stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาร์ซีโฟร์ดับเบิลยูดี
RC4WD ในสื่อ > ในนิตยสาร

พฤศจิกายน 2551 – นิตยสาร MAX BASHING INTERACTIVE DIGITAL - RC4WD Diablo
พฤศจิกายน 2551 - นิตยสาร RC (ญี่ปุ่น) - RC4WD Trail Finder
พฤษภาคม 2553 - นิตยสาร MAKE - RC4WD Killer Krawler
มิถุนายน 2553 – นิตยสาร XTREME RC CARS - RC4WD Gelande
กรกฎาคม 2553 – นิตยสาร TRUCMODELL (เยอรมนี) - RC4WD Gelande
กุมภาพันธ์ 2556 – นิตยสาร RACER (อังกฤษ) - RC4WD Trail Finder 2
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์
เธียอา

| ราชินีเธียอา |
| --- | --- |
พระอัครมเหสี

ฝังพระศพ: หุบเขากษัตริย์ KV32, ธีบส์
คู่อภิเษก: ฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สอง
พระราชบุตร: ฟาโรห์ทุตโมสที่สี่
ราชวงศ์: ราชวงศ์ที่สิบแปด
ศาสนา: ศาสนาอียิปต์โบราณ
ทีอา หรือ เทียอา เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณในช่วงราชวงศ์ที่สิบแปดของอียิปต์โบราณ พระองค์เป็นพระมเหสีของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สอง และเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์ทุตโมสที่สี่
การสิ้นพระชนม์และที่ฝังพระศพ

พระศพของพระนางเทียอาถูกฝังอยู่ในหลุมฝังพระศพหมายเลข KV32 ในหุบเขากษัตริย์ที่ชิ้นส่วนของอุปกรณ์ทำพระศพของพระองค์เช่น โถคาโนปิก แต่เกิดน้ำท่วมชะล้างบางส่วนของเหล่านี้ ซึ่งอยู่ใกล้กับ KV47 ที่อยู่ติดกัน ซึ่งเป็นที่ฝังพระศพของฟาโรห์ของราชวงศ์ที่สิบเก้า หลุมฝังพระศพของฟาโรห์ซิพต้าห์ ทำให้นักไอยคุปต์วิทยา เชื่อว่าพระองค์เป็นเหมือนชื่อแม่ของฟาโรห์ซิพต้าห์ แต่ตั้งแต่นั้นมาพระมารดาของฟาโรห์ซิพต้าห์ ได้รับการระบุว่าเป็นนางสนมจากซีเรียนามว่า ซูทาอิลจา
เดอะ มอฟฟ์แฟตส์

| เดอะ มอฟฟ์แฟตส์ |
| --- | --- |
แนวเพลง: Pop-Rock
อาชีพ: นักดนตรี
ช่วงปี: 1995-2001
ค่ายเพลง: EMI

สมาชิก: สก็อตต์ มอฟฟ์แฟตต์   คลินท์ มอฟฟ์แฟตต์    บ๊อบ มอฟฟ์แฟตต์   เดฟ มอฟฟ์แฟตต์
กำเนิดเดอะ มอฟฟ์แฟตส์

สก็อตต์ (สก็อตต์ แอนดรูว์ มอฟฟ์แฟตต์ ) และน้องชายฝาแฝดทั้งสามคน คลินท์ (คลินตัน โทมัส จอห์น มอฟฟ์แฟตต์ ) บ๊อบ  (โรเบิร์ต แฟรงคลิน ปีเตอร์ มอฟฟ์แฟตต์ ) และ  เดฟ (เดวิด ไมเคิล วิลเลียม มอฟฟ์แฟตต์ ) เติบโตขึ้นมาในครอบครัวนักดนตรีของแฟรงค์ และ ดาร์ลาน่า มอฟฟ์แฟตต์ ทำให้พวกเขาซึมซับความรักในเสียงดนตรีตั้งแต่ยังเล็กท่ามกลางธรรมชาติที่สวยงามของรัฐบริติชโคลัมเบียทางตอนใต้ของประเทศแคนาดา
แรกเริ่มเดิมทีประสบการณ์ทางดนตรีอย่างแรกของพี่น้องทั้งสี่คือการบันทึกเสียงเพลงคันทรี่ชื่อเพลง Grandpa ของ Wynonna Judd (พี่สาวของดาราฮอลลีวู้ด Ashley Judd) เพื่อมอบเป็นของขวัญวันคริสต์มาสให้กับคุณปู่ จากนั้นเส้นทางสู่การเป็นศิลปินของพี่น้องตระกูลมอฟฟ์แฟตต์เริ่มต้นขึ้นเมื่อสก็อตต์และแฝดสามอายุได้เพียง 5-6 ปี โดยพวกเขาได้มีโอกาสขึ้นแสดงบนเวทีครั้งแรกร่วมกับ แฟรงค์ และ ดาร์ลาน่า ในปี 1990
อีก2ปีให้หลังเด็กน้อยทั้งสี่ก็ได้เป็นที่รู้จักมากขึ้นจากการขึ้นแสดงสดในงานแสดงดนตรีคันทรี่ท้องถิ่นหลายๆงาน จนกระทั่งได้รับการเสนอชื่อถึงห้ารายการจาก British Columbia Country Music Association ในปีเดียวกันนั้นเองทั้งครอบครัวได้ย้ายไปอยู่สหรัฐอเมริกาที่เมืองแบรนสัน รัฐมิซูรี่ เพื่อเข้าสู่วงการเพลงคันทรี่อย่างจริงจัง
ต่อมาในปี 1994 พี่น้องมอฟฟ์แฟตต์ได้เซ็นสัญญากับ Mercury Record และกลายเป็นศิลปินคันทรี่ที่อายุน้อยที่สุดที่ได้เซ็นสัญญาอยู่ในเครือต้นสังกัดใหญ่อย่าง  Polygram
ปี 1995:ก้าวแรกของเดอะ มอฟฟ์แฟตส์

อัลบั้มชุดแรกของเดอะ มอฟฟ์แฟตส์มีชื่อว่า It’s the wonderful World ออกวางจำหน่ายในปี1995 ตามมาด้วยอัลบั้ม The Moffatts ในปีเดียวกัน
ทั้งสองอัลบั้มไม่ประสบความสำเร็จนักในมุมมองของนักวิจารณ์ แต่ชื่อเสียงของเดอะ มอฟฟ์แฟตส์เริ่มขยายออกไปในวงกว้าง พวกเขาจำหน่ายอัลบั้มแรกได้ 250,000 ชุด ขึ้นแสดงคอนเสิร์ต1,000ครั้ง และปรากฏตัวในรายการโทรทัศน์ของอเมริกาอีก 200 รายการ
ต่อมาชีวิตของเด็กๆทั้งสี่เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เมื่อพ่อและแม่ของพวกเขาตัดสินใจหย่าขาดจากกันในปี1996 แฟรงค์ผู้เป็นพ่อได้รับสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกๆแต่เพียงผู้เดียวและได้แต่งงานใหม่กับ ชีล่า มอฟฟ์แฟตต์ พร้อมกับย้ายไปอยู่ที่ เมืองแนชวิลล์ ในรัฐเทนเนสซี
ปี 1998:การกลับมาของเดอะ มอฟฟ์แฟตส์

ปี1998 สี่พี่น้องผันตัวเองจากดนตรีคันทรี่มาเป็นแนวป็อปร็อกและกลับเข้าสู่ถนนสายดนตรีด้วยอัลบั้ม Chapter 1: A New beginning ที่ประสบความสำเร็จอย่างท่วมท้นในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และประเทศในทวีปยุโรปอย่างโปรตุเกสและเยอรมนีด้วยยอดขายกว่า 2,000,000 ชุด
ทว่าชื่อของวงสี่พี่น้องกลับไม่เป็นที่รู้จักในตลาดหลักของวงการเพลงอย่างอังกฤษและสหรัฐอเมริกาถึงแม้ว่าจะมีการดึงตัวโปรดิวเซอร์ฝีมือเยี่ยมอย่าง Glenn Ballad (เคยร่วมงานกับ Alanis Morissette, Michael Jackson, และ Aerosmith) เข้ามาร่วมสร้างสรรค์เพลงใหม่อีกสี่เพลงคือ Until you loved me, Misery, Written All over My Heart,และ  Raining in my mind เพื่อบรรจุลงไปในอัลบั้มพิเศษคือ Chapter 1: A New beginning U.S. Version ที่ออกจำหน่ายในปี1999เพื่อเอาใจแฟนๆแถบดังกล่าวก็ตาม
ปี 2000:เดอะ มอฟฟ์แฟตส์กับการเปลี่ยนแปลง

หลังจากนั้นไม่นานมอฟฟ์แฟตต์ทั้งสี่กลับเข้าห้องอัดอีกครั้ง ครั้งนี้พวกเขามีโอกาสได้ทำงานร่วมกับ Bob Rock โปรดิวเซอร์ชื่อดังผู้อยู่เบื้องหลังวงดนตรีระดับโลกอย่าง Metallica และตัดสินใจทำอัลบั้มจะที่ทำให้แฟนเพลงของมอฟฟ์แฟตส์ มองวงในฐานะศิลปินจริงๆ ไม่ใช่แค่ภาพลักษณ์ภายนอกและเพลงแบบเด็กๆอีกต่อไป  การตัดสินใจที่ว่านี้เป็นเรื่องที่เสี่ยงมากทีเดียว ผู้เป็นโปรดิวเซอร์ถึงกับออกปากเตือนเด็กๆให้เตรียมใจว่าอัลบั้มชุดนี้อาจจะไม่ประสบความสำเร็จอย่างที่เคย แต่สิ่งที่สำคัญและน่าภูมิใจมากที่สุดคือพวกเขาได้ทำอัลบั้มที่สะท้อนถึงความเป็น เดอะ มอฟฟ์แฟตส์ ที่แท้จริงออกมาสู่สายตาผู้คนทั่วโลก
อัลบั้มชุดที่ห้านี้มีชื่อว่า Submodalities โดยคลินตันแฝดคนโตได้หยิบคำนี้จากหนังสือเรื่อง Using Your Head for a Change มาเสนอเป็นชื่ออัลบั้มซึ่งสมาชิกทั้งสี่ก็เห็นตรงกันว่าเป็นคำที่เหมาะสมเพราะ "Submodalities" มีความหมายว่าการแปลงโฉม หรือการเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ แสดงถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับสี่หนุ่มและแนวเพลงของพวกเขาได้เป็นอย่างดี
ปลายปี 2000 Submodalities ออกจำหน่ายพร้อมกับเสียงตอบรับจากแฟนเพลงที่แตกออกเป็นหลายกระแส หลายคนยินดีที่จะเติบโตไปพร้อมๆกับวงและพร้อมที่จะเปิดรับเดอะ มอฟฟ์แฟตส์ในมุมมองใหม่ บางคนพอใจมากกว่าที่จะกลับไปฟังผลงานชุดแรก และอีกไม่น้อยที่ตัดสินใจเลือกทางเดินใหม่
อย่างไรก็ตามดนตรีในอัลบั้มชุดนี้ที่แตกต่างออกไปด้วยอิทธิพลจากปัจจัยต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของพวกเขา และส่วนผสมที่กลมกลืนของความชื่นชอบทางดนตรีที่ไม่เหมือนกันรวมถึงพัฒนาการทางด้านดนตรีที่เริ่มแสดงออกมาให้เห็นอย่างเด่นชัดส่งก็ผลให้ ซิงเกิลแรก Bang Bang Boom ทะยานขึ้นสู่อันดับ 1 อย่างรวดเร็วเป็นประวัติการณ์ในชาร์ทเพลงแคนาดาและประสบความสำเร็จในอีกหลายประเทศทั่วเอเชีย
ปี 2000:เดอะ มอฟฟ์แฟตส์แยกวง

ทุกอย่างดูจะเป็นไปได้ดีหลังจากตารางทัวร์รอบโลกที่แสนจะเหน็ดเหนื่อยจบลง แต่ในเดือนสิงหาคม ปี2001 แฟนเพลงของพวกเขาก็ได้รับข่าวที่น่าตกใจว่าจะไม่มี เดอะ มอฟฟ์แฟตส์ อีกต่อไป สี่พี่น้องได้ประกาศแยกวงอย่างเป็นทางการ โดยมีสก็อตต์ออกมาให้เหตุผลว่าพวกเขาเหนื่อยอ่อนกับภารกิจอันหนักหน่วงที่ไม่ประสบความสำเร็จในการลบภาพบอยแบนด์ออกจากสายตาใครหลายๆคน อีกทั้งรอยร้าวในความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นระหว่างแฟรงค์กับเดวิดน้องชายคนสุดท้องที่ยอมรับว่าตัวเองเป็นเพศที่สาม  ก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่มีผลต่อการตัดสินใจแยกวงในครั้งนี้
หมายเหตุ:เดอะ มอฟฟ์แฟตส์ มักถูกนำไปเปรียบเทียบกับวงแฮนสัน ซึ่งเป็นวงพี่น้องจากอเมริกา แต่ในความเป็นจริงแล้วมอฟฟ์แฟตต์ทำเพลงมานานกว่าตระกูลแฮนสัน เพราะพี่น้องทั้งสี่เริ่มร้องเพลงกันตั้งแต่อายุได้เพียง 3-4 ปี ดังนั้นจึงมีผู้กล่าวว่าจริง ๆ แล้ว พี่น้อง
แฮนสันอาจจะเป็นฝ่ายได้รับแรงบันดาลใจจาก เดอะ มอฟฟ์แฟตส์
เนื้อหมู

เนื้อหมู
เนื้อหมู เป็นเนื้อที่มาจากหมู สามารถนำมาทำอาหาร อย่างเช่น รมควัน นำมาทำอย่าง แฮม เบคอน Prosciutto เนื้อหมูถือเป็นเนื้อที่นิยมบริโภคมากที่สุด นอกจากนี้ยังนำมาทำอาหารอย่างเช่น ไส้กรอก เนื้อหมูเป็นสิ่งต้องห้ามในศาสนาอิสลาม และยิว
อำเภอเมืองยาง

| อำเภอเมืองยาง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Mueang Yang
คำขวัญ: ข้าวปลาบริบูรณ์ ลำน้ำมูลเรืองรอง แผ่นดินทองพุทธธรรม เลิศล้ำสามัคคี
แผนที่จังหวัดนครราชสีมา เน้นอำเภอเมืองยาง
พิกัด: 15°25′24″N 102°54′6″E﻿ / ﻿15.42333°N 102.90167°E﻿ / 15.42333; 102.90167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 255.5 ตร.กม. (98.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 27,808 คน
 • ความหนาแน่น: 108.84 คน/ตร.กม. (281.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 30270
รหัสภูมิศาสตร์: 3027
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเมืองยาง หมู่ที่ 1 ตำบลเมืองยาง อำเภอเมืองยาง จังหวัดนครราชสีมา 30270
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เมืองยาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเมืองยางตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์และอำเภอพุทไธสง (จังหวัดบุรีรัมย์)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอคูเมือง (จังหวัดบุรีรัมย์)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอลำทะเมนชัย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอชุมพวงและอำเภอประทาย
ประวัติ > ก่อนประวัติศาสตร์

ในอดีต อำเภอเมืองยาง เคยเป็นแหล่งที่ตั้งถิ่นฐานชุมชนโบราณสมัยก่อนประวัติศาสตร์ เช่น ตามโคกเนิน จะปรากฏหลักฐานทางโบราณคดี เช่นการพบเครื่องปั้นดินเผาที่ขุดพบในใจกลางเมืองบ้านเมืองยาง  และบ้านกระเบื้องนอก พบเศษกระเบื้องเครื่องปั้นดินเผาจำนวนมากในเขตชั้นดินลึกเพียงแค่ 1 เมตร ซึ่งตามรายงานการขุดค้นพบของกรมศิลปากร พบว่าเป็นหลักฐานในยุคหินเก่า อายุประมาณ  3,500  ปี  ก่อนประวัติศาสตร์ และในยุคต่อมายังพบเศษซากกู่ปราสาทขนาดเล็กตามเนินเล็กๆที่บ้านเมืองยาง  บ้านนางออ  นอกจากนี้ที่ตั้งหมู่บ้านเมืองยาง  บ้านเมืองเก่า ในปัจจุบันยังมีลักษณะเป็นคูน้ำวงล้อมรอบชุมชน ซึ่งแสดงให้เห็นร่องรอยการตั้งถิ่นฐานของชุมชนที่มาแต่อดีต
ประวัติ > ประวัติศาสตร์

วันที่  1  เมษายน   2538   ได้แยกพื้นที่ตำบลเมืองยาง  ตำบลกระเบื้องนอก   ตำบลละหานปลาค้าว  และตำบลโนนอุดม   มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเมืองยาง   ขึ้นกับอำเภอชุมพวง
วันที่  8  กันยายน   2550   ยกฐานะเป็น  อำเภอเมืองยาง
พื้นฐานทางสังคม

อำเภอเมืองยาง  มีพื้นฐานทางสังคมประกอบด้วยชนพื้นเมือง ผสมผสานกันระหว่างชาวอีสานและชาวโคราช  เป็นเขตพื้นที่เชื่อมติดต่อกันระหว่างกลุ่มชนชาวอีสานและชาวโคราชของพื้นที่ภาคอีสาน และมีภาษาถิ่นที่ใช้กันอยู่ทั้งสองภาษา   โดยดั้งเดิมกลุ่มชนชาวโคราช ส่วนใหญ่จะมีการอพยพบุกเบิกตั้งถิ่นฐาน มาจากเขตพื้นที่อำเภอพิมาย  ในขณะกลุ่มชนชาวอีสานจะเป็นการย้ายมาจากจังหวัดละแวกใกล้เคียง เช่น จ.ร้อยเอ็ด จ.มหาสารคาม จ.ขอนแก่น จ.บุรีรัมย์  โดยชาวโคราชส่วนใหญ่ ซึ่งมักจะเป็นการอพยพบุกเบิกเข้ามาก่อนหรือเป็นกลุ่มชนดั้งเดิม  จึงได้เลือกทำเลที่สำคัญ เหมาะสมสำหรับการตั้งชุมชน  คือ แม่น้ำมูล ลำสะแทด  ทำให้หมู่บ้านที่อยู่ในละแวกพื้นที่ดังกล่าวมักเป็นชุมชนหมู่บ้านชาวโคราช  เช่น  บ้านครบุรี บ้านกระเบื้องนอก  ในขณะที่ชาวอีสานซึ่งเป็นการอพยพ ขยายการตั้งถิ่นฐานมาทีหลัง  จึงได้ยึดพื้นที่ตามทำเลที่เหมาะสมอื่น เช่น หนองน้ำ  สระน้ำ โคกเนิน เช่น บ้านเมืองยาง บ้านเมืองเก่า ในช่วงต่อๆมาก็มีการขยายการตั้งถิ่นฐานไปเรื่อยๆ กระจัดกระจายกันไป และมีการผสมผสานกันทางเครือญาติ  ทั้งภายในชุมชนและระหว่างชุมชน ทำให้พื้นฐานทางสังคมในด้านชุมชนพื้นเมืองเป็นแบบผสม
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเมืองยางแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 46 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | เมืองยาง |  | 12 หมู่บ้าน |  | (Mueang Yang) |
| 2. | กระเบื้องนอก |  | 13 หมู่บ้าน |  | (Krabueang Nok) |
| 3. | ละหานปลาค้าว |  | 12 หมู่บ้าน |  | (Lahan Pla Khao) |
| 4. | โนนอุดม |  | 9 หมู่บ้าน |  | (Non Udom) |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเมืองยางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลเมืองยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองยางทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกระเบื้องนอก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระเบื้องนอกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลละหานปลาค้าว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลละหานปลาค้าวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนอุดม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนอุดมทั้งตำบล
อำเภอเมืองระยอง

| อำเภอเมืองระยอง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Mueang Rayong
แผนที่จังหวัดระยอง เน้นอำเภอเมืองระยอง
พิกัด: 12°40′6″N 101°16′30″E﻿ / ﻿12.66833°N 101.27500°E﻿ / 12.66833; 101.27500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ระยอง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 514.5 ตร.กม. (198.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 289,167 คน
 • ความหนาแน่น: 562.04 คน/ตร.กม. (1,455.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 21000, 21100 (เฉพาะตำบลกะเฉดและสำนักทอง), 21150 (เฉพาะตำบลมาบตาพุด ห้วยโป่ง และหมู่ที่ 4-7 ตำบลเนินพระ),  21160 (ตำบลแกลงและเพ)
รหัสภูมิศาสตร์: 2101
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเมืองระยอง ถนนตากสินมหาราช ตำบลท่าประดู่ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง 21000
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
อำเภอเมืองระยอง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดระยอง
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเมืองระยองตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอนิคมพัฒนา อำเภอบ้านค่าย และอำเภอวังจันทร์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอแกลง
ทิศใต้ จรดอ่าวไทย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านฉาง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเมืองระยองแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 15 ตำบล 84 หมู่บ้าน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ท่าประดู่ |  | (Tha Pradu) |  | - |  |  |  | 9. | เนินพระ |  | (Noen Phra) |  | 7 หมู่บ้าน |  |
| 2. | เชิงเนิน |  | (Choeng Noen) |  | 7 หมู่บ้าน |  |  |  | 10. | กะเฉด |  | (Kachet) |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 3. | ตะพง |  | (Taphong) |  | 16 หมู่บ้าน |  |  |  | 11. | ทับมา |  | (Thap Ma) |  | 8 หมู่บ้าน |  |
| 4. | ปากน้ำ |  | (Pak Nam) |  | - |  |  |  | 12. | น้ำคอก |  | (Nam Khok) |  | 4 หมู่บ้าน |  |
| 5. | เพ |  | (Phe) |  | 7 หมู่บ้าน |  |  |  | 13. | ห้วยโป่ง |  | (Huai Pong) |  | - |  |
| 6. | แกลง |  | (Klaeng) |  | 7 หมู่บ้าน |  |  |  | 14. | มาบตาพุด |  | (Map Ta Phut) |  | - |  |
| 7. | บ้านแลง |  | (Ban Laeng) |  | 7 หมู่บ้าน |  |  |  | 15. | สำนักทอง |  | (Samnak Thong) |  | 5 หมู่บ้าน |  |
| 8. | นาตาขวัญ |  | (Na Ta Khwan) |  | 6 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเมืองระยองประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
เทศบาลนครระยอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าประดู่และตำบลปากน้ำทั้งตำบล, หมู่ที่ 5 บางส่วนของตำบลเชิงเนิน และบางส่วนของหมู่ที่ 2 ของตำบลเนินพระ
เทศบาลเมืองมาบตาพุด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยโป่งและตำบลมาบตาพุดทั้งตำบล ตำบลเนินพระ (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 4–7), ตำบลทับมา (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 5) และตำบลมาบข่า (ในเขตอำเภอนิคมพัฒนา) เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 3, 6
เทศบาลตำบลแกลงกะเฉด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแกลง เฉพาะหมู่ที่ 3, 6 และบางส่วนของหมู่ที่ 2, 4 และตำบลกะเฉด เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 3
เทศบาลตำบลบ้านเพ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเพ เฉพาะหมู่ที่ 2, 3, 5 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 6, 7
เทศบาลตำบลเนินพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเนินพระ (นอกเขตเทศบาลนครระยองและเทศบาลเมืองมาบตาพุด)
เทศบาลตำบลทับมา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทับมา (นอกเขตเทศบาลเมืองมาบตาพุด)
เทศบาลตำบลน้ำคอก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำคอกทั้งตำบล
เทศบาลตำบลเชิงเนิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเชิงเนิน (นอกเขตเทศบาลนครระยอง)
องค์การบริหารส่วนตำบลตะพง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะพงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเพ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเพ (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านเพ)
องค์การบริหารส่วนตำบลแกลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแกลง (นอกเขตเทศบาลตำบลแกลงกะเฉด)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแลงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาตาขวัญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาตาขวัญทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกะเฉด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะเฉด (นอกเขตเทศบาลตำบลแกลงกะเฉด)
องค์การบริหารส่วนตำบลสำนักทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำนักทองทั้งตำบล
หน่วยกู้ภัย

มูลนิธิสยามรวมใจ (กู้ภัยปู่อินทร์)
มูลนิธิสว่างพรกุศล จังหวัดระยอง
สถานศึกษา > โรงเรียนมัธยม

โรงเรียนระยองวิทยาคม - รัฐบาล
โรงเรียนวัดป่าประดู่ - รัฐบาล
โรงเรียนมาบตาพุดพันพิทยาคาร - รัฐบาล
โรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ - รัฐบาล
โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ระยอง - รัฐบาล
โรงเรียนระยองวิทยาคมนิคมอุตสาหกรรม - รัฐบาล
โรงเรียนเพรักษมาตาวิทยา - รัฐบาล
โรงเรียนอัสสัมชัญระยอง - เอกชน
โรงเรียนเซนต์โยเซฟระยอง - เอกชน
โรงเรียนกวงฮั้ว - เอกชน
โรงเรียนมัธยมตากสินระยอง - องค์การบริหารส่วนจังหวัดระยอง
โรงเรียนนครระยองวิทยาคม (วัดโขดใต้) - เทศบาลนครระยอง
โรงเรียนเทศบาลมาบตาพุด - เทศบาลเมืองมาบตาพุด
โรงเรียนนิคมวิทยา - รัฐบาล
สถานที่ท่องเที่ยวและพักผ่อน

ศาลสมเด็จพระเจ้าตากสิน วัดลุ่มมหาชัยชุมพล
หาดทรายทอง
หาดแหลมเจริญ
หาดแสงจันทร์
หาดแม่รำพึง-บ้านก้นอ่าว
เกาะเสม็ด
สวนรุกชาติเพ (สวนสน)
สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำระยอง
วัดป่าประดู่
พระเจดีย์กลางน้ำ
สวนศรีเมือง
สวนพฤกษชาติโสภา
ถนนยมจินดา
สวนสมุนไพรสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ตลาดน้ำเกาะกลอย
อิซเซ มิยาเกะ

| อิซเซ มิยาเกะ |
| --- | --- |
มิยาเกะที่กรุงโตเกียว ในปี ค.ศ. 2016
เกิด: 22 เมษายน ค.ศ. 1938(1938-04-22) ฮิโรชิมะ, ญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 5 สิงหาคม ค.ศ. 2022(2022-08-05) (84 ปี)
การศึกษา: มหาวิทยาลัยศิลปะทามะ
ผลงานเด่น: L'eau d'Issey
รางวัล: Praemium Imperiale
อิซเซ มิยาเกะ (ญี่ปุ่น: 三宅 一生; โรมาจิ: Issey Miyake, 22 เมษายน ค.ศ. 1938 – 5 สิงหาคม ค.ศ. 2022) เป็นดีไซเนอร์ชาวญี่ปุ่น เขาเป็นที่รู้จักจากการใช้เทคโนโลยีกับสิ่งทอ การจัดนิทรรศการ และน้ำหอม เป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งแบรนด์อิซเซ มิยาเกะ แบรนด์เสื้อผ้าแฟชั่นในปี 1971 ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
ประวัติ

อิซเซ มิยาเกะ เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1938 ที่เมืองฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อเขาอายุ 7 ปีเขาอยู่ในเหตุการณ์และรอดชีวิตมาจากการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1945 เขาศึกษาการออกแบบกราฟิก ที่มหาวิทยาลัยศิลปะทามะ ในกรุงโตเกียว ตอนที่ศึกษาอยู่ทำคอลเลกชั่นแรก ชื่อวิทยานิพนธ์ว่า "บทโคลงแห่งวัตถุและก้อนหิน" สำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1964 หลังจากจบการศึกษา เขาเดินทางไปปารีส เรียนต่อที่สถาบันออกแบบตัดเย็บเสื้อผ้าชั้นสูงที่ Chambre Syndicale dela Couture Parisience ในปี ค.ศ. 1966 เขาทำงานเป็นผู้ช่วยดีไซเนอร์กับห้องเสื้อ กี ลาโรช (Guy Laroche) และย้ายไปอยู่กับ จีวองชี (Givenchy) ในปี ค.ศ. 1968 และเดินทางกลับมาที่โตเกียวในปี ค.ศ. 1970 มายาเกะ ก่อตั้ง the Miyake Design Studio ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 เขาเริ่มต้นทดลองกับการจับพลีต ซึ่งทำให้เกิดความเคลื่อนไหวขณะสวมใส่และง่ายต่อการดูแลรักษา ต่อมาเขาได้คิดค้นเทคนิคใหม่ที่ชื่อว่า garment pleating และในปี ค.ศ. 1993 เสื้อผ้าชิ้นแรกของ Pleats Please ก็ได้ถูกเย็บขึ้น เขาตัดเย็บชุดสำหรับ Ballett Frankfurt ด้วยพลีต ในชื่อว่า "the Loss of Small Detail" และทำงานกับ "Garden in the setting" เขาร่วมมือกับนักเซรามิคชาวออสเตรเลีย Lucie Rie เพื่อผลิตกระดุมที่สวยงามจากดินเผา และใช้ประกอบการตัดเย็บ ในปี ค.ศ. 1994 และค.ศ. 1999 มายาเกะ เริ่มไลน์เสื้อผ้าชายและหญิง และได้ร่วมงานกับ นาโอกิ ทากิซาวา ผู้สานต่อธุรกิจ และในปี ค.ศ. 2007 นาโอกิ ทากิซาวา ได้เปิดผลิตภัณฑ์ของตัวเอง ด้านงานดีไซน์ นาโอกิ ได้ให้ ได ฟูจิวารา ดูแลแทน ส่วนตัว อิซเซ มิยาเกะ ได้กลับไปทำงานค้นคว้าทดลองต่อไป
อิซเซ มิยาเกะ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งตับ ในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2022
เท็นรีวจิ

| เท็นรีวจิ 天龍寺 |
| --- | --- |
สวนในเท็นรีวจิ
ข้อมูลทั่วไป
นามภูเขา: เรงิซัง
นิกาย: เซน สำนักรินไซ
ศรัทธาต่อ: พระโคตมพุทธเจ้า
สร้างเมื่อ: พ.ศ. 1888
สร้างโดย: อาชิกางะ ทากาอูจิ
บรรพชิตแรก: มูโซ โซเซกิ
ที่อยู่: 68 Saga Tenryuji Susukinobaba-chō, Ukyō-ku, Kyoto, Kyoto Prefecture
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
เว็บไซต์: http://www.tenryuji.com
เท็นรีวจิ (ญี่ปุ่น: 天龍寺; โรมาจิ: Tenryū-ji) หรือ วัดมังกรสวรรค์ เป็นวัดเอกของนิกายเซน สำนักรินไซ สาขาเท็นรีว ตั้งอยู่ในเขตอูเกียว ในนครเกียวโต วัดนี้ถูกสร้างขึ้นโดยอาชิกางะ ทากาอูจิ โชกุนคนแรกแห่งอาชิกางะ เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1339 จนแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1345 ทั้งนี้ในปี ค.ศ. 1994 เท็นรีวจิได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก ในฐานะส่วนหนึ่งของอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ
ประวัติ

ต้นยุคเฮอัง จักรพรรดินีคาจิโกะ พระอัครมเหสีในจักรพรรดิซางะ ได้ทรงสถาปนาวัดขึ้นแห่งหนึ่งนามว่า "วัดดันริง" ขึ้นในบริเวณเดียวกับที่เท็นรีวจิตั้งอยู่ในปัจจุบัน ผ่านไป 400 ปี วัดดันริงทรุดโทรมเกินกว่าจะบูรณะได้
กลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 จักรพรรดิโกซางะและพระราชโอรสคือจักรพรรดิคาเมยามะ ทรงเปลี่ยนให้พื้นที่บริเวณนี้กลายเป็นเขตพระราชฐาน และตั้งพระตำหนักไว้ ซึ่งเรียกว่า พระราชวังคาเมยามะ การที่ใช้ชื่อ คาเมยามะ (亀山) ที่มีความหมายว่า "ภูเขาเต่า" นั้น ก็เนื่องจากภูเขาโองูระที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของเท็นรีวจินั้น มีลักษณะเหมือนหลังเต่า
พระราชวังได้ถูกเปลี่ยนสภาพกลายเป็นวัด ในตอนต้นยุคมูโรมาจิ อันเนื่องมาจากบัญชาของโชกุนอาชิกางะ ทากาอูจิ ที่ต้องการจะใช้เท็นรีวจิเป็นอนุสรณ์สถานต่อจักรพรรดิโกไดโงะ ก่อนหน้านั้นทากาอูจิ แข็งขืนต่อแผนปฏิรูปเค็มมุ ที่จักรพรรดิริเริ่มและมีพระราชโองการให้ตามล่าตัวตระกูลอาชิกางะมารับโทษ อย่างไรก็ตามแผนการณ์นั้นล้มเหลวและทากาอูจิได้ขึ้นเป็นโชกุนในปี ค.ศ. 1338 และจักรพรรดิโกไดโงะเสด็จสวรรคตในปีถัดมาที่หมู่บ้านโยชิโนะ แม้จักรพรรดิโกไดโงะจะเป็นศัตรูของทากาอูจิ แต่เมื่อก่อนทั้งสองก็เคยเป็นสหายรักกัน ทากาอูจิจึงให้มูโซ โซเซกิ ภิกษุนิกายเซน ดำเนินการก่อสร้างวัดเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่จักรพรรดิโกไดโงะ
ในตอนแรก วัดจะถูกตั้งชื่อว่า เรียกูโอชิเซเซ็นจิ (ญี่ปุ่น: 暦応資聖禅寺; โรมาจิ: Ryakuō Shiseizen-ji) ซึ่งเป็นนามรัชสมัยของจักรพรรดิในราชวงศ์เหนือขณะนั้น แต่เนื่องจากทาดาโยชิน้องชายของทากาอูจิ ได้ฝันถึงมังกรทองที่กำลังบินผ่านแม่น้ำโออิ (อีกชื่อคือแม่น้ำโฮซุ) ที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของวัด วัดจึงได้รับการตั้งชื่อว่า เท็นรีวจิ ที่แปลว่า วัดมังกรสวรรค์
ระเบียงภาพ

ประตูโชกูชิ
โถงอักษร
โอโฮโจ
ศาลาทาโฮ (ทาโฮเด็ง)
แหล่งข้อมูลอื่น

Kyoto Prefectural Tourism Guide เก็บถาวร 2008-12-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: Tenryū-ji เก็บถาวร 2009-09-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Joint Council for Japanese Rinzai and Obaku Zen: Tenryū-ji
Sacred Destinations: image of Tenryū-ji garden เก็บถาวร 2011-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ |
| --- | --- |
เกียวโต:  ปราสาทนิโจ  กิงกากูจิ1  คิงกากูจิ2  คิโยมิซูเดระ  โคซันจิ  ไซโฮจิ  ไดโงจิ  เท็นรีวจิ  โทจิ3  นิชิฮงงันจิ  นินนาจิ  เรียวอันจิ  ศาลเจ้าคามิงาโมะ4  ศาลเจ้าชิโมงาโมะ5 
อูจิ:  เบียวโดอิง  ศาลเจ้าอูจิงามิ 
โอตสึ:  เอ็นเรียกูจิ 
ชื่ออื่น: 1จิโชจิ 2โรกูอนจิ 3เคียวโอโงโกกูจิ 4ศาลเจ้าคาโมวาเกอิกาซูจิ 5 ศาลเจ้าคาโมมิโอยะ
35°00′56″N 135°40′25″E﻿ / ﻿35.01556°N 135.67361°E﻿ / 35.01556; 135.67361
ใบไม้เปลี่ยนสีที่เท็นรีวจิ
เนก จันท์ ไสนี

| เนก จันท์ ไสนี |
| --- | --- |
เนก จันท์ ขณะสวมเครื่องปัทมศรี เมื่อ 1984
เกิด: 15 ธันวาคม ค.ศ. 1924(1924-12-15) ศาการครห์, บริติชอินเดีย (ปัจจุบันอยู่ในประเทศปากีสถาน)
เสียชีวิต: 12 มิถุนายน ค.ศ. 2015(2015-06-12) (90 ปี) จัณฑีครห์, ประเทศอินเดีย
สัญชาติ: อินเดีย
มีชื่อเสียงจาก: สถาปัตยกรรม, ประติมากรรม
ผลงานเด่น: สวนหินจัณฑีครห์
ขบวนการ: ศิลปะคนนอก
รางวัล: ปัทมศรี (1984)
เนก จันท์ ไสนี (เทวนาครี: नेक चन्द सैनी; Nek Chand Saini), 15 ธันวาคม 1924 – 12 มิถุนายน 2015) เป็นศิลปินที่เกิดจากการร่ำเรียนเอง (self-taught) ผู้เป็นที่รู้จักในฐานะผู้สร้างสวนหินจัณฑีครห์สวนประติมากรรมในเมืองจัณฑีครห์
เนก จันท์ เติบโตที่ศาการครห์เตหสิล ในปี 1955 ครอบครัวของเขาย้ายมายังจัณฑีครห์หลังปี 1947 ซึ่งเกิดการแบ่งประเทศ ที่ซึ่งเมืองจัณฑีครห์ในขณะนั้นกำลังอยู่ภายใต้การออกแบบเหมืองใหม่ด้วยอิทธิพลตะวันตกของสถาปนิก เลอกอร์บูซีเยร์
เนก จันท์ ได้รับเครื่องยศปัทมศรีจากรัฐบาลอินเดียในปี 1984 เนก จันท์ เสียชีวิตไปเมื่อปี 2015
เนก จันท์ มักใช้เวลาว่างไปกับการเก็บรวบรวมซากจากการทุบทำลายรอบ ๆ เมือง ก่อนจะนำเอาวัสดุที่เก็บได้นี้มาสร้างเป็นแบบจำลองอาณาจักรอันสูงส่งในจินตนาการของเขา ชื่อ สุกรนี (Sukrani) ในนิวเดลี โดยเขาเลือกสร้างตรงหุบเขาในป่าใกล้กับทะเลสาบสุขนา ภายหลังป่าถูกประกาศเป้นพื้นที่อนุรักษ์ในปี 1902 ส่งผลให้งานศิลปะของจันท์ซึ่งสร้างขึ้นบนหุบเขานั้นผิดกฎหมายไปโดยปริยาย อย่างไรก็ตาม เขาสามารถซ่อนมันจากสายตาของเจ้าหน้าได้ถึง 18 ปี จนกระทั่งถูกพบเข้าในปี 1975 ที่ซึ่งในเวลานั้น งานศิลปะของเขาได้เติบโตเป็นสวนขนาด 13-เอเคอร์ (5.3-เฮกตาร์) เต็มไปด้วยประติมากรรมรูปสัตว์ นักดนตรี และธรรมชาติ สร้างขึ้นจากวัตถุดิบที่เก็บได้จากขยะ วิธีการสร้างประติมากรรมของจันท์เริ่มจากการผสมซีเมนต์กับทราย ก่อนจะฉาบด้วยซีเมนต์เปล่าผสมวัสดุจากขยะ เช่น เศษแก้วและซากจากอาคาร
แหล่งข้อมูลอื่น

Nek Chand Foundation เก็บถาวร 2011-06-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, includes information on Chand and pictures of the garden.
Nek Chand's Story from The Folk Art Messenger.
Nek Chand – the untutored genius who built a paradise เก็บถาวร 2011-06-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from Raw Vision
Recent research on Chand's work is described at www.nekchand.info and the Liverpool School of Architecture.
A PBS Travelogue เก็บถาวร 2019-08-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Chand.
Nek Chand's Rock Garden, and essay with photographs.
Nek Chand page at the John Michael Kohler Arts Center.
India – Nek Chand – Jivya Soma Mashe, photos of an exhibition of Chand and Mashe (in French).
Pictures and history of the garden (in French).
The Mosaics of Nek Chand
Nek Chand's Rock Garden as seen today (2013)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์ 
ศิลปิน:  ULAN 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef