stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไรซา กอร์บาโชวา

| ไรซา กอร์บาโชวา |
| --- | --- |


สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม ค.ศ. 1988 – 25 ธันวาคม ค.ศ. 1991
ก่อนหน้า: Lydia Gromyko
ถัดไป: ตำแหน่งถูกยกเลิก
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: Raisa Maximovna Titarenko 5 มกราคม ค.ศ. 1933(1933-01-05) Rubtsovsk ดินแดนอัลไต รัสเซีย สหภาพโซเวียต
เสียชีวิต: 20 กันยายน ค.ศ. 1999(1999-09-20) (66 ปี) มึนส์เทอร์ เยอรมนี
ศาสนา: นิกายออร์ธอด็อกซ์แบบรัสเซีย
คู่สมรส: มีฮาอิล กอร์บาชอฟ (m. 1953–1999; her death); 1 child
บุตร: Irina Mikhailovna Virganskaya
ญาติ:   Maxim Andreyevich Titarenko (father)  Alexandra Petrovna Porada (mother) 
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยมอสโก
วิชาชีพ: นักปรัชญา

ไรซา มักซีมอฟนา กอร์บาโชวา (รัสเซีย: Раи́са Макси́мовна Горбачёва  tr. Raisa Maksimovna Gorbachyova, née Titarenko, Титаре́нко; 5 มกราคม 1933 – 20 กันยายน 1999) เป็นภรรยาของมีฮาอิล กอร์บาชอฟเธอให้การสนับสนุนเงินทุนสำหรับการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมของรัสเซียและการรักษา โรคมะเร็งเม็ดเลือด ของเด็ก
หนังสือเพื่มเติม

Gorbachyova, Raisa Maksimovna (1991). Ya nadejus'... Novosti. ISBN 5-88337-005-5.
Raisa. Vospominaniya, dnevniki, interview, statyi, telegrammy. Moscow: Vagrius Petro-News. 2000. ISBN 5-12-004641-X.
แหล่งข้อมูลอื่น

"Transcripts of the Commemoration Meeting". 18 September 2000. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-27.
Raisa Gorbacheva biography at the Gorbachyov Foundation website
Raisa Gorbachev's life in pictures, BBC News
Profile of Alexandra Titarenko (Raisa Gorbachev's mother)
ไชคอฟสกี (ภาพยนตร์)

| ไชคอฟสกี |
| --- | --- |
โปสเตอร์ของภาพยนตร์ ไชคอฟสกี
กำกับ: Igor Talankin
เขียนบท: Budimir Metalnikov Yuri Nagibin Igor Talankin
นักแสดงนำ: อีนโนเคนตี สโมคตูนอฟสกี Antonina Shuranova Kirill Lavrov Vladislav Strzhelchik
ดนตรีประกอบ: Dimitri Tiomkin
บริษัทผู้สร้าง: มอสฟีล์ม 
วันฉาย:   ค.ศ. 1970 (1970) 
ความยาว: 157 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
ไชคอฟสกี (รัสเซีย: Чайковский) เป็นภาพยนตร์อัตชีวประวัติของสหภาพโซเวียต กำกับโดย  Igor Talankin โดย อีนโนเคนตี สโมคตูนอฟสกี ได้ถูกรับเลือกให้รับบทเป็น ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี คีตกวีชาวรัสเซีย นอกจากนี้ ไชคอฟสกี ยังได้รับการคัดเลือกในฐานะภาพยนตร์ของสหภาพโซเวียตให้เข้าชิงรางวัลสาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม และ สาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 44 ในปี ค.ศ. 1971
นักแสดง

อีนโนเคนตี สโมคตูนอฟสกี รับบท ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี
Antonina Shuranova รับบท Nadezhda von Meck
Kirill Lavrov รับบท Władysław Pachulski
Vladislav Strzhelchik รับบท Nikolai Rubinstein
Yevgeny Leonov รับบท Aliosha
Maya Plisetskaya รับบท Désirée Artôt
Bruno Freindlich รับบท Ivan Turgenev
Alla Demidova รับบท Yulia von Meck
Yevgeniy Yevstigneyev รับบท Herman Laroche
Laurence Harvey รับบท Narrator (English version)
แหล่งข้อมูลอื่น

Tchaikovsky ที่ออลมูวี
Tchaikovsky ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โซชี

| โซชี Сочи |
| --- | --- |
นคร
 จากบน: ท่าเรือโซชี, อุทยานโซชี, โรงละครฤดูหนาว, อุทยานโอลิมปิกโซชี, สถานีรถไฟแอดเลอร์ มุมมองมุมสูงของโซซี
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของโซชี 
โซชีที่ตั้งของโซชีแสดงแผนที่ดินแดนครัสโนดาร์โซชีโซชี (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซียโซชีโซชี (ยุโรป)แสดงแผนที่ยุโรป
พิกัด:  43°35′07″N 39°43′13″E﻿ / ﻿43.58528°N 39.72028°E﻿ / 43.58528; 39.72028
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: ดินแดนครัสโนดาร์
สถาปนา: 1838.
การปกครอง
 • องค์กร: City Assembly
 • นายกเทศมนตรี: Alexey Kopaigorodsky
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 176.77 ตร.กม. (68.25 ตร.ไมล์)
ความสูง: 65 เมตร (213 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 343,334 คน
 • ประมาณ (สิงหาคม 2020): 443,562 คน
 • อันดับ: 52 ในปี 2010
 • ความหนาแน่น: 1,900 คน/ตร.กม. (5,000 คน/ตร.ไมล์)
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: เมืองของโซซี
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: เมืองของโซซี
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: Sochi Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Sochi Urban Okrug
รหัสไปรษณีย์: 354000, 354002–354004, 354008–354010, 354013, 354014, 354018, 354019, 354022, 354024, 354025, 354030, 354031, 354033, 354036, 354037, 354039, 354053–354055, 354057, 354059, 354061, 354065–354068, 354071, 354073, 354084, 354099, 354200, 354202–354214, 354216–354218, 354220, 354226, 354231, 354233, 354299, 354340, 354346, 354348, 354349, 354354, 354355, 354364, 354380, 354382, 354383, 354399, 993501
รหัสโทรศัพท์: +7 862
รหัส OKTMO: 03726000001
เว็บไซต์: sochiadm.ru
โซชี (รัสเซีย: Сочи; อังกฤษ: Sochi) เป็นนครในดินแดนครัสโนดาร์ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศรัสเซีย มีประชากร 328,809 คน ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลดำ ใกล้กับพรมแดนระหว่างจอร์เจีย/อับฮาเซียและรัสเซีย โซชีมีพื้นที่ 176.77 ตารางกิโลเมตร ตามสำมะโนปี 2553 นครมีประชากรถาวร 343,334 คน เพิ่มขึ้นจาก 328,809 คนซึ่งบันทึกไว้ในสำมะโนปี 2545 นับเป็นนครรีสอร์ตใหญ่ที่สุดของประเทศรัสเซีย โซชีเป็นหนึ่งในไม่กี่สถานที่ในรัสเซียซึ่งมีลักษณะอากาศแบบกึ่งเขตร้อน โดยมีฤดูร้อนอบอุ่นถึงร้อน และฤดูหนาวไม่ค่อยหนาว
โซชีได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 และพาราลิมปิกฤดูหนาว 2014
เมืองพี่น้องและเมืองแฝด

โซซีเป็นเมืองพี่น้องกับ
บาเดิน-บาเดิน เยอรมนี (2011)
ลองบีช สหรัฐ (1990)
เมนทัน ฝรั่งเศส (1966)
นางาโตะ ญี่ปุ่น (2018)
ปาร์นู เอสโตเนีย (1994)
รีมีนี อิตาลี (1977)
ทรับซอน ตุรกี (1991)
เวย์ไห่ จีน (1996)
เมืองพี่น้องและเมืองแฝด > อดีตเมืองพี่น้อง

เชลต์นัม สหราชอาณาจักร (1959) – ถูกระงับเนื่องจากการรุกรานยูเครนโดยรัสเซียอย่างต่อเนื่อง
เอสโป ฟินแลนด์ (1989-2022)
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของโซชี> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของโซชี> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโซชี> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของโซชี> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโซชี> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโซชี> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโซชี> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโซชี> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโซชี> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโซชี> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโซชี> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโซชี> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโซชี> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโซชี> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 21.2 (70.2) | 23.5 (74.3) | 30.0 (86) | 31.7 (89.1) | 34.7 (94.5) | 35.2 (95.4) | 39.4 (102.9) | 38.5 (101.3) | 36.0 (96.8) | 32.1 (89.8) | 29.1 (84.4) | 23.5 (74.3) | 39.4 (102.9) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 9.6 (49.3) | 9.9 (49.8) | 12.2 (54) | 16.6 (61.9) | 20.6 (69.1) | 24.6 (76.3) | 27.4 (81.3) | 27.9 (82.2) | 24.7 (76.5) | 20.4 (68.7) | 15.3 (59.5) | 11.8 (53.2) | 18.4 (65.1) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 6.1 (43) | 6.0 (42.8) | 8.2 (46.8) | 12.1 (53.8) | 16.0 (60.8) | 20.2 (68.4) | 23.2 (73.8) | 23.6 (74.5) | 20.0 (68) | 15.8 (60.4) | 11.1 (52) | 8.1 (46.6) | 14.2 (57.6) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 3.6 (38.5) | 3.3 (37.9) | 5.2 (41.4) | 9.0 (48.2) | 12.7 (54.9) | 16.7 (62.1) | 19.7 (67.5) | 19.9 (67.8) | 16.4 (61.5) | 12.5 (54.5) | 8.1 (46.6) | 5.5 (41.9) | 11.1 (52) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -13.4 (7.9) | -12.6 (9.3) | -7.0 (19.4) | -5.0 (23) | 3.0 (37.4) | 7.1 (44.8) | 12.6 (54.7) | 10.4 (50.7) | 2.7 (36.9) | -3.2 (26.2) | -5.4 (22.3) | -8.3 (17.1) | −13.4 (7.9) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 184 (7.24) | 135 (5.31) | 121 (4.76) | 120 (4.72) | 110 (4.33) | 104 (4.09) | 128 (5.04) | 121 (4.76) | 127 (5) | 167 (6.57) | 201 (7.91) | 185 (7.28) | 1,703 (67.05) |
| ความชื้นร้อยละ | 73 | 72 | 72 | 75 | 79 | 79 | 79 | 78 | 76 | 76 | 74 | 72 | 75 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 19 | 18 | 18 | 18 | 16 | 14 | 11 | 10 | 13 | 15 | 17 | 20 | 189 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย | 6 | 6 | 3 | 0.3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 4 | 20 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 96 | 105 | 145 | 161 | 221 | 258 | 279 | 281 | 226 | 195 | 121 | 86 | 2,174 |
แหล่งที่มา 1: Pogoda.ru.net
แหล่งที่มา 2: NOAA (sun, 1961–1990)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of Sochi
Official website of Sochi (ในภาษารัสเซีย)
Secrieru, Stanislav: "The 2014 Winter Olympic Games in Sochi: Implications for the Caucasus" in the Caucasus Analytical Digest No.19
Weather Report for Sochi, Russia
Sochi at funiq.eu เก็บถาวร 2016-01-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก เมืองเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว |
| --- | --- |
 1924:  ชามอนี  1928:  ซังคท์โมริทซ์  1932:  เลคพลาซิด  1936:  การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน  1940: ไม่มี[c]  1944: ไม่มี[c]  1948:  ซังคท์โมริทซ์  1952:  ออสโล  1956:  กอร์ตีนาดัมเปซโซ  1960:  สควอว์วัลเลย์  1964:  อินส์บรุค  1968:  เกรอนอบล์  1972:  ซัปโปโระ  1976:  อินส์บรุค  1980:  เลคพลาซิด  1984:  ซาราเยโว  1988:  แคลกะรี  1992:  อาลแบร์วีล  1994:  ลิลเลอฮาเมอร์  1998:  นางาโนะ  2002:  ซอลต์เลกซิตี  2006:  ตูริน  2010:  แวนคูเวอร์  2014:  โซชี  2018:  พย็องชัง  2022:  ปักกิ่ง  2026:  มิลาน - กอร์ตีนาดัมเปซโซ  2030: TBA 
[c] ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef 
เมืองโซชีมองจากทะเลดำ
สกีรีสอร์ตของโซชี
เอสเคเอส

|  เอสเคเอส  |
| --- | --- |
เอสเคเอส ภาพจากพิพิธภัณฑ์กองทัพบกสวีเดน ในกรุงสต็อกโฮล์ม
ชนิด: ปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติ
แหล่งกำเนิด: สหภาพโซเวียต
บทบาท
ประจำการ: 1949 - ปัจจุบัน
ผู้ใช้งาน: ดูที่ รายชื่อประเทศที่เข้าประจำการ
สงคราม: ดูที่ พื้นที่ความขัดแย้ง
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: เซอร์เกย์ กาฟริโลวิช ซิโมนอฟ
ช่วงการออกแบบ: 1944
บริษัทผู้ผลิต: โรงงาน Izhevsk ,โรงงาน Tula Arsenal
ช่วงการผลิต: 1945 - 1955
จำนวนที่ผลิต: 5,000,000  15,000,000+
แบบอื่น: ดูที่ รุ่นต่างๆ
ข้อมูลจำเพาะ
เอสเคเอส (SKS) ย่อมาจาก (รัสเซีย: Самозарядный карабин системы Симонова , ละตินรัสเซีย: Samozaryadny Karabin sistemy Simonova , 1945, "ปืนสั้นบรรจุกระสุนด้วยตนเองของซิโมนอฟ", 1945 ) เป็นปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติโซเวียตที่ออกแบบโดย เซอร์เกย์ กาฟริโลวิช ซิโมนอฟ นักออกแบบอาวุธปืนชาวโซเวียต ในปี ค.ศ. 1944
SKS ผลิตครั้งแรกในสหภาพโซเวียตแต่ต่อมามีการส่งออกและผลิตโดยประเทศต่างๆ อย่างกว้างขวาง ลักษณะเด่นของมันคือ ดาบปลายปืนแบบพับติดถาวรและซองกระสุนแบบติดบานพับ เนื่องจาก SKS ขาดความสามารถในการเลือกยิงและซองกระสุนถูกจำกัดไว้ที่ 10 นัด มันจึงล้าสมัยในกองทัพโซเวียตด้วยการมาถึงของ AK-47 ในทศวรรษ 1950 อย่างไรก็ตามปืน SKS ยังคงให้บริการกับกองกำลังชายแดนโซเวียต กองกำลังภายใน และกองทหารอัตราสอง และกองหนุนมานานหลายทศวรรษ
SKS ผลิตที่โรงงาน Tula Arsenal ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 ถึง ค.ศ. 1958 และที่โรงงาน Izhevsk Arsenal ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 ถึง ค.ศ. 1954 ส่งผลให้โซเวียตมีการผลิตทั้งหมดประมาณ 2.7 ล้านกระบอก ตลอดช่วงสงครามเย็น ปืน SKS หลายล้านกระบอกและอนุพันธ์ของพวกมันยังคงผลิตภายใต้ใบอนุญาตในสาธารณรัฐประชาชนจีนและบางประเทศที่เป็นพันธมิตรกับกลุ่มตะวันออก SKS ถูกส่งออกในปริมาณมหาศาล และได้รับความนิยมจากกองกำลังก่อความไม่สงบทั่วโลกในฐานะอาวุธเบาและสะดวก ซึ่งเพียงพอสำหรับการทำสงครามกองโจรแม้จะมีข้อจำกัดทั่วไปก็ตาม
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 เป็นต้นมา มีการขายปืนหลายล้านกระบอกในตลาดพลเรือนในอเมริกาเหนือ ซึ่งยังคงได้รับความนิยมในฐานะปืนไรเฟิลล่าสัตว์และปืนกีฬา
รุ่นต่างๆ

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง การออกแบบ SKS ได้รับใบอนุญาตหรือขายให้กับพันธมิตรของสหภาพโซเวียตจำนวนหนึ่ง รวมถึง จีน ยูโกสลาเวีย แอลเบเนีย เกาหลีเหนือ เวียดนามเหนือเยอรมนีตะวันออก โรมาเนีย และโปแลนด์ ประเทศเหล่านี้ส่วนใหญ่ผลิตรุ่นต่างๆ ที่เกือบจะเหมือนกัน โดยการปรับเปลี่ยนที่พบบ่อยที่สุดคือรูปแบบดาบปลายปืนที่แตกต่างกัน และเครื่องยิงลูกระเบิดปืนเล็กยาว 22 มม. ที่พบเห็นได้ทั่วไปในโมเดลยูโกสลาเวีย
รุ่นต่างๆ > สหภาพโซเวียต

ความแตกต่างจาก SKS จากคลังแสงของรัสเซีย Tura / Izhevsk ในช่วงปลาย "Baseline":
การผันแปร (1949–1958) : ดาบปลายปืนแบบปลายแหลมยุคแรก (ค.ศ. 1949) ถูกแทนที่ด้วยดาบปลายปืนแบบใบมีด หมุดยิงแบบสปริงกลับมีอยู่ในรุ่นแรกๆ และไม่มีรูโครเมียม (ค.ศ. 1949 ถึงต้นปี ค.ศ. 1951) บล็อกแก๊สมีการเปลี่ยนแปลงสามประการ: บล็อกแก๊สในขั้นตอนการผลิตแรก ซึ่งใช้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 ถึงต้นปี ค.ศ. 1950 ได้รับการยกกำลังสองที่มุม 90 องศา ขั้นตอนการผลิตบล็อกแก๊สที่สองถูกแทนที่ด้วยมุม 45 องศา ซึ่งเห็นได้ในปืนไรเฟิลช่วงปลายปี ค.ศ. 1950 ถึง ค.ศ. 1951 ขั้นที่สามและขั้นสุดท้ายของบล็อกแก๊ส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ถึง ค.ศ. 1956 ได้รับการโค้งเข้าด้านในเล็กน้อยตามแรงแอคชั่น
สำหรับกองเกียรติยศ : ชิ้นส่วนโลหะโครเมียมทั้งหมด พร้อมลายไม้สีอ่อนกว่า
OP-SKS : เป็นส่วนเกินทางการทหารของโซเวียต SKS จำนวนมากถูกดัดแปลงเป็นปืนเล็กยาวล่าสัตว์ ผลิตโดยโรงงาน Molot ("Hammer") ในเมืองเวียตสกี โปลยานี (รัสเซีย: Вятско-Полянский машиностроительный завод «Молот», อังกฤษ: Vyatskiye Polyany Machine-Building Plant) และจะมีป้ายกำกับว่า OP (OP ย่อมาจาก охотничье-промысловый > okhotnich'ye-promyslovyy > "การล่าสัตว์เชิงพาณิชย์ (ปืนสั้น)") OP-SKS ยังคงผลิตต่อไปในช่วงทศวรรษที่ 2000
รุ่นต่างๆ > จีน

Type 56 (1956–ปัจจุบัน) : มีการปรับแต่งเล็กๆ น้อยๆ มากมาย รวมถึงการไม่มีการกัดบนโครงยึดลูกเลื่อน ตัวรับที่มีการประทับบางส่วนหรือทั้งหมด (ตรงข้ามกับการขัดสี) และที่วางนิ้วหัวแม่มือประเภทต่างๆ บนคันโยกถอดออก จีนได้แก้ไขกระบวนการผลิตของ SKS อย่างต่อเนื่อง ดังนั้นจึงเห็นความแตกต่างได้แม้กระทั่งระหว่างสองตัวอย่างจากโรงงานเดียวกัน ปืนเล็กยาว Type 56 ทั้งหมดได้ถูกนำออกจากการรับราชการทหารแล้ว ยกเว้นบางส่วนที่นำไปใช้ในพิธีการ และโดยกองกำลังติดอาวุธของจีนในท้องถิ่น ปืนสั้นเล็กยาว Type 56 ที่มีหมายเลขซีเรียลต่ำกว่า 9,000,000 มีดาบปลายปืนแบบพับแบบรัสเซีย ในขณะที่ปืนสั้นขนาด 9,000,000 และสูงกว่านั้นจะมีดาบปลายปืนแบบพับแบบ "แหลม" ตัวอย่างแรกๆ บางตัวอย่างเรียกว่า "ชิโน-โซเวียต" ซึ่งหมายถึงการผลิตโดยจีน แต่ได้รับความร่วมมือจาก "ที่ปรึกษา" ชาวรัสเซียที่ช่วยควบคุมโรงงาน และจัดเตรียมข้อกำหนดการออกแบบ และอาจแม้แต่ชิ้นส่วนที่ผลิตโดยโซเวียตด้วยซ้ำ โรงงานสรรพาวุธบังกลาเทศได้ผลิต Type 56 ภายใต้ใบอนุญาตจนถึงปี ค.ศ. 2006
ประทับตรารุ่นทดลอง : หายากมาก Type 56 จำนวนเล็กน้อยถูกผลิตขึ้นจากตัวรับแผ่นโลหะประทับตราทดลองเพื่อประหยัดต้นทุนและน้ำหนัก แต่ไม่ได้เข้าสู่การผลิตในจำนวนที่มากพอ
สำหรับกองเกียรติยศ : ชิ้นส่วนโลหะโครเมียมส่วนใหญ่แต่ไม่ใช่ทั้งหมด โดยทั่วไปจะไม่มีลายไม้สีอ่อนกว่าเหมือนรุ่นกองเกียรติยศโซเวียต
Type 63, 68, 73, 81, 84 : ปืนเล็กยาวเหล่านี้ใช้คุณลักษณะร่วมกันจากปืนเล็กยาวกลุ่มตะวันออก หลายกระบอก (SKS, AK-47, Dragunova) เกลียวหมุนสไตล์ AK-47 และซองกระสุนแบบถอดได้ Type 63 มีตัวรับแผ่นเหล็กประทับตรา Type 81 เป็น Type 63 ที่ได้รับการอัพเกรดซึ่งมีความสามารถในการระเบิดแบบ 3 นัด ซึ่งบางรุ่น (Type 81–1) มีฐานพับ Type 84 (รู้จักกันในชื่อ SKK) กลับมาใช้การยิงแบบกึ่งอัตโนมัติเท่านั้น และได้รับการแก้ไขให้รองรับซองกระสุนAK-47 และมีลำกล้องพลร่มที่สั้นกว่า 41 ซม. (16 นิ้ว) อย่างไรก็ตาม Type 84 หลายกระบอกของจีนไม่สามารถยอมรับซองกระสุนAK ได้โดยไม่ต้องมีการติดตั้งด้วยมือ และซองกระสุนก็ถูกทำให้เป็นอนุกรม นอกจากนี้ ซองกระสุนAK ใช้งานไม่ได้กับระบบเปิดยึดลูกเลื่อนของ SKS ดังนั้น Type 84 จึงใช้ปุ่มที่ด้านบนของโครงลูกเลื่อนเพื่อล็อคให้เข้าที่
การผลิตเชิงพาณิชย์ : ลายไม้สีบลอนด์ ("Chu wood"/"Qiu wood") แทนที่ลายไม้สีเข้ม ดาบปลายปืนแบบแหลมถูกแทนด้วยแบบใบมีด สลักเกลียวยึดดาบปลายปืนแทนที่ด้วยหมุดย้ำ รุ่นย่อย ได้แก่ M21, "Cowboy's Companion", Hunter, Models D/M, Paratrooper, Sharpshooter และ Sporter
รุ่นต่างๆ > รูปแบบอื่น ๆ ในยุโรป

Romanian M56 : ผลิตระหว่างปี ค.ศ. 1957 ถึง ค.ศ. 1960 โดยทั่วไปแล้วจะเหมือนกันหรือเกือบจะเหมือนกับโมเดลโซเวียตตอนปลาย
Polish SKS (ksS) : ปืนเล็กยาวโซเวียตที่ได้รับการตกแต่งใหม่ แผ่นเคลือบไม้ลามิเนตไม่มีพื้นที่จัดเก็บด้านหลังลายไม้สำหรับชุดทำความสะอาด สหภาพโซเวียตมอบ SKS สองสามร้อยกระบอกให้กับโปแลนด์ในราวปี ค.ศ. 1954 แม้ว่าจะไม่เคยถูกนำมาใช้โดยหน่วยรบ แต่ SKS ยังคงใช้งานอยู่ในหน่วยพิธีการของกองทัพบก กองทัพอากาศ และกองทัพเรือของโปแลนด์ ซึ่งพวกมันได้เข้ามาแทนที่ปืนไรเฟิล SVT กองเกียรติยศของตำรวจโปแลนด์และหน่วยรักษาชายแดนก็ใช้ปืนสั้น SKS เช่นกัน ในการให้บริการของโปแลนด์ พวกมันรู้จักกันในชื่อ ksS ซึ่งย่อมาจาก karabin samopowtarzalny Simonowa ซึ่งเป็นปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติของ Simonov ปืนไรเฟิลเหล่านี้ถูกแทนที่ด้วย MSBS ซึ่งเป็นปืนไรเฟิลโปแลนด์รุ่นใหม่อย่างช้าๆ
Yugoslavian PAP M59 :
ยูโกสลาเวียน พีเอพี แบบดัดแปลงเป็น เอ็ม59/66 สำหรับยิงลูกระเบิดYugoslavian PAP M59/66:
Yugoslavian PAP M59/66A1
Albanian SKS
East German Karabiner-S
รุ่นต่างๆ > รูปแบบอื่น ๆ ในเอเชีย

เวียนนาม เอสเคเอส
นอร์ธ โคเรียน เอสเคเอส
พื้นที่ความขัดแย้ง

ในการใช้งานทั่วโลกมานานกว่า 70 ปี SKS ได้ปรากฎให้เห็นการใช้งานในพื้นที่ความขัดแย้งทั่วโลก เช่น
สงครามเกาหลี
สงครามแอลจีเรีย
สงครามปลดปล่อยบังคลาเทศ
วิกฤตการณ์คลองสุเอซ
สงครามเวียดนาม
การปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1956
สงครามอาณานิคมโปรตุเกส
สงครามโรดีเชีย
สงครามชายแดนแอฟริกาใต้
ความขัดแย้งไอร์แลนด์เหนือ
สงครามหกวัน
ข้อขัดแย้งชายแดนจีน-โซเวียต
สงครามกลางเมืองเอธิโอเปีย
สงครามกลางเมืองเลบานอน
ความขัดแย้งชาบาครั้งที่ 2
สงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน
กบฎทัวเร็ก (1990 - 1995)
สงครามยูโกสลาเวีย
สงครามในอับฮาเซีย (1992 - 1993)
สงครามกลางเมืองแอลจีเรีย
สงครามกลางเมืองบุรุนดี
สงครามกลางเมืองสาธารณรัฐคองโก (1997 – 1999)
วิกฤตติมอร์ตะวันออก ค.ศ. 1999
สงครามอิรัก
ความขัดแย้งในคิววู
สงครามมาลี
สงครามในดอนบัส
รายชื่อประเทศที่เข้าประจำการ

อัฟกานิสถาน
แอลเบเนีย – วัตถุประสงค์ใช้ในพิธีการ
แอลจีเรีย
แองโกลา
อาร์มีเนีย
อาเซอร์ไบจาน
บังกลาเทศ – โรงงานสรรพาวุธบังคลาเทศได้ผลิต Type 56 ของจีน ภายใต้ใบอนุญาตจนถึงปี ค.ศ. 2006 ปัจจุบันถูกใช้งานโดย หน่วยพิทักษ์ชายแดนบังกลาเทศ ตำรวจบังคลาเทศ และโรงเรียนนายร้อยแห่งชาติบังกลาเทศ
เบลารุส
เบนิน
โบลิเวีย
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
บัลแกเรีย
บุรุนดี
กัมพูชา
กาบูเวร์ดี
สาธารณรัฐแอฟริกากลาง
จีน – รุ่น Type 56 ถูกใช้ในวัตถุประสงค์ด้านพิธีการ
คอโมโรส – รุ่น Type 56
สาธารณรัฐคองโก
กองกำลังประชาธิปไตยเพื่อการปลดปล่อยรวันดา (ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก)
โครเอเชีย – วัตถุประสงค์ใช้ในพิธีการ
คิวบา
เช็กเกีย
อียิปต์
อิเควทอเรียลกินี
เอธิโอเปีย
จอร์เจีย
กินี
กายอานา
ฮังการี – วัตถุประสงค์ใช้ในพิธีการ
อินเดีย
อินโดนีเซีย
อิรัก
จอร์แดน
คาซัคสถาน
เคนยา – ใช้โดยกองหนุนตำรวจเคนยา
คอซอวอ
คีร์กีซสถาน
ลาว
ลิเบีย
มาลี
มอลตา
มอริเตเนีย
มอลโดวา
มองโกเลีย
มอนเตเนโกร
โมซัมบิก
พม่า
นามิเบีย
เนปาล
ไนเจอร์
มาซิโดเนียเหนือ
เกาหลีเหนือ
โอมาน
ปาเลสไตน์ –ใช้โดยกองเกียรติยศชาวปาเลสไตน์ SKS ยังถูกใช้โดยกองกำลัง PLO ในทศวรรษที่ 1970
โปแลนด์ – ใช้ในพิธีการ
โรมาเนีย – วัตถุประสงค์ในพิธีการ
รัสเซีย – ใช้เป็นปืนเล็กยาวในพิธีการ
รวันดา
เซาตูแมอีปริงซีป
เซอร์เบีย
เซเชลส์
เซียร์ราลีโอน
สโลวีเนีย – วัตถุประสงค์ใช้ในพิธีการ
ซูดานใต้
ศรีลังกา
ซูดาน
ซีเรีย
ทาจิกิสถาน
แทนซาเนีย
ทรานส์นีสเตรีย
เติร์กเมนิสถาน
ยูกันดา
ยูเครน
อุซเบกิสถาน
เวียดนาม – วัตถุประสงค์ใช้ในพิธีการและอาสาสมัคร
เยเมน
แซมเบีย – รุ่น Zastava M59
ซิมบับเว – รุ่น Type 56; วัตถุประสงค์ใช้ในพิธีการและอาสาสมัคร
รายชื่อประเทศที่เข้าประจำการ > อดีตประเทศที่เคยเข้าประจำการ

แกมเบีย: รุ่น Type 56
เยอรมนีตะวันออก
สหภาพโซเวียต: ปลดประจำการในกองทหารอัตราแรกในช่วงกลางทศวรรษ 1950 และปลดประจำการในกองทหารอัตราสองในทศวรรษ 1980
ยูโกสลาเวีย: รุ่น Zastava M59/66
Type 56 (ไทป์ 56).
กองทัพ PLAN ที่เมืองชิงเต่า กองบัญชาการกองเรือทะเลเหนือ เดินสวนสนามกับปืนเล็กยาว Type 56
กองเกียรติยศเยอรมันตะวันออก กับปืนเล็กยาว SKS ในเบอร์ลินตะวันออก
โปกอสต์แห่งคีจี

| โปกอสต์แห่งคีจี |
| --- | --- |
ชื่อในภาษาท้องถิ่น  Кижский Погост (รัสเซีย)
โบสถ์หลักทั้งสองของโปกอสต์แห่งคีจี
ที่ตั้ง: ทะเลสาบโอเนกา, สาธารณรัฐคาเรเลีย, ประเทศรัสเซีย
พิกัด: 62°04′00″N 35°13′30″E﻿ / ﻿62.066667°N 35.225°E﻿ / 62.066667; 35.225
สร้างเมื่อ: คริสต์ศตวรรษที่ 17-18

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: โปกอสต์แห่งคีจี
ประเภท: Cultural
เกณฑ์: i, iv, v
ขึ้นเมื่อ: 1990  (คณะกรรมการสมัยที่ 14)
เลขอ้างอิง: 544
Region: ยุโรป
 
 
โปกอสต์แห่งคีจี (รัสเซีย: Кижский Погост) เป็นโบราณสถานที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่เกาะคีจี เกาะอยู่ในทะเลสาบโอเนกา ที่ สาธารณรัฐคาเรเลีย (Medvezhyegorsky District) ประเทศรัสเซีย โปกอสต์เป็นที่ตั้งของโบสถ์ไม้ (มีโดมที่โบสถ์หลัก 22 โดม และ โดมที่โบสถ์รอง 9 โดม) และหอระฆัง ในปี 1990 โปกอสต์แห่งคีจีได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ ให้เป็น มรดกโลก และในปี 1993 โปกอสต์แห่งคีจีได้รับการขึ้นทะเบียนจากทางการรัสเซียให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของรัสเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

From the history of the Church of the Transfiguration repairs and restoration
Inner structure of Kizhi Pogost churches
อี แฮ-อิน (นักร้อง)

นักร้องเกาหลีใต้
| อี แฮ-อิน |
| --- | --- |
แฮอินที่ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อนในเดือนกันยายน ค.ศ. 2016
เกิด:  (1994-07-04) 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี) มาซัน, จังหวัดคย็องซังใต้, เกาหลีใต้
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง ผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2016–ปัจจุบัน
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ค่ายเพลง: Elephant Media LOEN Entertainment S2 Entertainment


ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 이해인
ฮันจา: 李海印
อาร์อาร์: I Hae-in 
เอ็มอาร์: Yi Haein 
 
 นักดนตรี
อี แฮ-อิน (เกิดวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1994) เป็นผู้กำกับสร้างสรรค์ นักร้อง และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเคยเป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการ พรอดิวซ์ 101 และเป็นสมาชิกของวง ไอ.บี.ไอ ซึ่งเป็นวงเกิร์ลกรุ๊ปที่ก่อตั้งโดย กาเกาเอ็ม ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 ในปี ค.ศ. 2017 เธอได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการแข่งขันเกิร์ลกรุ๊ปอีกครั้งในรายการ ไอดอลสคูล ปัจจุบันเธอเป็นผู้กำกับสร้างสรรค์ของเกิร์ลกรุ๊ป คิสออฟไลฟ์
อาชีพ

ในปี ค.ศ. 2019 หลังจากเกิดการสอบสวนประเด็นการโกงผลคะแนนในรายการของสถานีโทรทัศน์ เอ็มเน็ต พ่อของ อี ได้กล่าวอ้างผ่านแฟนไซต์ของเธอว่า CJ ENM ได้เสนอให้เธอเซ็นสัญญากับบริษัทในเครือของพวกเขาระหว่างการออดิชั่น โดยบอกว่าเพื่อให้เธอสามารถเดบิวต์ได้หลังจากถูกคัดออก ซึ่งเธอก็ได้ทำตามเพราะกลัวว่าจะไม่ได้รับการคัดเลือกให้เข้าร่วม ไอดอลสคูล อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เธอถูกคัดออก CJ ENM ไม่ได้ติดตามเรื่องต่อ และเธอไม่สามารถเซ็นสัญญากับบริษัทอื่นได้ ในการตอบสนอง CJ ENM ได้ออกมาขอโทษ หลังจากมีข่าวนี้ อี ได้เปิดเผยบน อินสตาแกรม และในรายการ PD Note เกี่ยวกับสภาพการทำงานที่ไม่ดีที่เธอและผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ต้องเผชิญ
เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 มีการเปิดเผยว่า แฮอิน เป็นผู้กำกับสร้างสรรค์ของเกิร์ลกรุ๊ปวงใหม่ของ S2 Entertainment ชื่อว่า คิสออฟไลฟ์ ซึ่งนักร้องชาวไทยและผู้เข้าแข่งขัน ไอดอลสคูล นัตตี้ ก็จะเป็นสมาชิกในวงนี้ด้วย แฮอิน ได้แสดงความขอบคุณที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจกต์นี้และขอบคุณทุกคนที่ให้การสนับสนุน
ผลงานเพลง

สำหรับผลงานของ แฮอิน กับ ไอ.บี.ไอ ดูที่ ไอ.บี.ไอ
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ปี | ชื่อ | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- |
| 2016 | "I Want You Bad"  (with Baek Seung-heon) | Something About 1% OST |
| 2016 | "Permeate" | Weightlifting Fairy Kim Bok-joo OST |
ผลงานเพลง > ในฐานะศิลปินที่มีผลงานเด่น

| ปี | ชื่อ | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- |
| 2013 | "겨울 고백 (Jelly Christmas 2013) as Little Sister   (ร่วมกับ วิกซ์, ซอง ซี-คยอง, พัก ฮโย-ชิน, ซอ อิน-กุก) | Jelly Christmas |
ผลงานภาพยนตร์ > ละครโทรทัศน์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2016 | พรอดิวซ์ 101 | ตัวเธอเอง | ผู้เข้าแข่งขัน |
| 2016 | The God of Music 2 | ตัวเธอเอง | นักแสดง |
| 2017 | ไอดอลสคูล | ตัวเธอเอง | ผู้เข้าแข่งขัน |

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2016 | Something About 1% | ซู-จอง | ตัวประกอบ |
| 2017 | My Secret Romance | จาง อึน-บี | ตัวประกอบ |
แหล่งข้อมูลอื่น

อี แฮ-อิน ที่อินสตาแกรม
เอแซตเอ็ม (นักมวยปล้ำ)

| เอแซดเอ็ม |
| --- | --- |
เอแซดเอ็ม ในปี ค.ศ. 2023
เกิด:  (2002-10-01) ตุลาคม 1, 2002 (22 ปี) โตเกียว, ญี่ปุ่น
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: เอแซดเอ็ม อาซึมิ มินิไอโอติกะ
ส่วนสูง: 155 เซนติเมตร (5 ฟุต 1 นิ้ว)
น้ำหนัก: 53 กิโลกรัม (117 ปอนด์)
ฝึกหัดโดย: ฟูกะ คากิโมโตะ
เปิดตัว: วันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2013
เอแซดเอ็ม ย่อมาจาก อาซึมิ (あずみ, เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเซ็นสัญญากับ World Wonder Ring Stardom ซึ่งเธอเป็นสมาชิกของ Neo Genesis
เอแซดเอ็ม เป็นอดีตแชมป์ Artist of Stardom สามสมัย และแชมป์ High Speed สองสมัย เธอยังเป็นสมาชิกของ Queen's Quest และเป็นผู้นำในยุคหลังของ Watanabe จนกระทั่ง ฮายาชิชิตะ ขึ้นเป็นผู้นำ เธอเข้าร่วมกลุ่มนี้ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2017 เมื่อ ชิไร นำเธอเข้ามา และเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มจนถูกไล่ออกจากกลุ่มในเดือนมิถุนายน 2024 หลังจากแพ้แมตช์แท็กทีมแบบคัดออกให้กับโอเอโดไท
แชมป์และความสำเร็จ

Pro Wrestling Illustrated
อันดับที่ 16 จาก 150 นักมวยปล้ำหญิงเดี่ยวที่ดีที่สุดใน PWI Women's 150 ปี 2022
อันดับที่ 20 จาก 50 ทีมแท็กทีมที่ดีที่สุดใน PWI Tag Team's 50 ปี 2020 ร่วมกับ โมโม วาตานาเบะ, อุตามิ ฮายาชิชิตะ และ ซายะ คามิทานิ
World Wonder Ring Stardom
แชมป์อาร์ติสต์ออฟสตาร์ดอม (3 สมัย) – ร่วมกับ เอชเอสเค และ อิโอะ ชิไร (2), โมโม วาตานาเบะ และ อุตามิ ฮายาชิชิตะ (1)
แชมป์ไฮสปีด (2 สมัย)
Goddesses of Stardom Tag League (2020) – ร่วมกับ โมโม วาตานาเบะ
รางวัล 5★Star GP (6 สมัย)
รางวัล Fighting Spirit (2022, 2024)
รางวัล Outstanding Performance (2021) ***รางวัล Technique (2019, 2020, 2023) ** รางวัล Stardom Year-End (2 สมัย)
รางวัล Best Technique (2019, 2022)
แหล่งข้อมูลอื่น

AZM's World Wonder Ring Stardom profile (ในภาษาญี่ปุ่น)
แม่แบบ:Professional wrestling profiles
AZM ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
AZM ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส