stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หลักสูตร
การประเมินผลหลักสูตร > รูปแบบการประเมินหลักสูตรของสเตค

รูปแบบการประเมินหลักสูตรของสเตค (อังกฤษ: Stake’s Responsive Model) ได้รับการคิดค้นขึ้นโดยโรเบิร์ต สเตค เป็นรูปแบบการประเมินหลักสูตรที่เน้นเกณฑ์เป็นหลัก โดยในการประเมินหลักสูตรตามรูปแบบนี้จะเน้นการใช้ผู้เชี่ยวชาญเป็นหลัก ซึ่งจะเน้นการประเมินใน 3 องค์ประกอบหลักซึ่งมีความสัมพันธ์กันคือการประเมินสิ่งที่มีอยู่ก่อน การประเมินการดำเนินการและการประเมินผลผลิต โดยใช้ทักษะการประเมินเชิงคุณภาพในการประเมิน
การประเมินผลหลักสูตร > รูปแบบการประเมินหลักสูตรของโพรวัส

รูปแบบการประเมินหลักสูตรของโพรวัส (อังกฤษ: Provus’s Discrepancy Evaluation Model) ได้รับการคิดค้นขึ้นโดยมัลคอม โพรวัส ในปี ค.ศ. 1969 โดยเป็นรูปแบบการประเมินที่เน้นการรวบรวมข้อมูล ซึ่งมีขั้นตอนในการประเมินหลักๆอยู่ 5 ขั้นตอนคือการตั้งเกณฑ์มาตรฐาน รวบรวมผลการปฏิบัติ เปรียบเทียบกับเกณฑ์ จำแนกความแตกต่าง และตัดสินใจ ส่งผลให้ช่วยในการตัดสินใจได้ว่าหลักสูตรที่ใช้แล้วนั้นควรปรับปรุงใหม่หรือยกเลิกหลักสูตรนั้น
การประเมินผลหลักสูตร > รูปแบบการประเมินหลักสูตรของสคริฟเวน

รูปแบบการประเมินหลักสูตรของสคริฟเวน (อังกฤษ: Scriven’s Goal-Free Model) ได้รับการคิดค้นขึ้นโดยไมเคิล สคริฟเวน โดยเป็นรูปแบบการประเมินผลหลักสูตรที่ไม่ยึดเป้าหมายเป็นสำคัญ โดยผู้ประเมินจะต้องไม่เป็นผู้ที่มีสองสองมาตรฐาน โดยการประเมินนั้นจะประเมินผลที่เกิดขึ้นทั้งหมดทั้งที่คาดหวังและไม่คาดหวัง อย่างไรก็ตามสคริฟเวนได้เสนอว่าการประเมินในรูปแบบนี้ควรใช้เป็นการประเมินเสริมไม่ใช้การประเมินหลัก
การประเมินผลหลักสูตร > รูปแบบการประเมินหลักสูตรของสตัฟเฟิลบีม

รูปแบบการประเมินหลักสูตรของสตัฟเฟิลบีมหรือซีไอพีพีโมเดล (อังกฤษ: Stufflebeam’s Context, Input, Process, Product Model) ได้รับการคิดค้นขึ้นโดยดานิเอล สตัฟเฟิลบีม เป็นรูปแบบการประเมินที่เน้นการรวบรวมข้อมูล สำหรับรูปแบบการประเมินรูปแบบนี้เป็นการประเมินหลักสูตรแบบครบวงจรและครบทุกด้าน เพื่อตัดสินใจเกี่ยวกับการพัฒนาหลักสูตรในครั้งต่อไป โดยการประเมินตามแนวของสตัฟเฟิลบีมนั้นจะประเมินสภาวะแวดล้อม ปัจจัยนำเข้า กระบวนการและผลผลิต
ดูเพิ่ม

การศึกษา
หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551
การเรียนการสอนในยุคกลาง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
จอห์น ดิวอี้ นักปรัชญาการศึกษาพิพัฒนาการนิยม
อหิงสาในศาสนาเชน

สัญลักษณ์ฝ่ามือและธรรมจักร สัญลักษณ์ของอหิงสาในศาสนาเชน
ในศาสนาเชน อหิงสา (สันสกฤต: अहिंसा) เป็นหลักการหลักสำคัญพื้นฐานของศาสนา คำว่า "อหิงสา" แปลว่า "การไม่รุนแรง" (nonviolence) การไม่ทำร้าย และปราศจากความคิดที่จะทำร้ายสิ่งมีชีวิตอื่นใด การปฏิบัติต่าง ๆ ในศาสนาเชน โดยเฉพาะการทานมังสวิรัติ ล้วนแล้วแต่มาจากหลักพื้นฐานของอหิงสาทั้งนั้น หลักอหิงสาในศาสนาเชนต่างจากในปรัชญาอินเดียอื่น ๆ มาก ความรุนแรง (หิงสา violence) ในศาสนาเชนไม่ได้หมายถึงแค่การทำร้ายผู้อื่น แต่หมายถึงการทำร้ายตนเองด้วย อันทำให้ออกห่างจากการเข้าถึงโมกษะ (การหลุดพ้นจากสังสารวัฒ) นอกจากนี้ยังต้องถือหลักอหิงสาต่อสิ่งมีชีวิตทั้งปวง ไม่เพียงแต่มนุษย์ สัตว์ แต่รวมถึงพืช ต้นไม้ จุลินทรีย์ แบคทีเรีย สิ่งมีชีวิตขนาดเล็กกว่าตาเปล่ามองเห็น และสิ่งที่มีความเป็นไปได้ว่าจะมีชีวิต ทุกชีวิตล้วนได้รับการเคารพและล้วนมีสิทธิ์ที่จะได้ดำรงชีวิตอยู่โดยปราศจากความกลัว สิ่งมีชีวิตทั้งปวงจะไม่ต้องกลัวผู้ที่ถือหลักอหิงสา การปกป้องชีวิตอื่นนั้นเรียกว่า "อภัยธานัม" (abhayadānam) ถือเป็นการทำบุญที่สูงสุดที่มนุษย์คนหนึ่งจะกระทำได้
อหิงสา นอกจากจะหมายถึงการไม่รุนแรงในเชิงกายภาพและการกระทำแล้ว ยังหมายถึงความคิดที่ปราศจากความอยากที่จะสร้างความรุนแรงใด ๆ ด้วย ดังนั้นศาสนาเชนจึงยึดหลักการทานมังสวิรัติมาเป็นเวลาช้านานแล้ว
อัยยัปปัน

| อัยยัปปัน |
| --- | --- |
เทพแห่งความถูกต้องและความเป็นโสด
ภาพวาดอัยยัปปัน ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1950
ส่วนเกี่ยวข้อง: ศาสนาฮินดู, พระศาสตา, พระอัยนาร์
ที่ประทับ: สพริมละ
มนตร์: Swamiye Saranam Ayyappa and Ayyapan Gayatri Mantra
อาวุธ: ธนูและลูกศร, ดาบ
สัญลักษณ์: ระฆัง, ธนูและลูกศร
พาหนะ: เสือ
คัมภีร์: Brahmanda Purana
ข้อมูลส่วนบุคคล
บิดา-มารดา: พระศิวะ (บิดา) โมหินี (อวตารหญิงของพระวิษณุ) (มารดา)
พระสวามีอัยยัปปา (ทมิฬ: ஐயப்பன்; มลยาฬัม: അയ്യപ്പ; เตลูกู: అయ్యప్ప స్వామి; กันนาดา: ಅಯ್ಯಪ್ಫ; เทวนาครี: अय्यप्पा) ทรงเป็นเทพเจ้าท้องถิ่นในศาสนาฮินดู ซึ่งมีต้นกำเนิดอยู่ในรัฐเกรละและเป็นที่นิยมบูชาในภาคใต้ของประเทศอินเดีย
ถึงแม้ว่าจะมีการบูชาอัยยัปปาในอินเดียใต้มานานแล้ว พระองค์เริ่มกลายเป็นที่นิยมในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตามข้อมูลจากเทววิทยาฮินดู พระองค์เป็นบุตรของพระหริหระ (พระวิษณุในร่างของโมหินีกับพระศิวะ)
เทพปกรณัมการกำเนิด

แต่เดิมเป็นบุตรของพระศิวะ (พระอิศวร) กับพระวิษณุ (พระนารายณ์) ในร่างของนางโมหิณี นามว่า ธรรมะศรัทธา มีชื่ออื่น
ๆ อีก เช่น มณีกัณฐ์และหริหรปุตรัน
ต่อมาพระศิวะให้เทพบุตรธรรมะศรัทธาจุติบนโลกมนุษย์ โดยมิได้เกิดจากครรภ์ของพระมเหสีของพระราชาราชศรีกาลา และให้ท้าวนาคามีหน้าที่คุ้มครองพระกุมาร เมื่อพระราชราชาศรีกาลาเสด็จประพาสป่า พระองค์ก็ได้พบกับพระกุมารหน้าเทวาลัยของพระศิวะ แล้วพระองค์ก็เกิดเอ็นดูพระกุมารคนนี้ขึ้นมา แล้วก็ดำริขึ้นว่าจะทำยังไงกับพระกุมารคนนี้ดี จู่ ๆ ก็มีโยคีคนหนึ่งปรากฏแล้วบอกกับพระราชราชาศรีกาลาว่า "พระองค์ไม่ต้องกลัวไปหรอก ขอให้พระองค์นำเด็กผู้นี้กลับไปยังพระนครเถิด เลี้ยงดูให้ดี เด็กน้อยผู้นี้จะนำความเจริญ ความรุ่งเรื่องมาสู่พระนครของพระองค์ และให้พระนามแก่ทารกน้อยนี้ว่า มานีกันดัน เมื่อพระองค์ทรงเลี้ยงดูเด็กน้อยนี้จนอายุครบสิบสองปี พระองค์จะทราบถึงความเป็นมาทั้งหมดของเด็กทารกผู้นี้เอง" โยคีก็หายตัวไป
สาเหตุที่พระองค์ถือกำเนิดขึ้นมาก็เพื่อจะมาปราบอสูรมหิงสี น้องสาวของอสูรมหิษาสูรนั่นเอง แต่สวามีอัยยัปปาก็มีศัตรูก่อนที่จะปราบอสูรมหิงสี ซึ่งก็คือ อำมาตย์ของพระบิดาของพระองค์ อำมาตย์คนนั้นมี ชื่อว่า ไดวัลย์ ไดวัลย์ต้องการชิงพระราชสมบัติของพระราชราชาศรีกาลา โดยจะกำจัดสวามีอัยยัปปาก่อน เนื่องจากพระมเหสีของพระราชราชาศรีกาลาให้กำเนิดพระโอรสคนที่ 2 มีนามว่า ราชาราชันย์ ไดวัลย์ได้ยุยงพระมเหสีของพระราชราชาศรีกาลาว่า "ทำไมเลยต้องให้ไอ้เด็กที่มาจากป่าไม่รู้หัวนอนปลายเท้ามาสืบสันตติวงศ์ จริง ๆ แล้วบัลลังค์นี้น่าจะเป็นของบุตรที่เกิดจากพระนางเองมากกว่าถึงจะถูก" พระมเหสีก็เห็นด้วย ไดวัลย์จึงให้พระเหสีแกล้วหลอกพระราชราชาศรีกาลาว่า พระนางป่วยเป็นโรคร้าย พระราชราชราชาศรีกาลาก็เชื่อ จึงให้หมอที่ดีที่สุดในเมืองมารักษาพระมเหสี ซึ่งหมอคนนี้ก็ได้รับสินบนมาจากไดวัลย์ หมอก็บอกพระราชราชาศรีกาลาว่า "พระนางเป็นโรคร้ายไม่มีทางรักษาได้ แต่มีวิธีเดียว คือ ต้องไปนำน้ำนมของแม่เสือในป่ามาให้พระนางเสวย โรคร้ายจึงจะหาย" จากนั้น พระราชราชาศรีกาลาจึงให้สวามีอัยยัปปา หรือ มานีกันดัน ไปนำน้ำนมจากป่ามาให้ แล้วระหว่างทาง พระอินทร์ได้มาขอร้องสวามีอัยยัปปา พระองค์จึงไปปราบอสูรมหิงสี แต่สุดท้ายอสูรมหิงสีก็ถูกสวามีอัยยัปปาสังหาร และพระอินทร์ก็ตอบแทนสวามีอัยยัยปปา โดยการแปลงเป็นแม่เสือมาให้สวามีอัยยัปปาจับไปในวัง จากนั้น สวามีอัยยัปปาก็ขี่แม่เสือที่พระอินทร์แปลงมาเข้าไปในวัง เมื่อไดวัลย์กับพระมเหสีของพระราชราชาศรีกาลาเห็น จึงเข้าไปขอโทษที่วางแผนกันจะฆ่ามานีกันดัน จากนั้น พระราชราชาศรีกาลาก็บอกกับ สวามีอัยยัปปา ให้อยู่ในวังด้วยกันเถิด แต่สวามีอัยยัปปาปฏิเสธ ขอเข้าไปอยู่ในป่าแทน จากนั้น สวามีอัยยัปปาจึงเข้าไปบำเพ็ญพรตในป่าตลอดชีวิต
ดูเพิ่ม

หนุมาน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อัยยัปปัน
| ด ค กเทพและคัมภีร์ในศาสนาฮินดู |
| --- | --- | --- |
| มหาเทพ |  พระพรหม  พระวิษณุ  พระศิวะ  |  |
| เทพเจ้าชั้นรอง |  พระพิฆเนศ  พระขันทกุมาร  พระราม  พระกฤษณะ  พระหนุมาน  พระอินทร์  พระอัคนี  พระไภรวะ  พระยม  พระกามเทพ  พระวายุ  พระวรุณ  พระวิศวกรรม  พระอัศวิน  |  |
| นพเคราะห์ |  พระอาทิตย์  พระจันทร์  พระอังคาร  พระพุธ  พระพฤหัสบดี  พระศุกร์  พระเสาร์  พระราหู  พระเกตุ  |  |
| เทวี |  พระสุรัสวดี  พระลักษมี  พระสตี  พระปารวตี  พระทุรคา  พระตรีศักติ  พระแม่กาลี  พระแม่สีดา  พระแม่ราธา  พระแม่มหาวิทยา  มาตฤกา  |  |
| คัมภีร์ |  พระเวท  อุปนิษัท  ปุราณะ  รามายณะ  มหาภารตะ  ภควัทคีตา  |  |
 ศาสนาฮินดู  เทววิทยาฮินดู  ยุคมหากาพย์ของอินเดีย 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ

รูปภาพแสดงการเปรียบเทียบค่า GDP ของWorld Bankในปี 2014.
ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (อังกฤษ: gross domestic product: GDP) หรือศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสภาคือ ผลิตภัณฑ์ในประเทศเบื้องต้น หมายถึง มูลค่าตลาดของสินค้าและบริการขั้นสุดท้ายที่ผลิตในประเทศในช่วงเวลาหนึ่ง ๆ โดยไม่คำนึงว่าผลผลิตนั้นจะผลิตขึ้นมาด้วยทรัพยากรของชาติใด ซึ่งคิดค้นโดย Simon Kuznets นักเศรษฐศาสตร์ชาวรัสเซีย ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศสามารถใช้เป็นตัวบ่งชี้ถึงมาตรฐานการครองชีพของประชากรในประเทศนั้น ๆ
อย่างไรก็ตาม GDP เป็นดัชนีชี้วัดผลิตภัณฑ์มวลรวมของประเทศ แต่ไม่สามารถชี้วัดคุณภาพชีวิตที่แท้จริงได้
GDP ของประเทศแต่ละประเทศในปี 2015.



  > $64,000
  $32,000 – 64,000
  $16,000 – 32,000
  $8,000 – 16,000
  $4,000 – 8,000

  $2,000 – 4,000
  $1,000 – 2,000
  $500 – 1,000
  < $500
  unavailable
ค่า GDP จากการจัดอันดับของธนาคารโลกในปี 2558
รายชื่อประเทศอัตราการขยายตัวของ GDP ในปี 2014
การวัดผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ

การวัดผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ สามารถวัดได้ 2 วิธี ได้แก่
1. การวัดรายจ่าย (Expenditure Approach) ที่จ่ายให้สินค้าและบริการขั้นสุดท้าย
GDP = รายจ่ายเพื่อบริโภค + รายจ่ายเพื่อการลงทุน + รายจ่ายของรัฐบาล + รายจ่ายสุทธิของต่างประเทศที่ซื้อสินค้าผลิตในประเทศ
หรือ  GDP = Consumption + Investment + Government spending + (exports – imports)
2. การวัดรายได้ (Resource Cost - Income Approach) ที่ได้จากการขายสินค้าและบริการขั้นสุดท้าย
GDP = ค่าจ้างและเงินเดือนลูกจ้าง + รายได้เจ้าของธุรกิจส่วนตัว + กำไรของบริษัท (รายได้ผู้ถือหุ้น) + ดอกเบี้ย (รายได้เจ้าหนี้) + ค่าเช่า (รายได้เจ้าของสินทรัพย์) + ภาษีธุรกิจทางอ้อม + ค่าเสื่อมราคา  + รายได้สุทธิของคนต่างชาติในประเทศ
เนื่องจากวิธีการวัด GDP ด้วยรายจ่ายเป็นวิธีที่พื้นฐานที่สุดในการวัดและเข้าใจ GDP ดังนั้น จะอธิบายตัวแปรในสมการที่คำนวณ GDP ด้วยการวัดรายจ่ายเท่านั้น ดังต่อไปนี้
C คือ Consumption (การบริโภค) หมายถึง การบริโภคภาคเอกชน (Private consumption) ซึ่งรวมค่าใช้จ่ายส่วนบุคคลแทบทั้งหมดเช่น อาหาร ค่าเช่า ค่ายา แต่ไม่รวมการซื้อที่อยู่อาศัยหลังใหม่
I คือ Investment (การลงทุน) หมายถึง การลงทุนของธุรกิจในสินค้าทุน เช่น การก่อสร้างเหมืองแร่ใหม่ การซื้อซอฟต์แวร์ การซื้ออุปกรณ์เครื่องจักรสำหรับโรงงาน เป็นต้น การใช้จ่ายโดยครัวเรือนเพื่อซื้อบ้านหลังใหม่รวมไว้ในการลงทุนเช่นกัน ทว่า การซื้อผลิตภัณฑ์ทางการเงินเช่น การซื้อหุ้นสามัญหรือหุ้นกู้ ไม่จัดว่าเป็นการลงทุนแต่เป็นการออม (Saving)  จึงไม่รวมใน GDP เพราะเป็นเพียงการสับเปลี่ยนเอกสารทางกฎหมายเท่านั้น ซึ่งเงินนั้นไม่ได้แปลงให้กลายเป็นสินค้าหรือบริการ จึงไม่เป็นส่วนหนึ่งของเศรษฐกิจที่แท้จริง และจัดให้เป็นรายจ่ายประเภทเงินโอน (Transfer payment)
G คือ Government Spending (รายจ่ายรัฐบาล)  หมายถึง ค่าใช้จ่ายทั้งหมดของรัฐบาลที่ใช้ซื้อสินค้าและบริการขั้นสุดท้าย ซึ่งรวมถึงเงินเดือนของข้าราชการ การซื้ออาวุธทางทหาร และค่าใช้จ่ายลงทุนของรัฐ แต่ไม่รวมรายจ่ายประเภทโอนเงินอย่างเช่น สวัสดิการสังคมหรือผลประโยชน์จากการว่างงาน
X คือ Export (ส่งออก)
M คือ Import (นำเข้า)
ดูเพิ่ม

มาตรวัดรายรับและผลผลิตของประเทศ
รายชื่อประเทศเรียงตามผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (อำนาจซื้อ)
รายชื่อประเทศเรียงตามผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (ราคาตลาด)
ไข่สกอตช์

| --- | --- |
ไข่สกอตช์ผ่าครึ่ง
ประเภท: อาหารปิกนิก
แหล่งกำเนิด: ลอนดอน, สหราชอาณาจักร
ส่วนผสมหลัก: ไข่ต้ม, ไส้กรอก, เกล็ดขนมปัง
 ตำราอาหาร: ไข่สกอตช์   สื่อ: ไข่สกอตช์
ไข่สกอตช์ (อังกฤษ: Scotch egg) เป็นอาหารที่มีต้นกำเนิดในประเทศอังกฤษ เป็นไข่ต้มหุ้มด้วยเนื้อสัตว์บดก่อนจะคลุกด้วยเกล็ดขนมปังแล้วนำไปทอด
ที่มาของไข่สกอตช์มีหลากหลาย ห้างสรรพสินค้าฟอร์ตนัมและเมสันในลอนดอนกล่าวอ้างว่าตนเป็นผู้คิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1738 โดยได้ชื่อมาจากชื่อเล่นที่ชาวลอนดอนใช้เรียกเจ้าหน้าที่องครักษ์สกอตที่ประจำอยู่ที่นี่และพัฒนาอาหารชนิดนี้ ด้าน Culinary Delights of Yorkshire กล่าวว่าไข่สกอตช์ถูกคิดค้นในศตวรรษที่ 19 ที่เมืองวิตบี มณฑลยอร์กเชอร์ และใช้เนื้อปลาบดแทนเนื้อสัตว์บด Culinary Delights of Yorkshire ยังกล่าวเพิ่มเติมว่าชื่ออาหารว่าอาจมาจากร้านวิลเลียม เจ. สกอตแอนด์ซันส์ซึ่งขายอาหารชนิดนี้
ไข่สกอตช์มีหลายรูปแบบ ไข่สกอตช์ชุดเล็กมักมาพร้อมกับไข่ผ่าซีกและเบคอนราดด้วยมายองเนส ในแมนเชสเตอร์จะใช้ไข่ดองเสิร์ฟพร้อมไส้กรอกแบล็กพุดดิง ในวุร์สเตอร์จะใช้ไข่ดองเช่นกันแต่เสิร์ฟพร้อมไส้กรอกไวต์พุดดิง ราดด้วยซอสวุร์สเตอร์เชอร์ ในสหรัฐนิยมเสิร์ฟไข่สกอตช์พร้อมน้ำสลัดหรือซอสรสเผ็ดร้อน
ฉัตรชัย บุตรพรม

ระวังสับสนกับ ฉัตร์ชัย บุตรดี
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ฉัตรชัย บุตรพรม
วันเกิด:   (1987-02-04) 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 (38 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดกำแพงเพชร ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
หมายเลข:  34
สโมสรเยาวชน
2006:  กาฬสินธุ์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007–2009 |  นครสวรรค์ |  32 |  (0) |
| 2010–2016 |  โอสถสภา เอ็ม–150 สระบุรี |  82 |  (0) |
| 2017–2018 |  เชียงราย ยูไนเต็ด |  41 |  (0) |
| 2019–2024 |  บีจี ปทุม ยูไนเต็ด |  86 |  (0) |
| 2023 |  → พีที ประจวบ (ยืมตัว) |  10 |  (0) |
| 2024 |  → พีที ประจวบ (ยืมตัว) |  21 |  (0) |
| 2024– |  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |  1 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2012–2023 |  ไทย |  19 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 19 ตุลาคม 2024 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 12 ธันวาคม 2021
ฉัตรชัย บุตรพรม (บอย) (เกิด 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530)  เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู ปัจจุบันสังกัดบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในไทยลีก
ประวัติส่วนตัว

ฉัตรชัย บุตรพรม มีชื่อเล่นว่า บอย เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู ปัจจุบันลงเล่นให้กับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด บอย ผ่านการเฝ้าเสามาหลายทีม โดยเขาได้แชมป์ในประเทศไทยทั้งกับเชียงราย ยูไนเต็ด และ บีจี ปทุม ยูไนเต็ด รวมถึงแชมป์อาเซียนคัพ 2020 โดยบอย ประเดิมนัดแรกกับบุรีรัมย์ ในการแข่งขันฟุตบอลช้าง เอฟเอคัพ ในเกมที่บุรีรัมย์ บุกไปชนะมหาสารคาม เอสบีที 0-5 ทำให้เขาเก็บคลีนชีตแรกกับบุรีรัมย์ไว้ได้อย่างสวยงาม
ระดับทีมชาติ

ฉัตรชัยติดทีมชาติไทยครั้งแรกในนัดที่พบกับทีมชาติภูฏาน
ในปี 2013 ฉัตรชัยติดทีมชาติอีกครั้งในการแข่งขัน เอเชียนคัพ 2015 รอบคัดเลือก
ในปี 2020 ฉัตรชัย คว้าแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์อาเซียน 2020 โดยเขาเป็นมือหนึ่งของทีม แต่เขามีอาการบาดเจ็บในรอบรองชนะเลิศ
เกียรติประวัติ

ไทยเอฟเอคัพ: 2560, 2561
ไทยลีกคัพ: 2561
ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ: 2561
ไทยลีก : 2563–64
ไทยลีก 2: 2562
ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ: 2564
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน: 2563
แหล่งข้อมูลอื่น

Players - FIRST TEAM เก็บถาวร 2012-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Player Profile เก็บถาวร 2011-12-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด  |
| --- | --- |
 1 ศิวรักษ์  2 ศศลักษณ์  3 พรรษา  4 ลีออน  5 ธีราทร  6 กู๊ด  7 บิสโซลี  8 รัตนากร  9 ศุภชัย  10 คริสปิม  11 กูลส์  13 เอเธอริดจ์  15 นฤบดินทร์  16 ดูกัลล์  18 อาทิตย์  19 โมราเอส  20 ญาโล  21 ศุภณัฏฐ์  23 เคาซิช  27 พิธิวัตต์  34 ฉัตรชัย  40 ทาบินาส  44 ธนกฤต  49 ปิยวัฒน์  89 พงศกร  92 คิม มิน-ฮย็อค  95 เสกสรรค์  96 วาร์กัส  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: ลอส
ชาวเกาหลีในญี่ปุ่น

| 在日韓国・朝鮮人 재일 조선인 (เหนือ) 재일 한국인 (ใต้) |
| --- | --- |
ชาวเกาหลีในโอซากะ ประเทศญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1938
ประชากรทั้งหมด
1,000,000 (ประชากรทั้งหมด รวมชาวเกาหลีที่มีสิทธิพลเมืองญี่ปุ่น) 434,461 (รวมเฉพาะพลเมืองเกาหลีที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่น ณ ธันวาคม 2023)   เกาหลีใต้: 410,156 (ธันวาคม, 2023)   เกาหลีเหนือ: 24,305 (ธันวาคม 2023)  รายละเอียด  ผู้มีถิ่นพำนักถาวรพิเศษ: 281,295 คน   ผู้มีถิ่นพำนักถาวรทั่วไป: 75,771 คน   บริการเทคโนโลยี/มนุษยศาสตร์/ระหว่างประเทศ: 24,298 คน   ศึกษาต่อต่างประเทศ: 14,906 คน   คู่สมรสชาวญี่ปุ่น ฯลฯ: 11,907 คน   เข้าพักเป็นครอบครัว: 9,108 คน   ผู้มีถิ่นพำนักถาวร: 7,224 คน   ธุรกิจและการจัดการ: 2,681 คน   กิจกรรมเฉพาะ: 2,013 คน   คู่สมรสของผู้มีถิ่นพำนักถาวร: 2,109 คน  
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
โตเกียว (ชินโอกูโบะ) · จังหวัดโอซากะ (อิกูโนะกุ)
ภาษา
ญี่ปุ่น · เกาหลี (แบบไซนิจิ) · เชจู
ศาสนา
พุทธ · ชินโต/เชมันเกาหลี · คริสต์ · ไม่มี
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ชาวเกาหลี · ชาวเกาหลีซาฮาลิน 
ชาวเกาหลีในประเทศญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 在日韓国人・在日本朝鮮人・朝鮮人; โรมาจิ: Zainichi Kankokujin/Zainihon Chōsenjin/Chōsenjin; เกาหลี: 재일 한국/조선인) คือชาวเกาหลีที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่นจนได้สัญชาติญี่ปุ่นหลังจากอพยพเข้าไปในญี่ปุ่นก่อน ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นลูกหลานของผู้อพยพเหล่านั้น พวกเขาเป็นกลุ่มที่แตกต่างจากชาวเกาหลีใต้ที่ได้อพยพไปยังประเทศญี่ปุ่นหลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองและการแบ่งแยกของเกาหลี
ปัจจุบันเป็นกลุ่มชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่เป็นอันดับสองในประเทศญี่ปุ่นหลังจากอพยพจีน ชาวเกาหลีส่วนใหญ่ในประเทศญี่ปุ่นเป็นชาวเกาหลี Zainichi (在日韓国人 Zainichi Kankokujin) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า Zainichi (在日, "ถิ่นที่อยู่ในญี่ปุ่น") ซึ่งเป็นชาวเกาหลีเชื้อชาติสัญชาติญี่ปุ่น คำว่า "Zainichi Korean" หมายถึงเฉพาะชาวเกาหลีที่อาศัยอยู่ในประเทศญี่ปุ่นซึ่งสืบเชื้อสายมาจากเกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นโดยแยกแยะออกมาจากคลื่นผู้อพยพชาวเกาหลีที่อพยพมาส่วนใหญ่ในช่วงทศวรรษที่ 1980 และจากสมัยก่อน ผู้อพยพย้อนหลังไปถึงสมัยโบราณซึ่งอาจเป็นบรรพบุรุษของชาวญี่ปุ่น
ผู้โดยสาร

ผู้โดยสาร (อังกฤษ: passenger) หมายถึง ผู้ที่เดินทางไปกับยานพาหนะ แต่ไม่ต้องรับผิดชอบต่อยานพาหนะเพื่อให้ถึงจุดหมายปลายทาง อาจหมายถึงผู้โดยสารรถยนต์ ผู้โดยสารรถประจำทาง ผู้โดยสารเครื่องบิน ผู้โดยสารบนเรือ เป็นต้น
โดยส่วนใหญ่ผู้ขับขี่หรือนักบิน รวมทั้งผู้ให้บริการบนยานพาหนะ เช่น กระเป๋ารถประจำทาง พนักงานบริการบนเครื่องบิน ไม่ถือเป็นผู้โดยสาร
บูมเมอแรง (ประเทศไทย)

| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์ที่เริ่มใช้ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2567
ชื่ออื่น: Boomerang Thailand
ประเทศ: ไทย
พื้นที่แพร่ภาพ: ประเทศไทย
คำขวัญ: ช่องการ์ตูนนานาชาติอันดับ 1 ช่องแรกที่ให้ทุกคนชมฟรี
สำนักงานใหญ่: 45/91-99 ซอยสายไหม 73 ถนนสายไหม แขวงสายไหม เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร 10220
แบบรายการ
ระบบภาพ: 1080p (IPTV) 720p (ทีวีดาวเทียม) 576p (AIS Play)
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: วอร์เนอร์บราเธอส์ดิสคัฟเวอรี เอ็มวีทีวี ไทยแลนด์ เอ็มซีเอ็น (โกลบอล) 2566–ปัจจุบัน
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 14 สิงหาคม พ.ศ. 2556 (11 ปี)
ลิงก์
เว็บไซต์: www.mvtv.co.th, boomerangthai.com
ออกอากาศ

เคเบิลทีวี
เคเบิลทีวีท้องถิ่น: N/A
ทีวีดาวเทียม
พีเอสไอ ซีแบนด์ เคยูแบนด์ :  ช่อง 89 ช่อง 89 
กู๊ดทีวี  เคยูแบนด์:  ช่อง 68 
จีเอ็มเอ็มแซท ซีแบนด์ เคยูแบนด์:  ช่อง 89 ช่อง 89 
อินโฟแซท ซีแบนด์ เคยูแบนด์:  ช่อง 89 ช่อง 45 
กลุ่ม ติ๊ก แพลตฟอร์ม  ไอเดียแซท ไทยแซท เคเอสทีวี ซีแบนด์ เคยูแบนด์:     ช่อง 89 ช่อง 89 
ไทยคม 6: 3840 H 30000 12344 V 45000
สื่อสตรีมมิง
Ais Play: ช่อง 450
True ID: ช่อง 489
3BB Giga TV: ช่อง 306
แอปพลิเคชัน MVTV บน: iOS Android Android TV Google TV
แอปพลิเคชัน BoomerangTH บน: iOS Android
 
บูมเมอแรง ประเทศไทย (อังกฤษ: 'Boomerang Thailand') หรือมักเรียกกันว่า ช่องบูม  เป็นสถานีโทรทัศน์การ์ตูนของประเทศไทย ออกอากาศภาคภาษาไทยอย่างเต็มรูปแบบ ผลิตโดย บริษัท เอ็ม เทิร์นเนอร์ จำกัด (ในเครือ วอร์เนอร์บราเธอส์ดิสคัฟเวอรี) นำเสนอการ์ตูนที่เคยออกอากาศทางการ์ตูนเน็ตเวิร์คมาแล้ว มีรูปแบบมาจากบูมเมอแรง สหรัฐอเมริกา ออกอากาศผ่านดาวเทียมไทยคม 6 ผ่านกล่องรับสัญญาณที่มีระบบถอดรหัสสัญญาณ เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2556
ประวัติ

บูมเมอแรงประเทศไทยเป็นสถานีโทรทัศน์เครือข่ายของบูมเมอแรง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีต้นแบบมาจากบูมเมอแรง สหรัฐอเมริกา เป็นช่องการ์ตูนคลาสิกที่แยกออกมาจากช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค ออกอากาศในเขตประเทศไทย โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ประเทศฮ่องกง และส่งสัญญาณผ่านดาวเทียม มายังประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาค
ในอดีตช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค เคยฉายการ์ตูนคลาสิกในคริสต์ศตวรรษ 1960–1990 เหมือนที่ช่องบูมเมอแรงฉายในปัจจุบัน แต่ในปัจจุบัน การ์ตูนเน็ตเวิร์คได้นำการ์ตูนแอนิเมชั่นใหม่ ๆ เข้ามาฉาย จึงได้ตัดการ์ตูนคลาสิกเก่า ๆ ออก แต่การ์ตูนคลาสิกยังคงได้รับความนิยมจากผู้ชม จึงได้เพิ่มช่วง บูมเมอแรง เป็นช่วงพิเศษในช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535–2542 ซึ่งฉายการ์ตูนคลาสิกเก่า ๆ แต่เนื่องจากการ์ตูนนั้นมีมากมายหลายเรื่อง ไทม์ วอร์เนอร์จึงเปิดช่องบูมเมอแรงเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2543 โดยนำช่วงพิเศษบูมเมอแรงในการ์ตูนเน็ตเวิร์คออกมาทำเป็นสถานีโทรทัศน์ช่องการ์ตูนช่องใหม่อย่างเต็มรูปแบบ
สำหรับบูมเมอแรงประเทศไทย ผลิตเองโดยทีมงานชาวไทย เป็นการ์ตูนเก่าที่เคยออกอากาศในช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค ประเทศไทย ทางทรูวิชั่นส์มาแล้วทั้งสิ้น ดังนั้นการ์ตูนทั้งหมดได้ตั้งชื่อเรื่องเป็นภาษาไทยและพากย์ไทยไว้แล้ว ซึ่งจะแตกต่างกับ การ์ตูนเน็ตเวิร์คเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และบูมเมอแรงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ออกอากาศร่วมกันหลายประเทศ โดยรับสัญญาณภาพจากสถานีส่วนกลางจากฮ่องกงมาใส่เสียงพากย์ไทยเฉพาะในส่วนที่มีการพากย์ไว้ ส่วนที่ไม่ได้มีการพากย์ไว้จะเป็นภาษาอังกฤษ ตัวอักษรแสดงบนหน้าจอจะเป็นภาษาอังกฤษ
ช่องโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม ได้เปลี่ยนระบบการส่งสัญญาณจากระบบเดิม MPEG-2/SD เป็นระบบ MPEG-4/HD เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2564
วันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2566 มีการประกาศจะยุติการออกอากาศในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2566 ต่อมาวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2566 บริษัท เอ็มวีทีวี ไทยแลนด์ และ วอร์เนอร์ บราเธอร์ส ดิสคัฟเวอรี่ ซื้อลิขสิทธิ์ช่องบูมเมอแรง ในงบ 200 ล้านบาท เพื่อให้ช่องบูมเมอแรงสามารถออกอากาศต่อไปได้
วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2566 ช่องโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมระบบ C-Band ได้เปลี่ยนทรานสปอนเดอร์จาก 4120 h 30000 เป็น 3840 h 30000 และช่องโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมระบบ KU-Band ได้เปลี่ยน PID แต่ยังใช้ทรานสปอนเดอร์เดิม (12344 v 45000)
วันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ทางช่องบูมเมอแรง ได้ร่วมกับ DEX บริษัท เดกซ์ (ดรีม เอกซ์เพรส) ผู้ให้บริการธุรกิจคาแรคเตอร์เพื่อความบันเทิงครบวงจร ปรับโฉม ช่อง Boomerang ประเดิมส่งการ์ตูนเอเชียยอดฮิต พร้อมทุ่มงบกว่า 100 ล้านบาท
วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2567 ทางช่องบูมเมอแรงได้ปรับเปลี่ยนโลโก้รูปแบบใหม่ที่มีต้นแบบจาก บูมเมอแรง สหรัฐอเมริกา และ โลโก้ช่องมุมจอได้เปลื่ยนใหม่ในเวลา 00:05 น.
รูปแบบการออกอากาศ

รูปแบบการออกอากาศมีลักษณะเหมือนกับช่อง บูมเมอแรง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คือ เวลาการออกอากาศรายการละ 30 นาทีและบางส่วนเป็น 1 ชั่วโมง มีโฆษณาระหว่างรายการ 2–3 ครั้ง มีการ์ตูนทั้งเป็นตอนสั้นจบในตอนเดียวและตอนยาวจบทั้งเรื่อง บางช่วงจะมีการ์ตูนสั้นแทรกระหว่างช่วงเปลี่ยนรายการ นำตอนสั้นจากการ์ตูนมาออกอากาศ ไม่เกินตอนละ 5 นาที มีโฆษณาสินค้าและตัวอย่างรายการในระหว่างรายการและช่วงเปลี่ยนรายการ แสดงภาพไอเดนท์ของสถานี (อังกฤษ: Ident) ระหว่างโฆษณา ก่อนเข้ารายการ หลังจบรายการ และแจ้งรายการปัจจุบันและรายการถัดไป
การ์ตูนที่ออกอากาศในช่อง บูมเมอแรงประเทศไทย เป็นการ์ตูนเก่าที่เคยออกอากาศในช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์คและส่วนใหญ่ไม่มีในผังออกอากาศช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์คแล้ว แต่ยังมีบางเรื่องที่ยังมีการออกอากาศในช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์กอยู่ เช่น เดอะ ทอมแอนด์เจอร์รี่ โชว์, อ็อกกี้กับแก๊งแมลงสาบ, เบบี้ ลูนนี่ย์ ตูนส์, เบ็นเท็น, หมาน้อยผู้กล้าหาญ, รหัสลับเด็กข้างบ้าน, ฟอสเตอร์ โฮม..บ้านของผองเพื่อนในจินตนาการ, แคมป์ ลาซโล ชาวเดอร์, การผจญภัยสุดอัศจรรย์ของแฟลปแจ็ค เป็นต้น
โลโก้

| 14 สิงหาคม พ> ศ. 2556–14 มีนาคม พ.ศ. 2567 | 15 มีนาคม พ> ศ. 2567–ปัจจุบัน |
| --- | --- |
ดูเพิ่ม

บูมเมอแรง (สถานีโทรทัศน์)
บูมเมอแรง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
การ์ตูนเน็ตเวิร์ก
การ์ตูนเน็ตเวิร์คเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
การ์ตูนเน็ตเวิร์ค ประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

ช่องบูมเมอแรงประเทศไทย ที่เฟซบุ๊ก
ช่องบูมเมอแรงประเทศไทย ที่ยูทูบ
เว็บไซต์ การ์ตูนเน็ตเวิร์กเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
| ด ค ก ช่องโทรทัศน์ผ่านระบบเคเบิล ระบบดาวเทียม และอินเทอร์เน็ตในประเทศไทย |
| --- | --- |
สารคดี:  ทรูเอ็กซ์พลอร์  สำรวจโลก 
กีฬา:  ทรูสปอร์ต 
ดนตรี:  ไทไชโย 
ละครชุด:  ทรูซีรีส์  ทรูเอเชียนซีรีส์ 
ภาพยนตร์:  ทรูมูฟวีฮิตส์  ทรูไทยฟิล์ม 
รายการสำหรับเด็ก:  บูมเมอแรง  ทรูสปาร์กเพลย์  อนิพลัส  เน็กซ์ คิด 
บันเทิง:  ทรูเอ็กไซต์  ทรูเรียลิตี 
ปกิณกะ:  ไม่มีช่องออกอากาศ 
การศึกษา:  สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษา  สถานีวิทยุโทรทัศน์การศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม  อาร์ยูทีวี  เอสทีโอยูแชนเนล  อาร์เอสยูวิสดอมทีวี  บีทียูทีวี 
ศาสนา:  ธรรมะทีวี  ทีวีมุสลิม  ทีบีซี 
ภาษาต่างประเทศ:  เอ็นบีทีเวิลด์ 
การเมือง:  วอยซ์ทีวี  นิวส์วัน  สถานีสุวรรณภูมิ  เอ็มวีทีวีแชนแนล  พีซทีวี  ไทยไทแชนแนล  ท็อปนิวส์ 
ในอดีต:  เอเอฟ แชนแนล  มะจังทีวี  เอเอสทีวี  กรีนแชนแนล  แอ็กซ์แชนแนล  จีเอ็มเอ็ม มิวสิค  อาร์เอสสปอร์ตลาลิกา/ซันแชนเนล  ช่อง 6  สาระแนแชนแนล  เจเอสแอลแชนแนล  บางกอกซิตีแชนแนล  ทีแชนแนล  มีเดียส์นิวส์ แชนแนล  ไทยอาเซียนนิวส์เน็ตเวิร์ค  อินแชนแนล  อาเซียนทีวี  พีทีวี  สถานีประชาธิปไตย/สถานีประชาชน  จีทีเอชออนแอร์  แบงแชนแนล  เอ็มคอตวัน  ดีเอ็มซี  ตูนแชนแนล  จีเอ็มเอ็มสปอร์ต  ซีทีเอช สเตเดียม  ซีทีเอช สปอร์ตส สปิริต  ทีนิวส์  สยามสปอร์ตแชนเนล  ทูนามิ  แอนิแมกซ์  ช็อคโกแลตทีวี  มันนีแชนแนล  แก๊งการ์ตูนแชนเนล  ทรูสปาร์กจัมพ์  ดีเอ็นซี  ทีวี 24  แฟนทีวี  ยูแชนแนล  สบายดีทีวี  เพลินทีวี  ช่อง 2  ทรูเฮฮา  ทรูมิวสิก  ไทยไทยแชนแนล  เวรีทีวี  แชนแนลวีไทยแลนด์  เอ็มคอตเวิลด์  ยูทูเพลย์ทีวี  ป๊อปทีวี  ทีสปอร์ตส  เอ็มแชนเนล  ตูนนี่  ตูนตูน  ทีวีจ๊ะทิงจา  เบบี้ทีวี  ไทยทีวีโกลบอลเน็ตเวิร์ก  มิราเคิล  เอ็มวีทีวีแฟมิลี  พีเอสไอ สาระดี  ทรูอินไซด์  การ์ตูนคลับแชนเนล