stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
กิจกรรมนักศึกษา > โครงการสานสัมพันธ์อักษรศิลป์ (One Arts)

งานกีฬาเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่าง 4 คณะวิชาด้านภาษาและมนุษยศาสตร์ ได้แก่ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล แต่เดิมใช้ชื่อว่า "งานสานสัมพันธ์อักษร" โดยเป็นการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่าง 2 คณะอักษรศาสตร์ของประเทศไทย แต่ทางคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้มาเข้าร่วมด้วยในภายหลัง จึงเปลี่ยนชื่อเป็นงาน Tri Arts และล่าสุด ทางคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดลก็ได้เข้ามาร่วมกิจกรรมด้วยเช่นกัน ทำให้มีมากกว่า 3 มหาวิทยาลัย จึงตั้งชื่อกิจกรรมขึ้นมาใหม่ว่างาน One Arts เพื่อแสดงความเป็นหนึ่งเดียวกันของทั้ง 4 มหาวิทยาลัย ภายในงานมีการแข่งขันกีฬา การแบ่งกลุ่มทำกิจกรรมต่าง ๆ การเชียร์โต้ และโชว์เชียร์ลีดเดอร์จากแต่ละคณะ
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
รายชื่อคณะมนุษยศาสตร์ในประเทศไทย
สาขาวิชาจิตวิทยา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อับเนอร์

บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล
อับเนอร์ (สวมเสื้อสีเขียว) พามีคาลแยกจากปัลทีเอล (คัมภีร์ไบเบิลฉบับมอร์แกน, ทศวรรษ 1240)
ในคัมภีร์ฮีบรู อับเนอร์ (อังกฤษ: Abner; ฮีบรู: אַבְנֵר ʾAḇnēr) เป็นลูกพี่ลูกน้องของกษัตริย์ซาอูลและเป็นแม่ทัพของทัพซาอูล ชื่อของอับเนอร์ยังปรากฏในอีกรูปแบบว่า אבינר בן נר‎ "อาบีเนอร์บุตรเนอร์"  โดยอาบีเนอร์ที่เป็นชื่อรูปแบบยาวกว่านั้นมีความหมายว่า "บิดาของเราคือเนอร์"
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล

อับเนอร์ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในรัชสมัยของซาอูล ว่าเป็นบุตรชายของเนอร์ผู้เป็นลุงของซาอูล อับเนอร์ยังเป็นแม่ทัพของทัพซาอูล อับเนอร์กลับมาในเรื่องราวอีกครั้งในฐานะแม่ทัพผู้นำดาวิดมาเข้าเฝ้าซาอูลหลังจากที่ดาวิดได้สังหารโกลิอัท อับเนอร์ไม่ถูกกล่าวถึงในเรื่องราวของยุทธการที่กิลโบอาซึ่งซาอูลสิ้นพระชนม์ในที่รบ อับเนอร์ยกให้อิชโบเชท (หรือเอชบาอัล) ราชโอรสองค์เล็กที่ยังรอดชีวิตเพียงพระองค์เดียวของซาอูลให้เป็นกษัตริย์ปกครองอิสราเอลที่มาหะนาอิม ทางตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน ในขณะที่ดาวิดขึ้นครองราชย์ที่เฮโบรนในฐานะกษัตริย์ซึ่งเป็นที่ยอมรับเฉพาะเผ่ายูดาห์ สงครามได้เกิดขึ้นระหว่างทั้งสองฝ่ายอยู่ระยะหนึ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อับเนอร์
Pictures of Avner ben Ner's Tomb in Hebron
Tomb of Abner page on Hebron.com website.
David, Abraham (ed.) (1999). In Zion and Jerusalem: The Itinerary of Rabbi Moses Basola (1521–1523) C. G. Foundation Jerusalem Project Publications of the Martin (Szusz) Department of Land of Israel Studies of Bar-Ilan University ISBN 9652229261. Reference is made to visiting the tomb of Abner. (p. 77).
Photo of prayer at the Tomb of Abner from Imagekind เก็บถาวร 2020-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
Photo of prayer at the Tomb of Abner from PicJew.
Photos of Tomb of Abner Ben Ner from the book Sites in Hebron by David Wilder. ASIN: B00ALHB89Y.
ประเสริฐศรี จันทน์อาภรณ์

| พิมพ์นิภา มนตรีอาภรณ์ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: ประเสริฐศรี จันทน์อาภรณ์
ฉายา: นักร้อง 20 ภาษา
เกิด: 18 มีนาคม พ.ศ. 2482
ที่เกิด: กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
เสียชีวิต: 2 มีนาคม พ.ศ. 2556 (73 ปี)
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง
ช่วงปี: นักร้อง : (พ.ศ. 2502 - 2541) นักแสดง : (พ.ศ. 2541 - 2556)

อดีตสมาชิก: วายุบุตร
พิมพ์นิภา มนตรีอาภรณ์ หรือ ประเสริฐศรี จันทน์อาภรณ์ (18 มีนาคม พ.ศ. 2482 – 2 มีนาคม พ.ศ. 2556) อดีตนักร้องวงวายุบุตร เจ้าของฉายา "นักร้อง 20 ภาษา" ยุคต้น ๆ บันทึกแผ่นเสียงเพลงเสี้ยนหัวใจ ในนามของสหมิตรดนตรีจำกัด ประสบความสำเร็จจากการร้องโชว์ทั้งในและต่างประเทศ ด้วยการร้องเป็นภาษาต่าง ๆ พร้อมรีวิวประกอบที่มีลักษณะเฉพาะตัว และเป็นอดีตคู่สมรสของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ
ทั้งนี้เธอเคยเป็นครูสอนร้องเพลงตามสถาบันทางการดนตรี, คอนเสิร์ตการกุศล รวมทั้งผลงานละครและโฆษณา โดยเฉพาะโฆษณาของบริษัทน้ำมันแห่งหนึ่ง จนเธอเป็นที่รู้จักในนาม "คุณนายสะอาด"
ประวัติ

ประเสริฐศรี จันทน์อาภรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2482 เป็นบุตรของนาวาโทสิน จันทน์อาภรณ์ (นามเดิม สิ่น ประทีปะเสน) กับสงัด จันทน์อาภรณ์ (สกุลเดิม อภัยสุวรรณ)
บิดาของเธอเป็นบุตรของพระยาวิสูตรสาครดิฐ (เทียนสั่ง ประทีปะเสน) ซึ่งนับถือศาสนาคริสต์ มีบุตรที่เกิดแต่ภรรยาชื่ออินทร์หนึ่งคนชื่อ สิ่น ประทีปะเสน (พ.ศ. 2440-2530) แต่ภายหลังอินทร์และสิ่นได้แยกออกจากสกุลประทีปะเสน ซึ่งต่อมาสิ่นได้บวชสามเณรในศาสนาพุทธ ทั้งเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น สิน และตั้งสกุลใหม่ว่า "จันทน์อาภรณ์" เมื่อเข้ารับราชการทหารเรือ
ส่วนสงัด มารดาของเธอ เป็นบุตรคนเดียวของหลวงประสงค์สารการ (ถม อภัยสุวรรณ) บุตรของพระยาอนุยุตศาสตราคม (ต้ม อภัยสุวรรณ) ซึ่งหลวงประสงค์สารการได้สมรสกับเสงี่ยม บุตรีของขุนพัษฯ
ประเสริฐศรีมีพี่น้องทั้งหมด 11 คน แต่เสียชีวิตในวัยเยาว์ไป 3 คน และช่วงหลังอีก 2 คน จึงเหลือพี่น้องทั้งหมด 6 คน ได้แก่ นราภร โชติกะมาศ, กรุณา รุ่งสาโรจน์, ศิริมา สังข์ขำ, อำนวย จันทน์อาภรณ์ และพลเรือเอกอำพล จันทน์อาภรณ์
ทั้งนี้ชื่อประเสริฐศรีอันเป็นชื่อเดิมของเธอประชาชนมักเรียกสับสนกับประสานศรี สิงหานนท์ นักร้องอีกคนหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2546 ประเสริฐศรีได้เปลี่ยนชื่อจริงเป็น พิมพ์นิภา มนตรีอาภรณ์
การศึกษา

ประเสริฐศรีสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์, ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัย, ระดับอาชีวศึกษาจากวิทยาลัยบพิตรพิมุข จักรวรรดิ (แผนกภาษาต่างประเทศ), ระดับปริญญาตรีคณะบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะอักษรศาสตร์ Philippine Women’s University, สาขาวิชาเทคโนโลยีและนวัตกรรมการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม, ระดับปริญญาโทคณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ชีวิตส่วนตัวและการเสียชีวิต

ประเสริฐศรี เคยสมรสกับพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ อดีตนายกรัฐมนตรี แต่ภายหลังได้เลิกรากันและไม่มีบุตรด้วยกัน
ประเสริฐศรีป่วยด้วยโรคมะเร็งในสมองระยะสุดท้าย เธอเข้ารักษาตัวตั้งแต่วันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ที่โรงพยาบาลราชวิถีโดยไม่มีลูกหลานคอยดูแล และกำลังเดือดร้อนเรื่องค่ารักษาพยาบาล ในการนี้ศิลปินร่วมวงการเพลงได้จัดคอนเสิร์ตการกุศลเพื่อนำเงินดังกล่าวสมทบทุนค่ารักษาพยาบาลของเธอ และต่อมาทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดีได้รับเธอไว้เป็นคนไข้ในพระอนุเคราะห์
ประเสริฐศรีได้เสียชีวิตที่โรงพยาบาลราชวิถี เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2556 หลังจากรักษาอาการป่วยจากโรคดังกล่าวมาเป็นเวลานาน
ผลงาน > เพลง

คุณหนู
เสี้ยนหัวใจ
มาร์ชทหารบก
มาร์ชตำรวจ
สยามานุสติ
มหาอาณาจักรไทย
ผลงาน > การแสดง

ดาวคนละดวง
คู่รักสองชาติ
ลูกเขยทีเด็ด
พ่อ ตอนเทียนขี้ผึ้ง
ล่าสุดขอบฟ้า
หม่อมราชวงศ์แสงสูรย์ ลดาวัลย์

| หม่อมราชวงศ์แสงสูรย์ ลดาวัลย์ |
| --- | --- |
เกิด: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2453
เสียชีวิต: 2 สิงหาคม พ.ศ. 2536 (82 ปี)
คู่สมรส: สุมิตร ลดาวัลย์ ณ อยุธยา
บุตร: หม่อมหลวงพันธุ์สูรย์ ลดาวัลย์ หม่อมหลวงพูนแสง สูตะบุตร หม่อมหลวงเติมแสง สรรพโส หม่อมหลวงเพ็ญแสง ลดาวัลย์ หม่อมหลวงฐิติรัตน์ ลดาวัลย์
บิดามารดา: หม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์ หม่อมหวาน ลดาวัลย์ ณ อยุธยา
ญาติ: เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5 (พี่สาวร่วมบิดา)
หม่อมราชวงศ์แสงสูรย์ ลดาวัลย์ (5 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 2 สิงหาคม พ.ศ. 2536) เป็นโอรสคนเล็กในหม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์ กับหม่อมหวาน ลดาวัลย์ ณ อยุธยา เป็นน้องชายต่างมารดาของเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5 เข้ารับราชการในกรมวัง กระทรวงวัง เมื่อปี พ.ศ. 2471 จนเกษียณอายุเมื่อปี พ.ศ. 2513 และมีพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาประจำสำนักพระราชวัง จนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรมเมื่อปี พ.ศ. 2536 โดยมีตำแหน่งราชการพิเศษในกรรมการคณะต่าง ๆ อีกมากมาย
หม่อมราชวงศ์แสงสูรย์ ลดาวัลย์ สมรสกับสุมิตร ลดาวัลย์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม สิทธิ.ธิดาเจ้านางแดง (ธิดาเจ้าฟ้าเมืองหมอกใหม่) มีบุตร-ธิดา 5 คนคือ
ดร. หม่อมหลวงพันธุ์สูรย์ ลดาวัลย์
หม่อมหลวงพูนแสง สูตะบุตร
หม่อมหลวงเติมแสง สรรพโส
หม่อมหลวงเพ็ญแสง ลดาวัลย์
หม่อมหลวงฐิติรัตน์ ลดาวัลย์
ผลงานหนังสือ

กระบวนพยุหยาตรา
ชุมทางภาษาไทย
ฐานันดรแห่งราชวงศ์ไทย
บรมธรรมิกมหาราชาธิราชรำลึก
ประวัติสำนักพระราชวัง
ประเพณีการเก็บรักษาพระบรมอัฐิ และพระอัฐิในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์
พระมหาปราสาท และพระราชมณเฑียรสถานในพระบรมมหาราชวัง
พระราชพิธี
พระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมัยกรุงรัตนโกสินทร์
พระราชศรัทธา
วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
ศรุตานุสรณ์
สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระปิยมเหสี ในรัชกาลที่ 5
สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร และฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2529 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2526 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2514 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 9 (ร.จ.ท.9)
ดรากอนฟอร์ซ

นักดนตรี
ดราก้อนฟอร์ซ (อังกฤษ: Dragon Force) เป็นวง พาวเวอร์เมทัล สัญชาติอังกฤษ ก่อตั้งในขึ้นปี 1999 ณ นครลอนดอน วงนี้รู้จักกันเป็นอย่างดีในเรื่องความสามารถ ของมือกีตาร์ ที่โซโล่เร็วมาก และนาน เพลงของดรากอนฟอร์ซมีการผสานเสียงธรรมดาของเครื่องดนตรีทั่วไปเข้ากับเสียงที่แต่งด้วยไฟฟ้าสมัยใหม่ด้วย วงนี้ได้รับความนิยมจากแฟนเพลงร็อคเป็นอย่างมาก จึงถูกนำไปทำเป็นเกมส์ อย่างเช่น เกมกีตาร์ระดับโลก อย่าง กีตาร์ฮีโร่
ดราก้อนฟอร์ซ ประกอบด้วย เฮอร์แมน ลี สัญชาติ อังกฤษ-ฮ่องกงทำหน้าที่โซโล่กีตาร์ เช่นเดียวกับ แซม ท็อตแมน ซึ่งทั้ง 2 เป็นผู้ร่วมก่อตั้งวงนี้อีกด้วย เดฟ แมกคินทอสห์ ทำหน้าที่เป็นมือกลอง ส่วน เฟรเดริค เลคเคริก ทำหน้าที่เบส และ วาดิม พรูซานนอฟ ทำหน้าที่คีย์บอร์ด ร้องนำ
ซิงเกิลที่มีชื่อเสียงที่สุดของวงนี้ คือ "Through the Fire and Flames" ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งในเพลงกีตาร์ที่เล่นยากที่สุดในโลก เนื่องจากเป็นเพลงที่โซโล่ เร็วมาก เกม กีตาร์ฮีโร่ III (Guitar Hero III) ได้นำเพลงนี้ไปประกอบเกมส์ และถือว่าเป็นเพลงที่หินที่สุดของเกมส์ กีตาร์ฮีโร่ ตั้งแต่เคยทำมา
อัลบั้ม

ตั้งแต่ปี 2003 เป็นต้นมา มีอัลบั้มรวม 9 อัลบั้ม
Valley Of The Damned (2003)
Sonic Firestorm (2004)
Inhuman Rampage (2006)
Ultra Beatdown (2008)
The Power Within (2012)
Maximum Overload (2014)
Reaching Into Infinity (2017)
Extreme Power Metal (2019)
Warp Speed Warriors (2024)
อริยสัจ 4

อริยสัจ (Ariyasacca)หรือ จตุราริยสัจ หรืออริยสัจ 4 ข้อปฏิบัติอันเป็นกลาง ที่พระโคตมพุทธเจ้าตรัสรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งย่อมเป็นไปเพื่อเข้าไปสงบระงับ เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความรู้ดี เพื่อความดับ และ เพื่อนิพพาน เป็นหลักคำสอนหนึ่งของพระโคตมพุทธเจ้า แปลว่า ความจริงอันประเสริฐ ความจริงของพระอริยบุคคล หรือความจริงที่ทำให้ผู้เข้าถึงกลายเป็นอริยะ มีอยู่สี่ประการ คือ
ทุกข์ (Dukkha) คือ สภาพที่ทนได้ยาก ภาวะที่ทนอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้ สภาพที่บีบคั้น ได้แก่ ชาติ (การเกิด) ชรา (การแก่ การเก่า) มรณะ (การตาย การสลายไป การสูญสิ้น) การประสบกับสิ่งอันไม่เป็นที่รัก การพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รัก การปรารถนาสิ่งใดแล้วไม่สมหวังในสิ่งนั้น กล่าวโดยย่อ ทุกข์ก็คืออุปาทานขันธ์ หรือขันธ์ 5 ⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀
สมุทัย (Samudaya) คือ สาเหตุที่ทำให้เกิดทุกข์อย่างแท้จริง คือ ความทะยานอยาก ทำให้มีภพอีก เป็นไปกับความกำหนัด ด้วยอำนาจความเพลิดเพลิน เพลินยิ่งในอารมณ์นั้น ๆ ได้แก่ ตัณหา 3 คือ กามตัณหา-ความทะยานอยากในกาม ความอยากได้ทางกามารมณ์, ภวตัณหา-ความทะยานอยากในภพ ความอยากเป็นโน่นเป็นนี่ ความอยากที่ประกอบด้วยภวทิฏฐิหรือสัสสตทิฏฐิ และ วิภวตัณหา-ความทะยานอยากในความปราศจากภพ ความอยากไม่เป็นโน่นเป็นนี่ ความอยากที่ประกอบด้วยวิภวทิฏฐิหรืออุจเฉททิฏฐิ ⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀
นิโรธ (Nirodha) คือ ความดับทุกข์ (ก็ข้อนี้แลเป็นความดับทุกข์) (ความดับโดยสิ้นกำหนัด โดยไม่เหลือแห่งตัณหานั้นนั่นแหละใด)  จาโค ความสละตัณหานั้น, ปะฏินิสสัคโค ความวางตัณหานั้น, มุตติ การปล่อยตัณหานั้น, อะนาละโย ความไม่พัวพันแห่งตัณหานั้น ⠀ ⠀
มรรค (Magga) คือ แนวปฏิบัติที่นำไปสู่นิโรธหรือนำไปถึงความดับทุกข์ ความดับโดยสิ้นกำหนัด โดยไม่เหลือแห่งตัณหา มีองค์ประกอบอยู่แปดประการ คือ
1. สัมมาทิฐิ ความเห็นชอบ
2. สัมมาสังกัปปะ ความดำริชอบ
3. สัมมาวาจา เจรจาชอบ
4. สัมมากัมมันตะ กระทำชอบ
5. สัมมาอาชีวะ เลี้ยงชีพชอบ
6. สัมมาวายามะ พยายามชอบ
7. สัมมาสติ ระลึกชอบ
8. สัมมาสมาธิ ตั้งใจชอบ
ซึ่งรวมเรียกอีกชื่อหนึ่งได้ว่า "มัชฌิมาปฏิปทา" หรือทางสายกลาง ⠀
กิจในอริยสัจ 4

กิจในอริยสัจ คือสิ่งที่ต้องทำต่ออริยสัจ 4 แต่ละข้อ ได้แก่
ปริญญา - ทุกข์ ควรรู้ คือการทำความเข้าใจปัญหาหรือสภาวะที่เป็นทุกข์อย่างตรงไปตรงมาตามความเป็นจริง เป็นการเผชิญหน้ากับปัญหา
ปหานะ - สมุทัย ควรละ คือการกำจัดสาเหตุที่ทำให้เกิดทุกข์ เป็นการแก้ปัญหาที่เหตุต้นตอ
สัจฉิกิริยา - นิโรธ ควรทำให้แจ้ง คือการเข้าถึงภาวะดับทุกข์ หมายถึงภาวะที่ไร้ปัญหาซึ่งเป็นจุดมุ่งหมาย
ภาวนา - มรรค ควรเจริญ คือการฝึกอบรมปฏิบัติตามทางเพื่อให้ถึงความดับแห่งทุกข์ หมายถึงวิธีการหรือทางที่จะนำไปสู่จุดหมาย
กิจทั้งสี่นี้จะต้องปฏิบัติให้ตรงกับมรรคแต่ละข้อให้ถูกต้อง การรู้จักกิจในอริยสัจนี้เรียกว่ากิจญาณ
กิจญาณเป็นส่วนหนึ่งของญาณ 3 หรือญาณทัสสนะ (สัจญาณ, กิจญาณ, กตญาณ) ซึ่งหมายถึงการหยั่งรู้ครบสามรอบ ญาณทั้งสามเมื่อเข้าคู่กับกิจในอริยสัจทั้งสี่จึงได้เป็นญาณทัสนะมีอาการ 12 ดังนี้
สัจญาณ หยั่งรู้ความจริงสี่ประการว่า
ทุกข์ นี่คือทุกข์
สมุทัย นี่คือเหตุแห่งทุกข์
นิโรธ นี่คือความดับทุกข์
มรรค นี่คือทางแห่งความดับทุกข์
กิจญาณ หยั่งรู้หน้าที่ต่ออริยสัจว่า
ทุกข์ ทุกข์ควรรู้
สมุทัย เหตุแห่งทุกข์ควรละ
นิโรธ ความดับทุกข์ควรทำให้ประจักษ์แจ้ง
มรรค ทางแห่งความดับทุกข์ควรฝึกหัดให้เจริญขึ้น
กตญาณ หยั่งรู้ว่าได้ทำกิจที่ควรทำได้เสร็จสิ้นแล้ว
ทุกข์ ได้กำหนดรู้แล้ว
สมุทัย เหตุแห่งทุกข์ได้ละแล้ว
นิโรธ ความดับทุกข์ได้ประจักษ์แจ้งแล้ว
มรรค ทางแห่งความดับทุกข์ได้ปฏิบัติแล้ว ⠀⠀ ⠀
อาการ 12 อย่าง

สัจญาณ ทุกข์ นี่คือทุกข์
กิจญาณ ทุกข์ ควรกำหนดรู้
กตญาณ ทุกข์ ได้กำหนดรู้แล้ว ⠀
สัจญาณ สมุทัย นี่คือเหตุแห่งทุกข์
กิจญาณ สมุทัย เหตุแห่งทุกข์ควรละเสีย
กตญาณ สมุทัย เหตุแห่งทุกข์ได้ละแล้ว
สัจญาณ นิโรธ นี่คือความดับทุกข์
กิจญาณ นิโรธ ความดับทุกข์ควรทำให้ประจักษ์แจ้ง
กตญาณ นิโรธ ความดับทุกข์ได้ประจักษ์แจ้งแล้ว
สัจญาณ มรรค นี่คือทางแห่งความดับทุกข์
กิจญาณ มรรค ทางแห่งความดับทุกข์ต้องเจริญให้มาก
กตญาณ มรรค ทางแห่งความดับทุกข์ได้บริบูรณ์เต็มรอบแล้ว (กิจอื่นที่ต้องทำมิได้มีอีก)
ท่าอากาศยานเชียงใหม่

สำหรับการใช้งานทางทหาร ดูที่ ฐานบินเชียงใหม่
ภายในอาคารท่าอากาศยานเชียงใหม่
Airbus A380 ของสายการบินไทย สามารถทำการบินขึ้นลงที่ท่าอากาศยานเชียงใหม่ได้
Boeing 747-400 ของสายการบินไทย ที่ทำการบินประจำท่าอากาศยานเชียงใหม่
Airbus A319 ของสายการบินบางกอกแอร์เวย์ ที่สนามบินเชียงใหม่
ท่าอากาศยานเชียงใหม่ หรือ สนามบินเชียงใหม่ (อังกฤษ: Chiang Mai International Airport) (IATA: CNX , ICAO: VTCC) ตั้งอยู่เลขที่ 60 ถนนมหิดล ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ทางตะวันตกเฉียงใต้ ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ 4 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศ (International Airport) และเป็นท่าอากาศยานนานาชาติ 1 ใน 6 แห่ง ที่บริหารงานโดยบริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) โดยมีผู้อำนวยการท่าอากาศยานเชียงใหม่ดูแล เป็นท่าอากาศยานที่สำคัญ เป็นศูนย์กลางทางการบินของภาคเหนือ โดยมีเที่ยวบินเข้าออกหนาแน่นเป็นลำดับสี่ รองจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ท่าอากาศยานดอนเมือง และท่าอากาศยานภูเก็ต
ข้อมูลทั่วไป

สนามบินเชียงใหม่เดิมชื่อ สนามบินสุเทพ ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2464 การตั้งสนามบินเชียงใหม่เป็นพระดำริของนายพลโทหม่อมเจ้าบวรเดช อุปราชมณฑลพายัพ โดยเลือกพื้นที่บริเวณเชิงดอยสุเทพ ซึ่งขณะนั้นมีสภาพเป็นป่าไผ่ เมื่อสนามบินสร้างเสร็จได้มอบให้อยู่ในการดูแลของกระทรวงกลาโหม พร้อมกันนั้น ภาคเจ้านายและประชาชนเชียงใหม่ได้รวบรวมเงินเพื่อจัดซื้อเครื่องบินแบบเบร์เก 14 (Bréguet 14) ให้กองทัพไว้ใช้ในราชการฝ่ายเหนือ และมีการตั้งชื่อเครื่องบินนี้ว่า จังหวัดเชียงใหม่ 1
16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2466 มีการเปิดสนามบินอย่างเป็นทางการ เครื่องบินจังหวัดเชียงใหม่ 1 ได้บินมาแตะพื้นรันเวย์สนามบินเชียงใหม่เป็นปฐมฤกษ์ ต่อมามีการเปลี่ยนชื่อเป็น สนามบินเชียงใหม่ และ ท่าอากาศยานเชียงใหม่ ตามลำดับ
ท่าอากาศยานนานาชาติเชียงใหม่มีพื้นที่กว่า 1,600 ไร่ ปัจจุบันมีอาคารผู้โดยสาร 2 หลัง คือหลังเดิม เป็นอาคารผู้โดยสารภายในประเทศ และหลังใหม่ เป็นอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ ท่าอากาศยานแห่งนี้สามารถรองรับผู้โดยสารได้สูงสุด 8 ล้านคนต่อปี และมีสถิติปริมาณอากาศยานพาณิชย์ขึ้นลง ในปี พ.ศ. 2549 จำนวน 24,469 เที่ยวบิน, พ.ศ. 2550 จำนวน 26,708 เที่ยวบิน, พ.ศ. 2554 จำนวน 32,445 เที่ยวบิน และล่าสุด พ.ศ. 2555 จำนวนมากกว่า 37,000 เที่ยวบิน ในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2561 สายการบินวิสดอมแอร์เวย์ทำการบินประจำที่ท่าอากาศยานแห่งนี้โดยทำการบินเที่ยวบินปฐมฤกษ์จากท่าอากาศยานน่านนครมายังท่าอากาศยานเชียงใหม่ด้วยเครื่องบินทะเบียน HS-WIA เส้นทางบินที่ไกลที่สุดของท่าอากาศยานเชียงใหม่ได้แก่ TG922 ทำการบินจากเชียงใหม่แวะกรุงเทพมหานครปลายทางแฟรงเฟิร์ต และ TG923 ทำการบินจากแฟรงเฟิร์ตแวะที่กรุงเทพมหานครปลายทางเชียงใหม่ ซึ่งปัจจุบันได้ยกเลิกไปแล้ว
ท่าอากาศยานเชียงใหม่ สามารถรับเครื่องบิน ชนิด แอร์บัส เอ380 และ โบอิง 747 ได้
โดยวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2550 เครื่องบิน แอร์บัส A380 สายการบินไทย ได้ทำการบินมาลงที่ท่าอากาศยานเชียงใหม่
ท่าอากาศยานเชียงใหม่มองจากวัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565
โครงสร้าง > อาคารผู้โดยสารชั้นที่ 1 > ปีกทิศเหนือ

ด้านทิศเหนือเป็นส่วนของผู้โดยสารขาเข้าและขาออกภายในประเทศ
เป็นทางเข้าสู่ตัวอาคารผู้โดยสารภายในประเทศ โดยผ่านจุดตรวจความปลอดภัย
มีประตูทางออกจากอาคาร
สำนักงานประชาสัมพันธ์ ท่าอากาศยานเชียงใหม่ (ทอท.)
สำนักแพทย์(ห้องพยาบาล) ท่าอากาศยานเชียงใหม่ (ทอท.)
มีสำนักงานขายบัตรโดยสารของสายการบิน บางกอกแอร์เวย์ ไทยไลอ้อนแอร์ นกแอร์ ไทยแอร์เอเชีย ไทยสมายล์ การบินไทย
มีเคาน์เตอร์เช็คอินของ ไทยสมายล์ นกแอร์ บางกอกแอร์เวย์ ไทยไลอ้อนแอร์ ไทยแอร์เอเชีย
ภายในมีร้านกาแฟ ร้านขายของที่ระลึก แลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ และ บริษัทรถเช่า
ห้องรับรองของสายการบิน การบินไทย บางกอกแอร์เวย์
ร้านไอศกรีม Dairy Queen
ร้านกาแฟวาวี Wawee Coffee
คาเฟ่ อเมซอน Cafe Amazon
ร้านกาแฟสตาร์บัคส์ Starbucks Coffee
ร้านกาแฟแบล็คแคนยอน Black Canyon
ร้านโครงการหลวง
ร้านข้าวซอย เฮาส์
ห้องสุขา
มีประตูทางออกขึ้นเครื่อง 9 ประตู
ประตู 11, 12, และ 14 เป็นแบบ Bus Gate
โดยประตูทางออก 3 , 4 , 5 , 6 , 7 , 8 เป็นสะพานเทียบเข้าสู่เครื่องบิน
โครงสร้าง > อาคารผู้โดยสารชั้นที่ 1 > โถงกลางอาคาร

มีร้านค้าขายสินค้าที่ระลึก ร้านหนังสือ ร้านอาหาร
AIS Buddy
บริเวณตรงกลางเป็นห้องรับรองพิเศษของสายการบินการบินไทย บางกอกแอร์เวย์
ด่านตรวจสัตว์น้ำท่าอากาศยานเชียงใหม่
ศุลกากร
ร้านไอศกรีม Dairy Queen
เป็นที่ตั้งของไปรษณีย์ไทย สาขาท่าอากาศยานเชียงใหม่
ตำรวจท่องเที่ยว ประจำท่าอากาศยานเชียงใหม่
มีประตูทางออกจากอาคาร
โครงสร้าง > อาคารผู้โดยสารชั้นที่ 1 > ปีกทิศใต้

เป็นทางเข้าสู่ตัวอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ โดยผ่านจุดตรวจความปลอดภัย
มีเคาน์เตอร์เช็คอินของ อีวีเอแอร์ เมียนมาแอร์ไลน์ ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ ปักกิ่งแคพิทอลแอร์ไลน์ คาเธ่ย์ ดรากอน ฮ่องกงเอ็กซเพรส จุนเหยาแอร์ไลน์ โคเรียนแอร์ ชานตงแอร์ไลน์ เสฉวนแอร์ไลน์ ซิลค์แอร์ สปริงแอร์ไลน์ ไทเกอร์แอร์
ห้องสุขา
มีประตูทางออกจากอาคาร
โครงสร้าง > อาคารผู้โดยสารชั้นที่ 2 > ปีกทิศเหนือ ก่อนเข้าประตู (Gate) อาคารผู้โดยสารภายประเทศ

ร้าน ภัตตาคารการบินไทย
ร้าน วนัสนันท์
จุดตรวจความปลอดภัย วัตถุอันตราย DRG
ร้านสินค้าปลอดภาษี King Power
โครงสร้าง > อาคารผู้โดยสารชั้นที่ 2 > โถงกลางอาคาร

ฝ่ายรักษาความปลอดภัย ท่าอากาศยานเชียงใหม่
ร้าน Mcdonald's
ร้าน Burger King
ร้าน Starbucks
โครงสร้าง > อาคารผู้โดยสารชั้นที่ 2 > ปีกทิศใต้ ก่อนเข้าประตู (Gate) อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ

ตรวจหนังสือเดินทาง
สายการบิน > สายการบินที่ให้บริการ

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| การบินไทย | กรุงเทพฯ–สุวรรณภูมิ | ภายในประเทศ |
| บางกอกแอร์เวย์ส | กรุงเทพฯ–สุวรรณภูมิ, กระบี่, เกาะสมุย, ภูเก็ต | ภายในประเทศ |
| ไทยเวียดเจ็ทแอร์ | กรุงเทพฯ–สุวรรณภูมิ, ภูเก็ต | ภายในประเทศ |
| ไทยแอร์เอเชีย | กรุงเทพฯ–ดอนเมือง, กรุงเทพฯ–สุวรรณภูมิ, กระบี่, ขอนแก่น, ภูเก็ต, สุราษฎร์ธานี, หัวหิน, หาดใหญ่ | ภายในประเทศ |
| ไทยไลอ้อนแอร์ | กรุงเทพฯ–ดอนเมือง, อู่ตะเภา | ภายในประเทศ |
| นกแอร์ | กรุงเทพฯ–ดอนเมือง, อุดรธานี | ภายในประเทศ |
| โคเรียนแอร์ | โซล–อินช็อน | ระหว่างประเทศ |
| เชจูแอร์ | โซล–อินช็อน | ระหว่างประเทศ |
| เอเชียนาแอร์ไลน์ | โซล–อินช็อน | ระหว่างประเทศ |
| จินแอร์ | โซล–อินช็อน | ระหว่างประเทศ |
| อีสสตาร์เจ็ท | โซล–อินช็อน, ปูซาน | ระหว่างประเทศ |
| ไทยเวียดเจ็ทแอร์ | โอซากา | ระหว่างประเทศ |
| อีวีเอแอร์ | ไทเป | ระหว่างประเทศ |
| ไชนาแอร์ไลน์ | ไทเป | ระหว่างประเทศ |
| สตาร์ลักซ์แอร์ไลน์ | ไทเป | ระหว่างประเทศ |
| ไทยแอร์เอเชีย | ไทเป, ฮ่องกง, ฮานอย, ปักกิ่ง | ระหว่างประเทศ |
| เอชเคเอ็กซ์เพรส | ฮ่องกง | ระหว่างประเทศ |
| ฮ่องกงแอร์ไลน์ | ฮ่องกง | ระหว่างประเทศ |
| แอร์เอเชีย | กัวลาลัมเปอร์ | ระหว่างประเทศ |
| มาเลเซียแอร์ไลน์ | กัวลาลัมเปอร์ | ระหว่างประเทศ |
| ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ | กว่างโจว | ระหว่างประเทศ |
| สปริงแอร์ไลน์ | กว่างโจว, เซี่ยงไฮ้–ผู่ตง, ซีอาน | ระหว่างประเทศ |
| แอร์มาเก๊า | มาเก๊า (เริ่ม 1 ก.ค. 2025) | ระหว่างประเทศ |
| ไลอ้อนแอร์ | เฉิงตู | ระหว่างประเทศ |
| ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ | คุนหมิง, เซี่ยงไฮ้–ผู่ตง | ระหว่างประเทศ |
| รุ่ยลี่แอร์ไลน์ | คุนหมิง, เชียงรุ่ง | ระหว่างประเทศ |
| จูนเหยาแอร์ไลน์ | เซี่ยงไฮ้–ผู่ตง | ระหว่างประเทศ |
| แอร์ไชนา | ปักกิ่ง | ระหว่างประเทศ |
| ไห่หนานแอร์ไลน์ | เชินเจิ้น | ระหว่างประเทศ |
| สกู๊ต | สิงคโปร์ | ระหว่างประเทศ |
| การบินลาว | หลวงพระบาง | ระหว่างประเทศ |
| เมียนมาร์แนชนัลแอร์ไลน์ | ย่างกุ้ง | ระหว่างประเทศ |
| เมียนมาร์แอร์เวย์อินเตอร์แนชนัล | ย่างกุ้ง, มัณฑะเลย์ | ระหว่างประเทศ |
| เซบูแปซิฟิค | มะนิลา | ระหว่างประเทศ |
| เอทิฮัด | อาบูดาบี (เริ่ม 3 พ.ย. 2025) | ระหว่างประเทศ |
​
สายการบิน > สายการบินที่เคยทำการบิน

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง |
| --- | --- |
ไทยสมายล์: ภูเก็ต, กรุงเทพฯ-ดอนเมือง, นครศรีธรรมราช, เกาะสมุย, กรุงเทพฯ–สุวรรณภูมิ
การบินไทย: แม่ฮ่องสอน, กรุงเทพฯ-ดอนเมือง, หาดใหญ่, เชียงราย
กานต์แอร์: กรุงเทพฯ-ดอนเมือง, แม่ฮ่องสอน, ปาย, แม่สะเรียง, แม่สอด, น่าน, พิษณุโลก, เชียงราย, พัทยา, หัวหิน, ขอนแก่น, นครราชสีมา, อุบลราชธานี
นกแอร์: หาดใหญ่, แม่ฮ่องสอน​, ขอนแก่น,​ อู่ตะเภา, อุบลราชธานี, หนานหนิง
กาตาร์แอร์เวย์: โดฮา
ไทยไลอ้อนแอร์: หาดใหญ่
บางกอกแอร์เวย์ส​: แม่ฮ่องสอน, มัณฑะเลย์,  ย่างกุ้ง, หลวงพระบาง, อุดรธานี
การบินลาว: เวียงจันทร์
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์​: กว่างโจ
คาเธ่ย์ ดรากอน: ฮ่องกง
จุนเหยาแอร์ไลน์: เซี่ยงไฮ้ ผู่ตง
ซานตงแอร์ไลน์: จี่หนาน, ฉงชิ่ง
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์: ปักกิ่ง
ไทยไลอ้อนแอร์: กว่างโจว
ทีเวย์แอร์: โซล-อินซ็อน
ไทยแอร์เอเชีย: ฉางชา, เฉวียนโจว, ซานย่า, เซินเจิ้น, ดานัง, มาเก๊า, หนานซาง
ลัคกี้แอร์: คุณหมิง
เวียดเจ็ตแอร์: นครโฮจิมินห์
เสฉวนแอร์ไลน์: เฉิงตู, ซีอาน
แอร์ไชน่า: อู่ฮั่น

​
​
ข้อมูลการจราจรในแต่ละปี

| ปีปฏิทิน | ผู้ใช้บริการ (คน) | เปลี่ยนแปลง | เที่ยวบิน |
| --- | --- | --- | --- |
| 2551 | 3,062,909  | — | — |
| 2552 | 3,081,645  |  0.61% | — |
| 2553 | 3,178,941  |  3.15% | 27,485 |
| 2554 | 3,880,037  |  22.05% | 32,445 |
| 2555 | 4,491,331  |  15.75% | 36,981 |
| 2556 | 5,172,753   |  15.17% | 43,366 |
| 2557 |  6,630,624   |  28.18% | 52,642 |
| 2558 |  8,365,851   |  26.17% | 63,843 |
| 2559 |  9,446,320 |  12.91% | 69,202 |
| 2560 |  10,230,280 |  8.29% | 71,994 |
| 2561 |  10,989,869 |  7.42% | 78,210 |
| 2562 | 11,333,548 |  3.13% | 80,751 |
| 2563 | 4,851,475 |  57.19% | 35,058 |
| ต.ค. 2564 | 1,092,046 |  77.49 | 10,858 |
| 2565 | 3,532,064 |  | 26,757 |
| 2566 | 5,870,929 |  66.71% | 40,412 |
| ม.ค-ก.พ 2567 | 1,691,254 |  14.73% | 10,349 |
ดูเพิ่ม

รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพถ่ายทางอากาศของ ท่าอากาศยานเชียงใหม่
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2014-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก ท่าอากาศยานเชิงพาณิชย์ในประเทศไทย |
| --- | --- |
กรุงเทพมหานครและปริมณฑล:  สุวรรณภูมิ (BKK)☆  ดอนเมือง (DMK)☆ 
ภาคกลาง:  พิษณุโลก (PHS)  สุโขทัย (THS) 
ภาคตะวันออก:  อู่ตะเภา ระยอง–พัทยา (UTP)☆  ตราด (TDX) 
ภาคตะวันตก:  แม่สอด (MAQ)☆  หัวหิน (HHQ) 
ภาคเหนือ:  เชียงใหม่ (CNX)☆  แม่ฟ้าหลวง เชียงราย (CEI)☆  ลำปาง (LPT)  แม่ฮ่องสอน (HGN)  น่านนคร (NNT)  แพร่ (PRH) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ขอนแก่น (KKC)☆  อุดรธานี (UTH)☆  อุบลราชธานี (UBP)☆  นครพนม (KOP)  บุรีรัมย์ (BFV)  เลย (LOE)  ร้อยเอ็ด (ROI)  สกลนคร (SNO) 
ภาคใต้:  ภูเก็ต (HKT)☆  หาดใหญ่ (HDY)☆  กระบี่ (KBV)☆  สมุย (USM)☆  สุราษฎร์ธานี (URT)☆  นครศรีธรรมราช (NST)☆  ตรัง (TST)  นราธิวาส (NAW)  ชุมพร (CJM)  ระนอง (UNN) 
ไม่มีบริการเที่ยวบินพาณิชย์:  ปาย (PYY)  ปัตตานี (PAN)  สุรินทร์ภักดี (PXR)  ตาก (TKT)  แม่สะเรียง (MSR)  เพชรบูรณ์ (PHY)  นครราชสีมา (NAK)  เบตง (BTZ)☆ 
ยุติการใช้งาน:  อุตรดิตถ์ (UTR)  เชียงรายเก่า  เกาะพะงัน 
ระหว่างการก่อสร้างและอยู่ในแผน:  นครปฐม  บึงกาฬ  มุกดาหาร  เชียงใหม่ แห่งที่ 2  อันดามัน  พัทลุง 
☆ หมายถึง ท่าอากาศยานนานาชาติ
| ด ค กท่าอากาศยานภายใต้การบริหารงานของบมจ>  ท่าอากาศยานไทย |
| --- | --- |
กรุงเทพและปริมณฑล:  สุวรรณภูมิ  ดอนเมือง 
ภาคเหนือ:  แม่ฟ้าหลวง เชียงราย  เชียงใหม่ 
ภาคใต้:  ภูเก็ต  หาดใหญ่ 
บมจ. ท่าอากาศยานไทย • กระทรวงคมนาคม
อวัยวะของคอร์ติ

| อวัยวะของคอร์ติ  (Organ of Corti) |
| --- | --- |
คอเคลียผ่าแสดงอวัยวะของคอร์ติ
อวัยวะของคอร์ติ ผ่าแล้วขยาย
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: organum spirale
MeSH: D009925
นิวโรเล็กซ์ ID: birnlex_2526
TA98: A15.3.03.121
TA2: 7035
FMA: 75715
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
อวัยวะของคอร์ติ (อังกฤษ: organ of Corti, spiral organ) เป็นอวัยวะรับรู้เสียงที่อยู่ในหูชั้นในรูปหอยโข่ง (หรือคอเคลีย) ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
มีแถบเซลล์เยื่อบุผิวที่ไม่เหมือนกันตลอดแถบ ทำให้สามารถถ่ายโอนเสียงต่าง ๆ ให้เป็นสัญญาณประสาทต่าง ๆ
โดยเกิดผ่านแรงสั่นสะเทือนที่ทำให้น้ำในคอเคลียและเซลล์ขนในอวัยวะของคอร์ติไหว
นักกายวิภาคชาวอิตาลี นพ. แอลฟอนโซ คอร์ติ (พศ. 2365-2419) เป็นผู้ค้นพบอวัยวะของคอร์ติในปี 2394
โครงสร้างมีวิวัฒนาการมาจาก basilar papilla และขาดไม่ได้เพื่อแปลแรงกลให้เป็นสัญญาณประสาทในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
Stereocilia ของเซลล์ขนในหูชั้นในของกบ