stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปอมปีย์

| ปอมปีย์ |
| --- | --- |
รูปปั้นหินอ่อนของปอมปีย์ในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ที่ปารีส

กงสุลแห่งสาธารณรัฐโรมัน
ดำรงตำแหน่ง 52 – 51 ปีก่อนค.ศ.ดำรงตำแหน่งร่วมกับ ควินตุส เคซิลุส เมเตลัส ปีอุส สกรีปิโอ นาซิลกา
ก่อนหน้า: Marcus Valerius Messalla Rufus กับ Gnaeus Domitius Calvinus
ถัดไป: Marcus Claudius Marcellus กับ Servius Sulpicius Rufus
ดำรงตำแหน่ง 55 – 54 ปีก่อนค.ศ.ดำรงตำแหน่งร่วมกับ มาร์กุส ลิกินิอุส กรัสซุส
ก่อนหน้า: Gnaeus Cornelius Lentulus Marcellinus กับ Lucius Marcius Philippus
ถัดไป: Appius Claudius Pulcher กับ Lucius Domitius Ahenobarbus
ดำรงตำแหน่ง 70 – 69 ปีก่อนค.ศ.ดำรงตำแหน่งร่วมกับ มาร์กุส ลิกินิอุส กรัสซุส
ก่อนหน้า: Publius Cornelius Lentulus Sura กับ Gnaeus Aufidius Orestes
ถัดไป: Quintus Caecilius Metellus Creticus กับ Quintus Hortensius
ผู้ว่าการประจำHispania Ulterior
ดำรงตำแหน่ง 58 – 55 ปีก่อนค.ศ.
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 29 กันยายน 106 ปีก่อนค.ศ. Picenum, อิตาเลีย, สาธารณรัฐโรมัน
เสียชีวิต: 28 กันยายน 48 ปีก่อนค.ศ. (aged 57) Pelusium, ราชอาณาจักรทอเลมี
ลักษณะการเสียชีวิต: ถูกลอบสังหาร
เชื้อชาติ: โรมัน
พรรคการเมือง: Optimates
คู่สมรส: Antistia (86–82 ปีก่อนค.ศ., ถูกหย่า) Aemilia Scaura (82–79 ปีก่อนค.ศ., เธอเสียชีวิต) Mucia Tertia (79–61 ปีก่อนค.ศ., ถูกหย่า) Julia (59–54 ปีก่อนค.ศ., เธอเสียชีวิต) Cornelia Metella (52–48 ปีก่อนค.ศ., เขาเสียชีวิต)
บุตร: Gnaeus Pompeius Pompeia Magna Sextus Pompeius
อาชีพ: นักการเมืองและผู้บัญชาการทหาร

ไนอุส ปอมเปอุส มักนุส (อังกฤษ: Gnaeus Pompeius Magnus; ภาษาละติน: [ˈnːae̯.ʊs pɔmˈpɛjjʊs ˈmaŋnʊs]) รู้จักกันในนาม ปอมปีย์มหาบุรุษ (Pompey the Great; 29 กันยายน 106 ปีก่อน ค.ศ. – 28 กันยายน 48 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นแม่ทัพระดับสูงและรัฐบุรุษชาวโรมัน ซึ่งการงานอาชีพของเขาได้เป็นส่วนสำคัญในการเปลี่ยนแปลงของโรมันจากสาธารณรัฐสู่จักรวรรดิ เขาเป็นพันธมิตรทางการเมืองในช่วงเวลานึงและต่อมาก็กลายเป็นคู่ปรับของจูเลียส ซีซาร์ สมาชิกของขุนนางสภาสูง ปอมปีย์ได้เข้ามาเป็นทหารในขณะที่ยังอยู่ในวัยหนุ่มและได้ก้าวหน้าในการดำรงตำแหน่งที่มีชื่อเสียงต่อจากเผด็จการ ซูลลา ในฐานะผู้บัญชาการทหารในสงครามกลางเมืองของซูลลา ด้วยความสำเร็จของเขาซึ่งได้รับฉายาว่า มักนุส – "มหาบุรุษ" ฉายานี้มาจากวีรบุรุษที่เป็นที่ชื่นชอบในวัยเด็กของปอมปีย์อย่างอเล็กซานเดอร์มหาราช ศัตรูของเขาได้มอบฉายาแก่เขาว่า adulescentulus carnifex ("หนุ่มนักฆ่าสัตว์") จากความโหดเหี้ยมของเขา ความสำเร็จของปอมปีย์ในฐานะแม่ทัพในขณะที่ยังอยู่ในวัยหนุ่มทำให้เขาได้ก้าวหน้าโดยทันทีในการเป็นกงสุลคนแรก โดยไม่ต้องเข้าร่วมประชุมแบบปกติของระบบเส้นทางแห่งเกียรติยศ (cursus honorum)(ซึ่งเป็นขั้นตอนที่จำเป็นในอาชีพทางการเมือง) เขาเป็นกงสุลมาถึงสามสมัยและเป็นที่เลื่องลือถึงการประกาศชัยชนะของโรมัน (Roman triumphs) ถึงสามครั้ง
ในปี 60 ก่อนคริสตกาล ปอมปีย์ได้ร่วมมือกับมาร์กุส ลิกินิอุส กรัสซุส และกาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ (จูเลียส ซีซาร์) ในการเป็นพันธมิตรระหว่างการทหารและการเมืองอย่างไม่เป็นทางการ ที่เป็นที่รู้จักกันคือ คณะสามผู้นำที่หนึ่ง ซึ่งปอมปีย์ได้สมรสกับยูลิอา ลูกสาวของซีซาร์เพื่อช่วยให้ความปลอดภัย ภายหลังกรัสซุสและยูลิอาเสียชีวิต ปอมปีย์ได้เข้าข้างฝ่ายออปติเมตส์ ฝ่ายอนุรักษ์นิยมของวุฒิสภาโรมัน ปอมปีย์และซีซาร์ได้แย่งชิงกันเป็นผู้นำของรัฐโรมัน ซึ่งนำไปสู่สงครามกลางเมือง ในสงคราม ปอมปีย์ได้พบความปราชัยที่ยุทธการที่ฟาร์ซาลุสในปี 48 ก่อนคริสตกาล เขาได้ลี้ภัยไปอยู่ในอียิปต์ ซึ่งถูกลอบสังหารในเวลาต่อมา
ปลาไหลมอเรย์ตาขาว

| ปลาไหลมอเรย์ตาขาว |
| --- | --- |

ปลาไหลมอเรย์ตาขาว (ขวา)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Anguilliformes
วงศ์:: Muraenidae
สกุล:: Gymnothorax
สปีชีส์:: G.  thyrsoideus
ชื่อทวินาม
Gymnothorax thyrsoideus (Richardson, 1845)

ชื่อพ้อง
 Siderea prosopeion (Bleeker, 1853)  Siderea thyrsoidea (Richardson, 1845)
ปลาไหลมอเรย์ตาขาว หรือ ปลาหลดหินตาขาว (อังกฤษ: White-eyed moray, Slender moray, Greyface moray; ชื่อวิทยาศาสตร์: Gymnothorax thyrsoideus) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาไหลมอเรย์ (Muraenidae)
มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายปลาไหลมอเรย์ยักษ์ (G. javanicus) แต่มีลำตัวเรียวกว่า ฟันเขี้ยวเล็กกว่า ผิวหนังเรียบ ลำตัวสีเหลืองอ่อนถึงเหลืองสด มีจุดด่างสีคล้ำหรือน้ำตาลเข้มกระจายทั่วลำตัว ใต้ท้องและใต้คอมีสีจาง มีม่านตาสีขาวชัดเจน ตาสีดำ
มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 80 เซนติเมตร พบอาศัยอยู่ในซอกหินตามแนวปะการังเป็นคู่ ซึ่งอาจจะอยู่รวมกับปลาไหลมอเรย์ชนิดอื่นได้ ในมหาสมุทรแปซิฟิก แถบอินโด-แปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย จัดเป็นปลาที่พบได้บ่อย
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
ปลาไหลมอเรย์ลายเมฆ

| ปลาไหลมอเรย์ลายเมฆ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Anguilliformes
วงศ์:: Muraenidae
สกุล:: Echidna
สปีชีส์:: E.  nebulosa
ชื่อทวินาม
Echidna nebulosa (Ahl, 1789)

ชื่อพ้อง
 Gymnothorax boschii (Bleeker, 1853)  Muraena auloptera De Filippi, 1853  Muraena echidna  Gmelin, 1789
ปลาไหลมอเรย์ลายเมฆ หรือ ปลาหลดหินลายเมฆ (อังกฤษ: Snowflake moray, Starry moray, White moray, Clouded moray; ชื่อวิทยาศาสตร์: Echidna nebulosa) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาไหลมอเรย์ (Muraenidae)
มีลำตัวเรียวยาว ปลายหางแหลม ส่วนหัวสั้นทู่กว่าปลาไหลมอเรย์ชนิดอื่น จะงอยปากสีเทา ลำตัวมีสีเทาอ่อน มีลายและจุดสีน้ำตาลเข้มกระจายอยู่เป็นรอยเลอะ ๆ ทั้งตัว ส่วนหัวมีลายสีเหลืองสลับกับสีน้ำตาลดำ
มีความยาวโดยเฉลี่ย 80 เซนติเมตร พบยาวที่สุดได้ถึง 100 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในซอกหินในแนวปะการังน้ำตื้น เป็นปลาที่พบได้ไม่บ่อย ในเขตอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ทะเลแดง, แอฟริกาตะวันออก, ไมโครนีเซีย จนถึงอ่าวแคลิฟอร์เนีย, อ่าวเม็กซิโก และอเมริกาใต้ ในเขตน่านน้ำไทย
จะพบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Echidna nebulosa ที่วิกิสปีชีส์
ปวดในข้อ

| Arthralgia> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: M25.5
ICD-9: 719.4
DiseasesDB: 15237
MedlinePlus: 003261
MeSH: D018771
อาการปวดในข้อ (อังกฤษ: arthralgia) เป็นอาการที่อาจเกิดจากการบาดเจ็บ การติดเชื้อ การอักเสบ หรือภาวะแพ้ยาก็ได้ ตาม MeSH แล้ว คำนี้ใช้เพื่อแยกจากคำว่า "ข้ออักเสบ" (arthritis) เพื่อระบุว่าอาการเจ็บข้อนี้ไม่ได้เกิดจากการอักเสบของข้อ
ปลิงแดงยักษ์กีนาบาลู

| ปลิงแดงยักษ์กีนาบาลู |
| --- | --- |

ตัวอย่างขนาดใหญ่ของปลิงแดงยักษ์กีนาบาลู บนยอดเขากีนาบาลู เกาะบอร์เนียว

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Annelida
ชั้น:: Hirudinea
อันดับ:: Arhynchobdellida
วงศ์:: Erpobdellidae
สกุล:: Mimobdella
สปีชีส์:: M.  buettikoferi
ชื่อทวินาม
Mimobdella buettikoferi Blanchard, 1897

ปลิงแดงยักษ์กีนาบาลู (อังกฤษ: Kinabalu giant red leech) เป็นปลิงขนาดใหญ่ ยาวไม่เกิน 30 ซม. มีสีส้มแดงสว่าง เป็นสัตว์เฉพาะถิ่นของยอดเขากีนาบาลูบนเกาะบอร์เนียว ปัจจุบันยังมีข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์ชนิดนี้อยู่น้อย และเป็นสปีชีส์ที่ยังไม่มีการศึกษาค้นคว้ามากนัก ปลิงชนิดนี้ไม่ดูดกินเลือดสัตว์ชนิดอื่นเหมือนปลิงอื่น ๆ แต่จะกินเฉพาะไส้เดือนยักษ์กีนาบาลูเป็นอาหาร อาศัยอยู่ในดินหรือกองใบไม้ชื้นตามรอยแตกระหว่างหิน พบได้ในอุทยานแห่งชาติกีนาบาลูที่ระดับความสูง 2,500-3,000 เมตร โดยจะปรากฏให้เห็นเฉพาะเวลาที่ฝนตกหนักหรือหลังจากฝนหยุดตกไม่นาน
อ้างอิงช่าง

↑  Blakemore, R.J., C. Csuzdi, M.T. Ito, N. Kaneko, T. Kawaguchi & M. Schilthuizen 2007. Taxonomic status and ecology of Oriental Pheretima darnleiensis (Fletcher, 1886) and other earthworms (Oligochaeta : Megascolecidae) from Mt Kinabalu, Borneo.PDF (16.4 KiB) Zootaxa 1613: 23–44.
↑  Phillipps, A. & F. Liew 2000. Globetrotter Visitor's Guide – Kinabalu Park. New Holland Publishers (UK) Ltd.
[[หมวดหมู่:สัตว์ไม่มีกระ
ดูกสันหลัง]]
ปลาไทเมน

| ปลาไทเมน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Salmoniformes
วงศ์:: Salmonidae
สกุล:: Hucho
สปีชีส์:: H.  taimen
ชื่อทวินาม
Hucho taimen (Pallas, 1773)

ชื่อพ้อง
 Salmo taimen Pallas, 1773
ปลาไทเมน หรือ ปลาไซบีเรียนไทเมน หรือ ปลาไซบีเรียนแซลมอน (อังกฤษ: Taimen, Siberian taimen, Siberian salmon; ชื่อวิทยาศาสตร์: Hucho taimen)  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  อยู่ในวงศ์ปลาแซลมอน (Salmonidae) พบในแม่น้ำวอลกาและแม่น้ำแปโชราในรัสเซีย นอกจากนี้แล้วยังพบในลุ่มแม่น้ำอามูร์, ระหว่างทะเลสาบแคสเปียนกับมหาสมุทรอาร์กติกในอนุทวีปยูเรเชีย และบางส่วนของมองโกเลีย
มีสีลำตัวแตกต่างหลากหลายออกไปตามแต่ละภูมิประเทศ แต่โดยทั่วไปลำตัวจะเป็นสีน้ำตาลอมเขียวมะกอก หัวมีสีคล้ำกว่า  ครีบและหางสีแดงเข้ม ส่วนท้องสีขาว ตามลำตัวมีรอยจุดสีคล้ำสำหรับพรางตัวซุ่มซ่อนตามธรรมชาติ ปากกว้าง ภายในปากมีฟันที่แหลมคมเหมือนเข็มที่งองุ้มเข้ามาด้านใน และแม้แต่ลิ้นก็มีส่วนประกอบที่แหลมคมคล้ายฟัน   ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ถึง 210 เซนติเมตร และมีน้ำหนักถึง 105 กิโลกรัม เป็นสถิติที่พบในรัสเซีย  เมื่อปี ค.ศ. 1988 ซึ่งจัดได้ว่าปลาไทเมนเป็นปลาแซลมอนชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก แต่ปลาไทเมนไม่ใช่ปลาสองน้ำเหมือนกับปลาแซลมอนชนิดอื่น ๆ เพราะวางไข่และเติบโตหากินอยู่เฉพาะในแหล่งน้ำจืดอย่างเดียวเท่านั้น
ปลาไทเมนจัดเป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่เป็นที่นิยมของนักตกปลาอีกด้วย ด้วยความที่เป็นปลาขนาดใหญ่และอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำเชี่ยวและเย็น จึงนิยมตกกันแบบฟลายฟิชชิ่ง ซึ่งต้องตกกันก่อนถึงฤดูหนาวที่น้ำจะกลายเป็นน้ำแข็ง ปลาไทเมนเป็นปลาที่ดุร้ายก้าวร้าว เคยกัดทำร้ายคนตกจนเลือดอาบได้รับบาดเจ็บที่ต้นแขนมาแล้ว
มักอาศัยอยู่ในกระแสน้ำเชี่ยว โดยหลบซ่อนตัวอยู่หลังก้อนหินเพื่อรอเหยื่อให้ผ่านมาและจับกินเป็นอาหาร ซึ่งปลาไทเมนสามารถจับปลาแซลมอนหรือปลาเทราต์ซึ่งเป็นปลาจำพวกเดียวกันกินได้ นอกจากนี้แล้วยังสามารถกินงูพิษได้อีกด้วย
ชาวมองโกลจะนับถือปลาไทเมนว่าเป็นนักล่าในสายน้ำ เพราะปลาไทเมนเป็นปลานักล่าขนาดใหญ่เพียงชนิดเดียวของมองโกเลีย จนได้รับฉายาว่า "หมาป่าแม่น้ำ" (มองโกล: голын чоно) สำหรับสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก เรียกปลาไทเมนว่า "มองโกเลียนเทอร์เรอร์เทราต์" (อังกฤษ: Mongolian Terror Trout)
แต่สำหรับชาวจีนแล้ว จะเรียกปลาชนิดนี้เล่น ๆ ว่า "ปลาปีศาจ" หรือ "ปลาแดงยักษ์" (จีน: 大红鱼; พินอิน: Dàhóng yú) โดยเชื่อว่า โตเต็มที่ได้ถึง 10-15 เมตร และหนักถึง 4 ตัน ซึ่งในความเชื่อนี้กลายเป็นนิทานพื้นบ้านของจีนและมองโกเลียเกี่ยวกับเรื่องราวของปลาไทเมน โดยเล่าว่าอาศัยอยู่ในแม่น้ำที่เป็นน้ำแข็ง และอาศัยอยู่ในทะเลสาบคานาส ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ซึ่งเป็นที่ ๆ เชื่อว่ามีสัตว์ประหลาดอาศัยอยู่เช่นเดียวกับทะเลสาบเนสส์ของสกอตแลนด์ โดยปลาไทเมนตัวนี้มีน้ำหนักถึง 3,000 ปอนด์ และมีสีแดงก่ำ
ปลาไทเมน มีอายุยืนได้มากถึง 50 ปี แต่ในช่วง 50 ปีที่ผ่านมานี้ มีจำนวนประชากรปลาไทเมนที่ลดลงไปถึงร้อยละ 95 จากการเปลี่ยนแปลงทางสภาพถิ่นที่อยู่อาศัย ซึ่งมีสาเหตุหลักจากมลพิษ
ดูเพิ่ม

ทะเลสาบคานาส
แหล่งข้อมูลอื่น

รวมคลิปวิดีโอการตกปลาไทเมนจากyoutube
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hucho taimen ที่วิกิสปีชีส์
ปวดศีรษะหลังการเจาะดูรา

| ปวดศีรษะหลังการเจาะดูรา |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: ปวดศีรษะหลังการเจาะไขสันหลัง

PDPH เป็นผลข้างเคียงหนึ่งของการให้ยาระงับความรู้สึกทางสันหลัง (ในภาพ)
สาขาวิชา: วิสัญญีวิทยา
ปวดศีรษะหลังการเจาะดูรา (อังกฤษ: Post-dural-puncture headache; PDPH) เป็นภาวะไม่พึงประสงค์จากการเจาะเยื่อดูราซึ่งเป็นเนื้อเยื่อห่อหุ้มสมองกับไขสันหลัง อาการปวดของ PDPH รุนแรงและมีการบรรยายไว้ว่า "เจ็บแสบและลุกลามเหมือนโดนเหล็กร้อน" ("searing and spreading like hot metal") และมักปวดที่บริเวณหลังกับหน้าศีรษะ อาจแพร่กระจายไปคอและไหล่ บางครั้งอาจมีอาการคอปวดร่วมด้วย อาการจะเป็นหนักขึ้นเมื่อขยับร่างกาย นั่ง หรือยืน และสามารถบรรเทาลงได้ระดับหนึ่งจากการนอนลง อาการร่วมด้วยอื่น ๆ ที่มักพบ เช่น คลื่นเหียนอาเจียน, ปวดแขนขา, สูญเสียการได้ยิน, หูอื้อ, บ้านหมุน, เวียนหัว และ ชาเหมือนโดนเข็มทิ่มที่หนังศีรษะ
PDPH เป็นผลข้างเคียงที่พบได้บ่อยอย่างหนึ่งของการะเจาะไขสันหลังและ การให้ยาระงับความรู้สึกทางสันหลัง การรั่วของน้ำไขสันหลังทำให้ในสมองกับไขสันหลังมีระดับของเหลวลดลง ใน 66% ของผู้มีอาการนี้จะเริ่มมีอาการใน 2 วัน ส่วน 90% จะเริ่มมีใน 3 วัน พบได้น้อยมากที่จะเกิดขึ้นทันทีหลังหัตถการเจาะไขสันหลัง ถ้าหากเกิดการปวดทันทีจึงควรพิจารณาสาเหตุอื่นนอกจากภาวะนี้
การใช้เข็มปลายหัวแหลมแบบดินสอ (pencil point needle) แทนการใช้เข็มปลายหัวตัด (cutting needle) ในการแทงไขสันหลัง จะช่วยลดความเสี่ยงเกิดภาวะนี้ได้ ส่วนขนาดของเข็มหัวแหลมแบบดินสอ ไม่ส่งผล PDPH มีการประมาณว่าเกิดขึ้นใน 0.1% ถึง 36% หลังการเจาะไขสันหลัง ผู้ป่วยบางส่วนอาจไม่ต้องได้รับการรักษานอกเหนือจากยาแก้ปวดและการนอนราบไม่ลุกเดิน ผลการศึกษาในปี 2015 พบว่ามีหลักฐานเบื้องต้นสนับสนุนการใช้คาเฟอีนในการรักษาอาการนี้
อาการ

PDPH มักจะเกิดขึ้นในระดับชั่วโมงหรือวันหลังจากหัตถการ และมักแสดงอาการปวดศีรษะ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการปวดแบบไบฟรอนทอล (bi-frontal) หรืออกซิปิทอล (occipital) และอาการคลื่นไส้ ซึ่งโดยทั่วไปจะเป็นหนักขุ้นหากผู้ป่วยอยูในท่าหลังตรง อาการปวดศีรษะมักเป็นใน 24–48 ชั่วโมงนับจากการเจาะไขสันหลัง แต่อาจเกิดขึ้นได้นานถึง 12 วันหลังการทำหัตถการ อาการมักจะหายไปเองภายในสองสามวัน แต่มีรายงานอยู่น้อยมากที่อาการคงอยู่นานกว่านั้น
ปวดร้าวแห่งสงคราม

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: บ๋าว นิญ
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Sorrow of War
ผู้แปล: วรวดี วงศ์สง่า
ประเทศ: เวียดนาม
ภาษา: เวียดนาม
ประเภท: นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
สำนักพิมพ์:  แพรวสำนักพิมพ์
วันที่พิมพ์:  พ.ศ. 2547
ปวดร้าวแห่งสงคราม (อังกฤษ: The Sorrow of War) เป็นนวนิยายเวียดนามที่ได้รับรางวัล The Award Winning Novel from North Vietnam ประพันธ์โดย บ๋าว นิญ นวนิยายเรื่องนี้แปลเป็นภาษาอื่นหลายภาษาทั้งภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน และภาษาในยุโรปอื่น ๆ แปลเป็นภาษาไทยโดย วรวดี วงศ์สง่า
เนื้อเรื่อง

กล่าวถึงเรื่องของเกี๋ยน ทหารผ่านศึกสงครามเวียดนามที่พยายามเริ่มต้นชีวิตใหม่หลังสงคราม แต่ความหลังที่ฝังใจจากความเจ็บปวดในสงครามทั้งของเขาและคนรอบข้าง ผลักดันให้เขาต้องพบกับความผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่า การดำเนินเรื่องเป็นภาพคู่ขนานระหว่างชีวิตของเกี๋ยนหลังสงคราม กับภาพนึกย้อนของเกี๋ยนไปสู่ช่วงสงครามและก่อนหน้านั้น ตอนจบของเรื่องจะเฉลยว่า เหตุใด เฟือง คนรักของเกี๋ยนจึงทิ้งเขาไป
นวนิยายเรื่องนี้ถูกวิจารณ์จากทางรัฐบาลเวียดนามว่าเป็นการก้าวล่วงผู้เสียชีวิตในสงคราม และข้อมูลไม่ตรงกับเอกสารของทางราชการ
ปอมเปอี

| แหล่งโบราณคดีปอมเปอี เฮอร์คิวลาเนียม และตอร์เรอันนุนซิอาตา * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ประเทศ:  อิตาลี
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม 
เกณฑ์พิจารณา: (iii) (iv) (v)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2540 (คณะกรรมการสมัยที่ 21)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
แผนที่ของภูเขาไฟวิสุเวียส นครปอมเปอี และเมืองใกล้เคียง ขณะวิสุเวียสระเบิด วันนั้น ทิศทางลมพัดเถ้าถ่านลอยมาที่ปอมเปอี
ผู้เสียชีวิตในปอมเปอี ร่างกายถูกความร้อนหลอมจนในเวลาต่อมาเกิดเป็นโพรงขึ้นภายในซากชั้นธรณี ในการขุดค้นทางโบราณคดีจึงต้องหาโพรงดังกล่าว และเทปูนหล่อปลาสเตอร์เข้าไป เพื่อทำให้เห็นเป็นร่างผู้เสียชีวิตในอิริยาบทขณะเกิดวิบัติภัยจากธรรมชาติครั้งนั้น
ภาพวาดหายนะของปอมเปอีโดย Karl Brullov วาดขึ้นในช่วง ค.ศ. 1830-1833
ปอมเปอี (อังกฤษ: Pompeii /pɒmˈpeɪ(i)/, ภาษาละติน: [pɔmˈpei̯.iː]) เป็นนครโรมันโบราณที่ถูกฝังใกล้กับเมืองเนเปิลส์ ในแคว้นคัมปาเนีย ประเทศอิตาลี ปอมเปอีถูกทำลายและถูกฝังใต้เถ้าและหินภูเขาไฟหนา 4 ถึง 6 เมตร จากเหตุภูเขาไฟวิซุเวียสปะทุใน วันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 79 กับเฮอร์คิวเลเนียมปะทุใน วันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 79 หลังจากนั้นวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 79 เมื่อภูเขาไฟระเบิดได้คร่าชีวิตไปกว่า 15,000 คนโดยผู้เสียชีวิตถูกฝังทั้งเป็นจากเถ้าหินภูเขาไฟ
ปอนด์โอเชียเนีย

ธนบัตรครึ่งชิลลิง
ปอนด์โอเชียเนีย (อังกฤษ: Japanese government-issued Oceanian Pound) เป็นสกุลเงินที่ใช้ในการแลกเปลี่ยนและชำระหนี้ตามกฎหมายในแปซิฟิกใต้ในอาณัติและดินแดนอื่น ๆ ในทวีปโอเชียเนียที่ถูกยึดครองโดยจักรวรรดิญี่ปุ่นในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 อันได้แก่ กวม หมู่เกาะกิลเบิร์ตและเอลลิส หมู่เกาะแคโรไลน์ หมู่เกาะมาเรียนาส์ หมู่เกะโซโลมอน ปาเลาและดินแดนนิวกินี
ปลาไหลกัลเปอร์

| ปลาไหลกัลเปอร์ |
| --- | --- |

ชนิด S. flagellum ภาพจากหน้า 49 ของหนังสือ Oceanic Ichthyology โดย จอร์จ บราวน์ กูด และ ทาร์ลทอน ฮอฟฟ์แมน บีน, ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1896

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Saccopharyngiformes
อันดับย่อย:: Saccopharyngoidei
วงศ์:: Saccopharyngidae
สกุล:: Saccopharynx Cuvier, 1829

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ปลาไหลกัลเปอร์ (อังกฤษ: Gulper, Gulper eel) เป็นวงศ์และสกุลของปลาทะเลน้ำลึกวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า  Saccopharyngidae (มาจากภาษาละติน "saccus" หมายถึง "ถุง" และภาษากรีก φάρυγξ, หมายถึง "คอหอย")
ปลาไหลกัลเปอร์ เป็นปลาที่มีลำตัวเรียวยาวคล้ายปลาไหล ลำตัวไม่มีเกล็ด มีลักษณะเด่น คือ มีปากกว้างใหญ่ มีส่วนหัวที่ใหญ่กว่า 1 ใน 4 ของลำตัว ภายในปากมีฟันที่แหลมคมเต็มไปหมด มีหางยาวและไวต่อความรู้สึก ดวงตามีขนาดเล็ก
มีลำตัวทั่วไปสีดำ และยาวได้เต็มที่ประมาณ 2 เมตร (6.5 ฟุต) พบได้ในระดับความลึก 1,800 เมตร (6,000 ฟุต) เป็นปลาที่เหมือนกับปลาใต้ทะเลลึกทั่วไป คือ กินอาหารได้หลากหลายชนิดไม่เลือก เนื่องจากเป็นสถานที่ ๆ อาหารหายาก ซึ่งด้วยปากที่กว้างใหญ่เช่นนี้ทำให้สามารถกินอาหารที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวได้
การจำแนก

มีเพียงสกุลเดียว คือ Saccopharynx แบ่งออกได้เป็น 10 ชนิด
Saccopharynx ampullaceus Harwood, 1827
Saccopharynx berteli Tighe & J. G. Nielsen, 2000
Saccopharynx harrisoni Beebe, 1932
Saccopharynx hjorti Bertin, 1938
Saccopharynx lavenbergi J. G. Nielsen & Bertelsen, 1985
Saccopharynx paucovertebratis J. G. Nielsen & Bertelsen, 1985
Saccopharynx ramosus J. G. Nielsen & Bertelsen, 1985
Saccopharynx schmidti Bertin, 1934 (ปลาไหลกัลเปอร์หางแส้)
Saccopharynx thalassa J. G. Nielsen & Bertelsen, 1985
Saccopharynx trilobatus J. G. Nielsen & Bertelsen, 1985
ดูเพิ่ม

ปลาทะเลลึก
ปอโรฟร็องแซ

| ปอโรฟร็องแซ |
| --- | --- |
Village

พิกัด: 49°21′S 70°13′E﻿ / ﻿49.350°S 70.217°E﻿ / -49.350; 70.217
ประเทศ: ฝรั่งเศส
ดินแดน: หมู่เกาะแกร์เกแลน
ปอโรฟร็องแซ (อังกฤษ: Port-aux-Français) เป็นนิคมหลักในดินแดนเฟรนช์เซาเทิร์นและแอนตาร์กติกแลนส์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของหมู่เกาะแกร์เกแลน ริมอ่าวมอร์บีอ็อง มีประชากรประมาณ 60-120 คน จำนวนประชากรจะขึ้นลงในแต่ละช่วงฤดู ที่นี่เป็นที่ตั้งของห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์ (ชีววิทยาและฟิสิกส์), การติดตั้งทางด้านเทคนิค (อุตุนิยมวิทยา โทรคมนาคม การติดตามดาวเทียม ฯลฯ) และศูนย์การแพทย์ขนาดเล็ก
สภาพอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของปอโรฟร็องแซ, หมู่เกาะแกร์เกแลน> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของปอโรฟร็องแซ, หมู่เกาะแกร์เกแลน> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปอโรฟร็องแซ, หมู่เกาะแกร์เกแลน> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของปอโรฟร็องแซ, หมู่เกาะแกร์เกแลน> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปอโรฟร็องแซ, หมู่เกาะแกร์เกแลน> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปอโรฟร็องแซ, หมู่เกาะแกร์เกแลน> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปอโรฟร็องแซ, หมู่เกาะแกร์เกแลน> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปอโรฟร็องแซ, หมู่เกาะแกร์เกแลน> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปอโรฟร็องแซ, หมู่เกาะแกร์เกแลน> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปอโรฟร็องแซ, หมู่เกาะแกร์เกแลน> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปอโรฟร็องแซ, หมู่เกาะแกร์เกแลน> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปอโรฟร็องแซ, หมู่เกาะแกร์เกแลน> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปอโรฟร็องแซ, หมู่เกาะแกร์เกแลน> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปอโรฟร็องแซ, หมู่เกาะแกร์เกแลน> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 22.6 (72.7) | 22.3 (72.1) | 20.6 (69.1) | 23 (73) | 16.8 (62.2) | 14.5 (58.1) | 13.4 (56.1) | 14.4 (57.9) | 15.8 (60.4) | 19.1 (66.4) | 21.3 (70.3) | 21.6 (70.9) | 23 (73.4) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 11.1 (52) | 11.5 (52.7) | 10.5 (50.9) | 9 (48) | 6.7 (44.1) | 5.2 (41.4) | 4.7 (40.5) | 4.6 (40.3) | 5.3 (41.5) | 7 (45) | 8.6 (47.5) | 10.1 (50.2) | 7.86 (46.15) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 7.8 (46) | 8.2 (46.8) | 7.3 (45.1) | 6.1 (43) | 4.2 (39.6) | 2.8 (37) | 2.2 (36) | 2.1 (35.8) | 2.5 (36.5) | 3.9 (39) | 5.3 (41.5) | 6.8 (44.2) | 4.93 (40.88) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 4.4 (39.9) | 4.7 (40.5) | 4.1 (39.4) | 3.2 (37.8) | 1.5 (34.7) | 0.4 (32.7) | -0.3 (31.5) | -0.4 (31.3) | -0.2 (31.6) | 0.7 (33.3) | 2 (36) | 3.4 (38.1) | 1.96 (35.53) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -1.5 (29.3) | -1 (30) | -0.9 (30.4) | -2.7 (27.1) | -5.9 (21.4) | -8.3 (17.1) | -8 (18) | -7.3 (18.9) | -7.7 (18.1) | -5 (23) | -3.7 (25.3) | -1.2 (29.8) | −8.3 (17.1) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 72.2 (2.843) | 49.5 (1.949) | 57.5 (2.264) | 59.6 (2.346) | 59.9 (2.358) | 75.9 (2.988) | 62.9 (2.476) | 63.4 (2.496) | 62.3 (2.453) | 59.3 (2.335) | 51.9 (2.043) | 55.1 (2.169) | 727 (28.62) |
แหล่งที่มา: Weatherbase
ปลาไบรคอน

| ปลาไบรคอน |
| --- | --- |

ชนิด B. hilarii

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Characiformes
วงศ์:: Characidae
สกุล:: Brycon Müller & Troschel, 1844

ชื่อพ้อง
 Bryconodon Eigenmann, 1903  Catabasis Eigenmann & Norris, 1900  Chalcinopsis Kner, 1863  Holobrycon Eigenmann, 1909  Megalobrycon Günther, 1869  Othonophanes Eigenmann, 1903  Triurobrycon Eigenmann, 1909
ปลาไบรคอน หรือ ปลาเทราต์อเมริกาใต้ (อังกฤษ: South American trout) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดที่อยู่ในวงศ์ปลาคาราซิน (Characidae) จัดอยู่ในสกุล Brycon
มีขนาดยาวเต็มที่ 12–80 เซนติเมตร (4.7–31.5 นิ้ว) มีรูปร่างคล้ายกับปลาเทราต์ ซึ่งเป็นปลาต่างวงศ์และอันดับกัน และมิได้มีอะไรเกี่ยวข้องกัน แต่นับเป็นปลาจำพวกหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของวงศ์ปลาคาราซิน เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์ตามแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น แม่น้ำแอมะซอน เป็นปลากินพืชเป็นอาหาร สามารถกินเมล็ดพืชที่หล่นลงน้ำในช่วงที่น้ำหลากหรือน้ำท่วมป่าได้ด้วย โดยสามารถกระโดดขึ้นงับจากผิวน้ำได้สูงถึง 4 เท่าของความยาวลำตัว
การจำแนก

Brycon alburnus (Günther, 1860)
Brycon amazonicus (Spix & Agassiz, 1829)
Brycon argenteus Meek & Hildebrand, 1913
Brycon atrocaudatus (Kner, 1863)
Brycon behreae Hildebrand, 1938
Brycon bicolor Pellegrin, 1909
Brycon cephalus (Günther, 1869) (ปลาไบรคอนหางแดง)
Brycon chagrensis (Kner, 1863)
Brycon coquenani Steindachner, 1915
Brycon costaricensis Angulo & Gracian-Negrete, 2013
Brycon coxeyi Fowler, 1943
Brycon dentex Günther, 1860
Brycon devillei (Castelnau, 1855)
Brycon falcatus Müller & Troschel, 1844
Brycon ferox Steindachner, 1877
Brycon fowleri Dahl, 1955
Brycon gouldingi Lima, 2004
Brycon guatemalensis Regan, 1908
Brycon henni Eigenmann, 1913
Brycon hilarii (Valenciennes, 1850)
Brycon insignis Steindachner, 1877
Brycon labiatus Steindachner, 1879
Brycon medemi Dahl, 1960
Brycon meeki Eigenmann & Hildebrand, 1918
Brycon melanopterus (Cope, 1872)
Brycon moorei Steindachner, 1878
Brycon nattereri Günther, 1864
Brycon obscurus Hildebrand, 1938
Brycon oligolepis Regan, 1913
Brycon opalinus (Cuvier, 1819)
Brycon orbignyanus (Valenciennes, 1850)
Brycon orthotaenia Günther, 1864
Brycon pesu Müller & Troschel, 1845
Brycon petrosus Meek & Hildebrand, 1913
Brycon polylepis Moscó Morales, 1988
Brycon posadae Fowler, 1945
Brycon rubricauda Steindachner, 1879
Brycon sinuensis Dahl, 1955
Brycon stolzmanni Steindachner, 1879
Brycon striatulus (Kner, 1863)
Brycon unicolor Moscó Morales, 1988
Brycon vermelha Lima & Castro, 2000
Brycon whitei Myers & Weitzman, 1960
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Brycon ที่วิกิสปีชีส์
ปลาไวต์ฟิชน้ำจืด

| ปลาไวต์ฟิชน้ำจืด |
| --- | --- |

โบลเตอร์ (Coregonus hoyi)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Salmoniformes
วงศ์:: Salmonidae
วงศ์ย่อย:: Coregoninae

สกุล
 Coregonus  Prosopium  Stenodus
ปลาไวต์ฟิชน้ำจืด (อังกฤษ: freshwater whitefish) เป็นปลาที่อยู่ในวงศ์ย่อย Coregoninae ซึ่งมีทั้งปลาไวต์ฟิช (ทั้งปลาน้ำจืดกับปลาน้ำกร่อย) และซิสโก และเป็นหนึ่งในวงศ์ย่อยของวงศ์ Salmonidae โดยแยกสกุลจากวงศ์ย่อย Coregoninae สำหรับปลาที่อยู่ในวงศ์ Salmonidae อื่น ๆ ได้แก่ แซลมอน, เทราต์, สายพันธุ์ชาร์ ในวงศ์ย่อย Salmoninae และสายพันธุ์เกรย์ลิง ในวงศ์ย่อย Thymallinae ปลาไวต์ฟิชน้ำจืดพบได้ในน้ำเย็นแถบเหนือของซีกโลกเหนือ
วงศ์ย่อย Coregoninae แบ่งออกเป็นสามสกุล:
Coregonus Linnaeus, 1758 – ไวต์ฟิชกับซิสโก ตามรายงานของผู้เขียนบางคนว่ามีมากกว่า 60 สปีชีส์ และมีความคิดเห็นต่างกันเกี่ยวกับสปีชีส์ในสกุลและจำนวนสปีชีส์ทั้งหมดของสายพันธุ์นี้ บางสปีชีส์อาศัยอยู่ในน้ำทะเลแถบอาร์กติกของทวีปเอเชียกับอเมริกาเหนือ
Prosopium Jordan, 1878 – ไวต์ฟิชกลม มีถึง 6 สปีชีส์ โดยสามสปีชีส์พบในทะเลสาบแห่งเดียว
Stenodus Richardson, 1836 – inconnus มี 2 สปีชีส์ บางครั้งถือเป็นสปีชีส์เดียวกันที่มี 2 สปีชีส์ย่อย ตามวิวัฒนาการชาติพันธุ์ สกุล Stenodus ไม่ได้แตกต่างไปจากสกุล Coregonus
ปลาไวต์ฟิชในฐานะอาหาร

ปลาไวต์ฟิชน้ำจืดรมควันมักขายเป็นอาหารสำเร็จรูป และเป็นส่วนหนึ่งของอาหารชาวยิวอัชเคนาซี อาจทำได้ทั้งเนื้อปลา หรือทำเป็นสลัดไวต์ฟิช
แหล่งข้อมูลอื่น

"Whitefish" . New International Encyclopedia. 1905.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q782971  Wikispecies: Coregoninae  Fossilworks: 355219  GBIF: 4838625  IRMNG: 117065  NBN: NBNSYS0000172159 
ล็อกซ์, ไวต์ฟิชรมควัน, ครีมชีส และเบเกิล