stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การทดแทนคุณลักษณะ (จิตวิทยา)
ตัวอย่าง > การประเมินมูลค่าของประกันชีวิต

ดร. คาฮ์นะมันให้อีกตัวอย่างหนึ่งที่มีการเสนอประกันชีวิตเนื่องกับการก่อการร้าย ให้กับคนอเมริกันกลุ่มหนึ่งระหว่างที่เดินทางไปในยุโรป 
ในขณะที่อีกกลุ่มหนึ่งมีการเสนอประกันชีวิตเนื่องกับความตายทุกประเภท
แม้ว่า "ความตายทุกชนิด" จะรวม "ความตายเนื่องกับการก่อการร้าย" คนกลุ่มแรกยินดีที่จะจ่ายเบี้ยประกันมากกว่าคนกลุ่มหลัง
ดร. คาฮ์นะมันเสนอว่า มีการใช้ลักษณะคือความกลัว (เป็น heuristic attribute) แทนที่การคำนวณความเสี่ยงอย่างรวม ๆ ในการเดินทาง (ซึ่งเป็น target attribute) 
เพราะว่า ความกลัวต่อการก่อการร้ายในผู้ร่วมการทดลองเหล่านี้ มีกำลังกว่าความกลัวต่อความตายในการเดินทางไปต่างประเทศโดยทั่ว ๆ ไป
ตัวอย่าง > การเหมารวม

การเหมารวมเป็นแหล่งของคุณลักษณะฮิวริสติกอีกแหล่งหนึ่ง 
ในการคุยกันตัวต่อตัวกับคนแปลกหน้า การตัดสินความเฉลียวฉลาดของคนแปลกหน้า เป็นการคำนวณที่ซับซ้อนกว่าการตัดสินตามสีผิว
ดังนั้น ถ้าเรามีการเหมารวมเกี่ยวกับความเฉลียวฉลาดของคนขาว คนดำ หรือคนเอเชีย เราก็อาจจะใช้คุณลักษณะทางผิวพันธ์แทนคุณลักษณะทางปัญญาที่ไม่ค่อยชัดเจน
ธรรมชาติของการทดแทนคุณลักษณะที่เกิดขึ้นก่อนความสำนึก ที่เป็นธรรมชาติแบบรู้เอง (intuitive) ก็จะอธิบายได้ว่า ทำไมเราจึงได้รับอิทธิพลจากการเหมารวม ทั้ง ๆ ที่เราเองอาจจะคิดว่า เราได้ทำการประเมินที่ตรงกับความจริง ที่ไม่ประกอบด้วยความเอนเอียง เกี่ยวกับความเฉลียวฉลาดของคนแปลกหน้านั้น
ตัวอย่าง > ในการประเมินศีลธรรมและความยุติธรรม

มีนักวิชาการทางกฎหมายที่เสนอว่า การทดแทนคุณลักษณะเป็นไปอย่างกว้างขวางเมื่อเราต้องคิดหาเหตุผลในเรื่องศีลธรรม การเมือง และกฎหมาย 
คือ เมื่อมีปัญหาใหม่ ๆ ที่ยากในเรื่องเหล่านั้น เรามักจะหาปัญหาที่คุ้นเคยกว่าแต่มีความเกี่ยวข้องกัน (ที่เรียกว่า กรณีต้นแบบ หรือ prototypical case) แล้วใช้วิธีแก้ปัญหาต้นแบบ เป็นวิธีแก้ปัญหาที่มีใหม่ซึ่งยากกว่า
นักวิชาการกล่าวว่า ความคิดเห็นของเจ้าหน้าที่หรือผู้เป็นใหญ่ทางการเมืองหรือทางศาสนาที่เราเชื่อใจ สามารถใช้เป็นลักษณะฮิวริสติก เมื่อเรามีคำถามเกี่ยวกับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง
แหล่งกำเนิดอีกอย่างหนึ่งของลักษณะฮิวริสติกก็คืออารมณ์
คือ ความคิดเห็นทางศีลธรรมในประเด็นที่มีความอ่อนไหวเช่น เพศสัมพันธ์ การโคลนมนุษย์ อาจจะเกิดการขับเคลื่อนโดยปฏิกิริยาทางอารมณ์เช่นความสะอิดสะเอียน (disgust) ไม่ใช่โดยหลักความคิดที่เป็นเหตุผล 
แต่ว่าทฤษฎีของนักวิชาการนี้มีผู้แย้งว่า ไม่ได้ให้หลักฐานที่พอเพียงว่า เป็นเรื่องเกี่ยวกับกระบวนการทดแทนคุณลักษณะ และไม่ใช่เป็นกระบวนการอื่น ที่มีผลต่อกรณีเหล่านี้
ตัวอย่าง > ปรากฏการณ์คนสวยคนหล่อเป็นเหมือนคนคุ้นเคย

นักจิตวิทยาอีกท่านหนึ่งทำรายงานชุดการทดลอง ที่ให้ผู้ร่วมการทดลองดูรูปใบหน้า 
แล้วตัดสินว่าเคยเห็นใบหน้าเหล่านั้นมาก่อนไหม
มีการพบอย่างซ้ำ ๆ กันว่า ใบหน้าที่ดึงดูดใจ มักจะรับการระบุอย่างผิด ๆ ว่า เคยเห็นมาแล้ว 
ผู้ทำงานวิจัยตีความโดยใช้ทฤษฎีการทดแทนคุณลักษณะ
คือ คุณลักษณะฮิวริสติกในกรณีนี้ก็คือ "ความรู้สึกที่แจ่มใสอบอุ่น"
ซึ่งเป็นความรู้สึกต่อคนที่อาจจะเป็นคนคุ้นเคย หรือเป็นคนที่ดึงดูดใจ
แต่ว่า การตีความเช่นนี้ยังมีผู้ไม่เห็นด้วย เพราะว่า ค่าความแปรปรวน (variance) ของความคุ้นเคยทั้งหมด ไม่สามารถอธิบายได้โดยความดึงดูดใจของรูป
หลักฐาน

ดร. คาฮ์นะมันกล่าวว่า หลักฐานสนับสนุนทฤษฎีการทดแทนคุณลักษณะที่ตรงประเด็นที่สุดก็คือการทดลองในปี ค.ศ. 1973 ที่แสดงลักษณะต่าง ๆ ทางจิตวิทยาของทอม ผู้เป็นนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาสมมุติ 
มีการให้ผู้ร่วมการทดลองกลุ่มหนึ่งให้คะแนน "ความคล้ายคลึง" ของทอมกับนักศึกษาทั่ว ๆ ไปในสาขา 9 สาขา (รวมทั้งนิติศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ และบรรณารักษศาสตร์)
มีการให้อีกลุ่มหนึ่งให้คะแนนว่า "มีความเป็นไปได้เท่าไร" ที่ทอมจะเข้ารับการศึกษาในแต่ละสาขา
ถ้าการให้ค่าความเป็นไปได้เป็นไปตามกฎความน่าจะเป็น คะแนนที่ให้ก็ควรจะคล้ายกับอัตราพื้นฐาน (base rates)
ซึ่งก็คืออัตราส่วนของนักเรียนในแต่ละสาขา 9 สาขา (ซึ่งมีการให้ผู้ร่วมการทดลองกลุ่มที่ 3 ประเมิน)
และการประเมินที่เป็นไปตามความน่าจะเป็นจะต้องกล่าวว่า ทอมมีโอกาสที่จะเข้ารับการศึกษาในสาขามนุษยศาสตร์มากกว่าบรรณารักษศาสตร์
เพราะว่า มีนักศึกษาในสาขามนุษยศาสตร์มากกว่า และข้อมูลเกี่ยวกับลักษณะของทอมที่ให้เป็นเรื่องคลุมเครือและไม่น่าเชื่อถือ
แต่ผลปรากฏว่า คะแนนที่ให้เกี่ยวกับความน่าจะเป็น (ประเมินโดยกลุ่มหนึ่ง) เหมือนกับคะแนนที่ให้เกี่ยวกับความคล้ายคลึง (ประเมินโดยอีกกลุ่มหนึ่ง) แทบเป็นหนึ่งต่อหนึ่ง
ซึ่งเหมือนกับในอีกการทดลองหนึ่งที่ให้ผู้ร่วมการทดลองประเมินความน่าจะเป็นของหญิงสมมุติว่า 
จะเข้าทำอาชีพแบบไหน
ผลเช่นนี้บอกเป็นนัยว่า แทนที่เราจะประเมินความน่าจะเป็นอาศัยอัตราพื้นฐาน เราจะใช้คุณลักษณะเกี่ยวกับความคล้ายคลึงกันที่เข้าถึงได้ง่ายกว่าแทนที่
แหล่งข้อมูลอื่น

Kahneman, Daniel; Shane Frederick (2004). "Attribute Substitution in Intuitive Judgment".  ใน Mie Augier, James G. March (บ.ก.). Models of a man: essays in memory of Herbert A. Simon. MIT Press. pp. 411-432. ISBN 978-0-262-01208-9. OCLC 52257877.
Kahneman, Daniel; Shane Frederick (2005). "A Model of Heuristic Judgment".  ใน Keith James Holyoak, Robert G. Morrison (บ.ก.). The Cambridge Handbook of Thinking and Reasoning. Cambridge University Press. pp. 267–294. ISBN 978-0-521-82417-0. OCLC 56011371.
Kahneman, Daniel (2002-12-08). "Maps of Bounded Rationality: A Perspective on Intuitive Judgement and Choice (Nobel Prize Lecture)". NobelPrize.org. The Nobel Foundation. สืบค้นเมื่อ 2009-06-13.
Kahneman, Daniel (2007-07-22). "Short Course in Thinking about Thinking". Edge.org. Edge Foundation. สืบค้นเมื่อ 2009-06-13.
Sinnott-Armstrong, Walter (in press). "Moral Intuitions as Heuristics".  ใน J. Doris, G. Harman, S. Nichols, J. Prinz, W. Sinnott-Armstrong, S. Stich (บ.ก.). The Oxford Handbook of Moral Psychology. Oxford University Press. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-03. สืบค้นเมื่อ 2015-04-07. {{cite book}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |date= (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |coauthors= ถูกละเว้น แนะนำ (|author=) (help)CS1 maint: multiple names: editors list (ลิงก์)
Dai, Xianchi; Wertenbroch, Klaus (2008). "Advances in Judgmental and Inferential Heuristics" (PDF). Advances in Consumer Research. 35: 233–236.[ลิงก์เสีย]
เชิงอรรถ

↑
x + y = $1.10
x = y + $1
ดังนั้น y + $1 + y = $1.10
และดังนั้น y = $0.05
แดเนียล คาฮ์นะมัน ผู้ได้รับรางวัลเพื่อระลึกถึงอัลเฟรด โนเบล สาขาเศรษฐศาสตร์ (ค.ศ. 2002)
ตัวอย่างการทดแทนคุณลักษณะทางตา ภาพลวงตานี้ (รูปคู่ซ้ำทั้ง 3 ชุดมีขนาดเท่ากันใน 2-มิติ) เกิดได้เพราะขนาด 2-มิติ ของบางส่วนของภาพมีการตัดสินตามขนาด 3-มิติ ซึ่งเป็นการคำนวนที่ทำอย่างรวดเร็วโดยระบบสายตา คือรูปจริง ๆ แล้วเป็นภาพ 2 มิติ แต่ระบบสายตาของเราตีความโดยอัตโนมัติเหมือนเห็นภาพ 3 มิติ จึงทำให้รูปคู่ซ้ำทั้ง 3 ชุดดูมีขนาดต่างกันมาก
แฟนเซอร์วิซ

วิกิพีตังในชุดว่ายน้ำ เป็นตัวอย่างของ "แฟนเซอร์วิซ" แบบทั่วไป
แฟนเซอร์วิส (ญี่ปุ่น: ファンサービス; โรมาจิ: fan sābisu, อังกฤษ: fanservice หรือ เซอร์วิสคัต (ญี่ปุ่น: サービスカット; โรมาจิ: sābisu katto อังกฤษ: service cut)) เป็นส่วนของสื่อทางรูปภาพที่ไม่มีความสำคัญต่อเนื้อหา แต่เพิ่มเข้ามาเพื่อเอาใจผู้อ่าน ซึ่งมักมีลักษณะทางเพศแบบธรรมชาติ เช่น การเปลือยกาย คำนี้มีที่มาจากภาษาญี่ปุ่นในวงการอนิเมะและมังงะ โดยมี "การบริการ" แก่แฟน ๆ – ให้แฟน ๆ "ในสิ่งที่พวกเขาต้องการ"
แฟนเซอร์วิสมักแสดงความเย้ายวนทางเพศของเพศหญิง (ของเพศชายก็มีเช่นกันแต่น้อย) เพื่อปลุกใจเสือป่า เราสามารถพบฉากอาบน้ำได้ทั่วไปในการ์ตูนในทศวรรษที่ 1990 ในปัจจุบันภาพยนตร์การ์ตูนหลายเรื่องจะอุทิศตอนตอนหนึ่งเพื่อการเดินทางไปพักผ่อนที่บ่อน้ำพุร้อนหรือชายหาด มีจุดประสงค์เพื่อเติมภาพของตัวละครหญิงนุ่งน้อยห่มน้อย ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วการทำเช่นนี้มักไม่เข้ากับเนื้อเรื่องอย่างมาก นอกจากนี้ การใช้มุมกล้องเพื่อโชว์ให้เห็นกางเกงใน หรือภาพการกระเด้งของหน้าอก (ข้อหลังถูกใช้เป็นครั้งแรกในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกันบัสเตอร์ของไกแนกซ์ และเป็นต้นกำเนิดของคำว่า "กระเด้งไกแนกซ์" (Gainax bounce)) ยังเป็นแฟนเซอร์วิสที่พบเห็นได้บ่อยในภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่น เป็นที่น่าสังเกตว่าการ์ตูนบางเรื่องมีแฟนเซอร์วิสเป็นจุดขายและถูกใช้บ่อยเกินไปจนเฝือ ยกตัวอย่างเช่น เอเค็น เท็นโจเท็งเกะ เอเจนต์ไอกะ และ นาจิคา บลิทซ์ แทกทิกส์ เป็นต้น ฉากแปลงร่างนู้ดเป็นแฟนเซอร์วิสอีกรูปแบบหนึ่ง ถูกใช้เป็นครั้งแรกในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องคิวตี้ฮันนี่ของ โก นางาอิ
คอสเพลย์เป็นแฟนเซอร์วิสอีกรูปแบบหนึ่งที่อาจไม่มีความเย้ายวนทางเพศโดยตรงนัก ผู้แต่งชุดมักเป็นตัวละครหญิง โดยชุดที่ได้รับความนิยมได้แก่ เนะโกะมิมิ ฮาดากะเอพรอน กิโมโน กระต่ายเพลย์บอย ชุดเมด ชุดมิโกะ ชุดพยาบาล เครื่องแบบตำรวจ ชุดสาวเสิร์ฟ (โดยเฉพาะจากภัตตาคารแอนนามิลเลอร์ส) ชุดพละ เครื่องแบบนักเรียน และชุดว่ายน้ำโรงเรียน เป็นต้น
อ่านเพิ่ม

Clements, Jonathan; McCarthy, Helen (2006). The Anime Encyclopedia: A Guide to Japanese Animation Since 1917 (Revised and Expanded ed.). Stone Bridge Press. p. 30. ISBN 1-933330-10-4.
Thompson, Jason (2007). Manga: The Complete Guide. New York: Ballantine Books & Del Rey Books. p. 497. ISBN 978-0-345-48590-8.
ฮวัง อึย-โจ

| --- | --- |
ฮวัง อึย-โจ
ฮันกึล: 황의조
ฮันจา: 黃義助
อาร์อาร์: Hwang Uijo 
เอ็มอาร์: Hwang Ŭijo 
IPA: /hwaŋ.ɰi.dʑo/, /hwaŋ.i.dʑo/ or /hwaŋ/ /ɰi.dʑo/
ฮวัง อึย-โจ (เกาหลี: 황의조, อักษรโรมัน: Hwang Ui-jo; เกิด 	28 สิงหาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเกาหลีใต้ที่เล่นตำแหน่งกองหน้าของสโมสรอลันยาสปอร์ในซือเปร์ลีก โดยยืมตัวมาจากสโมสรฟุตบอลนอตทิงแฮมฟอเรสต์ในพรีเมียร์ลีก และเป็นนักฟุตบอลทีมชาติเกาหลีใต้
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมรสร | ฤดุกาล | ลีก> ดิวิชัน | ลีก> จำนวนนัด | ลีก> จำนวนประตู | เนชันแนลคัพ> จำนวนนัด | เนชันแนลคัพ> จำนวนประตู | ลีกคัพ> จำนวนนัด | ลีกคัพ> จำนวนประตู | คอนติเนนตัล> จำนวนนัด | คอนติเนนตัล> จำนวนประตู | อื่น ๆ> จำนวนนัด | อื่น ๆ> จำนวนประตู | รวม> จำนวนนัด | รวม> จำนวนประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ซ็องนัมเอฟซี | 2013 | เคลีก 1 | 22 | 2 | 2 | 1 | — | — | — | — | — | — | 24 | 3 |
| ซ็องนัมเอฟซี | 2014 | เคลีก 1 | 28 | 4 | 4 | 1 | — | — | — | — | — | — | 32 | 5 |
| ซ็องนัมเอฟซี | 2015 | เคลีก 1 | 34 | 15 | 3 | 3 | — | — | 8 | 3 | — | — | 45 | 21 |
| ซ็องนัมเอฟซี | 2016 | เคลีก 1 | 37 | 9 | 3 | 0 | — | — | — | — | 1 | 0 | 41 | 9 |
| ซ็องนัมเอฟซี | 2017 | เคลีก 2 | 18 | 5 | 3 | 0 | — | — | — | — | — | — | 21 | 5 |
| ซ็องนัมเอฟซี | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 139 | 35 | 15 | 5 | — | — | 8 | 3 | 1 | 0 | 163 | 43 |
| กัมบะ โอซากะ | 2017 | เจลีก ดิวิชัน 1 | 13 | 3 | 0 | 0 | 2 | 0 | — | — | — | — | 15 | 3 |
| กัมบะ โอซากะ | 2018 | เจลีก ดิวิชัน 1 | 27 | 16 | 1 | 0 | 6 | 5 | — | — | — | — | 34 | 21 |
| กัมบะ โอซากะ | 2019 | เจลีก ดิวิชัน 1 | 19 | 4 | 0 | 0 | 3 | 3 | — | — | — | — | 22 | 7 |
| กัมบะ โอซากะ | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 59 | 23 | 1 | 0 | 11 | 8 | — | — | — | — | 71 | 31 |
| บอร์โด | 2019–20 | ลีกเอิง | 24 | 6 | 1 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 26 | 6 |
| บอร์โด | 2020–21 | ลีกเอิง | 36 | 12 | 1 | 0 | — | — | — | — | — | — | 37 | 12 |
| บอร์โด | 2021–22 | ลีกเอิง | 32 | 11 | 1 | 0 | — | — | — | — | — | — | 33 | 11 |
| บอร์โด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 92 | 29 | 3 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 96 | 29 |
| โอลิมเบียโกส (ยืมตัว) | 2022–23 | กรีซซูแปร์ลีก | 5 | 0 | 1 | 0 | — | — | 6 | 0 | — | — | 12 | 0 |
| เอฟซีโซล (ยืมตัว) | 2023 | เคลีก ดิวิชัน 1 | 18 | 4 | 0 | 0 | — | — | — | — | — | — | 18 | 4 |
| นอริชซิตี (ยืมตัว) | 2023–24 | แชมเปียนชิป | 17 | 3 | 0 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 18 | 3 |
| ระดับอาชีพทั้งหมด | ระดับอาชีพทั้งหมด | ระดับอาชีพทั้งหมด | 330 | 94 | 20 | 5 | 13 | 8 | 14 | 3 | 1 | 0 | 378 | 110 |
↑  รวม เอฟเอคัพเกาหลี, เอ็มเพอเรอร์คัพ, คูเป้เดอฟรองซ์, กรีกฟุตบอลคัพ
↑  รวม เจลีก คัพ, คูเป้ เดอ ลา ลีกเอิง, อีเอฟแอลคัพ
↑  การปรากฏตัวในเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
↑  การปรากฏตัวในเคลีก รอบตัดเชือกเลื่อนชั้น-ตกชั้น
↑  ปรากฏตัวในยูฟ่ายูโรปาลีก
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:KFA player
ฮวัง อึย-โจ ที่ kleague.com
ฮวัง อึย-โจ ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
ฮวัง อึย-โจ ที่ National-Football-Teams.com
ฮวัง อึย-โจ – สถิติลีกฝรั่งเศสในลีกเอิง – ยังมีบริการใน ในภาษาฝรั่งเศส
โน กึม-ซ็อก

นักบินชาวเกาหลี–อเมริกัน (1932–2022)
| โน กึม-ซ็อก |
| --- | --- |
โน กึม-ซ็อก ค.ศ. 1953
ชื่อเกิด: โน กึม-ซ็อก
เกิด: 10 มกราคม ค.ศ. 1932(1932-01-10) เทศมณฑลชิงโก มณฑลคังเกียวนัง อาณานิคมเกาหลี จักรวรรดิญี่ปุ่น (เทศมณฑลชินฮึง จังหวัดฮัมกย็องใต้ ประเทศเกาหลีเหนือในปัจจุบัน)
เสียชีวิต: 26 ธันวาคม ค.ศ. 2022(2022-12-26) (90 ปี) เดย์โทนาบีช รัฐฟลอริดา สหรัฐ
แผนก/สังกัด:  กองทัพอากาศประชาชนเกาหลี  กองทัพเรือประชาชนเกาหลี
ประจำการ: 1949–1953
ชั้นยศ: เรืออากาศเอก
การยุทธ์: สงครามเกาหลี
| --- | --- |
โน กึม-ซ็อก
โชซ็อนกึล: 노금석
ฮันจา: 盧今錫
อาร์อาร์: No Geum-seok 
เอ็มอาร์: No Kŭm-sŏk 
โน กึม-ซ็อก (เกาหลี: 노금석, 10 มกราคม ค.ศ. 1932 – 26 ธันวาคม ค.ศ. 2022) เป็นวิศวกรและนักบินชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีผู้เกิดในเกาหลีเหนือและเป็นอดีตทหารอากาศในกองทัพอากาศประชาชนเกาหลีระหว่างสงครามเกาหลี สมัยที่เกาหลีเป็นอาณานิคมญี่ปุ่น โนต้องใช้ชื่อภาษาญี่ปุ่นว่าโอกามูระ คิโยชิ หลังสิ้นสุดสงครามเกาหลีได้ประมาณสองเดือน โนแปรพักตร์โดยขับเครื่องบินมิก-15 หนีไปเข้ากับเกาหลีใต้และต่อมาได้ขอลี้ภัยทางการเมืองไปยังสหรัฐ และเปลี่ยนมาใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า เคนเน็ท เอช. โรว์ (อังกฤษ: Kenneth H. Rowe)
ชีวิตวัยเด็ก

โนเกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1932 ในเทศมณฑลชิงโก มณฑลคังเกียวนัง อาณานิคมเกาหลี จักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือ
โนสนับสนุนญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สองและตั้งใจว่าอยากจะเป็นนักบินรบคามิกาเซะ แต่พ่อของโนคัดค้านอย่างรุนแรง ต่อมาแนวคิดของโนเปลี่ยนไป โดยเปลี่ยนจากสนับสนุนจักรวรรดิญี่ปุ่นไปสนับสนุนชาติตะวันตกแทน แม้ว่าโนจะต้องแอบซ่อนแนวคิดของเขาเอาไว้เพราะเกรงกลัวอันตราย
โนเล่าว่าขณะที่เขาเป็นวัยรุ่น ช่วงต้น ค.ศ. 1948 โนได้ไปฟังสุนทรพจน์โดยคิม อิล-ซ็อง และพบว่าคิม อิล-ซ็องเป็นนักพูดที่ดี แม้ว่าตัวโนเองจะต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ก็ตาม โนจำเป็นต้องซ่อนแนวคิดต่อต้านคอมมิวนิสต์เพราะหวาดเกรงอันตรายถ้าเกิดว่าเจ้าหน้าที่ของเกาหลีเหนือรับรู้
อาชีพทางการทหาร > สงครามเกาหลี

สมัยสงครามเกาหลี โนสมัครเข้าประจำการในกองทัพเรือประชาชนเกาหลีและได้รับคัดเลือกหลังจากที่เขาโกหกระหว่างทดสอบคัดเลือก อาจารย์สอนประวัติศาสตร์ของเขาชื่นชอบเขามากและช่วยเหลือเขาให้ได้รับคัดเลือกเป็นนักบิน โนได้รับการฝึกหัดบินที่แมนจูเรีย โดยระหว่างสงครามเกาหลีโนได้ปฏิบัติหน้าที่กว่า 100 ภารกิจ
อาชีพทางการทหาร > การแปรพักตร์

เช้าวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1953 โนขับเครื่องบินมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-15 ออกจากสนามบินซูนันชานกรุงเปียงยางมุ่งหน้าไปยังฐานทัพอากาศคิมโพในเกาหลีใต้ เที่ยวบินของเขาจากเกาหลีเหนือสู่เกาหลีใต้ใช้เวลา 17 นาที เครื่องบินมิก-15 ทำความเร็วสูงสุดถึง 1,000 km/h (620 mph) โดยที่เขาไม่ถูกเครื่องบินของเกาหลีเหนือไล่ตามเพราะว่าอยู่ไกลเกินไป และกองกำลังของสหรัฐทั้งทางอากาศและทางบกก็ไม่สามารถสกัดกั้นเขาได้ เรดาร์ของสหรัฐใกล้กับฐานทัพอากาศคิมโพขณะนั้นอยู่ระหว่างปิดซ่อมแซมตามวาระ โนลงจอดผิดฝั่งและเกือบชนกับเครื่องบินนอร์ทอเมริกัน เอฟ-86 เซเบอร์ที่กำลังจะลงจอดจากอีกด้านหนึ่ง เรืออากาศเอกเดฟ วิลเลียมหักเครื่องบินหลบและอุทานเสียงดังออกทางวิทยุว่า "นี่มันเครื่องบินมิก!" เรืออากาศเอกจิม ซัตตัน นักบินอเมริกันอีกคนหนึ่งซึ่งกำลังขับเครื่องบินวนรอบสนามบินกล่าวว่าถ้าโนพยายามลงจอดฝั่งที่ถูกต้อง โนอาจจะถูกจับได้และยิงตก โนขับเครื่องบินมิกเข้าสู่ช่องจอดระหว่างเครื่องบินเซเบอร์สองลำ ลงจากเครื่องบิน ฉีกภาพของคิม อิล-ซ็องซึ่งอยู่ในห้องนักบินทิ้ง และยกมือขึ้นแสดงอาการยอมจำนนต่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของฐานทัพอากาศ
หลังจากถูกควบคุมตัวและสอบสวนโดย "แอนดี บราวน์" (ชื่อเกิด อาร์เซนี ยันคอฟสกี) เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการของซีไอเอ โนได้รับเงิน 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ (เท่ากับ $1,138,806 ในปี 2023) จากปฏิบัติการมูลาห์เนื่องจากเป็นนักบินคนแรกที่แปรพักตร์มาพร้อมกับเครื่องบินที่สามารถใช้การได้ โนกล่าวว่าไม่เคยได้ยินปฏิบัติการดังกล่าวมาก่อนที่จะแปรพักตร์ โนอธิบายว่านักบินเกาหลีเหนือไม่ได้รับอนุญาตให้ฟังวิทยุของเกาหลีใต้ ใบปลิวชวนเชื่อเกี่ยวกับปฏิบัติการนี้ไม่เคยถูกโปรยลงในแมนจูเรียซึ่งเป็นที่ที่นักบินประจำการ และแม้ว่านักบินจะทราบเรื่องนี้ นักบินก็ไม่เข้าใจมูลค่าของเงินดอลลาร์สหรัฐ เขากล่าวว่าปฏิบัติการนี้น่าจะได้ผลดีกว่านี้ถ้าจูงใจด้วยการเสนองานและที่พำนักในอเมริกาเหนือ ประธานาธิบดีดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ก็ไม่เห็นด้วยกับการจ่ายเงินตอบแทนผู้แปรพักตร์
อาชีพทางการทหาร > เครื่องบินมิก-15 ของโน

เครื่องบินมิก-15 ลำที่โนขับหนีออกมาถูกนำไปที่โอกินาวะ ถูกทำสีและลวดลายในแบบของกองทัพอากาศสหรัฐ เรืออากาศเอกเอช. อี. คอลลินส์ และนาวาอากาศตรีชัก เยเกอร์ได้รับมอบหมายให้นำเครื่องขึ้นบินทดสอบ เครื่องบินลำดังกล่าวถูกลำเลียงไปยังฐานทัพอากาศไรต์-แพตเทอร์สันหลังจากที่ทางสหรัฐประกาศให้เจ้าของมารับคืนแล้วไม่มีผู้ใดตอบ เครื่องบินดังกล่าวจัดแสดงที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกองทัพอากาศสหรัฐ
ชีวิตหลังแปรพักตร์

โนอพยพสู่สหรัฐเมื่อ ค.ศ. 1954 และได้พบกับรองประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน โนเปลี่ยนชื่อหลังเข้าสู่สหรัฐเป็นภาษาอังกฤษว่า "เคนเน็ท เอช. โรว์" (อังกฤษ: Kenneth H. Rowe) ต่อมาใน ค.ศ. 1957 เขาได้พบกับแม่ของเขาซึ่งแปรพักตร์เข้าสู่เกาหลีใต้ก่อนหน้านี้เมื่อ ค.ศ. 1951 เขาจบการศึกษาระดับปริญญาด้านวิศวกรรมเครื่องกลและไฟฟ้าจากมหาวิทยาลัยเดลาแวร์ สมรสกับผู้อพยพชาวเกาหลีเหนือจากแคซ็อง มีลูกชายสองคนและลูกสาวหนึ่งคน และต่อมาโนหรือโรว์ได้เป็นพลเมืองสหรัฐ เขาทำงานเป็นวิศวกรการบินให้กับกรัมแมน โบอิง สายการบินแพนแอม เจเนรัลไดนามิกส์ เจเนรัลมอเตอร์ เจเนอรัลอิเล็กทริก ล็อกฮีด ดูปองต์ และเวสติงเฮาส์
เรืออากาศเอกรี อึน-ย็อง ครูฝึกนักบินประจำกองทัพอากาศประชาชนเกาหลีผู้ซึ่งแปรพักตร์เข้าสู่เกาหลีใต้สองปีหลังจากโนกล่าวว่าพลเอกวัน-ย็อง ผู้บัญชาการในกองทัพอากาศประชาชนเกาหลีถูกปรับลดยศ เพื่อนและผู้บังคับบัญชาของโนห้าคนถูกประหารชีวิต หนึ่งในนั้นได้แก่เรืออากาศเอกคุน ซู-ซ็อง เพื่อนสนิทของโน พ่อแม่ของโนจะถูกลงโทษด้วย แต่ว่าพ่อของโนเสียชีวิตในสงครามเกาหลี ส่วนแม่ของโนแปรพักตร์เข้าสู่เกาหลีใต้ไปแล้วก่อนหน้านี้ ชะตากรรมของญาติพี่น้องคนอื่นของโนไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด
นักบินประจำฝูงบินเดียวกันกับโนคนหนึ่งได้แก่ โอ กึก-รย็อล ต่อมาได้เลื่อนยศเป็นพลเอกและถูกจับตาว่าเป็นผู้ทรงอิทธิพลอันดับสองในเกาหลีเหนือ
ค.ศ. 1996 โนเขียนหนังสือชื่อ อะมิก-15 ทูฟรีดอม เล่าเรื่องราวการแปรพักตร์และชีวิตของเขาในเกาหลีเหนือ โนดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านวิศวกรรมการบินและอวกาศประจำมหาวิทยาลัยการบินและอวกาศเอมบรี–ริดเดิลเป็นเวลา 17 ปีก่อนจะเกษียณอายุเมื่อ ค.ศ. 2000 เบลน ฮาร์เดินเขียนหนังสือชีวประวัติของโนชื่อ เดอะเกรตลีดเดอร์แอนด์เดอะไฟเตอร์ไพลอต: เดอะทรูสตอรีออฟเดอะไทแรนต์ฮูครีเอตทิดนอร์ทโคเรียแอนด์เดอะยังลูเทแนนต์ฮูสโตลฮิสเวย์ทูฟรีดอม ออกตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 2015 ฮาร์เดินสัมภาษณ์โนเพื่อทราบข้อมูลใหม่ด้วยตัวเอง
ชีวิตส่วนตัว

โนพูดได้สามภาษา ได้แก่อังกฤษ ญี่ปุ่น และเกาหลี เขาพักอาศัยอยู่ที่เดย์โทนาบีช รัฐฟลอริดา จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2022 สิริอายุ 90 ปี โนกล่าวว่าเขาไม่เคยนึกเสียดายเลยแม้แต่ครั้งเดียวที่เลือกแปรพักตร์จากเกาหลีเหนือมาใช้ชีวิตใหม่ในสหรัฐ ขณะที่โนเสียชีวิตครอบครัวของเขาประกอบด้วยภรรยา ลูกสาว ลูกชายคนเล็ก และหลานชายหนึ่งคน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ No Kum-Sok
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส 2  BnF data 2  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef 
โนสมัยเด็ก ค.ศ. 1935 กับพ่อซึ่งเป็นนักเบสบอล
รายการข่าว ค.ศ. 1954 เกี่ยวกับโนเดินทางเข้าสู่สหรัฐ
โนพบรองประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสันที่อาคารรัฐสภาสหรัฐ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1954
เครื่องบินมิก-15 ของโนที่ท่าอากาศยานคิมโพ 21 กันยายน ค.ศ. 1953 หลังโนลงจอดไม่นานนัก
เครื่องบินมิก-15 ของโนจัดแสดงที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกองทัพอากาศสหรัฐ
เอ็ดดี เกร์เรโร

| เอ็ดดี เกร์เรโร |
| --- | --- |

เกิด: Eduardo Gory Guerrero Llanes 9 ตุลาคม ค.ศ. 1967(1967-10-09) El Paso, Texas, U.S.
เสียชีวิต: 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005(2005-11-13) (38 ปี) Minneapolis, Minnesota, U.S.
สาเหตุเสียชีวิต: โรคหัวใจวายฉับพลัน
อาชีพ: นักมวยปล้ำอาชีพ
ปีปฏิบัติงาน: 1987–2005
คู่สมรส: Vickie Guerrero (สมรส 1990; 2005)
บุตร: 3; including Shaul Rehwoldt
นักมวยปล้ำอาชีพ
ครอบครัว: Guerrero
ชื่อบนสังเวียน: Black Tiger (II) Eddie Guerrero Eddy Guerrero El Caliente Gory Guerrero Jr. Máscara Mágica
ส่วนสูง: 5 ft 8 in (1.73 m)
น้ำหนัก: 228 lb (103 kg)
มาจาก: El Paso, Texas
ฝึกหัดโดย: Gory Guerrero
เปิดตัว: September 5, 1986
 
เอ็ดวาโด กอรี เกร์เรโร ยาเนส (Eduardo Gori Guerrero Llanes; 9 ตุลาคม ค.ศ. 1967(1967-10-09) – 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2005) นักมวยปล้ำอาชีพที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในชื่อ เอ็ดดี เกร์เรโร (Eddie Guerrero) เป็นหนึ่งในสมาชิกตระกูลนักมวยปล้ำที่มีชื่อเสียงตลอดกาลที่สุดของเม็กซิโกนั่นก็คือตระกูลเกร์เรโร ซึ่งบิดาของเขาคือกอรี เกร์เรโร ถือว่าเป็นหนึ่งในตำนานนักมวยปล้ำเม็กซิโกเลยทีเดียว เอ็ดดีมีพี่น้องอยู่ 4 คน เป็นผู้หญิง 2 คน เป็นผู้ชาย 3 คน ส่วนที่เป็นผู้ชายเป็นนักมวยปล้ำอาชีพทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็น แมนโด เกร์เรโร สุดยอดนักมวยปล้ำเม็กซิโก, เฮกเตอร์ เกร์เรโร ผู้ที่มีหน้าคล้ายกับเอ็ดดีมากที่สุด และชาโว เกร์เรโร ซีเนียร์ อดีตแชมป์จูเนียร์เฮฟวี่เวทที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของวงการมวยปล้ำโลก เอ็ดดีมีหลานอยู่หนึ่งคนชื่อว่า ชาโว เกร์เรโร จูเนียร์ ซึ่งเป็นลูกของชาโว ซีเนียร์ ซึ่งเขากับชาโวอายุห่างกันเพียงแค่ 3 ปีเท่านั้น และเอ็ดดียังมีญาติอย่าง Enrique Llanes และ Javier Llanes ทั้งคู่เป็นนักมวยปล้ำที่มีชื่อเสียงแห่งเม็กซิโกด้วย ถึงจะเกิดที่เม็กซิโก แต่ตระกูลก็ยังเป็นทั้งสัญชาติเม็กซิกันและอเมริกันด้วย เอ็ดดีได้เสียชีวิตลงด้วยโรคหัวใจวายฉับพลันในปี 2005 และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2006
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ

เอ็ดดีโตขึ้นที่เมือง El Paso, Texas จบการศึกษาจาก University of New Mexico ขณะที่เรียนอยู่เขาก็ได้เป็นนักมวยปล้ำสมัครเล่นของมหาวิทยาลัยด้วย ก่อนที่จะกลับมาอยู่ที่บ้านตัวเอง เพื่อมาฝึกเป็นนักมวยปล้ำอาชีพเหมือนกับพี่ๆ ตัวเองที่เป็นและมีชื่อเสียงโด่งดัง เอ็ดดีฝึกซ้อมมวยปล้ำกับพ่อของตัวเอง ก่อนที่จะเริ่มปล้ำอย่างเป็นจริงเป็นจังเมื่อปี 1987 โดยอยู่ที่สมาคม Empresa Mexicana de Lucha Libre Promotion และเขาก็เริ่มเป็นที่รู้จักทั้งในเม็กซิโก รวมถึงที่อเมริกาด้วย ในปี 1993 เอ็ดดีเริ่มย้ายไปปล้ำที่สมาคม นิวเจแปนโปรเรสต์ลิง ที่ญี่ปุ่น โดยใช้ชื่อในการปล้ำว่า แบล็ค ไทเกอร์ II เป็นนักมวยปล้ำใส่หน้ากาก แต่ก็ไม่ได้ประสบความสำเร็จอะไรมากมายนัก จึงย้ายกลับมาปล้ำที่เม็กซิโกอีกครั้ง และเริ่มปล้ำในรูปแบบของ แทคทีม โดยจับคู่กับ El Hijo del Santo ในนามทีม La Pareja Atomica หลังจากนั้นไม่นานก็แตกทีมกัน เอ็ดดีจึงย้ายไปจับคู่กับอาร์ต บาร์ ในนามของทีม La Pareja Del Terror ถือว่าเป็นแทคทีมที่มีคนเกลียดมากที่สุดในประวัติศาสตร์มวยปล้ำ เม็กซิโก ต่อมาก็มาร่วมทีมกับ คอนนัน และ มาดอนนา โดยเปลี่ยนชื่อทีมเป็น Los Gringos Locos ก็ยังคงเป็นทีมที่มีคนเกลียดมากที่สุดเหมือนเดิม ต่อมา เอ็ดดี และ อาร์ต บาร์ ก็ย้ายมาอยู่สมาคม ECW เมื่อปี 1994 จากการเชิญโดย พอล เฮย์แมน แต่ก็อยู่ได้ไม่ถึงปี เอ็ดดี กับบาร์ ก็ต้องแตกทีมกัน เพราะบาร์มาเสียชีวิต ในปี 1995 เอ็ดดีจึงต้องกลายมาเป็นศิลปินเดี่ยวปล้ำเดี่ยวเพียงแค่ครั้งแรกใน ECW ก็ได้แชมป์ TV ทันที และมีเรื่องในบทอยู่กับ ดีน มาเลนโก อยู่นานมากจนกระทั่งทั้งคู่ย้ายมาอยู่ WCW ด้วยกัน
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ > เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง

ใน WCW ถือว่าเป็นอีกหนึ่งสถานที่ ที่ทำให้เอ็ดดีมีชื่อเสียงมากที่สุด เขาประสบความสำเร็จได้เป็น แชมป์ยูเอส ในปี 1996 และได้เป็นแชมป์ครูเซอร์เวท 2 สมัย ในปี 1997 และยังเป็นผู้ก่อตั้งกลุ่ม Latino World Order (L.W.O) เนื่องจากในกลุ่ม nWo ไม่รับนักมวยปล้ำ ลาติน จึงย้ายมาอยู่ LWO กันเกือบหมด ไม่ว่าจะเป็น ไซโคซิส, เรย์ มิสเตริโอ, ลอส วิลาโนส์ และคนอื่นๆ อีกมากมาย ต่อมาไม่นาน เอ็ดดีก็เริ่มไม่มีบทบาทใน WCW จึงประท้วงเอริก บิสชอฟฟ์ ด้วยการเอากาแฟราดตัวเอง และออกจากสนามของ WCW ไป ขณะที่ไม่ได้ปล้ำ เอ็ดดีก็ติดนิสัยเสเพล ดื่มสุราจนตัวเองได้รับอุบัติเหตุทางรถยนต์ ถึงขนาดต้องเกือบเลิกปล้ำ และก็ได้กลับมาปล้ำอีกครั้งในปี 1999 แต่ด้วยสภาพอันไม่ไหวและมีแมตช์ปล้ำมากเกิน ทำให้เกิดอาการติดยาแก้ปวดขนาดหนักอีกครั้ง แต่ก็รักษาตัวมาได้อีก และไม่พอใจการบริหารงานของ WCW จึงย้ายออกมาจาก WCW พร้อมกับ คริส เบนวา, ดีน มาเลนโก และ เพอร์รี ซาเทิร์น ไปอยู่ที่สมาคม WWE ในปี 2000
การเสียชีวิต

วันที่ 13 พฤศจิกายน 2005 เอ็ดดีได้เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจวายฉับพลัน ซึ่งเสียชีวิตตอนกำลังแปรงฟันอยู่ที่ห้องพักในโรงแรมมาร์ริออส ที่มินนิแอโปลิส มินเนโซตา วันนั้นจึงเกิดศึก SuperShow ขึ้น เพื่อไว้อาลัยให้กับเอ็ดดีซึ่งสื่อบอกว่าวันนี้เป็นวันที่เอ็ดดีจะได้แชมป์จากบาทิสตา แต่ก็ไม่มีโอกาส สร้างความโศกเศร้าไปทุกวงการมวยปล้ำด้วยวัยเพียง 38 ปีเท่านั้น ในปี 2006 เอ็ดดีได้รับบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ซึ่งวิกกี เกร์เรโรภรรยาของเขาเป็นผู้มารับรางวัลแทน