stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิซูโตะ อควา
ผลงานที่ตีพิมพ์ในไทย

ALMIGHTY X 10 บริษัทรับจ้างปิ๊ง
M★G★DARLING
Ultramix Collection หรรษาโรงเรียนตัวป่วน
สะกิดรักหอพักหนุ่มทะเล้น ภาค 1
สะกิดรักหอพักหนุ่มทะเล้น ภาค 2
สะกิดรักหอพักหนุ่มทะเล้น ภาค 3
รัตติกาลมหัศจรรย์
Q อลวนคนน่ารัก
TALES GARDEN ตะลุยแดนนิทานมหัศจรรย์
ร้านแห่งความฝัน
ลุ้นรักจอมโจรภูต
อธิษฐานเครื่องรางมหัศจรรย์
แหล่งข้อมูลอื่น

เพจของอควา
มิซูโตะ อควา  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น  เกาหลี
มหาวิทยาลัยโซกะ

| --- | --- |
ป้ายอักษรมหาวิทยาลัยโซกะ
ประเภท: มหาวิทยาลัยเอกชน
ที่ตั้ง: ฮาจิโอจิ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
เว็บไซต์: www.soka.ac.jp
มหาวิทยาลัยโซกะ (ญี่ปุ่น: 創価大学; ทับศัพท์: Sōka Daigaku) เป็น มหาวิทยาลัยเอกชน มหาวิทยาลัยก่อตั้งขึ้นเมื่อพ.ศ. 2512 เปิดให้นักศึกษาระดับปริญญาตรีเมื่อพ.ศ. 2514 และเปิดปริญญาโทเมื่อพ.ศ. 2518 และยังมีอีกแห่งหนึ่ง คือ มหาวิทยาลัยโซกะ อเมริกา ปัจจุบันมีศูนย์ประสานงานอยู่ที่คณะศิลปศาตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์
ปรัชญาของมหาวิทยาลัยโซกะ

ปรัชญาการศึกษาของมหาวิทยาลัยโซกะ เริ่มขึ้นโดย สึเนซาบูโร มากิงูจิ นายกสมาคมสร้างคุณค่า คนแรก ผู้ก่อตั้งสมาคมสร้างคุณค่า ผู้ปฏิบัติพุทธธรรมของพระนิชิเรนไดโชนิน แรกทีทำงานเป็นครูสอนระดับประถมศึกษา ได้ทำการเผยแพร่ระบบสร้างคุณค่า เพื่อความสุขของนักเรียน และเน้นสอนเรื่องมนุษยนิยม ปรัชญานี้ได้สืบต่อโดย โจเซ โทดะ นายกสมาคมโซกะ คนที่สอง โดยเป้าหมายคือสืบสานเจตนารมณ์ของอาจารย์มากิงูจิ และมาถึงสมัยของนายกสมาคมคนที่สาม ดร.ไดซากุ อิเกดะ ได้ทำการก่อตั้งมหาวิทยาลัยโซกะขึ้น โดยมีหลักการการก่อตั้งดังนี้
1.เป็นที่ให้ความรู้สูงสุดเพื่อการศึกษาแนวคิดมนุษยนิยม
2.กำเนิดวัฒนธรรมใหม่
3.เป็นที่ให้ความสงบสุขของมนุษย์
สาขา

ดร.ไดซากุ อิเกดะ ได้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยโซกะแห่งที่สองที่แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย

เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยโซกะ ญี่ปุ่น เก็บถาวร 2006-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสมาคมสร้างคุณค่า |
| --- | --- | --- |
| นายกสมาคมในอดีต |  สึเนะซะบุโระ มะกิงุชิ  โจะเซ โทะดะ  ไดซะกุ อิเกะดะ  ฮิโระชิ โฮโจ  เอโนะซุเกะ อะกิยะ  |  |
| ผู้บริหารปัจจุบัน |  ไดซะกุ อิเกะดะ (ประธานกิตติมศักดิ์)  มิโนะรุ ฮะระดะ (นายกสมาคม)  มะซะกิ ซะกิ (ผู้แทนนายกสมาคม)  ฮิโระมะซะ อิเกะดะ (รองนายกสมาคม)  คะเนะโกะ อิเกะดะ (หัวหน้าสตรีอาวุโสกิตติมศักดิ์)  |  |
| สมาชิก |  ยุวชนชาย  ยุวชนหญิง  ผู้ใหญ่ชาย  ผู้ใหญ่หญิง  |  |
| องค์กรเพื่อสันติภาพ |  สถาบันโทดะเพื่อสันติภาพโลกและวิจัยทางการเมือง  |  |
| องค์กรเพื่อวัฒนธรรม |  สมาคมดนตรีเพื่อประชาชน (มิน-ออน)  |  |
| องค์กรเพื่อการศึกษา |  สมาคมสร้างคุณค่าเพื่อการศึกษา  |  |
| มหาวิทยาลัย |  มหาวิทยาลัยโซคา ญี่ปุ่น  มหาวิทยาลัยโซคา อเมริกา  วิทยาลัยสตรีโซคา  |  |
| โรงเรียน |  โรงเรียนมัธยมโซคา โตเกียว  โรงเรียนมัธยมโซคา คันไซ  โรงเรียนประถมโซคา โตเกียว  โรงเรียนประถมโซคา คันไซ  โรงเรียนอนุบาลโซคา ซัปโปโร  |  |
| พิพิธภัณฑ์ |  พิพิธภัณฑ์ศิลปะโตเกียวฟูจิ  พิพิธภัณฑ์ศิลปะฟูจิ  |  |
| สิ่งพิมพ์ |  หนังสือพิมพ์เซเกียว  |  |
| เครือข่าย |  สมาคมสร้างคุณค่าสากล  สมาคมสร้างคุณค่าในประเทศไทย  |  |
| รางวัล |  รายชื่อรางวัลเกียรติยศนานาชาติของไดซาขุ อิเคดะ  รายชื่อรางวัลทางการศึกษานานาชาติของไดซาขุ อิเคดะ  |  |
มัชฌิมศีล
บรรณานุกรม

พระไตรปิฎกฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย. พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค เล่ม 1 ภาค 1
พระพุทธโฆสะ. สุมังคลวิลาสินี ใน พระไตรปิฎกฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย. พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค เล่ม 1 ภาค 1
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2550). พระไตรปิฎกฉบับประชาชน. กรุงเทพฯ . กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม.
รักอยู่รอบกาย

| "รักอยู่รอบกาย" |
| --- | --- |

เพลงโดยพอส
วางจำหน่าย: 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2545 (ต้นฉบับ) พ.ศ. 2558-2559 (ทำใหม่)
แนวเพลง: ป็อปร็อก, อะคูสติก
ความยาว: 4:12
ค่ายเพลง: มีเรคคอร์ดส (มิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์)
ผู้ประพันธ์เพลง: ภิทรู พลชนะ (คำร้องเดิม) ฟองเบียร์ (คำร้องเพิ่มเติม)

มิวสิกวิดีโอ
"รักอยู่รอบกาย" ที่ยูทูบ
 
"รักอยู่รอบกาย" เป็นซิงเกิลของวงพอส ในปี พ.ศ. 2559 เป็นการกลับมาอีกครั้งในแบบสมาชิกดั้งเดิมครบ 4 คน และเป็นเพลงพิเศษในโอกาสครบรอบ 20 ปีของวงพอส ที่ร้องโดยโจ้ -  อัมรินทร์ เหลืองบริบูรณ์ อดีตนักร้องนำของวง ซึ่งอัดไว้ก่อนที่จะเสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2545 ได้นำกลับมาเรียบเรียงดนตรีใหม่ แต่งเนื้อร้อง - ทำนอง และเรียบเรียงโดย ภิทรู พลชนะ เรียบเรียงเพลงร่วมกับวงพอสภายใต้สังกัดค่ายมีเรคคอร์ดส ในเครือมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์
เพลงนี้เป็นเพลงที่มีเนื้อเพลงเดิมยังไม่สมบูรณ์ แรกเริ่มเป็นเพียงบันทึกเสียงของโจ้ - อัมรินทร์ เหลืองบริบูรณ์ กับ ภิทรู พลชนะ มือคีย์บอร์ด และมีเพลงอยู่แค่ครึ่งนาที ภายหลังได้เรียบเรียงเพลงใหม่จากสมาชิกวงพอส เอ - พลกฤษณ์ วิริยานุภาพ, นอ - นรเทพ มาแสง และบอส - นิรุจ เดชบุญ และแต่งเติมเนื้อเพลงใหม่โดยนักแต่งเพลงชื่อดัง ฟองเบียร์ - ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม โดยมีเงื่อนไขว่า "ทุกอย่างที่ถูกนำมาใส่ในเพลงนี้ ต้องวางคีย์ให้ลงตัวกับเสียงที่โจ้ - อัมรินทร์ เหลืองบริบูรณ์ ร้องไว้เท่านั้น และรักษาไว้ซึ่งความเป็นตัวตนของพอสอย่างลงตัวที่สุด" เพลงนี้ออกจำหน่ายในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ซึ่งตรงกับการครบรอบ 14 ปีของการจากไปของ โจ้ - อัมรินทร์ เหลืองบริบูรณ์ นักร้องนำของวง
ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง

อัมรินทร์ เหลืองบริบูรณ์ (โจ้) – ร้องนำ (เสียงของเขาถูกบันทึกไว้ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545)
พลกฤษณ์ วิริยานุภาพ (เอ) – กีต้าร์ เรียบเรียง ร้องร่วม
นรเทพ มาแสง (นอ) – เบส เรียบเรียง
นิรุจ เดชบุญ (บอส) – กลอง เรียบเรียง ร้องร่วม
ภิทรู พลชนะ – เนื้อร้อง ทำนอง และเรียบเรียง (คียบอร์ด)
ฟองเบียร์ – แต่งเนื้อร้องเพิ่มเติม & เมโลดี้
การตอบรับ

เพลง รักอยู่รอบกาย ติดอันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของ ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต (iTunes Store Thailand) ประจำวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ที่มีคนดาวน์โหลดมากที่สุด และอันดับ 17 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
| ชาร์ต (พ> ศ. 2559) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต : 1
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 17
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์: 18
ฟังใจ+10 chart : 1
รักอลวนคนชื่อโหล

รักอลวนคนชื่อโหล (ญี่ปุ่น: おまけの小林クン; โรมาจิ: Omake no Kobayashi-kun) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ มาซามิ โมริโอะ ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร LaLa ของสำนักพิมพ์ฮาคุเซ็นฉะ ส่วนในประเทศไทย ได้ลิขสิทธิ์และจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
เรื่องย่อ

โคบายาชิ ยามาโตะ ได้เข้ามาเป็นนักเรียนใหม่ที่โรงเรียนทานตะวัน ในห้องของเขานั้น เดิมทีมีโคบายาชิอยู่แล้วถึงสามคน (ซึ่งไม่ได้มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดใดๆ) โดยก่อนหน้าที่ยามาโตะจะเข้ามาเรียน โคบายาชิทั้งสามคนได้ชื่อว่าเป็นสามเหลี่ยมเบอร์มิวดา เพราะความที่ทุกคนจมอยู่ในโลกของตัวเอง ไม่มีใครยอมเปิดตัวเอง จึงทำให้ดูน่ากลัวในหมู่เพื่อนๆ แต่หลังจากที่ยามาโตะเข้ามา และพูดว่า "โคบายาชิทุกคนเลยเหรอ เราเหมือนครอบครัวเดียวกันเลยนะ" พวกเขาก็ค่อยๆ ปรับตัวเองเข้าหากันและช่วยเหลือกัน
ฟุบุคิหลงรักยามาโตะและพยายามเอาชนะใจ แต่ยามาโตะกลับติดเค็นโงะแจ เพราะว่ากลัวจะโดนจิฮิโระแกล้ง ทำให้ฟุบุคิทนไม่ได้ ไปๆมาๆ กลับกลายเป็นฟุบุคิที่เห็นว่าเค็นโงะเป็นคนที่พึ่งพาได้ ฟุบุคิเริ่มสนใจเค็นโงะ ซึ่งเค็นโงะเองก็รักเธอเช่นกัน แต่ก็ยังสับสนระหว่างสเป็คตัวเองและความรัก เธอสับสนจนเบลอและเป็นโอกาสที่จิฮิโระจะแกล้งเธอ จิฮิโระแกล้งเธอแล้วสนุกก็เริ่มจะชอบฟุบุคิ เพราะแกล้งยามาโตะไปก็ชอบไม่ได้เพราะยามาโตะเป็นผู้ชาย จิฮิโระบอกว่าชอบฟุบุคิ ทำให้เค็นโงะถึงกับช็อค ส่วนยามาโตะเชียร์ให้เค็นโงะเป็นแฟนกับฟุบุคิ โดยที่ไม่รู้ตัวว่าฟุบุคิชอบตัวเอง เรื่องราวความรักวุ่นๆ จึงเกิดขึ้น ในที่สุดฟุบุคิจะเลือกใครระหว่างหนุ่มๆ โคบายาชิเหล่านี้
ตัวละครหลัก

โคบายาชิ จิฮิโระ (小林 千尋)
มิเกล ฟรันเซีย

| มิเกล ฟรันเซีย |
| --- | --- |
เกิด: 19 กันยายน พ.ศ. 2504
มิกูเอล แองเจล ฟรานเซีย (Miguel Angel Francia) นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา เกิดเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2504 ที่กรุงบูเอโนสไอเรส สถิติการชก 73 ครั้ง ชนะ 40 (น็อค 4) เสมอ 8 แพ้ 25
เกียรติประวัติ

แชมป์อาร์เจนตินารุ่นเฟเธอร์เวท (2530, 2533 - 2535)
แชมป์เงารุ่นเฟเธอร์เวท WBC
ชิง 13 พฤษภาคม 2532 ชนะคะแนน โทนี่ มิลเลอร์ ที่ ออสเตรเลีย
เสียแชมป์ 27 มิถุนายน 2532 แพ้คะแนน ศรีคูณ ณ ราชวัตร ที่ กทม.
แชมป์อเมริกาใต้รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง 6 กรกฎาคม 2533 ชนะคะแนน เบนิโต เซกุนโด บาดีญา ที่ อาร์เจนตินา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 12 เมษายน 2534 ชนะคะแนน รูเบน ริคาร์โด อัสโตร์กา ที่ อาร์เจนตินา
เสียแชมป์ 6 พฤศจิกายน 2535 แพ้คะแนนโดยเทคนิค เคลาดิโอ วิคเตอร์ มาร์ติเนซ ที่ อาร์เจนตินา
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์อเมริกาใต้รุ่นไลท์เวทเมื่อ 26 ตุลาคม 2539 แพ้คะแนน ริคาร์โด ดาเนียล ซิลวา ที่ อาร์เจนตินา
มัชฌิมาปฏิปทา

มัชฌิมาปฏิปทาหรือทางสายกลาง ในศาสนาพุทธ หมายถึง การไม่ยึดถือสุดทางทั้ง 2 ได้แก่ อัตตกิลมถานุโยค คือ การประกอบตนเองให้ลำบากเกินไป กามสุขัลลิกานุโยค คือ การพัวพันในกามในความสบาย พระพุทธเจ้าทรงกำหนดหลักทางสายกลางนี้ไว้ชัดเจน คือ อริยมรรคมีองค์ 8 เมื่อย่นย่อแล้ว เรียก "ไตรสิกขา" ได้แก่ ศีล สมาธิ ปัญญา
มัชฌิมาปฏิปทาหมายถึงการปฏิบัติสายกลาง ซึ่งเป็นหลักจริยธรรมย่อมต้องคู่กับหลักสัจจธรรมอันเป็นสายกลางเช่นกัน โดยที่หลักสัจจธรรมอันเป็นสายกลางนี้เรียกว่ามัชเฌนธรรม หรือหลักทฤษฎีที่ว่าด้วยความสมดุล
มัชฌิมาปฏิปทา แปลว่า ทางสายกลาง หมายถึง ทางปฏิบัติที่ไม่สุดโต่งไปในทางอุดมการณ์ใดอุดมการณ์หนึ่งเกินไป มุ่งเน้นใช้ปัญญาในการแก้ปัญหา มักไม่ยึดถือหลักการอย่างงมงาย
มัชฌิมาปฏิปทาในทางจิตวิญญาณหมายถึงสติ สติเป็นความสมดุลทางจิตอย่างหนึ่ง คือสมดุลระหว่างศรัทธาและปัญญา สติจะอยู่ตรงกลางระหว่างอารมณ์และเหตุผล ถ้าความคิดเปรียบเป็นน้ำไหล สมาธิเปรียบเป็นน้ำนิ่ง สติจะเป็นน้ำไหลนิ่ง สติเป็นทางสายกลางทางจิตวิญญาณ
มัชฌิมาปฏิปทา ทางสายกลาง หมายถึง ความสมดุล ความเหมาะสม ความเสมอ ความพอดี ซึ่งเป็นความประสานสอดคล้องกันระหว่างข้อปฏิบัติปลีกย่อยต่าง ๆ ที่มาประชุมกันร่วมกันทำงาน ข้อปฏิบัติต่าง ๆ ในพระพุทธศาสนาจะต้องมีสมตาคือความสมดุล ซึ่งเป็นความพอดีชนิดหนึ่ง เป็นชื่อเรียกสติอีกอย่างหนึ่ง เช่นความสมดุลระหว่างวิริยะกับสมาธิ และความพอดีระหว่างศรัทธากับปัญญา โดยมีสติเป็นเครื่องควบคุม
มัชฌิมาปฏิปทา ใช้ในความหมายอีกอย่างหนึ่งว่า มัตตัญญุตา คือ ความรู้จักประมาณ หรือรู้จักพอดีในการปฏิบัติต่าง ๆ โดยทั่วไป หรือรู้จักพอดีที่เป็นหลักกลาง ๆ เช่น จะรับประทานอาหารก็ต้องมีความรู้จักประมาณ รู้จักพอดีในอาหาร ถ้ารับประทานอาหารไม่พอดีก็เกิดโทษแก่ร่างกาย แทนที่จะได้สุขภาพ แทนที่จะได้กำลัง ก็อาจจะเสียสุขภาพ และอาจจะทอนกำลังทำให้อ่อนแอลงไป หรือเกิดโรค เพราะฉะนั้นท่านจึงสอนให้มีความรู้จักประมาณในการบริโภค เรียกว่า โภชเนมัตตัญญุตา
จะเห็นว่าหลักพระพุทธศาสนาในทุกระดับมีเรื่องของความพอดี หรือความเป็นสายกลางนี้ ฉะนั้นความเป็นสายกลาง คือ ความพอดีที่จะให้ถึงจุดหมาย และที่จะให้ตรงกับความจริง ไม่ให้ไปสุดโต่ง เอียงสุด ซึ่งจะพลาดจากตัวความจริงไปนั้น จึงเป็นลักษณะทั่วไปอย่างหนึ่งของพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นสายกลางทั้งหลักทฤษฎี (มัชเฌนธรรม) และหลักการปฏิบัติ (มัชฌิมาปฏิปทา)
ดูเพิ่ม

สมตา
รักร้าย

รัก/ร้าย สามารถหมายถึง
รักร้าย (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2560)
รักร้าย (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2566)
มิฮิมารุจีที

มิฮิมารุจีที (อักษรโรมัน: Mihimaru GT) เป็นศิลปินคู่จากประเทศญี่ปุ่น สังกัดยูนิเวอร์ซัลมิวสิกเจแปน ประกอบไปด้วย ซูยูกิ มิยาเกะ (แต่งทำนอง คำร้อง และร้องแร็ป) และอะคุซุ ฮิโรโกะ (แต่งคำร้องและร้องนำ) วงดังกล่าวมีผลงานเพลงแนวเจป็อป แนวเจเออร์แบนยุค 90 และแนวฮิปฮอป
ประวัติวง

มิฮิมารุจีที มีสมาชิกทั้งหมด 2 คนประกอบด้วย Mitsuyuki Miyake (มิซูยูกิ มิยาเกะ) แต่งทำนอง-เนื้อร้อง-ร้องแร๊พและ Akutsu Hiroko (อคุซุ ฮิโรโกะ) เนื้อร้อง-ร้องนำ โดยชื่อ มิฮิมารุจีที มีที่มาจากการนำชื่อต้นของนักร้องทั้ง 2 คนมาร่วมกัน(miyake , hiroko)และคำว่า maru อ่านพ้องเสียงกับคำว่า "丸" แปลว่า "วงกลม" (ในอีกความหมาย"วงกลม"หมายถึงความ"สมบรูณ์") ส่วนคำว่า GT นั้นมาจากชื่อย่อของเกมส์ Gran Turismo ซึ่งก็คือเกมส์ที่ Miyake ชอบนั้นเอง ก่อนหน้านี้ทั้งคู่ต่างก็มีผลงานเดี่ยวเป็นของตัวเองอยู่แล้วแต่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าที่ควร ก่อนที่จะตกลงมาร่วมวงกันและออกซิงเกิลแรก Yakusoku (Promise) ในเดือน ก.ค. 2003 ก็ประสมความสำเร็จอยู่ในระดับกลางๆ แต่หลังจากที่พวกเขาออกซิงเกิล kibun joujou↑↑ (気分上々↑↑) ในวันที่ 3-มิ.ย-2006 ก็ส่งผลให้ มิฮิมารุจีที โด่งดังจนถึงขีดสุด ติดอันดับ 7 ของ oricon ชาตร์ และยังได้บรรจุเป็นเพลงประจำฟุตบอลโลก 2006 ของญี่ปุ่น อีกทั้งในปี 2009 ก็ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนของญี่ปุ่นในการขึ้นเวทีasia song festival 2009 ด้วย เสน่ห์ของ มิฮิมารุจีที คือการผสมผสานดนตรีแนวป๊อบกับฮิบฮอปและซาวด์ดนตรีหลายๆแนวบวกกับเสียงร้องเพราะๆของ Hiroko และท่อนแร๊พเท่ๆสนุกๆของ miyake จนเกิดเป็นสไตล์ใหม่ที่พวกเขาเรียกว่า j hip-pop ในญี่ปุ่นชื่อของ มิฮิมารุจีที ถือเป็นอันดับต้นๆเลยที่เดียวแต่ในประเทศไทยนั้นยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักมากนัก
ปลากัด

| ปลากัด |
| --- | --- |

การพองตัว พองเหงือก เบ่งครีบเข้าต่อสู้กันของปลากัดหม้อตัวผู้
สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: Anabantiformes Anabantiformes
วงศ์:: วงศ์ปลากัด ปลากระดี่ Osphronemidae
สกุล:: ปลากัด (สกุล) Betta Regan, 1910
สปีชีส์:: Betta splendens
ชื่อทวินาม
Betta splendens Regan, 1910

ปลากัด (ชื่อวิทยาศาสตร์: Betta splendens) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก อยู่ในวงศ์ย่อย Macropodusinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae
ลักษณะ

ครีบก้นยาวจรดครีบหาง หางแบนกลม มีอวัยวะช่วยหายใจบนผิวน้ำได้โดยใช้ปากฮุบอากาศโดยไม่ต้องผ่านเหงือกเหมือนปลาทั่วไป เกล็ดสากเป็นแบบทีนอยด์ ปกคลุมจนถึงหัว ริมฝีปากหนา ตาโต ครีบอกคู่แรกยาวใช้สำหรับสัมผัส ปลาตัวผู้มีสีน้ำตาลเหลือบแดงและน้ำเงินหรือเขียว ครีบสีแดงและมีแถบสีเหลืองประ ในขณะที่ปลาตัวเมียสีจะซีดอ่อนและมีขนาดลำตัวที่เล็กกว่ามากจนเห็นได้ชัด
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5 - 6 เซนติเมตร พบกระจายอยู่ทั่วไปในแหล่งน้ำนิ่งตื้น ๆ ขนาดเล็กของที่ราบลุ่มทุกภาคส่วนในประเทศไทยเท่านั้น สถานะปัจจุบันในธรรมชาติถูกคุกคามจากสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไปและสารเคมีที่ตกค้าง
มีพฤติกรรมชอบอยู่ตัวเดียวในอาณาบริเวณแคบ ๆ  เพราะดุร้ายก้าวร้าวมากในปลาชนิดเดียวกัน ตัวผู้เมื่อพบกันจะพองตัว พองเหงือก เบ่งสีเข้ากัดกัน ซึ่งในบางครั้งอาจกัดได้จนถึงตาย  เมื่อผสมพันธุ์ ตัวผู้จะเป็นฝ่ายก่อหวอดติดกับวัสดุต่าง ๆ เหนือผิวน้ำ ไข่ใช้เวลาฟัก 2 วัน โดยที่ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่และตัวอ่อนเอง โดยไม่ให้ปลาตัวเมียเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
เป็นปลาที่ชาวไทยรู้จักเป็นอย่างดีมาแต่โบราณ โดยปลากัดสายพันธุ์ดั้งเดิมจากธรรมชาติมักเรียกติดปากว่า "ปลากัดทุ่ง" หรือ "ปลากัดลูกทุ่ง" หรือ "ปลากัดป่า" จากพฤติกรรมที่ชอบกัดกันเองแบบนี้ ทำให้นิยมนำมาเลี้ยงใช้สำหรับกัดต่อสู้กันเป็นการพนันชนิดหนึ่งของชาวไทย และได้มีการพัฒนาสายพันธุ์และความสามารถในชั้นเชิงการกัดจนถึงปัจจุบัน จนเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของประเทศไทยและเป็นที่รับรู้ของชาวต่างชาติในชื่อ "Siamese fighting fish" โดย ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ มีส่วนสำคัญที่ทำให้ปลากัดเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในระดับโลก โดยเขียนบทความชื่อ "The Fighting Fish of Siam" ลงในวารสารโคเพีย ฉบับที่ 159, วารสารไซเอนซ์ไดเจสต์ ฉบับที่ 2 และวารสารเนเชรัลฮิสทรี ฉบับที่ 39 โดยบรรยายถึงลักษณะเฉพาะตัวของปลากัด เช่น การพองตัวต่อสู้, การแข่งขันพนันกัดปลาในประเทศไทย รวมถึงการเพราะพันธุ์ปลากัดเพื่อการเลี้ยงเพื่อการพนันและความสวยงามอีกด้วย  นอกจากนี้แล้วในภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์ ของฮอลลีวู้ด เรื่อง From Russia with Love ในปี พ.ศ. 2509 ก็ได้มีการอ้างอิงถึงปลากัดในเชิงสัญลักษณ์ด้วย
ในปัจจุบัน ปลากัดได้รับการพัฒนาสายพันธุ์ให้มีขนาดใหญ่ขึ้น มีสีสันที่สวยงามและหลากหลายขึ้น เรียกว่า "ปลากัดหม้อ" นิยมเลี้ยงในภาชนะขนาดเล็กและแคบ เช่น ขวดโหล, ขวดน้ำอัดลม เป็นต้น อีกทั้งยังได้พัฒนาสายพันธุ์ในแง่ของความเป็นปลาสวยงามอีกหลายสายพันธุ์ เช่น "ปลากัดจีน" ที่มีเครื่องครีบยาว "ปลากัดแฟนซี" ที่มีสีสันหลากหลายสวยงาม "ปลากัดคราวน์เทล" หรือ "ปลากัดฮาร์ฟมูน" เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2556 กรมส่งเสริมวัฒนธรรม ได้ขึ้นทะเบียนปลากัดให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ เช่นเดียวกับข้าวหอมมะลิ หรือลำตัด
ชื่อเรียกตามลักษณะต่างๆของปลากัด > ปลากัดจีน

เป็นชื่อที่ใช้เรียกปลากัดครีบยาวมาช้านาน เข้าใจว่าอาจมาจากลักษณะครีบที่ยาวรุ่ยร่ายสีฉูดฉาดเหมือนงิ้วจีน ปลากัดจีนเป็นปลาที่พัฒนาสายพันธุ์มาจากปลาลูกหม้อ โดยผสมคัดพันธุ์ให้ได้ลักษณะที่มีครีบและหางยาวขึ้น ความยาวของครีบหางส่วนใหญ่จะยาวเท่ากับ หรือมากกว่าความยาวของลำตัวและหัวรวมกัน และมีการพัฒนาให้ได้สีใหม่ ๆ และสวยงาม โดยนักเพาะเลี้ยงปลากัดชาวไทย ซึ่งได้พัฒนาสายพันธุ์สำเร็จมาช้านาน ก่อนที่ปลากัดจะถูกนำไปเลี้ยงในต่างประเทศ แต่ไม่มีการบันทึกไว้ว่า การพัฒนาปลากัดสายพันธุ์นี้เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อใด ปลากัดชนิดนี้เป็นชนิดที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามแพร่หลายไปทั่วโลก   และได้มีการนำไปพัฒนาสายพันธุ์อย่างต่อเนื่อง จนได้สายพันธุ์ที่มีลักษณะใหม่ ๆ ออกมาอีกมากมาย
ชื่อเรียกตามลักษณะต่างๆของปลากัด > ปลากัดป่าหรือปลากัดลูกทุ่ง

เป็นปลากัดที่พบในแหล่งน้ำธรรมชาติ  ตามท้องนา  และหนองบึง เป็นปลาขนาดเล็กที่ไม่มีลักษณะเด่นมากนัก  ส่วนมากครีบ และหางมีสีแดงเกือบตลอด  มีประสีดำบ้างเล็กน้อย  บางทีอาจมีแต้มสีเขียวอ่อน ๆ เรียงต่อกันเป็นเส้นสีเขียว ๆ ที่ครีบหลัง   เวลาถอดสี  ทั้งตัวและครีบจะเป็นสีน้ำตาลด้าน ๆ คล้ายใบหญ้าแห้ง  ในปัจจุบันคำว่า  "ปลาป่า"  หมายความรวมถึงปลากัดพื้นเมืองภาคอีสาน ปลากัดพื้นเมืองภาคใต้ และ ปลากัดป่ามหาชัย อีกด้วย
ชื่อเรียกตามลักษณะต่างๆของปลากัด > ปลาสังกะสีและปลากัดลูกหม้อ

เป็นปลากัดที่นักเพาะพันธุ์ปลาได้นำมาคัดสายพันธุ์ โดยมุ่งหวังจะได้ปลาที่กัดเก่ง จากบันทึกคำบอกเล่าของหลวงอัมรินทร์สมบัติ (ครอบ สุวรรณนคร)  ซึ่งเป็นนักเลงปลาเก่าเชื่อว่า ปลาสังกะสีและปลาลูกหม้อน่าจะได้รับการพัฒนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2430  โดยท่านจำได้ว่าก่อนหน้านั้นยังต้องจับปลาป่ามากัดพนันกันอยู่ ต่อมานักเลงปลาบางคนก็เริ่มใช้วิธีไปขุดล้วงเอาปลาป่าที่อาศัยอยู่ตามรูปูในฤดูแล้ง มาขังไว้ในโอ่ง และเลี้ยงดูให้อาหาร พอถึงฤดูฝน ก็นำมากัดพนันกับปลาป่า ซึ่งส่วนใหญ่จะสู้ปลาขุดที่นำมาเลี้ยงไว้ไม่ได้ การเล่นปลาขุดยังนิยมเล่นกันมาถึงประมาณ พ.ศ. 2496 หลังจากนั้นก็มีการเก็บปลาที่กัดเก่งเลี้ยงไว้ข้ามปี และหาปลาป่าตัวเมียมาผสม ลูกปลาที่ได้จากการผสมในชุดแรกเรียกว่า  "ปลาสังกะสีสีแดง"  หรือ "ปลากัดสังกะสี" ปลาสังกะสีที่เก่ง อดทน  สวยงาม ก็จะถูกคัดไว้เป็นพ่อแม่พันธุ์  เมื่อผสมออกมาในชุดต่อไป  จะได้ปลาที่เรียกว่า "ปลาลูกหม้อ" หรือ "ปลากัดหม้อ"
ที่เรียกว่า ปลาสังกะสี สันนิษฐานว่าน่าจะได้ชื่อมาจากผิวหนังที่หนาแกร่ง ไม่ขาดง่ายเมื่อถูกกัดเหมือนปลาป่า ปลาสังกะสีมักจะตัวใหญ่  มีสีสันลักษณะต่างจากปลาป่า  แต่ส่วนมากมีชั้นเชิงและความอดทนในการกัดสู้ปลาลูกหม้อไม่ได้
ส่วนที่เรียกว่า ปลาลูกหม้อ นั้น น่าจะมาจากการนำหม้อดินมาใช้ในการเพาะและอนุบาลปลากัดในระยะแรกๆ  ปลาลูกหม้อจึงเป็นปลาสายพันธุ์ที่สร้างมาโดยนักเลงปลาทั้งหลาย เพื่อให้ได้ลักษณะที่ดีสำหรับการต่อสู้ และมีสีสันที่สวยงามตามความพอใจของเจ้าของ ปลาลูกหม้อมีรูปร่างหนาใหญ่กว่าปลาป่าและปลาสังกะสี  ส่วนมากสีจะเป็นสีน้ำเงิน  สีแดง  สีเทา  สีเขียว  สีคราม หรือสีแดงปนน้ำเงิน  ครีบหางอาจเป็นรูปมนป้าน  หรือรูปใบโพธิ์  การเล่นปลากัดในสมัยก่อนนั้น ปลาลูกหม้อแบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ "ลูกแท้" และ  "ลูกสับ"  ลูกแท้หมายถึง ลูกปลาที่เกิดจากพ่อแม่ที่มาจากครอกเดียวกัน ส่วนลูกสับหมายถึง ลูกปลาที่เกิดจากพ่อแม่ที่มาจากต่างครอกกัน
ชื่อเรียกตามลักษณะต่างๆของปลากัด > ปลากัดหางสามเหลี่ยมหรือปลากัดเดลตา (Delta)

เป็นปลาที่พัฒนาสายพันธุ์มาจากปลากัดครีบยาว หรือปลากัดจีน โดยพัฒนาให้หางสั้นเข้าและแผ่กว้างออกไปเป็นรูปสามเหลี่ยม ขอบครีบหางกางทำมุม 45 - 60 องศา กับโคนหาง และต่อมาได้พัฒนาให้ครีบแผ่ออกไปกว้างมากยิ่งขึ้น เรียก "ซูเปอร์เดลตา"  ซึ่งมีหางแผ่กางใหญ่กว่าปกติ จนขอบครีบหางด้านบนและล่างเกือบเป็นเส้นตรง กลิ่นหอม
ชื่อเรียกตามลักษณะต่างๆของปลากัด > ปลากัดหางพระจันทร์ครึ่งซีกหรือฮาล์ฟมูน (Halfmoon)

เป็นปลากัดที่มีหางแผ่เป็นรูปครึ่งวงกลม โดยขอบครีบหางจะแผ่เป็นแนวเส้นตรงเดียวกันเป็นมุม  180 องศา ได้มีแนวคิดและความพยายามในการที่จะพัฒนาปลากัดสายพันธุ์นี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2500  ในประเทศเยอรมนี แต่เพิ่งประสบผลสำเร็จเมื่อราว พ.ศ. 2530 โดยนักเพาะเลี้ยงปลากัดชาวฝรั่งเศสและชาวเยอรมัน   ปลากัดหางพระจันทร์ครึ่งซีกมีลักษณะที่สำคัญ  คือ  ครีบหางแผ่เป็นรูปครึ่งวงกลม โดยขอบครีบด้านหน้าจะแผ่เป็นแนวเส้นตรงเดียวกันเป็นมุม  180 องศา ครีบด้านนอกเป็นขอบเส้นโค้งของครึ่งวงกลม  ก้านครีบหางแตกแขนง  2  ครั้ง เป็น 4  แขนง หรือมากกว่า ปลาที่สมบูรณ์จะต้องมีลำตัวและครีบสมส่วนกัน โดยลำตัวต้องไม่เล็กเกินไป  ครีบหางแผ่ต่อเนื่องหรือซ้อนทับกับครีบหลังและครีบก้น จนเห็นเป็นเนื้อเดียวกัน ขอบครีบหลังโค้งมนเป็นส่วนหนึ่งของวงกลม เส้นขอบครีบทุกครีบโค้งรับเป็นเส้นเดียวกัน (ยกเว้นครีบอก) ปลายหางคู่ที่แยกเป็น  2  แฉกจะต้องซ้อนทับและโค้งมนสวยงาม ปลากัดหางพระจันทร์ครึ่งซีกที่แท้จริงจะต้องมีขอบครีบหางแผ่ทำมุม 180 องศา ได้ตลอดไป ถึงแม้ปลาจะมีอายุมากขึ้นก็ตาม
ชื่อเรียกตามลักษณะต่างๆของปลากัด > ปลากัดหางมงกุฎหรือปลากัดคราวน์เทล (Crowntail)

เป็นปลากัดที่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์ขึ้นใน พ.ศ. 2543 โดยนักเพาะเลี้ยงปลากัดชาวอินโดนีเซีย เป็นปลากัดสายพันธุ์ใหม่ที่มีหางจักเป็นหนามเหมือนมงกุฎ  และเป็นสายพันธุ์หนึ่งที่ได้รับความนิยมเลี้ยงกันมากในปัจจุบัน ลักษณะสำคัญของปลากัดชนิดนี้คือ ก้านครีบจะโผล่ยาวออกไปจากปลายหาง ลักษณะดูเหมือนหนาม ซึ่งอาจยาวหรือสั้นแตกต่างกันออกไป เช่นเดียวกับลักษณะการแยกของปลายหนาม และการแยกการเว้าโคนหนามก็มีหลายรูปแบบ  ปลากัดหางมงกุฎที่สมบูรณ์จะมีครีบหางแผ่เต็มซ้อนทับได้แนวกับครีบอื่น ๆ และส่วนของหนามมีการจัดเรียงในรูปแบบที่สวยงามสม่ำเสมอ
นอกจากที่ได้กล่าวมาแล้ว ยังมีปลากัดประเภทอื่น ๆ  เช่น  "ปลากัดเขมร" ที่ใช้เรียกปลากัดที่มีสีลำตัวเป็นสีอ่อนหรือเผือก และมีครีบสีแดง  "ปลากัดหางคู่"  ซึ่งครีบหางมีลักษณะเป็น  2  แฉก อาจแยกกันอย่างเด็ดขาด หรือที่ตรงโคนยังเชื่อมติดกันอยู่ก็ได้ รวมทั้งปลากัดที่เรียกชื่อตามรูปแบบสี  เช่น "ปลากัดลายหินอ่อน" และ "ปลากัดลายผีเสื้อ"
รูปภาพ

ปลากัดจีนตัวเมีย
ปลาตัวเมียขณะวางไข่
ปลากัดจีนผสมพันธุ์กันภายใต้หวอดที่สร้างโดยตัวผู้
ปลากัดคราวน์เทล
ปลากัดฮาล์ฟมูนสีเหลือง
ส่วนหน้าของปลากัดแบบโคลสอัพ
ลูกปลาวัยอ่อน
ปลาตัวเมียและจุดไข่นำ
ปลากัดฮาล์ฟมูน (Halfmoon)
รูปภาพ > ปลากัดที่พบในประเทศไทย

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| กลุ่ม/สกุล | ชื่อไทย | ชื่อวิทยาศาสตร์ | การค้นพบ |
| B. picta | ปลากัดอมไข่กระบี่ | Betta simplex | Kottelat, 1994 |
| B. pugnax | ปลากัดอมไข่ปีนัง | Betta pugnax | Cantor, 1849 |
| B. pugnax | ปลากัดหัวโม่งจันทบุรี | Betta prima | Kottelat, 1994 |
| B. pugnax | ปลากัดอมไข่ภาคใต้ 1 | Betta pallida | I. Schindler & J. Schmidt, 2004 |
| B. pugnax | ปลากัดอมไข่ภาคใต้ 2 | Betta apollon | I. Schindler & J. Schmidt, 2006 |
| B. pugnax | ปลากัดอมไข่สงขลา | Betta ferox | I. Schindler & J. Schmidt, 2006 |
| B. splendens | ปลากัด | Betta splendens | Regan, 1910 |
| B. splendens | ปลากัดอีสาน | Betta smaragdina | Ladiges, 1972 |
| B. splendens | ปลากัดภาคใต้ | Betta imbellis | Ladiges, 1975 |
| B. splendens | ปลากัดตะวันออก | Betta siamorientalis | Kowasupat, Panijpan, Ruenwongsa & Jeenthong, 2012 |
| B. splendens | ปลากัดมหาชัย | Betta mahachaiensis | Kowasupat, Panijpan, Ruenwongsa & Sriwattanarothai, 2012 |
| B. waseri | ปลากัดช้าง | Betta pi | H. H. Tan, 1998 |
http://www.scienceasia.org/acconline/064-2020-3003.pdf เก็บถาวร 2022-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อ่านเพิ่ม

Simpson, M. J. A. (1968). "The display of the Siamese fighting fish Betta splendens". Animal Behaviour Monographs. 1: 1–73. doi:10.1016/S0066-1856(68)80001-9.
Thompson, T (1966). "Operant and Classically-Conditioned Aggressive Behavior in Siamese Fighting Fish". American Zoologist. 6 (4): 629–741. doi:10.1093/icb/6.4.629. PMID 6009828.
แหล่งข้อมูลอื่น

Bettas ที่เว็บไซต์ Curlie
| ด ค กมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ สาขาความรู้และแนวปฏิบัติเกี่ยวกับธรรมชาติและจักรวาล โดยกระทรวงวัฒนธรรม |
| --- | --- |
อาหารและโภชนาการ:  น้ำปลาไทย  ต้มยำ ต้มยำกุ้ง  ผัดไทย  สำรับอาหารไทย  แกงเผ็ด  แกงเขียวหวาน  ส้มตำ  น้ำพริก  ปลาร้า  อาหารบาบ๋า  กระยาสารท  ขนมเบื้อง  ข้าวยำ  ข้าวหลาม  ข้าวต้มมัด  เมี่ยงคำ  มังคุดคัด  แกงพุงปลา  น้ำตาลมะพร้าว  ทุเรียนนนท์  ปลาสลิดบางบ่อ  บ่อเกลือ  นาเกลือ  น้ำผักสะทอน 
การแพทย์แผนไทย   และการแพทย์พื้นบ้าน:  ฤๅษีดัดตน  การนวดแผนไทย  ลูกประคบ  ยาหอม  หมอพื้นบ้านรักษากระดูกหัก  ยาหม่อง  การย่างไฟ  การสักยา 
การจัดการทรัพยากรธรรมชาติ:  คชศาสตร์ชาวกูย  ดอนปู่ตา  คึฉื่ยของกะเหรี่ยง  ข้าวหอมมะลิ  ปลากัดไทย  ไก่ชนไทย  แมวไทย  หม้อดินเผาเกาะเกร็ด 
โหราศาสตร์และดาราศาสตร์: โหราศาสตร์ไทย
 ศิลปะการแสดง  ช่างฝีมือดั่งเดิม  วรรณกรรมพื้นบ้าน  กีฬาภูมิปัญญาไทย  แนวปฏิบัติทางสังคม พิธีกรรมและงานเทศกาล  ความรู้และแนวปฏิบัติเกี่ยวกับธรรมชาติและจักรวาล  ภาษา  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม 
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q549  Wikispecies: Betta splendens  ADW: Betta_splendens  ARKive: betta-splendens  BOLD: 47895  EoL: 211488  FishBase: 4768  GBIF: 2393998  iNaturalist: 95748  IRMNG: 11316985  ITIS: 172611  IUCN: 180889  NCBI: 158456  Plazi: 7B12CFF4-8540-61D3-37E4-667F0E7B8919  WoRMS: 862539  ZooBank: E8822526-7D38-4343-AF06-608D9482A610 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ 
การกัดกันของปลากัดจีนตัวผู้
มิฮาระ

มิฮาระ (ญี่ปุ่น: Mihara; โรมาจิ: 三原市; ทับศัพท์: Mihara-shi) เป็นนครในจังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 471.03 ตารางกิโลเมตร ปี 2020 มีประชากร 90,573 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Mihara, Hiroshima
Mihara City official website (ในภาษาญี่ปุ่น)