stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาสาสมัคร

อาสาสมัครที่เมืองยาอุนเด ประเทศแคเมอรูน ในปี 2005
อาสาสมัคร (volunteer) หมายถึง ผู้ที่สมัครใจทำงานเพื่อประโยชน์แห่งประชาชนและสังคม โดยไม่หวังผลตอบแทนเป็นเงิน หรือสิ่งอื่นใด บุคคลที่อาสาเข้ามาช่วยเหลือสังคมด้วยความสมัครใจ เสียสละ เพื่อช่วยเหลือผู้อื่น ป้องกัน แก้ไขปัญหาและ
พัฒนาสังคม โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน
คุณสมบัติที่สำคัญของอาสาสมัครมี 3 ประการ คือ
1.ทำงานด้วยความสมัครใจไม่ใช่ด้วยการถูกบังคับหรือเป็นเพราะหน้าที่
2.เป็นงานเพื่อประโยชน์แก่ประชาชนและสังคมหรือสาธารณประโยชน์
3.ทำโดยไม่หวังผลตอบแทนเป็นเงิน หรือสิ่งของมีมูลค่าแทนเงิน
แหล่งข้อมูลอื่น

Volunteering ที่เว็บไซต์ Curlie
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Volunteering
อานอร์

| Anor |
| --- | --- |
Commune
The town hall in Anor
   ตราอาร์ม
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: โอดฟร็องส์
จังหวัด: นอร์
เขต: Avesnes-sur-Helpe
อำเภอ: Fourmies
สหเทศบาล: Communauté de communes du Sud Avesnois
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2014-2020) : Jean-Luc Pérat
พื้นที่1: 22.24 ตร.กม. (8.59 ตร.ไมล์)
ประชากร (2015)2: 3,315 คน
 • ความหนาแน่น: 150 คน/ตร.กม. (390 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 59012 /59186
สูงจากระดับน้ำทะเล: 200–271 m (656–889 ft)  (avg. 238 m หรือ 781 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
อานอร์ เป็นเทศบาลในประเทศฝรั่งเศส อยู่ในจังหวัดนอร์ จังหวัดทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1793 | 1,552 | —     |
| 1800 | 1,783 | +14.9% |
| 1806 | 1,907 | +7.0% |
| 1821 | 1,608 | −15.7% |
| 1831 | 2,552 | +58.7% |
| 1836 | 2,670 | +4.6% |
| 1841 | 2,866 | +7.3% |
| 1846 | 2,965 | +3.5% |
| 1851 | 3,066 | +3.4% |
| 1856 | 2,967 | −3.2% |
| 1861 | 2,929 | −1.3% |
| 1866 | 2,844 | −2.9% |
| 1872 | 3,637 | +27.9% |
| 1876 | 4,500 | +23.7% |
| 1881 | 4,539 | +0.9% |
| 1886 | 4,902 | +8.0% |
| 1891 | 4,663 | −4.9% |
| 1896 | 4,578 | −1.8% |
| 1901 | 4,610 | +0.7% |
| 1906 | 4,604 | −0.1% |
| 1911 | 4,412 | −4.2% |
| 1921 | 4,119 | −6.6% |
| 1926 | 4,528 | +9.9% |
| 1931 | 4,160 | −8.1% |
| 1936 | 3,938 | −5.3% |
| 1946 | 3,300 | −16.2% |
| 1954 | 3,700 | +12.1% |
| 1962 | 3,794 | +2.5% |
| 1968 | 3,622 | −4.5% |
| 1975 | 3,373 | −6.9% |
| 1982 | 3,109 | −7.8% |
| 1990 | 3,099 | −0.3% |
| 1999 | 3,091 | −0.3% |
| 2006 | 3,213 | +3.9% |
| 2009 | 3,242 | +0.9% |
| 2012 | 3,347 | +3.2% |
| 2015 | 3,315 | −1.0% |
สมเด็จเจ้าฟ้าไชย

| สมเด็จเจ้าฟ้าไชย> พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา |
| --- | --- |
ครองราชย์: พ.ศ. 2199 (9 เดือน)
ราชาภิเษก: พ.ศ. 2199
ก่อนหน้า: สมเด็จพระเจ้าปราสาททอง
ถัดไป: สมเด็จพระศรีสุธรรมราชา
สมุหนายก: เจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น)

พระราชสมภพ: พ.ศ. 2165
สวรรคต: พ.ศ. 2199 (34 พรรษา)
ราชวงศ์: ปราสาททอง
พระราชบิดา: สมเด็จพระเจ้าปราสาททอง
สมเด็จเจ้าฟ้าไชย หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 6 (พ.ศ. 2165 – พ.ศ. 2199) เป็นพระเจ้ากรุงศรีอยุธยารัชกาลที่ 25 สมัยราชวงศ์ปราสาททอง ทรงครองราชย์ในปี พ.ศ. 2199 อยู่เพียง 9 เดือน
พระราชประวัติ

สมเด็จเจ้าฟ้าไชย พระราชสมภพ เมื่อปี พ.ศ 2165 มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าลูกเธอพระองค์อินทร์ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง พระองค์อาจเสด็จพระราชสมภพขณะพระราชบิดายังเป็นออกญากลาโหมสุริยวงศ์ เมื่อเจ้าฟ้าไชยมีพระชนมายุครบกำหนดโสกันต์แล้ว สมเด็จพระเจ้าปราสาททองทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีโสกันต์ในเดือนยี่ ปี พ.ศ. 2175 ที่เกาะบ้านเลน และพระราชทานพระนามใหม่ว่า สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าไชย
เมื่อสมเด็จพระเจ้าปราสาททองทรงพระประชวรหนักและเสด็จลงมาประทับที่พระที่นั่งเบญจรัตน์นั้น ทรงพระกรุณามอบราชสมบัติและพระแสงขรรค์ชัยศรีให้เจ้าฟ้าไชย หลังจากนั้น 3 วัน สมเด็จพระเจ้าปราสาททองก็เสด็จสวรรคต พระองค์ได้ขึ้นสืบพระราชสันตติวงศ์ต่อในปี พ.ศ. 2199 มีพระนามว่าสมเด็จเจ้าฟ้าไชย หลังจากครองราชย์ได้ไม่นาน พระศรีสุธรรมราชา พระปิตุลา และพระนารายณ์ พระอนุชาต่างพระมารดา ได้ร่วมกันชิงราชสมบัติ แล้วจับกุมสมเด็จเจ้าฟ้าไชยไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ ณ วัดโคกพระยา พระองค์ทรงครองราชสมบัติอยู่ได้ 9 เดือน สิริพระชนมายุ 34 พรรษา
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จเจ้าฟ้าไชย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระเจ้าปราสาททอง (พ.ศ. 2172 - 2199) |  |   พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา (ราชวงศ์ปราสาททอง)   (พ.ศ. 2199) |  | สมเด็จพระศรีสุธรรมราชา (พ.ศ. 2199) |
​
สายพระป่าในประเทศไทย

| --- | --- |

ประเภท: สายกรรมฐาน
สำนัก: เถรวาท
ก่อตั้ง: ป. พ.ศ. 2443; ภาคอีสาน, ประเทศไทย
หัวหน้าสาย:  พระครูวิเวกพุทธกิจ, พระอาจารย์มั่น(ป. พ.ศ. 2443–2492)  พระราชนิโรธรังสี (2492–2537)  พระธรรมวิสุทธิมงคล (2537–2554)  พระโพธิญาณเถร (ดู: สายหลวงพ่อชา) 
คติพจน์ในการก่อตั้ง: อริยวงศ์ ธัมมานุธัมมปฏิปัตติ
ในประเทศไทย สายพระป่า คือสายกรรมฐานของพระภิกษุฝ่ายอรัญวาสีที่สืบทอดมาจากพระครูวิเวกพุทธกิจ (เสาร์ กนฺตสีโล) และหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต พระภิกษุในสายนี้เน้นฝึกกรรมฐานควบคู่กับการรักษาพระวินัยอย่างเคร่งครัด
ประวัติ

พระภิกษุฝ่ายธรรมยุติกนิกายตั้งแต่ยุคแรกจะศึกษาคันถธุระในช่วงเข้าพรรษา พอถึงหน้าแล้งจึงออกจาริกไปฝึกวิปัสสนาธุระตามที่ต่าง ๆ โดยเฉพาะในภาคอีสานมีพระอาจารย์ดี พนฺธุโล และพระอาจารย์ม้าว เทวธมฺมี เป็นกำลังสำคัญ
ต่อมาศิษย์พระอาจารย์ม้าวคือพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนฺโท) ขณะยังเป็นพระครูวิจิตรธรรมภาณี ได้เข้ามาศึกษากรรมฐานกับพระปัญญาพิศาลเถร (สิงห์) วัดปทุมวนาราม แล้วจำพรรษาที่วัดปทุมวนารามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2439 ในระหว่างนั้นพระอาจารย์หนู ฐิตปญฺโญ และพระอาจารย์เสาร์ กนฺตสีโล ได้เข้ามาจำพรรษาที่วัดปทุมวนารามด้วย เพื่อศึกษาพระปริยัติธรรมและอบรมกรรมฐานโดยมีพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์) เป็นพระอาจารย์ แล้วจึงกลับไปช่วยกันเผยแผ่ธรรมที่ภาคอีสานดังเดิม
เมื่อพระอาจารย์หนู ฐิตปญฺโญ ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดปทุมวนาราม พระอาจารย์เสาร์จึงกลายเป็นผู้นำหมู่คณะพระป่าเพียงองค์เดียว ระหว่างนั้นพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ได้มาเป็นศิษย์พระอาจารย์เสาร์ และกลายเป็นกำลังสำคัญช่วยพระอาจารย์เสาร์เผยแผ่พระศาสนา เมื่อพระอาจารย์เสาร์มรณภาพลงในปี พ.ศ.
2486 พระอาจารย์มั่นจึงเป็นครูบาจารย์ใหญ่อบรมสั่งสอนหมู่คณะสายนี้ต่อ
ครูบาอาจารย์ที่มีชื่อเสียง

สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร)
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (มานิต ถาวโร)
พระธรรมเจดีย์ (จูม พนฺธุโล)
พระอุดมญาณโมลี (จันทร์ศรี จนฺททีโป)
พระญาณวิศิษฏ์สมิทธิวีราจารย์ (สิงห์ ขนฺตยาคโม)
หลวงปู่พระมหาปิ่น ปญฺญาพโล
พระราชนิโรธรังสี (เทสก์ เทสรํสี)
หลวงปู่ขาว อนาลโย
หลวงปู่ฝั้น อาจาโร
หลวงปู่พรหม จิรปุญฺโญ
พระสุทธิธรรมรังสี (ลี ธมฺมธโร)
หลวงปู่ชอบ ฐานสโม
หลวงปู่หลุย จนฺทสาโร
พระญาณสิทธาจารย์ (สิม พุทฺธาจาโร)
พระครูสุทธิธรรมรังษี (เจี๊ยะ จุนฺโท)
หลวงปู่กงมา จิรปุญฺโญ
พระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท)
พระราชวุฒาจารย์ (ดูลย์ อตุโล)
หลวงปู่จวน กุลเชฏฺโฐ
หลวงปู่สิงห์ทอง ธมฺมวโร
พระสุธรรมคณาจารย์ (เหรียญ วรลาโภ)
หลวงปู่แหวน สุจิณฺโณ
หลวงปู่ตื้อ อจลธมฺโม
พระวิสุทธิญาณเถร (สมชาย ฐิตวิริโย)
พระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน)
พระราชสังวรญาณ (พุธ ฐานิโย)
พระอุดมสังวรวิสุทธิเถร (วัน อุตฺตโม)
พระเทพวิสุทธิมงคล (ศรี มหาวีโร)
พระมงคลวุฒ (เครื่อง สุภทฺโท)
สมเด็จพระญาณวชิโรดม (วิริยังค์ สิรินฺธโร)
พระญาณสิทธาจารย์ (ทองพูล สิริกาโม)
หลวงปู่ปรีดา ฉนฺทกโร
หลวงปู่ผินะ ปิยธโร
หลวงปู่สนธิ์ สุมโณ
พระครูญาณวิสิทธิ์ (เฟื่อง โชติโก)
หลวงปู่ผั่น ปาเรสโก
พระอริยเวที (เขียน ฐิตสีโล)
แม่ชีแก้ว เสียงล้ำ
หลวงปู่ผาง จิตฺตคุตฺโต
หลวงปู่ผาง ปริปุณฺโณ
หลวงปู่บัว สิริปุณฺโณ
หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ
หลวงปู่บุดดา ถาวโร
หลวงปู่บุญจันทร์ กมโล
หลวงปู่แว่น ธนปาโล
พระเทพสังวรญาณ (พวง สุขินฺทฺริโย)
หลวงตาแตงอ่อน กลฺยาณธมฺโม เป็นต้น
ฮันเนีย

หนักกากฮันเนีย
ฮันเนีย (ญี่ปุ่น: 般若; โรมาจิ: Hannya) เป็นชื่อหน้ากากที่ใช้ในการแสดงละครโนของญี่ปุ่น แสดงถึงลักษณะของปีศาจหญิงขี้อิจฉา ฮันเนียมีเขาแหลมคมสองข้าง มีตาเป็นโลหะ และปากที่ฉีกยิ้มจนถึงหู
ฮันเนียถูกใช้ในการแสดงละครโน และงานเต้นรำคางูระของทางชินโต ฮันเนียใช้แสดงสำหรับวิญญาณหญิงสาวที่กลายเป็นปีศาจเนื่องจากเป็นสาวที่มีความอิจฉา การแสดงที่เป็นรู้จัก อาทิเช่น อาโออิ โนะ อูเอะ และ โดโจจิ หน้ากากฮันเนียปรากฏในหลายเฉดสี เช่น หน้ากากสีขาวแสดงถึงชนชั้นสูง หน้ากากสีแดงแสดงถึงชนชั้นต่ำ และหน้ากากสีแดงเข้มแสดงถึงปีศาจที่แท้จริง
สำนักข่าวซินหัว

| --- | --- |
ประเภท: Broadcast radio, television and online
ประเทศ: China
ก่อตั้ง: 1931; 93 ปีที่แล้ว (1931)(พ.ศ. 2474)
พื้นที่ฉาย: Mainland China, Satellite, Internet
พื้นที่: Worldwide
เจ้าของ: People's Republic of China (state-owned institution)
บุคคลการหลัก: Cai Mingzhao (President)  He Ping (Editor-in-chief) Liu Zhengrong  (Party Secretary)
ชื่อเดิม: Red China News Agency (1931–1937) หรือ (พ.ศ. 2474-2480)
Affiliation: State Council of the People's Republic of China
Affiliates: Reference News Xinhuanet.com CNC World
เว็บไซต์ทางการ: www.news.cn/english (อังกฤษ)
Xinhua head office in Beijing
39°53′55.55″N 116°21′54.83″E﻿ / ﻿39.8987639°N 116.3652306°E﻿ / 39.8987639; 116.3652306
สำนักข่าวซินหัว (จีน: 新华通讯社) เป็นองค์กรสื่อของรัฐและอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสาธารณรัฐประชาชนจีนอย่างเป็นทางการ ซินหัวเป็นองค์กรสื่อที่ใหญ่ที่สุดและมีอิทธิพลมากที่สุดในประเทศจีนรวมถึงเป็นสำนักข่าวที่ใหญ่ที่สุดในโลกในด้านมีผู้สื่อข่าวทั่วโลก ซินหัวเป็นสถาบันระดับกระทรวงที่อยู่ในสังกัดรัฐบาลกลางของจีนและเป็นองค์กรสื่อระดับสูงที่สุดในประเทศควบคู่ไปกับ หนังสือพิมพ์เหรินหมินรื่อเป้า  (人民日)  ประธานของซินหัวเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ซินหัวมีสำนักงานมากกว่า 170 แห่งทั่วโลกและมีสำนักงาน 31 แห่งในประเทศจีนหนึ่งแห่งสำหรับแต่ละจังหวัดภูมิภาคอิสระและเขตปกครองที่บริหารโดยตรงและสำนักงานทหาร
ซินหัวเป็นช่องทางเดียวสำหรับการเผยแพร่ข่าวสำคัญเกี่ยวกับพรรคคอมมิวนิสต์และรัฐบาลกลางของจีนและสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงปักกิ่งตั้งอยู่ใกล้กับ "ทำเนียบประธานาธิบดีจีน"(Zhongnanhai) ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของพรรคคอมมิวนิสต์จีนสภาแห่งรัฐและ สำนักงานอธิการบดีของสาธารณรัฐประชาชนจีน
ซินหัว เป็นสำนักพิมพ์และสำนักข่าวซึ่งเป็นเจ้าของหนังสือพิมพ์มากกว่า 20 ฉบับและมีนิตยสารอีกหลายสิบฉบับและมีการเผยแพร่ในหลายภาษานอกเหนือจากภาษาจีน เช่น อังกฤษ เยอรมัน สเปนฝรั่งเศส รัสเซีย โปรตุเกส ภาษาอาหรับ ญี่ปุ่นและเกาหลี.
"xinhuanet" เป็นเว็บไซต์สำนักข่าวชื่อดังที่ใหญ่ที่สุดของ ประเทศจีน อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในบรรดาเว็บไซต์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดของโลก ในฐานะที่เป็นสื่อมวลชนระดับชาติของจีน เว็บไซต์ซินหัวเป็นเวทีแรกที่จะนำเสนอข่าวสารของเหตุการณ์สำคัญๆกับแนวนโยบายต่างๆทั้งในและต่างประเทศ และเป็นเว็บไซต์ระดับชาติที่รวบรวมข้อมูลข่าวสารทุกด้านที่สร้างโดยสำนักข่าวซินหัวโดยรายงานเป็นภาษาจีน สำนักข่าวซินหัวมีนักข่าวมืออาชีพทั้งหมด 6,000 คน โดยมีการกระจายข่าวมากกว่า 20,000 ข่าวต่อวัน
ประวัติ

ซินหัวก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2474 ในขณะที่สำนักข่าวจีนแดงและเปลี่ยนชื่อเป็นปัจจุบันในปีพ.ศ. 2480 ในช่วงสงครามมหาสมุทรแปซิฟิกหน่วยงานพัฒนาความสามารถในการออกอากาศในต่างประเทศและจัดตั้งสาขาแรกในต่างประเทศ มันเริ่มออกอากาศไปต่างประเทศเป็นภาษาอังกฤษจาก 2487 หลังจากสรุปสงครามกลางเมืองจีนตัวแทนของสาธารณรัฐประชาชนจีนในประเทศและดินแดนที่ไม่มีตัวแทนทูตเช่นฮ่องกง
หน่วยงานดังกล่าวได้รับการอธิบายโดยนักวิชาการสื่อว่า "ดวงตาและลิ้น" ของพรรคสังเกตสิ่งที่มีความสำคัญต่อมวลชนและส่งผ่านข้อมูล อดีตผู้อำนวยการของซินหัวเฉิงเต่ากล่าวว่าหน่วยงานดังกล่าวเป็นสะพานเชื่อมระหว่างพรรครัฐบาลและประชาชนการติดต่อสื่อสารทั้งความต้องการของประชาชนและนโยบายของพรรค ตัวอย่างเช่น People's Daily ใช้วัสดุจากซินหัวประมาณหนึ่งในสี่ของเรื่องราว
บทบาท

ซินหัว กระจายข่าวไปทั่วโลกด้วย 8 ภาษา ได้แก่ จีน อังกฤษ สเปน ฝรั่งเศส รัสเซียโปรตุเกสอารบิก และญี่ปุ่นตลอดจนข่าวและข่าวสารประเภทอื่น ๆ มีการทำสัญญาแลกเปลี่ยนข่าวและข่าวกับสำนักข่าวต่างประเทศกว่าแปดสิบหน่วยงานหรือสำนักข่าวการเมือง ซินหัวยังรับผิดชอบในการจัดการและในบางกรณีการตรวจสอบรายงานจากสื่อต่างประเทศที่จะปล่อยตัวในจีน  เอเจนซี่เพิ่งเริ่มรวบรวมข่าวและข่าวจากสื่ออิเล็กทรอนิกส์และเพิ่มความครอบคลุมในภาษาอังกฤษผ่านบริการสายไฟ เมื่อเร็ว ๆ นี้เพิ่งได้ซื้ออสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์บนไทม์สแควร์ในนิวยอร์กและกำลังพัฒนาทีมงานของนักข่าวภาษาอังกฤษชั้นนำ ซินหัวยังได้เริ่มต้นเครือข่ายข่าวดาวเทียมภาษาอังกฤษ
สำนักงานใหญ่และสาขาในต่างประเทศ

"สำนักงานใหญ่" ตั้งอยู่ใน กรุงปักกิ่ง ซึ่งตั้งอยู่ในทำเลที่ตั้งใกล้กับ จงหนานไห่ (Zhongnanhai) คือ "ทำเนียบประธานาธิบดีจีน" ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของ "พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน" สภาแห่งรัฐและ สำนักงานอธิการบดีของสาธารณรัฐประชาชนจีน สำนักข่าวซินหัวตั้งขึ้น เป็น บริษัท ในเครือแห่งแรกในต่างประเทศในปีพ.ศ. 2490 ใน กรุงลอนดอน โดยมี "ซามูเอล Chinque" เป็นผู้จัดพิมพ์ ขณะนี้มีการเผยแพร่ข่าวใน เอเชียตะวันออกกลาง ละตินอเมริกา และ แอฟริกา ผ่าน บริษัท ในเครือกว่า 150 แห่ง โดยสำนักงานใหญ่ประจำภูมิภาคใน ฮ่องกง มอสโก ไคโร บรัสเซลส์ นครนิวยอร์ก เม็กซิโกซิตี้และ ไนโรบี รวมทั้ง สำนักงานสหประชาชาติ.
สำนักงานใหญ่และสาขาในต่างประเทศ > ฮ่องกง

สาขาของซินหัวในฮ่องกงไม่ใช่แค่สำนักข่าว แต่ทำหน้าที่เป็นสถานทูตตามกฎหมายของสาธารณรัฐประชาชนจีนในดินแดนเมื่ออยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ ได้รับการตั้งชื่อว่าสำนักข่าวภายใต้เงื่อนไขพิเศษทางประวัติศาสตร์ก่อนที่อาณาเขตของประเทศจะถูกโอนย้ายจากอังกฤษไปยังประเทศจีนเนื่องจากสาธารณรัฐประชาชนจีนไม่ยอมรับอำนาจอธิปไตยของอังกฤษเหนืออาณานิคมและไม่สามารถจัดตั้งสถานกงสุลในสิ่งที่ถือว่าเป็นดินของตน.
ผู้บริหารของสาขาซินฮวยฮ่องกงรวมถึงนักการทูตระดับสูงเช่น "โจวน่าน" อดีตเอกอัครราชทูตสหประชาชาติ และ รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งต่อมาได้มีการเจรจาปฏิญญาร่วมกันระหว่างจีนกับอังกฤษในอนาคต ของฮ่องกง  ก่อนหน้าที่จะเสด็จพระราชดำเนินไปยังประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อตอบโต้การปราบปรามการประท้วงบนจัตุรัสเทียนอันเหมินที่ซึ่งเขาพำนักอยู่ในที่ลี้ภัย
ได้รับมอบอำนาจจากรัฐบาลเขตปกครองพิเศษเพื่อดำเนินการต่อเพื่อเป็นตัวแทนของรัฐบาลกลางหลังปีพ.ศ. 2540 และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สำนักงานประสานงานของรัฐบาลกลางในเขตปกครองพิเศษฮ่องกง" เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2543 โดยดำรงตำแหน่งหัวหน้าสาขา "Jiang Enzhu as" ผู้อำนวยการคนแรก  สภาแห่งรัฐได้แต่งตั้ง "เจาศิริ" (高祀仁) เป็นผู้อำนวยการเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2545 หลังจากที่ได้มีการจัดตั้งสำนักงานประสานงานขึ้นแล้วสำนักข่าวซินหัวอาร์ได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นสำนักงานประชาสัมพันธ์โดยสุจริต
สำนักงานใหญ่และสาขาในต่างประเทศ > ไคโร

ซินหัวเปิดสำนักงานภูมิภาคตะวันออกกลางใน กรุงไคโร ประเทศ อียิปต์ เมื่อปีพ. ศ. 2528 พฤศจิกายน 2548 สำนักข่าวซินหัวเปิดอาคารสำนักงานแห่งใหม่ใกล้กับ แม่น้ำไนล์ ในเขต Maadi ของไคโร
สำนักงานใหญ่และสาขาในต่างประเทศ > เวียงจันทน์

ซินหัวเปิดสำนักงานใน "กรุงเวียงจันทน์" ซึ่งเป็นเมืองหลวงของ ประเทศลาว ในปีพ. ศ. 2553 ซึ่งเป็นสำนักข่าวต่างประเทศเพียงแห่งเดียวที่ได้รับอนุญาตให้ทำงานอย่างถาวรภายในประเทศ
ดูประกอบ

รายละเอียด
ลิงก์ที่เกี่ยวกับ

(จีน)
Xinhua News (อังกฤษ)
ฮับกีโด

ฮับกีโด
ฮับกีโด (เกาหลี: 합기도, Hanja: 合氣道) ศิลปะการต่อสู้ ป้องกันตัวของชนชาติเกาหลี โดยได้รับอิทธิพลมาจากไอกิโด ซึ่งเป็นศิลปะการป้องกันตัวของญี่ปุ่น กำเนิดและเผยแผ่หลังสงครามโลกครั้งที่สอง จากการลื่นไหลของวัฒนธรรม ของชนชาติจีน และ ญี่ปุ่น มีความเด่นชัดในแนวทางเฉพาะตัว เนื่องจากได้ปรับแก้ไขข้อบกพร่องของไอกิโด ใช้ต่อสู้ได้ทั้งระยะไกลถึงระยะประชิด ผสมผสานการต่อสู้ของ ไอกิโด เทควันโด ยูโด ยูยิตสู
| ด ค กศิลปะการต่อสู้ |
| --- | --- |
 รายชื่อสไตล์  ประวัติศาสตร์  Timeline  Hard and Soft 
Regional origin:  จีน  ยุโรป  อินเดีย  อินโดนีเซีย  ญี่ปุ่น  เกาหลี  ฟิลิปปินส์ 
Unarmed techniques:  Punch  Kick  Hold  Clinch  Elbow  Knee  Headbutt  Trap  Sweep  Throw  Takedown  Joint lock  Chokehold 
อาวุธ:  การยิงธนู  Shooting  Knife fighting  Stick fighting  Swordsmanship  Melee weapons 
Training:  Sparring  Randori  Forms  Pushing hands  Punching bag  Practice weapon 
Grappling:  บราซิลเลียนยิวยิตสู  เยอรมันยิวยิตสู  ยูโด  ยิวยิตสู  ซามบะ  ซูโม่  มวยปล้ำ  สตอฟ 
Striking:  มวยสากล  กาโปเอย์รา  คาราเต้  คิกบอกซิง  กังฟู  มวยไทย  และเหว่  มวยลาว  ซ่านโฉ่ว  ซาวัต  เทควันโด  โววีนัม  ชินเดนไค  กุนเขมร 
Internal:  ไอกิโด  Aikijutsu  ปา-กว้าจ่าง  ไท่เก๊ก  สิงอี้เฉวียน  ชี่กง 
Full contact / Combat sports:  Professional boxing  Professional kickboxing  Knockdown karate  ศิลปะการต่อสู้แบบผสม  Submission wrestling 
Self-defense / Combatives:  อาร์นิส  บาร์ติตสู  ฮับกีโด  คาจูเคนโบ  คราฟมากา  MCMAP  ปันจักสีลัต  ซิสเตมา  หย่งชุน  Legal aspects 
Eclectic / Hybrids:  อเมริกันเคนโป  ชุนคุคโด  เจี๋ยฉวนเต้า  Shooto  Shorinji Kempo  Unifight  ชินเดนไค 
Entertainment:  เกมต่อสู้  Martial arts film (Chanbara)  มวยปล้ำอาชีพ  นักฆ่าเทวดาแขนเดียว 
 The Martial Arts Portal
อุบัติเหตุทางรังสีที่ปราจีนบุรี

| --- | --- |
ซีเซียม-137 ที่สูญหายไป
วันที่: 10 มีนาคม 2566 (2566-03-10)
ที่ตั้ง: จังหวัดปราจีนบุรี ประเทศไทย
พิกัด: 13°55′49″N 101°35′06″E﻿ / ﻿13.930387235012°N 101.584876897733°E﻿ / 13.930387235012; 101.584876897733
สาเหตุ: อุบัติเหตุทางรังสี
บาดเจ็บไม่ถึงตาย: ไม่มี
อุบัติเหตุทางรังสีที่ปราจีนบุรี เป็นอุบัติเหตุทางรังสี เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2566 ในจังหวัดปราจีนบุรี อุบัติเหตุนี้เกิดขึ้นเมื่อเครื่องมือวัดทางรังสี หรือเครื่องฉายรังสีซีเซียม-137 ที่เก็บไว้อย่างไม่ถูกต้องสูญหายจากโรงไฟฟ้าไอน้ำ บริษัท เนชั่นแนล เพาเวอร์ แพลนท์ 5 เอ จำกัด ในอำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี ในเบื้องต้นมีการสัมภาษณ์นายเพิ่มสุข สัจจาภิวัฒน์ พบว่ายังไม่มีการรั่วไหลของรังสีออกไปภายนอก แต่มีการปิดโรงงานและกันพื้นที่เพื่อความปลอดภัย
ในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2566 ชาวสวนพืชผลทางการเกษตรในจังหวัดปราจีนบุรีได้ออกมาเรียกร้องให้ภาครัฐรีบสร้างความมั่นใจในความปลอดภัยของสินค้าทางการเกษตรของจังหวัด
ในวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2566 เวลา 11.00 น. ผู้ว่าราชการจังหวัดปราจีนบุรี ร่วมกับสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ และสถานีตำรวจภูธรศรีมหาโพธิ ได้มีการแถลงเกี่ยวกับเหตุการณ์การที่เกิดขึ้นว่า ซีเซียม-137 ที่หายไปจากโรงไฟฟ้าในจังหวัดปราจีนบุรีอาจถูกหลอมไปแล้วในโรงงานหลอมโลหะ ซึ่งยังไม่แน่ชัดว่าแท่งซีเซียมถูกหลอมหรือยัง แต่ได้มีการตรวจพบฝุ่นเหล็กแดงบริเวณโดยรอบโรงงานหลอม ที่สามารถตรวจได้ว่าฝุ่นดังกล่าวคือ ฝุ่นซีเซียมจริง
ต่อมาวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2566 นายรณรงค์ นครจินดา ผู้ว่าราชการจังหวัดปราจีนบุรี ได้รับประทานผลไม้ภายในสวนติดกับพื้นที่โรงงานที่พบ ซีเซียม-137 เพื่อสร้างความมั่นใจของผลิตผลทางการเกษตร
การสูญหายและการค้นหา

หลังจากมีการหายไปในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2566 สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติได้เริ่มปฎิบัติการค้นหา แต่เหตุการณ์นี้ได้ปรากฎเป็นข่าวการหายไปสู่สาธารณะครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2566 ซึ่งห่างจากวันที่สูญหายถึง 4 วัน
ต่อมากรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ประกาศตั้งเงินรางวัลถึง 1 แสนบาทให้คนที่มีเบาะแสเกี่ยวกับสารดังกล่าว
สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติกล่าวว่า ซีเซียมที่คาดว่ามีอยู่เพียงครึ่งช้อนชา ได้ถูกบรรจุในแคปซูลที่ห่อหุ้มด้วยท่อตะกั่วน้ำหนักประมาณ 25-50 กิโลกรัม ได้ถูกติดตั้งไว้บริเวณตึกมีความสูง 5 ชั้น ที่พึ่งถูกตรวจสอบในช่วงเดือนมกราคม ภาชนะมีลักษณะเป็นโลหะทำให้ความกังวลว่าจะถูกนำไปแปรสภาพซึ่งเมื่อผ่าออกจนถึงจุดแคปซูลจะทำให้ผู้สัมผัสเสี่ยงอันตราย
อุบัติเหตุ

"อุบัติเหตุ" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับละครโทรทัศน์ ดูที่ อุบัติเหตุ (นวนิยาย)
อุบัติเหตุหมายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยไม่คาดคิดและมักก่อให้เกิดความเสียหายหรืออันตรายต่อชีวิตและทรัพย์สิน อุบัติเหตุสามารถเกิดขึ้นได้ในหลายสถานการณ์ ไม่ว่าจะเป็นบนท้องถนน ในที่ทำงาน หรือที่บ้าน อุบัติเหตุที่พบบ่อย ได้แก่ อุบัติเหตุทางถนน อุบัติเหตุในโรงงาน อุบัติเหตุทางอากาศ และอุบัติเหตุทางน้ำ
1. อุบัติเหตุทางถนน: เป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นบ่อยที่สุดและมักส่งผลกระทบอย่างมากต่อผู้คน อุบัติเหตุทางถนนอาจเกิดจากหลายปัจจัย เช่น การขับรถเร็วเกินกำหนด การขับรถในขณะมึนเมา การไม่ปฏิบัติตามกฎจราจร หรือสภาพถนนที่ไม่ดี ผลกระทบของอุบัติเหตุทางถนนสามารถรุนแรงได้ ตั้งแต่บาดเจ็บเล็กน้อยไปจนถึงเสียชีวิต
2. อุบัติเหตุในโรงงาน: เกิดขึ้นในสถานที่ทำงาน โดยเฉพาะในโรงงานอุตสาหกรรม อุบัติเหตุในโรงงานอาจเกิดจากการใช้เครื่องจักรที่ไม่มีความปลอดภัย การไม่สวมใส่อุปกรณ์ป้องกัน การทำงานในสภาพแวดล้อมที่ไม่ปลอดภัย หรือการขาดการฝึกอบรมที่เหมาะสม อุบัติเหตุในโรงงานสามารถก่อให้เกิดบาดแผล การสูญเสียอวัยวะ หรือแม้กระทั่งการเสียชีวิตได้
3. อุบัติเหตุทางอากาศ: แม้ว่าจะเกิดขึ้นน้อยกว่าอุบัติเหตุประเภทอื่น ๆ แต่อุบัติเหตุทางอากาศมักมีความรุนแรงสูงและมักส่งผลกระทบอย่างมากต่อชีวิตของผู้โดยสาร อุบัติเหตุทางอากาศอาจเกิดจากปัจจัยหลายอย่าง เช่น ความผิดพลาดของมนุษย์ ความขัดข้องทางเทคนิค สภาพอากาศที่ไม่เอื้ออำนวย หรือปัญหาทางการสื่อสาร
4. อุบัติเหตุทางน้ำ: เกิดขึ้นในทะเล แม่น้ำ หรือแหล่งน้ำต่าง ๆ อุบัติเหตุทางน้ำอาจรวมถึงการจมน้ำ การชนกันของเรือ หรือการตกจากเรือ ปัจจัยที่ก่อให้เกิดอุบัติเหตุทางน้ำมักเกี่ยวข้องกับสภาพอากาศ การบำรุงรักษาเรือที่ไม่ดี หรือการขาดการฝึกอบรมที่เหมาะสม
ปัจจัยที่ก่อให้เกิดอุบัติเหตุ:
ความผิดพลาดของมนุษย์: การตัดสินใจที่ไม่ดี การขาดความระมัดระวัง หรือการไม่ปฏิบัติตามกฎระเบียบ
ปัจจัยทางเทคนิค: การชำรุดของอุปกรณ์หรือเครื่องจักร การบำรุงรักษาที่ไม่เหมาะสม
สภาพแวดล้อม: สภาพอากาศที่ไม่ดี สภาพถนนที่ไม่ปลอดภัย หรือสถานที่ทำงานที่ไม่ปลอดภัย
ปัจจัยอื่น ๆ: ความเหนื่อยล้า การมึนเมา หรือการขาดการฝึกอบรมที่เหมาะสม
ผลกระทบของอุบัติเหตุ:
ผลกระทบต่อบุคคล: การบาดเจ็บ การสูญเสียอวัยวะ หรือการเสียชีวิต
ผลกระทบทางเศรษฐกิจ: ค่ารักษาพยาบาล ค่าซ่อมแซมทรัพย์สิน หรือการสูญเสียรายได้
ผลกระทบต่อสังคม: การสูญเสียทรัพยากรมนุษย์ ความเครียดและความวิตกกังวลในชุมชน
การป้องกันและลดความเสี่ยง:
การอบรมและการฝึกอบรม: การฝึกอบรมที่เหมาะสมและการอบรมเกี่ยวกับความปลอดภัย
การบำรุงรักษาอุปกรณ์: การตรวจสอบและบำรุงรักษาอุปกรณ์และเครื่องจักรอย่างสม่ำเสมอ
การปฏิบัติตามกฎระเบียบ: การปฏิบัติตามกฎระเบียบและมาตรฐานความปลอดภัย
การจัดการความเสี่ยง: การประเมินและจัดการความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการทำงานหรือกิจกรรมต่าง ๆ
การป้องกันอุบัติเหตุเป็นเรื่องที่สำคัญมาก เนื่องจากสามารถช่วยลดการสูญเสียทั้งชีวิตและทรัพย์สิน รวมถึงส่งเสริมความปลอดภัยในสังคมโดยรวม.
ดูเพิ่ม

ความปลอดภัย
การวิเคราะห์อุบัติเหตุ
อุบัติเหตุทางรถยนต์
↑  "tourist death in bangkok private hospital refuses unconscious accident victim leaves him to die" (ภาษาอังกฤษ).
อานนท์ ว่องวานิช

| อานนท์ ว่องวานิช> ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- |
ฉายา: แบงค์
เกิด:  (1988-12-15) 15 ธันวาคม ค.ศ. 1988 (35 ปี) รัฐฮาวาย สหรัฐ
ส่วนสูง: 5 ft 5 in (1.65 m)
น้ำหนัก: 142 lb (64 kg; 10.1 st)
สัญชาติ:  ไทย  สหรัฐ
ที่อาศัย: กรุงเทพ ประเทศไทย
การเล่นอาชีพ
การศึกษา: มหาวิทยาลัยฟลอริดา
เริ่มเล่นอาชีพ: 2011
ทัวร์ล่าสุด: เอเชียน ทัวร์
ชนะเลิศอาชีพ: 1
ชนะเลิศแยกตามการแข่งขัน
Asian Tour: 1
อานนท์ ว่องวานิช (เกิด 15 ธันวาคม พ.ศ. 2531) เป็นนักกอล์ฟมืออาชีพ อานนท์ เกิดที่รัฐฮาวาย ประเทศสหรัฐอเมริกา แต่โตที่ประเทศไทย
ในการเล่นกอล์ฟเขาได้ย้ายไปอยู่ที่ฟลอริดาตอนอายุ 12 ปี เขาได้ศึกษาที่มหาวิทยาลัยฟลอริดา โดยชนะไปสามครั้ง
อานนท์เป็นนักกอล์ฟมืออาชีพตั้งแต่ปี 2554 และเริ่มเล่นในการแข่งขันกอล์ฟเอเชียนทัวร์ เขาสามารถชนะการแข่งขันกอล์ฟชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพใน พ.ศ. 2555
ผลการแข่งขัน > การแข่งขันเอเชียน ทัวร์  ชนะ

| ลำดับ | วัน | การแข่งขัน | คะแนนฝ่ายชนะ | ขอบแห่งชัยชนะ | คู่แข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2 ธันวาคม 2555 | กอล์ฟชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ | −22 (65-70-67-64=266) | 2สโตรก |  มาร์ดาน มามัต,  ถาวร วิรัฒน์จันทร์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:AsianTour player
แม่แบบ:OWGR
University of Florida Gators profile
หีนยาน

"หีนยาน" (/ˌhiːnəˈjɑːnə/) เป็นคำภาษาสันสกฤตแปลตรงตัวว่า "ยานลำเล็ก" หรือ "ยานชั้นเลว" ศาสนาจารย์จีนและทิเบตดั้งเดิมนิยมแปลว่า "ยานที่เล็กกว่า" ซึ่งตรงข้ามกับมหายาน ซึ่งแปลว่า "ยานใหญ่"
ในอดีต นักวิชาการตะวันตกนิยมใช้คำว่าหีนยานเพื่อเรียก "ระบบคำสอนที่เก่าแก่ที่สุดของศาสนาพุทธ" เช่นในพจนานุกรมภาษาสันสกฤตจาก ค.ศ. 1899 นอกจากนี้ยังปรากฏ หีนยาน ใช้เป็นคำเรียกแทนเถรวาท ซึ่งเป็นนิกายของศาสนาพุทธที่นิยมปฏิบัติมากในประเทศศรีลังกาและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นักวิชาการ รอเบิร์ท เธอร์แมนระบุอ้างมาซาโทชิ นางาโทมิ ศาสตราจารย์ประจำมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดว่า 'ศาสนาพุทธนิกายหีนยาน' เป็นคำที่สมาชิกบางส่วนของเถรวาทมองว่าเป็นคำที่ดูหมิ่นและไม่เหมาะสม
ศัพทมูล

หีนยาน มาจากคำว่า หีน  แปลว่า "เล็ก", "เลว", "ต่ำ", "ถูกทิ้งร้าง", "คับแคบไม่เพียงพอ", "บกพร่อง" ประกอบกับคำว่า ยาน (यान): แปลว่า "ยานพาหนะ" ในแง่ของ "หนทางสู่การตรัสรู้" ส่วนในพจนานุกรมภาษาบาลีของสมาคมบาลีปกรณ์แปล หีน ว่า "เลว, น่าสังเวช; ทราม, พื้น ๆ, น่าสงสาร, น่าเหยียดหยาม" และ "น่าดูหมิ่น"
ผู้แปลคัมภีร์ เช่น พระกุมารชีวะ แปลคำนี้เป็นภาษาจีนคลาสสิกว่า "ยานเล็ก" (小 คือ "เล็ก", 乘 คือ "ยาน") อย่างไรก็ตาม ปรากฏคำแปลจีนอื่น ๆ ที่เก่าแก่กว่าเช่นกัน ส่วนในภาษามองโกเลีย (Baga Holgon) แปลว่ายานลำเล็กเช่นกัน ส่วนในภาษาทิเบตใช้คำว่า theg chung แปลว่า "ยานเล็ก" และ theg dman แปลว่า "ยานด้อย"
อย่างไรก็ตาม ตรังกู รินโปเช เคยเน้นย้ำว่า หีนยาน ไม่เคยมีความหมายสื่อถึง "ความด้อยกว่า" โดยเขาระบุว่า "หีนยาน คือ "ยานลำเล็กกว่า" และไม่มีทางที่จะด้อยกว่ามหายาน"
ต้นกำเนิด

คำว่า “หินยาน” และ “มหายาน” ปรากฏครั้งแรกในคัมภีร์ปรัชญาปารมิตาสูตร ต่อมามีคณาจารย์พระพุทธศาสนาช่วงพุทธศตวรรษที่ 6 ได้ปฏิรูปคำสอนและการปฏิบัติในพระพุทธศาสนา โดยถือเอาวิถีทางพระโพธิสัตว์เป็นอุดมคติแทนที่การบรรลุเป็นพระอรหันต์ในชาตินี้ ซึ่งเป็นแนวปฏิบัติดั้งเดิมที่มีมาตั้งแต่ศาสนาพุทธยุคแรก จึงเรียกกลุ่มตนเองว่า มหายาน และเรียกกลุ่มเดิมว่า หินยาน โดยมีนิกายเถรวาทเป็นหนึ่งในนั้น อย่างไรก็ตามหีนยานกลุ่มที่มหายานวิพากษ์วิจารณ์มากที่สุดคือนิกายสรวาสติวาท (ซึ่งต่อมาได้แตกออกเป็นไวภาษิกะและเสาตรานติกะ)
พระพุทธศาสนา 18 นิกายที่ฝ่ายมหายานถือว่าเป็นฝ่ายหีนยาน ได้แก่
| --- | --- |
 เถรวาท/วิภัชชวาท มหีศาสกะ สรวาสติวาท กาศยปียะ สังกันติกะ เสาตรานติกะ  ธรรมคุปต์  วาตสีปุตรียะ ธรรโมตตรียะ  ภัทรยานียะ  สันนาคริกะ  สางมิตียะ:  มหาสังฆิกะ โคกุลิกะ ปรัชญัปติวาท  พหุศรุตียะ  เอกัพยาวหาริกะ  ไจติกะ