stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลทีมชาติปารากวัย
ประวัติ > ยุคทอง (1998–2011) > โกปาอาเมริกา 1999 และ 2001

ปารากวัยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันโกปาอาเมริกา 1999 ซึ่งจัดขึ้นในสี่เมืองทั่วประเทศ หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมชาติ Ever Hugo Almeida ได้เลือกผู้เล่นที่มีประสบการณ์ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้เล่นจากชุดลุยศึกฟุตบอลโลก 1998 ปารากวัยอยู่ในกลุ่มเดียวกับโบลิเวีย, ญี่ปุ่น และเปรู พวกเขาประเดิมสนามด้วยการเสมอกับโบลิเวีย 0–0 ต่อมาในวันที่ 2 กรกฎาคม พวกเขาถล่มเอาชนะญี่ปุ่นไปได้ 4–0 ก่อนที่ในนัดสุดท้ายของกลุ่ม จะเฉือนเอาชนะเปรูไปได้ 1–0 ปารากวัยผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศด้วยการเป็นจ่าฝูงที่มี 7 คะแนน ปารากวัยเสมอกับอุรุกวัยในรอบก่อนรองชนะเลิศ ทำให้ต้องตัดสินด้วยการยิงลูกโทษ ซึ่งอุรุกวัยเอาชนะไปได้ 5–3 หลังจบการแข่งขัน กองหน้า โรเก ซันตา ครูซ ได้รับรางวัลนักฟุตบอลปารากวัยยอดเยี่ยมแห่งปี
ในโกปาอาเมริกา 2001 หัวหน้าผู้ฝึกสอน Sergio Markarián เลือกชุดผู้เล่นที่ลงเล่นในประเทศเป็นส่วนใหญ่ พวกเขาถูกจับสลากอยู่ในกลุ่มเดียวกับเปรู, เม็กซิโก และบราซิล ปารากวัยประเดิมสนามด้วยการเสมอกับเปรู 3–3 ต่อมาพวกเขาเสมอกับเม็กซิโก 0–0 ในนัดที่สอง ก่อนที่จะแพ้บราซิล 3–1 ในนัดสุดท้าย ทำให้ปารากวัยตกรอบแบ่งกลุ่มด้วยการมีเพียงสองคะแนน
ประวัติ > ยุคทอง (1998–2011) > ฟุตบอลโลก 2002

ปารากวัยเริ่มต้นฟุตบอลโลก 2002 รอบคัดเลือกด้วยบุกเอาชนะเปรู 2–0 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2000 เดือนถัดมา พวกเขาเอาชนะอุรุกวัย 1–0 ต่อมาในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2000, ปารากวัยเปิดบ้านเอาชนะเอกวาดอร์ไปได้ 3–1 ก่อนที่จะบุกไปแพ้ชิลี 3–1 ต่อมาวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2000 ปารากวัยเปิดบ้านเอาชนะบราซิลไปได้ 2–1 ก่อนที่จะเสมอในอีกสองนัดและชนะอีกสี่นัดรวดเหนือเวเนซุเอลา, โคลอมเบีย (2–0), เปรู (5–1) และอุรุกวัย (1–0) ทำให้ทีมขึ้นสู่อันดับที่สองของตารางคะแนนรอบคัดเลือก
นัดถัดมา ปารากวัยบุกแพ้เอกวาดอร์ 2–1 ก่อนที่จะกลับมาเปิดบ้านเอาชนะชิลี 1–0, บุกแพ้บราซิล 2–0 และเปิดบ้านเอาชนะโบลิเวีย 5–1 หนึ่งเดือนถัดมา ปารากวัยยันเสมอกับอาร์เจนตินา 2–2 ทำให้ยังคงรักษาอันดับที่สองของตารางได้ อย่างไรก็ตาม ความพ่ายแพ้ต่อเวเนซุเอลา 3–1 และโคลอมเบีย 4–0 ทำให้หลังจบนัดที่ 18 ปารากวัยตกลงมาอยู่อันดับที่ 4 มี 30 คะแนน แต่ก็ยังเพียงพอในการเข้ารอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก
ปารากวัยเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 ผู้เล่นส่วนใหญ่มาจากชุดลุยศึกฟุตบอลโลกเมื่อสี่ปีที่แล้ว โดยโฆเซ ลุยส์ ชิลาเบร์ตทำหน้าที่เป็นกัปตันทีมชาติประจำทัวร์นาเมนต์ อย่างไรก็ตาม การเข้ารับตำแหน่งผู้ฝึกสอนของเชซาเร มัลดีนีในเดือนมกราคม ค.ศ. 2002 ทำให้เกิดเสียงวิพากย์วิจารณ์กรณีที่ไม่เลือกผู้ฝึกสอนในประเทศมาทำหน้าที่ (ส่งผลให้สหภาพผู้จัดการทีมพยายามปลดเขาออกจากตำแหน่งด้วยเหตุผลด้านการย้ายถิ่นฐานที่ไม่ถูกต้อง แต่ความพยายามครั้งนี้ไม่สำเร็จ)
ปารากวัยถูกจับสลากให้อยู่ในกลุ่มบีร่วมกับสเปน, แอฟริกาใต้ และสโลวีเนีย พวกเขาประเดิมสนามด้วยการเสมอกับแอฟริกาใต้ 2–2 เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ต่อมา พวกเขาพ่ายแพ้ต่อสเปน 3–1 ในวันที่ 7 มิถุนายน และในนัดสุดท้ายของกลุ่ม พวกเขาเอาชนะสโลวีเนียไปได้ 3–1 แม้ว่าปารากวัยและแอฟริกาใต้จะมีสี่คะแนนเท่ากัน แต่ปารากวัยได้ผ่านเข้ารอบด้วยผลต่างประตูได้เสียที่ดีกว่า ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย ปารากวัยต้องพบกับเยอรมนี โดยเยอรมนีทำผลงานได้ดีกว่าตลอดทั้งเกมและได้ประตูชัยในนาทีที่ 88 ทำให้ปารากวัยสิ้นสุดเส้นทางในทัวร์นาเมนต์นี้แต่เพียงเท่านี้
ประวัติ > ยุคทอง (1998–2011) > โกปาอาเมริกา 2004

ผู้ฝึกสอน การ์ลอส ฆารา ซากิเอร์ ได้เรียกผู้เล่นดาวรุ่งหลายคนจากสโมสรในปริเมราดิบิซิออนปารากวายาติดทีมชาติเพื่อลุยศึกโกปาอาเมริกา 2004 ปารากวัยอยู่ในกลุ่มซี ร่วมสายกับบราซิล, คอสตาริกา และชิลี พวกเขาประเดิมนัดแรกด้วยการชนะคอสตาริกา 1–0 โดยได้ประตูชัยจากลูกโทษ นัดถัดมา พวกเขาเสมอกับชิลี 1–1 ก่อนที่ในนัดสุดท้าย พวกเขาจะเอาชนะบราซิลอย่างเหนือความคาดหมายไปได้ 2–1 ทำให้ปารากวัยจบอันดับที่หนึ่งของกลุ่ม มี 7 คะแนนและไม่แพ้ใคร อย่างไรก็ตาม ในรอบก่อนรองชนะเลิศ ปารากวัยพ่ายแพ้ต่ออุรุกวัย 3–1 ทำให้สิ้นสุดเส้นทางในทัวร์นาเมนต์เพียงเท่านี้
ประวัติ > ยุคทอง (1998–2011) > ฟุตบอลโลก 2006

ปารากวัยเริ่มต้นการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 รอบคัดเลือกด้วยการชนะ 3 จาก 4 นัดแรกใน ค.ศ. 2003 โดยหลังจากที่พวกเขาแพ้เปรู 4–1 พวกเขาสามารถเอาชนะอุรุกวัย (4–1) และชิลี (1–0) ทำให้ทีมขึ้นอันดับที่หนึ่งของตารางคะแนน ต่อมาใน ค.ศ. 2004 ปารากวัยเสมอกับบราซิล 0–0, แพ้โบลิเวีย 2–1, ชนะเวเนซุเอลา 1–0 (เป็นชัยชนะเพียงนัดเดียวในรอบคัดเลือกในปี 2004) และแพ้อุรุกวัย 1–0 ต่อมาใน ค.ศ. 2005 ปารากวัยแพ้เอกวาดอร์และเอาชนะชิลี 2–1 นัดถัดมา พวกเขาแพ้บราซิล 4–1 ก่อนที่จะเอาชนะโบลิเวีย 4–1, ชนะอาร์เจนตินา 1–0 และชนะเวเนซุเอลา 1–0 ก่อนที่จะเปิดบ้านแพ้โคลอมเบีย 1–0 ในนัดสุดท้าย ปารากวัยจบอันดับที่สี่ของตาราง ได้สิทธิ์เข้าไปเล่นในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายเป็นครั้งที่สามติดต่อกัน
หัวหน้าผู้ฝึกสอน อานิบัล รุยซ์ เรียกผู้เล่น 8 คนจากสโมสรในยุโรปและผู้เล่น 11 คนจากสโมสรในอเมริกาใต้ (ซึ่งรวมถึงกัปตัน การ์ลอส กามาร์รา) เพื่อเตรียมทีมสำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 ที่เยอรมนี โดยมีผู้เล่นที่มีประสบการณ์สูงภายในทีมด้วย
ปารากวัยอยู่ในกลุ่มบี ร่วมสายกับอังกฤษ, สวีเดน และตรินิแดดและโตเบโก พวกเขาประเดิมสนามในการพบกับอังกฤษเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน โดยอังกฤษเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ 1–0 ต่อมาในวันที่ 15 มิถุนายน ปารากวัยตกรอบแบ่งกลุ่มทันทีหลังจากที่แพ้สวีเดนและยังทำประตูไม่ได้ อย่างไรก็ตาม ในนัดสุดท้ายของกลุ่มที่พบกับตรินิแดดและโตเบโกเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ปารากวัยเอาชนะไปได้ 2–0 แต่ก็จบเพียงอันดับที่สามของกลุ่มเท่านั้น หลังจบทัวร์นาเมนต์ อานิบัล รุยซ์ประกาศลาออกจากตำแหน่งผู้ฝึกสอน โดยมีราอุล บิเซนเต อามาริยาเข้ารับตำแหน่งผู้ฝึกสอนชั่วคราว
ทีมชาติปารากวัยเกิดการเปลี่ยนถ่ายผู้เล่นครั้งใหญ่ เมื่อผู้เล่นสำคัญหลายคนประกาศเลิกเล่นฟุตบอล หนึ่งในนั้นได้แก่ โฆเซ ลุยส์ ชิลาเบร์ต ต่อมาใน ค.ศ. 2007 เฆราร์โด "ตาตา" มาร์ติโนจากอาร์เจนตินา เข้ารับตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนคนใหม่
ประวัติ > ยุคทอง (1998–2011) > โกปาอาเมริกา 2007

ในโกปาอาเมริกา 2007 ที่เวเนซุเอลา เฆราร์โด มาร์ติโนเรียกผู้เล่นที่มีประสบการณ์สูงติดทีมชาติ อาทิ ดาริโอ เบรอน, เกลาดิโอ โมเรล โรเริเกซ, การ์ลอส โบเน็ต, ฆูลิโอ มันซูร์, เปาโล ดา ซิลบา, ออเรเลียโน ตอร์เรส, โรเก ซันตา ครูซ และกัปตัน ฆูลิโอ เซซาร์ กาเซเรส นอกจากนี้ ยังเรียกผู้เล่นหน้าใหม่อย่าง เอ็นริเก เบรา, โอสการ์ การ์โดโซ และผู้เล่นที่เกิดในอาร์เจนตินา โจนาทาน ซันตานา ติดทีมชาติปารากวัยสำหรับการแข่งขันในทัวร์นาเมนต์หลักเป็นครั้งแรก โกปาอาเมริกาครั้งนี้ยังเป็นทัวร์นาเมนต์สุดท้ายที่อดีตทหารผ่านศึก เนลซอน กูเอบัส จะได้ลงเล่น ปารากวัยอยู่ในกลุ่มซีร่วมกับอาร์เจนตินา, โคลอมเบีย และสหรัฐ พวกเขาประเดิมสนามด้วยการเอาชนะโคลอมเบีย 5–0 จากการทำแฮตทริกของโรเก ซันตา ครูซ และการทำสองประตูของซัลวาดอร์ กาบานัส ต่อมาในนัดที่สองที่พบกับสหรัฐ เอ็ดการ์ บาร์เรโตทำประตูขึ้นนำให้กับปารากวัยในนาทีที่ 29 ก่อนที่ริคาร์โด คลาร์กจะทำประตูตีเสมอให้สหรัฐในนาทีที่ 35 สุดท้าย ปารากวัยเอาชนะไปได้ 3–1 โดยได้ประตูขึ้นนำจากโอสการ์ การ์โดโซ และฟรีคิกในนาทีที่ 92 จากซัลวาดอร์ กาบานัส หลังจบนัดที่สอง ทั้งปารากวัยและอาร์เจนตินามี 6 คะแนนเท่ากันและการันตีผ่านเข้าสู่รอบถัดไปแล้ว ในนัดสุดท้ายของกลุ่ม โรเก ซันตา ครูซ, เอ็ดการ์ บาร์เรโต, กริสเตียน ริเบรอส และเปาโล ดา ซิลบาถูกพักเป็นตัวสำรอง ในขณะที่เนลซอน กูเอบัสได้ลงเล่นเป็นนัดแรกในรายการ และอัลโด โบบาดิลยาได้ลงเล่นครบ 90 นาที นัดนั้น อาร์เจนตินาเป็นฝ่ายเบียดเอาชนะไปได้ 1–0 โดยได้ประตูชัยจากฆาบิเอร์ มัสเชราโนในนาทีที่ 79 ในรอบแพ้คัดออก ปารากวัยต้องพบกับเม็กซิโกที่เพิ่งเอาชนะบราซิลในรอบแบ่งกลุ่มและจบเป็นอันดับที่หนึ่งของกลุ่มบี ผู้รักษาประตูปารากวัย อัลโด โบบาดิลยา ได้รับใบแดงโดยตรงในนาทีที่ 3 จนทำให้ปารากวัยเสียลูกโทษในนาทีที่ 5 ก่อนที่จะเป็นฝ่ายตามหลังถึง 3–0 ในครึ่งแรก เม็กซิโกทำเพิ่มอีกสามประตูในครึ่งหลัง ทำให้เอาชนะปารากวัยไปได้ถึง 6–0
ประวัติ > ยุคทอง (1998–2011) > ฟุตบอลโลก 2010

ปารากวัยประเดิมการแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลก 2010 ด้วยการบุกไปเสมอกับเปรูแบบไร้ประตู หลังจากนั้น ปารากวัยชนะอีกสี่นัดรวดเหนืออุรุกวัย (1–0), เอกวาดอร์ (5–1), ชิลี (3–0) และบราซิล (2–0) ทำให้ปารากวัยขึ้นเป็นอันดับที่หนึ่งของตารางคะแนนรอบคัดเลือก และยังคงรักษาอันดับที่หนึ่งไว้ได้ถึง 9 นัดติดต่อกัน (ตั้งแต่นัดที่ 4 ถึงนัดที่ 12)  ปารากวัยแพ้นัดแรกในรอบคัดเลือกในนัดที่ออกไปเยือนโบลิเวีย ซึ่งพวกเขาแพ้ 4–2
ปารากวัยบุกไปเสมอกับอาร์เจนตินา 1–1 นัดถัดมา พวกเขากลับมาเปิดบ้านเอาชนะเวเนซุเอลา 2–0 ทำให้ปารากวัยยังคงอยู่อันดับที่หนึ่งของตาราง หลังจากนั้น ปารากวัยเอาชนะโคลอมเบียและเปรูด้วย 1–0 ทั้งสองนัด ทำให้หลังจบปี 2008 ปารากวัยยังคงอยู่อันดับที่หนึ่งของตาราง อย่างไรก็ตาม ปารากวัยประเดิมปี 2009 ด้วยการบุกไปแพ้อุรุกวัย 2–0 และเสมอกับเอกวาดอร์ 1–1 และในเดือนมิถุนายน พวกเขาเปิดบ้านแพ้ชิลี 2–0 และบุกไปแพ้บราซิล 2–1 ในสี่นัดสุดท้ายของรอบคัดเลือก ซึ่งสามจากสี่นัดเป็นเกมเหย้า ปารากวัยกลับมาเปิดบ้านเอาชนะโบลิเวีย 1–0 ก่อนที่จะเอาชนะอาร์เจนตินา 1–0 เมื่อวันที่ 9 กันยายน สองนัดสุดท้ายของรอบคัดเลือก ปารากวัยบุกชนะเวเนซุเอลา 2–1 และเปิดบ้านแพ้โคลอมเบีย 2–0 ปารากวัยจบรอบคัดเลือกด้วยการมี 33 คะแนน
ปารากวัยผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 2010 นับเป็นครั้งที่สี่ติดต่อกันที่พวกเขาได้เข้าร่วมแข่งขันรายการนี้ ทีมชาติยังคงมีผู้เล่นประสบการณ์สูงหลายคน ไม่ว่าจะเป็นโรเก ซันตา ครูซ, เอ็ดการ์ บาร์เรโต, การ์ลอส โบเน็ต, เอ็นริเก เบรา, กริสตีอัน ริเบรอส, เนลซอน บัลเดซ และเปาโล ดา ซิลบา ทีมชาติชุดนั้นมีผู้เล่นที่เล่นให้กับสโมสรในยุโรปถึง 9 คน
ปารากวัยอยู่ในกลุ่มเอฟร่วมกับอิตาลี, สโลวาเกีย และนิวซีแลนด์ พวกเขาประเดิมสนามด้วยการเสมอกับแชมป์เก่าอย่างอิตาลี 1–1 ซึ่งพวกเขาขึ้นนำได้ก่อนในนาทีที่ 39 นัดถัดมาพวกเขาเอาชนะสโลวาเกีย 2–0 ก่อนที่จะเสมอกับนิวซีแลนด์ 0–0 ในนัดสุดท้าย ปารากวัยจบอันดับที่หนึ่งของกลุ่ม ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออกได้สำเร็จ
ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย ปารากวัยต้องพบกับญี่ปุ่น ซึ่งปารากวัยเอาชนะการยิงลูกโทษไปได้ 5–3 หลังจากที่เสมอกันในเวลาแบบไร้ประตู ต่อมาในรอบก่อนรองชนะเลิศ พวกเขาต้องพบกับสเปน ผู้รักษาประตูปารากวัย ยุสโต บิยาร์ เซฟลูกโทษของสเปนได้ แต่สุดท้ายก็ปารากวัยก็พ่ายแพ้ 1–0 จากประตูชัยของสเปนในนาทีที่ 83 หลังจบการแข่งขัน เฆราร์โด มาร์ติโน ประกาศว่าจะอำลาทีมหลังจากหมดสัญญาผู้ฝึกสอน
ประวัติ > ยุคทอง (1998–2011) > โกปาอาเมริกา 2011

ในโกปาอาเมริกา 2011 ปารากวัยถูกจับสลากให้อยู่ในกลุ่มบีร่วมกับบราซิล, เวเนซุเอลา และเอกวาดอร์ ปารากวัยประเดิมสนามด้วยการเสมอกับเอกวาดอร์แบบไร้ประตู ก่อนที่ในนัดถัดมาจะเสมอกับบราซิล 2–2 และในนัดสุดท้าย พวกเขาเสมอกับเวเนซุเอลา 3–3 ปารากวัยจบอันดับที่สามของกลุ่มด้วยการมี 3 คะแนนจากการเสมอทั้ง 3 นัด แต่ก็ยังผ่านเข้ารอบถัดไปด้วยเป็นอันดับสองของทีมอันดับที่สามที่ดีที่สุดจากทุกกลุ่ม
ปารากวัยต้องพบกับบราซิลอีกครั้งในรอบก่อนรองชนะเลิศ การแข่งขันยืดเยื้อจนถึงการยิงลูกโทษ ซึ่งเป็นปารากวัยที่สามารถเอาชนะการยิงลูกโทษไปได้ 2–0 ต่อมาในรอบรองชนะเลิศ ปารากวัยเอาชนะการยิงลูกโทษเหนือเวเนซุเอลา 5–3 ส่งผลให้ปารากวัยได้เข้าชิงชนะเลิศกับอุรุกวัย ปารากวัยเข้าชิงชนะเลิศรายการนี้เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 1979 อย่างไรก็ตาม ปารากวัยเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป 3–0 ผู้รักษาประตู ยุสโต บิยาร์ ได้รับรางวัลผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์ เฆราร์โด มาร์ติโนลาออกจากตำแหน่งผู้ฝึกสอนหลังจบทัวร์นาเมนต์
ประวัติ > ฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก

ฟรานซิสโก อาร์เซเข้ารับตำแหน่งผู้ฝึกสอนทีมชาติปารากวัยในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก ในนัดแรกและนัดที่สองที่แข่งขันกันในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 ปารากวัยแพ้ 2–0 ทั้งสองนัด สี่วันถัดมา พวกเขาเสมอกับอุรุกวัย 1–1 ก่อนที่จะชนะนัดแรกในรอบคัดเลือกเหนือเอกวาดอร์ 2–1
ปารากวัยพ่ายแพ้ 2–0 ต่อชิลีและแพ้ 3–1 ต่อโบลิเวีย ซึ่งนั่นทำให้อาร์เซลาออกจากตำแหน่งผู้ฝึกสอนใน ค.ศ. 2012 โดยมีเฆราร์โด เปลุสโซเข้ารับตำแหน่งแทน อย่างไรก็ตาม ผลงานของปารากวัยยังคงไม่ดีขึ้น ปารากวัยแพ้อาร์เจนตินา 3–1, แพ้เวเนซุเอลา 2–0 และแพ้โคลอมเบีย 2–0 ความพ่ายแพ้อย่างต่อเนื่องทำให้ปารากวัยจมอยู่อันดับสุดท้ายของตาราง
ปารากวัยยุติความพ่ายแพ้ต่อเนื่องด้วยการเอาชนะเปรู 1–0 แต่นั่นก็เป็นเพียงชัยชนะนัดที่สองในรอบคัดเลือกเท่านั้น นัดถัดมา ปารากวัยเสมอกับอุรุกวัย 1–1 และแพ้เอกวาดอร์ 4–1 ในนัดที่ 13 ที่ปารากวัยแพ้ชิลี 2–1 โรเก ซันตา ครูซทำประตูที่ 26 ในนามทีมชาติ ทำให้เขากลายเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของทีมชาติปารากวัย อย่างไรก็ตาม เฆราร์โด เปลุสโซลาออกจากตำแหน่ง โดยมีบิกตอร์ เฆเนสเข้ารับตำแหน่งผู้ฝึกสอนจนจบรอบคัดเลือก แม้ว่าเขาจะประเดิมคุมทีมเอาชนะโบลิเวีย 4–0 แต่ความพ่ายแพ้ในนัดถัดมาต่ออาร์เจนตินา 5–2 ทำให้พวกเขาหมดสิทธิ์เข้ารอบสุดท้ายฟุตบอลโลก
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 ปารากวัยเสมอกับเวเนซุเอลา 1–1 และแพ้โคลอมเบีย 2–1 ปารากวัยจบอันดับที่ 9 ของตาราง มีเพียง 12 คะแนน พวกเขาชนะเพียง 3 นัดและแพ้ไปถึง 10 นัดด้วยกัน ผลงานในรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2014 นับว่าล้มเหลว โดยในรอบคัดเลือก ทีมมีการเปลี่ยนผู้ฝึกสอนถึงสามครั้งด้วยกัน
ประวัติ > โกปาอาเมริกา 2015

ปารากวัยทำผลงานในโกปาอาเมริกา 2015 ด้วยการเข้ารอบรองชนะเลิศหลังจากที่ชนะการยิงลูกโทษเหนือบราซิล อย่างไรก็ตาม พวกเขาต้องพ่ายแพ้ต่ออาร์เจนตินาไปถึง 6–1
เกียรติประวัติ > ทางการ

ฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ / โกปาอาเมริกา:
1 ! ชนะเลิศ (2): 1953, 1979
2 ! รองชนะเลิศ (6): 1922, 1929, 1947, 1949, 1963, 2011
3 ! อันดับที่สาม (7): 1923, 1924, 1925, 1939, 1946, 1959 (อาร์เจนตินา), 1983
อันดับที่สี่ (7): 1921, 1926, 1937, 1942, 1967, 1989, 2015
แพนอเมริกันเกมส์:
อันดับที่สี่ (1): 1951
เกียรติประวัติ > กระชับมิตร

ลูนาร์นิวเยียร์คัพ (1): 1986
| การแข่งขัน | 1 ! | 2 ! | 3 ! | ทั้งหมด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
ฟุตบอลโลก: 0
| โกปาอาเมริกา | 2 | 6 | 7 | 15 |
| ทั้งหมด | 2 | 6 | 7 | 15 |
อดีตผู้เล่นคนสำคัญ

โฮเซ่ หลุยส์ ซิราเวิร์ต
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลหญิงทีมชาติปารากวัย
ฟุตซอลทีมชาติปารากวัย
แหล่งข้อมูลอื่น

Official site of the Paraguayan Football Association
Paraguay FIFA profile
RSSSF archive of results 1919–2004
Planet World Cup archive of results in the World Cup
Planet World Cup archive of squads in the World Cup
Planet World Cup archive of results in the World Cup qualifiers
Paraguayan Football Site เก็บถาวร 2018-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กฟุตบอลในประเทศปารากวัย |
| --- | --- | --- |
สมาคมฟุตบอลปารากวัย
| ทีมชาติปารากวัย | ฟุตบอลชาย · ฟุตบอลหญิง · ฟุตซอลชาย · ฟุตซอลหญิง · ฟุตซอลคนหูหนวกชาย · ฟุตซอลคนหูหนวกหญิง ·ฟุตบอลชายหาด |  |
รายชื่อสโมสรฟุตบอลในประเทศปารากวัย ·
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้ |
| --- | --- | --- |
| ฟุตบอลชาย | โคลอมเบีย · ชิลี · บราซิล · โบลิเวีย · ปารากวัย · เปรู · เวเนซุเอลา · อาร์เจนตินา · อุรุกวัย · เอกวาดอร์ |  |
| ฟุตบอลหญิง | โคลอมเบีย · ชิลี · บราซิล · โบลิเวีย · ปารากวัย · เปรู · เวเนซุเอลา · อาร์เจนตินา · อุรุกวัย · เอกวาดอร์ |  |
ชิลาเบร์ตเป็นผู้เล่นคนสำคัญที่ทำให้ปารากวัยผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 2002
เนลซอน ฮาเอโดในโกปาอาเมริกา 2004
การ์โดโซทำ 7 ประตูในฟุตบอลโลก 2006 รอบคัดเลือก
ปารากวัยพบกับอังกฤษในฟุตบอลโลก 2006
เฆราร์โด มาร์ติโน เข้ารับตำแหน่งผู้ฝึกสอนคนใหม่ในปี 2007
ซัลบาดอร์ กาบานัส ได้รับการยกย่องให้เป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดของทีมชาติปารากวัยโดยหัวหน้าผู้ฝึกสอน เฆราร์โด มาร์ติโน เขาเปรียบเสมือนลิโอเนล เมสซิแห่งปารากวัย
ปารากวัยในนัดที่พบกับอิตาลีเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2010
ยุสโต บิยาร์ ได้รับการลงคะแนนให้เป็นผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมในโกปาอาเมริกา 2011
ฟรานซิสโก อาร์เซ เข้ารับตำแหน่งผู้ฝึกสอนต่อจากมาร์ติโนในปี 2011
โรเก ซันตา ครูซ กลายเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของทีมชาติปารากวัยหลังจากที่เขาทำประตูที่ 26 ในนามทีมชาติ
ลาปาซ

ระวังสับสนกับ ลาปลัส
| ลาปาซ |
| --- | --- |
เมืองหลวง
นูเอสตราเซญโญราเดลาปัซ

   ธง ตรา
คำขวัญ: Los discordes en concordia, en paz y amor se juntaron y pueblo de paz fundaron para perpetua memoria. ("The dissenters in harmony gathered together in peace and love, and a town of peace they founded, for perpetual memory.")
ลาปาซแสดงแผนที่โบลิเวียลาปาซแสดงแผนที่ทวีปอเมริกาใต้
พิกัด: 16°30′S 68°09′W﻿ / ﻿16.500°S 68.150°W﻿ / -16.500; -68.150
ประเทศ:  โบลิเวีย
แคว้น: ลาปาซ
จังหวัด: เปโดร โดมิงโก มูริโย
ก่อตั้ง: 20 ตุลาคม ค.ศ. 1548 โดยอาลอนโซ เด เมนโดซา
เอกราช: 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1809
รวมเข้ากับเอลอัลโต: คริสต์ศตวรรษที่ 20
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Ivan Arias
พื้นที่
 • เมืองหลวง: 472 ตร.กม. (182 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 3,240 ตร.กม. (1,250 ตร.ไมล์)
ความสูง: 3,640 เมตร (11,942 ฟุต)
ประชากร (2012)
 • เมืองหลวง: 766,468 คน
 • ประมาณ (2020): 816,044 คน
 • ความหนาแน่น: 1,861.2 คน/ตร.กม. (4,820.6 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 757,184 คน
 • รวมปริมณฑล: 2,187,223 คน
เขตเวลา: UTC−4 (BOT)
รหัสไปรษณีย์: 0201-0220
รหัสพื้นที่: 2
เอชดีไอ (2016): 0.827 (สูงมาก)
เว็บไซต์: www.lapaz.bo
ลาปาซ (สเปน: La Paz; แปลว่า สันติภาพ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า นูเอสตราเซญโญราเดลาปัซ (Nuestra Señora de La Paz) เป็นเมืองหลวงการบริหารของประเทศโบลิเวีย และเป็นเมืองหลวงของแคว้นลาปาซด้วย ในปี พ.ศ. 2544 กรุงลาปาซมีจำนวนประชากรหนึ่งล้านคน
ลาปาซตั้งอยุ่ในหุบเขาแม่น้ำชูกียาปู เบื้องล่างของที่ราบสูงที่ระดับความสูง 3,600 เมตร (11,811 ฟุต) ส่วนบนที่ราบสูงนั้นเป็นเมืองเอลอัลโตซึ่งเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติ ระบบการขนส่งที่เชื่อมระหว่างสองเมืองได้รับการพัฒนาเมื่อไม่กี่ปีมานี้ ลาปาซมีพิกัดภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ที่ 16°30' ใต้ และ 68°8' ตะวันตก (-16.5, -68.1333)
ลาปาซมีชื่อเสียงเรื่องตลาดที่ไม่เหมือนใคร สภาพภูมิประเทศที่แปลกมาก รวมทั้งวัฒนธรรมประเพณี และเป็นเมืองหลวงที่ได้รับการขนานนามอยู่บ่อยครั้งว่าเป็น "ทิเบตแห่งอเมริกา"
แหล่งข้อมูลอื่น

เทศบาลลาปาซ เก็บถาวร 2011-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Weather in La Paz เก็บถาวร 2010-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Bolivia Weekly เก็บถาวร 2010-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  โครเอเชีย  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
ลุยส์ อัลเบร์โต ลาซาร์เต

| ลุยส์ อัลเบร์โต ลาซาร์เต |
| --- | --- |
เกิด: 4 มีนาคม พ.ศ. 2514
ลุยส์ อัลเบร์โต ลาซาร์เต (สเปน: Luis Alberto Lazarte) นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา เกิดเมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2514 ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 38 (น็อก 17) เสมอ 1 แพ้ 8
เกียรติประวัติ

แชมป์อาร์เจนตินารุ่นไลต์ฟลายเวต (2541)
แชมป์อเมริกาใต้รุ่นมินิมัมเวต
ชิง 25 กันยายน 2542 ชนะคะแนน คาร์ลอส มาริโอ เอลัวซา ที่อาร์เจนตินา
แชมป์อาร์เจนตินารุ่นมินิมัมเวต (2547)
แชมป์อเมริกาใต้รุ่นไลต์ฟลายเวต
ชิง 29 มกราคม 2548 ชนะน็อก มาร์กอส รามอน โอเบรกอน ยก 5 ที่อาร์เจนตินา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 กรกฎาคม 2548 ชนะคะแนน ราอูล เอลิเซโอ เมดินา ที่อาร์เจนตินา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 18 มีนาคม 2549 ชนะคะแนน กุสตาโบ เอเดรียน โรดรีเกวซ ที่อาร์เจนตินา
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวต WBO เมื่อ 30 ตุลาคม 2542 แพ้คะแนน เคอร์มิน กัวเดีย ที่อาร์เจนตินา
ชิงแชมป์อเมริกาใต้รุ่นไลต์ฟลายเวตเมื่อ 17 สิงหาคม 2544 เสมอกับ มาร์กอส รามอน โอเบรกอน ที่อาร์เจนตินา
ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBC เมื่อ 6 ธันวาคม 2544 แพ้น็อก พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 2 ที่พัทยา
ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBO เมื่อ 13 กันยายน 2545 แพ้ฟาล์ว โอมาร์ อันเดรส นาร์วาเอซ ยก 10 ที่อาร์เจนตินา
ชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวต WBO เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2546 แพ้คะแนน กิวเซบเป ลากานา ที่อิตาลี
ชิงแชมป์โลกรุ่นไลต์ฟลายเวต WBC เมื่อ 28 กรกฎาคม 2550 แพ้ฟาล์ว เอดการ์ โซซา ที่เม็กซิโก
ลุยส์ บุญญูเอล

| ลุยส์ บุญญูเอล |
| --- | --- |
ลุยส์ บุญญูเอล
เกิด: Luis Buñuel Portolés 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1900 Calanda, Teruel, Aragón, Spain
เสียชีวิต: 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1983 (อายุ 83 ปี) เม็กซิโกซิตี
อาชีพ: ผู้สร้างภาพยนตร์
ปีปฏิบัติงาน: 1929–1977
คู่สมรส: Jeanne Buñuel (1925 – จนเขาเสียชีวิต)
ลุยส์ บุญญูเอล ปอร์โตเลส (สเปน: Luis Buñuel Portolés) (22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1900 - 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1983) เป็นผู้สร้างภาพยนตร์ ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดังระดับโลก เกิดในสเปน ต่อมาเปลี่ยนสัญชาติเป็นเม็กซิโก ทำงานในสเปน เม็กซิโก ฝรั่งเศส และสหรัฐอเมริกา ถือเป็นผู้บุกเบิกแนวทางการทำภาพยนตร์ในรูปแบบศิลปะแนวเหนือจริง (Surrealism) ซึ่งผลงานภาพยนตร์ของบุญญูเอลล้วนมีความเป็นตัวของตัวเองอย่างสูง โดยเขามักจะนำแนวภาพยนตร์หลายแนวมาผสม ยั่วล้อ และสร้างเสริมรูปแบบงานใหม่ๆออกมา ความโดดเด่นของ 
งานบุญญูเอลทำให้ชื่อของเขาได้กลายเป็นหนึ่งในผู้กำกับภาพยนตร์คนสำคัญของโลก
ประวัติ

ลุยส์ บุญญูเอล มีชื่อเต็มว่า ลุยส์ บุญญูเอล ปอร์โตเลส เกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2443 ที่เมืองกาลันดา เมืองเล็กแห่งหนึ่งในประเทศสเปน ในครอบครัวเกษตรกรที่มีฐานะ เขาเป็นบุตรคนโตจากพี่น้องทั้งหมดเจ็ดคน ต่อมาครอบครัวได้ย้ายไปอยู่ที่ซาราโกซา ที่นี่เขาได้รับการศึกษาในโรงเรียนที่เคร่งศาสนา นอกจากนี้ในวัยเด็กเขาเริ่มฉายแววความสนใจด้านภาพยนตร์ด้วยการเล่าเรื่องผ่านโคมกายสิทธิ์ (Magic Lantern) ที่ฉายขึ้นไปบนผืนผ้าปูที่นอนที่ขึงเป็นจอให้เพื่อนๆได้ดูกัน ถึงแม้ว่าในวัยเด็กเขาจะเป็นเด็กที่เคร่งศาสนาอย่างมาก โดยการเข้าร่วมเป็นผู้ช่วยบาทหลวงประกอบพิธีมิสซาทุกวัน แต่พออายุได้ 16 ปี เขาก็เริ่มปฏิเสธศาสนา เมื่อเขาได้พบความไม่เป็นธรรมในแวดวงศาสนา รวมทั้งอำนาจ อิทธิพลและทรัพย์สินที่มากล้น
บุญญูเอลเข้าเรียนมหาวิทยาลัยที่ University of Madrid โดยในตอนแรกเขาเลือกเรียนปฐพีวิทยา ก่อนที่จะย้ายมาเรียนวิศวอุตสาหกรรมและปรัชญาในที่สุด ที่นี่ทำให้บุญญูเอลเริ่มสนใจในศาสตร์สะกดจิต จนทำให้เขากลายเป็นนักสะกดจิตและเขายังเชื่อว่าการชมภาพยนตร์ในโรงภาพยนตร์ ก็เป็นวิธีการสะกดจิตแบบหนึ่งด้วย เทคนิคทางด้านภาพยนตร์ต่างๆทำให้ผู้ชมถูกสะกดจิตให้สัมปชัญญะในการวิพากษ์วิจารณ์ลดน้อยลงและแทนที่ด้วยความหลงใหลแทน นอกจากนี้เขายังได้ร่วมกลุ่มกับศิลปิน Salvador Dali และกวี Federico Garcia Lorca ตั้งกลุ่มเคลื่อนไหวที่สำคัญของแนวคิดแบบ Spanish Surrealist Avant-Garde ซึ่งถูกเรียกว่ากลุ่ม La Generacion del 27
บุญญูเอลสนใจศาสตร์ภาพยนตร์มาโดยตลอด หลังจบจากมหาวิทยาลัยเขาก็เป็นผู้ช่วยผู้กำกับชื่อดังของฝรั่งเศส Jean Epstein และยังเป็นนักวิจารณ์ภาพยนตร์ ก่อนที่เขาจะเริ่มทำภาพยนตร์สั้นเรื่องแรกร่วมกับ Dali เรื่อง เอิงเชียงน็องดาลู (2472) ซึ่งกลายเป็นภาพยนตร์ขึ้นหิ้งของโลกศิลปะแนวเหนือจริง แม้กระทั่งทุกวันนี้ หลังจากนั้นบุญญูเอลก็เริ่มทำภาพยนตร์อย่างจริงจัง พร้อมกับที่เขาต้องย้ายไปอยู่ตามประเทศต่างๆ
เม็กซิโกเป็นประเทศที่บุญญูเอลอาศัยอยู่ในช่วงปี พ.ศ. 2489 – 2508 ซึ่งถือเป็นยุคทองของวงการภาพยนตร์เม็กซิกัน บุญญูเอลเริ่มทำภาพยนตร์ที่นี่ตามคำเชิญชวนของ Oscar Dancigers โปรดิวเซอร์ชาวรัสเซีย ถึงแม้ว่าภาพยนตร์เรื่องแรกของบุญญูเอลในเม็กซิโก เรื่อง กรันกาซิโน (2490) จะไม่ประสบความสำเร็จทั้งในแง่รายได้และคำวิจารณ์ แต่ภาพยนตร์เรื่องต่อๆมาของเขาก็ประสบความสำเร็จในมิติต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น เอลกรันกาลาเบรา (2492) เขาได้สร้างเทคนิคการสร้างใหม่ๆ ซึ่งสามารถลดต้นทุนและถ่ายทำได้อย่างรวดเร็ว ทั้งยังประสบความสำเร็จทางรายได้อย่างมาก
ภาพยนตร์เรื่อง โลสโอลเบียดาโดส (2493) บุญญูเอลจงใจเสียดสีแนวคิดด้านศีลธรรมของชนชั้นกลาง กลายเป็นหนังที่ถูกวิจารณ์อย่างหนักอันเนื่องมาจากเนื้อหาและภาพที่เหมือนเป็นการดูหมิ่นประเทศเม็กซิโก เมื่อภาพยนตร์เข้าฉายได้เพียงสามวันก็ถูกถอดออกจากโปรแกรมแต่ภาพยนตร์เรื่องนี้กลับได้รับคัดเลือกให้ฉายที่เทศกาลภาพยนตร์เมืองกาน ในปี พ.ศ. 2494 และทำให้เขาได้รับรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมและรางวัลจากสมาคมนักวิจารณ์นานาชาติ FIPRESCI หลังจากนั้นก็มีการนำภาพยนตร์เรื่อง โลสโอลเบียดาโดส เข้าฉายในเม็กซิโกอีกครั้งและยืนโรงฉายกว่าสองเดือน
หลังจากนั้นบุญญูเอลซึ่งกลายเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดังระดับโลก ก็ได้สร้างภาพยนตร์ที่โดดเด่นอีกกว่า 20 เรื่องที่ประเทศเม็กซิโก และถึงแม้ว่าเขาจะเดินทางไปกำกับภาพยนตร์ที่ฝรั่งเศสบ้าง แต่เขาก็ใช้ชีวิตอยู่ที่เม็กซิโกจนกระทั่งเสียชีวิตวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 ในวัย 83 ปี
รายพระนามจักรพรรดิเม็กซิโก

|  จักรพรรดิ แห่งจักรวรรดิเม็กซิโก |
| --- | --- |
ราชาธิปไตยในอดีต


ตราแผ่นดินจักรวรรดิเม็กซิโก

พระองค์แรก อากุสตินที่ 1 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1822 – 19 มีนาคม ค.ศ. 1823
 
ปฐมกษัตริย์: อากุสตินที่ 1
องค์สุดท้าย: มัคซีมีลีอานที่ 1
อิสริยยศ: อิมพีเรียลมาเจสตี
ผู้แต่งตั้ง: การสืบสันตติวงศ์
เริ่มระบอบ: ครั้งที่ 1 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1822 ครั้งที่ 2 10 เมษายน ค.ศ. 1864
สิ้นสุดระบอบ: ครั้งที่ 1 19 มีนาคม ค.ศ. 1823 ครั้งที่ 2 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1867
ผู้อ้างสิทธิ์: มัคซีมีลีอาน ฟ็อน กึทเซิน-ไอตูร์ไบด์
จักรพรรดิแห่งเม็กซิโก (สเปน: Emperador de México) เป็นพระบรมราชอิสริยยศของประมุขแห่งรัฐและผู้ปกครองเม็กซิโกในสองช่วงเวลาที่ไม่ต่อเนื่องกันในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19

จากการที่เม็กซิโกประกาศเอกราชจากสเปนเมื่อ ค.ศ. 1821 ทำให้เม็กซิโกสถาปนารัฐเอกราชซึ่งปกครองในระบอบราชาธิปไตย เรียกว่า จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1 (1822–1823) หลังจากนั้นได้มีการปกครองแบบสาธารณรัฐอยู่ระยะเวลาหนึ่งและเม็กซิโกได้กลับมาปกครองระบอบราชาธิปไตยอีกครั้งเป็นช่วงสั้นๆ ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1860 เรียกว่า จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 2 (1864–1867) ทั้งสองจักรวรรดินี้ จักรพรรดิผู้ครองสิริราชสมบัติได้ถูกใช้กำลังถอดถอนจากสิริราชสมบัติและประหารชีวิตทั้งสิ้น
การถวายสิริราชสมบัติเม็กซิโกแด่ อาร์ชดยุกมัคซีมีลีอานแห่งออสเตรีย ในปี 1864 โดยสภาผู้แทนราษฎรเม็กซิโก
จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1 (1822–1823) > ราชวงศ์อิตูร์บิเด

| พระรูป | พระนาม | เริ่มรัชกาล | สิ้นสุดรัชกาล | ความสัมพันธ์กับรัชกาลก่อน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อากุสตินที่ 1 | 19 พฤษภาคม 1822 | 19 มีนาคม 1823 |  |
ผู้อ้างสิทธิในพระราชบัลลังก์  (1824–1864) > ราชวงศ์อิตูร์บิเด

| รูป | พระนาม | เริ่มอ้างสิทธิ์ | สิ้นสุดการอ้างสิทธิ์ | ความสัมพันธ์กับรัชกาลก่อน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อากุสตินที่ 2 | 19 กรกฎาคม 1824 | 10 เมษายน 1864 | พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิอากุสตินที่ 1 แห่งเม็กซิโก |
จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 2(1864–1867) > ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค

| พระรูป | พระนาม | เริ่มรัชกาล | สิ้นสุดรัชกาล | ความสัมพันธ์กับรัชกาลก่อน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | แมกซิมิเลียนที่ 1 | 10 เมษายน 1864 | 15 พฤษภาคม 1867 |  |
ผู้อ้างสิทธิในพระราชบัลลังก์ (1864–ปัจจุบัน) > ราชวงศ์อิตูร์บิเด

| พระรูป | พระนาม | เริ่มอ้างสิทธิ์ | สิ้นสุดการอ้างสิทธิ์ | ความสัมพันธ์กับรัชกาลก่อน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อากุสตินที่ 3 | 19 มิถุนายน 1864 | 3 มีนาคม 1925 | เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากุสตินที่ 1 แห่งเม็กซิโก |
|  | มาเรียที่ 1 | 3 มีนาคม 1925 | พฤศจิกายน 1949 | เป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากุสตินที่ 1 แห่งเม็กซิโก,และเป็นพระญาติกับ เจ้าชายอากุสตินแห่งอิตูร์บิเด |
|  | มัคซีมีลีอานที่ 2 | พฤศจิกายน 1949 | ปัจจุบัน | เป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากุสตินที่ 1 แห่งเม็กซิโก , และเป็นรัชทายาทสายตรงในราชวงศ์อิตูร์บิเด และ ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค |