stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เล่นแร่แปรวิญญาณ

| เล่นแร่แปรวิญญาณ |
| --- | --- |

เป็นที่รู้จักกันในชื่อ: Alchemy of Souls Soul Marriage Return
ประเภท: แฟนตาซี โรแมนติก พีเรียด แอคชั่น
บทโดย: พี่น้องตระกูลฮง
กำกับโดย: พัก จุน-ฮวา
แสดงนำ: อี แจ-อุก ช็อง โซ-มิน โค ยุน-จ็อง ฮวัง มิน-ฮย็อน
ดนตรีโดย: นัม ฮเย-ซึง
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 30 (ณ วันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2023 (2023-01-08)) 
การผลิต
ความยาวตอน: 60 นาที
บริษัทผู้ผลิต: สตูดิโอดรากอน  High Quality
ออกอากาศ
เครือข่าย: ทีวีเอ็น
ออกอากาศ: 18 มิถุนายน ค.ศ. 2022 (2022-06-18)
เล่นแร่แปรวิญญาณ (เกาหลี: 환혼) เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ นำแสดงโดย อี แจ-อุก, ช็อง โซ-มิน, โค ยุน-จ็อง และ ฮวัง มิน-ฮย็อน บทละครโทรทัศน์โดยพี่น้องตระกูลฮง เล่าเรื่องราวของจอมเวทย์หนุ่มสาวที่เข้าไปเกี่ยวข้องกับสวรรค์และโลก ออกอากาศตอนแรกทางช่องทีวีเอ็น เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2022 โดยออกอากาศทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 21:10 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังสตรีมบนTVING และเน็ตฟลิกซ์ ได้ในบางภูมิภาค
ซีรีส์เรื่องนี้แบ่งออกเป็นสองภาค: ภาคที่ 1 ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 18 มิถุนายน ถึง 28 สิงหาคม ค.ศ. 2022 จำนวน 20 ตอน ในขณะที่ภาคที่ 2 ออกอากาศตอนแรกในวันเสาร์ที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2022
เรื่องย่อ > ภาค 1

เรื่องราวเกิดขึ้นในประเทศสมมติที่เรียกว่า แทโฮ ซึ่งไม่มีอยู่ในประวัติศาสตร์หรือบนแผนที่ ซีรีส์เรื่องนี้เกี่ยวกับความรักและการเติบโตของจอมเวทย์หนุ่มสาว เมื่อพวกเขาเอาชนะชะตากรรมที่บิดเบี้ยวของพวกเขาด้วยคาถาเวทมนตร์ต้องห้ามที่รู้จักกันในชื่อ "Alchemy of Souls" ซึ่งให้วิญญาณเปลี่ยนร่างได้
ตามด้วยเรื่องราวของนักรบหญิงชั้นยอดที่ชื่อนักซู ซึ่งวิญญาณถูกขังโดยบังเอิญภายในร่างที่อ่อนแอของเด็กสาวตาบอดนาม มูด็อก เธอเข้าไปพัวพันกับจาง อุก ชายหนุ่มซึ่งมาจากตระกูลสูงศักดิ์ และกลายเป็นคนรับใช้และอาจารย์ของเขา
เรื่องย่อ > ภาค 2

สามปีหลังจากโศกนาฏกรรมที่ทำให้มูด็อกต้องออกอาละวาดฆ่าผู้บริสุทธิ์ ซึ่งจินมูได้วางแผนไว้ จางอุกซึ่งกลับมาจากความตายอันเป็นผลมาจากหินน้ำแข็งอันทรงพลังที่อยู่ภายในร่างกายของเขา ทำให้เขากลายเป็นนักล่าผู้แปรวิญญาณและอยู่อย่างโดดเดี่ยวเนื่องจากความเสียใจต่อการตายของคนรักของเขา - มูด็อก จากนั้นเขาได้พบกับจิน บู-ย็อน ทายาทผู้ลึกลับของจินโยว็อน ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับนักซู
งานสร้าง > การพัฒนา

การเตรียมการสำหรับซีรีส์ รวมถึงการหารือเกี่ยวกับซีรีส์กับช่องทีวีเอ็น เริ่มต้นในปี ค.ศ. 2019 ภายใต้ชื่อว่า Can This Person Be Translated
งานสร้าง > การคัดเลือกนักแสดง

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2021 ต้นสังกัดของพัก ฮเย-ซู เปิดเผยว่าเธอได้เข้ารับการคัดเลือกเพื่อแสดงในเล่นแร่แปรวิญญาณ ในเดือนมิถุนายน มีการประกาศว่าจู ชัง-อุก ได้รับการเสนอบทในซีรีส์เรื่องนี้
บทนักแสดงนำหญิงได้รับการยืนยันเป็นครั้งแรกว่าจะแสดงโดยพัก ฮเย-อึน อย่างไรก็ตาม ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2021 เธอตัดสินใจถอนตัวจากซีรีส์เรื่องนี้หลังจากทำข้อตกลงร่วมกันกับทีมผู้ผลิต มีการระบุว่าแม้ว่าพักจะเป็นนักแสดงหน้าใหม่ แต่เธอก็เตรียมตัวอย่างหนักสำหรับซีรีส์นี้ แต่ก็รู้สึกกดดันมากที่ต้องเล่นเป็นตัวละครหลักของโปรเจ็กต์ใหญ่นี้ บทนี้ถูกเสนอให้กับนักแสดงหญิงช็อง โซ-มิน ช็องและผู้กำกับ พัก จุน-ฮวา เคยร่วมงานกันในทีวีซีรีส์เรื่องรักแรกตั้ง (ครอบครัว) ในปี ค.ศ. 2017
รายชื่อนักแสดงนำประกอบด้วย อี แจ-อุก, ช็อง โซ-มิน, ฮวัง มิน-ฮย็อน, ชิน ซึง-โฮ, ยู จุน-ซัง, โอ นา-รา และโจ แจ-ยุน ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการโดยทีวีเอ็น เมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2022 เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ยู อิน-ซู, อาริน, พัก อึน-ฮเย, อี โด-คย็อง และอิม ชุล-ซู ได้รับการประกาศให้เข้าร่วมทีมนักแสดง
งานสร้าง > การถ่ายทำ

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 บริษัทผู้ผลิตคือ Studio Dragon และ High Quality ได้ลงนามในข้อตกลงกับ Mungyeong City เพื่อสร้างสถานที่ถ่ายทำใน Maseong-myeon มูลค่า 5 พันล้านวอน สำหรับการถ่ายทำเล่นแร่แปรวิญญาณ
ในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2021 มีการประกาศว่าการถ่ายทำซีรีส์นี้ในสัปดาห์นั้นถูกยกเลิกหลังจากทีมงานตรวจพบเชื้อโควิด-19 ในเช้าวันที่ 5 ทีมงานฝ่ายผลิตทั้งหมดเข้ารับการทดสอบ PCR ในเวลาต่อมา ทีมงานบางคนที่ถูกจัดว่าเป็นผู้สัมผัสใกล้ชิดต้องเข้ารับการกักตัว แม้ว่าพวกเขาจะตรวจหาเชื้อเป็นลบก็ตาม
มีรายงานว่าการถ่ายทำภาค 2 ของซีรีส์เรื่องนี้เริ่มขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2022 และเสร็จสิ้นในวันพฤหัสบดีที่ 6 ตุลาคม
จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่

จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ (อังกฤษ: Neo-Assyrian Empire) เป็นสมัยประวัติศาสตร์ของเมโสโปเตเมียที่เริ่มขึ้นในปี 934 ก่อนคริสต์ศักราช และสิ้นสุดลงเมื่อปี 609 ก่อนคริสต์ศักราช ระหว่างช่วงเวลานี้อัสซีเรียเป็นมหาอำนาจในบริเวณดังกล่าวระหว่างบาบิโลเนียและอำนาจรองอื่น ๆ แต่ก็มิได้มีอำนาจอย่างจริงจังมาจนถึงการปฏิรูปโดย Tiglath-Pileser III ในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสต์ศักราช เมื่ออัสซีเรียกลายมาเป็นมหาอำนาจของจักรวรรดิอันใหญ่หลวง ในสมัยอัสซีเรียกลางระหว่างยุคสัมริดตอนปลายอัสซีเรียเป็นเพียงราชอาณาจักรรองทางตอนเหนือของเมโสโปเตมีย (อิรักปัจจุบัน) ที่แข่งขันการมีอิทธิพลกับราชอาณาจักรอื่นในทางตอนใต้ของเมโสโปเตมียและบาบิโลเนียคู่อริ เริ่มด้วยการรณรงค์ของอดัด-นิรานิที่ 2 (Adad-nirari II) อัสซีเรียก็เริ่มขยายอำนาจและเริ่มกลายเป็นศัตรูสำคัญต่อความมั่นคงของอียิปต์
จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่เป็นจักรวรรดิที่สืบต่อจากสมัยอัสซีเรียกลาง ที่รุ่งเรืองระหว่างศตวรรษที่ 14 ถึง 10 ก่อนคริสต์ศักราช นักวิชาการบางท่านเช่นริชาร์ด เนลสัน ฟราย์มีความเห็นว่าจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่เป็นจักรวรรดิที่แท้จริงจักรวรรดิแรกในประวัติศาสตร์ ระหว่างช่วงเวลานี้ภาษาอราเมอิกก็กลายมาเป็นภาษาราชการของจักรวรรดิร่วมกับภาษาอัคคาเดียน
ในที่สุดจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ก็มาล่มสลายลงเมื่อจักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่รุ่งเรืองขึ้น นินาเวห์เสียเมืองในปี 612 ก่อนคริสต์ศักราช กว่าห้าสิบปีต่อมาทั้งบาบิโลเนียและอัสซีเรียก็กลายเป็นจังหวัดของจักรวรรดิเปอร์เชีย แม้ว่าอัสซีเรียในรัชสมัยของอัสเชอร์บานิปาล (Ashurbanipal) จะทำลายวัฒนธรรมของเอลาม แต่วัฒนธรรมของอัสซีเรียก็มิได้มามีอิทธิพลต่อชนมีดีสและเปอร์เชียของกลุ่มชนอินโด-อิเรเนียนต่อมา
เทรีซา เมย์
ดูเพิ่ม

คณะรัฐมนตรีเมย์ ชุดที่หนึ่ง
คณะรัฐมนตรีเมย์ ชุดที่สอง
เดวิด แคเมอรอน

เดวิด วิลเลียม ดอนัลด์ แคเมอรอน บารอนแคเมอรอนแห่งชิปปิงนอร์ตัน PC (อังกฤษ: David William Donald Cameron, Baron Cameron of Chipping Norton) เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1966 เป็นนักการเมืองชาวอังกฤษเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 ถึงปี ค.ศ. 2016 อดีตหัวหน้าพรรคอนุรักษนิยม (Conservative Party) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในรัฐบาลริชี ซูแน็ก และเป็นสมาชิกสภาสามัญชนเขต Witney ใน Oxfordshire
แคเมอรอนจบการศึกษาในระดับปริญญาตรีในสาขาวิชา ปรัชญา การเมือง และเศรษฐศาสตร์ (Philosophy, Politics and Economics หรือชื่อย่อ PPE) จาก Brasenose College มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด จากนั้นเขาได้เข้าร่วมทีมวิจัยของพรรคอนุรักษนิยมและเป็นที่ปรึกษาพิเศษให้กับนอร์แมน ลามองต์และไมเคิล ฮาเวิร์ด เขาเป็นหัวหน้าฝ่ายกิจการองค์กรในบริษัทสื่อ ที่ชื่อคาร์ลตันคอมมูนิเคชันส์เป็นเวลา 7 ปี เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง สมาชิกสภาสามัญชนในสแตฟฟอร์ด ในปี ค.ศ. 1997 แต่ไม่ได้รับเลือก ต่อมาในปี ค.ศ. 2001 ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาสามัญชนเขตวิตนีย์ในออกซฟอร์ดเชอร์ ต่อมาในปลายปี ค.ศ. 2005 ได้รับตำแหน่งเป็นหัวหน้าพรรคอนุรักษนิยม
หลังการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2553 โดยพรรคอนุรักษ์นิยมได้คะแนนสูงสุด ทำให้คาแมรอนขึ้นนำเป็นนายกรัฐมนตรี ในฐานะรัฐบาลผสมระหว่างพรรคอนุรักษนิยม (Conservative Party) และ พรรคเสรีประชาธิปไตย (Liberal Democrats)เดวิด แคเมอรอนกลายเป็นนายกรัฐมนตรีที่อายุนับตั้งแต่โรเบริ์ต เจนคินสัน (ลอร์ด ลิเวอร์พูล) ในปี 1812
แคเมอรอนประกาศเมื่อวันศุกร์ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ว่าจะลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีก่อนการประชุมใหญ่สามัญของพรรคอนุรักษนิยมในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน อันเป็นผลสืบเนื่องจากความพ่ายแพ้ของฝ่ายสนับสนุนให้อังกฤษอยู่ใน สหภาพยุโรป ต่อซึ่งมีเขาเป็นแกนนำภายหลังจาก การออกเสียงประชามติ โดยในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 แคเมอรอนจะเข้าเฝ้า สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ที่ พระราชวังบัคกิงแฮม เพื่อยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งโดยในวันเดียวกันนาง เทเรซา เมย์ หัวหน้า พรรคอนุรักษ์นิยม จะเข้าเฝ้าเพื่อจุมพิตพระหัตถ์รับการแต่งตั้งเป็น นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร คนที่ 54
ชีวิตวัยเด็กและบรรพบุรุษ

เดวิด แคเมอรอนเป็นหลานคนสุดท้องของนายหน้าซื้อหุ้น เอียน ดอนัลด์ แคเมอรอน (12 ตุลาคม ค.ศ. 1932 - 8 กันยายน ค.ศ. 2010) และภรรยาของเขา แมรี เฟอร์ (นามเดิม เมาท์, เกิด ค.ศ. 1934 ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้พิพากษาศาลแขวงและเป็นลูกสาวของเซอร์ วิลเลียม เมาท์) พ่อแม่ของแคเมอรอนสมรสกันเมื่อวันที่  20 ตุลาคม 1962
แคเมอรอนเกิดในกรุงลอนดอนก่อนที่จะย้ายไปอยู่ในแถบพีสมอร์ เบิร์กเชียร์ แคเมอรอนมีพี่ชายชื่อ อเล็กซานเดอร์ แคเมอรอน (เกิด ค.ศ. 1963 เป็นทนายความ) และมีพี่สาว น้องสาว 2 คน คือ ทานิชา ราเชล (เกิด ค.ศ. 1965) และ แคลร์ หลุยส์ (เกิด ค.ศ. 1971) พ่อของเขา , เอียนเกิดในแบลร์มอร์ เฮ้าท์ใกล้กับฮันรี่ , อันเบอร์เดียนไชน์ และเสียชีวิตในเมือง ตูลง , ฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2010 เอียนเกิดมาพร้อมกับขาที่พิการและถูกรักษาจนมีอาการดีขึ้น , แบลร์มอร์ถูกสร้างขึ้นโดยปู่ทวดของแคเมอรอน , อเล็กซานเดอร์ เก็ดเดด และได้ค้าขายข้าวในชิคาโก้จนมีทรัพย์สมบัติมากมายก่อนจะกลับไปที่สกอตแลนด์ในคริสต์ทศวรรษ 1880
จักรวรรดิเซลจุค

มหาจักรวรรดิเซลจุค (อังกฤษ: Great Seljuk Empire) หรือ จักรวรรดิเซลจุค (Seljuk Empire) เป็นจักรวรรดิอิสลามนิกายซุนนีในสมัยกลางตอนกลาง ที่มีวัฒนธรรมของเติร์ก-เปอร์เซีย ก่อตั้งและปกครองโดยชาวเติร์กโอคุซ สาขา Qïnïq มีพื้นที่รวม 3.9 ล้าน ตารางกิโลเมตร (1.5 ล้าน ตารางไมล์) จากอานาโตเลียกับลิแวนต์ทางตะวันตกถึงฮินดูกูชทางตะวันออก และจากเอเชียกลางทางตอนเหนือถึงอ่าวเปอร์เซียทางตอนใต้
ในคริสต์ทศวรรษ 1140 อำนาจและอิทธิพลของจักรวรรดิเซลจุคเริ่มเสื่อมถอยก่อนแทนที่ด้วยจักรวรรดิฆวอแรซม์ใน ค.ศ. 1194
ประวัติ > ก่อตั้งราชวงศ์

ผู้ก่อตั้งราชวงศ์เซลจุคคือขุนศึกชาวเติร์กโอคุซนามเซลจุค เขามีชื่อเสียงจากการรับใช้ในกองทัพคาซาร์ พวกเซลจุคอพยพไปที่ฆวอแรซม์ ใกล้กับเมืองJend โดยพวกเขาเข้ารับอิสลามใน ค.ศ. 985 ฆวอแรซม์ในเวลานั้นอยู่ในการควบคุมของ Ma'munids แห่งจักรวรรดิซอมอนีด ใน ค.ศ. 999 จักรวรรดิซอมอนีดตกอยู่ใต้อำนาจของรัฐข่านคารา-ข่านแห่งทรานโซเซียนา แต่พวก Ghaznavids ครอบครองดินแดนทางใต้ของ Oxus พวกเซลจุคจึงมีส่วนร่วม โดยสนับสนุนเอมีร์ซอมอนีดองค์สุดท้าย ก่อนที่จะจัดตั้งฐานอำนาจอิสระของตนเอง
ดูเพิ่ม

สถาปัตยกรรมเซลจุค
สงครามครูเสด
ราชวงศ์เซลจุค
อ่านเพิ่ม

Previté-Orton, C. W. (1971). The Shorter Cambridge Medieval History. Cambridge: Cambridge University Press.
Tetley, G. E. (2008). The Ghaznavid and Seljuk Turks: Poetry as a Source for Iranian History. Abingdon. ISBN 978-0-415-43119-4.
บิ๊กเมาท์

| บิ๊กเมาท์ |
| --- | --- |
เป็นที่รู้จักกันในชื่อ: บิ๊กเมาส์

ฮันกึล: 빅마우스
อาร์อาร์: Bingmauseu 
 
ประเภท:   Hardboiled  Noir  ละครกฎหมาย  หนังอาชญากร 
สร้างโดย:   จัง ยัง-ชุล 
พัฒนาโดย: คิม โฮ-จุน
เขียนโดย: คิม ฮา-รัม
กำกับโดย:   โอ  ชุง-ฮวาน  เบ ฮยอน-จิน 
แสดงนำ: อี จง-ซ็อก อิม ยุน-อา คิม จู-ฮ็อน
ดนตรีโดย: พัก เซ-จุน
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 16
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: อัน อิน-ยง
ผู้อำนวยการสร้าง:   อี ซัง-แบค  คิม ยอง-กยู 
บริษัทผู้ผลิต:   AStory  สตูดิโอดรากอน  A-Man Project 
งบประมาณ: ₩30 พันล้าน
ออกอากาศ
เครือข่าย: เอ็มบีซีทีวี
ออกอากาศ: 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 (2022-07-29) – 17 กันยายน ค.ศ. 2022 (2022-09-17)
บิ๊ก เมาท์ (เกาหลี: 빅마우스) เป็นซีรีท์โทรทัศน์เกาหลีใต้ ปี 2022 นำแสดงโดย  อี จง-ซ็อก, อิม ยุน-อา, และ คิม จู-ฮ็อน ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 29 กรกฎาคม ถึง 17 กันยายน 2022 ทางช่องเอ็มบีซีทีวีทุกวันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 21:50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังมีให้สตรีมมิ่งด้วย ดิสนีย์+ ในบางภูมิภาค
เรื่องย่อ

(พัคชางโฮ) เขาเป็นทนายความที่เป็นเรตคว้าชัยชนะในศาลเพียงแค่ 10 เปอร์เซนต์เท่านั้น เขาเป็นคนพูดมากและพูดไปเรื่อย ทำให้ใคร ๆ ก็ตั้งฉายาให้กับเขาว่า บิ๊กเมาธ์ กระทั่งเขาเข้าไปพัวพันกับคดีฆาตกรรม และถูกเปิดโปงว่าเป็นนักต้มตุ๋นอัจฉริยะ ที่มีชื่อว่า บิ๊กเมาส์ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ชีวิตต้องเปลี่ยนไปตลอดกาล
นักแสดง

อี จง-ซ็อก รับบทเป็น พักชางโฮ
อิม ยุน-อา รับ บทเป็น โกมิโฮ
คิม จู-ฮ็อน รับบทเป็น ชเวโดฮา
การผลิตและการเปิดตัว

มีรายงานว่ามีกำหนดเริ่มถ่ายทำในช่วงครึ่งหลังของปี 2021 โดยใช้งบประมาณอยู่ที่₩30 พันล้าน
ในตอนแรก บิ๊ก เมาท์ ได้รับการยืนยันว่าจะออกฉายทางช่องtvN อย่างไรก็ตาม ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2022 มีการประกาศว่าซีรีท์นี้จะออกอากาศทางช่อง MBC TV ที่กำหนดใหม่ในวันศุกร์และวันเสาร์แทนในเดือนกรกฎาคม
เพลงประกอบต้นฉบับ > ตอนที่ 1

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | Artist | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Brand New" | Justhis | Woo Ji-hun Park Se-joon | Justhis | 2:51 |
| 2. | "Brand New" (Inst.) |   | Woo Ji-hun Park Se-joon |   | 2:51 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 5:42 |
ผู้ชม

| ฤดูกาล | ฤดูกาล | ตอนที่> 1 | ตอนที่> 2 | ตอนที่> 3 | ตอนที่> 4 | ตอนที่> 5 | ตอนที่> 6 | ตอนที่> 7 | ตอนที่> 8 | ตอนที่> 9 | ตอนที่> 10 | ตอนที่> 11 | ตอนที่> 12 | ตอนที่> 13 | ตอนที่> 14 | ตอนที่> 15 | ตอนที่> 16 | เฉลี่ย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 1.124 | 1.129 | 1.431 | 1.685 | 1.732 | 1.951 | 1.977 | 1.888 | 2.008 | 1.771 | 2.054 | 2.228 | 1.534 | 1.960 | 2.145 | 2.527 | 1.822 |
การวัดผลผู้ชมดำเนินการทั่วประเทศโดย นีลเส็น เกาหลี
| Ep> .Ep..Ep. | วันที่ออกอากาศเดิม> วันที่ออกอากาศเดิม.วันที่ออกอากาศเดิม | ส่วนแบ่งผู้ชมโดยเฉลี่ย> นีลเส็น เกาหลี.ทั่วประเทศ | ส่วนแบ่งผู้ชมโดยเฉลี่ย> นีลเส็น เกาหลี.โซล | ส่วนแบ่งผู้ชมโดยเฉลี่ย> TNmS.ทั่วโลก |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 29 กรกฎาคม 2022 | 6.2% (7th) | 6.3% (7th) | 5.6% (10th) |  |
| 2 | 30 กรกฎาคม 2022 | 6.1% (5th) | 6.4% (4th) | 6.1% (7th) |  |
| 3 | 5 สิงหาคม 2022 | 7.6% (4th) | 8.1% (4th) | 8.1% (5th) |  |
| 4 | 6 สิงหาคม 2022 | 8.6% (2nd) | 8.7% (2nd) | N/A |  |
| 5 | 12 สิงหาคม 2022 | 9.8% (4th) | 10.0% (3rd) | 9.6% (4th) |  |
| 6 | 13 สิงหาคม 2022 | 10.8% (2nd) | 10.8% (2nd) | 10.0% (2nd) |  |
| 7 | 19 สิงหาคม 2022 | 11.2% (3rd) | 11.4% (3rd) | 10.1% (4th) |  |
| 8 | 20 สิงหาคม 2022 | 10.4% (2nd) | 10.3% (2nd) | 9.6% (2nd) |  |
| 9 | 26 สิงหาคม 2022 | 11.5% (2nd) | 11.7% (2nd) | 11.0% (2nd) |  |
| 10 | 27 สิงหาคม 2022 | 10.0% (2nd) | 10.2% (2nd) | 9.4% (2nd) |  |
| 11 | 2 กันยายน 2022 | 11.4% (4th) | 11.4% (3rd) | 11.2% (4th) |  |
| 12 | 3 กันยายน 2022 | 12.0% (2nd) | 12.0% (2nd) | 11.4% (2nd) |  |
| 13 | 9 กันยายน 2022 | 8.3% (4th) | 8.3% (4th) | N/A |  |
| 14 | 10 กันยายน 2022 | 10.6% (2nd) | 10.3% (2nd) | 10.1% (2nd) |  |
| 15 | 16 กันยายน 2022 | 12.3% (3rd) | 12.4% (3rd) | 10.5% (3rd) |  |
| 16 | 17 กันยายน 2022 | 13.7% (2nd) | 13.9% (2nd) | 12.5% (2nd) |  |

| เฉลี่ย | เฉลี่ย | — | — |  |  |
 ในตารางด้านบน ตัวเลขสีน้ำเงิน แสดงถึงเรตติ้งต่ำสุด และ ตัวเลขสีแดง แสดงถึงเรตติ้งสูงสุด  ซีรีท์นี้ออกอากาศทางช่องเคเบิล/เพย์ทีวี ซึ่งโดยปกติจะมีผู้ชมค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับรายการทีวีที่ออกอากาศฟรี/ผู้แพร่ภาพสาธารณะ ( KBS, SBS, MBC และ EBS )
รางวัลและการเสนอชื่อ

| พิธีมอบรางวัล | ปี | หมวดหมู่ | ผู้ได้รับการเสนอชื่อ / งาน | ผลลัพธ์ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รางวัลละคร MBC | 2022 | รางวัลใหญ่ (แดซัง) | อี จง-ซ็อก | ชนะ |  |
| รางวัลละคร MBC | 2022 | ดราม่าแห่งปี | Big Mouth | ชนะ |  |
| รางวัลละคร MBC | 2022 | Top Excellence Award, Actor in a Miniseries | Lee Jong-suk | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลละคร MBC | 2022 | รางวัลความเป็นเลิศยอดนิยม นักแสดงนำหญิง สาขามินิซีรีท์ | อิม ยุน-อา | ชนะ |  |
| รางวัลละคร MBC | 2022 | รางวัลคู่รักยอดเยี่ยม | Lee Jong-suk and Im Yoon-ah | ชนะ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเกาหลี)
เว็บไซต์ทางการผลิต at AStory (ในภาษาเกาหลีและอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการผลิต (ในภาษาเกาหลีและอังกฤษ)
บิ๊กเมาท์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
บิ๊กเมาท์ ที่ฮันซีเนมา
จักรวรรดิฮัน

ระวังสับสนกับ ราชวงศ์ฮั่น
| จักรวรรดิฮัน  Hunnic Empire  |
| --- | --- |
ราว ค.ศ. 370–ค.ศ. 469
จักรวรรดิฮันสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดภายใต้อัตติลา
สถานะ: จักรวรรดิ
ภาษาทั่วไป: ฮัน
การปกครอง: ราชาธิปไตย
กษัตริย์:  

• ค.ศ. 445-453 : อัตติลา
• ค.ศ. 458-469 : Dengizich
 
ประวัติศาสตร์:  

• ชนฮันทำลายชนอลันทางตะวันตก : ราว ค.ศ. 370
• Dengizich สิ้นพระชนม์ : ค.ศ. 469
 
จักรวรรดิฮัน (อังกฤษ: Hunnic Empire) เป็นจักรวรรดิที่ก่อตั้งโดยชาวฮัน ฮันเป็นสมาพันธ์ของกลุ่มชนยูเรเชียที่ส่วนใหญ่อาจจะพูดภาษากลุ่มเตอร์กิกที่มีลักษณะอื่นที่มาจากภาษากลุ่มอื่นผสม ฮันที่มาจากทุ่งหญ้าสเตปป์ในเอเชียกลางเป็นกลุ่มชนที่มีความสามารถทางการใช้อาวุธที่ก้าวหน้ากว่าชนกลุ่มอื่นในช่วงเวลานั้นซึ่งทำให้สามารถเข้ารุกรานและยึดครองอาณาบริเวณต่างๆ ของชนเผ่าอื่น ได้เป็นจำนวนมหาศาล หลังจากกลางคริสต์ศตวรรษที่ 4 ชนฮันก็เริ่มอพยพเข้ามาในบริเวณยุโรปจากทางแม่น้ำวอลกา มาเริ่มการรุกรานโดยการโจมตีชนอาลานี (Alani) ผู้ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณที่ราบระหว่างแม่น้ำวอลกาและแม่น้ำดอน หลังจากนั้นก็สามารถโค่นจักรวรรดิของออสโตรกอธที่ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำดอน และแม่น้ำนีสเตอร์ได้ ราวปี ค.ศ. 376 ฮันก็ได้รับชัยชนะต่อวิซิกอธผู้ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณโรเมเนียปัจจุบันซึ่งก็เท่ากับมาถึงเขตแดนแม่น้ำดานูบของจักรวรรดิโรมัน การโยกย้ายถิ่นฐานครั้งใหญ่เข้ามาในยุโรปของฮันที่นำโดยอัตติลาเป็นการนำมาซึ่งความวุ่นวายทางการเมืองและการเปลี่ยนแปลงทางชาติพันธุ์ครั้งสำคัญของยุโรป
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิ
ชนฮัน
อัตติลา
ฟุตบอลทีมชาติบราซิล

ฟุตบอลทีมชาติบราซิล (โปรตุเกส: Seleção Brasileira de Futebol) เป็นทีมฟุตบอลชายตัวแทนของประเทศบราซิล อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาพันธ์ฟุตบอลบราซิล (CBF) ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ดูแลฟุตบอลในประเทศบราซิล พวกเขาเป็นสมาชิกของฟีฟ่ามาตั้งแต่ ค.ศ. 1923 และเป็นสมาชิกของคอนเมบอลมาตั้งแต่ ค.ศ. 1916
บราซิลเป็นทีมชาติที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในฟุตบอลโลก โดยชนะเลิศทั้งสิ้น 5 สมัยในปี 1958, 1962, 1970, 1994 และ 2002 นอกจากนี้ ยังทำอีกหลายสถิติในฟุตบอลโลก ได้แก่ ชนะมากที่สุดที่ 76 นัดจากการลงเล่น 114 นัด ทำผลต่างประตูได้ถึง 129 ลูก ทำคะแนนได้ถึง 247 แต้ม และแพ้เพียงแค่ 19 นัดเท่านั้น บราซิลเป็นเพียงทีมชาติเดียวที่ลงแข่งขันฟุตบอลโลกครบทุกครั้ง และไม่เคยต้องแข่งขันในรอบเพลย์ออฟ
บราซิลเป็นทีมชาติที่มีอันดับอีโลโดยเฉลี่ยสูงที่สุดในโลก และมีอันดับอีโลสูงสุดสูงเป็นอันดับที่ 4 ของโลก โดยการจัดอันดับนี้เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1962 บราซิลได้รับรางวัลทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของฟีฟ่ามากที่สุดที่ 13 ครั้ง บรรดานักวิจารณ์และอดีตผู้เล่นต่างออกมายกย่องว่าทีมชาติบราซิลยุคปี 1970 เป็นทีมฟุตบอลที่ดีที่สุดในโลก ส่วนทีมชาติบราซิลในยุคอื่น ๆ ก็ถูกมองว่าเป็นทีมที่มีคุณภาพดีด้วยเช่นกัน อย่างเช่น ทีมชาติในปี 1958–62 และ 1982
บราซิลเป็นเพียงชาติเดียวที่ชนะเลิศฟุตบอลโลกบนสี่ทวีปที่แตกต่างกัน ได้แก่ หนึ่งสมัยที่ยุโรป (สวีเดน 1958), หนึ่งสมัยที่อเมริกาใต้ (ชิลี 1962), สองสมัยที่อเมริกาเหนือ (เม็กซิโก 1970 และสหรัฐ 1994) และหนึ่งสมัยที่เอเชีย (เกาหลีใต้/ญี่ปุ่น 2002) พวกเขาเป็นหนึ่งในสามทีมชาติร่วมกับฝรั่งเศสและอาร์เจนตินาที่ชนะเลิศการแข่งขันครบสามรายการใหญ่ของฟีฟ่า ได้แก่ ฟุตบอลโลก, คอนเฟเดอเรชันส์คัพ และโอลิมปิกฤดูร้อน พวกเขาเคยครองสถิติไม่แพ้ใครติดต่อกันมากที่สุดที่ 35 นัดร่วมกับทีมชาติสเปน บราซิลยังเป็นชาติที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในรายการฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพจากการชนะเลิศสี่สมัยใน ค.ศ. 1997, 2005, 2009 และ 2013 และจากการคว้าเหรียญทองในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ส่งผลให้บราซิลเป็นชาติที่สองต่อจากฝรั่งเศสที่ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลชายของฟีฟ่าแบบผู้เล่น 11 คนในทุกรุ่นอายุ
บราซิลมีทีมชาติคู่ปรับหลายทีม ได้แก่ อาร์เจนตินา ซึ่งรู้จักกันในชื่อ Superclássico das Américas ในภาษาโปรตุเกส, อิตาลี ซึ่งรู้จักกันในชื่อ Clásico Mundial ในภาษาสเปนหรือ เวิลด์ดาร์บี ในภาษาอังกฤษ อุรุกวัย จากเหตุการณ์มารากานาโซอันเป็นบาดแผลทางใจของบราซิล ฝรั่งเศส จากการพบกันในฟุตบอลโลกที่บราซิลมักเป็นรองกว่า เนเธอร์แลนด์ จากการพบกันในฟุตบอลโลกและรูปแบบการเล่นของทั้งสองทีมที่คล้ายกัน และโปรตุเกส จากการที่ทั้งคู่มีมรดกและวัฒนธรรมร่วมกัน เช่นเดียวกับการที่มีนักฟุตบอลชาวบราซิลหลายคนเกิดที่โปรตุเกส มีคำพูดหนึ่งที่กล่าวว่า "อังกฤษคิดค้นฟุตบอล แต่บราซิลทำให้มันสมบูรณ์แบบ" (Os ingleses o inventaram, os brasileiros o aperfeiçoaram)
ประวัติ > ก่อตั้งทีมยุคแรก (1914–1922)

เป็นที่เชื่อกันโดยทั่วไปว่าการแข่งขันครั้งแรกของฟุตบอลทีมชาติบราซิลเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1914 เป็นการรวมตัวนักฟุตบอลชาวบราซิลจากเมืองริโอเดอจาเนโรและเซาเปาลู โดยได้แข่งขันกับสโมสรฟุตบอลจากประเทศอังกฤษกับสโมสรฟุตบอลเอ็กซิเตอร์ซิตี ที่สนามฟลูมีเนงซีสเตเดียม. ผลปรากฏว่าทีมชาติบราซิลเอาชนะไปได้ 2–0 จากประตูของ ออสวัลโด โกมีซ และ ออสแมน, ซึ่งในปีเดียวกันเกมส์ในระดับนานาชาติครั้งแรกของทีมชาติบราซิลคือการเล่นกับ อาร์เจนตินา โดยนัดนี้บราซิลได้แพ้ไป 3–0 โดยแข่งกันที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ต่อมา ภายใต้การคุมทีมของอาร์ตูร์ ฟรีเดนริช หนึ่งในกองหน้าระดับตำนานของบราซิล พวกเขาชนะเลิศการแข่งขันรายการแรกในโกปาอาเมริกา ค.ศ. 1919 ตามด้วยแชมป์สมัยที่สองในอีกสามปีถัดมา
ประวัติ > ฟุตบอลโลกครั้งแรก (1930–1949)

บราซิลลงแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งแรกในปี 1930 ที่ประเทศอุรุกวัย พวกเขาเริ่มต้นด้วยการชนะโบลิเวีย แต่แพ้ยูโกสลาเวียตกรอบแบ่งกลุ่ม ต่อมาในฟุตบอลโลก 1934 ที่อิตาลีเป็นเจ้าภาพ พวกเขาตกรอบแรกโดยแพ้สเปน 1–3 และมีผลงานที่ดีที่สุดในฟุตบอลโลก 1938 โดยเข้าถึงรอบรองชนะเลิศก่อนจะแพ้ทีมแชมป์ในครั้งนั้นคืออิตาลี 1–2 โดยพวกเขาเป็นทีมจากทวีปอเมริกาใต้เพียงทีมเดียวที่ได้แข่งขันในครั้งนี้ บราซิลยุติช่วงเวลา 27 ปีที่ไม่สามารถชนะเลิศการแข่งขันระดับทางการด้วยการคว้าแชมป์โกปาอเมริกาด้วยผลงานชนะถึง 6 จาก 7 นัด จบอันดับหนึ่งในการแข่งขันซึ่งในครั้งนี้พวกเขาเป็นเจ้าภาพเช่นเดียวกับปี 1922
ประวัติ > มารากานาซู

บราซิลเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก 1950 พวกเขาทำผลงานได้ยอดเยี่ยมในรอบแบ่งกลุ่มรอบแรก และลงเล่นนัดตัดสินกับอุรุกวัยในนัดสุดท้ายของรอบต่อมา ณ สนามกีฬามารากานัง โดบบราซิลต้องการเพียงผลเสมอเพื่อคว้าแชมป์โลก แต่เป็นฝ่ายแพ้ไปด้วยผลประตู 1–2 การแข่งขันในนัดนี้ถูกเรียกว่า "มารากานาซู"  นำไปสู่ความผิดหวังของชาวบราซิลทั้งประเทศ
ต่อมา ในฟุตบอลโลก 1954 ที่สวิตเซอร์แลนด์ บราซิลมีการสร้างทีมขึ้นใหม่อีกครั้ง รวมถึงเปลี่ยนสีชุดแข่งขันจากสีขาวล้วนมาเป็นสีเหลืองและสีเขียวเป็นครั้งแรกซึ่งเป็นสีธงชาติ ทั้งนี้ เพื่อต้องการเพิ่มสีสันและความมีชีวิตชีวาให้ชาวบราซิลหลังจากความผิดหวังในฟุตบอลโลกครั้งก่อน แม้จะมีการเปลี่ยนแปลงผู้เล่นหลายรายแต่ยังมีผู้เล่นชื่อดังหลายคน พวกเขาเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศและแพ้ทีมเต็งแชมป์อย่างฮังการีด้วยผลประตู 2–4 ซึ่งเป็นหนึ่งในนัดการแข่งขันฟุตบอลที่ดุเดือดและได้รับการวิจารณ์ถึงความรุนแรงมากที่สุดครั้งหนึ่ง โดยมีผู้เล่นได้รับใบแดงถึงสามคนได้รับการตั้งชื่อว่าเป็น "การต่อสู้แห่งเมืองแบร์น"
ประวัติ > ยุคทองของเปเล่ (1958–70)

ในฟุตบอลโลก 1958 บราซิลถูกจับสลากอยู่กลุ่มเดียวกับอังกฤษ, สหภาพโซเวียต และออสเตรีย พวกเขาเปิดสนามด้วยการเอาชนะออสเตรีย 3–0 ต่อด้วยการเสมออังกฤษ 0–0 และในนัดสุดท้ายของกลุ่ม หัวหน้าผู้ฝึกสอน บีเซนเต ฟีโอลา เลือกที่จะพักผู้เล่นตัวหลักสามคนอย่างซีตู, การิงชา และเปเล่เป็นตัวสำรอง ทำให้ถูกวิจารณ์ว่าบราซิลจะต้องแพ้โซเวียตอย่างแน่นอน เมื่อเริ่มต้นการแข่งขัน พวกเขาแข่งขันด้วยความกดดันในช่วง 3 นาทีแรก (ซึ่ง 3 นาทีนี้ถูกเรียกว่าเป็น "สามนาทีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอล") ก่อนที่วาว่าจะยิงประตูขึ้นนำ และจบลงด้วยชัยชนะ 2–0 ของบราซิล ต่อมา เปเล่ทำประตูชัยช่วยให้ทีมเอาชนะเวลส์ในรอบก่อนรองชนะเลิศ ก่อนที่ทีมจะไปเอาชนะฝรั่งเศสในรอบรองชนะเลิศ 5–2 และในรอบชิงชนะเลิศ บราซิลเอาชนะสวีเดนไปได้ 5–2 ทำให้พวกเขาชนะเลิศฟุตบอลโลกสมัยแรกและเป็นชาติแรกที่ชนะเลิศฟุตบอลโลกนอกทวีปของตน เปเล่ร้องไห้พร้อมกล่าวว่า เวลาของเขากับทีมชาติมาถึงแล้ว
ในฟุตบอลโลก 1962 บราซิลคว้าแชมป์โลกสมัยที่สองโดยมีการิงชาเป็นผู้เล่นตัวหลัก แม้ว่าเปเล่จะได้รับบาดเจ็บในนัดที่สองของกลุ่มที่พบกับเชโกสโลวาเกียจนไม่สามารถลงเล่นในนัดที่เหลือได้ก็ตาม
ในฟุตบอลโลก 1966 บราซิลมีผลงานในฟุตบอลโลกที่ย่ำแย่ พวกเขากล่าวว่าการแข่งขันครั้งนี้มีการเข้าสกัดที่หนักและเปเล่ก็เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ได้รับผลกระทบนั้น โดยในนัดที่พบกับโปรตุเกส เปเล่ถูกผู้เล่นโปรตุเกสเข้าสกัดอย่างหนักถึง 7 ครั้งก่อนที่เขาจะต้องออกจากเกมและไม่ได้ลงเล่นในรายการนั้นอีกเลย บราซิลจึงตกรอบแรกของฟุตบอลโลกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ ค.ศ. 1934 และกลายเป็นแชมป์โลกเก่าทีมที่สองที่ต้องตกรอบแรกต่อจากอิตาลีใน ค.ศ. 1950 เช่นเดียวกันกับฝรั่งเศส, อิตาลี, สเปน และเยอรมนีที่เป็นแชมป์เก่าและตกรอบแรกเช่นกันในปี 2002, 2010, 2014 และ 2018 ตามลำดับ หลังการแข่งขันครั้งนั้น เปเล่ประกาศว่าเขาจะไม่ลงเล่นในฟุตบอลโลกอีก อย่างไรก็ตาม เขากลับมาลงเล่นอีกครั้งใน ค.ศ. 1970
บราซิลชนะเลิศฟุตบอลโลกเป็นสมัยที่สามที่เม็กซิโกในปี 1970 โดยผู้เล่นชุดนั้นถูกขนานนามว่าเป็นผู้เล่นชุดที่ดีที่สุดในโลก ซึ่งประกอบไปด้วยเปเล่ที่ลงเล่นฟุตบอลโลกครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย, กัปตันทีม การ์ลุส อัลเบร์ตู ตูร์เรซ, แจร์ซิญโญ, ตอสเตา, แกร์สัน และรีเวลีนู แม้ว่าการิงชาจะเลิกเล่นไปแล้ว แต่ทีมก็ยังมีขุมกำลังที่แข็งแกร่ง พวกเขาชนะรวดทั้ง 6 นัด ตั้งแต่รอบแบ่งกลุ่มที่เอาชนะเชโกสโลวาเกีย, อังกฤษ และโรมาเนีย ต่อด้วยการเอาชนะเปรู, อุรุกวัย และอิตาลีในรอบแพ้คัดออก แจร์ซิญโญเป็นผู้เล่นที่ทำประตูมากเป็นอันดับที่สองในรายการนั้นที่ 7 ประตู และเป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวที่ทำประตูครบทุกนัดในฟุตบอลโลก ในขณะเปเล่ทำได้ 4 ประตู บราซิลได้ชูถ้วยรางวัลชูลส์รีเมต์เป็นครั้งที่ 3 ทำให้พวกเขาเป็นชาติแรกที่ได้เก็บถ้วยรางวัลนี้เป็นการถาวร ก่อนที่จะมีการเปลี่ยนรูปแบบถ้วยรางวัลใหม่ ซึ่งบราซิลต้องใช้เวลาถึง 24 ปีกว่าจะได้ชูถ้วยรางวัลนี้อีกครั้ง