การต่อต้านระบอบนาซีของชาวเยอรมัน
บทนำ

ฝ่ายค้านและขบวนการต่อต้านของชาวเยอรมันประกอบไปด้วยกลุ่มการเมืองและอุดมการณ์ที่แตกต่างกันซึ่งแสดงให้เห็นถึงชนชั้นต่าง ๆ ของสังคมชาวเยอรมัน และแทบจะไม่สามารถจะทำงานร่วมกันได้ - แน่นอนแล้วว่า ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ที่มีการติดต่อหากันเพียงเล็กน้อยหรือแทบไม่มีเลยระหว่างกลุ่มต่อต้านที่แตกต่างกัน กลุ่มต่อต้านพลเรือนจำนวนหนึ่งได้ถูกพัฒนาขึ้น แต่กองทัพบกเป็นองค์กรเดียวเท่านั้นที่มีความสามารถในการโค่นล้มรัฐบาล และจากภายในนั้นก็มีเจ้าหน้าที่จำนวนน้อยได้เสนอภัยคุกคามที่ร้ายแรงที่สุดที่เกิดขึ้นในระบอบนาซี สำนักงานการต่างประเทศและอัพแวร์(หน่วยข่าวกรองทางทหาร) ยังให้การสนับสนุนที่สำคัญแก่ขบวนการ แต่จนในที่สุด เจ้าหน้าที่หลายคนในกองทัพได้เลือกที่จะพยายามโค่นล้มฮิตเลอร์ ซึ่งในตอนแรกได้ให้การสนับสนุนแก่ระบอบการปกครองนี้ หากไม่ใช่วิธีการทั้งหมด การกวาดล้างทางทหารของฮิตเลอร์ในปี ค.ศ. 1938 นั้นมาพร้อมกับความเข้มแข็งที่เพิ่มขึ้นในการทำให้กลายเป็นนาซีของเยอรมนี การกดขี่ข่มเหงที่รุนแรงมากขึ้นต่อชาวยิว พวกรักร่วมเพศ และผู้นำสหภาพแรงงาน และนโยบายต่างประเทศที่ก้าวร้าว ได้นำพาเยอรมนีเข้าสู่สงคราม ในเวลานี้เองที่ทำให้เกิดฝ่ายต่อต้านของชาวเยอรมัน
ผู้ที่ต่อต้านระบอบนาซีได้รับเหตุจูงใจมาจากปัจจัยสาเหตุต่าง ๆ เช่น การทารุณกรรมต่อชาวยิว การคุกคามต่อคริสตจักร และการกระทำที่รุนแรงของฮิมเลอร์และตำรวจลับเกสตาโป ในประวัติศาสตร์ฝ่ายต่อต้านชาวเยอรมันของเขา ปีเตอร์ ฮอฟแมนได้เขียนไว้ว่า "ชาติสังคมนิยมไม่ได้เป็นเพียงแค่พรรคที่เหมือนพรรคอื่น ๆ ด้วยการยอมรับโดยรวมของอาชญากรรมว่า เป็นการกำเนิดของความชั่วร้าย เพื่อให้ทุกคนที่มีจิตใจผูกพันกับประชาธิปไตย คริสต์ศาสนา เสรีภาพ มนุษยชาติ หรือแม้แต่เพียงความถูกต้องก็พบว่าพวกเขาเองก็ถูกบังคับให้เข้าร่วมเป็นพันธมิตร..."
การสั่งห้าม พรรคการเมืองใต้ดินที่มีส่วนทำให้เกิดการต่อต้าน สิ่งเหล่านี้ได้รวมถึงฝ่ายสังคมประชาธิปไตย(SPD) กับนักเคลื่อนไหว จูลิอัส เลเบอร์ - ฝ่ายคอมมิวนิสต์(KPD) และกลุ่มฝ่ายสหการอนาธิปไตยจากสหภาพแรงงานเสรีแห่งเยอรมนี(FAUD) ที่ได้เผยแพร่โฆษณาชวนเชื่อต่อต้านนาซีและช่วยเหลือผู้คนในการหลบหนีออกนอกประเทศ อีกกลุ่มหนึ่งคือ ออร์เคสตราแดง (Rote Kapelle) ประกอบไปด้วยพวกต่อต้านฟาสซิสต์ คอมมิวนิสต์ และสตรีชาวอเมริกัน แต่ละบุคคลในกลุ่มนี้เริ่มให้ความช่วยเหลือแก่เพื่อนชาวยิวนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1933
คริสตจักรของชาวคริสเตียนทั้งนิกายคาทอลิกและนิกายโปรเตสแตนต์ มีส่วนทำให้เกิดการต่อต้านขึ้นอีก ท่าทีของพวกเขามีความหมายเชิงสัญลักษณ์ คริสตจักรในฐานะที่เป็นสถาบัน ไม่ได้ให้การสนับสนุนยแก่รัฐนาซีอย่างเปิดเผย แต่พวกเขายังคงเป็นหนึ่งในสถาบันของเยอรมนีที่มีเพียงไม่กี่แห่งที่รักษาอิสรภาพบางส่วนจากรัฐ และด้วยเหตุนี้จึงสามารถที่จะคอยประสานงานการต่อต้านได้ในระดับหนึ่งต่อนโยบายของรัฐบาล พวกเขาได้ต่อต้านต่อความพยายามของระบอบการปกครองที่เข้ามาก้าวก่ายต่อการปกครองตนเองของพระสงฆ์ แต่จากจุดเริ่มต้น นักบวชชนกลุ่มน้อยแสดงความไม่พอใจในวงกว้างเกี่ยวกับระเบียบใหม่ และการวิพากษ์วิจารณ์ของพวกเขาก็ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น  "การวิจารณ์ที่สอดคล้องและเป็นระบบของคำสอนมากมายของชาติสังคมนิยม" นักบวชบางคน เช่น Jesuits Alfred Delp และ Augustin Rösch และนักเทศน์นิกายลูเธอรัน Dietrich Bonhoeffer — ได้มีความแข็งขันและอิทธิพลภายในการต่อต้านของชาวเยอรมันที่เป็นความลับ ในขณะที่บุคคลอื่น ๆ เช่น บาทหลวงนิกายโปรเตสแตนต์  Martin Niemöller (ผู้ก่อตั้งคริสตจักรนิกายสารภาพ) และบิชอปนิกายคาทอลิก Clemens August Graf von Galen (ผู้ที่ประณามการการุณยฆาตและไม่เคารพกฏหมายของนาซี) ได้เสนอคำวิจารณ์ต่อสาธารณะที่น่าสนใจที่สุดเกี่ยวกับอาณาจักรไรช์ที่สาม — ไม่ใช่เพียงแค่ต่อต้านการก้าวก่ายเท่านั้นโดยระบอบการปกครอง ได้เข้าสู่การปกครองของคริตจักรและการเข้ากุมนักบวชและการเวนคืนทรัพย์สินคริสตจักร แต่ยังรวมไปถึงพื้นฐานของสิทธิมนุษยชนและความยุติธรรมอันเป็นรากฐานของระบบการเมือง ตัวอย่างของพวกเขาเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดการต่อต้านอย่างเปิดเผย เช่น กลุ่มนักศึกษากุหลาบขาวในมิวนิก และได้ก่อให้เกิดการกระตุ้นทางศีลธรรมและแนวทางสำหรับบุคคลสำคัญในการต่อต้านทางการเมือง
ในออสเตรียนั้น มีกลุ่มที่ได้รับแรงจูงใจจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค สิ่งเหล่านี้ได้เป็นที่จุดสนใจเป็นพิเศษของเกสตาโป เนื่องจากเป็นเป้าหมายร่วมกันของพวกเขา - การล้มล้างระบอบการปกครองของนาซีและก่อตั้งออสเตรียที่เป็นประเทศเอกราชขึ้นมาใหม่ภายใต้การนำของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค เป็นการยุแหย่เป็นพิเศษสำหรับระบอบการปกครองของนาซี และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเลย เพราะฮิตเลอร์นั้นมีความเกลียดชังอย่างเต็มอกต่อราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ฮิตเลอร์ได้ปฏิเสธถึงหลักการของฮาพส์บวร์คที่มีอายุมายาวนานหลายศตวรรษอย่างสิ้นเชิงในเรื่องของ "การมีชีวิตและปล่อยให้มีชีวิต" เกี่ยวกับกลุ่มชาติพันธุ์ ประชาชน ชนกลุ่มน้อย ศาสนา วัฒนธรรม และภาษา
เนื่องจากคำสั่งของฮิตเลอร์ นักสู้ฝ่ายต่อต้านจำนวนมากเหล่านี้ (- มีการประมาณการในปัจจุบันว่า มีนักสู้ฝ่ายต่อต้านฮาพส์บวร์ค จำนวน 4,000 - 4,500 คน) ได้ถูกส่งตรงไปยังค่ายกักกันโดยไม่มีการพิจารณาคดี นักสู้ฝ่ายต่อต้านฮาพส์บวร์ค 800 คน ถึง 1,000 คน ล้วนถูกประหารชีวิต ในขณะที่ความพยายามที่เป็นพิเศษในไรช์เยอรมันต่อการดำเนินอย่างแข็งกร้าวต่อรัฐนาซีหรือเกสตาโป แผนการของพวกเขาเกี่ยวกับการประหารชีวิต Karl Burian ในภายหลังจากที่ได้ระเบิดสำนักงานใหญ่ของเกสตาโปในกรุงเวียนนาที่ใช้งาน กลุ่มต่อต้านคาทอลิกที่นำโดย ไฮน์ริช ไมเออร์ ต้องการที่จะฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คในช่วงหลังสงครามในแง่หนึ่งและประสบความสำเร็จอย่างมากในการส่งผ่านต่อแผนการและสถานที่การผลิตของจรวดวี-2 รถถังทีเกอร์ และเครื่องบินรบให้แก่ฝ่ายสัมพันธมิตร ตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1943 อย่างน้อย การส่งผ่านข้อมูลเหล่านี้ไปให้แก่ฝ่ายสัมพันธมิตรได้รับทราบถึงผังที่ตั้งที่แน่นอนของโรงงานผลิตของเยอรมัน ด้วยภาพร่างที่ตั้งของโรงงานการผลิต เครื่องบินทิ้งระเบิดฝ่ายสัมพันธมิตรได้เข้าโจมตีได้อย่างแม่นยำ ในตรงกันข้ามกับกลุ่มต่อต้านเยอรมันอื่น ๆ มากมาย เช่น กลุ่มไมเออร์ ได้แจ้งล่วงหน้าเกี่ยวกับการสังหารหมู่ชาวยิวผ่านทางการติดต่อกับโรงงาน Semperit ใกล้กับเอาช์วิทซ์ ซึ่งเป็นข้อความที่ชาวอเมริกันในเมืองซือริชในช่วงแรกนั้นไม่เชื่อในวงที่จำกัด
แต่แม้ว่าฝ่ายต่อต้านฮาพส์บวร์คในขนาดเล็กน้อยก็ยังถูกปฏิบัติอย่างเข้มงวด ตัวอย่างเช่น ในการพิจารณาคดีของศาลประชาชน ("Volksgerichtshof") ในเวียนนา หญิงวัยชราคนหนึ่งที่ป่วยหนักและอ่อนแอถูกตัดสินลงโทษจำคุกเป็นเวลา 4 ปี สำหรับการเป็นเจ้าของบันทึกที่เขียนขึ้นเองซึ่งถูกพบในกระเป๋าสตางค์ของเธอพร้อมกับข้อความคล้องจองที่เขียนว่า "Wir wollen einen Kaiser von Gottesgnaden und keinen Blutmörder aus Berchtesgaden (แปลว่า เราต้องการองค์จักรพรรดิที่ทรงพระคุณอันศักดิสิทธิ์ของพระผู้เป็เจ้า และไม่ใช่ฆาตกรอันเลือดเย็นจากแบร์ชเทิสกาเดิน)" ผู้สนับสนุนฮาพส์บวร์คอีกคนหนึ่งถูกศาลนาซีในเวียนนาตัดสินลงโทษด้วยการประหารชีวิตสำหรับข้อหาบริจาคเงิน 9 ไรชส์มาร์คแก่ "Rote Hilfe" ("ความช่วยเหลือสีแดง" - องค์กรพันธมิตรเยอรมันขององค์กรความช่วยเหลือสีแดงระดับประเทศและเป็นพันธมิตรของพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี) สองพี่น้องตระกูล Schönfeld ที่สนับสนุนฮาพส์บวร์คยังถูกตัดสินลงโทษด้วยการประหารชีวิต สำหรับข้อหาทำการผลิตแผ่นผับใบปลิวต่อต้านนาซี
Ernst Karl Winter ได้ก่อตั้งองค์กรขึ้นในปี ค.ศ. 1939 ในนิวยอร์ก ในชื่อว่า "ศูนย์ชาวออสเตรีย-อเมริกัน" ซึ่งเป็นคณะกรรมการระดับประเทศที่ไม่ฝักฝ่ายใดที่มีภูมิหลังของฮาพส์บวร์ค องค์กรนี้ได้จัดให้มีการสาธิตและเดินขบวนและตีพิมพ์สิ่งพิมพ์รายสัปดาห์ ในสหรัฐอเมริกายังมี "สันนิบาตชาวออสเตรีย-อเมริกัน" ที่เป็นองค์กรสนับสนุนฮาพส์บวร์ค อ็อทโท ฟ็อน ฮาพส์บวร์คทรงต่อต้านระบอบนาซีอย่างมาก หากพระองค์ถูกจับกุมโดยพวกนาซี พระองค์สมควรที่จะถูกยิงเป้าทันทีโดยไม่ต้องมีการไต่สวนแต่อย่างใด ในอีกด้านหนึ่ง ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คได้ให้วีซ่าช่วยเหลือแก่ผู้ลี้ภัยหลายพันคนและอีกด้านหนึ่ง ได้สร้างการเมืองให้กับประชาชนในยุโรปกลางกับฝ่ายสัมพันธมิตร ปัจจัยที่ชี้ขาดคือความพยายามที่จะทำให้ประชาชนในยุโรปกลางให้พ้นจากอิทธิพลของลัทธิคอมมิวนิสต์ และเพื่อถ่วงดุลอำนาจเยอรมนีที่มีอิทธิพลในช่วงหลังสงคราม เขาได้รับการสนับสนุนจากวินสตัน เชอร์ชิล สำหรับ "สหพันธ์ดานูบ" ของฝ่ายอนุรักษ์นิยม ซึ่งมีผลในการฟื้นฟูออสเตรีย-ฮังการี แต่โจเซฟ สตาลินได้ขัดขวางแผนการเหล่านี้.
ชาวเยอรมันแต่ละบุคคลหรือกลุ่มคนขนาดเล็กที่ทำหน้าที่เป็น "การต่อต้านโดยไม่มีการรวมตัว" ได้ท้าทายต่อระบอบการปกครองของนาซีในรูปแบบวิธีการต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้ที่ช่วยเหลือชาวยิวให้รอดพ้นจากฮอโลคอสต์ของนาซีโดยการซ่อนพวกเขา การจัดหาเอกสารสำหรับพวกเขา หรือด้วยวิธีอื่น ๆ เพื่อช่วยเหลือพวกเขา ชาวเยอรมันมากกว่า 300 คน ได้รับการยอมรับในเรื่องนี้ นอกจากนี้ยังรวมไปถึงโดยเฉพาะอย่างยิ่งในปีต่อ ๆ มาของระบอบการปกครอง เครือข่ายที่ไม่เป็นทางการของหนุ่มสาวชาวเยอรมันที่หลบเลี่ยงการเข้าร่วมในหน่วยยุวชนฮิตเลอร์และท้าทายต่อนโยบายทางวัฒนธรรมของนาซีในรูปแบบต่าง ๆ
กองทัพบกเยอรมัน สำนักงานการต่างประเทศ และอัพแวร์ องค์กรหน่วยข่าวกรองทางทหารกลายเป็นแหล่งที่มาของแผนการต่อต้านฮิตเลอร์ในปี ค.ศ. 1938 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 1939 แต่ด้วยเหตุผลหลายประการที่ไม่สามารถดำเนินการตามแผนไว้ได้ ภายหลังจากความพ่ายแพ้ของเยอรมันในยุทธการที่สตาลินกราดในปี ค.ศ. 1943 พวกเขาได้ติดต่อเจ้าหน้าที่ในกองทัพบกหลายคนซึ่งเชื่อว่าฮิตเลอร์กำลังนำพาเยอรมนีไปสู่หายนะ แม้ว่าจะมีน้อยกว่าคนที่เต็มใจที่จะมีส่วนร่วมในการต่อต้านอย่างเปิดเผย ผู้ต่อต้านที่แข็งขันในกลุ่มนี้มักจะดึงมาจากสมาชิกชนชั้นสูงของปรัสเซีย
เกือบทุกชุมชนในเยอรมนีนั้นได้มีสมาชิกถูกพาตัวไปยังค่ายกักกัน ในช่วงแรกของปี ค.ศ. 1935ได้มีเสียงจิงเกิลออกมาดังขึ้นว่า: "ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดให้ข้าพระองค์โง่เขลา เพื่อที่ข้าพระองค์จะได้ไม่ต้องไปดาเคา" (เกือบจะเป็นคำคล้องจองในภาษาเยอรมัน: Lieber Herr Gott mach mich stumm / Daß ich nicht nach Dachau komm) "ดาเคา" ที่กล่าวถึง ค่ายกักกันดาเคา นี่คือการล้อเลียนคำอธิฐานของเด็กชาวเยอรมัน คำว่า "Lieber Gott mach mich fromm, daß ich in den Himmel komm" ("ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า, โปรดทำให้ข้าพระองค์มีความศรัทธา, เพื่อให้ข้าพระองค์ได้ไปสวรรค์")