stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอนโซ เปเรซ
สโมสรอาชีพ > ไบฟีกา

เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน 2011 เปเรซเซ็นสัญญา 5 ปีกับไบฟีกาโดยมีค่าตัวตามคาดการณ์ 5.5 ล้านยูโรและหลังจากได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่าจากการลงเล่นในรอบคัดเลือกยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ทำให้เขาถูกยืมตัวกลับไปยังเอสตูเดียนเตสเป็นเวลา 6 เดือน ในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2012
ฤดูกาล 2012–13 เปเรซลงเล่นในตำแหน่งกองกลางคู่กับเนมันยา มาติช และมีบทบาทสำคัญให้กับทีม และในฤดูกาล 2013–14 บทบาทในทีมของเขาเพิ่มขึ้นจากการที่มาติชย้ายไปร่วมทีมเชลซีในวันที่ 15 มกราคม 2014 และเขากลายเป็นส่วนสำคัญในการพาทีมได้แชมป์ 3 รายการในประเทศและพาทีมเข้ารอบชิงชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก 2 ปีติดต่อกัน แต่อย่างไรก็ตามเปเรซไม่ได้เล่นในนัดชิงชนะเลิศที่แพ้ลูกโทษต่อสโมสรฟุตบอลเซบิยา 4–2 เนื่องจากติดโทษแบนจากรอบรองชนะเลิศที่พบกับยูเวนตุส เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2014 จากผลงานที่ยอดเยี่ยมทำให้เขาได้รับความสนใจจากหลาย ๆ ทีม ขณะที่ผู้จัดการทีมไบฟีกาได้กล่าวว่าเปเรซเป็นผู้เล่นที่ยากจะหาใครมาแทนที่ได้และเป็นดังสมองของทีม ในวันที่ 6 กรกฎาคม 2014 เปเรซได้รางวัลผู้เล่นแห่งปีของปรีไมราลีกา
สโมสรอาชีพ > บาเลนเซียและริเบร์เปลต

วันที่ 2 มกราคม 2015 เปเรซได้เซ็นสัญญากับบาเลนเซีย ด้วยค่าตัว 25 ล้านยูโร กลายเป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินาที่มีค่าตัวแพงที่สุดเป็นอันดับ 10 และในวันที่ 4 มกราคม เขาได้ลงเล่นนัดแรกให้กับบาเลนเซียในนัดที่ชนะเรอัลมาดริด 2–1 ในลาลิกา
จากนั้นในวันที่ 29 มิถุนายน 2017 เปเรซกลับไปเล่นในลีกอาร์เจนตินาให้กับริเบร์เปลต
การเล่นทีมชาติ

เปเรซลงเล่นให้ทีมชาติอาร์เจนตินานัดแรกในวันที่ 30 กันยายน 2009 ภายใต้การคุมทีมของดิเอโก มาราโดนาในเกมกระชับมิตรที่พบกับกานา โดยชนะไปได้ 2–0
วันที่ 2 มิถุนายน 2014 เปเรซถูกเรียกตัวติดทีมชาติเพื่อเข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 โดยผู้จัดการทีมอาเลฆันโดร ซาเบลลา และหลังจากที่ดิ มาริอาได้รับบาดเจ็บในรอบก่อนรองชนะเลิศ ทำให้เปเรซได้ลงเล่นในรอบรองชนะเลิศรวมไปถึงนัดชิงชนะเลิศที่พบกับเยอรมนีซึ่งอาร์เจนตินาแพ้ไป 1–0 หลังจากช่วงต่อเวลาพิเศษ
ในเดือนพฤษภาคม 2018 เปเรซมีชื่ออยู่ในรายชื่อเบื้องต้นในการแข่งฟุตบอลโลก 2018 แต่ไม่มีชื่ออยู่ในรายชื่อรอบสุดท้าย อย่างไรก็ตามในวันที่ 9 มิถุนายน 2018 เขาถูกเรียกไปแทนที่มานูเอล ลันซินิที่มีอาการบาดเจ็บ
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ดิวิชัน | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ฟุตบอลถ้วย> ลงเล่น | ฟุตบอลถ้วย> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ทวีป> ลงเล่น | ทวีป> ประตู | รายการอื่น> ลงเล่น | รายการอื่น> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอสตูเดียนเตส | 2007–08 | ปริเมราดิบิซิออน | 10 | 2 | — | — | — | — | 3 | 0 | — | — | 13 | 2 |
| เอสตูเดียนเตส | 2008–09 | ปริเมราดิบิซิออน | 25 | 4 | — | — | — | — | 15 | 2 | — | — | 40 | 6 |
| เอสตูเดียนเตส | 2009–10 | ปริเมราดิบิซิออน | 30 | 4 | — | — | — | — | 9 | 1 | 2 | 0 | 41 | 5 |
| เอสตูเดียนเตส | 2010–11 | ปริเมราดิบิซิออน | 33 | 5 | — | — | — | — | 2 | 0 | 2 | 0 | 37 | 5 |
| เอสตูเดียนเตส | 2011–12 | ปริเมราดิบิซิออน | 14 | 0 | — | — | — | — | 7 | 0 | 0 | 0 | 21 | 0 |
| เอสตูเดียนเตส | รวม | รวม | 112 | 15 | — | — | — | — | 36 | 3 | 4 | 0 | 152 | 18 |
| ไบฟีกา | 2011–12 | ปรีไมราลีกา  | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | — | — | 4 | 0 |
| ไบฟีกา | 2012–13 | ปรีไมราลีกา  | 28 | 4 | 3 | 0 | 3 | 0 | 13 | 0 | — | — | 47 | 4 |
| ไบฟีกา | 2013–14 | ปรีไมราลีกา  | 28 | 4 | 4 | 1 | 3 | 0 | 12 | 0 | — | — | 47 | 5 |
| ไบฟีกา | 2014–15 | ปรีไมราลีกา  | 11 | 1 | 2 | 0 | 0 | 0 | 5 | 0 | 1 | 0 | 19 | 1 |
| ไบฟีกา | รวม | รวม | 70 | 9 | 9 | 1 | 6 | 0 | 31 | 0 | 1 | 0 | 117 | 10 |
| บาเลนเซีย (ยืมตัว) | 2014–15 | ลาลิกา | 14 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | — | — | 15 | 0 |
| บาเลนเซีย (ยืมตัว) | 2015–16 | ลาลิกา | 20 | 0 | 3 | 0 | — | — | 7 | 0 | — | — | 30 | 0 |
| บาเลนเซีย (ยืมตัว) | 2016–17 | ลาลิกา | 27 | 0 | 2 | 0 | — | — | — | — | — | — | 29 | 0 |
| บาเลนเซีย (ยืมตัว) | รวม | รวม | 61 | 0 | 6 | 0 | — | — | 7 | 0 | 0 | 0 | 74 | 0 |
| ริเบร์เปลต | 2017–18 | ปริเมราดิบิซิออน | 18 | 0 | 4 | 1 | — | — | 5 | 2 | 1 | 0 | 33 | 3 |
| ริเบร์เปลต | 2018–19 | ปริเมราดิบิซิออน | 16 | 0 | 2 | 0 | 4 | 1 | 12 | 0 | 1 | 0 | 35 | 1 |
| ริเบร์เปลต | 2019–20 | ปริเมราดิบิซิออน | 18 | 0 | 6 | 0 | — | — | 12 | 0 | 2 | 0 | 38 | 0 |
| ริเบร์เปลต | 2020–21 | ปริเมราดิบิซิออน | 0 | 0 | 0 | 0 | 5 | 0 | 7 | 0 | — | — | 12 | 0 |
| ริเบร์เปลต | รวม | รวม | 52 | 0 | 12 | 1 | 9 | 1 | 36 | 2 | 4 | 0 | 118 | 4 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 295 | 24 | 27 | 2 | 15 | 1 | 110 | 5 | 9 | 0 | 461 | 32 |
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| อาร์เจนตินา | 2009 | 2 | 0 |
| อาร์เจนตินา | 2010 | 1 | 0 |
| อาร์เจนตินา | 2011 | 2 | 1 |
| อาร์เจนตินา | 2012 | 1 | 0 |
| อาร์เจนตินา | 2013 | 0 | 0 |
| อาร์เจนตินา | 2014 | 9 | 0 |
| อาร์เจนตินา | 2015 | 1 | 0 |
| อาร์เจนตินา | 2016 | 2 | 0 |
| อาร์เจนตินา | 2017 | 5 | 0 |
| อาร์เจนตินา | 2018 | 3 | 0 |
| รวม | รวม | 26 | 1 |
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| ประตูที่ | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | คะแนน | ผล | รายการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 25 พฤษภาคม 2011 | สนามกีฬาเซนเตนาริโอ เรซิสเตนเซีย อาร์เจนตินา |  ปารากวัย | 4–2 | 4–2 | กระชับมิตร |
เกียรติประวัติ > สโมสร

โกดอยกรูซ
ปริเมราเบนาซิโอนัล: 2005–06
เอสตูเดียนเตส
โกปาลิเบร์ตาโดเรส: 2009
ปริเมราดิบิซิออน: 2010 Apertura
ไบฟีกา
ปรีไมราลีกา: 2013–14, 2014–15
Taça de Portugal: 2013–14
Taça da Liga: 2013–14
Supertaça Cândido de Oliveira: 2014
ริเบร์เปลต
โกปาอาร์เจนตินา: 2017, 2019
ซูเปร์โกปาอาร์เจนตินา: 2017
โกปาลิเบร์ตาโดเรส: 2018
เรโกปาซูดาเมริกานา: 2019
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

O Jogo Team of the Year: 2013
LPFP Primeira Liga Player of the Year|Primeira Liga Player of the Year: 2013–14
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ เอนโซ เปเรซ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
โฆเซ กายา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 กายากับบาเลนเซียใน ค.ศ. 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โฆเซ ลุยส์ กายา เปญญา
วันเกิด:   (1995-05-25) 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1995 (29 ปี)
สถานที่เกิด:  เปเดรเกร์ สเปน
ส่วนสูง:  1.72 m (5 ft 7 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  แบ็กซ้าย
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  บาเลนเซีย
หมายเลข:  14
สโมสรเยาวชน
2006–2012:  บาเลนเซีย
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2012–2014 |  บาเลนเซีย เบ |  65 |  (3) |
| 2012– |  บาเลนเซีย |  212 |  (4) |
ทีมชาติ‡
| 2012 |  สเปน อายุไม่เกิน 17 ปี |  2 |  (1) |
| 2013 |  สเปน อายุไม่เกิน 18 ปี |  2 |  (0) |
| 2013–2014 |  สเปน อายุไม่เกิน 19 ปี |  11 |  (1) |
| 2013 |  สเปน อายุไม่เกิน 20 ปี |  4 |  (0) |
| 2014–2017 |  สเปน อายุไม่เกิน 21 ปี |  15 |  (1) |
| 2018– |  สเปน |  16 |  (3) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 02:31, 28 สิงหาคม 2021 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 5 กันยายน 2021
โฆเซ ลุยส์ กายา เปญญา (สเปน: José Luis Gayà Peña; เกิด 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้แก่บาเลนเซียในลาลิกาและทีมชาติสเปน เขายังเป็นกัปตันทีมของบาเลนเซีย
กายามาจากทีมเยาวชนของบาเลนเซีย เขาได้ลงเล่นให้แก่ทีมชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2012 จนถึงปัจจุบัน เขาได้ลงเล่นให้แก่สโมสรมากกว่า 250 นัด
กายาลงเล่นให้แก่ทีมชาติสเปนครั้งแรกใน ค.ศ. 2018 เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
เกียรติประวัติ

บาเลนเซีย
โกปาเดลเรย์: 2018–19
สเปน อายุไม่เกิน 21 ปี
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี รองชนะเลิศ: 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

Valencia official profile
ประวัติของ โฆเซ กายา ที่ BDFutbol
CiberChe biography and stats (ในภาษาสเปน)
โฆเซ กายา ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย  |
| --- | --- |
 1 Doménech  3 Ruiz  4 Medrán  5 กาบรีแยล  6 Kondogbia  7 กาบานิ  8 โซเลร์  9 Gameiro  10 Parejo (c)  11 เชรืยเชฟ  12 Diakhaby  13 ซิลเลิสเซิน  14 กายา  15 Vallejo  16 Lee  17 กอเกอแล็ง  18 Wass  19 โรดริโก  20 Torres  21 Piccini  22 Gómez  23 Jason  24 กาไร  — Costa  — ม็องกาลา  — Sobrino  Manager: กัตตูโซ 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติสเปน – รอบรองชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 เด เฆอา  2 อัซปิลิกูเอตา  3 เด. โยเรนเต  4 เป. ตอร์เรส  5 บุสเกตส์ (กัปตัน)  6 เอเม. โยเรนเต  7 โมราตา  8 โกเก  9 ฌาราร์ต  10 เตียโก  11 เอเฟ. ตอร์เรส  12 การ์ซิอา  13 ซันเชซ  14 กายา  16 โรดริ  17 ฟาเบียน  18 อัลบา  19 โอลโม  20 ตราโอเร  21 โอยาร์ซาบัล  22 ซาราเบีย  23 ซิมอน  24 ลาปอร์ต  26 เปดริ  ผู้ฝึกสอน: ลุยส์ เอนริเก  |  1 เด เฆอา  2 อัซปิลิกูเอตา  3 เด. โยเรนเต  4 เป. ตอร์เรส  5 บุสเกตส์ (กัปตัน)  6 เอเม. โยเรนเต  7 โมราตา  8 โกเก  9 ฌาราร์ต  10 เตียโก  11 เอเฟ. ตอร์เรส  12 การ์ซิอา  13 ซันเชซ  14 กายา  16 โรดริ  17 ฟาเบียน  18 อัลบา  19 โอลโม  20 ตราโอเร  21 โอยาร์ซาบัล  22 ซาราเบีย  23 ซิมอน  24 ลาปอร์ต  26 เปดริ  ผู้ฝึกสอน: ลุยส์ เอนริเก  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติสเปน – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 ซันเชซ  2 อัซปิลิกูเอตา  3 การ์ซิอา  4 เปา ตอร์เรส  5 บุสเกตส์ (กัปตัน)  6 โยเรนเต  7 โมราตา  8 โกเก  9 กาบิ  10 อาเซนซิโอ  11 เฟร์รัน ตอร์เรส  12 นิโก วิเลียมส์  13 รายา  14 กายา  15 กิยามอน  16 โรดริ  17 ปิโน  18 อัลบา  19 โซเลย์  20 การ์บาฆัล  21 โอลโม  22 ซาราเบีย  23 ซิมอน  24 ลาปอร์ต  25 ฟาตี  26 เปดริ  ผู้ฝึกสอน: ลุยส์ เอนริเก  |  1 ซันเชซ  2 อัซปิลิกูเอตา  3 การ์ซิอา  4 เปา ตอร์เรส  5 บุสเกตส์ (กัปตัน)  6 โยเรนเต  7 โมราตา  8 โกเก  9 กาบิ  10 อาเซนซิโอ  11 เฟร์รัน ตอร์เรส  12 นิโก วิเลียมส์  13 รายา  14 กายา  15 กิยามอน  16 โรดริ  17 ปิโน  18 อัลบา  19 โซเลย์  20 การ์บาฆัล  21 โอลโม  22 ซาราเบีย  23 ซิมอน  24 ลาปอร์ต  25 ฟาตี  26 เปดริ  ผู้ฝึกสอน: ลุยส์ เอนริเก  |  |
โตลูกา

| โตลูกา |
| --- | --- |

ประเทศ: เม็กซิโก
รัฐ: รัฐเมฮิโก
เทศบาล: โตลูกา
ก่อตั้ง: 19 พฤษภาคม 1522
การปกครอง
 • Municipal President: Maria Elena Barrera Tapia (2009-2012)
ความสูง: 2,667 เมตร (8,750 ฟุต)
ประชากร (2005)
 • ตัวเมือง: 747,512 คน
 • รวมปริมณฑล: 1,610,786 คน
 • Demonym: Toluqueño (a)
เขตเวลา: UTC-6 (CST)
Postal code: 50000-
รหัสพื้นที่: 722
เว็บไซต์: www.toluca.gob.mx
โตลูกา (สเปน: Toluca) หรือ ชื่ออย่างเป็นทางการคือ โตลูกาเดเลร์โด (สเปน: Toluca de Lerdo) เป็นเมืองหลวงของรัฐเมฮิโก เป็นเมืองที่เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว ปัจจุบันเป็นเมืองใหญ่ที่สุดอันดับ 5 ของประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ห่างจากกรุงเม็กซิโกซิตี ทางทิศตะวันตก-ตะวันตกเฉียงใต้ 63 กิโลเมตร จากข้อมูลสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2005 มีประชากร 467,713 คน และเขตเทศบาลมีประชากรรวม 747,512 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 8 ของเม็กซิโกในด้านประชากร
โกปาเดลาลิกา

| --- | --- |

ก่อตั้ง: ค.ศ. 1982
ยกเลิก: ค.ศ. 1986
ภูมิภาค:  สเปน
จำนวนทีม: 22
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: บาร์เซโลนา (2 สมัย)
โกปาเดลาลิกา (สเปน: Copa de la Liga) เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกคัพของประเทศสเปน จัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1982 แต่เนื่องจากในช่วงเวลาแห่งความตึงเครียด ความอิ่มตัวการแข่งขัน และความกดดันของสโมสรภายในประเทศ ทำให้มีการจัดแข่งขันขึ้นเพียงแค่ 4 ปี เท่านั้น และยกเลิกไปในปี ค.ศ. 1986 โดยบาร์เซโลนา ซึ่งเป็นทีมชนะเลิศมากที่สุดถึง 2 สมัย
รูปแบบการแข่งขัน

โกปาเดลาลิกาเป็นการแข่งขันแบบแพ้คัดออก การแข่งขันทั้งหมดเล่นด้วยกันสองนัดทั้งนัดเหย้าและนัดเยือนโดยทีมที่มีคะแนนรวมมากที่สุดไปสู่รอบต่อไป รอบชิงชนะเลิศก็จะแข่งขันนัดเหย้านัดเยือนเหมือนกัน
ถ้าคะแนนรวมเสมอกันหลังจากแข่งขันรวมกันทั้งสองเกม ภายในเวลาทั้งหมด 90 นาที ก็จะต่อเวลาพิเศษต่อไป หากการแข่งขันเสมอกันอีกก็จะต่อด้วยการดวลลูกโทษเพื่อหาทีมชนะเลิศ รายการนี้ไม่ใช้กฎประตูทีมเยือนเป็นหลักในการแข่งขัน ซึ่งต่างกับรายการโกปาเดลเรย์
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ

| ฤดูกาล | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | นัดแรก | นัดสอง | ผลคะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1982–83 | บาร์เซโลนา | เรอัลมาดริด | 2–2 | 2–1 | 4–3 |
| 1983–84 | เรอัลบายาโดลิด | อัตเลติโกเดมาดริด | 0–0 | 3–0 (a.e.t.) | 3–0 |
| 1984–85 | เรอัลมาดริด | อัตเลติโกเดมาดริด | 2–3 | 2–0 | 4–3 |
| 1985–86 | บาร์เซโลนา | เรอัลเบติส | 0–1 | 2–0 | 2–1 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Spain - List of League Cup Finals; at RSSSF
แหลมตราฟัลการ์

ภาพทางอากาศของแหลมตราฟัลการ์กับพื้นที่โดยรอบ (ทิศเหนืออยู่ข้างขวา)
แหลมตราฟัลการ์ (สเปน: Cabo Trafalgar) เป็นหัวแหลมผาชันในจังหวัดกาดิซ ประเทศสเปน เป็นบริเวณที่เกิดยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ใน ค.ศ. 1805 ซึ่งราชนาวีที่นำโดยพลเรือเอกโฮราชิโอ เนลสัน ชนะกองเรือผสมของประเทศสเปนกับฝรั่งเศสที่นำโดยนโปเลียน
สิ่งก่อสร้างที่โดดเด่นที่สุดบนแหลมคือ "ประภาคารแหลมตราฟัลการ์" (faro de Cabo Trafalgar) เป็นหอสูง 34 เมตร (51 เมตรเหนือน้ำทะเล) ซึ่งเปิดใช้ในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1862
ศัพทมูลวิทยา

ชื่อแหลมนี้มีที่มาจากภาษาอาหรับ โดยอาจแผลงมาจากวลี เฏาะเราะฟุลฆอร (طرف الغار, "แหลมถ้ำ/แหลมกระวาน") หรือจากวลี เฏาะเราะฟุลฆ็อรบ์ (طرف الغرب, "แหลมตะวันตก") อย่างไรก็ตาม ในภาษาอาหรับสมัยใหม่บางครั้งถอดเสียงใหม่เป็น อัฏเฏาะเราะฟุลอะฆ็อร (الطرف الأغر)
โบราณคดี

แหลมนี้เป็นที่ตั้งของประภาคารตราฟัลการ์ซึ่งยังคงเปิดดำเนินการอยู่ โดยถัดจากประภาคารคือซากหอสังเกตการณ์ตราฟัลการ์ ซึ่งสร้างตามคำบัญชาของพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เพื่อเตือนการมาถึงของโจรสลัดชาวเบอร์เบอร์
นอกจากนี้ บริเวณแหลมทราฟัลการ์ยังมีซากโบราณสถานของโรงผลิตเกลือของโรมัน และซากการตั้งถิ่นฐานของชาวสเปนมุสลิม
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 โรงอาบน้ำโรมันอายุ 2,000 ปี ประกอบด้วย ผนัง หน้าต่าง และประตู ได้ถูกพบผุดขึ้นมาจากเนินทรายของแหลมตราฟัลการ์
ดูเพิ่ม

จัตุรัสทราฟัลการ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Libro de Faros (todos los faros de España)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เช็กเกีย
โกปาเอบาดัวร์เต

| --- | --- |

ก่อตั้ง: ค.ศ. 1947
ยกเลิก: ค.ศ. 1953
ภูมิภาค:  สเปน
จำนวนทีม: 2
การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง: ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา (สืบทอด)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: บาร์เซโลนา (3 สมัย)
โกปาเอบาดัวร์เต (สเปน: Copa Eva Duarte) เป็นการแข่งขันฟุตบอลสเปนระหว่างผู้ชนะเลิศจากลาลิกากับผู้ชนะเลิศโกปาเดลเฆเนราลิซิโม ในปี ค.ศ. 1940 มีการจัดการแข่งขันรูปแบบนี้โดยใช้ชื่อการแข่งขันว่า โกปาเดกัมเปโอเนส และไม่ได้มีการจัดแข่งขันอีกจนกระทั่งในปี ค.ศ. 1945 เอกอัครราชทูตอาร์เจนตินาเสนอให้จัดการแข่งขันอีกครั้งเนื่องจากอาร์เจนตินามีสัมพันธไมตรีกับรัฐบาลทหารสเปน โดยเรียกถ้วยรางวัลนี้ว่า โกปาเดโอโรอาร์เจนตินา
ในปี ค.ศ. 1947 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โกปาเอบาดัวร์เตเดเปรอน จัดขึ้นทุกปี ดำเนินงานโดยราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปน เพื่อเป็นการอุทิศแก่ฆวน เปรอน ประธานาธิบดีอาร์เจนตินา และเอบา เปรอน ภรรยา การแข่งขันนี้จัดขึ้นระหว่างเดือนกันยายนถึงเดือนธันวาคม เป็นการแข่งขันนัดเดียว ต่อมาเป็นต้นแบบของถ้วยรางวัลซูเปร์โกปาเดเอสปัญญาในปัจจุบัน
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ

| ปี> โกปาเอบาดัวร์เตเดเปรอน | ชนะเลิศ> โกปาเอบาดัวร์เตเดเปรอน | ชนะจาก> โกปาเอบาดัวร์เตเดเปรอน | รองชนะเลิศ> โกปาเอบาดัวร์เตเดเปรอน | ชนะจาก> โกปาเอบาดัวร์เตเดเปรอน | ผลคะแนน> โกปาเอบาดัวร์เตเดเปรอน | โกปาเอบาดัวร์เตเดเปรอน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1953 | บาร์เซโลนา | ไม่จัดการแข่งขันเนื่องจากบาร์เซโลนาชนะเลิศทั้ง 2 รายการ | ไม่จัดการแข่งขันเนื่องจากบาร์เซโลนาชนะเลิศทั้ง 2 รายการ | ไม่จัดการแข่งขันเนื่องจากบาร์เซโลนาชนะเลิศทั้ง 2 รายการ | ไม่จัดการแข่งขันเนื่องจากบาร์เซโลนาชนะเลิศทั้ง 2 รายการ |  |
| 1952 | บาร์เซโลนา | ไม่จัดการแข่งขันเนื่องจากบาร์เซโลนาชนะเลิศทั้ง 2 รายการ | ไม่จัดการแข่งขันเนื่องจากบาร์เซโลนาชนะเลิศทั้ง 2 รายการ | ไม่จัดการแข่งขันเนื่องจากบาร์เซโลนาชนะเลิศทั้ง 2 รายการ | ไม่จัดการแข่งขันเนื่องจากบาร์เซโลนาชนะเลิศทั้ง 2 รายการ |  |
| 1951 | อัตเลติโกเดมาดริด | ลิกา | บาร์เซโลนา | โกปา | 2–0 |  |
| 1950 | อัตเลติกเดบิลบาโอ | โกปา | อัตเลติโกเดมาดริด | ลิกา | 5–5 / 2–0 |  |
| 1949 | บาเลนเซีย | โกปา | บาร์เซโลนา | ลิกา | 7–4 |  |
| 1948 | บาร์เซโลนา | ลิกา | เซบิยา | โกปา | 1–0 |  |
| 1947 | เรอัลมาดริด | โกปา | บาเลนเซีย | ลิกา | 3–1 |  |
โกปาเดโอโรอาร์เจนตินา
| 1945 |  บาร์เซโลนา  | โกปา | อัตเลติกเดบิลบาโอ | ลิกา | 5–4 |  |
โกปาเดกัมเปโอเนส
| 1940 | อัตเลติโกเดมาดริด | ลิกา | อัสปัญญ็อล | โกปา | 3–3 / 7–1 |  |
ทำเนียบผู้ชนะเลิศจำแนกตามสโมสร

| สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ปีที่ชนะ | ปีที่แพ้ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| บาร์เซโลนา | 4 | 2 | 1945, 1948, 1952, 1953 | 1949, 1951 |
| อัตเลติโกเดมาดริด | 3 | 1 | 1940, 1941, 1951 | 1950 |
| บาเลนเซีย | 1 | 2 | 1949 | 1941, 1947 |
| เรอัลมาดริด | 1 | – | 1947 | – |
| อัตเลติกเดบิลบาโอ | 1 | 1 | 1950 | 1945 |
| อัสปัญญ็อล | – | 1 | – | 1940 |
| เซบิยา | – | 1 | – | 1948 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Tras un informe del CIHEFE el C. F. Barcelona incluye en su palmarés la Copa Eva Duarte 1952/53 Centro de Investigaciones de Historia y Estadística del Fútbol Español (CIHEFE).
La Copa Eva Duarte, gran olvidada de nuestro fútbol Centro de Investigaciones de Historia y Estadística del Fútbol Español (CIHEFE).
Historia de la Copa Eva Duarte เก็บถาวร 2014-09-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Alberto Cosín (19 de agosto de 2014), revista Kaiser Magazine.
Los orígenes de la Supercopa. David Salinas (22 de agosto de 2012), periódico Sport.es.
Spain - List of Super Cup Finals Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF).
La misteriosa Copa Eva Duarte, uno de los trofeos del Athletic Club เก็บถาวร 2020-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน BilbaoHiria.com.
| ด ค กฟุตบอลซูเปอร์คัพแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  เบลารุส  เบลเยียม  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  อังกฤษ  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิสราเอล  อีตาลี  คาซัคสถาน  คอซอวอ  ลิทัวเนีย  นอร์ทมาซิโดเนีย  มอลตา  มอลโดวา  เนเธอร์แลนด์  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ไอร์แลนด์  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สเปน  ตุรกี  ยูเครน 
อดีต:  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เยอรมนีตะวันออก  กรีซ  ไอร์แลนด์ FAI Super Cup  LFA President's Cup  Top Four Cup  ลัตเวีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  ซานมารีโน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สหภาพโซเวียต  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูโกสลาเวีย 
ระหว่างชาติ:  เชโกสโลวาเกีย  ไอร์แลนด์
โปซาดัส (ประเทศอาร์เจนตินา)

| โปซาดัส |
| --- | --- |
นคร
(จากบนไปล่าง; จากซ้ายไปขวา) ทิวทัศน์ของเมือง; สะพานซานโรเก; ทำเนียบรัฐบาลรัฐมิซิโอเนส; ศูนย์การค้าโปซาดัส และอนุสรณ์สถานหมู่เกาะมัลบีนัส (ฟอล์กแลนด์)
โปซาดัสที่ตั้งในอาร์เจนตินา
พิกัด: 27°22′S 55°54′W﻿ / ﻿27.367°S 55.900°W﻿ / -27.367; -55.900
ประเทศ: อาร์เจนตินา
รัฐ: มิซิโอเนส
จังหวัด: กาปีตัล
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1615
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ออร์ลันโด ฟรังโก (เฟรนเตเรโนบาดอร์)
ความสูง: 120 เมตร (390 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2012)
 • ทั้งหมด: 344,833 คน
เขตเวลา: UTC−3 (เวลาในอาร์เจนตินา)
รหัสไปรษณีย์: N3300
รหัสโทรศัพท์: +54 376
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
โปซาดัส (สเปน: Posadas) เป็นเมืองหลวงของรัฐมิซิโอเนส ประเทศอาร์เจนตินา ตั้งอยู่ทางใต้ของรัฐ ทางซ้ายมือ (ตะวันออก) ริมฝั่งแม่น้ำปารานา ตรงข้ามกับเมืองเองการ์นาซิออน ประเทศปารากวัย เมืองมีพื้นที่ 965 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 324,756 คน และเขตมหานครโปซาดัสมีประชากร 351,000 คน
โปซาดัสเป็นศูนย์กลางการปกครองของรัฐ ศูนย์กลางด้านวัฒนธรรม และเศรษฐกิจ มีอุตสาหกรรมที่สำคัญได้แก่ เครื่องเรือน ยาสูบ อาหาร สิ่งทอ และการก่อสร้าง
โฆเซ เบนันซิโอ โลเปซ อิเอร์โร

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  โฆเซ เบนันซิโอ โลเปซ อิเอร์โร
วันเกิด:   (1964-06-27) 27 มิถุนายน ค.ศ. 1964 (60 ปี)
สถานที่เกิด:   บิลบาโอ ประเทศสเปน
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  สเปน (ผู้จัดการ)
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| ค.ศ. 1979-89 |  เลโยอา |   |   |
จัดการทีม
ค.ศ. 1988–1992:  เลโยอา
ค.ศ. 1993–1994:  บิลบาโอ
ค.ศ. 1994–1997:  กัสโตร
ค.ศ. 1996–1998:  สเปน
ค.ศ. 1998–2002:  กาฆาเซโกเบีย
ค.ศ. 2003:  กัวเตมาลา
ค.ศ. 2004–2007:  โลเบลเล
ค.ศ. 2007–:  สเปน
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
โฆเซ เบนันซิโอ โลเปซ อิเอร์โร (สเปน: José Venancio López Hierro; 27 มิถุนายน ค.ศ. 1964 – ) เป็นอดีตนักกีฬาฟุตซอลชาวสเปน ซึ่งปัจจุบันเป็นผู้จัดการของฟุตซอลทีมชาติสเปน และเขายังได้ทำหน้าที่เป็นผู้ให้การช่วยเหลือทางเทคนิคแก่ฟุตซอลทีมชาติโซโลมอน หรือที่รู้จักในชื่อทีมคูรูคูรู เพื่อเตรียมเข้าแข่งขันในฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 ที่ประเทศไทยด้วยเช่นกัน
ความสำเร็จในการฝึกสอน

เหรียญเงินในฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2008
แชมป์ยูฟ่าฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2 สมัย: ค.ศ. 2007, 2010
แชมป์ฟุตซอลสโมสรชิงแชมป์ยุโรป ค.ศ. 2000
แชมป์ฟุตซอลชิงแชมป์สโมสรโลก ค.ศ. 2000
แชมป์ดิบิซิออนเดโอนอร์เดฟุตซัล เอเลเอเนเอเฟเอเซ ค.ศ. 1998/99
แชมป์โกปาเดเอสปัญญาเดฟุตซัล 3 สมัย: ค.ศ. 1999, 2000, 2006
แชมป์ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญาเดฟุตซัล 3 สมัย: ค.ศ. 1999, 2000, 2001
ผู้ชนะคัพวินเนอร์สคัพ ค.ศ. 2007
แหล่งข้อมูลอื่น

โฆเซ เบนันซิโอ โลเปซ อิเอร์โร ที่เฟซบุ๊ก (ในภาษาสเปน)
José Venancio López at futsalplanet (ภาษาอังกฤษ), คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2014
โฆเซ เบเซร์รา

| โฆเซ เบเซร์รา |
| --- | --- |
เกิด: 15 เมษายน พ.ศ. 2479
โฆเซ เบเซร์รา (สเปน: José Becerra) เป็นอดีตแชมป์โลกชาวเม็กซิโก เกิดที่กวาดาลาฮาราเมื่อ 15 เมษายน พ.ศ. 2479 สถิติการชก 75 ครั้ง ชนะ 68 (น็อค 42) เสมอ 3 แพ้ 4
ประวัติ

เบเซอร์ราขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2496 ชนะน็อค เรย์ โกเมซ ยก 4 ที่เม็กซิโก ชกชนะรวดมาตลอด มาชกแพ้ครั้งแรกเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 แพ้คะแนน กัชโชโร มาร์ติเนซ ที่ เม็กซิโก เบเซอร์รามีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวตครั้งแรกเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะน็อกอัลฟองเซ อลิมี ยก 8 ที่แคลิฟอร์เนียได้แชมป์มาครอง ลังจากได้เป็นแชมป์ เขาขึ้นชกนอกรอบในอีกสามเดือนถัดมา ชนะน็อค วัลท์ อินแกรม ยก 9 ซึ่งหลังจากการชกครั้งนี้ อินแกรมได้รับความกระทบกระเทือนมากจนเสียชีวิตไปในที่สุด หลังจากนั้นชกป้องกันแชมป์ไว้ได้ 2 ครั้ง ก่อนจะชกนอกรอบเมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2503 แพ้น็อก อีลอย ซานเชส ยก 8 ทำให้เบเซอร์ราถึงกับประกาศสละแชมป์โลกและแขวนนวมไป เบเซอร์รากลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2505  โดยเป็นการชกเป็นการกุศลเพื่อหาเงินช้วยเหลือรูดี้ โกโรนาโด ที่ได้รับบาดเจ็บจากการชกมวย ซึ่งเบเซอร์ราเป็นฝ่ายชนะคะแนน อัลเบร์โต มาร์ติเนซไปอย่างสูสี หลังจากนั้น เบเซอร์ราได้มอบเงินรายได้ของเขาจากการชกครั้งนี้ให้ครอบครัวของโกโรนาโดแล้วจึงแขวนนวมไปอย่างถาวร
เกียรติประวัติ

แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต
ชิง 8 กรกฎาคม 2502 ชนะน็อก อัลฟองเซ อลิมี ยก 8
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 กุมภาพันธ์ 2503 ชนะน็อก อัลฟองเซ อลิมี ยก 9
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 23 พฤษภาคม 2503 ชนะคะแนน เคนจิ โยเนกุระ ที่ ญี่ปุ่น
2504 สละแชมป์
โมฮิโต

| ค็อกเทลทางการของไอบีเอ |
| --- | --- |

ประเภท: ค็อกเทล
แอลกอฮอล์หลักตามปริมาตร:  รัม 
การเสิร์ฟ: ออนเดอะร็อกส์; เทลงบนน้ำแข็ง
สิ่งตกแต่งมาตรฐาน: ช่อมินต์ (เยร์บาบูเอนาในสูตรต้นตำรับ), มะนาวฝาน
ภาชนะมาตรฐาน:  แก้วคอลลินส์
วัตถุดิบที่ กำหนดโดย ไอบีเอ†:  รัมขาว 4 ซล.  น้ำมะนาวสด 3 ซล.  ช่อมินต์ 6 ช่อ  น้ำตาล 2 ช้อนชา (หรือน้ำเชื่อม 2 ซล.) 
การเตรียม: บดขยี้ใบมินต์กับน้ำตาลและน้ำมะนาว เติมน้ำโซดาเล็กน้อยและเติมน้ำแข็งทุบให้เต็มแก้ว เทรัมและปิดท้ายด้วยน้ำโซดา ตกแต่งด้วยช่อมินต์และมะนาวฝาน เสิร์ฟกับหลอดดูด
† โมฮิโต โดยสมาคมบาร์เทนเดอร์นานาชาติ
โมฮิโต (สเปน: mojito) เป็นเครื่องดื่มไฮบอลแบบดั้งเดิมของคิวบา ประกอบด้วยส่วนผสมหลักห้าอย่าง ได้แก่ รัมขาว น้ำตาลทราย (ตามธรรมเนียมเดิมใช้น้ำอ้อย) น้ำมะนาว โซดา และใบพืชสกุลสะระแหน่หรือมินต์ การผสมผสานกันระหว่างความหวาน ความเปรี้ยว และกลิ่นสมุนไพรจากสะระแหน่มีวัตถุประสงค์เพื่อเสริมรสชาติของรัม และทำให้โมฮิโตเป็นเครื่องดื่มยอดนิยมชนิดหนึ่งในฤดูร้อน
ในการเตรียมโมฮิโตรูปแบบหนึ่งจะเทน้ำมะนาวลงไปในแก้วที่ใส่น้ำตาลทราย (หรือน้ำเชื่อมธรรมดา) และใบสะระแหน่ไว้แล้ว จากนั้นใช้ไม้คนเครื่องดื่มคนและบดส่วนผสมเบา ๆ ทั้งนี้ ควรขยี้ใบสะระแหน่ให้พอช้ำเพื่อให้คายน้ำมันหอมระเหยและต้องไม่ขยี้จนแหลกละเอียด จากนั้นจึงเทรัมลงไปและคนให้เข้ากันเพื่อให้น้ำตาลละลาย อาจนำใบสะระแหน่ขึ้นจากก้นแก้วเพื่อการนำเสนอที่ดี สุดท้ายราดน้ำแข็งและโซดา ตกแต่งแก้วด้วยใบสะระแหน่และมะนาวฝานบาง ๆ
โมฮิโตเป็นหนึ่งในไฮบอลจากรัมที่โด่งดังที่สุด นอกจากนี้ยังมีหลายรูปแบบ
โปโตซี

| โปโตซี |
| --- | --- |
เมือง
ทิวทัศน์เนินเขาเซร์โรริโกและย่านกลางเมืองโปโตซี
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: เมืองจักรวรรดิ
โปโตซีที่ตั้งเมืองโปโตซีในประเทศโบลิเวีย
พิกัด: 19°35′23.0″S 65°45′13.2″W﻿ / ﻿19.589722°S 65.753667°W﻿ / -19.589722; -65.753667
ประเทศ: โบลิเวีย
แคว้น: โปโตซี
จังหวัด: โตมัส ฟริอัส
เทศบาล: โปโตซี
ก่อตั้ง: 1 เมษายน 1545
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ยอนนิ ยายิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 118.218 ตร.กม. (45.6 ตร.ไมล์)
ความสูง: 4,067 เมตร (13,343 ฟุต)
ประชากร (2012)
 • ทั้งหมด: 240,966 คน
 • ความหนาแน่น: 2,000 คน/ตร.กม. (5,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC-4
เว็บไซต์: potosi.bo
| นครโปโตซี * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
จัตุรัส 10 พฤศจิกายน
ประเทศ:  โบลิเวีย
ภูมิภาค **: ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (ii), (iv), (vi)
อ้างอิง: 420
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1987 (คณะกรรมการสมัยที่ 11)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
โปโตซี (สเปน: Potosí) เป็นนครและเมืองหลวงของแคว้นโปโตซี ในประเทศโบลิเวีย เป็นหนึ่งในเมืองที่อยู่ระดับสูงที่สุดของโลก โดยมีความสูงอยู่ที่ 4,090 เมตร (13,420 ฟุต) เมืองตั้งอยู่เชิงเขาเซร์โรเดโปโตซี มีชื่อเสียงในการผลิตแร่เงิน
เมืองนี้สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1545 หลังจากมีการค้นพบแร่เงินในภูเขาซึ่งตั้งอยู่ใกล้เคียง ครั้งหนึ่งเคยเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในลาตินอเมริกา ประชากรได้ลดลงอย่างรวดเร็วเมื่อการผลิตแร่เงินลดน้อยลง แต่กลับขยายตัวเติบโตอีกครั้งเมื่อมีการทำเหมืองดีบุกและมีอุตสาหกรรมอื่น ๆ ในราวคริสต์ศตวรรษที่ 19–20