stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แรมโบ้ (แฟรนไชส์)
ตัวละคร

| ตัวละคร | ภาพยนตร์> แรมโบ้ นักรบเดนตาย  (2525) | ภาพยนตร์> แรมโบ้ นักรบเดนตาย 2  (2528) | ภาพยนตร์> แรมโบ้ 3  (2531) | ภาพยนตร์> แรมโบ้ 4 นักรบพันธุ์เดือด  (2551) | ภาพยนตร์> แรมโบ้ 5 นักรบคนสุดท้าย  (2562) | ภาพยนตร์>  | ภาพยนตร์>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จอห์น แรมโบ้ | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน | ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน |  |  |
| แซม ทรัสแมน | ริชาร์ด เกร็นน่า | ริชาร์ด เกร็นน่า | ริชาร์ด เกร็นน่า | ริชาร์ด เกร็นน่า |  |  |  |
| เชอร์ริฟ วิลล์ ทิซเซิล | ไบรอัน เดนเนฮี |  |  |  |  |  |  |
| เดพิวตี้ อาร์ต กัลต์ | แจ๊ค สตาร์เรตต์ |  |  |  |  |  |  |
| มิชช์ | เดวิด คารูโซ่ |  |  |  |  |  |  |
| โก-บาว |  | จูเลีย นิกสัน |  |  |  |  |  |
| มาร์เชลล์ เมอร์ด็อค |  | ชาร์ลี ไนเปอร์ |  |  |  |  |  |
| อิริคสัน |  | มาร์ติน โคฟ |  |  |  |  |  |
| ไลเฟอร์ |  | สตีฟ วิลเลี่ยมส์ |  |  |  |  |  |
| ลิอิวเนนท์ เทย์ |  | จอร์จ คีจาง |  |  |  |  |  |
| แบงค์ |  | แอนดี้ วูด |  |  |  |  |  |
| ลิอิวเนนท์ คอโรเนล โพโดฟสกี้ |  | สตีเฟ่น เบิร์คอฟ |  |  |  |  |  |
| โคโรเนล เซย์เซน |  |  | มาร์ค เดอ จ้อนส์ |  |  |  |  |
| โรเบิร์ต กริกส์ |  |  | เคิร์ดวูด สมิธ |  |  |  |  |
| มิวซา กานี |  |  | ซาสซาน กาบาย |  |  |  |  |
| ไมเคิล เบอร์เนตต์ |  |  |  | พอล ชูสส์ |  |  |  |
| ซาร่า มิลเลอร์ |  |  |  | จูลี่ เบนซ์ |  |  |  |
| เลววิส |  |  |  | แกรแฮม แม็คทาวิซ |  |  |  |
| เด็กนักเรียน |  |  |  | แมทธิว มาส์เดน |  |  |  |
| รีส |  |  |  | เจค ลา บอสส์ |  |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

แรมโบ้ นักรบเดนตาย ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แรมโบ้ นักรบเดนตาย 2 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แรมโบ้ 3 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แรมโบ้ 4 นักรบพันธุ์เดือด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
First Blood author David Morrell's official website
The Rambo Knives
Official Rambo Facebook Page
wikiasite:rambo:John Rambo on Rambo Wiki
โรคที่จอตาในทารกคลอดก่อนกำหนด

| Retinopathy of prematurity |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Terry syndrome, retrolental fibroplasia (RLF)

โซนต่างๆ ของจอตา ใช้ประกอบการแบ่งระดับความรุนแรงของ ROP
สาขาวิชา: จักษุวิทยา
โรคที่จอตาในทารกคลอดก่อนกำหนด (อังกฤษ: retinopathy of prematurity (ROP), retrolental fibroplasia, Terry syndrome) เป็นโรคของตาที่เกิดกับทารกคลอดก่อนกำหนด โดยเฉพาะที่ต้องเข้ารับการรักษาในหออภิบาลผู้ป่วยวิกฤติทารกแรกเกิดซึ่งจำเป็นต้องได้รับการรักษาด้วยการให้ออกซิเจน เชื่อกันว่าเกิดจากมีการเจริญอย่างผิดปกติของหลอดเลือดจอตา ทำให้เกิดแผลเป็นและเกิดจอตาลอกตามมาได้ โรคนี้มีทั้งแบบที่มีอาการเพียงเล็กน้อยหายได้เองไปจนถึงอาการรุนแรงจนทำให้ผู้ป่วยตาบอดสนิท ดังนั้นจึงถือว่าทารกเกิดก่อนกำหนดทุกคนเสี่ยงต่อการเกิดภาวะนี้ และจะยิ่งเสี่ยงมากขึ้นหากเกิดก่อนกำหนดมากๆ การมีออกซิเจนน้อยเกินไปและการได้รับการรักษาด้วยออกซิเจนมากเกินไปต่างมีผลให้เกิด ROP ได้ทั้งสิ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: H35.1 ICD-9-CM: 362.20, 362.21 OMIM: 133780 MeSH: D012178 DiseasesDB: 11442
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001618 eMedicine: oph/413 ped/1998 Orphanet: 90050
โรคดิสโซสิเอทีฟ

| โรคดิสโซสิเอทีฟ  (dissociative disorders)> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: F44
ICD-9: 300.12-300.14
MeSH: D004213
โรคดิสโซสิเอทีฟ (อังกฤษ: dissociative disorders) เป็นภาวะที่ความทรงจำ สติสัมปชัญญะ ความรู้ตัว เอกลักษณ์ และ/หรือการรับรู้สภาพแวดล้อมของผู้ป่วยเสียไปหรือถูกรบกวน สมมติฐานบอกว่าอาการนี้เป็นผลจากการประสานงานกันของการทำงานดังกล่าวสูญเสียตั้งแต่หนึ่งอย่างขึ้นไป
จากเกณฑ์การวินิจฉัยโรคทางจิตเวช Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 4 (DSM IV) มีโรคในกลุ่มนี้ได้แก่
โรคดีเพอร์ซันนอลไลเซชัน (อังกฤษ: Depersonalization disorder; รหัส DSM-IV 300.6) คือผู้ป่วยมีช่วงเวลาที่รู้สึกแยกออกจากร่างกายตนเองหรือสิ่งแวดล้อม ซึ่งมักรู้สึกว่าไม่ใช่สิ่งที่มีอยู่จริง (กล่าวคือขาดการควบคุมตนเองและภายนอกตนเอง) ในระหว่างนี้ผู้ป่วยยังสามารถรับรู้ว่าสิ่งที่เกิดเป็นเพียงความรู้สึกและไม่ได้เป็นความจริง
ภาวะลืมแบบดิสโซสิเอทีฟ (อังกฤษ: Dissociative amnesia; รหัส DSM-IV 300.12) หรือชื่อเดิมคือ Psychogenic Amnesia คือภาวะที่ความจำบกพร่องอันเนื่องจากการกระทบกระเทือนทางอารมณ์อย่างรุนแรง
ดิสโซสิเอทีฟ ฟิวจ์ (อังกฤษ: Dissociative fugue; รหัส DSM-IV 300.13) หรือชื่อเดิมคือ Psychogenic Fugue คือผู้ป่วยละทิ้งสิ่งแวดล้อมหรือประสบการณ์ที่คุ้นเคย รวมทั้งจำอดีตของตนเองไม่ได้ ภาวะนี้อาจเกิดการสับสนระหว่างเอกลักษณ์จริง ๆ ของตนกับเอกลักษณ์ใหม่ได้
บุคลิกภาพแตกแยก (อังกฤษ: Dissociative identity disorder; รหัส DSM-IV 300.14) หรือชื่อเดิมและชื่อที่ใช้ใน ICD-10 Multiple Personality Disorder คือผู้ป่วยมีบุคลิกภาพแตกต่างกันตั้งแต่ 2 บุคลิกขึ้นไปสลับเปลี่ยนกันมีบทบาทต่อพฤติกรรมโดยผู้ป่วยจะจำลักษณะข้อมูลสำคัญของอีกบุคลิกหนึ่งไม่ได้
โรคดิสโซสิเอทีฟ มิได้ระบุรายละเอียดเป็นอย่างอื่น (อังกฤษ: Dissociative disorder not otherwise specified; รหัส DSM-IV 300.15) ใช้เมื่อผู้ป่วยมีลักษณะพยาธิสภาพทางจิตเป็นแบบดิสโซสิเอชันซึ่งไม่สามารถอธิบายได้ด้วยโรคดิสโซสิเอทีฟที่จำเพาะอื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

DSM IV TR classification of dissociative disorders (in the context of the whole classification system)
โรคคิดว่าตนเองมีรูปร่างหรืออวัยวะผิดปกติ

| โรคคิดว่าตนเองมีรูปร่างหรืออวัยวะผิดปกติ  (Body dysmorphic disorder) |
| --- | --- |
ผู้ป่วยมักเห็นภาพตนเองในกระจกผิดปกติไปจากความเป็นจริง
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: F45.2
ICD-9: 300.7
DiseasesDB: 33723
eMedicine: med/3124
โรคคิดว่าตนเองมีรูปร่างหรืออวัยวะผิดปกติ  หรือ ดิสมอร์เฟีย (อังกฤษ: Body dysmorphic disorder ย่อว่า BDD) เดิมรู้จักกันในชื่อโรคกลัวพิการ (อังกฤษ: Dysmorphophobia) เป็นโรคจิตชนิดหนึ่งที่เกิดจากความไม่พอใจในรูปร่างของตนเอง จากการตรวจสอบพบกว่าโรคนี้มักจะพบในกลุ่มบุคคลที่สนใจในรูปร่างของตนเองมาก กลุ่มคนที่เข้างานสังคมบ่อย ๆ หรือกลุ่มคนที่เป็นที่สนใจจากคนอื่น ๆ และสังคม บุคคลที่อยู่ในกลุ่มความเสี่ยงนี้ได้แก่ ดารา นางแบบ ศิลปินดนตรี วัยรุ่น นักเรียนมัธยม และนักศึกษามหาวิทยาลัย หรือใคร ๆ ก็ตามที่ต้องทำงานหน้ากล้อง
ปัจจัยในการตรวจสอบ

วิธีในการตรวจสอบว่าโรคนี้จากสมาคมนักจิตวิทยาอเมริกัน (the American Psychiatric Association) ได้แยกปัจจัยการตรวจสอบค้นหาโรคดิสมอร์เฟียนี้ออกเป็นสามปัจจัยด้วยกันคือ
การมีความหมกมุ่นเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลงในรูปร่างของตน หากพบความเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย บุคคลคนนี้จะมีความวิตกกังวลอย่างมาก
ความหมกมุ่นทำให้เกิดความโศกเศร้า ความทุกข์ ความเครียด และทำให้ความสามารถทั้งทางครอบครัว การงาน สังคม ฯลฯ ลดน้อยลง
ความหมกมุ่นนี้ไม่ได้เกิดจากการมีปัญหาทางด้านจิตใจอื่น ๆ (คือไม่ได้เป็นโรคจิตอื่นอยู่แล้วหรือมีความผิดปกติทางสมองหรือจิตใจ)
รูปแบบของโรค

โรคนี้จะเกิดขึ้นทั้งในผู้ชายและผู้หญิง โดยสามารถแบ่งออกเป็นสามประเภทหลัก ๆ คือ
โรคไบกอร์เร็กเซีย หรือโรคที่คิดว่าตนเองตัวเล็กเกินไป (มักจะเกิดในผู้ชาย)
โรคโบลิเมียหรืออนอร์เร็กเซีย คือโรคที่คิดว่าตนเองอ้วนเกินไป (มักจะเกิดในผู้หญิง)
โรคที่คิดว่าตนเองมีหน้าตาที่น่าเกลียดหรืออวัยวะในร่างกายที่น่าเกลียด
โรคตื่นตระหนก

| โรคตื่นตระหนก |
| --- | --- |

คนหนึ่งกำลังเรียกขวัญอีกคนที่มีอาการตกใจกลัวอย่างรุนแรง
สาขาวิชา: จิตเวชศาสตร์, จิตวิทยาคลินิก
อาการ: รู้สึกกลัว, ใจสั่น, เหงื่อแตก, สั่น, หอบ, อาการชาชั่วครู่
การตั้งต้น: ทันทีและกำเริบ
สาเหตุ: ไม่ทราบ
ปัจจัยเสี่ยง: ประวัติควอบครัว, การสูบบุหรี่, ความเครียด (จิตวิทยา), มีประวัติการกระทำทารุณต่อเด็ก
วิธีวินิจฉัย: ขึ้นอยู่กับอาการ
โรคอื่นที่คล้ายกัน: โรคหัวใจ, ภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานมากเกิน, การใช้ยา
การรักษา: จิตบำบัด, ยา
ยา: ยาแก้ซึมเศร้า, เบ็นโซไดอาเซพีน, เบตาบล็อกเกอร์
ความชุก: 2.5% ต่อคน
โรคตื่นตระหนก (อังกฤษ: panic disorder) เป็นโรควิตกกังวลอย่างหนึ่งซึ่งมีลักษณะเกิดอาการตื่นตระหนกกระทันหัน (panic attack) เป็นซ้ำ ทำให้เกิดช่วงวิตกกังวลสุดขีดเข้มข้นเป็นชุดระหว่างอาการตื่นตระหนกกะทันหัน อาจรวมการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมอย่างสำคัญกินเวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือนและความวิตกกังวลอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับความนัยหรือความกังวลว่าจะมีอาการครั้งต่อ ๆ ไป
โรคตื่นตระหนกมิใช่อย่างเดียวกับโรคกลัวที่โล่ง (agoraphobia) แม้ผู้ป่วยโรคตื่นตระหนกจำนวนมากยังเป็นโรคกลัวที่โล่งด้วย อาการตื่นตระหนกกระทันหันไม่สามารถทำนายได้ ฉะนั้นบุคคลจึงอาจเครียด วิตกกังวลหรือกังวลสงสัยว่าจะเกิดอาการครั้งถัดไปเมื่อไร โรคตื่นตระหนกอาจแยกได้เป็นภาวะทางการแพทย์ หรือภาวะเสียดุลเคมี DSM-IV-TR อธิบายโรคตื่นตระหนกและความวิตกกังวลไว้แยกกัน ขณะที่ความวิตกกังวลจะมีสิ่งกระตุ้นความเครียด (stressor) เรื้อรังนำมา ซึ่งสร้างปฏิกิริยาปานกลางซึ่งกินเวลาได้หลายวัน สัปดาห์หรือเดือน แต่อาการตื่นตระหนกเป็นเหตุการณ์เฉียบพลันซึ่งเกิดจากสาเหตุกระทันหันและไม่ได้คาดหมาย ระยะเวลาสั้นและอาการรุนแรงกว่ามาก อาการตื่นตระหนกกระทันหันเกิดในเด็กได้เช่นเดียวกับผู้ใหญ่ อาการตื่นตระหนกในเยาวชนอาจเป็นทุกข์เป็นพิเศษ เพราะเด็กมีแนวโน้มเข้าใจน้อยกว่าว่าเกิดอะไรขึ้น และบิดามารดายังมีแนวโน้มประสบความทุกข์เมื่อเกิดอาการ
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: F41.0 ICD-9-CM: 300.01, 300.21 OMIM: 167870 MeSH: D016584 DiseasesDB: 30913
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000924 eMedicine: article/287913 Patient UK: โรคตื่นตระหนก
แลนซ์ อาร์มสตรอง

แลนซ์ เอ็ดเวิร์ด อาร์มสตรอง (อังกฤษ: Lance Edward Armstrong, สกุลเดิม: กันเดอร์สัน (Gunderson); เกิดวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1971) เป็นอดีตนักแข่งจักรยานถนนอาชีพชาวอเมริกัน เขาเป็นแชมป์โลกในปี 1993 หลังจากเลิกแข่งจักรยาน อาร์มสตรองยังลงแข่งวิ่งมาราธอน การแข่งจักรยานภูเขามาราธอน ไตรกีฬาและไอรอนแมน (Ironman)
เขาเป็นที่รู้จักกันดีจากผลงานของเขาในการแข่งขันตูร์เดอฟร็องส์ แต่ในเดือนมิถุนายน 2012 คณะกรรมการต่อต้านการใช้สารกระตุ้นของสหรัฐอเมริกา (US Anti-Doping Agency, USADA) กล่าวหาว่าอาร์มสตรองใช้สารกระตุ้นผิดกฎหมาย และในเดือนสิงหาคม คณะกรรมการดังกล่าวประกาศสั่งห้ามมิให้อาร์มสตรองลงแข่งขันตลอดชีพ เช่นเดียวกับริบตำแหน่งทั้งหมด วันที่ 22 ตุลาคม 2012 สหพันธ์จักรยานสากล ซึ่งเป็นองค์กรกำกับดูแล ยอมรับคำตัดสินของ USADA และยืนยันทั้งการสั่งห้ามตลอดชีพและการริบตำแหน่งทั้งหมดตั้งแต่เดือนสิงหาคม 1998 ซึ่งรวมถึงแชมป์ตูร์เดอฟร็องส์ตั้งแต่ปี 1999 ถึง 2005
แลนซ์​ อาร์มสตรอง ป่วยเป็นโรคมะเร็งที่สมอง ปอด และอัณฑะ เมื่อปี 1996 เขามีชื่อเสียงอย่างมากในการเอาชนะมะเร็งและกลับมาแข่งจักรยานได้อีกครั้ง เขาเป็นผู้ก่อตั้งและอดีตประธานมูลนิธิแลนซ์ อาร์มสตรองเพื่อการสนับสนุนผู้ป่วยมะเร็ง ในเดือนตุลาคม 2012 อาร์มสตรองลาออกจากตำแหน่งประธานหลังมีการตีพิมพ์ข้อกล่าวหาของ USADA
สถิติรายการใหญ่

| Grand Tour | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2009 | 2010 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Vuelta | - | - | - | - | 4 | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
|  Giro | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 11 | - |
|  Tour | WD | WD | 36 | WD | - | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 3 | 23 |
WD = ถอนตัว
หมายเหตุและอ้างอิง

↑  Fotheringham, William (2011). Cyclopedia: It's All about the Bike. Chicago Review Press. p. 18. ISBN 978-1-56976-948-5.
↑  Reilly, Rick (July 5, 2010). "Armstrong keeps passing tests". espn.go.com. สืบค้นเมื่อ May 12, 2013.
1 2  "Tour de France 2009 – Rider −22- Lance Armstrong". Letour.fr. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 12, 2012. สืบค้นเมื่อ November 10, 2012.
↑  Library, C. N. N. (January 17, 2013). "Lance Armstrong Fast Facts". CNN.
↑  "Lance Armstrong". สืบค้นเมื่อ 2012-06-30.
↑  "Lance Armstrong: Governing body strips American of Tour wins". BBC News. 22 October 2012. สืบค้นเมื่อ 22 October 2012.
↑  Pilon, Mary (October 17, 2012). "Armstrong Is Dropped by Nike and Steps Down as Foundation Chairman". New York Times. สืบค้นเมื่อ October 18, 2012.
บรรณานุกรม

Armstrong, Lance; Jenkins, Sally (2001). It's Not About the Bike: My Journey Back to Life. Yellow Jersey Press. ISBN 0-224-06087-2.
Armstrong, Lance; Jenkins, Sally (2003). Every Second Counts. Broadway Books. ISBN 0-385-50871-9.
อ่านเพิ่ม

Albergotti, Reed; O'Connell, Vanessa (2013). Wheelmen: Lance Armstrong, the Tour de France, and the Greatest Sports Conspiracy Ever. Gotham. ISBN 978-1-59240-848-1.
Armstrong Kelly, Linda; Rodgers, Joni (2002). No Mountain High Enough: Raising Lance, Raising Me. Broadway Books. ISBN 0-7679-1855-X.
Ballester, Pierre; Walsh, David (2004). L.A. Confidentiel: Les secrets de Lance Armstrong (ภาษาฝรั่งเศส). La Martinière. ISBN 2-84675-130-7.
Ballester, Pierre; Walsh, David (2006). L.A. Officiel (ภาษาฝรั่งเศส). La Martinière. ISBN 2-84675-204-4.
Coyle, Daniel (2005). Lance Armstrong's War: One Man's Battle Against Fate, Fame, Love, Death, Scandal, and a Few Other Rivals on the Road to the Tour de France. HarperCollins. ISBN 0-06-073497-3.
Wilcockson, John (2004). 23 Days in July. John Murray. ISBN 0-7195-6717-3.
Wilcockson, John (2005). The 2005 Tour de France: The Last Chapter of the Armstrong Era. Velo Press. ISBN 1-931382-68-9.
Wilcockson, John (2009). LANCE: The Making of the World's Greatest Champion. Da Capo Press. ISBN 978-0-306-81587-4.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
The Lance Armstrong Foundation
แลนซ์ อาร์มสตรอง profile at Cycling Archives
Lance Armstrong ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
USADA – U.S. Postal Service Pro Cycling Team Investigation – Reasoned Decision เก็บถาวร 2012-10-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Kimmage, Paul. "Tour gears up for return of Lance Armstrong" เก็บถาวร 2010-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, The Sunday Times, July 5, 2009.
Lance Armstrong Talks to Oprah oprah.com
Stop at Nothing – The Lance Armstrong Story ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เกาหลี  โรมาเนีย  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  NARA  SNAC  IdRef
โรคกล้ามเนื้อเสื่อมดูเชน

| โรคกล้ามเนื้อเสื่อมดูเชน (Duchenn muscular dystrophy) |
| --- | --- |

ภาพจากกล้องจุลทรรศน์แสดงให้เห็นกล้ามเนื้อน่องของผู้ป่วยที่เสียชีวิตจากโรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนแบบดูชีนน์ แสดงให้เห็นภาพตัดขวางของเซลล์กล้ามเนื้อที่ถูกแทนที่ด้วยเซลล์ไขมันและเนื้อเยื่อพังผืด
สาขาวิชา: Medical genetics, pediatrics
อาการ: Muscle weakness, trouble standing up, scoliosis
การตั้งต้น: Around age 4
สาเหตุ: Genetic (X-linked recessive)
วิธีวินิจฉัย: Genetic testing
การรักษา: Physical therapy, braces, surgery, assisted ventilation
พยากรณ์โรค: Average life expectancy 26
ความชุก: In males, 1 in 3,500-6,000; in females, 1 in 50,000,000 
โรคกล้ามเนื้อเสื่อมดูเชน หรือ โรคกล้ามเนื้อลีบดูเชน หรือ โรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนแบบดูชีนน์ (อังกฤษ: Duchenne muscular dystrophy, DMD) เป็นโรคทางพันธุกรรมที่ทำให้มีกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยน ถ่ายทอดทางโครโมโซม X แบบลักษณะด้อย (X-linked recessive) มีลักษณะเฉพาะคือมีการเจริญผิดเพี้ยนของกล้ามเนื้อทำให้มีกล้ามเนื้อลีบ อ่อนแรง เคลื่อนไหวลำบาก และเสียชีวิตได้ มีจำนวนผู้ป่วย 1 คน ต่อประชากรชาย 3,500 คน ถือเป็นโรคกล้ามเนื้อเจริญผิดเพี้ยนที่พบบ่อยที่สุด ส่วนใหญ่พบผู้ป่วยเป็นเพศชายเท่านั้น โดยผู้หญิงมักพบเป็นพาหะของโรค โรคนี้เกิดจากการมีการกลายพันธุ์ในยีนดิสโทรฟิน (dystrophin gene) ซึ่งอยู่บนโครโมโซมเอ็กซ์ (Xp21) ยีนดิสโทรฟินนี้จะถอดรหัสออกมาเป็นโปรตีนดิสโทรฟิน ซึ่งเป็นโปรตีนโครงสร้างที่สำคัญของกล้ามเนื้อ โดยเป็นส่วนหนึ่งของดิสโตรไกลแคน คอมเพลกซ์ (dystroglycan complex, DGC) ซึ่งอยู่ในเยื่อหุ้มเซลล์
ผู้ป่วยส่วนใหญ่มักเริ่มมีอาการที่อายุ 3-4 ปี บางครั้งอาจพบได้ในตั้งแต่ยังเป็นทารก อาการเริ่มแรกจะพบมีการอ่อนแรงของกล้ามเนื้อสะโพกและขาส่วนต้น (proximal muscle weakness) และมีการลีบของกล้ามเนื้อให้เห็น ต่อมาจะเริ่มมีอาการอ่อนแรงที่แขน คอ และกล้ามเนื้อบริเวณอื่น อาจพบอาการแสดงในระยะเริ่มแรกเป็นการเจริญเกินเทียม (pseudohypertrophy) ซึ่งจะเห็นเหมือนมีน่องโตและกล้ามเนื้อไหล่ใหญ่กว่าปกติ อ่อนเพลียง่าย ยืนลำบากต้องใช้มือยัน เดินล้มบ่อย เดินเขย่ง ขึ้นบันไดลำบาก เป็นต้น เมื่ออาการเป็นมากขึ้นจะมีการฝ่อลีบของกล้ามเนื้อเกิดเป็นเนื้อเยื่อพังผืด (fibrosis) ขึ้นทดแทน เมื่ออายุถึง 10 ปี ผู้ป่วยอาจต้องใช้อุปกรณ์ช่วยเดิน จนถึงอายุ 12 ผู้ป่วยส่วนใหญ่ต้องใช้เก้าอี้รถเข็น อาการในระยะต่อมาคืออาจมีการเจริญเติบโตผิดปกติของกระดูกทำให้มีกระดูกผิดรูป รวมถึงโค้งกระดูกสันหลังด้วย การสูญเสียกล้ามเนื้ออย่างต่อเนื่องนี้ในที่สุดจะทำให้มีอาการอ่อนแรงทั้งตัวคล้ายเป็นอัมพาต สติปัญญามักไม่ต่างจากคนปกติ อายุขัยโดยเฉลี่ยของผู้ป่วยโรคนี้มักอยู่ในช่วงประมาณ 18-25 ปี
โรคนี้ยังไม่มีวิธีรักษาให้หาย อาการต่างๆ ของผู้ป่วยอาจดีขึ้นได้บ้างด้วยการทำกายภาพบำบัด การใช้กายอุปกรณ์ และการผ่าตัด ในผู้ที่มีกล้ามเนื้อหายใจอ่อนแรงอาจต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ บางอาการอาจดีขึ้นด้วยยาบางชนิด เช่น สเตียรอยด์ช่วยชะลอการเสื่อมของกล้ามเนื้อ ยากันชักช่วยควบคุมอาการชักและอาการเกร็งกระตุกของกล้ามเนื้อ และยากดภูมิคุ้มกันช่วยชะลอการถูกทำลายของเซลล์กล้ามเนื้อที่ตาย เป็นต้น
อาการ

แม่แบบ:More medical citations needed
โรค DMD ทำให้เกิดอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงแบบก้าวกระโดด อันเนื่องจากการทลายความเป็นระเบียบของเส้นใยกล้ามเนื้อ, การตายและการแทนที่เนื้อเยื่อเกี่ยวพันหรือไขมัน ส่วนอาการอ่อนเพลียนั้นพบได้ทั้วไปในผู้ป่วย
อาการต่าง ๆ มักแสดงออกก่อนอายุครบห้าปี และอาจสามารถพบได้นับตั้งแต่ขณะที่เด็กชายเริ่มก้าวเท้าก้าวแรกของเขา พบความผิดปกติโดยทั่วไปในความสามารถในการเคลื่อนไหวซึ่งนำไปสู่การเดินที่ผิดเพี้ยนจากคนปกติ They tend to walk on their toes, บางส่วนเกิดจากการสั้นลงของ Achilles tendon การหกล้มสามารถพบได้บ่อยครั้ง การเดินของผู้ป่วยจะยากลำบากขึ้นเรื่อย ๆ ความสามารถในการเดินจะสูญสลายไปทั้งหมด โดยทั่วไปแล้วภายในอายุ 13 ปี ผู้ชายส่วนใหญ่ที่ป่วยด้วย DMD จะมีอาการ "เป็นอัมพาตตั้งแต่คอลงมา" ภายในอายุ 21 ปี โรคกล้ามเนื้อหัวใจโดยเฉพาะ กล้ามเนื้อหัวใจโตนั้นพบได้ทั่วไป พบได้ในผู้ป่วยอายุ 18 เกือบครึ่งหนึ่ง อาการหัวใจวายจากเลือดคั่ง หรือ หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะนั้นอาจพบได้บ้างแม่แบบ:Medical citation needed ในระยะท้าย ๆ ของโรค ความผิดปกติในการหายใจและการกลืนอาจเกิดขึ้นได้ ซึ่งอาจนำไปสู่ปอดบวม
อาการเอกลักษณ์พื้นฐานของโรค DMD คือการพบปัญหาในการยืนขึ้นจากท่านั่งหรือนอน และแสดงออกให้เห็นเป็น อาการกอเวอส์ (Gowers’ sign) ที่ให้ผลเป็นบวก เมื่อผู้ป่วยเด็กกำลังพยายามเพื่อลุกขึ้นจากท่านอนคว่ำบนท้อง เขาจะทดแทนความอ่อนแรงของกล้ามเนื้อเชิงกรานด้วยการใช้กล้ามเนื้อปลายแขนแทน เริ่มแรกจากการยืนขึ้นโดยใช้แขนและเข่า จากนั้นจึง ใช้มือในการ "เดิน" นำขาเพื่อยืนขึ้นตรง อีกอาการเฉพาะของ DMD คืออาการซูโดไฮเปอร์ทรอฟี (pseudohypertrophy; การโต) ของกล้ามเนื้อลิ้น คาล์ฟ และไหล่ (ในอายุ 4 หรือ 5ปี)
แหล่งข้อมูลอื่น

โรคกล้ามเนื้อลีบดูเชน เก็บถาวร 2011-02-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน หน่วยเวชพันธุศาสตร์ ภาควิชากุมารเวชศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี
CureDuchenne - An organization working to find a cure for Duchenne Muscular Dystrophy
Dystrophy.com - General information about dystrophy treatments, organizations and causes
Muscular Dystrophy - pediatric-orthopedics.com เก็บถาวร 2009-04-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
CDC’s National Center on Birth Defects and Developmental Disabilities (previously listed below as "Duchenne/Becker Muscular Dystrophy, NCBDDD") at CDC
Online 'Mendelian Inheritance in Man' (OMIM) MUSCULAR DYSTROPHY -310200 on NCBI
Genes and Disease Page at NCBI
Muscular Dystrophies ที่เว็บไซต์ Curlie
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: G71.0 ICD-9-CM: 359.1 OMIM: 310200 MeSH: D020388 DiseasesDB: 3985
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000705 Patient UK: โรคกล้ามเนื้อเสื่อมดูเชน Orphanet: 98896
อาการกอเวอส์ (Gowers' sign)
โรคบิดจากเชื้อชิเกลลา

| โรคบิดจากเชื้อชิเกลลา (Shigellosis) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Bacillary dysentery, Marlow syndrome

เชื้อ Shigella จากการตรวจอุจจาระ
สาขาวิชา: Infectious disease
อาการ: ท้องร่วง, ไข้, ปวดท้อง
ภาวะแทรกซ้อน: Post infectious arthritis, sepsis, seizures, hemolytic uremic syndrome
การตั้งต้น: 1-2 วัน หลังได้รับเชื้อ
ระยะดำเนินโรค: 5-7 วัน
สาเหตุ: Shigella
วิธีวินิจฉัย: Stool culture
การป้องกัน: การล้างมือ
การรักษา: พักผ่อนและดื่มน้ำ
ยา: ยาปฏิชีวนะ (เฉพาะกรณีเป็นรุนแรง)
ความชุก: >80 ล้าน
การเสียชีวิต: 700,000
โรคบิดจากเชื้อชิเกลลา (อังกฤษ: shigellosis) หรือ โรคบิดไม่มีตัว เป็นโรคติดเชื้อแบคทีเรียอย่างหนึ่ง ทำให้ผู้ป่วยมีอาการท้องร่วง เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย Shigella มักเริ่มมีอาการในช่วง 1-2 วันหลังได้รับเชื้อ โดยจะมีอาการท้องร่วง ไข้ ปวดท้อง และเจ็บขณะถ่ายอุจจาระ อาจมีเลือดปนมากับอุจจาระได้ ส่วนใหญ่จะเป็นอยู่ 5-7 วัน ภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้นได้ ได้แก่ ข้ออักเสบหลังการติดเชื้อ ติดเชื้อในกระแสเลือด ชัก และกลุ่มอาการเม็ดเลือดแดงแตกยูรีเมีย
โรคนี้เกิดจากเชื้อ Shigella สี่ชนิด ส่วนใหญ่ติดต่อผ่านการมีเชื้อปนเปื้อนออกมากับอุจจาระของผู้ป่วย ช่องทางอื่นได้แก่ อาหาร น้ำ หรือมือที่ปนเปื้อนเชื้อ อาจมาพร้อมกับแมลงวันหรือติดมือมาขณะเปลี่ยนผ้าอ้อมให้เด็กที่ป่วย การวินิจฉัยนอกจากอาการแล้วสามารถยืนยันได้โดยการเพาะเชื้อจากอุจจาระของผู้ป่วย
โรคนี้ยังไม่มีวัคซีนป้องกัน การป้องกันทำได้โดยการล้างมือ เมื่อป่วยแล้วส่วนใหญ่สามารถหายได้เอง แนะนำให้ดื่มน้ำให้เพียงพอและพักผ่อนมาก ๆ ยาลดกรดแก้ท้องอืดบางชนิดเช่นบิสมัทซับซาลิซิเลตอาจช่วยบรรเทาอาการได้ แต่ไม่ควรใช้ยาที่ลดการเคลื่อนไหวของลำไส้ เช่น โลเปอราไมด์ เนื่องจากมีผลเสียมากกว่า ผู้ป่วยบางรายที่มีอาการรุนแรงอาจจำเป็นต้องได้รับยาปฏิชีวนะ แต่พบการดื้อยาได้บ่อย ยาปฏิชีวนะที่ใช้บ่อยได้แก่ ซิโปรฟล็อกซาซิน และอะซิโทรมัยซิน
ในหนึ่งปีทั่วโลกมีผู้ป่วยโรคบิดจากเชื้อชิเกลลาประมาณ 80 ล้านคน เสียชีวิตประมาณ 700,000 คน ผู้ป่วยส่วนใหญ่อยู่ในกลุ่มประเทศกำลังพัฒนา และส่วนใหญ่เป็นเด็กเล็ก บางครั้งอาจพบโรคนี้ระบาดในศูนย์เลี้ยงเด็กหรือโรงเรียน และพบได้ค่อนข้างบ่อยในนักเดินทาง ในสหรัฐอเมริกาพบผู้ป่วยโรคนี้ประมาณหนึ่งล้านคนต่อปี
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: A03 ICD-9-CM: 004 MeSH: D004405
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000295 eMedicine: med/2112 Patient UK: โรคบิดจากเชื้อชิเกลลา
โรคกอรัม

| โรคกอรัม |
| --- | --- |

บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-9: 733.99
DiseasesDB: 31515
โรคกอรัม (อังกฤษ: Gorham's disease, Gorham vanishing bone disease, phantom bone disease) อาการของโรค คือ กระดูกละลาย จากความผิดปกติในระบบร่างกายในระบบกระดูก โดยยังไม่ทราบเหตุของโรคและอาการวิธีรักษา ลักษณะพิเศษโรคนั้นเป็นลักษณะการควบคุมการลดตัวลงของมวลกระดูกจนเหมือนหายไป การรักษาจำเป็นต้องประคับประคองอาการไปตามสภาพ
อาการ

อาการเริ่มแรกไม่ได้มีบันทึกไว้ แต่สามารถเกิดขึ้นได้ทุกเพศและวัยและมีความรุนแรงตามส่วนของกระดูกในร่างกาย ทั้งซี่โครง ฟัน กระโหลกในทุกส่วนที่มีการสะสมของแคลเซียมมีโอกาสถูกทำลายและสลายตัวลง
การรักษา

ภาวะเริ่มต้นของโรคคือการแตกตัวของน้ำเหลืองจากไขมันในอาหารที่รับประทานเข้าไป จนทำให้มีการขับออกมาในรูปแบบของน้ำเหลือง
ประวัติการพบ

ค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1838 โดยพบมากในระหว่างการระบาดของโรค โรคนี้สามารถเกิดได้กับกระดูกทุกส่วนของร่างกาย ไม่ว่าจะเป็นกระดูกสันหลัง กระดูกซี่โครง กะโหลกศีรษะ กระดูกเชิงกราน กระดูกไหปลาร้า และขากรรไกร โดยมการสลายตัวของกระดูก และการเจริญของต่อมน้ำเหลืองและผนังท่อน้ำเหลืองร่วมด้วย ซึ่งภาวะกระดูกละลายยังส่งผลต่อกล้ามเนื้อโครงร่างจนอาจทิ่มแทงทำให้บาดเจ็บที่อวัยวะภายในได้
แหล่งข้อมูลอื่น

The Lymphangiomatosis & Gorham's Disease Alliance (US)
Gorham's Disease Association (France)
เลโก้ เลเจนส์ออฟชิม่า

| --- | --- |
เปิดตัว: 2013–2015
จำนวนเซตทั้งหมด: 46
เลเจนด์ ออฟ ชิม่า  (อังกฤษ: Legends of Chima) เป็นไลน์หนึ่งในของเล่นจาก เลโก้ ซึ่งได้เริ่มออกวางขายในปี 2013 จนถึงปี 2015
เลเจนด์ ออฟ ชิม่า เป็นเรื่องราวของอาณาจักรชิม่าที่ประกอบไปด้วยเผ่าต่างๆที่ที่มีตัวคล้ายคนแต่เป็นสัตว์ "ชิ" เป็นธาตุขุมทรัพย์พลังที่ทุกๆเผ่าต้องการมาเป็นของตนโดยถูกเก็บไว้ใน The Lion CHI Temple ของเผ่าสิงโตที่มีน้ำตกชิไหลลงมากลางปราสาท โดยที่เผ่าสิงโตจะต้องทำการแจกจ่ายชิให้ทุกๆเผ่าอย่างเท่าเทียม หากมีใครฝ่าฝืนกฎการแจกจ่ายชิ อาทิการปล้น ในอาณาจักรก็จะเกิดภัยพิบัติขึ้น พลังชิสร้างความสงบสุขมาเป็นเวลานาน แต่ด้วยความละโมภในการครอบครอง "ชิ" จึงได้เกิดสงครามแย่งชิงและต่อสู้ระหว่างเผ่าต่างๆเพื่อครอบครองขุมพลังชิให้ได้มาซึ่งอำนาจและเกียรติยศของเผ่าของมัน ถึงเวลาแล้วที่ทุกเผ่าต้องมาต่อสู่เพื่อ "ชิ" และความสงบสุข และนี่คือเรื่องของ เลเจนด์ ออฟ ชิม่า
ตัวละคร > เผ่าสิงโต

ลาวาล (Laval) - เจ้าชายแห่งเผ่าสิงโต ลูกชายของลากราวิส เขาเดิมเป็นเพื่อนสนิทของแครกเกอร์และต่อมาเป็นศัตรูกัน และต่อสู้กันเพื่อชิ และได้กลับมาเป็นเพื่อนกันอีกครั้งเพื่อ ต่อสู้ต้านทานกับเหล่าหมาป่าและครูเลอร์ เขาชอบการผจญภัยและมักจะไปไหนมาไหนกับอีริสจนมีหลายคนสงสัยว่าพวกเขาเป็นแฟนกันหรือไม่
ลีเอลล่า(Li-Ella) - บุตรสาวบุญธรรมของTormak ลี-เอลล่าเป็นสมาชิกของยามที่เฝ้าเมืองของนกฟีนิกซ์
ลากราวิซ (Lagravis) - ราชาแห่งเผ่าสิงโต พ่อของลาวาล ทำหน้าที่เป็นผู้แจกจ่ายชิ ดูและความปลอดภัย ความสงบสุขทั่วอาณาจักร เป็นผู้ควบคุมการแข่ขันเพื่อชิงชิทองคำ เขาเป็นอดีตเพื่อนรักศัตรูกับครอมินัส
ลองทูช (Longtooth) - ทหารราบอาวุโสของเผ่าสิงโต ทหารองครักษ์ของลากราวิซ
เลนน็อกซ์ (Lennox) - ทหารขับยานพาหนะของเผ่าสิงโต
ลีโอนิดัส (Leonidas) - ทหารราบของเผ่าสิงโต ทหารองครักษ์ของลากราวิซ
โลกัส (Logas) - ผู้สูงอายุในเผ่าสิงโต ทำหน้าที่ช่วยลากราวิซแจกจ่ายชิให้กับเผ่าต่างๆในชิม่า
โลทาร์ (Lothar) - ผู้สูงอายุในเผ่าสิงโต ทำหน้าที่ช่วยลากราวิซแจกจ่ายชิให้กับเผ่าต่างๆในชิม่า
ลาเวอร์ทัส (Lavertus) - อาของลาวาล ที่ถูกเนรเทศออกจากอาณาจักรไปอาศัยที่นอกอาณาจักร เพราะความชั่วร้ายของเขา และเขาก็มีแผนที่จะกลับมาล้มลากราวิซและขึ้นเป็นพระราชา และครอบครองชิม่าทั้งหมด
ตัวละคร > เผ่านกอินทรี

อีริส (Eris) - เจ้าหญิงแห่งเผ่านกอินทรี รักการผจญภัยเป็นอย่างมาก มักไปไหนมาไหนกับลาวาลจนหลายคนสงสัยกันว่าเขาสองคนเป็นแฟนกันหรือเปล่า และเธอเป็นที่ชื่นชอบของโรกอน
อีวาลด์ (Ewald) - ราชาแห่งเผ่านกอินทรี ผู้ควบคุมของปราสาทอินทรีทั้งหมด
อีควิล่า (Equila) - เจ้าชายแห่งเผ่านกอินทรี เขาเป็นกรรมการและผู้ประกาศข่าวการแข่งขันสปีดอร์ซชิงชิทองคำ
อีเกลอร์ (Eglor) - นักรบเผ่านกอินทรี เก่งในการสร้างอุปกรณ์ต่างในเผ่านกอินทรี
อีวาร์ (Ewar) - นักรบเผ่านกอินทรี