stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปักกิ่ง
ที่มาของชื่อ

ตลอด 3,000 ปีที่ผ่านมา ปักกิ่งมีชื่อเรียกอื่น ๆ จำนวนมาก ชื่อในภาษาจีนกลางคือ เป่ย์จิง (พินอิน: Běijīngไฟล์:Zh-Beijing.ogg) แปลว่า "เมืองหลวงทางทิศเหนือ" (จากอักษรจีน 北 běi ที่แปลว่า "ทิศเหนือ" และ 京 jīng ที่แปลว่า "เมืองหลวง") ซึ่งถูกนำมาใช้เมื่อ ค.ศ. 1403 ในสมัยราชวงศ์หมิง เพื่อแยกความแตกต่างจากหนานจิง ("เมืองหลวงทางทิศใต้") ส่วนคำว่า ปักกิ่ง ที่นิยมเรียกในภาษาไทยเป็นชื่อเรียกในภาษากวางตุ้งมาตรฐาน (ยฺหวิดเพ็ง: bak1 ging1ไฟล์:Zh-yue-北京.opus; ปั๊กกิ๊ง)
การสะกดด้วยอักษรโรมัน Beijing มาจากการถอดอักษรจีนเป็นอักษรโรมันอย่างเป็นทางการของรัฐบาล (นำมาใช้ในคริสต์ทศวรรษ 1980) ตามที่ออกเสียงในภาษาจีนกลางมาตรฐาน การสะกดคำด้วยอักษรโรมันแบบเก่าคือ Peking ถูกใช้โดยมิชชันนารีนิกายเยซุอิตที่ชื่อ มาร์ติโน มาร์ตินี ในแผนที่ที่ใช้แพร่หลายที่ตีพิมพ์ในอัมสเตอร์ดัมใน ค.ศ. 1655 แม้ว่าคำว่า Peking จะไม่ใช่ชื่อที่ใช้กันอย่างทั่วไปแล้ว แต่สถานที่และสิ่งอำนวยความสะดวกที่เก่าแก่ของเมืองบางแห่ง เช่น ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง ซึ่งยังใช้รหัส IATA เป็น PEK และมหาวิทยาลัยปักกิ่ง (อังกฤษ: Peking University) ก็ยังคงรักษาการใช้อักษรโรมันแบบเดิมไว้
ตัวย่ออักษรจีนตัวเดียวสำหรับปักกิ่งคือ 京 (จิง) ซึ่งปรากฏบนป้ายทะเบียนรถยนต์ในปักกิ่ง และตัวย่ออักษรละตินอย่างเป็นทางการของปักกิ่งคือ "BJ"
ประวัติศาสตร์

ปักกิ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 3,000 ปี เป็นเมืองหลวงโบราณของจีน ตั้งแต่สมัยราชวงศ์เหลียว ราชวงศ์จิน ราชวงศ์หยวน ราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิง รวม 5 ราชวงศ์ และเมื่อสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1949 ก็ได้ตั้งให้ปักกิ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ
ตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์ พื้นที่กรุงปักกิ่งในปัจจุบัน เมื่อ 110 ปีก่อนคริสต์ศักราชเป็นที่ตั้งของแคว้นจี้ ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ซีโจว ต่อมาเมื่อถึงกลางของยุคชุนชิว (770–476 ปีก่อนคริสต์ศักราช) แคว้นเยียนได้รวมดินแดนของแคว้นจี้เข้าไว้ด้วยกัน หลังจากนั้นแคว้นฉินก็ได้ตีเอาดินแดนมาเป็นของตนเมื่อ 226 ปีก่อนคริสต์ศักราช ถึง ค.ศ. 1481 ดินแดนของแคว้นจี้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของเมืองหลวงของแคว้นเหลียวซึ่งก่อตั้ง ขึ้นโดยชนชาติชี่ตัน และตั้งชื่อใหม่ว่าหนานจิง หรือเยียนจิง
ในเวลาต่อมาได้มีการสถาปนาราชวงศ์จิน และได้ย้ายเมืองหลวง มาอยู่ที่เยียนจิงใน ค.ศ. 1696 โดยเปลี่ยนชื่อเรียกเป็น จงตู ต่อมาราชวงศ์จินถูกรุกรานโดยชาวมองโกล จึงได้ย้ายเมืองหลวงไปที่เปี้ยนจิง (เมืองไคฟง มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) หลังจากนั้น ราชวงศ์หยวนก็ได้สถาปนาขึ้นภายใต้การปกครองของชาวมองโกล และตั้งให้ปักกิ่งเป็นเมืองหลวงใน ค.ศ. 1810 จากนั้นปักกิ่งก็ถูกตั้งให้เป็นเมืองหลวงเรื่อยมาในสมัยราชวงศ์หมิง และชิง จนถึงวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 เมื่อจีนเปลี่ยนระบอบการปกครองเป็นสาธารณรัฐประชาชนจีน ก็ได้กำหนดให้ปักกิ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศจนถึงปัจจุบัน โบราณสถานในปักกิ่งที่ตกทอดสืบต่อมาและมีปรากฏให้เห็นจนถึงทุกวันนี้มีมากมาย เช่น พระราชวังต้องห้าม กำแพงเมืองจีน หอบูชาฟ้า พระราชวังฤดูร้อน สุสานสิบสามกษัตริย์ เป็นต้น สถานที่เหล่านี้ล้วนเป็นมรดกทางประศาสตร์อันสำคัญทั้งของจีนและของโลก
ประวัติศาสตร์ > ประวัติศาสตร์ยุคแรก

ร่องรอยการอยู่อาศัยของมนุษย์ในยุคแรกสุดในเขตนครปักกิ่งถูกพบในถ้ำเขากระดูกมังกร หรือหลงกู่ชาน (龙骨山) บริเวณพื้นที่โจวโข่วเตี้ยน ในเขตฝางชาน ซึ่งเป็นถ้ำที่มนุษย์ปักกิ่งอาศัยอยู่ ฟอสซิล Homo erectus จากถ้ำนี้มีอายุ 230,000 ถึง 250,000 ปี Homo sapiens ในยุคหินเก่าก็อาศัยอยู่ที่นั่นเช่นกันเมื่อประมาณ 27,000 ปีก่อน นักโบราณคดีได้ค้นพบการตั้งถิ่นฐานในยุคหินใหม่ทั่วทั้งเขตนครปักกิ่ง แม้แต่ในหวางฝูจิ่ง ซึ่งตั้งอยู่ในใจกลางปักกิ่ง
เมืองที่มีกำแพงเมืองล้อมรอบแห่งแรกในปักกิ่งคือ จี้เฉิง เมืองหลวงของรัฐจี้ ซึ่งสร้างขึ้นเมื่อ 1,045 ปีก่อนคริสต์ศักราช เมื่อเทียบกับปักกิ่งในปัจจุบัน จี้เฉิงจะตั้งอยู่รอบ ๆ พื้นที่กว่างอันเหมิน ทางตอนใต้ของเขตซีเฉิง จี้เฉิงถูกยึดครองโดยรัฐยานในเวลาต่อมาและได้รับการสถาปนาเป็นเมืองหลวง
ประวัติศาสตร์ > ราชวงศ์ชิง

ตัวเอ๋อร์กุ่นได้สถาปนาราชวงศ์ชิงในฐานะที่เป็นราชวงศ์ที่ปกครองแผ่นดินจีนต่อจากราชวงศ์หมิง (ลดความชอบธรรมของหลี่ จื้อเฉิง และเหล่าผู้ติดตาม) และปักกิ่งก็กลายเป็นเมืองหลวงเพียงแห่งเดียวของจีน จักรพรรดิราชวงศ์ชิงทรงได้ทำการปรับเปลี่ยนที่ประทับของจักรพรรดิบางส่วน แต่อาคารส่วนใหญ่และการวางผังทั่วไปที่มีมาตั้งแต่ราชวงศ์หมิงยังคงไม่เปลี่ยนแปลง มีการนำสิ่งของและประเพณีต่าง ๆ ตามแบบวัฒนธรรมของชาวแมนจูมาใช้ แต่ก็ยังคงประเพณีของชาวฮั่นไว้บางส่วน มีการเขียนป้ายทั้งแบบภาษาจีนและแบบสองภาษา ปักกิ่งในยุคราชวงศ์ชิงตอนต้นนี้ในเวลาต่อมาได้มาเป็นฉากท้องเรื่องในนวนิยายจีนเรื่อง ความฝันในหอแดง จักรพรรดิราชวงศ์ชิงทรงสร้างสวนขนาดใหญ่หลายแห่งทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง เช่น พระราชวังฤดูร้อนเดิม และพระราชวังฤดูร้อน
ในช่วงสงครามฝิ่นครั้งที่สอง กองกำลังทหารอังกฤษและฝรั่งเศสยึดครองพื้นที่ชานเมือง โดยได้ทำการปล้นสะดมและเผาพระราชวังฤดูร้อนเดิมใน ค.ศ. 1860 เพื่อในการยุติสงครามดังกล่าว มหาอำนาจตะวันตกจะได้รับสิทธิเป็นครั้งแรกในการสถาปนาสถานทูตถาวรภายในเมืองภายใต้อนุสัญญาปักกิ่ง (Convention of Peking) ตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 15 สิงหาคม ค.ศ. 1900 ยุทธการที่ปักกิ่งได้เกิดขึ้น ซึ่งการสู้รบครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์กบฏนักมวย เป็นความพยายามของเหล่านักมวยที่จะกำจัดการเข้ามาอยู่ของต่างชาติ รวมถึงชาวจีนที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์ ในระหว่างการสู้รบ มีสิ่งก่อสร้างที่สำคัญหลายแห่งที่ถูกทำลาย เช่น สถาบันฮั่นหลิน และพระราชวังฤดูร้อน (แห่งใหม่) ท้ายที่สุดนำไปสู่การยึดครองปักกิ่งโดยพันธมิตรแปดชาติ ได้มีการลงนามพิธีสารนักมวย ซึ่งเป็นข้อตกลงระงับความวุ่นวายที่ลงนามกันระหว่างพันธมิตรแปดชาติ กับตัวแทนของรัฐบาลจีน หลี่ หงจาง และอี้ควาง เมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1901 พิธีสารดังกล่าวกำหนดให้จีนต้องชดใช้ค่าปฏิกรรมสงคราม 335 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (มากกว่า 4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปัจจุบัน) พร้อมดอกเบี้ยตลอดระยะเวลา 39 ปี และต้องมีการประหารชีวิตหรือเนรเทศผู้สนับสนุนนักมวยและต้องรื้อถอนป้อมปราการและการป้องกันอื่น ๆ ในพื้นที่ส่วนใหญ่ทางตอนเหนือของจีน สิบวันหลังจากการลงนามในพิธีสาร กองทัพต่างประเทศได้ถอนออกไปจากปักกิ่ง แต่หน่วยคุ้มกันคณะทูตยังคงอยู่ที่นั่นจนถึงสงครามโลกครั้งที่สอง
หลังจากการลงนามในพิธีสาร ซูสีไทเฮาเสด็จกลับปักกิ่งเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1902 หลังจากทรงลี้ภัยที่ซีอาน และดำเนินการปฏิรูปการเมืองการปกครองของราชวงศ์ชิง แม้ว่าจะอ่อนแอลงมากจากความพ่ายแพ้ที่ได้รับหลังจากเหตุการณ์กบฏนักมวยและจากการชดใช้ตามข้อกำหนดของข้อตกลงสันติภาพ พระนางสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1908 และราชวงศ์ชิงล่มสลายลงเมื่อ ค.ศ. 1911
ประวัติศาสตร์ > สาธารณรัฐจีน

ผู้ก่อการปฏิวัติซินไฮ่ใน ค.ศ. 1911 พยายามเปลี่ยนการปกครองของจักรวรรดิชิงเป็นสาธารณรัฐ และผู้นำอย่างซุน ยัตเซ็น เดิมตั้งใจที่จะย้ายเมืองหลวงไปที่หนานจิง หลังจากที่แม่ทัพราชวงศ์ชิง ยฺเหวียน ชื่อไข่ บังคับจักรพรรดิชิงองค์สุดท้ายสละราชสมบัติและรับรองความสำเร็จของการปฏิวัติ เหล่านักปฏิวัติก็ยอมรับเขาในฐานะประธานาธิบดีของสาธารณรัฐจีน ยฺเหวียนรักษาเมืองหลวงของเขาไว้ที่ปักกิ่งและรวมอำนาจอย่างรวดเร็วแล้วสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิใน ค.ศ. 1915 การเสียชีวิตของเขาในอีกไม่ถึงหนึ่งปีต่อมา ทำให้จีนตกอยู่ภายใต้การควบคุมของขุนศึกที่สั่งการกองทัพตามภูมิภาคต่าง ๆ หลังจากความสำเร็จของการกรีธาทัพขึ้นเหนือของพรรคก๊กมินตั๋ง เมืองหลวงก็ถูกย้ายไปที่หนานจิงอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1928 และในวันที่ 28 มิถุนายน ปีเดียวกันนั้น ชื่อของปักกิ่งก็ถูกเปลี่ยนกลับไปเป็นชื่อ "เป่ย์ผิง" (ในขณะนั้นเขียนว่า "Peiping")
ในวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 กองพลที่ 29 ของจีนและกองทัพญี่ปุ่นในจีนได้ยิงปะทะกันที่สะพานมาร์โก โปโล ใกล้กับป้อมหว่านผิง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของปักกิ่ง เหตุการณ์สะพานมาร์โก โปโลนี้กระตุ้นให้เกิดสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และสงครามโลกครั้งที่สองตามที่รับรู้ในประเทศจีน ระหว่างสงคราม ปักกิ่งพ่ายแพ้ต่อญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 และปักกิ่งก็กลายเป็นฐานที่ตั้งของรัฐบาลชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐจีน ซึ่งเป็นรัฐหุ่นเชิดของจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ปกครองพื้นที่ทางตอนเหนือของจีน ต่อมารัฐบาลนี้ก็ถูกรวมเข้ากับรัฐบาลวาง จิงเว่ย์ที่ใหญ่กว่าซึ่งมีฐานที่ตั้งอยู่ในหนานจิง
ประวัติศาสตร์ > สาธารณรัฐประชาชนจีน

ในช่วงสุดท้ายของสงครามกลางเมืองจีน กองทัพปลดปล่อยประชาชนเข้ายึดควบคุมเมืองอย่างสันติเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1949 ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของยุทธการผิงจิน ในวันที่ 1 ตุลาคม ปีเดียวกัน เหมา เจ๋อตงได้ประกาศสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนบนเทียนอันเหมิน เขาได้เปลี่ยนชื่อเมืองซึ่งเป็นเมืองหลวงใหม่ของจีนให้กลับมาชื่อปักกิ่งดังเดิม ซึ่งเป็นการตัดสินใจของสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีนเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้
ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1950 ตัวเมืองเริ่มขยายตัวเกินกว่าเมืองที่มีกำแพงล้อมรอบเก่าและบริเวณใกล้เคียง โดยมีอุตสาหกรรมหนักทางตะวันตกและย่านที่อยู่อาศัยทางตอนเหนือ กำแพงเมืองปักกิ่งหลายแห่งถูกทำลายลงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 เพื่อเปิดทางให้มีการก่อสร้างรถไฟใต้ดินปักกิ่งและถนนวงแหวนรอบที่ 2
ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรมระหว่าง ค.ศ. 1966 ถึง 1976 ขบวนการยุวชนแดงได้เริ่มขึ้นในปักกิ่ง และรัฐบาลของเมืองตกเป็นเหยื่อของการกวาดล้างครั้งแรก เมื่อถึงฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1966 โรงเรียนในเมืองทั้งหมดถูกปิดลง และยุวชนแดงกว่าล้านคนจากทั่วประเทศมารวมตัวกันในปักกิ่งเพื่อชุมนุมแปดครั้งในจัตุรัสเทียนอันเหมินกับเหมา ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1976 มีการปราบปรามอย่างรุนแรงต่อประชาชนปักกิ่งที่รวมตัวกันครั้งใหญ่เพื่อต่อต้านแก๊งสี่คนและการปฏิวัติทางวัฒนธรรมในจัตุรัสเทียนอันเหมิน ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1976 แก๊งสี่คนถูกจับกุมในจงหนานไห่ และการปฏิวัติทางวัฒนธรรมก็ได้สิ้นสุดลง ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1978 ที่ประชุมเต็มคณะครั้งที่ 3 แห่งคณะกรรมการกลางพรรรคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 11 ในปักกิ่งภายใต้การนำของเติ้ง เสี่ยวผิง ได้กลับคำตัดสินต่อผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของการปฏิวัติวัฒนธรรม และเริ่มต้น "นโยบายปฏิรูปและเปิดกว้าง"
นับตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ตัวเมืองปักกิ่งได้ขยายตัวอย่างมาก มีการสร้างถนนวงแหวนรอบที่ 2 แล้วเสร็จใน ค.ศ. 1981 และได้มีการเพิ่มถนนวงแหวนรอบที่ 3, 4, 5 และ 6 ในเวลาต่อมา จากหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งใน ค.ศ. 2005 รายงานว่า ขนาดของปักกิ่งที่พัฒนาใหม่นั้นใหญ่กว่าเมื่อก่อนถึงหนึ่งเท่าครึ่ง ย่านหวางฝูจิ่งและซีตันได้พัฒนาจนกลายเป็นย่านช็อปปิงที่เจริญรุ่งเรือง ในขณะที่ย่านจงกวนชุนกลายเป็นศูนย์กลางอิเล็กทรอนิกส์ที่สำคัญในจีน ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา การขยายตัวของปักกิ่งยังนำมาซึ่งปัญหาบางประการ เช่น การจราจรหนาแน่น คุณภาพอากาศไม่ดี การสูญเสียย่านประวัติศาสตร์ และการหลั่งไหลเข้ามาอย่างมีนัยสำคัญของแรงงานอพยพจากพื้นที่ชนบทของประเทศที่มีการพัฒนาน้อย ปักกิ่งยังเป็นสถานที่ที่เกิดเหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ มากมายในประวัติศาสตร์จีนยุคใหม่ โดยเฉพาะเหตุการณ์การประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1989 ปักกิ่งยังเป็นเจ้าภาพจัดงานสำคัญระดับนานาชาติอีกด้วย เช่น โอลิมปิกฤดูร้อน 2008, กรีฑาชิงแชมป์โลก 2015 และโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ทำให้เป็นเมืองแรกที่เคยเป็นเจ้าภาพทั้งโอลิมปิกฤดูหนาวและฤดูร้อน
ภูมิศาสตร์

ปักกิ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของที่ราบจีนตอนเหนือที่มีลักษณะคล้ายรูปสามเหลี่ยม ซึ่งเปิดโล่งไปทางทิศใต้และทิศตะวันออกของเมือง ภูเขาที่รายล้อมอยู่ทางทิศเหนือ ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และทิศตะวันตก เป็นปราการปกป้องตัวเมืองและพื้นที่เกษตรกรรมทางตอนเหนือของจีนจากการรุกล้ำของทะเลทรายและทุ่งหญ้าสเตปป์ พื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง โดยเฉพาะเขตหยานชิ่งและเขตหฺวายโหรว เป็นพื้นที่ที่มีเทือกเขาจฺวินตูปกคลุม ในขณะที่ส่วนตะวันตกล้อมรอบด้วยซีชานหรือเนินเขาตะวันตก กำแพงเมืองจีนที่อยู่ทางตอนเหนือของเขตนครปักกิ่งถูกสร้างขึ้นบนภูมิประเทศที่ขรุขระเพื่อป้องกันการรุกรานของกลุ่มชนเร่ร่อนจากพื้นที่ทุ่งหญ้าสเตปป์ จุดที่สูงที่สุดในนครปักกิ่งอยู่ที่เขาตงหลิง ซึ่งอยู่ในพื้นที่เนินเขาตะวันตกและคาบเกี่ยวกับอาณาเขตของมณฑลเหอเป่ย์ โดยมีระดับความสูง 2,303 เมตร (7,556 ฟุต)
แม่น้ำสายสำคัญที่ไหลผ่านเขตนครปักกิ่ง ได้แก่ แม่น้ำเฉาไป๋ แม่น้ำหย่งติ้ง แม่น้ำจฺวี้หม่า ล้วนเป็นแม่น้ำสาขาในระบบแม่น้ำไห่ และไหลไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ อ่างเก็บน้ำมี่ยฺหวินที่อยู่บริเวณต้นน้ำของแม่น้ำเฉาไป๋เป็นอ่างเก็บน้ำที่ใหญ่ที่สุดในเขตนครปักกิ่ง ปักกิ่งยังเป็นที่ตั้งของจุดเริ่มต้นทางทิศเหนือของคลองใหญ่ (ต้า-ยฺวิ่นเหอ) ที่ทอดยาวไปถึงหางโจว ซึ่งสร้างขึ้นเมื่อ 1,400 ปีก่อนเพื่อใช้เป็นเส้นทางคมนาคม และโครงการผันน้ำใต้–เหนือ ซึ่งสร้างขึ้นในทศวรรษที่ผ่านมาเพื่อผันน้ำจากลุ่มแม่น้ำแยงซี
พื้นที่ตัวเมืองของปักกิ่งตั้งอยู่บนที่ราบทางตอนใต้ของเขตนครปักกิ่ง มีระดับความสูง 40 ถึง 60 เมตร (130 ถึง 200 ฟุต) ครอบครองพื้นที่ค่อนข้างเล็กเมื่อเทียบกับพื้นที่ทั้งหมดเขตนครปักกิ่งที่มีพื้นที่โดยรอบไว้เพื่อรองรับขยายตัวของเมือง ตัวเมืองแผ่กระจายออกไปตามถนนวงแหวนที่ล้อมรอบศูนย์กลางเมือง ถนนวงแหวนรอบที่สองมีเส้นทางไปตามกำแพงเมืองเก่า และถนนวงแหวนรอบที่หกเป็นเส้นทางเชื่อมต่อเมืองบริวารในแถบชานเมืองโดยรอบ ที่ใจกลางปักกิ่งเป็นที่ตั้งของเทียนอันเหมินและจัตุรัสเทียนอันเหมิน อยู่ทางทิศใต้ของพระราชวังต้องห้าม ซึ่งเป็นที่ประทับเดิมของจักรพรรดิจีน และทางทิศตะวันตกของเทียนอันเหมินคือจงหนานไห่ ซึ่งเป็นที่พำนักของผู้นำคนปัจจุบันของจีน มีถนนฉางอาน ซึ่งตัดคั่นกลางระหว่างเทียนอันเหมินกับจัตุรัสเทียนอันเหมิน เป็นแนวถนนที่ทำให้เกิดแกนหลักในแนวตะวันออก–ตะวันตกหลักของเมือง
รูปแบบการพัฒนาของปักกิ่งจากเมืองเก่าชั้นในไปจนถึงชายขอบเมืองมักถูกเรียกว่า "แพร่กระจายเหมือนแพนเค้ก" (tan da bing) รูปแบบของการพัฒนาแบบนี้มักถูกอ้างถึงว่าเป็นสาเหตุของปัญหาในเมืองปักกิ่ง
ภูมิศาสตร์ > อาณาเขตติดต่อ

นครปักกิ่งมีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ทิศใต้ และทิศตะวันตก ถูกล้อมรอบด้วยมณฑลเหอเป่ย์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับนครเทียนจิน
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปักกิ่ง> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 12.9 (55.2) | 19.8 (67.6) | 26.4 (79.5) | 33.0 (91.4) | 38.3 (100.9) | 40.6 (105.1) | 41.9 (107.4) | 36.1 (97) | 34.4 (93.9) | 29.8 (85.6) | 22.0 (71.6) | 19.5 (67.1) | 42.6 (108.7) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 1.8 (35.2) | 5.0 (41) | 11.6 (52.9) | 20.3 (68.5) | 26.0 (78.8) | 30.2 (86.4) | 30.9 (87.6) | 29.7 (85.5) | 25.8 (78.4) | 19.1 (66.4) | 10.1 (50.2) | 3.7 (38.7) | 17.9 (64.2) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | −8.4 (16.9) | −5.6 (21.9) | 0.4 (32.7) | 7.9 (46.2) | 13.6 (56.5) | 18.8 (65.8) | 22.0 (71.6) | 20.8 (69.4) | 14.8 (58.6) | 7.9 (46.2) | 0.0 (32) | −5.8 (21.6) | 7.2 (45) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | −18.3 (-0.9) | −27.4 (-17.3) | −15.0 (5) | −3.2 (26.2) | 2.5 (36.5) | 9.8 (49.6) | 15.3 (59.5) | 11.4 (52.5) | 3.7 (38.7) | -3.5 (25.7) | -12.5 (9.5) | -18.5 (-1.3) | −27.4 (−17.3) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 2.7 (0.106) | 4.9 (0.193) | 8.3 (0.327) | 21.2 (0.835) | 34.2 (1.346) | 78.1 (3.075) | 185.2 (7.291) | 159.7 (6.287) | 45.5 (1.791) | 21.8 (0.858) | 7.4 (0.291) | 2.8 (0.11) | 571.8 (22.512) |
| ความชื้นร้อยละ | 44 | 44 | 46 | 46 | 53 | 61 | 75 | 77 | 68 | 61 | 57 | 49 | 56.8 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 1.8 | 2.3 | 3.3 | 4.3 | 5.8 | 9.7 | 13.6 | 12.0 | 7.6 | 5.0 | 3.5 | 1.7 | 70.6 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 194.1 | 194.7 | 231.8 | 251.9 | 283.4 | 261.4 | 212.4 | 220.9 | 232.1 | 222.1 | 185.3 | 180.7 | 2,670.8 |
แหล่งที่มา: China Meteorological Administration , all-time extreme temperature
การเมืองการปกครอง

องค์การที่บริหารนครปักกิ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำนครปักกิ่ง ซึ่งนำโดยเลขาธิการพรรคประจำนครปักกิ่ง คณะกรรมการพรรคประจำนครจะออกคำสั่งการบริหาร เก็บภาษี จัดการเศรษฐกิจ และกำกับดูแลคณะกรรมาธิการสามัญของสภาประชาชนประจำนครในการตัดสินใจเชิงนโยบายและกำกับดูแลหน่วยงานในท้องถิ่น โดยตั้งแต่ ค.ศ. 1987 เลขาธิการพรรคประจำนครปักกิ่งทั้งหมดต่างเป็นสมาชิกกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีนอีกด้วย
เจ้าหน้าที่ของรัฐ ได้แก่ นายกเทศมนตรี และรองนายกเทศมนตรี มีหลายหน่วยงานที่ทำหน้าที่ในด้านต่าง ๆ ทั้งด้านกฎหมาย ความมั่นคงสาธารณะ และกิจการอื่น ๆ นอกจากนี้ ในฐานะเมืองหลวงของประเทศจีน ปักกิ่งยังเป็นที่ตั้งของสถาบันทางการเมืองและการปกครองระดับชาติที่สำคัญ รวมถึงสภาประชาชนแห่งชาติด้วย
ประชากรศาสตร์

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
| 1953 | 2,768,149 | —     |
| 1964 | 7,568,495 | +9.57% |
| 1982 | 9,230,687 | +1.11% |
| 1990 | 10,819,407 | +2.00% |
| 2000 | 13,569,194 | +2.29% |
| 2010 | 19,612,368 | +3.75% |
| 2020 | 21,893,095 | +1.11% |
ขนาดประชากรอาจได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงเขตการปกครอง
ใน ค.ศ. 2021 ปักกิ่งมีประชากรในเขตนครทั้งหมด 21.89 ล้านคน โดยอาศัยอยู่ในเขตในเมืองหรือเขตชานเมือง 19.16 ล้านคน (ร้อยละ 87.5) และอาศัยอยู่ในเขตชนบท 2.73 ล้านคน (ร้อยละ 12.5) OECD (องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา) ประเมินว่าใน ค.ศ. 2010 เขตมหานครที่ครอบคลุมทั้งปักกิ่งและปริมณฑลมีจำนวนประชากร 24.9 ล้านคน
ภายในประเทศจีน ปักกิ่งมีจำนวนประชากรเฉพาะพื้นที่เมืองมากเป็นอันดับที่สองรองจากเซี่ยงไฮ้ และมีจำนวนประชากรทั้งหมดในเขตนครมากเป็นอันดับที่สามรองจากเซี่ยงไฮ้และฉงชิ่ง ปักกิ่งยังติดอันดับเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในโลก ซึ่งถือเป็นเมืองที่โดดเด่นตลอด 800 ปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงศตวรรษที่ 15 ถึงต้นศตวรรษที่ 19
ใน ค.ศ. 2013 ผู้อยู่อาศัยในเมืองประมาณ 13 ล้านคนได้รับใบอนุญาตในท้องถิ่นที่เรียกว่า ฮู่โข่ว ซึ่งให้สิทธิแก่พลเมืองในการพำนักในปักกิ่งอย่างถาวร ผู้อยู่อาศัยที่เหลืออีก 8 ล้านคนได้รับใบอนุญาตฮู่โข่วในท้องที่อื่น ซึ่งจะไม่มีสิทธิได้รับผลประโยชน์ทางสังคมบางอย่างที่ทางการนครปักกิ่งมอบให้
ประชากรใน ค.ศ. 2013 ได้เพิ่มขึ้นจำนวน 455,000 คนหรือประมาณร้อยละ 7 จากปีก่อนหน้า และยังคงมีแนวโน้มที่จะเติบโตอย่างรวดเร็วต่อเนื่อง การเพิ่มขึ้นของประชากรเป็นผลมาจากการย้ายถิ่นเป็นส่วนใหญ่ อัตราการเพิ่มตามธรรมชาติของประชากรใน ค.ศ. 2013 อยู่ที่เพียงร้อยละ 0.441 โดยอิงจากอัตราเกิดที่ 8.93 และอัตราตายที่ 4.52 อัตราส่วนเพศแบ่งเป็นชายร้อยละ 51.6 และหญิงร้อยละ 48.4
การขนส่ง

กรุงปักกิ่ง มีการจัดการขนส่งมวลชน เช่น รถไฟใต้ดินปักกิ่ง เริ่มก่อสร้างทางรถไฟใต้ดินเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1965  แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1969 และเปิดบริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1971 โดยมีสถานีรถไฟทั้งหมด 370 แห่งและมีระยะทางทั้งหมด 608 กิโลเมตร (ข้อมูลจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ.2017 )
การศึกษา

ปักกิ่ง ถือว่าเป็นศูนย์กลางการศึกษาของประเทศจีน โดยมีสถาบันการศึกษาชั้นนำกว่า 70 แห่ง และสถาบันวิจัยทางวิทยาศาสตร์กว่า 4,000 แห่ง
ห้องแสดงภาพ

เมืองปักกิ่ง
การจราจรในปักกิ่ง
ทิวทัศน์กรุงปักกิ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

www.beijing.gov.cn เว็บไซต์ทางการ (อักษรจีนตัวย่อ)
เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2010-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาอังกฤษ)
กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน เก็บถาวร 2005-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สาระน่ารู้ก่อนเดินทาง โดยกระทรวงการต่างประเทศ ประเทศไทย
คู่มือการท่องเที่ยว Beijing จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA 2  IdRef 
พระราชวังฤดูร้อนเป็นหนึ่งในอุทยานหลายแห่งที่สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิชิงในย่านชานเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือ
ภาพเหมือนขนาดใหญ่ของเจียง ไคเช็ก จัดแสดงบนเทียนอันเหมินหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
เทียนอันเหมินในสมัยสาธารณรัฐประชาชนจีน
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง
ไฟนอล เรสโซลูชั่น (2011)

ไฟนอล เรสโซลูชั่น 2011 (อังกฤษ: Final Resolution 2011) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพ ของโทเทิล นอนสต็อป แอคชั่น เรสต์ลิง (TNA) จัดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ที่  Impact Wrestling Zone เมือง Orlando, Florida โดยรวมปล้ำจากสมาคมทีเอ็นเอไว้ทั้งหมด
ผลการปล้ำ/แมทช์การปล้ำ

| # | แมทช์การปล้ำ | กำหนดการปล้ำ | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Rob Van Dam ชนะ Christopher Daniels | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 10:01 |
| 2 | Robbie E (c) (พร้อมด้วย Robbie T) ชนะ Eric Young | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์TNA Television Championship | 7:34 |
| 3 | Crimson และ Matt Morgan (c) ชนะ D'Angelo Dinero และ Devon | แมทช์การปล้ำแทกทีม เพื่อชิงแชมป์TNA World Tag Team Championship | 9:40 |
| 4 | Austin Aries (c) ชนะ Kid Kash | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์TNA X Division Championship | 12:46 |
| 5 | Gail Kim (c) ชนะ Mickie James | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์TNA Women's Knockout Championship | 7:48 |
| 6 | James Storm ชนะ Kurt Angle | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 17:48 |
| 7 | Jeff Hardy ชนะ Jeff Jarrett | Steel Cage match. Karen Jarrett was handcuffed to Sting at ringside. Had Jarrett won, Hardy would have had to leave TNA. Since Hardy won, he would be the number one contender for the TNA World Heavyweight Championship at Genesis, also both Jarretts were fired from TNA. | 10:20 |
| 8 | Bobby Roode (c) wrestled  A.J. Styles to a draw. | 30-Minute Iron Man match for the TNA World Heavyweight Championship | 30:00 |
ดูเพิ่ม

ทีเอ็นเอ ไฟนอล เรสโซลูชั่น
รายชื่อเพย์-เพอร์-วิวของทีเอ็นเอ
แหล่งข้อมูลอื่น

Final Resolution เก็บถาวร 2011-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at In Demand.com
Impact Wrestling.com
Official website เก็บถาวร 2010-08-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวของอิมแพ็ค เรสต์ลิง |
| --- | --- |
ทีเอ็นเอ ไฟนอล เรสโซลูชั่น: 2005 2006 2007 มกราคม 2008 ธันวาคม 2008 2009 2010 2011 2012
ปัจจุบัน:  สแลมไมเวอร์เซรี่  บาวด์ฟอร์กลอรี 
อดีต:  เทิร์นนิงพอยท์ (2004–2012)  ไฟนอล เรสโซลูชั่น (2005–2012)  ดิสทิเนชั่น เอ็กซ์ (2005–2012)  ฮาร์ทคอร์ จัสติค/ฮาร์ท จัสติค (2005–2012)  แซซริฟฟิค (2005–2012)  อเกนต์ออลออดส์ (2005–2012)  วิคตอรี่ โรด (2004, 2006–2012)  โนเซอร์เรนเดอร์ (2005–2012)  ทีเอ็นเอ อันเบรคเคเบิล (2005)  เจนเนสิส (2005–2013)  ล็อคดาวน์ (2005–2014) 
ดูเพิ่ม:  วิคลี่ เพย์-เพอร์-วิว อีเว่น (2002–2004)  วันไนท์ออนลี
ชมรมรั่วมหากาฬ!

| --- | --- |
ชมรมรั่วมหากาฬ!

ディーふらぐ! (Dīfuragu!)
ชื่อภาษาอังกฤษ: D-Frag! D-Fragments
แนว: ฮาเร็ม, สุขนาฏกรรม
มังงะ
เขียนโดย: โทโมยะ ฮารูโนะ
สำนักพิมพ์: เมเดียแฟกทอรี
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: รักพิมพ์
นิตยสาร: คอมิกอไลฟ์รายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 17 (ญี่ปุ่น) 14 (ไทย)
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: เซกิ ซูงาวาระ
เขียนบทโดย: มาโกโตะ อูเอซุ
ดนตรีโดย: นิจิเนะ
สตูดิโอ: เบรนส์เบส
เครือข่าย: TV Tokyo, TVA, TVO, AT-X
ฉาย:  6 มกราคม พ.ศ. 2557  –  24 มีนาคม พ.ศ. 2557
ตอน: 12 + โอวีเอ
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
ชมรมรั่วมหากาฬ! (ญี่ปุ่น: ディーふらぐ!; โรมาจิ: Dīfuragu!) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโทโมยะ ฮารูโนะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกอไลฟ์รายเดือนของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรีในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง)  ถึงเล่มที่ 17 เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลง 12 ตอนผลิตโดยสตูดิโอเบรนส์เบสออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2557
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของมังงะ ที่เมเดียแฟกทอรี (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
ชมรมรั่วมหากาฬ! (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
อมานิอัสตาบาร์กา

อมานิอัสตาบาร์กา (หรือ อมานิอัสตาบาร์โก) เป็นกษัตริย์คุชแห่งเมโรอี ซึ่งปกครองในช่วงปลายศตวรรษที่ 6 หรือต้นศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล ระหว่าง 510–487 ก่อนคริสตกาล
รัชสมัย

สันนิษฐานว่า พระองค์ทรงเป็นองค์รัชทายาทของกษัตริย์คาร์คามานิ ตามลำดับของพีระมิดนิวเบียที่นูริ ซึ่งพระองค์ถูกฝังในพีระมิด หมายเลข 2 พีระมิดดังกล่าวถูกขุดค้นขึ้นโดยคณะสำรวจพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์บอสตันร่วมกับมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในปี ค.ศ. 1917 เป็นผลให้วัตถุจำนวนมากที่เป็นของพระองค์อยู่ในบอสตันรวมถึง หุ่นชวาบติ, เครื่องปั้นดินเผา, ฐานราก, วัตถุหินและสิ่งประดิษฐ์ทองคำ จารึกหินแกรนิตไนส์ที่ปรากฏคาร์ทูชของพระองค์ ซึ่งมาจากนูริ และปัจจุบันก็อยู่ที่บอสตันด้วย (หมายเลข 17-2-1910 บี)
ส่วนสิ่งประดิษฐ์อื่น ๆ ของพระองค์อยู่ในพิพิธภัณฑ์โบราณวัตถุแห่งคาร์ทูม เห็นได้ชัดว่าเป็นสร้อยประดับหน้าอกทองคำ
รุ่งนภา พงศ์ทิพย์สุคนธ์

| ณัฏฐ์ธนิน คุณาธนาฒย์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 07 ธันวาคม พ.ศ. 2526 (41 ปี) รุ่งนภา พงศ์ทิพย์สุคนธ์
อาชีพ: นักแสดง นางแบบ พิธีกร
ณัฏฐ์ธนิน คุณาธนาฒย์ หรือชื่อเดิมว่า รุ่งนภา พงศ์ทิพย์สุคนธ์ และชื่อเล่นว่า เก๋ เป็นนักแสดงชาวไทย มีชื่อจากการชนะเลิศการประกวดดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล ปี 2543
การศึกษา

ปริญญาตรี คณะศิลปกรรมศาสตร์  สาขาการละคร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละคร วังวารี
ละคร คู่กัดหัวใจฟัดเหวี่ยง
ละคร กรงเพชร
ละคร ตกกระไดหัวใจพลอยโจน
ละคร เหยี่ยวสาวมือใหม่
ละคร รักล้นซอย
ละคร เล่ห์ร้าย อุบายรัก
ละคร รักเล่ห์เพทุบาย
ละคร หัวใจลัดฟ้า
ผลงาน > ภาพยนตร์

ภาพยนตร์เรื่อง เก้าพระคุ้มครอง
ผลงาน > พิธีกร

พิธีกรรายการ เจโซน (ช่อง 7 สี)
พิธีกรรายการ Ruby sky (ทรูวิชั่นส์ 73 Travel Channel Thailand)
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

เพลง เรียกพี่ได้ไหม - เสรี รุ่งสว่าง
เพลง ของที่เธอไม่รัก - อ็อฟ ปองศักดิ์
เพลง ตัวท็อปเท่านั้น - อุ๋ย บุดดาเบลส Feat. นะ โพลีแคท
เพลง Sea - มัสเกตเทียส์
วัดกระบังมังคลาราม

| วัดกระบังมังคลาราม |
| --- | --- |
พระพุทธวงค์พระประธานในอุโบสถ

ชื่อสามัญ: วัดกระบังมังคลาราม
ที่ตั้ง: 27 บ้านกระบัง หมู่ที่ 2 ตำบลหอกลอง อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย (เถรวาท)
พระประธาน: พระพุทธวงค์
เจ้าอาวาส: เจ้าอธิการวีระชัย อธิปุญฺโญ
พระจำพรรษา: 29รูป
เวลาทำการ: ทุกวัน
จุดสนใจ: พระพุทธวงค์ วิหารหลวงพ่อเจ้าคุณพระพิศาลธรรมภาณี(เชื้อ สุธมฺโม)  เจดีย์ศรีพระพุทธวงค์
กิจกรรม: ให้อาหารปลา(แม่น้ำแควน้อย)
เว็บไซต์: https://www.facebook.com/Watkrabangmangkalaram
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกระบังมังคลารามลักษณะที่วัดเป็นราบลุ่มอยู่ริมแม่น้ำแควน้อย เส้นทางหลวงสายพิษณุโลก-วัดโบสถ์ ที่ดินของวัดเป็นโฉนดเลขที่ 4072 เป็นหลักฐาน เนื้อที่ดิน 40 ไร่ 79 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือติดแม่น้ำแควน้อย ทิศใต้ติดต่อกับที่ดินเลขที่4 ทิศตะวันออกติดต่อกับทางสาธารณะ ทิศตะวันตกติดกับที่ดินเลขที่ 4