โสโดมและโกโมราห์
มุมมองทางศาสนา > ศาสนาคริสต์

ความขัดแย้งเกิดขึ้นสองประเด็นในวิชาการคริสเตียนสมัยใหม่เกี่ยวกับเรื่องราวของเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์:
ไม่ว่ากลุ่มคนที่ก่อความรุนแรงรอบบ้านของโลท จะเรียกร้องให้มีส่วนร่วมในความรุนแรงทางเพศกับแขกของโลท หรือไม่
ไม่ว่าจะเป็นการรักร่วมเพศหรือการล่วงละเมิดอื่นๆ เช่น พฤติกรรมที่ไม่เอื้ออำนวยต่อผู้มาเยือน การทำร้ายทางเพศ การฆาตกรรม การลักขโมย การล่วงประเวณี การบูชารูปเคารพ การใช้อำนาจในทางที่ผิด หรือพฤติกรรมที่หยิ่งผยองและเย้ยหยัน  นั่นคือเหตุผลหลักสำหรับ พระเจ้าทำลายเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์
ข้อโต้แย้งแรกมุ่งเน้นไปที่ความหมายของคำกริยา ฮีบรู: ידע (ยาดา) แปลว่า รู้ ในฉบับพระเจ้าเจมส์ :
พวกเขาร้องเรียกโลทว่า “พวกผู้ชายที่มาหาเจ้าคืนนี้อยู่ที่ไหน? จงส่งพวกเขาออกมาให้เรา เราจะได้มีเพศสัมพันธ์กับพวกเขา”
ยาดา ใช้เพื่ออ้างถึงการมีเพศสัมพันธ์ในหลายกรณี เช่นในปฐมกาล 4:1 ระหว่างอาดัมกับเอวา:
ฝ่ายชายนั้นมีเพศสัมพันธ์กับเอวาภรรยาของเขา นางก็ตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตรชื่อคาอิน นางจึงกล่าวว่า “ฉันได้รับผู้ชายคนหนึ่งด้วยความช่วยเหลือของพระยาห์เวห์”
นักวิชาการชาวฮีบรูบางคนเชื่อว่า ยาดา ซึ่งแตกต่างจากคำว่า "รู้" ในภาษาไทย จำเป็นต้องมี "ความสัมพันธ์ส่วนตัวและใกล้ชิด"
ผู้ที่สนับสนุนการตีความที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องเพศโต้แย้งกับการแสดงพฤติกรรมทางเพศในบริบทนี้ โดยสังเกตว่าแม้ว่าคำภาษาฮีบรูที่แปลว่า "รู้" จะปรากฏมากกว่า 900 ครั้งในพระคัมภีร์ภาษาฮีบรู แต่มีเพียง 1% (13–14 ครั้ง)  การอ้างอิงเหล่านั้นถูกใช้เป็นคำสละสลวย อย่างชัดเจนเพื่อตระหนักถึงความใกล้ชิดทางเพศ  ผู้ที่ยึดมั่นในการตีความนี้กลับมองว่าความต้องการรู้เป็นการเรียกร้องสิทธิ์ในการซักถามคนแปลกหน้า
การโต้แย้งนี้เป็นข้อสังเกตที่ว่าตัวอย่างหนึ่งของคำว่า "รู้" ความหมายที่จะรู้จักเรื่องเพศเกิดขึ้นเมื่อโลทตอบสนองต่อคำขอของปฐมกาล 19:5 โดยเสนอให้ลูกสาวของเขา ข่มขืน เพียงสามข้อต่อมาในการเล่าเรื่องเดียวกัน:
นี่แน่ะ ข้ามีลูกสาวสองคนยังไม่เคยมีเพศสัมพันธ์กับชายเลย ข้าจะส่งออกมาให้พวกท่าน พวกท่านจะทำแก่พวกนางอย่างไรก็ได้ตามใจชอบเถิด แต่ขออย่าทำอะไรพวกผู้ชายเหล่านี้เลย เพราะพวกเขามาอยู่ใต้ร่มชายคาของข้าแล้ว”
สาส์นของยูดาห์ เป็นเนื้อหาหลักเกี่ยวกับความคิดเห็นที่ขัดแย้งกันเหล่านี้:
สำหรับเมืองโสโดม เมืองโกโมราห์ และเมืองต่างๆ ที่อยู่รอบๆ นั้นก็เช่นเดียวกัน ได้ประพฤติผิดศีลธรรมทางเพศและมัวเมาในกามวิตถาร จึงเป็นตัวอย่างของการรับโทษในไฟนิรันดร์
หลายคนที่ตีความเรื่องราวในบริบทที่ไม่เกี่ยวกับเพศโต้แย้งว่าคำว่า "แปลก" นั้นคล้ายกับ "อีก" "อื่น" "เปลี่ยนแปลง" หรือแม้แต่ "ถัดไป" ความหมายก็ไม่ชัดเจน และหากจะประณามว่า เมืองโสโดมเป็นผลมาจากกิจกรรมทางเพศที่ถูกมองว่าวิปริต เป็นไปได้ว่าเป็นเพราะผู้หญิงพยายามร่วมประเวณีกับทูตสวรรค์ "ที่ไม่ใช่มนุษย์"  อาจหมายถึงปฐมกาล 6:1–4  หรือ คัมภีร์นอกสารบบหนังสือเอโนค เพื่อตอบโต้สิ่งนี้ ชี้ให้เห็นว่าปฐมกาลบทที่ 6 หมายถึงทูตสวรรค์ที่แสวงหาผู้หญิง ไม่ใช่ผู้ชายที่แสวงหาทูตสวรรค์ และทั้งเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์มีส่วนร่วมในบาปที่ยูดาอธิบายไว้ก่อนหน้าการมาเยี่ยมของทูตสวรรค์ และไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ก็ยังสงสัยว่าชาวโซโดม รู้ว่าพวกเขาเป็นเทวดา นอกจากนี้ยังมีการโต้แย้งว่าคำที่ใช้ในพระคัมภีร์ไบเบิลฉบับคิงเจมส์สำหรับคำว่า "แปลก" อาจหมายถึงสิ่งผิดกฎหมายหรือเสียหาย (เช่น ในโรม 7:3, กาลาเทีย 1:6) และคัมภีร์นอกสารบบ หนังสือเอโนค 2 ประณามการมีเพศสัมพันธ์แบบ "รักร่วมเพศ" (2 เอโนค 10:3; 34:1),  ซึ่งบ่งชี้ว่าความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศเป็นบาป ทางร่างกาย ที่แพร่หลายของเมืองโสโดม
ทั้งมุมมองที่ไม่ใช่เรื่องเพศและเรื่องรักร่วมเพศ ทำให้เกิดงานเขียนคลาสสิกบางชิ้นรวมถึงส่วนอื่นๆ ของพระคัมภีร์
ดูสิ ความจองหองนี่แหละคือความผิดบาปของโสโดมน้องสาวเจ้า นางและลูกสาวมีอาหารเหลือเฟือ ทั้งมีความสุขและความสงบ แต่ไม่ยอมช่วยเหลือคนยากจนและคนขัดสน พวกเขาเย่อหยิ่งและทำสิ่งน่าสะอิดสะเอียนต่อหน้าเรา ดังนั้นเมื่อเราเห็นแล้ว เราจึงขจัดเขาเสีย