stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โยชนา

โยชนา คือ คัมภีร์ที่อธิบายความหมายของศัพท์และความสัมพันธ์ในประโยคของภาษาช่วยให้การแปลคัมภีร์อรรถกถาและฎีกาได้ชัดเจนยิ่งขึ้น แบ่งเป็น 3 ประเภท ตามสายแห่งพระไตรปิฎก คือ โยชนาพระวินัยปิฎก โยชนาพระสุตตันตปิฎก และโยชนาพระอภิธรรมปิฎก
จุดประสงค์หลักของคัมภีร์โยชนา หรือ อัตถโยชนา (บ้างก็ว่า อรรถโยชนา) คือ เป็นคัมภีร์ประกอบหรือหนังสือคู่มือ (นิสสัย) ในการแปลคัมภีร์ต่าง ๆ บอกความสัมพันธ์ บอกความหมายของศัพท์ แสดงไวยากรณ์ และแยกแยะให้เข้าใจเชิงชั้นศัพท์อีกชั้นหนึ่ง
คัมภีร์โยชนา มีต้นกำเนิดในช่วงเวลาไล่เลี่ยกับคัมภีร์ฎีกา อนุฎีกา โดยมีประวัติและพัฒนาการตั้งแต่ในศตวรรษที่ 17 ในรัชสมัยพระเจ้าปรักกมพาหุมหาราช ซึ่งตั้งเมืองหลวงอยู่ที่ปุรัตถินคร หรือโปโฬนนรุวะ ได้ทรงอุปถัมภ์คณะสงฆ์ ซึ่งสืบสายมาจากฝ่ายมหาวิหาร ประชุมแต่งฎีกา มีพระมหากัสสปะแห่งอุทุมพรคิรีวิหารเป็นประมุข ในการนี้ พระสารีบุตร ได้เขียนสารัตถทีปนี ฎีกาพระวินัย พระอานันทาจารย์ได้เขียนมูลฎีกา แก้พระอภิธรรม และมีคณาจารย์ต่อมาอีกหลายรูป ได้แต่งฎีกาบ้าง อนุฎีกาบ้าง รวมถึงคัมภีร์โยชนา หลังจากนั้นพระพุทธศาสนานิกายเถรวาทสำนักมหาวิหาร ได้แพร่หลายออกไปในต่าง ประเทศมี ไทย พม่า มอญ ลาว เป็นต้น และได้มีการรับคัมภีร์เหล่านี้อีกทอดหนึ่ง
พระคันถรจนาจารย์ที่ได้รับการยกย่อง และมีผลงานการรจนาคัมภีร์โยชนาที่ได้รับการยอมรับอย่างแพร่หลายคือ พระญาณกิตติเถระ แห่งล้านนา มีช่วงชีวิตอยู่ระหว่าง พ.ศ. 1940 - 2010 ผลงานที่สำคัญของท่าน เช่น สมันตปาสาทิกาอรรถโยชนา โยชนาอรรถกถาสาลินี เป็นต้น
โยชนาพระวินัยปิฎก

ปาจิตติยาทิอรรถกถาโยชนา พระชาคราภิวังสะ วัดทักขิณาราม เมืองมัณฑเลเป็นผู้แต่ง
ขุททกสิกขาโยชนา พระเถระวนาวาสี ไม่ปรากฏนาม แต่งที่เมืองสกาย
วินยวินิจฉยโยชนา พระเถระวนาวาสี ไม่ปรากฏนาม แต่งที่เมืองสกาย
โยชนาวินยวินิจฉยสังคหะ พระมหาราชครู เป็นผู้แต่ง ที่เมืองพม่า
สมันตปาสาทิกาอรรถโยชนา เป็นคัมภีร์โยชนาวินัย แบ่งเป็น 5 คัมภีร์ คือ แก้ตั้งแต่คัมภีร์อาทิกัมมะ ไปจนถึงคัมภีร์บริวาร พระญาณกิตติเถระ เป็นผู้แต่งที่เมืองเชียงใหม่
โยชนาพระสุตตันตปิฎก

นิธิกัณฑสุตตอัตถโยชนา พระจารินทาละ หรือ พญาจี สยาดอ เป็นผู้แต่ง
ธัมมปทัฏฐกถาคาถาโยชนา พระสิริสุมังคลเถระ แต่งที่ประเทศพม่า
ตุลัตถโยชนา พระอุกกังวังสมาลา เป็นผู้แต่ง
ปัจจเวกขณโยชนา พระอุกกังวังสมาลาเป็นผู้แต่ง
โยชนาพระอภิธรรมปิฎก

โยชนาอรรถกถาสาลินี พระญาณกิตติเถระ แต่งที่เชียงใหม่
โยชนาธาตุกถา พระญาณกิตติเถระ แต่งที่เชียงใหม่
โยชนาสัมโมหวิโนทนี พระญาณกิตติเถระ แต่งที่เชียงใหม่
โยชนากถาวัตถุ พระญาณกิตติเถระ แต่งที่เชียงใหม่
โยชนาปัฏฐาน พระญาณกิตติเถระ แต่งที่เชียงใหม่
โยชนาฎีกาอภิธัมมัตถสังคหะ พระญาณกิตติเถระ แต่งที่เชียงใหม่
ธาตุกถามูลฎีกาโยชนา พระสารทัสสี หรือปุพพารามสยาดอแต่ง
สังคหโยชนา พระกวิธชะ เป็นผู้แต่ง
ธาตุวัตถุโยชนา พระจารินททาสภะ เป็นผู้แต่ง
โยชนาปาลีอภิธัมมัตถสังคหะ ไม่ปรากฏชื่อผู้แต่ง
บรรณานุกรม

คณาจารย์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2550). วรรณคดีบาลี. กรุงเทพมหานคร. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
จำเนียร แก้วภู่. (2538). คัมภีร์สัทศาสตร์บาลี-สํสกฤต : ประวัติและความเป็นมาเน้นคัมภีร์ไวยากรณ์. กรุงเทพมหานคร. โอเดียนสโตร์.
เหมหัตถี

เหมหัตถี เป็นสัตว์หิมพานต์ตระกูลช้าง ลักษณะภายนอกช้างตระกูลนี้มีกายดั่งสีรัศมีทอง มีกำลังมาก เหมหัตถี เรียกได้ว่าเป็นประติมากรรม “คชสาร หรือ ช้าง” อีกองค์ประกอบหนึ่งที่ประดับอยู่บริเวณสระอโนดาตทางทิศเหนือของพระเมรุมาศ ซึ่งประติมากรรมของสัตว์หิมพานต์ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อประดับตกแต่งพระเมรุมาศในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
ความหมายของชื่อ

เหมหัตถี นามตามพจนานุกรม. ชื่อช้างตระกูล 1 ใน 10 ตระกูล กายสีเหลืองดั่งทอง, ช้าง 10 ตระกูล คือ 1. กาฬาวกหัตถี 2. คังไคยหัตถี 3. ปัณฑรหัตถี 4. ตามพหัตถี 5. ปิงคลหัตถี 6. คันธหัตถี 7. มงคลหัตถี 8. เหมหัตถี 9. อุโบสถหัตถี 10. ฉัททันต์หัตถี ซึ่งเป็นช้าง ที่พระพรหมได้สร้างขึ้น ช้างตระกูลพรหมพงศ์ เป็นชาติพราหมณ์ มี 10 หมู่
คังไคยหัตถี

คังไคยหัตถี
คังไคยหัตถี เป็นสัตว์หิมพานต์ตระกูลช้าง ลักษณะภายนอกเป็นช้างที่มีกายดั่งสีน้ำไหล (สีเขียวน้ำทะเล) มีลักษณะสูงใหญ่ สมบูรณ์งดงาม เกิดบริเวณลุ่มน้ำคงคา คังไคยหัตถี เรียกได้ว่าเป็นประติมากรรม “คชสาร หรือ ช้าง” อีกองค์ประกอบหนึ่งที่ประดับอยู่บริเวณสระอโนดาตทางทิศเหนือของพระเมรุมาศ ซึ่งประติมากรรมของสัตว์หิมพานต์ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อประดับตกแต่งพระเมรุมาศในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
ความหมายของชื่อ

คังไคยหัตถี น. ชื่อช้างตระกูล 1 ใน 10 ตระกูล กายสีเหมือนสีนํ้าไหล, คงไคยหัตถี ก็ว่า, ช้าง 10 ตระกูล คือ 1. กาฬาวกหัตถี 2. คังไคยหัตถี 3. ปัณฑรหัตถี 4. ตามพหัตถี 5. ปิงคลหัตถี 6. คันธหัตถี 7. มงคลหัตถี 8. เหมหัตถี 9. อุโบสถหัตถี 10. ฉัททันต์หัตถี ซึ่งเป็นช้าง ที่พระพรหมได้สร้างขึ้น ช้างตระกูลพรหมพงศ์ เป็นชาติพราหมณ์ มี 10 หมู่
สารัตถปกาสินี

สารัตถปกาสินี คือ คัมภีร์อรรถกถา อธิบายและชี้แจงเนื้อความในพระสุตตันตปิฎก หมวดสังยุตตนิกาย โดยจัดทำคำอธิบายตามที่แบ่งตามวรรคต่าง ๆ ในหมวดย่อยของสังยุตตนิกาย กล่าวคือ สคาถวรรค, นิทานวรรค, ขันธวารวรรค, สฬายตนวรรค และมหาวารวรรค
ผู้แต่ง

สารัตถปกาสินี เป็นผลงานของพระพุทธโฆษาจารย์ หรือพระพุทธโฆสะ มหาเถระปราชญ์สำคัญชาวชมพูทวีป ซึ่งเดินทางไปยังเกาะลังกาด้วยความประสงค์จะแปลอรรถกถาพระไตรปิฎกภาษาสิงหลในลังกาทวีปกลับเป็นภาษามคธ ในเวลาต่อมาพระพุทธโฆสะได้แต่งตามคำอาราธนาของพระโชติปาลเถระ ซึ่งเคยอยู่ร่วมสำนักกันที่กัญจิปุระทางตอนใต้ของอินเดีย เมื่อใกล้จะถึง พ.ศ. 1000 โดยอาศัยอรรถกถาภาษาสิงหลชื่อมหาอรรถกถา
เนื้อหา

คัมภีร์สารัตถปกาสินีนี้ พระอรรถกถาจารย์ให้คำอธิบายเนื้อหาในสังยุตตนิกาย ทั้งในด้านหลักธรรม และในด้านภาษาศาสตร์ เช่น ในอรรถกถาปาเถยยสูตา แสดงถึงลักษณะของการอธิบายคำศัพท์ที่สำคัญ และความหมายนัยยะต่าง ๆ ของศัพท์นั้น ๆ ความว่า "บทว่า ศรัทธาย่อมรวบรวมไว้ซึ่งสะเบียง อธิบายว่า บุคคลยังศรัทธาให้เกิดขึ้นแล้ว  ย่อมให้ทาน ย่อมรักษาศีล ย่อมทำอุโบสถกรรมด้วยเหตุนี้แหละ พระผู้มีพระภาคเจ้า จึงตรัสว่า ศรัทธาย่อมรวบรวมไว้ซึ่งสะเบียง ดังนี้ บทว่า สิริ ได้แก่ ความเป็นใหญ่ บทว่า  อาสโย ได้แก่เป็นที่อาศัย จริงอยู่  โภคะทั้งหลายย่อมมาจากทางบกบ้าง ทางน้ำบ้างมุ่งหน้าเฉพาะผู้เป็นใหญ่เท่านั้น ด้วยเหตุนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสว่าสิริเป็นที่มานอนแห่งโภคทรัพย์  ดังนี้ บทว่า ปริกสฺสติ  ได้แก่ ย่อมฉุดคร่าไป" ดังนี้
ตัวอย่างที่เด่นชัดของการอธิบายหลักธรรม เช่น การขยายความคำว่า "พุทธะ" ว่ามีอยู่ ประเภท คือ สัพพัญญูพุทธะ ปัจเจกพุทธะ จตุสัจจพุทธะ และสุตพุทธะ ดังปรากฏในอรรถกถาอัปปฏิวัทิตสูตร ว่า "ในพุทธะเหล่านั้น ผู้บำเพ็ญบารมี 30 ทัศ แล้วบรรลุพระสัมมาสัมโพธิ ชื่อว่า พระสัพพัญญูพุทธะ ผู้บำเพ็ญบารมีสิ้น 2 อสงไขยยิ่งด้วยแสนกัป จึงบรรลุด้วยตนเอง ชื่อว่า พระปัจเจกพุทธะ พระขีณาสพผู้สิ้นอาสวะโดยไม่เหลือ ชื่อว่า จตุสัจจพุทธะ ผู้เป็นพหูสูต ชื่อว่า สุตพุทธะ" นอกจากนี้ ยังปรากฏตัวอย่างในอรรถกถาทุติยอัปปมาทสูตร ได้มีการอธิบายอริยมรรคมีองค์ 8 และลักษณะของมรรค
ทั้งนี้ พระอรรถกถาจารย์ยังได้ยกชาดกและนิทานมาประกอบการอธิบายพระสูตรและเนื้อความในสังยุตตนิกายไว้อย่างน่าสนใจ เช่น ในอรรถกถาสัพภิสูตร ได้มีการยกเรื่องอำนาจและผลของการรักษาของศีลว่า มีบุรุษผู้นึกถึงศีลของตนในยามประสบกับภยันตรายจากคลื่นยักษ์ซัดจนเรือเจียนล่ม เมื่อผู้คนบนเรือเห็นชายผู้นั้นไม่หวั่นไหว จึงไต่ถาม ทราบความว่าเขาตั้งมั่นในศีลดีแล้ว จึงไม่มีความหวาดกลัว ชนทั้ง 700 คน บนเรือจึงขอรับศีลตามลำดับ จนกระทั่งน้ำท่วมเรือจนจมตายหมดทั้งลำ แต่ด้วยความที่รับศีล 5 เป็นสรณะแล้ว ชนทั้งหมดจึงไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ "เพราะอาศัยศีลอันตนรับเอาในเวลาใกล้ตาย" เป็นต้น
นอกจากจะอธิบายธรรม และคำศัพท์ในพระสูตรแห่งสังยุตตนิกายทั้งหมดแล้ว คัมภีร์สารัตถปกาสินียังให้ความรู้ด้านอื่น ๆ อันเกี่ยวเนื่องกับเนื้อหาในสังยุตตนิกาย เช่น การอธิบายขนบธรรมเนียม วัฒนธรรมของอินเดียโบราณ ที่เป็นบริบทแวดล้อมในยุคพุทธกาล เช่น การอธิบายพระเวท 5 คัมภีร์ซึ่งเป็นคัมภีร์สำคัญของศาสนาพราหมณ์ คือ ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท อถรรพเวทและอิติหาสะ
คัมภีร์ที่เกี่ยวข้อง

สารัตถปกาสินีสังเขป
ลีนัตถปกาสินี แต่งโดยพระธรรมปาละ เมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 1000
สารัตถมัญชุสา แต่งโดยพระสารีปุตตะ เมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 1100
บรรณานุกรม

Bimala Charan Law. (1923). The Life and Work of Buddhaghosa. Calcutta : Thacker, Spink & Co.
พระไตรปิฎกฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย พระสุตตันตปิฎก อรรถกถาสังยุตตนิกาย สคาถวรรค  เล่ม ๑ ภาค ๑
คณาจารย์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2550). วรรณคดีบาลี. กรุงเทพฯ. กองวิชาการ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสุธีวรญาณ. (2542). เก็บเพชรจากคัมภีร์พระไตรปิฎก. กรุงเทพมหานคร. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
พระเมธีรัตนดิลก. ประวัติการสังคายนาพระไตรปิฎกบาลี. คณะพุทธศาสตร์. มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
พระไตรปิฎกมหามกุฏราชวิทยาลัย. สารัตถปกาสินี  อรรถกถาสังยุตตนิกาย. พระสุตตันตปิฎก. สังยุตตนิกาย
ตัวบทคัมภีร์

สารตฺถปกาสินี (บาลี)
สารตฺถปกาสินี ๑
สารตฺถปกาสินี ๒
สารตฺถปกาสินี ๓
การขนส่งระบบรางในประเทศไทย

"รถไฟไทย" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับองค์กร ดูที่ การรถไฟแห่งประเทศไทย
การขนส่งระบบรางในประเทศไทย คือ การขนส่งระบบรางที่มีอยู่ในประเทศไทยในปัจจุบัน ทั้งรถไฟระหว่างเมือง และรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน
รถไฟทางไกล

รถไฟทางไกลในปัจจุบัน ให้บริการโดยการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.)
รถไฟทางไกล > เส้นทางเดินรถ

ปัจจุบันการรถไฟฯ มีเส้นทางเดินรถที่เปิดการเดินรถแล้ว รวมทั้งสิ้น 4,346 กิโลเมตร โดยเป็นทางคู่ช่วง  - รังสิต ระยะทาง
31 กิโลเมตร และเป็นทางสามช่วง รังสิต - ชุมทางบ้านภาชี ระยะทาง 59 กิโลเมตร เส้นทางหลักที่สำคัญ มีดังนี้
ทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ ถึง (สถานีรถไฟอุบลราชธานี อำเภอวารินชำราบ) จังหวัดอุบลราชธานี ระยะทาง 575 กิโลเมตร และ จังหวัดหนองคาย และต่อจากหนองคายไปยัง สถานีรถไฟท่านาแล้ง (สปป.ลาว) ระยะทาง 627.5 กิโลเมตร
ทางรถไฟสายเหนือ ถึง สถานีรถไฟเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ และ สถานีรถไฟ สวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย ระยะทาง 751 กิโลเมตร
ทางรถไฟสายใต้ เริ่มต้นจากสถานีกรุงเทพ ถึง (สถานีรถไฟสุไหงโก-ลก อำเภอสุไหงโกลก ) จังหวัดนราธิวาส ระยะทาง 1,159 กิโลเมตร และ สถานีรถไฟปาดังเบซาร์ จังหวัดสงขลา ระยะทาง 974 กิโลเมตร ซึ่งสามารถเชื่อมต่อกับทางรถไฟของ ประเทศมาเลเซีย ไปถึงยัง ประเทศสิงคโปร์ และ สถานีรถไฟกันตัง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง ระยะทาง 850 กิโลเมตร และ สถานีรถไฟนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ระยะทาง 816 กิโลเมตร
ทางรถไฟสายตะวันออก ถึง จังหวัดสระแก้ว (สถานีรถไฟอรัญประเทศ อำเภออรัญประเทศ ) ระยะทาง 255 กิโลเมตร และ จังหวัดระยอง ที่ นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุต สถานีรถไฟมาบตาพุด ระยะทาง 200 กิโลเมตร
ทางรถไฟสายตะวันตก จาก สถานีธนบุรี ถึง (อำเภอไทรโยค สถานีรถไฟน้ำตก ) จังหวัดกาญจนบุรี ระยะทาง 194 กิโลเมตร และถึงสถานีรถไฟสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ระยะทาง 157 กิโลเมตร
ทางรถไฟสายแม่กลอง ช่วง สถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ - สถานีรถไฟมหาชัย ระยะทาง 31 กิโลเมตร และช่วงสถานีรถไฟบ้านแหลม - สถานีรถไฟแม่กลอง ระยะทาง 34 กิโลเมตร
นอกจากนั้นยังมีการสร้างทางอีกหลายเส้นทาง อาทิ สถานีรถไฟชุมทางคลองสิบเก้า - สถานีรถไฟชุมทางบ้านภาชี - สถานีรถไฟชุมทางแก่งคอย - สถานีรถไฟศรีราชา - สถานีรถไฟแหลมฉบัง - สถานีรถไฟชุมทางเขาชีจรรย์ - สถานีรถไฟมาบตาพุด และโครงการรถไฟฟ้าอีกสองเส้นทางคือ รถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อน (ศาลายา - หัวหมาก) และรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้ม (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รังสิต - มหาชัย) หรือเรียกรวม ๆ ได้ว่า โครงการระบบรถไฟชานเมือง (สายสีแดง)
นอกจากนี้ยังมีโครงการปรับปรุงรางที่สำคัญมาก ๆ ต่อการพัฒนารางคือ ขยายทางให้เป็นทางคู่เพื่อให้สามารถทำความเร็วได้มากขึ้น ลดเวลาการเดินทาง จุผู้โดยสารและโบกี้สินค้าได้มากขึ้น ประหยัดพลังงานมากขึ้นเนื่องจากการขนส่งเที่ยวหนึ่งสามารถบรรทุกคนและสินค้าได้มากกว่ารถยนต์ ซึ่งโครงการนี้จะเป็นการพัฒนาและปรับปรุงการขนส่งทางรางให้มีประสิทธิภาพ  โครงการที่สำคัญที่จะสร้าง คือ
ลพบุรี – ปากน้ำโพ: 118 กิโลเมตร
นครปฐม – หัวหิน: 165 กิโลเมตร
มาบกะเบา – ชุมทางถนนจิระ: 132 กิโลเมตร
ชุมทางถนนจิระ – ขอนแก่น: 185 กิโลเมตร
ประจวบคีรีขันธ์ – ชุมพร: 167 กิโลเมตร
รวมโครงการระยะแรก 767 กิโลเมตร
รถไฟทางไกล > ประเภทขบวนรถ > รถโดยสาร

ประเภทของขบวนรถโดยสารจะแตกต่างกันโดยจำนวนสถานีที่หยุดรับ-ส่งผู้โดยสาร และชนิดของรถโดยสารที่ให้บริการ ดังตารางต่อไปนี้
| ประเภท | เลขขบวน | จำนวนสถานีที่หยุด | ชั้น 1> นั่ง/นอน ป. | ชั้น 2> นั่ง/นอน ป. | ชั้น 2> นั่ง/นอน | ชั้น 2> นั่ง ป. | ชั้น 2> นั่ง | ชั้น 3> นั่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ด่วนพิเศษ | 1–50 | น้อย | มี | มี | - | - | มี | มี |
| ด่วน | 51–100 | น้อย | มี | มี | มี | มี | มี | มี |
| เร็ว | 1xx | ปานกลาง | - | มี | มี | มี | มี | มี |
| ธรรมดา | 2xx | เกือบทุกสถานี (เชื่อมระหว่างกรุงเทพฯ กับภูมิภาค) | - | - | - | - | - | มี |
| ชานเมือง | 3xx | เกือบทุกสถานี (กรุงเทพฯ และปริมณฑล) | - | - | - | - | - | มี |
| ท้องถิ่น | 4xx | เกือบทุกสถานี (ภูมิภาค) | - | - | - | - | - | มี |
| นำเที่ยว/พิเศษ | 9xx | ขึ้นอยู่กับภารกิจของแต่ละขบวน | ขึ้นอยู่กับภารกิจของแต่ละขบวน | ขึ้นอยู่กับภารกิจของแต่ละขบวน | ขึ้นอยู่กับภารกิจของแต่ละขบวน | ขึ้นอยู่กับภารกิจของแต่ละขบวน | ขึ้นอยู่กับภารกิจของแต่ละขบวน | ขึ้นอยู่กับภารกิจของแต่ละขบวน |
หมายเหตุ
1 2  เฉพาะรถด่วนพิเศษที่ 13/14 กรุงเทพ – เชียงใหม่ – กรุงเทพ และรถด่วนพิเศษทักษิณที่ 37/38 กรุงเทพ – สุไหงโก-ลก – กรุงเทพ
↑  ยกเว้นรถด่วนที่ 51/52
↑  เฉพาะรถด่วนที่ 83/84, 85/86 และรถด่วนดีเซลรางสายตะวันออกเฉียงเหนือ
↑  เฉพาะรถเร็วที่ 105/106 กรุงเทพ – ศิลาอาสน์ – กรุงเทพ
↑  ยกเว้นรถชานเมือง ศาลายา – ธนบุรี – ศาลายา ใช้รหัส 47x
รถไฟทางไกล > ประเภทขบวนรถ > รถสินค้า

ขบวนรถสินค้า ประกอบด้วยรถสินค้าเท่านั้น ให้บริการด้านการขนส่งสินค้าประเภทเหมาคันทั้งภายในประเทศ และเพื่อส่งออกประเทศมาเลเซีย ที่สถานีรถไฟชายแดนอย่าง สุไหงโก-ลก และปาดังเบซาร์
ประเภทของขบวนรถสินค้า ได้แก่
ขบวนรถสินค้าปูนซีเมนต์
ขบวนรถสินค้าผลิตภัณฑ์น้ำมันเชื้อเพลิงสำเร็จรูป
ขบวนรถสินค้าน้ำมันดิบ
ขบวนรถสินค้าแก๊สปิโตรเลียมเหลว
ขบวนรถตู้คอนเทนเนอร์
ขบวนรถสินค้าทั่วไป
รถไฟทางไกล > รถจักรและรถดีเซลราง

บทความหลัก: รถดีเซลราง
ในปัจจุบัน รถจักรดีเซลไฟฟ้า ถือเป็นรถจักรที่มีส่วนช่วยในการทำขบวนรถโดยสารและรถสินค้ามากที่สุด โดยรถจักรดีเซลไฟฟ้าที่ใช้งานบ่อย ๆ ได้แก่ จีอี อัลสธอม (มี 4 รุ่นย่อย ได้แก่ เอแอลเอส เอเอชเค เอแอลดี และเอดีดี) ฮิตาชิ จีอีเอ และซีเอสอาร์ นอกจากนี้ยังมีรถจักรดีเซลไฮดรอลิก ซึ่งมีบทบาทในการทำขบวนรถโดยสารน้อยลงกว่าในอดีต แต่จะทำขบวนรถโดยสารหรือรถสินค้าในกรณีพิเศษ เช่น กรุปป์ทำขบวนรถพิเศษช่วยการโดยสารในช่วงอุทกภัย และเฮนเชล ทำขบวนรถบำรุงทางเพื่อใช้ในการก่อสร้างรถไฟทางคู่ เป็นต้น
นอกจากรถจักรแล้ว ยังมีรถดีเซลราง ซึ่งมีทั้งห้องโดยสารและห้องขับภายในคันเดียวกัน โดยมีเครื่องยนต์อยู่ข้างใต้ ทำให้ขบวนรถออกตัวได้ดีกว่าการใช้รถจักรลาก รถดีเซลรางหลัก ๆ ที่ยังคงใช้งานในปัจจุบัน ได้แก่
ฮิตาชิ ใช้ทำรถท้องถิ่นสายตะวันออกเฉียงเหนือ และเป็นรถเสริมให้กับรถด่วนดีเซลรางในช่วงเทศกาล
ทีเอชเอ็นและเอ็นเคเอฟ ใช้ทำรถธรรมดา รถชานเมือง รถท้องถิ่นสายเหนือ และรถด่วนดีเซลรางสายตะวันออกเฉียงเหนือ
เอทีอาร์ เป็นรถดีเซลรางนั่งปรับอากาศที่ไม่มีห้องขับ พ่วงในรถด่วนดีเซลรางสายตะวันออกเฉียงเหนือ รถเร็วที่ 105/106 รถนำเที่ยวน้ำตก/สวนสนประดิพัทธ์ และรถชานเมืองวงเวียนใหญ่–มหาชัย บางขบวน
สปรินเทอร์ ใช้ทำรถด่วนพิเศษดีเซลรางที่ 3/4 ในสายเหนือ และรถเร็วที่ 997/998 ในสายตะวันออก
แดวู ใช้ทำรถด่วนพิเศษดีเซลรางในสายเหนือ สายตะวันออกเฉียงเหนือ และสายใต้
รถไฟทางไกล > การเชื่อมต่อกับประเทศเพื่อนบ้าน

มาเลเซีย - มี - เปิดใช้บริการ - ขนาดความกว้างราง 1,000 mm (3 ft 3 3⁄8 in)
ลาว - มี - เปิดใช้บริการ - ขนาดความกว้างราง 1,000 mm (3 ft 3 3⁄8 in)
กัมพูชา - มี - เปิดใช้บริการ - ขนาดความกว้างราง 1,000 mm (3 ft 3 3⁄8 in)
พม่า - ไม่มี - ยุติการใช้บริการ - (ดูที่ทางรถไฟสายมรณะ)
รถไฟฟ้าในเขตเมือง

บทความหลัก: รถไฟฟ้าในประเทศไทย และ รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
กรุงเทพมหานคร เป็นเมืองเดียวที่มีระบบรถไฟฟ้า ปัจจุบันประกอบด้วย 4 ระบบ คือ รถไฟฟ้าบีทีเอส รถไฟฟ้ามหานคร รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดง ในอนาคต อาจมีความยาวเกือบ 400 กิโลเมตร ในเขตกรุงเทพและปริมณฑล นอกจากนี้ ยังมีโครงรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนตามหัวเมืองในภูมิภาคต่าง ๆ ทั่วประเทศ ที่ส่วนใหญ่อยู่ระหว่างการศึกษาและออกแบบโครงการ
รถไฟฟ้าในเขตเมือง > รถไฟฟ้าบีทีเอส

บทความหลัก: รถไฟฟ้าบีทีเอส
รถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา เป็นชื่อทางการของรถไฟฟ้าบีทีเอส ดำเนินการโดย บริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) หรือบีทีเอสซี (BTSC) และบริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด หรือ เคที (KT) เริ่มเปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เปิดบริการตั้งแต่เวลา 6 นาฬิกาถึง 24 นาฬิกา
เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ในโอกาสที่เปิดบริการมาครบ 9 ปี ปรากฏว่า มียอดมีผู้ใช้บริการตั้งแต่เปิดให้บริการ 972,034,298 เที่ยว มีผู้โดยสารใช้บริการรถไฟฟ้าเฉลี่ยวันทำการ 424,369 เที่ยวต่อวัน เพิ่มขึ้นจากปีก่อนร้อยละ 2.6 โดยในปี พ.ศ. 2551 นี้มีผู้ใช้บริการสูงสุดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2551 จำนวน 497,390 เที่ยว  และในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 มี​ผู้โดยสาร​ใช้​บริการ​รถไฟ​ฟ้า​เฉลี่ย​ใน​วัน​ทำ​การ​สร้าง​สถิติ​ใหม่​สูง​สุด​เท่ากับ 509,106 เที่ยว​ต่อคน
และผลดำเนินงานบริการรถไฟฟ้าบีทีเอสในรอบบัญชีเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 มียอดผู้ใช้บริการทั้งสิ้น 176,028,556 เที่ยวคน เพิ่มขึ้นจากงวดปีที่ผ่านมาร้อยละ 21.24 และเมื่อพิจารณาจากผู้โดยสารเฉลี่ยต่อวันภาพรวมปรับตัวสูงขึ้นร้อยละ 18.26 เป็น 480,952 เที่ยวคน ซึ่งวันที่ 30 มีนาคม 2555 นับว่าเป็นวันที่ทุบสถิติสูงที่สุดนับตั้งแต่เปิดให้บริการมา มีผู้มาใช้บริการถึง 714,575 เที่ยวคน
ในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2560 สถานีสำโรงได้เปิดใช้บริการและเป็นวันที่ รถไฟฟ้าบีทีเอส ให้บริการผู้โดยสารเชื่อมต่อระหว่าง กรุงเทพมหานคร และ จังหวัดสมุทรปราการ เป็นวันแรก ปัจจุบันให้บริการครอบคลุม 3 จังหวัดคือ จังหวัดปทุมธานี กรุงเทพมหานคร และจังหวัดสมุทรปราการ ระยะทางรวม 68.25 กิโลเมตร จำนวน 60 สถานี
รถไฟฟ้าในเขตเมือง > รถไฟฟ้ามหานคร

บทความหลัก: รถไฟฟ้ามหานคร
รถไฟฟ้ามหานครที่เปิดให้บริการแล้วในปัจจุบันได้แก่ รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ดำเนินการโดยบริษัท ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน) (BEM) โดยได้รับสัมปทานจากการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.) เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2542 และหลังจากที่เกิดความล่าช้าขึ้นหลายครั้ง ในที่สุดได้เปิดให้สาธารณชนทดลองใช้งานในวงจำกัดเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2547 และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 3 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ปัจจุบันให้บริการครอบคลุม 2 จังหวัดคือ กรุงเทพมหานคร และจังหวัดนนทบุรี ระยะทางรวม 70.6 กิโลเมตร จำนวน 53 สถานี
รถไฟฟ้าในเขตเมือง > รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยาน

บทความหลัก: รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
เป็นส่วนหนึ่งในโครงการก่อสร้างเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟฟ้าชานเมือง โดยรัฐบาลได้นำโครงการนี้มาเป็นโครงการเร่งด่วนและแยกการก่อสร้างต่างหากจากระบบรถไฟฟ้าชานเมือง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการระบบขนส่งมวลชนทางรางในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ดำเนินการก่อสร้างโดยการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) และเปิดดำเนินการเชิงพาณิชย์โดย บริษัท เอเชีย เอรา วัน จำกัด
สำหรับยอดผู้ใช้บริการรถไฟฟ้าแอร์พอร์ตลิงก์เต็มรูปแบบวันแรกเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2553 มีผู้โดยสารใช้บริการในระบบซิตี้ไลน์ 26,149 คน จากเป้าที่ตั้งไว้ 15,000 คน ส่วนรถด่วนมีผู้ใช้บริการ 633 คน ทั้งนี้คาดว่าสิ้นปีนี้จะมีผู้ใช้บริการประมาณ 5-7 หมื่นคน
รถไฟฟ้าที่ใช้ในโครงการทั้งหมดเป็นรถไฟฟ้าประเภทความเร็วสูง ซึ่งมีความเร็วปกติอยู่ที่ 160-200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แต่มีความเร็วขณะเข้าประแจที่ 40-60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และมีความเร็วขณะเข้าประแจลงศูนย์ซ่อมบำรุงที่ย่านคลองตันที่ 125 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ปัจจุบันให้บริการครอบคลุม 2 จังหวัดคือ กรุงเทพมหานคร และจังหวัดสมุทรปราการ ระยะทางรวม 28.6 กิโลเมตร จำนวน 8 สถานี
รถไฟฟ้าในเขตเมือง > รถไฟฟ้าชานเมือง

บทความหลัก: รถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดง
เป็นระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑลตลอดจนพื้นที่ต่อเนื่องคือ จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดสมุทรสงคราม และจังหวัดราชบุรี ดำเนินการโดยการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) ถือเป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนทางรางในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง มีจุดมุ่งหมายเพื่อยกระดับคุณภาพในการให้บริการของรถไฟชานเมืองซึ่งทำหน้าที่ในการบริการขนส่งผู้โดยสารที่อยู่อาศัยในพื้นที่ชานเมืองตลอดจนพื้นที่ต่อเนื่องสามารถเข้าสู่ใจกลางกรุงเทพมหานครได้อย่างรวดเร็วด้วยระบบรางที่รวดเร็วและมีประสิทธิภาพ และยังเป็นการป้อนผู้โดยสารเข้าสู่โครงข่ายระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนอื่นในเขตกรุงเทพมหานครอันได้แก่ รถไฟฟ้ามหานคร ของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.) รถไฟฟ้าบีทีเอส ของ กรุงเทพมหานคร (กทม.) หรือแม้กระทั่งรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ปัจจุบันมี 2 สาย ระยะทางรวม 37.6 กิโลเมตร จำนวน 13 สถานี
รถไฟฟ้าภายในท่าอากาศยาน

ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เป็นท่าอากาศยานเดียวที่มีระบบขนส่งผู้โดยสารภายในท่าอากาศยาน ปัจจุบันมี 1 ระบบ คือ ระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ระยะทาง 1 กิโลเมตร รับส่งผู้โดยสารระหว่างอาคารผู้โดยสารหลักและอาคารผู้โดยสารรองที่ 1 (SAT-1)
รถไฟความเร็วสูง

บทความหลัก: รถไฟความเร็วสูงในประเทศไทย
โครงการรถไฟความเร็วสูงในประเทศไทย เป็นโครงการเมกะโปรเจกต์ของประเทศไทยในการก่อสร้างระบบรถไฟความเร็วสูง มีเป้าหมายในการพัฒนาเศรษฐกิจและเชื่อมโยงตลาดการค้าระหว่างกลุ่มประเทศแถบลุ่มแม่น้ำโขง เนื่องจากประเทศไทยถือเป็นศูนย์กลางของอินโดจีน มีเป้าหมายในการก่อสร้าง 4 สาย ได้แก่ สายเหนือ, สายตะวันออก (เชื่อม 3 สนามบิน), สายตะวันออกเฉียงเหนือ และสายใต้ ปัจจุบันอยู่ระหว่างก่อสร้างในสายตะวันออกเฉียงเหนือ ช่วงที่ 1 กรุงเทพมหานคร–นครราชสีมา
แหล่งข้อมูลอื่น

รถไฟรุ่นใหม่ เก็บถาวร 2017-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คากิซากิ, อิจิโร. จากทางรถไฟสู่ทางหลวง: ความเปลี่ยนแปลงนโยบายการคมนาคมและการหมุนเวียนสินค้าของประเทศไทย พ.ศ. 2478-2518. นนทบุรี: ต้นฉบับ, 2560.
| ด ค ก ระบบขนส่งมวลชนในเขตเมืองและเครือข่ายในประเทศไทย |
| --- | --- |
 การขนส่งในประเทศไทย  การขนส่งระบบรางในประเทศไทย  รถไฟฟ้าในประเทศไทย กรุงเทพมหานครและปริมณฑล 
รถไฟความเร็วสูง:  สายตะวันออก (โครงการ)  สายตะวันออกเฉียงเหนือ (โครงการ)  สายเหนือ (โครงการ)  สายใต้ (โครงการ) 
รถไฟชานเมือง:  กรุงเทพมหานคร  ขบวนรถชานเมือง   รถไฟฟ้าสายสีแดง   แอร์พอร์ต เรล ลิงก์ 
ระบบขนส่งมวลชนเร็ว:  กรุงเทพมหานคร  รถไฟฟ้าบีทีเอส   รถไฟฟ้ามหานคร 
รถไฟรางเดี่ยว:  กรุงเทพมหานคร  สายสีเหลือง   สายสีชมพู  หาดใหญ่ (โครงการ)  พัทยา (โครงการ) 
รถไฟรางเบาและรถราง:  กรุงเทพมหานคร สายสีเงิน (โครงการ)  รถรางกรุงเทพ (ยกเลิก)  เชียงใหม่ (โครงการ)  ขอนแก่น (โครงการ)  นครราชสีมา (โครงการ)  พิษณุโลก (โครงการ)  ภูเก็ต (โครงการ) 
ระบบขนส่งผู้โดยสาร:  กรุงเทพมหานคร  สายสีทอง 
รถโดยสารด่วนพิเศษ:   บีอาร์ที สายสาทร–ราชพฤกษ์  ฉะเชิงเทรา (โครงการ)  ชลบุรี (โครงการ)  ระยอง (โครงการ)  ศรีราชา (โครงการ) 
| ด ค กการขนส่งระบบรางในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  ญี่ปุ่น  จอร์เจีย  จอร์แดน  จีน  ซาอุดิอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไนดารุสซาลาม  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  อินโดนีเซีย  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไซปรัสเหนือ  ไต้หวัน  ปาเลสไตน์  อับคาเซีย 
เขตบริหารพิเศษ และเขตสังกัด:  เกาะคริสต์มาส  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  มาเก๊า  หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  ฮ่องกง 
รถจักรไอน้ำแปซิฟิค CX50 หมายเลข 850 ขณะทำขบวนนำเที่ยวทางรถไฟสายมรณะ ผ่านสะพานถ้ำกระแซ, จังหวัดกาญจนบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2541
รถจักรไอน้ำแปซิฟิค CX50 หมายเลข 850 ซึ่งจอดรอในโรงรถจักรธนบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2562
หัวรถจักรดาเวนพอร์ต เป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้ารุ่นแรก ๆ ของไทย ปัจจุบันมีใช้งานเพียง 4 สถานีเท่านั้น คือ สถานีรถไฟพิษณุโลก สถานีรถไฟอุตรดิตถ์ สถานีรถไฟนครราชสีมา และสถานีรถไฟนครลำปาง
อัลสธอม เป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้าที่มีจำนวนมากที่สุด โดยมีรุ่นย่อยทั้งหมด 4 รุ่น
รถไฟฟ้าบีทีเอส
รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
รถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงเข้ม
อานเต เรบิช

อานเต เรบิช (โครเอเชีย: Ante Rebić, เสียงอ่านภาษาโครเอเชีย: [ǎːnte rěːbitɕ]; เกิดวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวโครเอเชีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับมิลานในเซเรียอา นอกจากนี้ เขายังเล่นให้กับทีมชาติโครเอเชีย
เรบิชเริ่มต้นอาชีพกับสโมสร อาร์เอ็นเค สปลิต ต่อมาใน ค.ศ. 2013 ได้เซ็นสัญญากับฟีออเรนตีนาในเซเรียอา ซึ่งส่วนใหญ่เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับไลพ์ซิช, เฮลแลสเวโรนา และไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท โดยเรบิชได้ย้ายไปฟรังค์ฟวร์ทแบบถาวรในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018
เรบิชลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2013 ซึ่งเป็นปีเดียวกันกับที่เขาได้รับการลงคะแนนให้เป็นนักฟุตบอลความหวังแห่งปีของโครเอเชีย เขาเป็นตัวแทนทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลกสองครั้ง ในปี 2014 และ 2018
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| โครเอเชีย | 2013 | 3 | 1 |
| โครเอเชีย | 2014 | 5 | 0 |
| โครเอเชีย | 2015 | 2 | 0 |
| โครเอเชีย | 2016 | 0 | 0 |
| โครเอเชีย | 2017 | 2 | 0 |
| โครเอเชีย | 2018 | 14 | 1 |
| โครเอเชีย | 2019 | 8 | 1 |
| โครเอเชีย | 2020 | 2 | 0 |
| โครเอเชีย | 2021 | 6 | 0 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 42 | 3 |
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | นัดที่ | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 14 สิงหาคม 2013 | ไรน์พาร์คชตาดีอ็อน, วาดุซ, ลีชเทินชไตน์ | 1 |  ลีชเทินชไตน์ | 2–1 | 3–2 | กระชับมิตร |
| 2 | 21 มิถุนายน 2018 | สนามกีฬานิจนีนอฟโกรอด, นิจนีนอฟโกรอด, รัสเซีย | 18 |  อาร์เจนตินา | 1–0 | 3–0 | ฟุตบอลโลก 2018 |
| 3 | 24 มีนาคม 2019 | Groupama Arena, บูดาเปสต์, ฮังการี | 28 |  ฮังการี | 1–0 | 1–2 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก |
เกียรติประวัติ

ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท
เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2017–18
โครเอเชีย
รองชนะเลิศ ฟุตบอลโลก: 2018
รางวัลส่วนตัว
Croatian Football Hope of the Year: 2013
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
Order of Duke Branimir with Ribbon: 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

อานเต เรบิช ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของเอซี มิลาน  |
| --- | --- |
 2 Calabria  4 Bennacer  5 ดาโล  7 Castillejo  8 ซูโซ  9 Piątek  10 ชัลฮาโนลู  11 อิบราฮีมอวิช  12 Conti  13 โรมัญโญลี (c)  17 Leão  19 Hernandez  20 Biglia  22 Musacchio  23 Strinić  24 แคร์  25 เรย์นา  27 ซิลวา  31 Caldara  33 Krunić  39 Paquetá  43 Duarte  46 Gabbia  56 ซาเลอมาเกิร์ส  68 Rodríguez  79 Kessié  90 A. Donnarumma  93 Laxalt  99 จี. ดอนนารุมมา  Manager: ปิโอลี