วิฟ แอนเดอร์สัน
ชีวิตวัยเด็กและการเล่นอาชีพ > นอตทิงแฮมฟอเรสต์

แอนเดอร์สัน เกิดที่ คลิฟตัน, นอตทิงแฮม พ่อแม่ของเขา ออดลีย์ และ เมอร์เทิล มาจากจาเมกา ออดลีย์มาอังกฤษในปี ค.ศ. 1954 ในขณะที่เมอร์เทิลมาถึงในปี ค.ศ. 1955 แม้ว่าจะมีความตึงเครียดจากการเหยียดสีผิวในขณะนั้น แอนเดอร์สัน กล่าวว่าวัยเด็กของเขามีปัญหาจากการเลือกปฏิบัติ และพ่อแม่ของเขาต้องทุ่มเทอย่างมากในการปกป้องเขาจากสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายที่สุดที่พวกเขาอาศัยอยู่ เขาใช้เวลาหนึ่งปีในฐานะเด็กฝึกหัดกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดก่อนที่จะถูกปล่อยตัว เขากลับมาที่น็อตติงแฮมและสอบผ่าน CSEs จากนั้นเขาก็ทำงานกับเครื่องพิมพ์ซิลค์สกรีนเป็นเวลาสามสัปดาห์ แอนเดอร์สัน เข้ามาอยู่ในทีม นอตทิงแฮม ฟอเรสต์ ระหว่างฤดูกาล 1974-75 และกลายเป็นผู้เล่นตัวหลักหลังจากการมาถึงของ ไบรอัน คลัฟ ในฐานะผู้จัดการทีมจาก อีสต์มิดแลนส์ ซึ่งตอนนั้นยังคงอยู่ในดิวิชัน 2 ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1975 เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่เลื่อนชั้นสู่ดิวิชัน 1 ในฤดูกาล 1976-77 โดยคว้าแชมป์ลีกพร้อมกับลีกคัพในฤดูกาลถัดมา
แอนเดอร์สันเป็นผู้เล่นผิวสีคนแรกที่เล่นในสโมสรชั้นนำของอังกฤษในขณะนั้น เขาต้องทนทุกข์ทรมานจากการเหยียดสีผิวจากแฟนทีมคู่แข่งเป็นประจำ เขาถูกขว้างด้วยกล้วยเป็นประจำและตกเป็นเป้าในการร้องเพลงเหยียดผิว
แอนเดอร์สันลงเล่นให้ทีมชาติอังกฤษนัดแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1978 ในเกมกระชับมิตรกับ ทีมชาติเชโกสโลวาเกีย เขากลายเป็นนักฟุตบอลไม่ใช่คนผิวขาวคนที่สองที่เป็นตัวแทนของทีมชาติอังกฤษชุดใหญ่ ต่อจาก พอล รีนี่ย์ ซึ่งเป็นคนแรกในปี ค.ศ. 1968 โค้ชในขณะนั้น รอน กรีนวูดยืนกรานว่าไม่มีปัญหา แม้ว่าจะมีผู้เล่นดาวรุ่งผิวสีอายุน้อยในเกมที่เกิดและเติบโตในอังกฤษเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าแอนเดอร์สันเล่นได้อย่างโดดเด่นให้กับทีมในฤดูกาลนั้น และได้รับการเรียกติดทีมชาติ เขาเป็นผู้เล่นที่น่ายกย่องและก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและทำประตูสำคัญได้ในบางครั้ง เขาถูกเรียกติดทีมชาติเมื่อเขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมฟอเรสต์ที่รักษาแชมป์ลีกคัพไว้ได้ (แม้ว่าเขาจะพลาดรอบชิงชนะเลิศด้วยอาการบาดเจ็บ) และคว้าแชมป์ ยูโรเปียนคัพ ในปี ค.ศ. 1979 ด้วยชัยชนะเหนือ มัลเมอ
นัดที่สองของเขาคือนัดกระชับมิตรกับ สวีเดน ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1979 การปรากฏตัวครั้งที่สามของเขาเป็นการแข่งขันระดับนานาชาติครั้งแรกของเขาในนัดที่อังกฤษเอาชนะ บัลแกเรีย 2-0 ที่ เวมบลีย์ ในรอบคัดเลือกสำหรับการแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1980
แอนเดอร์สันยังคงสร้างความประทับใจให้กับฟอเรสต์อย่างต่อเนื่องในช่วงเวลานี้ โดยคว้าเหรียญรางวัลชนะเลิศ ยูโรเปียนคัพ เหรียญที่ 2 ของเขาเมื่อพวกเขารักษาถ้วยรางวัลด้วยชัยชนะเหนือ ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา 1-0 ในกรุง มาดริด ฟอเรสต์เข้าถึงรอบชิงชนะเลิศ ลีกคัพ เป็นครั้งที่ 3 ติดต่อกันในปีนั้น แต่แพ้ วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์
อังกฤษผ่านเข้าสู่รอบสุดท้าย ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ที่อิตาลีได้สำเร็จ และแอนเดอร์สันก็ถูกเสนอชื่อให้อยู่ในทีมของกรีนวูด โดยลงเล่นในเกมรอบแบ่งกลุ่มนัดสุดท้ายที่พบกับสเปนแทน ฟิล นีล อังกฤษชนะ 2-1 แต่ทีมตกรอบแบ่งกลุ่ม แอนเดอร์สันได้ประเดิมสนามในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกสำหรับ ฟุตบอลโลก 1982 ในการชนะนอร์เวย์ 4-0 จึงเกิดการต่อสู้ระหว่าง ฟิล นีล ของลิเวอร์พูล กับ แอนเดอร์สัน ของ นอตทิงแฮม ฟอเรสต์ เพื่อเสื้อหมายเลข 2 ทีมชาติอังกฤษ แต่หลังจากผ่านเข้ารอบไปฟุตบอลโลก จู่ ๆ ก็เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด
อาการบาดเจ็บของ เควิน คีแกน ซึ่งเป็นกัปตันทีมในขณะนั้นทำให้กรีนวูดต้องเรียกกัปตันทีมที่มีประสบการณ์เพื่อนำทีมไปที่สเปน ดังนั้น มิก มิลส์ กัปตันทีมของอิปสวิช ซึ่งปกติจะเล่นเป็นแบ็คซ้ายก็ถูกเรียกเข้ามาเล่นเป็นแบ็คขวา (ส่วน เคนนี่ แซนซัม ตำแหน่งประจำของเขาคืออยู่ทางซ้าย) ทำให้ทั้งนีลและแอนเดอร์สันถูกตัดชื่อออกจากทีม นีลเล่นกับคูเวตในการแข่งขันรอบแบ่งกลุ่มนัดสุดท้าย เพื่อพักมิลส์เนื่องจากอังกฤษผ่านเข้ารอบที่ 2 มิลส์กลับมาเล่นในรอบที่ 2 อังกฤษก็ถูกเขี่ยตกรอบ ส่วนแอนเดอร์สันไม่เคยสัมผัสบอล
ฟอร์มของฟอเรสต์ในสนามเริ่มแย่เนื่องจากอายุของผู้เล่นแต่ละคนเริ่มมากขึ้น สถานการณ์ของแอนเดอร์สันในทีมชาติอังกฤษดูเหมือนจะหยุดชะงัก  หลังจากฟุตบอลโลกและการจากไปของกรีนวูด เขาไม่ได้มีส่วนร่วมกับโค้ชคนใหม่ บ็อบบี้ ร็อบสัน จนกระทั่งปี ค.ศ. 1984 ซึ่งอังกฤษไม่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายของการแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984