stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โคโจ เด็งกะ โนะ คาเทอิเกียวชิ
สื่อ > ไลต์โนเวล > จำนวนเล่ม

| # | ชื่อเล่ม | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Starting Magic Lessons with a Few Modest Tricks 謙虚チートな魔法授業をはじめます | 20 ธันวาคม พ.ศ. 2561  978-4-04-073021-9 | — |
| 2 | Creating a New Legend with the Unbeatable Lady of the Sword 最強剣姫と新たな伝説をつくります | 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562  978-4-04-073022-6 | — |
| 3 | Guiding a Lost Saint with a Magical Revolution 魔法革命で迷える聖女を導きます | 20 มิถุนายน พ.ศ. 2562  978-4-04-073221-3 | — |
| 4 | Saving the Kingdom over Summer Break with Ladies of Ice and Fire 氷炎の姫君と夏休みに王国を救います | 19 ตุลาคม พ.ศ. 2562  978-4-04-073222-0 | — |
| 5 | The Lightning Wolf and Upheaval in the Kingdom 雷狼の妹君と王国動乱 | 19 มีนาคม พ.ศ. 2563  978-4-04-073583-2 | — |
| 6 | The Lady of the Sword's Lament and the War in the South 慟哭の剣姫と南方戦役 | 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2563  978-4-04-073584-9 | — |
| 7 | The Saint's Guidance and the Battle for the North 先導の聖女と北方決戦 | 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563  978-4-04-073852-9 | — |
| 8 | The Second Coming of Shooting Star and the Final Showdown in the Eastern Capital 再臨の流星と東都決着 | 19 มีนาคม พ.ศ. 2564  978-4-04-073853-6 | — |
| 9 | The Savior's Day of Rest 英雄の休息日 | 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2564  978-4-04-074145-1 | — |
| 10 | The Millennial Capital 千年の都 | 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564  978-4-04-074146-8 | — |
| 11 | Illusions of History 歴史の幻影 | 19 มีนาคม พ.ศ. 2565  978-4-04-074477-3 | — |
| 12 | The Promised Garden 約束の花園 | 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2565  978-4-04-074478-0 | — |
| 13 | The Great-Tree Warden's Testament 大樹守りの遺言 | 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565  978-4-04-074735-4 | — |
| 14 | The Angel That Broke the Star Oath 星約違いの天使 | 20 เมษายน พ.ศ. 2566  978-4-04-074736-1 | — |
| 15 | — 英傑殺しの氷龍 | 19 สิงหาคม พ.ศ. 2566  978-4-04-075020-0 | — |
| 16 | — 世界欺きの偽神 | 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567  978-4-04-075021-7 | — |
| 17 | — 星継ぎし天槍 | 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2567  978-4-04-075491-8 | — |
| 18 | — 闇射ちし神銃 | 18 มกราคม พ.ศ. 2568  978-4-04-075731-5 | — |
สื่อ > มังงะ

มังงะดัดแปลงที่วาดภาพประกอบโดย Tamura Mutō เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์ Shōnen Ace Plus ของคาโดกาวะโชเต็ง เมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2562 และเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ได้มีการรวบรวมไว้เป็นเล่มทังโกบง ถึงเล่มที่ 4
สื่อ > มังงะ > จำนวนเล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  21 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-04-109454-9 | — | — |
| 2 |  25 กันยายน พ.ศ. 2564 | 978-4-04-109455-6 | — | — |
| 3 |  26 เมษายน พ.ศ. 2566 | 978-4-04-113036-0 | — | — |
| 4 |  26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 | 978-4-04-114552-4 | — | — |
สื่อ > อนิเมะ

เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2566 ในงานไลฟ์สตรีม "Fantasia Bunko Daikanshasai Online 2023" ได้มีการประกาศสร้างอนิเมะ ต่อมาได้รับการยืนยันว่าจะเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ซึ่งจะผลิตโดย สตูดิโอบล็อง และกำกับซีรีส์อนิเมะโดย Nobuyoshi Nagayama, พร้อมด้วยผู้ช่วยกำกับโดย Kazuya Ishiguri, เขียนบทโดย Megumi Shimizu, ออกแบบตัวละครโดย Akiko Toyoda, และเพลงประกอบโดย Kei Haneoka มีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2568
การตอบรับ

รีเบคกา ซิลเวอร์แมน จาก เครือข่ายข่าวอนิเมะ ชื่นชมตัวละครและลักษณะของเนื้อเรื่อง ขณะเดียวกันก็วิจารณ์ "ฉากที่แทบจะเป็นโลลิ" ซิลเวอร์แมนสรุปการวิจารณ์ของเธอโดยระบุว่า "[ซีรีส์เรื่องนี้] ไม่แย่ เพียงแต่ว่าไม่ได้ดีมากนัก" ฌอน กาฟนีย์ จาก A Case Suitable for Treatment ยกย่องเรื่องราวดังกล่าว แม้ว่ากาฟนีย์จะรู้สึกว่าองค์ประกอบฮาเร็มของเรื่องดู "น่าอึดอัด" ก็ตาม
ในการสำรวจ Next Big Light Novels ของ BookWalker ซีรีส์เรื่องนี้ติดอันดับที่ 5 ในรายการบุงโกบง ในปี พ.ศ. 2562 หนังสือมียอดขาย 2 แสนเล่ม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ ที่ คากูโยมุ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการ ที่ ฟูจิมิ แฟนตาเซีย บุงโกะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
โคโจ เด็งกะ โนะ คาเทอิเกียวชิ (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กสตูดิโอบล็อง |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  บาสใสวัยซน! (พ.ศ. 2554)  โบกุ โนะ คาโนโจะ กะ มาจิเมะ ซูงิรุ โชโจะ บิตช์ โนะ เค็ง (พ.ศ. 2560)  อุระมิจิโอนี่ซัง (พ.ศ. 2564)  ไซเกียว องเมียวจิ โนะ อิเซไก เท็นเซกิ (พ.ศ. 2566)  อายากะ ตำนานเกาะพิศวง (พ.ศ. 2566)  แวมไพร์ในหอพักชาย (พ.ศ. 2567)  โคโจ เด็งกะ โนะ คาเทอิเกียวชิ (พ.ศ. 2568) 
โอวีเอ:  Goulart Knights: Evoked the Beginning Black (พ.ศ. 2553)  Goulart Knights: Evoked the Beginning White (พ.ศ. 2554)  โบกุ โนะ คาโนโจะ กะ มาจิเมะ ซูงิรุ โชโจะ บิตช์ โนะ เค็ง โอวีเอ (พ.ศ. 2561) 
 หมวดหมู่
หลักทรัพย์ประกัน

หลักทรัพย์ประกัน (อังกฤษ: collateral) ในข้อตกลงให้ยืม เป็นการผูกมัดทรัพย์สินบางอย่างของผู้ยืมต่อผู้ให้ยืม เพื่อเป็นหลักประกันการชำระเงินกู้คืน หลักทรัพย์ประกันใช้เป็นการคุ้มครองของผู้ให้ยืมต่อการผิดนัดของผู้ยืม ฉะนั้นใช้หักลบกลบเงินกู้ได้หากผู้ยืมไม่สามารถชำระเงินต้นและดอกเบี้ยตามเงื่อนไขของข้อตกลงให้ยืม
ปกติการคุ้มครองที่หลักทรัพย์ประกันให้จะให้ผู้ให้ยืมให้อัตราดอกเบี้ยต่ำกว่าแก่เงินกู้ที่มีหลักทรัพย์ประกันเมื่อเทียบกับเงินกู้ที่ไม่มีหลักทรัพย์ประกันเนื่องจากความเสี่ยงขาดทุนของผู้ให้ยืมมีต่ำกว่า อัตราดอกเบี้ยสามารถลดได้หลายจุดร้อยละ ขึ้นอยู่กับชนิดและมูลค่าของหลักทรัพย์ประกัน ตัวอย่างเช่น อัตราดอกเบี้ยของเงินกู้ไม่มีหลักทรัพย์ประกันสูงกว่าเงินกู้ที่มีหลักทรัพย์ประกันมาก เพราะความเสี่ยงของผู้ให้ยืมเพิ่มขึ้น
ถ้าผู้ยืมผิดนัดชำระเงินกู้ (เนื่องจากการไม่สามารถชำระหนี้หรือเหตุการณ์อื่น) แล้วผู้ยืมจะเสียทรัพย์สินที่ผูกมัดเป็นหลักทรัพย์ประกันและผู้ให้ยืมจะเป็นเจ้าของทรัพย์สินนั้นแทน ตัวอย่างเช่น ในธุรกรรมเงินกู้จำนองตรงแบบใช้อสังหาริมทรัพย์ที่ได้มาด้วยความช่วยเหลือของเงินกู้เป็นหลักทรัพย์ประกัน หากผู้ซื้อไม่สามารถชำระหนี้คืนได้ตามข้อตกลงจำนอง ผู้ให้ยืมสามารถใช้กระบวนการบังคับเอาทรัพย์จำนองหลุดตามกฎหมายเพื่อครองกรรมสิทธิ์ของอสังหาริมทรัพย์นั้น ผู้ประกอบธุรกิจรับจำนำเป็นตัวอย่างธุรกิจทั่วไปที่ยอมรับสิ่งของหลายอย่างเป็นหลักทรัพย์ประกัน
อาจมีการจำกัดชนิดของหลักทรัพย์ประกันขึ้นอยู่กับประเภทของเงินกู้ (เช่นในกรณีเงินกู้รถยนต์และการจำนอง) นอกจากนี้ยังสามารถยืดหยุ่นได้ เช่น ในกรณีของสินเชื่อบุคคลที่อาศัยหลักทรัพย์ประกัน
หฺวายหนาน

นครระดับจังหวัดในมณฑลอานฮุย สาธารณรัฐประชาชนจีน
ระวังสับสนกับ หฺวายอาน
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ หฺวายหนาน (แก้ความกำกวม)
| นครหฺวายหนาน 淮南市 หวยหนาน |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
สถานที่ต่าง ๆ ในนครหฺวายหนาน
ที่ตั้งของนครหฺวายหนานภายในมณฑลอานฮุย
พิกัด (ลานหน้าสถานีรถไฟหฺวายหนาน): 32°37′53″N 117°01′10″E﻿ / ﻿32.6314°N 117.0194°E﻿ / 32.6314; 117.0194
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: อานฮุย
เขตการปกครองระดับอำเภอ: 7
เขตการปกครองระดับตำบล: 66
ศูนย์กลางการปกครอง: เขตเถียนเจียอาน (田家庵区)
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: เฉิ่น เฉียง (沈强)
 • นายกเทศมนตรี: หวาง หง (王宏)
พื้นที่
 • ทั้งจังหวัด: 5,530 ตร.กม. (2,140 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 1,500.2 ตร.กม. (579.2 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,989.7 ตร.กม. (768.2 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโนปี 2020)
 • ทั้งจังหวัด: 3,033,528 คน
 • ความหนาแน่น: 550 คน/ตร.กม. (1,400 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 1,561,636 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 1,000 คน/ตร.กม. (2,700 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,868,944 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 940 คน/ตร.กม. (2,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (CST)
รหัสไปรษณีย์: 232000
รหัสพื้นที่: 554
รหัส ISO 3166: CN-AH-04
ป้ายทะเบียน: 皖D
หฺวายหนาน (จีน: 淮南; พินอิน: Huáinán) เป็นนครระดับจังหวัดทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของมณฑลอานฮุย ประเทศจีน มีอาณาเขตติดต่อกับนครเหอเฝย์ที่อยู่ทางด้านใต้ หฺวายหนานเป็นศูนย์กลางการผลิตถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศจีน มีประชากรในปี 2020 จำนวน 3,033,528 คน
ประวัติ

เมืองนี้ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 381 โดยกษัตริย์หลิวอัน ผู้เคร่งครัดในลัทธิเต๋าซึ่งต่อมาถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏต่อราชวงศ์ฮั่น หลิวอันไม่สามารถแก้ข้อกล่าวหาได้จึงกระทำ อัตวินิบาตกรรม ในปี พ.ศ. 423 หลิวอันนั้นได้ชื่อว่าเป็น "บิดาแห่งเต้าหู้" เขาร่วมกับนักบวชลัทธิเต๋าได้พยายามนำส่วนผสมต่าง ๆ มาทดลองทำเต้าหู้หลาย ๆ แบบ เนื่องจากมารดาไม่สบายไม่สามารถกินดื่มได้โดยสะดวกเพื่อเป็นการทดแทนคุณของมารดา หลิวอันได้พยายามทดลองสูตรทำเต้าหู้ต่าง ๆ ไว้มากมาย กล่าวกันว่าเต้าหู้แทบทุกรูปแบบที่วางขายกันในปัจจุบันนี้ สร้างสรรค์โดยหลิวอันทั้งสิ้น
ทุกปีในวันที่ 15–17 กันยายน เพื่อเป็นการระลึกถึงหลิวอัน เมืองหฺวายหนานได้จัดเทศกาลเต้าหู้โลก รวมทั้งมีงานแสดงสินค้าเต้าหู้นานาชาติอีกด้วย
เขตการปกครอง

นครระดับจังหวัดหฺวายหนานแบ่งออกเป็น 7 เขตการปกครองระดับอำเภอ ประกอบด้วย 5 อำเภอ และ 2 อำเภอ
เขตเถียนเจียอาน (田家庵区)
เขตพันจี๋ (潘集区)
เขตเซี่ยเจียจี๋ (谢家集区)
เขตต้าทง (大通区)
เขตปากงชาน (八公山区)
อำเภอเฟิ่งไถ (凤台县)
อำเภอโช่ว (寿县)
และยังแบ่งย่อยลงอีกเป็น 66 เขตการปกครองระดับตำบล ได้แก่ 24 เมือง, 23 ตำบล และ 19 แขวง
นอกจากนี้ ยังมีเขตพัฒนาไฮเทค ซึ่งคือ เขตใหม่ชานหนาน (山南新区)
ภูมิศาสตร์

ใจกลางเมืองตั้งอยู่บนที่ราบริมฝั่งทางใต้ของแม่น้ำหฺวาย ติดกับทะเลสาบเกาถังทางทิศตะวันออกและติดกับพื้นที่เนินเขาที่เป็นป่าทางทิศใต้ และพื้นที่ทางทิศตะวันตกเป็นเขตปากงชาน และอำเภอโช่ว
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของหฺวายหนาน (1981-2010 ภาวะปกติ)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของหฺวายหนาน (1981-2010 ภาวะปกติ)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหฺวายหนาน (1981-2010 ภาวะปกติ)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของหฺวายหนาน (1981-2010 ภาวะปกติ)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหฺวายหนาน (1981-2010 ภาวะปกติ)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของหฺวายหนาน (1981-2010 ภาวะปกติ)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหฺวายหนาน (1981-2010 ภาวะปกติ)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของหฺวายหนาน (1981-2010 ภาวะปกติ)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหฺวายหนาน (1981-2010 ภาวะปกติ)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหฺวายหนาน (1981-2010 ภาวะปกติ)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของหฺวายหนาน (1981-2010 ภาวะปกติ)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหฺวายหนาน (1981-2010 ภาวะปกติ)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของหฺวายหนาน (1981-2010 ภาวะปกติ)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของหฺวายหนาน (1981-2010 ภาวะปกติ)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 6.6 (43.9) | 9.2 (48.6) | 14.3 (57.7) | 21.3 (70.3) | 26.9 (80.4) | 30.2 (86.4) | 32.1 (89.8) | 31.3 (88.3) | 27.4 (81.3) | 22.4 (72.3) | 15.7 (60.3) | 9.2 (48.6) | 20.55 (68.99) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 2.5 (36.5) | 5.0 (41) | 9.7 (49.5) | 16.3 (61.3) | 21.9 (71.4) | 25.7 (78.3) | 28.2 (82.8) | 27.4 (81.3) | 23.1 (73.6) | 17.7 (63.9) | 10.9 (51.6) | 4.8 (40.6) | 16.1 (60.98) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | −0.7 (30.7) | 1.6 (34.9) | 5.8 (42.4) | 11.9 (53.4) | 17.3 (63.1) | 21.7 (71.1) | 25.0 (77) | 24.2 (75.6) | 19.6 (67.3) | 13.8 (56.8) | 7.1 (44.8) | 1.4 (34.5) | 12.39 (54.31) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 32.0 (1.26) | 41.0 (1.614) | 62.1 (2.445) | 56.4 (2.22) | 75.5 (2.972) | 127.4 (5.016) | 228.0 (8.976) | 130.3 (5.13) | 84.3 (3.319) | 53.6 (2.11) | 51.3 (2.02) | 22.5 (0.886) | 964.4 (37.969) |
| ความชื้นร้อยละ | 70 | 70 | 67 | 67 | 68 | 72 | 79 | 80 | 77 | 70 | 68 | 68 | 71.3 |
แหล่งที่มา: สำนักอุตุนิยมวิทยาจีน (China Meteorological Administration)
เศรษฐกิจ

หฺวายหนานเป็นศูนย์กลางการผลิตถ่านหินขนาดใหญ่ โดยมีปริมาณการผลิต 43.28 ล้านตันในปี 2006
เมืองนี้เป็นสถานที่จัดงานเทศกาลวัฒนธรรมเต้าหู้ครั้งที่ 17 เมื่อวันที่ 15–17 กันยายน 2010 รวมถึงนิทรรศการผลิตภัณฑ์ถั่วแห่งชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สำนักงานบริหารนครหฺวายหนาน (ในภาษาจีน อังกฤษ และเกาหลี)
http://www.ah.xinhuanet.com/huainan/index.htm (ในภาษาจีน)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อพาร์ตเมนต์สูง ปี 2010
สนามกีฬาโอลิมปิกบากู

| --- | --- |
[[File:สนามฟุตบอลของยูฟ่าประเภท 4 |frameless|upright=1]]


ที่ตั้ง: บากู อาเซอร์ไบจาน
เจ้าของ: สหพันธ์ฟุตบอลอาเซอร์ไบจาน
ความจุ: 68,700 ที่นั่ง
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 6 มิถุนายน 2011
เปิดใช้สนาม: 6 มีนาคม 2015
สถาปนิก: Heerim, ROSSETTI (Sports Architect)
วิศวกรโครงสร้าง: Thornton Tomasetti
ผู้รับเหมาทั่วไป: Tekfen Construction, Turkey
การใช้งาน
ฟุตบอลทีมชาติอาเซอร์ไบจาน สโมสรฟุตบอลคาราบัก (เฉพาะการแข่งขันระดับทวีป)
เว็บไซต์
เว็บไซต์ทางการ
สนามกีฬาโอลิมปิกบากู (อาเซอร์ไบจาน: Bakı Olimpiya Stadionunun) ตั้งอยู่ที่กรุงบากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน มีความจุทั้งสิ้น 68,700 ที่นั่ง, ออกแบบและสร้างขึ้นเพื่อให้เป็นไปตามมาตรฐานสากลสำหรับสนามกีฬาที่กำหนดโดยยูฟ่า, สหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) และ สหพันธ์กรีฑาระหว่างประเทศ (IAAF) เป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในอาเซอร์ไบจาน เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2011 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2015 เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติอาเซอร์ไบจาน
การก่อสร้างสนามกีฬาขนาด 222,500 ตารางเมตรบนพื้นที่ 650,000 ตารางเมตรโครงสร้างหกชั้น ก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 และเปิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ในปีเดียวกัน. ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2015 สนามแห่งนี้เป็นสนามหลักในการแข่งขันกีฬายูโรเปียนเกมส์ 2015 โดยพิธีเปิด-พิธีปิด รวมถึงการแข่งขันกรีฑานั้นจัดขึ้นในสนามแห่งนี้, ในปี ค.ศ. 2019 สนามแห่งนี้ได้เป็นสนามแข่งขันในนัดชิงชนะเลิศของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2018–19, ในปี ค.ศ. 2020 สนามแห่งนี้ยังใช้ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 ในรอบแบ่งกลุ่ม 3 นัด และอีก 1 นัดในรอบก่อนรองชนะเลิศอีกด้วย
อำเภอสองพี่น้อง

| อำเภอสองพี่น้อง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Song Phi Nong
พระกกุสันโธ วัดไผ่โรงวัว
คำขวัญ: ชื่อมีคนน้อย อร่อยปลาหมำ เลิศล้ำพระสงฆ์ หลวงพ่อโหน่งพระเครื่อง รุ่งเรืองนาไร่ พระใหญ่โลกรู้ เสภาชั้นครู อู่น้ำอู่ปลา ราชินีนักร้อง สองพี่น้องบ้านเรา
แผนที่จังหวัดสุพรรณบุรี เน้นอำเภอสองพี่น้อง
พิกัด: 14°13′25″N 100°1′16″E﻿ / ﻿14.22361°N 100.02111°E﻿ / 14.22361; 100.02111
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 750.4 ตร.กม. (289.7 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 125,906 คน
 • ความหนาแน่น: 167.79 คน/ตร.กม. (434.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 72110, 72190 (เฉพาะตำบลบ่อสุพรรณ; หมู่ที่ 4-11, 14-16 ตำบลทุ่งคอก; หมู่ที่ 6-8, 11-13 ตำบลศรีสำราญ; หมู่ที่ 1-5, 7-8 ตำบลหนองบ่อ), 71170 (เฉพาะหมู่ที่ 6 ตำบลหนองบ่อ)
รหัสภูมิศาสตร์: 7207
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอสองพี่น้อง ถนนศรีสำราญ 2 ตำบลสองพี่น้อง อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี 72110
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สองพี่น้อง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุพรรณบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอสองพี่น้องตั้งอยู่ตอนใต้สุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภออู่ทองและอำเภอบางปลาม้า
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบางซ้ายและอำเภอลาดบัวหลวง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบางเลน อำเภอกำแพงแสน (จังหวัดนครปฐม) และอำเภอท่ามะกา (จังหวัดกาญจนบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพนมทวน (จังหวัดกาญจนบุรี)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอสองพี่น้องแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 15 ตำบล 140 หมู่บ้าน ได้แก่
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอสองพี่น้องประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 16 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองสองพี่น้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสองพี่น้องทั้งตำบล
เทศบาลตำบลทุ่งคอก ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทุ่งคอก
องค์การบริหารส่วนตำบลบางเลน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางเลนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางตาเถร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางตาเถรทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางตะเคียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางตะเคียนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกุ่ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านกุ่มทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหัวโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวโพธิ์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางพลับ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางพลับทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเนินพระปรางค์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเนินพระปรางค์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านช้างทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลต้นตาล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลต้นตาลทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลศรีสำราญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสำราญทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคอก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งคอก (นอกเขตเทศบาลตำบลทุ่งคอก)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบ่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบ่อทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อสุพรรณ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อสุพรรณทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนมะนาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนมะนาวทั้งตำบล
อำเภอหนองหญ้าไซ

| อำเภอหนองหญ้าไซ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Nong Ya Sai
คำขวัญ: ดินแดนหม่อนไหมงามหรู เฟื่องฟูไม้ผลงามสะพรั่ง มั่งคั่งโคนม อุดมข้าวขาวดอกมะลิ
แผนที่จังหวัดสุพรรณบุรี เน้นอำเภอหนองหญ้าไซ
พิกัด: 14°46′30″N 99°54′40″E﻿ / ﻿14.77500°N 99.91111°E﻿ / 14.77500; 99.91111
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 420.2 ตร.กม. (162.2 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 48,789 คน
 • ความหนาแน่น: 116.11 คน/ตร.กม. (300.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 72240
รหัสภูมิศาสตร์: 7210
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอหนองหญ้าไซ หมู่ที่ 5 ตำบลหนองหญ้าไซ อำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรณบุรี 72240
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หนองหญ้าไซ เป็นอำเภอของจังหวัดสุพรรณบุรี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอสามชุก แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2526 และตั้งเป็นอำเภอลำดับที่ 10 ของทางจังหวัดในปี พ.ศ. 2533
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอหนองหญ้าไซ มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอด่านช้างและอำเภอเดิมบางนางบวช
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสามชุก
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอดอนเจดีย์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเลาขวัญ (จังหวัดกาญจนบุรี)
ประวัติ

เดิมพื้นที่เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอสามชุก ในปี พ.ศ. 2508 หมู่บ้านหนองหลวงและบ้านหนองหญ้าไทร เป็นพื้นที่มีตลาดการค้า โรงสี สถานีตำรวจ จึงตั้งสุขาภิบาลเพื่อบำรุงท้องที่ ต่อมาปี พ.ศ. 2510 ทางสำนักนายกรัฐมนตรีและราชบัณฑิตยสถานได้เปลี่ยนแปลงชื่อพื้นที่จาก หนองหญ้าไทร เป็น หนองหญ้าไซ ซึ่ง หญ้าไซ คือ เป็นไม้ล้มลุก จำพวกหญ้าเกิดอยู่ในน้ำ มีอายุข้ามปี ลำต้นตั้งตรง อ่อนไม่แข็ง มักทอดขนานไปกับพื้น ลำต้นกลมเรียบ ภายในกลวง มีแนวลายเส้นละเอียดปรากฎอย่ตามยาวของลำต้น ที่ข้อของลำต้นจะมีขนสีขาวสั้นอยู่โดยรอบ
พื้นที่ตำบลหนองหญ้าไซมีความกว้างขวาง จึงแยกพื้นที่ออกเป็นอีก 2 ตำบล คือ แยกหมู่ 13 บ้านแจงงาม รวมกับ 4 หมู่บ้านแยกตั้งเป็น ตำบลแจงงาม ในปี พ.ศ. 2516 และแยกหมู่ 6 บ้านหนองราชวัตร รวมกับ 4 หมู่บ้านแยกตั้งเป็น ตำบลหนองราชวัตร ในปี พ.ศ. 2519 เมื่อพื้นที่มีความเจริญมากขึ้น ห่างไกลจากอำเภอต้นสังกัดเดิม นายชลิต พิมลศิริ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ร่วมกับกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน และประชาชน 4 ตำบลของอำเภอสามชุกมีการสำรวจพื้นที่ ประชากร และสำนักงานราชการเพื่อจัดตั้งกิ่งอำเภอ รวมทั้งตั้งไปรษณีย์โทรเลขขึ้น
นายจรินทร์ กาญจโนมัย ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี พลเอกสิทธิ จิรโรจน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศแยกพื้นที่ 4 ตำบล คือ ตำบลหนองโพธิ์ ตำบลหนองหญ้าไซ ตำบลหนองราชวัตร และตำบลแจงงาม ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ ใช้ชื่อกิ่งว่า "หนองหญ้าไซ" ตามชื่อหมู่บ้านหนองหญ้าไซที่มีประวัติเล่าสืบต่อกันมาว่า มีประชาชนตั้งบ้านเรือนอาศัยอยู่เรียงรายโดยรอบหนองน้ำใหญ่ มีเนื้อที่ประมาณ 7 ไร่ ในหนองน้ำมีน้ำใสและหญ้าไซขึ้นอยู่มากมายทั่วบริเวณหนอง จึงสันนิษฐานว่าชาวบ้านนำชื่อหญ้าชนิดนี้มาตั้งเป็นชื่อของหมู่บ้าน
กระทรวงมหาดไทยได้จัดสรรงบประมาณในการก่อสร้างอาคารที่ว่าการกิ่งอำเภอหนองหญ้าไซ และประกอบพิธีเปิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2528 ต่อมากิ่งอำเภอหนองหญ้าไซ ได้เจริญขึ้นเป็นลำดับจนกระทั่งกระทรวงมหาดไทย และรัฐบาล ได้ออกพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอขึ้นเป็นอำเภอตั้งแต่วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 รวมทั้งตั้งพื้นที่เพิ่มอีก 2 ตำบล คือ แยกหมู่ 1 บ้านหนองขาม รวมกับ 9 หมู่บ้านของตำบลแจงงาม ตั้งเป็น ตำบลหนองขาม และแยกหมู่ 3 บ้านทัพหลวง รวมกับ 8 หมู่บ้านของตำบลหนองหญ้าไซ ตั้งเป็น ตำบลทัพหลวง เมื่อที่ว่าการอำเภอหลังเก่ามีสถานที่คับแคบ กระทรวงมหาดไทยจึงได้จัดสรรงบเหลือจ่ายปี พ.ศ. 2539 มาก่อสร้างที่ว่าการอำเภอให้ใหม่ อำเภอหนองหญ้าไซ จนถึงปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอหนองหญ้าไซแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล  ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | หนองหญ้าไซ |  | (Nong Ya Sai) |  |  |  |  |  |  |  |  | 4. | แจงงาม |  | (Chaeng Ngam) |  |  |
| 2. | หนองราชวัตร |  | (Nong Ratchawat) |  |  |  |  |  |  |  |  | 5. | หนองขาม |  | (Nong Kham) |  |  |
| 3. | หนองโพธิ์ |  | (Nong Pho) |  |  |  |  |  |  |  |  | 6. | ทัพหลวง |  | (Thap Luang) |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอหนองหญ้าไซประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลหนองหญ้าไซ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองหญ้าไซ
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหญ้าไซ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหญ้าไซ (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองหญ้าไซ)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองราชวัตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองราชวัตรทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองโพธิ์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแจงงาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแจมงามทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองขาม  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองขามทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทัพหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทัพหลวงทั้งตำบล
ถนนสุรนารายณ์

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205 |
| --- | --- |
ถนนสุรนารายณ์
ถนนสุรนารายณ์ ช่วงที่ผ่านอำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ ลอดใต้สะพานทางรถไฟสายแก่งคอย–บัวใหญ่
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 231.085 กิโลเมตร (143.590 ไมล์)
ประวัติ
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2485–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตก: ถ.เทศบาล ใน อ.บ้านหมี่ จ.ลพบุรี
 :    ถ.พหลโยธิน ใน อ.โคกสำโรง จ.ลพบุรี   ทล.21 ใน อ.ชัยบาดาล จ.ลพบุรี   ทล.201 ใน อ.จัตุรัส จ.ชัยภูมิ   ถ.เลี่ยงเมือง ใน อ.เมือง จ.นครราชสีมา   ถ.มิตรภาพ ใน อ.เมือง จ.นครราชสีมา 
ปลายทางทิศตะวันออก:  ทล.224 ใน อ.เมือง จ.นครราชสีมา
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ถนนสุรนารายณ์ หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205 สายบ้านหมี่–สามแยกสุรนารายณ์ เป็นเส้นทางที่เชื่อมต่อการจราจรระหว่างจังหวัดลพบุรี จังหวัดชัยภูมิ และจังหวัดนครราชสีมา มีระยะทางตลอดทั้งสาย 233.085 กิโลเมตร (เฉพาะในความดูแลของกรมทางหลวงมีระยะทาง 231.085 กิโลเมตร) ขนาด 2 ช่องจราจรสลับกับ 4 และ 6 ช่องจราจร (10 ช่องจราจรในเขตเทศบาลตำบลลำนารายณ์ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี)
รายละเอียดของเส้นทาง

ถนนสุรนารายณ์เป็นเส้นทางที่ต่อจากถนนเทศบาล (ทางเข้าอำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี) จากนั้นจึงตัดกับถนนพหลโยธิน (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1) ที่อำเภอโคกสำโรง และตัดกับถนนสระบุรี-หล่มสัก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21) ที่บ้านม่วงค่อม อำเภอชัยบาดาล จากนั้นจึงข้ามคลองซับเข้าสู่เขตอำเภอลำสนธิ แล้วขึ้นเขาพังเหยบริเวณช่องสำราญเข้าสู่เขตจังหวัดชัยภูมิในท้องที่อำเภอเทพสถิต ผ่านท้องที่อำเภอบำเหน็จณรงค์ และตัดกับถนนสีคิ้ว-เชียงคาน (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201) ที่บ้านหนองบัวโคก อำเภอจัตุรัส จากนั้นจึงเข้าสู่เขตจังหวัดนครราชสีมาในท้องที่อำเภอพระทองคำ อำเภอโนนไทย จากนั้นจึงข้ามลำเชียงไกรเข้าสู่เขตอำเภอเมืองนครราชสีมา โดยตัดกับถนนเลี่ยงเมืองนครราชสีมา (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 204) แล้วตัดกับถนนมิตรภาพ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2) ที่บ้านจอหอ อำเภอเมืองนครราชสีมา และไปสิ้นสุดที่ถนนราชสีมา-โชคชัย (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 224) ในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205 ในช่วงแรกเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรตั้งแต่อำเภอบ้านหมี่ถึงสามแยกถนนโค้ง อำเภอชัยบาดาล หลังจากนั้นจะเป็นทางเดี่ยวขนาด 2 ช่องจราจร และขยายเป็น 4-10 ช่องจราจรตั้งแต่เทศบาลตำบลลำนารายณ์ถึงอำเภอลำสนธิ และจะลดเหลือ 2 ช่องจราจรอีกครั้ง จนถึงอำเภอพระทองคำ ในช่วงอำเภอพระทองคำถึงนครราขสีมาเป็นถนนขนาด 4-6 ช่องจราจร
รายละเอียดของเส้นทาง > จุดเด่นของถนน

ถนนสุรนารายณ์ ช่วงโคราช - ลอดใต้สะพานถนนมิตรภาพ จะมีจุดเด่นคือ มีเกาะกลางถนนที่ใหญ่มากกว่าถนนสายอื่น ๆ และที่กลับรถบางจุด ไม่มีเลนสำหรับกลับรถเหมือนที่อื่น ๆ
ประวัติ

ถนนสุรนารายณ์เป็นถนนเก่าแก่ในสมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรีสมัยแรก (ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2) ก่อนที่จะมีการสร้างถนนมิตรภาพ โดยสมัยนั้นถนนสายนี้หากเป็นไปตามนโยบายของจอมพล ป. พิบูลสงคราม จะสามารถตัดออกสู่เขมรได้
ถนนสุรนารายณ์ช่วงตั้งแต่อำเภอโคกสำโรงไปถึงจังหวัดนครราชสีมา ในอดีตจะใช้หลักกิโลเมตรของถนนพหลโยธินเป็นหลัก จึงทำให้หลักกิโลเมตรมีจำนวนเลขกิโลเมตรมาก (ตัวอย่าง เช่น กิโลเมตรที่ 200 ในความเป็นจริงน่าจะเป็นกิโลเมตรที่ 30) แต่ในปัจจุบันได้เริ่มต้นหลักกิโลเมตรที่ 0 จากอำเภอบ้านหมี่นับไปจนสิ้นสุดที่จังหวัดนครราชสีมาแล้ว และเนื่องจากถนนสุรนารายณ์เป็นถนนเก่าแก่ก่อนที่จะมีการสร้างถนนมิตรภาพ จึงทำให้ใช้เวลาเดินทางระหว่างจังหวัดลพบุรีกับจังหวัดนครราชสีมามากกว่าใช้ถนนมิตรภาพ
ที่มาของชื่อถนนสุรนารายณ์มาจากการเป็นเส้นทางที่เชื่อมต่อการจราจรระหว่างจังหวัดลพบุรีกับจังหวัดนครราชสีมา จึงได้อัญเชิญสิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองของทั้งสองจังหวัดคือท้าวสุรนารีมารวมกับสมเด็จพระนารายณ์มหาราช กลายเป็นชื่อถนนสุรนารายณ์
สถานที่สำคัญบนเส้นทาง

| --- | --- |
 ศูนย์ทอผ้าบ้านหมี่  ตลาดโคกสำโรง  สนามฝึกใช้อาวุธทางอากาศ  เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์  ตลาดลำนารายณ์  ทางรถไฟสายแก่งคอย-บัวใหญ่  ปรางค์นางผมหอม  ศูนย์วิจัยและพัฒนาโคเนื้อ (ศูนย์วิจัยและบำรุงพันธุ์สัตว์ลำพญากลาง)  ด่านกักกันสัตว์ลพบุรี  เขาพังเหย (เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติป่าหินงาม)  ที่ว่าการอำเภอเทพสถิต:  มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดชัยภูมิ (บำเหน็จณรงค์)  โรงพยาบาลบำเหน็จณรงค์  เหมืองแร่โพแทชอาเซียน  สี่แยกหนองบัวโคก ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201  ตลาดโนนไทย  ที่ว่าการอำเภอโนนไทย  สำนักงานขนส่งจังหวัดนครราชสีมา (แห่งที่ 2)  กองบังคับการสืบสวนสอบสวนตำรวจภูธรภาค 3  มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บ้านแม่กำปอง

หมู่บ้านแม่กำปอง เชียงใหม่
บ้านแม่กำปอง เป็นหมูบ้านที่ตั้งอยู่ที่ตำบลห้วยแก้ว อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่ เป็นหมู่บ้านท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1,300 เมตร มีพื้นที่ประมาณ 8.65 ตารางกิโลเมตร ชื่อของหมู่บ้านมาจากดอกไม้ชื่อ ดอกกำปอง รวมกับมีแม่น้ำไหลผ่านหมู่บ้าน จึงรวมเรียกว่า "แม่กำปอง"