stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ที่ลุ่มน้ำขัง
ความแตกต่างระหว่างที่ลุ่มน้ำขังและที่ลุ่มชื้นแฉะ

ที่ลุ่มน้ำขังและที่ลุ่มชื้นแฉะ เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่ก่อตัวขึ้นตามแหล่งน้ำที่มีดินอุดมสมบูรณ์และเป็นดินน้ำท่วมขัง ที่ลุ่มชื้นแฉะ (marsh) เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำซึ่งถูกน้ำท่วมอย่างต่อเนื่องหรือสม่ำเสมอโดยมีแหล่งน้ำอยู่ใกล้เคียง ซึ่งปกคลุมด้วยพืชพรรณประเภทไม้ล้มลุก หรือไม้พุ่มเตี้ย ที่ลุ่มน้ำขังเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่ประกอบด้วยดินอิ่มตัวหรือน้ำนิ่ง และถูกปกคลุมด้วยไม้ยืนต้นที่ทนต่อน้ำ รวมทั้งไม้พุ่มต่าง ๆ
อุทกวิทยา

ที่ลุ่มน้ำขังมีลักษณะเฉพาะที่เกิดจากสภาพดินอิ่มตัวและน้ำที่ไหลช้า (หรือน้ำนิ่ง) น้ำที่สะสมในที่ลุ่มน้ำขังนั้นมาจากแหล่งต่างๆ เช่น หยาดน้ำฟ้า, น้ำบาดาล, กระแสน้ำขึ้นลง และ/หรือ น้ำท่วมขัง (น้ำจืด) วิถีการเคลื่อนที่ของน้ำในทางอุทกวิทยาเหล่านี้ล้วนมีส่วนทำให้พลังงานและสารอาหารไหลเข้าและออกจากระบบนิเวศ
ในขณะที่น้ำไหลผ่านที่ลุ่มน้ำขัง สารอาหาร ตะกอน และมลพิษจะถูกกรองออกโดยธรรมชาติ สารเคมี เช่น ฟอสฟอรัสและไนโตรเจน ที่มักสิ้นสุดการแพร่กระจายตัวในแหล่งน้ำ จะถูกดูดซึมและนำไปใช้โดยพืชน้ำในที่ลุ่มน้ำขัง เพื่อปรับสภาพน้ำให้บริสุทธิ์ สารเคมีที่เหลืออยู่หรือส่วนเกินจะสะสมอยู่ที่ก้นบึง ถูกกำจัดออกจากน้ำและฝังไว้ในชั้นตะกอน สภาพแวดล้อมทางชีวเคมีของที่ลุ่มน้ำขังขึ้นอยู่กับอุทกวิทยา ซึ่งส่งผลต่อระดับและสภาพความพร้อมของทรัพยากร เช่น ออกซิเจน สารอาหาร ระดับ pH ของน้ำ และความเป็นพิษ ซึ่งจะส่งผลต่อระบบนิเวศโดยรวม
คุณค่าต่อระบบนิเวศ

ที่ลุ่มน้ำขังและพื้นที่ชุ่มน้ำอื่น ๆ ตามปกติถือว่ามีมูลค่าทางการพัฒนาที่ดินที่ต่ำมาก เมื่อเทียบกับทุ่งนา ทุ่งหญ้า (แพรรี) หรือป่าไม้ ที่ลุ่มน้ำขังมักถูกประเมินว่าเป็นที่ดินรกร้างที่ไม่สามารถใช้ประโยชน์ได้ง่ายสำหรับกิจกรรมของมนุษย์ นอกเหนือจากการล่าสัตว์ ดักจับ หรือการตกปลา ในการเกษตร เกษตรกรมักจะขยายเขตครอบครองไปสู่ที่ลุ่มน้ำขังข้าง ๆ ทุ่งนาของตน เพื่อให้ได้ที่ดินที่ใช้ประโยชน์สำหรับการเพาะปลูกพืชผลได้มากขึ้น ทั้งในอดีตและในปัจจุบัน
ในทางกลับกันที่ลุ่มน้ำขังสามารถมีบทบาททางนิเวศวิทยาที่เป็นประโยชน์ในระบบการทำหน้าที่โดยรวมของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ และจัดหาทรัพยากรที่หลากหลายซึ่งสิ่งมีชีวิตหลายชนิดต้องพึ่งพา ที่ลุ่มน้ำขังและพื้นที่ชุ่มน้ำอื่น ๆ ยังเป็นตัวอย่างที่เป็นรูปธรรมตามธรรมชาติของการจัดการน้ำท่วมและการป้องกันน้ำท่วม ในสถานการณ์น้ำท่วม ที่ลุ่มน้ำขังจะดูดซับและใช้น้ำส่วนเกินภายในพื้นที่ ป้องกันไม่ให้ไหลไปท่วมพื้นที่โดยรอบ พืชพรรณหนาแน่นภายในที่ลุ่มน้ำขังยังช่วยให้ดินมีความมั่นคง ช่วยยึดดินและตะกอนให้อยู่กับที่ พร้อมทั้งป้องกันการกัดเซาะและการสูญเสียที่ดิน ที่ลุ่มน้ำขังเป็นแหล่งน้ำจืดและออกซิเจนที่อุดมสมบูรณ์และมีคุณค่าสำหรับทุกชีวิต และมักเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ที่ลุ่มน้ำขังในเขตที่ราบน้ำท่วมถึงเป็นแหล่งทรัพยากรที่สำคัญในการผลิตและขยายพันธุ์ปลา สองในสามของปลาและหอยทั่วโลกที่มีการผลิตในเชิงพาณิชย์จำเป็นต้องอาศัยพื้นที่ชุ่มน้ำ
ผลกระทบและการอนุรักษ์

ในอดีต เป็นที่ทราบกันว่ามนุษย์ระบายและ/หรือเติมน้ำในที่ลุ่มน้ำขังและพื้นที่ชุ่มน้ำอื่น ๆ เพื่อสร้างพื้นที่การพัฒนามากขึ้นและเพื่อลดการคุกคามของโรคที่เกิดจากแมลงในหนองน้ำ พื้นที่ชุ่มน้ำจะถูกทำลายและแทนที่ด้วยที่ดินที่ใช้ทำการเกษตร อสังหาริมทรัพย์ และสันทนาการ ที่ลุ่มน้ำขังหลายแห่งยังได้ผ่านการทำไม้และการเกษตรอย่างเข้มข้น ซึ่งต้องมีการก่อสร้างระบบชลประทาน คูน้ำและคลองเหล่านี้มีส่วนในการระบายน้ำ โดยเฉพาะตามชายฝั่ง ซึ่งปล่อยให้น้ำเกลือเข้ามาบุกรุก ทำให้ที่ลุ่มน้ำขังกลายเป็นที่ลุ่มชื้นแฉะ หรือแม้แต่แหล่งน้ำเปิดได้ ที่ลุ่มน้ำขังจำนวนมากจึงสาบสูญหรือเสื่อมโทรม ลุยเซียน่าเป็นตัวอย่างคลาสสิกของการสูญเสียพื้นที่ชุ่มน้ำจากปัจจัยที่รวมกันเหล่านี้ ในยุโรปอาจนับได้ว่าสูญเสียพื้นที่ชุ่มน้ำไปเกือบครึ่ง นิวซีแลนด์สูญเสียพื้นที่ชุ่มน้ำไปร้อยละ 90 ตลอดระยะเวลา 150 ปี นักนิเวศวิทยาตระหนักดีว่ารัฐลุยเซียนาให้คุณค่าทางนิเวศวิทยา รวมถึงการควบคุมน้ำท่วม การผลิตปลา การกรองน้ำตามธรรมชาติ การจัดเก็บคาร์บอน และเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่า
ในหลายพื้นที่ของโลกทางการได้อนุรักษ์ที่ลุ่มน้ำขัง ในส่วนของยุโรปและอเมริกาเหนือ โครงการฟื้นฟูหนองบึงกำลังเป็นที่แพร่หลาย รัฐบาลสหรัฐอเมริกาเริ่มบังคับใช้กฎหมายและแผนการจัดการที่เข้มงวดยิ่งขึ้นในปี 1970 เพื่อพยายามปกป้องและฟื้นฟูระบบนิเวศอันมีค่าเหล่านี้ บ่อยครั้งขั้นตอนที่ง่ายที่สุดในการฟื้นฟูที่ลุ่มน้ำขังนั้นเกี่ยวข้องกับการอุดคูระบายน้ำและการรื้อเขื่อนกั้นน้ำ
นักอนุรักษ์ทำงานเพื่อรักษาที่ลุ่มน้ำขัง เช่น บริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐอินเดียนาในแถบมิดเวสต์ของสหรัฐ ได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นส่วนหนึ่งของเนินทรายอินเดียนา
ตัวอย่างที่โดดเด่น

ที่ลุ่มน้ำขังสามารถพบได้ในทุกทวีป ยกเว้นแอนตาร์กติกา
ที่ลุ่มน้ำขังที่ใหญ่ที่สุดในโลกคือ ที่ราบน้ำท่วมถึงของแม่น้ำแอมะซอน ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อปลาและพันธุ์ไม้จำนวนมาก
ตัวอย่างที่โดดเด่น > แอฟริกา

สามเหลี่ยมปากแม่น้ำซุดด์ และ ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอคาวังโก เป็นที่ลุ่มชื้นแฉะที่รู้จักกันดีของแอฟริกา ที่ราบน้ำท่วมถึงของทะเลสาบเบงเวอูลู เป็นที่ลุ่มน้ำขังที่ใหญ่ที่สุดของแอฟริกา
ตัวอย่างที่โดดเด่น > ตะวันออกกลาง

ที่ลุ่มน้ำขังของลุ่มน้ำเมโสโปเตเมีย เป็นที่ลุ่มน้ำขังและระบบแม่น้ำขนาดใหญ่ทางตอนใต้ของอิรัก ซึ่งแต่เดิมแล้วมีชาวอาหรับลุ่มน้ำบางส่วนอาศัยอยู่
ตัวอย่างที่โดดเด่น > เอเชีย

ป่าพรุเขตร้อนและที่ลุ่มน้ำขังตั้งอยู่ในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่
ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พื้นที่ที่ลุ่มน้ำขังส่วนใหญ่พบในพื้นที่ชายฝั่งทะเลและชายฝั่งย่อยที่มีระดับความสูงต่ำ และขยายพื้นที่ภายในแผ่นดินไปตามหุบเขาแม่น้ำและข้ามแหล่งต้นน้ำ ส่วนใหญ่จะพบตามชายฝั่งของเกาะสุมาตราตะวันออก กาลิมันตัน (จังหวัดกาลิมันตันกลาง ตะวันออก ใต้ และตะวันตก) ปาปัวตะวันตก ปาปัวนิวกินี บรูไน คาบสมุทรมลายู รัฐซาบาห์ ซาราวัก ตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศไทย และฟิลิปปินส์ (ไรลีย์) และคณะ,1996) โดยจากพื้นที่ป่าพรุเขตร้อนทั้งหมด 440,000 ตารางกิโลเมตร (170,000 ตารางไมล์) มีพื้นที่ประมาณ 210,000 ตารางกิโลเมตร (81,000 ตารางไมล์) ตั้งอยู่ในอินโดนีเซีย (หน้า, 2001; Wahyunto, 2006)
ตัวอย่างที่โดดเด่น > ประเทศไทย

มาบที่เป็นที่รู้จักในประเทศไทยคือ มาบตาพุด มาบพระจันทร์ มาบอัมฤทธิ์ มาบชะลูด และมาบกะเบา
ในชลบุรีและระยอง มักเรียกในภาษาพื้นบ้านว่า "ชาก"
(กลางซ้าย) ที่ลุ่มน้ำขัง (swamp) และ (กลางขวา) ที่ลุ่มชื้นแฉะ (marsh)
อีมนอสเอสตีนเอเลฟเทริอัน

| คำแปล: เพลงสดุดีแด่เสรีภาพ |
| --- | --- |
Ύμνος εις την Ελευθερίαν
หน้าปกของ "อีมนอสเอสตีนเอเลฟเทริอัน"
เนื้อร้อง: ไดโอนิซิโอส โซโลมอส, ค.ศ. 1823
ทำนอง: นิโคเลาส์ มันซารอส
รับไปใช้: ค.ศ. 1865

ตัวอย่างเสียง
อีมนอสเอสตีนเอเลฟเทริอัน (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
อีมนอสเอสตีนเอเลฟเทริอัน (กรีก: สะกดอย่างโบราณ: Ὕμνος εἰς τὴν Ἐλευθερίαν, Ýmnos eis tīn Eleutherían; สะกดอย่างสมัยใหม่: Ύμνος εις την Ελευθερίαν, Imnos is tin Eleftherian) หรือ "เพลงสดุดีแด่เสรีภาพ" เป็นบทกวีประเภท "Hymn" (บทเพลงสรรเสริญหรือบทเพลงสดุดี) ความยาว 158 บท ซึ่งประพันธ์โดย ไดโอนิซิโอส โซโลมอส (Dionýsios Solomós) เมื่อ ค.ศ. 1823 นับเป็นบทกวีประเภท "Hymn" ที่มีความยาวมากที่สุดในโลก ทำนองประพันธ์โดย นิโคเลาส์ มันซารอส (Nikolaos Mantzaros) บทเพลงนี้ได้มีการรับรองเป็นเพลงชาติกรีซอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1865 แต่ต่อมาได้มีการนำไปใช้เป็นเพลงชาติสาธารณรัฐไซปรัสด้วยอีกเพลงหนึ่ง
ตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐไซปรัสระบุว่า เพลงชาติกรีซจะใช้บรรเลงเป็นเกียรติยศแก่ประธานาธิบดีชาวไซปรัสเชื้อสายกรีกหรือบุคคลอื่นซึ่งเป็นชาวไซปรัสเชื้อสายกรีก และใช้เพลงชาติตุรกีสำหรับรองประธานาธิบดีชาวไซปรัสเชื้อสายตุรกี อย่างไรก็ตาม ไซปรัสได้ยุติการใช้เพลงชาติตุรกีหลังจากชาวไซปรัสเชื้อสายตุรกีได้แบ่งแยกประเทศเป็นประเทศใหม่เมื่อ ค.ศ. 1963
อนึ่ง เพลง "อีมนอสเอสตีนเอเลฟเทริอัน" ยังมีสถานะเป็นเพลงเกียรติยศสำหรับพระมหากษัตริย์ (เพลงสรรเสริญพระบารมี) ของกษัตริย์แห่งกรีซนับตั้งแต่ ค.ศ. 1864 เป็นต้นมา
แหล่งข้อมูลอื่น

Ýmnos eis tīn Eleutherían - Himnuszok
เว็บไซต์สำนักงานประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเฮลเลนิก เก็บถาวร 2007-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Michał Bzinkowski เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Eleuthería e Thánatos!, The idea of freedom in modern Greek poetry during the war of independence in 19th century. Dionysios Solomos’ “Hymn to Liberty”
Neugriechische Volksgesänge, Johann Matthias Firmenich
เพลงสดุดีแด่เสรีภาพ - ความยาว 158 บท
↑  Sometimes written κόκαλα, a more modern form.
↑  Also written κλάυματα, κλάηματα and κλάματα.
Wikisource
Wikisource
ฮิปสเตอร์

ฮิปสเตอร์ (อังกฤษ: hipster) อาจหมายถึง
ฮิปสเตอร์ (วัฒนธรรมย่อยร่วมสมัย)
ฮิปสเตอร์ (วัฒนธรรมย่อยคริสต์ทศวรรษ 1940)
สายโยงใย

สำหรับบริการเครือข่ายสังคมโดยเมตา ดูที่ เธรดส์
กระบวนการหนึ่งที่มีสองเทร็ด ทำงานบนหน่วยประมวลผลเดียว
เทร็ด (อังกฤษ: thread) ศัพท์บัญญัติว่า สายโยงใย คือหน่วยการทำงานย่อยที่อยู่ในกระบวนการ มีการแบ่งปันทรัพยากรต่าง ๆ ในกระบวนการนั้น ๆ จุดประสงค์ของเทร็ดคือการเรียกใช้ซีพียูให้เกิดประโยชน์สูงสุด เทร็ดทำให้การทำงานของโปรแกรมง่าย และมีประสิทธิภาพมากขึ้นและมีประโยชน์ต่อระบบที่มีซีพียูหลายตัว หรือซีพียูที่มีหลายแก่น เพราะสามารถเรียกใช้เทร็ดหลายเทร็ดได้พร้อม ๆ กัน
ดูเพิ่ม

มัลติเทร็ด
เทร็ดพูลแพตเทิร์น
ธีฟอินเดอะเทมเพิล

Error ซิงเกิลโดยพรินซ์
ธีฟอินเดอะเทมเพิล (อังกฤษ: Thieves in the Temple) เป็นเพลงของพรินซ์ ในปี ค.ศ. 1990 จากอัลบั้มซาวน์แทร็กกราฟิตีบริดจ์ ออกจำหน่ายในวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 เป็นเพลงสุดท้ายที่บันทึกไว้ในอัลบั้ม "Thieves in the Temple" ติดชาร์ตใน US R&B chart และกลายเป็นเพลงฮิตอันดับที่ 6 ในสหรัฐอเมริกา ,อันดับที่ 7 ในสหราชอาณาจักร และยังได้ติดชาร์ตเพลงแดนซ์อันดับที่ 9
แทร็คนี้มีเสียงที่ไม่ซ้ำกัน ที่เริ่มต้นอย่างเงียบ ๆ ในการเล่นคีย์บอร์ดกับสะท้อน และเสียงร้อง ก่อนส่วนหลักของบอมส์ในเพลงที่มีจังหวะซินธ์เบส, ดรัมแมชชีนลัด ทำนองเพลงตะวันออกกลาง และโอเปร่ามีลักษณะคล้ายเสียงร้องเป็นชั้นๆ นอกจากนี้พรินซ์ยังมีตัวอย่างโซโลหีบเพลงเป่าจากการบันทึกเสียงโดย The Chambers Brothers เสียงร้องมีอารมณ์ และกล่าเรื่องการปฏิเสธพรินซ์ และโกหกเขา
รายการเพลง > 7": Paisley Park / 7-19751 (US)

"Thieves in the Temple" - 3:20
"Thieves in the Temple" (Part II) - 1:41
รายการเพลง > 12": Paisley Park / 0-21598 (US)

"Thieves in the Temple" (Remix) - 8:03
"Thieves in the House Mix" - 6:50
"Temple House Dub" - 5:06
also available on UK 12" picture disc (W9751TP)
also available on CD (9 21598-2)
-สถาน

หน่วยคำเติมท้ายชื่อสถานที่ในภาษาเปอร์เซีย
ประเทศที่มีชื่อลงท้ายด้วย -สถาน  ประเทศที่มีชื่อเขตปกครองระดับแรกลงท้ายด้วย -สถาน
-สถาน (เปอร์เซีย: ـستان, อักษรโรมัน: หลังสระคือ stân; หลังพยัญชนะคือ estân หรือ istân) เป็นหน่วยคำเติมท้ายที่มีความหมายในภาษาเปอร์เซียว่า "ที่ที่เต็มไปด้วย" หรือ "ที่ที่มีสิ่งใด ๆ มากมาย" ปรากฏในชื่อของภูมิภาคต่าง ๆ ในอิหร่าน, อัฟกานิสถาน และเอเชียกลางและใต้ รวมทั้งในคอเคซัสและรัสเซีย
ศัพทมูลวิทยาและคำร่วมเชื้อสาย

หน่วยคำเติมท้าย -สถาน พอจะเทียบเคียงได้กับหน่วยคำเติมท้าย -แลนด์ ซึ่งปรากฏในชื่อของประเทศและสถานที่หลายแห่ง หน่วยคำเติมท้าย -สถาน ยังมีที่ใช้ทั่วไป เช่น รีเกสถาน (ریگستان) "ที่แห่งทราย, ทะเลทราย"; โกเลสถาน (گلستان) "ที่แห่งดอกไม้, สวน"; กูเรสถาน (گورستان) "หลุมฝังศพ, สุสาน"; ฮินดูสถาน (هندوستان)  "ดินแดนของชาวฮินดู" (ประเทศอินเดีย) ในภาษาเปอร์เซีย
แต่เดิมหน่วยคำ สถาน เป็นคำนามอิสระ ต่อมาได้พัฒนาไปเป็นหน่วยคำเติมท้ายโดยเป็นผลมาจากการปรากฏบ่อยครั้งในส่วนท้ายของนามประสม หน่วยคำนี้มีต้นกำเนิดจากกลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียนและย้อนไปได้ถึงตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน โดยเป็นคำร่วมเชื้อสายกับคำว่า สถาน (स्थान, เสียงอ่านภาษาสันสกฤต: [[stʰaːnɐ]]) ในภาษาสันสกฤต (แปลว่า "การยืน" ซึ่งต่อมามีขอบเขตความหมายกว้างออกไป เช่น "สถานที่, ที่ตั้ง; ถิ่นที่อยู่, ที่อาศัย") และสืบเนื่องมาจาก *sthāna- ในภาษาอินโด-อิเรเนียนดั้งเดิม
ประเทศ

อัฟกานิสถาน
คาซัคสถาน
คีร์กีซสถาน
ปากีสถาน
ทาจิกิสถาน
เติร์กเมนิสถาน
อุซเบกิสถาน
นอกจากนี้ ชื่อประเทศอาร์มีเนียในภาษาของตนเองคือ ฮายาสถาน (Hayastan) โดย ฮายา- มาจากคำว่าฮัยก์ บิดาผู้ก่อตั้งชาติอาร์มีเนีย
ในสมัยสหภาพโซเวียต ชาติเหล่านี้บางชาติยังเป็นที่รู้จักในชื่อที่มีหน่วยคำเติมท้าย -ia เช่น เติร์กเมนิสถาน (Turkmenistan) บ่อยครั้งเรียกว่า เติร์กเมเนีย (Turkmenia), คีร์กีซสถาน (Kyrgyzstan) บ่อยครั้งเรียกว่า เคอร์กิเซีย (Kirghizia) และแม้แต่ อุซเบกิสถาน (Uzbekistan) บางครั้งก็เรียกว่า อุซเบเกีย (Uzbekia)
ประเทศ > ชื่อประเทศในภาษาต่าง ๆ

| ชื่อภาษาไทย | ภาษาเปอร์เซีย | ภาษาตุรกี | ภาษาอาร์มีเนีย |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีซ | یونان – Yunan | Yunanistan | Հունաստան – Hunastan |
|  โครเอเชีย | – | Hırvatistan | – |
|  จอร์เจีย | گرجستان – Gorjestân | Gürcistan | Վրաստան – Vrastan |
|  จีน | چین – Chin | – | Չինաստան – Čʿinastan |
|  ซาอุดีอาระเบีย | عربستان سعودی – Arabestân-e Sa'udi | Suudi Arabistan | – |
|  เซอร์เบีย | صربستان – Serbestân | Sırbistan | – |
|  บัลแกเรีย | بلغارستان – Bulgharestân | Bulgaristan | – |
|  โปแลนด์ | لهستان – Lahestân | – (อดีตคือ Lehistan) | Լեհաստան – Lehastan |
|  มองโกเลีย | مغولستان – Mogholestan | Moğolistan | – |
|  อังกฤษ | انگلستان – Engelestân | – | – |
|  อาร์มีเนีย | ارمنستان – Armanestân | Ermenistan | Հայաստան – Hayastan |
|  อินเดีย | هندوستان – Hindustan | Hindistan | Հնդկաստան – Hndkastan |
|  เอธิโอเปีย ( เอธิโอเปีย และ  เอริเทรีย) | – | – (อดีตคือ Habeşistan) | – |
|  ฮังการี | مجارستان – Majarestan | Macaristan | – |
เขตการปกครอง

ในประเทศอิหร่าน: จังหวัดโกเลสถาน, จังหวัดเคอร์ดิสถาน, จังหวัดฆูเซสถาน, จังหวัดซีสถานและบาโลชิสถาน, จังหวัดโลเรสถาน
ในประเทศปากีสถาน: แคว้นบาโลชิสถาน, กิลกิต-บัลติสถาน
ในประเทศรัสเซีย: สาธารณรัฐดาเกสถาน, สาธารณรัฐตาตาร์สถาน, สาธารณรัฐบัชคอร์โตสถาน
ในประเทศอาเซอร์ไบจาน: อำเภอโกบุสถาน, เมืองโกบุสถาน
ในประเทศคาซัคสถาน: แคว้นเตอร์กิสถาน, เมืองเตอร์กิสถาน
ในประเทศอุซเบกิสถาน: สาธารณรัฐการากัลปักสถาน
ในประเทศอิรัก: ภูมิภาคเคอร์ดิสถาน
ในประเทศอัฟกานิสถาน: จังหวัดนูริสถาน
พื้นที่

โชลิสถาน ทะเลทรายในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน
เตอร์กิสถานของรัสเซีย แคว้นเตอร์กิสถานของจักรวรรดิรัสเซีย ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐสังคมนิยมปกครองตนเองเตอร์กิสถาน
เตอร์กิสถานตะวันออก หรือ อุยกูริสถาน ภูมิภาคที่เป็นถิ่นฐานของชาวอุยกูร์ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน
บันตูสถาน ถิ่นฐานของประชากรผิวดำในประเทศแอฟริกาใต้และแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ (นามิเบีย) เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายการแบ่งแยกสีผิวในอดีต
ปากีสถานตะวันออก ชื่อในอดีตของประเทศบังกลาเทศก่อนประกาศเอกราช
ขุนสถาน อุทยานแห่งชาติในท้องที่อำเภอนาหมื่น จังหวัดน่าน และอำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์
ดูเพิ่ม

-ออบอด
-ออน
-เทศ
-แลนด์
-ปัตนัม
-ปูร์
-ตาเนีย
ชื่อของการตั้งถิ่นฐานในเอเชียตะวันตกและใต้
อ่านเพิ่ม

Maciuszak, Kinga (2008). The Persian Suffix -(e)stān 'The Land Of' เก็บถาวร 2018-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Studia Etymologica Cracoviensia. 13: 119–140. ISSN 1427-8219.
แหล่งข้อมูลอื่น

Harper, Douglas. "-stan". Online Etymology Dictionary.
วิกิพจนานุกรม
ฮิปโปแคมปัส (เทพปกรณัมกรีก)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ฮิปโปแคมปัส (แก้ความกำกวม)
ฮิปโปแคมปัส
ฮิปโปแคมปัส (อังกฤษ: Hippocampus, Hippocampi; กรีก: ἵπποκαμπος) เป็นสัตว์ตามจินตนาการในเทพปกรณัมกรีก เป็นม้าทะเลที่มีท่อนบนเป็นม้า ท่อนล่างเป็นปลา มีเกล็ดและหางขดโค้งเหมือนหางเงือก ฮิปโปแคมปัสเป็นสัตว์เลี้ยงตัวโปรดของโพไซดอน เทพเจ้าแห่งมหาสมุทร ฮิปโปแคมปัสมีนิสัยกล้าหาญและจะเชื่องกับเจ้าของมาก นอกจากนี้ฮิปโปแคมปัสยังเป็นเทียมรถศึกของโพไซดอนอีกด้วย
คำว่า "ฮิปโปแคมปัส" มาจากภาษากรีกคำว่า ἵππος (hippo) ที่แปลว่า "ม้า" และ κάμπος (campus) ที่แปลว่า "สัตว์ประหลาด" บ่อยครั้งในอังกฤษก็เรียกว่า  "ม้าน้ำ" (Sea - horse) บางครั้งก็เรียกว่า "ไฮดริปปัส" มาจากภาษากรีกคือ Hydro ที่แปลว่า "น้ำ"
ในทางวิทยาศาสตร์คำว่าฮิปโปแคมปัสหมายถึงส่วนหนึ่งของสมอง เนื่องจากสมองส่วนนั้นมีลักษณขดโค้งคล้ายหางของฮิปโปแคมปัส และยังใช้เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ของปลาจำพวกม้าน้ำ
น้ำใสใจจริง (นวนิยาย)

| --- | --- |
หน้าปกนวนิยายน้ำใสใจจริง
ผู้ประพันธ์: ว.วินิจฉัยกุล
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: น้ำใสใจจริง
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
สำนักพิมพ์:  ดอกหญ้า
หน้า: 514
น้ำใสใจจริง เป็นนวนิยายไทย โดย ว.วินิจฉัยกุล ถ่ายทอดเรื่องราวเกี่ยวกับความผูกพันของนักเรียน นักศึกษากลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นผู้บุกเบิกรุ่นแรกในรั้วมหาวิทยาลัยเปิดใหม่นอกกรุงเทพมหานคร แต่ละคนมาจากคนละที่ ต่างถิ่น ต่างความคิด และต่างนิสัย แต่ไม่มีวันทอดทิ้งกัน แม้ในยามเกิดปัญหา ความเป็นเพื่อนที่คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ในยามทุกข์ยากก็คอยให้กำลังใจกัน ร่วมสุขร่วมทุกกัน มีความจริงใจมอบให้แก่กัน ก็จะสามารถฝ่าฟันอุปสรรคหรือปัญหามาด้วยกันได้
สื่ออื่น ๆ

ละครโทรทัศน์ น้ำใสใจจริง (2537) ทางช่อง 7 - นำแสดงโดย ศรราม เทพพิทักษ์, สมชาย เข็มกลัด, แคทรียา อิงลิช, นัท มีเรีย
ละครโทรทัศน์ น้ำใสใจจริง (2543) ทางช่อง 3 - นำแสดงโดย สราวุฒิ มาตรทอง, ศรีริต้า เจนเซ่น, อัษฎา พานิชกุล, คณิตกุล เนตรบุตร, รุษยา เกิดฉาย
ละครเวที น้ำใสใจจริง เดอะ มิวสิคัล (2553) - นำแสดงโดย ภพธร สุนทรญาณกิจ, ณัฏฐพัชร  วิพัธครตระกูล, รัชพล  แย้มแสง, สาธิกา ศิริปุญโญทัย, อารมณ์  โพธิ์หาญรัตนกุล
นักแสดง

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รูปแบบการนำเสนอ | ปี พ.ศ.  | จุมพล (โจม) | มนสา (ครีม) | ทัดภูมิ (ทัด/เท็ดดี้) | อ้อมพร(อ้อม) |
| ละครโทรทัศน์ ช่อง 7  | พ.ศ. 2537 | ศรราม เทพพิทักษ์ | แคทรียา อิงลิช | สมชาย เข็มกลัด | นัท มีเรีย |
| ละครโทรทัศน์ ช่อง 3  | พ.ศ. 2543 | สราวุฒิ มาตรทอง | ศรีริต้า เจนเซ่น | อัษฎา พานิชกุล | คณิตกุล เนตรบุตร |
| ละครเวที  | พ.ศ. 2553 | ภพธร สุนทรญาณกิจ | ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล | สิทธิชัย ผาบชมพู | มุรธา ปริญญาจารย์ |
| ละครโทรทัศน์ ช่อง Mono29 | พ.ศ. 2558 | ชิติพัทธ์ สรรพยานนท์ | ชลนที อักษรสิงห์ชัย | ชนกันต์ พูนศิริวงศ์ | กรรณาภรณ์ เอี่ยมวิบูลย์ |
สำนักงานตรวจสอบอิสระของรัฐสภา

| --- | --- |
ตรา
โลโก้
 ธง
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 1 กรกฎาคม 1921; 103 ปีก่อน (1921-07-01)
สำนักงานใหญ่: 441 จี สตรีต, นอร์ทเวสต์ วอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐ 20548
บุคลากร: พนักงานเต็มเวลา 3,015 คน (2018)
งบประมาณต่อปี: 637 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ปีงบประมาณ 2019)
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: ยูจีน ลูอิส โดดาโร, ผู้อำนวยการตรวจสอบการเงินการบัญชีของสหรัฐอเมริกา (Comptroller General of the United States)
เว็บไซต์: www.gao.gov
เชิงอรรถ
ประโยชน์ที่วัดได้ของงานโดยสำนักงานเท่ากับ 214.7  พันล้านดอลลาร์สหรัฐ, เป็นผลกำไร 338 ดอลลาร์สำหรับทุก ๆ ดอลลาร์ที่ลงทุน
สำนักงานตรวจสอบอิสระของรัฐสภา (อังกฤษ: Government Accountability Office; ตัวย่อ GAO) เป็นหน่วยงานรัฐบาลที่ให้บริการตรวจสอบบัญชี การประเมิน และการสืบสวน แก่รัฐสภาสหรัฐ เป็นสถาบันตรวจสอบสูงสุดของรัฐบาลกลางสหรัฐ
ประวัติ

สำนักงาน GAO ตั้งขึ้นโดยชื่อ General Accounting Office (สำนักงานบัญชีทั่วไป) ตามกฎหมายในปี 2464
ซึ่งบังคับให้ผู้อำนวยการสำนักงาน "ตรวจสอบ ในสถานที่ของรัฐหรือที่อื่น เรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับการรับ การจ่าย และการใช้เงินภาษี และให้รายงานและคำแนะนำต่อประธานาธิบดี...และรัฐสภาวิธีการใช้เงินภาษีที่ประหยัดและมีประสิทธิผลมากขึ้น" 
ตามบทอธิบายนโยบายของสำนักงาน องค์กรดำเนินการเพื่อสนับสนุนรัฐสภาในหน้าที่ต่อรัฐธรรมนูญสหรัฐ และเพื่อช่วยปรับปรุงประสิทธิภาพและให้เกิดภาวะรับผิดชอบของรัฐบาลกลางเพื่อประโยชน์ของประชาชนอเมริกัน
แม้ว่าประเทศอื่น ๆ จะมีสำนักงานรัฐบาลที่คล้าย ๆ กัน แต่องค์กรเหล่านั้นพุ่งความสนใจไปที่การตรวจสอบบัญชีโดยหลัก[ต้องการอ้างอิง] แต่ผู้ตรวจสอบของ GAO ไม่ได้ตรวจบัญชีอย่างเดียว แต่ตรวจสอบประสิทธิภาพต่าง ๆ ขององค์กรและนโยบายต่าง ๆ ด้วย
ตั้งแต่ตั้งขึ้น องค์กรบางครั้งเรียกว่า "สุนัขเฝ้าบ้านของรัฐสภา" และ "เพื่อนดีที่สุดของผู้จ่ายภาษี" เพราะเหตุที่ตรวจสอบและรายงานการตรวจสอบบ่อย ๆ ที่พลิกพบความสิ้นเปลืองโดยเปล่าประโยชน์และความไม่มีประสิทธิภาพของรัฐบาล
สื่อมวลชนมักจะหันความสนใจไปที่สำนักงานโดยพิมพ์ข่าวเกี่ยวกับสิ่งที่พบ ข้อสรุป และข้อแนะนำขององค์กร
สมาชิกรัฐสภาก็อ้างถึงงานสำนักงานบ่อย ๆ ในการแถลงข่าว ในการฟังความในรัฐสภา และในการอภิปรายกฎหมาย
ในปี 2007 องค์การไม่แสวงหาผลกำไรองค์กรหนึ่ง จัด GAO เป็นอันดับสองขององค์กรรัฐบาลกลางที่น่าทำงานที่สุด 
และนิตยสารหนึ่งรวม GAO ไว้ในรายการองค์กรที่น่าทำงานที่สุดในเมืองวอชิงตัน ดี.ซี. จากองค์กรของรัฐ ของเอกชน และองค์การไม่แสวงหาผลกำไรทั้งหมด
GAO มีหัวหน้าเป็นผู้อำนวยการตรวจสอบการเงินการบัญชี (Comptroller General of the United States) ที่เป็นตำแหน่งมืออาชีพไม่จำกัดพรรคในรัฐบาลสหรัฐ
โดยได้รับการแต่งตั้งจากประธานาธิบดีสหรัฐ โดยความยินยอมและคำแนะนำจากวุฒิสภา ดำรงตำแหน่ง 15 ปี โดยต่อไม่ได้
ในขณะที่ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการมีสิทธิจะฟ้องศาลเพื่อจะบังคับเอาข้อมูลจากองค์กรต่าง ๆ ของรัฐ
ประธานาธิบดีไม่สามารถปลดตำแหน่งผู้อำนวยการได้ แต่รัฐสภาพมีสิทธิฟ้อง หรือออกกฎหมายที่ผ่านทั้งสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาให้ขับออกจากตำแหน่ง โดยมีเหตุผลโดยเฉพาะ ๆ
ตั้งแต่เริ่มสำนักงานมา มีผู้อำนวยการดำรงตำแหน่งเพียงแค่ 7 คน 
และไม่เคยมีประวัติถูกดำเนินการเพื่อถอนตำแหน่ง
รายงาน

GAO ให้ข้อมูลทางอิเล็กทรอนิกส์ คือรายงานในรอบสัปดาห์ซึ่งทั้งหมดสามารถหาได้ที่เว็บไซต์ขององค์กร ยกเว้นรายงานจำกัดที่ให้เจ้าหน้าที่โดยเฉพาะเพราะเหตุความมั่นคงแห่งชาติ[ต้องการอ้างอิง]
ประเด็นต่าง ๆ ที่อยู่ในรายงานรวมทั้งงบประมาณรัฐบาลกลาง การใช้ภาษีและงบประมาณของรัฐเพื่อปรับระบบเศรษฐกิจ การบริหารเรื่องการเงิน การศึกษา ประเด็นการเกษียณ ประเด็นกลาโหม ความมั่นคงภายในประเทศ กระบวนการยุติธรรม บริการสุขภาพ เทคโนโลยีและการจัดการข้อมูล ทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ การค้า ตลาดหลักทรัพย์ การเคหะ การบริหารจัดการของรัฐ และทรัพยากรมนุษย์
งานศึกษาและรายงานโดยมากเริ่มจากคำเรียกร้องจากสมาชิกรัฐสภา รวมทั้งการเรียกร้องที่บังคับโดยกฎหมาย และดังนั้น จะสะท้อนถึงความสำคัญในประเด็นการเมืองปัจจุบัน แต่ก็มีรายงานจำนวนมากที่ทำตามกำหนดเวลาเป็นประจำ โดยมองการทำงานขององค์กรต่าง ๆ ของรัฐที่เป็นประเด็นรายงานในระยะยาว[ต้องการอ้างอิง] 
GAO ยังทำรายงานประจำปีในประเด็นสำคัญ ๆ
รวมทั้ง
การทำงานซ้ำซ้อนและการประหยัดค่าใช้จ่าย
และรายงานฉบับปรับปรุงเรื่องความเสี่ยงสูง
GAO ทำรายงานกว่า 900 งานต่อปี รวมทั้งหัวข้อย่อยดังต่อไปนี้
รายงาน > งบประมาณของรัฐบาลสหรัฐ

แต่ละปี GAO ทำรายงานการตรวจบัญชีงบประมาณของรัฐบาลกลางสหรัฐ ยกตัวอย่างเช่น รายงานของปี ค.ศ. 2010 ที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2010 
ข่าวแจกพร้อมกับการเผยแพร่รายงานว่า GAO ไม่สามารถให้ความคิดเห็นทางการตรวจบัญชีต่องบประมาณรัฐบาลกลางได้ เพราะมีระบบการควบคุมภายในที่อ่อน มีความไม่แน่นอนต่าง ๆ อย่างสำคัญ และข้อจำกัดอื่น ๆ
รายงาน > หนี้สาธารณะของสหรัฐ

เพื่อออกเสียงสนับสนุนนโยบายที่คงยืนได้ GAO ตีพิมพ์รายงานคาดการณ์งบประมาณรัฐบาลกลาง (Federal Fiscal Outlook Report)
และข้อมูลเกี่ยวกับหนี้สาธารณะของสหรัฐ 
ในปีงบประมาณ ค.ศ. 2010 รัฐบาลสหรัฐขาดดุลงบประมาณ 1,294,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 46 ล้านล้านบาทในต้นปี 2006) โดยไม่รวมพันธะข้อผูกพันในอนาคต
สำนักงานสอบสวนพิเศษ

สำนักงานสอบสวนพิเศษ (Office of Special Investigations ตัวย่อ OSI) เป็นหน่วยของ GAO ที่ตั้งขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการเร่งด่วนของรัฐสภาสหรัฐ ในเรื่องการกระทำผิดร้ายแรงในกรณีต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับรัฐบาลกลาง
การประเมินเทคโนโลยี

หลังจากที่ปิดสำนักงานการประเมินเทคโนโลยี (OTA) ในปี ค.ศ. 1995 รัฐสภาสหรัฐได้มอบหมายให้ GAO ประเมินเทคโนโลยีโดยทำเป็นโปรแกรมนำร่อง
ในระหว่างปี 200-2006 มีรายงาน 4 รายงานที่ GAO ทำ คือ การใช้ชีวมิติ (biometrics) เพื่อควบคุมชายแดน, ความมั่นคงทางไซเบอร์ในเรื่องการป้องกันโครงสร้างพื้นฐานวิกฤติของประเทศ, เทคโนโลยีที่ช่วยป้องกันสิ่งก่อสร้างในไฟป่า และเทคโนโลยีเพื่อความปลอดภัยของตู้บรรจุสินค้า
ต่อมาในปี 2007 รัฐสภาจึงมอบการประเมินเทคโนโลยีให้เป็นหน้าที่หนึ่งของ GAO
ซึ่งเสริมหน้าที่ตรวจสอบประสิทธิภาพเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่ GAO มีอยู่แล้ว 
ในปี่ที่พึ่งผ่าน ๆ มา GAO ทำรายงานใน 3 ประเด็น คือ ความปลอดภัยของรถไฟ ภูมิอากาศวิศวกรรม และทางเลือกของเครื่องตรวจจับนิวตรอน
GAO กล่าวถึงโปรแกรมประเมินเทคโนโลยีว่า เป็นการให้การวิเคราะห์ที่บริบูรณ์และสมดุลเกี่ยวกับความก้าวหน้าสำคัญทางเทคโนโลยีที่มีอิทธิพลต่อสังคม สิ่งแวดล้อม และเศรษฐกิจ โดยอธิบายผลของเทคโนโลยีแต่ละอย่างที่มีต่อองค์กรและกระทรวงต่าง ๆ ของรัฐบาลกลาง และต่อสังคมอเมริกันโดยทั่ว ๆ ไป
GAO จะเริ่มการประเมินเทคโนโลยีโดยข้อบังคับกฎหมายรัฐสภา การเรียกร้องจากผู้นำรัฐสภา และโดยอำนาจของผู้อำนวยการสำนักงาน
เว็บไซต์ของ GAO มีการเผยแพร่รายงานฉบับล่าสุดและรวมทั้งวีดิทัศน์
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "About GAO". Government Accountability Office. สืบค้นเมื่อ 30 มีนาคม 2020.
↑  "ผอ. สำนักงานสิ่งแวดล้อมสหรัฐฯ ละเมิดกฎหมายจากกรณีสร้างห้องเก็บเสียงส่วนตัว". VOA Thai. 17 เมษายน 2018.
↑  Budget and Accounting Act of 1921, Sec. 312 (a), 42 Stat. 25
↑  "Bowsher v. Synar". US Supreme Court. 1986.
↑  "Reports and Testimonies - Browse by date". U.S. Government Accountability Office. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2016.
↑  "Key Issues". GAO. สืบค้นเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2016.
↑  "Improving Efficiency and Effectiveness". GAO. สืบค้นเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2016.
↑  "High Risk List". GAO. สืบค้นเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2016.
1 2  "Press Release". US Government Accountability Office. สืบค้นเมื่อ 8 มกราคม 2011.
↑  "Most Recent Federal Fiscal Outlook Report". Government Accountability Office. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2014. สืบค้นเมื่อ 27 มกราคม 2011.
↑  "Measuring the Deficit: Cash vs. Accrual". Government Accountability Office. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 ตุลาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 19 มกราคม 2011.
↑  "2010 Financial Report of the United States Government (vid. pp.v, 43)" (PDF). Government Accountability Office. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 23 กรกฎาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 7 มกราคม 2011.
↑  U.S. Government Accountability Office. "Office of Special Investigations". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 เมษายน 2005. สืบค้นเมื่อ 8 พฤษภาคม 2005.
↑  "U.S. GAO - Technology Assessment". GAO. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 พฤษภาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 19 กรกฎาคม 2013.
↑  "GAO-TA". GAO. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 พฤษภาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2016.
เชิงอรรถและอ้างอิง > บรรณานุกรม

United States Congress. Senate Committee on Homeland Security and Governmental Affairs (17 ธันวาคม 2013). Government Accountability Office Improvement Act. Washington D.C.: U.S. Government Printing Office. pp. 113–128.