stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซอร์รัส เอสอาร์22
การใช้งาน

อากาศยานใช้โดยโรงเรียนการบินและผู้ให้บริการแท็กซี่อากาศยานขนาดเล็กรวมทั้งอากาศยานส่วนบุคคลและ บริษัท เอกชน ผู้ดำเนินการกองเรือที่ใหญ่ที่สุดในปัจจุบันคือ ImagineAir ซึ่งเริ่มดำเนินการในปี 2550 SATSair เดิมเป็นผู้ดำเนินการรายใหญ่ที่สุดโดยมีเครื่องบิน 26 ลำ เริ่มดำเนินการในปี 2547 และออกไปทำธุรกิจในปี พ.ศ. 2552
กองทัพอากาศฝรั่งเศสใช้เครื่องบินฝึกหกลำ เอสอาร์22s และในปี 2015 เอมิเรตส์ซื้อเครื่องบิน 22 ลำเพื่อการฝึกอบรม
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ

ระหว่างปี พ.ศ. 2544 - 2557 เซอร์รัส เอสอาร์22 ได้ตกที่ สหรัฐอเมริกา ทำให้มีผู้เสียชีวิต 122 ราย
ในปี 2554 บันทึกอุบัติเหตุของ เอสอาร์20 / เอสอาร์22 ได้รับการตรวจสอบจากนิตยสาร Aviation Consumer พบว่าชุดบันทึกอุบัติเหตุโดยรวมดีกว่าค่าเฉลี่ยสำหรับเครื่องบินเบาเกินกว่าเพียง Diamond DA40 และ DA42 อย่างไรก็ตามอัตราการเสียชีวิตที่เลวร้ายยิ่งเลวร้ายลงที่ 1.6 ต่อ 100,000 ชั่วโมงบินซึ่งสูงกว่าอัตราการบินโดยทั่วไปของสหรัฐฯ
ในตอนท้ายของปี 2556 อัตราการเกิดอุบัติเหตุลดลงเป็นอัตราการเสียชีวิต 1.01 ต่อ 100,000 ชั่วโมงบิน นี่คือการฝึกอบรมที่ดีขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการใช้ร่มชูชีพระบบ ballistic
อัตราการเกิดอุบัติเหตุลดลงต่อเนื่องในปี 2557 โดยมีอัตราการเสียชีวิต 0.42 ต่อ 100,000 ชั่วโมงบินซึ่งเป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมที่ต่ำที่สุด ซึ่งนับว่ามีจำนวนเสียชีวิตน้อยที่สุดในปีเดียวสำหรับ เซอร์รัส ตั้งแต่ปีพ. ศ. 2544 และในปีแรกที่มีการใช้งาน CAPS จำนวนมากเกินกว่าจำนวนอุบัติเหตุที่เสียชีวิต (3)
ข้อมูลจำเพาะ

ข้อมูลจาก เว็บไซต์ทางการเซอร์รัส และ คู่มือการใช้แอร์ฟอยล์
ลักษณะทั่วไป
ลูกเรือ: หนึ่งคน
ความจุ: สี่คน
ความยาว: 26 ft 0 in (7.92 m)
ระยะระหว่างปลายปีกสองข้าง: 38 ft 4 in (11.68 m)
ความสูง: 8 ft 11 in (2.72 m)
Airfoil: Roncz
น้ำหนักเปล่า: 2,269 lb (1,029 kg)
น้ำหนักรวม: 3,600 lb (1,633 kg)
Fuel capacity: 92 แกลลอนของเหลวอเมริกัน (348 ลิตร)
Powerplant: 1 × คอนติเนนตัล ไอโอ-550-เอ็น , 310 hp (230 kW)
ใบพัด: 3 ใบ
สมรรถนะ
ความเร็วที่เครื่องบินบินได้: 183 kn (211 mph, 339 km/h)
Stall speed: 60 kn (69 mph, 110 km/h) flaps down
พิสัย: 1,049 nmi (1,207 mi, 1,943 km) with reserves at 65% power
ความสูงที่เครื่องบินบินได้: 17,500 ft (5,300 m)
Rate of climb: 1,270 ft/min (6.5 m/s)
เซอร์รัส เอสอาร์22T จี3
เซอร์รัส เอสอาร์22T G2  มุมมองด้านหน้าชึ่งกำลังแสดงแสดงวิธีเปิดประตู
เซอร์รัส เอสอาร์22 Gen 5
แผงหน้าปัดและ เซอร์รัส Avionics
ไรอันแคมป์ออกเดินทางจาก OSH
รุ่นแรก เอสอาร์22
2006 รุ่นเทอร์โบชาร์จ
เอสอาร์22T กำลังลงจอด
เอสอาร์22, 2003 รุ่น "Centennial" แสดงส่วนหนึ่งของหน้าต่างด้านหลังของเครื่องบิน
มูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี

มูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี (อังกฤษ: Free Software Foundation, ชื่อย่อ: FSF) เป็นณิชะก่อตั้งโดย ริชาร์ด สตอลล์แมน เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985) เพื่อสนับสนุนแนวทางซอฟต์แวร์ .nichkamoมีจุดประสงค์ต้องการให้สามารถเผยแพร่และแก้ไขซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ได้โดยปราศจากข้อจำกัดใดๆ มูลนิธินี้จดทะเบียนในรัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา
ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งจนถึงราวกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1990 ทุนส่วนใหญ่ของมูลนิธินำไปใช้จากนักพัฒนามาเขียนซอฟต์แวร์เสรีสำหรับโครงการ(N)nichkamolแต่นับจากกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1990 เป็นต้นมา พนักงานและอาสาสมัครของมูลนิธิส่วนใหญ่ทำงานด้านกฎหมาย และปัญหาทางโครงสร้างของแนวทางซอฟต์แวร์เสรีและชุมชนของซอฟต์แวร์เสรี
เพื่อให้สอดคล้องกับเป้าหมาย คอมพิวเตอร์ของมูลนิธิทุกเครื่องใช้แต่ซอฟต์แวร์เสรีเท่านั้น
ดูเพิ่ม

โครงการกนู
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของมูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี
กรมโยธาธิการและผังเมือง

| --- | --- |
Department of Public Works and Town & Country Planning
ตรากรมโยธาธิการและผังเมือง
ภาพรวมกรม
ก่อตั้ง: 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545; 22 ปีก่อน (2545-10-03)
กรมก่อนหน้า: กระทรวงโยธาธิการ กรมโยธาเทศบาล กรมโยธาธิการ กรมการผังเมือง
ประเภท: ส่วนราชการ
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 224 ถนนพระรามที่ 9 แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร 10320 เลขที่ 218/1 ถนนพระรามที่ 6 แขวงพญาไท เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร 10400
บุคลากร: 3,571 คน (พ.ศ. 2566)
งบประมาณต่อปี: 42,018,290,100 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารกรม: พงษ์นรา เย็นยิ่ง, อธิบดี ว่าที่ ร.อ. ธีรพงศ์ ครุธดิลกานันท์, รองอธิบดี พรรณรบ เตชะมงคลาภิวัฒน์, รองอธิบดี เกิดศักดิ์ ยะโสธร, รองอธิบดี จริยาพร จิตต์ใจมั่น., รองอธิบดี
ต้นสังกัดกรม: กระทรวงมหาดไทย
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของกรม
กรมโยธาธิการและผังเมือง (อังกฤษ: Department of Public Works and Town & Country Planning) เป็นหน่วยงานราชการสังกัดในกระทรวงมหาดไทย ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 จากการรวมกรมโยธาธิการ และกรมการผังเมือง
กรมโยธาธิการและผังเมือง มีภารกิจเกี่ยวกับงานด้านการผังเมือง การโยธาธิการ การออกแบบ การก่อสร้างและการควบคุมการก่อสร้างอาคารดำเนินการและสนับสนุนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในด้านการพัฒนาเมือง พื้นที่ และชนบท โดยการกำหนดและกำกับดูแลนโยบายการใช้ประโยชน์ที่ดิน ระบบการตั้งถิ่นฐานและโครงสร้างพื้นฐาน รวมทั้งการกำหนดคุณภาพและมาตรฐานการก่อสร้างด้านสถาปัตยกรรม วิศวกรรม และการผังเมือง เพื่อให้มีสภาพแวดล้อมที่ดี เกิดมาตรฐานความปลอดภัยแห่งสาธารณชน ความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมืองและสิ่งปลูกสร้างตามระบบการผังเมืองที่ดี อันจะนำไปสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน
ประวัติ > กรมโยธาธิการ

กรมโยธาธิการ เริ่มมีการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2432 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กระทั่งในปี พ.ศ. 2435 ได้รับการยกฐานะเป็น กระทรวงโยธาธิการ ต่อในปี พ.ศ. 2441 ได้มีการโอนกรมโยธาธิการ จากกระทรวงโยธาธิการไปรวมอยู่ในกรมสุขาภิบาล กระทรวงนครบาล และเปลี่ยนชื่อกรมสุขาภิบาล เป็น กรมนคราทร ต่อมาไปสังกัดกระทรวงมหาดไทย ในปี พ.ศ. 2465 และเปลี่ยนชื่อเป็น กรมโยธาเทศบาล หลังจากประกาศใช้พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม ฉบับแรก เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2476 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว กระทั่งเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2485 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล จึงได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น กรมโยธาธิการ อีกครั้งหนึ่ง
ประวัติ > กรมการผังเมือง

จัดตั้งขึ้นในชื่อ สำนักผังเมือง เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2505 และยกระดับเป็น กรมการผังเมือง เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2538
ประวัติ > กรมโยธาธิการและผังเมือง

จนกระทั่งมีการปฏิรูประบบราชการ เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 จึงได้รวมภารกิจของกรมโยธาธิการ และกรมการผังเมืองเข้าด้วยกัน เป็น "กรมโยธาธิการและผังเมือง" สังกัดกระทรวงมหาดไทย
ตราสัญลักษณ์

ตราสัญลักษณ์เป็นรูปวงกลม ประกอบด้วยเทพในศาสนาพราหมณ์ 4 องค์ คือ พระพรหม พระนารายณ์ พระศิวะ และพระพิฆเนศวร ด้านล่างมีชื่อ กรมโยธาธิการและผังเมือง ในกรอบวงกลมประกอบด้วยลวดลายไทย
การแบ่งส่วนราชการ

กรมโยธาธิการและผังเมือง แบ่งส่วนราชการออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่
การแบ่งส่วนราชการ > ราชการส่วนกลาง

สำนักงานเลขานุการกรม
กองการเจ้าหน้าที่
กองคลัง
กองแผนงาน
กองเผยแพร่และประชาสัมพันธ์
กองนิติการ
ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศ
สถาบันพัฒนาบุคลกรด้านการพัฒนาเมือง
สำนักควบคุมการก่อสร้าง
สำนักควบคุมและตรวจสอบอาคาร
สำนักผังประเทศและผังภาค
สำนักผังเมืองรวมและผังเมืองเฉพาะ
สำนักพัฒนามาตรฐาน
สำนักวิศวกรรมการผังเมือง
สำนักวิศวกรรมโครงสร้างและงานระบบ
สำนักสถาปัตยกรรม
สำนักสนับสนุนและพัฒนาตามผังเมือง
กองออกแบบก่อสร้างพลับพลาพิธีและโครงการพิเศษ
กองวิเคราะห์วิจัยและทดสอบวัสดุ
สำนักงานจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่
สำนักงานกองทุนจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่
การแบ่งส่วนราชการ > ราชการส่วนภูมิภาค

สำนักงานโยธาธิการและผังเมืองจังหวัด มีโยธาธิการและผังเมืองจังหวัด (อำนวยการ ระดับสูง) เป็นหัวหน้าหน่วยงาน โดยแบ่งส่วนราชการออกเป็น 4 กลุ่มงาน ได้แก่
ฝ่ายบริหารงานทั่วไป
กลุ่มงานวิชาการโยธาธิการ
กลุ่มงานวิชาการผังเมือง
กลุ่มงานสนับสนุนการพัฒนาเมือง
ฝ่ายปฏิบัติการ
อำนาจและหน้าที่

ให้กรมโยธาธิการและผังเมือง มีภารกิจเกี่ยวกับงานด้านการผังเมืองระดับต่างๆ การโยธาธิการ การออกแบบการก่อสร้างและการควบคุมการก่อสร้างอาคาร ดำเนินการและสนับสนุนองค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นในด้านการพัฒนาเมือง พื้นที่ และชนบท โดยการกำหนดและกำกับดูแลนโยบายการใช้ ประโยชน์ที่ดิน ระบบการตั้งถิ่นฐานและโครงสร้างพื้นฐาน รวมทั้งการกำหนดคุณภาพและมาตรฐาน การก่อสร้างด้านสถาปัตยกรรม วิศวกรรม และการผังเมือง เพื่อให้มีสภาพแวดล้อมที่ดี เกิดมาตรฐาน ความปลอดภัยแห่งสาธารณชน ความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมืองและสิ่งปลูกสร้างตามระบบ การผังเมืองที่ดี อันจะนำไปสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน โดยให้มีอำนาจหน้าที่ดังต่อไปนี้
ดำเนินการตามกฎหมายว่าด้วยการผังเมือง กฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร กฎหมาย ว่าด้วยการขุดดินและถมดิน กฎหมายว่าด้วยการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
วางและจัดทำผังเมืองประเภทอื่น ๆ ตามที่รัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีมอบหมาย หรือตามที่ส่วนราชการอื่นร้องขอ และดำเนินการให้เป็นไปตามผังเมืองนั้น ๆ
ดำเนินการเกี่ยวกับการศึกษาและวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อการวางผัง วิจัย ติดตาม ประเมินผล และพัฒนามาตรฐานด้านการผังเมืองและโยธาธิการ รวมทั้งการจัดทำเกณฑ์มาตรฐานและคู่มือ ด้านการผังเมืองและโยธาธิการ
ดำเนินการเกี่ยวกับการวางผัง ออกแบบ ควบคุมการก่อสร้าง บูรณะเมืองหรืออาคาร และสิ่งก่อสร้างของหน่วยงานของรัฐ
ให้บริการและคำปรึกษาเกี่ยวกับงานออกแบบ งานก่อสร้าง และงานที่อยู่ในอำนาจหน้าที่ ของกรมแก่หน่วยงานต่าง ๆ
ดำเนินการเกี่ยวกับการออกแบบ การก่อสร้างและควบคุมอาคาร ก่อสร้างอาคาร และโครงสร้างพื้นฐาน รวมทั้งการบูรณะและบำรุงรักษา
ดำเนินการประสาน กำกับดูแล สนับสนุน และพัฒนาการดำเนินงานของหน่วยงาน ที่เกี่ยวข้องเพื่อให้เป็นไปตามผังเมือง รวมทั้งกำกับตรวจสอบการใช้อำนาจตามกฎหมายว่าด้วยการผังเมือง ของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ดำเนินการพัฒนาระบบและบริหารข้อมูลการผังเมืองและโยธาธิการ
ดำเนินการพัฒนาขีดความสามารถบุคลากรของกรม องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น รวมทั้ง หน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้อง ในด้านการผังเมืองและโยธาธิการ
ปฏิบัติการอื่นใดตามที่กฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของกรมหรือตามที่รัฐมนตรี หรือคณะรัฐมนตรีมอบหมาย
ตราสัญลักษณ์บนหลักกิโลเมตร ของกรมโยธาธิการ ชื่อเดิม
สถานีสามัคคี

สถานีสามัคคี (อังกฤษ: Samakkhi station; รหัส: PK04) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีชมพู โดยยกระดับเหนือถนนติวานนท์ในพื้นที่อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ที่ตั้ง

สถานีสามัคคีตั้งอยู่บนถนนติวานนท์ช่วงก่อนถึงสะพานข้ามคลองบางตลาด ในพื้นที่ตำบลท่าทราย อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
รายละเอียด > สีสัญลักษณ์

ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
รายละเอียด > รูปแบบ

เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ห้องจำหน่ายบัตรโดยสาร
ทางออก 1
เครื่องตรวจตั๋วอัตโนมัติ
ชานชาลาสถานี
ป้ายชานชาลา 1
รายละเอียด > ทางเข้า–ออก

ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
1 ซอยติวานนท์ 45 (ทรายทอง–เปรมฤทัย)
2 ถนนติวานนท์ขาออก (บันไดเลื่อนขึ้น)
3 มัสยิดดารุ้ลมุตตากีน (ลิฟต์)
4 ซอยติวานนท์ 54 (บันไดเลื่อนขึ้น)
รายละเอียด > แผนผัง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
U3 ชานชาลา : 
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 1 | สายสีชมพู มุ่งหน้า มีนบุรี |
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 2 | สายสีชมพู มุ่งหน้า ศูนย์ราชการนนทบุรี |
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U2 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก 1–4, ศูนย์บริการผู้โดยสาร ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร |
| G ระดับถนน  | – | ป้ายรถประจำทาง, ถนนติวานนท์ |
สถานที่ใกล้เคียง

ทางแยกสามัคคี
ตลาดกรมชลประทาน
โรงเรียนชลประทานสงเคราะห์
มัสยิดดารุ้ลมุตตากีน
มัสยิดประเสริฐอิสลาม
โรงเรียนประเสริฐอิสลาม
รถโดยสารประจำทาง

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
รถโดยสารประจำทาง > องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

| สายที่ | เขตการเดินรถที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 32 | 7 (กปด.17) | ปากเกร็ด | วัดโพธิ์ | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
| 505 | 7 (กปด.37) | ปากเกร็ด | สวนลุมพินี | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู) | ขสมก. |  |
รถโดยสารประจำทาง > รถเอกชน

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 33 (2-6)  | ปทุมธานี | เทเวศร์ | 1. รถโดยสารประจำทางปรับอากาศขนาดเล็กสีเหลือง 2. รถโดยสารประจำทางปรับอากาศขนาดเล็กสีฟ้า 3. รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีฟ้า (ใช้แก๊สธรรมชาติ) | บจก.บัส 33 (ในเครือกิตติสุนทร) |  |
| 90 (1-27) | ปทุมธานี | บีทีเอสหมอชิต | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศขนาดเล็กสีฟ้า | บจก.บัส 90 (ในเครือกิตติสุนทร) | มีรถให้บริการน้อย |
| 104 (2-16)  | ปากเกร็ด |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
เจ้าสุภานุวงศ์

| เจ้าสุภานุวงศ์ |
| --- | --- |
เจ้าชายแดง



ประธานาธิบดีลาว คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 2 ธันวาคม ค.ศ. 1975 – 29 ตุลาคม ค.ศ. 1986
นายกรัฐมนตรี: ไกสอน พมวิหาน
ประธานพรรค: ไกสอน พมวิหาน
ก่อนหน้า: สถาปนาสาธารณรัฐ   สมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวัฒนา (ในฐานะกษัตริย์)
ถัดไป: พูมี วงวิจิด
ประธานคณะกรรมาธิการสามัญสมัชชาประชาชนสูงสุดลาว คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 2 ธันวาคม ค.ศ. 1975 – 25 ตุลาคม ค.ศ. 1986
ประธานาธิบดี: พระองค์เอง
ประธานพรรค: ไกสอน พมวิหาน
ก่อนหน้า: สถาปนาสาธารณรัฐ   พระยาหัวโขง (ในฐานะประธานสภาแห่งชาติ)
ถัดไป: หนูฮัก พูมสะหวัน
ประธานสภาแห่งชาติลาว
ดำรงตำแหน่ง พฤษภาคม ค.ศ. 1958 – กรกฎาคม ค.ศ. 1959
กษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวงศ์
ก่อนหน้า: ไม่ปรากฏ
ถัดไป: เพลง พงศ์สวรรค์
รองนายกรัฐมนตรีลาว
ดำรงตำแหน่ง 23 มีนาคม ค.ศ. 1962 – 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1963ดำรงตำแหน่งร่วมกับ ภูมี หน่อสวรรค์
นายกรัฐมนตรี: เจ้าสุวรรณภูมา
ดำรงตำแหน่ง 6 มีนาคม ค.ศ. 1967 – มิถุนายน ค.ศ. 1974ดำรงตำแหน่งร่วมกับ เหลื่อม อินทร์ศรีเชียงใหม่
นายกรัฐมนตรี: เจ้าสุวรรณภูมา
รัฐมนตรีกระทรวงโยธาธิการและพัฒนาชนบท
ดำรงตำแหน่ง 21 มีนาคม ค.ศ. 1956 – 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1957
นายกรัฐมนตรี: เจ้าสุวรรณภูมา
ก่อนหน้า: เหลื่อม อินทร์ศรีเชียงใหม่
ถัดไป: พระยาหัวโขง
รัฐมนตรีกระทรวงการวางแผน บูรณะ และพัฒนาชนบท
ดำรงตำแหน่ง 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1957 – 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1958
นายกรัฐมนตรี: เจ้าสุวรรณภูมา
ก่อนหน้า: โง่น ชนะนิกร
ถัดไป: พระยาหัวโขง
รัฐมนตรีกระทรวงเศรษฐกิจและการวางแผน
ดำรงตำแหน่ง 23 มีนาคม ค.ศ. 1962 – มิถุนายน ค.ศ. 1974
นายกรัฐมนตรี: เจ้าสุวรรณภูมา
รัฐมนตรีช่วย: คำเฟือน โตนาลม
ก่อนหน้า: โง่น ชนะนิกร
รัฐมนตรีกระทรวงการป้องกันและโทรคมนาคม
ดำรงตำแหน่ง 12 ตุลาคม ค.ศ. 1945 – 15 เมษายน ค.ศ. 1946
นายกรัฐมนตรี: พระยาคำม้าว วิไล
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: ทองดี สุนทรวิจิตร
รัฐมนตรีกระทรวงการป้องกันประเทศและกิจการทหาร
ดำรงตำแหน่ง 15 เมษายน – สิงหาคม ค.ศ. 1946
นายกรัฐมนตรี: พระยาคำม้าว วิไล
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: เจ้าจินดาวงศ์
 

 

ประสูติ: 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1909(1909-07-13) พระราชวังเชียงแก้ว แขวงหลวงพระบาง อาณาจักรหลวงพระบาง อินโดจีนของฝรั่งเศส
สิ้นพระชนม์: 9 มกราคม ค.ศ. 1995(1995-01-09) (85 ปี) นครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศลาว
พระชายา: เหวียน ถิ กี่ นาม (สมรส 1938)
พระบุตร: 10 พระองค์
ราชวงศ์: ล้านช้างร่มขาว
ราชสกุล: สุภานุวงศ์
พระราชบิดา: เจ้ามหาอุปราชบุญคง
พระราชมารดา: หม่อมคำอ้วน
ศาสนา: พุทธเถรวาท
อาชีพ: ข้าราชการ นักการเมือง

พรรคการเมือง: ประชาชนปฏิวัติลาว
ความเกี่ยวข้อง ทางการเมืองอื่น ๆ: แนวลาวส้างซาด
  
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ลาว
แผนก/สังกัด:  ปะเทดลาว    กองทัพประชาชนลาว
ชั้นยศ:  จอมพล
การยุทธ์: สงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง   สงครามกลางเมืองลาว
 
เจ้าสุภานุวงศ์ หรือ ประธานสุภานุวงศ์ (ลาว: ສຸພານຸວົງ) หรือ เจ้าคำฟั่น ประสูติเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 ที่เมืองหลวงพระบาง เป็นเชื้อพระวงศ์ราชวงศ์ล้านช้างร่มขาว เป็นประธานาธิบดีลาวคนแรกหลังจากลาวเปลี่ยนแปลงการปกครองจากพระราชอาณาจักรลาวมาเป็นสาธารณรัฐเมื่อปี พ.ศ. 2518 ทั่วโลกรู้จักในสมญานาม "เจ้าชายแดง" หรือ "The Red Prince"
ประวัติ

เจ้าสุภานุวงศ์ประสูติเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 เป็นโอรส 1 ใน 23 พระองค์ ของสมเด็จเจ้ามหาอุปราชบุญคงแห่งหลวงพระบาง กับหม่อมคำอ้วน หม่อมห้ามลำดับที่ 11 เป็นพระอนุชาต่างชนนีกับเจ้าเพชรราช และเจ้าสุวรรณภูมาโอรสที่ประสูติจากเจ้านางทองศรีพระชายาเอก และเจ้าสุวรรณราชโอรสที่ประสูติจากเจ้าหม่อมบัวไข
เจ้าสุภานุวงศ์ได้รับการศึกษาจากพระอาจารย์ชาวฝรั่งเศสในหลวงพระบาง แล้วเสด็จไปศึกษาต่อที่สถาบันลีเซอัลแบร์ซาโร ที่ฮานอย ทำให้พระองค์มีความสัมพันธ์อย่างแน้นแฟ้นกับเวียดนามไปตลอดพระชนม์ชีพ พระองค์ตรัสภาษาฝรั่งเศส ภาษาเวียดนาม และภาษาอังกฤษได้ดีเยี่ยม หลังจากจบการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านวิศวกรรมการก่อสร้างทางและสะพานที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ได้เสด็จกลับมาลาว และได้อภิเษกกับสตรีชาวเวียดนามชื่อ เหวียนธิ ซึ่งเป็นหลานสาวของ โฮจิมินห์ ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นภาษาลาวว่า เวียงคำ สุภานุวงศ์ (ลาว: ວຽງຄຳ ສຸພານຸວົງ) มีบุตรธิดารวม 10 คน เป็นชาย 8 คน และหญิง 2 คน
พระองค์ทรงเข้าร่วมขบวนการต่อต้านฝรั่งเศสเพื่อเอกราช จนได้รับบาดเจ็บในการต่อสู้กับฝรั่งเศสที่เมืองท่าแขก ระหว่างหนีข้ามแม่น้ำโขงเข้ามายังฝั่งไทย ในปี พ.ศ. 2489 ทรงก่อตั้งกองทัพปลดปล่อยประชาชนลาวในพื้นที่ซำเหนือ ในปี พ.ศ. 2492ภายใต้การสนับสนุนของโฮจิมินห์ ซึ่งต่อมาเป็นขบวนการคอมมิวนิสต์ประเทศลาว ต่อมาอีกสองปี ขบวนการประเทศลาวก็สามารถครองพื้นที่ 1 ใน 3 ของประเทศได้ และตั้งฐานที่มั่นที่ยากแก่การทำลายในถ้ำหินปูนที่แขวงหัวพันกับพงสาลี
พ.ศ. 2496 ฝรั่งเศสได้จัดตั้งรัฐบาลลาวขึ้น อยู่ภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรีหลายท่านที่เป็นพวกอนุรักษนิยม ได้แก่เจ้าสุวรรณราช และเจ้าสุวรรณภูมา ส่วนพระองค์นิยมลัทธิคอมมิวนิสต์จนได้สมญานามว่า "เจ้าชายแดง"
ในปี พ.ศ. 2517 พระองค์เสด็จคืนเวียงจันทน์ ทรงดำรงตำแหน่งประธานสภาที่ปรึกษาแห่งชาติอยู่ 18 เดือน จนสถาปนาประเทศเป็น "สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว" พระองค์ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี และประธานสภาประชาชนสูงสุดคนแรก พร้อมกันนั้น พระองค์ได้สละฐานันดรศักดิ์ทั้งปวงในสมัยระบอบเก่า เจ้าสุภานุวงศ์เป็นที่รักของประชาชนชาวลาว จนเรียกขานกันว่า "ลุงประธาน"
บั้นปลายพระชนม์ชีพ

เจ้าสุภานุวงศ์ ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีมาจนถึง พ.ศ. 2529 จึงได้วางมือจากการเมือง
สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2538 ที่กรุงเวียงจันทน์
การศึกษา

จบชั้นประถมศึกษาที่แขวงหลวงพระบาง
พ.ศ. 2463 ไปศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษา ที่นครหลวงฮานอย ประเทศเวียดนาม
พ.ศ. 2480 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านวิศวกรรมการก่อสร้างทางและสะพานที่ปารีส สาธารณรัฐฝรั่งเศส
เมื่อสำเร็จการศึกษาได้ทำงานเป็นวิศวกรที่สำนักงานโยธาเมืองญาจาง ประเทศเวียดนาม
บทบาทการเมือง

หลังจากที่โฮจิมินห์ได้ตั้งพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนเมื่อ พ.ศ. 2480 เจ้าสุภานุวงค์ก็ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรค และเป็นผู้นำประชาชนลาวในการต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศส และเป็นผู้นำของพรรคประชาชนปฏิวัติลาวในยุคก่อตั้งพรรค  และเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองที่ประเทศลาวเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2518 เจ้าสุภานุวงศ์ได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีจนถึง พ.ศ. 2534
เครื่องอิสริยาภรณ์ > ในประเทศ

ลาว :
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เหรียญทองคำแห่งลาว
เครื่องอิสริยาภรณ์ > เครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

สหภาพโซเวียต :
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เครื่องอิสริยาภรณ์การปฏิวัติเดือนตุลาคม
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เครื่องอิสริยาภรณ์มิตรภาพของประชาชน
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เหรียญเพื่อความเข้มแข็งของภราดรภาพในอ้อมแขน
คิวบา :
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เครื่องอิสริยาภรณ์โฆเซ่ มาร์ติ
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เครื่องอิสริยาภรณ์พลาย่า จิรอน
เชโกสโลวาเกีย
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เครื่องอิสริยาภรณ์สิงโตขาว ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2532 -  เครื่องอิสริยาภรณ์เคลมองต์ ก็อตวาลด์
บัลแกเรีย :
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เครื่องอิสริยาภรณ์สตาร่า พลานิน่า
มองโกเลีย :
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เครื่องอิสริยาภรณ์สุขบาทาร์
เวียดนาม :
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เครื่องอิสริยาภรณ์โฮจิมินห์
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยสุภานุวงศ์ มหาวิทยาลัยในหลวงพระบางที่ตั้งชื่อตามเจ้าสุภานุวงศ์
หอคอยน้ำเมืองฟานเทียต จังหวัดบิ่ญถ่วน ประเทศเวียดนาม เป็นหอคอยน้ำที่ออกแบบโดยเจ้าสุภานุวงศ์
ชัชวาล ชุติมา

| ชัชวาล ชุติมา |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
ดำรงตำแหน่ง 4 เมษายน พ.ศ. 2519 – 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย
เสียชีวิต: 18 มีนาคม พ.ศ. 2529   (62 ปี)

ชัชวาล ชุติมา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคกิจสังคม และอดีตนายกสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเคยเป็นหนึ่งในสองคนไทย ที่เข้าร่วมการชุมนุมลูกเสือโลกที่เกาหลี
ประวัติ

ชัชวาล ชุติมา เป็นบุตรของหลวงอนุสารสุนทร (สุ่นฮี้ ชุติมา) กับนางอโนจา เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย เขาได้มีโอกาสเข้าไปเรียนต่อที่คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้รับเลือกเป็นนายกสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2492 และ พ.ศ. 2493
ในระหว่างที่ใชีชีวิตอยู่ในกรุงเทพมหานคร นายชัชวาลเป็นหนึ่งในกลุ่มบุคคลที่มีบทบาทในการจัดทำนิตยสารโยนก ซึ่งเป็นนิตยสารที่ทำขึ้นเพื่อรองรับคนภาคเหนือที่กรุงเทพฯ
ชัชวาล เป็นนักธุรกิจที่มีบทบาททั้งในด้านเศรษฐกิจ การเงินการธนาคารของจังหวัดเชียงใหม่ เนื่องจากเกิดในครอบครัวนักธุรกิจรายใหญ่ของเชียงใหม่ เคยทำงานที่บริษัทอาคเนย์ ต่อมาได้เข้าร่วมานการเมืองโดยการชักชวนของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ซึ่งเคยเป็นอาจารย์สอนนายชัชวาล ได้รับเลือกเป็นผู้แทนครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคกิจสังคม
หลังจากนั้นนายชัชวาล ได้หันเหมาทำานการเมืองท้องถิ่น โดยการลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาลนครเชียงใหม่ และเป็นประธานสภาเทศบาลนครเชียงใหม่ จนถึงวันสุดท้ายของชีวิต
นายชัชวาล ถึงแก่กรรมในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2529
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2523 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
คาบายากิ

คาบายากิ
คาบายากิ (ญี่ปุ่น: 蒲焼; โรมาจิ: kabayaki) เป็นอาหารญี่ปุ่นชนิดหนึ่งที่มีการตระเตรียมด้วยเนื้อปลา โดยเฉพาะปลาไหลอุนางิ ซึ่งตัวปลาจะถูกผ่าแยกออกเป็นแนวยาวจากด้านบน (หลัง) หรือส่วนท้องจนถึงปลายหาง จากนั้นก็เอาเครื่องในและเลาะก้างออก หั่นเนื้อปลาเป็นชิ้นรูปสีเหลี่ยม เสียบด้วยไม้ และนำไปจุ่มกับซอสที่ทำมาจากซีอิ๊วรสหวานก่อนที่จะนำไปย่างบนเหล็กปิ้งย่างหรือตะแกรงเหล็กย่าง
นอกจากอูนางิแล้ว การตระเตรียมแบบเดียวกันที่ทำมาจากปลาตัวยาวที่ไม่มีก้างอื่นๆ เช่น ปลาวงศ์ปลายอดจาก ปลาวงศ์ปลาหมู ปลาดุก ปลาไหลทะเล และกิมโปะ (ギンポ) (gunnels) อีกอย่างหนึ่งยังสามารถหาผลิตภัณฑ์อาหารกระป๋องที่มีป้ายฉลากเขียนคำว่า ซันมะแบบคาบายากิ(ปลาเซารีแปซิฟิก)
คาบายากินั้นเป็นที่นิยมอย่างมากและอุดมไปด้วยวิตามินเอและอี และกรดไขมันโอเมกา 3 ประเพณีที่ยอดนิยมจากยุคสมัยเอโดะ เรียกร้องให้กินคาบายากิในช่วงฤดูร้อนเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงกลางฤดูร้อนที่เรียกว่า โดโย โนะ อูชิ โนะ ฮิ (土用の丑の日),  ซึ่งสามารถตกปลาไหลที่ไหนก็ได้ในระหว่างวันที่ 18 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคมของทุกปี
คาบายากิมักจะเสิร์ฟอยู่ด้านบนข้าวถ้วยชาม(ดมบูริ) และถูกเรียกว่า อูนาดง รูปแบบที่ผู้คลั่งไคล้นิยมชอบคือ อูนาจู ซึ่งจะถูกวางไว้ในกล่องเคลือบเงาที่ต่อเป็นชั้นๆที่เรียกว่า จูบาโกะ นอกจากนี้ยังฉีกเนื้อปลาไหลและผสมกับข้าวอย่างเท่าๆ กันเพื่อทำฮิตสึมาบุชิ (櫃まぶし) ซึ่งสามารถมีความสุขในการรับประทานได้ในภูมิภาคบริเวณนาโงยะ
บรรณานุกรม

Hepburn, James Curtis (1888). A Japanese-English and English-Japanese Dictionary. Tokyo: Z.P. Maruya & Company. (4th edition)
Shinmura, Izuru (1976). 広辞苑(Kōjien). Iwanami.
Heibonsha (1969) [1968]. 世界百科事典(Sekai hyakka jiten). (world encyclopedia, in Japanese), vol. 7, article on "kabayaki" by ญี่ปุ่น: Tekishū Motoyama; โรมาจิ: ja:本山荻舟　(1881-1958).
Bestor, Theodore C. (2004). Tsukiji: The Fish Market at the Center of the World. University of California Press. pp. 167–8. ISBN 9780520220249.
Prosek, James (2010). Eels: An Exploration, from New Zealand to the Sargasso, of the World's Most Mysterious Fish. New York: Harper Collins. ISBN 9780060566111.
Matsui, Isao (1984). Theory and Practice of Eel Culture. CRC Press. ISBN 9789061910367.
triptych print "Edomae ōkabayaki" Picture by Shuntei, 1806 The British Museum
เรือไปรษณีย์หลวง

"มงกุฎ" อาร์เอ็มเอส บนอาร์เอ็มเอส ลาโคเนีย (RMS Laconia) ของคูนาร์ดไลน์
เส้นทางเดินเรือไปรษณีย์หลวง
เรือไปรษณีย์หลวง (อังกฤษ: Royal Mail Ship) (บางครั้งใช้ Steam-ship หรือ Steamer - เรือจักรไอน้ำ) มักพบในรูปย่อว่า อาร์เอ็มเอส (RMS) เป็นคำนำหน้าชื่อเรือสำหรับเรือเดินทะเลที่ขนส่งไปรษณีย์ภายใต้สัญญาของไปรษณีย์หลวงอังกฤษ (British Royal Mail) การแต่งตั้งนั้นมีมาตั้งแต่ ค.ศ. 1840 เรือลำใดก็ตามที่ได้รับแต่งตั้งให้ใช้ "RMS" มีสิทธิ์ทั้งในการชักธงชายของไปรษณีย์หลวงเมื่อทำการเดินเรือ และในการใช้เครื่องยศตรา "มงกุฎ" ของไปรษณีย์หลวงบนอุปกรณ์ระบุตัวและ/หรือการออกแบบใด ๆ สำหรับเรือลำนั้น
อักษรย่อนี้ถูกใช้โดยสายการเดินเรือหลายแห่ง แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่งมักเชื่อมโยงกับไวต์สตาร์ไลน์, คูนาร์ดไลน์, รอยัลเมลไลน์, ยูเนียนคาสเซิลไลน์, แคนาเดียนแปซิฟิกไลน์, โอเรียนต์ไลน์ และพีแอนด์โอเอสเอ็นซี ซึ่งจัดทำสัญญาขนาดใหญ่จำนวนมาก และตามธรรมเนียมแล้วจะนำหน้าชื่อเรือหลายลำของตนด้วย "RMS"
ขณะที่บางสายการเดินเรือในอดีต โดยเฉพาะอย่างยิ่งรอยัลเมลไลน์ เรียกเรือทั้งหมดของตนว่า "RMS" ตามหลักทางเทคนิคแล้ว เรือจะใช้คำนำหน้าดังกล่าวเฉพาะเมื่อมีสัญญาขนส่งไปรษณีย์เท่านั้น และจะกลับไปใช้คำนำหน้ามาตรฐาน เช่น "SS" ในช่วงเวลาอื่น
แหล่งข้อมูลอื่น

RMS Caronia "Green Goddess" Time-Line
Titanic Archive เก็บถาวร 2011-07-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน