stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อนุสาวรีย์ทหารอาสาสงครามโลกครั้งที่ 1

| อนุสาวรีย์ทหารอาสา |
| --- | --- |
ประเทศไทย
อนุสาวรีย์ทหารอาสาสงครามโลกครั้งที่ 1 เมื่อปี 2564
สร้างเพื่อรำลึกถึง ทหารอาสาชาวไทยที่เสียชีวิตในการพระราชสงคราม ณ ทวีปยุโรป
เปิดครั้งแรก: 24 กันยายน พ.ศ. 2462
แล้วเสร็จ: กันยายน พ.ศ. 2462
ที่ตั้ง: สามเหลี่ยมระหว่างถนนหน้าพระธาตุและถนนราชินี ทางมุมด้านทิศเหนือของท้องสนามหลวง ตรงข้ามโรงละครแห่งชาติ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ออกแบบโดย: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์
จำนวนร่าง: 19 นาย
สร้างเพื่อประเทศ
 ราชอาณาจักรสยาม
สร้างเพื่อสงคราม
 สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง


 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: อนุสาวรีย์ทหารอาสาสงครามโลกครั้งที่ 1
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตกรุงเทพมหานคร
เลขอ้างอิง: 0005576
 
 
 
อนุสาวรีย์ทหารอาสาสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเป็นอนุสาวรีย์ที่ตั้งอยู่ ณ ถนนสามเหลี่ยมตรงมุมด้านทิศเหนือของท้องสนามหลวง ตรงข้ามพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร เป็นอนุสรณ์แก่ทหารไทยที่ไปร่วมรบในสมรภูมิยุโรป หลังจากที่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งอุบัติขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2457 โดยประเทศไทยร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตร อันมีฝรั่งเศส อังกฤษ และสหรัฐอเมริกา ประกาศสงครามกับเยอรมนีและออสเตรีย-ฮังการี เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2460
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดให้ประกาศรับทหารอาสาสมัครเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2461 เดินทางออกจากประเทศไทยเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2461 เพื่อเข้ารับการฝึกหัดเพิ่มเติมก่อนเดินทางต่อไปยังสนามรบ ทหารไทยได้ไปปฏิบัติการรบสนับสนุนกองทัพบกฝรั่งเศส และได้รบเคียงบ่าเคียงไหล่กับทหารชาติสัมพันธมิตรอย่างกล้าหาญองอาจ ทหารอาสาที่เสียชีวิตในสมรภูมิจำนวน 19 นาย ได้ฝังไว้ ณ ตำบล ฌูบ กูรท์ (Jube Court) ในยุทธบริเวณประเทศฝรั่งเศส ต่อมาจึงมีการฌาปนกิจที่สุสานในเยอรมนี ครั้นสงครามสงบลงซึ่งฝ่ายสัมพันธมิตรเป็นฝ่ายชนะ ทหารอาสาได้ทยอยเดินทางกลับสู่ประเทศ ชุดสุดท้ายมาถึงเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2462 พร้อมอัฐิของทหารที่เสียชีวิต
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริให้สร้างอนุสาวรีย์สำหรับบรรจุอัฐิของทหารหาญเหล่านั้น ได้โปรดให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ (พระอิสริยยศในขณะนั้น) ทรงเป็นผู้ออกแบบ อนุสาวรีย์มีรูปทรงคล้ายเจดีย์ มีซุ้ม 4 ด้าน ประดับด้วยหินอ่อน ด้านหน้าและหลังของอนุสาวรีย์จารึกเหตุผลแห่งการประกาศสงคราม การประกาศรับทหารอาสาสมัคร การจัดกำลังรบ และการเดินทาง อีกสองด้านจารึกชื่อของทหารผู้สละชีวิตจำนวน 19 คน บอกอายุ ยศ และนาม วันเดือนปีและสถานที่ที่เสียชีวิต อัฐิของทหารที่เสียชีวิตได้ถูกนำมาบรรจุ ณ อนุสาวรีย์แห่งนี้เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2462
รายนามทหารที่จารึกบนอนุสาวรีย์

ทหารที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และได้รับการจารึกไว้บนอนุสาวรีย์ทหารอาสามีดังนี้
ร.ต. สงวน ทันด่วน
นายดาบ เยื้อน สังข์อยุทธ
จ.ส.อ. ม.ล. อุ่น อิศรเสนา ณ กรุงเทพ
จ.ส.อ .เจริญ พิรอด
ส.อ. ปุ้ย ขวัญยืน
ส.ต. นิ่ม ชาครรัตน
ส.ต. ชื่น นภากาศ
พลฯ ตุ๊ -
พลฯ ชั้ว อ่อนเอื้อวงษ์
พลฯ พรม แตงเต่งวรรณ
พลฯ ศุข พ่วงเพิ่มพันธุ์
พลฯ เนื่อง พิณวานิช
พลฯ นาค พุยมีผล
พลฯ บุญ ไพรวรรณ
พลฯ โป๊ะ ชุกซ่อนภัย
พลฯ เชื่อม เปรมปรุงใจ
พลฯ ศิลา นอมภูเขียว
พลฯ ผ่อง อมาตยกุล
พลฯ เปลี่ยน นุ่มปรีชา
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ อนุสาวรีย์ทหารอาสาสงครามโลกครั้งที่ 1
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°45′30″N 100°29′36″E﻿ / ﻿13.758201°N 100.493252°E﻿ / 13.758201; 100.493252
ตงฟางหง (ภาพยนตร์)

| ตงฟางหง |
| --- | --- |
กำกับ: หวัง ผิง  หลี่ เอินเจี๋ย
สร้างจาก: ตงฟางหง (ละครเวทีปี 1964) โดยโจว เอินไหล
อำนวยการสร้าง: โจว เอินไหล
นักแสดงนำ: Tseten Dolma   หวัง คุน   กัว หลานอิง
บริษัทผู้สร้าง: ออกัสเฟิสต์ฟิล์มสตูดิโอ 
วันฉาย:   2 ตุลาคม ค.ศ. 1965 (1965-10-02) 
ความยาว: 117 นาที
ประเทศ: จีน
ภาษา: จีนกลาง, ทิเบต
ตงฟางหง (จีนตัวย่อ: 东方红; จีนตัวเต็ม: 東方紅; พินอิน: Dōngfāng Hóng) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า บูรพาแดง: มหากาพย์เพลงและการเต้นรำ เป็นภาพยนตร์จีนที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1965 กำกับโดยหวัง ผิง โดยดัดแปลงมาจากอุปรากรที่จัดทำขึ้นโดยโจว เอินไหล เป็นประวัติย่อของการปฏิวัติคอมมิวนิสต์จีนและพรรคคอมมิวนิสต์จีนภายใต้การนำของเหมา เจ๋อตง ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของขบวนการ 4 พฤษภาคม จนถึงสงครามกลางเมืองกับพรรคก๊กมินตั๋ง และสิ้นสุดที่ชัยชนะของคอมมิวนิสต์และการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน ภาพยนตร์เรื่องนี้มีจำหน่ายทั่วไปในปัจจุบันทั้งในรูปแบบแผ่นซีดีและวีดีโอ รวมถึงสามารถเข้าถึงได้ทางออนไลน์พร้อมคำบรรยายภาษาอังกฤษ
ภูมิหลัง > บริบททางประวัติศาสตร์

ตงฟางหง เดิมทีเป็นเพลงรักของชาวนาที่กลายมาเป็นเพลงปลุกใจในการต่อต้านญี่ปุ่น ทั้งยังเป็นบทเพลงสรรเสริญเหมา เจ๋อตง เขียนขึ้นในช่วงต้นทศวรรษที่ 1930 ในรูปแบบเพลงพื้นบ้าน ในปี ค.ศ. 1938 เพลงนี้ถูกปรับเนื้อร้องเพื่อปลุกเร้าผู้คนในการต่อสู้กับผู้รุกรานชาวญี่ปุ่น หลังจากเหมาได้ขึ้นมาเป็นผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนในช่วงต้นทศวรรษที่ 1940 เพลงนี้ก็ได้ถูกเรียบเรียงใหม่โดยครูคนหนึ่ง
ภูมิหลัง > แรงบันดาลใจและการสร้าง

ในปี ค.ศ. 1960 พลเอก หลัว รุ่ยชิง เจ้ากรมเสนาธิการกองทัพปลดปล่อยประชาชน และพลอากาศเอก หลิว ย่าโหลว ผู้บัญชาการกองทัพอากาศ ได้เดินทางเยือนประเทศเกาหลีเหนือ ในระหว่างการเยือน ฝ่ายเกาหลีได้จัดการแสดงเพลงและการเต้นรำขนาดใหญ่ชื่อว่า "สามพันไมล์แห่งขุนเขาและแม่น้ำ" ซึ่งเนื้อหาของการแสดงดัดแปลงมาจากบทเพลงและการเต้นรำในช่วงสงครามเป็นส่วนใหญ่ ระหว่างการเดินทางกลับประเทศจีน กองบัญชาการภูมิภาคทหารเฉิ่นหยางได้จัดงานเลี้ยงฉลองและแสดงบทเพลงปฏิวัติสี่บทเพลง
หลังจากกลับมายังประเทศจีน หลิว ย่าโหลว มีแนวคิดที่จะสร้างงานศิลปะที่เกี่ยวข้องกับการปฏิวัติโดยใช้บทเพลงปฏิวัติที่ได้รับความนิยมในหมู่ประชาชน ซึ่งเขาเชื่อว่าจะสามารถสร้างขวัญและกำลังใจให้แก่ประชาชนในช่วงเวลาสามปีที่ยากลำบากได้ ในสิ้นปี ค.ศ. 1960 คณะการเมืองและวัฒนธรรมทางอากาศได้ส่งนักประพันธ์เพลง อาทิ จาง ฉือเซี่ย จู เจี้ยนยฺเหวียน เหยา ยฺเว่เฉิง เฉิน เจี๋ย และคนอื่น ๆ ไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อดำเนินการรวบรวมบทเพลงต่าง ๆ บทละครชื่อ "ประวัติศาสตร์อันรุ่งโรจน์" ได้ถูกจัดทำขึ้นและมอบให้แก่หลิว ต่อมา ตามข้อเสนอแนะของนิ่ว ฉาง ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น "การขับร้องเพลงประวัติศาสตร์การปฏิวัติ" และเริ่มนำไปแสดงต่อสาธารณชน
หลังจากที่โจว เอินไหลได้ชมการแสดงดังกล่าวในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1964 เขาก็ได้เรียกประชุมเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง ณ โถงซีฮฺวา จงหนานไห่ และมีมติให้ดำเนินการโครงการการแสดงดนตรี และได้ตั้งชื่อการแสดงนี้ว่า "ตงฟางหง" วันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1964 ตงฟางหงได้รับการแสดงเป็นครั้งแรก ณ มหาศาลาประชาชน กรุงปักกิ่ง เนื่องในโอกาสครบรอบ 15 ปี วันชาติ หวัง ผิง เป็นผู้อำนวยการสร้างและกำกับภาพยนตร์ ทำการแสดงโดยคณะนาฏศิลป์พื้นบ้านนกกระยางน้อย
ตามบทความที่ตีพิมพ์โดยผู้ผลิตหลักของตงฟางหง อาทิ เฉิน ย่าติ้ง อั้น ปั๋ว และคนอื่น ๆ ผู้ที่รับผิดชอบการร่างรูปแบบพื้นฐานของมหากาพย์นี้จะต้องศึกษาผลงานของเหมาเสียก่อน และใช้แนวคิดของลัทธิเหมาเป็นแนวทางหลักของโครงการ ผู้แสดงของมหากาพย์นี้ได้นำคติพจน์ของเหมาไปติดไว้ในสถานที่ซ้อม
เนื้อเรื่อง

ตงฟางหงถ่ายทอดประวัติศาสตร์ของพรรคคอมมิวนิสต์จีนภายใต้การนำของเหมา เจ๋อตงตั้งแต่การก่อตั้งพรรคในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1921 จนถึงการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี ค.ศ. 1949 รายละเอียดของละครเพลงนี้ได้กล่าวถึงหลายเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน เช่น การกรีธาทัพขึ้นเหนือ การสังหารหมู่ที่เซี่ยงไฮ้ โดยพรรคก๊กมินตั๋งในปี ค.ศ. 1927 การก่อกำเริบหนานชาง และการก่อตั้งกองทัพปลดปล่อยประชาชน การเดินทัพทางไกล การรบแบบกองโจรของกองทัพปลดปล่อยประชาชนในช่วงแนวร่วมที่สอง (ในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง) การโค่นล้มรัฐบาลแห่งชาติของสาธารณรัฐจีนบนจีนแผ่นดินใหญ่โดยกองทัพปลดปล่อยประชาชนในช่วงท้ายของสงครามกลางเมืองจีน และการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949
ตงฟางหงแบ่งออกเป็นตอนต่าง ๆ ดังนี้:
ดอกทานตะวันหันหน้าสู่พระอาทิตย์ เป็นตอนโหมโรง การปูพื้นและนำเสนอภาพรวมของเรื่องราวที่จะตามมา และกล่าวถึงสภาพการณ์ของประเทศจีนก่อนเกิดเหตุการณ์สำคัญ
รุ่งอรุณแห่งตะวันออก กล่าวถึงจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ การตื่นตัวของประชาชน และการก่อตั้งกลุ่มต่าง ๆ ที่ต่อต้านระบบเก่า
ประกายไฟลุกไหม้ทุ่งหญ้า กล่าวถึงเหตุการณ์ที่จุดชนวนให้เกิดการปฏิวัติ การขยายตัวของขบวนการ และการเผชิญหน้ากับอุปสรรคต่าง ๆ
หมื่นผาพันธาร กล่าวถึงการต่อสู้ที่ยาวนานและยากลำบากของผู้คน การเคลื่อนไหวในพื้นที่ต่าง ๆ และการเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่ง
สัญญาณแห่งการต่อต้านญี่ปุ่น กล่าวถึงบทบาทของการปฏิวัติจีนในการต่อสู้กับกองทัพญี่ปุ่น และการรวมพลังของประชาชนในการต่อต้านผู้รุกราน
ฝังราชวงศ์เจียง กล่าวถึงการโค่นล้มระบอบเก่า และการสิ้นสุดอำนาจของพรรคก๊กมินตั๋ง
ประชาชนจีนได้ยืนขึ้นแล้ว เป็นตอนจบที่แสดงให้เห็นถึงชัยชนะของการปฏิวัติจีน และการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน
ฉากเพิ่มเติมอีกสองฉากจากตอนจบของละคร คือ "มาตุภูมิเดินหน้า" และ "โลกเดินหน้า" นั้นได้ถูกตัดออกจากการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในระหว่างการถ่ายทำตามคำแนะนำของเหมา เจ๋อตง
การดัดแปลงเป็นภาพยนตร์

ไม่นานหลังจากการแสดงรอบปฐมทัศน์ โจวก็มีความคิดที่จะนำการแสดงบนเวทีมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1965 โจว เอินไหล ได้เชิญศิลปินภาพยนตร์จากสภาประชาชนแห่งชาติและสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีน รวมถึงสมาชิกคณะผู้กำกับการแสดงของตงฟางหง มาประชุมสัมมนาเกี่ยวกับการถ่ายทำภาพยนตร์ที่มหาศาลาประชาชน
ในการประชุมครั้งนั้น เจียง ชิงได้แสดงความเห็นส่วนตัวว่า "ฉันมีความกังวลเป็นอย่างมากเกี่ยวกับการนำบทละครเพลงและการเต้นรำขนาดใหญ่เรื่องนี้มาสร้างเป็นภาพยนตร์ เพราะตงฟางหงยังขาดความต่อเนื่องและความสอดคล้องกันเพียงพอ ผลงานทางศิลปะยังดูเรียบ ๆ และความหวังในปฏิวัติยังไม่เด่นชัดพอ" ถึงแม้จะมีอุปสรรคดังกล่าว ผู้กำกับก็ยังคงดำเนินการตามแผนการเดิม โดยได้รับการสนับสนุนจากบริษัทภาพยนตร์สามแห่ง ได้แก่ บริษัทของหวัง ผิง ผู้ร่วมกำกับอย่างหลี่ เอินเจี๋ย และสตูดิโอภาพยนตร์ 1 สิงหาคม การถ่ายทำเสร็จสิ้นลงในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1965 และได้เข้าฉายในวันชาติของปีเดียวกันนั่นคือวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1965 แม้ว่าภาพยนตร์จะยังคงรักษาโครงเรื่องของบทละครดั้งเดิมซึ่งแบ่งออกเป็น 6 ตอนที่บรรยายประวัติศาสตร์ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน แต่ก็มีการตัดบางฉากออกไป
เพลงประกอบ

วงดุริยางค์ วงดนตรี และคณะนักร้องประสานเสียง – บทโหมโรง: "บูรพาแดง" (พร้อมการเต้นรำ)
วงดุริยางค์ วงดนตรี และคณะนักร้องประสานเสียง – "ลมเหนือเดือนตุลาคม"
วงดุริยางค์ วงดนตรี และคณะนักร้องประสานเสียง – "บนทุ่งหญ้าที่เต็มไปด้วยหิมะ"
วงดุริยางค์ วงดนตรี และคณะนักร้องประสานเสียง – "กรรมกร ชาวนา และทหาร ร่วมใจกัน!"
วงดุริยางค์ วงดนตรี และนักร้องหญิงคู่ – "(สำหรับกองทัพแดง) รองเท้าไม้หูหนาน"
วงดุริยางค์ วงดนตรี และนักร้องประสานเสียงชาย – "สามข้อกฏเกณฑ์ แปดข้อพึงระวัง" (ดัดแปลงมาจากเพลงสรรเสริญทหารจีน)
วงดุริยางค์ วงดนตรี และคณะนักร้องประสานเสียง – "มองดูดาวเหนือ"
วงดุริยางค์ วงดนตรี และคณะนักร้องประสานเสียง – "ข้ามแม่น้ำต้าตู้" (พร้อมการเต้นรำ)
วงดุริยางค์ วงดนตรี และนักร้องเดี่ยวหญิง – "บทเพลงของชาวอี๋"
วงดุริยางค์ วงดนตรี และนักร้องประสานเสียงชาย – "กองทัพรวมกันแล้ว (กองทัพแดงจงเจริญ)"
วงดุริยางค์ วงดนตรี คณะนักร้องประสานเสียง และนักร้องเดี่ยวชาย – "เดินทัพทางไกล"
วงดุริยางค์ วงดนตรี และนักร้องเดี่ยว – "ริมแม่น้ำซงฮฺวา" (ลำนำนิทานของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)
วงดุริยางค์ และวงดนตรี – "มาร์ชทหารอาสา" (การแสดงครั้งที่ 1)
วงดุริยางค์ วงดนตรี และคณะนักร้องประสานเสียง – "เพลงมหาวิทยาลัยการทหารและการเมืองต่อต้านญี่ปุ่น"
วงดุริยางค์ วงดนตรี และคณะนักร้องประสานเสียง – "เพลงของกองโจร"
วงดุริยางค์ วงดนตรี นักร้องประสานเสียงสตรี และนักร้องเดี่ยว – "หนานหนีวาน"
วงดุริยางค์ วงดนตรี และคณะนักร้องประสานเสียง – "ปกป้อมแม่น้ำเหลือง" จากคันตาตาแม่น้ำเหลือง
วงดุริยางค์ วงดนตรี และคณะนักร้องประสานเสียง – "สู่เบื้องหลังศัตรู"
วงดุริยางค์ วงดนตรี และคณะนักร้องประสานเสียง – "สามัคคีคือพลัง"
วงดุริยางค์ วงดนตรี และนักร้องประสานเสียงชาย – เพลงสรรเสริญกองทัพปลดปล่อยประชาชน
วงดุริยางค์ วงดนตรี คณะนักร้องประสานเสียง และนักร้องคู่ – "กองทัพปลดปล่อยประชาชนยึดนครหนานจิง" (บทกวีบทหนึ่งของประธานเหมา)
วงดุริยางค์ และวงดนตรี – "มาร์ชทหารอาสา" (การแสดงครั้งที่ 2) (เพลงชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน เล่นในช่วงต้นของตอนที่ 6 ในฉากจัตุรัสเทียนอันเหมิน)
วงดุริยางค์ วงดนตรี และคณะนักร้องประสานเสียง – "ไม่มีพรรคคอมมิวนิสต์ ก็ไม่มีจีนใหม่"
วงดุริยางค์ วงดนตรี และนักร้องเดี่ยวชาย – บทสรรเสริญ
วงดุริยางค์ วงดนตรี นักร้องประสานเสียงสตรี และนักร้องเดี่ยว – "รัศมีแห่งประธานเหมา"
ทาสนับล้านลุกขึ้น
วงดุริยางค์ วงดนตรี และคณะนักร้องประสานเสียง – บทส่งท้าย: "บทกวีสรรเสริญมาตุภูมิ"
วงดุริยางค์ วงดนตรี คณะนักร้องประสานเสียง และผู้ชม – "แองเตอร์นาซิอองนาล" (คำร้องโดยเออแฌน ปอตีเย ทำนองโดยปิแอร์ เดอ เกย์เตอร์ แปลเป็นภาษาจีนโดยฉฺวี ชิวไป๋) เฉพาะบทแรก
ในภาพยนตร์ เพลงเหล่านี้ได้รับการประกอบด้วยการแสดงและการเต้นรำที่เติมแต่งเกินจริง มีหลายฉากที่มีหญิงสาวเต้นรำชี้ปืน AK-47 นักร้องที่ปรากฏในภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้แก่ หวัง คุน ไฉต้าน จั๋วหม่า หู ซ่งหฺวา และกัว หลานอิง
งานศิลปะที่เกี่ยวข้อง

ฉากโหมโรง
เกมรักทรยศ

| เกมรักทรยศ |
| --- | --- |
แนว: ระทึกขวัญจิตวิทยา ดาร์กโรแมนติก
สร้างโดย: บริษัท จูเวไนล์ จำกัด
เค้าโครงจาก: ด็อกเตอร์ฟอสเตอร์ โดย  ไมค์ บาธเล็ต
บทประพันธ์: ไมค์ บาธเล็ต (ด็อกเตอร์ฟอสเตอร์)
บทละครโทรทัศน์: ALLTHIS TEAM (อภิรักษ์  ชัยปัญหา, ภควดี แสงเพชร, มินตา ภณปฤณ)
กำกับโดย: วิรดา คูหาวันต์ บุณณ์ญาณ์ อริยศรีวัฒนา
แสดงนำ: แอน ทองประสม อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม ธัญชนก กู๊ด ณัฐพัชร์ นิมจิรวัฒน์ ด.ญ. มาชิดา สุทธิกุลพานิช สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร ศกุนตลา เทียนไพโรจน์ ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ รินลณี ศรีเพ็ญ ศักราช ฤกษ์ธำรงค์ เพ็ญพักตร์ ศิริกุล
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: จม – อิมเมจ สุธิตา
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: จม – อิมเมจ สุธิตา ตื่นมาพรุ่งนี้ต้องหายใจอยู่บนโลกนี้ให้ได้ – Purenessly
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 16 ตอน 19 ตอน (รีรัน)
การผลิต
ผู้จัดละคร: ฐิติ สุทธิกุลพานิช รติวัลคุ์ ธนาธรรมโรจน์
ความยาวตอน: 90 นาที 75 นาที (รีรัน)
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่อง 3 เอชดี
ออกอากาศ: 23 สิงหาคม พ.ศ. 2566 – 12 ตุลาคม พ.ศ. 2566
ละครเรื่องก่อนหน้า: แค้น
ละครเรื่องถัดไป: พรหมลิขิต
ออกอากาศ: 24 มกราคม​ พ.ศ. 2568 – 7 มีนาคม พ.ศ. 2568
เกมรักทรยศ (อังกฤษ: The Betrayal) เป็นละครโทรทัศน์ที่ดัดแปลงจากละครโทรทัศน์ของสหราชอาณาจักรเรื่อง ด็อกเตอร์ฟอสเตอร์ ของบีบีซีสตูดิโอส์ ที่ได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ในประเทศและภูมิภาคต่าง ๆ เช่น ประเทศฝรั่งเศส ประเทศรัสเซีย ประเทศอินเดีย ประเทศเกาหลีใต้ ประเทศตุรกี ประเทศฟิลิปปินส์ ประเทศอินโดนีเซีย ประเทศเยอรมนี และประเทศญี่ปุ่น ตามลำดับ ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ออกอากาศวันพุธ-วันพฤหัสบดี เวลา 20.30 - 22.00 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตั้งแต่วันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2566 นำแสดงโดย แอน ทองประสม, อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม และ ธัญชนก กู๊ด ร่วมด้วย ณัฐพัชร์ นิมจิรวัฒน์, ด.ญ. มาชิดา สุทธิกุลพานิช, สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร, ศกุนตลา เทียนไพโรจน์, ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ, รินลณี ศรีเพ็ญ, ศักราช ฤกษ์ธำรงค์ และ เพ็ญพักตร์ ศิริกุล
ออกอากาศรีรันครั้งแรกในวันศุกร์ เวลา 20.30-21.45 น. และวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.25-21.40 น. โดยเริ่มตอนแรกในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ.2568 ต่อจากละครเรื่องก่อนหน้าอย่าง เกมเสน่หา และออกอากาศตอนสุดท้ายในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ.2568 รวมทั้งหมด 19 ตอน
งานสร้าง

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 ได้ทำการเปิดภาพฟิตติ้งของละคร โดปล่อยภาพฟิตติ้งหลังเปิดกล้อง 1 เดือน จนถึงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ได้ปิดกล้อง จากนั้นในวันพุธที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ได้มีการจัดงานบวงสรวงละครขึ้นที่ สตูดิโอช่อง 3 หนองแขม
นักแสดง

| ละครโทรทัศน์> นักแสดงหลัก | พ> ศ. 2566.บทบาท |
| --- | --- |
แอน ทองประสมด.ญ. ปวริศา สุรทิณฑ์ (วัยเด็ก): พญ.เจนพิชชา พัฒนกิจ (หมอเจน)
ธัญชนก กู๊ด: คาริสา (เคท)
อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม: อธิน พัฒนกิจ
นักแสดงสมทบ: บทบาท
ณัฐพัชร์ นิมจิรวัฒน์: พัชรพัชร์ พัฒนกิจ (พัชร์)
ด.ญ. มาชิดา สุทธิกุลพานิช: พลอยไพลิน พัฒนกิจ (พลอย)
สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร: ตุลย์
ศกุนตลา เทียนไพโรจน์: พญ.รสริน (หมอโรส)
ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ: ชัช
รินลณี ศรีเพ็ญ: อันนา
ศักราช ฤกษ์ธำรงค์: ท่านบุญณ์ญาณ์
เพ็ญพักตร์ ศิริกุล: คุณหญิงมินตรา
น้ำหนึ่ง สุทธิเดชานัย: เตย
เพทาย พลอยมีค่า: แดน
รพีพงศ์ ทับสุวรรณ: นนท์
กุลฑีรา ยอดช่าง: นานา
พิจิกา จิตตะปุตตะ: จูน
ปรเมศร์ น้อยอ่ำ: หมอเกริก
วัชรพล นนท์ภักดี: บุรุษพยาบาลสายฟ้า
นักแสดงรับเชิญ: บทบาท
นีรนุช เมฆใหญ่วรัญญา แววสวัสดิ์ (วัยสาว): สร้อยสน
ภาณุวัฒน์ เปรมมณีนันท์: คฑา
นริลญา กุลมงคลเพชร: จิราภา (จีน่า)
ธันยาธนัส วงษ์สวัสดิ์ปภา: ภารดี
เชื้อชาตินที วงษ์สวัสดิ์ปภา: เชื้อชาติ
รัชย์อาภาเอก ตันศิริวัลลภ: กิตติ
เลอวิทย์ สังข์สิทธิ์: พ่อของอธิน
ศุภกิจ เวสสะโรจน์กิจ: ผู้อำนวยการโรงพยาบาล
จักรกฤต โยมพยอม: กรรมการกีฬาบาสเกตบอลในโรงเรียน
หัสสยา อิสริยะเสรีกุล: พญ.ณิชา
อรศรี บาเล็นซิเอก้า: คุณหญิงลาวัลย์
เมลินญาน์ นิธิศวรสิทธิ์: ลิลลี่
ดุจดาว วัฒนปกรณ์: คุณหญิงอรอนงค์
เพลงประกอบละคร

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | เรียบเรียง | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "จม" (อิมเมจ สุธิตา) |  ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์ | ปรเมศวร์ เหมือนสนิท | 3.50 |
| 2. | "ตื่นมาพรุ่งนี้ต้องหายใจอยู่บนโลกนี้ให้ได้" (Purenessly) | ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์ | พิทยา พูลดาวทอง | 4.36 |
การตอบรับ > เรตติ้งละคร

| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศ | เรตติ้งทั่วประเทศ  (Nationwide) | กรุงเทพมหานคร (Bangkok) | All 15+BU | ต่างจังหวัด ในเขตเทศบาล (Urban) | ต่างจังหวัด นอกเขตเทศบาล (Rural) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 23 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 2.3 | 3.7 | 3.4 | 2.8 | 1.7 |
| 2 | 24 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 2.3 | 4.1 | 3.7 | 3.1 | 1.6 |
| 3 | 30 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 3.1 | 5.2 | 4.4 | 3.6 | 2.4 |
| 4 | 31 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 3.1 | 5.3 | 4.6 | 3.8 | 2.4 |
| 5 | 6 กันยายน พ.ศ. 2566 | 3.2 | 5.5 | 4.6 | 3.5 | 2.5 |
| 6 | 7 กันยายน พ.ศ. 2566 | 3.5 | 5.5 | 4.6 | 3.6 | 3.0 |
| 7 | 13 กันยายน พ.ศ. 2566 | 3.8 | 5.7 | 5.2 | 4.6 | 3.1 |
| 8 | 14 กันยายน พ.ศ. 2566 | 3.8 | 5.1 | 4.7 | 4.2 | 2.7 |
| 9 | 20 กันยายน พ.ศ. 2566 | 3.7 | 5.5 | 5.0 | 4.1 | 3.1 |
| 10 | 21 กันยายน พ.ศ. 2566 | 4.1 | 6.4 | 5.5 | 4.5 | 3.4 |
| 11 | 27 กันยายน พ.ศ. 2566 | 3.9 | 6.5 | 5.7 | 4.7 | 3.0 |
| 12 | 28 กันยายน พ.ศ. 2566 | 3.8 | 5.6 | 5.2 | 4.5 | 3.1 |
| 13 | 4 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 4.1 | 5.8 | 5.4 | 4.7 | 3.5 |
| 14 | 5 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 4.2 | 5.6 | 5.6 | 5.1 | 3.6 |
| 15 | 11 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 4.6 | 6.6 | 5.9 | 5.2 | 3.9 |
| 16 (ตอนจบ) | 12 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 5.8 | 8.2 | 7.2 | 6.2 | 5.2 |
| เฉลี่ยรวมทุกตอน | เฉลี่ยรวมทุกตอน | 3.7 | 5.7  | 5.1  | 4.3  | 3.1  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เกมรักทรยศ (2566) ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์และละครไทย
ดูละครเกมรักทรยศ ที่ Ch3Plus
การบำบัดน้ำเสียอุตสาหกรรม

การบำบัดน้ำเสียในอุตสาหกรรม ครอบคลุมกลไกและกระบวนการที่ใช้ในการรักษาน้ำที่ได้รับการปนเปื้อนโดยมนุษย์ในการประกอบอุตสาหกรรมหรือการค้า ก่อนที่จะปล่อยออกสู่สิ่งแวดล้อม หรือการนำไปใช้งานอีกครั้ง
อุตสาหกรรมส่วนใหญ่ผลิตขยะเปียก แม้ว่าแนวโน้มล่าสุดโลกได้รับการพัฒนาเพื่อลดการผลิตขยะเปียกดังกล่าวหรือรีไซเคิลของเสียดังกล่าวในขั้นตอนการผลิต อย่างไรก็ตามหลายอุตสาหกรรมยังคงขึ้นอยู่กับกระบวนการผลิตน้ำเสีย
แหล่งที่มาของน้ำเสียอุตสาหกรรม > เหล็กและอุตสาหกรรมเหล็ก

การผลิตเหล็กจากแร่ เกี่ยวข้องกับการลดประสิทธิภาพการเกิดปฏิกิริยาในเตาหลอมระเบิด น้ำหล่อเย็นที่มีการปนเปื้อนไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผลิตภัณฑ์แอมโมเนียและไซยาไนด์ การผลิตโค้กจากถ่านหินในพืช  ยังต้องใช้น้ำเย็นและการใช้น้ำในการคัดแยกผลิตภัณฑ์ โดยการปนเปื้อนของน้ำเสียรวมถึงผลิตภัณฑ์ก๊าซเช่นเบนซีน, แนฟทาลีน, แอนทราซีน, ไซยาไนด์, แอมโมเนีย, ฟีนอล, ครีโซล พร้อมกับช่วงที่ซับซ้อนมากขึ้นของสารประกอบอินทรีย์ที่เรียกว่าไฮโดรคาร์บอน (PAH)
	การแปลงสภาพของเหล็กหรือเหล็กกล้าที่เป็นแผ่นลวดหรือแท่งต้องใช้ขั้นตอนการเปลี่ยนแปลงกลร้อนและกลเย็น ยังมีการใช้น้ำในขั้นตอนน้ำมันหล่อลื่นและน้ำหล่อเย็น สารปนเปื้อนรวมถึงน้ำมันไฮโดรลิค, ไขมันและอนุภาคของแข็ง การรักษาขั้นสุดท้ายของธาตุเหล็กและผลิตภัณฑ์เหล็กก่อนที่จะขายต่อไปในการผลิตรวมถึงการดองในกรดแร่ที่แข็งแกร่งในการลบสนิมและเตรียมผิวสำหรับดีบุกหรือโครเมียมชุบหรือสำหรับการรักษาพื้นผิวอื่น ๆ เช่นการเคลือบผิว หรือตกแต่ง สองกรดที่ใช้กันทั่วไปมีกรดไฮโดรคลอริกและกรดซัลฟูริก น้ำเสียรวมถึงน้ำล้างที่เป็นกรดร่วมกับกรดของเสีย แม้ว่าพืชหลายชนิดมีการกู้คืนกรด (โดยเฉพาะผู้ที่ใช้กรดไฮโดรคลอริก) ซึ่งการต้มแร่กรดจากเกลือของเหล็กยังคงมีปริมาณของกรดเหล็กซัลเฟตหรือคลอไรด์เหล็กสูงมากที่จะถูกกำจัด น้ำเสียจากอุตสาหกรรมเหล็กจำนวนมากมีการปนเปื้อนด้วยน้ำมันไฮโดรลิคที่เรียกว่าเป็นน้ำมันที่ละลายน้ำได้
แหล่งที่มาของน้ำเสียอุตสาหกรรม > เหมืองแร่และเหมืองหิน

น้ำเสียที่สำคัญที่เกี่ยวข้องกับการทำเหมืองแร่และเหมืองหินเป็น เป็นสารละลายข้นของอนุภาคหินในน้ำเหล่านี้เกิดขึ้นจากปริมาณน้ำฝนที่ชะล้างพื้นผิวสัมผัสและชะล้างถนนและนอกจากการล้างหินและกระบวนการคัดแยก ปริมาณของน้ำจะสูงมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับสารในกระบวนการอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ มีการดำเนินการแยกเฉพาะบางอย่าง เช่นถ่านหิน ล้างทำความสะอาดเพื่อจะแยกถ่านหินจากหินพื้นเมืองโดยใช้การไล่ระดับสีหนาแน่นสามารถผลิตน้ำเสียปนเปื้อนจากฝุ่นละออง  เฮมาไทต์ และสารลดแรงตึงผิว น้ำมัน และน้ำมันไฮดรอลิค นอกจากนี้ยังมีสารปนเปื้อนที่พบบ่อยในน้ำเสียจากการทำเหมืองแร่โลหะและการสกัดแร่กลับคืนมาที่มีการปนเปื้อนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้โดยแร่ธาตุที่อยู่ในหินพื้นเมืองต่อไปนี้การบดและการสกัดของวัสดุที่พึงประสงค์ ส่วนวัสดุที่ไม่พึงประสงค์อาจจะกลายเป็นที่ปนเปื้อนในน้ำเสีย  สำหรับการทำเหมืองแร่โลหะนี้จะรวมถึงโลหะที่ไม่พึงประสงค์เช่นสังกะสีและวัสดุอื่น ๆ เช่นสารหนู การสกัดโลหะที่มีมูลค่าสูงเช่นทองคำและเงินอาจสร้างเมือกที่มีอนุภาคเล็กมากในการกำจัดทางกายภาพของสารปนเปื้อนกลายเป็นเรื่องยากอย่างยิ่ง
แหล่งที่มาของน้ำเสียอุตสาหกรรม > อุตสาหกรรมอาหาร

อุตสาหกรรมอาหาร คือ อุตสาหกรรมที่นำผลผลิตจากการเกษตรมาใช้ประโยชน์หรือแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ 
	น้ำเสียที่เกิดจากโรงงานอุตสาหกรรมอาหาร ในเขตเทศบาลจะถูกกำจัดโดยโรงงานบำบัดน้ำเสียจากภาครัฐหรือเอกชน  เพราะสามารถย่อยสลายได้และปลอดสารพิษ  แต่ถ้าหากมีของแข็งที่ย่อยสลายได้ยากในปริมาณที่มากเกินไป  จะทำให้น้ำเน่าเสียยากต่อการบำบัด(ค่า BOD ของน้ำต้องไม่เกิน 6 mg/L ถ้ามากกว่านี้จะทำให้น้ำเน่าเสีย) 
	การแปรรูปอาหารจำเป็นต้องใช้น้ำในปริมาณมาก ทำให้น้ำที่ใช้ในการแปรรูปปนเปื้อนด้วยสารอินทรีย์ แม้แต่การฆ่าสัตว์ก็เช่นเดียวกันเป็นสารอินทรีย์ชั้นดี  ในเลือดของสัตว์จะมียาปฏิชีวนะ สารกำจัดศัตรูพืชที่ใช้ในการควบคุมปรสิตภายนอกของสัตว์  ยาฆ่าแมลงที่ตกค้างในขนสัตว์  เมื่อใช้น้ำในการชะล้างจึงทำให้เกิดปัญหาน้ำเน่าเสียตามมา
แหล่งที่มาของน้ำเสียอุตสาหกรรม > อุตสาหกรรมเยื่อและกระดาษ

น้ำทิ้งหรือน้ำเสียจากโรงงานอุตสาหกรรมเยื่อและกระดาษ  โดยทั่วไปจะมีสารแขวนลอย  ค่า BOD และ ค่า COD สูง  ในกระบวนการผลิตนั้นวัตถุดิบที่เราได้มาจะมีสารอินทรีย์อยู่มาก  มีการฟอกสีต่าง ๆ  เมื่อปล่อยลงสู่แหล่งน้ำจึงทำให้น้ำเน่าเสีย  ซึ่งปัจจุบันนี้อุตสาหกรรมเยื่อและกระดาษได้ขยายตัวเพิ่มมากขึ้น  ทำให้ปัญหาน้ำเน่าเสียเพิ่มมากขึ้นจากเดิม  แต่ก็มีบางโรงงานที่สนใจถึงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจึงมีการประยุกต์วิธีการใหม่ ๆ ให้มีผลกระทบน้อยที่สุด
แหล่งที่มาของน้ำเสียอุตสาหกรรม > อุตสาหกรรมสารอินทรีย์เชิงซ้อน

ช่วงของอุตสาหกรรมการผลิตหรือใช้สารอินทรีย์เชิงซ้อน เหล่านี้รวมถึงยาฆ่าแมลง, ยา, สีและสีย้อมปิโตรเคมีผงซักฟอก, พลาสติก, กระดาษมลพิษ ฯลฯ น้ำเสียสามารถปนเปื้อนวัสดุวัตถุดิบโดยผลิตภัณฑ์วัสดุของผลิตภัณฑ์ในรูปแบบที่ละลายน้ำได้หรืออนุภาคล้างและทำความสะอาดสารตัวทำละลายและเพิ่ม ผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่าเช่นพลาสติก สิ่งอำนวยความสะดวกการรักษาที่ไม่จำเป็นต้องมีการควบคุมของน้ำทิ้งของพวกเขามักจะเลือกใช้ประเภทของการรักษาแอโรบิก เช่นบึงน้ำมวลเบา
แหล่งที่มาของน้ำเสียอุตสาหกรรม > อุตสาหกรรมนิวเคลียร์

การผลิตของเสียจากนิวเคลียร์และอุตสาหกรรมวิทยุสารเคมีจะจัดการกับกากกัมมันตรังสี
การบำบัดน้ำเสียจากอุตสาหกรรม

ประเภทต่าง ๆ ของการปนเปื้อนของน้ำเสียต้องใช้ความหลากหลายของกลยุทธ์ที่จะเอาการปนเปื้อนในน้ำออก
การบำบัดน้ำเสียจากอุตสาหกรรม > การบำบัดน้ำเค็ม

การบำบัดที่เกี่ยวข้องกับการเอาน้ำเค็มละลายไอออน เกลือที่มาจากน้ำเสีย แม้ว่าลักษณะคล้ายคลึงกับน้ำทะเลหรือน้ำกร่อยแยกเกลือออก การบำบัดน้ำเค็มในอุตสาหกรรมอาจมีการผสมที่ไม่ซ้ำกันของไอออนที่ละลาย เช่นไอออนแข็งหรือโลหะอื่น ๆ ทั้งนี้กระบวนการต่าง ๆ และอุปกรณ์
ระบบการรักษาน้ำเกลือมีประสิทธิภาพสูงสุดโดยทั่วไปทั้งลดปริมาณการปล่อยสุดท้ายสำหรับการกำจัดขยะทางเศรษฐกิจมากขึ้น (เป็นค่าใช้จ่ายในการกำจัดมักจะขึ้นอยู่กับปริมาณ) หรือเพิ่มการกู้คืนของน้ำจืดหรือเกลือ น้ำเกลือระบบการรักษาอาจจะมีการเพิ่มประสิทธิภาพในการลดการใช้ไฟฟ้า, การใช้สารเคมีหรือการปล่อยก๊าซทางกายภาพ
การรักษาน้ำเกลือมักจะพบเมื่อระบบระบายความร้อนพ่นไอน้ำออกหอผลิตน้ำจากที่ช่วยระบายไอน้ำและแรงโน้มถ่วงของ (SAGD) น้ำที่ผลิตจากก๊าซธรรมชาติ เช่น ก๊าซตะเข็บถ่านหิน frac น้ำ flowback กรดหรือระบายน้ำ หินของกรดออสโมซิย้อนกลับปฏิเสธคลอ -alkali น้ำเสียของเยื่อกระดาษและน้ำทิ้งจากโรงงานกระดาษจากอาหารและเครื่องดื่มของเสียจะลงในลำธาร
เทคโนโลยีการบำบัดน้ำเกลืออาจรวมถึงกระบวนการกรองเยื่อหุ้มเซลล์เช่น กระบวนการ Reverse Osmosis เพื่อแลกเปลี่ยนไอออนเช่น electrodialysis หรือการแลกเปลี่ยนไอออนกรดอ่อน; หรือกระบวนการระเหยเช่น concentrators น้ำเกลือและ crystallizers การใช้ recompression ไอกลและอบไอน้ำ
ออสโมซิย้อนกลับอาจจะไม่สามารถได้สำหรับการรักษาน้ำเกลือเนื่องจากศักยภาพในการเปรอะเปื้อนที่เกิดจากเกลือแข็งหรือสารปนเปื้อนอินทรีย์หรือความเสียหายต่อเยื่อระบบ Reverse Osmosis จากไฮโดรคาร์บอน
กระบวนการระเหยมีการแพร่หลายมากที่สุดในการรักษาน้ำเกลือขณะที่พวกเขาช่วยให้ความเข้มข้นในระดับสูงสุดที่เป็นเกลือที่เป็นของแข็ง พวกเขายังผลิตท่อน้ำทิ้งที่มีความบริสุทธิ์สูงสุดและการกลั่นที่มีคุณภาพ กระบวนการระเหยนอกจากนี้ยังมีความทนทานต่อสารอินทรีย์ไฮโดรคาร์บอนหรือเกลือแข็ง อย่างไรก็ตามการใช้พลังงานอยู่ในระดับสูงและการกัดกร่อนอาจจะมีปัญหาสำคัญคือน้ำเกลือจะเข้มข้น เป็นผลให้ระบบการระเหยมักจะใช้ไทเทเนียมหรือเพล็กซ์วัสดุสแตนเลสในการแก้ปัญหา
การบำบัดน้ำเสียจากอุตสาหกรรม > การบำบัดน้ำเค็ม > การจัดการน้ำเกลือ

การจัดการน้ำเกลือและตรวจสอบในมุมกว้างอาจรวมถึงการพิจารณาของนโยบายของรัฐบาลและกฎระเบียบการพัฒนาอย่างยั่งยืนขององค์กรผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม, การรีไซเคิล, การจัดการและการขนส่งบรรจุ,ศูนย์กลางเมื่อเทียบกับการรักษาในสถานที่การหลีกเลี่ยงและลดเทคโนโลยีทางเศรษฐศาสตร์ การจัดการน้ำเกลือบางประเด็นที่มีการจัดการน้ำชะขยะและการจัดการขยะทั่วไปมากขึ้น