stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แม่น้ำหวงผู่
ประวัติ > การพัฒนาพื้นที่สองฝั่งแม่น้ำหวงผู่

แผนการพัฒนาพื้นที่สองฝั่งแม่น้ำหวงผู่ ที่วางไว้เริ่มจากปากน้ำอู๋ซง ถึงสะพานสูผู่ ความยาวตลอดแนวชายฝั่งทั้งสองด้านรวมประมาณ 85 กิโลเมตร และมีพื้นที่ควบคุมที่วางแผนไว้ประมาณ 74 ตารางกิโลเมตร เกี่ยวข้องกับ 6 เขตการปกครอง ได้แก่ ผู่ตง เป่าชาน หยางผู่ หงโข่ว หวงผู่ และสูฮุ่ย
เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2561 พื้นที่สาธารณะริมชายฝั่งยาว 45 กิโลเมตรทั้งสองฝั่งของแม่น้ำหวงผู่ จากสะพานหยางผู่ ไปยังสะพานสูผู่ ได้เชื่อมต่อกันและเปิดให้บริการประชาชนทุกคน ในปี 2564 มีโครงการปรับปรุงพื้นที่สาธารณะในส่วนที่เรียกว่า นอร์ทบันด์วอเตอร์ฟรอนท์ (ไว่ทานเหนือ) บนพื้นที่ริมแม่น้ำเดิมที่เคยเป็นท่าเรือที่เก่าแก่ที่สุดของเมืองในยุคของบริษัทอินเดียตะวันออก (British East India) ในปี พ.ศ. 2388 ให้เป็น "ป่าในเมือง" ที่สามารถมองทิวทัศน์ที่กว้างขึ้นของฝั่งลู่เจียจุ่ยที่อยู่ตรงข้าม
สะพานและอุโมงค์

สะพานและอุโมงค์ที่สำคัญ เรียงลำดับจากต้นน้ำ – ปลายน้ำ (ที่ปากน้ำอู๋ซง)
| ชื่อสะพาน / อุโมงค์ | ชื่อภาษาท้องถิ่น / ภาษาอังกฤษ | ภาพ | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- |
| สะพานซงผู่ | 松浦大桥 / Songpu Bridge |  | สะพานซงผู่ เดิมเรียกว่า “สะพานข้ามแม่น้ำหวงผู่” เป็นสะพานแห่งแรกที่สร้างข้ามแม่น้ำหวงผู่ เปิดให้สัญจรครั้งแรกในปี 1975 สะพานนี้ข้ามแม่น้ำในเขตซงเจียง |
| สะพานเฟิ่งผู่ | 奉浦大桥 / Fengpu Bridge |  |  |
| สะพานหมิ่นผู่ | 闵浦大桥 / Minpu Bridge |  |  |
| อุโมงค์ถนนช่างจง | 上中路隧道 / Shangzhong Road tunnel |  |  |
| อุโมงค์ถนนหลงเย่า | 龙耀路隧道 / Longyao Road tunnel |  |  |
| สะพานสูผู่ | 徐浦大桥 / Xupu Bridge |  | เปิดในปี พ.ศ. 2540 |
| อุโมงค์ถนนต่าผู่ | 打浦路隧道 / Dapu Road tunnel |  |  |
| สะพานหลูผู่ | 卢浦大桥 / Lupu Bridge |  | เปิดในปี พ.ศ. 2546 |
| อุโมงค์ถนนซีจั้งหนาน | 西藏南路隧道 / South Xizang Road tunnel |  |  |
| สะพานหนานผู่ | 南浦大桥 / Nanpu Bridge |  | เปิดในปี พ.ศ. 2534 |
| อุโมงค์ถนนฟู่ซิงตง | 复兴东路隧道 / East Fuxing Road tunnel |  |  |
| อุโมงค์ถนนเหรินหมิน | 人民路隧道 / Renmin Road tunnel |  |  |
| อุโมงค์ถนนหยานอานตง | 延安东路隧道 / East Yan'an Road tunnel |  |  |
| อุโมงค์ทางลอดเดอะบันด์ | 外滩观光隧道 / Bund Sightseeing tunnel |  | อุโมงค์เชื่อมด้วยรถรางทัศนาจรขนาดเล็ก |
| อุโมงค์ถนนซินเจี้ยน | 新建路隧道 / Xinjian Road tunnel |  |  |
| อุโมงค์ถนนต้าเหลียน | 大连路隧道 / Dalian Road tunnel |  |  |
| สะพานหยางผู่ | 杨浦大桥 / Yangpu Bridge |  | สะพานหยางผู่เปิดในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2536 เป็นสะพานที่ยาวที่สุดแห่งหนึ่งของโลกซึ่งมีความยาวรวม 8,354 เมตร |
| อุโมงค์ถนนจฺวินกง | 军工路隧道 / Jungong Road tunnel |  |  |
| อุโมงค์ถนนเสียงยิน | 翔殷路隧道 / Xiangyin Road tunnel |  |  |
| อุโมงค์ถนนฉางเจียงตะวันตก | 长江西路隧道 / West Changjiang Road tunnel |  |  |
| อุโมงค์ถนนวงแหวนรอบนอก | 外环隧道 / Outer Ring Road tunnel |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แม่น้ำหวงผู่
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  NARA 
ปากแม่น้ำที่ ปากน้ำอู๋ซง
แผนที่วิศวกรรมการปรับระบบการเดินเรือ การสร้างเขื่อนกั้นน้ำและอนุรักษ์แม่น้ำ (บน) แม่น้ำหวงผู่ ปี พ.ศ. 2449 (ล่าง) แม่น้ำหวงผู่ ปี พ.ศ. 2454 (ชื่อภาษาอังกฤษของแม่น้ำหวงผู่ในสมัยนั้นคือ Whangpoo River)
ภาพถ่ายจากสวนสาธารณะริมแม่น้ำในเขตหยางผู่ ทางตอนเหนือของเซี่ยงไฮ้
ครูบาคำหล้า สังวโร

| ครูบาคำหล้า สังวโร ( สังวโร ภิกขุ) |
| --- | --- |

ชื่ออื่น: อาจารย์หล้า
ส่วนบุคคล
เกิด: 23 มกราคม พ.ศ. 2461 (71 ปี)
มรณภาพ: 8 มกราคม พ.ศ. 2533
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดพระธาตุขุนห้วยสวด จังหวัดพะเยา
อุปสมบท: 28 ธันวาคม พ.ศ. 2481
พรรษา: 51
ครูบาคำหล้า เป็นพระมหาเถระแห่งล้านนา ผู้ที่บูรณะพระธาตุสำคัญหลายแห่ง เช่น พระธาตุดอยตุง วัดพระธาตุดอยจอมสักสังวราราม พระธาตุดอยเขาควาย จังหวัดเชียงราย เจดีย์วัดนาหนุน จังหวัดน่าน ฯลฯ
ประวัติ

ครูบาคำหล้า สังวโร เกิดเมื่อวันพุธที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2460 (นับแบบปัจจุบันเป็น พ.ศ. 2461)  ที่บ้านเลขที่ 16 หมู่ที่ 14 ตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย เป็นบุตรคนสุดท้ายของใจ และน้อย สุภายศ เมื่ออายุ 8 ปี ได้ศึกษาชั้นประถม 1 ที่โรงเรียนจำรูญราษฎร์ อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย พออายุ 9 ปี ได้เจ็บป่วยกระเสาะกระแสะ พ่อแม่จึงนำไปถวายตัวเป็นลูกศิษย์ครูบาศรีวิชัย สิริวิชโย ซึ่งขณะนั้นท่านพำนัก ณ วัดเชียงยืน (วัดสันโค้งหลวง) อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
มีพี่น้องร่วมสายโลหิตห้าคน ดังนี้
บุญปั๋น เนตรสุวรรณ
สุจา วิจิตรรัตน์
สุข สุภายศ
สุวรรณ สุรัตน์
คำหล้า สํวโร
ท่านเป็นคนสุดท้องจึงได้นามว่า “คำหล้า”
บรรพชา

ครูบาศรีวิชัย ได้ทำการบรรพชาให้ครูบาคำหล้า ณ วัดเชียงยืน ประมาณ พ.ศ. 2470 หลังจากบูรณะพระธาตุดอยตุงเสร็จแล้ว ครูบาศรีวิชัยก็ธุดงค์กลับลำพูน ครูบาคำหล้าได้พำนักที่วัดเชียงยืน หลังจากนั้นท่านก็ได้เรียนหนังสือจนจบชั้นประถม 4 จึงเข้าศึกษาต่อระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสามัคคีวิทยาคม จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จึงลาออกจากการเป็นนักเรียน ด้านปริยัติธรรมท่านสอบได้นักธรรมชั้นตรี ที่วัดเจ็ดยอด อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย นอกจากนี้ท่านยังได้ศึกษาอักษรพื้นเมือง(อักษรธรรมล้านนา หรือตั๋วเมือง) กับพระครูปัญญา ที่วัดฮ่างต่ำ อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย เป็นเวลา 3 ปี (ระหว่างปี พ.ศ. 2477 - พ.ศ. 2479)
อุปสมบทเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2481 ณ พัทธสีมาวัดมุงเมือง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย โดยมีพระครูพุทธิสารเวที (แฮด เทววังโส) เจ้าคณะจังหวัดในขณะนั้นเป็นพระอุปัชฌาย์ โดยได้รับฉายาว่า “ฐิตสํวโร” ครูบาคำหล้าเป็นพระที่มีปฏิปทาคล้ายกับครูบาศรีวิชัยมาก เช่น การไม่ฉันเนื้อ การถือฉันมื้อเดียวเป็นวัตร ชอบธุดงค์ และสร้างถาวรวัตถุทั้งศาสนสถาน และสาธารณสถาน ครูบาคำหล้า สังวโร เคยธุดงค์ข้ามไปในเขตเมืองเชียงตุง เมืองพะยาก เมืองเชียงรุ่ง เมืองเลน และเคยจำพรรษาที่เมืองผง(เมืองพง) สหภาพพม่า เป็นเวลา 3 ปี ท่านได้สร้างถาวรวัตถุมากมายในเขตจังหวัดเชียงราย จังหวัดพะเยาและจังหวัดน่าน รวมแล้วไม่ต่ำกว่า 20 แห่ง ใน พ.ศ. 2496 ท่านได้รับนิมนต์จากพระพิมลธรรม (อาสภมหาเถระ) วัดมหาธาตุ ให้ไปศึกษาวิปัสสนากรรมฐาน ณ วัดมหาธาตุ กรุงเทพมหานคร เป็นเวลา 3 เดือน
สร้างและบูรณปฏิสังขรณ์โบราณสถานแผ่นดินล้านนา

ศาสนสถานที่ครูบาคำหล้า สํวโร สร้างนั้น ผู้ออกแบบและร่วมสร้าง ได้แก่ ครูบาอินถา สุทนฺโต ซึ่งเป็นสหธรรมมิกของครูบาคำหล้า ศาสนสถานที่สำคัญที่ครูบาคำหล้าได้บูรณะซ่อมแซม ได้แก่
สร้างวัดพระธาตุดอยจอมสักสังวราราม ตำบลบ้านดู่ อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
พระธาตุดอยเขาควาย ตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
สร้างเจดีย์วัดพระธาตุจอมทอง ตำบลปล้อง อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย
วัดพระธาตุจอมจ้อ ตำบลเวียง อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย
สร้างพระธาตุศรีมหาโพธิ์ วัดพระศรีมหาโพธิ์ ตำบลเวียง อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย
สร้างเจดีย์เด่นหล้าจอมสวรรค์ ตำบลยางฮอม อำเภอขุนตาล จังหวัดเชียงราย
สร้างเจดีย์วัดกู่แก้ว ตำบลจันจว้า อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย
สร้างวิหารวัดพระธาตุจอมสวรรค์ บ้านสันขี้เหล็ก อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย
สร้างเจดีย์และวิหาร วัดพระธาตุปูล้าน ตำบลไม้ยา อำเภอพญาเม็งราย จังหวัดเชียงราย
สร้างเจดีย์ป่าตาล ตำบลป่าตาล อำเภอขุนตาล จังหวัดเชียงราย
สร้างเจดีย์ปูขวาง ตำบลแม่นาเรือ อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา
สร้างเจดีย์วัดนาซาว อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา
สร้างเจดีย์ขุนบง ตำบลสบบง อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา
บูรณะพระธาตุวัดพระธาตุเจดีย์คำ ตำบลเจดีย์คำ อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา
สร้างวิหารพระเจ้านั่งดิน ตำบลเวียง อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา
สร้างเจดีย์วัดพระแก้ว ตำบลเวียง อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา
สร้างเจดีย์และวิหารวัดพระธาตุภูซาง ตำบลภูซาง อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา
บูรณะพระอุโบสถวัดบ้านแก ตำบลป่าสัก อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา ในปี พ.ศ. 2520
สร้างพระธาตุและวิหารวัดขิงแกง ตำบลจุน อำเภอจุน จังหวัดพะเยา
สร้างวิหารวัดสะเกิน ตำบลยอด อำเภอเชียงกลาง จังหวัดน่าน
เจดีย์วัดนาหนุน ตำบลแสนทอง อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน
สาธารณสมบัติที่สำคัญที่ครูบาคำหล้า สํวโร สร้างคือ สะพานข้ามแม่น้ำพุง ตำบลป่าแงะ อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย เป็นต้น
มรณภาพ

ครูบาคำหล้า สังวโร ท่านได้เลิกสร้างศาสนสถานโดยเข้าไปจำพรรษาในสำนักสงฆ์ขุนห้วยสวด บ้านแวนโค้ง ตำบลฝายกวาง อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา ซึ่งเป็นบริเวณป่าลึกห่างไกลจากการคมนาคมเพื่อบำเพ็ญเพียร ปลายปี พ.ศ. 2532 ครูบาคำหล้า สํวโร ได้ล้มป่วยด้วยโรคลำไส้อักเสบ เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลเชียงคำ อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา และโรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ จังหวัดเชียงรายหลายครั้ง แต่อาการก็ไม่ทุเลาลง ท่านถึงแก่มรณภาพ ณ ตึกสงฆ์อาพาธ โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2533 ศพของครูบาคำหล้า ฌาปนกิจ ณ สำนักสงฆ์ขุนห้วยสวด บ้านแวนโค้ง ตำบลฝายกวาง อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2535
แหล่งข้อมูลอื่น

ครูบาคำหล้า สังวโร สำนักสงฆ์ห้วยขุนสวด จ.พะเยา เก็บถาวร 2013-03-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ครูบาคำหล้า สังวโร
ศาสนาพุทธในประเทศเวียดนาม

พระพุทธรูปไสยาสน์แห่งหนึ่งในเวียดนาม
ประเทศเวียดนามเป็นอีกหนึ่งประเทศที่มีประชากรนับถือพระพุทธศาสนา ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธนิกายมหายาน ศาสนาพุทธอาจมาจากอนุทวีปอินเดียไปยังเวียดนามครั้งแรกในศตวรรษที่ 3 หรือ 2 ก่อนคริสต์ศักราช หรือมาจากจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 1 หรือ 2 ศาสนาพุทธแบบเวียดนามมีการผสมผสานระหว่างลัทธิเต๋า, ศาสนาพื้นเมืองจีน
นิกาย

มหายาน เป็นนิกายที่ได้รับอิทธิพลทางพระพุทธศาสนาจากจีน รวมทั้งแพร่ขยายไปยังประเทศต่าง ๆ ในนามพระพุทธศาสนาแบบเวียดนาม รวมทั้งในประเทศไทยได้ด้วย
เถรวาท
เถรวาทแบบเวียดนาม เป็นพุทธศาสนาเถรวาทที่จัดตั้งขึ้นมาประมาณ 70 ปี นัยหนึ่งเป็นการกลืนกลายทางการเมืองระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์เขมร ในเวียดนาม โดยเถรวาทเวียดนามมีการพูดคุยสื่อสาระหว่างกันเป็นภาษาเวียดนาม ใช้บทสวดเป็นภาษาบาลี การก่อสร้างศิลปะวัฒนธรรมอิงอยู่กับวิถีเวียดนาม เป็นต้น
เถรวาทแบบเขมร กลุ่มชาติพันธุ์เขมรที่ในครั้งจักรวรรดิเขมรโบราณเคยเป็นส่วนหนึ่งของกัมพูชามาก่อน เมื่อตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสและฝรั่งเศสได้ยกดินแดนส่วนนี้ให้กับเวียดนาม ทำให้กลุ่มชาติพันธุ์เขมรที่อยู่ในเวียดนามแต่เดิมยังคงนับถือพระพุทธศาสนาโดยเป็นพระพุทธศาสนาในแบบเขมร คือพูดภาษาเขมร สวดด้วยภาษาบาลีแบบเขมร รวมทั้งมีวัฒนธรรม ประเพณี วิถีชีวิตในรูปแบบเขมรด้วยเช่นกัน
สถาบันการศึกษาด้านพระพุทธศาสนา

Buddhist University Ho Chi Minh City ทำการเปิดสอน 4 คณะคือ คณะพุทธศาสตร์ และบูรพาวิทยา คณะอักษรศาสตร์ และมนุษย์ศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ และคณะภาษาศาสตร์ เฉพาะคณะพุทธศาสตร์และบูรพาวิทยา แบ่งออกเป็น 9 ภาควิชา คือ ภาควิชาพุทธปรัชญา วรรณคดีพุทธศาสนา พุทธศาสนประวัติ พุทธศาสนาทั่วไป พุทธศาสนาในเวียดนาม ปรัชญาตะวันออก ปรัชญาอินเดีย ปรัชญาจีน และปรัชญาตะวันตก
บุคคลสำคัญ

พระทิก เญิ้ต หั่ญ (Thích Nhất Hạnh) พระเถระชาวเวียดนามที่อยู่อาศัยในฝรั่งเศส ที่มีผลงานอันดับโลก มีผลงานเขียนกว่า 100 เรื่องและได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ ทั่วโลก
พระทิก ทัญ ตื่อ (Thích Thanh Từ)
พระทิก จี๊ กว๋าง (Thích Trí Quảng)
บรรณานุกรม

Nguyen, Cuong Tu & A. W. Barber. "Vietnamese Buddhism in North America: Tradition and Acculturation". in Charles S. Prebish and Kenneth K. Tanaka (eds) The Faces of Buddhism in America. Berkeley: University of California Press, 1998.
Nguyen, Cuong Tu. Zen in Medieval Vietnam: A Study of the Thiền Uyển Tập Anh. Honolulu: University of Hawaii Press, 1997.
Nguyễn Tài Thư (2008), History of Buddhism in Vietnam, Cultural heritage and contemporary change: South East Asia, CRVP, ISBN 978-1565180987
Soucy, Alexander. "Nationalism, Globalism and the Re-establishment of the Trúc Lâm Thien Sect in Northern Vietnam." Philip Taylor (ed). Modernity and Re-enchantment: Religion in Post-revolutionary Vietnam. Institute of Southeast Asian Studies: Singapore, 2007
Ven.Phra Palad Raphin Buddhisaro. (2017).  Theravada Buddhism: Identity, Ethnic, Retention of “Khmer’s Krom” in Vietnam. Journal of Bodhi Research [Bodhi Vijjalai Collage] Srinakharinwiwot University http://gps.mcu.ac.th/wp-content/uploads/2013/02/11004-32450-1-SM-1.pdf เก็บถาวร 2020-07-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Ven.Phra Palad Raphin Buddhisaro. (2018). Annam Nikaya Buddhism on Vietnamese Style in Thailand: History and Development. International Conference, Thu Dau Mot University-Trường Đại Học Thủ Dầu Một Thu Dau Mot City, Binh Duong Province, Vietnam. 7–8 December 2561 http://gps.mcu.ac.th/wp-content/uploads/2016/09/Paper_Annam-Chaiyaphum-Journal.pdf เก็บถาวร 2020-07-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mae Chee Huynh Kim Lan.(2553/2010) A STUDY OF THERAVĀDA BUDDHISM IN VIETNAM.Thesis of Master of Arts (Buddhist Studies).Graduate School : Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
อ้างอิงที่เกี่ยวข้องกับ Chú Đại Bi
Kinh Dược Sư. Rộng Mở Tâm Hồn. pp. 9–11. สืบค้นเมื่อ 22 January 2022.
"Chú Đại Bi". chudaibi.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-19. สืบค้นเมื่อ 22 January 2022.
Chandra, Lokesh (1979). "Origin of the Avalokiteśvara of Potala" (PDF). Kailash: A Journal of Himalayan Studies. Ratna Pustak Bhandar. 7 (1): 6–25. สืบค้นเมื่อ 22 January 2022.
Chandra, Lokesh (1988). The Thousand-armed Avalokiteśvara. New Delhi: Abhinav Publications, Indira Gandhi National Centre for the Arts. ISBN 81-7017-247-0. สืบค้นเมื่อ 22 January 2022.
"Lê Tự Hỷ : "Chú Đại Bi: Về Bản Phạn Văn Và Ý Nghĩa Của Chú Đại Bi" (Chú Đại Bi : about the meaning of mantra in Sanskrit)". tamduc.net.vn. 2013. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-01-22. สืบค้นเมื่อ 22 January 2022.
อ่านเพิ่ม

DeVido, Elise A. (2009). The Influence of Chinese Master Taixu on Buddhism in Vietnam เก็บถาวร 2022-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Journal of Global Buddhism 10, 413–458
Buswell, Robert E., บ.ก. (2004). "Vietnam", in Encyclopedia of Buddhism. Macmillan Reference USA. pp. 879–883. ISBN 0-02-865718-7.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Buddhism in Vietnam
Phật Học Online
โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 1 + 2

| โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 1 + 2 |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: Vicarious Visions
ผู้จัดจำหน่าย: แอ็กทิวิชัน
ชุด: โทนี ฮอกส์
เอนจิน: อันเรียลเอนจิน 4
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เพลย์สเตชัน 4 เอกซ์บอกซ์วัน เพลย์สเตชัน 5 เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส นินเท็นโด สวิตช์
วางจำหน่าย: วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์วัน 4 กันยายน 2020 เพลย์สเตชัน 5, เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส 26 มีนาคม 2021 นินเท็นโด สวิตช์ 25 มิถุนายน 2021
แนว: กีฬาผาดโผน
รูปแบบ: เล่นคนเดียว, หลายผู้เล่น
โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 1 + 2 (อังกฤษ: Tony Hawk's Pro Skater) เป็นวิดีโอเกมแนวจำลองการเล่นสเกตบอร์ด พัฒนาโดย Vicarious Visions และจัดจำหน่ายโดยแอ็กทิวิชัน ตัวเกมเป็นการรีเมค สองเกมแรกในแฟรนไชส์ โทนี ฮอกส์ คือ โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ (ค.ศ. 1999) และเกม โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 2 (ค.ศ. 2000) ซึ่งพัฒนาโดยเนเวอร์ซอฟต์ เป็นเกมหลักครั้งแรกในขุดเกมนับตั้งแต่เกม โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 5 ที่วางจำหน่ายใน ค.ศ. 2015 ตัวเกมวางจำหน่ายทั่วโลกสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 4, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ เอกซ์บอกซ์วัน ในวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2020 เพลย์สเตชัน 5 และ เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอสในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2021 และนินเท็นโด สวิตช์ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2021
โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 1 + 2 ได้รับการวิจารณ์เชิงบวกอย่างมากจากนักวิจารณ์โดยชื่นชมกราฟิก รายชื่อผู้เล่นที่หลากหลาย เพลงประกอบที่ชวนคิดถึง และรูปแบบการเล่น แม้ว่าบางคนจะวิพากษ์วิจารณ์โหมดผู้เล่นหลายคนและจำนวนเลเวลที่จำกัดก็ตาม ตัวเกมกลายเป็นเกมที่ขายเร็วที่สุดในแฟรนไชส์ ​​โดยขายได้หนึ่งล้านชุดภายในสองสัปดาห์แรก ภาคต่อที่พัฒนาโดย Iron Galaxy ที่รู้จักกันในชื่อ โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 3 + 4 มีกำหนดวางจำหน่ายในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2025
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
โหนกระแส

| โหนกระแส |
| --- | --- |
ประเภท: ทอล์กโชว์
พิธีกร: กรรชัย กำเนิดพลอย (หลัก) รสริน ประกอบธัญ (สำรอง)
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาไทย
การผลิต
ความยาวตอน: 55 นาที   (ไม่รวมการออกอากาศทางออนไลน์)
บริษัทผู้ผลิต: ฝ่ายข่าว ช่อง 3 เอชดี บริษัท ดีคืนดีวัน จำกัด
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่อง 3 เอชดี
ออกอากาศ: 5 มิถุนายน 2560 (2560-06-05) – ปัจจุบัน
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
โหนกระแส แต่เช้า
โหนกระแส เป็นรายการโทรทัศน์ประเภททอล์กโชว์เชิงข่าว ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับประเด็นทางสังคม ดำเนินรายการโดย หนุ่ม - กรรชัย กำเนิดพลอย ผลิตโดย บริษัท ดีคืนดีวัน จำกัด ของกรรชัย ร่วมกับฝ่ายข่าว ช่อง 3 เอชดี เริ่มออกอากาศครั้งแรกทางช่อง 3 เอสดี เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ก่อนย้ายมาออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ปัจจุบันออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 12:35 - 13:30 น. นอกจากนี้ยังเผยแพร่คู่ขนานผ่านช่องทางเฟซบุ๊ก ยูทูบและติ๊กต็อกของโหนกระแสอีกด้วย
ประวัติ

กรรชัย กำเนิดพลอย เริ่มจัดรายการประเภททอล์กโชว์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับประเด็นทางสังคม ตั้งแต่ยุคทีวีดิจิทัลราว พ.ศ. 2557 เริ่มที่ช่อง 8 อาร์เอส กับรายการ ปากโป้ง ซึ่งทำเป็นระยะเวลานาน 4 ปี จนเมื่อกรรชัยได้ย้ายมาอยู่กับช่อง 3 จึงนำรูปแบบรายการนี้มาด้วย ในช่วงที่ย้ายช่องมีกระแสข่าวว่าเกิดความขัดแย้งกับสุรชัย เชษฐโชติศักดิ์ แต่ภายหลังสถานีช่อง 8 ออกมาแจ้งเองว่าอยากจะลองผลิตรายการเอง
รายการ โหนกระแส ออกอากาศทางช่อง 3 เอสดี เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2560 พร้อมทั้งช่อง 3 ยังมอบหมายให้กรรชัยควบตำแหน่งผู้ประกาศข่าวในรายการ เที่ยงวันทันเหตุการณ์ ทางช่อง 3 เอชดีเพิ่มด้วย จากเดิมรายการออกอากาศ 4 วัน คือวันจันทร์ถึงวันพฤหัสบดี เวลา 20.30-21.00 น. มาเป็นวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลา 17.20-18.00 น. และได้ได้ย้ายเวลามาอยู่ในช่วง 13.30-14.10 น. ตั้งแต่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 และต่อยอดออกมาจัดรายการ โหนกระแส แต่เช้า ทางช่อง 3 เอชดี ในวันอาทิตย์ เวลา 07.20 น. จากนั้นหลังการคืนใบอนุญาตของช่อง 3 เอสดี ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2562 เป็นต้นมา รายการ โหนกระแส จึงได้ย้ายมาออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ตั้งแต่เวลา 12.20-12.45 น. ก่อนที่ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2563 จะเพิ่มเวลาเป็น 12:40 – 13:30 น.
รูปแบบรายการ

โหนกระแส เป็นรายการโทรทัศน์ประเภททอล์กโชว์เชิงข่าว มีพิธีกรดำเนินรายการคนเดียวคือ หนุ่ม - กรรชัย กำเนิดพลอย เพื่อไม่ให้การสัมภาษณ์สะดุด เพราะการมีพิธีกรหลายคนอาจจะมีการถามในมุมมองประเด็นที่แตกต่างกันไปในสถานการณ์จริง เนื้อหาเกี่ยวกับประเด็นทางสังคม รายการมักเชิญแขกรับเชิญ ที่มักเป็นการเชิญคนจากทั้งสองฝั่งที่กำลังมีประเด็น มานั่งพูดคุยกันต่อหน้าเพื่อหาข้อสรุป และให้ผู้ชมได้ฟังความจากทั้งสองฝ่าย จุดประสงค์ของรายการ กรรชัยระบุว่าต้องการทำรายการ โหนกระแส ให้เป็นกระบอกเสียงของสังคมที่คนสามารถพึ่งพาได้ เช่น ช่วยไกล่เกลี่ยเรื่องให้
การตอบรับ

จากข้อมูลเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 โหนกระแส เป็นรายการที่ทำเรตติ้งสูงสุดเมื่อเทียบกับรายการที่ออกอากาศในช่วงเดียวกัน อีกทั้งมีการใส่แฮชแท็ก #โหนกระแส ก็มักติดเทรนด์อันดับ 1 ของทวิตเตอร์ ในช่วงเวลาที่ออกอากาศ ตอนที่มีเรตติ้งสูงสุดคือเมื่อ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ที่ออกอากาศเกี่ยวกับการเสียชีวิตของภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์ เรตติ้งอยู่ที่ 1.32 ส่วนของดูย้อนหลังผ่านทางยูทูบ มียอดการรับชมสูงถึง 4.7 ล้านครั้ง ภายในเวลาเพียง 19 ชั่วโมงเท่านั้น โดยจนถึงวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2565 มีการผู้รับชมแล้วกว่า 9 ล้านครั้ง
อย่างไรก็ตาม โหนกระแส เคยนำเสนอเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมอยู่บ่อยครั้ง จึงถูกคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) สั่งระงับการออกอากาศ 1 วัน ในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2567 โดยกรรชัยได้นำรายการ โหนกระป๋อง มาออกอากาศแทนในวันดังกล่าว
ความสำเร็จของรายการ

เนื่องจากรายการ โหนกระแส เป็นรายการที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในตลอดระยะเวลาของการออกอากาศ ทั้งที่เป็นกระแสทั้งในโทรทัศน์ และโลกออนไลน์ ผู้จัดละครโทรทัศน์บางรายจึงตัดสินใจนำรายการโหนกระแสเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของฉากในละครโทรทัศน์ เช่น เขาวานให้หนูเป็นสายลับ ที่มีการสัมภาษณ์ปาริธ ทิมทอง ที่รับบทตัวละครเผด็จ (ซึ่งเป็นบทเดิมที่กรรชัยเคยแสดงเมื่อปี พ.ศ. 2534), ซุปตาร์2550 และ เกมรักทรยศ[ต้องการอ้างอิง]
รางวัล

| ปี | รางวัลที่ได้เข้าชิง | รางวัล/สาขา | ผล |
| --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2564 | รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 12 | สาขาพิธีกรยอดเยี่ยม   กรรชัย กำเนิดพลอย | ชนะ |
| พ.ศ. 2566 | รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 14 | สาขารายการฮาร์ดทอล์คยอดเยี่ยม   โหนกระแส | ชนะ |
วัฒนธรรมสมัยนิยม

โหนกระแสถูกนำไปล้อเลียนโดยพสุ หล่อเพ็ญศรี (PASULOL) ในการ์ตูนสั้นของเขา กุ่ย นาย ฮอล และชีวิตติดหน่วง ผ่านทางแพลตฟอร์มยูทูบเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 โดยรายการโหนกระแสถูกล้อเลียนเป็นรายการชื่อว่า เถียงทันหน่วง และหนุ่ม กรรชัย พิธีกรรายการ ถูกล้อเลียนเป็นตัวละครชื่อว่า หน่วง และวิดีโอดังกล่าวยังเป็นวิดีโอในหมวดทั่วไปที่ได้รับความนิยมสูงสุดของยูทูบประเทศไทยประจำปี พ.ศ. 2567 อีกด้วย
ดูเพิ่ม

กรรชัย กำเนิดพลอย
ฝ่ายข่าว ช่อง 3 เอชดี
ช่อง 3 เอชดี
แหล่งข้อมูลอื่น

โหนกระแส ที่เฟซบุ๊ก
โหนกระแส [Hone-Krasae] official ที่ยูทูบ
โหนกระแส (Official) ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
โหนกระแส (HoneKrasae_Official) ที่ติ๊กต็อก
| ด ค กครอบครัวข่าว 3 |
| --- | --- |
รายการข่าว:  ขันข่าวเช้าตรู่ เสาร์–อาทิตย์  เรื่องเล่าเช้านี้ หน้าหนึ่ง  เสาร์–อาทิตย์  ผู้หญิงยกกำลังแจ๋ว  เที่ยงวันทันเหตุการณ์  โหนกระแส แต่เช้า  ข่าวสามสี  เรื่องเด่นเย็นนี้ เสาร์–อาทิตย์  ตุ้มโฮม  ข่าวนอกลู่  ข่าว 3 มิติ 
ผู้ประกาศข่าว:  สรยุทธ สุทัศนะจินดา  พิชญทัฬห์ จันทร์พุฒ  เอกราช เก่งทุกทาง  ปุณยวีร์ สุขกุลวรเศรษฐ์  ณปภา ตันตระกูล  สุภาพร วงษ์ถ้วยทอง  กรรชัย กำเนิดพลอย  อริสรา กำธรเจริญ  ภาษิต อภิญญาวาท  ปรินดา คุ้มธรรมพินิจ  สาธิต กรีกุล  พิศณุ นิลกลัด  กนิษฐ์ สารสิน  กิตติ สิงหาปัด  ปิยณี เทียมอัมพร  ศมจรรย์ จรุงวัฒน์  เมจกา สุพิชญางกูร  อติรุจ กิตติพัฒนะ  ประวีณมัย บ่ายคล้อย  จุฑาธิปษ์ ภักดีกุล  ฉัตรปวีณ์ ตรีชัชวาลวงศ์  ปีติภัทร คูตระกูล  ปวริศา เพ็ญชาติ  กรกมล ชิตพงศ์  ชลธิชา นวมสุคนธ์  มาวิน ทวีผล 
ดูเพิ่มเติม:  ช่อง 3 เอชดี  เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์  เซิร์ชไลฟว์  วิทยุครอบครัวข่าว 
  หมวดหมู่
พระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์

| --- | --- |

ที่ตั้ง: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3038 ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี
ประเภท: พระบรมราชานุสาวรีย์และเจดีย์
การเปิด: 25 มกราคม พ.ศ. 2502
อุทิศแด่:  สมเด็จพระนเรศวรมหาราช  สงครามยุทธหัตถี 
พระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์   ตั้งอยู่ที่ ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี ประกอบด้วยพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงพระคชาธารออกศึก และองค์เจดีย์ยุทธหัตถี สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงสร้างเจดีย์ขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะในสงครามยุทธหัตถีที่ทรงมีต่อพระมหาอุปราชาแห่งพม่า เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2135 และในปี พ.ศ. 2495 กองทัพบกได้บูรณปฏิสังขรณ์องค์พระเจดีย์ขึ้นใหม่ โดยสร้างเป็นเจดีย์แบบลังกาทรงกลมใหญ่ สูง 66 เมตร ฐานกว้างด้านละ 36 เมตร ครอบพระเจดีย์องค์เดิมไว้
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้เสด็จไปประกอบพิธีบวงสรวงและเปิดพระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2502 หลังจากนั้นรัฐบาลได้กำหนดให้วันกองทัพไทย ซึ่งตรงกับวันที่ 25 มกราคม ของทุกปี ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นวันที่ 18 มกราคม ของทุกปี เป็นวันถวายราชสักการะพระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์ พร้อมกันนั้นทางจังหวัดได้จัดให้มีงานเฉลิมฉลองพระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์ทุกปี เลยจากเจดีย์ไปประมาณ 100 เมตร เป็นที่ตั้งของ พระตำหนักสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภายในมีพระบรมรูปของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และพระรูปพระสุพรรณกัลยา มีผู้นิยมไปสักการบูชาอยู่เสมอ ปัจจุบันทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้องคมนตรีเป็นผู้แทนพระองค์ไปวางพานพุ่มดอกไม้และพวงมาลาถวายราชสักการะเป็นประจำทุกปี
ภาพ

พระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์
ฐานอิฐด้านในเจดีย์
อันดับลิ่น

| อันดับลิ่น ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 12> 9–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      สมัยไมโอซีนตอนกลาง-ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ลิ่นจีน (Manis pentadactyla)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
ชั้นฐาน:: Eutheria
อันดับใหญ่:: Laurasiatheria
อันดับ:: Pholidota Weber, 1904

กลุ่มย่อย
 สกุล: †Euromanis Gaudin, Emry & Wible, 2009  วงศ์: †Eurotamanduidae Szalay & Schrenk, 1994  อันดับย่อย: Eupholidota Gaudin, Emry & Wible, 2009 วงศ์ใหญ่: Manoidea Gaudin, Emry & Wible, 2009 วงศ์: Manidae Gray, 1821  วงศ์: †Patriomanidae Szalay & Schrenk 1998 [sensu Gaudin, Emry & Pogue, 2006]  Incertae sedis สกุล: †Necromanis Filhol, 1893  วงศ์ใหญ่: †Eomanoidea Gaudin, Emry & Wible, 2009 วงศ์: †Eomanidae Storch, 2003

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ลิ่น หรือ นิ่ม หรือที่นิยมเรียกกันว่า ตัวลิ่น หรือ ตัวนิ่ม จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ที่อยู่ในอันดับ Pholidota
ลิ่นเป็นสัตว์ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับอาร์มาดิลโล หรือ สัตว์ที่อยู่ในอันดับ Cingulata ที่พบได้ในทวีปอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ ขณะที่ลิ่นจะพบได้ที่ทวีปเอเชียและแอฟริกา
ลิ่นทุกชนิดจะมีส่วนหน้าที่ยาว มีปากขนาดเล็ก มีลักษณะเป็นรูเล็ก ๆ ไม่มีฟัน กินอาหารโดยการใช้ลิ้นที่ยื่นยาวและน้ำลายที่เหนียวตวัดกินแมลงตามพื้นดิน จำพวก มดและปลวกหรือหนอนขนาดเล็ก  และมีลำตัวที่ปกคลุมด้วยเกล็ดเป็นชิ้น ๆ เหมือนกับสัตว์เลื้อยคลาน ทำหน้าที่เหมือนชุดเกราะเพื่อใช้ในการป้องกันตัว เมื่อถูกรุกรานลิ่นจะลดลำตัวเป็นวงกลม ขณะที่ส่วนท้องจะไม่มีเกล็ด ซึ่งจะถูกโจมตีได้ง่าย
ลิ่นมีเล็บที่แหลมคมและยื่นยาว ใช้สำหรับขุดพื้นดินหาอาหารและขุดโพรงเป็นที่อยู่อาศัยและพักผ่อน และปีนต้นไม้ เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน
ลิ่นออกลูกเป็นตัว ครั้งละ 1-2 ตัว ตั้งท้องนานราว 130 วัน เมื่อแรกเกิด ลูกลิ่นจะมีเกล็ดติดตัวมาตั้งแต่เกิด และจะเกาะกับแม่ตรงบริเวณโคนหาง ซึ่งลูกลิ่นวัยอ่อนจะยังไม่มีเกล็ดแข็งเหมือนกับลิ่นวัยโต แต่จะค่อย ๆ แข็งขึ้นเรื่อย ๆ ตามการเจริญเติบโต
ในประเทศไทยมีการตามล่าลิ่นโดยเฉพาะลิ่นซุนดาที่ล่าเพื่อรับประทาน โดยผู้ที่เข้าป่าหาตัวลิ่นจะใช้สุนัขดมกลิ่นตามล่า หากลิ่นปีนขึ้นต้นไม้ ก็จะใช้การตัดต้นไม้ต้นนั้นทิ้งเสีย  โดยการค้าตัวลิ่นถือว่าเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย เพราะลิ่นไม่ว่าชนิดไหน ในประเทศไทย ถือว่าเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 และมีกฎหมายคุ้มครองระหว่างประเทศอีกด้วย ผู้กระทำผิดจะได้รับโทษปรับไม่เกิน 40,000 บาท จำคุก 4 ปี หรือทั้งจำทั้งปรับ
ซึ่งคำว่า "Pangolin" ซึ่งเป็นคำศัพท์ในภาษาอังกฤษที่เรียกลิ่นนั้น มาจากภาษามลายูคำว่า  Peng-goling แปลว่า "ไอ้ตัวขด"
ดูเพิ่ม

อาร์มาดิลโล
5 มีนาคม

วันที่ 5 มีนาคม เป็นวันที่ 64 ของปี (วันที่ 65 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 301 วันในปีนั้น
เหตุการณ์

พ.ศ. 906 (ค.ศ. 543) - จักรพรรดิโรมันจูเลียน ได้ยกกองกำลังรบจำนวน 90,000 นายออกจากแอนติออก เพื่อเข้าโจมตีจักรวรรดิแซสซานิด
พ.ศ. 2039 (ค.ศ. 1496) - พระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ ได้ให้อำนาจแก่นักเดินเรือจอห์น แคบอต และลูกชาย เดินทางออกสำรวจดินแดนใหม่ภายใต้สัญญาการทำงาน