stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลหวายเหนียว
ประชากร

จำนวนประชากรในมีประชากรทั้งสิ้น 6,010 คน และจำนวนหลังคาเรือน 414 หลังคาเรือน
เศรษฐกิจ

ประชากรส่วนใหญ่ร้อยละ 80 ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ได้แก่ การทำไร่ข้าวโพด ข้าว ข้าวโพด มันสำปะหลังและพืชผักสวนครัว นอกจากนี้ ประชากรร้อยละ 20 ประกอบอาชีพรับจ้างและบริการ โดยมีโรงงานอุตสาหกรรม 4 แห่ง คือ โรงงานเมทัลชีท ซีสเต็มส์, จำกัด โรงงานไทยเมทัลชีท โปรดักท์ จำกัด, โรงงานปุ๋ยท่ามะกา, โรงงานเมโทรไฟเบอร์ จำกัด
การคมนาคม

จากกรุงเทพฯ สามารถใช้เส้นทางถนนเพชรเกษม และแยกเข้าถนนแสงชูโตเขตอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เดินตามเส้นทางถนนแสงชูโตบ้านโป่ง – กาญจนบุรี ผ่านเทศบาลตำบลลูกแก เทศบาลตำบลท่าไม้ และเทศบาลตำบลท่ามะกา แยกเข้าถนนสายท่ามะกา – ด่านมะขามเตี้ย บริเวณสี่แยกไฟแดง (ท่ามะกา) ข้ามสะพาน (แม่น้ำแม่กลอง) เข้าเขตตำบลหวายเหนียว รวมระยะทาง 90 กิโลเมตร เส้นทางเดินเป็นถนนมาตรฐานลาดยางตลอดเส้นทางภายในหมู่บ้าน
สถานที่สำคัญ

ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลหวายเหนียว
สำนักงานเทศบาลตำบลหวายเหนียว
สถานีอนามัยตำบลหวายเหนียว
โรงเรียนประถมศึกษา/มัธยมศึกษาวัดหวายเหนียว
วัดหวายเหนียว
อุทยานมัจฉาวังสังกะวาส
สถานที่สำคัญ > อุทยานมัจฉาวังสังกะวาด

สถานที่ : วัดหวายเหนียว ตำบลหวายเหนียว
รายละเอียด : อุทยานมัจฉาวังสังกะวาส อยู่ในบริเวณพื้นที่วัดหวายเหนียว ตำบลหวายเหนียว หากมาจากกรุงเทพฯไปตามทางหลวงหมายเลข 323 กิโลเมตรที่ 92–93 เข้าทางเดียวกับโบราณสถานพงตึก เมื่อลงจากสะพานจันทรุเบกษา เลี้ยวขวาตรงไปตามถนนเลียบแม่น้ำแม่กลองประมาณ 1.5 กิโลเมตร อุทยานแห่งนี้เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจของประชาชนทั่วไปที่นิยมมาให้อาหาร ปลา เวลากลางวันจะพบปลาตะเพียน ในเวลาหนึ่งทุ่มเป็นต้นไปจึงจะพบปลาสังกะวาสซึ่งนับวันจะหาดูได้ยาก นอกจากนี้ภายในวัดหวายเหนียวยังมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านเปิดให้ชมตั้งแต่เวลา 08.00–18.00 น.
ประเทศลาวในซีเกมส์ 2011

ประเทศลาว ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2011 ณ เมืองปาเล็มบัง จังหวัดสุมาตราใต้ และจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ในระหว่างวันที่ 11-22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011)
ตารางสรุปเหรียญ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| กรีฑา | 2 | 2 | 7 | 11 |
| โววีนัม | 2 | 0 | 5 | 7 |
| เปตอง | 2 | 0 | 2 | 4 |
| เทควันโด | 1 | 3 | 5 | 9 |
| ยูโด | 1 | 2 | 1 | 4 |
| ยิงปืน | 1 | 0 | 0 | 1 |
| วูซู | 0 | 4 | 1 | 5 |
| เซปักตะกร้อ | 0 | 1 | 3 | 4 |
| คาราเต้ | 0 | 0 | 4 | 4 |
| มวยสากลสมัครเล่น | 0 | 0 | 3 | 3 |
| มวยปล้ำ | 0 | 0 | 2 | 2 |
| ซอฟท์เทนนิส | 0 | 0 | 2 | 2 |
| ปันจักสีลัต | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 9 | 12 | 31 | 57 |
นมเสือ

| นมเสือ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Magnoliids
อันดับ:: Magnoliales
วงศ์:: Annonaceae
สกุล:: Dasoclema
สปีชีส์:: D.  simensis
ชื่อทวินาม
Dasoclema simensis 

นมเสือ ชื่อวิทยาศาสตร์:  Dasoclema simensis เป็นไม้เลื้อยเนื้อแข็งในวงศ์ Anonaceae ใบรูปรี ดอกสีเหลืองนวล ผลทรงกระบอกแก่แล้วเป็นสีเหลืองอมส้ม ออกดอกช่วงพฤษภาคม – มิถุนายน ผลแก่เดือนตุลาคม เป็นพืชถิ่นเดียวในประเทศไทยและเป็นพืชเพียงชนิดเดียวในสกุลนี้พบครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2465 ที่บ้านละมุง จังหวัดกำแพงเพชร โดยหมอคาร์ ชาวไอริช
บ้านโรงบ่ม

| --- | --- |
อุตสาหกรรม: Music
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2546
สำนักงานใหญ่: 419/1 ซอย ลาดพร้าว 15 ถ.ลาดพร้าว แขวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพฯ 10900
บุคลากรหลัก: ณธนา หลงบางพลี - กรรมการผู้จัดการ
ผลิตภัณฑ์: Pop
บ้านโรงบ่ม เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยเป็นหนึ่งในค่ายย่อยที่แยกออกมาในช่วงของการปรับรูปแบบธุรกิจเพลงของอาร์เอส ในช่วงปี 2546 - 2547 ภายใต้การนำของโดย ณธนา หลงบางพลี
ประวัติ

พ.ศ. 2545 บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ในขณะนั้น ได้มีแนวคิดที่จะทำการปรับรูปแบบของธุรกิจเพลง จากการรวมศูนย์ทุกอย่างไว้ที่ส่วนกลาง มาเป็นการเปิดบริษัทลูกขึ้นมาเป็นค่ายเพลงย่อยๆ เพื่อแบ่งหน้าที่การผลิตเพลงตามแต่ละกลุ่มเป้าหมายของแนวเพลง โดยเริ่มต้นจากการปรับโครงสร้างของทีมผลิตเพลงในยุคนั้น ให้กลายมาเป็นรูปแบบบริษัทที่ดำเนินการบริหารจัดการได้ด้วยตัวเอง โดยทีมผลิตเพลงของค่ายอาร์เอสในขณะนั้นมีดังนี้ MP1 (ดูแลโดย สุทธิพงษ์ วัฒนจัง), MP2 (ดูแลโดย เทพนม สุวรรณบุณย์ และ อนุชา อรรจนาวัฒน์), MP3 (ดูแลโดย พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร และ ธีระศักดิ์ วดีศิริศักดิ์) รวมทั้งทีมเพลงใหม่ของ ปอนด์ ธนา ลวสุต
พ.ศ. 2546 ทีมเพลงของ อ๋อ ณธนา หลงบางพลี หนึ่งในทีมผลิตเพลงของค่าย แกรมมี่ จี ได้พาทีมเพลงเข้ามาร่วมงานกับทางอาร์เอสในชื่อทีม บ้านโรงบ่ม โดยเป็นการย้ายมาทั้งทีมงานและตัวศิลปินที่กลายมาเป็นศิลปินเปิดตัวของทีมเพลงนี้ที่อาร์เอสไปด้วย คือ 6 สาวน้อย ซิกแซ็ก
พ.ศ. 2547 เปิดตัวศิลปินหน้าใหม่ อาทิเช่น 4 หนุ่ม บราเธอร์ส หรือ หนุ่มมาดกวน เพทาย พลอยมีค่า แต่ที่เป็นที่จดจำมากที่สุดคือโปรเจกต์งานเพลงที่จับเอา 2 สมาชิกนักแต่งเพลงของค่ายมาออกอัลบั้มในแนวเพลงแปลง ล้อเลียนเพลงดังอื่นๆในค่าย ในนาม นายครรชิตกับทิดแหลม ซึ่งถึงแม้ในแง่เนื้องานจะเป็นแค่งานเพลงล้อเลียน แต่ก็เป็นการทำให้แฟนเพลงได้รู้จักกับตัว 2 นักแต่งเพลงคือ S-TER (ครรชิต) และ ลัทธ์ ใจจุฑามูล (ทิดแหลม) ที่จะกลายมาหนึ่งในนักแต่งเพลงคนสำคัญของค่ายต่อไปในอนาคต
พ.ศ. 2548 อ๋อ ณธนา ลาออกจากอาร์เอส ทำให้ทีมเพลงนี้ถูกยุบรวมกับทีมเพลง แวมม์ ของ ไวตามิน เอ และต่อมาก็รวมกับทีม อะ-ฮ่า กลายเป็นยูนิต บิ๊กบลู เร็คคอร์ด ในที่สุด
ศิลปินในสังกัด

| --- | --- |
 ซิกแซ็ก  บราเธอร์ส  นายครรชิตกับทิดแหลม:  เพทาย  ลูกเกด ปาณิสรา ทองสกล  สโตน โซล  
| ด ค กอาร์เอส |
| --- | --- | --- |
| บุคลากรสำคัญ |  สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์ (ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)  พุทธ อภิวรรณ (ผู้อำนวยการฝ่ายข่าวช่อง 8)  |  |
| อาร์เอส มิวสิค |  โรสซาวด์  กามิกาเซ่  อาร์ สยาม  บริคเอ็นเตอร์เทนเมนต์  คูล มิวสิค  แฟช  |  |
| อาร์เอส มัลติมีเดีย |  ช่อง 8  คูลฟาเรนไฮต์  |  |
| อาร์เอส ฟิล์มเวิร์คส์ |  คูล พิคเจอร์ส  อาวอง แอนิเมชั่น  |  |
| ธุรกิจในอดีต |  ซันบ็อกซ์  อาร์เอสฟิล์ม  ดาราเดลี่  |  |
| ดูเพิ่ม |  รายชื่อศิลปิน  รายชื่อคอนเสิร์ต ช็อต ชาร์จ ช็อก ร็อก คอนเสิร์ต  แกรมมี่ อาร์เอส คอนเสิร์ตส  |  |
ประเทศลาวในซีเกมส์

| ประเทศลาว ในซีเกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: LAO
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลาว
เว็บไซต์: olympics.com/ioc/lao-people-s-democratic-republic
เหรียญ อันดับ 6:  ทอง 994 เงิน 1,048 ทองแดง 1,436 รวม 3,478 
การเข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ (ภาพรวม)
1959 1961 1963 1965 1967 1969 1971 1973 1975–1987 1989 1991 1993 1995 1997 1999 2001 2003 2005 2007 2009 2011 2013 2015 2017 2019 2021 2023
ลาวเริ่มส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ในปี 1959 ในฐานะสมาชิกผู้ก่อตั้งสหพันธ์กีฬาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (SEAGF) ควบคู่ไปกับพม่า, กัมพูชา, มาลายา (ปัจจุบัน คือ มาเลเซีย), ไทย และสาธารณรัฐเวียดนาม (เวียดนามใต้)
ครั้งเดียวที่ลาวเป็นเจ้าภาพการแข่งขันคือในปี ค.ศ. 2009 ที่เวียงจันทน์
ซีเกมส์ > ตารางเหรียญที่ลาวได้จากการแข่งขันซีเกมส์

| Games> กีฬาแหลมทอง | นักกีฬา> กีฬาแหลมทอง | ทอง> กีฬาแหลมทอง | เงิน> กีฬาแหลมทอง | ทองแดง> กีฬาแหลมทอง | ทั้งหมด> กีฬาแหลมทอง | อันดับ> กีฬาแหลมทอง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  กรุงเทพมหานคร 1959 | – | 0 | 0 | 2 | 2 | 6 |
|  ย่างกุ้ง 1961 | – | 0 | 0 | 8 | 8 | 7 |
|  กัวลาลัมเปอร์ 1965 | – | 0 | 0 | 2 | 2 | 7 |
|  กรุงเทพมหานคร 1967 | – | 0 | 0 | 3 | 3 | 6 |
|  ย่างกุ้ง 1969 | – | 0 | 0 | 3 | 3 | 6 |
|  กัวลาลัมเปอร์ 1971 | – | 0 | 1 | 4 | 5 | 7 |
|  สิงคโปร์ 1973 | – | 0 | 5 | 4 | 9 | 7 |
 กรุงเทพมหานคร 1975: ไม่ได้ลงแข่งขัน
ซีเกมส์
 กัวลาลัมเปอร์ 1977: ไม่ได้ลงแข่งขัน
 จาการ์ตา 1979: ไม่ได้ลงแข่งขัน
 มะนิลา 1981: ไม่ได้ลงแข่งขัน
 สิงคโปร์ 1983: ไม่ได้ลงแข่งขัน
 กรุงเทพมหานคร 1985: ไม่ได้ลงแข่งขัน
 จาการ์ตา 1987: ไม่ได้ลงแข่งขัน
|  กัวลาลัมเปอร์ 1989 | – | 0 | 1 | 0 | 1 | 9 |
|  มะนิลา 1991 | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 9 |
|  สิงคโปร์ 1993 | – | 0 | 1 | 0 | 1 | 9 |
|  เชียงราย 1995 | – | 0 | 1 | 6 | 7 | 9 |
|  จาการ์ตา 1997 | 104 | 0 | 0 | 7 | 7 | 9 |
|  บันดาลเสรีเบกาวัน 1999 | – | 1 | 0 | 3 | 4 | 9 |
|  กัวลาลัมเปอร์ 2001 | – | 1 | 3 | 7 | 11 | 8 |
|  ฮานอย-เมืองโฮจิมินห์ 2003 | – | 1 | 5 | 15 | 21 | 8 |
|  มะนิลา 2005 | 102 | 3 | 3 | 12 | 18 | 8 |
|  นครราชสีมา 2007 | 414 | 5 | 7 | 32 | 44 | 8 |
|  เวียงจันทน์ 2009 | 853 | 33 | 25 | 52 | 110 | 7 |
|  จาการ์ตา-พาเล็มบาง 2011 | 223 | 9 | 12 | 36 | 57 | 8 |
|  เนปีดอว์ 2013 | 343 | 13 | 17 | 49 | 79 | 8 |
|  สิงคโปร์ 2015 | 193 | 0 | 4 | 25 | 29 | 9 |
|  กัวลาลัมเปอร์ 2017 | 195 | 2 | 3 | 21 | 26 | 9 |
|  มะนิลา 2019 | 419 | 1 | 5 | 29 | 35 | 10 |
|  ฮานอย 2021 | 363 | 2 | 7 | 25 | 34 | 9 |
 พนมเปญ 2023: กำลังแข่งขัน
 กรุงเทพมหานคร 2025: อนาคต
 กัวลาลัมเปอร์ 2027: อนาคต
 สิงคโปร์ 2029: อนาคต
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 69 | 93 | 320 | 482 | 9 |
ธงชาติปาเลา

| --- | --- |


การใช้: ธงพลเรือน ธงเรือพลเรือน ธงราชการ และ ธงเรือรัฐบาล 
สัดส่วนธง: 3:5
ลักษณะ: ธงพื้นสีฟ้า ที่กลางธงค่อนมาด้านคันธงนั้นมีรูปวงกลมสีเหลือง
 
ธงชาติปาเลา มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน พื้นสีฟ้าน้ำทะเล ที่กลางธงค่อนมาด้านคันธงนั้นมีรูปวงกลมสีเหลือง ธงนี้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2524 หลังจากที่ดินแดนแห่งนี้พ้นจากสถานะภาพการเป็นดินแดนในภาวะทรัสตี ซึ่งดูแลโดยสหประชาชาติ พื้นสีฟ้านั้นหมายถึงมหาสมุทรแปซิฟิก อันเป็นที่ตั้งของประเทศ (ในความเป็นจริงแล้ว ยังหมายถึงการเปลี่ยนผ่านอำนาจการปกครองประเทศ จากประเทศผู้ยึดครอง มาสู่การปกครองตนเองโดยชาวปาเลา) วงกลมสีเหลืองหมายถึงพระจันทร์เพ็ญ ซึ่งตามความเชื่อของชาวปาเลาแล้ว ยามที่พระจันทร์เต็มดวงถือเป็นเวลาที่เหมาะที่สุดในการทำกิจกรรมใดๆ ของมนุษย์ และดวงจันทร์ก็ยังเป็นสัญลักษณ์ของสันติภาพ ความรัก และความสงบด้วย
ก่อนหน้านี้ ปาเลาเป็นดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยมีสหรัฐอเมริกาเป็นผู้ปกครองดูแล ในดินแดนนี้จึงได้ใช้ธงของสหประชาชาติเป็นเครื่องหมายมาจนถึง พ.ศ. 2505 จึงได้เปลี่ยนมาใช้ธงของดินแดนในภาวะทรัสตีแห่งหมู่เกาะมหาสมุทรแฟซิฟิก (the Trust Territory of the Pacific Islands) จนกระทั่งปาเลาได้รับเอกราช โดยทั้งสองธงดังกล่าวนี้ จะต้องชักขึ้นควบคู่กับธงชาติสหรัฐอเมริกาด้วย
ธงการสหประชาชาติ ใช้ในปาเลา พ.ศ. 2487 - 2505
ธงดินแดนในภาวะทรัสตีแห่งหมู่เกาะมหาสมุทรแฟซิฟิก
พ.ศ. 2505 - 2524
ธงชาติสหรัฐอเมริกา (48 ดาว) ใช้ในปาเลา พ.ศ. 2487 - 2502
ธงชาติสหรัฐอเมริกา (49 ดาว) ใช้ในปาเลา พ.ศ. 2502 - 2503
ธงชาติสหรัฐอเมริกา (50 ดาว) ใช้ในปาเลา พ.ศ. 2503 - พ.ศ. 2537
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติปาเลา ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
Republic of Palau Convention History of the National Flag เก็บถาวร 2006-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประเทศเซเนกัลในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศเซเนกัล ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: SEN
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกเซเนกัล
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 1 คน (ชาย 1 คน / หญิง 0 คน) ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศเซเนกัล จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเซเนกัลได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  เทควันโด | 1 | 0 | 1 |

| รวม | 1 | 0 | 1 |
เทควันโด

| นักกีฬา | รายการ | รอบแรก> คู่แข่ง ผล | รอบก่อนรองฯ> คู่แข่ง ผล | รอบรองฯ> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อิบราฮิมา เซย์ เซ็น | Men's –75 kg |  |  |  |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศเซเนกัลในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเซเนกัลในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเซเนกัลที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
นมเย็น

นมเย็น หรือ นมชมพู เป็นเครื่องดื่มไทยที่ทำจากน้ำเชื่อม สละ และนมแช่เย็น นมสำหรับทำ นมเย็น มี 2 ชนิด คือนมสดและนมข้นหวาน นมเย็นมีสองแบบคือแบบเย็นและแบบปั่น สามารถพบได้เกือบทุกที่ในประเทศไทยจากแผงขายเครื่องดื่มริมถนน ราคามีตั้งแต่ 15-25 บาทสำหรับการขายแก้วเดียว หรือตั้งแต่ 30-60 บาท ที่ร้านกาแฟพร้อมการจัดเข้าชุดกับขนม
ประวิทย์ สุวรรณวิจิตร

| ประวิทย์ สุวรรณวิจิตร |
| --- | --- |
เกิด: 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.ตัวแทนของ  ไทย.ซีเกมส์ |
| --- | --- | --- |
|  |  จาการ์ตา 2530  | ไลท์เวลเตอร์เวท |
ประวิทย์ สุวรรณวิจิตร (Pravit Suwanwichit) เกิดเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย ติดทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2531 ที่ โซลในรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท รอบแรก แพ้ ซอดนอมดาร์ยากีอิน อัลตันซุก จากมองโกเลีย ตกรอบ เมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2531 และได้เหรียญทองซีเกมส์ ครั้งที่ 14 ที่จาร์กาตา อินโดนีเซีย พ.ศ. 2530 ในรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท
ประเทศเซเนกัลในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

| ประเทศเซเนกัล ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: SEN
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติเซเนกัล
ณ รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล 7 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-07) – 18 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-18)
นักกีฬา: 2 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: ยุสสุภา ดิยุฟ
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศเซเนกัล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติเซเนกัลเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 2 คนใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 1 | 2 |

| รวม | 1 | 1 | 2 |
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ>  | ชิงชนะเลิศ>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ยุสสุภา ดิยุฟ | Javelin F56–57 | 41.83 | 7 |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศเซเนกัลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเซเนกัลในพาราลิมปิก
ประเทศเซเนกัลในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเซเนกัลที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
ผลและสถิติ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย  |  |
ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018

ประเทศเอกวาดอร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 23 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่เมืองพย็องชัง ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 9-25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกเอกวาดอร์เป็นตัวแทนประเทศเอกวาดอร์ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  สกีข้ามทุ่ง | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 1 | 0 | 1 |
สกีข้ามทุ่ง

ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเอกวาดอร์ในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเอกวาดอร์ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ที่ พย็องชัง ประเทศเกาหลีใต้ |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   เอริเทรีย   กานา   เคนยา   มาดากัสการ์   โมร็อกโก   ไนจีเรีย}   แอฟริกาใต้   โตโก  |  |
| อเมริกา |   อาร์เจนตินา   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   เอกวาดอร์   จาเมกา   เม็กซิโก   สหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มาเลเซีย   มองโกเลีย   เกาหลีเหนือ   ปากีสถาน   ฟิลิปปินส์   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   จีนไทเป   ไทย   อุซเบกิสถาน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์   ตองงา  |  |
| อื่นๆ |   เกาหลี   นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย  |  |
ธงชาติหมู่เกาะโซโลมอน

| --- | --- |

ธงชาติหมู่เกาะโซโลมอน
การใช้: ธงชาติ
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977
ลักษณะ: แถบสีเหลืองบางแบ่งพื้นที่ของธงตามแนวทแยงมุมจากมุมล่างด้านคันธงไปยังมุมบนด้านปลายธง: สามเหลี่ยมครึ่งบนมีพื้นสีน้ำเงินและดาวห้าดวงเรียงตามแบบรูป X และสามเหลี่ยมครึ่งล่างมีพื้นสีเขียว
 
ธงชาติหมู่เกาะโซโลมอน ประกาศใช้เมื่อ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 ซึ่งเป็นช่วงเวลา 8 เดือนก่อนที่หมู่เกาะโซโลมอนจะได้รับเอกราช เพื่อใช้แทนธงพื้นน้ำเงินบริติชที่ติดตราอาร์มของบริติชโซโลมอนไอแลนส์ ธงประกอบด้วยแถบสีเหลืองบางแบ่งพื้นที่ของธงตามแนวทแยงมุมจากมุมล่างด้านคันธงไปยังมุมบนด้านปลายธง สามเหลี่ยมครึ่งบนพื้นสีน้ำเงินและดาวห้าดวงสีขาว ขณะที่สามเหลี่ยมครึ่งล่างมีพื้นสีเขียว แม้ว่าจำนวนจังหวัดของหมู่เกาะโซโลมอนจะเพิ่มขึ้นมากกว่า 5 จังหวัดแรกเริ่ม จำนวนดวงดาวบนธงยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ประวัติ > รัฐในอารักขาของสหราชอาณาจักร

จักรวรรดิเยอรมนีและสหราชอาณาจักรตกลงในการแบ่งกลุ่มเกาะหมู่เกาะโซโลมอน ใน ค.ศ. 1886 โดยสหราชอาณาจักรได้อำนาจควบคุมส่วนใต้ พื้นที่ส่วนใต้นี้ต่อมาพัฒนาเป็นรัฐเอกราชหมู่เกาะโซโลมอน 7 ปีต่อมาใน ค.ศ. 1893 สหราชอาณาจักรประกาศให้พื้นที่นี้เป็นดินแดนในอารักขา ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เยอรมนียอมยกพื้นที่ส่วนเหนือให้อังกฤษ เพื่อแลกกับการที่อังกฤษยอมรับการอ้างสิทธิ์ของเยอรมนีเหนือเยอรมันซามัวและพื้นที่ในแอฟริกา ในช่วงเวลานี้ ธงยูเนียนแจ็กและธงพื้นแดงปลิวไสวอยู่ทั่วหมู่เกาะโซโลมอน รวมไปถึงธงพื้นน้ำเงินที่ติดตราอาร์มที่มีชื่อดินแดนในอารักขาและมงกุฎทิวดอร์อีกด้วย
มีการนำเสนอธงรูปแบบใหม่ของรัฐในอารักขาที่มีตราโล่พื้นสีแดงและเต่าทะเลสีดำ–ขาวใน ค.ศ. 1947 ในอีก 9 ปีต่อมามีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบธงอีกครั้ง เนื่องจากเต่าทะเลเป็นสัญลักษณ์ตัวแทนของจังหวัดกลางเท่านั้น ดังนั้นรูปแบบธง ค.ศ. 1956 จึงแบ่งพื้นที่โล่ออกเป็นสี่ส่วนประกอบด้วยรูปนกอินทรี รูปเต่า รูปนกโจรสลัดและสารพันอาวุธต่าง ๆ พร้อมทั้งมีตราสิงโตแห่งบริเตนอีกด้วย
ประวัติ > ธงชาติใหม่สำหรับประเทศใหม่

ช่วงก่อนที่จะได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1975 มีการประกวดการออกแบบธงสำหรับประเทศที่จะเกิดขึ้นในอนาคต รูปแบบหนึ่งที่มีการนำเสนอมีตราประจำชาติหมู่เกาะโซโลมอนเป็นองค์ประกอบ ขณะที่รูปแบบที่ชนะการประกวดมีพื้นสีน้ำเงินกับวงกลมสีเหลืองแวดล้อมด้วยโซ่และตรานกโจรสลัดสีดำ อย่างไรก็ตามต่อมามีการยกเลิกรูปแบบนี้ เนื่องจากนกเป็นสัญลักษณ์แทนเพียงแค่ 1 จังหวัด ไม่ได้แทนภาพรวมทั้งประเทศ แบบธงที่ชนะเลิศเป็นแบบที่สองมีองค์ประกอบเป็นพื้นสีแดง โดยมีโซ่วงรีสีดำอยู่ตรงกลาง จากคำอธิบายของผู้ออกแบบ ธงนี้เป็นสัญลักษณ์โดยนัยกล่าวถึงการลักพาตัวชาวเกาะไปใช้แรงงาน (blackbirding) และการหลั่งเลือดจากผลที่ว่านั้น หลังจากที่ได้ตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์ มีการวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางในชุมชนเกี่ยวกับแบบธงนี้ ท้ายที่สุดก็ไม่ได้ใช้แบบธงนี้เช่นกัน
ท้ายที่สุด รูแปบบธงสุดท้ายนี้คิดค้นขึ้นโดยชาวนิวซีแลนด์ที่สอนที่โรงเรียนคิงจอร์จที่ 6 ซึ่งตั้งอยู่ส่วนตะวันออกของกรุงโฮนีอารา แม้ว่ารูปแบบธงที่จะได้รับเลือกควรเป็นรูปแบบธงที่ชาวหมู่เกาะโซโลมอนเป็นผู้ออกแบบ ทว่าธงรูปแบบนี้ได้รับการอนุมัติให้เป็นธงใหม่ของประเทศหมู่เกาะโซโลมอนในวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 ซึ่งเป็นระยะเวลา 8 เดือนก่อนที่จะกลายเป็นรัฐในอารักขาดินแดนสุดท้ายที่ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร