stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วินโดวส์-1252
ตารางอักขระ

|  | _0 | _1 | _2 | _3 | _4 | _5 | _6 | _7 | _8 | _9 | _A | _B | _C | _D | _E | _F |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 0_ 0 | NUL   0 | SOH   01 | STX   02 | ETX   03 | EOT   04 | ENQ   05 | ACK   06 | BEL   07 | BS   08 | HT   09 | LF   010 | VT   011 | FF   012 | CR   013 | SO   014 | SI   015 |
| 1_ 16 | DLE   016 | DC1   017 | DC2   018 | DC3   019 | DC4   020 | NAK   021 | SYN   022 | ETB   023 | CAN   024 | EM   025 | SUB   026 | ESC   027 | FS   028 | GS   029 | RS   030 | US   031 |
| 2_ 32 | SP   32 | !   33 | "   34 | #   35 | $   36 | %   37 | &   38 | '   39 | (   40 | )   41 | *   42 | +   43 | ,   44 | -   45 | .   46 | /   47 |
| 3_ 48 | 0   48 | 1   49 | 2   50 | 3   51 | 4   52 | 5   53 | 6   54 | 7   55 | 8   56 | 9   57 | :   58 | ;   59 | <   60 | =   61 | >   62 | ?   63 |
| 4_ 64 | @   64 | A   65 | B   66 | C   67 | D   68 | E   69 | F   70 | G   71 | H   72 | I   73 | J   74 | K   75 | L   76 | M   77 | N   78 | O   79 |
| 5_ 80 | P   80 | Q   81 | R   82 | S   83 | T   84 | U   85 | V   86 | W   87 | X   88 | Y   89 | Z   90 | [   91 | \   92 | ]   93 | ^   94 | _   95 |
| 6_ 96 | `   96 | a   97 | b   98 | c   99 | d   100 | e   101 | f   102 | g   103 | h   104 | i   105 | j   106 | k   107 | l   108 | m   109 | n   110 | o   111 |
| 7_ 112 | p   112 | q   113 | r   114 | s   115 | t   116 | u   117 | v   118 | w   119 | x   120 | y   121 | z   122 | {   123 | |   124 | }   125 | ~   126 | DEL   0127 |
| 8_ 128 | €   0128 |   | ‚   0130 | ƒ   0131 | „   0132 | …   0133 | †   0134 | ‡   0135 | ˆ   0136 | ‰   0137 | Š   0138 | ‹   0139 | Œ   0140 |   | Ž   0142 |   |
| 9_ 144 |   | ‘   0145 | ’   0146 | “   0147 | ”   0148 | •   0149 | –   0150 | —   0151 | ˜    0152 | ™   0153 | š   0154 | ›   0155 | œ   0156 |   | ž   0158 | Ÿ   0159 |
| A_ 160 | NBSP   0160 | ¡   0161 | ¢   0162 | £   0163 | ¤   0164 | ¥   0165 | ¦   0166 | §   0167 | ¨   0168 | ©   0169 | ª   0170 | «   0171 | ¬   0172 | SHY   0173 | ®   0174 | ¯   0175 |
| B_ 176 | °   0176 | ±   0177 | ²   0178 | ³   0179 | ´   0180 | µ   0181 | ¶   0182 | ·   0183 | ¸   0184 | ¹   0185 | º   0186 | »   0187 | ¼   0188 | ½   0189 | ¾   0190 | ¿   0191 |
| C_ 192 | À   0192 | Á   0193 | Â   0194 | Ã   0195 | Ä   0196 | Å   0197 | Æ   0198 | Ç   0199 | È   0200 | É   0201 | Ê   0202 | Ë   0203 | Ì   0204 | Í   0205 | Î   0206 | Ï   0207 |
| D_ 208 | Ð   0208 | Ñ   0209 | Ò   0210 | Ó   0211 | Ô   0212 | Õ   0213 | Ö   0214 | ×   0215 | Ø   0216 | Ù   0217 | Ú   0218 | Û   0219 | Ü   0220 | Ý   0221 | Þ   0222 | ß   0223 |
| E_ 224 | à   0224 | á   0225 | â   0226 | ã   0227 | ä   0228 | å   0229 | æ   0230 | ç   0231 | è   0232 | é   0233 | ê   0234 | ë   0235 | ì   0236 | í   0237 | î   0238 | ï   0239 |
| F_ 240 | ð   0240 | ñ   0241 | ò   0242 | ó   0243 | ô   0244 | õ   0245 | ö   0246 | ÷   0247 | ø   0248 | ù   0249 | ú   0250 | û   0251 | ü   0252 | ý   0253 | þ   0254 | ÿ   0255 |
ตัวอักษร   ตัวเลข   เครื่องหมายวรรคตอน   เครื่องหมาย   อักขระอื่น ๆ   ไม่ได้กำหนด
วิลสันฟิลลิปส์

| วิลสันฟิลลิปส์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: ป็อป, อเดาต์คอนเทมโพรารี
อาชีพ: นักร้อง
ช่วงปี: 1989-1993 2004-ปัจจุบัน

สมาชิก: Chynna Phillips  Carnie Wilson  Wendy Wilson 
วิลสันฟิลลิปส์ (อังกฤษ: Wilson Phillips) เป็นวงดนตรีอเมริกัน ประกอบด้วยสมาชิก คาร์นีย์ และ เวนดี้ วิลสัน และไชน์นา ฟิลิปส์ มีผลงานอัลบั้มชุดแรกในปี 1990 ในชื่อของวง ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 4 สาขา ได้เข้าชิงรางวัลอเมริกันมิวสิกอวอร์ด 2 สาขา และรางวัลบิลบอร์ดอวอร์ด 1 สาขา สมาชิกของวงเป็นลูกของนักร้อง นักดนตรี คือ วิลสันส์ทั้ง 2 คน เป็นลูกสาวของ ไบรอัน วิลสัน แห่งวงเดอะบีชบอยส์  ส่วนฟิลลิปส์ มี่พ่อแม่คือ จอห์น ฟิลิปส์ และมิเชลล์ ฟิลิปส์ แห่งวง เดอะมามาส์แอนด์เดอะพาพาส์
วิลต์เชอร์

วิลต์เชอร์  (อังกฤษ: Wiltshire) เป็นเทศมณฑลในอังกฤษ สหราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหราชอาณาจักร ที่มีเขตแดนติดกับเทศมณฑลดอร์เซต, เทศมณฑลซอมเมอร์เซ็ท, เทศมณฑลแฮมป์เชอร์, เทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์, เทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์ และเทศมณฑลบาร์กเชอร์ เทศมณฑลวิลท์เชอร์แบ่งการปกครองเป็นห้าแขวง: ซอลส์บรี, เวสต์วิลท์เชอร์, เค็นเน็ท, นอร์ธวิลท์เชอร์, และ สวินดัน โดยมีศูนย์กลางการปกครองตั้งอยู่ที่เมือง โทรบริดจ์ วิลท์เชอร์มีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 642,000 คน มีพื้นที่ 1346 กิโลเมตร 2
ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นเนินหินชอล์ก (Downland) สูงและหุบเขากว้าง ที่ราบซอลส์บรี (Salisbury Plain) ในเทศมณฑลนี้มีชื่อเสียงเพราะเป็นที่ตั้งของสโตนเฮนจ์และสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์อื่น ๆ นอกจากนั้นก็ยังเป็นบริเวณที่ใช้ในการฝึกทหารของกองทัพอังกฤษ
เมืองสำคัญที่สุดของวิลท์เชอร์คือซอลส์บรีที่เป็นเมืองที่มีความสำคัญในประวัติศาสตร์อังกฤษและเป็นที่ตั้งของมหาวิหารซอลส์บรีและสถานที่น่าสนใจอื่น ๆ เช่น คฤหาสน์ลองลีต (Longleat), คฤหาสน์วิลตัน (Wilton House), คฤหาสน์สเตาเออร์เฮด (Stourhead) และแอบบีย์เลค็อก (Lacock Abbey)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วิลท์เชอร์
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเทศมณฑลวิลท์เชอร์ (อังกฤษ)
| ด ค กค> ศ. 1974 – ค.ศ. 1996 ←    เทศมณฑลทางพิธีการของอังกฤษ   → ปัจจุบัน |
| --- | --- |
 กลอสเตอร์เชอร์  เกรเทอร์แมนเชสเตอร์  เกรเทอร์ลอนดอน  คอร์นวอลล์  คัมเบรีย  เคนต์  เคมบริดจ์เชอร์  ชรอปเชอร์  เชชเชอร์  ซัฟฟอล์ก  ซัมเมอร์เซต  เซอร์รีย์  เซาท์ยอร์กเชอร์  ดอร์เซต  ดาร์บิเชอร์  เดวอน  เดอรัม  ไทน์และเวียร์  นครลอนดอน  นอตทิงแฮมเชอร์  นอร์ทยอร์กเชอร์  นอร์แทมป์ตันเชอร์  นอร์ฟอล์ก  บริสตอล  บักกิงแฮมเชอร์  บาร์กเชอร์  เบดฟอร์ดเชอร์  เมอร์ซีย์ไซด์  รัตแลนด์  ลิงคอล์นเชอร์  เลสเตอร์เชอร์  แลงคาเชอร์  วอริกเชอร์  วิลต์เชอร์  วุร์สเตอร์เชอร์  เวสต์ซัสเซกซ์  เวสต์มิดแลนส์  เวสต์ยอร์กเชอร์  สแตฟฟอร์ดเชอร์  ออกซฟอร์ดเชอร์  อีสต์ซัสเซกซ์  อีสต์ไรดิงออฟยอร์กเชอร์  เอสเซกซ์  ไอล์ออฟไวต์  ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์  เฮริฟอร์ดเชอร์  แฮมป์เชอร์
วิลลาซาวอย

| วิลลาซาวอย |
| --- | --- |
Villa Savoye

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: บ้านพักอาศัย
สถาปัตยกรรม: โมเดิร์น   อินเตอร์เนชันแนลสไตล์
เมือง: พอยซี, จังหวัดอีฟว์ลีน
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
พิกัด: 48°55′28″N 2°1′42″E﻿ / ﻿48.92444°N 2.02833°E﻿ / 48.92444; 2.02833
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1929 - 1931
ปรับปรุง: ค.ศ. 1963, 1985 - 1997
เจ้าของ: รัฐบาลฝรั่งเศส
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้าง: คอนกรีตเสริมเหล็ก
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: เลอกอร์บูซีเย, ปิแอร์ ฌองเนเรต์
เว็บไซต์
http://villa-savoye.monuments-nationaux.fr/
วิลลาซาวอย (อังกฤษ: Villa Savoye) (เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [sa.vwa]) เป็นที่พักอาศัยทรงโมเดิร์น ตั้งอยู่ที่พอยซี นอกเขตเมืองปารีส ประเทศฝรั่งเศส อาคารได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชาวสวิตเซอร์แลนด์ เลอกอร์บูซีเย ร่วมกับปิแอร์ ฌองเนเรต์ (Pierre Jeanneret) ลูกพี่ลูกน้องของเขา อาคารสร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1928 ถึง 1931 โดยโครงสร้างทั้งหมดใช้คอนกรีตเสริมเหล็ก
อาคารแห่งนี้นับเป็นการอ้างอิงถึง ลักษณะสถาปัตยกรรม 5 ประการของเลอกอร์บูซีเย ไว้อย่างชัดเจน ซึ่งแสดงออกถึงรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่อย่างชัดเจน จนได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในตัวอย่างอาคารที่ได้รับการจดจำและมีชื่อเสียงที่สุด งานหนึ่งในรูปแบบอินเตอร์ชันแนลสไตล์
บ้านแห่งนี้เดิมสร้างขึ้นให้กับตระกูลซาวอย ภายหลังจากนั้นก็ได้ขายให้กับโรงเรียนท้องถื่น และกลายเป็นของรัฐบาลฝรั่งเศสในเวลาต่อมา ในปี ค.ศ. 1958 อาคารรอดจากการถูกรื้อถอนหลายครั้ง จนในเวลาต่อมาในปี ค.ศ. 1965 รัฐบาลฝรั่งเศส ได้ประกาศให้บ้านแห่งนี้เป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ ซึ่งนับเป็นงานเพียงไม่กี่ชิ้นที่ได้รับการประกาศให้เป็นอนุสรณ์สถาน ในขณะที่เลอกอร์บูซีเย ยังคงมีชีวิตอยู่ บ้านได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1985 จนถึง 1997 ปัจจุบันอาคารได้รับการดูแลโดยศูนย์อนุรักษ์โบราณสถานแห่งชาติฝรั่งเศส (Centre des monuments nationaux) และเปิดให้ผู้เข้าชมตลอดปี
และในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 บ้านหลังนี้รวมถึงงานออกแบบอื่นๆของเลอกอร์บูซีเยก็ได้การจดทะเบียนเป็นมรดกจากองค์กรยูเนสโก
การออกแบบ

วิลซาวอยอาจกล่าวได้ว่าเป็นงานของเลอกอร์บูซีเย ที่มีชื่อเสียงที่สุดนับตั้งแต่ทศวรรษที่ 1930 เป็นต้นมา เป็นงานที่มีอิทธพลต่อวงการโมเดิร์น หรือ อินเตอร์เนชันแนลสไตล์เป็นอย่างมาก ด้วยหลักกการสถาปัตยกรรม 5 ประการของเขาคือ
ยกพื้นสูงจากพื้น ลอยตัว มีลักษณะเบา
จัดแผนผังพื้นที่ใช้สอยอิสระ (free plan) เพราะใช้ผนังลอยได้
free facade ผนังด้านนอกไม่จำเป็นต้องรับน้ำหนัก
ใช้ roof garden มีfunctionเป็นระเบียง-สวน-ดาดฟ้าเนื่องจากเป็นFlat roof
ใช้ ribbon window ช่องเจาะยาวแนวนอนได้
งานออกแบบนี้เลอกอร์บูซิเย ได้ออกแบบอย่างตั้งใจด้วยการออกแบบด้านทั้งสี่ของบ้าน ให้ตอบรับกับมุมมองและทิศทางของดวงอาทิตย์ ในชั้นใต้ถุนบ้าน เขาได้มิได้วางแปลนห้องสำคัญใดๆลงไปนอกจาก การทำทางสัญจรให้เป็นทางเข้าหลัก มีทางลาด และบันได โรงจอดรถ ห้องคนขับรถและคนรับใช้ ในชั้นแรก ประกอบด้วย ห้องนอนใหญ่ ห้องนอนของลูกชาย ห้องนอนแขก ห้องครัว ห้องรับแขก และระเบียงภายนอก โดยห้องรับแขกได้รับการจัดวางให้หันเข้าทิศตะวันออกเฉียงใต้ ในขณะที่ระเบียง หันเข้าสู่ตะวันออก ห้องนอนลูกชาย หันเข้าสู่ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ส่วนห้องครัวและระเบียงส่วนบริการ จัดวางไว้ที่ทิศตะวนตกเฉียงใต้ ในชั้นที่สอง เป็นส่วนของที่ว่างโล่งๆ ที่ใช้เป็นส่วนอาบแดด
ผังพื้นมีการใช้หลักการสัดส่วนทองคำ ด้วยการแบ่งผังสี่เหลี่ยมออกเป็น 16 ส่วนอย่างละเท่าๆกัน แบ่งออกเป็นสองฝั่งโดยรวมฟาสาดและแบ่งส่วนขยายออกเป็นตำแหน่งทางลาดและทางเข้า
วินฟีลด์ สก็อตต์ แฮนค็อค

| วินฟีลด์ สก็อตต์ แฮนค็อค |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1824(1824-02-14) มอนต์โกเมอรีวิลล์ รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐ
เสียชีวิต: 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1886(1886-02-09) (61 ปี) นครนิวยอร์ก สหรัฐ
ที่ไว้ศพ: สุสานมอนต์โกเมอรี
พรรคการเมือง: เดโมแครต
คู่สมรส: แอลมีรา รัสเซลล์ (สมรส 1850)
บุตร: 2
การศึกษา: สถาบันการทหารสหรัฐ (BS)
ลายมือชื่อ: 
ชื่อเล่น: Hancock the Superb
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้: สหรัฐ
สังกัด: กองทัพสหรัฐ (กองทัพสหภาพ)
ประจำการ: ค.ศ. 1844–1886
ยศ: พลตรี
บังคับบัญชา: กองพลที่ 2
ผ่านศึก:  สงครามเม็กซิโก-อเมริกา  สงครามกลางเมืองอเมริกา ยุทธการที่วิลเลียมส์เบิร์ก  ยุทธการที่แอนตีแทม  ยุทธการที่แมลเวิร์นฮิลล์  ยุทธการที่เฟรเดอริกส์เบิร์ก  ยุทธการที่แชนเซลเลอส์วิลล์  ยุทธการที่เกตตีสเบิร์ก  ยุทธการที่เดอะวิลเดอร์เนสส์  ยุทธการที่โคลด์ฮาร์เบอร์  ยุทธการที่สำนักงานศาลสปอตซิลเวเนีย  ยุทธการที่ถนนบอยด์ตันแพลงก์ 

วินฟีลด์ สก็อตต์ แฮนค็อค (อังกฤษ: Winfield Scott Hancock; 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1824 – 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1886) เป็นนายทหารสังกัดกองทัพสหรัฐอเมริกา และผู้สมัครลงเลือกตั้งประธานาธิบดีในนามของพรรคเดโมแครต ในการเลือกตั้งประธานาธิบดี ปี ค.ศ. 1880 แฮนค็อคจบการศึกษาจากเวสพอยท์เป็นอันดับที่ 18 ของรุ่น และต่อมาได้รับราชการทหาร โดยเข้าร่วมรบใน สงครามเซมิโนลครั้งที่ 2 (Second Seminole War) ในฟลอริดา และสงครามเม็กซิโก-อเมริกา นอกจากนี้ยังรบในสงครามรักษาพรมแดน (border war) ที่แคนซัส และมีตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่ควอร์เตอร์มาสเตอร์ในฟลอริดาช่วงต้นของสงครามกลางเมืองอเมริกา ต่อมาแฮนค็อกได้รับเลื่อนยศเป็นพลจัตวา และบัญชาการกองพลน้อยในการทัพเพนินซูลา และได้แสดงความสามารถทางยุทธวิธีให้เป็นที่ประจักษ์ในยุทธการที่วิลเลียมสเบิร์ก แฮนค็อคได้รับมอบหมายให้บัญชาการหน่วยรบในกองพลที่ 2 ในยุทธการแอนตีแทม แฮนค็อกมีชื่อเสียงในฐานะวีรบุรุษของยุทธการที่เกตตีสเบิร์ก
ชีวิตช่วงต้นและครอบครัว

วินฟีลด์ สก็อตต์ แฮนค็อคและพี่/น้องชายแฝด ฮิลารี เบเกอร์ แฮนค็อค (Hilary Baker Hancock) เกิดในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1824 ที่จัตุรัสมอนต์โกเมอรี ซึ่งเป็นหมู่บ้านขนาดเล็กทางตะวันตกเฉียงเหนือของฟิลาเดลเฟีย (ปัจจุบันคือเขตเมืองมอนต์โกเมอรี) แฝดชายคู่นี้เป็นลูกของเบนจามิน แฟรงกลิน แฮนค็อค (Benjamin Franklin Hancock) กับเอลิซาเบธ ฮ็อกซ์เวิร์ธ แฮนค็อค (Elizabeth Hoxworth Hancock) ชื่อของวินฟีลด์มาจากวินฟีลด์ สก็อตต์ นายพลคนสำคัญในสงคราม ค.ศ. 1812
ครอบครัวแฮนค็อคและฮ็อกซ์เวิร์ธอาศัยอยู่ที่เทศมณฑลมนต์โกเมอรีมาหลายชั่วรุ่น และมีเชื้อสายอังกฤษ, สกอต และเวลส์ ตอนที่ลูกชายฝาแฝดถือกำเนิดนั้น เบนจามิน แฮนค็อคมีอาชีพเป็นครู หลังจากทั้งสองถือกำเนิด เขาพาครอบครัวย้ายที่อยู่ไปที่นอร์ริสทาวน์ เมืองหลักของเทศมณฑล และเริ่มศึกษากฎหมาย นอกจากนี้ เบนจามินยังเป็นดีกันในโบสถ์แบปติสต์และมีส่วนร่วมในการปกครองส่วนท้องถิ่นด้วย
วินฟีลด์เริ่มศึกษาที่นอร์ริสทาวน์อะคาเดมี แต่ย้ายไปโรงเรียนรัฐในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1830 ใน ค.ศ. 1840 โจเซฟ ฟอร์แนนซ์ สมาชิกสภาท้องถิ่น นำวินฟีลด์เข้าวิทยาลัยการทหารสหรัฐที่เวสต์พอยต์ ใน ค.ศ. 1844 เขาจบการศึกษาในอันดับที่ 18 จากนักเรียนเตรียมทหาร 25 คน และได้รับการแต่งตั้งเป็นทหารราบ
บรรณานุกรม

Cluff, Mary Lynn. "Winfield Scott Hancock." In Encyclopedia of the American Civil War: A Political, Social, and Military History, edited by David S. Heidler and Jeanne T. Heidler. New York: W. W. Norton & Company, 2000. ISBN 0-393-04758-X.
Eicher, John H., and David J. Eicher. Civil War High Commands. Stanford, CA: Stanford University Press, 2001. ISBN 0-8047-3641-3.
Goodrich, Frederick Elizur (1886). Life of Winfield Scott Hancock, major-general, U.S.A. Boston, B. B. Russell.
Foote, Shelby. The Civil War: A Narrative. Vol. 2, Fredericksburg to Meridian. New York: Random House, 1958. ISBN 0-394-49517-9.
Grant, Ulysses S. Personal Memoirs of U. S. Grant. 2 vols. Charles L. Webster & Company, 1885–86. ISBN 0-914427-67-9.
Hancock, Almira Russell. Reminiscences of Winfield Scott Hancock. New York: Charles L. Webster, 1887. ISBN 1-58218-056-3.
Jamieson, Perry D. Winfield Scott Hancock: Gettysburg Hero. Civil War Campaigns and Commanders Series. Abilene, TX: McWhiney Foundation Press, 2003. ISBN 1-893114-39-2.
Jordan, David M. Winfield Scott Hancock: A Soldier's Life. Bloomfield: Indiana University Press, 1988. ISBN 0-253-36580-5.
Kopel, David, et al. National Review Online, July 2, 2004.
Sears, Stephen W. Landscape Turned Red: The Battle of Antietam. Boston: Houghton Mifflin, 1983. ISBN 0-89919-172-X.
Tagg, Larry. The Generals of Gettysburg. Campbell, CA: Savas Publishing, 1998. ISBN 1-882810-30-9.
Trefousse, Hans L. Andrew Johnson, A Biography. New York: W. W. Norton & Co., 1991. ISBN 0-393-31742-0.
Tucker, Glenn. Hancock the Superb. Indianapolis: Bobbs-Merrill Co., 1960. OCLC 715628.
Walker, Francis A. General Hancock. Great Commanders series, edited by James Grant Wilson. New York: D. Appleton & Co., 1894. OCLC 747952.
Warner, Ezra J. Generals in Blue: Lives of the Union Commanders. Baton Rouge: Louisiana State University Press, 1964. ISBN 0-8071-0822-7.
อ่านเพิ่ม

Chalfant, William Y. Hancock's War: Conflict on the Southern Plains. Norman, OK: Arthur H. Clark Company, 2010. ISBN 978-0-87062-371-4
Cole, J. R. (1880). The life and public services of Winfield Scott Hancock, major-general, U.S.A. Also, the life and services of Hon. William H. English. Cincinnati, Douglass Brothers.
Dennison, Charles Wheeler; Herbert, George B. (1880). Hancock "the superb" : the early life and public career of Winfield S. Hancock ... including also a sketch of the life of Hon. William H. English. Philadelphia : H. W. Kelley. OCLC 81289926
John Wien, Forney (1880). Life and military career of Winfield Scott Hancock : [and,] biographical sketch of Hon. Wm. H. English. Philadelphia: Hubbard Bros.
Freed, Augustus Toplady (1880). The life and public services of Winfield Scott Hancock. Chicago, H. A. Sumner & company.
Goodrich, Frederick Elizur (1880). The life and public services of Winfield Scott Hancock, major-general, US A. Boston, Lee & Shepard=. Google eBook OCLC 6782477
Hancock, Almira Russell (1887). Reminiscences of Winfield Scott Hancock. New York, C. L. Webster & company.
Junkin, David Xavier (1880). The life of Winfield Scott Hancock: personal, military, and political. New York, D. Appleton and company.
Southworth, Alvan S.; Bayard, Thomas Francis (1880). Life of Gen. Winfield S. Hancock. New York, The American news company.
แหล่งข้อมูลอื่น

The Democratic Trojan Horse; Harper's Weekly political cartoon about the 1880 presidential election
W.S. Hancock Society
Hancock Memorial at Gettysburg
Hancock Memorial in Washington D.C. เก็บถาวร 2007-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Hancock's report of the Battle of Gettysburg เก็บถาวร 2021-01-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Hancock Park in New York City
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  NARA  SNAC 2  IdRef 
บ้านเกิดของวินฟีลด์ สก็อตต์ แฮนค็อค
ภาพวาดจากหนังสือชีวประวัติ
วิยุตคณิต

วิยุตคณิต ภินทนคณิตศาสตร์ หรือ คณิตศาสตร์ไม่ต่อเนื่อง (อังกฤษ: discrete mathematics)  หรือบางครั้งเรียกว่า คณิตศาสตร์จำกัด (finite mathematics)   เป็นการศึกษาโครงสร้างทางคณิตศาสตร์ซึ่งมีลักษณะเป็นค่าเฉพาะเจาะจง และไม่ต่อเนื่อง  ซึ่งไม่ต้องใช้แนวคิดเกี่ยวกับความต่อเนื่อง  วัตถุที่ศึกษาส่วนมากในสาขานี้มักเป็นเซตนับได้ เช่น เซตของจำนวนเต็ม
วิยุตคณิตได้รับความสนใจมากขึ้นในปัจจุบันเนื่องจากการประยุกต์ใช้ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ แนวคิดและสัญกรณ์จากวิยุตคณิตนั้นมีประโยชน์ในการศึกษา หรืออธิบายวัตถุหรือปัญหาในขั้นตอนวิธี และภาษาโปรแกรม  ในหลาย ๆ หลักสูตรทางคณิตศาสตร์วิชาด้านคณิตศาสตร์จำกัด จะเน้นเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับด้านธุรกิจ ส่วนวิยุตคณิตเน้นแนวคิดสำหรับวิทยาการคอมพิวเตอร์
เพื่อการเปรียบเทียบ ดู ภาวะต่อเนื่อง ทอพอลอยี และ คณิตวิเคราะห์
วิยุตคณิตมักรวมถึง

ตรรกและการพิสูจน์ - การศึกษาเกี่ยวกับการให้เหตุผล
ทฤษฎีเซต - การศึกษาเกี่ยวกับกลุ่มของวัตถุ
ทฤษฎีจำนวน
คณิตศาสตร์เชิงการจัด - การศึกษาเกี่ยวกับการนับ
ทฤษฎีกราฟ
ขั้นตอนวิธี - วิธีการคำนวณ
ทฤษฎีข้อมูล
ทฤษฎีการคำนวณได้และทฤษฎีความซับซ้อน - การศึกษาเกี่ยวกับขีดจำกัดของขั้นตอนวิธี
ทฤษฎีความน่าจะเป็นพื้นฐาน และลูกโซ่มาร์คอฟ
พีชคณิตเชิงเส้น - การศึกษาเกี่ยวกับสมการเชิงเส้น
ตัวอย่างการประยุกต์ใช้: ทฤษฎีเกม — ทฤษฎีแถวคอย — ทฤษฎีกราฟ — เรขาคณิตเชิงการจัด และ ทอพอลอยีเชิงการจัด — กำหนดการเชิงเส้น — วิทยาการเข้ารหัสลับ  — ทฤษฎีการคำนวณ — การวิเคราะห์ดนตรี
เอกสารอ้างอิงและอ่านเพิ่มเติม

The Art of Computer Programming - โดนัลด์ คนุท
Kenneth Discrete Mathematics and Its Applications - H. Rosen,  5th ed. McGraw Hill.  ISBN 0-07-293033-0.
Discrete Mathematics เก็บถาวร 2005-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 5th ed. Macmillan.  Richard Johnsonbaugh, ISBN 0-13-089008-1.
Discrete Mathematics - Norman L. Biggs,  2nd ed. Oxford University Press. ISBN 0-19-850717-8.
Mathematics Archives เก็บถาวร 2011-08-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Discrete Mathematics links to syllabi, tutorials, programs, etc.
Essence of Discrete Mathematics - Neville Dean, Prentice Hall.  ISBN 0-13-345943-8. Not as in depth as above texts, but a gentle intro.
Concrete Mathematics - โรนัลด์ เกรแฮม, โดนัลด์ คนุท, โอเรน พาตาชนิค
| ด ค กสาขาของวิชาคณิตศาสตร์ |
| --- | --- |
 ประวัติ เส้นเวลา  โครงร่าง  หัวข้อ  อภิธานศัพท์ 
รากฐาน:  ทฤษฎีเซต  คณิตตรรกศาสตร์ ทฤษฎีการพิสูจน์  ทฤษฎีโมเดล  ทฤษฎีการเวียนเกิด  ทฤษฎีแคทิกอรี  ทฤษฎีไทป์  ปรัชญาของคณิตศาสตร์ 
พีชคณิต:  พีชคณิตพื้นฐาน  พีชคณิตเชิงเส้น พีชคณิตเชิงหลายเส้น  พีชคณิตนามธรรม ทฤษฎีกรุป  ทฤษฎีกาลัว  พีชคณิตสลับที่  พีชคณิตสากล  พีชคณิตเชิงโฮโมโลยี 
คณิตวิเคราะห์:  แคลคูลัส  การวิเคราะห์เชิงจริง  การวิเคราะห์เชิงซ้อน  การวิเคราะห์เชิงฟังก์ชัน  การวิเคราะห์ฮาร์มอนิก  ทฤษฎีเมเชอร์‎  สมการเชิงอนุพันธ์ 
วิยุตคณิต:  คณิตศาสตร์เชิงการจัด  ทฤษฎีกราฟ  ทฤษฎีเกม  ทฤษฎีอันดับ 
เรขาคณิต:  เรขาคณิตจำกัด  เรขาคณิตเชิงพีชคณิต  เรขาคณิตเชิงอนุพันธ์  เรขาคณิตแบบยุคลิด  เรขาคณิตวิเคราะห์  เรขาคณิตวิยุต 
ทฤษฎีจำนวน:  เลขคณิต  ทฤษฎีจำนวนเชิงพีชคณิต  ทฤษฎีจำนวนเชิงวิเคราะห์  เรขาคณิตไดโอแฟนไทน์ 
ทอพอโลยี:  ทอพอโลยีทั่วไป  ทอพอโลยีเชิงพีชคณิต  ทอพอโลยีเชิงเรขาคณิต ทฤษฎีเงื่อน  ทอพอโลยีเชิงอนุพันธ์  ทฤษฎีโฮโมโทปี 
ประยุกต์:  ความน่าจะเป็น  สถิติศาสตร์  คณิตศาสตร์การเงิน  คณิตศาสตร์เคมี  คณิตศาสตร์จิตวิทยา  คณิตศาสตร์ชีววิทยา  คณิตศาสตร์ฟิสิกส์  คณิตศาสตร์เศรษฐศาสตร์  ทฤษฎีระบบควบคุม 
คณนา:  การวิเคราะห์เชิงตัวเลข  การหาค่าเหมาะที่สุด  ทฤษฎีการคำนวณ  พีชคณิตของคอมพิวเตอร์  วิทยาการคอมพิวเตอร์ 
อื่น ๆ:  ประวัติของคณิตศาสตร์  คณิตศาสตร์นันทนาการ  คณิตศาสตร์และศิลปะ  การสอนคณิตศาสตร์ 
   หมวดหมู่    สถานีย่อย
วิธีเดลฟาย

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เดลฟี (แก้ความกำกวม)
วิธีเดลฟาย หรือ วิธีเดลฟี (อังกฤษ: Delphi method) เป็นวิธีการคาดการณ์ผลลัพธ์โดยวิธีการออกความเห็นของผู้เชี่ยวชาญ เทคนิคเดลฟายเป็นเทคนิคที่มีขั้นตอนและระเบียบแบบแผนที่ชัดเจน โดยผู้เชี่ยวชาญตอบแบบสอบถามจำนวนสองรอบหรือมากกว่านั้น โดยในแต่ละรอบผู้จัดทำจะสรุปคำตอบของรอบนั้นเพื่อเป็นข้อมูลสำหรับตอบคำถามในรอบถัดไป โดยเชื่อว่าคำตอบในแต่ละรอบจะถูกเกลาให้ "ถูกต้อง" มากยิ่งขึ้น ซึ่งสุดท้าย การสอบถามจะหยุดลงเมื่อได้ข้อสรุปที่มั่นคง และคะแนนค่าเฉลี่ยหรือมัธยฐานจะเป็นตัวกำหนดคำตอบ
ประวัติ

เป็นวิธีหนึ่งของการมองอนาคต ได้รับการพัฒนาโดย RAND Corporation ในคริสต์ทศวรรษที่ 1950 เป็นวิธีสำรวจความเห็นจากกลุ่มผู้เชี่ยวชาญในสาขาหนึ่งๆ  เพื่อให้ได้คำตอบที่น่าเชื่อถือมากที่สุด  โดยให้ผู้เชี่ยวชาญในสาขานั้นๆ ตอบแบบสอบถามชุดเดียวกันหลายครั้ง  ในการสำรวจรอบที่หนึ่ง ผู้ตอบแบบสอบถามจะตอบคำถามพร้อมข้อคิดเห็นส่วนตัวเกี่ยวกับคำถาม  จากนั้นคณะวิจัยจะคำนวณหาค่าควอไทล์ (quartile) ของคำตอบและรวบรวมข้อคิดเห็นเพิ่มเติมของผู้ตอบเพิ่มลงในชุดแบบสอบถามรอบที่สอง พร้อมส่งคำตอบที่ได้ในรอบแรกคืนให้ผู้ตอบ  ผู้ตอบจะเปรียบเทียบคำตอบของตนกับผู้เชี่ยวชาญท่านอื่นและข้อคิดเห็นเพิ่มเติม เพื่อตัดสินใจใหม่ว่า จะยืนยันความคิดเดิม หรือจะเปลี่ยนใจโดยมิต้องเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญท่านอื่น  ความเห็นที่แตกต่างจากความเห็นของคนส่วนใหญ่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนกว่าความเห็นของคนส่วนใหญ่   ผลการศึกษาหลายชิ้นระบุว่าความเห็นของสมาชิกที่ดีที่สุดของกลุ่มอาจไม่ตรงกับความเห็นของคนส่วนใหญ่
ในระยะแรกมีการใช้เทคนิคเดลฟายกันมากในการคาดการณ์เทคโนโลยี โดยทำนายว่าเทคโนโลยีใดจะมีการพิสูจน์หลักการได้เมื่อใด จะเริ่มพร้อมใช้งานหรือจะมีการใช้อย่างแพร่หลายได้เมื่อใด  แต่ต่อมามีการใช้อย่างแพร่หลายในการสำรวจและประเมินนโยบายด้านต่างๆ ทั้งในภาครัฐและภาคเอกชน ทางด้านการศึกษา การจัดการ และสาธารณสุข เรียกว่าเป็นเดลฟายเชิงนโยบาย (policy Delphi)
ลักษณะสำคัญของเทคนิคเดลฟาย ได้แก่

การไม่เปิดเผยตน (anonymity) ได้จากการใช้แบบสอบถาม เพื่อไม่ให้ผู้ออกความเห็นต้องเผชิญหน้ากัน จะได้ไม่รู้ว่าใครเป็นเจ้าของความเห็น  ทำให้สามารถพิจารณาคุณค่าของความเห็นโดยไม่ถูกเบี่ยงเบนด้วยตำแหน่งหรือความสามารถในการโน้มน้าวของเจ้าของความเห็น  ผู้ออกความเห็นที่แตกต่างออกไปไม่รู้สึกว่าถูกกดดันจากผู้ที่มีวุฒิสูงกว่าหรือความเห็นของคนส่วนใหญ่
การทำซ้ำ (iteration) ได้จากการส่งแบบสอบถามเดียวกันให้ตอบหลายรอบ ให้โอกาสผู้ตอบเปลี่ยนใจโดยไม่เสียหน้า จากการพิจารณาความเห็นและเหตุผลของผู้อื่น
การป้อนกลับโดยมีการควบคุม (controlled feedback) มีการกลั่นกรองและป้อนกลับความเห็นของกลุ่มให้ผู้ตอบแบบสอบถามได้ทราบในการส่งแบบสอบถามรอบต่อไป ผู้ตอบจะได้ทราบสถานภาพของความเห็นรวม คำวิจารณ์ ข้อเสนอแนะ และเหตุผลประกอบความคิดเห็นของทั้งผู้เห็นด้วยและไม่เห็นด้วย
การนำเสนอคำตอบด้วยสถิติ (statistical group response) เป็นส่วนหนึ่งของการป้อนกลับระหว่างการสอบถามแต่ละรอบ โดยเสนอผลคำตอบของกลุ่มเป็นค่ามัธยฐานและระดับความเห็นที่กระจายออกไป
ข้อดีของเทคนิคเดลฟาย

การไม่เปิดเผยชื่อของผู้ตอบ ทำให้ผู้ตอบมีอิสรภาพทางความคิด
สามารถได้ความเห็นจากกลุ่มผู้เชี่ยวชาญจำนวนมาก ซึ่งอาจสูงเป็นร้อยเป็นพันได้
การใช้วิธีการทางสถิติเพื่อประมวลผล เป็นการลดอคติ (bias) ทำให้ได้ข้อมูลที่น่าเชื่อถือ
เหมาะสำหรับคำถามยากๆ ที่มีหลายมิติ ที่ต้องประเมินทั้งข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์และ คุณค่าทางสังคม หรือคำถามในเรื่องที่ยังขาดองค์ความรู้อย่างเพียงพอ เพื่อหาคำตอบในขณะที่จำเป็นต้องมีการตัดสินใจ
ข้อเสียของเทคนิคเดลฟาย

ใช้เวลานานและการลงทุนสูง จึงนิยมทำการสำรวจเพียงสองรอบ  แต่ในปัจจุบัน หลายโครงการมีการให้ตอบแบบสอบถามในเว็บไซต์แบบออนไลน์ ซึ่งลดค่าใช้จ่ายและเวลาลงได้มาก
ปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้เชี่ยวชาญผ่านแบบสำรวจไม่เข้มข้นเหมือนการเผชิญหน้า  จึงถูกกล่าวหาว่าการสำรวจได้เพียงความเห็นเฉลี่ย ซึ่งอาจไม่ใช่ความเห็นที่ดีที่สุด
ขั้นตอนในการสำรวจแบบเดลฟาย

คณะวิจัยปรึกษากับคณะกรรมการด้านเทคนิค ซึ่งประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญในสาขาที่จะสำรวจจำนวนหนึ่ง เพื่อกำหนดกรอบประเด็นปัญหาที่จะศึกษาและคัดเลือกผู้เชี่ยวชาญที่จะส่งแบบสอบถามไปให้
เพื่อให้ได้มาซึ่งหัวข้อที่จะใช้ในแบบสอบถามที่จะส่งไปยังผู้เชี่ยวชาญจำนวนมาก คณะวิจัยอาจจัดการประชุมระดมความคิดผู้เชี่ยวชาญหลายสาขาในวงกว้าง หรือใช้กระบวนการจำลองภาพอนาคต หรือส่งแบบสอบถามแบบคำถามปลายเปิดไปให้ผู้เชี่ยวชาญ เพื่อรวบรวมประเด็นที่จะศึกษา
คณะกรรมการด้านเทคนิคเสนอหัวข้อที่จะใช้ในการสำรวจแบบเดลฟาย
คณะวิจัยนำหัวข้อไปทำเป็นแบบสอบถามเดลฟาย ซึ่งมีลักษณะเป็นโครงสร้างตายตัว แต่ก็เปิดโอกาสให้ผู้ตอบวิจารณ์หัวข้อในแบบสอบถาม และเสนอหัวข้อเพิ่มเติมได้:
คณะวิจัยปรึกษาคณะกรรมการด้านเทคนิคให้ตัดสินตัวแปรที่จะใช้
ทดลองความเหมาะสมของแบบสอบถามก่อนส่งจริง
คณะวิจัยส่งแบบสอบถามรอบที่ 1 ไปยังผู้เชี่ยวชาญ
คณะวิจัยติดตามแบบสอบถามรอบที่ 1 และวิเคราะห์ผลการตอบในเชิงสถิติ รวมทั้งคำวิจารณ์และข้อเสนอแนะต่างๆ นำเสนอคณะกรรมการด้านเทคนิค เพื่อปรับปรุงเพิ่มเติมหัวข้อ และเพิ่มตัวแปร
คณะวิจัยส่งแบบสอบถามรอบที่ 2 ไปยังผู้เชี่ยวชาญที่ตอบแบบสอบถามรอบที่ 1 ซึ่งแต่ละข้อจะมีค่ามัธยฐานและค่าควอไทล์ รวมทั้งสรุปข้อคิดเห็นต่างๆ จากผลการสำรวจในรอบที่ 1 หากผู้เชี่ยวชาญเลือกตอบใหม่อีกครั้งโดยมีความเห็นอยู่ในค่าควอไทล์สูงสุดหรือต่ำสุด ก็จะขอให้บอกเหตุผลว่าทำไมจึงคิดว่าความเห็นของตนถูกต้องกว่าผู้เชี่ยวชาญสามในสี่ของกลุ่ม
คณะวิจัยติดตามแบบสอบถามรอบที่ 2 และวิเคราะห์ผลการตอบนำเสนอคณะกรรมการด้านเทคนิค
คณะวิจัยทำซ้ำขั้นตอนที่ 7 และ 8 จนกว่าผลการสำรวจมีความแตกต่างจากครั้งก่อนน้อยมาก
คณะวิจัยเขียนรายงานสรุปผลการสำรวจแบบเดลฟาย ร่วมกับคณะกรรมการด้านเทคนิค