stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดโนนธาตุงาม

| วัดโนนธาตุงาม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลผักปัง อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโนนธาตุงาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลผักปัง อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ
วัดโนนธาตุงามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 สิ่งก่อสร้างที่สำคัญคือ ธาตุ 2 องค์ตั้งอยู่ห่างกันประมาณ 25.5 เมตร ปัจจุบันธาตุองค์ใหญ่พังทลายเหลือเพียงครึ่งองค์ ส่วนองค์เล็กยังคงสภาพรูปลักษณะศิลปกรรมให้เห็นอยู่บ้าง ส่วนปูนที่ฉาบกระเทาะออกเป็นส่วนใหญ่ รูปแบบศิลปกรรมเป็นธาตุแบบท้องถิ่นที่เรียกว่าเจดีย์ลาว อายุสมัยน่าจะอยู่ในช่วงปลายอยุธยาหรือต้นรัตนโกสินทร์
ธาตุองค์ที่ 1 เป็นธาตุก่อด้วยอิฐสอดินฉาบปูนและมีปูนปั้นประดับด้านนอกสภาพองค์ธาตุยังค่อนข้างสมบูรณ์ แต่ปูนปั้นประดับหลุดร่อนเกือบหมดเหลือเพียงปูนปั้นกลีบบัวหงายประดับอยู่บางส่วน ส่วนฐานจมดินลักษณะองค์ธาตุเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาด 1.20 เมตร สูงประมาณ 2.70 เมตร รอบองค์ธาตุมีอิฐเรียงอยู่ที่ระดับพื้นดินเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าคล้ายเป็นพื้นฐานรองรับอีกชั้นหนึ่ง ขนาดกว้าง 3.50 เมตร ยาว 8.50 เมตร มีร่องรอยของใบเสมาหินปักเป็นกลุ่ม กลุ่มละ 3 ใบ ทุกด้านและที่มุมฐานทั้ง 4 ส่วนธาตุองค์ที่ 2 ลักษณะเป็นธาตุทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ก่อด้วยอิฐสอดิน สภาพค่อนข้างชำรุดหักพังไม่เห็นรูปแบบเดิมที่ชัดเจน ไม่สามารถบอกได้ว่ามีการฉาบปูนด้านนอกหรือไม่ ขนาดขององค์ธาตุ กว้างและยาว 1.90 เมตร ส่วนสูงที่เหลืออยู่ประมาณ 2.20 เมตร
วัดเกียรติประดิษฐ์

| วัดเกียรติประดิษฐ์ |
| --- | --- |
วัดเกียรติประดิษฐ์

ชื่อสามัญ: วัดเกียรติประดิษฐ์ วัดใหม่ยายคง วัดใหม่อรุณเกียรติ
ที่ตั้ง: แขวงบางปะกอก เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเกียรติประดิษฐ์ เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่แขวงบางปะกอก เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2522
ผู้อุทิศที่ดินวัดคือ ยายคง เมื่อสร้างวัดจึงได้ชื่อ วัดใหม่ยายคง ต่อมาเปลี่ยนนามเป็น วัดใหม่อรุณเกียรติ และเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น วัดเกียรติประดิษฐ์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2435
พื้นที่วัดตั้งอยู่ในพื้นที่น้ำท่วมในฤดูฝน อาคารมีเสนาสนะ คือ อุโบสถหลังคา 2 ชั้น กว้าง 9.6 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2435 ภายในอุโบสถมีพระประธานพร้อมด้วยพระโมคคัลลานะและพระสารีบุตร จีวรลายดอกพิกุล และมีหลวงพ่อใหญ่อีกองค์ กุฏิสงฆ์ 6 หลัง เป็นแบบครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ทรงตรีมุข มีหอคอยเป็นรูปเจดีย์ สูง 3.5 เมตร มีหงส์และพญานาคหล่อด้วยสัมฤทธิ์
รายนามเจ้าอาวาส

หลวงพ่อแจ้ง
พระปลัด ชื่อ
หลวงพ่อใช้
พระอาจารย์พิชิต
พระมหากุล ปญฺญาวฑฺฒโน
พระมหาบัว ธีรปญฺโญ
พระอาจารย์เยื้อน ปวโร
พระครูบุญวัฒโนดม (สุวิช ปุญฺญวฑฺฒโน)
พระครูสุนทรธีราภิวัฒน์ (สุธีร์ สุนฺทโร)
ลอราตาดีน

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  AU: B1   US: B (ไม่มีความเสี่ยงในสัตว์)   
ช่องทางการรับยา: ปาก
รหัส ATC: R06AX13 (WHO) 
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  UK: General sales list (GSL, OTC)   US: OTC   OTC(Canada) 
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: N/A due to extensive first-pass metabolism
การเปลี่ยนแปลงยา: hepatic
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: 8 ชั่วโมง (metabolites 12-24 ชั่วโมง)
การขับออก: 40% เป็น conjugated metabolites ทางปัสสาวะและทางอุจจาระในปริมาณใกล้เคียงกัน
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC Ethyl 4-(8-chloro-5,6-dihydro-11H- benzo[5,6]cyclohepta[1,2-b]pyridin- 11-ylidine)-1-piperidinecarboxylate 
เลขทะเบียน CAS: 79794-75-5
PubChem CID: 3957
DrugBank: APRD00384
ChemSpider: 3820
ECHA InfoCard: 100.120.122 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C22H23ClN2O2
มวลต่อโมล: 382.88 g/mol g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
 SMILES CCOC(=O)N1CCC(=C2c3ccc(Cl)cc3CCc3cccnc23)CC1 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ลอราตาดีน  (อังกฤษ:Loratadine) เป็นยาที่ใช้รักษา โรคภูมิแพ้ (allergy) นำออกทำตลาดโดย เชอริ่ง  (Schering-Plough) มีชื่อทางการค้าหลายชื่อเช่น
คลาริติน® (Claritin®)
คลาริทิน® (Clarityn®)
คลาราตีน® (Claratyne®)
ขึ้นอยู่กับตลาด  ถ้าทำตลาดโดย ไวเอต (Wyeth) จะใช้ชื่อว่า อะลาเวอร์ต (Alavert)
และยังมีจำหน่ายในชื่อสามัญด้วย  สารหลังถูกเผาผลาญ (metabolite) ชื่อ เดสลอราดีน (desloratadine)ก็มีจำหน่ายในท้องตลาดด้วยในชื่อตัวของมันเองคือ ลอราตาดีน ซึ่งถูกจัดอยู่ในประเภทยาหาซื้อง่าย OTC (over the counter) มีทั้งใน สหรัฐและสหราชอาณาจักร  บางครั้งมีตำรับที่มีส่วนผสมของ ซูโดเอฟิดรีน(pseudoephedrine) อยู่ด้วยเพื่อให้มีผลในการรักษาการอุดตันของทางเดินหายใจ (decongestant aspect)โดยใช้เป็นยาสำหรับโรคหวัดและภูมิแพ้
R06AX13
R06AX27
แหล่งข้อมูลอื่น

Desloratadine for Allergic Rhinitis เก็บถาวร 2005-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, a November 2003 article from American Family Physician
แม่แบบ:Web reference
| ด ค กสารต้านฮิสตามีน (R06) |
| --- | --- |
Aminoalkyl ethers:  โบรมาซีน  คาร์บิน็อกซามีน  คลีมาสทีน  คลอร์เพน็อกซามีน  ไดเฟนิลพิราลีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ด็อกซิลามีน  Orphenadrine  Phenyltoloxamine 
ทดแทน Alkylamine:  บรอมเฟนิรามีน  คลอร์เฟนามีน  เดกซ์บรอมเฟนิรามีน (+pseudoephedrine)  เดกซ์คลอเฟนิรามีน (+betamethasone)  ไดเมตินดีน  เฟนิรามีน  ทาลาสทีน 
ทดแทน Ethylenediamine:  คลอโรพิรามีน  ฮีสตาไพร์โรดีน  เมพิรามีน  เมทาพิริลีน  ไตรเพเลนนามีน 
Phenothiazine derivatives:  อะลิเมมาซีน  Fenethazine  ไฮดรอกซีเอทิลโปรเมทาซีน  ไอโซไทเพนดิล  มีควิตาซีน  เมทไดลาซีน  โอโซเมมาซีน  โปรเมทาซีน 
Piperazine derivatives:  บิวคลิซีน  เซทิไรซีน เลโวเซทิริซีน  คลอร์ไซคลิซีน  Cinnarizine  ไซคลิซีน  Hydroxyzine  เมคลิซีน  ออกซาโตไมด์ 
ใช้งานทั่วกาย:  แอนตาโซลีน  Azanator  อะซาตาดีน  ไซโปรเฮปตาดีน  เดปโตรพีน  อีบาสทีน  Emedastine  อีพินาสทีน  คีโตติเฟน  Latrepirdine  เมบไฮโดรลิน  ไมโซลาสทีน  Olopatadine  เฟนินดามีน  ไพเมตไทซีน  ปิร์โรบิวตามีน  Quifenadine  รูปาตาดีน  ไตรโพรลิดีน  เฉพาะจุด (อะคริวาสทีน  แอสเทมมีโซล  อะเซลาสทีน  Bilastine  เดสลอร์อาตาดีน  เฟกโซเฟนาดีน  ลอราตาดีน  เทอร์เฟนาดีน) 
ใช้งานเฉพาะจุด:  บามิพีน  คลอโรพิรามีน  คลอร์เพน็อกซามีน  คลีมาสทีน  ไดเมตินดีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ไอโซไทเพนดิล  เมพิรามีน  โปรเมทาซีน  ทีนาลิดีน
วัดบูรพาราม (จังหวัดปัตตานี)

สำหรับวัดบูรพารามแห่งอื่น ดูที่ วัดบูรพาราม
| วัดบูรพาราม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดบูรพาราม, วัดออก
ที่ตั้ง: ตำบลยามู อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบูรพาราม (วัดออก) เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่งของ อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี ตั้งอยู่เลขที่ 309 หมู่ที่ 1 ถนนรามโกมุท ตำบลยามู อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี เป็นวัดราษฎร์ สร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น แต่เนื่องจากไม่ได้มีการจดบันทึกไว้จึงทำให้มีการคลาดเคลื่อน วัดบูรพารามมีความเกี่ยวพันทางประวัติศาสตร์กับวัดตะเคียนทอง (วัดตก)  วัดมัชฌิมาวาส (วัดกลาง) อำเภอยะหริ่ง  และ วัดมุจลินทวาปีวิหาร (วัดตุยง) พระอารามหลวง  อำเภอหนองจิก  จังหวัดปัตตานี
ลำดับเจ้าอาวาสวัดบูรพาราม

พระสมุพรหม        	(ผู้สร้างวัด ไปสร้างวัดตุยงพร้มพระยาแก้มดำ(เกลี้ยง))
พระอธิการสีทอง	(ลูกศิษย์พระสมุห์พรหม ต่อมาไปเป็นเจ้าอาวาสวัดปิยาราม)
พระอธิการหมัด		(ลาสิกขา)
พระอธิการหริก		(ลาสิกขา)
พระอธิการขวัญแก้ว
พระอธิการเต่า		(ครั้งที่1)
พระอธิการเส้ง		(ลาสิกขา)
พระอธิการเต่า		(ครั้งที่2 ลาสิกขา)
พระอธิการจัน		(ลาสิกขา)                      บัวท่านขวัญแก้ว                   ท่านช่วย
พระอธิการช่วย  อินฺทสโร  (ตั้งแต่ – จนถึง 2491)
พระราชมงคลญาณ  เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน (ตั้งแต่ 2491)
วิกิพีเดียภาษาเซบัวโน

| --- | --- |

ภาพจับหน้าจอ 
ประเภท: สารานุกรมออนไลน์
ภาษาที่ใช้ได้: ภาษาเซบัวโน
เจ้าของ: มูลนิธิวิกิมีเดีย
ยูอาร์แอล: ceb.wikipedia.org
เชิงพาณิชย์: ไม่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น
เปิดตัว: 22 มิถุนายน 2005; 19 ปีก่อน (2005-06-22)
วิกิพีเดียภาษาเซบัวโน (เซบัวโน: Wikipedya sa Sinugboanon) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาเซบัวโน ปัจจุบันมีบทความ 6,116,916 บทความ ส่วนใหญ่สร้างโดย Lsjbot และมีผู้ใช้ที่มีความเคลื่อนไหว 164 บัญชี
ประวัติและการเติบโตของบทความ

วิกิพีเดียภาษาเซบัวโนเปิดบริการในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2005 ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2006 มีการสร้างบทความถึง 1,000 บทความ จากนั้นจึงเพิ่มเป็น 1,400 บทความในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ในช่วงปลาย ค.ศ. 2006 ถึง 2007 กลุ่มบอตได้สร้างบทความเกี่ยวกับเทศบาลของฝรั่งเศสถึงหนึ่งหมื่นกว่าบทความ
ในช่วงปลาย ค.ศ. 2012 จำนวนบทความในภาษานี้เพิ่มขึ้นถึงประมาณ 30,000 บทความ ต่อมาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 Lsjbot เริ่มต้นสร้างบทความ ทำให้เกิดบทความใหม่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลใน ค.ศ. 2013 และจากเดือนกุมภาพันธ์ถึงธันวาคม ค.ศ. 2013 จำนวนบทความเพิ่มขึ้นถึง 9 เท่า ในช่วงปลาย ค.ศ. 2015 ประมาณร้อยละ 99 จากบทความ 1.4 ล้านบทความในเวลานั้นสร้างขึ้นโดยบอต โดยรวมบทความเกี่ยวกับท้องที่ประมาณ 25,000 บทความ และบทความสิ่งมีชีวิตที่เหลือสร้างโดย Lsjbot
บทความใหม่ตามกลุ่มผุ้ใช้ บอตอยู่ในเส้นสีน้ำเงิน
บทความเกี่ยวกับ Agathis unicincta ที่สร้างขึ้นโดย Lsjbot
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิพีเดียภาษาเซบัวโน
วิกิพีเดียภาษาเซบัวโน รุ่นโทรศัพท์
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
วัดเกิดการอุดม

| วัดเกิดการอุดม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลคลองสาม อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูวิวิธกิจจาทร (ประเสริฐ สิทฺธิญาโณ)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเกิดการอุดม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองสาม อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 14 ไร่ 1 งาน 84 ตารางวา
วัดเกิดดารอุดมได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 โดยมีนายขอด เกิดการ เป็นผู้ถวายที่ดินเเละดำเนินการสร้างวัด ตั้งชื่อวัดว่า วัดตาขอด ตามผู้สร้างวัด วัดเกิดการอุดมได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2478 เเละผูกพัทธสีมาในปีเดียวกัน ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งเเต่ พ.ศ. 2500 นอกจากนั้นทางวัดยังได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินของวัดด้วย
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 21 เมตร กุฏิสงฆ์ 9 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 และศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2518
รายนามเจ้าอาวาส

พระมหาสุนทร ปุณฺณธมฺโม
พระอธิการไสว
พระอธิการบุญสม
พระอธิการอุดม วฑฺฒนธมฺโม
พระกิมฮง ทตฺตวณฺโร
พระครูวิวิธกิจจาทร (ประเสริฐ สิทฺธิญาโณ)
วัดโตนดมหาสวัสดิ์

| วัดโตนดมหาสวัสดิ์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดโตนดมหาสวัสดิ์, วัดโตนด
ที่ตั้ง: เลขที่ 9 หมู่ที่ 5  ตำบลมหาสวัสดิ์ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี 11130
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระสมุห์สมชาย ชุติวณฺโณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโตนดมหาสวัสดิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านสะพานผัก ตำบลมหาสวัสดิ์ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดโตนดมหาสวัสดิ์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2300 บริเวณวัดมีต้นตาลเป็นจำนวนมากจึงได้ชื่อว่า วัดโตนด ต่อมากลายเป็นวัดร้างจนกระทั่งพระอธิการทัต จนฺทโชโต ได้ริเริ่มก่อสร้างถาวรวัตถุและดำเนินการยกวัดโตนดร้างให้เป็นวัดมีพระภิกษุสงฆ์จำพรรษาโดยใช้ชื่อว่า "วัดโตนดมหาสวัสดิ์" เนื่องจากในจังหวัดนนทบุรีมีวัดโตนดอยู่หลายวัดและวัดนี้อยู่ในตำบลมหาสวัสดิ์ ในสมัยพระครูนนทคุณาภรณ์ (บุญมี ปภสฺสโร) เจ้าอาวาสรูปที่ 2 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุทั้งศาลาการเปรียญและอุโบสถ ส่วนในสมัยพระอธิการสมชาย ชุติวณฺโณ เจ้าอาวาสรูปที่ 3 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์วัตถุที่มีสภาพเสื่อมโทรม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2525
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 หน้าอุโบสถมี หลวงพ่อดำ ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก และกุฏิสงฆ์
ศุภชลาศัย

ศุภชลาศัย สามารถหมายถึง
นาวาเอก หลวงศุภชลาศัย (ร.น.) อดีตรองผู้บัญชาการทหารเรือ และอธิบดีกรมพลศึกษาคนแรก
สนามศุภชลาศัย สนามกีฬาหลักของกรีฑาสถานแห่งชาติ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
รายชื่อหน่วยยุทธวิธีตำรวจของไทย

หน่วยสยบไพรี 43 (ซ้ายและหลัง) หน่วยยุทธวิธีตำรวจของกองบัญชาการตำรวจปราบปรามยาเสพติด จับกุมเครือข่ายผู้ค้ายาเสพติดในพื้นที่ภาคเหนือของประเทศไทย
รายชื่อหน่วยยุทธวิธีตำรวจของไทย เป็นการรวบรวมรายชื่อของหน่วยยุทธวิธีตำรวจ (police tactical unit: PTU) ในประเทศไทย ซึ่งเป็นหน่วยตำรวจในประเทศไทยที่ได้รับการฝึกพิเศษสำหรับการปฏิบัติการและติดอาวุธ แต่ไม่มีอำนาจการปฏิบัติการเทียบเท่ากับหน่วยรบพิเศษของกองทัพ ส่วนใหญ่นิยามว่าหน่วยตนเป็นหน่วยปฏิบัติการพิเศษ
หน่วยยุทธวิธีตำรวจ > สำนักงานตำรวจแห่งชาติ

สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ประกอบด้วยหน่วยยุทธวิธีตำรวจ ดังนี้
กองบัญชาการตำรวจนครบาล
อรินทราช 26 สังกัด กองกำกับการต่อต้านการก่อการร้าย กองบังคับการสายตรวจและปฏิบัติการพิเศษ
กองบัญชาการ​ตำรวจสอบสวนกลาง
กองบังคับการปราบปราม
หนุมานกองปราบ สังกัด กองกำกับการสนับสนุน
กองบังคับการปฏิบัติการพิเศษ
ตำรวจคอมมานโด กองบังคับการปฏิบัติการพิเศษ
กองบัญชาการตำรวจสันติบาล
ชุดปฏิบัติการพิเศษเสือดำ (Black Tiger)
กองบัญชาการตำรวจปราบปรามยาเสพติด
สยบไพรี 43 สังกัด กองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ รู้จักกันในชื่อ คอมมานโด สยบไพรี
ตำรวจภูธรภาค 1 – 9
หน่วยปฏิบัติการพิเศษ (นปพ.)
หน่วยปฏิบัติการพิเศษ กองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ ตำรวจภูธรภาค 1
หน่วยปฏิบัติการพิเศษ กองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ ตำรวจภูธรภาค 2
หน่วยปฏิบัติการพิเศษ กองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ ตำรวจภูธรภาค 3
หน่วยปฏิบัติการพิเศษ กองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ ตำรวจภูธรภาค 4
หน่วยปฏิบัติการพิเศษ กองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ ตำรวจภูธรภาค 5
หน่วยปฏิบัติการพิเศษ กองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ ตำรวจภูธรภาค 6
หน่วยปฏิบัติการพิเศษ กองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ ตำรวจภูธรภาค 7
หน่วยปฏิบัติการพิเศษ กองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ ตำรวจภูธรภาค 8
หน่วยปฏิบัติการพิเศษ กองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ ตำรวจภูธรภาค 9
หน่วยปฏิบัติการพิเศษ กองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ ตำรวจภูธรจังหวัด 76 จังหวัด (ไม่นับกรุงเทพมหานคร)
กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน หรือ ตำรวจตระเวนชายแดน
กองบังคับการสนับสนุนทางอากาศ ตำรวจพลร่ม (PARU)
กองกำกับการ 3 กองบังคับการสนับสนุนทางอากาศ
นเรศวร 261
กองร้อยกู้ชีพ (Sea Air Rescue)
ชุดปฏิบัติการพิเศษ
กองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 44 ค่ายพญาลิไท จ.ยะลา
ชุดปฏิบัติการพิเศษลาซู หน่วยเฝ้าตรวจระยะไกล (Long Range Surveillance: LRSU)
ชุดปฏิบัติการพิเศษเดลต้า (Delta Team)
กองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 43 ค่ายรามคำแหง จ.สงขลา
ชุดปฏิบัติการพิเศษซิงก้า (SINGA)
หลักสูตรการฝึก > สำนักงานตำรวจแห่งชาติ

| เครื่องหมายแสดงความสามารถ | ชื่อหลักสูตร | ผู้ฝึก | ระยะเวลาฝึก | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เครื่องหมายนักโดดร่ม ชั้นพิเศษ (สีเก่า)  | หลักสูตรการโดดร่ม 1. การโดดร่มแบบสายกระตุกคงที่ (Static line) หลักสูตรการโดดร่มขั้นพื้นฐาน (AirBorne)  หลักสูตรการโดดร่มเพื่อแต่งตั้งในตำแหน่งนักโดดร่ม  หลักสูตรการโดดร่มทบทวนประจำปี  หลักสูตรผู้ควบคุมการโดดร่ม (JumpMaster) 2. การโดดร่มแบบกระตุกเอง (FREE FALL) หลักสูตรการโดดร่มแบบกระตุกเองขั้นพื้นฐาน (Free Fall)  "หลักสูตร SKY"  หลักสูตรการโดดร่มแบบกระตุกเองขั้นสูง (Advance Free Fall) | กองบังคับการสนับสนุนทางอากาศ กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน |  เครื่องหมายชั้นที่ 3 โดดร่ม 5 - 29 ครั้ง ชั้นที่ 2 โดดร่ม 30 - 64 ครั้ง  ชั้นที่ 1 โดดร่ม 65 ครั้งขึ้นไป  ชั้นพิเศษ โดดร่มแบบกระตุกเอง ถ่วงเวลาไม่ต่ำกว่า 15 วินาที |  |
|  | หลักสูตรการต่อต้านการก่อการร้าย | กองบังคับการสนับสนุนทางอากาศ กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน | 24 สัปดาห์ (6 เดือน) |  |
|  | หลักสูตรค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัย (Sea Air Rescue) | กองบังคับการสนับสนุนทางอากาศ กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน | 12 สัปดาห์ (3 เดือน) | บางครั้งถูกเรียกว่าหลักสูตร ซีลตำรวจ และ มนุษย์กบตำรวจ ค่ายนเรศวร |
|  | หลักสูตรหน่วยปฏิบัติการพิเศษขั้นชำนาญการ (S.W.A.T. Advance) | กองบังคับการสนับสนุนทางอากาศ กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน | 8 สัปดาห์ (2 เดือน) |  |
|  | หลักสูตรการฝึกอบรมการทำลายวัตถุระเบิด | กองสรรพาวุธ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ | 14 สัปดาห์ (1 เดือนครึ่ง) |  |
|  | หลักสูตรหน่วยเฝ้าตรวจระยะไกล | กองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 44 กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน | 60 - 65 วัน (2 เดือน) |  |
|  | หลักสูตรนักปฏิบัติการใต้น้ำ | กองบังคับการตำรวจน้ำ กองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง | 45 วัน (1 เดือนครึ่ง) | บางครั้งถูกเรียกว่าหลักสูตร มนุษย์กบ ซีลตำรวจ และ มนุษย์กบตำรวจ" |
วัดโนนป่าเลา

| วัดโนนป่าเลา |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลยาง อำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระอธิการบุญเพ็ง อธิจิตโต
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโนนป่าเลา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลยาง อำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี มีเนื้อที่ 58 ไร่ 2 งาน 55 ตารางวา
วัดโนนป่าเลาตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2543 เดิมสภาพวัดเป็นป่าทึบ ชาวบ้านเห็นว่าสัปปายะเหมาะที่จะสร้างวัดเพื่อให้เป็นที่พักพระสงฆ์ที่จรมา ซึ่งบางปีก็มีพระมาจำพรรษา บางปีก็ว่างเว้นไป ได้พัฒนาาตามลำดับจน พ.ศ. 2543 ได้ตั้งเป็นวัดขึ้นอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ ศาลาการเปรียญ สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2531 หอและสระพระคัมภีร์ พระไตรปิฎก ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปหินอ่อนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2551 พระสีวลีสร้างเมื่อ พ.ศ. 2551 พระพุทธรูปใหญ่ พระปฐมโครตชัยโย พระพุทธรูปยืนอุ้มบาตรประธานพร ประทับรอยพระบาท บาตรใหญ่เจดีย์อัฐบริบาร รอยพระพุทธหัตคู่ และพระประธานที่ศาลาการเปรียญ
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการพิษณุ จนทวํโส พ.ศ. 2544
พระอธิการบุญเพ็ง อธิจิตโต พ.ศ. 2550
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเวียดนาม

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเวียดนามทั้งสิ้น 8 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 5 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แหล่ง
ที่ตั้ง

จ่างอาน
ฮอยอัน
หมีเซิน
อ่าวหะล็อง
เว้
ที่ตั้งแหล่งมรดกโลกในประเทศเวียดนาม
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมู่โบราณสถานเมืองเว้ |  | จังหวัดเถื่อเทียนเว้ 16°28′10.0″N 107°34′40.0″E﻿ / ﻿16.469444°N 107.577778°E﻿ / 16.469444; 107.577778﻿ (Complex of Hué Monuments) | วัฒนธรรม: (iii), (iv) | 315.47; พื้นที่กันชน 71.93 | 2536/1993 | เขตเมืองเก่าประกอบด้วยพระราชวังที่ประทับราชวงศ์ ศาลเจ้า สวน และบ้านพักเหล่าขุนนาง ในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางการปกครองของราชวงศ์เหงียนในคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยมีการออกแบบผังอาคารและสถาปัตยกรรมตามความเชื่อและอิทธิพลวัฒนธรรมจีน | 678 |
| เมืองโบราณฮอยอัน |  | จังหวัดกว๋างนาม 15°52′37.7″N 108°19′43.1″E﻿ / ﻿15.877139°N 108.328639°E﻿ / 15.877139; 108.328639﻿ (Hoi An Ancient Town) | วัฒนธรรม: (ii), (v) | 30; พื้นที่กันชน 280 | 2542/1999 | อดีตเมืองท่าการค้าที่เคยรุ่งเรืองในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 17 ตัวเมืองมีการผสมผสานศิลปะการออกแบบทั้งจีน ญี่ปุ่น ยุโรป รวมไปถึงศิลปะท้องถิ่น อีกทั้งยังรักษาวัฒนธรรมวิถีชีวิตอันเก่าแก่มาช้านาน | 948 |
| สถานที่ศักดิ์สิทธิ์หมีเซิน |  | จังหวัดกว๋างนาม 15°45′51.4″N 108°07′27.8″E﻿ / ﻿15.764278°N 108.124389°E﻿ / 15.764278; 108.124389﻿ (My Son Sanctuary) | วัฒนธรรม: (ii), (iii) | 142; พื้นที่กันชน 920 | 2542/1999 | กลุ่มศาสนสถานสถาปัตยกรรมจามที่บูชาพระศิวะตามความเชื่อของศาสนาฮินดู สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 4 และกลายมาเป็นกลุ่มศาสนสถานอันศักดิ์สิทธิ์จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 จัดเป็นกลุ่มโบราณสถานในศาสนาฮินดูที่เก่าแก่และสมบูรณ์ที่สุดในอินโดจีน | 949 |
| ส่วนกลางของ ป้อมปราการหลวงทังล็อง - ฮานอย |  | เทศบาลนครฮานอย 21°02′06.9″N 105°50′24.9″E﻿ / ﻿21.035250°N 105.840250°E﻿ / 21.035250; 105.840250﻿ (Central Sector of the Imperial Citadel of Thang Long - Hanoi) | วัฒนธรรม: (ii), (iii), (vi) | 18.395; พื้นที่กันชน 108 | 2553/2010 | โบราณสถานที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 11 โดยราชวงศ์ลี้เพื่อแสดงอิสรภาพของชาวดั่ยเหวียตจากชาวจีน เป็นศูนย์กลางอำนาจทางการเมืองและการศาสนามากว่า 13 ศตวรรษต่อเนื่องโดยตลอด | 1328 |
| ป้อมปราการของราชวงศ์โห่ |  | จังหวัดทัญฮว้า 20°04′40.8″N 105°36′16.2″E﻿ / ﻿20.078000°N 105.604500°E﻿ / 20.078000; 105.604500﻿ (Citadel of the Ho Dynasty) | วัฒนธรรม: (ii), (iv) | 155.5; พื้นที่กันชน 5,078.5 | 2554/2011 | อดีตราชวังและป้อมปราการในสมัยราชวงศ์โห่ (ค.ศ. 1400–1407) โดยมีการออกแบบอ้างอิงความเชื่อลัทธิขงจื๊อ หลักฮวงจุ้ย และความเชื่อศาสนาพุทธ | 1358 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อ่าวหะล็อง - กลุ่มเกาะก๊าตบ่า |  | จังหวัดกว๋างนิญ และเทศบาลนครไฮฟอง 20°52′56.2″N 107°07′50.0″E﻿ / ﻿20.882278°N 107.130556°E﻿ / 20.882278; 107.130556﻿ (Ha Long Bay) | ธรรมชาติ: (vii), (viii) | 65,650; พื้นที่กันชน 34,140 | 2537/1994; เพิ่มเติม 2543/2000 และ 2566/2023 | แหล่งภูมิทัศน์อ่าวสวยงามทางตอนเหนือของเวียดนาม ประกอบไปด้วยเกาะหินปูนกว่า 1,900 เกาะ บางเกาะเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าและพรรณพืชหลายชนิด | 672 |
| อุทยานแห่งชาติฟ็องญา-แก๋บ่าง |  | จังหวัดกว๋างบิ่ญ 17°31′50.9″N 106°09′05.0″E﻿ / ﻿17.530806°N 106.151389°E﻿ / 17.530806; 106.151389﻿ (Phong Nha-Ke Bang National Park) | ธรรมชาติ: (viii), (ix), (x) | 123,326; พื้นที่กันชน 220,055 | 2549/2003; เพิ่มเติม 2558/2015 | ขึ้นชื่อเรื่องความสวยงามของหินงอกหินย้อยภายในถ้ำกว่า 300 แห่ง รวมไปถึงเป็นแหล่งอนุรักษ์สัตว์ป่าหายากและใกล้สูญพันธุ์ | 951 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกแบบผสม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แหล่งภูมิทัศน์จ่างอาน |  | จังหวัดนิญบิ่ญ 20°15′16.1″N 105°53′57.7″E﻿ / ﻿20.254472°N 105.899361°E﻿ / 20.254472; 105.899361﻿ (Trang An - Ninh Binh) | ผสม: (v), (vii), (viii) | 6,226; พื้นที่กันชน 6,026 | 2557/2014; 2559/2016 | ประกอบด้วยเมืองโบราณฮวาลือ อดีตเมืองหลวงแห่งแรกของดั่ยเหวียตในคริสต์ศตวรรษที่ 10 และพื้นที่ธรรมชาติตามก๊ก-บิ๊กด่ง เขตภูเขาหินปูนที่มีแม่น้ำไหลผ่านจนเกิดเป็นภูมิทัศน์ที่สวยงาม | 1438 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศเวียดนามมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง ดังนี้
กลุ่มความงามทางธรรมชาติและโบราณสถานเฮืองเซิน (2534/1991)
พื้นที่หินสลักเก่าในซาปา (2540/1997)
อุทยานแห่งชาติก๊าตเตียน (2549/2006)
ถ้ำกอนมอง (2549/2006)
พื้นที่มรดกธรรมชาติบาเบ๋-นาฮาง (2560/2017)
กลุ่มโบราณสถานเอียนตื๋อและภูมิทัศน์ (2564/2021)
แหล่งโบราณคดีอ๊อกแอว – บาแท (2565/2022)
วัดโนนสูงวนาราม

| วัดโนนสูงวนาราม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลโนนสูง อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ
ประเภท: วัดราษฏร์
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโนนสูงวนาราม เป็นวัดราษฎร์ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 1 หมู่ 9 ตำบลโนนสูง อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ มีเนื้อที่ทั้งหมด 20 ไร่ 2 งาน ด้านตะวันตกติดกับโรงเรียนบ้านโนนสูง ด้านตะวันออกติดกับอ่างเก็บน้ำหนองสิ ด้านทิศเหนือติดกับหมู่บ้านโนนสูง ด้านทิศใต้เป็นทุ่งนาของชาวบ้าน เจ้าอาวาสคือ พระครูสีลธรรมโสภณ
วัดโนนสูงวนารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2509 จากนั้นนายโสภันท์ โคทนา ได้ขออนุญาตสร้างวัด และสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
วัดโนนสูงวนารามมีสิ่งก่อสร้างทั้งหมด 29 หลัง มีอุโบสถ ที่มีสถาปัตยกรรมจากประเทศอินเดีย