stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซัทเทบีส์

| --- | --- |

ประเภท: Private
อุตสาหกรรม: Auctions, specialty retail
ก่อตั้ง: London, England (11 มีนาคม ค.ศ. 1744 (1744-03-11))
ผู้ก่อตั้ง: Samuel Baker George Leigh John Sotheby
สำนักงานใหญ่: 1334 York Avenue New York City, USA
จำนวนที่ตั้ง: 80 locations in 40 countries (as of 2019)
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: Domenico De Sole (Chairman) Charles F. Stewart (CEO)
รายได้:  US$805.377 million (2016)
รายได้จากการดำเนินงาน:  US$122.616 million (2016)
รายได้สุทธิ:  US$74.112 million (2016)
สินทรัพย์:  US$2.504 billion (2016)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  US$505.602 million (2016)
เจ้าของ: Patrick Drahi
พนักงาน:  1,713 (Dec 2018)
บริษัทแม่: BidFair USA
แผนก: Sotheby's New York Sotheby's London Sotheby's Hong Kong Sotheby's Moscow
บริษัทในเครือ: Sotheby's Art Storage Facility Sotheby's Diamonds Sotheby's Institute of Art Sotheby's Wine
เว็บไซต์: sothebys.com
โซเทบีส์ สาขาลอนดอน
โซเทบีส์ สาขานิวยอร์ก
ซัทเทบีส์ (อังกฤษ: Sotheby's) เป็นบริษัทจัดการประมูลผลงานศิลปะสัญชาติอังกฤษ
ซัทเทบีส์ เดิมชื่อ เบเกอร์ส (Baker's)  ก่อตั้งเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1744 โดยนายซามูเอล เบเกอร์ เป็นบริษัทจัดการประมูลที่เก่าแก่ที่สุดในอังกฤษ และเก่าแก่เป็นอันดับสามของโลก รองจาก Stockholms Auktionsverk (ก่อตั้ง ค.ศ. 1674 ที่สวีเดน) และ Uppsala Auktionskammare (ก่อตั้ง ค.ศ. 1731 ที่สวีเดน)
ซัทเทบีส์ มีห้องค้าสำคัญอยู่ที่ถนนนิวบอนด์ กรุงลอนดอน และสาขาสหรัฐอเมริกาที่ถนนยอร์ก แมนฮัตตัน นิวยอร์ก โดยมีสำนักงานในหลายประเทศทั่วโลก รวมทั้งที่ประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2540
แหล่งข้อมูลอื่น

Sotheby's official website
51°30′43″N 0°08′37″W﻿ / ﻿51.51194°N 0.14361°W﻿ / 51.51194; -0.14361
ซันชายน์ 60

| ซันชายน์ 60 サンシャイン60 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: 3-1-1 ฮิกาชิ-อิเกบูกูโระ เขตโทชิมะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°43′46.5″N 139°43′4″E﻿ / ﻿35.729583°N 139.71778°E﻿ / 35.729583; 139.71778
สถานะ: เสร็จสมบูรณ์
เริ่มสร้าง: กรกฎาคม ค.ศ. 1972
ก่อสร้าง: ค.ศ. 1973–1978
เปิดตัว: 6 เมษายน ค.ศ. 1978
การใช้งาน: หลายประเภท
ความสูง
หลังคา: 239.7 เมตร (786 ฟุต)
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 60 ชั้น (จากพื้นดิน) 5 ชั้น (ใต้ดิน)
พื้นที่ชั้น: 241,546 ตารางเมตร
บริษัท
สถาปนิก: มิตซูบิชิเอสเตท
เจ้าของ: มิตซูบิชิเอสเตท
ซันชายน์ 60 (ญี่ปุ่น: サンシャイン60; อังกฤษ: Sunshine 60) เป็นอาคารสูง 60 ชั้น ตั้งอยู่บริเวณริมสุดของหมู่อาคาร Sunshine City ในย่านอิเกบูกูโระด้านตะวันออก เขตโทชิมะ โตเกียว เมื่อแรกสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1978 เคยเป็นอาคารที่สูงที่สุดในเอเชียตะวันออก จนถึงปี ค.ศ. 1985 และเคยเป็นอาคารที่สูงที่สุดในญี่ปุ่น จนกระทั่งถูกทำลายสถิติโดยอาคารสำนักงานบริหารมหานครโตเกียว ซึ่งสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1991
ภายในอาคารมีสำนักงาน ร้านค้า โรงแรม สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำบนชั้น 10 มีท้องฟ้าจำลองที่ฉายภาพด้วยระบบ SKYMAX และสวนสนุกในร่ม Namco Namja Town ซึ่งมีจุดเด่นที่บ้านผีสิงที่เต็มไปด้วยภูตผีพื้นบ้านของญี่ปุ่น
บริเวณที่ตั้งอาคารเคยเป็นเรือนจำซูกาโมะ ซึ่งเคยใช้เป็นที่คุมขังและประหารชีวิตอาชญากรสงครามระหว่างรัฐประหารในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1948 ทำให้มีคำเล่าลือเกี่ยวกับวิญญาณในบริเวณนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซันชายน์ 60
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ภาษาญี่ปุ่น)
ทิวทัศน์ 360° เก็บถาวร 2012-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จาก Sunshine 60 Observatory
| ก่อนหน้า> สถิติ | ซันชายน์ 60> สถิติ | ถัดไป> สถิติ | สถิติ | สถิติ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมัยก่อนหน้า ชินจูกุมิตซุย | อาคารที่สูงที่สุดในประเทศญี่ปุ่น 240 เมตร (786 ฟุต) ค.ศ. 1978-1990 | สมัยต่อมา อาคารศาลาว่าการกรุงโตเกียว หมายเลข 1 |  |  |
| สมัยก่อนหน้า ชินจูกุมิตซุย | อาคารที่สูงที่สุดในโตเกียว 240 เมตร (786 ฟุต) ค.ศ. 1978-1990 | สมัยต่อมา อาคารศาลาว่าการกรุงโตเกียว หมายเลข 1 |  |  |
ซันส์แอนด์ดอจเทอส์

| ซันส์ แอนด์ ดอจเทอร์ส Sons and Daughters |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด:  กลาสโกว์ สกอตแลนด์
แนวเพลง: ร็อก พังก์บลูส์
ช่วงปี: ค.ศ. 2001 - 2012
ค่ายเพลง: โดมิโนเรคอร์ดส

สมาชิก: อเดล เบเธล   เดวิด โกว  เอลิด เลนนอน   สกอต แพเตอร์สัน
ซันส์ แอนด์ ดอจเทอร์ส (อังกฤษ: Sons and Daughters) เป็นวงร็อกสี่ชิ้น จากกลาสโกว์ สกอตแลนด์ ประกอบด้วยสมาชิก อเดล เบเธล (ร้อง/กีตาร์/เปียโน) เดวิด โกว (กลอง/เพอร์คัสชัน) เอลิด เลนนอน (เบส/แมนโดลิน/เปียโน) และสกอต แพเตอร์สัน (ร้อง/กีตาร์)
อัลบั้มสองชุดแรกในแนวพังก์บลูส์ คือ Love the Cup EP (2003) และ The Repulsion Box (2005) และอัลบั้มที่ 3 This Gift ที่ผสมผสานดนตรีป็อป 60s ตามแบบฉบับเกิร์ลกรุ๊ปเข้ากับดนตรีพังก์การาจร็อค และเรียบเรียงออกมาในท่วงทำนองของร็อคสดใส อัลบั้มชุดนี้ยังได้เบอร์นาร์ด บัตเลอร์ ร่วมกันทำออกมา
อัลบั้ม

Love the Cup (Ba Da Bing, Domino)
The Repulsion Box (Domino) UK #70
This Gift (Domino) 2008 UK #66
ซับรูทีน

ในด้านการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ซับรูทีน (อังกฤษ: subroutine) เป็นลำดับของคำสั่งโปรแกรมที่กระทำงานอย่างใดอย่างหนึ่ง และถูกรวมกันเป็นหนึ่งหน่วย หน่วยนี้สามารถใช้ในโปรแกรม ณ ตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งที่งานนั้น ๆ จะเข้าไปกระทำ โปรแกรมย่อยอาจถูกกำหนดขึ้นภายในโปรแกรมต่าง ๆ หรือถูกกำหนดแยกอยู่ในคลัง (library) ที่โปรแกรมหลายโปรแกรมสามารถเรียกใช้ ในแต่ละภาษาโปรแกรม ซับรูทีนชุดหนึ่งอาจเรียกว่า กระบวนงาน (procedure) ฟังก์ชัน (function) รูทีน (routine) เมท็อด (method) หรือโปรแกรมย่อย บางครั้งใช่คำเรียกทั่วไปว่า หน่วยที่เรียกใช้ได้ (callable unit)
ซันชา

| ซันชา 三沙市 |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
ศาลาว่าการนครซันชา
ที่ตั้งของซันชา (สีชมพู) ในมณฑลไหหลำ
 ตำแหน่งที่ตั้งของเกาะที่สำคัญในซันชา   สัญลักษณ์：   ดำ：ซันชา (ศูนย์กลางการปกครอง)  หย่งซิง  ชมพู：หฺวางหยาน  เขียว：หยงฉู่  น้ำเงิน：เหม่ย์จี้  ม่วง：จู่ปี้  ส้ม：หฺวาหยาง  เหลือง：หนานซฺวิน  แดง：ชื่อกวา  น้ำตาล：ตงเหมิน
พิกัด (หน่วยงานบริหารนครซันชา): 16°49′52″N 112°20′19″E﻿ / ﻿16.8310°N 112.3386°E﻿ / 16.8310; 112.3386
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: ไหหลำ
ก่อตั้งเป็นนครระดับจังหวัด: 24 กรกฎาคม 2012
ศูนย์กลางการปกครอง: เกาะหย่งซิง (เกาะวูดดี)
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: จาง จฺวิน (张军)
 • นายกเทศมนตรี: อา ตง (阿东)
พื้นที่
 • พื้นดิน: < 13 ตร.กม. (< 5 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: ~2,000,000 ตร.กม. (~772,000 ตร.ไมล์)
ประชากร (2013)
 • ทั้งหมด: 1,443 คน
เขตเวลา: UTC+08:00 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 573100
เว็บไซต์: www.sansha.gov.cn
ข้อพิพาทเกี่ยวกับดินแดน: ในพื้นที่ทั้งหมดที่ครอบคลุมโดยนครนี้มีข้อพิพาทเกี่ยวกับอาณาเขตที่กำลังดำเนินอยู่ ซึ่งอำนาจการปกครองไม่ได้รับการยอมรับในระดับสากล
นครซันชา (จีน: 三沙市; พินอิน: Sānshā Shì) เป็นนครระดับจังหวัดภายใต้การปกครองของมณฑลไหหลำ สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นจังหวัดที่อยู่ใต้สุดและมีประชากรน้อยที่สุดในประเทศจีน แม้จะมีพื้นที่บนดินน้อยที่สุดแต่ก็มีพื้นที่ทางทะเลมากที่สุด ศูนย์กลางการปกครองของนครซันชาตั้งอยู่บนเกาะหย่งซิง (หรือเกาะวูดดี) ในทะเลจีนใต้ คำว่า "ซันชา" เมื่อแปลตรงตัวแปลว่า "สามหาดทราย" หมายถึง 3 เขตหมู่เกาะ ได้แก่ ซีชา (จีน: 西沙; แปลตรงตัว: "หาดทรายตะวันตก"), จงชา (จีน: 中沙; แปลตรงตัว: "หาดทรายกลาง") และหนานชา (จีน: 南沙; แปลตรงตัว: "หาดทรายใต้")
เดิมมีชื่อว่า "เขตบริหารหมู่เกาะซีชา หนานชา และจงชา ของมณฑลไหหลำ" (จีน: 海南省西沙群岛、南沙群岛、中沙群岛办事处, อังกฤษ: Hainan Province Paracels, Spratlys, and Zhongsha Islands Authority)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซันชา
Sansha Government เก็บถาวร 2017-01-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาจีน)
Administrative divisions of Hainan Province
Hainan Province Paracels, Spratlys, and Zhongsha Islands Authority
Hainan Province Paracels, Spratlys, and Zhongsha Islands Authority Woody Island Census Town
Subdivision Information of the Hainan Province Paracels, Spratlys, and Zhongsha Islands Authority
US criticises China garrison
Sansha City in China's South China Sea Strategy: Building a System of Administrative Control
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
ซอสกระเทียม

อัลยอลีกับมะกอก
ซอสกระเทียม (อังกฤษ: Garlic sauce) เป็นซอสสำเร็จรูปที่มีกระเทียมเป็นส่วนประสมหลัก ซึ่งมีลักษณะเป็นซอสกลิ่นฉุน จากปริมาณของกระเทียมที่ใช้เป็นส่วนประกอบในการทำ ซึ่งวิธีการทำกระเทียมอาจจะถูกบดหรือหั่นเป็นลูกเต๋า ซอสกระเทียมโดยทั่วไปจะประกอบไปด้วยกระเทียมและส่วนผสมอื่นเพื่อระงับการแตกตัวผ่านกระบวนการอิมัลชันทั้งจาก น้ำมัน, เนย หรือมายองเนส จากส่วนผสมต่างๆทำให้สามารถนำมาใช้ในการเตรียมซุปได้
ซอสกระเทียมสามารถถูกใช้ในการเพิ่มรสชาติในอาหารได้หลายชนิด อาทิ สเต๊ก, ปลา, อาหารทะเล, เนื้อแกะ, เนื้อหมู, เนื้อไก่, ไข่ และผัก อีกทั้งยังสามารถถูกใช้เป็นเครื่องปรุงรสได้อีกด้วย
ประเภท

อัลยอลี
ซอสน้ำผึ้งกระเทียม
โมโฆ
ระเบียงภาพ

ซอสกระเทียมถั่วดำในเชิงพาณิชย์
เนื้อไก่กับซอสกระเทียมแบบเผ็ด
แคร็กเกอร์และปลาเฮร์ริงราดด้วยซอสกระเทียม
Kibbeling กับซอสกระเทียม
ซุป Ishkembe กับซอสกระเทียมและเลมอน
ผักในซอสกระเทียมแบบเผ็ดบนข้าวผัดในอินเดีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซอสกระเทียม
ซอส XO

| --- | --- |
ซอส XO ในชุดของขวัญ
ประเภท: เครื่องปรุงรส
แหล่งกำเนิด: ฮ่องกง
ส่วนผสมหลัก: หอยเชลล์แห้ง, พริก, แฮมจินหัว, กุ้งแห้ง, กระเทียม, น้ำมันคาโนลา
 ตำราอาหาร: ซอส XO   สื่อ: ซอส XO
ซอส XO (อังกฤษ: XO sauce) เป็นซอสอาหารทะเลรสเผ็ดร้อน ที่คิดค้นในฮ่องกง เป็นที่นิยมใช้กับอาหารจีน โดยเฉพาะทางตอนใต้ของจีน เช่น มณฑลกวางตุ้ง
XO เป็นชื่อย่อมาจากคำว่า Extra Old Cognac ซึ่งในฮ่องกง คอนญัก (Cognac) ถือว่าเป็นเหล้ากลั่นจำพวกบรั่นดีที่มีชื่อเสียงและนิยมกันมาก คำว่า XO จึงถูกใช้บ่อยครั้ง จนกลายเป็นวัฒนธรรมที่แสดงถึงการมีคุณภาพสูงและความหรูหรา
ประวัติ

ซอส XO เกิดขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในฮ่องกง สำหรับอาหารกวางตุ้งโดยใช้อาหารทะเลแห้งที่สับหยาบ รวมทั้งหอยเชลล์แห้ง (จีน: 乾貝; ยฺหวิดเพ็ง: gon1 bui3 ) ปลา และกุ้ง ซึ่งปรุงด้วยพริก หัวหอม และกระเทียม ลักษณะเป็นซอสอาหารทะเลแห้งคล้ายซอสชาฉา (จีน: 沙茶; เป่อ่วยยี: sa-te) ของชาวฮกเกี้ยน ภัตตาคาร Spring Moon (จีน: 嘉麟樓; ยฺหวิดเพ็ง: gaa1 leon4 lau4 ) ซึ่งเป็นร้านอาหารจีนของโรงแรมเพนนินซูลาฮ่องกง มักได้รับเครดิตในการเป็นผู้คิดค้นซอส XO แม้ว่าจะมีผู้แย้งว่ามาจากร้านอาหารอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียงในย่านจิมซาจุ่ยของเกาลูน
ดูเพิ่ม

ติ่มซำ
น้ำมันพริก
แหล่งข้อมูลอื่น

Lo, Eileen Yin-Fei  (2012). Mastering the Art of Chinese Cooking. Chronicle Books. pp. 157–159. ISBN 0811878708.
ซอโรโพไซดอน

| ซอโรโพไซดอน ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ครีเทเชียสตอนต้น, 112Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับใหญ่:: Dinosauria
อันดับ:: Saurischia
อันดับย่อย:: Sauropodomorpha
อันดับฐาน:: Sauropoda
วงศ์:: Brachiosauridae
สกุล:: Sauroposeidon Wedel, Cifelli & Sanders, 2000

สปีชีส์
 S. proteles Wedel, Cifelli & Sanders, 2000 (ต้นแบบ) 
ซอโรโพไซดอน (อังกฤษ: Sauroposeidon) มีชื่อมาจาก "เทพโพไซดอน" ของกรีก เป็นไดโนเสาร์ในสกุล ซอโรพอด ขนาดใหญ่ ถูกขุดพบในทวีปอเมริกาเหนือในทิศตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐโอคลาโฮมาของสหรัฐอเมริกา ถูกค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ.1994 อาศัยอยู่ในยุค ครีเตเชียสเมื่อประมาณ 110 ล้านปีที่แล้ว
การวิเคราะห์ของนักนิเวศวิทยาบรรพกาล (Paleoecological) ระบุว่า ซอโรโพไซดอน อาศัยอยู่บนชายฝั่งของอ่าวเม็กซิโกในปากแม่น้ำ เช่น เดียวกับ ซอโรพอดอื่นอย่าง แบรกคิโอซอรัส เป็นสัตว์ซึ่งกินพืชเป็นอาหาร คอมีลักษณะคล้ายกับสัตว์กินพืชในยุคปัจจุบันอย่างยีราฟ
การค้นพบ

กระดูกสันหลังถูกพบในชนบทของโอคลาโฮมา ไม่ไกลจากเท็กซัส วัดอายุฟอสซิล ได้ประมาณ 110 ล้านปี ซึ่งอยู่ใน ช่วงยุคครีเทเชียส
กระดูกสันหลังคอที่สี่ถูกพบใน Antlers Formation ที่เมือง ฮโทคาเค้าตี้ อยู่ในรัฐโอคลาโฮมา โดย ดร.Richard Cifelli และทีมจากพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติโอคลาโฮมา
ขนาด

" มันน่าอัศจรรย์อย่างแท้จริง สัตว์ใหญ่ที่สุดที่เคยเดินดิน " เป็นคำพูดโดย Richard Cifelli จากการค้นพบของ ซอโรโพไซดอน
ข่าวประชาสัมพันธ์ในปี 1999 ทันทีรวบรวมมาสนใจสื่อต่างประเทศที่นำไปสู่ข่าว (ถูกต้อง) หลายรายงาน"ไดโนเสาร์ที่ใหญ่ที่สุดที่เคยพบ! ในขณะที่มันเป็นความจริงที่ ซอโรโพไซดอน น่าจะเป็นไดโนเสาร์ที่เรารู้จักที่สูงที่สุด"
กระดูกสันหลังที่ยาวมากด้วยชิ้นที่ใหญ่ที่สุดมีความยาวรวม 1.4 เมตร (4.6 ฟุต) ทำให้ซอโรโพไซดอนน่าจมีะคอยาวที่สุดในบันทึก ซอโรพอด การตรวจสอบกระดูกคอพวกเขาพบว่าภายในกระดูกเต็มไปด้วย honeycombed ซึ่งเป็น เซลล์อากาศขนาดเล็ก ที่พบได้ในกระดูกไก่หรือนกซึ่งทำให้คอเบาและง่ายต่อการยก เช่นกันกับซี่โครงวัดที่ยาวที่สุด วัดได้ 3.42 เมตร (11.2 ฟุต)
ประมาณการขนาดของ ซอโรโพไซดอน ความยาวของคอเป็นประมาณ 11.25 - 12 เมตร (37-39 ฟุต) เทียบกับความยาวคอของตัวอย่างที่พบ 9 เมตร (30 ฟุต) ซึ่งยังไม่สมบูรณ์ด้วยสัดส่วนที่เหลืออยู่ ความสูงประมาณ 17 เมตร (56 ฟุต) เหนือพื้นดินซึ่งเทียบเท่ากับอาคารสูงหกชั้น ซึ่งเปรียบเทียบกับยีราฟในปัจจุบัน ด้วยตัวสั้นและคอยาวมาก ความสูงถึงไหล่ ประมาณ 6-7 เมตร (20-23ฟุต) ความยาวทั้งหมด ประมาณ 28 เมตร (92 ฟุต) ถึง 35 เมตร (115 ฟุต)
มวลของ ซอโรโพไซดอน ประมาณ 60-90 ตัน ในขณะที่กระดูกสันหลังของ ซอโรโพไซดอน ซึ่งยาวกว่า ยีราฟฟาไททั่น และอาจมีร่างกายใหญ่กว่า ยีราฟฟาไททั่น เมื่อเทียบขนาดของลำคอ ยีราฟฟาไททั่นอาจมีน้ำหนักระหว่าง 36-40 ตัน ซึ่งน้อยกว่า ซอโรโพไซดอน
ขนาดของซอโรโพไซดอนเมื่อเทียบกับมนุษย์ (ช่องละ 1 เมตร)
ขนาดของซอโรโพไซดอนเมื่อเทียบกับซอโรพอดอื่น (สีฟ้า)
แกลเอ (จังหวัดโฮร์โมซกอน)

| แกลเอ قلعه |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Location_map บรรทัดที่ 408: Malformed coordinates value
พิกัด: Coordinates: Missing latitude อาร์กิวเมนต์ที่ไม่ถูกต้องได้ถูกส่งผ่านไปที่ฟังก์ชัน {{#coordinates:}} แล้ว
ประเทศ:  อิหร่าน
จังหวัด: โฮร์โมซกอน
เทศมณฑล: รูดอน
อำเภอ: แจฆีน
ตำบล: แจฆีเนโชมอลี
ประชากร (2559)
 • ทั้งหมด: 1,373 คน
เขตเวลา: UTC+3:30 (เวลามาตรฐานอิหร่าน)
แกลเอ (เปอร์เซีย: قلعه) เป็นหมู่บ้านในตำบลแจฆีเนโชมอลี อำเภอแจฆีน เทศมณฑลรูดอน จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน
ประชากร

จากสำมะโนแห่งชาติ พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 1,241 คนใน 271 ครัวเรือน สำมะโนต่อมาใน พ.ศ. 2554 ระบุไว้ที่ 1,206 คนใน 311 ครัวเรือน สำมะโนใน พ.ศ. 2559 ระบุประชากรในหมู่บ้านที่ 1,373 คนใน 387 ครัวเรือน ถือเป็นหมู่บ้านที่มีประชากรมากที่สุดในตำบลนี้
ซันไมโครซิสเต็มส์

สัญลักษณ์ของ Sun Microsystems เป็นตัวอักษร Sun สี่ชุด ที่มองจากมุมไหนก็ได้
ซันไมโครซิสเต็มส์ (อังกฤษ: Sun Microsystems) เป็นบริษัทผู้ผลิตคอมพิวเตอร์ สารกึ่งตัวนำและซอฟต์แวร์ ที่ตั้งอยู่ในซิลิคอนแวลลีย์ เมืองแซนตาแคลรา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
ผลิตภัณฑ์เด่นที่เป็นที่รู้จักโดยทั่วไปของซัน ได้แก่ เครื่องเซิร์ฟเวอร์และเวิร์กสเตชัน ที่ใช้หน่วยประมวลผลสปาร์ค (SPARC), ระบบปฏิบัติการโซลาริส (Solaris), ระบบไฟล์บนเครือข่าย NFS, และ โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาษาจาวา และแพลตฟอร์มจาวา
นอกจากนี้ ซันยังเป็นผู้สนับสนุนหลักของ โครงการโอเพ่นออฟฟิศดอทอ็อก (OpenOffice.org) ซึ่งเป็นชุดซอฟต์แวร์สำนักงานแบบโอเพนซอร์ส
วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2552, มีการประกาศว่าออราเคิลคอร์ปอเรชัน จะเข้าซื้อกิจการซันไมโครซิสเต็มส์ ในมูลค่า 7.4 พันล้านเหรียญสหรัฐ การเข้าซื้อสำเร็จในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2553
แหล่งข้อมูลอื่น

Sun Microsystems, Inc.
Sun Microsystems - Asia South Region เก็บถาวร 2007-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส

ภาพหน้าจอ ของแมนจาโร ที่ติดตั้ง สิ่งแวดล้อมเดสก์ท็อปซินนามอน, มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ กำลังเปิด วิกิพีเดีย ที่ใช้ MediaWiki, LibreOffice Writer, Vim, GNOME Calculator, VLC media player และ ตัวจัดการไฟล์เนโม, ทั้งหมดนี้เป็นซอฟต์แวร์ต้นทางเปิด
ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส (อังกฤษ: Open source software, OSS คือ ซอฟต์แวร์ที่เผยแพร่โดยใช้ใบอนุญาตที่ผู้ถือครองลิขสิทธ์อนุญาตให้ผู้ใช้มีสิทธิในการใช้ ศึกษา แก้ไข และแจกจ่ายซอฟต์แวร์และรหัสต้นทางของมันแก่ใคร เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้
รายงานปีพ.ศ. 2551 โดย the Standish Group ระบุว่าการใช้โมเดลซอฟต์แวร์ต้นทางเปิดช่วยใช้ผู้บริโภคประหยัดเงินได้มากถึง 6 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐต่อปี
ประวัติ

แรกเริ่มเดิมทีในช่วงทศวรรษ 1950 และ 1960 โปรแกรมเมอร์กับนักพัฒนาจะแบ่งปันซอฟต์แวร์แก่กัน  ตัวอย่างเช่น ยูนิกซ์ มาพร้อมกับซอร์สโค้ดเพื่อให้ผู้ใช้ แต่ในทศวรรษ 1970-1980 ซอฟต์แวร์เชิงพาณิชย์ก็ได้มาแทนที่ระบบต้นทางเปิดเดิม ข้อยกเว้นมีน้อยแต่มีบ้างในด้านการศึกษา เช่นDonald Knuth กับระบบTeX ใสปี ค.ศ. 1979  และริชาร์ด สตอลล์แมน กับ กนู ในปี ค.ศ. 1983 ในปี 1997 Eric S. Raymond ได้เผยแพร๋ มหาวิหารกับตลาดสด  (อังกฤษ: The Cathedral and the Bazaar)  ซึ่งเป็นงานวิเคราะห์วัฒนธรรมแฮกเกอร์และซอฟต์แวร์เสรี วิทยานิพนธ์นี้ได้รับความสนใจอย่างมากในต้นปี ค.ศ. 1998 และทำให้บริษัทเน็ตสเคปได้ปล่อยโปรแกรม Netscape Communicator ของตนเป็นซอฟต์แวร์เสรี รหัสต้นทางดังกล่าวได้พัฒนาต่อมาเป็น ซีมังกี, มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์, Mozilla Thunderbird และ KompoZer.
Raymond กับผู้อื่นเห็นการกระทำนี้ของเน็ตสเคปแล้วจึงได้พิจารณาว่าจะทำอย่างไรจึงจะให้แนวคิดซอฟต์แวร์เสรีของมูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี เป็นที่นิยมต่ออุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ได้อย่างไร พวกเขาสรุปว่าการเคลื่อนไหวของมูลนิธิซอฟต์แวร์เสรีไม่น่าดึงดูดในสายตาบริษัทอย่างเน็ตสเคป จึงได้คิดหาวิธีที่จะรีแบรด์การเคลื่อนไหวภายใต้ชื่อซอฟต์แวร์เสรี ที่มีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 เสียใหม่ เพื่อเน้นยำศักยภาพทางธุรกิจในการแบ่งปันและทำงานบนรหัสต้นทางร่วมกัน  ต่อมาในปี พ.ศ. 2541, ได้มีความคิดเสนอว่าคำว่าซอฟต์แวร์เสรีควรถูกแทนที่ด้วยคำว่าซอฟต์แวร์ต้นทางเปิด แทนเพื่อลดความกำกวม  และทำให้ผู้คนในโลกทุนนิยมชมชอบมากขึ้น  Eric Raymond และ Bruce Perens ได้สร้าง Open Source Initiative (OSI) ในเดือนกุมภาพันธ์ปีพ.ศ. 2541 โดยทาง OSI หวังว่าคำว่า "ต้นทางเปิด", คำพูดที่เสนอโดย Christine Peterson จาก Foresight Institute จะกำจัดความกำกวมไปได้
ถึงแม้ว่าซอฟต์แวร์เสรีและต้นทางเปิด จะเดิมอยู่นอกสายตาของบริษัทโดยส่วนใหม่ ปัจจุบันนี้บริษัทใหญ่ๆ อย่างไมโครซอฟต์, ไอบีเอ็ม, ออราเคิล และกูเกิลก็ได้ทำธุรกิจด้านซอฟต์แวร์ต้นทางเปิดกันอย่างแข็งขันมากขึ้น
คำนิยาม

เอกสารชื่อนิยามต้นทางเปิดที่เขียนโดย Open Source Initiative วางข้อกำหนดคำนิยาม 10 ประการของซอฟต์แวร์ต้นทางเปิด
Richard Stallman คัดค้านการใช้คำว่า "ซอฟต์แวร์ต้นทางเปิด"
ดูเพิ่ม

ซอฟต์แวร์เสรีและต้นทางเปิด
การต้นทางเปิด
สัญญาอนุญาตต้นทางเปิด
แหล่งข้อมูลอื่น

ThaiOpensource.org เว็บไซต์ให้ความรู้ เผยแพร่และสนับสนุนการใช้งานซอฟต์แวร์ต้นทางเปิด โดยสำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งชาติ (ซิป้า)
| ด ค กรูปแบบของการแจกจ่ายซอฟต์แวร์ |
| --- | --- |
สัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์:  เบียร์แวร์  ซอฟต์แวร์ที่เผยแพร่ซ้ำได้อย่างเสรี  ซอฟต์แวร์เสรีและโอเพนซอร์ส ซอฟต์แวร์เสรี ความหมายของคำว่า free ในภาษาอังกฤษ  ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส นิยามโอเพนซอร์ส  โอเพนซอร์ส  รหัสต้นทาง  ซอฟต์แวร์จำกัดสิทธิ์ 
การเรียกเก็บค่าใช้จ่าย:  ซอฟต์แวร์โฆษณา  เชิงพาณิชย์  ฟรีเมียม  ฟรีแวร์  จ่ายตามความสมัครใจ Careware  Donationware  Postcardware  แชร์แวร์ Nagware 
ช่องทางการแจกจ่าย:  Retail software  ซอฟต์แวร์บริการ 
ฉ้อฉลและ/หรือหลอกลวง:  มัลแวร์ อินโฟสตีลเลอร์  เรียกค่าไถ่  สปายแวร์  ม้าโทรจัน  หนอน  ซอฟต์แวร์เน้นปริมาณ  ซอฟต์แวร์ที่อาจจะไม่พึงปรารถนา 
โลโก้ของ Open Source Initiative (OSI)
ซับโดเมน

ซับโดเมน (อังกฤษ: subdomain) เป็นลำดับของระบบการตั้งชื่อโดเมนที่ใช้ในอินเทอร์เน็ต ตัวอย่างเช่น "mail.example.com" และ "blog.example.com" ซึ่งสองชื่อนั้นเป็นซับโดเมนของโดเมนชื่อ "example.com" โดยเป็นซับโดเมนของโดเมนระดับบนสุด "com" อีกต่อหนึ่ง

ในทางทฤษฎีนั้น ซับโดเมนสามารถมีได้สูงสุด 127 ระดับ โดยชื่อสามารถประกอบด้วย 63 ตัวอักษร (ซึ่งตัวอักษรทั้งหมดต้องไม่ยาวเกินกว่า 255 ตัวอักษร) แต่ในทางปฏิบัตินั้นทางผู้ให้บริการมักจะให้มีซับโดเมนสูงสุดน้อยกว่านั้น
ซอฟต์แวร์

OpenOffice.org Writer
ซอฟต์แวร์ (อังกฤษ: software) หรือ ส่วนชุดคำสั่ง คือ ส่วนหนึ่งของระบบคอมพิวเตอร์ที่ใช้ในการจัดเก็บและประมวลผลข้อมูล เป็นชุดคำสั่งที่บอกวิธีการทำงานของคอมพิวเตอร์ ซึ่งตรงกันข้ามกับฮาร์ดแวร์ที่เป็นระบบคอมพิวเตอร์ที่สามารถจับต้องได้ ในสาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์และวิศวกรรมซอฟต์แวร์นั้น ซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ คือ ข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับการประมวลผลโดยระบบคอมพิวเตอร์ และ โปรแกรมคอมพิวเตอร์ ซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์นั้นประกอบด้วย โปรแกรมคอมพิวเตอร์, ไลบรารี และ ข้อมูลที่ไม่สามารถเรียกใช้งานได้ด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ อาทิ เอกสารออนไลน์หรือสื่อดิจิทัล คอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งจำเป็นต้องมีทั้งฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ และหากขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไป จะไม่สามารถใช้งานระบบคอมพิวเตอร์ได้
ในระดับโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ต่ำที่สุด โค้ดปฏิบัติการนั้น ประกอบด้วย คำสั่งภาษาเครื่อง (machine language) ที่โปรเซสเซอร์ (processor) แต่ละตัวรองรับ โดยทั่วไปคือหน่วยประมวลผลกลาง (CPU) หรือ หน่วยประมวลผลกราฟิก (GPU) ภาษาเครื่อง ประกอบด้วย กลุ่มค่าไบนารี (เลขฐานสอง) ที่แสดงถึงคำสั่งของตัวประมวลผลที่ได้เปลี่ยนสถานะของคอมพิวเตอร์จากสถานะก่อนหน้า เช่น คำสั่งภาษาเครื่องอาจเปลี่ยนค่าที่จัดเก็บไว้ในตำแหน่งจัดเก็บเฉพาะในคอมพิวเตอร์ ซึ่งผู้ใช้ไม่สามารถสังเกตเห็นได้โดยตรง หรือ คำสั่งนั้นอาจเป็นการเรียกอินพุตหรือเอาต์พุตอย่างใดอย่างหนึ่งซึ่งผู้ใช้คอมพิวเตอร์สามารถมองเห็นได้ เช่น การแสดงข้อความบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ โปรเซสเซอร์จะดำเนินการตามคำสั่ง ตามลำดับที่ระบุไว้ เว้นแต่จะได้รับคำสั่งให้ "ข้าม" ไปยังคำสั่งอื่น หรือ ระบบปฏิบัติการถูกขัดจังหวะ ในปี ค.ศ.2015 คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล อุปกรณ์สมาร์ทโฟน และ เซิร์ฟเวอร์ส่วนใหญ่ มีหน่วยประมวลผลที่มีหน่วยประมวลผลหลายหน่วย (่multiple execution unit) หรือโปรเซสเซอร์หลายตัว ทำการคำนวณร่วมกันและการประมวลผล ทำให้ส่วนโปรเซสเซอร์สามารถทำงานร่วมกันในเวลาพร้อม ๆ กัน (concurrent activity) มากกว่าระบบโปรเซสเซอร์ในอดีต
ซอฟต์แวร์นั้นนอกจากจะสามารถใช้งานบนคอมพิวเตอร์ได้แล้ว ยังสามารถใช้งานบนเครื่องใช้ หรืออุปกรณ์อื่น เช่น โทรศัพท์มือถือ หรือหุ่นยนต์ในโรงงาน หรือเครื่องใช้ไฟฟ้าต่าง ๆ
ซอฟต์แวร์ส่วนใหญ่เขียนด้วยภาษาโปรแกรมระดับสูง (high-level programming language) ซึ่งง่ายกว่าและมีประสิทธิภาพมากกว่าสำหรับโปรแกรมเมอร์ เพราะใกล้เคียงกับภาษาธรรมชาติที่มนุษย์ใช้มากกว่าภาษาเครื่อง ภาษาระดับสูงจะถูกแปลเป็นภาษาเครื่องโดยใช้คอมไพเลอร์ (compiler) หรืออินเตอร์พรีตเตอร์ (interpreter) หรือทั้งสองอย่างรวมกัน ซอฟต์แวร์อาจเขียนด้วยภาษาแอสเซมบลีระดับต่ำ (assembly language) ซึ่งมีความสอดคล้องกับคำสั่งภาษาเครื่องของคอมพิวเตอร์อย่างมาก และ ภาษาแอสเซมบลีจะถูกแปลเป็นภาษาเครื่องโดยใช้แอสเซมเบลอร์ (assembler)
นิรุกติศาสตร์

คำว่า "ซอฟต์แวร์" ใช้ครั้งแรกโดย จอห์น ดับเบิลยู. เทอร์กีย์ (John W. Turkey) ในปี พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957) โดยแนวคิดของซอฟต์แวร์ปรากฏครั้งแรกในเรียงความของแอลัน ทัวริง บิดาของวิทยาการคอมพิวเตอร์ กล่าวกันว่าโปรแกรมคอมพิวเตอร์ชิ้นแรกของโลกเขียนโดยเอดา ไบรอน เป็นโปรแกรมที่ใช้สำหรับเครื่องวิเคราะห์ (analytical engine) ของชาร์ลส แบบเบจ
ความสัมพันธ์กับฮาร์ดแวร์

ซอฟต์แวร์ เป็นชื่อเรียกเพื่อใช้เปรียบต่างกับฮาร์ดแวร์ ซึ่งเป็นลักษณะทางกายภาพในการเก็บและประมวลผลของซอฟต์แวร์ ในคอมพิวเตอร์ซอฟต์แวร์จะถูกเรียกใช้งานในแรมและประมวลผลผ่านซีพียู
ประเภทของซอฟต์แวร์

การแบ่งประเภทของซอฟต์แวร์แบ่งออกได้เป็นหลายแบบ เช่น
การแบ่งเชิงเทคนิค อาจแบ่งซอฟต์แวร์เป็น 3 ประเภทหลักคือ
ซอฟต์แวร์ระบบ (System/Infrastructure software) ใช้ในการทำให้คอมพิวเตอร์ฮาร์ดแวร์ทำงานกับระบบคอมพิวเตอร์ได้ โดยรวมถึงระบบปฏิบัติการ ไดรเวอร์ และระบบหลักของคอมพิวเตอร์ต่าง ๆ
โปรแกรมประยุกต์ หรือซอฟต์แวร์ประยุกต์ (Application software) ช่วยให้ผู้ใช้งานสามารถดำเนินงานต่าง ๆ โดยทั่วไปเช่น โปรแกรมสำนักงาน ฐานข้อมูล คอมพิวเตอร์เกม เว็บเบราว์เซอร์ โดยโปรแกรมประยุกต์จะมีจียูไอ
โปรแกรมคอมพิวเตอร์ (Tools/Utilities) ประกอบไปด้วยเครื่องมือช่วยให้โปรแกรมเมอร์เขียนโปรแกรมอื่น ๆ หรือโปรแกรมประยุกต์ได้ เครื่องมือต่าง ๆ ประกอบไปด้วย คอมไพเลอร์ อินเตอร์พรีเตอร์ ดีบักเกอร์
การแบ่งตามรูปแบบการส่งมอบ แบ่งได้เป็น 2 กลุ่มคือ
ซอฟต์แวร์สำเร็จรูป (Package software) ซอฟต์แวร์ที่มีการขาย ให้เช่า หรือให้บริการ โดยคิดค่าบริการเป็น transaction หรือ license
ซอฟต์แวร์ที่พัฒนาเงินเดือน (Outsources software development) เป็นการออกแบบและพัฒนาซอฟต์แวร์เพื่อใช้งานเฉพาะกับงานประเภทต่าง ๆ เฉพาะกิจกรรมไป ส่วนใหญ่ลิขสิทธิ์ของซอฟต์แวร์นี้จะเป็นของผู้ที่ว่าจ้างให้พัฒนาขึ้น
การแบ่งตามประเภทของการนำไปใช้งานหลัก แบ่งได้เป็น 3 กลุ่มคือ
ซอฟต์แวร์ช่วยในการบริหารจัดการทั่วไป (Enterprise software) เป็นซอฟต์แวร์ที่ใช้กับการทำงานเพื่อแก้ปัญหา/จัดการทรัพยากรของ บุคคล/องค์กร เช่น ซอฟต์แวร์บัญชี ซอฟต์แวร์จัดทำเอกสาร เป็นต้น
ซอฟต์แวร์สำหรับอุปกรณ์พกพาขนาดเล็ก (Mobile applications software) เป็นซอฟต์แวร์ที่ทำงานผ่านระบบปฏิบัติการพิเศษบนอุปกรณ์ขนาดเล็ก เช่น โทรศัพท์มือถือ PDA โดยสามารถแบ่งเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ ได้ 2 กลุ่ม คือ (1) ซอฟต์แวร์เพื่อสนับสนุนธุรกรรมทางธุรกิจ (Business applications) เช่น Mobile banking, Mobile payment, GPS on Mobile, Mobile applications for business process management และ(2) ซอฟต์แวร์ที่เกี่ยวข้องกับนันทนาการและบันเทิง (Entertainment applications) ซึ่งรวมเกมบนโทรศัพท์เคลื่อนที่
ซอฟต์แวร์สมองกลฝังตัว (Embedded System Software) เป็นซอฟต์แวร์ซึ่งฝังอยู่ไว้ในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ต่าง ๆ เพื่อใช้สำหรับควบคุมการทำงานของอุปกรณ์นั้น ๆ เช่น ระบบ GPRS ระบบทำความเย็นอัจริยะ ระบบตรวจสอบย้อนกลับ เป็นต้น
ซอฟต์แวร์ กับ ไลบรารี

ซอฟต์แวร์แตกต่างกับไลบรารี คือซอฟต์แวร์สามารถนำมาประมวลผลได้ด้วยตัวเอง ในขณะที่ไลบรารีเป็นส่วนประกอบของซอฟต์แวร์และไม่สามารถนำมาใช้ประมวผลด้วยตนเองได้
ดูเพิ่ม

ฮาร์ดแวร์
วิศวกรรมซอฟต์แวร์
กระด้างภัณฑ์และละมุนภัณฑ์
| ด ค กรูปแบบของการแจกจ่ายซอฟต์แวร์ |
| --- | --- |
สัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์:  เบียร์แวร์  ซอฟต์แวร์ที่เผยแพร่ซ้ำได้อย่างเสรี  ซอฟต์แวร์เสรีและโอเพนซอร์ส ซอฟต์แวร์เสรี ความหมายของคำว่า free ในภาษาอังกฤษ  ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส นิยามโอเพนซอร์ส  โอเพนซอร์ส  รหัสต้นทาง  ซอฟต์แวร์จำกัดสิทธิ์ 
การเรียกเก็บค่าใช้จ่าย:  ซอฟต์แวร์โฆษณา  เชิงพาณิชย์  ฟรีเมียม  ฟรีแวร์  จ่ายตามความสมัครใจ Careware  Donationware  Postcardware  แชร์แวร์ Nagware 
ช่องทางการแจกจ่าย:  Retail software  ซอฟต์แวร์บริการ 
ฉ้อฉลและ/หรือหลอกลวง:  มัลแวร์ อินโฟสตีลเลอร์  เรียกค่าไถ่  สปายแวร์  ม้าโทรจัน  หนอน  ซอฟต์แวร์เน้นปริมาณ  ซอฟต์แวร์ที่อาจจะไม่พึงปรารถนา