stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟาโรห์อพริส
ถาวรวัตถุอนุสาวรีย์

เสาโอเบลิสก์ที่ฟาโรห์อพริสโปรดให้สร้างขึ้นที่เมืองซาอิสได้ถูกย้ายโดยจักรพรรดิดิโอเคลเทียนแห่งจักรวรรดิโรมันในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 3 และเดิมวางไว้ที่วิหารแห่งไอซิสในกรุงโรม ปัจจุบันตั้งอยู่ด้านหน้าโบสถ์มหาวิหารซานตา มารีอา โซปรา มิเนอร์วาในกรุงโรม
สฟิงซ์แห่งอพริส จากชุดสะสมของเคานต์เคย์ลัส ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
รูปสลักส่วนพระเศียรของฟาโรห์อพริส
ดูเพิ่ม

พระราชพงศาวลีราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งอียิปต์
รายพระนามฟาโรห์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Apries
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 2  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef 
เสาโอเบลิกส์แห่ง อพริสในกรุงโรม ซึ่งทราบในนามของ 'ปุลชิโน เดลลา มิเนร์วา'
ชาร์ล อึนซอกบียา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Charles N'Zogbia
ส่วนสูง:  1.71 m (5 ft 7 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  แอสตันวิลลา
หมายเลข:  10
สโมสรเยาวชน
1995–1998:  แอ็สเซเดอฟรีเลิซ
1998–2004:  เลออาฟวร์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2004–2009 |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |  118 |  (9) |
| 2009–2011 |  วีแกนแอทเลติก |  83 |  (15) |
| 2011– |  แอสตันวิลลา |  32 |  (2) |
ทีมชาติ‡
| 2007–2009 |  ฝรั่งเศสชุดยู 21 |  13 |  (0) |
| 2010– |  ฝรั่งเศส |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 09:07, 31 สิงหาคม 2012 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2012
ชาร์ล อึนซอกบียา (ฝรั่งเศส: Charles N'Zogbia) เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1986 เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลาในพรีเมียร์ลีก ในตำแหน่งปีกหรือกองกลางตัวรุก
ไวรัสเด็งกี

| ไวรัสเด็งกี |
| --- | --- |

ภาพจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนชนิดส่องผ่านแสดงวิริออนไวรัสเด็งกี (กระจุกจุดสีดำใกล้กลางภาพ)

การจำแนกชนิดไวรัส
Group:: Group IV ((+)ssRNA)
อันดับ:: ยังไม่จัด
วงศ์:: Flaviviridae
สกุล:: Flavivirus
สปีชีส์:: Dengue virus

ไวรัสเด็งกี (อังกฤษ: dengue virus) เป็นเชื้อสาเหตุของไข้เด็งกี มีสี่ซีโรไทป์ ไวรัสเด็งกีเป็นอาร์เอ็นเอไวรัสสายบวกเดี่ยวในวงศ์ Flaviviridae สกุล Flavivirus ซึ่งมียุงเป็นพาหะ ไวรัสทั้งสี่ซีโรไทป์สามารถก่อโรคได้รุนแรงเท่า ๆ กัน
จีโนมของไวรัสมีขนาดประมาณ 11,000 เบส ซึ่งมีรหัสโปรตีนโครงสร้างสามชนิด คือ capsid protein C, membrane protein M, envelope protein E โปรตีนที่มิใช่โครงสร้างเจ็ดชนิด คือ NS1, NS2a, NS2b, NS3, NS4a, NS4b, NS5 และบริเวณที่ไม่ถอดรหัสสั้น ๆ ทั้งปลาย 5' และ 3' การจำแนกแต่ละซีโรไทป์เป็นจีโนมไทป์มักสัมพันธ์กับพื้นที่ซึ่งมักพบสายพันธุ์นั้นหรือพื้นที่ซึ่งพบสายพันธุ์นั้นครั้งแรก
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง (ประเทศไทย)

| --- | --- |
Office of the Election Commission of Thailand
เครื่องหมายราชการ
 ที่ทำการ
ภาพรวมสำนักงาน
ก่อตั้ง: 9 มิถุนายน พ.ศ. 2540; 27 ปีก่อน (2540-06-09)
ประเภท: องค์กรอิสระ
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 120 อาคารรัฐประศาสนภักดี ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร 10210
บุคลากร: 2,332 คน (พ.ศ. 2566)
งบประมาณต่อปี: 3,438,518,000 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสำนักงาน: แสวง บุญมี, เลขาธิการ ร้อยตำรวจเอก ชนินทร์ น้อยเล็ก, รองเลขาธิการ วีระ ยี่แพร, รองเลขาธิการ เกรียงไกร พานดอกไม้, รองเลขาธิการ พันตำรวจตรี ณัฐวัฒน์ เสงี่ยมศักดิ์, รองเลขาธิการ พันตำรวจโท ระพีพงษ์ จิรพัฒนาลักษณ์, รองเลขาธิการ ครรชิต เจริญอินทร์, รองเลขาธิการ
ต้นสังกัดสำนักงาน: คณะกรรมการการเลือกตั้ง
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง (อังกฤษ: Office of the Election Commission of Thailand) หรือย่อว่า OECT เป็นหน่วยงานที่เป็นอิสระตามรัฐธรรมนูญ มีฐานะเป็นนิติบุคคล อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของคณะกรรมการการเลือกตั้ง โดยมีประธานกรรมการการเลือกตั้งเป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุด
กิจการของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง ไม่อยู่ภายใต้บังคับแห่งกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน กฎหมายว่าด้วยแรงงานสัมพันธ์ กฎหมายว่าด้วยการประกันสังคม และกฎหมายว่าด้วยเงินทดแทน
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งเป็นหน่วยงานที่เป็นอิสระในการบริหารงานบุคคล  การงบประมาณ และการดำเนินการอื่น ตามที่กฎหมายบัญญัติ
อำนาจหน้าที่ของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง

ตามบทบัญญัติพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 มาตรา 31
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งมีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับกิจการทั่วไปของคณะกรรมการการเลือกตั้งและนายทะเบียนพรรคการเมือง และมีอำนาจหน้าที่ ดังต่อไปนี้
1. รับผิดชอบงานธุรการของคณะกรรมการการเลือกตั้ง นายทะเบียนพรรคการเมือง และคณะกรรมการสรรหาสมาชิกวุฒิสภา รวมทั้งศึกษาและรวบรวมข้อมูลต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับงานของคณะกรรมการการเลือกตั้ง นายทะเบียนพรรคการเมือง และคณะกรรมการสรรหาสมาชิกวุฒิสภา
2. ศึกษาและสนับสนุนให้มีการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับการเลือกตั้ง   การสรรหาสมาชิกวุฒิสภา การออกเสียงประชามติ และการพัฒนาพรรคการเมือง
3. เผยแพร่วิชาการ ให้ความรู้และการศึกษาแก่ประชาชนรวมทั้งผู้สมัครรับเลือกตั้งเกี่ยวกับการพัฒนาการเมืองและการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน และส่งเสริมให้ประชาชนได้ใช้สิทธิเลือกตั้งโดยสุจริตและเที่ยงธรรม
4. รับเรื่องร้องเรียนเกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ของผู้มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวข้องกับการเลือกตั้ง การสรรหาสมาชิกวุฒิสภา หรือการออกเสียงประชามติ ผู้มีอำนาจหน้าที่ดูแลรักษาความสงบเรียบร้อยในการเลือกตั้ง  หรือการสรรหาสมาชิกวุฒิสภา   หรือเกี่ยวกับการกระทำที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายเกี่ยวกับการเลือกตั้ง หรือเกี่ยวกับการทุจริต หรือประพฤติมิชอบในการเลือกตั้งของผู้สมัครรับเลือกตั้ง ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง พรรคการเมือง หรือบุคคลอื่นใดเพื่อดำเนินการตามระเบียบที่คณะกรรมการการเลือกตั้งกำหนด
5. ปฏิบัติการอื่นใดตามที่คณะกรรมการการเลือกตั้งมอบหมาย
เลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง

ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 มาตรา 33  “ให้สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งมีเลขาธิการคนหนึ่ง ซึ่งประธานกรรมการการเลือกตั้งแต่งตั้งโดย
ความเห็นชอบของคณะกรรมการการเลือกตั้งเป็นผู้บังคับบัญชาพนักงานและลูกจ้างของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง  และรับผิดชอบการปฏิบัติงานของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง ขึ้นตรงต่อประธานกรรมการการเลือกตั้ง และจะให้มีรองเลขาธิการเป็นผู้ช่วยสั่งและปฏิบัติงานรองจากเลขาธิการก็ได้   ให้เลขาธิการทำหน้าที่เป็นเลขานุการของคณะกรรมการการเลือกตั้ง”
เลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง  ต้องเป็นผู้มีความเป็นกลางทางการเมือง  มีความซื่อสัตย์สุจริตเป็นที่ประจักษ์  มีสัญชาติไทย มีอายุไม่เกิน 65 ปีบริบูรณ์ และมีคุณวุฒิ ประสบการณ์ และความสำเร็จด้านการบริหารตามที่คณะกรรมการการเลือกตั้งกำหนด โดยมีวาระการดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปีนับแต่วันที่ได้รับแต่งตั้ง  และอาจได้รับแต่งตั้งใหม่ได้ แต่ไม่เกินสองวาระติดต่อกัน การพ้นจากตำแหน่งของเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้งก่อนครบวาระ ให้เป็นไปตามเงื่อนไขในการจ้าง
เลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง  มีหน้าที่ควบคุมดูแลงานโดยทั่วไปของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งให้เป็นไปตามกฎหมาย ระเบียบ ประกาศ และมติของคณะกรรมการการเลือกตั้ง และให้มีอำนาจ ดังต่อไปนี้
1. บรรจุ แต่งตั้ง ถอดถอน เลื่อน ลดเงินเดือน หรือค่าจ้าง ลงโทษทางวินัยพนักงาน หรือลูกจ้างของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง  ตลอดจนให้พนักงานหรือลูกจ้างของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งออกจากตำแหน่ง  ทั้งนี้ตามระเบียบของคณะกรรมการการเลือกตั้ง
2. วางระเบียบเกี่ยวกับการปฏิบัติงานของพนักงานหรือลูกจ้างในสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง และของข้าราชการ พนักงาน หรือลูกจ้าง
3. วางระเบียบเกี่ยวกับการปฏิบัติงานของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งเท่าที่ไม่ขัดกับระเบียบหรือประกาศหรือมติของคณะกรรมการการเลือกตั้ง
ในกิจการของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งที่เกี่ยวกับบุคคลภายนอกให้เลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้งเป็นผู้แทนของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง เพื่อการนี้เลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้งจะมอบอำนาจให้บุคคลใดปฏิบัติงานแทนก็ได้ ทั้งนี้ ต้องเป็นไปตามระเบียบที่คณะกรรมการการเลือกตั้งกำหนด
ในการปฏิบัติงานของเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง จะมีรองเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้งเป็นผู้ช่วยสั่งงานในหน้าที่รับผิดชอบ 5 ด้าน คือ ด้านกิจการบริหารกลาง ด้านบริหารงานเลือกตั้ง ด้านกิจการการมีส่วนร่วม ด้านกิจการสืบสวนสอบสวนและวินิจฉัย และด้านกิจการพรรคการเมืองและการออกเสียงประชามติ
รายนามเลขาธิการ กกต.

| ลำดับ | ชื่อ - นามสกุล | วาระดำรงตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | ร้อยตรีวิจิตร อยู่สุภาพ | 1 ธันวาคม 2541 - 30 พฤศจิกายน 2546 |  |
| 2. | พลตำรวจตรี เอกชัย วารุณประภา | 5 มกราคม 2547 - 20 สิงหาคม 2549 |  |
| 3. | ดร.สุทธิพล ทวีชัยการ | 10 พฤศจิกายน 2549 – 18 กันยายน 2554 |  |
| 4. | นายภุชงค์ นุตราวงศ์ | 13 มีนาคม 2555 - 8 ธันวาคม 2558 |  |
|  | นายบุณยเกียรติ รักชาติเจริญ | 8 ธันวาคม 2558 - 30 กันยายน 2559 | รักษาการ |
|  | พันตำรวจเอก จรุงวิทย์ ภุมมา | 2560 - 16 พฤษภาคม 2561 | รักษาการ |
| 5. | พันตำรวจเอก จรุงวิทย์ ภุมมา | 17 พฤษภาคม 2561 - 1 ธันวาคม 2564 |  |
|  | นายแสวง บุญมี | 1 ธันวาคม 2564 - 31 มีนาคม 2565 | รักษาการ |
| 6. | นายแสวง บุญมี | 1 เมษายน 2565 - ปัจจุบัน |  |
ที่ตั้งของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง

ในการปฏิบัติหน้าที่ของคณะกรรมการการเลือกตั้ง ชุดแรก ใช้อาคารรัฐสภา 2 เป็นที่ทำการชั่วคราว ต่อมาเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2541 ได้ย้ายไปอาคารธนาคารทหารไทย ถนนพญาไท-ถนนศรีอยุธยา แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร และเมื่อวันที่ 13 มกราคม 2543 ได้ย้ายไปอาคารศรีจุลทรัพย์ ถนนพระรามที่ 1 แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2551 ได้ย้ายไปยังอาคารรัฐประศาสนภักดี (อาคารบี) ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้องเขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร จนถึงปัจจุบัน
กรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน

| --- | --- |
Народный комиссариат внутренних дел Narodnij komissariat vnutrennih del
ตราหน่วยงาน
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 10 กรกฎาคม 1934
ยุบเลิก: 15 มีนาคม 1946
ประเภท:  • ตำรวจลับ  • หน่วยข่าวกรอง  • ผู้บังคับใช้กฎหมาย  • ตำรวจภูธร  • ตำรวจชายแดน  • การจำคุก
เขตอำนาจ: สหภาพโซเวียต
สำนักงานใหญ่: มอสโก สหภาพโซเวียต
ต้นสังกัดหน่วยงาน: คณะกรรมการราษฎร
กรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน (อังกฤษ: People's Commissariat for Internal Affairs) ย่อว่า เอ็นเควีดี (NKVD) ชื่อเรียกหน่วยงานที่เทียบได้กับกระทรวงมหาดไทยในสหภาพโซเวียต ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1934 และถูกแปรสภาพเป็นกระทรวงกิจการภายใน เมื่อ ค.ศ. 1946
หน่วยงานนี้ก่อตั้งใน ค.ศ. 1917 ในฐานะกระทรวงของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย โดยมีผู้บริหารคือกรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน (เทียบเท่ารัฐมนตรีมหาดไทย) รับผิดชอบการรักษาความปลอดภัยตามปรกติ และกำกับดูแลเรือนจำกับค่ายคนงาน ต่อมายุบเลิกใน ค.ศ. 1930 โดยถ่ายโอนหน้าที่ไปให้หน่วยงานต่าง ๆ แทน ก่อนตั้งขึ้นอีกใน ค.ศ. 1934 ใน ค.ศ. 1946 มีการเปลี่ยนชื่อกรมการราษฎรทุกหน่วยเป็นกระทรวง โดยหน่วยงานนี้เปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงกิจการภายใน
ใน ค.ศ. 1934 มีการถ่ายโอนหน้าที่ของกรมการเมืองกลางแห่งรัฐ (Joint State Political Directorate) ซึ่งเป็นหน่วยงานตำรวจลับ มาให้แก่หน่วยงานนี้ ทำให้หน่วยงานนี้มีอำนาจแต่ผู้เดียวในการบังคับใช้กฎหมายจนกระทั่งสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงดังกล่าว หน่วยงานนี้ดำเนินงานทั้งที่เกี่ยวข้องกับความเรียบร้อยสาธารณะโดยทั่วไป และที่เป็นของตำรวจลับ เป็นที่รับรู้กันว่า หน่วยงานนี้มีบทบาทในการกดขี่ทางการเมืองและการกวาดล้างใหญ่ภายใต้การนำของโจเซฟ สตาลิน หน่วยงานนี้ยังกระทำวิสามัญฆาตกรรมพลเมืองในจำนวนที่ไม่เคยเปิดเผย ทั้งยังก่อตั้ง จัดหาผู้คน และดำเนินงานในระบบค่ายแรงงานเกณฑ์ของกูลัก เจ้าหน้าที่ของหน่วยงานนี้กดขี่ชนชั้นชาวนาที่ร่ำรวยขึ้น และขับประชาชนออกไปยังภูมิภาคที่ไร้ผู้อยู่อาศัย อนึ่ง หน่วยงานนี้ยังคอยดูแลรักษาชายแดน ดำเนินจารกรรม (ซึ่งรวมถึงการลอบสังหารทางการเมือง) และบังคับใช้นโยบายของโซเวียตผ่านขบวนการคอมมิวนิสต์และรัฐบาลหุ่นในต่างแดน เหตุการณ์ที่สำคัญที่สุด คือ การกดขี่และสังหารผู้คนในโปแลนด์ที่เรียกว่า ปฏิบัติการโปแลนด์
ฟาโรห์เวเซร์คาเอฟ

ฟาโรห์เวเซร์คาเอฟ (ความหมาย "จิตวิญญาณของเขาแข็งแรง" หรือ "กา (หรือวิญญาณ) มีพลัง") เป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่ห้าของอียิปต์และฟาโรห์แห่งแรกที่จะเริ่มสร้างประเพณีของวัดดวงอาทิตย์ที่อาบูเซอร์ เขาปกครองตั้งแต่ 2494 ถึง  2487 ปีก่อนคริสตกาล และสร้างปิรามิดแห่งเวเซร์คาเอฟขึ้นที่ซัคคารา
ด้านครอบครัว

ฟาโรห์เวเซร์คาเอฟอาจจะเป็นหลานชายของฟาโรห์เจดีเฟรโดยลูกสาวของพระองค์นามว่า เนเฟอร์เฮเทป พ่อของเขาไม่เป็นที่รู้จักในขณะที่บางคนเชื่อว่าแม่ของเขาได้รับ เคนคาอุสที่ 1 (หรือภรรยาของเขาก่อนที่เขาจะสืบทอดราชบัลลังก์)
อีกหนึ่งภรรยาของฟาโรห์เวเซร์คาเอฟ เป็นชื่อเดียวกันกับสมเด็จพระราชินีเนเฟอร์เฮเทป ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะแม่ของฟาโรห์ซาฮูเร ฟาโรห์เวเซร์คาเอฟอาจเป็นพ่อของฟาโรห์เนเฟอร์อิคาเร ลูกชายคนหนึ่งของเคนกาอุสที่ 1อีกมุมมองที่ไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับในเรื่อง Westcar Papyrus ก็คือผู้ปกครองสามคนแรกของราชวงศ์ที่ห้าคือพี่ชายลูกชายของผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ ราเจเดต ดังนั้น ฟาโรห์ซาฮูเร ผู้สืบทอด บัลลังค์จากฟาโรห์เวเซร์คาเอฟ น่าจะเป็นลูกชายของพระองค์
สุสาน

ฟาโรห์เวเซร์คาเอฟ สร้างปิรามิดสำหรับตัวเองที่ซัคคารา ใกล้กับพีระมิดของฟาโรห์โจเซอร์ เนื่องจากพิรามิดดูเหมือนจะเสร็จสิ้นแล้วยังจะมีการระบุว่าการครองราชย์ของฟาโรห์เวเซร์คาเอฟ ต้องยาวนานกว่า 7 ปี จากบันทึกแห่งตูริน
↑  Shaw, Ian, บ.ก. (2000). The Oxford History of Ancient Egypt. Oxford University Press. p. 480. ISBN 0-19-815034-2.
1 2 3 4 5  Userkaf accessed April 29, 2012
↑  Peter Dorman: The biographical inscription of Ptahshepses from Saqqara: A newly identified fragment, Journal of Egyptian archaeology A. 2002, vol. 88, pp. 95–110 [16 pages], summary available here เก็บถาวร 2018-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชื่อของวฟาโรห์เวเซร์คาเอฟ
เจาะเวลาหาอดีต

| เจาะเวลาหาอดีต |
| --- | --- |

กำกับ: โรเบิร์ต เซเม็กคิส
เขียนบท: โรเบิร์ต เซเม็กคิส บ็อบ เกล
อำนวยการสร้าง: บ็อบ เกล   สตีเฟน สปีลเบิร์ก  นีล แคนตัน  แคธลีน เคนเนดี  แฟรงก์ มาร์ชาล
นักแสดงนำ: ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์  คริสโตเฟอร์ ลอยด์  ลีอา ธอมป์สัน  คริสพิน โกลเวอร์  โธมัส เอฟ. วิลสัน
กำกับภาพ: ดีน คันดีย์
ตัดต่อ: แฮร์รี คีรามิดาส  อาร์เธอร์ ชมิดต์
ดนตรีประกอบ: อลัน ซิลเวสตริ
ผู้จัดจำหน่าย: ยูนิเวอร์ซัล พิกเจอร์ส
วันฉาย: 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1985
ความยาว: 116 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ทุนสร้าง: 19 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 381.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ต่อจากนี้: เจาะเวลาหาอดีต ภาค 2
เจาะเวลาหาอดีต (อังกฤษ: Back to the Future) เป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1985 แนวผจญภัยวิทยาศาสตร์ ของผู้กำกับ โรเบิร์ต เซเม็กคิส ร่วมเขียนบทโดยบ็อบ เกล และอำนวยการสร้างโดยสตีเฟน สปีลเบิร์ก นำแสดงโดย ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์ รับบทวัยรุ่นที่ชื่อ มาร์ตี้ แม็กฟลาย , คริสโตเฟอร์ ลอยด์ ในบทบาทนักวิทยาศาสตร์สติเฟื่องที่ชื่อ ด็อกเตอร์ เอ็มเม็ต แอล. บราวน์ , คริสพิน โกลเวอร์, ลีอา ธอมป์สัน และโทมัส เอฟ. วิลสัน โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับมาร์ตี้ แม็กฟลาย วัยรุ่นที่บังเอิญย้อนเวลากลับจากปี 1985 ไปในปี 1955 เขาได้พบกับพ่อแม่ของเขาเมื่อครั้งยังเรียนอยู่ในระดับไฮสคูล และบังเอิญทำให้แม่ของเขาหลงชื่นชอบตัวมาร์ตี้ เขาต้องแก้ไขความผิดพลาดที่จะทำลายประวัติศาสตร์ที่เป็นต้นเหตุโดยทำให้พ่อแม่ของเขากลับมารักกัน ขณะเดียวกันเขาก็ต้องหาวิธีกลับไปในปี 1985 ให้ได้
เซเม็กคิสและเกล ร่วมกันเขียนบทหลังจากที่เกลคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขากับพ่อของเขาเองได้เข้าเรียนด้วยกัน หลาย ๆ สตูดิโอภาพยนตร์ปฏิเสธบทภาพยนตร์นี้ จนกระทั่งภาพยนตร์ของเซเม็กคิสเรื่อง Romancing the Stone ประสบความสำเร็จทางด้านรายได้ จึงทำให้เกิดโครงการนี้โดยยูนิเวอร์ซัลพิกเจอร์ส โดยมีสปีลเบิร์ก เป็นผู้อำนวยการสร้าง เดิมทีอีริก สตอลต์ซ จะมารับบทเป็นมาร์ตี้ แม็กฟลาย แต่ในระหว่างการถ่ายทำเขาและผู้สร้างภาพยนตร์ตัดสินใจที่จะทำการคัดตัวนักแสดงใหม่ นั่นหมายถึงการถ่ายทำใหม่เช่นกัน และขั้นตอนหลังการถ่ายทำที่ต้องดำเนินให้เสร็จในวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 ซึ่งเป็นวันกำหนดฉาย
เมื่อออกฉาย ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จมากที่สุดในปีนั้น ด้วยรายได้รวม 380 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลกและได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี ได้รับรางวัลออสการ์ 1 สาขา คือ สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม, รางวัลฮูโกสาขาการถ่ายทอดทางด้านดราม่ายอดเยี่ยม และรางวัลแซทเทิร์น ในสาขาภาพยนตร์แต่งแนววิทยาศาสตร์ยอดเยี่ยม และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในสาขาอื่นๆ, รางวัลบาฟต้า และรางวัลลูกโลกทองคำ ทั้งนี้โรนัลด์ เรแกน ยังเคยพูดถึงภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยในการแถลงนโยบายประจำปี 1986 และในปี 2007 หอสมุดรัฐสภาอเมริกัน ได้คัดเลือกภาพยนตร์เรื่องนี้ในหอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ นอกจากนี้ยังมีการออกฉายภาคต่อใน เจาะเวลาหาอดีต ภาค 2 และ เจาะเวลาหาอดีต ภาค 3 ต่อเนื่องกันในปี 1989 และ 1990 ตามลำดับ และยังมีซีรีส์แอนิเมชันทางโทรทัศน์และยานในสวนสนุก
การพัฒนา > งานสร้าง

หลังจากที่สตอลต์ซออกไป ฟ็อกซ์ได้จัดตารางเวลาโดยในช่วงวันธรรมดา ถ่าย Family Ties ในช่วงกลางวัน และถ่าย เจาะเวลาหาอดีต จาก 18.30 น. ถึง 2.30 น. ของอีกวัน เขามีเวลานอนเฉลี่ย 5 ชั่วโมงต่อวัน ในระหว่างวันศุกร์เขาถ่ายตั้งแต่ 4 ทุ่ม ถึง 6 หรือ 7 โมงเช้า จากนั้นก็ไปถ่ายฉากข้างนอกในช่วงวันหยุด ในฉากที่ต้องถ่ายในช่วงกลางวัน ฟ็อกซ์รู้สึกเหน็ดเหนื่อยต่อการทำงาน แต่ "มันเป็นความฝันที่จะอยู่ในภาพยนตร์ และธุรกิจโทรทัศน์ ถึงแม้ว่าผมจะไม่ได้รู้ว่าผมทำควบคู่กันไป มันเป็นอะไรที่ประหลาดแต่ผมก็ต้องดำเนินต่อไป" เซเม็กคิสก็เห็นด้วย พวกเขาถ่ายทำวันแล้ววันเล่า ทุกคืน ตอนนั้นเขามักจะอยู่ใน "ภาวะกึ่งหลับ" และ "อ้วนที่สุด ไม่อยู่ในรูปร่างที่ควบคุมและป่วยบ่อยที่สุด" ฟ็อกซ์ใช้เวลาถ่ายเรื่องนี้ 10-12 สัปดาห์
ฉากจตุรัสเมืองฮิลล์วัลเลย์ถ่ายทำที่คอร์ตเฮาส์สแควร์ ตั้งอยู่ด้านหลังสตูดิโอของยูนิเวอร์ซัล บ็อบ เกลอธิบายว่า มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะถ่ายทำจากสถานที่จริง "เพราะไม่มีเมืองไหนที่อนุญาตให้ทีมงานภาพยนตร์ตกแต่งฉากบ้านเรือนให้เหมือนในยุค 1955" ทางทีมงานสร้างอธิบายว่า "พวกเขาตัดสินใจที่จะถ่ายทำฉากในปี 1955 ก่อน ที่ที่มีความสวยงาม จากนั้นจึงค่อยใส่ขยะ และทำให้มันน่าเกลียดในฉากยุค 1985" ส่วนฉากภายในบ้านด็อกบราวน์ถ่ายทำที่บ้านโรเบิร์ต อาร์. แบล็กเกอร์ ขณะที่ฉากด้านนอกถ่ายทำที่บ้านแกมเบิล
เมื่อภาพยนตร์ใกล้เสร็จ เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1985 หลังจากการถ่ายทำครบร้อยวัน ภาพยนตร์ก็ได้เลื่อนฉายจากเดือนพฤษภาคมไปเป็นสิงหาคม แต่หลังจากได้เสียงตอบรับด้านบวกในรอบทดลองฉาย ชีนเบิร์กเลือกวันออกฉายวันที่ 3 กรกฎาคม และเพื่อที่เสร็จสิ้นภายในวันที่กำหนด ผู้ตัดต่อสองคนคือ อาร์เธอร์ ชมิดต์และแฮร์รี เคอรามิดาส รับหน้าที่ในการตัดต่อภาพยนตร์เรื่องนี้ ขณะที่ผู้ตัดต่อเสียงจำนวนมากทำงาน 24 ชั่วโมง มีส่วนที่ถูกตัดทิ้งไป 8 นาที เช่นฉากมาร์ตี้ดูแม่เขาโกงการสอบ, จอร์จติดอยู่ในบูธโทรศัพท์ก่อนที่จะช่วยเหลือลอร์เรน รวมถึงฉากที่มาร์ตี้แสร้งทำเป็นดาร์ธ เวเดอร์ ส่วนฉากจอห์นนี บี. กู้ด ก็เกือบถูกตัดทิ้งไปโดยเซเม็กคิส ที่เขารู้สึกว่าไม่ได้มีส่วนเกี่ยวเนื่องกับเนื้อหา แต่ผู้ชมรอบทดสอบกลับชื่นชอบมัน ทำให้เขาต้องเก็บเอาไว้
อินดัสเทรียล ไลท์ แอนด์ แมจิก ทำงานด้านฉากเอฟเฟกต์ 32 ช็อต ซึ่งเซเม็กคิสและเกลก็ไม่ได้รู้สึกประทับใจอะไร จนกระทั่งในสัปดาห์สุดท้ายก่อนภาพยนตร์จะเสร็จสิ้น
การพัฒนา > ดนตรี

อลัน ซิลเวสตริ เคยร่วมงานกับเซเม็กคิสในภาพยนตร์เรื่อง Romancing the Stone ซึ่งทางสปีลเบิร์กก็ไม่ชอบผลงานเพลงบรรเลงเรื่องนี้ เซเม็กคิสแนะนำซิลเวสตริว่าให้ประพันธ์เพลงบรรเลงอย่างอลังการ ฟังดูเหมือนเป็นมหากาพย์ เนื่องจากเป็นภาพยนตร์เล็ก ๆ เพื่อจะได้สร้างความประทับใจให้กับสปีลเบิร์ก ซิลเวสตริเริ่มบันทึกเสียงเพลงบรรเลงก่อนรอบปฐมทัศน์ 2 สัปดาห์ เขายังได้แนะนำ ฮิวอี ลูวิส แอนด์ เดอะ นิวส์ ให้แต่งเพลงธีมภาพยนตร์ ความพยายามครั้งแรกก็ได้รับการปฏิเสธจากยูนิเวอร์ซัล จากนั้นพวกเขาบันทึกเสียง "The Power of Love" ซึ่งทางสตูดิโอก็ชื่นชอบเพลงสุดท้ายนี้ แต่ก็ผิดหวังเมื่อมันไม่ได้มีอยู่ในไตเติลของหนัง พวกเขาจึงส่งข้อความให้สถานีวิทยุโดยให้พูดถึงว่าเพลงนี้เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์เรื่อง เจาะเวลาหาอดีต ในตอนท้ายของหนังมีเพลงที่ชื่อ "Back in Time" ขึ้นมาในช่วงที่มาร์ตี้กลับมาถึงในปี 1985 และอีกครั้งตอนเครดิตตอนจบ ฮิวอี เลวิส ยังร่วมแสดงเป็นครูในโรงเรียนที่ผิดหวังกับวงของมาร์ตี้ และวิจารณ์ว่า เพลงเสียงดังไป
การตอบรับ > สิ่งสืบเนื่อง

ประธานาธิบดี โรนัลด์ เรแกน เคยพูดถึงภาพยนตร์เรื่องนี้ในการแถลงนโยบายประจำปี 1986 โดยเขาพูดว่า "ไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นมากกว่านี้ในชีวิต เวลาที่ปลุกความบรรลุผลอันกล้าหาญ อย่างที่พวกเขาเคยพูดในหนังเรื่อง เจาะเวลาหาอดีต ...ที่ที่เราจะไป เราไม่ต้องการถนน" เมื่อเขาเห็นมุขตลกครั้งแรกเกี่ยวกับการเป็นประธานาธิบดีของเขาเองในหนังที่ว่า "โรนัลด์ เรแกน? นักแสดง? ฮา! แล้วใครเป็นรองประธานาธิบดีล่ะ, เจอร์รี ลูวิส เหรอ?" เขาก็ให้ผู้ฉายหนังในโรงหยุดและย้อนฟิล์มกลับไปดูใหม่ จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช ก็เคยพูดถึง เจาะเวลาหาอดีต ในการกล่าวสุนทรพจน์ด้วย
ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังติดอันดับ 28 ของการจัดอันดับ 50 ภาพยนตร์ไฮสคูลที่เยี่ยมที่สุด จากการจัดของนิตยสาร เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี ในปี 2006 ยังได้รับการลงคะแนนจากผู้อ่าน เอมไพร์ ในอันดับที่ 20 ของภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่เคยมีมา เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2007 เจาะเวลาหาอดีต ยังถูกเลือกให้เก็บไว้ในหอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ  จากการคัดเลือกโดยหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน ในฐานะ "เกี่ยวกับวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์ หรือโดดเด่นทางด้านสุนทรียศาสตร์" ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008 อเมริกันฟิล์มสติติวต์ ออกมาประกาศ 10 อันดับภาพยนตร์คลาสสิกอเมริกันที่ดีที่สุดตามประเภทต่าง ๆ หลังจากการสำรวจความเห็นจากคนจำนวน 1,500 จากกลุ่มคนใช้ความคิดสร้างสรรค์ เจาะเวลาหาอดีต ติดอยู่ที่อันดับ 10 ของภาพยนตร์ที่ดีที่สุดในหมวดนิยายวิทยาศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เจาะเวลาหาอดีต ที่แค็ตตาล็อกสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน
เจาะเวลาหาอดีต ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เจาะเวลาหาอดีต ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
เจาะเวลาหาอดีต ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  โปแลนด์ 
อื่น ๆ:  IdRef 
รถเดอลอรีน
ภาพการทดลองยานไทม์แมชชีน รับบทเป็นมาร์ตี้ แม็กฟลาย โดยอีริก สตอลต์ซ
จตุรัสเมืองฮิลล์วัลเลย์ถ่ายทำที่คอร์ตเฮาส์สแควร์
หลักการอิสลาม

ห้าหลักการอิสลาม (อาหรับ: أركان الإسلام; หรือ أركان الدين "เสาหลักของศาสนา") เป็นกิจการพื้นฐานในศาสนาอิสลาม ผู้ศรัทธาถือว่าเป็นข้อบังคับ และเป็นการสร้างชีวิตแบบมุสลิม โดยกล่าวสรุปไว้ในฮะดีษของญิบรีล ทั้งซุนนีและชีอะฮ์ยอมรับในเนื้อหาของการทำพิธีและฝึกฝนกิจการเหล่านี้ แต่ชีอะฮ์ไม่ได้เรียกชื่อเหมือนกับซุนนี (ดูฟุรูอุดดีนของชีอะฮ์สิบสองอิมามกับเสาหลักทั้งเจ็ดของอิสมาอีลียะฮ์) สิ่งเหล่านี้มีส่วนในชีวิตของมุสลิม, การขอพร, ห่วงใยผู้ที่ต้องการ, ชำระล้างบาปด้วยตนเอง และแสวงบุญ ถ้าทำได้
ชีอะฮ์

ชีอะฮ์ได้อธิบายความเชื่อต่อหลักศรัทธาไว้สองลักษณะคือ อุซูลุดดีนและฟุรูอุดดีน อุซูลตั้งอยู่บนพื้นฐานของหลักการศรัทธาส่วนฟุรูอ์ตั้งอยู่บนพื้นฐานของหลักการปฏิบัติ ความเชื่อในอุซูลนั้นถือเป็นเงื่อนไขในการยอมรับศาสนาและนิกาย ส่วนการปฏิบัติตามหลักฟุรูอ์นั้นไม่ถือเป็นเงื่อนไขจำเป็นในการเป็นมุสลิม หลักศรัทธา(อุซูล)ของสำนักคิดชีอะฮ์มีห้าประการซึ่ง สามประการแรกเป็นหลักศรัทธาของศาสนาอิสลามตามลำดับดังต่อไปนี้
เตาฮีด คือความเป็นเอกานุภาพของพระผู้เป็นเจ้า
นบูวัต คือการเป็นศาสดาของมุฮัมมัดบุตรของอับดุลลอฮ์ และบรรดาศาสดาอื่นๆของพระเจ้า
มะอ๊าด คือวันหนึ่งทุกๆคนที่ได้รับมอบหมายหน้าที่ให้ปฏิบัติจะถูกเรียกกลับไปยังพระเจ้าเพื่อสอบสวนถึงการกระทำต่างๆโดยพวกเขาจะได้รับรางวัลหรือถูกลงโทษและเรียกวันนั้นว่าวันสิ้นโลก(กิยามัต)
อัดล์ ความยุติธรรม ความหมายคือทุกๆการปฏิบัติของพระเจ้านั้นดำรงไว้ซึ่งความยุติธรรม ไม่ทรงกดขี่ผู้ใด และจะทรงจัดสรรทุกสิ่งในที่ของมัน พระองค์จะทรงปฏิบัติกับทุกสรรพสิ่งอย่างดีที่สุด
อิมามัต ความหมายคือภายหลังจากท่านศาสดาของอิสลาม พระเจ้าทรงแต่งตั้ง สิบสองอิมามผู้บริสุทธ์ให้ได้รับตำแหน่งผู้ปกครอง
ฟุรูอุดดีนนั้นคือหลักปฏิบัติที่จำเป็นในอิสลามซึ่งมีสิบข้อดังต่อไปนี้
นมาซ
ศีลอด
ฮัจญ์
ซะกาต
คุมซ์
ญิฮาด
อัมริบิ้ลมะอ์รูฟ
นะฮ์อะนิลมุนกัร
ตะวั้ลลา
ตะบัรรอ
หลักการของอะฮ์ลิสซุนนะฮ์

อะฮ์ลิสซุนนะฮ์ได้สรุปหลักการของอิสลามไว้ในหลักปฏิบัติห้าประการที่จำเป็นสำหรับมุสลิมทุกคนได้แก่
ชะฮาดะตัยน์ คือการกล่าวสองคำปฏิญาณยอมรับ ในความเป็นเอกะของอัลลอฮ์(ลาอิลาฮะอิ้ลลั้ลลอ)และการเป็นศาสดาของมุฮัมมัด(มุฮัมมัดรอซูลุ้ลลอ)
นมาซ
ศีลอด
ซะกาต
ฮัจญ์
หลักการของอิสมาอีลียะฮ์

อิสมาอีลีมีความศรัทธาในเจ็ดหลักการของอิสลามดังนี้
อีมาน
ฏอฮาเราะฮ์
นมาซ
ซะกาต
ศิลอด
ฮัจญ์
ญิฮาด
บรรณานุกรม > หนังสือและวารสาร

Brockopp, Jonathan; Tamara Sonn; Jacob Neusner (2000). Judaism and Islam in Practice: A Sourcebook. Routledge. ISBN 0-415-21673-7.
Farah, Caesar (1994). Islam: Beliefs and Observances (5th ed.). Barron's Educational Series. ISBN 978-0-8120-1853-0.
Muhammad Hedayetullah (2006). Dynamics of Islam: An Exposition. Trafford Publishing. ISBN 978-1-55369-842-5.
Khan, Arshad (2006). Islam 101: Principles and Practice. Khan Consulting and Publishing, LLC. ISBN 0-9772838-3-6.
Kobeisy, Ahmed Nezar (2004). Counseling American Muslims: Understanding the Faith and Helping the People. Praeger Publishers. ISBN 978-0-313-32472-7.
Momen, Moojan (1987). An Introduction to Shi'i Islam: The History and Doctrines of Twelver Shi'ism. Yale University Press. ISBN 978-0-300-03531-5.
Levy, Reuben (1957). The Social Structure of Islam. UK: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-09182-4.
Muhammad Husayn Tabatabaei (2002). Islamic teachings: An Overview and a Glance at the Life of the Holy Prophet of Islam. R. Campbell (translator). Green Gold. ISBN 0-922817-00-6.
Arthur Goldschmidt Jr. & Lawrence Davidson (2005). A Concise History of the Middle East (8th ed.). Westview Press. ISBN 978-0-8133-4275-7.
Hoiberg, Dale; Indu Ramchandani (2000). Students' Britannica India. Encyclopædia Britannica (UK) Ltd. ISBN 978-0-85229-760-5.
Ridgeon, Lloyd (2003). Major World Religions (1st ed.). RoutledgeCurzon. ISBN 978-0-415-29796-7.
บรรณานุกรม > สารานุกรม

P.J. Bearman; Th. Bianquis; C.E. Bosworth; E. van Donzel; W.P. Heinrichs (บ.ก.). Encyclopaedia of Islam Online. Brill Academic Publishers. ISSN 1573-3912. {{cite encyclopedia}}: |title= ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
Salamone Frank, บ.ก. (2004). Encyclopedia of Religious Rites, Rituals, and Festivals (1st ed.). Routledge. ISBN 978-0-415-94180-8 https://archive.org/details/encyclopediaofre00sala. {{cite encyclopedia}}: |title= ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)