stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เพลงชาติลาว
ประวัติ

เพลงชาติลาวได้ประพันธ์ขึ้นครั้งแรกในชื่อเพลง "ลาวรักชาติ" (ลาว: ລາວຮັກຊາຕ "ลาวฮักซาต", ฝรั่งเศส: Le Patriote Lao) เมื่อปี พ.ศ. 2484 อันเป็นช่วงเวลาที่ประเทศลาวซึ่งอยู่ภายใต้การอารักขาของฝรั่งเศสในเวลานั้น กำลังมีการตื่นตัวในจิตสำนึกชาตินิยมมากขึ้น โดยฝรั่งเศสเป็นผู้ให้การส่งเสริม เพื่อต่อต้านแนวคิดมหาอาณาจักรไทย (ภาษาลาวเรียกว่า "ລັດທິໄທໃຫຍ່") ของรัฐบาลไทยสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม คำร้องประพันธ์โดย มหาพูมี จิดตะพง (ลาว: ມະຫາພູມີ ຈິດຕະພົງ) ทำนองเรียบเรียงโดย ดร.ทองดี สุนทอนวิจิด (ลาว: ທອງດີ ສຸນທອນວິຈິດ เดิมสะกด ທອງດີ ສຸນທອຣວິຈິຕຣ໌: พ.ศ. 2448 - 2511)  ในชั้นแรกเริ่ม มหาพูมี จิดตะพง ซึ่งขณะนั้นรับราชการเป็นเลขานุการสภาผู้แทนราษฎรลาว ได้รับมอบหมายจากรัฐบาลลาวอิสระให้ประพันธ์ทั้งบทร้องและทำนองของเพลงชาติลาว แต่เนื่องจากมหาพูมีขาดความรู้ในด้านดนตรี จึงประพันธ์เพียงบทร้องของเพลงชาติ แล้วส่งต่อให้ ดร.ทองดี สุนทอนวิจิด รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมของคณะรัฐบาลลาวอิสระ ประพันธ์ทำนองเพลงให้เข้ากับบทร้องดังกล่าว แล้วมอบหมายให้ท้าวจู เป็นผู้ขับร้องในการบันทึกเสียงเพลงชาติลาวครั้งแรก โดยมีวงมโหรีราชสำนักล้านช้างหลวงพระบางเป็นผู้บรรเลงเพลงในการบันทึกเสียงครั้งนั้น
บทร้องของเพลง "ลาวรักชาติ" ที่มหาพูมีได้ประพันธ์ไว้แต่เดิมมีอยู่ 2 บท โดยบทแรกมีเนื้อหาสรรเสริญความสามัคคีของชาวลาว ยกย่องพระเจ้ามหาชีวิตและพุทธศาสนาให้เป็นศูนย์รวมใจของชาติลาว แสดงความมุ่งมั่นของชาวลาวในการปกป้องเอกราชของชาติลาวไว้ และบทที่ 2 มีเนื้อหายกย่องประเทศฝรั่งเศสซึ่งได้อุปถัมภ์ค้ำชูชาติลาวให้ก้าวหน้าทัดเทียมนานาประเทศ และชักชวนให้ชาวลาวร่วมกันสร้างชาติลาวให้เจริญรุ่งเรือง ปรากฏหลักฐานการตีพิมพ์ในหนังสือ Hymnes & pavillons dʼIndochine ซึ่งจัดทำโดยรัฐบาลอินโดจีนฝรั่งเศส (ภายใต้การปกครองของรัฐบาลฝรั่งเศสเขตวีชี) ตีพิมพ์ที Les Presses de Imprimerie d’Extrême Orient (IDEO) ณ เมืองฮานอย อินโดจีนฝรั่งเศส เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 (พ.ศ. 2484) ต่อมาได้ใช้เป็นเพลงชาติของพระราชอาณาจักรลาวตั้งแต่ปี พ.ศ. 2492 โดยตัดเนื้อร้องในบทที่ 2 ซึ่งมีเนื้อหาเชิดชูฝรั่งเศสออกไป
ในปี พ.ศ. 2518 พรรคประชาชนปฏิวัติลาวได้รับชัยชนะในสงครามกลางเมืองลาว สามารถล้มล้างรัฐบาลระบอบกษัตริย์และเข้ากุมอำนาจรัฐได้สำเร็จ เนื้อร้องของเพลงชาติลาวสมัยราชอาณาจักรที่ประพันธ์โดยมหาพูมี จึงถูกยกเลิก และได้มีการเปลี่ยนเนื้อเพลงเป็นฉบับที่แต่งโดยสีซะนะ สีสาน (ลาว: ສີຊະນະ ສີສານ) ซึ่งมีเนื้อหายกย่องเอกราชของชาติลาว ยกย่องความสามัคคีและความเสมอภาคของประชาชนลาวทุกชนเผ่า ต่อต้านลัทธิจักรวรรดินิยมต่างประเทศและบรรดาคนขายชาติ และประกาศเจตจำนงในการสร้างชาติลาวให้เจริญรุ่งเรือง โดยประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ซึ่งเป็นวันสถาปนาสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เนื้อเพลงชาติฉบับดังกล่าวได้ใช้มาจนถึงปี พ.ศ. 2531 รัฐบาลลาวจึงได้รับรองเพลงชาติซึ่งได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อเพลงบ้างเล็กน้อยมาเป็นเนื้อร้องฉบับปัจจุบัน ตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ฉบับลงวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2564
เนื้อร้อง > เพลง "ลาวรักชาติ" (บทร้องดั้งเดิม)

ทำนอง: ทองดี สุนทอนวิจิด
คำร้อง: มหาพูมี จิดตะพง
เมื่อประพันธ์ขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) เพลงนี้ได้ใช้เป็นเพลงชาติของพระราชอาณาจักรหลวงพระบาง (ในขณะนั้นฝรั่งเศสได้จัดการปกครองลาวเป็น 3 ส่วน คือ หลวงพระบาง เป็นราชอาณาจักรในอารักขา เวียงจันทน์และจำปาศักดิ์ ฝรั่งเศสจัดการปกครองโดยตรง แต่ยังคงรับรองฐานะทางนิตินัยของเจ้าผู้ครองนครจำปาศักดิ์) ต่อมาได้ใช้เป็นเพลงชาติของพระราชอาณาจักรลาวภายใต้สหภาพอินโดจีนของฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2490 (ค.ศ. 1947)
กรณีใช้บรรเลงเป็นเพลงเคารพ ใช้เฉพาะดนตรีตามบทร้องสองวรรคแรกและสองวรรคสุดท้าย
| อักษรลาว | ถอดอักษร | คำแปล |
| --- | --- | --- |
|  ຊາຕລາວຕັ້ງແຕ່ເດີມມາ  ຂື້ນຊື່ລືຊາຢູ່ໃນອາຊີ  ຊາວລາວຜູກພັນໄມຕຼີ   ຮ່ວມສາມັຄຄີຮັກຫໍ່ໂຮມກັນ  ຮັກຊາຕຮັກປຼະເທສເຮົາ   ຮັກເຈົ້າປົກເກສເກສາ  ໂຮມຮັກຮ່ວມສາສນາ   ແຕ່ບູຮານມາຮັກສາດິນແດນ  ບໍ່ໃຫ້ຊາຕໃດມາລວນ   ຣາວີຣົບກວນຍາດແຍ່ງຊີງເອົາ  ໃຜຂືນເຂົ້າມາລູ່ວຸ່ນວາຽ   ສູ້ຈົນຕົວຕາຽຕ້ານທານສັຕຼູ  ຊ່ວຍເຊີດຊູເລືອດເນື້ອເຊື້ອເຜົ່າ   ຟື້ນຟູກູ້ເອົາບັນເທົາທຸກຂ໌ກັນ ຝຼັ່ງຊ່ວຽບັນເທົາທຸກຂ໌  ປຼຸກເຮົາໃຫ້ລຸກຫາທາງໃຫ້ເດິນ  ພວກເຮົາຕ້ອງຮີບດຳເນິນ  ເຂົ້າແຖວກ້າວເດິນດ້ວຽກັນທັນໃດ  ລຸກ ໆ ລາວເຮົາຮີບລຸກ  ພົ້ນທຸກຂ໌ຍ້ອນເຮົາຟື້ນຟູ  ຝຼັ່ງຜູ້ເພິ່ນເປັນຄຼູ  ຍິນດີລ້ຽງດູອຸ້ມຊູເອົາເຮົາ  ເດິນ ໆ ພວກເຮົາຮີບເດິນ  ຫາຄວາມເຈຼີນກ້າວໜ້າທັນເຂົາ  ຮີບຕັ້ງເຕົ້າໂຮມແຮງຢ່າຊ້າ  ພຼ້ອມໃຈກັນມາທຳທ່າຫ້າວຫັນ  ເປັນດ້ວຍກັນຕ້ອງຕາຍດ້ວຍກັນ  ເຜິ່ອແຜ່ແບ່ງປັນແກ່ກັນໄປມາ |  ซาตลาวตั้งแต่เดิมมา  ขึ้นซื่อลืซาอยู่ในอาซี  ซาวลาวผูกพันไมตรี  ฮ่วมสามัคคีฮักห่อโฮมกัน  ฮักซาตฮักปะเทสเฮา  ฮักเจ้าปกเกสเกสา  โฮมฮักฮ่วมสาสนา  แต่บูฮานมาฮักสาดินแดน  บ่อให้ซาตใดมาลวน  ราวีรบกวนยาดแย่งซีงเอา  ใผขืนเข้ามาลู่วุ่นวาย  สู้จนตัวตายต้านทานสัตรู  ซ่วยเซิดซูเลือดเนื้อเซื้อเผ่า  ฟื้นฟูกู้เอาบันเทาทุกข์กัน ฝะลั่งซ่วยบันเทาทุกข์  ปลุกเฮาให้ลุกหาทางให้เดิน  พวกเฮาต้องฮีบดำเนิน  เข้าแถวก้าวเดินด้วยกันทันใด  ลุกๆ ลาวเฮาฮีบลุก  พ้นทุกข์ย้อนเฮาฟื้นฟู  ฝะลั่งผู้เพิ่นเป็นครู  ยินดีเลี้ยงดูอุ้มซูเอาเฮา  เดินๆ พวกเฮาฮีบเดิน  หาความจะเรินก้าวหน้าทันเขา  ฮีบตั้งเต้าโฮมแฮงอย่าซ้า  พร้อมใจกันมาทำท่าห้าวหัน  เป็นด้วยกันต้องตายด้วยกัน  เผื่อแผ่แบ่งปันแก่กันไปมา |  ชาติลาวตั้งแต่เดิมมา  ขึ้นชื่อลือชาอยู่ในเอเชีย  ชาวลาวผูกพันไมตรี  ร่วมสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียว  รักชาติรักประเทศเรา  รักเจ้าปกเกศเกศา  รวมรักร่วมศาสนา  แต่โบราณมารักษาดินแดน  อย่าให้ชาติใดมารวน  ราวีรบกวนหวังแย่งชิงเอา  ใครขืนเข้ามายุ่งวุ่นวาย  สู้จนตัวตายต้านทานศัตรู  ช่วยเชิดชูเลือดเนื้อเชื้อเผ่า  ฟื้นฟูกู้เอาบรรเทาทุกข์กัน ฝรั่งเศสช่วยบรรเทาทุกข์  ปลุกเราให้ลุกหาทางให้เดิน  พวกเราต้องรีบดำเนิน  เข้าแถวก้าวเดินด้วยกันทันใด  ลุกๆ ลาวเรารีบลุก  พ้นทุกข์เพราะเราฟื้นฟู  ฝรั่งเศสเขานั้นเป็นครู  ยินดีเลี้ยงดูอุ้มชูเอาเรา  เดินๆ พวกเรารีบเดิน  หาความเจริญก้าวหน้าทันเขา  รีบตั้งหลักรวมแรงอย่าช้า  พร้อมใจกันมาทำท่าห้าวหาญ  เป็นด้วยกันต้องตายด้วยกัน  เผื่อแผ่แบ่งปันแก่กันไปมา |
เนื้อร้อง > เพลงชาติพระราชอาณาจักรลาว (พ.ศ. 2496-2518)

ทำนอง: ทองดี สุนทอนวิจิด
คำร้อง: มหาพูมี จิดตะพง
บทร้องในที่นี้ใช้เป็นเพลงชาติของพระราชอาณาจักรลาวในช่วงที่ได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสอย่างสมบูรณ์ กรณีใช้บรรเลงเป็นเพลงเคารพ ใช้เฉพาะดนตรีตามบทร้องสองวรรคแรกและสองวรรคสุดท้าย
| อักษรลาว | ถอดอักษร | คำแปล |
| --- | --- | --- |
|  ຊາຕລາວຕັ້ງແຕ່ເດີມມາ   ຂື້ນຊື່ລືຊາຢູ່ໃນອາຊີ  ຊາວລາວຜູກພັນໄມຕຣີ   ຮ່ວມສາມັຄຄີຮັກຫໍ່ໂຮມກັນ  ຮັກຊາຕຮັກປະເທສເຮົາ   ຮັກເຈົ້າປົກເກສເກສາ  ໂຮມຮັກຮ່ວມສາສນາ   ແຕ່ບູຮານມາຮັກສາດິນແດນ  ບໍ່ໃຫ້ຊາຕໃດມາລວນ   ຮາວີຣົບກວນຍາດແຍ່ງຊີງເອົາ  ໃຜຂືນເຂົ້າມາລູ່ວຸ່ນວາຍ   ສູ້ຈົນຕົວຕາຍຕ້ານທານສັຕຣູ  ຊ່ວຍເຊີດຊູເລືອດເນື້ອເຊື້ອເຜົ່າ   ຟື້ນຟູກູ້ເອົາບັຣເທົາທຸກຂ໌ກັນ |  ซาตลาวตั้งแต่เดิมมา  ขึ้นซื่อลืซาอยู่ในอาซี  ซาวลาวผูกพันไมตรี  ฮ่วมสามัคคีฮักห่อโฮมกัน  ฮักซาตฮักปะเทสเฮา  ฮักเจ้าปกเกสเกสา  โฮมฮักฮ่วมสาสนา  แต่บูฮานมาฮักสาดินแดน  บ่อให้ซาตใดมาลวน  ฮาวีรบกวนยาดแย่งซีงเอา  ใผขืนเข้ามาลู่วุ่นวาย  สู้จนตัวตายต้านทานสัตรู  ซ่วยเซิดซูเลือดเนื้อเซื้อเผ่า  ฟื้นฟูกู้เอาบัรเทาทุกข์กัน |  ชาติลาวตั้งแต่เดิมมา  ขึ้นชื่อลือชาอยู่ในเอเชีย  ชาวลาวผูกพันไมตรี  ร่วมสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียว  รักชาติรักประเทศเรา  รักเจ้าปกเกศเกศา  รวมรักร่วมศาสนา  แต่โบราณมารักษาดินแดน  อย่าให้ชาติใดมาตีรวน  ราวีรบกวนหวังแย่งครอบครอง  ใครขืนเข้ามายุ่งวุ่นวาย  สู้จนตัวตายต้านทานศัตรู  ช่วยเชิดชูเลือดเนื้อเชื้อเผ่า  ฟื้นฟูกู้เอาบรรเทาทุกข์กัน |
เนื้อร้อง > เพลงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (2518 - ปัจจุบัน)

ทำนอง: ทองดี สุนทอนวิจิด
คำร้อง: สีซะนะ สีสาน
| อักษรลาว | ถอดอักษร | คำแปล |
| --- | --- | --- |
|  ຊາດລາວຕັ້ງແຕ່ໃດມາ  ລາວທຸກທົ່ວຫນ້າເຊີດຊູສຸດໃຈ  ຮ່ວມແຮງຮ່ວມຈິດຮ່ວມໃຈ  ສາມັກຄີກັນເປັນກຳລັງດຽວ  ເດັດດ່ຽວພ້ອມກັນກ້າວຫນ້າ  ບູຊາຊູກຽດຂອງລາວ  ສົ່ງເສີມໃຊ້ສິດເປັນເຈົ້າ  ລາວທຸກຊົນເຜົ່າສະເໝີພາບກັນ  ບໍ່ໃຫ້ພວກຈັກກະພັດ  ແລະພວກຂາຍຊາດເຂົ້າມາລົບກວນ  ລາວທັງມວນຊູເອກະລາດ  ອິດສະລະພາບຂອງຊາດລາວໄວ້  ຕັດສິນໃຈສູ້ຊິງເອົາໄຊ  ພາຊາດກ້າວໄປສູ່ຄວາມວັດທະນາ  |  ซาดลาวตั้งแต่ใดมา  ลาวทุกทั่วหน้าเซิดซูสุดใจ  ฮ่วมแฮงฮ่วมจิดฮ่วมใจ  สามักคีกันเป็นกำลังเดียว  เด็ดเดี่ยวพ้อมกันก้าวหน้า  บูซาซูเกียดของลาว  สงเสีมใซ้สิดเป็นเจ้า  ลาวทุกซนเผ่าสะเหมอพาบกัน  บ่อให้พวกจักกะพัด   และพวกขายซาดเข้ามาลบกวน  ลาวทังมวนซูเอกะลาด  อิดสะละพาบของซาดลาวไว้  ตัดสินใจสู้ซิงเอาไซ  พาซาดก้าวไปสู่ความวัดทะนา |  ชาติลาวตั้งแต่ใดมา  ลาวทุกทั่วหน้าเชิดชูสุดใจ  ร่วมแรงร่วมจิตร่วมใจ  สามัคคีกันเป็นกำลังเดียว  เด็ดเดี่ยวพร้อมกันก้าวหน้า  บูชาชูเกียรติของลาว  ส่งเสริมใช้สิทธิ์เป็นเจ้า  ลาวทุกชนเผ่าเสมอภาคกัน  อย่าให้พวกจักรพรรดิ  และพวกขายชาติเข้ามารบกวน  ลาวทั้งมวลชูเอกราช  อิสรภาพของชาติลาวไว้  ตัดสินใจสู้ชิงเอาชัย  พาชาติก้าวไปสู่ความวัฒนา |
แหล่งข้อมูลอื่น

เพลงชาติลาวสมัยราชอาณาจักร
เพลงชาติลาว จากเว็บไซต์สำนักข่าวสารประเทศลาว (ขปล.) เก็บถาวร 2012-04-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เนื้อเพลงชาติลาวและไฟล์เสียง (midi) ที่  nationalanthems.info
บทร้องดั้งเดิมของเพลง "ลาวรักชาติ" (ลาว: ລາວຮັກຊາຕ, ฝรั่งเศส: Le Patriote Lao) ตีพิมพ์ในหนังสือ Hymnes & pavillons dʼIndochine โดยรัฐบาลอินโดจีนฝรั่งเศส เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2484
เลสบอส

| เลสบอส Λέσβος |
| --- | --- |
Regional unit
Regional unit of Lesbos Περιφερειακή ενότητα της Λέσβου (กรีก)
มิทิลินีในเดือนเมษายน ค.ศ. 2010
เลสบอสในอีเจียนเหนือ
เลสบอสเลสบอสในอีเจียนเหนือ
พิกัด:  39°12′36″N 26°16′48″E﻿ / ﻿39.21000°N 26.28000°E﻿ / 39.21000; 26.28000
ประเทศ: กรีซ
ภูมิภาค: อีเจียนเหนือ
เมืองหลัก: มิทิลินี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,632.8 ตร.กม. (630.4 ตร.ไมล์)
ความสูง: 967 เมตร (3,173 ฟุต)
ประชากร (2021)
 • ทั้งหมด: 83,068  คน
 • ความหนาแน่น: 51 คน/ตร.กม. (130 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Lesbian
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
รหัสไปรษณีย์: 81x xx
รหัสพื้นที่: 225x0
เลสบอส หรือ เลสวอส (กรีก: Λέσβος, อักษรโรมัน: Lésvos, [ˈlezvos]) เป็นเกาะในประเทศกรีซ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลอีเจียน นอกฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศตุรกี มีพื้นที่ 1,633 ตารางกิโลเมตร (631 ตารางไมล์) ชายฝั่งยาว 320 กม. (เกือบ 200 ไมล์) มีประชากรราว 90,000 คน ซึ่ง 1 ใน 3 อาศัยอยู่ที่เมืองหลวงคือเมืองมีตีลีนี ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะ มีการส่งมะกอกเป็นสินค้าออก ผลิตสบู่ และหนังสัตว์
เกาะนี้เป็นรู้จักจากการเป็นบ้านเกิดของซัปโฟ นักกวีชาวกรีกโบราณ และชื่อเกาะที่ภายหลังก่อให้เกิดศัพท์ เลสเบียน ในสมัยใหม่ บางครั้งมีการเรียกเกาะนี้เป็น "เกาะแห่งบรรดากวี"
ศัพทมูล

ชื่อเกาะมาจากภาษากรีกโบราณว่า Λέσβος (Lésbos, 'เต็มไปด้วยป่า') น่าจะยืมมาจากภาษาฮิตไทต์ เนื่องจากชื่อเดิมของเกาะในภาษานี้คือ Lazpa ส่วนชื่อเกาะที่เก่ากว่าในภาษากรีกเอโอลิกคือ Ἴσσα (Íssa)
รูปภาษาอังกฤษของ Lesbos (ออกเสียง /ˈlɛzbɒs/ หรือ US: /ˈlɛzbəs, -boʊs/) มาจากภาษากรีกโบราณ ส่วนภาษากรีกสมัยใหม่ อักษร ⟨β⟩ ออกเสียงเป็น สัทอักษรสากล: [v] และทับศัพท์เป็น ⟨v⟩ ทำให้เกิดรูปเขียนอีกแบบว่า Lesvos ในประเทศกรีกมักเรียกเกาะนี้ว่า มิทิลินี (Μυτιλήνη) ตามเมืองหลักของเกาะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษากรีก)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สวีเดน  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades
เสรีภาพนำทางชาวประชา

| เสรีภาพนำทางชาวประชา |
| --- | --- |

ศิลปิน: เออแฌน เดอลาครัว
ปี: ค.ศ. 1830
สื่อ: ภาพวาดสีน้ำมัน
มิติ: 260 ซม. × 325 ซม. (102.4 นิ้ว × 128.0 นิ้ว)
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ปารีส
เสรีภาพนำทางชาวประชา (ฝรั่งเศส: La Liberté guidant le peuple) เป็นภาพวาดโดยเออแฌน เดอลาครัว เพื่อเป็นอนุสรณ์ของการปฏิวัติเดือนกรกฎาคมใน ค.ศ. 1830 ซึ่งล้มพระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส ภาพวาดนี้ใช้สีน้ำมันบนผ้าใบ แสดงสตรีคนหนึ่ง (ซึ่งเป็นบุคลาธิษฐานของแนวคิดเสรีภาพ) กำลังพาผู้คนเดินข้ามเครื่องกั้นและกองศพไปข้างหน้า โดยถือธงการปฏิวัติฝรั่งเศส (ซึ่งต่อมาจะกลายเป็นธงชาติฝรั่งเศส) ในมือข้างหนึ่งและปืนคาบศิลาในมืออีกข้างหนึ่ง ภาพนี้ถือเป็นภาพที่ดีที่สุดภาพหนึ่งของเดอลาครัว
เลอกีดกูว์ลีแนร์

| --- | --- |
ปกของ เลอกีดกูว์ลีแนร์ ฉบับตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1903 เป็นภาษาฝรั่งเศส
ผู้ประพันธ์: โอกุสต์ แอ็สกอฟีเย
ประเทศ: ฝรั่งเศส
ภาษา: ฝรั่งเศส
หัวเรื่อง: ศิลปะอาหาร
ประเภท: สารคดี
สำนักพิมพ์: ฟลามารียง
วันที่พิมพ์: 1903
ชนิดสื่อ: หนังสือ
หน้า: 943
ISBN: 2-08-200803-7 (ฉบับตีพิมพ์ปี 2001)
OCLC: 30633064
เลอกีดกูว์ลีแนร์ (ฝรั่งเศส: Le Guide Culinaire, ออกเสียง: [lə ɡid kylinɛːʁ]) เป็นตำราอาหารฝรั่งเศสที่โอกุสต์ แอ็สกอฟีเย แต่งขึ้นและตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1903 ถือเป็นชิ้นงานคลาสสิกและยังคงมีการตีพิมพ์เรื่อยมาถึงปัจจุบัน แอ็สกอฟีเยได้พัฒนาสูตรอาหารต่าง ๆ ขึ้นระหว่างที่ทำงานให้แก่โรงแรมซาวอย โรงแรมริตซ์ และโรงแรมคาร์ลตันตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1880 มาจนถึงช่วงที่ตีพิมพ์หนังสือ โรงแรมและภัตตาคารที่แอ็สกอฟีเยทำงานให้นั้นถือว่าทันสมัยที่สุดในยุคนั้น ให้บริการและเสิร์ฟอาหารที่เต็มไปด้วยองค์ประกอบที่พิถีพิถันจำนวนมากจากสมัยวิกตอเรีย ให้แก่บรรดาลูกค้าที่เป็นชนชั้นสูงของสังคม
ประวัติศาสตร์

ตำราฉบับพิมพ์ครั้งแรกได้รับการจัดพิมพ์เป็นภาษาฝรั่งเศสในปี 1903 ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2 ในปี 1907, ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 3 ในปี 1912 และฉบับพิมพ์ครั้งที่ 4 ในปี 1921 ฉบับตีพิมพ์ใหม่ในปัจจุบันใช้เนื้อหาจากฉบับพิมพ์ครั้งที่ 4 นี้
แอ็สกอฟีเยพัฒนาสูตรอาหารส่วนมากในตำราขณะที่เขาทำงานให้แก่โรงแรมซาวอยในลอนดอน และต่อมาได้ย้ายไปที่โรงแรมริตซ์ในปารีส เขาจดรวบรวมสูตรอาหารเหล่านี้ไว้ในกระดาษการ์ด ชื่อของอาหารมักตั้งตามลูกค้าคนสำคัญ ทั้งสมาชิกของราชวงศ์ ผู้ดีใหม่ (nouveau riche) และศิลปิน หลังจากที่ออกจากโรงแรมซาวอยในปี 1898 เขาก็เริ่มเขียนตำราเล่มนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

Le Guide Culinaire ฉบับออนไลน์ (Escoffier, 1903, ภาษาฝรั่งเศส) บน Google Books
Online text of A Guide to Modern Cookery (Escoffier, 1907, ภาษาอังกฤษ) บน archive.org
เลอต็องกีกงต์

| "เลอต็องกีกงต์" |
| --- | --- |
ภาพปกซิงเกิล "เลอต็องกีกงต์"
เพลงโดยเซลีน ดิออน
จากอัลบั้มแดล
วางจำหน่าย: 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
แนวเพลง: ป๊อป
ความยาว: 2:54
ค่ายเพลง: โคลัมเบีย, อีพิก
ผู้ประพันธ์เพลง: มารี ลาแบช, ฌัก เวอเนอรูว์โซ
โปรดิวเซอร์: ฌัก เวอเนอรูว์โซ , Patrick Hampartzoumian
"เลอต็องกีกงต์" (ฝรั่งเศส: Le temps qui compte, "เวลาอันสำคัญ") เป็นซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวจากอัลบัม แดลของเซลีน ดิออน ที่เผยแพร่เพื่อสนับสนุนอัลบัมในประเทศโปแลนด์ [ต้องการอ้างอิง] โดยมีการเผยแพร่ทางวิทยุเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 [ต้องการอ้างอิง]
"เลอต็องกีกงต์" เป็นผลงานการประพันธ์ของมารี ลาแบช และเรียบเรียงทำนองโดยฌัก เวอเนอรูว์โซ ทั้งนี้ เซลีนทำงานร่วมกับฌักในเพลง "ซูเลอว็อง", "ตูลอร์เดซอม ", "กงทร์นาตูร์ ", "เฌอเนอวูซูบลีปา", "ตูเลเซอแคร" และ "อีม็องซีเต"[ต้องการอ้างอิง]
เพลงเลอต็องกีกงต์ขึ้นสู่อันดับที่ 9 ในชาร์ต Polish RMF FM เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2550 นอกจากนี้ยังขึ้นชาร์ต Polish National Airplay ในอันดับที่ #31 ในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2550 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดที่ 23 ในอีกสัปดาห์ต่อมา
ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
รูปแบบและรายชื่อเพลง

ซิงเกิลวิทยุหนึ่งเพลง (ประเทศโปแลนด์)
"เลอต็องกีกงต์" – 2:54
ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2550) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
Polish National Top 50: 23
Polish RMF FM Chart: 1
เวลาอะตอมระหว่างประเทศ

นาฬิกาอะตอมซีเซียมที่ถูกใช้เพื่อสอบเทียบเวลาอะตอมระหว่างประเทศตั้งแต่ปี 1984 ถึงปี 1993 ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติและวิทยาศาสตร์แห่งชาติ
เวลาอะตอมระหว่างประเทศ (ฝรั่งเศส: temps atomique international, อักษรย่อ: TAI, อังกฤษ: International Atomic Time) คือเวลาบนนาฬิกาอะตอมที่ถูกกำหนด จัดการ และใช้งานในระดับนานาชาติในปัจจุบัน
ในระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศ (SI) ได้นิยามว่า "วินาที คือระยะเวลา 9192631770 เท่าของคาบการแผ่รังสี ที่สอดคล้องกับ การเปลี่ยนสถานะระหว่างระดับไฮเปอร์ไฟน์สองระดับของ สถานะพื้นของอะตอมซีเซียม-133”
ภาพรวม

เวลาอะตอมระหว่างประเทศ (TAI) คือค่าเฉลี่ยของเวลาที่รักษาไว้โดยนาฬิกาอะตอมประมาณ 300 เรือน ซึ่งรวมถึงนาฬิกาอะตอมซีเซียม จำนวนมากที่ตั้งอยู่ในกว่า 50 ประเทศทั่วโลก ดำเนินการและบริหารจัดการโดยสำนักงานชั่งตวงวัดระหว่างประเทศ (BIPM)
นิยามเวลาของ TAI นั้นได้รับการสอบเทียบโดยการเปรียบเทียบนาฬิกาอะตอมที่เข้าร่วมเป็นระยะของ เพื่อรักษาความเที่ยงตรงสูงสุด การสอบเทียบนี้ใช้ในงานที่ต้องการความแม่นยำระดับนาโนวินาที สัญญาณเวลาของคลื่นวิทยุที่ปล่อยออกมาจากดาวเทียม GPS ถูกใช้อย่างกว้างขวางในฐานะแหล่งเวลาแบบเวลาจริงที่สนับสนุนโดย TAI
จุดเริ่มต้นของ TAI คือ 00:00:00 น. วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 (UT2) = 00:00:00 น. วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2519 พบว่า TAI เร็วกว่าค่า SI วินาทีที่กำหนดไว้ จึงได้รับการแก้ไขในปี พ.ศ. 2520 เมื่อคิดย้อนไปจึงไม่ได้สอดคล้องกับเวลาเริ่มต้นนั้นแล้ว
เวอร์จีนี อัตจี

เวอร์จีนี อัตจี (ฝรั่งเศส: Virginie Atger; 26 กันยายน ค.ศ. 1984 – ) เป็นนักกีฬาขี่ม้ามาราธอนชาวฝรั่งเศส เธอชนะรางวัลเหรียญทองจากการแข่งกีฬาขี่ม้ามาราธอนชิงแชมป์โลก 2006 ประเภททีม และเหรียญเงินจากการแข่งประเภทบุคคล ที่อาเคิน ประเทศเยอรมนี ใน ค.ศ. 2006 ตลอดจนได้เป็นแชมป์ยุโรปของประเภททีมใน ค.ศ. 2007 รวมถึงได้เป็นรองแชมป์โลกใน ค.ศ. 2010 เธอได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับ 1 ของโลกสำหรับกีฬาขี่ม้ามาราธอนใน ค.ศ. 2009 และ 2010 โดยได้รับการจัดอันดับดังกล่าว จากการสร้างผลงานร่วมกับม้าที่ชื่อ "อองตาล เดอ จาลีมา" (Antall de Jalima) ที่อัมพิส ในจังหวัดวาร์
แหล่งข้อมูลอื่น

www.horsesdaily.com เก็บถาวร 2012-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เวอร์จีนี อัตจี ที่เฟซบุ๊ก
เหตุฆาตกรรมซามุแอล ปาตี

| เหตุฆาตกรรมซามุแอล ปาตี |
| --- | --- |
เป็นส่วนหนึ่งของ การก่อการร้ายอิสลามในทวีปยุโรป
ผู้คนรวมตัวกันที่ปลัสเดอลาเรปูว์บลิกในปารีส เพื่อแสดงคารวะต่อศพของซามุแอล ปาตี
สถานที่: กงฟล็อง-แซ็งตอนอรีน จังหวัดอีฟว์ลีน ประเทศฝรั่งเศส
วันที่: 16 ตุลาคม ค.ศ. 2020 (2020-10-16)
ประเภท: การตัดศีรษะ
อาวุธ: มีด
ผู้เสียหาย: ซามุแอล ปาตี
ผู้ก่อเหตุ: อับดุลลาฮ์ อันโซรอฟ
เหตุจูงใจ: ลัทธิญิฮาด, ลัทธิหัวรุนแรงอิสลาม
เหตุฆาตกรรมซามุแอล ปาตี (ฝรั่งเศส: Samuel Paty) ครูระดับมัธยมต้นชาวฝรั่งเศส เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2020 ในกงฟล็อง-แซ็งตอนอรีน ย่านชานเมืองของนครปารีส ปาตีถูกสังหารและถูกตัดศีรษะในพฤติการณ์การก่อการร้ายอิสลาม
ผู้ก่อการคือ อับดุลลาฮ์ อาบูเยโดวิช อันโซรอฟ (Abdoullakh Abouyedovich Anzorov) ซึ่งเป็นผู้ลี้ภัยอายุ 18 ปี ชาวเชเชนมุสลิมที่เกิดในประเทศรัสเซีย อันโซรอฟได้สังหารและตัดศีรษะของปาตีด้วยมีด และถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจยิงเสียชีวิตในไม่กี่นาทีต่อมา เหตุจูงใจในการสังหารมาจากการที่ปาตีได้นำการ์ตูนซึ่งแสดงภาพล้อเลียนศาสดามุฮัมมัด จากนิตยสาร ชาร์ลีแอบโด มาให้นักเรียนดูในชั้นเรียนว่าด้วยเสรีภาพในการแสดงออก
แอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดีฝรั่งเศส ได้กล่าวถึงเหตุการณ์ว่าเป็น "การโจมตีแบบฉบับของผู้ก่อการร้ายอิสลาม" และกล่าวว่า "เพื่อนร่วมชาติของเราได้ถูกสังหารเพราะสอนเด็ก ๆ เรื่องเสรีภาพในการแสดงออก" เหตุฆาตกรรมนี้เป็นหนึ่งในเหตุโจมตีที่เกิดขึ้นหลายครั้งในฝรั่งเศสในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา และก่อให้เกิดการถกเถียงในสังคมและการเมืองของฝรั่งเศส
เหตุฆาตกรรมเซซีล บล็อก

| เซซีล บล็อก |
| --- | --- |
แผนที่แสดงเขตเทศบาลที่ 19 ในปารีส
สาบสูญ: 5 พฤษภาคม 1986 เขตเทศบาลที่ 19 ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 5 พฤษภาคม 1986 เขตเทศบาลที่ 19 ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
เซซีล บล็อก (ฝรั่งเศส: Cécile Bloch) เป็นเด็กหญิงวัย 11 ปี จากเขตเทศบาลที่ 19 ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เธอถูกฆาตกรรมโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจฟร็องซัว เวรอฟว์ เหตุการณ์นี้เป็นหนึ่งในเหตุฆาตกรรมต่อเนื่องระหว่างปี 1986 ถึง 1994 ที่สร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งนคร
ในช่วงปลายเดือนกันยายน 2021 ฟร็องซัว เวรอฟว์ เจ้าหน้าที่ตำรวจเกษียณอายุ ได้สารภาพไว้ในจดหมายลาตายว่าเป็นผู้ก่อเหตุฆาตกรรมในปี 1986 รวมทั้งเหตุฆาตกรรมอื่น ๆ โดย "ชายหน้าปรุ" (Le Grêlé) ผลการตรวจดีเอ็นเอที่พบในจุดเกิดเหตุเชื่อมโยงเหตุฆาตกรรมครั้งนี้กับเหตุฆาตกรรมอีกสองครั้งและการข่มขืนอีกหกครั้ง
เวา

| เวา |
| --- | --- |

อักษรกรีก
Αα แอลฟา: Νν นิว
Ββ บีตา: Ξξ ไซ
Γγ แกมมา: Οο โอไมครอน
Δδ เดลตา: Ππ พาย
Εε เอปไซลอน: Ρρ โร
Ζζ ซีตา: Σσς ซิกมา
Ηη อีตา: Ττ เทา
Θθ ทีตา: Υυ อิปไซลอน
Ι ι ℩ ไอโอตา: Φφ ฟาย
Κκ แคปปา: Χχ ไค
Λλ แลมดา: Ψψ พไซ
Μμ  มิว: Ωω โอเมกา
ใกล้คลาสสิก
Ϝϝ เวา: ϘϙϞϟ คอปปา
Ϻϻ แซน: ͲͲϠϡ แซมไพ
Ϛϛ สติกมา: Ͱͱ ฮีตา
Ϸϸ โช: 

เครื่องหมายเสริมอักษร
บทความนี้เกี่ยวกับอักษรกรีก สำหรับฟังก์ชันทางคณิตศาสตร์ ดูที่ ฟังก์ชันไดแกมมา
เวา, ไดแกมมา (อังกฤษ: wau, fau, digamma) หรือ วัฟ, ดีกามา (กรีก: βαυ, Δίγαμμα, ตัวใหญ่ Ϝ, ตัวเล็ก ϝ) เป็นอักษรกรีกที่เคยใช้ในเลขกรีกโดยมีค่าเท่ากับ 6 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

Wau (Digamma) เก็บถาวร 2012-06-28 ที่ archive.today (อังกฤษ)
เวอแว

| เวอแว |
| --- | --- |
เมือง
ทะเลสาบเจนีวาที่เมืองเวอแว
   ตราอาร์ม
เวอแวที่ตั้งเมืองเวอแวในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
พิกัด:  46°27′33″N 6°50′47″E﻿ / ﻿46.45917°N 6.84639°E﻿ / 46.45917; 6.84639
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ: โว
เขต: รีวีเยรา-เปอี-ด็องโอ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: โลร็อง บาลิฟ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2.38 ตร.กม. (0.92 ตร.ไมล์)
ความสูง: 383 เมตร (1,257 ฟุต)
ประชากร (ธันวาคม ค.ศ. 2012)
 • ทั้งหมด: 18,594 คน
 • ความหนาแน่น: 7,780 คน/ตร.กม. (20,200 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 1800
รหัสพื้นที่: 5890
เว็บไซต์: http://www.vevey.ch/
เวอแว (ฝรั่งเศส: Vevey, ออกเสียง: [vəvɛ]) เป็นเมืองแห่งหนึ่งในรัฐโว ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ริมชายฝั่งด้านเหนือของทะเลสาบเจนีวา ใกล้กับเมืองโลซาน
เมืองนี้เคยเป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตเวอแวจนถึง ค.ศ. 2006 ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเขตรีวีเยรา-เปอี-ด็องโอ และเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสในสวิตเซอร์แลนด์
เวอแวเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของเนสท์เล่ บริษัทอาหารยักษ์ใหญ่ซึ่งก่อตั้งขึ้นที่นี่ใน ค.ศ. 1867 ช็อกโกแลตนมได้รับการผลิตขึ้นเป็นครั้งแรกในเมืองนี้โดยดาเนียล ปีเตอร์ เมื่อปี ค.ศ. 1875
เมืองฝาแฝด

เวอแวเป็นเมืองฝาแฝดกับเมืองต่อไปนี้
การ์ป็องทรา, ฝรั่งเศส
มึลล์ไฮม์, เยอรมนี
โลการ์โน, สวิตเซอร์แลนด์
เสราฟิม

นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีเห็นนิมิตเสรัฟองค์หนึ่ง
เสราฟิม (พหูพจน์) หรือ เสรัฟ (เอกพจน์) (ฮีบรู: שְׂרָפִים, śərāfîm, เอกพจน์ שָׂרָף, śārāf; ละติน: seraphi[m], เอกพจน์ seraph[us]; กรีก: σεραφείμ) คือชาวสวรรค์จำพวกหนึ่งตามความเชื่อในศาสนาอับราฮัม (ได้แก่ ยูดาห์ คริสต์ และอิสลาม)
ในหนังสืออิสยาห์ บทที่ 6 กล่าวว่าเสรัฟแต่ละองค์มีปีก 3 คู่ คู่หนึ่งปิดหน้า คู่หนึ่งปิดเท้า และอีกคู่หนึ่งใช้บินไปมารอบบัลลังก์ของพระเป็นเจ้า ร้องสรรเสริญพระองค์อยู่ตลอดเวลาว่า "บริสุทธิ์ บริสุทธิ์ บริสุทธิ์ พระยาห์เวห์จอมทัพ แผ่นดินโลกทั้งสิ้นเต็มด้วยพระสิริของพระองค์" และยังมีหน้าที่พิเศษ เช่น ชำระบาปและกล่าวคำยกบาปด้วย
นอกจากนี้ เสราฟิมยังถูกจัดอยู่กลุ่มทูตสวรรค์ชั้นเอกในลำดับชั้นของทูตสวรรค์ในศาสนาคริสต์
เลอมงด์

| --- | --- |
ประเภท: หนังสือพิมพ์รายวัน
รูปแบบ: เบอร์ลินเนอร์
เจ้าของ: ลา วี-เลอ มงด์
หัวหน้าบรรณาธิการ: ซิลวี กอฟฟ์มานน์
บรรณาธิการบริหาร: เอริค ฟอทเทอร์ริโน
ก่อตั้งเมื่อ: 19 ธันวาคม พ.ศ. 2487
นโยบายทางการเมือง: ฝ่ายกลาง - ขวา
ภาษา: ภาษาฝรั่งเศส
สำนักงานใหญ่: บีดี ออกุสเต-บลองกี 80,   ปารีส,  ฝรั่งเศส
ยอดจำหน่าย: 331,837
เลขมาตรฐานสากล (ISSN): 0395-2037
เว็บไซต์: www.lemonde.fr
เลอมงด์ (ฝรั่งเศส: Le Monde) คือ หนังสือพิมพ์รอบค่ำรายวันของฝรั่งเศส ด้วยยอดพิมพ์ในปี พ.ศ. 2547 จำนวน 371,803 ฉบับ[ต้องการอ้างอิง] และถูกจัดเป็นหนังสือพิมพ์ฉบับแนวหน้าของฝรั่งเศส และบ่อยครั้งที่เป็นหนังสือพิมพ์ในประเทศฝรั่งเศสฉบับเดียว ซึ่งไม่ได้ใช้ภาษาฝรั่งเศส ที่สามารถเข้าใจได้โดยง่าย นอกจากนี้ผู้คนส่วนใหญ่มักสับสนกับ เลอมงด์ดีปโลมาตีก (ฝรั่งเศส: Le Monde diplomatique) ซึ่ง เลอมงด์ เองเป็นหุ้นส่วนอยู่ร้อยละ 54 แต่เลอมงด์ดีปโลมาตีก ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายแยกอิสระจาก เลอมงด์ รวมทั้งมีกองบรรณาธิการเป็นของตัวเอง
เลอมงด์นั้น ก่อตั้งโดย อูแบร์ต เบิฟว์-เมรี ตามคำของร้องของนายพลชาร์ล เดอ โกลล์ หลังจากกองทัพเยอรมนีถอนทัพออกจากปารีสในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเข้าแทนที่หนังสือพิมพ์ เลอต็อง (ฝรั่งเศส: Le Temps) โดยชื่อเสียงของเลอต็องถูกบ่อนทำลายลงในช่วงที่เยอรมนีเข้ายึดครองฝรั่งเศส โดยที่อูแบร์ต เบิฟว์-เมรี เป็นบรรณาธิการที่มีอำนาจเต็มในการบริหารจัดการทุกด้านภายในสำนักพิมพ์ เลอมงด์ฉบับแรกวางจำหน่ายวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2487 และเผยแพร่บนอินเทอร์เน็ตเป็นครั้งแรกในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2538 โดยมีเงินทุนสนับสนุนทางธุรกิจจากเครือลาวีเลอมงด์
การนำเสนอ

บ่อยครั้งที่เลอมงด์ ถูกบรรยายในภาพพจน์และจุดยืนทางการเมืองฝ่ายกลาง-ขวา แต่ในปัจจุบันแนวทางการนำเสนอข่าวสารของกองบรรณาธิการถูกบรรยายว่าเป็นหนังสือพิมพ์สายกลาง ในปี พ.ศ. 2524 เลอมงด์ มีส่วนสนับสนุนในการหยั่งเสียงของ ฟรองซัวส์ มิตแตร์รองด์ จากพรรคสังคมนิยม จึงทำให้เกิดการผลัดเปลี่ยนพรรคการเมืองที่จะได้เป็นรัฐบาลอันจะส่งผลดีต่อฝรั่งเศส ทางด้านฝ่ายนักหนังสือพิมพ์ ภายในองค์กรมีรูปแบบเป็นหมู่คณะ ซึ่งไม่เพียงแค่นักหนังสือพิมพ์ส่วนมากเหล่านี้จะมีอิทธิพลต่อหนังสือพิมพ์เท่านั้น แต่ยังถือผลประโยชน์ทางด้านธุรกิจและทรัพย์สินของหนังสือพิมพ์ร่วมกัน อีกทั้งนักหนังสือพิมพ์เหล่านี้ยังมีอิทธิพลต่อการเลือกตั้งผู้บริหารเบื้องบนและบรรณาธิการอาวุโสขององค์กรอีกด้วย
แตกต่างจากหนังสือพิมพ์รายใหญ่ทั่วไปของโลก เช่น เดอะนิวยอร์กไทมส์ เลอมงด์ จะจับตาอยู่ที่การวิเคราะห์และความคิดเห็นตามแบบฉบับดั้งเดิม ซึ่งทำให้เลอมงด์ เป็นหนังสือพิมพ์ฉบับแนวหน้าที่แตกต่างจากรายอื่น ดังนั้นการตีความอย่างรอบด้านเกี่ยวกับเหตุการณ์ปัจจุบันจึงสำคัญมากกว่าการนำเสนอ "ทุกข่าวอันเหมาะสมที่จะตีพิมพ์" (คำขวัญของเดอะนิวยอร์กไทมส์) ช่วงสองสามปีมานี้นักเขียนส่วนมากที่เขียนบทความในเลอมงด์ มักจะไม่ลังเลที่จะเสี่ยงเสนอคำทำนายของตนลงในบทความ อย่างไรก็ตามเลอมงด์ ได้สร้างความแตกต่างอย่างยิ่งใหญ่ระหว่าง "ข้อเท็จจริง" กับ "ความคิดเห็น"