stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาษาถิ่นโตเกียว
การออกเสียง

ลักษณะเด่นด้านการออกเสียงของภาษาถิ่นโตเกียวมีดังนี้
มักลดความก้อง (devoicing) เสียงสระ /i/ และ /u/ ที่อยู่ระหว่างเสียงพยัญชนะไม่ก้องหรือปรากฏหน้าการหยุด (เช่น การเว้นวรรคระหว่างพูด) เช่น 「ネクタイです。」 /nekutai desu/ มักจะออกเสียงเป็น [nekɯ̥taidesɯ̥] ฟังคล้าย [nektaides]
「が」「ぎ」「ぐ」「げ」「ご」 ที่ไม่ได้อยู่ต้นคำออกเสียงเป็น [ŋa] [ŋi] [ŋɯ] [ŋe] [ŋo] ตามลำดับ (ดูหัวข้อ "เสียงขุ่นนาสิก" ประกอบ)
ต่อไปนี้เป็นลักษณะเด่นที่พบมากในภาษาถิ่นโตเกียวย่านชิตามาจิ
ai （アイ） กับ oi （オイ） ออกเสียงเป็น ee （エー） เช่น
amai → amee（あまい→あめえ） "หวาน"
arumai → arumee（あるまい→あるめえ） "ไม่น่าจะมี"
osoi → osee（遅い→おせえ） "ช้า, สาย"
ikitai → ikitee（行きたい→行きてえ） "อยากไป"
พบการใช้เสียงพยัญชนะซ้ำในคำประสมหรือคำที่ประกอบด้วยคำอุปสรรคเน้นย้ำ เช่น
oppajimeru　おっぱじめる　"เริ่ม" (มาจาก oshihajimeru 押し始める)
buppanasu　ぶっぱなす　"ยิง" (มาจาก buchihanasu ぶち放す)
kawappuchi　川っぷち　"ริมแม่น้ำ" (มาจาก kawabuchi 川縁)
okkochiru　落っこちる　"ตก, ร่วงตก" (มีความหมายเหมือน ochiru 落ちる)
nokkeru　乗っける　"ให้ (คน) ขึ้นรถ/เรือ ฯลฯ" (มีความหมายเหมือน noseru 乗せる)
ออกเสียง ju（じゅ），shu（しゅ）เพี้ยนเป็น ji「じ」，shi「し」 ตามลำดับ เช่น
junbi じゅんび（準備）　"เตรียม"　→　jinbi じんび
bijutsu びじゅつ（美術）　"ศิลปะ"　→　bijitsu びじつ
shinjuku しんじゅく（新宿）　"ชินจูกุ"　→　shinjiku しんじく
shukō しゅこう（趣向）　"ความคิดใหม่ ๆ"　→　shikō しこう
ออกเสียง hi（ひ）กับ shi（し） สลับกันไปมา โดยทั่วไปจะออกเสียง hi เป็น shi และพบการออกเสียง shi เป็น hi บ้างเมื่อผู้พูดแก้ไขเกินเหตุ (hypercorrection) เช่น
shiohigari しおひがり（潮干狩り）　"การไปเก็บหอย กุ้ง ปู ขณะน้ำลง"　→　hioshigari ひおしがり
hito ひと（人）　"คน"　→　shito しと
hitsuzen ひつぜん（必然　）　"การกำหนดไว้แล้วตายตัว"　→　　shitsuzen しつぜん
hiroshima ひろしま（広島）　"ฮิโรชิมะ"　→　shiroshima しろしま
hitsuyō ひつよう（必要）　"จำเป็น"　←→　shitsuyō しつよう（執拗）　"ยืนกราน, ดื้อดึง"
hitsuji ひつじ（羊）　"แกะ　←→　shitsuji しつじ（執事）　"หัวหน้าคนใช้ในบ้านผู้สูงศักดิ์"
hiretsu ひれつ（卑劣）　"(นิสัย) ต่ำช้า"　←→　shiretsu しれつ（熾烈）　"รุนแรง, ดุเดือด"
เสียงสูงต่ำ

ภาษาถิ่นโตเกียวย่านยามาโนเตะและย่านชิตามาจิมีคำศัพท์บางคำที่เสียงสูงต่ำต่างกัน ดังที่ยกตัวอย่างต่อไปนี้ (ฝั่งซ้ายคือยามาโนเตะ ฝั่งขวาคือชิตามาจิ)
坂　サカ＼　⇔　サ＼カ　"เนิน, ที่ลาด"
次　ツキ゚＼　⇔　ツ＼キ゚　"ถัดไป"
鮨　スシ＼　⇔　ス＼シ　"ซูชิ"
露　ツユ＼　⇔　ツ＼ユ　"น้ำค้าง"
砂　スナ￣　⇔　スナ＼　"ทราย"
皺　シワ￣　⇔　シワ＼　"ริ้วรอย"
卵　タマ＼コ゚　⇔　タマコ゚￣　"ไข่"
刀　カタナ＼　⇔　カタ＼ナ　"ดาบ"
頭　アタマ＼　⇔　アタ＼マ　"หัว"
鋏　ハサミ＼　⇔　ハサ＼ミ　"กรรไกร"
心　ココロ＼　⇔　ココ＼ロ　"ใจ"
国　クニ＼　⇔　クニ￣　"ประเทศ"
虹　ニジ＼　⇔　ニジ￣　"รุ้งกินน้ำ"
坂東　バ＼ンドー　⇔　バンドー￣　"บันโด ชื่อเดิมของคันโต"
朝日　ア＼サヒ　⇔　アサ＼ヒ　"พระอาทิตย์ยามเช้า"
นอกจากนี้ ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ประชากรในเขตอาดาจิ เขตเอโดงาวะ และเขตคัตสึชิกะ ซึ่งติดกับจังหวัดไซตามะและจังหวัดชิบะใช้เสียงสูงต่ำตามภาษาถิ่นไซตามะ
สำนวน

ภาษาถิ่นคันโตและโทโฮกุเดิมมีรูปประโยคที่ลงท้ายด้วย「べい」／「べえ」／「べ」 แต่ภาษาถิ่นโตเกียวใช้「～う」หรือ「～よう」 เช่น 「行くべい」＝「行こう」，「これだべい」＝「これだろう」
ภาษาถิ่นโตเกียวใช้คำช่วย「へ」 (แสดงทิศทาง) เช่นเดียวกับภาษาถิ่นคิงกิ ต่างจากภาษาถิ่นโทโฮกุที่นิยมใช้คำช่วย「さ」
พบคำศัพท์ที่รับมาจากภาษาถิ่นคิงกิจำนวนมาก เช่น 「怖い」 "กลัว" 「ふすま」 "ประตูเลื่อนกรอบไม้กรุด้วยกระดาษอย่างหนา" 「うろこ」 "เกล็ด" 「つゆ（梅雨）」 "ช่วงฤดูฝนก่อนเข้าฤดูร้อน" 「塩辛い」 "เค็ม" 「つらら」 "แท่งน้ำแข็งตามชายคาบ้าน เกิดจากน้ำไหลลงมาแล้วแข็งตัว" 「けむり」 "ควัน" 「しあさって」 "วันมะเรื่อง (วันถัดจากวันมะรืน)"
พบสำนวนภาษาสุภาพ（敬語）ที่รับมาจากภาษาถิ่นคิงกิจำนวนมาก เช่น กริยาถ่อมตัว「おる」, รูปปฏิเสธแบบสุภาพ「～ません」 รวมถึงเสียงสะดวก -u（ウ音便） เช่น 「ごきげんよう」 (มาจาก ごきげんよく), 「お寒うございます」 (มาจาก お寒くございます)
ประชากรในโตเกียวใช้สำนวนภาษาสุภาพ「～れる」「～られる」ค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับถิ่นอื่น ๆ
แม้ว่าปัจจุบันใช้กริยานุเคราะห์ปฏิเสธ「ない」หรือ「ねえ」 แต่ก่อนหน้านี้ก็เคยใช้「ぬ」หรือ「ん」แบบเดียวกับภาษาถิ่นภาษาญี่ปุ่นตะวันตก และยังคงเหลือให้เห็นในสุภาษิต คำพังเพย จนถึงปัจจุบัน
「～てしまう」กลายเป็น「～ちまう」「～ちゃう」 เช่น 「終わってしまう」→「終わっちまう」／「終わっちゃう」
พบการใช้ภาษาผู้หญิง「わ」「こと」「てよ」 ฯลฯ ตั้งแต่เข้าสู่ยุคเมจิ
สถานการณ์ในปัจจุบัน

การปนกันของภาษาถิ่นย่านยามาโนเตะและชิตามาจิ การอพยพของคนถิ่นเดิมเนื่องจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในคันโตและการทิ้งระเบิดโตเกียว การอพยพเข้ามาของคนต่างถิ่นเนื่องจากการเติบโตทางเศรษฐกิจหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ล้วนแต่ส่งผลกระทบต่อภาษาถิ่นโตเกียวให้กลายเป็นภาษาใกล้สูญ ปัจจุบัน "ภาษาถิ่นเขตอภิมหานครโตเกียว"（首都圏方言）ซึ่งเป็นภาษาถิ่นที่ผสมผสานระหว่างภาษากลาง (ภาษาถิ่นโตเกียว) กับภาษาถิ่นในภูมิภาคคันโตได้เข้ามามีอิทธิพลในโตเกียวเป็นอย่างมาก เช่น
ใช้คำแสดงทัศนภาวะ (modality) 「～じゃん・～じゃんか」 มีความหมายเหมือน「～じゃないか」ในภาษาถิ่นโตเกียว มาจากภาษาถิ่นภูมิภาคชูบุและเข้ามาในโตเกียวผ่านทางโยโกฮามะ
ใช้「違かった」「違くて」แทนการใช้「違った」「違って」 มาจากภาษาถิ่นโทโฮกุตอนใต้และคันโตตอนเหนือ
ใช้「みたく」แทนการใช้「みたいに」เช่น「神様みたく尊敬する」　＝　神様みたいに尊敬する」 "นับถือเหมือนเทพเจ้า" มาจากภาษาถิ่นโทโฮกุและคันโตตอนเหนือ
ภาพแสดงบริเวณย่านยามาโนเตะกับย่านชิตามาจิ (แดง: ยามาโนเตะ, น้ำเงิน: ชิตามาจิ)
คณะวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยมอสโก

คณะวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยมอสโก บนถนนโมโฮวายา หลังพระราชวังเครมลิน
คณะวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยมอสโก (รัสเซีย: Факультет журналистики Московского государственного университета им. М. В. Ломоносова) ตั้งอยู่บริเวณถนนโมโฮวายา ในย่านดาวน์ทาวน์ของกรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1947 โดยเป็นภาควิชาหนึ่งของคณะภาษาศาสตร์ และได้แยกออกมีสถานะเป็นคณะในปี ค.ศ. 1952
ภายในอาคารหลักของคณะวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยมอสโก
คณะวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยมอสโก ถูกจัดให้เป็นคณะสาขาด้านวารสารศาสตร์ นิเทศศาสตร์ และการสื่อสารมวลชนที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในประเทศรัสเซียและในเครือรัฐเอกราช (CIS) และยังได้รับการขนานนามจากโรงเรียนวารสารศาสตร์มิสซูรีว่าเป็นคณะวารสารศาสตร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
ด้วยมหาวิทยาลัยมอสโกมีความต้องการสร้างชื่อเสียงระดับโลกทางด้านวิชาการในยุคสตาลินเรืองอำนาจและในช่วงสงครามเย็นนั้น ทำให้คณะเป็นแหล่งบ่มเพาะนักวิชาการ นักข่าว ระดับหัวกะทิของประเทศเป็นจำนวนมาก อีกทั้งยังมีเครือข่ายด้านกิจกรรมนิสิตระหว่างคณะวารสารศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กอีกด้วย
ภาควิชา

มีทั้งหมด 15 ภาควิชา ดังนี้
ภาควิชาวารสารศาสตร์ (Periodical Press)
ภาควิชาวิทยุและโทรทัศน์ (Radio and Television)
ภาควิชาวรรณกรรมและประวัติศาสตร์สื่อสารมวลชนรัสเซีย (History of Russian Journalism and Literature)
ภาควิชาวรรณกรรมและประวัติศาสตร์สื่อสารมวลชนต่างประเทศ (History of Foreign Journalism and Literature)
ภาควิชาการโฆษณาและการประชาสัมพันธ์ (Advertising and Public Relations)
ภาควิชาการบรรณาธิการและวิทยาการสารสนเทศ (Editing, Publishing and Informatics)
ภาควิชาสื่อสารมวลชนและการวิพากษ์วรรณกรรม (Literary Criticism and Opinion journalism)
ภาควิชาประวัติศาสตร์และประมวลกฎหมายสื่อในประเทศ (History of Modern Russian Mass Media and Media Law)
ภาควิชาเทคโนโลยีธุรกิจสิ่งพิมพ์และสื่อ (техники газетного дела и средств информации)
ภาควิชาสังคมวิทยาวารสารศาสตร์ (Sociology of Journalism)
ภาควิชาโวหารภาษารัสเซีย (Russian Language Stylistics)
ภาควิชาทฤษฎีสื่อและเศรษฐศาสตร์ (Media Theory and Economics)
ภาควิชาวารสารศาสตร์และการสื่อสารมวลชนแห่งยูเนสโก (UNESCO Chair of Journalism and Mass Communication)
ภาควิชาสื่อใหม่และทฤษฎีการสื่อสาร (New Media and Theory of Communication)
ภาควิชาภาษาต่างประเทศ (иностранных языков)
ศูนย์วิจัยวารสารศาสตร์ระดับชาติและระดับนานาชาติ

มีทั้งหมด 11 ศูนย์ ดังนี้
ศูนย์ศึกษาสื่อและวัฒนธรรมแห่งอเมริกากลาง (Centre For Studies of Ibero-American Journalism and Culture)
ศูนย์วารสารศาสตร์รัสเซีย-ฝรั่งเศส (Franco-Russian Center for Journalism)
สถาบันวารสารศาสตร์รัสเซีย-เยอรมัน (Russian-German Institute for Journalism)
ศูนย์ศึกษาระบบสื่อมวลชนฟินแลนด์และสแกนดิเนเวีย (Centre for Studies of Media Systems in Finland and Scandinavia)
ศูนย์ศึกษาสื่อและวัฒนธรรมรัสเซีย-ญี่ปุ่น (Russian-Japanese Centre for Studies of Media and Culture)
ศูนย์ศึกษาสื่อ วัฒนธรรม และการสื่อสารรัสเซียน-อิตาเลียน (Italian-Russian Center for Media, Culture and Communication)
ศูนย์ศึกษาสื่อและวารสารศาสตร์สหราชอาณาจักร (Center for British journalism and the media)
ศูนย์ศึกษาสื่อรัสเซียน-อินเดียน (Russian-Indian Centre for Media)
ศูนย์ศึกษาสื่อมวลชนและวัฒนธรรมจีน-รัสเซีย (Center for Russian and Chinese studies of journalism, mass communication and culture)
ศูนย์สื่อเพศสภาพศึกษา (Center for Gender Studies Media and Communications)
ศูนย์ปรัชญาสื่อมวลชน (Центр медиапсихологии)
เครือข่ายระดับนานาชาติ

คณะวารสารศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยมอสโก มีการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ทางวิชาการกับคณะด้านวารสารศาสตร์และนิเทศศาสตร์ที่มีชื่อเสียงจากทั่วโลกถึง 20 ประเทศ อีกทั้งยังมีเครือข่ายความสัมพันธ์กับสมาคมสื่อมวลชนระหว่างประเทศอีก 7 องค์กรด้วยกัน
ดอกไม้ประจำชาติของสาธารณรัฐจีน

ดอกบ๊วย
The Chinese Taipei Olympic flag uses a plum blossom design.
ดอกไม้ประจำชาติของสาธารณรัฐจีน หรือ ไต้หวัน คือดอกพลัม หรือดอกบ๊วย (plum blossom) หรืออีกชื่อคือดอกเหมยได้รับการกำหนดให้เป็นดอกไม้ประจำชาติโดยสภาบริหาร (Executive Yuan) แห่งสาธารณรัฐจีน หรือปัจจุบันคือรัฐบาลไต้หวัน เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 1964 ดอกพลัมมีชื่อเรียกในภาษาจีนว่าเหมยฮวา (อังกฤษ: meihua; จีน: 梅花; พินอิน: méihuā) เป็นดอกไม้ที่มีสัญลักษณ์หมายถึงความเข้มแข็ง มั่นคงและอุตสาหะ เนื่องจากดอกพลัมสามารถบานสะพรั่งที่สุดได้แม้ท่ามกลางหิมะในฤดูหนาว
ต้นพลัมมักมีอายุยืนยาว จึงมักพบต้นพลัมโบราณได้ทั่วไปในประเทศจีน ที่เมืองฮวังเหมย (อังกฤษ: Yellow Mei; จีนตัวย่อ: 黄梅县; จีนตัวเต็ม: 黃梅縣; พินอิน: Huángméi Xiàn) ในมณฑลหูเป่ย์ (อังกฤษ: Hubei; จีน: 湖北省; พินอิน:  Húběi Shěng) มีต้นพลัมอายุกว่า 1,600 ปี จากสมัยราชวงศ์จินที่ยังคงออกดอกงดงาม
เกสรทั้งสามของดอกพลัมมีความหมายถึง "หลัก 3 ประการแห่งประชาชน" (อังกฤษ: Three Principles of the People; จีนตัวเต็ม: 三民主義; จีนตัวย่อ:三民主义) หรือที่เรียกกันว่า "ลัทธิไตรราษฎร์" (ซานหมินจู่อี้) ของผู้เป็น "บิดาของชาติ" คือ ซุนยัตเซ็น (Sun Yat-sen, 孫逸仙)  ในขณะที่กลีบดอกทั้งห้ากลีบหมายถึง ร้ฐธรรมนูญการปกครองแบบ 5 สภา (The five branches of the government หรือ The Five Yuans)  ได้แก่ (1) สภาบริหาร (The Executive Yuan) (2) สภานิติบัญญัติ (The Legislative Yuan) (3) สภาตุลาการ (The Judical Yuan) (4) สภาตรวจสอบและคัดเลือก (The Examination Yuan) (5) สภาควบคุม (The Control yuan) เป็นส่วนของการบริหารประเทศสูงสุด
ดอกพลัมยังเคยได้รับการเสนอชื่อให้เป็นดอกไม้ประจำชาติของสาธารณรัฐประชาชนจีน (ไทย: จีน; อังกฤษ: People's Replublic of China (RPC); จีนตัวย่อ: 中华人民共和国; จีนตัวเต็ม: 中華人民共和國; พินอิน: Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó) ด้วยเช่นกัน
เนื่องจากดอกพลัมนี้ยังมีความแปลกและแตกต่างจากดอกไม้อื่นคือ บานในฤดูหนาว โดยดอกพลัมจะผลิดอกออกมาก่อนที่ใบจะเริ่มผลิออกมาในฤดูใบไม้ผลิ ถือได้ว่าเป็นดอกไม้ดอกแรกของปี เนื่องจากจะเริ่มบานในเดือนมกราคม หรือเดือนหนึ่ง ซึ่งเป็นฤดูหนาว และเป็นดอกไม้ชนิดเดียวของฤดูนี้ จึงเป็นที่นิยมใช้เป็นดอกไม้ประดับตกแต่งในช่วงปีใหม่ของจีน หรือช่วงตรุษจีน
สาธารณรัฐประชาชนจีน

ปัจจุบันประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน (China) ยังไม่มีการกำหนดดอกไม้ประจำชาติ แต่โดยธรรมเนียมแล้วในหลายพื้นที่มีการกำหนดสัญลักษณ์บ่งชี้ที่มีความเกี่ยวพันกับสัญลักษณ์ประจำชาติอยู่ด้วย
ในปี ค.ศ. 1903 สมัยราชวงศ์ชิง (Qing Dynasty) ได้มีการประกาศให้ดอกโบตั๋น (อังกฤษ: peony; จีน: 牡丹; พินอิน: mǔ dān) เป็นดอกไม้สัญลักษณ์ของประเทศ ดอกโบตั๋นมีความหมายถึงความเจริญมั่งคั่ง ร่ำรวย มียศศักดิ์
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 ที่รัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนเข้าปกครองประเทศจีนนั้น มิได้มีการกำหนดดอกไม้ประจำชาติไว้แต่อย่างใด เคยมีการจัดสำรวจคัดเลือกดอกไม้ประจำชาติขึ้น ในปี ค.ศ. 2005 โดยมีประชาชนเลือกดอกโบตั๋นให้เป็นดอกไม้ประจำชาติร้อยละ 41 ในขณะที่มีประชาชนร้อยละ 36 เลือกดอกพลัม แต่รัฐบาลก็มิได้มีการประกาศดอกไม้ประจำชาติแต่อย่างใด นักวิชาการบางคนเคยให้ข้อเสนอแนะให้มีดอกไม้ประจำชาติสองชนิด คือทั้งดอกโบตั๋นและดอกพลัม นอกจากนี้ยังมีดอกไม้อื่น ๆ ที่เป็นที่นิยมในประเทศจีนและอาจมีสิทธิ์เป็นดอกไม้ประจำชาติจีนได้ เช่น ดอกกล้วยไม้ ดอกมะลิ ดอกแดฟโฟดิล (daffodil) ดอกเบญจมาศ เป็นต้น
ดูเพิ่ม

สาธารณรัฐจีน
การปฏิวัติตูนิเซีย
เบื้องหลัง

ประธานาธิบดีบิน อะลีปกครองตูนิเซียมาตั้งแต่ พ.ศ. 2530 รัฐบาลของเขา ซึ่งได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ในสื่อและในหมู่องค์การพัฒนาเอกชน ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกาและฝรั่งเศสเนื่องจาก "การจับกุมตัวพวกอิสลามมาลงโทษ [และ] วาระด้านเศรษฐกิจของเขาได้รับการชักชวนว่าเป็นรูปแบบที่หลักแหลมซึ่งสามารถนำไปปรับใช้ได้ในแอฟริกาเหนือ และเขาพิสูจน์แล้วว่าเป็นพันธมิตรที่เด็ดเดี่ยวและกระตือรือร้นของสหรัฐอเมริกาที่เข้าไปมีส่วนพัวพันในโครงการส่งผู้ร้ายข้ามแดนซึ่งได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก" ผลที่ตามมาคือ ปฏิกิริยาภายในต่อการละเมิดอำนาจของบิน อะลีจึงไม่มีการรายงานในสหรัฐอเมริกาและฝรั่งเศส และในหลายกรณีตัวอย่างของการประท้วงทางสังคมและการเมือง เมื่อเกิดขึ้นในประเทศตูนิเซียแล้ว น้อยครั้งที่จะปรากฏเป็นพาดหัวข่าวสำคัญในสื่อ
การประท้วงในตูนิเซียเกิดขึ้นไม่บ่อยครั้งนัก และเป็นที่น่าสังเกตว่า โดยเฉพาะอย่างตูนิเซียมักจะถูกมองว่าเป็นประเทศที่มั่งคั่งและมีเสถียรภาพเมื่อเทียบกับประเทศอื่นในภูมิภาค อัลญะซีเราะฮ์อิงกลิช ยังได้รายงานว่า นักเคลื่อนไหวชาวตูนิเซียเป็นกลุ่มที่เปิดเผยมากที่สุดในภูมิภาคของโลก โดยมีข้อความสนับสนุนหลายข้อความถูกโพสต์ลงในทวิตเตอร์เพื่อสนับสนุนอัลบูอะซีซี บทความที่ไม่เห็นด้วยกับบรรณาธิการในเครือข่ายเดียวกันยังได้กล่าวถึงเหตุการณ์ดังกล่าวว่าเป็น "การประท้วงพลีชีพด้วยความสิ้นหวังของเยาวชนตูนิเซีย" นอกจากนี้ ยังได้ชี้ว่ากองทุนเอกภาพแห่งชาติและกองทุนการจ้างงานแห่งชาติเดิมได้ให้การสนับสนุนสินค้าและบริการในประเทศ แต่ได้เริ่มต้นเปลี่ยนแปลง "ภาระการจัดการจากรัฐสู่สังคม" เพื่อให้มีการนำเงินมาชำระโดย "ชุมชนแออัด" หรือเขตชุมชนห่างไกลความเจริญ ซึ่งตั้งอยู่รอบเมืองและชานเมืองที่ร่ำรวย นอกจากนี้ยังได้มีการอ้างถึง "การทำให้พื้นที่เกษตรกรรมและแห้งแล้ง ตลอดจนพื้นที่ทางใต้ของประเทศไม่มีความสำคัญยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่ลดละ" การประท้วงดังกล่าวยังได้ถูกเรียกว่าเป็น "การลุกฮือของประชาชน" เนื่องจาก "การรวมกันอย่างร้ายแรงของความยากจน ภาวะการว่างงาน และการเก็บกดทางการเมือง: คุณลักษณะสามประการที่ปรากฏในสังคมอาหรับส่วนใหญ่" อีกสาเหตุหนึ่งเป็นเพราะความไร้ความสามารถของรัฐบาลตูนิเซียที่จะเซ็นเซอร์ข้อมูลไม่ให้ชาวตูนิเซียเข้าถึง อย่างเช่นข้อมูลจากวิกิลีกส์ที่อธิบายถึงการคอร์รัปชั่นอย่างรุนแรงในรัฐบาลตูนิเซีย
การประท้วงเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ในซีดีบูซีดส่วนใหญ่ไม่ได้รับความสนใจเท่าใดนัก ถึงแม้ว่าเว็บไซต์สื่อสังคม อย่างเช่น เฟซบุ๊กและยูทูบจะได้นำเสนอภาพของตำรวจสลายการชุมนุมของเยาวชนผู้ซึ่งทำลายกระจกของร้านค้าและรถยนต์ได้รับความเสียหาย ผู้ประท้วงคนหนึ่ง มุฮัมมัด อัลบูอะซีซี จุดไฟเผาตนเองเพื่อเป็นการประท้วงต่อการยึดแผงลอยขายผักและผลไม้ของเขา ในเวลาต่อมา เขาได้ถูกส่งตัวไปยังโรงพยาบาลในตูนิส ที่ซึ่งเขาได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 4 มกราคม
การประท้วงในช่วงแรก

มีรายงานว่าตำรวจพยายามขัดขวางการเดินขบวนและใช้แก๊สน้ำตากับผู้ชุมนุมเยาวชนหลายร้อยคนในซีดีบูซีด เมื่อตอนกลางเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 ผู้ชุมนุมได้รวมตัวกันนอกที่ทำการรัฐบาลส่วนภูมิภาคเพื่อประท้วงต่อการปฏิบัติต่อมุฮัมมัด อัลบูอะซีซี ซึ่งจุดไฟเผาตัวเองเพื่อเป็นการประท้วงต่อการที่ตำรวจยึดแผงลอยขายผักและผลไม้ขณะที่พยายามขายสินค้าอยู่ริมถนน การรายงานข่าวในสื่อตูนิเซียมีจำกัด เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม เจ้าหน้าที่ตำรวจถูกเสริมกำลังตามท้องถนนของเมือง
วันที่ 22 ธันวาคม ผู้ประท้วงอีกคนหนึ่ง ชื่อว่า ละฮ์ซีน นะญี ตอบสนองต่อ "ความหิวโหยและภาวะไม่มีงานทำ" ด้วยการอัตวินิบาตกรรมด้วยไฟฟ้า หลังจากปีนขึ้นไปบนเสาไฟฟ้า ร็อมซี อัลอับบูดี ก็ได้ทำอัตวินิบาตกรรมด้วยเช่นกันเนื่องจากปัญหาทางการเงินที่เกิดขึ้นจากหนี้ธุรกิจโดยโครงการเอกภาพวิสาหกิจรายย่อยของประเทศ วันที่ 24 ธันวาคม มุฮัมมัด อัลอะมารี ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจยิงเข้าที่หน้าอกจนเสียชีวิต ในเมืองทางตอนกลางของประเทศ นอกจากนี้ ผู้ชุมนุมประท้วงรายอื่นก็ได้รับบาดเจ็บด้วยเช่นกัน รวมทั้งมีผู้เสียชีวิตอีกหนึ่งคนในวันที่ 30 ธันวาคม ตำรวจอ้างว่าพวกเขายิงผู้ประท้วงในการ "ป้องกันตนเอง" ตำรวจได้มีการประกาศ "กึ่งเคอร์ฟิว" ในเมืองในเวลาต่อมา
ต่อมา ความรุนแรงได้ปะทุขึ้นมาอีกเมื่อทางการและราษฎรจังหวัดซีดีบูซีด เผชิญหน้ากันอีกครั้งหนึ่ง การประท้วงได้ลุกลามไปถึงเมืองหลวงตูนิส เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม โดยมีพลเมืองราว 1,000 คน ออกมาแสดงความสามัคคี ร่วมกับราษฎรในซีดีบูซีด และเรียกร้องตำแหน่งงาน การเดินขบวนดังกล่าว ซึ่งจัดขึ้นโดยนักเคลื่อนไหวสหภาพการค้าอิสระ ถูกหยุกยั้งโดยเจ้าหน้าที่ความมั่นคง การประท้วงยังได้ลุกลามไปถึงเมืองซูซะฮ์ สแฟกซ์ และอัลมิกนาซี ในวันต่อมา สหพันธ์สหภาพแรงงานตูนิเซียได้จัดการเดินขบวนอีกครั้งหนึ่งในเมืองก็อฟเศาะฮ์ซึ่งถูกขัดขวางโดยเจ้าหน้าที่ความมั่นคงอีกเช่นเดียวกัน เป็นเวลาเดียวกับที่ทนายความราว 300 คน จัดการเดินขบวนของตนใกล้กับทำเนียบรัฐบาลในตูนิส การประท้วงได้ดำเนินต่อไปอีกครั้งหนึ่งในวันที่ 29 ธันวาคม
วันที่ 30 ธันวาคม เจ้าหน้าที่ตำรวจสามารถยับยั้งการประท้วงได้อย่างสงบในเมืองอัลมุนัสตีร ขณะที่ใช้กำลังขัดขวางการเดินขบวนเพิ่มเติมในอัสซะบีเคาะฮ์และเชบบะ การประท้วงยังคงดำเนินต่อไปในวันที่ 31 ธันวาคม และมีการเดินขบวนประท้วงและการชุมนุมสาธารณะเพิ่มเติมอีกโดยทนายความในตูนิสและเมืองอื่นหลังจากมีการปลุกระดมของสภาทนายความแห่งชาติตูนิเซีย นอกจากนี้ ยังได้มีรายงานที่ไม่ได้รับการยืนยันว่ามีชายอีกคนหนึ่งพยายามทำอัตวินิบาตกรรมในอัลฮามมะฮ์
วันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2554 การประท้วงในธาลาปะทุรุนแรงขึ้นจากภาวะการว่างงานและค่าครองชีพที่สูง ได้มีการเดินขบวนซึ่งมีผู้เข้าร่วมประมาณ 250 คน ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนนักศึกษา เพื่อเป็นการสนับสนุนการประท้วงในซีดีบูซีด ตำรวจใช้แก๊สน้ำตาสลายการชุมนุม โดยแก๊สกระป๋องหนึ่งได้ไปตกในบริเวณสุเหร่าท้องถิ่น มีรายงานว่าผู้ชุมนุมประท้วงตอบโต้จุดไฟเผายางรถยนต์และโจมตีสำนักงานของพรรคอาร์ซีดี ซึ่งเป็นพรรคของประธานาธิบดีบิน อะลี
การประท้วงบางส่วนเรียกร้องให้มีการเปลี่ยนแปลงการตรวจพิจารณาออนไลน์ของรัฐบาล ที่ซึ่งภาพสื่อจำนวนมากได้รับการออกอากาศ ทางการตูนิเซียได้รับการกล่าวหาว่าดำเนินปฏิบัติการหลอกลวงเพื่อควบคุมรหัสผ่านของผู้ใช้และตรวจสอบการวิพากษ์วิจารณ์ออนไลน์ ทั้งเว็บไซต์ของรัฐและเอกชนต่างก็ถูกเจาะระบบเข้าไปเช่นเดียวกัน
การประท้วงในช่วงแรก > การได้รับการสนับสนุนจากชนชั้นสูงและการประท้วงระยะต่อมา

วันที่ 6 มกราคม ทนายความร้อยละ 95 จากทนายความทั้งประเทศ 8,000 คนได้ประท้วง ตามการระบุของประธานเนติบัณฑิตยสภาแห่งชาติ เขากล่าวว่า "การประท้วงส่งสารที่ชัดเจนว่าเราจะไม่ยอมรับการโจมตีอย่างไม่เป็นธรรมต่อทนายความ เราจะทำการประท้วงอย่างแข็งขันต่อการเฆี่ยนทนายความที่ผ่านมาไม่นานนี้" นอกจากนี้ ยังมีรายงานว่า ในวันรุ่งขึ้น ครูได้เข้าร่วมการประท้วงด้วยเช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

อิสลาม.in.th : เพื่อความเข้าใจอิสลาม และมุสลิม เก็บถาวร 2009-10-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สโมสรฟุตบอลเชียงใหม่ ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลเชียงใหม่ ยูไนเต็ด (อังกฤษ: Chiangmai United) เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ถนนช้างเผือก ตำบลศรีภูมิ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับไทยลีก 2
สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2558 ในชื่อสโมสรฟุตบอลช้างเผือก เชียงใหม่ และสร้างผลงานชนะเลิศฟุตบอลดิวิชัน 3 ฤดูกาล 2559 โซนภาคเหนือ ทำให้ได้เลื่อนชั้นขึ้นสู่ไทยลีก 4 หลังจากที่สโมสรได้เลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในลีกอาชีพได้ทำการเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น เจแอล เชียงใหม่ ยูไนเต็ด ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2560 ตามชื่อผลิตภัณฑ์ของผู้สนับสนุนหลัก และสามารถคว้าแชมป์ไทยลีก 4 โซนภาคเหนือ มาครองได้ตั้งแต่ฤดูกาลแรกที่เล่นในลีกอาชีพ และได้เลื่อนชั้นขึ้นสู่ไทยลีก 3 นอกจากนี้ยังสร้างผลงานเป็นสโมสรจากไทยลีก 4 สโมสรแรกที่สามารถเข้าถึงรอบรองชนะเลิศในการแข่งขันไทยเอฟเอคัพ ต่อมาในไทยลีก 2 ฤดูกาล 2563–64 สโมสรได้เปลี่ยนชื่อจากสโมสรเจแอล เชียงใหม่ ยูไนเต็ด เป็น เชียงใหม่ ยูไนเต็ด ปัจจุบันใช้สนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปีเป็นสนามเหย้า
ประวัติสโมสร

สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2558 ในชื่อ สโมสรฟุตบอลช้างเผือก เชียงใหม่ โดยนายชูชัย เลิศพงศ์อดิศร ซึ่งเป็นทนายความ และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเชียงใหม่ และจดทะเบียนก่อตั้งเป็นนิติบุคคลในรูปแบบบริษัทขึ้นเมื่อเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2558 ในชื่อบริษัท ช้างเผือกเชียงใหม่ ยูไนเต็ด จำกัด
สโมสรส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันในรายการของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยเป็นครั้งแรกในฟุตบอลดิวิชัน 3 ฤดูกาล 2559 ซึ่งเป็นการแข่งขันในระดับสมัครเล่น โดยสโมสรใช้วิธีการคัดเลือกนักฟุตบอลจากผู้ที่มาทดสอบฝีเท้ากว่า 900 คน
ประวัติสโมสร > ดิวิชั่น 3 โซนภาคเหนือ

หลังจากได้นักฟุตบอลที่ผ่านการคัดเลือก 25 คนจากผู้มาทดสอบฝีเท้าทั้งหมดแล้ว สโมสรได้ลงแข่งขันในฟุตบอลดิวิชั่น 3 ฤดูกาล 2559 โซนภาคเหนือ ภายใต้การคุมทีมของ ฉลองชัย ลีฬหาชีวะ อดีตผู้ฝึกสอนของลำพูน วอริเออร์และมรภ.เชียงใหม่ ซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนคนแรกของสโมสร
วันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2560 สโมสรลงแข่งขันเป็นนัดแรก โดยเป็นการแข่งขันฟุตบอลดิวิชั่น 3 โซนภาคเหนือ รอบแบ่งกลุ่ม พบกับสโมสรฟุตบอลกองทัพภาคที่ 3 - สมาคมกีฬาจังหวัดเพชรบูรณ์ ที่สนามกีฬามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ซึ่งสโมสรเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ 4–1 และ มณฑล เชื้อศรีลา ได้รับการบันทึกว่าเป็นผู้เล่นของสโมสรที่ทำประตูได้เป็นคนแรก
โดยสโมสรทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมตั้งแต่ฤดูกาลแรกที่ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขัน โดยสามารถเอาชนะได้ 3 นัดรวดในรอบแบ่งกลุ่ม เป็นที่หนึ่งของสายและเข้ารอบ 8 ทีมสุดท้ายต่อไป
ในรอบ 8 ทีมสุดท้าย สโมสรต้องพบกับนครแม่สอด ยูไนเต็ด และสามารถเอาชนะได้ในการดวลจุดโทษหลังเสมอกันในช่วงเวลาปกติ 1–1 เข้าสู่รอบรองชนะเลิศไปพบกับชัยนาท ยูไนเต็ด โดยในรอบรองชนะเลิศ สโมสรสามารถเอาชนะชัยนาท ยูไนเต็ด ไปได้อย่างขาดลอยถึง 4–0 เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศไปพบกับ สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตเชียงใหม่
การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2560 ที่สนามกีฬาอินทนิล,มหาวิทยาลัยแม่โจ้ หลังจากเสมอกันในเวลาปกติ 1–1 สโมสรสามารถเอาชนะสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตเชียงใหม่ ไปได้ในการดวลจุดโทษ ทำให้ได้ตำแหน่งแชมป์ของโซนภาคเหนือ และได้เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 4 ซึ่งเป็นลีกอาชีพระดับแรก นอกจากนี้ กฤษฎา ถาพิงยศ กองหน้าของสโมสรยังเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในระดับดิวิชั่น 3 ฤดูกาล 2559
ประวัติสโมสร > ไทยลีก 4

หลังจากสโมสรได้เลื่อนชั้นขึ้นมาสู่ลีกอาชีพแล้ว
บริษัท ศรีนานาพร มาร์เกตติ้ง จำกัด เจ้าของผลิตภัณฑ์ขนมหวานเจลาติน ยี่ห้อ เจเล (Jele) ได้เข้ามาเป็นผู้สนับสนุนหลักของสโมสร สโมสรจึงเปลี่ยนชื่อที่ใช้ในการแข่งขันเป็น เจแอล เชียงใหม่ ยูไนเต็ด ตั้งแต่ฤดูกาล 2560 เป็นต้นไป นอกจากนี้สโมสรยังได้สร้างทีมสำรองระดับเยาวชนขึ้นมา โดยทีมเยาวชนของสโมสรยังคงใช้ชื่อว่าช้างเผือก เชียงใหม่ เช่นเดิม และใช้ในการลงแข่งไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2560
สโมสรเริ่มต้นฤดูกาลแรกในลีกอาชีพด้วยความไม่พร้อม โดยมีการยุติสัญญากับ ฉลองชัย ลีฬหาชีวะ ผู้ฝึกสอนที่พาทีมเลื่อนชั้นขึ้นมา โดยให้ พีรภัทธ์ พษิฐาการกุล เข้ามาเป็นผู้ฝึกสอนชั่วคราว รวมถึงการหาสนามเหย้าประจำ โดยในระหว่างฤดูกาล 2560 มีการเปลี่ยนสนามเหย้าของสโมสรถึง 4 ครั้ง
นอกจากนี้สโมสรยังถูกฝ่ายจัดการแข่งขันลงโทษตั้งแต่นัดแรก โดยสโมสรมีโปรแกรมลงแข่งขันไทยลีก 4 นัดแรกของฤดูกาล กับพิษณุโลก เอฟซี ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 แต่เนื่องจากทางสโมสรส่งรายชื่อผู้เล่นให้ฝ่ายจัดการแข่งขันไม่ทัน จึงถูกตัดสิทธิห้ามลงแข่งขันในนัดดังกล่าว และถูกปรับแพ้ 0–2
ต่อมาสโมสรได้ลงแข่งขันในลีกเป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 กับอุตรดิตถ์ เอฟซี ที่สนามกีฬาจังหวัดอุตรดิตถ์ และจบลงด้วยความพ่ายแพ้ 2–0 โดยทีมมีผลงานไม่ดีนักในช่วง 4 นัดแรก จนมีการเปลี่ยนผู้ฝึกสอนจาก พีรภัทธ์ พษิฐาการกุล เป็น อภิชาติ โมสิกะ อดีตผู้ฝึกสอนของสีหมอก เอฟซี ในเดือนมีนาคม หลังจากนั้นสโมสรเริ่มมีผลงานในลีกที่ดีขึ้นโดยฉัตรชัย นาควิจิตร กองหน้าของทีมยิงประตูในลีกไปถึง 17 ประตูและเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในไทยลีก 4 โซนภาคเหนือ โดยสโมสรสามารถคว้าแชมป์ไทยลีก 4 โซนภาคเหนือ และเลื่อนชั้นขึ้นไปแข่งขันในไทยลีก 3 นอกจากนี้ในการแข่งขันไทยเอฟเอคัพ สโมสรยังสร้างผลงานผ่านเข้าไปถึงรอบรองชนะเลิศ ก่อนจะแพ้ให้กับแบงค็อก ยูไนเต็ด โดยนับเป็นสโมสรจากระดับลีกล่างสุดสโมสรแรกในประเทศไทย ที่สามารถผ่านเข้ามาถึงรอบรองชนะเลิศ
ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล

| ฤดูกาล | ลีก | ลีก> แข่ง | ลีก> ชนะ | ลีก> เสมอ | ลีก> แพ้ | ลีก> ได้ | ลีก> เสีย | ลีก> แต้ม | ลีก> อันดับ | เอฟเอ คัพ | ลีกคัพ | ผู้ยิงประตูสูงสุด> ชื่อ | ผู้ยิงประตูสูงสุด> จำนวนประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2560 | ไทยลีก 4 | 24 | 15 | 4 | 5 | 46 | 17 | 49 | อันดับ 1 | รอบรองชนะเลิศ | รอบคัดเลือก รอบแรก |  ฉัตรชัย นาควิจิตร | 20 |
| 2561 | ไทยลีก 3 | 26 | 17 | 8 | 1 | 60 | 31 | 59 | อันดับ 1 | รอบ 32 ทีม | รอบคัดเลือก รอบแรก |  ฉัตรชัย นาควิจิตร | 20 |
| 2562 | ไทยลีก 2 | 34 | 10 | 10 | 14 | 43 | 43 | 40 | อันดับ 11 | รอบ 64 ทีม | รอบ 16 ทีม |  อีเซียล โซซา ซัวรีช | 12 |
| 2563–64 | ไทยลีก 2 | 34 | 20 | 9 | 5 | 64 | 28 | 69 | อันดับ 2 | รอบ 64 ทีม | งดจัดการแข่งขัน |  เมลวิน เดอ ลูว์ | 17 |
| 2564–65 | ไทยลีก | 30 | 4 | 7 | 19 | 28 | 56 | 19 | อันดับ 16 | รอบ 16 ทีม | รอบ 16 ทีม |  บิล | 5 |
| 2565–66 | ไทยลีก 2 | 34 | 15 | 9 | 10 | 36 | 32 | 54 | อันดับ 5 | รอบ 16 ทีม | รอบ 32 ทีม |  เมลวิน เดอ ลูว์ | 8 |
| 2566–67 | ไทยลีก 2 | 34 | 12 | 13 | 9 | 52 | 41 | 49 | อันดับ 9 | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | รอบเพลย์ออฟ |  มอสกีตู | 13 |
| 2567–68 | ไทยลีก 2 |  |  |  |  |  |  |  |  | ไม่ได้เข้าร่วม | ไม่ได้เข้าร่วม |  |  |

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | อันดับสาม | เลื่อนชั้น | ตกชั้น |
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่น > ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ