stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดยุกแห่งนอร์ฟอล์ก
บทบาทและหน้าที่

นอกเหนือจากบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งนอร์ฟอล์กแล้ว ผู้ถือบรรดาศักดิ์นี้ยังถือตำแหน่งสำคัญที่สืบตระกูลอีกหนึ่งตำแหน่งคือ เอิร์ลมาร์แชล ซึ่งมีภาระหน้าที่หลักในการจัดการงานรัฐพิธีต่างๆ อาทิเช่น รัฐพิธีเปิดประชุมสภาอังกฤษ โดยเป็นเวลาตั้งแต่กว่าห้าร้อยปีที่บรรดาศักดิ์ดยุกแห่งนอร์ฟอล์ก และตำแหน่งเอิร์ลมาร์แชลได้ตกอยู่ในมือของตระกูลเฮาเวิร์ด ตามพระราชบัญญัติสภาขุนนาง ค.ศ. 1999 ผู้ถือบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งนอร์ฟอล์กจะได้มีสิทธิเป็นสมาชิกสภาขุนนางโดยอัตโนมัติ โดยมิต้องผ่านการคัดเลือกใดๆ
นอกจากนี้ ดยุกแห่งนอร์ฟอล์กยังมีส่วนสำคัญในรัฐพีธีการเปิดประชุมรัฐสภา โดยเป็นหนึ่งในสี่สมาชิกที่เดินเคียงข้างพระมหากษัตริย์ โดยมักจะเป็นผู้ที่เดินตามด้านหลังพระมหากษัตริย์ แต่การปฏิบัตินี้ไม่ได้กระทำมาหลายปีแล้ว
ในฐานะขอเอิร์ลมาร์แชล ดยุกแห่งนอร์ฟอร์กโดยตำแหน่งเป็นผู้บังคับการของ College of Arms ซึ่งถือเป็นหน่วยที่ดูแลจัดการเกี่ยวกับตราอาร์มประจำตำแหน่งต่างๆ ในสหราชอาณาจักร นอกเหนือจากหน้าที่หลักคือควบคุมดูแลงานรัฐพิธีต่างๆ
นอกจากนี้ดยุกแห่งนอร์ฟอล์กยังเป็นหนึ่งในสามของผู้ที่อ้างสิทธิ์เหนือตำแหน่งของ Chief Butler of England
ดยุกแห่งนอร์ฟอล์กมีบรรดาศักดิ์อื่นๆ ดังนี้
เอิร์ลแห่งแอรันเดิล (ตั้งแต่ค.ศ. 1289)
เอิร์ลแห่งเซอร์รีย์ (ตั้งแต่ค.ศ. 1438)
เอิร์ลแห่งนอร์ฟอล์ก (ตั้งแต่ค.ศ. 1644)
บารอนโบมงต์ (ตั้งแต่ค.ศ. 1309)
บารอนมัลเทรเวอรส์ (ตั้งแต่ค.ศ. 1330)
บารอนฟิตซ์อลัน (ตั้งแต่ค.ศ. 1627)
บารอนคลัน (ตั้งแต่ค.ศ. 1627)
บารอนออสวอลเดสเตรอ (ตั้งแต่ค.ศ. 1627)
บารอนเฮาเวิร์ดแห่งกลอสซอป (ตั้งแต่ค.ศ. 1869)
บรรดาศักดิ์เหล่านี้ล้วนปรากฏอยู่ในบรรดาศักดิ์ของอังกฤษ ยกเว้นบารอนเฮาเวิร์ดแห่งกลอสซอป ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของบรรดาศักดิ์ของสหราชอาณาจักร โดยหลักจะสามารถสืบตระกูลผ่านทางทายาทชาย ยกเว้นบรรดาศักดิ์บารอนโบมงต์ ซึ่งสามารถสืบตระกูลไปยังทายาทสตรีได้
บรรดาศักดิ์เอิร์ลแห่งแอรันเดิล ใช้เป็นคำเรียกบุตรชายคนโตของดยุกแห่งนอร์ฟอล์กอย่างลำลอง ส่วนลอร์ดมัลเทรเวอรส์ ใช้สำหรับเรียกบุตรชายคนโตของบุตรชายคนโตของดยุกแห่งนอร์ฟอล์ก (หลานชายคนโต)
ดูเพิ่ม

รายชื่อตำแหน่งดยุกและขุนนางสืบตระกูลของอังกฤษ
บรรดาศักดิ์อังกฤษ
| ด ค กบรรดาศักดิ์ในพระราชวงศ์อังกฤษ |
| --- | --- |
 พระมหากษัตริย์ พระราชสวามีและพระอัครมเหสี  เจ้าชาย  เจ้าหญิง  บรรดาศักดิ์ขุนนางในราชวงศ์  เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์  ดยุกและดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์  ดยุกแห่งรอธซี  พระราชกุมารี  ดยุกและดัชเชสแห่งยอร์ก  ดยุกและดัชเชสแห่งกลอสเตอร์  ดยุกและดัชเชสแห่งเคนต์  ดยุกแห่งเคมบริดจ์  ดยุกและดัชเชสแห่งเอดินบะระ  ดยุกแห่งซัสเซกซ์ 
พ้นสมัยพระราชทาน:  สมเด็จพระราชชนนี  ดยุกแห่งออลบานี  ดยุกแห่งแคลเรนซ์  ดยุกและดัชเชสแห่งคัมบาร์ลันด์  ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น  ดยุกแห่งวินด์เซอร์  ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี  ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์และสแตรธเอิร์น  ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์และเทวิอ็อตเดล  ดยุกแห่งแคลเรนซ์และเซนต์แอนดรูวส์  ดยุกแห่งแคลเรนซ์และเอวอนเดล  ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ  ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น 
 กษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร  ราชวงศ์อังกฤษ  ขุนนางอังกฤษ
มัฟ-ลัฟ
สื่อที่เกี่ยวข้อง > อนิเมะ

ในช่วงท้ายของไลฟ์อีเวนต์ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 âge นำเสนอชื่อบนจอว่า “มัฟ-ลัฟ อัลเตอร์เนทีฟ อิน แอนิเมชัน” ตามด้วยคลิปวิดีโอของแอนิเมชันใหม่ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นอนิเมะที่ดัดแปลงมาจากวิชวลโนเวล มัฟ-ลัฟ อัลเตอร์เนทีฟ ดั้งเดิม ภายหลังได้ประกาศว่าอนิเมะใหม่จะเป็นซีรีส์โทรทัศน์ ซีรีส์อนิเมะสร้างโดยสตูดิโอยูเมตะคอมพานีและกราฟินิกา อำนวยการผลิตโดยแฟลกชิปไลน์ กำกับโดยยูกิโอะ นิชิโมโตะ เขียนบทโดยทัตสึฮิโกะ อูราฮาตะ ออกแบบตัวละครโดยทากูยะ ทานิ และแต่งดนตรีประกอบโดยอีวาน คอล ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 ตุลาคมถึง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ทางผังรายการ+อัลตราของช่องฟูจิทีวี วง V.W.P ร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า "รินเนะ" (輪廻, Rinne) ส่วนวง STEREO DIVE FOUNDATION ร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Tristar" มิวส์ คอมมิวนิเคชันได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้ ครันชีโรลได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่นอกทวีปเอเชีย
ในช่วงท้ายของตอนจบชองซีรีส์อนิเมะ ได้มีการประกาศสร้างฤดูกาลที่สอง ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 ตุลาคมถึง 22 ธันวาคม พ.ศ. 2565 วงแจมโปรเจกต์และมินามิ คูริบายาชิร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า "อากัตสึกิ โอะ อูเตะ" (暁を撃て, Akatsuki o Ute) ส่วนวง V.W.P ร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า "ไซไก" (再会, Saikai)
สื่อที่เกี่ยวข้อง > มังงะและไลต์โนเวล

มัฟ-ลัฟ และภาคต่อ มัฟ-ลัฟ อัลเตอร์เนทีฟ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์มังงะโดยสำนักพิมพ์เมเดียเวิกส์ (ภายหลังคือ แอสกีเมเดียเวิกส์) ตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะเด็งเงกิไดโอจนถึงปี พ.ศ. 2561 ในปี พ.ศ. 2563 âge ประกาศตีพิมพ์มังงะมัฟ-ลัฟ อัลเตอร์เนทีฟแปลภาษาอังกฤษในรูปแบบดิจิตอล
นอกจากนี้สำนักพิมพ์ชูเอชะยังตีพิมพ์ซีรีส์นิยาย 7 เล่มอิงจาก มัฟ-ลัฟ และ มัฟ-ลัฟ อัลเตอร์เนทีฟ
สื่อที่เกี่ยวข้อง > ภาคต่อ

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 ไลฟ์สตรีมโปรดิวเซอร์ โคกิ โยชิมูเนะ ประกาศว่าตนกำลังสร้างภาคต่อใหม่ต่อจาก อัลเตอร์เนทีฟ ชื่อว่า มัฟ-ลัฟ อินเตอเกรต แต่เวลานั้นยังไม่แน่ชัดว่าโครงการจะเป็๋นรูปแบบใดและจะเปิดตัวเมื่อใด
ดราเคนส์เบิร์ก

| ดราเคนส์เบิร์ก |
| --- | --- |
  Malutiรหัส: sot เลื่อนระดับเป็นรหัส: st  (Sotho)  uKhahlambaรหัส: zul เลื่อนระดับเป็นรหัส: zu  (ซูลู) 

จุดสูงสุด
ยอด: ทาบานานต์เลนยานา
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 3,482 เมตร (11,424 ฟุต)
พิกัด: 29°23′S 29°27′E﻿ / ﻿29.383°S 29.450°E﻿ / -29.383; 29.450 
ข้อมูลเชิงขนาด
ยาว: 1,000 กม. (621 ไมล์) SW to NE
ชื่อ
ศัพทมูล: Dragon's mountain
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ประเทศ: แอฟริกาใต้ และ เลโซโท
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
ประเภทหิน: Basalt และ Quartzite
ดราเคนส์เบิร์ก (อาฟรีกานส์: Drakensberge, ซูลู: uKhahlamba, โซโท: Maluti, อังกฤษ: Drakensberg) เป็นชื่อเรียกของตะวันออกบริเวณที่ราบแอฟริกาใต้ตอนกลาง ผาชันนี้มีระดับความสูง 2,000 ถึง 3,482 เมตร (6,562 ถึง 11,424 ฟุต) สร้างเป็นชายแดนประเทศแอฟริกาใต้กับเลโซโท
แผนที่ประเทศแอฟริกาใต้แสดงเห็นขอบที่ราบของ Great Escarpment และ เทือกเขาเคปโฟลด์ทางทิศใต้ ส่วนสีแดงคือส่วนที่เรียกว่า ดราเคนส์เบิร์ก
ดราเคนส์เบิร์กมีความยาวมากกว่า 1,000 กิโลเมตร (600 ไมล์) เริ่มตั้งแต่ทางใต้ของจังหวัดอีสเทิร์นเคป เมื่อดูจากทิศใต้ไปทิศเหนือ สร้างเป็นเขตแดนกับประเทศเลโซโทกับจังหวัดอีสเทิร์นเคป และสร้างเป็นเขตแดนระหว่างประเทศเลโซโทกับจังหวัดควาซูลู-นาตัล จากนั้นสร้างเขตแดนจังหวัดควาซูลู-นาตัลกับจังหวัดฟรีสเตต จากนั้นสร้างเขตแดนจังหวัดควาซูลู-นาตัลกับจังหวัดพูมาลังกา จากนั้นเคลื่อนตัวไปทางเหนืออีกครั้งไปยังโฮตส์พรุต (Hoedspruit) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดลิมโปโป และเคลื่อนไปทางตะวันตกไปยังทซานีน (Tzaneen) ของจังหวัดลิมโปโป จากนั้นเคลื่อนตัววไปทางตะวันตกอีกครั้งที่โมโคเพน (Mokopane) หรือรู้จักในชื่อ เทือกเขาสไตรด์ปูร์ด (Strydpoort)
ดร. เดร

| ดร>  เดร |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: แอนเดร โรเมลล์ ยัง
แนวเพลง: ฮิปฮอป, เวสต์โคสต์ฮิปฮอป, อีเลกโทรนิกแร็ป, จี-ฟังก์, แก็งสตาแร็ป
อาชีพ: แร็ปเปอร์, โปรดิวเซอร์เพลง
ช่วงปี: 1984–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Epic, Ruthless, Priority, Death Row, Aftermath, Interscope

เว็บไซต์: Dre2001.com
ดร. เดร (อังกฤษ: Dr. Dre) หรือมีชื่อจริงว่า แอนเดร โรเมลล์ ยัง (อังกฤษ: Andre Romelle Young) เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965 เป็นโปรดิวเซอร์ แร็ปเปอร์ ผู้บริหารค่ายเพลง ชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้ก่อตั้งและปัจจุบันดำรงตำแหน่งซีอีโอของค่าย Aftermath Entertainment และเคยร่วมก่อตั้งและศิลปินให้กับค่าย Death Row Records เขายังร่วมโปรดิวซ์อัลบั้มและเฟ้นหาเหล่าแร็ปเปอร์มากมายให้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงอย่างเช่น สนูปด็อกก์ และ เอ็มมิเน็ม ในฐานะโปรดิวเซอร์แล้วเขายังเป็นแนวหน้าของความโด่งดังของดนตรีเวสต์โคสต์ฮิปฮอป จี-ฟังก์ แนวเพลงแร็ปที่มีชุดเด่นในด้านเสียงสังเคราะห์ที่มีจังหวะช้าและหนัก
ดร. เดร เริ่มต้นอาชีพในด้านดนตรีจากการเป็นสมาชิกวง World Class Wreckin' Cru และต่อมามีชื่อเสียงกับการเป็นสมาชิกวงแนวแก็งสตาแร็ปที่ชื่อ N.W.A ที่โด่งดังจากเนื้อเพลงแร็ปที่เด่นชัดเรื่องรุนแรงของชีวิตคนบนถนน ผลงานเดี่ยวอัลบั้มแรกของเขาออกในปี 1992 ในชุด The Chronic ภายใต้สังกัด Death Row Records ได้ทำให้เขาเป็นศิลปินอเมริกันที่มียอดขายมากที่สุดในปี 1993 และทำให้เขาได้รับรางวัลแกรมมี่จากซิงเกิล "Let Me Ride" ในปี 1996 เขาออกจากค่าย Death Row เพื่อตั้งค่ายของตัวเองที่ชื่อ Aftermath Entertainment ผลิตงานรวมเพลงที่ชื่อ Dr. Dre Presents the Aftermath ในปี 1996 และออกผลงานเดี่ยวที่ชื่อ 2001 ในปี 1999 และต่อมาในปีถัดมาเขาได้รับรางวัลแกรมมี่ในสาขาโปรดิวเซอร์กับผลงานอัลบั้มชุดนี้
ในช่วงยุค 2000 เขาเริ่มทำงานให้กับศิลปินอื่นในฐานะโปรดิวเซอร์ ซึ่งในบางครั้งเขาก็ร่วมร้องในเพลงของศิลปินอื่นบ้าง นิตยสารโรลลิงสโตน เรียกเขาว่าเป็น  highest-paid performers ของปี 2001 และปี 2004 ดร. เดรยังมีผลงานแสดงในภาพยนตร์ปี 2001 เรื่อง  The Wash and Training Day
ผลงานเพลง

The Chronic (1992), Death Row
2001 (1999), Aftermath
Compton (2015), Aftermath
ผลงานภาพยนตร์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1992 | Niggaz4Life: The Only Home Video | เป็นตัวเอง | Documentary |
| 1996 | Set It Off | Black Sam |  |
| 2000 | Up in Smoke Tour | เป็นตัวเอง | Documentary |
| 2001 | Training Day | Paul |  |
| 2001 | The Wash | Sean |  |
ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค

ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (อังกฤษ: Duke Friedrich of Württemberg) ประสูติเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2504 ณ ฟรีดริชฮาเฟิน ประเทศเยอรมนีตะวันตก ทรงเป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน คาร์ล ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค กับ ไดแอนน์ ดัชเชสแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ทรงเป็นพระนัดดาใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (พ.ศ. 2451–2542) เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส พระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายฌ็อง เคานต์แห่งปารีส พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชวงศ์ออร์เลอ็อง ผ่านทางสายพระมารดา พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทแห่งการสืบพระอิสริยยศ ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระประมุข พระองค์ทรงมีพระบิดาและพระมารดาทูลหัวคือ ฟิลลิป์ อัลเบรช์ ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระอัยกา (ปู่) และ เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา พระอัยยิกา (ยาย)
เสกสมรส

ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีแห่งเวดส์ พระญาติชั้นสุดท้ายของ พระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 และมีงานฉลองอีก 2 วันถัดมา มีพระบุตรคือ
ดยุกวิลเฮล์มแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
ดัชเชสมารีเวือร์ทเทิมแบร์ค
ดัชเชสโซฟี-โดโรเทียเวือร์ทเทิมแบร์ค
สิ้นพระชนม์

ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ทรงประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2561 ทำให้พระโอรสพระองค์ใหญ่ในพระองค์คือ ดยุกวิลเฮล์มแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค เป็นทายาทแห่งพระอิสริยยศในอนาคต โดยงานพระศพของพระองค์ถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ในปีเดียวกัน โดยมีผู้ร่วมงานมากมาย อาทิ ราชวงศ์ต่างๆในเยอรมัน ราชวงศ์ออร์เลอ็อง รวมทั้งพระบรมวงศานุวงศ์แห่งลิกเตนสไตน์ สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม และ สมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม
เหรียญประจำพระองค์

House of Württemberg:Knight Grand Cross of the Royal Order of the Crown, Special Class
House of Württemberg:Knight Commander of the Royal Order of Military Merit
House of Württemberg:Knight Grand Cross of the Royal Order of Frederick I, Special Class
ดรีมป็อป

| ดรีมป็อป |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ออลเทอร์นาทิฟร็อก, เอเธอเรียลเวฟ
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ทศวรรษที่ 1980 สหราชอาณาจักร
ดรีมป็อป (อังกฤษ: dream pop หรือ dreampop) เป็นแนวดนตรีของออลเทอร์นาทิฟร็อก ที่พัฒนาขึ้นในทศวรรษที่ 1980 โดยมีลักษณะที่เน้นเสียงเมโลดี้ที่ครอบคลุมเหมือนเสียงบรรยากาศ
คำว่า "ดรีมป็อป" ได้มีการคิดค้นในปลายยุค 1980 โดย อเล็กซ์ อะยูลี (Alex Ayuli) แห่งวง เอ. อาร์. เคน (A.R. Kane) ไซมอน เรย์โนลส์ (Simon Reynolds) ได้นิยามชื่อ ชูเกซซิง (shoegazing) เรย์โนลส์ เป็นคนแรกที่ให้เครดิตคำนี้ว่าเป็น ดรีมป็อป เพื่ออธิบายว่าเป็นแนวเพลงและได้อิทธิพลจากวงค็อกโททวินส์ ในทศวรรษที่ 1990 คำว่า dream pop กับ shoegazing มีการเรียกที่แตกต่างกันและสามารถใช้สับเปลี่ยนกันได้
ดยุกแห่งบูร์กอญ

| ดยุคแห่งบูร์กอญ |
| --- | --- |
ตราอาร์มประจำบรรดาศักดิ์
หลุยส์ อัลฟงเซ ดยุคแห่งอ็องฌู​ สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน​ ดยุคแห่งบูร์กอญพระองค์ปัจจุบัน
สถาปนา: ค.ศ. 880
องค์แรก: ริชาร์ด ดยุคแห่งบูร์กอญ
องค์ปัจจุบัน: หลุยส์ อัลฟงเซ ดยุคแห่งอ็องฌู (สายฝรั่งเศส)​ สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน​ (สายสเปน)​
คู่สมรส: มาเรีย มาร์กูริเต ดัสเชสแห่งอ็องฌู (สายฝรั่งเศส)​ สมเด็จพระราชินีเลตีเซียแห่งสเปน​ (สายสเปน)​
ธงกางเขนแห่งบูร์กอญ
ดยุคแห่งบูร์กอญ (อังกฤษ: Duke of Burgundy) เป็นตำแหน่งของประมุขผู้ปกครองดัชชีบูร์กอญที่เป็นดินแดนบริเวณไม่ใหญ่นักของชาวบูร์กอญที่ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของแม่น้ำโซน (Saône) ที่ชาร์ลส์เดอะบอลด์ ดยุคแห่งบูร์กอญได้รับมาในปี ค.ศ. 843
การทำสงครามเพื่ออิสรภาพในรอบแรก

เมื่อ ดยุคแห่งบูร์กอญ (อังกฤษ: Duke of Burgundy) ได้เสด็จดำเนินเพื่อสานต่อพื้นที่ใหญ่ในประเทศที่ด้อยการพัฒนา ดูเหมือนว่าพื้นที่นี้เป็นหนึ่งในรูปแบบของ กัลเลียเบลกีกา (อังกฤษ, ละติน: Gallia Belgica) ยังคงอยู่ทางการเมืองของรัฐ สิ่งแรกที่ไปได้ดีโดยเฉพาะประเทศอิตาลี มีจำนวนเมืองมากกว่าและเจริญมากกว่าประเทศด้อยพัฒนา ในเวลาต่อมาผู้มีสกุลสูงในประเทศก็ได้เริ่มจัดข้อตกลงทางการเมืองที่ชัดเจน ในเวลานั้นอย่างไรก็ตามยังคงมีผู้คัดค้านการพัฒนาในประเทศเยอรมัน และมี ฟลานเดอร์ ซึ่งใช้ภาษาดัตช์ ในทางประวัติศาสตร์ อาจจะเหมือนไม่ใช่ปัญหาใหญ่ในตอนแรก แต่หลังจากนั้นเมื่อจักรวรรดิแห่งสเปนได้สืบทอดสานต่อพื้นที่แห่งนั้นและทำการสืบสวนนั้นหมายความว่า พระสงฆ์บางองค์ได้ถูกส่งออกไปและถูกลงโทษ ถูกฆ่า ผู้คนใครก็ตามที่กลายเป็นผู้นับถือลัทธิโปรเตสแตนต์ นี้จึงเป็นเหตุผลหลักว่าทำไมพื้นที่นี้เกิดการปะทุของสงครามตลอด 80 ปี (เรียกว่า สงครามแปดสิบปี) พยายามดิ้นรนต่อสู้ทุกทางที่จะเรียกอิสรภาพให่แก่ประเทศ ประเทศที่ออกมาจากสงครามครั้งนั้นคือ เนเธอแลนด์ ส่วนประเทศเบลเยี่ยมยังคงถูกครอบครองภาคใต้อำนาจจักรวรรดิแห่งสเปน กองทหารที่รับใช้ประเทศจะต้องเปลี่ยนการทำงานไม่ให้เหมือนกับพวกกฏบที่ทรยศอย่างประเทศเพื่อนบ้านทางตอนเหนือ จักรวรรดิสเปนได้กล่าวไว้
ตระกูลหรือราชวงศ์ที่ปกครองบูร์กอญ

ค.ศ. 880 ถึงปี ค.ศ. 956 - ตระกูลโบโซนอยด์ (Bosonid dynasty)
ค.ศ. 956 ถึงปี ค.ศ. 1004 - ตระกูลโรแบร์เตียง (Robertian dynasty) และ
ค.ศ. 1004 ถึงปี ค.ศ. 1032 - ตระกูลกาเปต์ (House of Capet) (คนละตระกูลกับราชวงศ์กาเปเตียง (Capetian dynasty))
ค.ศ. 1032 ถึงปี ค.ศ. 1361 - ตระกูลบูร์กอญ
ค.ศ. 1361 ถึงปี ค.ศ. 1482 - ราชวงศ์วาลัวส์
ค.ศ. 1482 ถึงปี ค.ศ. 1780 - ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ดยุคแห่งบูร์กอญ
ดรีมเวิกส์

| --- | --- |

ประเภท: Division of Amblin Partners
อุตสาหกรรม: Entertainment
ก่อนหน้า: DW Studios, LLC DreamWorks Studios
ก่อตั้ง:  (1994-10-12) 12 ตุลาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี)
ผู้ก่อตั้ง: Steven Spielberg Jeffrey Katzenberg David Geffen
สำนักงานใหญ่: Universal City, California, USA
พื้นที่ให้บริการ:  ทั่วโลก
ผลิตภัณฑ์: Motion pictures
เจ้าของ: Amblin Partners
พนักงาน: 80 (2012)
เว็บไซต์: www.dreamworkspictures.com
ดรีมเวิกส์พิกเจอส์ (อังกฤษ: DreamWorks Pictures) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ดรีมเวิกส์, แอลแอนซี (DreamWorks, LLC), ดรีมเวิกส์ เอสเคจี (DreamWorks SKG), ดรีมเวิกส์สตูดิโอส์ (DreamWorks Studios) หรือ ดีดับเบิลยูสตูดิโอส์, แอลแอลซี (DW Studios, LLC) เป็นสตูดิโอผลิตภาพยนตร์อเมริกัน ที่พัฒนา ผลิต และจัดจำหน่ายภาพยนตร์ วิดีโอเกมและรายการโทรทัศน์ บริษัทผลิตหรือจัดจำหน่ายภาพยนตร์มากกว่า 10 เรื่องที่มีรายได้มากกว่า 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จที่สุดคือเรื่อง Shrek 2
ดรีมเวิกส์ เริ่มต้นขึ้นในปี 1994 จากความพยายามอย่างมากของผู้มีอำนาจในวงการสื่อ อย่าง สตีเวน สปีลเบิร์ก, เจฟฟรีย์ แคตเซนเบิร์ก และเดวิด เกฟเฟน (ชื่อ SKG มาจากสกุลของทั้ง 3 คน) ที่จะสร้างสตูดิโอฮอลลีวูดใหม่ โดยในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2005 ผู้ก่อตั้งเห็นด้วยที่จะขายสตูดิโอนี้ให้กับทางเวียคอม บริษัทแม่ของพาราเมาต์พิกเจอส์ การขายได้เสร็จสิ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 ต่อมาในปี 2008 ดรีมเวิกส์ออกมาประกาศยุติหุ้นส่วนกับพาราเมาต์ และเซ็นสัญญาด้วยเงินจำนวน 1.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในการผลิตภาพยนตร์กับ รีไลแอนซ์เอดีเอกรุ๊ป ของอินเดีย รีไลแอนซ์ให้เงินกรรมสิทธิหุ้นส่วน 325 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นเงินทุนในการสร้างสตูดิโอดรีมเวิกส์ใหม่ ให้แยกออกมา โดยรีไลแอนซ์เป็นเจ้าของ 50% ซึ่งนำโดยอนิล แอมบานิ
บริษัทดรีมเวิกส์แอนิเมชันเอสเคจี ที่แยกออกมาจากดรีมเวิกส์ในปี 2004 โดยภาพยนตร์จัดจำหน่ายทั่วโลกโดยพาราเมาต์ แต่สำหรับสตูดิโอแอนิเมชันแล้ว ยังคงเป็นอิสระจากพาราเมาต์/เวียคอม
ชีวพิษโบทูลินัม

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
ช่องทางการรับยา: IM (approved),SC, intradermal, into glands
รหัส ATC: M03AX01 (WHO) 
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  US: ℞-only  
ตัวบ่งชี้
เลขทะเบียน CAS: 93384-43-1
PubChem CID: 5485225
DrugBank: DB00083
ECHA InfoCard: 100.088.372 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C6760H10447N1743O2010S32
มวลต่อโมล: 149.322,3223 kDa g·mol−1
 สารานุกรมเภสัชกรรม
โบทูลินั่ม ท็อกซิน (อังกฤษ: Botulinum toxin) หรือชื่อการค้ารู้จักกันชื่อว่า  โบท็อกซ์ (Botox) ที่นำมาใช้เสริมความงาม เป็นสารสกัดจากแบคทีเรียที่มีชื่อว่า คลอสตริเดียม โบทูลินัม  (Clostridium Botulinum)  มี 7 ชนิด คือ โบทูลินั่ม ท็อกซิน ชนิด เอ (botulinum toxin type A) ถึงโบทูลินั่ม ท็อกซิน ชนิด จี (botulinum toxin type G) จัดเป็นสารพิษออกฤทธิ์ต่อระบบประสาท (neurotoxin) โดยจะไปรบกวนการทำงานของระบบประสาท มีผลทำให้กล้ามเนื้อเป็นอัมพาตชั่วคราว
ที่มาและการค้นพบ botulinum toxin

botulinum toxin เกิดขึ้นในยุคสมัยของสงครามนโปเลียน ตั้งแต่ พ.ศ. 2338 ถึง 2356 เนื่องจากการค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างไขมัน ไส้กรอก และอาการป่วยเป็นอัมพาตโดย Justinus Kerner นักสาธารณสุขอายุ 29 ปี ผลจากการสังเกตครั้งนั้นนับเป็นหลักฐานสำคัญทางด้านระบาดวิทยาของโรค Botulism ซึ่งมีรากศัพท์มาจากภาษาละตินคือ botulus แปลว่าไส้กรอก
ใน พ.ศ. 2365 มีการตีพิมพ์งานวิจัยหลายฉบับของ Kerner ซึ่งเป็นการวิจัยที่เริ่มทดลองในสัตว์ทดลอง ต่อมาจึงเริ่มทดลองกับตนเอง ทำให้พบว่าพิษที่สกัดออกมาจากไส้กรอกส่งผลให้เกิดอาการอ่อนแรง และเหงื่อไม่ออกตามร่างกาย และเป็นที่น่าสนใจว่า สารพิษตัวนี้ในปริมาณเล็กน้อย อาจใช้รักษาความผิดปกติต่างๆของระบบประสาทได้
อีก 75 ปีต่อมา Emile-Pierre van Ermengen ได้ค้นพบว่าสาเหตุของอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรง และเหงื่อไม่ออกที่เกิดขึ้นในงานวิจัยของ Kerner มีสาเหตุมาจากสารพิษที่ถูกผลิตขึ้นโดยแบคทีเรียที่ชื่อว่า Clostridium botulinum ซึ่งมีชื่อเรียกว่า botulinum toxin
ใน พ.ศ. 2487 Schantz สามารถสกัดแยกสารพิษ botulinum toxin ให้อยู่ในรูปของ crystalline form และใน พ.ศ. 2493 Brook สามารถแสดงให้เห็นได้ว่า botulinum toxin จะสกัดกั้นการหลั่งของสารสื่อประสาท acetylcholine จากปลายกระแสประสาทในกล้ามเนื้อลาย
ช่วงตอนต้นของพ.ศ. 2513 Scott ร่วมมือกับ Schantz พยายามทดลองหาสารพิษที่ออกฤทธิ์ทำให้กล้ามเนื้อรอบดวงตาเป็นอัมพาต และพบว่า botulinum toxin สามารถนำมาใช้รักษาอาการตาเหล่ ตาเขในคนได้ และได้คาดคะเนว่าอาจจะสามารถนำสารนี้มาใช้รักษาภาวะผิดปกติในกล้ามเนื้อ หรืออาการอื่น ๆที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของกระแสประสาทได้
ใน พ.ศ. 2530 Dr. Jean Carruthers ซึ่งเป็นศัลยแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมพลาสติก ได้ไปเยี่ยมเยียนห้องปฏิบัติการของ Scott โดยสามีของเธอ Dr. J. Alastair Carruthers ซึ่งเป็นแพทย์โรคผิวหนัง ได้พบว่าเมื่อใช้สารพิษตัวนี้ ในการรักษาอาการตากระตุก แล้วจะเกิดผลข้างเคียงทำให้รอยย่นจากการขมวดคิ้วจางลง จึงเป็นสาเหตุให้ทั้ง 2 คนทำการศึกษาผลของ botulinum toxin ในแง่ที่เกี่ยวกับความสวยความงาม และตีพิมพ์รายงานครั้งแรกใน พ.ศ. 2535 ซึ่งในขณะนั้นมีการนำ toxin ตัวนี้มารักษาโรคตากระตุก ตาเข โรคคอเอียงแต่กำเนิดอันมีผลมาจากกล้ามเนื้อ โรคกล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุก และ โรคไข้แหงน (dystonia) หรืออาการแข็งเกร็งของกล้ามเนื้อที่ทำให้อวัยวะในบริเวณนั้นผิดรูปไป ต่อมาจึงได้มีการนำ botulinum toxin มารักษาอาการอื่นๆหลังจากปี พ.ศ. 2535 อันได้แก่ โรคเหงื่อออกมากผิดปกติ โรคไมเกรน และอาการปวดหลังส่วนล่าง
กลไกการออกฤทธิ์

botulinum toxin (BoNT: หรืออาจพบว่ามีอักษรย่ออื่นๆ ที่ใช้กันด้วย เช่น BTX, BNT แล้วแต่แหล่งข้อมูลจะกำหนด) มีชนิดย่อยๆ ที่ศึกษาแล้วถึง 7 ชนิด ได้แก่ BoNT A, B, C, D, E, F, G โดยที่แต่ละชนิดจะมีกลไกการทำงานที่แตกต่างกันคือจะแยกสลายโปรตีนตนละตัวกัน ในที่นี้ 5 จาก 7 ชนิดของ botulinum toxin ออกฤทธิ์ได้กับมนุษย์
สารชนิดนี้ประกอบขึ้นจากโปรตีน 2 สาย คือสายหนัก (heavy chain: H) มีมวลประมาณ 100 kDa และสายเบา (light chain: L) มวลประมาณ 50 kDa เชื่อมกันด้วยพันธะ disulfide (การลำดับของกรดอะมิโน (sequencing) อ้างอิงได้จากภาคผนวก) โมเลกุลขนาดใหญ่นี้จะถูกทำลายที่อุณหภูมิสูงกว่า 60 °C จึงเป็นสาเหตุที่ botulinum toxin ที่นำมาใช้ต้องมีการเก็บรักษาในอุณหภูมิที่เหมาะสม
สายหนักของสารพิษเป็นส่วนที่จะเข้าไปยึดกับปลาย axon ของเซลล์ประสาท โดยจะยึดจับกับ surface protein receptor (synaptotagmin) และเข้าสู่เซลล์โดยกระบวนการ endocytosis ทำให้เกิดเป็น vesicle เมื่ออยู่ภายในปลายประสาทแล้วสายโซ่เบาของสารพิษทำลายผนังของ vesicle ออกมาเพื่อเข้าสู่ cytoplasm เนื่องจากสายโซ่เบามีสมบัติเป็น enzyme ชนิด protease
สายโซ่หนักของ BoNT A เข้าทำลาย SNAP-25 protein ซึ่งเป็น SNARE protein ชนิดหนึ่ง (BoNT ชนิดอื่นๆ จะทำลาย SNARE protein ชนิดต่างๆ กัน) โปรตีนในกลุ่มนี้เป็นสารที่สำคัญต่อกระบวนการ vesicle fusion (กระบวนการ exocytosis: เป็นวิธีการที่เซลล์ใช้หลั่งสารสื่อประสาท acetylcholine) เป็นการยับยั้งการหลั่งสารสื่อประสาท
เนื่องจากในภาวะปกติ กล้ามเนื้อจะทำงาน เคลื่อนไหว หรือ หดตัว ต้องอาศัยการสั่งงานจากเซลล์ประสาท เมื่อเซลล์ไม่สามารถหลั่งสารสื่อประสาทได้ จึงทำให้กล้ามเนื้อขาดการรับรู้การสั่งงานจากเซลล์ประสาท จึงไม่เกิดการหดตัว
มีงานวิจัยหลายชิ้นที่ทำการศึกษาลำดับของกรดอะมิโนใน botulinum toxin พบว่ามีรูปแบบคล้ายคลึงกับโปรตีนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับโรคบาดทะยัก (tetanus)
botulinum toxin มีความเป็นพิษสูงมาก แม้ยังไม่มีข้อมูลปริมาณขั้นต่ำที่ทำให้ถึงตายได้ในมนุษย์ เราสามารถประมาณได้จากข้อมูลในลิง จะได้ว่าสำหรับมนุษย์ที่มีน้ำหนักตัว 70 kg ปริมาณที่อันตรายถึงตายในมนุษย์คือ botulinum toxin type A ในรูปผลึก
0.09–0.15 μg โดยการฉีดเข้ากระแสเลือดหรือกล้ามเนื้อ
0.70–0.90 μg โดยการหายใจ
70 μg โดยการกิน
เชื้อที่ก่อพิษ

บทความหลัก: คลอสตริเดียม โบทูลินัม
ชื่อของ botulinum toxin

botulinum toxin ก็เหมือนกับตัวยาชนิดอื่นๆ ที่ผู้คนโดยทั่วไปมักรู้จักด้ยชื่อทางการค้า คนไทยและคนส่วนมากทั่วโลกรู้จัก botulinum toxin กันในชื่อ Botox จริงๆ แล้ว สารชนิดนี้มีหลายบริษัทผลิตออกมา ปัจจุบัน botulinum toxin ที่มีวางขายใน ท้องตลาด 3 ชนิด คือ type A ที่มีวางขายทั่วโลก ได้แก่ Botox และในยุโรปคือ Dysport ส่วน type B ชื่อ Myobloc
เนื่องจากโมเลกุลที่ซับซ้อนทำให้ปริมาณการใช้สำหรับผลิตภัณฑ์จากแต่ละบริษัทจึงไม่เหมือนกันนัก ต้องอาศัยการสังเกตทางคลินิก พบว่าหนึ่งยูนิตของ Botox ในหนู จะมีขนาดเทียบเท่าประมาณ 3-4 ยูนิต ของ Dysport และ 100 ยูนิต ของ Myobloc ดังนั้น ในการอ่านปริมาณการใช้ใดๆ ต้องให้มั่นใจว่าแหล่งข้อมูลที่ใช้อยู่นั้น อ้างอิงกับผลิตภัณฑ์ชิ้นใด
botulinum toxin กับประโยชน์ทางการแพทย์

ในปี 1980 หลังจากที่มีการริเริ่มทดลองในสัตว์มาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1960 ก็มีการใช้ botulinum toxin กับมนุษย์เป็นครั้งแรก ในการรักษาอาการตาเหล่ (strabismus: crossed eyes) และตาปิดเกร็ง (การกะพริบตาที่ไม่สามารถควบคุมได้: blepharospasm) ต่อมาในปี 1993 ได้มีการใช้ botulinum toxin ในการรักษาอาการหดเกร็งของหูรูดปลายล่างของหลอดอาหาร (achalasia: a spasm of the lower esophageal sphincter) โดย Pasricha และคณะ ต่อมาอีกปีหนึ่ง Bushara และ Park ก็พบว่า botulinum toxin มีความสามารถในการยับยั้งการหลั่งของเหงื่อได้
botulinum toxin กับประโยชน์ทางการแพทย์ > อาการตาเหล่ และตาปิดเกร็ง

ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1980 นักจักษุวิทยาตามมาหวิทยาลัยหลายแห่งในสหรัฐฯ และแคนาดา เริ่มศึกษาถึงความสามารถในการรักษาอาการอาการตาเหล่ และตาปิดเกร็งของ botulinum toxin จนกระทั่งปี 1985 จึงสามารถระบุขนาดการใช้ และวิธีการฉีดได้ชัดเจน
การรักษาอาการตาเหล่ และตาปิดเกร็งด้วย botulinum toxin หากทำอย่างถูกต้อง จะมีผลข้างเคียงน้อยมากและไม่เป็นอันตราย อย่างไรก็ตาม ผลของการรักษาจะอยู่ได้เพียง 4–6 เดือน
ในปี 1989 บริษัทผู้ผลิต botulinum toxin: Allergan, Inc. (ภายใต้ชื่อ Botox) ได้รับการรับรองจากองค์การอาหารและยาของสหรัฐฯ (U.S. FDA) เพื่อผลิต botulinum toxin สำหรับรักษาอาการตาเหล่ ตาปิดเกร็งและอาการเกร็งครึ่งใบหน้าสำหรับผู้ป่วยที่มีอายุเกิน 12 ปี
botulinum toxin กับประโยชน์ทางการแพทย์ > การหดเกร็งของกล้ามเนื้อ

สืบเนื่องจากความสำเร็จในการรักษาอาการตาเหล่ และตาปิดเกร็งนี่เอง ที่ทำให้เกิดการศึกษาความสามารถและขนาดของ botulinum toxin ที่จะใช้รักษาอาการหดเกร็งของกล้ามเนื้อ (spasm) ซึ่งกำลังเริ่มเป็นที่ยอมรับในหลายๆ ประเทศ
botulinum toxin กับประโยชน์ทางการแพทย์ > upper motor neuron syndrome

ในปัจจุบัน botulinum toxin เป็นสารที่ใช้เยียวยาอาการที่เกิดจาก upper motor neuron syndrome (อาการที่เกิดจากกล้ามเนื้อไม่สามารถคลายตัวได้เต็มที่ เป็นการจำกัดการเคลื่อนไหวของข้อต่อนั้น) เนื่องจากอาการเหล่านี้เกิดจากการหดตัวที่มากเกินไปของกล้ามเนื้อ คล้ายกับการหดเกร็ง (spasm)
การฉีด botulinum toxin จะทำให้กล้ามเนื้อนั้นหดตัวน้อยลง ทำให้ข้อต่อใช้การได้มากขึ้น กรณีที่น่าสนใจกรณีหนึ่งคือกรณีของชายออสเตรเลียคนหนึ่ง ในปี 2009 ซึ่งต้องอยู่บนรถเข็นเป็นเวลากว่า 20 ปี จนกระทั่งได้รับการรักษาด้วย botulinum toxin จนเดินได้อีกครั้ง
botulinum toxin กับประโยชน์ทางการแพทย์ > ยับยั้งการเกิดเหงื่อ

การทดลองของ Khalaf Bushara และ David Park ในปี 1993 เกี่ยวกับสมบัติในการยับยั้งการหลั่งเหงื่อของ botulinum toxin นับเป็นการนำสารนี้ไปใช้ในด้านที่ไมม่ได้เกี่ยวข้องกับกล้ามเนื้อเป็นครั้งแรก จากการศึกษานี้ ทำให้ botulinum toxin เป็นตัวเลือกหนึ่งในการเยียวยาอาการเหงื่อออกมากเกิน (hyperhidrolysis) โดยเฉพาะบริเวณรักแร้
botulinum toxin กับประโยชน์ทางการแพทย์ > อื่นๆ

botulinum toxin ยังสามารถใช้รักษาอาการต่างๆ ได้อีก เช่น
cervical dystonia
ปวดหัวเรื้อรัง (chronic migraine)
อาการอื่นๆ ที่ยังต้องมีการศึกษาเพิ่มเติม เช่น prostatic dysfunction, asthma ฯลฯ
botulinum toxin ในการเสริมความงาม

การฉีดโบท็อกมีวิธีการทำอยู่ 2วิธี ได้แก่
standard technique: ใช้เมื่อจุดที่ต้องการให้เกิดการออกฤทธิ์มีความชัดเจน และมีความเสี่ยงต่ออันตรกิริยาที่ไม่พึงประสงค์น้อย
microinjection technique: มักใช้ในการรักษาตีนกา โดยจะฉีดหลายเข็ม เป็นบริเวณ แต่ละเข็มห่างกันราว 1 cm และฉีดเพียงในชั้นผิวเท่านั้น
botulinum toxin ในการเสริมความงาม > ข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับการใช้ botulinum toxin เสริมความงาม > การรักษาหน้าที่ไม่สมมาตร

การช่วยให้หน้าที่ไม่สมมาตรกลับมาสมมาตรอย่างเดิมร่วมถึงลดความแตกต่างระหว่างความไม่เท่ากัน โดยวิธีการที่จะได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดคือการฉีดยาเข้าที่กล้ามเนื้อ ปริมาณของยาควรขึ้นอยู่กับชนิดของกล้ามเนื้อของแต่ละคน แนะนำให้ใช้เพียงครึ่งหนึ่งก่อนแล้วอาจจะเพิ่มขึ้นได้หลังจาก15วันผ่านไป