stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บลูแมนกรุป

| Blue Man Group |
| --- | --- |
กำลังแสดงการเล่นดรัมโบน ในคอนเสิร์ตปี 2007
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: อวองการ์ด ศิลปะแสดงสด (performance art)
ช่วงปี: ค.ศ. 1987 - ปัจจุบัน

เว็บไซต์: http://www.blueman.com/
บลูแมนกรุ๊ป (อังกฤษ: Blue Man Group; ย่อ: BMG) เป็นกลุ่มศิลปินที่ก่อตั้งโดย ฟิล สแทนทัน, คริส วิงก์ และ แมตต์ โกลด์แมน ในปี 1987   จัดแสดงโชว์และคอนเสิร์ตที่ประกอบด้วยดนตรี การแสดงขบขัน และสื่อประสมมัลติมีเดีย   โดยนำเสนอตัวเองในลักษณะชายสามคนในชุดดำ มีผิวกายสีน้ำเงิน ไม่มีผมและใบหู ไม่มีเสียงพูด ใบหน้าเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ แต่จะแสดงอารมณ์โดยอาศัยภาษากาย การถลึงตา และปฏิสัมพันธ์กับผู้ชม
บลูแมนกรุ๊ปแสดงดนตรีโดยใช้เครื่องเพอร์คัสชั่นหลายชนิด เช่น
ดัลไซเมอร์ และซิมบาลอม เป็นเครื่องสาย ใช้ตี มีลักษณะคล้ายขิม
Chapman Stick เครื่องสาย ลักษณะการทำงานคล้ายกีตาร์
Tubulum เครื่องดนตรีสร้างเองจากท่อพีวีซี ให้เสียงจากการตีด้วยไม้กลอง หรือไม้พาย มีทั้งแบบตั้งอยู่กับที่ กับแบบเครื่องสะพายหลังใช้ตีพร้อมกับเดินไปมาบนเวทีแสดง
Drumbone (มาจากคำว่า drum และ trombone) เป็นเครื่องเคาะทำจากท่อพีวีซี ปรับเสียงจากการปรับความยาวท่อ คล้ายการทำงานของทรอมโบน
The Piano Smasher เป็นเปียโนที่เปิดฝาครอบออก ใช้ค้อนขนาดใหญ่ตีที่สายเปียโน
Airpole เป็นแท่งไฟเบอร์กลาสยาวลักษณะคล้ายคันเบ็ด ทำจากเสาอากาศวิทยุ ใช้ตวัดแหวกอากาศให้เกิดเสียง
Paint drums เป็นกลองที่มีแสงไฟส่องเป็นลำ มีสีน้ำหล่อที่ผิวหน้ากลอง เมื่อตีกลองจะเห็นสีพุ่งกระจายไปตามจังหวะการตีกลอง
บลูแมนกรุ๊ปประกอบด้วยนักดนตรีเบื้องหลังจำนวนหลายคน แต่ในการแสดงจะเน้นไปที่ชายตัวสีน้ำเงินสามคน และศิลปินรับเชิญที่มาขับร้องเพลงและร่วมแสดงคอนเสิร์ต เช่น เทรซี บอนแฮม เดฟ แมททิวส์ แกวิน รอสเดล วีนัส ฮัม และไมค์ เรล์ม  บลูแมนกรุ๊ปมีซิงเกิลที่นำเพลงฮิตมาบรรเลงใหม่ เช่น เพลง I Feel Love ของดอนนา ซัมเมอร์, Baba O'Riley ของเดอะ ฮู
บลูแมนกรุ๊ป เคยปรากฏตัวในภาพยนตร์โฆษณาของอินเทล ในชุดเพนเทียม III, เพนเทียม 4 และเซนทริโน  และภาพยนตร์โฆษณาเครื่องดื่มมิรินด้าของเป๊ปซี่  และทำดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่อง เทอร์มิเนเตอร์ 3 (2003) , โรบอตส์ (2005)  และ สเปซชิมป์ส (2008)
ปัจจุบันบลูแมนกรุ๊ปมีสถานที่จัดแสดงประจำอยู่ที่ นิวยอร์ก บอสตัน ชิคาโก ออร์แลนโด ลาสเวกัส เบอร์ลิน โตเกียว และซูริก
ผลงาน

| --- | --- |
 อัลบั้ม Audio (1999)  The Complex (2003)  How to Be a Megastar Live! (2008):  วิดีโอบันทึกการแสดงสด The Complex Rock Tour Live (2003)  How to Be a Megastar Live! (2008)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Blue Man Group ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
บลูไลนส์

บลูไลนส์ (อังกฤษ: Blue Lines) เป็นอัลบัมเปิดตัวของแมสซีฟแอตแทก วางตลาดใน 8 เมษายน ปี 1991 โดยค่าย ไวลด์บันช์ และเวอร์จินเรเคิดส์ การบันทึกที่เริ่มโดยสมาชิก แกรนต์ "แดดดีจี" มาร์แชล, รอเบิร์ต "ทรีดี" เดล นายา และ แอนดรู "มัชรูม" วาวส์ ร่วมกับ จอนนี ดอลลาร์ นอกจากนี้ยังมีสมาชิกอย่าง ทริกกี นักร้อง ชารา เนลสัน และ ฮอเรซ แอนดี้ โดยปกติถือว่าเป็นอัลบัมในแนว "ทริปฮอป" อัลบัมแรก บลูไลนส์ รวมองค์ประกอบของ ฮิปฮอป (เช่น เบรกบีต, แซมพลิง, และ แร็ป) พร้อมกับ ดนตรีดั๊บ, ดนตรีโซล, เร็กเก และ ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
Blue Lines ได้ติดอยู่ใน 21 อัลบัมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ในปี 1997 จากสำรวจความคิดเห็นโดย เอชเอ็มวี แชนเนล 4 เดอะการ์เดียน และ คลาสสิกเอฟเอม ในปี 2000 ติดอันดับที่ 9 จาก "100 อัลบัมอังกฤษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา" ของ นิตยสารคิว  ในปี 2003 ได้ถูกรวมอยู่ในรายชื่อ "500 อัลบัมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ของ นิตยสารโรลลิงสโตน และอีกครั้งในปี 2012 เว็บไซต์ พิตซ์ฟอร์ก (Pitchfork) ได้จัดอันดับที่ 85 ในรายชื่อ "100 อัลบัมยอดเยี่ยมในยุค 1990"
อัลบัมเวอร์ชันรีมาสเตอร์ได้วางขายในวันที่ 19 พฤศจิกายน ปี 2012
รายชื่อเพลง

Safe From Harm (5:18)
One Love (4:48)
Blue Lines (4:21)
Be Thankful For What You've Got (4:09)
Five Man Army (6:04)
Unfinished Sympathy (5:08)
Daydreaming (4:14)
Lately (4:26)
Hymn Of The Big Wheel (6:36)
แหล่งข้อมูลอื่น

Blue Lines Album onDiscogs
บลุป

50°00′00″S 100°00′00″W﻿ / ﻿50.000000°S 100.000000°W﻿ / -50.000000; -100.000000
กราฟเสียงของบลุป
บลุป (อังกฤษ: Bloop) เป็นชื่อเรียกของเสียงความถี่ต่ำมากใต้มหาสมุทรซึ่ง องค์การสมุทรและบรรยากาศแห่งชาติ (อังกฤษ: National Oceanic and Atmospheric Administration หรือ NOAA) ของสหรัฐอเมริกาสามารถตรวจจับได้ในช่วงฤดูร้อนของ พ.ศ. 2540 ต้นกำเนิดของบลุปยังเป็นปริศนา
ที่มา

ที่มาของบลุปนั้นสามารถระบุได้ว่าเป็นบริเวณ 50°S 100°W﻿ / ﻿50°S 100°W﻿ / -50; -100  (ชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปอเมริกาใต้) ในมหาสมุทรแปซิฟิก บริเวณเส้นศูนย์สูตร ซึ่งใช้ระบบฟังเสียงใต้น้ำของนาวิกโยธินอเมริกาที่เดิมใช้ตรวจหาเรือดำน้ำของสหภาพโซเวียต สามารถจับเสียงของบลุปได้หลายครั้ง NOAA ได้บรรยายว่าบลุปนั้นมีความถี่สูงขึ้นเรื่อยๆเป็นเวลากว่าหนึ่งนาที และเป็นเสียงดังในบริเวณกว้างพอที่เซนเซอร์จำนวนมากในรัศมี 5,000 กิโลเมตรสามารถตรวจจับได้
นักวิทยาศาสตร์ซึ่งได้ศึกษาบลุป และตั้งสมมติฐานระบุว่ารูปมีลักษณะเหมือนเสียงของสัตว์ แต่ไม่มีสัตว์น้ำชนิดใดที่เรารู้จักซึ่งสามารถสร้างเสียงเช่นนี้ได้ ถ้าเสียงนี้มาจากสัตว์ มันต้องเป็นมีขนาดใหญ่กว่าวาฬสีน้ำเงินหลายเท่าตัว
Bloop.ogg
เสียงบลุป จากเว็บไซต์ของ NOAA เล่นด้วยความเร็วต่ำมากถึง 16 เท่าของเสียงดั้งเดิม
วิเคราะห์

หลังจาก NOAA สำรวจและได้ทำการวิเคราะห์คลื่นเสียงผ่านสเปคโปรแกรม แล้วคาดกันว่า น่าจะเป็นเสียงก้อนภูเขาน้ำแข็งในมหาสมุทร ส่วนที่นักวิทยาศาสตร์ได้บอกว่า รูปมีลักษณะเหมือนเสียงของสัตว์ มันต้องเป็นมีขนาดใหญ่กว่าวาฬสีน้ำเงินหลายเท่าตัว ความจริงคือ คนที่ตั้งตั้งข้อสมมติฐานมาจากนักเขียนที่มีชื่อว่า"เดวิด โวลแมน (David Wolman)"เป็นนักข่าว และนักเขียนประเภทรหัสยศาสตร์ หรือ สิ่งลึกลับ โดยสมมติฐานของเดวิด โวลแมน มีข้อความดังนี้
Fox's hunch is that the sound nicknamed Bloop is the most likely to come from some sort of animal, because its signature is a rapid variation in frequency similar to that of sounds known to be made by marine beasts. There's one crucial difference, however: in 1997 Bloop was detected by sensors up to 4,800 kilometres (3,000 mi) apart. That means it must be far louder than any whale noise, or any other animal noise for that matter. Is it even remotely possible that some creature bigger than any whale is lurking in the ocean depths? Or, perhaps more likely, something that is much more efficient at making sound?
— David Wolman
สถานที่เกิดเหตุ และข้อมูลเพิ่มเติม

NOAA ได้พบข้อมูลเพิ่มเติมคือ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่ได้เกิดที่บริเวณ 50°S 100°W﻿ / ﻿50°S 100°W﻿ / -50; -100  (ชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปอเมริกาใต้) ในมหาสมุทรแปซิฟิก บริเวณเส้นศูนย์สูตร แต่เกิดที่บริเวณขั้วโลกใต้ ต้นกำเนิดเสียงมาจากก้อนภูเขาน้ำแข็งที่มีชื่อว่า A53a ค้นพบอยู่ที่เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช และทาง NOAA ได้เปิดเผยชื่อนักวิทยาศาสตร์ที่บอกว่า มันน่าจะเป็นเสียงก้อนภูเขาน้ำแข็งในมหาสมุทร คือ  Dr.Yunbo Xie (ด็อกเตอร์เหยินโบว ฉี) เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านคลื่นเสียง
แหล่งข้อมูลอื่น

"Bloop"  NOAA Vents Program for Acoustic Monitoring.  Has a link to a wav file of the (sped up) sound, as well as a spectrogram.
บอกสุ้น

บอกสุ้น (อังกฤษ: Ma Shun; จีน: 穆顺) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก นายทหารเอกของเตียวเอี๋ยง เจ้าเมืองเสียงตง เมื่อกองทัพ 18 หัวเมืองนำโดยอ้วนเสี้ยวได้ตั้งขึ้นเพื่อกำจัดตั๋งโต๊ะ อ้วนเสี้ยวได้แบ่งกำลังไป 8 หัวเมืองไปประชิดด่านเฮาโลก๋วน ลิโป้บุตรบุญธรรมของตั๋งโต๊ะจึงได้ไปเตรียมป้องกันที่ด่านเฮาโลก๋วน บอกสุ้นได้ขออาสาไปรบกับลิโป้ แต่ก็ถูกลิโป้สังหารเสียชีวิต
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ตัวละครในสามก๊ก
เตียวเอี๋ยง
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
บลิทซ์กันดั้ม

| GAT-X207 บลิทซ์กันดั้ม  |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: โมบิลสูทรุ่นต้นแบบ
ความสูง: 18.63 เมตร
น้ำหนัก: 73.5 ตัน
เกราะ: เฟสชิฟท์อาเมอร์
อุปกรณ์: ตะขอ "เกลปนีล" โล่ "ไทรเครอส"  บีมไรเฟิลกำลังสูง 50 มม.  บีมเซเบอร์ ลูกดอก "แลนเชอร์ดาร์ท"
คุณสมบัติพิเศษ: ระบบพรางตัวมิราจคอลลอยด์
นักบินสำคัญ: นิโคล อามาลฟี่ ดาน่า สนิป
ด ค ก
GAT-X207 บลิทซ์กันดั้ม (ญี่ปุ่น: ブリッツガンダム; อังกฤษ: Blitz Gundam) เป็นโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทสำคัญใน การ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ด ออกแบบโดยจุนอิจิ อะคุทสึ
บลิทซ์กันดั้มเป็นหนึ่งในGAT-X ซีรีส์ทั้งห้าที่พันธมิตรโลกพัฒนาขึ้นมาเพื่อตอบโต้โมบิลสูท ของ ซาฟท์ ซึ่งโมบิลสูททั้งห้านั้นล้วนแต่ใช้เทคโนโลยีใหม่นั่นคือเกราะเฟสชิฟท์อาเมอร์(Phase Shift Armor) ซึ่งนิยมเรียกสั้นๆว่า PS เมื่อเปิดใช้งาน เกราะเฟสชิฟท์จะสร้างสนามพลังคลุมตัวเกราะไว้ ทำให้การโจมตีด้วยอาวุธที่ไม่ใช่บีมแทบจะไม่มีผลกับกันดั้ม แต่เนื่องจากกันดั้มต้องใช้แบ็ตเตอรีเป็นแหล่งพลังงานเพื่อให้ใช้งานในสนามรบที่มีนิวตรอนแจมเมอร์ได้จึงใช้เกราะเฟสชิฟท์ได้ในเวลาจำกัดเท่านั้น เมื่อปิดเฟสชิฟท์ เกราะของกันดั้มก็จะกลายเป็นสีเทา
บทบาท

บลิทซ์กันดั้มเป็นโมบิลสูทเครื่องแรกที่สามารถใช้ระบบพรางตัวด้วยอนุภาคมิราจคอลลอยด์ ซึ่งสามารถทำให้เซนเซอร์ทุกชนิดไม่สามารถตรวจจับบลิทซ์กันดั้มได้ รวมถึงไม่สามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า แต่ในขณะที่ใช้งานมิราจคอลลอยด์จะไม่สามารถใช้เกราะเฟสชิฟต์ได้ มิราจคอลลอยด์ยังสามารถใช้งานได้เพียง 80 นาทีเท่านั้น
อาวุธหลักของบลิทซ์กันดั้มก็คือโล่ "ไทรเครอส"ติดแขนขวา ไทรเครอสได้รับการออกแบบให้ใช้เป็นอาวุธได้ด้วย โดยติดตั้งบีมเซเบอร์ บีมไรเฟิล 50 มม. และ ลูกดอก "แลนเชอร์ดาร์ท" เอาไว้ ที่แขนซ้ายได้ติดตั้งจรวดตะขอ "เกลปนิล" สำหรับใช้จับศัตรูที่อยู่ห่างออกไป บลิทซ์กันดั้มเป็นโมบิลสูทเครื่องเดียวในกลุ่ม GAT-Xซีรีส์รุ่นแรกที่ไม่มีปืนอิเกลชเตลลุงก์ติดตั้งไว้
บลิทซ์กันดั้มถูกซาฟท์ขโมยไปจากโคโลนีเฮลิโอโปลิสโดยนิโคล อามาลฟี่และได้เป็นโมบิลสูทประจำตัวของนิโคล ซึ่งบลิทซ์กันดั้มมีบทบาทสำคัญในการทำลายสถานีอวกาศ อัลเทมิส ซึ่งมีโล่แสงที่สามารถป้องกันการโจมตีได้ทุกรูปแบบ หลังจากที่กองทัพโลกปิดร่มเพราะคิดว่าศัตรูถอยหนีไปแล้ว นิโคลใช้ระบบพรางตัวของบลิทซ์กันดั้มลอบเข้าไปทำลายเครื่องสร้างโล่แสง เปิดโอกาสให้ซาฟท์ทำการโจมตีได้เต็มที่
บลิทซ์กันดั้มเป็นส่วนหนึ่งของทีมตามล่ายานอาร์คแองเจิ้ลร่วมกับกันดั้มเครื่องอื่นๆที่ขโมยมาจากเฮลิโอโปลิส จนกระทั่งการเข้าโจมตีหลังอาร์คแองเจิ้ลออกจากอาณาจักรออร์บ ซึ่งบลิทซ์กันดั้มถูกทำลายขณะที่ช่วยอีจิสกันดั้มของอัสรัน ซาล่าจากสไตรค์กันดั้มจนถูกทำลายเองพร้อมกับที่นิโคลก็ได้เสียชีวิตไปด้วย
ในเนื้อเรื่องของกันดั้มซี้ด แอสเทรย์ ได้เปิดเผยว่าแขนของบลิทซ์กันดั้มที่ถูกคิระ ยามาโตะฟันขาดไปนั้น ถูกอ็อบเก็บไปปรับปรุงกันดั้มแอสเทรย์โกลด์เฟรม อามัตสึ
รูปแบบอื่นๆ > GAT-X207SR เนโรบลิทซ์

ปรากฏตัวใน กันดั้มซี้ด C.E.73 เดลต้าแอสเทรย์ ซึ่งเปิดเผยว่ากลุ่มพันธมิตรโลกยังได้สร้างบลิทซ์กันดั้มเพิ่มมาจากเครื่องดั้งเดิมอีก โดยบริษัทแอ็คทายออนยังได้พัฒนาต่อไปเป็นเนโรบลิทซ์ซึ่งมีความสามารถในการต่อสู้มากกว่าเดิม โดยด้านหลังจะมีแขนขนาดใหญ่ซึ่งมีกำลังมากพอที่จะสร้างความเสียหายกับเกราะเฟสชิฟท์ได้ รวมถึงสามารถใช้เบี่ยงทิศทางของอาวุธบีมได้ โล่ไทรเครอสจะไม่มีอาวุธบีมเพื่อให้สามารถพรางตัวได้ดีขึ้นและติดตั้งดัมมีบอลลูนไว้แทน เนโรบลิทซ์เป็นโมบิลสูทประจำตัวของสมาชิกหน่วยแฟนธอมเพน ดาน่า สนิป
รูปแบบอื่นๆ > LN-GAT-X207 เนบูลาบลิทซ์กันดั้ม

ปรากฏตัวใน โมบิลสูทกันดั้มซี้ด วีเอสแอสเทรย์ เนบูลาบลิทซ์กันดั้มเป็นบลิทซ์กันดั้มที่ได้รับการดัดแปลงโดยกองกำลังลึกลับ ไลบราเรียน โดยใช้ระบบสไตรเกอร์แพ็คเพื่อให้สามารถปฏิบัติการได้หลายรูปแบบ ระบบอาวุธของเนบูลาบลิทซ์นั้นมาจากกันดั้มแอสเทรย์โกลด์เฟรมอามัตซึ เครื่องเฉพาะมิน่า โดยแบ็คแพ็คขนาดใหญ่จะเป็นกงเล็บที่สามารถใช้ดึงพลังงานจากศัตรูได้และฉมวกติดสายเคเบิล ที่เอวของเนบูลาบลิทซ์ยังสามารถติดกงเล็บและลูกดอกสำรองของไทรเครอสไว้ได้ ระบบพรางตามิราจคอลลอยด์ของเนบูลาบลิทซ์ยังได้รับการปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้นมาก จนสามารถทำให้เนบูลาบลิทซ์สามารถเทเลพอร์ทได้ แต่ในกลุ่มไลบราเรียนเองก็มีเพียงคาร์บอนฮิวแมน ลิลี เธอวัลลีย์ที่สามารถใช้งานระบบนี้ได้
ดูเพิ่ม

รายชื่อหุ่นยนต์ใน Cosmic Era
บอยส์ไลก์เกิลส์

| บอยส์ไลก์เกิลส์ |
| --- | --- |
บอยส์ไลก์เกิลส์ ในงานเอ็มทีวีเวิลด์สเตจ ประเทศมาเลเซีย
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: ป็อปพังก์, ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ช่วงปี: 2005—ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Sony Music/Columbia, Red Ink

สมาชิก: Martin Johnson Paul DiGiovanni Bryan Donahue John Keefe

เว็บไซต์: boyslikegirls.com
บอยส์ไลก์เกิลส์ (อังกฤษ: Boys Like Girls) เป็นวงร็อกอเมริกัน จากบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สมาชิกประกอบด้วย มาร์ติน จอห์นสัน (ร้องนำและกีตาร์ริธึม) พอล ดีจิโอแวนนี (กีตาร์ลีด ร้องประสาน) ไบรอัน โดนาฮิว (กีตาร์เบส ร้องประสาน) และจอห์น คีฟ (กลอง)
บอยส์ไลก์เกิลส์ เริ่มเป็นที่รู้จักในกระแสหลัก หลังจากที่พวกเขาออกอัลบั้มชุดแรกที่ชื่อ Boys Like Girls พวกเขายังร่วมในทัวร์ Soundtrack of Your Summer Tour 2008 กับวงกู้ดชาร์ลอตต์ ในสหรัฐอเมริกา
ผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 ของวงชุด Love Drunk ออกวางขาย 9 กันยายน ค.ศ. 2009
บอย ฟอร์ เรนท์

| บอย ฟอร์ เรนท์ |
| --- | --- |
แนว: Romantic comedy Drama
สร้างโดย: จีเอ็มเอ็มทีวี
เค้าโครงจาก: Badz – Boy For Rent & Sexy – Boy For Rent โดย Pilaimas Kamchoo (Stampberry)
กำกับโดย: เอกสิทธิ์ ตระกูลเกษมสุข
แสดงนำ: ศนันธฉัตร ธนพัฒน์พิศาล สรัลชนา อภิสมัยมงคล ธนัชชัย วิจิตรวงศ์ทอง ฐานัฐพ์ โล่ห์คุณสมบัติ
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 12
การผลิต
ความยาวตอน: 50 นาที
บริษัทผู้ผลิต: GMMTV Keng Kwang Kang
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่องวัน ไลน์ทีวี จีเอ็มเอ็ม 25 (รีรัน)
ออกอากาศ: 10 พฤษภาคม 2562 – 2 สิงหาคม 2562
ผู้ชายให้เช่า (อังกฤษ: Boy For Rent) เป็นละครโทรทัศน์ไทยปี 2562 นำแสดงโดย ศนันธฉัตร ธนพัฒน์พิศาล, สรัลชนา อภิสมัยมงคล, ธนัชชัย วิจิตรวงศ์ทอง และ ฐานัฐพ์ โล่ห์คุณสมบัติ
กำกับโดย เอกสิทธิ์ ตระกูลเกษมสุข และอำนวยการผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี ร่วมกับเก้ง กวาง แก๊ง ละครเรื่องนี้เป็น 1 ใน 13 ละครโทรทัศน์ประจำปี 2562 ที่จีเอ็มเอ็มทีวีเปิดตัวในงาน Wonder Th13teen เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 ออกอากาศตอนแรกทางช่องวัน และไลน์ทีวี เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 2562 ออกอากาศวันศุกร์ เวลา 21:45 น. (เวลามาตรฐานไทย) (เดิมเวลา 22:00 น. สำหรับตอนแรก) และ 23:00 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตามลำดับ ซีรีส์เรื่องนี้จบลงเมื่อ 2 สิงหาคม 2562
บล็อกปาร์ตี

| บล็อกปาร์ตี |
| --- | --- |
ปี 2015
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
แนวเพลง: อินดี้ร็อก  ออลเทอร์นาทิฟร็อก   ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์   โพสต์พังก์รีไววอล
ช่วงปี: 2003–ปัจจุบัน

สมาชิก: เคเล โอเกอร์เรเก รัสเซลล์ ลิสแซ็ก จัสติน แฮร์ริส ลุยส์ บาร์เทิล
อดีตสมาชิก: แม็ตต์ ตอง กอร์ดอน โมกส์
บล็อกปาร์ตี (อังกฤษ: Bloc Party) เป็นวงอินดี้ร็อกจากอังกฤษ ปัจจุบันมีสมาชิกประกอบด้วยด้วย เคเล โอเกอร์เรเก (ร้องนำ) รัสเซลล์ ลิสแซ็ก (กีตาร์) จัสติน แฮร์ริส (เบส คีย์บอร์ด แซ็กโซโฟน ร้องประสาน) ลุยส์ บาร์เทิล (กลอง) และสมาชิกเก่าคือ กอร์ดอน โมกส์ (เบส) และ แม็ตต์ ตอง (กลอง)
ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2005 ออกขายอัลบั้มชุดแรกในปี 2005 ชื่ออัลบั้ม Silent Alarm
ผลงาน > สตูดิโออัลบั้ม

Silent Alarm (2005)
A Weekend in the City (2007)
Intimacy (2008)
Four (2012)
Hymns (2016)
แหล่งข้อมูลอื่น

Bloggang
บลูแจ็กกิง

บลูแจ็กกิง (อังกฤษ: Bluejacking) ส่งข้อมูลที่ไม่ต้องการการตอบสนอง (unsolicited) ผ่านทางบลูทูธไปยังอุปกรณ์ที่รองรับบลูทูธ ตัวอย่างเช่น มือถือ พีดีเอ หรือ คอมพิวเตอร์ โดยการใช้ vCard (Bluedating หรือ bluechat) ที่อยู่ในรูปแบบเกณฑ์วิธีการสื่อสาร OBEX
บลูทูธส่วนใหญ่มีระยะการใช้งานอยู่ประมาณ 10 เมตร (32.8 ฟุต) จากมือถือ แต่คอมพิวเตอร์บางชนิดสามารถส่งสัญญาณไปได้ไกลถึง 100 เมตร (328 ฟุต) ในบลูทูธ Class 1
ต้นกำเนิด

มีการกล่าวถึงไว้ว่า บลูแจ็กกิงนี้ได้มีการเริ่มปฏิบัติโดยที่ปรึกษาด้านเทคโนโลยีสารสนเทศผู้หนึ่งที่พยายามจะใช้มือถือของตนเพื่อโฆษณา โซนี่ อิริคสัน โดยใช้การผสมระหว่างคำว่า บลูทูธ และ อะแจ็ก (ajack) ซึ่งเป็นชื่อที่เค้าใช้ในกระทู้ถาม-ตอบของแฟนคลับโซนี่ อิริคสัน ในภาษาอังกฤษ แจ็กกิง (jacking) โดยทั่วไปเป็นคำย่อของ คำว่า ไฮแจ็ก (hijack) คือการกระทำที่ว่าด้วยการเข้าคุมอำนาจสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เมื่อนำมารวมกันแล้วจึงได้เป็นคำว่า บลูแจ็กกิง
การใช้

โดยทั่วไป บลูแจ็กกิง คือ การกระทำที่ไม่มีความร้ายแรงหรือเป็นการละเมิดสิทธิของผู้อื่น โดยที่ข้อมูลที่ส่งไปมักจะเป็นข้อความตัวอักษร แต่เนื่องจากมือถือสมัยนี้ทำให้สามารถส่งรูปและเสียงได้ด้วย การกระทำบลูแจ็คเคยใช้ในการค้าขายแบบ "กอริลล่า"(Guerrilla marketing) เพื่อการโฆษณาเกมส์บางประเภท
เนื่องจากทุกๆวันนี้ บลูทูธได้มีการใช้อย่างแพร่หลายจึงทำให้ง่ายต่อการติดไวรัสคอมพิวเตอร์ตัวอย่างเช่น ม้าโทรจัน
บลูแจ็กกิงไม่ใช่การกระทำบลูสนาฟฟิง เนื่องจากบลูแจ็กกิงส่งข้อมูลที่ไม่ต้องรับการตอบสนองและไม่เป็นภัยต่อผู้รับ ในขณะที่บลูสนาฟฟิงจะเข้าไปดึงข้อมูลส่วนบุคคลโดยที่ไม่ได้รับการอนุญาตและเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย
อุปกรณ์และซอฟต์แวร์

อุปกรณ์หลายชิ้นได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อบลูแจ็กกิงโดยส่วนใหญ่อยู่ในช่วงปี ค.ศ. 2000-2004 เนื่องจากเป็นช่วงที่พิ่งค้นพบข้อบกพร่องของบลูทูธส่วนใหญ่แล้วถูกสร้างขึ้นเฉพาะบุคคลโดยมีวัตถุประสงค์ที่เจาะจงไปในด้านเดียว
บลูดราก้อน ราลΩกราด

บลูดราก้อน ราลΩกราด (ญี่ปุ่น: ブルードラゴン ラルΩグラド; โรมาจิ: Burū Doragon RaruΩGurado; อังกฤษ: Blue Dragon RalΩGrado) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่ดัดแปลงจากวิดีโอเกม "บลูดราก้อน" (ไมโครซอฟท์) แต่งเรื่องโดยซูเนโอะ ทากาโนะ และวาดภาพโดยทาเกชิ โอบาตะ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 ถึง กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ส่วนฉบับรวมเล่มมีทั้งหมด 4 เล่มจบ
เรื่องย่อ

มนุษยชาติกำลังเข้าสู่วิกฤต้องถูกล้างเผ่าพันธุ์ด้วยฝีมือ "คาเงะ" อสูรร้ายที่มีชีวิตอยู่ในเงาของสิ่งมีชีวิตใต้แสงสว่าง ราล เด็กหนุ่มผู้เป็นร่างสิงของกราดคาเงะดรากอนที่ทรงพลัง และถูกขังอยู่ในคุกใต้ดินของปราสาทสเฟไรต์มาถึง 15 ปี ในฐานะตัวอันตราย จึงถูกปล่อยออกมา ราลหยุดการโจมตีของคาเงะไว้ได้อย่างงดงาม และออกเดินทางไปโค่นออบส์คิวเรีย ราชินีของเหล่าคาเงะ!
พวกราลอกเดินทางไปเพื่อปราบออบ์คิวเรีย ราชินีของเหล่า "คาเงะ" อสูรร้ายที่มีชีวิตใต้แสงสว่าง ราลได้คาฟก้ามาเป็นพวกและมุ่งหน้าสู่เมืองรูลีร่า ระหว่างทาง พวกเขาได้ซันส์มาเป็นเพื่อน และไล่ตามกลุ่มของกาเน็ตที่เดินทางล่วงหน้าไปปราบออบส์ก่อน ระหว่างนั้น พวกเขาได้ช่วยเด็กสาวที่ถูกคาเงะเล่นงานจนบาดเจ็บไว้ ทว่า เด็กสาวผู้นั้นกลับเป็นคาเงะฝ่ายออบส์คิวเรีย! ราลที่ถูกล่อมาติดกับถูกเขี้ยวพิษของเจ้าหล่อนกัดเข้าจนสิ้นสติไป แต่กาเน็ตผู้ร่วมอุดมการณ์เดียวกันที่เดินทางมาปราบออบส์คิวเรียก่อนช่วยไว้ ราลเมื่อได้รู้ความจริงข้อนั้นก็รู้สึกเจ็บใจ เขาร่วมมือวางแผนกับซันส์ ไปท้าดวลกับกาเน็ต
พวกราลร่วมมือกับพวกกาเน็ตที่ล่วงมาปราบออบส์คิวเรียก่อนเพื่อช่วยผู้หญิงที่ถูกจับตัวมาที่นั่น เร้ดฟินิกซ์ (คอลลี่) หนึ่งในคาเงะรวมร่างพิเศษรอการมาของพวกเขาอยู่ ซันส์เห็นพี่สาวของตนอยู่ในกลุ่มผู้หญิงที่ถูกจับตัวมาจึงวิ่งออกไปหาเลยถูกเรดฟีนิกซ์โจมตีเข้าอย่างจัง แต่เพราะได้เลือดของเรดฟินิกซ์จึงทำให้ซันส์ไม่ตาย กาเร็ตและราลจึงรวมร่างเฟรนด์บุกโจมตีใส่เรดฟินิกซ์อย่างจังแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเรดฟินิกซ์เป็นอมตะและพลังที่สุดสอดแต่ในที่สุดเรดฟินิกซ์ก็ย่อมแพ้เพราะมนุษย์มีทั้งปัญยาและความกล้า เรดฟินิกซ์ก็ปล่อยผู้หญิงที่ถูกคุมขังทุกคนเรดฟินิกซ์จะย่อมเป็นพวกของราลก็ต่อเมื่อราลเป็นฝ่ายชนะ
หลังจากการต่อสู้กับเรดฟินิกซ์กาเน็ตก็แยกตัวออกจากพวกราลเพื่อมุ่งหน้าไปโค่นออบส์คิวเรีย เช้าวันต่อมาราลได้มุ่งหน้าไปที่ปราสาทของออบส์คิวเรียได้เห็นกาเน็ตซึ่งกำลังต่อสู้อยู่กับออบส์คิวเรีย ออบส์คิวเรียใช้แบล็คไรโนซอรัสออกมามีทางเดียวที่จะสามารถกำจัดไรโนซอรัสคือต้องใช้ เฟลมบลู ของกราดแต่มันเป็นการเสี่ยงที่จะเจอพลังของเคลียร์ฮิวแมนซึ่งพลังคือสามารถฆ่าคาเงะโดยการมองและเป็นคาเงะของออบส์คิวเรีย ราลจึงใช้วิธีสุดท้ายคือรวมร่างกับกราดและในที่สุดก็สามารถโค่นออบส์คิวเรียลงได้และได้เรดฟินิกซ์มาเป็นราชินีแห่งโลกโนเวิร์ลด์ แต่ราลที่ร่วมรางกับกราดจะไม่สามารถกับคืนร่างเดิมได้ราลจึงต้องจากทุกคนไปแห่งโลกโนเวิร์ลด์ที่มีแต่ความมืดมิด
ตัวละคร

ราล : เด็กหนุ่มผู้ถูก "กราด" คาเงะดรากอนเข้าสิง ถูกขังอยู่ในใต้ดินมาถึง 15 ปี เมื่อถูกปล่อยออกมา จึงเกิดความสนใจในร่างกายมิโอะ จนกลายเป็นพวกบ้าผู้หญิง และลั่นปณิธานจะต่อสู้เพื่อผู้หญิงเท่านับแต่นั้น
กราด : เป็นที่หวาดกลัวในฐานะ "ธริลมอนสเตอร์บลูดรากอน" มีพลังเหนือกว่าคาเงะตนอื่นทั้งปวง เมื่ออยู่กับราลจะกลายเป็นรวมร่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เรียกว่า "เฟรนด์"
มิโอะ : ผู้ฝึกสอนของราล อยู่ด้วยกันมานานกว่า 15 ปี จึงเชื่อใจราลมาก มีสายสัมพันธ์ที่ตัดไม่ขาดกับราล รอบรู้เรื่องคาเงะเป็นอย่างดี จึงได้ออกเดินทางไปเพื่อปราบออบส์คิวเรียพร้อมกับราล
ไอเอีย : สาวน้อยที่ถูกขังไว้ในคุกใต้ดินเหมือนกับราล
คุรุคุรุ : คาเงะของไอเอีย มีความสามารถพิเศษในการสอดแนม
มาเรโร่ : ชายที่ราลฝากฝังให้คอยปกป้องปราสาท
กอลบาโก้ : คาเงะของมาเรโร่ต้องการฟื้นฟูโนเวิร์ลด์
คาฟก้า : อัศวินที่มีฉายาว่า "บุปผาพันธนาการคาฟก้า"
รีส : คาเงะของคาฟก้าเด่นเรื่องพลังป้องกัน
ออบส์คิวเรีย : ราชินีของเล่าคาเงะ ชอบสวยๆงามๆ จึงเลือกสิงเฉพาะสาวสวยเท่านั้น เมื่อดูดกินจิตของร่างสิงจนหมดก็เปลี่ยนร่างสิงไปเป็นหญิงสาวที่สวยกว่า
ซันส์ : เด็กชายที่ร่วมเดินทางไปกับราลเพื่อช่วยพี่สาวที่ถูกคาเงะจับตัวไป
เก็นซุย : คาเงะของซันส์แสดงพลังเมื่ออยู่บนทะเล
กาเน็ต : นักดาบไร้พ่ายผู้เดินทางล่วงหน้าไปปราบออบส์คิวเรียก่อนพวกราล
ไกร่า : เสาะหานักรบผู้กล้าจนได้มาเป็นคาเงะของกาเน็ต
เซนอล : ผู้ติดตามของกาเน็ต
ลีร่า : ผู้ติดตามของกาเน็ต
ยายะ : ร่างสิงของเรดฟีนิกซ์ เป็นสาวน้อยเย็นชาที่อยู่ข้างออบส์คิวเรีย
คอลลี่ : หนึ่งในคาเงะรวมร่างพิเศษทั้ง 5 เป็นคาเงะอมตะเลือดของเร้ดฟินิกซ์สามารถรักษาบาดแผลได้
คาเงะ

คาเงะเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดในโลกที่ไร้ซึ่งแสงสว่าง เนื่องจากเป็นปีศาจที่อยู่ในความมืดไม่มีร่างเป็นของตนจึงต้องร่างสิ่งมีชีวิตในโลกแห่งแสงสว่างเพื่อก่อร่างและควบคุมจากภายใน
เฟิร์สต์
เซกันด์
เธิร์ด
เฟรนด์
ข้างบนนี้คือประเภทของสิ่งมีชีวิตที่ถูกคาเงะสิง
คาเงะ > คาเงะที่สามารถรวมร่างพิเศษได้ (เฟรนด์)

(บลูดรากอน) กราด คาเงะของ ราล
mไวน์ ไทเกอร์ คาเงะของ กาเน็ต
เรดฟินิกซ์ คาเงะของ ยายะ (ซึ่งโดนออบส์คิวเรียควบคุมแล้ว)
แบล็ดไรโนซอรัส คาเงะของ ออบส์คิวเรีย (ซึ่งโดนเฟลมบลูของกราดจัดการแล้ว)
เคลียร์ฮิวแมน คาเงะตัวที่สองของ ออบส์คิวเรีย
บอริสแห่งบัลแกเรีย

บอริสแห่งบัลแกเรีย (อังกฤษ: Boris of Bulgaria) อาจหมายถึง
เจ้าชายบอริสที่ 1 แห่งบัลแกเรีย
ซาร์บอริสที่ 2 แห่งบัลแกเรีย
พระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรีย
บลู

| บลู |
| --- | --- |
การแสดงของบลูที่ Manchester ใน พ.ศ. 2554 (จากซ้ายไปขวา: Duncan James, Antony Costa, Lee Ryan and Simon Webbe)
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ลอนดอน, อังกฤษ
แนวเพลง:  ป็อป  อาร์แอนด์บี 
ช่วงปี:  2000–2005  2011–ปัจจุบัน 
ค่ายเพลง:  อินโนเซนส์  ไอส์แลนด์  โซนี 

สมาชิก: แอนโทนี คอสต้า ดันแคน เจมส์ ลี ไรอัน ไซมอน เว็บบ์
บลู (อังกฤษ: Blue) เป็นวงบอยแบนด์สัญชาติอังกฤษประกอบด้วยสมาชิก แอนโทนี คอสต้า, ดันแคน เจมส์, ลี ไรอัน และ ไซมอน เว็บบ์ กลุ่มนี้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2543 และได้ออกสตูดิโออัลบั้ม 3 ชุด ได้แก่ All Rise (2001), One Love (2002) และ Guilty (2003) ซึ่งครองอันดับหนึ่งในสหราชอาณาจักรควบคู่ไปกับการออกซิงเกิล 16 เพลงในระยะเวลาสี่ปี กลุ่มนี้ยังทำงานร่วมกับศิลปินเช่น Stevie Wonder, Elton John และ Lil' Kim ในช่วงปลายปี 2547 กลุ่มได้ประกาศเว้นวรรคและปล่อยอัลบั้มรวมเพลงชุดแรก Best of Blue เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547