stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฌ็อง-บาติสต์ ลูว์ลี
ผลงาน > Ballets

Alcidiane (1658)
La Raillerie (1659)
La Revente des habits du ballet et comédie (1661)
L'Impatience (1661)
Les Saisons (1661)
Les Arts (1663)
Les Noces de village (1663)
Les Amours desguisés (1664)
Palais d'Alcine (1664)
Le Naissance de Vénus (1665)
Les Gardes (1665)
Mascarade du Capitaine (1665)
Petit Ballet de Fontainebleau (1665)
Les Muses ((1666)
Le Carnaval (1668)
Flore (1669)
La Jeunesse (1669)
Les Jeux pythiens (1670)
Ballet des Nations (1670) in Le Bourgeois Gentilhomme
Le Temple de la paix (1685)
ผลงาน > Ballets cowritten with Lully

Mascarade de la Foire de St-Germain (1652)
La Nuit (1653)
Les Proverbes (1654)
Le Temps (1654)
Les Plaisirs (1655)
Les Bienvenus (1655)
Psyché ou la Puissance de l'Amour
Les Galanteries du temps (1657)
Les Plaisirs troublés (1657)
Le Triomphe de Bacchus dans les Indes (1666)
ผลงาน > Comédie-ballets

Les Plaisirs de l'île enchantée (1664)
La Princesse d'Elide (1664)
Le Bourgeois Gentilhomme (1670)
ผลงาน > Comedies (Comédies)

L'Impromptu de Versailles (1663)
Le Mariage forcé (1664)
L'Amour médecin (1665)
Le Sicilien (1667)
Georges Dandin (1668)
Monsieur de Pourceaugnac (1669)
Les Amants Magnifiques (1670)
La Comtesse d'Escarbagnas (1671)
ผลงาน > Comedies cowritten with Lully

Les Fâcheux (1661)
ผลงาน > Tragédie-ballets

Psyché (1671)
ผลงาน > Divertissments

Le Grand Divertissement de Versailles (1668) in Georges Dandin
Le Divertissement de Chambord (1669) in Monsieur de Pourceaugnac
Le Divertissement Royal (1670) in Les Amants Magnifiques
Idylle sur le Paix (1685)
ผลงาน > Eclogues (Églogues)

La Grotte de Versailles (1668)
ผลงาน > Interludes (Intermèdes)

Les Noces de Pélée et de Thétis (1654)
Xerxes (1660)
Hercule amoureux (1662)
Oedipe (1664)
ผลงาน > Grands Motets

Jubilate Deo (1660)
Lachrymae Fideles (1664)
Miserere (1664)
Plaude Laetare Gallia (1668)
Te Deum (1677)
De Profundis (1683)
Dies Irae (1683)
Exaudiat te Dominus (1683)
Quae Fremuerunt (1685)
Benedictus (1685)
Notus in Judaea Deus
ผลงาน > Petits Motets

Anima Christi
Ave Coeli
Dixit Dominus
Domine Salvum Regem
Exaudi Deus
Laudate Pueri
Dulcissime
Omnes Gentes
Sapientia
Regina Coeli
Salve Regina
ผลงาน > Other Works

Dialogue de la Guerre avec la Paix (1655)
Première marche des mousquetaires (1658)
Courage, Amour, la Paix est faite (1661)
Douce et Charmante Paix (1661)
Ingrate Bergère (1664)
Qui les saura, mes secrètes amours (1664)
Branles (1665)
Trios pour le coucher du roi (1665)
Belle inhumaine, soulagez la peine (1665)
Savez-vous bien, la belle (1665)
La langueur des beaux yeux (1666)
Que vous connaissez peu trop aimable Climène (1666)
Si je n'ai parlé de ma flamme (1666)
En ces lieux, je ne vois que des promenades (1668)
Ah, qu'il est doux de se rendre à l'empire de l'Amour (1668)
Le printemps ramène la verdure (1668)
Depuis que l'on soupire sous l'amoureux empire (1668)
Marches et batteries de tambour (1670)
Sans mentir on est bien misérable (1671)
Marche (1672)
Marches pour le régiment de Savoie (1685)
Pièces de symphonies, Airs pour Mme la Dauphine (1683)
Airs pour le Carrousel de Monseigneur (1686)
Il faut mourir, pécheur (1687)
Gigue
Marches dont la Marche des Dragons du Roi, la Marche du Prince d'Orange
Aunque prodigoas
Soca per tutti
A la fin petit Desfarges
D'un beau pêcheur, la pêche malheureuse
Un tendre coeur
Non vi è più bel piacer
Le printemps, aimable Sylvie
Tous les jours cent bergères
Viens, mon aimable bergère
Où êtes-vous allées, mes belles amourettes
Nous mêlons toute notre gloire
Pendant que ces flambeaux
J'ai perdu l'appétit
Venerabilis barba capucinorum
มอซซาเรลลา

มอซซาเรลลา
มอซซาเรลลา (อิตาลี: mozzarella) เป็นเนยแข็งชนิดหนึ่ง มีต้นกำเนิดจากภาคใต้ของประเทศอิตาลี ตามธรรมเนียมแล้วผลิตจากน้ำนมควายเมดิเตอร์เรเนียนอิตาลีด้วยกรรมวิธีปัสตาฟีลาตา (pasta filata) ซึ่งโดยหลัก ๆ แล้วเป็นการแช่ กวน และนวดลิ่มน้ำนมในอ่างหางนมร้อนหรือน้ำร้อน เนยแข็งที่ได้จะมีเนื้อสัมผัสกึ่งนุ่ม ยืดหยุ่น และมีกลิ่นรสไม่แรง นิยมนำไปใช้เป็นส่วนประกอบในพิซซาและอาหารจากพาสตาชนิดต่าง ๆ หรือเสิร์ฟกับมะเขือเทศฝานและใบโหระพาฝรั่งในสลัดกาปรี
มอซซาเรลลาได้รับการขึ้นทะเบียนการรับรองความชำนาญพิเศษแบบดั้งเดิม (Traditional Speciality Guaranteed) จากสหภาพยุโรปในปี พ.ศ. 2541 แผนการคุ้มครองนี้กำหนดให้มอซซาเรลลาที่จำหน่ายในสหภาพยุโรปต้องผลิตตามสูตรดั้งเดิม แต่ก็ไม่ได้กะเกณฑ์ที่มาของนมที่ใช้ผลิตเนยแข็งชนิดนี้ ดังนั้นจึงอาจใช้นมชนิดได้ก็ได้รวมทั้งนมวัว อย่างไรก็ตาม ในอิตาลี มอซซาเรลลาชนิดที่ผลิตจากนมควายเป็นชนิดที่มีความสำคัญและมีชื่อเสียง โดยมอซซาเรลลาควายของอิตาลีที่จำหน่ายในชื่อ "มอซซาเรลลาควายคัมปาเนีย" (Mozzarella di Bufala Campana) ได้รับการขึ้นทะเบียนภายใต้แผนการการคุ้มครองการตั้งชื่อจากแหล่งกำเนิด (Protected Designation of Origin) ของสหภาพยุโรป และต้องผลิตในท้องที่ที่ได้รับการเลือกสรรในแคว้นคัมปาเนีย, ลัตซีโย, ปุลยา และโมลีเซเท่านั้น
มอซซาเรลลาสดโดยทั่วไปมีสีขาว แต่บางครั้งอาจมีสีครีมหรือสีเหลืองอ่อนขึ้นอยู่กับอาหารที่สัตว์กินเข้าไป เนื่องจากมอซซาเรลลาสดจะมีความชื้นสูง แต่เดิมจึงมักบริโภคภายในไม่กี่วันหลังจากผลิตเสร็จ แต่ก็สามารถเก็บไว้ในน้ำเกลือเข้มข้นได้นานประมาณหนึ่งสัปดาห์ หรือนานกว่านั้นเมื่อจำหน่ายในบรรจุภัณฑ์ที่ผนึกสุญญากาศ โดยมอซซาเรลลาที่มีความชื้นต่ำ (เพราะเอาน้ำออกมาก) สามารถแช่เย็นเก็บไว้ได้นานถึงหนึ่งเดือน และมอซซาเรลลาขูดฝอยที่มีวางจำหน่ายทั่วไปบางชนิดก็มีอายุการเก็บรักษานานถึงหกเดือน
ดูเพิ่ม

มอซซาเรลลาควาย
มอร์กัน เด ซันติส

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
เกิด:   (1977-03-26) 26 มีนาคม ค.ศ. 1977 (47 ปี)
เกิดที่:  กวาร์เดียเกรเล อิตาลี
สูง:  1.90 เมตร (6 ฟุต 3 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ชุดเยาวชน
:  เปสการา
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 1994–1997 |  เปสการา |  74 |  (0) |
| 1997–1999 |  ยูเวนตุส |  3 |  (0) |
| 1999–2007 |  อูดีเนเซ |  194 |  (0) |
| 2007–2009 |  เซบิยา |  8 |  (0) |
| 2008–2009 |  → กาลาทาซาไร (ยืม) |  31 |  (0) |
| 2009–2013 |  นาโปลี |  147 |  (0) |
| 2013–2016 |  โรมา |  71 |  (0) |
| 2016–2017 |  มอนาโก |  1 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 1994–1995 |  อิตาลี 18 ปี |  8 |  (0) |
| 1999–2000 |  อิตาลี 21 ปี |  7 |  (0) |
| 2005–2012 |  อิตาลี |  6 |  (0) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 1 October 2014.  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 16 October 2012
มอร์กัน เด ซันติส (อิตาลี: Morgan De Sanctis, ออกเสียง: [ˈmorɡan dɛ ˈsantis]; เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1977) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี ตำแหน่งผู้รักษาประตู ปัจจุบันเป็นผู้จัดการให้กับสโมสรฟุตบอลโรมา
แหล่งข้อมูลอื่น

Player profile เก็บถาวร 2012-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Napoli's official website
FIGC เก็บถาวร 2012-06-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อิตาลี)
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งปีเยมอนเตและลอมบาร์เดีย
ดูเพิ่ม

มรดกโลก
ศิลปะคริสต์ศาสนา
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโอสซุชชิโอ

| ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโอสซุชชิโอ  Sacri Monti of Piedmont and Lombardy * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโอสซุชชิโอ (ส่วนหนึ่งของภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี)
ประเทศ: พีดมอนต์/ลอมบาร์ดี  อิตาลี
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม ภูมิทัศน์วัฒนธรรม 
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2546 (คณะกรรมการสมัยที่ 27)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโอสซุชชิโอ (อิตาลี: Sacro Monte di Ossuccio) เป็นกลุ่มคริสต์ศาสนสถานของโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่บนเนินเขาโอสซุชชิโอในบริเวณพีดมอนต์/ลอมบาร์ดีทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี ที่เป็นหนึ่งในเก้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดีที่ได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปีค.ศ. 2003
กลุ่มคริสต์ศาสนสถานตั้งอยู่บนเชิงเขาแอลป์ที่สูงจากระดับน้ำทะเลราว 200 เมตรทางด้านตะวันตกของฝั่งทะเลสาบโคโม ที่หันไปทางด้านเกาะโคมาชินา (Isola Comacina) และห่างจากเมืองโคโมราว 25 กิโลเมตร ตัวสิ่งก่อสร้างล้อมรอบไปด้วยไร่ต้นมะกอกและป่าโปร่ง และอยู่ไกลจากชุมชน
กลุ่มชาเปลของภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโอสซุชชิโอก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1635 ถึงปี ค.ศ. 1710 เป็นแบบสถาปัตยกรรมบาโรกที่เป็นการสะท้อนให้เห็นถึงนโยบายของการสร้างงานศิลปะคริสต์ศาสนาตามปรัชญาของการปฏิรูปศาสนาของนิกายโรมันคาทอลิก กลุ่มชาเปลนี้เชื่อมกับทางที่ขึ้นไปสู่คริสต์ศาสนสถานที่ตั้งอยู่ที่นั่นแล้วที่สร้างในปี ค.ศ. 1532
ศิลปะภายในชาเปลเป็นฉากชีวิตของพระเยซูที่เริ่มตั้งแต่การประกาศของเทพไปจนถึงการตรึงกางเขนและการขึ้นสวรรค์ของพระเยซู และรวมทั้งอัสสัมชัญของพระแม่มารี
ข้อมูลเพิ่มเติม

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี
ศิลปะคริสต์ศาสนา
ทุกขกิริยาของพระเยซู
ชีวิตของพระเยซู
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโอโรปา

| ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโอโรปา  Sacri Monti of Piedmont and Lombardy * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโอโรปา (ส่วนหนึ่งของภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี)
ประเทศ: แคว้นพีดมอนต์  อิตาลี
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม ภูมิทัศน์วัฒนธรรม 
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2546 (คณะกรรมการสมัยที่ 27)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโอโรปา  (อิตาลี: Sacro Monte di Oropa) เป็นกลุ่มคริสต์ศาสนสถานของโรมันคาทอลิกตั้งอยู่บนเนินเขาไม่ไกลจากบิเอลลาในแคว้นพีดมอนต์ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งออร์ตาเป็นหนึ่งในเก้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดีที่ได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปีค.ศ. 2003
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโอโรปาเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1617 บนสถานที่ที่เดิมเป็นวัดพระแม่มารีซึ่งเป็นวัดที่เก่าที่สุดในพีดมอนต์และเป็นวัดที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในบริเวณเทือกเขาแอลป์ กลุ่มสิ่งก่อสร้างประกอบชาเปล 19 ชาเปลที่ตั้งอยู่เป็นระยะๆ ภายในแต่ละชาเปลก็เป็นฉากจากชีวิตของพระแม่มารี ที่สร้างโดยใช้ประติมากรรมผสมจิตรกรรม ที่ผู้ชมสามารถติดตามได้จากชาเปลหนึ่งไปอีกชาเปลหนึ่งบนถนนที่ขึ้นไปสู่วัดบาโรกใหญ่ตนบนเหนือสุดของเนิน จิตรกรผู้สร้างฉากเหล่านี้คือจิโอวานนิ เอ็นริโค เวย์เมอร์ และทันซิโอ ดา วาราลลโล ผู้ประดิษฐ์ตกแต่งหุ่นที่ใช้ด้วยกันทั้งหมดถึง 156 ตัว
ข้อมูลเพิ่มเติม

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี
ศิลปะคริสต์ศาสนา
ชีวิตของพระแม่มารี
มหาวิหารนักบุญมาระโก

ด้านหน้ามหาวิหารซันมาร์โก
มหาวิหารนักบุญมาระโก หรือชื่อเต็มคือ อัครบิดรอาสนมหาวิหารนักบุญมาระโก (อิตาลี: Basilica Cattedrale Patriarcale di San Marco, อังกฤษ: St Mark's Basilica หรือ Saint Mark's Basilica) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิก ระดับมหาวิหารรอง ประจำเขตอัครบิดรเวนิสในประเทศอิตาลี สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอทิก ได้รับการเสกในปี ค.ศ. 1094
มหาวิหารนักบุญมาระโกที่เป็นตัวอย่างอันสำคัญของสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ตั้งอยู่ที่จัตุรัสซันมาร์โกติดและเชื่อมกับปาลัซโซดูกาเล เดิมตัวโบสถ์เป็นโบสถ์น้อยของประมุขผู้ครองเวนิส และมิได้เป็นมหาวิหารของเมือง แต่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1807 เป็นต้นมาจึงใช้เป็นที่นั่งของอัครบิดรแห่งเวนิส ตัวสิ่งก่อสร้างเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างอย่างงดงามประดับด้วยงานโมเสกแบบไบแซนไทน์ และ ประติมากรรมต่างที่แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ อำนาจ และ ความมั่งคั่งของเวนิส ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 ก็ได้รับสมญาว่า “Chiesa d'Oro” หรือ “โบสถ์ทอง”
ระเบียงภาพ

ด้านหน้ามหาวิหารซันมาร์โก
งานโมเสกเหนือประตูทางเข้า
ทางเข้า
หอระฆังซันมาร์โก
ทางเข้า
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มหาวิหารนักบุญมาระโก
พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
Cathedral of San Marco, Venice
(อิตาลี) San Marco Museum เก็บถาวร 2011-10-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Satellite image from Google Maps
Video Introduction to Basilica San Marco
มัตเตโอ เรนซี

| มัตเตโอ เรนซี |
| --- | --- |
Matteo Renzi


นายกรัฐมนตรีอิตาลี คนที่ 56
ดำรงตำแหน่ง 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 – 12 ธันวาคม พ.ศ. 2559
ประธานาธิบดี: จอร์โจ นาโปลีตาโน แซร์โจ มัตตาเรลลา
ก่อนหน้า: เอนรีโก เลตตา
ถัดไป: ปาโอโล เจนตีโลนี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 มกราคม พ.ศ. 2518 (49 ปี) ฟลอเรนซ์ แคว้นตอสคานา ประเทศอิตาลี
ศาสนา: โรมันคาทอลิก

มัตเตโอ เรนซี (อิตาลี: Matteo Renzi; เกิด 11 มกราคม พ.ศ. 2518) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 56 ของประเทศอิตาลี ดำรงตำแหน่งระหว่าง 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 - 12 ธันวาคม พ.ศ. 2559 และเลขาธิการพรรคประชาธิปไตยตั้งแต่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2556 เขาลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเนื่องด้วยความพ่ายแพ้ต่อการสนับสนุนลงประชามติแก้ไขรัฐธรรมนูญ
โดยก่อนหน้านี้เขาเคยดำรงตำแหน่งประธานจังหวัดฟลอเรนซ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2552 และนายกเทศมนตรีเมืองฟลอเรนซ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2552 ถึง พ.ศ. 2557
มอเลอันโตเนลลียานา

| มอเลอันโตเนลลียานา |
| --- | --- |
โดมของมอเลอันโตเนลลียานา
แสดงแผนที่ตูรินแสดงแผนที่ประเทศอิตาลี
ข้อมูลทั่วไป
เมือง: ตูริน
ประเทศ: อิตาลี
ผู้เช่าในปัจจุบัน: พิพิธภัณฑ์ภาพยนตร์แห่งชาติ (Museo Nazionale del Cinema)
เริ่มสร้าง: 1863
แล้วเสร็จ: 1889
ปรับปรุง: 1953
ความสูง
ตัวอาคาร: 167.5 เมตร (550 ฟุต)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: อาเลสซันโดร อันโตเนลลี
มอเลอันโตเนลลียานา (อิตาลี: Mole Antonelliana, ออกเสียง: [ˈmɔːle antonelˈljaːna]) เป็นสิ่งก่อสร้างที่เป็นจุดหมายตาแห่งหนึ่งในตูริน ประเทศอิตาลี ชื่อของอาคารมาจากชื่อของสถาปนิกอาเลสซันโดร อันโตเนลลี ส่วน mole เป็นคำภาษาอิตาลีหมายถึงอาคารที่มีขนาดใหญ่โต
อาคารเริ่มก่อสร้างในปี 1863 ไม่นานหลังการรวมชาติอิตาลี และสร้างเสร็จในปี 1889 แรกเริ่มตั้งใจจะสร้างเป็นโบสถ์ยิว แต่ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ภาพยนตร์แห่งชาติ และถือกันว่าเป็นพิพิธภัณฑ์ที่สูงที่สุดในโลก รูปของอาคารปรากฏบนเหรียญสองเซนต์ยูโรของอิตาลี นอกจากนี้ชั้นใต้ดินยังมีโครงสร้างทรงโค้งแบบกาตาลาตั้งอยู่ใต้โถงหลัก
แหล่งข้อมูลอื่น

Website of the National Museum of Film (in English)
The History of the Mole on the Piedmont Regional Site
Logos of Turin 2006 Winter Olympics and Turin candidacy เก็บถาวร 2020-11-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
45°04′08″N 7°41′35″E﻿ / ﻿45.06889°N 7.69306°E﻿ / 45.06889; 7.69306
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  Structurae 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  IdRef
ฟีลิปโป ลิปปี

“แม่พระและพระกุมาร”
ราว ค.ศ. 1440-1445
พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติ,  วอชิงตัน ดี.ซี., สหรัฐอเมริกา
“ภาพเหมือนผู้ชายและผู้หญิงในห้อง” (Portrait of a Man and Woman at a Casement) 
ราว ค.ศ. 1440
พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน,  นครนิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
ภาพเหมือนกับลูกศิษย์
ฟีลิปโป ลิปปี (อิตาลี: Filippo Lippi) (ค.ศ. 1406 - 8 ตุลาคม ค.ศ. 1469) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
ดูเพิ่ม

ศิลปะศาสนาคริสต์
จิตรกรรมฝาผนัง
ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
สมุดภาพ

“การประสูติของพระเยซู”
ฉากชีวิตของพระแม่มารี
“แม่พระรับสาร”
 ที่มหาวิหารสโปเลตโต
ฉากชีวิตของพระแม่มารี
“พระแม่มารี”
ฉากชีวิตของพระแม่มารี
“การชื่นชมพระเยซู”
ฉากชีวิตของพระแม่มารี
“การสวมมงกุฏพระแม่มารี”
ฉากชีวิตของพระแม่มารี
“ฟีลิปโปกับลูกศิษย์”
“แม่พระและพระกุมาร
และนักบุญ”
ราว ค.ศ. 1431
ภาพเขียนกลม
“แม่พระและพระกุมาร”
ราว ค.ศ. 1452,
พิพิธภัณฑ์พิติ, ฟลอเรนซ์
“งานศพนักบุญเจอโรม”
พิพิธภัณฑ์พราโต
“สะโลเม” 
จากจิตรกรรมฝาผนัง
ที่มหาวิหารพราโด  ราว ค.ศ. 1452-65
จากจิตรกรรมฝาผนังที่มหาวิหารพราโด ราว ค.ศ. 1452-65
ฟุตซอลทีมชาติอิตาลี

ฟุตซอลทีมชาติอิตาลี (อังกฤษ: Italy national futsal team,อิตาลี: Nazionale di calcio a 5 dell'Italia)เป็นทีมฟุตซอลตัวแทนจากสาธารณรัฐอิตาลีร่วมแข่งขันในระดับนานาชาติ ภายใต้การควบคุมของสมาพันธ์ฟุตบอลอิตาลี เป็นหนึ่งในทีมฟุตซอลที่แข็งแกร่งทีมหนึ่งในภูมิภาคยุโรป เคยได้ตำแหน่งชนะเลิศในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ในปี ค.ศ. 2003และ ค.ศ. 2014
ผลงานการแข่งขัน > ฟุตซอลชิงแชมป์โลก

| ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> ปี | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> รอบ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> เล่น | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> ชนะ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> เสมอ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> แพ้ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> ได้ | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก> เสีย | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก>  | ฟุตซอลชิงแชมป์โลก>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  1989 | รอบสอง | 6 | 3 | 0 | 3 | 17 | 16 |  |  |
|  1992 | รอบแรก | 3 | 1 | 0 | 2 | 15 | 16 |  |  |
|  1996 | รอบสอง | 6 | 3 | 1 | 2 | 21 | 13 |  |  |
|  2000 | ไม่ผ่านการคัดเลือก | - | - | - | - | - | - |  |  |
|  2004 | รองชนะเลิศ | 8 | 6 | 1 | 1 | 29 | 13 |  |  |
|  2008 | อันดับสาม | 9 | 5 | 1 | 3 | 25 | 18 |  |  |
|  2012 | อันดับสาม | 8 | 7 | 0 | 1 | 17 | 3 |  |  |
| รวม | - | 40 | 25 | 3 | 12 | 124 | 79 |  |  |
ผลงานการแข่งขัน > ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป

| ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป> ปี | ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป> รอบ | ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป> เล่น | ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป> ชนะ | ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป> เสมอ | ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป> แพ้ | ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป> ได้ | ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป> เสีย | ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป>  | ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  1996 | อันดับ 4 | - | - | - | - | - | - |  |  |
|  1999 | อันดับ 3 | - | - | - | - | - | - |  |  |
|  2001 | อันดับ 4 | - | - | - | - | - | - |  |  |
|  2003 | ชนะเลิศ | 5 | 5 | 0 | 0 | 11 | 3 |  |  |
|  2005 | อันดับสาม | 5 | 4 | 0 | 1 | 21 | 9 |  |  |
|  2007 | รองชนะเลิศ | 5 | 3 | 1 | 1 | 14 | 4 |  |  |
|  2010 | ก่อนรองชนะเลิศ | 3 | 2 | 1 | 0 | 11 | 5 |  |  |
|  2012 | อันดับสาม | 5 | 3 | 1 | 1 | 11 | 5 |  |  |
|  2014 | ชนะเลิศ | 5 | 4 | 0 | 1 | 18 | 8 |  |  |
| รวม | 9/9 | - | - | - | - | - | - |  |  |
ดูเพิ่ม

ฟุตซอลหญิงทีมชาติอิตาลี
ฟุตซอลคนหูหนวกทีมชาติอิตาลี
ฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
มงบล็อง (ของหวาน)

สำหรับความหมายอื่น ดู มงบล็อง
| --- | --- |
มงบล็องที่ร้านเท็ตสึยะ ในนครซิดนีย์
ประเภท: ของหวาน
แหล่งกำเนิด: ประเทศอิตาลี
ส่วนผสมหลัก: เกาลัดกับวิปครีม
 ตำราอาหาร: มงบล็อง   สื่อ: มงบล็อง
มงบล็อง (ฝรั่งเศส: Mont Blanc) หรือ มอนเตเบียนโก (อิตาลี: Monte Bianco) เป็นชื่อของหวานทำจากเกาลัดปั่นจนเหลว ปรุงให้หวาน แล้วราดวิปครีม เป็นอาหารยอดนิยมในประเทศฝรั่งเศส ประเทศอิตาลี ประเทศจีน ประเทศญี่ปุ่น และประเทศฮังการี ชื่อขนมนี้เอาชื่อยอดเขามงบล็องมาตั้ง เพราะมีรูปลักษณ์เหมือนภูเขามีหิมะปกคลุมอยู่ที่ยอด
ของหวานมงบล็องนี้มีบรรยายอยู่ในตำราอาหารอิตาลีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1475 มงบล็องดั้งเดิมนั้นต้องสีเหลือง เพราะใช้เกาลัดดองหวานปั่น นอกจากนี้ ยังปรากฏว่า ขุนนางเชซาเร บอร์จา (Cesare Borgia) กับลูเกรเซีย บอร์จา (Lucrezia Borgia) มักทำมงบล็องรับประทานที่บ้านเป็นนิจด้วย ต่อมาในปี ค.ศ. 1620 จึงไปโด่งดังในประเทศฝรั่งเศส
ในหลาย ๆ ประเทศ มีการดัดแปลงมงบล็องเป็นหลายรูปแบบ เช่น ในประเทศญี่ปุ่น ใช้ฟักทองและแยมองุ่นทำมงบล็องแทนหรือประสมกับเกาลัดก็มี และใส่โกโก้หรือมัจจะด้วยก็มี นอกจากนี้ โดยทั่วไปยังปรากฏว่ามีการทำมงบล็องเป็นรสผลไม้ด้วย เช่น รสมะม่วงและสตรอว์เบอร์รี
ความหลากหลาย

ในประเทศญี่ปุ่น, ในบางครั้ง ฟักทอง, พืชบด, และ แยมสีม่วง แทนที่จะใช้เชสนัทส์, และบางครั้งก็ใช้ร่วมกับเชสนัทส์, โกโก้หยาบ หรือ เพิ่มผงชาเขียว นอกจากนี้ยังมีมงบล็องผลไม้ พร้อมกลิ่นผลไม้เช่น มะม่วง และ สตรอว์เบอร์รี
มงบล็องฝรั่งเศสราดซอสช็อคโกแลต
มงบล็องญี่ปุ่นวางบนเค็กขนาดเล็ก
มงบล็องสตรอว์เบอร์รีญี่ปุ่น
ระเบียงภาพ

เค้กมงบล็องในประเทศญี่ปุ่น
มงบล็องที่ร้านอาหารริมมหาวิหารน็อทร์-ดามในกรุงปารีส
ดูเพิ่ม

มารงกลาเซ
มารีอา ฟรังกา ฟิสโซโล

| มารีอา ฟรังกา ฟิสโซโล |
| --- | --- |
เกิด:  (1939-01-21) 21 มกราคม ค.ศ. 1939 (85 ปี)
พลเมือง: อิตาลี
อาชีพ: เจ้าของแฟร์เรโร
มีชื่อเสียงจาก: Nutella, Mon Chéri, Kinder Chocolate, Ferrero Rocher, Tic Tacs, Kinder Eggs
คู่สมรส: มีเกเล แฟร์เรโร
บุตร: ปีเอโตร แฟร์เรโร จูเนียร์ โจวันนี แฟร์เรโร
เว็บไซต์: www.ferrero.com
มารีอา ฟรังกา ฟิสโซโล (อิตาลี: Maria Franca Fissolo; เกิดวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1939) เป็นนักธุรกิจชาวอิตาลี ภรรยาหม้ายของมีเกเล แฟร์เรโร อดีตเจ้าของบริษัทแฟร์เรโร ผู้ผลิตขนมรายใหญ่อันดับสองของยุโรป ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 นิตยสาร ฟอบส์ เปิดเผยว่าเธอมีมูลค่าทรัพย์สินสุทธิ 2.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่หากนับรวมทรัพย์สินของบุตรและธิดาทายาของแฟร์เรโรแล้วจะทำให้ตระกูลนี้ร่ำรวยที่สุดในอิตาลี
มานูเอลา บาโดลโย

ดอนนามานูเอลา บาโดลโย เดย์ ดูกี เด แอดดิสอาบาบา (อิตาลี: Donna Manuela Badoglio dei duchi de Addis Abeba) เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2522 ที่เมืองดีฌง ประเทศฝรั่งเศส เป็นธิดาในปีเอโตร บาโดลโย ดยุกที่ 2 แห่งแอดดิสอาบาบา และเจ้าหญิงเฟือง มายแห่งเวียดนาม เป็นน้องสาวใน ฟลาวีโอ บาโดลโย ดยุกที่ 3 แห่งแอดดิสอาบาบา
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโดโมดอสโซลา

| ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโดโมดอสโซลา  Sacri Monti of Piedmont and Lombardy * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโดโมดอสโซลา (ส่วนหนึ่งของภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี)
ประเทศ: เนินมัตตาเรลลาในแคว้นพีดมอนต์  อิตาลี
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม ภูมิทัศน์วัฒนธรรม 
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2546 (คณะกรรมการสมัยที่ 27)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโดโมดอสโซลา หรือ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์มอนเตคัลวาริโอ (อิตาลี: Sacro Monte di Domodossola หรือ  Sacro Monte Calvario) เป็นกลุ่มคริสต์ศาสนสถานของโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่บนเนินมัตตาเรลลาในแคว้นพีดมอนต์ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี ที่เป็นหนึ่งในเก้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดีที่ได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปีค.ศ. 2003
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโดโมดอสโซลาเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1657 ตามความต้องการของนักบวชคาพูชินจัคชิโน ดา คัซซาโน และอันเดรอา ดา โร กลุ่มชาเปลอุทิศให้แก่เรื่องราวของพระเยซูบนทางสู่กางเขน (Via Crucis) ชาเปลวางเป็ระยะๆ บนเส้นทางที่เริ่มตั้งแต่ปริมณฑลของโดโมดอสโซลาไปจนสิ้นสุดลงบนยอดเนินมัตตาเรลลา คริสต์ศาสนสถานบนยอดได้รับการสถาปนาในปี ค.ศ. 1690 และในปี ค.ศ. 1828 นักปรัชญาผู้เป็นนักบวชด้วยชื่ออันโตนิโอ รอสมินิ (Antonio Rosmini) ก็ก่อตั้งสถาบันสำหรับการกุศลที่นี่
ตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมาภูเขาศักดิ์สิทธิ์ก็ได้รับการสร้าง, ปรับปรุง และเปลี่ยนแปลงมาโดยตลอด โดยเฉพาะในปี ค.ศ. 1957 เมื่อประติมากรรมแกะไม้ในชาเปล 3, 5, 6 and 7 ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์
ข้อมูลเพิ่มเติม

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี
ศิลปะคริสต์ศาสนา
ทุกขกิริยาของพระเยซู
ชีวิตของพระเยซู
ทางสู่กางเขน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโดโมดอสโซลา
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโดโมดอสโซลา (อังกฤษ)
เว็บไซต์ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโดโมดอสโซลา (อิตาลี)
เว็บไซต์ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ในอิตาลี (อิตาลี) (อังกฤษ)
มอนเตกัสซีโน

วิหารมอนเตกัสซีโนที่บูรณะใหม่
มอนเตกัสซีโน (อิตาลี: Monte Cassino) เป็นเนินเขาสูง 520 เมตร ตั้งอยู่ในหุบเขาละติน 130 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงโรม ประเทศอิตาลี และตั้งอยู่ 2 กิโลเมตรทางตะวันตกของเมืองกัสซีโน มอนเตกัสซีโนเป็นที่ตั้งของโบราณสถานเมืองโรมันกาซีนูง (Casinum) และมีวัดซึ่งเป็นสำนักแห่งแรกของคณะนักบุญเบเนดิกติน ซึ่งก่อตั้งโดยเบเนดิกต์แห่งเนอร์เซียราวปีค.ศ. 529 พระของมอนเตกัสซีโนมากมายได้เป็นมุขนายกและพระคาร์ดินัล มีพระสันตะปาปาสามองค์ที่มาจากวัดแห่งนี้ ได้แก่ สตีเฟนที่ 9, วิกเตอร์ที่ 3 และเจลาซีอุสที่ 2
ประวัติ > การก่อตั้งและบูรณะ

อารามหลังแรกบนมอนเตกัสซีโนถูกชาวลอมบาร์ดรุกรานใน ค.ศ. 570 และถูกทิ้งร้าง แทบไม่มีรายละเอียดเกี่ยวกับอารามหลักแรกอยู่เลย อารามหลังที่สองถูกสร้างขึ้นโดยนักบุญเปโตรนาเชแห่งเบรชชา (Petronace di Brescia) ราว ค.ศ. 718 โดยคำแนะนำของพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 2และโดยการสนับสนุนจากขุนนางชาวลอมบาร์ด ดยุกโรมวลด์ที่ 2 แห่งเบเนเวนโต (Romuald II of Benevento) อารามนี้ขึ้นตรงต่อพระสันตะปาปา และอารามมากมายในอิตาลีก็อยู่ในปกครองของอารามแห่งนี้ อย่างไรก็ตาม อารามถูกชาวมุสลิมรุกรานใน ค.ศ. 883 และถูกทิ้งร้าง
อารามได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 949 โดยคณะสงฆ์คริสต์ คริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึง 12 ถือเป็นยุคทองของวัดแห่งนี้ วัดแห่งนี้ได้รับที่ดินมากมายรอบ ๆ มอนเตกัสซีโน จนถูกเรียกว่า "แผ่นดินนักบุญเบเนดิกต์" (Terra Sancti Benedicti) มีป้อมปราการป้องกันวัดอย่างแน่นหนา วัดมอนเตกัสซีโนมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคริสต์จักรตะวันออก ถึงขนาดได้เป็นวัดในพระราชูปถัมภ์ของวงศ์จักรพรรดิไบแซนไทน์ ชาวไบแซนไทน์ได้ส่งช่างแกะสลักและจิตรกรมากมายมาสร้างงานจิตรกรรมตกแต่งวัดให้วิจิตรงดงาม
วัดมอนเตกัสซีโนถูกทำลายลงโดยแผ่นดินไหว ค.ศ. 1349 ก่อนที่ในอีกยี่สิบปีถัดมา พระสันตะปาปาเออร์บันที่ 5 ทรงบัญชาให้มีการระดมทุนจากวัดในสังกัดเบเนดิกต์เพื่อฟื้นฟูมอนเตกัสซีโน อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 1799 คณะสงฆ์มอนเตกัสซีโนถูกทหารฝรั่งเศสขับออกในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส รัฐบาลอิตาลีสั่งยุบวัดแห่งนี้ใน ค.ศ. 1866 อาคารต่าง ๆ บนมอนเตกัสซีโนได้รับสถานะโบราณสถานแห่งชาติอิตาลี โดยให้พระสงฆ์ทำหน้าที่ผู้ดูแลทรัพย์สมบัติต่าง ๆ
ประวัติ > สงครามโลกครั้งที่สอง

ใน ค.ศ. 1944 ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ข่าวกรองอังกฤษเห็นว่ามอนเตกัสซีโนมีชัยภูมิที่ดี จึงคาดการณ์ว่าทหารเยอรมันคงจะกำลังยึดไว้เป็นป้อมปราการ ฝ่ายสัมพันธมิตรจึงทิ้งระเบิดทางอากาศใส่มอนเตกัสซีโนจนอาคารพินาศย่อยยับ อย่างไรก็ตาม เมื่อเสร็จสิ้นการทิ้งระเบิดแล้วกลับพบว่าในช่วงการทิ้งระเบิดนั้น ไม่มีทหารเยอรมันอยู่ในมอนเตกัสซีโนเลย ผู้เสียชีวิต 230 คนในมอนเตกัสซีโนล้วนเป็นพลเรือนชาวอิตาลีที่หนีมาหลบภัย เหตุผลที่ไม่มีทหารเยอรมันอยู่ในมอนเตกัสซีโนเลยก็เพราะว่า จอมพลเค็สเซิลริงเล็งเห็นว่ามอนเตกัสซีโนเป็นสถานที่ทรงคุณค่า จึงไม่ต้องการให้มาเสี่ยงภัยทางทหาร
มอนเตกัสซีโนได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ภายหลังสงคราม โดยการสนับสนุนของรัฐบาลประธานาธิบดีลุยจี เอย์เนาดี (Luigi Einaudi) การบูรณะใช้เวลาเกือบยี่สิบปีจนแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1964
ศาสนวิหารในมอนเตกัสซีโน
สวนของวิหารมอนเตกัสซีโน
มอนเตกัสซีโนหลังผ่านการทิ้งระเบิดโดยฝ่ายสัมพันธมิตร กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944