stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คูนิโตมิ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Kunitomi, Miyazaki
เว็บไซต์ทางการของเมืองคูนิโตมิ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดมิยาซากิ |
| --- | --- | --- |
มิยาซากิ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  มิยาซากิ  |  |
| นคร |  คูชิมะ  โคบายาชิ  ไซโตะ  นิจินัง  โนเบโอกะ  มิยาโกโนโจ  เอบิโนะ  ฮีวงะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคิตาโมโรกาตะ มิมาตะ  อำเภอโคยุ คาวามินามิ  คิโจ  ชินโตมิ  ทากานาเบะ  นิชิเมระ  สึโนะ  อำเภอนิชิโมโรกาตะ ทากาฮารุ  อำเภอนิชิอูซูกิ โกกาเซะ  ทากาจิโฮะ  ฮิโนกาเงะ  อำเภอฮิงาชิโมโรกาตะ คูนิโตมิ  อายะ  อำเภอฮิงาชิอูซูกิ คาโดงาวะ  ชีบะ  มิซาโตะ  โมรตสึกะ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
คิม กี-ด็อก

คิม คีดุก
คิม คีดุก หรือ คิม คีด็อค (เกาหลี: 김기덕; ฮันจา: 金基德; อาร์อาร์: Gim Gi-deok; เอ็มอาร์: Kim Ki-tŏk; 20 ธันวาคม ค.ศ. 1960 – 11 ธันวาคม ค.ศ. 2020) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1960 ที่จังหวัดคย็องซังเหนือ
คิม คีดุก ได้ชื่อว่าเป็นผู้กำกับฯที่มีผลงานไม่ประสบความสำเร็จในการฉายที่เกาหลีใต้ แต่กลับประสบความสำเร็จในต่างประเทศ เนื่องจากเป็นผลงานในแนวอิสระ
ภาพยนตร์เรื่อง Pieta ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากเทศกาลภาพยนตร์เวนิส ค.ศ. 2012
ผลงานกำกับ

| ปี | ชื่อภาษาไทย/อังกฤษ | ชื่อภาษาเกาหลี |
| --- | --- | --- |
| 1996 | Crocodile | 악어 |
| 1996 | Wild Animals | 야생동물 보호구역 |
| 1998 | Birdcage Inn | 파란 대문 |
| 2000 | Real Fiction | 실제 상황 |
| 2000 | รักเจ็บลึก | 섬 |
| 2001 | Address Unknown | 수취인불명 |
| 2001 | โคตรเลว ในดวงใจ | 나쁜 남자 |
| 2002 | The Coast Guard | 해안선 |
| 2003 | วงจรชีวิตกิเลสมนุษย์ | 봄, 여름, 가을, 겨울 그리고 봄 |
| 2004 | บาปรัก บาดลึก | 사마리아 |
| 2004 | เงารัก... ซ่อนลึก | 빈집 |
| 2005 | คันธนูผู้มั่นคง | 활 |
| 2006 | Time | 시간 |
| 2007 | Breath | 숨 |
| 2008 | Sad Dream | 비몽 |
| 2011 | Arirang | 아리랑 |
| 2011 | Amen | 아멘 |
| 2012 | Pieta | 피에타 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Kim Ki-duk ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
คิม กีซู

| คิม กีซู |
| --- | --- |
เกิด: 17 กันยายน พ.ศ. 2482
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.เอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
|  |  โตเกียว 2501  | เวลเตอร์เวท |
คิม กีซู นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2482 เป็นแชมป์โลกมวยสากลคนแรกของเกาหลีใต้ โดยได้ครองแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2509 และเคยมาชกกับอภิเดช ศิษย์หิรัญในไทย ก่อนจะเป็นฝ่ายชนะคะแนนไป เขาเสียชีวิตเมื่อ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2540
ประวัติ

คิมเคยชกมวยสากลสมัครเล่นในนามทีมชาติเกาหลีใต้มาก่อน และได้เหรียญทองเอเชียนเกมส์เมื่อ พ.ศ. 2501 ต่อมาได้หันมาชกมวยสากลอาชีพ เขาขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2504 ซึ่งเป็นการชิงแชมป์เกาหลีใต้รุ่นมิดเดิลเวท ซึ่งคิมเป็นฝ่ายชนะคะแนนกัง แซชุลได้แชมป์มาครอง จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ 10 มกราคม พ.ศ. 2508 ชนะน็อค ฟูมิโอะ ไดสุ ยก 6 คิมป้องกันแชมป์ไว้ได้ 3 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวทเมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2509 ชนะคะแนน นีโน่ เบนเวนูตี ทำให้คิมกลายเป็นแชมป์โลกมวยสากลคนแรกของเกาหลีใต้ไปทันที จากนั้น เขาได้ชกป้องกันทั้งแชมป์โลกและแชมป์ OPBF มาตลอด และยังเดินทางมาชกนอกรอบกับอภิเดช ศิษย์หิรัญ ในขณะที่ครองแชมป์ทั้งสองตำแหน่งนี้เมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ซึ่งคิมเป็นฝ่ายชนะคะแนนไป
คิมครองแชมป์ทั้งสองตำแหน่งมาจนถึง พ.ศ. 2511 เขาเสียแชมป์โลกไปก่อนเมื่อ 25 พฤษภาคม แพ้คะแนน ซานโดร มาสซิงญี จากนั้นจึงเสียแชมป์ OPBF ในการชกครั้งถัดมา เมื่อ 20 พฤศจิกายน แพ้คะแนน ฮิซาโอะ มินามิ คิมขึ้นชกแก้มือชิงแชมป์ OPBF คืนมาได้สำเร็จเมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2512 ชนะคะแนน มินามิ คู่ปรับเก่า จากนั้นได้ประกาศแขวนนวมและสละแชมป์ OPBF ไปเมื่อ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2512 หลังจากเลิกชกมวย เขาหันไปเป็นเทรนเนอร์ และประกอบธุรกิจ ก่อนจะเสียชีวิตด้วยมะเร็งตับเมื่อ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2540
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวท
ชิง 10 มกราคม 2508 ชนะน็อค ฟูมิโอะ ไดสุ ยก 6
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 มิถุนายน 2508 ชนะคะแนน ฟูมิโอะ ไดสุ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 มกราคม 2509 ชนะน็อค ฟูมิโอะ ไดสุ ยก 7
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 30 เมษายน 2509 ชนะน็อค ฮิเดอากิ ฮากาดะ ยก 10
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 7 กันยายน 2510 ชนะน็อค นากาโอะ ซาซาสกิ ยก 6
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 17 กุมภาพันธ์ 2511 ชนะคะแนน มันเฟรด อาลีปาลา
เสียแชมป์ 20 พฤศจิกายน 2511 แพ้คะแนน ฮิซาโอะ มินามิ
แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวท
ชิง 25 มิถุนายน 2509
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 ธันวาคม 2509 ชนะคะแนน สแตร์ ฮาร์ริงตัน
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 3 ตุลาคม 2510 ชนะคะแนน เฟรด ลิตเติล
เสียแชมป์ 25 พฤษภาคม 2511 แพ้คะแนน ซานโดร มาสซิงญี
แชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวท
ชิง 11 มีนาคม 2512 ชนะคะแนน ฮิซาโอะ มินามิฟูมิโอะ ไดสุ ยก 6
สละแชมป์
เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2020–21

| --- | --- |
สมาคมฟุตบอลชาลเลนจ์คัพ
ประเทศ: อังกฤษ เกิร์นซีย์ เวลส์
วันที่แข่งขัน: 31 สิงหาคม ค.ศ. 2020 – 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
จำนวนทีม: 737 ทีม (โดยรวม) 645 ทีม (การแข่งขันรอบคัดเลือก) 124 ทีม (การแข่งขันหลัก)
ชนะเลิศฤดูกาลที่แล้ว: อาร์เซนอล
ชนะเลิศ: เลสเตอร์ซิตี (สมัยที่ 1)
รองชนะเลิศ: เชลซี
จำนวนนัด: 123
จำนวนประตู: 366 (2.98 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด: แทมมี อับราฮัม เกเลชี อิเฮอานาชอ แกรี มาดีน แอลฟี เมย์ ทอม นิโกลส์ (คนละ 4 ประตู)
← 2019–20 2021–22 → 
เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2020–21 (หรือที่เรียกว่า เอฟเอแชลเลนจ์คัพ) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 140 ของ เอฟเอคัพ ถ้วยหลักของการแข่งขันฟุตบอลในประเทศอังกฤษและการแข่งขันถ้วยน็อคเอาท์เก่าแก่ที่สุดในโลก รายการนี้ได้รับการสนับสนุนจาก เอมิเรตส์, และเป็นที่รู้จักในชื่อของ เอมิเรตส์ เอฟเอ คัพ ทีมที่ชนะเลิศจะได้สิทธิ์แข่งขันสำหรับ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22 รอบแบ่งกลุ่ม
ทีมจาก พรีเมียร์ลีก อาร์เซนอล เป็นแชมป์เก่าที่จะต้องป้องกันแชมป์
ทีม

เอฟเอคัพ เป็นการแข่งขันน็อคเอาต์กับ 124 ทีม มีส่วนร่วมในการเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศที่เวมบลีย์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021. การแข่งขันประกอบไปด้วย 92 ทีมที่มาจากระบบฟุตบอลลีก. (20 ทีมจาก พรีเมียร์ลีก และ 72 ทีมในทั้งหมดจาก อีเอฟแอลแชมเปียนชิป, อีเอฟแอลลีกวัน และ อีเอฟแอลลีกทู) บวกกับ 32 ทีมที่รอดชีวิตจาก 644 ทีมจาก ระบบเนชันแนลลีก (ระดับ 5–10 ของ ระบบฟุตบอลลีกอังกฤษ) นั้นเริ่มต้นการแข่งขันใน รอบคัดเลือก.
รอบทั้งหมดจะถูกสุ่มในการจับสลากโดยปกติแล้วเมื่อเสร็จสิ้นการแข่งขันรอบก่อนหน้าหรือในตอนเย็นของการถ่ายทอดสดเกมสุดท้ายของรอบที่จะลงเล่นขึ้นอยู่กับสิทธิ์ที่จะออกอากาศทางโทรทัศน์.
ปีนี้การแข่งขันอาจมีการเปลี่ยนแปลงกฏและวันที่แข่งขันในแต่ละรอบ ฯลฯ โดยแจ้งให้ทราบสั้นๆ เนื่องจากการปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ล่าสุดของรัฐบาลในระดับชาติและระดับท้องถิ่นเนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19 ในสหราชอาณาจักร.
| รอบ | วันที่หลัก | หมายเลขของโปรแกรมการแข่งขัน | จำนวนสโมสรที่เหลือ | ตัวเลขใหม่ในรอบนี้ | ผู้ชนะ เงินรางวัล | ผู้แพ้ เงินรางวัล | ลีกดิวิชันที่เข้าสู่รอบนี้ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบแรก | วันเสาร์ที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 | 40 | 124 → 84 | 48 | £16,972 | £5,657 | 24 ทีม อีเอฟแอลลีกวัน 24 ทีม อีเอฟแอลลีกทู |
| รอบสอง | วันเสาร์ที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 | 20 | 84 → 64 | ไม่มี | £25,500 | £8,500 | ไม่มี |
| รอบสาม | วันเสาร์ที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2021 | 32 | 64 → 32 | 44 | £82,000 | ไม่มี | 20 ทีม พรีเมียร์ลีก 24 ทีม อีเอฟแอลแชมเปียนชิป |
| รอบสี่ | วันเสาร์ที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2021 | 16 | 32 → 16 | ไม่มี | £90,000 | ไม่มี | ไม่มี |
| รอบห้า | วันพุธที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 | 8 | 16 → 8 | ไม่มี | £180,000 | ไม่มี | ไม่มี |
| รอบก่อนรองชนะเลิศ | วันเสาร์ที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2021 | 4 | 8 → 4 | ไม่มี | £360,000 | ไม่มี | ไม่มี |
| รอบรองชนะเลิศ | วันเสาร์ที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2021 | 2 | 4 → 2 | ไม่มี | £900,000 | £450,000 | ไม่มี |
| รอบชิงชนะเลิศ | วันเสาร์ที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 | 1 | 2 → 1 | ไม่มี | £1,800,000 | £900,000 | ไม่มี |
การล่าช้าและการจัดโปรแกรมการแข่งขัน

สืบเนื่องจาก การระบาดทั่วโควิด-19 ในสหราชอาณาจักร, การแข่งขันของฤดูกาลที่ผ่านมา ได้ล่าช้าออกไป, กับรอบชิงชนะเลิศจะลงเล่นล่าช้าไปประมาณสามเดือน, เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2020.  ในปีที่ปกติ, เอฟเอคัพจะเริ่มต้นในเดือนสิงหาคม, แต่ฤดูกาลที่ผ่านมาจบล่าช้า, การเริ่มต้นของเอฟเอคัพ ฤดูกาล 2020–21 จะล่าช้าไปด้วยในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2020.
ตรงกันข้ามกับการคาดเดาเบื้องต้นว่า เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2020–21 จะลดขนาดลงไป, เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2020, เอฟเอยืนยันว่าทีมที่อยู่ในลีกที่ต่ำกว่าจะสามารถเข้าร่วมการแข่งขันได้, กับ 737 ทีมที่ตอบรับ (จากผู้เข้าร่วม 889 ทีม), เป็นตัวแทนที่แท้จริงในการเพิ่มขึ้นของสองทีมในฤดูกาลที่ผ่านมา.
ทีมที่มีสิทธิ์ทั้งหมดที่ระดับ 5 ของ ระบบเนชันแนลลีก (และเหนือขึ้นไป) ได้รับการยอมรับให้เข้าร่วมการแข่งขัน, กับพื้นที่ที่เหลือที่มอบให้กับสโมสรที่ระดับ 6. ในฤดูกาลที่ผ่านมาสโมสรจากระดับ 6 จะได้รับสิทธิ์เข้าถึงรอบเบื้องต้นพิเศษขึ้นอยู่กับอันดับในลีกของพวกเขา, แต่เนื่องจากการยกเลิกของลีกเหล่านี้ในฤดูกาล 2019–20, พื้นที่สำหรับทีมเหล่านี้ถูกจัดสรรโดยการจับสลากแบบสุ่มจับแทน.
การล่าช้าและการจัดโปรแกรมการแข่งขัน > วันแข่งขันและวันจับสลากในแต่ละรอบ

วันที่วางแผนไว้สำหรับรอบคัดเลือกช่วงแรกได้รับการปล่อยตัวไปสโมสรต่างๆ ที่อยู่ในระบบเนชันนัลลีกในช่วงปลายเดือนกรกฎาคม, และได้รับการยืนยันโดยเอฟเอเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2020. กับนัดรีเพลย์ได้ถูกเอาออกจากทุกรอบทั้งหมด, รอบคัดเลือกบางคู่จะมีกำหนดการแข่งขันที่จะลงเล่นสำหรับทุกวันอังคารมากกว่าวันเสาร์ปกติ.
| ระยะ | รอบ | วันที่จับสลาก | สนามที่ใช้จับสลาก | วันที่แข่งขัน | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบคัดเลือก | รอบเบื้องต้นพิเศษ | 18 สิงหาคม ค.ศ. 2020 |  | 31 สิงหาคม ค.ศ. 2020 |  |
| รอบคัดเลือก | รอบเบื้องต้น | 18 สิงหาคม ค.ศ. 2020 |  | 12 กันยายน ค.ศ. 2020 |  |
| รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก รอบแรก | 14 กันยายน ค.ศ. 2020 |  | 22 กันยายน ค.ศ. 2020 |  |
| รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก รอบสอง | 25 กันยายน ค.ศ. 2020 |  | 3 ตุลาคม ค.ศ. 2020 |  |
| รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก รอบสาม | 5 ตุลาคม ค.ศ. 2020 |  | 13 ตุลาคม ค.ศ. 2020 |  |
| รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือก รอบสี่ | 15 ตุลาคม ค.ศ. 2020 |  | 24 ตุลาคม ค.ศ. 2020 |  |
| ทัวร์นาเมนต์หลัก | รอบแรก | 26 ตุลาคม ค.ศ. 2020 |  | 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 |  |
| ทัวร์นาเมนต์หลัก | รอบสอง | 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 |  | 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 |  |
| ทัวร์นาเมนต์หลัก | รอบสาม | 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 |  | 9 มกราคม ค.ศ. 2021 |  |
| ทัวร์นาเมนต์หลัก | รอบสี่ | 11 มกราคม ค.ศ. 2021 |  | 23 มกราคม ค.ศ. 2021 |  |
| ทัวร์นาเมนต์หลัก | รอบห้า | 11 มกราคม ค.ศ. 2021 |  | 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 |  |
| ทัวร์นาเมนต์หลัก | รอบก่อนรองชนะเลิศ |  |  | 20 มีนาคม ค.ศ. 2021 |  |
| ทัวร์นาเมนต์หลัก | รอบรองชนะเลิศ |  |  | 17 เมษายน ค.ศ. 2021 |  |
| ทัวร์นาเมนต์หลัก | รอบชิงชนะเลิศ |  |  | 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 |  |
การเปลี่ยนกฏ

เพื่อให้พอดีกับกำหนดการแข่งขันที่ถูกตัดทอนลงสำหรับฤดูกาล 2020–21, นัดรีเพลย์ได้ถูกลบออกจากการแข่งขัน. เงินรางวัลมีจำนวนที่ลดลง, กับตัวเลขที่ถูกกลับไปยังผู้ที่ใช้ล่าสุดใน เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2017–18.
รอบคัดเลือก

ทั้งหมดของทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันนั้นคือทีมที่ไม่ได้เป็นสมาชิกของ พรีเมียร์ลีก หรือ อิงกลิชฟุตบอลลีก มีเข้าแข่งขันในรอบคัดเลือกเพื่อรักษาหนึ่งจาก 32 ที่ว่างในรอบแรก. การแข่งขันรอบคัดเลือกมีกำหนดจะเริ่มต้นกับรอบเบื้องต้นพิเศษในวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2020.
รอบห้า

การจับสลากสำหรับรอบห้าได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2021, จับสลากทันทีหลังจากการจับสลากรอบสี่. 16 ผู้ชนะจากรอบสี่จะลงเล่นใน 8 คู่ที่ลงเล่นในช่วงสุดสัปดาห์ของวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021. รอบนี้จะประกอบไปด้วยหนึ่งทีมจากระดับ 6, ชอร์ลีย์, ทีมที่มีอันดับต่ำที่สุดที่เหลืออยู่ในการแข่งขัน.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021  | เบิร์นลีย์ (1) | 0–2 | บอร์นมัท (2) | เบิร์นลีย์ |
| 17:30 GMT |  | รายงาน | เซอร์ริดจ์  21' สตานิสลาส  88' (ลูกโทษ) | สนามกีฬา: เทิร์ฟมัวร์ ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: แดร์เรน อิงแลนด์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021  | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (1) | 1–0 (ต่อเวลาพิเศษ) | เวสต์แฮมยูไนเต็ด (1) | โอลด์แทรฟฟอร์ด, เกรทเตอร์ แมนเชสเตอร์ |
| 19:30 GMT | แม็คโทมิเนย์  97' | รายงาน |  | สนามกีฬา: โอลด์แทรฟฟอร์ด ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: พอล เทียร์นีย์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021  | สวอนซีซิตี (2) | 1–3 | แมนเชสเตอร์ซิตี (1) | สวอนซี |
| 17:30 GMT | วิทเทเกอร์  77' | รายงาน | วอล์กเกอร์  30' สเตอร์ลิง  47' กาบรีแยล เฌซุส  50' | สนามกีฬา: ลิเบอร์ตีสเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: ปีเตอร์ แบงก์ส |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021  | เลสเตอร์ซิตี (1) | 1–0 | ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน (1) | เลสเตอร์ |
| 19:30 GMT | อิเฮอานาชอ  90+4' | รายงาน |  | สนามกีฬา: คิงเพาเวอร์สเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: ไมค์ ดีน |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021  | เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด (1) | 1–0 | บริสตอลซิตี (2) | เชฟฟีลด์ |
| 19:30 | ชาร์ป  66' (ลูกโทษ) | รายงาน |  | สนามกีฬา: บรามอลล์เลน ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: โรเบิร์ต โจนส์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021  | เอฟเวอร์ตัน (1) | 5–4 (ต่อเวลาพิเศษ) | ทอตนัมฮอตสเปอร์ (1) | ลิเวอร์พูล |
| 20:15 [เวลามาตรฐานกรีนิช | แคลเวิร์ต-ลูอิน  36' รีชาร์ลีซง  38', 68' ซีกืร์ดซอน  43' (ลูกโทษ) แบร์นาร์  97' | รายงาน | ด. ซันเชซ  3', 57' ลาเมลา  45+3' เคน  83' | สนามกีฬา: กูดิสันพาร์ก ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: เดวิด คูเต |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021  | วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ (1) | 0–2 | เซาแทมป์ตัน (1) | วุลเวอร์แฮมป์ตัน |
| 17:30 GMT |  | รายงาน | อิงส์  49' อาร์มสตรอง  90' | สนามกีฬา: สนามกีฬามอลินิว ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: โจนาธาน มอสส์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021  | บาร์นสลีย์ (2) | 0–1 | เชลซี (1) | บาร์นสลีย์ |
| 20:00 GMT |  | รายงาน | อับราฮัม  64' | สนามกีฬา: โอกเวลล์ ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: มาร์ติน แอตกินสัน |
รอบก่อนรองชนะเลิศ

การจับสลากสำหรับเอฟเอคัพ รอบก่อนรองชนะเลิศ จะจัดขึ้นในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021, ก่อนแมตช์ระหว่าง บาร์นสลีย์ จะพบกับ เชลซี จะลงสนาม. แปดผู้ชนะจากรอบห้าลงเล่นในสี่คู่ที่จะลงเล่นในสุดสัปดาห์ของวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2021.
รอบนี้ประกอบไปด้วยเจ็ดทีมจาก พรีเมียร์ลีก (ระดับ 1) และหนึ่งทีมจาก อีเอฟแอลแชมเปียนชิป (ระดับ 2). บอร์นมัท คือทีมเดียวที่ไม่ได้อยู่บนลีกสูงสุดที่เล่นในรอบนี้.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 มีนาคม ค.ศ. 2021  | บอร์นมัท (2) | 0–3 | เซาแทมป์ตัน (1) | บอร์นมัท |
| 12:15 GMT |  | รายงาน | เฌเนโป  37' เรดมอนด์  45+1', 59' | สนามกีฬา: ดีนคอร์ต ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: มาร์ติน แอตกินสัน |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 มีนาคม ค.ศ. 2021  | เอฟเวอร์ตัน (1) | 0–2 | แมนเชสเตอร์ซิตี (1) | ลิเวอร์พูล |
| 17:30 GMT |  | รายงาน | กึนโดอัน  84' เดอ เบรยเนอ  90' | สนามกีฬา: กูดิสันพาร์ก ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: ไมเคิล โอลิเวอร์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 มีนาคม ค.ศ. 2021  | เชลซี (1) | 2–0 | เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด (1) | ฟูลัม, ลอนดอน |
| 13:30 GMT | อนอร์วุด  24' (เข้าประตูตัวเอง) ซิยาช  90+2' | รายงาน |  | สนามกีฬา: สแตมฟอร์ดบริดจ์ ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: แอนดรูว์ แมดลีย์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 มีนาคม ค.ศ. 2021  | เลสเตอร์ซิตี (1) | 3–1 | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (1) | เลสเตอร์ |
| 17:00 GMT | อิเฮอานาชอ  24', 78' ตีเลอมันส์  52' | รายงาน | กรีนวุด  38' | สนามกีฬา: คิงเพาเวอร์สเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: อันเดร มาร์ริเนอร์ |
รอบรองชนะเลิศ

การจับสลากสำหรับรอบรองชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2021, ในช่วงพักครึ่งแรกของคู่ เลสเตอร์ซิตี พบ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด.. สี่ผู้ชนะที่มาจากรอบก่อนรองชนะเลิศลงเล่นในสองคู่จะลงเล่นในวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2021 ณ เวลา 15:00 UTC.
รอบนี้ประกอบไปด้วยสี่ทีมที่มาจาก พรีเมียร์ลีก (ระดับ 1).
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 เมษายน ค.ศ. 2021  | เชลซี (1) | 1–0 | แมนเชสเตอร์ซิตี (1) | เวมบลีย์, ลอนดอน |
| 17:30 GMT | ซิยาช  55' | รายงาน |  | สนามกีฬา: สนามกีฬาเวมบลีย์ ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: ไมค์ ดีน |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 เมษายน ค.ศ. 2021  | เลสเตอร์ซิตี (1) | 1–0 | เซาแทมป์ตัน (1) | เวมบลีย์, ลอนดอน |
| 18:30 GMT | อิเฮอานาชอ  55' | รายงาน |  | สนามกีฬา: สนามกีฬาเวมบลีย์ ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: คริส คาวานาฟ |
รอบชิงชนะเลิศ

บทความหลัก: เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2021
17:30 BST
| เชลซี | 0–1 | เลสเตอร์ซิตี |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | ตีเลอมันส์  63' |
ผู้ชม: 21,000 คน
ผู้ตัดสิน: ไมเคิล โอลิเวอร์ (เดอร์แฮม)
ผู้ทำประตูสูงสุด

| อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  แทมมี อับราฮัม | เชลซี | 4 |
| 1 |  เกเลชี อิเฮอานาชอ | เลสเตอร์ซิตี | 4 |
| 1 |  แกรี มาดีน | แบล็กพูล | 4 |
| 1 |  อัลฟี เมย์ | เชลต์นัมทาวน์ | 4 |
| 1 |  ทอม นิโคลส์ | ครอว์ลีย์ทาวน์ | 4 |
| 6 |  คอนนอร์ ฮอลล์ | ชอร์ลีย์ | 3 |
| 6 |  โจชัว คิง | บอร์นมัท | 3 |
| 6 |  จอน เมลลิช | คาร์ไลล์ยูไนเต็ด | 3 |
| 6 |  แอชลีย์ นาเดสัน | ครอว์ลีย์ทาวน์ | 3 |
| 6 |  รีชาร์ลีซง | เอฟเวอร์ตัน | 3 |
| 6 |  มุฮัมมัด เศาะลาห์ | ลิเวอร์พูล | 3 |
| 6 |  โดมินิค ซามูเอล | จิลลิงงัม | 3 |
| 6 |  ยูรี ตีเลอมันส์ | เลสเตอร์ซิตี | 3 |
| 6 |  การ์ลุส วีนีซียุส | ทอตนัมฮอตสเปอร์ | 3 |
| 6 |  เบนจามิน ไวต์แมน | ดองคัสเตอร์โรเวอส์ | 3 |
เงินรางวัล

| รอบ | ชะตากรรม | จำนวนทีมที่เข้าร่วม | รวมเงินรางวัล |
| --- | --- | --- | --- |
| รอบเบื้องต้นพิเศษ | ผู้แพ้ | 184 | £375 |
| รอบเบื้องต้นพิเศษ | ผู้ชนะ | 184 | £1,125 |
| รอบเบื้องต้น | ผู้แพ้ | 160 | £481 |
| รอบเบื้องต้น | ผู้ชนะ | 160 | £1,444 |
| รอบคัดเลือกรอบแรก | ผู้แพ้ | 117 | £750 |
| รอบคัดเลือกรอบแรก | ผู้ชนะ | 117 | £2,250 |
| รอบคัดเลือกรอบสอง | ผู้แพ้ | 80 | £1,125 |
| รอบคัดเลือกรอบสอง | ผู้ชนะ | 80 | £3,375 |
| รอบคัดเลือกรอบสาม | ผู้แพ้ | 40 | £1,875 |
| รอบคัดเลือกรอบสาม | ผู้ชนะ | 40 | £5,625 |
| รอบคัดเลือกรอบสี่ | ผู้แพ้ | 32 | £3,125 |
| รอบคัดเลือกรอบสี่ | ผู้ชนะ | 32 | £9,375 |
| รอบแรก | ผู้ชนะ | 40 | £22,629 |
| รอบสอง | ผู้ชนะ | 20 | £34,000 |
| รอบสาม | ผู้ชนะ | 32 | £82,000 |
| รอบสี่ | ผู้ชนะ | 16 | £90,000 |
| รอบห้า | ผู้ชนะ | 8 | £180,000 |
| รอบก่อนรองชนะเลิศ | ผู้ชนะ | 4 | £360,000 |
| รอบรองชนะเลิศ | ผู้แพ้ | 2 | £450,000 |
| รอบรองชนะเลิศ | ผู้ชนะ | 2 | £900,000 |
| รอบชิงชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | 1 | £900,000 |
| รอบชิงชนะเลิศ | ชนะเลิศ | 1 | £1,800,000 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | £15,924,160 |
แหล่งที่มา:
ควายป่า

| ควายป่า |
| --- | --- |

ที่อุทยานแห่งชาติกาซีรังคา
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
CITES Appendix III (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: สัตว์กีบคู่ Artiodactyla
วงศ์:: วงศ์วัวและควาย Bovidae
วงศ์ย่อย:: วงศ์ย่อยวัวและควาย Bovinae
สกุล:: Bubalus Bubalus (Kerr, 1792)
สปีชีส์:: Bubalus arnee
ชื่อทวินาม
Bubalus arnee (Kerr, 1792)

ชนิดย่อย
 B. a. arnee  B. a. fulvus  B. a. septentrionalis  B. a. migona

การกระจายพันธุ์ของควายป่า
ชื่อพ้อง
 Bubalus bubalis arnee
ควายป่า เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Bubalus arnee มีลักษณะคล้ายควายบ้าน (B. bubalis) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ควายป่ามีลำตัวขนาดลำตัวใหญ่กว่า มีนิสัยว่องไวและดุร้ายกว่าควายบ้านมาก สีลำตัวโดยทั่วไปเป็นสีเทาหรือสีน้ำตาลดำ ขาทั้ง 4 สีขาวแก่หรือสีเทาคล้ายใส่ถุงเท้าสีขาว ด้านล่างของลำตัวเป็นลายสีขาวรูปตัววี (V) ควายป่ามีเขาทั้ง 2 เพศ เขามีขนาดใหญ่กว่าควายบ้านมาก วงเขากางออกกว้างโค้งไปทางด้านหลัง ด้านตัดขวางเป็นรูปสามเหลี่ยม ปลายเขาเรียวแหลม ตัวโตเต็มวัยมีความสูงที่ไหล่เกือบ 2 เมตร ความยาวหัวและลำตัว 2.40–2.80 เมตร ความยาวหาง 60–85 เซนติเมตร น้ำหนักมากกว่า 1,000 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์จากประเทศเนปาลและอินเดีย ไปสิ้นสุดทางด้านทิศตะวันออกที่ประเทศเวียดนาม ในประเทศไทยในอดีตเคยมีอยู่มากและกระจัดกระจายออกไป โดยพบมากที่บ้านลานควาย หรือบ้านลานกระบือ (ปัจจุบัน คือ อำเภอลานกระบือ จังหวัดกำแพงเพชร) แต่สถานะในปัจจุบันเหลืออยู่แค่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง จังหวัดอุทัยธานี เท่านั้น ประชากรในปัจจุบันมีประมาณ 3,400 ตัว ในจำนวนนี้มี 3,100 ตัว (91%) อาศัยอยู่ในประเทศอินเดีย โดยเฉพาะในรัฐอัสสัม และมีความเป็นไปได้มากที่สุดว่าควายป่าเป็นบรรพบุรุษของควายบ้าน
หากินในเวลาเช้าและเวลาเย็น อาหารได้แก่ พวกใบไม้ หญ้า และหน่อไม้ หลังจากกินอาหารอิ่มแล้ว ควายป่าจะนอนเคี้ยวเอื้องตามพุ่มไม้ หรือนอนแช่ปลักโคลนตอนช่วงกลางวัน ควายป่าจะอยู่ร่วมกันเป็นฝูง ฤดูผสมพันธุ์อยู่ราว ๆ เดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ตกลูกครั้งละ 1 ตัว ตั้งท้องนาน 10 เดือน ควายป่ามีนิสัยดุร้ายโดยเฉพาะตัวผู้และตัวเมียที่มีลูกอ่อน เมื่อพบศัตรูจะตีวงเข้าป้องกันลูกอ่อนเอาไว้ มีอายุยืนประมาณ 20–25 ปี โดยควายป่ามักตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อ โดยเฉพาะเสือโคร่ง ในอินเดีย ควายป่ามักอาศัยอยู่ร่วมในพื้นที่เดียวกับแรดอินเดีย ซึ่งเป็นสัตว์ดุร้าย แม้จะเป็นสัตว์กินพืชเหมือนกัน แต่ก็มักถูกแรดอินเดียทำร้ายอยู่เสมอ ๆ จนเป็นบาดแผลปรากฏตามร่างกาย
สถานภาพในประเทศไทย ปัจจุบันเป็นสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งชาติ พุทธศักราช 2535
การอนุรักษ์

ควายป่าได้รับการบรรจุลงใน CITES Appendix III และได้รับความคุ้มครองทางกฎหมายในประเทศภูฏาน อินเดีย เนปาล และไทย
ใน ค.ศ. 2017 มีการนำควายป่า 15 ตัวไปที่อุทยานแห่งชาติจิตวันในประเทศเนปาล เพื่อสร้างประชากรย่อยที่มีศักยภาพเป็นอันดับสองในประเทศ
ดูเพิ่ม

ควายบ้าน
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กสัตว์ป่าสงวนของไทย |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กระซู่  กวางผา  กูปรี  เก้งหม้อ  ควายป่า  พะยูน  แมวลายหินอ่อน  แรด  ละองละมั่ง  เลียงผา  วาฬบรูด้า  วาฬโอมูระ  สมเสร็จ  สมัน  นกกระเรียน  นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร  นกแต้วแร้วท้องดำ  เต่ามะเฟือง  ปลาฉลามวาฬ  นกชนหิน  วาฬสีน้ำเงิน 
อดีต:  เนื้อทราย 
| ด ค กสิ่งมีชีวิตที่ใกล้การสูญพันธุ์ |
| --- | --- |
พืช:  Nepenthes bellii  Nepenthes burbidgeae  Nepenthes gracillima  Nepenthes mindanaoensis  Nepenthes paniculata  Nepenthes rajah  Nepenthes talangensis  Nepenthes truncata  กระโถนพระฤๅษี  กระบาก  กุหลาบลอเรนเซีย  แก้วเจ้าจอม  ชมพูภูคา  ตีนนก  บัวสวรรค์  แปะก๊วย  พลับพลึงธาร  พะยอม  มะค่าโมง  มะพร้าวแฝด  สาคูฟิจิ  อบเชยมาลาบาร์ 
สัตว์:  กระทิงวัว  กระรอกบินสีเขม่า  นกกระสาคอขาวปากแดง  กวางชะมดป่า  ปลากะรังหน้างอน  กิ้งก่าดงคอสีฟ้า  เก้งยักษ์  ควายป่า  ค่างแว่นถิ่นเหนือ  ค่างหัวมงกุฎ  ค่างห้าสี  ชะนีแก้มเหลือง  ชะนีคิ้วขาวตะวันตก  ชะนีเซียมัง  ชะนีมงกุฎ  ชะนีมือขาว  ชะนีมือดำ  ช้างบอร์เนียว  ช้างศรีลังกา  ช้างอินเดีย  ช้างเอเชีย  ชิงชัน  ชิมแปนซี  ตะโขง  ตะพาบม่านลายอินเดีย  ตะพาบหัวกบ  เต่าจักร  เต่าตนุ  เต่าน้ำบอร์เนียว  เต่าปูลู  แต้วแร้วท้องดำ  เต่าทะเล  แทสเมเนียนเดวิล  นกกระตั้วดำหางขาว  นกกระเรียนมงกุฎแดง  นกฟินฟุต  นากจมูกขน  นากทะเล  นากยักษ์  เนื้อทราย  โบโนโบ  ปลากระเบนกิตติพงษ์  ปลากระเบนขาว  ปลากระเบนราหูน้ำจืด  ปลากระเบนลายเสือ  ปลากระเบนลาว  ปลาค้างคาวดอยอินทนนท์  ปลาฉนากจะงอยปากแคบ  ปลาฉลามแม่น้ำฟันหอก  ปลาฉลามหัวค้อนหยัก  ปลาฉลามหางไหม้  ปลาซิวสอบวา  ปลาตะโกกหน้าสั้น  ปลาตะพัด  ปลาตะเพียนหน้าแดง  ปลาทูน่าครีบน้ำเงินเหนือ  ปลานโปเลียน  ปลาปล้องทองปรีดี  ปลายี่สก  ปลาเวียนทอง  ปลาสเตอร์เจียนไซบีเรีย  ปลาสวาย  ปลาอะยุ  ปูราชินี  เป็ดก่า  เพนกวินแอฟริกัน  แพนด้ายักษ์  ม้าลายเกรวี  แมวแดงบอร์เนียว  แมวป่าหัวแบน  ยีราฟรอทส์ไชลด์  นกยูงไทย  แรดอินเดีย  ละองละมั่ง  ลิงขนทอง  ลิงจมูกเชิดสีทอง  ลิงจมูกยาว  ลิงไลออนทามารินสีทอง  ลิ่นจีน  ลิ่นซุนดา  ลีเมอร์ไผ่สีทอง  เลียงผา  วัวแดง  วาฬฟิน  วาฬสีน้ำเงิน  สมเสร็จภูเขา  สมเสร็จมลายู  สมเสร็จอเมริกากลาง  สิงโตทะเลกาลาปาโกส  เสือโคร่ง  เสือโคร่งเบงกอล  เสือโคร่งมลายู  เสือโคร่งอินโดจีน  เสือดาวหิมะ  เสือตอลายเล็ก (ปลา)  หก (เต่า)  หนูหิน  หมาใน  เต่าเหลือง  เต่าหัวค้อน  ปลาอมไข่ครีบยาว  นกอัลบาทรอสคิ้วดำ  อิกัวนาฟิจิ  อินดรี  เอินตาขาว (ปลา)  อีเห็นน้ำมลายู  อีเห็นน้ำอินโดจีน  อุรังอุตังบอร์เนียว 
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q1914208  Wikispecies: Bubalus arnee  GBIF: 9227500  iNaturalist: 74125  ITIS: 898262  IUCN: 3129  NBN: NHMSYS0020975273  NCBI: 2866655  Species+: 6811
คูนิฮิโกะ ยูยามะ

| คูนิฮิโกะ ยูยามะ |
| --- | --- |
湯山 邦彦
เกิด:  (1952-10-15) 15 ตุลาคม ค.ศ. 1952 (71 ปี)
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อาชีพ: ผู้กำกับอนิเมะ
ปีปฏิบัติงาน: 1977-ปัจจุบัน
มีชื่อเสียงจาก: ภาพยนตร์โปเกมอน
คูนิฮิโกะ ยูยามะ (คันจิ:湯山 邦彦) เป็นนักผู้กำกับภาพยนตร์อนิเมะ เป็นผู้ก่อตั้งสตูดิโอของโอแอลเอ็ม ที่รู้จักกันในอนิเมะคือเรื่อง โปเกมอน (อนิเมะ) ทำผลงานหลายเรื่องอีกมากมาย ในเรื่องล่าอสูรกาย, ถนนสายนี้ เปรี้ยว และ เวดดิ้งพีช สาวน้อยผู้พิทักษ์