stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยก ชูบัว

ยก ชูบัว หรือ โนรายก เป็นโนราที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง เป็นบุตรนายเลิศ นางเอี่ยม ชูบัว เกิดเมื่อ พ.ศ. 2465 ที่บ้านทะเลน้อย อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนวัดทะเลน้อย อุปสมบท 1 พรรษา มีฉายาว่า ธมฺมทินฺโน สอบได้นักธรรมตรี จากสนามสอบวัดสุวรรณวิชัย อำเภอควนขนุน เมื่อลาสิกขาได้รับคัดเลือกให้รับราชการตำรวจอยู่ 2 ปี ณ สถานีตำรวจภูธร อำเภอเมืองพัทลุง และระยะดังกล่าวได้แต่งงานกับนางสาวกล่ำ พงค์ชนะ ไม่มีบุตร เมื่ออกจากราชการได้ย้ายครอบครัวมาอยู่ที่อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา
โนรายกหัดรำโนรามาตั้งแต่อายุ  8 ขวบ โดยหัดกับโนราเลื่อน พงค์ชนะ บ้านทะเลน้อย และอยู่ประจำคณะโนราเลื่อนมาจนอายุ 16 ปี จึงแยกมาตั้งคณะเอง ในระยะที่แยกโรงใหม่ ๆ เมื่อถึงหน้าแล้งโนรายกจะนำคณะไปแสดงอยู่ประจำในเขตจังหวัดภูเก็ตและพังงา ครั้งถึงหน้าฝนก็นำคณะกลับพัทลุง ช่วงที่ว่างจากการแสดงในระยะดังกล่าว โนรายกได้ไปฝึกรำทำบทกับโนราวัน (จังหวัดนครศรีธรรมราช) ซึ่งเป็นโนราที่มีชื่อเสียงมากในการรำทำบทในสมัยนั้น ฝึกอยู่ประมาณ 6 เดือนก็ชำนาญ กลับมาทำพิธีผูกผ้าแล้วเข้าอุปสมบทและรับราชการตำรวจตามลำดับดังกล่าวแล้ว ออกจากตำรวจก็มารำโนราหาเลี้ยงชีพเพียงอย่างเดียว
ผลงาน

ด้วยโนรายกมีความสามารถทั้งการรำ ร้องกลอนและตลกจึงมีผู้เรียกหาไปแสดงมิได้ขาด ได้ประชันกับโนราดี ๆ ในภาคใต้เกือบทุกคณะ ได้แสดงทั่วทั้ง 14 จังหวัดภาคใต้ และบางจังหวัดในภาคกลาง การแสดงครั้งสำคัญที่นับเป็นเกียรติประวัติ ได้แก่ รำให้ทูตวัฒนธรรมของ 25 ประเทศชมที่กรุงเทพฯ รำออกรายการโทรทัศน์ ซึ่ง หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช จัดขึ้นเป็นพิเศษ รำถวายสมเด็จพระบรมราชชนนีในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่เกาะอาดัง จังหวัดสตูล ครั้งนี้ได้รับพระราชทานเหรียญที่ระลึกด้วย ได้รับเชิญจากกรมศิลปากรให้ไปรำที่โรงละครแห่งชาติพร้อมกับขุนอุปถัมภ์นรากร เมื่อ พ.ศ. 2518 ในครั้งนี้ได้รับเกียรติบัตรจากกรมศิลปากร และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพรได้ประทานเทริดให้ 1 ยอด และในปี พ.ศ. 2526 สถานบันทักษิณคดีศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ได้เชิญพร้อมด้วยโนราอีก 7 คณะไปรำในรายการ "มหกรรมโนรา"  ที่โรงละครแห่งชาติและที่ศูนย์สังคีต ธนาคารกรุงเทพ เป็นต้น
โนรายกยังได้รับเกียรติให้เป็นครูสอนโนราแก่นักเรียนนักศึกษาและผู้สนใจในสถาบันการศึกษาหลายแห่ง ได้แก่ สถาบันราชภัฎนครศรีธรรมราช มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ โรงเรียนธัญเจริญ และโรงเรียนเกษตรชลธี อำเภอระโนด สำหรับที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์นั้น  สามารถตั้งคณะโนราของมหาวิทยาลัยขึ้นได้สำเร็จ และได้เผยแพร่ให้เป็นที่รู้จักันอย่างกว้างขวาง เคยได้รับเชิญไปสอนที่วิทยาลัยนาฏศิลปนครศรีธรรมราช ที่สถาบันราบภัฎสงขลา และสถานศึกษาอื่น ๆ อีกหลายแห่ง
นอกจากรำโนราและเป็นครูสอนโนราแล้ว โนรายกยังเคยรับราชการเป็นประโยชน์แก่ท้องถิ่นหลายหน้าที่ด้วยกันนอกจากเคยเป็นตำรวจดังกล่าวแล้ว  ยังเคยเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน ผู้ช่วยกำนัน นายทะเบียนประจำตำบล และเป็นผู้สื่อข่าวประจำตำบล
จากการที่โนรายกได้ใช้ชีวิตการเป็นศิลปินมาร่วม 50 ปี (จนถึง พ.ศ. 2529) ตลอดระยะเวลาดังกล่าว ได้พยายามรักษาแบบแผนของโนราแบบดั้งเดิมเอาไว้อย่างมั่นคง พยายามแทรกความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องโนราให้แก่ผู้ชม ได้สอนลูกศิษย์ลูกหาเอาไว้มากมาย และได้ช่วยเหลือสังคมดังกล่าวมาแล้ว สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติจึงได้มีมติยกย่องให้เป็นศิลปินพื้นเมืองดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2528 และต่อมา เมื่อปี พ.ศ. 2530 ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (โนรา) ซึ่งนับเป็นเกียรติประวัติอันสูงส่งแก่ชีวิตและวงศ์ตระกูล
โนรายก ชูบัว ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2549 หลังล้มป่วยด้วยโรคชรามาระยะหนึ่ง โดยได้รับพระราชทานเพลิงศพวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ณ วัดราษฎร์บำรุง ตำบลระโนด อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา
ผลงาน > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2536 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย (จ.ม.)
ไทระ โนะ ชิเงโกะ

| ไทระ โนะ ชิเงโกะ> พระราชมารดาในจักรพรรดิองค์ที่ 80 |
| --- | --- |
พระพันปีหลวง: 20 เดือน 3 (พ.ศ. 1711)
เคนชุนมงอิง
ประกาศ: 12 เดือน 4 (พ.ศ. 1712)

ประสูติ: โคจิ (พ.ศ. 1685)
สิ้นพระชนม์: 8 เดือน 7 อังเง็ง ที่ 2   (14 สิงหาคม พ.ศ. 1719) เฮอังเกียว
ตระกูล: ไทระ
พระสวามี: จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ
ถวายตัว: เดือน 4 (พ.ศ. 1704)
พระบุตร: จักรพรรดิทะกะกุระ
ด ค ก
ไทระ โนะ ชิเงโกะ (ญี่ปุ่น: 平滋子; โรมาจิ: Taira no Shigeko, พ.ศ. 1685 – 14 สิงหาคม พ.ศ. 1719) เป็นพระสนมในจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ จักรพรรดิองค์ที่ 77 และพระราชมารดาของ จักรพรรดิทะกะกุระ จักรพรรดิองค์ที่ 80
พระสนมชิเงะโกะประสูติเมื่อ พ.ศ. 1685 เป็นน้องเมียของ ไทระ โนะ คิโยโมริ ขุนนางผู้กุมอำนาจในราชสำนักในขณะนั้นต่อมาได้เข้าถวายตัวเป็นพระสนมเมื่อราว พ.ศ. 1703 และมีพระประสูติกาล เจ้าชายโนะบุฮิโตะ ซึ่งต่อมาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิทะกะกุระ เมื่อ พ.ศ. 1704 จากนั้นจึงได้ออกบวชเป็นชีมีฉายาทางธรรมว่า เคนชุนมงอิง (建春門院)
พระสนมชิเงะโกะสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยจักรพรรดิทะกะกุระเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 1719 ขณะพระชนมายุเพียง 34 พรรษา
ไชยวัฒน์ ไตรยสุนันท์

| ไชยวัฒน์ ไตรยสุนันท์ท> ช., ท.ม..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 4 มิถุนายน พ.ศ. 2483 (84 ปี)
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2518–2526)   ชาติไทย (2526–2535)   เอกภาพ (2535–?)

ไชยวัฒน์ ไตรยสุนันท์ (เกิด 4 มิถุนายน พ.ศ. 2483) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ 2 สมัย อดีตกรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตผู้อำนวยการองค์การคลังสินค้า
ประวัติ

ไชยวัฒน์ ไตรยสุนันท์ เกิดเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2483 เป็นบุตรของนายก้องศักดิ์ กับนางกิ่งกาญจน์ ไตรยสุนันท์ สำเร็จการศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม นิติศาสตรบัณฑิต และ รัฐศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การทำงาน

ไชยวัฒน์ ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก รวมถึงครั้งต่อมา (พ.ศ. 2519) ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 เขาได้เข้าร่วมงานกับพรรคประชาชน
ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการองค์การคลังสินค้า กระทรวงพาณิชย์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2536-2538 เป็นที่ปรึกษาผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร ในปี พ.ศ. 2544-2546
ปี พ.ศ. 2554 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 50 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคได้รับเลือกตั้งแค่ 44 คน ต่อมา นายนิพนธ์ บุญญามณี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรลำดับที่ 30 ได้ลาออก จึงได้รับเลื่อนขึ้นมาเป็นแทน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์  ลำดับที่ 56 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
การทำงาน > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ไชยวัฒน์ ไตรยสุนันท์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 จังหวัดเพชรบูรณ์ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 จังหวัดเพชรบูรณ์ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ (เลื่อนแทน)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
เจ้าหงิญ

เจ้าหงิญ เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นทั้ง 8 เรื่อง ของบินหลา สันกาลาคีรี ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2548 เรื่องสั้นในเล่มจะนำโลกของจินตนาการมาผสานกับโลกของความจริงโดยใช้รูปแบบนิทาน เสนอเนื้อหาเกี่ยวกับการเรียนรู้ประสบการณ์ทางอารมณ์ การเผชิญกับปัญหาและอุปสรรค การแสวงหาความหมายและความสุขของชีวิต แต่ด้วยความเขลา มนุษย์จึงดิ้นรนและหลงอยู่ในมายา ในที่สุด ผู้อ่านจะรับรู้ได้ว่าในโลกของความเป็นจริงนั้น โลกมีหลากหลายทางเลือกที่จะไปสู่วิถีชีวิตที่เรียบง่ายและพอดี อาจอ่านแยกกันเป็นเรื่อง ๆ แต่ด้วยการเรียงร้อยเข้าด้วยกัน ทำให้เรื่องสั้นแต่ละเรื่องกลายเป็นเรื่องสั้นในเรื่องยาว เป็นนิทานซ้อนนิทาน ที่เรื่องต้นกับเรื่องท้ายมาบรรจบกันอย่างแนบเนียน ผู้ประพันธ์สร้างตัวละครหลากหลาย ทั้งคน สัตว์ สิ่งของแบบนิทานเปรียบเทียบที่อุดมด้วยสีสัน รวมทั้งการเล่นคำ โดยเฉพาะชื่อ เจ้าหงิญ ที่สื่อความหลายนัยและอารมณ์ขัน มีลีลาภาษาที่รุ่มรวยด้วยโวหารเร้าจินตนาการและความคิด
เจ้าหงิญเล่าเรื่องด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานและอ่อนโยน ให้เรารู้ว่าในโลกความเป็นจริง ชีวิตไม่ได้เป็นไปดังหวัง หากดำรงอยู่ได้อย่างสันติ ก็ด้วยพลังของความดีงาม ซึ่งกระตุ้นจิตใต้สำนึกของผู้อ่านให้มองโลกในแง่ดี เข้าใจและรักเพื่อนมนุษย์
| ด ค กรายชื่อวรรณกรรมสัญชาติไทยที่ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียนเรียงตามปี |
| --- | --- |
ลูกอีสาน (พ.ศ. 2522) ·  เพียงความเคลื่อนไหว (พ.ศ. 2523) ·  ขุนทอง เจ้าจะกลับเมื่อฟ้าสาง (พ.ศ. 2524) ·  คำพิพากษา (พ.ศ. 2525) ·  นาฏกรรมบนลานกว้าง (พ.ศ. 2526) ·  ซอยเดียวกัน (พ.ศ. 2527) ·  ปูนปิดทอง (พ.ศ. 2528) ·  ปณิธานกวี (พ.ศ. 2529) ·  ก่อกองทราย (พ.ศ. 2530) ·  ตลิ่งสูง ซุงหนัก (พ.ศ. 2531) ·  ใบไม้ที่หายไป : กวีนิพนธ์แห่งชีวิต (พ.ศ. 2532) ·  อัญมณีแห่งชีวิต (พ.ศ. 2533) ·  เจ้าจันท์ผมหอม นิราศพระธาตุอินทร์แขวน (พ.ศ. 2534) ·  มือนั้นสีขาว (พ.ศ. 2535) ·  ครอบครัวกลางถนน (พ.ศ. 2536) ·  เวลา (พ.ศ. 2537) ·  ม้าก้านกล้วย (พ.ศ. 2538) ·  แผ่นดินอื่น (พ.ศ. 2539) ·  ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน (พ.ศ. 2540) ·  ในเวลา (พ.ศ. 2541) ·  สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน (พ.ศ. 2542) ·  อมตะ (พ.ศ. 2543) ·  บ้านเก่า (พ.ศ. 2544) ·  ความน่าจะเป็น (พ.ศ. 2545) ·  ช่างสำราญ (พ.ศ. 2546) ·  แม่น้ำรำลึก (พ.ศ. 2547) ·  เจ้าหงิญ (พ.ศ. 2548) ·  ความสุขของกะทิ (พ.ศ. 2549) ·  โลกในดวงตาข้าพเจ้า (พ.ศ. 2550) ·  เราหลงลืมอะไรบางอย่าง (พ.ศ. 2551) ·  ลับแล, แก่งคอย(พ.ศ. 2552) ·  ไม่มีหญิงสาวในบทกวี (พ.ศ. 2553)  ·  แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ (พ.ศ. 2554) ·  คนแคระ (พ.ศ. 2555) ·  หัวใจห้องที่ห้า (พ.ศ. 2556)  ·  อสรพิษและเรื่องอื่นๆ (พ.ศ. 2557)  ·  ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต (พ.ศ. 2558) ·  นครคนนอก (พ.ศ. 2559)  ·  สิงโตนอกคอก (พ.ศ. 2560) ·  พุทธศักราชอัสดงกับทรงจำของทรงจำของแมวกุหลาบดำ (พ.ศ. 2561) ·  ระหว่างทางกลับบ้าน (พ.ศ. 2562) ·  คืนปีเสือและเรื่องเล่าของสัตว์อื่น ๆ (พ.ศ. 2563) ·  เดฟั่น (พ.ศ. 2564)  ·  จนกว่าโลกจะโอบกอดเราเอาไว้ (พ.ศ. 2565)  ·  ด้วยรักและผุพัง (พ.ศ. 2566) ·  กี่บาด (พ.ศ. 2567)
ปอนด์ซูดานใต้

| ปอนด์ซูดานใต้ |
| --- | --- |
South Sudanese pound
ธนบัตร 1 ปอนด์ซูดานใต้
ISO 4217
รหัส: SSP
การตั้งชื่อ
หน่วยย่อย: 
 1/100: เฟียสเตอร์
ธนบัตร: SSP 1, SSP 5, SSP 10, SSP 20, SSP 25, SSP 50, SSP 100, SSP 500 และ SSP 1,000
เหรียญ: SSP 0.10, SSP 20, SSP 50, SSP 1 และ SSP 2 
ข้อมูลการใช้
ผู้ใช้:  ซูดานใต้
การตีพิมพ์
ธนาคารกลาง: ธนาคารซูดานใต้
การประเมินค่า
อัตราเงินเฟ้อ: 476%
 ที่มา: https://www.cia.gov/the-world-factbook/countries/south-sudan/ 2016
ปอนด์ซูดานใต้ (รหัส ISO และชื่อย่อ: SSP) เป็นเงินตราของสาธารณรัฐซูดานใต้อย่างเป็นทางการ แบ่งเป็นหน่วยย่อยได้ 100 เฟียสเตอร์ (piastre) ได้รับการรับรองโดยสภานิติบัญญัติซูดานใต้ก่อนหน้าการแยกตัวออกเป็นอิสระจากซูดานเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 เริ่มใช้เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคมของปีเดียวกัน และแทนที่ปอนด์ซูดานตามมูลค่าที่ตราไว้ (at par) จากนั้นในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2011 เงินปอนด์ซูดานไม่สามารถชำระหนี้ได้ตามกฎหมายในซูดานใต้อีกต่อไป
ในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 2020 เนื่องจากค่าเสื่อมราคาอย่างหนักในอัตราแลกเปลี่ยนสกุลเงินปอนด์ซูดานใต้กับดอลลาร์สหรัฐ ทำให้มีประกาศจะยุบเลิกสกุลเงินในเร็ววัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Articles about the banknotes of South Sudan. เก็บถาวร 2022-10-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Banknotes of South Sudan.
| ด ค กสกุลเงินตราในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
แอฟริกาเหนือ:  ปอนด์ซูดาน  ปอนด์ซูดานใต้  ดีนาร์ตูนิเซีย  ดีร์แฮมโมร็อกโก  ดีนาร์ลิเบีย  ปอนด์อียิปต์  ดีนาร์แอลจีเรีย  ยูโร กานาเรียส เซวตา มาเดรา เมลียา  อกียะฮ์มอริเตเนีย เวสเทิร์นซาฮารา 
แอฟริกากลาง:  ฟรังก์ซีเอฟเอแอฟริกากลาง กาบอง แคเมอรูน ชาด สาธารณรัฐคองโก สาธารณรัฐแอฟริกากลาง อิเควทอเรียลกินี  โดบราเซาตูแมอีปริงซีป  ฟรังก์คองโก สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  กวันซาแองโกลา 
แอฟริกาใต้:  ดอลลาร์นามิเบีย  ปูลาบอตสวานา  โลตีเลโซโท  ลีลังเกนีเอสวาตินี  แรนด์แอฟริกาใต้  ดอลลาร์ซิมบับเว 
แอฟริกาตะวันออก:  ฟรังก์บุรุนดี  ฟรังก์คอโมโรส  ฟรังก์จิบูตี  ฟรังก์รวันดา  นัฟกาเอริเทรีย  เบอร์เอธิโอเปีย  ชิลลิงเคนยา  ชิลลิงโซมาเลีย  ชิลลิงแทนซาเนีย  ชิลลิงยูกันดา  อารีอารีมาดากัสการ์  กวาจามาลาวี  รูปีมอริเชียส  รูปีเซเชลส์  เมตีกาลโมซัมบิก  ควาซาแซมเบีย  ยูโร  มายอต เรอูว์นียง 
แอฟริกาตะวันตก:  ฟรังก์ซีเอฟเอแอฟริกาตะวันตก เบนิน บูร์กินาฟาโซ โกตดิวัวร์ กินี-บิสเซา มาลี ไนเจอร์ โตโก เซเนกัล  ฟรังก์กินี  อิชกูดูกาบูเวร์ดี  ดาราซีแกมเบีย  ซีดีกานา  ดอลลาร์ไลบีเรีย  อกียะฮ์มอริเตเนีย  ไนราไนจีเรีย  ลีโอนเซียร์ราลีโอน  ปอนด์เซนต์เฮเลนา 
อดีตสกุลเงิน:  ฟรังก์มาลี  อีกูเล่อิเควทอเรียลกินี  เปโซกินี-บิสเซา  ปอนด์แอฟริกาใต้  ปอนด์ไนจีเรีย 
สกุลเงิน: ทวีปยุโรป - ทวีปอเมริกา - ทวีปเอเชีย - เขตโอเชียเนีย
สุรศักดิ์ อนรรฆพันธ์

| สุรศักดิ์ อนรรฆพันธ์ม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์
ดำรงตำแหน่ง 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2566
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 (71 ปี)
พรรคการเมือง: กิจสังคม (2539–2544)   ไทยรักไทย (2544–2550)   เพื่อไทย (2554–2561)   พลังประชารัฐ (2561–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: พาพิศ อนรรฆพันธ์

สุรศักดิ์ อนรรฆพันธ์ (เกิด 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2496) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์
ประวัติ

สุรศักดิ์ อนรรฆพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 เป็นบุตรของนายเลียง และนางเอมอร อนรรฆพันธ์ มีพี่น้อง 6 คน  หนึ่งในนั้นได้แก่ ทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์ ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมและเหรัญญิกพรรคเพื่อไทย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เศรษฐศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ สมรสกับนางพาพิศ ไม่มีบุตรธิดา
งานการเมือง

อดีตเป็นสมาชิกสภาจังหวัดเพชรบูรณ์ 4 สมัย (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523) ต่อมาปี พ.ศ. 2539 ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก พ.ศ. 2544 ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย ได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งที่สองและสาม
พ.ศ. 2550 ลงสมัครในนามพรรคพลังประชาชน ชนะการเลือกตั้ง แต่คณะกรรมการการเลือกตั้งได้ตัดสินให้ใบเหลืองในเวลาต่อมา และจัดให้มีการเลือกตั้งใหม่โดยนายสุรศักดิ์ได้รับเลือกอีกครั้ง พ.ศ. 2554 ลงสมัครและได้รับเลือกตั้งในนามพรรคเพื่อไทย สุรศักดิ์มีฐานเสียงหลักอยู่ในอำเภอหนองไผ่
อนึ่ง นายสุรศักดิ์เคยเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (นายสุวิทย์ คุณกิตติ) ในปี พ.ศ. 2548
ใน พ.ศ. 2561 นายสุรศักดิ์ได้ลาออกจากพรรคเพื่อไทยและย้ายมาสังกัด พรรคพลังประชารัฐ ตามคำเชิญของนาย สันติ พร้อมพัฒน์ ที่ย้ายไปอยู่กับพรรคพลังประชารัฐก่อนหน้านั้น
แต่ในการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2566 นายสุรศักดิ์ ประกาศไม่ลงสมัครรับเลือกตั้ง เนื่องจากปัญหาทางสุขภาพ จึงส่งนายบุญชัย กิตติธาราทรัพย์ และนายวรโชติ สุคนธ์ขจร ซึ่งเป็น สมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเพชรบูรณ์ ลงรับเลือกตั้งแทน และก็ได้รับเลือกตั้ง
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

สุรศักดิ์ อนรรฆพันธ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 6 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดเพชรบูรณ์ สังกัดพรรคกิจสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดเพชรบูรณ์ สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดเพชรบูรณ์ สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดเพชรบูรณ์ สังกัดพรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541) → พรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดเพชรบูรณ์ สังกัดพรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดเพชรบูรณ์ สังกัดพรรคพลังประชารัฐ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

นายสุรศักดิ์ อนรรฆพันธ์ เก็บถาวร 2018-06-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์รัฐสภาไทย
บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนายสุรศักดิ์ อนรรฆพันธ์[ลิงก์เสีย], สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
ข้อมูลนักการเมืองไทย (นายสุรศักดิ์ อนรรฆพันธ์), ศูนย์ข้อมูลนักการเมืองไทย
เดอ

เดอ (ฝรั่งเศส: D'eux, "พวกเขาเหล่านั้น") คืออัลบั้มภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2538 โดยใช้ชื่อใหม่ในอัลบั้มที่วางจำหน่ายในสหรัฐว่า "เดอะเฟรนช์อัลบั้ม  (อังกฤษ: The French Album)  อัลบั้มนี้คืออัลบั้มที่ 17 ของเซลีน ที่เป็นภาษาฝรั่งเศส และเป็นอัลบั้มที่ 20 ของทั้งหมด
ข้อมูลอัลบั้ม

เดอ ประพันธ์และอำนวยการสร้างโดย ฌ็อง-ฌัก กอลด์มาน ซึ่งเป็นอัลบั้มที่รวบรวมเพลงภาษาฝรั่งเศสที่ประสพความสำเร็จอัลบั้มหนึ่งในโลก ได้แก่เพลง "ปูร์เกอตูแมม็องกอร์" และ "เฌอแซปา" ทั้งสองเพลงนี้กลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของเซลีน นอกจากนี้แล้ว ยังมีเพลงอื่น ๆ ที่เผยแพร่ในแบบซิงเกิล และบางเพลงก็เป็นซิงเกิลวิทยุ เช่น ในฝรั่งเศส เพลง "เลอบาแล", ในแคนาดา เพลง "แด็สแต็ง" และ "ฌีเรอูตูว์อีรา" และในอัลบั้มนี้ก็ได้บรรจุเพลงพิเศษอย่าง "โวล" (ในฉบับภาษาอังกฤษที่บรรตุในอัลบั้ม ฟอลลิงอินทูยู ใช้ชื่อใหม่ว่า "ฟลาย") เป็นเพลงที่เซลีนอุทิศให้แก่คาเรน หลานสาวของเธอซึ่งเสียชีวิตลง
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2538 ได้มีการแพร่ภาพรายการพิเศษเพื่ออัลบั้มใหม่เซลีน ดิออน เป็นเวลา 1 ชั่วโมงในโทรทัศน์ฝรั่งเศส
เพลงในอัลบั้มเดอที่ได้รับความนิยมมาก ได้มีการนำมาร้องใหม่อีกครั้ง ในอัลบั้มฟอลลิ่งอินทูยู ซึ่งเป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษ ได้แก่เพลง "ปูร์เกอตูแมม็องกอร์" ในชื่อใหม่ว่า "อิฟแดทส์วอทอิดเทก", เพลง "เฌอแซปา" ในชื่อใหม่ "ไอด็อนโน", เพลง "โวล" ในชื่อใหม่ว่า "ฟลาย"
เซลีนจัดคอนเสิร์ตทัวร์เดอเพื่อสนับสนุนยอดขายอัลบั้ม และบันทึกการแสดงที่โรงละคร Zenith ในปารีส และออกจำหน่ายในอัลบั้มบันทึกการแสดงสด ลายวาปารี ซึ่งประกอบไปด้วยเพลงจากอัลบั้มเดอ และมีซิงเกิลสนับสนุนการขายอัลบั้มบันทึกการแสดงสดนี้ได้แก่ "เลแดร์นีเยเซอรงเลเปรอมีเย" (สด), "ฌาต็องแด" (สด) และ " "เฌอแซปา" (สด)
เดอ และซิงเกิลแรก "ปูร์เกอตูแมม็องกอร์" ได้รับรางวัลมากมาย เช่น "รางวัลจูโน่", "รางวัลเฟลิกซ์", "Victoires de la Musique" และอื่น ๆ อีกมากมาย เซลีนได้รับเหรียญรางวัลแห่งศิลปะและอักษรจากกระทรวงวัฒนธรรมของฝรั่งเศส และเป็นที่ประจักษ์ว่า "เดอ" คืออัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์
หลายเพลงจากอัลบั้ม เดอ นี้ได้บรรจุลงในอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมในปี พ.ศ. 2548 องเนอช็องฌ์ปา
อัลบั้มนี้ได้วางจำหน่ายอีกครั้งในเดือนมกราคม พ.ศ. 2547 ในรูปแบบซีดี 2 แผ่น คู่กับอัลบั้ม ซีลซูว์ฟีแซแดเม และวางจำหน่ายอีกครั้งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 ในรูปแบบซีดี 3 แผ่น พร้อมกับอัลบั้ม ซีลซูว์ฟีแซแดเม และ อูนฟีเยกัทร์ติป โซนีบีเอ็มจียังออกซีดีทองคำในรูปแบบพิเศษของ เดอ ในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ในฝรั่งเศส และเข้าสู่ชาร์ตกลับเข้ารายการขายอีกครั้ง อันดับสูงสุดที่ 7 และอยู่ในชารืตจนกระทั่งสิ้นปี พ.ศ. 2549
อัลบั้มในปี พ.ศ. 2550 แดล เป็นอัลบั้มที่คล้ายคลึงกับ เดอ แต่เป็นในฉบับของผู้หญิง
ความสำเร็จในชาร์ต

เดอ คืออัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ขายดีที่สุดตลอดกาล เป็นอัลบั้มอันดับที่ 1 ในแคนาดา และโลก เป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในฝรั่งเศส ยอดขายกว่า 4,412,100 แผ่น และทั่วโลกแล้วมียาดขายมากกว่า 9 ล้านแผ่น ขึ้นอันดับที่ 1 ใน 4 ประเทศ อันได้แก่ ฝรั่งเศส (อยู่อันดับที่ 1 ถึง 44 สัปดาห์), เบลเยี่ยม (อยู่อันดับที่ 1 ถึง 37 สัปดาห์ และ 131 สัปดาห์ในชาร์ต ไม่เคยมีอัลบั้มใดทำสถิตินี้ได้ในชาร์ตวอลโลนี), เนเธอร์แลนด์ และสวิตเซอร์แลนด์ นอกจากนี้ยังขึ้นชาร์ตในประเทศที่ไม่ได้ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาแม่ อันได้แก่สหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ ขึ้นชาร์ตสูงสุดอันดับที่ 7 และ "เดอ" กลายเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสแรกในประวัติศาสตร์ที่ได้รับการรับรองสถานะโกลด์ในสหราชอาณาจักร และอัลบั้มต่อมา "ฟอลลิ่งอินทูยู" ก็ขึ้นชาร์ตในฝรั่งเศสได้เพียงที่ 2 เท่านั้น เพราะ "เดอ" ยังคงครองอันดับที่ 1 ไว้
เพลงนี้ได้บรรจุซิงเกิลอันดับที่ 1 ไว้ถึง 2 ซิงเกิลในฝรั่งเศส, เบลเยี่ยม และเกแบ็ก อันได้แก่ "ปูร์เกอตูแมม็องกอร์" และ "เฌอแซปา" ซิงเกิลแรกขึ้นชาร์ต 1 ใน 10 ของสหราชอาณาจักร และไอร์แลนด์ "ปูร์เกอตูแมม็องกอร์" อยู่ในชาร์ตอันดับที่ 1 กว่า 15 สัปดาห์ในชาร์ตเบลเยี่ยมวอลโลนี และ 12 สัปดาห์ของชาร์ตฝรั่งเศส และยอดขายของซิงเกิล "เฌอแซปา" รวมแล้วกว่า 1 ล้านแผ่น โดยครึ่งหนึ่งมาจากยอดขายในประเทศฝรั่งเศสเพียงประเทศเดียว
รายชื่อเพลง

| # | ชื่อเพลง | ผู้ประพันธ์ | ความยาว |
| --- | --- | --- | --- |

| 1. | "Pour que tu m'aimes encore"  ("เพื่อที่จะให้คุณยังคงรักฉัน")  | ฌ็อง-ฌัก กอลด์มาน | 4:14 |
| 2. | "Le ballet"  ("บัลลาร์ด")  | ฌ็อง-ฌัก กอลด์มาน | 4:25 |
| 3. | "Regarde-moi"  ("มองที่ฉัน")  | ฌ็อง-ฌัก กอลด์มาน | 3:56 |
| 4. | "Je sais pas"  ("ฉันไม่รู้")  | ฌ็อง-ฌัก กอลด์มาน, โรเบิร์ต กอลด์มาน | 4:33 |
| 5. | "La mémoire d'Abraham"  ("ความทรงจำของอับราฮัม")  | ฌ็อง-ฌัก กอลด์มาน | 3:49 |
| 6. | "Cherche encore"  ("ค้นหาอีกครั้ง")  | เอริก บ็องซี | 3:24 |
| 7. | "Destin"  ("โชคชะตา")  | ฌ็อง-ฌัก กอลด์มาน | 4:15 |
| 8. | "Les derniers seront les premiers"  ("สิ่งสุดท้ายจะเป็นสิ่งเริ่มต้น")  | ฌ็อง-ฌัก กอลด์มาน | 3:32 |
| 9. | "J'irai où tu iras" (ร้องกับ ฌ็อง-ฌัก กอลด์มาน)   ("ฉันจะไปที่ที่คุณไป")  | ฌ็อง-ฌัก กอลด์มาน | 3:27 |
| 10. | "J'attendais"  ("ฉันรอ")  | ฌ็อง-ฌัก กอลด์มาน | 4:24 |
| 11. | "Prière païenne"  ("อธิษฐานของคนนอกศาสนาคริสต์")  | ฌ็อง-ฌัก กอลด์มาน | 4:12 |
| 12. | "Vole"  ("บิน")  | ฌ็อง-ฌัก กอลด์มาน | 2:58 |
ชาร์ต

| ประเทศ | อันดับ สูงสุด | จำนวน สัปดาห์ | สถานะ | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เบลเยี่ยมวอลโลนี | 1 (37w) | 131 | 6x พลาตตินัม | 300,000 |
| เบลเยี่ยมแฟลนเดอร์ | 1 (5w) | 86 | - | - |
| ฝรั่งเศส | 1 (44w) | 137 | ไดมอนด์ | 4,412,100 |
| เนเธอร์แลนด์ | 1 | 52 | พลาตตินัม | 100,000 |
| สวิตเซอร์แลนด์ | 1 (5w) | 89 | 4x พลาตตินัม | 200,000 |
| เดนมาร์ก | 5 | 7 | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ |
| ฝรั่งเศส (กลับมาขายอีกครั้ง) | 7 | 43 | - | - |
| สหราชอาณาจักร | 7 | 17 | โกลด์ | 250,000 |
| สวีเดน | 9 | 45 | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ |
| นิวซีแลนด์ | 17 | 9 | โกลด์ | 7,500 |
| ฟินแลนด์ | 23 | 10 | - | ไม่ทราบ |
| แคนาดา | 31 | 76 | 7x Platinum | 700,000 |
| ออสเตรีย | 35 | 8 | - | ไม่ทราบ |
| อิตาลี | 38 | 1 | - | ไม่ทราบ |
| ญี่ปุ่น | 50 | 3 | - | 18,420 |
| เยอรมนี | 69 | 9 | - | ไม่ทราบ |
| ยุโรป | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ | 8x พลาตตินัม | 8,000,000 |
| โปแลนด์ | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ | พลาตตินัม | 100,000 |
| สหรัฐอเมริกา | - | - | - | 237,570 |
รางวัล

| ปี (พ> ศ.) | งานประกาศรางวัล | รางวัล |
| --- | --- | --- |
| 2538 | รางวัลเฟลิกซ์ | อัลบั้มป๊อปร็อกแห่งปี "เดอ" |
| 2538 | รางวัลเฟลิกซ์ | เพลงยอดนิยมแห่งปี "ปูร์เกอตูแมม็องกอร์" |
| 2538 | รางวัลเฟลิกซ์ | นักร้องชาวเกแบ็กที่ประสพความสำเร็จมากที่สุดนอกเขตเกแบ็ก |
| 2539 | เวิลด์ มิวสิก อวอร์ดส | นักร้องแคนาดายอดขายทั่วโลกสูงสุดแห่งปี |
| 2539 | รางวัลมิเด็ม | รางวัลสำหรับยอดขายมากกว่า 4 ล้านแผ่นทั่วโลกสำหรับอัลบั้ม "เดอ" |
| 2539 | รางวัลจูโน่ | ยอดขายอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสสูงสุดแห่งปี "เดอ" |
| 2539 | รางวัลจูโน่ | ยอดขายอัลบั้มสูงสุดแห่งปี "เดอ" |
| 2539 | รางวัลเฟลิกซ์ | ยอดขายอัลบั้มสูงสุดแห่งปี "เดอ" |
| 2539 | รางวัลเฟลิกซ์ | นักร้องหญิงแห่งปี |
| 2539 | รางวัลเฟลิกซ์ | การแสดงแห่งปี |
| 2539 | รางวัลเฟลิกซ์ | นักร้องชาวเกแบ็กที่ประสพความสำเร็จมากที่สุดนอกเขตเกแบ็ก |
| 2539 | รางวัลเฟลิกซ์ | นักร้องชาวเกแบ็กที่ประสพความสำเร็จนอกจากภาษาฝรั่งเศส |
| 2539 | Victoires de la Musique | ศิลปินที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสแห่งปี |
| 2539 | Victoires de la Musique | เพลงยอดนิยมแห่งปี "ปูร์เกอตูแมม็องกอร์" |
| 2539 | วิทยุฝรั่งเศสสากล | เพลงยอดนิยมแห่งปี "ปูร์เกอตูแมม็องกอร์" |
| 2539 | เหรียญรางวัลแห่งศิลปะและอักษร | จากกระทรวงวัฒนธรรมประเทศฝรั่งเศสเพื่อระลึกถึงศิลปินที่มียอดขายอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสสูงสุดในประวัติศาสตร์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ท่าอากาศยานไขตั๊ก

ท่าอากาศยานไขตั๊ก (IATA: HKG, ICAO: VHHH) เป็นอดีตท่าอากาศยานนานาชาติของฮ่องกงใน ค.ศ. 1925 ถึง 1998 มีชื่อทางการว่า ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง ใน ค.ศ. 1954 ถึงวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 มักเรียกกันว่า ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง, ไขตั๊ก หรือสั้น ๆ ว่า ไขตั๊ก และ ท่าอากาศยานนานาชาติไขตั๊ก เพื่อแยกจากท่าอากาศยานนานาชาติเช็กล้าปก๊อกแห่งใหม่ได้เปิดให้บริการ สร้างขึ้นบนที่ดินถมทะเลและพื้นที่ถมรอบเกาะเช็กล้าปก๊อกกับLam Chauทางตะวันตก 30 กิโลเมตร (19 ไมล์)
ท่าอากาศยานแห่งนี้เคยเป็นฐานการบินหลักของ คาเธย์แปซิฟิก, ดราก้อนแอร์ ,ฮ่องกงเอ็กซ์เพรสแอร์เวย์, ฮ่องกงแอร์ไลน์ และ แอร์ฮ่องกง
ประวัติ

ท่าอากาศยานไขตั๊กตั้งอยู่ทางเหนือของอ่าวเกาลูน ท่าอากาศยานแห่งนี้ล้อมรอบไปด้วยภูเขาน้อยใหญ่ซึ่งภูเขาที่มีความสูงที่สุดได้อยู่ห่างจากสนามบินไปทางเหนือ เพียง 10 กิโลเมตร มีความสูงถึง2000 ฟุต (610 เมตร) ไขตั๊กมีทางวิ่งเพียงหนึ่งทางวิ่งเรียกว่า รันเวย์ 13/31 รันเวย์นี้สร้างขึ้นจากการถมทะเลบนอ่าว และได้ขยายความยาวมาเรื่อยๆจนถึง 3,390 เมตร
ประวัติ > ปิดท่าอากาศยาน

ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกงแห่งใหม่ได้เปิดในเช้าวันที่ 6 กรกฎาคม 2541 ซึ่งหมายถึงกิจกรรมการบินต่างๆต้องถูกย้ายไปที่ท่าอากาศยานแห่งใหม่ทั้งหมด
วันที่ 6 กรกฎาคม 2541 เวลา 01:28 หลังจากเครื่องบินลำสุดท้ายได้ทะยานออกไป ท่าอากาศยานไขตั๊ก ก็ถูกปิดอย่างสมบูรณ์แบบ หลังจากเปิดให้บริการแก่ประชาชนชาวฮ่องกง และทั่วโลกมาอย่างยาวนานถึง 77 ปี
ไฟลท์ขาเข้าสุดท้าย: สายการบินดรากอนแอร์ เที่ยวบิน KA841 มาจาก ฉงชิ่ง แตะรันเวย์เวลา 23.38 น.
ไฟลท์ขาออกสุดท้าย : สายการบินคาเธ่ย์ แปซิฟิค เที่ยวบิน CX251 ไป ลอนดอน ออกเวลา 00.02 น.
หลังจากส่งเครื่องบินลำสุดท้ายขึ้น พนักงานบนหอบังคับการบินได้จัดพิธีปิดสนามบินบนหอบังคับการบิน และได้พูดคำสุดท้ายขณะปิดไฟรันเวย์ว่า " ลาก่อนไขตั๊ก, ขอบคุณ"
ปัจจุบัน

ปัจจุบันท่าอากาศยานไขตั๊ก ได้ถูกเปลี่ยนให้เป็นท่าเรือสำราญ (Cruise Terminal) และได้เปลี่ยนชื่อเป็น ไขตั๊กครูสเทอมินอล (ภาษาอังกฤษ:Kai Tak Cruise Terminal) ซึ่งเปิดให้บริการแล้วเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2556 โดยใช้งบประมาณในการก่อสร้าง 1,000 ล้านเหรียญ ดอลลาร์สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

"Airport Kai Tak Airport 1925-1998." Hong Kong Civil Aviation Department
Archives of the Kai Tak webpage at Hong Kong Civil Aviation Department (during the airport's operation)
Kai Tak Development – official site
Pictures from Kai Tak: Airliners.net – Jetphotos.net
Historic photographs of Kai Tak. เก็บถาวร 2022-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
An account by a Kai Tak Air Traffic Controller – Phil Parker
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ภูมิศาสตร์ :  Structurae