ฮฺว่า กั๋วเฟิง
การชิงอำนาจและการขับไล่

แม้เติ้งจะสนับสนุนนโยบายของฮฺว่ามาโดยตลอด แต่ต่อมาเขาเริ่มวิพากษ์วิจารณ์ฮฺว่าอย่างแนบเนียน โดยมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มอำนาจของตนเอง เขาได้รับการสนับสนุนจากหู เย่าปัง หัวหน้ากรมองค์การพรรคคอมมิวนิสต์จีนตั้งแต่ ค.ศ. 1977 ผู้ซึ่งวิพากษ์วิจารณ์ฮฺว่าว่าเคร่งหลักการมากเกินไปและเปรียบเทียบเขากับเติ้ง สิ่งนี้ในที่สุดก็นำไปสู่บทบรรณาธิการสำคัญที่มีชื่อว่า "การปฏิบัติเป็นเกณฑ์เดียวในการทดสอบความจริง" ซึ่งร่างโดยนักปรัชญาหู ฝูหมิงและตีพิมพ์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1978 ซึ่งโต้แย้งว่าความผิดพลาดครั้งสำคัญเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ของพรรคคอมมิวนิสต์จีนเนื่องจากมีการให้ความสำคัญกับการ "ทดสอบความจริง" ผ่าน "การปฏิบัติ" ไม่เพียงพอ แม้บทความนั้นจะถูกวิพากษ์วิจารณ์โดยสมาชิกพรรคบางคน แต่ในไม่ช้าเติ้งก็ให้การรับรอง
ในการประชุมการทำงานส่วนกลางที่จัดขึ้นในวันที่ 10 พฤศจิกายน ฮฺว่าพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของพรรคคอมมิวนิสต์จีนจากการเน้นการต่อสู้ระหว่างชนชั้นไปสู่การพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยี แม้จะประสบความสำเร็จ แต่เขาถูกสมาชิกอาวุโสพรรคตำหนิที่ไม่ให้ความสำคัญกับการสะสางผลกระทบของการปฏิวัติวัฒนธรรมและกรณีเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1976 มากพอ ฮฺว่าได้รับการสนับสนุนจากเย่ เจี้ยนอิงและผู้อาวุโสพรรค เช่น เฉิน ยฺหวิน ให้ยอมรับข้อเรียกร้อง และได้กล่าวสุนทรพจน์ในที่ประชุมในวันที่ 25 พฤศจิกายน โดยเขากล่าวว่ากรณีเทียนอันเหมินเป็น "การเคลื่อนไหวของมวลชนปฏิวัติโดยสมบูรณ์ และจำเป็นต้องประเมินใหม่โดยเปิดเผยและละเอียดถี่ถ้วน" การกระทำนี้ช่วยเสริมสร้างอำนาจของเติ้งอย่างมาก นำไปสู่การกู้ชื่อเสียงหลังเสียชีวิตรวมถึงการคืนตำแหน่งให้แก่ผู้นำคนอื่น ๆ เช่น ปั๋ว อีปัว และหยาง ช่างคุน สมาชิกพรรคอาวุโสจำนวนมากพูดถึงความทุกข์ทรมานของพวกเขาในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม และวิพากษ์วิจารณ์ฮฺว่าที่ไม่ยอมตัดขาดจากลัทธิเหมา ฮฺว่าวิจารณ์ตนเองในวันที่ 13 กันยายนสำหรับการเข้าข้างจุดยืนของเหมาอย่างใกล้ชิดเกินไป
ฮฺว่าเสียอำนาจอย่างมีนัยสำคัญในการประชุมเต็มคณะครั้งที่ 3 ของคณะกรรมาธิการกลางชุดที่ 11 ซึ่งหลังจากนั้น เติ้ง เสี่ยวผิงก็กลายเป็นผู้นำโดยพฤตินัยของจีนโดยแนวคิดการปฏิรูปเศรษฐกิจของเขาได้รับการยอมรับจากพรรค เขายังคงมีอำนาจอยู่บ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการขัดขวางการเพิ่มข้อความที่วิจารณ์ตัวเขาใน "มติประวัติศาสตร์" ที่ร่างโดยผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนเพื่อประเมินการปฏิวัติวัฒนธรรม เขาถูกแทนที่ในตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโดยจ้าว จื่อหยางในเดือนกันยายน ค.ศ. 1980 ขณะที่กรมการเมืองออกคำวิจารณ์อย่างเป็นทางการต่อฮฺว่าในเดือนธันวาคม โดยกล่าวหาว่าเขาเป็นบุคคลที่ต่อต้านการปฏิรูปและเพียงต้องการจะเลียนแบบเหมา สิ่งนี้ได้รับการตอกย้ำโดยมติประวัติศาสตร์ที่รับรองในการประชุมเต็มคณะครั้งที่ 6 ของคณะกรรมการกลางชุดที่ 11 ในวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1981 ซึ่งระบุว่าฮฺว่าทำน้อยเกินไปในการเปลี่ยนแปลงสิ่งต่าง ๆ หลังการเสียชีวิตของเหมา นอกจากนี้ยังระบุว่าเขาทำสิ่งที่ดีโดยการกำจัดแก๊งสี่คน แต่หลังจากนั้น เขาได้กระทำ "ความผิดพลาดร้ายแรง"
ขณะที่เติ้งค่อย ๆ ควบคุมพรรคคอมมิวนิสต์จีนมากขึ้น ฮฺว่าก็ถูกประณามสำหรับการส่งเสริมนโยบายสองสิ่งใดก็ตาม ตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 1979 สื่อของรัฐได้หยุดเรียกเขาว่า "ผู้นำผู้ชาญฉลาด" และในเดือนกันยายน ค.ศ. 1980 เขาถูกแทนที่ในตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโดยจ้าว จื่อหยาง ถูกแทนที่ในตำแหน่งประธานพรรคโดยหู เย่าปัง และใน ค.ศ. 1981 ถูกแทนที่ในตำแหน่งประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลางโดยเติ้งเอง ฮฺว่าถูกลดตำแหน่งเป็นรองประธานพรรคคนรอง และเมื่อตำแหน่งนี้ถูกยกเลิกใน ค.ศ. 1982 เขายังคงดำรงตำแหน่งสมาชิกสามัญของคณะกรรมาธิการกลาง ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เขาดำรงอยู่จนถึงการประชุมสภาแห่งชาติพรรคครั้งที่ 16 ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2002 แม้จะอายุเกินเกณฑ์เกษียณอายุอย่างไม่เป็นทางการที่ 70 ปีใน ค.ศ. 1991 ก็ตาม