stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ออร์ค (มิดเดิลเอิร์ธ)

| --- | --- |
กอบลิน, อีร์ค, ราคัส, กอร์กุน
ยุคกำเนิด: ยุคที่หนึ่ง
ผู้กำเนิด: มอร์กอธ
ผู้นำ: พญาก็อบลิน (ในเดอะฮอบบิท)
เมืองหลวง: Mount Gundabad, บารัดดูร์, ออร์ธังค์
ถิ่นกำเนิด: มิดเดิลเอิร์ธ
ฐานที่มั่น: เขามิสตี, มอร์ดอร์, ไอเซนการ์ด
ภาษา: ออร์กิช, แบล็กสปีช
ออร์ค (Orc) ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน หมายถึง สิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่มีรูปร่างวิกลวิการ วิปริต จิตใจชั่วช้า เป็นสมุนของเทพฝ่ายมารนับแต่อดีต ได้แก่ มอร์กอธ และ เซารอน
ความเป็นมาของออร์คนั้นไม่แน่ชัด แต่ตำนานหนึ่งเชื่อว่า นับแต่สมัยโบราณกาลในยุคที่หนึ่ง มอร์กอธแอบจับตัวพวกเอลฟ์ ไปทรมานทั้งร่างกายและจิตใจ จนกลายสภาพเป็นสิ่งมีชีวิตที่วิปริต และดัดแปลงพันธุกรรมเสียใหม่ ด้วยความเคียดแค้นชิงชังในตัวพวกเอลฟ์ ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตแสนวิเศษที่ เอรู อิลูวาทาร์ทรงสร้างขึ้น
พวกออร์คเรียกกันเป็นหลายชื่อ และยังมีเผ่าพันธุ์ย่อยอีกหลายเผ่าพันธุ์ ในเรื่อง เดอะฮอบบิท มักเรียกพวกออร์คว่า กอบลิน (Goblin) พวกเอลฟ์เรียกชนกลุ่มนี้ว่า อีร์ค (Yrch) แต่โทลคีนถอดความมาเป็นภาษาอังกฤษโดยเลือกใช้ชื่อสิ่งมีชีวิตโบราณในเทพนิยายมาใช้เป็น ออร์ค
พวกออร์คส่วนใหญ่กลัวแสงแดด จึงมักหลีกเลี่ยงการเดินทางในเวลากลางวัน ในยามที่มอร์กอธหรือเซารอนต้องใช้กองทัพออร์คออกไปปฏิบัติการ จึงมักสร้างหมอกทึบเมฆดำปกคลุมผืนฟ้า เพื่อให้กองทัพออร์คเดินทางได้โดยสะดวก
ในยุคที่สาม ซารูมานได้ผสมพันธุ์พวกออร์คขึ้นใหม่ ให้มีความทนทานต่อแสงอาทิตย์ และมีรูปร่างสูงใหญ่แข็งแรง มีชื่อเรียกว่า พวก อูรุกไฮ ต่อมาเมื่อแหวนเอกธำรงค์ได้ถูกทำลายทำให้เซารอนสิ้นอำนาจและอาณาจักรมอร์ดอร์ล่มสลาย เหล่าออร์คได้กระจัดกระจายกันออกไป และลดจำนวนลงและถูกไล่ล่าจนหมดสิ้นไปในยุคที่ 4
กอบลิน

ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน กอบลิน เป็นพันธุ์หนึ่งของเผ่าออร์คที่มีรูปร่างค่อนข้างเล็ก แต่กอบลิน ปกครองตนเอง โดยมีราชากอบลิน ไม่ขึ้นตรงกับมอร์ดอร์หรือไอเซนการ์ด มักอาศัยอยู่ในถ้ำใต้ภูเขา เช่นในเทือกเขามิสตี้ ใจกลางอาณาจักรของพวกมันอยู่ใกล้ๆ กับไฮพาส ซึ่งเป็นเส้นทางที่ใช้เดินทางจากฟากตะวันออกไปยังทิศตะวันตกเพียงเส้นเดียวในเขตเหนือ กว่าจะถึงช่วงเวลาที่พันธมิตรแห่งแหวนได้เคลื่อนย้ายออกจากริเวนเดลล์ นักรบกอบลินสามารถปีนผนังถ้ำด้วยความง่ายดายและยังมองเห็นได้ในความมืดสนิท
| ด ค กปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ>  อาร์. อาร์. โทลคีน |
| --- | --- |
ตีพิมพ์ก่อนเสียชีวิต:  เดอะฮอบบิท  เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์  การผจญภัยของทอม บอมบาดิล  The Road Goes Ever On 
ตีพิมพ์หลังเสียชีวิต:  ตำนานแห่งซิลมาริล  เกร็ดตำนานที่จารมิจบ  ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ (12 เล่ม)  Bilbo's Last Song  ตำนานบุตรแห่งฮูริน  ประวัติศาสตร์เดอะฮอบบิท  เบเรนกับลูธิเอน  การล่มสลายของกอนโดลิน 
รายชื่อบทความแบ่งตาม:  หมวดหมู่  ตัวละคร  ชาติพันธุ์  ภูเขา  แม่น้ำ  อาณาจักร  ยุคสมัย
ออลฟอนโซ คัว

ออลฟอนโซ คัว เป็นนักกะลาสีชาวฟิลิปปินส์ เป็นตัวแทนประเทศในการเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 1972 ที่เมืองคีล ประเทศเยอรมนี โดยได้อันดับที่ 26
สโมสรวอลเลย์บอลหญิงนครราชสีมา ในฤดูกาล 2022–23

| สโมสรวอลเลย์บอลหญิงนครราชสีมา ในฤดูกาล 2022–23 |
| --- | --- |

ลีก: ไทยแลนด์ลีก ชนะเลิศ
ระยะเวลา: 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 – 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566
ฤดูกาล
← 2021-222023–24 →
การแข่งขันวอลเลย์บอลของสโมสรวอลเลย์บอลหญิงนครราชสีมา หรือ นครราชสีมา ฮุ่ยหวาง คิวมินซี วีซี ตามชื่อผู้สนับสนุน ประจำปี พ.ศ. 2565–พ.ศ. 2566
รายชื่อผู้เล่น

ข้อมูลอัปเดต ณ มกราคม พ.ศ. 2566
| รายชื่อผู้เล่น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมายเลข | ผู้เล่น | ตำแหน่ง | ส่วนสูง (ม.)  | วันเกิด  |  |
| 1 |  ณัฏฐพร สนิทกลาง | ตัวรับอิสระ | 1.65 | 14 สิงหาคม ค.ศ. 1991(1991-08-14) |  |
| 2 |  นกยูง เภาวะนะ | ตัวตบหัวเสา | 1.78 | 8 มีนาคม ค.ศ. 1997(1997-03-08) |  |
| 3 |  สิริมา มานะกิจ  | ตัวเซต | 1.65 | 11 มกราคม ค.ศ. 1991(1991-01-11) |  |
| 4 |  ชิตพร กำลังมาก | บอลเร็ว | 1.86 | 17 มีนาคม ค.ศ. 1996(1996-03-17) |  |
| 5 |  ลอเรน เมเรดิท แมททิวส์ | บอลเร็ว | 1.83 | 2 มกราคม ค.ศ. 2000(2000-01-02) |  |
| 6 |  อรอุมา สิทธิรักษ์ | ตัวตบหัวเสา | 1.75 | 13 มิถุนายน ค.ศ. 1986(1986-06-13) |  |
| 7 |  จุรีรัตน์ แซ่อึ้ง | ตัวตบตรงข้ามหัวเสา | 1.71 | 16 ธันวาคม ค.ศ. 2000(2000-12-16) |  |
| 8 |  ธัญญารัตน์ ศรีชัยนาท | ตัวตลตรงข้ามหัวเสา | 1.72 | 8 กันยายน ค.ศ. 1997(1997-09-08) |  |
| 10 |  พัชราภรณ์ สิทธิศาสตร์ | ตัวตบหัวเสา | 1.67 | 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996(1996-02-20) |  |
| 11 |  วณิชยา หล่วงทองหลาง | ตัวตบหัวเสา | 1.77 | 8 ตุลาคม ค.ศ. 1992(1992-10-08) |  |
| 12 |  วารุณี การรัมย์ | ตัวบล็อกกลาง | 1.83 | 18 กันยายน ค.ศ. 2004(2004-09-18) |  |
| 14 |  สุภัชชา คัมตระรักษา | ตัวเซต | 1.77 | 28 สิงหาคม ค.ศ. 2002(2002-08-28) |  |
| 15 |  ซาเวียตต้า ลือภูเขียว | ตัวเซต | 1.68 | 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002(2002-11-03) |  |
| 16 |  กัญธิมา เอกปัชชา | ตัวตบหัวเสา | 1.74 | 5 กันยายน ค.ศ. 1999(1999-09-05) |  |
| 17 |  รุจิราภรณ์ ภวันนา | ตัวบล็อกกลาง | 1.75 | 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999(1999-11-30) |  |
| 18 |  อมรทิพย์ ขุมทอง | บอลเร็ว | 1.81 | 25 ตุลาคม ค.ศ. 2002(2002-10-25) |  |
| 20 |  สิริกร สิงห์สม | ตัวรับอิสระ | 1.58 | 27 มิถุนายน ค.ศ. 2000(2000-06-27) |  |
| 21 |  อัลลี คัดเวิร์ท | ตัวตบหัวเสา | 1.82 | 8 มิถุนายน ค.ศ. 1995(1995-06-08) |  |
| 29 |  ฉัตรสุดา นิละภา | ตัวตบหัวเสา | 1.73 | 11 ธันวาคม ค.ศ. 1998(1998-12-11) |  |
| 99 |  จรัสพร บรรดาศักดิ์ | ตัวบล็อกกลาง | 1.82 | 1 มีนาคม ค.ศ. 1993(1993-03-01) |  |
ไม่มีรายชื่อในเลกสอง
| หมายเลข | ผู้เล่น | ตำแหน่ง | ส่วนสูง (ม.)  | วันเกิด  |  |
|  |  เรกล้า ฟลาเวีย มาติเนช ออร์ติส | ตัวตบหัวเสา | 1.76 | 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999(1999-02-19) |  |

|  |  อีนิเลียนนิส ดูทิล | ตัวตบหัวเสา | 1.85 | 11 มกราคม ค.ศ. 2000(2000-01-11) |  |
|  |  กาญจนา ศรีใสแก้ว | ตัวตบหัวเสา | 1.78 | 9 มิถุนายน ค.ศ. 2006(2006-06-09) |  |
|  |  กัญญาพัชร คุณมาศ | ตัวตบหัวเสา | 1.70 | 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007(2007-02-15) |  |
รายชื่อผู้เล่น > ผู้เล่นต่างชาติ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ประเทศ | ผู้เล่น | ไทยแลนด์ลีก | ไทยแลนด์ลีก | ชิงแชมป์เอเชีย |
| ประเทศ | ผู้เล่น | เลก 1 | เลก 2 | ชิงแชมป์เอเชีย |
|  คิวบา | เรกลา ฟลาเวีย มาร์ติเนซ ออร์ติซ | ✔ | – | – |
|  คิวบา | เอนิลิอันนิส ดูธิล ซิลวา | ✔ | – | – |
|  สหรัฐอเมริกา | อัลลี คัดเวิร์ท | – | ✔ | – |
|  สหรัฐอเมริกา | ลอเรน เมเรดิท แมททิวส์ | – | ✔ | – |

ที่มา : รายชื่อกีฬาสโมสรวอลเลย์บอลหญิงนครราชสีมา ในฤดูกาล 2022–23
การแข่งขันไทยแลนด์ลีก > เลกแรก

ตารางคะแนน
การแข่งขันไทยแลนด์ลีก > เลกสอง

ตารางคะแนน
อาเกมิ โอกามูระ

| อาเกมิ โอกามูระ |
| --- | --- |
岡村 明美
เกิด:  (1969-03-12) 12 มีนาคม ค.ศ. 1969 (55 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: อาเกมิ นิชิโซโนะ (西園 明美)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: เมาซูโปรโมชัน
ส่วนสูง: 162 ซม.
อาเกมิ โอกามูระ (岡村 明美,  12 มีนาคม 1969-) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดเมาซูโปรโมชัน แต่งงานแล้ว ชื่อนามสกุลจริงหลังแต่งงานคือ อาเกมิ นิชิโซโนะ (西園 明美)
ผลงานเด่นคือ นามิ ในอนิเมะวันพีซ
อินสตาแกรม (เพลงเฮลเมทเฮดท์)

| "อินสตาแกรม" |
| --- | --- |

เพลงโดยเฮลเมทเฮดท์
วางจำหน่าย: 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2558
แนวเพลง: ป็อป, ร็อกแอนด์โรล
ความยาว: 4:38
ค่ายเพลง: สไปซีดิสก์
ผู้ประพันธ์เพลง: ณัฐพงศ์ เลิศศรีนวล บดินทร์ เจริญราษฎร์
โปรดิวเซอร์: ชตารัช ศรีดำรงรักษ์

มิวสิกวิดีโอ
อินสตาแกรม ที่ยูทูบ
 
อินสตาแกรม เป็นซิงเกิลของเฮลเมทเฮดท์ ประพันธ์เนื้อร้องและแต่งทำนองโดยณัฐพงศ์ เลิศศรีนวล และบดินทร์ เจริญราษฎร์ เรียบเรียงโดยเฮลเมทเฮดท์และ HoH Music Production ออกจำหน่ายในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 เป็นเพลงที่ถ่ายทอดอารมณ์และเรื่องราวความคิดถึงของคนที่เคยรักกันผ่านโปรแกรมประยุกต์ชื่ออินสตาแกรม
ความพิเศษของเพลงนี้คือณัฐพงศ์ได้แต่งเนื้อร้องขึ้นมาเอง โดยได้บดินทร์ซึ่งสังกัดค่ายเพลงเดียวกันมาช่วยเรียบเรียงเนื้อร้องและทำนอง และได้ตาฮีตีเอตี วงดนตรีต่างประเทศชื่อดังมาช่วยผสม ปรับแต่ง และบันทึกเสียง ทำให้เพลงนี้เป็นเพลงที่มีความสมบูรณ์มากที่สุดอีกหนึ­่งเพลงของพวกเขา
อินสตาแกรม เป็นเพลงที่แต่งเนื้อไว้เมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้ว โดยหลังจากที่วงได้เคยปล่อยเพลงในฉบับภาษาอังกฤษไป ก็คิดว่าถึงเวลาที่จะปล่อยเพลงในฉบับภาษาไทยบ้าง ส่วนเนื้อหาเพลงได้รับแรงบันดาลใจมาจากเพื่อนคนหนึ่งที่ใช้อินสตาแกรมเป็นประจำไปพบรูปถ่ายของคนรักเก่า ทำให้นึกถึงวันเก่า ๆ และสถานที่ที่เคยไปด้วยกันเมื่อครั้งยังรักกันอยู่
การตอบรับ

เพลง อินสตาแกรม ติดอันดับสูงสุดที่ 7 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ประจำวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 7
95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40: 28
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์: 39
อำเภอเจาะไอร้อง

| อำเภอเจาะไอร้อง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Cho-airong
คำขวัญ: เจาะไอร้อง ถิ่นเรียนทอง คลองเคล้าหมอก ชื่นดอกลองกอง ท่องแดนส้มแขก แมกไม้สูงเสียดฟ้าตะเว เสน่ห์ไอปาแย
แผนที่จังหวัดนราธิวาส เน้นอำเภอเจาะไอร้อง
พิกัด: 6°12′6″N 101°50′30″E﻿ / ﻿6.20167°N 101.84167°E﻿ / 6.20167; 101.84167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นราธิวาส
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 162.723 ตร.กม. (62.828 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 41,082 คน
 • ความหนาแน่น: 252.47 คน/ตร.กม. (653.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 96130
รหัสภูมิศาสตร์: 9613
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเจาะไอร้อง หมู่ที่ 1 ถนนป่าไผ่-ไอสะเตีย ตำบลจวบ อำเภอเจาะไอร้อง จังหวัดนราธิวาส 96130
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เจาะไอร้อง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส
ประวัติ

ประวัติความเป็นมาอำเภอเจาะไอร้อง มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับที่มาของชื่ออำเภออยู่ 2 แบบ
ความหมายของคำว่า "เจาะไอร้อง"
หนึ่ง คือ “เจาะไอร้อง” มาจากคำว่า “บือเจาะ” ซึ่งแปลว่า แตกหรือหัก กับ “แอรอง” ซึ่งเป็นชื่อของภาชนะส่วนพระองค์ของกษัตริย์สมัยก่อน โดยระหว่างเสด็จผ่านพื้นที่แถบนี้ ได้ทำภาชนะนั้นหล่น จึงเรียกชื่อว่า “บือเจาะ แอรอง” หมายถึงพื้นที่ที่ภาชนะที่เรียกว่า แอรอง แตกหัก เมื่อเขียนเป็นภาษาไทยจึงแผลงเป็น “เจาะไอร้อง”
สอง คือ “เจาะไอร้อง” มาจากภาษามลายูว่า “ปือเจ๊าะแอรอง” แปลว่า “แตกเสี้ยว” โดยมีเรื่องเล่าว่าสมัยก่อนในพื้นที่นี้มีโอ่ง 1 ใบ และเป็นโภคภัณฑ์หายาก แต่จู่ๆ ก็ถูกทำให้แตก เมื่อโอ่งแตกก็กลายเป็นเสี้ยว จึงเรียกว่า “บ้านปือเจ๊าะแอรอง” และเพี้ยนเป็นภาษาไทยว่า “เจาะไอร้อง”
อำเภอเจาะไอร้องเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอระแงะ ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเจาะไอร้องตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองนราธิวาส
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอตากใบและอำเภอสุไหงปาดี
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสุไหงปาดี
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอระแงะ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเจาะไอร้องแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 33 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | จวบ |  |  |  | (Chuap) |  |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |
| 2. | บูกิต |  |  |  | (Bukit) |  |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 3. | มะรือโบออก |  |  |  | (Maruebo Ok) |  |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเจาะไอร้องประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลจวบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจวบทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบูกิต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบูกิตทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลมะรือโบออก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมะรือโบออกทั้งตำบล
เซ็ปปูกุ

พิธีกรรมเซ็ปปูกุ
เซ็ปปูกุ (ญี่ปุ่น: 切腹; โรมาจิ: seppuku) หรือ ฮารากิริ (ญี่ปุ่น: 腹切り; โรมาจิ: harakiri) เป็นการฆ่าตัวตายโดยการคว้านท้องในยุคซามูไรของประเทศญี่ปุ่น โดยใช้มีดสั้นแทงที่หน้าท้องใต้เอวขวา กรีดมาทางซ้าย แล้วดึงมีดขึ้นข้างบน ซึ่งเป็นการเปิดเยื่อบุช่องท้องแล้วตัดลำไส้ให้ขาด หลังจากนั้นซามูไรอีกคนหนึ่งจากด้านหลังของผู้กระทำเซ็ปปูกุจะใช้ดาบคาตานะตัดศีรษะจนขาด  การตายด้วยวิธีนี้ เชื่อว่าเป็นการตายอย่างมีเกียรติแล้ว ส่วนใหญ่ผู้ทำเซ็ปปูกุทำตามหลักศาสนาชินโตที่จารึกไว้ในคัมภีร์โคจิกิ เพราะแสดงความกล้าหาญและพิสูจน์ให้เห็นถึงความสามารถในการบังคับจิตใจของตนเอง การคว้านท้องถูกนำมาใช้โดยสมัครใจที่จะตายกับซามูไรที่มีเกียรติแทนที่จะตกอยู่ในมือของศัตรูของพวกเขา (และน่าจะถูกทรมาน) เป็นรูปแบบของโทษประหารชีวิตสำหรับซามูไรที่มีการกระทำผิดร้ายแรงหรือดำเนินการ เหตุผลอื่น ๆ ที่ได้นำความอัปยศแก่พวกเขา การฆ่าตัวตายโดยการจำยอมจึงถือเป็นพิธีซึ่งโดยปกติจะเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมซับซ้อนมากขึ้นและการดำเนินการในฐานะที่ต้องการให้ผู้อื่นเข้าใจในการต้องการในการรักษาเกียรติของพวกเขาจึงควรมีผู้คนมาชมขณะทำเซ็ปปูกุด้วย
ในญี่ปุ่น คำว่า "ฮารากิริ" หรือ "ฮาราคีรี" ถือเป็นคำหยาบและไม่เคารพต่อผู้กระทำเซ็ปปูกุ และการเขียนตัวอักษรคันจิของสองคำนี้เขียนเหมือนกันโดยสลับตัวอักษรหน้าหลัง
ดูเพิ่ม

การฆ่าตัวตายโดยความจำยอม
อาคารกีฬากระโดดสกี

| --- | --- |
Indoor ski jump Innendørs hoppbakke Крытый лыжный трамплин Indoor-Schanze

ที่ตั้ง: ลิลล์แฮมเมอร์,  นอร์เวย์ อัลมาเตอ,  คาซัคสถาน อินส์บรุค,  ออสเตรีย
อาคารกีฬากระโดดสกี เป็นอาคารแห่งหนึ่งตั้งอยู่ที่ลิลล์แฮมเมอร์,อัลมาเตอและอินส์บรุค
| รูปภาพ | ชื่ออาคาร | ชื่อภาษาท้องถิ่น | เมืองที่ตั้ง | ประเทศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อาคารกีฬากระโดดสกีเมืองลิลล์แฮมเมอร์ Lillehammer Indoor Ski Jump | Lysgårdsbakkene | ลิลล์แฮมเมอร์ |  นอร์เวย์ |
|  | อาคารกีฬากระโดดสกีเมืองอัลมาเตอ Almaty Indoor Ski Jump | -- | อัลมาเตอ |  คาซัคสถาน |
|  | อาคารกีฬากระโดดสกีเมืองอินส์บรุค Innsbruck Indoor Ski Jump | Bergiselschanze | อินส์บรุค |  ออสเตรีย |
เดนนิส อาราคะกิ

เดนนิส อาราคะกิ (เกิดเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1943) เป็นนักสังคมสงเคราะห์และนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา เกิดที่เมืองโฮโนลูลู, รัฐฮาวาย จบปริญญาตรีที่ มหาวิทยาลัยฮาวาย ภายหลังที่จบการศึกษา อาราคะกิทำงานเป็นนักวางแผนสุขภาพ ก่อนที่จะเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรัฐฮาวาย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 จนถึงปี ค.ศ. 2006 สังกัดพรรคเดโมแครต
เจ้าหญิงมารี-หลุยส์แห่งมาดากัสการ์

| มารี-หลุยส์ |
| --- | --- |
เจ้าหญิงมารี-หลุยส์เมื่อ ค.ศ. 1901
ประสูติ: 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1897(1897-05-01) แซ็ง-เดอนี เรอูว์นียง
สิ้นพระชนม์: 18 มกราคม ค.ศ. 1948(1948-01-18) (50 ปี) จังหวัดลัวแร แคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4
พระสวามี: อ็องเดร บอซาร์ (หย่า)
ราชวงศ์: ฮูฟา
พระมารดา: เจ้าหญิงราซาฟีนันดรีอามานีตรา
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
เจ้าหญิงมารี-หลุยส์ ราซาฟินเกรีเอฟู (อักษรโรมัน: Marie-Louise Razafinkeriefo; 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1897 – 18 มกราคม ค.ศ. 1948) หรือ มารี-หลยุส์ ราซาฟีนันดรีอามานีตรา (Marie-Louise Razafinandriamanitra) เป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐานและรัชทายาทที่ได้รับสมมุติของอาณาจักรมาดากัสการ์ พระองค์มีศักดิ์เป็นพระราชปนัดดาและเป็นพระราชธิดาบุญธรรมของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายของมาดากัสการ์
ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เจ้าหญิงมารี-หลุยส์ทรงปฏิบัติหน้าที่เป็นพยาบาล รัฐบาลฝรั่งเศสจึงมอบเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์เป็นบำเหน็จความดี
ประวัติ

เจ้าหญิงมารี-หลุยส์ประสูติเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1897 ณ โรงแรมยุโรป (Hotel de l'Europe) เมืองแซ็ง-เดอนีในเรอูว์นียง เป็นพระธิดานอกสมรสของเจ้าหญิงราซาฟีนันดรีอามานีตรา (Razafinandriamanitra) กับทหารชาวฝรั่งเศสไม่ปรากฏนามนายหนึ่ง เป็นพระนัดดาของเจ้าหญิงราเซนดรานูรู และเป็นพระราชปนัดดาของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 ด้วยมีศักดิ์เป็นพระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี เจ้าหญิงมารี-หลุยส์ประสูติช่วงที่พระราชวงศ์มาดากัสการ์เสด็จลี้ภัยออกนอกประเทศหลังระบอบกษัตริย์ถูกยกเลิก และมาดากัสการ์ตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส หลังประสูติกาลได้ห้าวัน พระชนนีก็สิ้นพระชนม์จากพระอาการแทรกซ้อนหลังการคลอดบุตร แม้ครอบครัวของพระองค์จะนับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ แต่เจ้าหญิงมารี-หลุยส์ทรงรับศีลล้างบาปตามคตินิกายโรมันคาทอลิก ณ อาสนวิหารแซ็ง-เดอนี ทั้งนี้มิได้เกิดขึ้นจากศรัทธา หากแต่เพื่อเอาใจรัฐบาลฝรั่งเศส หลังพระชนนีสิ้นพระชนม์ลง สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 ทรงรับเจ้าหญิงมารี-หลุยส์เป็นพระธิดาบุญธรรม ในฐานะองค์รัชทายาทที่ได้รับสมมติของอาณาจักรมาดากัสการ์ที่ล่มสลายไปแล้ว
หนึ่งเดือนต่อมาได้ตามเสด็จสมเด็จพระราชินีนาถและพระราชวงศ์ ไปประทับ ณ เรือนของมาดามเดอวีลเลนทรัว (Madame de Villentroy) ใกล้สถานที่ราชการของฝรั่งเศสในแซ็ง-เดอนี ราชสำนักขนาดน้อยนี้ ประกอบไปด้วยพระราชินี พระราชวงศ์ ราชเลขานุการสองคน คนครัวหนึ่งคน แม่บ้านหนึ่งคน และคนรับใช้อีกจำนวนหนึ่ง พระองค์ดำรงพระชนม์ชีพที่นั่นได้สองปี ก็ถูกรัฐบาลฝรั่งเศสส่งไปประทับที่เมืองมาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1899 ด้วยเรือกลไฟ แยงซี (Yang-Tse) เนื่องจากความตึงเครียดระหว่างสหราชอาณาจักรกับฝรั่งเศสในซูดาน เจ้าหน้าที่ของฝรั่งเศสเกรงว่าการปรากฏพระองค์ของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 ในเรอูว์นียง อาจเป็นการปลุกระดมเหล่ากบฏมาลากาซี และหลังจากนั้นไม่กี่เดือน สมเด็จพระราชินีนาถและเหล่าพระราชวงศ์ก็ถูกส่งไปประทับในวิลลาในเมืองแอลเจียร์ แอลจีเรียของฝรั่งเศส แม้พระองค์จะเป็นคริสตัง แต่พระองค์เข้าคริสตจักรปฏิรูปของนิกายโปรเตสแตนต์ในแอลเจียร์กลาง ร่วมกับสมาชิกพระราชวงศ์ เจ้าหญิงมารี-หลุยส์ย้ายไปประเทศฝรั่งเศสเพื่อทรงเข้ารับการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ณ โรงเรียนมัธยมหญิงแวร์ซาย (Lycée de jeunes filles de Versailles) อันเป็นช่วงเวลาที่ไล่เลี่ยกับการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 พระอัยยิกาและพระมารดาบุญธรรม เมื่อ ค.ศ. 1917
เจ้าหญิงมารี-หลุยส์เสกสมรสกับอ็องเดร บอซาร์ (Andre Bossard) นักวิศวกรรมเกษตรชาวฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1921 และหย่าร้างกันโดยไม่มีบุตรธิดา พระองค์ได้รับเงินเดือนจากรัฐบาลฝรั่งเศสไม่มากนัก จึงประกอบกิจเป็นพยาบาลเพื่อสร้างรายได้เสริม ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์เป็นบำเหน็จความดี จากการปฏิบัติงานด้านการแพทย์ช่วงสงคราม
เจ้าหญิงมารี-หลุยส์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1948 ณ จังหวัดลัวแร แคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ พระศพถูกบรรจุ ณ ป่าช้าในมงเทรย (Montreuil)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

ฝรั่งเศส :  เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นเบญจมาภรณ์[ต้องการอ้างอิง]
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มารี-หลุยส์ รานาฟาลู
Smithsonian exhibit of Ranavalona gifts
เรือนของมาดามเดอวีลเลนทรัวในแซ็ง-เดอนี บนเกาะเรอูว์นียง
สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 และเจ้าหญิงมารี-หลุยส์ พระปนัดดา ราว ค.ศ. 1905
อาเกาะ

อาเกาะ หรือ อาเก๊าะ เป็นขนมของชาวไทยมุสลิมในภาคใต้ที่ปรุงจากแป้ง ไข่เป็ด น้ำตาล และกะทิ เนื้อขนมคล้ายขนมหม้อแกงสังขยา รูปร่างคล้ายขนมไข่ เพราะหยอดแป้งลงในพิมพ์ขนมเหมือนกัน แต่พิมพ์ของขนมอาเก๊าะใหญ่กว่า ทำให้สุกด้วยการผิงไฟบนล่าง นิยมรับประทานในเดือนเราะมะฎอนซึ่งเป็นช่วงถือศีลอดของชาวมุสลิม
เฉิน ฉฺยง

เฉิน ฉฺยง (จีน: 沈琼; พินอิน: Shén Qióng; 5 กันยายน ค.ศ. 1981 –) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติจีน ในตำแหน่งตัวตีด้านนอก
ประวัติ

เขาเริ่มเล่นวอลเลย์บอลอาชีพ ในปี ค.ศ. 1998 ในสโมสรมหาวิทยาลัยการกีฬาเซี่ยงไฮ้
เมื่อปี ค.ศ. 1999 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมจีนเข้าร่วมการแข่งรายการวอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2000 ตั้งแต่ปี ค.ศ 2001 เขาติดทีมชาติชุดใหญ่และรับหน้าที่เป็นหัวหน้าทีม
เขาได้ร่วมการแข่งขันรายการวอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 8 ครั้ง (2001, 2002, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009 และ 2010)
เขาได้ร่วมการแข่งขันรายการวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก 3 ครั้ง วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2002 ได้อันดับที่ 14, วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2006 ได้อันดับที่ 17 และ วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2010 ได้อันดับที่ 19
และในปี ค.ศ. 2008 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมจีนเข้าร่วมการแข่งรายการวอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมจีนเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศ
ผลงาน

เอเชียนเกมส์ 2006 –  รองชนะเลิศ
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2008 –  อันดับ 3
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2010 –  รองชนะเลิศ
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB profile
Olympic profile เก็บถาวร 2009-10-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ออร์กัต

| --- | --- |

ประเภท: เครือข่ายสังคมออนไลน์
ภาษาที่ใช้ได้: หลายภาษา
เจ้าของ:  กูเกิล
สร้างโดย:  ออร์กัต บือยืกเคิกเทน
ยูอาร์แอล: http://www.orkut.com/
เชิงพาณิชย์: ใช่
ลงทะเบียน: ก็แล้วแต่ตามกฎหมาย​ของคอมพิวเตอร์​
เปิดตัว: 24 มกราคม ค.ศ. 2004
หน้าโปรไฟล์ออร์กัตแบบใหม่
ออร์กัต (Orkut) เป็นเครือข่ายชุมชนออนไลน์ให้บริการโดยกูเกิล โดยตั้งชื่อตามพนักงานกูเกิลผู้ออกแบบระบบ ออร์กัต บือยืกเคิกเทน (Orkut Büyükkökten) วิศวกรชาวตุรกี โดยการบริการนี้มีลักษณะคล้ายเว็บไซต์ ไฮไฟฟ์ เฟซบุ๊ก มายสเปซ ที่ให้ผู้ใช้ระบุตัวตนและพูดคุย พบปะบุคคลใหม่หรือเพื่อนเก่า โดยในระบบมีให้บริการเว็บบอร์ด และอัปโหลดรูปภาพ ออร์กัตเปิดให้ใช้เมื่อมกราคม พ.ศ. 2547 โดยผู้ที่จะใช้งานต้องได้รับการเชิญจากผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่เท่านั้น เพื่อเป็นการจำกัดผู้ใช้งาน จนกระทั่ง ตุลาคม พ.ศ. 2549 กูเกิลได้เปิดให้ผู้ใช้ทั่วไปสามารถลงทะเบียนใช้งานได้โดยไม่ต้องได้รับการเชิญ ออร์กัตเป็นเว็บไซต์ที่นิยมมากที่สุดในประเทศอินเดีย และเป็นเว็บอันดับสองในประเทศบราซิล
วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2557 กูเกิลประกาศจะปิดให้บริการออร์กัตในวันที่ 30 กันยายน ปีเดียวกัน โดยเปิดให้ผู้ใช้สามารถดาวน์โหลดข้อมูลต่าง ๆ จนถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กกูเกิล และผลิตภัณฑ์จากบริษัท |
| --- | --- |
บุคลากรหลัก: เอริก ชมิดต์ (ผู้อำนวยการ) เซอร์เกย์ บริน (ผู้ร่วมก่อตั้ง ประธานฝ่ายเทคโนโลยี) แลร์รี เพจ (ผู้ร่วมก่อตั้ง ประธานฝ่ายผลิตภัณฑ์)
โฆษณา: แอดแมนิเจอร์ • แอดสเคป • แอดเซนส์ • แอดเวอร์ไทซิงโพรเฟสชันนัลส์ • แอดเวิดส์ • แอนะลิติกส์ • เช็กเอาต์ • ดับเบิลคลิก
การสื่อสาร: อะเลิตส์ • แคเลนเดอร์ • จีเมล • กรุ๊ปส์ • เควสชันส์แอนด์แอนเซอร์ส • ทรานสเลต • วอยซ์ • กูรู • ไดรฟ์
ซอฟต์แวร์: โครม • โครมโอเอส • เดสก์ทอป • เอิร์ธ • แกเจตส์ • จีเมลโมบายล์ •  คีป • สเก็ตช์อัป • ทูลบาร์
แพลตฟอร์ม: แอกเคาต์ • แอนดรอยด์ • แอปเอนจิน • แอปส์ • บิ๊กเทเบิล • กาจา • โคออป • ไฟล์ซิสเท็ม • เนทีฟไคลเอนต์ • โอเพนโซเชียล • เวฟเฟเดอเรชันโพรโทคอล
เครื่องมือพัฒนา: เอแจ็กซ์เอพีไอส์ • โค้ด • แกเจตส์เอพีไอ • จีเดตา • กูเกิลบอต • กุยซ์ • เว็บเซิร์ฟเวอร์ • เคเอ็มแอล • แมปรีดิวซ์ • พินอิน • สเก็ตช์อัปรูบี • ไซต์แมปส์ • ซัมเมอร์ออฟโค้ด • เทคทอล์ก • เว็บทูลคิต • เว็บไซต์ออปทิไมเซอร์
เผยแพร่สารสนเทศ: บล็อกเกอร์ • บุ๊กมาร์กส • ด็อกส์ • ฟีดเบิร์นเนอร์ • แมปเมกเกอร์ • พาโนรามีโอ • ไซตส์ (จอตสปอต) • ยูทูบ
สืบค้น (เพจแรงก์): เสิร์ชแอปพลิแอนซ์ • ออดิโออินเด็กซิง • บุ๊กเสิร์ช • โค้ดเสิร์ช • เดสก์ทอป • แฟสต์ฟลิป • ไฟแนนซ์ • กูก-411 • อิมเมจเสิร์ช • แผนที่ (สตรีตวิว) • นิวส์ • แพเทนตส์ • พรอดักต์เสิร์ช • สคอเลอร์ • ยูสเน็ต • วิดีโอ • วิดีโอ • เว็บเสิร์ช • วิเคราะห์: อินไซตส์ฟอร์เสิร์ช • เทรนดส์ • เว็บมาสเตอร์ไกด์ไลนส์
ยุติการให้บริการ: แอนเซอรส์ • เบราว์เซอร์ซิงก์ • คลิกทูคอล • ดอดจ์บอล • กูเกิล ก็อกเกิล • ไลฟ์ลี • แมชอัปเอดิเตอร์ • โน้ตบุ๊ก • เพจครีเอเตอร์ • วิดีโอมาร์เก็ตเพลซ • เว็บแอกเซเลอเรเตอร์ • ออร์กัต • เวฟ • โนล • ไอกูเกิล • ไจกุ • เออร์ชิน • ละติจูด • ปีกาซา • ปีกาซาเว็บอัลบัมส์ • เกียส์ • ทอล์ก • รีดเดอร์ • พาวเวอร์มิเตอร์ • เบส • โค้ดเสิร์ช • เฟรนด์คอนเนกต์ • เฮลท์ • อิมเมจเลเบิลเลอร์ • แลปส์ • แพ็ก • เสิร์ชวิกิ • อัปเดตเตอร์ • สตาเดีย
อื่น ๆ: แอลฟาเบต • กูเกิลบอมบ์ • การตรวจพิจารณา • คำวิจารณ์ • กูเกิลไชน่า • กูเกิลดอตอ็อก • กูเกิลเพลกซ์ • ข่าวลวง • ไอ/โอ • เครื่องหมายการค้า • ลูนาร์เอกซ์ไพรซ์ • เวนเชอรส์ • วายฟาย • ไซต์ไกสต์ • กูเกิล ดูเดิล • เอ็กซ์ • กูเกิล ดีปไมด์ • แคลิโก
คำขวัญ: Don't be evil เว็บไซต์: Google.com
อาคัตสึกิ

| ORB-01 อาคัตสึกิ > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทรุ่นต้นแบบ
ความสูง: 18.74 เมตร
น้ำหนัก: 69.6 ตัน 87.82 ตัน (ติดตั้งโอวาชิ)  90 ตัน (ติดตั้งชิรานุอิ)
เกราะ: ระบบป้องกันและสะท้อนบีม "ยาตะโนะคางามิ"
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน 12.5 มม. บีมไรเฟิล "เฮียะกุไร" บีมเซเบอร์สองปลาย โล่ ยูนิตเพิ่มการขับเคลื่อน "โอวาชิ" (ติดตั้งบีมแคนน่อนกำลังสูง) ยูนิตใช้งานในอวกาศ "ชิรานุอิ"
คุณสมบัติพิเศษ: ฮาร์ดพ้อยสำหรับติดตั้งยูนิต โอวาชิ และ ชิรานุอิ
นักบินสำคัญ: คางาริ ยูระ อัสฮา นีโอ ลอน๊อค
ด ค ก
ORB-01 อาคัตสึกิ(ญี่ปุ่น:アカツキ  ;อังกฤษ:Akatsuki) เป็นโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ดเดสทินี ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
อาคัตสึกิเป็นโมบิลสูทของอาณาจักรอ็อบซึ่งพัฒนาโดยสถาบันมอเกนเรตตามคำสั่งของอุสุมิ ยูระ อัสฮา โดยใช้พื้นฐานมาจากสไตรค์กันดั้ม มีลักษณะเด่นคือเกราะซึ่งเป็นระบบป้องกันและสะท้อนบีม ยาตะโนะคางามิ เกราะนี้ประกอบด้วยแผ่นสะท้อนบีมขนาดเล็กจำนวนมากซึ่งเมื่อถูกโจมตีด้วยบีม ระบบคอมพิวเตอร์ของอาคัตสึกิจะปรับให้สะท้อนลำแสงไปหาศัตรูโดยอัตโนมัติ ซึ่งยาตะโนะคางามินี้ทำให้อาคัตสึกิเป็นสีทองทั้งตัว (คล้ายกับเฮียะกุชิกิในภาคโมบิลสูทเซต้ากันดั้ม) อาวุธหลักของอาคัตสึกิจะเป็นอุปกรณ์มาตรฐาน คือบีมไรเฟิล โล่ และบีมเซเบอร์ โดยบีมเซเบอร์นั้นเป็นแบบสองปลายที่สามารถแยกออกจากกันได้ เนื่องจากใช้พื้นฐานของสไตรค์กันดั้ม จึงได้จำลองระบบสไตรเกอร์แพ็คมาเป็นยูนิตอุปกรณ์เสริมสองแบบ คือ โอวาชิ ซึ่งเป็นปีกขนาดใหญ่ติดตั้งบูสเตอร์เสริมทำให้อาคัตสึกิสามารถบินกลางอากาศด้วยความเร็วสูงได้ กับ ชิรานุอิ สำหรับใช้งานในอวกาศ ซึ่งเป็นดรากูนซิสเต็ม(DRAGOON - Disconnected Rapid Armament Group Overlook Operation Network) อาวุธควบคุมจากระยะไกลด้วยระบบสื่อสารแบบควอนตัมซึ่งไม่ถูกรบกวนด้วยนิวตรอนแจมเมอร์เหมือนคลื่นวิทยุ  เมื่อใช้งาน ดรากูนจะแยกออกไปจากอาคัตสึกิและสามารถยิงโจมตีศัตรูจากทิศทางต่างๆกันได้ ดรากูนของอาคัตสึกิยังสามารถสร้างบีมบาเรียร์ซึ่งป้องกันปืนใหญ่โพซิตรอนของยานมิเนอร์วาได้ จุดด้อยของดรากูนซิสเต็มก็คือมีแต่นักบินที่มีความสามารถพิเศษในการรับรู้สภาพรอบตัวจึงจะควบคุมดรากูนได้อย่างมีประสิทธิภาพ
การพัฒนาอาคัตสึกินั้นเริ่มตั้งแต่ในช่วงเนื้อเรื่องของสงครามครั้งแรก แต่เนื่องจากเทคโนโลยีในขณะนั้นยังไม่พร้อม และค่าใช้จ่ายในการสร้างอาคัตสึกิยังเทียบได้กับ M1 แอสเทรย์ถึง 20เครื่องจึงไม่อาจสร้างให้ใช้งานได้ หลังสงครามครั้งแรก เอริก้า ซิมมอนส์ก็ได้พัฒนาอาคัตสึกิต่อมาอย่างลับๆจนสมบูรณ์และมอบให้กับคางาริ ยูระ อัสฮาเพื่อใช้ปกป้องอ็อบ แต่เนื่องจากฝีมือที่อ่อนด้อยจึงไม่สามารถต่อสู้กับเดสทินีกันดั้มของชิน อาสึกะได้ หลังการต่อสู้ที่อ็อบ คางาริจึงได้มอบอาคัตสึกิให้นีโอ ลอน๊อคหรือมู รา ฟราก้าเพื่อให้ช่วยเหลือยานอาร์คแองเจิลในการต่อสู้กับซาฟท์ต่อไป
ดูเพิ่ม

รายชื่อหุ่นยนต์ใน Cosmic Era
ออร์กาโนคลอรีน

ออร์กาโนคลอรีนหรือออร์กาโนคลอไรด์ หรือตัวทำละลายที่มีคลอรีน เป็นสารอินทรีย์ที่มีพันธะโควาเลนต์ระหว่างคาร์บอนกับคลอรีนอย่างน้อย 1 พันธะ ทำให้สารกลุ่มนี้มีโครงสร้างที่กว้างมาก แต่สารกลุ่มนี้และอนุพันธ์มักส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม