stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กัวลาลัมเปอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของกัวลาลัมเปอร์ เก็บถาวร 2013-07-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ กัวลาลัมเปอร์ ที่โอเพินสตรีตแมป
| ด ค กนครในประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- |
 กวนตัน  กัวลาเตอเริงกานู  กัวลาลัมเปอร์  กูจิง  โกตากีนาบาลู  จอร์จทาวน์  โจโฮร์บะฮ์รู  ชะฮ์อาลัม  ซูบังจายา  เซอเบอรังเปอไร  เซอเริมบัน  ปาซีร์กูดัง  เปอตาลิงจายา  มะละกา  มีรี  อาโลร์เซอตาร์  อิซกันดาร์ปูเตอรี  อีโปะฮ์ 
| ด ค กรัฐและดินแดนสหพันธ์ของประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
| รัฐ |  กลันตัน  เกอดะฮ์ (ไทรบุรี)  ซาบะฮ์  ซาราวัก  เซอลาโงร์  ตรังกานู  เนอเกอรีเซิมบีลัน  ปะลิส  ปะหัง  ปีนัง  เประ  มะละกา  ยะโฮร์  |  |
| ดินแดนสหพันธ์ |  กัวลาลัมเปอร์  ปูตราจายา  ลาบวน  |  |
| ด ค กเมืองเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาแหลมทองและซีเกมส์ |
| --- | --- | --- |
| แหลมทอง |  1959:  กรุงเทพมหานคร  1961:  ย่างกุ้ง  1963:  พนมเปญ  1965:  กัวลาลัมเปอร์  1967:  กรุงเทพมหานคร  1969:  ย่างกุ้ง  1971:  กัวลาลัมเปอร์  1973:  สิงคโปร์  1975:  กรุงเทพมหานคร  |  |
| ซีเกมส์ |  1977:  กัวลาลัมเปอร์  1979:  จาการ์ตา  1981:  มะนิลา  1983:  สิงคโปร์  1985:  กรุงเทพมหานคร  1987:  จาการ์ตา  1989:  กัวลาลัมเปอร์  1991:  มะนิลา  1993:  สิงคโปร์  1995:  เชียงใหม่  1997:  จาการ์ตา  1999:  บันดาร์เซอรีเบอกาวัน  2001:  กัวลาลัมเปอร์  2003:  ฮานอย-โฮจิมินห์  2005:  มะนิลา  2007:  นครราชสีมา  2009:  เวียงจันทน์  2011:  ปาเล็มบัง-จาการ์ตา  2013:  เนปยีดอ  2015:  สิงคโปร์  2017:  กัวลาลัมเปอร์  2019:  มะนิลา  2021:  ฮานอย  2023:  พนมเปญ  2025:  กรุงเทพมหานคร-ชลบุรี-สงขลา  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 2  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ศิลปิน:  ULAN 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef  İslâm Ansiklopedisi 
ตามเข็มนาฬิกาจากบนซ้าย: มัสยิดเนอการา, วัดเทียนโห่ว, วิหารศรีมหามาเรียมมัน, อาสนวิหารนักบูญยอห์น
อาคารเปโตรนาส
พรรคแรงงานเซอลาโงร์

พรรคแรงงานเซอลาโงร์ (มลายู: Parti Buruh Selangor) เป็นพรรคการเมืองในรัฐเซอลาโงร์ มาลายา ก่อตั้งเมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2494 เค ซี เจีย เป็นประธานพรรคคนแรกใน พ.ศ. 2496 เอ ทามาลีงัม เป็นเลขาธิการพรรค เอ็ม อโรเกีย สามีเป็นรองประธาน พรรคนี้ให้ความร่วมมือกับสภาสหภาพการค้าแห่งมาลายา และได้ช่วยในการก่อตั้งสหภาพแรงงานในเซอลาโงร์
พรรคนี้มีความเชื่อมโยงกับพรรคแรงงานในปีนัง มะละกา เปรัก และสิงคโปร์ ต่อมา ในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2495 พรรคนี้ได้ร่วมก่อตั้งพรรคแรงงานมลายาทั้งหมด ซึ่งเป็นสหภาพของพรรคแรงงานในระดับรัฐ ต่อมาพรรคนี้ได้กลายเป็นพรรคแรงงานมลายา
พรรคชินก้าวหน้า

พรรคชินก้าวหน้า (พม่า: ချင်းတိုးတက်ရေးပါတီ, CPP) เป็นพรรคการเมืองในประเทศพม่า ที่มีอุดมการณ์เพื่อชาวชิน และก้าวหน้านิยม
ประวัติ

พรรคชินก้าวหน้าก่อตั้งเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2010 ในการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า ค.ศ. 2010 ได้ส่งผู้สมัครจำนวน 13 คน และได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพม่าจำนวน 4 คน และได้รับเป็นสมาชิกสภาแห่งรัฐชินจำนวน 5 คน
พรรคชินก้าวหน้าแพ้การเลือกตั้งในรัฐและภูมิภาค จากการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า ค.ศ. 2015
นายกรัฐมนตรีบรูไน

| นายกรัฐมนตรี แห่งเนอการาบรูไนดารุซซาลาม |
| --- | --- |
Perdana Menteri Negara Brunei Darussalam
ตราอาร์มของพระมหากษัตริย์
ธงชาติ
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์ ตั้งแต่ 1 มกราคม ค.ศ. 1984
Legislative Council of Brunei
การเรียกขาน: ฮิสแมเจสตี
ที่ว่าการ: Prime Minister's Office, Jln. Perdana Menteri, บันดาร์เซอรีเบอกาวัน
ผู้แต่งตั้ง: สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์ในฐานะสุลต่านบรูไน
วาระ: ตามพระราชประสงค์ไม่จำกัด
สถาปนา: 29 กันยายน 1959; 65 ปีก่อน (1959-09-29)   ในฐานะ มุขยมนตรีบรูไนภายใต้รัฐอารักขาของอังกฤษ   01 มกราคม ค.ศ. 1984    ในฐานะ นายกรัฐมนตรี
คนแรก: สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์   ในฐานะ นายกรัฐมนตรีบรูไน
รอง: รัฐมนตรีอาวุโส-มกุฎราชกุมารอัลมุฮ์ตาดี บิลลาฮ์   ในฐานะ รองสุลต่านบรูไน
เงินตอบแทน: ตามพระราชประสงค์
เว็บไซต์: http://www.pmo.gov.bn
นายกรัฐมนตรีบรูไน (มลายู: Perdana Menteri Negara Brunei Darussalam) หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีแห่งเนอการาบรูไนดารุซซาลาม เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศบรูไน ผู้ดำรงตำแหน่งนี้คือสุลต่านบรูไน ซึ่งเป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศด้วย
รายนามนายกรัฐมนตรีบรูไน (พ.ศ. 2527-ปัจจุบัน)

| ลำดับที่ | รูป | รายนาม (เกิด-เสียชีวิต) | ดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | จำนวนวัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | สุลต่าน ฮัสซานัล โบลเกียห์ سلطان حسن البلقية (พ.ศ. 2489-) | 1 มกราคม พ.ศ. 2527 | อยู่ในตำแหน่ง | 40 ปี 309 วัน |
อับดับตามระยะเวลาดำรงตำแหน่ง

| อันดับ | ประธาน | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | ฮัสซานัล โบลเกียห์ (อยู่ในตำแหน่ง) | 40 ปี 309 วัน |
ดูเพิ่ม

การเมืองบรูไน
พรรคประชาชนซาราวัก

พรรคประชาชนซาราวัก (มลายู: Parti Rakyat Sarawak; อังกฤษ: Sarawak Peoples' Party) เป็นพรรคการเมืองในรัฐซาราวัก มาเลเซีย และเป็นส่วนหนึ่งในแนวร่วมแห่งชาติบาซีนัน นาซียนนัล พรรคนี้ก่อตั้งขึ้นเพื่อสืบทอดแนวคิดของพรรคเชื้อสายดายักแห่งซาราวักที่สลายตัวไปเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 นำโดย ดาโต๊ะ สรี เจมส์ มาซิง และซึง ชีฮัว
แหล่งข้อมูลอื่น

Official PRS Facebook
พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้าซาราวัก

พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้าซาราวัก (มลายู: Parti Demokratik Progresif Sarawak) เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซียที่มีฐานเสียงในรัฐซาราวัก ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2545 หลังจากการสลายตัวของพรรคแห่งชาติซาราวักโดยกลุ่มที่สนับสนุนเปอฮิน ศรี อับดุล ตาอิบ มะห์มุด มุขมนตรีแห่งซาราวัก นำโดยดาโต๊ะ ศรี วิลเลียม อีกม พรรคนี้เป็นส่วนหนึ่งของแนวร่วมแห่งชาติ ในการเลือกตั้งทั่วไปรัฐซาราวักเมื่อ พ.ศ. 2554 พรรคนี้ได้รับการเลือกตั้ง 6 ที่นั่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Sarawak Progressive Democratic Party on Facebook
พรรคแห่งชาติ (มาเลเซีย)

| พรรคแห่งชาติ Parti Negara |
| --- | --- |
ชื่อย่อ: Negara
ผู้ก่อตั้ง: อนน์ จาอ์ฟาร์
คำขวัญ: For God and Country
ก่อตั้ง: กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954
ถูกยุบ: 19 มกราคม ค.ศ. 1962
อุดมการณ์: ชาตินิยม
สี: เหลือง
การเมืองมาเลเซีย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
ตราของพรรค
พรรคแห่งชาติ (มลายู: Parti Negara) เป็นพรรคการเมืองฐานมลายูที่ก่อตั้งโดยบรรดาอดีตหัวหน้าพรรคเอกราชมลายาใน ค.ศ. 1953 และจัดตั้งอย่างเป็นทางการในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954 ผู้ก่อตั้งคือดาโต๊ะ อนน์ จาอาฟาร์ ประธานคนแรกของอัมโนก่อนที่เขาจะสูญเสียอำนาจในอัมโนไป
พรรคนี้เน้นที่สังคมหลายเชื้อชาติ จึงไม่ได้รับการสนับสนุนจากชนเชื้อสายมลายู ในการเลือกตั้ง พรรคนี้ได้ที่นั่งเดียวในรัฐตรังกานูคืออนน์ จาอ์ฟาร์ เอง
หลังจากอนน์ จาอ์ฟาร์เสียชีวิตใน ค.ศ. 1962 พรรคนี้ก็สลายตัวไป ที่นั่งที่อนน์ จาอ์ฟาร์ได้ถูกพรรคพันธมิตรชิงคืนในการเลือกตั้งถัดมา
พรรคประชาธิปไตย (ประเทศพม่า)

พรรคประชาธิปไตย (พม่า: ဒီမိုကရေစီပါတီ) เป็นพรรคการเมืองในประเทศพม่า
ประวัติ

พรรคประชาธิปไตยเป็นพรรคที่ก่อตั้งหลังจากเหตุการณ์การก่อการกำเริบ 8888 ซึ่งก่อตั้งในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1988 ได้รับที่นั่งสภาจำนวน 105 ที่นั่งจากการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1990 พรรคประชาธิปไตยถูกรัฐบาลทหารสั่งแบนเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1992
พรรคแห่งชาติซาราวัก

พรรคแห่งชาติซาราวัก (มลายู: Parti Rakyat Bersatu Sarawak) เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซีย เป็นสมาชิกของแนวร่วมแห่งชาติตั้งแต่ซาราวักเข้าร่วมกับมาเลเซียจนถึง พ.ศ. 2547 ก่อนจะออกจากแนวร่วมแห่งชาติและเข้าร่วมในการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2547 และการเลือกตั้งในรัฐซาราวัก พ.ศ. 2549 ในฐานะฝ่ายค้าน
พรรคแห่งชาติซาราวักก่อตั้งเมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2554 เป็นพรรคที่สามในซาราวักต่อจากสหพรรคประชาชนซาราวักและพรรคเนอการาซาราวัก เพื่อเป็นทางเลือกของชาวดายักในการเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมือง การประชุมทั่วไปครั้งแรกของพรรคเกิดขึ้นเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2504 ที่เมืองเบอตง ในระยะแรกเน้นสมาชิกที่เป็นชาวดายัก และเริ่มรับสมาชิกที่ไม่ใช่ชาวดายักใน พ.ศ. 2506 โดยมีทั้งชาวจีนและชาวมลายูเข้าร่วมเป็นสมาชิก
ในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2553 พรรคแห่งชาติซาราวักเข้าร่วมเป็นสมาชิกของปากาตันระก์ยัต ซึ่งเป็นแนวร่วมฝ่ายค้าน แต่ก่อนจะถึงการเลือกตั้งรัฐซาราวักใน พ.ศ. 2554 พรรคได้ประกาศถอนตัวออกมา
พรรคแห่งชาติชีน

ธงของพรรคแห่งชาติชีน
พรรคแห่งชาติชีน (อังกฤษ: Chin National Party; พม่า: ချင်းအမျိုးသားပါတီ) เป็นพรรคการเมืองในพม่าที่เป็นตัวแทนของชาวชีน ในการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2553 พรรคลงสมัครรับเลือกตั้งในรัฐชีน และได้ 2 ที่นั่งในสภาล่าง 2 ที่นั่งในสภาบน และ 5 ที่นั่งในสภาท้องถิ่น
ตะโดธรรมราชาที่ 2

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ตะโดธรรมราชา (แก้ความกำกวม)
| พระเจ้าตะโดธรรมราชา  သတိုးဓမ္မရာဇာ   นันทยอทา> พระเจ้าแปร (ประเทศราช) |
| --- | --- |
ครองราชย์: 30 สิงหาคม พ.ศ. 2094 - พฤศจิกายน/ธันวาคม พ.ศ. 2131
ก่อนหน้า: พระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 1
รัชกาลถัดไป: พระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 3

ประสูติ: ราว พ.ศ. 2033 ตองอู
สวรรคต: พฤศจิกายน/ธันวาคม พ.ศ. 2131 เดือนนะดอ 950 ME แปร
คู่อภิเษก: พระนางสาลินมิบะยา
พระราชบุตร: พระนางเซงพยูเชงเมดอ พระนางมินตะยาเมดอ นันทยอทา (เชงเศง) เจ้าเมืองซะไกง์  เมงชเวเมี๊ยต เจ้าเมืองแตงดา เมงเยอุศนะ เจ้าเมืองซะลี่น เจ้าหญิงแห่งเมืองสากู เจ้าเมืองมล่วน ชินเนเมียว ชินเนตุน ปเยงสาสีหะ เจ้าเมืองเมาะลำเลิง
ราชวงศ์: ราชวงศ์ตองอู
พระราชบิดา: เมงเยสีหตู
พระราชมารดา: พระนางเมียวเมียะ
ศาสนา: พุทธศานานิกายเถรวาท
พระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 2 (พม่า: သတိုးဓမ္မရာဇာ, ออกเสียง: [ðədó dəma̰ jàzà]; อักษรโรมัน: Thado Dhamma Yaza II of Prome, ราว พ.ศ. 2033 – พ.ศ. 2131) มีพระนามเดิมว่า นันทยอทา เริ่มรับราชการทหารในรัชสมัยพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้แห่งราชวงศ์ตองอู กระทั่งได้รับการสถาปนาเป็นพระเจ้าแปร ในฐานะกษัตริย์เมืองออกของพระเจ้าบุเรงนองผู้เป็นพระเชษฐาและพระเจ้านันทบุเรงพระนัดดาระหว่าง พ.ศ. 2091 ถึง 2131 ภายหลังจากที่พระเจ้าบุเรงนองได้สำเร็จโทษพระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 1 พระเจ้าแปรพระองค์ก่อนเรียบร้อยแล้ว
ต้นพระชนม์

พระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 2 มีพระนามเดิมว่า นันทยอทา (နန္ဒယော်ဓာ) เป็นพระโอรสองค์ที่ 4 ของเมงเยสีหตู กับพระนางเมียวเมียะ มีพระเชษฐาและพระเชษฐภคินี ร่วมพระมารดา 3 พระองค์ คือ พระนางขิ่นโปนโซ พระเจ้าบุเรงนอง และเมงเยสีตู และยังมีพระอนุชาต่างพระมารดา อีก 2 พระองค์ คือ พระเจ้ามังฆ้องและพระเจ้าตะโดเมงสอ พระองค์เจริญพระชันษาอยู่ในบริเวณพระราชวังตองอูและได้รับการศึกษาการทหารที่นั่น
เข้ารับราชการทหาร > รัชสมัยพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ (พ.ศ. 2077-2093)

เมื่อพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ เสด็จขึ้นครองราชย์ในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2073 พระองค์ต้องการแผ่ขยายพระราชอำนาจแห่งอาณาจักรตองอู ให้แผ่ไพศาลไปทั่วสารทิศ นันทยอทา ได้เข้าร่วมในสงครามตองอู–หงสาวดี (พ.ศ. 2077–2084) ปี พ.ศ. 2083 นันทยอทา ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองธัมยินดง (သမြင်းတုံ) เป็นเมืองที่อยู่บริเวณพื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี ปี พ.ศ. 2084 พระองค์เข้าร่วมนำทัพในสงครามตองอู-แปร (พ.ศ. 2084-2085) ทรงเป็นผู้นำกองทัพเรือในสงครามตองอู-ยะไข่ (พ.ศ. 2089-2090) และนำทัพช้างในสงครามอยุธยา (พ.ศ. 2091-2092) และในเดือนมกราคม พ.ศ. 2093 เขาได้ร่วมกับพระเชษฐาบุเรงนองและสิริชัยกะยอดิน ปราบกบฏสมิงทอ
เข้ารับราชการทหาร > รัชสมัยพระเจ้าบุเรงนอง (พ.ศ. 2093-2124)

หลังจากที่พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ถูกลอบปลงพระชนม์ เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2093 พระเจ้าบุเรงนองก็สถาปนาตนเป็นกษัตริย์พระองค์ต่อไป พระองค์ร่วมกับพระเชษฐา กอบกู้อาณาจักรที่แตกออกเป็นก๊กเป็นเหล่า พ.ศ. 2093-2094 ขณะนั้นพระเจ้ามังฆ้อง เจ้าเมืองตองอู พระอนุชาต่างพระมารดาของพระเจ้าบุเรงนอง แข็งเมืองไม่ยอมรับพระราชอำนาจของพระเชษฐา พระองค์จึงต้องยกทัพไปปราบ วันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2094 พระเจ้ามังฆ้องทรงยอมแพ้ พระเจ้าบุเรงนองพระราชทานอภัยโทษให้ นันทยอทา ที่มีความดีความชอบในศึกครั้งนี้ พระเจ้าบุเรงนองจึงทรงพระราชทานบรรดาศักดิ์ ตะโดธรรมราชา ให้แก่นันทยอทา และจึงยกทัพไปปราบพระเจ้าตะโดตู เจ้าเมืองแปร พระสัสสุระของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ที่คิดแข็งเมืองอีกพระองค์ เมื่อสำเร็จโทษพระเจ้าตะโดตูแล้ว พระเจ้าบุเรงนองจึงสถาปนา นันทยอทา เป็นพระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 2
พระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 2 เป็น 1 ใน 4 ยอดขุนพลคู่พระทัยของพระเจ้าบุเรงนอง ซึ่งได้แก่ พระเจ้าเมงเยสีตู พระเจ้าตะโดธรรมราชา พระเจ้ามังฆ้อง พระเจ้าตะโดเมงสอ ทรงร่วมสมรภูมิตลอดการรณรงค์สงครามตั้งแต่ พ.ศ. 2095-2108 เพื่อรวบรวมอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2099 เมงเยสีตู สิ้นพระชนม์ลง ตำแหน่งขุนพลคู่พระทัยก็ตกไปเป็นของพระมหาอุปราชมังชัยสิงห์ (นันทบุเรง) พระองค์ทรงนำทัพไปร่วมในทุกสมรภูมิ ยกเว้นสงครามเมืองมณีปุระ พ.ศ. 2103 และสงครามล้านช้าง พ.ศ. 2108 พระเจ้าบุเรงนองได้สร้างอาณาจักรที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หลังจากพักราชการงานศึก ในปีพ.ศ. 2111 ล้านช้างและอยุธยาก็กระด้างกระเดื่อง พระองค์จึงต้องยกทัพไปปราบ และในปีพ.ศ. 2113 พระเจ้าตะโดธรรมราชา กับขุนพลคู่พระทัยอีก 3 พระองค์ ก็ยกขึ้นไปปราบรัฐฉาน
นอกจากนี้ พระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 2 ทรงเป็นผู้ที่จงรักภักดีต่อพระเจ้าแผ่นดินและพระราชวงศ์เป็นอย่างยิ่ง ทรงแสดงความจงรักภักดีต่อพระเจ้าบุเรงนอง ผู้เป็นพระเชษฐา โดยทรงก่อสร้างประตูแปร ประจำเมืองหงสาวดี (ประตูเมืองหงสาวดี มีทั้งหมด 20 ประตู แต่ละประตู ตั้งตามชื่อเมืองประเทศราชของหงสาวดี) พระองค์ได้รับพระเกียติยศจากพระเชษฐาในฐานะที่ทรงจงรักภักดี พร้อมด้วยพระเจ้ามังฆ้องและพรเจ้าตะโดเมงสอ ในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2123
เข้ารับราชการทหาร > รัชสมัยพระเจ้านันทบุเรง (พ.ศ. 2124-2131)

วันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2124 พระเจ้าบุเรงนอง สวรรคต พระเจ้านันทบุเรง เสด็จขึ้นครองราชย์ เป็นพระเจ้าหงสาวดี แต่ถึงกระนั้น เมืองประเทศราชที่เคยขึ้นต่อพระเจ้าบุเรงนอง ต่างคิดกระด้างกระด่าง ในเดือนสิงหาคม/กันยายน พ.ศ. 2125 ขณะนั้นเมืองจัณฑาและเมืองธองทุต ที่อยู่ในรัฐจีนไทใหญ่ แข็งเมืองไม่ยอมส่งเครื่องราชบรรณาการมาถวาย พระเจ้านันทบุเรง โปรดให้พระเจ้าตะโดธรรมราชา กับพระเจ้าเชียงใหม่นรธาเมงสอ นำทัพ 8,000 ไปปราบกบฏ (พระเจ้านันทบุเรงไม่ได้ขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าตะโดเมงสอ เพราะทรงไม่ไว้วางพระทัย เพราะเมืองอังวะแอบสนับสนุนให้พวกไทใหญ่ก่อกบฏ) ทัพทั้งสองต้องล้อมเมืองจัณฑาอยู่นานเกือบ 5 เดือน เพราะพวกไทใหญ่ได้รับการสนับสนุนจากจีนต้าหมิงและอังวะ แต่เมื่อพวกไทใหญ่ขาดเสบียง จึงต้องยอมแพ้ กองทัพทั้งหมดยกกลับมาถึงหงสาวดีในเดือนเมษายน พ.ศ. 2126
ในต้นปี พ.ศ. 2126 พระนางนัตชินเมดอ ได้ส่งผอบใส่ผ้าคลุมไหล่เปื้อนพระโลหิตพร้อมด้วยสาส์น มาแจ้งพระเจ้าตะโดเมงสอ ผู้เป็นพระราชบิดา ในสาส์นมีใจความว่า พระนางถูกพระมหาอุปราชามังกะยอชวา ผู้เป็นพระราชสวามี ตบตีทำร้ายพระนาง เมื่อพระนางทรงแสดงอาการหึงหวงที่พระมหาอุปราชา ไปหลงใหลในพระนางราชธาตุกัลยา พระชายาใหม่ และทรงผลักพระนางชนกับเสา พระเจ้าตะโดเมงสอ ทรงพิโรธเป็นอย่างมาก และนี่ก็ยิ่งทำให้ความสัมพันธ์ของพระเจ้าตะโดเมงสอ กับพระเจ้านันทบุเรงเสื่อมถอยลง และนี่ก็เป็นหนึ่งในสาเหตุที่พระเจ้าตะโดเมงสอจะหาความชอบธรรมในการกบฏ ในเดือนมิถุนายน/กรกฎาคม พ.ศ. 2126 พระเจ้าตะโดเมงสอ ลักลอบส่งทูตไปยังเมืองแปร เมืองตองอู และเมืองเชียงใหม่ เกลี้ยกล่อมให้พระเจ้าตะโดธรรมราชา พระเจ้ามังฆ้อง และพระเจ้านรธาเมงสอ ให้ร่วมกับพระองค์ แข็งเมืองต่อพระเจ้านันทบุเรง แต่เจ้าผู้ครองนครทั้ง 3 พากันเข้าข้างพระเจ้านันทบุเรง พระเจ้านันทบุเรงทรงทราบความทั้งสิ้นทั้งปวง จึงแต่งทัพยกไปตีเมืองอังวะ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2127 พร้อมด้วยเจ้าผู้ครองนครทั้ง 3 ศึกอังวะ เป็นศึกสุดท้ายของพระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 2 หลังจากนั้นพระองค์ ก็ไม่ได้มีส่วนร่วมในการนำทัพออกศึกสงครามรบกับอยุธยาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2127
พระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 2 สวรรคตในเดือนพฤศจิกายน/ธันวาคม พ.ศ. 2131 พระเจ้านันทบุเรง ทรงแต่งตั้งเมงจีหน่อง เป็นพระเจ้าแปร คือ พระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 3
พระบรมวงศานุวงศ์

พระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 2 มีพระอัครมเหสี คือ พระนางสาลินมิบะยา พระธิดาของพระเจ้าบาเยงทเว เจ้าเมืองแปร ทรงอภิเษกสมรสในปี พ.ศ. 2088 ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ทรงมีพระธิดาด้วยกัน 2 พระองค์ คือ พระนางเซงพยูเชงเมดอ พระมเหสีของพระเจ้าเชียงใหม่นรธาเมงสอ และพระนางมินตะยาเมดอ พระมเหสีของพระเจ้านันทบุเรง
นอกจากนี้ยังมีพระโอรสและพระธิดาที่เกิดแต่นางสนมอีก 7 พระองค์ ได้แก่
นันทยอทา(เชงเศง) ทรงอภิเษกกับพระนางเมี๊ยตเมียวโปนไว พระธิดาของพระเจ้าบุเรงนอง หลังจากนั้น พระองค์ ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองซะไกง์ พระนามว่า เมงเยเสงฆตู และถูกพระเจ้ามี่นยาซาจี้
 เจ้าเมืองยะไข่ จับไปเป็นเชลยที่ยะไข่ ในปี พ.ศ. 2143
เมงชเวเมี๊ยต เจ้าเมืองแตงดา
เมงเยอุศนะ เจ้าเมืองซะลี่น
เจ้าหญิงแห่งเมืองสากู
เจ้าเมืองมล่วน ผู้เป็นควาญช้างให้พระมหาอุปราชามังกะยอชวา ในสงครามยุทธหัตถี และเคยนำทัพไปรบกันเมืองทวายและตะนาวศรี แต่ก็พ่ายศึกกลับมา หลังจากนั้น พระองค์ถูกพระเจ้ามี่นยาซาจี้
 เจ้าเมืองยะไข่ จับไปเป็นเชลยที่ยะไข่ ในปี พ.ศ. 2143
ชินเนเมียว เสนาบดีของพระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 3 ถูกสังหารโดยยานแนง ในปี พ.ศ. 2140
ชินเนตุน เสนาบดีของพระเจ้าตะโดธรรมราชาที่ 3 ถูกสังหารโดยยานแนง ในปี พ.ศ. 2140
ปเยงสาสีหะ เจ้าเมืองเมาะลำเลิง
บันดาร์เซอรีเบอกาวัน

| บันดาร์เซอรีเบอกาวัน بندر سري بڬاوان (ยาวี) |
| --- | --- |
เมืองหลวง
ด้านซ้าย: มัสยิดโอมาร์ อาลี ไซฟุดดิน, สวนเซอร์มูดาโอมาร์ อาลี ไซฟุดดิน, ลาเปา เดอร์ราจา, เมอร์ซู เดอร์กาห์ฮายู และ ดาวน์ทาวน์บันดาร์เซอรีเบอกาวัน
สมญา: บันดาร์
บันดาร์เซอรีเบอกาวัน
พิกัด: 4°53′25″N 114°56′32″E﻿ / ﻿4.89028°N 114.94222°E﻿ / 4.89028; 114.94222
ประเทศ:  บรูไน
เขต: บรูไน-มัวรา
พื้นที่
 • เมืองหลวง: 100.36 ตร.กม. (38.75 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • เมืองหลวง: 140,000 คน
 • ความหนาแน่น: 1,395 คน/ตร.กม. (3,610 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 276,608 คน
 • ชื่อเรียกประชาชน: Begawanese (ชาวเบอกาวัน)
เขตเวลา: UTC+8
รหัสพื้นที่: +673 02
เว็บไซต์: www.municipal-bsb.gov.bn
Mean solar time   UTC+07:39:00
บันดาร์เซอรีเบอกาวัน หรือ บันดาร์เสรีเบกาวัน (มลายู: Bandar Seri Begawan, بندر سري بڬاوان) เป็นเมืองหลวงและเมืองท่าที่สำคัญของประเทศบรูไนดารุสซาลาม อยู่ในเขตการปกครองบรูไน-มัวรา มีประชากรประมาณ 60,000 คน เดิมชื่อว่า เมืองบรูไน ภายหลังเมื่อบรูไนพ้นจากการเป็นเมืองขึ้นในลักษณะแบบคุ้มครองของอังกฤษแล้ว จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็นบันดาร์เซอรีเบอกาวัน
ปัจจุบันกรุงบันดาร์เซอรีเบอกาวันเป็นศูนย์กลางการเงิน ธุรกิจ การค้า และการอุตสาหกรรมของประเทศ ทั้งยังเป็นสถานที่ผลิตน้ำมันปิโตรเลียมและแก๊สธรรมชาติด้วย เมืองหลวงของบรูไนเป็นที่ตั้งสถานที่สำคัญของประเทศ เช่น พระราชวังหลวง ศูนย์ประวัติศาสตร์บรูไนพิพิธภัณฑ์บรูไน สุเหร่าที่ใหญ่ที่สุดในซีกโลกตะวันออกคือ มัสยิดโอมาร์ อาลี ไซฟัดดิน และกัมปงอาเยร์ หมู่บ้านดั้งเดิมของชาวบรูไนที่ตั้งบ้านเรือนอยู่ริมแม่น้ำบรูไน
กรุงบันดาร์เซอรีเบอกาวันเป็นเมืองเดียวของบรูไนที่เรียกว่าเมืองได้อย่างแท้จริง บันดาร์เซอรีเบอกาวันเป็นเมืองสวยสะอาด ถนนในเมืองกว้างขวางและมีตึกรามบ้านเรือนทันสมัย มีสุเหร่าขนาดใหญ่อยู่กลางเมือง คือมัสยิดโอมาร์ อาลี ไซฟัดดิน ในบริเวณสุเหร่ามีสระขุดขนาดใหญ่ประดับสถานที่ให้ดูเด่นสง่างาม ภายในสุเหร่าปูพื้นด้วยหินอ่อนจากอิตาลี และปูพรมสั่งทอพิเศษผืนใหญ่มหึมา นับว่าเป็นศูนย์รวมชาวมุสลิมในบรูไนและเป็นสถานที่ที่สำคัญที่สุดของศาสนาอิสลามในบรูไน
นอกจากมัสยิดโอมาร์ อาลี ไชฟัดดินแล้ว กรุงบันดาร์เซอรีเบอกาวันยังเป็นที่ตั้งพิพิธภัณฑ์ที่น่าสนใจหลายแห่งของบรูไน อาทิ พิพิธภัณฑ์บรูไน กับพิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีมลายู ซึ่งแสดงสถาปัตยกรรมการก่อสร้างบ้านในแม่น้ำอย่างที่กัมปงเอเยอร์ นอกจากนี้ยังมีพระราชวังหลวงที่ใหญ่โตโอ่อ่าและสวยงามมากคือ พระราชวังหลวง อิสตานา นูรัล อีมาน ซึ่งจะเปิดให้เข้าชมหลังจากเดือนเราะมะฎอนหรือหลังพิธีถือศีลอด
ส่วนแรกของชื่อ Bandar มาจากภาษาเปอร์เซีย بندر แปลว่า "ท่าเรือ" หรือ "ที่หลบภัย" ส่วนที่สองของชื่อคือ Seri Begawan มาจากคำว่า "ศฺรีภควาน" (भगवान् bhagavān) ในภาษาสันสกฤตหมายถึง พระสิริแห่งพระเป็นเจ้า จึงมีความหมายรวมกันว่า เมืองท่าอันเป็นศรีแห่งพระเจ้า
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาร์เซอรีเบอกาวัน> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาร์เซอรีเบอกาวัน> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาร์เซอรีเบอกาวัน> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาร์เซอรีเบอกาวัน> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาร์เซอรีเบอกาวัน> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาร์เซอรีเบอกาวัน> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาร์เซอรีเบอกาวัน> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาร์เซอรีเบอกาวัน> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาร์เซอรีเบอกาวัน> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาร์เซอรีเบอกาวัน> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาร์เซอรีเบอกาวัน> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาร์เซอรีเบอกาวัน> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาร์เซอรีเบอกาวัน> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบันดาร์เซอรีเบอกาวัน> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 30.4 (86.7) | 30.7 (87.3) | 31.9 (89.4) | 32.5 (90.5) | 32.6 (90.7) | 32.5 (90.5) | 32.3 (90.1) | 32.4 (90.3) | 32.0 (89.6) | 31.6 (88.9) | 31.4 (88.5) | 31.0 (87.8) | 31.8 (89.2) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 23.3 (73.9) | 23.3 (73.9) | 23.5 (74.3) | 23.7 (74.7) | 23.7 (74.7) | 23.4 (74.1) | 23.0 (73.4) | 23.1 (73.6) | 23.1 (73.6) | 23.2 (73.8) | 23.2 (73.8) | 23.2 (73.8) | 23.3 (73.9) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 292.6 (11.52) | 158.9 (6.256) | 118.7 (4.673) | 189.4 (7.457) | 234.9 (9.248) | 210.1 (8.272) | 225.9 (8.894) | 226.6 (8.921) | 264.4 (10.409) | 312.3 (12.295) | 339.9 (13.382) | 339.6 (13.37) | 2,913.3 (114.697) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 16 | 12 | 11 | 16 | 18 | 16 | 16 | 16 | 19 | 21 | 23 | 21 | 205 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 195.3 | 192.1 | 226.3 | 240.0 | 235.6 | 210.0 | 223.2 | 217.0 | 198.0 | 204.6 | 204.0 | 210.8 | 2,556.9 |
แหล่งที่มา 1: World Meteorological Organization
แหล่งที่มา 2: Hong Kong Observatory
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บันดาร์เซอรีเบอกาวัน
| ด ค กเมืองเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาแหลมทองและซีเกมส์ |
| --- | --- | --- |
| แหลมทอง |  1959:  กรุงเทพมหานคร  1961:  ย่างกุ้ง  1963:  พนมเปญ  1965:  กัวลาลัมเปอร์  1967:  กรุงเทพมหานคร  1969:  ย่างกุ้ง  1971:  กัวลาลัมเปอร์  1973:  สิงคโปร์  1975:  กรุงเทพมหานคร  |  |
| ซีเกมส์ |  1977:  กัวลาลัมเปอร์  1979:  จาการ์ตา  1981:  มะนิลา  1983:  สิงคโปร์  1985:  กรุงเทพมหานคร  1987:  จาการ์ตา  1989:  กัวลาลัมเปอร์  1991:  มะนิลา  1993:  สิงคโปร์  1995:  เชียงใหม่  1997:  จาการ์ตา  1999:  บันดาร์เซอรีเบอกาวัน  2001:  กัวลาลัมเปอร์  2003:  ฮานอย-โฮจิมินห์  2005:  มะนิลา  2007:  นครราชสีมา  2009:  เวียงจันทน์  2011:  ปาเล็มบัง-จาการ์ตา  2013:  เนปยีดอ  2015:  สิงคโปร์  2017:  กัวลาลัมเปอร์  2019:  มะนิลา  2021:  ฮานอย  2023:  พนมเปญ  2025:  กรุงเทพมหานคร-ชลบุรี-สงขลา  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  İslâm Ansiklopedisi
พระนางคีนเมียะ

พระนางคีนเมียะ (พม่า: ခင်မြတ်, ออกเสียง: [kʰɪ̀ɰ̃ mjaʔ]) พระมเหสีของ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ แห่ง ราชวงศ์ตองอู พระราชบิดาของพระนาง ชินนิต่า เป็น 1 ใน 7 ขุนนางที่ได้รับการอวยยศจากพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ให้เป็นเจ้าเมือง แปร ใน ค.ศ. 1530 พระนางและพระสหายคือ ขิ่นโปนซอ ได้เป็นพระมเหสีในพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้
พระนางตะละชินซอบุต

| ตะละชินซอบุต   တလရှင်စောဗုတ်> พระมเหสีตำหนักเหนือแห่งเมาะตะมะ |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: ค.ศ. 1330 – 1348
ก่อนหน้า: แม่นางตะปี
ถัดไป: นางอำเตียว

ประสูติ: ป. ค.ศ. 1300 เมาะตะมะ  อาณาจักรเมาะตะมะ
สวรรคต: ? พะโค ?
คู่อภิเษก: พระยาอายลาว
ราชวงศ์: ฟ้ารั่ว
พระราชบิดา: พระเจ้ารามประเดิด
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางตะละชินซอบุต (พม่า: တလရှင်စောဗုတ်, ออกเสียง: [təla̰ ʃɪ̀ɰ̃ sɔ́ boʊ̯ʔ]) พระมเหสีองค์ที่ 2 ใน พระยาอายลาว กษัตริย์องค์ที่ 7 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี พระนางเป็นพระราชธิดาของ พระเจ้ารามประเดิด กษัตริย์องค์ที่ 2 และเป็นพระขนิษฐาของ นางจันทะมังคะละ พระอัครมเหสีของพระยาอายลาว
ต่อมาพระนางได้รับการสถาปนาเป็นพระมเหสีโดยพระเชษฐาต่างพระมารดา พระยาอายลาว โดยงานอภิเษกครั้งนี้จัดขึ้นโดยนางจันทะมังคะละ
พระนางคีนมะน่อง

| พระนางคีนมะน่อง> พระมเหสีแห่งยะไข่ |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: 19 ธันวาคม [ตามปฎิทินเก่า: 9 ธันวาคม] ค.ศ. 1599–4 กรกฎาคม [ตามปฎิทินเก่า: 24 มิถุนายน] ค.ศ. 1612

ประสูติ: ต้นคริสต์ทศวรรษ 1560 พะโค
สวรรคต: ราวคริสต์ทศวรรษ 1620 มเยาะอู้
พระสวามี: มี่นยาซาจี้
พระบิดา: พระเจ้านันทบุเรง
พระมารดา: หงสาวดีมิบะยา
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางคีนมะน่อง (พม่า: ခင်မနှောင်း) เป็นพระมเหสีของมี่นยาซาจี้แห่งยะไข่ระหว่าง ค.ศ. 1599–1612 พระนางเป็นพระราชธิดาของพระเจ้านันทบุเรงแห่งราชวงศ์ตองอู และพระมเหสีหงสาวดีมิบะยา พระนางเสด็จไปยังมเยาะอู้หลังจากพระบิดาของพระนางยอมแพ้ต่อกองทัพร่วมของมี่นยาซาจี้และเมงเยสีหตูที่ 2 แห่งตองอูใน ค.ศ. 1599 ที่มเยาะอู้ พระนางเป็นที่รู้จักในพระนาม ตานส้องมิพะย่า (တန်ဆောင်း မိဖုရား; "พระราชินีตำหนักกลาง")
พรรคพัฒนาแห่งชาติบรูไน

พรรคพัฒนาแห่งชาติบรูไน (มลายู: Parti Pembanguan) เป็นพรรคการเมืองในบรูไน แม้ว่าจะจดทะเบียนเป็นพรรคการเมืองที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่ไม่สามารถเข้าร่วมในการเลือกตั้ง เพราะไม่มีการเลือกตั้งในบรูไน พรรคนี้ก่อตั้งเมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2548 โดยอดีตเลขาธิการพรรคประชาชนบรูไน ยัสซิน อัฟฟันดี และอากา ฮัจญี มูฮัมหมัด ยาซิน บิน อับดุล ระห์มาน ผู้ร่วมก่อตั้งพรรค เป็นพรรคการเมืองที่ถูกต้องตามกฎหมายพรรคที่สามในบรูไน
แหล่งข้อมูลอื่น

NDP website เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พรรคเสรีนิยมประชาธิปไตยประชาชน

พรรคเสรีนิยมประชาธิปไตยประชาชน (อังกฤษ: People's Liberal Democratic Party; อักษรจีนตัวย่อ: 人民自由民主党; อักษรจีนตัวเต็ม: 人民自由民主黨; มลายู: Parti Liberal Demokratik Rakyat) ก่อตั้งโดยออย บุน อเว ผู้สมัครอิสระในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 พรรคนี้จดทะเบียนเมื่อ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 พรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2549 และ พ.ศ. 2554 แต่ไม่ประสบความสำเร็จทั้งสองครั้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Background of PLDP เก็บถาวร 2020-07-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Ooi's shed into tears after being unable to contest in 2011 GE เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sengkang West SMC's result in 2011 GE after the absence of PLDP