stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอุสวุลต์
ความหมายและความหลากหลาย

ประโยคนี้เป็นการแปลในวัลเกตของ 2 ซามูเอล 14:14 จากคัมภีร์ไบเบิล: nec vult Deus perire animam ("พระเจ้าไม่ได้คิดที่จะทำลายชีวิตใคร")
ความหลากหลายในภาษิตของพวกครูเสดมีทั้ง Deus lo vult, Deus le volt (ทั้งคู่อยู่ในกลุ่มภาษาโรมานซ์), Deus id vult (ภาษาละตินคลาสสิก), Dieux el volt (ภาษาฝรั่งเศสเก่า) และ Deus hoc vult (ภาษาละตินคลาสสิก) สองอันแรกที่ไม่ตรงตามไวยากรณ์ละตินคลาสสิก เป็นรูปที่ได้รับอิทธิพลด้วยกลุ่มภาษาโรมานซ์ รายงานจาก Heinrich Hagenmeyer [de] คำกำกับนาม 'lo' หรือ 'le' อาจจะอยู่ในภาษิตดั้งเดิมที่อะมัลฟี เพราะนักเขียนทั้งสองในหนังสือ เกสตา ฟรันโกรุม (Gesta Francorum) และ ฮิสโตเรีย เบลลิ ซาคริ (Historia belli sacri) ได้รายงานถึงมัน นักประวัติศาสตร์ Louis Bréhier บันทึกว่า เกสตา ฟรันโกรุม ถูกเขียนในหลายภาษาระหว่างภาษาละติน, ภาษาฝรั่งเศสเก่า และภาษาอิตาลีเก่า
ดูเพิ่ม

เบซิยาดา ดิชมายา (Besiyata Dishmaya) "ด้วยความช่วยเหลือของสวรรค์"
เดโอ โวเลนเต (Deo volente) "พระประสงค์ของพระเจ้า"
อิน ฮอก ซิกโน วินเซส (In hoc signo vinces) "ในสัญญาณนี้ เจ้าจะครอบครอง"
อินชาอัลลอฮ์ "ด้วยพระประสงค์ของพระเจ้า" และ มาชาอัลลอฮ์ "พระเจ้าประสงค์สิ่งนั้น"
อัลลอฮุอักบัร "พระเจ้าผู้[ทรง]ยิ่งใหญ่"
God works in mysterious ways
การลงโทษของเทพเจ้า
น้ำพระทัยพระเจ้า
ใจศรีราม (Jai Shri Ram) นิพจน์ในศาสนาฮินดู หมายถึง "เกียรติศักดิ์แด่องค์ราม" (Glory to Lord Rama)
บรรณานุกรม

B. Lacroix, "Deus le volt!: la théologie d'un cri", Études de civilisation médiévale (IXe-XIIe siècles). Mélanges offerts à Edmond-René Labande, Poitiers (1974), 461–470.
อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์

| อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์  (Anatomical snuff box) |
| --- | --- |
อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์
แผ่นเมือกของเอ็นกล้ามเนื้อด้านหลังของข้อมือ (อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์เห็นได้ทางด้านขวามือของภาพ)
รายละเอียด
หลอดเลือดแดง: หลอดเลือดแดงเรเดียล
หลอดเลือดดำ: หลอดเลือดดำเซฟาลิค
ประสาท: เส้นประสาทเรเดียล
ตัวระบุ
ภาษาละติน: Foveola Radialis
TA2: 301
FMA: 42329
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ หรือ แอ่งเรเดียล (อังกฤษ: anatomical snuffbox; radial fossa; ละติน: Foveola Radialis) เป็นรอยเว้าลึกรูปสามเหลี่ยมบนด้านเรเดียล (ด้านนิ้วโป้ง) ด้านหลังของมือ ที่ระดับของกระดูกข้อมือ โดยมีกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) และกระดูกทราพีเซียม (Trapezium bone) เป็นพื้น ชื่อของแอ่งนี้มาจากมีการใช้ร่องนี้ในการใส่ผงยาสูบ (tobacco) หรือยานัตถุ์ (snuff) เพื่อสูดดม
ขอบเขต

ขอบเขตด้านใกล้กลาง (medial border) เป็นเอ็นกล้ามเนื้อของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส (extensor pollicis longus)
ขอบเขตด้านข้าง (lateral border) เป็นเอ็นกล้ามเนื้อคู่ขนานของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (extensor pollicis brevis) และกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (abductor pollicis longus)  ดังนั้นแอ่งอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์นี้จึงเห็นได้ชัดที่สุดเมื่อเหยียดนิ้วโป้ง
ขอบเขตส่วนต้น (proximal border) เกิดจากสไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกเรเดียส (styloid process of the radius)
ขอบเขตส่วนปลาย (distal border) เป็นยอดรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่วของสนัฟฟ์ บอกซ์
พื้นของสนัฟฟ์ บอกซ์ มีความหลากหลายขึ้นกับตำแหน่งของข้อมือ แต่สามารถคลำพบได้ทั้งกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) และกระดูกทราพีเซียม (Trapezium)
กายวิภาคประสาทร่วมหลอดเลือด

ชั้นผิวของอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์มีหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) โดยทอดตัวมาจากบริเวณคลำชีพจรของหลอดเลือดแดงเรเดียล (บริเวณข้อมือด้านนิ้วโป้ง) ไปยังช่องว่างระหว่างกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1 และ 2 แล้วจะกลายเป็นโค้งหลอดเลือดแดงฝ่ามือชั้นตื้นและชั้นลึก (superficial and deep palmar arches) หลอดเลือดดำเซฟาลิค (cephalic vein) เริ่มต้นจากภายในอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ และแขนงดอร์ซัล คิวทาเนียส (dorsal cutaneous branch) ของเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve) สามารถคลำได้โดยการลูบตามเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัสกับด้านหลังของนิ้วมือ
พยาธิวิทยา

ข้อต่อระหว่างกระดูกเรเดียสและกระดูกสแคฟฟอยด์ซึ่งอยู่ลึกต่อสนัฟฟ์ บอกซ์ เป็นฐานของข้อมือ หากเกิดอุบัติเหตุตกลงมาโดยที่มือยังยืดเหยียดออก บริเวณนี้จะเกิดการกระทบอย่างรุนแรง และถือว่าเป็นจุดรวมแรง ทำให้กระดูก 2 ชิ้นนี้หักได้ หากเกิดอาการเจ็บที่สามารถระบุตำแหน่งได้ภายในสนัฟฟ์ บอกซ์ ความรู้จากกายวิภาคของข้อมือจะทำให้ทราบได้ว่าน่าจะเกิดการหักของกระดูกสแคฟฟอยด์ กระดูกสแคฟฟอยด์เป็นกระดูกขนาดเล็ก มีลักษณะแปลกเพื่อช่วยในการเคลื่อนไหวมากกว่าการคงให้ข้อมืออยู่นิ่ง หากมีการใช้แรงที่ไม่เหมาะสมกับข้อมือ กระดูกสแคฟฟอยด์นั้นจะเสี่ยงที่จะหักสูงมาก
พยาธิวิทยา > ลักษณะเฉพาะทางกายวิภาค

ลักษณะเฉพาะที่แปลกของเลือดที่มาเลี้ยงกระดูกสแคฟฟอยด์คือในบริเวณนี้จะเป็นบริเวณแรกที่เลือดถูกขนส่งเข้ามา เลือดจะเข้าสู่กระดูกสแคฟฟอยด์ที่บริเวณด้านปลาย ดังนั้นหากเกิดการหักบริเวณส่วนต้นของกระดูก จะทำให้ไม่มีเลือดเข้ามาเลี้ยง และหากไม่ได้รับการรักษาอาจทำให้เกิดการตายเฉพาะส่วนจากการขาดเลือด (avascular necrosis) ภายในอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ เนื่องจากกระดูกสแคฟฟอยด์มีขนาดเล็กและรูปร่างของมันทำให้ยากที่จะวินิจฉัยในระยะแรกเริ่มว่ากระดูกนี้หักหรือไม่โดยการเอกซ์เรย์ ภาวะแทรกซ้อนอื่นๆ ที่ตามมาเช่น ความไม่มั่นคงของกระดูกข้อมือ (carpal instability) จากการที่เอ็นถูกทำลาย (ligament disruption) และเกิดกระดูกหักข้อเคลื่อน (fracture-dislocations)
ความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางกายวิภาคภายในข้อมือทำให้สามารถวินิจฉัยและรักษาความผิดปกติได้อย่างรวดเร็ว ถูกต้อง และเหมาะสม
ภาพอื่นๆ

เอ็นของนิ้วชี้และวินคิวลา เทนดินา (vincula tendina)
หลอดเลือดดำบนหลังมือ
ฝ่ามือข้างซ้าย แสดงตำแหน่งของลายมือและกระดูกฝ่ามือ
แหล่งข้อมูลอื่น

Umich.edu medical page เก็บถาวร 2007-12-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
b_20/12194594 จาก Dorland's Medical Dictionary (อังกฤษ)
Dissection at tufts.edu เก็บถาวร 2012-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รุทรากษะ

บทความนี้เกี่ยวกับผลจากพืชชื่อเดียวกัน สำหรับพืชดังกล่าว ดูที่ Elaeocarpus ganitrus
สายประคำเม็ดรุทรากษะชนิดห้าหน้า (ปัญจมุขีรุทรากษมาลา) จำนวน 108+1 ลูก
รุทรากษะ (IAST: rudrākṣa, บ้างปริวรรติอักษรเป็นไทยว่า รุทรักษะ) เป็นคำเรียกหินหรือเมล็ดตากแห้งจากพืชสกุล Elaeocarpus โดยเฉพาะสปีซีส์ Elaeocarpus ganitrus (ต้นรุทรักษะ) หินเหล่านี้นำมาใช้เป็นลูกประคำสวดภาวนาในศาสนาฮินดู โดยเฉพาะในลัทธิไศวะ และในศาสนาพุทธ เมื่อเม็ดสุกได้ที่ ผล รุทรากษะ จะปกคลุมด้วยเนื้อผลไม้สีน้ำเงินที่บางครั้งอาจเรียกว่าเป็นลูกปัดบลูเบอร์รี (blueberry beads)
หินรุทรากษะมีความสัมพันธ์กับพระศิวะ และมักนำมาสวมใส่เพื่อใช้ป้องกันภัยและสำหรับสวดมนตร์เช่นโอม นะมะห์ ศิวายะ ส่วนใหญ่รุทรากษะมีที่มาจากประเทศอินเดีย, อินโดนีเซีย และเนปาล เพื่อนำมาทำเครื่องประดับหรือมาลัย มีมูลค่าเทียบเท่ากับหินกึ่งมีค่า รุทรากษะ อาจมีได้มากถึงยี่สิบเอ็ด "หน้า" (สันสกฤต: मुख, อักษรโรมัน: มุข) หรือคือ กลีบย่อย ซึ่งหมายถึงเส้นร่องแนวตั้งที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติบนเม็ด ในความเชื่อถือว่าแต่ละหน้าดังกล่าวแทนเทพเจ้าแต่ละองค์
ไบอันออกเทียม

Chemical element, symbol Buo and atomic number 218
ไบอูนออกเทียม (ละติน: Biunoctium , อังกฤษ: Biunoctium ) เป็นธาตุที่มีเลขอะตอมเท่ากับ 218 และมีสัญลักษณ์ Buo
โพรโทซัว

| โพรโทซัว |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
โดเมน:: Eukaryota
อาณาจักร:: Protista
ไฟลัม:: Protozoa

โปรโตซัว (ละติน: protozoa) เป็นสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวขนาดเล็กที่จัดได้ว่ามีความสำคัญมากในระบบนิเวศ สามารถอาศัยอยู่ได้ทั้งน้ำจืด และน้ำเค็ม รวมทั้งบริเวณที่ชื้นแฉะ ยังพบว่าอาศัยอยู่ในร่างกายของสัตว์บกอีกหลายชนิด มีทั้งที่เป็นโทษและมีประโยชน์ โพรโทซัวนั้นมีทั้งที่สามารถสร้างอาหารได้เอง เช่น พวกที่สามารถสังเคราะห์ด้วยแสงได้ซึ่งมักจะสีเขียวของคลอโรฟิลล์ และพวกไม่สามารถสร้างอาหารเองได้  การเพิ่มขึ้นของโพรโทซัวอย่างรวดเร็วหรือการบลูมขึ้นมา จะทำให้เกิดปรากฏการณ์ red tide ซึ่งเป็นอันตรายต่อสัตว์น้ำบริเวณนั้น ความเป็นพิษเกิดจากกระบวนการเมแทบอลิซึม และถูกขับออกมาละลายอยู่ในน้ำ โดยพิษจะมีผลให้สัตว์น้ำเป็นอัมพาต
การจัดจำแนกประเภท

ไฟลัมซาร์โคแมสติโกฟอรา (Sarcomastigophora) หรือซูโอแฟลกเจลเลต (Zooflagellate) เป็นโปรโตซัวที่ว่ายน้ำได้ด้วยแฟลกเจลลา มีทั้งที่อาศัยเป็นอิสระในน้ำ ในดิน หรือเป็นปรสิต ชนิดที่เป็นปรสิตบางชนิดอาศัยอยู่ในทางเดินอาหารของปลวกเพื่อช่วยย่อยเนื้อไม้ Trypanosoma เป็นปรสิตก่อโรคเหงาหลับ (African sleeping sickness) โปรโตซัวในไฟลัมนี้อีกชนิดเรียกว่าซาร์โคดิเนส เป็นกลุ่มที่เคลื่อนที่ด้วยเท้าเทียม เช่น
อะมีบา พบในน้ำจืด น้ำทะเลและในดิน ชนิดที่อยู่ในน้ำจืดจะมีคอนแทรกไทล์ แวคิวโอลซึ่งจะเก็บและขับน้ำออกจากเซลล์ และช่วยในการเคลื่อนที่ของเซลล์ด้วย
เฮลิโอโซน (heliozoans) มีเท้าเทียมยื่นออกได้รอบตัว ขนาดละเอียด มองดูคล้ายรังสีพระอาทิตย์ซึ่งยืดหรือหดโดยการควบคุมการสร้างหรือรื้อสายทูบูลิน
ฟอรามินิเฟอรัน (Foraminiferans) ส่วนใหญ่อยู่ในทะเล มีเปลือกห่อหุ้มเซลล์ ซึ่งมีองค์ประกอบเป็นแคลเซียมคาร์บอเนต
เรดิโอลาเรียน (radiolarians) ส่วนใหญ่เป็นแพลงก์ตอนในทะเลโครงสร้างส่วนใหญ่คล้ายเฮลิโอโซน แต่มีระบบโครงสร้างเป็นซิลิกอน
ไฟลัมอะปิคอมเพลซา (Apicomplexa) ได้แก่ สปอโรโซน (Sporozoans) เป็นปรสิตทั้งหมด เคลื่อนที่ไม่ได้ วงชีวิตมีทั้งการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศและไม่อาศัยเพศ การแพร่พันธุ์อาศัยทั้งพาหะ (แมลง) และโฮสต์ (สัตว์) เช่น พลาสโมเดียมซึ่งก่อโรคมาลาเรีย
ไฟลัมซิลิโอฟลอรา (Ciliophora) ได้แก่โปรโตซัวที่มีซิเลีย (cilate protozoan) มีซิเลียช่วยในการว่ายน้ำ เป็นเซลล์เดี่ยวที่มีความซับซ้อน มีการตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อม และมีทางเข้าของอาหารคล้ายปาก (oral groove) อาหารจะถูกย่อยในแวคิวโอลอาหาร (food vacuole) ที่ทำหน้าที่คล้ายกระเพาะอาหาร มีช่องเปิดส่งของเสียจากแวคิวโอลอาหารออกสู่ภายนอก (anal pore) ดำรงชีพด้วยการล่าเหยื่อ ตัวอย่างเช่น พารามีเซียม ปลาไม่มีกระดูก
เส้นประสาทอินเทอร์มีเดียท

| เส้นประสาทอินเทอร์มีเดียท หรือ เนอร์วัส อินเทอร์มีเดียส Intermediate nerve or Nervus intermedius |
| --- | --- |
แผนภาพเส้นประสาทเฟเชียลและเนอร์วัส อินเทอร์มีเดียส และแขนงเชื่อมกับเส้นประสาทอื่น (เนอร์วัส อินเทอร์มีเดียสอยู่ด้านบนซ้ายของภาพ)
ตัวระบุ
TA98: A14.2.01.115
TA2: 6286
FMA: 53410
ศัพท์ทางกายวิภาคของประสาทกายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
เนอร์วัส อินเทอร์มีเดียส (ละติน: Nervus intermedius) หรือ เส้นประสาทอินเทอร์มีเดียท (อังกฤษ: Intermediate nerve) เป็นส่วนหนึ่งของเส้นประสาทเฟเชียล (เส้นประสาทสมองเส้นที่ 7) อยู่ระหว่างใยประสาทสั่งการของเส้นประสาทเฟเชียลและเส้นประสาทหู (vestibulocochlear nerve; เส้นประสาทสมองเส้นที่ 8) เส้นประสาทนี้นำพากระแสประสาทรับความรู้สึกและใยประสาทพาราซิมพาเทติกของเส้นประสาทเฟเชียล เส้นประสาทนี้เชื่อมกับรากประสาทสั่งการของเส้นประสาทเฟเชียลบริเวณปมประสาทเจนิคิวเลตก่อนถึงคลองประสาทเฟเชียล (facial canal)
ใยประสาทพาราซิมพาเทติก

ซุพีเรียร์ แซลิเวรี นิวเคลียส (Superior salivary nucleus) เป็นที่อยู่ของตัวเซลล์ของแอกซอนใยประสาทพาราซิมพาเทติกภายในเนอร์วัส อินเทอร์มีเดียส ใยประสาทเหล่านี้จะไปถึงปมประสาทเจนิคิวเลตแต่ยังไม่ไซแนปส์ ใยประสาทก่อนไซแนปส์ของพาราซิมพาเทติก (preganglionic parasympathetic fibers) บางส่วนจะอยู่ในเส้นประสาทเกรทเทอร์ พีโทรซัล (greater petrosal nerve) และออกจากปมประสาทเจนิคิวเลต แล้วต่อจากนั้นจึงไปไซแนปส์กับปมประสาทเทอริโกแพลาทีน (pterygopalatine ganglion) เซลล์ประสาทหลังไซแนปส์จะส่งแอกซอนพาราซิมพาเทติกไปเลี้ยงต่อมน้ำตา
ใยประสาทก่อนไซแนปส์ที่เหลือจะต่อเนื่องเป็นเส้นประสาทเฟเชียลไปตามคลองประสาทเฟเชียล (facial canal) หลังจากเส้นประสาทเฟเชียลแตกแขนงให้เส้นประสาทเลี้ยงกล้ามเนื้อสเตปีเดียส (nerve to the stapedius muscle) เส้นประสาทเฟเชียลจะให้แขนงเป็นเส้นประสาทคอร์ดา ทิมพานี (chorda tympani nerve) ก่อนจะออกจากกะโหลกศีรษะผ่านทางช่องสไตโลมาสตอยด์ (stylomastoid foramen) เส้นประสาทคอร์ดา ทิมพานีจะออกจากกะโหลกศีรษะทางรูเปิดพีโทรทิมพานิก (petrotympanic fissure) แล้วรวมกับเส้นประสาทลิ้น (lingual nerve) หลังจากนั้นจึงไปไซแนปส์กับเซลล์ประสาทในปมประสาทซับแมนดิบูลาร์ (submandibular ganglion) เซลล์ประสาทหลังไซแนปส์จะส่งแอกซอนไปยังต่อมน้ำลายใต้ขากรรไกรล่างและต่อมน้ำลายใต้ลิ้น
ใยประสาทรับความรู้สึก

ใยประสาทรับความรู้สึกของเนอร์วัส อินเทอร์มีเดียสจะนำสัญญาณความรู้สึกจากผิวหนังของปากรูหู (external auditory meatus) เยื่อเมือกของจมูกและคอหอยส่วนจมูก และรสชาติจากด้านหน้าสองในสามของลิ้น ฐานช่องปาก และเพดานปาก โดยความรู้สึกจากเยื่อเมือกของเพดานปากและคอหอยส่วนจมูกจะมาตามเส้นประสาทเกรทเทอร์ พีโทรซัล (greater petrosal nerve) ส่วนเส้นประสาทคอร์ดา ทิมพานี (และเส้นประสาทลิ้น) นำความรู้สึกรสชาติจากด้านหน้าสองในสามของลิ้น ฐานช่องปาก และเพดานปาก
ปมประสาทเจนิคิวเลตเป็นที่อยู่ของตัวเซลล์ประสาทรับความรู้สึกของเนอร์วัส อินเทอร์มีเดียส อาการปวดประสาทเจนิวคิวเลต (Geniculate neuralgia) เป็นกลุ่มอาการปวดที่เกี่ยวข้องกับเส้นประสาทเนอร์วัส อินเทอร์มีเดียส
แหล่งข้อมูลอื่น

SUNY Figs 25:03-13
http://www.neuroanatomy.wisc.edu/virtualbrain/BrainStem/15Salivatory.html เก็บถาวร 2008-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรมุลุสและแรมุส

รูปหล่อสำริดแสดงโรมุลุสและแรมุสซึ่งมีแม่หมาป่าเป็นผู้เลี้ยงดู
แผ่นเงินรูปโรมุลุสและแรมุส สมัยศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช
โรมุลุส (ละติน: Romvlvs; 771 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 717 ปีก่อนคริสต์ศักราช) และ แรมุส (ละติน: Remvs; 771 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 753 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นบุคคลในเรื่องปรัมปราเกี่ยวกับการก่อตั้งกรุงโรม ทั้งสองเป็นบุตรชายฝาแฝดของเรอา ซิลวิอา นักบวชหญิงพรหมจรรย์ กับมาร์ส เทพเจ้าแห่งสงคราม
ตำนานการก่อตั้งกรุงโรมปรากฏอยู่ในบันทึกของพลูทาร์ก นักปราชญ์กรีก และลิวี นักประวัติศาสตร์ชาวโรมัน โดยตำนานกล่าวว่า โรมุลุสและแรมุสถูกทิ้งไว้ริมแม่น้ำไทเบอร์มาตั้งแต่แบเบาะ และเติบโตขึ้นจากการเลี้ยงดูของหมาป่า เมื่ออายุ 18 ปี โรมุลุสและแรมุสออกเดินทางจากหมู่บ้านเพื่อไปตั้งหมู่บ้านใหม่ หมู่บ้านของโรมุลุสชื่อ "โรม" หมู่บ้านของแรมุสชื่อ "รีมอเรีย" (ปัจจุบัน ไม่มีผู้ใดทราบตำแหน่งที่แน่นอนของหมู่บ้านนี้แล้ว)  ต่อมาทั้งคู่เกิดขัดแย้งกันและได้ประลองกำลังกันเมื่อวันที่ 21 เมษายน 753 ปีก่อนคริสต์ศักราช และแรมุสเสียชีวิตในการประลองครั้งนั้น ต่อมาโรมุลุสได้เป็นกษัตริย์องค์แรกของโรม
โรมุลุสปกครองกรุงโรมอยู่เป็นเวลา 38 ปี และหายสาบสูญไปหลังจากเกิดพายุอย่างกะทันหัน ตำนานกล่าวว่า โรมุลุสไปเกิดใหม่บนสวรรค์ในนามของ "กวิรีนุส" (Qvirinvs)
เชิงอรรถ

↑  คำนวณจากปีที่ก่อตั้งกรุงโรมและปีที่เสียชีวิต โดยพลูทาร์กบันทึกว่า กรุงโรมก่อตั้งเมื่อ 753 ปีก่อนคริสต์ศักราช ขณะนั้นโรมุลุสและแรมุสมีอายุ 18 ปี และโรมุลุสเสียชีวิตเมื่อ 717 ปีก่อนคริสต์ศักราช ขณะอายุ 53 ปี
↑  นักประวัติศาสตร์บางคนตีความบันทึกของพลูทาร์กว่า แรมุสถูกโรมุลุสฆ่าตาย
| ด ค กกษัตริย์แห่งโรม |
| --- | --- |
 โรมุลุส (753–717 ก่อน ค.ศ.)  นุมา ป็อมปิลิอุส (717–673 ก่อน ค.ศ.)  ตุลลุส ฮ็อสตีลิอุส (673–642 ก่อน ค.ศ.)  อังกุส มาร์กิอุส (642–617 ก่อน ค.ศ.)  ลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ปริสกุส (616–579 ก่อน ค.ศ.)  แซร์วิอุส ตุลลิอุส (578–535 ก่อน ค.ศ.)  ลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ซุแปร์บุส (535–510/509 ก่อน ค.ศ.)
โรงเรียนแฮร์โรว์

| โรงเรียนแฮร์โรว์ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง

Harrow on the Hill London Borough of Harrow ลอนดอน  อังกฤษ HA1 3HP
พิกัด: 51°34′21″N 00°20′06″W﻿ / ﻿51.57250°N 0.33500°W﻿ / 51.57250; -0.33500
ข้อมูล
ประเภท: Public school Independent boarding school
คำขวัญ: ละติน: Stet Fortuna Domus (Let the Fortune of the House Stand) ละติน: Donorum Dei Dispensatio Fidelis (The Faithful Dispensation of the Gifts of God)
ศาสนา: Anglicanism
สถาปนา: พ.ศ. 2215 (Royal Charter)
ผู้ก่อตั้ง: John Lyon of Preston
กรมสามัญศึกษา URN: 102245 Tables
Chairman of the Governors: J P Batting
อาจารย์ใหญ่: Alastair Land
เจ้าหน้าที่: ~200 (full-time)
เพศ: Male
อายุ: 13 ถึง 18
การลงทะเบียน: ~800 pupils
บ้าน: 12
สี: Blue and white
สื่อสิ่งพิมพ์: The Harrovian
Former pupils: Old Harrovians
Badges: The Harrow Lion The Silver Arrow
เว็บไซต์: http://www.harrowschool.org.uk
โรงเรียนแฮร์โรว์ (อังกฤษ: Harrow School) โรงเรียนของรัฐสำหรับเด็กชายที่ตั้งอยู่ในย่าน แฮร์โรว์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2215 โดย จอห์น ลีออง เจ้าของที่ดินผู้ร่ำรวยโดยได้รับพระบรมราชานุญาตจาก สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1
โรงเรียนแห่งนี้เป็นสถานศึกษาของบุคคลที่มีชื่อเสียงจากหลากหลายวงการทั่วโลกและในบรรดาศิษย์เก่าจำนวนมากของโรงเรียนมีเชื้อพระวงศ์จากประเทศไทยถึง 3 พระองค์ที่ได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนแห่งนี้คือ จอมพลเรือ สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก, พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ และ พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต
ในปัจจุบันโรงเรียนแฮร์โรว์ได้เปิดสาขาของโรงเรียนในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2541 โดยตั้งอยู่ที่ เขตดอนเมือง ใกล้กับ สนามบินดอนเมือง ใช้ชื่อว่า โรงเรียนนานาชาติแฮร์โรว์
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

จอมพลเรือ สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก
พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์
พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต
เซอร์ วินสตัน เชอร์ชิล
รอเบิร์ต พีล
ชวาหะร์ลาล เนห์รู
โรมุลุส

| โรมุลุส |
| --- | --- |
สองพี่น้องโรมุลุสและแรมุส
กษัตริย์แห่งโรม
ครองราชย์: c.753-717 ปี ก่อนคริสตกาล
ก่อนหน้า: ไม่มี
ถัดไป: นุมา ป็อมปิลิอุส

ประสูติ: 771 ปี ก่อนคริสตกาล อัลบาล็องกา
โรมุลุส (ละติน: Romulus) เป็นบุคคลในตำนานผู้ก่อตั้งกรุงโรมและเป็นกษัตริย์องค์ที่ 1 แห่งโรม จารีตโรมันมักถือว่าบรรดากฎหมายที่เก่าแก่ที่สุด, ระบอบการปกครอง, ศาสนา และสถาบันสังคมจำนวนมาก ได้ถือกำเนิดขึ้นในยุคของเขาแม้ว่าจารีตเหล่านี้จะมีเรื่องแต่งปนอยู่บางส่วน นอกจากนี้ แม้จะมีตำนานเรื่องเล่าในสมัยของเขาอยู่มากมาย แต่กลับไม่ปรากฏบุคคลหรือปราชญ์สำคัญซึ่งมีชีวิตอยู่ในรัชสมัยของเขาที่พอจะอ้างถึงหรือให้ค้นคว้าเลย
ตำนานที่เกี่ยวข้องกับโรมุลุส มีทั้งต้นกำเนิดและวัยเด็กของสองพี่น้องโรมุลุสและแรมุสซึ่งถูกเลี้ยงดูโดยแม่หมาป่า, การที่เรมุสผู้เป็นน้องถูกสังหาร, การสถาปนากรุงโรม, การข่มขืนหญิงสาวชาวเซไบน์, การทำสงครามกับเซไบน์, การจัดตั้งสถาบันโรมัน และการตายและถูกยกเป็นพระเจ้าของโรมุลุส
โรมุลุสกับแรมุส

บทความหลัก: โรมุลุสและแรมุส
โรมุลุสกับแรมุส เป็นบุตรชายฝาแฝดของ เรีย ซิลเวีย (Rhea Silvia) ซึ่งเป็นธิดาของอดีตกษัตริย์นูมิเตอร์แห่งอัลบาล็องกา จึงเท่ากับว่าฝาแฝดทั้งสองสืบเชื้อสายมาจากอีเนียสและลาตีนุส สองวีรบุรุษแห่งกรุงทรอยและผู้ก่อตั้งในตำนานของอาณาจักรลาติอุม (Latium)
ก่อนที่ทั้งสองจะถือกำเนิด กษัตริย์นูมิเตอร์ได้ถูกอะมูลิอุสผู้เป็นน้องทำรัฐประหาร หลังอะมูลิอุสขึ้นครองบัลลังก์แล้วก็ทำการสังหารโอรสของนูมิเตอร์และก็ประกาศให้เรีย ซิลเวีย เป็นนางพรหมจารีไปชั่วชีวิตโดยการบังคับให้นางเป็นนักบวชหญิง อย่างไรก็ตาม เธอกลับตั้งครรภ์ในเวลาต่อมาโดยอ้างว่าเป็นอำนาจของเทพมาร์ส กษัตริย์อะมูลิอุสจึงสั่งให้จองจำนางไว้ และเมื่อนางคลอดทารกทั้งสองออกมา อะมูลิอุสก็มีบัญชาให้นำตัวทารกทั้งสองไปทิ้งยังแม่น้ำไทเบอร์ แต่แทนที่ข้ารับใช้จะปฏิบัติตามคำสั่งนั้น ข้ารับใช้กลับนำเด็กทารกทั้งสองไปทิ้งไว้ยังริมตลิ่งแม่น้ำที่เชิงเขาแพละไทน์
ตำนานได้บันทึกไว้ว่า มีแม่หมาป่าปรากฏตัวขึ้นต่อทารกทั้งสองที่ใต้ต้นมะเดื่อ แม่หมาป่านำทารกทั้งสองไปยังถ้ำและให้ทารกทั้งสองดูดนมและดูแลพวกเขาจนกระทั่งมีคนเลี้ยงสัตว์นามฟาอุสตูลุส (Faustulus) และลาเร็นเทีย (Larentia) ภรรยามาพบเข้าและนำทั้งสองไปเลี้ยงดู
โกโปนีอุส

Roman governor of the ancient Roman Judaea province (from 6 CE to 9 CE)
เหรียญโกโปนีอุส
โกโปนีอุส (ละติน: Coponius) เป็นผู้ว่าการโรมันคนแรก (prefect) แห่งมณฑลยูเดีย (ตั้งแต่ ค.ศ. 6 ถึง 9)
ชีวประวัติ

เขาและผู้ที่ดำรงตำแหน่งต่อจากเขาอยู่ในชั้นอัศวิน และ "มีอำนาจเหนือชีวิตและความตาย" ในสมัยของเขาเกิดเหตุกบฏของยูดาสแห่งกาลิลี ซึ่งสาเหตุไม่ได้มาจากบุคลิกของโคโปนีอุส แต่มาจากการนำทหารโรมันเข้ามา และเนื่องจากมณฑลยูเดียกำลังได้รับการบูรณะ จึงมีการจดทะเบียนสำมะโนครัวขึ้นโดยกีรีนีอุส เจ้าครองเมืองซีเรีย
ใน ค.ศ. 9 โกโปนีอุสถูกเรียกตัวกลับไปที่โรมและแทนที่ด้วยมาร์กุส อัมบิวูลุส
อ่านเพิ่ม

Schürer, Emil. Geschichte des Jüdischen Volkes im Zeitalter Jesu Christi. 3d ed., i. 487.
Schlatter, Adolf. Zur Topographie und Geschichte Palästinas. p. 206.
Krauss, Samuel.  Griechische und Lateinische Lehnwörter in Talmud, Midrasch und Targum. ii. 537.
แผนที่มณฑลยูเดียในสมัยที่โกโปนีอุสบริหาร
แอนเดรียส เวซาเลียส

แอนเดรียส เวซาเลียส
แอนเดรียส เวซาเลียส (ละติน: Andreas Vesalius) (บรัสเซลส์, 31 ธันวาคม ค.ศ. 1514 - ซาคินธอส, 15 ตุลาคม ค.ศ. 1564) นักกายวิภาคศาสตร์ แพทย์ และผู้เขียนหนังสือที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อการศึกษากายวิภาคศาสตร์มนุษย์ชื่อ  “โครงสร้างของร่างกายมนุษย์” (De humani corporis fabrica)  เวซาเลียสถือว่าเป็นบิดาผู้ก่อตั้งกายวิภาคศาสตร์มนุษย์สมัยใหม่
เวซาเลียส (Vesalius) เป็นชื่อภาษาละตินของ อันเดรอัส ฟาน เวเซล (Andreas van Wesel)  บางครั้งอาจเรียกชื่อของเขาว่า Andreas Vesal
วัยเด็ก และการศึกษา

เวซาเลียสเกิดที่เมืองบรัสเซลส์ ซึ่งในขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของฮับส์บูร์กเนเธอร์แลนด์ (Habsburg Netherlands) ในครอบครัวแพทย์ ปู่ทวดของเขา ยาน ฟาน เวเซล (Jan van Wesel) ซึ่งน่าจะเกิดที่เวเซล จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยปาเวีย (University of Pavia) และได้สอนวิชาแพทยศาสตร์ในปี ค.ศ. 1428 และได้เป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยลอยเฟน (University of Leuven) ปู่ของเขา เอเฟอราร์ด ฟาน เวเซล (Everard van Wesel) เป็นแพทย์หลวงของจักรพรรดิแมกซิมิเลียนที่ 1 และบิดาของเขา อันดรีส ฟาน เวเซล (Andries van Wesel) เป็นนักปรุงยาหลวงของจักรพรรดิแมกซิมิเลียนและเป็นผู้รับใช้ (Valet de Chambre) ของจักรพรรดิชาร์ลส์ที่ 5 องค์รัชทายาท อันดรีสได้สนับสนุนให้บุตรชายได้ศึกษาวิชาแพทย์เหมือนกับบรรพบุรุษ และได้พาเวซาเลียสไปสมัครเข้าชุมชนชาวคริสต์ชื่อ Brethren of the Common Life ในบรัสเซลส์เพื่อให้เวซาเลียสได้ศึกษาภาษากรีกและภาษาละตินตามค่านิยมของสังคมในยุคนั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Page through a virtual copy of Vesalius's De Humanis Corporis Fabrica
Vesalius College in Brussels เก็บถาวร 2007-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Anatomia 1522-1867: Anatomical Plates from the Thomas Fisher Rare Book Library
กอลเอเยแอบบอซอบอด (เทศมณฑลโฆนดอบ)

| กอลเอเยแอบบอซอบอด |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
กอลเอเยแอบบอซอบอด
พิกัด: 34°17′13″N 49°14′24″E﻿ / ﻿34.28694°N 49.24000°E﻿ / 34.28694; 49.24000
ประเทศ:  อิหร่าน
จังหวัด: แมร์แคซี
เทศมณฑล: โฆนดอบ
อำเภอ: แกเรชอย
ตำบล: แซงเซฟีด
ประชากร (2549)
 • ทั้งหมด: 274 คน
เขตเวลา: UTC+3:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+4:30 (เวลาออมแสงอิหร่าน)
กอลเอเยแอบบอซอบอด (เปอร์เซีย: قلعه عباس اباد) เป็นหมู่บ้านในตำบลแซงเซฟีด อำเภอแกเรชอย เทศมณฑลโฆนดอบ จังหวัดแมร์แคซี ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 274 คนใน 57 ครัวเรือน
กอลเอเยแฆลีลี

| กอลเอเยแฆลีลี |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
กอลเอเยแฆลีลี
พิกัด: 30°09′13″N 52°03′07″E﻿ / ﻿30.15361°N 52.05194°E﻿ / 30.15361; 52.05194
ประเทศ:  อิหร่าน
จังหวัด: ฟอร์ส
เทศมณฑล: เซพีดอน
อำเภอ: แฮมอยจอน
ตำบล: แฮมอยจอน
ประชากร (2549)
 • ทั้งหมด: 561 คน
เขตเวลา: UTC+3:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+4:30 (เวลาออมแสงอิหร่าน)
กอลเอเยแฆลีลี (เปอร์เซีย: قلعه خليلي) เป็นหมู่บ้านในตำบลแฮมอยจอน อำเภอแฮมอยจอน เทศมณฑลเซพีดอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 561 คนใน 122 ครัวเรือน
กองกำลังโกดส์

| กองกำลังโกดส์ |
| --- | --- |
سپاه قدس‎, نیروی قدس

ประจำการ: พ.ศ. 2523–ปัจจุบัน
ประเทศ: อิหร่าน
เหล่า: กองพิทักษ์ปฏิวัติอิสลาม
รูปแบบ: กองกำลังปฏิบัติการพิเศษ
บทบาท: ปฏิบัติการพิเศษ
กำลังรบ: เป็นความลับ (ประเมินกันว่ามี 15,000 คน)
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามอิรัก–อิหร่าน สงครามเลบานอน พ.ศ. 2525 สงครามบอสเนีย ความขัดแย้งในภาคใต้ของเลบานอน (พ.ศ. 2528–2543) ยุทธการเพื่อเฮราต  การก่อการกำเริบในบาโลชิสถาน ความขัดแย้งระหว่างอิหร่านกับพรรคชีวิตเสรีเคอร์ดิสถาน สงครามกลางเมืองซีเรีย การรุกภาคเหนือของอิรัก พ.ศ. 2557 การแทรกแซงทางทหารเพื่อต่อต้านไอซิล การล้อมอะมิรลี  การปลดปล่อยญุรฟุศเศาะค็อร  ยุทธการที่บัยญี  การปลดปล่อยติกรีต 
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการ: พลจัตวา เอสมออีล กอออนี
กองกำลังโกดส์ (เปอร์เซีย: سپاه قدس, نیروی قدس) เป็นหน่วยหนึ่งในกองพิทักษ์ปฏิวัติอิสลามของอิหร่าน มีความเชี่ยวชาญด้านการสงครามนอกแบบและปฏิบัติการข่าวกรองทางทหาร ในฐานะผู้รับผิดชอบปฏิบัติการนอกประเทศ กองกำลังโกดส์ได้สนับสนุนตัวแสดงที่ไม่ใช่รัฐ (non-state actor) ในหลายประเทศ เช่น กลุ่มฮิซบุลลอฮ์ในเลบานอน, กลุ่มฮะมาสและกลุ่มญิฮาดอิสลามปาเลสไตน์ในฉนวนกาซาและเวสต์แบงก์, กลุ่มฮูษีในเยเมน, กองกำลังอาสาสมัครชีอะฮ์ในอิรัก, ซีเรีย และอัฟกานิสถาน เป็นต้น
นักวิเคราะห์ประเมินว่ากองกำลังโกดส์มีสมาชิก 10,000–20,000 คน กองกำลังโกดส์รายงานตรงต่ออะลี คอเมเนอี ผู้นำสูงสุดของอิหร่าน และมีพลตรี กอเซม โซเลย์มอนี เป็นผู้บัญชาการจนกระทั่งเขาถูกลอบสังหารในปฏิบัติการโจมตีทางอากาศของสหรัฐที่ท่าอากาศยานนานาชาติแบกแดดเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2563 พลจัตวา เอสมออีล กอออนี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการสืบต่อจากเขาในวันเดียวกัน