stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกาะคอร์ตึตเซีย

| ชื่อท้องถิ่น: Хортиця |
| --- | --- |
สิ่งปลูกสร้างจำลองซาปอรอซกาซีค (Zaporozka Sich)
คอร์ตึตเซียแสดงแผนที่แคว้นซาปอริฌเฌียคอร์ตึตเซียแสดงแผนที่ประเทศยูเครน
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: นีเปอร์
พิกัด: 47°49′12″N 35°06′00″E﻿ / ﻿47.82000°N 35.10000°E﻿ / 47.82000; 35.10000
พื้นที่: 23.59 ตารางกิโลเมตร (9.11 ตารางไมล์)
ความยาว: 12.5 กม. (7.77 ไมล์)
ความกว้าง: 2.5 กม. (1.55 ไมล์)
ระดับสูงสุด: 30 ม. (100 ฟุต)
จุดสูงสุด: N/A
การปกครอง
ประเทศยูเครน
ภาค: ซาปอริฌเฌีย
อำเภอ: นครซาปอริฌเฌีย
คอร์ตึตเซีย (ยูเครน: Хортиця, ออกเสียง: [ˈxɔrtɪtsʲɐ]) เป็นเกาะขนาดใหญ่ที่สุดบนแม่น้ำนีเปอร์ ด้วยขนาดยาว 12.5 km (7.77 mi) และช่วงกว้างสุดอยู่ที่ 2.5 km (1.55 mi) เกาะนี้เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติคอร์ตึตเซีย และตั้งอยู่ในเขตแดนของนครซาปอริฌเฌีย ประเทศยูเครน เกาะนี้มีบทบาทสำคัญอย่างมากในประวัติศาสตร์ของยูเครน โดยเฉพาะต่อประวัติศาสตร์ของชาวคอสซักซาปอริฌเฌีย
เกาะได้รับการประกาศเป็นพื้นที่อนุรักษ์วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ในปี 1965 และพื้นที่อนุรักษ์วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ที่กินพื้นที่กว้างขึ้นกว่าได้จัดตั้งขึ้นในปี 1974 โดยมีพื้นที่อนุรักษ์รวม 2,359.34 ha (5,830.1 เอเคอร์; 9.1 sq mi) และได้รับสถานะระดับชาติในปี 1993
บนเกาะเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ชาวคอนซักซาปอริฌเฌีย (Zaporizhian Cossack Museum) ซึ่งเปิดในเดือนตุลาคม 1983 ภายใต้กระทรวงวัฒนธรรมของยูเครน จัดแสดงอาคารสิ่งปลูกสร้างจำลองและประวัติศาสตร์ของซาปอริฌเฌียตั้งแต่ยุคโบราณจนถึงสมัยสังคมนิยม
อเวจี

ดูเพิ่ม: นรก และ นรกภูมิ
อเวจี ตามคติญี่ปุ่น
อเวจี หรือ อวิจี หรือ อเวจีมหานรก (บาลี: อวีจิ; สันสกฤต: अवीचि, แปลว่า: "ปราศจากคลื่น"หรือ "ไม่มีการหยุดพัก" (ลงโทษไม่มีการพัก)) คือนรกขุมที่ลึกที่สุดในบรรดามหานรก 8 ขุมที่ปรากฏในพระไตรปิฎก ถือเป็นหนึ่งในนรกตามศาสนาพุทธและศาสนาฮินดูในภายหลัง ในศาสนาพุทธสื่อถึงดินแดนนรกชั้นต่ำสุดที่ผู้มีบาปกรรมอันร้ายแรงมีความทุกข์ทรมานสุด กล่าวกันว่าแต่ละด้านยาว 20,000 โยชน์ (240,000 ถึง 300,000 กิโลเมตร) อยู่ใต้อรูปภูมิ ในศาสนาฮินดู อเวจีเป็นหนึ่งใน 28 ขุมนรกในดินแดนของพระยม ผู้ที่อยู่ในนี้เคยเป็นพยานเท็จและให้ความเท็จขณะทำธุรกิจหรือให้การกุศล
ความผิดที่ลงโทษในนี้

มีความผิดหลายอย่างที่นำผู้คนเข้าสู่อเวจี ผู้ที่เกิดในอเวจีโดยทั่วไปมักก่ออนันตริยกรรมข้อใดข้อหนึ่งหรือมากกว่านั้น:
มาตุฆาต - ฆ่ามารดา
ปิตุฆาต - ฆ่าบิดา
อรหันตฆาต - ฆ่าพระอรหันต์
โลหิตุปบาท - ทำร้ายพระพุทธเจ้าจนห้อพระโลหิต
สังฆเภท - ยุยงหมู่สงฆ์ให้แตกกัน
รายละเอียด

พระพุทธศาสนาสอนว่าการเกิดอยู่ในนรกภูมิก็เพียงชั่วเวลาที่สมควรแก่การชดใช้กรรมที่ได้กระทำลงไป การเกิดในอเวจีมหานรกก็เช่นเดียวกัน ผู้ที่ไปเกิดในภพภูมิดังกล่าวย่อมมีวันหลุดพ้นไปได้ อย่างไรก็ตามระยะเวลาการชดใช้กรรมในอเวจีมหานรกนั้นยาวนานกว่านรกภูมิอื่น ๆ และอาจมากถึง 1018 ปี บางสูตรยังกล่าวว่าสัตว์นรกในภูมินี้อาจเวียนว่ายตายเกิดในอเวจีมหานรกมีอายุอยู่ 1 กัลป์ และบ้างก็มากมายหลายกัลป์ โดยเมื่อสิ้นกัลป์หนึ่งก็เกิดใหม่ในภูมิเดิมอยู่ จึงเป็นที่มาของชื่อ 無間道 (Wújiàn dào) ในภาษาจีน ซึ่งแปลว่า เส้นทางที่ไม่สิ้นสุด หรือ อนันต์ ซึ่งก็คือต้องอยู่ไปตลอดกาลก็ว่าไดั
อิสติกลาล มาร์เชอ

| คำแปล: มาร์ชเอกราช |
| --- | --- |
İstiklâl Marşı
เนื้อร้องแต่งโดยเมห์เหม็ด อากีฟ เอร์ซอย
เนื้อร้อง: เมห์เหม็ด อากีฟ เอร์ซอย
ทำนอง: เซกี ออสมัน อืนเกอร์
รับไปใช้: 12 มีนาคม ค.ศ. 1921

ตัวอย่างเสียง
อิสติกลาล มาร์ชี (ขับร้อง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
อิสติกลาล มาร์เชอ (ตุรกี: İstiklâl Marşı มีความหมายว่า "มาร์ชเอกราช") เป็นชื่อของเพลงชาติของสาธารณรัฐตุรกี ซึ่งได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1921 อันเป็นเวลาสองปีครึ่งก่อนหน้าการสถาปนาสาธารณรัฐในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1923 ประพันธ์คำร้องโดย เมห์เหม็ด อากีฟ เอร์ซอย (Mehmet Akif Ersoy) ทำนองโดย ออสมัน เซกี อืนเกอร์ (Osman Zeki Üngör)
บทเพลงนี้มักมีการบรรเลงอยู่เสมอในรัฐพิธี พิธีการทางทหาร การแข่งขันกีฬา และพิธีการในสถานศึกษา
จากเนื้อเพลงที่มีอยู่ทั้งหมด 10 บท มีเฉพาะสองบทแรกเท่านั้นที่มีการขับร้องอยู่เสมอ พร้อมกับการแสดงอาการยืนตรง สงบนิ่ง เพื่อแสดงความเคารพ  เนื้อเพลงชาติเหล่านี้มักมีการนำไปใส่กรอบภาพประดับไว้บนกำแพงเหนือกระดานดำในห้องเรียนของโรงเรียนรัฐบาลและโรงเรียนเอกชนในประเทศตุรกี โดยประดับร่วมกับธงชาติตุรกี ภาพถ่ายของมุสตาฟา เคมาล อตาเติร์ก (Mustafa Kemal Atatürk) บิดาผู้ก่อตั้งสาธารณรัฐตุรกี และสำเนาของสุนทรพจน์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของอาตาเติร์กซึ่งมีถึงเยาวชนของชาติ
บทเพลงดังกล่าวยังได้รับการยอมรับว่าเป็นเพลงชาติของประเทศสาธารณรัฐตุรกีแห่งนอร์เทิร์นไซปรัสอีกชาติหนึ่ง ทำนองเดียวกันกับการยอมรับเพลงชาติกรีซเป็นเพลงชาติของประเทศไซปรัสซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะแห่งนี้
อนึ่ง เนื้อร้องของเพลงอิสติกลาล มาร์ชี ยังได้เคยนำลงตีพิมพ์ในธนบัตรตุรกีราคา 100 ลีรา ระหว่างปี ค.ศ. 1983-1989
สื่อ

อิสติกลาล มาร์ชี ทำนองโดย อาลี ริฟาท (Çağatay)
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟังเพลงชาติที่มีคำบรรยาย
Türk İstiklal Marşı Listen Online เก็บถาวร 2009-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
History of the Turkish National Anthem เก็บถาวร 2005-03-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Vocal of the İstiklâl Marşı in Ogg Vorbis เก็บถาวร 2011-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
İstiklâl Marşı - MIDI version
เกาะมินอร์กา

| --- | --- |
Flag of Minorca
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
พิกัด: 39°58′N 4°05′E﻿ / ﻿39.967°N 4.083°E﻿ / 39.967; 4.083
กลุ่มเกาะ: หมู่เกาะแบลีแอริก
พื้นที่: 695.7 ตารางกิโลเมตร (268.6 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 358 ม. (1175 ฟุต)
จุดสูงสุด: มอนเตโตโร
การปกครอง
Spain
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 94,383
ความหนาแน่น: 135.67/กม.2 (351.38/ตารางไมล์)
มินอร์กา (อังกฤษ: Minorca), มานอร์กา (กาตาลา: Menorca) หรือ เมนอร์กา (สเปน: Menorca) เป็นเกาะในประเทศสเปน เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 2 ของหมู่เกาะแบลีแอริก ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ชื่อในภาษาละตินคือ Insula Minor (หรือต่อมาคือ Minorica "เกาะน้อย") เพราะเล็กกว่าเกาะข้างคือคือ เกาะมาจอร์กา มินอร์กามีประชากรราว 94,383 คน (ข้อมูลวันที่  1 มกราคม ค.ศ. 2010) ตั้งอยู่ระหว่าง 39°47' to 40°00' เหนือ และ 3°52' to 4°24' ตะวันตก มีจุดสูงสุดเรียกเอลโตโรหรือมอนเตโตโร มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 358 เมตร
เมืองหลักของเกาะชื่อ มาออน มีภูมิประเทศเป็นที่สูง ๆ ต่ำ ๆ ชายฝั่งมีลักษณะเว้าแหว่ง มีอ่าวจำนวนมาก ภูมิประเทศทางด้านเหนือเป็นเนินเขาและแห้งแล้ง ด้านใต้เป็นที่ราบสูงดินอุดมสมบูรณ์ มีอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ผลิตเนยแข็ง รองเท้าหนัง เลี้ยงปศุสัตว์ ผลิตผลสำคัญ เช่น ธัญพืช มันฝรั่ง อัลมอนด์ แตง ทับทิม
เกาะเชลลันด์

| --- | --- |
The Cliffs of Stevns south of Copenhagen
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลบอลติก
พิกัด: 55°30′N 11°45′E﻿ / ﻿55.500°N 11.750°E﻿ / 55.500; 11.750
พื้นที่: 7,031 ตารางกิโลเมตร (2,715 ตารางไมล์)
การปกครอง
 เดนมาร์ก
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 2,491,090
ความหนาแน่น: 354.3/กม.2 (917.6/ตารางไมล์)
เกาะเชลลันด์ หรือ ซีแลนด์ (เดนมาร์ก: Sjælland; อังกฤษ: Zealand) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเดนมาร์ก (7,031 กม²) ใหญ่เป็นอันดับ 96 ของโลก และเป็นเกาะที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 35 ของโลก เมืองหลวงของประเทศ กรุงโคเปนเฮเกน ตั้งอยู่บนเกาะนี้ส่วนหนึ่ง เมืองสำคัญอื่นที่ตั้งอยู่บนเกาะนี้ได้แก่เมือง รอสกิลด์ และเฮลซิงเงอร์
เกาะนอร์ทจัตแลนดิก

| ชื่อท้องถิ่น: Nørrejyske Ø |
| --- | --- |
The Grenen sand bar at the northern tip of the island
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: สแกเกอร์แรก
พิกัด: 57°6′N 9°30′E﻿ / ﻿57.100°N 9.500°E﻿ / 57.100; 9.500
พื้นที่: 4,685 ตารางกิโลเมตร (1,809 ตารางไมล์)
การปกครอง
เดนมาร์ก
Region: North Denmark Region
เมืองใหญ่สุด: Hjørring (ประชากร 24,963 คน)
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 296,700 (2014)
ความหนาแน่น: 63.32/กม.2 (164/ตารางไมล์)
เกาะนอร์ทจัตแลนดิก (อังกฤษ: North Jutlandic Island; เดนมาร์ก: Nørrejyske Ø) หรือ เวนซือเซล-ทือ (Vendsyssel-Thy) เป็นเกาะทางเหนือสุดของประเทศเดนมาร์กและคาบสมุทรจัตแลนด์ แต่เดิมพื้นที่บริเวณนี้ไม่ใช่เป็นเกาะ จนกระทั่งเกิดพายุในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1825 ทำให้น้ำในทะเลเหนือไหลเชื่อมรวมถึงฟยอร์ด ที่ชื่อ ลิมฟยอร์ดด้วย แต่ก็ยังถือเป็นส่วนหนึ่งของคาบสมุทรจัตแลนด์มากกว่าจะเป็นเกาะ
ทางด้านภูมิศาสตร์ ถือเป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 2 ของเดนมาร์ก รองจากเกาะเชลลันด์ (ไม่รวมกรีนแลนด์) เกาะมีประชากร 296,700 คน จากข้อมูล 1 มกราคม ค.ศ. 2014
เขตคีรีเนีย

35°15′N 33°16′E﻿ / ﻿35.250°N 33.267°E﻿ / 35.250; 33.267
แผนที่เกาะไซปรัสเน้นเขตคีรีเนีย
เขตคีรีเนีย (อังกฤษ: Kyrenia; กรีก: Κερύvεια; ตุรกี: Girne) เป็นหนึ่งในหกเขตของประเทศไซปรัส เมืองหลักของเขตคือคีรีเนีย เป็นเขตที่เล็กที่สุดของประเทศไซปรัส และถูกควบคุมโดยสาธารณรัฐตุรกีแห่งนอร์เทิร์นไซปรัส
| ด ค กเขตของประเทศไซปรัส |
| --- | --- |
 คีรีเนีย  นิโคเซีย  แพฟอส  แฟมากุสตา  ลาร์นากา  ลีมาซอล
เขตนิโคเซีย

สำหรับเขตของนอร์เทิร์นไซปรัส ดูที่ เขตเลฟโกชา
แผนที่เกาะไซปรัสเน้นเขตนิโคเซีย
เขตนิโคเซีย (อังกฤษ: Nicosia; กรีก: Λευκωσία; ตุรกี: Lefkoşa) เป็นหนึ่งในหกเขตของประเทศไซปรัส เมืองหลักของเขตคือนิโคเซีย
อิมแร แกร์เตส

|  อิมแร แกร์เตส |
| --- | --- |
อิมแร แกร์เตส ใน ค.ศ. 2007
เกิด: 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1929(1929-11-09) บูดาเปสต์ ฮังการี
เสียชีวิต: 31 มีนาคม ค.ศ. 2016(2016-03-31) (86 ปี) บูดาเปสต์ ฮังการี
สัญชาติ: ชาวฮังการี
ชื่ออื่น: แกร์เตส อิมแร
อาชีพ: นักเขียน
ตำแหน่ง: นักเขียน
รางวัล: รางวัลโนเบล ค.ศ. 2002
อิมแร แกร์เตส (ฮังการี: Kertész Imre; 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1929 – 31 มีนาคม ค.ศ. 2016) เป็นนักเขียนคนสำคัญชาวฮังการีเชื้อสายยิวผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 2002
งานเขียน

Fateless (Sorstalanság) (1975). English Translations:
Fateless, 1992 (ISBN 0-8101-1049-0 and ISBN 0-8101-1024-5),
Fatelessness, 2004 (ISBN 1-4000-7863-6)
A nyomkereső (The Pathseeker) (1977)
Detektívtörténet (A Detective Story) (1977)
A kudarc (The Failure) (1988)
Kaddis a meg nem született gyermekért (1990). English Translations:
Kaddish for an Unborn Child (translated by Tim Wilkinson), 2004, ISBN 1-4000-7862-8
Kaddish for a Child Not Born (translated by Christopher C. Wilson and Katharina M. Wilson), 1999, ISBN 0-8101-1161-6
Az angol lobogó (The Union Jack) (1991)
Gályanapló (Galley Boat-Log) (1992)
A holocaust mint kultúra: három előadás (The Holocaust As Culture: Three Lectures) (1993)
Jegyzőkönyv (The Minutes of Meeting) (1993)
Valaki más : a változás krónikája (Someone Other: The Cronicle of the Changing) (1997)
A gondolatnyi csend, amíg a kivégzőosztag újratölt (A Breath-long Silence, While the Fire Squad is Reloading Their Guns) (1998)
A száműzött nyelv (A Language in Exile) (2001)
Felszámolás (Liquidation) (2003)
K. dosszié (File "K.") (2006)
Európa nyomasztó öröksége (Europe's Depressing Heritage) (2008)
งานเขียนภาษาอังกฤษ

Fatelessness (translated by Tim Wilkinson), New York: Knopf, 2004.
Fateless (translated by Christopher C. Wilson and Katharina M. Wilson), Northwestern University Press, 1992, ISBN 0810110490
Kaddish for an Unborn Child (translated by Tim Wilkinson), Vintage, 2004. ISBN 1400078628
Kaddish for a Child Not Born (translated by Christopher C. Wilson and Katharina M. Wilson), Evanston, Illinois: Hydra Books, 1997, ISBN 0810111616
Liquidation (translated by Tim Wilkinson, Knopf, 2004, ISBN 1400041538
Detective Story (translated by Tim Wilkinson),  Harvill Secker, 2008, ISBN 1846551838
The Pathseeker (translated by Tim Wilkinson),  Melville House Publishing, 2008, ISBN 978-1-933633-53-4
The Union Jack (translated by Tim Wilkinson),  Melville House Publishing, 2010, ISBN 978-1-933633-87-9
งานเขียนเกี่ยวกับแกร์เตส

Vasvári, Louise O., and Tötösy de Zepetnek, Steven, eds. Imre Kertész and Holocaust Literature. West Lafayette: Purdue UP, 2005. เก็บถาวร 2009-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

Vasvári, Louise O., and Tötösy de Zepetnek, Steven, eds. Comparative Central European Holocaust Studies. West Lafayette: Purdue UP, 2009. เก็บถาวร 2009-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

Molnár, Sára. "Nobel in Literature 2002 Imre Kertész's Aesthetics of the Holocaust," CLCWeb: Comparative Literature and Culture 5.1 (2003)

Tötösy de Zepetnek, Steven. "And the 2002 Nobel Prize for Literature Goes to Imre Kertész, Jew and Hungarian," CLCWeb: Comparative Literature and Culture 5.1 (2003)

Tötösy de Zepetnek, Steven. "Imre Kertész's Nobel Prize, Public Discourse, and the Media," CLCWeb: Comparative Literature and Culture 7.4 (2005)
แหล่งข้อมูลอื่น

Article on Kertész เก็บถาวร 2007-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Last Word - an interview with Kertész
Fateless ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส   ฮังการี
Imre Kertész—Nobel Lecture เก็บถาวร 2008-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
B.-ing There เก็บถาวร 2005-12-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, a review of the novel Liquidation by Ben Ehrenreich, Village Voice, December 20, 2004
| ด ค กรายชื่อผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม |
| --- | --- |
ค.ศ. 1901–1925 (พ.ศ. 2444–2468): พรูดอม (1901) ·  ม็อมเซิน (1902) ·  บีเยินซ็อน (1903) ·  มิสทราล / เอย์ซากีร์เร (1904) ·  แชงกีเยวิตช์ (1905) ·  คาร์ดุชชี (1906) ·  คิปลิง (1907) ·  อ็อยเคิน (1908) ·  ลอเกร์เลิฟ (1909) ·  ไฮเซอ (1910) ·  มาแตร์แล็งก์ (1911) ·  เฮาพท์มัน (1912) ·  ฐากุร (1913) ·  รอล็อง (1915) ·  ไฮเดินสตัม (1916) ·  เกลเลอโรป / พอนทอปปีดัน (1917) ·  ชปิทเทอเลอร์ (1919) ·  ฮัมซัน (1920) ·  ฟร็องส์ (1921) ·  เบนาเบนเต (1922) ·  เยตส์ (1923) ·  แรย์มอนต์ (1924) ·  ชอว์ (1925)
ค.ศ. 1926–1950 (พ.ศ. 2469–2493): เดเลดดา (1926) ·  แบร์กซอน (1927) ·  อึนเซ็ต (1928) ·  มันน์ (1929) ·  ลูอิส (1930) ·  คาร์ลเฟลต์ (1931) ·  กอลส์เวอร์ธี (1932) ·  บูนิน (1933) ·  ปีรันเดลโล (1934) ·  โอนีล (1936) ·  มาร์แต็ง ดูว์ การ์ (1937) ·  บัก (1938) ·  ซิลลันแป (1939) ·  เยนเซน (1944) ·  มิสตรัล (1945) ·  เฮ็สเซอ (1946) ·  ฌีด (1947) ·  เอเลียต (1948) ·  ฟอกเนอร์ (1949) ·  รัสเซลล์ (1950)
ค.ศ. 1951–1975 (พ.ศ. 2494–2518): ลาเกอร์กวิสต์ (1951) ·  โมรียัก (1952) ·  เชอร์ชิลล์ (1953) ·  เฮมิงเวย์ (1954) ·  ลัฆส์แนส (1955) ·  ฆิเมเนซ (1956) ·  กามูว์ (1957) ·  ปัสเตร์นัค (1958) ·  กวาซีโมโด (1959) ·  แปร์ส (1960) ·  อานดริช (1961) ·  สไตน์เบ็ก (1962) ·  เซเฟริส (1963) ·  ซาทร์ (1964) ·  โชโลคอฟ (1965) ·  อักนอน / ซัคส์ (1966) ·  อัสตูเรียส (1967) ·  คาวาบาตะ (1968) ·  เบ็คเค็ทท์ (1969) ·  โซลเซนิตซิน (1970) ·  เนรูดา (1971) ·  เบิล (1972) ·  ไวต์ (1973) ·  จอห์นสัน / มาร์ตินสัน (1974) ·  มอนตาเล (1975)
ค.ศ. 1976–2000 (พ.ศ. 2519–2543): เบลโลว์ (1976) ·  อาเลย์กซันเดร (1977) ·  ซิงเกอร์ (1978) ·  เอลีติส (1979) ·  มีวอช (1980) ·  คาเนตติ (1981) ·  มาร์เกซ (1982) ·  โกลดิง (1983) ·  ไซเฟิร์ต (1984) ·  ซีมง (1985) ·  โชยิงกา (1986) ·  บรอดสกี (1987) ·  มะห์ฟูซ (1988) ·  เซลา (1989) ·  ปัซ (1990) ·  กอร์ดิเมอร์ (1991) ·  วอลคอต (1992) ·  มอร์ริสัน (1993) ·  โอเอะ (1994) ·  ฮีนีย์ (1995) ·  ชึมบอร์สกา (1996) ·  โฟ (1997) ·  ซารามากู (1998) ·  กรัส (1999) ·  เกา ซิงเจี้ยน (2000)
ค.ศ. 2001–ปัจจุบัน (พ.ศ. 2544–ปัจจุบัน): ไนพอล (2001) ·  แกร์เตส (2002) ·  คุตซี (2003) ·  เย็ลลีเน็ค (2004) ·  พินเทอร์ (2005) ·  พามุค (2006) ·  เลสซิง (2007) ·  เลอ เกลซีโย (2008) · มึลเลอร์ (2009) ·  โยซา (2010) ·  ทรานสเตรอเมอร์ (2011) ·  โม่เหยียน (2012) ·  มุนโร (2013) · มอดียาโน (2014) · อะเลคซีเอวิช (2015) · ดิลลัน (2016) · อิชิงูโระ (2017) · ตอการ์ตชุก (2018) · ฮันท์เคอ (2019) · กลิก (2020) · เกอร์นาห์ (2021)  ·  แอร์โน (2022)  ·  ฟ็อสเซอ (2023)  ·  คัง (2024)
อิซมีร์

| อิซมีร์ |
| --- | --- |
เทศบาลนคร
ตามเข็มนาฬิกาจากบน: ย่าน Alsancak ในเขต Konak, Asansör, Kültürpark, ตึกระฟ้าใน Bayraklı, Konak Pier, และ หอนาฬิกาอิซมีร์
สมญา: ไข่มุกแห่งทะเลอีเจียน
อิซมีร์ที่ตั้งของอิซมีร์ในประเทศตุรกี
พิกัด: 38°42′N 27°14′E﻿ / ﻿38.700°N 27.233°E﻿ / 38.700; 27.233
ประเทศ:  ตุรกี
เขต: อีเจียน
จังหวัด: จังหวัดอิซมีร์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Tunç Soyer (CHP)
พื้นที่
 • เขตเมือง: 919 ตร.กม. (355 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,259 ตร.กม. (872 ตร.ไมล์)
ความสูง: 2 เมตร (7 ฟุต)
ประชากร (31 ธ.ค. 2019 (ประมาณการ))
 • เทศบาลนคร: 4,367,251 คน
 • เขตเมือง: 2,965,900 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 4,761 คน/ตร.กม. (12,330 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 3,209,179 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 1,400 คน/ตร.กม. (3,700 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: อังกฤษ: Izmirian ตุรกี: İzmirli
เขตเวลา: UTC+3 (TRT)
รหัสไปรษณีย์: 35xxx
รหัสพื้นที่: (+90) 232
ทะเบียนรถยนต์: 35
เว็บไซต์: www.izmir.bel.tr www.izmir.gov.tr
อิซมีร์ (ตุรกี: İzmir [ˈizmiɾ]; กรีก: Σμύρνη Smýrni/Smýrnē ) เป็นมหานครในปลายสุดทางตะวันตกของอานาโตเลีย และเป็นเมืองอันดับที่สามมีประชากรมากที่สุด ในประเทศตุรกี เป็นรองแค่อิสตันบูล กับอังการา และเป็นเมืองริมทะเลอีเจียนที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดรองจากเอเธนส์ โดยในปี ค.ศ. 2017 เมืองอิซมีร์มีประชากร 3,028,323 คน ในสมัยโบราณเมืองนี้มีชื่อเรียกว่า สมึร์นา (ละติน: Smyrna )
ภูมิลักษณ์

ประวัติความเป็นเมืองของอิซมีร์มีบันทึกไว้มากกว่า 3,000 ปี และมีประวัติศาสตร์มากถึง 8,500 ปีในฐานะที่ตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ตั้งแต่ยุคหินใหม่ ตั้งอยู่ในตำแหน่งที่ได้เปรียบที่หัวอ่าวของส่วนกลางแนวชายฝั่งอนาโตเลียตะวันตก ตลอดประวัติศาสตร์เมืองนี้เป็นหนึ่งในท่าเรือการค้าที่สำคัญของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน นอกจากนี้ อิซมีร์สมัยใหม่ยังรวมเอาเมืองโบราณเอฟิซัส, เพอร์กามอน, ซาร์ดิส และคลาโซเมแน และเมืองศูนย์กลางการท่องเที่ยวระหว่างประเทศ เช่น คูชาดาซี, เชชเม, มอร์โดอัน และโฟชาด้วย เมื่อพวกออตโตมันเข้ายึดครองอิซมีร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมืองไม่ได้สืบทอดความทรงจำทางประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจ ไม่เหมือนกับเมืองสำคัญอื่น ๆ ของเครือข่ายการค้าออตโตมัน เช่น คอนสแตนติโนเปิล (อิสตันบูล), ดามัสกัส, แบกแดด และไคโร
การเกิดขึ้นของอิซมีร์ในฐานะท่าเรือระหว่างประเทศที่สำคัญในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากความดึงดูดในการเข้ามาของชาวต่างชาติและการวางแนวทางของเมืองให้เป็นแบบยุโรป ในทางการเมืองอิซมีร์ถือเป็นฐานที่มั่นของอุดมการณ์อาตาเติร์กนิยม (Kemalism) และพรรค CHP (ตุรกี: Cumhuriyet Halk Partisi)
ท่าเรือของอิซมีร์เป็นท่าเรือหลักของตุรกีสำหรับการส่งออกโดยเฉพาะโดยเรือบรรทุกตู้สินค้าและเป็นเขตปลอดอากร โดยมีกิจการร่วมค้าระหว่างตุรกีและสหรัฐ ที่ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นผู้นำของธุรกิจร่วมกับอีกยี่สิบบริษัทของตุรกี แรงงานโดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มวิชาชีพรุ่นใหม่ที่กำลังเติบโตนั้นกระจุกตัวอยู่ในเมืองหรือในบริเวณใกล้เคียง (เช่นในจังหวัดมานิซา และเมืองตูร์กุตลู) ซึ่งประกอบด้วยทั้งบริษัทขนาดใหญ่และเอสเอ็มอี ที่เติบโตอย่างรวดเร็วโดยดำเนินงานในระดับสากล
อิซมีร์เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาเมดิเตอร์เรเนียนในปี ค.ศ. 1971 และการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก (Universiade) ในปี ค.ศ. 2005 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2008 อิซมีร์ได้ยื่นข้อเสนอต่อองค์การนิทรรศการนานาชาติ (BIE) เพื่อขอเป็นเจ้าภาพจัดงานงานแสดงสินค้าโลก 2015 แต่ที่สุดแล้วเมืองมิลาน ประเทศอิตาลีเป็นผู้ได้รับเลือก
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของอิซมีร์> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของอิซมีร์> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิซมีร์> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิซมีร์> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิซมีร์> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิซมีร์> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิซมีร์> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิซมีร์> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิซมีร์> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิซมีร์> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิซมีร์> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิซมีร์> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิซมีร์> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอิซมีร์> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 22.4 (72.3) | 23.8 (74.8) | 30.5 (86.9) | 32.2 (90) | 37.5 (99.5) | 41.3 (106.3) | 42.6 (108.7) | 43.0 (109.4) | 40.1 (104.2) | 36.0 (96.8) | 29.0 (84.2) | 25.2 (77.4) | 43 (109.4) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 12.6 (54.7) | 13.4 (56.1) | 16.5 (61.7) | 20.9 (69.6) | 26.1 (79) | 31.0 (87.8) | 33.3 (91.9) | 32.8 (91) | 29.1 (84.4) | 24.0 (75.2) | 18.2 (64.8) | 13.9 (57) | 22.65 (72.77) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 8.9 (48) | 9.4 (48.9) | 11.8 (53.2) | 15.9 (60.6) | 20.9 (69.6) | 25.8 (78.4) | 28.1 (82.6) | 27.6 (81.7) | 23.7 (74.7) | 18.8 (65.8) | 13.7 (56.7) | 10.3 (50.5) | 17.91 (64.24) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 5.9 (42.6) | 6.2 (43.2) | 8.0 (46.4) | 11.5 (52.7) | 15.6 (60.1) | 20.2 (68.4) | 22.9 (73.2) | 22.7 (72.9) | 18.9 (66) | 14.8 (58.6) | 10.4 (50.7) | 7.5 (45.5) | 13.72 (56.69) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | −6.4 (20.5) | −5.0 (23) | −3.1 (26.4) | 0.6 (33.1) | 7.0 (44.6) | 10.0 (50) | 16.1 (61) | 15.2 (59.4) | 10.0 (50) | 5.3 (41.5) | -0.1 (31.8) | −4.0 (25) | −6.4 (20.5) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 118.6 (4.669) | 103.8 (4.087) | 75.3 (2.965) | 48.3 (1.902) | 26.9 (1.059) | 8.5 (0.335) | 1.9 (0.075) | 2.0 (0.079) | 17.3 (0.681) | 44.5 (1.752) | 95.5 (3.76) | 147.5 (5.807) | 690.1 (27.169) |
| ความชื้นร้อยละ | 68 | 63 | 62 | 58 | 55 | 48 | 42 | 47 | 53 | 60 | 68 | 70 | 57.8 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 11.2 | 10.8 | 8.9 | 8.4 | 5.1 | 1.9 | 0.5 | 0.5 | 2.1 | 5.4 | 8.5 | 12.9 | 76.2 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 133.3 | 141.3 | 195.3 | 219.0 | 294.5 | 342.0 | 375.1 | 353.4 | 300.0 | 226.3 | 159.0 | 124.0 | 2,863.2 |
แหล่งที่มา 1: Turkish Meteorological Service, World Meteorological Organization (precipitation data)
แหล่งที่มา 2: BBC Weather (humidity values)
เมืองพี่น้อง - เมืองแฝด

ต่อไปนี้เป็นรายการของอิซเมียร์ของ เมืองพี่น้อง:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ยุโรป อังโกนา, อิตาลี, ตั้งแต่ ค.ศ. 2005  บัลตส์, มอลโดวา, ตั้งแต่ ค.ศ. 1996  เบรเมิน, เยอรมนี, ตั้งแต่ ค.ศ. 1993  คอนสตันซา, โรมาเนีย, ตั้งแต่ ค.ศ. 1995  ฟามากัสตา, สาธารณรัฐตุรกีแห่งนอร์เทิร์นไซปรัส  คาร์จาลิ, บัลแกเรีย, ตั้งแต่ ค.ศ. 2008  มอสตาร์, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, ตั้งแต่ ค.ศ. 1996  นอร์ทนิโคเซีย, ไซปรัส / นอร์เทิร์นไซปรัส, ตั้งแต่ ค.ศ. 2019  โอเดนเซ, เดนมาร์ก, ตั้งแต่ ค.ศ. 1991  เปิลเซน, เช็กเกีย, ตั้งแต่ ค.ศ. 1987  สปลิต, โครเอเชีย, ตั้งแต่ ค.ศ. 1996  ตูริน, อิตาลี, (Goodwill Agreement) ตั้งแต่ ค.ศ. 2012  วอลโกกราด, รัสเซีย, ตั้งแต่ ค.ศ. 2006  |  เอเชีย ซูราบายา, อินโดนีเซีย, ตั้งแต่ ค.ศ. 1996  บากู, อาเซอร์ไบจาน, ตั้งแต่ ค.ศ. 1985  บิชเคก, คีร์กีซสถาน, ตั้งแต่ ค.ศ. 1991  มุมไบ, อินเดีย, ตั้งแต่ ค.ศ. 1997  เชิมเกนต์, คาซัคสถาน (Cooperation Agreement) ตั้งแต่ ค.ศ. 2004  บูฆอรอ, อุซเบกิสถาน (Cooperation Agreement) ตั้งแต่ ค.ศ. 1992  เทลอาวีฟ, อิสราเอล, ตั้งแต่ ค.ศ. 1996  เทียนจิน, จีน, ตั้ืงแต่ ค.ศ. 1990  ทืร์กเมนาบัต, เติร์กเมนิสถาน, ตั้งแต่ ค.ศ. 1994  อู่ฮั่น, หูเป่ย์, จีน, ตั้งแต่ ค.ศ. 2013  เซี่ยเหมิน, ฝูเจี้ยน, จีน, ตั้งแต่ ค.ศ. 2018  |  แอฟริกา ซูซะฮ์, ตูนิเซีย, ตั้งแต่ ค.ศ. 2006  เคปทาวน์, แอฟริกาใต้, (Cooperation Agreement) ตั้งแต่ ค.ศ. 2014 อเมริกา อาบานา, คิวบา, ตั้งแต่ ค.ศ. 1996  แทมปา, ฟลอริดา, สหรัฐ, ตั้งแต่ ค.ศ. 1990  ลองบีช, แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ, ตั้งแต่ ค.ศ. 2004  |
แหล่งข้อมูลอื่น

İzmir City Portal (ภาษาอังกฤษ)
Visit İzmir เก็บถาวร 2019-06-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาอังกฤษ)
| ด ค กเมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ |
| --- | --- |
 อะเล็กซานเดรีย 1951  บาร์เซโลนา 1955  เบรุต 1959  เนเปิลส์ 1963  ตูนิส 1967  อิซมีร์ 1971  แอลเจียร์ 1975  สปลิต 1979  กาซาบล็องกา 1983  แลทาคีอา 1987  เอเธนส์ 1991  ล็องก์ด็อก-รูซียง 1993  บารี 1997  ตูนิส 2001  อัลเมริอา 2005  เปสการา 2009  เมร์ซีน 2013  ตาร์ราโกนา 2018 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  กรีซ  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  İslâm Ansiklopedisi 
↑  http://www.citypopulation.de/Turkey-RBC20.html December 2012 address-based calculation of the Turkish Statistical Institute as presented by citypopulation.de
ภาพถ่าย NASA Earth Observatory ของอิซมีร์ ถ่ายจากสถานีอวกาศนานาชาติเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 จุดเด่นคือภูมิทัศน์ที่ทันสมัยของเมือง
เกาะสปิตส์บาร์เกิน

| --- | --- |
แผนที่ของกลุ่มเกาะสฟาลบาร์ แสดงเกาะสปิตส์บาร์เกินทางตะวันตก
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: มหาสมุทรอาร์กติก
พิกัด: 78°45′N 16°00′E﻿ / ﻿78.750°N 16.000°E﻿ / 78.750; 16.000
กลุ่มเกาะ: สฟาลบาร์
พื้นที่: 39,044 ตารางกิโลเมตร (15,075 ตารางไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 36
ระดับสูงสุด: 1,717 ม. (5633 ฟุต)
จุดสูงสุด: Newtontoppen
การปกครอง
สฟาลบาร์
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 2,753 คน
สปิตส์บาร์เกิน (นอร์เวย์: Spitsbergen) หรือเดิมชื่อ เว็สต์สปิตส์บาร์เกิน (Vest Spitsbergen, Vestspitsbergen) เป็นเกาะใหญ่ที่สุดและเกาะเดียวที่มีคนอาศัยอยู่ในหมู่เกาะสฟาลบาร์ ประเทศนอร์เวย์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของหมู่เกาะ ติดกับมหาสมุทรอาร์กติก ทะเลนอร์วีเจียน และทะเลกรีนแลนด์ เกาะมีพื้นที่ 39,044 ตารางกิโลเมตร (15,075 ตารางไมล์) เป็นเกาะใหญ่ที่สุดของนอร์เวย์ และใหญ่เป็นอันดับ 36 ของโลก
เกาะนี้เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่พวกไวกิง แต่ได้รับการค้นพบในสมัยใหม่โดยวิลเลิม บาเรินตส์ นักเดินเรือชาวดัตช์ ใน ค.ศ. 1596 เกิดข้อพิพาทของชาติต่าง ๆ ในยุโรปหลายชาติเกี่ยวกับผลประโยชน์ของสิทธิการล่าปลาวาฬในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และสิทธิการทำเหมืองแร่ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ก่อนที่นอร์เวย์จะได้เข้าครอบครองอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1925
ฮามีดีแยมาร์ชือ

| --- | --- |

เพลงชาติของ จักรวรรดิออตโตมัน
เนื้อร้อง: ไม่ทราบ
ทำนอง: เนจิบ พาชา
รับไปใช้: ค.ศ. 1876
เลิกใช้: 27 เมษายน ค.ศ. 1909
บันทึกเสียงเพลงสรรเสริญพระบารมี
ฮามีดีแยมาร์ชือ (ตุรกี: Hamidiye Marşı) เป็นเพลงชาติของจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1876 ถึง ค.ศ. 1909 ซึ่งเนจิบ พาชาแต่งเพลงอุทิศแด่สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 เพลงนี้เป็นเพลงมาร์ชสุลต่านออตโตมันเพลงแรกที่มีเนื้อร้อง
เนื้อร้อง

Döşetti Hicaza demir yolları

Kuruldu Hamidiye Alayları

Hududlara koştu onbinlerce Can

Serdar-ı Hakan Abdulhamid Han

Cennet Mekan Sultan Abdulhamid Han
Haliçte yeni bir Tersane kurdu

Denizaltıları deryaya vurdu

Darul aceze ve kuraba kurdu

Serdar-ı Hakan Abdulhamid Han

Cennet Mekan Sultan Abdulhamid Han
Ezmedi ezdirmedi hiçbir kimseyi

Vermedi verdirmedi bir karış yeri

Halkının hizmetinde Hakk'ın bir eri

Serdar-ı Hakan Abdulhamid Han

Cennet Mekan Sultan Abdulhamid Han
İsterdi milleti hep yüce olsun

Osmanlı'nın Şanı dünyaya dolsun

Huzurunda cihan selama dursun

Serdar-ı Hakan Abdulhamid Han

Cennet Mekan Sultan Abdulhamid Han
แหล่งข้อมูลอื่น

nationalanthem.info