stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
4 เมษายน
เหตุการณ์ > คริสต์ศตวรรษที่ 20

พ.ศ. 2444 (ค.ศ. 1901) - กำลังทหารจากอุบลราชธานีมีพันตรีหลวงสุรกิจพิศาลเป็นผู้นำไปปราบผีบุญองค์มั่นที่บ้านสะพือใหญ่
พ.ศ. 2449 (ค.ศ. 1906) - รวมเมืองระยอง จันทบุรี ขลุง เป็นมณฑลจันทบุรี
พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) - 12 ประเทศลงนามในสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ ทำให้เกิดองค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ
พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968) - มาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ ผู้นำการเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิพลเมือง ถูกลอบสังหาร
พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) - เขมรแดงจับกุมและบังคับให้เจ้านโรดม สีหนุ ลงจากตำแหน่งประมุขแห่งรัฐ
วันเกิด

พ.ศ. 2362 (ค.ศ. 1819) - สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส (สวรรคต 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2396)
พ.ศ. 2411 (ค.ศ. 1868) - เฟลิเป กัลเดรอน นักกฎหมายและนักการเมืองชาวฟิลิปปินส์ (ถึงแก่กรรม 6 มิถุนายน พ.ศ. 2451)
พ.ศ. 2479 (ค.ศ. 1936) - แฟแร็นซ์ นีแมธ (นักปัญจกีฬาสมัยใหม่) นักนักปัญจกีฬาสมัยใหม่และแชมป์โอลิมปิกชาวฮังการี
พ.ศ. 2494 (ค.ศ. 1951) - ฮุน เซน นายกรัฐมนตรีกัมพูชา
พ.ศ. 2502 (ค.ศ. 1959) - ตัน ภาสกรนที นักธุรกิจไทย
พ.ศ. 2503 (ค.ศ. 1960) -
ฮิวโก วีฟวิง นักแสดงชายชาวออสเตรเลีย
หลิว เหว่ยเฉียง (แอนดริว เลา) ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกง
พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965) - รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ นักแสดงชายชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967) - เจนนิเฟอร์ คิ้ม นักร้องชาวไทย
พ.ศ. 2513 (ค.ศ. 1970) -
วิลลี่ แมคอินทอช นักแสดงชายชาวไทย
ไซยิดดา อาฮัด บินต์ อับดุลลาห์ อัลบูไซดิยาห์ พรอัครมเหสีใน สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริก อัสซะอีด
พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) - ฮีธ เลดเจอร์ นักแสดงชายชาวออสเตรเลีย
พ.ศ. 2523 (ค.ศ. 1980) - กง ฮโยจิน นักแสดงชาวเกาหลีใต้
พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) -
อึนฮย็อก นักร้อง
เอเดน มักกีดี นักฟุตบอลอาชีพชาวไอริช-สกอตแลนด์
พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) - ซามี เคดีรา นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) - มานาบุ ซาอิโตะ นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991) - เชลซี กรีน นักมวยปล้ำอาชีพ, สตั๊นท์หญิง และโมเดลชาวแคนาดา
พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) -
เจนภพ โพธิ์ขี นักฟุตบอลชาวไทย
ออสติน มาโฮน ศิลปินชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) -
มานาบุ ซาอิโตะ นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
บุรันช์รัตน์ หอมบุตร นักแสดงชายชาวไทย
พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2003) - ฮาวี เอลเลียต นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) - ฮาเลีย บีมเมอร์ นักร้องชาวอเมริกัน
วันถึงแก่กรรม

พ.ศ. 940 (ค.ศ. 397) - แอมโบรสแห่งมิลาน บาทหลวงชาวโรมัน (เกิดราว พ.ศ. 880 - พ.ศ. 883)
พ.ศ. 1179 (ค.ศ. 606) - อิซิโดโรแห่งเซบิยา บาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวสเปน (เกิด พ.ศ. 1099)
พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 606) - พระยาวันพฤกษ์พิจารณ์ (ทองคำ เศวตศิลา) นักพฤกษศาสตร์ไทย (เกิด 22 มิถุนายน พ.ศ. 2422)
พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968) - มาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ นักต่อสู้เกี่ยวกับการเหยียดสีผิว (เกิด 15 มกราคม พ.ศ. 2472)
พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) - คำพูน บุญทวี นักเขียนรางวัลซีไรต์ประจำปีพ.ศ. 2522 และศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ประจำปี พ.ศ. 2544 (เกิด 26 มิถุนายน พ.ศ. 2471)
พ.ศ. 2556 (ค.ศ. 2013) - อภิเดช ศิษย์หิรัญ นักมวยไทยชาวไทย (เกิด 1 กันยายน พ.ศ. 2484)
พ.ศ. 2564 (ค.ศ. 2021) - แก้วสายใจ ไซยะสอน สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศลาว (เกิด 11 กันยายน พ.ศ. 2501)
วันสำคัญและวันหยุดเทศกาล

International Day for Mine Awareness and Assistance in Mine Action
เซเนกัล: วันชาติ
วันภาพยนตร์แห่งชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

BBC: On This Day
Today in History: February 2 เก็บถาวร 2005-10-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กวันและเดือนในรอบปี |
| --- | --- |
มกราคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กุมภาพันธ์: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29
มีนาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
เมษายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
พฤษภาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
มิถุนายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
กรกฎาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
สิงหาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กันยายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ตุลาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
พฤศจิกายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ธันวาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
วันอื่นที่เกี่ยวข้อง: 0 มกราคม ·  30 กุมภาพันธ์
K (อนิเมะ)

| --- | --- |
K
โปสเตอร์โปรโมต K แสดงตัวละครหลักของเรื่อง
แนว: ต่อสู้, เหนือธรรมชาติ
อนิเมะ
กำกับโดย: ชินโงะ ซุซุกิ
สตูดิโอ: GoHands
ถือสิทธิ์โดย:  King Record    Viz Media    ROSE
ภาพยนตร์อนิเมะ
K Missing Kings
กำกับโดย: ชินโงะ ซุซุกิ
สตูดิโอ: GoHands
ฉาย:  12 กรกฎาคม 2557
ความยาว: 73 นาที
อนิเมะ
K: Return of Kings
กำกับโดย: ชินโงะ ซุซุกิ
สตูดิโอ: GoHands
มังงะ
K: Memory of Red
เขียนโดย: GoRA
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์โคดันชะ
มังงะ
K: Stray Dog Story
เขียนโดย: GoRA
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์โคดันชะ
บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม
K (หรือบางครั้งถูกเรียกว่า K Project, K ย่อมาจาก King) เป็นอนิเมะที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2555 และ 2558 ผลิตโดยสตูดิโอ GoHands กำกับโดย ชินโงะ ซุซุกิ ซึ่งเขาเองก็เป็นผู้ออกแบบตัวละครในอนิเมะเรื่องนี้ด้วย K ออกอากาศในประเทศญี่ปุ่น ผ่านทางสถานีโทรทัศน์ MBS, TBS และ CBC และยังออกอากาศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านช่องแอนิแมกซ์เอเชีย
เนื้อเรื่อง

ในโลกมีกลุ่มผู้มีพลังเหนือธรรมชาติอยู่ มีอยู่ทั้งหมด 7 กลุ่มและมีสีเป็นสัญลักษณ์เฉพาะของแต่ละกลุ่ม ผู้นำของแต่ละสี จะถูกเรียกว่า "ราชา"
อิซานะ ยาชิโระ เป็นนักเรียนธรรมดาของโรงเรียนมัธยมปลายอะชินะกะที่ตั้งอยู่บนเกาะที่เชื่อมต่อกับเมืองชิซุเมะ เมืองชั้นนำด้านเทคโนโลยีของญี่ปุ่น ยาชิโระนั้นมักจะมีใบหน้าเปื้อนยิ้มอยู่เสมอและเขายังเป็นเข้ากับทุกคนได้ดี ถึงกระนั้น เขาก็ไม่ได้สนิทกับใครเป็นพิเศษ
สิ่งไม่คาดคิดเกิดขึ้น เมื่อยาชิโระถูกลอบทำร้ายโดยกลุ่มสีแดงโฮมุระ ในขณะที่เขากำลังหลบหนีนั้น ยาชิโระได้รับความช่วยเหลือจากบุลคลนาม ยาโตงามิ คุโระ เจ้าของฉายา "หมาดำ" จนหลบหนีพ้น แต่เมื่อมาถึงสถานที่ปลอดภัย คุโระกลับจะฆ่ายาชิโระเสียเอง ยาชิโระซึ่งกำลังสับสนกับเหตุการณ์ทั้งหมดถามเหตุผลที่จะฆ่าเขาจากคุโร ทันใดนั้น ภาพจอโทรทัศน์และจอโฆษณาทั่วเมืองก็ได้ปรากฏวิดีโอที่ในนั้นปรากฏภาพบุคคลซึ่งมีหน้าตาเหมือนยาชิโระซึ่งอ้างตนว่า เป็นราชาลำดับเจ็ด "ราชาไร้สี" ได้สังหาร โทสึกะ ทาทาระ สมาชิกคนสำคัญของกลุ่มสีแดงไป ยาชิโระถูกกล่าวหาว่าเป็นมือสังหารในขณะที่เขาเองก็เริ่มสับสนในตัวตนของเขา
ตัวละครหลัก > ยาชิโระและพวก

หรือถูกเรียกสั้นๆว่า ชิโระ (シロ) เป็นตัวละครเอกของเรื่อง เขาปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะนักเรียนมัธยมปลายธรรมดา จนกระทั่งตนเองตกเป็นเป้าหมายของกลุ่มสีแดงโฮมุระ, กลุ่มสีน้ำเงินสเคปเตอร์ 4 และมือขวาของราชาไร้สีคนก่อน คุโร ยาโตงามิ ในฐานะผู้ต้องสงสัยในการฆาตกรรม โทสึกะ สมาชิกคนสำคัญของกลุ่มสีแดง จากหลักฐานที่หลงเหลืออยู่เป็นกล้องวิดีโอในวันและสถานที่เกิดเหตุ ปรากภาพชายหนุ่มซึ่งมีลักษณะเหมือนเขาอย่างมาก อ้างตนว่าเป็นราชาลำดับเจ็ดคนใหม่ "ราชาไร้สี" จากการหลบหนีจากกลุ่มสีแดงและคุโรพ้น ในที่สุดคุโรก็ตามตัวเขาพบ และทำให้ยาชิโระจนมุม ยาชิโระเจรจาเพื่อขอพิสูจน์ตนเองว่าไม่ได้เป็นฆาตกร แต่จากหลักฐานและรูปการณ์ที่ออกมา ทำให้เขาเริ่มสับสนในตัวเอง ว่าจริงๆแล้ว ตนเองอาจเป็นฆาตกร และตนเองเป็นใครกันแน่
ภาพลักษณ์ที่ปรากฏนั้น ยาชิโระจะพกร่มญี่ปุ่น วะงะซะ (和傘) สีแดงอยู่เสมอ และมีเนโกะในร่างแมวเกาะอยู่ตรงไหล่ซ้ายอยู่ในบางครั้ง
และแล้วสุดท้าย ชิโระ ก็รู้ว่าตัวเอง คือราชาสีเงิน อดอล์ฟ เค ไวส์แมน ที่ถูกสับร่าง และภายหลังจบภาคสอง อดอล์ฟก็กลับไปอยู่ในร่างเดิมของตนเองมาเป็นอาจารย์สอนภาษาเยอรมันที่โรงเรียนอาชินากะ
หรือฉายา หมาดำ (黒狗 Kuroinu) เขาเป็นนักดาบที่มีฝีมือสูง โดยได้รับมอบหมายภารกิจจากราชาไร้สีคนก่อน อิชิเง็น มิวะ ให้ตามหาและกำจัด "ราชาไร้สี" คนใหม่ หากราชาคนใหม่นั้นเป็นบุคคลที่มีจิตใจชั่วร้าย จนในที่สุด เขาก็พบกับยาชิโระและเชื่อว่ายาชิโระเป็นฆาตกร แต่กระนั้น เขาก็ให้โอกาสแก่ยาชิโระในการพิสูจน์ความจริง ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ติดตามและปกป้องยาชิโระจนกว่าความจริงจะปรากฏ และแล้วเมื่อความจริงปรากฏ เขาก็ไปเป็นผู้รับใช้ของ ราชาลำดับหนึ่ง อดอล์ฟ เค ไวส์แมน "ราชาสีเงิน"
เป็นสเตรนชนิดหนึ่ง ปรากฏครั้งแรกในฐานะแมวเลี้ยงของชิโระ เธอมีความสามารถในการแทรกแทรงระบบสมองและระบบประสาทของผู้อื่น ทำให้เธอสามารถสร้างความทรงจำจอมปลอมขึ้นมาได้ รวมไปถึงสร้างภาพมายา เธอสามารถอยู่ในสภาวะล่องหนได้ ในภายหลังเธอได้กลายมาเป็นผู้รับใช้ของราชาลำดับที่ 1  ดูเหมือนว่าชื่อจริงของเธอจะเป็นอาเมโนะ มิยาบิ (雨乃雅日 Ameno Miyabi)
ตัวละครหลัก > กลุ่มสีแดง โฮมุระ

เขาเป็นราชาลำดับสาม "ราชาสีแดง" (赤の王) และหัวหน้าของกลุ่มฮมระ เนื่องด้วยเขาเริ่มควบคุมพลังของเขาไม่ได้ เขาจึงมอบตัวให้แก่ องค์กร เซปเตอร์ 4 และถูกกักขัง เขาหวังว่า ราชาสีน้ำเงินแห่งเซปเตอร์ 4 จะสามารถหยุดยั้งเขาได้ในยามที่เขาไม่สามารถควบคุมตนเอง และไม่เผลอไปทำร้ายใครเข้าโดยเฉพาะพรรคพวกของเขา ถึงกระนั้นเขาก็หนีออกมาเมื่อได้รับโทรศัพท์จาก "ราชาไร้สี" มือสังหารสมาชิกในกลุ่มของเขา ในภายหลังได้เสียชีวิตลงเพราะถูกแทง(เพื่อไม่ให้ดาบดาโมเคลสหล่นลงมายังพื้นโลก)
เป็นรองหัวหน้าของกลุ่มฮมระ และเป็นมือขวาของมิโกโตะ เขามักพูดด้วยสำเนียงเกียวโต และยังเป็นเจ้าของบาร์ที่ชื่อว่า ฮมระ ซึ่งกลายเป็นแหล่งรวมตัวของสมาชิกในกลุ่ม นอกจากนี้ เขายังรู้จักกับ อาวาชิมิ เซริ รองหัวหน้าของเซปเตอร์ 4 เป็นการส่วนตัวอีกด้วย
หรือเจ้าของฉายา "ยาตะการาสุ"(แปลว่าอีกา 3 ขา) เป็นแนวหน้าของกลุ่มโฮมุระ เชี่ยวชาญในการเล่นสเกตบอร์ด เป็นอย่างมาก และยังใช้มันเป็นอาวุธอีกด้วย ยาตะเป็นคนอารมณ์ร้อนและมีความอดทนต่ำ เขามักจะอายที่จะต้องสนทนากับสาวๆ นอกจากนี้เขาเป็นเพื่อนสนิทกับ ซารุฮิโกะ ฟุชิมิ จนเมื่อฟุชิมิออกจากกลุ่มฮมระไปเข้ากับเซปเตอร์ 4 ยาตะกับฟุชิมิก็กลายเป็นศัตรูกัน
เธอเป็นสเตรนและสมาชิกที่อายุน้อยที่สุด เป็นสมาชิกผู้หญิงหนึ่งเดียวของกลุ่มโฮมุระ แอนนาเป็นเด็กตาบอดสีที่ทำให้เธอสามารถรับรู้ได้เฉพาะสีแดง เธอสูญเสียครอบครัวจาก"อุบัติเหตุ"(จริงๆแล้วคือถูกฆ่าตาย) และรู้จักกับมิโกโตะผ่านทางป้าของเธอ โฮนามิ คุชินะ ซึ่งเป็นครูของมิโกโตะ นั่นเองทำให้เธอมักจะชอบอยู่ข้างกายมิโกโตะเสมอ นอกจากนี้เธอยังมีพลังในการรับรู้เหตุการณ์ด้วยลูกแก้วคริสตัลสีแดงของเธอ ในภายหลังเธอได้กลายมาเป็นราชาสีแดงหลังจากมิโกโตะเสียชีวิตไป หลังจากภาคหนังเธอกับเนโกะค่อนข้างจะสนิทกันพอสมควร
อภิทานศัพท์ในเนื้อเรื่อง > ราชา

หมายถึงบุคคลที่ได้รับพลังพิเศษโดยตรงจากศิลาเดรสเดน มีเพียง 7 คน โดยที่ราชาจะสร้างกลุ่มของตัวเองขึ้นมา และปกครองอยู่ในบริเวณนั้นๆโดยที่จะไม่ต่อสู้กันเองหากไม่เกิดอะไรขึ้นตามข้อตกลงของราชาสีทอง ซึ่งถ้าหากราชาคนไหนเสียชีวิต ศิลาก็จะทำการคัดเลือกราชาคนต่อไป  มีดังนี้
อภิทานศัพท์ในเนื้อเรื่อง > ศิลาเดรสเดน

เป็นศิลาปริศนาที่ถูกค้นพบในเมืองเดรสเดน ประเทศเยอรมนีช่วงยุคสงคราม อดอล์ฟได้นำมันมาวิจัย จนพบว่ามันมีพลังพิเศษในการแทรกซึมเข้าไปในร่างกาย ทำให้เกิดพลังพิเศษขึ้นมา ศิลานี้ถูกนำมาวางที่ตึกมิฮาชิระที่ญี่ปุ่นโดยราชาสีทองที่ตอนนั้นเป็นทหารของกองทัพญี่ปุ่นหลังจากที่อดอล์ฟตัดสินใจหนีขึ้นไปบนเรือเหาะ ภายหลังถูกทำลายด้วยดาบเดโมเคลสของราชาสีเงิน
อภิทานศัพท์ในเนื้อเรื่อง > ดาบแห่งเดโมเคลส

เป็นดาบที่แสดงสัญลักษณ์ออกมาเหนือศีรษะของราชาทุกคนหากราชาใช้พลัง ซึ่งถ้าหากจิตใจของราชาไม่มั่นคงหรือใช้พลังเกินขีดจำกัด ยกตัวอย่างเช่น การฆ่าราชาด้วยกันเอง จะทำให้พลังที่จะทำให้ดาบเดโมเคลสลอยค้างอยู่บนฟ้าตกลงมา ซึ่งนอกจากจะทำให้ราชาผู้นั้นตายแล้ว คนที่อยู่โดยรอบรวมไปถึงสิ่งก่อสร้างทุกอย่างจะตายและพังพินาศไปหลายร้อยกิโลเมตร วิธีเดียวที่จะหยุดดาบเดโมเคลสที่ร่วงลงมาได้คือการฆ่าราชาผู้ที่เป็นเจ้าของดาบนั้นไป
บลูเรย์/ดีวีดี

รายระเอียดของ K ฉบับ บลูเรย์/ดีวีดี ในประเทศญี่ปุ่น
| แผ่น | วันวางจำหน่าย | ตอน | รหัสสินค้ามาตรฐาน> Blu-ray | รหัสสินค้ามาตรฐาน> DVD |
| --- | --- | --- | --- | --- |


| 1 | 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 | 1 | KIZX-68/69 | KIZB-116/17 |
| 2 | 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 | 2 - 3 | KIZX-70/71 | KIZB-118/19 |
| 3 | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2555 | 4 - 5 | KIZX-72/73 | KIZB-120/21 |
| 4 | 9 มกราคม พ.ศ. 2556 | 6 - 7 | KIZX-74/75 | KIZB-122/23 |
| 5 | 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 | 8 - 9 | KIZX-76/77 | KIZB-124/25 |
| 6 | 13 มีนาคม พ.ศ. 2556 | 10 - 11 | KIZX-78/79 | KIZB-126/27 |
| 7 | 13 มีนาคม พ.ศ. 2556 | 12 - 13 | KIZX-80/81 | KIZB-128/29 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
K Project วิเกีย (อังกฤษ)
K Web Radio เก็บถาวร 2012-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
| ด ค กโกแฮนส์ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Princess Lover! (2009)  Cheburashka Arere? (2009)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น (2010)  K (2012)  สามนางฟ้าผ่าโลกนิวเคลียร์ (2013)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น* (2014)  K: Return of Kings (2015)  แฮนด์ เชคเกอร์ (2017)  W'z (2019)  บาดแผลแห่งอดีตกาล (2021)  สาวลืมแว่นแสนวุ่นละมุนรัก (2023)  เรื่องน่ากลุ้มของเจ้าเหมียวผู้สามารถ (2023)  Momentary Lily (2025)  The Exiled Heavy Knight Knows How to Game the System (TBA) 
ภาพยนตร์:  มาร์ด๊อก สแครมเบิ้ล The First Compression (2010)  มาร์ด๊อก สแครมเบิ้ล The Second Combustion (2011)  มาร์ด๊อก สแครมเบิ้ล The Third Exhaust (2012)  K: Missing Kings (2014)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น เดอะ มูฟวี่ (2017)  K: Seven Stories (2018)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น เดอะ มูฟวี่ 2 (2021) 
โอวีเอ/โอเอ็นเอ:  วุ่นรักประธานจอมจิ้น (2011–2013)  See Me After Class (2012)  วุ่นรักประธานจอมจิ้น* (2014–2020)  แฮนด์ เชคเกอร์ Go ago Go (2017)  W'z: Hand Shakers with W'z (2019) 
 หมวดหมู่
| ด ค กการ์ตูนซีรีส์ที่ตีพิมพ์ลงใน กูด! อาฟเตอร์นูน |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  บิเบลีย บันทึกไขปริศนาแห่งร้านหนังสือ (พ.ศ. 2555)  ก๊วนป่วนชวนบุ๋งบุ๋ง (พ.ศ. 2557)  มังกรโอชะ (พ.ศ. 2559)  Magus of the Library (พ.ศ. 2560)  Witchcraft Works Extra (พ.ศ. 2565)  Magus of the Library (พ.ศ. 2560)  Ameku Takao's Detective Karte – Sphere no Shitenshi (พ.ศ. 2567) 
พ.ศ. 2551–2562:  Jiraishin Diablo (พ.ศ. 2551–2554)  Maria the Virgin Witch (พ.ศ. 2551–2556)  กำปั้นลมกรด (พ.ศ. 2551–2558)  Shadow Skill (พ.ศ. 2552–2557)  สงครามแม่มด (พ.ศ. 2553–2565)  สายพันธุ์อมนุษย์ (พ.ศ. 2555–2564)  K: Stray Dog Story (พ.ศ. 2555–2556)  เอาท์เบรก คอมปานี (พ.ศ. 2555–2557)  เมนูกรุ่น อุ่นไอรัก (พ.ศ. 2556–2561)  นักแบดสาวเจ้าสนาม ฮาเนเซากิ อายาโนะ (พ.ศ. 2556–2562)  Miss Monochrome (พ.ศ. 2557)  ฟาฟเนียร์ มังกรไร้ขีดจำกัด (พ.ศ. 2557–2558)  Junketsu no Maria Exhibition (พ.ศ. 2557–2558)  Occultic;Nine (พ.ศ. 2558–2560)  Sorry for My Familiar (พ.ศ. 2559–2565)  อาจารย์ของฉันไม่มีหาง (พ.ศ. 2562–2567) 
พ.ศ. 2563–:  โอโตนาริ นิ กิงงะ (พ.ศ. 2563–2566) 
Website: afternoon.kodansha.co.jp/goodafternoon/
กาลิเลโอ (แก้ความกำกวม)

กาลิเลโอ อาจหมายถึง
กาลิเลโอ กาลิเลอี นักวิทยาศาสตร์ชาวอิตาลี
ยานกาลิเลโอ ยานอวกาศสำรวจดาวพฤหัสบดีของนาซ่า
กาลิเลโอ (ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น) ละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ฟูจิ และ ทีวีไทย
หนีตามกาลิเลโอ ภาพยนตร์ไทยโดยนิธิวัฒน์ ธราธร
กาลิเลโอเกม รายการเกมโชว์ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ในช่วงปี 2537 - 2540
โบอิง 747-400

| โบอิง 747-400 |
| --- | --- |
   โบอิง 747-400 ของบริติชแอร์เวย์
ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: อากาศยานลำตัวกว้าง
ชาติกำเนิด: สหรัฐ
บริษัทผู้ผลิต: เครื่องบินพาณิชย์โบอิง
สถานะ: ออกจากการผลิต, ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: ลุฟต์ฮันซา
จำนวนที่ผลิต: 694 ลำ
ประวัติ
สร้างเมื่อ: รุ่นผู้โดยสาร: ค.ศ. 1988-2005   รุ่นขนส่งสินค้า: ค.ศ. 1993-2009   รุ่น Combi: ค.ศ. 1989-2002
เริ่มใช้งาน: 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989   โดยนอร์ทเวสต์แอร์ไลน์
เที่ยวบินแรก: 29 เมษายน ค.ศ. 1988
พัฒนาจาก: โบอิง 747-300
สายการผลิต: โบอิง YAL-1   โบอิง ดรีมลิฟเตอร์
พัฒนาเป็น: โบอิง 747-8
โบอิง 747-400 เป็นเครื่องบินรุ่นรองล่าสุดของ โบอิง 747 ถูกแทนที่โดยโบอิง 747-8 ที่ปรับปรุงแล้ว ผลิตโดยฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์โบอิง และเคยเป็นเครื่องบินที่ใหญ่ที่สุดจนกระทั่งการให้บริการของแอร์บัส เอ 380
โบอิงเปิดตัว 747-400 อย่างเป็นทางการเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1985 โดยเครื่องบินลำแรกสร้างแล้วเสร็จเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1988 และเริ่มทดสอบการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1988 จนกระทั่งในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1989 จึงได้มีการส่งมอบ 747-400 ลำแรกให้กับนอร์ทเวสต์แอร์ไลน์ ทั้งนี้การผลิตเครื่องบินรุ่น 747-400 สิ้นสุดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2007 พร้อมกับการยกเลิกคำสั่งซื้อของฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ (ซึ่งเปลี่ยนเป็นโบอิง777-300อีอาร์แทน) เครื่องลำสุดท้ายส่งมอบให้กับไชนาแอร์ไลน์ เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2005
รุ่น > 747-400

747-400 ขยายความกว้างของปีกอีก 2 เมตร (6 ฟุต) รวมถึงติดตั้งวิงเล็ตอีก 2 เมตร (6 ฟุต) เมื่อเทียบกับรุ่น -300 และยังขยายความยาวพื้นที่ของชั้นสองเพิ่มขึ้นด้วย ทั้งนี้แม้ว่าความยาวของปีกจะเพิ่ม แต่น้ำหนักของปีกลดลง เนื่องจากใช้วัสดุคอมโพสิตและอะลูมิเนียมอัลลอย
การผลิตของ 747-400 สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2007 โดยผู้สั่งซื้อลำสุดท้ายเป็นของไชน่าแอร์ไลน์เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2003 และส่งมอบเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2007
รุ่น > 747-400F

747-400เอฟ (Freighter; F) เป็นเครื่องบินขนส่งสินค้า ซึ่งใช้ลำตัวเครื่องจาก 747-200F และแตกต่างจาก -400 ที่เป็นเครื่องบินโดยสาร ตรงที่ความยาวของชั้นสองสั้นกว่าอย่างเห็นได้ชัด โดยเริ่มทดสอบการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 และเริ่มให้บริการครั้งแรกโดยคาร์โกลักซ์ เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 และมีลูกค้าหลักอย่างโคเรียนแอร์, คาร์โกลักซ์, ไชน่าแอร์ไลน์, โพลาร์แอร์คาร์โก, นิปปอนคาร์โกแอร์ไลน์, สิงคโปร์แอร์ไลน์ และแอตลาสแอร์
ทั้งนี้กองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา ได้สั่งซื้อ 747-400F ไป 7 ลำ และดัดแปลงใหม่เป็นเครื่องบิน Airborne Laser โดยติดตั้งเครื่องยิงแสงเลเซอร์ไว้ที่ปลายจมูกเครื่องบิน และให้ชื่อเรียกว่า โบอิง YAL-1A
รุ่น > 747-400M

747-400เอ็ม (Combi; C) เป็นเครื่องบินผสมระหว่างเครื่องบินโดยสาร และเครื่องบินขนส่งสินค้า โดยมีประตูขนถ่ายสินค้าที่ด้านท้ายลำตัวเครื่อง -400M เริ่มทดสอบการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1989 และเริ่มให้บริการครั้งแรกโดยเคแอลเอ็ม เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1989
รุ่น > 747-400D

747-400ดี (Domestic; D) เป็นความต้องการพิเศษจากเจแปนแอร์ไลน์ ที่ต้องการให้บริการเที่ยวบินระยะสั้นภายในประเทศ โดยจัดผังที่นั่งใหม่ สามารถจุผู้โดยสารได้สูงสุด 568 ที่นั่งสำหรับการจัดแบบ 3 ชั้นบิน และ 660 ที่นั่งสำหรับการจัดแบบที่นั่งชั้นประหยัดเพียงอย่างเดียว โดย -400D จะไม่เพิ่มความยาวของปีกและวิงเล็ตเหมือนรุ่นอื่นๆ เพราะไม่มีความจำเป็นสำหรับเที่ยวบินระยะสั้น และมีจำนวนเที่ยวบินที่ขึ้นลงบ่อยครั้ง ทั้งนี้ -400D สามารถปรับเปลี่ยนให้รุ่นที่มีพิสัยบินระยะไกลได้เมื่อต้องการ
747-400ดี เริ่มทดสอบการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1991 และเริ่มให้บริการครั้งแรกโดยเจแปนแอร์ไลน์ เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1991
รุ่น > 747-400ER

747-400อีอาร์ (Extended range; ER) เป็นรุ่นปรับปรุงให้มีพิสัยการบินมากกว่าเดิม 805 กิโลเมตร หรือสามารถบรรทุกสินค้าได้มากกว่าเดิม 6,800 กิโลกรัม และมีการตกแต่งภายในแบบเดียวกับโบอิง 777 ซึ่งรู้จักกันโดยทั่วไปว่า เป็นการตกแต่งที่เป็นสัญลักษณ์ของโบอิง (Boeing Signature Interior) พร้อมเพิ่มทางเลือกการเพิ่มขนาดถังเชื้อเพลิง 3,240 แกลลอน 1 หรือ 2 ถัง ไว้ในส่วนห้องเก็บสินค้าด้านหน้าอีกด้วย
747-400อีอาร์ เปิดตัวเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 และส่งมอบครั้งแรกให้กับควอนตัสเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2002
รุ่น > 747-400ERF

747-400ERF เป็นรุ่นขนส่งสินค้าของ -400อีอาร์ โดยสามารถบรรทุกได้สูงสุด 112,760 กิโลกรัม (248,600 ปอนด์) มากกว่ารุ่น -400เอฟ อยู่ 9,980 กิโลกรัม (22,000 ปอนด์) ที่น้ำหนักสูงสุดเมื่อนำเครื่องขึ้นเท่ากัน ทั้งนี้ -400ERF มีพิสัยบินสูงสุด 9,200 กิโลเมตร ไกลกว่า -400F อยู่ประมาณ 525 กิโลเมตร ทั้งนี้รุ่นขนส่งสินค้าของ 747-8 จะสามารถบรรทุกสินค้าได้มากกว่า แต่มีพิสัยบินใกล้กว่า -400อีอาร์เอฟ
รุ่น > 747-400BCF

747-400บีซีเอฟ (Boeing Converted Freighter; BCF) หรือเดิมคือ 747-400เอสเอฟ (Special Freighter; SF) เป็นรุ่นที่ปรับเปลี่ยนจากเครื่องบินโดยสาร 747-400 มาเป็นเครื่องบินขนส่งสินค้า โดยเริ่มโครงการนี้เมื่อปี 2004 และเครื่องลำแรกที่ได้ปรับเปลี่ยนแล้วส่งมอบให้กับคาเธย์แปซิฟิกคาร์โก เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2005
รุ่น > 747 LCF ดรีมลิฟเตอร์

บทความหลัก: โบอิง ดรีมลิฟเตอร์
747 แอลซีเอฟ ดรีมลิฟเตอร์ (Large Cargo Freighter; LCF) หรือ โบอิง ดรีมลิฟเตอร์  เป็นรุ่นดัดแปลงของเครื่องบิน 747-400 เป็นเครื่องบินขนส่งสินค้าขนาดใหญ่กว่าปกติ เพื่อใช้สำหรับการขนส่งชิ้นส่วนของโบอิง 787มายังโรงงานผลิตเครื่องบินที่เอเวอร์เร็ตต์ รัฐวอชิงตัน ซึ่งช่วยย่นระยะเวลาการขนส่งชิ้นส่วนกว่าการขนส่งทางเรือ โดยลำตัวเครื่องบินของแอลซีเอฟจะคล้ายกับซุปเปอร์กัปปี และแอร์บัส เบลูกา ออกแบบโดยสำนักงานโบอิงที่มอสโก โดยเครื่องรุ่นนี้จะให้บริการโดย เอเวอร์กรีนอินเตอร์เนชั่นเนลแอร์ไลน์ และโบอิงจะไม่ผลิตเครื่องรุ่นนี้ออกขายให้กับลูกค้ารายอื่น และโบอิงจะใช้สำหรับการขนส่งพิเศษของโบอิงเอง
ผู้ให้บริการ

ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2023 มีเโบอิง 747-400 จำนวน 269 ลำให้บริการ โดยส่วนใหญ่เป็นรุ่นขนส่งสินค้า ผู้ให้บริการผู้โดยสารรายใหญ่ที่สุด ได้แก่แอทลัสแอร์ (35), คาลิตาแอร์ (24), ไชนาแอร์ไลน์คาร์โก้ (17), โรซิยะห์แอร์ไลน์ (9),และ ลุฟท์ฮันซ่า (8)
ผู้ให้บริการ > ผู้ให้บริการในอดีต

รายชื่อนี้ยังรวมถึงผู้ให้บริการที่ใช้เครื่องบินชั่วคราวนอกเหนือจากผู้ให้บริการหลัก:
แอโรลิเนียส อาร์เจนติน่า
แอโรเซอร์
แอร์แคนาดา
แอร์คาร์โก้เยอรมนี
แอร์ฟรานซ์
แอร์อินเดีย
แอร์นามิเบีย
แอร์นิวซีแลนด์
แอร์แปซิฟิก
อัลเวเฟอร์แอร์
อาลีตาเลียคาร์โก้
ออล นิปปอน แอร์เวย์
อันแซตออสเตรเลีย
อาเบียงกา
บังกลาเทศพิมาน
บลูสกายแอร์ไลน์
บริติชแอร์เวย์
บริติชแอร์เวย์เวิลด์คาร์โก้
แคเนเดียนแอร์ไลน์
คาร์โก้บีแอร์ไลน์
คาเธ่ย์แปซิฟิก
ไชนาแอร์ไลน์
ค็อนดอร์
คอร์สแอร์
เดลตาแอร์ไลน์
ดราก้อนแอร์คาร์โก้
เอมิเรตส์สกาย คาร์โก
เอทิฮัดคาร์โก้
อีวีเอแอร์
แอลอัล
เอเวอร์กรีนอินเตอร์เนชั่นเนลแอร์ไลน์
ฟลายแนส
การูดาอินโดนีเซีย
โกลบอลซัพพลายซิสเต็ฒ
แกรนด์สตาร์คาร์โก้
เกรตวอลล์แอร์ไลน์
ไอบีเรีย
เจดคาร์โก้อินเตอร์เนชันแนล
เจแปนแอร์ไลน์
เคนยาแอร์เวย์คาร์โก้
เคแอลเอ็ม
คูเวตแอร์เวย์
ไลอ้อนแอร์
ลุฟท์ฮันซ่าคาร์โก้
มาเลเซียแอร์ไลน์
แมนดารินแอร์ไลน์
นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์
รอยัลแอร์มารอค
โอเอซิสฮ่องกงแอร์ไลน์
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
ภูเก็ตแอร์
ควอนตัส
ซาบีนา
ซาอุเดีย
สิงคโปร์แอร์ไลน์
เซาท์แอฟริกันแอร์เวย์
เซาเทิร์นแอร์เวย์
ซูรินามแอร์ไลน์
ทีเอเอจีแองโกลาแอร์ไลน์
แทต
การบินไทย
ทรานส์แอโร
อูว์นียงเดอทรานส์เปอร์ไอรียง
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
วาริก
เวอร์จิน แอตแลนติก
วามอสแอร์
เวิลด์แอร์เวย์
รัฐบาลคูเวต
รัฐบาลสหรัฐ
ผู้ให้บริการ > การส่งมอบ

| รุ่น | รวม | 2009 | 2008 | 2007 | 2006 | 2005 | 2004 | 2003 | 2002 | 2001 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 1994 | 1993 | 1992 | 1991 | 1990 | 1989 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 747-400 | 442 |  |  |  |  | 2 | 3 | 6 | 5 | 19 | 9 | 34 | 43 | 30 | 18 | 16 | 32 | 42 | 47 | 48 | 54 | 34 |
| 747-400D | 19 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 2 | 1 | 6 | 8 | 2 |  |  |
| 747-400ER | 6 |  |  |  |  |  |  | 3 | 3 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 747-400ERF | 40 | 6 | 6 | 8 | 6 | 2 | 5 | 4 | 3 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 747-400F | 126 | 2 | 8 | 8 | 8 | 9 | 7 | 6 | 15 | 12 | 15 | 10 | 8 | 4 | 3 | 5 | 4 | 2 |  |  |  |  |
| 747-400M | 61 |  |  |  |  |  |  |  | 1 |  | 1 | 3 | 2 | 5 | 5 | 2 | 3 | 6 | 6 | 12 | 8 | 7 |
| รวม | 694 | 8 | 14 | 16 | 14 | 13 | 15 | 19 | 27 | 31 | 25 | 47 | 53 | 39 | 26 | 25 | 40 | 56 | 61 | 62 | 62 | 41 |
ข้อมูลจำเพาะ

| รุ่น | 747-400 | 747-400ER |
| --- | --- | --- |
นักบิน: 2
ความจุผู้โดยสาร: 416 (จัดแบบ 3 ชั้นบิน)
ความยาว: 70.6 เมตร (231 ฟุต 10 นิ้ว)
ความกว้างของปีก: 64.4 เมตร (211 ฟุต 5 นิ้ว)
ความสูง: 19.4 เมตร (63 ฟุต 8 นิ้ว)
| น้ำหนักบรรทุกเปล่า | 178,756 กิโลกรัม   (393,263 ปอนด์) | 164,382 กิโลกรัม   (361,640 ปอนด์) |
| น้ำหนักสูงสุดเมื่อนำเครื่องขึ้น | 396,890 กิโลกรัม   (875,000 ปอนด์) | 412,775 กิโลกรัม   (910,000 ปอนด์) |
| ความเร็วปกติ | 0.85 มัค   (491 น็อต, 910 กม./ชม.) | 0.855 มัค   (493 น็อต, 913 กม./ชม.) |
ความเร็วสูงสุด: 0.92 มัค   (1,000 กม./ชม.)
| พิสัยบิน เมื่อบรรทุกเต็มลำ | 13,450 กิโลเมตร   (7,260 ไมล์ทะเล) | 14,205 กิโลเมตร   (7,670 ไมล์ทะเล) |
| ปริมาณเชื้อเพลิงสูงสุด | 216,840 ลิตร (57,285 แกลลอน) | 241,140 ลิตร (63,705 แกลลอน) |
| ปริมาณเชื้อเพลิง/พิสัยบิน เมื่อบรรทุกเต็มลำ | 16.1 ลิตร/กิโลเมตร | 17.0 ลิตร/กิโลเมตร |
| เครื่องยนต์ (4x) | PW 4062   GE CF6-80C2B5F   RR RB211-524H | PW 4062   GE CF6-80C2B5F |
| แรงผลักดัน (4x) | 63,300 ปอนด์ฟอร์ซ PW   62,100 ปอนด์ฟอร์ซ GE   59,500 ปอนด์ฟอร์ซ RR | 63,300 ปอนด์ฟอร์ซ PW   62,100 ปอนด์ฟอร์ซ GE |
แหล่งข้อมูล: ,
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > รุ่นที่ใกล้เคียงกัน

โบอิง YAL-1
โบอิง อี-4
VC-25 Air Force One
Shuttle Carrier Aircraft
โบอิง 747-8
โบอิง 777-300อีอาร์
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน

แอร์บัส เอ340-600
แอร์บัส เอ350-1000
แอร์บัส เอ380
แอร์บัส เบลูก้า
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูล 747-400 ในเว็บไซต์โบอิง (อังกฤษ)
โบอิง 747-400 ของเดลตาแอร์ไลน์
โบอิง 747-400เอฟ ของคาร์โกลักซ์
โบอิง 747-400บีซีเอฟ ของการบินไทยคาร์โก้
โบอิง 747แอลซีเอฟ ดรีมลิฟเตอร์
15 พฤศจิกายน

วันที่ 15 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 319 ของปี (วันที่ 320 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 46 วันในปีนั้น