รายชื่อตอนในสาวเรียวกังหัวใจเกินร้อย
ตอน

| 14 | โคะเระงะวะตะชิโนะอิกิรุมิชิ (นี้คือหนทางชีวิตฉัน) これが私の生きる道 This is My Way of Life | 3 กรกฎาคม 2554 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|    โอะฮะนะกับเพื่อนร่วมห้องไปทัศนศึกษา และเข้าพักกันที่โรงแรมใหญ่โตแห่งหนึ่งซึ่งโรงเรียนจัดหาไว้และมีโยะซุเกะ ฮิมิวะริ (Yosuke Himawari) ญาติของยุอินะ เป็นเจ้าสำนัก นักเรียนทั้งหลายพากันเล่นสนุกอยู่ตามชายหาด ชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งเคยบอกรักต่อมิงโกะแต่ถูกมิงโกะบอกปัดตกลงใจเสี่ยงดวงอีกสักหน แต่ก็ถูกมิงโกะปฏิเสธไม่รับรักเช่นเคยด้วยว่าใจเธอนั้นมีแต่โทรุ ครั้นค่ำลง โอะฮะนะกับนะโกะสองคนได้ยินโยะซุเกะพูดคุยกับยุอินะ โยะซุเกะกับยุอินะนั้นเป็นเพื่อนเล่นกันมาแต่เด็ก และยุอินะในวัยเยาว์เคยเรียกเขาว่าคู่หมั้น มาครั้งนี้ โยะซุเกะชวนยุอินะให้มาทำงานที่โรงแรมเขาในฐานะคนรักของเขาเมื่อเธอสำเร็จการศึกษาแล้ว แต่ยุอินะยังมิได้ตอบว่าประการใด   วันถัดมา พนักงานจำนวนหนึ่งของโรงแรมโยะซุเกะลาออกโดยกล่าวว่า โยะซุเกะไม่เคยรับฟังหัวอกของพวกตนเลย โยะซุเกะฟังแล้วก็โกรธ ยุอินะบอกเขาว่า ธรรมดาคนเราทำการสิ่งใดมักเอาความพอใจเป็นที่ตั้ง ไม่พอใจแล้วก็หาทำไม่ พนักงานทั้งนั้นก็ดุจกันกับเธอที่ไม่มีใจจะทำงานโรงแรม เป็นอันบอกปัดคำชี้ชวนของเขาเมื่อคืนก่อนไปโดยปริยาย |    โอะฮะนะกับเพื่อนร่วมห้องไปทัศนศึกษา และเข้าพักกันที่โรงแรมใหญ่โตแห่งหนึ่งซึ่งโรงเรียนจัดหาไว้และมีโยะซุเกะ ฮิมิวะริ (Yosuke Himawari) ญาติของยุอินะ เป็นเจ้าสำนัก นักเรียนทั้งหลายพากันเล่นสนุกอยู่ตามชายหาด ชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งเคยบอกรักต่อมิงโกะแต่ถูกมิงโกะบอกปัดตกลงใจเสี่ยงดวงอีกสักหน แต่ก็ถูกมิงโกะปฏิเสธไม่รับรักเช่นเคยด้วยว่าใจเธอนั้นมีแต่โทรุ ครั้นค่ำลง โอะฮะนะกับนะโกะสองคนได้ยินโยะซุเกะพูดคุยกับยุอินะ โยะซุเกะกับยุอินะนั้นเป็นเพื่อนเล่นกันมาแต่เด็ก และยุอินะในวัยเยาว์เคยเรียกเขาว่าคู่หมั้น มาครั้งนี้ โยะซุเกะชวนยุอินะให้มาทำงานที่โรงแรมเขาในฐานะคนรักของเขาเมื่อเธอสำเร็จการศึกษาแล้ว แต่ยุอินะยังมิได้ตอบว่าประการใด   วันถัดมา พนักงานจำนวนหนึ่งของโรงแรมโยะซุเกะลาออกโดยกล่าวว่า โยะซุเกะไม่เคยรับฟังหัวอกของพวกตนเลย โยะซุเกะฟังแล้วก็โกรธ ยุอินะบอกเขาว่า ธรรมดาคนเราทำการสิ่งใดมักเอาความพอใจเป็นที่ตั้ง ไม่พอใจแล้วก็หาทำไม่ พนักงานทั้งนั้นก็ดุจกันกับเธอที่ไม่มีใจจะทำงานโรงแรม เป็นอันบอกปัดคำชี้ชวนของเขาเมื่อคืนก่อนไปโดยปริยาย |    โอะฮะนะกับเพื่อนร่วมห้องไปทัศนศึกษา และเข้าพักกันที่โรงแรมใหญ่โตแห่งหนึ่งซึ่งโรงเรียนจัดหาไว้และมีโยะซุเกะ ฮิมิวะริ (Yosuke Himawari) ญาติของยุอินะ เป็นเจ้าสำนัก นักเรียนทั้งหลายพากันเล่นสนุกอยู่ตามชายหาด ชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งเคยบอกรักต่อมิงโกะแต่ถูกมิงโกะบอกปัดตกลงใจเสี่ยงดวงอีกสักหน แต่ก็ถูกมิงโกะปฏิเสธไม่รับรักเช่นเคยด้วยว่าใจเธอนั้นมีแต่โทรุ ครั้นค่ำลง โอะฮะนะกับนะโกะสองคนได้ยินโยะซุเกะพูดคุยกับยุอินะ โยะซุเกะกับยุอินะนั้นเป็นเพื่อนเล่นกันมาแต่เด็ก และยุอินะในวัยเยาว์เคยเรียกเขาว่าคู่หมั้น มาครั้งนี้ โยะซุเกะชวนยุอินะให้มาทำงานที่โรงแรมเขาในฐานะคนรักของเขาเมื่อเธอสำเร็จการศึกษาแล้ว แต่ยุอินะยังมิได้ตอบว่าประการใด   วันถัดมา พนักงานจำนวนหนึ่งของโรงแรมโยะซุเกะลาออกโดยกล่าวว่า โยะซุเกะไม่เคยรับฟังหัวอกของพวกตนเลย โยะซุเกะฟังแล้วก็โกรธ ยุอินะบอกเขาว่า ธรรมดาคนเราทำการสิ่งใดมักเอาความพอใจเป็นที่ตั้ง ไม่พอใจแล้วก็หาทำไม่ พนักงานทั้งนั้นก็ดุจกันกับเธอที่ไม่มีใจจะทำงานโรงแรม เป็นอันบอกปัดคำชี้ชวนของเขาเมื่อคืนก่อนไปโดยปริยาย |    โอะฮะนะกับเพื่อนร่วมห้องไปทัศนศึกษา และเข้าพักกันที่โรงแรมใหญ่โตแห่งหนึ่งซึ่งโรงเรียนจัดหาไว้และมีโยะซุเกะ ฮิมิวะริ (Yosuke Himawari) ญาติของยุอินะ เป็นเจ้าสำนัก นักเรียนทั้งหลายพากันเล่นสนุกอยู่ตามชายหาด ชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งเคยบอกรักต่อมิงโกะแต่ถูกมิงโกะบอกปัดตกลงใจเสี่ยงดวงอีกสักหน แต่ก็ถูกมิงโกะปฏิเสธไม่รับรักเช่นเคยด้วยว่าใจเธอนั้นมีแต่โทรุ ครั้นค่ำลง โอะฮะนะกับนะโกะสองคนได้ยินโยะซุเกะพูดคุยกับยุอินะ โยะซุเกะกับยุอินะนั้นเป็นเพื่อนเล่นกันมาแต่เด็ก และยุอินะในวัยเยาว์เคยเรียกเขาว่าคู่หมั้น มาครั้งนี้ โยะซุเกะชวนยุอินะให้มาทำงานที่โรงแรมเขาในฐานะคนรักของเขาเมื่อเธอสำเร็จการศึกษาแล้ว แต่ยุอินะยังมิได้ตอบว่าประการใด   วันถัดมา พนักงานจำนวนหนึ่งของโรงแรมโยะซุเกะลาออกโดยกล่าวว่า โยะซุเกะไม่เคยรับฟังหัวอกของพวกตนเลย โยะซุเกะฟังแล้วก็โกรธ ยุอินะบอกเขาว่า ธรรมดาคนเราทำการสิ่งใดมักเอาความพอใจเป็นที่ตั้ง ไม่พอใจแล้วก็หาทำไม่ พนักงานทั้งนั้นก็ดุจกันกับเธอที่ไม่มีใจจะทำงานโรงแรม เป็นอันบอกปัดคำชี้ชวนของเขาเมื่อคืนก่อนไปโดยปริยาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |

| 15 | มะเมะ, โนะชิ, ฮะเระ (หลังมือพอง ฟ้าผ่องอำไพ) マメ、のち、晴れ Sunny With a Chance of Beans | 10 กรกฎาคม 2554 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|    เมื่อพนักงานลาออกเป็นจำนวนมาก โรงแรมของโยะซุเกะจึงขาดกำลังคน โอะฮะนะบอกกล่าวว่ามีประสบการณ์เป็นบริกรโรงแรมและขอเข้าช่วยเหลือ แต่โยะซุเกะเห็นว่า ยังพอไปได้ และซึ่งจะให้ลูกค้ามาช่วยงานนั้นมิควร จึงบอกปัด อย่างไรก็ดี โอะฮะนะอดรนทนมิได้ที่เห็นคนเดือดเนื้อร้อนใจก็เสนอตัวเข้าช่วยอีกครั้ง ฝ่ายโยะซุเกะเห็นว่าโรงแรมกำลังเข้าตาจนโดยแท้ จึงยอมรับความช่วยเหลือของโอะฮะนะ ต่อมา มิงโกะกับนะโกะก็เข้าช่วยอีกแรง   ระหว่างนั้น ระบบจักรกลที่ใช้ลำเลียงอาหารเสียลง โอะฮะนะจึงกล่าวว่า ไม่มีกำลังอันใดดีไปกว่ากำลังคน เธอกับพนักงานทั้งหลายจะขนอาหารทั้งนั้นไปให้เอง แต่ระหว่างนั้น ขอให้โรงแรมจัดให้บรรดาลูกคาไปอาบน้ำชำระกายก่อนเพื่อผ่อนเวลาลำเลียงอาหารและตั้งโต๊ะอีกสักหน่อย บรรดาเพื่อนร่วมห้องของโอะฮะนะ มิงโกะ กับนะโกะเห็นทั้งสามช่วยเหลือโรงแรมเป็นแข็งขันแล้วก็มีใจเข้าร่วมช่วยด้วยกันโดยถ้วนหน้า ขณะที่ยุอินะไปช่วยโยะซุกะทำความสะอาดบ่อน้ำร้อนให้ทันเวลาลูกค้าเข้าใช้ การเหล่านี้ผ่านพ้นไปด้วยดี และยังให้โยะซุเกะนำแนวคิดที่ได้จากโอะฮะนะและผองเพื่อนมาปรับเปลี่ยนมุมมองของเขาในการบริหารงานโรงแรม |    เมื่อพนักงานลาออกเป็นจำนวนมาก โรงแรมของโยะซุเกะจึงขาดกำลังคน โอะฮะนะบอกกล่าวว่ามีประสบการณ์เป็นบริกรโรงแรมและขอเข้าช่วยเหลือ แต่โยะซุเกะเห็นว่า ยังพอไปได้ และซึ่งจะให้ลูกค้ามาช่วยงานนั้นมิควร จึงบอกปัด อย่างไรก็ดี โอะฮะนะอดรนทนมิได้ที่เห็นคนเดือดเนื้อร้อนใจก็เสนอตัวเข้าช่วยอีกครั้ง ฝ่ายโยะซุเกะเห็นว่าโรงแรมกำลังเข้าตาจนโดยแท้ จึงยอมรับความช่วยเหลือของโอะฮะนะ ต่อมา มิงโกะกับนะโกะก็เข้าช่วยอีกแรง   ระหว่างนั้น ระบบจักรกลที่ใช้ลำเลียงอาหารเสียลง โอะฮะนะจึงกล่าวว่า ไม่มีกำลังอันใดดีไปกว่ากำลังคน เธอกับพนักงานทั้งหลายจะขนอาหารทั้งนั้นไปให้เอง แต่ระหว่างนั้น ขอให้โรงแรมจัดให้บรรดาลูกคาไปอาบน้ำชำระกายก่อนเพื่อผ่อนเวลาลำเลียงอาหารและตั้งโต๊ะอีกสักหน่อย บรรดาเพื่อนร่วมห้องของโอะฮะนะ มิงโกะ กับนะโกะเห็นทั้งสามช่วยเหลือโรงแรมเป็นแข็งขันแล้วก็มีใจเข้าร่วมช่วยด้วยกันโดยถ้วนหน้า ขณะที่ยุอินะไปช่วยโยะซุกะทำความสะอาดบ่อน้ำร้อนให้ทันเวลาลูกค้าเข้าใช้ การเหล่านี้ผ่านพ้นไปด้วยดี และยังให้โยะซุเกะนำแนวคิดที่ได้จากโอะฮะนะและผองเพื่อนมาปรับเปลี่ยนมุมมองของเขาในการบริหารงานโรงแรม |    เมื่อพนักงานลาออกเป็นจำนวนมาก โรงแรมของโยะซุเกะจึงขาดกำลังคน โอะฮะนะบอกกล่าวว่ามีประสบการณ์เป็นบริกรโรงแรมและขอเข้าช่วยเหลือ แต่โยะซุเกะเห็นว่า ยังพอไปได้ และซึ่งจะให้ลูกค้ามาช่วยงานนั้นมิควร จึงบอกปัด อย่างไรก็ดี โอะฮะนะอดรนทนมิได้ที่เห็นคนเดือดเนื้อร้อนใจก็เสนอตัวเข้าช่วยอีกครั้ง ฝ่ายโยะซุเกะเห็นว่าโรงแรมกำลังเข้าตาจนโดยแท้ จึงยอมรับความช่วยเหลือของโอะฮะนะ ต่อมา มิงโกะกับนะโกะก็เข้าช่วยอีกแรง   ระหว่างนั้น ระบบจักรกลที่ใช้ลำเลียงอาหารเสียลง โอะฮะนะจึงกล่าวว่า ไม่มีกำลังอันใดดีไปกว่ากำลังคน เธอกับพนักงานทั้งหลายจะขนอาหารทั้งนั้นไปให้เอง แต่ระหว่างนั้น ขอให้โรงแรมจัดให้บรรดาลูกคาไปอาบน้ำชำระกายก่อนเพื่อผ่อนเวลาลำเลียงอาหารและตั้งโต๊ะอีกสักหน่อย บรรดาเพื่อนร่วมห้องของโอะฮะนะ มิงโกะ กับนะโกะเห็นทั้งสามช่วยเหลือโรงแรมเป็นแข็งขันแล้วก็มีใจเข้าร่วมช่วยด้วยกันโดยถ้วนหน้า ขณะที่ยุอินะไปช่วยโยะซุกะทำความสะอาดบ่อน้ำร้อนให้ทันเวลาลูกค้าเข้าใช้ การเหล่านี้ผ่านพ้นไปด้วยดี และยังให้โยะซุเกะนำแนวคิดที่ได้จากโอะฮะนะและผองเพื่อนมาปรับเปลี่ยนมุมมองของเขาในการบริหารงานโรงแรม |    เมื่อพนักงานลาออกเป็นจำนวนมาก โรงแรมของโยะซุเกะจึงขาดกำลังคน โอะฮะนะบอกกล่าวว่ามีประสบการณ์เป็นบริกรโรงแรมและขอเข้าช่วยเหลือ แต่โยะซุเกะเห็นว่า ยังพอไปได้ และซึ่งจะให้ลูกค้ามาช่วยงานนั้นมิควร จึงบอกปัด อย่างไรก็ดี โอะฮะนะอดรนทนมิได้ที่เห็นคนเดือดเนื้อร้อนใจก็เสนอตัวเข้าช่วยอีกครั้ง ฝ่ายโยะซุเกะเห็นว่าโรงแรมกำลังเข้าตาจนโดยแท้ จึงยอมรับความช่วยเหลือของโอะฮะนะ ต่อมา มิงโกะกับนะโกะก็เข้าช่วยอีกแรง   ระหว่างนั้น ระบบจักรกลที่ใช้ลำเลียงอาหารเสียลง โอะฮะนะจึงกล่าวว่า ไม่มีกำลังอันใดดีไปกว่ากำลังคน เธอกับพนักงานทั้งหลายจะขนอาหารทั้งนั้นไปให้เอง แต่ระหว่างนั้น ขอให้โรงแรมจัดให้บรรดาลูกคาไปอาบน้ำชำระกายก่อนเพื่อผ่อนเวลาลำเลียงอาหารและตั้งโต๊ะอีกสักหน่อย บรรดาเพื่อนร่วมห้องของโอะฮะนะ มิงโกะ กับนะโกะเห็นทั้งสามช่วยเหลือโรงแรมเป็นแข็งขันแล้วก็มีใจเข้าร่วมช่วยด้วยกันโดยถ้วนหน้า ขณะที่ยุอินะไปช่วยโยะซุกะทำความสะอาดบ่อน้ำร้อนให้ทันเวลาลูกค้าเข้าใช้ การเหล่านี้ผ่านพ้นไปด้วยดี และยังให้โยะซุเกะนำแนวคิดที่ได้จากโอะฮะนะและผองเพื่อนมาปรับเปลี่ยนมุมมองของเขาในการบริหารงานโรงแรม |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |

| 16 | อะโนะโซะระ, โคะโนะโซะระ (ฟ้านี้ฟ้านั้น) あの空、この空 This Sky, That Sky | 17 กรกฎาคม 2554 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|    เอะนิชิพาเทะสึโอะ อิซะมิ (Tetsuo Isami) ผู้อำนวยการผลิตภาพยนตร์ซึ่งต้องการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องหนึ่งในเมืองยุโนะซะงิเข้ามามาใช้โรงแรมคิสซุอิเป็นฉากหลัก ด้วยคาดหวังว่าคงมีส่วนช่วยประชาสัมพันธ์โรงแรมได้บ้าง เอะนิชิต้องประหลาดใจเมื่อครั้งนี้มารดาไม่ห้ามปรามกลับบอกเขาให้ทำดังใจปรารถนา วันต่อมา เหล่านักแสดงนำเดินทางมาถึงคิสซุอิ และมีการทดลองถ่ายทำ ฝ่ายโอะฮะนะกับพวกพากันไปทำความสะอาดสระว่ายน้ำรกร้างงอยู่บนเนินหลังโรงแรมสำหรับใช้ในภาพยนตร์ ขณะที่งานดำเนินไปนั้น เอะนิชิก็ให้รู้สึกหมองเศร้าขึ้นในใจ เพราะเขาคิดเห็นเสมอมาว่า ตนเองแม้มีมานะแต่ขาดไหวพริบปฏิภาณ ส่วนซะสึกิพี่สาวมีความสามารถมาก คงดูแลคิสซุอิได้ดีกว่าเขา |    เอะนิชิพาเทะสึโอะ อิซะมิ (Tetsuo Isami) ผู้อำนวยการผลิตภาพยนตร์ซึ่งต้องการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องหนึ่งในเมืองยุโนะซะงิเข้ามามาใช้โรงแรมคิสซุอิเป็นฉากหลัก ด้วยคาดหวังว่าคงมีส่วนช่วยประชาสัมพันธ์โรงแรมได้บ้าง เอะนิชิต้องประหลาดใจเมื่อครั้งนี้มารดาไม่ห้ามปรามกลับบอกเขาให้ทำดังใจปรารถนา วันต่อมา เหล่านักแสดงนำเดินทางมาถึงคิสซุอิ และมีการทดลองถ่ายทำ ฝ่ายโอะฮะนะกับพวกพากันไปทำความสะอาดสระว่ายน้ำรกร้างงอยู่บนเนินหลังโรงแรมสำหรับใช้ในภาพยนตร์ ขณะที่งานดำเนินไปนั้น เอะนิชิก็ให้รู้สึกหมองเศร้าขึ้นในใจ เพราะเขาคิดเห็นเสมอมาว่า ตนเองแม้มีมานะแต่ขาดไหวพริบปฏิภาณ ส่วนซะสึกิพี่สาวมีความสามารถมาก คงดูแลคิสซุอิได้ดีกว่าเขา |    เอะนิชิพาเทะสึโอะ อิซะมิ (Tetsuo Isami) ผู้อำนวยการผลิตภาพยนตร์ซึ่งต้องการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องหนึ่งในเมืองยุโนะซะงิเข้ามามาใช้โรงแรมคิสซุอิเป็นฉากหลัก ด้วยคาดหวังว่าคงมีส่วนช่วยประชาสัมพันธ์โรงแรมได้บ้าง เอะนิชิต้องประหลาดใจเมื่อครั้งนี้มารดาไม่ห้ามปรามกลับบอกเขาให้ทำดังใจปรารถนา วันต่อมา เหล่านักแสดงนำเดินทางมาถึงคิสซุอิ และมีการทดลองถ่ายทำ ฝ่ายโอะฮะนะกับพวกพากันไปทำความสะอาดสระว่ายน้ำรกร้างงอยู่บนเนินหลังโรงแรมสำหรับใช้ในภาพยนตร์ ขณะที่งานดำเนินไปนั้น เอะนิชิก็ให้รู้สึกหมองเศร้าขึ้นในใจ เพราะเขาคิดเห็นเสมอมาว่า ตนเองแม้มีมานะแต่ขาดไหวพริบปฏิภาณ ส่วนซะสึกิพี่สาวมีความสามารถมาก คงดูแลคิสซุอิได้ดีกว่าเขา |    เอะนิชิพาเทะสึโอะ อิซะมิ (Tetsuo Isami) ผู้อำนวยการผลิตภาพยนตร์ซึ่งต้องการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องหนึ่งในเมืองยุโนะซะงิเข้ามามาใช้โรงแรมคิสซุอิเป็นฉากหลัก ด้วยคาดหวังว่าคงมีส่วนช่วยประชาสัมพันธ์โรงแรมได้บ้าง เอะนิชิต้องประหลาดใจเมื่อครั้งนี้มารดาไม่ห้ามปรามกลับบอกเขาให้ทำดังใจปรารถนา วันต่อมา เหล่านักแสดงนำเดินทางมาถึงคิสซุอิ และมีการทดลองถ่ายทำ ฝ่ายโอะฮะนะกับพวกพากันไปทำความสะอาดสระว่ายน้ำรกร้างงอยู่บนเนินหลังโรงแรมสำหรับใช้ในภาพยนตร์ ขณะที่งานดำเนินไปนั้น เอะนิชิก็ให้รู้สึกหมองเศร้าขึ้นในใจ เพราะเขาคิดเห็นเสมอมาว่า ตนเองแม้มีมานะแต่ขาดไหวพริบปฏิภาณ ส่วนซะสึกิพี่สาวมีความสามารถมาก คงดูแลคิสซุอิได้ดีกว่าเขา |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |

| 17 | พูลออนเดอะฮิล (สระน้ำบนเนิน) プール・オン・ザ・ヒル Pool on the Hill | 24 กรกฎาคม 2554 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|    ซะสึกิโทรศัพท์มาเตือนมารดาว่า มีความไม่ชอบมาพากลในคณะถ่ายทำภาพยนตร์นั้น เป็นจริงดังคำซะสึกิ วันต่อมา คณะดังกล่าวก็เลิกกลับไปทั้งล้มโครงการทำภาพยนตร์ด้วย ยังให้เอะนิชิตกที่นั่งลำบากเพราะได้ว่าจ้างคนทั้งนั้นมาด้วยเงินจำนวนมหาศาล ต่อมา ซะสึกิโทรศัพท์มาแจ้งเขาว่า เธอสืบทราบว่า ผู้อำนวยการถ่ายทำภาพยนตร์แท้จริงแล้วเป็นสิบแปดมงกุฎกำลังแสวงหาเงินทองไปชำระหนี้สินที่บานเบียงอยู่ โรงแรมคิสซุอิน่าที่จะถูกหลอกเข้าเสียแล้ว ยิ่งทำให้เอะนิชิเห็นว่าตนนั้นโง่เขลาหาสติปัญญามิได้ ทะกะโกะเข้ามาบอกเขาว่า เธอเตือนแล้วแต่เขามิฟัง และโต้เถียงกันเป็นการใหญ่ ขณะทุ่มเถียงกันนั้น ทั้งคู่ก็พลัดตกลงในสระว่ายน้ำที่โอะฮะนะกับเพื่อนทำความสะอาดเตรียมไว้ เมื่อเห็นกันเปียกแล้วก็นึกถึงวันเวลาที่ผ่านมาของกันแลกัน พลางหัวเราะกันและคืนดีกันดังเดิม   เวลานั้น นางซุอิเข้าอธิบายสถานการณ์ของคิสซุอิต่อที่ประชุมผู้บริหารโรงแรม นางว่า เพื่อให้ลูกได้มีประสบการณ์ ต้องให้เขาได้ประเชิญทั้งความสำเร็จและความผิดพลาด แต่ก็เน้นย้ำว่า โรงแรมยังสามารถดำเนินกิจการต่อไปได้ |    ซะสึกิโทรศัพท์มาเตือนมารดาว่า มีความไม่ชอบมาพากลในคณะถ่ายทำภาพยนตร์นั้น เป็นจริงดังคำซะสึกิ วันต่อมา คณะดังกล่าวก็เลิกกลับไปทั้งล้มโครงการทำภาพยนตร์ด้วย ยังให้เอะนิชิตกที่นั่งลำบากเพราะได้ว่าจ้างคนทั้งนั้นมาด้วยเงินจำนวนมหาศาล ต่อมา ซะสึกิโทรศัพท์มาแจ้งเขาว่า เธอสืบทราบว่า ผู้อำนวยการถ่ายทำภาพยนตร์แท้จริงแล้วเป็นสิบแปดมงกุฎกำลังแสวงหาเงินทองไปชำระหนี้สินที่บานเบียงอยู่ โรงแรมคิสซุอิน่าที่จะถูกหลอกเข้าเสียแล้ว ยิ่งทำให้เอะนิชิเห็นว่าตนนั้นโง่เขลาหาสติปัญญามิได้ ทะกะโกะเข้ามาบอกเขาว่า เธอเตือนแล้วแต่เขามิฟัง และโต้เถียงกันเป็นการใหญ่ ขณะทุ่มเถียงกันนั้น ทั้งคู่ก็พลัดตกลงในสระว่ายน้ำที่โอะฮะนะกับเพื่อนทำความสะอาดเตรียมไว้ เมื่อเห็นกันเปียกแล้วก็นึกถึงวันเวลาที่ผ่านมาของกันแลกัน พลางหัวเราะกันและคืนดีกันดังเดิม   เวลานั้น นางซุอิเข้าอธิบายสถานการณ์ของคิสซุอิต่อที่ประชุมผู้บริหารโรงแรม นางว่า เพื่อให้ลูกได้มีประสบการณ์ ต้องให้เขาได้ประเชิญทั้งความสำเร็จและความผิดพลาด แต่ก็เน้นย้ำว่า โรงแรมยังสามารถดำเนินกิจการต่อไปได้ |    ซะสึกิโทรศัพท์มาเตือนมารดาว่า มีความไม่ชอบมาพากลในคณะถ่ายทำภาพยนตร์นั้น เป็นจริงดังคำซะสึกิ วันต่อมา คณะดังกล่าวก็เลิกกลับไปทั้งล้มโครงการทำภาพยนตร์ด้วย ยังให้เอะนิชิตกที่นั่งลำบากเพราะได้ว่าจ้างคนทั้งนั้นมาด้วยเงินจำนวนมหาศาล ต่อมา ซะสึกิโทรศัพท์มาแจ้งเขาว่า เธอสืบทราบว่า ผู้อำนวยการถ่ายทำภาพยนตร์แท้จริงแล้วเป็นสิบแปดมงกุฎกำลังแสวงหาเงินทองไปชำระหนี้สินที่บานเบียงอยู่ โรงแรมคิสซุอิน่าที่จะถูกหลอกเข้าเสียแล้ว ยิ่งทำให้เอะนิชิเห็นว่าตนนั้นโง่เขลาหาสติปัญญามิได้ ทะกะโกะเข้ามาบอกเขาว่า เธอเตือนแล้วแต่เขามิฟัง และโต้เถียงกันเป็นการใหญ่ ขณะทุ่มเถียงกันนั้น ทั้งคู่ก็พลัดตกลงในสระว่ายน้ำที่โอะฮะนะกับเพื่อนทำความสะอาดเตรียมไว้ เมื่อเห็นกันเปียกแล้วก็นึกถึงวันเวลาที่ผ่านมาของกันแลกัน พลางหัวเราะกันและคืนดีกันดังเดิม   เวลานั้น นางซุอิเข้าอธิบายสถานการณ์ของคิสซุอิต่อที่ประชุมผู้บริหารโรงแรม นางว่า เพื่อให้ลูกได้มีประสบการณ์ ต้องให้เขาได้ประเชิญทั้งความสำเร็จและความผิดพลาด แต่ก็เน้นย้ำว่า โรงแรมยังสามารถดำเนินกิจการต่อไปได้ |    ซะสึกิโทรศัพท์มาเตือนมารดาว่า มีความไม่ชอบมาพากลในคณะถ่ายทำภาพยนตร์นั้น เป็นจริงดังคำซะสึกิ วันต่อมา คณะดังกล่าวก็เลิกกลับไปทั้งล้มโครงการทำภาพยนตร์ด้วย ยังให้เอะนิชิตกที่นั่งลำบากเพราะได้ว่าจ้างคนทั้งนั้นมาด้วยเงินจำนวนมหาศาล ต่อมา ซะสึกิโทรศัพท์มาแจ้งเขาว่า เธอสืบทราบว่า ผู้อำนวยการถ่ายทำภาพยนตร์แท้จริงแล้วเป็นสิบแปดมงกุฎกำลังแสวงหาเงินทองไปชำระหนี้สินที่บานเบียงอยู่ โรงแรมคิสซุอิน่าที่จะถูกหลอกเข้าเสียแล้ว ยิ่งทำให้เอะนิชิเห็นว่าตนนั้นโง่เขลาหาสติปัญญามิได้ ทะกะโกะเข้ามาบอกเขาว่า เธอเตือนแล้วแต่เขามิฟัง และโต้เถียงกันเป็นการใหญ่ ขณะทุ่มเถียงกันนั้น ทั้งคู่ก็พลัดตกลงในสระว่ายน้ำที่โอะฮะนะกับเพื่อนทำความสะอาดเตรียมไว้ เมื่อเห็นกันเปียกแล้วก็นึกถึงวันเวลาที่ผ่านมาของกันแลกัน พลางหัวเราะกันและคืนดีกันดังเดิม   เวลานั้น นางซุอิเข้าอธิบายสถานการณ์ของคิสซุอิต่อที่ประชุมผู้บริหารโรงแรม นางว่า เพื่อให้ลูกได้มีประสบการณ์ ต้องให้เขาได้ประเชิญทั้งความสำเร็จและความผิดพลาด แต่ก็เน้นย้ำว่า โรงแรมยังสามารถดำเนินกิจการต่อไปได้ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |