stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาโบว์ลิงในแพนอเมริกันเกมส์ 2023
ประเทศที่เข้าร่วม

มีนักกีฬาที่ผ่านเข้ารอบทั้งหมด 15 ประเทศ
อารูบา (2)
บราซิล (4)
แคนาดา (2)
ชิลี (4)
โคลอมเบีย (4)
คอสตาริกา (4)
สาธารณรัฐโดมินิกัน (4)
เอกวาดอร์ (2)
เอลซัลวาดอร์ (2)
ทีมนักกีฬาอิสระ (4)
เม็กซิโก (2)
ปานามา (2)
ปวยร์โตรีโก (6)
สหรัฐ (4)
เวเนซุเอลา (4)
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 2 |  โคลอมเบีย | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 3 |  ปานามา | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 4 |  แคนาดา | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 5 |  เม็กซิโก | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 5 |  คอสตาริกา | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 7 |  ปวยร์โตรีโก | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (7 ประเทศ) | รวม (7 ประเทศ) | 4 | 4 | 6 | 14 |
เพลบลูดอต

| เพลบลูดอต |
| --- | --- |
โลกเมื่อมองจากระยะ 6 พันล้านกิโลเมตรจะปรากฏเป็นจุดสีน้ำเงินจางเล็ก ๆ ท่ามกลางอวกาศอันกว้างใหญ่ (จุดกลางภาพค่อนไปทางขวามือ ในลำแสงอาทิตย์ที่ถูกกระเจิงโดยกล้องของยาน)
ศิลปิน: วอยเอจเจอร์ 1
ปี: 1990
ประเภท: การถ่ายภาพทางดาราศาสตร์
สถานที่: อวกาศระหว่างดาว
เจ้าของ: นาซา
เพลบลูดอต (อังกฤษ: Pale Blue Dot, "จุดสีน้ำเงินซีด") เป็นภาพถ่ายของโลก ถ่ายเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 โดยกล้องที่ติดตั้งบนยานสำรวจอวกาศวอยเอจเจอร์ 1 ในขณะที่ยานอยู่ห่างจากโลกกว่า 6 พันล้านกิโลเมตร (40.5 หน่วยดาราศาสตร์) ภาพถ่ายนี้เป็นส่วนหนึ่งของภาพชุดแฟมิลีพอร์เทริท (Family Portrait) ซึ่งเป็นภาพถ่ายระบบสุริยะ
ในภาพจะเห็นโลกเป็นจุดเล็ก ๆ ในอวกาศที่กว้างใหญ่ไพศาล กึ่งกลางแถบแสงอาทิตย์ที่ถูกกระเจิงเนื่องจากเลนส์กล้อง โลกมีขนาดปรากฏต่ำกว่าหนึ่งพิกเซล
ยานวอยเอจเจอร์ 1 ซึ่งได้ทำภารกิจหลักเสร็จสิ้นและกำลังเดินทางออกจากระบบสุริยะ นักดาราศาสตร์และนักเขียน คาร์ล เซแกน ได้เสนอให้องค์การนาซาป้อนคำสั่งให้กล้องของยานวอยเอจเจอร์ 1 หันกลับมายังจุดศูนย์กลางของระบบสุริยะและถ่ายภาพโลกผ่านอวกาศอันกว้างใหญ่เป็นภาพสุดท้าย
ระยะห่างระหว่างยานวอยเอจเจอร์ 1 กับโลกเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 คำนวณโดยเครื่องมือ HORIZONS จาก Jet Propulsion Laboratory ของนาซา คือ 40.472229 หน่วยดาราศาสตร์ หรือ 6,054,587,000 กิโลเมตร
เบื้องหลัง

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1977 องค์การนาซาได้ส่งยานสำรวจอวกาศวอยเอจเจอร์ 1 ขึ้นสู่อวกาศ ยานสำรวจอวกาศหนัก 722 กิโลกรัมลำนี้มีภารกิจสำรวจระบบสุริยะชั้นนอกและอวกาศระหว่างดวงดาว หลังจากยานวอยเอจเจอร์สำรวจระบบดาวพฤหัสบดี (ซึ่งหมายถึงดาวเคราะห์หลักและดวงจันทร์บริวาร) ใน ค.ศ. 1979 และระบบดาวเสาร์ใน ค.ศ. 1980 ทำให้เมื่อเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน คณะทำงานในโครงการวอยเอจเจอร์ออกมาแถลงว่ายานอวกาศได้ปฏิบัติภารกิจหลักเสร็จสิ้นแล้ว โดยยานวอยเอจเจอร์ 1 นี้เป็นยานสำรวจลำแรกของมนุษย์ที่ได้ถ่ายภาพความละเอียดสูงของดาวเคราะห์ใหญ่ทั้งสองดวงรวมทั้งดาวบริวารหลักของดาวเคราะห์ดังกล่าวด้วย
ยานอวกาศลำนี้ยังเป็นวัตถุที่เคยเคลื่อนที่เร็วที่สุดที่มนุษย์เคยสร้าง ด้วยความเร็วกว่า 64,000 กิโลเมตร/ชั่วโมง และยังเป็นวัตถุชิ้นแรกของมนุษย์ที่เดินทางออกจากระบบสุริยะ จนถึงปัจจุบันภารกิจของยานวอยเอจเจอร์ 1 ยังคงดำเนินต่อไป ภารกิจที่ถูกเพิ่มเข้ามานี้คือการสำรวจพื้นที่บริเวณขอบของระบบสุริยะ รวมถึง แถบไคเปอร์ เฮลิโอสเฟียร์ และอวกาศระหว่างดวงดาว ทุกวันนี้จึงยังมีการป้อนคำสั่งและรับข้อมูลอย่างต่อเนื่องผ่านเครือข่ายอวกาศห้วงลึก (Deep Space Network, DSN)
ในตอนแรกคณะทำงานคาดการณ์ว่ายานวอยเอจเจอร์ 1 จะปฏิบัติภารกิจสุดท้ายที่ดาวเสาร์ และหลังจากยานอวกาศบินผ่านดาวเสาร์เมื่อ ค.ศ. 1990 คาร์ล เซแกน จึงได้เสนอให้ยานวอยเอจเจอร์ถ่ายภาพโลกเป็นครั้งสุดท้าย เขาชี้ว่าภาพถ่ายดังกล่าวอาจไม่ได้มีคุณค่าทางวิทยาศาสตร์มากนัก ด้วยความที่โลกจะปรากฏให้เห็นเป็นจุดเล็กมากจนแทบไม่เห็นรายละเอียดใด ๆ หากแต่ภาพถ่ายนี้จะมีความหมายอย่างยิ่งต่อมุมมองของเราในเรื่องตำแหน่งที่อยู่อาศัยของมนุษย์ในจักรวาล
หลายคนในคณะทำงานสนับสนุนแนวคิดนี้ แต่บางคนก็ไม่เห็นด้วย ด้วยเหตุผลที่ว่าการหันกล้องกลับมายังศูนย์กลางระบบสุริยะเพื่อถ่ายภาพโลกนั้นมีความเสี่ยงที่ระบบประมวลภาพของยานจะถูกแสงอาทิตย์ทำความเสียหายจนแก้ไขคืนไม่ได้ อย่างไรก็ดี แนวคิดของคาร์ลถูกทำให้เป็นรูปธรรมเมื่อ ค.ศ. 1989 กระนั้นก็ยังมีอุปสรรคเนื่องจากขั้นตอนการปรับเทียบเครื่องมือต้องใช้เวลาทำให้ต้องเลื่อนภารกิจออกไป และเจ้าหน้าที่ผู้เคยทำการแต่งและป้อนคำสั่งให้ยานวอยเอจเจอร์ 1 ก็ถูกปลดหรือไม่ก็ถูกย้ายไปประจำที่โครงการอื่นแล้ว อย่างไรก็ตาม ริชาร์ด ทรูลี ผู้บริหารองค์การนาซาในขณะนั้น ได้ลงมาจัดการปัญหาด้วยตนเอง ทำให้ภารกิจถ่ายภาพโลกนี้สำเร็จลงได้
กล้องถ่ายภาพ

ยานวอยเอจเจอร์มีระบบศาสตร์การประมวลภาพส่วนย่อย (Imaging Science Subsystem, ISS) ซึ่งในปัจจุบันไม่สามารถใช้งานได้แล้ว ระบบนี้ประกอบด้วยกล้องถ่ายภาพสองตัว ได้แก่ กล้องถ่ายภาพมุมกว้าง (WA) ความละเอียดต่ำ ความยาวโฟกัส 200 มิลลิเมตร ใช้ถ่ายภาพพื้นที่กว้าง ต้องการให้เห็นภาพรวม และกล้องมุมแคบ (NA) ความละเอียดสูง ความยาวโฟกัส 1500 มิลลิเมตร ใช้ถ่ายภาพให้เห็นรายละเอียดของเป้าหมาย ซึ่งกล้องนี้เป็นกล้องที่ใช้ถ่ายภาพ “เพลบลูดอต” กล้องทั้งสองตัวประกอบด้วยหลอดกล้องโทรทัศน์แบบวิดิคอน (vidicon) กราดตรวจอย่างช้า ติดตัวกรองแสง 8 สี ติดบนวงล้อตัวกรองแสงด้านหน้าหลอด
สิ่งท้าทายของทีมงานควบคุมกล้องคือ ยานอวกาศจะแล่นห่างออกไปจากวัตถุมากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ภาพวัตถุปรากฏสีจางลงเรื่อย ๆ กล้องถ่ายภาพต้องเปิดรูรับแสงเป็นเวลานานขึ้น และอาจต้องส่ายกล้องด้วยเพื่อให้ได้ภาพถ่ายคุณภาพดี นอกจากนี้ เมื่อยานแล่นห่างออกไป ความสามารถในการรับส่งข้อมูลระหว่างโลกกับยานสำรวจจะลดน้อยลง ทำให้วิธีที่สามารถรับส่งข้อมูลโดยเฉพาะกับระบบประมวลภาพมีจำกัดมากขึ้น
หลังจากถ่ายภาพชุดแฟมิลีพอร์เทริทซึ่งรวมถึงภาพถ่ายเพลบลูดอตสำเร็จ ผู้จัดการโครงการของนาซาได้สั่งการให้คณะทำงานปิดการใช้งานกล้องถ่ายภาพของยานวอยเอจเจอร์ 1 เนื่องจากยานสำรวจจะไม่ได้แล่นเข้าใกล้วัตถุที่สำคัญใด ๆ อีก และยังต้องการสำรองพลังงานไว้ใช้ในระบบอื่นของยานซึ่งยังคงทำงานและเก็บข้อมูลอยู่ตลอดการเดินทางอันยาวนานสู่อวกาศระหว่างดวงดาว
ภาพถ่าย

ลำดับชุดคำสั่งสำหรับถ่ายทอดให้ยานสำรวจรวมทั้งการคำนวณเวลาเปิดรูรับแสงของกล้องออกแบบโดยนักวิทยาศาสตร์อวกาศ แคนดี แฮนเซ็น (Candy Hansen) จากห้องปฏิบัติการแรงขับเคลื่อนไอพ่น (Jet Propulsion Laboratory, JPL) และแคโรลีน ปอร์โก จากมหาวิทยาลัยแอริโซนา หลังจากที่ถ่ายภาพสำเร็จในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 ข้อมูลของภาพจะถูกบันทึกและเก็บไว้ในเครื่องบันทึกเทปที่ติดตั้งไปกับยานเพื่อรอคำสั่งให้ส่งข้อมูลกลับโลก การส่งข้อมูลกลับโลกผ่านเครือข่ายอวกาศห้วงลึกนั้นมีความล่าช้าเนื่องจากขณะนั้นยานสำรวจในโครงการแมกเจลแลน (ดาวศุกร์) และกาลิเลโอ (ดาวพฤหัสบดี) กำลังใช้เครือข่ายดังกล่าวส่งข้อมูล สุดท้ายแล้วยานวอยเอจเจอร์ 1 ก็สามารถส่งภาพจำนวน 60 เฟรมได้ในช่วงเดือนมีนาคมและพฤษภาคม ค.ศ. 1990 ข้อมูลสัญญาณวิทยุนี้ถูกส่งกลับโลกด้วยความเร็วแสงและใช้เวลาในการเดินทางถึง 5 ชั่วโมงครึ่ง
เฟรม 3 อันจากจำนวนดังกล่าวแสดงให้เห็นโลกเป็นจุดแสงเล็ก ๆ ท่ามกลางอวกาศว่างเปล่า ซึ่งแต่ละเฟรมถูกถ่ายโดยใช้ตัวกรองแสงสีต่างกัน ได้แก่ สีน้ำเงิน สีเขียว และสีม่วง แต่ละเฟรมใช้เวลาเปิดรับแสง 0.72, 0.48 และ 0.72 วินาทีตามลำดับ เฟรมทั้งสามอันถูกประกอบเข้าด้วยกันเป็นภาพ “เพลบลูดอต” เฟรมแต่ละอันมีความละเอียดภาพ 640,000 พิกเซล ถึงกระนั้นโลกที่ปรากฏบนภาพดังกล่าวกินเนื้อที่เพียง 0.12 พิกเซล
แหล่งข้อมูลอื่น

Audio recording of Carl Sagan reading from Pale Blue Dot, from the US Library of Congress, Seth MacFarlane Collection of the Carl Sagan and Ann Druyan Archive
Video produced for Pangea Day เก็บถาวร 2015-03-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน with Sagan reading from Pale Blue Dot
Sagan's rationale for human spaceflight – Article on The Space Review
ยานวอยเอจเจอร์ 1
นครสัตว์มหาสนุก

| นครสัตว์มหาสนุก |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ:   ไบรอน โฮเวิร์ด  ริช มัวร์ 
บทภาพยนตร์:   จาเรด บุช  ฟิล จอห์นสตัน 
เนื้อเรื่อง:   ไบรอน ฮาวเวิร์ด  ริช มัวร์  จาเร็ด บุช  โจซี่ ตรินิแดด  จิม เรียดดอน  ฟิล จอห์นสตัน  เจนนิเฟอร์ ลี 
อำนวยการสร้าง: คลาร์ก สเปนเซอร์
นักแสดงนำ:   จินนิเฟอร์ กูดวิน  เจสัน เบตแมน  ไอดริส เอลบา  เจนนี่ สเลท  เนท ทอร์เรนซ์  บอนนี่ ฮันท์  ดอน เลค  ทอมมี่ ชง  เจ.เค. ซิมมอนส์  อ็อคตาเวีย สเปนเซอร์  อลัน ทูดิก  ชากีรา 
กำกับภาพ: โทมัส เบเกอร์
ตัดต่อ:   ฟาเบียน รอว์ลีย์  เจเรมี มิลตัน 
ดนตรีประกอบ: ไมเคิล จิอาคคิโน
บริษัทผู้สร้าง:   วอลท์ ดิสนีย์ พิคเจอร์ส  วอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์  
ผู้จัดจำหน่าย: สหรัฐ วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิคเจอร์ส ไทย : บ.พีระมิด ดิจิตอล จำกัด
วันฉาย: 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 (เบลเยียม) 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 (ไทย) 4 มีนาคม พ.ศ. 2559 (สหรัฐอเมริกา)
ความยาว: 108 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 1.023 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
นครสัตว์มหาสนุก (อังกฤษ: Zootopia) เป็นภาพยนตร์ประเภทคอมพิวเตอร์แอนิเมชันสามมิติแนวตลก-ผจญภัย โดยเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันลำดับที่ 55 ของภาพยนตร์ในชุดแอนิเมชันคลาสสิกของวอลต์ดิสนีย์ อำนวยการสร้างโดยวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์ กำกับโดยไบรอน โฮเวิร์ด (ผู้กำกับร่วมของภาพยนตร์ โบลท์ ซูเปอร์โฮ่ง ฮีโร่หัวใจเต็มร้อย และ ราพันเซล เจ้าหญิงผมยาวกับโจรซ่าจอมแสบ) ภาพยนตร์เข้าฉายในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2559 และทำรายได้มากเป็นอันดับที่ 7 ในปี 2559 และเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำรายได้มากเป็นอันดับที่ 2 ในปีนั้นด้วย ความสำเร็จของภาพยนตร์ทำให้เกิดการสร้างซีรีส์แยกและภาพยนตร์ภาคต่อ ในปี 2022 และ 2023 ตามลำดับ
เนื้อเรื่องย่อ

จูดี้ ฮอปส์ (จินนิเฟอร์ กูดวิน) กระต่ายสาวตัวแรกในกองตำรวจแห่งซูโทเปีย กับคดีแรกของเธอ แม้ว่านั่นหมายถึงการที่เธอต้องร่วมมือกับจิ้งจอกเจ้าเล่ห์อย่าง นิค ไวลด์ (เจสัน เบตแมน) ทั้งสองต้องช่วยกันไขปริศนาลึกลับของการหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยของประชากรสัตว์ในเมือง
นักแสดง

| ชื่อ | พากย์ | พากย์ไทย |
| --- | --- | --- |
| นิค ไวลด์ | เจสัน เบตแมน | รัตนชัย เหลืองวงศ์งาม |
| จูดี ฮอปส์ | จินนิเฟอร์ กูดวิน | นพวรรณ เหมะบุตร |
| แกเซลล์ | ชากีรา | กรกรัณย์ ชงสกุล |
| สารวัตรโบโก | ไอดริส เอลบา | วรวุฒิ วรเนตร |
| นายกเทศมนตรีไลอ้อนฮาร์ท | เจ.เค. ซิมมอนส์ | สกล รัตนพรหมา |
| เจอร์รี่ จัมโบว์ จูเนียร์ | จอห์น ดิมักจิโอ | สปัลศิลป์ ศิริชัย |
การเข้าฉาย

เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ดิสนีย์ได้ประกาศว่าภาพยนตร์จะออกฉายในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2559
ในขณะที่ประเทศไทย ได้ออกฉายในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 และได้มีการจัดฉายรอบพิเศษ ในวันที่ 20-24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 วางจำหน่ายในรูปแบบ ดีวีดี และ บลูเรย์ วันที่ 22 มิถุนายน 2559 โดย บริษัท พีระมิด ดิจิตอล จำกัด
การตอบรับ > คำวิจารณ์

รอตเทนโทเมโทส์รายงานว่าร้อยละ 98 ของผู้วิจารณ์ 298 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 8.1 เต็ม 10 คะแนน เมทาคริติกรายงานว่าภาพยนตร์มีคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 78 เต็ม 100 คะแนน ซึ่งประเมินโดยผู้วิจารณ์ 43 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
นครสัตว์มหาสนุก ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
นครสัตว์มหาสนุก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
นครสัตว์มหาสนุก ที่บิกการ์ตูนเดตาเบส
นครสัตว์มหาสนุก ที่รอตเทนโทเมโทส์
นครสัตว์มหาสนุก ที่เมทาคริติก
นครสัตว์มหาสนุก ที่ออลมูวี
นครสัตว์มหาสนุก ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
นครสัตว์มหาสนุก ที่ฟิล์มอะฟินนีตี
นครสัตว์มหาสนุก ที่สยามโซน
| ด ค กซูโทเปีย |
| --- | --- |
ตัวละคร
ภาพยนตร์:  นครสัตว์มหาสนุก (2016) รางวัล  นครสัตว์มหาสนุก 2 (2025) 
ละครโทรทัศน์:  ซูโทเปีย+ (2022) 
เพลง:  ซูโทเปีย "ไทร์เอฟวรีติง" 
เครื่องเล่น:  ซูโทเปีย: ฮอตเพอร์ซิวต์ 
สื่อที่เกี่ยวข้อง:  ดิสนีย์อินฟินิตี 3.0 (2016)  ดิสนีย์แมจิกคิงดอมส์ (2017)  ดิสนีย์มิเรอร์เวิร์ส (2022)  วันซ์อะพอนด์อะสตูดิโอ (2023) 
  หมวดหมู่
เกียวโต ซังงะ

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทมหาชน
อุตสาหกรรม: ธุรกิจกีฬา
ก่อตั้ง: 13 มกราคม ค.ศ. 1994 (1994-01-13) เกียวโต ประเทศญี่ปุ่น
สำนักงานใหญ่: เกียวโต 
บุคลากรหลัก: ฮิโรชิ อิมาอิ (ประธาน) คาซูโอะ อินาโมริ (ประธานกิตติมศักดิ์)
ผลิตภัณฑ์: สโมสรฟุตบอล
รายได้:  2140 ล้านเยน (2014)
เจ้าของ: เคียวเซร่า (55.4%) นินเท็นโด (16.6%)
เกียวโต ซังงะ (ญี่ปุ่น: 京都サンガ; โรมาจิ: Kyōto Sanga) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพ ตั้งอยู่ที่จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ชื่อ "ซังงะ" มาจากคำว่า สงฺฆ ซึ่งเป็นคำในภาษาบาลี-สันสกฤตในพุทธศาสนาซึ่งแปลว่ากลุ่มหรือหมู่ ซึ่งการใช้คำที่เกี่ยวข้องกับพุทธศาสนานั้นสื่อถึงวัดที่มีเป็นจำนวนมากในจังหวัดเกียวโต สโมสรเคยใช้ชื่อว่าเกียวโต เพอร์เพิล ซังงะ โดยคำว่า "เพอร์เพิล" หรือสีม่วงซึ่งเป็นสีชุดทีมเหย้าของสโมสรสื่อถึงสถานะเมืองหลวงเก่าของนครเกียวโต สนามเหย้าของสโมสรคือซังงะสเตเดียมบายเคียวเซร่า ตั้งอยู่ที่เมืองคาเมโอกะ ทางตอนใต้ของจังหวัดเกียวโต และทางตะวันตกของนครเกียวโต
ประวัติ

สโมสรก่อตั้งใน ค.ศ. 1922 โดยใช้ชื่อ "เกียวโตชิโกคลับ" (ญี่ปุ่น: 京都紫郊クラブ; โรมาจิ: Kyōto Shikō Club) ก่อนจะเปลี่ยนตัวอักษรจาก 郊 เป็น 光 ซึ่งอ่านออกเสียงเหมือนกันแต่แปลว่าแสงสว่างใน ค.ศ. 1954  เกียวโตชิโกคลับเข้าแข่งขันเจแปนซอกเกอร์ลีก (เจแอสเอล) ดิวิชัน 2 เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1972 ก่อนจะตกชั้นใน ค.ศ. 1979 ได้เลื่อนชั้นกลับเข้ามาอีกครั้งใน ค.ศ. 1989 จนกระทั่งลีกญี่ปุ่นปรับโครงสร้างใหม่ใน ค.ศ. 1992 โดยเจแปนซอกเกอร์ลีกดิวิชัน 2 เปลี่ยนชื่อเป็นเจแปนฟุตบอลลีก (เจเอฟแอลเก่า) ดิวิชัน 2 เกียวโตชิโกแข่งขันในเจเอฟแอลเก่าดิวิชัน 2 ได้เพียงฤดูกาลเดียวก็เลื่อนชั้นขึ้นสู่ดิวิชัน 1 ซึ่งเป็นลีกอันดับสองของญี่ปุ่นในขณะนั้น ซึ่งในฤดูกาล 1993 นั้นเองเกียวโตชิโกได้เปลี่ยนชื่อเป็น "เกียวโต เพอร์เพิล ซังงะ" ก่อนที่จะจัดตั้งเป็นบริษัทมหาชนในฐานะบริษัทในเครือของเคียวเซร่า ใช้ชื่อบริษัทว่า "เคียวเซร่าเพอร์เพิลซังงะ" เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ชื่อ "เกียวโตเพอร์เพิลซังงะ" จนถึงปัจจุบัน เกียวโต เพอร์เพิล ซังงะเข้าเป็นสมาชิกสมทบของเจลีกใน ค.ศ. 1994 และเป็นสมาชิกเจลีกโดยสมบูรณ์ เข้าแข่งขันในเจลีกในอีกสองปีถัดมา เกียวโต เพอร์เพิล ซังงะตกชั้นจากเจลีกดิวิชัน 1 ครั้งแรกหลังสิ้นสุดฤดูกาล 2000 และหลังจากนั้นตลอดช่วงทศวรรษ 2000 จนถึงต้นทศวรรษ 2010 สโมสรก็เลื่อนชั้นและตกชั้นระหว่างเจลีกดิวิชัน 1 และดิวิชัน 2 หลายครั้ง ในระหว่างนั้นเกียวโต เพอร์เพิล ซังงะได้เปลี่ยนชื่อจากเดิมใน ค.ศ. 2007 เป็น "เกียวโต ซังงะ" ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้มาจนถึงปัจจุบัน เกียวโต ซังงะตกชั้นครั้งล่าสุดหลังจบฤดูกาล 2010 และยังคงแข่งขันในเจลีก ดิวิชัน 2 จนถึงฤดูกาล 2021
แต่เดิมเกียวโต ซังงะถือเป็นสโมสรประจำนครเกียวโตเพียงเมืองเดียว จนกระทั่งในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 ได้ขยายฐานแฟนฟุตบอลไปยังอีกห้าเมืองรายรอบได้แก่เคียวตานาเบะ โจโย นางาโอกาเกียว มูโก และอูจิ และหลังจากนั้นก็ขยายฐานออกไปอีก โดยครอบคลุมคิซูงาวะ (เมษายน ค.ศ. 2012) คาเมโอกะ (เมษายน ค.ศ. 2014) เคียวตัมบะ นันตัง (กันยายน ค.ศ. 2017) ฟูกูจิยามะ ไมซูรุ อายาเบะ (กันยายน ค.ศ. 2019) และยาวาตะ (มีนาคม ค.ศ. 2020) รวมทั้งสิ้น 14 เมือง
เกียรติประวัติ

คันไซซอกเกอร์ลีก
1969, 1971, 1979, 1988 (ในฐานะ "เกียวโตชิโก")
ออลเจแปนซีเนียร์ฟุตบอลแชมเปียนชิป
1988 (ในฐานะ "เกียวโตชิโก")
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระจักรพรรดิ
2002
เจลีก ดิวิชัน 2
2001, 2005
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กเจลีก |
| --- | --- | --- |
| เจลีก 1 (2025) |  อัลบิเร็กซ์ นีงาตะ  อวิสปา ฟูกูโอกะ  เซเรซโซ โอซากะ  กัมบะ โอซากะ  คาชิมะ แอนต์เลอส์  คาชิวะ เรย์โซล  คาวาซากิ ฟรอนตาเล  เกียวโต ซังงะ  มาจิดะ เซลเวีย  นาโงยะ แกรมปัส  ซานเฟรชเช ฮิโรชิมะ  โชนัน เบลมาเร  ชิมิซุ เอส-พัลส์  เอ็ฟซี โตเกียว  โตเกียว เวร์ดี  อูราวะ เรดไดมอนส์  วิสเซล โคเบะ  โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส  โยโกฮามะ เอ็ฟซี  ฟาจาโน โอกายามะ  |  |
| เจลีก 2 (2025) |  คอนซาโดเล ซัปโปโระ  จูบิโล อิวาตะ  ซางัน โทซุ  เบลาบลิตซ์ อากิตะ  เอฮิเมะ เอ็ฟซี  อิวากิ เอ็ฟซี  ฟูจิเอดะ เอ็มวายเอ็ฟซี  โรอัสโซ คูมาโมโตะ  เจฟ ยูไนเต็ด ชิบะ  มิโตะ ฮอลลีฮอก  มอนเตดิโอ ยามางาตะ  โออิตะ ทรินิตา  รีโนฟา ยามางูจิ  โทกูชิมะ วอร์ติส  วี-วาเรน นางาซากิ  เวกัลตะ เซ็นได  เวนท์ฟอเรท โคฟุ  โอมิยะ อาร์ดิจา  เอ็ฟซี อิมาบาริ  คาตาเลร์ โทยามะ  |  |
| เจลีก 3 (2025) |  โทจิงิ เอสซี  คาโงชิมะ ยูไนเต็ด  เดอะสปาคูซัตสึ กุมมะ  เอซี นางาโนะ ปาร์เซียโร  อาซุล กลาโร นูมาซุ  ฟูกูชิมะ ยูไนเต็ด  ไกนาเร ทตโตริ  เอ็ฟซี กิฟุ  กีราวันซ์ คิตะกีวชู  คามาตามาเระ ซานูกิ  มัตสึโมโตะ ยามางะ  นาระ คลับ  เอ็ฟซี โอซากะ  เอ็ฟซี รีวกีว  เอสซี ซางามิฮาระ  เทเกวาจาโร มิยาซากิ  วันราเร ฮาจิโนเฮะ  ซไวเกิน คานาซาวะ  โทจิงิ ซิตี เอฟซี  โคจิ ยูไนเต็ด เอสซี  |  |
พระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย

พระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรีย ตั้งแต่ 1913 ถึง 1918
| พระเจ้าลูทวิชที่ 3 |
| --- | --- |
พระมหากษัตริย์ ป. 1912
พระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรีย
ครองราชย์: 5 พฤศจิกายน 1913 – 13 พฤศจิกายน 1918
ก่อนหน้า: พระเจ้าอ็อทโท
ถัดไป: ระบอบกษัตริย์ล่มสลาย
มุขมนตรี:  รายนาม เกออร์ค ฟ็อน แฮร์ทลิง อ็อทโท ฟ็อน ดันเดิล 

พระราชสมภพ: 7 มกราคม ค.ศ. 1845(1845-01-07) มิวนิก, บาวาเรีย
สวรรคต: 18 ตุลาคม ค.ศ. 1921(1921-10-18) (76 ปี) ซาร์วาร์, ฮังการี
ฝังพระศพ: โบสถ์แม่พระมิวนิก
คู่อภิเษก: มารีอา เทเรซีอาแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ
พระราชบุตร:   เจ้าชายรูพเพ็ชลท์ มกุฎราชกุมารแห่งบาวาเรีย  อาเดิลกูนเดอ เจ้าหญิงแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น  มารี ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย  เจ้าชายคาร์ล  เจ้าชายฟรันทซ์  มาทิลเดอ เจ้าหญิงลูทวิชแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา  เจ้าชายว็อล์ฟกัง  เจ้าหญิงฮิลเดอการ์เดอ  น็อทแบร์กา ดัชเชสแห่งอูรัค  เจ้าหญิงดีเอทีเรนเดอ  กูนทีเรนเดอ เคาน์เตสแห่งพีร์ซิง-ลีชเทอเนต-มูส์ 
ราชวงศ์: วิทเทิลส์บัค
พระราชบิดา: ลูอิทพ็อลท์ เจ้าชายผู้สำเร็จราชการแห่งบาวาเรีย
พระราชมารดา: อาร์ชดัชเชสเอากุสเทอแห่งออสเตรีย
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
พระเจ้าลูทวิชที่ 3 (ลูทวิช ลูอิทพ็อลท์ โยเซฟ มารีอา อาโลอิส อัลฟรีท; 7 มกราคม ค.ศ. 1845 – 18 ตุลาคม ค.ศ. 1921) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรียองค์สุดท้าย ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1913 ถึง 1918 ก่อนหน้าทรงเคยเป็นผู้สำเร็จราชการของพระเจ้าอ็อทโท ลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ ต่อมาพระองค์ร่วมมือกับรัฐสภาบาวาเรียในการถอดถอนพระเจ้าอ็อทโทออกจากราชบัลลังก์ และขึ้นเป็นกษัตริย์เสียเอง พระเจ้าลูทวิชที่ 3 เป็นผู้นำบาวาเรียในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และภายหลังจักรวรรดิเยอรมันพ่ายแพ้สงครามในปี ค.ศ. 1918 เหล่ากษัตริย์เยอรมันน้อยใหญ่จำเป็นต้องสละราชบัลลังก์ ซึ่งรวมถึงพระองค์ด้วย
พระราชประวัติ

พระเจ้าลูทวิชที่ 3 พระราชสมภพที่นครมิวนิก ราชอาณาจักรบาวาเรีย เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ในเจ้าชายลูอิทพ็อลท์แห่งบาวาเรีย กับอาร์ชดัชเชสเอากุสเทอแห่งออสเตรีย (ธิดาในแกรนด์ดยุกเลโอพ็อลท์ที่ 2 แห่งตอสกานา) พระองค์มีเชื้อสายพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส และพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ เจ้าชายลูทวิชทรงเติบโตที่พระราชฐานมิวนิกและพระราชวังวิทเทิลส์บัค ต่อมาเมื่อมีอายุ 10 ชันษา ครอบครัวของพระองค์ทรงย้ายไปพำนักที่วังลอยช์เทินแบร์ค
ในปีค.ศ. 1861 ขณะมีอายุ 16 ชันษา เจ้าชายลูชวิทเริ่มรับราชการทหารเมื่อเสด็จลุง พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 2 แห่งบาวาเรีย ทรงบรรจุพระองค์ในเป็นร้อยตรีประจำกองพันจู่โจมที่ 6 (6. Jägerbattalion) หนึ่งปีถัดมา ทรงเข้าศึกษาวิชากฎหมายและเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยลูทวิช-มัคซีมีลีอานแห่งมิวนิก และเมื่อมีอายุ 18 ชันษา ทรงเข้าเป็นวุฒิสมาชิกของสภานิติบัญญัติบาวาเรียโดยอัตโนมัติในฐานะที่ทรงเป็นเจ้าชายบาวาเรีย
ในปีค.ศ. 1866 ราชอาณาจักรบาวาเรียผูกมิตรกับจักรวรรดิออสเตรียในสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย พระองค์ในยศร้อยโทได้รับบาดเจ็บจากกระสุนปืนในยุทธการที่เฮ็ล์มชเต็ท เหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้พระองค์ทรงเขย็ดขยาดราชการทหาร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย
The King's photo
Ludwig III. von Bayern, 1845–1921, Ein König auf der Suche nach seinem Volk, by Alfons Beckenbauer (Regensburg: Friedrich Pustet, 1987). The standard modern biography.
Ludwig, Prinz von Bayern, Ein Lebens und Charakterbild, by Hans Reidelbach (München: Eduard Pohls, 1905). Particularly good for Ludwig's early life.
Von der Umsturznacht bis zur Totenbahre: Die letzte Leidenszeit König Ludwigs III., by Arthur Achleitner (Dillingen: Veduka, 1922). A detailed work about the last three years of Ludwig's life.
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าอ็อทโท |  | กษัตริย์แห่งบาวาเรีย  (ค.ศ. 1913 – 1918) |  | ไม่มี |
| ด ค กพระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรีย |
| --- | --- | --- |
|  มัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟ (1805–1825)  ลูทวิชที่ 1 (1825–1848)  มัคซีมีลีอานที่ 2 (1848–1864)  ลูทวิชที่ 2 (1864–1886)  อ็อทโท (1886–1913)  ลูทวิชที่ 3 (1913–1918)  |  มัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟ (1805–1825)  ลูทวิชที่ 1 (1825–1848)  มัคซีมีลีอานที่ 2 (1848–1864)  ลูทวิชที่ 2 (1864–1886)  อ็อทโท (1886–1913)  ลูทวิชที่ 3 (1913–1918)  |  |
| ด ค กเจ้าชายบาวาเรีย |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นเมื่อพระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟ สืบราชสมบัติเป็นกษัตริย์แห่งบาวาเรียเมื่อปี ค.ศ. 1806
รุ่นที่ 1:  พระเจ้าลูทวิชที่ 1 แห่งบาวาเรีย  เจ้าชายคาร์ล เทโอดอร์  เจ้าชายคาร์ล ฟรีดริช 
รุ่นที่ 2:  พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 2 แห่งบาวาเรีย  พระเจ้าโอซอนแห่งกรีซ  เจ้าชายลูอิทพ็อลท์  เจ้าชายอาดัลแบร์ท 
รุ่นที่ 3:  พระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย  พระเจ้าอ็อทโทแห่งบาวาเรีย  พระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย  เจ้าชายเลโอพ็อลท์  เจ้าชายอาร์นุล์ฟ  เจ้าชายลูทวิช แฟร์ดีนันท์  เจ้าชายอัลฟ็อนส์ 
รุ่นที่ 4:  มกุฎราชกุมารรุพเพร็ชท์  เจ้าชายคาร์ล  เจ้าชายฟรันทซ์  เจ้าชายเกออร์ค  เจ้าชายค็อนราท  เจ้าชายไฮน์ริช  เจ้าชายว็อล์ฟกัง  เจ้าชายแฟร์ดีนันท์≠§  เจ้าชายอาดัลแบร์ท  เจ้าชายโยเซ็ฟ 
รุ่นที่ 5:  เจ้าชายรัชทายาทลูอิทพ็อลท์  Albrecht, Duke of Bavaria  เจ้าชายรูด็อล์ฟ  เจ้าชายไฮน์ริช  เจ้าชายลูทวิช  เจ้าชายรัสโซ  เจ้าชายอ็อยเกน  Prince Luis Alfonso§  Prince José Eugenio§  เจ้าชายค็อนสตันทีน  เจ้าชายอเล็คซันเดอร์ 
รุ่นที่ 6:  เจ้าชายฟรันซ์ ดยุกแห่งบาวาเรีย  เจ้าชายแม็ก ดยุกในบาวาเรีย  เจ้าชายลูอิทพ็อลท์  เจ้าชายฟรันทซ์-โยเซ็ฟ  เจ้าชายว็อล์ฟกัง  เจ้าชายคริสท็อฟ  เจ้าชายเลโอพ็อลท์  เจ้าชายอาดัลแบร์ท 
รุ่นที่ 7:  เจ้าชายลูทวิช  เจ้าชายไฮน์ริช  เจ้าชายคาร์ล  เจ้าชายทัสซีโล  เจ้าชายริชชาร์ท  เจ้าชายฟิลลิพ  เจ้าชายคอร์บีนีอาน  เจ้าชายชตานิสเลาส์  เจ้าชายมาร์เช็ลโล  เจ้าชายมานูเอล  เจ้าชายค็อนสตันทีน  เจ้าชายฮูแบร์ทุส 
รุ่นที่ 8:  เจ้าชายเลโอพ็อลท์  เจ้าชายกาบรีเอล 
 ≠ ทรงลาออกจากฐานันดรเจ้าชายแห่งบาวาเรียและสิทธิในการสืบราชสมบัติ  § ทรงเป็นเจ้าชายแห่งสเปนด้วย
ชยกร จุฑามาศ

ระวังสับสนกับ ชยพล จุฑามาศ
| ชยกร จุฑามาศ |
| --- | --- |
เกิด: 9 มีนาคม พ.ศ. 2544 (23 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ส่วนสูง: 1.84 เมตร (6 ฟุต 1⁄2 นิ้ว)
อาชีพ: นักแสดง นายแบบ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2560–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ว่าน – เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น (2563) โอม – เพราะเราคู่กัน (2563) หมอก – Home School นักเรียนต้องขัง (2566)
สังกัด: จีเอ็มเอ็มทีวี
ชยกร จุฑามาศ (เกิด 9 มีนาคม พ.ศ. 2544) ชื่อเล่น เจเจ เป็นนักแสดงชายชาวไทย ภายใต้สังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี
ประวัติ

ชยกร จุฑามาศ เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2544 มีชื่อเล่นว่า เจเจ มีพี่ชายฝาแฝดคือ เอเจ - ชยพล จุฑามาศ โดยเอเจเกิดก่อนเจเจ 4 นาที จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัย ปัจจุบันจบการศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม สาขาวิชาเอกการจัดการธุรกิจไซเบอร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
เจเจเริ่มมีผลงานในวงการบันเทิงตั้งแต่วัยเด็ก โดยส่วนใหญ่เป็นงานเดินแบบและถ่ายแบบ ต่อมามีผลงานการแสดงครั้งแรกในซีรีส์ นักเรียนพลังกิฟต์ เมื่อปี พ.ศ. 2561 และรับบทนำเป็นครั้งแรกในซีรีส์ เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น เมื่อปี พ.ศ. 2563 และแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในเรื่อง เพราะเราคู่กัน เดอะมูฟวี่ ในปี พ.ศ. 2564
ผลงาน > ละครโทรทัศน์/ซีรีส์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | เครือข่าย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2561 | นักเรียนพลังกิฟต์ | ชเนศ แซ่หลิว (โจ) | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2562 | เขามาเชงเม้งข้าง ๆ หลุมผมครับ | เจเจ | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2562 | Blacklist นักเรียนลับ บัญชีดำ | เบค่อน | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2563 | เพราะเราคู่กัน | โอม | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2563 | เพราะเรา(ยัง)คู่กัน | โอม | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2563 | เดอะกิฟเต็ดแกรดจูเอชัน | ชเนศ แซ่หลิว (โจ) | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2563 | เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น | ว่าน | Wetv |
| 2564 | F4 Thailand: Boys Over Flowers | เคน (รับเชิญ) | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2565 | แล้วแต่ดาว | ปกป้อง | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2565 | ขั้วฟ้าของผม | ปกป้อง (รับเชิญ) | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2565 | ใครคืออองชองเต | ต้น | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2565 | เด็กไทยใจซื่อสัตย์ | แมน | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2566 | พิพิธภัณฑ์รัตติกาล | บอส (รับเชิญ) | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2566 | นักเรียนต้องขัง | หมอก | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2566 | รักสุดใจยัยตัวแสบ | ชัย (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2566 | หัวใจในสายลม | แม็กซ์ | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2566 | Faceless Love รักไม่รู้หน้า | แมวกวัก | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2566 | Wednesday Club คนกลางแล้วไง | หม่าฮั่น | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2567 | คือเรารักกัน | แมทธิว | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2567 | High School Frenemy มิตรภาพคราบศัตรู | เนต | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2567 | สายรหัสเทวดา | ปีโป้ | จีเอ็มเอ็ม 25 |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | ผู้ผลิต | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2564 | เพราะเราคู่กัน เดอะมูฟวี่ | โอม | เอ็ม พิคเจอร์ส | ภาพยนตร์ไทย |
| 2566 | รักแรก โคตรลืมยาก | ป๊อด | จีเอ็มเอ็มทีวี | ภาพยนตร์ไทย |
คาร์ล วิลเฮ็ล์ม แฟร์ดีนันท์ ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์

คาร์ล วิลเฮ็ล์ม แฟร์ดีนันท์ แห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล (เยอรมัน: Karl Wilhelm Ferdinand von Braunschweig-Wolfenbüttel) เป็นเจ้าชายเยอรมันจากราชรัฐเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล ในปี 1780 เขาขึ้นสืบตำแหน่งต่อจากบิดาเป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค และเป็นเจ้าผู้ครองเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล แต่ในอังกฤษนิยมเรียกท่านว่า ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ (Duke of Brunswick)
ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์นับถือพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย ผู้เป็นเสด็จลุงอย่างมาก และยึดเอาเสด็จลุงเป็นต้นแบบ ทั้งในด้านการเป็นเผด็จการอันมีกุศลธรรม และการเป็นผู้นำทางทหาร จอมพลดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ได้รับการยอมรับเป็นนักการสงครามชั้นครูศตวรรษที่ 18 โดยมีความถนัดในการใช้สงครามนอกแบบ (irregular warfare)
ประวัติ

คาร์ล วิลเฮ็ล์ม แฟร์ดีนันท์ ประสูติที่เมืองว็อลเฟินบึทเทิล เป็นโอรสองค์ใหญ่ของคาร์ลที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล กับเจ้าหญิงฟิลิพพีเนอ ชาร์ล็อทเทอ แห่งปรัสเซีย (ขนิษฐาของพระเจ้าฟรีดริชมหาราช) บิดาของท่านเป็นผู้ครองเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล ซึ่งเป็นรัฐขนาดเล็กของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ต่อมาในปี 1753 พระบิดาย้ายเมืองหลวงของราชรัฐกลับไปยังเมืองเบราน์ชไวค์ ซึ่งเป็นเมืองใหญ่สุดในราชรัฐ