stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 แห่งเยอรมนี

| พระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 แห่งเยอรมนี |
| --- | --- |
ตราประจำพระเจ้าไฮน์ริช
กษัตริย์แห่งแฟรงก์ตะวันออก
ครองราชย์: 24 พฤษภาคม 919 – 2 กรกฎาคม 936
ก่อนหน้า: พระเจ้าคอนราดที่ 1
ถัดไป: ออทโทที่ 1 มหาราช
ดยุกแห่งซัคเซิน
ครองราชย์: 30 พฤศจิกายน 912 – 2 กรกฎาคม 936
ก่อนหน้า: ออทโทที่ 1 ดยุกแห่งซัคเซิน
ถัดไป: ออทโทที่ 1 มหาราช

ประสูติ: ค.ศ. 876
สวรรคต: 2 กรกฎาคม ค.ศ. 936 เมมเลอเบิน
ราชวงศ์: ออทโท
พระราชบิดา: ออทโทที่ 1 ดยุกแห่งซัคเซิน
พระราชมารดา: เฮอดวิกา
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
พระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 แห่งเยอรมนี (เยอรมัน: Heinrich I) ทรงเป็นดยุกแห่งซัคเซินในปี ค.ศ. 912 และได้รับเลือกให้ขึ้นครองบัลลังก์แห่งอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก (เยอรมนี) ใน ค.ศ. 919 หลังครองบัลลังก์แฟรงก์ตะวันออกแล้วพระองค์จึงได้สถาปนาราชวงศ์ออทโทขึ้นถือเป็นผู้ปกครองรัฐเยอรมนีองค์แรกในสมัยกลาง พระองค์ยังมีฉายาเป็น พระเจ้าไฮน์ริชพรานนกเป็ดน้ำ (เยอรมัน: Heinrich der Finkler) เนื่องจากพระองค์กำลังซ่อมตาข่ายดักนกเป็ดน้ำอยู่ประจวบกับตอนที่มีคนมาแจ้งว่าพระองค์ได้ขึ้นครองบัลลังก์แฟรงก์ตะวันออก ตลอดรัชสมัยของพระองค์ต้องทำสงครามปกป้องแผ่นดินเยอรมนีจากการรุกรานของพวกมักยาร์ (ฮังการี)
หลังจากพระองค์สวรรคตในค.ศ. 936 พระราชโอรสองค์ที่สองของพระองค์ก็ได้ขึ้นครองบัลลังก์สืบต่อเป็น พระเจ้าออทโทที่ 1 แห่งเยอรมนี ซึ่งต่อมาพระราชโอรสองค์นี้ได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในค.ศ. 962
วัยเยาว์และการสมรส

ไฮน์ริชเป็นบุตรชายของออทโทผู้ลือเลื่อง ดยุกแห่งซัคเซินและเป็นพระปนัดดาของของจักรพรรดิลุดวิจผู้ศรัทธา ทรงได้รับการศึกษาและได้รับการฝึกฝนเพื่อสืบทอดตำแหน่งเป็นดยุกแห่งซัคเซินต่อจากบิดา พระองค์สมรสครั้งแรกกับแฮเธอบวร์ค ธิดาของเอร์วิน เคานต์แห่งเมร์เซบวร์ค แต่การสมรสถูกประกาศให้เป็นโมฆะเนื่องจากเฮร์เธอบวร์คได้บวชเป็นชีหลังจากสามีคนแรกเสียชีวิต แฮเธอบวร์คกับไฮน์ริชมีบุตรด้วยกัน คือ
แธงค์มาร์ (เกิด ค.ศ. 908) ต่อมาได้ก่อกบฏต่อออทโท น้องชายต่างมารดาและถูกสังหารในปี ค.ศ. 938 ในสมรภูมิ
ในปี ค.ศ. 909 ไฮน์ริชสมรสกับมาทิลดา ธิดาของเคานต์ดีทริคผู้ครอบครองเวสต์ฟาเลีย ซึ่งช่วยให้ดยุกแห่งซัคเซินมีอำนาจในพื้นที่ดังกล่าวมากขึ้น ไฮน์ริชกับมาทิลดามีพระโอรสธิดาด้วยกัน คือ
เฮดวิจ (ประสูติ ค.ศ. 910) สมรสกับอูกมหาราช ดยุกแห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก ทรงเป็นมารดาของพระเจ้าอูก กาแปแห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก (ฝรั่งเศส)
ออทโทมหาราช (ประสูติ ค.ศ. 912) ดยุกแห่งซัคเซิน, กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก และจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เกร์เบร์กา (ประสูติ ค.ศ. 913) สมรสครั้งแรกกับกีเซลเบิร์ต ดยุกแห่งลอแรน ต่อมาสมรสครั้งที่สองกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
ไฮน์ริช (ประสูติ ค.ศ. 919) ดยุกแห่งบาวาเรีย
บรูโน (ประสูติ ค.ศ. 925) อาร์ชบิชอปแห่งโคโลญ, ดยุกแห่งลอแรน และผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก
ดยุกแห่งซัคเซินและกษัตริย์แห่งเยอรมนี

ปี ค.ศ. 912 หลังบิดาถึงแก่กรรม ไฮน์ริชขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นดยุกแห่งซัคเซิน พระองค์กับพระเจ้าค็อนราทที่ 1 มีความสัมพันธ์ที่ไม่สู้ดีนัก พระเจ้าค็อนราทพยายามปราบกบฏไฮน์ริชแต่ก็ไม่เป็นผล การต่อสู้แย่งชิงอำนาจเหนือทือริงเงิน อาณาเขตซึ่งตั้งอยู่ติดกับซัคเซินและฟรังโกเนีย (ดัชชีของค็อนราท) สงบลงด้วยสนธิสัญญาโกรนา ปี ค.ศ. 915
อย่างไรก็ดีก่อนหน้าที่จะสิ้นพระชนม์ไม่นาน ในปี ค.ศ. 918 พระเจ้าค็อนราทได้กำหนดให้ไฮน์ริชเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์ ไฮน์ริชได้รับการสดุดีเป็นกษัตริย์ที่ฟริตซลาร์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 919 พระองค์ไม่ยอมรับการสวมมงกุฎจากคณะบิชอปเพราะต้องการรักษาความเป็นเอกราชจากคริสตจักร ทรงปกครองสหพันธ์ดัชชีที่ต่างก็มีเอกราชเป็นของตัวเองซึ่งประกอบด้วยสี่ดัชชีสำคัญ คือ ซัคเซิน, ฟรังโกเนีย, บาวาเรีย และชวาเบิน พระองค์มีอำนาจเหนือซัคเซินและฟรังโกเนีย แต่ไม่ได้รับการยอมรับเป็นกษัตริย์จากบาวาเรียและชวาเบิน
พระเจ้าไฮน์ริชมองเยอรมนีเป็นสหพันธ์ดัชชีมากกว่าประประเทศชาติ แม้พระองค์จะต้องการกอบกู้พระราชอำนาจที่ถูกดยุกของดัชชีต่างๆ ลิดรอนไป แต่ก็ทรงยินยอมให้ดยุกเหล่านั้นปกครองดัชชีของตนเอง ในปี ค.ศ. 919 ทรงบีบจนเบอร์ชาร์ด ดยุกแห่งชวาเบินยอมอยู่ใต้พระราชอำนาจ แต่ก็ยินยอมให้เบอร์ชาร์ดบริหารปกครองดัชชีของตนต่อไป ในปีเดียวกันขุนนางของบาวาเรียและราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกได้เลือกอาร์นูล์ฟ ดยุกแห่งบาวาเรียเป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนี พระเจ้าไฮน์ริชได้ทำการสู้รบกับดินแดนทั้งสองและบีบจนอาร์นูล์ฟยอมอยู่ภายใต้พระราชอำนาจในปี ค.ศ. 921 แต่ก็ยินยอมให้อาร์นูล์ฟบริหารปกครองดัชชีบาวาเรียของตนต่อไปเช่นกัน
การขยายอำนาจ

พระเจ้าไฮน์ริชมุ่งมั่นกับการสร้างอำนาจในซัคเซินและขยายขอบเขตอำนาจของพระองค์เข้าสู่ลอแรน (โลธาริงเกีย) ทรงล้มเหลวในการพยายามที่จะปลดดยุกกีเซลเบิร์ตแห่งลอแรนที่มีพระเจ้าชาร์ลส์ผู้เรียบง่าย กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตกคอยให้ความช่วยเหลือ แต่ได้รับการยอมรับเป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกตามสนธิสัญญาโบนน์ ปี ค.ศ. 921 ในปี ค.ศ. 923 พระเจ้าไฮน์ริชพยายามเข้าสู่ลอแรนอีกครั้งแต่ก็ถูกรูดอล์ฟ ดยุกแห่งบูรกอญขับไล่จนต้องล่าถอยไป ในปี ค.ศ. 925 พระองค์พยายามเป็นครั้งที่สามด้วยการปิดล้อมกีเซลเบิร์ตที่ซูปิช บีบจนเขายอมอยู่ภายใต้พระราชอำนาจแต่ก็ยินยอมให้กีเซลเบิร์ตบริหารปกครองดัชชีของตนต่อไป ในปี ค.ศ. 928 กีเซลเบิร์ตได้สมรสกับเกร์เบร์กา พระธิดาของพระเจ้าไฮน์ริช
พระเจ้าไฮน์ริชได้คุ้มกันซัคเซินและทือริงเงินจากการรุกรานของชาวเดน, ชาวเวนด์ และชาวแมกยาร์ ในปี ค.ศ. 924 กลุ่มคนเถื่อนชาวแมกยาร์ได้รุกรานเยอรมนี พระเจ้าไฮน์ริชยอมจ่ายบรรณาการและคืนตัวผู้นำแมกยาร์ที่ถูกจับมาเป็นตัวประกันเพื่อแลกกับการให้ชาวแมกยาร์เลิกรุกรานดินแดนเยอรมนีเป็นเวลา 9 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 924 ถึง ค.ศ. 933 ในช่วงเวลาดังกล่าวพระองค์ได้ปฏิรูปการทหารในซัคเซินและทือริงเงิน ทหารซัคเซินถูกฝึกให้สู้รบบนหลังม้า กองทัพที่มีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นทำให้พระองค์สามารถยึดบรันเดินบวร์คมาจากมาจากชาวเวนด์ พระองค์ได้เสริมสร้างความแข็งแกร่งทางอำนาจในซัคเซินด้วยการสร้างป้อมปราการล้อมนครสำคัญอย่างเมร์เซอบวร์ค, เฮร์สเฟล์ด, กอสลาร์, กันเดร์ไซม์, เควดลินบวร์ค และพืลเดอ ที่กลายเป็นศูนย์กลางด้านการค้า, ตุลาการ, สังคม และการทหาร ดินแดนที่แย่งชิงมาจากชาวเวนด์ถูกแจกจ่ายเป็นที่ดินศักดินาให้แก่ผู้ติดตามและข้ารับใช้
ในช่วงปี ค.ศ. 928 ถึง ค.ศ. 932 พระเจ้าไฮน์ริชขยายอำนาจออกไปทางตะวันออกสู่ดินแดนของชาวสลาฟและได้ตั้งศูนย์กลางการบริหารราชการที่บรันเดินบวร์คและไมเซิน ในปี ค.ศ. 929 ทรงเข้าสู่โบฮีเมียและบีบจนพระเจ้าวาสลัฟยอมอยู่ใต้อำนาจของพระมหากษัตริย์เยอรมนีและยอมจ่ายบรรณาการรายปีให้ หลังการพักรบ 9 ปีกับชาวแมกยาร์สิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 933 พระเจ้าไฮน์ริชไม่ยอมจ่ายบรรณาการต่อ การรุกรานของชาวแมกยาร์จึงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้พระเจ้าไฮน์ริชสามารถบดขยี้ผู้รุกรานได้ที่เรียเดอในเดือนมีนาคม ค.ศ. 933 นับแต่นั้นการคุกคามเยอรมนีของชาวแมกยาร์ก็เป็นอันสิ้นสุดลง
สงครามสุดท้ายของพระเจ้าไฮน์ริชคือการรุกรานอาณาเขตชเลสวิชของเดนมาร์กจนได้ดินแดนดังกล่าวมาเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนี
การสิ้นพระชนม์

หลังล้มป่วยด้วยโรคอัมพาตพระเจ้าไฮน์ริชได้กำหนดให้ออทโท พระโอรสคนโตเป็นกษัตริย์คนต่อไปและเรียกขุนนางที่ที่แอร์ฟวร์ทในช่วงต้นปี ค.ศ. 936 เพื่อให้เลือกเขาเป็นกษัตริย์ วันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 936 พระเจ้าไฮน์ริชสิ้นพระชนม์ที่เมมเลเบิน ร่างของพระองค์ถูกฝังที่โบสถ์เซนต์ปีเตอร์ในเควดลินบวร์คที่พระองค์เป็นผู้ก่อตั้ง
ภาพผังเครือญาติของราชวงศ์ออทโทแสดงให้เห็นถึงลูกหลานของพระเจ้าไฮน์ริชกับมาทิลดา
ภาพพระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 ในพงศาวดารของจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 5 โดยนักพงศาวดารนิรนาม ปี ค.ศ. 1112/14
ราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกในปี ค.ศ. 919–1125 ประกอบด้วย ดัชชีซัคเซิน (สีเหลือง), ดัชชีฟรังโกเนีย (สีฟ้า), ดัชชีบาวาเรีย (สีเขียว), ดัชชีชวาเบิน (สีล้มอ่อน) และดัชชีลอแรน (สีชมพู)
ภาพพระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 ต่อสู้กับชาวแมกยาร์ในพงศาวดารโลกของซัคเซิน ปี ค.ศ. 1270
ตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี

| --- | --- |
ตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี
ปกภาครีเมคในปี 2018
銀河英雄伝説 (Ginga Eiyū Densetsu)
แนว: สเปซโอเปร่า, การทหาร, การเมือง, วิทยาศาสตร์
นวนิยายชุด
เขียนโดย: โยชิกิ ทานากะ
สำนักพิมพ์: Tokuma Shoten
วางจำหน่ายตั้งแต่: 30 พฤจิกายน 1982 – 15 พฤจิกายน 1987
จำนวนเล่ม: 10 เล่ม
โอวีเอ
Legend of the Galactic Heroes
กำกับโดย: โนโบรุ อิชิงูโระ
ดนตรีโดย: วงดุริยางค์ซิมโฟนีวิทยุเบอร์ลิน
สตูดิโอ: Artland
ฉาย:  ธันวาคม 1988  –  มีนาคม 1997
ความยาว: 25 นาที (ตอนละ)
ตอน: 110 ตอน
อนิเมะโรง
 My Conquest is the Sea of Stars (1988)  Golden Wings (1992)  Overture to a New War (1993) 
โอวีเอ
LOGH Gaiden
สตูดิโอ: J.C.Staff
ฉาย:  1998  –  2000
ตอน: 24+28
อนิเมะนวนิพนธ์
 DIE NEUE THESE - Encounter (2018)  DIE NEUE THESE - Stellar War (2019)  DIE NEUE THESE - Clash (2022)  DIE NEUE THESE - Intrigue (2022) 
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
ตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี (ญี่ปุ่น: 銀河英雄伝説, เยอรมัน: Die Legende der Sternhelden ,อังกฤษ: Legend of the Galactic Heroes) เรียกย่อว่า กินเอย์เด็น หรือ LOGH เป็นวรรณกรรมบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ แต่งโดยดร.โยชิกิ ทานากะ  เริ่มตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1982
ตำนานวีรบุรุษกาแล็กซีเป็นนิยายที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาลเป็นอันดับห้าของญี่ปุ่น จุดเด่นและเอกลักษณ์ของเรื่องนี้อยู่ที่ประวัติศาสตร์นิพนธ์ ซึ่งถูกนำเสนอออกมาในรูปแบบที่คล้ายกับการศึกษาพงศาวดารและบทวิพากษ์ประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นรูปแบบการนำเสนอที่ไม่มีนิยายเรื่องใดเคยนำเสนอมาก่อน
วรรณกรรมนี้ถูกนำไปสร้างเป็นอนิเมะวางจำหน่ายแบบวิดีโอเทประหว่างปี 1988 ถึง 1997 ซึ่งกลายเป็นโอวีเอที่มีความยาวที่สุดจนถึงปัจจุบัน ตำนานวีรบุรุษกาแล็กซีได้รับเรตติ้งเป็นอันดับหนึ่งในตารางของฐานข้อมูล AniDBและได้รับการยกย่องโดยหลายสำนักให้เป็นอนิเมะที่ดีที่สุดตลอดกาลของแนวสเปซโอเปร่า แนวการทหาร และแนวการเมือง ซึ่งส่งอิทธิพลต่อการแต่งอนิเมะในเวลาถัดมาอย่างเช่น 12 อาณาจักรเทพยุทธ์ และ โค้ด กีอัส
การเมืองในตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี มักถูกสรุปว่าเป็นการปะทะระหว่างระบอบเผด็จการกับระบอบประชาธิปไตย ซึ่งเป็นการสรุปแต่ผิวเผินและไม่ถูกต้องมากนัก แก่นแท้ของมันคือการปะทะระหว่างระบอบเผด็จการหลายรูปแบบ: เผด็จการอภิชนาธิปไตย, เผด็จการธรรมาธิปไตย, เผด็จการมวลชนาธิปไตย และเผด็จการเสนาธิปไตย  โดยที่มีรัฐชาติทุนนิยมได้ประโยชน์จากความขัดแย้งดังกล่าว
การทหารในตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี อยู่ในยุคสมัยที่เทคโนโลยีสเตลธ์และการกวนคลื่นถูกพัฒนาถึงขีดสุด ปฏิบัติการสงครามจึงต้องกลับไปพึ่งกลวิธีโบราณ ตามแบบที่ปรากฏในพิชัยสงครามสมัยโบราณ หลักการทหารในตำนานวีรบุรุษกาแล็กซีแบ่งออกเป็นสองแนวคิดหลัก จักรวรรดิกาแล็กซีมีความโน้มเอียงไปทางแนวคิดของเคลาเซอวิทซ์ ซึ่งสนับสนุนการทำลายข้าศึกให้มากที่สุดโดยไม่แบกรับความเสี่ยงมากเกินไป ขณะที่เสรีพันธมิตรดาวเคราะห์มีความโน้มเอียงไปทางแนวคิดของซุนวู ซึ่งสนับสนุนการชนะศึกโดยไม่ต้องปะทะข้าศึก
ภูมิหลัง > สงครามกาแล็กซีครั้งที่หนึ่ง

มนุษยชาติรวมตัวเป็นหนึ่งเดียวภายใต้รัฐบาลเอกภาพเมื่อคริสต์ศักราช 2129 โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่บริสเบน พวกเขาจัดตั้งกระทรวงอวกาศ และตั้งฐานสำรวจบนดาวเคราะห์ไอโอเมื่อปี 2166 ต่อมาเมื่อทฤษฎีการเดินทางเร็วกว่าแสงของดร.ยาโนเชอร์ได้รับการพิสูจน์ในปี 2360 ยุคแห่งการย้ายถิ่นฐานสู่ระบบดาวอื่นจึงเริ่มขึ้นในปี 2404 อย่างไรก็ตาม อำนาจทางการเมืองและเศรษฐกิจยังคงถูกผูกขาดโดยดาวโลก บรรดาดาวนิคมต่างสั่งสมความไม่พอใจ และปะทุเป็นสงครามกาแล็กซีครึ่งที่หนึ่งระหว่างดาวโลก กับสหภาพดาวนิคมที่นำโดยระบบดาวซิริอุสในปี 2689 ถึง 2704 และจบลงด้วยชัยชนะของซิริอุส ดาวโลกหมดสิ้นอำนาจทางเศรษฐกิจ-การเมืองและกลายเป็นดาวเคราะห์ที่ถูกลืม กลุ่มทหารรับจ้างในสงครามครั้งนี้ก็ผันตัวเป็นสลัดอวกาศ
อย่างไรก็ตาม ในปี 2706 นายพาล์มเกร็น ผู้เป็นสัญลักษณ์แห่งการปลดปล่อยและเป็นผู้นำสูงสุดของซิริอุส ป่วยตายกะทันหัน นายกรัฐมนตรีทาวเซนต์ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่บิดาผู้สร้างชาติ กำจัดผู้สร้างชาติสองคนที่เหลือ และกลายเป็นเผด็จการ แต่ในปีถัดมา ทาวเซนต์ถูกลอบสังหารโดยระเบิดนิวตรอน การตายของทาวเซนต์ซึ่งผู้ขาดอำนาจทั้งหมด ส่งผลให้เกิดกลียุคแห่งการแก่งแย่งอำนาจและสงครามกลางเมืองยาวนานกว่าเก้าสิบปี
ภูมิหลัง > สหพันธ์กาแล็กซี

ในปี 2801 มนุษยชาติผ่านพ้นกลียุคและสถาปนาสหพันธ์กาแล็กซี (Galactic Federation) โดยมีดาวหลักอยู่ที่เธโอเรีย ดาวเคราะห์ลำดับสองในระบบดาวอัลดิบาแรน พร้อมประกาศใช้ปีอวกาศที่ 1 ถือเป็นการเริ่ม "ยุคทองแห่งมนุษยชาติ" อย่างไรก็ตาม เมื่อสหพันธ์กาแล็กซีดำรงอยู่สองร้อยกว่าปี ก็เกิดภาวะตกต่ำและชะงักงัน ความเป็นอยู่และวิถีชีวิตของมนุษย์เสื่อมถอยลง พัฒนาการและการค้นพบทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหดหาย
ยุคมืดกินเวลายาวนานเก้าทศวรรษ จนกระทั่งในปีอวกาศที่ 296 รูดอล์ฟ ฟอน โกลเดินบาม อดีตนายทหารยศพลตรีผู้มีชื่อเสียงจากการปราบสลัดอวกาศอย่างราบคาบ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาสหพันธ์กาแล็กซี และสามารถเป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาลที่ประสบความสำเร็จมากมาย นอกจากรูดอล์ฟจะเป็นนายกรัฐมนตรี ยังอาศัยช่องโหว่ในรัฐธรรมนูญ ขึ้นเป็นประธานาธิบดีโดยการลงมติของสภาสหพันธ์ ถือเป็นบุคคลที่ทรงอำนาจที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ ต่อมาในปีอวกาศที่ 308 รูดอล์ฟประกาศตนเป็น "กงสุลตลอดชีพ" ผู้มีอำนาจบริหารและตุลาการ
ภูมิหลัง > จักรวรรดิกาแล็กซี

ปีอวกาศที่ 310 (ค.ศ. 3110) รูดอล์ฟแปรสภาพสหพันธ์กาแล็กซีเป็นจักรวรรดิกาแล็กซี เขาตั้งตัวเป็น "ไคเซอร์ผู้ศักดิ์สิทธิ์และละเมิดมิได้แห่งกาแล็กซี" และประกาศใช้ปีจักรวรรดิที่ 1 การปกครองของรูดอล์ฟมีประสิทธิภาพอย่างยิ่ง สามารถปราบการทุจริตโกงกินอย่างหมดจด รูดอล์ฟมีความเชื่อในหลักสุพันธุศาสตร์ เขามองว่าความอ่อนแอเป็นบาปที่มิอาจอภัยและเป็นต้นตอของความเสื่อมในสังคม สังคมควรจะถูกนำโดยผู้แข็งแรง ทำให้ในจักรวรรดิที่ 9 รูดอล์ฟประกาศใช้ "พ.ร.บ.ขจัดความบกพร่องทางพันธุกรรม" ผู้มีความบกพร่องทางพันธุกรรมและคนยากจนจะถูกบังคับทำหมัน มีการระงับนโยบายสังคมสงเคราะห์ ผู้ป่วยโรคจิตเวชถูกทำการุณยฆาต กฎหมายฉบับนี้ทำให้สมาชิกสภาจักรวรรดิออกมาโจมตีรูดอล์ฟอย่างรุนแรง รูดอล์ฟจึงยุบสภาและปราบปรามผู้วิจารณ์ และตั้งกรมรักษาความสงบเรียบร้อยเพื่อตรวจหาและกำจัดผู้เห็นต่าง ก่อให้เกิดผู้เสียชีวิตกว่าสี่พันล้านคน นอกจากนี้ เขายังจัดตั้งระบบขุนนางเพื่อค้ำจุนราชวงศ์ โดยการเลือกสรรมอบอภิสิทธิ์แก่กลุ่มคนที่เขาคิดว่าเป็น "เลิศชน"
หลังรูดอล์ฟสวรรคตในปีอวกาศที่ 351 (ปีจักรวรรดิที่ 42) หลานตาของรูดอล์ฟได้ครองราชย์เป็นจักรพรรดิซีกิสมุนด์ที่ 1 และเกิดการลุกฮือของพวกสาธารณรัฐนิยมทั่วจักรวรรดิ แต่ก็ถูกทหารและข้าราชการที่รูดอล์ฟเลี้ยงดูปราบปรามราบคาบจนมีผู้เสียชีวิตหลายร้อยล้านคน ด้วยเหตุนี้ ระบอบการปกครองของจักรวรรดิจึงมีความมั่นคง
ภูมิหลัง > เสรีพันธมิตรดาวเคราะห์

ปีอวกาศที่ 473 (ปีจักรวรรดิที่ 164) ชายหนุ่มนักสาธารณรัฐนิยมที่ชื่อ อาร์เลอ ไฮเนสเซิน (Arle Heinessen) พร้อมพรรคพวกจำนวนสี่แสนคนหลบหนีจากดาวเคราะห์อัลแทร์ 7 ซึ่งเป็นเสมือนค่ายแรงงานของจักรวรรดิ พวกเขาสร้างยานอวกาศที่ชื่อว่า อีออน ฟาเซคัซท์ จากน้ำแข็งแห้งขนาด 122 กิโลเมตรที่มีอยู่ตามธรรมชาติบนดาวดวงนี้ และทำการหลบหนีไปกบดานที่ดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง พวกเขารวบรวมวัสดุที่จำเป็นและสร้างกองเรืออพยพระหว่างระบบดาวจำนวนแปดสิบลำ แล้วจึงทำการหลบหนีออกจากอาณาเขตจักรวรรดิ พวกเขาร่อนเร่นานหลายปีจนไปถึงห้วงอวกาศส่วนที่ยังไม่เคยถูกพบ (ซึ่งต่อมาเรียกว่าระเบียงอีเซอร์โลน) และสามารถข้ามห้วงอวกาศส่วนนั้นจนไปถึงแขนคนยิงธนู–กระดูกงูเรือ
ในปีอวกาศที่ 527 (ปีจักรวรรดิที่ 218) หลังจากเดินทางกว่าครึ่งศตวรรษเป็นระยะทางกว่าหนึ่งหมื่นปีแสง กองเรืออพยพซึ่งมีประชากรเหลืออยู่หนึ่งแสนหกหมื่นคน ค้นพบดาวเคราะห์ดวงหนึ่งที่เอื้อต่อการตั้งลงหลักปักฐานในระบบดาวแห่งหนึ่ง พวกเขาตั้งชื่อดาวเคราะห์ดวงนั้นว่า "ไฮเนสเซิน" และประกาศสถาปนาเสรีพันธมิตรดาวเคราะห์ พวกเขาถือว่าตนเองคือรัฐผู้สืบทอดโดยธรรมของสหพันธ์กาแล็กซี จึงนำระบบปีอวกาศกลับมาใช้ ถือเป็นการเปิดฉากศตวรรษอันรุ่งโรจน์อีกครั้ง
ภูมิหลัง > สงครามกาแล็กซีครั้งที่สอง

จักรวรรดิกาแล็กซีในรัชสมัยจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 (รัชกาลที่ 20) ค้นพบระเบียงอวกาศแห่งหนึ่ง จึงข้ามระเบียงดังกล่าวไปถึงแขนคนยิงธนู–กระดูกงูเรือ และค้นพบการดำรงอยู่ของเสรีพันธมิตรดาวเคราะห์ จักรวรรดิจึงประกาศให้อีกฝ่ายเป็นกลุ่มกบฏและรีบจัดตั้งกองกำลังปราบปราม ทั้งสองเปิดฉากสู้รบกันในปีอวกาศที่ 640 (ปีจักรวรรดิที่ 331) ที่ระบบดาวดากอนซึ่งตั้งอยู่ในระเบียงดังกล่าว
ในยุทธการครั้งนี้ แม้ว่าจักรวรรดิจะมีจำนวนมากกว่าแต่ก็พ่ายแพ้ยับเยินให้แก่กองทัพเสรีพันธมิตรที่เตรียมตัวรับมือเหตุการณ์เช่นนี้มาเป็นเวลานาน เมื่อข่าวความปราชัยแพร่ไปในจักรวรรดิ ประชาชนที่อดกลั้นต่อการปกครองของจักรวรรดิ ก็หลั่งไหลอพยพไปยังเสรีพันธมิตรหลายระลอก ส่งผลให้ประชากรของเสรีพันธมิตรขยายตัวอย่างก้าวกระโดด
ในปีอวกาศที่ 682 (ปีจักรวรรดิที่ 373) พ่อค้าผู้มั่งคั่งชื่อว่าเลโอโพลด์ ลาพ จากดาวเทร์ร่า (ดาวโลก) เป็นผู้มีหัวคิดกว้างไกล เขาเดินสายโน้มน้าวและติดสินบนผู้มีอำนาจในจักรวรรดิ ทำให้สามารถก่อตั้งแคว้นปกครองตนเองเฟซานในระเบียงเฟซาน หนึ่งในสองเส้นทางที่ใช้ไปมาหาสู่กับเสรีพันธมิตรดาวเคราะห์ เขายอมรับพระราชอำนาจของไคเซอร์เหนือแคว้นเฟซาน แลกกับการได้อำนาจปกครองตนเองและสิทธิในการค้าขายกับจักรวรรดิและเสรีพันธมิตร อย่างไรก็ตาม เฟซานถือว่าเป็นรัฐบริวารที่มีอิสรภาพที่สุดในจักรวรรดิ มีอำนาจปกครองตนเองในทางพฤตินัยอย่างสมบูรณ์ เฟซานวางตัวเป็นกลางระหว่างจักรวรรดิและเสรีพันธมิตร และไม่มีกองทัพเป็นของตนเอง ตำแหน่งบริหารของเฟซานเรียกว่า "ลันเดสแฮร์" (Landesherr) หรือเจ้าแคว้น เนื่องด้วยเฟซานไม่มีรายจ่ายทางทหาร และทำการค้าขายกับสองประเทศ จึงมีความร่ำรวยสะสมมหาศาล และพยายามครอบงำระบบเศรษฐกิจการคลังของทั้งสองประเทศ
ภูมิหลัง > ปราการอีเซอร์โลน

สงครามที่เกิดขึ้น ส่งผลให้มีผู้เสนอแนวคิดให้กองทัพเสรีพันธมิตรดาวเคราะห์ ก่อสร้างปราการขนาดใหญ่ไว้ในระเบียงอวกาศ เพื่อเป็นการป้องกันการรุกรานโดยจักรวรรดิ อย่างไรก็ตาม แนวคิดดังกล่าวถูกล้มเลิกโดยสมบูรณ์ในสมัยที่พลเอกบรูซ แอชบีย์ เป็นผู้บัญชาการกองเรืออวกาศ เพราะเขามองว่ามันมีราคาแพงเกินไป พลเอกแอชบีย์ตลอดจนคณะนายทหารของเขาได้พิสูจน์ให้เห็นในยุทธการหลายครั้ง ว่าลำพังกองเรือและกลยุทธ์ที่เหมาะสม ก็เพียงพอที่จะป้องกันประเทศ
ความพ่ายแพ้หลายครั้งของกองทัพจักรวรรดิในระเบียงอวกาศ ส่งผลให้จักรพรรดิออทฟรีดที่ 5 (รัชกาลที่ 35) ตัดสินใจอนุมัติให้กองทัพจักรวรรดิทำการก่อสร้างปราการอวกาศขนาดหกสิบกิโลเมตรไว้ที่ระบบดาวอาร์เตน่า ภายในระเบียงอวกาศแห่งดังกล่าวในปีอวกาศที่ 750 การก่อสร้างใช้ระยะเวลายาวนานและงบประมาณบานปลายกว่าที่คิด ในที่สุด ปราการอวกาศก็สร้างเสร็จในปีอวกาศที่ 766 ในสมัยของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 4 และได้รับการตั้งชื่อว่า "ปราการอีเซอร์โลน"
นับแต่นั้นเป็นต้นมา กองทัพจักรวรรดิก็ใช้ปราการแห่งนี้เป็นฐานหน้าในการรุกรานเสรีพันธมิตรดาวเคราะห์ กองทัพเสรีพันธมิตรดาวเคราะห์พยายามทำปฏิบัติการหลายครั้งเพื่อบุกยึดปราการแห่งนี้ แต่จบลงด้วยความพ่ายแพ้ยับเยินทุกครั้ง
เปิดเรื่อง > ยุทธการอัสทาร์ท

มกราคม ปีอวกาศ 796 พลเอกอาวุโสไรน์ฮาร์ด ฟอน โลเอินกรัมม์ ผู้บัญชาการกำลังรบนอกไรช์ นำกองเรือ 21,328 ลำเข้ารุกรานระบบดาวอัสทาร์ทของเสรีพันธมิตรดาวเคราะห์ ในการนี้ กองทัพเสรีพันธมิตรดาวเคราะห์จัดสามกองเรือออกต่อต้าน ซึ่งประกอบด้วยเรือรบทั้งหมด 40,436 ลำซึ่งมีจำนวนในภาพรวมมากกว่ากองเรือจักรวรรดิถึงเท่าตัว นอกจากนี้ สามกองเรือเสรีพันธมิตรยังเข้าหาเพื่อปิดล้อมกองเรือจักรวรรดิจากสามทิศทาง ซึ่งเป็นกลวิธีเคยสำเร็จในยุทธการดากอน คณะเสนาธิการของไรน์ฮาร์ดมองว่าข้าศึกได้เปรียบ และเสนอให้ถอนทัพ แต่ไรน์ฮาร์ดมองว่าแม้ข้าศึกมีจำนวนมากกว่าในภาพรวม แต่ถ้าเทียบกันกองเรือต่อกองเรือ กองเรือจักรวรรดิมีจำนวนมากกว่า ไรน์ฮาร์ดจึงตัดสินใจใช้กลวิธีทำลายทีละส่วนกับกองทัพเสรีพันธมิตรดาวเคราะห์ โดยเริ่มจากทำลายกองเรือที่ 4 ที่อยู่ใกล้สุด
แม้การสื่อสารกับกองเรือที่ 4 ขาดหาย ผู้บัญชาการกองเรือที่ 2 และผู้บัญชาการกองเรือที่ 6 ก็ยังคงยึดติดกับการมุ่งไปสนับสนุนกองเรือที่ 4 และเพิกเฉยคำแนะนำของนายทหารเสนาธิการที่เสนอให้สองกองเรือที่เหลือสนธิกำลังกัน ท้ายที่สุด กองเรือที่ 6 ก็ถูกกองเรือจักรวรรดิทำลาย และในขณะที่ข้าศึกเคลื่อนมาเผชิญกับกองเรือที่ 2 ซึ่งเป็นกองเรือสุดท้ายที่เหลืออยู่ เรือธงกองเรือที่ 2 ถูกปะทะ ผู้บัญชาการกองเรือได้รับบาดเจ็บหมดสติ พลจัตวาหยางเหวินหลี่ รองหัวหน้าฝ่ายเสนาธิการฯจึงเข้าบัญชาการแทน เนื่องจากเป็นผู้มีลำดับอาวุโสสูงสุดในบรรดานายทหารที่ยังปลอดภัยบนเรือธง พลจัตวาหยางเหวินหลี่บัญชาการรบจนสามารถพลิกจากสภาพเสียเปรียบเป็นเสมอกัน และตกอยู่ในภาวะสงครามพร่ากำลัง ทั้งสองฝ่ายเห็นว่าไม่มีประโยชน์ที่จะรบต่อในภาวะดังกล่าว จึงเลิกรบและผละออกจากกันในที่สุด
ชัยชนะของไรน์ฮาร์ด ทำให้เขาได้รับยศเป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิและตำแหน่งรองผู้บัญชาการกองเรืออวกาศจักรวรรดิ ทางด้านของหยางเหวินหลี่ที่สามารถกู้วิกฤต ก็ได้รับยศเป็นยศพลตรีและตำแหน่งผู้บัญชาการกองเรือที่ 13 ซึ่งจัดตั้งขึ้นใหม่และมีกำลังเพียงครึ่งเดียวของกองเรือปกติ และภารกิจแรกที่หยางได้รับในฐานะผู้บัญชาการกองเรือ คือการบุกยึดปราการอีเซอร์โลนของจักรวรรดิ
ขั้วอำนาจ

| ประเทศ | จักรวรรดิกาแล็กซี   Galaktisches Reich | เสรีพันธมิตรดาวเคราะห์   Free Planets Alliance | แคว้นเฟซาน   Fezzanland |
| --- | --- | --- | --- |
| ดาวหลัก | โอดิน (Odin) | ไฮเนสเซิน (Heinessen) | เฟซาน (Fezzan) |
| เขตอิทธิพล | แขนนายพราน | แขนคนยิงธนู–กระดูกงูเรือ | ระเบียงเฟซาน |
| ภาษาทางการ | เยอรมัน | อังกฤษ | เยอรมัน |
| การปกครอง | สหพันธรัฐภายใต้สมบูรณาญาสิทธิราช | ประชาธิปไตยภายใต้ระบบประธานาธิบดี | คณาธิปไตย |
| ก่อตั้งเมื่อ | ปีอวกาศ 310 (ค.ศ. 3110) | ปีอวกาศ 527 (ค.ศ. 3327) | ปีอวกาศ 682 (ค.ศ. 3482) |
| ประมุขแห่งรัฐ | ไคเซอร์ | ประธานคณะมนตรีสูงสุด | ไคเซอร์ |
| หัวหน้ารัฐบาล | นายกรัฐมนตรี | ประธานคณะมนตรีสูงสุด | เจ้าแคว้น |
| ประชากร  (ปีอวกาศ 796) | 25,000 ล้าน | 13,000 ล้าน | 2,000 ล้าน |
| สกุลเงิน | ไรชส์มาร์ค (Reichsmark) | ดีนาร์ (Dinar) | มาร์คเฟซาน (Fezzani Mark) |
ตัวละครหลัก

ไรน์ฮาร์ด ฟอน โลเอินกรัมม์ (เยอรมัน: Reinhard von Lohengramm) หรือชื่อเกิดคือ ไรน์ฮาร์ด ฟอน มือเซิล (Reinhard von Müsel)
หยาง เหวินหลี่ (จีน: Yang Wen-li)
ซีคฟรีด เคียร์ชไอส์ (เยอรมัน: Siegfried Kircheis)
อนิเมะฉบับดั้งเดิม

อนิเมะฉบับดั้งเดิมมีจำนวนตอนภาคหลักถึง 110 ตอนและภาคเสริมอีก 52 ตอน บทเพลงประกอบของฉบับนี้ถูกคัดสรรจากบรรดาผลงานของคีตกวีชื่อก้องโลก ได้รับการบรรเลงและอัดเสียงโดยวงดุริยางค์ซิมโฟนีวิทยุเบอร์ลิน (Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin) ถือเป็นบันเทิงคดีที่ใช้เพลงคลาสสิกเป็นเพลงประกอบมากที่สุดของโลก เพลงคลาสสิกประกอบเรื่องนี้มีจำนวนถึง 26 แผ่นซีดี
อนิเมะฉบับดั้งเดิม > My Conquest is the Sea of Stars (1988)

Legend of the Galactic Heroes: My Conquest is the Sea of Stars (銀河英雄伝説　わが征くは星の大海) เป็นอนิเมะฉบับแรกสุดของวรรณกรรมนี้ ฉายครั้งแรกในญี่ปุ่นเมื่อ  6 กุมภาพันธ์ 1988 เนื้อเรื่องกล่าวถึงยุทธการที่เล็กนีซาในปีอวกาศที่ 795 ซึ่งเป็นการประมือครั้งแรกระหว่างพลเอกไรน์ฮาร์ด ฟอน มือเซิล (ก่อนได้ราชทินนามโลเอินกรัมม์) กับพลจัตวาหยางเหวินหลี่
อนิเมะฉบับดั้งเดิม > Legend of the Galactic Heroes  (1988–1997)

Legend of the Galactic Heroes (銀河英雄伝説) เป็นอนิเมะฉบับที่สองของวรรณกรรมนี้และถือเป็นภาคหลัก วางจำหน่ายเป็นเทปวิดีโอดูที่บ้านระหว่างธันวาคม 1988 ถึงมีนาคม 1997 ภาคหลักนี้มีความยาวทั้งหมด 110 ตอน คิดเป็นระยะเวลารวมกว่า 2,800 นาที ถือเป็น OVA ที่มีความยาวมากที่สุดในอุตสาหกรรมอนิเมะของญี่ปุ่นจวบจนถึงปัจจุบัน ต่อมาถูกทำเป็นฉบับวีซีดี, ดีวีดี และบลูเรย์
อนิเมะฉบับดั้งเดิม > Golden Wings (1992)

Legend of the Galactic Heroes: Golden Wings (銀河英雄伝説外伝　黄金の翼) เป็นอนิเมะฉบับที่สามของวรรณกรรมนี้วางจำหน่ายเป็นม้วนวิดีโอดูที่บ้านในเดือนตุลาคม 1992 และเข้าโรงภาพยนตร์ในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน เนื้อเรื่องกล่าวถึงอดีตของไรน์ฮาร์ดตั้งแต่สมัยเป็นเด็ก จนถึงช่วงที่เขาและเคียร์ชไอส์เข้ารับราชการทหารใหม่ๆ
อนิเมะฉบับดั้งเดิม > Overture to a New War (1993)

Legend of the Galactic Heroes: Overture to a New War (銀河英雄伝説外伝　新たなる戦いの序曲) เป็นอนิเมะฉบับที่สี่ของวรรณกรรมนี้ วางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ 18 ธันวาคม 1993 เนื้อเรื่องกล่าวถึงช่วงเวลาสามเดือนก่อนถึงยุทธการอัสทาร์ท ซึ่งไรน์ฮาร์ดพึ่งได้รับยศเป็นพลเอกอาวุโส และเป็นช่วงที่ฌ็อง รอแบร์ แลปป์ บอกหยางว่าเขากำลังจะขอหมั้นกับเจสสิก้า
อนิเมะฉบับดั้งเดิม > Gaiden (1998–2000)

Legend of the Galactic Heroes Gaiden (銀河英雄伝説 外伝) ภาคปรินิพนธ์ เป็นอนิเมะฉบับที่ห้าของวรรณกรรมนี้ แบ่งออกเป็นซีรีส์สองชุด ชุดแรกมี 24 ตอน และชุดที่สองมี 28 ตอน เป็นภาคที่รวมเอาเนื้อเรื่องสั้นส่วนปลีกย่อยในหลายช่วงเวลาเอาไว้ อาทิ ช่วงที่ไรน์ฮาร์ดและเคียร์ชไอส์ไต่ยศในกองทัพจักรวรรดิ, ยุทธการติอามัตครั้งที่สาม, อดีตของกรมทหารโรเซินริทเทอร์, วีรกรรมของหยางในยุทธการเอลฟาซีล เป็นต้น
อนิเมะฉบับ นวนิพนธ์

Legend of the Galactic Heroes: Die Neue These (銀河英雄伝説 DIE NEUE THESE) ภาคนวนิพนธ์ เริ่มทำการผลิตโดย Production I.G ในปีค.ศ. 2017 กำกับโดยชุนซูเกะ ทาดะ และตรวจทานบทโดยโนโบรุ ทากางิ ปัจจุบันมีทั้งสิ้นสี่ซีซั่น ซีซั่นละสิบสองตอน ซีซั่นแรกออกอากาศทางโทรทัศน์เมื่อเดือนเมษายน 2018 ซีซั่นสองถูกทำเป็นภาพยนตร์ฉายโรงในปี 2019 ซีซั่นสามและสี่ถูกทำเป็นภาพยนตร์ฉายโรงในปี 2022
แหล่งข้อมูลอื่น

ตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
LOGH Wiki – สารานุกรมอย่างไม่เป็นทางการ (ไทย)
LOGH Thailand – บล็อกอย่างไม่เป็นทางการ (ไทย)
Ginga Eiyuu Densetsu Official Website – Official site of anime version (ญี่ปุ่น)
Gineipaedia – Unofficial fan LOGH encyclopedia
Nekomatagi Club เก็บถาวร 2016-06-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Official site of Katsumi Michihara, author of manga version (ญี่ปุ่น)[ลิงก์เสีย]
ตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ปัญหาเยอรมัน

แผนที่ทวีปยุโรปตอนกลางราวปี พ.ศ. 2363 แสดงอาณาเขตของราชอาณาจักรปรัสเซีย (สีน้ำเงิน) จักรวรรดิออสเตรีย (สีเหลือง) และบรรดารัฐเยอรมันอิสระ (สีเทา) โดยเส้นสีแดงคือเส้นเขตแดนของสมาพันธรัฐเยอรมัน; ทั้งปรัสเซียและออสเตรียปกครองดินแดนที่อยู่นอกสหพันธรัฐ
คำถามเยอรมัน (เยอรมัน: Deutsche Frage; อังกฤษ: German Question) คือประเด็นการอภิปรายในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะในช่วงการปฏิวัติ พ.ศ. 2391 ถึงวิธีการที่ดีที่สุดในการรวมชาติเยอรมัน (Unification of Germany) โดยตั้งแต่ พ.ศ. 2358 ถึง พ.ศ. 2409 รัฐอิสระซึ่งใช้ภาษาเยอรมันเป็นภาษาพูดภายในสมาพันธรัฐเยอรมันได้ถกเถียงกันในประเด็นดังกล่าว และเสนอวิธีแก้ไขออกเป็นสองแนวทางคือ
มหาประเทศเยอรมัน (Großdeutsche Lösung) เสนอให้รวมเอาประชาชนผู้ใช้ภาษาเยอรมันเป็นภาษาพูดไว้ภายใต้รัฐเดียว (รวมประเทศที่ใช้ภาษาเยอรมันเป็นภาษาพูดเป็นประเทศอันหนึ่งอันเดียว) ซึ่งแนวทางนี้ได้รับการสนับสนุนโดยจักรวรรดิออสเตรียและกลุ่มผู้สนับสนุนของออสเตรีย
อนุประเทศเยอรมัน (Kleindeutsche Lösung) เสนอให้รวมเพียงรัฐเยอรมันทางเหนือและไม่รวมออสเตรียเข้ามาด้วย ซึ่งแนวทางนี้ได้รับการสนับสนุนโดยราชอาณาจักรปรัสเซีย
แนวทางแก้ไขดังกล่าวยังถูกอ้างถึงในชื่อรัฐที่แนวทางนั้นเสนอให้ตั้งขึ้นคือ เยอรมนีใหญ่ หรือ กรอสส์ดอยท์ชลันด์ (Großdeutschland) และ เยอรมนีน้อย หรือ ไคลน์ดอยท์ชลันด์ (Kleindeutschland) ซึ่งทั้งสองแนวทางคือส่วนหนึ่งของกระแสชาตินิยมเยอรมันที่กำลังเพิ่มมากขึ้น นอกจากนี้ยังรวมเอาขบวนการเคลื่อนไหวร่วมสมัยในลักษณะเดียวกันเข้ามาด้วย เช่น การรวมชาติอิตาลีโดยราชวงศ์ซาวอย และการปฏิวัติเซอร์เบียเพื่อเอกราช ที่ต้องการจะก่อตั้งรัฐชาติซึ่งรวบรวมผู้คนที่มีเชื้อชาติและภาษาร่วมกันเข้าไว้ด้วยกัน