stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอ็ม 4 คาร์บิน
รุ่นต่างๆ > โซปมอด บล็อก 2

เป็นอุปกรณ์รุ่นที่สองของโซปมอดซึ่งในปัจจุบันกำลังอยู่ในการพัฒนา พร้อมกับบริษัทผู้ผลิตจำนวนมากที่แข่งขันกันเพื่อได้ข้อตกลงในสัญญา บริษัทที่มีชื่อเสียงก็ได้แก่ บริษัทผลิตอาวุธไนท์ ระบบวิจัยการตลาดแอทแลนติก และลีวิส บริษัทแดเนียลดีเฟนซ์ได้ชนะสัญญาในการสร้างด้ามจับแบบใหม่ขึ้นมา
รุ่นต่างๆ > อาวุธที่จะมาแทนที่ในอนาคต

กองทัพสหรัฐฯ ได้ศึกษาและจัดหาการหาปืนเล็กยาวที่จะมาแทนที่เอ็ม4 คาร์บิน บริษัททั้งสิบเก้าบริษัทได้นำเสนอแบบมากมายให้กับทางการของกองทัพ อาวุธดังกล่าวรวมทั้งเบเร็ตต้า อาร์อีซี7 เอฟเอ็น สการ์ เฮคเลอร์แอนด์คอก เอชเค416 และอื่นๆ เช่นเดียวกันกับเอ็ม4 รุ่นที่โคล์ทผลิต
การออกแบบ

เอ็ม4/เอ็ม4เอ1 ขนาด 5.56 ม.ม.ทำงานด้วยระบบแก๊ส ระบายความร้อนด้วยอากาศ ใช้แมกกาซีน มีหลายการยิง เป็นมีพานท้ายปรับระดับได้ เป็นปืนเล็กยาวที่พัฒนามาจากเอ็ม16เอ2 ให้มีลำกล้องยาว 14.5 นิ้ว เอ็ม4 ทำให้ทหารสามารถทำการต่อสู้ได้ในพื้นที่คับแคบด้วยความแม่นยำและอำนาจการทำลายล้างสูง เอ็ม4 ดั้งเดิมนั้นมีระบบการยิงแบบกึ่งอัตโนมัติและยิงทีละสามนัด ในขณะที่เอ็ม4เอ1 มีระบบยิงแบบกึ่งอัตโนมัติและอัตโนมัติเท่านั้น เอ็ม4 มีความคล้ายคลึงกับเอ็ม16เอ2 80% และได้เข้ามาแทนที่ปืนกลมือเอ็ม 3 และปืนพกเอ็ม9 และปืนเล็กยาวเอ็ม16 ในหน่วยส่วนใหญ่ของกองทัพ เอ็ม4 ยังสามารถติดตั้งเครื่องยิงลูกระเบิด เอ็ม203 ซึ่งเป็นเอ็ม203เอ1 ขนาดลำกล้อง 9 นิ้วแทนที่จะเป็น 12 นิ้วที่ใช้กับเอ็ม 16
จุดเด่นของเอ็ม4 และเอ็ม4เอ1 เมื่อเทียบกับเอ็ม16 มีดังนี้
ขนาดที่กระทัดรัดกว่า
ลำกล้องขนาด 14.5 นิ้วที่สั้นกว่า
พานท้ายปรับระดับได้
อย่างไรก็ตาม เอ็ม4 ก็มีข้อบกพร่อง ได้แก่ ความเร็วของกระสุนและความแม่นยำที่ต่ำกว่าเอ็ม 16 และเสียงที่ดังขึ้นเนื่องมาจากลำกล้องที่สั้นของมัน รวมทั้งยังเกิดความร้อนที่ประกับมือที่เร็วขึ้นกว่า เอ็ม 16 เนื่องจากพื้นที่ระบายอากาศลดลง รวมทั้งปัญหาที่เกิดขึ้นกับเอ็ม16 เช่น ฝุ่นละออง น้ำ ดิน ทรายสามารถเข้าไปติดในท่อนำแก๊สและลำกล้องได้ง่าย ทำให้ปืนเกิดการขัดลำกล้องบ่อยครั้ง และ M4A1 สู้ HK416 ไม่ได้
การออกแบบ > อุปกรณ์เสริม

เอ็ม16 เอ็ม4 คาร์บินและเอ็ม4เอ1 คาร์บินสามารถใช้อุปกรณ์ได้มากมาย เช่น กล้องมองกลางคืน เลเซอร์ชี้เป้า กล้องเล็งระยไกล เอ็ม203 หรือเอ็ม320 ปืนลูกซอง เอ็ม26 เป็นต้น อุปกรณ์อื่นนั้นยังรวมทั้งเอเอ็น/พีอีคิว-2 ที่เล็งแบบพิเศษ และเป้าเล็งแบบเอ็ม68 ที่อยู่ในชุดอัพเกรดของโซปมอด 2
ประเทศผู้ใช้งาน

นอกจากสหรัฐอเมริกาที่เป็นผู้ผลิตแล้วยังมีประเทศผู้ใช้เอ็ม4 คาร์บินและแบบต่าง ๆ ได้แก่
| --- | --- |
   อัฟกานิสถาน   อาร์เจนตินา   ออสเตรเลีย: ใช้ในหน่วยปฏิบัติการพิเศษเท่านั้น   บังกลาเทศ: ใช้ในหน่วยคอมมานโดและหน่วยสวาท   บราซิล: ใช้ในนาวิกโยธิน ตำรวจ และหน่วยปฏิบัติการพิเศษ   โคลอมเบีย: เอ็ม4 จำนวน 654 กระบอกและเอ็ม4เอ1 จำนวน 674 กระบอกถูกส่งให้กับโคลัมเบียในพ.ศ. 2551 โดยมีมูลค่า 1,534,058.02 ดอลลาร์สหรัฐ   ชิลี :ใช้ในหน่วยปฏิบัติการพิเศษเท่านั้น   เดนมาร์ก   อียิปต์: ใช้ในหน่วยปฏิบัติการพิเศษเท่านั้น   ฝรั่งเศส: ใช้โดยหน่วยจีไอจีเอ็นและอาร์เอไอดีเท่านั้น   กรีซ   จอร์เจีย: ใช้ในกองทัพจอร์เจีย   อินเดีย: เอ็ม4 จำนวน 654 กระบอกและเอ็ม4เอ1 จำนวน 674 กระบอกถูกส่งให้กับอินเดียในพ.ศ. 2551 โดยมีมูลค่า 1,534,058.02 ดอลลาร์สหรัฐ   อินโดนีเซีย:   อิรัก   อิสราเอล   อิตาลี: ใช้ในหน่วยปฏิบัติการพิเศษ   จาเมกา   ญี่ปุ่น: เอ็ม4 จำนวน 654 กระบอกและเอ็ม4เอ1 จำนวน 674 กระบอกถูกส่งให้กับญี่ปุ่นในพ.ศ. 2551 โดยมีมูลค่า 1,534,058.02 ดอลลาร์สหรัฐ   จอร์แดน   คูเวต   เลบานอน: เอ็ม4 ถูกขายให้กับหน่วยปฏิบัติการพิเศษของเลบานอน   มาเลเซีย:   เม็กซิโก   นิวซีแลนด์   ปากีสถาน   เปรู   โปแลนด์: ใช้ในหน่วยปฏิบัติการพิเศษเท่านั้น   สิงคโปร์   ศรีลังกา: ใช้ในหน่วยปฏิบัติการพิเศษเท่านั้น   เกาหลีใต้: ใช้ในหน่วยยามชายฝั่งเอสเอสเอทีเท่านั้น   ไทย: ใช้ในหน่วยรบพิเศษและกองกำลังในย่านกรุงเทพฯ และปริมณฑล ในหน่วย swat ตามภูมิภาคต่างๆรวมทั้งนาวิกโยธินและทหาร 3 จว.ชายแดนใต้บางส่วนรวมทั้งเป็นปืน ปลส. มาตรฐานใหม่ของทหารพราน (Norinco cq A)   ตุรกี: ใช้ในหน่วยปฏิบัติการพิเศษเท่านั้น   สหราชอาณาจักร: ใช้ในหน่วยปฏิบัติการพิเศษเท่านั้น   ยูเครน: ถูกส่งให้กองทัพยูเครนใช้เพื่อต่อต้านการรุกรานยูเครนของรัสเซีย พ.ศ. 2565 โดยรัฐบาลสหรัฐ  
เอ็ม4 คาร์บินในเวอร์ชันหลังจะมีพานท้ายปรับระดับได้ 6 ระดับตามความถนัดของผู้ใช้งาน
เอ็ม4 เอ็มดับบลิวเอส  (Modular Weapon System) แสดงให้เห็นถึงอุปกรณ์เสริมมากมายที่รวมทั้งเครื่องยิงลูกระเบิดเอ็ม203 ด้านจับส่วนหน้า (RIS) ศูนย์เล็ง/อุปกรณ์ช่วยเล็งที่หลากหลาย ระบบเลเซอร์เอเอ็น/พีเอคิว-4 ศูนย์เล็ง เอ็ม68 และกล้องมองกลางคืนเอเอ็น/พีวีเอส 4
ปืน M4A1
การดัดแปลงเฉพาะปฏิบัติการพิเศษหรือโซปมอด (SOPMOD,Special Operations Peculiar Modification) บล็อก 1
เอ็ม4 พร้อมกล้องมองเอ็ม68 และเอเอ็น/พีเอคิว-4
เอ็ม4 หลังจากทำการยิง ปลอกกระสุนจะเห็นได้จากภาพนี้ เอ็ม4 คาร์บินกระบอกนี้ติดตั้งเอ็ม203และเป้าเล็งเอ็ม68 ซีซีโอ
ลิงซ์ยูเรเชีย

| ลิงซ์ยูเรเชีย |
| --- | --- |

ลิงซ์ที่อุทยานแห่งชาติป่าบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
CITES Appendix II (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: สัตว์กินเนื้อ Carnivora
อันดับย่อย:: เฟลิฟอเมีย Feliformia
วงศ์:: เสือและแมว Felidae
วงศ์ย่อย:: แมว Felinae
สกุล:: Lynx  (Linnaeus, 1758)
สปีชีส์:: Lynx lynx
ชื่อทวินาม
Lynx lynx (Linnaeus, 1758)


การกระจายพันธุ์ของลิงซ์ยูเรเชีย ค.ศ. 2015
ชื่อพ้อง
 Felis lynx Linnaeus, 1758
ลิงซ์ยูเรเชีย (อังกฤษ: Eurasian lynx; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lynx lynx) แมวป่าชนิดหนึ่ง จำพวกลิงซ์ จัดอยู่ในวงศ์เสือและสิงโต (Felidae) พบได้แพร่หลายจากยุโรปเหนือ กลาง และตะวันออกถึงเอเชียกลางและไซบีเรีย ที่ราบสูงทิเบต และหิมาลัย อาศัยอยู่ในบริเวณป่าเขตอบอุ่นและไทกาสูงถึง 5,500 m (18,000 ft) แม้ว่าจะพบได้แพร่หลาย ลิงซ์ยูเรเชียตกอยู่ในความเสี่ยงต่อการทำลายถิ่นฐานธรรมชาติและการแตกเป็นหย่อม การบุกรุกเข้าไปล่าสัตว์ และการลดลงของเหยื่อ
การจำแนก

Felis lynx เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ที่ใช้งานใน ค.ศ. 1758 โดยคาร์ล ลินเนียสในผลงาน Systema Naturae ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 มีการเสนอชนิดย่อยของลิงซ์ยูเรเชียไว้ ดังนี้:
| ชนิดย่อย | ที่อยู่ | ภาพ |
| --- | --- | --- |
| ลิงซ์ตอนเหนือ (L. l. lynx) (Linnaeus, 1758) | เฟนโนสแกนเดีย, รัฐบอลติก, โปแลนด์, เบลารุส, รัสเซียยุโรป, เทือกเขายูรัล, ไซบีเรียตะวันตก และทางตะวันออกถึงแม่น้ำเยนีเซย์ |  |
| ลิงซ์เตอร์เกสถาน (L. l. isabellinus) Blyth, 1847 | เอเชียตะวันตก-กลางถึงเอเชียใต้ตอนเหนือ: อัฟกานิสถาน, ภูฏาน, จีน (ทิเบต), อินเดีย (ชัมมูและกัศมีร์, ลาดัก), คาซัคสถาน, คีร์กีซสถาน, มองโกเลีย, เนปาล, ปากีสถาน, รัสเซีย (ดินแดนอัลไต, สาธารณรัฐอัลไต) ทาจิกิสถาน, เติร์กเมนิสถาน และอุซเบกิสถาน |  |
| ลิงซ์คอเคซัส (L. l. dinniki) Satunin, 1915 | คอเคซัส, อิหร่าน, ตุรกี และรัสเซียยุโรป |  |
| ลิงซ์ไซบีเรีย (L. l. wrangeli) Ognew, 1928 | รัสเซียตะวันออกไกล, คาบสมุทรคัมชัตคา, ทิวเขาสตาโนวอย และทางตะวันออกของแม่น้ำเยนีเซย์ |  |
| ลิงซ์บอลข่าน (L. l. balcanicus) Bures, 1941 | เซอร์เบียตะวันออกถึงมาซิโดเนียเหนือตะวันตก มีประชากรจำนวนน้อยกว่าในมอนเตเนโกร และแอลเบเนีย |  |
| ลิงซ์คาร์เพเทียน (L. l. carpathicus) Kratochvil & Stollmann, 1963 | ที่ราบพันโนเนียของโรมาเนีย, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, โครเอเชีย, ฮังการี, ยูเครน และบัลแกเรีย, สเปนตอนเหนือ และยุโรปตะวันตกบางส่วน |  |
รายการข้างล่างนี้ก็มีการเสนอ แต่ไม่ถือเป็นการจำแนกที่ได้รับการรับรอง:
ลิงซ์อัลไต (L. l. wardi) Lydekker, 1904
ลิงซ์ไบคาล (L. l. kozlovi) Fetisov, 1950
ลิงซ์อามูร์ (L. l. stroganovi) Heptner, 1969
ลิงซ์ซาร์ดีเนีย (L. l. sardiniae) Mola, 1908
ลักษณะ

ลิงซ์ยูเรเชีย นับเป็นลิงซ์ชนิดที่ใหญ่ที่สุด และพบได้กว้างขวาง แพร่กระจายพันธุ์ที่สุด ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย ขนาดเมื่อโตเต็มที่ตัวผู้อาจมีความสูงจากปลายเท้าจรดหัวไหล่ 50 เซนติเมตร และมีน้ำหนักได้ถึง 17 กิโลกรัม มีรายงานว่าตัวที่มีนำหนักมากที่สุดอยู่ที่ไซบีเรีย ซึ่งหนักถึง 38 กิโลกรัม หรือบางรายงานกล่าวว่าหนักถึง 45 กิโลกรัม
ลิงซ์ยูเรเชีย มีจุดเด่น คือ ขนปลายหูสีดำที่เป็นติ่งแหลมชี้ขึ้นด้านบน ใช้สำหรับประสิทธิภาพในการรับฟังเสียง ทำให้ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวของเหยื่อที่อยู่ใต้ดินไกลถึง 50 เมตร หางสั้น และมีข้อเท้าและอุ้งเท้าที่แข็งแกร่ง ทรงพลัง และจะประกาศอาณาเขตของตนด้วยการสร้างรอยข่วนด้วยเล็บทิ้งไว้ตามต้นไม้หรือซากไม้ล้มในป่า ซึ่งเห็นได้ชัดเจน
ที่อยู่อาศัย

ลิงซ์ยูเรเชียมีถิ่นกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่สแกนดิเนเวีย, ยุโรปกลางจรดจนถึงเอเชียเหนือ, เอเชียตะวันออก, เอเชียกลาง และบางส่วนในจีน เช่น ทะเลสาบคานาส ในแถบเทือกเขาอัลไต เชื่อว่าลิงซ์ยูเรเชียตัวผู้มีถิ่นหากินกว้างไกลได้ถึง 100 ตารางกิโลเมตร และบางครั้งจะล่วงล้ำเข้าไปในถิ่นหากินของตัวเมียอยู่บ่อย ๆ ออกหาอาหารในเวลากลางคืน อาหารได้แก่ สัตว์ขนาดเล็กหลายอย่าง รวมถึง เป็ด, ไก่ หรือนกกระทา อันเป็นสัตว์เลี้ยงหรือปศุสัตว์ของมนุษย์อีกด้วย รวมถึงสามารถล่าสัตว์ขนาดใหญ่ เช่น กวางเรนเดียร์ ได้อีกด้วย และยังกินซากสัตว์ที่ตายแล้ว บ่อยครั้งที่ลิงซ์ยูเรเชียจะออกหาอาหารในแหล่งที่ใกล้กับบ้านเรือนของชุมชนของมนุษย์ตามชายป่า นอกจากนี้แล้วลิงซ์ยูเรเชียยังเป็นแมวป่าที่ไม่กลัวน้ำ ตรงกันข้ามกลับชอบที่จะเล่นน้ำ และว่ายน้ำได้อย่างคล่องแคล่ว
ลิงซ์ยูเรเชีย เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ราว 2–2.5 ปี ลูกลิงซ์ยูเรเชียจะอาศัยอยู่กับแม่จนถึงอายุวัยช่วงนั้น ก่อนที่จะแยกตัวออกไปหากินตามลำพัง ลิงซ์ยูเรเชียเป็นสัตว์สันโดษ ตามปกติแล้วจะอาศัยอยู่ตามลำพัง มีบางครั้งที่ลูกลิงซ์ยูเรเชียที่เกิดมาเป็นพี่น้องในครอกเดียวกัน จะอาศัยอยู่ด้วยกันเป็นคู่ และมีความผูกพันกันมาก จนถึงช่วงวัยที่เติบโตพอที่จะแยกไปอาศัยอยู่ตามลำพัง
แหล่งข้อมูลอื่น

Mueenuddin, N. (2020). Himalayan Lynx Filmed Hunting Markhor in Pakistan for First Time (Motion picture). WWF Pakistan. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 December 2021.
IUCN/SSC Cat Specialist Group. "Eurasian lynx". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-10-29. สืบค้นเมื่อ 2024-06-23.
"The Balkan Lynx Compendium". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-07-18. สืบค้นเมื่อ 2024-06-23.
"Eurasian Lynx Online Information System". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 August 2017. สืบค้นเมื่อ 9 August 2020.
"Large Carnivore Initiative for Europe".
"Lynx UK Trust". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-11-20. สืบค้นเมื่อ 2015-12-08.
"Lynx in Craven, North Yorkshire". Lower Winskill.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q43375  Wikispecies: Lynx lynx  ADW: Lynx_lynx  BioLib: 1970  BOLD: 200171  EoL: 328603  EPPO: LYNXLY  Fauna Europaea: 305366  Fossilworks: 160980  GBIF: 2435240  iNaturalist: 41979  IRMNG: 10199264  ITIS: 180584  IUCN: 12519  MSW: 14000156  NBN: NHMSYS0000376854  NCBI: 13125  Species+: 7414 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  เช็กเกีย 
รอยเท้าของลิงซ์ยูเรเชียในหิมะ
ลิงซ์สแกนดิเนเวีย (Lynx lynx lynx)
เอ็มเอส อัลลัวร์ออฟเดอะซีส์

| --- | --- |
อัลลัวร์ออฟเดอะซีส์ ณ  ประเทศจาไมกา
ประวัติ
บาฮามัส
ชื่อ: Allure of the Seas
เจ้าของ: รอยัลแคริบเบียนกรุ็ป
ผู้ให้บริการ:  รอยัลแคริบเบียนอินเตอร์เนชั่นแนล
ท่าเรือจดทะเบียน: แนสซอ,  บาฮามาส
Ordered: 31 มีนาคม 2007
อู่เรือ: STX Europe Turku Shipyard, ฟินแลนด์
มูลค่าสร้าง: US$1.2 billion (2006)
Yard number: 1364
ปล่อยเรือ: 2 ธันวาคม 2008
เดินเรือแรก: 20 พฤศจิกายน 2009
Christened: 28 พฤศจิกายน 2010
สร้างเสร็จ: 28 ตุลาคม 2010
Maiden voyage: 1 ธันวาคม 2010
บริการ: 2010
ท่าจอด: กัลเวสตัน, เท็กซัส, สหรัฐอเมริกา
รหัสระบุ:  Call sign: C6XS8  หมายเลขไอเอ็มโอ: 9383948   หมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอ: 311020700  แม่แบบ:Ship register 
สถานะ: กลับมาให้บริการหลังเดือนตุลาคม 2021
ลักษณะเฉพาะ
ชั้น::  เรือสำราญชั้นโอเอซิส
ขนาด (ตัน)::  225,282 ตันกรอส  242,999 Net  19,750 DWT
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  ประมาณ 100,000 tons
ความยาว::  362 m (1,187 ft)
ความกว้าง::  47 m (154 ft) ระดับน้ำ<  60.5 m (198 ft) max beam
ความสูง::  72 m (236 ft) เหนือระดับน้ำ
กินน้ำลึก::  9.322 m (30.6 ft)
ความลึก::  22.5 m (74 ft)
ดาดฟ้า::  16 ชั้นโดยสารสำหรับ  18 ชั้นทั้งหมด
ระบบพลังงาน::  3 × 13,860 kW (18,590 hp) Wärtsilä 12V46D  3 × 18,480 kW (24,780 hp) Wärtsilä 16V46D
ระบบขับเคลื่อน::  3 × 20 MW (27,000 hp) เอบีบี อะซิพอด,        all azimuthing  4 × 5.5 MW (7,400 hp) Wärtsilä CT3500        โบวทรัสเตอร์
ความเร็ว::  22.6 นอต (41.9 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 26.0 ไมล์ต่อชั่วโมง)
ความจุ::  5,484  6,780 สูงสุด
ลูกเรือ::  2,200 ข้อมูลเมื่อ 2019
หมายเหตุ::  50 mm (2.0 in) ยาวกว่า Oasis
อัลลัวร์ออฟเดอะซีส์ (อังกฤษ: MS Allure of the Seas) เป็นเรือสำราญลำที่สองในชั้นโอเอซิส ของบริษัทรอยัลแคริบเบียนอินเตอร์เนชั่นแนล โดยมีเรือคู่แฝดที่สร้างขึ้นก่อนหน้าคือ โอเอซิสออฟเดอะซีส์ แต่เรือลำนี้มีความยาวมากกว่า 50 มม. (2 นิ้ว) ในทางเทคนิคแล้วทำให้มีขนาดใหญ่กว่าเรือคู่แฝดอย่างโอเอซิสออฟเดอะซีส์
อัลลัวร์ออฟเดอะซีส์มีระวางขับน้ำ 225,282 ตัน มิติเรือกว้าง 60.5 ม. สูง 72 ม. และยาว 361.8 ม. กินน้ำลึก 22.55 ม. ตัวเรือแบ่งออกเป็น 16 ชั้น ความเร็ว 22.6 นอต บรรทุกผู้โดยสาร 5,400 คน (สูงสุด 6,300 คน) ลูกเรือ 2,165 คน
หลังจากเรือถูกปล่อยลงน้ำในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ทำให้เรืออัลลัวร์ออฟเดอะซีส์ กลายเป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกในขณะนั้น แทนที่เรือคู่แฝดอย่างโอเอซิสออฟเดอะซีส์
แฟหล่งข้อมูลอื่น

อัลลัวร์ออฟเดอะซีส์.คอม เก็บถาวร 2010-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อัลลัวร์ออฟเดอะซีส์ ที่รอยัลแคริบเบียน.คอม
เอ็มเพาเวอร์ฟิลด์แอตไมล์ไฮ

| --- | --- |
Invesco Field / Mile High Stadium II

th
ที่ตั้ง: 1701 Mile High Stadium Circle West, Denver, Colorado 80204-1701
พิกัด: 39°44′38″N 105°1′12″W﻿ / ﻿39.74389°N 105.02000°W﻿ / 39.74389; -105.02000
เจ้าของ: Denver Metropolitan Football Stadium District
ผู้ดำเนินการ: Stadium Management Company
ความจุ: 76,125 (football) up to 50,000 (concerts)
พื้นผิว: Grass
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: August 17, 1999
เปิดใช้สนาม: September 10, 2001
งบประมาณในการก่อสร้าง: $364.9 million
สถาปนิก: HNTB
การใช้งาน
Denver Broncos (NFL) (2001–present) Denver Outlaws (MLL) (2006–present) Colorado Rapids (MLS) (2001–2006) Democratic National Convention (2008) Rocky Mountain Showdown
เอ็มเพาเวอร์ฟิลด์แอตไมล์ไฮ (อังกฤษ: Empower Field at Mile High) หรือ อินเวสโกฟิลด์ (INVESCO Field หรือ ชื่อเต็ม INVESCO Field at Mile High) เป็นสนามกีฬาในเมืองเดนเวอร์ รัฐโคโลราโด สหรัฐอเมริกา ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อใช้แข่งกีฬาอเมริกันฟุตบอลเป็นหลัก
สนามเหย้า

เดนเวอร์ บรองโกส์ ในการแข่งขันอเมริกันฟุตบอล
โคโลราโด แรพิดส์ ใช้เป็นสนามเหย้าสำหรับฟุตบอล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สนามอินเวสโกฟิลด์ เก็บถาวร 2015-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แขนคนยิงธนู–กระดูกงูเรือ

แขนต่าง ๆ ของกาแล็กซีทางช้างเผือก แขนคนยิงธนู–กระดูกงูเรือคือเลข 2a.
แขนคนยิงธนู–กระดูกงูเรือ (Sagittarius–Carina Arm) หรือเรียกอย่างกระชับว่า แขนคนยิงธนู (อังกฤษ: Sagittarius Arm) เป็นแขนย่อยของกาแล็กซีทางช้างเผือกซึ่งแต่ละแขนมีจุดกำเนิดจากใจกลางกาแล็กซี แล้ววนรอบกาแล็กซีออกเป็นลักษณะรูปก้นหอยแต่ละแขนมีดาวอยู่นับพันล้านดวงและกลุ่มก๊าซนับหมื่นแห่ง
แขนคนยิงธนู–กระดูกงูเรือถือเป็นหนึ่งในแขนที่มีการกล่าวถึงมากที่สุดทางดาราศาสตร์ เนื่องจากเป็นที่ตั้งของเมฆโมเลกุลและดาวอ่อนวัยจำนวนมากในบริเวณเอช 2 มีกระจุกดาวเป็ดป่า, เนบิวลาอินทรี, เนบิวลาทะเลสาบ, เมซีเย 18 เป็นต้น
เอ็มทีวีเอเชียอะวอดส์

เอ็มทีวีเอเชียอะวอดส์ (อังกฤษ: MTV Asia Awards) เป็นงานประกาศรางวัลของศิลปินนักร้องทั่วเอเชีย รวมถึงระดับสากล โดยมี 10 รางวัลของศิลปินยอดนิยมทั่วเอเชีย มีทั้งหมด 10 ประเทศคือ จีน ฮ่องกง อินเดีย อินโดนีเซีย เกาหลีใต้ มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ไต้หวัน และไทย และอีก 6 รางวัลเป็นของศิลปินสากลทั่วโลก เสน่ห์ในงาน เอ็มทีวีเอเชียอะวอดส์ นี้คือการแสดงออกถึงการผสมผสานระหว่างดนตรีจากฝั่งตะวันตกและตะวันออกเข้าด้วยกันได้อย่างน่าทึ่ง ถือเป็นการรวมตัวกันทางดนตรีครั้งยิ่งใหญ่ของศิลปินทั้งในระดับภูมิภาคและระดับสากล
เอ็มทีวีเอเชียอะวอดส์ เริ่มครั้งแรกในปี พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) โดยที่ประเทศสิงคโปร์เป็นเจ้าภาพ ที่สิงคโปร์ อินดอร์ สเตเดียม โดยมี โรแนน คีทติง (Ronan Keating) และ แมนดี มัวร์ (Mandy Moore) เป็นพิธีกรคู่ในงาน รวมถึงซูปเปอร์สตาร์อย่าง พิงค์ (P!nk), เอนริเก อิเกลเซียส (Enrique Iglesias), เวสต์ไลฟ์ (Westlife) เป็นต้น
ปี 2002

ครั้งแรกในประวัติศาสตร์กับ เอ็มทีวีเอเชียอะวอดส์ 2002 จัดขึ้นที่ อินดอร์ สเตเดียม  ประเทศ สิงคโปร์ พิธีกรรายการคือ โรแนน คีทติง (Ronan Keating) และ แมนดี มัวร์ (Mandy Moore)
11 ศิลปินยอดนิยมจากเอเชีย
ศิลปินจีนยอดนิยม: Na Ying
ศิลปินฮ่องกงยอดนิยม: Sammi Cheng (เจิ้งซิ่วเหวิน)
ศิลปินป็อปอินเดียยอดนิยม: Shaan
ศิลปินอินโดนีเซียยอดนิยม: PADI
ศิลปินเกาหลียอดนิยม: Kang Ta
ศิลปินมาเลเชียยอดนิยม: Siti Nurhaliza
ศิลปินฟิลิปปินส์ยอดนิยม: Regine Velasquez
ศิลปินสิงคโปร์ยอดนิยม: Stefanie Sun
ศิลปินไต้หวันยอดนิยม: Zhang Hui Mei
ศิลปินไทยยอดนิยม: Pru (พรู)
นักแสดงยอดนิยมจากอินเดีย: Jaane Kyon จากภาพยนตร์เรื่อง "Dil Chahta Hai"
International Music Awards (รางวัลดนตรียอดนิยมสากล)
ศิลปินชายยอดนิยม: Ricky Martin
ศิลปินหญิงยอดนิยม: Britney Spears (บริทนีย์ สเปียร์ส)
ศิลปินป็อปยอดนิยม: Westlife (เวสท์ไลฟ์)
ศิลปินร็อกยอดนิยม: Bon Jovi
มิวสิกวิดีโอยอดนิยม: "The Call" - The Backstreet Boys (แบ็คสตรีท บอยส์)
ศิลปินหน้าใหม่ยอดนิยม: Linkin Park (ลินคิน พาร์ค)
ภาพยนตร์ยอดนิยม: "Crouching Tiger, Hidden Dragon"
แฟชั่นดีไซน์เนอร์ยอดนิยม: Donatella Versace
รางวัลพิเศษ
รางวัลแรงบันดาลใจ: เฉินหลง
รางวัลศิลปินญี่ปุ่นที่มีอิทธิพลในเอเชียสูงที่สุด: Ayumi Hamasaki(อายูมิ ฮามาซากิ)
ปี 2003

จัดในวันที่ 24 มกราคม 2003 ซึ่งสิงคโปร์เป็นเจ้าภาพอีกปี โดยมี โคโค่ ลี (CoCo Lee) และ แช็กกี้ (Shaggy) เป็นพิธีกร
10 ศิลปินยอดนิยมจากเอเชีย
ศิลปินจีนยอดนิยม: Yu Quan
ศิลปินฮ่องกงยอดนิยม: Sammi Cheng (เจิ้งซิ่วเหวิน)
ศิลปินอินเดียยอดนิยม: A.R. Rahman
ศิลปินอินโดนีเซียยอดนิยม: Cokelat
ศิลปินเกาหลียอดนิยม: j.t.L
ศิลปินมาเลเซียยอดนิยม: Siti Nurhaliza
ศิลปินฟิลิปปินส์ยอดนิยม: Regine Velasquez
ศิลปินสิงคโปร์ยอดนิยม: Stefanie Sun
ศิลปินไต้หวันยอดนิยม: Jay Chou (โจวเจี๋ยหลุน)
ศิลปินไทยยอดนิยม: D2B (ดีทูบี)
International Music Awards (รางวัลดนตรียอดนิยมสากล)
ศิลปินชายยอดนิยม: Robbie Williams (ร็อบบี้ วิลเลียมส์‎)
ศิลปินหญิงยอดนิยม: Avril Lavigne (เอฟริล ลาวีน)
ศิลปินป็อปยอดนิยม: Blue
ศิลปินร็อกยอดนิยม: Linkin Park (ลินคิน พาร์ค)
มิวสิกวิดีโอยอดนิยม: Linkin Park - "Pts of Authority (Remix)"
ศิลปินหน้าใหม่ยอดนิยม: Avril Lavigne (เอฟริล ลาวีน)
รางวัลพิเศษ
รางวัลภาพยนตร์เอเชีย: Devdas (ผู้กำกับ: Sanjay Leela Bhansali)
รางวัลสไตล์ (Style Award): Avril Lavigne (เอฟริล ลาวีน)
รางวัลแรงบันดาลใจ: F4
ปี 2004

เป็นปีที่สร้างความฮือฮามากที่สุด เพราะ มารายห์ แครี ได้ปรากฏตัวที่งานเพื่อมารับรางวัล Lifetime Achievement Award ในงาน เอ็มทีวีเอเชียอะวอดส์ ปี 2004 รวมถึงซูเปอร์สตาร์เมืองไทยอย่าง "เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย, จินตหรา พูนลาภ, แคทลียา อิงลิช, นัท มีเรีย"ได้ขึ้นเวทีและร้องเพลง "แฟนจ๋า" ที่สิงคโปร์ด้วย เอ็มทีวีเอเชียอะวอดส์ ปี 2004 ถูกจัดขึ้นในวันเสาร์ ที่ 14 กุมภาพันธ์ ปี 2004 โดยมี มิเชลล์ แบรนช์ (Michelle Branch) และ แวนเนส วู (Vanness Wu) เป็นพิธีกรคู่ในปีนั้น
10 ศิลปินยอดนิยมจากเอเชีย
ศิลปินจีนยอดนิยม: Pu Shu
ศิลปินฮ่องกงยอดนิยม: Sammi Cheng (เจิ้งซิ่วเหวิน)
ศิลปินอินเดียยอดนิยม: Abhijeet
ศิลปินอินโดนีเซียยอดนิยม: Audy
ศิลปินเกาหลียอดนิยม: BoA (โบอา)
ศิลปินมาเลเซียยอดนิยม: Siti Nurhaliza
ศิลปินฟิลิปปินส์ยอดนิยม: Parokya Ni Edgar
ศิลปินสิงคโปร์ยอดนิยม: Stefanie Sun
ศิลปินไต้หวันยอดนิยม: A*Mei
ศิลปินไทยยอดนิยม: "Bird" Thongchai McIntyre (เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย)
International Music Awards (รางวัลดนตรียอดนิยมสากล)
ศิลปินชายยอดนิยม: Gareth Gates
ศิลปินหญิงยอดนิยม: Christina Aguilera (คริสติน่า อากีเลร่า)
ศิลปินป็อปบอดนิยม: Blue
ศิลปินร็อกยอดนิยม: Linkin Park (ลินคิน พาร์ค)
มิวสิกวิดีโอยอดนิยม: Linkin Park (ลินคิน พาร์ค)
ศิลปินหน้าใหม่ยอดนิยม: t.A.T.u
รางวัลพิเศษ
รางวัลภาพยนตร์เอเชีย: Michelle Yeoh (หยางจื่อฉุง)
รางวัลแรงบันดาลใจ: Anita Mui (เหมยเยี่ยนฟาง)
รางวัลความสำเร็จชั่วชีวิต (The Lifetime Achievement Award): Mariah Carey (มารายห์ แครี่)
รางวัลศิลปินเอเชียที่มีอิทธิพลสูงที่สุด: BoA (โบอา)
ปี 2005

ได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบโดยเป็นการแสดงพลัง เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากธรณีพิบัติสึนามิ ภายใต้ชื่อ เอ็มทีวี เอเชีย เอด (MTV Asia Aid) จัดขึ้นในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2548 ที่อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี ในงานนี้มี อลิเชีย คียส์(Alicia Keys) เจ้าของตำแหน่ง R&B diva เป็นพิธีกร ทั้งยังมีแฟนๆ แสดงพลังในการสนับสนุนการช่วยเหลือผู้ประสบภัยดังกล่าว งานนี้เป็นส่วนหนึ่งของสำคัญของเอ็มทีวี เน็ตเวิร์คหลังจากภัยพิบัติสึนามิ โดยความร่วมมือของยูนิเซฟ ซึ่งมีผู้สนใจเข้าร่วมงานกว่า 11,000 คน
การแสดงประกอบด้วย
“The Reason” - Hoobastank
“Since You've Been Gone” - Kelly Clarkson
“I Believe” - Tata Young
“Karikatur” - Slank
“It's Raining” - Rain
“ I Just Wanna Live/Lifestyles of the Rich and Famous/Shut Up ” - Good Charlotte & Simple Plan
“Seindah Biasa” - Siti Nurhaliza
“Snail/Qi Li Xiang” - Jay Chou
“Dhanno Ki Aankhon Mein” - Asha Bhosle
“Girl Talk” - Namie Amuro
“Welcome To My Life” - Simple Plan
“Som Dai” - Bird Thongchai McIntyre
10 ศิลปินยอดนิยมจากเอเชีย
ศิลปินจีนยอดนิยม: Sun Yue
ศิลปินฮ่องกงยอดนิยม: Joey Yung
ศิลปินอินเดียยอดนิยม: Strings
ศิลปินอินโดนีเซียยอดนิยม: Peterpan
ศิลปินเกาหลียอดนิยม: Rain (เรน)
ศิลปินมาเลเซียยอดนิยม: Siti Nurhaliza
ศิลปินฟิลิปปินส์ยอดนิยม: Rivermaya
ศิลปินสิงคโปร์ยอดนิยม: Stefanie Sun
ศิลปินไต้หวันยอดนิยม: Jay Chou (โจวเจี๋ยหลุน)
ศิลปินไทยยอดนิยม: Silly Fools (ซิลลี่ ฟูลส์)
International Music Awards (รางวัลดนตรียอดนิยมสากล)
ศิลปินชายยอดนิยม: Usher (อัชเชอร์)
ศิลปินหญิงยอดนิยม: Avril Lavigne (เอฟริล ลาวีน)
ศิลปินป็อปยอดนิยม: Simple Plan
ศิลปินร็อกยอดนิยม: Hoobastank
มิวสิกวิดีโอยอดนิยม: Maroon 5 (มารูน ไฟฟ์‎)
ศิลปินหน้าใหม่ยอดนิยม: Ashlee Simpson
รางวัลพิเศษ
รางวัลภาพยนตร์เอเชีย: Kung Fu Hustle
รางวัลสไตล์: Nigo (Bathing Ape)
รางวัลแรงบันดาลใจ: ให้กับทุก ๆ คนที่ได้รับผลกระทบจากสึนามิ
ปี 2006

งานเอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ด ครั้งที่ 5 จัดขึ้นในวันเสาร์ที่ 6 พฤษภาคม 2006 ณ สยามพารากอน กรุงเทพฯ  ผู้เข้าชมงานทั้งคนไทยและชาวต่างชาติ กว่า 4,600 คน พิธีกรของงานคือนักร้องที่เปี่ยมไปด้วยความสามารถอย่าง เคลลี โรว์แลนด์ และขวัญใจชาวเอเชีย หวังลี่หง (Wang Leehom) 
โดยจะมีคอนเซปต์โลกแห่งแอนิเมชั่นสไตล์เอเชีย ผสมสผสานอิทธิพลของวัฒนธรรมตะวันตกและตะวันออกเข้าด้วยกัน
บรรยากาศจะจำลองดินแดนลึกลับแห่งหนึ่งในทวีปเอเชียอันไกลโพ้นสุดอลังการ
การแสดงประกอบด้วย
“ทวิสท์เท็ด ทรานซิสเตอร์” - คอร์น
“ฮีโร่ส์ ออฟ เอิร์ท” - หวังลี่หง
“ก๊อทสตา โก” - เคลลี่ โรว์แลนด์
“โน เวอรี่ส์ / ทะลึ่ง (รีมิกซ์)” - ไซมอน เว็บบ์ และ ไทยเทเนี่ยม
“พาสชั่น / ไอ โนว์” - เซเว่น
“อิฟ ไอ เวอร์ ยู” - ฮูบาสแตง
“ฮาร์ทเบรกเกอร์” - เทอริยากิ บอยส์
“แบด เดย์” - แดเนียล พาวเตอร์
“แดนซิ่ง ดีว่า” - โจลิน ไซ
“ยู บี เซฟ เฮียร์” - ริเวอร์มายา
“เอ็นเลส เลิฟ” - ลี ไรอัน และ ทาทา ยัง
“สแกนดอล” - กังตา และ แวนเนส วู
นอกจากนั้น ยังเต็มไปด้วยเหล่าศิลปิน ดารา นักร้อง จาก ทั่วทั้งเอเชีย และทั่วโลก อย่าง วิคกี้ เชา, แม็กกี้ คิว, เซม เซม, ตอฟิค, ทู แฟท, ลูกเกด เมธินี, ชอน โรห์, เดอะ เวอโรนิกาส์, อาลี ฟิเคอร์, ปีเตอร์ คอร์ป, มาช่า, จาล, และ ชางเช็น ที่ขึ้นมาเชิญรางวัล
10 รางวัลนักร้องยอดนิยมของเอเชีย
ศิลปินยอดนิยมจากจีน: วิคกี้ เชา
ศิลปินยอดนิยมจากฮ่องกง: ทวินส์
ศิลปินยอดนิยมจากอินเดีย: จาล
ศิลปินยอดนิยมจากอินโดนีเซีย: ปีเตอร์แพน
ศิลปินยอดนิยมจากเกาหลี: เซเว่น
ศิลปินยอดนิยมจากมาเลเซีย: มาวี่
ศิลปินยอดนิยมจากฟิลิปปินส์: ริเวอร์มายา
ศิลปินยอดนิยมจากสิงคโปร์: ตอฟิค บาติสซา
ศิลปินยอดนิยมจากไต้หวัน: หวังลี่หง
ศิลปินยอดนิยมจากประเทศไทย: ทาทา ยัง
International Music Awards (รางวัลดนตรียอดนิยมสากล)
ศิลปินชายยอดนิยม: ริคกี้ มาร์ติน
ศิลปินหญิงยอดนิยม: เคลลี่ คลาร์กสัน
ศิลปินเพลงป๊อปยอดนิยม: แบ็คสตรีท บอยส์
ศิลปินเพลงร๊อคยอดนิยม: กรีน เดย์
มิวสิกวีดีโอยอดนิยม: เพลง”ทวิสท์เท็ด ทรานซิสเตอร์” ของ คอร์น
ศิลปินหน้าใหม่ยอดนิยม: ไซมอน เว็บบ์
รางวัลพิเศษ
รางวัลสไตล์ อวอร์ด: โจลิน ไซ
รางวัลนักร้องที่ประสบความสำเร็จในสาขาเพลงป๊อป:เดสทินี่ ไชลด์
รางวัลศิลปินสร้างสรรค์: เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์
รางวัลศิลปินร่วมสมัยหน้าใหม่จากญี่ปุ่น: เทอริยากิ บอยส์
ปี 2007

ได้ยกเลิกจัดงานชั่วคราว
ปี 2008

เอ็มทีวีเอเชียอะวอดส์ จะจัดขึ้นที่ เก็นติงไฮแลนด์ ประเทศมาเลเซีย วันเสาร์ที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2551 มีพิธีกรคือจาเร็ด เลโท จากวงเทอร์ตี้ เซคันส์ ทู มาร์ส และคาเรน ม็อก
ศิลปินยอดนิยมจากจีน: Lee Yu Chun
ศิลปินยอดนิยมจากฮ่องกง: Leo Ku
ศิลปินยอดนิยมจากอินโดนีเซีย: Yovie & Nuno
ศิลปินยอดนิยมจากเกาหลี: ซูเปอร์จูเนียร์
ศิลปินยอดนิยมจากมาเลเซีย: Nicholas Teo
ศิลปินยอดนิยมจากฟิลิปปินส์: Chicosci
ศิลปินยอดนิยมจากสิงคโปร์: Stefanie Sun
ศิลปินยอดนิยมจากไต้หวัน: โชว์ โล
ศิลปินยอดนิยมจากประเทศไทย: โต๋ ศักดิ์สิทธิ์
Favourite International Artist of Asia - ลินคิน พาร์ค
Best Hook-up - Timbaland feat. วันรีพับบลิก -"Apologize"
The Innovation Award - เรดิโอเฮด
Breakthrough Artist - เลโอนา เลวิส
Video Star - 30 Seconds to Mars - "A Beautiful Lie"
Bring Da House Down - มิวส์ - Muse Asia Tour (Jan 2007)
edc Style Award - Panic at the Disco
Knockout Award - The Click Five
Inspiration Award - คาเรน ม็อก
แหล่งข้อมูลอื่น

เอ็มทีวีเอเชียอะวอดส์ เก็บถาวร 2008-06-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอ็มทีวี ประเทศไทย เก็บถาวร 2006-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอ็มทีวีเอเชียอะวอดส์ ประเทศไทย เก็บถาวร 2005-10-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอ็มทีวี เอเชีย