stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โคลง
การจำแนกโคลง > โคลงสี่ > โคลงสี่ในจินดามณี > โคลงสี่ดั้น

ในจินดามณีฉบับพระโหราธิบดี เรียกว่า "ฉันทจรรโลงกลอนดั้น" และมิได้อธิบายอะไร เพียงแต่ยกตัวอย่างโคลงไว้เท่านั้น ต่อมาในจินดามณีฉบับหลวงวงศาธิราชสนิทจึงปรากฏแผนผังสมบูรณ์ และจำแนกโคลงดั้นออกเป็น 2 ชนิด คือ โคลงดั้นวิวิธมาลี และโคลงดั้นบาทกุญชร ตามลักษณะการส่งสัมผัสระหว่างบท ดังตัวอย่าง
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๐ ๐ ๐ เอก โท |  | ๐ x   (๐ ๐) |
| ๐ เอก ๐ ๐ ๐ |  | เอก โท |
| ๐ ๐ เอก ๐ x |  | ๐ เอก   (๐ ๐) |
| ๐ เอก ๐ โท โท |  | เอก y |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๐ ๐ ๐ เอก โท |  | ๐ x   (๐ ๐) |
| ๐ เอก ๐ ๐ y |  | เอก โท |
| ๐ ๐ เอก ๐ x |  | ๐ เอก   (๐ ๐) |
| ๐ เอก ๐ โท โท |  | เอก ๐ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ เชลงกลโคลงอย่างดั้น |  | บรรยาย |
| เสนอชื่อวิวิธมาลี |  | เล่ห์นี้ |
| ปวงปราชญ์ทั่วทวยหลาย |  | นิพนธ์เล่น  เทอญพ่อ |
| ยลเยี่ยงฉบับพู้นชี้ |  | เช่นแถลง ๚ะ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ เป็นอาภรณ์แก้วก่อง |  | กายกระวี  ชาติเอย |
| อาตมโอ่โอภาสแสง |  | สว่างหล้า |
| เถกิลเกียรติเกริ่นธรณี |  | ทุกแหล่ง  หล้านา |
| ฦๅทั่วดินฟ้าฟุ้ง |  | เฟื่องคุณ ๚ะ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ อีกโคลงดั้นหนึ่ง |  | พึงยล |
| บอกเช่นบาทกุญชร |  | ชื่ออ้าง |
| วิธีที่เลบงกล |  | แปลกก่อน |
| ยากกว่าบรรพ์แสร้งสร้าง |  | อื่นแปลง ๚ะ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ สองรวดกลอนห่อนพลั้ง |  | ผิดพจน์ |
| เฉกสี่เชิงสารแสดง |  | ย่างผ้าย |
| สัมผัสทั่วทุกบท |  | ฤๅเคลื่อน  คลายเอย |
| บงดั่งบาทข้างย้าย |  | ต่อตาม ๚ะ |
การจำแนกโคลง > โคลงสี่ > โคลงสี่ในตำรากาพย์

เนื่องจากโคลงจากตำรากาพย์ไม่ปรากฏอยู่ในวรรณกรรมเรื่องใดเลย มีอยู่แต่ในตำราแต่งคำประพันธ์เท่านั้น ปราชญ์รุ่นก่อนมักเรียกโคลงเหล่านี้ว่า โคลงโบราณ
การจำแนกโคลง > โคลงสี่ > กาพย์สารวิลาสินี

ในคัมภีร์กาพย์สารวิลาสินีมีโคลงอยู่ 8 ชนิด ได้แก่ วิชชุมาลี มหาวิชชุมาลี จิตรลดา มหาจิตรลดา สินธุมาลี มหาสินธุมาลี นันททายี และมหานันททายี มีลักษณะเด่นคือ ไม่บังคับเอกโท บังคับแต่จำนวนคำ และสัมผัส
โคลง 8 ชนิดที่ดัดแปลงมาจากกาพย์สารวิลาสินีดังกล่าวยังอาจแบ่งได้อีกเป็นสองกลุ่ม ดังต่อไปนี้
กลุ่มที่หนึ่ง เป็นโคลงที่มียี่สิบแปดคำ (หนึ่งบทมีสี่บาท หนึ่งบาทมีสองวรรค วรรคหน้ามีห้าคำ วรรคหลังมีสองคำ รวมเป็นยี่สิบแปดคำ) ได้แก่  1) โคลงวิชชุมาลี 2) โคลงจิตรลดา 3) โคลงสินธุมาลี และ 4) โคลงนันททายี โคลงกลุ่มนี้สังเกตได้จากการที่มีวรรคสุดท้ายของบทเพียงสองคำ
กลุ่มที่สอง เป็นโคลงที่มีสามสิบคำ (หนึ่งบทมีสี่บาท หนึ่งบาทมีสองวรรค วรรคหน้ามีห้าคำ วรรคหลังมีสองคำ  ยกเว้นวรรคสุดท้ายของบทมีสี่คำ รวมเป็นสามสิบคำ) ได้แก่  1) โคลงมหาวิชชุมาลี 2) โคลงมหาจิตรลดา 3) โคลงมหาสินธุมาลี และ 4) โคลงมหานันททายี โคลงกลุ่มนี้สังเกตได้จากการที่มีวรรคสุดท้ายของบทเพียงสี่คำ และมีคำ “มหา” นำหน้าชื่อ
การจำแนกโคลง > โคลงสี่ > กาพย์คันถะ

ในคัมภีร์กาพย์คันถะ มีโคลงสี่อยู่ 2 ชนิด คือ ทีฆปักข์ และรัสสปักข์ มีลักษณะเด่นเช่นเดียวกับโคลงในกาพย์สารวิลาสีนี คือ ไม่บังคับเอกโท กำหนดแต่จำนวนคำและสัมผัส
การจำแนกโคลง > โคลงสี่ > กาพย์คันถะ > โคลงทีฆปักข์

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ |  | ๐ x |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x |  | ๐ y |
| ๐ ๐ ๐ x ๐ |  | ๐ ๐ |
| ๐ ๐ y ๐ ๐ |  | ๐ ๐ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ หญิงดำขำเกลี้ยงยิ่ง |  | มีสี |
| ธรรมอื่นเทียมขันตี |  | ไป่ได้ |
| คำชาวบุรีไพ |  | เราะพ่อ |
| สัตว์สบใกล้สีหลี้ |  | หลบแสยง ๚ะ |
การจำแนกโคลง > โคลงสี่ > กาพย์คันถะ > โคลงรัสสปักข์

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ |  | ๐ x |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x |  | ๐ ๐ |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x |  | ๐ ๐ |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x |  | ๐ ๐ ๐ ๐ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ ชนใดหลงเล่ห์เกื้อ |  | กลกาม |
| ลุเล่ห์กิเลสราม |  | รื่นเร้า |
| ชนนั้นจะพ้นความ |  | ทุกข์ฤๅ |
| กระวีพึงเว้นข้าม |  | แห่งห้วงกามา ๚ะ |
เป็นที่น่าสังเกตว่า แม้โคลงชนิดต่าง ๆ ในคัมภีร์กาพย์จะบอกว่ามิได้บังคับเอกโท แต่ตัวอย่างที่ให้ไว้ส่วนใหญ่มักมีเอกโท ตามตำแหน่งที่เด่นของโคลงสี่เสมอ
การจำแนกโคลง > โคลงสี่ > โคลงสี่ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประดิษฐ์ขึ้น

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงดัดแปลงสัมผัสของโคลงในตำรากาพย์สารวิลาสีนีทั้ง 4 ชนิด แล้วทรงเรียกว่า โคลงโบราณแผลง ดังตัวอย่าง
การจำแนกโคลง > โคลงสี่ > โคลงสี่ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประดิษฐ์ขึ้น > โคลงวิชชุมาลีแผลง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ |  | ๐ x |
| ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ |  | ๐ y |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x |  | ๐ ๐ |
| ๐ ๐ ๐ y ๐ |  | ๐ ๐ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ ข้าแต่พระพุทธเกล้า |  | มุนินทร์ |
| ลายลักษณะบาทหัตถ์ |  | วิจิตร |
| ชนนิกรไหว้อาจิณ |  | คืนค่ำ |
| ตั้งกระหม่อมนิตย์ข้า |  | ดุษฎี ๚ะ |
การจำแนกโคลง > โคลงสี่ > โคลงสี่ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประดิษฐ์ขึ้น > โคลงจิตรลดาแผลง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ |  | ๐ x |
| ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ |  | ๐ y |
| ๐ ๐ ๐ x ๐ |  | ๐ ๐ |
| ๐ ๐ ๐ ๐ y |  | ๐ ๐ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ พระจันทรเพ็ญแผ้ว |  | สรัทกาล |
| ชะช่วงโชติพรายงาม |  | รุ่งฟ้า |
| ให้คนชื่นบานนิตย์ |  | ทุกหมู่ |
| รัศมีเรืองโรจน์กล้า |  | เวหา ๚ะ |
การจำแนกโคลง > โคลงสี่ > โคลงสี่ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประดิษฐ์ขึ้น > โคลงสินธุมาลีแผลง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ |  | ๐ x |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x |  | ๐ y |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x |  | ๐ ๐ |
| ๐ ๐ ๐ y ๐ |  | ๐ ๐ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ ข้าแต่พระพุทธเจ้า |  | ใจปราชญ์ |
| รัศมีองค์โอภาส |  | รุ่งฟ้า |
| พระสุรเสียงเพราะฉลาด |  | โลมโลก |
| สัตบุรุษส้าเสก |  | ชมนิตย์ ๚ะ |
การจำแนกโคลง > โคลงสี่ > โคลงสี่ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประดิษฐ์ขึ้น > โคลงนันททายีแผลง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ |  | ๐ x |
| ๐ ๐ ๐ x ๐ |  | ๐ y |
| ๐ ๐ ๐ x ๐ |  | ๐ ๐ |
| ๐ ๐ ๐ y ๐ |  | ๐ ๐ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ พระสุริยะทรงเดช |  | เสด็จฉาย |
| หาวหนพรายพรายเรือง |  | รุ่งเร้า |
| ปทุมิกรผายกลีบ |  | รสคลี่ |
| เฉกพระเป็นเจ้าตรัส |  | เตือนโลก ๚ะ |
นอกจากนี้ ด้วยการเปลี่ยนแปลงการส่งสัมผัส พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงประดิษฐ์โคลงเลียนแบบโคลงในตำรากาพย์ คือไม่บังคับเอกโท อีก 4 แบบ ใช้ในพระราชนิพนธ์กถานมัสการพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ และพระรัตนตรัย คือ โคลงวชิระมาลี โคลงมุกตะมาลี โคลงรัตนะมาลี และโคลงจิตระมาลี ดังตัวอย่าง
การจำแนกโคลง > โคลงสี่ > โคลงสี่ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประดิษฐ์ขึ้น > โคลงวชิระมาลี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ |  | ๐ x |
| ๐ ๐ ๐ x ๐ |  | ๐ y |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x |  | ๐ ๐ |
| ๐ ๐ ๐ ๐ y |  | ๐ ๐ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ องค์พระพุทธเจ้า |  | โคบาล |
| สอนธรรมสมานจิต |  | สัตบุรุษ |
| นำแน่วสู่นิรพาณ |  | พ้นทุกข์ |
| พระนราสภสุทธิ์ |  | ศาสดา ๚ะ |
การจำแนกโคลง > โคลงสี่ > โคลงสี่ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประดิษฐ์ขึ้น > โคลงมุกตะมาลี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ |  | ๐ x |
| ๐ ๐ ๐ x ๐ |  | ๐ y |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x |  | ๐ ๐ |
| ๐ ๐ ๐ y ๐ |  | ๐ ๐ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ ธรรมชาติดิเรกรุ้ง |  | ชวลิต |
| น้อมนำดวงจิตรจร |  | สู่ชอบ |
| สละไตรทุจริต |  | เห็นโทษ |
| ธรรมะดั่งกอบแก้ว |  | โกยทอง ๚ะ |
การจำแนกโคลง > โคลงสี่ > โคลงสี่ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประดิษฐ์ขึ้น > โคลงรัตนะมาลี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ |  | ๐ x |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x |  | ๐ y |
| ๐ ๐ ๐ x ๐ |  | ๐ ๐ |
| ๐ ๐ ๐ ๐ y |  | ๐ ๐ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ อีกผองสาวกเจ้า |  | ทรงจำ |
| กำหนดบทพระธรรม |  | สอนโลก |
| สงฆ์ประดุจนำทาง |  | รอดบาป |
| เหมือนช่วยให้ส่างโศก |  | สุดภัย ๚ะ |
การจำแนกโคลง > โคลงสี่ > โคลงสี่ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประดิษฐ์ขึ้น > โคลงจิตระมาลี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ |  | ๐ x |
| ๐ ๐ ๐ ๐ x |  | ๐ y |
| ๐ ๐ ๐ x ๐ |  | ๐ ๐ |
| ๐ ๐ ๐ y ๐ |  | ๐ ๐ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ ไตรรัตน์ชงัดยิ่ง |  | เทวัญ |
| ใครพึ่งพึงสู่สวรรค์ |  | แม่นแท้ |
| ไตรรัตน์ย่อมกันภัย |  | อุบาทว์ |
| ใครพึ่งถึงแม้ทุกข์ |  | เสื่อมสูญ ๚ะ |
การจำแนกโคลง > โคลงห้า

โคลงห้า เป็นคำประพันธ์ที่ปรากฏอยู่ในวรรณกรรมเพียงเรื่องเดียว คือ ลิลิตโองการแช่งน้ำ ซึ่งเป็นวรรณกรรมร้อยกรองยุคแรกของไทย และไม่ปรากฏว่าต่อมามีกวีใช้โคลงห้าแต่งวรรณกรรมเรื่องใดอีกเลย
ในจินดามณี ฉบับพระโหราธิบดี กล่าวถึงโคลงห้าไว้เพียงยกตัวอย่างคำประพันธ์ชื่อ มณฑกคติโคลงห้า โดยไม่มีคำอธิบาย แต่ยกตัวอย่างที่สองว่าเป็น อย่างโคลงแช่งน้ำพระพัฒน์ ซึ่งก็คือ ลิลิตโองการแช่งน้ำ นั่นเอง มีผู้พยายามอธิบายฉันทลักษณ์ของโคลงห้าอยู่หลายคนได้แก่ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุวัฒน์ รัชนี (พ.ณ ประมวญมารค) พระยาอุปกิตศิลปสาร และจิตร ภูมิศักดิ์
คำอธิบายของ จิตร ภูมิศักดิ์ ค่อนข้างจะมีน้ำหนักมากกว่าข้อสันนิษฐานของคนอื่น โดยมีข้อสนับสนุนจากลักษณะโคลงลาวที่ปรากฏในวรรณคดีล้านช้างเรื่อง ท้าวฮุ่งท้าวเจือง โดยจิตร อธิบายว่า โคลงห้าเป็นโคลงดั้นชนิดหนึ่ง มีบาทละ 5 คำ นิยมแต่งในอาณาจักรลาวล้านช้างยุคโบราณ ส่งสัมผัสแบบโคลงบาทกุญชร และอาจเพิ่มคำต้นบาท รวมทั้งมีสร้อยได้ทุกบาท ทั้งยังสามารถตัดใช้เพียงบทละ 2 - 3 บาท ได้เช่นเดียวกับโคลงลาวด้วย อีกทั้งเมื่อจัดวางรูปแบบฉันทลักษณ์ตามที่จิตรเสนอ มีความเป็นไปได้ค่อยข้างมาก
ตัวอย่างโคลงห้า จากลิลิตโองการแช่งน้ำ (จัดตามรูปแบบที่จิตรแนะนำ)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ นานา | อเนกน้าว | เดิมกัลป์ |
| จักร่ำ | จักราพาฬ | เมื่อไหม้ |
| กล่าวถึง | ตระวันเจ็ด | อันพลุ่ง |
|  | น้ำแล้งไข้ | ขอดหาย ๚ะ |
| ๏ เจ็ดปลา | มันพุ่งหล้า | เป็นไฟ |
| วาบ | จตุราบาย | แผ่นคว่ำ |
|  | ชักไตรตรึงส์ | เป็นเผ้า |
|  | แลบ่ล้ำ | สีลอง ๚ะ |
| ๏ สมรรถญาณ | ควรเพราะเกล้า | ครองพรหม |
| ฝูงเทพ | นองบนปาน | เบียดแป้ง |
|  | สรลมเต็ม | พระสุธาวาส |
|  | ฟ้าแจ้งจอด | นิโรโธ ๚ะ |
| ๏ กล่าวถึง | น้ำฟ้าฟาด | ฟองหาว |
|  | ดับเดโช | ฉ่ำหล้า |
|  | ปลาดินดาว | เดือนแอ่น |
|  | ลมกล้าป่วน | ไปมา ๚ะ |
พัฒนาการของโคลง

กวีในแต่ละสมัยได้สอดแทรกประดิษฐการต่างๆ ไว้ในการแต่งโคลง เพื่อให้งานของตนมีลักษณะเด่นเป็นพิเศษขึ้นกว่าธรรมดา จากการศึกษาวิเคราะห์วรรณกรรมคำโคลงในแต่ละสมัยพบว่ามีลักษณะร่วมสมัยบางประการที่ได้พัฒนามาเป็นขนบการแต่งโคลง ซึ่งถือว่าเป็นลักษณะที่เพิ่มความไพเราะแก่โคลงนอกเหนือจากฉันทลักษณ์ปกติ ได้แก่
พัฒนาการของโคลง > พัฒนาการใช้คำ

การนับคำในร้อยกรองทำได้ 2 แบบ คือ นับแยกหนึ่งพยางเป็นหนึ่งคำ กับนับรวมหลายพยางค์เป็นหนึ่งคำ ซึ่งแต่ละแบบจะให้รสของโคลงที่ต่างกัน
พัฒนาการของโคลง > พัฒนาการใช้คำ > การแต่งโคลงโดยนับแยกหนึ่งพยางค์เป็นหนึ่งคำ

ทำให้เสียงของโคลงมีน้ำหนักชัดเจน พบในงานสมัยต้นอยุธยาเป็นส่วนใหญ่ โดยกวีเพิ่มความไพเราด้วยการซ้ำคำหรือซ้ำเสียงพยัญชนะ การเลือกใช้คำหนักเบาเพื่อสื่ออารมณ์ ตัวอย่างเช่น
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ รบินรเบียบท้าว |  | เบาราณ |
| รบอบรบับยล |  | ยิ่งผู้ |
| ระเบียบรบิการย |  | เกลากาพย ก็ดี |
| รเบอดรบัดรู้ |  | รอบสรรพ ๚ะ |
— ลิลิตยวนพ่าย
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ เสียงโหยเสียงไห้มี่ |  | เรือนหลวง |
| ขุนหมื่นมนตรีปวง |  | ป่วยซ้ำ |
| เรือนราษฎร์ร่ำตีทรวง |  | ทุกข์ทั่ว กันนา |
| เมืองจะเย็นเป็นน้ำ |  | ย่อมน้ำตาครวญ ๚ะ |
— ลิลิตพระลอ
พัฒนาการของโคลง > พัฒนาการใช้คำ > การแต่งโคลงโดยนับรวมหลายพยางค์เป็นหนึ่งคำ

จะทำให้เสียงของโคลงสะบัดไหว มีจังหวะหนัก-เบา เกิดความไพเราะแปลกหู กวีผู้ชอบแต่งโคลงลักษณะนี้ ได้แก่ สมเด็จพระนารายณ์มหาราช สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกษฐ์ สุนทรภู่ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ และ น.ม.ส.  ตัวอย่าง
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ พระอนุชาข้าแกล้งกล่าว |  | กลอนถวาย |
| พยัญชนะคลาดบาทกลายหลาย |  | แห่งพลั้ง |
| ผิดอรรถะขจัดขจายปลาย |  | สลายสล่ำ |
| แม้นพลาดประมาทประมาณยั้ง |  | โทษะร้ายขจายเสีย ๚ะ |
— สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกษฐ์
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ มหาสดำคำไก่ต้น |  | ทนดี |
| หางตะเค่เนระภูศรี |  | ซ่มกุ้ง |
| ชาเลือดเหมือดคนมี |  | สมอพิเภพ  เอกเอย |
| ลมป่วนทวนหอมฟุ้ง |  | เปลือกไม้ใบยา  ๚ะ |
— โคลงนิราศสุพรรณ
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ การเวกหรือวิเวกร้อง |  | ระงมสวรรค์ |
| เสนาะมิเหมือนเสนาะฉันท์ |  | เสนาะซึ้ง |
| ประกายฟ้าสุริยาจันทร์ |  | แจร่มโลก ไฉนฤๅ |
| เมฆพยับอับแสงสะอึ้ง |  | อร่ามแพ้ประพนธ์เฉลย  ๚ะ |
— กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ สมบัติขัติยผู้ |  | ผดุงขัณฑ์ |
| เครื่องราชกกุธภัณฑ์ |  | คู่แคว้น |
| ฉัตรตั้งดั่งไอศวรรย์ |  | เสวยราชย์ |
| คนก็ยับทรัพย์แร้น |  | สุดหล้าหาไหน ๚ะ |
— สามกรุง
พัฒนาการของโคลง > พัฒนาการด้านการใช้สัมผัสใน > การใช้สัมผัสอักษร

โคลงที่แต่งโดยใช้สัมผัสอักษรจะให้น้ำเสียงหนักแน่นชัดเจนกว่าโคลงที่ใช้สัมผัสสระ และไพเราะกว่าโคลงที่ไม่ใช้สัมผัสเลย
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ เสร็จพระทางเครื่องต้น |  | แต่งกาย  ท่านนา |
| สวมสอดสนับเพลาพราย |  | อะเคื้อ |
| ภูษิตพิจิตรลาย |  | แลเลิศ  แล้วแฮ |
| ทรงสุภาภรณ์เสื้อ |  | เกราะแก้วก่องศรี ๚ะ |
— ลิลิตตะเลงพ่าย
พระยาตรังคภูมิบาล และกรมสมเด็จพระปรมานุชิตชิโนรส เป็นผู้นำแบบแผนการใส่สัมผัสอักษรในคำที่ 5 กับ 6 ทุกบาท
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ เบญจศีลทรงสฤษฎิส้อง |  | เสพย์นิพัทธ์  กาลนา |
| บาปเบื่อฤๅรางรคน |  | ขาดแท้ |
| เบญจาวิธเวรสงัด |  | สงบระงับ  เหือดเฮย |
| ทั่วทุจริตเว้นแว้ |  | ว่างาม ๚ะ |
— ประชุมจากรึกวัดพระเชตุพนฯ
พัฒนาการของโคลง > พัฒนาการด้านการใช้สัมผัสใน > การใช้สัมผัสสระ

นิยมใช้เฉพาะในโคลงสี่สุภาพเพราะช่วยทำให้เสียงของโคลงอ่อนหวานขึ้น สมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงพระราชนิพนธ์โคลงสี่สุภาพ โดยกำหนดสัมผัสสระอย่างเป็นระบบในคำที่ 2 - 3 หรือ 3 - 4 ของทุกบาท ลักษณะเช่นนี้ปรากฏในงานของพระศรีมโหสถ และพระเจ้าอยู่หัวบรมโกษฐ์ด้วย ตัวอย่าง
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ ราตรีศรีส่องฟ้า |  | แสดงโฉม |
| แสงสว่างกลางโพยม |  | แจ่มฟ้า |
| มหรสพจบการโลม |  | ใจโลกย |
| เปียนบ่ายรายเรียงหน้า |  | นั่งล้อมเล็งแล ๚ะ |
— กาพย์ห่อโคลงพระศรีมโหสถ
สุนทรภู่ รับอิทธิพลการแต่งโคลงแบบมีสัมผัสสระเช่นนี้มาใช้ในโคลงนิราศสุพรรณ แล้วเพิ่มสัมผัสสระอีกแห่งในคำที่ 7 -8 ของบาทที่สาม และคำที่ 8 - 9 ของบาทสุดท้าย รวมทั้งเพิ่มสัมผัสอักษรในคำที่ 5 - 6 และสัมผัสในอื่น ๆ ตามอัตลักษณ์อีกด้วย ตัวอย่าง
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ รอกแตแลโลดเลี้ยว |  | โลดโผน |
| นกหกจกจิกโจน |  | จับไม้ |
| ยางเจ่าเหล่ายางโทน |  | ท่องเที่ยว  เหยี่ยวเอย |
| โฉบฉาบคาบปลาได้ |  | ด่วนขึ้นกลืนกิน ๚ะ |
— โคลงนิราศสุพรรณ
พัฒนาการของโคลง > พัฒนาการด้านฉันทลักษณ์

จิตร ภูมิศักดิ์ ได้เสนอฉันทลักษณ์โคลงห้าพัฒนา โดยปรับปรุงจากฉันทลักษณ์โคลงห้าในโองการแช่งน้ำ โดยกำหนดให้หนึ่งบทมีสี่บาท หนึ่งบาทมีห้าคำ แบ่งเป็นสองวรรค วรรหน้าสามคำ วรรคหลังสองคำ บังคับเอก 4 โท 4 สัมผัสเหมือนโคลงสี่สุภาพ สร้อยเหมือนสร้อยโคลงดั้น เอกโทวรรคแรกอาจสลับที่กันได้ และโทคู่วรรคที่สี่อาจอยู่แยกกันได้ ดังตัวอย่าง
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๐ เอก โท |  | ๐ x     (๐ ๐) |
| ๐ ๐ x |  | เอก โท |
| ๐ ๐ x |  | ๐ เอก   (๐ ๐) |
| ๐ โท โท |  | เอก ๐ (๐ ๐) |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ กรุงเทพคลุ้ง |  | คาวหืน |
| ควันกามกลืน |  | กลบไหม้ |
| ดาวกลางคืน |  | คลุมทาบ |
| เมืองร้องไห้ |  | เหือดขวัญ ๚ะ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ น้ำฟ้าฟาด |  | ฟองหาว |
| คือกามฉาว |  | ชุ่มฟ้า |
| กลิ่นสาบสาว |  | กำซาบ |
| กามย้อมหล้า |  | แหล่งสยาม ๚ะ |
— ดาวกลางคืน
ศักดิ์สิริ  มีสมสืบ กวีรางวัลซีไรต์ ได้บิดฉันทลักษณ์ เพิ่มสัมผัสใหม่ให้กับโคลงสี่ โดยเพิ่มสัมผัสคำที่ ๗ กับคำที่ ๕ ของบาทถัดไป อย่างสม่ำเสมอ  (คล้ายกับร่าย) ตัวอย่างโคลงจากหนังสือรวมบทกวี มือนั้นสีขาว
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ พี่ชายสวมหน้ากาก |  | ผีร้าย |
| น้องสาวหวีดวี้ดว้าย |  | วุ่นวิ่ง |
| พี่โยนหน้ากากทิ้ง |  | แย้มแฉ่ง |
| น้องน้อยวิ่งรี่แย่ง |  | ฉกหน้ากากสวม ๚ะ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ เด็กน้อยสวมหน้ากาก |  | ยอดมนุษย์ |
| เหินฟากฟ้าเร่งรุด |  | โลดลิ่ว |
| แต่เท้ายังเฉียดฉิว |  | ยอดหญ้า |
| เด็กน้อยครั้งถอดหน้า |  | เจอะหน้าเนื้อหนอ ๚ะ |
ข้อมูลเกี่ยวกับโคลงที่นำเสนอมานี้ จะช่วยผู้ศึกษากวีนิพนธ์ของไทยเข้าใจฉันทลักษณ์ของโคลงชนิดต่าง ๆ และลักษณะพิเศษของโคลงในแต่ละสมัยที่พัฒนามาเป็นขนบการแต่งโคลงที่ถือว่าไพเราะในปัจจุบันได้ดียิ่งขึ้น รวมทั้งเข้าใจว่ากวีทุกสมัยได้ใช้เสรีภาพในการสร้างสรรค์กวีนิพนธ์ในกรอบของฉันทลักษณ์แต่ละประเภทตลอดมา
แหล่งข้อมูลอื่น

ร้อยกรองไทย: โคลง
วอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ 1977

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  ญี่ปุ่น
ทีม: 12
ชนะเลิศ:  สหภาพโซเวียต (สมัยที่ 2nd)
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ 1977 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลที่จัดขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
อันดับการแข่งขัน

สหภาพโซเวียต
ญี่ปุ่น
คิวบา
โปแลนด์
จีน
บัลแกเรีย
เกาหลีใต้
บราซิล
เม็กซิโก
สหรัฐอเมริกา
อียิปต์
แคนาดา
แหล่งข้อมูลอื่น

results( เก็บถาวร 2009-08-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 2009-07-21)
| ด ค กวอลเลย์บอลเวิลด์คัพ |
| --- | --- |
ชาย:  1965  1969  1977  1981  1985  1989  1991  1995  1999  2003  2007  2011  2015  2019  2023 
หญิง:  1973  1977  1981  1985  1989  1991  1995  1999  2003  2007  2011  2015  2019  2023
ซาโอริ ฮายามิ

| ซาโอริ ฮายามิ |
| --- | --- |
早見 沙織
เกิด: 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 (33 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยวาเซดะ
อาชีพ:  นักพากย์  นักร้อง 
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2550 – ปัจจุบัน
ตัวแทน: I'm  Enterprise
ผลงานเด่น: อารางากิ อายาเซะ จากน้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก สึรุมิ ชิริโกะ จากดอกไม้ มิตรภาพ และความทรงจำ ยูกิโนะชิตะ ยูกิโนะ จากกะแล้วชีวิตรักวัยรุ่นของผมมันต้องไม่สดใสเลยสักนิด ชิบะ มิยูกิ จากพี่น้องปริศนาโรงเรียนมหาเวท ฮิอิรากิ ชิโนอะ จากเทวทูตแห่งโลกมืด นิชิมิยะ โชโกะ จากรักไร้เสียง
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เจ-ป็อป
เครื่องดนตรี: นักร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2558 – ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: วอร์เนอร์บราเธอส์โฮมเอ็นเตอร์เทนเมนท์
 นักดนตรี
ซาโอริ ฮายามิ (ญี่ปุ่น: 早見 沙織; โรมาจิ: Hayami Saori) เป็นนักพากย์และนักร้องชาวญี่ปุ่น มีผลงานพากย์ที่สำคัญได้แก่อารางากิ อายาเซะ จากน้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก, สึรุมิ ชิริโกะ จากดอกไม้ มิตรภาพ และความทรงจำ, ยูกิโนะชิตะ ยูกิโนะ จากกะแล้วชีวิตรักวัยรุ่นของผมมันต้องไม่สดใสเลยสักนิด, ชิบะ มิยูกิ จากพี่น้องปริศนาโรงเรียนมหาเวท, ฮิอิรากิ ชิโนอะ จากเทวทูตแห่งโลกมืด, นิชิมิยะ โชโกะ จากรักไร้เสียง, ยูเมโกะ จาบามิ จากโคตรเซียนโรงเรียนพนัน, ยูเมะ มุซุบิ จากเซคิเร, คามิซาโตะ อายากะ จากเก็นชินอิมแพกต์, โคโจ ชิโนบุ จากดาบพิฆาตอสูร และยอร์ ฟอร์เจอร์ จากสปาย × แฟมิลี เป็นต้น
ฮายามิเริ่มสนใจงานพากย์ตั้งแต่เรียนชั้นประถมศึกษา ใน พ.ศ. 2547 เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนฝึกนักพากย์นิฮนนาร์เรชันเอ็งงิเค็งกีวโจะก่อนที่เธอจะผ่านการคัดเลือกเข้าสู่ I'm Enterprise ใน พ.ศ. 2549 โดยบทพากย์แรกของเธออยู่ในดรามาซีดี อินเดียนซัมเมอร์ ซึ่งสร้างจากมังงะชื่อเดียวกัน ปีถัดมาเธอได้พากย์อนิเมะเป็นครั้งแรกและได้รับบทนำ โดยรับบทเป็นคาวากาเบะ โมโมกะในเรื่อง โทกะเก็ตตัง ก่อนที่เธอจะได้รับบทพากย์ตัวละครในอนิเมะและงานพากย์อื่น ๆ อีกมากมาย พ.ศ. 2558 เธอได้รางวัลนักพากย์หญิงยอดเยี่ยมอันดับที่สองจากรางวัลนิวไทป์ × มาจิอาโซบิ ในขณะที่ตัวละครยูกิโนะชิตะ ยูกิโนะที่เธอพากย์ได้รางวัลตัวละครหญิงยอดเยี่ยม นอกจากนี้ใน พ.ศ. 2559 เธอยังได้รางวัลนักแสดงประกอบหญิงยอดเยี่ยมจากเซยูอะวอดส์ครั้งที่ 10 ร่วมกับชิซูกะ อิโตอีกด้วย
เธอมีรายการวิทยุเป็นของตัวเองในชื่อ ฮายามิ ซาโอริ โนะ ฟรีสไตล์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2554 ซึ่งได้รับรางวัล Best Comfort Radio ประเภททั่วไปจากงานอานิราดิครั้งที่ 3 ใน พ.ศ. 2560
ผลงานเพลงของฮายามิส่วนใหญ่มาจากเพลงประจำซีรีส์และเพลงประจำตัวละครที่เธอพากย์เช่น ทากางากิ คาเอเดะจาก ดิ ไอดอลมาสเตอร์ ซินเดอเรลลาเกิร์ลส์ เป็นต้น ซิงเกิลแรกของเธอชื่อ "ยาซาชีคิโบ" (ญี่ปุ่น: やさしい希望) ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ซึ่งเธอเขียนเนื้อร้องทั้งหมดด้วยตัวเอง เพลง ยาซาชีคิโบ ในซิงเกิลนี้ยังเป็นเพลงเปิดของซีรีส์อนิเมะ สโนว์ไวท์ผมแดง ซึ่งเธอพากย์เป็นนางเอกด้วยเช่นกัน ซิงเกิลที่สองคือ "อินสตอลเลชัน"/"โซโนะโคเอะงะชิซุนินารุ" (ญี่ปุ่น: その声が地図になる; โรมาจิ: Sono Koe ga Chizu ni Naru วางจำหน่ายในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ซึ่งเธอมีส่วนร่วมในการแต่งเพลงด้วยเช่นกัน เพลง โซโนะโคเอะงะชิซุนินารุ ยังใช้เป็นเพลงเปิดของ สโนว์ไวท์ผมแดง ภาคสองอีกด้วย อัลบั้มแรกของเธอคือ Live Love Laugh ออกวางจำหน่ายในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 และเธอยังมีมินิอัลบั้ม live for LIVE ซึ่งเป็นบันทึกการแสดงสดจากทัวร์คอนเสิร์ตครั้งแรกของเธอออกจำหน่ายในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1983

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  ฟุกุโอะกะ
วันที่: 10-17 พฤศจิกายน
ทีม: 9
สถานที่: 1 (ใน 1 เมืองเจ้าภาพ)
ชนะเลิศ:  จีน (สมัยที่ 2nd)
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1983 (อังกฤษ: 1983 Asian Women's Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระดับทวีปเอเชีย ครั้งที่ 3 โดยจัดการแข่งขันขึ้นระหว่างวันที่ 10-17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 (ค.ศ.1983) ที่เมืองฟุกุโอะกะ ประเทศญี่ปุ่น มีทีมเข้าแข่งขัน 11 ทีม มีสนามแข่งขันคือ 1 สนาม โดยญี่ปุ่น สามารถคว้าแชมป์ไปได้เป็นสมัยที่สองต่อจากการแข่งขันในวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1975
รอบสุดท้าย > รอบ 4 ทีม

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |  |

|  | 16 พฤศจิกายน – ฟุกุโอะกะ | 16 พฤศจิกายน – ฟุกุโอะกะ |  |  |  |  |  |
|  |   ญี่ปุ่น |  3 |   |  |  |  |  |
|  |   เกาหลีใต้ |  0 |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | 17 พฤศจิกายน – ฟุกุโอะกะ | 17 พฤศจิกายน – ฟุกุโอะกะ |  |
|  |   |   |   |   |   ญี่ปุ่น |  2 |  |
|  |   |   |   |   |   จีน |  3 |  |

|  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | รอบชิงอันดับที่ 3 | รอบชิงอันดับที่ 3 |  |
|  | 16 พฤศจิกายน – ฟุกุโอะกะ | 16 พฤศจิกายน – ฟุกุโอะกะ |   |  | 17 พฤศจิกายน – ฟุกุโอะกะ | 17 พฤศจิกายน – ฟุกุโอะกะ |  |
|  |   จีน |  3 |   |  |   เกาหลีใต้ |  0 |  |
|  |   ไทย |  2 |   |  |   ไทย |  3 |  |
| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 16 Nov | ญี่ปุ่น  | 3–0 |  เกาหลีใต้ | 15–9 | 15–8 | 15–9 |   |   | 45–26  |
| 16 Nov | จีน  | 3–2 |  ไทย | 15–13 | 15–12 | 12–15 | 10-15 | 15-9 | 67–64 |
| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 Nov | เกาหลีใต้  | 0–3 |  ไทย | 4–15 | 1–15 | 6–15 |   |   | 11–45  |
| 17 Nov | ญี่ปุ่น  | 2–3 |  จีน | 15–10 | 15–10 | 11–15 | 12-15 | 11-15 | 45–31 |
Mycoplasma

| Mycoplasma |
| --- | --- |

Mycoplasma haemofelis

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: แบคทีเรีย Bacteria
ไฟลัม:: Mycoplasmatota 
ชั้น:: Mollicutes 
อันดับ:: Mycoplasmatales 
วงศ์:: Mycoplasmataceae 
สกุล:: Mycoplasma  J.Nowak 1929

ชนิดต้นแบบ
Mycoplasma peripneumoniae Nowak 1929
Species
 See text
ชื่อพ้อง
 "Asterococcus" Borrel et al. 1910 non Scherffel 1908 non Borkhsenius 1960  "Asteromyces" Wroblewski 1931 non Moreau & Moreau ex Hennebert 1962  "Borrelomyces" Turner 1935  "Bovimyces" Sabin 1941  Haemobartonella Tyzzer & Weinman 1939  "Pleuropneumonia" Tulasne & Brisou 1955
| Mycoplasmosis |
| --- | --- |
สาขาวิชา: Infectious disease
Mycoplasma (มัยโคพลาสมา) เป็นจีนัสหนึ่งของแบคทีเรียซึ่งไม่มีผนังเซลล์ ยาปฏิชีวนะหลายๆ ชนิดที่ออกฤทธิ์ต่อผนังเซลล์ เช่น เพนิซิลลิน หรือยาอื่นในกลุ่มเบต้าแลคเทม จึงไม่มีผลต่อแบคทีเรียกลุ่มนี้ หลายสปีชีส์เป็นเชื้อก่อโรคในมนุษย์ ที่สำคัญ เช่น Mycoplasma pneumoniae ซึ่งเป็นสาเหตุของโรคปอดอักเสบชนิด atypical pneumonia และโรคระบบหายใจอื่นๆ และ Mycoplasma genitalium ซึ่งเชื่อว่าสัมพันธ์กับโรคอักเสบของอุ้งเชิงกราน
สาเหตุแท้จริงเกิดจากวัคซีนที่ได้รับซึ่งพัฒนาตัวของไวรัสที่นำมาทำวัคซีน เช่น เอ็กตร้าซีเนก้า ซึ่งเป็นวัคซีนที่ถูกพัฒนาขึ้นหลายกลุ่มซึ่งที่ได้รับอาจอยู่ในกลุ่มที่มีการพัฒนาของเชื้อเพื่อทำลายผนังเนื้อเยื้ยอ่อนโดยการเปลี่ยนแปลงโมดุลของโครงสร้างเม็ดเลือดขาวให้กลายพันธุกรรมโดยฉับพลันได้ 
วิธีรักษาต้องมีการตำรวจวิเคราะห์โครงสร้างในส่วนเม็ดเลือดขาวว่ามีลักษณะอย่างไร หรือไม่ต้องดูละเอียดถึงสภาพของเซลล์เม็ดเลือดขาว ว่ายังคงพันธุกรรมเดิมหรือไม่ หากโครงสร้างในเม็ดเลือดขาวหรือลักษณะเซลล์เปลี่ยนไป ให้รักษาโดยการเปลี่ยนเลือดเท่านั้นและห้ามใช้ยาปฎิชีวนะทุกชนิดไม่ว่ากรณีใดทั้งสิ้น
เรือหลวง นาวีอันดามัน

| เรือหลวง นาวีอันดามัน |
| --- | --- |
เกิด: อส.ทพ.รุตชกาญจน์ จันทร์ตรง
ร.ล.จักรีนฤเบศร  ที่สร้างแรงบันดาลใจในการตั้งชื่อ
เรือหลวง นาวีอันดามัน เป็นนักมวยไทยประเภทมวยฝีมือจากจังหวัดภูเก็ต ผู้ซึ่งเคยทำหน้าที่เป็นนักกีฬามวยสากลสมัครเล่น ชุดทีมชาติไทย
ประวัติ

วันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2560 เรือหลวงเป็นฝ่ายชนะน็อกดาวไฟ ส.เสือเพชร ในยกที่ 3 ที่เวทีมวยสยามอ้อมน้อย จากนั้น ในวันที่ 26 สิงหาคม ของปีดังกล่าว เรือหลวงเป็นฝ่ายชนะคะแนนทนายเค ลูกเขาขวาง เจ.เอส.พี. และในวันที่ 30 กันยายน เขาได้ขึ้นชกกับกุมารทอง จิตรเมืองนนท์ ซึ่งเรือหลวงเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ส่วนในวันที่ 18 ธันวาคม เขาได้ขึ้นชกกับแอ๊ดดำ ทีเด็ด 99 ในศึกบางระจัน ที่สนามมวยราชดำเนิน
มวยสากลสมัครเล่น

เรือหลวงยังเข้าร่วมการแข่งมวยสากลสมัครเล่นโดยใช้ชื่อรุตชกาญจน์ จันทร์ตรง ซึ่งเป็นชื่อจริงในการขึ้นชก โดยในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2560 รุตชกาญจน์ได้เข้าแข่งขันในศึกไทยแลนด์อินวิเตชั่น อินเตอร์เนชั่นแนล บ็อกซิ่ง ทัวร์นาเมนท์ ครั้งที่ 2 ที่บีจี ฮอลล์ คลองสาม จังหวัดปทุมธานี จากการแข่งครั้งนี้ เขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนดอร์จินแยมบู ออตกอนดาลาย จากประเทศมองโกเลีย ในรุ่นไลท์เวท
ผลสืบเนื่อง

จากความสำเร็จของเรือหลวง ส่งผลให้อนันตศักดิ์ พันธ์ยุทธภูมิ (เจ้าของฉายา ศอกขวาน) ซึ่งเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง ได้กลับมามีชื่อเสียงอีกครั้ง หลังห่างหายไปจากวงการ นานนับสิบปี
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติการขึ้นชกมวยไทยของ เรือหลวง นาวีอันดามัน - ผลมวย-มวยไทย.com
สัญญาซื้อขายทองคำล่วงหน้า

สัญญาซื้อขายทองคำล่วงหน้า หรือ โกลด์ฟิวเจอร์ส (อังกฤษ: gold futures) เป็นตราสารอนุพันธ์ หรือเครื่องมือทางการเงินชนิดหนึ่งที่ผู้ลงทุนสามารถใช้เก็งกำไรจากการผันผวนของราคาทองคำ ทั้งในภาวะขาขึ้นและภาวะขาลงของราคาทองคำ คุณลักษณะเด่นของตราสารอนุพันธ์ชนิดนี้คือ เป็นตราสารที่สามารถซื้อก่อนขายหรือขายก่อนซื้อก็ได้ และที่สำคัญที่สุดของการลงทุนในตราสารอนุพันธ์ประเภทนี้คือ ใช้เงินลงทุนน้อยประกอบกับราคาทองคำมีการเคลื่อนไหวทุกวัน จะทำให้โอกาสในการรับผลตอบแทนนั้นมีความเป็นไปได้ค่อนข้างสูง แต่ผู้ลงทุนต้องไม่ลืมที่ว่า การลงทุนใดที่ให้ผลตอบแทนสูง โอกาสในการรับความเสี่ยงก็จะสูงด้วยเช่นเดียวกัน