stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภูเขาไฟโอซอร์โน

| ภูเขาไฟโอซอร์โน |
| --- | --- |
ภูเขาไฟโอซอร์โนและทะเลสาบยังกีเว
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 2,652 เมตร (8,701 ฟุต) 
พิกัด: 41°06′00″S 72°29′35″W﻿ / ﻿41.10000°S 72.49306°W﻿ / -41.10000; -72.49306 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
 
ที่ตั้ง: ชิลี
เทือกเขา: แอนดีส
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
ประเภทภูเขา: กรวยภูเขาไฟสลับชั้น
แนวโค้ง/เข็มขัดภูเขาไฟ: South Volcanic Zone
การปะทุครั้งล่าสุด: 1869
การพิชิต
พิชิตครั้งแรก: 1848 โดย Jean Renous
เส้นทางง่ายสุด: การปีนหิน/หิมะ/น้ำแข็ง
ภูเขาไฟโอซอร์โน (สเปน: volcán Osorno) เป็นภูเขาไฟชนิดกรวยภูเขาไฟสลับชั้นสูงตั้งอยู่ระหว่างจังหวัดโอซอร์โนกับจังหวัดยังกีเวในแคว้นโลสลาโกสของประเทศชิลี ตั้งอยู่ทางชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลสาบยังกีเวและสามารถมองเห็นได้จากทะเลสาบโตโดสโลสซานโตส โอซอร์โนเป็นสัญลักษณ์ของภูมิประเทศท้องถิ่น และมักเป็นที่รู้จักจากการคล้ายคลึงกับภูเขาไฟฟุจิ
โอซอร์โนเป็นหนึ่งในภูเขาไฟที่มีพลังมากที่สุดในตอนใต้ของเทือกเขาแอนดีส ซึ่งได้มีการระเบิดรวม 11 ครั้งระหว่าง 1575 และ 1869 ลาวาจากการปะทุมักไหลจนถึงทะเลสาบยังกีเวและโตโดสโลสซานโตส ส่วนยอดของภูเขาไฟมักคลุมด้วยธารน้ำแข็งแม้จะมีความสูงไม่มากซึ่งมาจากการที่มีหิมะตกจำนวนมากจากสภาพอากาศทางทะเลชื้นของภูมิภาค
โอซอร์โนตั้งอยู่บนภูเขาไฟกรวยภูเขาไฟสลับชั้นอายุ 250,000 ปีที่ถูกกัดเซาะไปแล้ว ชื่อลาปิกาดา (La Picada) ที่มีแอ่งยุบปากปล่องยาว 6 กิโลเมตร
พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1 แห่งกัสติยา

| พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1 |
| --- | --- |
พระเจ้าเฟร์นันโด (กลาง) กับนักบุญโดมิงโกแห่งซีโลส (ซ้าย) โดยบาร์โตโลเม เบร์เมโฆ
จักรพรรดิแห่งอีสปาเนียทั้งหมด กษัตริย์แห่งเลออนและกัสตียา เคานต์แห่งกัสตียา
ครองราชย์: ค.ศ. 1029–1037
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้าเบร์มุนโดที่ 3 แห่งเลออน
รัชกาลถัดไป: พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งกัสติยาและเลออน, พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยา, พระเจ้าการ์เซียที่ 2 แห่งกาลิเซีย
ประสูติ: ค.ศ. 1015
สิ้นพระชนม์: 24 ธันวาคม ค.ศ. 1065
ฝังพระศพ: มหาวิหารซันอิซิโดโร
พระมเหสี: ซันชาแห่งเลออน
พระบุตร: อูร์รากาแห่งซาโมรา พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งกัสติยาและเลออน เอลบีราแห่งโตโร พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยา พระเจ้าการ์เซียที่ 2 แห่งกาลิเซีย
ราชวงศ์: ราชวงศ์ฆีเมเนซ
พระราชบิดา: พระเจ้าซันโชที่ 3 แห่งนาวาร์
พระราชมารดา: มูเนียโดนาแห่งกัสติยา
ศาสนา: ศาสนาคริสต์
ลายพระอภิไธย: 
เฟร์นันโดที่ 1 (สเปน: Fernando I; เลออน: Fernandu I) หรือ เฟร์นันโดมหาราช (สเปน: Fernando el Magno) เสด็จพระราชสมภพ ค.ศ. 1016/18 สิ้นพระชนม์ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1065 ที่เลออน ราชอาณาจักรเลออน ทรงเป็นผู้ปกครองคนแรกของกัสติยาที่ครองตำแหน่งกษัตริย์ ทั้งยังได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิแห่งเลออน
พระบิดาของเฟร์นันโด พระเจ้าซันโชที่ 3 แห่งนาวาร์ ได้กัสติยามาและครองความเป็นใหญ่เหนือรัฐคริสเตียนทั้งหลาย การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ในปี ค.ศ. 1035 ทำให้นาวาร์ตกเป็นของพระโอรสคนโต พระเจ้าการ์ซิอาที่ 3 แห่งปัมโปลนา ส่วนกัสติยาตกเป็นของเฟร์นันโด พระโอรสคนที่สองที่แต่งงานกับซันชา พระขนิษฐาและทายาทของพระเจ้าเบร์มูโดที่ 3 แห่งเลออน ชาวกัสติยาของพระเจ้าเฟร์นันโดปราบและสังหารพระเจ้าเบร์มูโดที่ตาร์มารอนในปี ค.ศ. 1037 และตัวพระองค์เองได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิในนครเลออนในปี ค.ศ. 1039 ในปี ค.ศ. 1054 กองทหารกัสติยาปราบและสังหารพระเจ้าการ์ซิอาที่ 3 พระเชษฐาของพระองค์ ที่อาตาปูเอร์กา พระองค์จึงรวมนาวาร์เข้ามาอยู่ในการครอบครอง ในปี ค.ศ. 1062 ทรงบีบผู้ปกครองมุสลิมของโตเลโดให้จ่ายบรรณาการให้พระองค์ และกำหนดให้ซาราโกซาและเซบิยาเป็นรัฐบริวาร ทรงพิชิตกูอิงบราในโปรตุเกสกลางในปี ค.ศ. 1064 และปิดล้อมโจมตีบาเลนเซียแต่ยึดไม่สำเร็จ
พระองค์ปฏิบัติตามธรรมเนียมการแบ่งดินแดนที่สืบต่อกันมา ทรงยกกัสติยาให้พระโอรสคนโต พระเจ้าซันโชที่ 2 ยกเลออนให้พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 พระโอรสคนที่สอง และยกกาลิเซียให้พระเจ้าการ์ซิอาที่ 2 พระโอรสคนที่สาม หลังการปลดพระโอรสคนที่สามออกจากตำแหน่งและการฆาตกรรมพระเจ้าซันโช พระเจ้าอัลฟอนโซกอบกู้ดินแดนทั้งหมดกลับคืนมาได้และครองตำแหน่งเป็นจักรพรรดิแห่งเลออนและกัสติยา
กษัตริย์แห่งเลออน (ค.ศ. 1037–65) > ความสัมพันธ์กับนาวาร์

วันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1054 เฟร์นันโดปราบการ์ซิอา พระเชษฐา ได้ที่สมรภูมิอาตาปูเอร์กา และนาวาร์ถูกลดสถานะเป็นรัฐบริวารภายใต้การปกครองของพระเจ้าซันโช การ์เซียที่ 4 พระโอรสของพระเชษฐาผู้ล่วงลับ แม้นาวาร์ในตอนนั้นจะมีดินแดนดั้งเดิมของกัสติยา คือ อาลาบาและลาริโอฆา รวมอยู่ด้วย แต่เฟร์นันโดต้องการยกให้แค่ลาบูเรบา ตลอดหนึ่งทศวรรษต่อมา พระเจ้าซันโชที่ 4 ค่อย ๆ สูญเสียการควบคุมในนาวาร์ตะวันให้แก่พระเจ้าเฟร์นันโด
กษัตริย์แห่งเลออน (ค.ศ. 1037–65) > ความสัมพันธ์กับอัลอันดะลุส > สงครามกับซาราโกซา

ในปี ค.ศ. 1060 พระเจ้าเฟร์นันโดบุกไตฟาซาราโกซาผ่านทางที่ราบหุบเขาของแม่น้ำดูเอโรด้านตะวันออก ในบริเวณที่สูงแถวโซเรีย พระองค์ยึดป้อมปราการซานเอสเตบันเดกอร์มัซ, เบร์ลังกา และบาดอร์เรย์ และต่อมามุ่งหน้าผ่านสู่ซันติอุสเต, อูเอร์เมเซส และซันตามารา ไปจนถึงถนนโรมันที่ทอดอยู่ระหว่างโตเลโดกับซาราโกซา การสู้รบครั้งนี้อาจสำเร็จเนื่องจากอะห์มัด อัลมุกตะดิร อะมีรผู้ครองซาราโกซาอยู่ก่อน กำลังวุ่นวายอยู่กับการโจมตีไตฟาตอร์โตซา ดินแดนข้างเคียง และกำลังป้องกันป้อมปราการทางตะวันออกเฉียงเหนือจากพระเจ้ารามิโรที่ 1 แห่งอารากอนกับราโมน บารังเกที่ 1 แห่งบาร์เซโลนา อะมีรที่ในขณะนั้นจ่ายบรรณากาให้พระเจ้าซันโชที่ 4 แห่งนาวาร์ยอมจำนนต่อพระเจ้าเฟร์นันโดและยินยอมจ่ายบรรณาการให้ แม้ว่าในตอนแรกอาจเป็นเพียงการจ่ายให้เป็นครั้ง ๆ แต่พระเจ้าเฟร์นันโดก็บีบบังคับให้จ่ายบรรณาการให้จนพระองค์สิ้นพระชนม์
กษัตริย์แห่งเลออน (ค.ศ. 1037–65) > ความสัมพันธ์กับอัลอันดะลุส > สงครามกับโตเลโด

ต่อมาพระเจ้าเฟร์นันโดหันไปสนใจยาห์ยา อิบน์ อิสมาอิล อัลมะอ์มูน อะมีรแห่งโตเลโดที่เป็นภัยคุกคามพรมแดนด้านข้างของอัลมุกตะดิร ในปี ค.ศ. 1062 พระเจ้าเฟร์นันโดบุกไตฟาของอัลมะอ์มูน ยึดตาลามังกาและปิดล้อมโจมตีอัลกาลาเดเอนาเรส หลังเห็นดินแดนของตนถูกปล้นทำลาย อัลมะอ์มูนยินยอมจ่ายบรรณาการให้ พระเจ้าเฟร์นันโดจึงจากไป
กษัตริย์แห่งเลออน (ค.ศ. 1037–65) > ความสัมพันธ์กับอัลอันดะลุส > การโจมตีบาดาโฆซและเซบิยา

ในปี ค.ศ. 1063 พระเจ้าเฟร์นันโดใช้รายได้ก้อนใหม่ที่ได้มาจากการจ่ายบรรณาการทำการรุกรานครั้งใหญ่ใส่ไตฟาเซบิยาและบาดาโฆซ เซบิยา (อาจจะบาดาโฆซด้วย) ยอมจ่ายค่าไถ่เพื่อให้พระองค์ถอนทัพออกไป การโจมตีครั้งนี้ยังมีวัตถุประสงค์เพื่อกำจัดบาดาโฆซที่อาจเป็นภัยคุกคามในช่วงระหว่างการปิดล้อมกูอิงบราในปีต่อมา
กษัตริย์แห่งเลออน (ค.ศ. 1037–65) > ความสัมพันธ์กับอัลอันดะลุส > การพิชิตโปรตุเกสกลับคืนมา

การทำเรกองกิสตาครั้งสำคัญครั้งแรกของพระเจ้าเฟร์นันโดคือการรุกรานลุ่มน้ำดูเอโรตอนล่างที่ตั้งอยู่ระหว่างชายฝั่งที่เคยเป็นของเลออนกับเทือกเขา ในวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1057 กองทัพของพระองค์พิชิตลาเมโกกับเทือกเขาที่อยู่ติดกัน เพื่อการันตีความปลอดภัยของดูเอโร พระเจ้าเฟร์นันโดเริ่มดึงเอาเทือกเขามอนเดโกมาอยู่ภายใต้การควบคุม เริ่มจากการยึดวิเซอูที่ตั้งอยู่ตอนกลางในวันที่ 25 กรฎาคม ค.ศ. 1058 จากนั้นเคลื่อนลงไปมุ่งหน้าสู่ทะเล ทำสมรภูมิอันทรหดยาวนาน ก่อนจะยึดกูอิงบราได้ในวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1064 หลังปิดล้อมอยู่หกเดือน
กษัตริย์แห่งเลออน (ค.ศ. 1037–65) > ความสัมพันธ์กับอัลอันดะลุส > สงครามกับบาเลนเซีย

ในปี ค.ศ. 1065 พระเจ้าเฟร์นันโดทำการสู้รบทางทหารครั้งสุดท้าย ทรงบุกไตฟาบาเลนเซียและปราบอะมีรอับดุลมะลิก อัลมุซ็อฟฟัรได้ในปลายฤดูใบไม้ร่วง พ่อตาของอะมีรอัลมะอ์มูนแห่งโตเลโด แย่งชิงอำนาจควบคุมบาเลนเซียไปและข่มขู่อะมีรแห่งซาราโกซาให้กลับมาจ่ายบรรณาการให้เลออนอีกครั้ง พระเจ้าเฟร์นันโดล้มป่วยในเดือนพฤศจิกายนและเดินทางกลับราชอาณาจักรของตน
ภาษาอัสตูเรียส-เลออน

| ภาษาอัสตูเรียส-เลออน |
| --- | --- |
asturlleonés
ภูมิภาค:: สเปน  • แคว้นอัสตูเรียส  • ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ของแคว้นกัสติยาและเลออน  • นักวิชาการบางคนรวมแคว้นกันตาเบรีย และบางส่วนของแคว้นเอซเตรมาดูรา โปรตุเกส  • พื้นที่ชายแดนบางแห่ง ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: อินโด-ยูโรเปียนอิตาลิกโรมานซ์โรมานซ์ตะวันตกโรมานซ์ไอบีเรียไอบีเรียตะวันตกภาษาอัสตูเรียส-เลออน
กลุ่มย่อย::   อัสตูเรียส  เลออน  มีรังดา  เอซเตรมาดูรา  กันตาเบรีย  
กลอตโตลอก:: astu1244  (อัสตูเรียส-เลออน) extr1243  (เอซเตรมาดูรา)
พื้นที่ที่มีการพูดภาษาอัสตูเรียส-เลออน
ภาษาอัสตูเรียส-เลออน (สเปน: asturleonés; อัสตูเรียส: asturlleonés) เป็นภาษาโรมานซ์ที่พูดกันเป็นหลักในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปน กล่าวคือ แคว้นอัสตูเรียส แคว้นกัสติยาและเลออนทางตะวันตกเฉียงเหนือ และแคว้นกันตาเบรีย ชื่อภาษา อัสตูเรียส-เลออน ไม่เป็นที่นิยมเรียกในหมู่เจ้าของภาษาเนื่องจากภาษานี้ประกอบขึ้นจากแนวต่อเนื่องของภาษาถิ่นหรือวิธภาษาต่าง ๆ ที่เข้าใจซึ่งกันและกันได้ ดังนั้นจึงมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปตามภูมิภาคต่าง ๆ เช่น กันตาเบรีย, เลออน, อัสตูเรียส หรือ มีรังดา (ในประเทศโปรตุเกส) บางครั้งก็มีผู้นับว่าภาษาเอซเตรมาดูราอยู่ในแนวต่อเนื่องนี้ด้วยเช่นกัน
ภาษาอัสตูเรียส-เลออนเป็นภาษาหนึ่งในสาขาไอบีเรียตะวันตกที่ค่อย ๆ พัฒนามาจากภาษาละตินสามัญที่ใช้กันในราชอาณาจักรเลออน กลุ่มภาษาอัสตูเรียส-เลออนแบ่งออกเป็นวิธภาษาหลักสามวิธภาษา (ตะวันตก กลาง และตะวันออก) ซึ่งรวมกันเป็นภูมิภาคทางภาษาอัสตูเรียส-เลออนในแนวตั้งจากแคว้นอัสตูเรียส ผ่านภูมิภาคเลออน ไปจนถึงภาคเหนือของประเทศโปรตุเกสและแคว้นเอซเตรมาดูรา ภาษาถิ่นกันตาเบรียทางทิศตะวันออกและภาษาเอซเตรมาดูราทางทิศใต้เป็นรูปแปรของภาษาอัสตูเรียส-เลออนที่มีร่องรอยการเปลี่ยนผ่านทางภาษาไปสู่แวดวงภาษากัสติยา
ภาษาเลออน (มักใช้ชื่อนี้ปนกันกับชื่อ อัสตูเรียส-เลออน) เคยถูกมองว่าเป็นภาษาถิ่นไม่ทางการ (มูลภาษณ์) ที่มีวิวัฒนาการมาจากภาษากัสติยา แต่ใน ค.ศ. 1906 รามอน เมเนนเดซ ปิดัล นักนิรุกติศาสตร์สเปน ได้แสดงให้เห็นว่าภาษานี้มีวิวัฒนาการมาจากภาษาละตินอย่างเป็นเอกเทศโดยมีรูปแบบเด่นจำแนกแรกเริ่มสุดในสมัยราชอาณาจักรเลออน อิเนส เฟร์นันเดซ-ออร์ดอญเญซ นักวิชาการชาวสเปนให้ข้อสังเกตว่า เมเนนเดซ ปิดัล ยืนหยัดอยู่เสมอว่าภาษาสเปน (หรือ ภาษาสเปนร่วม ตามที่เขาเรียกในบางครั้ง) มีวิวัฒนาการมาจากฐานภาษากัสติยาซึ่งต่อมาจะซึมซับหรือผสานเข้ากับภาษาเลออนและภาษาอารากอน ในผลงาน อิสโตเรียเดลาเลงกัวเอสปัญโญลา ("ประวัติศาสตร์ภาษาสเปน") และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เอลเอสปัญโญลเอนซุสปริเมโรสติเอมโปส ("ภาษาสเปนในยุคแรก") เมเนนเดซ ปิดัล อธิบายขั้นตอนต่าง ๆ ของกระบวนการนี้โดยคำนึงถึงอิทธิพลที่ภาษาเลออนและภาษาอารากอนมีต่อการเริ่มต้นของภาษาสเปนถิ่นกัสติยาสมัยใหม่
ภาษาอัสตูเรียส-เลออนได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจากแคว้นกัสติยาและเลออนใน พ.ศ. 2549 ส่วนในแคว้นอัสตูเรียส ภาษานี้ได้รับการคุ้มครองภายใต้ธรรมนูญการปกครองตนเองของแคว้น ภาษานี้ยังเป็นวิชาเลือกวิชาหนึ่งในโรงเรียนที่ซึ่งมีการเรียนการสอนกันอย่างแพร่หลาย
ในโปรตุเกส ภาษามีรังดาซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับภาษาอัสตูเรียส-เลออนได้รับการรับรองจากรัฐสภาโปรตุเกสให้เป็นภาษาทางการร่วมกับภาษาโปรตุเกสสำหรับกิจการท้องถิ่น และมีการเรียนการสอนในโรงเรียนรัฐบาลในพื้นที่ที่ใช้ภาษามีรังดาเป็นภาษาแม่ แต่เดิมเชื่อกันว่าภาษามีรังดาเป็นภาษาถิ่นไม่ทางการภาษาหนึ่งของภาษาโปรตุเกส แต่ฌูแซ ไลตึ ดึ วัชกงแซลุช นักชาติพันธุ์วรรณนาชาวโปรตุเกส ได้ศึกษาภาษานี้และสรุปว่าเป็นคนละภาษากัน
ฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2023

| CONMEBOL Sudamericano Sub-17 Ecuador 2023> รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ: เอกวาดอร์
วันที่: 30 มีนาคม – 23 เมษายน
ทีม: 10 (จาก 1 สมาพันธ์)
สถานที่: 5 (ใน 2 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  บราซิล (สมัยที่ 13th)
รองชนะเลิศ:  เอกวาดอร์
อันดับที่ 3:  อาร์เจนตินา
อันดับที่ 4:  เวเนซุเอลา
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 35
จำนวนประตู: 93 (2.66 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  คลอดิโอ เอเชเวอร์รี  เคาว์ เอเลียส  รายัน (คนละ 5 ประตู)
← 2019 2021 2024 → 
การแข่งขันฟุตบอลชิงชนะเลิศอเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2023 (อังกฤษ: 2023 South American U-17 Championship; สเปน: CONMEBOL Sudamericano Sub-17) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 19 ของฟุตบอลชิงชนะเลิศอเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์เยาวชนนานาชาติทุกสองปี ซึ่งจัดโดยสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้ สำหรับทีมชาติชายที่อายุต่ำกว่า 17 ปีของทวีปอเมริกาใต้ จัดขึ้นที่ประเทศเอกวาดอร์ ระหว่างวันที่ 30 มีนาคม ถึง 23 เมษายน พ.ศ. 2566 การแข่งขันครั้งนี้เป็นชิงชนะเลิศรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ครั้งแรกในรอบสี่ปีเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ส่งผลให้สมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้ต้องยกเลิกการแข่งขัน2021
ทีม

ทีมชาติสมาชิกสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้ทั้งสิบทีมมีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน
| ทีม | ครั้งที่เข้าร่วม | ผลงานดีที่สุด |
| --- | --- | --- |
|  อาร์เจนตินา (ครองตำแหน่ง) | 19 | 01 !ชนะเลิศ (4 ครั้ง, ครั้งล่าสุดเมื่อ 2019) |
|  โบลิเวีย | 19 | 01 !ชนะเลิศ (1 ครั้ง, 1986) |
|  บราซิล | 19 | 01 !ชนะเลิศ (12 ครั้ง, ครั้งล่าสุดเมื่อ 2017) |
|  ชิลี | 19 | 02 !รองชนะเลิศ (3 times, ครั้งล่าสุดเมื่อ 2019) |
|  โคลอมเบีย | 19 | 01 !ชนะเลิศ (1 ครั้ง, 1993) |
|  เอกวาดอร์ (เจ้าภาพ) | 18 | 03 !อันดับสาม (4 ครั้ง, ครั้งล่าสุดเมื่อ 2015) |
|  ปารากวัย | 18 | 02 !รองชนะเลิศ (1 ครั้ง, 1999) |
|  เปรู | 19 | 04 !อันดับสี่ (1 ครั้ง, 2007) |
|  อุรุกวัย | 19 | 02 !รองชนะเลิศ (3 ครั้ง, ครั้งล่าสุดเมื่อ 2011) |
|  เวเนซุเอลา | 19 | 02 !รองชนะเลิศ (1 ครั้ง, 2013) |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี |
| --- | --- |
การแข่งขัน:  อาร์เจนตินา 1985  เปรู 1986  เอกวาดอร์ 1988  ปารากวัย 1991  โคลัมเบีย 1993  เปรู 1995  ปารากวัย 1997  อุรุกวัย 1999  เปรู 2001  โบลิเวีย 2003  เวเนซุเอลา 2005  เอกวาดอร์ 2007  ชิลี 2009  เอกวาดอร์ 2011  อาร์เจนตินา 2013  ปารากวัย 2015  ชิลี 2017  เปรู 2019  เอกวาดอร์ 2021  เอกวาดอร์ 2023  รอประกาศ 2025  รอประกาศ 2027  
ผู้เล่น:  1986  1988  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2019 
| ด ค กฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี |
| --- | --- |
ทัวร์นาเมนต์:  1985 จีน  1987 แคนาดา  1989 สก็อตแลนด์  1991 อิตาลี  1993 ญี่ปุ่น  1995 เอกวาดอร์  1997 อียิปต์  1999 นิวซีแลนด์  2001 ตรินิแดดแอนด์โทบาโก  2003 ฟินแลนด์  2005 เปรู  2007 เกาหลีใต้  2009 ไนจีเรีย  2011 เม็กซิโก  2013 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  2015 ชิลี  2017 อินเดีย  2019 บราซิล  2021 เปรู  2023 อินโดนีเซีย  2025 กาตาร์  2026 กาตาร์  2027 กาตาร์  2028 กาตาร์  2029 กาตาร์ 
ผู้เล่น: 1985 · 1987 · 1989 · 1991 · 1993 · 1995 · 1997 · 1999 · 2001 · 2003 · 2005 · 2007 · 2009 · 2011 · 2013 · 
รอบคัดเลือก: AFC · CAF · CONCACAF · CONMEBOL · OFC · UEFA
สถิติฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
| ด ค กฟุตบอลระหว่างประเทศ |
| --- | --- | --- |
 ฟีฟ่า  สหพันธ์  ทีม  การแข่งขัน  ฟุตบอลโลก ยู-20  ยู-17  โอลิมปิก  โอลิมปิกเยาวชน  กีฬามหาวิทยาลัยโลก  อันดับโลก  รางวัลฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า  ไทม์ไลน์ 
| แอฟริกา |  ซีเอเอฟ – แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ ยู-23  ยู-20  ยู-17  เนชันส์ลีก  ภูมิภาค (เหนือ, ตะวันตก, กลาง, ตะวันออก, ใต้)  ระหว่างทวีป (อาหรับ)  |  |
| เอเชีย |  เอเอฟซี – เอเชียนคัพ ยู-23  ยู-20  ยู-17  ภูมิภาค (อาเซียน, ตะวันออก, ใต้, กลาง, ตะวันตก)  ระหว่างทวีป (อาหรับ)  |  |
| ยุโรป |  ยูฟ่า – ยูโร ยู-21  ยู-19  ยู-17  เนชันส์ลีก  |  |
| อเมริกาเหนือและกลาง และแคริบเบียน |  คอนคาแคฟ – โกลด์คัพ ยู-20  ยู-17  ยู-15  เนชันส์ลีก  ภูมิภาค (แคริบเบียน, อเมริกากลาง)  |  |
| โอเชียเนีย |  โอเอฟซี – โอเอฟซีเนชันส์คัพ ยู-20  ยู-16/ยู-17  |  |
| อเมริกาใต้ |  คอนเมบอล – โกปาอาเมริกา ยู-20  ยู-17  ยู-15  |  |
| กีฬาคนพิการ |  พาราลิมปิกเกมส์ ฟุตบอล 5 คน  ฟุตบอล 7 คน  ฟุตบอลผู้พิการทางสมองชิงแชมป์โลก  ฟุตบอลคนตาบอดชิงแชมป์โลก เวิลด์กรังด์ปรีซ์  ฟุตบอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก  ฟุตบอลผู้พิการขาขาดชิงแชมป์โลก  |  |
| ไม่ได้จัดโดยฟีฟ่า |  ซีโอเอ็นไอเอฟเอ – ซีโอเอ็นไอเอฟเอเวิลด์ฟุตบอลคัพ  ซีโอเอ็นไอเอฟเอยูโรเปียนฟุตบอลคัพ  ไอไอเอ – ไอแลนด์เกมส์  คณะกรรมการสหพันธ์ใหม่แห่งอเมริกาใต้ (ซีเอสเอเอ็นเอฟ)  พันธมิตรความสามัคคีแห่งฟุตบอลโลก (ดับเบิลยูยูเอฟเอ)  |  |
| เกมส์ |  ออลแอฟริกาเกมส์  เอเชียนเกมส์  อเมริกากลาง  อเมริกากลางและแคริบเบียน  ภูมิภาคเอเชียตะวันออก  แฟรงโคโฟนเกมส์  เกาะมหาสมุทรอินเดีย  ลูโซโฟนีเกมส์  เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์  แพนอเมริกันเกมส์  แพนอาหรับเกมส์  แปซิฟิกเกมส์  กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้  ซีเกมส์  |  |
 ดูเพิ่ม ภูมิศาสตร์  รหัส  สโมสร/ผู้เล่นแห่งศตวรรษ ฟุตบอลทีมหญิงระหว่างประเทศ ฟุตบอลผู้พิการทางสมองระหว่างประเทศ ฟุตบอลคนตาบอดระหว่างประเทศ ฟุตบอลคนหูหนวกระหว่างประเทศ ฟุตบอลผู้พิการขาขาดระหว่างประเทศ
ฟากุนโด เปลิสตริ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เปลิสตริเล่นให้กับเปญญาโรล ในนัดที่พบกับดานูบิโอใน ค.ศ. 2020
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ฟากุนโด เปลิสตริ เรโบโย
วันเกิด:   (2001-12-20) 20 ธันวาคม ค.ศ. 2001 (22 ปี)
สถานที่เกิด:  มอนเตวิเดโอ อุรุกวัย
ส่วนสูง:  1.74 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ปีกขวา
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ปานาซีไนโกส
หมายเลข:  28
สโมสรเยาวชน
:  ลาปิกาดา
:  ริเบร์เปลตมอนเตวิเดโอ
2014–2019:  เปญญาโรล
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2019–2020 |  เปญญาโรล |  30 |  (1) |
| 2020–2024 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  13 |  (0) |
| 2021 |  → อาลาเบส (ยืม) |  12 |  (0) |
| 2021–2022 |  → อาลาเบส (ยืม) |  21 |  (0) |
| 2024 |  → กรานาดา (ยืม) |  15 |  (2) |
| 2024– |  ปานาซีไนโกส |  2 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2022– |  อุรุกวัย |  26 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 17 ธันวาคม 2023 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 24 พฤศจิกายน 2023
ฟากุนโด เปลิสตริ เรโบโย (สเปน: Facundo Pellistri Rebollo; เกิดวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักฟุตบอลชาวอุรุกวัยที่เล่นในตำแหน่งปีกขวาให้กับปานาซีไนโกส ในซูเปอร์ลีกกรีซ และทีมชาติอุรุกวัย เขาได้รับการชื่นชมในด้านความคล่องแคล่วว่องไว เทคนิคและการมองอย่างมีกลยุทธ์ในสนาม
สโมสรอาชีพ

เปลิสตริเป็นผู้เล่นที่มาจากทีมเยาวชนของเปญญาโรล เขาเคยเล่นในระดับเยาวชนให้กับลาปิกาดาและริเบร์เปลตมอนเตวิเดโอ เขาลงเล่นระดับอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ในนัดที่เปญญาโรลเสมอกับเดเฟนเซอร์สปอร์ติง 2–2 เขาทำประตูแรกเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 ช่วยให้ทีมเอาชนะเกร์โร 3–1
วันที่ 5 ตุลาคม 2020 เปลิสตริย้ายร่วมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยค่าตัวเกือบ 10 ล้านยูโร
ชีวิตส่วนตัว

เปลิสตริเกิดที่มอนเตวิเดโอ ครอบครัวมีเชื้อสายสเปนและอิตาลี เขาถือหนังสือเดินทางสเปนเพราะย่าทวดของเขามาจากอาโกรุญญาในแคว้นกาลิเซีย เซบัสเตียน เตย์เซรา นักร้องนำของวงร็อกอุรุกวัย ลาเบลาปูเอร์กา เป็นบิดาอุปถัมภ์ของเขา
เปลิสตริศึกษาที่โรงเรียนมัธยมปลายสาขาสถาปัตยกรรม โดยได้รับประกาศนียบัตรในเดือนกันยายน ค.ศ. 2019
เกียรติประวัติ

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
เอฟเอคัพ รองชนะเลิศ: 2022–23
อุรุกวัย
โกปาอาเมริกา อันดับที่ 3: 2024
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟากุนโด เปลิสตริ ที่ WorldFootball.net
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอุรุกวัย – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 มุสเลรา  2 ฆิเมเนซ  3 โกดิน (กัปตัน)  4 อาราอูโฆ  5 เบซิโน  6 เบนตังกูร์  7 เด ลา กรุซ  8 เปลิสตริ  9 ซัวเรส  10 เด อาร์รัสกาเอตา  11 นุญเญซ  12 โซซา  13 บาเรลา  14 ตอร์เรย์รา  15 บัลเบร์เด  16 โอลิเบรา  17 บิญญา  18 โกเมซ  19 โกอาเตส  20 ตอร์เรส  21 กาบานิ  22 กาเซเรส  23 โรเชต  24 กาโนบิโอ  25 อูการ์เต  26 โรดริเกซ  ผู้ฝึกสอน: อาลอนโซ  |  1 มุสเลรา  2 ฆิเมเนซ  3 โกดิน (กัปตัน)  4 อาราอูโฆ  5 เบซิโน  6 เบนตังกูร์  7 เด ลา กรุซ  8 เปลิสตริ  9 ซัวเรส  10 เด อาร์รัสกาเอตา  11 นุญเญซ  12 โซซา  13 บาเรลา  14 ตอร์เรย์รา  15 บัลเบร์เด  16 โอลิเบรา  17 บิญญา  18 โกเมซ  19 โกอาเตส  20 ตอร์เรส  21 กาบานิ  22 กาเซเรส  23 โรเชต  24 กาโนบิโอ  25 อูการ์เต  26 โรดริเกซ  ผู้ฝึกสอน: อาลอนโซ  |  |
ฟุตซอลทีมชาติอาร์เจนตินา

ฟุตซอลทีมชาติอาร์เจนตินา (อังกฤษ: Argentina national futsal team, สเปน: Selección de fútbol sala de Argentina) เป็นทีมฟุตซอลตัวแทนจากประเทศอาร์เจนตินาแข่งขันในระดับนานาชาติ ภายใต้การดูแลของสมาพันธ์ฟุตบอลอาร์เจนตินา อาร์เจนตินาได้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลกมาแล้ว 8 ครั้ง เคยได้อันดับ 4 ในปี ค.ศ. 2004 และเป็นแชมป์โลกในปี ค.ศ. 2016 อาร์เจนตินายังได้รับรางวัลโกปาอาเมริกา 2 ครั้ง
รางวัล ทัวร์นาเม็นต์ > ฟุตซอลชิงแชมป์โลก

ดูเพิ่ม: ฟุตซอลชิงแชมป์โลก
| ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> ปี | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> รอบ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> อันดับ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> แข่ง | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> ชนะ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> เสมอ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> แพ้ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> GS | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> GA |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  1989 | รอบสอง | 8 | 6 | 2 | 0 | 4 | 13 | 18 |
|  1992 | รอบสอง | 6 | 6 | 3 | 0 | 3 | 16 | 20 |
|  1996 | รอบแรก | 9 | 3 | 1 | 1 | 1 | 7 | 9 |
|  2000 | รอบสอง | 7 | 6 | 3 | 0 | 3 | 16 | 19 |
|  2004 | อันดับ 4 | 4 | 8 | 4 | 1 | 3 | 21 | 18 |
|  2008 | รอบสอง | 6 | 7 | 3 | 3 | 1 | 19 | 12 |
|  2012 | รอบ 8 ทีม | 5 | 5 | 3 | 0 | 2 | 18 | 9 |
|  2016 | ชนะเลิศ | 1 | 7 | 6 | 1 | 0 | 26 | 11 |
| รวม | 8/8 |  | 48 | 25 | 6 | 17 | 136 | 116 |
รางวัล ทัวร์นาเม็นต์ > โกปาอาเมริกา

1992 –  อันดับที่ 2
1995 –  อันดับที่ 2
1996 –  อันดับที่ 3
1997 –  อันดับที่ 2
1998 – อันดับที่ 4
1999 –  อันดับที่ 3
2000 –  อันดับที่ 2
2003 –  ชนะเลิศ
2008 –  อันดับที่ 3
2011 –  อันดับที่ 2 (เจ้าภาพ)
2015 –  ชนะเลิศ
ทีม

หัวหน้าผู้ฝึกสอน: Diego Giustozzi
| 0#0 | ตำแหน่ง | ผู้เล่น | วันเกิด (อายุ) | ลงเล่น | ประตู | สโมสร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1GK | Santiago Elías | 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 (อายุ 29 ปี) | ? | ? | Pinocho |
| 2 | 2DF | Damian Stazzone | 31 มกราคม ค.ศ. 1986 (อายุ 26 ปี) | ? | ? | Latina |
| 3 | 3MF | Matías Lucuix | 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985 (อายุ 26 ปี) | ? | ? | Inter Movistar |
| 4 | 2DF | Pablo Belsito | 29 มีนาคม ค.ศ. 1986 (อายุ 26 ปี) | ? | ? | Gruppo Fassina |
| 5 | 3MF | Pablo Taborda | 3 กันยายน ค.ศ. 1986 (อายุ 26 ปี) | ? | ? | Boca Juniors |
| 6 | 3MF | Maximiliano Rescia | 29 ตุลาคม ค.ศ. 1987 (อายุ 25 ปี) | ? | ? | Futsal Samb |
| 7 | 3MF | Leandro Cuzzolino | 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 (อายุ 25 ปี) | ? | ? | Montesilvano |
| 8 | 3MF | Hernan Garcias | 2 มิถุนายน ค.ศ. 1978 (อายุ 34 ปี) | ? | ? | Asti |
| 9 | 4FW | Cristian Borruto | 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 (อายุ 25 ปี) | ? | ? | Montesilvano |
| 10 | 4FW | Martin Amas | 25 ตุลาคม ค.ศ. 1984 (อายุ 28 ปี) | ? | ? | Manacor |
| 11 | 3MF | Pablo Basile | 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 (อายุ 24 ปี) | ? | ? | Boca Juniors |
| 12 | 1GK | Matias Quevedo | 11 มีนาคม ค.ศ. 1984 (อายุ 28 ปี) | ? | ? | Ferro Carril Oeste |
| 13 | 4FW | Alamiro Vaporaki | 1 ธันวาคม ค.ศ. 1983 (อายุ 28 ปี) | ? | ? | Boca Juniors |
| 14 | 4FW | Alan Calo | 6 เมษายน ค.ศ. 1987 (อายุ 25 ปี) | ? | ? | Pinocho |
ฟาบิโอลา บาเลนติน

| ฟาบิโอลา บาเลนติน |
| --- | --- |
เกิด: ฟาบิโอลา เค บาเลนติน กอนซาเลซ 09 กันยายน พ.ศ. 2543 (24 ปี) คามวย ปวยร์โตรีโก
สัญชาติ:  ปวยร์โตรีโก
การศึกษา: University of Sagrado Corazón
อาชีพ: นางแบบ นางงาม
มีชื่อเสียงจาก: มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020   มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก 2020
ส่วนสูง: 1.79 m (5 ft 10 1⁄2 in)
รางวัล: มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก 2020 (ชนะเลิศ) มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020  (10 คนสุดท้าย)
ฟาบิโอลา บาเลนติน คริสตัล กอนซาเลซ (สเปน: Fabiola Krystal Valentín Gonzalez; เกิดวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2000) เป็นนักศึกษาวารสารศาสตร์ University of Sagrado Corazón และเป็นนางงามชาวปวยร์โตรีโก และแต่งงานกับ Mariana Varela เมื่อวันที่ 28/10/2022 ผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก 2020 และเป็นตัวแทนปวยร์โตรีโกในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ที่ประเทศไทย โดยเธอสามารถผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้ายมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020
การประกวด > มิสยูนิเวิร์สปวยร์โตรีโก 2019

ฟาบิโอลาเป็นเข้าร่วมในการประกวดมิสยูนิเวิร์สปวยร์โตรีโก 2019 ได้ตำแหน่งรองอันดับ 2 โดยมี เมดิสัน แอนเดอร์สัน เป็นผู้ชนะ
การประกวด > มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก 2020

ฟาบิโอลาเป็นผู้ชนะในการประกวดมิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก 2020 และเป็นตัวแทนปวยร์โตรีโกในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ณ ประเทศไทย
การประกวด > มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  2020

ลาลาเป็นตัวแทนของประเทศบราซิลเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เมื่อวันที่ 27  มีนาคม ค.ศ. 2021 โดยเธอสามารถผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้ายมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 โดยมีตัวแทนจากสหรัฐเป็นผู้ชนะเลิศ
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟาบิโอลา บาเลนติน ที่อินสตาแกรม
| ก่อนหน้า> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ฟาบิโอลา บาเลนติน> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ถัดไป> รางวัลและความสำเร็จ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อาเซล ออร์ติซ |  |  มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก  (2020) |  | บิเบียนิ ดิอัซ อาร์โรโย |
| ด ค กตัวแทนผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 |
| --- | --- |
  ลาลา แกจิส   อังเฆลา ยูเรียร์   ฟาบิโอลา บาเลนติน   พัชรพร จันทรประดิษฐ์   อาเบนา อัปเปียห์ 
 ตัวแทนผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
ภูเขาไฟชิมโบราโซ

ภูเขาไฟชิมโบราโซ
บรรยากาศยามพระอาทิตย์ขึ้นที่ภูเขาไฟชิมโบราโซ
ภูเขาไฟชิมโบราโซ (สเปน: volcán Chimborazo) เป็นภูเขาไฟที่เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาแอนดีส ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศเอกวาดอร์ อเมริกาใต้ ห่างจากกรุงกีโตไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 150 กิโลเมตร เป็นภูเขาไฟที่สงบแล้ว การระเบิดครั้งสุดท้ายเกิดเมื่อประมาณ ค.ศ. 640 ± 500 ปี
ภูเขาไฟชิมโบราโซมีความสูง 6,268.2 เมตร จากระดับน้ำทะเล ชิมโบราโซนี้ได้รับการบันทึกว่าเป็นจุดที่สูงที่สุดในโลก เมื่อวัดจากจุดศูนย์กลางโลก เป็นระยะทาง 6,384,412 เมตร (6,384 กิโลเมตร) จากแกนโลกถึงยอดเขา แต่เมื่อวัดจากระดับน้ำทะเลจะเตี้ยกว่ายอดเขาเอเวอเรสต์ 2,150 เมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

"Volcán Chimborazo, Ecuador". Peakbagger.com. สืบค้นเมื่อ 2012-11-06.
"Climbing information for Chimborazo". Summitpost.org. สืบค้นเมื่อ 2011-10-25.
"The last iceman of Chimborazo". สืบค้นเมื่อ 2011-10-25.
01°28′09″S 78°49′03″W﻿ / ﻿1.46917°S 78.81750°W﻿ / -1.46917; -78.81750
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 2