stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรซีมาร์ อามังซียู

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  โรซีมาร์ อามังซียู
วันเกิด:   (1984-07-02) 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
สถานที่เกิด:  เซาโลเร็งซู บราซิล
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2006 |  บรากังชีนู |   |  (1) |
| 2007–2008 |  Adap Galo Maringá |   |   |
| 2008–2009 |  Bragantino |  9 |  (7) |
| 2008 |  → Nanchang Hengyuan (ยืมตัว) |  15 |  (3) |
| 2009–2012 |  คอรินเทียนส์ |  14 |  (2) |
| 2010–2011 |  → กูรีตีบา (ยืมตัว) |  39 |  (12) |
| 2012–2013 |  ซังตุส |  16 |  (1) |
| 2013 |  Al-Ittihad |  6 |  (2) |
| 2013 |  กูรีตีบา |  13 |  (1) |
| 2014 |  เซอารา |  31 |  (10) |
| 2015 |  บอตาโฟกู |  9 |  (2) |
| 2015–2016 |  ปูซานไอปาร์ก |  4 |  (0) |
| 2016 |  เซอารา |  32 |  (15) |
| 2017 |  ฟีเกย์เร็งซี |  12 |  (1) |
| 2017 |  อาแมรีกา |  32 |  (9) |
| 2018 |  ราชบุรี มิตรผล |  16 |  (6) |
| 2018–2023 |  เชียงราย ยูไนเต็ด |  85 |  (51) |
| 2022 |  → เชียงใหม่ ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  14 |  (5) |
| 2023 |  → ลำพูน วอร์ริเออร์ (ยืมตัว) |  8 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 9 มกราคม 2567
โรซีมาร์ อามังซียู (โปรตุเกส: Rosimar Amâncio) หรือ บิล (Bill; เกิดวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1984) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิล ในตำแหน่งกองหน้า
สโมสรอาชีพ

บิลเริ่มต้นเส้นทางอาชีพกับสโมสรบรากังชีนู และถูกปล่อยยืมตัวให้กับ Nanchang Hengyuan ในปี ค.ศ. 2008
ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 บิลย้ายไปร่วมทีมคอรินเทียนส์ อย่างไรก็ตาม เขาถูกปล่อยยืมตัวอีกครั้งให้กับกูรีตีบา
เมื่อหมดสัญญายืมตัว เขากลับไปคอรินเทียนส์อีกครั้ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จใด ๆ เขาจึงย้ายไปเซ็นสัญญากับซังตุส
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 บิลย้ายมาเข้าร่วมสโมสรฟุตบอลราชบุรี มิตรผล ในไทยลีก และในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2018 เขาทำประตูแรกกับสโมสร ในนัดที่ราชบุรีเปิดมิตรผลสเตเดียมเอาชนะนครราชสีมา 3-0 โดยในนัดนั้น เขายิงได้สองประตู
เกียรติประวัติ

ไทยลีก (1): 2019
ไทยเอฟเอคัพ (2): 2018, 2020–21
ไทยลีกคัพ (1): 2018
ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ (1): 2020
ประตูยอดเยี่ยมประจำเดือนของไทยลีก: พฤศจิกายน 2566
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ โรซีมาร์ อามังซียู ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
โอโด เคานต์แห่งปารีส

| โอโด เคานต์แห่งปารีส |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงก์ตะวันตก
ครองราชย์: ค.ศ. 888 - 898
ราชาภิเษก: กุมภาพันธ์ ค.ศ. 888 ที่กงเปียญ
ก่อนหน้า: ชาร์ลพระวรกายพ่วงพี
ถัดไป: พระเจ้าชาร์ลที่ 3 แห่งฝรั่งเศส

พระราชสมภพ: 852
สวรรคต: 1 มกราคม 898 (พระชนมายุ 46 พรรษา)
ราชวงศ์: ราชวงศ์กาโรแล็งเชียง
พระราชบิดา: โรเบิร์ตผู้แข็งแกร่ง
พระราชมารดา: อเดลาอิเดแห่งตัวร์
โอโด เคานต์แห่งปารีส (ฝรั่งเศส: Eudes de France) (852 - 1 มกราคม 898) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 9 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง โอโดเป็นที่รู้จักกันในฐานะดยุกแห่งแฟรงก์และเคานต์แห่งปารีส
โอโดเป็นโอรสในโรเบิร์ตผู้แข็งแกร่งและอเดลาอิเดแห่งตัวร์ เมื่อบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ พระองค์จึงได้รับตำแหน่งมาร์ควิสเนอุสเตรียต่อจากบิดา ด้วยทักษะการต่อสู้และความเป็นผู้นำของพระองค์ พระองค์จึงได้รับการแต่งตั้งจากจักรพรรดิคาร์ลที่ 3ให้ดำรงพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสพระองค์ต่อมา
โอ โชว์ ดา ลูนา!

| โอ โชว์ ดา ลูนา! |
| --- | --- |

ประเภท: เด็ก การศึกษา ดนตรี บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ ตลก ซิตคอม
สร้างโดย: ซีเลีย คาทูนดา  กิโก มิสโตรริโก
กำกับโดย: ซีเลีย คาทูนดา  กิโก มิสโตรริโก
ประเทศแหล่งกำเนิด: บราซิล สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: โปรตุเกส อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 8
จำนวนตอน: 208
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ริการ์โด โรซิโน
ความยาวตอน: 15 นาที
บริษัทผู้ผลิต: ทีวี ปินกิม
ออกอากาศ
เครือข่าย: สปูรต (สหรัฐ) ดิสคัฟเวอรีคิดส์ (ลาตินอเมริกา)
ออกอากาศ: 16 สิงหาคม ค.ศ. 2014 (2014-08-16)
โอ โชว์ ดา ลูนา! (โปรตุเกส: O Show da Luna!, อังกฤษ: Earth to Luna!) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศบราซิล-สหรัฐ ออกอากาศทางช่องดิสคัฟเวอรีคิดส์ สร้างโดย ซีเลีย คาทูนดา และกิโก มิสโตรริโก ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2014 ถึงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2022
ตัวละคร

ลูนา (โปรตุเกสและอังกฤษ: Luna, ให้เสียงโดย:  ราเคล ซิมพลิซิโอ  แองเจลินา คาร์บาโล และ อเล็กยา อาวิลา) เป็นเด็กหญิงมีความสุข
จูปิเตอร์ (โปรตุเกสและอังกฤษ: Jupiter, ให้เสียงโดย:  จิมมี ไฟรตัช  ราอุล-โกเมซ ปินา) เป็นเด็กชายที่เป็นน้องชายของลูนา
เกลาดิโอ (โปรตุเกส: Cláudio อังกฤษ: Clyde, ให้เสียงโดย:  มาร์ซีโอ จิอานูลโล  เอริค แอนเดอร์สัน) เป็นเฟร์ริตสีน้ำตาลเพศผู้
แหล่งข้อมูลอื่น

โอ โชว์ ดา ลูนา! ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โอ โชว์ ดา ลูนา! ที่ฟิล์มอะฟินนีตี
โอ โชว์ ดา ลูนา! ที่เดอะทีวีดีบี
โอไมครอน

ระวังสับสนกับ ไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์โอมิครอน
| โอไมครอน |
| --- | --- |

อักษรกรีก
Αα แอลฟา: Νν นิว
Ββ บีตา: Ξξ ไซ
Γγ แกมมา: Οο โอไมครอน
Δδ เดลตา: Ππ พาย
Εε เอปไซลอน: Ρρ โร
Ζζ ซีตา: Σσς ซิกมา
Ηη อีตา: Ττ เทา
Θθ ทีตา: Υυ อิปไซลอน
Ι ι ℩ ไอโอตา: Φφ ฟาย
Κκ แคปปา: Χχ ไค
Λλ แลมดา: Ψψ พไซ
Μμ  มิว: Ωω โอเมกา
ใกล้คลาสสิก
Ϝϝ เวา: ϘϙϞϟ คอปปา
Ϻϻ แซน: ͲͲϠϡ แซมไพ
Ϛϛ สติกมา: Ͱͱ ฮีตา
Ϸϸ โช: 

เครื่องหมายเสริมอักษร
โอไมครอน, ออมิครอน (อังกฤษ: omicron) หรือ โอมีกรอน (กรีก: όμικρον, ตัวใหญ่ Ο, ตัวเล็ก ο) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 15 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 70 ความหมายตามตัวอักษรแปลว่า โอเล็ก (มิครอน แปลว่า เล็ก ซึ่งตรงข้ามกับโอเมกาหรือโอใหญ่) เสียงของโอไมครอนในภาษากรีก คล้ายกับเสียงสระออในภาษาไทย
อักษรโอไมครอนตัวใหญ่ถูกนำไปใช้เป็นสัญลักษณ์ของสัญกรณ์โอใหญ่ (Big O notation)
โอกุสต์ เดอ มาร์มง

| โอกุสต์ เดอ มาร์มง |
| --- | --- |
 ภาพของโอกุสต์ เดอ มาร์มง
จอมพลแห่งจักรวรรดิ
เกิด: 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1774, ชาตียง-ซูร์-แซน ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 22 มีนาคม ค.ศ. 1852, เวนิส จักรวรรดิออสเตรีย
บิดา: นายทหารในสังกัดขุนนางชั้นผู้น้อย
ภรรยา: อาน มารี ออร์ต็องส์ เดอ แปร์โก
บทบาท/งาน: นายพลในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส จอมทัพแห่งฝรั่งเศสในสงครามนโปเลียน
ขุนนางฝรั่งเศส - กษัตริย์ฝรั่งเศส - ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
โอกุสต์ เฟรเดริก หลุยส์ เวียส เดอ มาร์มง (ฝรั่งเศส: Auguste Frédéric Louis Viesse de Marmont) เป็นนายทหารและขุนนางชาวฝรั่งเศสในช่วงสงครามนโปเลียน เขาได้รับแต่งตั้งจักรพรรดินโปเลียนให้เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิ และดยุกแห่งรากูซา
ประวัติ

ในวัยเด็ก พ่อของเขาได้พาเขาเข้าเรียนวิชาคณิตศาสตร์ที่เมืองดีฌงและนำไปฝากตัวไว้กับกองพลปืนใหญ่ภายใต้บังคับบัญชาของนโปเลียน โบนาปาร์ต ตัวนโปเลียนเห็นคุณค่าของมาร์มงจึงให้มาร์มงติดตามเขาไปทำศึกที่เมืองตูลง
ต่อมา เขาได้ติดตามนโปเลียนทำศึกที่อิตาลีและอิยิปต์ ในปี ค.ศ. 1799 มาร์มงถูกเรียกตัวกลับเนื่องจากเกิดการรัฐประหารขึ้นในฝรั่งเศส มาร์มงได้บัญชาการรบในยุทธการมาเรนโกเพื่อป้องกันกองทัพของออสเตรีย เมื่อได้รับชัยชนะ เขากลายเป็นผู้ตรวจการทั่วไปของปืนใหญ่ใน ค.ศ.1801 ในและเจ้าหน้าที่ใหญ่ของกองเกียรติยศในปี ค.ศ. 1804 แต่ในครั้งนั้นเขารู้สึกผิดหวังมากที่ไม่มีชื่อของเขาในรายชื่อตำแหน่งจอมพล
ค.ศ.1805 เขาได้รับคำสั่งให้ไปราชการศึกที่ยุทธการที่อุล์ม จากนั้นเขาก็เดินทางไปครอบครองแดลเมเชียกับกองทัพของเขาและยึดครองสาธารณรัฐรากูซา สำหรับห้าปีถัดไปเขาเป็นทหารและเจ้าเมืองของแดลเมเชียและร่องรอยของชีวิตที่ดีของเขายังคงอยู่รอดทั้งในงานสาธารณะที่ดีและในความทรงจำของประชาชน ในปี ค.ศ. 1808 เขาเป็นดยุคแห่งรากูซา
ในช่วงสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้า มาร์มงสามารถเอาชนะกองทัพออสเตรียได้ในการรบแดลเมเชียของเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1809 และจับผู้บัญชาการฝ่ายศัตรูได้ เขามาทันเวลาในการรบที่วากรัมแต่ถูกทหารของอาร์ชดยุคคาร์ลแห่งออสเตรียเข้าโอบล้อมจนตกอยู่ในสภาวะคับขัน ในที่สุดกำลังเสริมของนโปเลียนก็มาถึงและได้รับชัยชนะ นโปเลียนแต่งตั้งให้เขาเป็นจอมพลถึงแม้เขาจะพูดว่า "ระหว่างตัวคุณเองคุณยังไม่ได้ทำอะไรมากพอที่จะปรับตัวเลือกทั้งหมด" จนทำให้เหล่าทหารพร้อมใจกันพูดว่า
ท่านมักโดนาลด์เป็นทางเลือกของฝรั่งเศส
ท่านอูดีโนเป็นทางเลือกของทหาร
และท่านมาร์มงเป็นทางเลือกของมิตรภาพ
รับราชการบูร์บง

มาร์มงอยู่ภักดีต่อการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บงพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ในสมัยร้อยวันและหลังจบยุทธการวอเตอร์ลู ได้ลงมติในการประหารจอมพลมีแชล แน
เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นชาวฝรั่งเศสและนายพลตรีแห่งกองทหารรักษาการแห่งราชอาณาจักรและใน ค.ศ. 1820 ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์พระวิญญาณศักดิ์สิทธิ์และเครื่องอิสริยาภรณ์นักบุญหลุยส์ เขาเป็นนายพลผู้พิทักษ์ประจำการในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1830 ระหว่างการปฏิวัติเดือนกรกฎาคมและได้รับคำสั่งให้ลงมือด้วยความเข้มแข็งในการคัดค้านกฎหมาย ตัวเองต่อต้านนโยบายศาลเขายังพยายามที่จะทำหน้าที่ของเขาและเพียงแต่ให้ความพยายามที่จะปราบปรามการปฏิวัติเมื่อมันเป็นที่ชัดเจนว่ากองกำลังของเขาถูกปราบเรื่องนี้ทำให้คนอ่อนน้อมถ่อมตนมากขึ้นและดยุคอ็องกูแลม แม้สั่งให้เขาถูกจับกุม ตรัสว่า
ท่านจะหักหลังเราอย่างที่หักหลังเขางั้นหรือ?
มาร์มงยอมรับในคำสั่งของกษัตริย์ที่ขอยึดทรัพย์สินและตำแหน่งของเขา ทำให้เขาตัดสินใจไม่อยู่ฝรั่งเศส เขาหลงไหลในภาคกลางและภาคตะวันออกของยุโรป จนสุดท้ายเขาก็เริ่มต้นชีวิตใหม่ที่กรุงเวียนนา เขาได้รับการต้อนรับอย่างดีจากรัฐบาลออสเตรีย และได้เป็นราชครูให้กับดยุคไรซ์ชตัด ชายหนุ่มซึ่งเคยได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนโปเลียนที่สองไม่กี่สัปดาห์ แม้จะมีมิตรภาพอันยาวนานของเขากับนโปเลียนมาถึงตอนนี้คำกริยา "รากูเซอร์" ซึ่งมาจากชื่อดยุคแห่งรากูซา เป็นคำในครัวเรือนของฝรั่งเศสนั่นหมายถึง "ทรยศ" เขาเสียชีวิตที่เมืองเวนิสในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1852 ซึ่งเป็นจอมพลของจักรพรรดินโปเลียนคนสุดท้าย
| ด ค กจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ปีแยร์ โอเฌอโร ·  ฌ็อง-บาติสต์ แบร์นาด็อต ·  หลุยส์-อาแล็กซ็องดร์ แบร์ตีเย ·  ฌ็อง-บาติสต์ แบซีแยร์ ·  กีโยม-มารี-อาน บรูน ·  หลุยส์-นีกอลา ดาวู ·  โลร็อง เดอ กูวียง แซ็ง-ซีร์ ·  แอมานุแอล เดอ กรูชี ·  ฌ็อง-บาติสต์ ฌูร์ด็อง ·  ฟร็องซัว คริสต็อฟ แกแลร์มาน ·  ฌ็อง ลาน ·  ฟร็องซัว โฌแซ็ฟ เลอแฟฟวร์ ·  ฌัก มักดอนาลด์ ·  โอกุสต์ เดอ มาร์มง ·  อ็องเดร มาเซนา ·  บง-อาดรีแอ็ง ฌาโน เดอ มงแซ · เอดัวร์ มอร์ตีเย · ฌออากีม มูว์รา · มีแชล แน · นีกอลา อูดีโน · กาเตอรีน-ดอมีนิก เดอ เปรีญง · ยูแซฟ ปอญาตอฟสกี · ฌ็อง-มาตีเยอ-ฟีลีแบร์ เซรูว์รีเย · นีกอลา ฌ็อง-เดอ-ดีเยอ ซูลต์ · หลุยส์-กาบรีแยล ซูว์แช · โกลด วิกตอร์-แปแร็ง | ปีแยร์ โอเฌอโร ·  ฌ็อง-บาติสต์ แบร์นาด็อต ·  หลุยส์-อาแล็กซ็องดร์ แบร์ตีเย ·  ฌ็อง-บาติสต์ แบซีแยร์ ·  กีโยม-มารี-อาน บรูน ·  หลุยส์-นีกอลา ดาวู ·  โลร็อง เดอ กูวียง แซ็ง-ซีร์ ·  แอมานุแอล เดอ กรูชี ·  ฌ็อง-บาติสต์ ฌูร์ด็อง ·  ฟร็องซัว คริสต็อฟ แกแลร์มาน ·  ฌ็อง ลาน ·  ฟร็องซัว โฌแซ็ฟ เลอแฟฟวร์ ·  ฌัก มักดอนาลด์ ·  โอกุสต์ เดอ มาร์มง ·  อ็องเดร มาเซนา ·  บง-อาดรีแอ็ง ฌาโน เดอ มงแซ · เอดัวร์ มอร์ตีเย · ฌออากีม มูว์รา · มีแชล แน · นีกอลา อูดีโน · กาเตอรีน-ดอมีนิก เดอ เปรีญง · ยูแซฟ ปอญาตอฟสกี · ฌ็อง-มาตีเยอ-ฟีลีแบร์ เซรูว์รีเย · นีกอลา ฌ็อง-เดอ-ดีเยอ ซูลต์ · หลุยส์-กาบรีแยล ซูว์แช · โกลด วิกตอร์-แปแร็ง |  |
โลบนูแวล

เพลงชาติเบนิน
| --- | --- |
เพลงชาติของ เบนิน
เนื้อร้อง: อธิการฌีลแบร์ ฌ็อง ดาญง
ทำนอง: อธิการฌีลแบร์ ฌ็อง ดาญง
รับไปใช้: 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1960

ตัวอย่างเสียง
ฉบับเสียงดนตรีโดย U.S. Navy Bandไฟล์ ช่วยเหลือ
 
โลบนูแวล (ฝรั่งเศส: L'Aube Nouvelle; แปลว่า รุ่งอรุณแห่งวันใหม่) เป็นเพลงชาติของประเทศเบนิน เนื้อร้องและทำนองเรียบเรียงโดยอธิการฌีลแบร์ ฌ็อง ดาญง นำมาใช้เป็นเพลงชาติเมื่อเบนินเป็นเอกราชจากฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1960
หลังดาโฮมีย์กลายเป็นสาธารณรัฐประชาชนเบนินใน ค.ศ. 1975 เพลงชาตินี้ยังมีการใช้งานต่อ แต่เปลี่ยนจากคำว่า Dahomey กับ Dahoméen ไปเป็น Bénin กับ Béninois
แหล่งข้อมูลอื่น

Benin: L'Aube Nouvelle - Audio of the national anthem of Benin, with information and lyrics (archive link)
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  มิวสิกเบรนซ์ ผลงาน
โอ เมนิโน มาลูคินโญ่

| โอ เมนิโน มาลูคินโญ่> ข้อมูลสิ่งพิมพ์ |
| --- | --- |
สำนักพิมพ์: อาบิรล (1989–2007) โกลบู (1989–2007)
ประเภท: เด็ก ตลก
ระยะเวลาการตีพิมพ์: 1980–ปัจจุบัน
ทีมงานสร้างสรรค์
ผู้สร้างสรรค์: ซีรัลโด
โอ เมนิโน มาลูคินโญ่ (โปรตุเกส: O Menino Maluquinho) เป็นการ์ตูนช่องของบราซิล สร้างโดยซีรัลโด การ์ตูนเกี่ยวกับเรื่องราวและสิ่งประดิษฐ์ของเด็กชายมีความสุขและซน "มาลูคินโญ่" การ์ตูนได้เริ่มตีพิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 1980
ตัวละคร

มาลูคินโญ่ (โปรตุเกส: Maluquinho) ตัวเอกในเรื่อง เป็นเด็กชายมีความสุขอายุ 10 ปี
จูลิเอตา "จูจู" (โปรตุเกส: Julieta "Juju") แฟนของมาลูคินโญ่
โบเคา (โปรตุเกส: Bocão) เพื่อนที่ดีที่สุดของมาลูคินโญ่
จูนิม (โปรตุเกส: Junim) เป็นเด็กชายกับผมบลอนด์และแว่นตา เขาเป็นหนึ่งในเพื่อนที่ดีที่สุดของมาลูคินโญ่
คาโรลินา "คารอล" (โปรตุเกส: Carolina "Carol") เป็นเด็กหญิงนักอุดมคติและนักนิเวศวิทยา เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของจูลิเอตา
เฮร์มัน (โปรตุเกส: Herman) คนพาล, คู่แข่งและบางครั้งเพื่อนของมาลูคินโญ่
นิน่า (โปรตุเกส: Nina) เป็นเด็กหญิงอายุ 5 ปีและน้องสาวของโบเคา
ลูซีโอ (โปรตุเกส: Lúcio) เป็นเด็กชายบราซิลแอฟริกันและเพื่อนของมาลูคินโญ่
ซูจิโระ เฟร์นันโด (โปรตุเกส: Sugiro Fernando) เป็นหนึ่งในเพื่อนบ้านของมาลูคินโญ่ เขามีเชื้อสายญี่ปุ่น
เชอร์ลีย์ วาเลเรีย (โปรตุเกส: Shirley Valéria) เป็นเด็กหญิงผมบลอนด์และเด็กหญิงสวยที่สุดในแก๊ง
ปากู (โปรตุเกส: Pagu) เป็นหนึ่งในเพื่อนของจูลิเอตา
ซิโมเน (โปรตุเกส: Simone) เป็นเด็กหญิงบราซิลแอฟริกันและศิลปินจากแก๊งมาลูคินโญ่
จาไนนา (โปรตุเกส: Janaína) เป็นเด็กหญิงบราซิลแอฟริกันและเพื่อนอีกคนของจูลิเอตา
โจ (โปรตุเกส: Jô) เป็นเด็กหญิงอ้วนกับผมหยิกสีบลอนด์ เธอเป็นเพื่อนอีกคนของจูลิเอตา
เรนาตา (โปรตุเกส: Renata) เป็นเด็กหญิงอัจฉริยะกับผมสีแดง เธอเป็นแฟชั่นนิสต้าจากแก๊งมาลูคินโญ่
ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ชื่อเดียวกัน เริ่มฉายวันแรกในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2022 ผลิตโดย ชาโตรเน (Chatrone)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล)
ไกปีรีญา

| ค็อกเทลทางการของไอบีเอ |
| --- | --- |
ภาพถ่ายสตูดิโอของไกปีรีญา
ประเภท: ค็อกเทล
แอลกอฮอล์หลักตามปริมาตร:  Cachaça 
การเสิร์ฟ: ออนเดอะร็อกส์; เทลงบนน้ำแข็ง
ภาชนะมาตรฐาน:  แก้วโอลด์แฟชั่นด์
วัตถุดิบที่ กำหนดโดย ไอบีเอ†:  กาชาซา 5 เซนติลิตร  มะนาวครึ่งผล หั่นเป็น 4 เสี้ยว  น้ำตาลทราย 2 ช้อนชา 
การเตรียม: ใส่มะนาวและน้ำตาลทรายลงในแก้ว ใช้ไม้คนเครื่องดื่มบดและคนส่วนผสมทั้งสองเข้าด้วยกัน เติมน้ำแข็งแล้วเทกาชาซาลงไป
หมายเหตุ: อาจใช้ผลไม้สดอื่น ๆ แทนมะนาว และหากไม่มีกาชาซาสามารถใช้วอดกาแทนได้ แต่เครื่องดื่มที่ได้จะมีชื่อเรียกว่า "ไกปีรอสกา"
† ไกปีรีญา โดยสมาคมบาร์เทนเดอร์นานาชาติ
ไกปีรีญา (โปรตุเกส: caipirinha) เป็นเครื่องดื่มค็อกเทลประจำชาติบราซิล ทำจากกาชาซา (เหล้าหมักจากอ้อย) น้ำตาลทราย และมะนาว กาชาซา (หรือที่รู้จักกันในชื่อ กานีญา และชื่อดั้งเดิมอื่น ๆ) เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์กลั่นที่พบมากที่สุดในบราซิล แม้ว่ารัมและกาชาซาจะมาจากผลิตภัณฑ์ที่ได้จากอ้อยเหมือนกัน แต่แอลกอฮอล์ในกาชาซามาจากการหมักน้ำอ้อยสดแล้วนำไปกลั่น ในขณะที่รัมมักผลิตจากผลพลอยได้จากการผลิตน้ำตาลทราย เช่น กากน้ำตาล
การเตรียมไกปีรีญาทำได้โดยบดและคนผสมมะนาวหั่นเข้ากับน้ำตาลทราย จากนั้นจึงเติมกาชาซาลงไป เครื่องดื่มชนิดนี้อาจเตรียมในแก้วขนาดใหญ่ใบเดียวเพื่อแบ่งกันดื่ม หรือเตรียมในเหยือกขนาดใหญ่ขึ้นเพื่อเสิร์ฟแยกแก้วก็ได้
แอ็กตอร์ แบร์ลีโยซ

แอ็กตอร์ แบร์ลีโยซ
แอ็กตอร์ แบร์ลีโยซ (ฝรั่งเศส: Hector Berlioz, ออกเสียง: [ɛktɔʁ bɛʁljoːz]) เป็นคีตกวี นักเขียน และนักวิจารณ์ชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1803 ที่เมืองลาโกตแซ็งต็องเดร จังหวัดอีแซร์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1869 ที่กรุงปารีส
เขาเป็นหนึ่งในคีตกวีคนสำคัญในยุคโรแมนติกของทวีปยุโรป
ประวัติ > ช่วงแรกของชีวิต

เขาสนใจวิถีชีวิตของชาวปารีสมาตั้งแต่เริ่มแรก ในช่วงสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง ซึ่งมีการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมครั้งใหญ่และมีนักปรัชญาเกิดขึ้นจำนวนมาก
ในปี ค.ศ. 1823 เขาได้ศึกษาการประพันธ์เพลงที่วิทยาลัยดนตรีและนาฏศิลป์ชั้นสูงแห่งชาติ ณ กรุงปารีส ร่วมกับฌ็อง-ฟร็องซัว เลอ ซุเออร์ คีตกวีประจำสถาบันซึ่งมีรูปแบบอลังการ และได้รอดจากอุปสรรคในยุคต่าง ๆ มาได้ รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองต่าง ๆ ตั้งแต่การปฏิวัติฝรั่งเศส จนกระทั่งการฟื้นฟูระบอบกษัตริย์
เขาได้พบคาร์ล มารีอา ฟอน เวเบอร์ (ซึ่งต่อมาได้ใช้เทคนิคของเวเบอร์ในการประพันธ์ แซ็งฟอนี ฟ็องตัสติก) และได้ประพันธ์ Messe solennelle ในปี ค.ศ. 1824
ถึงแม้เขาหัดเล่นดนตรีเอง โดยหัดเล่นกีตาร์และปี่แตร และแม้ว่าเขาจะไม่ประสบผลสำเร็จในการประกวดดนตรีที่กรุงโรม ในปี ค.ศ. 1826 เขาก็ได้เข้าศึกษาดนตรีที่วิทยาลัยดนตรี (ผู้อำนวยการในสมัยนั้นได้แก่ลุยจิ เชรูบินิ) และได้เรียนกับปรมาจารย์อันทอน ไรคา ที่สอนเขาเกี่ยวกันฟิวก์และเคาน์เตอร์พ้อยท์ รวมทั้งเรียนการเรียบเรียงเสียงประสานกับเลอซุเออร์ด้วย
ในปี ค.ศ. 1827 เขาเข้ารอบการประกวดดนตรีที่กรุงโรม แต่บทเพลงคันทาทา ของเขาที่มีชื่อว่า ลามอร์ดอร์เฟ ได้รับการตัดสินจากคณะกรรมการว่าไม่สามารถจะเอามาบรรเลงจริง ๆ ได้ ในระหว่างการแสดงละครเวทีเรื่องแฮมเล็ต เขาได้อ่านงานของวิลเลียม เชกสเปียร์ และตกหลุมรักแฮเรียต นักแสดงสาวชาวไอริชที่แสดงในละครเรื่องแฮมเล็ต ซึ่งต่อมาเขาได้สมรสกับเธอในปี ค.ศ. 1833
เขาค้นพบวรรณกรรมของเกอเทอ เรื่องเฟาสท์ ซึ่งต่อมาเขาได้ประพันธ์เพลงจากการแปลของเจราร์ด เดอ แนร์วาล ชื่อว่าแปดฉากจากเรื่องเฟาสท์ (ค.ศ. 1828) และอุปรากรโศกนาฏกรรมเรื่อง คำสาปของเฟาสท์ ในปี ค.ศ. 1843
เขารู้สึกประทับใจเป็นอย่างมาก เมื่อวิทยาลัยดนตรีและนาฏศิลป์ชั้นสูงแห่งชาติ ณ กรุงปารีส ภายใต้การอำนวยการของฟร็องซัว-อ็องตวน อาเบอแน็กได้จัดแสดงซิมโฟนีทุกบทของเบโธเฟน ในปี ค.ศ. 1828
ประวัติ > แซ็งฟอนีฟ็องตัสติก

ดูเพิ่ม: แซ็งฟอนีฟ็องตัสติก
งานเขียน

Grand traité d'instrumentation et d'orchestration moderne (1860) ;
Mémoires, éditions Fayard ;
Correspondance générale, éditions Fayard ;
Les soirées de l'orchestre, (1852) ;
Le voyage musical en Allemagne et en Italie ;
À travers champs ;
Les Grotesques de la musique ;
Cauchemars et passion ;
Son œuvre critique est actuellement regroupée et rééditée : Critique musicale, sous la dir. de H. Robert Cohen et d'Yves Gérard, Paris : Buchet-Chastel, 1997- , en cours (4 vol. parus).
งานเพลง

รายชื่อผลงานทั้งหมดได้ถูกตีพิมพ์โดย D. Kern Holoman ในแค็ตตาล็อกของเขา : 
Dallas Kern Holoman, Catalogue of the Works of Hector Berlioz, Cassel : Bärenreiter, 1987.
งานเพลง > สำหรับวงดุริยางค์

Ouvertures : Le roi Lear, Carnaval romain, Le corsaire, Waverley, Rob Roy ;
la Symphonie fantastique op. 14 « Épisode de la vie d'un artiste » (1830) ;
Harold en Italie, symphonie à programme avec alto principal (1834) ;
Roméo et Juliette, pour mezzo-soprano, ténor, basse, chœur et orchestre (1839) ;
la Grande symphonie funèbre et triomphale (1840) ;
Rêverie et caprice, pour violon et orchestre (1841).
งานเพลง > อุปรากร

Les francs-juges (1826 - 1833, partition incomplète) ;
Benvenuto Cellini (1834 - 1837) ;
La nonne sanglante (1841 - 1847, œuvre inachevée) ;
Les Troyens (1856-1858) ;
Béatrice et Bénédict (1860-1862).
งานเพลง > บทเพลงขับร้องประสานเสียง

La Messe solennelle (1824, retrouvée en 1992 alors que Berlioz prétendait qu'il l'avait détruite) ;
Lélio ou le retour à la vie, op. 14b (1827) ;
Grand requiem ou Grande messe des morts  (1837) ;
La damnation de Faust, légende dramatique (1846) ;
Te Deum (1849 - 1855) ;
L'enfance du Christ, trilogie sacrée (1850 - 1854) ;
La Mort d'Orphée ;
Le 5 mai ;
Le ballet des ombres ;
Tristia ;
Herminie, cantate ;
La mort de Cléopâtre ;
Les nuits d'été.
ผลงานที่ได้รับการบันทึกเสียง > ตัวอย่างผลงานที่ได้รับการบันทึกเสียง

La Symphonie fantastique, Orchestre symphonique de San Francisco ou Orchestre philharmonique de Vienne, dirigé par Pierre Monteux ;
la Symphonie fantastique, Orchestre du Concertgebouw d'Amsterdam dirigé par Colin Davis ;
la Symphonie fantastique, Orchestre symphonique de Boston dirigé par Charles Münch ;
la Symphonie fantastique, Orchestre philharmonique de New York dirigé par Dimitri Mitopoulos ;
la Symphonie fantastique, Orchestre symphonique de Detroit  dirigé par Paul Paray ;
Te Deum, Orchestre symphonique de Londres dirigé par Claudio Abbado ;
Les Nuits d'été, Régine Crespin, Orchestre de la Suisse Romande dirigé par Ernest Ansermet ;
Benvenuto Cellini, Chœur de Covent Garden, Orchestre symphonique de la BBC dirigé par Colin Davis ;
Benvenuto Cellini, Chœur de Radio-France, Orchestre National de France dirigé par John Nelson (premier enregistrement de la version originale dite Paris I) ;
Les Troyens, Chœur et Orchestre de Covent Garden, direction Colin Davis (premier enregistrement mondial de l'œuvre) ;
Ouvertures : Carnaval romain, Le corsaire, Les francs-juges, Le Roi Lear, Waverley, Orchestre symphonique de Londres, dir. Colin Davis ;
Messe Solennelle. Choeur et  Orchestre de la Philharmonie Nationale de Cracovie, direction Jean-Paul Penin. Premier enregistrement mondial, Radio-France / France Télévision, 5 octobre 1993.
Harold en Italie, William Primrose , Orchestre philharmonique royal, dirigé par sir Thomas Beecham ;
Roméo et Juliette , Chœur du conservatoire de Nouvelle-Angleterre, Orchestre symphonique de Boston, direction Seiji Ozawa ;
Grand requiem, Orchestre de la radio de Bavière dirigé par Charles Münch ;
Grande symphonie funèbre et triomphale, Orchestre de la BBC dirigé par Colin Davis ;
La Damnation de Faust, chœur et Orchestre symphonique de Londres, dir. Colin Davis ;
L'enfance du Christ, chœurs John Alldis, Orchestre symphonique de Londres dirigé par Colin Davis.
แหล่งข้อมูลอื่น

Publication de l'ADPF เก็บถาวร 2005-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"Les Premières armes du jeune Berlioz" : la Messe Solennelle
Association Nationale Hector Berlioz
Musée Hector Berlioz
หนังสือชีวประวัติ

Hector Berlioz, Mémoires, Flammarion; (première édition: 1991) ISBN 2-08-212539-4
David Cairns, Berlioz, éditions Fayard (1991) ;
Claude Ballif, Berlioz, collection "Solfèges" au Seuil ;
Dictionnaire Berlioz, sous la dir. de Pierre Citron et de Cécile Reynaud, Paris, Fayard, 2003 ;
Berlioz, la voix du romantisme, catalogue d'exposition à la Bibliothèque nationale de France, 2003-2004, Paris, BnF / Fayard, 2003.
| ด ค กศิลปินจินตนิยม |
| --- | --- |
วัฒนธรรม:  โบฮีเมียนิยม  อชเชียน  ชาตินิยมโรแมนติก  วอลเลนร็อดนิยม 
วรรณกรรม:  แอนเดอร์เซน  เบลก  เบินส์  ไบรอน  ชาโตบรีย็อง  คอเลริดจ์  Espronceda  เกอเทอ  พี่น้องตระกูลกริม  Heine  ฮอฟฟ์มันน์  เฮิลเดอร์ลิน  อูโก  คีตส์  คราซีนสกี  ลามาร์ตีน  เลโอปาร์ดี  เลอร์มอนตอฟ  มิกกีวิกซ์  Musset  Nerval  โนวาลิส  Oehlenschläger  โพ  พุชกิน  ชิลเลอร์  สก็อตต์  แมรี เชลลีย์  เพอร์ซี บิสซี เชลลีย์  Slowacki  สเตนดัล  Ujejski  เวิร์ดสเวิร์ธ 
คีตกรรม:  อัลแคน  ออเบอร์  เบทโฮเฟิน  เบลลินี  แบร์ลีโยซ  กริก  ชูเบิร์ท  ชอแป็ง  โดนิเซตติ  ฟิลด์  แฟรงค์  กลิงคา  ฮาเลวี  ลิสท์  โลเว  มาเลอร์  มาร์ชเนอร์  Méhul  เม็นเดิลส์โซน  มาเยอร์เบียร์  ปากานินี  รอสซินี   ชูมัน  ทัลแบร์ค  แวร์ดี  วากเนอร์  เวเบอร์ 
ปรัชญา:  คอเลริดจ์  เกอเทอ  ชิลเลอร์  มุลเลอร์  ชไลเออร์มัคเคอร์  Tieck  Mickiewicz  ฟ็อยเออร์บัค  ฟิชเทอ  Wackenroder  ยาน  ชเลเกิล  เช็ลลิง  เฮเกิล  เซอร์เอิน เคียร์เกอกอร์  Słowacki  Towiański 
ศิลปกรรม:  เบลก  Briullov  คอนสตาเบิล  Corot  เดอลาครัว  Friedrich  เฌรีโก  โกยา  สกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสัน  Leutze  Nazarene movement  พาล์มเมอร์  เทอร์เนอร์  Wiertz
โรนัลโด

ระวังสับสนกับ คริสเตียโน โรนัลโด
โรนัลโด (อังกฤษ: Ronaldo) หรือชื่อเต็มว่า โรนัลดู ลูอีส นาซารีอู จี ลีมา (โปรตุเกส: Ronaldo Luíz Nazário de Lima; เกิดวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2519) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิลที่เป็นที่รู้จักในฉายา O Fenômeno (ปรากฏการณ์) และชื่อเล่น R9 ปัจจุบันเลิกอาชีพค้าแข้งแล้ว
ในปี ค.ศ. 1993 โรนัลโดเริ่มต้นเส้นทางการเป็นนักฟุตบอลอาชีพกับสโมสรกรูเซย์รู ในฤดูกาลแรกนั้น เขาทำได้ถึง 108 ประตูใน 27 เกม โดยโรนัลโดมีอายุเพียง 17 ปีเท่านั้น หลังจากนั้นก็ถูกแมวมองจากสโมสรยักษ์ใหญ่ แปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟินจากเนเธอร์แลนด์ดึงไปร่วมเล่น นอกจากนี้ โรนัลโดก็ยังได้ร่วมทางกับสโมสรใหญ่ในยุโรปมากมาย อาทิ บาร์เซโลนา อินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน (อินเตอร์มิลาน) เรอัลมาดริด และเอซีมิลาน
ในส่วนของทีมชาตินั้น โรนัลโดลงเล่นให้กับทีมชาติบราซิลชุดใหญ่ 107 นัด และทำประตูได้ถึง 127 ประตู โดยเป็นรองเพียงเปเล่และโรมารีอูเท่านั้น และยังเป็นเจ้าของสติถิ 15 ประตู ผู้ยิงประตูสูงสุดตลอดกาลของโลกในฟุตบอลโลกอีกด้วย  เขาพาทีมชาติบราซิลได้แชมป์ฟุตบอลโลก 2 สมัยในปี ค.ศ. 1994 และ ค.ศ. 2002 แต่ต่อมาก็ถูกแย่งสถิติโดยมีโรสลัฟ โคลเซอในฟุตบอลโลกปี ค.ศ. 2012
ฉายาของโรนัลโดคือ O Fenômeno ("The Phenomenon" ในภาษาอังกฤษ) โรนัลโดเป็นหนึ่งในนักเตะที่ประสบความสำเร็จมากมาย อาทิ รางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรป 2 สมัย ในปี ค.ศ. 1997 และ ค.ศ. 2002 รางวัลนักเตะยอดเยี่ยมของโลกโดยฟีฟ่า 3 สมัย ซึ่งมีเพียงโรนัลโดและซีเนดีน ซีดานเท่านั้นที่เคยทำได้ ในปี ค.ศ. 2007 เขาถูกจัดให้เป็นหนึ่งในนักฟุตบอล 1 คนที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลโดยนิตยสารฟุตบอลฝรั่งเศส และเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลยอดเยี่ยมที่สุดของโลกที่ยังมีชีวิตอยู่โดยเปเล่
เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2013 โรนัลโดประกาศเกษียณตัวเองจากการเป็นนักฟุตบอล เนื่องจากความเจ็บปวดและภาวะขาดไทรอยด์
ไคออส

| ไคออส Χίος |
| --- | --- |

ไคออสLocation within the region  
พิกัด:  38°24′N 26°01′E﻿ / ﻿38.400°N 26.017°E﻿ / 38.400; 26.017
ประเทศ:  กรีซ
แคว้น: North Aegean
หน่วยภูมิภาค: Chios
พื้นที่
 • เทศบาล: 842.3 ตร.กม. (325.2 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด: 1,297 เมตร (4,255 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 0 เมตร (0 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • Municipality: 51,930
 • ความหนาแน่นMunicipality: 62 คน/ตร.กม. (160 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+2 (EET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
รหัสไปรษณีย์: 82x xx
รหัสพื้นที่: 227x0
ป้ายทะเบียนรถ: ΧΙ
เว็บไซต์: www.chios.gr
ไคออส (อังกฤษ: Chios /ˈkaɪ.ɒs, ˈkaɪ.oʊs, ˈkiː-/; กรีก: Χίος, อักษรโรมัน: Khíos [ˈçi.os] ( ฟังเสียง)) เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศกรีซ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของทะเลอีเจียน เกาะมีช่องแคบไคออสคั่นกับประเทศตุรกี ไคออสเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้ส่งออกหมากฝรั่ง มีชื่อเล่นว่า "เกาะหมากฝรั่ง" และยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยว อาทิ มีหมู่บ้านยุคกลางและอารามในศตวรรษที่ 11 เรียกว่า Nea Moni ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลก
เกาะยังเคยเกิดการฆาตกรรมหมู่ไคออส ชาวกรีกนับหมื่นคนถูกสังหารหมู่ที่เกาะนี้โดยกองทัพจักรวรรดิออตโตมันในช่วงสงครามอิสรภาพกรีก ในปี ค.ศ. 1822