stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศเกาหลีใต้
วัฒนธรรม > อาหาร

บทความหลัก: อาหารเกาหลี
อาหารเกาหลี เป็นอาหารประจำชาติของชาวเกาหลี แต่เดิมเกาหลีเป็นประเทศเกษตรกรรม และเพาะปลูกข้าวเป็นอาหารหลักมาตั้งแต่โบราณกาล ในสมัยนี้อาหารเกาหลีจะเป็นตำหรับซึ่งประกอบไปด้วยเนื้อ ปลา พร้อมด้วยผักต่าง ๆ และอาหารหมักดองต่าง เช่น กิมจิช็อดกัล (젓갈 - อาหารทะเลหมักเกลือ และท็อนจัง (된장 - ถั่วเหลืองหมักเหลว)) วัตถุดิบหลักทุกชนิดขึ้นชื่อในรสชาติและมีคุณค่าทางโภชนาการ อาหารเกาหลีจะมีลักษณะเป็น หยิน-หยาง หลักคิดแบบ หยิน หยาง ตามการแพทย์แผนจีนนั้น ทุกสรรพสิ่งในโลกนี้จะประกอบไปด้วยสองด้าน ซึ่งด้านทั้งสองจะอยู่ตรงข้ามกันแต่ต่างฝ่ายต่างต้องพึ่งพาซึ่งกันและกัน เพื่อช่วยรักษาสมดุลให้กับร่างกาย เช่น ชาวเกาหลีนิยมรับประทาน ซัมเกทัง หรือซุปไก่โสม เพื่อเรียกกำลังในช่วงฤดูร้อน หรือหากอากาศหนาว ร่างกายต้องการอาหารเพื่อทำให้อบอุ่น ต้องกิน “ชินซอลโล” หรือหม้อร้อนที่ประกอบด้วยเนื้อปลา ผัก หรือเต้าหู้
จุดเด่นในการตั้งโต๊ะอาหารเกาหลีคืออาหารจานต่าง ๆ จะถูกนำมาจัดวางในคราวเดียวกัน โดยการปฏิบัติสืบทอดกันมา หากจะเปรียบเทียบกับประเทศเพื่อนบ้านอย่างจีนและญี่ปุ่น คนเกาหลีนิยมใช้ช้อนทานอาหารมากกว่าโดยเฉพาะเมื่อมีการเสิร์ฟน้ำซุป
อาหารเกาหลีที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดคือกิมจิ (เกาหลี: 김치, MC: Gimchi, MR: Kimch'i คิมชี) ซึ่งเป็นผักดองที่เป็นเอกลักษณ์ และพีบิมบับ หรือ "ข้าวยำเกาหลี" มีลักษณะเป็นข้าวสวยโรยหน้าด้วยผักที่ปรุงแล้วนิยมทานร่วมกับไข่ดาว น้ำพริก ไข่ลวก และเนื้อสัตว์ชนิดต่าง ๆ คลุกให้เข้ากัน รวมทั้ง ต็อกโบกี หรือ เค้กข้าว-ผัด ทำมาจากแป้งต๊อกเนื้อนุ่ม ผัดกับซอสรสเผ็ด ใส่เครื่องเคียงเพิ่มทั้งผัก เนื้อสัตว์ ออมุก ไข่ต้มและชีส
อาหารอื่น ๆ ที่เป็นที่นิยมได้แก่ อาหารปิ้งย่าง (เนื้อสัตว์และอาหารทะเลนำไปย่างทานกับน้ำจิ้มรสชาติต่าง ๆ), ไก่ทอด, เกี๊ยวซ่าเกาหลี, ข้าวผัดเกาหลี หัวไชเท้าดอง และรามยอน (라면) หรือบะหมี่กึงสำเร็จรูปรสชาติต่าง ๆ โดยคนเกาหลีนิยมเติมผักและเนื้อสัตว์ลงไปด้วย
เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ยอดนิยมของเกาหลี ได้แก่ โซจู มักกอลลี และบกบุนจาจู ชาวเกาหลีมีวัฒนธรรมการใช้ตะเกียบที่เป็นเอกลักษณ์ในกลุ่มประเทศเอเชียตะวันออกโดยใช้ตะเกียบโลหะ ซึ่งมีหลักฐานการพบค้นพบในแหล่งโบราณคดีตั้งแต่สมัยโคกูรยอ
วัฒนธรรม > กีฬา

เทควันโดเป็นศิลปะการต่อสู้ที่มีต้นกำเนิดในเกาหลี ในทศวรรษที่ 1950 และ 1960 และได้กลายเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมสูง โดยกลายเป็นกีฬาโอลิมปิกอย่างเป็นทางการในปี 2000 ศิลปะการป้องกันตัวอื่น ๆ ของเกาหลี ได้แก่ เทคคยอน ฮับกิโด ทังซูโด กุกซูลวอน คัมโด และซูบัก
ฟุตบอลได้รับความนิยมมากเช่นกัน โพลล่าสุดระบุว่าแฟนกีฬาชาวเกาหลีใต้ส่วนใหญ่ 41% ระบุตัวเองว่าเป็นแฟนฟุตบอล เกาหลีใต้มีลีกอาชีพที่มีชื่อเสียงได้แก่ เคลีก ทีมชาติเกาหลีใต้ถือเป็นทีมแรกในเอเชียที่เข้าถึงรอบรองชนะเลิศฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย ในฟุตบอลโลก 2002 ซึ่งตนเองเป็นเจ้าภาพร่วมกับญี่ปุ่น และผ่านเข้ารอบสุดท้ายฟุตบอลโลกทุกสมัยนับตั้งแต่ปี 1986 และผ่านรอบแบ่งกลุ่มได้ 2 ครั้ง (2002 และ 2010) และในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ทีมฟุตบอลเกาหลีใต้ได้เหรียญทองแดง
เบสบอลเป็นอีกหนึ่งชนิดกีฬาที่เล่นกันอย่างแพร่หลาย โดยได้รับการเผยแพร่ในเกาหลีครั้งแรกใน ค.ศ. 1905 โดยผลสำรวจบางแหล่งอ้างว่าเบสบอลเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศแซงหน้าฟุตบอลในปัจจุบัน การเข้าชมและราคาตั๋วสำหรับการแข่งขันเบสบอลอาชีพเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ลีกเบสบอลมืออาชีพ (เคบีโอลีก) มีทั้งหมด 10 ทีม ก่อตั้งขึ้นในปี 1982 เกาหลีใต้จบอันดับสามในเวิลด์เบสบอลคลาสสิกปี 2006 และอันดับสองในปี 2009 ในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2010 ทีมเบสบอลเกาหลีคว้าเหรียญทอง ผู้เล่นเกาหลีหลายคนยังมีโอกาสได้ไปเล่นในเมเจอร์ลีกเบสบอลของสหรัฐ
เกาหลีใต้เป็นเจ้าภาพเอเชียนเกมส์มาสามสมัยในปี 1986 (โซล), 2002 (ปูซาน) และ 2014 (อินชอน) และเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยฤดูหนาวในปี 1997, Asian Winter Games ในปี 1999 และ กีฬามหาวิทยาลัยโลกในปี 2003 และ 2015 ในปี 1988 เกาหลีใต้เป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อนที่กรุงโซล โดยจบอันดับ 4 ในตารางเหรียญรวมโดยทำผลงานโดดเด่นในการยิงธนู ยิงปืน เทเบิลเทนนิส แบดมินตัน สปีดสเก็ต แฮนด์บอล ฮ็อกกี้ มวยปล้ำ เบสบอล ยูโด เทควันโด และยกน้ำหนัก เกาหลีใต้ได้รับเหรียญรางวัลในโอลิมปิกฤดูหนาวมากกว่าประเทศอื่น ๆ ในเอเชีย ในโอลิมปิกฤดูหนาวปี 2010 เกาหลีใต้อยู่ในอันดับห้าในการจัดอันดับเหรียญโดยรวม โดยมีความโดดเด่นในด้านสเก็ตความเร็วระยะสั้น สเก็ตเร็วและสเก็ตลีลาก็เป็นที่นิยมเช่นกัน และฮ็อกกี้น้ำแข็งเป็นกีฬาที่เกิดใหม่ โดยมี อันยัง ฮัลลา คว้าแชมป์เอเชียลีกครั้งแรกในเดือนมีนาคม 2010 กรุงโซลเคยเป็นเจ้าภาพการแข่งขันไตรกีฬาระดับสากล ซึ่งจัดโดยไตรกีฬาโลกในเดือนพฤษภาคม 2010 และการแข่งขันอีสปอร์ตได้รับความนิยมในหมู่วัยรุ่นหลายปีที่ผ่านมา
วัฒนธรรม > วันหยุด

มีวันหยุดราชการอย่างเป็นทางการมากมายในเกาหลีใต้ หนึ่งในเทศกาลที่สำคัญที่สุดของชาวเกาหลีได้แก่ วันปีใหม่เกาหลีหรือ ซอลลัล โดยมีการเฉลิมฉลองในวันแรกของปฏิทินจันทรคติของเกาหลี วันประกาศอิสรภาพของเกาหลีตรงกับวันที่ 1 มีนาคม และเป็นการรำลึกถึงขบวนการวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1919 วันแห่งความทรงจำมีการเฉลิมฉลองในวันที่ 6 มิถุนายน และมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นเกียรติแก่ชายและหญิงที่เสียชีวิตในขบวนการเอกราชของเกาหลีใต้ วันรัฐธรรมนูญคือวันที่ 17 กรกฎาคม และเป็นการเฉลิมฉลองการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเกาหลี วันประกาศอิสรภาพคือ วันที่ 15 สิงหาคม เป็นการเฉลิมฉลองการปลดปล่อยของเกาหลีจากจักรวรรดิญี่ปุ่นในปี 1945 ทุกวันที่ 15 ของเดือน 8 ตามปฏิทินจันทรคติ ชาวเกาหลีจะเฉลิมฉลองเทศกาลไหว้พระจันทร์ ซึ่งชาวเกาหลีจะไปเยี่ยมบ้านเกิดของบรรพบุรุษและรับประทานอาหารเกาหลีแบบดั้งเดิม วันที่ 1 ตุลาคม มีการเฉลิมฉลองวันกองทัพเพื่อเป็นเกียรติแก่กองกำลังทหารของเกาหลีใต้ วันที่ 3 ตุลาคม เป็นวันสถาปนาแห่งชาติ หรือเรียกว่า วันฮันกึล วันที่ 9 ตุลาคม เป็นวันที่ระลึกถึงการประดิษฐ์อักษรฮันกึล ซึ่งเป็นอักษรพื้นเมืองของภาษาเกาหลี
เชิงอรรถ

↑  19.7% นับถือโปรเตสแตนต์, 7.9% นับถือโรมันคาทอลิก
↑  เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นในปี 2004 ศาสตราจารย์ ฮวาง วู-ซุก กระทำผิดจรรยาบรรณในวิชาชีพขั้นร้ายแรง ด้วยการรับบริจาคเซลล์ไข่มนุษย์เพื่อการทดลอง และอ้างว่าสามารถสร้างเซลล์ต้นกำเนิดจากการโคลนนิ่งตัวอ่อนของมนุษย์ได้สำเร็จเป็นคนแรกของโลก พร้อมตีพิมพ์งานวิจัยชิ้นดังกล่าวลงในวารสารทางวิทยาศาสตร์ชื่อดัง “ไซแอนซ์” ของสหรัฐฯ แต่ภายหลังปรากฏหลักฐานว่าเป็นเพียงการโกหก
อ่านเพิ่ม

Amsden, Alice (1992). Asia's Next Giant: South Korea and Late Industrialization. Oxford University Press. ISBN 978-0195076035.
Breen, Michael (2004). The Koreans: Who They Are, What They Want, Where Their Future Lies. St. Martin's Griffin. ISBN 978-0-312-32609-8.
Hart, Dennis (2003). From Tradition to Consumption: Constructing a Capitalist Culture in South Korea. Seoul: Author. ISBN 978-89-88095-44-7.
Cumings, Bruce (1997). Korea's place in the sun. New York: W.W. Norton. ISBN 978-0-393-31681-0.
Lew, Yong Ick. The Making of the First Korean President: Syngman Rhee's Quest for Independence (University of Hawai'i Press; 2013); scholarly biography; 576 pages;
Nahm, Andrew C. (1996). Korea: A history of the Korean people (2nd ed.). Seoul: Hollym. ISBN 978-1-56591-070-6.
Schneidewind, Dieter K. (2016). Economic Miracle Market South Korea: A Blueprint for Economic Growth in Developing Nations. Springer. ISBN 978-981-10-0613-5.
Yang Sung-chul (1999). The North and South Korean political systems: A comparative analysis (rev. ed.). Seoul: Hollym. ISBN 978-1-56591-105-5.
Yonhap News Agency (2004). Korea Annual 2004. Seoul. ISBN 978-89-7433-070-5.
Yuan, Robert T. (1988). Biotechnology in Singapore, South Korea, and Taiwan. Macmillan Publishers ltd. ISBN 978-1-349-10768-1.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (Korea.net)
Korea Tourism Guide website เก็บถาวร 2017-03-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Korea National Statistical Office
South Korea. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
A Country Study: South Korea in the Library of Congress
ประเทศเกาหลีใต้ ที่เว็บไซต์ Curlie
Korea OECD
South Korea profile from the BBC News
South Korea Encyclopædia Britannica entry
Key Development Forecasts for South Korea from International Futures
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  เกาหลี  โครเอเชีย  โปรตุเกส  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  KulturNav 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  NARA  IdRef  İslâm Ansiklopedisi 
บริเวณภูเขาเบ็คดู ซึ่งมีชื่อเรียกในความหมายโลกสวรรค์
อาณาจักรโชซ็อนโบราณ
ภาพเขียนสีสมัยอาณาจักรโคกูรยอ
พระราชวังสมัยโบราณในเกาหลี
ทหารปีนข้ามกำแพงทะเลในอินช็อน
พิธีสวนสนามเนื่องในวันกองทัพ ค.ศ. 1973 เพื่อยกย่องประธานาธิบดี พัก จ็อง-ฮี
นาย คิม แด-จุง ประธานาธิบดีคนที่ 8 ของเกาหลีใต้ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพใน ค.ศ. 2000 ในฐานะที่เป็นผู้ผลักดันประชาธิปไตยในเกาหลีใต้และเอเชียตะวันออก ได้รับการยกย่องเป็น "เนลสัน แมนเดลา" ของทวีปเอเชีย
อาคารรัฐสภาของเกาหลีใต้
ยุน ซ็อก-ย็อล ประธานาธิบดีคนปัจจุบัน
บัน คี-มูน (ซ้ายมือ) อดีตเลขาธิการสหประชาชาติ ขณะเข้าพบ จอห์น เคร์รี อดีตสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐจากรัฐแมสซาชูเซตส์
ประธานาธิบดี มุน แจ-อิน และ ประธานาธิบดี วลาดีมีร์ ปูตินของรัสเซีย
ประธานาธิบดี มุน แจ-อิน เข้าพบประธานาธิบดี โจ ไบเดน ณ ทำเนียบขาว
เรือรบของเกาหลีใต้
เขตคังนัม หนึ่งในเขตเศรษฐกิจที่สำคัญในกรุงโซล
เครื่องบิน แอร์บัส เอ 380 ของสายการบินโคเรียนแอร์
จอโทรทัศน์สามมิติด้วยเทคโนโลยี OLED ซึ่งผลิตในเกาหลีใต้
Naro 1 จรวดขนส่งลำแรกของเกาหลีใต้
หุ่นยนต์ Albert HUBO, พัฒนาโดยสถาบันชั้นสูงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเกาหลี สามารถแสดงท่าทางด้วยห้านิ้วแยกกัน
คลองช็องกเยช็อนในกรุงโซล เป็นสถานที่นันทนาการสาธารณะที่ทันสมัยที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศ
มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล หนึ่งในสามสถาบันชั้นนำของเกาหลีใต้
ประตูหน้าซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของ มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล
พระพุทธรูปในถ้ำซ็อกคูรัม
วัดพุลกุกซา ถือเป็นผลงานในยุคทองของพุทธศาสนาในอาณาจักรซิลลา และได้รับการยกย่องให้เป็นมรดกโลก
ฮันบก ชุดประจำชาติของเกาหลีใต้
ไซ ศิลปินชื่อดังเจ้าของเพลงคังนัมสไตล์
กง ยู (คง ชีช็อล), หนึ่งในนักแสดงที่มีชื่อเสียงของเกาหลีใต้
พีบิมบับ หนึ่งในอาหารที่ชึ้นชื่อที่สุดของเกาหลี
เทควันโด หนึ่งในกีฬายอดนิยมของเกาหลีใต้
การเต้นรำพื้นบ้านแบบดั้งเดิมของเกาหลี
โครงการเติมเงินผ่านกระเป๋าเงินดิจิทัล 10,000 บาท

| โครงการเติมเงินผ่านกระเป๋าเงินดิจิทัล 10,000 บาท (เงินหมื่นฟื้นเศรษฐกิจ) |
| --- | --- |
ไอคอนแอปพลิเคชันทางรัฐ
ชนิดของโครงการ: แจกเงิน
ประเทศ: ประเทศไทย
นายกรัฐมนตรี: เศรษฐา ทวีสิน แพทองธาร ชินวัตร
กระทรวง: กระทรวงการคลัง
บุคคลสำคัญ: เศรษฐา ทวีสิน จุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ เผ่าภูมิ โรจนสกุล
เปิดตัวเมื่อ: 25 กันยายน พ.ศ. 2567; 5 เดือนก่อน (2567-09-25) ทั่วประเทศ
งบประมาณ: 500,000 ล้านบาท
สถานะ: กำลังเตรียมโครงการระยะที่ 3
เว็บไซต์: digitalwallet.go.th
โครงการเติมเงินผ่านกระเป๋าเงินดิจิทัล 10,000 บาท เป็นนโยบายเศรษฐกิจระยะเร่งด่วนที่สำคัญของรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน ภายใต้การกำกับดูแลโดยกระทรวงการคลัง ซึ่งพรรคเพื่อไทยประกาศเป็นนโยบายหลักในช่วงการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566
การดำเนินโครงการนี้ จะเป็นการเติมเงินจำนวนคนละ 10,000 บาท เข้าไปในกระเป๋าเงินดิจิทัลของประชาชนสัญชาติไทยที่มีอายุ 16 ปีขึ้นไป ที่มีเงินได้พึงประเมินไม่เกิน 840,000 บาทต่อปีภาษี และมีเงินฝากในธนาคารพาณิชย์และสถาบันการเงินเฉพาะกิจของรัฐรวมกันไม่เกิน 500,000 บาท เพื่อให้ประชาชนนำไปจับจ่ายใช้สอยในร้านค้าภายในอำเภอที่อยู่ของตนที่ระบุในบัตรประจำตัวประชาชน โดยกำหนดให้ใช้จ่ายเงินจำนวนนี้ภายใน 6 เดือน นับตั้งแต่เริ่มโครงการ
ต่อมาในสมัยรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร ได้ปรับรูปแบบโครงการและเปลี่ยนชื่อเป็น โครงการกระตุ้นเศรษฐกิจ พ.ศ. 2567 และแบ่งเป็น 5 ระยะ ดังนี้
ระยะที่ 1 แจกเงินสดให้กลุ่มผู้ลงทะเบียนเพื่อสวัสดิการแห่งรัฐที่เชื่อมต่อบัญชีกับพร้อมเพย์แล้ว รวมถึงคนพิการ ตั้งแต่วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2567
ระยะที่ 2 แจกเงินสดให้กลุ่มผู้สูงอายุอายุ 50 หรือ 60 ปีขึ้นไป ที่ลงทะเบียนเข้าร่วมโครงการผ่านแอปพลิเคชันทางรัฐ ตั้งแต่วันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2568
ระยะที่ 3 แจกเงินดิจิทัลให้กลุ่มผู้ที่ลงทะเบียนเข้าร่วมโครงการผ่านแอปพลิเคชันทางรัฐที่มีอายุ 16–20 ปี
ระยะที่ 4 แจกเงินดิจิทัลให้กลุ่มผู้ที่ลงทะเบียนเข้าร่วมโครงการผ่านแอปพลิเคชันทางรัฐที่เหลือ คืออายุ 21–59 ปี
ระยะที่ 5 แจกเงินให้กลุ่มที่ไม่มีสมาร์ทโฟน ผ่านธนาคารออมสิน ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร และธนาคารอาคารสงเคราะห์
โครงการนี้ถูกวิจารณ์ว่ามีการปรับเปลี่ยนรายละเอียดในการดำเนินโครงการหลายครั้ง ทั้งแหล่งที่มาของเงิน เทคโนโลยีที่ใช้, จำนวนผู้ได้รับสิทธิ และระยะเวลาเริ่มต้นโครงการ รวมถึงเคยถูกวิจารณ์เรื่องการกู้เงินมาแจกให้กับประชาชนโดยไม่มีความจำเป็นเร่งด่วน ซึ่งเสี่ยงต่อการผิดกฎหมาย และอาจทำให้โครงการถูกยกเลิกในที่สุดอีกด้วย
ภูมิหลัง

ก่อนที่จะมีโครงการกระเป๋าเงินดิจิทัลนี้ เคยมีโครงการกระตุ้นเศรษฐกิจมาก่อนแล้วหลายโครงการในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา (ครม.61 และ ครม.62) เช่น โครงการลงทะเบียนเพื่อสวัสดิการแห่งรัฐ (พ.ศ. 2560 - 2561), ชิมช้อปใช้ (พ.ศ. 2562), เราไม่ทิ้งกัน (พ.ศ. 2563) และ คนละครึ่ง (พ.ศ. 2563 - 2564) ซึ่งโครงการเหล่านี้เน้นช่วยเหลือกลุ่มผู้มีรายได้น้อย รวมถึงกระตุ้นการท่องเที่ยว และการบริโภคของประชาชนผู้มีรายได้ปานกลาง และฟื้นฟูเศรษฐกิจที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดทั่วประเทศของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) และรัฐบาลในขณะนั้นวางโครงสร้างพื้นฐานการใช้ดิจิทัลเพื่อสนับสนุนการดำเนินโครงการทั้งหมดไว้เรียบร้อยแล้ว
จุดเริ่มต้นมาจากการประกาศของแพทองธาร ชินวัตร หัวหน้าครอบครัวเพื่อไทย ในงานเปิดตัว "ครอบครัวเพื่อไทย : บ้านหลังใหญ่หัวใจเดิม" ของพรรคเพื่อไทย เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2565 ซึ่งได้ประกาศว่า หากพรรคเพื่อไทยได้เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาลในครั้งถัดไป จะดำเนินการเติมเงินให้กับประชาชนทั่วประเทศอย่างมีเกียรติ และทำให้ประชาชนภาคภูมิใจ
ต่อมาในงานเปิดตัวว่าที่ผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 ของพรรคเพื่อไทย เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2566 เศรษฐา ทวีสิน ประธานที่ปรึกษาหัวหน้าครอบครัวเพื่อไทย และบุคคลที่ได้รับเสนอชื่อเป็นนายกรัฐมนตรีจากพรรคเพื่อไทย ได้ประกาศนโยบายเติมเงินอย่างเป็นทางการ โดยจะเติมเงินเข้าไปในกระเป๋าเงินดิจิทัลของประชาชนสัญชาติไทยทุกคน ที่มีอายุ 16 ปีขึ้นไป เพื่อนำไปจับจ่ายใช้สอยในชีวิตประจำวัน ในพื้นที่ร้านค้าชุมชนรัศมี 4 กิโลเมตร มีอายุการใช้งาน 6 เดือน ซึ่งร้านค้าสามารถนำเงินดิจิทัลมาแลกเป็นเงินบาทได้กับธนาคารของรัฐในภายหลัง เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจหมุนเวียนในระดับชุมชน นำไปสู่การกระตุ้นเศรษฐกิจในระดับประเทศ
จากนั้น เศรษฐาได้ประกาศเมื่อวันที่ 5 เมษายน ในงาน "คิดใหญ่ ทำเป็น เพื่อไทยทุกคน ตอน One Team for all Thais : หนึ่งทีมเพื่อไทยทุกคน" ว่า ประชาชนจะได้รับเงินเข้ากระเป๋าเงินดิจิทัลตามเงื่อนไขข้างต้นเป็นจำนวนคนละ 10,000 บาท โดยต่อมา พรรคเพื่อไทยได้แจ้งที่มาของแหล่งเงินทุนในการดำเนินโครงการให้แก่คณะกรรมการการเลือกตั้งว่า มาจากการบริหารงบประมาณ และการเก็บภาษี ประกอบด้วย
ประมาณการรายได้รัฐที่เพิ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2567: 260,000 ล้านบาท
ภาษีที่ได้มาจากผลคูณต่อเศรษฐกิจจากนโยบาย: 100,000 ล้านบาท
การบริหารจัดการงบประมาณแผ่นดิน พ.ศ. 2567: 110,000 ล้านบาท
การบริหารงบประมาณด้านสวัสดิการที่ซ้ำซ้อน: 90,000 ล้านบาท
โดยคิดเป็นเงินจำนวน 560,000 ล้านบาท ทั้งนี้ สามารถปรับเปลี่ยนตามความเหมาะสมและสถานการณ์ด้านการคลังของประเทศ
ภายหลังจากเศรษฐา ทวีสิน ได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาตามเกณฑ์ที่กำหนด และได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีแล้ว ในการจัดตั้งคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 63 เศรษฐาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอีกตำแหน่งหนึ่ง เพื่อขับเคลื่อนโครงการเติมเงินผ่านกระเป๋าเงินดิจิทัล 10,000 บาทโดยเฉพาะ โดยเศรษฐาได้ประกาศว่าจะเริ่มต้นโครงการนี้ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 และในการแถลงนโยบายต่อรัฐสภา เศรษฐาได้แถลงว่าโครงการนี้เป็น 1 ใน 5 นโยบายระยะเร่งด่วนของรัฐบาล
การดำเนินโครงการ > นโยบาย > เบื้องต้น

ในเบื้องต้น โครงการเติมเงินผ่านกระเป๋าเงินดิจิทัล 10,000 บาท จะเป็นการเติมเงินจำนวนคนละ 10,000 บาท ให้กับประชาชนสัญชาติไทยทุกคนที่มีอายุ 16 ปีขึ้นไป ซึ่งมีจำนวนประมาณ 54.8 ล้านคน จำนวน 1 ครั้ง โดยประชาชนสามารถนำเงินดิจิทัลไปใช้จ่ายได้ภายในรัศมี 4 กิโลเมตร ยึดจากที่อยู่ที่ปรากฏในบัตรประจำตัวประชาชนของตน ภายในระยะเวลา 6 เดือนนับตั้งแต่เริ่มต้นโครงการ โดยใช้งบประมาณอย่างมากจำนวน 548,000 ล้านบาท
โครงการจะเริ่มต้นในช่วงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2566 โดยเป็นการเปิดให้ร้านค้าลงทะเบียนเข้าร่วมโครงการได้ จากนั้นจะเปิดให้ประชาชนยืนยันตัวตนในลำดับถัดไป โดยประชาชนทุกคนที่อยู่ในเงื่อนไขข้างต้น และยืนยันตัวตนผ่านกระบวนการทำความรู้จักกับลูกค้า (KYC) ตามระเบียบของธนาคารแห่งประเทศไทยแล้ว สามารถยืนยันการรับสิทธิ์ในโครงการนี้ได้ทันที ทั้งนี้ หากมีผู้ขอไม่รับสิทธิ์ เงินที่เหลือจะถูกส่งคืนกระทรวงการคลังเพื่อเป็นงบประมาณแผ่นดินต่อไป
โครงการนี้มีกำหนดเริ่มต้นในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 โดยประชาชนสามารถใช้จ่ายสินค้าที่จำเป็นในชีวิตประจำวันได้ทุกประเภท ยกเว้นสิ่งของเกี่ยวกับอบายมุข รวมถึงสินค้าออนไลน์ และไม่สามารถนำไปใช้หนี้ได้ โดยประชาชนสามารถใช้เงินจำนวนนี้ได้ผ่านโปรแกรมประยุกต์พิเศษแห่งชาติที่พัฒนาโดยผู้พัฒนาที่สมาคมธนาคารไทยมอบหมาย ซึ่งเก็บข้อมูลผ่านระบบบล็อกเชน และจะทยอยเปิดฟังก์ชันต่าง ๆ ตามระยะเวลาที่เหมาะสม ส่วนประชาชนที่ไม่มีโทรศัพท์มือถือ สามารถใช้บัตรประจำตัวประชาชนคู่กับคิวอาร์โค้ดส่วนตัว โดยจะมีการผูกในระบบอยู่แล้ว ส่วนร้านค้าที่อยู่ในระบบภาษี สามารถนำเงินจากการใช้จ่ายในโครงการนี้ไปแลกเป็นเงินสดได้
นโยบายจริง > รัฐบาลเศรษฐา > การแถลงในรอบแรก

ต่อมาเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2567 ภายหลังเสร็จสิ้นการประชุมคณะกรรมการนโยบายครั้งที่ 3/2567 เศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในฐานะประธานคณะกรรมการนโยบาย ได้แถลงข่าวเปิดตัวโครงการเติมเงินผ่านกระเป๋าเงินดิจิทัล 10,000 บาท อย่างเป็นทางการ โดยจะมีประชากรผู้ได้รับเงินจำนวนประมาณ 50 ล้านคน รวมเป็นวงเงินในโครงการจำนวน 500,000 ล้านบาท และกำหนดให้ใช้จ่ายในร้านค้าที่ลงทะเบียนไว้ ทั้งนี้ จะเปิดให้ลงทะเบียนร้านค้าในไตรมาสที่ 3 และเริ่มต้นโครงการในไตรมาสที่ 4 ของปี พ.ศ. 2567 ส่วนแหล่งเงินในการดำเนินโครงการนั้น ลวรณ แสงสนิท ปลัดกระทรวงการคลัง แถลงว่า จำนวนแหล่งเงิน 500,000 ล้านบาทนี้ มาจากแหล่งงบประมาณแผ่นดินของไทยทั้งหมดโดยไม่มีการออกพระราชบัญญัติกู้เงิน แบ่งเป็นจำนวน 3 ส่วน ดังนี้
งบประมาณแผ่นดินของไทย พ.ศ. 2568 วงเงิน 152,700 ล้านบาท
มอบหมายให้ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตรดำเนินโครงการนี้ให้แก่กลุ่มเกษตรกรจำนวนประมาณ 17.23 ล้านคน ตามมาตรา 28 ของพระราชบัญญัติวินัยการเงินการคลังของรัฐ พ.ศ. 2561 วงเงิน 172,300 ล้านบาท
การบริหารจัดการงบประมาณแผ่นดินของไทย พ.ศ. 2567 วงเงิน 175,000 ล้านบาท
ส่วนแนวทางการดำเนินโครงการ จุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ได้แถลงเพิ่มเติมดังนี้
ผู้ที่ได้รับสิทธิ์ มีอายุ 16 ปีขึ้นไป มีเงินได้พึงประเมินไม่เกิน 840,000 บาทต่อปีภาษี และมีเงินฝากในธนาคารพาณิชย์และสถาบันการเงินเฉพาะกิจของรัฐรวมกันไม่เกิน 500,000 บาท
การใช้จ่าย สามารถใช้จ่ายได้หลายรอบ แบ่งเป็น 2 รูปแบบ ดังนี้
ระหว่างประชาชนกับร้านค้า สำหรับการใช้จ่ายในรอบที่ 1 ใช้จ่ายได้เฉพาะในร้านค้าขนาดเล็กที่ตามที่กระทรวงพาณิชย์กำหนดในอำเภอภูมิลำเนาของแต่ละคน
ระหว่างร้านค้ากับร้านค้า สำหรับการใช้จ่ายในรอบที่ 2 ขึ้นไป ไม่กำหนดเงื่อนไขและขนาดของร้าน
ประเภทสินค้า สามารถใช้จ่ายสินค้าทุกประเภทผ่านโครงการได้ ยกเว้นสินค้าอบายมุข น้ำมัน บริการ และออนไลน์ และอื่น ๆ ขึ้นอยู่กับการกำหนดโดยกระทรวงพาณิชย์
ระบบในโครงการ ใช้ระบบที่พัฒนาโดยหน่วยงานภายในภาครัฐ คือ สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) ร่วมกับกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม ซึ่งจะเป็นโปรแกรมประยุกต์พิเศษของรัฐบาล โดยการใช้งานจะพัฒนาให้สามารถใช้จ่ายได้กับธนาคารอื่น ๆ ในลักษณะวงเปิด (Open Loop)
คุณสมบัติของร้านค้าที่สามารถถอนเงินสดได้ จะต้องอยู่ในระบบภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีเงินได้นิติบุคคล หรือภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา เฉพาะผู้มีเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (8) ของประมวลรัษฎากร และสามารถถอนเงินสดได้ตั้งแต่การใช้จ่ายรอบที่ 2 เป็นต้นไป
แต่งตั้งคณะอนุกรรมการเพิ่ม 2 ชุด ดังนี้
คณะอนุกรรมการด้านการตรวจสอบการกระทำที่อาจเข้าข่ายผิดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขของโครงการฯ โดยมีรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติเป็นประธาน และผู้บัญชาการตำรวจสืบสวนสอบสวนอาชญากรรมทางเทคโนโลยี ผู้บัญชาการสำนักงานยุทธศาสตร์ตำรวจ และผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง เป็นอนุกรรมการและเลขานุการร่วม
คณะอนุกรรมการกำกับการดำเนินโครงการฯ โดยมีจุลพันธ์เป็นประธาน มีหน้าที่กำหนดเงื่อนไข รายละเอียดโครงการ และระบบ ให้สอดคล้องตามเงื่อนไข กฎหมาย ระเบียบ และหลักเกณฑ์ที่เกี่ยวข้อง รวมถึงประสานงานและประชาสัมพันธ์โครงการในประเด็นต่าง ๆ
โดยคณะกรรมการนโยบายมีมติเห็นชอบทุกประเด็นข้างต้น และมอบหมายให้กระทรวงการคลังซึ่งเป็นหน่วยงานเลขานุการ นำมติดังกล่าวเข้าสู่การพิจารณาให้ความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 63 และที่ประชุมคณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติโครงการเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2567
นโยบายจริง > รัฐบาลแพทองธาร

หลังจากที่เศรษฐา ทวีสิน ถูกศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยถอดถอนจากนายกรัฐมนตรี จากกรณีทูลเกล้าฯ แต่งตั้งรัฐมนตรีที่เคยต้องโทษอาญาเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2567 แพทองธาร ชินวัตร นายกรัฐมนตรีคนถัดมา ยืนยันว่า คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 64 ของตน จะยังคงดำเนินโครงการเติมเงินผ่านกระเป๋าเงินดิจิทัล 10,000 บาทไว้เหมือนเดิม แต่มีการปรับรูปแบบเล็กน้อยและเปลี่ยนชื่อโครงการเป็น โครงการกระตุ้นเศรษฐกิจ พ.ศ. 2567 โดยแบ่งเป็น 3 ระยะ ก่อนเพิ่มเป็น 4 และ 5 ระยะในภายหลัง ดังนี้
ระยะที่ 1 เป็นการแจกเงินสดให้แก่กลุ่มผู้เปราะบาง คือกลุ่มผู้ลงทะเบียนเพื่อสวัสดิการแห่งรัฐ รวมถึงคนพิการด้วย โดยคณะรัฐมนตรีได้มีมติอนุมัติงบประมาณดำเนินโครงการนี้จำนวน 145,552.40 ล้านบาทเมื่อวันที่ 17 กันยายน โดยเริ่มแจกเงินสดให้ 2 กลุ่มดังกล่าว แบ่งเป็นกลุ่มผู้ลงทะเบียนเพื่อสวัสดิการแห่งรัฐ จำนวนไม่เกิน 12,405,954 คน และคนพิการ จำนวนไม่เกิน 2,149,286 คน รวมจำนวนไม่เกิน 14,555,240 คน โดยแบ่งจ่ายเป็นระยะเวลา 4 วัน ตั้งแต่วันที่ 25 – 30 กันยายน พ.ศ. 2567 แต่ผู้ลงทะเบียนเพื่อสวัสดิการแห่งรัฐจะต้องผูกบัญชีพร้อมเพย์กับบัตรประจำตัวประชาชนให้เรียบร้อยก่อน หากทำไม่ทัน จะมีการโอนในรอบเก็บตกอีกจำนวน 3 ครั้ง ทั้งนี้ มีการเปิดให้กลุ่มนี้ตรวจสอบสิทธิ์ของตนตั้งแต่วันที่ 24 กันยายน และแพทองธารได้ทำพิธีเปิดโครงการในระยะที่ 1 นี้ เมื่อวันที่ 25 กันยายน ณ ตึกสันติไมตรี ทำเนียบรัฐบาล
ระยะที่ 2 (เพิ่มขึ้นมาในภายหลัง) เป็นการแจกเงินสดให้แก่กลุ่มผู้สูงอายุที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป ณ วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2567 ที่ลงทะเบียนเข้าร่วมโครงการผ่านแอปพลิเคชันทางรัฐในช่วงระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 15 กันยายน มีรายได้ไม่เกิน 840,000 บาทในปีภาษี 2566 มีเงินฝากรวมทุกบัญชีไม่เกิน 500,000 บาท โดยนับถึงวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2567 และไม่ซ้ำซ้อนกับกลุ่มเปราะบางหรือกลุ่มผู้พิการที่ได้รับเงินสดในระยะที่ 1 ไปแล้ว โดยคณะกรรมการนโยบายโครงการกระตุ้นเศรษฐกิจได้อนุมัติให้ดำเนินโครงการนี้เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน และคณะรัฐมนตรีได้อนุมัติโครงการนี้เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม แต่ผู้ที่ผ่านเงื่อนไขจะต้องผูกบัญชีพร้อมเพย์กับบัตรประจำตัวประชาชนให้เรียบร้อยก่อน หากทำไม่ทัน จะมีการโอนในรอบเก็บตกอีกจำนวน 3 ครั้ง
ระยะที่ 3 (เพิ่มขึ้นมาในภายหลัง) เป็นการเติมเงินดิจิทัลให้กับผู้ที่มีอายุ 16–20 ปี ที่ลงทะเบียนผ่านแอปพลิเคชันทางรัฐในช่วงระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 15 กันยายน และมีเงื่อนไขรายได้เช่นเดียวกับเงื่อนไขผู้สูงอายุที่ได้รับเงินสดไปในระยะที่ 2
ระยะที่ 4 เป็นการเติมเงินดิจิทัลให้กับผู้ที่ลงทะเบียนผ่านแอปพลิเคชันทางรัฐในช่วงระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 15 กันยายนที่เหลือ และมีเงื่อนไขรายได้เช่นเดียวกับเงื่อนไขของผู้ที่ได้รับเงินไปในระยะที่ 2 และ 3 โดยปัจจุบันกระทรวงการคลังได้เลื่อนการประกาศผลการรับสิทธิ์จากกำหนดเดิมในวันที่ 22 กันยายน ออกไปอย่างไม่มีกำหนด
ระยะที่ 5 เป็นการเติมเงินดิจิทัลให้กับผู้ที่ลงทะเบียนเข้าร่วมโครงการแบบไม่มีสมาร์ทโฟน ผ่านสถาบันการเงินเฉพาะกิจของรัฐ 3 แห่ง คือ ธนาคารออมสิน ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร และธนาคารอาคารสงเคราะห์ โดยปัจจุบันกระทรวงการคลังได้เลื่อนการเปิดลงทะเบียนสำหรับกลุ่มนี้จากกำหนดเดิมในวันที่ 16 กันยายน ออกไปอย่างไม่มีกำหนดเช่นเดียวกัน
นโยบายจริง > เส้นเวลา

1 สิงหาคม พ.ศ. 2567 — เริ่มต้นลงทะเบียนเข้าร่วมโครงการ (ปัจจุบันอยู่ในระยะที่ 2 และ 3) ผ่านแอปพลิเคชันทางรัฐ ตั้งแต่เวลา 08:00 น.
15 กันยายน พ.ศ. 2567 — สิ้นสุดการรับลงทะเบียนเข้าร่วมโครงการผ่านแอปพลิเคชันทางรัฐ
25 กันยายน–19 ธันวาคม พ.ศ. 2567 — เริ่มต้นโครงการในระยะที่ 1
25–30 กันยายน พ.ศ. 2567 — เริ่มโอนเงินสดให้แก่ผู้พิการและผู้ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐที่ผูกบัญชีพร้อมเพย์
25 กันยายน พ.ศ. 2567 — โอนเงินสด 10,000 บาท ให้ผู้พิการทั้งหมด และผู้ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ที่มีเลขประจำตัวประชาชนลงท้ายด้วยเลข 0 ตั้งแต่เวลา 00:01 น.
26 กันยายน พ.ศ. 2567 — โอนเงินสด 10,000 บาท ให้ผู้ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ที่มีเลขประจำตัวประชาชนลงท้ายด้วยเลข 1, 2 และ 3 ตั้งแต่เวลา 00:01 น.
27 กันยายน พ.ศ. 2567 — โอนเงินสด 10,000 บาท ให้ผู้ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ที่มีเลขประจำตัวประชาชนลงท้ายด้วยเลข 4, 5, 6 และ 7 ตั้งแต่เวลา 00:01 น.
30 กันยายน พ.ศ. 2567 — โอนเงินสด 10,000 บาท ให้ผู้ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ที่มีเลขประจำตัวประชาชนลงท้ายด้วยเลข 8 และ 9 ตั้งแต่เวลา 00:01 น.
10 ตุลาคม–19 ธันวาคม พ.ศ. 2567 — รอบเก็บตก
ครั้งที่ 1
10 ตุลาคม พ.ศ. 2567 —  สิ้นสุดการรับจดทะเบียนคนพิการเพื่อรับเงินในรอบนี้
18 ตุลาคม พ.ศ. 2567 — สิ้นสุดการผูกหรือแก้ไขข้อมูลบัญชีพร้อมเพย์เพื่อรับเงินในรอบนี้
21 ตุลาคม พ.ศ. 2567 — โอนเงินสด 10,000 บาท
ครั้งที่ 2
12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 — สิ้นสุดการรับจดทะเบียนคนพิการเพื่อรับเงินในรอบนี้
18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 — สิ้นสุดการผูกหรือแก้ไขข้อมูลบัญชีพร้อมเพย์เพื่อรับเงินในรอบนี้
21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 — โอนเงินสด 10,000 บาท รอบเก็บตกครั้งที่ 2
ครั้งที่ 3
3 ธันวาคม พ.ศ. 2567 — สิ้นสุดการรับจดทะเบียนคนพิการเพื่อรับเงินในรอบนี้
16 ธันวาคม พ.ศ. 2567 — สิ้นสุดการผูกหรือแก้ไขข้อมูลบัญชีพร้อมเพย์เพื่อรับเงินในรอบนี้
19 ธันวาคม พ.ศ. 2567 — โอนเงินสด 10,000 บาท รอบเก็บตกครั้งที่ 3
27 มกราคม พ.ศ. 2568 — เริ่มต้นโครงการในระยะที่ 2
ไม่มีกำหนด — ประกาศผลการรับสิทธิ์ในโครงการในระยะที่ 3
ไม่มีกำหนด — ประกาศผลการรับสิทธิ์ในโครงการในระยะที่ 4
ไม่มีกำหนด — เริ่มต้นลงทะเบียนเข้าร่วมโครงการในระยะที่ 5 สำหรับผู้ที่ไม่มีสมาร์ทโฟน ผ่านธนาคารออมสิน ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร และธนาคารอาคารสงเคราะห์
ผลลัพธ์

ธนาคารโลกรายงานเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 ว่าผลจากโครงการฯ ในระยะที่หนึ่ง ทำให้จีดีพีไทยโตขึ้นร้อยละ 0.3 ในปี 2567 แต่ต้องแลกมากับค่าใช้จ่ายในไตรมาสที่ 4 ถึงร้อยละ 0.8 ของจีดีพี หรือประมาณ 1.45 แสนล้านบาท