stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเปรียบเทียบวิธีคุมกำเนิด
ความต้องการจากผู้ใช้

วิธีคุมกำเนิดแต่ละแบบมีความต้องการจากผู้ใช้ต่างกัน วิธีที่แทบไม่ต้องจดจำหรือทำอะไร หรือต้องไปพบแพทย์น้อยกว่าหนึ่งครั้งต่อปี ถูกเรียกว่าเป็นวิธีที่ไม่ขึ้นอยู่กับผู้ใช้ วิธีเหล่านี้ได้แก่ ห่วงอนามัยคุมกำเนิด ยาฝังคุมกำเนิด การทำหมัน วิธีที่ไม่ขึ้นอยู่กับผู้ใช้มีอัตราการล้มเหลวในการใช้อย่างถูกต้องและในการใช้แบบทั่วไปใกล้เคียงกันมาก
การคุมกำเนิดโดยใช้ฮอร์โมนและ LAM ต้องการความเอาใจใส่ระดับหนึ่ง วิธีที่ใช้ฮอร์โมนอาจต้องนัดพบแพทย์ทุก 3 เดือนเพื่อรับยา ยาเม็ดคุมกำเนิดต้องรับประทานทุกวัน แผ่นแปะคุมกำเนิดต้องเปลี่ยนทุกอาทิตย์ วงแหวนคุมกำเนิดต้องเปลี่ยนทุกเดือน ยาฉีดคุมกำเนิดต้องฉีดทุกสามเดือน การคุมกำเนิดโดยการให้นมลูกต้องทำตามกฎทุกวัน โดยประสิทธิผลอาจลดลงหากไม่ทำตามอย่างเคร่งครัด
วิธีคุมกำเนิดแบบอื่นมีความต้องการจากผู้ใช้สูงกว่านี้ การคุมกำเนิดโดยใช้สิ่งกีดขวาง การหลั่งนอก และการใช้สารฆ่าเชื้ออสุจิจำเป็นต้องใช้ทุกครั้งที่ร่วมเพศ การนับระยะปลอดภัยอาจต้องนับรอบประจำเดือนทุกวัน อัตราการล้มเหลวในการใช้ทั่วไปของวิธีเหล่านี้อาจสูงกว่ามากเมื่อเทียบกับอัตราเมื่อใช้อย่างถูกต้อง
ผลข้างเคียง

วิธีคุมกำเนิดแต่ละวิธีอาจมีผลข้างเคียงแตกต่างกัน โดยผลข้างเคียงไม่เกิดกับผู้ใช้ทุกคน วิธีคุมกำเนิดที่มีประสิทธิผลต่ำมักมีโอกาสเสียงสูงที่จะมีผลข้างเคียงที่เกี่ยวข้องกับการตั้งครรภ์
การหลั่งนอก การนับระยะปลอดภัย และการคุมกำเนิดโดยการให้นมลูกแทบไม่มีผลข้างเคียงใด ๆ การคุมกำเนิดโดยใช้สิ่งกีดขวางมีความเสี่ยงที่จะเกิดอาการแพ้ ผู้ใช่ที่แพ้ยางพาราอาจสามารถเปลี่ยนไปใช้วัสดุอื่น เช่น ถุงยางอนามัยจากโพลียูเทนหรือฝาครอบมดลูกคุมกำเนิดที่ทำจากซิลิโคน นอกจากนี้การคุมกำเนิดโดยใช้สิ่งกีดขวางมักถูกใช้ร่วมกับสารฆ่าเชื้ออสุจิที่อาจให้ผลข้างเคียง เช่น การระคายเคืองตรงอวัยวะเพศ การติดเชื้อในช่องคลอด และการติดเชื้อในท่อปัสสาวะ
การทำหมันถือว่าเป็นขั้นตอนที่ไม่ความเสี่ยงการเกิดผลข้างเคียงต่ำ แม้บางคนหรือองค์กรอาจไม่เห็นด้วยกับความคิดนี้ การทำมันหญิงเป็นการผ่าตัดที่ใหญ่กว่าการทำหมันชาย และความเสี่ยงสูงกว่า ในประเทศอุตสาหกรรม อัตราการเสียชีวิตหลังการทำหมันหญิงอยู่ที่ 4 คนต่อการผูกท่อรังไข่ 100,000 ครั้ง ส่วนในผู้ชายอยู่ที่เพียง 0.1 คนต่อการตัดท่อนำอสุจิ 100,000 ครั้ง
หลังใส่ห่วงอนามัยคุมกำเนิด ผู้ใช้อาจมีอาการประจำเดือนมาไม่ปกติในช่วง 3–6 เดือนแรกหากใช้ Mirena และหากใช้ ParaGard อาจมีอาการประจำเดือนมามากหรือปวดประจำเดือนมากขึ้น อย่างไรก็ตาม "99% ของผู้ใช้ห่วงอนามัยคุมกำเนิดมีความพึงพอใจหลังใส่" ข้อดีของห่วงอนามัยคือการที่ภาวะเจริญพันธุ์กลับมาอย่างรวดเร็วหลังถอดห่วงอนามัย
วิธีคุมกำเนิดแบบใช้ฮอร์โมนมีจำนวนผลข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้นเยอะที่สุด
ผลข้างเคียง > การป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์

ถุงยางอนามัยทั้งหญิงและชายสามารถใช้ป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (STD) หากใช้อย่างถูกต้องและสม่ำเสมอ นอกจากนี้ยังสามารถช่วยป้องกันมะเร็งปากมดลูก ถุงยางอนามัยมักถูกแนะนำให้ใช้ร่วมกับการคุมกำเนิดแบบอื่นเมื่อต้องการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
วิธีคุมกำเนิดโดยใช้สิ่งกีดขวางแบบอื่น เช่น ฝาครอบปากมดลูก อาจช่วยป้องกันการติดเชื้อของระบบสืบพันธุ์ช่วงบน ส่วนการคุมกำเนิดแบบอื่นแทบไม่สามารป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ได้เลย
การคำนวนประสิทธิผล

อัตราการล้มเหลวคำนวนโดยใช้ดัชนีเพอร์ล (Pearl Index) หรือวิธีตารางชีพ (life table method) อัตราใน "การใช้อย่างถูกต้อง" (perfect-use rate) มาจากการที่ทำตามกฎหรือวิธีอย่างถูกต้องทุกครั้งที่ร่วมเพศ
อัตราการล้มเหลวในการใช้ทั่วไปสูงกว่าในการใช้อย่างถูกต้องด้วยเหตุผลดังนี้:
ข้อผิดพลาดของผู้สอนวิธีใช้
ข้อผิดพลาดของผู้ใช้
ผู้ใช้ตั้งใจฝ่าฝืน
บริษัทประกันอาจกีดขวางการได้รับยา (เช่น ต้องรอสั่งยาทุกเดือน)
ตัวอย่างเช่น ผู้รับประทานยาเม็ดคุมกำเนิดอาจได้รับข้อมูลผิด ๆ เกี่ยวกับความถี่ที่ต้องรับประทาน อาจลืมรับประทานยา หรือลืมไปซื้อยา
ประสิทธิผล > อ้างอิงจากตาราง

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22  https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3638209/
↑  Sivin, I.; Campodonico, I.; Kiriwat, O.; Holma, P.; Diaz, S.; Wan, L.; Biswas, A.; Viegas, O.;  และคณะ (1998). "The performance of levonorgestrel rod and Norplant contraceptive implants: A 5 year randomized study". Human Reproduction. 13 (12): 3371–8. doi:10.1093/humrep/13.12.3371. PMID 9886517.
↑  "FDA Approves Combined Monthly Injectable Contraceptive". The Contraception Report. Contraception Online. June 2001. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 18, 2007. สืบค้นเมื่อ 2008-04-13.
↑  "Essure System - P020014". United States Food and Drug Administration Center for Devices and Radiological Health. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-12-04.
↑  Trussell, James (2007). "Contraceptive Efficacy".  ใน Hatcher, Robert A.; Trussell, James; Nelson, Anita L. (บ.ก.). Contraceptive Technology (19th ed.). New York: Ardent Media. ISBN 0-9664902-0-7. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-01. สืบค้นเมื่อ 2018-01-10.
1 2  Mauck, Christine; Glover, Lucinda H.; Miller, Eric; Allen, Susan; Archer, David F.; Blumenthal, Paul; Rosenzweig, Bruce A.; Dominik, Rosalie;  และคณะ (1996). "Lea's Shield®: A study of the safety and efficacy of a new vaginal barrier contraceptive used with and without spermicide". Contraception. 53 (6): 329–35. doi:10.1016/0010-7824(96)00081-9. PMID 8773419.
↑  "Clinician Protocol". FemCap manufacturer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-01-22.
↑  Puri V (1988). "Results of multicentric trial of Centchroman".  ใน Dhwan B. N.;  และคณะ (บ.ก.). Pharmacology for Health in Asia : Proceedings of Asian Congress of Pharmacology, 15–19 January 1985, New Delhi, India. Ahmedabad: Allied Publishers.

Nityanand S (1990). "Clinical evaluation of Centchroman: a new oral contraceptive".  ใน Puri, Chander P.; Van Look; Paul F. A. (บ.ก.). Hormone Antagonists for Fertility Regulation. Bombay: Indian Society for the Study of Reproduction and Fertility.
1 2  Trussell, James (2004). "Contraceptive Efficacy".  ใน Hatcher, Robert A.; Trussell, James; Nelson, Anita L. (บ.ก.). Contraceptive Technology (18th ed.). New York: Ardent Media. pp. 773–845. ISBN 0-9664902-6-6.
ค่าใช้จ่ายและต้นทุน-ประสิทธิภาพ

การวางแผนครอบครัวโดยการคุมกำเนิดเป็นหนึ่งในนโยบายด้านสุขภาพที่คุ้มทุนที่สุด ค่าใช้จ่ายของการคุมกำเนิดรวมค่าใช้จ่ายตอนใช้ (ค่าอุปกรณ์ ค่าเรียนวิธีใช้ ค่าไปพบแพทย์), ค่าใช้จ่ายหากวิธีล้มเหลว (การตั้งครรภ์นอกมดลูก การแท้งเอง การทำแท้ง การทำคลอด ค่าเลี้ยงดูบุตร), และค่าใช้จ่ายเมื่อมีผลข้างเคียง การคุมกำเนิดช่วยลดค่าใช้จ่ายโดยการลดการตั้งครรภ์ที่ไม่ตั้งใจและลดการติดต่อโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
การทำหมันชายมักถูกกว่าการทำหมันหญิงมาก
การนับระยะปลอดภัยและการคุมกำเนิดโดยการให้นมลูกเป็นวิธีโดยพฤติกรรมที่แทบไม่มีค่าใช้จ่าย
การไม่คุมกำเนิดเป็นตัวเลือกที่แพงที่สุด แม้จะไม่มีค่าใช้จ่ายในการใช้ ทว่ามีอัตราการล้มเหลวสูงสุดจึงทำให้มีค่าใช้จ่ายที่ตามมาสูงที่สุด
วิธีที่มีประสิทธิผลสูงสุดและคุ้มทุนที่สุดคือวิธีที่ให้ผลนาน แม้วิธีเหล่านี้มักมีค่าใช้จ่ายตอนใช้ค่อนข้างสูง แต่นับว่าเป็นการประหยัดเงินในภายหลัง การคุมกำเนิดลดค่าใช้จ่ายของทั้งระบบสาธารณสุขและผู้รับประกัน
คิริโตะ (ซอร์ดอาร์ตออนไลน์)

| คิริโตะ |
| --- | --- |
ตัวละครใน ซอร์ดอาร์ตออนไลน์
คิริโตะตามที่ปรากฏตัวใน ซอร์ดอาร์ตออนไลน์
สร้างโดย: เรกิ คาวาฮาระ
ให้เสียงโดย: โยชิสึงุ มัตสึโอกะ (ญี่ปุ่น) อภินันท์ ธีระนันทกุล (ไทย, โรส) ภัทรวุฒิ สมุทรนาวี (ไทย, Dex)
คาสึโตะ คิริกายะ (ญี่ปุ่น: 桐ヶ谷 和人; โรมาจิ: Kirigaya Kazuto) หรือชื่อเกิด คาสึโตะ นารูซากะ (ญี่ปุ่น: 鳴坂 和人; โรมาจิ: Narusaka Kazuto) เป็นตัวเอกของไลท์โนเวลชุดซอร์ดอาร์ตออนไลน์โดยเรกิ คาวาฮาระ มักรู้จักในชื่อ คิริโตะ (ญี่ปุ่น: キリト; โรมาจิ: Kirito) ซึ่งเป็นชื่อผู้เล่นของเขาในวิดีโอเกมตามเนื้อเรื่องในนิยาย
ในนิยายนี้ คิริโตะเป็นวัยรุ่นที่ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน 1,000 ผู้ทดสอบเบต้าของเกม MMORPG เสมือนจริงที่เรียกว่าซอร์ดอาร์ตออนไลน์ หลังจากที่เกมออกสู่สาธารณชนทั่วไป เขาและผู้เล่นอื่น ๆ อีก 10,000 คนก็พบว่าพวกเขาไม่สามารถออกจากระบบได้และติดอยู่ในเกม เว้นแต่พวกเขาจะสามารถเอาชนะเกมได้
ในการดัดแปลงอะนิเมะ นักพากย์ของคิริโตะคือโยชิสึงุ มัตสึโอกะในภาษาญี่ปุ่น และอภินันท์ ธีระนันทกุลกับภัทรวุฒิ สมุทรนาวีในภาษาไทย เนื่องจากความนิยมของซอร์ดอาร์ตออนไลน์ คิริโตะจึงกลายเป็นตัวละครที่ได้รับการยอมรับอย่างมากในแฟนคลับอะนิเมะและมังงะ
การสร้างและแนวคิด

ในการให้สัมภาษณ์กับผู้เขียนเรกิ คาวาฮาระ เมื่อถูกถามว่าบุคลิกและตัวละครของคิริโตะมาจากตัวเขาเองหรือไม่ ผู้เขียนตอบว่าปกติเขาจะไม่ใส่แง่มุมของตัวเองเข้าไปในตัวละครของเขา และพูดติดตลกว่า "แต่ถ้าฉันต้องบอกความคล้ายคลึงกันระหว่างคิริโตะกับฉัน มันคือความจริงที่ว่าเราทั้งคู่ไม่เก่งในการจัดปาร์ตี้ เรา[ทั้งคู่]มักจะเล่นเกมรูปแบบนี้แบบโซโล" คาวาฮาระยังเสริมอีกว่าเขาเขียนนิยายนี้เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขามองว่าเกมออนไลน์ไม่ใช่การเจ็บป่วยทางสังคมหรือหลบหนีจากชีวิตจริง และด้วยเหตุนี้จึงตัดสินใจแสดงเกมในไลท์โนเวลในแง่บวก เมื่อแฟนนิยายถามเขาเกี่ยวกับคิริโตะที่ใช้ดาบในเกมที่ใช้ปืน คาวาฮาระตอบว่าดาบพลังงานในเฮโล อาจเป็นอาวุธที่ทรงพลังที่สุดหากใช้อย่างเหมาะสม
แฟน ๆ หลายคนถามเรกิ คาวาฮาระว่าจะมีการครอสโอเวอร์ระหว่างแอกเซลเวิลด์กับซอร์ดอาร์ตออนไลน์หรือไม่ ซึ่งเขาตอบว่า ในขณะที่เขาเคยเขียนสถานการณ์ที่คิริโตะและฮารุยูกิ อาริตะ มาพบกันและต่อสู้ โอกาสดังกล่าวคงเป็นไปได้ยากเนื่องจากซอร์ดอาร์ตออนไลน์เกิดขึ้นในปี 2022 และแอกเซลเวิลด์เกิดขึ้นในปี 2046
ภาษาบัฮนัร

| ภาษาบัฮนัร |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: เวียดนาม
ชาติพันธุ์: ชาวบัฮนัร
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (160,000 คนในประเทศเวียดนาม อ้างถึง1999 (สำมะโน))
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  บัฮนัรเหนือภาษาบัฮนัร
ระบบการเขียน: ละติน  (จากอักษรเวียดนาม)
รหัสภาษา
ISO 639-3: bdq
ภาษาบัฮนัร มีผู้พูดในเวียดนาม 158,456 คน (พ.ศ. 2542) ในบริเวณที่สูงทางภาคกลาง จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบัฮนัร
แหล่งข้อมูลอื่น

Dominik M. Ramík. Prayers in Bahnar; 2004.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ
อาสึนะ (ซอร์ดอาร์ตออนไลน์)

| อาสึนะ ยูกิ |
| --- | --- |
ตัวละครใน ซอร์ดอาร์ตออนไลน์
อาสึนะที่ปรากฏตัวใน ซอร์ดอาร์ตออนไลน์
สร้างโดย: เรกิ คาวาฮาระ
ให้เสียงโดย: ฮารุกะ โทมัตสึ (ญี่ปุ่น)
อาสึนะ ยูกิ (ญี่ปุ่น: 結城 明日奈; โรมาจิ: Yūki Asuna) เป็นตัวละครที่ปรากฏในไลท์โนเวลชุดซอร์ดอาร์ตออนไลน์โดยเรกิ คาวาฮาระ เธอมีชื่อเรียกสั้น ๆ ว่าอาสึนะ (ญี่ปุ่น: アスナ; โรมาจิ: Asuna) ซึ่งเป็นชื่อผู้เล่นของเธอในวิดีโอเกมตามเนื้อเรื่องในนิยาย อาสึนะปรากฏตัวในฐานะคนรักของคิริโตะและตัวละครหลักหญิง เธออยู่ในนิยายในฐานะรองหัวหน้าของกิลด์ภาคีอัศวินโลหิต (ญี่ปุ่น: 血盟騎士団; โรมาจิ: Ketsumei Kishidan) ซึ่งโดดเด่นในเรื่องการเป็นกิลด์ที่แข็งแกร่งที่สุดในไอร์แครด เธอได้รับชื่อเสียงในฐานะผู้เล่นที่มีทักษะในเกม ทำให้เธอได้รับฉายาว่าประกายแสง (อังกฤษ: Lightning Flash, ญี่ปุ่น: ライトニングフラッシュ) ซึ่งประกอบกับความน่าดึงดูดใจทางร่างกายของเธอ ทำให้เธอเป็นที่รู้จักและเป็นที่ต้องการของผู้เล่นคนอื่นๆ
ทั้งอาสึนะและคิริโตะได้กลายเป็นตัวละครยอดนิยมในแฟนคลับอนิเมะและมังงะ มักปรากฏอยู่ในรายชื่อตัวละครอนิเมะยอดนิยม นอกจากนี้อาสึนะยังปรากฏตัวในสินค้าอย่างเป็นทางการของซอร์ดอาร์ตออนไลน์หลายรายการ และได้รับการตอบรับเชิงบวกเป็นส่วนใหญ่ โดยเน้นที่ความสัมพันธ์ของเธอกับคิริโตะ ความน่าดึงดูดใจ และบทบาทในชุดนิยาย
การสร้างและแนวคิด

ในการให้สัมภาษณ์กับผู้เขียนเรกิ คาวาฮาระ เขาบอกว่าตัวละครหญิงในซอร์ดอาร์ตออนไลน์ไม่ได้อิงจากใครก็ตามที่เขารู้จักในโลกแห่งความเป็นจริง โดยเขากล่าวว่า "ปกติฉันไม่เคยสร้างตัวละคร ฉาก หรืออะไรมาก่อนฉันเริ่มเขียน ขณะที่ฉันเขียนเนื้อเรื่อง สาว ๆ กลายเป็นอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ ยังไงก็เถอะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่อย่างใดก็ตาม ความคิดที่อ่อนเกินหรืออารมณ์ที่ซ่อนอยู่บางอย่างของฉัน สร้างตัวละครที่แข็งแกร่งและเต็มไปด้วยความสามารถ" คาวาฮาระยังเสริมอีกว่าเขาเขียนนิยายนี้เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขามองว่าเกมออนไลน์ไม่ใช่การเจ็บป่วยทางสังคมหรือหลบหนีจากชีวิตจริง และด้วยเหตุนี้จึงตัดสินใจแสดงเกมในไลท์โนเวลในแง่บวก
ที่งาน Sakura-Con 2013 คาวาฮาระตอบว่า "ตัวละครของอาสึนะที่ฉันสร้างมาอาจจะสมบูรณ์แบบเกินไปสำหรับซอร์ดอาร์ตออนไลน์นิดหน่อย เมื่อร่วมงานกับคิริโตะก็แทบจะไม่มีปัญหาใด ๆ เลยที่ทั้งคู่ไม่สามารถเอาชนะได้" หลังจากได้รับคำถามว่าอาสึนะเป็น "ตัวละครที่ยุ่งยาก" ในการพัฒนาหรือไม่
เอกซ์เอ็นเอกซ์เอกซ์

| --- | --- |

ประเภท: การแบ่งปันวิดีทัศน์ลามก
ภาษาที่ใช้ได้: ไทย, เช็ก, เยอรมัน, สเปน, ฝรั่งเศส, อิตาลี, ฮังการี, ดัตช์, เวย์, โปแลนด์, โปรตุเกส, โรมาเนีย, สวีเดน, เวียดนาม, ตุรกี, กรีก, รัสเซีย, ฮีบรู, อารบิก, ฮินดี, จีน, ญี่ปุ่น, มองโกเลีย, ซิโดเนีย, บัลแกเรีย
ก่อขึ้น: 1997; 28 ปีที่แล้ว (1997)
เจ้าของ: WGCZ Holding
ยูอาร์แอล: www.xnxx.com
การโฆษณา: ใช่
เชิงพาณิชย์: ใช่
ลงทะเบียน: เลือกได้
สถานะปัจจุบัน: เปิดให้บริการ
เอกซ์เอ็นเอกซ์เอกซ์ (อังกฤษ: XNXX) เป็นเว็บไซต์สื่อลามกและเว็บไซต์สำหรับแชร์วีดิทัศน์ลามกสัญชาติฝรั่งเศส เปิดตัวในปี ค.ศ. 1997 มีสำนักงานใหญ่และเซิร์ฟเวอร์อยู่ที่มอนทรีออล โตเกียว และนวร์ก[ต้องการอ้างอิง] เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 เว็บไซต์ถูกจัดอยู่ในอันดับที่ 8 เว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในโลกโดย
เอกซ์เอ็นเอกซ์เอกซ์ เป็นเจ้าของโดย WGCZ Holding ซึ่งเป็นบริษัทเดียวกันที่เกี่ยวข้องกับเอกซ์วิดีโอส์ ซึ่งเป็นเว็บไซต์ลามกอนาจารยอดนิยมอีกแห่ง
จากการจัดอันดับของ Business Insider จากปี ค.ศ. 2018 เอกซ์เอ็นเอกซ์เอกซ์ จัดเป็นหนึ่งในสามเว็บไซต์ลามกยอดนิยมทั่วโลก
อิซูมิ โทโด

อิซูมิ โทโด (ญี่ปุ่น: 東堂いづみ; โรมาจิ: Todo Izumi) เป็นนามแฝงของผู้ที่แต่ง "แม่มดน้อยโดเรมี" และ "พริตตี้เคียว" ซึ่งเป็นนามแฝงกลุ่มสำหรับพนักงานที่โทเอแอนิเมชัน นามแฝงใช้ในลักษณะที่คล้ายกันรวมถึง "ฮาจิเมะ ยาตาเตะ" จากซันไรส์และ "ซาบูโร ยัตสึเดะ" สำหรับบริษัทโทเอ อนิเมะและโทกูซัตสึทีวีโปรดักชั่น ชื่อนี้ได้มาจาก "โทเอ โดงะ (ชื่อเก่าของโทเอแอนิเมชัน) โออิซูมิ สตูดิโอ" (東映動画大泉スタジオ)
ซีรีส์ที่สร้าง

ซีรีส์ แม่มดน้อยโดเรมี
Ojamajo Doremi
Ojamajo Doremi #
Mo~tto! Ojamajo Doremi
Ojamajo Doremi Dokka~n!
Ojamajo Doremi Na-i-sho
Shinzo
Pipo Papo Patrol-kun
Ashita no Nadja
ซีรีส์ พริตตี้เคียว
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว / มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว แมกซ์ฮาร์ต
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว สแปลช☆สตาร์
Yes! พรีเคียว 5 / Yes! พรีเคียว 5 GoGo!
เฟรชพรีเคียว!
ฮาร์ตแคชพรีเคียว!
สวีตพรีเคียว♪
สไมล์พรีเคียว!
โดกิโดกิ! พรีเคียว
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว!
Go! พรินเซส พรีเคียว
มาโฮสึไค พรีเคียว!
คิระคิระ☆พรีเคียว อะลาโหมด
ฮักโตะ! พรีเคียว
สตาร์☆ทวิงเกิ้ล พรีเคียว
ฮีลลิ่งกู๊ด♡พรีเคียว
ทรอปิคอล-รูจ! พรีเคียว
ดิลิเชียสปาร์ตี้♡พรีเคียว
ฮิโรงารุสกาย! พรีเคียว
Gin'iro no Olynssis
Hatara Kizzu Maihamu Gumi
Marie and Gali
Kyousogiga
ดูเพิ่ม

ฮาจิเมะ ยาตาเตะ
ซาบุโระ ยาซุเดะ
| ด ค กพริตตี้เคียว |
| --- | --- |
โดย อิซูมิ โทโด และ โทเอแอนิเมชัน
ซีรีส์ทางโทรทัศน์: มหัศจรรย์สาวน้อย พริตตี้เคียว และ มหัศจรรย์สาวน้อย พริตตี้เคียว Max Heart • มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว สแปลช☆สตาร์ • Yes! พรีเคียว 5 และ Yes! พรีเคียว 5 Go Go! • เฟรชพรีเคียว! • ฮาร์ตแคชพรีเคียว! • สวีตพรีเคียว♪ • สไมล์พรีเคียว! • โดกิโดกิ! พรีเคียว • แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว! • Go! พรินเซส พรีเคียว • มาโฮสึไค พรีเคียว! • คิระคิระ พรีเคียว อะลาโหมด • ฮักโตะ! พรีเคียว • สตาร์☆ทวิงเกิ้ล พรีเคียว • ฮีลลิงกู๊ด♡พรีเคียว • โทรพิคัลรูจ พรีเคียว • เดลิเชียสปาร์ตี้ พรีเคียว • ฮิโรงารุสกาย! พรีเคียว
ซีรีส์ภาพยนตร์จอเงิน: พรีเคียว ออลล์สตาร์ส เดอะมูฟวี่ • พรีเคียว ดรีมสตาร์ส เดอะมูฟวี่ • พรีเคียว ซูเปอร์สตาร์ส เดอะมูฟวี่
ใครว่าข้าไม่เหมาะเป็นจอมมาร

| --- | --- |
ใครว่าข้าไม่เหมาะเป็นจอมมาร ~ต้นตระกูลจอมมารที่แกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์เกิดใหม่ไปเรียนที่โรงเรียนลูกหลาน~

魔王学院の不適合者 ～史上最強の魔王の始祖、転生して子孫たちの学校へ通う～ (Maō Gakuin no Futekigōsha ~Shijō Saikyō no Maō no Shiso, Tensei Shite Shison-tachi no Gakkō e Kayou~)
ชื่อภาษาอังกฤษ: The Misfit of Demon King Academy: History's Strongest Demon King Reincarnates and Goes to School with His Descendants
แนว: ผจญภัย, จินตนิมิต, วีรคติ
นวนิยายชุด
เขียนโดย: ชู
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 2 เมษายน พ.ศ. 2560 – ปัจจุบัน
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: ชู
วาดภาพโดย: โยชิโนริ ชิซูมะ
สำนักพิมพ์: ASCII Media Works
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
ในเครือ: เด็งเงกิบุงโกะ
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 10 มีนาคม พ.ศ. 2561 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 13
มังงะ
เขียนโดย: ชู
วาดภาพโดย: คายูฮารูกะ
สำนักพิมพ์: สแควร์เอนิกซ์
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
นิตยสาร: มังงะอัพ!
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2564
จำนวนเล่ม: 4
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ชิง โอนูมะ (หัวหน้า) มาซาฟูมิ ทามูระ
อำนวยการสร้างโดย:  List  โยชิโนริ ฮาเซงาวะ อายะ อีซูกะ โกโร อิชิดะ ทาเกชิ อิชิงากิ ทากูมิ อิโต ชิรีว คิตาซาวะ โนบูฮิโระ นากายามะ โทโมยูกิ โอวาดะ ยูกิ ยามาโอกะ ยูซูเกะ โยชิโอกะ  
เครือข่าย: Tokyo MX, GYT, GTV, BS11, AT-X, TVA, YTV
เครือข่ายภาษาอังกฤษ: อนิพลัสเอเชีย
ฉาย:  4 กรกฎาคม พ.ศ. 2563  – ปัจจุบัน
ตอน: 36
ใครว่าข้าไม่เหมาะเป็นจอมมาร ~ต้นตระกูลจอมมารที่แกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์เกิดใหม่ไปเรียนที่โรงเรียนลูกหลาน~ (魔王学院の不適合者 ～史上最強の魔王の始祖、転生して子孫たちの学校へ通う～, Maō Gakuin no Futekigōsha ~Shijō Saikyō no Maō no Shiso, Tensei Shite Shison-tachi no Gakkō e Kayou~) หรือที่รู้จักในชื่ออย่างย่อว่า ใครว่าข้าไม่เหมาะเป็นจอมมาร (魔王学院の不適合者, Maō Gakuin no Futekigōsha) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยซู และวาดภาพประกอบโดยโยชิโนริ ชิซูมะ เดิมเริ่มเผยแพร่ในฐานะนิยายเว็บบนผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2560 ภายหลังได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลโดยสำนักพิมพ์  ASCII Media Works เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยคายูฮารูกะ เผยแพร่ออนไลน์ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2564 ซึ่งจบลงเพราะการถึงแก่กรรมของผู้วาดภาพ ซีรีส์ไลต์โนเวลและมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างสตูดิโอซิลเวอร์ลิงก์ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2563 ฤดูกาลที่สองเริ่มออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566
แหล่งข้อมูลอื่น

นิยายเว็บ ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของมังงะ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวลและมังงะ ที่ฟีนิกซ์
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
อนิเมะ ใครว่าข้าไม่เหมาะเป็นจอมมาร ~ต้นตระกูลจอมมารที่แกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์เกิดใหม่ไปเรียนที่โรงเรียนลูกหลาน~ ที่เอไอเอสเพลย์
ฤดูกาลที่ 1
ฤดูกาลที่ 2
อนิเมะ ใครว่าข้าไม่เหมาะเป็นจอมมาร ~ต้นตระกูลจอมมารที่แกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์เกิดใหม่ไปเรียนที่โรงเรียนลูกหลาน~ ที่ปีลีปีลี
ฤดูกาลที่ 1
ฤดูกาลที่ 2
อนิเมะ ใครว่าข้าไม่เหมาะเป็นจอมมาร ~ต้นตระกูลจอมมารที่แกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์เกิดใหม่ไปเรียนที่โรงเรียนลูกหลาน~ ที่อ้ายฉีอี้
ฤดูกาลที่ 1
ฤดูกาลที่ 2
ฤดูกาลที่ 2 (พากย์ไทย)
ใครว่าข้าไม่เหมาะเป็นจอมมาร ที่เน็ตฟลิกซ์
ใครว่าข้าไม่เหมาะเป็นจอมมาร (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
เหตุโรงแรมนิวเวิลด์ถล่ม

| --- | --- |
หน้าหนึ่งของเดอะซันเดย์ไทมส์หลังเกิดเหตุ
วันที่: 15 มีนาคม 1986; 38 ปีก่อน (1986-03-15)
เวลา: 11:25 am (UTC+08:00)
ที่ตั้ง: โรโชร์ ประเทศสิงคโปร์
สาเหตุ: ความผิดปกติในการก่อสร้าง
เสียชีวิต: 33
บาดเจ็บไม่ถึงตาย: 17
รายละเอียด
อาคารเลียนเอี๊ยก (Lian Yak Building)
th
ชื่อเดิม: โรงแรมนิวเซอรางูน (New Serangoon Hotel)
ชื่ออื่น: โรงแรมนิวเวิลด์ (Hotel New World)
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: ถล่ม
ที่ตั้ง: โรโชร์
ประเทศ: ประเทศสิงคโปร์
พิกัด:  1°18′42″N 103°51′18″E﻿ / ﻿1.311784°N 103.854879°E﻿ / 1.311784; 103.854879
เปิดใช้งาน: 1971; 54 ปีที่แล้ว (1971)
ถูกทำลาย: 15 มีนาคม 1986; 38 ปีก่อน (1986-03-15)
เจ้าของ: อึ๋ง คอง หลิม
ติดต่อ: เลียนเอี๊ยก เรียลตี (Lian Yak Realty)
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 6
ข้อมูลอื่น
จำนวนห้อง: 67
จำนวนร้านอาหาร: 1
 
โรงแรมนิวเวิลด์ (อังกฤษ: Hotel New World) ในประเทศสิงคโปร์ ถล่มลงมาในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1986 โรงแรมนิวเวิลด์เป็นอาคารสูงหกชั้น ตั้งอยู่ที่จุดตัดของถนนเซอรางูน (Serangoon Road) กับถนนโอเวิน (Owen Road) ในเขตโรโชร์ ก่อนที่จะถล่มลงมาโดยฉับพลัน เป็นผลให้มีผู้ติดอยู่ในซากอาคาร 50 คน ในจำนวนนี้มีผู้เสียชีวิตรวม 33 ราย และ 17 คนได้รับการช่วยเหลือ
ภูมิหลัง

โรงแรมนิวเวิลด์ (Hotel New World) หรือชื่อทางการว่า อาคารเลียนเอี๊ยก (Lian Yak Building; จีน: 联益大厦) ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1971 มีความสูงหกชั้นและลานจอดรถใต้ดินหนึ่งชั้น ชื่อเดิมคือโรงแรมนิวเซอรางูน (New Serangoon Hotel) ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นโรงแรมนิวเวิลด์เมื่อ ค.ศ. 1984 เป็นผู้เช่าสี่ชั้นบนของอาคาร ส่วนชั้นล่างเป็นของธนาคารอุตสาหกรรมและพาณิชยกรรม (Industrial & Commercial Bank; ผนวกเข้ากับยูโอบีเมื่อ ค.ศ. 1987) ณ เวลาที่เกิดเหตุ บนชั้นสองของอาคารเป็นร้านอาหารและสถานบันเทิงยามราตรีชื่อ ยูนิเวอร์ซัลเนปชูน (Universal Neptune Nite-Club and Restaurant)
อาคารเคยมีรายงานปัญหาก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์รั่วไหลในบางห้องพักของโรงแรม ซึ่งออกข่าวหนังสือพิมพ์ในวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1975 หนึ่งวันหลังเกิดเหตุก๊าซรั่ว
เหตุถล่ม

เมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1986 อาคารถล่มลงมาอย่างฉับพลันในเวลาไม่ถึง 1 นาทีเมื่อเวลา 11:25 น. ทำให้คนในอาคารไม่มีเวลาหลบหนีออกมาได้ทัน ผู้เห็นเหตุการณ์ระบุว่าได้ยินเสียงระเบิดหนึ่งครั้งก่อนอาคารถล่ม กระนั้นตำรวจตรวจสอบแล้วระบุว่าไม่ได้เกิดจากการโจมตีด้วยระเบิด และเชื่อว่าก๊าซระเบิดน่าจะเป็นสาเหตุ
เหตุถล่มสร้างความตระหนกไปทั่ว รวมถึงนายกรัฐมนตรีสิงคโปร์ในเวลานั้น ลี กวนยู ซึ่งเคยกล่าวว่า "การถล่มของอาคารดังกล่าวเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน"
เหตุถล่ม > ผู้เสียชีวิต

ณ ขณะที่เกิดเหตุ มีการคาดการณ์จำนวนคนติดในซากอาคารมากถึง 300 คน และลดลงเหลือ 100 คนในวันต่อมา และลงเป็น 60 คน ประกอบด้วยพนักงานโรงแรม 26 คน และพนักงานธนาคาร 16 คนที่ยังไม่ทราบชะตากรรม ท้ายที่สุดยอดผู้ติดในซากอาคารออกมาอยู่ที่ 33 คน และยอดผู้เสียชีวิตประกาศอย่างเป็นทางการในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1986 หลังการกู้ภัยเสร็จสิ้น ในจำนวนผู้เสียชีวิตเป็นชาวสิงคโปร์ 23 ราย ที่เหลืออีก 10 รายเป็นชาวต่างชาติ ในจำนวนนี้ประกอบด้วยพลเมืองของมาเลเซียและปากีสถาน
เหตุถล่ม > การกู้ภัย

หลังอาคารถล่ม คนที่เดินสัญจรผ่านไปมาจำนวนมากพยายามเข้าไปช่วยกู้ภัย ไม่นานสำนักดับเพลิงสิงคโปร์ (SFS), กองพันพิเศษตำรวจสิงคโปร์ และกองทัพสิงคโปร์ (SAF) ก็มาถึงและช่วยทำการกู้ภัย ศูนย์กลางการกู้ภัยอยู่ที่บริษัทอีเกิลเปียโน (Eagle Piano Company) ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กัน
เนื่องจากมีผู้รอดชีวิตที่ยังติดอยู่ใต้ซากปรักหักพัง การกู้ภัยจึงเป็นปฏิบัติการที่ละเอียดอ่อน โดยเศษซากจะถูกเคลื่อนย้ายออกไปอย่างระมัดระวังด้วยเลื่อยไฟฟ้าและสว่านที่ตัดผ่านซากปรักหักพัง เครื่องตรวจจับเสียงได้นำมาใช้เพื่อค้นหาผู้รอดชีวิตใต้ซากปรักหักพังโดยตรวจจับเสียงร้องและเสียงร้องไห้ที่แผ่วเบาของผู้รอดชีวิต ในช่วง 12 ชั่วโมงแรก กองทัพสามารถช่วยเหลือผู้รอดชีวิตได้ 9 คน
นอกจากนี้ยังมีผู้ชำนาญการด้านการเจาะอุโมงค์จากทั้งในประเทศและจากญี่ปุ่น ไอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร เข้ามาช่วยเหลือ บุคคลกลุ่มนี้อยู่ในสิงคโปร์ในเวลานั้นเพื่อทำการขุดเจาะอุโมงค์ของรถไฟฟ้าเอ็มอาร์ทีที่บริเวณใกล้กับที่เกิดเหตุ โดยผู้มีส่วนร่วมในการช่วยเหลือครั้งนี้ได้แก่ ทอมัส แกลาเกอร์ (Thomas Gallagher), แพทริก แกลาเกอร์ (Patrick Gallagher), ไมเคิล เพรนเดอร์แจสต์ (Michael Prendergast), ไมเคิล สก็อต (Michael Scott) และ ทัน จิน ทง (Tan Jin Thong) พวกเขาได้แสดงความกังวลว่าการใช้เครื่องจักรขนาดใหญ่อาจทำให้ซากอาคารถล่มทับผู้ที่ติดอยู่ในอาคารซ้ำ พวกเขาจึงทำการอาสาสมัครขุดอุโมงค์ใต้ซากอาคาร 4 จุด ส่งผลให้สามารถช่วยเหลือผู้รอดชีวิตได้อีก 8 คน ต่อมา พวกเขาได้รับการเชิดชูเกียรติโดยรัฐบาลสิงคโปร์
ผู้รอดชีวิตคนสุดท้าย บุคคลวัย 30 ปี ชื่อ ชัว คิม ชู (Chua Kim Choo) ได้รับการกู้ภัยในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1986 หลังรอดชีวิตโดยการหลบอยู่ใต้โต๊ะ การกู้ภัยและกอบกู้ร่างดำเนินไปหกวัน และสิ้นสุดในวันที่ 21 มีนาคม
การสอบสวน

การสอบสวนพบการต่อเติมอาคารหลายจุดหลังการก่อสร้าง มีการสร้างระบบเครื่องปรับอากาศเพิ่มเติมบนดาดฟ้าอาคาร ส่วนธนาคารมีการต่อเติมเซฟขนาดใหญ่ และภายนอกของอาคารมีการติดตั้งกระเบื้องเซรามิกส์ ทั้งหมดนี้ล้วนเพิ่มน้ำหนักให้กับอาคารอย่างมาก กระนั้นต่อมาไม่ได้พบว่ามีผลต่อโครงสร้างอาคาร เนื่องจากวิศวกรโครงสร้างคำนวณน้ำหนักโครงสร้าง (structural load) ผิดพลาด ในขณะที่น้ำหนักตายตัว (dead load) ไม่ได้นำมาคำนวณด้วยเลย หมายความว่าอาคารสร้างขึ้นโดยไม่สามารถรองรับน้ำหนักของตัวอาคารเองได้ เสารับน้ำหนักสามเสาล้มเหลวเชิงโครงสร้างในช่วงวันก่อนการถล่ม ส่วนเสาอื่ยที่เหลือต้องรับน้ำหนักเพิ่มแทนเสาที่ล้มเหลวไป ซึ่งต่อมาไม่สามารถรับน้ำหนักได้
ในรายงานของแชนเนลนิวส์เอเชีย (CNA) อาคารนี้ออกแบบโดยคนร่างแบบที่ไม่ได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ แทนที่จะใช้วิศวกรโครงสร้าง การสอบสวนยังพบว่าในการคำนวณน้ำหนักตายตัวนั้นเขาคาดการณ์ความสามารถรับน้ำหนักของเสากับผนังมากเกินกว่าที่จะรับได้จริง คนร่างแบบคนดังกล่าวอ้างว่าเจ้าของอาคาร อึ๋ง คอง หลิม (Ng Khong Lim (จีน: 黃康霖; เป่อ่วยยี: n̂g khong lîm); ต่อมาเสียชีวิตในอาคารถล่มครั้งนี้) มอบหมายให้เขาออกแบบอาคาร แต่ตัวอึ๋งเองเป็นผู้กำกับการก่อสร้าง การสอบสวนยังพบอีกว่าอึ๋งได้ขอให้ใช้วัสดุคุณภาพต่ำในการก่อสร้างอาคารเพื่อลดต้นทุน ซึ่งท้ายที่สุดเป็นราคาที่ต้องแลกมาด้วยชีวิตของตน
ผลสืบเนื่อง

อาคารทั้งหมดในประเทศที่สร้างขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1970 ถูกสั่งตรวจสอบโครงสร้างโดยละเอียด และมีอาคารจำนวนหนึ่งที่ถูกพบว่าไม่ปลอดภัยเชิงโครงสร้าง นำไปสู่การสั่งอพยพและรื้อถอนอาคาร อาคารเหล่านี้ เช่น ตึกหลักของ วิทยาลัยเยาวชนฮวา ชง และ อาคารของโรงเรียนมัธยมคาทอลิก ที่ถนนควีน (Queen Street)
ห้าปีหลังเกิดเหตุ พื้นที่จุดที่เคยเป็นโรงแรมนิวเวิลด์กลายเป็นโครงการก่อสร้างใหม่ อาคารที่สร้างใหม่ขึ้นทดแทนเป็นอาคารโรงแรมสูงเจ็ดชั้นในชื่อ โรงแรมฟอร์ชูนา (Fortuna Hotel) มีขนาด 85 ห้อง เปิดให้บริการเมื่อ ค.ศ. 1994
จุดที่เคยเป็นโรงแรมนิวเวิลด์ ภาพถ่าย ณ ปี 2025
นิกาย

นิกายในศาสนา (อังกฤษ: Religious denomination) หมายถึง หมู่ หรือพวกคณะนักบวชในศาสนาเดียวกัน ที่แยกออกไปเป็นพวก ๆ
นิกายในศาสนา > ศาสนาพุทธ

บทความหลัก: นิกายในศาสนาพุทธ
นิกายในศาสนาพุทธ แบ่งออกเป็น 3 นิกายใหญ่ ๆ ได้แก่
เถรวาท
มหานิกาย
ธรรมยุติกนิกาย
มหายาน
เซน
วัชรยาน
ทิเบต
เกลุก
นิกายในศาสนา > ศาสนาคริสต์

บทความหลัก: นิกายในศาสนาคริสต์
นิกายในศาสนาคริสต์ แบ่งออกเป็น 3 นิกายใหญ่ ๆ ได้แก่
คาทอลิก
คาทอลิกตะวันตก (โรมันคาทอลิก)
คาทอลิกตะวันออก
ออร์ทอดอกซ์
อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์
คอปติกออร์ทอดอกซ์
เอธิโอเปียนออร์ทอดอกซ์
เอริเทรียนออร์ทอดอกซ์
ซีเรียกออร์ทอดอกซ์
อาร์เมเนียนแอพัสทอลิก
โปรเตสแตนต์
ปฏิรูป
ลูเทอแรน
อนาแบปทิสต์
เซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์
เพรสไบทีเรียน
เมทอดิสต์
แบปทิสต์
แองกลิคัน