stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลเชลซีในฤดูกาล 2020–21
สถิติ > อันดับการผ่านบอลสูงสุด

| อันดับ | หมายเลขเสื้อ | ตำแหน่ง | ชื่อ | พรีเมียร์ลีก | เอฟเอคัพ | อีเอฟแอลคัพ | ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก | ทั้งหมด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 11 | FW |  ทีโม แวร์เนอร์ | 8 | 1 | 0 | 3 | 12 |
| 2 | 19 | MF |  เมสัน เมานต์ | 5 | 0 | 1 | 2 | 8 |
| 3 | 21 | DF |  เบน ชิลเวลล์ | 5 | 1 | 1 | 0 | 7 |
| 3 | 29 | MF |  ไค ฮาเวิทซ์ | 3 | 1 | 0 | 3 | 7 |
| 5 | 20 | DF |  แคลลัม ฮัดสัน-โอดอย | 3 | 2 | 0 | 0 | 5 |
| 5 | 24 | DF |  รีซ เจมส์ | 2 | 2 | 0 | 1 | 5 |
| 7 | 9 | FW |  แทมมี อับราฮัม | 1 | 0 | 2 | 1 | 4 |
| 7 | 10 | MF |  คริสเตียน พูลิซิช | 2 | 0 | 0 | 2 | 4 |
| 7 | 22 | MF |  ฮะกีม ซิยาช | 3 | 1 | 0 | 0 | 4 |
| 10 | 7 | MF |  อึงโกโล ก็องเต | 2 | 0 | 0 | 1 | 3 |
| 10 | 28 | DF |  เซซาร์ อัซปิลิกูเอตา | 2 | 1 | 0 | 0 | 3 |
| 12 | 5 | MF |  ฌอร์ฌีญู | 1 | 0 | 0 | 1 | 2 |
| 12 | 17 | MF |  มาเทออ คอวาชิช | 1 | 0 | 0 | 1 | 2 |
| 14 | 2 | DF |  อันโทนีโย รือดีเกอร์ | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | รวม | รวม | 38 | 9 | 4 | 16 | 67 |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด: 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2021

อ้างอิง: FBref.com
สถิติ > คลีนชีตส์

| อันดับ | หมายเลขเสื้อ | ตำแหน่ง | ผู้เล่น | พรีเมียร์ลีก | เอฟเอคัพ | อีเอฟแอลคัพ | ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก | ทั้งหมด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 16 | GK |  เอดัวร์ แมนดี | 16 | 0 | 0 | 9 | 25 |
| 2 | 1 | GK |  เกปา อาร์ริซาบาลากา | 2 | 3 | 1 | 0 | 6 |
| 3 | 13 | GK |  วิลิ กาบาเยโร | 0 | 0 | 1 | 0 | 1 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 18 | 4 | 1 | 9 | 32 |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด: 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2021

อ้างอิง: FBref.com
สถิติ > สรุปผลงานทุกรายการ

| การแข่งขัน | P | W | D | L | GF | GA | CS |  |   |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พรีเมียร์ลีก | 38 | 19 | 10 | 9 | 58 | 36 | 18 | 50 | 1 | 2 |
| เอฟเอคัพ | 6 | 5 | 0 | 1 | 11 | 2 | 4 | 3 | 0 | 0 |
| อีเอฟแอลคัพ | 2 | 1 | 1 | 0 | 7 | 1 | 1 | 2 | 0 | 0 |
| ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก | 13 | 9 | 3 | 1 | 23 | 4 | 8 | 20 | 0 | 0 |
| ทั้งหมด | 59 | 34 | 14 | 11 | 99 |  43 | 31 | 75 | 1 | 2 |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด: 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2021

อ้างอิง: FBref.com
กีฬาโรงเรียนอาเซียน 2010

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  กัวลาลัมเปอร์ มาเลเซีย
ประเทศเข้าร่วม: 7
นักกีฬาเข้าร่วม: --
กีฬา: 11 ชนิด
พิธีเปิด: 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2010
พิธีปิด: 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2010
ประธานพิธี: นาจิบ ราซะก์
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาแห่งชาติบูกิตจาลีล
กีฬาโรงเรียนอาเซียน 2010 การแข่งขันกีฬาโรงเรียนอาเซียนครั้งที่ 2 จัดขึ้นที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ระหว่างวันที่ 12 กรกฎาคม - 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2010
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

บรูไน
อินโดนีเซีย
มาเลเซีย
ฟิลิปปินส์
สิงคโปร์
ไทย
เวียดนาม
กีฬามวยสากลในเอเชียนเกมส์ 2022

| มวยสากล  ในเอเชียนเกมส์ 2022 |
| --- | --- |
สนาม: หางโจวยิมเนเซียม
วันที่: 24 กันยายน – 5 ตุลาคม 2023
จำนวนนักกีฬา: 238 คน จาก 38 ประเทศ
← 20182026 →
กีฬามวยสากลในเอเชียนเกมส์ 2022 จัดขึ้นที่หางโจวยิมเนเซียม หางโจว ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 24-29 กันยายน ค.ศ. 2023
กำหนดการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| H | ฮีต | F | ชิงชนะเลิศ |
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล > ชาย

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| 51kg  รายละเอียด | Hasanboy Dusmatov  ประเทศอุซเบกิสถาน | ธิติสรรค์ ปั้นโหมด  ประเทศไทย | So Chon-ryong  ประเทศเกาหลีเหนือ |
| 51kg  รายละเอียด | Hasanboy Dusmatov  ประเทศอุซเบกิสถาน | ธิติสรรค์ ปั้นโหมด  ประเทศไทย | Tomoya Tsuboi  ประเทศญี่ปุ่น |
| 57kg  รายละเอียด | Abdumalik Khalokov  ประเทศอุซเบกิสถาน | Shudai Harada  ประเทศญี่ปุ่น | Lyu Ping  ประเทศจีน |
| 57kg  รายละเอียด | Abdumalik Khalokov  ประเทศอุซเบกิสถาน | Shudai Harada  ประเทศญี่ปุ่น | Rujakran Juntrong  ประเทศไทย |
| 63.5kg  รายละเอียด | Baatarsükhiin Chinzorig  ประเทศมองโกเลีย | Lai Chu-en  จีนไทเป | Ali Qasim Hamdan Al-Sarray  ประเทศอิรัก |
| 63.5kg  รายละเอียด | Baatarsükhiin Chinzorig  ประเทศมองโกเลีย | Lai Chu-en  จีนไทเป | Bunjong Sinsiri  ประเทศไทย |
| 71kg  รายละเอียด | Sewon Okazawa  ประเทศญี่ปุ่น | Kan Chia-wei  จีนไทเป | Baýramdurdy Nurmuhammedow  ประเทศเติร์กเมนิสถาน |
| 71kg  รายละเอียด | Sewon Okazawa  ประเทศญี่ปุ่น | Kan Chia-wei  จีนไทเป | Aslanbek Shymbergenov  ประเทศคาซัคสถาน |
| 80kg   รายละเอียด | Tuohetaerbieke Tanglatihan  ประเทศจีน | Eumir Marcial  ประเทศฟิลิปปินส์ | Ahmad Ghousoon  ประเทศซีเรีย |
| 80kg   รายละเอียด | Tuohetaerbieke Tanglatihan  ประเทศจีน | Eumir Marcial  ประเทศฟิลิปปินส์ | Turabek Khabibullaev  ประเทศอุซเบกิสถาน |
| 92kg  รายละเอียด | Davlat Boltaev  ประเทศทาจิกิสถาน | Han Xuezhen  ประเทศจีน | Sagyndyk Togambay  ประเทศคาซัคสถาน |
| 92kg  รายละเอียด | Davlat Boltaev  ประเทศทาจิกิสถาน | Han Xuezhen  ประเทศจีน | Jeong Jae-min  ประเทศเกาหลีใต้ |
| +92kg  รายละเอียด | Bakhodir Jalolov  ประเทศอุซเบกิสถาน | Kamshybek Kunkabayev  ประเทศคาซัคสถาน | Narender Berwal  ประเทศอินเดีย |
| +92kg  รายละเอียด | Bakhodir Jalolov  ประเทศอุซเบกิสถาน | Kamshybek Kunkabayev  ประเทศคาซัคสถาน | Danabieke Bayikewuzi  ประเทศจีน |
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ (จีน)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน (CHN)* | 5 | 2 | 2 | 9 |
| 2 |  อุซเบกิสถาน (UZB) | 3 | 0 | 2 | 5 |
| 3 |  จีนไทเป (TPE) | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 4 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 4 |  เกาหลีเหนือ (PRK) | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 6 |  ทาจิกิสถาน (TJK) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 6 |  มองโกเลีย (MGL) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 8 |  ไทย (THA) | 0 | 3 | 4 | 7 |
| 9 |  คาซัคสถาน (KAZ) | 0 | 2 | 3 | 5 |
| 10 |  อินเดีย (IND) | 0 | 1 | 4 | 5 |
| 11 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 12 |  ซีเรีย (SYR) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 12 |  อิรัก (IRQ) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 12 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 12 |  เติร์กเมนิสถาน (TKM) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 12 |  เวียดนาม (VIE) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (16 ประเทศ) | รวม (16 ประเทศ) | 13 | 13 | 26 | 52 |
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

นักกีฬาทั้งหมด 238 คนจาก 38 ชาติลงแข่งขันกีฬามวยสากลในเอเชียนเกมส์ 2022:
อัฟกานิสถาน (3)
บังกลาเทศ (3)
ภูฏาน (3)
บาห์เรน (2)
จีน (13)
จีนไทเป (8)
ฮ่องกง (1)
อินเดีย (13)
อินโดนีเซีย (5)
อิหร่าน (5)
อิรัก (1)
ญี่ปุ่น (10)
จอร์แดน (8)
คาซัคสถาน (13)
คีร์กีซสถาน (7)
ซาอุดีอาระเบีย (6)
คูเวต (4)
ลาว (4)
มาเก๊า (1)
มาเลเซีย (2)
มองโกเลีย (13)
เนปาล (13)
ปากีสถาน (4)
ฟิลิปปินส์ (10)
ปาเลสไตน์ (3)
เกาหลีเหนือ (9)
กาตาร์ (1)
เกาหลีใต้ (13)
สิงคโปร์ (1)
ศรีลังกา (2)
ซีเรีย (2)
ทาจิกิสถาน (12)
ไทย (11)
เติร์กเมนิสถาน (4)
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (4)
อุซเบกิสถาน (13)
เวียดนาม (9)
เยเมน (2)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กกีฬาในเอเชียนเกมส์ 2022 (หางโจว) |
| --- | --- |
 ยิงธนู  ระบำใต้น้ำ  กรีฑา  แบดมินตัน  เบสบอล  บาสเกตบอล  วอลเลย์บอลชายหาด  มวยสากล  เบรกแดนซ์  บริดจ์  เรือแคนู  หมากรุกสากล  คริกเกต  จักรยาน  กระโดดน้ำ  เรือยาวมังกร  ขี่ม้า  อีสปอร์ต  ฟันดาบ  ฮอกกี้  ฟุตบอล  หมากล้อม  กอล์ฟ  ยิมนาสติก  แฮนด์บอล  ยูโด  ยิวยิตสู  กาบัดดี  คาราเต้  คูราช  ว่ายน้ำมาราธอน  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  โรลเลอร์  เรือพาย  รักบี้ 7 คน  เรือใบ  เซปักตะกร้อ  ยิงปืน  ซอฟต์เทนนิส  ซอฟต์บอล  ปีนหน้าผา  สควอช  ว่ายน้ำ  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล  โปโลน้ำ  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ  วูซู  หมากรุกจีน
กีฬาโครเกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900

| กีฬาโครเกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 |
| --- | --- |
รายการ: 0 (ผสม)
การแข่งขัน
 1896  1900  1904  1908  1912  1920   1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1996  2000 2004  2008  2012  2016  2020  2024 
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬาโครเก็ต เป็นชนิดกีฬาที่เคยจัดแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 เพียงครั้งเดียว ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส มีผู้ร่วมแข่งขัน 10 คน เป็นชาย 7 คนและหญิง 3 คน
ตารางสรุปเหรียญ

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 3 | 2 | 2 | 7 |
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| รายการ | ทอง | เงิน | ทองแดง |
| บุคคล, บอลเดี่ยว |  Gaston Aumoitte (FRA) |  Georges Johin (FRA) |  Chrétien Waydelich (FRA) |
| บุคคล, บอลคู่ |  Chrétien Waydelich (FRA) |  Maurice Vignerot (FRA) |  Jacques Sautereau (FRA) |
| คู่ |  ฝรั่งเศส (FRA)Gaston Aumoitte Georges Johin | ไม่มี | ไม่มี |
การล้อมโอซากะ

การล้อมโอซากะ (ญี่ปุ่น: 大坂の陣) เป็นชุดของการต่อสู้ที่ดำเนินการโดยรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะของญี่ปุ่นกับตระกูลโทโยโตมิ และจบลงด้วยการทำลายล้างตระกูลโทโยโตมิ โดยแบ่งออกเป็นสองช่วง (การรบในฤดูหนาวและฤดูร้อน) และกินเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1614 ถึง 1615 การล้อมได้ยุติการต่อต้านรัฐบาลโชกุนครั้งใหญ่ครั้งสุดท้าย  การสิ้นสุดของความขัดแย้งบางครั้งเรียกว่าการสงบศึกเก็นนะ (元和偃武) เพราะศักราชถูกเปลี่ยนจากเคโชเป็นเก็นนะทันทีหลังจากการล้อมสิ้นสุดลง
เบื้องหลัง

เมื่อโทโยโตมิ ฮิเดโยชิถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1598 ญี่ปุ่นก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของสภาผู้อาวุโสทั้งห้า ซึ่งโทกูงาวะ อิเอยาซุมีอำนาจสูงสุด หลังจากเอาชนะอิชิดะ  มิตสึนาริในยุทธการที่เซกิงาฮาระในปี ค.ศ. 1600 อิเอยาซุก็ปกครองญี่ปุ่นด้วยตัวเองและล้มเลิกสภา ในปี ค.ศ. 1603 รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะได้ก่อตั้งขึ้น โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เอโดะ ฮิเดโยริซึ่งเป็นลูกชายคนเดียวของฮิเดโยชิและแม่ของเขาคือโยโดะ โดโนะได้รับอนุญาตให้อยู่ที่ปราสาทโอซากะ ป้อมปราการที่เคยเป็นที่อยู่อาศัยของฮิเดโยชิ และฮิเดโยริยังคงถูกกักขังอยู่ในปราสาทแห่งนี้เป็นเวลาหลายปี นอกจากนี้ เพื่อเป็นกลไกในการควบคุม เห็นพ้องกันว่าในปี ค.ศ. 1603 เขาจะแต่งงานกับลูกสาวของฮิเดตาดะคือเซ็นฮิเมะที่เกี่ยวข้องกับทั้งสองตระกูล อิเอยาซุพยายามสร้างระบอบการปกครองที่ทรงอำนาจและมั่นคงภายใต้การปกครองของตระกูลของเขาเอง มีเพียงโทโยโตมิที่นำโดยโทโยโตมิ ฮิเดโยริ ลูกชายของฮิเดโยชิภายใต้อิทธิพลของโยโดะ โดโนะแม่ของเขาเท่านั้นที่ยังคงเป็นอุปสรรคต่อเป้าหมายนั้น
กีฬาโรงเรียนอาเซียน 2011

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  สิงคโปร์
ประเทศเข้าร่วม: 7
นักกีฬาเข้าร่วม: --
กีฬา: 13 ชนิด
พิธีเปิด: 30 มิถุนายน ค.ศ. 2011
พิธีปิด: 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2011
ประธานพิธี: โทนี ตัน เค็ง ยัม
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาในร่มสิงคโปร์
กีฬาโรงเรียนอาเซียน 2011 การแข่งขันกีฬาโรงเรียนอาเซียนครั้งที่ 3 จัดขึ้นที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 30 มิถุนายน - 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2011
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

บรูไน
อินโดนีเซีย
มาเลเซีย
ฟิลิปปินส์
สิงคโปร์
ไทย
เวียดนาม
กีฬาโรงเรียนอาเซียน 2012

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  ซูราบายา อินโดนีเซีย
ประเทศเข้าร่วม: 7
นักกีฬาเข้าร่วม: --
กีฬา: 11 ชนิด
พิธีเปิด: 28 มิถุนายน ค.ศ. 2012
พิธีปิด: 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2012
ประธานพิธี: ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน
สนามกีฬาหลัก: เกลอรา 10 โนเวมเบอร์ สเตเดียม
กีฬาโรงเรียนอาเซียน 2012 การแข่งขันกีฬาโรงเรียนอาเซียนครั้งที่ 4 จัดขึ้นที่ซูราบายา ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 28 มิถุนายน - 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2012
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

บรูไน
อินโดนีเซีย
มาเลเซีย
ฟิลิปปินส์
สิงคโปร์
ไทย
เวียดนาม
คณะศิลปประยุกต์และการออกแบบ สาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

| --- | --- |
Faculty of Applied Arts And Design Ubon Rajathanee University
สถาปนา: พ.ศ. 2547
คณบดี: ศ.ดร. ธาดา สุทธิธรรม
ที่อยู่: 85 ถนนสถลมาร์ค ต.เมืองศรีไค อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี 34190
เว็บไซต์: www.ap.ubu.ac.th
คณะศิลปประยุกต์และการออกแบบ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จัดการเรียนการสอนทั้งระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก
หลักสูตรการศึกษา

ปัจจุบัน คณะศิลปประยุกต์และการออกแบบ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
| ปริญญาตรี | ปริญญาโท | ปริญญาเอก |
| --- | --- | --- |
|  ศิลปประยุกต์บัณฑิต (ศ.ป.บ.) สาขาวิชาการออกแบบผลิตภัณฑ์ Bachelor of Applied Arts, B.AA.(Product Design) แขนงวิชาการออกแบบผลิตภัณฑ์ (Product Design)  แขนงการออกแบบสื่อโฆษณาศิลป์ (Advertising Design)  แขนงวิชาการออกแบบเฟอร์นิเจอร์ (Fernijure Design)  แขนงวิชาการออกแบบแฟชั่นและสิ่งทอ (Textle Design) สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต (สถ.บ.) สาขาวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ Bachelor of Architecture แขนงวิชาเอกสถาปัตยกรรมหลัก (Architecture)  แขนงวิชาเอกภูมิสถาปัตยกรรม (Landscape Architecture)  แขนงวิชาเอกสถาปัตยกรรมภายใน (Interior Architecture)  แขนงวิชาเอกสถาปัตยกรรมผังเมือง (Urban Architecture) |  ศิลปประยุกต์มหาบัณฑิต (ศ.ป.ม.) สาขาวิชาการออกแบบผลิตภัณฑ์ Master of Applied Arts, M.A.A.(Product Design) |  ศิลปประยุกต์ดุษฎีบัณฑิต (ศ.ป.ด.) สาขาวิชาการออกแบบผลิตภัณฑ์ Doctor of Applied Arts, D.A.A.(Product Design) ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชาการออกแบบผลิตภัณฑ์ Doctor of Philosophy, Ph.D.(Product Design) |
การเขียนคำทับศัพท์ภาษาบาลี

การเขียนคำทับศัพท์ภาษาบาลี สำหรับใช้ในการเขียนอักษรไทยนั้นมีระบบที่ค่อนข้างชัดเจน อาจมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องเรื่อยมาตั้งแต่สมัยโบราณ ปัจจุบัน (พ.ศ. 2549) ราชบัณฑิตยสถานยังไม่ได้วางหลักเกณฑ์การทับศัพท์ภาษาบาลี แต่ในบรรดาชาวไทยที่รู้ภาษาบาลี จะยึดธรรมเนียมการทับศัพท์ที่สืบทอดต่อ ๆ กันมา จนอาจกล่าวได้ว่าเป็นมาตรฐานไปแล้ว
การทับศัพท์ภาษาบาลี

การทับศัพท์ภาษาบาลีด้วยอักษรไทยนั้น อาจแตกต่างจากการทับศัพท์ภาษาอื่น ๆ เนื่องจากภาษาบาลีไม่มีอักษรเฉพาะ ดังนั้น การทับศัพท์ด้วยอักษรไทย จึงไม่อาจระบุได้ว่าทับศัพท์จากอักษรต้นแบบชนิดใด แต่ยึดถือจากเสียงเดิมเป็นหลัก โดยมีแบบแผนดังนี้
พยัญชนะ

(พยัญชนะเดี่ยว ๆ เมื่อไม่มีสระมาประสม ถือว่าไม่มีเสียง จะเขียนพินทุใต้ตัวอักษรนั้น (แต่เพื่อความสะดวกในการเขียนอ่าน ในที่นี้จึงไม่ใส่พินทุ)
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| วรรค ก | ก | ข | ค | ฆ | ง |
| วรรค จ | จ | ฉ | ช | ฌ | ¹ |
| วรรค ฏ | ฏ | ¹ | ฑ | ฒ | ณ |
| วรรค ต | ต | ถ | ท | ธ | น |
| วรรค ป | ป | ผ | พ | ภ | ม |
อวรรค: ย ร ล ว ส ห ฬ อํ
เครื่องหมาย

เครื่องหมายอื่น ๆ ที่ใช้ในการทับศัพท์ภาษาบาลีได้แก่
พินทุ ใต้ตัวพยัญชนะ เมื่อพยัญชนะนั้นเป็นตัวสะกด หรือตัวกล้ำเสียง เช่น จกฺก (จัก-กะ) ในตำราเก่าอาจพบการใช้ทัณฑฆาตแทน
ยามักการ เหนือตัวพยัญชนะ เมื่อพยัญชนะนั้นเป็นตัวกล้ำเสียง หรือตัวสะกดและกล้ำเสียงในเวลาเดียวกัน เช่น ส๎วาก (สะ-หฺวาก) ปัจจุบันนิยมใช้พินทุมากกว่าเพราะสะดวกในการป้อนข้อความ
นิคหิต เหนือพยัญชนะ เพื่อให้ออกเสียงสระนาสิก (เหมือนมี งฺ สะกด) พบได้บนสระ อ อิ อุ เช่น ต๎วํ/ตฺวํ (ตะ-วัง), พุทฺธํ (พุท-ธัง)
การทับศัพท์จากอักษรโรมัน

สำหรับภาษาบาลีที่เขียนด้วยอักษรโรมัน มีธรรมเนียมการทับศัพท์ ดังนี้
การทับศัพท์จากอักษรโรมัน > พยัญชนะ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| k | kh | g | gh | ṅ |
| c | ch | j | jh | ñ |
| ṭ | ṭh | ḍ | ḍh | ṇ |
| t | th | d | dh | n |
| p | ph | b | bh | m |
y r l v s h ḷ ṃ
ตัวอย่างการทับศัพท์

Namo tassa bhagavato arahato sammāsambhuddhassa.
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส.
การทับศัพท์แบบอื่น

สำหรับบุคคลทั่วไปที่ไม่ได้ศึกษาภาษาบาลี อาจประสบปัญหาในการอ่านภาษาบาลีอักษรไทย ที่ทับศัพท์ตามแบบข้างต้น ด้วยเหตุนี้ จึงนิยมใช้การทับศัพท์อย่างง่าย เพื่อความสะดวกในการอ่านสำหรับบุคคลทั่วไป โดยไม่ใช้พินทุ และเพิ่มวิสรรชนีย์
Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa.
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
ดูเพิ่ม

ภาษาบาลี
การเดือด

การเดือดเป็นการกลายเป็นไออย่างรวดเร็วของของเหลว ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อของเหลวได้รับความร้อนจนถึงจุดเดือด อุณหภูมิที่ความดันไอของของเหลวนั้นเท่ากับความดันแวดล้อมที่กดลงบนของเหลว ขณะที่อุณหภูมิต่ำกว่าจุดเดือด ของเหลวจะระเหยขึ้นจากพื้นผิว แต่ที่จุดเดือด ฟองไอ (vapor bubble) มาจากของเหลวทั้งหมด ปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นได้เมื่อความดันไอสูงพอที่จะชนะความดันบรรยากาศ เพื่อที่ฟองจะสามารถขยายได้ ดังนั้น ความแตกต่างระหว่างการกลายเป็นไอกับการเดือด คือ "กลไก" มากกว่าทางอุณหพลศาสตร์ จุดเดือดของของเหลวจะลดต่ำลงเมื่อความดันแวดล้อมลดลง ตัวอย่างเช่น โดยการใช้ปั๊มสุญญากาศหรือที่ระดับความสูง
กีฬาโรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904

| กีฬาโรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 |
| --- | --- |
สัญลักษณ์กีฬาโรก
รายการ: 1 (ชาย: 1; หญิง: 0; ผสม: 0)
การแข่งขัน
 1896  1900  1904  1908  1912  1920   1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1996  2000 2004  2008  2012  2016  2020  2024 
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬาโรก (roque) เป็นชนิดกีฬาที่เคยจัดแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 เพียงครั้งเดียว จัดแข่งขันระหว่างวันที่ 3-8 สิงหาคม ค.ศ. 1904 ณ เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

มีนักกีฬาเพียง 4 คนจากสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นเจ้าภาพที่เข้าแข่งขัน
สหรัฐ (4)
ผลการแข่งขัน

| อันดับ | นักกีฬา | ชนะ | แพ้ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ชาลส์ จาโคบัส (USA) | 5 | 1 |
| 2 |  สมิท สตรีตเตอร์ (USA) | 4 | 2 |
| 3 |  ชาลส์ บราวน์ (USA) | 2 | 4 |
| 4 |  วิลเลียม แชลฟันต์ (USA) | 1 | 5 |
กีฬาฟุตบอลในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน

| กีฬาฟุตบอลในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน |
| --- | --- |

Events: 2 (men: 1; women: 1)
Games
 1959  1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1970  1970  1973  1972  1975  1975  1977  1978  1979  1981  1983  1985  1987  1989  1991  1993  1995  1997  1999  2001  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2019  2021  2025 
| --- | --- |
ก่อตั้ง: (ชาย)  (หญิง)
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน:  ญี่ปุ่น (M)  เกาหลีเหนือ (W) (2019)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด:  ญี่ปุ่น (M) (7 ครั้ง)  บราซิล &  เกาหลีเหนือ (W) (ประเทศละ 3 ครั้ง)
 2019 (M), 2019 (W)
กีฬาฟุตบอลในกีฬามหาวิทยาลัยโลก เป็นชนิดกีฬาทางเลือกในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 1979 แต่ระหว่างปี ค.ศ. 1985 ถึง 2019 ฟุตบอลเป็นชนิดกีฬาบังคับที่ได้รับการยอมรับ การแข่งขันฟุตบอลหญิงเริ่มขึ้นในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 1993 โดยเป็นกีฬาไม่บังคับ เนื่องจากมีการจัดตั้งฟุตบอลมหาวิทยาลัยโลก ในปี ค.ศ. 2019 กีฬาฟุตบอลจึงจะไม่เป็นส่วนหนึ่งของรายการแข่งขันฤดูร้อน World University Games อีกต่อไปโดยเริ่มในปีนั้น ด้วยการเปลี่ยนแปลงนี้ จำนวนกีฬาบังคับจะถูกเก็บไว้ที่ 15 รายการ เนื่องจากตำแหน่งดังกล่าวจะถูกแทนที่ด้วยกีฬาแบดมินตัน ซึ่งหลังจากการแข่งขัน 5 ครั้งไปแล้ว ถึงจะเปลี่ยนจากกีฬาทางเลือกเป็นกีฬาบังคับ
สรุป (ค.ศ. 1979-2023)

การแข่งขันประเภทชาย 18 ครั้ง + หญิง 11
| ครั้งที่ | ปี ค> ศ. | จำนวนทีม (M+W) | อ้างอิง |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
1: 
2: 
3: 
4: 
5: 
6: 
7: 
8: 
9: 
| 10 | 1979 | 26+0 |  |  |
11: 
12: 
| 13 | 1985 | 12+0 |  |  |
| 14 | 1987 | 16+0 |  |  |
15: 
| 16 | 1991 | 16+0 |  |  |
| 17 | 1993 | 16+8 |  |  |
| 18 | 1995 | 16+0 |  |  |
| 19 | 1997 | 16+0 |  |  |
| 20 | 1999 | 16+0 |  |  |
| 21 | 2001 | 16+12 |  |  |
| 22 | 2003 | 16+12 |  |  |
| 23 | 2005 | 16+12 |  |  |
| 24 | 2007 | 16+16 |  |  |
| 25 | 2009 | 16+16 |  |  |
| 26 | 2011 | 16+12 |  |  |
| 27 | 2013 | 16+12 |  |  |
| 28 | 2015 | 16+15 |  |  |
| 29 | 2017 | 16+13 |  |  |
| 30 | 2019 | 12+12 |  |  |
31:
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กกีฬาฟุตบอลในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน |
| --- | --- | --- |
:  1979  1981  1983  1985  1987  1989  1991  1993  1995  1997  1999  2001  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2019
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

แม่แบบ:ฟุตบอลโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน2014
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 เป็นการแข่งขันกีฬาฟุตบอลในกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนครั้งที่ 2 จัดขึ้นที่หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่  สิงหาคม ค.ศ. 2014  ซึ่งการแข่งขันกีฬาฟุตบอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ รายการผสม  รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน  คน จาก  ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

ดังต่อไปนี้:
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน (CHN) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 1 |  เปรู (PER) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 3 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 3 |  เวเนซุเอลา (VEN) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 5 |  เม็กซิโก (MEX) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 5 |  ไอซ์แลนด์ (ISL) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (6 ประเทศ) | รวม (6 ประเทศ) | 2 | 2 | 2 | 6 |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Boys'  รายละเอียด |  เปรู (PER) |  เกาหลีใต้ (KOR) |  ไอซ์แลนด์ (ISL) |
| Girls'  รายละเอียด |  จีน (CHN) |  เวเนซุเอลา (VEN) |  เม็กซิโก (MEX) |
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – รอบคัดเลือกยิมนาสติกสากลชาย

แม่แบบ:ยิมนาสติกโอลิมปิกฤดูร้อน2012
การแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รอบคัดเลือกยิมนาสติกสากลชาย เป็นการแข่งขันยิมนาสติกเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 8 ทีม บุคคลรวมอุปกรณ์ 24 คน และอุปกรณ์ 6 ชนิด ชนิดละ 8 คน การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2012
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือกยิมนาสติกสากลชาย

แม่แบบ:ยิมนาสติกโอลิมปิกฤดูร้อน2008
การแข่งขันกีฬายิมนาสติกสากลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันยิมนาสติกเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 8 ทีม, บุคคลรวมอุปกรณ์ 24 คน และอุปกรณ์ 6 ชนิด ชนิดละ 8 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม รายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
Lateral geniculate nucleus

| Lateral geniculate nucleus  (ตัวย่อ LGN)   (แปลว่า นิวเคลียสงอคล้ายเข่าด้านข้าง) |
| --- | --- |
สมองส่วนหลัง (hindbrain) และสมองส่วนกลาง มองจากข้างหลังด้านข้าง (postero-lateral) LGN อยู่ด้านบน
รายละเอียด
ส่วนหนึ่งของ: ทาลามัส
ระบบ: ระบบการเห็น
หลอดเลือดแดง: Anterior choroidal และ Posterior cerebral
หลอดเลือดดำ: Terminal vein
ตัวระบุ
ภาษาละติน: Corpus geniculatum laterale
คำย่อ: LGN
นิวโรเนมส์: 352
นิวโรเล็กซ์ ID: birnlex_1662
TA98: A14.1.08.302
TA2: 5666
FMA: 62209
ศัพท์ทางกายวิภาคของประสาทกายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
Lateral geniculate nucleus (ตัวย่อ LGN แปลว่า นิวเคลียสงอคล้ายเข่าด้านข้าง)
เป็นศูนย์ถ่ายทอดสัญญาณประสาทหลักจากจอตา ไปยังระบบประสาทกลาง
อยู่ในส่วนทาลามัสของสมอง
และยังมีส่วนอื่นที่เรียกว่า medial geniculate nucleus ซึ่งเป็นส่วนที่มีหน้าที่คล้ายกันแต่ทำหน้าที่ส่งสัญญาณเกี่ยวกับเสียง
LGN รับสัญญาณโดยตรงจาก
แอกซอนของ retinal ganglion cell ผ่านลำเส้นใยประสาทตา
reticular activating system
LGN ส่งแอกซอนไปทางส่วนแผ่ประสาทตาตรงไปยังคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ (primary visual cortex ตัวย่อ V1)
นอกจากนั้นแล้ว LGN ยังรับสัญญาณป้อนกลับจาก V1 มีขนาดเป็น 10 เท่าของสัญญาณที่ส่งไปยัง V1 แม้ว่ายังไม่มีความชัดเจนว่าเพื่อประโยชน์อะไร
ในมนุษย์และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม วิถีประสาทใหญ่ที่สุดสองวิถีที่เชื่อมตากับสมองก็คือส่วนที่ส่งไปยังด้านหลังของ LGN ในทาลามัส (ที่เรียกว่า LGNd)
และส่วนที่ส่งไปยัง superior colliculus
โครงสร้าง

ซีกสมองทั้งซีกซ้ายและขวามี LGN
ซึ่งมีชื่อที่แปลว่า "นิวเคลียสงอคล้ายเข่าด้านข้าง" (lateral geniculate nucleus) ก็เพราะว่า มีรูปคล้ายกับเข่าที่งอ (คือ genu เป็นภาษาละตินแปลว่า "เข่า")
ในสัตว์อันดับวานรรวมทั้งมนุษย์
LGN มีเซลล์อยู่เป็นชั้น ๆ แต่ละชั้นมี neuropil อยู่ในระหว่าง
ในมนุษย์ LGN มีชั้น 6 ชั้น
คือ ชั้นด้านใน 1 และ 2 เรียกว่า magnocellular layer
ในขณะที่ชั้นด้านนอกอีก 4 ชั้น คือ 3-4-5-6 เรียกว่า parvocellular layer
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีชั้น koniocellular layer
อยู่ที่ด้านล่างของแต่ละชั้นของ magnocellular layer และ parvocellular layer
ชั้นหลัก ๆ และชั้นย่อย ๆ เหล่านี้แตกต่างกันไปในระหว่างสปีชีส์ของสัตว์อันดับวานร
เซลล์ M, P และ K

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ประเภท | ขนาด* | รายละเอียด | ตำแหน่ง | การตอบสนอง |  |
| M - เซลล์ magnocellular | ใหญ่ | เซลล์รูปแท่ง ขาดไม่ได้ในการรับรู้การเคลื่อนไหว ความลึก และความแตกต่างของแสงสว่างอย่างละเอียด | ชั้น 1-2 | เร็วแต่ชั่วคราว |  |
| P - เซลล์ parvocellular (หรือ parvicellular) | เล็ก | เซลล์รูปกรวย รับคลื่นแสงยาวและกลาง (สีแดงและสีเขียว) จำเป็นในการรับรู้สีและรูปร่างที่ละเอียด | ชั้น 3-4-5-6 | ช้า ๆ และชั่วคราว |  |
| K - เซลล์ koniocellular (หรือ interlaminar) | เล็กมาก | เซลล์รูปกรวย รับคลื่นแสงแบบสั้น (สีน้ำเงิน) | ในระหว่างชั้น M และชั้น P |  |  |
(*) ขนาดของตัวเซลล์ เดนไดรต์ และลานรับสัญญาณ
ชั้น magnocellular, parvocellular, และ koniocellular ของ LGN รับสัญญาณจาก retinal ganglion cell ที่มีชื่อคล้าย ๆ กันตามลำดับ
เซลล์ koniocellular มีหน้าที่และมีประสาทเคมีที่แตกต่างจากเซลล์ magnocellular และ parvocellular ทำหน้าที่เป็นวิถีประสาทที่ 3 ที่ส่งไปยังคอร์เทกซ์สายตา
โดยส่งแอกซอนออกไปจากระหว่างชั้นของ LGN ที่เซลล์ M และเซลล์ P ส่งไป
ส่วนหน้าที่ของเซลล์ K ในการรับรู้ทางตายังไม่ชัดเจน
แต่ว่า มีหลักฐานแสดงว่า เซลล์ K มีส่วนในการประสานข้อมูลเกี่ยวกับการรับรู้อากัปกิริยาของระบบรับความรู้สึกทางกาย กับข้อมูลจากการเห็น
และอาจจะมีบทบาทเกี่ยวกับการรับรู้สี
ส่วนทางสัญญาณด้านล่างและทางสัญญาณด้านหลัง (ในสมมุติฐานทางสัญญาณสองทาง) เชื่อกันมาก่อนว่า ได้รับใยประสาทจากเซลล์ P และเซลล์ M ตามลำดับโดยมาก แต่ว่า หลักฐานที่รวบรวมขึ้นใหม่ ๆ กลับแสดงว่า ทางสัญญาณทั้งสองอาจจะได้รับใยประสาทแบบผสมผสานกัน
วิถีประสาทจากเรตินาไปยังเปลือกสมองที่สำคัญอีกวิถีหนึ่งก็คือ วิถี tectopulvinar ซึ่งส่งสัญญาณจากเรตินา ผ่าน superior colliculus และนิวเคลียส pulvinar ในทาลามัส ไปยังคอร์เทกซ์กลีบข้างส่วนหลัง (posterior parietal cortex) และเขตสายตา MT