stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภูมิศาสตร์ภูมิภาค

ภูมิศาสตร์ภูมิภาค (อังกฤษ: regional geography) เป็นสาขาหลักของภูมิศาสตร์ที่มุ่งเน้นถึงปฏิสัมพันธ์ในความแตกต่างของปัจจัยทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมและธรรมชาติในพื้นที่หรือภูมิทัศน์ที่มีลักษณะเฉพาะตัวควบคู่กับภูมิศาตร์ระบบที่มุ่งเน้นถึงความเฉพาะของปัจจัยทางภูมิศาสตร์ในระดับโลก
พื้นฐาน

ภูมิศาสตร์ภูมิภาคให้ความสำคัญกับลักษณะเฉพาะของแต่ละภูมิภาค เช่น องค์ประกอบทางธรรมชาติ องค์ประกอบทางสังคมมนุษย์ และภูมิภาคาภิวัตน์ ซึ่งครอบคลุมเทคนิคในการแบ่งพื้นที่ในแต่ละภูมิภาค  สองเสาหลักของภูมิศาสตร์ภูมิภาคจากรากฐานของขนบธรรมเนียมในกลุ่มประเทศที่พูดภาษาเยอรมัน ประกอบด้วย การศึกษาเฉพาะกรณีถึงความเป็นปัจเจกของพื้นที่หรือ Länder เช่น สถานที่เฉพาะ ประเทศ หรือทวีป การศึกษาการจำแนกถึงประเภทของพื้นทีหรือภูมิทัศน์หรือ Landschaften เช่น บริเวณชายฝั่ง ภูเขา ชายแดนระหว่างภูมิภาค ฯลฯ
วิธีการ

ภูมิศาสตร์ภูมิภาคยังคงเป็นวิธีการหนึ่งในการศึกษาภูมิศาสตร์เช่นเดียวกับภูมิศาสตร์เชิงปริมาณและภูมิศาสตร์เชิงวิพากษ์ วิธีการนี้เกิดขึ้นในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 และครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 กระบวนทัศน์ทางภูมิศาสตร์ภูมิภาคเป็นศูนย์กลางของวิทยาการทางภูมิศาสตร์ในสมัยดังกล่าว แต่ได้ถูกวิพากษ์ในภายหลังว่าเป็นเพียงการพรรณาและขาดทฤษฎีรองรับ การวิพากษ์ภูมิศาสตร์ภูมิภาคเกิดขึ้นอย่างรุนแรงโดยเฉพาะอย่างยิ่งในคริสต์ทศวรรษ 1950 และช่วงของการปฏิวัติเชิงปริมาณโดยมี จี. เอช. ที. คิมเบิล และเฟร็ด เค. แชเฟอร์เป็นผู้นำการวิพากษ์หลัก กระบวนทัศน์ทางภูมิศาสตร์ภูมิภาคส่งผลต่อวิทยาการทางภูมิศาสตร์อื่น ๆ รวมถึงภูมิศาสตร์เศรษฐกิจและธรณีสัณฐานวิทยา ภูมิศาสตร์ภูมิภาคยังคงมีการสอนในมหาวิทยาลัยบางแห่ง เช่น การศึกษาภูมิภาคสำคัญของโลก เช่น อเมริกาเหนือและละตินอเมริกา ยุโรป เอเชีย และประเทศในภูมิภาคดังกล่าว นอกจากนี้การศึกษาภูมิศาสตร์ด้วยวิธีการของเมืองและภูมิภาคในภายใต้ปฏิสัมพันธ์ระหว่างเมืองและชนบทได้รับความเชื่อถือมาตั้งแต่ช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 นักภูมิศาสตร์บางคนได้พยายามที่จะรื้อฟื้นแนวคิดทางภูมิภาคนิยมขึ้นใหม่ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 ซึ่งเกี่ยวข้องกับคำนิยามอันซับซ้อนของภูมิภาคและปฏิสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นบนขอบเขตต่าง ๆ
บุคคลสำคัญ

บุคคลสำคัญทางภูมิศาสตร์ภูมิภาคคือ อัลเฟรด เฮทเนอร์จากเยอรมนีซึ่งมีแนวคิดเกี่ยวกับภูมิภาคศาสตร์ ปอล วีดาล เดอ ลา บลัชจากฝรั่งเศสซึ่งเกี่ยวข้องกับแนวคิดความเป็นไปได้นิยม (ความเป็นไปได้นิยมเป็นแนวคิดที่อ่อนกว่านิยัตินิยมทางสิ่งแวดล้อม) และริชาร์ด ฮาร์ตชอร์นจากสหรัฐซึ่งมีแนวคิดเกี่ยวกับความแตกต่างเชิงพื้นที่ สำนักคิดของคาร์ล โอ. เซาเออร์ที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากอัลเฟรด เฮทเนอร์ และปอล วีดาล เดอ ลา บลัช ซึ่งมีมุมมองทางภูมิศาสตร์ภูมิภาคที่กว้างที่สุด
ภูเขาไฟเมานาเคอา

เมานาเคอา เมื่อมองจาก โคฮาลา
แผนที่ของเกาะฮาวาย
กล้องโทรทรรศน์ Subaru, Keck I, II และกล้องอินฟราเรดของนาซา
ภูเขาไฟเมานาเคอา (อังกฤษ: Mauna Kea)  เป็นภูเขาไฟที่สงบแล้ว ตั้งอยู่ในรัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา เป็นภูเขาหนึ่งในห้าลูกที่ประกอบกันเป็นเกาะฮาวาย โดยภูเขาอีกสี่ลูก คือ ภูเขาไฟโคฮาลา ภูเขาไฟฮูอาลาไล ภูเขาไฟเมานาโลอา ภูเขาไฟคีเลาเวอา
เมานาเคอามีความสูงวัดจากระดับน้ำทะเล  13,796 ฟุต หรือ 4,205 เมตร สูงที่สุดในเกาะฮาวาย โดยสูงกว่ายอดเขาเมานาโลอาประมาณ 120 ฟุต (37 เมตร) เมานาเคอามีความสูงวัดจากฐานส่วนที่จมอยู่ใต้มหาสมุทรแปซิฟิกอีกประมาณ 19,000 ฟุต (5,800 เมตร) เมื่อรวมกันแล้วเมานาเคอามีความสูงมากกว่า 33,000 ฟุต (10,000 เมตร) ซึ่งสูงที่สุดในโลก และสูงกว่ายอดเขาเอเวอเรสต์
เมานาเคอาเป็นภาษาฮาวาย แปลว่า ภูเขาสีขาว เนื่องจากมีหิมะปกคลุมยอดเขาตลอดทั้งปี  บนยอดเขามีทัศนวิสัยที่ดี เหมาะสำหรับการสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ โดยมีกล้องดูดาวอยู่บนยอดเขาถึง 13 กล้องจากหลายประเทศ รวมทั้งหอดูดาวเคก 1 และ 2 (W.M.Keck Observatory) และกล้องวิทยุโทรทรรศน์หนึ่งในสิบกล้อง ที่ประกอบกันเป็น แถวลำดับเส้นฐานยาวมาก (VLBA) ของหอดูดาววิทยุแห่งชาติ (National Radio Astronomy Observatory - NRAO) สหรัฐอเมริกา
เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2549 เกิดแผ่นดินไหววัดความสั่นสะเทือนได้ 6.7 มาตราริกเตอร์ ทำให้เกิดความเสียหายต่อกล้องดูดาวจำนวนหนึ่งบนยอดเขา
แหล่งข้อมูลอื่น

หอดูดาวเมานาเคอา เก็บถาวร 2007-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
19°49′15.7″N 155°28′06.0″W﻿ / ﻿19.821028°N 155.468333°W﻿ / 19.821028; -155.468333
ภาษาโลโก

| --- | --- |


กระบวนทัศน์: การเขียนโปรแกรมเชิงฟังก์ชัน, ภาษาโปรแกรมเพื่อการศึกษา
ผู้ออกแบบ: Wally Feurzeig & Seymour Papert
ผู้พัฒนา: Wally Feurzeig & Seymour Papert
เริ่มเมื่อ: พ.ศ. 2510
ระบบชนิดตัวแปร: Dynamic
ตัวแปลภาษาหลัก
UCBLogo และอื่น ๆ อีกมาก
ได้รับอิทธิพลจาก
Lisp
ส่งอิทธิพลต่อ
Smalltalk, Etoys, Scratch
ภาษาโลโก (อังกฤษ: Logo programming language) เป็นภาษาโปรแกรมเชิงการใช้งาน (Functional Programming Language) โดยมีรากฐานมาจากภาษาลิสป์ โดยจุดประสงค์ดั้งเดิมในการสร้างก็เพื่อใช้ในด้านการศึกษาในเรื่องหลักการในการเขียนโปรแกรม ภาษาโลโกมักจะถูกเรียกด้วยชื่อ "เต่าโลโก"
ประวัติ

ภาษาโลโกถูกสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2510 ในเมืองเคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐ โดยนาย Wally Feurzeig และ Seymour Papert ตัวภาษาครั้งแรกถูกพัฒนาขึ้นด้วยภาษาลิสป์บนเครื่องคอมพิวเตอร์ PDP-1 โดยมีจุดประสงค์ดั้งเดิมคือการแก้ไขปัญหาง่าย ๆ ด้วยการใช้ "เต่า" ในการตอบสนองเพื่อค้นหาจุดบกพร่อง
การพัฒนา

มีการพัฒนาภาษาโลโกกว่า 130 ชุด แต่ละชุดต่างมีจุดแข็งของตัวเอง ตัวอย่างในการนำไปพัฒนาต่อเช่น MSWLogo ซึ่งเป็นซอฟต์แวร์เพื่อการศึกษาแจกฟรีโดยSoftrinic
ตัวอย่างการใช้งาน

เมื่อเต่าโลโกเดินผ่าน จะเกิดเส้นขึ้นมา โดยผู้ใช้จะเป็นผู้สั่งการทำงานต่าง ๆ เช่นการเดินตรง หัน 90 องศา โดยคำสั่งในด้านทิศทางต่าง ๆ จะขึ้นอยู่กับทิศทางของเต่าโลโก
ตัวอย่างการใช้งาน > เต่าโลโก > ตัวอย่างที่ 1: สี่เหลี่ยม

FORWARD 100
LEFT 90
FORWARD 100
LEFT 90
FORWARD 100
LEFT 90
FORWARD 100
LEFT 90
คำสั่งดังกล่าว จะทำการสร้างกรอบสี่เหลี่ยม โดยมีความยาวด้านละ 100 ยูนิทและหันกลับไปยังจุดเริ่มต้น
ตัวอย่างการใช้งาน > เต่าโลโก > Hello, world!

การสร้างโปรแกรม Hello, World สามารถทำได้ง่าย ๆ โดยการใช้
TO HELLO
    PRINT [Hello, world!]
  END
| ด ค กภาษาโปรแกรม |
| --- | --- |
 การเปรียบเทียบ  เส้นเวลา  ประวัติศาสตร์ 
 เอพีแอล  แอสเซมบลี  เบสิก  ซี  ซีพลัสพลัส  ซีชาร์ป  โคบอล  ดาร์ต  อิลิกเซอร์  ฟอร์แทรน  โก  กรูวี  แฮสเคล  จาวา  จาวาสคริปต์  จูเลีย  คอตลิน  ลิสป์  ลูอา  แมตแล็บ  อ็อบเจกทีฟ-ซี  โอคาเมล  ปาสกาล  เพิร์ล  พีเอชพี  ไพทอน  อาร์  รูบี  รัสต์  สกาลา  เชลล์สคริปต์  สมอลล์ทอล์ก  สวิฟต์  ไทป์สคริปต์  วิชวลเบสิก  ดูเพิ่มเติม... 
  หมวดหมู่   รายชื่อ ตามตัวอักษร  ตามประเภท  ตระกูล  ไม่ยึดภาษาอังกฤษเป็นหลัก
ภาษาฮีบรูไบเบิล

| ภาษาฮีบรูไบเบิล |
| --- | --- |
ภูมิภาค: ประเทศอิสราเอลสมัยโบราณ
จำนวนผู้พูด: เป็นภาษาทางศาสนา ไม่ใช้เป็นภาษาพูด  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: แอโฟรเอชีแอติก  เซมิติกเซมิติกตะวันตกเซมิติกกลางเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือคานาไนต์ภาษาฮีบรูภาษาฮีบรูไบเบิล
ระบบการเขียน: อักษรฮีบรู
รหัสภาษา
ISO 639-1: he
ISO 639-3: –
ภาษาฮีบรูไบเบิล (อังกฤษ: biblical Hebrew) หรือภาษาฮีบรูคลาสสิก (อังกฤษ: classical Hebrew) เป็นรูปแบบโบราณของภาษาฮีบรูที่ใช้เขียนคัมภีร์ไบเบิลและจารึกในอิสราเอล เชื่อว่าเป็นรูปแบบที่เคยใช้พูดในอิสราเอลสมัยโบราณ ไม่มีการใช้เป็นภาษาพูดในปัจจุบัน แต่ยังมีการศึกษาในฐานะภาษาทางศาสนาของชาวยิว ทฤษฎีของศาสนาคริสต์ นักภาษาศาสตร์และนักโบราณคดีของอิสราเอลเพื่อให้เข้าใจไบเบิลภาษาฮีบรูและปรัชญาของชาวเซมิติกมากขึ้น มีการสอนในโรงเรียนในประเทศอิสราเอล
ภาษาฮีบรูไบเบิลสามารถอ่านได้บ้างโดยผู้ที่เข้าใจภาษาฮีบรูสมัยใหม่ ซึ่งมีความแตกต่างกันบ้างในด้านคำศัพท์ ไวยากรณ์ และการออกเสียง แม้ว่ากฎของไวยากรณ์ของภาษาฮีบรูไบเบิลและภาษาฮีบรูสมัยใหม่มักจะต่างกัน แต่ภาษาฮีบรูไบเบิลบางครั้งมีใช้ในวรรณคดีภาษาฮีบรูสมัยใหม่ หน่วยในภาษาฮีบรูไบเบิลมักจะใช้ในบทสนทนาและสื่อในอิสราเอล
คำจำกัดความ

ภาษาฮีบรูไบเบิลนี้คาดว่าเคยใช้ในช่วง ศตวรรษที่ 10 ก่อนคริสตกาลและสิ้นสุดลง ค.ศ.70 หลังเกิดกบฏบาร์ ค็อกบาต้านจักรวรรดิโรมัน และเป็นองค์ประกอบของไบเบิลภาษาฮีบรูทุกฉบับ รวมทั้งส่วนที่เป็นภาษาอราเมอิกและคำยืมต่างๆ ความหมายของคำว่าภาษาฮีบรูไบเบิลแตกต่างกันไปในแต่ละบริบท ส่วนมากจะมีความหมายต่อไปนี้
สำเนียงทั้งหมดของภาษาฮีบรูที่พบในไบเบิลฉบับภาษาฮีบรู ทั้งในไบเบิลโบราณจนถึงรุ่นหลังสุด
ภาษาฮีบรูที่อยู่เฉพาะในไบเบิลเท่านั้นไมรวมอยู่ในเอกสารอื่นๆเช่นจารึกซึ่งใช้ภาษาฮีบรูสำเนียงที่ใกล้เคียงกัน
ภาษาฮีบรูติเบอเรียน หรือภาษาฮีบรูมาโซเรติก ซึ่งเป็นการออกเสียงในยุคกลางตอนต้นของไบเบิลภาษาฮีบรูสมัยโบราณที่เขียนแบบใช้พยัญชนะเท่านั้น
ในมุมมองของนักภาษาศาสตร์ ภาษาฮีบรูคลาสสิกแบ่งได้เป็นสองยุคคือ ภาษาฮีบรูไบเบิลและภาษาฮีบรูในยุคจักรวรรดิโรมัน ซึ่งมีรูปแบบไวยากรณ์ที่ต่างกัน  ภาษาฮีบรูไบเบิลแบ่งต่อไปได้เป็นยุคทองของภาษาฮีบรู (ก่อน พ.ศ. 43) และยุคเงิน (พ.ศ. 43 – 483) ยุคเงินเป็นยุคที่มีคำยืมจากภาษาอราเมอิกเข้ามามาก ตัวอย่างเช่นใช้  ˈilluː (אִלּוּ) แทน luː (לוּ) หรือแทนที่สรรพนามʔaˈʃer (אֲשֶר) (หมายถึง ที่ ซึ่ง อัน) ในยุคต้นด้วย ʃe- (-שֶ) ในยุคต่อมา ทั้งสองอย่างนี้มีใช้ในภาษาฮีบรูมิซนาอิกและภาษาฮีบรูสมัยใหม่ภาษาฮีบรูสมัยจักรวรรดิโรมันหรือภาษาฮีบรูมิซนาอิกได้รับอิทธิพลจากภาษากรีกและภาษาเปอร์เซีย ส่วนใหญ่ผ่านทางภาษาอราเมอิกที่เป็นภาษากลางในขณะนั้น โดยอยู่ในรูปสำเนียงต่างๆของชาวยิว เช่น ภาษาฮีบรูซามาริทันที่ใช้โดยชาวซามาริทัน
การออกเสียงของภาษาฮีบรูไบเบิลได้มาจากระบบมาโซเรติกที่ประยุกต์ใช้กับเอกสารโบราณ ภาษาฮีบรูไบเบิลมีหน่วยที่ผสมกันอยู่ คำส่วนใหญ่มาจากรากศัพท์พยัญชนะสามตัว มีข้อยกเว้นบ้างสำหรับสำหรับศัพท์ที่ยืมมาจากภาษาที่ไม่ใช่ภาษากลุ่มเซมิติก
ภาษาลูกหลาน

ภาษาฮีบรูซามาริทัน
ภาษาฮีบรูมิซนาอิก
ภาษาฮีบรูติเบอเรียน
ภาษาฮีบรูเซฟาร์ดี
ภาษาฮีบรูอาซเกนาซี
ภาษาฮีบรูสมัยใหม่
สัทวิทยา

รูปแบบทางสัทวิทยาของภาษาฮีบรูไบเบิล เป็นดังต่อไปนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ชื่อ | อักษร | หน่วยเสียง (IPA) |
| ’āleph | א | /ʔ/ |
| bêhṯh | ב | /b/ - v allophonically |
| gîmel | ג | /ɡ/ Voiced velar plosive palatalized /ɡʲ/ - ɣ allophonically |
| dāleṯh | ד | /d/ - ð allophonically |
| hē   | ה | /h/ most likely like ɦ, null at the end of words. |
| wāw ภาษาฮีบรูซามาริทัน : 'Baa' | ו | /w/, null after /o/ or /u/ Samaritan: (/b/) |
| zayin | ז | /z/ |
| Cḥehṯh | ח | /ħ/ |
| ṭēhṯh | ט | /tˁ/ |
| yōhḏh | י | /j/ mostly likely i, null after /ɛ/, /e/, or /i/ |
| kaph | כ, ך | /k/ - x allophonically |
| lāmeḏh | ל | /l/ |
| mēm | מ, ם | /m/ |
| nûn | נ, ן | /n/ |
| sāmeḵh ภาษาฮีบรูซามาริทัน Sin´gath/Sin´kath | ס | /s/ |
| ‛ayin  | ע | /ɣ and ʕ/ |
| pē' | פ, ף | /p/ - f allophonically |
| tṣāḏēh ภาษาฮีบรูซามาริทัน tṣāḏ | צ, ץ | /sˁ/ |
| qōph | ק | /kˁ/ (which is the same as /q/) |
| rēhšh | ר | /ɾ/ (trilled like in Arabic) |
| śîn/šhîn/Shin | ש | ɬ, s, ʃ |
| tāw ภาษาฮีบรูซามาริทัน tāph and or Tāf | ת | /t/ - θ allophonically |
ระบบสระมีพื้นฐานมาจากสระพื้นฐาน /i u e o a/ ที่พบในรูปสั้น ยาว และยาวมาก ในบางครั้งพบรูปแบบพิเศษคือสั้นมาก
ประวัติการเปลี่ยนแปลงเสียง > พยัญชนะ

ภาษาฮีบรูไบเบิลพัฒนามาจากภาษาเซมิติกดั้งเดิมโดยมีการรวมเสียงดังต่อไปนี้
เซมิติกดั้งเดิม */ð/ และ */z/ รวมเป็น /z/ ในฮีบรูไบเบิล
เซมิติกดั้งเดิม */θ/ และ */ʃ/ รวมเป็น /ʃ/ ในฮีบรูไบเบิล
เซมิติกดั้งเดิม */θˁ/, */ɬˁ/, และ */sˁ/ รวมเป็น /sˁ/ ในฮีบรูไบเบิล
เซมิติกดั้งเดิม */ɣ/ และ */ʕ/ รวมเป็น /ʕ/1) ในฮีบรูไบเบิล
เซมิติกดั้งเดิม */x/ และ */ħ/ รวมเป็น /ħ/1) ในฮีบรูไบเบิล
เซมิติกดั้งเดิม */w/ และ */j/ รวมเป็น /j/ ในฮีบรูไบเบิลในตำแหน่งต้นคำหรือเป็น Ø ระหว่างสระ
เซมิติกดั้งเดิม */ʕ/ > Ø ในฮีบรูไบเบิล
เซมิติกดั้งเดิม *-/át/ > -/áː/ ในฮีบรูไบเบิลในตอนท้ายของคำนามเพศหญิง ไม่ใช่ในสถานะโครงสร้าง
เซมิติกดั้งเดิม */h/ > Ø ในฮีบรูไบเบิลระหว่างสระในปัจจัยสรรพนาม
จากการถอดเป็นอักษรกรีกมีหลักฐานว่าภาษาฮีบรูไบเบิลยังคงรักษาเสียงพยัญชนะ /ɣ/, /x เช่น ʿǍmōrāh (עֲמוֹרָה) ถอดเป็น Gómorrha (Γόμορρα) ในภาษากรีก ในขณะที่ ʿĒḇer (עֵבֶר) ถอดเป็น Éber (Ἔβερ) ในขณะที่มีหลักฐานว่าเสียง */ɣ/ และ */ʕ/ ในภาษาเซมิติกดั้งเดิมกลายเป็น ʿayin (ע) ในภาษาฮีบรูยุคต่อมาทั้งคู่ แต่ยังมีการแยกเสียงทั้งสองนี้ในยุคคลาสสิก เช่นเดียวกับ Raħēl (רָחֵל) ถอดเป็น  Rhakhḗl (Ῥαχήλ) ในขณะที่  Yisˁħāq (יִצְחָק) กลายเป็น Isaák (Ἰσαάκ)
ประวัติการเปลี่ยนแปลงเสียง > การออกเสียงสระ

เซมิติกดั้งเดิม */á:/ > /o:/; ในฮีบรูไบเบิลในตำแหน่งท้ายคำ > /a:/ (การยกเสียงในภาษาคานาอันไนต์)
เซมิติกดั้งเดิม */a:/ > /a:/ ในฮีบรูไบเบิล
เซมิติกดั้งเดิม */í:/ > /i:/ หรือก่อน ה ח ע, /i:a/ (páṯaḥ furtivum); ในฮีบรูไบเบิล
ในตำแหน่งท้ายคำมักเป็น /ɛ:/
เซมิติกดั้งเดิม */ú:/ > /u:/ หรือก่อน ה ח ע, /u:a/(páṯaḥ furtivum) ในฮีบรูไบเบิล
เซมิติกดั้งเดิม */ó:/ > /o:/ ในฮีบรูไบเบิล
เซมิติกดั้งเดิม */o:, u:/ > /u:/; ในฮีบรูไบเบิล ในพยางค์เปิดก่อน */o:/ > /i:/ ในฮีบรูไบเบิล
เซมิติกดั้งเดิม */a, i, u/ > ในตำแหน่งท้ายคำ
เซมิติกดั้งเดิม */a, i, u/ในพยางค์เปิดที่ไม่เน้นเสียง > Ø สองพยางค์หรือมากกว่า ก่อนพยางค์ที่เน้นเสียง; ก่อนหรือหลัง  א ה ח ע > /a/ ("ḥāṭēp̄ pátaḥ") หรือถ้าพยางค์ใกล้เคียงมี /e, ɛ/ หรือ /o, ɔ/, /ɛ/ ("ḥāṭēp̄ seḡōl") และ / ɔ/ ("ḥāṭēp̄ qāmeṣ") ตามลำดับ; ในคำกริยาในพยางค์ที่สองของคำถ้าพยางค์ต่อไปถูกเน้นเสียง; ในคำนามที่พยางค์ที่สองของสถานะโครงสร้าง > /ə/
เซมิติกดั้งเดิม */á/ > /a:/ ในฮีบรูไบเบิลในพยางค์เปิด (บางครั้งเป็น /a/, /ɛ/)
เซมิติกดั้งเดิม */a/ > Ø; ในฮีบรูไบเบิล ก่อนเสียงเน้นหนัก > /a:/ ในพยางค์ปิดเป็น > /i/
เซมิติกดั้งเดิม */í, ú/ > /e:, o:/ หรือก่อน ה ח ע, /e:a, o:a/ ("páṯaḥ furtivum"); ในฮีบรูไบเบิลในพยางค์ปิดในรูปกริยา > /e, o/ หรือก่อน ה ח ע, /a/; ในพยางค์ซึ่งปิดในภาษาเซมิติกดั้งเดิม > /a/ ("Philippi’s law")
เซมิติกดั้งเดิม */i/ > /i/ หรือก่อนหรือหลัง  ה ח ע, /a/; ในฮีบรูไบเบิล ก่อนเสียงเน้นหนัก > /e:/ ("ṣērē antetonicum")
เซมิติกดั้งเดิม */u/ > Ø ("šeəwa mobile") หรือ /ɔ/ (”ḥāṭēp̄ qāmeṣ”); ในฮีบรูไบเบิลในพยางค์ปิด > /ɔ/ ("qāmeṣ qāṭān") หรือก่อนพยัญชนะ, /u/
เซมิติกดั้งเดิม */áw/ > /a:w/ ในฮีบรูไบเบิล
เซมิติกดั้งเดิม */aw/ > /o:/ ในฮีบรูไบเบิล
เซมิติกดั้งเดิม */áy/ > /ay/ ในฮีบรูไบเบิลหรือในพยางค์เปิด, /e:/ หรือในตำแหน่งท้ายคำ, /ɛ:/
เซมิติกดั้งเดิม */ay/ > /e:/ ในฮีบรูไบเบิล
การสูญเสียเสียง */h/ ของภาษาเซมิติกดั้งเดิมในปัจจับสรรพนาม:
/-a-hu:/ > /-o:/
/-a-ha:/ > /-a:/
/-a-hɛm/ > /-a:m/
/-e:-hɛm/ > /-e:m/
/-i:-hu:/ > /-i:w/
/-i:-hɛm/ > /-i:m/
/-u:-hɛm/ > /-u:m/
/-ay-hu:/ > /-a:w/
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติศาสตร์
History of the Ancient and Modern Hebrew Language, David Steinberg
Biblical Hebrew Poetry and Word Play - Reconstructing the Original Oral, Aural and Visual Experience
Short History of the Hebrew Language, Chaim Menachem Rabin
ไวยากรณ์และคำศัพท์
Basic Biblical Hebrew Grammar (introductory)
The Kittel Hebrew Words Database (Second Ed.) เก็บถาวร 2008-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Learn by use of flashcards 490 important Biblical Hebrew words.
Learn to write the Hebrew characters เก็บถาวร 2010-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภูมิอากาศวิทยา

การศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับภูมิอากาศซึ่งเป็นสภาพของลมฟ้าอากาศเฉลี่ยในช่วงระยะเวลาหนึ่ง
ภูมิอากาศวิทยาเป็นการศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับภูมิอากาศ
ภูมิอากาศวิทยา (อังกฤษ: climatology จากภาษากรีก κλίμα, klima แปลว่า "สถานที่ หรือเขต" และ-λογία หรือ -logia) หรือ ภูมิอากาศศาสตร์ (climate science) คือการศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับภูมิอากาศซึ่งนิยามทางวิทยาศาสตร์ว่าคือสภาพของลมฟ้าอากาศเฉลี่ยในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ในสาขาการศึกษาสมัยใหม่ถือเป็นสาขาหนึ่งของบรรยากาศศาสตร์และสาขาย่อยของภูมิศาสตร์กายภาพซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวิทยาศาสตร์โลก ภูมิอากาศวิทยาปัจจุบันศึกษาทั้งสมุทรศาสตร์และชีวธรณีเคมี องค์ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับภูมิอากาศสามารถนำมาใช้ในการพยากรณ์อากาศระยะสั้นโดยใช้เทคนิคแอนะล็อก เช่น เอลนีโญ-ความผันผวนซีกโลกใต้ (El Niño–Southern Oscillation: ENSO) ความผันผวนแมดเดน–จูเลียน (Madden–Julian oscillation: MJO) ความผันผวนแอตแลนติกเหนือ (North Atlantic oscillation: NAO) ภาวะวงแหวนซีกโลกเหนือ (Northern Annular Mode: NAM) ซึ่งเรียกอีกอย่างว่าความผันผวนอาร์กติก (Arctic oscillation: AO) ดัชนีแปซิฟิกเหนือ (Northern Pacific: NP) ความผันผวนทศวรรษแปซิฟิก (Pacific Decadal Oscillation: PDO) และความผันผวนระหว่างทศวรรษแปซิฟิก (Interdecadal Pacific Oscillation: IPO) แบบจำลองภูมิอากาศถูกนำมาใช้เพื่อจุดประสงค์ที่หลากหลายสำหรับการศึกษาตั้งแต่การศึกษาพลวัตของลมฟ้าอากาศและระบบภูมิอากาศไปจนถึงการคาดการณ์ภูมิอากาศในอนาคต ลมฟ้าอากาศเป็นที่รู้จักกันว่าคือสภาพของบรรยากาศในช่วงเวลาหนึ่ง ในขณะภูมิอากาศเกี่ยวข้องกับสภาพบรรยากาศในช่วงเวลานาน
ดูเพิ่ม

ชีวธรณีเคมี
ธรณีฟิสิกส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Climate Science Special Report – โครงการวิจัยการเปลี่ยนแปลงโลกสหรัฐ
The Earth's climate – Centre national de la recherche scientifique (CNRS – France)
Climatology News สิ่งพิมพ์รายวันพร้อมข่าวทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับภูมิอากาศวิทยาพร้อมฟีดข่าวฟรีสำหรับเว็บมาสเตอร์
Climate Prediction Center
KNMI Climate Explorer แผนภูมิการสำรวจภูมิอากาศของความสัมพันธ์ทางภูมิอากาศของข้อมูลเชิงพื้นที่และเชิงเวลาโดยราชสถาบันอุตุนิยมวิทยาเนเธอร์แลนด์
Climatology as a Profession เก็บถาวร 2007-07-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน รายการของสถาบันฟิสิกส์อเมริกันเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของสาขาวิชาทางภูมิอากาศวิทยาในศตวรรษที่ 20
Sunpreview annual and global weather project
NOAA Weather Service
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA
ภูมิแพ้ยา

| ภูมิแพ้ยา drug allergy> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: T88.7
ICD-9: 995.27
MedlinePlus: 000819
ภูมิแพ้ยา (อังกฤษ: drug allergy) เป็นภูมิแพ้ต่อยา จัดเป็นอาการไม่พึงประสงค์จากยาอย่างหนึ่ง ควรพบแพทย์ทันทีหากสงสัยปฏิกิริยาภูมิแพ้
ปฏิกิริยาภูมิแพ้จะไม่เกิดหลังการสัมผัสสารใดสารหนึ่งเป็นครั้งแรก การสัมผัสครั้งแรกจะทำให้ร่างกายสร้างสารภูมิต้านทานและเซลล์ลิมโฟไซต์ความจำ (memory lymphocyte) สำหรับสารก่อภูมิต้านทานนั้น ๆ ทว่า ยามักมีสารหลายอย่างรวมทั้งสี ซึ่งอาจก่อให้เกิดปฏิกิริยาภูมิแพ้ได้ ทำให้บางทีเกิดปฏิกิริยาภูมิแพ้ต่อการได้รับยาชนิดหนึ่งครั้งแรกได้ ตัวอย่างเช่น บุคคลที่มีภูมิแพ้ต่อสีย้อมแดงจะแพ้ต่อยาทุกชนิดที่ประกอบด้วยสีย้อมแดงนั้น
ภูมิแพ้ยาต่างจากการไม่ทนต่อยา (drug intolerance) ซึ่งเป็นปฏฺกิริยาอย่างอ่อนและไม่ได้เกิดจากภูมิคุ้มกัน และไม่ขึ้นอยู่กับการสัมผัสก่อนหน้านี้
อาการและอาการแสดง

การระบุภูมิแพ้ยาบางทีเป็นส่วนที่ยากที่สุด บางทีอาจสับสนระหว่างภูมิแพ้ยากับปฏิกิริยาจากยาที่ไม่เกิดจากภูมิแพ้เพราะมีปฏิกิริยาคล้ายกันได้ อาการแสดงของภูมิแพ้ยา เช่น
ลมพิษ
คัน
ผื่น
ไข้
หน้าบวม
หายใจกระชั้นเนื่องจากทางเดินหายใจในปอดตีบระยะสั้นหรือความเสียหายต่อเนื้อเยื่อปอดในระยะยาว
แอนาฟิแล็กซิส ปฏิกิริยาจากยาที่อันตรายถึงชีวิตได้ (มีอาการดังกล่าวข้างต้นและความดันโลหิตต่ำ)
ดูเพิ่ม

ภูมิแพ้อาหาร
ภูมิอากาศแบบร้อนชื้น

เขตภูมิอากาศแบบร้อนชื้น
  Af—ภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น.
  Am—ภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน.
  Aw—ภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา.
ชายหาดในเมืองเนเปิล รัฐฟลอริดา ขนาบไปด้วยต้นมะพร้าว เป็นตัวอย่างของเมืองที่มีภูมิอากาศแบบร้อนชื้น
ภูมิอากาศแบบร้อนชื้น (อังกฤษ: Tropical climate) เป็นลักษณะภูมิอากาศที่พบในเขตร้อน และมีเพียงบางแห่งที่อยู่นอกเขตร้อน แต่มีลักษณะภูมิอากาศแบบนี้ ในระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิปเปนนั้น ภูมิอากาศแบบนี้เป็นภูมิอากาศซึ่งไม่แห้งแล้ง มีความชื้นสูง โดยตลอดสิบสองเดือนมีอุณหภูมิเฉลี่ยอย่างต่ำ 18 องศาเซลเซียส (64 องศาฟาเรนไฮต์) อุณหภูมิในแต่ละเดือนขึ้นอยู่กับปริมาณหยาดน้ำฟ้า และไม่ค่อยเปลี่ยนแปลงเท่าไรนัก ต่างกับพื้นที่ซึ่งอยู่นอกเขตร้อนซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิอย่างมากในแต่ละฤดู
ประเภทต่าง ๆ ของภูมิอากาศแบบร้อนชื้น

การแบ่งประเภทต่าง ๆ นั้นพิจารณาจากปริมาณหยาดน้ำฟ้า
ภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (Af)
ภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน (Am)
ภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (Aw)
ข้อมูลเพิ่มเติม

การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิปเปน
| ด ค กประเภทของภูมิอากาศภายใต้การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน |
| --- | --- |
ประเภท A:  ป่าดิบชื้น (Af)  มรสุมเขตร้อน (Am)  ทุ่งหญ้าสะวันนา (Aw, As) 
ประเภท B:  ทะเลทราย  (BWh, BWk)  กึ่งแห้งแล้ง (BSh, BSk) 
ประเภท C:  อบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (Cfa, Cwa)  อบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (Cfb, Cwb, Cfc, Cwc)  เมดิเตอร์เรเนียน (Csa, Csb, Csc) 
ประเภท D:  ภาคพื้นทวีปชื้น (Dfa, Dwa, Dfb, Dwb, Dsa, Dsb)  กึ่งอาร์กติก (Dfc, Dwc, Dfd, Dwd, Dsc, Dsd) 
ประเภท E:  ทันดรา (ET)  น้ำแข็ง (EF)  แอลป์ (ET, EF)
ภูเก็ตคิงส์คัพรีกัตต้า

ภูเก็ตคิงส์คัพรีกัตต้า (อังกฤษ: Phuket King's Cup Regatta) คือ การแข่งขันเรือใบชิงถ้วยพระราชทาน ภูเก็ต คิงส์คัพ รีกัตต้า จัดครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2530  เป็นการแข่งขันในระดับนานาชาติ โดยในแต่ละปี จะมีเรือใบที่เข้าร่วมการแข่งขันกว่า 100 ลำ พร้อมด้วยนักกีฬา 2,000 คนจากทั่วโลก และมักจัดในช่วงเดือนพฤศจิกายน ถึง ธันวาคม ณ บริเวณหาดกะตะ จังหวัดภูเก็ต ของทุกปี
ประเภทการแข่งขัน

แบ่งออกเป็น 10 ประเภท คือ:
| --- | --- |
 เรซซิ่ง  พรีเมียร์  ซันเซล วัน ดีไซน์  ไออาร์ซี  เอสบีอาร์ สปอร์ตโบ๊ต:  แบร์โบ๊ต ชาร์เตอร์  โอเชี่ยนโรเวอร์  ไฟร์ฟลาย 850 สปอร์ต  มัลติฮัลล์  คลาสสิก
แหล่งข้อมูลอื่น

Phuket King's Cup Regatta เก็บถาวร 2015-01-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มหาวิทยาลัยออริกอน

มหาวิทยาลัยออริกอน (อังกฤษ: University of Oregon)  เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในเมืองยูจีน ในรัฐออริกอน มหาวิทยาลัยก่อตั้งในปี พ.ศ. 2419 (ค.ศ. 1876)  ในปัจจุบัน (พ.ศ. 2548)  มีนักศึกษาประมาณ 20,000 คน สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัยออริกอน คือ โดนัลด์ ดัคก์ ที่ทางมหาวิทยาลัยได้ตกลงกับวอลต์ดิสนีย์ไว้ และสีประจำมหาวิทยาลัยคือ สีเขียว และเหลือง
มหาวิทยาลัยออริกอนได้รับการจัดอันดับคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ โดยนิตยสารดีไซน์อินเทลลิเจนซ์ (ปี พ.ศ. 2548)  ในอันดับที่ 11 และ 16 ของสหรัฐอเมริกา สำหรับในระดับปริญญาตรี และปริญญาโทตามอันดับ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยออริกอน
สมาคมนักเรียนไทยในมหาวิทยาลัยออริกอน เก็บถาวร 2006-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสมาคมมหาวิทยาลัยภาคพื้นแปซิฟิก |
| --- | --- |
 ออสเตรเลีย เมลเบิร์น ซิดนีย์ นิวเซาท์เวลส์ ออสเตรเลีย แคนาดา บริติชโคลัมเบีย ชิลี ชิลี จีน เจ้อเจียง ชิงหัว ปักกิ่ง ฟุ่ตัน USTC หนานจิง ฮ่องกง HKUST ฮ่องกง อินโดนีเซีย อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น เคโอ เกียวโต โตเกียว โทโฮกุ โอซากะ วาเซดะ มาเลเซีย มาลายา เม็กซิโก เม็กซิโก มอนเตร์เรย์ นิวซีแลนด์ ออกแลนด์ ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์ รัสเซีย ตะวันออกไกล สิงคโปร์ สิงคโปร์ เกาหลี เกาหลี โซล ยอนเซ โพฮัง KAIST ไต้หวัน ไต้หวัน ไทย จุฬาลงกรณ์ สหรัฐ Caltech สแตนด์ฟอร์ด แคลิฟอร์เนีย ออริกอน เซาเทิร์นแค วอชิงตัน
ภูเขาไฟเย็นยวดยิ่ง

ดูมมอนส์ หนึ่งในภูเขาไฟเย็นยวดยิ่งที่น่าเชื่อถือบนไททัน ดาวบริวารของดาวเสาร์
ภูเขาไฟเย็นยวดยิ่ง (อังกฤษ: cryovolcano) หรือ ภูเขาไฟน้ำแข็ง (ice volcano) เป็นภูเขาไฟประเภทหนึ่งที่ปะทุสารระเหยง่าย เช่น น้ำ แอมโมเนียหรือมีเทนออกสู่สภาพแวดล้อมเย็นจัดที่อุณหภูมิเท่ากับ/ต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง สารเหล่านี้เรียกรวม ๆ ว่าหินหนืดเย็นยวดยิ่ง (cryomagma) หรือหินหลอมเหลวเย็นยวดยิ่ง (cryolava) มักเป็นของเหลวที่สามารถก่อควันแต่บางครั้งอยู่ในรูปไอ หินหนืดเย็นยวดยิ่งนี้จะควบแน่นเป็นของแข็งเมื่อสัมผัสกับสภาพแวดล้อมอุณหภูมิต่ำมากหลังการปะทุ เป็นไปได้ที่ภูเขาไฟเย็นยวดยิ่งจะเกิดบนดาวบริวารน้ำแข็งหรือวัตถุอื่นที่อุดมไปด้วยน้ำที่อยู่พ้นแนวหิมะของระบบสุริยะ เช่น พลูโต ไททัน เซเรสและบางส่วนของยูโรปา นอกจากนี้อาจพบไกเซอร์น้ำแข็งซึ่งเป็นปรากฏการณ์คล้ายกันบนเอนเซลาดัสและไทรทัน
แหล่งพลังงานที่เป็นไปได้ที่วัตถุในระบบสุริยะใช้ละลายน้ำแข็งและเกิดเป็นภูเขาไฟเย็นยวดยิ่งคือแรงเสียดทานน้ำขึ้นลง (tidal friction) โดยตะกอนเยือกแข็งที่โปร่งแสงจะก่อให้เกิดปรากฏการณ์เรือนกระจกใต้พื้นผิว ซึ่งจะสะสมความร้อนไว้จนตะกอนละลาย
อุณหภูมิที่อุ่นขึ้นของควาอัวร์ วัตถุแถบไคเปอร์ดวงหนึ่งทำให้นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าอาจเคยมีภูเขาไฟเย็นยวดยิ่งบนดาวดวงนี้ เนื่องจากพบการสลายให้กัมมันตรังสีซึ่งให้พลังงานในการละลายน้ำผสมแอมโมเนียที่มีจุดหลอมเหลวที่ -95 องศาเซลเซียส เกิดเป็นของเหลวเย็นจัดปะทุขึ้นจากภูเขาไฟ
การสังเกต

วันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ยานอวกาศ กัสซีนี ถ่ายภาพไกเซอร์ที่ขั้วโลกใต้ของเอนเซลาดัส
มีการพบหลักฐานทางอ้อมถึงภูเขาไฟเย็นยวดยิ่งต่อมาบนดาวบริวารน้ำแข็งหลายดวงในระบบสุริยะ เช่น ยูโรปา ไททัน แกนีมีดและมิแรนดา ยานอวกาศ กัสซีนี สังเกตปรากฏการณ์ที่คาดว่าเป็นภูเขาไฟเย็นยวดยิ่งบนไททัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณเทือกเขาดูมมอนส์และโซตราพาเทราที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งเป็น "หลักฐานที่ดีที่สุดของภูมิลักษณ์ภูเขาไฟบนดาวบริวารน้ำแข็ง" ภูเขาไฟเย็นยวดยิ่งเป็นสิ่งหนึ่งที่ใช้คาดการณ์ถึงแหล่งสะสมมีเทนในชั้นบรรยากาศ
ในปี ค.ศ. 2007 หอดูดาวเจมิไนพบร่องรอยแอมโมเนียไฮเดรตและผลึกน้ำบนพื้นผิวแครอน ดาวบริวารของพลูโต แสดงให้เห็นถึงการมีอยู่ของภูเขาไฟเย็นยวดยิ่งหรือไกเซอร์เย็นยวดยิ่ง ต่อมาในปี ค.ศ. 2015 ยานอวกาศ นิวฮอไรซันส์ พบว่าพื้นผิวแครอนยังมีอายุไม่มาก ซึ่งอาจเป็นผลมาจากภูเขาไฟเย็นยวดยิ่ง ขณะที่มีการพบภูเขายอดแหว่งบนพลูโต ซึ่งเป็นองค์ประกอบของภูเขาไฟเย็นยวดยิ่ง
ในปี ค.ศ. 2015 ยานอวกาศ ดอว์น จับภาพจุดสว่างสองแห่งในแอ่งบนเซเรส นำไปสู่การคาดการณ์ถึงภูเขาไฟเย็นยวดยิ่ง ต่อมาเดือนกันยายน ค.ศ. 2016 นักวิทยาศาสตร์นาซารายงานผลการศึกษาภูเขาอะฮูนามอนส์บนเซเรสว่าเป็น "โดมภูเขาไฟที่ไม่เหมือนที่ใดในระบบสุริยะ ภูเขาขนาดใหญ่นี้มีแนวโน้มเกี่ยวข้องกับภูเขาไฟ โดยเฉพาะภูเขาไฟเย็นยวดยิ่ง ซึ่งปะทุของเหลวจากสารระเหยง่ายอย่างน้ำ แทนที่จะเป็นซิลิเกต ... เป็นตัวอย่างเดียวของภูเขาไฟเย็นยวดยิ่งที่อาจเกิดจากของผสมโคลนเค็ม และก่อตัวเมื่อไม่นานมานี้" นอกจากนี้แอ่งออเคเตอร์บนเซเรสที่มีจุดสว่างอาจมีภูเขาไฟเย็นยวดยิ่ง การศึกษาในปี ค.ศ. 2017 ระบุว่าการปะทุครั้งใหญ่ล่าสุดของแอ่งออเคเตอร์เกิดขึ้นเมื่อ 4 ล้านปีก่อน และน่าจะยังคงมีพลัง
แผนภาพระบบภูเขาไฟเย็นยวดยิ่งที่เป็นไปได้บนเอนเซลาดัส
ภูมิศาสตร์การเมือง

ภูมิศาสตร์การเมือง (อังกฤษ: political geography) คือการศึกษาผลกระทบเชิงพื้นที่ของกระบวนการทางการเมืองและแนวทางที่กระบวนการทางการเมืองได้รับผลกระทบจากโครงสร้างเชิงพื้นที่ โดยทั่วไปตามวัตถุประสงค์ของการวิเคราะห์ ภูมิศาสตร์การเมืองใช้โครงสร้างสามระดับประกอบด้วย การศึกษาเกี่ยวกับรัฐในระดับกลาง การศึกษาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (หรือภูมิรัฐศาสตร์) ในระดับบน และการศึกษาเกี่ยวกับท้องถิ่นในระดับล่าง โดยสามารถสรุปความสัมพันธ์หลักของสาขาที่เกี่ยวข้องว่าคือความสัมพันธ์ระหว่างผู้คน รัฐ และดินแดน