stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไดแอนา (เทพปกรณัม)

“ไดแอนาสรง” (Diana leaving her Bath) โดย ฟรองซัวส์ บูแชร์ (François Boucher) ราว ค.ศ. 1742
เทพีไดแอนา (อังกฤษ: Diana) หรือ ดีอานา (ละตินเก่า: Dīāna) ตามศาสนาโรมันและกรีกโบราณเป็นเทพกัญญาโรมัน โดยมากนับว่าเป็นอุปถัมภกของชนบท พราน ทางแพร่ง และดวงเดือน ถือว่าเป็นเหมือนอาร์ทิมิสและเฮคาทีในเทพปกรณัมกรีก โดยในช่วงประวัติศาสตร์โรมันตอนต้น ตำนานของไดแอนาได้รับอิทธิพลเป็นอย่างมากจากตำนานของอาร์ทิมิส เช่นเรื่องการกำเนิดบนเกาะดีลอส โดยมีจูปิเตอร์และลาโทนาเป็นบิดามารดา และมีอะพอลโลเป็นพี่น้องฝาแฝด แม้ว่าเดิมทีไดแอนามีจุดกำเนิดในอิตาลี ไม่ใช่กรีซ ปัจจุบันก็เป็นที่นับถือของศาสนาของขบวนการโรมันใหม่ (Nova Roma) และกลุ่มเวทมนตร์สเตรเกเรีย (Stregheria)
นอกจากสัญลักษณ์ประจำตัว ป่าโอ้คก็มีความศักดิ์สิทธิ์ต่อไดแอนา และนางก็ยังเป็นสัญลักษณ์ของพรหมจารี (chastity) โดยเป็นเทพกัญญาพรหมจารีและผู้พิทักษ์การคลอดลูก ในอดีตประกอบด้วยไตรเทพ โดยมีเทพเจ้าโรมันอีกสององค์คือ พรายน้ำเอเกเรีย ซึ่งเป็นคนรับใช้และรองนางผดุงครรภ์ของนาง อีกองค์หนึ่งคือ เทพเจ้าแห่งป่าไม้วีรบิอุส
ดูเพิ่ม

ตำนานเทพเจ้าโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เทพีไดแอนา
ระเบียงภาพ

“เทพีไดแอนา”
“อพอลโลและไดแอนา”
ค.ศ.1530 
ลูคัส ครานาค
“ไดแอนาและคาลลิสโต”
ราวปี ค.ศ. 1566
ทิเชียน
“หลุยส์ เอลิสซาเบ็ธ เดอ บูร์บอง-คองเดแต่งตัวเป็นเทพีไดแอนา”
คริสต์ศตวรรษที่ 18
“มาเรีย อมาเลียแห่งออสเตรียแต่งตัวเป็นเทพีไดแอนา”
คริสต์ศตวรรษที่ 18
คาร์โล อันเจโล ดาล เวร์เม
Estola basiflava

ชนิดของด้วง
| Estola basiflava |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Coleoptera Coleoptera
วงศ์:: Cerambycidae Cerambycidae
สกุล:: Estola Estola Breuning, 1943
สปีชีส์:: Estola basiflava
ชื่อทวินาม
Estola basiflava Breuning, 1943

Estola basiflava เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1943 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากเฟรนช์เกียนาและเวเนซุเอลา
ไตรเมโทพริม

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: J01EA01 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 5578
DrugBank: APRD00103
ECHA InfoCard: 100.010.915 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ไตรเมโทพริม (อังกฤษ: Trimethoprim) หรืออักษรย่อว่า TMP เป็นยาปฏิชีวนะที่ถูกใช้ส่วนใหญ่ในการรักษาภาวะติดเชื้อในกระเพราะปัสสาวะ การใช้อย่างอื่น รวมทั้งสำหรับภาวะติดเชื้อที่หูชั้นกลางและโรคท้องร่วงของนักเดินทาง(travelers' diarrhea) ด้วยซัลฟาเมทอกซาโซลหรือแดพโซน อาจจะถูกใช้สำหรับโรคปอดอักเสบจากเชื้อนิวโมซิสติส จิโรเวซิไอ ในผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ ป้อนยาด้วยทางปาก
ผลข้างเคียงที่พบบ่อย ได้แก่ อาการคลื่นไส้ การรับรู้รสชาติที่เปลี่ยนไป และผื่นขึ้น นาน ๆ ครั้งอาจจะส่งผลก่อให้เกิดปัญหาของเลือด เช่น เกล็ดเลือดหรือเม็ดเลือดขาวไม่เพียงพอ ไตรเมโทพริมอาจจะทำให้ไวต่อแสงแดด มีหลักฐานของอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นได้ในช่วงการตั้งครรภ์ในสัตว์บางตัว แต่ไม่ใช้ในมนุษย์ การทำงานโดยการปิดกั้นเมแทบอลิซึมของกรดโฟลิกผ่านไดไฮโดรโฟเลต รีดักเตสในแบคทีเรียบางชนิดซึ่งส่งผลทำให้พวกมันตาย
ไตรเมโทพริมถูกใช้เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1962 อยู่ในบัญชีรายชื่อของกลุ่มยาที่จำเป็นในการรักษาขององค์การอนามัยโลก เหมาะสมที่จะใช้เป็นยาสามัย(Generic drugs)
ไตรทรรศน์แห่งญี่ปุ่น

ไตรทรรศน์แห่งญี่ปุ่น (นิฮง ซังเก)
1. มัตสึชิมะ 
2. อามาโนฮาชิดาเตะ 
 3. มิยาจิมะ
ไตรทรรศน์แห่งญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 日本三景; โรมาจิ: Nihon Sankei; อังกฤษ: Three Views of Japan) เป็นรายชื่อสถานที่สามแห่งในประเทศญี่ปุ่นซึ่งได้รับการจัดว่ามีความงดงามมากที่สุด ประกอบด้วย หมู่เกาะกิ่งสนแห่งมัตสึชิมะในจังหวัดมิยางิ สันทรายกิ่งสนแห่งอามาโนฮาชิดาเตะในจังหวัดเกียวโต และศาลเจ้าอิตสึกูชิมะในจังหวัดฮิโรชิมะ ซึ่งหนึ่งในสามนี้คืออิตสึกูชิมะยังได้รับการจัดให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก อีกด้วย
หมู่เกาะกิ่งสน แห่งมัตสึชิมะ
สันทรายแห่งอามาโนฮาชิดาเตะ
โทริอิ ที่ ศาลเจ้าอิตสึกูชิมะ
ไตรทรรศน์แห่งใหม่

ค.ศ. 1915 สำนักพิมพ์จิตสึเงียว โนะ นิฮง ชะ (株式会社実業之日本社) ได้มีการสำรวจในระดับชาติเพื่อคัดเลือกไตรทรรศน์แห่งใหม่ขึ้น ซึ่งไตรทรรศน์แห่งใหม่นี้ ประกอบด้วย
โอนูมะ (大沼), แอ่งน้ำขนาดใหญ่ใน อุทยานแห่งชาติโอนูมะ คูอาชิ อยู่ที่เมืองนานาเอะทางฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรโอชิมะ ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโด
มิโฮะ โนะ มัตสึบาระ (三保の松原) สวนสนในคาบสมุทรมิโฮะ ในเขตชิมิซุของนครชิซูโอกะ จังหวัดชิซูโอกะ
ยาบาเก (耶馬渓) ส่วนของแม่น้ำและหุบเขาที่ตั้งอยู่ที่ต้นน้ำของแม่น้ำยามากูนิ (山国川) ในนครนากัตสึ จังหวัดโออิตะ เกาะคีวชู
โอนูมะ
ฮาโงโรโมะ โนะ มัตสึ ที่ มิโฮะ โนะ มัตสึบาระ
ยาบาเก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ นิฮง-ซังเก (อังกฤษ)
ไตรเพเลนนามีน

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: R06AC04 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 5587
DrugBank: APRD00689
ECHA InfoCard: 100.001.910 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ไตรเพเลนนามีน (อังกฤษ: Tripelennamine)
แหล่งข้อมูลอื่น

D04AA04
R06AC04
| ด ค กสารต้านฮิสตามีน (R06) |
| --- | --- |
Aminoalkyl ethers:  โบรมาซีน  คาร์บิน็อกซามีน  คลีมาสทีน  คลอร์เพน็อกซามีน  ไดเฟนิลพิราลีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ด็อกซิลามีน  Orphenadrine  Phenyltoloxamine 
ทดแทน Alkylamine:  บรอมเฟนิรามีน  คลอร์เฟนามีน  เดกซ์บรอมเฟนิรามีน (+pseudoephedrine)  เดกซ์คลอเฟนิรามีน (+betamethasone)  ไดเมตินดีน  เฟนิรามีน  ทาลาสทีน 
ทดแทน Ethylenediamine:  คลอโรพิรามีน  ฮีสตาไพร์โรดีน  เมพิรามีน  เมทาพิริลีน  ไตรเพเลนนามีน 
Phenothiazine derivatives:  อะลิเมมาซีน  Fenethazine  ไฮดรอกซีเอทิลโปรเมทาซีน  ไอโซไทเพนดิล  มีควิตาซีน  เมทไดลาซีน  โอโซเมมาซีน  โปรเมทาซีน 
Piperazine derivatives:  บิวคลิซีน  เซทิไรซีน เลโวเซทิริซีน  คลอร์ไซคลิซีน  Cinnarizine  ไซคลิซีน  Hydroxyzine  เมคลิซีน  ออกซาโตไมด์ 
ใช้งานทั่วกาย:  แอนตาโซลีน  Azanator  อะซาตาดีน  ไซโปรเฮปตาดีน  เดปโตรพีน  อีบาสทีน  Emedastine  อีพินาสทีน  คีโตติเฟน  Latrepirdine  เมบไฮโดรลิน  ไมโซลาสทีน  Olopatadine  เฟนินดามีน  ไพเมตไทซีน  ปิร์โรบิวตามีน  Quifenadine  รูปาตาดีน  ไตรโพรลิดีน  เฉพาะจุด (อะคริวาสทีน  แอสเทมมีโซล  อะเซลาสทีน  Bilastine  เดสลอร์อาตาดีน  เฟกโซเฟนาดีน  ลอราตาดีน  เทอร์เฟนาดีน) 
ใช้งานเฉพาะจุด:  บามิพีน  คลอโรพิรามีน  คลอร์เพน็อกซามีน  คลีมาสทีน  ไดเมตินดีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ไอโซไทเพนดิล  เมพิรามีน  โปรเมทาซีน  ทีนาลิดีน
Estola basimaculata

ชนิดของด้วง
| Estola basimaculata |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Coleoptera Coleoptera
วงศ์:: Cerambycidae Cerambycidae
สกุล:: Estola Estola Breuning, 1940
สปีชีส์:: Estola basimaculata
ชื่อทวินาม
Estola basimaculata Breuning, 1940

Estola basimaculata เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล
Spintharus barackobamai

ชนิดของแมงมุม
| Spintharus barackobamai |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: เชลิเซอราตา Chelicerata
ชั้น:: แมง Arachnida
อันดับ:: แมงมุม Araneae
อันดับฐาน:: Araneomorphae Araneomorphae
วงศ์:: Theridiidae Theridiidae
สกุล:: Spintharus Spintharus Agnarsson & Van Patten, 2018
สปีชีส์:: Spintharus barackobamai
ชื่อทวินาม
Spintharus barackobamai Agnarsson & Van Patten, 2018

Spintharus barackobamai เป็นชนิดของแมงมุมขาหวีในวงศ์ Theridiidae ที่พบในประเทศคิวบา โดยเป็นหนึ่งใน 15 ชนิดใหม่ที่ได้รับการบรรยายใน ค.ศ. 2018 แมงมุมชนิดนี้ตั้งชื่อตามประธานาธิบดี บารัก โอบามา
ไดโนซอร์ เจาะแดนลี้ลับช็อกโลก

| ไดโนซอร์ เจาะแดนลี้ลับช็อกโลก |
| --- | --- |
โปสเตอร์ในแบบภาษาไทย
กำกับ: ซิด เบนเน็ต
เขียนบท: ซิด เบนเน็ต
นักแสดงนำ: ริชาร์ด ดิลแลนด์ แมตต์ เคน ปีเตอร์ บรู๊ค นาตาชา ลอริ่ง สตีเฟ่น เจนนิ่งส์
ผู้จัดจำหน่าย: สตูดิโอคาแนล เอ็มพิคเจอรส์ (ไทย)
วันฉาย: 10 สิงหาคม ค.ศ. 2012 (ไอร์แลนด์) 23 สิงหาคม ค.ศ. 2012 (ไทย)
ความยาว: 83 นาที
ประเทศ: อังกฤษ
ภาษา: อังกฤษ สวาฮิลี
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ไดโนซอร์ เจาะแดนลี้ลับช็อกโลก (อังกฤษ: The Dinosaur Project) ภาพยนตร์แนวผจญภัยระทึกขวัญ สัญชาติอังกฤษ ในปี ค.ศ. 2012
เนื้อเรื่อง

จากความลี้ลับของป่าดิบคองโกในแอฟริกาตอนกลาง ถึงเรื่องราวของโมเคเลเอ็มเบ็มเบ ไดโนเสาร์ที่ยังมีชีวิตอยู่ ทำให้ โจนาธาน หัวหน้านักวิจัยจากประเทศอังกฤษ พร้อมด้วยลูกทีมกลุ่มหนึ่ง เดินทางเพื่อไปถ่ายทำสารคดีเกี่ยวกับความจริงที่ซ่อนอยู่ พร้อมด้วยเครื่องมือสื่อสารและอุปกรณ์บันทึกชั้นยอด แต่ ลู้ค ลูกชายวัย 15 ปี ของโจนาธานได้แอบเดินทางตามมาด้วย นั่นทำให้โจนาธานหัวเสียไม่น้อย
เมื่อทั้งหมดเดินทางมาถึงด้วยเฮลิคอปเตอร์ ทั้งหมดได้ถูกโจมตีโดยนกประหลาดกลุ่มหนึ่ง ทำให้เฮลิคอปเตอร์ตก นักบินเสียชีวิต ทั้งหมดได้เข้าไปอยู่ในกระท่อมของชนพื้นเมืองที่ร้าง ก่อนที่จะถูกตามไล่ล่าโดยไดโนเสาร์ทั้งหมดที่อาศัยอยู่ ณ ที่แห่งนั้น จนที่สุด เจ้าหน้าที่ของทางการคองโกได้มาพบกับกระเป๋าสะพายของลู้คลอยน้ำอยู่ ข้างในนั้นมีกล้องวิดีโอที่ถูกบรรจุด้วยวัสดุกันน้ำและกันกระแทกเป็นอย่างดี ซึ่งฟุตเทจที่ลู้คบันทึกเอาไว้ ทำให้โลกต้องตะลึง
นักแสดง

ริชาร์ด ดิลแลนด์...โจนาธาน มาร์แชนท์
แมตต์ เคน...ลู้ค มาร์แชนท์
ปีเตอร์ บรู๊ค...ชาร์ลี
นาตาชา ลอริ่ง...ลิซ
สตีเฟ่น เจนนิ่งส์...พีท
เบื้องหลังและการถ่ายทำ

The Dinosuar Project เป็นภาพยนตร์แนวผจญภัยระทึกขวัญ  นำเสนอแบบสารคดี ผ่านการถ่ายทำโดยใช้กล้องวิดีโอมือถือ ทำให้มีความรู้สึกเสมือนจริง เหมือนอยู่ในเหตุการณ์ จากการกำกับและเขียนบท โดย ซิด เบนเน็ต
โดยได้วางคาแรตเตอร์ไว้แบบไม่ซับซ้อน ตัวหัวหน้าคณะคือ โจนาธาน มีบุคคลิกความเป็นผู้นำสูง แต่ก็มีความขัดแย้งกับ ลู้ค ลูกชายวัย 15 ที่ไม่ได้ตั้งใจจะให้มาด้วย แต่ลู้คมีความเชี่ยวชาญเรื่องเครื่องมือสื่อสาร ซึ่งก็ได้พิสูจน์ให้โจนาธานเห็นว่า สิ่งที่ลู้คถนัดสามารถนำมาซึ่งการค้นพบที่น่าอัศจรรย์เป็นอย่างยิ่ง
ภาพยนตร์นั้นได้ถ่ายทำจริง ๆ กันในป่าดิบของแอฟริกาใต้ ในช่วงที่ถ่ายทำตรงกับฤดูหนาวและต้องเผชิญกับพายุที่ค่อนข้างรุนแรงหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีใครถอดใจไปแม้แต่คนเดียว
แหล่งข้อมูลอื่น

The Dinosaur Project ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เขตภายใต้การบริหารของสาธารณรัฐ

| เขตภายใต้การบริหารของรัฐบาลกลางประจำสาธารณรัฐทาจิกิสถาน รัสเซีย: Районы республиканского подчинения   ทาจิก: Ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ ناحیه‌های تابع جمهوری |
| --- | --- |
เขตการปกครอง

อาณาเขตของเขตภายใต้การบริหารของสาธารณรัฐ
พิกัด:  39°0′N 70°0′E﻿ / ﻿39.000°N 70.000°E﻿ / 39.000; 70.000
ประเทศ:  ทาจิกิสถาน
ศูนย์กลางการบริหาร: นครดูชานเบ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 28,500 ตร.กม. (11,000 ตร.ไมล์)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 2,165,900 คน
 • ความหนาแน่น: 76 คน/ตร.กม. (200 คน/ตร.ไมล์)
รหัส ISO 3166: TJ-RA
ดัชนีการพัฒนามนุษย์ (2017): 0.641 ปานกลาง
ภาษาราชการ:   รัสเซีย (นานาชาติพันธุ์)  ทาจิก (รัฐ) 
เขตภายใต้การบริหารของรัฐบาลกลางประจำสาธารณรัฐทาจิกิสถาน หรือ เขตภายใต้การบริหารของสาธารณรัฐ (รัสเซีย: Районы республиканского подчинения, อักษรโรมัน: Rajony respublikanskogo podchineniya; ทาจิก: Ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ, อักษรโรมัน: Nohiyahoyi tobe'i jumhurî, อักษรละตินทาจิก: Nohijahoji toвe’i çumhurī) เป็นเขตการปกครองในประเทศทาจิกิสถาน ประกอบด้วย 9 เขตและ 4 เมืองระดับเขตที่อยู่ภายใต้การบริหารส่วนกลางโดยตรง เมืองดูชานเบ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของทาจิกิสถานก็ล้อมรอบไปด้วยเขตที่อยู่ภายใต้เขตอำนาจของรัฐบาลกลางนี้ แต่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเขตดังกล่าว ภูมิภาคนี้ครอบคลุมพื้นที่ 28,500 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมดอยู่ที่ 2,165,900 คนเมื่อปี 2020 องค์ประกอบทางชาติพันธุ์ของเขตในปี 2010 จะประกอบด้วยชาวทาจิกร้อยละ 85 และชาวอุซเบกร้อยละ 11.7
ไดเมทิลฟอร์มาไมด์

Chemical compound
ไดเมทิลฟอร์มาไมด์ (อังกฤษ: Dimethylformamide) เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่มีสูตรเคมี (CH3)2NC(O)H ที่ใช้อักษรย่อ “DMF” (แต่บางครั้งอักษรย่อนี้ใช้กับ ไดเมทิลฟิวแรน) ของเหลวที่ปราศจากสีนี้ละลายได้ในน้ำและของเหลวอินทรีย์ส่วนใหญ่ ไดเมทิลฟอร์มาไมด์บริสุทธิ์จะไม่มีกลิ่น แต่ถ้าเป็นระดับที่ต่ำกว่าก็มักจะมีกลิ่นเหมือนปลาซึ่งมาจากไดเมทิลเอมีนที่ปนเปื้อนอยู่ ชื่อของสารมาจากฟอร์มาไมด์ชนิดหนึ่ง--เอไมด์ของกรดฟอร์มิก
แหล่งข้อมูลอื่น

International Chemical Safety Card 0457
NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards. "#0226". National Institute for Occupational Safety and Health (NIOSH).
Concise International Chemical Assessment Document 31: N,N-Dimethylformamide
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
มะซาเรกายด์

| มะซาเรกายด์ |
| --- | --- |
مزارِ قائد

th
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ประเภท: อนุสรณ์ศพ
สถาปัตยกรรม: มอเดิร์น
ที่ตั้ง: การาจี แคว้นสินธ์ ประเทศปากีสถาน
พิกัด: 24°52′31″N 67°02′27″E﻿ / ﻿24.875354°N 67.040835°E﻿ / 24.875354; 67.040835
เริ่มสร้าง: 31 กรกฎาคม 1960
พิธีเปิด: 18 มกราคม 1971
ลูกค้า: รัฐบาลปากีสถาน
ความสูง: 43 เมตร (141 ฟุต)
ข้อมูลทางเทคนิค
พื้นที่แต่ละชั้น: 3,100 ตารางเมตร (33,000 ตารางฟุต)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: ยะห์ยา เมอร์ชานท์
มะซาเรกายด์ (อูรดู: مزارِ قائد; Mazar-e-Quaid) หรือ อุนสรณ์ศพจินนาห์ หรือ อนุสรณ์สถานแห่งชาติ เป็นสถานที่ไว้ศพของมุฮัมมัด อะลี จินนาห์ บิดาแห่งชาติของปากีสถาน ตั้งอยู่ในนครการาจี แคว้นสินธ์ ประเทศปากีสถาน ออกแบบในทศวรรษ 1960s ด้วยสถาปัตยกรรมมอเดิร์น ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1971 ปัจจุบันมีสถานะเป็นหนึ่งในจุดหมายตาและสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของนครการาจี ในหมู่อาคารของอนุสรณ์ศพยังเป็นที่ไว้ศพของบุคคลอื่น ๆ ได้แก่ น้องสาวของจินนาห์ ฟะติมะ จินนาห์ ผู้ได้สมญามารดาชองชาติ, ลิยากาต อะลี ข่าน นายกรัฐมนตรีปากีสถานคสที่หนึ่ง, นุรุล อะมีน นายกรัฐมนตรีปากีสถานคนที่แปด และ สรทาร อับดุร รับ นิชตาร์ สมาชิกสันนิบบาตมุสลิมจากเปศวาร์
เมื่อครั้นจินนาห์เสียชีวิตในปี 1948 ร่างของเขาถูกฝังไว้ใต้แผ่นหินอ่อนบนฐาน ด้านหน้าเป็นบันไดหินอ่อน ในปี 1952 มีการสร้างโดมครอบ รวมถึงมีตู้เก็บวัตถุส่วนตัวยางส่วนของเขาบนผนัง ฟะติมะ จินนาห์ และคณะได้รับจดหมายร้องเรียนจากชาวปากีสถานมากมายถึงสภาพที่ดูน่าเศร้าของสุสานจินนาห์ แนวคิดการสร้างอนุสรณ์ขนาดใหญ่เพื่อไว้ศพจินนาห์จึงเกิดขึ้น และในปี 1957 รัฐบาลได้จัดการประกวดการออกแบบอนุสรณ์ศพขึ้นในระดับนานาชาติ แต่ท้ายที่สุด ฟะติมะ ได้ว่าจ้างให้ยะห์ยา เมอร์ชานท์ สถาปนิกชาวบอมเบย์ มิตรสหายของจินนาห์ มาออกแบบแทน
อาคารออกแบบโดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากอนุสรณ์ศพซามานิฮ์ในบูฆอรอ ประเทศอุซเบกิสถาน (สร้างเมื่อ ค.ศ. 892 - 943)
โดยใช้สถาปัตยกรรมมอเดิร์นซึ่งนิยมในสมัยทศวรรษ 1960 - 1970
ไดอิเล็กทริก

วัสดุไดอิเล็กทริกที่เป็นขั้ว
วัสดุไดอิเล็กทริก (อังกฤษ: dielectric material) (หรือสั้น ๆ ว่าไดอิเล็กทริก) เป็นฉนวนไฟฟ้าชนิดหนึ่งที่สามารถทำให้มีขั้วไฟฟ้าได้โดยใช้สนามไฟฟ้า เมื่อไดอิเล็กทริกหนึ่งถูกวางอยู่ในสนามไฟฟ้า ประจุไฟฟ้าจะไม่ไหลผ่านตัววัสดุเหมือนอย่างที่ผ่านตัวนำ เพียงแต่ขยับเพียงเล็กน้อยเท่านั้นจากตำแหน่งสมดุลเฉลี่ยเดิมก่อให้เกิดความเป็นขั้วไดอิเล็กทริก (dielectric polarization) ในการนี้ประจุบวกจะถูกผลักไปในทิศทางของสนามและประจุลบจะขยับไปในทิศทางตรงกันข้าม ปรากฏการณ์นี้จะสร้างสนามไฟฟ้าภายในที่ช่วยลดสนามโดยรวมภายในตัวไดอิเล็กทริกมันเอง ถ้าไดอิเล็กทริกหนึ่งประกอบด้วยโมเลกุลที่มีแรงยึดเหนึ่ยวอยู่ด้วยกันที่อ่อน โมเลกุลเหล่านั้นไม่เพียงแต่จะกลายเป็นขั้วเท่านั้น แต่จะยังเรียงตัวเพื่อให้แกนสมมาตรของมันอยู่ในแนวเดียวกันกับสนาม
การศึกษาด้านคุณสมบัติของไดอิเล็กทริกเกี่ยวข้องกับการจัดเก็บและการแพร่กระจายของพลังงานไฟฟ้าและสนามแม่เหล็กในวัสดุ ไดอิเล็กทริกมีความสำคัญสำหรับการอธิบายปรากฏการณ์ต่าง ๆ ในสาขาอิเล็กทรอนิกส์, แสง, และฟิสิกส์ของโซลิดสเตต
คำศัพท์

ในขณะที่คำว่าฉนวนหมายถึงการนำไฟฟ้าที่ต่ำ ไดอิเล็กทริกมักจะหมายถึงวัสดุที่มีความสามารถในการเป็นขั้วที่สูง ความสามารถนี้แสดงออกมาจากตัวเลขหนึ่งที่เรียกว่าสภาพยอมสัมพัทธ์ (ที่รู้จักกันในตำราเก่าว่าเป็นค่าคงที่ไดอิเล็กทริก) คำว่าฉนวนถูกใช้กันทั่วไปเพื่อจะบ่งบอกถึงการขัดขวางการไหลของไฟฟ้าในขณะที่คำว่าไดอิเล็กทริกถูกใช้เพื่อบ่งชี้ถึงความจุในการจัดเก็บพลังงานของวัสดุ (โดยวิธีของการเป็นขั้ว) ตัวอย่างทั่วไปของไดอิเล็กทริกได้แก่วัสดุฉนวนไฟฟ้าที่อยู่ระหว่างแผ่นโลหะของตัวเก็บประจุ การเป็นขั้วของไดอิเล็กทริกโดยสนามไฟฟ้าที่จ่ายให้เพิ่มประจุที่พื้นผิวของตัวเก็บประจุสำหรับความแรงของสนามไฟฟ้าที่กำหนด
คำว่า "ไดอิเล็กทริก" ถูกตั้งให้เป็นเกียรติโดยวิลเลียม วีเวลล์ (William Whewell) (จากคำว่า "ได-อิเล็กตริก") ในการตอบสนองต่อการร้องขอจากไมเคิล ฟาราเดย์ ไดอิเล็กทริกที่สมบูรณ์แบบเป็นวัสดุหนึ่งที่มีความสามารถในการนำไฟฟ้าเป็นศูนย์ (อ่านเพิ่มเติม ตัวนำสมบูรณ์แบบ) ดังนั้นมันจึงแสดงเพียงกระแสแทนที่ (displacement current) เพราะฉะนั้น มันจึงเก็บและส่งกลับพลังงานไฟฟ้าเสมือนเป็นตัวเก็บประจุตัวหนึ่ง
ความอ่อนไหวทางไฟฟ้า

บทความหลัก: สภาพยอม
ความอ่อนไหวทางไฟฟ้า (อังกฤษ: electric susceptibility) χe ของวัสดุไดอิเล็กทริกเป็นตัวชี้วัดว่ามันง่ายแค่ไหนที่มันจะเป็นขั้วในการตอบสนองต่อสนามไฟฟ้าหนึ่ง นี้จึงเป็นตัวกำหนดค่าสภาพยอมของวัสดุและสร้างอิทธิพลต่อปรากฏการณ์อื่น ๆ อีกมากมายในตัวกลางนี้ จากความจุของตัวเก็บประจุจนถึงความเร็วของแสง
มันถูกกำหนดให้เป็นค่าคงที่ของสัดส่วน (ซึ่งอาจเป็นเทนเซอร์ตัวหนึ่ง) ที่เกี่ยวข้องกับสนามไฟฟ้า E ต่อความหนาแน่นของการเป็นขั้วของไดอิเล็กทริกที่ถูกเหนี่ยวนำ P ดังเช่น
เมื่อ ε0 เป็นสภาพยอมของสุญญากาศ
ความอ่อนไหวของตัวกลางหนึ่งจะเกี่ยวข้องกับสภาพยอมสัมพัทธ์ εr ของมันโดย
ดังนั้นในกรณีของสูญญากาศ
ค่า electric displacement D จะเกี่ยวข้องกับความหนาแน่นของความเป็นขั้ว P โดย
การเป็นขั้วของไดอิเล็กทริก > แบบจำลองอะตอมพื้นฐาน

ในวิธีการแบบคลาสสิกกับแบบจำลองไดอิเล็กทริก วัสดุจะถูกสร้างขึ้นจากอะตอม แต่ละอะตอมประกอบด้วยเมฆของประจุลบ (อิเล็กตรอน) ที่ยึดเหนี่ยวกับและอยู่รอบประจุบวกที่ศูนย์กลางของมัน ในการปรากฏตัวของสนามไฟฟ้า เมฆประจุจะบิดเบี้ยวตามที่แสดงในด้านบนขวาของรูป
ภาพนี้สามารถลดลงไปเป็นไดโพลง่าย ๆ โดยใช้หลักการของการซ้อนตำแหน่ง (superposition principle) ไดโพลจะมีลักษณะเฉพาะตามไดโพลโมเมนต์ของมันซึ่งเป็นปริมาณเวกเตอร์ที่แสดงในรูปเป็นลูกศรสีฟ้าที่มีป้ายกำกับ M มันเป็นความสัมพันธ์ระหว่างสนามไฟฟ้าและไดโพลโมเมนต์ที่ก่อให้เกิดพฤติกรรมของไดอิเล็กทริก (ไดโพลโมเมนต์จะชี้ไปในทิศทางเดียวกับสนามไฟฟ้าในรูป แต่ไม่ได้เป็นอย่างนั้นเสมอไปและเป็นการวาดให้ง่ายที่สำคัญ แต่เป็นจริงสำหรับวัสดุหลายชนิด)
เมื่อสนามไฟฟ้าถูกถอดออกไป อะตอมจะกลับคืนสู่สภาพเดิม เวลาที่จะต้องทำเช่นนั้นถูกเรียกว่าเวลาผ่อนคลาย ซึ่งเป็นการสลายแบบเอกซ์โพเนนเชียล
นี่คือสาระสำคัญของแบบจำลองในสาขาวิชาฟิสิกส์ พฤติกรรมของไดอิเล็กทริกในขณะนี้ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ สถานการณ์ยิ่งซับซ้อนมากขึ้นเท่าไร แบบจำลองยิ่งสมบูรณ์ในการอธิบายพฤติกรรมได้อย่างถูกต้องมากขึ้นเท่านั้น คำถามที่สำคัญคือ สนามไฟฟ้าคงที่หรือขึ้นอยู่กับเวลา ที่อัตราเท่าไร, การตอบสนองขึ้นอยู่กับทิศทางของสนามที่จ่ายให้ (ไอโซทรอปีของวัสดุ) หรือไม่, การตอบสนองเหมือนกันทุกที่ (ความสม่ำเสมอของวัสดุ) หรือไม่, ขอบเขตหรือการเชื่อมต่อใด ๆ จะต้องนำมาพิจารณาหรือไม่, การตอบสนองเป็นแบบเชิงเส้นเมื่อเทียบกับสนามหรือเป็นแบบไม่เชิงเส้น
ความสัมพันธ์ระหว่างสนามไฟฟ้า E และไดโพลโมเมนต์ M ก่อให้เกิดพฤติกรรมของไดอิเล็กทริกซึ่งสำหรับวัสดุที่กำหนดสามารถกำหนดคุณลักษณะเฉพาะโดยฟังก์ชัน F ตามสมการ:
เมื่อทั้งประเภทของสนามไฟฟ้าและชนิดของวัสดุที่ได้รับการกำหนดเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเราต้องเลือกฟังก์ชัน F ที่ง่ายที่สุดที่จะสามารถคาดการณ์ได้อย่างถูกต้องถึงปรากฏการณ์ที่อยู่ในความสนใจ ตัวอย่างของปรากฏการณ์ที่สามารถสร้างแบบจำลองดังกล่าวได้แก่:
ดรรชนีหักเห
การกระจายความเร็วกลุ่ม (Group velocity dispersion)
การหักเหสองแนว
การโฟกัสด้วยตนเอง
การผลิตฮาร์มอนิก
การเป็นขั้วของไดอิเล็กทริก > การเป็นขั้วแบบไดโพล

การเป็นขั้วแบบไดโพลคือโพลาไรเซชันที่มีอยู่ในโมเลกุลของขั้ว (การเป็นขั้วเชิงทิศทาง) หรือสามารถเกิดขึ้นได้ในโมเลกุลใด ๆ ที่อาจเกิดการบิดเบี้ยวของนิวเคลียสแบบไม่สมมาตรได้ (การเป็นขั้วจากการผิดรูป) การเป็นขั้วเชิงทิศทางเป็นผลมาจากไดโพลถาวร เช่น ที่เกิดจากมุม 104.45° ระหว่างพันธะที่ไม่สมมาตรระหว่างอะตอมของออกซิเจนและไฮโดรเจนในโมเลกุลของน้ำ ซึ่งยังคงการเป็นขั้วไว้ในกรณีที่ไม่มีสนามไฟฟ้าภายนอก การประกอบไดโพลเหล่านี้ก่อให้เกิดการเป็นขั้วในระดับมหภาค
เมื่อใช้สนามไฟฟ้าภายนอก ระยะห่างระหว่างประจุภายในไดโพลถาวรแต่ละอันซึ่งสัมพันธ์กับพันธะเคมี จะคงที่ในการเป็นขั้วเชิงทิศทาง อย่างไรก็ตาม ทิศทางของการเป็นขั้วเองก็หมุนไป การหมุนนี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาซึ่งขึ้นอยู่กับแรงบิดและความหนืดโดยรอบของโมเลกุล เนื่องจากการหมุนไม่ได้เกิดขึ้นทันที การเป็นขั้วแบบไดโพลจึงสูญเสียการตอบสนองต่อสนามไฟฟ้าที่ความถี่สูงสุด โมเลกุลหมุนประมาณ 1 เรเดียนต่อพิโควินาทีในของไหล ดังนั้นการสูญเสียนี้จึงเกิดขึ้นที่ประมาณ 1011 เฮิรตซ์ (ในย่านไมโครเวฟ) ความล่าช้าในการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของสนามไฟฟ้าทำให้เกิดการเสียดสีและความร้อน
เมื่อใช้สนามไฟฟ้าภายนอกที่ความถี่อินฟราเรดหรือน้อยกว่า โมเลกุลจะโค้งงอและยืดออกตามสนามและจะเปลี่ยนแปลงโมเมนต์ไดโพลของโมเลกุล ความถี่การสั่นสะเทือนของโมเลกุลโดยประมาณจะผกผันกับเวลาที่โมเลกุลโค้งงอ และการเป็นขั้วจากการผิดรูปนี้จะหายไปที่ย่านเหนืออินฟราเรด
แหล่งข้อมูลอื่น

California Institute of Technology. Feynman's lecture on dielectrics.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
สนามไฟฟ้ามีปฏิสัมพันธ์กับอะตอมภายใต้แบบจำลองไดอิเล็กทริกแบบคลาสสิก
ไต่ขอบฟ้าท้านรก

| ไต่ขอบฟ้าท้านรก |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาษาไทย
กำกับ: โรเบิร์ต เซเม็กคิส
บทภาพยนตร์: โรเบิร์ต เซเม็กคิส คริสโตเฟอร์ บราวน์
สร้างจาก: To Reach the Clouds โดย ฟีลีปี เปอตี
อำนวยการสร้าง: Tom Rothman สตีฟ สตาร์คีย์ โรเบิร์ต เซเม็กคิส Jack Rapke
นักแสดงนำ: โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์ เบน คิงสลีย์ Charlotte Le Bon James Badge Dale
ผู้บรรยาย: โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์
กำกับภาพ: Dariusz Wolski
ตัดต่อ: Jeremiah O'Driscoll
ดนตรีประกอบ: Alan Silvestri
บริษัทผู้สร้าง: TriStar Productions ImageMovers 
ผู้จัดจำหน่าย: TriStar Pictures
วันฉาย: 26 กันยายน พ.ศ. 2558 (เทศกาลภาพยนตร์นิวยอร์ก)   30 กันยายน พ.ศ. 2558 (สหรัฐอเมริกา)   15 ตุลาคม พ.ศ. 2558 (ไทย)
ความยาว: 123 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ   ฝรั่งเศส
ทุนสร้าง: 35 ล้านเหรียญสหรัฐ
ทำเงิน: 14.5 ล้านเหรียญสหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ไต่ขอบฟ้าท้านรก (อังกฤษ: The Walk) เป็นภาพยนตร์ 3 มิติแนวชีวประวัติ กำกับโดย โรเบิร์ต เซเม็กคิส ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากเรื่องจริงของ ฟีลีปี เปอตี นักกายกรรมชาวฝรั่งเศสที่เดินไต่ลวดข้ามระหว่างสองตึกของเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1974
แหล่งข้อมูลอื่น

The Walk ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Walk ที่สยามโซน
The Walk ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
The Walk ที่รอตเทนโทเมโทส์
The Walk ที่เมทาคริติก
ไต้ซ่าน

| ไต้ซ่าน |
| --- | --- |

ประสูติ: 19 สิงหาคม ค.ศ. 1583(1583-08-19)
สวรรคต: 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1648(1648-11-25) (65 ปี)
ราชวงศ์: อ้ายซินเจว๋หลัว
พระราชบิดา: พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อ
ไต้ซ่าน (แมนจู:  , อังกฤษ: Daišan, 19 สิงหาคม 1583 – 25 พฤศจิกายน 1648) เป็นเจ้าชายแมนจูผู้มีอิทธิพล และ รัฐบุรุษ ของ ราชวงศ์ชิง
พระประวัติ

องค์ชายไต้ซ่านประสูติใน ราชสกุลอ้ายซินเจว๋หลัว ของแมนจู เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของ พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อ ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิง พระมารดาของพระองค์คือพระชายาองค์แรกพระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อจากสกุลถงเจีย พระองค์เป็นพระเชษฐาต่างพระมารดาซึ่งต่อมาได้เป็นรัชทายาทของจักรพรรดินู่เอ๋อร์ฮาชื่อคือ หฺวัง ไถจี๋
โตโยต้า ยาริส

| โตโยต้า ยาริส |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: โตโยต้า
เรียกอีกชื่อ: Toyota Vitz (ญี่ปุ่น, พ.ศ. 2542–2562) Toyota Platz (ญี่ปุ่น, พ.ศ. 2542–2548) Toyota Echo (ออสเตรเลีย และ อเมริกาเหนือ, พ.ศ. 2542–2548) Toyota Belta (ญี่ปุ่น, พ.ศ. 2548–2555) Toyota Vios (เอเชีย, พ.ศ. 2550–ปัจจุบัน) Daihatsu Charade (ยุโรป, พ.ศ. 2554–2556) Scion iA (สหรัฐอเมริกา, พ.ศ. 2558–2559) Mazda2 Hybrid (ยุโรป, พ.ศ. 2565–ปัจจุบัน)
เริ่มผลิตเมื่อ: มกราคม พ.ศ. 2542–ปัจจุบัน
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก (B)
รูปแบบตัวถัง: แฮทช์แบ็ก 3/5 ประตู (พ.ศ. 2542–ปัจจุบัน) ซีดาน 4 ประตู (พ.ศ. 2542–ปัจจุบัน) คูเป้ 2 ประตู (พ.ศ. 2542–2548, as Echo)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: โตโยต้า สตาร์เล็ต (แฮทช์แบ็ก) โตโยต้า เทอร์เซล (ซีดาน)
โตโยต้า ยาริส (อังกฤษ: Toyota Yaris) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก ที่โตโยต้าจำหน่ายมาตั้งแต่ พ.ศ. 2542 เพื่อทดแทนรถรุ่นโตโยต้า สตาร์เล็ต และโตโยต้า เทอร์เซล โดยก่อนหน้านี้ในประเทศไทย สตาร์เล็ตเป็นรถรุ่นแรก ๆ ที่มีขนาดเล็กและมีโครงตัวถังแบบแฮตช์แบ็กที่เข้ามาขายในประเทศไทย ซึ่งก็มีกระแสตอบรับมาบ้างในเรื่องของความประหยัดน้ำมันและความกะทัดรัดขับง่ายแต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จนัก เนื่องจากคนไทยในช่วงนั้นไม่ไว้วางใจในความปลอดภัยของรถรุ่นสตาร์เล็ตเพราะเกรงว่าผู้โดยสารที่นั่งหลังจะได้รับอันตรายได้ง่ายหากถูกชนท้าย จนเลิกผลิตไปในที่สุด
ใน พ.ศ. 2563 โตโยต้าได้เปิดตัวจีอาร์ ยาริส ซึ่งเป็นรุ่นสมรรถนะสูงของยาริส รหัส XP210 ภายใต้แบรนด์กาซู เรซซิ่ง
ชื่อว่า "ยาริส" แปลงมาจากคำว่า "คาริส" (คาริทีส) จากภาษากรีกซึ่งมีความหมายคือพระเจ้าแห่งความมีเสน่ห์และความสวยงาม ตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกจนถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 ยาริสได้ถูกขายไปแล้วกว่า 8.71 ล้านคันทั่วโลก
รุ่นที่หนึ่ง (XP10; พ.ศ. 2542)

บทความหลัก: โตโยต้า วิตซ์ (XP10) และ โตโยต้า พลัตซ์ (XP10)
โตโยต้า ยาริสรุ่นที่หนึ่งทำตลาดระหว่าง พ.ศ. 2542–2548 โดยทำตลาดทั้งรุ่นแฮทช์แบ็ก รุ่นคูเป้และเก๋ง แต่โฉมนี้ไม่มีการตลาดในประเทศไทย
รุ่นแฮทช์แบ็ก : มาจาก โตโยต้า วิตซ์ (XP10) จากตลาดประเทศญี่ปุ่น
รุ่นคูเป้และเก๋ง : มาจาก โตโยต้า พลัตซ์ (XP10) จากตลาดประเทศญี่ปุ่น
แฮทช์แบ็ก บทความหลัก: โตโยต้า วิตซ์ (XP10)
เก๋ง บทความหลัก: โตโยต้า พลัตซ์ (XP10)
คูเป้ บทความหลัก: โตโยต้า พลัตซ์ (XP10)
รุ่นที่สอง (XP90; พ.ศ. 2548)

บทความหลัก: โตโยต้า วิตซ์ (XP90) และ โตโยต้า เบลต้า (XP90)
โตโยต้า ยาริส รุ่นที่สองทำตลาดระหว่าง พ.ศ. 2548–2556 โดยทำตลาดทั้งรุ่นแฮตช์แบ็ก รุ่นคูเป้และเก๋ง แต่รุ่นแฮทช์แบ็กในตลาดเอเชีย ยกเลิกทำตลาดไปเมื่อปลาย พ.ศ. 2556
รุ่นแฮตช์แบ็ก: มาจากโตโยต้า วิตซ์ (XP90) จากตลาดประเทศญี่ปุ่น
รุ่นเก๋ง: มาจากโตโยต้า เบลต้า (XP90) จากตลาดประเทศญี่ปุ่น
แฮทช์แบ็ก บทความหลัก: โตโยต้า วิตซ์ (XP90)
เก๋ง บทความหลัก: โตโยต้า เบลต้า (XP90)