ราชวงศ์เหงียน
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์เหงียน

| พระบรมฉายาลักษณ์ | พระนามแต่งตั้ง | พระปรมาภิไธย | พระนามเดิม | ความสัมพันธ์กับรัชกาลก่อน | ครองราชย์ | พระนามที่ใช้ในการครองราชย์ | สุสานหลวง | เหตุการณ์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 世祖  Thế Tổ  (ซา ล็อง) | 開天弘道立紀垂統神文聖武俊德隆功至仁大孝高皇帝  Khai Thiên Hoằng Đạo Lập Kỷ Thùy Thống Thần Văn Thánh Vũ Tuấn Đức Long Công Chí Nhân Đại Hiếu Cao Hoàng Đế | 阮福暎 Nguyễn Phúc Ánh  เหงียน ฟุก อั๊ญ | ขุนศึกเหงียน | 1802–20 | 嘉隆 1802–20 Gia Long | 千壽陵  Thiên Thọ lăng | ทรงรวบรวมประเทศได้และก่อตั้งราชวงศ์สุดท้ายของเวียดนามและเป็นผู้ตั้งชื่อประเทศว่าเวียดนาม |
|  | 聖祖  Thánh Tổ มิญ หมั่ง | 體天昌運至孝淳德文武明斷創述大成厚宅豐功仁皇帝 Thể Thiên Xương Vận Chí Hiếu Thuần Đức Văn Vũ Minh Đoán Sáng Thuật Đại Thành Hậu Trạch Phong Công Nhân Hoàng Đế | 阮福膽 Nguyễn Phúc Đảm  เหงียน ฟุก เซิ่ม | พระราชโอรส | 1820–41 | 明命 1820–41 Minh Mệnh | 孝陵  Hiếu Lăng | รวมอาณาจักรจามปาได้สำเร็จ, ทำสงครามกับสยามและเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นดั่ยนาม |
|  | 憲祖  Hiến Tổ เถี่ยว จิ | 紹天隆運至善淳孝寬明睿斷文治武功聖哲章皇帝  Thiệu Thiên Long Vận Chí Thiện Thuần Hiếu Khoan Minh Duệ Đoán Văn Trị Vũ Công Thánh Triết Chượng Chương Hoàng Đế | 阮福綿宗 Nguyễn Phúc Miên Tông   เหงียน ฟุก เมี่ยนตง | พระราชโอรส | 1841–47 | 紹治 1841–47 Thiệu Trị | 昌陵  Xương Lăng |  |
|  | 翼宗  Dực Tông ตึ ดึ๊ก | 世天亨運至誠達孝體健敦仁謙恭明略睿文英皇帝  Thể Thiên Hanh Vận Chí Thành Đạt Hiếu Thể Kiện Đôn Nhân Khiêm Cung Minh Lược Duệ Văn Anh Hoàng Đế | 阮福洪任 Nguyễn Phúc Hồng Nhậm เหงียน ฟุก โฮ่ง เญิม | พระราชโอรส | 1847–83 | 嗣德 1847–83 Tự Đức | 謙陵  Khiêm Lăng | เผชิญหน้ากับฝรั่งเศสและต้องยกโคชินไชนาให้กับฝรั่งเศส |
|  | 恭宗 Cung Tông สุก ดึ๊ก | 惠皇帝 Huệ Hoàng Đế | 阮福膺禛 Nguyễn Phúc Ưng Chân เหงียน ฟุก อึง เจิน | พระราชภาติยะ | 1883 | 育德 1883 Dục Đức | 安陵  An Lăng | เป็นจักรพรรดิได้เพียงสามวัน |
|  | –  เหียป ฮหว่า | 文朗郡王 Văn Lãng Quận Vương | 阮福洪佚 Nguyễn Phúc Hồng Dật เหงียน ฟุก โฮ่ง เซิต | พระปิตุลา (พระราชโอรสของจักรพรรดิเถี่ยว จิ) | 1883 | 協和 1883 Hiệp Hòa |  | เสียเอกราชให้แก่ฝรั่งเศสในรัชกาลนี้ หลังจากเกิดการลงนามในสนธิสัญญาเมืองเว้(ค.ศ. 1883) |
|  | 簡宗 Giản Tông เกี๊ยน ฟุก | 紹德志孝淵睿毅皇帝 Thiệu Đức Chí Hiếu Uyên Duệ Nghị Hoàng Đế | 阮福膺登 Nguyễn Phúc Ưng Đăng เหงียน ฟุก อึง ดัง | พระภาติยะ (พระโอรสของพระเชษฐาของจักรพรรดิเหียป ฮหว่า) | 1883–84 | 建福 1883–84 Kiến Phúc | 陪陵   Bồi Lăng | เป็นจักรพรรดิที่ครองราชย์เพียงแค่ 4 เดือนท่ามกลางความวุ่นวายสับสน |
|  | –  ห่าม งี | — | 阮福膺𧰡 Nguyễn Phúc Ưng Lịch เหงียน ฟุก อึง ลิก | พระเชษฐา | 1884–85 | 咸宜 1884–85 Hàm Nghi | Thonac Cemetery, France | ถูกขับออกจากราชสมบัติเพราะความล้มเหลวของอุบายประตูตะวันตกและพยายามก่อกบฏอีกแต่ถูกจับกุมในปี 1888 และถูกเนรเทศไปยังแอลจีเรีย |
|  | 景宗 Cảnh Tông ด่ง คั้ญ | 弘烈統哲敏惠純皇帝  Hoằng Liệt Thống Thiết Mẫn Huệ Thuần Hoàng Đế | 阮福膺祺 Nguyễn Phúc Ưng Kỷ เหงียน ฟุก อึง ขี | พระเชษฐา | 1885–89 | 同慶 1885–89 Đồng Khánh | 思陵  Tư Lăng | นิยมตะวันตก |
|  | – ถั่ญ ท้าย | 懷澤公 Hoài Trạch Công | 阮福寶嶙 Nguyễn Phúc Bửu Lân เหงียน ฟุก บื๋ว เลิน | พระภาติยะ (พระราชโอรสของจักรพรรดิสุก ดึ๊ก) | 1889–1907 | 成泰 1889–1907 Thành Thái | 安陵  An Lăng |  |
|  | –  ซวี เติน | — | 阮福永珊 Nguyễn Phúc Vĩnh San เหงียน ฟุก หวิญ ซาน | พระราชโอรส | 1907–16 | 維新 1907–16 Duy Tân | 安陵  An Lăng | ถูกบังคับสละราชสมบัติ |
|  | 弘宗 Hoằng Tông  ขาย ดิ่ญ | 嗣代嘉運聖明神智仁孝誠敬貽謨承烈宣皇帝  Tự Đại Gia Vận Thánh Minh Thần Trí Nhân Hiếu Thành Kính Di Mô Thừa Liệt Tuyên Hoàng Đế | 阮福寶嶹 Nguyễn Phúc Bửu Đảo เหงียน ฟุก บื๋ว ด๋าว | พระญาติ (พระราชโอรสของจักรพรรดิด่ง คั้ญ) | 1916–25 | 啟定 1916–25 Khải Định | 應陵  Ứng Lăng | มีความสัมพันธ์อันดีกับฝรั่งเศสและเป็นหุ่นเชิดทางการเมืองให้ฝรั่งเศส พระองค์ไม่เป็นที่นิยมของประชาชนเวียดนาม ผู้นำชาตินิยมกล่าวหาพระองค์ว่าขายชาติให้กับฝรั่งเศสและใช้ชีวิตอย่างหรูหราขณะที่ประชาชนถูกฝรั่งเศสกดขี่ |
|  | –  บ๋าว ดั่ย | — | 阮福永瑞 Nguyễn Phúc Vĩnh Thụy เหงียน ฟุก หวิญ ทวี | พระราชโอรส | 1926–45 | 保大 1926–45 Bảo Đại | Cimetière de Passy, France | ทรงสถาปนาจักรวรรดิเวียดนามในขณะที่ญี่ปุ่นยึดครองอินโดจีนในสงครามโลกครั้งที่ 2 ต่อมาได้ทรงสละราชสมบัติและมอบอำนาจให้กับโฮจิมินห์ อันเป็นจุดจบของระบอบราชาธิปไตยของเวียดนาม แม้ว่าภายหลังได้ถูกถอดถอนจากฐานะพระประมุขของรัฐของรัฐเวียดนามแล้ว พระองค์ก็ยังไม่เป็นที่นิยมของประชาชนเวียดนาม เพราะถูกมองว่าเป็นหุ่นเชิดของฝรั่งเศส |
ภายหลังการสวรรคตของจักรพรรดิตึ ดึ๊ก และดำเนินตามพระราชพินัยกรรมของพระองค์ จักรพรรดิสุก ดึ๊ก ได้ขึ้นครองราชย์ในวันที่ 19 กรกฎาคม 1883 อย่างไรก็ตาม พระองค์ถูกขับออกจากบัลลังก์และถูกจำคุกสามวันหลังจากนั้น หลังจากที่พระองค์ทรงถูกกล่าวหาว่าลบข้อความหนึ่งของพระราชพินัยกรรมจักรพรรดิตึ ดึ๊ก พระองค์ทรงไม่ทันได้ประกาศพระนามที่ใช้ในการครองราชย์ จึงเรียกพระองค์ตามชื่อพระตำหนักของพระองค์ว่า สุก ดึ๊ก
มกุฎราชกุมารบ๋าว ล็อง ได้สืบทอดเป็นพระประมุขแห่งราชวงศ์เหงียนต่อจากพระบิดาของพระองค์
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของมกุฎราชกุมารบ๋าว ล็อง พระอนุชาของพระองค์ เจ้าชายบ๋าว ทั้ง จึงได้ทรงสืบต่อฐานะพระประมุขแห่งราชวงศ์เหงียนต่อจากพระเชษฐาของพระองค์