stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มารีอา ลุยซาแห่งปาร์มา
พระราชประวัติ > พระชนม์ชีพช่วงต้น

มารีอา ลุยซา ทรงเป็นพระธิดาพระองค์เล็กในอินฟันเตเฟลิเป ดยุกแห่งปาร์มา (พระราชโอรสพระองค์ที่ 4 ในพระเจ้าเฟลิเปที่ 5 แห่งสเปน) กับ เจ้าหญิงหลุยส์ เอลิซาเบธ แห่งฝรั่งเศส (พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส) เสด็จพระราชสมภพ ณ เมืองปาร์มา ทรงได้รับการตั้งพระนามหลังจากพิธีล้างบาปว่า ลุยซา มารีอา เตเรซา อันนา (Luisa María Teresa Ana) ตามพระนามพระมาตุจฉาฝาแฝด คือ เจ้าหญิงแอนน์-อ็องเรียตต์แห่งฝรั่งเศส แต่ทรงเป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์ตามพระนามในภาษาสเปนว่า มารีอา ลุยซา (María Luisa)[ไม่อยู่ในแหล่งอ้างอิง] ในขณะที่ ลุยซา เป็นพระนามที่ทรงใช้ส่วนพระองค์
พระราชบิดาและพระราชมารดาทรงได้ดำรงพระอิสริยยศ ดยุกและดัชเชสแห่งปาร์มา ตั้งแต่ปี 1749 เมื่อเกิดสนธิสัญญาเอกซ์ลาชาเปล(ค.ศ.1748) สนธิสัญญามอบดัชชีปาร์มาให้แก่ พระราชวงศ์บูร์บง
พระราชประวัติ > เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส

พระมารดาของพระองค์ทรงพยายามที่จะหมั้นหมายพระองค์กับเจ้าชายหลุยส์ โฌแซ็ฟ ซาวิเยร์ ดยุกแห่งบูร์กอญ รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์แห่งฝรั่งเศส แต่ดยุกแห่งบูร์กอญสิ้นพระชนม์ในปี 1761 ในปี 1762 ทรงถูกหมั้นหมายกับลูกพี่ลูกน้อง เจ้าชายการ์โลส เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส ต่อมาคือ พระเจ้าการ์โลสที่ 4 แห่งสเปน พระราชพิธีอภิเษกสมรสจัดขึ้นในวันที่ 4 กันยายน 1765 ณ พระราชวังลากรังฆา
พระราชสวามีของพระองค์เป็นพระราชโอรสและรัชทายาทของพระเจ้าการ์โลสที่ 3 แห่งสเปนผู้เป็นม่าย ซึ่งก่อนหน้านี้ทรงเป็นดยุคแห่งปาร์มาและพระมหากษัตริย์แห่งเนเปิลส์และซิซิลี  ทรงดำรงพระอิสริยยศเจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียสหรือมกุฎราชกุมารีอย่างเป็นทางการ
พระราชประวัติ > สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน

ในปี 1788 พระราชสวามีของพระองค์ได้สืบราชสมบัติต่อจากพระราชบิดาเป็น พระเจ้าการ์โลสที่ 4 แห่งสเปน ที่ให้มารีอา ลุยซาทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน ในการที่พระเจ้าการ์โลสที่ 4 พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้รัฐมนตรีเข้าเฝ้า สมเด็จพระราชินีมารีอา ลุยซาทรงเข้าร่วมด้วย ซึ่งกลายเป็นกฎของพระราชสำนัก เนื่องจากทรงมีอิทธิพลเหนือกว่าในชีวิตการแต่งงาน มาเรีย ลุยซาจึงครอบงำพระเจ้าการ์โลสที่ 4 แต่กลับขึ้นชื่อว่าทรงถูกนายกรัฐมนตรีมานูเอล เด โกดอยครอบงำ
พระราชินีมารีอา ลุยซา ทรงขึ้นชื่อว่ามีความรักมากมาย  หนึ่งในนั้นที่น่าอับอายที่สุดก็คือนายกรัฐมนตรีมานูเอล เด โกดอย ผู้ซึ่งถูกเจาะจงว่าเป็นคูนที่คบกับพระราชินีมานาน  ในปี ค.ศ. 1784 เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งหลายตำแหน่งเมื่อพระเจ้าการ์โลสที่ 4 ขึ้นครองบัลลังก์และมารีอา ลุยซา เป็นพระราชินี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีในปี ค.ศ. 1792 มีข่าวลือว่าโกดอยเป็นพระบิดาแท้ๆของพระราชบุตรหลายพระองค์  ในปี ค.ศ. 1791 รัฐมนตรีฟลอริดาบลังกา กล่าวหาว่า โกดอย เป็นชู้รักของพระราชินี ส่งผลทำให้ ฟลอริดาบลังกา สูญเสียตำแหน่งของเขา และมีข่าวลือว่าผู้ชายอีกหลายคนที่อยู่รอบข้าง โกดอย ก็ถูกมองว่าเป็นชู้รักของพระองค์
ผู้ร่วมสมัยหลายคน เช่น เอกอัครราชทูตต่างประเทศ รวมทั้งเอกอัครราชทูตฝรั่งเศส อัลเควียร์ ได้รายงานเกี่ยวกับข่าวลือเหล่านี้ ซึ่งมีปรากฏในจดหมายโต้ตอบทางการฑูตในสมัยนั้นด้วย อย่างไรก็ตาม ความจริงของเรื่องนี้ถูกตั้งคำถาม และบางประเด็นอาจถูกปลอมแปลงหรือพูดเกินจริงด้วยเหตุผลทางการเมืองโดยราชสำนักและโดยมหาอำนาจจากต่างประเทศ  ไม่มีหลักฐานโดยตรงว่าพระราชินีมีชู้รัก  เฟรย์ ฆวน อัลมาราซ ผู้สารภาพรักต่อสมเด็จพระราชินีเขียนในพินัยกรรมของเขาว่า พระองค์ทรงยอมรับด้วยพระราชดำรัสสั้นๆว่า "ไม่มี ไม่มีพระราชบุตรพระองค์ใดเลยที่มาจากการแต่งงานที่ถูกต้องตามกฎหมาย"  อย่างไรก็ตาม ความจริงของคำให้การนั้นยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ พระเจ้าการ์โลซที่ 4 ไม่เคยทรงแสดงความสงสัยเกี่ยวกับความซื่อสัตย์ของพระราชินี  ไม่ต้องสงสัยเลยว่า พระราชินี และ โกดอย มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดหรือไม่ เนื่องจากการติดต่อระหว่างพระองค์กับโกดอยแสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงพูดคุยกับเขาในเรื่องที่เป็นส่วนตัว เช่น การไม่ทรงมีพระอุหลบ และภาวะซึมเศร้าที่เกิดจากการไม่ทรงมีพระอุหลบ และได้รับปลอบพระทัย นอกจากเรื่องความสัมพันธ์ชู้สาวของพระองค์แล้ว ยังมีข่าวลืออื่นๆ ที่แพร่หลายเกี่ยวกับพระองค์อีกหลายแห่ง เช่น ความขัดแย้งของพระราชินีกับดัชเชสแห่งออซูนาและดัชเชสแห่งอัลบา เมื่อดัชเชสแห่งอัลบาสิ้นพระชนม์ในปี 1802 มีข่าวลือว่าพระนางถูกวางยาพิษโดยพระราชินี  ในปี 1802 พระราชโอรสของพระองค์ได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมารีอา อันโตนีอาแห่งเนเปิลส์และซิซิลี  เมื่อเจ้าหญิงมารีอา อันโตนีอาสิ้นพระชนม์ในปี 1806 ก็มีข่าวลือว่าพระนางก็ถูกพระราชินีวางยาพิษเช่นกัน
ความสัมพันธ์ที่ถูกกล่าวอ้างว่าระหว่างพระราชินีกับนายกรัฐมนตรีโกดอย ร่วมกับอิทธิพลทางการเมืองที่พระองค์ เผยให้เห็นถึงความไม่พอใจของสาธารณชนต่อสนธิสัญญาระหว่างโกดอยกับฝรั่งเศส ซึ่งกองทหารฝรั่งเศสประจำการอยู่ในสเปน และในครั้งหนึ่ง สมเด็จพระราชินีถูกคุกคามโดยกลุ่มคนร้าย ในปี ค.ศ. 1808 ความไม่พอใจของประชาชนที่มีต่อนโยบายจึงเกิดต่อต้านฝรั่งเศสส่งผลให้เกิดการจลาจลในอารางฮเวธ
พระราชประวัติ > บั้นปลายพระชนม์

19 มีนาคม 1808 พระเจ้าการ์โลสที่ 4 สละราชสมบัติให้แก่พระราชโอรส พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 แห่งสเปน เนื่องจากแรงกดดันจาก จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ในเดือนเมษายนปี 1808 มารีอา ลุยซา เสด็จพร้อมด้วย พระเจ้าการ์โลสที่ 4 และ มานูเอล โกดอย เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทจักรพรรดินโปเลียน ที่เมืองบายอน ในฝรั่งเศส เพื่อทรงเกลี้ยกล่อมจักรพรรดิให้ทรงช่วยเหลือพระราชสวามีของพระองค์ในการทวงบัลลังก์สเปนจากพระราชโอรสของพระองค์  ซึ่งพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 พระราชโอรสทรงเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทในครั้งนี้ด้วย  อย่างไรก็ตามในการเข้าเฝ้าครั้งนี้ จักรพรรดินโปเลียนทรงบังคับให้ทั้งพระเจ้าการ์โลสที่ 4 และพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 ทรงละทิ้งการอ้างสิทธิ์ในพระราชบัลลังก์ และสถาปนาให้ โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต พระเชษฐาของนโปเลียนขึ้นเสวยราชสมบัติสเปน และถอดถอนสิทธิของราชวงศ์บูร์บงออกจากการราชบัลลังก์สเปน เอกสารหลายฉบับกล่าวโทษพระราชินีมารีอา ลุยซาสำหรับการสละราชสมบัติและการถอดถอนสิทธิของราชวงศ์บูร์บงในสเปน
หลังจากถูกบังคับให้สละราชสมบัติ มารีอา ลุยซา ประทับอยู่กับพระเจ้าการ์โลสที่ 4 และมานูเอล โกดอย ในฐานะนักโทษแห่งรัฐของนโปเลียนในฝรั่งเศส  ที่แรกในเมืองกงเปียญ และ เอ็ก-ซอง-โพรวองซ์ ทั้งสาม ได้รับอนุญาตให้ย้ายไปประทับ ณ เมืองมาร์แซย์ เป็นเวลาถึง 4 ปี ในปี 1812 ทั้งสามได้รับการอนุญาตให้อยู่อาศัยได้ภายใต้พระสมณานุเคราะห์จากสมเด็จพระสันตะปาปาในพระราชวังบาราเบรินี กรุงโรม
หลังจากนโปเลียนถูกถอดถอนจากราชสมบัติในปี 1814 พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 พระราชโอรส ได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสเปนเป็นครั้งที่ 2 อย่างไรก็ตาม ทรงสั่งห้ามพระราชบิดา พระราชมารดาและโกดอย ไม่ให้เสด็จและเดินทางกลับสเปน ในระหว่างการกลับสู่อำนาจชั่วคราวของนโปเลียนในฝรั่งเศสในช่วงร้อยวันในปี 1815 พระราชินีมารีอา ลุยซา พระเจ้าการ์โลสได้เสด็จไปฝรั่งเศส พร้อมด้วยโกดอย แต่หลังจากการถอดถอนครั้งที่ 2 ของนโปเลียน พระเจ้าการ์โลสและพระราชินีก็เสด็จกลับไปยังกรุงโรม พร้อมด้วยโกดอย เพื่อประทับเป็นการถาวร
ระหว่างประทับในกรุงโรม พระราชินีมารีอา ลุยซา และ พระเจ้าการ์โลส ทรงสะสมงานศิลปะ ภาพวาดโดยจิตรกร ทิเชียน, กอเรจโจ, เลโอนาร์โด, ลูคัส ครานัค, อันเดรอา เดล ซาร์โต, ปาร์มิกิอานิโน, บรอนซิโน, ปาลมา เวคชิโอ, ตินโตเรตโต, ปาโอโล เวโรเนเซ, ปูแซ็ง, แกสปาร์ด ดูเก็ต และ อเลสซานโดร ตูร์ชิ ซึ่งงานสะสมนี้ถูกย้ายมายังมาดริดในเวลาต่อมา
ทั้ง สมเด็จพระราชินีมารีอา ลุยซา และพระราชสวามี เสด็จสวรรคตในช่วงต้นปี 1819 ที่ประเทศอิตาลี มีรายงานว่าพระราชินีมารีอา ลุยซา เสด็จสวรรคตเนื่องจากวัณโรค
มานูเอล โกดอย ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นทายาทแต่เพียงผู้เดียวตามพระราชพินัยกรรมของพระองค์ โดยระบุว่าเขาได้ร่วมลี้ภัยกับพระองค์และได้เสียสละทรัพย์สินของเขาในการลี้ภัยครั้งนี้
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2474

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 150 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 7 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และนับเป็นปี พ.ศ. 2473 (1 มกราคม - 31 มีนาคม) และ 2474 (1 เมษายน - 31 ธันวาคม) ในแบบปัจจุบัน
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
อธิบดีศาลฎีกา: พระยาเทพวิทุรพหุลศรุตบดี
นครเชียงใหม่: เจ้าแก้วนวรัฐ
นครลำพูน: เจ้าจักรคำขจรศักดิ์
เหตุการณ์ > กรกฎาคม

13 กรกฎาคม - รัฐบาลไทยได้จัดตั้งบริษัทเดินอากาศจำกัด (บ.ด.อ.) ขึ้นเพื่อบริการขนส่งทางอากาศด้านสินค้าและผู้โดยสารทั้งภายในและต่างประเทศ ต่อมาได้วิวัฒนาการเป็นบริษัทเดินอากาศไทยจำกัด(บ.ด.ท.)
เหตุการณ์ > สิงหาคม

17 สิงหาคม - พลตรี เจ้ามหาพรหมสุรธาดา (เจ้าน้อยมหาพรหม ณ น่าน) ผู้ครองนครน่านถึงแก่พิราลัย มีอายุ 85 ปี เจ้ามหาพรหมสุรธาดา ได้เป็นเจ้านครน่าน เป็นองค์สุดท้าย ต่อมาไม่มีเจ้าผู้ครองนคร
เหตุการณ์ > พฤศจิกายน

8 พฤศจิกายน - พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว  โปรดเกล้าฯ ให้รวมกระทรวงทหารเรือ เข้ากับกระทรวงกลาโหม  เพราะมีหน้าที่เตรียมการป้องกันพระราชอาณาจักร  และลดฐานะกระทรวงทหารเรือเป็นกรมทหารเรือ
วันเกิด > เมษายน

1 เมษายน - วิชิต แสงทอง นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2552)
วันเกิด > พฤษภาคม

3 พฤษภาคม - สมุทร มงคลกิติ นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 1 มกราคม พ.ศ. 2552)
7 พฤษภาคม - สุรพล โทณะวณิก ศิลปินแห่งชาติ
วันเกิด > มิถุนายน

2 มิถุนายน - หม่อมเจ้าอรุณแสงไข ภาณุพันธุ์ (สิ้นชีพิตักษัย 29 ตุลาคม พ.ศ. 2556)
11 มิถุนายน - สมศักดิ์ ชูโต นักการเมือง
วันเกิด > กรกฎาคม

24 กรกฎาคม - เสนาะ อูนากูล อดีตรองนายกรัฐมนตรี
วันเกิด > สิงหาคม

5 สิงหาคม - ปัญจะ เกสรทอง อดีตรองนายกรัฐมนตรี (ถึงแก่อนิจกรรม 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2558)
6 สิงหาคม - สวลี ผกาพันธุ์ ศิลปินแห่งชาติ (ถึงแก่กรรม 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2561)
วันเกิด > กันยายน

17 กันยายน - ฉิ้น อรมุต ศิลปินแห่งชาติ (ถึงแก่กรรม 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2560)
27 กันยายน - ไพรัช สังวริบุตร ศิลปินแห่งชาติ
วันเกิด > ตุลาคม

30 ตุลาคม - อำพล เสนาณรงค์ อดีตองคมนตรี
วันเกิด > พฤศจิกายน

3 พฤศจิกายน - นิพนธ์ ศศิธร นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2552)
23 พฤศจิกายน - ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ ศิลปินแห่งชาติ (ถึงแก่กรรม 21 เมษายน พ.ศ. 2563)
24 พฤศจิกายน - พงษ์ลดา พิมลพรรณ นักแสดง (ถึงแก่กรรม 21 มิถุนายน พ.ศ. 2540)
27 พฤศจิกายน - กฤษณา อโศกสิน ศิลปินแห่งชาติ
วันถึงแก่กรรม > พฤษภาคม

5 พฤษภาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสมรรัตนศิริเชฐ (ประสูติ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2395)
27 พฤษภาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ (ประสูติ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2417)
วันถึงแก่กรรม > กรกฎาคม

9 กรกฎาคม - เจ้าจอมมารดาเหม ในรัชกาลที่ 5 (เกิด 21 กันยายน พ.ศ. 2407)
วันถึงแก่กรรม > สิงหาคม

17 สิงหาคม - เจ้ามหาพรหมสุรธาดา (ประสูติ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2389)
วันถึงแก่กรรม > ตุลาคม

1 ตุลาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ (ประสูติ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2404)
วันถึงแก่กรรม > พฤศจิกายน

13 พฤศจิกายน - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นราชศักดิ์สโมสร (ประสูติ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2399)
20 พฤศจิกายน - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านงคราญอุดมดี (ประสูติ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2405)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอชั้น 5 พระองค์เจ้าชั้นเอก

ประสูติ: 5 ธันวาคม พ.ศ. 2419 พระบรมมหาราชวัง อาณาจักรสยาม
สิ้นพระชนม์: 30 กันยายน พ.ศ. 2456 (36 ปี) พระบรมมหาราชวัง อาณาจักรสยาม
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาแสง ในรัชกาลที่ 5
ศาสนา: พุทธ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี หรือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบีเอตริศภัทรายุวดี (5 ธันวาคม พ.ศ. 2419 – 30 กันยายน พ.ศ. 2456) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 19 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง โดยพระนาม "บีเอตริศภัทรายุวดี" ทรงตั้งตามเจ้าหญิงเบียทริซ พระราชธิดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
พระประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดีเป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง (สกุลเดิม กัลยาณมิตร) ธิดาพระยาไชยวิชิต (ช่วง กัลยาณมิตร) พระนาม ภัทรายุวดี มีความหมายว่า หญิงสาวผู้ประเสริฐ มีพระเชษฐาและพระขนิษฐาร่วมพระชนนี ได้แก่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ ตามลำดับ พระนาม "บีเอตริศภัทรายุวดี" ทรงตั้งตามเจ้าหญิงเบียทริซ พระราชธิดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร เพื่อเฉลิมพระเกียรติยศเจ้าของพระนาม
พระองค์มีที่ประทับอยู่ภายในพระราชวังดุสิตซึ่งถูกแบ่งอย่างเป็นสัดส่วนแก่พระมเหสี บาทบริจาริกา และพระเจ้าลูกเธอ ที่ตั้งพลับพลาที่ประทับของพระองค์เจ้าภัทรายุวดีเรียกว่าสวนหนังสือใหญ่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดีประชวรวัณโรคภายใน แพทย์ได้ถวายการรักษา พระอาการทรงบ้างทรุดบ้าง กระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อเวลา 11.21 น. ของวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2456 ณ พระตำหนักในพระบรมมหาราชวัง สิริพระชันษา 36 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2457
พระกรณียกิจและความสนพระทัย

พระองค์มีศรัทธาในบวรพุทธศาสนา ซึ่งสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสทรงเขียนชมเชยพระองค์เจ้าภัทรายุวดีไว้ว่า "เปนผู้พอพระหฤทัยทรงสดับธรรมเทศนามาก ทรงแล้วจดบันทึกใจความแห่งพระธรรมเทศนานั้นไว้ เพื่อสู่ผู้อื่นอ่าน"  และปรากฏพระกรณียกิจเกี่ยวกับพระศาสนาในราชกิจจานุเบกษา ได้แก่ วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2447 พระเจ้าอัยยิกาเธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา พร้อมด้วยพระองค์เจ้าภัทรายุวดีและพระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุได้ประทานเงิน 240 บาทสำหรับการปฏิสังขรณ์วัดสุวรรณดารารามในมณฑลกรุงเก่า ต่อมาช่วงต้นเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2450 พระองค์ได้ประทานเงินจำนวน 2,136 บาทสำหรับปฏิสังขรณ์วัดสมุหประดิษฐ์ อำเภอสาวไห้ เมืองสระบุรี ซึ่งเป็นวัดที่เจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต) ปู่ของเจ้าจอมมารดาแสงเป็นผู้สร้าง แต่ต่อมาพระองค์มีพระประสงค์จะจัดตั้งโรงเรียนไทยขึ้นในวัดดังกล่าว พระยาพิไชยรณรงค์สงคราม ผู้ว่าราชการเมืองสระบุรีจึงจัดศาลาโรงธรรมในวัดดังกล่าวขึ้นเป็นโรงเรียน พระองค์เจ้าภัทรายุวดีประทานนามโรงเรียนนี้ว่า "โรงเรียนประถมสมุหประดิษฐ์" เปิดสอนวันแรกเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคมปีเดียวกัน โดยพระองค์เจ้าภัทรายุวดีจะประทานเงินอุดหนุนโรงเรียนไว้ทุกหกเดือน หกเดือนละ 20 บาท
พระองค์ทรงพระนิพนธ์หนังสือธรรมะได้แก่ หนังสือพระนิพนธ์และธรรมเทศนา และหนังสือปรารภการฟังธรรม ซึ่งทรงนิพนธ์จากการสดับพระธรรมเทศนา โดยทรงบรรยายประโยชน์ของการฟังธรรมไว้ว่า "การฟังธรรมจะเกิดประโยชน์ได้ ก็จะต้องอาศัยความตรึกตรองพิจารณาในธรรมนั้น ๆ ให้เข้าใจ จนเกิดความเชื่อความจริงใจ ว่า พระธรรมวินัยนี้สามารถจะล่วงทุกข์ได้จริง จึงจะเปนเหตุให้กระตือรือร้นในการปฏิบัติตามธรรมที่ได้ฟังมาแล้วนั้น ๆ" หนังสือธรรมะของพระองค์ถูกตีพิมพ์ในช่วงที่ยังทรงพระชนม์อย่างน้อยสองครั้งโดยไม่เปิดเผยพระนาม แต่หลังการสิ้นพระชนม์จึงมีการระบุพระนามของพระองค์เจ้าภัทรายุวดีในฐานะผู้แต่งในหนังสืออนุสรณ์งานพระศพของพระองค์เอง
ด้านการแพทย์ วันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2452 พระองค์ได้ประทานเงินบำรุงโรงพยาบาลสามเสน 20 บาท และอีกครั้งเมื่อวันที่ 29 ธันวาคมปีถัดมา เพราะบำเพ็ญกุศลเนื่องในวันประสูติ วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2454 พระองค์เจ้าภัทรายุวดีและพระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุประทานเงินแจกแก่คนไข้ในโรงพยาบาลคนเสียจริต 20.10 บาท และประทานเงินบำรุงโรงพยาบาลอีก 40 บาท
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

5 ธันวาคม พ.ศ. 2419 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี
23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 30 กันยายน พ.ศ. 2456 : พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี
10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2442 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 2 (จ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2455 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
พระเกียรติยศ > สถานที่เนื่องจากพระนาม

โรงเรียนชุมชนวัดวิหารแดง (วรมิตรภัทรายุวราษฎร์ประดิษฐ์) จังหวัดสระบุรี – ตั้งตามพระนามของพระองค์ เนื่องจากโรงเรียนได้รับอาคารเก่าจากโรงเรียนวัดสมุหประดิษฐ์ที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดีสร้างถวายไว้เป็นอาคารเรียนหลังแรกของจังหวัดสระบุรี
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์ตองงา

ดูเพิ่ม: รายพระนามพระมหากษัตริย์ตองงา
คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์ตองงา > ราชวงศ์ตูโปอู

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระราชสมภพ | อภิเษกสมรส | เริ่มรัชกาล | พ้นจากตำแหน่ง | สวรรคต | คู่อภิเษกสมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สมเด็จพระราชินีสโลเต ลูเปปาอูอู | 1811 | 27 มีนาคม 1834 | 4 พฤศจิกายน 1875 | 8 กันยายน 1889 | 8 กันยายน 1889 | พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 แห่งตองงา  |
|  | สมเด็จพระราชินีลาวิเนีย เวอิออนโก | 9 กุมภาพันธ์ 1879 | 1 มิถุนายน 1899 | 1 มิถุนายน 1899 | 24 เมษายน 1902 | 24 เมษายน 1902 | พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 2 แห่งตองงา  |
|  | สมเด็จพระราชินีอนาเซอินิ ตากิโป อาฟูฮาอามานโก | 1 มีนาคม 1893 | 11 พฤศจิกายน 1909 | 11 พฤศจิกายน 1909 | 5 เมษายน 1918 พระสวามีสวรรคต | 26 พฤศจิกายน 1918 | พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 2 แห่งตองงา  |
|  | เจ้าชายวิเลียมี ตังกิ ไมเลฟีฮี | 8 พฤศจิกายน 1887 | 21 กันยายน 1917 | 5 เมษายน 1918 พระมเหสีครองราชย์ | 20 กรกฎาคม 1941 | 20 กรกฎาคม 1941 | สมเด็จพระราชินีนาถซาโลเต ตูโปอูที่ 3 แห่งตองงา |
|  | สมเด็จพระราชินีฮาลาเอวาลู มาตาอาโฮ อาโฮเมเอ | 29 พฤษภาคม 1926 | 10 มิถุนายน 1947 | 6 ธันวาคม 1965 พระสวามีครองราชย์ | 10 กันยายน 2006 พระสวามีสวรรคต | 19 กุมภาพันธ์ 2017 | สมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 แห่งตองงา |
|  | สมเด็จพระราชินีนานาซีเปาอู ตูกูอาโฮ | 8 มีนาคม 1954 | 11 ธันวาคม 1982 | 18 มีนาคม 2012 พระสวามีครองราชย์ | ยังอยู่ในตำแหน่ง | ยังมีพระชนม์ชีพอยู่ | สมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6 แห่งตองงา |
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ตองงา
รายพระนามรัชทายาทตองงา
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ตองงา
แหล่งข้อมูลอื่น

Queen Lavinia Veiongo and Siaosi Tupou II's wedding picture
| ด ค กรายพระนามคู่อภิเษกสมรสแบ่งตามประเทศ |
| --- | --- |
ทวีปเอเชีย:  กัมพูชา  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดิอาระเบีย  ญี่ปุ่น  ภูฏาน  บรูไน  บาห์เรน  ไทย  มาเลเซีย  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  โอมาน 
ทวีปแอฟริกา:  เลโซโท  โมร็อกโก  สวาซิแลนด์ 
ทวีปยุโรป:  เบลเยียม  เดนมาร์ก  ลิกเตนสไตน์  ลักเซมเบิร์ก  โมนาโก  เนเธอร์แลนด์  นอร์เวย์  สเปน  สวีเดน  สหราชอาณาจักร (อังกฤษ  สกอตแลนด์) 
โอเชียเนีย:  ตองงา 
อดีตราชอาณาจักร:  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  โปรตุเกส  อิตาลี  แอลเบเนีย  ออสเตรีย  ฮังการี  เซอร์เบีย  บอสเนีย  รัสเซีย  กรีซ  จีน  เวียดนาม  เกาหลี  ลาว  พม่า  อียิปต์  เนปาล  นาอูรู  มอนเตรเนโกร  ฟินแลนด์  ลิทัวเนีย  โปแลนด์  มองโกเลีย  มาดากัสการ์  โครเอเชีย  ยูโกสลาเวีย  บัลแกเรีย  โรมาเนีย  ไอร์แลนด์  ตูนิเซีย  อิรัก  อิหร่าน  อินเดีย  อินโดนีเซีย  มัลดีฟส์  เฮติ  ซามัว  รวันดา  บุรุนดี  ฟิจิ  อัฟกานิสถาน  เอธิโอเปีย  แอฟริกากลาง  แอฟริกาใต้  ลิเบีย  เม็กซิโก  บราซิล  ศรีลังกา  ยูกันดา  ตุรกี  จอร์เจีย
ราคิม

| ราคิม |
| --- | --- |
ราคิมขณะทำการแสดงปี 2551
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: วิลเลียม ไมเคิล กริฟฟิน จูเนียร์
รู้จักในชื่อ: ราคิม อัลเลาะห์ (รอฮิมุลลาห์)
เกิด:  (1968-01-28) มกราคม 28, 1968 (56 ปี)  เกาะลอง, รัฐนิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
ที่เกิด:  นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: ฮิปฮอป
อาชีพ: นักร้องแร็ป
ช่วงปี: พ.ศ. 2528 – ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Ra Records, 4th & B'way, Island, MCA, Aftermath

เว็บไซต์: www.rakim.com
นักดนตรี
วิลเลียม ไมเคิล กริฟฟิน จูเนียร์ (อังกฤษ: William Michael Griffin Jr.) เกิดเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2511 หรือที่รู้จักกันดีในชื่อบนเวทีของเขา ราคิม เป็นนักร้องแร็ปชาวอเมริกัน หนึ่งในกลุ่มดนตรีฮิปฮอปสัญชาติอเมริกา อีริคบีแอนด์ราคิม เขาได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางในฐานะที่เป็นผู้ดำเนินรายการหรือพิธีกรที่มีความสามารถ
ผลงาน

| --- | --- |
1987: Paid in Full
1988: Follow the Leader
1990: Let the Rhythm Hit 'Em
1992: Don't Sweat the Technique
| --- | --- |
1997: The 18th Letter
1999: The Master
2008: The Archive: Live, Lost & Found
2009: The Seventh Seal
แหล่งข้อมูลอื่น

ราคิม ที่ออลมิวสิก
ยูฟ่าเนชันส์ลีก 2019 รอบชิงชนะเลิศ

ยูฟ่าเนชันส์ลีก 2019 รอบชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อตัดสินหาทีมชนะเลิศจากรอบสุดท้ายของการแข่งขันยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 โดยเป็นรอบชิงชนะเลิศครั้งแรกของการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติที่เกี่ยวข้องกับทีมชาติของสมาคมในยูฟ่า การแข่งขันมีขึ้นในวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2019 ที่อิชตาดียูดูดราเกาในโปร์ตู และเป็นการพบกันระหว่างเจ้าภาพโปรตุเกสกับเนเธอร์แลนด์
สถานที่

รอบชิงชนะเลิศจัดขึ้นที่อิชตาดียูดูดราเกาในโปร์ตู ซึ่งเป็นเมืองใหญ่อันดับสองของประเทศโปรตุเกส
เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลโปร์ตู
การแข่งขัน > รายละเอียด

19:45
| โปรตุเกส  | 1–0 |  เนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- | --- |
| แกดึช  60' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 43,199 คน
ผู้ตัดสิน: อัลเบร์โต อุนเดียโน มาเยงโก (สเปน)
| --- | --- |
             โปรตุเกส :              เนเธอร์แลนด์ 
| --- | --- |
 ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัด:  รูแบน ดีอัช (โปรตุเกส) ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:  โรเบร์โต อาลอนโซ เฟร์นันเดซ (สเปน)  ฆวน ยุสเต ฆิเมเนซ (สเปน)  ผู้ตัดสินที่สี่:  อันโตนิโอ มาเตว ลาโอซ (สเปน)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:  อาเลฆันโดร เอร์นันเดซ เอร์นันเดซ (สเปน)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอจากการใช้วิดีโอช่วยตัดสิน:  ฆวน มาร์ติเนซ มูนูเอรา (สเปน) :  กฎการแข่งขัน 90 นาที  ต่อเวลาพิเศษไปอีก 30 นาที เมื่อทั้งสองทีมเสมอกันในเวลาปกติ  ตัดสินด้วยการดวลลูกโทษ เพื่อหาผู้ชนะ  ตัวสำรองของแต่ละทีมมีรายชื่อ 12 คน  แต่อาจใช้เปลี่ยนได้จริงแค่ 3 คน คนที่สี่ในช่วงต่อเวลาพิเศษ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กฟุตบอลยุโรปในฤดูกาล 2018–19 (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ลีกภายในประเทศ:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส '18 '19  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  สาธารณรัฐเช็ก  เดนมาร์ก  อังกฤษ  เอสโตเนีย '18 '19  หมู่เกาะแฟโร '18 '19  ฟินแลนด์ '18 '19  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย '18 '19  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์ '18 '19  อิสราเอล  อิตาลี  คาซัคสถาน '18 '19  คอซอวอ  ลัตเวีย '18 '19  ลิทัวเนีย '18 '19  ลักเซมเบิร์ก  มาซิโดเนีย  มอลตา  มอลโดวา '18 '19  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  ไอร์แลนด์เหนือ  นอร์เวย์ '18 '19  โปแลนด์  โปรตุเกส  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ '18 '19  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สกอตแลนด์  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน '18 '19  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน  เวลส์ 
ถ้วยภายในประเทศ:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  สาธารณรัฐเช็ก  เดนมาร์ก  อังกฤษ  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร '18 '19  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย '18 '19  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์ '18 '19  อิสราเอล  อิตาลี  คาซัคสถาน '18 '19  คอซอวอ  ลัตเวีย '18 '19  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย '18 '19  ลักเซมเบิร์ก  มาซิโดเนีย  มอลตา  มอลโดวา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  ไอร์แลนด์เหนือ  นอร์เวย์ '18 '19  โปแลนด์  โปรตุเกส  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ '18 '19  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สกอตแลนด์  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน  เวลส์ 
ลีกคัพ:  อังกฤษ  เอสโตเนีย  ฝรั่งเศส  ไอซ์แลนด์ '18 '19  อิสราเอล  ลัตเวีย  ไอร์แลนด์เหนือ  โปรตุเกส  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ '18 '19  สกอตแลนด์  เวลส์ 
ซูเปอร์คัพ:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บัลแกเรีย  ไซปรัส  อังกฤษ  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  คาซัคสถาน  ลิทัวเนีย '18 '19  มอลตา  มอลโดวา  เนเธอร์แลนด์  ไอร์แลนด์เหนือ  นอร์เวย์ '18 '19  โปแลนด์  โปรตุเกส  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ '18 '19  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สโลวาเกีย  สเปน  ตุรกี  ยูเครน 
การแข่งขันของยูฟ่า:  แชมเปียนส์ลีก รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ  รอบแบ่งกลุ่ม  รอบแพ้คัดออก  นัดชิงชนะเลิศ  ยูโรปาลีก รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ เส้นทางแชมเปียนส์  เส้นทางหลัก  รอบแบ่งกลุ่ม  รอบแพ้คัดออก  นัดชิงชนะเลิศ  ซูเปอร์คัพ  ยูธลีก เส้นทางยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก  เส้นทางแชมเปียนส์ภายในประเทศ  รอบแพ้คัดออก 
การแข่งขันระดับนานาชาติ:  ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2019  ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 2019  ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก  ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 ลีก เอ  ลีก บี  ลีก ซี  ลีก ดี  นัดชิงชนะเลิศ  2019 ยูโร อันเดอร์-21 รอบคัดเลือก  2019 ยูโร อันเดอร์-19 รอบคัดเลือก  2019 ยูโร อันเดอร์-17 รอบคัดเลือก
ยูฟ่าเนชันส์ลีก 2021 รอบชิงชนะเลิศ

ยูฟ่าเนชันส์ลีก 2021 รอบชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อตัดสินหาทีมชนะเลิศจากรอบสุดท้ายของการแข่งขันยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 โดยเป็นรอบชิงชนะเลิศครั้งที่สองของการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติที่เกี่ยวข้องกับทีมชาติของสมาคมในยูฟ่า. การแข่งขันมีขึ้นในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2021 ที่ซานซีโรในมิลาน ประเทศอิตาลี และเป็นการพบกันระหว่างสเปน และ ผู้ชนะของรอบรองชนะเลิศ คู่ที่สอง.
ฝรั่งเศสชนะในนัดนี้ด้วยสกอร์ 2–1 ส่งผลให้พวกเขาคว้าแชมป์ยูฟ่าเนชันส์ลีกได้เป็นสมัยแรก.
สนามแข่งขัน

นัดชิงชนะเลิศจะลงเล่นที่ ซานซีโร ใน มิลาน, รังเหย้าของ มิลาน และ อินเตอร์ มิลาน.
การแข่งขัน > รายละเอียด

20:45 CEST
| สเปน  | 1–2 |  ฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
| โอยาร์ซาบัล  64' | รายงาน | แบนเซมา  66' อึมบาเป  80' |
ผู้ชม: 31,511 คน
ผู้ตัดสิน: แอนโธนี เทย์เลอร์ (อังกฤษ)
| --- | --- |
             สเปน :              ฝรั่งเศส 
| --- | --- |
 ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัด:  การีม แบนเซมา (ฝรั่งเศส) ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:  Gary Beswick (อังกฤษ)  Adam Nunn (อังกฤษ)  ผู้ตัดสินที่สี่:  Craig Pawson (อังกฤษ)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินสำรอง:  Stuart Burt (อังกฤษ)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:  Stuart Attwell (อังกฤษ)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอจากการใช้วิดีโอช่วยตัดสิน:  Chris Kavanagh (อังกฤษ)  Lee Betts (อังกฤษ)  Pol van Boekel (เนเธอร์แลนด์) :  กฎการแข่งขัน 90 นาที  ต่อเวลาพิเศษไปอีก 30 นาที เมื่อทั้งสองทีมเสมอกันในเวลาปกติ  ตัดสินด้วยการดวลลูกโทษ เพื่อหาผู้ชนะ  ตัวสำรองของแต่ละทีมมีรายชื่อ 12 คน  แต่อาจใช้เปลี่ยนได้สูงสุด 5 คน กับคนที่หกอนุญาตในช่วงต่อเวลาพิเศษ