stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แฮนน่า โรเซ็นบรูม
รางวัล

| ปีที่ประกาศ | รางวัล | งานประกาศรางวัล | ผลรางวัล | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2564 | International Star | Muan's People of the Year 2020 | ได้รับรางวัล | รางวัลจากประเทศลาว |
| 2565 | สาววัยใส โดนใจแห่งปี | KAZZAWARDS2022 | ได้รับรางวัลลำดับที่4 |  |
| 2566 | Best New Actress Award | Shanghai International Film Festival | ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง | จากภาพยนตร์เรื่อง The Signal |
| 2567 | Rising female of the year | KAZZ AWARDS 2024 | ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2568 | สร้างชื่อเสียงให้ประเทศ | Alist Star Awards 2025 | ได้รับรางวัล | รางวัลจากประเทศลาว |
เวทีการประกวด

| ปีที่ประกวด | เวที | ผลรางวัล | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2560 | Pepsi singing contest2017 |  |  |
| 2560 | GradeA Young Talent Contest by Samsung Galaxy A2017 | Top3 |  |
| 2560 | The Featuring |  | Team JoJo Miracle |
| 2561 | Miss Sofy girl 2018 | 1st runner up | miss popular vote |
| 2562 | Miss Teen Laos2019 | 2nd runner up |  |
| 2562 | Miss Asia 2019 |  | miss social media |
| 2563 | 4EVE girl group star | Debut 4EVE |  |
คาบูกิ

| การละครคาบูกิ * |
| --- | --- |
  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมโดยยูเนสโก
การแต่งหน้าแบบคาบูกิ
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค **: เอเชียและแปซิฟิก
สาขา: ศิลปะการแสดง
อ้างอิง: 00163
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2008/2551 (คณะกรรมการสมัยที่ 3)
รายการ: ตัวแทนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมและการสงวนรักษาที่ดี ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
คาบูกิ (ญี่ปุ่น: 歌舞伎; โรมาจิ: kabuki) เป็นศิลปะการแสดงของญี่ปุ่น โดยมีการแต่งหน้าที่เป็นเอกลักษณ์ มีการเคลื่อนไหวที่กระฉับกระเฉง แสดงออกซึ่งท่าทางที่มีความหมาย เช่น ร้องไห้ เสียใจ โดยมีเนื้อเรื่อง 2 ประเภท คือเรื่องเกี่ยวกับสังคมซามูไรและเรื่องราวชีวิตของชาวเมือง
คาบูกิเริ่มต้นในตอนต้นของศตวรรษที่ 17 โดยมีการเปิดการแสดงในเกียวโต โดยคณะละครที่ประกอบด้วยผู้ร่ายรำสตรีที่นำโดยผู้ดูแลศาลเจ้าอิซูโมะ แต่หลังจากนั้นปี ค.ศ. 1629 ได้มีประกาศรัฐบาลห้ามสตรีแสดงด้วยมีจุดประสงค์ที่จะรักษาศีลธรรมของประชาชน ดังนั้นคะบุกิจึงแสดงโดยผู้ชายและเมื่อรัฐบาลห้ามมิให้ผู้หญิงแสดง คาบูกิจึงแสดงโดยผู้ชาย เช่น ผู้ร้ายหน้าสีน้ำเงิน พระเอกหน้าสีขาว เวทีละครสร้างอย่างวิจิตรงดงาม เป็นต้น
มหิดล จันทรางกูร

| มหิดล จันทรางกูรม> ป.ช., ม.ว.ม., ต.จ.ว..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 16 สิงหาคม พ.ศ. 2483 (84 ปี)
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2544–2547)

มหิดล จันทรางกูร (เกิด 16 สิงหาคม พ.ศ. 2483) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตปลัดกระทรวงคมนาคม อดีตประธานกรรมการบริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) อดีตอธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข และอดีตกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงคมนาคมและกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ปัจจุบันคือ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม)
ประวัติ

มหิดล จันทรางกูร เกิดวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2483 จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา รุ่น 18 ต่อมาได้เข้าศึกษาจนจบปริญญาตรีรัฐศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นได้รับทุนการศึกษาจากรัฐบาลในสังกัด กรมไปรษณีย์โทรเลข เพื่อเข้าศึกษาจนจบปริญญาโท จาก สถาบัน École nationale supérieure des télécommunications (ENST ในปัจจุบัน) รวมทั้งจบการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (รุ่นที่ 28)  มหิดล สมรสกับ นางราศรี จันทรางกูร (ถึงแก่กรรม) มีบุตร 4 คน คือ นางธันยพร โชติชนาภิบาล นางจันทรจรัส บุญคุณ  นายภูเดศ จันทรางกูร (ถึงแก่กรรม) และ นายธราดล จันทรางกูร
การทำงาน

มหิดล จันทรางกูร รับราชการในสังกัดกระทรวงคมนาคม มีความรู้และประสบการณ์ในการทำงานและบริหารด้านการสื่อสารโทรคมนาคมและด้านกิจการคมนาคมขนส่งโดยเฉพาะอุตสาหกรรมการบินเป็นอย่างดี ด้วยเป็นหนึ่งในกลุ่มข้าราชการทุนรัฐบาล ผู้บุกเบิกวงการโทรคมนาคมไทยในยุคแรกๆ ของการเริ่มเปิดเสรีของโลก (Global Liberalization) และภายหลังเป็นตัวแทนรัฐบาลไทยในฐานะหัวหน้าคณะเจรจาด้านสิทธิการบินของประเทศไทยมาโดยตลอดระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงคมนาคม
มหิดลเคยดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข กระทรวงคมนาคม เป็นรองประธานกรรมการการสื่อสารแห่งประเทศไทย (กสท.) กรรมการองค์กรโทรศัพท์แห่งประเทศไทย (ทศท.) และได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดกระทรวงคมนาคม ในปี 2534 ถึงปี 2543  ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาแบบแต่งตั้ง ในปี 2535  และในปี 2539 รวม 2 สมัย
มหิดล ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมการบริษัท การบินไทย จำกัด ในปี 2539 ถึงปี 2543 และเคยเป็นกรรมการธนาคารเอเชีย
มหิดล ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 14 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก ต่อมาได้ลาออกจากสมาชิกสภาพ ส.ส. ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 และต่อมา ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงคมนาคม และกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ควบ 2 กระทรวง ในปี 2548 ในสมัยพรรคไทยรักไทยเป็นรัฐบาล
ปี 2555 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ทรงคุณวุฒิด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ในคณะกรรมการคดีพิเศษ (กคพ.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ต.จ.ว.)
พ.ศ. 2530 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
โอเวชั่น

| ดิ โอเวชั่น The Ovation |
| --- | --- |
ที่เกิด: กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
แนวเพลง: สตริง ลูกทุ่ง เพื่อชีวิต ป๊อบ
ช่วงปี: พ.ศ. 2525 - 2536
ค่ายเพลง: นิธิทัศน์ โปรโมชั่น (2525 - 2532) โปรมีเดียมาร์ท (2532 - 2536)

สมาชิก: ชรินทร์  สุวรรณรักษ์ - คีย์บอร์ด/หัวหน้าวง/ร้องนำ ไวยวุฒิ สกุลทรัพย์ไพศาล - คีย์บอร์ด/ร้องนำ วิสูตร แย้มเอิบสิน - กีตาร์ วิสุทธิ์ ลิมปินันทน์ - กีตาร์ ประเสริฐ ฉิมท้วม - แซกโซโฟน,ฟลุ๊ท,คีย์บอร์ด อนันต์ อักษรพินิจ - เบส อวยชัย ประคองศิลป์ - กลอง

อดีตสมาชิก: พัชรา แวงวรรณ - ร้องนำ (2525-2529) สุเมธ พิกุลแย้ม - กลอง (2525-2529) พรพิมล ธรรมสาร - ร้องนำ (2530-2531) พนิดดา นิลรัตน์ ณ อยุธยา - ร้องนำ (2532) นงนุช ชื่นกระจ่าง - ร้องนำ (2534 - 2536)
ดิ โอเวชั่น (อังกฤษ: The Ovation) หรือ "โอเวชั่น" เป็นวงดนตรีไทยยุค 80 มีผลงานในช่วง พ.ศ. 2525 - 2532 กับสังกัดนิธิทัศน์ โปรโมชั่น และในช่วง พ.ศ. 2532 - 2536 กับสังกัดโปรมีเดียมาร์ท
ประวัติ > ดิ โอเวชั่น ในยุค พัชรา แวงวรรณ

อัลบั้มแรกของวงได้ออกวางแผงเมื่อปี พ.ศ. 2525 ในชื่อว่า "รักและคิดถึง"  ต่อมาในปี พ.ศ. 2528 ทางวงก็ได้รับ ขาว ไวยวุฒิ สกุลทรัพย์ไพศาล พี่ชายแท้ๆของ วิรุฬ สกุลทรัพย์ไพศาล หรือ "ดำ ฟอร์เอฟเวอร์" ซึ่งได้รับการคัดเลือกให้เป็นนักร้องนำคนใหม่ของวงคู่กับ  "เอ๋ พัชรา" นักร้องประจำวงเพื่อสร้างความแปลกใหม่ให้กับวง โดยในปีนั้นทางวงได้ออกอัลบั้มชุดที่ 4 ในชื่อว่า "รักข้ามขอบฟ้า" มีเพลงดังคือ รักข้ามขอบฟ้า
ในปี พ.ศ. 2529 ดิ โอเวชั่น ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 5 ในชื่อว่า "รักไม่รู้จบ" โดยถือเป็นอัลบั้มชุดสุดท้าย ของเอ๋ พัชรา กับ ดิ โอเวชั่น เพราะหลังจากแรงโปรโมตอัลบั้มได้ซาลงไป ทางต้นสังกัดอย่างนิธิทัศน์ก็เห็นว่าพัชรานั้นไม่เหมาะกับเพลงเร็ว เพราะแนวเสียงของเธอนั้นเหมาะกับเพลงช้ามากกว่าจึงได้ให้เธอแยกออกมาทำอัลบั้มเดี่ยว ทางวงจึงต้องหานักร้องหญิงคนใหม่มาแทนพัชรา
ประวัติ > ดิ โอเวชั่น ในยุค พรพิมล ธรรมสาร

หลังจากเอ๋ พัชรา แวงวรรณ ได้ออกจากวงไป ทางวงจึงได้เปิดรับนักร้องนำฝ่ายหญิงคนใหม่ซึ่งขาว ไวยวุฒิ มือคีย์บอร์ดและนักร้องนำฝ่ายชาย ได้ชักชวนก้อย พรพิมล ธรรมสาร เพื่อนสนิทให้เข้ามาเทสต์เสียงปรากฏว่าก้อยเทสต์เสียงผ่านจึงได้รับเลือกให้เป็น  
นักร้องนำฝ่ายหญิงคนใหม่ หลังจากนั้นเมื่อได้นักร้องนำคนใหม่แล้วทางวงจึงเริ่มทำอัลบั้มชุดที่ 6 ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2530 โดยใช้ชื่อว่า "เริ่มวัยรัก" โดยมีเพลงดังได้แก่ "สายเกินไป", "แหวนแลกใจ", "หลงรักเธอ" และในอัลบั้มนี้นอกจากเปลี่ยนนักร้องนำแล้วยังเปลี่ยนมือกลองอีกด้วยคือ ชัย อวยชัย ประคองศิลป์
ในปี พ.ศ. 2531 ดิ โอเวชั่นก็ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 7 ในชื่อว่า "ไม่มีวันนั้นอีกแล้ว"  โดยมีเพลงดังประจำอัลบั้มคือ ไม่มีวันนั้นอีกแล้ว หลังจากนี้ ทางต้นสังกัดก็ได้แยก ก้อย พรพิมล ออกมาทำอัลบั้มเดี่ยว ทำให้วง ดิ โอเวชั่น ที่กำลังจะหมดสัญญากับนิธิทัศน์ไม่มีนักร้องนำฝ่ายหญิง และเมื่อหมดสัญญาแล้วจึงย้ายไปสังกัดโปรมีเดียมาร์ท
ประวัติ > ดิ โอเวชั่น ในยุค พนิดดา นิลรัตน์ ณ อยุธยา

ในปี พ.ศ. 2532 เมื่อ ดิ โอเวชั่น ได้หมดสัญญากับบริษัทนิธิทัศน์ ดิ โอเวชั่น จึงย้ายเข้าสังกัดโปรมีเดียมาร์ทซึ่งมี สมศักดิ์ อัมรินทร์ อดีตผู้บริหารนิธิทัศน์เป็นเจ้าของ ปูเป้ พนิดดา นิลรัตน์ ณ อยุธยา ได้มาเป็นนักร้องนำหญิงคนที่สามของวงและได้ออกอัลบั้มกับ ดิ โอเวชั่น ในอัลบั้มชุดที่ 8 ในชื่ออัลบั้มชุด "สุดท้ายคือฉัน" เบิ้ม ชรินทร์ สุวรรณรักษ์ ซึ่งเป็นหัวหน้าวง ได้ทำหน้าที่ร้องนำด้วย
ประวัติ > ดิ โอเวชั่น ในยุค นงนุช ชื่นกระจ่าง

หลังจากออกอัลบั้มชุด "สุดท้ายคือฉัน" ปูเป้ พนิดดา ก็ได้ออกจากวงไป ทำให้ทางวงไม่มีนักร้องนำฝ่ายหญิง อัลบั้มชุด "ผู้ชายล้วนๆ" ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดที่ 9 จึงมีแต่สมาชิกวงที่เป็นผู้ชายทั้งหมด จนกระทั่งได้นุช นงนุช ชื่นกระจ่าง เป็นนักร้องนำฝ่ายหญิงคนสุดท้ายของวงในอัลบั้ม "212" และ "ตำรารัก" แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ความนิยมของวงก็เริ่มแผ่วลง จึงประกาศแยกวงในที่สุด
การแสดงคอนเสิร์ตเฉพาะกิจ

อดีตสมาชิกวงโอเวชั่น และก้อย พรพิมล ธรรมสาร ซึ่งปัจจุบันเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดปทุมธานี ร่วมกับนักร้องในค่ายนิธิทัศน์ได้ร่วมกันทุ่มทุนจัดการแสดงคอนเสิร์ตครั้งใหญ่ เพื่อแสดงความอาลัยแด่ "เอ๋ พัชรา แวงวรรณ"  โดยจัดแสดงคอนเสิร์ตหลังจากสวดพระอภิธรรมเสร็จแล้ว ในทุกคืนวันที่ 3 - 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยนอกจากการแสดงคอนเสิร์ตแล้ว ยังมีการนำซีดีผลงานเพลงของวงโอเวชั่น และผลงานอัลบั้มเดี่ยวของเอ๋มาจัดจำหน่ายให้แฟนเพลงอีกด้วย โดยรายได้ทั้งหมดจากการจำหน่าย นำไปใช้ในการจัดการงานศพ และรายได้ส่วนที่เหลือก็นำไปมอบให้กับพ่อแม่ของเอ๋ พัชรา แวงวรรณ
สมุดภาพ

โอเวชั่น และ พัชรา แวงวรรณ
โอเวชั่น และ พรพิมล ธรรมสาร
โอเวชั่น และ พนิดดา นิลรัตน์ ณ อยุธยา
โอเวชั่น และ นงนุช ชื่นกระจ่าง
สมาชิก

| สมาชิก | ปี> 2525 | ปี> 2526 | ปี> 2527 | ปี> 2528 | ปี> 2529 | ปี> 2530 | ปี> 2531 | ปี> 2532 | ปี> 2533 | ปี> 2534 | ปี> 2535 | ปี> 2536 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชรินทร์ สุวรรณรักษ์ (เบิ้ม)1 | เปียโน/หัวหน้าวง/ร้องนำ | เปียโน/หัวหน้าวง/ร้องนำ | เปียโน/หัวหน้าวง/ร้องนำ | เปียโน/หัวหน้าวง/ร้องนำ | เปียโน/หัวหน้าวง/ร้องนำ | เปียโน/หัวหน้าวง/ร้องนำ | เปียโน/หัวหน้าวง/ร้องนำ | เปียโน/หัวหน้าวง/ร้องนำ | เปียโน/หัวหน้าวง/ร้องนำ | เปียโน/หัวหน้าวง/ร้องนำ | เปียโน/หัวหน้าวง/ร้องนำ |  |
วิสูตร แย้มเอิบสิน (ฉุย)2: กีต้าร์
วิสุทธิ์ ลิมปินันทน์ (วิ)3: กีต้าร์
ประเสริฐ ฉิมท้วม (เสริฐ)4: แซกโซโฟน, ฟลุ๊ท, คีย์บอร์ด
อนันต์ อักษรพินิจ (เปี๊ยก)5: เบส
| สุเมธ พิกุลแย้ม (แป๊ะ)6 | กลอง | กลอง | กลอง | กลอง | กลอง |  |  |  |  |  |  |  |
| ไวยวุฒิ สกุลทรัพย์ไพศาล (ขาว)  |  |  |  | คีย์บอร์ด/ร้องนำ | คีย์บอร์ด/ร้องนำ | คีย์บอร์ด/ร้องนำ | คีย์บอร์ด/ร้องนำ | คีย์บอร์ด/ร้องนำ | คีย์บอร์ด/ร้องนำ | คีย์บอร์ด/ร้องนำ | คีย์บอร์ด/ร้องนำ | คีย์บอร์ด/ร้องนำ |
| อวยชัย ประคองศิลป์ (ชัย)  |  |  |  |  |  | กลอง | กลอง | กลอง | กลอง | กลอง | กลอง | กลอง |
| พัชรา แวงวรรณ (เอ๋)7 | ร้องนำ | ร้องนำ | ร้องนำ | ร้องนำ | ร้องนำ |  |  |  |  |  |  |  |
| พรพิมล ธรรมสาร (ก้อย)8 |  |  |  |  |  | ร้องนำ | ร้องนำ |  |  |  |  |  |
| พนิดดา นิลรัตน์ ณ อยุธยา (ปูเป้)  |  |  |  |  |  |  |  | ร้องนำ |  |  |  |  |
| นงนุช ชื่นกระจ่าง (นุช)  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ร้องนำ | ร้องนำ | ร้องนำ |

^ ชรินทร์ สุวรรณรักษ์ (เบิ้ม) เกิดวันที่ 19 ก.ย. 2501
^ วิสูตร แย้มเอิบสิน (ฉุย) เกิดวันที่ 16 ก.ค. 2499
^ วิสุทธิ์ ลิมปินันทน์ (วิ) เกิดวันที่ 10 ก.ค. 2500
^ ประเสริฐ ฉิมท้วม (เสริฐ) เกิดวันที่ 19 ส.ค. 2503
^ อนันต์ อักษรพินิจ (เปี๊ยก) เกิดวันที่ 20 ก.ค. 2501
^ สุเมธ พิกุลแย้ม (แป๊ะ) เกิดวันที่ 21 ก.ค. 2501
^ พัชรา แวงวรรณ (เอ๋) เกิดวันที่ 3 ส.ค. พ.ศ. 2507 เสียชีวิต 10 ตุลาคม 2555
^ พรพิมล ธรรมสาร (ก้อย) เกิดวันที่ 11 เม.ย. 2511
แหล่งข้อมูลอื่น

โอเวชั่น ที่เฟซบุ๊ก
จังหวัดชุงช็องเหนือ

| จังหวัดชุงช็องเหนือ 충청북도 |
| --- | --- |
จังหวัด
การถอดเสียงภาษาเกาหลี
 • ฮันกึล: 충청북도
 • ฮันจา: 忠淸北道
 • แมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์: Ch’ungch’ŏngbukto
 • อักษรโรมันปรับปรุง: Chungcheongbuk‑do
   ธง ตรา

พิกัด:  36°45′N 127°45′E﻿ / ﻿36.750°N 127.750°E﻿ / 36.750; 127.750
ประเทศ: เกาหลีใต้
ภูมิภาค: โฮซอ
เมืองหลวง: ช็องจู
เขตการปกครองย่อย: 3 นคร, 8 อำเภอ
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ: ลี ชี-จง  (พรรคประชาธิปไตย)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 7,433 ตร.กม. (2,870 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 8
ประชากร (ตุลาคม ค.ศ. 2014)
 • ทั้งหมด: 1,578,934 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 7
 • ความหนาแน่น: 213 คน/ตร.กม. (550 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด
 • ดอกไม้: แมกโนเลียขาว
 • ต้นไม้: elkova
 • นก: นกแม็กพาย
รหัส ISO 3166: KR-43
เว็บไซต์: eng.cb21.net
จังหวัดชุงช็องเหนือ เป็นจังหวัดที่อยู่ทางภาคกลางของประเทศเกาหลีใต้ ได้สถานะเป็นจังหวัดเมื่อปี พ.ศ. 2439 ที่ตั้งอยู่บริเวณตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดชุงช็องเดิม ซึ่งมีขนาดเท่ากับครึ่งหนึ่งของจังหวัดชุงช็องเดิม โดยมีเมืองเอกอยู่ที่ช็องจู
ภูมิศาสตร์

จังหวัดชุงช็องเหนือเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคโฮซอ โดยมีพรมแดนติดต่อกับจังหวัดชุงช็องใต้ทางทิศตะวันตก ทางเหนือติดกับจังหวัดคย็องกีและจังหวัดคังว็อน ทางใต้ติดกับจังหวัดช็อลลาเหนือ และทางทิศตะวันตกติดกับจังหวัดคย็องซังเหนือ จังหวัดชุงช็องเหนือเป็นเพียงจังหวัดเดียวในเกาหลีใต้ที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล โดยทั่วไปจังหวัดนี้ประกอบไปด้วยภูเขา โดยมีภูเขานอรย็อง ซึ่งเป็นภูเขาที่มีชื่อเสียงของจังหวัดซึ่งอยู่ทางตอนเหนือ ส่วนทางตะวันออกของจังหวัดก็มีภูเขาโซแบ็ก
ทรัพยากร

ผลิตผลทางการเกษตรของจังหวัดได้แก่ ข้าว ข้าวบาร์เลย์ ถั่วและมันฝรั่ง แต่จังหวัดนี้ก็มีชื่อเสียงในเรื่องโสมและยาสูบ โดยยาสูบได้นำเข้ามาจากสหรัฐในปี พ.ศ. 2455 โดยได้รับต้นพันธ์มาจากรัฐเวอร์จิเนีย
และจังหวัดนี้ยังมีแร่ธาตุมากมาย เช่น ทอง เหล็ก ถ่านหิน หินสบู่ ฟลูออไรต์ และโมลิบดีนัม ตลอดจนหินอ่อนและหินปูน ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด และการทอผ้าไหมก็ได้เป็นสิ่งที่สำคัญของจังหวัดเช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Chungcheongbuk-do provincial government English-language home page เก็บถาวร 2010-11-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก ภูมิภาคและเขตการปกครองของประเทศเกาหลีใต้ |
| --- | --- | --- |
| ภูมิภาค |  เขตเมืองหลวงและปริมณฑล  ควันดง ย็องดง  ย็องซอ  โฮซอ  โฮนัม  ย็องนัม ภูมิภาคอุตสาหกรรมการเดินเรือตะวันออกเฉียงใต้  เกาะเชจู  |  |
| จังหวัด |  คย็องกี  คย็องซังใต้  คย็องซังเหนือ  ช็อลลาใต้  ชุงช็องใต้  ชุงช็องเหนือ  |  |
| จังหวัดปกครองตนเองพิเศษ |  คังว็อน  ช็อนบุก  เชจู  |  |
| นครพิเศษ |  โซล  |  |
| นครปกครองตนเองพิเศษ |  เซจง  |  |
| มหานคร |  ควังจู  แทกู  แทจ็อน  ปูซาน  อินช็อน  อุลซัน  |  |
| คณะกรรมการ 5 จังหวัดภาคเหนือเกาหลี |  พย็องอันใต้  พย็องอันเหนือ  ฮวังแฮ  ฮัมกย็องใต้  ฮัมกย็องเหนือ  |  |
อาคม เติมพิทยาไพสิฐ

| อาคม เติมพิทยาไพสิฐม> ป.ช. ม.ว.ม. |
| --- | --- |
อาคมใน พ.ศ. 2560

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2563 – 1 กันยายน  พ.ศ. 2566 (2 ปี และ 11 เดือน)
นายกรัฐมนตรี: ประยุทธ์ จันทร์โอชา
รัฐมนตรีช่วย: สันติ พร้อมพัฒน์
ก่อนหน้า: ปรีดี ดาวฉาย
ถัดไป: เศรษฐา ทวีสิน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
ดำรงตำแหน่ง 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558 – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 (3 ปี 10 เดือน 21 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ก่อนหน้า: ประจิน จั่นตอง
ถัดไป: ศักดิ์สยาม ชิดชอบ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ดำรงตำแหน่ง 30 สิงหาคม พ.ศ. 2557 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558 (11 เดือน 20 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ก่อนหน้า: พฤณท์ สุวรรณทัต พ้อง ชีวานันท์
ถัดไป: ออมสิน ชีวะพฤกษ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 25 กันยายน พ.ศ. 2499 (68 ปี) จังหวัดศรีสะเกษ ประเทศไทย
พรรคการเมือง: อิสระ
คู่สมรส: มุกดา เติมพิทยาไพสิฐ
ลายมือชื่อ: 

อาคม เติมพิทยาไพสิฐ ม.ป.ช. ม.ว.ม. (เกิด 25 กันยายน พ.ศ. 2499) เป็นนักเศรษฐศาสตร์และนักการเมืองชาวไทย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และเลขาธิการคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
ประวัติ

อาคม เติมพิทยาไพสิฐ เดิมชื่อ อาคม แซ่จึง เกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2499 ที่อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ เป็นบุตรของนายงี้ยง กับนางกิมเอง แซ่จึง สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนรวมสินวิทยา จบมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนศรีสะเกษวิทยาลัย จบมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร ระดับปริญญาตรีจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี 2520 และระดับปริญญาโทสาขาเศรษฐศาสตร์ จากวิทยาลัยวิลเลียม รัฐแมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี 2526
อาคม สมรสกับนางมุกดา เติมพิทยาไพสิฐ (เสียชีวิต)
การทำงาน

อาคม เติมพิทยาไพสิฐ เข้ารับราชการในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการกองวิเคราะห์และประมาณการเศรษฐกิจ ในระหว่างปี 2539 ถึงปี 2542 เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนโยบายและแผน (เจ้าหน้าที่วิเคราะห์นโยบายและแผน ระดับ 9 ชช.) ในปี 2542–2543 จากนั้นได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขาธิการ สศช. (2543–2546) และเป็นที่ปรึกษาด้านนโยบายและแผนงาน (2546–2547) กระทั่งในปี 2547 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ในปี 2553
ในปี 2557 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ต่อมาในเดือนสิงหาคมของปีเดียวกัน เขาได้ลาออกจาก สนช. และเข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ซึ่งเป็นการดำรงตำแหน่งควบคู่ทั้งตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญ และตำแหน่งทางการเมือง ต่อมาในเดือนสิงหาคม 2558 นายอาคม ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม แทนพลอากาศเอก ประจิน จั่นตอง ต่อมานายอาคม ได้ยื่นลาออกจากข้าราชการในตำแหน่ง เลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ เนื่องจากดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมและข้อสั่งการของนายกรัฐมนตรี ให้ข้าราชการประจำที่ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีเกษียณอายุราชการหรือลาออกจากตำแหน่ง โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2558 เป็นต้นไป
อาคม ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการหลายคณะในช่วงรัฐบาลของพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา อาทิ กรรมการในคณะกรรมการยุทธศาสตร์ด้านการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ กรรมการในคณะกรรมการนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตเลขาธิการคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ เป็นกรรมการในคณะกรรมการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์การบูรณาการการพัฒนาปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง กรรมการในคณะกรรมการทรัพยากรน้ำแห่งชาติ และอีกหลายคณะกรรมการในคณะรักษาความสงบแห่งชาติ รวมถึงเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ กรรมการในคณะกรรมการบริหารการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก อดีตกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการบริหาร
สถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำและการเกษตร
จากนั้นในวันที่ 30 ตุลาคม 2566 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งกรรมการกฤษฎีกาพร้อมกับศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.วิษณุ เครืองาม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2547 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ญี่ปุ่น :
พ.ศ. 2567 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 2
สถานีไชนาทาวน์ (สิงคโปร์)

ชั้นจำหน่ายบัตรโดยสาร
ชานชาลาสายเหนือ-ตะวันออก
สถานีไชนาทาวน์ (NE4/DT19) (อังกฤษ: Chinatown MRT Station) เป็นสถานีของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนสิงคโปร์ บนสายเหนือ-ตะวันออก ระหว่างสถานีอูทรัม-สถานีคลาร์กคีย์ และสายดาวน์ทาวน์ ระหว่างสถานีเตอลกอาเยร์-สถานีฟอร์ตแคนนิง (ทางตอนที่สั้นที่สุดของสาย) ตัวสถานีตั้งอยู่ในเขตชุมชนจีนหนาแน่น การก่อสร้างจึงเต็มไปด้วยความยากลำบาก
สถานีไชนาทาวน์ เป็นสถานีปลายทางของสายดาวน์ทาวน์ ตั้งแต่วันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2013 จนถึงปี ค.ศ. 2017 ซึ่งจะเปลี่ยนสถานีปลายทางไปเป็นสถานีเอ็กซ์โป
งานศิลปะในตัวสถานี > สายเหนือ–ตะวันออก

มีภาพตัวอักษรจีนในสถานี เขียนว่า "ดวงตาของฟีนิกซ์" เพื่อบอกเล่าเกี่ยวกับชุมชนชาวจีนบริเวณนั้น ภาพนี้วาดโดยศิลปินชาวสิงคโปร์ ตัน สเวีย เฮียน
งานศิลปะในตัวสถานี > สายดาวน์ทาวน์

มีภาพชื่อว่า "สีบินได้" วาดโดย โช ชัย เฮียง บอกเล่าเกี่ยวกับการเข้ามาทำงานในเมืองของผู้คนต่าง ๆ
ประวัติ

สถานีในส่วนของสายเหนือ-ตะวันออก เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2003 ตั้งอยู่ใต้ถนนอู ตง เซง และถนนสะพานใหม่ ส่วนสถานีของสายดาวน์ทาวน์ เริ่มก่อสร้างเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 และเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2013 เป็น 1 ใน 6 สถานีเริ่มแรกของสายดาวน์ทาวน์ ตั้งอยู่ใต้ถนนตัด ชานชาลาและทางรถไฟอยู่เหนือและตั้งฉากกับชานชาลาและทางรถไฟของสายเหนือ-ตะวันออกพอดี มีทางเข้าสถานีแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ใกล้กับฮงลิมคอมเพล็กซ์
ประวัติ > การก่อสร้าง

สถานีไชนาทาวน์ เป็นหนึ่งในสถานีที่ก่อสร้างยากที่สุดในสายเหนือ-ตะวันออก เนื่องจากมีสิ่งก่อสร้างในบริเวณนั้นเป็นจำนวนมาก อีกทั้งยังจำเป็นต้องอนุรักษ์สะพานการ์เด้นอันเก่าแก่อีกด้วย
แผนผังสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| L1 | ระดับถนน |  |
B1: 
| B1 | ชั้นจำหน่ายบัตรโดยสาร | เครื่องตรวจบัตรโดยสาร, ศูนย์ให้บริการผู้โดยสาร |
B2: 
| B2 | ชั้นจำหน่ายบัตรโดยสาร | เครื่องตรวจบัตรโดยสาร, ศูนย์ให้บริการผู้โดยสาร |
B2: ชานชาลาด้านข้าง ไม่เปิดใช้งาน
| B2 | ชานชาลา บี | สายดาวน์ทาวน์ (กำลังก่อสร้าง)มุ่งหน้า  DT35  CG1  เอ็กซ์โป สถานีถัดไป  DT20  ฟอร์ดแคนนิง (→) |
| B2 | ชานชาลา เอ | สายดาวน์ทาวน์ มุ่งหน้า  DT14  EW12  บูกิส สถานีถัดไป  DT18  เตอลอกเอเยอร์  (←)  สายดาวน์ทาวน์ (กำลังก่อสร้าง) มุ่งหน้า  DT1  BP6  บูกิตปันจัง สถานีถัดไป  DT18  เตอลอกเอเยอร์ (←) |
B2: ชานชาลาด้านข้าง ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| B3 | ชานชาลา เอ | สายตะวันออกเฉียงเหนือ มุ่งหน้า  NE1  CC29  ฮาร์เบอร์ฟรอนต์ สถานีถัดไป  NE3  EW16   ออตรัมปาร์ก (→)  |
B3: ชานชาลาเกาะกลาง ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
| B3 | ชานชาลา บี | สายตะวันออกเฉียงเหนือ  มุ่งหน้า  NE17  PTC  ปุงกล สถานีถัดไป  NE5  คลาร์กคีย์ (←)  |
| B3 | ทางเดินเชื่อม | ไปยังชานชาลา เอ ของสายดาวน์ทาวน์ |
ทางออก

A: ย่านชุมชนชาวจีน
C: สะพานการ์เด้น
D: สวนประชาชน
E: ตลาดฮงลิม, ไชนาทาวน์พอยต์
เวลาที่ให้บริการ

| สถานีปลายทาง | ขบวนแรก | ขบวนแรก | ขบวนแรก | ขบวนแรก | ขบวนแรก |  | ขบวนสุดท้าย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | จันทร์ – ศุกร์ |  | เสาร์ |  | อาทิตย์ และวันหยุดราชการ |  | ทุกวัน |
สายตะวันออกเฉียงเหนือ
| NE1 ฮาร์เบอร์ฟรอนต์ | 6.10 |  | 6.09 |  | 6.30 |  | 23.55 |
| NE17 ปุงกล | 6.03 |  | 6.05 |  | 6.25 |  | 0.00 |
สายดาวน์ทาวน์
| DT14 บูกิส | 6.15 |  | 6.15 |  | 6.35 |  | 0.00 |
สมุดภาพ

ทางเข้าสถานี ฝั่งถนนเจดีย์
ภาพวาดชุมชนชาวจีน
ทางออก E
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
การเดินทางจากสนามบินจางี ไปไชนาทาวน์
มาช่า วัฒนพานิช

| มาช่า วัฒนพานิช |
| --- | --- |
มาช่าในปี 2550
สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่อเกิด: มารีออน อูร์ซูลา มาร์ชา วัฒนพานิช
เกิด: 24 สิงหาคม พ.ศ. 2513 (54 ปี) อีเซอร์โลน, เยอรมนีตะวันตก
คู่สมรส: อำพล ลำพูน  (สมรส 2531; หย่า 2540)
บุตร: ชัยธรรศ วัฒนพานิช
อาชีพ:  นักร้อง  นักแสดง  พิธีกร  นางแบบ 
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2528–ปัจจุบัน
อาชีพแสดง
ผลงานเด่น: แว่นทิพย์ – กว่าจะรู้เดียงสา (2530)  วันทกานต์ – ไฟโชนแสง (2535)  ใกล้รุ่ง – หงส์เหนือมังกร (2543)  แพรนวล – บ่วงบรรจถรณ์ (2545)  พิม / พลอย – แฝด (2550)  พี่ช่า – ห้าแพร่ง (2552)  เครือมาศ / มาดามเคท – หวานรักต้องห้าม (2567)
รางวัล
พระสุรัสวดี: นักแสดงดาวรุ่งหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2529 – ตำรวจเหล็ก  นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2530 – จงรัก
สุพรรณหงส์: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2550 – แฝด
โทรทัศน์ทองคำ: นักแสดงนำหญิงดีเด่น  พ.ศ. 2535 – ไฟโชนแสง   พ.ศ. 2543 – หงส์เหนือมังกร
 
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  ป็อป  ป็อปร็อก  อาร์แอนด์บี 
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2530–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
 นักดนตรี
มาร์ชา วัฒนพานิช (เกิด 24 สิงหาคม พ.ศ. 2513) ชื่อเล่น ช่า เป็นที่รู้จักในชื่อ มาช่า วัฒนพานิช เดิมเคยใช้ชื่อในการแสดงภาพยนตร์ว่า พิม วัฒนพานิช เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง และนางแบบลูกครึ่งไทย-เยอรมัน ที่ได้รับการยกย่องว่าสวยที่สุดคนหนึ่งในวงการบันเทิงเมืองไทย ด้วยประสบการณ์ที่โชกโชน ทั้งด้านการแสดง ถ่ายแบบ จนถึงงานเพลงที่เธอรักและตั้งใจ ผลงานที่ผ่านมาเป็นเครื่องยืนยันความสำเร็จของเธอได้เป็นอย่างดี
ประวัติ

มาช่า วัฒนพานิช เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2513 ที่  ประเทศเยอรมัน เธอเป็นลูกครึ่งไทย-เยอรมัน บิดาเป็นชาวไทยชื่อธานินทร์ วัฒนพานิช ส่วนมารดาเป็นชาวเยอรมันชื่อ อีริช  มาช่ามีน้องสาวร่วมบิดามารดาคนหนึ่งชื่อธนานุช วัฒนพานิช และนามสกุล วัฒนพานิช ของเธอก็เป็นนามสกุลเดียวกับ วิไลวรรณ วัฒนพานิช นักแสดงที่มีชื่อเสียงในอดีต
ภาพลักษณ์ทางสาธารณะ

เมื่อ พ.ศ. 2529 มาช่าได้รับบทการแสดงภาพยนตร์ครั้งแรก โดยถูกนำเสนอว่า "ขอแนะนำนางเอกที่สวยที่สุด พิม วัฒนพานิช" และอีกทั้งผลงานเพลงที่มาช่าสามารถรักษามาตรฐานยอดขายที่สูงได้ในระยะเวลาที่ยาวนานเมื่อเทียบกับนักร้องรุ่นเดียวกัน งานเพลงของมาช่าทั้งคุณภาพของงานเพลงและยอดขายก็ยังขายได้ในระดับมาตรฐานที่สูงอยู่เสมอ จึงได้มีคำกล่าวว่า "มาช่ามีเพลงฮิตทุกยุค" จึงไม่แปลกใจที่ทุกวันนี้เพลงของเธอยังคงอยู่ในใจใครหลาย ๆ คนอยู่ โดยอัลบั้มแรกของเธอได้รับการตอบรับอย่างท่วมท้นจากผู้ฟังและนักวิจารณ์ ทำให้เธอประสบความสำเร็จในฐานะนักร้องหน้าใหม่
ชีวิตส่วนตัว

มาช่าจดทะเบียนสมรสกับอำพล ลำพูน นักร้องวงไมโคร เมื่อช่วงปี พ.ศ. 2531 หลังห่างหายจากวงการบันเทิงระยะหนึ่ง ทั้งสองมีบุตรชาย 1 คนคือ ชัยธรรศ วัฒนพานิช ชื่อเล่น กาย ต่อมาได้หย่าร้างในปี พ.ศ. 2540 หลังครองตนเป็นโสดหลายปีมาช่าได้คบหากับอธิป นานา และกฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์ แต่เลิกรากันในเวลาต่อมา