stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาษามาลากาซี

| ภาษามาลากาซี |
| --- | --- |
malagasy
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศมาดากัสการ์ มายอต
ชาติพันธุ์: ชาวมาลากาซี
จำนวนผู้พูด: 25 ล้านคน  (2015)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  มาลาโย-โพลีเนเซียบารีโตบารีโตตะวันออกภาษามาลากาซี
ระบบการเขียน: อักษรละติน (ชุดตัวอักษรมาลากาซี) อักษรซูราเบ (อดีต) อักษรเบรลล์มาลากาซี
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  มาดากัสการ์
รหัสภาษา
ISO 639-1: mg
ISO 639-2: mlg
ISO 639-3: mlg – รหัสรวม รหัสเอกเทศ: xmv – Antankarana bhr – Bara buc – Bushi msh – Masikoro bmm – Northern Betsimisaraka plt – Plateau Malagasy skg – Sakalava bzc – Southern Betsimisaraka tdx – Tandroy-Mafahaly txy – Tanosy tkg – Tesaka xmw – Tsimihety
Linguasphere: 31-LDA-a

บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ผู้หญิงที่พูดภาษามาลากาซี
ภาษามาลากาซี (มาลากาซี: Malagasy, ออกเสียง [maləˈɡasʲ]) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียนที่เป็นภาษาประจำชาติของประเทศมาดากัสการ์ ภาษามาลากาซีเป็นภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียทางตะวันตกสุด ซึ่งมีที่มาจากชาวออสโตรนีเซียที่อาศัยอยู่ที่หมู่เกาะซุนดาช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 ภาษานี้มีคำยืมจำนวนมากจากภาษามลายูและภาษาชวา ซึ่งมีมาตั้งแต่การตั้งถิ่นฐานของชาวออสโตรนีเซียช่วงแรกและการค้าระหว่างมาดากัสการ์กับหมู่เกาะซุนดา หลังประมาณ ค.ศ. 1000 ภาษามาลากาซียืมคำจากกลุ่มภาษาบันตูและภาษาอาหรับจากผู้ตั้งถิ่นฐานและผู้ค้าจำนวนมากมาใช้
ในอดีต ภาษามาลากาซีเคยเขียนด้วยอักษรซูราเบซึ่งเป็นอักษรที่พัฒนาจากอักษรอาหรับ หลังจากนั้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 มิชชันนารีจากตะวันตกนำอักษรละตินมาใช้งาน
คุณสมบัติทางไวยากรณ์

มาลากาซีมีวากยสัมพันธ์ดังนี้ กริยา-กรรม-ประธาน
การเน้นเสียงจะเน้นที่พยางค์รองสุดท้าย ยกเว้นในคำที่ลงท้ายด้วย ka, tra หรือ na ซึ่งจะเน้นที่พยางค์ก่อนรองสุดท้าย พยางค์ที่ไม่เน้นมักจะถูกลด (elision) ฉะนั้น fanorona (ฟาโนโรนา การละเล่นพื้นเมืองของสาดากัสการ์) จะอ่านว่า [fa'nurn] ("ฟะนูร์น") และ Malagasy จะอ่านว่า "มาลกาช" ซึ่งตรงกับชื่อภาษาฝรั่งเศสของภาษามาลากาซี คือ Malgache
ข้อมูล

Biddulph, Joseph (1997). An Introduction to Malagasy. Pontypridd, Cymru. ISBN 978-1-897999-15-8.
Houlder, John Alden, Ohabolana, ou proverbes malgaches. Imprimerie Luthérienne, Tananarive 1960.
Hurles, Matthew E.;  และคณะ (2005). "The Dual Origin of the Malagasy in Island Southeast Asia and East Africa: Evidence from Maternal and Paternal Lineages". American Journal of Human Genetics. 76 (5): 894–901. doi:10.1086/430051. PMC 1199379. PMID 15793703.
Ricaut et al. (2009) "A new deep branch of eurasian mtDNA macrohaplogroup M reveals additional complexity regarding the settlement of Madagascar", BMC Genomics.
แหล่งข้อมูลอื่น

Malagasy-English, English–Malagasy bilingual frequency dictionary
Large audio database of Malagasy words with recorded pronunciation เก็บถาวร 2014-01-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Searchable Malagasy–French–English Dictionary/Translator
Malagasy–English Dictionary
Malagasy–French dictionary
Malagasy Swadesh list of basic vocabulary words (from Wiktionary's Swadesh-list appendix)
Malagasy Vocabulary List (from the World Loanword Database)
La Bible Malgache en texte intégral เก็บถาวร 2015-08-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – the complete text of the 1865 Malagasy Bible
List of references on Malagasy language (with links to online resources).
Oxford University: Malagasy Language
Paper on Malagasy clause structure
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  IdRef
มาร์ติน แกร์ริกซ์

| มาร์ติน แกร์ริกซ์ |
| --- | --- |
มาร์ติน แกร์ริกซ์ ในเทศกาลดนตรี เว็บซัมเมอร์ 2017
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: มาร์ไตน์ เคราร์ด คาร์ริตเซิน
เกิด:  (1996-05-14) 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1996 (28 ปี) อัมสเติลเฟน, เนเธอร์แลนด์  
แนวเพลง:  ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์  โพรเกรสซิฟเฮาส์  อิเล็กโทรเฮาส์  บิกรูมเฮาส์ 
อาชีพ:  โปรดิวเซอร์  นักดนตรี 
เครื่องดนตรี:  คีย์บอร์ด  กีตาร์  เอฟแอล สตูดิโอ 
ช่วงปี: 2012–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง:  Spinnin'  Musical Freedom  DOORN  Republic Records 

เว็บไซต์: martingarrix.com
นักดนตรี
มาร์ไตน์ เคราร์ด คาร์ริตเซิน (ดัตช์: Martijn Gerard Garritsen) เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อบนเวทีของเขา มาร์ติน แกร์ริกซ์ (อังกฤษ: Martin Garrix) เป็นดีเจและโปรดิวเซอร์ชาวดัตช์สังกัดค่ายเพลง STMPD RCRDS เขาเป็นที่รู้จักดีที่สุดกับเพลง "แอนิมัลส์" ("Animals") ซึ่งติดอันดับท็อป 10 มากกว่าสิบประเทศ เพลงได้ขึ้นอันดับหนึ่งในเบลเยียมและสหราชอาณาจักรและติดอันดับสามในไอร์แลนด์ ซิงเกิลของเขา "วิเซิร์ด" ("Wizard") ได้ร่วมผลิตกับเจย์ ฮาร์ดเวย์ (Jay Hardway) ก็ยังประสบความสำเร็จในหลายประเทศในปี 2014 เปิดตัวครั้งแรกด้วยการได้ติดอันดับ 40 ในอันดับท็อป 100 ของนิตยสารดีเจแมกาซีน (DJ Magazine) ในปัจจุบันติดอันดับ 1
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
มุกตินาถ

| มุกตินาถ |
| --- | --- |
มุกตินาถ ด้านหลังแลเห็นเขาเธาลาคีรีหิมัล
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: มุสตัง
เทพ: พระวิษณุ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ธวลาคีรี
ประเทศ: ประเทศเนปาล
ที่ตั้งในประเทศเนปาล
พิกัดภูมิศาสตร์: 28°49′01″N 83°52′18″E﻿ / ﻿28.816854°N 83.871742°E﻿ / 28.816854; 83.871742
ระดับความสูง: 3,762 m (12,343 ft)
มุกตินาถ (เนปาล: मुक्तिनाथ; Muktinath) เป็นโบสถ์พราหมณ์พระวิษณุที่เป็นที่สักการะบูชาทั้งโดยชาวฮินดูและพุทธศาสนิกชน ตั้งอยู่ในเทือกเขามุกตินาถ เชิงเขาโตโรงลา ในอำเภอมุสตาง ประเทศเนปาล ตั้งอยู่ที่ความสูง 3,800 เมตรจากระดับน้ำทะเล ตามธรรมเนียมฮินดู ที่นี่เป็นหนึ่งใน 108 ทิพยเทสัม โดยเป็นทิพยเทสัมแห่งเดียวที่ไม่ได้ตั้งอยู่นประเทศอินเดีย ในศาสนาพุทธแบบทิเบตเรียกที่นี่ว่า ชูมิกกัตซา (Chumig Gyatsa) อันแปลว่า "หนึ่งร้อยน้ำ" ตามคติพุทธแบบทิเบตเชื่อว่า ฑากินี มีความสัมพันธ์กับมุกตินาถอย่างมาก และที่นีาเป็นหนึ่งในศาสสถาน 24 แห่งในคติตตันตระ และเชื่อว่ามูรติภายในเป็นของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์
มุกตินาถเป็นที่สักการะเป็นพิเศษในนิกายศรีไวษณวะ ติรุมังคาอี อัลวาร์ (Thirumangai Alvar) เขียนสรรเสริญที่นี่ไว้ในนาลยิรา ทิพยะ ประพันธัม ติดกันกับมนเทียรนี้มีแม่น้ำคัณฑกีไหลผ่าน และมีหินศลิครามอยู่ภายในแม่น้ำ หินรูปแบบต่าง ๆ เหล่านี้ได้รับการเคารพบูชาเป็นปางต่าง ๆ ของพระวิษณุ หินสีขาวเชื่อว่าเป็นพระวาสุเทพ, หินสีดำเป็นพระวิษณุ, หินสีเขียวเป็นพระนารายณ์, สีน้ำเงินเป็นพระกฤษณะ, สีเหลืองทองหรือเหลืองแดงเป็นพระนรสิงห์ และสีเหลืองเป็นพระวามนะ นอกจากนี้ยังมีหินที่เป็นรูปของปัญจชันยะ และ สุทรรศนจักร อันเป็นเครื่องสัญลักษณ์ของพระวิษณุ
มหาวิหารแม่พระแห่งภูเขาคาร์แมล (วัลเลตตา)

| มหาวิหารแม่พระแห่งภูเขาคาร์แมล |
| --- | --- |
Santwarju Bażilika tal-Madonna tal-Karmnu
โดมของมหาวิหารท่ามกลางทิวนครวัลเลตตา
th
35°54′0.7″N 14°30′44.2″E﻿ / ﻿35.900194°N 14.512278°E﻿ / 35.900194; 14.512278
ที่ตั้ง: วัลเลตตา ประเทศมอลตา
นิกาย: โรมันคาทอลิก
นักบวชประจำ: คณะคาร์แมล
ประวัติ
สถานะ: มหาวิหารน้อย
ก่อตั้ง: 1570
อุทิศแก่: แม่พระแห่งเขาคาร์แมล
เสกเมื่อ: 6 เมษายน 1886
สถาปัตยกรรม
สถานะการใช้งาน: เปิด
สถาปนิก: Girolamo Cassar (หลังเดิม) Giuseppe Bonavia (ฟาซาด) Ġużè Damato (หลังปัจจุบัน)
รูปแบบสถาปัตย์: นีโอคลาสสิก
ปีสร้าง: ป. 1570–1591/1608 (หลังเดิม) 1852 (ฟาซาด) 1958–1981 (หลังปัจจุบัน)
โครงสร้าง
จำนวนโดม: 1
จำนวนหอคอย: 1
วัสดุ: หินปูน
การปกครอง
แพริช: นักบุญดอมินิก วัลเลตตา
อัครมุขมณฑล: มอลตา
นักบวช
Rector: Alex Scerri
มหาวิหารแม่พระแห่งภูเขาคาร์แมล (มอลตา: Santwarju Bażilika tal-Madonna tal-Karmnu; อังกฤษ: Basilica of Our Lady of Mount Carmel) เป็นมหาวิหารน้อยในนิกายโรมันคาทอลิกคณะคาร์แมล อุทิศแด่แม่พระแห่งเขาคาร์แมล มหาวิหารตั้งอยู่ในเมืองวัลเลตตา ประเทศมอลตา เป็นหนึ่งในโบสถ์คริสต์ที่สำคัญของเมืองและเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลกยูเนสโก โบสถ์หลังปัจจุบันสร้างขึ้นในปี 1958 และเสร็จในปี 1981 ตรงจุดที่โบสถ์หลังเดิมที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 16 ถูกระเบิดเสียหายระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ประวัติศาสตร์

คณะคาร์แมลมีอยู่ในมอลตามาตั้งแต่อย่างน้อยปี 1418 และคณะได้ตั้งโบสถ์และคอนเวนต์ขึ้นไม่นานหลังตั้งนครวัลเตตาในปี 1566 แกรนด์มาสเตอร์แห่งคณะบริบาล Pierre de Monte เป็นผู้มอบที่ดินให้แก่คณะคาร์แมลในวันที่ 27 กรกฎาคม 1570
โบสถ์หลังเดิมสร้างขึ้นหัลงพระราชาคณะคาร์แมล (Carmelite vicar) Ġwann Vella ว่าจ้างให้สถาปนิก Girolamo Cassar ออกแบบโบสถ์ ระหว่างก่อสร้าง ได้ให้พิธีมิสซาจัดในโบสถ์น้อยที่เป็นโบสถ์ประจำเชตแรกของวัลเลตตาแทน ที่ซึ่งต่อมารวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งในเขตสังฆมณฑลซากเรือนักบุญเปาโล โบสถ์หลังที่ Cassar ออกแบบสร้างแล้วเสร็จในปี 1591 หรือ 1608
ในปี 1852 ได้มีการสร้างผาซาดขึ้นใหม่ตามงานออกแบบโดย Giuseppe Bonavia และมีการแก้ไขบางจุดของโบสถ์ในเวลาเดียวกันนี้ องค์ประธาน (altarpiece) ของโบสถ์ได้รับการประดับมงกุฏโดย Carmelo Scicluna ในวันที่ 15 กรกฎาคม 1881 และในวันที่ 6 เมษายน 1886 ได้ประกอบพิธีเสก (consecrated) โดย Apostolic Administrator Antonio Maria Buhagiar ต่อในวันที่ 13 พฤษภาคม 1895 พระสันตะปาปาลีโอที่สิบสามได้ประทานสถานะของโบสถ์เป็นมหาวิหารน้อย โบสถ์หลังนี้ถูกทำลายเสียหายในวันที่ 4 มีนาคม 1942 หลังถูกระเบิดท่ามกลางสงครามโลกครั้งที่สอง คณะสงฆ์คาร์แมลได้ตัดสินใจทำลายซากที่เหลือทั้งหมดและสร้างหลังใหม่ขึ้นแทน โบราณวัตถุและศิลปกรรมจำนวนหนึ่งสูญหายหรือถูกทำลายไปในเวลาเดียวกัน กระนั้นก็ยังมีองค์ประกอบบางส่วนจากโบสถ์หลังเดิมที่นำมาประกอบในโบสถ์หลังใหม่
โบสถ์หลังปัจจุบันสร้างขึ้นตามงานออกแบบของสถาปนิก Ġużè Damato เริ่มก่อสร้างในวันที่ 30 เมษายน 1958 ที่ซึ่งประกอบพิธีเสกศิลาฤกษ์โดย Prior General อาคารก่อสร้างแล้วเสร็จในวันที่ 15 มิถุนายน 1981 และประกอบพิธีเสกโดย Prior Provincial Manwel Gatt โดมของโบสถ์สูงกว่าหอระฆังของอาสนวิหารนักบุญเปาโล ของนิกายอังกลิคันที่อยู่ติดกัน อยู่เล็กน้อย ว่ากันว่าเป็นการจงใจออกแบบเช่นนี้เพื่อแข่งกัน ภายในของโบสถ์เป้นผลงานประติมากรรมโดย Joseph Damato ที่รังสรรค์ขึ้นในเวลา 19 ปี
ศิลปกรรม

องค์ประธาน (altarpiece) ของโบสถ์เป็นภาพเขียนแสดงพระนางมารีย์พรหมจารีย์ ทรงอุ้มพระบุตร พระเยซู ห้อมล้อมด้วยนักบุญซีโมน สต็อก และ อากาธาแห่งซิซิลี ไม่ทราบแน่ขัดว่าศิลปินผู้รังสรรค์ผลงานคือใคร แต่เขื่อส่ามีอายุราวปลายศตวรรษที่ 16 เป็นอย่างน้อย บ้างเชื่อว่าเป็นผลงานของ Filippo Paladini ข้อมูลบางแหล่งอ้างว่าคณะคาร์แมลได้งานขิ้นนี้มาจากซิซิลีตั้งแต่สมัยก่อสร้างโสถ์หลังเดิม ภาพวาดได้รับการบูรณะโดย Paul Cuschieri ในปี 1856, โดย Samwel Bugeja ในปี 1978 และโดย Godwin Cutajar ในศตวรรษที่ 21
โดมของมหาวิหาร (ขวา) และหอระฆังของอาสนวิหารนักบุญเปาโล (ซ้าย) ในทิวนครวัลเลตตา
มาร์ก โอเฟอร์มาร์ส

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:   (1973-03-29) 29 มีนาคม ค.ศ. 1973 (51 ปี)
สถานที่เกิด:  แอ็มสต์, เนเธอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.74 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  รอยัล อันท์เวิร์ป (Technical Director)
สโมสรเยาวชน
1978–1987:  เอสเฟ เอเปอ
1987–1990:  โกอะเฮดอีเกิลส์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1990–1991 |  โกอะเฮดอีเกิลส์ |  11 |  (1) |
| 1991–1992 |  วิลเลิมตเว |  31 |  (1) |
| 1992–1997 |  อายักซ์ |  136 |  (36) |
| 1997–2000 |  อาร์เซนอล |  100 |  (25) |
| 2000–2004 |  บาร์เซโลนา |  97 |  (15) |
| 2008–2009 |  โกอะเฮดอีเกิลส์ |  24 |  (0) |
| รวม |   |  399 |  (78) |
ทีมชาติ
| 1993–2004 |  เนเธอร์แลนด์ |  86 |  (17) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มาร์ก โอเฟอร์มาร์ส (ดัตช์: Marc Overmars) เกิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1973 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวดัตช์ซึ่งปัจจุบันทำหน้าที่ผู้อำนวยการฟุตบอลในสโมสรอายักซ์ ตลอดอาชีพนักฟุตบอล เขาเล่นในตำแหน่งปีกและขึ้นชื่อในเรื่องความเร็ว
โอเฟอร์มาร์สเกิดในเมืองแอ็มสต์ในจังหวัดแค็ลเดอร์ลันด์และคลั่งไคล้ฟุตบอลมาตั้งแต่เด็ก เขาเริ่มต้นชีวิตการเป็นนักฟุตบอลกับสโมสรเอสเฟ เอเปอ (SV Epe) ก่อนจะเข้าร่วมทีมเยาวชนของโกอะเฮดอีเกิลส์ (Go Ahead Eagles) ในปี ค.ศ. 1987 เขาสามารถยึดตำแหน่งตัวจริงในทีมหลักได้เมื่อถึงฤดูกาล 1990–91 จากนั้นก็ย้ายไปอยู่กับวิลเลิมตเว (Willem II) ได้ทันสำหรับการลงเล่นในฤดูกาลถัดไป เขาอยู่สโมสรนี้ได้ไม่นานโดยได้ลงเล่นเพียง 31 นัด ก่อนจะไปเซ็นสัญญากับอายักซ์ในปี ค.ศ. 1992 เขาก้าวขึ้นมาเป็นสมาชิกคนสำคัญของทีมซึ่งคว้าแชมป์เอเรอดีวีซี 3 สมัยติดกันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 ถึง ค.ศ. 1996 และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในปี ค.ศ. 1995 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1995 โอเฟอร์มาร์สได้รับบาดเจ็บเส้นเอ็นในข้อเข่าฉีกขาด ทำให้เขาไม่สามารถลงสนามได้นานถึง 8 เดือน
ในปี ค.ศ. 1997 โอเฟอร์มาร์สได้ย้ายมาร่วมสโมสรอาร์เซนอล ในช่วงแรกเขายังทำผลงานได้ไม่ดีนักและตกเป็นเป้าการวิพากษ์วิจารณ์จากบรรดาเกจิฟุตบอลและแฟนบอล แต่เมื่อจบฤดูกาลแรก โอเฟอร์มาร์สก็กลายเป็นหัวใจสำคัญในการนำทีมคว้าทั้งแชมป์ลีกและแชมป์ถ้วยได้สำเร็จ โดยเป็นผู้ทำประตูชัยในเกมที่อาร์เซนอลพบกับคู่แข่งสำคัญอย่างแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดซึ่งช่วยกรุยทางสู่การเป็นแชมป์พรีเมียร์ลีกของสโมสร และยังเป็นผู้ยิงประตูเบิกร่องให้ทีมเอาชนะนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในรอบชิงชนะเลิศของเอฟเอคัพ 1998 อีกด้วย ในปี ค.ศ. 2000 โอเฟอร์มาร์สย้ายไปยังบาร์เซโลนาด้วยข้อตกลงมูลค่า 25 ล้านปอนด์ และกลายเป็นนักเตะที่มีค่าตัวแพงที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลดัตช์ แต่บาร์เซโลนากลับไม่สามารถคว้าแชมป์รายการใด ๆ มาครองได้เลยในช่วงที่เขาค้าแข้งอยู่กับทีม การเปลี่ยนผู้จัดการสโมสรหลายครั้งทำให้เขากลายเป็นนักเตะส่วนเกินของทีม และอาการบาดเจ็บเรื้อรังที่หัวเข่าก็ทำให้เขาต้องประกาศเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพในปี ค.ศ. 2004 แต่ในปี ค.ศ. 2008 เขาก็เปลี่ยนใจกลับมาเล่นให้กับโกอะเฮดอีเกิลส์เป็นเวลาหนึ่งฤดูกาลก่อนจะเลิกเล่นไปอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 2012 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการฟุตบอลของสโมสรอายักซ์
โอเฟอร์มาร์สเล่นให้กับทีมชาติเนเธอร์แลนด์อยู่ 11 ปี โดยได้ลงเล่นเปิดตัวเมื่อปี ค.ศ. 1993 ในนัดที่พบกับตุรกีซึ่งเป็นนัดที่เขาทำประตูได้ด้วย และเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติในการแข่งขันใหญ่ 4 รายการ ได้แก่ ฟุตบอลโลก 1994 และ 1998 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000 และ 2004
แหล่งข้อมูลอื่น

มาร์ก โอเฟอร์มาร์ส – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กดาวรุ่งยอดเยี่ยม · ฟุตบอลโลก |
| --- | --- |
ดาวรุ่งยอดเยี่ยม:  1958:  เปเล่  1962:  อัลแบร์  1966:  เบ็คเคินเบาเออร์  1970:  กูบียัส  1974:  ซมูดา  1978:  กาบรีนี  1982:  อาโมรอส  1986:  ซีโฟ  1990:  โพรซิเนชคี  1994:  โอเฟอร์มาร์ส  1998:  โอเวน  2002:  โดโนแวน 
รางวัลดาวรุ่งยอดเยี่ยม:  2006:  โพด็อลสกี  2010:  มึลเลอร์  2014:  ปอกบา  2018:  อึมบาเป  2022:  เฟร์นันเดซ 
Best Young Player was first awarded in 2006.
ม้าสายลม

ม้าสายลมบนธงมนตร์ในสาธารณรัฐตูวา
ม้าสายลม (อังกฤษ: wind horse) หรือในภาษาทิเบตเรียก ลุงตา (ทิเบต: རླུང་རྟ་, ไวลี: rlung rta) เป็นสัญลักษณ์แทนวิญญาณมนุษย์ในธรรมเนียมลัทธิชามานของเอเชียตะวันออกและเอเชียกลาง ในศาสนาพุทธแบบทิเบตถือว่าเป็นองค์ประกอบสำคัญในสัตว์สี่ชนิดที่แทนทิศทั้งสี่รวมถึงเป็นสัญลักษณ์แทนแนวคิดของความโชคดีและความเป็นอยู่ที่ดี นอกจากนี้คำว่า ลุงตา ยังเป็นชื่อเรียกของธงมนตร์รูปแบบที่มีรูปสัตว์ห้าชนิด ส่วนในมองโกเลียซึ่งเรียกม้าสายลมว่า คีย์โมรี (มองโกเลีย: хийморь, Khiimori) ยังใช้คำเดียวกันนี้ยังอาจเรียกแทนคำว่าวิญญาณ ม้าสายลมยังถูกนำมาประยุกต์เป็นรูปของตราแผ่นดินของมองโกเลียเช่นกัน
ในวัฒนธรรมทิเบตนั้น ศาสนาพุทธ (ไวลี: lha chos, "พระธรรมเลิศล้ำ") กับศาสนาพื้นถิ่น (ไวลี: mi chos, "พระธรรมมนุษย์") ดำรงอยู่ร่วมกัน ม้าสายลมเป็นองค์ประกอบหลักที่ปรากฏในศาสนาพื้นถิ่น และเป็นสัญลักษณ์ของทางโลกหรือของฆราวาส มากกว่าจะเป็นแนวคิดในศาสนาพุทธ ดังที่อธิบายไว้โดยนักวิชาการด้านทิเบต ซัมเตน จี คาร์มาย แม้เดิมที ม้าสายลมจะไม่เกี่ยวข้องกับศาสนาพุทธ แต่ต่อมาก็ได้ผสมกลมกลืนเข้าเป็นองค์ประกอบทางศาสนาของพุทธ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ลามะสมัยศตวรรษที่ 19 ในขบวนการริเม โดยเฉพาะจู มีพัม เริ่มที่จะผสานลัทธิชามานพื้นถิ่น ตำนานมุขปาฐะ ตันตระแบบพุทธ ลัทธิเต๋า จงเชนและ กาลจักรตันตระเข้าด้วยกันอย่างเป็นระบบ ที่ซึ่งม้าสายลมกลายมาเป็นสัญลักษณ์ที่มีความพุทธมากขึ้น และถูกนำมาประยุกต์ใช้ในทางศาสนาพุทธแบบทิเบตเรื่อยมา
ม้าสายลมมีหลายความหมาย ความหมายที่นิยมตีความในคติของทิเบตคือม้าสายลมเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นอยู่ที่ดีและโชคดี แนวคิดนี้ปรากฏในคำกล่าวเช่น rlung rta dar ba  (ม้าสายลมเพิ่มขึ้น) สำหรับแทนเมื่อเรื่องดี ๆ เกิดขึ้น
มเหนทรปุล

| มเหนทรปุล महेन्द्र पुल |
| --- | --- |

มเหนทรปุลแสดงแผนที่รัฐคัณฑกีมเหนทรปุลแสดงแผนที่ประเทศเนปาล
พิกัด:  28°13′32″N 83°59′28″E﻿ / ﻿28.2256°N 83.9910°E﻿ / 28.2256; 83.9910
ประเทศ: เนปาล
รัฐ: คัณฑกี
เขต: กาสกี
เขตเวลา: UTC+5:45 (เนปาล)
Postal code: 33700
รหัสพื้นที่: 061
ทะเบียนพาหนะ: GA-00
มเหนทรปุล (เนปาล: महेन्द्र पुल) เป็นย่านการค้าที่สำคัยของเมืองโปขรา รัฐคัณฑกี ประเทศเนปาล เป็นหนึ่งในย่านการค้าที่เก่าแก่และยุ่งที่สุดในเมือง รวมถึงเป็นย่านใจกลางเมืองที่สำคัญ ย่านมเหนทรปุลเป็นที่วางขายสินค้าทั้งเสื้อผ้า เครื่องใช้ไฟฟ้า เครื่องประดับ อัญมณี ไปจนถึงที่ทำการธนาคาร ชื่อของมเหนทรปุลมาจากสะพานมเหนทรปุล สะพานข้ามแม่น้ำเสตี ซึ่งเชื่อมต่อเข้ากับย่านรานีปาวะ ชื่อของสะพานมาจากกษัตริย์มเหนทร พีระ พิกรม ชาห์ และคำว่าปุล แปลว่าสะพาน
ฟอกเกอร์ 70

| ฟอกเกอร์ 70 |
| --- | --- |
   ฟอกเกอร์ 70 ของไทโรเรียนแอร์เวย์
ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: อากาศยานไอพ่นลำตัวแคบระดับภูมิภาค
ชาติกำเนิด: เนเธอร์แลนด์
บริษัทผู้ผลิต: ฟอกเกอร์
สถานะ: ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: อัลไลแอนซ์แอร์ไลน์   แอร์นิวกินี   เคแอลเอ็มซีตีฮอปเปอร์ (ในอดีต)   ออสเตรียนแอร์ไลน์ (ในอดีต)
จำนวนที่ผลิต: 47 ลำ (รวมลำต้นแบบ 1 ลำ)
ประวัติ
สร้างเมื่อ: ค.ศ. 1992–1997
เริ่มใช้งาน: ตุลาคม ค.ศ. 1994 โดยฟอร์ดมอเตอร์ (ส่วนตัว)   ค.ศ. 1995 โดยเซมปาติแอร์ (ทางพาณิชย์)
เที่ยวบินแรก: 4 เมษายน ค.ศ. 1993
พัฒนาจาก: ฟอกเกอร์ 100
ฟอกเกอร์ 70 (ดัตช์: Fokker 70) หรือ ฟอกเกอร์ เอฟ-70 ย่อว่า เอฟ70 เป็นอากาศยานไอพ่นลำตัวแคบสองเครื่องยนต์ระดับภูมิภาคที่ออกแบบและผลิตโดยฟอกเกอร์สัญชาติดัตช์ ฟอกเกอร์ได้เริ่มพัฒนาเอฟ-70 ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 โดยเป็นรุ่นที่เล็กกว่าของฟอกเกอร์ 100 ซึ่งทั้งสองเป็นการพัฒนาต่อจากเอฟ-28 ที่เป็นอากาศยานไอพ่นลำแรกของบริษัท เอฟ-70 ทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1993 โดยเริ่มให้บริการในปีถัดมา ฟอกเกอร์ 70 ได้รับการผลิตเป็นระยะเวลาสั้นระหว่างปี 1992 ถึง 1997 โดยมีการผลิตออกมาเพียง 47 ลำ รวมลำต้นแบบหนึ่งลำ การผลิตได้ยุติลงภายหลังการล้มละลายของฟอกเกอร์ในปี 1996 ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 มีฟอกเกอร์ 70 จำนวน 37 ลำจากการผลิตช่วงแรกยังคงให้บริการกับสายการบินและรัฐบาลต่างๆ ทั่วโลก
ผู้ให้บริการ

ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 มีฟอกเกอร์ 70 จำนวน 38 ลำที่ให้บริการกับเจ็ดสายการบินและสองรัฐบาล ดังนี้:
อัลไลแอนซ์แอร์ไลน์ (12)
แอร์นิวกินี (6)
ทูสแอร์เวย์ (4)
ฟลายออลเวย์ส (3)
เจ็ตแอร์ แคริบเบียน (2)
ไอ-ฟลายแอร์ (2)
กองทัพอากาศพม่า (2)
บาอิราเปรู (2)
เจ็ตเวย์สแอร์ไลน์ (1)
เรเนเกดแอร์ (1)
เอสเคเอ (1)
กองทัพอากาศเคนยา (1)
ซาลามแอร์เอกซ์เพรส (1; เช่าจากเรเนเกดแอร์)
พรีเมียร์แอร์ไลน์ (1; เช่าจากเจ็ตเวยส์แอร์ไลน์)
สกายวาร์ดเอกซ์เพรส (1)
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ

5 มกราคม ค.ศ. 2004: ฟอกเกอร์ 70 (ทะเบียน OE-LFO) ซึ่งดำเนินการออสเตรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 111 ตกขณะทำการลองจอดที่ท่าอากาศยานมิวนิก เครื่องบินซึ่งบรรทุกผู้โดยสาร 28 คนและลูกเรือ สี่คน เกิดเครื่องยนต์ล้มเหลวขณะร่อนลงจากน้ำแข็ง โดยนักบินสามารถนับเครื่องบินร่อนลงบนทุ่งหิมะได้อย่างปลอดภัยโดยไม่มีผู้เสียชีวิต เครื่องบินได้รับความเสียหายอย่างหนักก่อนถูกซ่อมแวมและนำกลับไปประจำการตามปกติ
ข้อมูลจำเพาะ

ข้อมูลจาก flyfokker.com, flugzeuginfo.net
ลักษณะทั่วไป
ลูกเรือ: สองคน
ความจุ: 
 85 (การจัดเรียงที่นั่งหนึ่งชั้นสูงสุด 76 ซม. (30 นิ้ว) )
79 (การจัดเรียงที่นั่งหนึ่งชั้นมาตรฐาน 81 ซม. (32 นิ้ว))
72 (การจัดเรียงที่นั่งสองชั้นมาตรฐาน 91 ซม. (36 นิ้ว) และ 81 ซม. (32 นิ้ว))
ความยาว: 30.91 m (101 ft 5 in)
ระยะระหว่างปลายปีกสองข้าง: 28.08 m (92 ft 2 in)
Width: 3.30 m (10 ft 10 in)
ความสูง: 8.5 m (28 ft 10 in)
พื้นที่ปีก: 93.5 m2 (1,006 sq ft)
น้ำหนักเปล่า: 22,673 กิโลกรัม (49,985 ปอนด์)
น้ำหนักบินขึ้นสูงสุด: 39,915 กิโลกรัม (87,998 ปอนด์) High weight option
Powerplant: 2 × โรลส์-รอยซ์ เทย์ 620 , 61.6 kN (13,850 lbf) thrust  each
สมรรถนะ
ความเร็วที่เครื่องบินบินได้: 845 km/h (525 mph, 456 kn)
พิสัย: 3,410 km (2,119 mi, 1,841 nmi)
ความสูงที่เครื่องบินบินได้: 11,000 เมตร (36,089 ฟุต)
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > รุ่นที่ใกล้เคียงกัน

ฟอกเกอร์ เอฟ-28
ฟอกเกอร์ 100
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน

อานโตนอฟ อาน-148
บีเออี 146
บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ700/900
เอ็มบราเออร์ อี170/175
แฟร์ไชลด์ดอร์เนียร์ 728
แหล่งข้อมูลอื่น

Fokker Services homepage
Netherlands Aircraft Company Fokker 130 Project เก็บถาวร 5 มกราคม 2017 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพมุมล่างของฟอกเกอร์ 70 ของอัลไลแอนซ์แอร์
ห้องโดยสารบนฟอกเกอร์ 70 ของออสเตรียนแอร์ไลน์
มาร์โก ฟัน คิงเกิล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ฟัน คิงเกิล ขณะเล่นให้กับเชลซีในปี ค.ศ. 2013
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  วึลแฟร์ต กอร์เนลียึส ฟัน คิงเกิล
วันเกิด:   (1992-12-01) 1 ธันวาคม ค.ศ. 1992 (31 ปี)
สถานที่เกิด:  อาเมอร์สโฟร์ต, เนเธอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.86 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เชลซี
สโมสรเยาวชน
1999–2010:  ฟีเตสเซอ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2010–2013 |  ฟีเตสเซอ |  93 |  (18) |
| 2013– |  เชลซี |  2 |  (0) |
| 2014– |  → เอซี มิลาน (ยืมตัว) |  17 |  (1) |
| 2015–2016 |  → สโตกซิตี (ยืมตัว) |  17 |  (0) |
| 2016–2018 |  → พีเอสวี (ยืมตัว) |  56 |  (29) |
ทีมชาติ‡
| 2006–2007 |  เนเธอร์แลนด์ ชุดอายุไม่เกิน 15 ปี |  5 |  (0) |
| 2010–2011 |  เนเธอร์แลนด์ ชุดอายุไม่เกิน 19 ปี |  4 |  (0) |
| 2011–2014 |  เนเธอร์แลนด์ ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี |  23 |  (4) |
| 2012– |  เนเธอร์แลนด์ |  8 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 29 เมษายน 2019 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 29 เมษายน 2019
วึลแฟร์ต กอร์เนลียึส "มาร์โก" ฟัน คิงเกิล (ดัตช์: Wulfert Cornelius "Marco" van Ginkel, ออกเสียง: [ˈmɑrkoː vɑn ˈɣɪŋkəl]) เกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1992 เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับเชลซี และทีมชาติเนเธอร์แลนด์ เขาเป็นลูกชายของอาเลกซ์ ฟัน คิงเกิล อดีตนักฟุตบอลซึ่งเคยทำประตูให้กับสโมสรฟุตบอลยูเทรกต์ ในนัดที่พบกับสโมสรเอลลัสเวโรนาของการแข่งขันยูฟ่าคัพ 1987–88 รอบที่ 2
ฟัน คิงเกิล เริ่มต้นชีวิตการเป็นนักฟุตบอลกับทีมเยาวชนของเอสเบเฟ ฟีเตสเซอ (SBV Vitesse) โดยเข้าร่วมสโมสรจากเมืองอาร์เนมแห่งนี้ตั้งแต่มีอายุเพียง 7 ปีใน ค.ศ. 1999 หลังจากที่ผ่านการเล่นให้กับทีมเยาวชนมาแล้วหลายระดับอายุ ฟัน คิงเกิล ก็ได้ลงเล่นเปิดตัวกับทีมชุดใหญ่ของสโมสรใน ค.ศ. 2010 ก่อนจะทำสัญญาย้ายไปยังเชลซีด้วยค่าตัวประมาณ 8 ล้านปอนด์ในปี ค.ศ. 2013
ในระดับนานาชาติ ฟัน คิงเกิล เคยลงแข่งขันในนามของทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ชุดอายุไม่เกิน 19 ปี และ 21 ปี ก่อนที่จะเปิดตัวกับทีมชาติชุดใหญ่ในนัดที่พบกับเยอรมนีเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ Marco van Ginkel ที่ Soccerbase
(ดัตช์)
Netherlands stats เก็บถาวร 2014-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at OnsOranje (ดัตช์)
Netherlands stats at OnsOranje (ดัตช์)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเชลซี  |
| --- | --- |
 1 อาร์ริซาบาลากา  2 รือดีเกอร์  3 อาลอนโซ  4 เครสเตินเซิน  5 ฌอร์ฌีญู  6 ชียากู ซิลวา  7 ก็องเต  8 กอวาชิช  9 โอบาเมอย็องก์  10 พะลิซิก  11 แวร์เนอร์  12 ลอฟตัส-ชีก  13 เบตติเนลลี  14 ชาโลบาห์  15 ซูมา  16 แมนดี  18 บาร์กลีย์  20 พาล์มเมอร์  21 ชิลเวลล์  22 ซิยาช  24 เจมส์  27 Anjorin  28 อัซปิลิกูเอตา (c)  29 ฮาเวิทซ์  33 แอแมร์ซง  — เบเกอร์  — คลาร์ก-ซัลเตอร์  — Kenedy  — McEachran  — Miazga  — Musonda  — ราห์มัน  — ซาร์  — Sterling  ผู้จัดการ: มาเรสกา
มาร์ติน โยล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 โยลกับฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา ในปี ค.ศ. 2009
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มาร์เติน กอร์เนลิส โยล
วันเกิด:   (1956-01-16) 16 มกราคม ค.ศ. 1956 (68 ปี)
สถานที่เกิด:  เดอะเฮก, เนเธอร์แลนด์
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
:  อาโด แด็นฮาค
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1973–1978 |  อาโด แด็นฮาค |  132 |  (9) |
| 1978–1979 |  ไบเอิร์นมิวนิก |  9 |  (0) |
| 1979–1982 |  ตแว็นเตอ |  71 |  (9) |
| 1982–1984 |  เวสต์บรอมมิชอัลเบียน |  63 |  (4) |
| 1984–1985 |  คอเวนทรีซิตี |  15 |  (0) |
| 1985–1989 |  อาโด แด็นฮาค |  135 |  (6) |
| รวม |   |  425 |  (28) |
ทีมชาติ
| 1980–1981 |  เนเธอร์แลนด์ |  3 |  (0) |
จัดการทีม
1991–1995:  อาโด แด็นฮาค (ผู้จัดการทีมชั่วคราว)
1995–1996:  สเคเฟอนิงเงิน (ผู้จัดการทีมชั่วคราว)
1996–1998:  โรดา เยเซ แกร์กราเดอ
1998–2004:  แอร์กาเซ วาลไวก์
2004–2007:  ทอตนัมฮอตสเปอร์
2008–2009:  ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา
2009–2010:  อาเอฟเซ อายักซ์
2011–2013:   ฟูลัม
2016:  อัลอะฮ์ลี
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มาร์เติน "มาร์ติน" กอร์เนลิส โยล  (ดัตช์: Maarten "Martin" Cornelis Jol) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวดัตช์ เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1956 ที่เมืองเดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ โยลเคยเป็นนักฟุตบอลของไบเอิร์นมิวนิกระหว่างปี ค.ศ. 1978-1979 และเลิกเล่นฟุตบอลไปในปี ค.ศ. 1989 หลังจากนั้นโยลก็คิดที่จะเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลต่อ โดยทีมแรกที่เขาคุมคือ อาโด แด็นฮาค สโมสรฟุตบอลแห่งหนึ่งในเนเธอร์แลนด์
ในปี ค.ศ. 1991 โยลมีชื่อเสียงและโด่งดังมากที่สุดตอนเป็นผู้จัดการสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ในพรีเมียร์ลีกในปี ค.ศ. 2005 และได้คุมสโมสรฟุตบอลฟูลัมระหว่างปี ค.ศ. 2011-2013
แหล่งข้อมูลอื่น

Martin Jol สถิติอาชีพผู้จัดการ ที่ Soccerbase
Cv Martin Jol เก็บถาวร 2009-05-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ดัตช์)
Martin Jol เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
| ด ค กสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ – ผู้จัดการทีม |
| --- | --- |
 Brettell (1898–99)  Cameron (1899–1907)  Kirkham (1907–08)  Turners (1908–12)  McWilliam (1913–27)  Minter (1927–30)  Smith (1930–35)  Hardingec (1935)  Tresadern (1935–38)  McWilliam (1938–42)  Turner (1942–46)  Hulme (1946–49)  Rowe (1949–55)  Anderson (1955–58)  Nicholson (1958–74)  Neill (1974–76)  Burkinshaw (1976–84)  Shreeves (1984–86)  พลีท (1986–87)  Hartley & Livermorec (1987)  Venables (1987–91)  Shreeves (1991–92)  Livermore & Clemence (1992–93)  Ardiles (1993–94)  Perrymanc (1994)  Francis (1994–97)  ฮิวตันc (1997)  Gross (1997–98)  พลีทc (1998)  เกรแฮม (1998–2001)  พลีทc (2001)  ฮอดเดิล (2001–03)  พลีทc (2003–04)  Santini (2004)  โยล (2004–07)  Allenc (2007)  Ramos (2007–08)  Allenc (2008)  เรดแนปป์ (2008–12)  วีลัช-โบอัช (2012–13)  เชอร์วูด (2013–14)  โปเชติโน (2014–19)  มูรีนโย (2019–21)  เมสันc (2021–21)  อึชปีรีตู ซังตู (2021)  กอนเต (2021–23)  สเตลลีนีc (2023)  เมสันc (2023)  พอสเตคอกลู (2023–)  (c) = รักษาการ; (s) = เลขานุการ