stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกาะใต้

| สมญา: The Mainland> ภูมิศาสตร์ |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: โอเชียเนีย
พิกัด: 43°59′S 170°27′E﻿ / ﻿43.983°S 170.450°E﻿ / -43.983; 170.450
กลุ่มเกาะ: นิวซีแลนด์
พื้นที่: 151,215 ตารางกิโลเมตร (58,384 ตารางไมล์)
อันดับพื้นที่: 12th
ความยาว: 840 กม. (522 ไมล์)
ความยาวชายฝั่ง: 5,842 กม. (3630.1 ไมล์)
ระดับสูงสุด: 3,754 ม. (12316 ฟุต)
จุดสูงสุด: Aoraki/Mount Cook
การปกครอง
นิวซีแลนด์
ประชากรศาสตร์
เดมะนิม: South Islander
ประชากร: แม่แบบ:NZ population data
ความหนาแน่น: ข้อผิดพลาด Lua: /กม.2 (ข้อผิดพลาดนิพจน์: มีตัวดำเนินการ < ซึ่งไม่ควรมี/ตารางไมล์)
เกาะใต้ หรือ เซาท์ไอแลนด์ (อังกฤษ: South Island) เป็นเกาะในประเทศนิวซีแลนด์ เป็นหนึ่งใน 2 เกาะใหญ่ของประเทศ เป็นเกาะใหญ่ที่สุดในประเทศ แบ่งกับเกาะเหนือโดยช่องแคบคุก มีพื้นที่ 151,215 ตร.กม. (58,384 ตร.ไมล์) มีประชากรอาศัยอยู่ 4.4 ล้านคน คิดเป็น 24% ของประเทศ เมืองสำคัญ ได้แก่ ไครสต์เชิร์ชและดะนีดิน
เกาะเฮ

| --- | --- |

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ช่องแคบมะละกา
พื้นที่: 1.774 ตารางกิโลเมตร (0.685 ตารางไมล์)
การปกครอง
 ไทย
จังหวัด: จังหวัดภูเก็ต
อำเภอ: อำเภอเมืองภูเก็ต
ตำบล: ตำบลราไวย์
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+07:00
รหัสไปรษณีย์: 83130
เกาะเฮ หรือ คอรัลไอแลนด์ (อังกฤษ: Coral Island) เป็นเกาะเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ในตำบลราไวย์ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต ห่างจากชายฝั่งภูเก็ตประมาณ 10 กิโลเมตร เป็นเกาะท่องเที่ยวยอดนิยมของภูเก็ต มีกิจกรรมการท่องเที่ยว เช่น การดำน้ำตื้น พาราเซลลิง การพายเรือแคนูใส การเล่นเรือกล้วย เกาะเฮมีพื้นที่ 1.774	ตารางกิโลเมตร
เกาะเฮมีความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรทางทะเล น้ำทะเลใส หาดทรายขาวสะอาด มีปะการังหลากชนิด เช่น ปะการังสมอง ปะการังผักกาด ปะการังเขากวาง ปะการังจาน และยังเป็นแหล่งดูนกเงือก นกแก๊ก เป็นแหล่งอาศัยของนกเงือกจำนวนหลายตัว (ไม่น้อยกว่า 20 คู่)
เกาะเฮมีหาดอยู่ 2 หาด โดยหาดด้านหน้าเป็นหาดสาธารณะที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะมาเที่ยวที่หาดนี้กัน อีกหาดคือหาดกล้วยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของบานานาบีช
เกาะฮาวแลนด์

| --- | --- |
เกาะฮาวแลนด์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2007
เกาะฮาวแลนด์ที่ตั้งของเกาะฮาวแลนด์ในมหาสมุทรแปซิฟิก
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: มหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้
พิกัด: 0°48′25.84″N 176°36′59.48″W﻿ / ﻿0.8071778°N 176.6165222°W﻿ / 0.8071778; -176.6165222
กลุ่มเกาะ: หมู่เกาะฟีนิกซ์
พื้นที่: 2.6 ตารางกิโลเมตร (1.0 ตารางไมล์)
ความยาว: 2.25 กม. (1.398 ไมล์)
ความกว้าง: 0.89 กม. (0.553 ไมล์)
ความยาวชายฝั่ง: 6.4 กม. (3.98 ไมล์)
ระดับสูงสุด: 3 ม. (10 ฟุต)
การปกครอง
สหรัฐ
สถานะ: ไม่มีเทศบาล (เกาะเล็กรอบนอกของสหรัฐ)
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 0-3
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: IDLW/Yankee Time Zone (UTC−12:00)


ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 1 ก (เขตสงวนเคร่งครัด)
ให้สมญานาม: 1974
 
เกาะฮาวแลนด์ (อังกฤษ: Howland Island, /ˈhaʊlənd/) เป็นเกาะปะการังที่ไม่มีผู้อยู่อาศัยถาวรในเขตมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของโฮโนลูลูประมาณ 1,700 ไมล์ทะเล (3,100 กิโลเมตร) เกาะนี้ตั้งอยู่เกือบครึ่งหนึ่งระหว่างฮาวายกับออสเตรเลีย และมีสถานะเป็นดินแดนไม่มีการจัดระเบียบซึ่งปกครองโดยระบบเทศบาลของสหรัฐ เกาะนี้กับเกาะเบเกอร์รวมกันเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะฟีนิกซ์ ในเชิงสถิติ เกาะฮาวแลนด์ถูกจัดเป็นหนึ่งในเกาะเล็กรอบนอกของสหรัฐ
ทรัพยากรที่สำคัญคือมูลค้างคาว ไม่มีกิจกรรมทางเศรษฐกิจเหมือนกับจอห์นสตันอะทอลล์ พอลไมราอะทอลล์ เกาะเบเกอร์ สถานะของเกาะฮาวแลนด์มีสภาพเดียวกันกับเกาะเบเกอร์ ปัจจุบันมีสนามบินอยู่ 1 แห่ง แต่ไม่มีท่าเรือ
เกาะฮาวแลนด์ เป็นที่ตั้งของ กระโจมกลางวัน แอร์ฮาร์ต (0°48′20.48″N 176°37′8.55″W﻿ / ﻿0.8056889°N 176.6190417°W﻿ / 0.8056889; -176.6190417﻿ (Earhart Light)) ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ อะมีเลีย แอร์ฮาร์ต นักบินสตรี ที่หายสาบสูญ ระหว่างความพยายามทำการบินรอบโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

Howland Island National Wildlife Refuge - U.S. Fish and Wildlife Service
Geography, history and nature on Howland Island
แม่แบบ:Cite uscghist
'Voyage of the Odyssey' – pictures and travelogue
Howland Island at Infoplease
Howland Island – Small Island, Big History เก็บถาวร เมษายน 2, 2007 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก เขตทางการเมืองของสหรัฐ |
| --- | --- |
รัฐ:  คอนเนทิคัต  เคนทักกี  แคนซัส  แคลิฟอร์เนีย  โคโลราโด  จอร์เจีย  เซาท์แคโรไลนา  เซาท์ดาโคตา  เดลาแวร์  เท็กซัส  เทนเนสซี  นอร์ทแคโรไลนา  นอร์ทดาโคตา  นิวเจอร์ซีย์  นิวเม็กซิโก  นิวยอร์ก  นิวแฮมป์เชอร์  เนแบรสกา  เนวาดา  เพนซิลเวเนีย  ฟลอริดา  มอนแทนา  มิชิแกน  มินนิโซตา  มิสซิสซิปปี  มิสซูรี  เมน  แมริแลนด์  แมสซาชูเซตส์  ยูทาห์  โรดไอแลนด์  ลุยเซียนา  วอชิงตัน  วิสคอนซิน  เวสต์เวอร์จิเนีย  เวอร์จิเนีย  เวอร์มอนต์  ไวโอมิง  ออริกอน  อะแลสกา  อาร์คันซอ  อินดีแอนา  อิลลินอย  แอริโซนา  แอละแบมา  โอคลาโฮมา  โอไฮโอ  ไอดาโฮ  ไอโอวา  ฮาวาย 
เขตที่ตั้งรัฐบาลของสหพันธ์:  วอชิงตัน ดี.ซี. 
พื้นที่เกาะ:  กวม  ปวยร์โตรีโก  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  อเมริกันซามัว 
เกาะเล็กรอบนอก:  เกาะจาร์วิส  เกาะนาแวสซา  เกาะเบเกอร์  เกาะเวก  เกาะฮาวแลนด์  คิงแมนรีฟ  จอห์นสตันอะทอลล์  แพลไมราอะทอลล์  มิดเวย์อะทอลล์ 
เขตสงวนอินเดียน: รายชื่อเขตสงวนอินเดียน
เกล็ดหิมะค็อค

เกล็ดหิมะค็อคที่ได้จากการสร้าง 4 ขั้นแรก
เกล็ดหิมะค็อค หรือ ดาวค็อค (อังกฤษ: Koch snowflake หรือ Koch star) เป็นเส้นโค้งทางคณิตศาสตร์ และเป็นเส้นโค้งแฟร็กทัลแรก ๆ ที่ได้บรรยายไว้ เกล็ดหิมะค็อคปรากฏในบทความชื่อภาษาฝรั่งเศส Sur une courbe continue sans tangente, obtenue par une construction géométrique élémentaire ซึ่งแปลว่า เกี่ยวกับเส้นโค้งต่อเนื่องที่ไม่มีเส้นตั้งฉาก สร้างได้จากเรขาคณิตพื้นฐาน โดย เฮลเก ฟอน ค็อค (Helge von Koch) นักคณิตศาสตร์ชาวสวีเดน
วิธีการสร้าง

เกล็ดหิมะค็อคสร้างจากรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า โดยในแต่ละขั้นจะมีการดัดแปลงเส้นตรงแต่ละส่วนของรูปดังต่อไปนี้
แบ่งเส้นตรงออกเป็นสามส่วนเท่า ๆ กัน
วาดสามเหลี่ยมด้านเท่าให้มีฐานตรงกับของส่วนกลางในข้อ 1 และสามเหลี่ยมมียอดชี้ออกด้านนอก
ลบเส้นตรงส่วนที่เป็นฐานของสามเหลี่ยมในข้อ 2 ออก
ถ้าแก้ไขตามกฎเกณฑ์ข้างต้นไปเรื่อย ๆ ในที่สุดรูปที่ได้จะเข้าใกล้เกล็ดหิมะค็อค
ถ้าหากเริ่มต้นดัดแปลงจากเส้นตรงแทนที่จะเป็นรูปสามเหลี่ยม ผลลัพธ์ที่ได้จะเรียกว่าเส้นโค้งค็อค (Koch curve) เส้นโค้งค็อค จัดเป็นเส้นโค้งเดอแรม (de Rham curve) ชนิดหนึ่ง
คุณสมบัติ

เกล็ดหิมะค็อคมีความยาวเป็นอนันต์เนื่องจากในแต่ละขั้นของการวาด เส้นตรงจะถูกแบ่งเป็นสามส่วน ส่วนที่อยู่ตรงกลางถูกแทนที่ด้วยเส้นตรงสองเส้น ทำให้ความยาวเพิ่มขึ้นเป็น 4/3 ของความยาวเดิม ถ้าผ่านไป n ขั้นจะมีความยาวเป็น (4/3)n เท่า และเมื่อ n เข้าสู่อนันต์ ทำให้ความยาวเป็นอนันต์ด้วย
เส้นโค้งค็อค มีมิติแฟร็กทัลเท่ากับ log 4/log 3 ≈ 1.26 ซึ่งมากกว่ามิติของเส้นตรงแต่น้อยกว่ามิติของเส้นโค้งพีอาโน (Peano space-filling curve) เส้นโค้งค็อคต่อเนื่องทุกจุดแต่ไม่สามารถหาอนุพันธ์ได้เลย
พื้นที่ภายในของเกล็ดหิมะค็อคเท่ากับ  {\frac {2{\sqrt {3}}s^{2}}{5}} โดยที่ s เป็นความยาวของด้านของสามเหลี่ยมเดิม ดังนั้นเกล็ดหิมะค็อคเป็นเส้นตรงความยาวอนันต์ซึ่งล้อมรอบพื้นที่ที่มีขนาดจำกัด
ในระบบ L

เส้นโค้งค็อค สามารถอธิบายโดยใช้การเขียนระบบ Lดังนี้
โดยที่ F แทน "ลากเส้นไปข้างหน้า", + แทน "เลี้ยวขวา 60°" และ - แทน "เลี้ยวซ้าย 60°"
ตัวอย่างโปรแกรม

ตัวอย่างโปรแกรมภาษาโลโก เขียนได้ดังนี้
to koch :x
  repeat 3 [triline :x rt 120]
end
to triline :x
  if :x < 1 [fd :x] [triline :x/3 lt 60 triline :x/3 rt 120 triline :x/3 lt 60 triline :x/3]
end
เวลาเริ่มต้นให้เรียก rt 30 koch 100
ดูเพิ่ม

แฟร็กทัล
เกาะบอลส์พีระมิด

| --- | --- |
ภาพเกาะบอลส์พีระมิด
เกาะบอลส์พีระมิดLocation on a map of Oceania
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: บริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันออกของออสเตรเลีย
พิกัด: 31°45′15″S 159°15′06″E﻿ / ﻿31.75417°S 159.25167°E﻿ / -31.75417; 159.25167
ระดับสูงสุด: 562 ม. (1844 ฟุต)
การปกครอง
ประเทศออสเตรเลีย
เกาะบอลส์พีระมิด (อังกฤษ: Ball's Pyramid) เป็นเกาะที่ถูกลมและคลื่นกัดกร่อนส่วนเหลืออยู่ของของดินและหินที่อุดตันแอ่งภูเขาไฟรูปกระจาดซึ่งเกิดขึ้นประมาณ 6.4 ล้านปีที่แล้ว เกาะนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะลอร์ด โฮเว่ในมหาสมุทรแปซิฟิกประมาณ 20 กิโลเมตร (12 ไมล์)  ความสูงอยู่ที่ 562 เมตร (1,844 ฟุต) เมตรเหนือน้ำทะเล มีความยาว 1,100 เมตร (3,600 ฟุต) และกว้างเพียง 300 เมตร (980 ฟุต) เมตร ทำให้เกาะแห่งนี้เป็นเกาะหินโด่งที่สูงที่สุดในโลก เกาะบอลส์พีระมิดเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานทางทะเลเกาะลอร์ด โฮเว่ในประเทศออสเตรเลีย
ประวัติ > การค้นพบ

เกาะแห่งนั้ถูกตั้งชื่อตามผู้ที่ค้นพบ เฮนรี ลิดจ์เบิร์ค บอล(Henry Lidgbird Ball) ใน ค.ศ. 1788 ค้นพบพร้อมกับเกาะลอร์ด โฮเว่
ใน การเดินทางของข้าหลวง Governor Phillip ที่กำลังเดินทางไปยังอ่าวโบทานี พร้อมกับบัญชีการจัดตั้งอาณานิคมของพอร์ตแจ็กสันและเกาะนอร์ฟอล์ก (1789) อาร์เทอร์ ฟิลลิปได้ให้คำอธิบายพื้นที่รอบ ๆ ของเกาะนี้ไว ก่อนที่จะอธิบายเกาะลอร์ด โฮเว่ โดยมีเนื้อหาว่า:
There lies about four miles from the south-west part of the pyramid, a dangerous rock, which shows itself a little above the surface of the water, and appears not to be larger than a boat. Lieutenant Ball had no opportunity of examining whether there is a safe passage between them or not.
โดยบุคคลที่ขึ้นชายฝั่งของเกาะนี้เป็นคนแรกคือ Henry Wilkinson นักธรณีวิทยาที่กรมเหมืองแร่นิวเซาธ์เวลส์ใน ค.ศ. 1882
ประวัติ > การปีนเขา

ใน ค.ศ. 1964 ทีมนักปีนเขาจากซิดนีย์ ซึ่งมีนักผจญภัยอย่าง ดิ๊ก สมิท และสมาชิกคนอื่นๆในกรมลูกเสือ ได้พยายามที่จะปีนขึ้นไปบนยอดเขาของเกาะ อย่างไรก็ตามหลังจากพวกเขาต้องเป็นอันยกเลิกการปีนเขาในวันที่ 5 เนื่องจากทีมปีนเขานั้นขาดเสบียงและน้ำ
จากนั้นใน ค.ศ. 1965 ทีมนักปีนเขา Sydney Rock Climbing Club ก็สามารถปีนขึ้นไปถึงยอดเขาได้สำเร็จในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 1965 โดยทีมนั้นปีนเขาชุดนั้นประกอบด้วย Bryden Allen, John Davis, Jack Pettigrew และ David Witham
ใน ค.ศ. 1982การปีนเขาในเกาะนี้ถูกระงับภายใต้กฎหมายของ Lord Howe Island Act และใน ค.ศ. 1689 เกาะนี้กลายเป็นเกาะต้องห้ามตามคำสั่งของคณะกรรมการเกาะลอร์ด โฮเว่ ใน ค.ศ. 1990 มีการผ่อนคล้ายความเข้มงวดโดยอนุญาตให้นักปีนเขาบางคนสามารถปีนขึ้นไปได้แต่ต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขบางประการ หรืออาจต้องส่งคำร้องขอถึงรัฐมนตรีของรัฐที่เกี่ยวข้อง
ข้อมูลเพิ่มเติม

Lord Howe Island Marine Park
Lord Howe Island and Ball's Pyramid Nautical Chart issued by the Australian Hydrographic Service
World Mountain Encyclopedia - Ball's Pyramid
Volcano World - Balls Pyramid เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mountaineering exploits: Ball's Pyramid. Bryden Allen.
ภาพประกอบพร้อมกับคำอธิบายของอาร์เทอร์ ฟิลลิป
เกาะเบเกอร์

| สมญา: นิวแนนทักเก็ต |
| --- | --- |
ภาพถ่ายทาวอากาศของเกาะเบเกอร์
เกาะเบเกอร์ที่ตั้งของเกาะเบเกอร์ในมหาสมุทรแปซิฟิก
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: มหาสมุทรแปซิฟิก
พิกัด: 0°11′45″N 176°28′45″W﻿ / ﻿0.19583°N 176.47917°W﻿ / 0.19583; -176.47917
พื้นที่: 2.1 ตารางกิโลเมตร (0.81 ตารางไมล์)
ความยาว: 1.81 กม. (1.125 ไมล์)
ความกว้าง: 1.13 กม. (0.702 ไมล์)
ความยาวชายฝั่ง: 4.8 กม. (2.98 ไมล์)
ระดับสูงสุด: 8 ม. (26 ฟุต)
การปกครอง
สหรัฐ
สถานะ: ไม่มีเทศบาล
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 0
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: เส้นแบ่งเขตวันสากลตะวันตก (UTC−12:00)

ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 1 ก (เขตสงวนเคร่งครัด)
ให้สมญานาม: 1974
 
เกาะเบเกอร์ (อังกฤษ: Baker Island) อดีตมีชื่อว่า นิวแนนทักเก็ต (อังกฤษ: New Nantucket) เป็นอะทอลล์ที่ไม่มีผู้อยู่อาศัยในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของโฮโนลูลูประมาณ 3,090 กิโลเมตร (1,920 ไมล์) เกาะนี้ตั้งอยู่เกือบตรงกลางระหว่างฮาวายและออสเตรเลีย เกาะที่ใกล้ที่สุดคือเกาะฮาวแลนด์ที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือตอนเหนือ 42 ไมล์ (68 กิโลเมตร) ทั้งสองเกาะถูกอ้างสิทธิ์เป็นดินแดนของสหรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 1857 กระนั้น ในช่วงเดียวกันที่สหราชอาณาจักรถือให้เกาะนี้เป็นส่วนหนึ่งของจักรพรรดิบริติชใน ค.ศ. 1897 ถึง 1936
เกาะนี้มีพื้นที่ 2.1 ตารางกิโลเมตร (0.81 ตารางไมล์) ซึ่งมีชายหาดยาว 4.8 กิโลเมตร (3.0 ไมล์) เกาะเบเกอร์เป็นหนึ่งในดินแดนที่โดดเดี่ยวที่สุดในดินแดนแถบเส้นศูนย์สูตรของสหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

Baker Island National Wildlife Refuge
Baker Island. This article incorporates material from The World Factbook 2000.
| ด ค ก เขตทางการเมืองของสหรัฐ |
| --- | --- |
รัฐ:  คอนเนทิคัต  เคนทักกี  แคนซัส  แคลิฟอร์เนีย  โคโลราโด  จอร์เจีย  เซาท์แคโรไลนา  เซาท์ดาโคตา  เดลาแวร์  เท็กซัส  เทนเนสซี  นอร์ทแคโรไลนา  นอร์ทดาโคตา  นิวเจอร์ซีย์  นิวเม็กซิโก  นิวยอร์ก  นิวแฮมป์เชอร์  เนแบรสกา  เนวาดา  เพนซิลเวเนีย  ฟลอริดา  มอนแทนา  มิชิแกน  มินนิโซตา  มิสซิสซิปปี  มิสซูรี  เมน  แมริแลนด์  แมสซาชูเซตส์  ยูทาห์  โรดไอแลนด์  ลุยเซียนา  วอชิงตัน  วิสคอนซิน  เวสต์เวอร์จิเนีย  เวอร์จิเนีย  เวอร์มอนต์  ไวโอมิง  ออริกอน  อะแลสกา  อาร์คันซอ  อินดีแอนา  อิลลินอย  แอริโซนา  แอละแบมา  โอคลาโฮมา  โอไฮโอ  ไอดาโฮ  ไอโอวา  ฮาวาย 
เขตที่ตั้งรัฐบาลของสหพันธ์:  วอชิงตัน ดี.ซี. 
พื้นที่เกาะ:  กวม  ปวยร์โตรีโก  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  อเมริกันซามัว 
เกาะเล็กรอบนอก:  เกาะจาร์วิส  เกาะนาแวสซา  เกาะเบเกอร์  เกาะเวก  เกาะฮาวแลนด์  คิงแมนรีฟ  จอห์นสตันอะทอลล์  แพลไมราอะทอลล์  มิดเวย์อะทอลล์ 
เขตสงวนอินเดียน: รายชื่อเขตสงวนอินเดียน
เกิร์นซีย์

| เกิร์นซีย์ Guernsey (อังกฤษ) Guernesey (ฝรั่งเศส) Guernési (Norman) |
| --- | --- |
เขตปกครองในเขตเจ้าพนักงานศาลเกิร์นซีย์
ทัศนียภาพของเกาะเกิร์นซีย์
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเขตเจ้าพนักงานศาลเกิร์นซีย์ในยุโรป
ที่ตั้งของเกาะเกิร์นซีย์ในเขตเจ้าพนักงานศาลเกิร์นซีย์
พิกัด: 49°27′36″N 2°32′7″W﻿ / ﻿49.46000°N 2.53528°W﻿ / 49.46000; -2.53528
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ดินแดน: เขตเจ้าพนักงานศาลเกิร์นซีย์
เมืองหลวง: เซนต์ปีเตอร์พอร์ต (แซงปีแยร์ปอร์ต)
แยกตัวจากดัชชีนอร์ม็องดี: ค.ศ. 1204
การปกครอง
 • ประเภท: ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ระบบรัฐสภา
 • องค์กร: สภาเกิร์นซีย์
 •  ดยุกแห่งนอร์ม็องดี: ชาลส์ที่ 3 
 • ผู้สำเร็จราชการ: เซอร์เอียน คอร์เดอร์
 • เจ้าพนักงาน: ริชาร์ด แม็คมาฮอน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 65 ตร.กม. (25 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2019)
 • ทั้งหมด: 62,792 คน
 • อันดับ: 207
เขตเวลา: UTC±00:00 (GMT)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+01:00 (BST)
รหัสไปรษณีย์: GY1–GY8
รหัสพื้นที่: +44
เกิร์นซีย์ (อังกฤษ: Guernsey ;/ˈɡɜːrnzi/ ( ฟังเสียง)) เป็นเกาะหนึ่งในช่องแคบอังกฤษ นอกชายฝั่งนอร์ม็องดี อยู่ในการปกครองของเขตเจ้าพนักงานศาลเกิร์นซีย์ ซึ่งมีสถานะเป็นดินแดนในปกครองของบริเตนใหญ่ (British Crown Dependency) โดยเกิร์นซีย์เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองในช่องแคบ โดยส่วนการปกครองนั้นประกอบด้วยเขตแพริชจำนวน 10 เขตบนเกาะเกิร์นซีย์ และอีกสามเขตในเกาะอื่นๆ จำนวนสามเกาะ (เฮิร์ม เจธู และลีอู)
ถึงแม้เกิร์นซีย์จะไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร แต่การป้องกันประเทศและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศนั้นอยู่ภายใต้ความรับผิดชอบของรัฐบาลสหราชอาณาจักร ถึงแม้ว่าเขตเจ้าพนักงานศาลเจอร์ซีย์ และเขตเจ้าพนักงานศาลเกิร์นซีย์ มักจะถูกเรียกรวมกันว่าดินแดนแห่งหมู่เกาะแชเนิล แต่ดินแดนแห่งหมู่เกาะแชเนิลนั้นไม่ใช่หน่วยการปกครองและไม่มีอธิปไตยเป็นของตนเอง โดยทั้งเจอร์ซีย์ ไอล์ออฟแมนนั้นก็มีความสัมพันธ์ในระดับการปกครองแยกออกจากเกิร์นซีย์โดยสิ้นเชิง และถือเป็นดินแดนปกครองตนเองในอาณัติของพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรด้วยกันทั้งสิ้น
เกาะเกิร์นซีย์นั้นมีวัฒนธรรมผสมผสานกันระหว่างอังกฤษและนอร์ม็องดี ถึงแม้ว่าวัฒนธรรมอังกฤษนั้นจะเด่นชัดกว่า โดยภาษาหลักนั้นใช้ภาษาอังกฤษ และสกุลเงินตราหลักที่ใช้คือปอนด์สเตอร์ลิง โดยมีภาษาพื้นเมืองที่ใช้กันซึ่งเรียกว่าภาษาเกิร์นเนเซียส (Guernésiais)
เกออร์กีนา ฟ็อน วิลเช็ค

| เกออร์กีนา ฟ็อน วิลเช็ค |
| --- | --- |
เจ้าหญิงพระชายาแห่งลีชเทินชไตน์

ก่อนหน้า: อาร์ชดัชเชสเอลีซาเบ็ท อมาเลียแห่งออสเตรีย
ถัดไป: เจ้าหญิงมารีแห่งลีชเทินชไตน์
ประสูติ: 24 ตุลาคม พ.ศ. 2464  เมืองกราซ รัฐสติเรีย ออสเตรีย
สิ้นพระชนม์: 18 ตุลาคม พ.ศ. 2532 (67 ปี) สวิตเซอร์แลนด์
พระราชสวามี: เจ้าชายฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์
พระราชบุตร: เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์ เจ้าชายฟิลลิพแห่งลีชเทินชไตน์ เจ้าชายนิคโคเลาส์แห่งลีชเทินชไตน์ เจ้าหญิงโนราแห่งลีชเทินชไตน์ เจ้าชานฟรันทซ์ โยเซ็ฟแห่งลีชเทินชไตน์ (ค.ศ. 1962–1991)
ราชวงศ์: ลีชเทินชไตน์
พระราชบิดา: เคานต์ฟริแลนด์ มาเรีย
พระราชมารดา: เคาน์เตสโนราเบ็ตตา คริสติกา
พระราชประวัติ

เคาน์เตสจอร์จจีนา (อังกฤษ: Countess Georgina von Wilczek) เป็นธิดาเพียงคนเดียวใน เคานต์ฟริแลนด์ มาเรีย และ เคาน์เตสโนราเบ็ตตา คริสติกา พระองค์ประสูติ ณ ออสเตรีย
อภิเษกสมรส

เคาน์เตสจอร์จจีนาได้เข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์ พระองค์จึงได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงจอร์จจีนา เจ้าหญิงพระชายาแห่งลีชเทินชไตน์ ถึงกระนั้น พระองค์มีพระราชประสงค์ใช้พระนามเดิม มีพระราชโอรส-ธิดาร่วมกันห้าพระองค์ ดังนี้
เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าชายฟิลลิพแห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าชายนิคโคเลาส์แห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าหญิงโนราแห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าชานฟรันทซ์ โยเซ็ฟแห่งลีชเทินชไตน์ (ค.ศ. 1962–1991)
พระราชกรณียกิจ

ในฐานะเจ้าหญิงพระชายาในองค์ประมุขแห่งลีชเทินชไตน์ ทรงมีองค์กรในพระบรมราชินูปถัมภ์ไว้มากมาย เช่น องค์กรการกุศลแห่งเจ้าหญิงพระชายา องค์กรประชาชนคนแรงงานแห่งชาติ
สิ้นพระชนม์

เคาน์เตสจอร์จจีนา สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2532 ซึ่งก่อนถึงวันคล้ายวันประสูติปีที่ 68 พรรษา เพียง 6 วัน
เกาะเลย์เต

ที่ตั้งของเกาะเลย์เตเทียบกับประเทศฟิลิปปินส์
เกาะเลย์เต (อังกฤษ: Leyte) เป็นเกาะในหมู่เกาะวิซายาส์ของฟิลิปปินส์
ภูมิศาสตร์

เกาะมีขนาดราว 180 กิโลเมตรตามแนวเหนือ-ใต้ และกว้างที่สุดราว 65 กิโลเมตร ทางเหนือเกือบติดต่อกับเกาะซามา คั่นด้วยช่องแคบซานฮวนนิโค ซึ่งบางจุดนั้นมีความกว้างเพียง 2 กิโลเมตร จังหวัดเกาะบิลิรันยังอยู่ทางเหนือของเลย์เต และเชื่อมกับเกาะเลย์เตด้วยสะพานข้ามช่องแคบบิลิรัน ทางใต้ของเกาะแยกจากเกาะมินดาเนาด้วยช่องแคบซูริเกา ทางตะวันออก เลย์เตเป็นเหมือนสิ่งขวางกั้นทะเลฟิลิปปินส์จากมหาสมุทรแปซิฟิก ซามาทางตะวันออกเฉียงเหนือและดินากัต (Dinagat) ทางตะวันออกเฉียงใต้ เป็นอ่าวเลย์เต ทางตะวันตกเป็นเกาะเซบูและโบฮอล
เลย์เตเป็นเกาะที่มีพื้นที่ป่าและภูเขาหนาแน่น แต่หุบเขาเลย์เตทางตะวันออกเฉียงเหนือเป็นพื้นที่ที่มีการเกษตรอย่างมาก
การปกครอง

เกาะเลย์เตแบ่งเป็นสองจังหวัด คือ เลย์เต (เหนือ) และเลย์เตใต้ เกาะบิลิรัน ทางเหนือของเกาะเลย์เต เมื่อก่อนเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเลย์เต แต่ปัจจุบันแยกเป็นจังหวัดใหม่ คือ จังหวัดบิลิรัน
นครเอกของเลย์เตคือ นครตัคโลบัน ซึ่งตั้งอยู่ทางชายฝั่งตะวันออกที่มุมตะวันตกเฉียงเหนือของอ่าวเลย์เต และนครโอมอก ทางชายฝั่งตะวันตก
10°50′N 124°50′E﻿ / ﻿10.833°N 124.833°E﻿ / 10.833; 124.833
เกลียดนักมาเป็นที่รักกันซะดี ๆ 2

| เกลียดนักมาเป็นที่รักกันซะดี ๆ 2 |
| --- | --- |
แนว: โรแมนติก  ดราม่า​
เค้าโครงจาก: TharnType Story ภาคพิเศษ..อาถรรพ์ 7 ปี โดย MAME (นามปากกา)
บทประพันธ์: อรวรรณ วิชญวรรณกุล วิชญาพร สุขกุล
กำกับโดย: ภาสวุฒิ สุขบัว
แสดงนำ: ศุภศิษฏ์ จงชีวีวัฒน์ คณาวุฒิ ไตรพิพัฒนพงษ์ พชร สวนศรี ฉลองรัฐ นอบสำโรง ศรุญสธร ธนวัชรวัฒน์ ธนธร เสนางคนิกร
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ข้างเธอ (Beside you) – ชัยนนท์ หาญคีรีรัตน์
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: เธอ...ที่เดินเข้ามา (Love's Coming) - หนึ่งธิดา โสภณ
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ภาษาไทย
จำนวนตอน: 12 + 1 ตอนพิเศษ
การผลิต
ควบคุมงานสร้าง: อรวรรณ วิชญวรรณกุล อัครนันท์ กัณณ์กิตตินันท์
สถานที่ถ่ายทำ:  ประเทศไทย
ความยาวตอน: 50 นาที
บริษัทผู้ผลิต: Me Mind Y
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่องวัน 31 ไลน์ทีวี เน็ตฟลิกซ์ วีทีวี​ อ้ายฉีอี้​
ออกอากาศ: 6 พฤศจิกายน 2563 (2563-11-06) – 29 มกราคม 2564 (2564-01-29)
ละครที่เกี่ยวข้อง
บังเอิญรัก เกลียดนักมาเป็นที่รักกันซะดี ๆ เมื่อหัวใจใกล้กัน
เกลียดนักมาเป็นที่รักกันซะดีๆ 2 (อังกฤษ: TharnType The Series Season​ 2 (7 years of love)​ เป็นซีรีส์ภาคต่อ เกลียดนักมาเป็นที่รักกันซะดี ๆ (อังกฤษ: TharnType The Series) เมื่อปี 2562 โดย ศุภศิษฏ์ จงชีวีวัฒน์ และ คณาวุฒิ ไตรพิพัฒนพงษ์ กลับมาแสดงเป็นตัวละครหลักอีกครั้ง ออกอากาศทาง ช่องวัน 31 ย้อนหลัง ไลน์ทีวี มีจำนวน 12 ตอน และ 1 ตอนพิเศษ ชื่อ 7 ปีแห่งรัก วันแต่งงานพิเศษ (อังกฤษ: Wedding day)​ ออกอากาศตอนแรก​วันที่ 6 พฤศจิกายน​ 2563 ถึง 29 มกราคม 2564​
เรื่องย่อ

TharnType the Series Season 2 เล่าเรื่องราวความรักภาคต่อสุดโรแมนติกจาก TharnType The Series ที่สร้างกระแสความฟินมาแล้วทั่วโลก ในซีซั่นนี้จะพูดถึงความรักของ “ธาร” หนุ่มลูกเสี้ยวรูปหล่อและ “ไทป์” หนุ่มใต้มาดเข้ม หลังจากที่รักกันมาแล้วถึง 7 ปีเต็ม พวกเขาทั้งคู่ไม่ใช่เพียงนักศึกษาอีกต่อไป แต่เข้าสู่ชีวิตวัยทำงานที่มีทั้งอุปสรรคและการเปลี่ยนแปลง เมื่ออุปสรรคนั้นมาในรูปแบบของการทำงานที่ไม่คาดฝัน รวมทั้งเด็กหนุ่มรูปหล่อที่เข้ามาหวังจะเอาชนะใจของไทป์อย่าง “เฟียซ” แบบที่ไม่สนใจว่าจะต้องแย่งของของใคร ทั้งที่ข้างตัวเฟียซก็มี “เลโอ” เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อที่แอบรักเฟียซหมดหัวใจอยู่แล้ว ไม่ใช่เพียงแค่การทำงานที่น่าปวดหัวและมือที่สามที่เข้ามาคั่นกลางความสัมพันธ์เท่านั้น แต่ธารกับไทป์ยังต้องเจอกับบทพิสูจน์ความรักอีกครั้ง เมื่อธารตัดสินใจขอไทป์แต่งงาน ไทป์จึงต้องเลือกระหว่างครอบครัว สังคมรอบข้าง และ...ผู้ชายที่ตัวเองรัก ความสัมพันธ์ครั้งนี้จึงเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนที่ทั้งคู่ต้องตัดสินใจ ...แต่เพราะความรักครั้งนี้ไม่ได้เป็นเรื่องของคนสองคน งานนี้จึงต้องมีตัวช่วย นำทีมโดยลูกพี่ลูกน้องของธารและแฟนหนุ่มอย่าง “พู่กัน” “เซอร์รัส” เพื่อนร่วมงานของไทป์อย่าง “หมอขุนพล” ที่พ่วงด้วยตำแหน่งอดีตรูมเมทของ “แชมป์” และการกลับมาของ “เทคโน” เพื่อนสนิทสุดซี้ของธารและไทป์ ความรักครั้งนี้จะเป็นเช่นไร
นักแสดงและตัวละคร > นักแสดงหลัก

ศุภศิษฏ์ จงชีวีวัฒน์ แสดงเป็น ธารา คีรีกันต์ (ธาร)
คณาวุฒิ ไตรพิพัฒนพงษ์ แสดงเป็น ทิวัตถ์ ภวัตตากุล (ไทป์)
พชร สวนศรี แสดงเป็น (เลโอ)
ฉลองรัฐ นอบสำโรง แสดงเป็น (เฟียซ)
ศรุญสธร ธนวัชรวัฒน์ แสดงเป็น (เซอร์รัส)
ธนธร เสนางคนิกร แสดงเป็น (พู่กัน)
นักแสดงและตัวละคร > นักแสดงสมทบ

ณภัทร สีนาคล้วน แสดงเป็น แชมป์
พัฒน์ ประยูรวิวัฒน์ แสดงเป็น ขุนพล
สุทธิณัฐ อึ้งตระกูล แสดงเป็น เทคโน
ธนายุทธ ฐากูรอรรถยา แสดงเป็น ธราธร คีรีกันต์ (ธร)
รีเบคก้า แพทรีเซีย อาร์มสตรอง แสดงเป็น ธุวดารา คีรีกันต์ (ธัญญ่า)​
สโรชา วาทิตตพันธ์ แสดงเป็น แม่ธาร
ทวีศักดิ์ ธนานันท์ แสดงเป็น แด๊ด​
อำภา ภูษิต แสดงเป็น แม่ไทป์
ธนายง ว่องตระกูล แสดงเป็น พ่อไทป์
นักแสดงและตัวละคร > นักแสดงรับเชิญ

ภัทรบุตร เขียนนุกุล แสดงเป็น ซาน
ศกุนตลา เทียนไพโรจน์ แสดงเป็น เต็ง
วิวิศน์ บวรกีรติขจร แสดงเป็น ฐิติ
จิรัชญา สมบูรณ์​วงศ์​​ แสดงเป็น นานะ
เพชรไพลิน จิตจรูญ แสดงเป็น แอ๋ม
ภูริชล คุ้มศิริ แสดงเป็น กิล
ธิติพันธ์ สุริยาวิชญ์ แสดงเป็น คง
ลิลลี่ แม็คกร๊าธ แสดงเป็น จื๊ด
กิตติภัทร แก้วเจริญ แสดงบท หลง
กัณต์ธีภพ ศิโรรัตนพาณิชย์ แสดงเป็น ซอ
ธนาวินท์ ดวงเนตร แสดงเป็น ขลุ่ย
เพ็ญกวิน หวังนิเวศน์กุล แสดงบท ไหม
ศิวพร ลังกาพิน แสงบท ปุยฝ้าย
งานสร้าง > ประกาศสร้าง

ในต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2563 มีการประกาศสร้างภาคต่อของเกลียดนักมาเป็นที่รักกันซะดี ๆ อัครนันท์ กัณณ์กิตตินันท์ เจ้าของแบรนด์ Hira Blue ผู้ประกอบการด้านสกินแคร์ ได้สร้างความประหลาดใจให้กับแฟน ๆ ของละคร TharnType ระหว่างงานแฟนมีตติ้งในประเทศไทย โดยประกาศว่าเขาจะลงทุนส่วนตัวเพื่อสร้างภาคต่อของละคร
งานสร้าง > การคัดเลือกนักแสดงและเวิร์คช็อป

นักแสดงนำอย่าง มิว ศุภศิษฏ์ และ กลัฟ คณาวุฒิ ยืนยันกลับมารับบทเดิมของพวกเขาในภาคต่อ มีการออดิชั่นนักแสดงใหม่สำหรับ เกลียดนักมาเป็นที่รักกันซะดี ๆ 2 เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 โดยบรรดานักแสดงรวมตัวกันเพื่อเข้าร่วมเวิร์คช็อปครั้งแรกในเดือนพฤษภาคม 2563
เกาะเดวอน

| --- | --- |

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: อ่าวบัฟฟิน
พิกัด: 75°08′N 087°51′W﻿ / ﻿75.133°N 87.850°W﻿ / 75.133; -87.850﻿ (Devon Island)
กลุ่มเกาะ: หมู่เกาะอาร์กติกของแคนาดา
จุดสูงสุด: Devon Ice Cap
การปกครอง
 ประเทศแคนาดา
ประชากรศาสตร์
ประชากร: ไม่มีประชากรอาศัยอยู่
ทิวทัศน์ในเกาะเดวอน
เกาะเดวอน (อังกฤษ: Devon Island; Inuit: Tatlurutit) ตั้งอยู่ที่อ่าวแบฟฟิน นูนาวุต ประเทศแคนาดา มันเป็นเกาะที่อยู่ใน หมู่เกาะอาร์กติกของแคนาดา เป็นเกาะที่ใหญ่อันดับ 27 ของโลก ซึ่งเนื้อที่ 55,247 กม. (21,331 ตารางไมล์) และจุดที่สูงที่สุด คือ Devon Ice Cap ซึ่งสูง 1920 เมตร (6,300 ฟุต) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาอาร์กติก
เกาะเดวอนมีจุดน่าสนใจ คือ หลุมอุกกาบาต ซึ่งมีชื่อว่า หลุมอุกกาบาต Haughton เมื่อประมาณ 39 ล้านปีก่อนที่ผ่านมาประมาณ 2 กม. (1.2 ไมล์)
ประวัติและความเป็นมาในการตั้งถิ่นฐาน

โรเบิร์ต บีรอต เป็นชาวยุโรปคนแรกที่ได้ค้นพบเกาะแห่งนี้เมื่้อปี ค.ศ. 1616
ด่านเรือได้ก่อตั้งท่าเรือดันดัสในปี ค.ศ. 1924 และสัญญาเช่าให้กับบริษัทฮัดสันเบย์ และบริษัทนี้ก็ล้มละลาย ในเวลา 9 ปีต่อมา การล้มละลายในครั้งนี้ทำให้ราคา และความต้องการขนสัตว์ของชาวเอสกิโม ในปี ค.ศ. 1934 เนื่องจากความเสียหายจากลมและสภาพอากาศอันหนาวมาก ทำให้ชาวเอสกิโมตัดสินใจออกจากเกาะนี้ในปี ค.ศ. 1936 ทำให้ท่าเรือดันดัส ได้ปิดทำการในปี ค.ศ. 1951
การวิจัยทางวิทยาศาสตร์

ในเดือนกรกฎาคม ปี ค.ศ. 2004 เกาะเดวอนได้เป็นบ้านชั่วคราวสำหรับนักวิทยาศาสตร์และนักข่าว จำนวน 7 คน ได้มาอยู่กับสภาพแวดล้อมที่นี้ เพื่อเป็นการจำลองการใช้ชีวิตและการทำงานบนดาวอังคาร จนถึง เดือนเมษายน ปี ค.ศ. 2007 ซึ่งในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2007 เป็นช่วงเวลาในการจำลองครั้งนี้นานที่สุด