stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทอมกับเจอร์รี่ ตอน ช่วยเพื่อนหาพ่อ

สำหรับวิดีโอเกม ดูที่ ทอมแอนเจอร์รี่: เดอะมูฟวี่ (วิดีโอเกม)
| ทอมกับเจอร์รี่ ตอน ช่วยเพื่อนหาพ่อ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: ฟิล โรมัน
บทภาพยนตร์: เดนนิส มากส์
สร้างจาก: ทอมกับเจอร์รี่  โดย วิลเลียม ฮานา และ  โจเซฟ บาร์เบรา
อำนวยการสร้าง: ฟิล โรมัน บิล ชูลซ์ (ร่วมผลิต)
นักแสดงนำ:   ริชาร์ด ไคนด์  ดานา ฮิลล์  แอนดี แม็กคาฟี  ชาร์ลอตต์ เรย์  โทนี เจย์  เฮนรี กิบสัน  ริป เทย์เลอร์  เอ็ด กิลเบิร์ต  ไมเคิล เบลล์  เดวิด แอล. แลนเดอร์ 
ดนตรีประกอบ: เฮนรี แมนซินี
บริษัทผู้สร้าง: เทอร์เนอร์เอนเตอร์เทนเมนต์ ฟิล์มโรมัน ดับเบิลยูเอ็มจี 
ผู้จัดจำหน่าย: มิราแมกซ์ฟิล์มส์ ไลฟ์เอนเตอร์เทนเมนต์
วันฉาย:   1 ตุลาคม ค.ศ. 1992 (1992-10-01) (เยอรมนี)    30 กรกฎาคม ค.ศ. 1993 (1993-07-30) (สหรัฐอเมริกา)     17 กันยายน ค.ศ. 1993 (1993-09-17) (ออสเตรเลีย) 
ความยาว: 84 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 3.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 3.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทอมกับเจอร์รี่ ตอน ช่วยเพื่อนหาพ่อ (อังกฤษ: Tom and Jerry: The Movie) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแอนิเมชันแนวดนตรี ตลกของทอมกับเจอร์รี่ ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1992 กำกับและอำนวยการสร้างโดย ฟิล โรมัน, เผยแพร่ในเยอรมนีโดยเทอร์เนอร์พิกเจอส์ และในสหรัฐอเมริกาโดยมิราแมกซ์ฟิล์มส์และไลฟ์เอนเตอร์เทนเมนต์ เป็นภาพยนตร์การ์ตูนเพียงเรื่องเดียวของมิราแมกซ์ที่เผยแพร่ผ่านทางไลฟ์ ก่อนจะถูกเดอะวอลต์ดิสนีย์ซื้อกิจการต่อใน ค.ศ. 1993 ถึง 2010
ทอมกับเจอร์รี่ ตอน ช่วยเพื่อนหาพ่อ เป็นภาพยนตร์ขนาดยาวเรื่องแรกที่เข้าฉายในโรงภาพยนตร์โจเซฟ บาร์เบราเป็นผู้ร่วมก่อตั้งฮานา-บาร์เบราและผู้ร่วมสร้าง ทอมกับเจอร์รี่ ร่วมกับหุ้นส่วนของเขา วิลเลียม ฮานา มาทำหน้าที่สร้างสรรค์
นอกจากนี้ ยังเป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของดานา ฮิลล์ก่อนที่เธอจะเสียชีวิตในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1996 ภาพยนตร์ออกฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1993 หลังจากฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1992 ที่เยอรมนี โดยทำรายได้รวมที่ 3.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
นักแสดง > ผู้ให้เสียง

ริชาร์ด ไคนด์ รับบท ทอม
ดานา ฮิลล์ รับบท เจอร์รี่
แอนดี แม็กคาฟี รับบท Robyn Starling
ชาร์ลอตต์ เรย์ รับบท Aunt Pristine Figg
โทนี เจย์ รับบท Lickboot
เอ็ด กิลเบิร์ต รับบท Puggsy, Mr. Starling
เดวิด แอล. แลนเดอร์ รับบท Frankie Da Flea
ริป เทย์เลอร์ รับบท Captain Kiddie
ฮาวเวิร์ด มอร์ริส รับบท Squawk
เฮนรี กิบสัน รับบท Dr. J. Sweetface Applecheek
ไมเคิล เบลล์ รับบท Ferdinand, Straycatcher #1
ซิดนีย์ ลาสซิก รับบท Straycatcher #2
บี. เจ. วอร์ด รับบท Tom's owner
เกรจ เบอร์สัน รับบท Moving man
ดอน เมสซิก รับบท Droopy
นักแสดง > รายชื่อเพลงประกอบ

"Friends to the End" - Pugsy, Frankie, Tom, Jerry
"What Do We Care? (The Alley Cats Song)" - The Alley Cats
"Money Is Such a Beautiful Word" - Aunt Figg, Lickboot
"God's Little Creatures" - Dr. Applecheek
"I Miss You (Robyn's Song)" - Robyn
"I've Done It All" - Captain Kiddie, Squawk
"Finale (Friends to the End)"
"I Miss You" (End Title) - Stephanie Mills
"All in How Much We Give" - Stephanie Mills
ผู้ให้เสียงพากย์ไทย

| ชื่อตัวละคร | เวอร์ชั่น> Right Pictures | เวอร์ชั่น> Cartoon Network |
| --- | --- | --- |
| ทอม | เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง | สรรเสริญ โภคสมบัติ |
| เจอร์รี่ | สังวาลย์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา |  |
| โรบิน สตาร์ลิ่ง | สังวาลย์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา | อลิสา นานา  (พากย์และร้อง) |
| ป้าพริสทิน ฟิกก์ | ศิริพร วงศ์สวัสดิ์ | พจมาน หงษ์ทอง |
| ลิคบูต | ธงชัย ชาญชํานิ |  |
| เฟอร์ดินันด์ | อําพันธ์ ศรีอ่อน |  |
| พักซี่ |  | เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง |
แฟรงกี้ ดา ฟลี: 
| พ่อของโรบิน | ชูชาติ อินทร | จักรกฤษณ์ หาญวิชัย |
กัปตัน คิดดี้: 
Squawk: 
ดร.แอปเปิ้ลชีค: 
Straycatcher #1: 
Straycatcher #2: 
ดรู๊ปปี้: 
Moving man: 
เจ้าของทอม:
เพลงประกอบภาพยนตร์

| ทอมกับเจอร์รี่ ตอน ช่วยเพื่อนหาพ่อ - เพลงประกอบภาพยนตร์ต้นฉบับ |
| --- | --- |

ซาวด์แทร็กอัลบั้มโดยVirtual Artists
วางตลาด: 20 กรกฎาคม 1993
บันทึกเสียง: 1991
แนวเพลง: อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์
ค่ายเพลง: เอ็มซีเอเรคคอร์ด (ต้นฉบับ) เกฟเฟนเรคคอร์ด (ออกใหม่)
โปรดิวเซอร์: เฮนรี แมนซินี เลสลี บริคัสส์
:  
อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์วางจำหน่ายโดยเอ็มซีเอเรคคอร์ด ในปี 1992 บรรเลงโดย เฮนรี แมนซินี.
เพลงทั้งหมดประพันธ์โดยเฮนรี แมนซินี
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "All in How Much We Give" (สเตฟานี มิลส์) |   |
| 2. | "Friends to the End" (เอ็ด กิลเบิร์ต, เดวิด แอล. แลนเดอร์ ริชาร์ด ไคนด์ ดาน่า ฮิลล์) |   |
| 3. | "What Do We Care? (The Alley Cats' song)" (เรย์มอนด์ แมคลอยด์ ไมเคิล ดี. มัวร์ สก็อตต์ โวจาห์น) |   |
| 4. | "God's Little Creatures" (เฮนรี กิ๊บสัน) |   |
| 5. | "(Money is Such) A Beautiful Word" (ชาร์ลอตต์ เร, โทนี่ เจ) |   |
| 6. | "I Miss You (Robyn's Song)" (แอนดี้ แมคอาฟี) |   |
| 7. | "I've Done It All" (ริป เทย์เลอร์ ฮาวเวิร์ด มอร์ริส) |   |
| 8. | "I Miss You (End Title)" (สเตฟานี มิลส์) |   |
| 9. | "Theme from Tom and Jerry (Main title)" |   |
| 10. | "Homeless" |   |
| 11. | "We Meet Robyn" |   |
| 12. | "Food Fight Polka" |   |
| 13. | "Meet Dr. Applecheek" |   |
| 14. | "Chase" |   |
| 15. | "Escape from the Fire" |   |
| 16. | "Finale (Friends to the End)" |   |
| 17. | "Theme from Tom and Jerry (Pop version)" |   |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ทอมกับเจอร์รี่ ตอน ช่วยเพื่อนหาพ่อ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ทอมกับเจอร์รี่ ตอน ช่วยเพื่อนหาพ่อ ที่ออลมูวี
ทอมกับเจอร์รี่ ตอน ช่วยเพื่อนหาพ่อ ที่ฟิล์มอะฟินนีตี
ทอมกับเจอร์รี่ ตอน ช่วยเพื่อนหาพ่อ ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
ทอมกับเจอร์รี่ ตอน ช่วยเพื่อนหาพ่อ ที่รอตเทนโทเมโทส์
| ด ค กทอมแอนด์เจอร์รี่ |
| --- | --- |
ตัวละคร:  ทอม แคท  เจอร์รี่ เมาส์  นิบเบิลส์  สไปค์และไทค์  คุณนายสองขา 
ละครสั้น:  ทอมกับเจอร์รี่  สไปค์กับไทค์ 
ดีวีดี:  สปอตไลท์ คอลเลคชัน  โกลเดน คอลเลคชัน 
โทรทัศน์และภาพยนตร์:  เดอะทอมแอนด์เจอร์รีโชว์ (พ.ศ. 2518)  เดอะทอมแอนด์เจอร์รี่คอมมีดี้โชว์  ทอมแอนด์เจอร์รี่คิดส์  ทอมแอนด์เจอร์รี่เทลส์  ทอมแอนด์เจอร์รี่ เดอะมูฟวี่  เดอะทอมแอนด์เจอร์รีโชว์ (พ.ศ. 2557) 
ตอนพิเศษทางโทรทัศน์:  แฮนนา-บาร์เบราส์ ฟิฟตี้ท์: อะ ยับบา แดบดา ดู เคเลเบรชัน  เดอะแมนชั่นแคท  เดอะแมนชั่นแคท  บลาสท์ ออฟ ทู มาร์ส  เดอะฟาสต์แอนด์เดอะเฟอร์รี่  ชิเวอร์ มี วิสเกอร์  อะ นัทคราคเกอร์ เทล  ปะทะ เชอร์ล็อก โฮล์มส์  เดอะ วิซาร์ท ออฟ อ็อซ 
อื่น ๆ:  วิดีโอเกมส์  เพลงประกอบ
จเด็จ กำจรเดช

| จเด็จ กำจรเดช |
| --- | --- |
เกิด: 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 (49 ปี) อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฏร์ธานี
อาชีพ: นักเขียน
สัญชาติ: ไทย
จเด็จ กำจรเดช นักเขียนชาวไทย เป็นช่างเขียนรูป แต่งเพลงของตัวเองและเคยออกอัลบั้มเพลงกับเพื่อน  เคยคิดจะแปลเรื่องสั้นของตัวเองเป็นภาษาอังกฤษ แต่ล้มเลิกไปเพราะรู้ตัวว่าไม่มีความสามารถมากพอ แต่ปัจจุบันมีนักแปลคนอื่นแปลให้แล้ว
เขาเป็นผู้เขียนหนังสือรวมเรื่องสั้น แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ ซึ่งได้รับรางวัลซีไรท์ ประจำปี 2554 และ คืนปีเสือและเรื่องเล่าของสัตว์อื่น ๆ ซึ่งได้รับรางวัลซีไรต์ ประจำปี 2563
ประวัติ

จเด็จ เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 ที่ตำบลกรูด อำเภอกาญจนดิษฐ์จังหวัดสุราษฏร์ธานี ศึกษาที่วิทยาลัยศิลปหัตถกรรม นครศรีธรรมราช
ลักษณะผลงาน

สำหรับรวมเรื่องสั้นของเขา คณะกรรมการวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดยี่ยมแห่งอาเซียน หรือรางวัลซีไรต์ ประจำปีพุทธศักราช 2554 ได้ลงความเห็นว่า เป็นงานเขียนที่มีพลังกระทบใจ นำเสนอประเด็นอันหลากหลายเกี่ยวกับมนุษย์ในสังคมที่มีความซับซ้อน ผู้เขียนได้เสนอการปะทะกันระหว่างความจริงกับความจริงเสมือน ความรู้กับความเชื่อ ตลอดจนความเป็นเรากับความเป็นเขา ผู้เขียนได้สร้างสรรค์กลวิธีการเล่าเรื่องหลายวิธีที่ท้าทายการตีความ เช่น การตัดต่อ การซ้ำ การใช้มุมมอง การเสียดสี การสร้างสัมพันธบท ตลอดจนการสร้างตัวละครที่อยู่ในภาวะความรู้และความไม่รู้ ซึ่งสร้างความคลุมเครือและความลวง กลวิธีเหล่านี้เปิดพื้นที่ให้ผู้อ่านสร้างความหมายได้หลายระดับ
กระแสหนังสือมีทั้งดีและไม่ดีในสายตาผู้อ่าน แต่ค่อนข้างดีในสายตานักวิจารณ์ โดยนักเขียนรางวัลรวมเรื่องสั้นซีไรต์ปี 2530 เจ้าของนามปากกาไพฑูรย์ ธัญญา ได้พูดถึงงานของจเด็จว่า "เป็นภาพแทนนักเขียนร่วมสมัยที่แตกต่างกับสังคมยุคก่อน อาจเพราะสังคมที่มีความซับซ้อนกระจัดกระจายและไร้พรมแดน จึงทำให้งานของเขามีความน่าสนใจ"
ส่วนสำนักพิมพ์ผจญภัยที่ตีพิมพ์หนังสือเล่มนี้ของจเด็จ พูดถึงงานของเขาว่า "ไปไกลกว่าคำว่า เพื่อชีวิต ซึ่งนักเขียนรุ่นก่อนหน้าเคยทำไว้..."
ผลงาน

แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผจญภัย
คืนปีเสือและเรื่องเล่าของสัตว์อื่น ๆ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผจญภัย
หินปูน

สำหรับหินปูนในช่องปาก ดูที่ คราบหินปูน
| --- | --- |
หินตะกอน
เหมืองหินปูนที่ São Pedro de Moel beach, Marinha Grande โปรตุเกส
องค์ประกอบ
Calcium carbonate: inorganic crystalline calcite and/or organic calcareous material
หินปูน (อังกฤษ: limestone) เป็นหินในกลุ่มหินตะกอน มีชื่อวิทยาศาสตร์ที่รู้จักกันในหมู่นักธรณีว่า แร่แคลไซต์ (Calcite)(CaCO3) เป็นหินตะกอนคาร์บอเนต เกิดจากการทับถมของตะกอนคาร์บอเนตในท้องทะเล ทั้งจากสารอนินทรีย์ และซากสิ่งมีชีวิต เช่น ปะการัง และกระดองของสัตว์ทะเล ซึ่งถับถมกันภายใต้ความกดดันและตกผลึกใหม่เป็นแร่แคลไซต์จึงทำปฏิกิริยากับกรด เนื้อแน่นละเอียดทึบ มีสีออกขาว เทา ชมพู หรือสีดำ เพราะฉะนั้น อาจมีซากดึกดำบรรพ์ในหินได้ เช่น ซากหอย ปะการัง ภูเขาหินปูนมักมียอดยักแหลมเป็นหน้าผา และเป็นหินที่ละลายน้ำได้ดี
บริเวณที่พบ จังหวัดสระบุรี เพชรบุรี กระบี่ นครศรีธรรมราช พังงา ราชบุรี กาญจนบุรี
ประโยชน์ ใช้ในอุตสาหกรรมการทาง ทำถนน ทางรถไฟ ทำปูนขาว เผาทำปูนซิเมนต์ ปูนขาว หรือปูนกินหมาก ทำแคลเซียมคาร์ไบด์ ทำวัสดุทนไฟ ทำปุ๋ย และทำสีผม
วิทยาแร่

วิทยาแร่ (อังกฤษ: mineralogy) เป็นวิชาหนึ่งของธรณีวิทยาที่เน้นการศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับโครงสร้างเคมีและโครงสร้างผลึก รวมถึงสมบัติทางกายภาพและสมบัติทางทัศนศาสตร์ของแร่และโบราณวัตถุที่เปลี่ยนสภาพเป็นแร่ การศึกษาเฉพาะด้านในวิทยาแร่จะประกอบด้วยกระบวนการกำเนิดและก่อตัวของแร่ การจำแนกประเภทแร่ การกระจายทางภูมิศาสตร์ของแร่ รวมไปจนถึงการนำแร่มาใช้ประโยชน์ต่าง ๆ
นาค็อดกา

| นาค็อดกา Находка |
| --- | --- |
เมือง
ทิวทัศน์ของนาค็อดกา
   ธง ตราอาร์ม
นาค็อดกาที่ตั้งของนาค็อดกาแสดงแผนที่รัสเซียนาค็อดกานาค็อดกา (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  42°49′N 132°52′E﻿ / ﻿42.817°N 132.867°E﻿ / 42.817; 132.867
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: ดินแดนปรีมอร์เย
จัดตั้งเป็นเมือง: 18 พฤษภาคม 1950
การปกครอง
 • หัวหน้า: โอลีค โคลยาดิน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 325.9 ตร.กม. (125.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 159,719 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 110 ในปี 2010
 • ความหนาแน่น: 490 คน/ตร.กม. (1,300 คน/ตร.ไมล์)
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: นาค็อดกา เมืองภายใต้เขตอำนาจของดินแดน
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: นาค็อดกา เมืองภายใต้เขตอำนาจของดินแดน
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: นาค็อดกา อูร์บัน โอครุก
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: นาค็อดกา อูร์บัน โอครุก
รหัสไปรษณีย์: 690890, 692900–692906, 692909–692911, 692913, 692914, 692916–692924, 692926, 692928–692930, 692939–692941, 692943, 692952–692954, 692956
รหัสโทรศัพท์: +7 4236
วันเมือง: วันอาทิตย์สุดท้ายของเดือนพฤษภาคม
เว็บไซต์: www.nakhodka-city.ru
นาค็อดกา (รัสเซีย: Нахо́дка, สัทอักษรสากล: [nɐˈxotkə] แปลว่า "การค้นพบ") เป็นเมืองท่าเรือในดินแดนปรีมอร์เย ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่บนคาบสมุทรทรูดนีที่ยื่นออกไปในอ่าวนาค็อดกาของทะเลญี่ปุ่น ประมาณ 85 กิโลเมตร (53 ไมล์) โดยอยู่ทางทิศตะวันออกของเมืองวลาดีวอสตอค (169 กิโลเมตรโดยรถยนต์ ) ซึ่งเป็นศูนย์กลางการบริหารของดินแดน เมืองนี้มีจำนวนประชากร: 159,719 คน (การสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010); 148,826 คน (สำมะโน ค.ศ. 2002); 160,056 คน (สำมะโน ค.ศ. 1989).
หินละลายรูปหมอน

หินละลายรูปหมอนที่เพิ่งก่อตัวในฮาวาย
หินละลายรูปหมอนในมหายุคพรีแคมเบรียนที่ค่อนข้างผุพังไปแล้ว
หินละลายรูปหมอน ลักษณะโครงสร้างเป็นรูปหมอน มีลักษณะที่สำคัญคือเป็นการที่ลาวาโผล่พ้นน้ำแล้วมีการเย็นตัวลง หินละลายรูปหมอนนี้จัดเป็นหินอัคนีภูเขาไฟ ซึ่งมีหลายขนาด อาจมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางได้มากถึง 1 เมตร
องค์ประกอบ

หินละลายรูปหมอน มีองค์ประกอบเหมือนกับหินบะซอลท์ทั่วไป ลักษณะที่เกิดเป็นพวก komatiite, picrite, basaltic andesite, andesite หรือกระทั่ง dacite ที่รู้ๆกัน โดยทั่วไปแล้ว ยิ่งส่วนประกอบมีความเป็น andesite มากขึ้นมักจะเกิดเป็นรูปหมอนได้ขนาดที่ใหญ่กว่า เนื่องมาจากความหนืดของลาวาเพิ่มขึ้น
การเกิด

หินละลายรูปหมอนนั้นจะเกิดในบริเวณที่มีลาวาสีเข้มถึงลาวาสีกลาง (mafic to intermediate) ปะทุขึ้นมาใต้ผิวน้ำ เช่นบริเวณที่มีจุดร้อนปะทุขึ้นมา และสัมพันธ์กับขอบเขตโครงสร้างของเทือกเขากลางสมุทร เมื่อมีแผ่นเปลือกโลกมหาสมุทรเกิดขึ้นใหม่ จะเกิดหินละลายรูปหมอนขึ้นหนามาก ซึ่งปะทุขึ้นมาตรงจุดศูนย์กลางการกระจายตัว ซึ่งเกิดจากการที่พวก dyke แทรกตัดเข้ามาในตำแหน่งที่ต่ำกว่าที่กะเปาะแมกม่า (magma chamber) หินละลายรูปหมอนเกิดขึ้นสัมพันธ์กับ sheeted dyke complex ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของลำดับหิน ophiolite เมื่อมีบางส่วนของแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรเกยซ้อนทับแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีป
การปรากฏของหินละลายรูปหมอนที่แก่ที่สุดในพวกหินภูเขาไฟพบที่ Isua and Barberton greenstone belts เป็นการแสดงว่าเคยมีน้ำปริมาณมหาศาลบนพื้นผิวของโลกในบรมยุคอาร์เคียน หินละลายรูปหมอนนี้แสดงว่ามีกิจกรรมของภูเขาไฟที่เกิดใต้น้ำในบริเวณแถบการแปรสภาพ
หินละลายรูปหมอนอาจพบร่วมกับสภาวะภูเขาไฟกึ่งธารน้ำแข็ง (Subglacial Volcanoes) ในลำดับแรกของการเกิดระเบิด ซึ่งถูกค้นพบด้วย Gabriel A. Doudine และเพื่อน ๆ ของเขา
การก่อตัว

หินละลายรูปหมอนเหล่านี้จะเกิดขึ้นเมื่อมีแมกม่าดันตัวมาถึงพื้นผิว และสิ่งที่สำคัญคือต้องมีความแตกต่างกันอย่างมากในส่วนของอุณหภูมิ นั่นคืออุณหภูมิระหว่างลาวาและน้ำ เมื่อมีการโผล่พ้นน้ำขึ้นมาเจอความเย็นอย่างรวดเร็ว จะเกิดปฏิกิริยาบนผิวของลาวานั้นก่อน หลังจากนั้นลาวาจะขยายตัวออกไป ด้วยปริมาณที่มากขึ้นก็จะเกิดเป็นพู (lobe) จนกระทั่งความดันของแมกม่านั้นเพียงพอที่จะทำให้บริเวณผิวของลาวาแตกออก และเริ่มการปะทุอีกครั้งในบริเวณที่เป็นช่องว่างที่ใกล้ ๆ กัน กระบวนการนี้เป็นการสร้างรูปร่างที่เป็นพูออกมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้มีรูปร่างคล้ายหมอน บริเวณผิวของมันจะมีการเย็นตัวอย่างรวดเร็วกว่าภายในตัวหินละลายรูปหมอนทำให้ได้เนื้อที่ค่อนข้างละเอียด และมีลักษณเป็นเนื้อแก้ว ส่วนลาวาที่อยู่ด้านใน ที่เย็นตัวช้ากว่า จะมีเนื่อที่หยาบกว่าบริเวณผิวของมัน
ในประเทศไทยตัวอย่างหินละลายรูปหมอนนี้ พบอยู่ทั่วไปในแถบสถานีรถไฟแม่เมาะ และอำเภอสบปราบ จังหวัดลำปาง
ซุ้มประตูวชิรสถิตและวชิรธำรง 72 พรรษา

ระวังสับสนกับ ซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา
| --- | --- |
ที่ตั้ง: ถนนเจริญกรุง แขวงบ้านบาตรและแขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และแขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร
ประเภท: ซุ้มประตู
วัสดุ: เหล็กรูปพรรณ, คอนกรีตเสริมใยแก้ว, หินอ่อนหยกขาว
ความกว้าง: 16 เมตร (52 ฟุต) (วชิรสถิต) 14 เมตร (46 ฟุต) (วชิรธำรง)
ความสูง: 23 เมตร (75 ฟุต)
การเปิด: 25 มกราคม 2568 (2568-01-25)
อุทิศแด่: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567)
ซุ้มประตูวชิรสถิต 72 พรรษา และ ซุ้มประตูวชิรธำรง 72 พรรษา หรือ ซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา เป็นซุ้มประตูที่จัดสร้างโดยสหพันธ์สมาคมสตรีนักธุรกิจและวิชาชีพแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ ร่วมกับภาคีเครือข่าย เพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567 และครบรอบ 50 ปี ของการสถาปนาความสัมพันธ์จีน–ไทย ตั้งอยู่บนถนนเจริญกรุง บริเวณจุดแบ่งเขตการปกครองระหว่างเขตป้อมปราบศัตรูพ่ายและเขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร ทั้งหมด 2 จุด คือ ซุ้มประตูวชิรสถิต 72 พรรษา หรือ "ซุ้มหัวมังกร" ตั้งอยู่บริเวณเชิงสะพานดำรงสถิตข้ามคลองรอบกรุง (คลองถม) และ ซุ้มประตูวชิรธำรง 72 พรรษา หรือ "ซุ้มหางมังกร" ตั้งอยู่บริเวณแยกหมอมี โดยพระองค์เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี มาทรงเปิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2568
ประวัติ

เมื่อคราวพระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี ในปี พ.ศ. 2525 เกียรติ วัธนเวคิน และจรรย์สมร วัธนเวคิน ประธานมูลนิธิเกียรติร่วมมิตรเพื่อการศึกษา ร่วมกับชาวไทยเชื้อสายจีน จัดทำโครงการ "พระบรมโพธิสมภารร่มเย็นเป็นสุข" เพื่อแสดงความกตัญญูที่ได้เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร โดยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินไปทรงประกอบพิธีถวายสักการะพระบรมสาทิสลักษณ์สมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราชแห่งราชวงศ์จักรี ณ พลับพลาพิธี บริเวณวงเวียนโอเดียน เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร และทรงพระดำเนินเยี่ยมราษฎรที่เข้าเฝ้าทูลละอองพระบาทอย่างใกล้ชิด
จากโครงการดังกล่าว สหพันธ์สมาคมสตรีนักธุรกิจและวิชาชีพแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ (สสธวท.) และสมาคมสมาชิกของสหพันธ์ทั้ง 23 องค์กร ร่วมกับภาคีเครือข่ายอีก 3 แห่ง คือ สภาองค์การพัฒนาเด็กและเยาวชน ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, มูลนิธิเกียรติร่วมมิตรเพื่อการศึกษา และสมาคมสตรีสัมพันธ์ จึงจัดงานเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวอีกครั้ง เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567 ภายใต้โครงการ "สสธวท รวมใจเทิดเอกลักษณ์แห่งปัญจมังกร จารึกความกตัญญูต่อแผ่นดิน" โดยจัดงานกาลาดินเนอร์ในชื่อ "เบญจกตัญญุตา" เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ณ โรงแรมแกรนด์ ไฮแอท เอราวัณ โดยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี เสด็จมาทรงเป็นประธาน
ก่อนการจัดงานกาลาดินเนอร์ดังกล่าว คุณหญิงณัฐิกา วัธนเวคิน อังอุบลกุล ประธาน สสธวท. ได้ชวนจรรย์สมรผู้เป็นมารดา ไปเข้าพบพระมหาคณาจารย์จีนธรรมวชิราจารย์ (เย็นอี่) เจ้าอาวาสวัดมังกรกมลาวาส เพื่อปรึกษาเรื่องการต่อยอดจากงานกาลาดินเนอร์ พระมหาคณาจารย์จีนธรรมวชิราจารย์ได้ระบุว่า "การนี้คือผู้มีบุญญาบารมีใหญ่ที่สุดของแผ่นดินและครบรอบใหญ่" คุณหญิงณัฐิกาจึงมีแนวคิดจัดสร้างถาวรวัตถุเป็นซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษาขึ้น โดยแนวคิดเริ่มแรกนั้นจะจัดสร้างที่แยกหมอมีเพียง 1 จุด แต่พระมหาคณาจารย์จีนธรรมวชิราจารย์แนะนำว่าต้องสร้างที่เชิงสะพานดำรงสถิตอีก 1 จุด เนื่องจากเป็นจุดหัวมังกร ส่วนถนนเจริญกรุงเป็นตัวมังกรตามชื่อเรียก "ถนนสายมังกร" และห้าแยกหมอมีเป็นจุดขามังกรหริอหลังมังกร โดยที่ห้าแยกเปรียบเสมือนห้าเล็บของมังกรที่เป็นสัญลักษณ์เฉพาะฮ่องเต้เท่านั้น โดยหลังการจัดงาน สสธวท. ได้เข้าเฝ้าฯ ทูลเกล้าฯ ถวายเงินเพื่อพระราชทานเป็นทุนประเดิมในการจัดสร้างซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2567 โดยซุ้มประตูจัดสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน (ซุ้มที่สะพานดำรงสถิต) และ 30 พฤศจิกายน (ซุ้มที่แยกหมอมี) ตามลำดับ
ประวัติ > พิธีเปิด

พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานชื่อซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติทั้ง 2 แห่ง โดยส่วนหัวมังกรอยู่ที่สะพานดำรงสถิต พระราชทานนามว่า ซุ้มประตูวชิรสถิต 72 พรรษา หมายถึง ซุ้มประตูนี้เป็นเอกลักษณ์แสดงถึงพระชนมายุ 72 พรรษาของพระองค์ ส่วนที่ห้าแยกหมอมีพระราชทานนามว่า ซุ้มประตูวชิรธำรง 72 พรรษา หมายถึง ซุ้มประตูนี้เป็นเอกลักษณ์จารึกการเทิดทูนของพสกนิกรชาวไทยในโอกาสเฉลิมพระชนมพรรษา 72 พรรษาของพระองค์
วันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2568 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิด ซุ้มประตูวชิรสถิต 72 พรรษา และ ซุ้มประตูวชิรธำรง 72 พรรษา พร้อมทอดพระเนตรการขับร้องเพลง "สดุดีพระทศมราชา" ซึ่งประพันธ์โดยวงดนตรีสุนทราภรณ์ และการแสดงชุด "เบญจกตัญญุตาบารมีแห่งมังกรสยาม" รวมถึงการแสดงของโรงเรียนที่ตั้งอยู่ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่ายและเขตสัมพันธวงศ์ที่ทำการแสดงริมถนนเจริญกรุง และการแสดงแผนที่ฉาย (Mapping Show) บนซุ้มประตูวชิรธำรง 72 พรรษา โดยในโอกาสนี้ บริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัด ได้จัดทำแสตมป์ที่ระลึกซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา ออกวันจำหน่ายในวันเดียวกันอีกด้วย โดยเปิดตัวพร้อมกับแสตมป์ที่ระลึกเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567
ลักษณะ > การออกแบบ

ซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา ออกแบบโดยใช้แนวคิด "ปัญจมังกร" หรือปรากฏการณ์มังกรทั้ง 5 ได้แก่
พระมหากษัตริย์ไทยทรงได้รับการสดุดี เป็นมังกรแห่งมวลมนุษย์
เป็นนักษัตรประจำปีพระบรมราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (มะโรง)
พ.ศ. 2567 เป็นนักษัตรปีมังกรตามสุริยคติ
วัดมังกรกมลาวาส (วัดเล่งเน่ยยี) เป็นหนึ่งในศูนย์รวมจิตใจของพุทธศาสนิกชน
ถนนเจริญกรุง เป็นถนนสายแรกของประเทศไทย ทำให้มีอีกชื่อว่า "ถนนสายมังกร"
ลักษณะ > โครงสร้าง

ซุ้มประตูเป็นซุ้มคร่อมบนถนนเจริญกรุง สร้างโดยใช้โครงสร้างเป็นเหล็กรูปพรรณเชื่อมต่อกันตามรูปทรงที่กำหนด ส่วนภายนอกใช้วัสดุคอนกรีตเสริมใยแก้วเพื่อช่วยลดน้ำหนักของซุ้มประตู แต่มีความคงทน ส่วนขนาดของซุ้มนั้นมีความสูง 23 เมตร ส่วนความกว้างไม่เท่ากัน โดยซุ้มประตูวชิรสถิต 72 พรรษา กว้าง 16 เมตร และซุ้มประตูวชิรธำรง 72 พรรษา กว้าง 14 เมตร ถือเป็นซุ้มประตูศิลปะจีนที่ใหญ่ที่สุดโลก เนื่องจากประเทศจีนเคยสร้างซุ้มประตูใหญ่ที่สุดที่ความกว้าง 8-10 เมตร
ลักษณะ > สถาปัตยกรรม

ซุ้มประตูทั้งสองแห่งมีสถาปัตยกรรมเป็นศิลปะของราชวงศ์จีนตอนเหนือสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ซึ่งเป็นแนวคิดที่ได้รับมอบมาจากพระมหาคณาจารย์จีนธรรมวชิราจารย์ เสาเป็นสีแดง ฐานอยู่บนทางเท้าทั้งสองฝั่ง เป็นซุ้มเสาคู่เดียว มีหลังคาสีเหลืองด้านบน 3 หลังคา ลดระดับสองชั้นซ้ายขวา กึ่งกลางหลังคาชั้นบนประดิษฐานตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567 โดยมีมังกรคู่เป็นปูนปั้นระบายสีหันหน้าเข้าหาตราสัญลักษณ์ประกอบด้านข้าง และมีลวดลายมังกรห้าเล็บเป็นสัญลักษณ์หลัก โดยตกแต่งด้วยสีทั้งหมด 5 สีตามธาตุ คือ สีแดง (ธาตุไฟ) สีเหลือง (ธาตุดิน) สีดำและสีน้ำเงิน (ธาตุน้ำ) สีเขียว (ธาตุไม้) และสีขาว (ธาตุทอง)
นอกจากนี้ ยังมีประติมากรรมมงคลรูปช้างไทย สิงโตจีน ซึ่งเป็นตัวแทนทั้ง 2 ประเทศ และกลองลายเมฆมงคล ทั้งหมดแกะสลักโดยศิลปินชาวจีนจากหินฮั่นไป๋หวี่ (หินอ่อนหยกสีขาว) ซึ่งเป็นหินชนิดพิเศษของจีน ที่ใช้เฉพาะในพระราชวังต้องห้ามเท่านั้น ประดิษฐานที่ฐานเสาซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติฯ ทั้ง 2 จุดอีกด้วย โดยประติมากรรมดังกล่าวนี้ รัฐบาลจีนมอบให้รัฐบาลไทย ผ่านทางสถานเอกอัครราชทูตจีนประจำประเทศไทย ในโอกาสครบรอบ 50 ปี แห่งการสถาปนาความสัมพันธ์จีน–ไทย ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2568
ดูเพิ่ม

ถนนเจริญกรุง
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567
ทัศนศาสตร์

ทัศนศาสตร์ (อังกฤษ: optics) เป็นสาขาหนึ่งของวิชาฟิสิกส์อันว่าด้วยพฤติกรรมและคุณสมบัติของแสง ซึ่งรวมทั้งอันตรกิริยากับสสารและการสร้างเครื่องมือที่ใช้หรือตรวจจับแสง ปกติทัศนศาสตร์อธิบายพฤติกรรมของแสงที่ตามองเห็น อัลตราไวโอเลตและอินฟราเรด แสงเป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าชนิดหนึ่ง การแผ่รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าอย่างอื่น เช่น รังสีเอกซ์ ไมโครเวฟและคลื่นวิทยุก็แสดงคุณสมบัติคล้ายกัน
ปรากฏการณ์ทัศนศาสตร์ส่วนมากสามารถอธิบายได้ด้วยการพรรณนาแม่เหล็กไฟฟ้าคลาสสิกของแสง ทว่า การพรรณนาแม่เหล็กไฟฟ้าแบบสมบูรณ์ของแสงนั้นมักนำมาใช้ได้ยากในทางปฏิบัติ ทัศนศาสตร์เชิงปฏิบัติปกติใช้แบบจำลองอย่างง่าย ทัศนศาสตร์แบบเรขาคณิต ซึ่งเป็นทัศนศาสตร์เชิงปฏิบัติที่พบบ่อยที่สุด ถือว่าแสงเป็นการรวมรังสีที่เคลื่อนที่เป็นเส้นตรงและเลี้ยวเบนเมื่อผ่านหรือสะท้อนจากพื้นผิว ทัศนศาสตร์กายภาพเป็นแบบจำลองแสงที่ครอบคลุมมากกว่า ซึ่งรวมฤทธิ์ของคลื่นอย่างการเลี้ยวเบน (diffraction) และการแทรกสอด (interference) ซึ่งไม่สามารถอธิบายได้ในทัศนศาสตร์แบบเรขาคณิต ในอดีตมีการพัฒนาแบบจำลองแสงที่ยึดรังสีเป็นหลักขึ้นก่อน ตามด้วยแบบจำลองแสงแบบคลื่น ความก้าวหน้าในทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้าในคริสต์ศตวรรษที่ 19 นำมาซึ่งการค้นพบว่าคลื่นแสงแท้จริงแล้วเป็นรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า
บางปรากฏการณ์อาศัยข้อเท็จจริงที่ว่าแสงมีคุณสมบัติเหมือนทั้งคลื่นและอนุภาค คำอธิบายฤทธิ์เหล่านี้ต้องอาศัยกลศาสตร์ควอนตัม เมื่อพิจารณาคุณสมบัติคล้ายอนุภาคของแสง มีการจัดแบบจำลองแสงเป็นกลุ่มอนุภาคที่เรียก "โฟตอน" ทัศนศาสตร์ควอนตัมว่าด้วยการนำกลศาสตร์ควอนตัมมาใช้กับระบบทัศนศาสตร์
ทัศนศาสตร์มีความเกี่ยวข้องกับและมีการศึกษาในหลายสาขาที่เกี่ยวข้อง รวมทั้ง ดาราศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์หลายสาขา การถ่ายภาพและแพทยศาสตร์ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งจักษุวิทยาและการวัดสายตา) การนำทัศนศาสตร์ไปใช้ในทางปฏิบัติพบในเทคโนโลยีและวัตถุในชีวิตประจำวันหลายอย่าง รวมทั้งกระจก เลนส์ กล้องโทรทรรศน์ กล้องจุลทรรศน์ เลเซอร์และใยแก้วนำแสง
หินเชิร์ต

หินเชิร์ต
หินเชิร์ต (อังกฤษ: chert) หินตะกอนเนื้อแน่น แข็ง เกิดจากการตกผลึกใหม่ เนื่องจากน้ำพาสารละลายซิลิกาเข้าไปแล้วระเหยออก ทำให้เกิดผลึกซิลิกาแทนที่เนื้อหินเดิม หินเชิร์ตมักเกิดขึ้นใต้ท้องทะเล เนื่องจากแพลงก์ตอนที่มีเปลือกเป็นซิลิกาตายลง เปลือกของแพลงตอนจะจมลงทับถมกัน หินเชิร์ตจึงปะปนอยู่ในหินปูน
ในประเทศไทยส่วนใหญ่หาพบได้ยาก มีประโยชน์ไว้ทำเครื่องประดับ  ทำเลนส์
ดูเพิ่ม

เครื่องมือหินโบราณ
หินไฟ
เตือน พาทยกุล

ภาพครูเตือน พาทยกุล กับระนาดเอกย่อส่วนขนาดจิ๋ว
เตือน พาทยกุล (27 มกราคม 2448 - 6 กรกฎาคม 2546) เกิดในครอบครัวนักดนตรีชาวเพชรบุรี มีชีวิตระหว่างปลายสมัยรัชกาลที่ 5 จนถึงรัชกาลที่ 9 เตือน พาทยกุล ได้รับการปลูกฝังศิลปะการดนตรีจากปู่และบิดาตั้งแต่เยาว์วัย ก่อนจะเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อศึกษาวิชาดนตรีอย่างจริงจังกับท่านครูจางวางทั่ว พาทยโกศล เป็นเวลา 10 ปี ด้วยความมุ่งมั่น อุตสาหะ และใจรักในดนตรีไทย ท่านได้ฝึกปรือฝีมือและใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่กับดนตรีจนเชี่ยวชาญทั้งการบรรเลง การประพันธ์เพลง การประดิษฐ์เครื่องดนตรี และถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านดนตรีสู่ศิษย์จำนวนมากมายจนเป็นที่ประจักษ์ มีชีวิตผูกพันกับดนตรีตลอดช่วงชีวิตก่อนถึงแก่กรรมเมื่ออายุ 98 ปี ในปี พ.ศ. 2546
การศึกษา > การศึกษาวิชาสามัญ

สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ตามเกณฑ์บังคับ ที่โรงเรียนวัดโพธาราม อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี
การศึกษา > รับพระราชทานปริญญาศึกษาศาสตรบัณฑิตกิตติมศักดิ์

รับพระราชทานปริญญาศึกษาศาสตรบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาดุริยางค์ไทย คณะนาฏศิลป์และดุริยางค์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ประจำปีการศึกษา 2534 จากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี