stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยุทธการที่โมกาดิชู (พ.ศ. 2536)

การรบที่โมกาดิชู หรือที่ชาวโซมาเลียเรียกว่า Ma-alinti Rangers (แปลว่าวันแห่งพวกเรนเจอร์) คือการรบภายใต้ปฏิบัติการโกธิคเซอร์เพนท์ (Operation Gothic Serpent) ซึ่งมีจุดมุ่งหมายในการจับกุมขุนศึกแห่งพันธมิตรแห่งชาติโซมาเลียที่ภักดีต่อโมฮัมเมด ฟาราห์ ไอดิด 2 คน คือ Omar Salad Elmi และ Mohamed Hassan Awale การสู้รบเริ่มขึ้นในวันที่ 3 และวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2536 (1993) นำโดยกองกำลังสหรัฐอเมริกา สนับสนุนด้วยกองกำลังปฏิบัติการณ์สหประชาชาติในโซมาเลียชุดที่ 2 (UNOSOM II) ต่อสู้กับทหารบ้านชาวโซมาเลียที่ภักดีต่อโมฮัมเมด ฟาราห์ ไอดิด การรบในกรุงโมกาดิชูครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรก โดยครั้งที่สองนั้นเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2549 (2006)
กองกำลังร่วมเรนเจอร์ของสหรัฐฯ ถูกจัดตั้งขึ้นเฉพาะยุทธการครั้งนี้ ประกอบด้วย กองกำลังเดลตา (Delta Force) มีหน้าที่บุกไปจับ เป้าหมายทั้ง 2คน, หน่วยรบเนวีซีลสหรัฐ ทีม 6​ (Navy SEAL Team Six) และกองพันจู่โจมที่ 3 สังกัดกรมทหารจู่โจมที่ 75 (3rd Ranger Battalion, 75th Ranger Regiment) ของกองทัพบกสหรัฐ มีหน้าที่คุ้มกัน 4 มุมตึกของเป้าหมาย โดยการจู่โจมลงมาจาก เฮลิคอปเตอร์ที่ลอยอยู่เหนือพื้นดิน โดยใช้การลงสู่พื้นแบบ ฟาสต์ โรป Fast Ropeส่วนการสนับสนุนทางอากาศนั้น กรมบินปฏิบัติการพิเศษที่ 160 ("นักสะกดรอยยามราตรี") เป็นผู้รับผิดชอบ และสมาชิกของพลร่มกู้ภัยและทหารควบคุมการบินของกองทัพอากาศสหรัฐฯ เป็นผู้ดำเนินการขนส่งกองกำลังจากที่มั่นไปยังชานเมืองโมกาดิชู เพื่อทำการจับกุมบรรดาผู้นำของทหารบ้านที่ภักดีต่อไอดิด กองกำลังจู่โจมประกอบด้วยอากาศยาน 19 ลำ, ยานพาหนะ 20 คัน และทหาร 160 นาย โดยระหว่างปฏิบัติการณ์นั้น เฮลิคอปเตอร์ MH-60 แบล็คฮอว์คของสหรัฐฯ ถูกยิงตก 2 ลำ รหัสเรียกขาน super 61และ super 64โดยเครื่องยิงจรวด RPG-7 ของทหารบ้าน ในขณะที่อีก 3 ลำ ได้รับความเสียหาย และ ขบวนรถที่จะใช้เพื่อขนเป้าหมายที่จับกุมได้กลับนั้น เกิดความผิดพลาดในการเดินทาง เพราะถูกฝูงชนเข้าปะทะโดยใช้ จรวดRPG-7 และ การซุมยิงจากตึก และ บ้านเรือนสองฟากถนน ทำให้ทั้งสองฝ่ายคลาดกัน ทหารที่ติดอยู่ที่จุดตกบางส่วนสามารถอพยพกลับมายังจุดนัดพบและใช้เป็นฐานที่มั่นชั่วคราวได้ ในขณะที่คนอื่นๆ ติดอยู่ตรงจุดตก ฮ. และขาดการติดต่อกับกองกำลังส่วนอื่นๆ ทำให้เกิดการปะทะระหว่างทหารสหรัฐฯ กับทหารบ้านของไอดิดตลอดทั้งคืนวันที่ 3 จนกระทั่งตอนเช้าวันที่ 4 เมื่อกองกำลังนานาชาติถูกส่งเข้าไปช่วยทหารที่ติดอยู่ออกมา โดยกองกำลังนานาชาติประกอบด้วยทหารจากปากีสถานและมาเลเซีย รวมทั้งกองพลภูเขาที่ 10 (10th Mountain Division) ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งสามารถรวบรวมยานพาหนะได้ 100 กว่าคัน รวมไปถึงรถถัง M48 ของปากีสถานและยานเกราะขนส่งบุคคลคอนดอร์ของมาเลเซียหลายคัน สนับสนุนทางอากาศโดยเฮลิคอปเตอร์ A/MH-6 ลิตเติลเบิร์ดและ MH-60 แบล็คฮอว์คของสหรัฐฯ กองกำลังนานาชาติสามารถเข้าไปถึงจุดตก ฮ. จุดแรกและพาทหารที่ติดอยู่ออกมาได้ ในขณะที่จุดตกที่สองถูกยึดครองโดยทหารบ้านโซมาเลีย และนักบินเฮลิคอปเตอร์ MH-60 แบล็คฮอว์คของสหรัฐฯ ที่ถูกยิงตกรหัสเรียกขาน super 64ไมค์ ดูแรนท์ ผู้รอดชีวิตคนเดียวในจุดตก และถูกจับตัวเป็นเชลย แต่ได้รับการปล่อยตัวในเวลาต่อมา
ความสูญเสียทางฝ่ายโซมาเลียนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด โดยฝ่ายอเมริกันคาดว่าประชาชนพลเรือนและทหารบ้านชาวโซมาเลียประมาณ 1,000-1,500 คนที่เสียชีวิตจากศึกครั้งนี้ และมีผู้บาดเจ็บอีกประมาณ 3,000-4,000 คน ส่วนฝ่ายอเมริกานั้นเสียทหารไป 18 นายและมีทหารได้รับบาดเจ็บอีก 73 นาย (ไม่รวมถึงจ่าสิบตรีแมท เรียร์สันที่เสียชีวิตจากการโจมตีด้วยปืน ค. สองวันหลังจากการรบ) ในขณะที่กองกำลังสหประชาชาติ มีทหารมาเลเซียเสียชีวิต 1 นาย และบาดเจ็บอีก 7 นาย รวมถึงทหารปากีสถานที่บาดเจ็บอีก 2 นาย
หนังสือ และภาพยนตร์

ในปี พ.ศ. 2542 เหตุการณ์ในการรบที่โมกาดิชูถูกถ่ายทอดเป็นหนังสือชื่อ Black Hawk Down: A Story of Modern War และถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2544 กำกับโดย ริดลีย์ สก็อตต์ ชื่อเรื่อง Black Hawk Down
มื้อสุดเศร้าของเจ้าหญิงเงือก

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น
| --- | --- |
มื้อสุดเศร้าของเจ้าหญิงเงือก
人魚姫のごめんねごはん (Ningyohime no Gomen ne Gohan)
แนว: อาหาร
มังงะ
เขียนโดย: ฮิโรชิ โนดะ
วาดภาพโดย: ทากาฮิโระ วากามัตสึ
สำนักพิมพ์: โชงากูกัง
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: เดกซ์เพรส
นิตยสาร: ยาวารากะสปิริตส์
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 11 มกราคม พ.ศ. 2560 – 24 เมษายน พ.ศ. 2563
จำนวนเล่ม: 7 (ญี่ปุ่น) 3 (ไทย)
มื้อสุดเศร้าของเจ้าหญิงเงือก (ญี่ปุ่น: 人魚姫のごめんねごはん; โรมาจิ: Ningyohime no Gomen ne Gohan) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องโดยฮิโรชิ โนดะ และวาดภาพโดยทากาฮิโระ วากามัตสึ เผยแพร่ในเว็บไซต์ยามารากะสปิริตส์ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2560 ถึงเมษายน พ.ศ. 2563 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 7 เล่ม  ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส
การตีพิมพ์

ซีรีส์มังงะมื้อสุดเศร้าของเจ้าหญิงเงือกแต่งเรื่องโดยฮิโรชิ โนดะ และวาดภาพโดยทากาฮิโระ วากามัตสึ เริ่มเผยแพร่ในเว็บไซต์ยามารากะสปิริตส์ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่วันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2560 ถึง 24 เมษายน พ.ศ. 2562 สำนักพิมพ์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 7 เล่ม วางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ถึง 12 มิถุนายน พ.ศ. 2562
ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส
การตีพิมพ์ > หนังสือมังงะ

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  12 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 | 978-4-09-189554-7 | ตุลาคม พ.ศ. 2561 | 978-616-363-475-7 |
| 2 |  12 กันยายน พ.ศ. 2560 | 978-4-09-189669-8 | กรกฎาคม พ.ศ. 2562 | 978-616-363-525-9 |
| 3 |  12 มกราคม พ.ศ. 2561 | 978-4-09-189770-1 | มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-616-583-140-6 |
| 4 |  12 มิถุนายน พ.ศ. 2561 | 978-4-09-860009-0 | — | — |
| 5 |  12 ตุลาคม พ.ศ. 2561 | 978-4-09-860107-3 | — | — |
| 6 |  12 เมษายน พ.ศ. 2562 | 978-4-09-860263-6 | — | — |
| 7 |  12 มิถุนายน พ.ศ. 2562 | 978-4-09-860345-9 | — | — |
ดูเพิ่ม

สูญสิ้นที่ต่างโลก อีกหนึ่งซีรีส์มังงะโดยผู้สร้างสรรค์เดียวกัน
รักเรานั้นไว้หลังครองโลก อีกหนึ่งซีรีส์มังงะโดยผู้สร้างสรรค์เดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของมังงะที่ ยาวารากะสปิริตส์ (ญี่ปุ่น)
รามาวตาร

รามาวตาร อาจหมายถึง
รามาวตาร, การที่พระนารายณ์อวตารเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงเทพทวารวดีศรีอยุธยา เป็นนารายณ์อวตารลำดับที่เจ็ดตามคัมภีร์ครุฑปุราณะ หรือที่สิบแปดตามคัมภีร์ภาควตปุราณะ
รามาวตาร, กวีนิพนธ์สัญชาติทมิฬ ดัดแปลงจาก รามายณะ เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 12
รามาวตาร, นิยายภาพซึ่งเฟน สตูดิโอ เขียน และบรรลือสาส์นพิมพ์จำหน่าย ต่อมาได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน
มูลปริยายสูตร

มูลปริยายสูตร คือ พระสูตรว่าด้วยเรื่องราวอันเป็นมูลแห่งธรรมทั้งปวง เป็นพระสูตรแรกในหมวดย่อย หรือวรรคที่ชื่อมูลปริยายวรรค หมวดใหญ่มูลปัณณาสก์ ของมัชฌิมนิกาย ในสุตตันตปิฎก ทั้งนี้ อรรถกถา หรือคัมภีร์ที่อธิบายเนื้อความของมูลปริยายสูตร คือคัมภีร์ปปัญจสูทนี ของพระพุทธโฆสะ
ที่มา

พระโคตมพุทธเจ้าทรงแสดงพระสูตรนี้ ณ โคนไม้พญารัง หรือไม้สาละ ในป่าสุภควัน เขตเมืองอุกกัฏฐา เพื่อที่จะแสดงธรรมแก่บรรดาภิกษุทั้งหลาย ถึงเรื่องราวอันเป็นมูลแห่งธรรมทั้งปวง หรือ สัพพธัมมมูลปริยาย ซึ่งเมืองอุกกัฏฐา เป็นเมืองขนาดเล็กตั้งอยู่ในแคว้นโกสล ในปปัญจสูทนี อรรถกถามัชฌิมนิกาย ให้อรรถาธิบายว่า อุกกัฏฐา ได้นามเช่นนั้น เพราะชาวเมืองพากันชูคบเพลิงด้วยหวังว่า จะไม่พลาดซึ่งวันมงคล และฤกษ์งามยามดี ส่วนป่าสุภควัน หรือป่าอันสง่างาม เป็นป่าที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ที่ได้ชื่อเช่นนั้น เพราะป่าแห่งนี้มีสิ่งที่พึงประสงค์อันสวยงาม ผู้คนทั้งหลายจึงพากันนำอาหารเครื่องดื่มไปดื่มกินเที่ยวเล่นสนุกสนานอยู่ในป่านั้นนั่นแลตลอดทั้งวัน อีกทั้งยังพากันตั้งความปรารถนาถึงสิ่งที่ดี ในป่าแห่งนั้น
เนื้อหา

พระผู้มีพระภาคทรงแสดงเรื่องราวอันเป็นมูลแห่งธรรมทั้งปวง (สัพพธัมมมูลปริยาย) มีใจความสำคัญแบ่งออกเป็น 8 ส่วน หรือ 8 นัย เนื่องด้วยปุถุชน หรือ คนที่ยังหนาไปด้วยกิเลส มีจำนวน 1 นัย เนื่องด้วยเสขะ หรือพระอริยบุคคลผู้ยังศึกษา หมายถึง พระโสดาบัน พระสกทาคามี และพระอนาคามี มีจำนวน 1 นัย เนื่องด้วยพระขีณาสพ หรือ พระอรหันต์ ผู้สิ้นอาสวะคือกิเลสที่ดองสันดานมีจำนวน 4 นัย เนื่องด้วยพระศาสดา 2 นัย. ทั้งนี้ เพื่อกล่าวโดยรวบรัดถึงบุคคลผู้เกี่ยวข้องแท้ ๆ แล้วมี เพียง 4 ประเภท
พระผู้มีพระภาคทรงเอ่ยถึงบุคคลระดับชั้นต่าง ๆ แล้วยกมูลแห่งธรรมต่างๆ ไล่ไปตามลำดับดังนี้ คือ ธาตุดิน, ธาตุน้ำ, ธาตุไฟ, ธาตุลม, สัตว์, เทวดา, มาร, พระพรหม, อาภัสสรพรหม, สุภกิณพรหม, เวหัปผลพรหม, อสัญญีสัตว์, อากาสานัญจายตนพรหม, วิญญาณัญจายตนพรหม, เนวสัญญานาสัญญายตนพรหม, รูปที่ตนเห็น, เสียงที่ตนฟัง, อารมณ์ที่ตนทราบ, วิญญาณที่ตนรู้แจ้ง, ความที่สักกายะเป็นอันเดียวกัน, ความที่สักกายะต่างกัน และสักกายะทั้งปวง แล้วทรงชี้แจงว่า บุคคลต่างๆ กำหนดรู้และปล่อยวางมูลธรรมต่างๆ ในลักษณะใดบ้าง มีดังนี้
1. ปุถุชนผู้มิได้สดับ ย่อมรู้ตามความจำ (สญฺชานาติ) ถึงสิ่งต่าง ๆ แล้วยึดถือว่าเป็นของเราเพราะไม่ได้กำหนดรู้ตามเป็นจริงซึ่งสิ่งนั้นๆ นี้เป็นกำหนดภูมิปุถุชนนัยที่ 1
2. ภิกษุผู้เป็นเสขะ รู้ยิ่งด้วยปัญญา (อภิชานาติ) ซึ่งสิ่งต่างๆ เพลาๆ การยึดถือว่าเป็นของเราลง เพราะสิ่งนั้น ๆ พระเสขะควรกำหนดรู้ได้. นี้เป็นกำหนดภูมิพระเสขะนัยที่ 2
3. ภิกษุผู้เป็นพระอรหันต์ขีณาสพ รู้ยิ่งด้วยปัญญาซึ่งสิ่งต่างๆ ย่อมไม่ถือว่าเป็นของเรา  เพราะ 1. ได้กำหนดสิ่งนั้นๆ แล้ว และ 2. เพราะสิ้นราคะความกำหนัดยินดี 3. เพราะความสิ้นโทสะความคิดประทุษร้าย และ 4. เพราะสิ้นโมหะความหลง นี้เป็นกำหนดภูมิพระขีณาสพนัยที่ 3, 4, 5 และ 6
4. พระศาสดา รู้ยิ่งด้วยปัญญาซึ่งสิ่งต่าง ๆ ไม่ยึดถือว่าเป็นของเรา เพราะ 1. ได้กำหนดรู้ในสิ่งนั้นๆ แล้ว 2. เพราะสิ้นตัญหาด้วยประการทั้งปวง ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณแล้ว นี้เป็นกำหนดภูมิพระศาสดานัยที่ 7 และ 8
บรรณานุกรม

Lahiri, B. (1974), Indigenous States of Northern India (Circa 300 B.C. to 200 A.D.), Calcutta: University of Calcutta.
พระไตรปิฎกมหามกุฏราชวิทยาลัย. ปปัญจสูทนี. อรรถกถา พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย
พระไตรปิฎกมหามกุฏราชวิทยาลัย. พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ เล่ม 1 ภาค 1, มูลปริยายสูตร
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2550). พระไตรปิฎกฉบับประชาชน. กรุงเทพมหานคร. กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม.
ตัวบท

มูลปริยายสูตร
Mulapariyaya Sutta
พระพุทธิสารโสภณ (เดช กตปุญฺโญ)

| พระพุทธิสารโสภณ (เดช กตปุญฺโญ) |
| --- | --- |

ส่วนบุคคล
เกิด: 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493 (70 ปี)
มรณภาพ: 6 กันยายน พ.ศ. 2564
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
การศึกษา: น.ธ.เอก, ป.ธ.3, Ph.D. (Education)
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดมัชฌันติการาม กรุงเทพมหานคร
อุปสมบท: 16 มีนาคม พ.ศ. 2513
พรรษา: 51
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดมัชฌันติการาม
พระพุทธิสารโสภณ รองศาสตราจารย์ ดร. นามเดิม เดช ศาลา ฉายา กตปุญฺโญ อดีตเจ้าอาวาสวัดมัชฌันติการาม
ประวัติ

พระพุทธิสารโสภณ รองศาสตราจารย์ ดร. นามเดิม เดช นามสกุล ศาลา ฉายา กตปุญฺโญ เป็นบุตรของนายทอก กับนางใบ ศาลา เกิดเมื่อวันอังคารที่ 25 พฤศจิกายน พุทธศักราช 2493 บ้านเลขที่ 33 อำเภอพังโคน จังหวัดสกลนคร บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พุทธศักราช 2506 วัดสุทธิมงคล อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร ต่อมาอุปสมบทเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พุทธศักราช 2513 วัดสามัคคีบำเพ็ญผล อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร โดยมีพระครูพุฒิวราคม (พุฒิ ยโส) วัดคามวาสี อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูวิจิตรธรรมสาร (วิสุธรรม จนฺทสาโร) วัดมัชฌันติการาม เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระครูวิทิตคุณาภรณ์ (เกิ่ง วิทิโต) วัดสามัคคีบำเพ็ญผล อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร เป็นพระอนุสาวนาจารย์
พระเดชพระคุณท่านเป็นเจ้าอาวาสนักพัฒนากล่าวคือ หลังจากได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสแล้ว ได้พัฒนาวัดมัชฌันติการามในหลายๆด้าน ไม่ว่าจะเป็นเสนาสนะต่าง ๆ ทั้งกำแพงรอบวัด กำแพงรอบอุโบสถ เตาเผาศพไร้มลพิษ กุฏิรับรองพระภิกษุสามเณร เป็นประธานในการจัดซื้อที่ดินถวายวัดเพื่อทำสวนปฏิบัติธรรม จัดระเบียบการศึกษาของสำนักเรียนใหม่ จัดระเบียบการปกครองวัดใหม่ ส่งเสริมพระภิกษุสามเณรให้ได้รับการศึกษาสูงขึ้น ทั้งทางโลกและทางธรรม จัดให้มีการเผยแผ่ธรรมทางสถานีวิทยุในนามของวัดเป็นประจำทุกวัน จัดให้มีห้องปฏิบัติธรรมทุกวันพระและวันอาทิตย์ จัดให้มีการฟังธรรมพระกรรมฐานทุก ๆ วันที่ 25 ของเดือน
การศึกษา/วิทยฐานะ

พ.ศ. 2512 สอบไล่ได้นักธรรมชั้นเอก สำนักเรียนวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
พ.ศ. 2526 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศาสนศาสตรบัณฑิต (ศน.บ.) มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
พ.ศ. 2530 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (M.A.) มหาวิทยาลัยปัญจาบ สาธารณรัฐอินเดีย
พ.ศ. 2537 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (Ph.D.) มหาวิทยาลัยปัญจาบ สาธารณรัฐอินเดีย
พ.ศ. 2541 สอบไล่ได้เปรียญธรรม 3 ประโยค สำนักเรียนวัดมิ่งเมือง อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด
การปกครองคณะสงฆ์

พ.ศ. 2538 เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดวัดมัชฌันติการาม
พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าอาวาสวัดวัดมัชฌันติการาม
พ.ศ. 2558 เป็นพระอุปัชฌาย์
งานด้านการศึกษา

พ.ศ. 2514 เป็นครูสอนพระปริยัติธรรม สำนักศาสนศึกษาวัดมัชฌันติการาม
พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าสำนักศาสนศึกษาวัดมัชฌันติการาม
พ.ศ. 2545 เป็นพระธรรมทูตไปต่างประเทศรุ่นที่ 3 สายสาธารณรัฐอินเดีย
พ.ศ. 2548 เป็นคณบดีคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
พ.ศ. 2551 เป็นรองอธิการบดีฝ่ายกิจการต่างประเทศ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
พ.ศ. 2560 ได้รับตำแหน่งทางวิชาการ รองศาสตราจารย์พิเศษ สาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยโพธิศาสตร์ รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา
งานด้านการต่างประเทศ

พระพุทธิสารโสภณ รองศาสตราจารย์ ดร. เป็นพระเถระที่มีศีลาจารวัติงดงาม ใครๆก็ตามที่ได้พบเห็นได้สนทนาด้วย ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันถึงศีลาจารวัตรอันงดงามดังกล่าว เป็นพระเถระที่มักน้อยสันโดษ มีอัธยาศัยไมตรี มีเมตตาเป็นหลักประจำใจ มีความขยันเป็นพื้นฐานในการดำเนินชีวิตพรหมจรรย์ จะเห็นได้จากการศึกษาเล่าเรียนของพระเดชพระคุณท่านทั้งทางโลกและทางธรรม ได้สำเร็จการศึกษาสูงสุดในระดับปริญญาเอก คณะศึกษาศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยปัญจาบ ซึ่งถือว่าเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำของสาธารณรัฐอินเดีย เป็นมหาวิทยาลัยที่บรรดาคนอินเดียเองต้องการเข้าไปศึกษาเป็นจำนวนมาก แต่น้อยคนนักที่จะสามารถสอบแข่งขันเข้าไปศึกษาในคณะต่างๆได้ พระเดชพระคุณท่านศึกษาที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ สำเร็ขการศึกษาทั้งในระดับปริญญาโทและปริญญาเอก ในเมืองดังกล่าวนั้นมีพุทธศาสนิกชนชาวอินเดียให้ความเคารพนับถือต่อพระเดชพระคุณท่านเป็นจำนวนมาก จึงมักกราบนิมนต์พระคุณท่านได้เมตตาเดินทางไปร่วมมือกับพระนักศึกษา นักศึกษาไทย และชาวพุทธเมืองจันดิการ์ หาที่ในการสร้างวัดขึ้น เพื่อเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวพุทธทั้งมวล ออกแบบโดยสถาปนิกชาวฝรั่งเศส ซึ่งมีอายุการก่อตั้งเมืองมาเพียง 50 กว่าปี ถูกจัดเป็นเมืองที่น่าอยู่เป็นระดับสองของสาธารณรัฐอินเดีย โดยแบ่งเมืองออกเป็นเขต ทั้งหมดมี 49 เขต ปัจจุบันเป็นเมืองหลวงของ 2 รัฐ คือ รัฐปัญจาบ และรัฐหรยาณา ราคาที่ดินในเมืองนี้จึงค่อนข้างแพง แต่ด้วยความตั้งใจของชาวพุทธทุกฝ่าย โดยการนำของพระเดชพระคุณท่าน จึงได้สร้างวัดพุทธวัดแรกในเมืองจันดิการ์ ชื่อวัดอโศกพุทธวิหาร ตำบลกุดดาอะลิเซอร์ เมืองจันดิการ์ รัฐปัญจาบ สาธารณรัฐอินเดีย มีเนื้อที่ประมาณ 1 ไร่
สมณศักดิ์

พ.ศ. 2540 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระครูคู่สวด ฐานานุกรมของพระธรรมปัญญาจารย์ (ประจวบ กนฺตาจาโร) วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร ที่ พระครูธรรมศาสนโฆษิต
พ.ศ. 2545 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระครูปลัด ฐานานุกรมของพระธรรมวรเมธี (สุชิน อคฺคชิโน) วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร ที่ พระครูปลัดศรีธรรมวัฒน์
พ.ศ. 2545 ได้รับพระราชทานแต่งตั้งสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นพิเศษที่ พระครูธีรสารปริยัติคุณ
พ.ศ. 2555 ได้รับพระราชทานแต่งตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระพุทธิสารโสภณ
มรณภาพ

พระพุทธิสารโสภณ ละสังขารด้วยอาการสงบ ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย เมื่อวันจันทร์ที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2564 เวลา 17.09 น. สิริอายุ 70 ปี พรรษา 51 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2565 ณ เมรุชั่วคราว วัดมัชฌันติการาม เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร
รนกปุรไชนมนเทียร

| รนกปุรไชนมนเทียร |
| --- | --- |
จาวมุขวิหาร
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาเชน
เทพ: พระฤษภนาถ
เทศกาล: มหาวีรชนมกัลยานัก
หน่วยงานกำกับดูแล: ทรัสต์อานันทจี กัลยานจี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: รนกปุระ, รัฐราชสถาน
ที่ตั้งในรัฐราชสถาน
พิกัดภูมิศาสตร์: 25°6′56.68″N 73°28′22.19″E﻿ / ﻿25.1157444°N 73.4728306°E﻿ / 25.1157444; 73.4728306
สถาปัตยกรรม
ผู้สร้าง: Darna Shah
เริ่มก่อตั้ง: 1437
วัด: 7
เว็บไซต์
www.ranakpurtemple.com
รนกปุระไชนมนเทียร หรือ จตุรมุขธรรนวิหาร เป็นไชนมนเทียรในนิกายเศวตามพร ตั้งอยู่ที่เมืองรนกปุระ รัฐราชสถาน มีตีรถังกรองค์ประธานคือพระฤษภนาถ ที่นี่เป็นหนึ่งในไชนมนเทียรที่ใหญ่ที่สุดและสำคัญที่สุดในวัฒนธรรมไชนะ
ในขณะที่ทิลวาฑามนเทียรเป็นที่รู้จักดีจากงานประติมากรรม มนเทียรนี้เป็นที่รู้จักจากงานแกะสลักอันประณีตซับซ้อนและสถาปัตยกรรมอันเป็นเอกลักษณ์ โดยสร้างขึ้นตามรูปแบบอย่าง Nalini-Gulma Vimana ด้วยสถาปัตยกรรมแบบมารุคุรชร โดยมนเทียรหลักของรนกปุระคือจตุรมุขวิหาร สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 15 เพื่อบูชาพระฤษภนาถ
มารดาของวิสต์เลอร์

| มารดาของวิสต์เลอร์ |
| --- | --- |

ศิลปิน: เจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์
ปี: ค.ศ. 1871
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ออร์เซย์, ปารีส
“การจัดสีเทาและดำหมายเลข 2” (ทอมัส คาร์ไลล์)
การจัดสีเทาและดำ: มารดาของวิสต์เลอร์ของจิตรกร หรือที่รู้จักกันสั้นๆ ว่า มารดาของวิสต์เลอร์  (ภาษาอังกฤษ: Arrangement in Grey and Black: The Artist's Mother หรือ Whistler’s Mother) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์จิตรกรชาวอเมริกัน ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ออร์เซย์ ที่ปารีสในประเทศฝรั่งเศส วิสต์เลอร์เขียนภาพ “มารดาของวิสต์เลอร์” ในปี ค.ศ. 1871
ภาพอยู่ในกรอบที่วิสต์เลอร์ออกแบบเอง แม้ว่าจะเป็นภาพเขียนที่เป็นสัญลักษณ์ของศิลปะอเมริกันแต่ภาพเขียนแทบจะไม่ได้กลับไปตั้งแสดงในสหรัฐอเมริกานอกจากนำไปแสดงรอบประเทศระหว่างปี ค.ศ. 1932 และ ค.ศ. 1934, ตั้งแสดงที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ในปี ค.ศ. 1994 และในปี  ค.ศ. 2004 ที่สถาบันศิลปะแห่งดีทรอยต์ และครั้งสุดท้ายที่พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งบอสตันระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 2006
ประวัติ

แอนนา แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์นั่งเป็นแบบให้วิสต์เลอร์เขียนในห้องนั่งเล่นในกรุงลอนดอน มีเรื่องหลายเรื่องที่เกี่ยวกับภาพเขียนนี้เช่นแอนนานั่งเป็นแบบแทนผู้เป็นแบบอีกคนหนึ่งที่ผิดนัด อีกเรื่องหนึ่งก็ว่าวิสต์เลอร์จะให้ตัวแบบยืนแต่แอนนาไม่แข็งแรงพอที่จะยืนเป็นแบบเป็นเวลานานๆ
งานเขียนแสดงที่งานแสดงศิลปะครั้งที่ 104 ของราชสถาบันศิลปะในกรุงลอนดอนในปี ค.ศ. 1872 แต่เกือบจะไม่ได้ตั้งแสดงเพราะไม่ผ่านการพิจารณาโดยคณะกรรมการของสถาบันซึ่งเป็นการทำให้เกิดความแตกร้าวระหว่างวิสต์เลอร์และวงการศิลปะในอังกฤษ ภาพนี้จึงเป็นภาพสุดท้ายที่วิสต์เลอร์ส่งเข้าพิจารณาโดยราชสถาบันศิลปะ
ผู้ชมในสมัยวิคตอเรียไม่ยอมรับภาพเขียนที่ตั้งแสดงในเพียงฐานะ “การจัดสี” ฉะนั้นวิสต์เลอร์จึงต้องเพิ่มคำขยายความ “มารดาของวิสต์เลอร์ของจิตรกร” เข้าไปข้างหลังชื่อเดิมภาพเป็น “การจัดสีเทาและดำ: มารดาของวิสต์เลอร์ของจิตรกร” ซึ่งทำให้ภาพได้รับชื่อที่เป็นที่รู้จักกัน หลังจากทอมัส คาร์ไลล์ (Thomas Carlyle) ได้ชมภาพแล้วก็ตกลงนั่งเป็นแบบในภาพที่คล้ายคลึงกัน ที่เรียกว่า “การจัดสีเทาและดำหมายเลข 2” ภาพแรกจึงกลายเป็น  “การจัดสีเทาและดำหมายเลข 1” ทำนองโดยปริยาย
ต่อมาวิสต์เลอร์เอาภาพไปจำนำซึ่งในที่สุดในปี ค.ศ. 1891 โดยพิพิธภัณฑ์ลักเซ็มเบิร์กในปารีสก็ซื้อต่อ งานของวิสต์เลอร์ที่รวมทั้งภาพนี้มีผู้เลียนแบบกันมากทั้งการวางท่าที่คล้ายคลึงกันและการจำกัดการใช้สี ภาพลักษณะนี้จึงเป็นที่นิยมกันโดยเฉพาะในหมู่จิตรกรอเมริกันที่ตั้งถิ่นฐานในต่างประเทศ สำหรับวิสต์เลอร์การที่มีภาพตั้งแสดงในพิพิธภัณฑ์ก็เป็นการช่วยทำให้มีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นและเป็นที่รู้จักในบรรดาผู้อุปถัมภ์ผู้มีฐานะดี ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1884 วิสต์เลอร์เขียน:
วิสต์เลอร์ผู้ที่สนับสนุนความคิดที่ว่า “ศิลปะเพื่อศิลปะ” (art for art's sake) อย่างแข็งขันมีความรู้สึกสนเท่ห์และรำคาญที่ผู้ชมภาพเพียงในมุมมองของ “ภาพเหมือน” ในปี ค.ศ. 1890 วิสต์เลอร์เขียน:
จากความคิดเห็นนี้และไม่ว่าความสัมพันธ์ของวิสต์เลอร์กับมารดาจะเป็นอย่างไร ภาพนี้ก็ถูกใช้กันไปต่างๆ ในสมัยวิคตอเรียและต่อมาโดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกาในการเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นแม่, ความรู้สึกต่อพ่อแม่ และคุณค่าของครอบครัวโดยทั่วไป ตัวอย่างเช่นเมื่อไปรษณีย์สหรัฐออกแสตมป์ “มารดาของวิสต์เลอร์” พร้อมกับคำขวัญ “เพื่อเป็นอนุสรณ์และเป็นเกียรติแก่แม่ทั้งหลายในสหรัฐอเมริกา”
ทั้งงาน “มารดาของวิสต์เลอร์” และ “ทอมัส คาร์ไลล์” ได้รับแกะโดยช่างแกะ ภาพพิมพ์อังกฤษริชาร์ด เจอร์ซีย์ (Richard Josey) เก็บถาวร 2005-12-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ต่อมาการตีความหมายทางสัญลักษณ์ของสาธารณชนยิ่งไกลออกไปกว่าเดิม และภาพถูกนำไปใช้ในการโฆษณาทางการค้า และ งานล้อต่างๆ
“มารดาของวิสต์เลอร์” ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

ภาพเขียนปรากฏในภาพยนตร์ บีน เดอะมูฟวี่ ในปี ค.ศ. 1997 เมื่อ มิสเตอร์บีนแสดงโดยโรวัน แอตคินสันถูกส่งตัวไปสหรัฐอเมริกาจากอังกฤษเพื่อไปดูและการจัดตั้งภาพเขียนในพิพิธภัณฑ์ที่แคลิฟอร์เนีย หลังจากที่จามใส่ภาพโดยไม่ได้ตั้งใจมิสเตอร์บีนก็เช็ดภาพด้วยผ้าเช็ดหน้าแต่ทำใบหน้าในภาพเลอะเทอะด้วยหมึกสีน้ำเงิน มิสเตอร์บีนพยายามทำเอาหมึกออกโดยใช้น้ำยาล้างสีซึ่งไม่แต่จะทำให้หมึกหลุดแต่ทั้งใบหน้าด้วย ในที่สุดก็ต้องเอาโปสเตอร์มาแทน
“มารดาของวิสต์เลอร์” เป็นชื่อตอนแรกของรายการโทรทัศน์ “Arrested Development” ของ ฟ็อกซ์บรอดแคสติง
ในตอนหนึ่งของการ์ตูนของฮัล ซีเกอร์ “Batfink” ที่กล่าวถึงภาพเขียนมีค่าชื่อ “มารดาของวิสต์เลอร์ยายของวิสต์เลอร์”
ในอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ผู้เข้าร่วมรายการถูกขอให้วางท่าเช่นในภาพเขียนเพื่อใช้ในการโฆษณาโลชั่น
ในฉากหลังในภาพยนตร์ “The Fortune Cookie” โดย บิลลิ ไวล์เดอร์
ในในภาพยนตร์ “The Naked Gun 2½: The Smell of Fear”
ในบทละคร “Our Town” โดยธอร์นตัน ไวล์เดอร์ (Thornton Wilder), ในเรื่องสั้น “I Stand Here Ironing” โดยทิลลิ โอลสัน, ในเพลง “You're the Top” โดยโคล พอร์เตอร์ และในเพลง “Done Too Soon” โดยนีล ไดอมอนด์ ค.ศ. 1970
ดูเพิ่ม

เจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม 
แสตมป์ “มารดาของวิสต์เลอร์” ค.ศ. 1934
รถไฟใต้ดินไทเป สายสีแดง

| รถไฟใต้ดินไทเป สายสีแดง |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: ไทเป
ปลายทาง: เป่ยตู และทัมซุย เซียงชาน
จำนวนสถานี: 30
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟใต้ดิน
เส้นทาง: 3
ผู้ดำเนินงาน: Taipei Rapid Transit Corporation (TRTC)
ขบวนรถ: คะวะซะกิ C301, C371, C381
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 28 มีนาคม ค.ศ. 1997
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 32.3 km (20.1 mi)
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in)
ความเร็ว: 80 km/h (50 mph)
รถไฟใต้ดินไทเป สายสีแดง ในกรุงไทเป ประเทศไต้หวัน ประกอบด้วยสามเส้นทาง ได้แก่ สายทามซุย สายซินหยี และ สายย่อยซินเป่ย์ตู โดยปัจจุบันมีจำนวน 28 สถานี ในเขตทามซุย, เป่ย์ตู, ชิลิน, ต้าตง, จงชาน, จงเจิน, ต้าอัน และซิ่นหยี ระยะทางรวม 29 km (18 mi)
ดูเพิ่ม

สายทามซุย
สายซินหยี
สายย่อยซินเป่ย์ตู
| ด ค กรถไฟใต้ดินไทเป |
| --- | --- | --- |
| สายสีน้ำตาล |  สายเหนยหู  สายเหวินชาน  |  |
| สายสีแดง |  สายทามซุย  สายย่อยซินเป่ย์ตู  |  |
| สายสีส้ม |  สายซินจวง  สายจงฮี  สายลูโจว  |  |
| สายสีเขียว |  สายเซียวหนานเหมิน  สายซินเตี้ยน  สายย่อยเซียวปี่ตัน  |  |
| สายสีน้ำเงิน |  สายนันกัง  สายป่านเกียว  สายตูเฉิง  |  |
รามูเนะ

| --- | --- |

ประเภท: น้ำอัดลม
อุตสาหกรรมการผลิต: หลายแบบ
ผู้จัดจำหน่าย: Nishimoto Trading Co., Ltd., Sangaria U.S.A., Inc.
ประเทศต้นกำเนิด: ประเทศญี่ปุ่น
เปิดตัว: ค.ศ. 1884
สี: ใส
รสชาติ:   ดั้งเดิม (มะนาว)  บลูเบอร์รี  เมลอน  ลิ้นจี่  ส้ม  ลูกท้อ  สัปปะรด  สตรอว์เบอร์รี  องุ่น  ยูซุ 
รามูเนะ (ญี่ปุ่น: ラムネ; โรมาจิ: Ramune, (ɾamɯne)) เป็นน้ำอัดลมญี่ปุ่นที่นำเข้าครั้งแรกใน ค.ศ. 1884 ที่โคเบะโดยเภสัชกรชาวอังกฤษ อเล็กซานเดอร์ แคเมรอน ซิม เหมือนกับบันตะ น้ำมะนาวจากอินเดีย รามูเนะ มักใส่ในขวดคอคอดที่ปิดปากด้วยลูกแก้วทรงกลม (แทนฝา) ซึ่งปิดได้เพราะความดันจากโซดา คำว่า รามูเนะ มาจากคำศัพท์ภาษาญี่ปุ่นที่ยืมมาจากภาษาอังกฤษว่า เลมอเนด (lemonade; น้ำมะนาว)
คาเมนไรเดอร์แบทเทิล กัมบาไรด์

คาเมนไรเดอร์ แบทเทิล: กัมบาไรด์ (ญี่ปุ่น: 仮面ライダーバトル ガンバライド; โรมาจิ: Kamen Raidā Batoru Ganbaraido) เป็นเกมต่อสู้แนวอาเขตโดยนำตัวละครจากซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ทุกซีรีส์ไว้ด้วยกันและเป็นหนึ่งในเกมดาต้าการ์ดดัสผลิตโดยบริษัทบันได เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2008 จนถึงรุ่น ชาบาดูบิ 6
วิธีการเล่น

ในกรณีซื้อการ์ดในจุดเล่นคนเดียว (โดยปกติปุ่มเล่นคนเดียวไม่สามารถแสดงผลในการซื้อการ์ด มีเพียงแค่กดปุ่มเข็มขัด)
กรณีที่เล่นคนเดียวผู้เล่นจะต้องจัดที่ต่อสู้ของไรเดอร์โดยที่ต่อสู้ของไรเดอร์นั้นมี 4 จุดด้วยกัน
เข้าสู่รอบแบทเทิลเฟสต่อ - ปุ่มสีน้ำเงิน
ใส่สเปเชี่ยลการ์ดเสริม - ปุ่มสีเขียว
ใช้ท่าไม้ตาย(สามารถเลือกได้เมื่อเกจไม้ตายของไรเดอร์ตัวหลักของฝั่งเราเต็ม) -  ปุ่มสีแดง
ในรุ่นที่ 6 เป็นต้นไปเมื่อใช้การ์ดของมาสค์ไรเดอร์ดับเบิ้ลฟอร์มต่างๆในช่วงรอบที่ 2 จะสามารถเปลี่ยนฟอร์มได้โดยใช้การ์ดดับเบิ้ลฟอร์มอื่นๆเมื่อใช้แล้วจะทำการเปลี่ยนฟอร์มและเพิ่มค่าพลังบางส่วน
ประเภทการ์ด

การ์ดในคาเมนไรเดอร์กัมบาไรค์จะถูกแบ่งเป็น 2 ประเภทด้วยกัน
สลอต (スロット)
โคเกคิ ฮิซัทสึ โบเกียว ไทเรียวคุ (ヒッサツ・コウゲキ・ボウギョ・タイリョク)
โคเอซาคุเซน (コウエイサクセン)
โซเซ (ゾクセイ)
ริคิ (力) / โชวริคิ (超) (สีแดง)
วาสะ (技) / โชววาสะ (超技) (สีเขียว)
โซคุ (速) / โชวโซคุ (超) (สีน้ำเงิน)
ไรเดอร์สกิล (ライダースキル)