stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โยโย่
รูปทรง > อิมพีเรียล (Imperial)

ถือเป็นรูปทรงดั้งเดิมของโยโย่ มีลักษณะเป็นที่ติดตากันทั่วไป อาจเป็นที่รู้จักในอีกชื่อคือทรง สกัลปต์ (Sculpted) ซึ่งหมายถึงการถูกแกะสลักเสลาออกมาเป็นชิ้นงาน
รูปทรงแบบอิมพีเรียลนี้ ทำให้โยโย่เหมาะต่อการเล่น ลูปปิง เป็นรูปแบบแรกของโยโย่ที่ เปโดร ฟลอเรสผลิตออกวางจำหน่าย ก่อนจะขายต่อสิทธิ์ในการผลิตให้ดันแคนในภายหลัง
รูปทรง > โมดิฟายด์ (Modified)

รูปทรงโมดิฟายด์ ซึ่งมีความหมายตรงตัวว่ารูปทรงที่ผ่านการดัดแปลง ได้รับความนิยมสำหรับผู้เล่นโยโย่ เพราะสามารถเล่นท่าแนวสลีปปิง และลูปปิงได้ดีทั้งคู่ บ้างก็เรียกว่าเป็นรูปทรงฟลายวีล ที่แปลว่าทรงจานบิน หรือรูปทรงโมเดิร์น อันมีความหมายว่ารูปทรงสมัยใหม่
จุดเด่นของโยโย่รูปทรงโมดิฟายด์ คือผิวหน้าด้านนอกของส่วนที่เป็นจานหมุนทั้งสองจะถูกคว้านออกโพรง อาจมีการปิดทับด้วยพลาสติก หรือกระดาษ โดยเหลือขอบบริเวณรอบจานหมุน ช่วยเพิ่มมวลและแรงเฉื่อยในการหมุนของโยโย่ ซึ่งมีผลทำให้โยโย่หมุนได้นานยิ่งขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน ตัวโยโย่เองก็มีลักษณะเรียวบางทำให้สามารถพลิกกลับได้ง่ายในขณะเล่นท่าลูปปิง โดยรวมแล้ว ตัวจานหมุนของโยโย่มีความโค้งมน ไม่มีบริเวณที่เป็นสันอย่างเด่นชัด ถือได้ว่าเป็นรูปทรงโยโย่ที่มีความสมดุลในการเล่นมากที่สุด
รูปทรง > ผีเสื้อ (Butterfly)

ถือกำเนิดในปี พ.ศ. 2501 แปลตรงตัวได้ว่ารูปทรงผีเสื้อ ชื่อเรียกดังกล่าวมาจากลักษณะเด่นของส่วนจานหมุนที่บานออกจากกัน ทำให้ง่ายต่อผู้เล่นที่จะใช้เชือกคล้องตัวจานหมุนในขณะเล่น เหมาะเป็นอย่างยิ่งสำหรับการเล่นท่าที่ใช้เชือก รูปทรงนี้ยังเหมาะสำหรับการเล่นแบบ ออฟ-สตริง ด้วยเช่นกัน
อย่างไรก็ตามข้อเสียของโยโย่รูปทรงนี้ คือไม่เหมาะสำหรับการเล่นท่าลูปปิง เพราะตัวจานหมุนที่บานออก ทำให้ตัวโยโย่พลิกกลับในระหว่างการเล่นลูปปิงได้ยาก
โยโย่รูปทรงผีเสื้อมีลักษณะคล้ายคลึงกับ เดียโบโล ซึ่งเป็นของเล่นอีกชนิดหนึ่ง ในบางครั้งก็เรียกโยโย่รูปทรงนี้ว่า โยโย่จีน
มีความนิยมในหมู่โยโย่ทรงต่างมาก ส่วนใหญ่เป็นเหล็ก
รูปทรง > รูปทรงใหม่

เริ่มแพร่หลายในระยะเวลาไม่นานนับแต่ปี พ.ศ. 2550 มีการพัฒนารูปทรงของโยโย่แบบใหม่ขึ้นมาอย่างหลากหลาย ตัวอย่างเช่น
โยโย่แบบร่องกว้าง เน้นการเพิ่มช่องว่างระหว่างส่วนจานหมุนทั้งสองอัน ทำให้มีที่ให้เชือกแทรกตัวเข้าใกล้แกนหมุนของโยโย่ได้มากขึ้น และช่วยให้ง่ายต่อการเล่นท่าแบบใช้เชือก แต่ก็มีข้อเสียสำคัญคือตัวโยโย่ไม่สามารถพันทบเชือกกลับสู่มือผู้เล่นได้ด้วยการกระตุกเชือกแต่เพียงอย่างเดียว แต่ต้องใช้เทคนิคพิเศษในการทบเชือก
โยโย่ทรงตัว H  ลักษณะคล้ายกับโยโย่ทรงผีเสื้อ แต่ข้อแตกต่างคือ บริเวณขอบของจานหมุนมีการเสริมจนเป็นสันหนา ช่วยเพิ่มมวลบริเวณดังกล่าว ใช้วัสดุมากจึงราคาสูง
โยโย่แบบมีรอยบุ๋ม คือโยโย่ที่ผิวนอกของส่วนจานหมุน มีรอยบุ๋มลักษณะคล้ายรอยบุ๋มบนผิวลูกกอล์ฟ รอยบุ๋มเหล่านี้ จะช่วยลดแรงต้านอากาศขณะที่โยโย่กำลังหมุน ช่วยเพิ่มระยะเวลาการทำสลีปปิง
โยโย่ DIY ได้2ประเภท
1.ลูกปืน
2.โยโย่ติดมอเตอร์
รูปทรง > การกระจายน้ำหนัก

การออกแบบส่วนจานหมุนของโยโย่ จำเป็นต้องคำนึงมวลของจานหมุนว่าเน้นหนักไปในตำแหน่งใดของจาน จานหมุนแบบที่มีเนื้อวัสดุมากบริเวณขอบจานหมุนเป็นการออกแบบที่ช่วยให้เล่นท่าเชือกได้ง่ายขึ้น ในขณะที่โยโย่แบบที่เน้นการถ่วงน้ำหนักให้มวลส่วนใหญ่อยู่บริเวณแกนกลางของจาน จะเอื้อให้ผู้เล่นสามารถเล่นท่าลูปปิงได้ง่ายขึ้น เพราะโยโย่สามารถพลิกตัวในขณะเล่นได้ดีขึ้น
โยโย่ที่มีมวลมาก ส่งผลให้โมเมนต์ความเฉื่อยเพิ่มขึ้นด้วย ทำให้โยโย่หมุนได้นานกว่าแบบที่มวลน้อยกว่า อย่างไรก็ตามมวลที่เพิ่มขึ้นก็หมายถึงภาระของผู้เล่นที่ต้องใช้พละกำลังระหว่างเล่นเพิ่มมากขึ้นด้วยเช่นกัน
นวัตกรรม > จานหมุน

โยโย่ในปัจจุบันส่วนใหญ่ ผลิตในแบบที่แยกชิ้นส่วนได้
หลักการทำงาน

ภาพเด็กผู้ชายกำลังเล่นโยโย่ ปรากฏบนถ้วยชามที่ค้นพบจากซากวิหารโบราณของกรีก
สิทธิบัตร "โครงสร้างของเล่นที่มีชื่อเรียกทั่วไปว่า บันดาลอร์"
โยโย่ที่มีคลัทช์ด้านใน
โยโย่ที่มีตลับลูกปืนตรงแกนหมุน
โยโย่ที่ใช้โลหะเป็นวัสดุหลักในการผลิต
โยโย่
โยโย่ที่มีตุ้มถ่วงน้ำหนัก ใช้สำหรับการเล่นแบบฟรีแฮนด์
โยโย่ทรงอิมพีเรียล
โยโย่ทรงโมดิฟายด์
โยโย่ทรงผีเสื้อ
ไข่เบเนดิกต์

| --- | --- |

มื้อ: อาหารเช้า, บรันช์
แหล่งกำเนิด: นครนิวยอร์ก, สหรัฐ
ส่วนผสมหลัก: ไข่, มัฟฟินอังกฤษ, เบคอนแคนาดา, ซอสฮอลแลนเดส
รูปแบบอื่น: มีหลากหลาย
 ตำราอาหาร: ไข่เบเนดิกต์   สื่อ: ไข่เบเนดิกต์
ไข่เบเนดิกต์ (อังกฤษ: Eggs Benedict) เป็นอาหารเช้าหรือบรันช์ที่มีต้นกำเนิดในนครนิวยอร์ก สหรัฐ ประกอบด้วยขนมปังมัฟฟินอังกฤษผ่าครึ่งสองชิ้น ด้านบนเป็นไข่ดาวน้ำ เบคอนหรือแฮม ราดด้วยซอสฮอลแลนเดส
ที่มาของไข่เบเนดิกต์มีหลากหลาย บ้างก็บอกว่าไข่เบเนดิกต์เกิดขึ้นในช่วงปี ค.ศ 1860 ภายในร้านอาหารแห่งหนึ่งในประเทศสหรัฐอเมริกา ชื่อว่า ร้านเดลมอนิโก (Delmonico’s Restaurant) เจ้าของร้านคือ ตระกูลเบเนดิกต์นั้นต้องการหาเมนูอาหารใหม่ ๆ สำหรับเรียกลูกค้า พวกเขาจึงได้ปรึกษากับเชฟประจำร้าน ชาลส์ รันฮอเฟอร์ (Charles Ranhofer) ในการคิดค้นเมนูใหม่ รันฮอเฟอร์จึงเกิดไอเดียคิดค้นเมนูไข่เบเนดิกต์นี้ขึ้นมา หลังจากนั้นเขาจึงได้ตีพิมพ์สูตรอาหารนี้ลงในหนังสือทำอาหารชื่อว่า เดอะ เอพิคยูเรียน (The Epicurean) ขณะที่เลมูเอล เบเนดิกต์ อดีตโบรกเกอร์ให้สัมภาษณ์กับนิตยสาร เดอะนิวยอร์เกอร์ ในปี ค.ศ. 1942 ว่าเมนูนี้เกิดจากเขาไปทานอาหารที่โรงแรมวอลดอล์ฟในปี ค.ศ. 1894 โดยสั่ง "ขนมปังปิ้งทาเนย ไข่ดาวน้ำ เบคอนกรอบ ราดซอสฮอลแลนเดสเล็กน้อย" และออสการ์ เชอร์กี หัวหน้าบริกรรู้สึกพึงพอใจจึงเพิ่มเมนูนี้เข้าไปโดยแทนที่เบคอนและขนมปังปิ้งด้วยแฮมและมัฟฟินอังกฤษตามลำดับ ด้านเอ็ดเวิร์ด พี. มอนต์โกเมอรีเขียนจดหมายถึงหนังสือพิมพ์ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ในปี ค.ศ. 1967 พร้อมสูตรไข่เบเนดิกต์ที่เขากล่าวว่าได้รับมาจากลุงผู้เป็นเพื่อนกับพลเรือจัตวาเอเลียส คอร์เนเลียส เบเนดิกต์ นายธนาคารและนักแล่นเรือยอร์ชชาวอเมริกัน
ใบสอ

ภาพแสดงใบสอจากหนังสือ “พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมของฝรั่งเศสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึง 16” โดยเออแชน วียอเลต์-เลอ-ดุค
ใบสอ (อังกฤษ: Merlon) เป็นส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างที่เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงบัง (parapet) ของเชิงเทิน ที่บางครั้งสลับกับ “ช่องกำแพง” (Embrasure)
คำว่า “Merlon” ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาฝรั่งเศสที่มาจากภาษาอิตาลี “merlone” ที่อาจจะย่อมาจากคำว่า “mergola” ที่แผลงมาจากภาษาละติน “mergae” ที่แปลว่าคราด หรือแผลงมาจาก “moerulus” ที่มาจากคำว่า  “murus” หรือ  “merulus” ที่แปลว่ากำแพง อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่ามาจากภาษาละติน “merulus” (กล่าวถึงในคริสต์ศตวรรษที่ 10) ที่ย่อเป็น “merle” ที่ทำให้เห็นภาพพจน์ของนกดำเกาะบนกำแพง
ใบสอเป็นส่วนสำคัญของเชิงเทินและใช้กันมาเป็นเวลานาน ตัวอย่างที่พบคือในสิ่งก่อสร้างจากยุคกลางที่ใช้ประโยชน์ทั้งทางการป้องกันทางยุทธการและในการตกแต่ง ลักษณะของใบสอถ้าเป็นสี่เหลี่ยมธรรมดาก็เรียกว่า “ใบสอเกล์พ” ถ้ามีที่คลุมตอนบนเป็นปมรูปตัววีของอิตาลีเรียกว่า “ใบสอเกล์พและกิเบลลิเน” หรือ “ใบสอสวอลโลว์เทล” ทรงอื่นที่ใช้ก็มีใบสอสามเหลี่ยม, สี่เหลี่ยม, โล่, ดอกไม้, กลม (มุสลิมและแอฟริกา), ปิรามิด หรืออื่น ๆ ขึ้นอยู่กับการใช้สอยหรือการตกแต่งที่ต้องการ
ในสมัยโรมันใบสอมีความกว้างพอที่จะให้ทหารคนหนึ่งใช้บังตัวได้ เมื่อมีการวิวัฒนาการทางอาวุธมากขึ้นในยุคกลางรวมทั้งหน้าไม้และอาวุธปืน ใบสอก็ได้รับการขยายให้กว้างขึ้นและบางครั้งก็จะมีช่องธนู (arrow-loop) ที่มีขนาดและรูปร่างหลายแบบที่อาจจะกลมหรือเป็นกางเขนขึ้นอยู่กับอาวุธที่ใช้ ใบสอสมัยต่อมาสามารถใช้ในการยิงด้วยปืนได้ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 ใบสอก็อาจจะมีหน้าต่างไม้ที่เปิดปิดได้เพื่อใช้ในการป้องกันเมื่อปิด
หลังจากใบสอหมดความสำคัญลงเพราะการใช้ปืนใหญ่การใช้ใบสอจึงเป็นการใช้สำหรับในการตกแต่งเท่านั้น และกลับมาเป็นที่นิยมใช้กันอีกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค
ดูเพิ่ม

ปราสาท
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ใบสอ
ระเบียงภาพ

ใบสอที่มีช่องธนู
ใบสอที่อัลคาบาซาในอัลเมเรียในสเปน
“ใบสอเกล์พและกิเบลลิเน” ที่ปราสาทปิแอเรในอิตาลี
“ใบสอเกล์พ” มราปราสาทแม็คเค็นซีที่เจนัวในอิตาลี
ใบสอที่กลายมาเป็นเครื่องตกแต่งบนขอบหลังคาที่จตุรัสซานมาร์โคในเวนิส
ใบเสร็จรับเงิน

ตัวอย่างใบเสร็จรับเงินชนิดพิมพ์
ใบเสร็จรับเงิน  (อังกฤษ: receipt) หรือ ใบเสร็จ เป็นเอกสารที่ผู้รับเงินออกให้เพื่อเป็นหลักฐานแสดงว่าได้รับเงินเป็นการถูกต้องแล้ว  การออกเอกสารดังกล่าวบางกรณีอาจออกเป็นเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ก็ได้  ในใบเสร็จรับเงินทั่วไปมักระบุรายการสินค้าหรือบริการที่ซื้อขายกันและราคาที่ตกลงชำระ ซึ่งอาจระบุข้อมูลภาษีที่เกี่ยวข้องที่ผู้รับชำระเงินเก็บและนำส่งรัฐบาลอีกด้วย
ใบเสร็จรับเงินในประเทศไทย

ใบเสร็จรับเงินในประเทศไทยอาจจำแนกตามลักษณะการออกเอกสารได้เป็น 2 ลักษณะ ได้แก่
บิลเหลือง หรือ ใบเสร็จ รับเงินที่ออกให้โดยผู้ประกอบการที่ไม่อยู่ในระบบภาษีมูลค่าเพิ่ม
ใบเสร็จรับเงินที่ออกโดยผู้ประกอบการที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม
ใบเสร็จรับเงิน/ใบกำกับภาษีอย่างย่อ ไม่มีข้อมูลที่อยู่ลูกค้า เช่น เอกสารแผ่นเล็กๆ ที่ได้มาเมื่อซื้อสินค้าในร้านสะดวกซื้อ ถือว่าเป็นใบเสร็จรับเงินและใบกำกับภาษีในใบเดียวกัน
ใบเสร็จรับเงิน/ใบกำกับภาษีเต็มรูปแบบ มักเป็นเอกสารชุดที่ออกพร้อมใบกำกับภาษี
ดูเพิ่ม

ใบกำกับภาษี
ใบรับสินค้า
ใบอนุญาตขับขี่สากล

ใบอนุญาตขับขี่สากลออกโดยสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
ใบอนุญาตขับขี่สากล (อังกฤษ: International Driving Permit (IDP)) เป็นเอกสารที่ยอมรับในหลายประเทศที่อนุญาตให้ผู้ถือขับรถยนต์ได้ ใบอนุญาตขับขี่สากลต้องใช้ร่วมกับใบอนุญาตขับขี่จากประเทศบ้านเกิดเท่านั้น ใบอนุญาตขับขี่สากลมีขนาดใหญ่กว่าหนังสือเดินทางเล็กน้อยและมีคำแปลหลายภาษา มีภาพผู้ถือใบอนุญาต และสถิติที่สำคัญ อย่างไรก็ดี ในประเทศส่วนใหญ่ ผู้มาเยือนชั่วคราวไม่จำเป็นต้องใช้ใบอนุญาตขับขี่สากลเพราะว่าใบอนุญาตขับขี่จากประเทศต้นทางมักจะสามารถใช้ได้ในประเทศปลายทางอยู่แล้ว
ประเทศที่ยอมรับใบอนุญาตขับขี่สากล

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อประเทศที่ยอมรับใบอนุญาตขับขี่สากล
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   อัฟกานิสถาน *   แอลจีเรีย   อันดอร์รา   แองโกลา *   แองกวิลลา *, **   แอนทีกาและบาร์บิวดา *, **   อาร์เจนตินา   อาร์มีเนีย *   อารูบา   ออสเตรเลีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน *   บาฮามาส   บาห์เรน *   บังกลาเทศ   บาร์เบโดส **   เบลารุส *   เบลเยียม   เบลีซ   เบนิน   ภูฏาน *   โบลิเวีย *   บอตสวานา   บราซิล   บรูไน *   บัลแกเรีย   บูร์กินาฟาโซ *   พม่า *   กัมพูชา ***   แคเมอรูน *   แคนาดา   กาบูเวร์ดี *   หมู่เกาะเคย์แมน *   สาธารณรัฐแอฟริกากลาง   ชาด *   ชิลี   โคลอมเบีย *   คอโมโรส *   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   คอสตาริกา *   โกตดิวัวร์   โครเอเชีย *   คิวบา   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   จิบูตี *   ดอมินีกา *, **   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   อียิปต์   เอลซัลวาดอร์ *   อิเควทอเรียลกินี *   เอสโตเนีย *   ฟีจี   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   เฟรนช์เกียนา   เฟรนช์พอลินีเชีย   เฟรนช์เซาเทิร์นและแอนตาร์กติกแลนดส์   กาบอง *   แกมเบีย   จอร์เจีย   เยอรมนี *   กานา   ยิบรอลตาร์ |   กรีซ   กรีนแลนด์   กรีเนดา   กัวเดอลุป   กวม   กัวเตมาลา   เกิร์นซีย์   กินี *   กินี-บิสเซา *   กายอานา   เฮติ   นครรัฐวาติกัน   ฮอนดูรัส *   ฮ่องกง   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   อินเดีย   อินโดนีเซีย *   อิหร่าน *   ไอร์แลนด์   ไอล์ออฟแมน   อิสราเอล   อิตาลี *   จาเมกา   ญี่ปุ่น   เจอร์ซีย์   จอร์แดน   คาซัคสถาน *   เคนยา *   เกาหลีใต้   คูเวต *   คีร์กีซสถาน   ลาว   ลัตเวีย   เลบานอน   เลโซโท   ไลบีเรีย *   ลิเบีย *   ลีชเทินชไตน์ *   ลิทัวเนีย *   ลักเซมเบิร์ก   มาเก๊า *   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาเลเซีย   มาลี   มอลตา   มอริเตเนีย *   มอริเชียส   เม็กซิโก *   มอลโดวา *   โมนาโก   มองโกเลีย   มอนเตเนโกร   มอนต์เซอร์รัต *, **   โมร็อกโก   โมซัมบิก *   นามิเบีย   เนปาล *   เนเธอร์แลนด์   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   นิวแคลิโดเนีย   นิวซีแลนด์   นิการากัว *   ไนเจอร์   นอร์เวย์ |   โอมาน *   ปากีสถาน *   ปานามา *   ปาปัวนิวกินี   ปารากวัย   เปรู   ฟิลิปปินส์   โปแลนด์   โปรตุเกส   ปวยร์โตรีโก   กาตาร์ *   เรอูว์นียง   โรมาเนีย   รัสเซีย   รวันดา   เซนต์คิตส์และเนวิส *   เซนต์ลูเชีย   แซ็ง-มาร์แต็ง   แซงปีแยร์และมีเกอลง   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซามัว   ซานมารีโน   เซาตูแมอีปริงซีป   ซาอุดีอาระเบีย *   เซเนกัล   เซอร์เบีย   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   สิงคโปร์   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย *   แอฟริกาใต้   สเปน   ศรีลังกา   ซูดาน *   ซูรินาม   ‎สฟาลบาร์และยานไมเอน   เอสวาตินี   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์ *   ซีเรีย   ไต้หวัน   ทาจิกิสถาน *   แทนซาเนีย   ไทย   โตโก   ตรินิแดดและโตเบโก   ตูนิเซีย   ตุรกี   เติร์กเมนิสถาน *   ยูกันดา   ยูเครน *   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ *   สหราชอาณาจักร   สหรัฐอเมริกา   เกาะเล็กรอบนอกของสหรัฐอเมริกา   อุซเบกิสถาน *   เวเนซุเอลา   เวียดนาม *   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ   เวสเทิร์นสะฮารา   เยเมน *   แซมเบีย   ซิมบับเว |
เป็นประเทศภาคีในอนุสัญญา ค.ศ. 1949  ไม่เป็นประเทศภาคีฯ แต่ยอมรับใบอนุญาตขับขี่สากล
ใยเอกภพ

สำหรับการศึกษาจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ ใยเอกภพ (อังกฤษ: filament) คือโครงสร้างขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่รู้จักและปรากฏอยู่ในเอกภพ เป็นโครงสร้างแบบเส้นด้ายมีความยาวประมาณ 50 ถึง 80 h-1 เมกะพาร์เซก ซึ่งเป็นขอบเขตครอบคลุมพื้นที่ว่างขนาดใหญ่ในเอกภพ ใยเอกภพประกอบด้วยดาราจักรหลายแห่งที่ดึงดูดกันอยู่ด้วยแรงโน้มถ่วง โดยมีดาราจักรจำนวนมากที่อยู่ใกล้กันเรียกว่า กระจุกดาราจักร
ในปี ค.ศ. 2006 นักวิทยาศาสตร์ประกาศการค้นพบใยเอกภพสามแห่งเรียงตัวเป็นแนวโครงสร้างที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยปรากฏต่อมนุษยชาติ เรียกชื่อว่า "Lyman alpha blobs"
ดูเพิ่ม

โครงสร้างขนาดใหญ่ในเอกภพ
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพเครือข่ายใยเอกภพ เก็บถาวร 2007-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ไข่อินสตาแกรม

อินสตาแกรมไข่ (อังกฤษ: Instagram egg) เป็นรูปภาพของไข่ที่โพสต์โดยบัญชี @world_record_egg บนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียอินสตาแกรม มันกลายเป็นปรากฏการณ์ระดับโลกและเป็นอินเทอร์เน็ตมีมภายในไม่กี่วันหลังจากสร้างมันขึ้นมา เป็นโพสต์อินสตาแกรมที่มีผู้ใช้ถูกใจมากที่สุดเป็นอันดับสอง และเป็นโพสต์อินสตาแกรมที่มีผู้ใช้ถูกใจมากที่สุดจนกระทั่งถูกแซงในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2022 โดยโพสต์ของ ลิโอเนล เมสซิ ที่เป็นภาพของเขาและเพื่อนร่วมทีมฉลองหลังจากอาร์เจนตินาคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 2022 มีการเปิดเผยว่าเจ้าของบัญชีคือ คริส ก็อดฟรีย์ ครีเอทีฟโฆษณาชาวอังกฤษ ซึ่งต่อมาได้ร่วมงานพร้อมกับเพื่อนสองคนของเขาได้แก่ อลิสซา คาน-วีแลน และ ซีเจ บราวน์ ในโฆษณาของฮูลูที่มีไข่ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อยกระดับการรับรู้ด้านสุขภาพจิต
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพอินสตาแกรมต้นฉบับ
ไขคาร์นอบา

ไขคาร์นอบา
ปาล์มคาร์นอบา (Copernicia prunifera)
ไขคาร์นอบา (อังกฤษ: Carnauba wax) เป็นไขที่ได้จากใบของปาล์มคาร์นอบา (Copernicia prunifera) ซึ่งขึ้นเฉพาะทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิล มีลักษณะเป็นเกล็ดสีเหลืองน้ำตาล คาร์นอบาเป็นไขจากธรรมชาติที่แข็งที่สุด ประกอบไปด้วยกรดไขมันกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ มีจุดหลอมเหลวระหว่าง 82–86 °C ไม่ละลายในน้ำและเอทานอล มีเลขอีคือ E903
ไขคาร์นอบามีคุณสมบัติเป็นสารเคลือบเงา ใช้ในงานเคลือบสีรถยนต์ ผสมในน้ำยาขัดรองเท้า และในอุตสาหกรรมอาหาร นอกจากนี้ยังมีคุณสมบัติรักษาความชุ่มชื้นและไม่ก่อให้เกิดอาการแพ้ได้ง่าย จึงใช้ผสมในเครื่องสำอาง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ไขคาร์นอบา
"Carnauba wax - MSDS". Science Lab. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 เมษายน 2016. สืบค้นเมื่อ 22 ตุลาคม 2016.
| ด ค กผลผลิตจากป่าที่ไม่ใช่เนื้อไม้ |
| --- | --- |
ผลผลิตจากสัตว์:  การล่าสัตว์ป่า [en]  ขนสัตว์  น้ำผึ้ง 
เบอร์รี ผลไม้:  กล้วย  ขนุน  จูนิเปอร์เบอร์รี [en]  ทุเรียน  บลูเบอร์รี  บิลเบอร์รี [en]  แบล็กเบอร์รี  มะขาม  มะพร้าว  เมล็ดโกโก้ [en]  ราสป์เบอร์รี  ลินกอนเบอร์รี [en]  สตรอว์เบอร์รี  ส้มแขก [en]  สาเก  ฮัคเคิลเบอร์รี [en] 
ใบพืช รากพืช:  ซาสซาฟราส [en] กัมโบ ฟิเล [en]  รูตเบียร์  ปาล์มเลื้อย  ใบพลู  เฟิร์นฟิเดิลเฮด [en] ผักกูด  มะธูกะ [en]  ยอดปาล์ม [en] ยอดมะพร้าวอ่อน  สาคู ปรงทะเล [en]  โสม [en]  หอมใหญ่ 
เห็ด:  Bare-toothed russula  Bay bolete  Birch bolete  พอร์ชินี  Chanterelle  Honey mushroom  หลินจือ  มัตสึตาเกะ  Meadow mushroom  Morel  นางรม  Parasol mushroom  Red cap  Saffron milk cap  Slippery jack  ทรัฟเฟิล  Yellow knight 
ถั่ว เครื่องเทศ:  กานพลู  จันทน์เทศ  บราซิลนัต  ใบกระวาน  พริกไทย  เมล็ดสน [en]  ลูกสำรอง [en]  วานิลลา  หมาก [en]  อบเชย  ออลสไปซ์  เฮเซลนัต 
น้ำมันพืช ไข:  คาร์นอบา  Chaulmoogra (Hydnocarpus wightiana)  เนยโกโก้  ยูคาลิปทอล  น้ำมันยูคาลิปตัส  Japan wax  Kokum  Kusum  Mahuwa  Nagkesar  น้ำมันปาล์ม (kernel)  Pongamia  Phulwara  Pilu  Sal-seed (Shorea robusta)  น้ำมันจันทน์  เนยเชีย  Tea-seed  Tea-tree  Vateria indica 
ยางไม้:  Benzoin  Birch-tar  การบูร  Creosote  กำยาน  รง  Kauri  แลคเกอร์  แมสติก  มดยอบ  Pine tar  Pitch  ยางสน  น้ำมันสน  ครั่ง  ยางรัก 
น้ำเลี้ยง / ยาง และอื่น ๆ:  Birch syrup  หมากฝรั่ง  น้ำตาลจาก  น้ำตาลมะพร้าว  น้ำตาลอินทผลัม  น้ำเชื่อมผลไม้  Gum arabic  Gutta-percha  Kino  น้ำยาง  น้ำเชื่อมเมเปิล  น้ำตาลปึก  Palm wine (akpeteshie  ogogoro)  ยาง  Spruce gum 
อื่น ๆ:  ไผ่ (หน่อไม้)  Birch bark  Birch beer  ไม้ก๊อก  เฟิร์น  Forage  Gambier  มอสส์  สีธรรมชาติ (เทียนกิ่งขาว)  พีต  ควินิน  หวาย  เชลแล็ก  Tanbark (แทนนิน)  Thatching  Tendu leaves  Willow bark
โอโกโปโก

49°32′50″N 119°35′44″W﻿ / ﻿49.54722°N 119.59556°W﻿ / 49.54722; -119.59556
| --- | --- |
รูปปั้นโอโกโปโกที่เคโลวนา, รัฐบริติชโคลัมเบีย
กลุ่มย่อย: สัตว์ประหลาดแห่งทะเลสาบ
ชื่ออื่น: N'ha·a·itk, ไนทากะ
ประเทศ: แคนาดา
ภูมิภาค: ทะเลสาบโอคานากัน, รัฐบริติชโคลัมเบีย
ถิ่นที่อยู่: ในน้ำ
โอโกโปโก หรือ ไนทากะ (อังกฤษ: Ogopogo; Naitaka) เป็นชื่อเรียกของสัตว์ประหลาดในทะเลสาบ ซึ่งได้รับรายงานว่าอาศัยอยู่ในทะเลสาบโอคานากัน ในเมืองเคโลว์นา รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา
ลักษณะและการพบเห็น

โอโกโปโกได้รับการอ้างถึงว่ามีการพบโดยชาวกลุ่มปฐมชาติตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 รูปพรรณสัญฐานที่กล่าวถึงบ่อยที่สุดในลักษณะของงูทะเลยักษ์ที่มีความยาว 40–50 ฟุต หรือ 60 ฟุต (12–15 เมตร) โดยกล่าวว่ามีรูปร่างยาวเหมือนงู มีครีบเล็ก ๆ 4 ข้าง คล้ายใบพายทำให้ว่ายน้ำได้เร็ว หางเรียวเล็ก ส่วนหัวไม่มีคำบรรยายที่แน่ชัด โดยผู้ที่พบโอโกโปโกล้วนแต่เป็นการพบเห็นบนผิวน้ำ  โดยในยุคปัจจุบัน สถานที่ ๆ มีรายงานว่าพบเห็นโอโกโปโกมากที่สุด คือ รอบ ๆ เกาะงูหางกระดิ่ง ซึ่งเป็นเกาะเพียงแห่งเดียวในทะเลสาบแห่งนี้ ซึ่งข้างใต้เกาะมีสภาพเป็นถ้ำมากมาย อาจเป็นที่อาศัยของโอโกโปโกหรือสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ได้ แต่การสำรวจใต้น้ำทำได้ยากเนื่องจากสภาพน้ำที่นี่ขุ่นมาก
นักวิจัยสัตว์ลึกลับชาวอังกฤษ คาร์ล ชูเกอร์ ได้จัดให้โอโกโปโกอยู่ในหมวดหมู่สัตว์ประหลาดหลายหนอกของกลุ่มบรรดาสัตว์ประหลาดในทะเลสาบทั้งหลาย เช่นเดียวกับ เนสซี ในทะเลสาบล็อกเนสส์ของสก็อตแลนด์ และชี้ให้เห็นว่าอาจเป็นชนิดหนึ่งของสัตว์เลื้อยคลานดึกดำบรรพ์ ดังเช่น โมซาซอรัส หรือพวกไพลโอซอร์ อย่างไรก็ตาม เนื่องด้วยหลักฐานทางกายภาพของสัตว์ชนิดนี้มักถูกจำกัดและไม่ชัดเจนทั้งทางภาพถ่ายและในฟิล์ม ซึ่งมักได้รับการอธิบายว่าเป็นปรากฏการณ์ของการพบสัตว์ที่มีอยู่โดยทั่วไป อย่างเช่น ตัวนาก หรือวัตถุที่ไม่มีชีวิต อย่างเช่น ท่อนไม้ลอยน้ำ ผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตว์น้ำสันนิษฐานว่าโอโกโปโกอาจจะเป็นปลาสเตอร์เจียน ซึ่งเป็นปลารูปร่างประหลาดเหมือนสัตว์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ขนาดใหญ่ แต่ทว่าก็ยังไม่ปรากฏผู้ใดที่จับปลาสเตอร์เจียนในทะเลสาบโอคานากันได้ หรืออาจะเป็นปรากฏการณ์ที่ก๊าซในน้ำดันตัวพุ่งขึ้นมาสู่เหนือน้ำ ก็อาจทำให้เห็นเป็นมีอะไรบางอย่างโผล่ผุดขึ้นมาจากน้ำได้เช่นกัน
ผู้ที่อาศัยอยู่รอบ ๆ ทะเลสาบโอคานากันต่างเชื่อว่าโอโกโปโกมีอยู่จริง หลายคนเคยพบเห็น โดยเฉลี่ยมีผู้เห็นปีนึงประมาณ 6 คน ในเมืองเคโลว์นา มีรูปปั้นโอโกโปโกปรากฏอยู่หลายแห่ง รวมถึงมีการผลิตเสื้อยืดสกรีนรูปโอโกโปโกทั้งเด็กและผู้ใหญ่จำหน่ายเป็นที่ระลึกอีกด้วย
ชื่อ

ชื่อของ "โอโกโปโก" มาจากเพลงมิวสิคฮอลล์ ค.ศ. 1924 ที่มีชื่อว่า "The Ogo-Pogo: The Funny Fox-Trot" โดย คัมเบอร์แลนด์ คลาร์ก และ มาร์ค สตรอง
ดูเพิ่ม

เนสซี
เชสซี
แคดโบโรซอรัส
แหล่งข้อมูลอื่น

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  British Columbia Skeptics  OgogoMonster.com  "Ogopogo the Chameleon" เก็บถาวร 2006-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน article about Ogopogo in the Skeptical Inquirer  Ogopogo – The Canadian Lake Monster เก็บถาวร 2011-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |  รูปภาพ Lake Monster เก็บถาวร 2014-05-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  Art Folden footage เก็บถาวร 2011-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  Thal footage เก็บถาวร 2012-03-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |    Ken Chaplin footage เก็บถาวร 2012-03-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  Videos เก็บถาวร 2012-03-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน   |
แผ่นเสียงโอโกโปโก
ไดมอน

บทความนี้เกี่ยวกับเทพปกรณัม สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เดมอน
ไดมอน (กรีก: δαίμων, daimōn; ละติน: dæmon, daemon) เป็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติที่อยู่ระหว่างมนุษย์กับเทพเจ้า หรือสิ่งมีชีวิตที่มีเมตตาหรือชั่วร้าย และเทพระดับล่าง ที่ปรากฏในเทพนิยาย ศาสนา และ ปรัชญา สมัยกรีกโบราณ และสมัยเฮลเลนิสต์
ไดมอนยังหมายถึง ปีศาจช่วยร้ายที่ล่อลวง ทรมาน หรือเข้าสิงมนุษย์ ในทางศาสนายูดาห์ และ ศาสนาคริสต์
คำว่า Demon (เดมอน) ในภาษาอังกฤษ Dämon (เดมอน) ในภาษาเยอรมัน หรือ Démon (เดมง) ในภาษาฝรั่งเศส ก็มีรากศัพท์มาจากชื่อไดมอนนี้ แต่มักจะใช้ในความหมายว่า "ปีศาจ" เป็นหลัก
โอล์มสเต็ดฟอลส์

| โอล์มสเต็ดฟอลส์ |
| --- | --- |
เมือง
Grand Pacific Hotel กลางเมืองโอล์มสเต็ดฟอลส์ โอไฮโอ
ที่ตั้งของ เทศมณฑลคูยาโฮกา ใน รัฐโอไฮโอ และที่ตั้งเมืองโอล์มสเต็ดฟอลส์ในเทศมณฑลคูยาโฮกา ตามลำดับ
ที่ตั้งรัฐโอไฮโอ ในสหรัฐอเมริกา
พิกัด: 41°22′3″N 81°54′17″W﻿ / ﻿41.36750°N 81.90472°W﻿ / 41.36750; -81.90472
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
รัฐ: โอไฮโอ
เทศมณฑล: คูยาโฮกา
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: James Patrick Graven
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4.09 ตร.ไมล์ (10.59 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 4.09 ตร.ไมล์ (10.59 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 0.00 ตร.ไมล์ (0.00 ตร.กม.)
ความสูง: 768 ฟุต (234 เมตร)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 9,024 คน
 • ประมาณ (2019): 8,828 คน
 • ความหนาแน่น: 2,159.49 คน/ตร.ไมล์ (833.75 คน/ตร.กม.)
เขตเวลา: UTC-5 (Eastern (EST))
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-4 (EDT)
รหัสไปรษณีย์: 44138
รหัสพื้นที่: 440
FIPS code: 39-58422
GNIS feature ID: 1072238
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
โอล์มสเต็ดฟอลส์  (อังกฤษ: Olmsted Falls) เป็นเมืองในเทศมณฑลคูยาโฮกา Cuyahoga County รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา และตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของชานเมือง คลีฟแลนด์ มีประชากร 9,024 คน จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 ย่านธุรกิจหลักของเมืองตั้งอยู่ที่หัวมุมถนน Bagley และ ถนน Columbia และ Grand Pacific Junction ซึ่งเป็นย่านประวัติศาสตร์
ภูมิศาสตร์

เมืองโอล์มสเต็ดฟอลส์ตั้งอยู่ที่ 41°22′3″N 81°54′17″W﻿ / ﻿41.36750°N 81.90472°W﻿ / 41.36750; -81.90472 จากข้อมูลของสำนักสำรวจสำมะโนประชากรของสหรัฐอเมริกา เมืองนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 10.67 กม2 (4.12 ไมล์2) ซึ่งเป็นผืนดินทั้งหมด
ประวัติ

หลังจากการอพยพถิ่นฐานของชาวยุโรปสู่ทวีปอเมริกา พื้นที่ที่ปัจจุบันเป็นเมืองโอล์มสเต็ดฟอลส์ เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของ แคนาดา (ฝรั่งเศสใหม่) ในสมัยอาณานิคมของฝรั่งเศส ซึ่งต่อมาฝรั่งเศสยอมยกให้แก่ บริเตนใหญ่ ในปีค.ศ. 1763 และพื้นที่นี้เปลี่ยนไปอยู่ภายใต้ส่วนหนึ่งเป็น รัฐเกแบ็ก ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่ดินดังกล่าวได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของ เขตสงวนธรรมชาติคอนเนคทิคัตตะวันตก ในเขตดินแดนตะวันตกเฉียงเหนืออ้างสิทธิโดยรัฐคอนเนคทิคัตในสมัยนั้น จากนั้นก็ถูกซื้อโดยบริษัท คอนเนทิคัตแลนด์ ในปี พ.ศ. 2338 ซึ่งทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์แบ่งขายที่ดินบริเวณดังกล่าว
ในปี พ.ศ. 2349 แอรอน โอล์มสเต็ด (Aaron Olmsted) ซื้อที่ดินซึ่งประกอบไปด้วยพื้นที่ปัจจุบันของ เมืองโอล์มสเต็ดฟอลส์, เมืองนอร์ทโอล์มสเต็ด (North Olmsted) และ เมืองโอล์มสเต็ด (Olmsted Township) ในราคา 30,000 เหรียญสหรัฐ ซึ่งได้แบ่งขายที่ดินบางส่วนออกไปต่อมาเรียก ชุมชนคิงส์ตัน (ปัจจุบันคือเมืองนอร์ทโอล์มสเต็ด) และที่ดินส่วนที่เหลือตั้งชื่อใหม่ว่าเมืองโอล์มสเต็ด เพื่อเป็นเกียรติแก่ ชาร์ลส์ พี่ชายของเขา พื้นที่นี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนขนาดใหญ่ที่รัฐคอนเนทิคัตยกให้เพื่อชดใช้ให้กับผู้อยู่อาศัยที่ทรัพย์สินถูกเผาทำลายภายหลังสงครามปฏิวัติ ดินแดนนี้บางส่วนกลายเป็นที่รู้จักในชื่อ Firelands (เพื่อเป็นอนุสรณ์ของหายนะของสงคราม) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่สงวนทางตะวันตกของคอนเนทิคัต
ที่ดินส่วนอื่น ๆ ที่ถูกซื้อโดยแอรอน โอล์มสเต็ด ปัจจุบันคือ นอร์ทริดจ์วิลล์ (North Ridgeville) ในเทศมณฑลลอเรน และ มิลเดิลเบิร์กไฮท์ส (Middleburg Heights) ในเทศมณฑลคูยาโฮกา ต่อมาในปีพ.ศ. 2513 กลุ่มผู้อยู่อาศัยพยายามที่จะรวม โอล์มสเต็ดฟอลส์ และ หมู่บ้าน Westview โดยการลงประชามติผ่านการเห็นชอบของผู้มีสิทธิเลือกตั้งกว่าร้อยละ 90 ของแต่ละชุมชน ต่อมาโอล์มสเต็ดฟอลส์ ได้รับการประกาศให้เป็น เมืองโอล์มสเต็ดฟอลส์ ในปี พ.ศ. 2513
เทศบาลเมืองจำกัดการสร้างริมฝั่งแม่น้ำร็อกกี และ ห้วยพลัม (ลำน้ำสาขาของแม่น้ำออตตาวา) เนื่องจากเป็นเขตสงวนธรรมชาติในเครือข่ายของ Cleveland Metroparks ยกเว้นการตัดข้ามของทางรถไฟหลักสองสาย คือ สาย CSX และสาย Norfolk Southern
สำนักงานใหญ่ของบริษัทเครื่องปั่นไวตามิก (Vitamix) ตั้งอยู่ในเมืองโอล์มสเต็ดฟอลส์
ข้อมูลประชากร

| ประชากร> สำมะโนประชากร | ประชากร> Pop. | ประชากร>  | ประชากร> %± |
| --- | --- | --- | --- |
| 1870 | 383 |  | — |
| 1880 | 404 |  | 5.5% |
| 1890 | 342 |  | −15.3% |
| 1900 | 330 |  | −3.5% |
| 1910 | 394 |  | 19.4% |
| 1920 | 374 |  | −5.1% |
| 1930 | 673 |  | 79.9% |
| 1940 | 754 |  | 12.0% |
| 1950 | 1,137 |  | 50.8% |
| 1960 | 2,144 |  | 88.6% |
| 1970 | 2,504 |  | 16.8% |
| 1980 | 5,868 |  | 134.3% |
| 1990 | 6,741 |  | 14.9% |
| 2000 | 7,962 |  | 18.1% |
| 2010 | 9,024 |  | 13.3% |
| Est. 2019 | 8,828 |  | −2.2% |
Sources:
ข้อมูลประชากร > สำมะโนประชากร พ.ศ. 2553

จากการ สำรวจสำมะโนประชากรของปีพ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากร 9,024 คน, 3,684 ครัวเรือน และ 2,431 ครอบครัวอาศัยอยู่ในเมือง ความหนาแน่นของประชากร เท่ากับ 2,190.3 คนต่อตร.ไมล์ (845.7 คน/ตร.กม.) มีจำนวนที่อยู่อาศัย 3,897 หน่วย ความหนาแน่นเฉลี่ย 945.9 หน่วยต่อตารางไมล์ (365.2 หน่วย/ตร.กม. ) สัดส่วนเชื้อชาติของเมืองเป็น ผิวขาวร้อยละ 94.9, แอฟริกันอเมริกันร้อยละ 2.0, ชาวอเมริกันพื้นเมืองร้อยละ 0.1, ชาวเอเชียร้อยละ 1.2, ร้อยละ 0.4 จาก เชื้อชาติอื่น ๆ และร้อยละ 1.3 จากสองเชื้อชาติขึ้นไป ฮิสแปนิกหรือลาตินคิดเป็นร้อยละ 2.6 ของประชากร  ในปี 2549 เมืองโอล์มสเต็ดฟอลส์มีประชากรเกิน 10,000 คน
ในจำนวนครัวเรือนที่มี 3,684 หน่วย มีร้อยละ  32.6 เป็นครัวเรือนที่มีเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปีอาศัยด้วย, ร้อยละ 52.5 เป็นครัวเรือนที่มีคู่แต่งงานที่อยู่ด้วยกัน, ร้อยละ 11.0 เป็นครัวเรือนที่มีหญิงที่ไม่มีสามีอาศัยด้วย, ร้อยละ 2.6 เป็นครัวเรือนที่มีชายที่ไม่มีภรรยาอาศัยด้วย และร้อยละ 34.0 เป็นครัวเรือนไม่ใช่ครอบครัวเดียวกัน โดยร้อยละ 28.8 ของครัวเรือนทั้งหมดเป็นแบบอาศัยบุคคลเดียว และร้อยละ 9.4 เป็นครัวเรือนแบบอาศัยคนเดียวที่มีอายุ 65 ปีขึ้นไป ขนาดครัวเรือนเฉลี่ย 2.42 คน และขนาดครอบครัวเฉลี่ย 3.01 คน
อายุเฉลี่ยในเมืองคือ 41.6 ปี โดยร้อยละ 24.5 ของประชากรอายุต่ำกว่า 18 ปี, ร้อยละ 6.7 มีอายุระหว่าง 18 ถึง 24 ปี, ร้อยละ 24.1 อายุ 25 ถึง 44 ปี, ร้อยละ 31 อายุ 45 ถึง 64 ปี, และร้อยละ 13.7 อายุ 65 ปีขึ้นไป สัดส่วนระหว่างชาบหญิงของเมืองนี้เป็นผู้ชายร้อยละ  46.7 และผู้หญิงร้อยละ  53.3