stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สุรัสวดี บุญยืน

สุรัสวดี บุญยืน (ชื่อเล่น: เล็ก; 31 ตุลาคม พ.ศ. 2534 – ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวไทยผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งตัวตบตรงข้ามหัวเสา และเคยเป็นนักวอลเลย์บอลตัวหลักร่วมกับทีม ไทย-เดนมาร์ค ขอนแก่นสตาร์
ประวัติ

ช่วงปี พ.ศ. 2551 สุรัสวดีได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมชาติไทย เข้าร่วมการแข่งวอลเลย์บอลเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย 2008 ที่ไต้หวัน ซึ่งทีมของเธอได้อันดับ 5 และในเดือนพฤศจิกายน เธอได้เป็นตัวแทนทีมชาติไทย ในการแข่งขันวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์อาเซียน ที่จัดขึ้น ณ ประเทศอินโดนีเซีย
เดือนมกราคม พ.ศ. 2552 สุรัสวดีได้เป็นตัวแทนทีมมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ในการเข้าร่วมแข่งขันวอลเลย์บอลในกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 36 และในเดือนกรกฎาคมของปีเดียวกัน เธอได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมชาติไทย ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2009 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศเม็กซิโก
วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2555 สุรัสวดีได้ทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลเมืองกระทู้-ภูเก็ต ในการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก โดยเธอได้มีส่วนช่วยให้ทีมเป็นฝ่ายชนะทีมสโมสรวอลเลย์บอลไอเดีย-ขอนแก่น ที่ 3-0 เซต ส่วนในเดือนเมษายน เธอได้เป็นตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2012 ที่จัดขึ้น ณ จังหวัดนครราชสีมา ต่อมา ในวันที่ 3 พฤศจิกายน เธอได้ทำหน้าที่ร่วมทีมซัยโจเดนกิ-นครนนทบุรี ในการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก ซึ่งทีมของเธอเป็นฝ่ายชนะทีมสโมสรวอลเลย์บอลศรีสะเกษ ที่ 3-0 เซต และในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน ทีมของเธอได้เป็นฝ่ายแพ้ทีมสโมสรวอลเลย์บอลไอเดีย-ขอนแก่น ที่ผลการแข่ง 0-3 เซต จากนั้น ในเดือนเดียวกันนี้ เธอได้เป็นตัวแทนทีมชาติไทย เข้าร่วมการแข่งวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์อาเซียนที่จัดขึ้น ณ ประเทศลาว
พ.ศ. 2556 สุรัสวดีได้เป็นตัวแทนมหาวิทยาลัยกรุงเทพ เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลในกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 40
สุรัสวดีทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลอยุธยา เอ.ที.ซี.ซี. ในการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก 2014 โดยในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2557 ทีมของเธอเป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมสโมสรวอลเลย์บอลศรีสะเกษ ที่ 0-3 เซต
วันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 สุรัสวดีได้ทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลอยุธยา เอ.ที.ซี.ซี. ในการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก 2014 รอบแรก โดยทีมของเธอเป็นฝ่ายแพ้ทีมสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา ที่ 1-3 เซต แต่หลังจากนั้น ในวันที่ 12 พฤษภาคม ซึ่งเป็นรอบชิงชนะเลิศ เธอได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมคว้าแชมป์การแข่งขัน โดยทีมของเธอเป็นฝ่ายชนะทีมสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา ที่ 3-0 เซต
เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2557 เธอได้ทำหน้าที่ร่วมกับทีมสโมสรวอลเลย์บอลอยุธยา เอ.ที.ซี.ซี. ในการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก 2015 ซึ่งเธอได้มีส่วนช่วยให้ทีมเป็นฝ่ายชนะทีมสโมสรวอลเลย์บอลศรีสะเกษที่ 3-0 เซต และในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน เธอได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมชาติไทย เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลในกีฬามหาวิทยาลัยอาเซียน ครั้งที่ 17  และในเดือนเดียวกัน เธอได้เป็นหนึ่งในผู้มีส่วนช่วยให้ทีมสโมสรวอลเลย์บอลอยุธยา เอ.ที.ซี.ซี. เป็นฝ่ายชนะทีมสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา ที่ 3-0 เซต ในการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก ประจำปี 2557
เกียรติประวัติ

พ.ศ. 2551 : อันดับ 5 วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2008 ร่วมกับวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย
พ.ศ. 2557 :  แชมป์ วอลเลย์บอลหญิงไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก 2014 ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลอยุธยา เอ.ที.ซี.ซี.
2019ไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก-  เหรียญทองแดงกับ ไทย-เดนมาร์ค ขอนแก่นสตาร์
สุเมธ ตันติเวชกุล

| สุเมธ ตันติเวชกุลป> จ. ม.ป.ช. ม.ว.ม. ป.ภ. ภ.ป.ร. ๓ |
| --- | --- |


เลขาธิการมูลนิธิชัยพัฒนา
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  14 มิถุนายน 2531
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 26 สิงหาคม พ.ศ. 2482 (85 ปี) จังหวัดเพชรบุรี ประเทศไทย
คู่สมรส: คุณหญิงจินตนา ตันติเวชกุล
บุตร: 2 คน
บุพการี: อารีย์ ตันติเวชกุล (บิดา) ท่านผู้หญิงประสานสุข ตันติเวชกุล (มารดา)

สุเมธ ตันติเวชกุล เป็นกรรมการและเลขาธิการมูลนิธิชัยพัฒนา และประธานกรรมการของบริษัท อมรินทร์ คอร์เปอเรชั่นส์ จำกัด (มหาชน)
ประวัติ

สุเมธเกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2482 ที่ตำบลท่าราบ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรของนาย อารีย์ ตันติเวชกุล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 3 สมัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และ ท่านผู้หญิงประสานสุข ตันติเวชกุล ต้นเครื่องพระกระยาหารไทยในพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน
สุเมธเริ่มเข้าศึกษาในระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญ โดยศึกษาเพียงปีเดียว ก่อนย้ายมาศึกษาต่อที่วชิราวุธวิทยาลัยจนจบระดับชั้นประถมศึกษา จากนั้นเข้าศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาและอนุปริญญาที่ประเทศเวียดนามและประเทศลาว โดยได้รับทุนจากรัฐบาลฝรั่งเศส ต่อมาได้ไปศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาในคณะรัฐศาสตร์ของมหาวิทยาลัยในประเทศฝรั่งเศส โดยจบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเกรอนอบล์ จบปริญญาโทและปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยมงเปอลีเย (Université de Montpellier) นอกจากนี้ สุเมธยังได้รับประกาศนียบัตรอีก 2 ใบ ได้แก่ การพัฒนาเศรษฐกิจ EDI จากธนาคารโลก ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา และการวางแผนเศรษฐกิจ IIAP สถาบันบริหารระหว่างประเทศ ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส นอกจากนั้นยังเข้าศึกษาในวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) รุ่นที่ 28 และวิทยาลัยการทัพบก รุ่นที่ 23
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ รองศาสตราจารย์ คุณหญิงจินตนา ตันติเวชกุล อาจารย์ภาควิชาภาษาฝรั่งเศส มหาวิทยาลัยรามคำแหง มีบุตร 2 คน คือ นายณิชศีล และ นายอรวัต ตันติเวชกุล
การทำงาน

พ.ศ. 2513 เข้าทำงานที่กองวางแผนเตรียมพร้อมด้านเศรษฐกิจ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
พ.ศ. 2523 รองเลขาธิการสำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ (สมช.)
พ.ศ. 2524-2542 เลขาธิการคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ (กปร.)
พ.ศ. 2537-2539  เลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สภาพัฒน์)
พ.ศ. 2540-2542 กรรมการร่างกฎหมาย คณะกรรมการกฤษฎีกา สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. 2548-2554 นายกสภามหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
พ.ศ. 2531-ปัจจุบัน กรรมการและเลขาธิการมูลนิธิชัยพัฒนา
พ.ศ. 2554-ปัจจุบัน ที่ปรึกษาคณะกรรมการยุทธศาสตร์เพื่อวางระบบการบริหารทรัพยากรน้ำ(กยน.)และ คณะกรรมการนโยบายน้ำและอุทกภัยแห่งชาติ(กนอช.)
พ.ศ. 2566-ปัจจุบัน ประธานกรรมการ และกรรมการอิสระ บริษัท อมรินทร์ คอร์เปอเรชั่นส์ จำกัด (มหาชน)
รางวัลเกียรติคุณ

รางวัลบุคคลตัวอย่างประจำปี 2537
รางวัลผู้บริหารราชการ ดีเด่น ประจำปี 2538
รางวัลบุคคลผู้ประพฤติปฏิบัติตนชอบด้วยความซื่อสัตย์สุจริต
รางวัลบุคคล ดีเด่นแห่งชาติ สาขาพัฒนาเศรษฐกิจ พ.ศ. 2541
วิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ประจำปีการศึกษา 2541
ได้รับปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาจิตวิทยา ประจำปีการศึกษา 2552 จากมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต
หนังสือที่แต่ง

ใต้เบื้องพระยุคลบาท ,2543
หลักธรรม หลักทำ ตามรอยพระยุคลบาท  ,2549
ข้าแผ่นดินสอนลูก ,2549
อะไรกันละหว่า?,2561
บันทึกนึกอร่อย ,2567
ชีวิตนี้ชะตาลิขิต,2567
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2537 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 1 ปฐมดิเรกคุณาภรณ์ (ป.ภ.)
พ.ศ. 2521 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2538 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2530 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2543 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2534 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 9 (ร.จ.ท.9)
แหล่งข้อมูลอื่น

เครือซีเมนต์ไทย[ลิงก์เสีย]
สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม |
| --- | --- |
พระราชลัญจกร
ธงประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
ธงประจำพระองค์
การทูล: His Majesty (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesty  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 (ฝรั่งเศส: Léopold Louis Philippe Marie Victor, ดัตช์: Leopold Lodewijk Filips Maria Victor, 9 เมษายน ค.ศ. 1835 - 17 ธันวาคม ค.ศ. 1909) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเบลเยียม พระราชสมภพที่กรุงบรัสเซลส์ เป็นพระราชโอรสองค์ที่สอง (แต่มีพระชนมายุมากที่สุดที่ยังมีพระชนม์ชีพ) ของพระเจ้าเลออปอลที่ 1 และสมเด็จพระราชินีหลุยส์-มารี พระองค์สืบราชสมบัติต่อจากพระราชบิดาเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1865 และเป็นพระมหากษัตริย์กระทั่งสวรรคต
สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 ทรงเป็นที่จดจำกันมากที่สุดในฐานะผู้ก่อตั้งและเจ้าของเพียงพระองค์เดียวของรัฐอิสระคองโก ซึ่งเป็นโครงการส่วนพระองค์ที่ดำเนินการในนามของพระองค์ พระองค์ทรงใช้เฮนรี่ มอร์ตัน สแตนเลย์ช่วยพระองค์อ้างสิทธิ์เหนือคองโก พื้นที่ซึ่งปัจจุบันคือสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ชาติต่าง ๆ ที่เข้าร่วมการประชุมเบอร์ลินผูกมัดให้รัฐดังกล่าวพัฒนาชีวิตของประชากร อย่างไรก็ดี นับแต่ต้น สมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 2 ได้ทรงเพิกเฉยต่อเงื่อนไขเหล่านี้และปกครองคองโกอย่างโหดร้าย ทรงใช้กำลังทหารรับจ้าง เพื่อประโยชน์ส่วนพระองค์ พระองค์นำเอาความมั่งคั่งออกจากคองโก เริ่มจากการรวบรวมงาช้าง และหลังจากราคายางขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1890 ก็ทรงบีบบังคับให้ประชากรเก็บน้ำยางจากต้นยาง การปกครองอย่างโหดร้ายของพระองค์ทั้งโดยตรงและโดยอ้อมส่งผลให้มีประชาชนเสียชีวิตหลายล้านคน คองโกได้กลายมาเป็นหนึ่งในกรณีอื้อฉาวระหว่างประเทศที่เสื่อมเสียที่สุดในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 และสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 2 ท้ายที่สุดทรงถูกบีบให้ยกเลิกและโอนการควบคุมรัฐดังกล่าวให้แก่รัฐบาลเบลเยียม
พระราชประวัติ > ปฐมวัย

สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 เสด็จพระราชสมภพ ณ กรุงบรัสเซลส์ เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1835 ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้าเลออปอลที่ 1 ปฐมกษัตริย์แห่งเบลเยียม กับพระอัครมเหสี สมเด็จพระราชินีหลุยส์-มารี พระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส พระเชษฐาพระองค์ใหญ่ของพระองค์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ในปีค.ศ. 1834 จึงทำให้พระองค์กลายเป็นองค์รัชทายาท พระองค์ได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศเป็น "ดยุกแห่งบราบันต์" ซึ่งเป็นบรรดาศักดิ์ที่พระราชทานให้แก่มกุฎราชกุมารเท่านั้น
พระราชประวัติ > เจริญพระชันษา

พระองค์ทรงมีความสนพระราชหฤทัยในด้านการเมืองของประเทศ โดยเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1855 เมื่อทรงเป็นสมาชิกวุฒิสภา และในปีเดียวกันนั้นทรงผลักดันให้รัฐบาลเริ่มหาอาณานิคมเป็นของตน ในปี ค.ศ. 1853 ทรงอภิเษกกับมารี เฮนรีทเทอเแห่งออสเตรีย พระธิดาของอาร์ชดยุกโจเซฟแห่งออสเตรีย เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1853 มีพระราชโอรสและธิดารวมทั้งสิ้นสี่พระองค์ เป็นพระราชธิดาทั้งหมดสามพระองค์ และพระราชโอรสพระองค์เดียว คือ เจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุกแห่งบราบันต์ สิ้นพระชนม์เมื่อมีพระชันษาเพียง 9 ปี
พระราชประวัติ > ขึ้นครองราชย์

ในปี ค.ศ. 1865 ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระราชบิดา ในรัชสมัยของพระองค์ได้มีความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในหลายด้าน รัฐบาลพรรคเสรีนิยมนั้นได้ปกครองเบลเยียมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1857 ถึง ค.ศ. 1880 โดยเฉพาะในช่วงปลายสมัย ได้มีการผ่านร่างพระราชบัญญัติปี ค.ศ. 1879 ซึ่งประกาศให้มีการศึกษาโดยไม่มีค่าใช้จ่ายในชั้นประถมศึกษา โดยมีรัฐเป็นผู้สนับสนุนค่าใช้จ่ายทั้งหมด รวมทั้งการยกเลิกการสนับสนุนจากรัฐต่อโรงเรียนประถมโรมันคาทอลิกทั้งหมด ต่อมาในปี ค.ศ. 1880 พรรคคาทอลิกได้รับเสียงข้างมากในรัฐสภาและต่อมาได้แก้กฎหมายเพื่อคืนการสนับสนุนจากรัฐให้แก่โรงเรียนคาทอลิกอีกครั้งหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1855 กลุ่มการเมืองฝ่ายสังคมนิยม และสังคมนิยมประชาธิปไตยได้ร่วมมือกันจัดตั้งพรรคแรงงานขึ้น ซึ่งต่อมาได้เป็นตัวแปรทำให้เกิดเหตุการณ์ไม่สงบหลายครั้งตั้งแต่มีการจัดตั้งพรรคแรงงานขึ้น ซึ่งต่อมาได้ผลักดันให้ออกพระราชบัญญัติการเลือกตั้งทั่วไปสำหรับบุรุษขึ้นในปี ค.ศ. 1893 พระองค์ทรงสนับสนุนการพัฒนากองทัพเพื่อป้องกันประเทศอันถือว่าเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับประเทศที่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด และถึงกระนั้นก็ยังไม่สามารถที่จะทรงผลักดันให้มีการผ่านร่างกฎหมายการเกณฑ์ทหารได้จนกระทั่งในคืนสวรรคต
พระราชประวัติ > อาณานิคม

ข้อมูลเพิ่มเติม: รัฐอิสระคองโก
พระองค์มีความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าว่าดินแดนอาณานิคมในต่างทวีปนั้นเป็นกุญแจสำคัญในการสร้างความยิ่งใหญ่ให้กับประเทศได้ และพระองค์ก็ทรงบากบั่นที่จะหาดินแดนอาณานิคมสำหรับเบลเยียม ในที่สุดพระองค์ก็ได้มาซึ่งอาณานิคมในฐานะพระราชสมบัติส่วนพระองค์ โดยที่รัฐบาลนั้นเป็นผู้ให้ยืมเงินสำหรับการนี้โดยเฉพาะ
ในปี ค.ศ. 1866 พระองค์ทรงมีพระราชโองการให้เอกอัครข้าราชทูตประจำกรุงมาดริดในขณะนั้น เป็นผู้แทนฯ ร้องขอดินแดนหมู่เกาะฟิลิปปินส์จากสมเด็จพระราชินีนาถอีซาเบลที่ 2 แห่งสเปน แต่อย่างไรก็ตามเอกอัครข้าราชทูตนั้นก็มิได้ทำตามที่ทรงรับสั่งเนื่องจากเห็นควรว่าเป็นการไม่เหมาะสมต่อสถานการณ์ในขณะนั้น และต่อมาพระองค์ได้มีรับสั่งให้ย้ายเอกอัครข้าราชทูตนี้โดยให้แทนที่ด้วยคนที่พร้อมที่จะเชื่อฟังพระองค์และสามารถจะทำให้แผนการของพระองค์สำเร็จลงได้
ต่อมาในปี ค.ศ. 1868 เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถอีซาเบลที่ 2 แห่งสเปนถูกถอดลงจากราชสมบัติ พระองค์จึงได้พยายามฉวยโอกาสนี้ในการครอบครองดินแดนฟิลิปปินส์ แต่ก็ไม่สำเร็จลุล่วงเนื่องจากปัญหาด้านเงินทุน พระองค์จึงทรงเปลี่ยนแผนการโดยทรงพยายามผลักดันให้ฟิลิปปินส์กลายเป็นรัฐอิสระ และจะได้ถูกยึดครองได้ง่ายโดยเบลเยียม แต่ทว่าแผนการนี้ก็ไม่สำเร็จ พระองค์จึงทรงเปลี่ยนพระทัยไปยังการครอบครองดินแดนในทวีปแอฟริกาแทน
ภายใต้ความพยายามของพระองค์ ในที่สุดเมื่อปี ค.ศ. 1876 พระองค์ได้ทรงจัดตั้งบริษัทโฮลดิ้งส่วนพระองค์ โดยให้เป็นเสมือนองค์กรระหว่างประเทศด้านวิทยาศาสตร์และมนุษยธรรม ซึ่งได้ตั้งชื่อว่า "สมาคมแอฟริกันนานาชาติ" (Association Internationale Africaine) และในปี ค.ศ. 1878 กิจการในนามของบริษัทได้จ้างนักสำรวจผู้โด่งดัง เฮนรี สแตนลีย์ (Henry Morton Stanley) เพื่อที่จะสำรวจและสร้างอาณานิคมภายในดินแดนของคองโก.
ซึ่งด้วยความสามารถในการทูติของพระองค์ ทำให้ผลของการประชุมเบอร์ลินในปี ค.ศ. 1884-1885 ซึ่งเกี่ยวโยงกับเรื่องของแอฟริกานั้น ทำให้ทั้งสิบสี่ประเทศในยุโรปรวมทั้งสหรัฐอเมริกาได้ยอมรับพระองค์ ในฐานะองค์ประมุขในดินแดนซึ่งพระองค์และเฮนรี สแตนลีย์ได้กล่าวอ้าง ในที่สุด เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1885 "รัฐอิสระคองโก" ก็ได้จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการภายใต้การปกครองส่วนพระองค์ ซึ่งดินแดนแห่งนี้มีขนาดใหญ่กว่าเบลเยียมกว่า 76 เท่า ซึ่งพระองค์ได้ทรงควบคุมผ่านกองทัพส่วนพระองค์ ในนามว่า "Force Publique"
พระราชประวัติ > ปลดปล่อยคองโก

หลังจากมีเรื่องราววิพากษ์วิจารณ์จากพรรคสังคมนิยมคาทอลิกและพรรคแรงงาน จึงเป็นแรงกดดันให้ฝ่ายรัฐบาลได้บังคับพระองค์ให้ปลดปล่อยการถือกรรมสิทธิ์ในคองโกโดยโอนเป็นกรรมสิทธิ์ของแผ่นดินในปี ค.ศ. 1908 ทำให้รัฐอิสระคองโกได้กลายเป็นดินแดนอาณานิคมของเบลเยียมในนามว่าเบลเจียนคองโกภายใต้การปกครองของรัฐบาล และต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองเพื่อให้อิสรภาพจนกลายเป็น สาธารณรัฐคองโก, สาธารณรัฐซาอีร์ และในปัจจุบัน คือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก หรือ "DRC"
พระราชประวัติ > ลอบปลงพระชนม์

เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1902 ผู้นิยมลัทธิอนาธิปไตยชาวอิตาเลียน เกนนาโร รูบิโน ได้พยายามลอบปลงพระชนม์พระองค์ในขณะที่ทรงม้าในพระราชพิธีพระบรมศพของสมเด็จพระราชินีมารี เฮนรีทเทอพระมเหสีซึ่งเพิ่งเสด็จสวรรคตไม่นาน รูบิโนได้ยิงปืนสามนัดโดยเล็งไปที่พระองค์ขณะที่ขบวนกำลังเคลื่อนที่ผ่านหน้าเขาไป แต่กระสุนทั้งสามนัดนั้นพลาดจึงทำให้เขาถูกจับกุมในทันที
บรรณานุกรม

Ascherson, Neal: The King Incorporated, Allen & Unwin, 1963. ISBN 1-86207-290-6 (1999 Granta edition).
Hochschild, Adam: King Leopold’s Ghost: A Story of Greed, Terror, and Heroism in Colonial Africa, Mariner Books, 1998. ISBN 0-330-49233-0.
Petringa, Maria: Brazza, A Life for Africa, 2006. ISBN 978-1-4259-1198-0
Wm. Roger Louis and Jean Stengers: E.D. Morel's History of the Congo Reform Movement, Clarendon Press Oxford, 1968.
Ó Síocháin, Séamas and Michael O’Sullivan, eds: The Eyes of Another Race: Roger Casement's Congo Report and 1903 Diary. University College Dublin Press, 2004. ISBN 1-900621-99-1.
Ó Síocháin, Séamas: Roger Casement: Imperialist, Rebel, Revolutionary. Dublin: Lilliput Press, 2008.
Roes, Aldwin, Towards a History of Mass Violence in the État Indépendant du Congo, 1885-1908, http://eprints.whiterose.ac.uk/74340/2/roesAW2.pdf, South African Historical Journal, 62 (4). pp. 634-670, 2010.
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 1 |  |   พระมหากษัตริย์เบลเยียม  (17 ธันวาคม ค.ศ. 1865 – 17 ธันวาคม ค.ศ. 1909) |  | สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 1 |
| สถาปนาสำหรับมกุฎราชกุมาร |  |   ดยุกแห่งบราบันต์  (9 เมษายน ค.ศ. 1840 – 17 ธันวาคม ค.ศ. 1865) |  | เจ้าชายเลโอโปลด์ |
| ด ค กพระมหากษัตริย์เบลเยียม |
| --- | --- | --- | --- |
|  | เลโอโปลด์ที่ 1 · เลโอโปลด์ที่ 2 · อัลแบร์ที่ 1 · เลโอโปลด์ที่ 3 · โบดวง · อัลแบร์ที่ 2 · ฟิลิป | เลโอโปลด์ที่ 1 · เลโอโปลด์ที่ 2 · อัลแบร์ที่ 1 · เลโอโปลด์ที่ 3 · โบดวง · อัลแบร์ที่ 2 · ฟิลิป |  |
| ด ค กเจ้าชายแห่งเบลเยียม |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากพระราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม
รุ่นที่ 1:  เจ้าชายหลุยส์ ฟิลิป มกุฎราชกุมาร  สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2  เจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ 
รุ่นที่ 2:  เจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุกแห่งบราบันต์  เจ้าชายโบดวง  สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 
รุ่นที่ 3:  สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3  เจ้าชายชาลส์ เคานต์แห่งฟลานเดอร์ 
รุ่นที่ 4:  สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง  สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2  เจ้าชายอาแล็กซ็องดร์ 
รุ่นที่ 5:  สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิป  เจ้าชายลอเรนซ์ อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต*  เจ้าชายโลร็อง 
รุ่นที่ 6:  เจ้าชายกาบรีแยล  เจ้าชายแอมานุแอล  เจ้าชายอะเมเดโอ อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต**  เจ้าชายโจอาคิม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต**  เจ้าชายนีกอลา  เจ้าชายแอมริก  เจ้าชายออสการ์ 
*สถาปนาเป็นเจ้าชายแห่งเบลเยียมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 **สถาปนาเป็นเจ้าชายแห่งเบลเยียมเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1991
ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4

เว็บย่อ
AF4
| ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 |
| --- | --- |
สัญลักษณ์ของ ทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4
พิธีกร: เศรษฐา ศิระฉายา
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
จำนวนตอน: 13
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: อรรถพล ณ บางช้าง
สถานที่ถ่ายทำ: โครงการบ้านแม็กโนเลีย   (บ้านพักนักล่าฝัน)  ธันเดอร์โดม (คอนเสิร์ตสัปดาห์ที่ 1-11)   อิมแพ็ค อารีน่า (คอนเสิร์ตสัปดาห์ที่ 12)   อินดอร์สเตเดียม   (คอนเสิร์ตการกุศลสัปดาห์ที่ 13)
ความยาวตอน: ถ่ายทอดสด   เรียลลิตี้: 24 ชั่วโมง   คอนเสิร์ตสัปดาห์ที่ 1-7 และ 9-13:   21.00 - 23.30 (2 ชั่วโมง 30 นาที)   คอนเสิร์ตสัปดาห์ที่ 8:   21.30 - 00.15 (2 ชั่วโมง 45 นาที)
ออกอากาศ
เครือข่าย: ทรูวิชั่นส์, ทรู เรียลิตี้, ทรู มิวสิก, โมเดิร์นไนน์ทีวี
ออกอากาศ: 18 มิถุนายน 2550 เวลา 00.00 น. – 15 กันยายน 2550 เวลา 24.00 น.
ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 จัดระหว่างวันที่ 18 มิถุนายน - 8 กันยายน พ.ศ. 2550 ฤดูกาลนี้สร้างความประหลาดใจด้วยการเริ่มต้นการแข่งขันด้วยจำนวนนักล่าฝันมากที่สุดถึง 20 คน ซึ่งจะโหวตคัดเลือกผู้ที่มีคะแนนสูงสุด 12 คนให้อยู่ต่อในสัปดาห์ถัดไป และฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่เปลี่ยนแปลงการออกอากาศคอนเสิร์ตสดจากช่อง True Inside เป็นช่อง True Music ในทุกวันเสาร์ เวลา 21.00 น. - 23.30 น. และออกอากาศสดพร้อมกับโมเดิร์นไนน์ ทีวี และสดผ่านเสียงทางคลื่นวิทยุ True Music Radio FM 93.5 เมกะเฮิตรซ์ (สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย) นอกจากนั้นแล้วยังมีการจัดสัปดาห์พิเศษเพื่อเป็นคอนเสิร์ตการกุศลตั้งแต่วันที่ 9 กันยายน - 15 กันยายน พ.ศ. 2550
ผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการ

True
Pepsi
Pantene และ Olay
Big C Supercenter
The Pizza Company 1112
CP
7-Eleven
ผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการ > ผู้สนับสนุนสถานที่ถ่ายทำ

โครงการบ้าน Magnolias
ผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการ > ผู้ร่วมสนับสนุน

ธนาคารกรุงศรีอยุธยา
แบรนด์
เมืองไทยประกันชีวิต
ผู้เข้าแข่งขันรายการ > 12 นักล่าฝันตัวจริง  True AF4

V1	นัท - ณัฐ ศักดาทร
V2	แจ็ค - เมธัส ตรีรัตนวารีสิน
V3	พะแพง - ศุภรดา เต็มปรีชา
V6	อิ๋งอิ๋ง - ธุรดี อารีรอบ
V8	มิวสิก - รัชพล แย้มแสง
V9	ต้อล - วันธงชัย อินทรวัตร
V11 แคท - หทัยฉัตรท์ สิริยศภิญโญ
V12 ตี๋ - วิวิศน์ บวรกีรติขจร
V16 โจ้ - เสฏฐวุฒิ ชนะศรีโยธิน
V17 ลูกโป่ง - ภคมน บุณยะภูติ
V18 ปุยฝ้าย - ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล
V19 ปอง - สิริเนตร ทำประโยชน์
ผู้เข้าแข่งขันรายการ > 8 นักล่าฝันที่ไม่ได้เป็นตัวจริง

V4	แอ้ - ปริย ธรรมาชีวะ
V5	บอมบ์ - กันตพัฒน์ สีดา
V7	เอี่ยว - ธณายุ มีสิทธิตา
V10 น้ำฝน - กมลนัทธ์ จันทะล่าม
V13 แมน - พัฒนพล มินทะขิน
V14 แอนตี้ - อลิตา แบล็ทเลอร์
V15 ดิว - พงศธร สุภิญโญ (ปัจจุบันเป็น ดิว เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5)
V20 เดียร์ - ลิลลี่ แม็คกร๊าธ
Trainer และ บุคลากร > พิธีกรประจำรายการ

อาต้อย - เศรษฐา ศิระฉายา (พิธีกรหลักประจำสัปดาห์ที่ 1 - รอบชิงชนะเลิศสัปดาห์ที่ 12)
ปอ - วรฐก์ ปิฏานนท์ (พิธีกรสัปดาห์การกุศล สัปดาห์ที่ 13)
ปูเป้ - ภาธีตา กันตามระ (พิธีกรสัปดาห์การกุศล สัปดาห์ที่ 13)
Trainer และ บุคลากร > ฝ่ายบริหาร

ครูปุ้ม - อรวรรณ เย็นพูนสุข (ครูใหญ่ประจำบ้าน True Academy Fantasia Season 4)
โอม - ชาตรี คงสุวรรณ - (Music Director)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Voice Trainer ครูกานต์ - กานต์ จั่นทอง (หัวหน้าทีม Voice Trainer)  ครูบิ๊ก -  ธนัท ธัญญหาญ  ครูบี - เนตรนภา หาญโรจนวุฒิ  ครูฟ้าใส - ปัณญพัสตร์ ธรรมรัตน์  ครูเจ - สิปปนนท์ ผ่องแผ้ว |  Dance Trainer จาก La Danse ครูเป็ด - วาเนสซ่า กัณโสภณ (หัวหน้าทีม Dance Trainer)  ครูฮีจง - โค ฮีจง (ครูจากประเทศเกาหลีใต้)  ครูเรย์ - ซิม มินเรย์ (ครูจากประเทศเกาหลีใต้)  ครูจอห์น - จอห์นสัน เพอร์ ซีซี  ครูปุ้ม - อนุสรณ์ มุสิกสินธ์  ครูรี่ - กานต์พิชชา น้อมพิทักษ์ |  Acting Trainer ครูรัก (หัวหน้าทีม Acting Trainer)  ครูก้อย - ศิรินุช เพ็ชรอุไร  ครูดาว - ปาจรีย์ ดียวดยิ่ง  ครูนนท์ - สุนนท์ วชิรวราการ   |
Commentator

ไก่ - สุธี แสงเสรีชน (สัปดาห์ที่ 1-2 ,4-12)
ครูตาล - ดาเรศ รักษาราษฏร์ (สัปดาห์ที่ 1-4 ,7-8, 11)
ปั๋ง - ประกาศิต โบสุวรรณ (สัปดาห์ที่ 1 ,6, 8-9 ,11-12)
ภมร คล้ายพงษ์พันธุ์ (สัปดาห์ที่ 2)
วิรัช อยู่ถาวร (สัปดาห์ที่ 3)
เอ๋ - นรินทร ณ บางช้าง (สัปดาห์ที่ 9 ,10, 12)
สุเมธ - สุเมธ องอาจ (สัปดาห์ที่ 3 และ 5)
ชมพู ฟรุ๊ตตี้ - สุทธิพงษ์ วัฒนจัง (สัปดาห์ที่ 4 และ 10)
อ๊อด - ศรายุทธ สุปัญโญ (สัปดาห์ที่ 5)
ปอนด์ - ธนา ลวสุต (สัปดาห์ที่ 6)
โจ นูโว - จิรายุส วรรธนะสิน (สัปดาห์ที่ 7)
รูปแบบเวทีคอนเสิร์ตของ TrueAF4

เวทีในซีซั่นนี้จัดแสดงที่ ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี โดยรูปแบบเวทีมีลักษณะดังนี้ หลังเวทีเป็นฉากสี่เหลี่ยมคางหมูขนาดใหญ่ หลังฉากตรงกลางเป็นประตูสำหรับเปิดตัว ในฉากมีดวงไฟสีเหลืองหลากรูปแบบกระจัดกระจายไป และ มีไฟLEDหลากสีประกอบในฉาก แต่สีหลักคือสีฟ้า แต่สีฉากจะเปลี่ยนไปบางสัปดาห์ให้เข้ากับธีม ที่เล่นของวงดนตรีอยู่ข้างในฉากและกระจายไปทั่ว ฝั่งซ้ายสุดของเวทีคือที่นั่งพักของนักล่าฝัน และ ฝั่งขวาของเวทีคือมุมสัมภาษณ์  พื้นเวทีเป็นสีขาวเทา เวทีหลักและเวทีแสดงที่มีฉายาว่า เวทีมวย ลักษณะเป็นเวทีเซ็นเตอร์ มีเส้นไฟสีแดงติดอยู่ตามขอบเวที แคทวอล์คเวทีที่เชื่อมต่อกับเวทีหลักและเวทีมวยลักษณะไม่สั้นและไม่ยาวไม่มีเส้นไฟประกอบ บนเวทีมวยลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่อยู่กลางฮอลล์ เพื่อให้คนดูได้เห็นรอบทิศทาง กลางเวทีมีไฮโดรลิกติดอยู่ และ มีไฮโดรลิกประกอบติดอยู่ข้างๆเวที และในบางสัปดาห์มีการจัดแต่งเวทีเพิ่มดังนี้ สัปดาห์ที่ 1 ได้ตกแต่งเวทีด้วยกล่องต่างๆ สัปดาห์ที่ 2 ได้มีพร็อพประกอบเวทีมวยเช่นบันได สัปดาห์ที่ 3 ได้มีน้ำพลุกลางเวที และ เสาไฟประกอบอยู่ทั้งสี่ทิศเวที สัปดาห์ที่ 4 ฉากเวทีเป็นสีชมพู  สัปดาห์ที่ 5 ได้ตกแต่งเวทีให้เข้ากับสัปดาห์ลูกทุ่งและสีฉากเวทีเป็นสีเขียว สัปดาห์ที่ 6 ได้มีวงดนตรีโฟล์กซองมาเล่นกลางเวทีมวย สัปดาห์ที่ 8 ได้มีนั่งร้านมาประกอบเวที สัปดาห์ที่ 9 ได้มีการตกแต่งเวทีให้เข้ากับการเชียร์กีฬาสี สัปดาห์ที่ 10 ได้มีจอโปรเจกต์เตอร์ห้อยลงมา4ทิศ สำหรับคาราโอเกะ สัปดาห์ที่ 12 สัปดาห์สุดท้ายเปลี่ยนเวทีการแสดงไป ณ อิมแพค อารีน่า เมืองทองธานี ลักษณะเวทีได้ปรับแต่งดังนี้ กลางเวทีมวยเป็นบันได4ขึ้นสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่ ฉากหลังเวทีเป็นสีชมพู สัปดาห์ที่ 13 สัปดาห์การกุศลได้เปลี่ยนทำการแสดงไป ณ อินดอสเตเดี่ยม หัวหมาก ลักษณะเวทีได้ปรับแต่งดังนี้ หลังฉากเวทีเป็นฉากเล็กๆ กลางเวทีมวยคือที่เล่นของวงดนตรี
โจทย์เพลงในแต่ละสัปดาห์ และ ลำดับการร้องในคอนเสิร์ต > สัปดาห์ที่ 1 (23 มิถุนายน 2550) : Theme Audition Song

V3 พะแพง : หนึ่งในไม่กี่คน - โบ สุนิตา
V8 มิวสิค : ก่อน - ป๊อด โมเดิร์นด็อก
V10 น้ำฝน : โนบรา โนราห์ - บิว กัลยาณี
V17 ลูกโป่ง : Listen - Beyonce
V13 แมน : เอาไปเลย - ไมโคร
V7 เอี่ยว : คนมันรัก - ไอซ์ ศรัณยู
V4 แอ้ : Way Back Into Love - Hugh Grant
V9 ต้อล : เหตุเกิดจากความเหงา - อีโมชั่น ทาวน์
V18 ปุยฝ้าย : คนเริ่มมีความรัก - คัฑลียา
V5 บอมบ์ : กลับมาทำไม - เอกราช สุวรรณภูมิ
V6 อิ๋งอิ๋ง : Reflection - Christina Aguilera
V15 ดิว : ไม่มีใครรู้ - เป๊ก ผลิตโชค
V14 แอนตี้ : คืนข้ามปี - ดา เอ็นโดรฟิน
V19 ปอง : All The Jazz - Alanis Morissette
V2 แจ็ค : ผมแอบชอบคุณอยู่ - บอย โกสิยพงษ์
V11 แคท : ไม่อยากให้เธอไว้ใจ - Jetset'er
V16 โจ้ : ตกลงเราเป็นอะไรกัน - เกียร์ไนท์
V20 เดียร์ คำขอสุดท้าย - ดา เอ็นโดรฟิน
V1 นัท : Sometimes When We Touch - Rod Stewart
V12 ตี๋ : ที่เดิม - โปเตโต้
โจทย์เพลงในแต่ละสัปดาห์ และ ลำดับการร้องในคอนเสิร์ต > สัปดาห์ที่ 2 (30 มิถุนายน 2550) : Theme Best Of Me

V9 ต้อล : เธอคือใคร - ETC
V8 มิวสิค : Bad Day - Daniel Powter
V1 นัท : แทนใจ - Jetset'er
V2 แจ็ค : My Way - Frank Sinatra
V15 ดิว : บัวตูมบัวบาน - พร ภิรมย์
V3 พะแพง , V11 แคท และ V19 ปอง : ปัด - เอลิเซ่
V12 ตี๋ : ขอเจ็บแทน - แคลช
V5 บอมบ์ : พรหมลิขิต - Big Ass
V7 เอี่ยว : ใจเกเร - ไนซ์ ทู มีท ยู
V16 โจ้ : Lemon Tree - Fool's Garden
V13 แมน : สายโลหิต - ชมพู สุทธิพงษ์
V6 อิ๋งอิ๋ง , V17 ลูกโป่ง และ V18 ปุยฝ้าย : One Night Only - Beyonce