stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงเรียนเตรียมทหาร
รายนามนักเรียนเก่าที่มีชื่อเสียง > เหล่าตํารวจ

พลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตอธิบดีกรมตำรวจ และอดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 2)
พลตำรวจเอก โกวิท วัฒนะ อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 6)
พลตำรวจเอก เสรีพิศุทธ์ เตมียเวส อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 8)
พลตำรวจเอก พัชรวาท วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 9)
ร้อยตำรวจเอก ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ (รุ่นที่ 9)
พลตำรวจเอก ปทีป ตันประเสริฐ อดีตรักษาราชการแทนผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ อดีตจเรตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 9)
ทักษิณ ชินวัตร (อดีตพันตำรวจโท) อดีตนายกรัฐมนตรี (รุ่นที่ 10)
พลตำรวจโท สัณฐาน ชยนนท์ อดีตผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 12)
พลตำรวจเอก สมยศ พุ่มพันธ์ม่วง อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 15)
พลตำรวจเอก พงศพัศ พงษ์เจริญ อดีตรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ อดีตผู้บัญชาการโรงเรียนนายร้อยตำรวจ (รุ่นที่ 15)
พลตำรวจเอก ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล อดีตรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 19)
พลตำรวจเอก สุวัฒน์ แจ้งยอดสุข อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 20)
พลตำรวจเอก ดำรงศักดิ์ กิตติประภัสร์ อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 22)
พลตำรวจโท ภาคภูมิภิภัทฒ์ สัจจพันธุ์ ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 23)
พลตำรวจเอก อรรถกร ทิพยโสธร รองผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์ (รุ่นที่ 24)
พลตำรวจเอก สราวุฒิ การพานิช รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 24)
พลตำรวจโท ธิติ แสงสว่าง ผู้บัญชาการตำรวจนครบาล (รุ่นที่ 24)
พลตำรวจโท อภิชาติ เพชรประสิทธิ์ ผู้บัญชาการตำรวจสันติบาล (รุ่นที่ 24)
พลตำรวจโท นัยวัฒน์ ผะเดิมชิต ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 7 (รุ่นที่ 24)
พลตำรวจเอก กิตติ์รัฐ พันธุ์เพ็ชร์ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 25)
พลตำรวจโท กรไชย คล้ายคลึง ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 25)
พลตำรวจโท อัคราเดช พิมลศรี ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 25)
พลตำรวจโท สรายุทธ สงวนโภคัย ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 4 (รุ่นที่ 25)
พลตำรวจเอก ธนา ชูวงศ์ รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 26)
พลตำรวจโท ธัชชัย ปิตะนีละบุตร ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 26)
พลตำรวจโท สมประสงค์ เย็นท้วม ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 2 (รุ่นที่ 26)
พลตำรวจโท กิติศักดิ์ ดุรงควิบูลย์ ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 6 (รุ่นที่ 26)
พลตำรวจโท สุรพงษ์ ถนอมจิตร ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 8 (รุ่นที่ 26)
พลตำรวจโท ปิยะวัฒน์ เฉลิมศรี ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 9 (รุ่นที่ 26)
พลตำรวจโท อิทธิพล อัจฉริยะประดิษฐ์ ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 27)
พลตำรวจโท สำราญ นวลมา ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (รุ่นที่ 34)
พลตำรวจโท จิรภพ ภูริเดช ผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง (รุ่นที่ 34)
พันตำรวจเอก จตุรวิทย์ คชน่วม นักแสดง, อดีตรองผู้บังคับการตำรวจรถไฟ และอดีตโฆษกกองบังคับการตำรวจรถไฟ​ (รุ่นที่ 37)
พันตํารวจเอก วชิรา ยาวไทยสงค์ อดีตผู้กำกับการ 2 กองบังคับการตำรวจทางหลวง (รุ่นที่ 39)
พันตํารวจตรี ศิวกร สายบัว อดีตสารวัตรสถานีตำรวจทางหลวง 1 กองกำกับการ 2 กองบังคับการตำรวจทางหลวง (รุ่นที่ 51)
ดูเพิ่ม

เตรียมทหาร 10
กีฬาประเพณีเตรียมอุดม-เตรียมทหาร
กีฬาประเพณียุพราช-เตรียมทหาร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Armed Forces Academies Preparatory School, Thailand
| ด ค กโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| กรุงเทพมหานคร | เตรียมอุดมศึกษา |  |
| ภาคเหนือ |  เตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ  น่านประชาอุทิศ  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  เตรียมอุดมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  เตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า นครราชสีมา  ศรีธวัชวิทยาลัย  อุดรพัฒนาการ  |  |
| ภาคกลาง |  เตรียมทหาร  ทวารวดี  พิบูลวิทยาลัย  มหิดลวิทยานุสรณ์  สาธิตนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล  |  |
| ภาคตะวันออก | กำเนิดวิทย์ |  |
| ภาคตะวันตก | เทศบาลเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี |  |
| ภาคใต้ | เตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้ |  |
หมวดหมู่
| ด ค กโรงเรียนชายล้วนในประเทศไทย |
| --- | --- |
กรุงเทพมหานคร:  กรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย  เซนต์คาเบรียล  เซนต์ดอมินิก  ไตรมิตรวิทยาลัย  ทวีธาภิเศก  เทพศิรินทร์  ปทุมคงคา  มัธยมวัดเบญจมบพิตร  วชิราวุธวิทยาลัย  วัดบวรนิเวศ  วัดราชบพิธ  วัดสระเกศ  วัดสุทธิวราราม  สวนกุหลาบวิทยาลัย  อัสสัมชัญ 
ภาคกลาง:  เตรียมทหาร‡  พิษณุโลกพิทยาคม†  ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ 
ภาคเหนือ: อุตรดิตถ์†
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ร้อยเอ็ดวิทยาลัย†  ราชสีมาวิทยาลัย 
ภาคตะวันออก:  ชลราษฎรอำรุง†  เบญจมราชูทิศ จังหวัดจันทบุรี† 
ภาคตะวันตก:  วิสุทธรังษี†  สารสิทธิ์พิทยาลัย 
ภาคใต้: แสงทองวิทยา
†เฉพาะระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ‡มีเพียงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
บรรยากาศภายในโรงเรียนเตรียมทหาร
การแต่งกายของนักเรียนเตรียมทหาร
เทศบาลเมืองเลย

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เลย (แก้ความกำกวม)
| เทศบาลเมืองเลย |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
   ตรา
ทม.เลยที่ตั้งของเทศบาลเมืองเลยแสดงแผนที่จังหวัดเลยทม.เลยทม.เลย (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 17°29′7″N 101°43′49″E﻿ / ﻿17.48528°N 101.73028°E﻿ / 17.48528; 101.73028
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เลย
อำเภอ: เมืองเลย
จัดตั้ง: พ.ศ. 2479 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ฉัตรชัย ลีกระจ่าง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12.41 ตร.กม. (4.79 ตร.ไมล์)
ความสูง: 253 เมตร (830 ฟุต)
ประชากร (2560)
 • ทั้งหมด: 21,013 คน
 • ความหนาแน่น: 1,693.23 คน/ตร.กม. (4,385.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04420102
ที่อยู่ สำนักงาน: ถนนเจริญรัฐ ตำบลกุดป่อง อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย 42000
โทรศัพท์: 0 4281 1140
โทรสาร: 0 4281 4970
เว็บไซต์: www.loeicity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองเลย เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลกุดป่องทั้งตำบล ภายในเขตเทศบาลเป็นที่ตั้งของหน่วยงานการบริหาร สถานศึกษา สถานพยาบาลและสาธารณสุข ตลอดจนเป็นศูนย์กลางการคมนาคมของจังหวัดเลย มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 21,013 คน
ภูมิศาสตร์

เมืองเลยตั้งอยู่ในลุ่มแม่น้ำเลย ซึ่งไหลผ่านทางตะวันออกของตัวเมืองจากทิศใต้ไปยังทิศเหนือ มียอดเขาที่เรียงตัวในทางตะวันออก ได้แก่ ภูบ่อบิด ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมือง 3 กิโลเมตร (1.9 ไมล์)
การขนส่ง

ในเขตเทศบาลเมืองเลยเป็นจุดตัดของทางหลวงแผ่นดินสายสำคัญ 2 สาย ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 ซึ่งเชื่อมไปยังทิศตะวันตกผ่านอำเภอภูเรือ แล้ววกลงทิศใต้ไปยังอำเภอหล่มสัก และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 ซึ่งมาจากอำเภอเชียงคานทางทิศเหนือ บริเวณพรมแดนกับประเทศลาว เข้าสู่เมืองเลย ไปยังอำเภอโนนสะอาด
นอกจากการขนส่งทางบกแล้ว เมืองเลยยังมีท่าอากาศยาน 1 แห่ง คือ ท่าอากาศยานเลย ซึ่งตั้งอยู่ในตำบลนาอาน อยู่นอกเขตเทศบาลลงไปทางทิศใต้
เกาะตะบัน

| ภูมิศาสตร์ |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: ช่องแคบมะละกา
พื้นที่: 0.555669 ตารางกิโลเมตร (0.214545 ตารางไมล์)
การปกครอง
 ไทย
จังหวัด: จังหวัดสตูล
อำเภอ: อำเภอทุ่งหว้า
ตำบล: ตำบลนาทอน
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+07:00
เกาะตะบัน เป็นเกาะในตำบลนาทอน อำเภอทุ่งหว้า จังหวัดสตูล ตั้งอยู่ที่พิกัดละติจูด 7° 05´.2 เหนือ ลองจิจูด 99° 42´.1 ตะวันออก ในเขตอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะเภตรา เกาะมีความกว้าง 800 เมตร ยาว 900 เมตร เนื้อที่ 555,669 ตารางเมตร สูง 208 เมตร อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของแหลมซึ่งเป็นที่ตั้งของกระโจมไฟหยงสตาร์ ระยะห่าง 4 กิโลเมตร
เกาะตะบันมีรูปทรงแบบหมวกตะบัน (หมวกของมุสลิม) เป็นเกาะหินปูนขนาดเล็ก มีหน้าผาสูงชัน เป็นที่อยู่อาศัยของค้างคาวแม่ไก่จำนวนมากซึ่งจะบินออกมาหากินยามค่ำคืน มีถ้ำทะเลที่เกิดจากการกัดเซาะของคลื่น หาดทรายที่เกิดจากการสะสมตัวของตะกอนทราย หาดเลนที่มีป่าชายเลนปกคลุม บางบริเวณเป็นหาดเปลือกหอยหอยที่เกิดจากการสะสมของเปลือกหอยหรือซากหอยเดือนที่ทับถมกันเป็นชั้นหนา พบซากดึกดำบรรพ์ในก้อนหินปูน เช่น ปะการังสกุล Syringopora ซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้ว แบคริโอพอด (สัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังรูปร่างคล้ายหอย) พลับพลึงทะเล หอยกาบคู่
รัฐเนวาดา
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยสหรัฐ
"รัฐเนวาดา" (เว็บไซต์ทางการ).
รัฐเนวาดา ที่เว็บไซต์ Curlie
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ รัฐเนวาดา ที่โอเพินสตรีตแมป
| ด ค ก เขตทางการเมืองของสหรัฐ |
| --- | --- |
รัฐ:  คอนเนทิคัต  เคนทักกี  แคนซัส  แคลิฟอร์เนีย  โคโลราโด  จอร์เจีย  เซาท์แคโรไลนา  เซาท์ดาโคตา  เดลาแวร์  เท็กซัส  เทนเนสซี  นอร์ทแคโรไลนา  นอร์ทดาโคตา  นิวเจอร์ซีย์  นิวเม็กซิโก  นิวยอร์ก  นิวแฮมป์เชอร์  เนแบรสกา  เนวาดา  เพนซิลเวเนีย  ฟลอริดา  มอนแทนา  มิชิแกน  มินนิโซตา  มิสซิสซิปปี  มิสซูรี  เมน  แมริแลนด์  แมสซาชูเซตส์  ยูทาห์  โรดไอแลนด์  ลุยเซียนา  วอชิงตัน  วิสคอนซิน  เวสต์เวอร์จิเนีย  เวอร์จิเนีย  เวอร์มอนต์  ไวโอมิง  ออริกอน  อะแลสกา  อาร์คันซอ  อินดีแอนา  อิลลินอย  แอริโซนา  แอละแบมา  โอคลาโฮมา  โอไฮโอ  ไอดาโฮ  ไอโอวา  ฮาวาย 
เขตที่ตั้งรัฐบาลของสหพันธ์:  วอชิงตัน ดี.ซี. 
พื้นที่เกาะ:  กวม  ปวยร์โตรีโก  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  อเมริกันซามัว 
เกาะเล็กรอบนอก:  เกาะจาร์วิส  เกาะนาแวสซา  เกาะเบเกอร์  เกาะเวก  เกาะฮาวแลนด์  คิงแมนรีฟ  จอห์นสตันอะทอลล์  แพลไมราอะทอลล์  มิดเวย์อะทอลล์ 
เขตสงวนอินเดียน: รายชื่อเขตสงวนอินเดียน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef 
39°N 117°W﻿ / ﻿39°N 117°W﻿ / 39; -117﻿ (รัฐเนวาดา)
บอสตัน

บทความนี้เกี่ยวกับเมืองในสหรัฐอเมริกา สำหรับหน่วยการบริหารในประเทศอังกฤษ ดูที่ บอสตัน (ประเทศอังกฤษ)
| บอสตัน Boston |
| --- | --- |
นคร และเมืองหลวงของรัฐ
City of Boston นครบอสตัน

   ธง ตรา โลโก้
สมญา: Beantown, The Hub (of the Universe), The Cradle of Liberty, The Cradle of Modern America, The Athens of America, The Walking City
คำขวัญ: Sicut patribus sit Deus nobis (ภาษาละติน) 'As God was with our fathers, so may He be with us'
th
แผนที่แบบโต้ตอบแสดงขอบเขตของบอสตัน
พิกัด: 42°21′37″N 71°3′28″W﻿ / ﻿42.36028°N 71.05778°W﻿ / 42.36028; -71.05778
ประเทศ:  สหรัฐ
ภูมิภาค: นิวอิงแลนด์
รัฐ:  แมสซาชูเซตส์
เทศมณฑล: ซัฟฟอล์ก 
ประเทศในประวัติศาสตร์: ราชอาณาจักรอังกฤษ เครือจักรภพแห่งอังกฤษ ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่
อาณานิคมในประวัติศาสตร์: อาณานิคมอ่าวแมสซาชูเซตส์, นิวอิงแลนด์ในเครือจักรภพ, Province of Massachusetts Bay
ตั้งถิ่นฐาน: ค.ศ. 1625
จัดตั้งเทศบาลเมือง: 7 กันยายน ค.ศ. 1630 (ในปฏิทินรูปแบบใหม่ จะตรงกับวันที่ 17 กันยายน)
ยกฐานะเป็นเทศบาลนคร: 19 มีนาคม ค.ศ. 1822
ตั้งชื่อจาก: เมืองบอสตัน เทศมณฑลลิงคอล์นเชอร์ ประเทศอังกฤษ
การปกครอง
 • ประเภท: นายกเทศมนตรีเข้มแข็ง–สภา
 • นายกเทศมนตรี: มิเชลล์ อู๋ (เดโมแครต)
 • สภา: สภานครบอสตัน
 • ประธานสภา: Edward M. Flynn (เดโมแครต)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 89.61 ตร.ไมล์ (232.10 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 48.34 ตร.ไมล์ (125.20 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 41.27 ตร.ไมล์ (106.90 ตร.กม.)
 • เขตเมือง: 1,655.9 ตร.ไมล์ (4,288.7 ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล: 4,500 ตร.ไมล์ (11,700 ตร.กม.)
 • CSA: 10,600 ตร.ไมล์ (27,600 ตร.กม.)
ความสูง: 46 ฟุต (14 เมตร)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 675,647 คน
 • ประมาณ (ค.ศ. 2021): 654,776 คน
 • อันดับ: ที่ 24 ในสหรัฐ ที่ 1 ในรัฐแมสซาชูเซตส์
 • ความหนาแน่น: 13,976.98 คน/ตร.ไมล์ (5,396.51 คน/ตร.กม.)
 • เขตเมือง: 4,382,009 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 2,646.3 คน/ตร.ไมล์ (1,021.8 คน/ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล: 4,941,632 คน
เดมะนิม: Bostonian
เขตเวลา: UTC−5 (EST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−4 (EDT)
รหัสไปรษณีย์:  53 รหัส ZIP 02108–02137, 02163, 02196, 02199, 02201, 02203–02206, 02210–02212, 02215, 02217, 02222, 02126, 02228, 02241, 02266, 02283–02284, 02293, 02295, 02297–02298, 02467 (รวมถึงบางส่วนของนิวตัน และบรุกไลน์) 
รหัสโทรศัพท์: 617 และ 857
FIPS code: 25-07000
GNIS feature ID: 617565
เว็บไซต์: Boston.gov
บอสตัน (อังกฤษ: Boston) เป็นเมืองหลวงของรัฐแมสซาชูเซตส์ในสหรัฐอเมริกา และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเขตนิวอิงแลนด์ บอสตันเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุด มั่งคั่งที่สุด และมีวัฒนธรรมที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศ ธุรกิจที่สำคัญในบอสตัน ได้แก่ การศึกษา สถานพยาบาล การเงิน และเทคโนโลยี
บอสตันได้ชื่อว่าเป็นศูนย์กลางการศึกษาที่สำคัญแห่งหนึ่งในสหรัฐอเมริกา เนื่องจากเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยกว่า 100 แห่งในเมืองบอสตัน โดยเฉพาะ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยที่สำคัญและมีชื่อเสียงอื่นๆ ได้แก่ มหาวิทยาลัยบอสตัน วิทยาลัยบอสตัน มหาวิทยาลัยทัฟส์ และ สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ 
ทีมกีฬาหลายทีมประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงในบอสตัน ได้แก่
บอสตัน เรดซอกซ์ (เบสบอล)
นิวอิงแลนด์ เพทริออตส์ (อเมริกันฟุตบอล)
บอสตัน เซลติกส์ และ บอสตัน เฟรนซี (บาสเกตบอล)
บอสตัน บรูอิน (ฮอกกี)
นิวอิงแลนด์ เรฟโวลูชัน (ฟุตบอล)
บอสตัน แคนนอนส์ (ลาครอสส์)
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของบอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของบอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °F (°C) | 72 (22.2) | 70 (21.1) | 89 (31.7) | 94 (34.4) | 97 (36.1) | 100 (37.8) | 104 (40) | 102 (38.9) | 102 (38.9) | 90 (32.2) | 83 (28.3) | 76 (24.4) | 104 (40) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °F (°C) | 36.5 (2.5) | 38.7 (3.72) | 46.3 (7.94) | 56.1 (13.39) | 66.7 (19.28) | 76.6 (24.78) | 82.2 (27.89) | 80.1 (26.72) | 72.5 (22.5) | 61.8 (16.56) | 51.8 (11) | 41.7 (5.39) | 59.3 (15.17) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °F (°C) | 22.1 (−5.5) | 24.2 (−4.3) | 31.5 (-0.28) | 40.5 (4.72) | 50.2 (10.11) | 59.4 (15.22) | 65.5 (18.61) | 64.5 (18.06) | 56.8 (13.78) | 46.4 (8) | 37.9 (3.28) | 27.8 (−2.3) | 43.9 (6.61) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °F (°C) | −13 (−25) | −18 (−27.8) | −8 (−22.2) | 13 (−10.6) | 31 (−0.6) | 41 (5) | 50 (10) | 46 (7.8) | 34 (1.1) | 25 (−3.9) | −2 (−18.9) | −17 (−27.2) | −18 (−27.8) |
| หยาดน้ำฟ้า นิ้ว (มม) | 3.92 (99.6) | 3.30 (83.8) | 3.85 (97.8) | 3.60 (91.4) | 3.24 (82.3) | 3.22 (81.8) | 3.06 (77.7) | 3.37 (85.6) | 3.47 (88.1) | 3.79 (96.3) | 3.98 (101.1) | 3.73 (94.7) | 42.53 (1,080.3) |
| ปริมาณหิมะ นิ้ว (ซม) | 13.3 (33.8) | 11.3 (28.7) | 8.0 (20.3) | 1.1 (2.8) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 1.4 (3.6) | 6.7 (17) | 41.8 (106.2) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.01 in) | 11.7 | 10.0 | 12.0 | 11.0 | 11.8 | 10.4 | 9.3 | 9.8 | 9.0 | 8.9 | 10.2 | 12.0 | 126.1 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 in) | 6.4 | 5.6 | 4.1 | .7 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1.1 | 4.6 | 22.5 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 164.3 | 169.5 | 213.9 | 228.0 | 266.6 | 288.0 | 300.7 | 275.9 | 237.0 | 207.7 | 144.0 | 142.6 | 2,638.2 |
แหล่งที่มา: NOAA (normals, 1971–2000) , HKO (sun, 1961–1990) , ThreadEx (records, 1872–2009)
แหล่งข้อมูลอื่น

บอสตัน ที่เว็บไซต์ Curlie
City of Boston official website
คู่มือการท่องเที่ยว Boston จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Open Space Plan 2002–2006 เก็บถาวร 2009-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from the City of Boston official website
Historical Maps of Boston เก็บถาวร 2009-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from the Norman B. Leventhal Map Center at the Boston Public Library
Boston Streets: Mapping Directory Data เก็บถาวร 2008-04-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from Tufts University, with support from the Institute of Museum and Library Services and The Bostonian Society
Maps of income, landfill growth, public transport, and squares from Radical Cartography
ชุมชนคนไทยในอเมริกาและในบอสตัน เก็บถาวร 2011-01-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเมืองและชุมชนของเทศมณฑลซัฟฟอล์ก รัฐแมสซาชูเซตส์  สหรัฐอเมริกา |
| --- | --- | --- |
เมืองหลวง: บอสตัน
| นคร |  บอสตัน  เชลซี  รีเวียร์  วินท์รอป  |  |
| ย่านในบอสตัน |  ออลสตัน  Brighton  Charlestown  Chestnut Hill  Dorchester  E. Boston  ไฮด์ปาร์ค  Jamaica Plain  Mattapan  Mission Hill  Readville  Roslindale  Roxbury  S. Boston  W. Roxbury  |  |
| ด ค กเมืองหลวงของสหรัฐแบ่งตามเขตอำนาจ |
| --- | --- |
 ชาติ: สหรัฐ วอชิงตัน ดี.ซี. รัฐ: คอนเนทิคัต ฮาร์ตเฟิร์ด  เคนทักกี แฟรงก์เฟิร์ต  แคนซัส โทพีกา  แคลิฟอร์เนีย แซคราเมนโต  โคโลราโด เดนเวอร์  จอร์เจีย แอตแลนตา  เซาท์แคโรไลนา โคลัมเบีย  เซาท์ดาโคตา เพียร์  เดลาแวร์ โดเวอร์  เทนเนสซี แนชวิลล์  เท็กซัส ออสติน  นอร์ทแคโรไลนา ราลี  นอร์ทดาโคตา บิสมาร์ก  นิวเจอร์ซีย์ เทรนตัน  นิวเม็กซิโก แซนตาเฟ  นิวยอร์ก ออลบานี  นิวแฮมป์เชอร์ คองคอร์ด  เนแบรสกา ลิงคอล์น  เนวาดา คาร์สันซิตี  เพนซิลเวเนีย แฮร์ริสเบิร์ก  ฟลอริดา แทลลาแฮสซี  มอนแทนา เฮเลนา  มิชิแกน แลนซิง  มินนิโซตา เซนต์พอล  มิสซิสซิปปี แจ็กสัน  มิสซูรี เจฟเฟอร์สันซิตี  เมน ออกัสตา  แมริแลนด์ แอนแนโพลิส  แมสซาชูเซตส์ บอสตัน  ยูทาห์ ซอลต์เลกซิตี  โรดไอแลนด์ พรอวิเดนซ์  ลุยเซียนา แบตันรูช  วอชิงตัน โอลิมเปีย  วิสคอนซิน แมดิสัน  เวสต์เวอร์จิเนีย ชาร์ลสตัน  เวอร์จิเนีย ริชมอนด์  เวอร์มอนต์ มอนต์พีเลียร์  ไวโอมิง ไชแอนน์  ออริกอน เซเลม  อะแลสกา จูโน  อาร์คันซอ ลิตเทิลร็อก  อินดีแอนา อินเดียแนโพลิส  อิลลินอย สปริงฟีลด์  แอริโซนา ฟีนิกซ์  แอละแบมา มอนต์กอเมอรี  โอคลาโฮมา โอคลาโฮมาซิตี  โอไฮโอ โคลัมบัส  ไอดาโฮ บอยซี  ไอโอวา ดิมอยน์  ฮาวาย โฮโนลูลู ดินแดน: กวม ฮากัตญา  ปวยร์โตรีโก ซานฮวน  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา ไซปัน  หมู่เกาะเวอร์จิน ชาร์ลอตต์อะมาลี  อเมริกันซามัว ปาโกปาโก
หินอัคนี

หินอัคนี (อังกฤษ: igneous มาจากภาษาละติน; ignis แปลว่า ไฟ) คือหนึ่งในหิน 3 ประเภทหลัก อีก 2 ประเภทได้แก่ หินตะกอน (sedimentary rock) และหินแปร (metamorphic rock) หินอัคนีเกิดจากการเย็นตัวและแข็งตัวของหินหนืด (magma) หรือหินหลอมเหลว (lava) หินอัคนีสามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภทหลักได้แก่ หินอัคนีพุ (volcanic rock) และหินอัคนีแทรกซอน (Igneous rock)
ความสำคัญทางธรณีวิทยา

ลักษณะของแร่และข้อมูลทางเคมีที่ได้จากหินอัคนี บ่งบอกถึงองค์ประกอบของแร่และเงื่อนไขทางด้านอุณหภูมิและความดัน ในการเกิดของหินอัคนีหรือหินต้นกำเนิดของหินอัคนี
อายุหินที่แท้จริงสามารถหาได้จากหลายวิธีและสามารถนำมาเปรียบเทียบกับตารางธรณีกาล เพื่อหาลำดับการเกิดของเหตุการณ์ต่างๆ
ลักษณะที่ปรากฏมักจะเป็นลักษณะเฉพาะของการแปรสัณฐาน (tectoic environment)
ในสภาพแวดล้อมที่พิเศษ จะมีการตกสะสมตัวของแร่ที่สำคัญ เช่นแร่ทังสเตน, แร่ดีบุก และแร่ยูเรเนียม มักพบสัมพันธ์กับหินแกรนิตและหินไดออไรต์ ในขณะที่สายแร่โครเมียมและแพลทินัม มักพบสัมพันธ์กับหินแกบโบร
ลักษณะทางสัณฐานวิทยาและการเกิด > หินอัคนีแทรกซอน

หินอัคนีแทรกซอนเกิดจากการเย็นตัวและแข็งตัวของหินหนืดภายใต้เปลือกโลกซึ่งถูกล้อมรอบด้วยหินต้นกำเนิด หินหนืดมีการเย็นตัวอย่างช้าๆทำให้เกิดเนื้อผลึกที่มีขนาดใหญ่และเนื้อหินหยาบ แร่องค์ประกอบในหินสามารถแยกได้ด้วยตาเปล่า
ลักษณะทางสัณฐานวิทยาและการเกิด > หินอัคนีพุ

หินอัคนีพุเกิดการเย็นตัวและแข็งตัวของหินหนืดบนผิวโลก หินหนืดมีการเย็นตัวอย่างรวดเร็วทำให้เกิดเนื้อผลึกที่มีขนาดเล็กและเนื้อหินละเอียด หินหลอมละลายที่มีหรือไม่มีผลึกและฟองอากาศเรียกว่าหินหนืด (magma) หินหนืดโผล่ขึ้นมาที่ผิวโลกเนื่องจากมีความหนาแน่นน้อยกว่าหินต้นกำเนิด หินหนืดที่โผล่ขึ้นมาไม่ว่าจะอยู่ใต้น้ำหรือบนบก เรียกว่า หินหลอมเหลว (lava)
ปริมาณหินอัคนีพุที่ประทุจากการระเบิดของภูเขาไฟในแต่ละปีขึ้นอยู่กับการเกิดธรณีแปรสัณฐานของแผ่นเปลือกโลก
การเคลื่อนที่ออกจากกันของแผ่นเปลือกโลก: 73%
การเคลื่อนที่เข้าหากันของแผ่นเหลือกโลก: 15%
จุดร้อน (hotspot) : 12%
หินหนืดที่เกิดจากปะทุของภูเขาไฟมีลักษณะที่แตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับอุณหภูมิและองค์ประกอบ หินหนืดที่มีอุณหภูมิสูงมีส่วนประกอบบะซอลต์ซึ่งมีลักษณะคล้ายดินน้ำมันที่เย็นตัว หินหนืดที่มีองค์ประกอบปานกลางเช่นแอนดีไซต์มีแนวโน้มที่เกิดจากการผสมกันของกรวยกรวดภูเขาไฟ (เถ้าธุลีภูเขาไฟ, หินเถ้าภูเขาไฟ) หินหนืดที่มีสีอ่อนเช่นหินไรโอไลต์มักจะเกิดจากการปะทุที่อุณหภูมิต่ำ
หินหนืดสีอ่อนและสีปานกลางมักจะมีการปะทุที่รุนแรงซึ่งเกิดจากการปลดปล่อยแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์และน้ำ การระเบิดของตะกอนภูเขาไฟรวมทั้งหินเถ้าภูเขาไฟและหินกรวดเหลี่ยมภูเขาไฟเรียกว่า เทบพรา (tephra) เถ้าธุลีตะกอนภูเขาไฟขนาดเล็กจะเกิดการระเบิดและแผ่ตัวตกสะสมในบริเวณกว้าง
เนื่องจากว่าหินหลอมเหลวเย็นตัวและตกผลึกอย่างรวดเร็วจึงได้ผลึกที่มีขนาดเล็ก ถ้าผลึกถูกรบกวนขณะเย็นตัวลักษณะที่ได้ส่วนใหญ่จะเป็นเนื้อแก้วเช่นหินออบซิเดียน ถ้าหินหลอมเหลวมีการเย็นตัวอย่างช้าๆผลึกที่ได้จะมีขนาดใหญ่
เนื่องจากแร่ส่วนใหญ่ของหินอัคนีพุมีขนาดเล็กจึงจำแนกประเภทได้ยากกว่าหินอัคนีแทรกซอน โดยทั่วไปแร่องค์ประกอบของหินอัคนีพุสามารถจำแนกภายใต้กล้องจุลทรรศน์(Microscope) โดยอาจใช้ LM ได้
ลักษณะทางสัณฐานวิทยาและการเกิด > หินอัคนีระดับตื้น

หินอัคนีระดับตื้นเกิดที่ความลึกระหว่างหินอัคนีพุและหินอัคนีแทรกซอน หินอัคนีระดับตื้นพบในปริมาณมากมักพบบริเวณพนังหิน (dike), พนักแทรกชั้น (sills) หรือหินอัคนีรูปเห็ด (laccoliths)
การจำแนกประเภทของหินอัคนี

การจำแนกหินอัคนีขึ้นอยู่กับการเกิด, เนื้อผลึก, แร่, องค์ประกอบทางเคมีและลักษณะสัณฐานของรูปร่างหินอัคนี
การจำแนกหินอัคนีมีหลากหลายวิธีซึ่งหินแต่ละประเภทก็ให้ข้อมูลเกี่ยวกับสภาพการเกิดที่แตกต่างกัน ลักษณะสำคัญ 2 ประการที่ใช้ในการจำแนกหินอัคนีคือขนาดผลึกซึ่งขึ้นอยู่กับการเย็นตัวของหิน และแร่องค์ประกอบ แร่ฟันม้า (feldspar), แร่เขี้ยวหนุมาน (quartz), แร่โอลิวีน (olivine), แร่ไพรอกซีน (pyroxene), แร่แอมฟีโบล (amphibole)และแร่กลีบหิน (mica) เป็นแร่ที่มีความสำคัญในการจำแนกประเภทของหินอัคนี
การจำแนกอย่างง่ายคือการแยกโดยใช้แร่ฟันม้าและแร่เขึ้ยวหนุมาน โดยหินที่มีปริมาณแร่เขี้ยวหนุมานสูงจัดเป็นแร่ที่มีปริมาณซิลิกาสูง (silica-oversaturated) และหินที่มีปริมาณแร่ฟันม้าสูงจัดเป็นแร่ที่มีปริมาณซิลิกาต่ำ (silica-undersaturated)
หินอัคนีที่มีผลึกขนาดใหญ่สามารถจำแนกได้ด้วยตาเปล่าเรียกว่า เนื้อทรรศน์ (phaneritic) และที่ไม่สามารถแยกได้ด้วยตาเปล่าเรียกว่า เนื้อจุล (aphanitic) โดยทั่วไปหินอัคนีแทรกซอนจะมีลักษณะเนื้อทรรศน์ และหินอัคนีพุจะมีลักษณะเนื้อจุล
การจำแนกประเภทของหินอัคนี > การจำแนกทางเคมี

ทางเคมี :
หินที่มีความเป็นกรด หินอัคนีมีปริมาณแร่ซิลิกาสูงมากกว่า 63% เช่นหินแกรนิต และหินไรโอไลต์
หินที่มีความเป็นกลาง หินอัคนีที่มีปริมาณแร่ซิลิการะหว่าง 52-63% เช่นหินแอนดีไซต์
หินที่มีความเป็นเบส หินอัคนีที่มีปริมาณแร่ซิลิกาน้อยระหว่าง 45-52% และมีแร่เหล็ก-แร่แมกนีเซียม เช่นหินแกบโบร และหินบะซอลต์
หินอัลตราเมฟิก หินอัคนีที่มีปริมาณแร่ซิลิกาน้อยกว่า 45%
หินแอลคาลิก หินอัคนีที่ปริมาณแร่แอคลาไล 5-15% หรือมีอัตราส่วนระหว่างแร่แอลคาไลและแร่เขี้ยวหนุมานเท่ากับ 1:6
การจำแนกโดยแร่

สำหรับหินอัคนีภูเขาไฟ แร่จัดเป็นสิ่งสำคัญในการจำแนกและการตั้งชื่อหินหลอมเหลว สิ่งสำคัญในการแบ่งคือลักษณะของผลึกดอก(phenocryst)
ปริมาณแร่ - ระหว่างหินสีอ่อน(felsic)และหินสีเข้ม (mafic)
หินสีอ่อน มีแร่เขี้ยวหนุมานและแร่ฟันม้าเป็นแร่หลัก เช่นหินแกรนิต และหินไรโอไรต์ มักมีสีอ่อนและมีความหนาแน่นต่ำ
หินสีเข้ม มีแร่ไพรอกซีน, แร่โอลิวีนและแร่แพลคจิโอเครสเป็นแร่หลัก เช่นหินบะซอล
ในขณะที่มากกว่า 90% เป็นแร่สีเข้ม เช่นหินดันไนส์
การจำแนกโดยแร่ > ตัวอย่างการจำแนก

หินแกรนิต คือหินอัคนีแทรกซอนที่มีองค์ประกอบของแร่ส่วนใหญ่เป็นแร่เขี้ยวหนุมาน(แร่ควอร์ช)และแร่ฟันม้า(แร่เฟลด์สปาร์) มีเนื้อผลึกแบบเนื้อทรรศน์ คือสามารถมองเห็นแร่ได้ด้วยตาเปล่า
อ่านเพิ่ม

R. W. Le Maitre (editor) (2002) Igneous Rocks: A Classification and Glossary of Terms, Recommendations of the International Union of Geological Sciences, Subcommission of the Systematics of Igneous Rocks., Cambridge, Cambridge University Press ISBN 0-521-66215-X
แหล่งข้อมูลอื่น

USGS Igneous Rocks เก็บถาวร 2013-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Igneous rock classification flowchart
Igneous Rocks Tour, an introduction to Igneous Rocks
The IUGS systematics of igneous rocks
ภาพระยะใกล้ของหินแกรนิต (หินอัคนีแทรกซอน) ที่ถูกขุดค้นพบในเจนไน ประเทศอินเดีย
Basic classification scheme for igneous rocks on their mineralogy. If the approximate volume fractions of minerals in the rock are known the rock name and silica content can be read off the diagram. This is not an exact method because the classification of igneous rocks also depends on other components than silica, yet in most cases it is a good first guess.
ฉิน หวง

| ฉิน หวง |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1948-02-16) 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948 (77 ปี) Leung Yat Shing
คู่สมรส: Mok Pui Man
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 1970 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: จิวแป๊ะทง
ฉิน หวง (พินอิน: Chun Wong, Qin Huang)  เป็นนักแสดงภาพยนตร์โทรทัศน์ชาวฮ่องกง ที่มีชื่อเสียงเป็นที่จดจำในฐานะผู้รับบทจิวแป๊ะทง ในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง มังกรหยก ฉบับของทีวีบี ในปีค.ศ.1983 โดยเขาเคยรับบทนี้มาก่อนใน มังกรหยก ฉบับเจียซือ ในปี ค.ศ. 1976 
ฉิน หวง มีชื่อจริงว่า Leung Yat Shing (梁日成)   เนื่องจากมีร่างกายอ้วนท้วน จึงได้รับบทชายอ้วน อารมณ์ดีมาตลอดชีวิตการแสดง
ในปี 2008 มีข่าวว่าเขาประสบอุบัติเหตุตกน้ำ ระหว่างเดินกลับจากงานเลี้ยงของสถานีโทรทัศน์ทีวีบีด้วยอาการเมามาย เขาจมน้ำ ไม่ได้สติ และอยู่ในอาการโคม่าเป็นเวลาหลายวัน แต่ก็รอดชีวิตมาได้ในที่สุด
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย

ฉินหวง ผู้รับบท เฒ่าทารก จิวแป๊ะทง ในภาคก๊วยเจ๋งถึงสองครั้งคือมังกรหยก 1976 และ มังกรหยก 1983 เขากล่าวกับสื่อเมื่อปี พ.ศ. 2563 ว่า ตัวเขาร่วมงานกับนักแสดงนำหญิง มามากมาย แต่สำหรับเขา องเหม่ยหลิง คือ นักแสดงหญิงที่เขาอยากร่วมงานด้วยมากที่สุด (สำหรับเขา)เธอสวยและมีนิสัยดี
รัฐฮาวาย
ศัพทมูลวิทยา

ชื่อรัฐฮาวายตั้งตามชื่อเกาะฮาวายหรือฮาไวอี (Hawaiʻi) เกาะขนาดใหญ่สุดของรัฐ โดยทั่วไปอธิบายว่าชื่อเกาะแผลงมาจากชื่อของฮาไวอีโลอา (Hawaiʻiloa) บุคคลจากประเพณีมุขปาฐะฮาวาย กล่าวกันว่าเขาเป็นผู้ค้นพบหมู่เกาะนี้ระหว่างการเข้ามาตั้งถิ่นฐานในยุคเริ่มแรก
คำว่า Hawaiʻi ในภาษาฮาวายมีความคล้ายคลึงกับคำว่า *Sawaiki ในภาษาพอลินีเชียดั้งเดิมซึ่งมีความหมายที่สืบสร้างขึ้นว่า "บ้านเกิด" คำร่วมเชื้อสายของคำว่า Hawaiʻi สามารถพบได้ในภาษากลุ่มพอลินีเชียอื่น ๆ เช่น ภาษามาวรี (Hawaiki), ภาษาราโรโตงา (ʻAvaiki) และภาษาซามัว (Savaiʻi) ปูกูอีและเอลเบิร์ต นักภาษาศาสตร์ กล่าวว่า "ในที่อื่น ๆ ของพอลินีเชีย คำว่า Hawaiʻi หรือคำร่วมเชื้อสายของมันเป็นชื่อของโลกใต้พิภพหรือชื่อของบ้านเกิดบรรพชน แต่ในฮาวาย ชื่อนี้กลับไม่มีความหมายใด ๆ"