stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูร
สถาปนาราชอาณาจักรจำปาศักดิ์ > เจริญสัมพันธไมตรีกับกรุงกัมพูชา

ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ฉบับพระยามหาอำมาตยาธิบดีระบุว่าครั้นนางแพงชราภาพลงจนถึงแก่กรรมแล้วสมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทพุทธางกูรกับพระยาลาวท้าวแสนได้ฌาปณกิจตามสมควร ต่อมาพระองค์ปรึกษาเจ้านายแสนท้าวพระยาเสนาพฤฒามาตย์ข้าราชการว่าครั้งพระครูโพนเสม็ดลงไปกรุงกำพุชาธิบดีเจ้ากรุงคิดก่อการวิวาทกับฝ่ายลาวและพระยาพระเขมรยกทัพมาขับไล่พระครูกับญาติโยมจนพากันหนีมานานแล้ว ภายหน้าเกรงพระเจ้ากำพูชาธิบดีจะยกมาทำสงครามอีกจึงเห็นควรแต่งเครื่องมงคลราชบรรณาการไปอ่อนน้อมขอเป็นทางสัมพันธมิตรสืบโบราณราชประเพณี เมื่อแสนท้าวพระยาข้าราชการใหญ่น้อยพร้อมกันเห็นชอบจึงแต่งราชสาส์นเครื่องมงคลราชบรรณาการให้ทูตานุทูตจำทูลไปขอพระราชธิดาของพระเจ้ากรุงกำพูชาธิบดี ทราบแล้วพระเจ้ากรุงกำพูชาจึงแต่งพระยาพระเขมรและบ่าวไพร่ให้ท้าวพระยานำราชธิดาและเครื่องมงคลราชบรรณาการมาตอบแทนตามราชประเพณีและยกบ่าวไพร่ชายหญิงมาอยู่กับพระราชธิดาจำนวนมาก ครั้นอยู่ได้ ๓ เดือนก็ทรงครรภ์แต่พระองค์ไม่ทราบต่อมานางขอลาลงไปเยี่ยมเยือนพระราชบิดา ณ กรุงกำพุชาธิบดีพระองค์จึงแต่งท้าวพระยาเพื่อพานางลงไปด้วย ครั้นพระครรภ์แก่พระเจ้ากรุงกำพุชาธิบดีก็ส่งนางคืนมาแต่พระองค์เกิดความสงสัยจึงเสี่ยงสัตย์อธิษฐานว่าหากครรภ์นั้นเป็นบุตรของพระองค์ขอให้คลอดออกมาเสียอวัยวะแห่งหนึ่ง ถ้าไม่ใช่ขอให้กุมารนั้นบริสุทธิ์ประกอบด้วยอวัยวะ ๓๒ ประการเมื่อคลอดกุมารออกมาจึงเสียพระเนตรข้าง ๑ เป็นสำคัญครั้นพระราชกุมารเจริญวัยจึงให้พระนามว่าเจ้าโพธิสาร ส่วนพงศาวดารนครจำปาศักดิ์ฉบับหม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเณจร) ระบุเพียงสั้น ๆ ว่าพระองค์มีศุภอักษรแต่งให้แสนท้าวพระยาลาวคุมบรรณาการไปขอธิดาเจ้าเขมรเมืองบันทายเพ็ชรมาเป็นชายาและมีบุตรอีกคนหนึ่งชื่อเจ้าโพธิสาร
สถาปนาราชอาณาจักรจำปาศักดิ์ > การขยายพระราชอาณาเขตและหัวเมืองขึ้น

พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณฉบับหม่อมอมรวงษ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) ได้แสดงความเห็นเกี่ยวกับสถานะของหัวเมืองเหล่านี้โดยละเอียด นัยว่าแม้เมืองเหล่านี้จะตั้งขึ้นใหม่ในสมัยสถาปนาราชอาณาจักรหรือบางเมืองเคยเป็นชุมชนหมู่บ้านขนาดเล็กหรือขนาดย่อมมาก่อน ทว่าการส่งเจ้านายขุนนางจากนครจำปาศักดิ์ออกไปปกครองแล้วยกสถานะให้ขึ้นเป็นเมืองโดยเฉพาะก็เพื่อประสงค์จะให้เป็นหัวเมืองขึ้นรักษาเขตแดนของจำปาศักดิ์ซึ่งเป็นกรุงเอกราชดังนี้ "...ในอำเภอซึ่งเจ้าสร้อยศรีสมุทได้ตั้งแต่งให้มีผู้ไปรักษาปกครองอยู่ดังกล่าวมาแล้วนี้นั้นดูเหมือนจะให้เปนอย่างเมืองออกกลาย ๆ ถ้าผู้ใหญ่ซึ่งรักษาในตำบลเหล่านั้นล่วงลับไปแล้วทางเมืองปาศักดิก็มักจะตั้งแต่งให้บุตรหลานของผู้ล่วงลับไปนั้นปกครองเปนใหญ่ในตำบลนั้น ๆ สืบเชื้อวงษ์เนื่องกันต่อ ๆ มา แลตำบลเหล่านั้นก็มักจะปรากฎนามโดยประชุมชนสมมตเรียกกันว่าเมืองนั้นเมืองนี้ดังเมืองมั่น (สาลวัน) เปนต้นมาแต่เดิม เพราะฉนั้นจะถือว่าตำบลเหล่านั้นได้สมญาตั้งขึ้นเปนเมืองมาแต่เวลานั้นก็จะได้เพราะเมืองกาละจำบากนาคบุรีศรีในสมัยนั้นก็เปนเอกราชโดยความอิศรภาพอยู่ส่วนหนึ่งสมควรที่จะมีเมืองขึ้นเมืองออกได้อยู่แล้ว แต่หากยังมิได้ตั้งแต่งตำแหน่งกรมการรอง ๆ ขึ้นให้เปนระเบียบดังเมืองเดี๋ยวนี้เท่านั้นแลทั้งอาไศรยความที่มิได้มีปรากฎว่าในตำบลเหล่านั้นได้เปนอิศรภาพแห่งตน ฤๅตกอยู่ในอำนาจความปกครองของประเทศใดนอกจากอยู่ในอำนาจของเมืองนครจำบากด้วย แลกำหนดเขตรแขวงเมืองนครจำปาศักดิในเวลานั้นมีว่าทิศเหนือตั้งแต่ยางสามต้น อ้นสามขวาย หลักทอดยอดยาง ทิศตวันออกถึงแนวภูเขาบันทัดต่อแดนญวน ทิศใต้เวลานั้นยังไม่ปรากฎ ทิศตวันตกต่อเขตรแขวงเมืองพิมายฟากลำน้ำกยุง บ้านเมืองก็อยู่เย็นเปนศุขเรียบร้อยมา..." สุรศักดิ์ ศรีสำอาง ให้ความเห็นว่าเมืองเหล่านี้สามารถบ่งบอกอาณาเขตแต่ละด้านของราชอาณาจักรจำปาศักดิ์ได้ ๕ ทิศทางคือ พ.ศ. ๒๒๕๖ หลังสมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูรเสวยราชย์แล้วพระองค์ส่งขุนนางไปปกครองบ้านเมืองในแต่ละเขตนครรัฐ ด้านทิศเหนือและทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดต่อกับเขตเมืองนครหรือเมืองละคอนภายใต้การปกครองของนครเวียงจันทน์มี ๖ เมือง ๑ หมู่บ้านคือ พระจันทรสุริยวงศ์รักษาบ้านโพนสิม เมืองตะโปนหรือเซโปน เมืองพิณ และเมืองนอง หลวงเอกรักษา (นายมั่น) ข้าหลวงเดิมของนางแพงรักษาบ้านโพนภายหลังเป็นเมืองมั่นหรือเมืองสาละวัน ซาบุตรโคตร (นายพรหม) รักษาบ้านแก้วอาเฮิมภายหลังเรียกเมืองคำทองหลวงปัจจุบันอยู่ในเขตแขวงสาละวัน ด้านทิศใต้ติดต่อเขตกรุงกัมพูชามี ๓ เมืองคือ จารหวดรักษาบ้านดอนโขงภายหลังเรียกเมืองโขงหรือสีทันดรหรือสี่พันดอน พระไชเชษฐ (ท้าวสุด) รักษาบ้านหางโคปากน้ำเซกองภายหลังเรียกเมืองเชียงแตงหรือสตึงแตรง พ.ศ. ๒๒๖๓ จึงให้เจ้าโพธิสารพระราชโอรสไปเป็นเจ้าเมืองศรีจำบังใต้ฝั่งลำน้ำเซลำเภา ด้านทิศตะวันออกติดต่อเขตแดนเวียดนาม (กวางนำ-ดานัง) มี ๑ เมืองคือ จารโสมรักษาบ้านทุ่งอิ๊ดกระบือบริเวณเมืองโสกเมืองซุงร้างภายหลังเป็นเมืองอัดตะปือ ด้านทิศตะวันตกติดต่อเขตแดนกรุงศรีอยุธยา (เมืองนคราชสีมา) มี ๒ เมืองคือ จารแก้วไปรักษาบ้านท่งภายหลังยกเป็นเมืองสุวรรณภูมิ และนักขุนเฒ่า (ท้าวหลวง) รักษาเมืองโขงเจียงหรือโขงเจียม
นามเมืองนครจำปาศักดิ์ก่อนและหลังการสถาปนาเป็นราชธานี

ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ฉบับพระยามหาอำมาตยาธิบดีระบุนามเมืองก่อนรัชกาลท้าวคัชนามถึงหลังรัชกาลพระยากำมะทาเรียกว่าเมืองจำปานคร รัชกาลพระเจ้านครกาลจำปากนาคบุรีศรีถึงรัชกาลนางแพงเรียกว่านครกาลจำปากนาคบุรีศรี หลังสมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูรสถาปนาเป็นราชธานีแล้วเปลี่ยนเป็นนครจำปาบาศักดิ์นาคบุรีศรี
พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณฉบับหม่อมอมรวงษ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) ระบุนามเมืองหลังรัชกาลผู้ครองเมืองที่เป็นหัวหน้าลาวชาวเมืองเหนือไม่ปรากฏพระนามถึงรัชกาลนางแพงว่าพระนครกาลจำบากนาคบุรี, นครกาลจำบากนาคบุรีศรี หลังสมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูรสถาปนาเป็นราชธานีแล้วเปลี่ยนเป็นนครจำปาศักดิ์นาคบุรีศรี
เสด็จสวรรคต > สวรรคตและการพระศพ

พ.ศ. ๒๒๘๐ (จ.ศ. ๑๐๙๙) ปีมะเส็ง นพศก สมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทพุทธางกูรประชวรด้วยโรคชราจึงให้หาตัวเจ้านายท้าวพระยามาพร้อมกันแล้วมอบราชสมบัติบ้านเมืองแก่เจ้าไชยกุมารผู้บุตร พระองค์เสด็จสวรรคตด้วยพระชนมายุเท่าใดไม่ปรากฎรวมครองราชสมบัตินาน ๒๕ ปี เสนาบดีทั้งปวงจึงอัญเชิญเจ้าไชยกุมารขึ้นครองราชสมบัติเมืองนครจำปาบาศักดิ์และถวายพระนามว่าพระเจ้าองค์หลวง (สมเด็จพระพุทธเจ้าองค์หลวงไชยกุมมาร, ครองราชย์ พ.ศ. ๒๒๘๐-๒๓๓๔) พระเจ้าองค์หลวงทรงแต่งตั้งเจ้าธรรมเทโวอนุชาเป็นมหาอุปราช ตั้งเจ้าสุริโยเป็นราชวงศ์ แล้วสั่งให้ท้าวพระยาเกณฑ์ไพร่มาสร้างเมรุเพื่อปลงพระศพสมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูรขึ้นที่ข้างวังชักศพเข้าสู่เมรุพร้อมทำบุญให้ทาน ครั้นพระเจ้าองค์หลวงและเจ้านายท้าวพระยาเผาศพเสร็จแล้วจึงเกณฑ์ไพร่พลก่อพระเจดีย์ขึ้นที่ตำบลสร้างเมรุบรรจุอัฐิของพระองค์ไว้ในพระเจดีย์ปรากฏมาจนทุกวันนี้ ส่วนพงศาวดารนครจำปาศักดิ์ฉบับหม่อมอมรวงศ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเณจร) ระบุต่างไปเล็กน้อยว่าเมื่อพระองค์ทรงประชวรใน พ.ศ. ๒๒๖๘ (จ.ศ. ๑๐๘๗) จึงโปรดให้เจ้าไชยกุมารผู้บุตรว่าราชการบ้านเมืองแทน ส่วนพระองค์ได้ออกไปจำศีลอยู่ ณ สถานที่ใดไม่ปรากฏ ครั้น ๗ ปีต่อมา พ.ศ. ๒๒๗๕ (จ.ศ. ๑๐๙๔) เจ้าองค์หล่อพระราชเชษฐาซึ่งหนีไปตั้งเกลี้ยกล่อมผู้คนที่เมืองญวนมีกำลังมากขึ้น จึงยกมาจับพระยาเมืองแสนฆ่าแล้วขึ้นเสวยราชย์เมืองศรีสัตนาคนหุตโดยยังไม่พบหลักฐานว่าสมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูรสนับสนุนกองกำลังของพระเชษฐาเพื่อแย่งชิงราชบัลลังก์เวียงจันทน์คืนอย่างไรบ้าง จะสังเกตว่าเจ้าองค์หล่อเสวยราชย์หลังพระอนุชานานถึง ๑๙ ปีและสาเหตุที่เวียงจันทน์ในรัชกาลเจ้าองค์หล่อไม่ยกลงมารบกวนจำปาศักดิ์คงเนื่องจากกษัตริย์ทั้ง ๒ เมืองมาจากราชวงศ์เดียวกันและเป็นพี่น้องพ่อแม่เดียวกัน ๕ ปีต่อมาใน พ.ศ. ๒๒๘๐ (จ.ศ. ๑๐๙๙) ระหว่างรัชกาลสมเด็จพระบรมราชธิราชที่ ๓ (พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ) สมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูรจึงพิราลัยรวมพระชนม์ได้ ๕๐ พรรษา ประชวรยาวนานถึง ๑๒ พรรษาตั้งแต่พระชนม์ได้ ๓๘ พรรษา ฝ่ายเจ้าไชยกุมารผู้บุตรได้ครองเมืองสืบต่อโดยตั้งให้เจ้าธรรมเทโวผู้น้องเป็นเจ้าอุปราช แล้วเปลี่ยนธรรมเนียมเก็บส่วยชายฉกรรจ์ที่มีภรรยาแล้วเป็นไหมหนักคนละ ๑ บาท เช่นเดียวกับพงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณฉบับหม่อมอมรวงษ์วิจิตร (ม.ร.ว.ปฐม คเนจร) ซึ่งระบุต่างไปเพียงเล็กน้อยว่า พ.ศ. ๒๒๖๘ (จ.ศ. ๑๐๘๗) ปีมะเส็ง สัปตศก ซึ่งเป็นปีที่สมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูรป่วยลงนั้นจารแก้วเจ้าเมืองทงถึงแก่กรรมท้าวมืดผู้บุตรจึงได้เป็นเจ้าเมืองสืบต่อ พระองค์โปรดให้เจ้าไชยกุมารว่าราชการเมืองแทนแล้วออกจำศีลอยู่ พ.ศ. ๒๒๗๕ (จ.ศ. ๑๐๙๔) ปีชวด จัตวาศก เจ้าองค์หล่อโอรสของพระเจ้ากรุงศรีสัตนาคนหุตผู้เป็นเชษฐาซึ่งหนีไปอยู่เมืองญวนตั้งแต่ครั้งพระยาเมืองแสนชิงราชสมบัติกรุงศรีสัตนาคนหุตได้ไปตั้งเกลี้ยกล่อมซ่องสุมผู้คนมาเป็นกำลังมากขึ้น แล้วยกมากรุงศรีสัตนาคนหุตจับพระยาเมืองแสนฆ่าเสียจากนั้นขึ้นครองเมืองศรีสัตนาคนหุต พ.ศ. ๒๒๘๐ (จ.ศ. ๑๐๙๙) ปีมะเส็ง นพศก สมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูรถึงแก่พิราลัยเมื่ออายุได้ ๕๐ ปี ครองเมืองได้ ๒๕ ปี เสนาแสนท้าวพระยาจึงอภิเษกเจ้าไชยกุมารโอรสขึ้นครองราชสมบัตินครจำปาศักดินัคบุรีศรีมีนามปรากฎโดยสามัญชนเรียกว่าพระพุทธเจ้าองค์หลวง แล้วโปรดให้เจ้าธรรมเทโวผู้น้องเป็นเจ้าอุปราช พระองค์ได้เปลี่ยนธรรมเนียมเก็บส่วยเป็นไหมหนักคนละ ๑ บาทแก่ชายฉกรรจ์ที่มีภรรยาแล้วทุกคนส่วนข้าวเปลือกนั้นคงเก็บตามเดิม
เสด็จสวรรคต > มเหสักข์แห่งเมืองอุบลราชธานี

ภายหลังพระปทุมวรราชสุริยวงศ์หรือท้าวคำผง (ครองเมือง พ.ศ. ๒๓๓๕-๓๘) แบ่งพื้นที่บางส่วนของราชอาณาจักรจำปาศักดิ์ในอดีตออกมาสถาปนาเมืองอุบลราชธานีขึ้น ได้อัญเชิญดวงวิญญาณของสมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูรมาเป็นมเหสักข์ (เมฆเมือง) รักษาเมืองโดยเรียกพระนามว่าเจ้าสร้อยสินสมุทรพุทธางกูรหรือเจ้าหอคำหรือเสด็จเจ้าหอคำ พระองค์มีสถานะเป็นเครือญาติของเจ้านายพื้นเมืองอุบลราชธานีเนื่องจากเป็นพระอัยกา (ปู่) ของจ้านางตุ่ยภริยาของพระปทุมวรราชสุริยวงศ์ (คำผง) สถานที่ประทับดวงวิญญาณนั้นตั้งอยู่บริเวณต้นมะขามทางทิศตะวันออกวัดกลางเมืองอุบลราชธานีซึ่งเรียกว่าหอคำ เป็นหอกว้างราว ๒ เมตร ยาว ๕ เมตร มุงกระเบื้องไม้คาดผ้าแดงมีนางเทียมประทับทรงสืบทอดกันมาไม่ขาดสายถึงปัจจุบันอย่างน้อย ๖ คน ได้แก่ นางสังกา (บุตรีของพระปทุมวรราชสุริยวงศ์ (คำผง)) นางปุย (หลาน) นางคำ (เหลน) นางอบ (เหลน) นายบำเพ็ญ ณ อุบล (อดีตอัยการขั้นฎีกาเขต ๔ ขอนแก่น ปัจจุบันถึงแก่กรรม) เป็นต้น ชาวเมืองจะประกอบพิธีกรรมเลี้ยงหอหรือไหว้ผีมเหสักข์ปีละ ๑ ครั้งในระหว่างวันขึ้น ๑ ค่ำ เดือน ๖ จนสิ้นเดือน ๗ ซึ่งตรงกับฮีตเดือน ๗ หรือบุญซำฮะไหว้ผีบรรพบุรุษของลาว โดยจัดพาขวัญสูง ๙ ชั้นประกอบเครื่องสังเวยหัวหมู ๑ หัวพร้อมเท้าและหาง ไก่ต้ม ๑ ตัว มะพร้าวอ่อน ๑ ลูก กล้วยสุก ๑ หวี อาหารคาวหวาน ผลไม้ หมากพลู บุหรี่ ดอกไม้ธูปเทียน ตอนเช้าราว ๘.๐๐ น. จะอัญเชิญมเหสักข์มาเสวยอาหารบรรเลงดนตรีขับกล่อมลำทำนองสีทันดรเลียบโขง จากนั้นนางเทียมอัญเชิญมเหสักข์เข้าเทียมโดยสังเกตได้จากอาการตัวสั่นเสร็จแล้วทำพิธีขอขมามเหสักข์ทุกองค์เมื่อเริ่มบรรเลงดนตรีจะมีการฟ้อนรำรับขวัญหรือบายศรีสู่ขวัญเสร็จแล้วผูกผ้าที่ข้อมือ ตอนบ่ายราว ๑๔.๐๐ น. ทำพิธีอัญเชิญมเหสักข์ฟ้อนเบิกดาบถ้าดาบหันออกนอกบ้านถือว่าเบิกออกต้องนำกระทงบัดพลีไปลอยน้ำหากดาบเบิกไม่ออกต้องฟ้อนไปจนกว่าจะออกเสร็จแล้วทุกคนลุกขึ้นฟ้อนรำด้วยความครึกครื้น ราว ๑๖.๐๐ น. มเหสักข์จะเสด็จขึ้นฝ่ายนางเทียมทุกคนจะหยุดฟ้อนเป็นอันเสร็จพิธี
ฮารุ กลอรี่

| ฮารุ กลอรี่ |
| --- | --- |
ตัวละครใน เรฟ ผจญภัยเหนือโลก
สร้างโดย: ฮิโระ มาชิม่า
ให้เสียงโดย: ภาษาญี่ปุ่น  เซกิ โทโมกาสุ   ภาษาอังกฤษ   ยูริ โลเวนไทน์
ประวัติ
นามแฝง: เรฟมาสเตอร์
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
ญาติ: เกล กลอรี่ (พ่อ)  ซากุระ กลอรี่ (แม่)   คัทเทิลย่า กลอรี่ (พี่สาว)   เอรี่ กลอรี่ (ภรรยา)   เลวิน กลอรี่ (ลูกชาย)
ข้อมูล
บ้านเกิด: เกาะการาจ
กรุ๊ปเลือด: B
อาวุธ: ดาบ Ten Commandments
ฮารุ กลอรี่ (ハル・グローリー, Haru Gurōrī) เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง เรฟ ผจญภัยเหนือโลก
จักรพรรดินีเซี่ยวเชิ่งเซี่ยน

| จักรพรรดินีเซี่ยวเชิ่งเซี่ยน |
| --- | --- |
พระพันปีหลวง

ฮองไทเฮา
ดำรงพระยศ: 8 ตุลาคม 1735 - 2 มีนาคม 1777
ก่อนหน้า: สมเด็จพระพันปีหลวงกงเหริน
ถัดไป: สมเด็จพระพันปีหลวงกงซือ

พระราชสมภพ: 12 มกราคม 1693
สวรรคต: 2 มีนาคม 1777 พระราชวังกู้กง ปักกิ่ง จักรวรรดิชิง
คู่อภิเษก: สมเด็จพระจักรพรรดิยงเจิ้ง
ศาสนา: พุทธศาสนา
จักรพรรดินีเซี่ยวเชิ่งเซี่ยน (จีน: 孝圣宪皇后; พินอิน: Xiào Shèng Xiàn; 1 มกราคม 1693 - 2 มีนาคม 1777)
ดำรงพระอิสริยยศเป็นซีกุ้ยเฟยในจักรพรรดิยงเจิ้งและเป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิเฉียนหลง
พระราชประวัติ

จักรพรรดินีเสี้ยวเชิ่งเซี่ยนพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ.1692 กำเนิดในราชสกุล หนิ่วฮูลู เมื่ออายุได้ 13 พรรษา ในค.ศ.1705 ได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายหยง อิ้นเจวิน (หยงฉินหวัง อิ้นเจวิน) ดำรงตำแหน่งเก๋อเก๋อ ครั้นเมื่อวันศุกร์ที่ 25 กันยายน ค.ศ.1711 พระนางได้ให้กำเนิดโอรสองค์ที่สี่ของหยงฉินหวัง นั่นคือหงลี่
บทบาทในราชสำนัก

ในเวลาต่อมา เมื่อเข้าสู่ปลายปี ค.ศ.1722 จักรพรรดิคังซีเสด็จสวรรคต หยงฉินหวัง อิ้นเจวินจึงได้ขึ้นเสวยราชย์ต่อจากพระราชบิดา ขึ้นเป็นจักรพรรดิชิงซื่อจง และในปีต่อมาไม่นาน คือ ค.ศ.1723 พระชายาเก๋อเก๋อจึงได้เลื่อนฐานันดรศักดิ์ขึ้นเป็น ซีเฟย (熹妃) และในอีกเจ็ดปีต่อมา ค.ศ.1730 พระนางได้ถูกยกขึ้นเป็นซีกุ้ยเฟย (熹貴妃) ห้าปีต่อมาจักรพรรดิยงเจิ้ง เสด็จสวรรคต หงลี่หรือในบรรดาศักดิ์ขณะนั้นคือ เป่าฉินหวัง ได้ขึ้นครองราชสมบัติเป็นจักรพรรดิชิงเกาจง พระมเหสีเอกซีจึงได้โอกาสในฐานะที่เป็นพระราชมารดา ถูกยกขึ้นเป็นจักรพรรดินีพระพันปีหลวงตามกฎมณเฑียรบาลที่ว่าผู้ที่จะขึ้นเป็นจักรพรรดินีพันปีหลวงได้ จะต้องถูกยกย่องให้เป็นจักรพรรดินีเสียก่อน พระนางจึงได้ขึ้นเป็นหวงโฮ่ว (皇后) พระนามว่าเซี่ยวเชิ่งเซี่ยน (เซี่ยวเชิ่งเซี่ยนหวงโฮ่ว) และดำรงอยู่ในฐานะจักรพรรดินีฉงชิ่ง พระพันปีหลวง พระอิสริยยศ หวงไท่โฮ่ว (皇太后)
พระอุปนิสัยและพระจริยาวัตร

รูปลักษณ์ของฉงชิ่งหวงไท่โฮ่ว เป็นสตรีที่ดูสง่าผ่าเผย แม้พระนางทรง มีพระชนมายุมากแล้ว แต่ก็ยังคงมีประกายของความมีพระพลานามัยที่ดีและอ่อนกว่าวัย นั่นเป็นเพราะพระนางเป็นผู้ที่พิถีพิถันเรื่องการดูแลพระวรกายเป็นอย่างดี บวกกับทรงมีโอรสเพียงพระองค์เดียว ไม่ได้แบกพระครรภ์หลายรอบ จึงทำให้พระนางเป็นสตรีที่ดูเปล่งปลั่งอยู่เสมอ
ด้านอุปนิสัยส่วน พระองค์ ทรงเป็นสตรีที่มีธรรมะนำพระทัยอยู่เสมอ ทรงมีความเมตตากรุณา แต่ลักษณะเด่นก็คือ ทรงเป็นสตรีที่ใช้ชีวิตที่เรียบง่าย สมถะ ชอบประทับอยู่แบบสงบ
สวรรคต

ในที่สุดเมื่อปี ค.ศ.1777 ฉงชิ่งหวงไท่โฮ่วเสด็จสวรรคต ขณะมีพระชนมายุรวม 85 พรรษา พระราชพิธีพระบรมศพถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีจักรพรรดิเฉียนหลงคอยเป็นแม่งานดูแลการจัดงานด้วยพระองค์เอง เพื่อแสดงถึงความกตัญญูกตเวทิตาต่อบุพการี พระบรมศพถูกฝังที่สุสานหลวงราชวงศ์ชิงตะวันตก ในมลฑลเห่อเป่ย ภายหลังสวรรคตจึงได้รับการเฉลิมพระนามว่า จักรพรรดินีเซี่ยวเชิ่งเซี่ยน
ภาพยนตร์และละครโทรทัศน์

เรื่องราวของพระนาง อยู่ในตระกูลหนิวฮูลู ได้รับการกล่าวถึงและมีการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และบทละครโทรทัศน์หลายเรื่อง เช่น เจินหวน เป็นตัวเอกและตัวละครหลัก ถูกส่งเข้าวังมาเป็นสนม ไต่เต้าจากสนมเล็กๆ (ฉางจ้าย) ต่อสู้แย่งชิงอย่างดุเดือดในวังหลังจนได้เป็นพระสนมซีกุ้ยเฟย และข้ามหน้าฮองเฮาขึ้นเป็นฮองไทเฮา หลังจากฮ่องเต้หย่งเจิ้งสวรรคตและเฉียนหลงฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์ต่อจากเสด็จพ่อในตอนท้าย นอกจากนี้ยังปรากฏตัวเป็นตัวละครสมทบในยุคของเฉียนหลงฮ่องเต้ ในเรื่อง หรูอี้ และยังปรากฏตัวในฐานะฮองไทเฮาผู้ใจบุญ รักพระศาสนาแต่มีนิสัยดุร้าย เชื่อคำยุยงของฮองเฮาตัวร้าย คอยสั่งลงโทษนางเอกทั้งสอง (องค์หญิงเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเว้ย) และพักพวก ในเรื่อง องค์หญิงกำมะลอ และ เล่ห์รักวังต้องห้าม หรือ เล่ห์รักตำหนักเหยียนสี่ พระองค์แสดงให้เห็นถึงความเก๋าเกมของของสตรีในวังหลังยุคก่อนให้ตัวละครหลักหรือนางเอกอย่าง เว่ยอิงลั่ว (พระสนมลิ่งเฟย) ผู้ซึ่งเป็นลูกสะใภ้จอมแก่นได้เห็น แต่ก็ยังถูกนางเอกหลอกเรื่องการกลับชาติมาเกิดขององค์หญิง พระธิดาองค์ทรงโปรดที่ได้สิ้นพระชนม์ไปแล้วของฮองไทเฮา ทำให้พระองค์พิโรธมากจนนางเอกเกือบโดนประหาร
พระสาทิสลักษณ์

| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดินีเซี่ยวเชิ่งเซี่ยน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระพันปีหลวงกงเหริน |  |   พระพันปีหลวงแห่งจักรวรรดิชิง   |  | สมเด็จพระพันปีหลวงกงซือ          |
กลุ่มวังน้ำเย็น

กลุ่มวังน้ำเย็น หมายถึง กลุ่มของนักการเมืองกลุ่มหนึ่ง นำโดย เสนาะ เทียนทอง ตั้งชื่อตามชื่อ ตำบลวังน้ำเย็น อำเภอวังน้ำเย็น จังหวัดสระแก้ว ซึ่งเป็นฐานธุรกิจ และการเมืองดั้งเดิมของนายเสนาะ (เดิม อ.วังน้ำเย็น อยู่ใน จังหวัดปราจีนบุรี ก่อนจะแยกออกมาพร้อม อ.อรัญประเทศ, อ.ตาพระยา, อ.วัฒนานคร และ อ.คลองหาด เพื่อจัดตั้งเป็น จังหวัดสระแก้ว)
"กลุ่มวังน้ำเย็น" เดิมเป็นสมาชิก พรรคชาติไทย ซึ่งมี นายบรรหาร ศิลปอาชา เป็นหัวหน้าพรรค เนื่องจากมีจำนวน ส.ส. ในสังกัดเป็นจำนวนมาก ทำให้มีส่วนสำคัญในการครองเสียงข้างมากใน สภาผู้แทนราษฎร ของ พรรคชาติไทย ซึ่งทำให้ นายบรรหาร สามารถขึ้นสู่ตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี และทำให้ นายเสนาะ มีความสำคัญอย่างมากในพรรคชาติไทยโดยดำรงตำแหน่ง เลขาธิการพรรค แต่ต่อมากลุ่มวังน้ำเย็นกลับเปลี่ยนมากดดันให้ นายบรรหาร ลาออกจากตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี ในการอภิปรายไม่ไว้วางใจ เมื่อ พ.ศ. 2539 โดยสนับสนุนให้ พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ หัวหน้าพรรคความหวังใหม่ ซึ่งดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทน ในครั้งนั้นนายบรรหารถูกกดดัน จนจำใจยอมประกาศว่าจะลาออก
หลังผ่านพ้นการอภิปรายไม่ไว้วางใจ นายบรรหาร กลับลำไม่ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี แต่กลับยุบสภา เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2539 ทำให้ต้องมีการเลือกตั้งทั่วไป สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรใหม่ กลุ่มวังน้ำเย็นได้ลาออกจาก พรรคชาติไทย ไปเข้าร่วมกับ พรรคความหวังใหม่ ที่มี พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เป็นหัวหน้าพรรค นายเสนาะได้ดำรงตำแหน่ง เลขาธิการพรรค สามารถสนับสนุนให้ พรรคความหวังใหม่ ได้เสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎร และ พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ขึ้นเป็น นายกรัฐมนตรี คนที่ 22 ของประเทศไทยได้สำเร็จ
ต่อมาคะแนนนิยม พรรคความหวังใหม่ ตกต่ำลงมากภายหลัง วิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 กระทั่ง พล.อ.ชวลิต ลาออกจากตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี และ นายเสนาะ ถูกปลดจากตำแหน่งเลขาธิการพรรค  กลุ่มวังน้ำเย็นจึงลาออกจาก พรรคความหวังใหม่ ไปเข้าร่วมกับ พรรคไทยรักไทย และสามารถสนับสนุนให้ พรรคไทยรักไทย ได้เสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎร จากการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2544 ทำให้ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ขึ้นเป็น นายกรัฐมนตรี คนที่ 23 ของประเทศไทยได้สำเร็จ ทำให้ นายเสนาะ สามารถกล่าวอ้างอยู่เสมอว่า "ปั้นนายกฯ" หรือ "ทำคลอดนายกฯ" มาแล้วถึง 3 คน
ในช่วงการขับไล่ ทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี นายเสนาะ และคนใกล้ชิดส่วนหนึ่ง ได้ลาออกจากพรรคไทยรักไทย ในขณะที่สมาชิก กลุ่มวังน้ำเย็น ส่วนใหญ่ยังคงอยู่ในพรรค เนื่องจากติดข้อจำกัดทางกฎหมาย เรื่องระยะเวลาที่ต้องเป็นสมาชิกพรรค ไม่ต่ำกว่า 90 วัน จึงจะสามารถลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้
ต่อมาเมื่อ นายเสนาะ ก่อตั้ง พรรคประชาราช สมาชิกในกลุ่มวังน้ำเย็นเดิมจำนวนหนึ่งได้ย้ายมาสังกัด พรรคประชาราช ร่วมกับนายเสนาะอีกครั้ง ขณะที่บางส่วนไปเข้าสังกัดพรรคอื่น ๆ ทำให้ภาพความเหนียวแน่นของกลุ่มวังน้ำเย็นไม่ชัดเจนเท่าที่ผ่านมา
สส.ที่สังกัด หรือเคยสังกัดกลุ่มวังน้ำเย็น ระหว่างเข้าร่วมพรรคไทยรักไทย

สส.ที่สังกัด หรือเคยสังกัดกลุ่มวังน้ำเย็น ระหว่างเข้าร่วมพรรคไทยรักไทย เท่าที่รวบรวมได้มีดังนี้
เสนาะ เทียนทอง สส.บัญชีรายชื่อ
ประมวล รุจนเสรี สส.บัญชีรายชื่อ
พันเอก อภิวันท์ วิริยะชัย สส.นนทบุรี
ก่ำชุง ประภากรแก้วรัตน์ สส.ชัยภูมิ
กริช กงเพชร สส.มหาสารคาม
พายัพ ปั้นเกตุ สส.สิงห์บุรี
สุพล ฟองงาม สส.อุบลราชธานี
จักริน พัฒน์ดำรงจิตร สส.ขอนแก่น
นายประจักษ์ แกล้วกล้าหาญ ส.ส.ขอนแก่น
ทศพล สังขทรัพย์ สส.เลย
นันทนา ทิมสุวรรณ สส.เลย
อำนวย คลังผา สส.ลพบุรี
วิทยา ภูมิเหล่าแจ้ง สส.กาฬสินธุ์
นิรันดร์ นาเมืองรักษ์ สส.ร้อยเอ็ด
ชูวิทย์ พิทักษ์พรพัลลภ สส.บัญชีรายชื่อ
พันจ่าอากาศโท กิตติคุณ นาคะบุตร ส.ส.เพชรบูรณ์
เกรียง กัลป์ตินันท์ สส.อุบลราชธานี
ชูชีพ หาญสวัสดิ์ สส.ปทุมธานี
พิมพา จันทร์ประสงค์ สส.นนทบุรี
เอี่ยม ทองใจสด สส.เพชรบูรณ์
สุนทร วิลาวัลย์ สส.ปราจีนบุรี
นายชวลิต มหาจันทร์ สส.ชัยภูมิ
พันตำรวจโท อดุลย์ บุญเสรฐ สส.พิจิตร
บุญรื่น ศรีธเรศ สส.กาฬสินธุ์
ศักดา คงเพชร สส.ร้อยเอ็ด
สุชาติ บรรดาศักดิ์ สส.นนทบุรี
กิตติศักดิ์ หัตถสงเคราะห์ สส.หนองบัวลำภู
กนกวรรณ วิลาวัลย์ ศรีจันทร์งาม สส.ปราจีนบุรี
ชยุต ภุมมะกาญจนะ สส.ปราจีนบุรี
สรวงศ์ เทียนทอง สส.สระแก้ว
ฐานิสร์ เทียนทอง สส.สระแก้ว
ตรีนุช เทียนทอง สส.สระแก้ว
วิวัฒน์ นิติกาญจนา สส.ราชบุรี
บุญลือ ประเสริฐโสภา สส.ราชบุรี
สมบัติ รัตโน สส.อุบลราชธานี
วิรัตน์ ตยางคนนท์ สส.บัญชีรายชื่อ
วอลเลย์บอลชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระจักรพรรดิและสมเด็จพระจักรพรรดินี

| --- | --- |

ผู้จัด: สมาคมวอลเลย์บอลแห่งประเทศญี่ปุ่น (JVA)
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2007
ภูมิภาค:  ญี่ปุ่น
จำนวนทีม: 24 ทีม (รอบสุดท้าย)
การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง: วี.ลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: ชาย:ซันโทรี่ซันเบิดส์ (2024) หญิง:วิกตอเรียนาฮิเมจิ (2024)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: ชาย:พานาโซนิคแพนเทอส์ (5) หญิง:ฮิซะมิสึสปริงส์ (7)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ผู้จัดการแข่งขัน (ภาษาญี่ปุ่น)
วอลเลย์บอลชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระจักรพรรดิและสมเด็จพระจักรพรรดินี (ญี่ปุ่น: 天皇杯・皇后杯全日本バレーボール選手権大会; อังกฤษ: Emperor's Cup and Empress's Cup All Japan Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2007 และการแข่งขันนี้จัดโดยสมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศญี่ปุ่น
เทนโน (天皇) คือพระจักรพรรดิ และโคโง (皇后) คือพระจักรพรรดินีแห่งประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมอบถ้วยพระราชทานเทนโนโคโงให้แก่ทีมที่ชนะเลิศการแข่งขัน โดยถ้วยพระราชทานดังกล่าวเคยมอบให้แก่ทีมที่ชนะในการแข่งคุโระวะชิกิออลเจแปนวอลเลย์บอลแชมเปียนชิพจนถึงปี ค.ศ. 2006
ทีมที่ชนะเลิศ

| ค> ศ. | ชาย | หญิง |
| --- | --- | --- |
| 2007 | เจที ธันเดอร์ | โทเรย์แอร์โรส์ |
| 2008 | โทเรย์แอร์โรส์ | โตโยต้าออโตบอดีควินซีส์ |
| 2009 | พานาโซนิคแพนเทอส์ | ฮิซามิตสึสปริงส์ |
| 2010 | ซันโทรี่ซันเบิดส์ | เด็นโซ่แอรีบีส์ |
| 2011 | พานาโซนิคแพนเทอส์ | โทเรย์แอร์โรส์ |
| 2012 | พานาโซนิคแพนเทอส์ | ฮิซามิตสึสปริงส์ |
| 2013 | โทเรย์แอร์โรส์ | ฮิซามิตสึสปริงส์ |
| 2014 | เจที ธันเดอร์ | ฮิซามิตสึสปริงส์ |
| 2015 | โทโยดะโกเซย์เตรฟวยร์ซา | ฮิซามิตสึสปริงส์ |
| 2016 | โทเรย์แอร์โรส์ | ฮิซามิตสึสปริงส์ |
| 2017 | พานาโซนิคแพนเทอส์ | โตโยต้าออโตบอดีควินซีส์ |
| 2018 | เจที ธันเดอร์ | ฮิซามิตสึสปริงส์ |
2019: ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
| 2020 | เจเท็กโตะ สติงส์ | เจที มาร์เวลลัส |
| 2021 | โวล์ฟด็อกส์ นาโงยะ | ฮิซามิตสึสปริงส์ |
| 2022 | เจเท็กโตะ สติงส์ | เอ็นอีซี เรดร็อกเก็ตส์ |
| 2023 | พานาโซนิคแพนเทอส์ | เอ็นอีซี เรดร็อกเก็ตส์ |
| 2024 | ซันโทรี่ซันเบิดส์ | วิกตอเรียนาฮิเมจิ |
อุจิวะ ซาสึเกะ

| --- | --- |
อุจิฮะ ซาสึเกะ
อุจิฮะ ซาสึเกะ จากการ์ตูนเรื่องนินจาจอมคาถาและตำนานวายุสลาตัน
ชื่อภาษาญี่ปุ่น: うちは サスケ
โรมะจิ: Uchiha Sasuke
ปรากฏตัวตอนแรก: ตอนที่ 3 เล่มที่ 1 (เป็นทางการ)  ตอนที่ 1 เล่มที่ 1 (ไม่เป็นทางการ)
สังกัด: หมู่บ้านโคโนฮะ หมู่บ้านโอโตะ แสงอุษา
อาจารย์: อุจิวะ ฟุงาคุ (พ่อ) ฮาตาเกะ คาคาชิ โอโรจิมารุ
ลูกศิษย์: อุซึมากิ โบรูโตะ
ทีม: ทีม 7, เสียงทั้งสี่, กลุ่มเหยี่ยว
ขั้น: Part I: เกะนิน
วันเกิด: 23 กรกฎาคม
กรุ๊ปเลือด: AB
ฉายา: ซาสึเกะแห่งเนตรวงแหวน-ผู้สนับสนุนคาเงะ, เกรียน เท่ คูล,วีรบุรุษนินจา,อาชญากร
หมวดหมู่ นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
อุจิฮะ ซาสึเกะ (ญี่ปุ่น: うちは サスケ; โรมาจิ: Uchiha Sasuke อุชิฮะ ซาสึเกะ) เป็นตัวละครหลักนินจาจากการ์ตูนเรื่อง นินจาจอมคาถา ซาสึเกะเป็นเพื่อนรักที่สุดของนารูโตะ ชื่อซาสึเกะตั้งตามมาจากนินจาในตำนาน ซารุโทบิ ซาสึเกะ
ชื่อตระกูลอุจิฮะ (うちは) เป็นการเล่นคำกับคำว่า อุจิวะ (うちわ) ที่หมายถึง พัดกระดาษ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของกลุ่ม โดยในปัจจุบันตัวอักษร ฮะ (は) จะออกเสียง "ฮะ" เสมอ ยกเว้นแต่ใช้ในหน้าที่ของการเชื่อมคำ จะออกเสียง "วะ"
ประวัติ > ช่วงต้น

นินจาหมู่บ้านโคโนฮะ ยศเกะนิน 1 ในทีม 7 ที่มี อุซึมากิ นารูโตะ , ฮารุโนะ ซากุระ อยู่ด้วย ตนคือทายาทคนที่ 2 มีพี่ชายชื่อ อุจิวะ อิทาจิ ตระกูลอุจิวะทุกคนใช้เนตรวงแหวนได้ คือก้อปปี้การกระทำทางกายภาพของคน เพียงแค่เห็น 1 ที แต่เลียนแบบวิชาของขีดจำกัดสายเลือด กับวิชาของสัตว์หางไม่ได้ มีเป้าหมายคือ ฟื้นฟูตระกูล โดยล้างแค้นผู้ที่ฆ่าล้างตระกูลเขา คือฆ่าพี่ชายแท้ๆของตน
ในตอนทำภารกิจปกป้องช่างทำสะพาน จากซาบุสะ ตนร่วมฝึกเดินไต่ต้นไม้ กับเห็นนารูตะเป็นคู่แข่ง
ตอนสอบจูนิน ถูกโอโรจิมารุฝังอักขระสาปในตัว ผ่านเข้ารอบตัดสิน แต่ถูกคาคาชิผนึกไว้ ฝึก พันปักษา สู้แพ้กาอาระ ฝืนใช้พันปักษามากไปจนผนึกคลายตัว พออิทาจิบุกมาหาตัวนารูโตะ หลังจบงานศพโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ไปไม่นาน ก็ออกตามหากับสู้แพ้ง่ายๆ
พอหายดี แค้นใจที่อ่อนแอพาลไปท้าสู้นารูโตะ จนทั้งคู่เกือบฆ่ากันตาย แต่คาคาชิก็ห้ามไว้ทันกับมากล่อม แต่ตนไม่สน พอโอโรจิมารุ ได้ส่งสมุนชวนให้ออกจากโคโนฮะ ไปหมู่บ้านโอโตะ
ตนตัดสินใจออกจากโคโนฮะทันที แม้ซากุระมาห้ามก็ไม่สน ส่วนพวกสมุนของโอโรจิมารุพอเห็นว่าตนตกลงจึงยอมทำตาม ตนกินยาแกล้งตาย เพื่อทำพิธีกับถูกผนึกขังในถังไม้ พอพิธีสำเร็จ ควบคุมอักขระได้ แต่นารูโตะมาห้ามจึงสู้กันที่หุบผาสิ้นสุด สถานที่พบเจอกับสู้ตัดสินของโฮคาเงะรุ่นที่ 1 กับอุจิวะ มาดาระ ตนที่ชนะก็คิดถึงอดีต จึงไม่ฆ่านารูโตะ เพราะไม่อยากเป็นเหมือนพี่ แม้ว่าคือโอกาสเดียวที่จะเบิกเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุษผาได้ ไปหมู่บ้านโอโตะ รับการฝึกจากโอโรจิมารุ