stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซร์โรตอร์เร

| เซร์โรตอร์เร |
| --- | --- |
ภาพถ่ายเมื่อปี 1987
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 3,128 เมตร (10,262 ฟุต)
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 1,227 เมตร (4,026 ฟุต)
พิกัด: 49°17′34″S 73°5′54″W﻿ / ﻿49.29278°S 73.09833°W﻿ / -49.29278; -73.09833 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
เซร์โรตอร์เรที่ตั้งในปาตาโกเนียใต้ 
ที่ตั้ง: ปาตาโกเนีย, อาร์เจนตินา, ชิลี
เทือกเขา: แอนดีส
การพิชิต
พิชิตครั้งแรก: 1974 โดยดานีเอเล กีอัปปา, มารีโอ กอนตี, กาซีมีโร แฟร์รารี และปีโน เนกรี (อิตาลี)
เส้นทางง่ายสุด: หิน/น้ำแข็ง/หิมะ
เซร์โรตอร์เร (สเปน: Cerro Torre) เป็นภูเขาลูกหนึ่งในทุ่งน้ำแข็งปาตาโกเนียใต้ในทวีปอเมริกาใต้ ตั้งอยู่ในดินแดนพิพาทปาตาโกเนียใต้ระหว่างประเทศอาร์เจนตินากับชิลี ทางตะวันตกของฟิตซ์รอย ภูเขาลูกนี้มีความสูงที่สุดในบรรดาเขาสี่ลูก ซึ่งที่เหลือได้แก่ตอร์เรเอเกร์ (2,685 เมตร / 8,809 ฟุต), ปุนตาเอร์รอน (Punta Herron) และเซร์โรเอสตันด์ฆาร์ต (Cerro Standhardt)
เซซาร์ ลุยส์ เมโนติ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  César Luis Menotti
วันเกิด:  5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938(1938-11-05)
สถานที่เกิด:  Rosario Argentina
วันเสียชีวิต:  5 พฤษภาคม ค.ศ. 2024(2024-05-05) (85 ปี)
ตำแหน่ง:  ผู้จัดการทีม
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1960–1963 |  Rosario Central |  ? |   |
| 1964 |  Racing Club |  ? |   |
| 1965–1966 |  Boca Juniors |  18 |  (6) |
| 1967–1968 |  New York Generals |  ? |   |
| 1968 |  Santos FC |  ? |   |
| 1969 |  Clube Atlético Juventus |  ? |   |
ทีมชาติ
| ? |  Argentina |  ? (?) |   |
จัดการทีม
1970:  Newell's Old Boys
1971–1974:  Huracán
1974–1983:  อาร์เจนตินา
1984:  FC Barcelona
1985:  C.A. Peñarol
1987:  Boca Juniors
1987-1988:  Atlético Madrid
1988:  River Plate
1991-1992:  เม็กซิโก
1993-1994:  Boca Juniors
1996-1997:  Independiente
1997:  Sampdoria
2003:  Rosario Central
2006:  Puebla
2007:  Tecos
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ July 2007
เซซาร์ ลุยส์ เมนอตตี (สเปน: Cesar Luis Menotti, 5 พฤศจิกายน 1938 – 5 พฤษภาคม 2024) เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวอาร์เจนตินาที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 1978 ในตำแหน่งหัวหน้าโค้ชของทีมชาติอาร์เจนตินา
ชีวิตส่วนตัว

เมนอตติเกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2481 ในเมืองโรซาริโอ ประเทศอาร์เจนตินา ในเวลานั้น พ่อของเขากำลังทำงานอยู่ที่ซาน มิเกล เด ตูกูมัน และช่วงเวลาในการจดทะเบียนการเกิดของเขาได้ผ่านไปแล้วเมื่อเขากลับมา เมนอตติจึงได้จดทะเบียนเสมือนเกิดวันที่บิดาไปสำนักทะเบียนวันที่ 5 พฤศจิกายน แม้ว่าเอกสารของเมนอตติจะระบุวันที่ 5 พฤศจิกายน แต่เขามักจะฉลองวันเกิดในวันที่ 22 ตุลาคมเสมอ
เมนอตติเสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2024 ขณะอายุ 85 ปี หลังจากเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลด้วยโรคโลหิตจางขั้นรุนแรง
อิเกร์ กาซิยัส

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 กาซิยัสขณะเล่นให้กับโปร์ตูใน ค.ศ. 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อิเกร์ กาซิยัส เฟร์นันเดซ
วันเกิด:   (1981-05-20) 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 (43 ปี)
สถานที่เกิด:  โมสโตเลส, สเปน
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
สโมสรเยาวชน
1990–1998:  เรอัลมาดริด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1998–1999 |  เรอัลมาดริด เซ |  26 |  (0) |
| 1999 |  เรอัลมาดริด เบ |  4 |  (0) |
| 1999–2015 |  เรอัลมาดริด |  510 |  (0) |
| 2015–2020 |  โปร์ตู |  116 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 1996 |  สเปน อายุไม่เกิน 15 ปี |  1 |  (0) |
| 1996–1998 |  สเปน อายุไม่เกิน 16 ปี |  19 |  (0) |
| 1997–1999 |  สเปน อายุไม่เกิน 17 ปี |  10 |  (0) |
| 1999 |  สเปน อายุไม่เกิน 18 ปี |  4 |  (0) |
| 1999 |  สเปน อายุไม่เกิน 20 ปี |  2 |  (0) |
| 2000–2016 |  สเปน |  167 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2019 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 22:45, 14 มิถุนายน 2015 (UTC)
อิเกร์ กาซิยัส เฟร์นันเดซ (สเปน: Iker Casillas Fernández) เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ในตำแหน่งผู้รักษาประตู ปัจจุบันได้เลิกเล่นฟุตบอลแล้วโดยเขาเล่นให้กับโปร์ตูเป็นสโมสรสุดท้าย
ในปี ค.ศ. 2008 กาซิยัสได้เป็นกัปตันฟุตบอลทีมชาติสเปน ซึ่งชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปเป็นครั้งแรกในรอบ 44 ปี นอกจากนั้นสเปนยังชนะเลิศฟุตบอลโลก และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
กาซิยัส เริ่มต้นการเล่นฟุตบอลกับเรอัลมาดริด สโมสรยักษ์ใหญ่แห่งลาลิกา ของสเปน ด้วยวัยเพียง 16 ปี ในขณะที่ยังเป็นเพียงนักเรียนชั้นมัธยม โดยในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1996 ขณะที่นั่งเรียนวิชาเขียนแบบอยู่กับเพื่อน ๆ ในชั้นเรียน กาซิยัสก็ถูกเรียกตัวอย่างกะทันหันให้เดินไปที่นอร์เวย์ เพื่อเป็นผู้รักษาประตูของเรอัลมาดริด ซึ่งขณะนั้นผู้รักษาประตูมือหนึ่งและมือสอง คือ โบโด อิกเนอร์ และซานเตียโก กัญญิซาเรส ได้รับบาดเจ็บ และหลังจากนั้นเพียง 2 ปี กาซิยัสก็สามารถก้าวขึ้นมาเป็นมือหนึ่งของสโมสรได้สำเร็จ
กาซิยัสอยู่กับเรอัลมาดริดมาเป็นเวลานานถึง 16 ปี ประสบความสำเร็จมากมาย จนกระทั่งในฟุตบอลโลก 2014 ที่บราซิล สเปนในฐานะแชมป์เก่าพบกับเนเธอร์แลนด์ ในรอบแรก ซึ่งเป็นคู่ชิงชนะเลิศเมื่อครั้งที่แล้ว ปรากฏว่าสเปนเป็นฝ่ายแพ้ไปอย่างขาดลอยถึง 1-5 ประตู โดยกาซิยัสในฐานะผู้รักษาประตูและกัปตันทีมถูกวิจารณ์อย่างมากในครั้งนี้ว่าเล่นผิดพลาด และในที่สุดสเปนก็ต้องตกรอบแรก และนับจากนั้นก็มีข่าวว่า เรอัลมาดริดต้องการตัวดาบิด เด เฆอา ผู้รักษาประตูของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด มาร่วมสโมสรแทนที่กาซิยัสมาตลอด ในที่สุดเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 2014–2015 กาซิยัสก็ต้องย้ายออกจากเรอัลมาดริดไปอยู่กับโปร์ตู โดยเจ้าตัวถึงกับแถลงข่าวเปิดใจด้วยสภาพน้ำตานองหน้า
รางวัลเกียรติยศ > เรอัลมาดริด

ลาลิกา: 2000-01, 2002-03, 2006-07, 2007-08, 2011-2012
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2001, 2003, 2008, 2011
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 1997-98, 1999-2000, 2001-02, 2013-2014
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2002, 2014
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2002, 2014
รางวัลเกียรติยศ > สเปน (ระดับเยาวชน)

UEFA U-15 Championship:1995
UEFA U-16 Championship: 1997
UEFA-CAF Meridian Cup: 1999
ฟุตบอลโลกเยาวชน ยู 20: 1999
รางวัลเกียรติยศ > สเปน

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: 2008
ฟุตบอลโลก: 2010
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: 2012
รางวัลเกียรติยศ > ประเภทบุคคล

Bravo Award: 2000
Don Balón Award มอบให้แก่นักเตะที่พัฒนามากที่สุดแห่งปี: 2000
ยูฟ่า สุดยอดทีมแห่งปี: 2007, 2008, 2009
ยูโรเปียนสปอร์ตแมกกาซีน สุดยอดทีมแห่งปี: 2007-08
Zamora Trophy: 2007-08
ยูโร 2008 สุดยอดทีมแห่งทัวร์นาเมนต์
FIFPro World XI: 2007-08, 2008-09
IFFHS ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม: 2008, 2009
FIFA.com สุดยอดทีมแห่งปี: 2008-09
ลาลิกา ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม: 2008-09
FIFA/Fifpro ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม: 2008-09
Royal Order Gold Medal for Sports Merit: 2009-10
ฟุตบอลโลก ถุงมือทอง: 2010
ฟุตบอลโลก ทีมรวมดารา: 2010
เซซาร์ อัซปิลิกูเอตา

เซซาร์ อัซปิลิกูเอตา ตังโก (สเปน: César Azpilicueta Tanco, ออกเสียง: [ˈθe̞saɾ ˌaθpiliˈkwe̞ta ˈtaŋko̞]; เกิดวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหลังให้แก่อัตเลติโกเดมาดริด สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน
อัซปิลิกูเอตา เริ่มต้นอาชีพกับทีมเยาวชนของเซอา โอซาซูนา ในปี 2001 เขาถูกเลื่อนขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ในอีกหกปีถัดมา  เขาลงเล่นในลาลิกาสามฤดูกาลก่อนย้ายไปมาร์แซย์ ในปี 2010 เขาช่วยให้ทีมชนะเลิศกุปเดอลาลีก และทรอเฟเดช็องปิยง 2 สมัย เขาย้ายไปเชลซีในฤดูร้อนปี 2012 เขาพาทีมชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกในฤดูกาลแรก รวมถึงพรีเมียร์ลีก และฟุตบอลลีกคัพ ในปี 2015 ปัจจุบันเขาลงเล่นมากกว่า 400 นัดให้กับทีม ทำให้เป็นผู้ที่ลงเล่นสูงสุดเป็นลำดับที่ 8 ในประวัติศาสตร์สโมสร และเป็นนักเตะที่ไม่ใช่ชาวอังกฤษที่ลงเล่นสูงสุดให้กับทีมรองจากแปเตอร์ แช็ค เขาเป็นกัปตันของทีมชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก 2019 และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 2021
อัซปิลิกูเอตา ยังลงเล่นให้กับทีมขาติสเปนระดับเยาวชนมากถึง 55 นัด เขาชนะเลิศการแข่งขันชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปกับชุดอายุไม่เกิน 17 ปี ในปี ค.ศ. 2007 และกับชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ในปี ค.ศ. 2011 เขาลงเล่นครั้งแรกกับทั้งทีมชุดใหญ่ในปี 2013 เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชุดที่ไปแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 และ 2018 รวมถึงฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และ 2020
เซร์ฆิโอ บิกตอร์ ปัลมา

| เซร์ฆิโอ บิกตอร์ ปัลมา |
| --- | --- |
เกิด: 1 มกราคม พ.ศ. 2499
เซร์คีโอ บิกตอร์ ปัลมา (สเปน: Sergio Víctor Palma) เกิด 1 มกราคม พ.ศ. 2499 ที่เมืองลาตีกรา จังหวัดชาโก ประเทศอาร์เจนตินา
ประวัติ

ปัลมาเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2519 และได้ครองแชมป์รุ่นจูเนียร์เฟเทอร์เวตของอาร์เจนตินาเมื่อ พ.ศ. 2520 ปัลมามีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเทอร์เวตของสมาคมมวยโลกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2522 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน รีการ์โด กอร์โดนา แชมป์ชาวโคลอมเบียไป ในปีต่อมาเขาได้ชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมอีกครั้ง คราวนี้ชนะน็อกเลียว เบนดอล์ฟ จากสหรัฐยก 5 ได้ครองแชมป์โลก
ปัลมาป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 4 ครั้ง รวมทั้งชนะคะแนนวิชิต เมืองร้อยเอ็ดด้วย เขาเสียแชมป์ให้เลียว นาร์โดครูซ เมื่อ พ.ศ. 2525 เขากลับมาชกมวยอีกใน พ.ศ. 2526 แต่ขึ้นชกอีกเพียงสามครั้งเท่านั้น เมื่อแพ้น็อก ฮวน ดี มัลบาเรส ยก 6 ก็ตัดสินใจแขวนนวมไป
ฮวน กัวดราโด

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 กัวดราโดกับทีมชาติโคลอมเบียในฟุตบอลโลก 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ฮวน กิเยร์โม กัวดราโด เบโย
วันเกิด:   (1988-05-26) 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1988 (36 ปี)
สถานที่เกิด:  เนโกกลี โคลอมเบีย
ส่วนสูง:  1.79 m (5 ft 10 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  ปีกขวา แบ็กขวา
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อินเตอร์มิลาน
หมายเลข:  7
สโมสรเยาวชน
:  อาตเลติโกอูราบา
:  อินเดเปนดิเอนเตเมเดยิน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2008–2009 |  อินเดเปนดิเอนเตเมเดยิน |  30 |  (2) |
| 2009–2012 |  อูดีเนเซ |  20 |  (0) |
| 2011–2012 |  → เลชเช (ยืมตัว) |  33 |  (3) |
| 2012–2015 |  ฟีออเรนตีนา |  85 |  (20) |
| 2015–2017 |  เชลซี |  13 |  (0) |
| 2015–2017 |  → ยูเวนตุส (ยืมตัว) |  58 |  (6) |
| 2017–2023 |  ยูเวนตุส |  166 |  (14) |
| 2023– |  อินเตอร์มิลาน |  7 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2010– |  โคลอมเบีย |  116 |  (11) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 2023 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 2023
ฮวน กิเยร์โม กัวดราโด เบโย (สเปน: Juan Guillermo Cuadrado Bello; เกิดวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโคลอมเบีย ปัจจุบันลงเล่นให้แก่อินเตอร์มิลานในเซเรียอาของประเทศอิตาลีและทีมชาติโคลอมเบีย เขามีรูปแบบการเล่นที่ตรงไปตรงมา ไม่ว่าจะเป็นการวิ่งด้วยฝีเท้าหรือการเลี้ยงลูกฟุตบอล เขาเริ่มต้นกับตำแหน่งกองกลางตัวรับในช่วงต้นอาชีพ ก่อนที่จะเล่นได้หลายตำแหน่งในเวลาต่อมา ไม่ว่าจะเป็นปีก ฟุลแบ็ก หรือวิงแบ็ก
เขาเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรอินเดเปนดิเอนเตเมเดยิน และย้ายไปอิตาลีในปี ค.ศ. 2009 เพื่อเข้าร่วมอูดีเนเซ เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับเลชเช ในฤดูกาล 2011–12 ก่อนที่จะย้ายไปฟีออเรนตีนา ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 เขาเซ็นสัญญากับเชลซี แต่ได้ลงเล่นน้อย จึงถูกปล่อยยืมตัวไปยูเวนตุส ซึ่งเขาสามารถพาทีมคว้าแชมป์เซเรียอาและโกปปาอีตาเลียได้
กัวดราโดลงเล่นทีมชาติครั้งแรกในปี ค.ศ. 2010 และได้ลงเล่นกว่า 60 นัด เขาช่วยพาทีมชาติโคลอมเบียไปถึงรอบก่อนรองชนะเลิศของโกปาอาเมริกาถึงสองครั้ง และฟุตบอลโลก 2014 นอกจากนี้ยังจบอันดับที่ 3 ในโกปาอาเมริกาเซนเตนาริโอ
การประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | นัดที่ลงเล่น | คู่แข่ง | สกอร์ | ผล | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 3 กันยายน ค.ศ. 2010 | Estadio José Antonio Anzoátegui, Puerto la Cruz, เวเนซุเอลา | 1 |  เวเนซุเอลา | 1–0 | 2–0 | กระชับมิตร |
| 2 | 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 | ซันไลฟ์สเตเดียม, Miami Gardens, สหรัฐ | 9 |  เม็กซิโก | 2–0 | 2–0 | กระชับมิตร |
| 3 | 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 | สนามกีฬาเมตไลฟ์, East Rutherford, สหรัฐ | 15 |  บราซิล | 1–0 | 1–1 | กระชับมิตร |
| 4 | 6 มิถุนายน ค.ศ. 2014 | Estadio Pedro Bidegain, บัวโนสไอเรส, อาร์เจนตินา | 29 |  จอร์แดน | 2–0 | 3–0 | กระชับมิตร |
| 5 | 24 มิถุนายน ค.ศ. 2014 | Arena Pantanal, กูยาบา, บราซิล | 32 |  ญี่ปุ่น | 1–0 | 4–1 | ฟุตบอลโลก 2014 |
| 6 | 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 | Marlins Park, ไมแอมี, สหรัฐ | 50 |  เฮติ | 2–1 | 3–1 | กระชับมิตร |
| 7 | 28 มีนาคม ค.ศ. 2017 | Estadio Olímpico Atahualpa, กีโต, เอกวาดอร์ | 63 |  เอกวาดอร์ | 2–0 | 2–0 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |
เกียรติประวัติ > สโมสร

พรีเมียร์ลีก (1): 2014–15
ฟุตบอลลีกคัพ (1): 2014–15
เซเรียอา (2): 2015–16, 2016–17
โกปปาอีตาเลีย (2): 2015–16, 2016–17
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

โกปาอาเมริกา: อันดับที่สาม (2016)
เกียรติประวัติ > บุคคล

ผู้จ่ายบอลสำเร็จสูงสุดในฟุตบอลโลก: 2014
แหล่งข้อมูลอื่น

Fiorentina profile เก็บถาวร 2015-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลของ Juan Guillermo Cuadrado ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
ฮวน กัวดราโด ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลยูเวนตุส  |
| --- | --- |
 1 ชแชนส์นือ  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี (c).  4 เดอ ลิคต์  5 เพียนิช  6 เคดีรา  8 แรมซีย์  9 วลาคอวิช  10 ปอกบา  11 กัวดราโด  12 อาแลกส์ ซังดรู  14 มาตุยดี  17 มันจูกิช  18 เกน  19 โบนุชชี  20 กังเซลู  21 ปินโซโญ  22 ดิ มาริอา  23 จัน  24 รูกานี  25 ราบีโย  30 เบนตังกูร์  33 แบร์นาร์เดสกี  มันกูโซ  เปลเลกรีนี  ปิยัตซา  ผู้จัดการ: อัลเลกรี 
กัวดราโด (ซ้ายสุด) หลังการแข่งขันฟุตบอลลีกคัพ 2015 นัดชิงชนะเลิศ
เครื่องอิสริยาภรณ์พระอาทิตย์แห่งเปรู

| เครื่องอิสริยาภรณ์พระอาทิตย์แห่งเปรู |
| --- | --- |

ประเภท: เครื่องอิสริยาภรณ์หกชั้น
วันสถาปนา: พ.ศ. 2364
ประเทศ:  เปรู
จำนวนสำรับ: ไม่จำกัดจำนวน
สถานะ: ยังมีการมอบ
ผู้สถาปนา: โฆเซ เด ซาน มาร์ติน
ประธาน: ประธานาธิบดีเปรู
เครื่องอิสริยาภรณ์พระอาทิตย์แห่งเปรู (อังกฤษ: Order of the Sun of Peru, สเปน: Orden El Sol del Perú) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของประเทศเปรู และเป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ที่เก่าแก่ที่สุดในทวีปอเมริกาใต้ เครื่องอิสริยาภรณ์นี้สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2364
ประวัติ

เครื่องอิสริยาภรณ์พระอาทิตย์แห่งเปรู สร้างขึ้นโดยนายพลโฆเซ เด ซาน มาร์ติน หลังจากปฏิวัติประเทศเปรูได้ 4 ปี สำหรับมอบให้แก่ข้าราชการระดับสูง และประชาชนชาวเปรู รวมถึงผู้มีเกียรติจากต่างประเทศ มีการมอบเครื่องอิสริยาภรณ์นี้เรื่อยมาจนระงับไปในปี พ.ศ. 2371 และกลับมามอบอีกครั้งในปี พ.ศ. 2467
ลำดับชั้น

เครื่องอิสริยาภรณ์นี้มี 6 ลำดับชั้น ดังต่อไปนี้
| แพรแถบ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ชั้นประถมาภรณ์พร้อมดาราประดับเพชร | ประถมาภรณ์ | ทุติยาภรณ์ |  |  |
| ตริตาภรณ์ | จตุรถาภรณ์ | เบญจมาภรณ์ |  |  |
สมาชิกอิสริยาภรณ์ที่มีชื่อเสียง

สมเด็จพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย
แพต นิกสัน
พอล แม็กคาร์ตนีย์
สมชาย วงศ์สวัสดิ์
พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ทรงได้รับการทูลเกล้าฯ ถวายเมื่อ พ.ศ. 2536 ขณะยังทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร)
เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรม (ประเทศชิลี)

| เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรม |
| --- | --- |

ประเภท: เครื่องอิสริยาภรณ์หกชั้น
วันสถาปนา: ค.ศ. 1817 ค.ศ. 1929 (ในนามเครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรม)
ประเทศ:  ชิลี
จำนวนสำรับ: ไม่จำกัดจำนวน
สถานะ: ยังมีการมอบ
ผู้สถาปนา: แบร์นาโด โอฮิกิน
ประธาน: ประธานาธิบดีชิลี
เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรม (สเปน: Orden al Mérito) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ของประเทศชิลี สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1929 โดยพัฒนามาจาก เหรียญอิสริยาภรณ์คุณธรรม โดยอิสริยาภรณ์นี้มอบให้กับชาวต่างชาติที่กระทำคุณประโยชน์แก่สาธารณรัฐชิลีเท่านั้น
ประวัติ

ใน ค.ศ. 1817 แบร์นาโด โอฮิกิน ได้สร้างอิสริยาภรณ์กิตติคุณขึ้นมา เพื่อมอบให้กับผู้ที่กระทำคุณประโยชน์แก่ชิลีเป็นพิเศษจากวันประกาศเอกราชของชิลี ต่อมาใน ค.ศ. 1823 หลังจากที่โอฮิกินหนีไปยังต่างประเทศ อิสริยาภรณ์นี้ก็ได้ถูกระงับไป จนกระทั่งนปี ค.ศ. 1906 เยอรมัน ริสโค ได้นำอิสริยาภรณ์นี้มามอบอีกครั้งและเปลี่ยนชื่อเป็น เหรียญอิสริยาภรณ์คุณธรรม มีจำนวนเพียง 3 ชั้น และต่อมาใน ค.ศ. 1929 ก็ได้เปลี่ยนชื่อและสถานะเป็น เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรม และเพิ่มจำนวนชั้นขึ้นมาเป็น 5 ชั้น และก็มีการมอบเรื่อยมาตามบัญญัติอิสริยาภรณ์ใน ค.ศ. 2000 และมีการเปลี่ยนแปลงการมอบเล็กน้อยใน ค.ศ. 2016
ลำดับชั้น

ประธานาธิบดีแห่งชิลีเป็นประธานแห่งเครื่องอิสริยาภรณ์นี้ โดยเครื่องอิสริยาภรณ์นี้มีจำนวนทั้งสิ้น 6 ชั้น ดังต่อไปนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ลำดับชั้น
| เบญจมาภรณ์ | จัตุรถาภรณ์ | ตริตาภรณ์ | ทวีตริตาภรณ์ | ประถมาภรณ์ | สายสร้อย |

|  |  |  |   |   |   |
สมาชิกอิสริยาภรณ์ที่มีชื่อเสียง

สมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทระแห่งเนปาล
สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน
ฟิเดล กัสโตร
อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี
ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์
พล.อ.อ. สิทธิ เศวตศิลา
อเมริกากลางเกมส์

เจ็ดประเทศในอเมริกากลาง
อเมริกากลางเกมส์ (สเปน: Juegos Deportivos Centroamericanos) เป็นมหกรรมกีฬาหลากหลายชนิดของภูมิภาคอเมริกากลาง ซึ่งมีการจัดขึ้นในทุกสี่ปี เริ่มแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1973 โดยปกติจัดขึ้นหลังจากโอลิมปิกฤดูร้อน การแข่งขันให้ประเทศในอเมริกากลางที่เป็นสมาชิกขององค์การกีฬาอเมริกากลาง (Organización Deportiva Centroamericana) สามารถเข้าร่วมการแข่งขันได้
การจัดแข่งขัน

เมืองเจ้าภาพของอเมริกากลางเกมส์
| ปี | ครั้งที่ | ประเทศเจ้าภาพ (ได้รับการรับรองจากไอโอซี) | เมืองเจ้าภาพ | เปิดโดย | วันที่ | ชาติเข้าร่วม | ชนิดกีฬา | นักกีฬา    (คน) | เจ้าเหรียญทอง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1973 | I |  กัวเตมาลา | กัวเตมาลาซิตี | อาเลฆันโดร มัลโดนาโด อากีร์เร  | 24 พฤศจิกายน – 2 ธันวาคม | 6 | 16 | 966 |  ปานามา |
| 1977 | II |  เอลซัลวาดอร์ | ซานซัลวาดอร์ | การ์โลส อุมเบร์โต โรเมโร | 25 พฤศจิกายน – 4 ธันวาคม | 5 | 18 | 1282 |  ปานามา |
| 1986 | III |  กัวเตมาลา | กัวเตมาลาซิตี |  | 4–10 มกราคม | 5 | 20 | 1320 |  กัวเตมาลา |
| 1990 | IV |  ฮอนดูรัส | เตกูซิกัลปา | โฆเซ อัสโกนา | 5–14 มกราคม | 6 | 22 | 2082 |  กัวเตมาลา |
| 1994 | V |  เอลซัลวาดอร์ | ซานซัลวาดอร์ | อาร์มันโด กัลเดรอน โซล | 25 พฤศจิกายน – 1 ธันวาคม | 7 | 27 | 2112 |  เอลซัลวาดอร์ |
| 1997 | VI |  ฮอนดูรัส | ซานเปโดรซูลา | การ์โลส โรเบร์โต เรย์นา | 5–15 ธันวาคม | 7 | 25 | 2290 |  เอลซัลวาดอร์ |
| 2001 | VII |  กัวเตมาลา | กัวเตมาลาซิตี | ฮาร์ริส วิตเบก | 22 พฤศจิกายน – 3 ธันวาคม | 7 | 29 | 2182 |  กัวเตมาลา |
| 2006 | VIII |  นิการากัว | มานากัว | เมลิตอน ซานเชซ | 2–12 มีนาคม | 6 | 19 | 1095 |  นิการากัว |
| 2010 | IX |  ปานามา | ปานามาซิตี | ริการ์โด มาร์ติเนลลิ | 9–19 เมษายน | 6 | 23 | 1739 |  เอลซัลวาดอร์ |
| 2013 | X |  คอสตาริกา | ซานโฮเซ | เลารา ชินชิยา | 3–17 มีนาคม | 7 | 26 | 2738 |  กัวเตมาลา |
| 2017 | XI |  นิการากัว | มานากัว | ดานิเอล ออร์เตกา | 3–17 ธันวาคม | 7 | 27 | 3500 |  กัวเตมาลา |
| 2022 | XII |  เอลซัลวาดอร์ | ซานตาเตกลา |  | 5–19 ธันวาคม | 7 |  |  |  |
สรุปเหรียญรางวัลตลอดกาล

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  กัวเตมาลา (GUA) | 535 | 481 | 382 | 1398 |
| 2 |  เอลซัลวาดอร์ (ESA) | 463 | 351 | 388 | 1202 |
| 3 |  คอสตาริกา (CRC) | 342 | 343 | 375 | 1060 |
| 4 |  ปานามา (PAN) | 203 | 235 | 272 | 710 |
| 5 |  นิการากัว (NIC) | 166 | 230 | 383 | 779 |
| 6 |  ฮอนดูรัส (HON) | 166 | 225 | 333 | 724 |
| 7 |  เบลีซ (BLZ) | 11 | 25 | 32 | 68 |
| รวม (7 ประเทศ) | รวม (7 ประเทศ) | 1886 | 1890 | 2165 | 5941 |
กีฬาที่จัดแข่งขัน

ตลอดระยะเวลาที่มีการแข่งขันกีฬาอเมริกากลางและแคริบเบียนเกมส์ มีการแข่งขันกีฬาทั้งหมด 26 ชนิด ดังตารางต่อไปนี้
อเมริกากลางพาราเกมส์

| ปี | ครั้งแรก | เปิดโดย | ประเทศเจ้าภาพ | เมืองเจ้าภาพ | วันที่ | ชาติเข้าร่วม | ชนิดกีฬา | นักกีฬา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | I |  |  คอสตาริกา | ซานโฮเซ | 13–21 เมษายน | 6 |  |  |
| 2018 | II |  |  นิการากัว | มานากัว | 21–28 มกราคม | 7 |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

List of medal winners on Mas Goles (ในภาษาสเปน)
เซกุนดาดิบิซิออน เบ

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 1977
ยุติ: 2021
ประเทศ:  สเปน
สโมสรอื่นจาก:  อันดอร์รา (1 ทีม)
จำนวนทีม: 4 กลุ่ม กลุ่มละ 20 ทีม(80) ( 3 กลุ่มมี 20 ทีม และ 2 กลุ่มมี 21 ทีม 8 กลุ่มเล็กมี 10 ทีม และ 2 กลุ่มเล็กมี 11 ทีม รวม 102 ทีม (ฤดูกาล 2020–21)
ระดับในพีระมิด: 3
เลื่อนชั้นสู่: เซกุนดาดิบิซิออน
ตกชั้นสู่: เตร์เซราดิบิซิออน
ถ้วยระดับประเทศ: โกปาเดลเรย์ โกปาเฟเดราซิออน
ถ้วยระดับนานาชาติ: ยูฟ่ายูโรปาลีก (จากการชนะโกปาเดลเรย์)
ทีมชนะเลิศสุดท้าย: บูร์โกส (กลุ่ม 1) เรอัลโซซิเอดัด เบ (กลุ่ม 2) อูเด อิบิซา (กลุ่ม 3) ลินาเรสเดปอร์ติโบ (กลุ่ม 4) บาดาโฆซ (กลุ่ม 5)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: ฟอร์ตา: เอเตเบ 1, ลาโอตรา, เตอูเบเฆ2, เตเปอา อีเบ 3, เตอูเบ เมลิยา เรอัลมาดริด เตอูเบ, เซบิยา เตอูเบ
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เซกุนดาดิบิซิออน เบ (สเปน: Segunda División B) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระบบลีกลำดับที่สามในประเทศสเปน ในฤดูกาล 2020–21 มี 102 ทีมเข้าแข่งขัน อยู่ภายใต้การดูแลของราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปน ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1977 โดยเป็นลีกรองของลีกอาชีพสองอันดับแรกคือลาลิกาและเซกุนดาดิบิซิออน โดยนอกจากมีทีมปกติเข้าแข่งขันแล้วยังมีทีมสำรองของทีมในลาลิกาและในเซกุนดาดิบิซิออนเข้าแข่งขัน ก่อนที่ลีกจะถูกยกเลิกไปใน ค.ศ. 2021 หลังจากมีการก่อตั้งปริเมราดิบิซิออนเอร์เรเฟฟ ขึ้นมาเป็นลีกลำดับที่สามทดแทน นับตั้งแต่ฤดูกาล 2021–22
ประวัติ

คำว่า เซกุนดาดิบิซิออน เบ มีที่ใช้ครั้งแรกในค.ศ. 1929 เป็นการแข่งขันลำดับสามรองจาก ปริเมราดิบิซิออน และ เซกุนดาดิบิซิออน อา โดยกุลตูรัลเลโอเนซาได้เป็นทีมชนะเลิศ ในฤดูกาลถัดมาได้มีการปรับโครงสร้างครั้งแรกของระบบลีกฟุตบอลสเปน ทำให้ เซกุนดาดิบิซิออน เบ ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเตร์เซราดิบิซิออน ก่อนที่จะได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาในช่วงก่อนเริ่มฤดูกาล 1977–78 และใช้เป็นลีกลำดับที่สามแทนเตร์เซราดิบิซิออนที่จะถูกลดระดับไปเป็นลีกที่สี่ โดยแรกเริ่มการแข่งขันถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม ก่อนที่จะเลิกการแบ่งกลุ่มไปในฤดูกาล 1986–87 โดยเปลี่ยนมาแข่งขันแบบพบกันหมด 22 ทีม แต่ก็ถูกเปลี่ยนแปลงในฤดูกาลถัดมา โดยแบ่งออกเป็นสี่กลุ่ม กลุ่มละ 20 ทีม
ใน ค.ศ. 2020 หลังจากการมีกำหนดการปรับเปลี่ยนโครงสร้างฟุตบอลลีกโดยการยกเลิกเซกุนดาดิบิซิออน เบ และก่อตั้งปริเมราดิบิซิออนเอร์เรเฟฟเป็นดิวิชัน 3 ทดแทน และก่อตั้งเซกุนดาดิซิออนเอร์เรเฟฟเป็นดิวิชัน 4 ซึ่งจะเริ่มในฤดูกาล 2021–22 ทำให้ในฤดูกาล 2020–21 ราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปนจึงอนุมัติให้เพิ่มทีมเป็น 5 กลุ่มโดยมีทีม 102 ทีมเข้าแข่งขัน ทำให้ในฤดูกาลก่อนหน้าไม่มีการตกชั้น โดยแบ่งออกเป็นกลุ่มละ 20 ทีมสามกลุ่ม และกลุ่มละ 21 ทีมสองกลุ่ม โดยการแข่งขันจะแบ่งออกมาอีกเป็นแปดกลุ่มย่อยที่มี 10 ทีมและสองกลุ่มย่อยที่มี 11 ทีมเพื่อความสะดวกในหารจัดการ การแข่งขันในฤดูกาลนี้เปรียบเสมือนการคัดเลือกทีมเข้าไปลงเล่นในเซกุนดาดิบิซิออน หรือปริเมราดิบิซิออนเอร์เรเฟฟ หรือเซกุนดาดิบิซิออนเอร์เรเฟฟ ฤดูกาล 2021–22
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ในภาษาสเปน)
ซอกเกอร์เวย์ - เซกุนดาดิบิซิออน เบ (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กฟุตบอลลีกระดับสามของแต่ละประเทศโดยฟีฟ่า |
| --- | --- |
ยูฟ่า:  อีเอฟแอลลีกวัน1 ·  เซเรียซี ·  ดริทเทอลีกา ·  ปริเมราเฟเดราซิออน1 ·  Championnat National
เอเอฟซี:  เจลีก 3 ·  เคลีก 32 ·  ลีกทู ·  ไทยลีก 31
คอนคาแคฟ:  สหรัฐ (USL League One2 · NISA2) ·  League1 Ontario2/Première Ligue de soccer du Québec2 ·  Segunda División de México
คอนเมบอล:  Campeonato Brasileiro Série C ·  Primera B Metropolitana
ซีเอเอฟ:  Egyptian Third Division ·  SAFA Second Division
อดีต:  Soviet Second League ·  ฟุตบอลลีกเซคันด์ดิวิชัน ·  เซกุนดาดิบิซิออน เบ
1เฮดทูเฮด = ในกรณีที่แต้มเท่ากัน ดูตัวต่อตัว ถ้าใน 2 นัด ทีมไหนที่ยิงประตูได้มากกว่าชนะ แต่ในกรณีที่ประตูเท่ากันให้ดูอเวย์โกลว์ 2ไม่มีการเลื่อนชั้น/ตกชั้น
อูไน ซิมอน

อูไน ซิมอน เมนดิบิล (สเปน: Unai Simón Mendibil; เกิด 11 มิถุนายน ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู ให้กับอัตเลติกบิลบาโอ สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน
ทีมชาติ

ซิมอนถูกเลือกติดทีมชาติในรุ่นอายุไม่เกิน 19 และ 21 ปี เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติชุดที่ชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี 2015 โดยเขาเป็นผู้รักษาประตูมือสองรองจากอันโตนิโอ ซิเบราในรายการแข่งขันนั้น
วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2017 ซิมอนได้ลงเล่นให้กับทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปีเป็นครั้งแรกในนัดที่พบกับอิตาลี ต่อมาได้ลงเล่นในนัดแรกของรอบแบ่งกลุ่มในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2019 ซึ่งสุดท้ายแล้วสเปนคว้าแชมป์ได้สำเร็จ (ซิเบรายังคงเป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่ง)
วันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ซิมอนมีชื่อติดทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกสำหรับการแข่งขันสองนัดแรกในยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ต่อมาวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 เขาได้ลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ครั้งแรกในนัดกระชับมิตรที่พบกับเนเธอร์แลนด์ แม้ว่าก่อนหน้านั้น เขาจะก่อความผิดพลาดจนเสียประตูในระดับสโมสรก็ตาม
วันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 ซิมอนมีชื่อในทีมชาติชุด 24 คนของลุยส์ เอนริเกในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 เขาได้ลงเล่นทุกนัดตลอดการแข่งขัน ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย ที่พบกับโครเอเชีย เขาได้ทำเข้าประตูตัวเองหลังจับบอลคืนหลังของเปดริพลาดเข้าสู่ประตู ทำให้เป็นประตูขึ้นนำของโครเอเชีย 0–1 ก่อนที่สเปนจะชนะไปในช่วงต่อเวลาพิเศษ 5–3 ลุยส์ เอนริเก ยกย่องความคิดของเขาที่ฟื้นตัวจากความผิดพลาดนั้นได้ ในรอบ 8 ทีมสุดท้าย ซึ่งสเปนเสมอกับสวิตเซอร์แลนด์ 1–1 ใน 120 นาที ทำให้ต้องดวลลูกโทษตัดสิน เขาสามารถป้องกันสองลูกยิงได้ช่วยให้สเปนเอาชนะไป 3–1 เขาได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัดสำหรับผลงานของเขา ในรอบรองชนะเลิศ  กับอิตาลี ที่สนามกีฬาเวมบลีย์ หลังทั้งสองทีมเสมอกัน 1–1 ใน 120 นาที ทำให้ต้องดวลลูกโทษตัดสิน เขาสามารถป้องกันการดวลครั้งแรกของ มานูเอล โลกาเตลลี ได้แต่อย่างไรก็จามสเปนแพ้ในการดวลลูกโทษหลังสี่คนต่อจากนั้นยิงผ่านมือของซิมอนได้ทั้งหมด
ซิมอน ได้มีรายชื่อติดทีมชาติสเปนชุดแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2020 ที่ประเทศญี่ปุ่น ซึ่ง ซิมอน ได้ลงสนามในตำแหน่งผู้รักษาประตูทุกนัดพวกเขาผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ แต่แพ้ให้กับบราซิล 1–2 ในช่วงต่อเวลาพิเศษ ที่สนามกีฬานานาชาติโยโกฮามะ