stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อรุณพงศ์ ชัยวินิตย์
ผลงานเพลง > เพลงประกอบละครโทรทัศน์

เพลง ความห่วงใยจากใครบางคน (เพลงประกอบละคร คนเถื่อน)
เพลง ที่รักหรือที่พัก (เพลงประกอบละคร ลิขิตฟ้าชะตาดิน)
เพลง น่ารัก (เพลงประกอบละคร น่ารัก)
เพลง ก่อนจะรักไปกว่านี้ (เพลงประกอบละคร เล่ห์รตี)
เพลง สลักจิต (เพลงประกอบละคร สลักจิต)
เพลง ไม่ว่าอะไร (เพลงประกอบซีรีส์ บังเอิญรัก)
เพลง ไม่มีวันปล่อยมือ  (เพลงประกอบละคร หน้ากากแก้ว)
เพลง ความเจ็บปวด (เพลงประกอบละคร หัวใจลูกผู้ชาย)
เพลง จากนี้และวันต่อไป (เพลงประกอบซีรีส์ด้ายแดง)
เพลง รักน้องข้ามฟาก (เพลงประกอบละคร รักน้องข้ามฟาก เดอะซีรีส์)
เพลง หวัง (เพลงประกอบซีรีส์ บังเอิญรัก SS2) ร้องคู่กับ บอย สมภพ
เพลง ยิ่งเจ็บยิ่งรัก (เพลงประกอบละคร วิมานสีทอง)
ผลงานเพลง > อัลบั้มรวม (Dew Arunpong)

1. กลัวความมืด
2. นางฟ้า
3. แลกทั้งใจแค่ได้รักเธอ
4. คนไม่ดีที่รักเธอ
5. ฝากชีวิตไว้ผิดคน
6. หนึ่งนาที
7. คือฉันเอง
8. คนรอมันท้อ
9. หัวใจกั้นฟ้า
10. ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว
11. วิธีเลิก วิธีลืม
12. คนน่ารักที่ไม่น่าไปรัก
13. ลมใต้ปีก
14. ความห่วงใยจากใครบางคน
15. ที่รักหรือที่พัก
16. บรรยากาศชวนเพลี่ยงพล้ำ
ผลงานอื่น ๆ > คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ตวันประกาศผล เดอะสตาร์ 5 ในวันอาทิตย์ที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
คอนเสิร์ตวันประกาศผล เดอะสตาร์ 6 ในวันอาทิตย์ที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 (แสดงในฐานะรุ่นพี่เดอะสตาร์ 5)
คอนเสิร์ต Boy Story Concert ในวันเสาร์ที่ 30 และวันอาทิตย์ที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2553
คอนเสิร์ตวันประกาศผล เดอะสตาร์ 8 ในวันอาทิตย์ที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2555 (แสดงในฐานะรุ่นพี่เดอะสตาร์ 5)
คอนเสิร์ต 5678 The Star In Concert  ในวันเสาร์ที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
คอนเสิร์ต DJ On Stage Vs The Star ในวันเสาร์ที่ 28 และในวันอาทิตย์ที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2556
คอนเสิร์ต Young Divas and The Super Men ในวันเสาร์ที่ 23 และในวันอาทิตย์ที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556
คอนเสิร์ต 10 Years of Love The Star in Concert ในวันศุกร์ที่ 27 วันเสาร์ที่ 28 และวันอาทิตย์ที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2557
คอนเสิร์ต The Star 5 We Sing Together ในวันอาทิตย์ที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
ผลงานอื่น ๆ > มินิคอนเสิร์ต

มินิคอนเสิร์ตหลากสีกับผู้ชายหลากอารมณ์ เวลาที่ใช้ในการแสดง 30 นาที โดยเพลงที่ร้องในมินิคอนเสิร์ต ในวันเสาร์ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2552 มีดังนี้
เพื่อเธอตลอดไป - ศักดา พัทธสีมา
สรุปว่า...บ้า - เบิร์ด ธงไชย
เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม - บิลลี่ โอแกน
สุดท้าย - Peacemaker
คนสุดท้าย - อัสนี-วสันต์
มินิคอนเสิร์ต บันทึกของคนมีฝัน เวลาที่ใช้ในการแสดง 35 นาที โดยเพลงที่ร้องในมินิคอนเสิร์ต ในวันเสาร์ที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 มีดังนี้
เหตุผลร้อยแปด ของ อ๊อฟ ปองศักดิ์
นักร้องบ้านนอก ของ ไท ธนาวุฒิ
ขอบใจจริง ๆ ของ เบิร์ด ธงไชย
แตกหัก ของ มาช่า
L.O.V.E ของ JETSET'ER
ไม่แข่งยิ่งแพ้ ของ เบิร์ด ธงไชย โดยเพลงนี้ ร้องคู่กับ จิ๋ว เดอะสตาร์
กลัวความมืด (เพลงของดิวเอง)
จะได้ไม่ลืมกัน ของเบิร์ด ธงไชย
ความสุข ความทรงจำ ไม่มีที่สิ้นสุด ของเบิร์ด ธงไชย
ผลงานอื่น ๆ > พิธีกร

รายการ STAR CLUB ตั้งแต่ 7 กุมภาพันธ์ 2553 - 2558 ออกอากาศทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 09.00 - 10.00 น. ทาง acts channel
รายการ เมืองการ์ตูน   ทางช่อง ONE
ผลงานอื่น ๆ > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2555 | นัดกับนัด | เก้า | รับเชิญ |
| 2555-59 | บ้านนี้มีรัก | คัดเตอร์ |  |
| 2556 | จ้าวพายุ | ชนเมศร์ |  |
| 2559 | เราเกิดในรัชกาลที่ ๙ เดอะซีรีส์ | เจ | ละครเทิดพระเกียรติ |
| 2560 | ศรีอโยธยา | มหาดเล็กในเจ้าฟ้าสุทัศน์ขัติยราชกุมาร | ภาพยนตร์ซีรีส์อิงประวัติศาสตร์ |
รางวัล

รางวัลรองชนะเลิศ รายการเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5
รางวัลสร้างชื่อเสียงให้กับสถาบัน จากมหาวิทยาลัยศิลปากร
รางวัลเพลงประกอบละคร/ภาพยนตร์ยอดนิยม จากเวที kazz Awards 2010
แหล่งข้อมูลอื่น

บ้านดงผู้ดิว - เว็บไซต์แฟนคลับ ดิว อรุณพงศ์ ชัยวินิตย์ The Star 5 เก็บถาวร 2009-07-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Dew Gusso - เว็บไซต์แฟนคลับของดิว The Star 5 เก็บถาวร 2009-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ The Star เก็บถาวร 2010-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติ ดิว เดอะสตาร์ เก็บถาวร 2009-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อินสตาแกรม ดิว อรุณพงศ์
เฟซบุ๊คแฟนเพจดิว อรุณพงศ์
| ด ค กทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 |
| --- | --- |
นัท  ·  แจ็ค  ·  พะแพง  ·  แอ้  ·  บอมบ์  ·  อิ๋งอิ๋ง  ·  เอี่ยว  ·  มิวสิก  ·  ต้อล  ·  น้ำฝน  ·  แคท  ·  ตี๋  ·  แมน  ·  แอนตี้  · ดิว  ·  โจ้  ·  ลูกโป่ง  ·  ปุยฝ้าย  ·  ปอง  ·  เดียร์
อะคาเดมี แฟนเทเชีย: ฤดูกาลที่ 3 (2549)  ·  ฤดูกาลที่ 4 (2550)  ·  ฤดูกาลที่ 5 (2551)
| ด ค กเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว |
| --- | --- |
ฤดูกาล:  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  ไอดอล  2022 
พิธีกร:  ณัฐฐาวีรนุช ทองมี  พนมกร ตังทัตสวัสดิ์  ภคชนก์ โวอ่อนศรี  เอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ  วราวุธ โพธิ์ยิ้ม  พีรวัส แสงโพธิรัตน์ 
กรรมการ:  เพชร มาร์  สุธีศักดิ์ ภักดีเทวา  อรนภา กฤษฎี  ยุทธนา บุญอ้อม  เมทินี กิ่งโพยม  ปองศักดิ์ รัตนพงษ์  ทรงยศ สุขมากอนันต์  ณพสิน แสงสุวรรณ  ธนนท์ จำเริญ  ศรัณย์รัชต์ ดีน  ธนิดา ธรรมวิมล  จารุวัฒน์ เชี่ยวอร่าม 
ผู้ชนะเลิศ:  สนธยา ชิตมณี  อรรถพล ประกอบของ  อาณัตพล ศิริชุมแสง  วิชญาณี เปียกลิ่น  สหรัฐต์ หิรัญญ์ธนภูวดล  นภัทร อินทร์ใจเอื้อ  ยุทธนา เปื้องกลาง  จารุวัฒน์ เชี่ยวอร่าม  วราวุธ โพธิ์ยิ้ม  กรณ์ ศิริสรณ์  ระดับดาว ศรีระวงศ์  กฤษฎา จันทร์ดี  สหรัฐ เทียมปาน  เจตพล กนิษฐชาต 
รองชนะเลิศ:  ปิยนุช เสือจงพรู  รณวีร์ เสรีรัตน์  สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว  ศุภรุจ เตชะตานนท์  อรุณพงศ์ ชัยวินิตย์  เรืองฤทธิ์ ศิริพานิช  นท พนายางกูร  ธนทัต ชัยอรรถ   ณศรัณย์ จุมพลวิวัฒน์  ณพัทร์พล จรรยาศิริกุล  ลินทร์พิตา จินดาภู  พรชนก เลี่ยนกัตวา  พงศ์รชตะ ไชยศิวามงคล  ญาณาธิป ใจจุล 
บุคคลอื่นที่มีชื่อเสียง:  นภัสสร สุวรรณานนท์  สุรัตน์ติกานต์ พรรคเจริญ  เหมือนแพร พานะบุตร  กรณ์ภัสสร ด้วยเศียรเกล้า  บุตรศรัณย์ ทองชิว  ภาคิน คำวิลัยศักดิ์  ภูหิรัณย์ หล่อเสถียรธารี  ภูริกูลกฤษฎ์ ชูศักดิ์สกุลวิบูล  ภาวิดา มอริจจิ  ลาภิสรา อินทรสูต  กรวิชญ์ สูงกิจบูลย์  อิสริยะ ภัทรมานพ  อติรุจ กิตติพัฒนะ  ศุภัคชญา สุขใบเย็น  ณัฐจารี หรเวชกุล  กันต์ธีร์ ปิติธัญ  เกวลิน พูลภีไกร  ธนโชติ กุสุมรสนานันท์  รวิสรารัตน์ พิบูลภานุวัธน  กฤษกร กนกธร  ปนัสยา กิตติกถากุล  รติพันธ์ พันธ์พินิจ  ฟาติมา เดชะวลีกุล 
ดูเพิ่มเติม:  เอ็กแซ็กท์  ซีเนริโอ  จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่  โมเดิร์นไนน์ทีวี  แอ็กซ์ แชนแนล  เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์  ช่องวัน 31  เดอะสตาร์วันนี้  10 Years of Love เดอะสตาร์ ทีวี สเปเชียล 
| ด ค กเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5 |
| --- | --- |
 น้ำตาล  ฟลุค  แกรนด์  สิงโต  ดิว  นัท  โส  กิ่ง 
 แม่แบบ:เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ฤดูกาลที่ 4 (2551) ฤดูกาลที่ 5 (2552) ฤดูกาลที่ 6 (2553)
โบอิง 777
รุ่น

โบอิงใช้สองลักษณะ - พิสัยบินและช่วงของลำตัว - เพื่อกำหนดรุ่น 777 ผู้โดยสารและความจุของสินค้าขึ้นอยู่กับความยาวของลำตัว: 777-300 ยืดฐาน 777-200 ในปี พ.ศ. 2541 มีการกำหนดหมวดหมู่สามช่วง: ตลาด A จะครอบคลุมการดำเนินงานในประเทศและภูมิภาค, ตลาด B จะครอบคลุมเส้นทางจากยุโรปไปยังชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกาและตลาด C เส้นทางข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกที่ยาวที่สุด ตลาด A จะถูกปกคลุมด้วยพิสัยบิน 4,200 ไมล์ทะเล (7,800 กม.), เครื่องบิน MTOW 234 ตัน (516,000 ปอนด์) สำหรับผู้โดยสาร 353 ถึง 374 คน ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ 316 นอต (71,000 ปอนด์), ตามด้วยตลาดระยะ B 6,600 ไมล์ทะเล (12,200 กม.) สำหรับผู้โดยสาร 286 คนในสามระดับ, กับแรงผลักดันหน่วย 365 นอต (82,000 ปอนด์) และ MT3 263 ตัน (580,000 ปอนด์), คู่แข่ง เอ340, พื้นฐานของผู้โดยสารตลาด A 409 ถึง 434, และในที่สุดก็มี 7,600 ไมล์ทะเล (14,000 กม.) ตลาด C พร้อมกับเครื่องยนต์ 400 นอต (90,000 ปอนด์)
รุ่น > โบอิง 777-200

เครื่องบิน 777-200 เริ่มต้นทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2537 และได้รับการส่งมอบครั้งแรกให้กับยูไนเต็ดแอร์ไลน์ในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ด้วยเครื่องยนต์ MTOW 545,000 ปอนด์ (247,200 กิโลกรัม) และ 77,000 ปอนด์ (340 นอต), มีระยะทาง 5,240 ไมล์ทะเล (9,700 กม.) โดยมีผู้โดยสาร 305 คนในรูปแบบสามชั้น -200 มีวัตถุประสงค์หลักที่สายการบินภายในประเทศสหรัฐอเมริกา, แม้ว่าสายการบินในเอเชียหลายแห่งและบริติชแอร์เวย์สก็ยังใช้เครื่องบินรุ่นนี้ เก้าลูกค้า -200 รายที่แตกต่างกัน รายได้ส่งมอบเครื่องบิน 88 ลำ, โดยมี 55 สายการบินให้บริการในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561, เครื่องบินแอร์บัสคู่แข่งคือ เอ330-300
ในปี พ.ศ. 2559, สายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์เปลี่ยนเส้นทางการบินด้วยทั้งหมด 19 แห่ง -200 เส้นทางไปเป็นเส้นทางภายในประเทศของสหรัฐอเมริกา, รวมถึงเที่ยวบินไปและกลับจากฮาวาย, และเพิ่มที่นั่งชั้นประหยัดมากขึ้นโดยเปลี่ยนไปใช้การกำหนดค่าแบบเรียงหน้ากระดานสิบ (รูปแบบที่ตรงกับการกำหนดค่าใหม่ของสายการบินอเมริกัน) ณ ปี พ.ศ. 2562, โบอิงจะไม่ทำการตลาดที่ -200 อีกต่อไปตามที่ระบุโดยการนำออกจากรายการราคาของผู้ผลิตสำหรับรุ่น 777
รุ่น > โบอิง 777-200อีอาร์

ตลาดสำหรับโบอิง 777-200อีอาร์ ("ER" สำหรับ Extended Range, พิสัยบินที่ขยายขึ้น), แต่เดิมรู้จักกันในชื่อ 777-200IGW (increased gross weight, น้ำหนักรวมเพิ่มขึ้น), มีความจุเชื้อเพลิงเพิ่มเติมและน้ำหนักบินขึ้นสูงสุดที่เพิ่มขึ้นสำหรับเส้นทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก ด้วยเครื่องยนต์ 658,000 ปอนด์ (298.46 t)น้ำหนักบินขึ้นสูงสุดและ 93,700 ปอนด์ (417 กิโลนอต), มีพิสัยบิน 7,065 ไมล์ทะเล (13,084 กม.) ได้รับการส่งมอบครั้งแรกให้กับบริติชแอร์เวย์ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540  ลูกค้า 33 รายได้รับการส่งมอบ 422 ลำโดยไม่มีคำสั่งซื้อที่ไม่สำเร็จในเดือนเมษายน พ.ศ. 2562
เมื่อวันที่กรกฎาคม พ.ศ. 2561, ตัวอย่าง 338 ลำ ของ -200ER อยู่ในสายการบิน คู่แข่งคือ เอ340-300  โบอิงเสนอ 787-10 เพื่อแทนที่ มูลค่าของ -200ER ใหม่เพิ่มขึ้นจาก 110 ล้านดอลลาร์สหรัฐเมื่อเข้ารับบริการสู่ 130 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี พ.ศ. 2550; -200ER ขายไป 30 ล้านเหรียญสหรัฐสิบปีต่อมา ในขณะที่รุ่นเก่าที่สุดมีมูลค่าประมาณ 5-6 ล้านเหรียญสหรัฐขึ้นอยู่กับเวลาเครื่องยนต์ที่เหลือ
อาจถูกจัดส่งแบบไม่ระบุด้วยแรงขับเครื่องยนต์ที่ลดลงสำหรับเส้นทางที่สั้นลงเพื่อลดน้ำหนักบินขึ้นสูงสุด, ลดราคาซื้อและค่าธรรมเนียมการลงจอด (ตามข้อกำหนด 777-200) แต่สามารถจัดอันดับใหม่เป็นมาตรฐานแบบเต็มได้ สิงคโปร์แอร์ไลน์สั่งซื้อมากกว่า -200ER ซึ่งไม่ได้รับการจัดอันดับ
บริติชแอร์เวย์ 777-200อีอาร์บินเที่ยวบินที่เร็วที่สุดในนิวยอร์กสู่ลอนดอนที่ความเร็ว 5 ชั่วโมง 16 นาทีในเดือนมกราคม 2558 เนื่องจากลมที่พัดแรง
รุ่น > โบอิง 777-200แอลอาร์

โบอิง 777-200แอลอาร์  ("LR" สำหรับ Longer Range, พิสัยบินที่ยาวขึ้น), รุ่นตลาด C, ให้บริการในปี พ.ศ. 2549 เป็นหนึ่งในเครื่องบินพาณิชย์ที่มีพิสัยบินที่ยาวที่สุด โบอิงตั้งชื่อว่า Worldliner ว่าสามารถเชื่อมต่อสนามบินเกือบสองแห่งในโลก,  แม้ว่ามันจะเป็นไปตามข้อ จำกัด ETOPS มันถือครองสถิติโลกสำหรับเที่ยวบินตรงที่ยาวที่สุดโดยสายการบินพาณิชย์ มันมีช่วงการออกแบบสูงสุด 8,555 ไมล์ทะเล (15,844 กม.) ณ ปี พ.ศ. 2560  -200LR มีไว้สำหรับเส้นทางระยะไกลพิเศษเช่นลอสแอนเจลิสไปสิงคโปร์
ผู้ให้บริการ

ณ ค.ศ. 2018 มีเครื่องบินตระกูลโบอิง 777 ให้บริการอยู่ทั้งหมด 1,416 ลำ โดยผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุด ได้แก่ เอมิเรตส์ (163), ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ (91), แอร์ฟรานซ์ (70), คาเธ่ย์แปซิฟิค (69), อเมริกันแอร์ไลน์ (67), กาตาร์แอร์เวย์ (67), บริติชแอร์เวย์ (58), โคเรียนแอร์ (53), ออล นิปปอน แอร์เวย์ (50), และสิงคโปร์แอร์ไลน์ (46)
คำสั่งซื้อและการส่งมอบ > คำสั่งซื้อ

| 2550 | 2549 | 2548 | 2547 | 2546 | 2545 | 2544 | 2543 | 2542 | 2541 | 2540 | 2539 | 2538 | 2537 | 2536 | 2535 | 2534 | 2533 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 49 | 76 | 154 | 42 | 13 | 32 | 30 | 116 | 35 | 68 | 55 | 68 | 101 | 0 | 30 | 30 | 24 | 28 |
คำสั่งซื้อและการส่งมอบ > การส่งมอบ

| 2550 | 2549 | 2548 | 2547 | 2546 | 2545 | 2544 | 2543 | 2542 | 2541 | 2540 | 2539 | 2538 | 2537 | 2536 | 2535 | 2534 | 2533 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 | 65 | 40 | 36 | 39 | 47 | 61 | 55 | 83 | 74 | 59 | 32 | 13 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
ข้อมูล ณ วันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2007
ข้อมูลจำเพาะ

| ข้อมูล | 777-200 | 777-200อีอาร์ | 777-200แอลอาร์ | 777-200เอฟ | 777-300 | 777-300อีอาร์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
จำนวนนักบิน: 2
| ความจุผู้โดยสาร | 305 (3 ชั้นบิน) | 305 (3 ชั้นบิน) | 303 (3 ชั้นบิน) | N/A | 368 (3 ชั้นบิน) | 365 (3 ชั้นบิน) |
| ความยาว | 63.7 เมตร (209 ฟุต 1 นิ้ว) | 63.7 เมตร (209 ฟุต 1 นิ้ว) | 63.7 เมตร (209 ฟุต 1 นิ้ว) | 63.7 เมตร (209 ฟุต 1 นิ้ว) | 73.9 เมตร (242 ฟุต 4 นิ้ว) | 73.9 เมตร (242 ฟุต 4 นิ้ว) |
| ความกว้างของปีก | 60.9 เมตร (199 ฟุต 11 นิ้ว) | 60.9 เมตร (199 ฟุต 11 นิ้ว) | 64.8 เมตร (212 ฟุต 7 นิ้ว) | 64.8 เมตร (212 ฟุต 7 นิ้ว) | 60.9 เมตร (199 ฟุต 11 นิ้ว) | 64.8 (212 ฟุต 7 นิ้ว) |
ความสูง: 18.5 เมตร (60 ฟุต 9 นิ้ว)
ความกว้างของห้องนักบิน: 5.86 เมตร (19 ฟุต 3 นิ้ว)
ความกว้างของลำตัวเครื่อง: 6.19 เมตร (20 ฟุต 4 นิ้ว)
| น้ำหนักบรรทุกเปล่า | 139,225 กก.   (307,000 ปอนด์) | 142,900 กก.   (315,000 ปอนด์) | 148,181 กก.   (326,000 ปอนด์) | N/A | 160,120 กก.   (353,600 ปอนด์) | 166,881 กก.   (366,940 ปอนด์) |
| น้ำหนักสูงสุดขณะนำเครื่องขึ้น | 247,210 กก.   (545,000 ปอนด์) | 297,560 กก.   (656,000 ปอนด์) | 347,450 กก.   (766,000 ปอนด์) | 347,450 กก.   (766,000 ปอนด์) | 299,370 กก.   (660,000 ปอนด์) | 351,534 กก.   (775,000 ปอนด์) |
ความเร็วปกติ: 0.85 มัก (892 กม./ชั่วโมง, 555 ไมล์/ชั่วโมง, 481 น็อต) ที่ความสูง 35,000 ฟุต
ความเร็วสูงสุด: 0.9 มัก (950 กม./ชั่วโมง, 587 ไมล์/ชั่วโมง, 512 น็อต) ที่ความสูง 35,000 ฟุต
| ความจุห้องสินค้า | 150 ตร.ม. (5,302 ตารางฟุต) | 150 ตร.ม. (5,302 ตารางฟุต) | 150 ตร.ม. (5,302 ตารางฟุต) | 636 ตร.ม. (22,455 ตารางฟุต) | 200 ตร.ม. (7,080 ตารางฟุต) | 200 ตร.ม. (7,080 ตารางฟุต) |
| พิสัยบิน เมื่อบรรทุกเต็มลำ | 9,649 กม.   (5,210 ไมล์ทะเล) | 14,316 กม.   (7,730 ไมล์ทะเล) | 17,446 กม.   (9,420 ไมล์ทะเล) | 9,065 กม.   (4,895 ไมล์ทะเล) | 11,029 กม.   (5,995 ไมล์ทะเล) | 14,594 กม.   (7,880 ไมล์ทะเล) |
| เครื่องยนต์ (x 2) | PW 4077   RR 877   GE 90-77B | PW 4090   RR 895   GE 90-94B | GE 90-110B   GE 90-115B | GE 90-110B | PW 4098   RR 892   GE 90-94B | GE 90-115B |
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > รุ่นที่ใกล้เคียงกัน

โบอิง 767
โบอิง 787-9
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > เครื่องบินที่คล้ายกัน

แอร์บัส เอ330
แอร์บัส เอ340
แอร์บัส เอ350
อิลยูชิน อิล-96
แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-11
777-200อีอาร์ของสายการบินบริติชแอร์เวย์
777-200แอลอาร์ในลวดลายของปากีสถานอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์ ลูกค้าเปิดตัวของรุ่น
ฝูงบินโบอิง 777-200 และ 777-200อีอาร์ของเอมิเรตส์ ผู้ให้บริกรายรายใหญ่ที่สุด ที่ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ
อาอิ คาโงะ

| 加護 亜依 อาอิ คาโงะ |
| --- | --- |
ไอ คาโกะ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: อาอิ คาโงะ
รู้จักในชื่อ: ไอบง, คาโงะจัง
เกิด: 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 (36 ปี)
ที่เกิด: ยามาโตตากาดะ นาระ ประเทศญี่ปุ่น
แนวเพลง: เจ-ป็อป
อาชีพ: นักร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2543 - ปัจจุบัน
ระวังสับสนกับ อาอิ คากุมะ
อาอิ คาโงะ (ญี่ปุ่น: 加護 亜依; โรมาจิ: Ai Kago; เกิด 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531) เป็นนักร้องและนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 4 ของมอร์นิงมูซูเมะ
ประวัติการทำงาน

อาอิ คาโงะ เริ่มงานในสายบันเทิงครั้งแรกด้วยการผ่านเข้าไปเป็นสมาชิกรุ่นที่ 4 ของกลุ่มนักร้องหญิง มอร์นิงมุซุเมะ จากโครงการ มอร์นิงมุซุเมะ สึอิกะ ออดิชัน ครั้งที่ 3 เมื่อปี พ.ศ. 2543 พร้อมกันกับ ริกะ อิชิกาวะ, ฮิโตมิ โยชิซาวะ และโนโซมิ สึจิ ซึ่งในขณะนั้นคาโงะมีอายุเพียง 12 ปีเท่านั้น สำหรับเพลงของมอร์นิงมุซุเมะที่เธอได้ร่วมร้องเป็นเพลงแรก ได้แก่เพลง แฮปปี้ซัมเมอร์เวดดิง เพลงซิงเกิลที่ 10 ของกลุ่ม
เธอกับโนโซมิ สึจิ เพื่อนร่วมรุ่นอีกคนหนึ่ง ได้ใช้เวลาไม่นานในการกลายเป็นคู่ที่โด่งดังที่สุดประจำกลุ่ม ซึ่งสถานะดังกล่าวนี้ ได้ทวีคูณขึ้นไปอีกเมื่อเธอทั้งคู่ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกรุ่นก่อตั้งของกลุ่มนักร้องย่อย มินิโมนิ ร่วมกับสมาชิกอีก 2 คน ได้แก่ มาริ ยางูจิ และมิกะ ทอดด์ (อดีตสมาชิกกลุ่ม โคโคนัทส์มุซุเมะ) ซึ่งต่อมากลุ่มย่อยกลุ่มนี้ได้กลายเป็นกลุ่มย่อยของมอร์นิงมุซุเมะที่ได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงเวลาหนึ่ง
และนอกจากมินิโมนิแล้ว เธอยังได้เป็นสมาชิกของกลุ่มนักร้องย่อยกลุ่มแรกของมอร์นิงมุซุเมะที่ชื่อ ทัมโปโปะ อีกด้วย รวมไปถึงกลุ่มในระบบซัมเมอร์ชัฟเฟิลยูนิทส์ที่มีชื่อเสียงอีก 3 กลุ่มด้วยกัน ได้แก่ 3นิงมัตสึริ ในปี พ.ศ. 2544 (ร่วมกับริกะ อิชิกาวะ และอายะ มัตสึอูระ), แฮปปีเซเว็น ในปี พ.ศ. 2545 และ ซอลท์5 ในปี พ.ศ. 2546
ต่อมาหลังจากที่มินิโมนิต้องพบกับภาวะชะงักงันอย่างไร้กำหนด เธอกับสึจิจึงได้หันไปเปิดตัวกลุ่มนักร้องคู่ของพวกเธอเองภายใต้ชื่อ ดับเบิลยู โดยในขณะนั้นเธอทั้งสองเริ่มที่จะผ่อนปรนสัญญางานกับทางมอร์นิงมุซุเมะให้น้อยลง และตั้งใจจะยุติงานในกลุ่มมินิโมนิที่ใกล้จะยุติกลุ่มไปอย่างสิ้นเชิง
เมื่อถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2547 เธอกับสึจิก็ได้ 'สำเร็จการศึกษา' จากมอร์นิงมุซุเมะไป เพื่อที่จะทุ่มเทให้กับดับเบิลยูอย่างเต็มที่ โดยผลงานที่พวกเธอได้สร้างเอาไว้ในฐานะของดับเบิลยูจนถึงทุกวันนี้นั้น ก็ได้แก่ อัลบั้มเพลงออกมา 2 อัลบั้ม และเพลงซิงเกิลอีก 6 เพลงด้วยกัน
ประวัติการทำงาน > อาอิ คาโงะ กับสถิติโลกฮูลาฮูป

นอกจากจะเป็นนักร้องแล้ว คาโงะยังเคยเป็นนักทำลายสถิติโลกผู้ที่สามารถเหวี่ยงฮูลาฮูปที่ใหญ่ที่สุดได้นานที่สุดในโลกร่วมกันกับโนโซมิ สึจิ เพื่อนสนิทและเพื่อนร่วมกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะ มินิโมนิ และดับเบิลยู ได้อีกด้วย โดยชื่อของเธอทั้งสองนั้นได้รับการบันทึกเอาไว้ในหนังสือบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ (กินเนสส์บุ๊ก) ทั้งฉบับประจำปี พ.ศ. 2548 และฉบับประจำปี พ.ศ. 2549
ห่วงฮูลาฮูปที่เธอกับสึจิใช้ในการทำลายสถิติครั้งนั้นมีเส้นผ่าศูนย์กลางยาว 4.08 เมตร (ประมาณ 13.4 ฟุต) ซึ่งถือได้ว่าเป็นห่วงฮูลาฮูปที่ใหญ่ที่สุดในขณะนั้น เธอทั้งสองได้บันทึกสถิตินี้เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2547 ผ่านทางการถ่ายทอดสดจากรายการโทรทัศน์พิเศษฉลองเทศกาลปีใหม่ของสถานีเครือข่ายโทรทัศน์นิปปง ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
สถิติดังกล่าวนี้ ได้ถูกทำลายลงไปเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2548 โดยชาวอเมริกันที่ชื่อแอส์ชริตา เฟอร์แมน
ทุกวันนี้ยังไม่มีสัญญาณใด ๆ ที่บอกว่า เธอและสึจิจะกลับมาทวงสถิติเดิมคืนอีกครั้งหนึ่งเลย
ประวัติการทำงาน > ชีวิตยุคหลังเฮลโล! โปรเจกต์

วันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ทางสถานีโทรทัศน์โตเกียวบอร์ดแคสติงซิสเตมได้รายงานข่าวว่า คาโงะได้เซ็นสัญญากับบริษัทเอเจนซีอื่น ซึ่งอยู่ในเมืองนาระ บ้านเกิดของเธอเอง ต่อมา วันที่ 25 สิงหาคม ปีเดียวกัน มารดาของเธอได้ให้สัมภาษณ์ต่อนิตยสาร "โจเซ เซเวน" ของญี่ปุ่นว่า คาโงะได้เดินทางออกจากญี่ปุ่น และขณะกำลังพำนักอยู่ ณ นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
วงที่ได้เข้าร่วม

วงไอดอลในเฮลโล! โปรเจกต์
มอร์นิงมูซูเมะ (พ.ศ. 2543–พ.ศ. 2547)
ดับเบิลยู (พ.ศ. 2547–พ.ศ. 2549)
วงยูนิตของมอร์นิงมูซูเมะ
ทัมโปโปะ (พ.ศ. 2543 –พ.ศ. 2545)
มินิโมนิ (พ.ศ. 2543 – 2547)
มอร์นิงมูซูเมะ ซากุระกูมิ (พ.ศ. 2546 – 2547)
เฮลโล! โปรเจกต์ชัฟเฟิลยูนิต
พ.ศ. 2544 : ซังนินมัตสึริ
พ.ศ. 2545 : แฮปปีเซเว็น
พ.ศ. 2546 : ซอลต์ไฟฟ์
พ.ศ. 2547 : เอช.พี. ออลสตารส์
ผลงาน > สมุดรวมภาพถ่าย

| ชื่อชุด | ชื่อภาษาญี่ปุ่น/อังกฤษ | วันที่วางจำหน่าย | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| สึจิ. คาโงะ | 辻希美・加護亜依 | 23 พฤษภาคม 2545 | - |
| พอคเกตมอร์นิงมุซุเมะ ชุดที่ 1 | ポケットモーニング娘。〈Vol.1〉/Pocket Morning Musume. (Volume. 1) | กันยายน 2546 | ผลงานร่วมกับริกะ อิชิกาวะ ฮิโตมิ โยชิซาวะ และโนโซมิ สึจิ |
| คาโงะ อาอิ : โกออนเดอะเจอรนีย์! | KAGO ai: Go on the Journey! | 22 พฤศจิกายน 2546 | - |
| 50ดับเบิลยู | フィフティ・ダブルユー/50W | 7 มกราคม 2547 | - |
ผลงาน > หนังสือ

| ชื่อหนังสือ | ชื่อภาษาญี่ปุ่น/อังกฤษ | วันที่วางจำหน่าย | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| ยู+ยู=ดับเบิลยู | U+U=W | ธันวาคม 2547 | - |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ชื่อเรื่อง | ชื่อภาษาญี่ปุ่น/อังกฤษ | ช่วงเวลาที่ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
| แองเจิลฮาร์ตส | Angel Hearts | พ.ศ. 2545 |
| โคจิระฮงอิเกงามิโชะ | こちら本池上署 | พ.ศ. 2545 |
| โคจิระฮงอิเกงามิโชะ 2 | こちら本池上署 2 | พ.ศ. 2546 |
| โคจิระฮงอิเกงามิโชะ 3 | こちら本池上署 3 | พ.ศ. 2547 |
| โคจิระฮงอิเกงามิโชะ 4 | こちら本池上署 4 | พ.ศ. 2547 |
| โคจิระฮงอิเกงามิโชะ 5 | こちら本池上署 5 | พ.ศ. 2548 |
การปรากฏตัว > ทางรายการโทรทัศน์

| ชื่อรายการ | ชื่อภาษาญี่ปุ่น/อังกฤษ | ช่วงเวลาที่ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
| เฮลโล! มอร์นิง | ハロー！モーニング。 | พ.ศ. 2543 – 2549 |
| ฟูตาริโงโตะ | 二人ゴト | (ไม่ทราบแน่ชัด) |
ดูเพิ่ม

เฮลโล! โปรเจกต์
มอร์นิงมุซุเมะ
ดับเบิลยู
ทัมโปโปะ
มินิโมนิ
กลุ่มนักร้องผสมของเฮลโล! โปรเจกต์ (ดู 3 นิงมัตสึริ แฮปปีเซเวน และซอลต์5)
แหล่งข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้อง > ข้อมูลทั่วไป

Kago Ai เก็บถาวร 2006-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ใน Wiki.theppn เก็บถาวร 2007-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Kago Ai เก็บถาวร 2007-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ใน Hello! Database เก็บถาวร 2007-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
แหล่งข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้อง > ผลงานการแสดง

Ai Kago ใน The Internet Movie Database (IMDb) (อังกฤษ)
| ด ค กมอร์นิงมูซูเมะ |
| --- | --- |
 เอรินะ อิกูตะ  อายูมิ อิชิดะ  ซากูระ โอดะ  มิกิ โนนากะ  มาเรีย มากิโนะ  อากาเนะ ฮากะ  เรนะ โยโกยามะ  ริโอ คิตางาวะ  โฮมาเระ โอกามูระ  เมอิ ยามาซากิ  ริโอ ซากูราอิ  ฮารูกะ อิโนอูเอะ  อาโกะ ยูมิเงตะ 
อดีตสมาชิก:  อาซูกะ ฟูกูดะ  อายะ อิชิงูโระ  ซายากะ อิจิอิ  ยูโกะ นากาซาวะ  มากิ โกโต  เค ยาซูดะ  นัตสึมิ อาเบะ  โนโซมิ สึจิ  ไอ คาโงะ  คาโอริ อีดะ  มาริ ยางูจิ  ริกะ อิชิกาวะ  อาซามิ คนโนะ  มาโกโตะ โองาวะ  ฮิโตมิ โยชิซาวะ  มิกิ ฟูจิโมโตะ  โคฮารุ คูซูมิ  เอริ คาเม  หลี่ ฉุน  เฉียน หลิน  ไอ ทากาฮาชิ  ริซะ นีงากิ  ไอกะ มิตสึอิ  เรนะ ทานากะ  ซายูมิ มิจิชิเงะ  ริโฮะ ซายาชิ  คานง ซูซูกิ  ฮารูกะ คูโด  ฮารูนะ โองาตะ  ฮารูนะ อีกูโบะ  มาซากิ ซาโต  ชิซากิ โมริโตะ  คาเอเดะ คากะ  มิซูกิ ฟูกูมูระ 
สตูดิโออัลบั้ม:  เฟิสต์ไทม์  เซคเคินด์มอร์นิง  เทิร์ด -เลิฟพาราไดซ์-  4th Ikimasshoi!  No. 5  Ai no Dai 6 Kan  Rainbow 7  7.5 Fuyu Fuyu Morning Musume Mini!  Sexy 8 Beat  Platinum 9 Disc  10 My Me  Fantasy! Jūichi  12, Smart  13 Colorful Character  14 Shō: The Message  15 Thank You, Too  ฮาทาชิ โนะ มอร์นิงมูซูเมะ  16th: That's J-pop 
อัลบั้มคัฟเวอร์:  Cover You 
รวบรวม:  เบสท์! มอร์นิงมูซูเมะ 1  เบสท์! มอร์นิงมูซูเมะ 2  Early Single Box  Morning Musume All Singles Complete: 10th Anniversary  Morning Musume Zen Single Coupling Collection  เดอะ เบสท์! ~อัปเดต มอร์นิงมูซูเมะ~  Morning Musume '14 Coupling Collection 2  Best! Morning Musume 20th Anniversary  Morning Musume Best Selection ~The 25 Shuunen~ 
กลุ่มย่อย:  ทัมโปโปะ  เพททีโมนิ  มินิโมนิ  มอร์นิงมูซูเมะซากูรางูมิ  มอร์นิงมูซูเมะโอโตเมงูมิ  มอร์นิงมุซุเมะ ทันโจ 10 เน็งคิเน็นไต 
 ผลงานการแสดง  ผลงานเพลง  ซิงเกิล  สมาชิก
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018

| ประเทศไทย ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 |
| --- | --- |
ธงชาติไทย
รหัสประเทศ: THA
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย
เว็บไซต์: olympicthai.org
ณ พย็องชัง ประเทศเกาหลีใต้ 9–25 กุมภาพันธ์ 2018
นักกีฬา: 4 คน  ใน 2 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: มรรค จันเหลือง
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว (ภาพรวม)
2002 2006 2010 2014 2018 2022
ประเทศไทย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 23 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ณ เมืองพย็องชัง ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 9 – 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 นับเป็นครั้งที่สี่ที่ไทยส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน โดยมีนักกีฬา 4 คน ได้แก่ นิโกลา ซานอน, อเล็กเซีย อริษรา เชนเคล, มรรค จันเหลือง และคาเรน จันเหลือง ลงแข่งขันใน 2 ประเภทกีฬา นับเป็นคณะผู้แทนที่ใหญ่ที่สุดของประเทศที่ส่งไปยังโอลิมปิกฤดูหนาว
ผู้ร่วมแข่งขัน

| ประเภทกีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| สกีอัลไพน์ | 1 | 1 | 2 |
| สกีครอสคันทรี | 1 | 1 | 2 |
| รวม | 2 | 2 | 4 |
สกีอัลไพน์

ตัวแทนประเทศไทยที่ผ่านการคัดเลือกสกีอัลไพน์มีจำนวนสองคน ชายหนึ่งคนและหญิงหนึ่งคน
| ชื่อ | เพศ | Downhill> คะแนน | Downhill> อันดับ | Slalom> คะแนน | Slalom> อันดับ | Giant Slalom> คะแนน | Giant Slalom> อันดับ | Super-G> คะแนน | Super-G> อันดับ | Combine> คะแนน | Combine> อันดับ | ผ่านการคัดเลือกเอ | ผ่านการคัดเลือกบี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นิโกลา ซานอน | ชาย | - | - | 87.17 | 2077 | 93.41 | 2507 | - | - | - | - |  | SL,GS |
| โรเบิร์ต วรชัย พินเซน | ชาย | 230.42 | 1494 | 164.06 | 3584 | 146.92 | 3615 | - | - | - | - |  |  |
| อเล็กเซีย อริษรา เชนเคล | หญิง | - | - | 120.00 | 1876 | 122.05 | 2032 | - | - | - | - |  | SL,GS |
| วาเนสซ่า วรรณกร นิโคลสัน | หญิง | - | - | 184.41 | 2583 | 186.56 | 2696 | - | - | - | - |  |  |
สกีครอสคันทรี

นักกีฬาไทยผ่านการคัดเลือกจำนวนสองคน ชายหนึ่งคนและหญิงหนึ่งคน ได้แก่ มรรค จันเหลือง และคาเรน จันเหลือง ซึ่งเป็นพี่น้องลูกครึ่งอิตาลี-ไทย จากเมือง Gressoney-La-Trinité ประเทศอิตาลี
| ชื่อ | เพศ | DI> คะแนน | DI> อันดับ | SP> คะแนน | SP> อันดับ | ผ่านการคัดเลือกเอ | ผ่านการคัดเลือกบี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มรรค จันเหลือง | ชาย | 94.78 | 967 | 98.10 | 318 | ทุกประเภท |  |
| ภัทร เพชรศรีชัย | ชาย | 325.92 | 2950 |  |  |  |  |
| คาเรน จันเหลือง | หญิง | 112.42 | 540 | 174.59 | 417 |  | Sprint,10 km |
| ปุณยนุช โครบุเซค | หญิง | 734.44 | 1752 |  |  |  |  |
เยติแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 691

| --- | --- |
ซากเครื่องบินหลังเกิดเหตุ
สรุปอุบัติการณ์
วันที่: 15 มกราคม ค.ศ. 2023
สรุป: ตกขณะลงจอด; อยู่ระหว่างการสอบสวน
จุดเกิดเหตุ: ท่าอากาศยานโปขรา, ประเทศเนปาล
ประเภทอากาศยาน: เอทีอาร์ 72-500
ดําเนินการโดย: เยติแอร์ไลน์
หมายเลขเที่ยวบิน IATA: YT691
หมายเลขเที่ยวบิน ICAO: NYT691
รหัสเรียก: YETI AIRLINES 691
ทะเบียน: 9N-ANC
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวัน
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติโปขรา
จำนวนคน: 72
ผู้โดยสาร: 68
ลูกเรือ: 4
เสียชีวิต: 72
รอดชีวิต: 0
เยติแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 691 เป็นเที่ยวบินภายในประเทศของสายการบินเยติแอร์ไลน์ ที่ออกเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวัน, กรุงกาฐมาณฑุ ไปยังท่าอากาศยานโปขรา, โปขรา ของประเทศเนปาล ในวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2023 เครื่องบินได้ตกลงสู่แม่น้ำเซติขณะพยายามลงจอดที่โปขรา โดยในเที่ยวบินนี้มีผู้โดยสาร 68 คนและลูกเรือ 4 คน โดยทั้งหมดเสียชีวิต อุบัติเหตุในครั้งนี้นับเป็นอุบัติเหตุที่ร้ายแรงที่สุดของประเทศเนปาลตั้งแต่อุบัติเหตุของปากีสถานอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 268 ในปี 1992 และเป็นอุบัติเหตุทางการบินที่ร้ายแรงที่สุดของเครื่องบินเอทีอาร์ 72