stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฮาร์ตไอซ์

ฮาร์ตไอซ์ (อังกฤษ: Heart*Iz ) เป็นอีพีลำดับที่ 2 โดยกลุ่มศิลปินชาวเกาหลีใต้-ญี่ปุ่นไอซ์วัน จากรายการการแข่งขัน พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต เปิดตัววันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2562 โดยออฟเดอะเรคอร์ด แบ่งเป็น 2 รูปแบบ คือ "Violeta" และ "Sapphire" ประกอบด้วย 8 เพลง และมีเพลง "วิโอเลตตา" (Violeta) เป็นเพลงหลัก
การเปิดตัว

มิวสิกวิดีโอ "วิโอเลตตา" เผยแพร่เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2562 ในเว็บไซต์ยูทูบ พร้อมกับการจำหน่ายซีดีและดิจิทัลดาวน์โหลดผ่านเว็บไซต์เพลงต่าง ๆ
ออฟเดอะเรคอร์ดเปิดตัววิดีโอพิเศษเพื่อฉลองการดูครบ 40 ล้านครั้งสำหรับมิวสิกวิดีโอ "Violeta"
การโปรโมต

การแสดง "Heart To" จัดขึ้นที่ Blue Square ในวันเดียวกันกับการปล่อยอัลบั้ม ซึ่งไอซ์วันทำการแสดงเพลงจากอีพีเป็นครั้งแรก ถ่ายทอดสดผ่านทางเอ็มเน็ตและช่องยูทูบสโตนมิวสิก และได้บันทึกรายการไว้สำหรับรายการวาไรตี้ ไอดอลรูม และเผยแพร่ทาง JTBC เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2562
การวางจำหน่าย

เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2562 ออฟเดอะเรคอร์ดรายงานว่ายอดสั่งซื้อล่วงหน้าสำหรับ ฮาร์ตไอซ์ มียอดขายเกิน 200,000 ชุด อีพีขายได้ 132,109 ชุดในสัปดาห์แรก สร้างสถิติใหม่สำหรับยอดขายสูงสุดของเกิร์ลกรุ๊ปในสัปดาห์แรกของการวางจำหน่ายในเวลานั้น และฮาร์ตไอซ์ก็ติดอันดับทั้งในแกออนชาร์ตอัลบั้ม และออริคอนชาร์ตอัลบั้มต่างประเทศ
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | เรียบเรียง | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "해바라기" (Hey. Bae. Like It.; แปลว่า Sunflower) | Tenzo Kebee EB | Tenzo MUNA | MUNA | 3:32 |
| 2. | "비올레타" (Violeta) | Choi Hyun-joon Kim Seung-soo | Choi Hyun-joon Kim Seung-soo | Park Seul-gi | 3:20 |
| 3. | "Highlight" | Lee Tae-hoon | Lee Tae-hoon Sam Carter RAMI NU bK | Lee Tae-hoon | 3:28 |
| 4. | "Really Like You" | YOSKE คิม มิน-จู ฮิโตมิ ฮนดะ Alive Knoh | EastWest (1by1) YOSKE | EastWest (1by1) | 3:10 |
| 5. | "Airplane" | Lee Dae-hwi So Jay Jo Yoon-kyung Jang Yeo-jin | Lee Dae-hwi 리시 Simpson | 리시 Simpson | 3:03 |
| 6. | "하늘 위로" (Up; lit: Above the Sky) | KZ | KZ Nthonius | KZ Nthonius | 3:12 |
| 7. | "고양이가 되고 싶어" (Neko ni Naritai; เวอร์ชันเกาหลี; แปลว่า ฉันอยากเป็นแมว) | ยาซูชิ อากิโมโตะ (เวอร์ชันเกาหลีดัดแปลงโดย) คิม มิน-จู | Shintaro Fujiwara | Shintaro Fujiwara | 4:16 |
| 8. | "기분 좋은 안녕" (Gokigen Sayonara; เวอร์ชันเกาหลี; แปลว่า ลาก่อน) | ยาซูชิ อากิโมโตะ (เวอร์ชันเกาหลีดัดแปลงโดย) อี แช-ย็อน | Toshihiko Watanabe | Toshihiko Watanabe | 4:20 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 28:21 |
การรับรองและการขาย

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| South Korea (KMCA) | Platinum | 250,000^ |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว
ประวัติการเปิดตัว

| ประเทศ | วันที่ | รูปแบบ | ค่าย |
| --- | --- | --- | --- |
| เกาหลีใต้ | 1 เมษายน พ.ศ. 2562 | ซีดี ดิจิทัลดาวน์โหลด สตรีมมิ่ง | ออฟเดอะเรคอร์ดเอนเตอร์เทนเมนต์ สโตนมิวสิกเอนเตอร์เทนเมนต์ |
| ต่างๆ | 1 เมษายน พ.ศ. 2562 | ดิจิทัลดาวน์โหลด สตรีมมิ่ง | ออฟเดอะเรคอร์ดเอนเตอร์เทนเมนต์ สโตนมิวสิกเอนเตอร์เทนเมนต์ |
เจ้าหอกลอง

เทวรูปเจ้าหอกลอง ณ ศาลหลักเมืองกรุงเทพมหานคร
เจ้าหอกลอง เป็นเทพารักษ์ประจำหอกลองตามคติศาสนาพื้นเมืองของไทยของวิญญาณนิยม ลักษณะเป็นรูปหล่อสำริดปิดทองพระเศียรทรงมงกุฎยอดชัย ทรงยืนบนแท่นแปดเหลี่ยมพระหัตถ์ยกชูขึ้นเสมอพระอุระ พระหัตถ์ขวาถือดอกบัว พระหัตถ์ซ้ายถือเขาสัตว์ มีหน้าที่ดูแลเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในแผ่นดิน เช่น คอยรักษาเวลา ย่ำรุ่ง ย่ำค่ำ และเที่ยงคืน เมื่อเกิดเหตุอัคคีภัย หรือมีกองทัพศัตรูยกมาประชิดพระนคร
เจ้าองค์หล่อ

เจ้าองค์หล่อ เป็นพระราชโอรสของพระนางสุมังคลา ไม่ปรากฏบิดา มีศักดิ์เป็นหลานตาของพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช เมื่อพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราชสวรรคต มีผู้พาพระองค์ไปหลบซ่อนที่เมืองพานพูชน ซึ่งอยู่ที่รอยต่อระหว่างอุดรธานีและสกลนครในปัจจุบัน หลังจากที่พระนางสุมังคลา พระมารดาหนีออกจากเวียงจันทน์ไปแล้ว ได้มีขุนนางเข้ามาสวามิภักดิ์กับพระองค์มากขึ้น และได้ยกทัพไปกำจัดพระยาเมืองจันได้สำเร็จ พระองค์ได้ครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 2239 ขณะมีพระชนมายุราว 4 พรรษา ครองราชย์สมบัติได้ 4 ปีก็ถูกเจ้านันทราชยกทัพมาตีเวียงจันทน์ จับพระองค์ประหารชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2242 เจ้านันทราชจึงขึ้นครองราชสมบัติต่อมา
เกาะไม้ซี้

| --- | --- |
เกาะไม้ซี้
เกาะไม้ซี้
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ฝั่งตะวันออกของอ่าวไทย
พิกัด: 11°43′12″N 102°31′08″E﻿ / ﻿11.720°N 102.519°E﻿ / 11.720; 102.519
กลุ่มเกาะ: กลุ่มเกาะกูด
พื้นที่: 1.602 ตารางกิโลเมตร (0.619 ตารางไมล์)
การปกครอง
 ไทย
จังหวัด: ตราด
อำเภอ: เกาะกูด
เกาะไม้ซี้ หรือ เกาะไม้ซี้ดอน เป็นเกาะขนาดเล็กในกลุ่มเกาะกูด อยู่ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะกูด ในอำเภอเกาะกูด จังหวัดตราด ประเทศไทย เกาะไม้ซี้เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง และเป็นที่ตั้งของสนามบินเกาะไม้ซี้
ที่มาของชื่อ

ชื่อ "เกาะไม้ซี้" ปรากฏในจังหวัดตราด คือ เกาะไม้ซี้ใหญ่ เกาะไม้ซี้เล็ก (2 เกาะในกลุ่มเกาะช้าง) และเกาะไม้ซี้ (เกาะไม้ซี้ดอน) ที่มาของชื่อเกาะเหล่านี้มาจากพืชที่เรียกว่า ไม้ซี้ (ไผ่ซี้) เป็นไผ่ที่มีมากในจังหวัดตราดและจันทบุรี
ภูมิประเทศ

เกาะไม้ซี้เป็นเกาะขนาดเล็กพื้นที่ประมาณ 1.602 ตารางกิโลเมตร และเป็นหนึ่งในสามเกาะในกลุ่มเกาะกูด (Ko Kut Archipelago) อยู่ห่างจากเกาะกูดทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 1 กิโลเมตร ใกล้อ่าวสลักอวน (อ่าวสลัด) มีรูปทรงคล้ายสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ทั้งเกาะเป็นเนินขนาดย่อมพื้นผิวด้านบนตัดราบบางส่วนจากการสร้างสนามบิน
การขนส่ง

เรือเร็วจากเกาะกูด
เดินทางโดยเรือประมง เรือเช่า หรือเรือสปีดโบ๊ทจากท่าเรือบ้านด่านเก่า ในตัวจังหวัดตราด
เครื่องบินเช่าเหมาลำจากสนามบินสุวรรณภูมิไปสนามบินเกาะไม้ซี้ (หรือ สนามบินส่วนบุคคลโซเนวา คีรี; Soneva Kiri Hotel Private Airport)
เกาะใกล้กัน

เกาะกูดตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะไม้ซี้ ยังคงสภาพความเป็นธรรมชาติอย่างสมบูรณ์และมีน้ำตกคลองเจ้าที่สวยงาม
เกาะแรดตั้งอยู่ทางทิศใต้
ดูเพิ่ม

รายชื่อเกาะในจังหวัดตราด
เจ้าหลวงเมืองล้า

เจ้าหลวงเมืองล้า เป็นเจ้าเมืองที่ปกครองเมืองล้าในสิบสองปันนา เป็นนักรบที่เก่งกล้าสามารถและเป็นแม่ทัพนายกองของชาวไทลื้อเมืองล้าทั้งมวล และท่านได้สิ้นชีพพิตักษัยในดินแดนสิบสองปันนา
ปัจจุบันชาวไทลื้อจัดประเพณีบวงสรวงดวงวิญญาณเจ้าหลวงเมืองล้า อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน ทุก 3 ปี เรียกว่า "สามปี๋สี่ฮวงข้าว"
อำพร หญ้าผา

อำพร หญ้าผา (ชื่อเล่น: แจ๊ค; 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 — ) เป็นอดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ตำแหน่งตัวบล็อกกลาง เธอเป็นหนึ่งในนักวอลเลย์บอลทีมชาติไทยที่เล่นวอลเลย์บอลระดับอาชีพในประเทศ โดยปัจจุบันเล่นให้แก่ทีม นครราชสีมา
ประวัติ

อำพร เกิดที่อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์ เป็นบุตรสาวของนายเงิน และนางไร้ หญ้าผา จบมัธยมปลายจากโรงเรียนสตรีนนทบุรี และในขณะที่นั้นก็เล่นวอลเลย์บอลไปด้วย จบการศึกษาระดับอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต อำพรติดทีมชาติชุดใหญ่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 เป็นต้นมาในขณะที่เธอยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 เท่านั้น ในระยะแรกเธอเล่นในตำแหน่งหัวเสา และมีการตบบอลที่หนักหน่วง ปัจจุบันเล่นตำแหน่งตัวบล็อกกลางและบอลเร็ว
พ.ศ. 2555 อำพรได้รับคัดเลือกให้เป็นลูกกตัญญูเนื่องในวันแม่แห่งชาติ และในเวลาต่อมา เธอได้รับบาดเจ็บในขณะที่แข่งวอลเลย์บอลลีกในประเทศไทย ทำให้เธอต้องหยุดพักการเป็นทีมชาติไทยชั่วคราวเพื่อบำบัดอาการบาดเจ็บจากหัวเข่า หลังจากนั้นเธอก็ได้กลับเข้ามาร่วมทีมชาติอีกครั้งเมื่อการแข่งขันชิงแชมป์เอเชียครั้งที่ 17 ที่นครราชสีมาเมื่อกลางเดือนกันยายนที่ผ่านมา และสามารถครองแชมป์ได้สำเร็จ ฉายาของเธอคือ "เจ้าแม่ไหลหลัง" เนื่องจากเธอบุกในท่าไหลหลังหรือกระเติงตบ
วันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 อำพร ได้ประกาศอำลาทีมชาติไทยผ่านทางเฟซบุ๊กส่วนตัวพร้อมกล่าวขอบคุณแฟนคลับ โดยให้เหตุผลว่า "เหตุผลที่อำลาทีมชาติ ก็เพราะมีอาการบาดเจ็บเข่าเรื้อรัง ไม่ใช่เพราะบ้าผู้ชายถึงกับอำลาทีมชาติ..." โดยเกียรติพงษ์ รัชตเกรียงไกร ผู้ฝึกสอนของทีมได้ออกมาแสดงความเสียดายแต่ก็เคารพในการตัดสินใจของเธอ ทั้งนี้อำพรจะยังเล่นลีกอาชีพในสังกัดนครนนท์ 3BB
อำพร คบหาอยู่กับสมพร วรรณประภา ชื่อเล่น โบ้ ซึ่งเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลเช่นกัน ในเดือนมิถุนายนและกรกฎาคม พ.ศ. 2557 อำพรได้โพสต์ภาพแหวนหมั้นของทั้งคู่ และภาพพรีเวดดิ้งลงเฟซบุ๊ก ตามลำดับ
ผลงาน > กีฬามหาวิทยาลัยโลก

2001 :  เหรียญทองแดง
2013 :   เหรียญทองแดง
ผลงาน > ซีเกมส์

2001 :  เหรียญทอง
2003 :  เหรียญทอง
2005 :  เหรียญทอง
2007 :  เหรียญทอง
2009 :  เหรียญทอง
2011 :  เหรียญทอง
2013 :  เหรียญทอง
ผลงาน > วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก

2002 : อันดับ 20
2010 : อันดับ 13
ผลงาน > วอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชีย

2001 :  เหรียญทองแดง
2003 : อันดับ 4
2005 : อันดับ 6
2007 :  เหรียญทองแดง
2009 :  เหรียญทอง
2011 : อันดับ 4
2013 :  เหรียญทอง
ผลงาน > เวิลด์คัพ

2007 : อันดับ 10
ผลงาน > เอเชียนคัพ

2008 :  เหรียญทองแดง
2010 :  เหรียญเงิน
2012 :  เหรียญทอง
ผลงาน > เวิลด์กรังด์ปรีซ์

2002 : อันดับ 8
2003 : อันดับ 10
2004 : อันดับ 10
2005 : อันดับ 12
2006 : อันดับ 11
2008 : อันดับ 11
2009 : อันดับ 8
2010 : อันดับ 10
2011 : อันดับ 6 ในรอบสุดท้าย
2012 : อันดับ 4 ในรอบสุดท้าย
2013 : อันดับ 13
ผลงาน > เอเชียนเกมส์

2002 : อันดับ 5
2006 : อันดับ 4
2010 : อันดับ 5
ผลงาน > เวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ

2009 : อันดับ 6
2013 : อันดับ 5
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อำพร หญ้าผา
อำพร หญ้าผา ที่เฟซบุ๊ก
ฮิเดะโยะ ฟุจิตะ

ฮิเดะโยะ ฟุจิตะ (เกิดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1964 ที่เมืองโตเกียว) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
ผลงานละครโทรทัศน์

24 no hitomi (TBS)
Kinpachi-sensei (Sannen B-gumi Kinpachi-sensei part 2) (TBS)
Narawareta Gakuen (drama, CX)
Oishii Seikatsu (drama,  CX)
Aiko 16sai  (TBS)
Batten Robomaru (CX)
Detarame Tenshi (CX)
Yonimo kyouna monogatari  (CX)
Akai hanamichi  (NTV)
Triangle Lovers(NTV)
Kinpachi-sensei (Sannen B-gumi Kinpachi-sensei part 7)guest (TBS)
Shimokita Sundays (ANB)
The Japanese The Japanese Don't Know(NNS)
SPEC(TBS)
Sakura shinju(THK)
ภาพยนตร์

Ai no Shinsekai
Nakayugi Hime
วิทยุ

Radio Tosyokan(TBS)
แหล่งข้อมูลอื่น

Hideyo Fujita HP Official Website
Nylon100℃ Official Website
Hideyo Fujita Twitter Official Website
ฮานลี โฮเฟอร์

ฮานลี โฮเฟอร์ เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 เป็นลูกครึ่งเยอรมัน-สิงคโปร์ ซึ่งฮานลีอาศัยอยู่ที่ประเทศสิงคโปร์ และประกอบอาชีพเป็นนักจัดรายการวิดีโอของสถานีโทรทัศน์เอ็มทีวีเอเชีย โดยก่อนหน้านี้เป็นนางแบบให้กับบริษัทเอฟ โมเดล แมเนจเม้นต์ สิงคโปร์ และในปี ค.ศ. 2013 ฮานลี โฮเฟอร์จึงมาประกอบอาชีพเป็นนักจัดรายการวิดีโอของสถานีโทรทัศน์เอ็มทีวีเอเชีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 จนถึงปัจจุบัน
ฮาทฮอร์โฮเทป

ฮัทฮอร์โฮเทป เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในตอนปลายของราชวงศ์สิบสองและในช่วงราชอาณาจักรกลาง ฮัทฮอร์โฮเทป ("มีความหมายว่า ความพึงพอใจของเทพีฮัทฮอร์") เป็นที่รู้กันว่าเป็นส่วนหนึ่งของโถคาโนปิก ที่พบในพีระมิดของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 (ปกครองเมื่อประมาณ 1860 ถึง 1814 ปีก่อนคริสตศักราช) ที่ดาห์ชูร์  พระศพของพระองค์น่าจะฝังอยู่ในพีระมิดและอาจเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3
เจ้าหญิงอิโนะเอะ

| เจ้าหญิงอิโนะเอะ> จักรพรรดินีในจักรพรรดิองค์ที่ 49 |
| --- | --- |
จักรพรรดินี (โคโง): 6 เดือน 11 โฮกิ ที่ 1 (27 พฤศจิกายน พ.ศ. 1313)
ถูกปลด: 2 เดือน 3 โฮกิ ที่ 3 (9 เมษายน พ.ศ. 1315)

ประสูติ: โยโร ที่ 1 (พ.ศ. 1260)
สิ้นพระชนม์: 27 เดือน 4 โฮกิ ที่ 6 (30 พฤษภาคม พ.ศ. 1318) 
พระบิดา: จักรพรรดิโชมุ
พระสวามี: จักรพรรดิโคนิง
พระบุตร: เจ้าชายโอซาเบะ   เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
ด ค ก
เจ้าหญิงอิโนะเอะ (井上内親王; 1260 – 30 พฤษภาคม 1318) เจ้าหญิงและจักรพรรดินีในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโชมุ จักรพรรดิองค์ที่ 45 และเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโคนิง จักรพรรดิองค์ที่ 49 ต่อมาพระองค์ถูกปลดเมื่อ พ.ศ. 1315 เนื่องจากถูกกล่าวหาว่าทำการสาปแช่งองค์จักรพรรดิผู้เป็นพระสวามี
โอรส-ธิดา

เจ้าชายโอะซะเบะ
เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เมื่อเจ้าชายโอะซะเบะพระเชษฐาและเจ้าหญิงอิโนะเอะพระมารดาสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 1318 เจ้าหญิงซะกะฮิโตะซึ่งขณะนั้นเป็น ไซโอ หรือหัวหน้านักบวชหญิงแห่ง ศาลเจ้าอิเสะ ได้เข้าถวายตัวเป็นเจ้าหญิงพระชายาใน จักรพรรดิคัมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 50
อักษรสิเลฏินาครี

| อักษรสิเลฏินาครี ꠍꠤꠟꠐꠤ ꠘꠣꠉꠞꠤ |
| --- | --- |
สิเลฏินาครี ในอักษรสิเลฏินาครี
ชนิด:  อักษรสระประกอบ 
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภูมิภาค: Greater Sylhet Barak Valley Greater Mymensingh Greater Noakhali
ภาษาพูด: ภาษาเบงกอลกลาง, ภาษาสิเลฏิ, Noakhailla
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: อักษรไซนายดั้งเดิมอักษรพราหมีอักษรคุปตะอักษรสิทธัมอักษรนาครีอักษรไกถีอักษรสิเลฏินาครี
ISO 15924
ISO 15924: Sylo (316), ​Syloti Nagri
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Syloti Nagri
ช่วงยูนิโคด: U+A800-U+A82F
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรสิเลฏินาครี ใกล้เคียงกับอักษรไกถีของรัฐพิหาร จุดกำเนิดยังไม่แน่ชัด เริ่มพบครั้งแรกเมื่อราว พ.ศ. 2092 – 2317 เชื่อกันว่าสร้างขึ้นโดยนักบุญ ชาจาลันและคณะที่พูดภาษาอาหรับ เพื่อใช้เขียนภาษาสิเลฏี เมื่อประมาณ พ.ศ. 2200 ภาษาเปอร์เซียกลายเป็นภาษาราชการในรัฐที่ปกครองด้วยสุลต่าน และมีการนำอักษรอาหรับดัดแปลงมาใช้ อักษรนี้จึงใช้ในชีวิตประจำวันเท่านั้น
พ.ศ. 2403 ชาวสิลเหติชื่อ มวลวี อับดุลการิม ผู้เรียนทางด้านธุรกิจการพิมพ์ในยุโรปหลายปี ได้คิดค้นแม่พิมพ์ไม้เพื่อพิมพ์ภาษาสิเลฏีด้วยอักษรนี้ เขาจัดตั้งสำนักพิมพ์อิสลามขึ้น การพิมพ์เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2413 สิ้นสุดเมื่อ พ.ศ. 2513 อักษรนี้เขียนจากซ้ายไปขวาแต่หนังสือที่พิมพ์ด้วยอักษรนี้จะเรียงหน้าจากขวาไปซ้าย ทำให้ปกแรกของหนังสือในภาษานี้ตรงกับปกหลังของหนังสืออื่น
ใช้เขียน

ภาษาสิเลฏที่อยู่ในกลุ่มอินโด-ยุโรปตะวันออก มีผู้พูด 10 ล้านคนในบังกลาเทศและอินเดีย ใกล้เคียงกับภาษาเบงกอล
ยูนิโคด

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
สิเลฏินาครี Unicode.org chart (PDF)
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+A80x | ꠀ | ꠁ | ꠂ | ꠃ | ꠄ | ꠅ | ꠆ | ꠇ | ꠈ | ꠉ | ꠊ | ꠋ | ꠌ | ꠍ | ꠎ | ꠏ |
| U+A81x | ꠐ | ꠑ | ꠒ | ꠓ | ꠔ | ꠕ | ꠖ | ꠗ | ꠘ | ꠙ | ꠚ | ꠛ | ꠜ | ꠝ | ꠞ | ꠟ |
| U+A82x | ꠠ | ꠡ | ꠢ | ꠣ | ꠤ | ꠥ | ꠦ | ꠧ | ꠨ | ꠩ | ꠪ | ꠫ |   |   |   |   |
ฮวนกาย

ขุนนางชาวจีนช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 2/ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 3
| ฮวนกาย (หฺวาน เจีย) |
| --- | --- |
桓階

เสนาบดีพิธีการ (太常 ไท่ฉาง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจผี
ขุนนางมหาดเล็ก (侍中 ชื่อจง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 220 (220) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจผี
หัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (尚書令 ช่างชูลิ่ง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 220 (220) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจผี
ราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 220 (220)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาล: โจโฉ
ขุนนางมหาดเล็ก (侍中 ชื่อจง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 213 (213) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาล: โจโฉ
ขุนพลราชองครักษ์หู่เปิน (虎賁中郎將 หู่เปินจงหลางเจี้ยง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 213 (213) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาล: โจโฉ
เจ้าเมืองเจ้าจฺวิ้น (趙郡太守 เจ้าจฺวิ้นไท่โฉ่ว)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 213 (213)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาล: โจโฉ
นายทะเบียนของอัครมหาเสนาบดี (丞相主簿 เฉิงเซี่ยงจู่ปู้)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 208 (208) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาล: โจโฉ
ขุนนางสำนักราชเลขาธิการ (尚書郎 ช่างชูหลาง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: พระเจ้าเลนเต้ / พระเจ้าเหี้ยนเต้
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ นครหลินเซียง มณฑลหูหนาน
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
บุตร: หวนแก บุตรชายคนอื่นอีกอย่างน้อย 3 คน
บุพการี: หฺวาน เชิ่ง (บิดา)
ญาติ: หฺวาน เชา (ปู่) หฺวาน จฺว่าน (น้องชาย) ฮวนฮี (น้องชาย)
อาชีพ: ขุนนาง
ชื่อรอง: ปั๋วซฺวี่ (伯緒/伯序)
สมัญญานาม: เจินโหว (貞侯)
บรรดาศักดิ์: อันเล่อเซียงโหว (安樂鄉侯)

ฮวนกาย,   เต๊งไก่ หรือ หองไก่ (มีบทบาทในช่วงคริสต์ทศวรรษ 190–220) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หฺวาน เจีย (จีน: 桓階; พินอิน: Huán Jiē) ชื่อรอง ปั๋วซฺวี่ (จีน: 伯緒/伯序; พินอิน: Bóxù) เป็นขุนนางชาวจีนในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและรับใช้ขุนศึกโจโฉ หลังการล่มสลายของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ฮวนกายได้รับราชการกับรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กเป็นระยะเวลาสั้น ๆ
ภูมิหลังครอบครัว

ฮวนกายเป็นชาวอำเภอหลินเซียง (臨湘縣 หลินเซียงเซี่ยน) เมืองเตียงสา (長沙郡 ฉางชาจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครหลินเซียง มณฑลหูหนาน ปู่ของฮวนกายชื่อหฺวาน เชา (桓超) บิดาของฮวนกายชื่อหฺวาน เชิ่ง (桓勝) ทั้งคู่รับราชการเป็นเจ้าเมืองในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก หฺวาน เชิ่งยังเป็นราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู) ในสำนักราชเลขาธิการและมีชื่อเสียงในพื้นที่ภาคใต้ของจีน
การรับราชการช่วงต้น

ฮวนกายเริ่มรับราชการในตำแหน่งเจ้าหน้าที่ปกครอง (功曹) ในเมืองเตียงสาอันเป็นเมืองบ้านเกิด ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 187 และ ค.ศ. 190 เมื่อซุนเกี๋ยนดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองเตียงสา ซุนเกี๋ยนได้เสนอชื่อฮวนกายให้เป็นเซี่ยวเหลียน ราชสำนักฮั่นจึงเรียกตัวฮวนกายมายังนครหลวงลกเอี๋ยงให้มารับราชการเป็นเจ้าหน้าที่สำนักราชเลขาธิการ (尚書郎 ช่างชูหลาง) เมื่อบิดาของฮวนกายเสียชีวิต ฮวนกายได้ลาออกจากตำแหน่งกลับมาบ้านเพื่อไว้ทุกข์
ในปี ค.ศ. 191 หลังจากซุนกวนถูกสังหารในที่รบในยุทธการที่ซงหยงที่รบกับเล่าเปียวเจ้ามณฑลเกงจิ๋ว ฮวนกายกล้าเสี่ยงเดินทางไปซงหยงเพื่อขอให้เล่าเปียวมอบศพของซุนเกี๋ยนให้ตนเพื่อจะได้จัดงานศพอย่างเหมาะสมให้กับซุนเกี๋ยน เล่าเปียวรู้สึกประทับใจในคุณธรรมของฮวนกายจึงตกลง ภายหลังฮวนกายคืนศพของซุนเกี๋ยนให้กับครอบครัวของซุนเกี๋ยน ซึ่งได้นำศพไปฝังที่อำเภอขยกโอ๋ (曲阿縣 ชฺวีเออเซี่ยน; อยู่ในนครตานหยาง มณฑลเจียงซูในปัจจุบัน)
การรับราชการกับจาง เซี่ยนและเล่าเปียว

ในปี ค.ศ. 200 เมื่อขุนศึกโจโฉและอ้วนเสี้ยวรบกันในยุทธการที่กัวต๋อ เล่าเปียวต้องรวบรวมกำลังพลจากเมืองต่าง ๆ ทั่วมณฑลเกงจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลหูเป่ย์และมณฑลหูหนานในปัจจุบัน) เพื่อส่งไปโจมตีโจโฉและสนับสนุนอ้วนเสี้ยว เมื่อฮวนกายได้ยินเรื่องนี้จึงไปพบจาง เซี่ยน (張羨) เจ้าเมืองเตียงสา และบอกว่า:
"ไม่เคยมีเรื่องความพ่ายแพ้ในประวัติศาสตร์ที่ไม่เกิดขึ้นกับใครก็ตามที่เริ่มสงครามโดยปราศจากเหตุผลที่ชอบธรรม นี่คือสาเหตุที่เจ๋ฮวนก๋ง (齊桓公 ฉีหฺวานกง) นำเจ้านายต่าง ๆ แสดงคำมั่นว่าจะภักดีต่อราชวงศ์จิว (周 โจว) และเป็นสาเหตุที่จิ้นบุนก๋ง (晉文公 จิ้นเหวินกง) เอาชนะผู้ชิงบัลลังก์และเชิญจิวเซียงอ๋อง (周襄王 โจวเซียงหวาง) กลับคืนครองบัลลังก์ บัดนี้ตระกูลอ้วนทำสิ่งที่ตรงกันข้าม หากเล่าเปียวตัดสินใจสนับสนุนตระกูลอ้วน ก็เหมือนหาเคราะห์ร้ายใส่ตน ท่านเจ้าเมืองผู้ชาญฉลาด ท่านควรใช้วิจารณญาณและสติปัญญาของท่านนำความรุ่งเรืองมาสู่ตนและหลีกเลี่ยงภัยพิบัติ ท่านไม่ควรเข้าร่วมกับคนพวกนั้น"
จาง เซี่ยนถามฮวนกายว่าควรทำอย่างไรดี ฮวนกายตอบว่า:
"ท่านโจ (โจโฉ) อาจดูเหมือนกำลังจะพ่ายแพ้ในยามนี้ แต่เขาก็ยกตนเป็นผู้เชิดชูความชอบธรรม ช่วยเหลือราชสำนักจากการล่มจม และใช้อาณัติที่ได้รับพระราชทานจากจักรพรรดิในการลงโทษคนอธรรม ใครจะกล้ายืนขวางหน้าเขาเล่า หากท่านโน้มน้าวให้เจ้าเมืองของทั้งสี่เมืองตอนใต้ของเกงจิ๋วให้รักษาตำแหน่งไว้จากนี้และสนับสนุนท่านโจเพื่อเขาโจมตีเล่าเปียว นั่นจะเป็นการดีที่สุด!"
จาง เซี่ยนทำตามคำแนะนำของฮวนกายและประสบความสำเร็จในการโน้มน้าวเจ้าเมืองของสามเมืองใกล้เคียงคือบุเหลง (武陵; อยู่บริเวณนครฉางเต๋อ มณฑลหูหนานในปัจจุบัน), เลงเหลง (零陵 หลิงหลิง; อยู่บริเวณนครหย่งโจว มณฑลหูหนานในปัจจุบัน) และฮุยเอี๋ยง (桂陽 กุ้ยหยาง; อยู่บริเวณนครเชินโจว มณฑลหูหนานในปัจจุบัน) ให้ตัดสัมพันธ์กับเล่าเปียวและแปรพักตร์เข้าด้วยโจโฉ โจโฉยินดีมากเมื่อได้ยินเรื่องนี้
เวลานั้นโจโฉยังคงทำศึกกับอ้วนเสี้ยว จึงไม่สามารถนำทัพไปยังมณฑลเกงจิ๋วเพื่อโจมตีเล่าเปียว เล่าเปียวใช้โอกาสของสถานการณ์นี้เข้าโจมตีจาง เซี่ยนที่เมืองเตียงสา จาง เซี่ยนเสียชีวิตด้วยอาการป่วยระหว่างถูกล้อม เมืองเตียงสาถูกทัพเล่าเปียวยึดได้หลังการเสียชีวิตของจาง เซี่ยน ฮวนกายเข้าหลบซ่อนตัวและเมืองเตียงสาถูกตีแตก
ต่อมาเล่าเปียวให้อภัยแก่ฮวนกายในเรื่องที่ฮวนกายยุยงจาง เซี่ยนและเจ้าเมืองคนอื่นของอีก 3 เมืองให้ก่อกบฏต่อตน และรับฮวนกายเข้ารับราชการกับตนในตำแหน่งเจ้าหน้าที่ผู้ช่วยและเจ้าหน้าที่พิธีบวงสรวง (從事祭酒 ฉงชื่อจี้จิ่ว) เล่าเปียวยังต้องการจัดให้ฮวนกายไดแต่งงานของน้องสาวของชัวฮูหยินภรรยาของเล่าเปียว แต่ฮวนกายปฏิเสธและบอกว่าตนแต่งงานแล้ว ฮวนกายยังอ้างว่าตนป่วยและปฏิเสธที่จะรับใช้เล่าเปียว
การรับราชการกับโจโฉ

ปลายปี ค.ศ. 208 หลังจากโจโฉรับการสวามิภักดิ์ของเล่าจ๋องผู้เป็นบุตรชายและผู้สืบทอดตำแหน่งของเล่าปียวในฐานะเจ้ามณฑลเกงจิ๋ว โจโฉได้ยินเรื่องที่ฮวนกายเคยให้คำแนะนำจาง เซี่ยนและเห็นว่าฮวนกายมีความสามารถไม่ธรรมดา จึงรับฮวนกายมารับราชการในตำแหน่งนายทะเบียน (主簿 จู่ปู้) ภายหลังเลื่อนตำแหน่งให้เป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองเจ้าจฺวิ้น (趙郡; อยู่บริเวณนครหานตาน มณฑลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน)
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
de Crespigny, Rafe (2007). A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน
เจ้าชายฌัก รัชทายาทแห่งโมนาโก

รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงองค์ปัจจุบันของโมนาโก
เจ้าชายฌัก รัชทายาทแห่งโมนาโก มาร์ควิสแห่งโบ (ฌัก ออนอเร แรนีเย กรีมัลดี; ประสูติ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2557) เป็นพระโอรสในเจ้าชายอาลแบร์ที่ 2 กับเจ้าหญิงชาร์ลีน เป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงองค์ปัจจุบันของโมนาโก
พระประวัติ

เจ้าชายฌักประสูติเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ณ โรงพยาบาลกลางเจ้าหญิงเกรซ มีพระเชษฐภคินีฝาแฝดคือ เจ้าหญิงกาเบรียลา เคาน์เตสแห่งการ์ลาแด็ส ที่ประสูติกาลก่อนพระองค์ 2 นาที
พระองค์ได้รับพระอิสริยยศ มาร์ควิสแห่งโบ (Marquis des Baux) สืบจากพระบิดา
พระอิสริยยศ

ฮิสเซอรีนไฮนิส เจ้าชายฌัก รัชทายาทแห่งโมนาโก มาร์ควิสแห่งโบ (10 ธันวาคม พ.ศ. 2557 – ปัจจุบัน)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจ้าชายฌัก รัชทายาทแห่งโมนาโก
| ก่อนหน้า |  | เจ้าชายฌัก รัชทายาทแห่งโมนาโก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ไม่มี |  | ลำดับการสืบราชบัลลังก์แห่งโมนาโก (ลำดับที่ 1)   |  | เจ้าหญิงกาเบรียลา |
| เจ้าหญิงกาเบรียลา |  | เจ้าชายรัชทายาทแห่งโมนาโก  (10 ธันวาคม พ.ศ. 2557 – ปัจจุบัน) |  | ปัจจุบัน |
| เจ้าชายอาลแบร์ที่ 2 |  | มาร์ควิสแห่งโบ  (10 ธันวาคม พ.ศ. 2557 – ปัจจุบัน) |  | ปัจจุบัน |
| ด ค กรัชทายาทในปัจจุบัน |
| --- | --- |
แอฟริกา:   เจ้าชายเลโรโทรี เซเอโซ   เจ้าชายมูลัย ฮะซัน   ไม่มี (เลือกตั้งโดยสภา) 
เอเชีย:   เจ้าชายซัลมาน บินฮะมัด   เจ้าชายจิกมี นัมเกล วังชุก   เจ้าชายอัลมุห์ตาดี บิลละห์   ไม่มี (เลือกตั้งโดยสภา)   เจ้าชายฟูมิฮิโตะ   เจ้าชายฮุซัยน์ บิน อับดุลลอฮ์   เชคมิชาล อัลอะห์มัด   ไม่มี (เลือกตั้งโดยสภา)   เจ้าชายซัยยิด ษิยะซิน บิน ฮัยษัม   เชคอับดุลเลาะห์ บิน ฮามัด พฤตินัย (เลือกตั้งโดยสภา)   เจ้าชายมุฮัมมัด บิน ซัลมาน   เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ   เจ้าชายมุฮัมมัด บินซัยยิด พฤตินัย (เลือกตั้งโดยสภา) 
ยุโรป:   ไม่มี (เลือกตั้งโดยประชาชนฝรั่งเศสและแต่งตั้งโดยสมเด็จพระสันตะปาปา)   เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต   เจ้าชายคริสเตียน   เจ้าชายอาล็อยส์   เจ้าชายกีโยม   เจ้าชายฌัก   เจ้าหญิงกาตารีนา-อามาลียา   เจ้าชายโฮกุน   เจ้าหญิงเลโอนอร์   เจ้าหญิงวิกตอเรีย   เจ้าชายวิลเลียม   ไม่มี (เลือกตั้งโดยพระคาร์ดินัล) 
อเมริกา:           เจ้าชายวิลเลียม 
โอเชียเนีย:       เจ้าชายวิลเลียม   เจ้าชายตูโปอูโตอา อูลูกาลาลา