stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน
ที่ตั้งและอาณาเขต

เขตปกครองตนเองมองโกเลียในมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ประเทศมองโกเลีย (มองโกเลียนอก) และประเทศรัสเซีย
ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลกานสู้ มณฑลซานซี มณฑลฉ่านซี มณฑลเหอเป่ย์ และเขตปกครองตนเองหุยหนิงเซี่ย ประเทศจีน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ มณฑลเฮย์หลงเจียง มณฑลจี๋หลิน และมณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ มณฑลกานสู้ ประเทศจีน
ภูมิประเทศ

เป็นที่ราบสูงโดยมีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลประมาณ 1,000 เมตร พื้นที่ราบสูงในมองโกเลียในกว้างใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ ทรัพยากร
ทั้งเขตมีพื้นที่แหล่งน้ำ 9,843 ตร.กม. ในจำนวนนี้เป็นแหล่งน้ำจืดที่ใช้สอยได้รวม 6,550 ตร.กม.เป็น 10.68% ของทั่วประเทศ
ภูมิอากาศ

รับอิทธิพลมรสุม ภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นทำให้มีลักษณะภูมิอากาศแบบซับซ้อนหลากหลาย ฤดูใบไม้ผลิอุณหภูมิแปรปรวนและมีลมพายุ
ฤดูร้อนมีระยะเวลาสั้นและฝนตกชุก ฤดูใบไม้ร่วงอุณหภูมิลดต่ำมากมีฤดูหนาวยาวนาน
ประชากร

มีประชากร (2004) 23,840,000 (อันดับที่ 23) ความหนาแน่น 20.2/ก.ม. (อันดับที่ 28)
GDP (2004) 271.2 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่ 23) ต่อประชากร 11,400 (อันดับที่ 12) 
ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น
| เชื้อชาติส่วนใหญ่ของมองโกเลียในเมื่อปี 2543> ชนชาติ | เชื้อชาติส่วนใหญ่ของมองโกเลียในเมื่อปี 2543> จำนวน | เชื้อชาติส่วนใหญ่ของมองโกเลียในเมื่อปี 2543> ร้อยละ |
| --- | --- | --- |
| ฮั่น | 18,465,586 | 79.17% |
| มองโกล | 3,995,349 | 17.13% |
| แมนจู | 499,911 | 2.14% |
| หุย | 209,850 | 0.900% |
| ดาอูร์ | 77,188 | 0.331% |
| อีเวนค์ | 26,201 | 0.112% |
| เกาหลี | 21,859 | 0.094% |
| รัสเซีย | 5,020 | 0.022% |
เศรษฐกิจ

เกษตรกรรม มองโกเลียเป็นฐานการผลิตสินค้าประเภทธัญญาหาร น้ำมัน น้ำตาลที่สำคัญของจีน
อุตสาหกรรม เขตปกครองตนเองมองโกเลียในในมีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ จึงเน้นการพัฒนาอุตสาหกรรมถ่านหิน เหล็ก เหล็กกล้า และผลิตไฟฟ้าโดยพลังงานลม
การคมนาคม

เส้นทางขนส่งระบบรางทั่วเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน มีเส้นทางขนส่งระบบรางถึง 14 สายหลักแยกเป็น 12 เส้นทางรถไฟใต้ดิน 5 สาย รวมเส้นทางยาวกว่า 7,083 กิโลเมตร  ทางหลวงทั่วเขตมีเส้นทางหลวงรวม 63,000 กิโลเมตร ความหนาแน่น 532.6 กิโลเมตร การขนส่งทางอากาศ มีสนามบิน 7 แห่ง เปิดเส้นทางการบินพลเรือนภายในประเทศ 20 เส้นทาง ระหว่างประเทศ 2 เส้นทาง
เอ็มพี 89

| เอ็มพี 89 |
| --- | --- |
รถไฟฟ้าเอ็มพี 89 ออกจากสถานีมัวตัน-ดูวัวร์เน็ต ในเส้นทางรถไฟฟ้าปารีสสาย 4
ประจำการ: 1997 - ปัจจุบัน
ผู้ผลิต: อัลสตอม
จำนวนที่ผลิต: 312 คัน (CC)   126 คัน (CA)
รูปแบบการจัดขบวน: 6 คันต่อขบวน
ความจุผู้โดยสาร: 720 คน 242 ที่นั่ง (CC)  722 คน 210 ที่นั่ง (CA)
ผู้ให้บริการ: RATP
สายที่ให้บริการ: CC: รถไฟฟ้าปารีสสาย 4 CA: รถไฟฟ้าปารีสสาย 14
คุณลักษณะ
ความเร็วสูงสุด: 80 km/h (50 mph)
กำลังขับเคลื่อน: 2,800 kW (3,800 hp)
ระบบจ่ายไฟฟ้า: 750 โวลต์ ไฟฟ้ากระแสตรง Current taken from the guide bars on either side of the track
ตัวรับกระแสไฟ: Horizontal contact shoe A vertical contact shoe sliding on the rails provides grounding.
มาตรฐานทางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in),   with running pads for the rubber  tired wheels outside of the steel rails
เอ็มพี 89 เป็นรถไฟฟ้าล้อเหล็กผสมยางที่ใช้งานในรถไฟฟ้าปารีส ออกแบบโดย Roger Tallon สร้างโดย GEC Alsthom (อัลสตอม) เพื่อใช้งานใน สาย 1 และ สาย 14 รถไฟฟ้าในสาย 1 ได้ย้ายไป สาย 4 ระหว่างปี ค.ศ. 2011 - 2013 เพื่อแทนที่รถไฟฟ้าเก่า เอ็มพี 59
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กล้อขับเคลื่อนของรถไฟฟ้าปารีส |
| --- | --- | --- |
| ปัจจุบัน |  ล้อยาง: เอ็มพี 59  เอ็มพี 73  เอ็มพี 89  เอ็มพี 05  ล้อเหล็ก: เอ็มพี 67  เอ็มพี 77  เอ็มพี 88  เอ็มพี 01  |  |
| อดีต |  เอ็ม 1  Sprague-Thomson  เอ็มเอ 51  เอ็มพี 51  เอ็มพี 55  เซบูโลน  โบอา  |  |
| อนาคต |  เอ็มพี 14  |  |
เหตุโจมตีในอังการา พ.ศ. 2558

เหตุโจมตีในอังการา พ.ศ. 2558 เกิดที่สถานีรถไฟหลักของกรุงอังการา เมื่อวันเสาร์ที่ 10 ตุลาคม 2558 มีผู้เสียชีวิต 102 รายบาดเจ็บ 198 คน บาดเจ็บสาหัส 48 ราย เป็นการก่อการร้ายครั้งนองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์ของสาธารณรัฐตุรกี นายกรัฐมนตรี อาเหม็ต ดาวูโตกลู กล่าวว่าการโจมตีดังกล่าวเป็นฝีมือของมือระเบิดฆ่าตัวตาย 2 คน ทั้งนี้เหตุการณ์เกิดก่อนการเลือกตั้งอย่างกะทันหันของตุรกีในวันที่ 1 พฤศจิกายน 2558
เหตุโจมตีในเบอร์ลิน พ.ศ. 2559

| เหตุโจมตีในเบอร์ลิน พ> ศ. 2559 |
| --- | --- |
ตลาดคริสต์มาสที่ไบรท์ไชท์พลัทซ์ในปี พ.ศ. 2552 เหตุโจมตีเกิดขึ้นนอกโบสถ์อนุสรณ์ไกเซอร์วิลเฮล์ม
สถานที่: Breitscheidplatz 
พิกัด: 52°30′18.0″N 13°20′11.0″E﻿ / ﻿52.505000°N 13.336389°E﻿ / 52.505000; 13.336389
วันที่: 19 ธันวาคม 2559 (2559-12-19)  ประมาณ 20:00 น. ตามเวลายุโรปกลาง
ประเภท: การจู่โจมโดยใช้ยานพาหนะ
ตาย: มากกว่า 9 คน
เจ็บ: มากกว่า 50 คน
เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2559 เวลาประมาณ 20:00 น. ตามเวลายุโรปกลาง (02:00 น. ของวันที่ 20 ธันวาคม ตามเวลาในไทย) เกิดเหตุรถบรรทุกคันหนึ่งพุ่งเข้าใส่ฝูงชนที่ตลาดเทศกาลคริสต์มาสแห่งหนึ่งที่จัตุรัสไบรท์ไชท์พลัทซ์ (Breitscheidplatz) ในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ทำให้มีผู้เสียชีวิต 9 คน และบาดเจ็บอีกอย่างน้อย 50 คน คนขับขับรถบรรทุกมาเป็นระยะทาง 50–80 เมตร (160–260 ฟุต) ข้ามทางเท้าตรงจัตุรัสแล้วพุ่งรถเข้าใส่ซุ้มขายของต่าง ๆ เจ้าหน้าที่ตำรวจในท้องถิ่นระบุว่า รถบรรทุกคันดังกล่าววิ่งมาจากถนนบูดาเปสต์ (Budapester Straße) ก่อนจะเข้ามาหยุดอยู่หน้าโบสถ์อนุสรณ์ไกเซอร์วิลเฮล์มในที่สุด มีรายงานว่า คนขับรถหนีไปทางสวนสัตว์เบอร์ลิน ผู้ต้องสงสัยซึ่งคาดว่าเป็นคนขับรถถูกเจ้าหน้าที่จับกุมไว้ได้ ตำรวจกล่าวว่า ผู้โดยสารอีกคนในรถบรรทุกเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ และเขาเป็นชาวโปแลนด์
เอ็มพี 59

| เอ็มพี 59 |
| --- | --- |
รถไฟฟ้ารุ่นเอ็มพี 59 ในรถไฟฟ้าปารีสสาย 4
ประจำการ: 1963 - ปัจจุบัน
ผู้ผลิต: GEC Alsthom
ผู้ให้บริการ: RATP
สายที่ให้บริการ: รถไฟฟ้าปารีสสาย 11
คุณลักษณะ
ระบบจ่ายไฟฟ้า: 750 โวลต์ ไฟฟ้ากระแสตรง Current taken from the guide bars on either side of the track
ตัวรับกระแสไฟ: Horizontal contact shoe A vertical contact shoe sliding on the rails provides  grounding.
มาตรฐานทางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in),   with running pads for the rubber  tired wheels outside of the steel rails
เอ็มพี 59 ที่สถานีแววิน
ภาพภายในรถไฟฟ้าที่ปรับปรุงแล้ว
เอ็มพี 59 เป็นรถไฟฟ้าล้อยางผสมเหล็กที่เก่าแก่ที่สุดที่ใช้งานในรถไฟฟ้าปารีส ผลิตโดย GEC Alsthom ใช้งานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1963 โดยใช้งานใน สาย 1 (1963-2000) และ สาย 4 (1967-2012) แต่ในปัจจุบัน รถไฟฟ้าทั้ง 24 คัน ให้บริการใน สาย 11
การใช้ในระบบอื่น

รถไฟใต้ดินมอนทรีออล ใช้แบบ forked โดยใช้ชื่อว่า MR-63
รถไฟใต้ดินเม็กซิโกซิตี ใช้แบบ forked โดยใช้ชื่อว่า MP 68
รถไฟใต้ดินซานเตียโก ใช้แบบ forked โดยใช้ชื่อว่า NS-74
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กล้อขับเคลื่อนของรถไฟฟ้าปารีส |
| --- | --- | --- |
| ปัจจุบัน |  ล้อยาง: เอ็มพี 59  เอ็มพี 73  เอ็มพี 89  เอ็มพี 05  ล้อเหล็ก: เอ็มพี 67  เอ็มพี 77  เอ็มพี 88  เอ็มพี 01  |  |
| อดีต |  เอ็ม 1  Sprague-Thomson  เอ็มเอ 51  เอ็มพี 51  เอ็มพี 55  เซบูโลน  โบอา  |  |
| อนาคต |  เอ็มพี 14  |  |
ฮาจิโนเฮะ

| ฮาจิโนเฮะ 八戸市 |
| --- | --- |
นครศูนย์กลาง
ทิวทัศน์นครฮาจิโนเฮะ
   ธง ตรา

ที่ตั้งของฮาจิโนเฮะ (เน้นสีชมพู) ในจังหวัดอาโอโมริ
ฮาจิโนเฮะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 40°30′44.2″N 141°29′18.2″E﻿ / ﻿40.512278°N 141.488389°E﻿ / 40.512278; 141.488389
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: โทโฮกุ
จังหวัด: อาโอโมริ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ยูอิจิ คูมาไง (熊谷 雄一)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 305.56 ตร.กม. (117.98 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม 2022)
 • ทั้งหมด: 220,722 คน
 • ความหนาแน่น: 720 คน/ตร.กม. (1,900 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: Japanese yew (Taxus cuspidata)
 • ดอกไม้: เบญจมาศ
 • นก: นกนางนวลหางดำ
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
ทางด่วน:  
โทรศัพท์: 0178-43-2111
ที่อยู่: 1-1-1 Uchimaru, Hachinohe-shi, Aomori-ken 031-8686
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ฮาจิโนเฮะ (ญี่ปุ่น: 八戸市; โรมาจิ: Hachinohe-shi) เป็นนครในจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด ข้อมูลเมื่อ 1 กรกฎาคม ค.ศ.  2020 (2020 -07-01) นครนี้มีประชากรประมาณ 221,459 คน และมีความหนาแน่นของประชากรที่ 725 คนต่อตารางกิโลเมตร ใน 96,092 ครัวเรือน ทำให้เป็นนครที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของจังหวัดอาโอโมริตามจำนวนประชากร นครนี้มีพื้นที่รวม 305.56 ตารางกิโลเมตร (117.98 ตารางไมล์)
ภูมิประเทศ

ฮาจิโนเฮะตั้งอยู่บนพื้นที่ราบฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดอาโอโมริ หันไปทางมหาสมุทรแปซิฟิก ทั้งแม่น้ำโออิราเซะและแม่น้ำมาเบจิไหลผ่านนครฮาจิโนเฮะ พื้นที่ชายฝั่งบางส่วนอยู่ในอุทยานธรรมชาติประจำจังหวัดทาเนซาชิไคงังฮาชิกามิดาเกะ ซึ่งรวมเข้ากับอุทยานแห่งชาติซันริกุฟุกโกใน ค.ศ. 2013
ภูมิประเทศ > เทศบาลใกล้เคียง

จังหวัดอาโอโมริ
อำเภอซันโนเฮะ
ฮาชิกามิ
โกโนเฮะ
นัมบุ
อำเภอคามิกิตะ
โออิราเซะ
จังหวัดอิวาเตะ
คารูไม
ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนญี่ปุ่น:
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1960  | 184,680 | —     |
|  1970  | 216,955 | +17.5% |
|  1980  | 245,617 | +13.2% |
|  1990  | 247,983 | +1.0% |
|  2000  | 248,608 | +0.3% |
|  2010  | 237,473 | −4.5% |
การเดินทาง > ทางรถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR ตะวันออก) - โทโฮกุชิงกันเซ็ง
ฮาจิโนเฮะ
บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR ตะวันออก) - สายฮาจิโนเฮะ
ฮาจิโนเฮะ - นางานาวาชิโระ - ฮง-ฮาจิโนเฮะ - โคนากาโนะ, มุตสึ-มินาโตะ - ชิโรงาเนะ - ซาเมะ - มุตสึ-ชิราฮามะ - ทาเนซาชิ-ไคงัง - โอกูกิ - คาเนฮามะ
บริษัทรถไฟอาโออิโมริ - เส้นทางรถไฟอาโออิโมริ
คิตะ-ทาไกวะ - ฮาจิโนเฮะ - มุตสึ-อิจิกาวะ
ทางรถไฟฮาจิโนเฮะ รินไก (บรรทุกสินค้าเท่านั้น)
การเดินทาง > ทางหลวง

Hachinohe Expressway
Momoishi Toll Road
Hachinohe-Kuji Expressway
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 45
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 104
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 454
การเดินทาง > ท่าเรือ

ท่าเรือฮาจิโนเฮะ
เมืองพี่น้อง

เฟเดรัลเวย์ รัฐวอชิงตัน สหรัฐ
หลานโจว มณฑลกานซู่ ประเทศจีน ตั้งแต้เดือนเมษายน ค.ศ. 1998
อื่น ๆ

มีอุกกาบาตในแถบดาวเคราะห์น้อยที่มีชื่อว่า ฮาจิโนเฮะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดอาโอโมริ |
| --- | --- | --- |
อาโอโมริ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  อาโอโมริ  ฮาจิโนเฮะ  |  |
| นคร |  โกโชงาวาระ  คูโรอิชิ  โทวาดะ  มิซาวะ  มุตสึ  สึงารุ  ฮิรากาวะ  ฮิโรซากิ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคามิกิตะ ชิจิโนเฮะ  โทโฮกุ  โนเฮจิ  โยโกฮามะ  รกกาโชะ  โรกูโนเฮะ  โออิราเซะ  อำเภอคิตะสึงารุ นากาโดมาริ  สึรูตะ  อิตายานางิ  อำเภอชิโมะกิตะ คาซามาอูระ  ซาอิ  โอมะ  ฮิงาชิโดริ  อำเภอซันโนเฮะ โกโนเฮะ  ชิงโง  ซันโนเฮะ  ทักโกะ  นัมบุ  ฮาชิกามิ  อำเภอนากะสึงารุ นิชิเมยะ  นิชิสึงารุ ฟูกาอูระ  อาจิงาซาวะ  อำเภอมินามิสึงารุ ฟูจิซากิ  อินากาดาเตะ  โอวานิ  อำเภอฮิงาชิสึงารุ โซโตงาฮามะ  โยโมงิตะ  อิมาเบ็ตสึ  ฮิราไน  |  |
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
เหตุโจมตีในเวียนนา พ.ศ. 2563

| เหตุโจมตีในเวียนนา พ> ศ. 2563 |
| --- | --- |
เป็นส่วนหนึ่งของ การก่อการร้ายอิสลามในยุโรป
th
สถานที่: ชเวเดินพลัทซ์ เวียนนา ออสเตรีย
พิกัด: 48°12′43″N 16°22′29″E﻿ / ﻿48.21194°N 16.37472°E﻿ / 48.21194; 16.37472
วันที่: 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 (2020-11-02)  20:00 น. (CET)
เป้าหมาย: พลเรือน
ประเภท: การกราดยิง
อาวุธ:  ปืนเล็กยาว  ปืนสั้น  machete 
ตาย: 5 คน (รวมผู้ก่อการ 1 คน)
เจ็บ: 23 คน
ผู้ก่อเหตุ: Kujtim Fejzulai
เหตุจูงใจ: ลัทธิสุดโต่งอิสลาม
เหตุโจมตีในเวียนนา พ.ศ. 2563 เป็นการโจมตีด้วยอาวุธปืนซึ่งเกี่ยวข้องกับการกราดยิงหลายจุดในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 มือปืนหนึ่งคนหรือมากกว่า เปิดฉากยิงด้วยปืนเล็กยาวจู่โจมใกล้ถนนซึ่งเป็นที่ตั้งของธรรมศาลายิวกลาง การเสียชีวิตของพลเรือนสี่คนและผู้ก่อการหนึ่งคนได้รับการยืนยันภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังการโจมตี มีผู้บาดเจ็บอีกสิบเจ็ดคน เจ็ดคนในจำนวนนี้มีอาการสาหัส ตำรวจเวียนนากล่าวว่าผู้ก่อการที่ถูกสังหารเป็นผู้สนับสนุนรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์และเหตุโจมตีครั้งนี้เป็นการก่อการร้ายอิสลาม
นายกรัฐมนตรีเซบัสทีอัน ควทซ์ ของออสเตรียกล่าวถึงเหตุการณ์ดังกล่าวว่าเป็น "การโจมตีของผู้ก่อการร้ายที่น่ารังเกียจ" มีรายงานว่าผู้ก่อการคนอื่นหลบหนีไปได้และกำลังถูกไล่ล่าโดยหน่วยปฏิบัติการพิเศษเอโคโคบราและเวกาของออสเตรีย
ฮิโนเดะ

| ฮิโนเดะ 日の出町 |
| --- | --- |
เมือง
ศาลาว่าการเมืองฮิโนเดะ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของฮิโนเดะ (เน้นสีเหลือง) ในมหานครโตเกียว
ฮิโนเดะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°44′31.6″N 139°15′16.5″E﻿ / ﻿35.742111°N 139.254583°E﻿ / 35.742111; 139.254583
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด:  มหานครโตเกียว
อำเภอ: นิชิตามะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 28.07 ตร.กม. (10.84 ตร.ไมล์)
ประชากร (เมษายน 2021)
 • ทั้งหมด: 16,563 คน
 • ความหนาแน่น: 590 คน/ตร.กม. (1,500 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
• ต้นไม้: Abies firma
• ดอกไม้: วีสเตียเรียญี่ปุ่น, ซากูระ
• นก: นกกระจ้อยญี่ปุ่น
โทรศัพท์: 042-597-0511
ที่อยู่: 2780 Hirai, Hinode-machi, Nishitama-gun, Tokyo 190-0192
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ฮิโนเดะ (ญี่ปุ่น: 日の出町; โรมาจิ: Hinode-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ 1 เมษายน ค.ศ.  2021 (2021 -04-01) เมืองนี้มีประชากรประมาณ 16,563 คน มีความหนาแน่นของประชากร 590 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 28.07 ตารางกิโลเมตร (10.84 ตารางไมล์)
ภูมิศาสตร์

ฮิโนเดะตั้งอยู่ที่เชิงเขาโอกูตามะทางตะวันตกของโตเกียว จุดที่สูงที่สุดอยู่ที่ยอดเขาฮิโนเดะที่ความสูง 902 เมตร เมืองฮิโนเดะมีแม่น้ำฮิราอิและแม่น้ำโองูโนะไหลผ่าน
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลโดยรอบ

มหานครโตเกียว
นครโอเมะ
นครอากิรูโนะ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ฮิโนเดะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในฮิโนเดะคือ 12.3 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 2,998 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 23.5 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 0.7 °C
ประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของเมืองฮิโนเดะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในทศวรรษ 1970 และเริ่มคงที่ในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 5,651 | —     |
|  1930  | 6,659 | +17.8% |
|  1940  | 6,673 | +0.2% |
|  1950  | 8,436 | +26.4% |
|  1960  | 8,047 | −4.6% |
|  1970  | 8,835 | +9.8% |
|  1980  | 13,854 | +56.8% |
|  1990  | 16,444 | +18.7% |
|  2000  | 16,631 | +1.1% |
|  2010  | 16,652 | +0.1% |
ประวัติศาสตร์

พื้นที่ที่เป็นเมืองฮิโนเดะในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมูซาชิ ต่อมาเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1878 ในช่วงการปฏิรูปที่ดินหลังการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่แห่งนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนิชิตามะ จังหวัดคานางาวะ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการก่อตั้งหมู่บ้านฮิราอิและหมู่บ้านโองูโนะ โดยเป็นการจัดตั้งในรูปแบบเทศบาล อำเภอนิชิตามะได้โอนย้ายไปขึ้นอยู่กับมหานครโตเกียวเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1893 หมู่บ้านฮิโนเดะได้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1955 โดยการควบรวมหมู่บ้านฮิราอิกับหมู่บ้านโองูโนะ ต่อมาหมู่บ้านฮิโนเดะก็ได้ยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1974
อดีตนายกรัฐมนตรี ยาซูฮิโระ นากาโซเนะ มีบ้านพักหลังเล็ก ๆ ชื่อว่า ฮิโนเดะซันโซ ตั้งอยู่ที่เมืองฮิโนเดะ ใน ค.ศ. 1983 ระหว่างที่ดำรงตำแหน่ง นากาโซเนะได้เชิญประธานาธิบดีสหรัฐ โรนัลด์ เรแกน มาที่บ้านพักและจัดการประชุมสุดยอดระหว่างสหรัฐกับญี่ปุ่นในบรรยากาศที่ไม่เป็นทางการเพื่อสร้างความสัมพันธ์ส่วนตัวฉันมิตร นอกจากนี้ หลังจากที่ลาออกจากการเป็นนายกรัฐมนตรี นากาโซเนะยังได้เชิญอดีตประธานาธิบดีเกาหลีใต้ ช็อน ดู-ฮวัน อดีตประธานาธิบดีสหภาพโซเวียต มีฮาอิล กอร์บาชอฟ และวีไอพีต่างชาติอีกหลายคน รวมถึงเอกอัครราชทูตสหรัฐมาที่บ้านพักหลังนี้ด้วย นากาโซเนะได้บริจาคบ้านพักหลังนี้ให้กับเทศบาลเมืองฮิโนเดะเมื่อ ค.ศ. 2006 โดยปัจจุบันได้รับการดูแลในฐานะสวนสาธารณะ
การเมืองการปกครอง

เมืองฮิโนเดะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภาเมืองที่เป็นสภาเดี่ยวมีสมาชิกจำนวน 14 คน ฮิโนเดะรวมทั้งเทศบาลอากิรูโนะ ฟุซซะ ฮามูระ มิซูโฮะ ฮิโนฮาระ และโอกูตามะ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภามหานครโตเกียวจำนวน 2 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งโตเกียวที่ 25 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ

อุตสาหกรรมที่สำคัญของเมืองฮิโนเดะคือการป่าไม้ โดยมีต้นสนซีดาร์ญี่ปุ่นและต้นฮิโนกิเป็นต้นไม้ที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ ในเมืองฮิโนเดะมีการผลิตหีบศพจำนวน 200,000 ใบต่อปี ซึ่งเป็นอันดับหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น
การศึกษา

เมืองฮิโนเดะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง (ฮิราอิ ฮนจูกุ และโองูโนะ) และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง (ฮิราอิ และโองูโนะ) ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย นอกจากนี้ยังมีวิทยาเขตย่อยของมหาวิทยาลัยเอเชียตั้งอยู่ที่เมืองฮิโนเดะอีกด้วย
การขนส่ง > รถไฟ

เมืองฮิโนเดะไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางด่วนเค็งโอ - ทางแยกต่างระดับฮิโนเดะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฮิโนเดะ
เว็บไซต์ทางการของเมืองฮิโนเดะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ฮิโนเดะซันโซ บ้านพักของอดีตนายกรัฐมนตรี ยาซูฮิโระ นากาโซเนะ
แคม นิวตัน

แคม นิวตัน (อังกฤษ: Cam Newton, ชื่อเต็ม: Cameron Jerrell Newton) เป็นนักอเมริกันฟุตบอลมืออาชีพ ตำแหน่ง ควอเตอร์แบ็ก ของทีม แคโรไลนา แพนเธอร์ส ในลีกเอ็นเอฟแอล ประเทศสหรัฐอเมริกา เขาเคยเล่นในกับ ออร์เบิร์น ในระดับมหาวิทยาลัย ก่อนที่จะถูกดราฟท์เป็นอันดับแรก เมื่อ พ.ศ. 2554 (2011 NFL Draft) และได้รับตำแหน่ง "ผู้เล่นหน้าใหม่แห่งปี" ในฤดูกาลแรกของเขา
ในการเล่นฤดูกาลแรก นิวตันได้ทำลายสถิติต่าง ๆ มากมาย เช่น  เป็นควอเตอร์แบ็กหน้าใหม่คนแรก ที่สามารถข้างบอลได้เกิด 400 หลาในเกมแรก ซึ่งทำได้มากกว่าที่ เพย์ตัน แมนนิง เคยทำไว้ก่อนหน้านี้คือ 120 หลา อีกทั้งเขายังทำลายสถิติที่ยาวนาน 61 ปี ของ ออตโต เกรแฮม โดยเป็นผู้ที่ทำระยะขว้างได้มากที่สุดในเกมแรกของอาชีพ  เป็นควอเตอร์แบ็กหน้าใหม่คนแรกที่สามารถทำระยะขว้างได้มากกว่า 4,000 หลา และทำระยะวิ่งได้มากกว่า 700 หลาในหนึ่งฤดูกาล  อีกทั้งยังสามารถทำทัชดาวน์ได้ถึง 14 ครั้ง มากกว่าควอเตอร์แบ็กทุกคนในประวัติศาสตร์เอ็นเอฟแอล ทำลายสถิติที่ยาวนาน 35 ปีของ สตีฟ กรอกัน
ในปี พ.ศ. 2558 นั้น นิวตันกลายเป็นควอเตอร์แบ็กคนแรกของประวัติศาสตร์ ที่ขว้างลูกทำทัชดาวน์ได้ถึง 30 ครั้ง และ วิ่งเข้าทำทัชดาวน์เองอีก 10
ครั้ง ในฤดูกาลเดียวกัน (ขว้างลูก 35 ครั้ง, วิ่ง 10 ครั้ง) เขายังเป็นควอเตอร์แบ็กคนเดียวที่สามารถขว้างลูกได้ 300 หลา, ขว้างลูกทัชดาวน์ได้ 5 ครั้ง และทำระยะวิ่งได้มากกว่า 100 หลาภายในเกมเดียว ในเกมสุดท้ายของฤดูกาล 2015-2016 นั้น นิวตันก็มีสถิติการวิ่งเข้าทำทัชดาวน์โดยควอเตอร์แบ็กเทียบเท่ากับ สตีฟ ยัง (ในขณะที่ ยัง ใช้เวลาถึง 15 ฤดูกาล นิวตันกลับใช้เพียง 5 ฤดูกาลเท่านั้น)
เหตุโจมตีในวิทยาลัยสารพัดช่างเคียร์ช

| เหตุโจมตีใน วิทยาลัยสารพัดช่างเคียร์ช |
| --- | --- |
วิทยาลัยสารพัดช่างเคียร์ช
สถานที่: เคียร์ช ไครเมีย ยูเครน (โดยนิตินัย) รัสเซีย (โดยพฤตินัย)
วันที่: 17 ตุลาคม 2561 (2561-10-17)  ประมาณ 11.40 น. (UTC+03:00)
อาวุธ: ปืน, วัตถุระเบิด
ตาย: 20 คน (รวมผู้ก่อการ)
เจ็บ: 54 คน
เหตุจูงใจ: สันนิษฐานว่าเกิดจากความเกลียดชังส่วนตัวของผู้ก่อการต่อนักศึกษาและอาจารย์
เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2561 เกิดเหตุระเบิดและกราดยิงนักศึกษาในโรงอาหารวิทยาลัยสารพัดช่างเคียร์ชที่เมืองเคียร์ชบนคาบสมุทรไครเมีย (ซึ่งถูกรัสเซียยึดครอง) วิทยาลัยแห่งนี้มีนักศึกษาอายุตั้งแต่ 15 ปี ไปจนถึงประมาณ 25 ปี เหตุการณ์นี้ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 19 คน และผู้บาดเจ็บ 54 คน โดย 12 คนในจำนวนนี้มีอาการสาหัส
ผู้ก่อเหตุคือ วลาดิสลัฟ รอสเลียคอฟ นักศึกษาอายุ 18 ปี ซึ่งหลังจากก่อเหตุได้ยิงตัวตาย ผู้รอดชีวิตคนหนึ่งระบุว่า การกราดยิงกินเวลานาน 15 นาที
เหตุโจมตีครั้งนี้ได้รับการสอบสวนในฐานะฆาตกรรมหมู่ ไม่ใช่การก่อการร้าย วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย บรรยายเหตุการณ์นี้ว่าเป็น "โศกนาฏกรรม" และแสดงความเสียใจกับครอบครัวของเหยื่อในขณะเข้าร่วมการประชุมที่เมืองโซชี
เหตุโจมตีในเอเดน พ.ศ. 2563

| เหตุโจมตีในเอเดน พ> ศ. 2563 |
| --- | --- |
เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามกลางเมืองเยเมน (พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน)
th
สถานที่: เอเดน, รัฐเอเดน, ประเทศเยเมน
พิกัด: 12°49′32″N 45°02′11″E﻿ / ﻿12.82556°N 45.03639°E﻿ / 12.82556; 45.03639
วันที่: 30 ธันวาคม ค.ศ. 2020
เป้าหมาย: ท่าอากาศยานนานาชาติเอเดน
ประเภท: วางระเบิด   กราดยิงหมู่
ตาย: 25
เจ็บ: 110
ผู้ก่อเหตุ: ไม่ทราบ
ในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2020 เครื่องบินบรรทุกสมาชิกรัฐบาลเยเมนชุดใหม่ได้ลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติเอเดนทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเยเมน ทันใดที่ผู้โดยสารเดินออกจากอากาศยาน ได้เกิดเหตุระเบิดและเหตุกราดยิงขึ้นในพื้นที่ท่าอากาศยาน ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 25 รายและบาดเจ็บอีก 110 ราย
ในบรรดาผู้เสียชีวิต ไม่มีรายใดที่เป็นคณะที่เดินทางมากับเครื่องบิน และคณะรัฐมนตรีเยเมนได้ถูกนำตัวส่งไปยังวังมัสฮีกโดยทันทีเพื่อความปลอดภัย วังแห่งนี้ในเวลาต่อมามีรายงานว่าตกเป็นเป้าการโจมตีเช่นกัน
ภูมิหลัง

เพื่อเป็นการรับมือกับการต่อสู้ระหว่างรัฐบาลเยเมนและกลุ่มแบ่งแยกดินแดน สภาเปลี่ยนผ่านทางใต้ ได้มีการจัดตั้งคณะรัฐมนตรีขึ้นใหม่นอกดินแดนในประเทศซาอุดีอาระเบีย ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกจากตัวแทนของภูมิภาคต่าง ๆ ของเยเมนอย่างเท่ากัน ทั้งทางเหนือและทางใต้ เป็นผลมาจากความพยายามในการเจรจาอย่างหนักในซาอุดีอาระเบีย และมีเป้าหมายเพื่อยุติการต่อสู้ระหว่างทั้งสองกลุ่ม และรวมพลังไปเพื่อต่อสู้กับกบฏฮูษีในสงครามกลางเมืองที่ดำเนินอยู่แทน
เอ็มมา

| Tenille Dashwood |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Tenille Averil Dashwood
เกิด:  (1989-03-01) 1 มีนาคม ค.ศ. 1989 (35 ปี) Boronia, Victoria, Australia
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Emma  Tenille Dashwood Tenille Tayla Valentine
ส่วนสูง: 5 ft 5 in (1.65 m)
น้ำหนัก: 132 lb (60 kg)
มาจาก: Melbourne, Australia
ฝึกหัดโดย: Lance Storm WWE Performance Center
เปิดตัว: 2005
เท็นนิลล์ เอเวอริล แดชวูด (Tenille Averil Dashwood) เกิดวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1989 นักมวยปล้ำอาชีพชาวออสเตรเลีย
ผลงานอื่นๆ > โทรทัศน์

| Year | Title | Role | Notes |
| --- | --- | --- | --- |
| 2011 | World of Hurt | Herself | Main (Season 1) |
| 2015–2016 | Total Divas | Herself | Guest (Season 3, 5–6) Recurring (Season 4): 12 episodes |
ผลงานแชมป์รางวัล

Extreme Canadian Championship Wrestling
ECCW Supergirls Championship (2 times)
Impact Wrestling
Impact Knockouts World Tag Team Championship (1 time) – with Madison Rayne
Pro Wrestling Alliance Queensland
Queen of the Warriors (2009)
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 31 of the top 50 female wrestlers in the PWI Female 50 in 2015
Slam Wrestling Awards
Worst Tag Team Female (2021) - with Madison Rayne
Swiss Wrestling Entertainment
SWE Ladies Championship (1 time)
แหล่งข้อมูลอื่น

เอ็มมา ที่ WWE.com
เอ็มมา ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
เอ็มมา ที่อินสตาแกรม
เอ็มมา ที่เฟซบุ๊ก
Tenille Dashwood ที่ยูทูบ
Tenille Dashwood ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เส้นขนานที่ 45 องศาใต้

เส้นขนานที่ 45 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 45 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก
เส้นขนานนี้เป็นจุดกึ่งกลางทางทฤษฎีระหว่างเส้นศูนย์สูตรและขั้วโลกใต้ จุดกึ่งกลางที่แท้จริงอยู่ที่ 16.2 กิโลเมตร (10.1 ไมล์) ทางใต้ของเส้นขนานเนื่องจากโลกไม่ได้เป็นทรงกลมที่สมบูรณ์ แต่ป่องที่บริเวณเส้นศูนย์สูตรและแบนที่บริเวณขั้วโลก
แตกต่างจากคู่เส้นขนานทางซีกโลกเหนือซึ่งเกือบทั้งหมดของเส้นขนานนี้ (ร้อยละ 97) ผ่านพื้นที่ที่เป็นมหาสมุทร เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรอินเดีย ออสตราเลเชีย (ผ่านนิวซีแลนด์แต่พึ่งพ้นจากรัฐแทสเมเนีย) มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 15 ชั่วโมง 37 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 8 ชั่วโมง 46 นาที ในระหว่างเหมายัน