stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อะบู ซัยยาฟ (ผู้นำไอซิล)
การเสียชีวิต

ปฏิบัติการนี้เป็นความพยายามที่จะจับกุมเขาและภรรยาในข้อสงสัยเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมหรือ "ความรู้ลึก ๆ" ในปฏิบัติการตัวประกันของรัฐอิสลาม โดยเคย์ลา มูลเลอร์ ได้รับรายงานว่าเป็น "เชลยศึกส่วนตัว" ของอะบู ซัยยาฟ ส่วนทหารสหรัฐไม่ได้เสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บในระหว่างปฏิบัติการ
นั่นเป็นครั้งแรกของการโจมตีทางบกโดยตรงต่อเป้าหมายกลุ่มก่อการร้ายโดยทหารสหรัฐในประเทศซีเรีย (ส่วนปฏิบัติการภาคพื้นดินของสหรัฐในประเทศซีเรียช่วงก่อนหน้านี้เป็นภารกิจกู้ภัย) สิ่งของรวมถึงข้อมูลหลายเทระไบต์จากแล็ปท็อป, โทรศัพท์มือถือ และวัสดุอื่น ๆ ได้รับการกู้คืนมาจากที่เกิดเหตุและนำมาใช้เพื่อวัตถุประสงค์ในการสืบราชการลับ ข้อมูลเพิ่มเติมได้รับการเก็บรวบรวมในการโจมตีมากกว่าที่อื่น ๆ ในประวัติศาสตร์หน่วยปฏิบัติการพิเศษของสหรัฐ ท่ามกลางวัตถุที่พบมีหลักฐานทางโบราณคดี ซึ่งปรากฏการมีส่วนร่วมของกลุ่มไอเอสในการค้าโบราณวัตถุที่ผิดกฎหมาย ปฏิบัติการนี้เริ่มต้นจากประเทศอิรัก โดยได้รับ "ความเห็นชอบอย่างเต็มที่จากเจ้าหน้าที่อิรัก"
เจ้าหน้าที่บริหารอาวุโสกล่าวว่าฝ่ายปกครองได้ประเมินความเป็นไปได้ว่าอะบู ซัยยาฟ อยู่ในการติดต่อโดยตรงกับผู้นำรัฐอิสลามและประกาศตนเป็นกาหลิบ อะบู บักร์ อัลบัฆดาดี
ภรรยาของอะบู ซัยยาฟ เป็นที่รู้จักจากชื่อในสงครามคือ "อุมม์ ซัยยาฟ" และกล่าวกันว่าเป็นสมาชิกของไอเอสไอแอล ได้ถูกจับกุมระหว่างปฏิบัติการ ส่วนหญิงสาวชาวยาซิดีคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นทาสของทั้งคู่ได้รับการปล่อยตัว
"อะบู ซัยยาฟ" นั้นเป็นชื่อในสงคราม โดยทางรัฐบาลสหรัฐได้เผยชื่อจริงของซัยยาฟไม่นานหลังจากที่เขาเสียชีวิต เจ้าหน้าที่อาวุโสฝ่ายบริหารบอกซีเอ็นเอ็นว่าอะบู ซัยยาฟ เป็นพลเมืองชาวตูนิเซีย ส่วนฮิชาม อัลฮาชิมี ซึ่งเป็นนักวิจัยชาวอิรักเกี่ยวกับไอเอสไอแอลและภัยคุกคามด้านความปลอดภัย กล่าวว่าอัลญีเบารีเป็น "ผู้ร่วมงานอย่างใกล้ชิดของหัวหน้าโฆษกไอซิส อะบู มุฮัมมัด อัลอัดนานี"
หอศิลป์ซาวิยะฮ์

หอศิลป์ซาวิยะฮ์ (อาหรับ: غاليري زاوية) เป็นมูลนิธิอิสระด้านศิลปะที่ตั้งอยู่ในเมืองรอมัลลอฮ์ รัฐปาเลสไตน์ ก่อตั้งโดยซิยาด อะนานี (زياد عناني) ในปี พ.ศ. 2556 เพื่อสนับสนุนและส่งเสริมศิลปินหน้าใหม่และศิลปินที่มีชื่อเสียงในท้องถิ่นชาวปาเลสไตน์ในระดับสากล ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 ได้มีการเปิดหอศิลป์ซาวิยะฮ์แห่งที่สองในดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ นอกเหนือจากการจัดนิทรรศการในพื้นที่ทั้งสองแห่งแล้ว หอศิลป์แห่งนี้ยังได้เข้าร่วมงานนิทรรศการเบรุตอาร์ตแฟร์ (Beirut Art Fair), อาร์ตดูไบ (Art Dubai) และงานแสดงศิลปะอื่น ๆ ในตุรกีและยุโรป ศิลปินชาวปาเลสไตน์ที่มีผลงานจัดแสดงในหอศิลป์แห่งนี้เช่น ซุลัยมาน มันศุรูร (سليمان منصور), มะลัก มัฏร์ (ملك مطر) และซามีร์ ซาลามะฮ์ (سمير سلامة)
นิทรรศการ

พ.ศ. 2558 Narratives - นิทรรศการกลุ่ม
พ.ศ. 2557 Life Before 1948 - ปาเลสไตน์ก่อน ค.ศ. 1948 ในภาพวาดของนะบีล อะนานี (نبيل عناني)
พ.ศ. 2557 In Memory - นิทรรศการกลุ่ม
พ.ศ. 2557 Colors of Life - นิทรรศการกลุ่ม จัดแสดงโดยซุลัยมาน มะลีฮาต (سليمان مليحات)
พ.ศ. 2556 Spaces - นิทรรศการกลุ่ม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สโมสรกีฬาอัลฆ็อรรอฟะฮ์

สโมสรกีฬาอัลฆ็อรรอฟะฮ์ (อาหรับ: نادي الغرافة الرياضي) เป็นสโมสรกีฬาของประเทศกาตาร์ ตั้งอยู่ที่เขตอัลฆ็อรรอฟะฮ์ โดยกีฬาที่โดดเด่นที่สุดของสโมสรคือฟุตบอล ก่อตั้งเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1979 ในนาม Al-Ittihad และได้เข้าร่วมสหพันธ์ฟุตบอลกาตาร์เมื่อวันที่ 23 กันยายนปีเดียวกัน และเปลียนมาใช้ชื่ออัลฆ็อรรอฟะฮ์ในปี ค.ศ. 2004 เพื่อให้สอดคล้องกับชื่อเขตที่ตั้ง
สนาม

อัลฆ็อรรอฟะฮ์ลงเล่นเกมเหย้าที่สนามกีฬาThani bin Jassim ตั้งอยู่ที่ย่านอัลฆ็อรรอฟะฮ์ จุคนได้ 27,000 ที่นั่ง ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2003 เคยใช้จัดการแข่งขันเอเชียนคัพ 2011 และมีแผนขยายความจุเป็น 44,740 ที่นั่ง เพื่อรองรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022
เกียรติประวัติ

กาตาริลีก
กาตาริเซคกันด์ดิวิชัน
Emir of Qatar Cup
กาตาร์คราวน์ปรินซ์คัพ
กาตาริสตาร์สคัพ
อาหรับคัพวินเนอร์สคัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2013-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
QSL profile
สิงโตอินเดีย
รูปภาพ

ภาพโมเสก อเล็กซานเดอร์มหาราชล่าสิงโตกับพระสหาย
หัวเสาพระเจ้าอโศกมหาราชรูปสิงโตอินเดีย 4 ตัวหันหลังชนกัน ในปัจจุบันทางอินเดียถือเป็นตราแผ่นดิน
หัวสิงโตในการเชิดสิงโตของจีน ซึ่งได้ต้นแบบมาจากสิงโตอินเดีย
คู่สิงโตอินเดียตัวผู้และตัวเมีย ที่สวนสัตว์นูเรมเบิร์ก
อ่านเพิ่ม

Abbott, J. (1856). A Narrative of a journey from Heraut to Khiva, Moscow and St. Petersburgh. Vol. 1. Khiva: James Madden. p. 26.
Kaushik, H. (2005). "Wire fences death traps for big cats". The Times of India. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-09-22.
Nair, S. M. (1999). Endangered Animals of India and their conservation. แปลโดย O. Henry Francis (English ed.). National Book Trust.
Walker, S. (1994). "Executive summary of the Asiatic lion PHVA". Zoo's Print: 2–22. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-08-25.
Schnitzler, A.; Hermann, L. (2019). "Chronological distribution of the tiger Panthera tigris and the Asiatic lion Panthera leo persica in their common range in Asia". Mammal Review. 49 (4): 340–353. doi:10.1111/mam.12166. S2CID 202040786.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สิงโตอินเดีย (อังกฤษ)
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Panthera leo persica ที่วิกิสปีชีส์
สโมสรฟุตบอลอัลอิตติฟาก

สโมสรฟุตบอลอัลอิตติฟาก (อาหรับ: نادي الاتفاق لكرة القدم) สโมสรฟุตบอลอาชีพซาอุดีอาระเบียซึ่งเล่นอยู่ในซาอุดีโปรเฟสชันนัลลีก ตั้งอยู่ที่เมืองอัดดัมมาม ประเทศซาอุดีอาระเบีย ก่อตั้งขึ้นโดยการรวมตัวการของสามสโมสรในเมืองอัดดัมมาม เมื่อปี 1945 อัลอิตติฟากเป็นทีมแรกของซาอุดีอาระเบียที่คว้าชนะเลิศระดับนานาชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรอาหรับ 1984 นอกจากนี้เป็นทีมแรกที่ชนะเลิศในซาอุดีพรีเมียร์ลีก ซึ่งพวกเขาไม่แพ้ทีมใดเลยตลอดฤดูกาล
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

ณ วันที่ 17 มกราคม 2024
หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website
Official News Website
| ด ค กซาอุดีลีก |
| --- | --- |
โปรลีก:  Abha  อัลอะฮ์ลี  อัลอิตติฟาก  Al-Fateh  Al-Fayha  Al-Hazem  อัลฮิลาล  อัลอิตติฮาด  Al-Khaleej  อันนัศร์  Al-Okhdood  Al-Raed  Al-Riyadh  อัชชะบาบ  Al-Taawoun  Al-Tai  Al-Wehda  Damac 
เฟิสต์ดิวิชัน:  Al-Adalah  Al-Ain  Al-Arabi  Al-Batin  Al-Bukiryah  Al-Faisaly  Al-Jabalain  Al-Jandal  Al-Kholood  Al-Najma  Al-Orobah  Al-Qadsiah  Al-Qaisumah  Al-Safa  Al-Taraji  Hajer  Jeddah  Ohod 
เซคันด์ดิวิชัน:  Afif  Al-Ansar  Al-Diriyah  Al-Entesar  Al-Houra  Al-Jeel  Al-Jubail  Al-Kawkab  Al-Lewaa  Al-Nairyah  Al-Nojoom  Al-Noor  Al-Qous  Al-Rawdhah  Al-Rayyan  Al-Sadd  Al-Sahel  Al-Saqer  Al-Shaeib  Al-Shoulla  Al-Suqoor  Al-Taqadom  Al-Washm  Al-Zulfi  Arar  Bisha  Hetten  Jerash  Mudhar  Najran  Tuwaiq  Wej 
เติร์ดดิวิชัน:  Al-Amjad  Al-Anwar  Al-Asyah  Al-Bateen  Al-Dahab  Al-Dera'a  Al-Eetemad  Al-Fao  Al-Ghazwah  Al-Hada  Al-Helaliah  Al-Khaldi  Al-Mehmal  Al-Mujazzal  Al-Muzahimiyyah  Al-Nahda  Al-Omran  Al-Qala  Al-Qawarah  Al-Qotah  Al-Salam  Al-Selmiyah  Al-Sharq  Al-Taraf  Al-Tasamoh  Al-Thoqbah  Al-Tuhami  Al-Ula  Al-Watani  Baish  Haql  Jubbah  Khaybar  Muhayil  Munief  Qaryat Al-Ulya  Qilwah  Radwa  Sajer  Sharurah 
โฟร์ตดิวิชัน:  Abqaiq  Al-Aghar  Al-Alameen  Al-Ard  Al-Areen  Artawi  Al-Badaya  Al-Bahah  Al-Bajadiyah  Al-Dammam  Al-Entelaq  Al-Fadhl  Al-Faraa  Al-Farouk  Al-Fursan  Al-Hait  Al-Hamadah  Al-Hedaya  Al-Hejaz  Al-Ibtisam  Al-Jazira  Al-Jewaa  Al-Khuwaildiyah  Al-Lith  Al-Majd  Al-Makhwah  Al-Maseef  Al-Mooj  Al-Muheet  Al-Nakhal  Al-Oyoon  Al-Qarah  Al-Qurayat  Al-Sahari  Al-Sarawat  Al-Sawari  Al-Shu'ba  Al-Shurooq  Al-Sir  Al-Tadamon  Al-Tobad  Al-Waad  Al-Wadi  Al-Waseel  Al-Watan  Al-Yarmouk  Al-Zaytoon  Almaa  Duba  Faifa  Feid  Heraa  Hubuna  Kumait  Mossdah  Najd  Okaz  Qafar  Ras Tanura  Sameera  Sdoos  Sudair  Tabarjal  Tayma  Thahlan  Ushaiger
หนังสือโยนาห์

ภาพ โยนาห์ผู้เผยพระวจนะ เขียนโดยมีเกลันเจโลบนเพดานซิสตินชาเปล
รูปเคารพของโยนาห์ผู้เผยพระวจนะ ในศาสนจักรออร์โธดอกซ์รัสเซีย คริสต์ศตวรรษที่ 18
หนังสือโยนาห์ (อังกฤษ: Book of Jonah; ฮีบรู: יונה הנביא Sefer Yonah; ละติน: Prophetia_Ionae; อาหรับ: سفر يونان) เป็นชื่อคัมภีร์ฮีบรู (คัมภีร์ทานัค/พันธสัญญาเดิม) ของประกาศกของอาณาจักรเหนือของอิสราเอลราวแปดร้อยปีก่อนคริสต์ศักราช โยนาห์เป็นบุคคลหลักในหนังสือนี้ เป็นที่รู้จักจากการถูกกลืนลงไปในท้องปลา เรื่องเดียวกันนี้ปรากฏในอัลกุรอานด้วย
เรื่องราว

โยนาห์เป็นบุตรชายของอมิททัยที่ปรากฏในหนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 2 เป็นประกาศกผู้มาจากกัธเฮเฟอร์ โยนาห์มีบทบาทในช่วงรัชสมัยของเยโรโบอัมที่ 2 (ราว 786-746 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เมื่อประกาศทำนายว่าเยโรโบอัมจะได้ดินแดนบางส่วนคืน
นอกจากนั้นแล้ว โยนาห์ยังเป็นบุคคลหลักในหนังสือนี้ โยนาห์ได้รับคำสั่งจากพระเจ้าว่า
“จงลุกขึ้นไปยังนิเนเวห์นครใหญ่ และร้องกล่าวโทษชาวเมืองนั้น เหตุความชั่วของเขาทั้งหลายได้ขึ้นมาเบื้องหน้าเราแล้ว”
แต่แทนที่จะทำตามคำสั่ง โยนาห์วิธีที่จะหนีจาก “การปกป้องของพระเจ้า” โดยการเดินทางไปจาฟฟาและเดินเรือต่อไปยังทาร์ชิส ขนะที่เดินทางไปก็เกิดพายุ เมื่อลูกเรือเห็นว่าเป็นไม่ใช่เป็นพายุธรรมดาก็โทษโยนาห์ว่าเป็นตัวก่อเหตุ โยนาห์ก็ยอมรับผิดและกล่าวว่าถ้าโยนตนออกไปจากเรือได้พายุก็จะหยุด ลูกเรือพยายามนำเรือเข้าฝั่งเท่าใดก็ไม่สำเร็จในที่สุดก็จำต้องโยนโยนาห์ลงจากเรือ พายุก็หยุดลงแล้วปลาก็กลืนโยนาห์เข้าไป หลังจากที่นอนอยู่ในท้องปลาที่พระเจ้าสร้างขึ้นอยู่สามวันสามคืนแล้วโยนาห์ก็ได้รับการปล่อยตัว ในบทที่สองขณะที่อยู่ในท้องปลาโยนาห์ก็สวดมนต์รู้สำนึกในสิ่งที่ตนกระทำและขอบคุณพระเจ้า พระเจ้าจึงส่งบัญชาให้ปลาขย้อนโยนาห์ออกจากท้อง
จากนั้นพระเจ้าก็ทรงสั่งให้โยนาห์เดินทางไปยังนีนะเวห์เพื่อไปบอกคำพยากรณ์แก่ชาวเมือง ครั้งนี้โยนาห์ปฏิบัติตามพระประสงค์ และเดินเข้าไปในเมืองขณะเดียวกับที่ประกาศว่า “นิเนเวห์จะเสียเมืองในสี่สิบวัน” ชาวเมืองนิเนเวห์เชื่อคำพยากรณ์และเริ่มทำการประกาศอดอาหาร พระมหากษัตริย์แห่งนิเนเวห์ทรงเปลี่ยนฉลองพระองค์เป็นผ้ากระสอบและนั่งบนขี้เถ้า ทรงออกพระราชประกาศให้ประชาชนอดอาหาร, สวดมนต์ และ สำนึกบาป พระเจ้าทรงรับฟังและทรงปล่อยให้นิเนเวห์รอดตัวไปจากการเสียเมือง
แหล่งข้อมูลอื่น

The Book of Jonah (Hebrew and English) เก็บถาวร 2016-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Book of Jonah (NIV)
Jewish Encyclopedia: Jonah
Catholic Encyclopedia: Jonah
Prophet Jonah Orthodox icon and
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า โอบาดีห์ | หนังสือโยนาห์คัมภีร์ฮีบรูและ พันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์ (หมวดผู้เผยพระวจนะน้อย) | ถัดไป มีคาห์ |
| ด ค กหนังสือโยนาห์ |
| --- | --- |
สถานที่:  ทารชิช  นีนะเวห์  ยัฟฟา 
บุคคล:  พระยาห์เวห์  โยนาห์  อามิททัย 
ต้นฉบับ:  Hebrew Bible  Septuagint  Latin Vulgate  Wycliffe Version  King James Version  American Standard Version  World English Version 
← หนังสือโอบาดีห์หนังสือมีคาห์ (บทที่ 1) →
อะษะรียะฮ์

อะษะรียะฮ์ หรือ อะฮ์ลุลอะษาร ([æl ʔæθæˈrɪj.jæ] ; อาหรับ: الأثرية, อักษรโรมัน: al-Athariyya) เป็นหนึ่งใน สำนักเทววิทยาอิสลามหลักของซุนนี ซึ่งเข้มงวดมากในการปฏิบัติตามอัลกุรอาน และ ซุนนะฮ์ได้กลายเป็นสำนักเทววิทยาในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 จากแวดวงวิชาการของอะฮ์ลุลหะดีษ ซึ่งเป็นขบวนการศาสนาอิสลามยุคแรกๆ ที่ปฏิเสธการกำหนดแนวทางของอิสลามที่ได้มาจากอิลมุลกะลาม เพื่อสนับสนุนการใช้หลักฐานต้นฉบับที่เข้มงวดในการอธิบายอัลกุรอานและหะดีษ ชื่อนี้ได้มาจาก "รายงาน" ในความหมายทางเทคนิค โดยเป็นคำแปลจากภาษาอาหรับ อะษัร  สาวกของสำนักถูกเรียกหลายชื่อ เช่น " อะฮ์ลุลอะษาร ", " อะฮ์ลุลหะดีษ " เป็นต้น
ผู้นับถือเทววิทยาอะษะรียะฮ์ เชื่อว่าความหมาย ซอฮิร (ตามตัวอักษร) ของอัลกุรอานและ หะดีษ เป็นสิ่งมีอำนาจแต่เพียงผู้เดียวในเรื่องของความเชื่อ (อะกีดะฮ์ ) และนิติศาสคร์ (ฟิกฮ์); และห้ามใช้การอิลมุลกะลาม แม้ว่าจะยืนยันความจริงก็ตาม ชาวอะษะรียะฮ์คัดค้านการใช้การตีความเชิงเปรียบเกี่ยวกับคำอธิบาย และ ตีความคุณลักษณะของอัลลอฮ์ (ตะอ์วีล) และไม่พยายามสร้างแนวคิดเกี่ยวกับความหมายของอัลกุรอานอย่างมีเหตุผล เนื่องจากพวกเขาเชื่อว่าความเป็นจริงของพวกเขาควรมอบให้กับพระเจ้าเท่านั้น (ตัฟวีฎ) โดยพื้นฐานแล้ว พวกเขายืนยันว่าความหมายที่แท้จริงของอัลกุรอานและหะดีษ จะต้องได้รับการยอมรับโดยไม่ต้องมี "วิธีการ" (คือ "บิลากัยฟ์")
เทววิทยาของอะษะรียะฮ์เกิดขึ้นในหมู่นักวิชาการหะดีษ ซึ่งในที่สุดก็รวมตัวกันเป็นขบวนการที่เรียกว่า อะฮ์ลุลหะดีษ ภายใต้การนำของอะฮ์หมัด อิบน์ ฮัมบัล (ฮ.ศ. 780–855)
ในยุคสมัยใหม่ อะษะรียะฮ์มีผลกระทบอย่างมากต่อเทววิทยาอิสลาม โดยได้รับจัดสรรโดย วะฮาบียะฮ์ และ กลุ่มเคลื่อนไหวซะละฟีแบบดั้งเดิมอื่นๆ และแพร่กระจายไปไกลเกินขอบเขตของโรงเรียนนิติศาสตร์ฮัมบะลี
อะห์มัด มุฮัมมัด อัฏฏ็อยยิบ

อะห์มัด มุฮัมมัด อัฏฏ็อยยิบ
อะห์มัด มุฮัมมัด อัฏฏ็อยยิบ (อาหรับ: أحمد محمد الطيب; อังกฤษ: Ahmed Mohamed el-Tayeb) เกิดเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1946 ดำรงตำแหน่งผู้นำสูงสุดแห่งมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร ประเทศอียิปต์ คนปัจจุบัน ซึ่งได้รับตำแหน่งจากการแต่งตั้งจากประธานาธิบดีฮุสนี มุบาร็อก เมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2010 ภายหลังจากการเสียชีวิตของมุฮัมมัด ซัยยิด ฏ็อนฏอวี ผู้นำสูงสุดแห่งอัซฮัรคนก่อน
ศึกษาระดับปริญญาตรี ด้านหลักศรัทธาและปรัชญา จากมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร ปี ค.ศ. 1969 ระดับปริญญาโท ด้านหลักศรัทธาและปรัชญา มหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร ปี ค.ศ. 1971 ระดับปริญญาเอก ด้านหลักศรัทธาและปรัชญา มหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร ปี ค.ศ. 1977
อะบู อิบรอฮีม อัลฮาชิมี อัลกุเราะชี

ผู้นำแห่งรัฐอิสลามอิรักและเลแวนต์ตั้งแต่ ค.ศ. 2019 เป็นต้นมา
| อะบู อิบรอฮีม อัลฮาชิมี อัลกุเราะชี |
| --- | --- |
أبو إبراهيم الهاشمي القرشي
อัลกุเราะชีในค่ายเรือนจำสหรัฐ (ประเทศอิรัก) เมื่อ ค.ศ. 2004

เคาะลีฟะฮ์คนที่ 2 แห่งรัฐอิสลาม
ดำรงตำแหน่ง 31 ตุลาคม ค.ศ. 2019 – 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022
ก่อนหน้า: อะบู บักร์ อัลบัฆดาดี
ถัดไป: อะบู อัลฮะซัน อัลฮาชิมี อัลกุเราะชี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: อะมีร มุฮัมมัด อับดุรเราะฮ์มาน อัลเมาลี อัศศ็อลบี 1 หรือ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ตัลอะฟัร, ประเทศอิรัก
เสียชีวิต: 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 (45 ปี) อัตมะฮ์, เขตผู้ว่าการอิดลิบ, ประเทศซีเรีย
เชื้อชาติ: อิรัก
ศาสนา: อิสลามนิกายซุนนี
ชื่อเล่น: ฮัจญี อับดุลลอฮ์
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:    อิรัก (สมัยบะอัธ) (จนถึง ค.ศ. 2003)   อัลกออิดะฮ์ (ค.ศ. 2003–2014)   ไอซิล (ค.ศ. 2014–2022) 
ยศ: เจ้าหน้าที่ (จนถึง ค.ศ. 2003) รองหัวหน้า (ค.ศ. 2014–2019) "เคาะลีฟะฮ์" (ค.ศ. 2019–2022)
ผ่านศึก: การแทรกแซงทางทหารระหว่างประเทศของรัฐอิสลามอิรักและเลแวนต์ สงครามกลางเมืองอิรัก การล่มสลายของโมซูล  การสังหารหมู่ซินญาร 

อะบู อิบรอฮีม อัลฮาชิมี อัลกุเราะชี (1 หรือ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1976 – 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022, อาหรับ: أبو إبراهيم الهاشمي القرشي) เป็นผู้นำคนที่สอง แห่งรัฐอิสลามอิรักและเลแวนต์ ตามรายงานข่าวในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020 ชื่อจริงของเขาคือ อะมีร มุฮัมมัด อับดุรเราะฮ์มาน อัลเมาลี อัศศ็อลบี (อาหรับ: أمير محمد عبد الرحمن المولى الصلبي). การยกตำแหน่งโดยสภาชูรอ (shura council) ถูกประกาศโดยสื่อของรัฐอิสลามอิรักและเลแวนต์ในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2019 ไม่กี่สัปดาห์หลังจากอะบู บักร์ อัลบัฆดาดีเสียชีวิต ทางรายการรางวัลนำจับ (Rewards for Justice Program) ของสหรัฐเสนอเงิน 10 ล้านดอลลาร์ในการแลกเปลี่ยนข้อมูลที่จะนำไปสู่การจับกุมอัลกุเราะชี
ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ทางการสหรัฐได้ประกาศว่าอัลฮาชิมีได้ระเบิดฆ่าตัวตายระหว่างการต่อสู้กับหน่วยรบพิเศษสหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อะบู อิบรอฮีม อัลฮาชิมี อัลกุเราะชี
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  โปแลนด์
อะลี อิบน์ ริฎวาน

| อะลี อิบน์ ริฎวาน |
| --- | --- |
ภาษของเขาที่วาดในศตวรรษที่ 14 (นาฬิกาดาราศาสตร์บนSt. Nicholas' Church (Stralsund)
เกิด: ค.ศ. 988 กีซา, ปัจจุบันอยู่ในประเทศอียิปต์
เสียชีวิต: ค.ศ.1061  (73 ปี) แบกแดด, รัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์, ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิรัก
อาชีพ: แพทย์, โหราจารย์, นักดาราศาสตร์
สัญชาติ: ชาวอาหรับ, ชาวอียิปต์
ผลงานที่สำคัญ: Commentator of Galen's Tetrabiblos,   Commentator of Ancient Greek Medicine,   De revolutionibus nativitatum,  Tractatus de cometarum significationibus per xii signa zodiaci,  On the Prevention of Bodily Ills in Egypt,   Detailed of Supernova SN 1006
อบูลฮัสซัน อะลี อิบน์ ริฎวาน อัลมิศรี  (อาหรับ: أبو الحسن علي بن رضوان المصري) หรือรู้จักกันในชื่อ อะลี อิบน์ ริฎวาน (อาหรับ: علي بن رضوان; ป. ค.ศ.988 - ป. ค.ศ.1061) เป็นชาวอาหรับสัญชาติอียิปต์ที่เกิดในกีซา เขาเป็นผู้วิจารณ์แพทยศาสตร์กรีกโบราณ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อกาเลน การออกความเห็นต่อ Ars Parva ของกาเลนได้รับการแปลโดยเกราโด เครโมเนเซ อย่างไรก็ตาม เขาเป็นที่รู้จักมากกว่าในฐานะที่เป็นผู้อธิบายซูเปอร์โนวา ซึ่งรู้จักกันว่า SN 1006 เป็นเหตุการณ์ของเทหวัตถุที่สว่างที่สุดเท่าที่เคยมีบันทึกมาในประวัติศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1006 นอกจากนี้ ยังมีการเขียนการออกความเห็นต่อ Tetrabiblos ของทอเลมี
แหล่งข้อมูลอื่น

History of Islamic Science เก็บถาวร 2009-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2001 Columbia dissertation by Jennifer Ann Seymore The Life of Ibn Ridwan and his commentary of Ptolemy's Tetrabiblos; not open link เก็บถาวร 2006-09-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
James H. Holden (1996). "Arabian Astrology". สืบค้นเมื่อ 2006-10-09.
Michael W. Dols (trans.) (2006-09-12). "Ali ibn Ridwan: On the Prevention of Bodily Ills in Egypt" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2011-01-03. สืบค้นเมื่อ 2009-03-03.
Margaret Donsbach (July–August 2006). "The Scholar's Supernova". Saudi Aramco World. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-07. สืบค้นเมื่อ 2009-03-04.
สมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์

| สมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์ |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์
ประสูติ: 5 กันยายน พ.ศ. 2464 อะเล็กซานเดรีย รัฐสุลต่านอียิปต์
สวรรคต: 16 ตุลาคม พ.ศ. 2531 (67 ปี) ไคโร ประเทศอียิปต์
พระราชสวามี: พระเจ้าฟารูกแห่งอียิปต์ (2481–2491; หย่า)
พระราชบุตร: เจ้าหญิงเฟริยาล เจ้าหญิงเฟาซียะห์ เจ้าหญิงฟาดียะห์
ราชวงศ์: มุฮัมมัดอะลี
พระราชบิดา: ยูซุฟ ษูลฟิการ พาชา
พระราชมารดา: ซัยนับ ซัยยิด คานุม
ลายพระอภิไธย: 
สมเด็จพระราชินีฟารีดา (อาหรับ: الملكة فريده; พระราชสมภพ: 5 กันยายน พ.ศ. 2464 – สวรรคต: 16 ตุลาคม พ.ศ. 2531) หรือพระนามเดิม ซาฟินาซ ษูลฟิการ (อาหรับ: صافيناز ذوالفقار Sāfināz Dhū l-Fiqār) เป็นอดีตพระราชินีในพระเจ้าฟารูกแห่งอียิปต์
พระราชประวัติ > พระประวัติตอนต้น

สมเด็จพระราชินีฟารีดา เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2464 ณ เมืองอะเล็กซานเดรีย รัฐสุลต่านอียิปต์ ในครอบครัวขุนนางอียิปต์เชื้อสายเซอร์แคเซีย (Circassia) เป็นธิดาของยูซุฟ ษูลฟิการ พาชา (Youssef Zulficar Pasha) เป็นรองประธานผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ผสมแห่งอะเล็กซานเดรีย กับซัยนับ ซัยยิด คานุม (Zainab Said Khanum) นางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระราชินีนาซลี และเป็นหลานตาของมุฮัมมัด ซัยยิด พาชา (Muhammad Said Pasha) อดีตนายกรัฐมนตรีอียิปต์ที่มีเชื้อสายตุรกี
เบื้องต้นสมเด็จพระราชินีฟารีดาทรงเข้ารับการศึกษา ณ วิทยาลัยน็อทร์-ดาม เดอ ซียง (Collège Notre Dame de Sion) ซึ่งเป็นโรงเรียนคริสต์ศาสนาที่ดูแลโดยคณะนางชีชาวฝรั่งเศส
พระราชประวัติ > อภิเษกสมรส

พระเจ้าฟารูกทรงพบปะและมีปฏิสันถารกับสมเด็จพระราชินีฟารีดาครั้งแรกเมื่อคราวเสด็จประพาสลอนดอนในปี พ.ศ. 2480 จนนำไปสู่พระราชพิธีหมั้นช่วงฤดูร้อนภายในปีนั้น ก่อนมีพระราชพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 20 มกราคมในปีถัดมา ณ พระราชวังกุบบาในไคโร พระองค์ได้รับโปรดเกล้าพระราชทานพระนามใหม่ว่า "ฟารีดา" เพื่อให้สอดคล้องกับพระนามของกษัตริย์ฟุอาดตามพระราชนิยม ส่วนฉลองพระองค์ในพระราชพิธีดังกล่าวตัดเย็บโดยเฮาส์ออฟเวิร์ท (House of Worth) ในปารีส
สมเด็จพระราชินีฟารีดา มีพระประสูติกาลเป็นพระราชธิดาทั้งสามพระองค์ ได้แก่:
เจ้าหญิงเฟริยาล (17 พฤศจิกายน 2475 – 29 พฤศจิกายน 2552) เสกสมรสและหย่ากับฌ็อง-ปิแยร์ เปรร์ตอง (Jean-Pierre Perreten) มีพระธิดาเพียงคนเดียว
เจ้าหญิงเฟาซียะห์ (7 เมษายน 2483 – 27 มกราคม 2548)
เจ้าหญิงฟาดียะห์ (15 ธันวาคม 2480 – 26 ธันวาคม 2545) เสกสมรสกับปิแยร์ อะเล็กซีวิตช์ ออร์ลอฟฟ์ (Pierre Alexievitch Orloff) มีพระโอรสสองคน
แต่จากการที่พระองค์มิได้ประสูติกาลพระราชโอรสสมดั่งพระราชประสงค์ พระเจ้าฟารูกจึงทรงหย่ากับสมเด็จพระราชินีเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491 หลังการหย่าพระเจ้าฟารูกจะทรงได้สิทธิ์ในการเลี้ยงดูพระราชธิดาพระองค์ใหญ่กับพระองค์รอง ส่วนสมเด็จพระราชินีฟารีดาทรงมีสิทธิ์ในการเลี้ยงดูพระราชธิดาพระองค์เล็ก
พระราชประวัติ > หลังทรงหย่าและการสวรรคต

หลังสิ้นการหย่าเป็นต้นมา สมเด็จพระราชินีฟารีดายังคงประทับอยู่พระตำหนักในตำบลอัสซามาลิก (Zamalek) ที่ตั้งอยู่บนเกาะกลางแม่น้ำไนล์ ประเทศอียิปต์จนถึงปี พ.ศ. 2507 หลังจากนั้นได้ย้ายไปประทับอยู่ในประเทศเลบานอนเพื่อดูแลพระราชธิดาในสิบปีให้หลัง ครั้นพระเจ้าฟารูกอดีตพระราชสวามีเสด็จสวรรคตในโรม พระองค์และพระราชธิดาทั้งสามพระองค์ได้เสด็จไปเคารพพระบรมศพ ในช่วงปี พ.ศ. 2511–17 พระองค์ประทับในปารีส และนิวัตกลับมาตุภูมิช่วงรัฐบาลอันวัร อัสซาดาต ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี โดยหลังจากการหย่าพระองค์ก็มิได้เสกสมรสใหม่แต่อย่างใด ช่วงปี พ.ศ. 2503 พระองค์สนพระทัยและมีผลงานจิตรกรรมการเขียน (painting) ซึ่งในฐานะศิลปินจึงทรงจัดนิทรรศการส่วนพระองค์ทั้งในยุโรปและอเมริกา และเคยจัดในไคโร ประเทศอียิปต์ครั้งหนึ่งเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2523
สมเด็จพระราชินีฟารีดา ทรงเข้ารับถวายการรักษาในโรงพยาบาลเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2531 จากพระอาการประชวรด้วยมะเร็งเม็ดเลือดขาว, พระปับผาสะอักเสบ และพระยกนะอักเสบ วันที่ 2 ตุลาคม พระองค์ได้รับการดูแลจากคณะแพทย์อย่างใกล้ชิดแต่ยังทรงอยู่ในพระอาการโคม่า และที่สุดในวันที่ 16 ตุลาคม พระองค์ได้สวรรคตด้วยมะเร็งเม็ดเลือดขาว สิริพระชนมายุ 67 พรรษา
พระราชกรณียกิจ

สมเด็จพระราชินีฟารีดาเป็นเจ้านายฝ่ายในที่ความสำคัญให้การประสูติกาลพระราชโอรสสืบราชสมบัติ และจากการรับวัฒนธรรมตะวันตกเข้ามา บทบาทของสตรีเพศจึงเพิ่มสูงขึ้น พระองค์จึงมีบทบาทในฐานะผู้นำเพศหญิงในประเทศโดยทรงรับเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ในมูลนิธิเพื่อการกุศลต่าง ๆ อาทิ เป็นองค์นายิกาสภาเสี้ยววงเดือนแดงอียิปต์, เป็นประธานกิตติมศักดิ์สหภาพสตรี (Feminist Union) และองค์กรสตรียุคใหม่ (New Woman Alliance) รวมทั้งทรงอุปถัมภ์กิจการเนตรนารีอียิปต์ อันมีบทบาทสำคัญต่อกิจการในชุมชน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

อียิปต์: เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งคุณธรรม ชั้นสูงสุด (19 มกราคม 2481)
เซอร์เบีย: เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งนักบุญซาวา ชั้นที่ 1
กรีซ: เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งความการุณย์ ชั้นที่ 1
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| นาซลี ซาบรี |  |   สมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์  (พ.ศ. 2481–2491) |  | นาร์รีมาน ซาเดก |
| ด ค กราชวงศ์มุฮัมมัด อะลี  (1805–1953) |
| --- | --- | --- |
พระราชพงศาวลี
| กษัตริย์ |  มุฮัมมัด อะลี  อิบรอฮีม  อับบาส ฮิลมีที่ 1  ซะอีด  อิสมาอีล  เตาฟีก  อับบาส ฮิลมีที่ 2  ฮุซัยน์ กามิล  อะห์มัด ฟุอาดที่ 1  ฟารูก  อะห์มัด ฟุอาดที่ 2  |  |
| พระคู่ครอง |  อะมีนะฮ์ ฮานิม  อัยนุลฮะยาต กอดิน  ฮูชิยาร์ กอดิน  มะฮิวิช ฮานิม  อินญิฮ์ ฮานิม  มะลิกบัร ฮานิม  ญานานิยาร์ ฮานิม  ญิชม์ อาฟิต ฮานิม  ชะฮ์ริต ฟะซา ฮานิม  ชะฟัก นูร ฮานิม  นูรฟะลัก กอดิน  ญะมาล นูร กอดิน  นิชอะฮ์ดิล กอดิน  ฟัรยาล กอดิน  อะมีนะฮ์ อิลฮามี  อิกบัล ฮานิม  ญาวีดาน ฮานิม  เมเลก ตูร์ฮาน  นาซลี ศ็อบรี  ฟารีดา  นารีมาน ศอดิก  |  |
| รัชทายาท |  อิบรอฮีม  อับบาส ฮิลมีที่ 1  ซะอีด  อะห์มัด ริฟะอัต  อิสมาอีล  มุศเฏาะฟา ฟาฎิล  เตาฟีก  อับบาส ฮิลมี  มุฮัมมัด อะลี เฏาฟีก  มุฮัมมัด อับดุลมุนอิม  ฟารูก  มุฮัมมัด อะลี เฏาฟีก  อะห์มัด ฟุอาด  |  |
| เจ้าชาย |  มุฮัมมัด ชะรีฟ พาชา อัลกะบีร  อะลี พาชา ชะรีฟ  เคาะลีล ชะรีฟ พาชา  อิสมาอีล ชีรีน  อิสมาอีล กาลิม พาชา  อิบรอฮีม อิลฮามี พาชา  อุมัร ฏูซูน  ฏูซูน พาชา  ยูซุฟ กะมาล  ซะอีด ฮาลิม พาชา  กะมาลุดดีน ฮุซัยน์  อับบาส ฮะลีม  มุฮัมมัด อะลี ฮะซัน  ฮะซัน อะซีซ ฮะซัน  อับบาส ฮิลมี  มุฮัมมัด อะลี  |  |
| เจ้าหญิง |  คัดรีเย ฮือเซยิน  ชีเวการ์ อีบราฮิม  เตาฮีดะฮ์ ฮานิม  ฟาซีเล ฮานึมซุลตัน  เตาฮีดะฮ์ อิลฮามี  ซัยนับ อิลฮามี  นาซลี ฟัซลี  เฟาซียะห์ (ธิดาในฟุอาดที่ 1)  Faika  ฟัตฮียะฮ์  เฟาซียะฮ์ (ธิดาในฟารูก)  ฟัยซะฮ์  ฟัรยาล  ฟาดียะห์  เฟาซียะฮ์-ละฏีฟะฮ์  |  |
 หมวดหมู่  คอมมอนส์ 
สมเด็จพระราชินีฟารีดาขณะเสด็จเยือนศูนย์กลางวัฒนธรรมฝรั่งเศส
หอจดหมายเหตุแห่งชาติซาห์ราวี

หอจดหมายเหตุแห่งชาติของเวสเทิร์นสะฮารา
| หอจดหมายเหตุแห่งชาติซาห์ราวี |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: الأرشيف الوطني الصحراوي Archivo Nacional Saharaui
ที่ตั้ง: ค่ายผู้ลี้ภัยชาวซาห์ราวี ในเมืองตินดูฟ ประเทศแอลจีเรีย
ประเภท: หอจดหมายเหตุแห่งชาติ
ผู้อำนวยการ: Larbi Ould Abeicher
จำนวนของสิ่งสะสม: ไมโครฟิล์ม 17,500 แผ่น
หอจดหมายเหตุแห่งชาติซาห์ราวี (อาหรับ: الأرشيف الوطني الصحراوي, สเปน: Archivo Nacional Saharaui) เป็นหอจดหมายเหตุแห่งชาติของชาวซาห์ราวี
สิ่งสะสมของหอจดหมายเหตุเริ่มต้นจากคลังเก็บเอกสารสำคัญของกระทรวงสารสนเทศ สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี และมีไมโครฟิล์มจำนวน 17,500 แผ่น
ประวัติ

องค์กรนักจดหมายเหตุข้ามพรมแดน (Arxivers sense Fronteres) ได้รับคำร้องขอจากผู้รับผิดชอบหอจดหมายเหตุแห่งชาติของสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี เพื่อฝึกอบรมขั้นพื้นฐานในงานด้านจดหมายเหตุให้กับบุคลากรที่รับผิดชอบด้านเอกสารสำคัญ คณะได้เดินทางไปยังค่ายผู้ลี้ภัยชาวซาห์ราวี ในเมืองตินดูฟ (تندوف) ประเทศแอลจีเรีย ในปี พ.ศ. 2550 เพื่อเริ่มการฝึกอบรม ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 นักจดหมายเหตุของหอจดหมายเหตุแห่งชาติซาห์ราวี ได้เดินทางไปยังหอจดหมายเหตุสำคัญหลายแห่งในประเทศสเปนเพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับการจัดระเบียบและการดำเนินงานของศูนย์เอกสารสำคัญ
ดูเพิ่ม

เวสเทิร์นสะฮารา