stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าชุงมก

พระเจ้าชุงมก ครองราชย์ปี(เกาหลี: 충목; ฮันจา: 忠穆; อาร์อาร์: Chungmok; เอ็มอาร์: Ch'ungmok  ค.ศ.1344-1348) เทียบเป็นพ.ศ. 1887-1891 พระองค์เป็นพระโอรสของพระเจ้าชุงฮเย กับเจ้าหญิงแห่งมองโกล ช่วงก่อนครองราชย์ จักรพรรดิมองโกลแห่งราชวงศ์หยวนของจีนได้เรียกพระองค์เข้าไปไต่ถามคำถามสำคัญว่า "เจ้าจะเอาอย่างพ่อหรือแม่ของเจ้าดี" คำตอบได้รับจากองค์ชายชุงมกก็คือ "เอาอย่างแม่" คำตอบสำคัญนี้ทำให้พระองค์ได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าชุงมก กษัตริย์แห่งโครยอสืบต่อไป โดยจักรพรรดิโตกอน-เตมูร์แห่งราชวงศ์หยวนทรงดำรัสว่า "เด็กคนนี้ช่างรู้ว่าอะไรถูกผิด สมควรให้เป็นกษัตริย์ได้" ซึ่งจักรพรรดิแห่งหยวนต้องการให้ความเป็นมองโกลครอบงำหรือเป็นแบบอย่างแก่ราชวงศ์โครยอมากที่สุดเท่าที่จะมากได้
พระราชวงศ์

พระราชบิดา พระเจ้าชุงฮเย (충혜왕)
พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีจองซอนซุกอึย 정순숙의공주(貞順淑儀公主, 덕녕공주(德寧公主)) องค์หญิงแห่งราชวงศ์หยวน
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าชุงมก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าชุงฮเย |  | พระราชาแห่งโครยอ   (พ.ศ. 1887 - พ.ศ. 1891) |  | พระเจ้าชุงจอน |
| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยราชวงศ์โครยอ |
| --- | --- |
กษัตริย์โครยอ:  แทโจ  ฮเยจง  ช็องจง  ควังจง  คย็องจง  ซองจง  มกจง  ฮย็อนจง  ทอกจง  ช็องจงที่ 2  มุนจง  ซุนจง  ซอนจง  ฮอนจง  ซุกจง  เยจง  อินจง  อีจง  มย็องจง  ชินจง  ฮึยจง  คังจง  โคจง  วอนจง  ย็องจง  วอนจง  ชุงยอล  ชุงซอน  ชุงซุก  ชุงฮเย  ชุงมก  ชุงจอง  คงมิน  อู  ชัง  คงยัง 
เฉลิมพระยศ:  กุกโจ  อึยจง  เซโจ  พิลย็อง  แทจง  อันจง  มุนว็อน  ช็องคัน  ยังฮ็อน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พรรคอินโดนีเซียรุ่งเรือง

พรรคอินโดนีเซียรุ่งเรือง (Prosperous Indonesia Party ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Indonesia Sejahtera)  เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย เข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 แต่ได้คะแนนเสียงเพียง  0.3% น้อยกว่าคะแนนเสียงขั้นต่ำที่ 2.5% และไม่ได้รับการเลือกตั้ง
พ.ศ. 1797

| --- | --- |
ศตวรรษ::  12  13  14
ปี::  1794  1795  1796  1797  1798  1799  1800
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1797
ปฏิทินกริกอเรียน: 1254 MCCLIV
Ab urbe condita: 2007
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 703 ԹՎ ՉԳ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6004
ปฏิทินบาไฮ: −590 – −589
ปฏิทินเบงกอล: 661
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2204
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 38 Hen. 3 – 39 Hen. 3
พุทธศักราช: 1798
ปฏิทินพม่า: 616
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6762–6763
ปฏิทินจีน: 癸丑年 (ฉลูธาตุน้ำ) 3950 หรือ 3890     — ถึง — 甲寅年 (ขาลธาตุไม้) 3951 หรือ 3891
ปฏิทินคอปติก: 970–971
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2420
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1246–1247
ปฏิทินฮีบรู: 5014–5015
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1310–1311
 - ศกสมวัต: 1176–1177
 - กลียุค: 4355–4356
ปฏิทินโฮโลซีน: 11254
ปฏิทินอิกโบ: 254–255
ปฏิทินอิหร่าน: 632–633
ปฏิทินอิสลาม: 651–652
ปฏิทินญี่ปุ่น: Kenchō 6 (建長６年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1254 MCCLIV
ปฏิทินเกาหลี: 3587
ปฏิทินหมินกั๋ว: 658 ก่อน ROC 民前658年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1797 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1254 - มีนาคม ค.ศ. 1255
ค.ศ. 1254 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดีตามปฏิทินจูเลียน
ค.ศ. 1255 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ตามปฏิทินจูเลียน
มหาศักราช 1176
ปีขาล ฉศก จุลศักราช 616 (วันที่ 27 มีนาคม เป็นวันเถลิงศก)
ผู้นำ

อาณาจักรสุโขทัย: พ่อขุนศรีอินทราทิตย์ (พ.ศ. 1792-?) / พ่อขุนบานเมือง (?-พ.ศ. 1822)
มองโกล : กุบไล ข่าน
สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1797
เหตุการณ์

อาณาจักรน่านเจ้าได้ถูกมองโกลพิชิต โดยกุบไลข่าน
ปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์

31 กรกฎาคม (ค.ศ. 1254) – จันทรุปราคาบางส่วน (มองเห็นได้ในสยาม)
14 สิงหาคม (ค.ศ. 1254) – สุริยุปราคาวงแหวน (ทวีปอเมริกาเหนือและตอนเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติก)
10 มกราคม (ค.ศ. 1255) – สุริยุปราคาบางส่วน (ตอนเหนือของทวีปเอเชีย)
24 มกราคม (ค.ศ. 1255) – จันทรุปราคาเต็มดวง (มองไม่เห็นในสยาม)
8 กุมภาพันธ์ (ค.ศ. 1255) – สุริยุปราคาบางส่วน (ตอนใต้ของมหาสมุทรแอตแลนติกและบางส่วนของทวีปแอนตาร์กติกา)
วันเกิด

15 กันยายน – มาร์โก โปโล นักสำรวจชาวอิตาลี (ถึงแก่กรรม 8 มกราคม พ.ศ. 1866)
พระเจ้าชุงซุก

พระเจ้าชุงซุกแห่งโครยอ (เกาหลี: 충숙; ฮันจา: 忠肅; อาร์อาร์: Chungsuk; เอ็มอาร์: Ch'ungsuk ค.ศ. 1294 - ค.ศ. 1339) เป็น พระราชาองค์ที่27แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1313 -1330 และ ค.ศ. 1332 - ค.ศ. 1339)
พระเจ้าชุงซุกเป็นพระโอรสของเจ้าชุงซอน (충선왕, 忠宣王) และพระมเหสียาซุกจิน (야속진) ในค.ศ. 1308 พระเจ้าชุงยอลสวรรคต พระเจ้าชุงซอนพระโอรสซึ่งดำรงตำแหน่งอ๋องแห่งเฉิ่นหยาง (瀋陽王) ที่เมืองเฉิ่นหยางขึ้นครองราชย์ต่อ และยกตำแหน่งเฉิ่นหยางอ๋องให้แก่องค์ชายวังโค (왕고, 王暠) ในค.ศ. 1313 พระเจ้าชุงซุกทรงได้รับการแต่งตั้งเป็น องค์ชายคังนึง (강릉대군, 江陵大君) แต่แล้วพระเจ้าชุงซอนก็ทรงสละราชสมบัติในปีเดียวกัน องค์ชายคังนึงจึงขึ้นครองราชสมบัติต่อ ได้รับพระราชทานพระนามจากพระจักรพรรดิราชวงศ์หยวนว่า พระเจ้าชุงซุก (충숙왕, 忠肅王)
ในค.ศ. 1319 องค์หญิงพกกุก (복국장공주, 濮國長公主) พระมเหสีของพระเจ้าชุงซุกสิ้นพระชนม์ องค์ชายวังโคอ๋องแห่งเฉิ่นหยางหวังจะครอบครองบัลลังก์เกาหลีจึงทูลยุยงพระจักรพรรดิหยวนอิงจง (元英宗) ชิดิบาลา (Shidibala) ว่าองค์หญิงพกกุกนั้นถูกพวกเกาหลีปลงพระชนม์ หวังจะให้พระจักรพรรดิอิงจงพิโรธและถอดพระเจ้าชุงซุกออกจากบัลลังก์ แต่พระจักรพรรดิอิงจงก็ทรงถูกรัฐประหารปลงพระชนม์สวรรคตไปเสียก่อนในค.ศ. 1323
แต่แล้วพระเจ้าชุงซุกก็ทรงสูญเสียราชบัลลังก์ให้แก่พระโอรสโดยการยึดอำนาจในค.ศ. 1330 พระโอรสขึ้นครองราชสมบัติเป็น พระเจ้าชุงฮเย (충혜왕, 忠惠王) ซึ่งพระเจ้าชุงซุกก็ทรงสามารถชิงราชบัลลังก์และพระราชอำนาจกลับคืนมาได้ในค.ศ. 1332 พระเจ้าชุงซุกสวรรคตในค.ศ. 1339 พระโอรสพระเจ้าชุงฮเยก็ได้ราชสมบัติกลับคืน
พระราชวงศ์

พระราชบิดา พระเจ้าชุงซอน (충선왕, 忠宣王)
พระราชมารดา พระชายาซุกจินอึยบี ตระกูล ยา 의비 야씨(懿妃)
พระมเหสี
สมเด็จพระราชินีคงวอน ตระกูล ฮง (공원왕후 홍씨, 恭元王后 洪氏)
สมเด็จพระราชินีบกกุกจาง (복국장공주, 濮國長公主) องค์หญิงแห่งราชวงศ์หยวน
สมเด็จพระราชินีโจกุกจาง (조국장공주, 曹國長公主) องค์หญิงแห่งราชวงศ์หยวน
พระราชโอรส
องค์ชายชุงฮเย (충혜왕, 忠惠王) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีคงวอน ตระกูล ฮง
องค์ชายคงมิน (공민왕, 恭愍王) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีคงวอน ตระกูล ฮง
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าชุงซุก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าชุงซอน |  | พระราชาแห่งโครยอ   (พ.ศ. 1856 - พ.ศ. 1873) |  | พระเจ้าชุงฮเย |
| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยราชวงศ์โครยอ |
| --- | --- |
กษัตริย์โครยอ:  แทโจ  ฮเยจง  ช็องจง  ควังจง  คย็องจง  ซองจง  มกจง  ฮย็อนจง  ทอกจง  ช็องจงที่ 2  มุนจง  ซุนจง  ซอนจง  ฮอนจง  ซุกจง  เยจง  อินจง  อีจง  มย็องจง  ชินจง  ฮึยจง  คังจง  โคจง  วอนจง  ย็องจง  วอนจง  ชุงยอล  ชุงซอน  ชุงซุก  ชุงฮเย  ชุงมก  ชุงจอง  คงมิน  อู  ชัง  คงยัง 
เฉลิมพระยศ:  กุกโจ  อึยจง  เซโจ  พิลย็อง  แทจง  อันจง  มุนว็อน  ช็องคัน  ยังฮ็อน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พระเจ้าชุงซอน

พระเจ้าชุงซอนแห่งโครยอ (เกาหลี: 충선; ฮันจา: 忠宣; อาร์อาร์: Chungseon; เอ็มอาร์: Ch'ungsǒn ค.ศ. 1275 - ค.ศ. 1325) เป็น พระราชา องค์ที่ 26 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1298 และ ค.ศ. 1308 - ค.ศ. 1313)
พระเจ้าชุงซอนเปนพระโอรสของพระเจ้าชุงยอล (충렬왕, 忠烈王) และองค์หญิงเจกุก (제국대장공주, 齊國大長公主) พระมเหสีชาวมองโกล พระธิดาของพระจักรพรรดิหยวนซื่อจูกุบไลข่าน (Kublai Khan) เมื่อพระเจ้าชุงซอนได้รับการสถาปนาเป็นองค์ชายรัชทายาทในค.ศ. 1277 ก็ทรงย้ายไปประทับที่เมืองปักกิ่งตามธรรมเนียมที่ปฏิบัติมาเมื่อเกาหลียังเป็นเมืองขึ้นของราชวงศ์หยวน ได้รับพระนามภาษามองโกลว่า อีจีร์บูกา (Ijirbuga) และอภิเษกกับองค์หญิงโบทับซิลิน (Botapsilin) พระปนัดดาของพระจักรพรรดิกุบไลข่าน
ในค.ศ. 1297 องค์หญิงเจกุกสิ้นพระชนม์ องค์ชายรัชทายาททราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระราชมารดาก็พิโรธมาก รีบเสด็จกลับมาเมืองแคซอง แล้วกล่าวโทษราชสำนักว่าลอบปลงพระชนม์พระมารดาเป็นการแก้แค้นชาวมองโกล ทรงให้ขุนนางและข้ารับใช้ในราชสำนักจำนวนมากถูกประหารชีวิต พระเจ้าชุงยอลทรงตกพระทัยกับความพิโรธของพระโอรสจนทรงยอมสละราชบัลลังก์ให้แก่องค์ชายรัชทายาท ขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าชุงซอน (충선왕, 忠宣王) ตามพระนามที่พระจักรพรรดิเฉินจง (元成宗) เตมูร์ ข่าน (Temür Khan) พระราชทานมา
องค์หญิงโพทัพซิลิน หรือ องค์หญิงคเยกุก (계국대장공주, 薊國大長公主) ทรงมีความหึงหวงและริษยาพระมเหสีตระกูลโจ พระมเหสีอีกองค์ของพระเจ้าชุงซอนซึ่งเป็นชาวเกาหลี องค์หญิงคเยกุกนำความไปฟ้องพระจักรพรรดิเฉินจง พระจักรพรรดิเฉินจงจึงมีรับสั่งให้พระเจ้าชุงซอนและองค์หญิงคเยกุกเสด็จมายังกรุงปักกิ่งเพื่อไต่สวนความจริง ปรากฏว่าพระจักรพรรดิเฉินจงมีพระวินิจฉัยให้ปลดพระเจ้าชุงซอนออกจากราชสมบัติและให้พระเจ้าชุงยอลพระราชบิดาครองราชสมบัติดังเดิม พระจักรพรรดิเฉินจงทรงสถาปนาเจ้าชุงซอนให้เป็น เฉิ่นหยางอ๋อง (瀋陽王) ไว้ปกครองชาวเกาหลีที่พลัดถิ่นมาในจีน
ในค.ศ. 1308 พระเจ้าชุงยอลสวรรคต พระเจ้าชุงซอนเฉิ่นหยางอ๋องจึงเสด็จกลับเกาหลีเพื่อขึ้นครองราชสมบัติดังเดิม และมอบตำแหน่งอ๋องแห่งเฉิ่นหยางให้แก่องค์ชายวังโค (왕고, 王暠) หรือวอลเจยิตู (Öljeitü) พระเจ้าชุงซอนทรงสนพระทัยและโปรดปรานวัฒนธรรมจีนเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะลัทธิขงจื้อใหม่ (Neo-Confucianism) ในค.ศ. 1313 พระเจ้าชุงซอนก็ทรงตัดสินพระทัยสละราชบัลลังก์ให้แก่องค์ชายคังนึง (강릉대군, 江陵大君) พระโอรสแล้วเสด็จกลับไปประทับที่กรุงปักกิ่งเพื่อชื่นชมศิลปวัฒนธรรมจีนต่อไป
ในค.ศ. 1230 จากเหตุการณ์ทางการเมืองของราชวงศ์หยวนหลังการสวรรคตของพระจักรพรรดิหยวนเหรินจง (元仁宗) พระเจ้าชุงซอนทรงถูกเนรเทศไปยังทิเบต แต่ก็ได้รับพระราชทานอภัยโทษและเสด็จนิวัติกรุงปักกิ่ง พระเจ้าชุงซอนสวรรคตในค.ศ. 1325
พระราชวงศ์

พระราชบิดา พระเจ้าชุงยอล (충렬왕, 忠烈王)
พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีเจกุกแทจาง (제국대장공주, 齊國大長公主) พระราชธิดาของพระจักรพรรดิหยวนซื่อจูแห่งราชวงศ์หยวน
พระมเหสี
สมเด็จพระราชินีคเยกุกแทจาง (계국대장공주, 薊國大長公主) พระราชปนัดดาของพระจักรพรรดิหยวนซื่อจูกุบไลข่าน
สมเด็จพระราชินี ไม่ทราบพระนาม ตระกูลโจ  왕비 조씨(王妃)
พระชายา
พระชายาซุกจินอึยบี  ตระกูล ยา  의비 야씨(懿妃)
พระราชโอรส
องค์ชายชุงซุก (충숙왕, 忠肅王) พระราชโอรสของพระชายาซุกจินอึยบี  ตระกูล ยา
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าชุงซอน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าชุงนยอล |  | พระราชาแห่งโครยอ   (พ.ศ. 1854 - พ.ศ. 1856) |  | พระเจ้าชุงซุก |
| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยราชวงศ์โครยอ |
| --- | --- |
กษัตริย์โครยอ:  แทโจ  ฮเยจง  ช็องจง  ควังจง  คย็องจง  ซองจง  มกจง  ฮย็อนจง  ทอกจง  ช็องจงที่ 2  มุนจง  ซุนจง  ซอนจง  ฮอนจง  ซุกจง  เยจง  อินจง  อีจง  มย็องจง  ชินจง  ฮึยจง  คังจง  โคจง  วอนจง  ย็องจง  วอนจง  ชุงยอล  ชุงซอน  ชุงซุก  ชุงฮเย  ชุงมก  ชุงจอง  คงมิน  อู  ชัง  คงยัง 
เฉลิมพระยศ:  กุกโจ  อึยจง  เซโจ  พิลย็อง  แทจง  อันจง  มุนว็อน  ช็องคัน  ยังฮ็อน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี 
<references>
ภูเขาโทกาจิ

ภูเขาโทกาจิ (ญี่ปุ่น: 十勝岳) เป็นภูเขาไฟกรวยสลับชั้นที่ยังไม่ดับ ตั้งอยู่ในบริเวณอุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น มีความสูง 2,077 เมตร เป็นภูเขาที่สูงที่สุดในกลุ่มภูเขาไฟโทกาจิ และเป็นหนึ่งในร้อยภูเขาที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศญี่ปุ่น
มีเส้นทางปีนเขาขึ้นสู่ยอดเสาสี่เส้นทาง เบื้องล่างรายล้อมไปด้วยสถานพักแรมและบ่อน้ำพุร้อนธรรมชาติ
ภูเขาไฟคีเลาเวอา

| ภูเขาไฟคีเลาเวอา |
| --- | --- |
ภูเขาไฟคีเลาเวอาเป็นภูเขาไฟรูปโล่บนเกาะฮาวายซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดทางตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่เกาะฮาวาย
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 4,091 ฟุต (1,247 เมตร) 
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 50 ฟุต (15 เมตร) 
พิกัด: 19°25′16″N 155°17′12″W﻿ / ﻿19.421097472°N 155.286762433°W﻿ / 19.421097472; -155.286762433 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
คีเลาเวอา 
ที่ตั้ง: เกาะฮาวาย สหรัฐ
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
อายุหิน: 300,000 ถึง 600,000 ปี
ประเภทภูเขา: ภูเขาไฟรูปโล่, ภูเขาไฟจากจุดร้อน
แนวโค้ง/เข็มขัดภูเขาไฟ: เทือกเขาใต้ทะเลฮาวาย–เอมเพอเรอะ
การปะทุครั้งล่าสุด: 20 ธันวาคม ค.ศ 2020 – ปัจจุบัน
ภูเขาไฟคีเลาเวอา เป็นภูเขาไฟรูปโล่และเป็นภูเขาไฟมีพลังในเกาะฮาวาย เป็นหนึ่งในภูเขาไฟ 5 ลูกที่ประกอบกันเป็นเกาะฮาวาย (อีก 4 ลูกมีเมานาโลอา เมานาเคอา โคฮาลา ฮูอาลาไล) ตั้งอยู่แนวชายฝั่งทางตอนใต้ของเกาะมีอายุระหว่าง 300,000 ถึง 600,000 ปี ยอดของภูเขาไฟลูกนี้โผล่พ้นระดับน้ำทะเลเมื่อประมาณ 100,000 ปีก่อน
คีเลาเวอาเป็นภูเขาไฟที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันสองของจุดร้อนฮาวายและเป็นจุดปะทุของเทือกเขาใต้ทะเลฮาวาย–เอมเพอเรอะ ในอดีตภูเขาไฟลูกนี้ไม่มีความโดดเด่นด้านภูมิประเทศและกิจกรรมในอดีตต่าง ๆ ก็เกิดขึ้นพร้อมกับภูเขาไฟเมานาโลอาทำให้คิดคีเลาเวอาอาจเป็นแอ่งภูเขาไฟขนาดเล็กของภูเขาไฟที่ใหญ่กว่า โครงสร้างของคีเลาเวอานั้นมีขนาดใหญ่แอ่งภูเขาไฟบนยอดของมันเพิ่งเกิดขึ้นมาไม่นานและมีเขตเขาทรุด 2 แห่งที่ยังเคลื่อนไหวโดยที่หนึ่งแผ่ขยายเป็นระยะทาง 125 ก.ม.ทางตะวันออกส่วนอีกที่ 35 ก.ม.ทางตะวันตก ซึ่งทั้ง 2 แห่งนี้เกิดจากรอยเลื่อนที่ยังคงมีพลังความลึกของเขาทรุดจะลึกลงเฉลี่ย 2 ถึง 20 มม.ต่อปี
คีเลาเวอามีการปะทุขึ้นอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ พ.ศ. 2526 และก่อให้เกิดความเสียหายต่อทรัพย์สินจำนวนมากรวมถึงการทำลายเมืองคาลาปานา (Kalapana) ใน พ.ศ. 2533 เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ปล่องลาวาแห่งใหม่ได้แตกออกในพื้นที่ตอนล่างของจังหวัดปูนา (Puna, Hawaii) การระเบิดของภูเขาไฟใรครั้งนี้ยังทำให้เกิดการปล่อยก๊าซพิษและเกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่จนทำให้ห้องอพยพคนกว่า 2,000 คนออกจากเขตเลอลานี วันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 การปะทุทำลายบ้านเรือนอีก 27 หลังในเขตปกครองรองของเลอลานี วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 เวลา 4:17 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่นภูเขาไฟปะทุอย่างรุนแรงและพ้นเถ้าถ่านขึ้นไปในอากาศสูงกว่า 30,000 ฟุต
ภาพลวงตาแซนเดอร์

ภาพลวงตาแซนเดอร์
ภาพลวงตาแซนเดอร์ (Sander illusion) เป็นภาพลวงตาชนิดหนึ่ง คิดค้นโดย ฟรีดริช แซนเดอร์ นักจิตวิทยาชาวเยอรมัน ในปี พ.ศ. 2469 เป็นภาพสี่เหลี่ยมด้านขนานสองรูป ที่เส้นทแยงมุมดูเหมือนว่ายาวไม่เท่ากัน แต่ความจริงแล้วทั้งสองเส้นมีความยาวเท่ากัน
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ

| เอ็ดเวิร์ดที่ 6 |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษเเละไอร์แลนด์
ครองราชย์: 28 มกราคม 1547 – 6 กรกฎาคม 1553   (6 ปี 159 วัน)
ราชาภิเษก: 20 กุมภาพันธ์ 1547
ก่อนหน้า: พระเจ้าเฮนรีที่ 8
ถัดไป: เลดีเจน เกรย์ (พิพาท) หรือ  แมรีที่ 1
ผู้สำเร็จราชการ:  รายนาม ดยุกแห่งซัมเมอร์เซต (ค.ศ. 1547–1549) ดยุกแห่งนอร์ทอัมเบอร์แลนด์ (ค.ศ. 1549–1553) 

พระราชสมภพ: 12 ตุลาคม ค.ศ. 1537(1537-10-12) พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต อังกฤษ
สวรรคต: 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1553(1553-07-06) (15 ปี) วังพลาเซ็นเทีย อังกฤษ
ฝังพระบรมศพ: 8 สิงหาคม 1553 อัครวิหารเวสต์มินสเตอร์
ราชวงศ์: ทิวดอร์
พระราชบิดา: พระเจ้าเฮนรีที่ 8
พระราชมารดา: เจน ซีมอร์
ศาสนา: คริสตจักรแห่งอังกฤษ
ลายพระอภิไธย: 
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ ตั้งแต่วันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1547 จนกระทั่งเสด็จสวรรคต พระองค์ทรงเข้าพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ขณะมีพระชนมพรรษา 9 พรรษา ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ และเจน ซีมัวร์ พระราชินีแห่งอังกฤษ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกที่พระราชสมภพในนิกายโปรเตสแตนต์ ราชอาณาจักรถูกปกครองโดยสภาผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตลอดรัชกาลเนื่องจากว่าพระองค์ยังทรงพระเยาว์ สภาผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์นั้นนำโดยเอ็ดเวิร์ด ซีมัวร์ ดยุคที่ 1 แห่งซัมเมอร์เซ็ต ผู้เป็นพระปิตุลา ระหว่างปี ค.ศ. 1547 ถึงปี ค.ศ. 1549 ต่อมานำโดยจอห์น ดัดลีย์ ดยุกแห่งนอร์ธัมเบอร์แลนด์ที่ 1 เมื่อปี ค.ศ. 1551
รัชกาลพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 ประสบกับปัญหาทางเศรษฐกิจและสังคมที่ระส่ำระสายจนกระทั่งเกิดการก่อกบฏและก่อจลาจลขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1549 การทำสงครามกับสกอตแลนด์ที่สิ้นเปลืองประสบความสำเร็จในช่วงแรก สงครามยุติลงด้วยการถอนกองกำลังทหารออกจากสกอตแลนด์เช่นเดียวกับที่ถอนออกจากเมือง Boulogne-sur-Mer เพื่อแลกกับสันติภาพ การเปลี่ยนแปลงของคริสตจักรแห่งอังกฤษเป็นนิกายโปรเตสแตนต์เกิดขึ้นภายใต้รัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 พระองค์ทรงสนพระทัยในพระราชกรณียกิจด้านการศาสนาอย่างมาก ถึงแม้ว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 8 พระราชบิดาทรงตัดขาดความสัมพันธ์ระหว่างคริสตจักรและโรม พระองค์ไม่เคยมีพระบรมราชานุญาตให้มีการรวมตัวของโรมันคาทอลิกหรือพิธีกรรม นิกายโปรแตสแตนท์ได้ก่อตั้งขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 เป็นครั้งแรกในประเทศอังกฤษกับการปฏิรูปซึ่งรวมถึงการยกเลิกพระที่ประพฤติพรหมจรรย์และพิธีสวดมนต์ประสานเสียง (แมส) และบทกำหนดการให้บริการภาคบังคับในอังกฤษ
เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1553 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงพระประชวรขณะมีพระชนมพรรษา 15 พรรษา เมื่อพระอาการประชวรได้รับการวินิจฉัยแล้วว่าอยู่ในระยะสุดท้าย พระองค์ทรงมีพระราชหัตเลขาเรื่องการสืบราชสันตติวงศ์ ทรงพยายามไม่ให้ประเทศกลับไปสู่นิกายโรมันคาทอลิกอีก พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงแต่งตั้งเลดี้เจน เกรย์เป็นองค์รัชทายาทและไม่แต่งตั้งพระเชษฐภคินี เลดี้แมรี่และเลดี้เอลิซาเบธ การตัดสินพระทัยในเรื่องนี้เกิดความขัดแย้งหลังจากที่พระองค์เสด็จสวรรคต เลดี้เจน เกรย์ทรงถูกขับไล่โดยสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษหลังจากที่เสด็จขึ้นทรงราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษได้เพียง 9 วัน ในระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษนั้น พระองค์ทรงยกเลิกการปฏิรูปนิกายโปรแตสแตนท์ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 ซึ่งต่อมากลายเป็นรากฐานของการชำระศาสนาในรัชกาลสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1559
พ.ศ. 240

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -3  -2  -1
ปี::  237  238  239  240  241  242  243
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 240
ปฏิทินกริกอเรียน: 304 BC
Ab urbe condita: 450
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4447
ปฏิทินบาไฮ: −2147 – −2146
ปฏิทินเบงกอล: −896
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 647
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 241
ปฏิทินพม่า: −941
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5205–5206
ปฏิทินจีน: 丙辰年 (มะโรงธาตุไฟ) 2393 หรือ 2333     — ถึง — 丁巳年 (มะเส็งธาตุไฟ) 2394 หรือ 2334
ปฏิทินคอปติก: −587 – −586
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 863
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −311 – −310
ปฏิทินฮีบรู: 3457–3458
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −247 – −246
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2798–2799
ปฏิทินโฮโลซีน: 9697
ปฏิทินอิกโบ: −1303 – −1302
ปฏิทินอิหร่าน: 925 BP – 924 BP
ปฏิทินอิสลาม: 953 BH – 952 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 2030
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2215 ก่อน ROC 民前2215年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 240 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 304
วันเกิด

พระเจ้าอโศกมหาราช จักรพรรดิแห่ง จักรวรรดิเมารยะ (สวรรคต พ.ศ. 312)
ปวยร์โตรีโกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

| ปวยร์โตรีโก ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: PUR
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติปวยร์โตรีโก
ณ รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล 7 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-07) – 18 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-18)
นักกีฬา: 4 คน  ใน 3 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: หลุยส์ ยับเดียล เปเรซ
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ปวยร์โตรีโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติปวยร์โตรีโกเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 4 คนใน 3 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |

| รวม | 1 | 1 | 2 |
ว่ายน้ำ

ผลการแข่งขันดังนี้<:
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ดาร์วิน บาเอซ เอลิซา | 50 m freestyle S12 | 28.61 | 19 | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
| ดาร์วิน บาเอซ เอลิซา | 100 m breaststroke SB12 | 1:18.70 | 10 | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
ดูเพิ่ม

ปวยร์โตรีโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ปวยร์โตรีโกในพาราลิมปิก
ปวยร์โตรีโกในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาปวยร์โตรีโกที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
ผลและสถิติ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย  |  |
พระเจ้าชุงฮเย

พระเจ้าชุงฮเยแห่งโครยอ (เกาหลี: 충혜; ฮันจา: 忠惠; อาร์อาร์: Chunghye; เอ็มอาร์: Ch'unghye ค.ศ. 1315 - ค.ศ. 1344) เป็น กษัตริย์องค์ที่ 28 แห่งแคว้นโครยอ (ค.ศ. 1330 - 1332 และ ค.ศ. 1339 - ค.ศ. 1344)
องค์ชายชุงฮเยเป็นพระโอรสของพระเจ้าชุงซุก (충숙왕, 忠肅王) และพระมเหสีคงวอน ตระกูลฮง ชาวเกาหลี องค์ชายชุงฮเยมีพระนามภาษามองโกลว่า บุดดาชี (มาจาก พุทธศรี Buddhasri) ในค.ศ. 1330 องค์ชายบุดดาชีได้ยึดอำนาจจากพระราชบิดาพระเจ้าชุงซุก ขึ้นเป็นกษัตริย์เกาหลีพระนามว่า พระเจ้าชุงฮเย (충혜왕, 忠惠王) แต่แล้วก็ทรงถูกพระราชบิดายึดอำนาจคืนในค.ศ. 1332
พระเจ้าชุงซุกสวรรคตในค.ศ. 1339 พระเจ้าชุงฮเยได้กลับมาครองราชย์ดังเดิม แต่องค์ชายวังโค (왕고, 王暠) อ๋องแห่งเฉิ่นหยาง (瀋陽王) ได้ยกทัพเข้ามาในโครยอหวังจะชิงราชบัลลังก์ แต่ไม่สำเร็จถูกพระเจ้าชุงฮเยปราบได้
พระราชวงศ์

พระราชบิดา พระเจ้าชุงซุก (충숙왕, 忠肅王)
พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีคงวอน ตระกูล ฮง (공원왕후 홍씨, 恭元王后 洪氏)
พระมเหสี
สมเด็จพระราชินีจองซอนซุกอึย  정순숙의공주(貞順淑儀公主, 덕녕공주(德寧公主)) องค์หญิงแห่งราชวงศ์หยวน
พระชายา
พระชายาฮุยบี ตระกูล ยุน 희비 윤씨 - 파평 윤계종의 딸
พระราชโอรส
องค์ชายชุงมก (충목왕, 忠穆王) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีจองซอนซุกอึย
องค์ชายชุงจอง (충정왕, 忠定王) พระราชโอรสของพระชายาฮุยบี ตระกูล ยุน
พระราชธิดา
องค์หญิงจางนยอน 장녕옹주  พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีจองซอนซุกอึย
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าชุงฮเย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าชุงซุก |  | เจ้าผู้ครองแคว้นโครยอ   (พ.ศ. 1873 - พ.ศ. 1875) |  | พระเจ้าชุงมอก |
| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยราชวงศ์โครยอ |
| --- | --- |
กษัตริย์โครยอ:  แทโจ  ฮเยจง  ช็องจง  ควังจง  คย็องจง  ซองจง  มกจง  ฮย็อนจง  ทอกจง  ช็องจงที่ 2  มุนจง  ซุนจง  ซอนจง  ฮอนจง  ซุกจง  เยจง  อินจง  อีจง  มย็องจง  ชินจง  ฮึยจง  คังจง  โคจง  วอนจง  ย็องจง  วอนจง  ชุงยอล  ชุงซอน  ชุงซุก  ชุงฮเย  ชุงมก  ชุงจอง  คงมิน  อู  ชัง  คงยัง 
เฉลิมพระยศ:  กุกโจ  อึยจง  เซโจ  พิลย็อง  แทจง  อันจง  มุนว็อน  ช็องคัน  ยังฮ็อน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี