stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นางงามนานาชาติ 2019
การประกาศ

วันที่ 11 เมษายน 2019 ที่ได้กล่าวอย่างเป็นทางการใน Instagram และ Facebook ของมิสอินเตอร์เนชั่นแนลที่ 2019 การประกวดจะจัดขึ้นใน โตเกียวโดม ซิตี้ ฮอลล์, เขตบุงเกียว, โตเกียว, ญี่ปุ่น สำหรับปีที่สี่ติดต่อกันในวันที่อังคาร 12 พฤศจิกายน 2019 ผู้ได้รับมอบหมายจะเริ่มมาถึงในวันที่ 25 ตุลาคม
ผลการประกวด > ลำดับ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
นางงามนานาชาติ 2019:   ไทย – สิรีธร ลีห์อร่ามวัฒน์
รองอันดับ 1:   เม็กซิโก  – อันเดรอา โทสคาโน
รองอันดับ 2:   ยูกันดา – เอเวอรีน นามาโตวู คารอน
รองอันดับ 3:   โคลอมเบีย – อเลเจนดา เวนโกวเชีบย
รองอันดับ 4:   สหราชอาณาจักร – ฮาริออท เลน
8 คนสุดท้าย:   อินโดนีเซีย – โจลีน มารี โรตินซูลู   ฟิลิปปินส์ – เบีย แพทรีเซีย แม็กทานอง   เวียดนาม – เหงียน ทวง ซาน
15 คนสุดท้าย:   เบลารุส – มารีอา เพอวิล   ฟินแลนด์ – จัตตา คิลโลเนน   ฮ่องกง – เค เชือง   เนเธอร์แลนด์ – เอลีส โจน เดอ ฮอง   ปวยร์โตรีโก – อิวานา คาโรไลนา อิริซารี   ศรีลังกา – ภาวนิ วิธาเนจ   เวเนซุเอลา – เมลิซซา จิมิเนซ
ผลการประกวด > ลำดับการประกาศชื่อ

| --- | --- |
 15 คนสุดท้าย  เวเนซุเอลา   ไทย   สหราชอาณาจักร   ฮ่องกง   ยูกันดา   เนเธอร์แลนด์   เวียดนาม   ฟินแลนด์   ปวยร์โตรีโก   เบลารุส   โคลอมเบีย   ฟิลิปปินส์   เม็กซิโก   ศรีลังกา   อินโดนีเซีย:  8 คนสุดท้าย  เม็กซิโก   ฟิลิปปินส์   โคลอมเบีย   ยูกันดา   อินโดนีเซีย   เวียดนาม   ไทย   สหราชอาณาจักร
คอนติเนนทอลควีนส์

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
นางงามนานาชาติแห่งทวีปแอฟริกา:   ไลบีเรีย - นิโอมิ นูเซีย เกล 
นางงามนานาชาติแห่งทวีปอเมริกา:   เปรู - ลิเอ เนทา อัลวาเรซ 
นางงามนานาชาติแห่งทวีปเอเชีย:   ไทย - สิรีธร ลีห์อร่ามวัฒน์ 
นางงามนานาชาติแห่งทวีปยุโรป:   เนเธอร์แลนด์ - เอลีส โจน เดอ ฮอง 
นางงามนานาชาติแห่งโอเชียเนีย:   รัฐฮาวาย - อูนิซ เรคัล บาซโค
รางวัลพิเศษ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน:   กัวเดอลุป - โนไม คริโบ ไม
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   เวียดนาม - เหงียน ทวง ซาน
ชุดเดรสยอดเยี่ยม:   เวเนซุเอลา - เมลิซ่า เจมิเนซ
ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม:   ยูกันดา - เอเวอรีน นามาโตวู คารอน
พานาโซนิค บิวตี้ แอมบาสดอร์:   อินโดนีเซีย - โจลีน มารี โรตินซูลู
มิสวิสิทเจแปนทัวริซึ่มแอมบาสเดอร์:   ตูนิเซีย - ซารา บราหมิ
มิสพีเพิ้ลชอยส์ อวอร์ด - มิสโสโสโลจี:   อินโดนีเซีย - โจลีน มารี โรตินซูลู
รางวัลพิเศษ > ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน:   กัวเดอลุป  – Noémie Kribo Milne
10 คนสุดท้าย:   เบลารุส – Maria Perviy   คอสตาริกา – Tamara Dal Maso   ฮ่องกง – Kaye Cheung   อินเดีย – Simrithi Bathija   อินโดนีเซีย – Jolene Marie Rotinsulu   มาเก๊า – Bobo Leong Lok Hei   มาเลเซีย – Charmaine Chew   ฟิลิปปินส์ – Bea Patricia Magtanong   รัสเซีย – Marina Oreshkina
รางวัลพิเศษ > ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   เวียดนาม  – Nguyễn Tường San
7 คนสุดท้าย:   โกตดิวัวร์ – Tara Gueye   กัวเตมาลา – Stephanie Sical   มาเลเซีย – Charmaine Chew   นิการากัว – María Gabriela Saballos   ปานามา – Betzaida Rodriguez   ศรีลังกา – Pawani Vithanage
รางวัลพิเศษ > ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม:   ยูกันดา – Evelyn Namatovu Karonde
15 คนสุดท้าย:   อาร์มีเนีย – Sona Danielyan   เบลารุส – Maria Perviy   โบลิเวีย – Valentina Pérez Medina   โคลอมเบีย – Alejandra Vengoechea   เฮติ – Lory-Anne Charles   อินโดนีเซีย – Jolene Marie Rotinsulu   อิตาลี – Francesca Giordano   มาเลเซีย – Charmaine Chew   นิการากัว – María Gabriela Saballos   นอร์เวย์ – Henriette Janssen Hauge   ศรีลังกา – Pawani Vithanage   ไทย – Sireethorn Leearamwat   ยูเครน – Marina Kiose   เวเนซุเอลา – Melissa Jiménez
การเข้าร่วมประกวดระดับนานาชาติในเวทีอื่น ๆ

ผู้เข้าประกวดที่เข้าร่วมประกวดในเวทีอื่นๆในระดับนานาชาติด้วย มีดังต่อไปนี้:
| --- | --- |
 นางงามจักรวาล 2018:  กวม: Athena McNinch  2018:  เม็กซิโก: Andrea Toscano มิสเอิร์ธ 2018:  อาร์มีเนีย: Sona Danielyan  2018:  ออสเตรเลีย: Monique Shippen มิสซูปราเนชันแนล 2015:  เบลเยียม: Rachel Nimegeers (20 คนสุดท้าย)  2018:  โมร็อกโก: Sonia Ait Mansour (เป็นตัวแทนของ  ฝรั่งเศส)  2018:  โรมาเนีย: Andreea Coman (10 คนสุดท้าย) มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017:  เบลเยียม: Rachel Nimegeers  2017:  โมร็อกโก: Sonia Ait Mansour (เป็นตัวแทนของ  ฝรั่งเศส)  2018:  ศรีลังกา: Pawani Vithanage (20 คนสุดท้าย) มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันแนล 2018:  อาร์มีเนีย: Sona Danielyan มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2017:  รัฐฮาวาย: Eunice Elizabeth Raquel Basco (เป็นตัวแทนของ  สหรัฐอเมริกา) ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์ 2016:  โมร็อกโก: Sonia Ait Mansour (เป็นตัวแทนของ  ฝรั่งเศส) มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล 2017:  โมร็อกโก: Sonia Ait Mansour (เป็นตัวแทนของ  ฝรั่งเศส):  มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล 2018:  นิวซีแลนด์: Nikita Ah Horan มิสทัวริซึมเวิลด์ (จีน) 2018:  รัสเซีย: Mari Oreshkina (ชนะเลิศ) มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล 2018:  เบลเยียม: Rachel Nimegeers (รองอันดับ 2) มิสทัวริซึ่มแอนด์คัลเชอร์ยูนิเวิร์ส 2019:  โมร็อกโก: Sonia Ait Mansour (เป็นตัวแทนของ  ฝรั่งเศส; รองอันดับ 5) มิสยุโรป 2019:  เยอรมนี: Annabella Pamela Fleck (10 คนสุดท้าย) เรย์นา ฮิสปาโนอเมริกานา 2018:  เบลีซ: Selena Maria Urias  2018:  โปรตุเกส: Ana Rita Aguiar เรย์นา เดล ทรอปิโก 2018:  เบลีซ: Selena Maria Urias ควีนบิวตียูนิเวิร์ส 2017:  สโลวาเกีย: Alica Ondrášová เฟซออฟบิวตี้อินเตอร์เนชันแนล 2014:  กวม: Athena McNinch  2015:  โมร็อกโก: Sonia Ait Mansour (เป็นตัวแทนของ  ฝรั่งเศส; 15 คนสุดท้าย) เวิลด์มิสยูนิเวอร์ซิตี้ 2018:  โปรตุเกส: Ana Rita Aguiar
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กนางงามนานาชาติ |
| --- | --- |
 1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969 
 1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979 
 1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989 
 1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999 
 2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009 
 2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019 
 2020  2021  2022  2023  2024  2025 
 รายนาม  รองชนะเลิศ  รางวัลพิเศษ  คอนติเนนตัลควีนส์  ประเทศ
เทศบาลเมืองตะลุบัน

| เทศบาลเมืองตะลุบัน |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง

ทม.ตะลุบัน
พิกัด: 6°42′03.9″N 101°37′05.0″E﻿ / ﻿6.701083°N 101.618056°E﻿ / 6.701083; 101.618056
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ปัตตานี
อำเภอ: สายบุรี
จัดตั้ง:    • พ.ศ. 2483 (ทต.ตะลุบัน)   • พ.ศ. 2558 (ทม.ตะลุบัน) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: สมปอง มั่นคง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 18.56 ตร.กม. (7.17 ตร.ไมล์)
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด: 14,522 คน
 • ความหนาแน่น: 782.44 คน/ตร.กม. (2,026.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04940701
ที่อยู่ สำนักงาน: ถนนลูกเสือ ตำบลตะลุบัน อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี
เว็บไซต์: www.talubun.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตะลุบัน เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะลุบันในอำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี เดิมบริเวณเขตเทศบาลมีฐานะเป็นเมืองสายบุรี เป็นเมืองเก่าแก่ตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น (ต่อมาถูกยุบเป็นอำเภอตะลุบันและเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอสายบุรี) ได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2483 โดยมีขุนไชยสุวรรณพงค์เป็นนายกเทศมนตรีคนแรก และยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองใน พ.ศ. 2558 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 14,522 คน และมีชุมชนทั้งหมด 20 แห่ง จากเหตุการณ์การระเบิดถนนสายหลักในปัตตานีเมื่อ พ.ศ. 2555 เป็นต้นมา ส่งผลกระทบทำให้ชาวไทยเชื้อสายจีน ซึ่งเป็นชุมชนจีนเก่าแก่ของสายบุรี รวมไปถึงชาวไทยพุทธจำนวนมากเริ่มอพยพโยกย้ายไปตั้งถิ่นฐานที่อื่น
เทศบาลเมืองตะลุบันมีอาณาเขตติดต่อกับอ่าวไทยทางทิศตะวันออก สภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบสูงสลับกับที่ราบลุ่มติดฝั่งอ่าวไทย มีแม่น้ำสายบุรีไหลผ่าน ดินเป็นดินร่วมปนทราย ไม้ปลูกส่วนใหญ่เป็นไม้ยาง นอกจากนี้ เทศบาลเมืองตะลุบันยังเป็นที่ตั้งของถ้ำปิดบนภูเขาสลินดงบายูซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปหินทรายแดง 2 องค์ ซึ่งกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุ
การขนส่งในเขตเทศบาลมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4157 หรือถนนท่าเสด็จ ซึ่งไปเชื่อมต่อกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 (ถนนเพชรเกษมสายปัตตานี–นราธิวาส) ที่นอกเขตเทศบาล
วังเกอเลียน

| วังเกอเลียน |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
ด่านมาเลเซียที่วังเกอเลียน
วังเกอเลียนที่ตั้งในประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 6°40′44″N 100°11′12″E﻿ / ﻿6.67889°N 100.18667°E﻿ / 6.67889; 100.18667
วังเกอเลียน (มลายู: Wang Kelian) เป็นหมู่บ้านในรัฐปะลิส ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ที่ชายแดนมาเลเซีย–ไทย ตัวหมู่บ้านเป็นที่โด่งดังเพราะมีนักท่องเทียวมาเที่ยวที่ตลาดริมชายแดนทั้งสองฝั่ง แต่อย่างไรก็ตาม หมู่บ้านนี้เสียความโด่งดังไป เนื่องจากการมีการพบสุสานหมู่ (Mass Graves) ของเหยื่อจากการค้ามนุษย์ในปี ค.ศ. 2015
ภูมิศาสตร์

วังเกอเลียนตั้งอยู่ทางเหนือของรัฐปะลิส และเป็นหนึ่งในหมู่บ้านที่อยู่ทางเหนือสุดในคาบสมุทรมาเลย์ ตั้งอยู่ที่ตีนภูเขานากาวัน (Nakawan Range) และล้อมรอบด้วยภูเขา โดยมีถนน R15 ที่เชื่อมต่อวังเกอเลียนกับส่วนอื่นของรัฐปะลิสซึ่งอยู่ห่างไป 10 กิโลเมตร ทางทิศใต้ ส่วนทางเหนือคือชายแดนไปประเทศไทยอยู่ห่างไป 4 กิโลเมตร ทางตะวันออกคือปาดังเบซาร์ ซึ่งเป็นทางผ่านแดนหลักของรัฐปะลิสอยู่ห่างไป 20 กิโลเมตร และทางใต้คือกันการ์ เมืองหลวงของรัฐ อยู่ห่างไป 33 กิโลเมตร
สถานที่ท่องเที่ยว > ตลาดชายแดน

ตัวหมู่บ้านเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่รู้จักกันทั้งนักท่องเที่ยวและคนในท้องถิ่น เพราะมีตลาดอยู่ทั้งสองฝั่ง ทางรัฐบาลไทยและมาเลเซียอนุญาตให้ผู้คนข้ามประเทศได้โดยทางฝั่งมาเลย์ต้องแสดงบัตรประจำตัวก่อนถึงจะผ่านได้ แต่ฝั่งไทยสามารถข้ามได้โดยไม่ต้องแสดงอะไรทั้งสิ้น โดยที่ทั้งสองประเทศมีข้อแม้ให้ไปไม่ห่างจากชายแดนภายในรัศมี 1 กิโลเมตร
ความโด่งดังของตลาดได้เพิ่มขึ้นเพราะทางรัฐบาลมาเลย์ทำให้การผ่านแดนรัดกุมมากขึ้น สืบเนื่องจากการพบสุสานหมู่ของเหยื่อจากการค้ามนุษย์ และค่ายขนส่งที่ผิดกฎหมายในป่าบริเวณใกล้เคียงเมื่อปี ค.ศ. 2015 จนถึงเดือนเมษายนของปีเดียวกัน ทางรัฐบาลมาเลเซียได้หยุดโครงการนี้ เพื่อไม่ให้มีเหยื่อจากการค้ามนุษย์ที่ประเทศไทยเข้ามาในประเทศมาเลเซียได้
ด่านผ่านชายแดน

วังเกอเลียนเป็นหนึ่งในสองด่านชายแดนระหว่างมาเลเซียกับไทยในรัฐปะลิส โดยอีกอันหนึ่งคือปาดังเบซาร์ โดยอีกฝั่งหนึ่งของชายแดนวังเกอเลียนคือตำบลวังประจันในอำเภอควนโดน จังหวัดสตูล ภาคใต้ของประเทศไทย
สุสานหมู่วังเกอเลียน

ในปี ค.ศ. 2015 มีการค้นพบสุสานหมู่ซึ่งเชื่อว่าเป็นชาวโรฮีนจาที่ตกเป็นเหยื่อการค้ามนุษย์ในป่าทางตอนเหนือของวังเกอเลียนในเขตที่มีชื่อว่าวังบุรมา มีรายงานว่ามีศพกว่า 139 คน และค่ายกักกัน 29 แห่งในระหว่างการปฏิบัติการของตำรวจมาเลเซีย ทางตำรวจบอกว่าค่ายถูกทำลายก่อนการการสืบสวนจะเสร็จสิ้น
ยูแคริโอต

| ยูแคริโอต ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ยุคสตาทีเรียน–ปัจจุบัน 1650–0Ma     ฟา>     โพรเทอโรโซอิก     อาร์เคียน  เฮด.      |
| --- | --- |
CryptistaViridiplantaeDiscobaAmoebozoaRhizariaAlveolataสัตว์เห็ดรา

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota (Chatton, 1925) Whittaker & Margulis, 1978

กลุ่มย่อย
 Diaphoretickes TSAR  Haptista  CAM clade (รวมถึงพืช)  Provora  Hemimastigophora  Jakobea  Tsukubea  Discicristata Euglenozoa  Percolozoa  Scotokaryotes Podiata (รวมถึงเห็ดราและสัตว์)  Metamonada  Malawimonadida  Ancyromonadida

ชื่อพ้อง
 Eucarya Woese et al. 1990  Eukarya Margulis 1996
ยูแคริโอต (อังกฤษ: eukaryote; /juːˈkærioʊts, -əts/ yoo-karr-ee-ohts-,_) เป็นสิ่งมีชีวิตที่เซลล์มีนิวเคลียสและโครงสร้างอื่น (ออร์แกเนลล์) อยู่ภายในเยื่อหุ้มเซลล์ ยูแคริโอตเป็นหน่วยอนุกรมวิธาน ยูคาร์ยาหรือยูแคริโอตา อย่างเป็นทางการ เยื่อหุ้มนิวเคลียสเป็นโครงสร้างที่นิยามเซลล์ยูแคริโอตแยกจากเซลล์โปรแคริโอต โดยภายในเยื่อหุ้มนิวเคลียสมีสารพันธุกรรม การมีนิวเคลียสเป็นที่มาของชื่อยูแคริโอต ซึ่งมาจากภาษากรีก εὗ (eu, "ดี") และ κάρυον (karyon, "ผลมีเมล็ดเดียว" หรือ "เมล็ด") เซลล์ยูแคริโอตส่วนใหญ่ยังมีออร์แกเนลล์ที่มีเยื่อหุ้มอื่นด้วย เช่น ไมโทคอนเดรียหรือกอลจิแอพพาราตัส นอกเหนือจากนี้ พืชและสาหร่ายยังมีคลอโรพลาสต์ สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวหลายชนิดเป็นยูแคริโอต เช่น โปรโตซัว แต่สิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ทุกชนิดเป็นยูแคริโอต ซึ่งได้แก่ สัตว์ พืชและเห็ดรา
การแบ่งเซลล์ในยูแคริโอตแตกต่างจากสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีนิวเคลียส (โพรแคริโอต) มีกระบวนการแบ่งตัวสองประเภท คือ ไมโทซิสและไมโอซิส ไมโทซิสเป็นการที่เซลล์หนึ่งแบ่งตัวได้เซลล์ที่มีพันธุกรรมเหมือนกันสองเซลล์ ในไมโอซิสซึ่งจำเป็นในการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ เซลล์ดิพลอยด์หนึ่ง (ซึ่งมีโครโมโซมสองชุด ชุดหนึ่งมาจากพ่อ อีกชุดหนึ่งมาจากแม่) มีการจับคู่โครโมโซมจากพ่อแม่แต่ละคู่ใหม่ แล้วผ่านการแบ่งเซลล์อีกสองขั้นตอน จนได้เซลล์แฮพลอยด์สี่เซลล์ (เซลล์สืบพันธุ์) เซลล์สืบพันธุ์แต่ละเซลล์มีโครโมโซมชุดเดียว ซึ่งเป็นการผสมโครโมโซมจากพ่อแม่คู่เดียวกัน
โดเมนยูแคริโอตาดูเหมือนมาจากชาติพันธุ์เดียว (monophyletic) จึงเป็นหนึ่งในสามโดเมนของสิ่งมีชีวิต อีกสองโดเมน ได้แก่ แบคทีเรียและอาร์เคีย เป็นโปรแคริโอตและไม่มีคุณสมบัติที่กล่าวมาข้างต้น ยูแคริโอตเป็นสิ่งมีชีวิตส่วนน้อยมาก อย่างไรก็ดี เนื่องจากยูแคริโอตมีขนาดใหญ่กว่ามาก มวลชีวภาพรวมทั่วโลกจึงประมาณว่าเท่ากับมวลชีวภาพของโปรแคริโอต ยูแคริโอตอุบัติขึ้นครั้งแรกเมื่อประมาณ 1.6–2.1 พันล้านปีก่อน
แผนภูมิต้นไม้แบบวงกลม แสดงวงศ์วานวิวัฒนาการ ของสิ่งมีชีวิตระบบเซลล์ โดยแบ่งตามอาณาจักรและโดเมน สีม่วงคือแบคทีเรีย สีเทาเข้มคืออาร์เคีย สีน้ำตาลคือยูแคริโอต โดยยูแคริโอตยังแบ่งออกเป็น 5 อาณาจักรคือ สัตว์ (แดง) ฟังไจ (น้ำเงิน) พืช (เขียว) โครมาลวีโอลาตา (น้ำทะเล) และ โพรทิสตา (เหลืองทอง) โดยมีจุดศูนย์กลางคือ บรรพบุรุษร่วมที่ใกล้กันที่สุดของสิ่งมีชีวิตบนโลก (LUCA)
ดูเพิ่ม

สิ่งมีชีวิต
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Eukaryota ที่วิกิสปีชีส์
แม่แบบ:ยูแคริโอต
| ด ค กชีววิทยาวิวัฒนาการ |
| --- | --- | --- |
 ประวัติศาสตร์วิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต  ดรรชนีบทความเกี่ยวกับชีววิทยาวิวัฒนาการ  วิวัฒนาการโดยสังเขป  กาลานุกรมวิวัฒนาการ 
| วิวัฒนาการ |  กำเนิดชีวิตจากสิ่งไร้ชีวิต  การปรับตัว  การสืบเชื้อสายร่วมกัน  หลักฐานการสืบเชื้อสายร่วมกัน  การสูญพันธุ์  บรรพบุรุษร่วมที่ใกล้กันที่สุดของสิ่งมีชีวิตบนโลก  วิวัฒนาการระดับมหภาค  วิวัฒนาการระดับจุลภาค  แพนสเปอร์เมีย  การเกิดสปีชีส์  |  |
| พันธุศาสตร์ประชากร |  การถ่ายเทยีน  การเปลี่ยนความถี่ยีนอย่างไม่เจาะจง  การกลายพันธุ์  การคัดเลือกโดยธรรมชาติ  |  |
| พัฒนาการ |  Canalisation  ชีววิทยาพัฒนาการเชิงวิวัฒนาการ  กระบวนการต่อสลับ  Modularity  ความยืดหยุ่นของลักษณะปรากฏ  |  |
| วิวัฒนาการของอนุกรมวิธาน |  นก ต้นกำเนิด  แบรคิโอพอด  เซฟาโลพอด  ไดโนเสาร์  ปลา  เห็ดรา  แมลง ผีเสื้อ  ชีวิต  สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ช่องว่างวิวัฒนาการของแมว  สุนัขเลี้ยง  โลมาและวาฬ  ม้า  มนุษย์  ลีเมอร์  พะยูน  มอลลัสกา  พืช  สัตว์เลื้อยคลาน  แมงมุม  สัตว์สี่เท้า  ไวรัส ไวรัสไข้หวัดใหญ่  |  |
| วิวัฒนาการของอวัยวะ |  เซลล์  ดีเอ็นเอ  แฟลเจลลา  ในยูแคริโอต ยูแคริโอต  โครโมโซม  ระบบเยื่อหุ้มภายในเซลล์  ไมโทคอนเดรีย  นิวเคลียส  พลาสติด  ในสัตว์ ตา  เส้นขน  กระดูกหู  ระบบประสาท  สมอง  |  |
| วิวัฒนาการของชีวกระบวนการ |  การสูงอายุ ความตาย  การตายของเซลล์อย่างเป็นระบบ  การบินของสัตว์ปีก  ความซับซ้อนทางชีววิทยา  Cooperation  การเห็นสี ในไพรเมต  Emotion  ความร่วมรู้สึก  วิวัฒนาการของจริยธรรม  ระบบสังคมแบบพึ่งพาอาศัย  ระบบภูมิคุ้มกัน  เมแทบอลิซึม  ระบบคู่ผสมพันธุ์เดียว  วิวัฒนาการของศีลธรรม  Mosaic evolution  Multicellularity  การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ ความแตกต่างของเซลล์สืบพันธุ์/เพศ  วงจรชีวิต/ระยะการแบ่งนิวเคลียส  Mating types  การกำหนดเพศ  |  |
| กระแสชีวิตและแบบจำลอง |  จังหวะเวลา วิวัฒนาการในสายพันธุ์แบบค่อยเป็นค่อยไป/การเว้นวรรคของดุลภาพ  รูปแบบ gradualism/saltationism  micromutation/macromutation  เอกรูปนิยม/ทฤษฎีมหาวิบัติ  |  |
| แบบจำลองสายพันธุ์ใหม่ |  การเกิดสปีชีส์ต่างบริเวณ  Anagenesis  Catagenesis  Cladogenesis  โดยลูกผสม  การเกิดสปีชีส์ข้างบริเวณ  การเกิดสปีชีส์รอบบริเวณ  การเกิดสปีชีส์ร่วมบริเวณ  |  |
| บทความที่เกี่ยวข้อง |  พันธุศาสตร์นิเวศ  วิวัฒนาการเชิงโมเลกุล  Phylogenetics  ความแปรผันหลากหลาย  เซลล์เริ่มแรก  Systematics  |  |
| ประวัติชีวศาสตร์ |  การจัดหมวดหมู่ทางชีววิทยา  ชาลส์ ดาร์วิน กำเนิดสปีชีส์  มุมมองที่มียีนเป็นศูนย์กลาง  ประวัติของแนวคิดวิวัฒนาการ  ทฤษฎีวิวัฒนาการสังเคราะห์ยุคใหม่  |  |
  หมวดหมู่   คอมมอนส์   สถานีย่อย   โครงการวิกิ
เทศบาลเมืองตากใบ

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ตากใบ
| เทศบาลเมืองตากใบ |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Mueang Tak Bai
ทม.ตากใบที่ตั้งของเทศบาลเมืองตากใบ
พิกัด: 6°15′33″N 102°3′11″E﻿ / ﻿6.25917°N 102.05306°E﻿ / 6.25917; 102.05306
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นราธิวาส
อำเภอ: ตากใบ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: นูซันตารา แวดือราแม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 9.149 ตร.กม. (3.532 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 19,503 คน
 • ความหนาแน่น: 2,131.70 คน/ตร.กม. (5,521.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04960201
ที่อยู่ สำนักงาน: หมู่ที่ 1 ตำบลเจ๊ะเห อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส 96110
เว็บไซต์: www.govesite.com/takbaicity/
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองตากใบ เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางนราทางตะวันออกสุดของจังหวัดนราธิวาส โดยฝั่งตรงข้ามแม่น้ำบางนราเป็นอำเภอตุมปัต รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย เมืองตากใบห่างจากเมืองนราธิวาสไปทางทิศใต้ประมาณ 38 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครไปทางทิศใต้ประมาณ 1,182 กิโลเมตร เขตเทศบาลมีพื้นที่ 9.149 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมบางส่วนของตำบลเจ๊ะเห ได้แก่ หมู่ที่ 1, 2, 6, 7 ทั้งหมู่บ้าน และบางส่วนของหมู่ที่ 3,4
ประวัติ

เมืองตากใบได้รับการจัดตั้งเป็นสุขาภิบาล เมื่อปี พ.ศ. 2499 ต่อมาได้ยกฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 และต่อมาเปลี่ยนแปลงเป็นเทศบาลเมือง เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2551 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2550
ชุมชน

เทศบาลเมืองตากใบแบ่งการปกครองออกเป็น 9 ชุมชน ดั้งนี้
ชุมชนตะปอเยาะ
ชุมชนตาบาปาเร๊ะ
ชุมชนตาบาฮีเล
ชุมชนสามัคคี
ชุมชนบางน้อย
ชุมชนตลาดตากใบ
ชุมชนฮูมอลานัส
ชุมชนท่าแพรก
ชุมชนภัทรภักดี
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  2543  | 15,859 | —     |
|  2544  | 16,165 | +1.9% |
|  2545  | 16,455 | +1.8% |
|  2546  | 16,741 | +1.7% |
|  2547  | 16,931 | +1.1% |
|  2548  | 17,096 | +1.0% |
|  2549  | 17,317 | +1.3% |
|  2550  | 17,533 | +1.2% |
|  2561  | 19,503 | +11.2% |
ที่มา: กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย
การศึกษา

โรงเรียนในเขตเทศบาลเมืองตากใบ
โรงเรียนตากใบ (มัธยมต้น-มัธยมศึกษาตอนปลาย)
โรงเรียนบ้านตาบา (อนุบาล-มัธยมศึกษาตอนต้น)
โรงเรียนวัดชลธาราสิงเห (อนุบาล-ประถมศึกษา)
โรงเรียนบ้านหัวคลอง (อนุบาล-ประถมศึกษา)
โรงเรียนนูรุดดิน (มัธยมต้น-มัธยมศึกษาตอนปลาย) (โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม)
โรงเรียนสอนศาสนาตาดีกาอุลเวียะห์
โรงเรียนอนุบาลบ้านสมถวิล
อำเภอกาบเชิง

| อำเภอกาบเชิง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Kap Choeng
จุดผ่านแดนถาวรช่องจอมมองจากฝั่งไทย
คำขวัญ: กาบเชิงถิ่นคนดี เฉลิมราชกุมารีศรีสง่า ปราสาทธรรมชาติล้ำค่า แหล่งการค้าที่ช่องจอม
แผนที่จังหวัดสุรินทร์ เน้นอำเภอกาบเชิง
พิกัด: 14°28′29″N 103°35′39″E﻿ / ﻿14.47472°N 103.59417°E﻿ / 14.47472; 103.59417
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุรินทร์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 576.0 ตร.กม. (222.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 60,104 คน
 • ความหนาแน่น: 104.35 คน/ตร.กม. (270.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 32210
รหัสภูมิศาสตร์: 3206
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอกาบเชิง หมู่ที่ 17 ตำบลกาบเชิง อำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์ 32210
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
กาบเชิง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์
ประวัติ

"กาบเชิง" ภาษาพื้นเมืองสุรินทร์หรือภาษาเขมรเรียก "กาบจืง" (กาบ = ฟัน, จืง = เท้า) ซึ่งมีความหมายว่า "ฟันเท้า" ที่มาจะเป็นประการใดไม่ปรากฏแน่ชัด แต่สันนิษฐานได้ว่าผู้คนที่มาบุกเบิกแผ้วถางป่าซึ่งรกชันเพื่อเป็นที่อยู่อาศัยและทำกินในพื้นที่นี้ บังเอิญมีคนโดนมีดหรือขวานพลาดมาฟันเท้าหลายคนในช่วงบุกเบิกนั้น จึงตั้งชื่อหมู่บ้านว่าบ้านกาบเชิงในเวลาต่อมา
บ้านกาบเชิงซึ่งเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอกาบเชิงในปัจจุบัน เป็นหมู่บ้านที่อยู่ติดแนวชายแดนไทย-กัมพูชา เริ่มมีการตั้งถิ่นฐานมากว่า 200 ปีมาแล้ว โดยในช่วงแรกขึ้นกับตำบลด่าน อำเภอสังขะ และต่อมา
พ.ศ. 2480 โอนไปอยู่ในการปกครองของตำบลหนองใหญ่ อำเภอปราสาท
พ.ศ. 2506 โอนมาอยู่ในการปกครองของตำบลกาบเชิง อำเภอปราสาท
วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ได้รับการจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ โดยมีตำบลในปกครอง 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลกาบเชิงและตำบลบักได และในปี  พ.ศ. 2519 ได้แยกตำบลโคกกลางออกจากตำบลบักได จึงทำให้มีตำบลในปกครองเพิ่มขึ้นเป็น 3 ตำบล
วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ได้รับโอนตำบลคูตันและตำบลด่าน อำเภอสังขะ  มาเพิ่ม
วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2522 ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอ
เมื่อ พ.ศ. 2538 ได้แยกไปตั้งกิ่งอำเภอพนมดงรัก 4 ตำบล 43  หมู่บ้าน
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอกาบเชิงตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปราสาทและอำเภอสังขะ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสังขะ
ทิศใต้ ติดต่อกับจังหวัดอุดรมีชัย (ราชอาณาจักรกัมพูชา)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพนมดงรัก
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองท้องที่

อำเภอกาบเชิงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 86หมู่บ้าน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  | กาบเชิง |  | (Kap Choeng) |  | 20 หมู่บ้าน |  |
| 2. |  | คูตัน |  | (Khu Tan) |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 3. |  | ด่าน |  | (Dan) |  | 18 หมู่บ้าน |  |
| 4. |  | แนงมุด |  | (Naeng Mut) |  | 15 หมู่บ้าน |  |
| 5. |  | โคกตะเคียน |  | (Khok Takhian) |  | 14หมู่บ้าน |  |
| 6. |  | ตะเคียน |  | (Takhian) |  | 9 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอกาบเชิงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลกาบเชิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกาบเชิงทั้งตำบล
เทศบาลตำบลโคกตะเคียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกตะเคียนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลด่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคูตัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคูตันทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแนงมุด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแนงมุดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตะเคียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะเคียนทั้งตำบล
แอร์บัส เอ220

| แอร์บัส เอ220 |
| --- | --- |

เอ220-300 ของแอร์บอลติก ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดของรุ่น
ข้อมูลทั่วไป
ชื่ออื่น: บอมบาร์ดิเอร์ซีซีรีย์
บทบาท: อากาศยานลำตัวแคบ
ชาติกำเนิด: แคนาดา
บริษัทผู้ผลิต: บอมบาร์ดิเอร์แอโรสเปซ (จนถึง ค.ศ. 2018)   แอร์บัส (ค.ศ. 2018–ปัจจุบัน)
ผู้ออกแบบ:  บอมบาร์ดิเอร์แอโรสเปซ  
สถานะ: ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: เดลตาแอร์ไลน์   แอร์บอลติก   แอร์แคนาดา แอร์ฟรานซ์
จำนวนที่ผลิต: 354 ลำ (สิงหาคม ค.ศ. 2024)
ประวัติ
สร้างเมื่อ: ค.ศ. 2012–ปัจจุบัน
เริ่มใช้งาน: 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 โดยสวิสโกลบอลแอร์ไลน์
เที่ยวบินแรก: 16 กันยายน ค.ศ. 2013
สายการผลิต: แอร์บัส เอซีเจ220
แอร์บัส เอ220 (อังกฤษ: Airbus A220) หรือชื่อเดิม บอมบาร์ดิเอร์ซีซีรีย์ เป็นเครื่องบินพาณิชย์แบบลำตัวแคบ ซึ่งแต่เดิมได้รับการออกแบบโดยบอมบาร์ดิเอร์แอโรสเปซ และให้บริการในชื่อบอมบาร์ดิเอร์ ซีซีรีส์ เป็นเวลาสองปี ก่อนแอร์บัสมารับช่วงต่อในโครงการ หลังจากเปิดตัวเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 เครื่องบินรุ่น เอ220-100  (เดิมคือ CS100) ทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2013 ได้รับการรับรองประเภทเริ่มต้นเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2015 และเริ่มให้บริการเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 กับสวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ และ เอ220-300  (เดิมคือ CS300) ทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 ได้รับการรับรองประเภทเริ่มต้นเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 และเข้าบริการกับแอร์บอลติก เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2016
ภาพจำลองรุ่น -100 และ -300 โดยแสดงภาพด้านหน้า ด้านข้าง และด้านบนของอากาศยาน
รุ่น > เอ220-100

รุ่น-100 เป็นรุ่นที่มีขนาดเล็กที่สุดในตระกูล โดยรุ่น-100 นั้นได้เปิดตัวกับ สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 โดยรุ่น-100 มีพิสัยการบิน 6,390 กิโลเมตร จุผู้โดยสารได้ประมาณ 100-125 คน โดยมีการจัดเรียงที่นั่งแบบ 3-2
รุ่น > เอ220-300

รุ่น-300 เป็นรุ่นที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในตระกูล โดยรุ่น-300 นั้นได้เปิดตัวกับ แอร์บอลติก ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2016 โดยรุ่น-300 มีพิสัยการบิน 6,667 กิโลเมตร จุผู้โดยสารได้ประมาณ 120-150 คน โดยมีการจัดเรียงที่นั่งแบบ 3-2 เช่นเดียวกับรุ่น -100
รุ่น > เอซีเจ220

รุ่น เอซีเจ220 เป็นรุ่นเจ็ตองค์กรของแอร์บัส เอ220 มีพิสัยการบิน 10,460 กม. และพื้นที่ห้องโดยสาร 73 ตร.ม. สำหรับผู้โดยสาร 18 คน คาดว่าจะมีการส่งมอบครั้งแรกในปี ค.ศ. 2023
ผู้ให้บริการ

ดูเพิ่ม: รายชื่อผู้ให้บริการแอร์บัส เอ220
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 มีเครื่องบินตระกูล เอ220 จำนวน 326 ลำในการให้บริการเชิงพาณิชย์โดยมีผู้ให้บริการ 22 ราย ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุด 5 ราย ได้แก่ เดลตาแอร์ไลน์ (69) แอร์บอลติก (47) แอร์แคนาดา (33) แอร์ฟรานซ์ (32) และสวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ (30)
ผู้ให้บริการ > ผู้ให้บริการปัจจุบัน

| ผู้ให้บริการ | วันที่เริ่มใหบริการ | เอ220-100 | เอ220-300 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รัฐบาลและเครื่องบินส่วนตัว | ไม่ทราบ | 3 |  | 3 |
| แอโรสทราล | 18 สิงหาคม ค.ศ. 2021 |  | 3 | 3 |
| แอร์บอลติก | 14 ธันวาคม ค.ศ. 2016 |  | 47 | 47 |
| แอร์แคนาดา | 16 มกราคม ค.ศ. 2020  |  | 33 | 33 |
| แอร์ฟรานซ์ | 31 ตุลาคม ค.ศ. 2021 |  | 32 | 32 |
| แอร์มานาส | 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 |  | 1 | 1 |
| แอร์เซเนกัล | 6 February 2022 |  | 1 | 1 |
| แอร์แทนซาเนีย | 7 มกราคม ค.ศ. 2019 |  | 4 | 4 |
| บัลแกเรียแอร์ | 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 |  | 4 | 4 |
| บรีซแอร์เวย์ | 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 |  | 22 | 22 |
| ไซปรัสแอร์เวย์ | 9 สิงหาคม ค.ศ. 2023 |  | 2 | 2 |
| เดลตาแอร์ไลน์ | 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 | 45 | 24 | 69 |
| อียิปต์แอร์ | 22 สิงหาคม ค.ศ. 2019 |  | 12 | 12 |
| อีโบมแอร์ | 29 เมษายน ค.ศ. 2024 |  | 1 | 1 |
| อิราคีแอร์เวย์ | 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 |  | 5 | 5 |
| อิตาแอร์เวย์ | 16 ตุลาคม ค.ศ. 2022 | 3 | 7 | 10 |
| เจ็ตบลูแอร์เวย์ | 28 เมษายน ค.ศ. 2021 |  | 29 | 29 |
| โคเรียนแอร์ | 20 มกราคม ค.ศ. 2018 |  | 10 | 10 |
| ควอนตัสลิงก์ | 1 มีนาคม ค.ศ. 2024 |  | 2 | 2 |
| สวิสอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์ | 15 มิถุนายน ค.ศ. 2016 | 9 | 21 | 30 |
| ไม่ทราบ | ไม่ทราบ |  | 5 | 5 |

| รวม: | รวม: | 60 | 266 | 326 |
↑  37 ลำแรกส่งมอบเป็นบอมบาร์ดิเอร์ ซีซีรีย์
↑  9 ลำ ส่งมอบเป็นซีเอส300
↑  5 ลำส่งมอบเป็นซีเอส300
↑  8 ลำส่งมอบเป็นซีเอส100
↑  15 ลำส่งมอบเป็นซีเอส300