stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยเนชั่น
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยเนชั่น
| ด ค กเครือเนชั่น |
| --- | --- |
สื่อและสิ่งพิมพ์: เดอะเนชั่น • กรุงเทพธุรกิจ • เนชั่นสุดสัปดาห์ • คมชัดลึก • เนชั่นจูเนียร์ · กรุงเทพธุรกิจบิซวีค • เดลี่เอ็กซ์เพรส
สื่ออื่น: บิสซิเนสรีวิว • ลลนา • บูม • เนชั่นจูเนียร์
สื่อโทรทัศน์: เนชั่นทีวี • สปริง 26
บริษัท: เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ • เนชั่น บุ๊กส์  • เนชั่น บรอดแคสติ้ง คอร์ปอเรชั่น
ผู้ก่อตั้งและผู้บริหาร: ธนาชัย ธีรพัฒนวงศ์ • สุนิดา กิติยากร • ธรรมนูญ มหาเปารยะ • เชวง จริยะพิสุทธิ์ • แซม กฤษณะ • ธนะชัย สันติชัยกูล
บุคคลสำคัญ: สุทธิชัย หยุ่น • เทพชัย หย่อง • สุภาพ คลี่ขจาย • สรยุทธ สุทัศนะจินดา • กนก รัตน์วงศ์สกุล · ธีระ ธัญไพบูลย์ • จอมขวัญ หลาวเพ็ชร์ • วีณารัตน์ เลาหภคกุล • กฤษนะ ละไล • กวี จงกิจถาวร • โสภณ องค์การณ์ • ก่อเขต จันทเลิศลักษณ์ • แอนดรูว์ บิ๊กส์ • วรเทพ สุวัฒนพิมพ์
รายการเด่น: เก็บตกจากเนชั่น • คมชัดลึก • ชีพจรโลกวันนี้ • ชีพจรโลกกับสุทธิชัย หยุ่น • เช้าข่าวข้น คนข่าวเช้า • ข่าวข้นคนข่าว • ข่าวข้นรับอรุณ • ข่าวข้นคนเนชั่น • จุดชนวนความคิด • อี-ไลฟ์ อี-บิสสิเนส • เขียวยกแผง • ก๊วนเศรษฐกิจ • สยามเช้านี้ • ถูกผิดคิดเอง • จมูกมด• ใช่หรือไม่ ได้รู้กัน
อาคารเนชั่นอินเตอร์ลิงก์ (เนชั่นทาวเวอร์) • มหาวิทยาลัยเนชั่น • หมวดหมู่
18°15′30.12″N 99°31′54.98″E﻿ / ﻿18.2583667°N 99.5319389°E﻿ / 18.2583667; 99.5319389
ป้ายมหาวิทยาลัยโยนก
ดิอิมพอสซิเบิลแอร์

| ดิอิมพอสซิเบิลแอร์ |
| --- | --- |

ฮันกึล: 로얄로더
ความหมายตามตัวอักษร: Royal Loader
อาร์อาร์: Royallodeo 
 
แนว: ดราม่าแก้แค้น
พัฒนาโดย: บริษัทวอลต์ดิสนีย์ เกาหลี [ko]
บทประพันธ์: ชเว วอน
กำกับโดย: มิน ยอน-ฮง
แสดงนำ: อี แจ-อุก อี จุน-ย็อง ฮง ซูจู
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 12
การผลิต
บริษัทผู้ผลิต:   Slingshot Studio Co., Ltd  Neo Entertainment Co., Ltd. 
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ดิสนีย์+
ออกอากาศ: 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 (2024-02-28) – 3 เมษายน ค.ศ. 2024 (2024-04-03)
อิมพอสซิเบิล แอร์ (เกาหลี: 로얄로더)เป็นละครสตรีมมิงเกาหลีใต้ที่เขียนโดยชเว-วอน กำกับโดยมิน ยอน-ฮง และนำแสดงโดยอี แจ-อุก,อี จุน-ย็องและฮงซูจูมีกำหนดฉายทั่วโลกผ่านทางดิสนีย์+ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2024
เรื่องย่อ

คัง อิน-ฮา (อี จุน-ย็อง) ผู้ที่ทิ้งชีวิตแห่งความยากจนไว้เบื้องหลังหลังจากรู้ว่าเขาเป็นลูกนอกสมรสของเจ้าของบริษัทในเครือ เมื่อถูกสมาชิกในครอบครัวใหม่รังเกียจ อินฮาจึงขอความช่วยเหลือจากเพื่อนสมัยเด็กของเขา ฮัน แท-โอ (อี แจ-อุก) เพื่อวางแผนที่จะเทคโอเวอร์บริษัท
นักแสดง

อี แจ-อุก รับบทเป็น ฮัน แท-โอ
อี จุน-ย็อง รับบทเป็น คัง อิน-ฮา
ฮง ซูจู รับบทเป็น นา ฮเย-วอน
นักแสดง > นักแสดงสมทบ

ชเว จิน-โฮ รับบทเป็น คัง จุง-โม
คิม โฮ-จอง รับบทเป็น จาง กึม-ซ็อก
ฮัน ซัง-จิน รับบทเป็น คัง อิน-จู
อี จี-ฮุน รับบทเป็น คัง ซอง-จู
ชเว ฮี-จิน รับบทเป็น คัง ฮี-จู
โก ชัง-ช็อก รับบทเป็น แช ดง-อุก
ฮอ นัม-จุน รับบทเป็น ฮา มยอง-จิน
คิม ยอง-จู รับบทเป็น ยุน ฮยัง-มี
นักแสดง > คนอื่น

อี คัง-จี รับบทเป็น ฮอบ ยอง-ซอง (ตอนที่ 1)
อี ซี-ออน รับบทเป็น ฮัน แท-โฮ  (ตอนที่ 1)
วู-ฮยอน รับบทเป็น ผู้ใหญ่บ้าน (ตอนที่ 1)
บยอน กย็อง-รอก รับบทเป็นผู้ช่วยสอน (ตอนที่ 1)
คัง ฮัก-ซู รับบทเป็น ครูประจำชั้น (ตอนที่1)
ชเว นัม-อุก รับบทเป็น เจ้าของร้านสะดวกซื้อ (ตอนที่ 1)
อิม ซู-ฮยอน รับบทเป็น คุณจิน
คิม ซัง-โบ รับบทเป็น ซอยอล
ซอง จี-รู รับบทเป็น บอสตั๊ก (ตอนที่2)
ยุน เซ-อุง รับบทเป็น คุณพระจันทร์ (ตอนที่ 2)
อัน ดง-ยอบ รับบทเป็น บงมาน (ตอนที่ 2)
ซอ ซุก-กยู รับบทเป็น เลขาอี (ตอนที่ 2)
อี คยอง-โอ รับบทเป็น ซอ วอน-เฮ (ตอนที่ 3)
คิม ซู-จอง รับบทเป็น คิมฮยอนซอก (ตอนที่ 3)
อี ฮวาง-อุย รับบทเป็น อิน คยู-ดง ผู้อำนวยการโรงพยาบาล (ตอนที่ 3)
ยู บยอง-ซอน รับบทเป็น ผู้วิจัย (ตอนที่ 3)
คิม ฮยอก-จง รับบทเป็น ผู้ช่วยของซุนดง (ตอนที่ 3)
คิม จิ-นา รับบทเป็น ผู้จัดการโฮสต์คลับ (ตอนที่ 3)
ควอน-ฮยอก รับบทเป็น ผู้ช่วยอินจู (ตอนที่ 4)
ชิน จุน-ชอล รับบทเป็นผู้จัดการตลาดหุ้น (ตอนที่ 4)
ชิน ฮี-กุ๊ก รับบทเป็น พนักงานตลาดหุ้น (ตอนที่ 4)
จาง อึน-ซอ รับบทเป็น เจ้าหน้าที่หลักทรัพย์คังโอ (ตอนที่ 4)
ยัง ฮี-วู รับบทเป็น เจ้าหน้าที่หลักทรัพย์คังโอ (ตอนที่ 4)
คิม ซัง-อุก รับบทเป็น จองจินโฮ (ตอนที่ 5)
จิน ชี-วอน รับบทเป็น หัวหน้าทีม (ตอนที่ 5)
ควอน แท-จิน รับบทเป็น เพื่อนอินจู (ตอนที่ 5)
จาง เซ-ฮวาน รับบทเป็น หมอ (ตอนที่ 6)
ซง ชัง-กยู รับบทเป็น นักพนัน (ตอนที่ 6)
บัน อึน-เซ รับบทเป็น พักจินคยอง (ตอนที่ 7)
ยุน กี-ชัง รับบทเป็นนักสืบ (ตอนที่ 7)
ฮอ ซอน-เฮง รับบทเป็น ผู้พิพากษา (ตอนที่ 7-8)
อี ดง-ซู รับบทเป็น ทนาย (ตอนที่ 7-8)
จอง ฮัน-บิน รับบทเป็น อัยการ (ตอนที่ 7-8)
คิม หวัง-โด รับบทเป็น ผู้คุม (ตอนที่ 7-8)
กง ยู-ริม รับบทเป็น มา จู-ยี่
อี จัง-วอน รับบทเป็น หัวหน้ามา
ชเว บยอง-โม รับบทเป็น ฮัน กิล-ซู
จุง ฮัน-บิต รับบทเป็น ชิน โบ-นา
อี ซอ-อัน รับบทเป็น จุง จี-ซอน
ยุน จอง-ฮุน รับบทเป็น โก ฮุย-ชาน
ควอน แท-วอน รับบทเป็น โจ ซุน-ดง
อี โด-ฮยอง รับบทเป็น ยัง จี-ฮุน
จาง ฮยอก-จิน รับบทเป็น ชู ฮยอก-จิน
จาง มา-รู รับบทเป็น ซุน วู-วาน
พัก จุง กึน รับบทเป็น โอ คยอง-ชอล
คิม อู-ดัม รับบทเป็น จุง ดง-มย็อง
กู-ฮยอน รับบทเป็น คัง อิน-ฮา(วัยเด็ก)
จอง ฮเย-จิน รับบทเป็น ซอ จี-ซุก
การผลิต

การถ่ายทำเริ่มขึ้นในปี 2023 งบประมาณของซีรีส์นี้ใช้เงินลงทุน 2 หมื่นล้านวอน
แหล่งข้อมูลอื่น

ดิอิมพอสซิเบิลแอร์ ใน ดิสนีย์+
ดิอิมพอสซิเบิลแอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ดิอิมพอสซิเบิลแอร์ ที่ฮันซีเนมา
สายหยุด เกิดผล

| พลเอกสายหยุด เกิดผลม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว. |
| --- | --- |


ผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2524 – 30 กันยายน พ.ศ. 2526   (1 ปี 364 วัน)
ก่อนหน้า: พลเอก เสริม ณ นคร
ถัดไป: พลเอก อาทิตย์ กำลังเอก
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 30 มีนาคม พ.ศ. 2466 (101 ปี) จังหวัดสุโขทัย ประเทศสยาม
คู่สมรส: คุณหญิงอุไรวรรณ เกิดผล
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: กองบัญชาการทหารสูงสุด
ยศ:  พลเอก   พลเรือเอก  พลอากาศเอก
บังคับบัญชา: กองบัญชาการทหารสูงสุด

พลเอก สายหยุด เกิดผล (เกิด 30 มีนาคม พ.ศ. 2466)  อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด, อดีตสมาชิกวุฒิสภา ปัจจุบันเป็นรองประธานมูลนิธิองค์กรกลางเพื่อประชาธิปไตย และประธานเครือข่ายประชาชนเพื่อการเลือกตั้ง (พีเน็ต) และเป็นบิดาของพล.อ. อักษรา เกิดผล หรือ บิ๊กโบ้ ประธานคณะที่ปรึกษากองทัพบก
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

พล.อ. สายหยุด เกิดผล มีเชื้อสายไทพวน เกิดเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2466 (นับแบบใหม่) ที่ตำบลหาดเสี้ยว อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
พล.อ. สายหยุด เคยสมรสกับคุณหญิงอุไรวรรณ เกิดผล เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยในราชกิจจานุเบกษาระบุว่า นางเอว่า มาริยา ดีกลี่ อัลบีซี่ (Eva Maria Marquise Degli Albizi) บุคคลสัญชาติเยอรมัน ได้รับการอนุญาตให้ถือสัญชาติไทยตาม พล.อ. สายหยุด เกิดผล สามีบุคคลสัญชาติไทย
ประวัติ > การศึกษา

พล.อ. สายหยุด จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวรรค์อนันต์วิทยา อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย และโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า เมื่อปี พ.ศ. 2483 ต่อมาได้ศึกษาต่อเพิ่มเติมจากโรงเรียนเสนาธิการทหารบก วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร และได้รับทุนไปศึกษาวิชาการทหารเพิ่มเติมที่สหรัฐอเมริกา และออสเตรเลีย
การทำงาน > ราชการทหาร

พล.อ. สายหยุด รับราชการครั้งแรกที่จังหวัดพิษณุโลก เป็นผู้บังคับหมวด กรมทหารราบ กองพันทหารราบที่ 29 จังหวัดพิษณุโลก เคยทำการรบในสงครามอินโดจีน, สงครามมหาเอเชียบูรพา, สงครามเกาหลี และสงครามต่อต้านคอมมิวนิสต์ในพระราชอาณาจักรลาว และได้รับตำแหน่งเจ้ากรมยุทธการทหารบก
เมื่อปี พ.ศ. 2504 เป็นผู้ร่วมจัดตั้งกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร และเคยดำรงตำแหน่งเสนาธิการ และผู้อำนวยการ กอ.รมน. ในปี พ.ศ. 2517 รับพระราชทานยศ"พลเอก"
ตำรงตำแหน่งเสนาธิการทหารบกเมื่อ พ.ศ. 2521 ในขณะที่ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดได้พระราชทานยศ พลเรือเอก และพลอากาศเอก พ.ศ. 2524 และเกษียณอายุราชการในเวลาต่อมา
การทำงาน > การเมือง และงานพิเศษ

พ.ศ. 2516 : สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
พ.ศ. 2518 : ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาชมรมไทยพวนแห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2529 : ประธานกรรมการในคณะกรรมการองค์การสวนสัตว์ ในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2529 - 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529
รางวัลและเกียรติยศ

ได้รับพระราชทานยศ พลเรือเอก พลอากาศเอก และนายกองเอก กองอาสารักษาดินแดน กระทรวงมหาดไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > ไทย

พ.ศ. 2518 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2512 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2519 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามอินโดจีน (ช.ส.)
พ.ศ. 2487 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ส.)
พ.ศ. 2498 –  เหรียญชัยสมรภูมิ การร่วมรบกับสหประชาชาติ ณ ประเทศเกาหลี (ช.ส.) (ประดับเปลวระเบิด)
พ.ศ. 2517 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 1 (ส.ช.)
พ.ศ. 2505 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2503 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2525 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2511 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2500 –   เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
พ.ศ. 2516 –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เหรียญสหประชาชาติ

สหประชาชาติ :
พ.ศ. 2496 –  เหรียญสหประชาชาติเกาหลี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > ต่างประเทศ

สหรัฐ :
พ.ศ. 2526 –  ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นผู้บังคับบัญชา
พ.ศ. 2498 –  เหรียญบรอนซ์สตาร์
พ.ศ. 2495 –  เพรสซิเดนเชิล ยูนิท ไซเทเชิน (ทหารบก)
ลาว :
พ.ศ. 2510 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ล้านช้างร่มขาว ชั้นทุติยาภรณ์
เกาหลีใต้ :
พ.ศ. 2513 –  เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณสำหรับการรักษาความปลอดภัยแห่งชาติ ชั้นที่ 2
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –   เหรียญราชการสงครามเกาหลี
มาเลเซีย :
พ.ศ. 2514 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์หยาง มูเลีย เซเตีย มาห์โกตา มาเลเซีย ชั้นที่ 2
ออสเตรเลีย :
พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออสเตรเลีย ชั้นที่ 3
พล.อ. สายหยุด เกิดผล กำลังตรวจแถวทหาร ขณะดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด ในปี พ.ศ. 2526
สายหยุด ในปี พ.ศ. 2517
ค่างดำมลายู

| ค่างดำมลายู |
| --- | --- |

ภาพวาดค่างดำมลายู
สถานะการอนุรักษ์
 เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Primates
วงศ์:: Cercopithecidae
วงศ์ย่อย:: Colobinae
สกุล:: Presbytis
สปีชีส์:: P.  femoralis
ชื่อทวินาม
Presbytis femoralis (Martin, 1838)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Semnopithecus femoralis Raffles, 1821
ค่างดำมลายู หรือ ค่างดำ (อังกฤษ: Banded surili; ชื่อวิทยาศาสตร์: Presbytis femoralis) เป็นค่างชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย มีรูปร่างทั่วไปคล้ายค่างชนิดอื่น ๆ ขนตามลำตัวสีน้ำตาลเข้มจนถึงดำ ขนบริเวณท้องอ่อนกว่าสีตามลำตัว หน้าอกมีสีขาว มีวงแหวนสีขาวรอบดวงตามากกว่าค่างชนิดอื่น ๆ เหมือนสวมแว่นตา ปลายหางมีรูปทรงเนียวเล็กและมีสีอ่อนกว่าโคนหาง ลูกเมื่อยังแรกเกิดจะมีขนสีทอง ส่วนหัวมีสีเทาเข้ม
มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 48-58 เซนติเมตร ความยาวหาง 72-84 เซนติเมตร มีน้ำหนักประมาณ 5-7 กิโลกรัม
ค่างดำมลายูพบกระจายพันธุ์ตั้งแต่แหลมมลายูลงไปจนถึง เกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา ในอินโดนีเซีย มีนิเวศวิทยามักอาศัยในป่าที่ใกล้กับแหล่งน้ำ อาทิ บึงหรือชายทะเล บางครั้งอาจพบในป่าที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 600-2,200 เมตร อยู่รวมกันเป็นฝูง ในจำนวนสมาชิกไม่มากนักเมื่อเทียบกับค่างชนิดอื่น คือ ประมาณ 5-10 ตัวเท่านั้น
สถานะของค่างดำมลายูในประเทศไทย เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Presbytis femoralis ที่วิกิสปีชีส์
พิมพิชยา ก๊กรัมย์

พิมพิชยา ก๊กรัมย์ ชื่อเล่น บีม เกิดวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ที่จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งตัวตบตรงข้ามหัวเสา ให้แก่สโมสรคูโรเบะ อควาแฟรีส์ ประเทศญี่ปุ่น
ประวัติ

พิมพิชยา ก๊กรัมย์ เป็นนักวอลเลย์บอลตำแหน่งบีหลัง จากโรงเรียนกีฬานครนนท์วิทยา 6 โดยเธอได้รับการฝึกสอนจากโค้ชเอ็ม ว่าที่ร้อยตรีธนกฤต อินเลี้ยง
ประวัติ > พ.ศ. 2557

พิมพิชยาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมชาติไทย เข้าร่วมการแข่งวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2014 ที่ไต้หวัน ซึ่งทีมของเธอได้อันดับ 4 และในเดือนตุลาคม เธอได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมชาติไทย เข้าร่วมการแข่งวอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2014 ที่จัดขึ้นที่ประเทศไทย ซึ่งทีมของเธอเป็นฝ่ายชนะทีมทีมชาติเกาหลีใต้ในรอบรองชนะเลิศด้วยคะแนน 3–2 เช็ต ส่วนในรอบชิงชนะเลิศ ทีมของเธอเป็นฝ่ายพ่ายทีมทีมชาติญี่ปุ่นด้วยคะแนน 3–1 เช็ต จึงทำทีมของเธอได้อันดับ 2 นอกจากนี้เธอยังได้รับรางวัลตัวตบตรงข้ามตัวเซ็ตยอดเยี่ยม
ประวัติ > พ.ศ. 2558

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2558 พิมพิชยาถูกเรียกเข้าเก็บตัวกับทีมชาติชุดปัจจุบันเพื่อฝึกและเตรียมความพร้อมในการแข่งขันวอลเลย์บอลรายการต่างๆ
เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 เธอได้ทำหน้าที่ร่วมกับทีมสโมสรวอลเลย์บอลนครนนท์ 3BB ในการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก 2015 ซึ่งเธอได้มีส่วนช่วยให้ทีมเป็นฝ่ายชนะทีมสโมสรวอลเลย์บอลบางกอกกล๊าสที่ 3-2 เซต และวันที่ 30 มีนาคม เธอได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมนครนนทบุรี 3BB เข้ารับตำแหน่งรองชนะเลิศ
และในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 พิมพิชยาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมชาติไทย เข้าร่วมการแข่งวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2015 ที่จัดขึ้นที่ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งทีมของเธอเป็นฝ่ายชนะทีมทีมชาติญี่ปุ่น ในรอบรองชนะเลิศด้วยคะแนน 3–2 เช็ต ส่วนในรอบชิงชนะเลิศ ทีมของเธอเป็นฝ่ายพ่ายทีมทีมชาติจีนด้วยคะแนน 3–1 เช็ต
สโมสร

ทรีบรอดแบนด์ นครนนท์ (พ.ศ. 2558 – 2563)
คูโรเบะ อควาแฟรีส์ (พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน)
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนบุคคล

2014 พีอีเอ แชมป์เปียนชิพ - "ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม"
2014 ยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย - "ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม"
2015 ชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี - "ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม"
2015 พีอีเอ แชมป์เปียนชิพ - "ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม"
2016 เยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย - "ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม"
2016 ไทยพีบีเอส ซุปเปอร์ซีรีส์ - "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
2017 ชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี - "ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม"
2017 มงเทรอวอลลีย์แมสเตอส์ 2017 - "รางวัลพิเศษ ขวัญใจมหาชน"
2018 วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2018  "ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม"
2019 วอลเลย์บอลอาเซียนกรังด์ปรีซ์ 2019 - "ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม"
2022 วอลเลย์บอลอาเซียนกรังด์ปรีซ์ 2022 - "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
เกียรติประวัติ > ทีมสโมสร

2015 ไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก –  รองชนะเลิศ
ทีมชาติ > ชุดใหญ่

2015 เวิลด์กรังด์ปรีซ์ – อันดับ 9
2015 ซีเกมส์ –   เหรียญทอง
2016 มงเทรอมาสเตอร์ –  เหรียญเงิน
2016 เวิลด์กรังด์ปรีซ์ – อันดับ 6
2016 เอวีซีคัพ –  เหรียญทองแดง
2017 เวิลด์กรังด์ปรีซ์ – อันดับ 10
2017 ชิงแชมป์เอเชีย –  เหรียญเงิน
2017 ซีเกมส์ –  เหรียญทอง
2018 เนชั่นลีกส์ - อันดับ 15
2018 เอเชี่ยนเกมส์ -  เหรียญเงิน
2018 เอเชียนคัพ - เหรียญทองแดง
2018 ชิงแชมป์โลก - อันดับ 13
2019 อาเซียนกรังด์ปรีซ์ -  เหรียญทอง
2019 ซีเกมส์ 2019 -  เหรียญทอง
2020 วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย  -  เหรียญเงิน
2022 ซีเกมส์ 2021 -  เหรียญทอง
2022 เอเชียนคัพ - เหรียญทองแดง
2022 อาเซียนกรังด์ปรีซ์ -  เหรียญทอง
2022 เนชั่นลีกส์ - อันดับ 8
2022 ชิงแชมป์โลก - อันดับ 13
2023 ซีเกมส์ 2023 -  เหรียญทอง
2023 เนชั่นลีกส์ -
ทีมชาติ > ชุดอายุไม่เกิน 23 ปี

2015 ชิงแชมป์เอเชีย –  เหรียญเงิน
2015 ชิงแชมป์โลก – อันดับที่ 8
2017 ชิงแชมป์เอเชีย –  เหรียญเงิน
ทีมชาติ > ชุดเยาวชน

2014 ชิงแชมป์เอเชีย – อันดับที่ 4
2016 ชิงแชมป์เอเชีย –  เหรียญทองแดง
ทีมชาติ > ชุดยุวชน

2014 ชิงแชมป์เอเชีย  –  เหรียญเงิน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์นอร์เวย์
ราชวงศ์โฮลสเตน-กอททร็อป

| พระรูป | พระนาม | ประสูติ | อภิเษกสมรส | สถาปนาเป็นพระราชินี | พ้นจากตำแหน่ง | สวรรคต | คู่อภิเษกสมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เฮดวิก เอลิซาเบธ ชาร์ล็อตแห่งโฮลสเตน-กอททร็อป | 22 มีนาคม 1759 | 7 กรกฎาคม 1774 | 4 พฤศจิกายน 1814   พระสวามีครองราชย์ | 5 กุมภาพันธ์ 1818 พระสวามีสวรรคต | 20 มิถุนายน 1818 | คาร์ลที่ 2 |
ราชวงศ์เบอร์นาดอตต์

| พระรูป | พระนาม | ประสูติ | อภิเษกสมรส | สถาปนาเป็นพระราชินี | พ้นจากตำแหน่ง | สวรรคต | คู่อภิเษกสมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  | เดซีเร คลารี | 8 พฤศจิกายน 1777 | 17 สิงหาคม 1798 | 5 กุมภาพันธ์ 1818  พระสวามีครองราชย์ | 8 มีนาคม 1844  พระสวามีสวรรคต | 17 ธันวาคม 1860 | คาร์ลที่ 3 โยฮัน |
|  | โจเซฟีนแห่งเลาช์เทนเบิร์ก | 14 มีนาคม 1807 | 19 มิถุนายน 1823 | 8 มีนาคม 1844  พระสวามีครองราชย์ | 8 กรกฎาคม 1859 พระราชสวามีสวรรคต | 7 มิถุนายน 1876 | ออสการ์ที่ 1 |
|  | ลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์ | 5 สิงหาคม 1828 | 19 มิถุนายน 1850 | 8 กรกฎาคม 1859 พระสวามีครองราชย์ | 30 มีนาคม 1871 | 30 มีนาคม 1871 | คาร์ลที่ 4 |
|  | โซเฟียแห่งนัสเซา | 9 กรกฎาคม 1836 | 6 มิถุนายน 1857 | 18 กันยายน 1872  พระสวามีครองราย์ | 26 ตุลาคม 1905   | 30 ธันวาคม 1913 | ออสการ์ที่ 2 |
ราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึคส์บูร์ก

| พระรูป | พระนาม | ประสูติ | อภิเษกสมรส | สถาปนาเป็นพระราชินี | พ้นจากตำแหน่ง | สวรรคต | คู่อภิเษกสมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ม็อดแห่งเวลส์ | 26 พฤศจิกายน 1869 | 22 กรกฎาคม 1896 | 18 พฤศจิกายน 1905 พระสวามีครองราชย์ | 20 พฤศจิกายน 1938 | 20 พฤศจิกายน 1938 | โฮกุนที่ 7 |
|  | ซอนยา ฮารัลด์เซน | 4 กรกฎาคม 1937 | 29 สิงหาคม 1968 | 17 มกราคม 1991  พระสวามีครองราชย์ | ดำรงพระอิสริยยศ | ยังทรงพระชนม์ | ฮารัลด์ที่ 5 |

| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์นอร์เวย์ |
| --- | --- |
 ซอนยา ฮารัลด์เซน (1991–ปัจจุบัน) ม็อดแห่งเวลส์ (1905–1938)  โซเฟียแห่งนัสเซา^  (1872–1905)  ลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์^ (1859–1871)  โฌเซฟีนแห่งเลาช์เทนเบิร์ก^ (1844–1859)  เดซีเร คลารี^ (1818–1844)  เฮ็ดวิก เอลิซาเบธ ชาร์ล็อตแห่งฮ็อลชไตน์-ก็อตท็อป^ (1814–1818)  มารี โซฟีแห่งเฮสส์-คาสเซิล* (1808–1814)  แคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่* (1766–1775)  ยูลีอาเนอ มารีอา แห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล* (1752–1766)  หลุยส์แห่งบริเตนใหญ่* (1746–1751)  โซฟี มักดาเลนแห่งบรันเดินบวร์ค-คลัมบาช* (1730–1746)  แอนนา โซฟี เรเวนโทลว์* (1721–1730)  หลุยส์แห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร* (1699–1721)  ชาร์ลอตต์ อมาลีแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล* (1670–1699)  โซฟี อเมลีแห่งเบราน์ชไวก์-ลือเนบูร์ก (1648–1670)  แอนน์ แคทเทอรีนแห่งบรันเดินบวร์ค* (1597–1612)  โซฟีแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร* (1572–1588)  โดโรเธียแห่งแซ็กซ์-เลาเอนบูร์ก* (1537–1559)  โซฟีแห่งพอเมอเรเนีย*^ (1523–1533)  อิซาเบลลาแห่งออสเตรีย*^ (1515–1523)  คริสตินาแห่งแซ็กโซนี*^ (1483–1513)  โดโรเธียแห่งบรันเดินบวร์ค*^ (1450–1481)  แคทเทอรีน คาร์ลสด็อทเทอร์^ (1449–1450)  โดโรเธียแห่งบรันเดินบวร์ค*^ (1445–1448)  ฟิลิปปาแห่งอังกฤษ*^ (1406–1430)  มาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก^ (1363–1380)  บลานซ์แห่งนามูร์^ (1335–1343)  ยูเฟเมียแห่งรือเงิน (1299–1312)  อิซาเบล บรูซ (1293–1299)  มาร์กาเร็ตแห่งสกอตแลนด์ (1281–1283)  อิงเงอบอร์กแห่งเดนมาร์ก (1263–1280)  ริกิสซา บีร์เยอสด็อทเทอร์ (1251–1257)  มาร์กรีต สกูลสแด็ทเทอร์ (1225–1263)  มาร์กาเรียตาแห่งสวีเดน (1189–1202)  แอสตริด บียอร์นสแด็ทเทอร์ (1170–1176)  รักนา นิโกลาสแด็ทเทอร์ (114?–1157)  อิงกริด รังน์วัลด์สแด็ทเทอร์ (1134–1136)  คริสตินาแห่งเดนมาร์ก (1132–1133)  มาล์มเฟรดแห่งเคียฟ* (1116–1130)  อิงเงอเบรีย กุททอร์มสแด็ทเทอร์ (1103–1123)  มาร์กาเรียตา เฟรียดกุลลาแห่งสวีเดน* (1101–1103)  อิงเงอริดแห่งเดนมาร์ก (1067–1093)  เอลิซีฟแห่งเคียฟ (1045–1066)  เอ็มมาแห่งนอร์ม็องดี* (1028–1035)  อัสตริดแห่งสวีเดน (1019–1035)  ซิกริด ผู้ทระนง/สเวียโตสลาวา*^ (1000–1014)  ทูราแห่งเดนมาร์ก (998–1000) กุนฮิลด์แห่งเว็นเดน*  โทเวแห่งโอบอทริเทส* (970–986)  กุนน์ฮิลด์ พระราชชนนีแห่งเหล่ากษัตริย์ (931–934)  กูดาแห่งฮอร์ดาลันด์ (872–930) 
* ดำรงเป็น สมเด็จพระราชินีเดนมาร์ก ^ดำรงเป็น สมเด็จพระราชินีสวีเดน
ปอยเปต

| ปอยเปต ប៉ោយប៉ែត |
| --- | --- |
นคร

ปอยเปตที่ตั้งของปอยเปต ประเทศกัมพูชา
พิกัด: 13°39′N 102°34′E﻿ / ﻿13.650°N 102.567°E﻿ / 13.650; 102.567
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: บันทายมีชัย
เทศบาล: ปอยเปต
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด: 98,934 คน
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดจีน)
ปอยเปต หรือ ปอยแปต (เขมร: ប៉ោយប៉ែត, Paôypêt  [paojpaet]) เป็นเมืองชายแดนไทย-กัมพูชา ตั้งอยู่ที่เทศบาลปอยเปต จังหวัดบันทายมีชัย ประเทศกัมพูชา อยู่ติดกับอำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว ประเทศไทย ตัวเมืองมีบ่อนกาสิโนเป็นจำนวนมาก รวมทั้งยังเป็นที่ตั้งของกาสิโนที่มีขนาดใหญ่และใกล้ประเทศไทยที่สุด มีนักท่องเที่ยวชาวไทยเป็นผู้ใช้บริการหลัก ประชากรเมืองปอยเปตเพิ่มขึ้นจาก 43,366 คนในสำมะโน พ.ศ. 2541 ไปเป็น 89,549 คนในสำมะโน พ.ศ. 2551 ทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 4 ซึ่งมากกว่าเมืองพระสีหนุและศรีโสภณ
ปัจจุบันได้มีการประกาศจากด่านตรวจคนเข้าเมืองไทย ด้านอำเภออรัญประเทศ สำหรับผู้ถือหนังสือเดินทางไทย สามารถเข้าถึงเขตกาสิโนปอยเปตโดยไม่ต้องใช้วีซ่าหรือประทับตราหนังสือเดินทางขาเข้าประเทศกัมพูชา เพราะรัฐบาลกัมพูชาถือว่าเป็น พื้นที่เศรษฐกิจพิเศษ แต่หากออกนอกพื้นที่กาสิโนสู่เมืองอื่น ๆ ของกัมพูชา ต้องประทับตราหนังสือเดินทางเข้าประเทศให้เรียบร้อยเสียก่อน
ประวัติ

ในอดีตบริเวณที่ตั้งเมืองปอยเปตคือพื้นที่ป่ามาก่อน เรียกว่า ป่าปอยเปต สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ (2481) ทรงอธิบายเกี่ยวกับที่มาของชื่อปอยเปตไว้ว่า "...ที่ตั้งด่านในแดนเมืองบัดตัมบองของฝรั่งเศส ซึ่งอยู่ติดต่อกันกับอรัญประเทศของเรา เราเรียกว่า ปอยเปต ตามฝรั่งเศส แต่ที่แท้ชื่อว่า บ้านปอดแปด..." สอดคล้องกับเสฐียรโกเศศ และนาคะประทีป (2484) อธิบายตรงกันว่ามีชุมชนดั้งเดิมเรียกว่า บ้านปอดแปด ซึ่งเป็นคำไทยแท้ เมื่อดินแดนเขมรส่วนในตกเป็นส่วนหนึ่งของประเทศฝรั่งเศสแล้ว ทางการฝรั่งเศสจึงตั้งด่านศุลกากรที่หมู่บ้านดังกล่าว และเรียกเพี้ยนเป็น ปอยเปต
ในช่วงที่ดินแดนเขมรส่วนในกลับมาสู่ในการปกครองของประเทศไทยในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง บริเวณป่าปอยเปตมีอาณาบริเวณกว้างขวาง ครอบคลุมตำบลมรกฎ ตำบลบ้านจังหัน ตำบลสวายจิก ตำบลศรีโสภณ และตำบลทัพไทย อำเภอศรีโสภณ จังหวัดพิบูลสงคราม ใน ราชกิจจานุเบกษา ประกาศให้พื้นที่ดังกล่าวเป็นป่าคุ้มครอง เมื่อ พ.ศ. 2488 รวมทั้งมีการเวนคืนที่ดินเพื่อก่อสร้างทางรถไฟสายอรัญญประเทศ–มงคลบุรีตั้งแต่ พ.ศ. 2485-2487 โดยมีสถานีรถไฟตั้งอยู่เขตเมืองปอยเปตในปัจจุบัน ขณะนั้นใช้ชื่อว่า สถานีเสรีเริงฤทธิ์ กระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ประเทศไทยได้คืนดินแดนกลับไปสู่การปกครองของอินโดจีนของฝรั่งเศส จนกระทั่งประเทศกัมพูชาประกาศเอกราช ปอยเปตจึงเป็นตำบลขึ้นกับอำเภอโอร์-จเริว จังหวัดบันทายมีชัย
ประเทศกัมพูชามีการหารายได้จากกาสิโนมาช้านาน แต่รายได้นั้นยังไม่เพียงพอต่อการพัฒนาประเทศ จึงริเริ่มโครงการพัฒนาขนาดใหญ่ที่มีโรงแรม ศูนย์การค้า และกาสิโน มาดึงดูดนักลงทุนจากต่างชาติ แต่รัฐบาลมิได้ออกกฎหมายเกี่ยวกับการพนันที่ชัดเจนมาก่อน การดำรงอยู่ของกาสิโนในพนมเปญได้สร้างปัญหาร้ายแรงในเมืองหลวง ทั้งการปล้น การชิงทรัพย์ การลอบสังหาร และการฆ่าตัวตาย ซึ่งล้วนแต่เป็นผลพวงมาจากการพนัน กระทั่งฮุน เซน ออกกฎหมายปราบปรามการพนัน เมื่อ พ.ศ. 2539 คือ ห้ามเล่นการพนันทุกรูปแบบในประเทศ ยกเว้นแต่รัฐบาลให้อนุญาตเท่านั้น และอีกประการคือ ห้ามชาวกัมพูชาเล่นการพนันทุกรูปแบบ ต่อมาเขาได้ออกคำสั่งกวาดล้างกาสิโนผิดกฎหมาย และห้ามมิให้มีการเล่นการพนันในรัศมี 200 กิโลเมตรรอบพนมเปญเมื่อ พ.ศ. 2541 เหลือกาสิโนที่รัฐบาลให้อนุญาตเพียงแห่งเดียวพนมเปญคือ นาคาเวิลด์ ด้วยเหตุนี้กาสิโนและการพนันจึงถูกผลักดันไปสู่พื้นที่ชายแดน คือ บาเวต บริเวณชายแดนประเทศเวียดนาม และปอยเปต บริเวณชายแดนประเทศไทย โดยมุ่งหวังเม็ดเงินของนักแสวงโชคจากเพื่อนบ้าน คือ เวียดนาม และไทย
กาสิโนแห่งแรกของปอยเปตเปิดให้บริการใน พ.ศ. 2542  ก่อนที่จะมีกาสิโนอีกเป็นจำนวนมากผุดขึ้นในเมือง ส่วนใหญ่เจ้าของกาสิโนเหล่านี้มักเป็นนักการเมือง นักธุรกิจ และนายทหารของทั้งไทยและกัมพูชา อย่างไรก็ตามทั้งกาสิโนและการค้าตามชายแดนเป็นการสร้างรายได้มหาศาลแก่ปอยเปต ทำให้ปอยเปตเจริญขึ้นอย่างรวดเร็ว ปอยเปตได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น กรุง หรือเป็นเทศบาล จากทั้งหมดสามแห่งที่ไม่ได้มีฐานะเป็นเมืองหลักของจังหวัด
การแบ่งเขตการปกครอง

เทศบาลปอยเปต หรือ กรุงปอยเปต แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 3 แขวง (សង្កាត់ สงฺกาต่) ได้แก่
| เลข | ชื่อแขวง | รหัสไปรษณีย์ |
| --- | --- | --- |
| 1 | ปอยเปต (ប៉ោយប៉ែត) | 10901 |
| 2 | นิมิตต์ (និមិត្ត) | 10902 |
| 3 | พซาร์ก็อณฎาล (ផ្សារកណ្តាល) | 10903 |