stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หญ้าฝรั่น
การเพาะปลูก > พันธุ์

ความหลากหลายสายพันธุ์ของหญ้าฝรั่นก่อให้เกิดรูปแบบผลผลิตแยกตามภูมิภาคและลักษณะ พันธุ์จากประเทศสเปนประกอบด้วยสายพันธุ์ที่มีชื่อการค้าว่า "Spanish Superior" และ "Creme" ซึ่งมีสีสว่าง มีรสชาติและกลิ่นนุ่มนวล ได้รับการจัดลำดับมาตรฐานโดยรัฐบาล พันธุ์อิตาเลียนมีกลิ่นและรสชาติแรงกว่าพันธุ์สเปนเล็กน้อย พันธุ์ที่มีกลิ่นและรสชาติแรงที่สุดเป็นพันธุ์อิหร่าน มีการปลูกเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ในประเทศนิวซีแลนด์, ฝรั่งเศส, สวิตเซอร์แลนด์, อังกฤษ, สหรัฐอเมริกา และประเทศอื่น ๆ มีบางส่วนที่ปลูกเป็นหญ้าฝรั่นอินทรีย์ ในสหรัฐอเมริกา พันธุ์ Pennsylvania Dutch มีผลผลิตออกจำหน่ายในปริมาณน้อย
ผู้บริโภคจัดให้บางสายพันธุ์เป็นหญ้าฝรั่นคุณภาพสูง หญ้าฝรั่น "Aquila (ดาว)" หรือ zafferano dell'Aquila มีสารซาฟราแนล (safranal) และโครซิน (crocin) สูง มีรูปร่างใกล้เคียงกับเส้นด้าย มีกลิ่นหอมฉุนผิดปกติและสีเข้ม สายพันธุ์นี้ปลูกในพื้นที่แปดเฮกตาร์ในหมู่บ้านนาเวลลิ (Navelli) ของแคว้นอาบรุซโซ ประเทศอิตาลีใกล้กับเมืองลากวีลา หญ้าฝรั่นถูกนำเข้ามาปลูกในประเทศอิตาลีโดยพระลัทธิโดมินิกันจากยุคมืดของสเปน พืนที่เพาะปลูกหญ้าฝรั่นใหญ่ที่สุดของประเทศอิตาลีอยู่ในซัน กาวีโน มอนเรอาลี (San Gavino Monreale) แคว้นปกครองตนเองซาร์ดิเนีย ซึ่งมีพื้นที่เพาะปลูกถึง 40 เฮกตาร์หรือคิดเป็นผลผลิต 60% ของประเทศ ผลผลิตมีสารโครซิน ไพโครโครซิน (picrocrocin) และซาฟราแนลสูงเช่นเดียวกัน สายพันธุ์ "Mongra" หรือ "Lacha" ของรัฐชัมมูและกัศมีร์ (Crocus sativus 'Cashmirianus') เป็นสายพันธุ์ที่ผู้บริโภคหาซื้อได้ยากที่สุด เนื่องด้วยภัยแล้งซ้ำซาก, โรคใบไหม้ และความล้มเหลวของการเพาะปลูกในพื้นที่ควบคุมโดยประเทศอินเดียของรัฐชัมมูและกัศมีร์ รวมถึงการห้ามการส่งออกของอินเดีย หญ้าฝรั่นของกัศมีร์มีสีแดง-ม่วงเข้ม ซึ่งถือได้ว่ามีสีเข้มที่สุดในโลก มีรสชาติและกลิ่นที่รุนแรง รวมถึงการให้สีด้วย
คุณสมบัติทางเคมี

| --- | --- |
โครซิน
α–crocin formation mechanism ปฏิกิริยาการเกิดเอสเทอร์ ระหว่างโครซีทินและเจนทิโอไบโอส
:  —  β-D-เจนทิโอไบโอส
:  —  โครซีทิน
หญ้าฝรั่นประกอบด้วยสารระเหยและสารประกอบให้ความหอมมากกว่า 150 ชนิด และยังประกอบด้วยส่วนประกอบที่นำไปใช้งานได้อีกหลายชนิด ส่วนมากเป็นแคโรทีนอยด์ ประกอบด้วย ซีแซนทีน, ไลโคปีน, และ α- และ β-แคโรทีนหลายชนิด อย่างไรก็ตาม สีส้ม-เหลืองทองของหญ้าฝรั่นเป็นผลของ α-โครซิน
ประวัติ

ประวัติการเพาะปลูกหญ้าฝรั่นสามารถนับย้อนหลังกลับไปได้มากกว่า 3,000 ปี พืชป่าที่เป็นต้นเค้าของหญ้าฝรั่นคือ Crocus cartwrightianus มนุษย์ได้ทำการเพาะปลูกผสมพันธุ์ต้นไม้ป่าโดยคัดเลือกให้มียอดเกสรเพศเมียยาวกว่าปกติ ดังนั้นรูปแบบที่เป็นหมันของ C. cartwrightianus นั่นก็คือ C. sativus ได้เกิดขึ้นเมื่อตอนปลายยุคสำริดที่เกาะครีต ผู้เชี่ยวชาญเชื่อว่ามีบันทึกถึงหญ้าฝรั่นในเอกสารอายุ 700 ก่อนคริสต์ศักราช เป็นเอกสารอ้างอิงทางพฤกษศาสตร์ของอัสซีเรียที่ถูกรวบรวมภายใต้อัสเชอร์บานิปาล (Ashurbanipal) เอกสารได้บันทึกถึงการใช้หญ้าฝรั่นในการรักษาโรคกว่า 90 ชนิดมาเป็นช่วงเวลามากกว่า 4,000 ปี
ประวัติ > ซีกโลกตะวันออก

มีการพบสีที่มาจากหญ้าฝรั่นในภาพเขียนฝาผนังยุคก่อนประวัติศาสตร์อายุ 50,000 ปีในทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอิหร่าน ต่อมา ชาวซูเมอร์ใช้หญ้าฝรั่นที่เติบโตในธรรมชาติในยารักษาโรคและน้ำยาเวทมนตร์ หญ้าฝรั่นเป็นสินค้าในการค้าขายทางไกลก่อนกลายที่เป็นที่นิยมสูงสุดในวัฒนธรรมของพระราชวังมิโนอัน (Minoan) ในช่วง 2 สหัสวรรษก่อนคริสตกาล ชาวเปอร์เซียโบราณได้มีการเพาะปลูกหญ้าฝรั่นเปอร์เซีย (Crocus sativus 'Hausknechtii') ในเดอร์บีนา (Derbena), อิสฟาฮัน (Isfahan) และโคราซอน (Khorasan) ในช่วงศตวรรษที่ 10 ก่อนคริสตกาล ที่เดียวกันนี้ ได้มีการนำหญ้าฝรั่นถักทอไปกับสิ่งทอ ใช้เป็นเครื่องบรรณาการแก่เทพเจ้าในพิธีกรรมทางศาสนา และใช้เป็นสีย้อม น้ำหอม ยารักษาโรค และสิ่งชำระล้างร่างกาย ดังนั้น จึงมีการโปรยหญ้าฝรั่นลงบนเตียงและผสมลงไปในชาร้อนเพื่อเยียวยารักษาภาวะซึมเศร้าชั่วคราว ชนชาติอื่นที่ไม่ใช่ชาวเปอร์เซียกลัวว่าการใช้หญ้าฝรั่นแบบเปอร์เซียนั้นจะเป็นการใช้ในแบบสารเสพติดหรือยาโป๊ ในระหว่างทำศึกในเอเชีย อเล็กซานเดอร์มหาราชใช้หญ้าฝรั่นเปอร์เซียในยาชง, ข้าว และการชำระร่างกาย เพื่อเยียวยารักษาอาการบาดเจ็บจากการทำศึก เหล่าทหารของอเล็กซานเดอร์ได้กระทำตามอย่างชาวเปอร์เซียและได้นำการอาบหญ้าฝรั่นไปสู่กรีก
มีทฤษฎีที่ขัดแย้งกันซึ่งได้อธิบายการมาถึงของหญ้าฝรั่นในภูมิภาคเอเชียใต้ บันทึกของจีนและกัศมีร์บันทึกว่าหญ้าฝรั่นได้เดินทางมาถึงทุก ๆ แห่งในช่วงเวลา 900–2,500 ปีมาแล้ว จากการศึกษาประวัติศาสตร์เปอร์เซียโบราณมีบันทึกว่าได้เดินทางมาถึงในช่วงเวลาเมื่อ 500 ปีก่อนคริสตกาล โดยเป็นไปในลักษณะนำหัวหญ้าฝรั่นมาปลูกในสวนหลังบ้านหรือสวนสาธารณะหรือการเข้ารุกรานและตั้งอาณานิคมในเปอร์เซียของกัศมีร์ ซึ่งชาวฟินิเชียในขณะนั้นได้เข้ามาค้าขายหญ้าฝรั่นกัศมีร์เพื่อใช้เป็นสีย้อมผ้าหรือบำบัดภาวะซึมเศร้า จากนั้น ก็มีการนำหญ้าฝรั่นไปใช้ในอาหารและสีย้อมกระจายไปทั่วเอเชียใต้ พระสงฆ์ในประเทศอินเดียได้ใช้หญ้าฝรั่นเป็นสีย้อมจีวรอย่างกว้างขวางหลังจากพระพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพาน อย่างไรก็ตามจีวรที่ย้อมด้วยหญ้าฝรั่นนั่นเป็นสิ่งฟุ่มเฟือยและมีราคาแพง โดยปกติแล้วจะย้อมด้วย ขมิ้นหรือขนุนซึ่งมีราคาถูกกว่าชาวทมิฬมีการใช้หญ้าฝรั่นมานานกว่า 2,000 ปี ในภาษาทมิฬนั้นเรียกว่า "gnaazhal poo" (ஞாழல் பூ) ใช้รักษาอาการปวดหัว รักษาอาการปวดจากการทำงานหนัก เป็นต้น
นักประวัติศาสตร์บางคนเชื่อว่าหญ้าฝรั่นมาถึงประเทศจีนจากเปอร์เซียโดยผู้รุกรานชาวมองโกล ในทางกลับกัน มีการกล่าวถึงหญ้าฝรั่นในตำราแพทย์จีนโบราณ ตำราแพทย์ เฉินหนงเปิ๋นเฉ่า (神農本草經 "ยาสมุนไพรเฉินหนง" หรือที่รู้จักกันในชื่อ Pen Ts'ao หรือ Pun Tsao) ประกอบด้วยเอกสารจำนวน 40 เล่ม ซึ่งหนังสือจัดทำขึ้นในช่วงเวลา 200–300 ปีก่อนคริสตกาล ตามตำนานของจักรพรรดิหยาน (炎帝) ตำราแพทย์เฉินหนงแต่โบราณนี้มีสูตรยาสำหรับรักษาโรคต่าง ๆ ที่ได้จากพืช 252 สูตร แต่เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 3 มีการอ้างว่าหญ้าฝรั่นในประเทศจีนมีต้นกำเนิดจากกัศมีร์ เช่น  วาน เจิน (Wan Zhen) แพทย์แผนจีนผู้เชี่ยวชาญ รายงานว่า "ถิ่นกำเนิดของหญ้าฝรั่นอยู่ในกัศมีร์ สถานที่ซึ่งประชาชนส่วนใหญ่ปลูกหญ้าฝรั่นเพื่อใช้มันบูชาพระพุทธเจ้า" วานยังสะท้อนให้เห็นถึงการใช้งานหญ้าฝรั่นในช่วงเวลานั้น: "ดอกหญ้าฝรั่นจะเหี่ยวแห้งหลังจากนั้น 2–3 วัน รวมถึงเกสรของดอกที่อยู่ในนั้นด้วย ซึ่งค่าของหญ้าฝรั่นอยู่ที่สีเหลืองของมัน หญ้าฝรั่นสามารถใช้ทำไวน์ที่มีกลิ่นหอมได้"
การค้าและการใช้ประโยชน์

| คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 กรัม (3> 5 ออนซ์) |
| --- | --- |
พลังงาน: 1,298 กิโลจูล (310 กิโลแคลอรี)

คาร์โบไฮเดรต: 65.37 g
ใยอาหาร: 3.9 g
 

ไขมัน: 5.85 g
อิ่มตัว: 1.586 g
ไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยว: 0.429 g
ไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่: 2.067 g
 

โปรตีน: 11.43 g
 

วิตามิน
วิตามินเอ: 530 IU
ไทอามีน (บี1): (10%) 0.115 มก.
ไรโบเฟลวิน (บี2): (22%) 0.267 มก.
ไนอาซิน (บี3): (10%) 1.460 มก.
วิตามินซี: (97%) 80.8 มก.
 

แร่ธาตุ
แคลเซียม: (11%) 111 มก.
เหล็ก: (85%) 11.10 มก.
แมกนีเซียม: (74%) 264 มก.
ฟอสฟอรัส: (36%) 252 มก.
โพแทสเซียม: (37%) 1724 มก.
โซเดียม: (10%) 148 มก.
สังกะสี: (11%) 1.09 มก.
 

องค์ประกอบอื่น
น้ำ: 11.90 g
ซีลีเนียม: 5.6 μg
โฟเลต: 93 μg
วิตามินบี6: 1.010 mg
เถ้า: 5.45 g
 
เฉพาะส่วนที่รับประทานได้เท่านั้น
 หน่วย  μg = ไมโครกรัม • mg = มิลลิกรัม  IU = หน่วยสากล 
ประมาณร้อยละคร่าว ๆ โดยใช้การแนะนำของสหรัฐสำหรับผู้ใหญ่  แหล่งที่มา: USDA FoodData Central
การค้าและการใช้ประโยชน์ > การค้า

หญ้าฝรั่นเกือบจะทั้งหมดเพาะปลูกในบริเวณที่ล้อมรอบทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในทางตะวันตก และพื้นที่ซึ่งโอบล้อมด้วยประเทศอิหร่านและกัศมีร์ในทางตะวันออก ส่วนทวีปอื่น (ยกเว้นทวีปแอนตาร์กติกา) มีผลผลิตเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ในปีหนึ่ง ๆ มีผลผลิตหญ้าฝรั่นแห้งและผงประมาณ 300 ตัน 50 ตัน เป็นหญ้าฝรั่นเกรดดีที่สุด "coupe" ประเทศอิหร่านมีผลผลิตอยู่ราว 90-93% ของผลผลิตหญ้าฝรั่นทั่วโลกและเป็นประเทศที่ส่งออกมากที่สุด  สองสามจังหวัดที่แห้งแล้งทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ของอิหร่าน ประกอบด้วย จังหวัดฟอร์ส, กริมาน และในภูมิภาคโคราซาน เป็นพื้นที่การเพาะปลูกที่มากที่สุดของผลผลิตในปัจจุบันทั่วโลก ในปี พ.ศ. 2548 กรีซเป็นอันดับสองมีผลผลิต 5.7 ตัน ในขณะที่โมร็อกโกและกัศมีร์เป็นอันดับที่สามโดยในแต่ละที่มีผลผลิต 2.3 ตัน
ในปีที่ผ่านมา การเพาะปลูกในประเทศอัฟกานิสถานได้เพิ่มขึ้น ในกัศมีร์กลับลดลง อาเซอร์ไบจาน, โมร็อกโก และอิตาลีมีผู้ผลิตจำนวนน้อย มีผลผลิตลดหลั่นกันตามลำดับ
การค้าและการใช้ประโยชน์ > การใช้ประโยชน์

กลิ่นหอมของหญ้าฝรั่นได้รับการบรรยายโดยผู้เชียวชาญว่าทำให้นึกถึงน้ำผึ้งที่มีกลิ่นรสผิดปกติด้วยกลิ่นเหมือนหญ้าหรือฟางแห้ง ขณะที่มีรสชาติคล้ายฟางแห้งและหวาน หญ้าฝรั่นยังมีส่วนช่วยให้อาหารมีสีเหลืองส้มสว่าง  มีการใช้หญ้าฝรั่นอย่างแพร่หลายในอาหารเปอร์เซีย, ยุโรป, อาหรับ และตุรกี  มักมีการผสมหญ้าฝรั่นในลูกกวาดและสุราด้วย  โดยทั่วไปแล้ว มีการนำคำฝอย (Carthamus tinctorius มีการขายในชื่อ "หญ้าฝรั่นโปรตุเกส (Portuguese saffron)" หรือ "açafrão"), ชาด และขมิ้น (Curcuma longa) มาใช้แทนหญ้าฝรั่น  นอกจากนี้ยังมีการนำหญ้าฝรั่นมาใช้เป็นสีย้อมผ้าโดยเฉพาะในประเทศจีนและอินเดีย และนำมาใช้ในน้ำหอม  มันยังถูกนำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางศาสนาในประเทศอินเดีย และมีการนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายในการปรุงอาหารในอาหารหลากหลายเชื้อชาติ เช่น รีซอตโต อาหารของเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี หรือ บูยาแบ็ส (bouillabaise) อาหารของประเทศฝรั่งเศส ไปจนถึงข้าวหมกที่รับประทานเคียงกับเนื้อหลายชนิดในเอเชียใต้
มีประวัติการใช้หญ้าฝรั่นในการแพทย์แผนโบราณมาอย่างยาวนาน การศึกษาวิจัยหลายชิ้นในปัจจุบันแสดงให้เห็นว่าเครื่องเทศชนิดนี้อาจมีคุณสมบัติในการต้านมะเร็ง ต่อต้านสารก่อกลายพันธุ์  ฤทธิ์ปรับภูมิคุ้มกัน และเป็นสารต้านอนุมูลอิสระ  การศึกษาในปี พ.ศ. 2538 ชี้ให้เห็นว่ายอดเกสรเพศเมียและกลีบดอกของหญ้าฝรั่นมีประโยชน์ในการรักษาภาวะซึมเศร้า  การศึกษายังแสดงว่าหญ้าฝรั่นอาจช่วยป้องกันดวงตาจากผลกระทบโดยตรงจากแสงสว่างและความเครียดที่จอตานอกเหนือจากจุดรับภาพเสื่อม (macular degeneration) และโรคตาบอดกลางคืน (retinitis pigmentosa) (หญ้าฝรั่นส่วนมากในงานวิจัยหมายถึงยอดเกสรเพศเมีย แต่มักจะไม่ระบุชัดเจนในงานวิจัย) งานศึกษาอื่น ๆ ระบุว่าหญ้าฝรั่นอาจมีศักยภาพในคุณสมบัติทางการแพทย์อีกหลายอย่าง
เชิงอรรถ

↑  "โฟเลต" หมายถึงแค่เพียงรูปแบบที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติของกรดโฟลิก; ตัวอย่างไม่มีกรดโฟลิกในตัวเอง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หญ้าฝรั่น
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Crocus sativus ที่วิกิสปีชีส์
"Saffron". Darling Biomedical Library. UCLA.
Duke, J. "Crocus sativus". Germplasm Resources Information Network. United States Department of Agriculture. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2004. สืบค้นเมื่อ 27 มกราคม 2011.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ดอกของหญ้าฝรั่นในจังหวัดโอซะกะ ประเทศญี่ปุ่น
สายพันธุ์ที่แตกต่างให้ยอดเกสรเพศเมียที่ต่างกันอย่างมากในด้านรสชาติและความวาว
รายละเอียดของภาพเขียนฝาผนัง "Saffron Gatherers (คนเก็บหญ้าฝรั่น)" จากสิ่งก่อสร้าง "Xeste 3" ภาพเขียนฝาผนังเป็นหนึ่งในรายละเอียดธุรกิจการค้าขายหญ้าฝรั่นที่พบในการตั้งถิ่นฐานในเมืองอโครทีรี่ (Akrotiri) ซานโตรีนี
เทวรูปสลักโคมเตศวร (Gomateshwara) สูง 17.8 เมตร สร้างขึ้นในสมัยคริสต์ศักราช 978–993 ได้รับการสรงด้วยหญ้าฝรั่นทุก 12 ปีโดยผู้ศรัทธานับพันในงานเทศกาลมหามัสตกาภิเษก (Mahamastakabhisheka)
"หญ้าฝรั่นสเปน (Ispanya saffron)" ที่ตลาดในประเทศตุรกี ส่วน "หญ้าฝรั่นอินเดีย (India saffron)" ความจริงคือขมิ้น
หญ้าฝรั่นถูกนำไปแช่ในน้ำร้อนแต่ถึงกับเดือดเป็นเวลาหลายนาทีก่อนที่จะใช้ในอาหาร วิธีนี้จะช่วยปลดปล่อยส่วนที่มีประโยชน์ออกมา
Wikisource
แฟรงก์เฟิร์ต (แก้ความกำกวม)

แฟรงก์เฟิร์ต  หรือ ฟรังค์ฟวร์ท เป็นชื่อของสถานที่หลายแห่ง โดยสะกดจาก Frankfort, Frankfurt หรือ Frankford ในตัวอักษรละติน โดยเมืองในชื่อนี้ที่เป็นที่รู้จักมากสุดคือ แฟรงก์เฟิร์ต ในประเทศเยอรมนี
ฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์ (Frankfurt am Main) เมืองขนาดใหญ่ในประเทศเยอรมนี  เป็นเมืองธุรกิจในรัฐเฮ็สเซิน ทางฝั่งตะวันตกของประเทศ
ฟรังค์ฟวร์ทอันแดร์โอเดอร์ (Frankfurt an der Oder) เมืองในรัฐบรันเดินบวร์ค ทางฝั่งตะวันออกของประเทศเยอรมนี ติดชายแดนประเทศโปแลนด์
แฟรงก์เฟิร์ต (รัฐอิลลินอยส์) สหรัฐอเมริกา
แฟรงก์เฟิร์ต (รัฐอินดีแอนา) สหรัฐอเมริกา
แฟรงก์เฟิร์ต (รัฐแคนซัส) สหรัฐอเมริกา
แฟรงก์เฟิร์ต (รัฐเคนทักกี) สหรัฐอเมริกา
แฟรงก์เฟิร์ต (รัฐมิชิแกน) สหรัฐอเมริกา
หมู่บ้านแฟรงก์เฟิร์ต (รัฐนิวยอร์ก) สหรัฐอเมริกา
แฟรงก์เฟิร์ต (รัฐนิวยอร์ก) สหรัฐอเมริกา
แฟรงก์เฟิร์ต (รัฐโอไฮโอ) สหรัฐอเมริกา
แฟรงก์เฟิร์ต (รัฐวิสคอนซิน) สหรัฐอเมริกา
แฟรงก์เฟิร์ต (แอฟริกาใต้) ประเทศแอฟริกาใต้
เทนชู

ตราสัญลักษณ์ของเกม
เทนชู (天誅 Tenchu) เป็นวิดีโอเกมแนวนินจาที่เป็นที่นิยม โดยตามเนื้อเรื่องผู้เล่นจะต้องรับบทบาทเป็นนินจา ชื่อของเกมนั้นเป็นภาษาญี่ปุ่น ซึ่งถ้าแปลเป็นภาษาไทยแล้ว 天 (เทน) จะหมายถึงชั้นฟ้า และ 诛(ชู) หมายถึงการลงโทษ เทนและชูรวมกันจึงแปลว่า การลงโทษจากฟากฟ้า นั่นเอง
เทนชูเป็นที่รู้จักในฐานะที่เป็นเกมแนวลักลอบ และมีต้นฉบับของเกมมาจากระบบศักดินาของญี่ปุ่น (ประกอบด้วยซามูไร, ชาวนา, ศิลปิน และพ่อค้า ตามลำดับ) เทนชูเป็นเกมแรกๆที่ผลิตในแนวของนินจา อย่างไรก็ตามนอกจากจะมีศิลปะการต่อสู้แบบดั้งเดิมแล้ว เทนชูยังมีองค์ประกอบของจินตนาการและตำนานเข้าไปผสมผสานด้วย
เกมในซีรีส์นี้ประกอบไปด้วย
สี่เกมบนเพลย์สเตชัน
สี่เกมบนจาวา
หนึ่งเกมบนนินเทนโด ดีเอส
สองเกมบนเพลย์สเตชัน 2
หนึ่งเกมบนเอกซ์บอกซ์
สองเกมบนเอกซ์บอกซ์ 360
สองเกมบนเพลย์สเตชันพอร์เทเบิล
และหนึ่งเกมบนเครื่องวี
ตัวละครหลัก > ริกิมารุ

เจ้าสำนักนินจาอะซึมะคนปัจจุบัน โดยปฏิบัติรับใช้ต่อท่านโชกุนโกดะ ซึ่งริคิมารุมีอาวุธเป็นดาบนินจาชื่อว่า อิซาโยอิ ที่ได้รับสืบทอดมายังรุ่นสู่รุ่น อาจารย์ของเขาและเจ้าสำนักรุ่นก่อนชื่อว่าชิอุนไซ ผู้ซึ่งถูกสังหารโดยทัทสึมารุ นินจาสมาชิกอีกคนหนึ่งของสำนัก ซึ่งริคิมารุถือว่าทัทสึมารุเป็นต้นแบบเลยทีเดียว สำหรับความสามารถของริคิมารุนั้น จะอ่อนด้านความเร็วเมื่อเทียบกับอายาเมะ แต่ก็มีพละกำลังที่มากกว่า
ตัวละครหลัก > อายาเมะ

เป็นนินจาหญิงที่ท่านอาจารย์ชิอุนไซเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่ยังเด็กเช่นเดียวกับริคิมารุ อายาเมะมีอาวุธประจำตัวเป็นมีดคู่ อายาเมะมีความแตกต่างเมื่อเทียบกันกับริคิมารุ เธอโจมตีด้วยพลังที่ไม่รุนแรงนัก แต่ก็ว่องไวเหนือกว่าศัตรูหรือนินจาอื่น และยังเป็นนินจาที่มีความสามารถสูง
ตัวละครหลัก > ทัตสึมารุ

ทัตสึมารุเป็นตัวละครในภาค 2  Birth of Stealth Assassin และเป็นหนึ่งใน Boss 
เขาเป็นนินจารุ่นพี่ของริคิมารุกับอายาเมะ ทัตสึมารุเป็นพี่ใหญ่ก็ว่าได้ ทัตสึมารุเป็นนินจาที่ต่อสู้ได้ด้วยมือเปล่า มีอาวุธประจำตัวคือดาบ โจมตีได้หนักหน่วง แต่มาวันหนึ่งทัตสึมารุได้สูญเสียความทรงจำเพราะการต่อสู้กับหัวหน้าของเหล่าผู้ร้าย ชื่อว่า คากามิ ทัตสึมารุ พลัดตกหน้าผาจมทะเลไปและคนที่มีช่วยชีวิตไว้กลับเป็นคู่ต่อสู้เสียเองคือ คากามิ เธอรู้ว่าเขาจำอะไรไม่ได้ก็คิดแผนที่จะใช้ประโยชน์จากทัตสึมารุ โดยใช้ให้ไปสังหารอาจารย์,ริคิมารุและใครก็ตามที่เกี่ยวข้อง และเมื่อเขาเริ่มจำทุกสิ่งได้ เขาก็ยังทำตามคำสั่งของคากามิอยู่เช่นเดิม เนื่องจากเขาหลงรักเธอนั่นเอง โดยยอมทำตามแม้กระทั่งคำสั่งบุกทำลายหมู่บ้านนินจาต้นกำเนิดของตนเอง (เป็นด่านหนึ่งในเนื้อเรื่องของ ทัตสึมารุ)ซื่งเป้าหมายก็คือสังหารหัวหน้าหมู่บ้านนินจานั่นคือ อาจารย์ของเขานั่นเอง หลังจากที่ริคิมารุสังหารคากามิได้ในศึกกลางทะเล ด้วยความสำนึกผิดจึงสังหารตัวเองตายตามคากามิ ซึ่งเป็นหญิงที่ตนรัก ในภาคTenchu: Wrath of Heaven เค้าปรากฏตัวออกมาเนื่องจากถูกชุบชีวิตโดยนักพรตมาร เทนไร
ตัวละครหลัก > เทสชู

เทสชู ฟูจิโอกะ เป็นตัวละครในภาค 3 Wrath of Heaven เป็นนักฆ่ารับจ้างที่ตอนกลางวันจะทำหน้าที่เป็นหมอ สามารถกำจัดศัตรูด้วยเข็มเล่มเล็กและมือเปล่าได้เพราะอาชีพหมอ คอยรับคำสั่งจากชายชราชื่อ เซนโนซูเกะ คอยจัดการกับคนชั่วและเคยดวลกับริกิมารุและช่วยอายาเมะจากศัตรู
ตัวละครหลัก > ริน

รินเป็นนินจาหญิงอายุน้อยกว่าอายาเมะ เธออายุ 16 ปีท่าทางเหมือนเด็กผู้ชาย ไว้ผมสั้น มีอาวุธประจำตัว
คือดาบ "นัตสึเมะ" รินถนัดการต่อสู้แบบลอบสังหารมากว่าต่อสู้แบบตรงๆ แต่มาวันหนึ่งรินได้กลับจากการฝึกวิชาบนเขาเธอก็พบว่าหมู่บ้านของเธอถูกทำลายด้วยฝีมือของคนกลุ่มลึกลับและรินก็สาบานว่าจะต้องแก้แค้นให้ได้ขณะนั้นรินเห็นอายาเมะอยู่ตรงที่เกิดเหตุ รินเข้าใจผิดว่าคิดอายาเมะเป็นคน 1 ในคนร้ายที่ทำลายหมู่บ้านและฆ่าชาวบ้านทั้งหมด แต่เมื่อรู้ความจริงรินก็ร่วมมือกับอายาเมะและริคิมารุต่อสู้กับกลุ่มคนร้าย
ตัวละครหลัก > onikage

ศัตรูฟ้าลิขิตของริคิมารุผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ มีพลังเตะที่หนักหน่วง โอนิคาเกะเทิดทูนนักพรตมาร เมโอ เป็นอย่างมาก และมักจะโผล่ไปอยู่ในเหตุการณ์ต่างๆ ในเรื่องอยู่เนืองๆ โอนิคาเกะเป็นตัวละครที่ไปปรากฏในหลายๆภาคของเทนชู เช่น Tenchu : Stealth Assassins และ Tenchu : Wrath of heaven เป็นต้น
รายชื่อภาค

Dimensional Ninja Action Movie: Tenchu (1998)
แพลตฟอล์ม:  เพลย์สเตชัน
ผู้พัฒนา:  Acquire
ผู้ผลิตจำหน่าย:  Sony Music Entertainment, Activision
Tenchu: Stealth Assassins (1998)
แพลตฟอล์ม:  เพลย์สเตชัน
ผู้พัฒนา:  Acquire
ผู้ผลิตจำหน่าย:  Sony Music Entertainment, Activision
Tenchu: Shinobi Gaisen (1998)
แพลตฟอล์ม:  เพลย์สเตชัน
ผู้พัฒนา:  Acquire
ผู้ผลิตจำหน่าย:  Sony Music Entertainment, Activision
Tenchu: Shinobi Hyakusen (1999)
แพลตฟอล์ม:  เพลย์สเตชัน
ผู้พัฒนา:  Acquire
ผู้ผลิตจำหน่าย:  Sony Music Entertainment, Activision
Tenchu 2: Birth of the Stealth Assassins (2000)
แพลตฟอล์ม:  เพลย์สเตชัน
ผู้พัฒนา:  Acquire
ผู้ผลิตจำหน่าย:  Activision
Tenchu: Wrath of Heaven (2003)/Tenchu: Return from Darkness (2004)
แพลตฟอล์ม:  เพลย์สเตชัน 2/เอกซ์บอกซ์
ผู้พัฒนา:  K2
ผู้ผลิตจำหน่าย:  Activision, From Software
Tenchu: Fatal Shadows (2005)
แพลตฟอล์ม:  เพลย์สเตชัน 2
ผู้พัฒนา:  K2
ผู้ผลิตจำหน่าย:  From Software, Sega
Tenchu: Time of the Assassins (2005)
แพลตฟอล์ม: พีเอสพี
ผู้พัฒนา: From Software
ผู้ผลิตจำหน่าย: From Software, Sega
Tenchu: Dark Secret (2006)  เก็บถาวร 2006-04-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แพลตฟอล์ม: นินเทนโด ดีเอส
ผู้พัฒนา: From Software
ผู้ผลิตจำหน่าย: From Software, Nintendo
Tenchu Z (2006)
แพลตฟอล์ม: เอกซ์บอกซ์ 360
ผู้พัฒนา: From Software
ผู้ผลิตจำหน่าย: From Software, Microsoft
Tenchu Shinobi Strategy (天誅 忍ノ兵法)(2006) (Japan Only)
แพลตฟอล์ม: มือถือ
ผู้พัฒนา: From Software
ผู้ผลิตจำหน่าย: From Software
Tenchu Sen(2006) (ญี่ปุ่นเท่านั้น)
แพลตฟอล์ม: มือถือ
ผู้พัฒนา: From Software
ผู้ผลิตจำหน่าย: From Software
Shadow Assault: Tenchu (2008)
แพลตฟอล์ม: Xbox Live Arcade
ผู้พัฒนา: From Software
ผู้ผลิตจำหน่าย: From Software
Tenchu: Shadow Assassins (2009)
แพลตฟอล์ม: เครื่องวี, พีเอสพี
ผู้พัฒนา: Acquire, From Software
ผู้ผลิตจำหน่าย: From Software, Ubisoft(Europe/North America)
แหล่งข้อมูลอื่น

天誅 忍大全 トップ
Activision Site เก็บถาวร 2008-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Tenchu: Shadow Assassins Ubisoft Official Site เก็บถาวร 2009-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Rikimaru, as he appeared in Tenchu: Shadow Assassins
แฟรงก์ ทิดี้

แฟรงก์ ทิดี้ (17 พฤษภาคม ค.ศ. 1932 - 27 มกราคม ค.ศ. 2017) เป็นผู้กำกับภาพชาวอังกฤษ
เกิดที่เมืองลิเวอร์พูล เคยทำงานเป็นสตอปโมชันก่อนที่จะเป็นผู้กำกับภาพ แฟรงก์ ทิดี้เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท วอลลี้ฟิล์ม ซึ่งผลิตผลงานภาพยนตร์ นับร้อย โดยมีผู้กำกับที่สำคัญ คือริดลีย์ สก็อตต์ พี่ชายของโทนี สก็อตต์ ซึ่งในปี ค.ศ. 1977 ได้กำกับภาพยนตร์เรื่อง The Duelists
ทิดี้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2017 ที่เคนต์ ด้วยภาวะสมองเสื่อม
แหล่งข้อมูลอื่น

Frank Tidy at the Internet Movie Database
เอียน รอเจอร์สัน

เอียน รอเจอร์สัน
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
เอียน รอเจอร์สัน (เกิดเมื่อเดือน ตุลาคม ค.ศ. 1960 –  เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2017) เป็นนักแสดงสหราชอาณาจักร รู้จักกันในผลงาน Emmerdale, Doctors, Casualty, Heartbeat, Peak Practice, The Hello Girls, As Time Goes By, The Bill, People Like Us, Drop the Dead Donkey and Bloomin Marvellous เป็นต้น รอเจอร์สันเสียชีวิต เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2017 ที่โรงพยาบาลเวร็กแฮม เมเลอร์ จากภาวะแทรกซ้อนที่เกี่ยวข้องกับโรคเบาหวาน
แหล่งข้อมูลอื่น

เอียน รอเจอร์สัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เอียน คราฟต์

เอียน คราฟต์ (เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2019) เป็นนักฟิสิกส์และผู้บุกเบิกการรักษาภาวะเจริญพันธุ์จากประเทศอังกฤษ เอียน คราฟ์เป็นผู้คิดค้นการทดสอบฝาแฝดในหลอด เอียน คราฟต์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2019 ด้วยวัย 81 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

"Death of IVF Pioneer - Ian Craft 1937-2019". focusonreproduction.eu. Retrieved 2019-06-09.
"IVF.net - Prof Ian Craft passed away yesterday - IVF News". ivf.net. Retrieved 2019-06-09.
เทศบาลเมืองสิงห์บุรี

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สิงห์บุรี (แก้ความกำกวม)
| เทศบาลเมืองสิงห์บุรี |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
ตลาดเมืองสิงห์บุรี
สมญา: เมืองสิงห์
คำขวัญ: ตึกเก่า ร.5 นาวาสองสาย หลากหลายช่อนแม่ลา เทศกาลกินปลาประจำปี
ทม.สิงห์บุรีที่ตั้งของเทศบาลเมืองสิงห์บุรีแสดงแผนที่จังหวัดสิงห์บุรีทม.สิงห์บุรีทม.สิงห์บุรี (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 14°53′28″N 100°24′11″E﻿ / ﻿14.89111°N 100.40306°E﻿ / 14.89111; 100.40306
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สิงห์บุรี
อำเภอ: เมืองสิงห์บุรี
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ณรงศักดิ์ วิงวอน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 7.81 ตร.กม. (3.02 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 17,421 คน
 • ความหนาแน่น: 2,230.60 คน/ตร.กม. (5,777.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04170102
ทางหลวง:    
ที่อยู่ สำนักงาน: สำนักงานเทศบาลเมืองสิงห์บุรี  ถนนวิไลจิตต์ ตำบลบางพุทรา อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี 16000
เว็บไซต์: www.muangsing.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองสิงห์บุรี เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งอยู่ในอำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดสิงห์บุรี และเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและการขนส่งของจังหวัด มีพื้นที่ 7.81 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมตำบลบางพุทราทั้งตำบล และบางส่วนของตำบลบางมัญ ตำบลม่วงหมู่ ตำบลต้นโพธิ์ และตำบลบางกระบือ มีประชากรในปี พ.ศ. 2561 จำนวน 17,421 คน
ประวัติ

เทศบาลเมืองสิงห์บุรีเป็นหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น และเป็นเทศบาลขนาดกลาง ประวัติการจัดตั้งดังนี้ คือ เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2460 สมัยมหาเสวกเอกเจ้าพระยาสุรสีห์วิศิษฐ์ศักดิ์ ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ได้มีการประกาศจัดตั้งสุขาภิบาลเมืองสิงห์บุรี มณฑลกรุงเก่า ตำบลบางพุทรา (ปัจจุบันคืออำเภอเมืองสิงห์บุรี) ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 34 ปี 2460
ต่อมาในปี 2478 ได้ยกฐานะสุขาภิบาลเมืองสิงห์บุรีเป็นเทศบาลเมืองสิงห์บุรี เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2478 (ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52) ในขณะนั้นมีพื้นที่การปกครอง 1.7 ตารางกิโลเมตร ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 ได้ขยายเขตเทศบาลออกไปอีก 6.11 ตารางกิโลเมตร ทำให้ปัจจุบันเทศบาลมีพื้นที่ทั้งหมด 7.81 ตารางกิโลเมตร
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตัวเทศบาลเป็นที่ราบริมฝั่งน้ำ ย่านเศรษฐกิจอยู่ฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยาเทศบาลเมืองสิงห์บุรี ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครโดยทางรถยนต์ประมาณ 142 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดลพบุรีประมาณ 26 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดอ่างทองประมาณ 41 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดชัยนาทประมาณ 55 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดสุพรรณบุรีประมาณ 90 กิโลเมตร และห่างจากจังหวัดนครสวรรค์ประมาณ 95 กิโลเมตร มีพื้นที่ 7.81 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ใกล้เคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลบางกระบือ อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
ทิศใต้ ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลต้นโพธิ์ อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
ทิศตะวันออก ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลบางมัญ อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
ทิศตะวันตก ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลต้นโพธิ์ อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
ประชากรและชุมชน

ในเขตเทศบาลมีจำนวนประชากรชาย 8,098 คน จำนวนประชากรหญิง 9,323 คน รวมจำนวนประชากรทั้งสิ้น 17,421 คน มีจำนวนครัวเรือน 9,027 ครัวเรือน จำนวนชุมชน 13 ชุมชน ได้แก่
ชุมชนวัดเสฐียรวัฒนดิษฐ์
ชุมชนวัดตึกราชา
ชุมชนวัดสังฆราชาวาส
ชุมชนวัดโพธิ์ข้าวผอก
ชุมชนวัดหัวว่าว
ชุมชนวัดสว่างอารมณ์
ชุมชนวัดพรหมสาคร
ชุมชนวัดโพธิ์แก้วนพคุณ
ชุมชนชาวตลาดสิงห์บุรี
ชุมชนวิทยาลัยเทคนิค
ชุมชนบ้านบางแคใน
ชุมชนบ้านบางแคนอก
ชุมชนบ้านบางกระบือ
การศึกษา

เทศบาลเมืองสิงห์บุรีจัดเป็นแหล่งศูนย์กลางการศึกษาที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดสิงห์บุรี ประกอบด้วยสถานศึกษาที่เป็นของรัฐและเอกชน ดังนี้
| --- | --- |
 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสิงห์บุรี โรงเรียนอนุบาลสิงห์บุรี  โรงเรียนอนุบาลเมืองสิงห์บุรี  โรงเรียนวัดพรหมสาคร  โรงเรียนวัดศรัทธราภิรมณ์  โรงเรียนวัดโพธิ์ข้าวผอก  โรงเรียนสิงห์บุรี (มัธยมศึกษา)  โรงเรียนสิงหพาหุ "ประสานมิตรอุปถัมภ์" (มัธยมศึกษา) องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น โรงเรียนเทศบาล 1 วัดโพธิ์แก้วนพคุณ  โรงเรียนเทศบาล 2 วัดเสฐียรวัฒนดิษฐ์  โรงเรียนเทศบาล 3 อนุบาลพรหมรวมมิตร  โรงเรียนเทศบาล 4 รักษ์เมืองสิงห์:  สังกัดคณะกรรมการการอาชีวะศึกษา วิทยาลัยเทคนิคสิงห์บุรี  วิทยาลัยอาชีวะศึกษาสิงห์บุรี  วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสิงห์บุรี สังกัดคณะกรรมการการศึกษาเอกชน โรงเรียนอินทโมลีประทาน  โรงเรียนอนุบาลโพธิวรานุสรณ์  โรงเรียนอนุบาลแสงเทียน  โรงเรียนพนิชการสิงห์บุรี  โรงเรียนบริหารธุรกิจสิงห์บุรี
สาธารณสุข

ในเขตเทศบาลเมืองสิงห์บุรีมีหน่วยบริการด้านสาธารณสุขประกอบด้วย ศูนย์บริการสาธารณสุข 2 แห่ง โรงพยาบาล 4 แห่ง ดังนี้
โรงพยาบาลสิงห์บุรี
โรงพยาบาลสิงห์บุรีเวชการ
โรงพยาบาลขุนสรรค์
โรงพยาบาลแพทย์ชูชัย