สมเด็จพระเจ้าเปตาร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย

| สมเด็จพระเจ้าเปตาร์ที่ 1 |
| --- | --- |
พระเจ้าเปตาร์ใน ค.ศ. 1904
พระมหากษัตริย์แห่งปวงชนชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน
ครองราชย์: 1 ธันวาคม 1918 – 16 สิงหาคม 1921
ถัดไป: อาเล็กซานดาร์ที่ 1 แห่งคาราจอร์เจวิช
ผู้สำเร็จราชการ: อาเล็กซานดาร์ (1918–1921)
พระมหากษัตริย์แห่งเซอร์เบีย
ครองราชย์: 15 มิถุนายน 1903 – 1 ธันวาคม 1918
ราชาภิเษก: 21 กันยายน 1904
ก่อนหน้า: อาเล็กซานดาร์ที่ 1 แห่งออเบรนอวิช
ผู้สำเร็จราชการ: อาเล็กซานเดอร์แห่งคาราจอร์เจวิช (1914–1918)

พระราชสมภพ: 11 กรกฎาคม [ตามปฎิทินเก่า: 29 มิถุนายน] 1844 เบลเกรด เซอร์เบีย
สวรรคต: 16 สิงหาคม ค.ศ. 1921(1921-08-16) (77 ปี) เบลเกรด ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน
ฝังพระศพ: โบสถ์นักบุญจอร์จ
คู่อภิเษก: เจ้าหญิงซอร์กาแห่งมอนเตเนโกร (สมรส 1883; เสียชีวิต 1890)
พระราชบุตร:   เจ้าหญิงเฮเลนแห่งรัสเซีย  เจ้าหญิงมีเลนา  เจ้าชายจอร์จ มกุฎราชกุมารแห่งเซอร์เบีย  สมเด็จพระเจ้าอาเล็กซานดาร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย  เจ้าชายแอนดรูว์ 
ราชวงศ์: การาจอร์เจวิช
พระราชบิดา: อาเล็กซานดาร์ คาราจอร์เจวิช
พระราชมารดา: เปอร์ซีดา เนนาดอวิช
ศาสนา: ออร์ทอดอกซ์เซอร์เบีย

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ราชรัฐเซอร์เบีย  ราชอาณาจักรเซอร์เบีย  ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บโครแอต และสโลวีน
ประจำการ: 1855–58 (สิ้นสุดการปฏิบัติการ)
ชั้นยศ: วอยวอดา (จอมพล)
 
สมเด็จพระเจ้าเปตาร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย หรือ เปตาร์ที่ 1 การาจอร์เจวิช (ซีริลลิกเซอร์เบีย: Петар I Карађорђевић, อักษรโรมัน: Petar I Кarađorđević; 11 กรกฎาคม [ตามปฎิทินเก่า: 29 มิถุนายน] ค.ศ. 1844 – 16 สิงหาคม ค.ศ. 1921) เป็นพระมหากษัตริย์เซอร์เบียพระองค์สุดท้าย ทรงครองราชย์ตั้งแต่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1903 ถึง 1 ธันวาคม ค.ศ. 1918 และเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1918 พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน จนกระทั่งพระองค์เสด็จสวรรคตในอีกสามปีต่อมา ระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าเปตาร์ถือเป็นช่วงแห่งความรุ่งเรืองอย่างมากของกองทัพเซอร์เบีย พระองค์เป็นที่จดจำจากประชาชนชาวเซอร์เบียว่าเป็น กษัตริย์ปีเตอร์ผู้ปลดปล่อย และ กษัตริย์ผู้ชรา
พระเจ้าเปตาร์เป็นพระราชนัดดาของเจ้าชายคาราจอร์เจและเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามในเจ้าชายอเล็กซานเดอร์ คาราจอร์เจวิชและเปอร์ซีดา เนนาดอวิช พระองค์อาศัยอยู่กับครอบครัวที่ถูกเนรเทศและร่วมต่อสู้กับกองทหารต่างด้าวฝรั่งเศสในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย พระองค์ทรงเข้าร่วมเป็นอาสาสมัครภายใต้นามแฝง "ปีเตอร์ มรคอนจิช" (Peter Mrkonjić) ในการก่อการกำเริบเฮอร์เซโกวีนา (ค.ศ. 1875–1877) เพื่อต่อต้านจักรวรรดิออตโตมัน
พระองค์อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงซอร์กาแห่งมอนเตเนโกร พระราชธิดาของพระเจ้านิกอลาใน ค.ศ. 1883 ซึ่งพระองค์ให้กำเนิดพระราชบุตรห้าพระองค์ รวมถึงเจ้าชายอเล็กซานเดอร์ด้วย หลังการสิ้นพระชนม์ของพระราชบิดาใน ค.ศ. 1885 พระองค์จึงทรงเป็นผู้นำของราชวงศ์คาราจอร์เจวิช และภายหลังการรัฐประหารโดยกองทัพและการปลงพระชนม์พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งออเบรนอวิชใน ค.ศ. 1903 ทำให้พระองค์ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์เซอร์เบียในเวลาต่อมา
ในฐานะพระมหากษัตริย์ พระองค์ทรงสนับสนุนการร่างรัฐธรรมนูญของประเทศและการเมืองแบบเสรีนิยมเป็นสำคัญ การปกครองภายใต้กษัตริย์ปีเตอร์ให้ความสำคัญกับเสรีภาพทางการเมือง เสรีภาพสื่อ ความเจริญของชาติ เศรษฐกิจและวัฒนธรรม จึงทำให้บางครั้งถูกเรียกว่า "ยุคทอง" หรือ "ยุคเพริครีน"
พระเจ้าเปตาร์ทรงเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพหลวงเซอร์เบียในช่วงสงครามบอลข่าน เนื่องจากพระองค์ทรงมีพระชนมพรรษามาก ทำให้เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1914 มีการประกาศให้พระราชโอรสของพระองค์ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ ผู้เป็นมกุฎราชกุมาร เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์