stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหานวดารา
แบบจำลองในปัจจุบัน > Type Ia

เป็นการระเบิดภายในระบบเทหวัตถุคู่ที่ดวงหนึ่งเป็นดาวแคระขาวอีกดวงเป็นดาวฤกษ์ธรรมดาหรือไม่ก็เป็นดาวแคระขาวทั้งสองดวง เมื่อดาวแคระขาวดูดกลืนเอาก๊าซจากดาวฤกษ์อีกดวงจนกระทั่งกระตุ้นให้เกิดการระเบิดอย่างรุนแรง การดูดกลืนก็มีสองแบบดังนี้
แบบแรก มีระบบดาวคู่ ประกอบด้วยดาวฤกษ์ดวงใหญ่สองดวงมีการโคจรรอบกันเองซึ่งบางทีอาจจะแคบลงเรื่อย ๆ  ทำให้ง่ายต่อการแชร์เปลือกนอกซึ่งกันและกัน และอาจจะพัฒนาตัวเป็นดาวยักษ์แดง ดวงหนึ่งจะใช้เชื้อเพลิงรอบตัวมันเองไปกับการจุดฟิวชัน มวลก็หายไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งไม่สามารถเกิดฟิวชันได้อีก แล้วมันก็จะกลายเป็นดาวแคระขาวซึ่งประกอบด้วยธาตุคาร์บอนและออกซิเจน ดวงที่สองก็เผาผลาญตัวเองเช่นกันโดยใช้เชื้อเพลิงจากมวลสารของตัวมันเองและดูดมวลสารจากดาวเเคระขาวข้าง ๆ กัน เพิ่มมวลให้ตัวมันเองจนเป็นดาวยักษ์แดงจากนั้นจะพัฒนาเป็นมหานวดาราในที่สุด
แบบที่สอง เป็นการรวมตัวระหว่างดาวแคระขาวสองดวงที่อยู่ใกล้กัน บางทีอาจเป็นดาวคู่ซึ่งกันและกัน จนมีมวลมีค่ามากกว่าขีดจำกัดของจันทรเสกขา แล้วทำให้เกิดการระเบิดในลำดับต่อมา การระเบิดประเภทนี้ค่อนข้างจะให้ความสว่างคงที จึงใช้เป็นตัววัดระยะระหว่างกาแลคซีได้
มหานวดารา Type Ia,Ib,Ic ต่างกันตรงรายละเอียดในเส้นสเปกตรัม ซึ่งจะปรากฏต่างกันดังตารางข้างต้น แต่ล้วนเกิดจากดาวมวลมากทั้งสิ้น ซึ่งจะกล่าวในลำดับต่อไป
ดาวในทางช้างเผือกที่น่าจะเกิดระเบิดกลายเป็นมหานวดาราในอนาคต (Milky Way Candidates)

กลุ่มเนบิวลารอบ ๆ ดาววอลฟ์–ราแย 124 (Wolf-Rayet star WR 124) ที่ตั้งอยู่ในระยะห่างออกไป 21,000 ปีแสง ภายในกลุ่มดาวลูกธนู มีดาวขนาดใหญ่มากมายในดาราจักรทางช้างเผือกที่สามารถเปลี่ยนเป็นมหานวดาราได้ภายในหนึ่งพันถึงหนึ่งร้อยล้านปีข้างหน้า รวมทั้ง Rho Cassiopeiae, ดาวอีตากระดูกงูเรือ และ RS Ophiuchi, the Kitt Peak Downes star , KPD 1930+2752, HD 179821, IRC+10420, ดาววีวายหมาใหญ่, ดาวบีเทลจุส, Antares และ ดาวรวงข้าว, ดาววอลฟ์–ราแย เช่น Gamma 2 Velorum , WR 102 ในกระจุกดาว Quintuplet ซึ่งตั้งอยู๋ใกล้กับบริเวณใจกลางทางช้างเผือก และอยู่ในกลุ่มดาวคนยิงธนู.
ดาวที่มีโอกาสเป็นมหานวดาราได้ในเร็ว ๆ นี้คือ IK Pegasi (HR 8210) ตั้งอยู่ห่างไป 150 ปีแสง ซึ่งประกอบด้วยดาวสีขาวและดาวแคระขาวที่ห่างกันแค่ 31 ล้านกิโลเมตร โดยดาวแคระขาวดวงนี้มีมวลเป็น 1.15 เท่าของมวลดวงอาทิตย์  และต้องใช้เวลาหลายอีกล้านปีก่อนที่จะกลายเป็นมหานวดาราประเภทที่ 1a ได้
แหล่งข้อมูลอื่น

List of Supernovae-related Web pages เก็บถาวร 2007-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กดาวฤกษ์ |
| --- | --- |
ดาวฤกษ์ก่อนเกิด:  เมฆโมเลกุล บริเวณเอช 2  กลุ่มเมฆบอก  วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อย  วัตถุเฮอร์บิก–อาโร  รอยฮายาชิ  ขีดจำกัดฮายาชิ  รอยเฮนเยย์  ดาวฤกษ์ก่อนเกิด  ที วัว  เอฟยู นายพราน  ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี 
วิวัฒนาการ:  กำเนิด  ก่อนลำดับหลัก  แถบลำดับหลัก  วิวัฒนาการหลังดาวยักษ์แดง  แขนงดาวยักษ์เชิงเส้นกำกับ  แผ่นยาวดาวแปรขนาดและแปรแสง  เนบิวลาดาวเคราะห์ก่อนเกิด  เนบิวลาดาวเคราะห์  ดาววอลฟ์–ราแย  นวดารา  มหานวดารา  ไฮเปอร์โนวา  แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล 
ประเภท:  ดาวแคระ น้ำเงิน  ส้ม  แดง  เหลือง  เหลือง-ขาว  ดาวยักษ์เล็ก  ดาวยักษ์ น้ำเงิน  แดง  ดาวยักษ์สว่าง  ดาวยักษ์ใหญ่ น้ำเงิน  แดง  เหลือง  ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง เหลือง  ดาวแปลกพวกน้ำเงิน  ดาวแปรแสงแกมมาแคสซิโอเปีย  ดาวคาร์บอน ซีเอช  แบเรียม  เอส  ดาวฤกษ์ประหลาด  ดาวเทคเนเทียม  ดาวปรอท-มังกานีส  ดาวแปรแสง 
คุณสมบัติ:  การจัดประเภท  ดัชนีสียูบี-วี  การสังเคราะห์นิวเคลียส  อุณหภูมิยังผล  ความเป็นโลหะ  การหมุน  สนามแม่เหล็ก  การเคลื่อนไหวผิดปกติของบรรยากาศแบบไมโคร  ระบบดาวเคราะห์  ความเร็วแนวเล็ง  การเคลื่อนที่เฉพาะ  พารัลแลกซ์  ความเร็วของอวกาศ ดาวฤกษ์ความเร็วสูง - ดาวฤกษ์ความเร็วสูงยิ่งยวด 
โครงสร้าง:  แกน  เขตพาความร้อน  เขตแผ่รังสี  โฟโตสเฟียร์  โครโมสเฟียร์  โคโรนา  ลมดาวฤกษ์  โพรงลมดาวฤกษ์ 
ซากดาว:  ดาวแคระขาว  ดาวนิวตรอน  พัลซาร์  แมกนีทาร์  ดาวควาร์ก  ดาวส่วนประกอบประหลาด  หลุมดำ  หลุมดำดาวฤกษ์ 
รายชื่อดาวฤกษ์:  เรียงตามมวล  เรียงตามขนาด  เรียงตามโชติมาตรปรากฏ  เรียงตามโชติมาตรสัมบูรณ์  เรียงตามระยะห่าง
มหาวิทยาลัยเดลาแวร์

| --- | --- |

คติพจน์: Scientia Sol Mentis Est
คติพจน์อังกฤษ: Knowledge is the light of the mind
ประเภท: มหาวิทยาลัยรัฐ และ มหาวิทยาลัยเอกชน (รัฐให้ทุนประกอบ)
สถาปนา: ค.ศ. 1743
ทุนทรัพย์: 1.08 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค.ศ. 2009)
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: Patrick T. Harker
ผู้ศึกษา: 18,723
ปริญญาตรี: 15,318
บัณฑิตศึกษา: 3,405
ที่ตั้ง: นิวเวิร์ค, เดลาแวร์, เดลาแวร์, สหรัฐอเมริกา
วิทยาเขต: ในเมือง 2,311 เอเคอร์
สี: น้ำเงิน และ ทอง     
เครือข่าย: MAISA; AAU
มาสคอต: YoUDee
เว็บไซต์: www.udel.edu

มหาวิทยาลัยเดลาแวร์ (อังกฤษ: University of Delaware) ชื่อย่อว่า "UD" หรือ "UDel" เป็นมหาวิทยาลัยรัฐ/เอกชนที่ตั้งอยู่ที่เมืองนิวเวิร์ค, เดลาแวร์ในรัฐเดลาแวร์ในสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยเดลาแวร์เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในรัฐเดลาแวร์ โดยมีมหาวิทยาลัยหลักอยู่ที่นิวเวิร์ค โดยมีสาขาย่อยอยู่ที่วิลมิงตัน, เดลาแวร์, หลุยส์, เดลาแวร์ และ จอร์จทาวน์, เดลาแวร์ มหาวิทยาลัยเดลาแวร์เป็นมหาวิทยาลัยขนาดกลางที่มีนิสิตระดับปริญญาตรีราว 16,000 คน และปริญญาโทอีก 3,500 คน แม้ว่าจะเป็นสถาบันการศึกษาที่ได้รับทุนจากรัฐบาลแต่ในขณะเดียวกันก็เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์

มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์ (อังกฤษ: University of St Andrews) เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยโบราณของสกอตแลนด์ เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในสกอตแลนด์ และเป็นอันดับสามในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ ก่อตั้งระหว่างปี ค.ศ. 1410 - 1413 ตั้งอยู่ที่รอยัลเบอระออฟเซนต์แอนดรูส์ (Royal Burgh of St Andrews) ในเมืองไฟฟ์ บนชายฝั่งตะวันออกของสกอตแลนด์
มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์เป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงว่าเป็นเลิศแห่งหนึ่งในโลกและเป็นที่นิยมโดยชนชั้นสูงเป็นอย่างมาก มหาวิทยาลัยแห่งนี้เป็นที่รู้จักกันมากขึ้นในประเทศไทยหลังจากที่เจ้าชายวิลเลียม รัชทายาทอันดับหนึ่งของสหราชอาณาจักร เสร็จมาศึกษาต่อที่นี่ ด้วยจำนวนนักเรียนกว่า 40% เป็นชาวอังกฤษ เซนต์แอนดรูส์จึงได้รับขนานนามว่า “มหาวิทยาลัยอังกฤษของสกอตแลนด์” นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์ยังเป็นมหาวิทยาลัยที่มีความเป็นนานาชาติสูงมาก โดยมีนักเรียนหนึ่งในสี่มาจากประเทศต่างๆ กว่า 75 ประเทศทั่วโลก
ในปัจจุบันเซนต์แอนดรูว์ถูกจัดอันดับโดยนิตยสารต่างๆ ให้เป็นมหาวิทยาลัย Top 10 ในสหราชอาณาจักรที่มีการสอนและผลงานวิจัยที่เป็นเลิศในทุกแขนงวิชา โดยเฉพาะสาขาจิตวิทยาและภาษาอังกฤษ ตลอดระยะเวลาหลายร้อยปีที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้ผลิตศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักทั่วโลกมากมาย ยกตัวอย่างเช่น โรเบิร์ต วัตสัน วัตต์ นักประดิษฐ์ที่ประดิษฐ์เรดาร์ซึ่งมีบทบาทสำคัญกับชัยชนะของบริเทนในสงครามโลกครั้งที่สอง และ จอห์น เนเปีย ผู้คิดค้นล็อกกาลิธึม เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์
เว็บไซต์สโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์
The Saint เก็บถาวร 2006-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน หนังสือพิมพ์นักศึกษา
The Mitre หนังสือพิมพ์นักศึกษารายเดือน
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีในไอร์แลนด์

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี (อังกฤษ: Technological University) เป็นประเภทเฉพาะของสถาบันอุดมศึกษาในไอร์แลนด์ ความเป็นไปได้ของการจัดตั้งมหาวิทยาลัยประเภทดังกล่าวถูกระบุไว้ในกฎหมายปี 2018 นับตั้งแต่นั้น กลุ่มของสถาบันเทคโนโลยีต่างๆ ได้ควบรวมกันเพื่อก่อตั้งเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีจำนวน 5 แห่ง:
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีดับลิน (TU Dublin) ก่อตั้งในเดือนมกราคม 2019 จากการควบรวมสถาบันเทคโนโลยี 3 แห่งในพื้นที่เคาน์ตีดับลิน การประกาศถึงการก่อตั้งมีขึ้นในเดือนกรกฎาคม 2018
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมุนสเตอร์ (MTU) ก่อตั้งในเดือนมกราคม 2021 จากการควบรวม IT Tralee และ Cork IT เข้าด้วยกัน การยื่นขอจัดตั้งมหาวิทยาลัยสำหรับภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้มีขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ 2019 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ การขอจัดตั้งครั้งที่สองมีในปี 2020 และประสบความสำเร็จ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งแชนนอน: มิดแลนด์ มิดเวสต์ (TUS) ก่อตั้งจากการควบรวม Athlone IT และ Limerick IT เข้าด้วยกัน การก่อตั้งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสำหรับภูมิภาคตะวันตก-กลางและภาคกลางซึ่งตั้งอยู่บนแม่น้ำแชนนอนถูกประกาศในเดือนตุลาคม 2019 Athlone IT เคยพิจารณาถึงความเป็นไปได้ในการก่อตั้งเป็นมหาวิทยาลัยโดยไม่ควบรวมกับสถาบันอื่น การยื่นขอจัดตั้งอย่างเป็นทางการมีขึ้นในเดือนพฤษจิกายน 2020 และได้รับอนุมัติในเดือนพฤษภาคม 2021 มหาวิทยาลัยเปิดในเดือนตุลาคม 2021 และมีวิทยาเขตกระจายในเมืองลิเมอริก แอธโลน คลอนเมล เอนนิส และเธอร์ลี
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแอตแลนติก (ATU) ก่อตั้งจากการควบรวมสถาบัน 3 แห่งได้แก่ Galway-Mayo IT IT Sligo และ Letterkenny IT โดยสองแห่งแรกตั้งอยู่ในเขต Connacht และแห่งหลังตั้งอยู่ทางตอนเหนือ Connacht-Ulster Alliance (CUA) ยื่นขอจัดตั้งอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม 2021 ได้รับอนุมัติในเดือนตุลาคม 2021 และเปิดตัวเมื่อต้นปี 2022
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีตะวันออกเฉียงใต้ (SETU) เป็นการควบรวมกันระหว่าง IT Carlow และ Waterford IT เอกสารแสดงวิสัยทัศน์ถูกเผยแพร่ในปี 2015 และบันทึกความเข้าใจถูกลงนามในปี 2017 ระหว่างการเปิดตัว TU Dublin ในเดือนกรกฎาคม 2018 นายกรัฐมนตรีไอร์แลนด์กล่าวแสดงความเสียดายที่การยื่นขอจัดต้ังมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ไม่มีความคืบหน้าเท่าที่ควรภายใต้รัฐบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยี 2018 พนักงานของ IT Carlow ปฏิเสธแผนจัดตั้งมหาวิทยาลัยในเดือนมิถุนายน 2019 การยื่นขอจัดตั้งอย่างเป็นทางการมีขึ้นในเดือนพฤษภาคม 2021 และจัดตั้งอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม 2022
ในเดือนพฤษภาคม 2021 Dundalk Institute of Technology (DkIT) ประกาศแผนที่จะรวมเข้ากับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีที่มีอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้ DkIT เคยพิจารณาถึงความเป็นไปได้ที่ตัวเองจะจัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีโดยไม่ควบรวมกับสถาบันอื่น จนถึงเดือนพฤษภาคม 2022 DkIT มีแผนจะควบควมกับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีอื่น
มหาวงศ์

| มหาวงศ์, มหาพงศาวดารแห่งศรีลังกา (ครอบคลุมตั้งแต่ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์กาล ถึง ค> ศ. 1815) * |
| --- | --- |
  ความทรงจำแห่งโลกโดยยูเนสโก
ประเทศ:  ศรีลังกา
ภูมิภาค **: เอเชียและแปซิฟิก
อ้างอิง: 
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2023/2566
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีความทรงจำแห่งโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
มหาวงศ์ เป็นวรรณกรรมประวัติศาสตร์ บันทึกเหตุการณ์ในยุคต้นของลังกาทวีป หรือศรีลังกา รจนาขึ้นเมื่อราวศตวรรษที่ 5 โดยพระมหาเถระ มหานามะ โดยใช้ข้อมูลจากพงศาวดาร และตำราต่าง ๆ ในวัดมหาวิหาร ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยอันยิ่งใหญ่ของพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท เนื้อหากล่าวถึงตั้งแต่เมื่อครั้งเจ้าชายวิชัย เดินทางมาจากพังคละ มาถึงลังกาทวีป ปราบชนพื้นเมืองแล้วตั้งตนเป็นกษัตริย์ปกครอง จากนั้นพรรณนาวงศ์กษัตริย์ต่าง ๆ พร้อมกับเหตุการณ์สำคัญทางพุทธศาสนาในลังกาควบคู่กันไป
คัมภีร์มหาวงศ์ รจนาขึ้นในรูปแบบคาถา หรือบทกวีใช้ฉันทลักษณ์พรรณนาเหตุการณ์ นับเป็นวรรณคดีประเภทมหากาพย์ในภาษาบาลีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด มีทั้งเหตุการณ์ทางการเมือง การชิงไหวชิงพริบในราชสำนัก การต่อรองทางการทูต และเรื่องราวอันน่าสะเทือนใจ รวมถึงแสดงถึงอารยธรรมอันยิ่งใหญ่ของชาวสิงหล โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสร้างศาสนสถานอันยิ่งใหญ่ และการก่อกำเนิดของระบบชลประทานอันทันสมัย
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2023 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนมหาวงศ์เป็นความทรงจำแห่งโลกของประเทศศรีลังกา ในนาม "มหาวงศ์, มหาพงศาวดารแห่งศรีลังกา (ครอบคลุมตั้งแต่ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์กาล ถึง ค.ศ. 1815)" (อังกฤษ: Mahavamsa, the Great Chronicle of Sri Lanka (covering the period 6th century BCE to 1815 CE))
เนื้อหาโดยสังเขป > บทนำ พระพุทธเจ้าเสด็จลังกา

ตำนานกล่าวว่า พระพุทธเจ้าเสด็จลังกา ปราบยักษ์เจ้าถิ่นหรือพวกมิลักขะ ที่มหิยังคณะ
รวมคาถาทั้งสิ้น 84 บท ความตอนนี้กินเวลา 8 ปี
เนื้อหาโดยสังเขป > ภาคที่ 1 พุทธศาสนาในชมพูทวีป

ว่าด้วยวงศ์ของมหาสัมมตะ ผู้เป็นบูรพกษัตริย์แห่งศากยวงศ์ จัดอยู่ในสุริยวงศ์ (ในชมพูทวีปวงศ์กษัตริย์ มี 2 วงศ์คือ สุริยวงศ์ จันทรวงศ์) บรรดากษัตริย์ในลังกาต่างก็อ้างว่า สืบเชื้อสายมาแต่พระเจ้ามหาสัมมตะเช่นกัน ทำให้เกี่ยวพันเป็นพระญาติกลาย ๆ กับพระพุทธเจ้าไปโดยปริยาย
ว่าด้วยการสังคายนาครั้งที่ 1 ณ ถ้ำสัตบรรณคูหา เมืองราชคฤห์ พระมหากัสสปเถระเป็นประธาน
ว่าด้วยการสังคายนาครั้งที่ 2 ที่วาลิการาม เมืองเวสาลี พระเรวตะทำหน้าที่เป็นประธานผู้คอยซักถาม
ว่าด้วยการสังคายนาครั้งที่ 3 ที่อโศการาม กรุงปาฏลีบุตร พระโมคคลีบุตรติสสเถระ เป็นประธาน
รวมคาถาในบทนี้ทั้งสิ้น 423 บท กินระยะเวลา 35 ปี
เนื้อหาโดยสังเขป > ภาคที่ 2 ลังกาก่อนพุทธศาสนามาถึง

เจ้าชายวิชัย (ต. 505 BC) เสด็จจากชมพูทวีปถึงลังกา ปราบนางกุเวนี ขึ้นครองลังกา เริ่มวงศ์กษัตริย์ตัมพปาณิ
พระเจ้าปาณฑุวาสุเทวะปราบดาภิเษก เริ่มวงศ์กษัตริย์ อุปติสสะ นุวะระ (ก. 504 BC - ต. 474 BC)
พระเจ้าอภัยขึ้นราชาภิเษก (คร. 474 BC – 454 BC)
พระเจ้าปานฑุกาภัยปราบดาภิเษก เป็นต้นวงศ์อนุราธปุระ (ก. 474 BC – ต. 367 BC)
พระเจ้าเทวานัมปิยะติสสะราชาภิเษก (คร. 307 BC – 267 BC) ทรงรับพระรัตนตรัย ประกาศพุทธศาสนาในลังกา
รวมคาถาในบทนี้ทั้งสิ้น 326 บท กินระยะเวลา 310 ปี
เนื้อหาโดยสังเขป > ภาคที่ 3 สถานการณ์พุทธศาสนาในชมพูทวีและลังกาในยุคต้น

พระเจ้าอโศกมหาราชส่งคณะสมณทูตไปยังแว่นแคว้นต่าง ๆ
พระมหินทะเถระมาถึงลังกา ทรงเป็นพระโอรสองค์โตของพระเจ้าอโศก มาประกาศพระศาสนาที่ลังกา
พระมหินทะเข้าเมืองอนุราธปุระ ก่อนหน้านั้นทรงเทศนา "จูฬหัตถิปโทปมสูตร " ที่มหินตะเล จนพระเจ้าเทวานัมปิยะติสสะ ที่กำลังยกขบวนไปล่าสัตว์บังเกิดศรัทธา ปวารณาเป็นพุทธมามกะ แล้วอาราธนาพระเป็นเจ้าเข้ากรุง
ลังการับคณะมหาวิหาร เป็นคณะสงฆ์หลัก ต่อมาเป็นมหาวิทยาลัยสงฆ์อันยิ่งใหญ่ เป็นที่ซึ่งพระพุทธโฆสะรจนาคัมภีร์มากมาย
พระเจ้ากรุงลังการับอุปัฎฐากคณะเจติยะปัพพตะวิหาร
เจ้าหญิงเหมมาลานำพระเขี้ยวแก้วมาถึงลังกา
พระสังฆมิตตะเถรี นำหน่อพระศรีมหาโพธิ์มาถึงลังกา นำมาจากกิ่งด้านทิศใต้ที่พุทธคยา พระสังฆมิตรเถรี เป็นพระพี่นางฝาแฝดของพระมหินทะ เป็นผู้เริ่มคณะภิกษุณีในลังกา
พระเจ้าเทวานัมปิยะติสสะ ปลูกพระศรีมหาโพธิ์ หรือพระชัยศรีมหาโพธิ์ ที่กรุงอนุราธปุระ
พระมหินทะเข้านิพพาน ณ เจติยะปัพพตะวิหาร
รวมคาถาในบทนี้ทั้งสิ้น 649 บท กินระยะเวลา 69 ปี
เนื้อหาโดยสังเขป > ภาคที่ 4 ยุคปัญจกษัตริย์

หลังจากพระเจ้าเทวานัมปิยะติสสะสวรรคต มีกษัตริย์ 4 พระองค์แห่งราชวงศ์วิชัยครองราชย์ต่อมา ทั้งหมดเป็นพระอนุชาของพระเจ้าเทวานัมปิยะติสสะ เนื่องจากทรงไม่มีพระโอรส ต่อมาขุนศึกชาวทมิฬ 2 คน คือ เสนะและกุตติกะเข้าครองเมืองนาน 22 ปี ก่อนที่พระเจ้าอเสละจะชิงเมืองกลับมาได้ แต่ก็ถูกพระเจ้าเอฬาระ ชาวทมิฬจากอาณาจักรโจฬะยกทัพมาชิงเมืองไปอีก หากไม่นับขุนศึกชาวทมิฬทั้ง 2 ช่วงนี้มีกษัตริย์ 5 พระองค์ 4 องค์เป็นชาวสิงหล วงศ์วิชัย อีกองค์เป็นชาวทมิฬ ราชวงศ์โจฬะ
รวมคาถาในบทนี้ทั้งสิ้น 34 บท กินระยะเวลา 96 ปี
เนื้อหาโดยสังเขป > ภาคที่ 5 ยุคพระเจ้าทุฎฐคามินี

กำเนิดเจ้าชายคามณี แห่งอาณาจักรโรหนะ
ทรงชุบเลี้ยงขุนศึกสู้ทมิฬ อายุได้ 16 ปีทรงระดมคนมีฝีมือ สร้างกองทัพหมายจะขับไล่ทมิฬ แต่พระราชบิดาห้ามไว้
ศึกกลางเมืองระหว่างพี่น้อง หลังพระราชบิดาสวรรคต ทรงครองราชย์ แต่พระอนุชนหวังราชสมบัติจึงเกิดศึกแย่งชิงกัน แต่ต่อมาพี่น้องปรองดอง เจ้าชายติสสะพระอนุชากลายเป็นขุนพลผู้สามารถคู่ใจพระเชษฐา
พระเจ้าทุฎฐคามินีปราบดาภิเษก ครองราชย์ 161 BC – 137 BC แล้วยกทัพไปราบทมิฬ ปลงพระชนม์พระเจ้าเอฬาระ แล้วครองลังกาทั้งทวีป
ทรงเอาใจใส่พุทธศาสนาอย่างยิ่ง หลังจากนั้นแล้ว ทรงสถาปนาวัดมริจวัตติวิหาร หลังจากที่เสด็จไปชำระพระวรกายที่อ่างติสสะวาปี แล้วทรงปักพระแสงหอกที่ด้านบนบรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ ครั้นชำระพระองค์เสร็จแล้ว กลับถอนพระแสงออกจากพื้นดินไม่ได้ จึงปรึกษากับคณะสงฆ์ แล้วตกลงสร้างวิหาร ณ ที่นี่
ทรงสถาปนาโลหะปราสาท นับเป็นโลหะปราสาทแห่งที่ 2 ของโลก มีขนาดใหญ่มหึมา
ทรงได้ทรัพย์และวัสดุในการสร้างพระมหาสถูป
ทรงสถาปนารุวะเวลิสะยะ มหาสถูป เป็นพระสถูปที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ มีนาคมหากาลปกปักรักษา
ทรงสถาปนาวิหารพระเขี้ยวแก้ว ในกรุงอนุราธปุระ
ทรงสมโภชน์พระเขี้ยวแก้ว
พระเจ้าทุฎฐคามินีเสด็จสู่สวรรค์ชั้นดุสิต ตอนนี้มหาวงศ์มีความยาวมาก เล่าว่าก่อนจะสิ้นพระชนม์ได้ทรงสั่งให้ข้าหลวงหามพระองค์ไปทอดพระเนตรรุวะเวลิสะยะมหาสถูป แล้วทรงสนทนาธรรมกับพระเถระ จากนั้นสวรรคตแล้วบังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิตในบัดดล
รวมคาถาในบทนี้ทั้งสิ้น 863 บท กินระยะเวลา 50 ปี
เนื้อหาโดยสังเขป > ภาคที่ 6 พงศาวดารกษัตริย์

ในช่วงนี้มี 2 ราชวงศ์คือ วงศ์วิชัย และวงศ์ลัมพะกันนะ ระหว่าง 89 BC จนถึงค.ศ. 304 หลังการสวรรคตของพระเจ้ามหาเสนะ พงศาวดารมหาวงศ์จบลงไปด้วย แต่หลังจากนั้นมีการเขียนพงศาวดารต่อไปเรียกว่า "จุลวงศ์"
ทศกษัตริย์ (รวม 10 พระองค์)
เอกาทศกษัตริย์ (รวม 11 พระองค์)
ทวาทศกษัตริย์ (รวม 12 พระองค์)
เตรสกษัตริย์ (รววม 13 พระองค์)
พระเจ้ามหาเสน (คร. ค.ศ. 277 – 304) ทรงโปรดคณะอภัยคีรีวิหาร (ซึ่งมีคำสอนออกไปทางมหายาน) แล้วทรงกดขี่คณะมหาวิหาร ต่อมาทรงกลับมาส่งเสริมคณะมหาวิหารอีกครั้ง แต่แล้วในกาลต่อมาทรงศรัทธาพระติสสเถระ แล้วสร้างเชตวันวิหารในเขตมหาวิหาร ก่อให้เกิดความวุ่นวายในพระศาสนาทั่วลังกาอีกครา
รวมคาถาในบทนี้ทั้งสิ้น 507 บท กินระยะเวลา 429 ปี
บรรณานุกรม

Geiger, Wilhelm,. (1912). Mahavamsa : the great chronicle of Ceylon.  London. Pali Text Society by Oxford Univ. Pr.
Collins, Steve. 1998. Nirvana and other Buddhist felicities. Cambridge. Cambridge University Press
Entry "Mahāsena" ใน http://www.palikanon.com/english/pali_names/maha/mahasena.htm
Entry "Cetiyapabbata" ใน http://www.palikanon.com/english/pali_names/c/cetiyapabbata.htm
Entry "Mahāsammata" ใน http://www.palikanon.com/english/pali_names/maha/mahasammata.htm
Entry "Maricavatti" ใน http://www.palikanon.com/english/pali_names/ma/maricavatti.htm
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวงษ์ พงษาวดารลังกาทวีป ทั้งภาษาไทยและภาษาบาฬี เล่ม 1
มหาวงษ์ พงษาวดารลังกาทวีป ทั้งภาษาไทยและภาษาบาฬี เล่ม 2
มหาวงศ์ เล่มที่ 3 พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ มหาอำมาตย์โท พระยาอรรถการประสิทธิ์ (คุณดิลก) พ.ศ. 2463
มหาวิทยาลัยฮาวาย

The Royal Sala Thai
John A. Burns School of Medicine
UH 88 - Telescope
มหาวิทยาลัยฮาวาย (อังกฤษ: University of Hawaii at Manoa) เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐประจำรัฐฮาวาย ประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1907 ทางมหาวิทยาลัยเปิดสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอกและปริญญาอาชีพในหลากหลายสาขา อาทิ แพทยศาสตร์, กฎหมาย, สถาปัตยกรรมศาสตร์, ศิลปศาสตร์, มานุษยวิทยา, การจัดการ, เศรษฐศาสตร์, ศึกษาศาสตร์, วิศวกรรมศาสตร์, รัฐศาสตร์, วรรณกรรม, ภาษาศาสตร์, วิทยาศาสตร์, การเกษตร, สังคมศาสตร์, สาธารณสุข และเภสัชศาสตร์
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยฮาวาย มีนักศึกษารวมทุกวิทยาเขตประมาณ 35,000คน โดยที่วิทยาเขตมานัว (Manoa) มีนักศึกษาประมาณ 20,000 คน
นักเรียนเก่าที่มีชื่อเสียง

ดร.ไตรรงค์ สุวรรณคีรี  อดีตรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรี
ดร.อดิศัย โพธารามิก  อดีตรัฐมนตรี
นพ.วรรณรัตน์ ชาญนุกูล  อดีตรัฐมนตรี
ดร.นริศ ชัยสูตร  อธิบดีกรมธนารักษ์ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (พ.ศ. 2541-2547)
ดร.สุทัศน์ เศรษฐ์บุญสร้าง  อดีตรองเลขาธิการอาเซียน
นิพัทธ พุกกะณะสุต อดีตอธิบดีกรมธนารักษ์ อดีตรองปลัดกระทรวงการคลัง
ดร. ชัยวัฒน์ สถาอานันท์  ศาสตราจารย์คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ดร. ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร  ศาสตราจารย์คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ดร. เดชา ตั้งสีฟ้า  อาจารย์คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยฮาวาย เก็บถาวร 2012-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
John A. Burns School of Medicine เก็บถาวร 2012-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มหาวิทยาลัยเคนทักกีสเตต

มหาวิทยาลัยเคนทักกีสเตต (อังกฤษ: Kentucky State University ย่อว่า KSU) เป็นมหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ที่เมืองแฟรงก์เฟิร์ต ในรัฐเคนทักกี มหาวิทยาลัยนี้มีชื่อเสียงเป็นประวัติศาสตร์สำหรับแอฟริกันอเมริกันตั้งแต่ในช่วงที่มีการแบ่งแยกสีผิวตั้งแต่ปี พ.ศ. 2497
มหาวิทยาลัยก่อตั้งเมื่อ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2430  ปัจจุบัน (พ.ศ. 2554) มีนักศึกษา 2,341 คน
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

ไมเคิล เบอร์นาร์ด (Michael Bernard) - โค้ชบาสเกตบอล
ร็อด ฮิลล์ (Rod Hill) - นักกีฬาอเมริกันฟุตบอล
บุญทรง เตริยาภิรมย์ - รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลังของประเทศไทย
ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร - นายกรัฐมนตรีของประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเคนทักกีสเตต
มหาวิทยาลัยเคนต์สเตต

| --- | --- |

ชื่อย่อ: KSU หรือ Kent State
คติพจน์: Excellence In Action
ประเภท: มหาวิทยาลัยรัฐ
สถาปนา: พ.ศ. 2453
งบประมาณ: $109.1 Million
ที่ตั้ง: เมือง เค้นท์  รัฐโอไฮโอ  สหรัฐ 41°8′47.08″N 81°20′30.28″W﻿ / ﻿41.1464111°N 81.3417444°W﻿ / 41.1464111; -81.3417444
เว็บไซต์: http://www.kent.edu
มหาวิทยาลัยเคนต์สเตต (อังกฤษ: Kent State University หรือ KSU หรือ Kent State) เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐที่เน้นทางด้านการวิจัย ตั้อยู่ที่เมืองเค้นต์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยมีแปดวิทยาเขต ซึ่งทั้งหมดตั้งอยู่รอบเขตเมืองเมืองคลีฟแลนด์ และวิทยาเขตที่ใหญ่ที่สุดอยู่ที่เมืองเคนต์
มหาวิทยาลัยก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2453 โดยเป็นวิทยาลัยสำหรับฝึกสอนครู ต่อมาจึงพัฒนาเป็นมหาวิทยาลัย และได้เปิดสอนทั้งสาขาศิลปะและวิทยาศาสตร์ ปัจจุบันมหาวิทยาลัยมีพื้นที่ทั้งหมด 1000 acres และมีอาคารทั้งหมด 119 หลัง มหาวิทยาลัยเริ่มเป็นที่รู้จักในช่วงในระดับนานาชาติเมื่อทศวรรษปลายที่ 60 ต่อช่วงยุด ต้นทศวรรษที่ 70 อันเนืองมาจากเหตุการณ์การเคลื่อนไหวเพื่อต่อต้านการทำสงครามเวียดนามของรัฐบาลสหรัฐอเมริกาโดยนักศึกษา อันนำไปสู่เหตุการณ์การยิงผู้ประท้วงเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2513
ปัจจุบัน(กันยายน พ.ศ. 2553)หากพิจารณาจากจำนวนนักศึกษาแล้ว มหาวิทยาลัยเคนต์สเตตเป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่เป็นอันดับสองในรัฐโอไฮโอ โดยมีนักศึกษาทั้งหมด 41,365 คน ในแปดวิทยาเขต 26,589 ในวิทยาเขตเคนต์
เหตุการณ์การยิงผู้ประท้วงเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 (เหตุการณ์เมื่อ 4 พฤษภาคม 1970)
วิทยาเขตทั้งแปดแห่งของมหาวิทยาลัยเคนต์สเตต ตั้งอยู่รอบเขตเมืองเมืองคลีฟแลนด์และปริมลฑล
สาขาที่เปิดสอน

สถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบเชิงสิงแวดล้อม (Architecture and Environmental Design)
ศิลปกรรม (เน้นทางด้าน วิจิตรศิลป์ การแสดง และ แฟชั่น) (Arts (focusing on fine/performing arts and fashion-related studies))
ศิลปกรรมและวิทยาศาสตร์ (Arts and Sciences)
บริหารธุรกิจ (Business Administration)
นิเทศศาสตร์ (Communication and Information)
ศึกษาศาสตร์ การสาธารณสุข และการบริการมนุษย์ (Education, Health, and Human Services)
พยาบาลศาสตร์ (Nursing)
การสาธารณสุข (Public Health)
เทคโนโลยี (Technology)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บทางการของมหาวิทยาลัยเคนต์สเตต
มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต

| --- | --- |
Pennsylvania State University

คติพจน์: We are Penn State!
ที่อยู่: ยูนิเวอร์ซิตีปาร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย  สหรัฐ
เว็บไซต์: www.psu.edu
มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต (อังกฤษ: Pennsylvania State University) หรือรู้จักในชื่อ เพนน์สเตต (อังกฤษ: Penn State) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐ ตั้งอยู่ในเมืองยูนิเวอร์ซิตีปาร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2398 (ค.ศ. 1855)
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2493 เพนน์สเตตได้มีผลงานวิจัยที่เป็นที่รู้จักมากมายในสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2549 มีนักศึกษา 81,664 คน อาจารย์และนักวิจัย 20,817 คน ในปัจจุบันเพนน์สเตตมีชื่อเสียงในหลายคณะ เช่นเคมี สังคมศาสตร์ ธรณีวิทยา เศรษฐศาสตร์ และวิศวกรรมศาสตร์ โดยเฉพาะในสาขาวิศวกรรมอุตสาหการ วิศวกรรมเหมือง วิศวกรรมโยธา และวิศวกรรมวัสดุ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เพนน์สเตต
สมาคมนักเรียนไทยในเพนน์สเตต
| ด ค กมหาวิทยาลัยในกลุ่มบิ๊กเทน |
| --- | --- | --- |
|  นอร์ทเวสเทิร์น  เพนน์สเตต  เพอร์ดู  มิชิแกน  มิชิแกนสเตต  มินนิโซตา  วิสคอนซิน  อิลลินอยส์  อินดีแอนา  ไอโอวา  โอไฮโอสเตต  |  นอร์ทเวสเทิร์น  เพนน์สเตต  เพอร์ดู  มิชิแกน  มิชิแกนสเตต  มินนิโซตา  วิสคอนซิน  อิลลินอยส์  อินดีแอนา  ไอโอวา  โอไฮโอสเตต  |  |
มหาวิทยาลัยเมมฟิส

มหาวิทยาลัยเมมฟิส (อังกฤษ: University of Memphis) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ที่เมืองเมมฟิส รัฐเทนเนสซี มหาวิทยาลัยก่อตั้งในชื่อ "โรงเรียนเวสต์เทนเนสซีสเตตนอร์มอล" (West Tennessee State Normal School) ในปี ค.ศ. 1912
มหาวิทยาลัยมีคณาจารย์ประมาณ 900 คน และนักศึกษาประมาณ 20,000 คน
ทีมกีฬามหาวิทยาลัยมีชื่อเล่นว่า ไทเกอรส์ (Tigers) โดยทีมบาสเกตบอลเข้าร่วมแข่งขันในการแข่งขันระดับประเทศใน NCAA ได้รองชนะเลิศ 1 ครั้งในปี ค.ศ. 1973 และได้เข้ารอบไฟนอลโฟร์ 3 ครั้งในปี 1973, 1985, 2008
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเมมฟิส
มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา

| --- | --- |
Songkhla Rajabhat University
ตราพระราชลัญจกร สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย
ชื่อเดิม: สถาบันราชภัฏสงขลา
ชื่อย่อ: มรภ.สข. / SKRU
คติพจน์: เป็นคนดี มีทักษะชีวิต มีจิตสาธารณะ
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาปนา: 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547; 20 ปีก่อน (2547-06-15)
สังกัดการศึกษา: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
สังกัดวิชาการ: คณะวิชา  16 ดูในบทความ 
งบประมาณ: 569,843,500 บาท (พ.ศ. 2568)
นายกสภาฯ: ศาสตราจารย์กิตติคุณ บวรศักดิ์ อุวรรณโณ
อธิการบดี: รองศาสตราจารย์ ทัศนา ศิริโชติ
อาจารย์: 431 คน (พ.ศ. 2566)
บุคลากรทั้งหมด: 733 คน (พ.ศ. 2566)
ผู้ศึกษา: 12,494 คน (พ.ศ. 2566)
ที่ตั้ง: เลขที่ 160 ถนนกาญจนวนิช ตำบลเขารูปช้าง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา 90000
วิทยาเขต: วิทยาเขตสตูล
เพลง: ถิ่นขาว-แดง
ต้นไม้: สารภีทะเล
สี: ████ สีขาว สีแดง
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย
บทความหลัก: มหาวิทยาลัยราชภัฏ
มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา (อังกฤษ: Songkhla Rajabhat University) เป็นสถาบันอุดมศึกษาที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของภาคใต้ พัฒนามาจากโรงเรียนฝึกหัดครูมณฑล  วิทยาลัยครูสงขลา, สถาบันราชภัฏสงขลา และ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา ดังเช่นปัจจุบัน
ประวัติ

ในปี พ.ศ. 2462 ธรรมการมณฑลนครศรีธรรมราชและธรรมการจังหวัดสงขลา ได้จัดตั้ง "โรงเรียนฝึกหัดครูมณฑล" ขึ้น เพื่อผลิตครูที่สอนในระดับประถมศึกษา ผู้สำเร็จการศึกษา เรียกว่า "ครูประกาศนียบัตรมณฑล" ต่อมา ในปี พ.ศ. 2468 ธรรมการมณฑลได้จัดตั้งโรงเรียนฝึกหัดครูประจำมณฑลขึ้นโดยเฉพาะ เรียกว่า "โรงเรียนฝึกหัดครูมูลประจำมณฑลนครศรีธรรมราช" เมื่อสำเร็จแล้วจะได้รับ "ประกาศนียบัตรวิชาชีพครูมูล" หลักจากมีการยกเลิกการปกครองแบบมณฑลแล้ว จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนฝึกหัดครูประกาศนียบัตร จังหวัดสงขลา" เมื่อปี พ.ศ. 2477 ต่อมาในปี พ.ศ. 2482 ได้ย้ายมาตั้งที่อำเภอหาดใหญ่ พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "โรงเรียนฝึกหัดครูมูลสงขลา" และเปลี่ยนเป็น "โรงเรียนฝึกหัดครูสงขลา" ในปี พ.ศ. 2498
ในปี พ.ศ. 2504 ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "วิทยาลัยครูสงขลา" และสามารถจัดการเรียนการสอนถึงระดับปริญญาตรีในสาขาต่าง ๆ ได้ตาม พระราชบัญญัติวิทยาลัยครู พ.ศ. 2518 ต่อมา ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ พระราชทานนาม “ ราชภัฏ ” แทนชื่อวิทยาลัยครูทั่วประเทศ ดังนั้น วิทยาลัยครูสงขลา จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "สถาบันราชภัฏสงขลา" และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา" เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย

ตรามหาวิทยาลัย เป็นรูปวงรีสองวงล้อมตราพระราชลัญจกรของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่พระราชทานให้แก่มหาวิทยาลัยราชภัฏ ภายในวงรีด้านบนเป็นอักษรภาษาไทยเขียนว่า "มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา" ด้านล่างเป็นอักษรภาษาอังกฤษเขียนว่า " SONGKHLA RAJABHAT UNIVERSITY"
สีประจำมหาวิทยาลัย ได้แก่ สีแดง-ขาว โดย