stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แอ้ม ชลธิชา
ชีวิตช่วงต้น

เธอเกิดเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2548 ที่ตำบลโคกสาร อำเภอชานุมาน จังหวัดอำนาจเจริญ ในครอบครัวที่ค่อนข้างยากจน บิดามารดาของเธอต้องออกไปทำงานที่กรุงเทพมหานคร เป็นเหตุให้เธอต้องอาศัยอยู่กับยายตั้งแต่ยังเด็ก เธอรักการร้องเพลงและเดินสายประกวดตามเวทีงานวัดในอำเภอชานุมานมาหลายรายการ ซึ่งถึงแม้จะพลาดรางวัลชนะเลิศแต่ทำให้เธอมั่นใจในความสามารถของเธอมากขึ้น โดยได้ฝึกการร้องเพลงกับยายของเธอ
เธอจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนชานุมานวิทยาคมและเป็นสมาชิกชมรมทูบีนัมเบอร์วันประจำโรงเรียนเดียวกันกับที่เธอศึกษาอยู่ โดยปัจจุบันเธอกำลังศึกษาอยู่ที่วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
เข้าสู่วงการบันเทิง

เธอเริ่มเป็นที่รู้จักจากการร้องเพลง ฝากเพลงถึงยาย ของต่าย อรทัย และได้อัปโหลดผลงานของเธอลงสู่ติ๊กต็อกซึ่งมียอดผู้ชมร่วม 2,000,000 ครั้ง หลังจากนั้นเธอได้ออกผลงานซิงเกิลแรกสังกัดภูไทเรคคอร์ด ได้แก่เพลง น้องมาลา เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 หลังจากนั้นในปีเดียวกันเธอได้เข้าประกวดรายการดวลเพลงชิงทุนและสามารถชิงชนะเลิศแทนชานนท์ คำอ่อนซึ่งเป็นผู้ชนะเลิศคนก่อนหน้า โดยเธอรักษาในฐานะผู้ชิงชนะเลิศถึง 21 สมัย หลังจากนั้นสลา คุณวุฒิเห็นแววในความเป็นนักร้องของเธอจึงได้ประพันธ์เพลง คำสัญญาที่ชานุมาน ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับอำเภอชานุมาน จังหวัดอำนาจเจริญ ภูมิลำเนาของเธอเอง และได้เผยแพร่ลงยูทูบในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 โดยมียอดการรับชม 15,871,849 ครั้ง (ณ วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2566)
หลังจากนั้นเธอมีผลงานเพลงตามมา อาทิ ขอพรท้าวเวสสุวรรณวัดไร่ขิง, ผาแดงของน้อง (ต้นฉบับคือต่าย อรทัย), ตังหวายอายผู้บ่าว (ต้นฉบับคือศิริพร อำไพพงษ์) และ ห่อข้าวสาวบ้านนอก
เธอได้ลงนามสัญญาการเป็นศิลปินสังกัดแกรมมี่โกลด์อย่างเต็มตัวในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 พร้อมกันนี้เธอยังได้รับสมญานามว่า ชานุมานสะท้านทุ่ง อันเนื่องมาจากผลงานเพลงคำสัญญาที่ชานุมานซึ่งเธอเป็นผู้ร้องเพลงดังกล่าว
ผลงานเพลง > เพลงที่ไปรับเชิญร้อง

เพลงที่แอ้มได้มีส่วนร่วมในการการร้อง
| ปี | ชื่อเพลง | ศิลปินร่วม | ค่าย | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2566 | สาวกันตรึม | เจมส์ จตุรงค์ และ แพ็กกี้ สกลนรี | แกรมมี่ โกลด์ | ซนซน 40 ปี GMM GRAMMY |
ผลงานเพลง > เพลงในโปรเจกต์พิเศษ

| ปี | ชื่อโปรเจกต์ | เพลงที่มี แอ้ม ชลธิชา ร้อง |
| --- | --- | --- |
| 2566 | ซนซน 40 ปี GMM GRAMMY |  สาวกันตรึม (ต้นฉบับ ไผ่ พงศธร) (ร้องร่วมกับ เจมส์ จตุรงค์ และ แพ็กกี้ สกลนรี) |
| 2568 | 30 ปี แกรมมี่ โกลด์ |  |
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องวัน
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 256.. | ละครใหม่ (ยังไม่ทราบชื่อเรื่อง) |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

แอ้ม ชลธิชา ที่อินสตาแกรม
พระเจ้าเฟลิเปที่ 4 แห่งสเปน

| เฟลิเปที่ 4 แห่งสเปน ฟีลิปึที่ 3 แห่งโปรตุเกส |
| --- | --- |
พระบรมสาทิสลักษณ์พระเจ้าเฟลิเปที่ 4 ในฟรากา ค.ศ. 1644
พระมหากษัตริย์แห่งสเปน
ครองราชย์: 31 มีนาคม ค.ศ. 1621 – 17 กันยายน ค.ศ. 1665
ก่อนหน้า: พระเจ้าเฟลิเปที่ 3
ถัดไป: พระเจ้าการ์โลสที่ 2
พระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสและอัลการ์วึช
ครองราชย์: 31 มีนาคม ค.ศ. 1621 – 1 ธันวาคม ค.ศ. 1640
ก่อนหน้า: พระเจ้าฟีลิปึที่ 2
ถัดไป: พระเจ้าฌูเอาที่ 4

พระราชสมภพ: 8 เมษายน ค.ศ.1605 บายาโดลิด สเปน
สวรรคต: 17 กันยายน ค.ศ. 1665 มาดริด สเปน
คู่อภิเษก: เอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส มาเรียนาแห่งออสเตรีย
พระราชบุตร: 6 คน
ราชวงศ์: ฮาพส์บวร์ค
พระราชบิดา: พระเจ้าเฟลิเปที่ 3
พระราชมารดา: มาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย
ลายพระอภิไธย: 
พระเจ้าเฟลิเปที่ 4 แห่งสเปน (สเปน: Felipe IV de España) หรือ พระเจ้าฟีลิปึที่ 3 แห่งโปรตุเกส (โปรตุเกส: Filipe III) ทรงปกครองทั้งสเปนและโปรตุเกสในฐานะ พระมหากษัตริย์สเปนและโปรตุเกส ทรงดำรงพระอิสริยยศพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสถึง ค.ศ. 1640 พระมหากษัตริย์พระองค์ต่อไปคือ พระเจ้าโจอาวที่ 4 แห่งโปรตุเกส ตั้งแต่ ค.ศ. 1621 - ค.ศ. 1665 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของพระเจ้าเฟลิเปที่ 3 แห่งสเปน และ เจ้าหญิงมากาเร็ตแห่งออสเตรีย เป็นพระอนุชาของสมเด็จพระราชินีอานน์แห่งฝรั่งเศส และทรงเป็นน้าของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส อีกด้วย
ต้นพระชนม์ชีพ

พระองค์เสด็จพระราชสมภพ ณ เมืองบายาโดลิด สเปน เป็นพระโอรสองค์โตของพระเจ้าเฟลิเปที่ 3 และพระนางมาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย พระราชอิสริยยศก่อนเป็นพระมหากษัตริย์คือเจ้าชายแห่งอัสตูเซีย โปรตุเกสและแคว้นในกลุ่มประเทศต่ำ (เนเธอร์แลนด์ของสเปน) ทั้ง 17 รัฐ
ครอบครัว

พระองค์ทรงอภิเษกสมรส 2 ครั้งและมีพระราชโอรสพระราชธิดามากมาย
ครอบครัว > พระมเหสี

เอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
มาเรียนาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
ครอบครัว > พระราชโอรสและพระราชธิดา

บารท์ซา การ์โลส เจ้าชายแห่งอัสตูเซีย
มาเรีย เทเรสา สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
มาร์การิตา เทเรซาแห่งสเปน สมเด็จจักรพรรดินีแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ฟีลิป โรปสเปโร เจ้าชายแห่งอัสตูเซีย
พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งสเปน
จอนห์แห่งออสเตรีย
พระองค์ขณะทรงพระเยาว์กับอินฟานตาแอนน์
อมรวิชช์ นาครทรรพ

| อมรวิชช์ นาครทรรพ |
| --- | --- |

ผู้ช่วยเลขานุการ รมว.ศึกษาธิการ โฆษกกระทรวงศึกษาธิการ
ดำรงตำแหน่ง 30 สิงหาคม พ.ศ. 2557 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558
นายกรัฐมนตรี: พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ดำรงตำแหน่ง 30 สิงหาคม พ.ศ. 2557 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 (64 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

อมรวิชช์ นาครทรรพ เกิดวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 อาจารย์ประจำภาควิชานโยบายการจัดการและความเป็นผู้นำทางการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรรมการในคณะกรรมการกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ เกิดที่กรุงเทพมหานคร
เป็นบุตรของ ศาสตราจารย์ ดร.อรรถ นาครทรรพ (ถึงแก่กรรม) อดีตอาจารย์ในสาขาชีววิทยา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กับ ศาสตราจารย์กิตติคุณฐะปะนีย์ นาครทรรพ (ถึงแก่กรรม) อดีตอาจารย์ในสาขาการสอนภาษาไทย คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้องสี่คน คือ ดร.คุรุจิต นาครทรรพกรรมการอิสระ บริษัท ผาแดงอินดัสทรี จำกัด (มหาชน) อดีตปลัดกระทรวงพลังงาน, นางสาวปฤชญีน นาครทรรพ ข้าราชการบำนาญในสังกัดวิทยาลัยปิโตรเคมี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ ดร.สีลาภรณ์ บัวสาย กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการสำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ อดีตรองผู้อำนวยการ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)
จบการศึกษาระดับปริญญาตรี ครุศาสตร์บัณฑิต เกียรตินิยมจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้รับทุนรัฐบาลไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกาจนได้รับปริญญา M.S. (Higher Education) จาก Florida State University และ M.A., Ph.D. (Education Research and Evaluation) จาก Ohio State University
1991  -  Certificate in Policy Studies, Cambridge University
2002  -  Fellow, Eisenhower Fellowships, U.S.A.
งานประพันธ์

ดร. อมรวิชช์ นาครทรรพ เริ่มต้นผลงานทางวิชาการที่เป็นที่รู้จักในหนังสือชุด "ความฝันของแผ่นดิน" และ "ความจริงของแผ่นดิน" ในโครงการการศึกษาไทยในยุคโลกาภิวัตน์ โดยมีศาสตราจารย์ ดร.สิปปนนท์ เกตุทัตเป็นประธาน นอกจากนี้ยังมีผลงานประพันธ์หนังสือและงานวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์ประมาณ 30 เล่ม บทความวิชาการและบทความเผยแพร่ลักษณะอื่นๆ อีกมากมาย
ชีวิตราชการ

ดร.อมรวิชช์เข้าสู่วงการศึกษาด้วยการเริ่มต้นรับราชการที่ทบวงมหาวิทยาลัยในสมัยที่มีศาสตราจารย์ ดร.วิจิตร ศรีสอ้าน เป็นปลัดทบวงฯ ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 จึงได้ย้ายมาเป็นอาจารย์ที่คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระหว่างนั้นได้เริ่มโครงการสำคัญหลายเรื่อง อาทิ งานติดตามสภาวการณ์เด็กและเยาวขนรายจังหวัด (Child Watch) โดยการสนับสนุนของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) งานยุววิจัยประวัติศาสตร์ท้องถิ่นร่วมกับสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) และกระทรวงวัฒนธรรม งานพัฒนาการศึกษาตามบริบทวัฒนธรรมในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 อาจารย์ได้ถูกยืมตัวไปช่วยงานด้านการศึกษาเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ( ดร.วรากรณ์ สามโกเศศ ) ในสมัยรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ จุลานนท์ นอกจากนี้อาจารย์ได้ถูกยืมตัวตามมติคณะรัฐมนตรีเป็นเวลา 4 ปีจากปี 2555-2558 มาเป็นที่ปรึกษาสำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และคุณภาพเยาวชน (สสค.) และได้ร่วมพัฒนาการจัดการศึกษาเชิงพื้นที่ (Area-Based Education) ใน 14 จังหวัดนำร่อง ได้แก่ เชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน น่าน ลำปาง สุโขทัย สุรินทร์ อำนาจเจริญ ชลบุรี ตราด พระนครศรีอยุธยา กาญจนบุรี ภูเก็ต สุราษฎร์ธานี และยะลา ในปี พ.ศ. 2558 ได้เข้ารับตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ( ดร.กฤษณพงศ์ กีรติกร ) และโฆษกกระทรวงศึกษาธิการ  ในสมัยรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ในขณะเดียวกันก็ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช.) ควบคู่ไปด้วย โดยได้รับแต่งตั้งให้เป็นโฆษกคณะกรรมาธิการด้านการปฏิรูปการศึกษาและการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์อีกด้วย ต่อมาในปี 2558-ปัจจุบัน อาจารย์จึงได้กลับมาสอนหนังสือที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอีกครั้ง แต่ก็ยังมีบทบาทช่วยงานพัฒนานโยบายการศึกษาในฐานะ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติด้านการศึกษา (สปช.) และกรรมาธิการด้านการปฏิรูปการศึกษาและการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของสปช. อนุกรรมาธิการการศึกษาขั้นพื้นฐาน สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) พร้อมกันอีกด้วย  
ภายหลังเกษียณอายุราชการจากภาควิชานโยบายการจัดการและความเป็นผู้นำทางการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
อาจารย์ได้เข้าเป็นที่ปรึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี และยังคงดำรงตำแหน่งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด (ป.ป.ส.) และเป็นผู้ทรงคุณวุฒิในการพัฒนายุทธศาสตร์การวิจัยด้านการพัฒนาเด็กไทยและคนไทยให้แก่สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.) รวมถึงเป็นอดีตผู้อำนวยการและที่ปรึกษาสถาบันรามจิตติ อีกด้วย
รางวัล

รางวัลบุคลลดีเด่นแห่งชาติด้านการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด ในสมัยนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะเป็นนายกรัฐมนตรี
ปี 2543 รางวัลงานวิจัยดีเด่น จากสกว. จากชุดโครงการวิจัยการศึกษากับชุมชน
ปี 2545 โครงการพัฒนาเครือข่ายวิจัยระดับปริญญาตรี
ปี 2550 จากโครงการพัฒนาการศึกษาที่สอดคล้องกับบริบทวัฒนธรรมท้องถิ่นในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้
โล่ห์กิตติการจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ในฐานะกรรมการผู้ร่วมก่อตั้งและทำคุณประโยชน์แก่มหาวิทยาลัย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2556 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ยังดีเปอร์ตวน เบซาร์ ตวนกู มูห์ริซ

ตวนกู มูห์ริซ อิบนี ตวนกู มูนาวีร์ ประสูติเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1948 ทรงเป็นยังดีเปอร์ตวนเบซาร์แห่งรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน พระองค์ที่ 11 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์เดียวในจำนวนพี่น้อง 6 พระองค์ของตวนกู มูนาวีร์ อิบนี่ อัลมาร์ฮุม ตวนกู อับดุล ราห์มาน ยังดีเปอร์ตวนเบซาร์แห่งรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน พระองค์ที่ 9 กับตวนกู อัมพวน ดูราห์ บินติ อัลมาร์ฮุม เบซาร์ บูร์ฮานุดดิน
เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2008
การศึกษา

พระองค์ได้รับการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่โรงเรียนตวนกู มูฮัมหมัด ในเมืองกัวลาปิลาห์ จากนั้นที่โรงเรียนมัธยมตุนกู เบซาร์ ในเมืองแทมปิน และ โรงเรียนคิงส์จอร์จที่ 5 ในเมืองเซอเริมบัน และทรงศึกษาต่อที่โรงเรียนอัลเดนแฮมสหราชอาณาจักร พระองค์สำเร็จการศึกษาด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยคอลเลจออฟเวลส์ เมืองอาเบอรีสวิธ ประเทศอังกฤษ
ชีวิตส่วนพระองค์

ยังดีเปอร์ตวนเบอซาร์ ตวนกู มูห์ริซ ทรงอภิเษกสมรสกับตวนกู ไอชาห์ โรฮานี่ มีพระโอรสด้วยกัน 3 พระองค์
| ด ค กประมุขแห่งรัฐในมาเลเซีย |
| --- | --- |
สุลต่าน/รายา/ยังดีเปอร์ตวนเบซาร์:  รัฐยะโฮร์ อิบราฮิม อิสมาอิล รัฐเกอดะฮ์ ตวนกู มาห์มุด ซาเลฮุดดิน รัฐกลันตัน มูฮัมมัด ฟาริส เปตรา รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ตวนกู มูห์ริซ ปะหัง อับดุลละฮ์ ชะฮ์ รัฐเประก์ สุลต่านนาซรีน ชาห์ รัฐปะลิส ซัยยิด ซีรอญุดดีน เซอลาโงร์ สุลต่านชาราฟุดดิน อิดริซ ชะฮ์ รัฐตรังกานู มีซัน ไซนัล อาบีดิน 
ยังดีเปอร์ตวนเนกรี/ผู้ว่าราชการรัฐ:  รัฐมะละกา โมห์ด อาลี รุซตัม รัฐปีนัง อะห์มัด ฟูซี อับดุล ราซะก์ รัฐซาบะฮ์ จูฮาร์ มาฮิรุดดิน รัฐซาราวัก อับดุล ตาอิบ มะห์มุด
ดนตรีการาจ

ดนตรีการาจ (อังกฤษ: Garage music) อาจหมายถึง
ยูเอสการาจ
ยูเคการาจ
สปีดการาจ
ทู-สเตปการาจ
การาจร็อก
ดนตรีคริสต์มาส

คณะร้องเพลงจากบัลแกเรีย ร้องเพลงคริสต์มาสที่เมือง ปราก ในปี 2006
ดนตรีคริสต์มาส หรือ เพลงคริสต์มาส (อังกฤษ: Christmas music) ประกอบด้วยแนวเพลงหลากหลายแนว ที่จะแสดงหรือได้ยินในช่วงเทศกาลคริสต์มาส มักจะเริ่มตั้งแต่ต้นเดือนธันวาคม จนถึงเทศกาลคริสต์มาส จนจบในสุดสัปดาห์ของเทศกาล
| ด ค กเพลงสรรเสริญพระเจ้า |
| --- | --- |
ดนตรีคริสต์มาส:  "ขอเชิญท่านผู้วางใจ"  "จงฟังเพลงแห่งทูตสวรรค์"  "จอยทูเดอะเวิลด์"  "จิงเกิลเบลส์"  "เป็นเวลาที่พระคริสต์ได้ประสูติ"  "พระคุณพระเจ้า"  "ราตรีสงัด ราตรีสวัสดิ์"  "ไวท์คริสต์มาส"  "ออลไอวอนต์ฟอร์คริสต์มาสอีสยู" 
อัลบั้ม: "เมอร์รีคริสต์มาส"
อื่น ๆ: ดนตรีคริสต์มาส
ดนตรีร่วมสมัยสำหรับผู้ใหญ่

เซลีน ดิออน ได้ขึ้นชื่อได้ว่าเป็นราชินีแห่งดนตรีร่วมสมัยสำหรับผู้ใหญ่
ในอเมริกาเหนือ ดนตรีร่วมสมัยสำหรับผู้ใหญ่ (อังกฤษ: adult contemporary music ย่อ AC) เป็นรูปแบบหนึ่งของรายการวิทยุเพลงป็อป ที่เปิดเพลงซอฟต์ร็อกตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 ไปยังถึงเพลงบัลลาดหนัก ๆ ในยุคปัจจุบัน มีความหลากหลายตั้งแต่ อีซีลีเซ็นนิง ป็อป ดนตรีโซล ริทึมแอนด์บลูส์ ไควเอตสตรอม และเพลงที่ได้กลิ่นอายร็อก
ดนตรีร่วมสมัยสำหรับผู้ใหญ่มีแนวโน้มว่าจะมีความหรูหรา โอ่อ่า สละสลวย มีคุณภาพ เน้นเมโลดีและความกลมกลืน มีความไพเราะที่จะดึงดูคนฟังได้ และดีพอที่จะเป็นเพลงเบื้องหลังได้ และเช่นเดียวกับเพลงป็อปส่วนใหญ่ เพลงมีรูปแบบโครงสร้างแบบท่อนเวิร์สและคอรัส รูปแบบดนตรีแบบนี้มักเป็นเพลงรักบัลลาดกินใจ ที่โดยมากใช้เครื่องดนตรีอคูสติก เช่น กีตาร์โปร่ง เปียโน แซกโซโฟน ในบางครั้งมีวงออร์เคสตรา อย่างไรก็ดีดนตรีร่วมสมัยสำหรับผู้ใหญ่ในปัจจุบัน อาจมีเครื่องสังเคราะห์เสียง หรือดนตรีอิเล็กทรอนิกส์อื่น ๆ อย่าง ดรัมแมชชีน
สถานีวิทยุเพลงร่วมสมัยสำหรับผู้ใหญ่ มักเล่นเพลงกระแสหลัก แต่ไม่เล่นเพลงจำพวกฮิปฮอป แด๊นซ์ ฮาร์ดร็อก และรูปแบบเพลงทีนป็อปอื่น ๆ ที่ไม่ใช่เป็นกลุ่มผู้ฟัง โดยกลุ่มผุ้ฟังสถานีวิทยุมักมีช่วงอายุระหว่าง 25–44 ปี ในยุคปัจจุบันสถานีวิทยุมักเล่นเพลงใหม่ ๆ น้อยกว่าเพลงฮิตในอดีต
เทพจิ้งจอกจอมยุ่ง (ประจำบ้าน)

ภาพปกไลท์โนเวล เล่ม 1
เทพจิ้งจอกจอมยุ่ง (ประจำบ้าน) (ญี่ปุ่น: 我が家のお稲荷さま。; โรมาจิ: :Wagaya no Oinari-sama.; ทับศัพท์: : Our Home's Fox Deity) เป็นไลท์โนเวลของญี่ปุ่น แต่งโดย ชิบามูระ จิน (Jin Shibamura) ภาพประกอบโดย โฮเด็น เอโซ (Eizō Hōden) เริ่มพิมพ์ฉบับแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 (จนถึงปัจจุบันตีพิมพ์ไปแล้วถึงเล่ม 7) โดยสำนักพิมพ์ ASCII Media Works ตีพิมพ์ในประเทศไทย ครั้งแรกเมื่อ เดือนกันยายน พ.ศ. 2552 (จนถึงปัจจุบันตีพิมพ์ถึงเล่ม 4) โดย บลิส พับลิชชิ่ง (อยู่ในหมวด J-Light ) โดยใช้ชื่อภาษาไทยว่า เทพจิ้งจอกจอมยุ่ง (ประจำบ้าน) ส่วนในสหรัฐอเมริกาได้ลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์ NIS America โดยวางแผนจะตีพิมพ์จัดจำหน่ายในชื่อ Our Home's Fox Deity
เทพจิ้งจอกจอมยุ่ง (ประจำบ้าน) ได้รับการทำเป็นหนังสือการ์ตูนภาษาญี่ปุ่น วาดโดย Suiren Shōfū เริ่มตีพิมพ์เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 และทำเป็นภาพยนตร์การ์ตูนความยาว 24 ตอนโดยสตูดิโอ Zexcs ออกฉายในช่วง 6 เมษายน พ.ศ. 2551 ถึง 14 กันยายน พ.ศ. 2551
เนื้อเรื่อง

ทาคางามิ โนโบรุ กับน้องชายชื่อ โทโอรุ อาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กๆในเมืองเล็กๆ มีฐานะทางการเงินที่ไม่ดีนัก วันนึงโทโอรุฝันร้ายและพร้อมๆกันนั้น ทั้งสองก็ถูกเรียกตัวให้กลับไปยังบ้านเดิมของมารดา (ซึ่งถึงแก่กรรมตั้งแต่ทั้งสองยังเด็ก) ญาติทางฝ่ายมารดาของพวกเขาคือตระกูลมิซึจิ เป็นตระกูลที่ใหญ่มากอยู่ในชนบท มีเทพีผู้พิทักษ์ (บอดี้การ์ด) น่าตาน่ารักในชุดมิโกะ ชื่อว่า โค ตระกูลมิซึจิมีบ้านหลังใหญ่บริเวณกว้าง  และได้กักขังเทพจิ้งจอกไว้
โนโบรุได้ทราบจากญาติว่า โทโอรุกำลังมีภัย และทางเดียวที่จะช่วยได้ คือต้องอัญเชิญเทพจิ้งจอกสวรรค์คูเก็นออกมา คูเก็นผู้ถูกกักขังมาเป็นเวลานาน เพศไม่ทราบแน่ชัด เปลี่ยนกลับไปมาระหว่างเพศหญิง-ชาย มีอายุยืนยาว แม้ว่าจะมีพลังอาคมสูงมาก แต่มีนิสัยประหลาดเอาแต่ใจยากแก่การควบคุม
เทพจิ้งจอกคูเก็นได้ช่วยโทโอรุจากภูตผี แต่ยังจะมีภูตผีอื่นๆตามมาอีกมากมายเพื่อตามล่าโทโอรุ เทพจิ้งจอกคูเก็นกับโค (เทพีผู้พิทักษ์ของตระกูลมิซึจิ) จึงต้องตามมาคุ้มกันพี่น้องทาคางามิ ถึงในเมือง การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันสร้างรายจ่าย และปัญหาอันน่าปวดหัวให้โนโบรุ (ผู้กลายเป็นหัวหน้าครอบครัว) โคผู้มีอาคมอันแข็งแกร่งสามารถควบคุมธาตุน้ำ กลับทำกับข้าวไม่เป็นทำงานบ้านได้ผิดพลาดอยู่เสมอ แถมไม่ค่อยรู้เรื่องราวในเมือง ใส่ชุดมิโกะที่สะดุดตาผู้คน ส่วนเทพจิ้งจอกคูเก็นผู้แปลงเป็นมนุษย์ (สาวสวย-หนุ่มหล่อผมทองรูปงามสะดุดตาอีกเช่นกัน) ก็ก่อเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน แถมยังมีเหล่าปิศาจผลัดเวียนกันมาคอยจ้องตามล่าโทโอรุ
เวลาผ่านไปโนโบรุก็เริ่มค้นพบสิ่งมหัศจรรย์ต่างภายในเมือง เหล่าเทพและภูตที่ใช้ชีวิตปะปนกับมนุษย์ เจ้าที่ครองศาลเจ้ามีอาคมสูงส่งอยู่ในคราบของชายหนุ่มเจ้าของร้านสะดวกซื้อ ภูตจิ้งจอกผู้เป็นภารโรงในโรงเรียน เทพเจ้าของเมืองในคราบของสาวสวยน่ารัก ผู้ใส่ตุ๊กตาหุ่นเชิดมือรูปสัตว์ไว้ทั้งสองมือ และเด็กหนุ่มทั้งสองก็ค่อยๆทราบเรื่องราวในอดีต เกี่ยวกับความสนิทสนมระหว่างเทพจิ้งจอกคูเก็นกับมารดาของพวกเขา
แหล่งข้อมูลอื่น

Our Home's Fox Deity. เก็บถาวร 2008-08-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at ASCII Media Works
Anime official website เก็บถาวร 2010-12-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อะพอลโล 14

Mission patc
ยานอะพอลโล 14 เป็นยานอวกาศลำที่ 8 ในโครงการอะพอลโลขององค์การนาซาที่มีมนุษย์เดินทางไปด้วย และเป็นยานลำที่ 3 ที่นำมนุษย์อวกาศลงบนพื้นผิวดวงจันทร์
ภารกิจโดยสรุป

ออกจากโลก: 31 มกราคม พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) ฐานส่ง 39A
กลับถึงโลก: 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514
นักบินอวกาศ: อลัน เชพพาร์ด เป็นผู้บังคับการ; สจวร์ต รูซา เป็นนักบินควบคุมยานบังคับการ; เอ็ดการ์ มิตเชลล์ เป็นนักบินควบคุมส่วนลงดวงจันทร์
ยานบังคับการ: คิตตีฮอว์ค (Kitty Hawk)
ส่วนลงดวงจันทร์: แอนทาเรส (Antares)
ลงจอดบนดวงจันทร์: 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514
จุดลงจอด: ละติจูด 3.7° ใต้, ลองจิจูด 17.5° ตะวันตก -- ที่สูงฟรามอโร
ระยะเวลาที่อยู่บนพื้นผิวดวงจันทร์: 1 วัน 9.5 ชั่วโมง
กิจกรรมนอกยาน: รวม 9.2 ชั่วโมง (4.7 + 4.5 ชม.)
น้ำหนักของตัวอย่างหินที่นำกลับโลก: 43 กิโลกรัม
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่การทำกิจกรรมบนดวงจันทร์ของนักบินยานอะพอลโล 14 เก็บถาวร 2006-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ยานอะพอลโล 14 ใน Encyclopedia Astronautica
ดนตรีนิวเอจ

| นิวเอจ |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ดนตรีคลาสสิก ดนตรีอีเลกโทรนิก  Musique concrète  โพรเกรสซีฟร็อก  ไซเคเดลิกร็อก  เวิลด์มิวสิก  เคราต์ร็อก  ดนตรีอาวองต์-การ์ด  ดนตรีโฟล์กพื้นบ้าน  ดนตรีแอมเบียนต์ มินิมอลิสม์
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ปลายทศวรรษ 1960 ใน ยุโรป
เครื่องบรรเลงสามัญ: เปียโน, เครื่องสังเคราะห์เสียง, แซมเพลอ, sequencer, คอมพิวเตอร์, เครื่องดนตรีสาย, เสียงจากธรรมชาติ (เช่น เสียงนก ปลาวาฬ น้ำตก เป็นต้น), เครื่องดนตรีโฟล์ก, อคูสติกกีตาร์, ฟลูต, พิณ, ซิตาร์, แทมบูรา, tabla, ออร์แกน, เสียงเอฟเฟกต์
รูปแบบอนุพันธุ์: โพสต์-ร็อก
แนวประสาน
เคลติกฟิวชัน, tone poem, biomusic, โพสต์-ร็อก
ดนตรีนิวเอจ  (อังกฤษ: New Age) หากแปลตามตัวก็หมายถึง ดนตรียุคใหม่ เป็นแนวดนตรีชนิดหนึ่งมีจุดเริ่มต้นจากงานความหลากหลายของนักดนตรียุโรปและอเมริกันในทศวรรษที่ 60 ที่ทำเพลงอีเลกโทรนิกและอคูสติก โดยทั่วไปมีลักษณะการใช้เครื่องดนตรีพื้นฐานและความซ้ำของเมโลดี้ในธรรมชาติ การบันทึกเสียงจากธรรมชาติก็มีการนำมาใช้ในเพลง ดนตรีนิวเอจมีดนตรีที่ให้ความผ่อนคลาย แรงบันดาลใจ และมักใช้กับกิจกรรมต่าง ๆ อย่างเช่น โยคะ การนวด การทำสมาธิ การอ่านหนังสือ และการบริหารความเครียด ที่จะสร้างบรรยากาศไม่ว่าจะที่บ้านหรือสถานที่ต่าง ๆ
ลักษณะของดนตรีนิวเอจมักผสมระหว่างเสียงเอฟเฟกหรือเสียงจากธรรมชาติ รวมกับเพลงอีเลกโทรนิกและเครื่องดนตรี อาศัยโครงของดนตรีหนุนไว้ อย่างเช่น ฟลุต เปียโน อคูสติกกีตาร์ และอาจรวมถึงเครื่องดนตรีตะวันออก ซึ่งในบางเพลงอาจมีการร้องลำนำในภาษาสันสกฤต ทิเบต หรือการสวดของคนพื้นถิ่นในทวีปอเมริกาเหนือ เป็นต้น หรือในบางครั้งก็มีการเขียนเนื้อร้องที่อิงมาจากเทพนิยายอย่างตำนานเคลติก เป็นต้น สำหรับเพลงที่มีความยาวมากกว่า 20 นาทีในเพลงประเภทนี้ไม่ใช่สิ่งที่แปลกอะไร และในบางครั้งลักษณะของเพลงแบบนี้ก็มีการเปรียบได้ว่าดนตรีแอมเบียนต์ (ambient music) เพื่อใช้เปิดในสถานที่สาธารณะ
ในช่วงทศวรรษที่ 80 ดนตรีนิวเอจได้รับความนิยมทางสถานีวิทยุทั่วไป
ดนตรีวิทยา

ดนตรีวิทยา (อังกฤษ: Musicology) เป็นการศึกษาด้านดนตรีในด้านการวิจัย การวิเคราะห์ด้านวิชาการ ดนตรีวิทยาเป็นส่วนหนึ่งของมนุษยศาสตร์ ผู้ศึกษาด้านนี้ในแง่การวิจัยดนตรีเรียกว่า นักดนตรีวิทยา (musicologist)
ตามหลักแล้ว ประวัติศาสตร์ดนตรีวิทยา (เรียกทั่วไปว่า ประวัติศาสตร์ดนตรี) เป็นสาขาที่เด่นชัดที่สุดของดนตรีวิทยา ประวัติศาสตร์ดนตรีวิทยาถือเป็นหนึ่งในสาขาย่อยดนตรีวิทยาที่ใหญ่ที่สุด โดยประวัติศาสตร์ดนตรีวิทยา, มานุษยดนตรีวิทยา และดนตรีวิทยาเชิงระบบ (systematic musicology) มีขนาดใกล้ ๆ กัน มานุษยดนตรีวิทยา ว่าด้วยเรื่องการศึกษาดนตรีที่เกี่ยวข้องกับบริบททางวัฒนธรรม ดนตรีวิทยาเชิงระบบ ว่าด้วยดนตรีสวนศาสตร์, วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีเกี่ยวกับเสียงของเครื่องดนตรี และนัยยะที่เกี่ยวข้องทางดนตรีของสรีรศาสตร์ จิตวิทยา สังคมวิทยา หลักปรัชญา และการคำนวณ
ดนตรีอิสระ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อินดี้
ดนตรีอิสระ (อังกฤษ: Independent music) หรือ เพลงอินดี หรือ อินดี (indie music หรือ indie) เป็นเพลงที่ผลิตขึ้นมาโดยอิสระโดยปราศจากค่ายเพลงหรือค่ายเล็ก ๆ มีขึ้นตอนการทำที่อาจทำด้วยตัวเอง ตั้งแต่การบันทึกเสียงและการจัดจำหน่าย เผยแพร่ คำว่าอินดีใช้อธิบายถึงแนวเพลงได้อีกด้วย เช่น อินดีร็อก และอินดีป็อป ในความหมายของแนวเพลงอินดีแล้ว อาจไม่ได้เป็นการผลิตโดยอิสระ ศิลปินเพลงอินดีหลายศิลปิน ไม่มีการตัดซิงเกิลขาย ก็อาจเรียกอินดี อินดีจึงหมายถึงแนวเพลงและการผลิตเพลงด้วยตัวเอง
ดนตรีอะคูสติก

ดนตรีอะคูสติก (อังกฤษ: acoustic music) เป็นดนตรีที่ใช้ผลิตเสียงผ่านเครื่องดนตรีอะคูสติก ตรงกันข้ามกับเครื่องดนตรีไฟฟ้าหรืออิเล็กทรอนิกส์ คำว่า ดนตรีอะคูสติก ได้เกิดขึ้นหลังจากการเกิดของเครื่องดนตรีไฟฟ้า เช่น กีตาร์ไฟฟ้า ไวโอลินไฟฟ้า ออร์แกนไฟฟ้า และ เครื่องสังเคราะห์เสียง
นักดนตรีอะคูสติกมักจะเพิ่มระดับเสียงแทนโดยไม่ใช้แอมป์กีตาร์ไฟฟ้า อย่างไรก็ตาม อุปกรณ์เครื่องขยายเสียงทั่วไปแตกต่างจากเครื่องดนตรีขยายเสียงซึ่งให้เสียงที่เป็นธรรมชาติมากกว่า บ่อยครั้งที่ไมโครโฟนจะอยู่ในด้านหน้าเครื่องดนตรีอะคูสติก ซึ่งจะต่อสายไฟเข้ากับเครื่องขยายเสียงที่หลัง
ดนตรีอะคูสติกมีต้นกำเนิดจากดนตรีโฟล์กและดนตรีป๊อปในทศวรรษที่ 1960 ต่อมาได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นจากรายการโทรทัศน์ เอ็มทีวีอันปลั๊ก (MTV Unplugged) ในช่วงทศวรรษที่ 1990 อะคูสติกมักจะเล่นโดยนักดนตรี (โดยเฉพาะอย่างยิ่งวงดนตรีกรันจ์) ที่มักจะพึ่งพาเครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งได้ถูกเรียกว่า "นักดนตรีที่ไม่ใช้ไฟฟ้า" นอกจากนี้ยังมีการขนานนามว่าเป็น "อะคูสติกร็อก" (acoustic rock) ในบางกรณี
แบรนด์กีตาร์โปร่งที่มีชื่อเสียงได้แก่ มาร์ติน และ เทย์เลอร์ นอกจากนี้มีแบรนด์ที่เจาะจงในกีต้าร์ไฟฟ้า เช่น กิบซัน เฟนเดอร์ และ ไอบาเนซ
ตำบลแจงงาม

| ตำบลแจงงาม |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Chaeng Ngam
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: หนองหญ้าไซ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 66.00 ตร.กม. (25.48 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 6,487 คน
 • ความหนาแน่น: 98.29 คน/ตร.กม. (254.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 72240
รหัสภูมิศาสตร์: 721004
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลแจงงาม |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.แจงงามที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลแจงงาม
พิกัด: 14°50′10.1″N 99°49′21.5″E﻿ / ﻿14.836139°N 99.822639°E﻿ / 14.836139; 99.822639
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: หนองหญ้าไซ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 66.00 ตร.กม. (25.48 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 6,487 คน
 • ความหนาแน่น: 98.29 คน/ตร.กม. (254.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06721002
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่ 145 หมู่ 4 ตำบลแจงงาม อำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรณบุรี 72240
เว็บไซต์: www.jangngam.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
แจงงาม เป็นตำบลในอำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรณบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลแจงงาม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลด่านช้าง ตำบลหนองมะค่าโมง (อำเภอด่านช้าง) และตำบลหนองกระทุ่ม (อำเภอเดิมบางนางบวช)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองโพธิ์
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองหญ้าไซ และตำบลทัพหลวง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหนองขาม
ประวัติ

แจงงาม เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 13 ของตำบลหนองหญ้าไซ อำเภอสามชุก ปี พ.ศ. 2516 ด้านเหนือของตำบลหนองหญ้าไซมีพื้นที่กว้างขวาง และมีพื้นที่กว่า 5 หมู่บ้าน ดังนั้นนายสวัสดิ์ มีเพียร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี จึงได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน ออกมาตั้งเป็นตำบลแจงงาม โดยอนุมัติจากนายวิทูร จักกะพาก ปลัดกระทรวงมหาดไทย
ปี พ.ศ. 2526 นายจรินทร์ กาญจโนมัย ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกพื้นที่ทิศตะวันตกของอำเภอสามชุก 4 ตำบล ได้แก่ ตำบลหนองหญ้าไซ ตำบลหนองราชวัตร ตำบลหนองโพธิ์ และตำบลแจงงาม เป็น กิ่งอำเภอหนองหญ้าไซ และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2533
ปี พ.ศ. 2535 ร.อ. ศรีรัตน์ หริรักษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกพื้นที่ 10 หมู่บ้านของตำบลแจงงาม ได้แก่ หมู่ 1 บ้านหนองขาม, หมู่ 2 บ้านคัตฑูต, หมู่ 6 บ้านทุ่งแสม, หมู่ 8 บ้านห้วยน้ำจันทร์, หมู่ 12 บ้านหนองห้าง, หมู่ 13 บ้านทะเลเพลาะ, หมู่ 14 บ้านตรอกสะเดา, หมู่ 16 บ้านหนองแหน, หมู่ 17 บ้านหนองเสือเต้น และหมู่ 18 บ้านหนองกระทิง ออกมาตั้งเป็น ตำบลหนองขาม ซึ่งจัดตั้งพร้อมกับตำบลทัพหลวง
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลแจงงามแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านสระเตย
หมู่ที่ 2 บ้านโคกพระ
หมู่ที่ 3 บ้านวังน้ำโจน
หมู่ที่ 4 บ้านแจงงาม
หมู่ที่ 5 บ้านโป่งกระมั่ง
หมู่ที่ 6 บ้านก้อนแก้ว
หมู่ที่ 7 บ้านดงเชือก
หมู่ที่ 8 บ้านหนองหญ้าขาว
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลแจงงามเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลแจงงาม ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลแจงงามมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 66.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 6,246 คน และ 1,720 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลแจงงามอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแจงงาม
กีฬากรีฑาในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 45

กีฬากรีฑาในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 45 จัดแข่งขันที่สนามกีฬาติณสูลานนท์ อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 22 ถึง 26 มิถุนายน พ.ศ. 2560 มีการชิงชัยทั้งหมด 48 เหรียญทอง
ตารางการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| H | รอบคัดเลือก | F | รอบชิงชนะเลิศ |