stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การแพทย์ทางเลือก
ดูเพิ่ม

Bausell, R.B (2007). Snake oil science: the truth about complementary and alternative medicine. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-531368-0.
Benedetti, F.;  และคณะ (2003). "Open versus hidden medical treatments: The patient's knowledge about a therapy affects the therapy outcome". Prevention & Treatment. 6 (1). doi:10.1037/1522-3736.6.1.61a.
Dawkins, R. (2001). "Foreword".  ใน Diamond, J. (บ.ก.). Snake Oil and Other Preoccupations. London: Vintage. ISBN 978-0-09-942833-6. Reprinted in Dawkins 2003 harvnb error: no target: CITEREFDawkins2003 (help).
Downing AM, Hunter DG (2003). "Validating clinical reasoning: A question of perspective, but whose perspective?". Manual Therapy. 8 (2): 117–119. doi:10.1016/S1356-689X(02)00077-2. PMID 12890440.[ลิงก์เสีย]
Eisenberg DM (July 1997). "Advising patients who seek alternative medical therapies". Annals of Internal Medicine. 127 (1): 61–69. doi:10.7326/0003-4819-127-1-199707010-00010. PMID 9214254. S2CID 23351104.
Gunn IP (December 1998). "A critique of Michael L. Millenson's book, Demanding Medical Excellence: Doctors and Accountability in the Information Age, and its Relevance to CRNAs and Nursing". AANA Journal. 66 (6): 575–582. ISSN 0094-6354. PMID 10488264.
Hand, W.D. (1980). "Folk Magical Medicine and Symbolism in the West". Magical Medicine. Berkeley: University of California Press. pp. 305–319. ISBN 978-0-520-04129-5. OCLC 6420468.
Illich, I. (1976). Limits to Medicine: Medical Nemesis: The Expropriation of Health. Penguin. ISBN 978-0-14-022009-4. OCLC 4134656.
Mayo Clinic (2007). Mayo Clinic Book of Alternative Medicine: The New Approach to Using the Best of Natural Therapies and Conventional Medicine. Parsippany, New Jersey: Time Home Entertainment. ISBN 978-1-933405-92-6.
Planer, F.E. (1988). Superstition (Rev. ed.). Buffalo, New York: Prometheus Books. ISBN 978-0-87975-494-5. OCLC 18616238.
Rosenfeld, A. (c. 2000). "Where Do Americans Go for Healthcare?". Cleveland, Ohio: Case Western Reserve University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-05-09. สืบค้นเมื่อ 2010-09-23.
Snyder, Mariah; Lindquist, Ruth (May 2001). "Issues in Complementary Therapies: How We Got to Where We Are". Online Journal of Issues in Nursing. 6 (2): 1. PMID 11469921. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-02-03. สืบค้นเมื่อ 2017-01-18.
Stevens, P. Jr. (November–December 2001). "Magical thinking in complementary and alternative medicine". Skeptical Inquirer.
Tonelli MR (2001). "The limits of evidence-based medicine". Respiratory Care. 46 (12): 1435–1440, discussion 1440–1441. PMID 11728302.
Trivieri, L. Jr. (2002).  Anderson, J.W. (บ.ก.). Alternative Medicine: The Definitive Guide. Berkeley: Ten Speed Press. ISBN 978-1-58761-141-4.
Wisneski, L.A.;  และคณะ (2005). The scientific basis of integrative medicine. CRC Press. ISBN 978-0-8493-2081-1.
Zalewski, Z. (1999). "Importance of philosophy of science to the history of medical thinking". CMJ. 40 (1): 8–13. PMID 9933889. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2004-02-06.
ดูเพิ่ม > สิ่งพิมพ์ขององค์การอนามัยโลก

Benchmarks for training in traditional / complementary and alternative medicine
General Guidelines for Methodologies on Research and Evaluation of Traditional Medicine (PDF). Vol. WHO/EDM/TRM/2001.1. Geneva: World Health Organization (WHO). 2000. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-10-09. This document is not a formal publication of the WHO. The views expressed in documents by named authors are solely the responsibility of those authors.
WHO Guidelines on Basic Training and Safety in Chiropractic (PDF). Geneva: WHO. 2005. ISBN 978-92-4-159371-7. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-10-09.
WHO Kobe Centre; Bodeker, G.;  และคณะ (2005). WHO Global Atlas of Traditional, Complementary and Alternative Medicine. WHO. ISBN 978-92-4-156286-7. Summary.
ดูเพิ่ม > วารสารเพื่อการวิจัยการแพทย์ทางเลือก

Alternative Medicine Review: A Journal of Clinical Therapeutics. Sandpoint, Idaho : Thorne Research, c. 1996 NLM ID: 9705340 เก็บถาวร 2018-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Alternative Therapies in Health and Medicine. Aliso Viejo, California : InnoVision Communications, c1995- NLM ID: 9502013 เก็บถาวร 2018-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
BMC Complementary and Alternative Medicine เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. London: BioMed Central, 2001 NLM ID: 101088661 เก็บถาวร 2018-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Complementary Therapies in Medicine. Edinburgh; New York : Churchill Livingstone, c. 1993 NLM ID: 9308777 เก็บถาวร 2018-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Evidence Based Complementary and Alternative Medicine: eCAM. New York: Hindawi, c. 2004 NLM ID: 101215021 เก็บถาวร 2018-09-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Forschende Komplementärmedizin / Research in Complementary Medicine
Journal for Alternative and Complementary Medicine New York : Mary Ann Liebert, c. 1995
Scientific Review of Alternative Medicine (SRAM) เก็บถาวร 2010-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 2 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef 
ร้านค้าสไตล์ละตินอเมริกันคาริเบียนของการแพทย์สเปนและโปรตุเกสแบบดั้งเดิมอาจมีลักษณะเหมือนร้านขายยาที่มีพื้นฐานจากวิทยาศาสตร์ ความแตกต่างที่ไม่ได้อยู่ในลักษณะที่ปรากฏของพวกมัน แต่อยู่ในพื้นฐานของความเชื่อที่ว่ายามีผลในการรักษา
การรักษาแบบ homeopathic ไม่น่าจะประกอบด้วยโมเลกุลหนึ่งโมเลกุลของสมุนไพรหรือแร่ธาตุเดิม
แพทย์แผน N'anga แบบดั้งเดิมในซิมบับเว
ยาผสมแผนโบราณพร้อมดื่มของจีน
การแพทย์แบบอายุรเวทของอินเดียรวมถึงความเชื่อที่ว่าความสมดุลทางจิตวิญญาณของความคิดมีอิทธิพลต่อการเกิดโรค
ในเรกิของญี่ปุ่น บางระบบทางการแพทย์แบบดั้งเดิมอื่น ๆ และบางการปฏิบัติในยุคใหม่ มีความเชื่อกันว่าการไหลของพลังงานเหนือธรรมชาติจากฝ่ามือของหมอไปสู่ผู้ป่วยที่อยู่ใกล้กับจักระจะมีอิทธิพลต่อการเกิดโรค
ไทเก็ก (อังกฤษ: Tai chi)
ชั้นเรียนโยคะ
ผู้ปฏิบัติชี่กงในแคนซัส
สมุนไพรที่ใช้เป็นยาในตลาดสเปนแบบดั้งเดิม
ยาแผนโบราณในประเทศมาดากัสการ์
พืชแห้งและชิ้นส่วนของสัตว์คละกันที่ใช้ในการแพทย์แผน​​จีน
หมอผีในโซโนรา, เม็กซิโก
เจฟฟ์ เบนต์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เจฟฟรีย์ เบนท์
วันเกิด:  27 กันยายน ค.ศ. 1932(1932-09-27)
สถานที่เกิด:  ซอลฟอร์ด, แลงคาสเชอร์
วันเสียชีวิต:  6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958(1958-02-06) (25 ปี)
สถานที่เสียชีวิต:  มิวนิก เยอรมนีตะวันตก
ตำแหน่ง:  กองหลัง
สโมสรเยาวชน
1948–1951:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1951–1958 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  12 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เจฟฟรีย์ เบนท์ (อังกฤษ: Geoffrey Bent; 27 กันยายน ค.ศ. 1932 - 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษที่เล่นในตำแหน่งฟูลแบ็คให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1948 ถึง ค.ศ. 1958 เขาเป็น 1 ในบัสบีเบบส์ ซึ่งเป็นทีมผู้เล่นอนาคตไกลภายใต้การดูแลของผู้จัดการทีมแมตต์ บัสบี ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1950 เบนท์ลงเล่นให้ทีมชุดใหญ่เพียง 12 นัดเท่านั้น เนื่องจากมีโรเจอร์ เบิร์น แบ็คซ้ายทีมชาติอังกฤษเป็นแบ็คซ้ายตัวจริง เขาเป็น 1 ใน 8 ผู้เล่นของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่เสียชีวิตในเหตุการณ์ภัยพิบัติทางอากาศมิวนิก เมื่อเครื่องบินของพวกเขาตกในความพยายามครั้งที่ 3 ที่จะบินออกจากรันเวย์ที่ปกคลุมด้วยโคลนที่สนามบินมิวนิก-เรียม หลังการแข่งขันยูโรเปียนคัพ ที่เบลเกรดเจอกับเรดสตาร์เบลเกรด
ประวัติ

เจฟฟรีย์ เบนท์เกิดที่ซอลฟอร์ด, แลงคาสเชอร์ เมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1932 เขาเป็นลูกคนเดียวของคลิฟฟอร์ด เบนท์ คนงานเหมืองที่ Sandhole Colliery และคลาราภรรยาของเขา (นามสกุลเดิม ดันนิง) เขาเติบโตมาในครอบครัวชนชั้นแรงงาน พ่อของเขาทำงานหาเงินแต่เพียงผู้เดียว แต่แม่ของเขาเป็นแม่บ้านและมีอิทธิพลต่อลูกชายของเธอมากกว่า
มาร์ก โนเบิล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 โนเบิลกับเวสต์แฮมยูไนเต็ด ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มาร์ก เจมส์ โนเบิล
วันเกิด:   (1987-05-08) 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  แคนนิงทาวน์ ลอนดอน อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.80 m (5 ft 11 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
2000–2004:  เวสต์แฮมยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2004–2022 |  เวสต์แฮมยูไนเต็ด |  472 |  (55) |
| 2006 |  → ฮัลล์ซิตี (ยืมตัว) |  5 |  (0) |
| 2006 |  → อิปสวิชทาวน์ (ยืมตัว) |  13 |  (1) |
| รวม |   |  490 |  (56) |
ทีมชาติ
| 2002 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 16 ปี |  7 |  (0) |
| 2003–2004 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 17 ปี |  12 |  (0) |
| 2004 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 18 ปี |  1 |  (0) |
| 2005 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 19 ปี |  7 |  (0) |
| 2007–2009 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี |  20 |  (3) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มาร์ก เจมส์ โนเบิล (อังกฤษ: Mark James Noble;เกิด 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1987) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เป็นที่จดจำมากที่สุดในช่วงการเล่นในตำแหน่งกองกลางให้แก่เวสต์แฮมยูไนเต็ด โดยเขาเล่นให้แก่สโมสรมายาวนานถึง 18 ปี และติดอันดับนักฟุตบอล 10 อันดับที่ลงสนามให้สโมสรมากที่สุด จนได้รับฉายาว่า มิสเตอร์เวสต์แฮม
ฉากกางเขนเฮริฟอร์ด

ฉากกางเขนเฮริฟอร์ด (อังกฤษ: Hereford Screen) เป็นฉากกางเขนที่ออกแบบโดยเซอร์จอร์จ กิลเบิร์ต สกอตต์และสร้างโดยบริษัทงานโลหะสคิดมอร์และบริษัทสำหรับมหาวิหารเฮริฟอร์ดในปี ค.ศ. 1862 ฉากกางเขนเฮริฟอร์ดเป็นงานศิลปะที่ทำด้วยเหล็กชิ้นสำคัญของศิลปะสมัยฟื้นฟูกอทิกของคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อเปิดแสดงครั้งแรกแก่สาธารณชนในงานแสดงมหกรรมนานาชาติ ค.ศ. 1862 ก็ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นงานที่ "งานที่ใหญ่และยิ่งใหญ่ที่สุดของศิลปะสถาปัตยกรรมสมัยใหม่" ฉากมีน้ำหนักทั้งหมดกว่าแปดตัน วัสดุที่ใช้สร้างประกอบด้วยเหล็กดัด ทองเหลือง ทองแดง หินมีค่า และโมเสก ฉากรองรับประติมากรรมของพระเยซูและเทวดา ในปี ค.ศ. 1967 ฉากได้รับการถอดออกจากมหาวิหารเพราะเห็นกันว่าเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสมกับกาลเวลาสำหรับการตั้งอยู่ในคริสต์ศาสนสถาน พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ตทำการซื้อในปี ค.ศ. 1984 แต่ฉากอยู่ในสภาพที่ทรุดโทรม ในปี ค.ศ. 2001 หลังจากการรณรงค์โดยพิพิธภัณฑ์ในการหาทุนซ่อมจำนวนมากที่สุดสำหรับงานอนุรักษ์ งานชิ้นเอกที่ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ก็ได้นำมาติดตั้งอย่างเด่นเป็นสง่าหน้าประตูหลักของพิพิธภัณฑ์
ดูเพิ่ม

ฉากกางเขน
มหาวิหารเฮริฟอร์ด
แหล่งข้อมูลอื่น

"The Hereford Screen". Metalwork. Victoria and Albert Museum. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 เมษายน 2008. สืบค้นเมื่อ 26 สิงหาคม 2008.
เขารินจานี

| เขารินจานี |
| --- | --- |
เขาบารูจารี
การปะทุเมื่อ พ.ศ. 2537
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 3,726 เมตร (12,224 ฟุต) 
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 3,726 เมตร (12,224 ฟุต) อันดับที่ 38
รายชื่อ: Island high point 8th Ultra Ribu
พิกัด: 8°24′52″S 116°27′35″E﻿ / ﻿8.414414°S 116.459767°E﻿ / -8.414414; 116.459767 
ชื่อ
ชื่อท้องถิ่น: Gunung Rinjani
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
เขารินจานีที่ตั้งของเขารินจานี 
ที่ตั้ง: อุทยานแห่งชาติเขารินจานี เกาะลมบก อินโดนีเซีย
เทือกเขา: หมู่เกาะซุนดาน้อย
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
อายุหิน: มีโซโซอิกตอนปลาย
ประเภทภูเขา: Somma
แนวโค้งภูเขาไฟ: Sunda Arc
การปะทุครั้งล่าสุด: 14:45, 27 กันยายน ค.ศ. 2016 (WITA) (2016-09-27T14:45WITA)
การพิชิต
เส้นทางง่ายสุด: Senaru
เส้นทางปกติ: Sembalun
การเข้าถึง: จำกัด
เขารินจานี (อินโดนีเซีย: Gunung Rinjani) เป็นภูเขาไฟมีพลังบนเกาะลมบกของอินโดนีเซีย มีความสูง 3,726 เมตร (12,224 ฟุต) ทำให้เป็นภูเขาไฟที่สูงเป็นอันดับสองในอินโดนีเซีย
เขารินจานีมีแอ่งยุบปากปล่องขนาด 6 × 8.5 กิโลเมตร (3.7 × 5.3 ไมล์) อยู่ติดกับภูเขาไฟ ซึ่งบางส่วนเป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟที่เรียกว่าเซอการาอานัก (Segara Anak) หรืออานักเลาต์ (Anak Laut, "เด็กแห่งทะเล") เนื่องจากสีของน้ำเป็นสีฟ้าเหมือนน้ำทะเล ทะเลสาบแห่งนี้อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 2,000 เมตร (6,600 ฟุต) และคาดว่าจะมีความลึกประมาณ 200 เมตร (660 ฟุต) แอ่งยุบปากปล่องยังมีน้ำพุร้อน ชนเผ่าซาซักและชาวฮินดูถือว่าทะเลสาบและภูเขาเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์และมีการทำกิจกรรมทางศาสนาเป็นครั้งคราวในพื้นที่ทั้งสอง ยูเนสโกได้กำหนดให้แอ่งยุบปากปล่องภูเขาไฟรินจานีเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายอุทยานธรณีโลกในเดือนเมษายน พ.ศ. 2561
อุทยานแห่งชาติ

ภูเขาไฟและแอ่งยุบปากปล่องได้รับการคุ้มครองโดยอุทยานแห่งชาติเขารินจานีซึ่งก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2540 การท่องเที่ยวได้รับความนิยมมากขึ้น โดยนักเดินป่าสามารถเยี่ยมชมขอบ ทางเดินเข้าไปในแคลดีรา หรือแม้กระทั่งปีนขึ้นไปยังจุดสูงสุดจากเส้นทางที่ยากลำบาก อย่างไรก็ตามก็เคยมีผู้เสียชีวิต ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2552 เส้นทางไปยอดถูกปิดเนื่องจากกิจกรรมภูเขาไฟในเวลานั้นและเปิดอีกครั้งในเวลาต่อมาเมื่อกิจกรรมลดลง ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2553 ถึงและรวมถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 การเข้าถึงเขารินจานีถูกจำกัดอีกครั้งเนื่องจากกิจกรรมภูเขาไฟ
อุทยานแห่งนี้เป็นที่นิยมสำหรับการปีนเขาและการเดินป่าและเป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติและแหล่งกักเก็บน้ำที่สำคัญ ตัวอุทยานแห่งชาติแห่งนี้มีเนื้อที่ 41,330 เฮกตาร์ (413.3 ตารางกิโลเมตร) ภายในเขตอุทยานเป็นทางการและยังมีพื้นที่ป่าอนุรักษ์ด้านนอกอีก 66,000 เฮกตาร์ (660 ตารางกิโลเมตร) ภูเขาและบริวารรวมเป็นอุทยานแห่งชาติเขารินจานี เขารินจานีได้รับรางวัล World Legacy Award จาก Conservation International and Traveller (พ.ศ. 2547) และเข้ารอบสุดท้ายรางวัล Tourism for Tomorrow Awards (พ.ศ. 2548 และ พ.ศ. 2551) จาก World Travel Tourism Council (WTTC)
นกฮูกช็อปรินจานีได้รับการค้นพบใน พ.ศ. 2546 และหลังจากการวิจัย 10 ปีก็ได้รับการยอมรับว่าเป็นชนิดเฉพาะถิ่นใหม่ (ตัวอย่างเก็บในคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่ถูกระบุว่าเป็นนกฮูกช็อปโมลุกกะ)
เซอการาอานัก
แคทะพัลต์

แผนภาพพื้นฐานของแคทะพัลต์
แคทะพัลต์ (อังกฤษ: catapult) เป็นอุปกรณ์วิถีศาสตร์ที่ใช้ยิงวัตถุเป็นระยะทางไกล ๆ โดยไม่ต้องอาศัยอุปกรณ์ระเบิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเครื่องยนต์ล้อม (siege engine) ในยุคโบราณและยุคกลางหลายชนิด ในการใช้นับแต่โบราณกาล แคทะพัลต์ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นกลไกที่ทรงประสิทธิภาพมากที่สุดอย่างหนึ่งในยามสงคราม ในสมัยใหม่ คำนี้ใช้กับอุปกรณ์ตั้งแต่อุปกรณ์มือถือ (เรียก "หนังสติ๊ก") ไปจนถึงกลไกสำหรับการปล่อยอากาศยานจากเรือ
แคทะพัลต์แรกสุดมีอายุอย่างน้อยถึงศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาลด้วยการประดิษฐ์แมนกะเนลในจีนโบราณ ซึ่งเป็นเทรบูเชตเสียดทานและแคทะพัลต์ชนิดหนึ่ง มีระบุว่าพระเจ้าอชาตศัตรูแห่งแคว้นมคธทรงใช้อาวุธดังกล่าวครั้งแรก ๆ ในการณรงค์ต่อพวกลิจฉวี แคทะพัลต์กรีกสมัยแรกถือกำเนิดขึ้นเมื่อราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
จีนวิทยา

อาณาบริเวณศึกษาที่เน้นในเรื่องประเทศจีน
จีนวิทยา (อังกฤษ: Sinology) หรือที่เรียกอีกอย่างว่า จีนศึกษา (อังกฤษ: Chinese studies) เป็นสาขาย่อยของสาขาวิชาอาณาบริเวณศึกษาหรือเอเชียตะวันออกศึกษา ที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยทางสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์เกี่ยวกับประเทศจีน เป็นสาขาวิชาที่เน้นการศึกษาอารยธรรมจีนเป็นหลักผ่านภาษา ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม วรรณคดี ปรัชญา ศิลปะ ดนตรี ภาพยนตร์ และวิทยาศาสตร์ของจีน ต้นกำเนิดของสาขาวิชานี้ "อาจตามรอยไปถึงการตรวจสอบที่นักวิชาการจีนริเริ่มขึ้นจากอารยธรรมของพวกเขาเอง"
สาขาวิชาจีนวิทยามักกล่าวถึงในวงวิชาการตะวันออก ในอดีตถูกมองว่าเทียบเท่ากับการประยุกต์นิรุกติศาสตร์กับวรรณกรรมคลาสสิกของจีน จนถึงศตวรรษที่ 20 จีนวิทยามักถูกมองโดยทั่วไปว่ามีความหมายถึง "นิรุกติศาสตร์จีน" (ภาษาและวรรณคดี) ในยุคปัจจุบันจีนวิทยาได้ขยายขอบเขตการศึกษาเป็นวงกว้างออกไปโดยรวมถึง ประวัติศาสตร์จีน อักษรศาสตร์ และหัวข้ออื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

The Sinology Institute
New Sinology 后汉学/後漢學 เก็บถาวร 2017-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนThe China Story Australian Center on China in the World เก็บถาวร 2017-02-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(ในภาษาจีน) Guoxue
Chinese Text Project
Chinese Civilisation Centre - City University of Hong Kong
Sinology Project, University of Massachusetts, Amherst เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
China Heritage Project เก็บถาวร 2011-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Australian National University
Torbjörn Lodén,"Swedish Sinology: A Historical Perspective" (archived)
แหล่งข้อมูลอื่น > คู่มือห้องสมุดและการวิจัย

"Internet Guide for Chinese Studies". Netherlands: Sinological Institute, Leiden University. 1998-08-21.
Electronic Resources for Chinese Studies and East Asian Libraries
"Chinese Studies". Library Guides. USA: University of Chicago.
"Chinese Studies". Research Guides. Harvard University Library.
"Chinese Studies". Resources by Subject. USA: Indiana University Bloomington Libraries. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-01-07. สืบค้นเมื่อ 2023-07-04.
"China and Inner Asia". Subject Guides. School of Oriental and African Studies Library, University of London.
"Chinese Studies". Research Guides. USA: University of Michigan.
Northwestern University Library. "Chinese Studies". LibGuides. Illinois, USA: Northwestern University.
"China and Inner Asia". Oxford LibGuides. Oxford, UK: University of Oxford, Bodleian Libraries. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-01-07. สืบค้นเมื่อ 2023-07-04.
University Libraries. "Research Resources for Chinese Studies". Research Guides. New Jersey: Rutgers University.
"Area Studies". Subject Guides. National University of Singapore Libraries. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-01-07. สืบค้นเมื่อ 2023-07-04. (includes China)
ประเทศกัวเตมาลา

ประเทศในอเมริกากลาง
15°30′N 90°15′W﻿ / ﻿15.500°N 90.250°W﻿ / 15.500; -90.250
| สาธารณรัฐกัวเตมาลา República de Guatemala (สเปน) |
| --- | --- |
   ธงชาติ     ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: "เติบโตอย่างอิสระและอุดมสมบูรณ์" (สเปน: Libre Crezca Fecundo)
เพลงชาติ: "เพลงชาติกัวเตมาลา"
มาร์ช: "ลากรานาเดรา"
ที่ตั้งของ ประเทศกัวเตมาลา  (เขียวเข้ม)ในซีกโลกตะวันตก  (เทา)
เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: กัวเตมาลาซิตี 14°38′N 90°30′W﻿ / ﻿14.633°N 90.500°W﻿ / 14.633; -90.500
ภาษาราชการ: สเปน
กลุ่มชาติพันธุ์  (ค.ศ. 2018): 56.01% ลาดิโน / เมสติโซ 41.66% มายา 1.77% ซินกา 0.19% กัวเตมาลาเชื้อสายแอฟริกา 0.13% การีฟูนา 0.24% ต่างชาติ
ศาสนา  (ค.ศ. 2017): 88% คริสต์ —45% โรมันคาทอลิก —42% โปรเตสแตนต์ —1% คริสต์นิกายอื่น ๆ 11% ไม่มี 1% อื่น ๆ
การปกครอง: รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐระบบประธานาธิบดี

• ประธานาธิบดี : เบร์นาร์โด อาเรบาโล
• รองประธานาธิบดี : คาริน เฮอร์เรรา
• ประธานสภา : เนรี ราโมส
 
สภานิติบัญญัติ: สภาแห่งสาธารณรัฐ
เอกราช

• ประกาศ  จากจักรวรรดิสเปน : 15 กันยายน ค.ศ. 1821
• ประกาศจาก จักรวรรดิเม็กซิโกที่หนึ่ง : 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1823
• รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน : 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1985
 
พื้นที่
• รวม: 108,889 ตารางกิโลเมตร (42,042 ตารางไมล์) (อันดับที่ 105)
• แหล่งน้ำ (%): 0.4
ประชากร
• ค.ศ. 2018 ประมาณ:  17,263,239 (อันดับที่ 67)
• ความหนาแน่น: 129 ต่อตารางกิโลเมตร (334.1 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 85)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : ค.ศ. 2018 (ประมาณ)
• รวม: 145.249 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 75)
• ต่อหัว: 8,413 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 118)
จีดีพี (ราคาตลาด) : ค.ศ. 2018 (ประมาณ)
• รวม: 79.109 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 68)
• ต่อหัว: 4,582 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 103)
จีนี (ค.ศ. 2014): 48.3 สูง
เอชดีไอ (ค.ศ. 2019):  0.663 ปานกลาง · อันดับที่ 127
สกุลเงิน: เกตซัล (GTQ)
เขตเวลา: UTC−6 (เขตเวลาตอนกลาง)
รูปแบบวันที่: วว/ดด/ปปปป
ขับรถด้าน: ขวามือ
รหัสโทรศัพท์: +502
โดเมนบนสุด: .gt
กัวเตมาลา (สเปน: Guatemala, ออกเสียง: [ɡwateˈmala] ( ฟังเสียง)) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐกัวเตมาลา (สเปน: República de Guatemala) เป็นประเทศในภูมิภาคอเมริกากลาง ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของทวีปอเมริกาเหนือ มีชายฝั่งติดกับทั้งมหาสมุทรแปซิฟิกและทะเลแคริบเบียน พรมแดนด้านตะวันตกจรดเม็กซิโก ตะวันออกเฉียงเหนือจรดเบลีซ และตะวันออกเฉียงใต้จรดฮอนดูรัสและเอลซัลวาดอร์
ภูมิศาสตร์ > ลักษณะภูมิประเทศ

เกือบทั้งประเทศเป็นภูเขามีที่ราบต่ำชายฝั่งและที่ราบหินปูน
ภูมิศาสตร์ > ลักษณะภูมิอากาศ

ร้อนชื้นในบริเวณที่ราบต่ำและอากาศเย็นในบริเวณที่สูง
ประวัติศาสตร์

ประวัติชนพื้นเมืองโบราณที่สำคัญของประเทศกัวเตมาลาคือ ชนเผ่ามายา
การเมือง > พรรคการเมืองสำคัญ

Grand National Alliance (พรรครัฐบาล)
Democratic Alliance
Guatemalan Republic Front
National Liberal Movement
National Guatemalan Revolutionary Unity
การแบ่งเขตการปกครอง

ประเทศกัวเตมาลาแบ่งออกเป็น 22 จังหวัด (departamento) ได้แก่
อัลตาเบราปัซ (Alta Verapaz)
บาฮาเบราปัซ (Baja Verapaz)
ชิมัลเตนังโก (Chimaltenango)
ชิกิมูลา (Chiquimula)
เปเตน (El Petén)
เอลโปรเกรโซ (El Progreso)
เอลกิเช (El Quiché)
เอสกูอินตลา (Escuintla)
กัวเตมาลา (Guatemala)
เวเวเตนังโก (Huehuetenango)
อิซาบัล (Izabal)
ฮาลาปา (Jalapa)
ฮูเตียปา (Jutiapa)
เกตซัลเตนังโก (Quetzaltenango)
เรตาลูเลว (Retalhuleu)
ซากาเตเปเกซ (Sacatepéquez)
ซานมาร์โกส (San Marcos)
ซานตาโรซา (Santa Rosa)
โซโลลา (Sololá)
ซูชิเตเปเกซ (Suchitepequez)
โตโตนิกาปัน (Totonicapán)
ซากาปา (Zacapa)
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > ความสัมพันธ์กับประเทศไทย

สาธารณรัฐกัวเตมาลากับราชอาณาจักรไทยสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2500 โดยถือเป็นประเทศแรกในภูมิภาคอเมริกากลางที่สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศไทย กัวเตมาลามีสถานเอกอัครราชทูตประจำประเทศไทยที่กรุงเทพมหานคร โดยเป็นประเทศลาตินอเมริกาประเทศแรกที่เปิดสถานเอกอัครราชทูตในประเทศไทยเมื่อปี 2531 และสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก มีเขตอาณาครอบคลุมกัวเตมาลา
ในปี 2558 กัวเตมาลาเป็นคู่ค้าอันดับที่ 10 ของไทยในลาตินอเมริกา
ในปี 2560 มีนักท่องเที่ยวชาวกัวเตมาลาเดินทางมาประเทศไทยจำนวน 937 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

Guatemala After the War 1996–2000, Photographs by Jorge Uzon
Guatemala Map Search with Longitude and Latitude
Guatemala – Country Article Encyclopædia Britannica
Government of Guatemala (ในภาษาสเปน)
Chief of State and Cabinet Members
Guatemala. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
Guatemala at UCB Libraries GovPubs.
ประเทศกัวเตมาลา ที่เว็บไซต์ Curlie
Guatemala profile from the BBC News.
Wikimedia Atlas of Guatemala
Key Development Forecasts for Guatemala from International Futures.
The National Security Archive: Guatemala Project
Guatemala Tourism Commission
World Bank Summary Trade Statistics Guatemala
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  โครเอเชีย  โปรตุเกส 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ศิลปิน:  KulturNav 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef 
แผนที่เขตการปกครองของประเทศกัวเตมาลา
ปลาเทราต์สีน้ำตาล
อนุกรมวิธานสัตว์

ชื่อวิทยาศาสตร์ของปลาเทราต์สีน้ำตาลนั้นคือ Salmo trutta โดยชื่อรอง trutta นั้นเป็นคำในภาษาละตินซึ่งมีความหมายว่า "เทราต์" ทั้งนี้เนื่องจากปลาเทราต์สีน้ำตาลถือเป็นปลาเทราต์สายพันธุ์แรกที่มีการค้นพบโดยนักสัตววิทยาชาวสวีเดน คาร์ล ลินเนียส ในหนังสือระบบธรรมชาติ (Systema Naturae) ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 10 ปี ค.ศ. 1758 ซึ่งหนังสือนี้เองเป็นจุดกำเนิดของระบบการเรียกชื่อสิ่งมีชีวิตแบบทวินาม นอกจากนี้ ลินเนียสยังได้อธิบายถึงปลาเทราต์สายพันธุ์อื่นอีกสองสายพันธุ์ในหนังสือเล่มนี้ คือสายพันธุ์ Salmo fario ซึ่งพบในลุ่มแม่น้ำไรน์ และสายพันธุ์ Salmo lacustris ซึ่งพบในทะเลสาบเดวลลิง
แหล่งข้อมูลอื่น

Life Cycle of the Sea Trout เก็บถาวร 2016-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Rockford angler Tom Healy hooks 41-pound brown trout that shatters state record Michigan Outdoors,  September 10, 2009. mlive.com
Salmo trutta  Linnaeus 1758 เก็บถาวร 2016-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน GLANSIS Species FactSheet (Distributional information for North America)
พอลิเอสเทอร์

หมู่เอสเทอร์ (สีน้ำเงิน)  ซึ่งกำหนดพอลิเอสเทอร์
พอลิเอสเทอร์ หรือ โพลีเอสเตอร์ (อังกฤษ: polyester) เป็นกลุ่มพอลิเมอร์ที่มีหมู่ฟังก์ชันเอสเทอร์ในทุกหน่วยซ้ำของโซ่หลัก โดยทั่วไปพอลิเอสเทอร์มักหมายถึงพอลิเอทิลีนเทเรฟทาเลตเมื่อใช้กล่าวถึงวัสดุเฉพาะ พอลิเอสเทอร์รวมถึงสารที่พบในธรรมชาติอย่างพืชและแมลง และสารสังเคราะห์อย่างพอลิบิวทิเรต พอลิเอสเทอร์ธรรมชาติและสังเคราะห์ส่วนน้อยสามารถย่อยสลายทางชีวภาพ แต่พอลิเอสเทอร์สังเคราะห์ส่วนใหญ่ไม่สามารถย่อยสลายทางชีวภาพ พอลิเอสเทอร์สังเคราะห์ใช้อย่างกว้างขวางในเครื่องแต่งกาย เฟอร์นิเจอร์และอุปกรณ์รถยนต์
บางครั้งมีการผสมเส้นใยพอลิเมอร์ร่วมกับเส้นใยธรรมชาติเพื่อให้ได้ผ้าที่มีคุณสมบัติที่หลากหลาย ผ้าฝ้ายผสมพอลิเอสเทอร์มีความแข็งแรง ทนการฉีกขาด รอยย่นและลดการหดตัว เส้นใยสังเคราะห์จากพอลิเอสเทอร์มีความทนน้ำ ลมและสภาพแวดล้อมสูงเมื่อเทียบกับเส้นใยจากพืช แต่ทนไฟน้อยกว่าและหลอมละลายเมื่อติดไฟ
พอลิเอสเทอร์ผลึกเหลวเป็นหนึ่งในพอลิเมอร์ผลึกเหลวแรกที่ใช้ในอุตสาหกรรม มีคุณสมบัติเชิงกลและทนความร้อน ซึ่งคุณสมบัตินี้ใช้ในการเคลือบป้องกันการเสียดสีในเครื่องยนต์ไอพ่น
ความเป็นมา

ในปี ค.ศ. 1926 บริษัทดูปองท์เริ่มการวิจัยสารโมเลกุลขนาดใหญ่และเส้นใยสังเคราะห์ การวิจัยช่วงแรกนำโดยวอลเลซ แคโรเธอส์นำไปสู่การค้นพบไนลอนซึ่งเป็นเส้นใยสังเคราะห์ชนิดแรก แต่การวิจัยยังไม่สมบูรณ์และแคโรเธอส์ไม่ได้ศึกษาพอลิเอสเทอร์จากเอทิลีนไกลคอลกับกรดเทเรฟทาลิก งานของแคโรเธอส์ได้รับการต่อยอดโดยจอห์น เรกซ์ วินฟิลด์และเจมส์ เทนแนนต์ ดิกสัน นักวิทยาศาสตร์ชาวบริติชผู้จดสิทธิบัตรพอลิเอทิลีนเทเรฟทาเลต (PET) ในปี ค.ศ. 1941
ชนิดของพอลิเอสเทอร์

พอลิเอสเทอร์เป็นหนึ่งในชั้นพอลิเมอร์ที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ ในปี ค.ศ. 2000 มีการผลิตพอลิเอสเทอร์ประมาณ 30 ล้านตันทั่วโลก พอลิเอสเทอร์มีความหลากหลายในด้านคุณสมบัติเนื่องจากหมู่ R ในโครงสร้าง
ชนิดของพอลิเอสเทอร์ > พอลิเอสเทอร์ธรรมชาติ

พอลิเอสเทอร์ที่พบในธรรมชาติ ได้แก่ คิวทินซึ่งเป็นผิวเคลือบชั้นนอกสุดของใบพืช คิวทินประกอบด้วยกรดโอเมกาไฮดรอกซีและอนุพันธ์ที่เชื่อมด้วยพันธะเอสเทอร์ นอกจากนี้ผึ้งสามารถผลิตพอลิเอสเทอร์ โดยผึ้งสกุล Colletes จะหลั่งสารพอลิเอสเทอร์คล้ายกระดาษเซลโลเฟนเพื่อใช้เลี้ยงดูตัวอ่อนในรัง บางครั้งผึ้งสกุลนี้รู้จักในชื่อ ผึ้งพอลิเอสเทอร์