stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เมืองชัย กิตติเกษม
แหล่งข้อมูลอื่น

เทปการชกของเมืองชัย กิตติเกษม
เทปการชกของ สด จิตรลดา กับ เมืองชัย กิตติเกษม ครั้งแรก
เทปการชกของ เมืองชัย กิตติเกษม กับ ยูริ อาร์บาชาค็อฟครั้งแรก
| ด ค กแชมเปียนโลกชาวไทย (เฉพาะ 4 สถาบันหลัก) |
| --- | --- |
เดอะริง:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เวนิส บ.ข.ส.  สด จิตรลดา  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์  ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย 
สภามวยโลก:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เวนิส บ.ข.ส.  แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์  เนตรน้อย ศ.วรสิงห์  พเยาว์ พูลธรัตน์  สด จิตรลดา  สามารถ พยัคฆ์อรุณ  นภา เกียรติวันชัย  เมืองชัย กิตติเกษม  สมาน ส.จาตุรงค์  ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์  ฉัตรชัย สาสะกุล  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  วันดี สิงห์วังชา  เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์  อีเกิล เด่น จุลพันธ์  โอเล่ห์ดง ศิษย์เสมอชัย  สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย  คมพยัคฆ์ ป.ประมุข  ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย  วันเฮง มีนะโยธิน  เพชรมณี ก่อเกียรติยิม 
สมาคมมวยโลก:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เบิกฤกษ์ ชาติวันชัย  เขาทราย แกแล็คซี่  เขาค้อ แกแล็คซี่  ชนะ ป.เปาอินทร์  แสน ส.เพลินจิต  ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  หยกไท ศิษย์ อ.  พิชิต ช.ศิริวัฒน์  ศรพิชัย พิษณุราชันย์  ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง  ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่  พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม  สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์  เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต  ขวัญไทย ศิษย์หมอเส็ง  พรสวรรค์ ป.ประมุข  เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา  น็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท 
องค์กรมวยโลก:  รัตนชัย ส.วรพิน  ผึ้งหลวง ส.สิงห์อยู่ 
สหพันธ์มวยนานาชาติ:  สมุทร ศิษย์นฤพนธ์  เมืองชัย กิตติเกษม  ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ  พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์  รัตนพล ส.วรพิน  สมาน ส.จาตุรงค์  อำนาจ รื่นเริง
โอซามิ นางาโนะ

| จอมพลเรือโอซามิ นางาโนะ |
| --- | --- |
永野 修身


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ดำรงตำแหน่ง 9 มีนาคม ค.ศ. 1936 – 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1937
กษัตริย์: จักรพรรดิโชวะ
นายกรัฐมนตรี: โคกิ ฮิโรตะ
ก่อนหน้า: มิเนะโอะ โอสึมิ
ถัดไป: มิตสึมาสะ โยไน
หัวหน้าคณะเสนาธิการกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ดำรงตำแหน่ง 9 เมษายน ค.ศ. 1941 – 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944
นายกรัฐมนตรี:   ฟูมิมาโระ โคโนเอะ  ฮิเดกิ โทโจ 
ก่อนหน้า: เจ้าชายฮิโรยาซุ เจ้าฟูชิมิ
ถัดไป: ชิมาดะ ชิเกะทาโร
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 มิถุนายน ค.ศ. 1880(1880-06-15) โคจิ, จังหวัดโคจิ, ญุี่ปุ่น
เสียชีวิต: 5 มกราคม ค.ศ. 1947(1947-01-05) (66 ปี) เรือนจำซูกาโมะ, โตเกียว, ญุี่ปุ่น
รางวัล:   มงกุฎแสงแห่งอาทิตย์อุทัยของเครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ (ชั้นที่หนึ่ง)  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เหยี่ยวทองคำ (ชั้นที่สาม)  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย (ชั้นที่ 3) 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ญี่ปุ่น
สังกัด:  กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ประจำการ: 1900–1947
ยศ:   จอมพลเรือ
บังคับบัญชา:   Hirado  3rd NGS Division Intelligence, 3rd Battleship Division, 1st China Expeditionary Fleet, Naval General Staff, Yokosuka Naval District, Navy Ministry, IJN 1st Fleet, Combined Fleet, Navy General Staff 
ผ่านศึก: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง, สงครามโลกครั้งที่สอง

โอซามิ นางาโนะ (ญี่ปุ่น: 永野 修身; โรมาจิ: Nagano Osami; ทับศัพท์: นางาโนะ โอซามิ) (15 มิถุนายน ค.ศ. 1880 – 5 มกราคม ค.ศ. 1947) เป็นจอมพลเรือแห่งกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นและหนึ่งในเหล่าผู้นำกองทัพญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1941 เขาได้เป็นหัวหน้าคณะเสนาธิการกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ด้วยตำแหน่งนี้ เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดในเขตสงครามเอเชีย-แปซิฟิกจนกระทั่งถูกปลดออกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944 ภายหลังสงคราม เขาถูกจับกุมโดยศาลทหารระหว่างประเทศสำหรับตะวันออกไกล แต่เสียชีวิตลงภายในที่คุมขังด้วยสาเหตุตามธรรมชาติ ในช่วงระหว่างการพิจารณาคดี
โกนจุก

เด็กจะไว้ผม โดยทรงที่นิยมคือ จุก แกละ เปีย และโก๊ะ จะมีพิธีโกนจุกเมื่ออายุประมาณ 13–15 ปี สำหรับเด็กชาย
พิธีการไว้จุกและโกนจุก เป็นประเพณีโบราณที่ปรากฏในกัมพูชา ไทย ลาว และพม่า ที่เริ่มต้นจากการไว้จุกจนกระทั่งถึงพิธีโกนจุก มีทั้งพิธีหลวงซึ่งเรียกว่า พระราชพิธีโสกันต์ และพิธีราษฎร์ ซึ่งพิธีหลวงสิ้นสุดในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวในพระราชพิธีโสกันต์พระองค์เจ้าอินทุรัตนาเมื่อ พ.ศ. 2474 นับเป็นองค์สุดท้ายของประเทศไทย ปัจจุบันมีประเพณีราษฎร์ในประเทศไทยที่เทวสถานโบสถ์พราหมณ์ กรุงเทพมหานคร อันเป็นพิธีหลังเสร็จพิธีตรียัมปวาย ยังมีพิธีโกนจุกเพื่อสิริมงคลเช่นที่วัดพิกุลทอง จังหวัดนนทบุรี พิธีกรรมโกนจุกเรียกเป็นภาษาเขมรว่า กอร์เซาะกำป็อด
โดยเมื่อเด็กอายุครบ 1 เดือนจะมี พิธีโกนผมไฟ ทำขึ้นเพื่อให้เกิดความมั่นใจว่าทารกนั้นได้รอดพ้นจากอันตรายแล้วจึงรับเข้าเป็นสมาชิกในตระกูล ด้วยเหตุนี้จึงมี การทำขวัญเดือนและโกนผมไฟ โดยจะโกนผมเด็กทั้งศีรษะ และต่อไปเด็กก็จะไว้จุก และต้องคอยโกนส่วนอื่นของศีรษะให้เกลี้ยง ส่วนที่เป็นจุกอยู่กลางศีรษะก็จะเกล้าและปักปิ่นและถอนไรจุกโดยรอบ พิธีโกนจุกจะทำในวัยเด็กก่อนวัยรุ่น สืบเนื่องจากพระอิศวรโกนพระเกศาพระพิฆเนศวร พระโอรส เมื่อชันษา 11 ปี บนยอดเขาพนมไกรลาส ดังนั้นในพิธีหลวงจะมีปะรำพิธีที่ทำพิธีประพรมน้ำพระพุทธมนต์ สำหรับเจ้านายในพิธีโสกันต์จึงสร้างบนยอดเขาจำลอง สมมติว่าเป็นพนมไกรลาส
พิธี

พิธีโกนจุกของเด็กไทยในสมัยโบราณส่วนใหญ่นิยมไว้จุกกัน สำหรับเด็กผู้หญิงจะโกนจุกเมื่ออายุประมาณ 11 ปี เด็กผู้ชายเมื่ออายุประมาณ 13–15 ปี พิธีมงคลโกนจุกมักจัดกัน 2 วัน แล้วนิมนต์พระสงฆ์เพื่อมาสวดมนต์เย็นในวันสุกดิบและฉันเช้าในวันงาน อุปกรณ์ที่ใช้ได้แก่ โต๊ะหมู่บูชาพร้อมเครื่องสักการะ โต๊ะสำหรับวางพานมงคล พานใส่ใบบัว มีดโกนและกรรไกร พานล้างหน้าและพานรองเกี้ยว สายสิญจน์ ด้ายผูกข้อมือ แป้งเจิม แหวนนพเก้า ใบมะตูม ชุดถวายของพระ ไทยธรรม ภัตตาหาร เครื่องดื่มถวายพระและเลี้ยงแขกในงาน
เวลาเย็นในวันสุกดิบ พระสงฆ์เจริญพระพุทธมนต์โดยเจ้าภาพนำเด็กไปไว้ที่บ้านญาติ โกนผมรอบจุกของเด็กแล้วแห่มาจนถึงบ้านของตนเอง เข้ามานั่งสวดมนต์โดยสวมมงคลลงยังผมจุกของเด็กแล้วเอาสายสิญจน์ มาคล้องศีรษะเด็ก จากนั้นหมอทำขวัญทำพิธีสู่ขวัญเด็ก หลังเสร็จพิธีพิณพาทย์ประโคม ลั่นฆ้องและโห่ร้องเอาชัย จากนั้นให้เด็กเปลี่ยนชุดแต่งกายเป็นธรรมดา เป็นอันเสร็จพิธีวันแรก ในช่วงกลางคืนอาจมีมหรสพสมโภช และกินเลี้ยงฉลองกัน
เช้าวันที่สองมีการเลี้ยงพระ เด็กนุ่งขาวห่มขาว แบ่งผมจุกเด็กออกเป็น 3 ปอย นำสายสิญจน์ผูกปลายผมกับแหวนนพเก้าและใบมะตูมทั้งสามปอย ปอยละ 1 วง เอาใบเงินใบทองแซมไว้ที่ผม และเอาหญ้าแพรกขมวดเป็นแหวนหัวพิรอดสวมครอบจุกไว้ จากนั้นนำเด็กออกจากพิธี ชาวบ้านที่มาร่วมงานร่วมกันทำบุญตักบาตร นำอาหารถวายพระ เมื่อพระฉันเสร็จและได้เวลาฤกษ์ก็ลั่นฆ้องชัย เจ้าภาพของเด็กเชิญประธานมาตัดจุก พราหมณ์ส่งสังข์ให้รดน้ำศีรษะเด็กและส่งกรรไกรตัดผมออกจุกหนึ่ง แล้วเอา มีดเงิน ทอง นาก โกนเล่มละ 3 ที พอเป็นพิธี แล้วเชิญแขกตัดอีก 2 ปอย จากนั้นมอบให้ช่างโกนผมจนเสร็จ นำเด็กไปยังที่นั่งเบญจารดน้ำ แขกจะทะยอยมาให้พรเด็ก เสร็จแล้วทัดใบมะตูมที่หูขวา จากนั้นนำเด็กไปเปลี่ยนชุดให้ทันก่อนพระฉันเพลเสร็จ เด็กถวายเครื่องไทยธรรมแด่พระสงฆ์ เป็นอันจบพิธี ส่วนผมที่โกนจะนำไปใส่กระทงลอยน้ำอธิษฐานขอความก้าวหน้า
เหตุอาคารถล่มที่อำเภอรายคธ

| --- | --- |
ที่ตั้งของอำเภอรายคธในรัฐมหาราษฏระ
วันที่: 25 สิงหาคม ค.ศ. 2020 (2020-08-25)
ที่ตั้ง: อำเภอรายคธ, มุมบรา, รัฐมหาราษฏระ, ประเทศอินเดีย
พิกัด: 18°39′N 72°53′E﻿ / ﻿18.65°N 72.88°E﻿ / 18.65; 72.88
สาเหตุ: อาคารถล่มเนื่องจากพายุมรสุม
เสียชีวิต: 12 
เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2020 เกิดเหตุ่อาคารแห่งหนึ่งในเมืองมะหาท อำเภอรายคธ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ถล่มลงมา เป็นให้มีผู้เสียชีวิต 12 ราย และมีอีก 60 รายติดอยู่ซากอาคาร
ภูมิหลัง

มรสุมประจำปี 2020 นั้นมีความหนักและรุนแรงมากเป็นพิเศษ ที่ซึ่งปริมาณน้ำฝนในหนึ่งเดือนในมุมบราสูงเท่าปริมาณน้ำฝนในตลอดหนึ่งปี มรสุมนี้นำไปสู่เหตุน้ำท่วมในรัฐเกรละ เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 132 รายเมื่อเดือนสิงหาคม 2020 ในเดือนกรกฎาคม 2020 ฝนตกหนักเป็นพิเศษในมุมไบได้ส่งผลให้อาคารสูง 9 ชั้นในมุมไบถล่ม ในประเทศอินเดียมีรายงานผู้เสียชีวิตสูงกว่า 1200 รายในเหตุอาคารถล่มมากกว่า 1000 ครั้งเมื่อปี 2017
เหตุอาคารถล่ม

อาคารสูง 5 ชั้นนี้ตั้งอยู่ในอำเภอรายคธได้ถล่มลงระหว่างฝนตกหนัก ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตทันที 10 ราย และมีอีก 60 รายที่ติดอยู่ในซากอาคาร อาคารประกอบด้วยอะพาร์ตเมนต์ประมาณ 47 ห้อง และถล่มลงที่เวลาประมาณ 1 ทุ่ม ที่ซึ่งผู้อยู่อาศัยจำนวนมากออกจากอาคารไปจับจ่ายซื้อของ อาคารมีอายุ 10 ปี และมีรายงานว่าสร้างขึ้นบนฐานที่ไม่แข็งแรง ผู้อยู่อาศัยของอาคารเคยตำหนิถึงการก่อสร้างที่เป็นไปอย่างห่วยของอาคารมาก่อนหน้า
ผู้เห็นเหตุการณ์ระบุว่าอาคาร 3 ชั้นบนสุดถล่มลงมาก่อน คล้ายกับเฮาส์ออฟการ์ด การช่วยเหลือดำเนินไปเป็นระยะเวลาราว 22 ชั่วโมง
ดูเพิ่ม

เหตุอาคารถล่มที่ฐาเน ปี 2013
โกโมกุ

ตัวอย่างเกม
โกโมกุ เป็นเกมกระดานชนิดหนึ่ง  เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า Gobang หรือ เรียง 5 ตัว  โดยทั่วไปแล้วเล่นกับตัวเดินหมากล้อม (ตัวดำและตัวขาว) บนกระดานหมากล้อม(19x19)  อย่างไรก็ตามเพราะเดินได้ที่ละหนึ่งครั้ง และตัวเดินไม่สามารถย้ายทีหรือออกจากกระดานได้  โกโมกุอาจเล่นบนกระดาษกับปากกา  เกมชนิดนี้เป็นที่รู้จักในหลายประเทศภายใต้ชื่อที่แตกต่างกัน
ตัวดำเดินก่อน  ผู้เล่นวางตัวเดินบนตำแหน่งบนกระดานที่มีเส้นตัดกัน  ผู้ชนะคือผู้ที่สามารถเรียงตัวเดินได้ 5 ตัวในแนวตั้ง แนวนอน หรือแนวทแยงมุม
แฉลบแดง

| แฉลบแดง |
| --- | --- |

ดอกแฉลบแดงที่เมืองไฮเดอราบาด

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
วงศ์ย่อย:: Mimosoideae
สกุล:: Vachellia
สปีชีส์:: V.  leucophloea
ชื่อทวินาม
Vachellia leucophloea (Roxb.) Maslin, Seigler & Ebinger

varieties
 Vachellia leucophloea var. leucophloea (Roxb.) Maslin, Seigler & Ebinger  Vachellia leucophloea var. microcephala (Kurz) Maslin, Seigler & Ebinger
ชื่อพ้อง
 Acacia leucophloea (Roxb.) Willd.  Mimosa leucophloea Roxb.  Kuteera-gum
แฉลบแดง หรือ กะถินแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Vachellia leucophloea) เป็นพืชในวงศ์ถั่ว (Fabaceae) วงศ์ย่อยสีเสียด (Mimosoideae) ลักษณะเป็นไม้ต้นขนาดเล็กถึงกลาง สูงได้ถึง 12–30 เมตร ลำต้นมีเปลือกเรียบสีเขียวอ่อน เมื่อมีอายุมากขึ้น เปลือกต้นมักขรุขระและมีสีเข้มขึ้น ตามโคนกิ่งมีหนามแหลม ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก 2 ชั้น ใบประกอบแต่ละใบมีช่อใบ 5–12 คู่ แต่ละช่อใบมีใบย่อย 15–30 คู่ ใบย่อยเล็กมาก ปลายใบแหลมเป็นติ่งสั้น ๆ ฐานใบค่อนข้างเบี้ยว ดอกออกเป็นช่อใหญ่ที่ปลายกิ่งแล้วแตกแขนงเป็นช่อเล็กกลมสีขาวอมเหลือง กลีบเลี้ยงติดกันรูปแตร กลีบดอกติดกัน ปลายกลีบยื่นออกมาเหนือกลีบเลี้ยง เกสรตัวผู้ยื่นออกมาเหนือส่วนอื่น ๆ ของกลีบดอก ผลเป็นฝักโค้งเล็กน้อย ปลายฝักมนหรือมีติ่งสั้น ๆ เมื่อแก่จะแตกออก ภายในมีเมล็ดรูปไข่ แบน สีน้ำตาลคล้ำ 10–20 เมล็ด
แฉลบแดงมีถิ่นกำเนิดในอนุทวีปอินเดีย อินโดจีนไปจนถึงหมู่เกาะซุนดาน้อย เป็นพืชที่ชอบแสงแดด ทนความแห้งแล้งได้ดี เปลือกต้นมีรสฝาด ต้มเป็นยาลดไข้ แก้ไอ ใช้เป็นยาสมาน แก้ท้องร่วงท้องเสีย เนื้อไม้มีความแข็งแน่น ขัดเงาได้ดี ใช้ทำเป็นเครื่องมือเครื่องใช้หรือทำเครื่องเรือน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แฉลบแดง
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Acacia leucophloea ที่วิกิสปีชีส์
แฟรงกี้ (วันพีซ)

| แฟรงกี้ |
| --- | --- |
ตัวละครใน วันพีซ
ปรากฏครั้งแรก: One Piece chapter 329: "My Name Is "Franky"
สร้างโดย: เออิจิโร่ โอดะ
ให้เสียงโดย: ญี่ปุ่น   Kazuki Yao (ตอนที่ 233-248, 251+)   Junko Noda (young) (original) (ตอนที่ 248-250)   ไทย   ธนกฤต เจนคลองธรรม (ตอนที่ 1-ปัจจุบัน)
ชื่อญี่ปุ่น: フランキー
ชื่ออังกฤษ: Franky
สังกัด: โจรสลัดหมวกฟาง
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
วันเกิด: 9 มีนาคม
ฉายา: ไซบอร์ก
นามแฝง: แฟรงโนะสึเกะ
ค่าหัว: 394,000,000 เบรี (ค่าหัวปัจจุบัน)
แฟรงกี้ ตัวละครการ์ตูนจากเรื่องวันพีซ ช่างซ่อมประจำเรือของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางลูฟี่
ค่าหัว

44,000,000 เบรี
94,000,000 เบรี
394,000,000 เบรี
ท่าไม้ตาย

| ด ค กโจรสลัดหมวกฟาง |
| --- | --- |
ปัจจุบัน: มังกี้ ดี. ลูฟี่ • โรโรโนอา โซโล • นามิ • อุซป • ซันจิ • โทนี่ โทนี่ ช็อปเปอร์ • นิโค โรบิน • แฟรงกี้ • บรู๊ค • จินเบ
อดีต: เนเฟลตาลี ดี. วีวี่
โพทะเล (แก้ความกำกวม)

โพทะเล อาจหมายถึง
โพทะเล หรือ จิกทะเล พืชชนิดหนึ่ง
อำเภอโพทะเล จังหวัดพิจิตร
ตำบลโพทะเล อำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี
โพรงกะโหลก

| โพรงกะโหลก (ศีรษะ)   (Cranial cavity) |
| --- | --- |
ช่องตัว
โพรงกะโหลก
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: cavitas cranii
TA98: A01.1.00.048  A02.1.00.012
TA2: 100, 413
FMA: 9644
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
โพรงกะโหลก (cranial cavity or intracranial space) เป็นช่องว่างที่อยู่ภายในกะโหลกศีรษะ เป็นที่อยู่ของสมอง โพรงกะโหลกดาดด้วยเยื่อหุ้มสมอง และมีของเหลวที่ช่วยลดการกระแทก
โพรงกะโหลกเกิดจากกระดูกหุ้มสมอง 8 ชิ้น ได้แก่ กระดูกหน้าผาก (frontal) , กระดูกท้ายทอย (occipital) , กระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid) , กระดูกเอทมอยด์ (ethmoid) , กระดูกข้างขม่อม (parietal) 2 ชิ้นและกระดูกขมับ (temporal) 2 ชิ้น (temporal)
ความจุของโพรงกะโหลกของมนุษย์ผู้ใหญ่ประมาณ 1,200-1,700 ลูกบาศก์เซนติเมตร
ดูเพิ่ม

ความดันในกะโหลก
แหล่งข้อมูลอื่น

Anatomy of cranial cavity.
เรือโบโรบูดูร์

ภาพเรือโบโรบูดูร์บนแผ่นนูนต่ำ
เรือโบโรบูดูร์ เป็นเรือที่มีกรรเชียงไม้สองอันในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทรเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 9 ปรากฏบนแผ่นนูนต่ำบางส่วนที่โบโรบูดูร์ จังหวัดชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย เรือของชาวชวาที่มีขนาดใกล้เคียงกันยังคงใช้งานในการค้าที่ชายฝั่งชวาตะวันออกอย่างน้อยจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1940
รูปลักษณ์

รูปลักษณ์ของเรือที่วิหารโบโรบูดูร์ได้แก่: มีกรรเชียงที่ไม่ได้ยาวเท่าตัวเรือ เสากระโดงเรือสองหรือสามแฉกที่มีใบเรือลาดเอียง (tanja sail), เสาชี้ที่มีใบเรือที่ขึงบนเสาขวาง, ระเบียงพายเรือ (ที่ผู้คนนั่งหรือยืนพาย), ดาดฟ้า, มี ตา (ตาแกะสลัก) และหางเรือสี่ส่วน เรือบางลำมีไม้พายจำนวนอย่างน้อย 6, 8 หรือ 9 อัน และบางลำไม่มีไม้พาย
ความเข้าใจผิดทั่วไป

ความเข้าใจผิดบางประการเกี่ยวกับเรือโบโรบูดูร์มีดังนี้:
เรือที่วิหารโบโรบูดูร์คือเรืออินเดีย ความเห็นนี้ได้รับการสนับบสนุนจากนักวิชาการอินเดียแและดัตช์ที่กล่าวถึงอิทธิพลของอินเดียที่มีต่ออาณาจักรต่าง ๆ ในนูซันตารา ("ภารตภิวัฒน์") ดังนั้น เรือที่ปรากฏในวิหารต้องมาจากอินเดีย นอกจากนี้ยังเกิดจากแนวคิดที่ว่าเรือชวาด้อยกว่าเรืออินเดีย ข้อโต้แย้งนี้ถูกหักล้าง เนื่องจากชาวชวาเป็นนักเดินเรือที่มีประสบการณ์และสร้างเรือขนาดใหญ่มาเร็วสุดที่คริสต์สหัสวรรษที่ 1 (ดู kolandiaphonta) และมีลักษณะบ่งบอกถึงแหล่งกำเนิดจากอินโดนีเซีย คือ: มีกรรเชียง ใช้ใบเรือเอียงที่มีไม้ขวางติดใบต่ำ การใช้เสาสองขาและขาตั้งสามขา และระเบียงพายเรือ
เรือนี้คือเรือศรีวิชัยหรือเรือมลายู ไม่มีหลักฐาานใดเลยที่สนับสนุนรายงานนี้ ในสมัยศรีวิชัยไม่ค่อยมีการบันทึกประเภทของพาหนะทางน้ำ ประเภทเรือมลายูที่มีการบันทึกคือ samvau (รูปมลายูปัจจุบัน: ซัมปัน) บนจารึกเกอดูกันบูกิต (ค.ศ. 683) ที่สุมาตรา ส่วนพาหนะทางน้ำอีกลำคือลันจัง จากจารึก 2 แห่งที่ชายฝั่งตอนเหนือของบาหลีที่เขียนด้วยภาษาบาหลีเก่าใน ค.ศ. 896 และ 923 ในขณะเดียวกัน เรือโบโรบูดูร์พบได้เฉพาะในวิหารโบโรบูดูร์ ซึ่งเป็นมรดกชวา ไม่ใช่มลายู
เรือโบโรบูดูร์เป็นเรือมัชปาหิต อันที่จริง บันทึกทางประวัติศาสตร์ของเรือหลักในมัชปาหิตกล่าวถึงจง, มาลังบัง และเกอลูลุซ เรือทั้งหมดที่กล่าวถึงไม่มีกรรเชียง
การวาดภาพ

นี่คือภาพเรือ 5 ลำบนแผ่นนูนต่ำโบโรบูดูร์ที่มีกรรเชียง (จากทั้งหมด 7 ลำ) ใน Boro-Boedoer (1873) ของ Conradus Leemans โปรดทราบว่าเรือมีหลายประเภท
ข่อมูล

Beale, Philip (2006). "From Indonesia to Africa: Borobudur Ship Expedition". ZIFF Journal. 3: 17–24.
Hornell, James (1946). Water transport: Origins and early Evolution. Cambridge: Cambridge University Press.
Inglis, Douglas Andrew (2014). The Borobudur Vessels in Context (วิทยานิพนธ์). Texas A&M University.
Pareanom, Yusi Avianto (2005). Cinnamon Route, The Samudraraksa Borobudur Expedition. Yogyakarta: PT Taman Wisata Candi Borobudur, Prambanan & Ratu Boko, Ministry of Culture and Tourism of Republic of Indonesia, Lontar Foundation. ISBN 978-979-8083-58-7.
Van Erp, Theodoor (1923). Voorstellingen van vaartuigen op de reliefs van den Boroboedoer. ’S-Gravenhage: Ādi-Poestaka.
แหล่งข้อมูลอื่น

"The Cinnamon Route". Borobudur Park. 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-04-07. สืบค้นเมื่อ 2011-10-24.
"The Cinnamon Route (web archive link)". Borobudur Temple (within this section). Borobudur, Prambanan & Ratu Boko. 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-07-01. สืบค้นเมื่อ 2011-10-24.
"From Indonesia to Africa - Borobudur Ship Expedition." Philip Beale. 2006.pdf  Retrieved 3 November 2015
โอซามุ ซาโต

| โอซามุ ซาโต |
| --- | --- |
เกิด: 16 ธันวาคม พ.ศ. 2519
โอซามุ ซาโต (ญี่ปุ่น: 佐藤修; โรมาจิ: Satō Osamu)  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เป็นแชมป์โลก WBA รุ่น​ซูเปอร์แบนตัมเวทคนแรกของญี่ปุ่น
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
ชิง 16 เมษายน 2544 ชนะคะแนน โช ยองจิน ที่ โตเกียว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 กันยายน 2544 ชนะน็อค วิชิต ชูวัฒนะ ยก 11 ที่ โตเกียว
สละแชมป์
แชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
ชิง 18 พฤษภาคม 2545 ชนะน็อค ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง ยก 8 ที่ ไซตามะซูเปอร์อารีนา ไซตามะ ญี่ปุ่น
เสียแชมป์ 9 ตุลาคม 2545 แพ้คะแนน ซาลิม เมดิกัวร์ ที่ สนามกีฬาในร่มแห่งชาติโยโยงิ มหานครโตเกียว
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2545 เสมอกับ วิลลี จอร์ริน ที่ อาริอาเกะคอลิเซียม โตเกียว
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 4 มิถุนายน 2547 แพ้คะแนน คริส จอห์น ที่ อาริอาเกะคอลิเซียมโตเกียว
เหตุเกิดที่ สน.

| เหตุเกิดที่ สน>  |
| --- | --- |
ภาพไตเติ้ลละคร เหตุเกิดที่ สน.
พัฒนาโดย: ดาราวิดีโอ เอ เอ็นเตอร์เทนเมนต์(ดีด้า วิดีโอโปรดักชั่น)
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: เหตุเกิดที่ สน. ขับร้องโดย อนุวาท พลางกูร,วง เรนโบว์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
การผลิต
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่อง 7(2533-2534)(2539-2540) จ๊ะทิงจา ทีวี(2553-ปัจจุบัน)
ออกอากาศ: 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 – 5 มกราคม พ.ศ. 2535
เหตุเกิดที่ สน. เป็นซีรีส์ละครไทย ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันอาทิตย์ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 - วันอาทิตย์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2535 ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 12.30 น. - 13.30 น. และได้กลับมาสร้างละครซีรีส์อีกครั้งพร้อมกับเพิ่มตอนใหม่ใน ปี พ.ศ. 2539 ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 14.30 น. - 15.30 น. ผลิตโดย บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด และ บริษัท เอ เอนเตอร์เทนเมนต์ จำกัด(ปัจจุบันคือ บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด) ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
เหตุเกิดที่ สน. สร้างจากเค้าโครงเรื่อง "ร้อยเวร" ของ พ.ต.อ.ลิขิต วัฒนปกรณ์ เขียนบทละครโดย ปราณประมูล  โดยเป็นละครแบบซีรีส์ที่จบในตอน และในแต่ละตอนมีเนื้อหาไม่เกี่ยวข้องกัน เป็นละครที่สะท้อนถึงการทำงานของตำรวจไทยที่ประจำอยู่ที่ สน. ที่ต้องเผชิญความวุ่นวายและคดีความต่าง ๆ จากประชาชน
เพลงนำละคร "เหตุเกิดที่ สน." แต่งโดย สุทธิพงษ์ วัฒนจัง ต้นฉบับเริ่มออกอากาศขับร้องโดย อนุวาท พลางกูร และได้เรียบเรียงใหม่ขับร้องโดยวง เรนโบว์(ในภาคเดียวกัน)
ในปี พ.ศ. 2553 ทางสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมจ๊ะทิงจา ได้นำละครเรื่องนี้มาออกอากาศอีกครั้ง โดยออกอากาศทุกวันจันทร์ อังคาร และพุธ วันละตอน ตอนละ 3 รอบ
นักแสดงหลัก

บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ รับบท หมวดปลิว
เฉลิมพร พุ่มพันธ์วงศ์ รับบท ผู้กองวิทย์
วีรยุทธ รสโอชา รับบท หมวดสมประสงค์
ชนประคัลภ์ จันทร์เรือง รับบท สารวัตรพร
รอง เค้ามูลคดี
มานพ อัศวเทพ
พูนสวัสดิ์ ธีมากร
ชลิต เฟื่องอารมย์
บอย เนติลักษณ์
ธนาภรณ์ รัตนเสน
อำภา ภูษิต
ดวงหทัย ศรัทธาทิพย์ รับบท พลหญิงสารภี
ชื่อ "เหตุเกิดที่ สน." ในปีต่างๆ

เหตุเกิดที่ สน.
เหตุเกิดที่ สน. ปีต่อมา
สน.ฮอลิเดย์ (ออกอากาศในปี 2535 ทุกวันหยุดนักขัตฤกษ์)
แหล่งข้อมูลอื่น

เพลงประกอบละคร
แทจ็อน

| แทจ็อน 대전 |
| --- | --- |
มหานคร
มหานครแทจ็อน 대전광역시
การถอดเสียงภาษาเกาหลี
 • ฮันกึล: 대전광역시
 • ฮันจา: 大田廣域市
 • อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Daejeon-gwangyeoksi
 • แมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์: Taejŏn-kwangyŏksi
จากบน ซ้ายไปขวา: ทิวทัศน์แทจ็อนมองจากเขาโพมุนซัน, แทจ็อนช็อน, ศูนย์การบริหารนครแทจ็อน, สวนประวัติศาสตร์อูอัม, สถานีรถไฟแทจ็อน
   ธง Logo

แทจ็อน
พิกัด:  36°21′04″N 127°23′06″E﻿ / ﻿36.351°N 127.385°E﻿ / 36.351; 127.385
ประเทศ:  เกาหลีใต้
ภูมิภาค: โฮซอ
เขต: 5
การปกครอง
 • ประเภท: นายกเทศมนตรี–สภา
 • นายกเทศมนตรี: ฮอ แท-จ็อง (พรรคประชาธิปไตย)
 • สภา: สภามหานครแทจ็อน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 539.85 ตร.กม. (208.44 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2019)
 • ทั้งหมด: 1,508,120 คน
 • ความหนาแน่น: 2,800 คน/ตร.กม. (7,200 คน/ตร.ไมล์)
รหัส ISO 3166: KR-30
ดอกไม้: แมกโนเลียขาว
ต้นไม้: ต้นสน
นก: นกกางเขนเกาหลี
ภาษาถิ่น: ชุงช็อง
จีดีพี: 39.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
จีดีพีต่อหัว: 25,976 ดอลลาร์สหรัฐ
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
แทจ็อน (เกาหลี: 대전광역시; ฮันจา: 大田廣域市, ภาษาเกาหลี: /tɛd͡ʑʌn/ ( ฟังเสียง); อักษรโรมัน: Daejeon) เป็นเมืองใหญ่อันดับ 5 ของประเทศเกาหลีใต้ มีประชากร 1.5 ล้านคนใน ค.ศ. 2019 แทจ็อนตั้งอยู่ในภาคกลางของเกาหลีใต้ เป็นชุมทางรถไฟและทางด่วน และกำลังจะกลายเป็นศูนย์กลางทางด้านวิทยาศาสตร์ของประเทศเกาหลี เมืองแห่งอนาคตและศูนย์กลางวิทยาศาสตร์ชั้นสูง
เทศกาลวิทยาศาสตร์แทจ็อนเป็นงานแสดงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่จัดให้แก่สาธารณชนในเกาหลี แทจ็อนถูกยกให้เป็นเมืองแห่งอนาคตของวิทยาศาสตร์ ล้อมรอบด้วยสถาบันพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งเกาหลี (KAIST) และหุบผาแทด็อก ซึ่งทั้งสองแห่งนั้นเต็มไปด้วยนักวิทยาศาสตร์และนักเทคโนโลยีจำนวนมาก อีกทั้งอุทยานเอ็กซ์โปแทจ็อนเป็นอุทยานเอ็กซ์โปที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลี
ภูมิประเทศ > ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของแทจ็อน (ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของแทจ็อน (ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแทจ็อน (ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของแทจ็อน (ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแทจ็อน (ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแทจ็อน (ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแทจ็อน (ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแทจ็อน (ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแทจ็อน (ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแทจ็อน (ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแทจ็อน (ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแทจ็อน (ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแทจ็อน (ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแทจ็อน (ค> ศ. 1981–2010, สูงสุด ค.ศ. 1969–ปัจจุบัน).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 16.6 (61.9) | 21.1 (70) | 26.1 (79) | 30.4 (86.7) | 33.3 (91.9) | 35.2 (95.4) | 37.7 (99.9) | 38.9 (102) | 33.2 (91.8) | 29.4 (84.9) | 25.5 (77.9) | 18.4 (65.1) | 37.7 (99.9) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 4.0 (39.2) | 7.0 (44.6) | 12.6 (54.7) | 19.2 (66.6) | 24.1 (75.4) | 27.5 (81.5) | 29.0 (84.2) | 29.8 (85.6) | 26.4 (79.5) | 20.9 (69.6) | 13.3 (55.9) | 6.4 (43.5) | 18.4 (65.1) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -1.0 (30.2) | 1.5 (34.7) | 6.5 (43.7) | 13.0 (55.4) | 18.2 (64.8) | 22.4 (72.3) | 25.0 (77) | 25.6 (78.1) | 21.3 (70.3) | 14.7 (58.5) | 7.5 (45.5) | 1.2 (34.2) | 13.0 (55.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -5.4 (22.3) | -3.5 (25.7) | 1.0 (33.8) | 7.0 (44.6) | 12.6 (54.7) | 17.9 (64.2) | 21.8 (71.2) | 22.2 (72) | 17.1 (62.8) | 9.4 (48.9) | 2.5 (36.5) | -3.4 (25.9) | 8.3 (46.9) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -18.6 (-1.5) | -19.0 (-2.2) | -10.7 (12.7) | -2.9 (26.8) | 3.1 (37.6) | 8.1 (46.6) | 13.0 (55.4) | 12.3 (54.1) | 4.2 (39.6) | -2.9 (26.8) | -11.4 (11.5) | -17.7 (0.1) | −19.0 (−2.2) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 29.6 (1.165) | 34.2 (1.346) | 55.6 (2.189) | 81.7 (3.217) | 103.7 (4.083) | 206.3 (8.122) | 333.9 (13.146) | 329.5 (12.972) | 169.7 (6.681) | 47.4 (1.866) | 41.1 (1.618) | 25.9 (1.02) | 1,458.7 (57.429) |
| ความชื้นร้อยละ | 64.8 | 59.5 | 56.5 | 55.3 | 62.1 | 68.7 | 77.7 | 77.5 | 74.4 | 70.4 | 66.9 | 66.4 | 66.7 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 8.5 | 6.7 | 8.4 | 7.7 | 8.7 | 10.5 | 17.1 | 16.0 | 9.8 | 5.8 | 7.9 | 8.8 | 115.9 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย | 10.2 | 5.9 | 3.3 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.1 | 2.4 | 7.6 | 29.6 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 163.4 | 172.2 | 200.3 | 212.3 | 223.9 | 180.6 | 139.8 | 157.8 | 168.2 | 195.9 | 161.6 | 162.6 | 2,138.7 |
แหล่งที่มา: Korea Meteorological Administration (percent sunshine and snowy days)
ประชากร

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 แทจ็อนมีประชากร 1,508,120 คน ซึ่งรวมพลเมืองต่างชาติที่ได้รับการลงทะเบียน 18,184 คน (1.2%)
ประชากร > ศาสนา

ศาสนาในแทจ็อน (ค.ศ. 2005)
ศาสนาพื้นเมืองหรือไม่นับถือศาสนา (47%)
พุทธ (21.8%)
โปรเตสแตนต์ (20.5%)
โรมันคาทอลิก (10.7%)
จากสำมะโน ค.ศ. 2005 ร้อยละ 21.8 นับถือศาสนาพุทธและร้อยละ 31.2 นับถือศาสนาคริสต์ (โปรเตสแตนต์ร้อยละ 20.5 และโรมันคาทอลิกร้อยละ 10.7) ประมาณร้อยละ 47 ของประชากรไม่นับถือศาสนาหรือนับถือลัทธิเชมันและศาสนาพื้นเมืองอื่น ๆ
สถานที่ท่องเที่ยว

อุทยานเอกซ์โปแทจ็อน
อุทยานแห่งชาติซงนีซัน
อุทยานแห่งชาติภูเขาคเยรยงซัน