |  |  | 1 0 |  |  |  | 0 |
|  อาร์เจนตินา |  |  | 1 0 |  |  |  | 0 |
|  ออสเตรเลีย | 1 | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 | 10 |
|  ออสเตรีย |  |  | 2 | 1 |  | 2 0 | 3 |
|  บราซิล | 1 | 2 1 | 1 |  |  |  | 3 |
|  บัลแกเรีย |  |  |  |  |  | 1 0 | 0 |
|  แคนาดา | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 11 |
|  ชิลี |  |  |  |  | 1 |  | 1 |
|  จีน |  |  |  |  | 1 |  | 1 |
|  เช็กเกีย |  |  | 2 |  | 1 | 2 | 5 |
|  เดนมาร์ก | 1 |  |  |  |  |  | 1 |
|  เอสโตเนีย |  |  |  |  | 1 | 1 | 2 |
|  ฟินแลนด์ |  | 1 |  |  |  |  | 1 |
|  ฝรั่งเศส |  | 2 | 2 |  |  | 2 | 6 |
|  เยอรมนี | 1 |  | 2 | 2 |  | 2 0 | 5 |
|  สหราชอาณาจักร | 1 | 1 |  |  |  |  | 2 |
|  ฮังการี |  |  |  |  |  | 1 | 1 |
|  อิตาลี |  | 2 | 2 |  | 2 | 2 | 8 |
|  ญี่ปุ่น | 2 | 2 | 1 | 2 | 2 | 2 | 11 |
|  เนเธอร์แลนด์ |  |  | 1 0 |  | 2 |  | 2 |
|  นิวซีแลนด์ | 1 | 2 |  | 1 | 2 |  | 6 |
|  นอร์เวย์ |  | 1 |  |  |  | 1 0 | 1 |
|  โรมาเนีย |  |  | 1 |  |  | 1 | 2 |
|  สโลวาเกีย |  | 1 |  |  |  | 1 | 2 |
|  สโลวีเนีย | 1 |  |  |  |  |  | 1 |
|  เกาหลีใต้ | 2 | 2 | 2 1 | 2 | 2 | 2 1 | 10 |
|  สเปน |  |  | 2 |  |  | 1 | 3 |
|  สวิตเซอร์แลนด์ | 2 | 1 | 1 | 2 | 1 | 1 | 8 |
|  ยูเครน |  |  | 1 |  |  |  | 1 |
|  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |  |  |  |  | 1 |  | 1 |
|  สหรัฐ | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 12 |
| ทั้งหมด: 28 NOCs | 16 | 21 | 24 | 16 | 22 | 21 | 120 |
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 11

| --- | --- |
เจ้าภาพ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ทีมเข้าร่วม: 13 สถาบัน
กีฬา: 18 ชนิดกีฬา
พิธีเปิด: 24 ตุลาคม 2526 (2526-10-24)
พิธีปิด: 31 ตุลาคม 2526 (2526-10-31)
← ศรีนครินทรวิโรฒ 2525ขอนแก่น 2527 →
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 11 จัดการแข่งขันวันที่ 24 - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2527 ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร โดยมีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน จัดการแข่งขัน 18 ชนิดกีฬา มีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน 13 มหาวิทยาลัย
การแข่งขันครั้งนี้คณะกรรมการกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยได้กำหนดคุณสมบัติของนักกีฬา ดังนี้
สำหรับปริญญาตรี เข้าแข่งขันได้ไม่เกิน 5 ครั้ง
สำหรับสูงกว่าปริญญาตรี เข้าแข่งขันได้ไม่เกิน 3 ครั้ง
โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่การแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 9 เป็นต้นมา
สรุปเหรียญการแข่งขัน

สรุปเหรียญการแข่งขัน 3 สถาบันแรก คือ
| อันดับ | มหาวิทยาลัย |  |  |  | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | มหาวิทยาลัยรามคำแหง | 65 | 47 | 43 | 155 |
| 2 | มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ | 39 | 41 | 27 | 107 |
| 3 | มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ | 16 | 21 | 30 | 67 |
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1

| --- | --- |
เจ้าภาพ: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ทีมเข้าร่วม: 8 สถาบัน
กีฬา: 12 ชนิดกีฬา
พิธีเปิด: 18 พฤศจิกายน 2513 (2513-11-18)
พิธีปิด: 25 พฤศจิกายน 2513 (2513-11-25)
จุฬาลงกรณ์ 2515 →
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 18 - 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 ณ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดแข่งขันทั้งสิ้น 12 ชนิดกีฬา โดยมีนักศึกษาจาก 8 มหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน
การแข่งขันครั้งนึ้ องค์การนักศึกษาร่วมกับชมรมกีฬาเป็นผู้ดำเนินการจัดการแข่งขัน งบประมาณได้จากการรวมทุนขององค์การนักศึกษา ส่วนระเบียบการแข่งขันใช้ของสมาคมกีฬาเป็นหลัก
สรุปเหรียญการแข่งขัน

| ลำดับที่ | มหาวิทยาลัย | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เกษตรศาสตร์ | 52 | 37 | 25 | 114 |
| 2 |  ธรรมศาสตร์ | 26 | 16 | 18 | 60 |
| 3 |  จุฬาลงกรณ์ | 17 | 33 | 33 | 83 |
| รวม (3 มหาวิทยาลัย) | รวม (3 มหาวิทยาลัย) | 95 | 86 | 76 | 257 |
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 10

| --- | --- |
เจ้าภาพ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ทีมเข้าร่วม: 13 สถาบัน
กีฬา: 17 ชนิดกีฬา
พิธีเปิด: 24 ตุลาคม 2525 (2525-10-24)
พิธีปิด: 31 ตุลาคม 2525 (2525-10-31)
← กรุงเทพมหานคร 2524จุฬาลงกรณ์ 2526 →
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 10 จัดการแข่งขันวันที่ 24 - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ณ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน โดยมีมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน จัดการแข่งขัน 17 ชนิดกีฬา มีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน 13 มหาวิทยาลัย
สรุปเหรียญการแข่งขัน

สรุปเหรียญการแข่งขัน 3 สถาบันแรก คือ
| อันดับ | มหาวิทยาลัย |  |  |  | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | มหาวิทยาลัยรามคำแหง | 49 | 32 | 27 | 108 |
| 2 | มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ | 25 | 26 | 26 | 77 |
| 3 | มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ | 19 | 20 | 35 | 74 |
การถอดเป็นอักษรโรมันแบบเฮปเบิร์น

เจมส์ เคอร์ติส เฮปเบิร์น ผู้คิดค้นการถอดเป็นอักษรโรมันแบบเฮปเบิร์น
การถอดเป็นอักษรโรมันแบบเฮปเบิร์น (ญี่ปุ่น: ヘボン式ローマ字; โรมาจิ: Hebon-shiki rōmaji; "อักษรโรมันแบบเฮปเบิร์น") เป็นระบบการถอดเป็นอักษรโรมันสำหรับภาษาญี่ปุ่น เผยแพร่ครั้งแรกใน ค.ศ. 1867 โดยมิชชันนารีชาวอเมริกัน เจมส์ เคอร์ติส เฮปเบิร์น เพื่อเป็นมาตรฐานในพจนานุกรมภาษาญี่ปุ่น–ภาษาอังกฤษ ฉบับแรกของเขา ระบบนี้แตกต่างจากวิธีการถอดเป็นอักษรโรมันอื่น ๆ อย่างชัดเจนที่การใช้อักขรวิธีภาษาอังกฤษในการถอดเสียงตามหลักสัทศาสตร์ เช่น สระ [ɕi] (しรหัส: jpn เลื่อนระดับเป็นรหัส: ja ) ถอดเป็น shi และ [tɕa] (ちゃรหัส: jpn เลื่อนระดับเป็นรหัส: ja ) ถอดเป็น cha ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการสะกดแบบภาษาอังกฤษของระบบนี้ (เมื่อเปรียบเทียบกับการถอดเป็น si และ tya ในระบบนิฮงชิกิและคุนเรชิกิที่มีความเป็นระบบมากกว่า)
ใน ค.ศ. 1886 เฮปเบิร์นตีพิมพ์พจนานุกรมฉบับที่สามของเขา โดยจัดระเบียบแบบทบทวนใหม่ซึ่งเป็นที่รู้จักในทุกวันนี้คือ "เฮปเบิร์นแบบดั้งเดิม" และใน ค.ศ. 1908 เขาตีพิมพ์แบบทบทวนเพิ่มเติมหรือที่รู้จักกันในชื่อ "เฮปเบิร์นแบบแก้ไขเพิ่มเติม"
แม้ว่าการถอดเป็นอักษรโรมันแบบคุนเรชิกิจะได้รับการยอมรับโดยรัฐบาลญี่ปุ่น แต่เฮปเบิร์นยังคงเป็นวิธีการถอดเป็นอักษรโรมันของภาษาญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยมมากที่สุด มีการเรียนการสอนโดยใช้ระบบเฮปเบิร์นในนักเรียนภาษาต่างชาติ และมีการใช้ระบบนี้ในการถอดชื่อ สถานที่ และข้อมูลอื่น ๆ เป็นอักษรโรมัน อาทิ ตารางการเดินรถไฟและป้ายถนน เนื่องด้วยระบบนี้ใช้อักขรวิธีที่อิงจากอักขรวิธีภาษาอังกฤษแทนการการถอดเสียงอย่างเป็นระบบจากชุดตัวหนังสือพยางค์ภาษาญี่ปุ่น ผู้พูดที่สามารถพูดได้แต่ภาษาอังกฤษหรือกลุ่มภาษาโรมานซ์[โปรดขยายความ] จะพูดได้อย่างถูกต้องกว่าเมื่อต้องออกเสียงคำที่ไม่คุ้นเคยด้วยการถอดเสียงแบบเฮปเบิร์น เมื่อเปรียบเทียบกับระบบอื่น ๆ
แบบ

มีการถอดเป็นอักษรโรมันแบบเฮปเบิร์นหลายแบบ โดยสองแบบทั่วไปคือ:
เฮปเบิร์นแบบดั้งเดิม (Traditional Hepburn): ตามนิยามในพจนานุกรมของเฮปเบิร์นหลายฉบับ โดยในฉบับที่สาม (ค.ศ. 1886) ระบุว่าการถอดแบบดั้งเดิมเป็นที่ยอมรับและเชื่อถือได้ (แม้ว่าต้องรับผิดชอบการเปลี่ยนของการใช้คานะ) เฮปเบิร์นแบบดั้งเดิมมีเอกลักษณ์ที่การแทนพยางค์ n ด้วย m ก่อนหน้าพยัญชนะ b, m และ p: เช่น Shimbashi สำหรับคำว่า 新橋
เฮปเบิร์นแบบแก้ไขเพิ่มเติม (Modified Hepburn) หรือ เฮปเบิร์นทบทวนใหม่ (Revised Hepburn): ยกเลิกการแทนพยางค์ n ด้วย m ก่อนหน้าบางพยัญชนะ (Shinbashi สำหรับคำว่า 新橋) การถอดแบบแก้ไขเพิ่มเติมถูกตีพิมพ์ในฉบับที่สาม (ค.ศ. 1954) และฉบับถัดมาของพจนานุกรมภาษาญี่ปุ่น–ภาษาอังกฤษใหม่ของเค็งกีวชะ มักเป็นที่ยอมรับและเชื่อถือได้ เฮปเบิร์นแบบแก้ไขเพิ่มเติมเป็นแบบที่เป็นที่นิยมและถูกนำไปใช้มากที่สุด
ในประเทศญี่ปุ่น มีการกำหนดแบบอย่างเป็นทางการบางส่วนเพื่อนำไปใช้ในหลากหลายการใช้งาน:
มาตรฐานการรถไฟ (鉄道掲示基準規程, "Railway Standard") เหมือนเฮปเบิร์นแก้ไขเพิ่มเติม แต่การแทนพยางค์ n ยังคงเหมือนแบบดั้งเดิม กลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่นและบริษัทให้บริการรถไฟรายใหญ่อื่น ๆ นำไปใช้เป็นชื่อสถานี
ป้ายถนนโรมาจิ (เฮปเบิร์น) (道路標識のローマ字, "Road Sign Romaji (Hepburn)") ใช้สำหรับป้ายบนถนน เหมือนเฮปเบิร์นแบบแก้ไขเพิ่มเติม แต่ระบุอย่างชัดเจนว่าจะไม่ใช้เครื่องหมายกำกับเสียง (macron)
มาตรฐานหนังสือเดินทางกระทรวงการต่างประเทศ (外務省旅券規定, "Ministry of Foreign Affairs Passport Standard") แทนพยางค์ n ด้วย m ก่อนหน้าพยัญชนะ b, m และ p สระเสียงยาวจะไม่มีสัญลักษณ์กำกับ เช่น สระเสียงยาว ō จะถอดเป็นอักษรโรมันด้วย oh, oo หรือ ou (Satoh, Satoo หรือ Satou สำหรับคำว่า 佐藤)
แบบ > แบบพ้นสมัยแล้ว

| --- | --- |
 รุ่นสอง エ และ ヱ เขียนเป็น ye: Yedo  ズ และ ヅ เขียนเป็น dzu: kudzu, tsudzuku  キャ, キョ, และ キュ เขียนเป็น kiya, kiyo และ kiu  クヮ (ปัจจุบัน: カ) เขียนเป็น kuwa:  รุ่นแรก ในรุ่นแรกนั้นมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มเติมจากรุ่นสอง: ス เขียนเป็น sz  ツ เขียนเป็น tsz  ズ และ ヅ เขียนเป็น du
ลักษณะ

ในการถอดเป็นอักษรโรมันแบบเฮปเบิร์น สระผสมที่สร้างเสียงลากยาวมักเขียนแมครอน (◌̄) ประกอบ สระประชิด (adjacent vowel) อื่น ๆ ที่ถูกแยกด้วยขอบเขตหน่วยคำ (morpheme boundary) จะเขียนแยกกัน:
|  | ในเฮปเบิร์นดั้งเดิม | ในเฮปเบิร์นแก้ไขเพิ่มเติม |
| --- | --- | --- |
| A + A | aa: お婆さん – obaasan 'ย่า, ยาย' (ba + a) | ā: お婆さん – obāsan 'ย่า, ยาย' (ba + a) |
I + I: ii: 新潟 – Niigata (ni + i)
U + U: ū: 数学 – sūgaku 'คณิตศาสตร์' (su + u)
| E + E | ee: お姉さん – oneesan 'พี่สาว' (ne + e) | ē: お姉さん – onēsan  'พี่สาว' (ne + e) |
O + O: ō: 遠回り – tōmawari 'ทางเบี่ยง' (to + o)
O + U: ō: 勉強 – benkyō 'การเรียน' (kyo + u)
|  | ในเฮปเบิร์นแบบดั้งเดิม และแบบแก้ไขเพิ่มเติม |  |
| --- | --- | --- |
A + A: aa: 邪悪 – ja + aku – jaaku 'ชั่วร้าย'
I + I: ii: 灰色 – hai + iro – haiiro 'สีเทา'
U + U: uu: 湖 – mizu + umi – mizuumi 'ทะเลสาบ'
E + E: ee: 濡れ縁 – nure + en – nureen 'เฉลียงแบบเปิด'
O + O: oo: 小躍り – ko + odori – koodori 'การเต้นอย่างมีความสุข'
O + U: ou: 仔牛 – ko + ushi – koushi 'ลูกวัว'
สระผสมอื่น ๆ เขียนแยกกันทั้งหมด:
E + I: 制服 – sei + fuku – seifuku 'เครื่องแบบ' (แม้ E + I มักออกเสียงเป็น E ยาว)
U + I: 軽い – karu + i – karui 'เบา'
O + I: 甥 – oi – oi 'หลานชาย'
ลักษณะ > คำยืม

ในคำยืมต่างประเทศ สระเสียงยาวที่ตามด้วย โชองปุ (ー) จะเขียนแมครอนประกอบ:
セーラー: se + (ー) + ra + (ー) = sērā '(ชุด)กะลาสี'
タクシー: ta + ku + shi + (ー) = takushī 'แท็กซี่'
コンクール: ko + n + ku + (ー) + ru = konkūru 'การแข่งขัน'
バレーボール: ba + re + (ー) + bo + (ー) + ru = barēbōru 'วอลเลย์บอล'
ソール: so + (ー) + ru = sōru 'ฝ่าเท้า'
สระประชิดในคำยืมจะเขียนแยกกัน:
バレエ: ba + re + e – baree 'บัลเลต์'
ミイラ: mi + i + ra – miira 'มัมมี่'
ソウル: so + u + ru – souru 'วิญญาณ', 'โซล'
ลักษณะ > คำช่วย

ในเฮปเบิร์นแบบดั้งเดิมและแก้ไขเพิ่มเติม:
เมื่อ は ทำหน้าที่เป็นคำช่วย จะเขียนเป็น wa
ในเฮปเบิร์นแบบดั้งเดิม:
เมื่อ へ ทำหน้าที่เป็นคำช่วย เฮปเบิร์นเคยแนะนำให้ใช้ ye ไม่ใช้การสะกดแบบนี้แล้ว และมักเขียนเป็น e แทน
เมื่อ を ทำหน้าที่เป็นคำช่วย เขียนเป็น wo
ในเฮปเบิร์นแบบแก้ไขเพิ่มเติม:
เมื่อ へ ทำหน้าที่เป็นคำช่วย, เขียนเป็น e
เมื่อ を ทำหน้าที่เป็นคำช่วย, เขียนเป็น o
ลักษณะ > พยางค์ n

ในเฮปเบิร์นแบบดั้งเดิม::
案内（あんない）: annai – การนำทาง
群馬（ぐんま）: Gumma – กุมมะ
簡易（かんい）: kan-i – ความเรียบง่าย
信用（しんよう）: shin-yō – ความเชื่อใจ
ในเฮปเบิร์นแบบแก้ไขเพิ่มเติม:
案内（あんない）: annai – การนำทาง
群馬（ぐんま）: Gunma – กุมมะ
簡易（かんい）: kan'i – ความเรียบง่าย
信用（しんよう）: shin'yō – ความเชื่อใจ
ลักษณะ > พยัญชนะเสียงยาว

เสียงซ้ำพยัญชนะ (geminate consonant sound) จะซ้ำพยัญชนะตัวข้างหน้าที่ตามด้วยโซกูอง (っ) สำหรับพยัญชนะที่เป็นทวิอักษร (digraph) ในเฮปเบิร์น (sh, ch, ts) จะซ้ำแค่พยัญชนะตัวแรกเท่านั้น ยกเว้น ch จะแทนด้วย tch
結果（けっか）: kekka – ผลลัพธ์
さっさと: sassato – อย่างรวดเร็ว
ずっと: zutto – ตลอด
切符（きっぷ）: kippu – ตั๋ว
雑誌（ざっし）: zasshi – นิตยสาร
一緒（いっしょ）: issho – ด้วยกัน
こっち: kotchi (ไม่ใช้ kocchi) – ทางนี้
抹茶（まっちゃ）: matcha (ไม่ใช่ maccha) – มัตจะ
三つ（みっつ）: mittsu – สาม
ตารางการถอดเป็นอักษรโรมัน

| โกจูอง> あ ア a | โกจูอง> い イ i | โกจูอง> う ウ u | โกจูอง> え エ e | โกจูอง> お オ o | โยอง | โยอง | โยอง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| か カ ka | き キ ki | く ク ku | け ケ ke | こ コ ko | きゃ キャ kya | きゅ キュ kyu | きょ キョ kyo |
| さ サ sa | し シ shi | す ス su | せ セ se | そ ソ so | しゃ シャ sha | しゅ シュ shu | しょ ショ sho |
| た タ ta | ち チ chi | つ ツ tsu | て テ te | と ト to | ちゃ チャ cha | ちゅ チュ chu | ちょ チョ cho |
| な ナ na | に ニ ni | ぬ ヌ nu | ね ネ ne | の ノ no | にゃ ニャ nya | にゅ ニュ nyu | にょ ニョ nyo |
| は ハ ha | ひ ヒ hi | ふ フ fu | へ ヘ he | ほ ホ ho | ひゃ ヒャ hya | ひゅ ヒュ hyu | ひょ ヒョ hyo |
| ま マ ma | み ミ mi | む ム mu | め メ me | も モ mo | みゃ ミャ mya | みゅ ミュ myu | みょ ミョ myo |
| や ヤ ya |  | ゆ ユ yu |  | よ ヨ yo |  |  |  |
| ら ラ ra | り リ ri | る ル ru | れ レ re | ろ ロ ro | りゃ リャ rya | りゅ リュ ryu | りょ リョ ryo |
| わ ワ wa | ゐ ヰ i † |  | ゑ ヱ e † | を ヲ o ‡ |  |  |  |
|  |  |  |  | ん ン n /n' |  |  |  |

| が ガ ga | ぎ ギ gi | ぐ グ gu | げ ゲ ge | ご ゴ go | ぎゃ ギャ gya | ぎゅ ギュ gyu | ぎょ ギョ gyo |
| ざ ザ za | じ ジ ji | ず ズ zu | ぜ ゼ ze | ぞ ゾ zo | じゃ ジャ ja | じゅ ジュ ju | じょ ジョ jo |
| だ ダ da | ぢ ヂ ji | づ ヅ zu | で デ de | ど ド do | ぢゃ ヂャ ja | ぢゅ ヂュ ju | ぢょ ヂョ jo |
| ば バ ba | び ビ bi | ぶ ブ bu | べ ベ be | ぼ ボ bo | びゃ ビャ bya | びゅ ビュ byu | びょ ビョ byo |
| ぱ パ pa | ぴ ピ pi | ぷ プ pu | ぺ ペ pe | ぽ ポ po | ぴゃ ピャ pya | ぴゅ ピュ pyu | ぴょ ピョ pyo |
แต่ละช่องประกอบด้วย ฮิรางานะ คาตากานะ และการถอดเป็นอักษรโรมันแบบเฮปเบิร์น ตามลำดับ
† — อักษรสีแดง เป็นตัวอักษรในอดีตและไม่มีการใช้ในภาษาญี่ปุ่นปัจจุบันแล้ว ในการถอดเป็นอักษรโรมันแบบเฮปเบิร์นปัจจุบัน ไม่พบหลักเกณฑ์การถอดอย่างชัดเจน
‡ — อักษรสีน้ำเงิน มักไม่พบเห็นในหน้าที่อื่นนอกจากการทำหน้าที่เป็นคำช่วยในภาษาญี่ปุ่นปัจจุบัน การถอดเป็นอักษรโรมันเป็นไปตามกฎด้านบน
ตารางการถอดเป็นอักษรโรมัน > คาตากานะเสียงควบกล้ำ

การผสมเหล่านี้มักใช้เพื่อแทนเสียงในคำภาษาอื่น
ทวิอักษรที่มีพื้นหลังสีส้ม เป็นทวิอักษรที่มีการใช้โดยทั่วไปในคำยืมหรือสถานที่หรือชื่อต่างประเทศ ทวิอักษรที่มีพื้นหลังสีน้ำเงิน ถูกใช้เพื่อการถอดอักษรของเสียงต่างชาติให้ถูกต้องที่สุด ซึ่งทั้งสองนี้กระทรวงศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีภายใต้คณะรัฐมนตรีญี่ปุ่นเป็นผู้เสนอ คาตานากะควบกล้ำที่มีพื้นหลังสีเบจ สถาบันมาตรฐานแห่งชาติอเมริกัน และ สถาบันมาตรฐานอังกฤษ เป็นผู้เสนอให้เป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่สามารถใช้ได้ ทวิอักษรที่มีพื้นหลังสีม่วง ปรากฏอยู่ในการถอดเป็นอักษรโรมันแบบเฮียวจุน-ชิกิ ค.ศ. 1974 ของเฮปเบิร์น
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | イィ yi |  | イェ ye |  |
| ウァ wa* | ウィ wi | ウゥ wu* | ウェ we | ウォ wo |
|  |  | ウュ wyu |  |  |
| ヴァ va | ヴィ vi | ヴ vu⁑ | ヴェ ve | ヴォ vo |
| ヴャ vya |  | ヴュ vyu | ヴィェ vye | ヴョ vyo |
|  |  |  | キェ kye |  |
|  |  |  | ギェ gye |  |
| クァ kwa | クィ kwi |  | クェ kwe | クォ kwo |
クヮ kwa: 
| グァ gwa | グィ gwi |  | グェ gwe | グォ gwo |
グヮ gwa: 
|  |  |  | シェ she |  |
|  |  |  | ジェ je |  |
|  | スィ si |  |  |  |
|  | ズィ zi |  |  |  |
|  |  |  | チェ che |  |
| ツァ tsa | ツィ tsi |  | ツェ tse | ツォ tso |
|  |  | ツュ tsyu |  |  |
|  | ティ ti | トゥ tu |  |  |
|  |  | テュ tyu |  |  |
|  | ディ di | ドゥ du |  |  |
|  |  | デュ dyu |  |  |
|  |  |  | ニェ nye |  |
|  |  |  | ヒェ hye |  |
|  |  |  | ビェ bye |  |
|  |  |  | ピェ pye |  |
| ファ fa | フィ fi |  | フェ fe | フォ fo |
| フャ fya |  | フュ fyu | フィェ fye | フョ fyo |
|  |  | ホゥ hu |  |  |
|  |  |  | ミェ mye |  |
|  |  |  | リェ rye |  |
| ラ゚ la | リ゚ li | ル゚ lu | レ゚ le | ロ゚ lo |
| ヷ va⁂ | ヸ vi⁂ |  | ヹ ve⁂ | ヺ vo⁂ |
* — การใช้ ウ ทั้งสองกรณีนี้เพื่อแทนเสียง w พบเห็นได้ยากในภาษาญี่ปุ่นปัจจุบัน เว้นแต่จะเป็นสแลงอินเทอร์เน็ตและใช้เพื่อการถอดเสียงละติน [w] ให้เป็นคาตากานะ เช่น ミネルウァ (Mineruwa "มิเนอร์วา", จากละติน MINERVA [mɪˈnɛrwa]); ウゥルカーヌス (Wurukānusu "วัลแคน", จากละติน VVLCANVS, Vulcānus [wʊlˈkaːnʊs]) เสียงภาษาต่างประเทศจำพวก wa (เช่น watt หรือ white ในภาษาอังกฤษ) มักถอดเสียงเป็น ワ (wa) ขณะที่ เสียงจำพวก wu (เช่น wood หรือ woman ในภาษาอังกฤษ) ถอดเสียงเป็น ウ (u) หรือ ウー (ū)
⁑ — ヴ มีรูปฮิรางานะที่พบเห็นได้ยากคือ ゔ เขียนเป็น vu ในระบบการถอดเป็นอักษรโรมันแบบเฮปเบิร์น
⁂ — อักษรสีเขียว ไม่มีการใช้หรือใช้น้อยมากในภาษาญี่ปุ่นปัจจุบันแล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

Preface of first edition of Hepburn's original dictionary, explaining romanization
Preface of third edition of Hepburn's original dictionary, explaining romanization
กีฬามหาวิทยาลัยอาเซียน 1999

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ประเทศเข้าร่วม: 9
นักกีฬาเข้าร่วม: 2,000
กีฬา: ชนิด
พิธีเปิด: 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1999
พิธีปิด: 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1999
ประธานพิธี: พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
ผู้จุดคบเพลิง: สมรักษ์ คำสิงห์ (พิธีเปิด) วิชัย ราชานนท์ (พิธีปิด)
สนามกีฬาหลัก: สนามราชมังคลากีฬาสถาน (พิธีเปิด)  สนามกีฬาไทยญี่ปุ่น-ดินแดง (พิธีปิด)
กีฬามหาวิทยาลัยอาเซียน 1999 เป็นการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยอาเซียนครั้งที่ 10 จัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 13-30 พฤษภาคม ค.ศ. 1999 นับเป็นครั้งที่ 3 สำหรับการเป็นเจ้าภาพของประเทศไทยหลังต่อจากเชียงใหม่และพัทยาตามลำดับ
สรุปเหรียญรางวัล

Host nation
| อันดับ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ไทย (THA) | 64 | 33 | 15 | 97 |
| 2 |  อินโดนีเซีย (INA) | 8 | 4 | 3 | 15 |
| 3 |  มาเลเซีย (MAS) | 5 | 17 | 15 | 37 |
| 4 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 2 | 16 | 29 | 47 |
| 5 |  เวียดนาม (VIE) | 0 | 5 | 4 | 9 |
| 6 |  สิงคโปร์ (SIN) | 0 | 4 | 17 | 21 |
| 7 |  บรูไน (BRU) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 8 |  กัมพูชา (CAM) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 9 |  ลาว (LAO) | 0 | 0 | 1 | 1 |
กาอุ้น

ขุนนางราชวงศ์จิ้น (ค.ศ. 217-282)
| กาอุ้น (เจี่ย ชง) |
| --- | --- |
賈充

ผู้จัดการกิจการในสำนักราชเลขาธิการ (錄尚書事 ลู่ช่างชูชื่อ)
ดำรงตำแหน่ง ?–?
กษัตริย์: สุมาเอี๋ยน
เสนาบดีกลาโหม (太尉 ไท่เว่ย์)
ดำรงตำแหน่ง ?– 19 พฤษภาคม ค.ศ. 282
กษัตริย์: สุมาเอี๋ยน
ขุนพลทหารม้าและรถรบ (車騎將軍 เชอฉีเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ?–?
กษัตริย์: สุมาเอี๋ยน
หัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (尚書令 ช่างชูลิ่ง)
ดำรงตำแหน่ง ?–?
กษัตริย์: สุมาเอี๋ยน
เสนาบดีโยธาธิการ (司空 ซือคง)
ดำรงตำแหน่ง ?–?
กษัตริย์: สุมาเอี๋ยน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 217 อำเภอเซียงเฝิน มณฑลชานซี
เสียชีวิต: 19 พฤษภาคม ค.ศ. 282 (65 ปี)
คู่สมรส: หลี หว่าน กัว หฺวาย
บุตร: เจี่ย เปา เจี่ย ยฺวี่ เจีย หนานเฟิง เจี๋ย อู่ เจี่ย หลีหมิน บุตรชายไม่ปรากฏชื่ออีกหนึ่งคน
บุพการี: กากุ๋ย (บิดา) หลิวชื่อ (มารดา)
ญาติ: เจี่ย ฮุ่น (น้องชาย)
อาชีพ: ขุนนาง
ชื่อรอง: กง-ลฺหวี (公閭)
สมัญญานาม: อู่กง (武公)
บรรดาศักดิ์: หลู่กง (魯公)

กาอุ้น หรือ แกฉง (217 – 19 พฤษภาคม ค.ศ. 282) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เจี่ย ชง (จีน: 賈充; พินอิน: Jiǎ Chōng) ชื่อรอง กง-ลฺหวี (จีน: 公閭; พินอิน: Gōnglǘ) เป็นขุนนางชาวจีนในช่วงปลายยุคสามก๊กและต้นยุคราชวงศ์จิ้นของจีน กาอุ้นเริ่มรับราชการในฐานะที่ปรึกษาของสุมาสูและสุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก และต่อมารับราชการเป็นขุนนางในราชสำนักของสุมาเอี๋ยน (จักรพรรดิจิ้นอู่ตี้) หลังการสถาปนาราชวงศ์จิ้น