stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นูระหลานจอมภูต
ตัวละคร > องค์กรปีศาจและกลุ่มต่างๆที่ปรากฏในเรื่อง > ตระกูลแห่งจอมเวทย์องเมียวจิ เคย์คะอิน

ตระกูลองเมียวจิที่ทำหน้าที่ปราบปีศาจหรือผลิตอุปกรณ์ในการปราบปีศาจตั้งแต่สมัยโบราณ ถูกสาปโดยฮาโกโรโมะกิตซึเนะในตอนที่กำลังจะผนึกจนทำให้ลูกหลานของตระกูลหลักทุกคนต้องมีอันเป็นไปก่อนจะได้สืบทอดตระกูล ทำให้ต้องแก้ปัญหาโดยการรับคนจากตระกูลสาขามาเป็นผู้สืบทอด
เคย์คะอิน ยูระ
เพื่อนร่วมชั้นกับริคุโอะ เป็น 1 ในสมาชิกกิตติมาศักดิ์ของกลุ่มกางเขนศักดิ์สิทธิ์ มีความสามารถในการใช้ชิกิงามิสูงมากและด้วยพรสวรรค์อันนี้จึงทำให้สามารถเรียกชิกิงามิประเภท ฮะกุน(ซากทัพ)ได้ และได้รับรู้ถึงอีกตัวตนหนึ่งของนูระ ริคุโอะอีกด้วย
เคย์คะอิน ฮิเดโมโตะ
องเมียวจิอัจฉริยะเจ้าบ้านแห่งตระกูลเคย์คะอินรุ่นที่ 13 เมื่อ 400 ปีก่อนเป็นผู้ที่ผนึกฮาโกโรโมะกิตซึเนะและเป็นรุ่นแรกที่ถูกสาปอีกด้วย มีความสามารถหลายอย่างไม่ว่าจะเป็นการสร้างผนึก การตีดาบปราบปีศาจ ซึ่งเนเนะคิริมารุ ก็เป็นฝีมือของเขา รู้จักเป็นการส่วนตัวกับ นูราริเฮียง รุ่นที่ 1 ปัจจุบันได้ติดตามยูระไปช่วยเหลือริคุโอะในการกำจัดฮะโกโรโมะกิตซึเนะ มีนิสัยขี้เล่น ชอบแกล้ง และทำตามใจตัวเอง แต่เป็นคลังข้อมูลและแหล่งสนับสนุนให้ขบวนร้อยอสูรได้ดีทีเดียว ชอบเรียกนูราริเฮียงว่านูระจัง
เคย์คะอิน ริวจิ
องเมียวจิที่เป็นพี่ชายของยูระ มีชิคิงามิสายวารี ชื่อปลอมคือกาโร ชื่อจริงๆคือเก็นเก็น(วจีพจน์) และใช้คำพูดในการลวงหลอกคู่ต่อสู้ โดยพูดว่า "เขมือบซะ กาโร" แต่แท้จริงแล้ว เขาไม่ได้ให้กาโรเขมือบ แต่เป็น"เขมือบกาโรซะ"(เพราะไม่ได้พูดว่า กาโร เขมือบซะ) แต่ให้ศัตรู"เขมือบ"กาโรเข้าไป เพื่อควบคุมสสารต่างๆในร่างศัตรู เคยถูกหวังว่าจะเป็นผู้นำตระกูลคนต่อไป มีคู่หูคือมามิรุ
เคย์คะอิน มามิรุ
องเมียวจิที่มีฝีมือสูงกว่าริวจิ เคยเป็นเพื่อนเล่นของยูระ ถูกเรียกตัวมาเพื่อป้องกันผนึกระเซ็น มีชิคิงามิสายฟ้าและชอบปฏิบัติตามคำสั่งของริวจิ มีความสามารถในการใช้ชิคิงามิสูงกว่ายูระ
เคย์คะอิน อากิฟุสะ
องเมียวจิอัจฉริยะผู้มีความสามารถในการสร้างดาบภูตมาตั้งแต่ยังเล็กจนถูกเก็งตำแหน่งผู้นำตระกูลคนต่อไปแต่ก็ต้องเสียตำแหน่งให้กับยูระไปจึงพยายามจะก้าวข้ามความสามารถของตนขึ้นไปอีก ในศึกกับฮาโกโรโมะคิตสึเนะ เขาได้เสียท่าให้กับมินะโกโรชิจิโซโดนแทรกแซงช่องว่างทางจิตใจและโดนควบคุม จนร่วมมือกับเหล่าปีศาจเกียวโตสร้างอาวุธทำลายข่ายมนต์ แต่แล้วก็ได้ริวจิและยูระช่วยเหลือกลับมาเป็นคนเดิม ภายหลังได้รับการขอร้องจากยูระและริคุโอะให้ตีดาบเนเนะกิริมารุขึ้นมาใหม่หลังจากดาบหักเนื่องจากการต่อสู้กับเซเมย์
เคย์คะอิน ไฮโกะ
องเมียวจิผู้เฝ้าผนึกที่ห้า ผู้มุ่งหมายจะเป็นผู้นำตระกูลคนต่อไปจึงคิดค้นวิชาทำยาเสริมพลังธาตุหยาง ซึ่งมีผลให้ร่างกายมีกล้ามขึ้นเป็นมัดๆ แต่แล้วก็ต้องจบชีวิตลงในพริบตาด้วยน้ำมือของฮาโกโรโมะคิตสึเนะ
ความสามารถและอาวุธของเหล่าภูตพรายแต่ละตน > กลุ่มนูระ > นูระ ริคุโอะ

ดาบเนเนะคิริมารุ
ดาบที่นูราริเฮียงเห็นวางอยู่เลยหยิบมาจากโยฮิเมะผู้เป็นย่าของริคุโอะ มีพลังในการฟาดฟันเหล่าภูตพราย แต่เป็นดาบที่ไม่มีผลหากนำไปฟันมนุษย์ แท้จริงแล้วเป็นดาบที่องเมียวจิอัจฉริยะ เคย์คะอิน ฮิเดโมโตะเป็นคนสร้างขึ้นมา แต่เมื่อเห็นว่านูราริเฮียงใช้ได้ดีจึงมอบให้ไป
เมย์เคียวชิซุย (สงบดุจน้ำนิ่ง)
ใช้ความเกรงขามสะกดศัตรู ให้ไม่สามารถรับรู้การมีตัวตนของผู้ใช้วิชาได้
เมย์เคียวชิซุย ซากุระ (สงบดุจน้ำนิ่ง ซากุระ)
สร้างงูไฟจากในชามเหล้าที่ใส่เหล้าปีศาจชื่อดัง ซากุระ เผาพลาญศัตรูจนกว่าระลอกคลื่นในชามเหล้าจะสงบลง
เคียวกะ ซุยเง็ตสึ (พร่างบุปผา เงาจันทรา)
ใช้ความเกรงขามสะกดปีศาจฝ่ายตรงข้าม ด้วยการสร้างเงาจำแลงให้เหมือนกับว่าโจมตีโดนเจ้าตัวแต่การโจมตีนั้นทะลุผ่านร่างกายไป หรือเรียกได้ว่าทิ้งภาพลวงตาของตัวเองไว้เพื่อหลอกศัตรูนั่นเอง
มาโทอิ (อาภรณ์อสูร)
คือการที่ริคุโอะสามารถใช้พลังของปีศาจที่อยู่ในกลุ่มขบวนร้อยอสูรของตนได้ ซึ่งการจะได้รับพลังของปีศาจตนนั้นจำเป็นจะต้องมีความเชื่อใจกันอย่างที่สุดระหว่างผู้นำกลุ่มและผู้ติดตาม ซึ่งเมื่อได้รับพลังแล้วจะปรากฏรอยสักที่แสดงถึงพลังที่ได้รับมานั้นบนแผ่นหลังบริเวณไหล่ทั้ง 2 ข้าง ว่ากันว่าพลังนี้เกิดขึ้นครั้งแรกในยุคของนูราริเฮียงรุ่นที่ 2 ริฮัง (พ่อของริคุโอะ) ซึ่งถือว่าเป็นยุคที่ขบวนร้อยอสูรแข็งแกร่งที่สุด
อย่างไรก็ตาม ปีศาจที่มีเลือดปีศาจเต็มตัวจะไม่สามารถใช้หรือฝึกฝนมาโทอินี้ได้ เงื่อนไขหนึ่งในสองอย่างของมาโทอิคือต้องมีสายเลือดเป็นมนุษย์อยู่ด้วย ดังนั้นริฮังที่เป็นลูกครึ่งปีศาจและริคุโอะที่มีเลือดปีศาจ1ใน4จึงใช้มาโทอิได้
มาโทอิ ขั้นที่ 2 (เกราะสยบอสูร)
คือการที่ริคุโอะสามารถใช้พลังของมาโทอิผนวกกับความเกรงขามของตนเอง เป็นพลังที่เรียกได้ว่าแข็งแกร่งที่สุดในยุคของ นูระ ริฮัง
การสำแดงความเกรงขาม
การสำแดงความเกรงขามของริคุโอะในตอนแรก คือการใช้ฮัตสึในการลบร่างของตัวเองออกไปจากสายตาศัตรู แต่หลังจากได้รับการชี้แนะ ประจวบกับนึกถึงเรื่องในอดีตเข้าพอดี ริคุโอะจึงหาตัวตนที่แท้จริงออกมาได้ กลายเป็นความตรงข้ามของความสามารถลบร่าง นั่นคือ การทำให้เห็นร่าง แต่ไม่สามารถสัมผัสตัวได้ นั่นคือในสายตาของศัตรูจะเห็นเหมือนว่าได้ฟันริคุโอะแล้ว แต่ที่ฟันไปเป็นเพียงภาพลวงตา (หลอกและพรางตัวจากทัศนวิสัยของศัตรู) เป็นความสามารถที่แท้จริงของสายเลือดนูราริเฮียง
เคียวกะซุยเง็ตสึ มีความหมายถึง จันทราบนผิวน้ำ ซึ่งนูราริเฮียงเปรียบเปรยไว้ แม้จะทำให้ผิวน้ำกระเพื่อม แต่ก็ไม่หายไป กลับล่องลอยอย่างเลือนราง มาจากอักษรสี่ตัวคือ กระจก บุปผา จันทรา วารี ซึ่งท่านี้เหนือกว่าเมย์เคียวชิซุย น้ำนิ่งที่เมื่อปรากฏรอยกระเพื่อมแล้วจะสลายไป
ความสามารถและอาวุธของเหล่าภูตพรายแต่ละตน > กลุ่มนูระ > ผีหัวขาด/คุบินาชิ

เชือกป่าน
เชือกป่านที่ทำจากเส้นใยปีศาจแมงมุมและเส้นผมของเคะโจโร ยิ่งดิ้นเชือกยิ่งรัดแน่น เป็นที่มาของฉายา "ป่านสังหารแห่งโจชู" ของผีหัวขาด ใช้พลิกแพลงได้หลากหลาย และหากใช้ร่วมกับเฮียวอิ ป่านจะแข็งแกร่งราวกับเหล็ก แม้ใช้อาวุธฟาดฟันก็ไม่อาจตัดขาดได้
ความสามารถและอาวุธของเหล่าภูตพรายแต่ละตน > กลุ่มนูระ > ภูตหิมะ/ปีศาจหิมะ/เจ้าหญิงหิมะ

ทวนน้ำแข็ง
สร้างทวนขึ้นมาจากน้ำแข็ง ปรากฏครั้งแรกในการต่อสู้กับโยซึสึเมะ(ปีศาจวิหคดำ)และอีกครั้งในตอนที่พยายามจะหลบหนีจากการจับกุมของซึจิคุโมะ ที่จับตัวเองเป็นตัวประกันเพื่อล่อให้ริคุโอะมาสู้กับตน
ฟูเซย์ คาคุเรย์ (วายุกระซิบสังหาร)
แช่แข็งศัตรูในผลึกน้ำแข็ง ปรากฏมาครั้งแรกในตอนที่สู้กับโยซึสึเมะ และตอนไปที่เกียวโตตอนไปช่วยโทริอิและมากิ
ภูเขาหิมะสังหาร
เป็นท่าที่เมื่อใครโดนเข้าไปแล้ว จะง่วงนอนทันทีเหมือนอยู่บนยอดเขา เคยใช้ครั้งเดียวตอนจามิ ใช้ในการสะกดเพื่อนๆของริคุโอะให้หลับ ในขณะที่ตัวริคุโอะสืบหาความจริงเกี่ยวกับจามิ
ความสามารถและอาวุธของเหล่าภูตพรายแต่ละตน > กลุ่มนูระ > คุโรตะโบ

สรรพวุธเริงระบำ
ปลดปล่อยอาวุธในร่างกายของตนทั้งหมดออกมาจากแขนเสื้อ ซึ่งกระทั่งตัวคุโรตะโบเองก็ไม่อาจคะเนได้ว่าจริงๆแล้วอาวุธทั้งหมดที่ตัวเองปล่อยออกมาได้มีกี่เล่มกันแน่
มาโทอิ
มาโทอิที่คุโรมอบให้ริคุโอะเพื่อสอนการใช้อาภรณ์อสูรอย่างจริงจัง โดยให้ริคุโอะนำความเกรงขามของตัวเองไปห่อหุ้มเหมือนเสื้อผ้าและผสานการโจมตีเข้าด้วยกัน มีความโดดเด่นด้านการโจมตีอย่างหนักหน่วงและรับการจู่โจมอย่างมีประสิทธิภาพด้วยอาวุธมากมายที่ออกมารวดเดียวใส่ศัตรู เหมาะกับการรับมือกับศัตรูที่ว่องไวรวดเร็ว
ความสามารถและอาวุธของเหล่าภูตพรายแต่ละตน > กลุ่มนูระ > อาโอตะโบะ

โกริกิไรซัน (อัญเชิญจอมพลัง)
ปลดปล่อยพละกำลังของตนเองที่ตนเองสะกดไว้เพื่อให้อยู่ในโลกมนุษย์ได้
ความสามารถและอาวุธของเหล่าภูตพรายแต่ละตน > กลุ่มนูระ > คัปปะ

คัปปะนินโป มิซึจิดามะ (วิชานินจาคัปปะ ลูกแก้ววารี)
สร้างลูกบอลน้ำเพื่อโจมตีศัตรูโดยขนาดใหญ่เล็กนั้นขึ้นอยู่กับระยะเวลาในการสร้าง
ความสามารถและอาวุธของเหล่าภูตพรายแต่ละตน > กลุ่มนูระ > จามิ

วิชาดาบ
ตัวของจามินั้นในสมัยเป็นมนุษย์เป็นซามูไรที่มีฝีมือ และในปัจจุบันแม้จะเป็นภูตไปแล้วแต่ฝีมือก็ไม่ได้ตกลงไปตามกาลเวลา
ความสามารถและอาวุธของเหล่าภูตพรายแต่ละตน > กลุ่มนูระ > เซน

ปีกพิษ
ขนปีกของเซนนั้นมีพลังในการที่เป็นยาพิษร้ายแรงหลายชนิดอยู่ ยามเมื่อกางออกจะทำให้คู่ต่อสู้ติดพิษนั้นและทำให้เกิดอาการต่างๆตามพิษที่ได้รับ
ความสามารถและอาวุธของเหล่าภูตพรายแต่ละตน > กลุ่มนูระ > โชเอย์

หน้ากากจอมปีศาจ
ปลดปล่อยความเกรงขามออกจากร่างเพื่อใช้ความสามารถขั้นต่อไปหรือเพิ่มพละกำลังให้แก่ร่างกาย
ดาบพญาวานร
บรรจุความเกรงขามที่ปลดปล่อยต่อมาจากหน้ากากจอมปีศาจลงในดาบเล่มใหญ่ที่ตนพกไว้กับตัวอยู่เสมอ มีพลังในการฟันช่องว่างระหว่างมิติภูตกับโลกมนุษย์ได้
เพลงประกอบในอนิเมะ > เพลงเปิดภาค1 > 「Fast Forward」

เนื้อเพลง-Maynard Plant、tax / แต่งและเรียบเรียง-Maynard Plant / นักร้อง-MONKEY MAJIK (ประกอบตอนที่ 1-13)
เพลงประกอบในอนิเมะ > เพลงเปิดภาค1 > 「Sunshine」

เนื้อเพลง-Maynard Blaise、tax /  แต่งและเรียบเรียง-Maynard Blaise / นักร้อง-MONKEY MAJIK (ประกอบตอนที่ 14-25)
เพลงประกอบในอนิเมะ > เพลงปิดภาค1 > 「Sparky☆Start」

เนื้อเพลง-Rie Otsuka / แต่งและเรียบเรียง-Kohei tsunami (ประกอบตอนที่ 1-13)
เพลงประกอบในอนิเมะ > เพลงปิดภาค1 > 「Symphonic☆Dream」

(ประกอบตอนที่ 14-23)
เพลงประกอบในอนิเมะ > เพลงปิดภาค1 > 「Brilliant☆Message」

(ประกอบตอนที่ 24)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข่าวสารนูระหลานจอมภูต ญี่ปุ่น
| ด ค กมังงะในปัจจุบันที่ตีพิมพ์ลงใน โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ |
| --- | --- |
 วันพีซ  ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์  ปฏิบัติการลับบ้านโยซากุระ  อันเดด อันลัค  ผมกับโรโบโกะ หุ่นเมดพันธุ์ซ่า  ซากาโมโตะเดส์  นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ  วิทช์วอทช์  กล่องรักวัยใส  อาคาเนะ พลิกตำนานวงการราคุโกะ  รุริดราก้อน  คิลบลู  นูเอะ โนะ อมเมียวจิ  คากุระบาจิ  โชจุน! โชโจ เซ็มไป  เนงาอิ โนะ แอสโตร  มาดัง โนะ อิจิ 
เว็บไซต์: โชเน็งจัมป์ดอทคอม
ปลากระเบนบัว

| ปลากระเบนบัว |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Chondrichthyes
ชั้นย่อย:: Elasmobranchii
อันดับใหญ่:: Batoidea
อันดับ:: Myliobatiformes
วงศ์:: Dasyatidae
สกุล:: Himantura
สปีชีส์:: H.  uarnacoides
ชื่อทวินาม
Himantura uarnacoides (Bleeker, 1852)

ชื่อพ้อง
 Himantura bleekeri (Blyth, 1860)  Trygon uarnacoides Bleeker, 1852
ปลากระเบนบัว (อังกฤษ: Whitenose whipray, Bleeker's whipray; ชื่อวิทยาศาสตร์: Himantura uarnacoides) เป็นปลากระเบนชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) เป็นปลากระเบนที่อยู่ในน้ำจืดชนิดหนึ่ง รูปร่างคล้ายปลากระเบนลายเสือ (H. oxyrhyncha) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีขนาดใหญ่กว่ามาก มีจะงอยปากยื่นแหลมกว่า ขอบครีบกว้างกว่า พื้นลำตัวสีนวลหรือสีน้ำตาลแดง ไม่มีลวดลายใด ๆ  กลางหลังมีเกล็ดเป็นตุ่มหยาบ ๆ ด้านล่างสีขาว และมีลักษณะคล้ายกับปลากระเบนทะเลชนิด H. fai และ H. pastinacoides
เป็นปลาที่ถูกบรรยายทางวิทยาศาสตร์ครั้งแรกโดย พีเตอร์ บลีกเกอร์ นักวิทยาศาสตร์ชาวดัตช์ในปี ค.ศ. 1852 บลีกเกอร์เป็นศัลยแพทย์ของกองทัพที่ทำงานเป็นเวลา 20 ปี ให้กับบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ในอินโดนีเซีย มีตัวอย่างปลาสะสมมากกว่า 12,000 ชิ้น เมื่อบลีกเกอร์เดินทางกลับเนเธอร์แลนด์ก็ได้ตัวอย่างกลับไปด้วย โดยส่วนใหญ่อยู่ในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติในไลเดิน
ส่วนหางยาวได้กว่า 80 เซนติเมตร หรือ 1 เมตร โคนหางมีเงี่ยงแหลมมีพิษ 1 หรือ 2 ชิ้น ที่เมื่อหักหรือหลุดไปแล้วสามารถงอกใหม่ได้ ไม่มีแผ่นหนังที่หาง  ขนาดลำตัวกว้างโดยเฉลี่ย 40 เซนติเมตร น้ำหนักโดยเฉลี่ย 5 กิโลกรัม แต่ก็มีรายงานว่าเคยพบตัวที่มีขนาดใหญ่ถึง 1.5 เมตร น้ำหนักกว่า 65 กิโลกรัม หากินตามพื้นท้องน้ำโดยอาหารได้แก่ ปลาขนาดเล็ก, สัตว์หน้าดิน, และสัตว์มีเปลือก จะว่ายขึ้นมาหากินบริเวณผิวน้ำบ้างเป็นบางครั้ง
เป็นปลาที่พบน้อย โดยพบแต่เฉพาะบริเวณปากแม่น้ำในภาคใต้  และพบที่ทะเลสาบสงขลาตอนในที่เป็นส่วนของน้ำจืด ที่อำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา และตำบลลำปำ อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง และมีรายงานอย่างไม่เป็นทางการว่าเคยพบที่แม่น้ำเจ้าพระยาด้วย
ตัวมีลักษณะกลมเหมือนใบบัว จึงเป็นที่มาของชื่อ
ปลากระเบนบัว มีชื่อเรียกเป็นภาษาใต้ว่า "ปลากระเบนหัวเลี่ยม" แปลว่า "ปลากระเบนหัวแหลม"
อนึ่ง ชื่อวิทยาศาสตร์ของปลากระเบนบัวยังไม่เป็นที่แน่นอน เป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นปลากระเบนชนิดเดียวกันกับ H. lobistoma ซึ่งถูกอนุกรมวิธานในปี ค.ศ. 2006 พบกระจายพันธุ์ที่น่านน้ำแถบเกาะบอร์เนียวและเกาะชวา แต่ปลากระเบนบัวมีแถวฟันน้อยกว่า ในบางข้อมูลจะใช้ชื่อว่า H. aff. lobistoma โดยในปี ค.ศ. 1995 มีรายงานของกรมประมงระบุว่า ในช่วงปี ค.ศ. 1991–1992 เคยจับได้ปริมาณมากถึง 5 ตัน แต่ต่อมาในปี ค.ศ. 1994 จับได้เพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น ปัจจุบันเป็นปลาที่หายากมาก โดยชาวประมงในพื้นที่ตำบลเกาะหมาก อำเภอปากพะยูน รายงานว่าเคยพบเห็นว่ายเฉียดผิวน้ำ และในปี ค.ศ. 2006–2007 ก็มีการจับได้ลูกปลาขนาดเล็กเพียง 2 ตัว เท่านั้น ดังนั้นอาจจะต้องตั้งเป็นตัวอย่างต้นแบบในการบรรยายทางวิทยาศาสตร์ใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลากระเบนบัว
ปลากระเบนบัวที่ทะเลสาบสงขลา
ปลากระเบนชายธง (สกุล)

| ปลากระเบนชายธง |
| --- | --- |

ปลากระเบนชายธง (P. sephen) ชนิดที่ถือเป็นต้นแบบของสกุลนี้

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Chondrichthyes
ชั้นย่อย:: Elasmobranchii
อันดับ:: Myliobatiformes
วงศ์:: Dasyatidae
สกุล:: Pastinachus Rüppell, 1829

ชนิดต้นแบบ
Raja sephen Forsskål, 1775
ชนิด
 4 ชนิด (ดูในเนื้อหา) 
ชื่อพ้อง
 Hypolophus Müller & Henle, 1837
ปลากระเบนชายธง หรือ ปลากระเบนธง (อังกฤษ: Cowtail stingray) เป็นสกุลของปลากระเบนจำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Pastinachus (เป็นภาษาละตินหมายถึง "ปลากระเบน" หรือ "ปลากระเบนธง") ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae)
มีรูปร่างโดยรวมคือ มีลำตัวที่เป็นทรงคล้ายสามเหลี่ยมหน้าจั่วคล้ายชายธงจึงทำให้เป็นที่มาของชื่อ กลางหลังมีเกล็ดชิ้นใหญ่คล้ายไข่มุกและมีส่วนที่เป็นเกล็ดรูปฟันขนาดเล็กปกคลุมผิวหนังส่วนบน บนฐานปากมีตุ่มเนื้อ 5 ตุ่ม ตรงกลาง 3 ด้านข้างอย่างละหนึ่งเหมือนกัน มีส่วนหางที่อวบอ้วน มีเงี่ยงที่กลางหางอยู่เลยกว่าตำแหน่งของปลากระเบนสกุลอื่น ๆ ที่มีเงี่ยงกันที่อยู่บริเวณโคนหาง  ที่สำคัญ คือ แผ่นหนังที่เห็นได้ชัดเจนที่ปลายหาง หางมีความยาวกว่าปลากระเบนชนิดอื่น ๆ
ส่วนหัว
ปัจจุบันพบทั้งสิ้น 5 ชนิด ได้แก่
Pastinachus atrus (Macleay, 1883)
Pastinachus gracilicaudus Last & Manjaji-Matsumoto, 2010
Pastinachus sephen  (Forsskål, 1775)
Pastinachus solocirostris Last, Manjaji & Yearsley, 2005
Pastinachus stellurostris Last, Firmi & Naylor, 2010
โดยใน 5 ชนิดนี้ มีมากถึง 4 ชนิดที่พบได้ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยชนิด P. sephen ที่เดิมเคยมีอยู่เพียงชนิดเดียว และใช้เป็นชนิดต้นแบบพบในแถบทะเลแดงและอาระเบีย
จัดเป็นปลากระเบนขนาดใหญ่จำพวกหนึ่ง โดยสามารถโตเต็มที่ได้ถึงเกือบ 2 เมตร น้ำหนักกว่า  18 กิโลกรัม โดยเป็นปลาที่อาศัยอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลตั้งแต่ทวีปแอฟริกาตะวันออก, ตะวันออกกลาง จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และสามารถที่จะปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดสนิทได้
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Pastinachus ที่วิกิสปีชีส์
ปลากระเบนปากแหลม

| ปลากระเบนปากแหลม |
| --- | --- |

ปลากระเบนปากแหลมที่มัลดีฟส์
สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มีข้อมูล  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Chondrichthyes
ชั้นย่อย:: Elasmobranchii
อันดับ:: Myliobatiformes
วงศ์:: Dasyatidae
สกุล:: Himantura
สปีชีส์:: H.  imbricata
ชื่อทวินาม
Himantura imbricata (Bloch & Schneider, 1801)

ชื่อพ้อง
 Amphotistius imbricatus (Bloch & Schneider, 1801)  Raja imbricata (Bloch & Schneider, 1801)  Raja obtusa Ehrenberg in Klunzinger, 1871  Trygon imbricata (Bloch & Schneider, 1801)  Trygon polylepis Bleeker, 1852 
ปลากระเบนปากแหลม หรือ ปลากระเบนตุ๊กตา (อังกฤษ: Scaly whipray; ชื่อวิทยาศาสตร์: Himantura imbricata) เป็นปลากระเบนชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae)
มีรูปร่างคล้ายว่าว ลำตัวแบนลงมาก ส่วนหน้าตาจะยื่นยาวแหลม ขอบจมูกมีขนาดใหญ่เท่ากับความยาว ช่องเปิดเหงือกมี 5 คู่อยู่ด้านท้อง ส่วนหางแยกออกจากส่วนลำตัวอย่างเห็นได้ชัด หางมีลักษณะแบน มีหนามแหลม 2 อัน ขอบหนาหยักเป็นจักร ความยาวของหางใกล้เคียงกับความยาวลำตัว ซึ่งนับว่าไม่ยาวมากเมื่อเทียบกับปลากระเบนชนิดอื่นในสกุล Himantura ด้วยกัน  ด้านบนของลำตัวสีน้ำตาลอ่อน มีจุดสีน้ำตาลม่วงกระจายอยู่ทั่วไป ใต้ท้องมีสีขาว
พบอาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเลอยู่ตามหน้าดินในชายฝั่งทะเลตั้งแต่ทะเลแดง, ชายฝั่งของแอฟริกาตะวันออก, มอริเชียส, อินโด-แปซิฟิก, ไปจนถึงอินโดนีเซีย
ในบางครั้งเข้ามาหากินในแหล่งน้ำกร่อยหรือปากแม่น้ำได้ จัดเป็นปลากระเบนขนาดเล็กชนิดหนึ่ง โดยมีความกว้างเฉลี่ยของลำตัวประมาณ 25 เซนติเมตรเท่านั้น  ในประเทศไทยใช้เนื้อเพื่อการบริโภค
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลจาก Fishbase.org
ปลากระเบนบอนเนต

| ปลากระเบนบอนเนต ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 59–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      ทาเนเทียน ถึง ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ปลากระเบนยี่สน (A. narinari)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Elasmobranchii
อันดับ:: Myliobatiformes
วงศ์:: Myliobatidae
สกุล:: Aetobatus Blainville, 1816

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ชื่อพ้อง
 Aetobatis Blainville, 1816
ปลากระเบนบอนเนต (อังกฤษ: Bonnet rays) เป็นสกุลของปลากระเบนในสกุล Aetobatus (/เอ-โต-บา-ตัส/) ในวงศ์ปลากระเบนนก (Myliobatidae) พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก, อินเดีย และแอตแลนติก มีส่วนหัวและปากแหลม กินอาหารจำพวก ปูหรือหอยสองฝาเป็นอาหาร มีลักษณะเด่น คือ เป็นปลากระเบนที่มีครีบข้างยาว แยกออกจากส่วนหัว ส่วนหางยาว จึงทำให้ว่ายน้ำได้อย่างอิสระเหมือนนกบิน เมื่อตกใจสามารถกระโดดขึ้นเหนือน้ำหรือกระโดดเพื่อเล่นคลื่นได้ แต่เป็นระยะเวลาสั้น ๆ
ปัจจุบันจำแนกออกเป็น 5 ชนิด:
Aetobatus flagellum (Bloch & Schneider, 1801)
Aetobatus laticeps (Gill, 1865)
Aetobatus narinari (Euphrasén, 1790) (ปลากระเบนยี่สน, ปลากระเบนเนื้อดำ)
Aetobatus narutobiei White, Furumitsu, Yamaguchi, 2013
Aetobatus ocellatus (Kuhl, 1823) (ปลากระเบนนกปีกแหลม)
และมี 5 ชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้ว:
†Aetobatus arcuatus Agassiz, 1843
†Aetobatus cappettai Antunes & Balbino, 2006
†Aetobatus irregularis Agassiz, 1843
†Aetobatus punctatus Miller, 1876
†Aetobatus sinhaleyus Deraniyagala, 1937
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ ปลากระเบนบอนเนต ที่วิกิสปีชีส์
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปลากระเบนบอนเนต
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q2825690  Wikispecies: Aetobatus  ADW: Aetobatus  BOLD: 2999  Fossilworks: 34721  GBIF: 2419230  iNaturalist: 49299  IRMNG: 1359407  ITIS: 160977  NCBI: 87139  Plazi: 735C87F1-8A16-FFEE-9BF6-FE7758028B72  uBio: 4059684  WoRMS: 205558
ปลากดอเมริกัน

| ปลากดอเมริกัน |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Ictaluridae
สกุล:: Ictalurus
สปีชีส์:: I.  punctatus
ชื่อทวินาม
Ictalurus punctatus (Rafinesque, 1818)

ชื่อพ้อง
 Silurus punctatus Rafinesque, 1818
ปลากดอเมริกัน (อังกฤษ: Channel catfish) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในอันดับปลาหนัง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Ictalurus punctatus อยู่ในวงศ์ปลากดอเมริกัน (Ictaluridae)
ลักษณะ

มีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์ปลากด (Bagridae) และปลาในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) รวมกัน มีหัวขนาดใหญ่ ปากกว้าง มีหนวด 4 คู่ คู่ที่รูจมูกสั้น คู่ที่ริมฝีปากและคางยาว ลำตัวเรียวยาวและแบนข้างที่ส่วนท้าย มีเงี่ยงที่ครีบหลังและครีบอก ครีบไขมันมีขนาดเล็กและสั้น ครีบก้นยาว ครีบหางเว้าลึก ลำตัวมีสีเทาอมน้ำตาลหรือเหลือง ด้านท้องมีสีจาง มีประสีดำกระจายอยู่ห่าง ๆ ในปลาที่มีขนาดเล็กกว่า 20 เซนติเมตร ครีบมีสีคล้ำ
ถิ่นที่อยู่

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 120 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 50 เซนติเมตร เป็นปลาพื้นเมืองของทวีปอเมริกาเหนือ พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำมิสซิสซิปปีและตอนใต้ของแคนาดา นิยมตกเป็นเกมกีฬาและเลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจ โดยเฉพาะที่รัฐมิสซิสซิปปี นับเป็นรัฐที่มีการเลี้ยงปลากดอเมริกันมากที่สุดของสหรัฐอเมริกา โดยมีพื้นที่บ่อเลี้ยงอยู่มากถึง  250,000 ไร่
การนำเข้า

สำหรับในประเทศไทยถูกนำเข้ามาครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1990 โดยสถาบันพัฒนาแห่งเอเซีย (AIT) และกรมประมง โดยนำพันธุ์ปลามาครั้งแรก 50 คู่ ใน และสามารถเพาะพันธุ์ได้ในปี ค.ศ. 1991 โดยมีชื่อเรียกในภาษาไทยว่า "ปลากดหลวง" ซึ่งปัจจุบันประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ในการเพาะขยายพันธุ์เลี้ยงในกระชังและเขื่อนเก็บน้ำในหลายพื้นที่ เช่น ที่เขื่อนลำปาว จังหวัดกาฬสินธุ์ หรือที่จังหวัดนครสวรรค์  เป็นต้น แต่ก็มีจำนวนประชากรบางส่วนที่หลุดรอดออกสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ โดยหลุดออกมาครั้งแรกหลังเหตุการณ์น้ำท่วมครั้งใหญ่เมื่อปี ค.ศ. 1995
นอกจากนี้แล้ว ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในตัวที่เป็นปลาเผือก
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ictalurus punctatus ที่วิกิสปีชีส์
ปลากระเบนผีเสื้อ

| ปลากระเบนผีเสื้อ |
| --- | --- |

ชนิด G. micrura

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Chondrichthyes
ชั้นย่อย:: Elasmobranchii
อันดับ:: Myliobatiformes
วงศ์:: Gymnuridae Fowler, 1934
สกุล:: Gymnura van Hasselt, 1823

ชนิดต้นแบบ
Gymnura micrura Bloch & Schneider, 1801
ชื่อพ้อง
 Aetoplatea Valenciennes, 1841  Phanerocephalus Gratzianov, 1906  Pteroplatea Müller & Henle, 1837
ปลากระเบนผีเสื้อ (อังกฤษ: Butterfly ray) เป็นกลุ่มของปลากระดูกอ่อน จำพวกปลากระเบนจัดอยู่ในวงศ์ Gymnuridae และสกุล Gymnura
เป็นปลาทะเล พบในมหาสมุทรทั่วโลก และพบได้บ้างในแหล่งน้ำกร่อย เช่น ปากแม่น้ำหรือชะวากทะเล
เป็นปลาที่มีรูปร่างแบนและมีครีบล้อมลำตัว ซึ่งเป็นครีบอกรวมไปถึงส่วนหัว มีลำตัวและส่วนหางสั้นมาก มีความยาวช่วงลำตัวตั้งแต่ 31 เซนติเมตร (12 นิ้ว) ถึง 4 เมตร (13 ฟุต)
ปลากระเบนผีเสื้อ ในบางข้อมูลจะใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Gymnurinae จัดเป็นวงศ์ย่อยของวงศ์ Dasyatidae  แต่ในเว็บไซต์ฟิชเบส และระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการได้จำแนกให้เป็นวงศ์ต่างหาก
การจำแนก

ในน่านน้ำไทยพบทั้งหมด 3 หรือ 4 ชนิด
Gymnura afuerae (Hildebrand, 1946)
Gymnura altavela (Linnaeus, 1758)
Gymnura australis (Ramsay & Ogilby, 1886)
Gymnura bimaculata (Norman, 1925)
Gymnura crebripunctata (Peters, 1869)
Gymnura crooki Fowler, 1934
Gymnura hirundo (Lowe, 1843)
Gymnura japonica (Temminck & Schlegel, 1850)  (ปลากระเบนผีเสื้อญี่ปุ่น)
Gymnura marmorata (Cooper, 1864)
Gymnura micrura (Bloch & Schneider, 1801)
Gymnura natalensis (Gilchrist & Thompson, 1911)
Gymnura poecilura (Shaw, 1804)  (ปลากระเบนผีเสื้อหางยาว)
Gymnura tentaculata Müller & Henle, 1841
Gymnura zonura Bleeker, 1852  (ปลากระเบนผีเสื้อหางลาย)
ปลากระเบนปีศาจหางหนาม

| ปลากระเบนปีศาจหางหนาม |
| --- | --- |

ที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำไคยูคัง โอซากา, ประเทศญี่ปุ่น
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Chondrichthyes
อันดับ:: Myliobatiformes
วงศ์:: Myliobatidae
สกุล:: Mobula
สปีชีส์:: M.  japanica
ชื่อทวินาม
Mobula japanica (Müller & Henle, 1841)

ชื่อพ้อง
 Cephaloptera japanica Müller & Henle, 1841  Mobula japonica  (Müller & Henle, 1841) 
ปลากระเบนปีศาจหางหนาม หรือ ปลากระเบนราหูญี่ปุ่น (อังกฤษ: Spinetail mobula, Japanese devilray; ชื่อวิทยาศาสตร์: Mobula japanica) เป็นปลากระเบนชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลากระเบนนก (Myliobatidae)
มีรูปร่างคล้ายกับปลากระเบนปีศาจชนิดอื่น ๆ และปลากระเบนสกุลอื่นที่อยู่ในวงศ์เดียวกัน คือ มี ระยางค์เนื้อยื่นเป็นแผ่นคล้ายใบหูอยู่ที่มุมขอบนอกปลายสุดของหัวข้างละอันใช้โบกพัดอาหารเข้าปาก ซึ่งได้แก่ แพลงก์ตอนสัตว์ต่าง ๆ ด้านบนลำตัวเป็นสีดำ และมีแถบสีขาวพาดโค้งอยู่ด้านซ้ายของส่วนหัว มีความกว้างของลำตัวประมาณ 225 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุดได้ถึง 310 เซนติเมตร และความยาวลำตัวจรดปลายหาง 198–205 เซนติเมตร
พบกระจายพันธุ์ในทะเลเปิดและมหาสมุทร รวมถึงแนวตามปะการัง ในเขตร้อนและเขตอบอุ่นของอินโด-แปซิฟิกอย่างกว้างไกล ตั้งแต่ออสเตรเลีย, บังกลาเทศ, บราซิล, กัมพูชา, จีน, โคลัมเบีย, คอสตาริกา, ไอวอรี โคสต์, เอกกวาดอร์, เอล ซัลวาดอร์, ฟิจิ, กัวเตมาลา, ฮอนดูรัส, อินเดีย, อินโดนีเซีย, ญี่ปุ่น, คาบสมุทรเกาหลี, เม็กซิโก, พม่า, นิวซีแลนด์, นิคารากัว, โอมาน, ปากีสถาน, ปานามา, เปรู, ฟิลิปปิน, โซมาเลีย, แอฟริกาใต้, ศรีลังกา, ไต้หวัน, ไทย, ตูวาลู, สหรัฐอเมริกา, เวียดนาม, และเยเมน
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
ปริศนายมทูต

ปริศนายมทูต (ญี่ปุ่น: 死刑執行中脱獄進行中) (อังกฤษ: Deadman's Question) เป็นการ์ตูนรวมเรื่องสั้นที่เขียนโดย ฮิโรฮิโกะ อาราคิ ผู้เขียน โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ จัดพิมพ์โดยเนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
ปริศนายมทูตเป็นการรวบรวมเรื่องสั้นที่ออกแนวแฟนตาซีปนความจริงนิด ๆ ตามสไตลล์พิลึกพิลั่นแต่เด็ดขาดชวนติดตามของ ฮิโรฮิโกะ อาราคิ ปิดท้ายด้วยความเห็นส่วนตัวของผู้เขียนที่มีต่องานชิ้นต่าง ๆ ของตัวเอง
เนื้อเรื่อง

ในปริศนายมทูตประกอบด้วยเรื่องสั้น 5 เรื่อง 7 ตอน ดังนี้ :
เนื้อเรื่อง > แหกคุกแดนประหาร (Under Excution, Under Jailbreak)

เรื่องราวของนักโทษหนุ่มผู้ถูกตัดสินประหารชีวิต เขาถูกนำตัวไปขังไว้ในห้องขังประหลาดที่ชวนสยอง
เนื้อเรื่อง > ดอลซี่ ไดฮาร์ดเดอะแคท (Dolce and His Master)

เมื่อชายหนุ่มติดอยู่ในเรือสำราญที่อับปางลงกลางทะเลกับแมวสุดที่รักที่ชื่อดอลซี่ เขาจะทำยังไงให้มีชีวิตรอดไปได้ และที่สำคัญ ดอลซี่จะทำยังไงให้ตัวมันเองรอดไปได้ (เรื่องนี้ประกอบไปด้วย 2 ตอน)
เนื้อเรื่อง > คิชิเบะ โรฮัง ไม่เคลื่อนไหว เอพิโซด 16 - ห้องสารภาพบาป (Thus Spoke Kishibe Rohan. Episode 16 - At a Confessional)

บันทึกเรื่องราวที่นักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น คิชิเบะ โรฮัง ได้ประสบพบเจอมา เมื่อการเดินทางเพื่อเก็บข้อมูลนำไปสู่การแอบฟังเรื่องราวจากห้องสารภาพบาปแห่งหนึ่งในอิตาลี ทำให้เขาได้รับรู้เรื่องราวน่าสะพรึงกลัวที่ไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นจริงๆ
เนื้อเรื่อง > ปริศนายมทูต (Deadman's Question) ตอนที่ 1 และ 2

เรื่องราวของคิระ โยชิคาเงะ ที่จำไม่ได้เสียแล้วว่าทำไมตัวเองถึงตาย แต่ชีวิตหลังความตายก็ไม่ได้แย่นักตราบที่ยังมีงานให้ทำอยู่อย่างนี้ นั่นคืองานตามเก็บผู้ที่ถึงฆาตตามคำมอบหมายจากแม่ชีลึกลับรูปหนึ่ง กระทั่งถึงคำมอบหมายล่าสุดที่เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นขณะปฏิบัติงาน
ตัวละคร

คิชิเบะ โรงฮัง,
คิระ โยชิคาเงะ