stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซัมเมอร์สแลม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวและดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คของดับเบิลยูดับเบิลยูอี |
| --- | --- |
ซัมเมอร์สแลม:  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018 
ในปัจจุบัน:  รอยัลรัมเบิล (1988–ปัจจุบัน)  อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010–2015, 2017–ปัจจุบัน)  เรสเซิลเมเนีย (1985–ปัจจุบัน)  แบ็กแลช (1999–2009, 2016–ปัจจุบัน)  ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2008–2015, 2023–ปัจจุบัน)  มันนีอินเดอะแบงก์ (2010–ปัจจุบัน)  ซัมเมอร์สแลม (1988–ปัจจุบัน)  เพย์แบ็ก (2013–2017, 2023–ปัจจุบัน)  ฟาสต์เลน (2015–2019, 2021, 2023–ปัจจุบัน)  คราวน์ จูเอ็ล (2018–ปัจจุบัน)  เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (1987–ปัจจุบัน) 
ในอดีต:  เดอะเรสต์ลิงคลาสสิก (1985)  ดิสทิวส์เดย์อินเท็กซัส (1991)  วันไนท์โอนลี (1997)  แคปิทอลคาร์เนจ (1998)  เมย์เฮมอินแมนเชสเตอร์ (1998)  อินยัวร์เฮ้าส์ (1995–1999)  โนเมอร์ซี (1999)  โอเวอร์ดิเอดจ์ (1998–1999)  ฟุลลี่โลดเดด (1998–2000)  อินเวชั่น (2001)  คิงออฟเดอะริง (1993–2002)  รีเบลเลียน (1999–2002)  อินเซอร์เรกซ์ชั่น (2000–2003)  แบดบลัด (1997, 2003–2004)  ดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์ (2006)  นิวเยียร์สเรโวลูชั่น (2005–2007)  วันไนท์สแตนด์ (2005–2008)  อันฟอร์กิฟเว่น (1998–2008)  ไซเบอร์ซันเดย์ (2004–2008)  อาร์มาเกดดอน (1999–2000, 2002–2008)  จัดจ์เมนท์เดย์ (1998, 2000–2009)  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2004–2009)  เบรกกิ้งพอยท์ (2009)  ไฟเทอร์โฟร์เวย์ (2010)  แบรกกิ้ง ไรท์ส (2009–2010)  แคปิเทล พูนิชเมนท์ (2011)  เวนเจินส์ (2001–2007, 2011)  โอเวอร์เดอะลิมิต (2010–2012)  โนเวย์เอาท์ (1998, 2000–2009, 2012)  เอ็นเอ๊กซ์ที แอร์ไรวัล (2014)  คิงออฟเดอะริง (1985–1989, 1991, 1993-2002, 2006, 2008, 2010, 2015, 2021)  เดอะบีสอินเดอะอีท (2015)  ไลฟ์ฟรอมเมดิสันสแควร์การ์เดน (2015)  ครุยเซอร์เวทคลาสสิก (2016)  โรดบล็อก (2016)  เกรตบอลส์ออฟไฟร์ (2017)  แบทเทิลกราวด์ (2013–2017)  โนเมอร์ซี (1999–2008, 2016–2017)  แคลชออฟแชมเปียนส์ (2016–2017)  ยูไนเต็ด คิงดอม แชมเปียนชิป ทัวร์นาเมนต์ (2017)  เมยังคลาสสิก (2017–2018)  เกรเทสต์ รอยัลรัมเบิล (2018)  อีโวลูชัน (2018)  ซูเปอร์โชว์-ดาวน์ (2018–2020)  ทีแอลซี: เทเบิลส์แลดเดอส์ & แชส์ (2009–2020)  เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ (2014–2021)  เฮลอินเอเซล (2009–2022)  เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009–2022) 
เมดิสันสแควร์การ์เดนได้เป็นเจ้าภาพ "ซัมเมอร์สแลม" ถึง 3 ครั้ง, ซึ่งรวมถึงเหตุการณ์การสถาปนารายการ, ซัมเมอร์สแลม (1988), ซัมเมอร์สแลม (1991) และซัมเมอร์สแลม (1998).
จากปี 2009 ถึงปี 2014,"ซัมเมอร์สแลม" ที่จัดขึ้นเฉพาะที่ เซ็นเตอร์
นูร์บานู ซุลตัน

นูร์บานู ซุลตัน (ตุรกีออตโตมัน: نور بانو سلطان, ตุรกี: Nurbanu Sultan; ป. ค.ศ. 1525 – 7 ธันวาคม ค.ศ. 1583) เป็นฮาเซกี ซุลตันแห่งจักรวรรดิออตโตมัน โดยเป็นพระมเหสีเอกของสุลต่านเซลิมที่ 2 (ครองราชย์ ค.ศ. 1566–1574) ภรรยาถูกกฎหมาย เช่นเดียวกันกับวาลีเด ซุลตันกับพระราชมารดาของสุลต่านมูรัดที่ 3 (ครองราชย์ ค.ศ. 1574–1583) พระองค์เป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่สุดในช่วงรัฐสุลต่านหญิง มีทฤษฎีที่ขัดแย้งกันบอกถึงพระองค์ว่ามีต้นกำเนิดเป็นชาวเวนิส, ชาวยิว หรือชาวกรีก และพระนามาภิไธยตอนเสด็จพระราชสมภพว่าเป็นทั้งเซซิเลีย เวเนียร์-บัฟโฟ (Cecilia Venier-Baffo), ราเชล หรือคาเล คาร์ตาโน (Kalē Kartanou)
แหล่งข้อมูลอื่น

Women Leaders in Power
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  โปแลนด์ 
ประชาชน:  ชาวอิตาลี 
อื่น ๆ:  İslâm Ansiklopedisi
ราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์

ราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ ถือว่าเป็นราชวงศ์ที่อยู่ช่วงเวลาจุดรุ่งเรืองที่สุดของสมัยราชอาณาจักรกลางโดยเหล่านักไอยคุปต์วิทยา ซึ่งมักจะรวมเข้ากับราชวงศ์ที่สิบเอ็ด สิบสาม และสิบสี่ให้อยู่ในช่วงเวลาของสมัยราชอาณาจักรกลาง แต่นักวิชาการบางคนถือเพียงแค่ว่าราชวงศ์ที่สิบเอ็ดและราชวงศ์ที่สิบสองเป็นส่วนหนึ่งในสมัยราชอาณาจักรกลางเท่านั้น
ประวัติราชวงศ์

ลำดับเหตุการณ์ภายในช่วงราชวงศ์ที่สิบสองนั้นคงที่ที่สุดในยุคใดๆ ก่อนหน้าสมัยราชอาณาจักรใหม่ บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินได้บันทึกระยะเวลาที่ราชวงศ์นี้ปกครองพระราชอาณาจักรอยู่ที่ 213 ปี (ระหว่าง 1991–1778 ปีก่อนคริสตกาล) นักบวชมาเนโทได้ระบุว่าราชวงศ์มีศูนย์กลางปกครองอยู่ที่เมืองธีบส์ แต่จากบันทึกชั้นต้นร่วมสมัยเป็นที่ชัดเจนว่าฟาโรห์พระองค์แรกจากราชวงศ์นี้พระนามว่า อเมนเอมฮัตที่ 1 ได้ทรงย้ายเมืองหลวงไปยังเมืองใหม่ที่มีนามว่า "อเมนเอมฮัต-อิทจ์-ทาวี" ("อเมนเอมฮัต ผู้ทรงยึดครองทั้งสองดินแดน") หรือเรียกอย่างง่ายว่า อิทจ์ทาวี ซึ่งยังไม่ทราบที่ตั้งเมืองโบราณแห่งนี้ แต่สันนิษฐานว่าจะอยู่ใกล้เมืองฟัยยูม ซึ่งอาจจะตั้งใกล้สุสานหลวงที่อัลลิชต์
ลำดับของผู้ปกครองจากราชวงศ์ที่สิบสองนั้นเป็นที่ทราบอย่างดีจากหลายแหล่งหลักฐานคือ บันทึกพระนามกษัตริย์จำนวนสองรายการที่บันทึกไว้ในวิหารในเมืองอไบดอส และอีกหนึ่งบันทึกที่เมืองซัคคารา รวมถึงบันทึกพระนามที่ได้จากงานเขียนของมาเนโท ซึ่งบันทึกไว้ในรัชสมัยของฟาโรห์เซนุสเรสที่ 3 สามารถสัมพันธ์กับวัฏจักรโซทิก ดังนั้น เหตุการณ์มากมายภายในราชวงศ์นี้มักถูกกำหนดให้เป็นปีใดปีหนึ่ง
บันทึกทางประวัติศาสตร์จากช่วงเวลาดังกล่าวที่กล่าวถึงพระราชมารดาของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 ว่ามาจากบริเวณแอลเลเฟนไทน์ หรือ ตา-เซติ โดยนักวิชาการหลายคนในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาแย้งว่าพระราชมารดาของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 น่าจะมาจากดินแดนนิวเบีย
รายพระนามฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์

| พระนาม | พระนามฮอรัส | รูปภาพ | รัชสมัย | พีระมิด | พระมเหสี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อเมนเอมฮัตที่ 1 | เซเฮเทปอิบเร |  | 1991 – 1962 ปีก่อนคริสตกาล | พีระมิดแห่งอเมนเอมฮัตที่ 1 | เนเฟริทาทเจเนน |
| เซนุสเรตที่ 1 (เซซอสทริสที่ 1) | เคเปอร์คาเร |  | 1971 – 1926 ปีก่อนคริสตกาล | พีระมิดแห่งเซนุสเรตที่ 1 | เนเฟรูที่ 3 |
| อเมนเอมฮัตที่ 2 | นุบเคาเร |  | 1929 – 1895 ปีก่อนคริสตกาล | พีระมิดขาว | คาเนเฟรู เคมินุบ? |
| เซนุสเรตที่ 2 (เซซอสทริสที่ 2) | คาเคเปอร์เร |  | 1897 – 1878 ปีก่อนคริสตกาล | พีระมิดที่อัลลาฮูน | เคเนเมตเนเฟอร์เฮดเจตที่ 1 โนเฟรตที่ 2 อิตาเวเรต? คเนเมต |
| เซนุสเรตที่ 3 (เซซอสทริสที่ 3) | คาเคาเร |  | 1878 – 1839 ปีก่อนคริสตกาล | พีระมิดที่ดาห์ชูร์ | เมเรตเซเกอร์ เนเฟิร์ตเฮนุท เคเนเมตเนเฟอร์เฮดเจตที่ 2 ซิตฮาธอร์ยูริเนต |
| อเมนเอมฮัตที่ 3 | นิมาอัตเร |  | 1860 – 1814 ปีก่อนคริสตกาล | พีระมิดดำที่ฮาวารา | อาอัต เฮเทปิ เคเนเมตเนเฟอร์เฮดเจตที่ 3 |
| อเมนเอมฮัตที่ 4 | มาอาเครูเร |  | 1815 – 1806 ปีก่อนคริสตกาล | พีระมิดแห่งมาซกูนาใต้ (สันนิษฐาน) |  |
| โซเบคเนเฟรู | โซเบคคาเร |  | 1806 – 1802 ปีก่อนคริสตกาล | พีระมิดแห่งมาซกูนาเหนือ (สันนิษฐาน) |  |
ผู้ปกครองที่เป็นที่ทราบของราชวงศ์ที่สิบสอง มีดังนี้
รายพระนามฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ > ฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1

ราชวงศ์ที่สิบสองสถาปนาขึ้นโดยฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 ซึ่งอาจจะเป็นราชมนตรีของฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่สิบเอ็ดพระนามว่า ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 กองทัพของพระองค์เคลื่อนทัพไปทางใต้ไกลถึงแก่งน้ำตกที่สองของแม่น้ำไนล์และถึงทางตอนใต้คานาอัน นอกจากนี้พระองค์ยังทรงสร้างความสัมพันธ์ทางการทูตกับดินแดนคานาอันแห่งไบบลอสและผู้ปกครองชาวกรีกในทะเลอีเจียน พระองค์เป็นพระราชบิดาของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1
รายพระนามฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ > ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1

ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ทรงโปรดให้ส่งคณะสำรวจเดินทางลงใต้ไปยังแก่งน้ำตกที่สามของแม่น้ำไนล์ต่อจากพระราชบิดาของพระองค์
รายพระนามฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ > ฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 2

ฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 2 ทรงเป็นฟาโรห์ในช่วงเวลาที่สงบสุข
รายพระนามฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ > ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 2

ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 2 ก็ทรงพอพระราชหฤทัยที่จะทรงอยู่อย่างสงบ
รายพระนามฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ > ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3

เมื่อพบว่าดินแดนนิวเบียเกิดความมากขึ้นในรัชสมัยผู้ปกครองพระองค์ก่อน ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 จึงทรงส่งคณะสำรวจไปยังดินแดนแห่งนิวเบีย นอกจากนี้พระองค์ยังทรงส่งคณะสำรวจไปยังเลวานไทน์ การดำเนินการทางทหารของพระองค์ทำให้เกิดตำนานของนักรบผู้ยิ่งใหญ่นาม เซโซสทริส ซึ่งเป็นเรื่องราวที่เล่าขานโดยมาเนโธ, เฮโรโดตัส และดิโอโดรัส ซิคูลัส โดยที่มาเนโธกล่าวว่า เซโซสทริส ในตำนานนั้นไม่เพียงพิชิตดินแดนเช่นเดียวกับฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 เท่านั้น แต่ยังพิชิตบางส่วนของคานาอันและข้ามไปยังยุโรปเพื่อผนวกเธรซ อย่างไรก็ตาม ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับช่วงเวลาดังกล่าว ทั้งในอียิปต์หรืองานเขียนร่วมสมัยอื่นๆ ที่ยืนยันคำกล่าวอ้างเพิ่มเติมของมาเนโธ
รายพระนามฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ > ฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 3

ฟาโรห์อเมนเอมเฮตที่ 3 ทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 และยังทรงดำเนินการทางนโยบายต่างประเทศของผู้ปกครองก่อนหน้าของพระองค์อีกครั้ง อย่างไรก็ตาม หลังจากรัชสมัยของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 3 พระราชอำนาจของราชวงศ์ที่สิบสองก็ถูกใช้ไปอย่างมหาศาล และปัญหาที่เพิ่มขึ้นในการปกครองก็ตกเป็นของผู้ปกครองพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์พระนามว่า โซเบคเนเฟรู เพื่อแก้ไขปัญหาเหล่านั้น ฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 3 ทรงเป็นที่จดจำสำหรับวิหารพระบรมศพที่ฮาวาราที่พระองค์ทรงโปรดให้สร้างขึ้น ซึ่งเฮโรโดตัส และดิโอโดรัส ซิคูลัส และสตราโบรู้จักในนาม "เขาวงกต" นอกจากนี้ ในรัชสมัยของพระองค์ มีการใช้ประโยชน์กับที่ลุ่มฟัยยูมเป็นครั้งแรก
รายพระนามฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ > ฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 4

ฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 4 ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 3 ผู้เป็นพระราชบิดา และทรงปกครองอยู่ประมาณเก้าปี
รายพระนามฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ > ฟาโรห์โซเบคเนเฟรู

ฟาโรห์โซเบคเนเฟรู เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 3 โดยที่พระองค์ทรงถูกทิ้งให้อยู่กับปัญหาทางราชการที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข ซึ่งถูกบันทึกไว้ว่าเกิดขึ้นในรัชสมัยของพระราชบิดาของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 4 ซึ่งเชื่อว่าเป็นพระเชษฐาของพระองค์หรือพระเชษฐาต่างพระราชมารดาหรือพระเชษฐาบุญธรรม เมื่อฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 4 สวรรคต พระองค์ทรงกลายเป็นรัชทายาท เพราะพระภคินีของพระองค์พระนามว่า เนเฟรูพทาห์ ซึ่งทรงน่าจะเป็นรัชทายาทลำดับต่อไปในการปกครอง ซึ่งสิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้าแล้วตั้งแต่พระชนมายุยังน้อย ฟาโรห์โซเบคเนเฟรูทรงเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่สิบสอง ไม่มีบันทึกว่าพระองค์ทรงมีองค์รัชทายาท นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงมีรัชกาลที่ค่อนข้างสั้น และได้มีการเปลี่ยนแปลงในการสืบสันตติวงศ์ ซึ่งพระราชบัลลังก์อาจจะตกเป็นของรัชทายาทที่ไม่เกี่ยวข้องทางสายเลือดกับฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 4
วรรณกรรมอียิปต์โบราณ

ในช่วงราชวงศ์ที่สิบสอง วรรณกรรมอียิปต์โบราณได้รับการพัฒนาอย่างมาก ผลงานบางชิ้นที่รู้จักกันดีในช่วงเวลาดังกล่าว คือ เรื่องราวแห่งซินูเฮ ซึ่งมีสำเนาของบันทึกปาปิรุสหลายร้อยเล่มยังคงหลงเหลืออยู่ นอกจากนี้ ในสมัยราชวงศ์ที่สิบสองยังมีตำราคำสอนอีกหลายเล่ม เช่น ตำราคำสอนแห่งอเมเนมเฮตและเรื่องเล่าของชาวนาฝีปากกล้า
นอกจากนี้ ฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบสองถึงสิบแปดยังทรงการเก็บรักษาบันทึกปาปิรุสอียิปต์ที่โดดเด่นที่สุด และบางส่วนซึ่งหลงเหลือรอดมาจนถึงทุกปัจจุบัน ได้แก่
1900 ปีก่อนคริสตกาล – บันทึกปาปิรุสพริสส์
1800 ปีก่อนคริสตกาล – บันทึกปาปิรุสเบอร์ลิน
1800 ปีก่อนคริสตกาล – บันทึกปาปิรุสคณิตศาสตร์มอสโก
1650 ปีก่อนคริสตกาล – บันทึกปาปิรุสคณิตศาสตร์ไรนด์
1600 ปีก่อนคริสตกาล – บันทึกปาปิรุสเอ็ดวิน สมิธ
1550 ปีก่อนคริสตกาล – บันทึกปาปิรุสเอเบอร์ส
รูปสลักที่สวมมงกุฏสีแดงแห่งอียิปต์ล่างและใบหน้าที่สะท้อนถึงลักษณะของฟาโรห์ผู้ครองราชย์ น่าจะเป็นฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 2 หรือฟาโรห์เซนุสเรตที่ 2 รูปสลักดังกล่าวทำหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์อันศักดิ์สิทธิ์สำหรับอิมิอุต และสวมกระโปรงสั้นศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่ารูปสลักไม่ได้เป็นเพียงตัวแทนของผู้ปกครองที่มีพระชนม์ชีพ
รูปสลักส่วนพระเศียรของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 ที่มีลักษณะอ่อนเยาว์ จากช่วงราชวงศ์ที่สิบสอง ราว 1870 ปีก่อนคริสตกาล พิพิธภัณฑ์ศิลปะอียิปต์แห่งรัฐที่มิวนิก
ฟาโรห์โซเบคเนเฟรู ทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์
จารึกแห่งอับคาอู สร้างขึ้นในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สิบสอง
กษัตริย์ (วรรณะ)

บทความนี้เกี่ยวกับวรรณะในสังคมฮินดู สำหรับพระประมุขแห่งรัฐ ดูที่ พระมหากษัตริย์
กษัตริย์ (สันสกฤต: क्षत्रिय กฺษตฺริย; บาลี: khattiya ขตฺติย; ปรากฤต:khatri) เป็นวรรณะหนึ่งในสังคมชาวฮินดู (อีก 4 วรรณะที่เหลือคือพราหมณ์ แพศย์ และศูทร) จัดเป็นวรรณะของชนชั้นสูงที่มีหน้าที่ปกครองประเทศและเป็นนักรบในภาวะสงคราม
ต้นกำเนิด

สังคมอินเดียในสมัยฤคเวท มี "ราชัน" เป็นผู้ปกครองที่มาจากการเลือกตั้งภายในสภาของเผ่า ราชันมีหน้าที่ปกป้องเผ่าและสัตว์เลี้ยง มีพราหมณ์เป็นที่ปรึกษา ต่อมากลุ่มผู้ปกครองนี้ได้กลายมาเป็นชนชั้นหนึ่ง แต่ยังไม่ปรากฏเป็นวรรณะ 4
ฌักแห่งมอแล

| ฌักแห่งมอแล |
| --- | --- |

เกิด: c. 1240–1250
เสียชีวิต: มีนาคม ค.ศ. 1314 ปารีส ฝรั่งเศส
สัญชาติ: เบอร์กันเดียน
มีชื่อเสียงจาก: ผู้นำของอัศวินเทมพลาร์
ตราอาร์มของฌักแห่งมอแล
ฌักแห่งมอแล (ฝรั่งเศส: Jacques de Molay; อังกฤษ: James of Molay; c. 1240/1250 – มีนาคม ค.ศ. 1314) เป็นผู้นำคนที่ 23 และคนสุดท้ายของอัศวินเทมพลาร์ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 20 เมษายน ค.ศ. 1292 จนกระทั่งภาคีถูกยุบโดยคำสั่งของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 5 ในปี ค.ศ. 1312 ชีวิตของเขาเป็นที่ทราบน้อยมากยกเว้นปีสุดท้ายที่เขาเป็นผู้นำเทมพลาร์ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้นำคนสุดท้ายของเทมพลาร์ร่วมกับผู้ก่อตั้งและผู้นำคนแรก อูกแห่งปาแย็ง (1070–1136) เป้าหมายของฌักแห่งมอแลในฐานะผู้นำคือปฏิรูปภาคีและแก้ไขสถานะการณ์ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในช่วงที่ตกต่ำของสงครามครูเสด การสนับสนุนสงครามครูเสดทางยุโรปมีแต่จะลดน้อยลง และมีแรงกดดันอื่นที่พยายามสลายภาคีและยึดเอาทรัพย์สินของเทมพลาร์มาเป็นของตน พระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศสผู้เป็นหนี้เทมพลาร์จำนวนมากได้สั่งจับกุมมอแลและอัศวินเทมพลาร์ชาวฝรั่งเศสคนอื่นๆในปี ค.ศ. 1307 และทรมานให้สารภาพผิดในข้อหาเท็จ เมื่อมอแลกลับคำรับสารภาพในภายหลัง พระเจ้าฟิลิปจึงสั่งประหารโดยการเผาทั้งเป็นบนเกาะกลางแม่น้ำแซนในปารีสในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1314 เป็นการยุติภาคีเทมพลาร์ที่มีอายุหลายศตวรรษและผู้นำคนสุดท้าย ส่งให้ฌักแห่งมอแลกลายเป็นตำนาน
อ่านเพิ่ม

Archivio Segreto Vaticano (2007), Processus Contra Templarios (Prosecution Against the Templars), ISBN 978-88-85042-52-0.
แหล่งข้อมูลอื่น

"Jacques de Molay's Site of Execution". crusader.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-14. สืบค้นเมื่อ January 8, 2010.
Jacques de Molay in Medieval History of Navarre
| ก่อนหน้า |  | ฌักแห่งมอแล |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Thibaud Gaudin |  | ผู้นำของอัศวินเทมพลาร์  (1292–1314) |  | ภาคีล่มสลาย |
วันนกกระจอกโลก

นกกระจอกใหญ่ตัวเมียกำลังให้อาหารลูกนก
นกกระจอกใหญ่ร้องเพลง ซึ่งบันทึกเสียงร้องที่คาวลีย์ กลอสเตอร์เชอร์ ประเทศอังกฤษ
วันนกกระจอกโลก เป็นวันที่กำหนดเพื่อสร้างความตระหนักถึงนกกระจอกใหญ่ และนกที่พบบ่อยอื่น ๆ ที่พบในสภาพแวดล้อมในเมือง ตลอดจนภัยคุกคามต่อประชากรของพวกมัน ที่กำหนดขึ้น ณ วันที่ 20 มีนาคม อันเป็นความคิดริเริ่มระหว่างประเทศโดยเนเจอร์ฟอเรเวอร์โซไซตีของประเทศอินเดียร่วมกับมูลนิธิอีโคซิสแอ็คชัน (ประเทศฝรั่งเศส) รวมถึงองค์กรระดับประเทศและระดับนานาชาติจำนวนมากทั่วโลก
เนเจอร์ฟอเรเวอร์โซไซตีได้รับการเริ่มต้นโดยโมฮัมเหม็ด ดีลาวาร์ ซึ่งเป็นนักอนุรักษ์ชาวอินเดียผู้ซึ่งเริ่มทำงานของเขาเพื่อช่วยนกกระจอกใหญ่ในนาชิค และเป็นผู้ที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งใน "วีรบุรุษแห่งสิ่งแวดล้อม" ในปี ค.ศ. 2008 โดยนิตยสารไทม์สำหรับความพยายามของเขา ความคิดในการริเริ่มวันนกกระจอกโลกเกิดขึ้นในระหว่างการสนทนาอย่างไม่เป็นทางการที่สำนักงานของเนเจอร์ฟอเรเวอร์โซไซตี แนวความคิดคือการกำหนดวันสำหรับนกกระจอกใหญ่เพื่อถ่ายทอดข่าวสารของการอนุรักษ์กระจอกใหญ่และนกอื่น ๆ ทั่วไป รวมถึงเป็นวันแห่งการเฉลิมฉลองที่จะชื่นชมความงดงามของความหลากหลายทางชีวภาพทั่วไป ซึ่งได้รับการยกย่องเป็นอย่างมาก วันนกกระจอกโลกครั้งแรกได้รับการเฉลิมฉลองเมื่อปี ค.ศ. 2010 ในส่วนต่าง ๆ ของโลก วันนี้มีการเฉลิมฉลองด้วยการจัดกิจกรรมหลากหลายประเภทเช่นการประกวดศิลปะ, การรณรงค์สร้างความตระหนัก และกระบวนแห่นกกระจอกเช่นเดียวกับการมีปฏิสัมพันธ์กับสื่อ
วันกระจอกโลกยังมีวิสัยทัศน์ที่กว้างขึ้นในการจัดหาเวทีที่ซึ่งคนที่ทำงานเกี่ยวกับการอนุรักษ์นกกระจอกใหญ่และนกชนิดอื่น ๆ สามารถใช้เครือข่าย, ความร่วมมือ และการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นด้านการอนุรักษ์ ซึ่งจะนำไปสู่วิชาและผลลัพธ์ที่ดีขึ้น โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้เป็นสถานที่ประชุมสำหรับผู้คนจากทั่วโลกที่จะมาพบกันและสร้างแรงที่สามารถมีบทบาทสำคัญ ในการสนับสนุนและการกระจายความรู้เกี่ยวกับความต้องการของการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพหรือสายพันธุ์ทั่วไป ของสถานะการอนุรักษ์ที่ลดลงมา
รางวัลนกกระจอก

เพื่อสนับสนุนให้เกิดความพยายามในเรื่องนี้และเพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อมอย่างเสียสละ เนเจอร์ฟอเรเวอร์โซไซตีได้ก่อตั้งรางวัลนกกระจอกครั้งแรกในอัห์มดาบาด รัฐคุชราต เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2011 ส่วนในปี ค.ศ. 2013 หนึ่งในผู้สนับสนุนหลักที่เข้าร่วมกองกำลังกับเนเจอร์ฟอเรเวอร์โซไซตี และสนับสนุนรางวัลนกกระจอก คือนิตยสารซัสเตนูอันซ์ หัวหน้าบรรณาธิการ ชัชวัฒน์ ดี.ซี. ผู้จัดงานและมอบรางวัลให้แก่ผู้ชนะเผยว่า "ผู้ได้รับรางวัลเหล่านี้เป็นวีรบุรุษที่ไม่ได้รับการยกย่องจากทุกสาขาอาชีพ และสิ่งที่น่าทึ่งก็คือพวกเขามักจะทำงานได้โดยปราศจากการระดมทุนของรัฐบาลและไม่แสวงหาการยอมรับใด ๆ"
ผู้ชนะรางวัลนกกระจอก ค.ศ. 2014
ยัก โมฮัน การ์ก
เอ็น. เชห์ซัด และเอ็ม. ซะอูด
จอล เกรแฮน คาเมตี, พีแพลนทรี
ผู้ชนะรางวัลนกกระจอก ค.ศ. 2013
สลีม ฮามีดี, ช่างภาพสัตว์ป่า, ผู้วาดภาพประกอบ
อาบิด ซูร์ตี, นักวรรณคดีและหัวหน้าองค์กรพัฒนาเอกชน, ดรอปเดด
จายานต์ โกวินด์ ดูคันเด, ตำรวจมุมไบ
ผู้ชนะรางวัลนกกระจอก ค.ศ. 2012
ดิลเชอร์ ข่าน
รมิตา คอนเดปูดี
เอกชน (วิกรม เยนเด, คาปิล จาดาฟ, มเหนทระ ขาวณิการ์ และวิชาล เรวันการ์)
มหาตมา คานธี อัชแรมชาลา
ผู้ชนะรางวัลนกกระจอก ค.ศ. 2011
ภาวิน ชาห์
นเรนทระ สิงห์ เชาธรี
แอล ชยามัล
เดอะสแปร์โรว์คัมพานี
แหล่งข้อมูลอื่น

World Sparrow Day
มุฮัมมัด อับดุฮ์

| มุฮัมมัด อับดุฮ์ |
| --- | --- |


แกรนด์มุฟตีแห่งอียิปต์
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1899 – 1905
 
ส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 1849 ชุบรอคีต อียิปต์ จักรวรรดิออตโตมัน
มรณภาพ: 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1905  (56 ปี) อะเล็กซานเดรีย, อียิปต์ จักรวรรดิออตโตมัน
สาเหตุการเสียชีวิต: Renal cell carcinoma
ศาสนา: อิสลาม
สัญชาติ: อียิปต์
ภูมิภาค: ตะวันออกกลาง
นิกาย: ซุนนี
ขบวนการ: นวยุคนิยมอิสลาม อุดมการณ์รวมกลุ่มอิสลาม ลัทธิศูฟีใหม่ ลัทธิอิสลาม ต่อต้านจักรวรรดินิยม
แนวคิดโดดเด่น: ฟื้นฟูอิสลาม  นวยุคนิยมอิสลาม อุดมการณ์รวมกลุ่มอิสลาม ปฏิรูปการศึกษา
ผลงานโดดเด่น: ริซาละตุตเตาะฮีต (อาหรับ: رسالة التوحيد; "เทววิทยาแห่งเอกภาพ")
สำนักศึกษา: มหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร
โรงเรียนอิสลาม: ชาษิลี
อาชีพ: นักวิชาการอิสลาม, นักกฎหมายอิสลาม และนักเทววิทยา
ตำแหน่งชั้นสูง
 ได้รับอิทธิจาก จะมาลุดดีน อัลอัฟกานี, อิบน์ ซีนา, อิบน์ อะเราะบี, Shihāb al-Din Sührawardį, อัลเฆาะซาลี, อะบูมันศูร อัลมาตุรีดี, ฮะซัน อัลอัฏฏอร, ริฟาอะฮ์ อัฏเฏาะฮ์ฆอวี, กุสตาฟ เลอ บ็อง, เฮอร์เบิร์ต สเปนเซอร์ 
 มีอิทธิพลต่อ มุฮัมมัด เราะชีด ริฎอ, อะบุล กะลาม อาซาด, ฮะซัน อัลบันนา, ซัยยิด กุฏบ์, มุฮัมมัด อะซัด, แมฮ์มูด ทอเลฆอนี, มุฮัมมัด อัฏฏอฮิร อิบน์ อาชูร, มะห์มูด ชัลตูต, มุสเฏาะฟา อัลมะรอฆี, มุฮัมมัด อัลเฆาะซาลี, ยูซุฟ อัลเกาะเราะฎอวี 
มุฮัมมัด อับดุฮ์ (อาหรับ: محمد عبده; ค.ศ. 1849 – 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1905) เป็นนักวิชาการอิสลามชาวอียิปต์ และแกรนด์มุฟตีแห่งอียิปต์ เขาเป็นตัวตั้งตัวตีในอันนะฮ์เฎาะฮ์อาหรับและนวยุคนิยมอิสลามในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
ในวัยเด็กเขาเป็นคนที่สนใจเรียนทางด้านศาสนามาก สามารถท่องจำอัลกุรอ่านได้ทั้งเล่ม ต่อมาใน พ.ศ. 2405 เขาได้ไปเข้าเรียนในโรงเรียนของมัสยิดอะห์มะดีที่มีชื่อเสียงในเมืองตันญา เขาได้รับการศึกษาตามขนบเดิม แต่มีปัญหากับการเรียนจึงกลับไปประกอบอาชีพที่บ้านเดิมและแต่งงานเมื่อ พ.ศ. 2408 ต่อมา เขาได้ไปศึกษาลัทธิซูฟีที่แคว้นบุฮัมเราะห์ และใน พ.ศ. 2409 ได้ไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยอัล-อัซฮัร ที่กรุงไคโร และศึกษาอยู่ที่นั่นจนถึง  พ.ศ. 2420 ใน พ.ศ. 2521 เขาได้เป็นครูสอนประวัติศาสตร์ที่สำนักวิทยาศาสตร์ของวิทยาลัยฝึกหัดครูไคโร
ต่อมา อับดุฮ์ได้เป็นบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์อัล-มิศริยะฮ์ และได้เลื่อนเป็นหัวหน้ากองบรรณาธิการในที่สุด ซึ่งทำให้เขามีโอกาสเผยแพร่ความคิดผ่านทางหนังสือพิมพ์ ต่อมา เขาเข้าสมทบในพรรคชาตินิยมและเข้าร่วมในการกบฏอูราบีใน พ.ศ. 2522  ใน พ.ศ. 2425 เขาออกจากอียิปต์ไปยังอังกฤษ และต่อมาได้ไปยังเบรุต เพื่อจัดตั้งระบบการศึกษาแบบอิสลามที่นั่น และใน พ.ศ. 2427 เขาเดินทางไปสมทบกันจามาล อุดดีน อัล-อัฟกานีที่ปารีสเพื่อกู้อิสรภาพให้อียิปต์ ในปารีส เขาได้ร่วมมือกับอัลอัฟกานีในการจัดตั้งสมาคมลับชื่อ ญะมีอะตุล-อุรวะฮ์ อัล-วุษกอ มีวัตถุประสงค์เพื่อรวมมุสลิมเข้าด้วยกัน และได้เริ่มขบวนการปฏิรูปที่ส่งผลต่อแนวคิดของนักอิสลามรุ่นหลัง ในระหว่างนี้เขาได้แปลงานของอัลอัฟกานีจากภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาอาหรับ
เขากลับมาเป็นครูในเบรุตเมื่อ พ.ศ. 2428 เขาได้กลับไปเป็นครูสอนที่สำนักวิทยาศาสตร์ในอียิปต์เมื่อ พ.ศ. 2431 และได้เป็นที่ปรึกษาของศาลอุทธรณ์ในกรุงไคโรเมื่อ พ.ศ. 2433 และได้เลื่อนเป็นผู้พิพากษาใหญ่ในอียิปต์เมื่อ พ.ศ. 2442 และดำรงตำแหน่งนี้จนเสียชีวิตเมื่อ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2448 ที่เมืองอเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ ซึ่งเขาได้ปฏิรูปการทำงานของศาลและการบริหารหน่วยวะกัฟในระหว่างนี้ด้วย
ข้อมูล

Benzine, Rachid (2008). Les nouveaux penseurs de l'Islam. Paris: Éditions Albin Michel. ISBN 978-2-226-17858-9.
Black, Antony (2001). The History of Islamic Political Thought. New York: Routledge. ISBN 0-415-93243-2.
Sedgwick, Mark (2009). Muhammad Abduh. Oxford: Oneworld Publications. ISBN 978-1-85168-432-8.
Watt, W. Montgomery (1985). Islamic Philosophy and Theology. Edinburgh: Edinburgh University Press. ISBN 0-7486-0749-8.
อ่านเพิ่ม

Christopher de Bellaigue, "Dreams of Islamic Liberalism" (review of Marwa Elshakry, Reading Darwin in Arabic, 1860–1950), The New York Review of Books, vol. LXII, no. 10 (4 June 2015), pp. 77–78.
Wissa, Karim (1989). "Freemasonry in Egypt 1798-1921: A Study in Cultural and Political Encounters". British Society for Middle Eastern Studies Bulletin. Taylor & Francis. 16 (2): 143–161. doi:10.1080/13530198908705494. JSTOR 195148.
แหล่งข้อมูลอื่น

Center for Islam and Science: Muhammad `Abduh เก็บถาวร 2005-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  นครรัฐวาติกัน 2 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef  İslâm Ansiklopedisi
กามเธนุ

| กามเธนุ |
| --- | --- |
โคมาตา
กามเธนุที่ถ้ำบาตู ประเทศมาเลเซีย
ชื่ออื่น: สุรภี
ชื่อในอักษรเทวนาครี: कामधेनु
ชื่อในการทับศัพท์ภาษาสันสกฤต: Kāmadhenu
ส่วนเกี่ยวข้อง: เทวี
ที่ประทับ: โคโลก, บาดาล, อาศรมฤาษี, ชมทัคนี และวสิสตะ
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: กาษยป
บุตร - ธิดา: นนทินี, เธนุ, หรสจิกา และ สุภัทร
กามเธนุ (สันสกฤต: कामधेनु, [kaːmɐˈdʱeːnʊ], Kāmadhenu), หรือ สุรภี (सुरभि, Surabhi หรือ सुरभी, Surabhī) เป็นเทวีวัวที่ปรากฏในศาสนาฮินดู ถือให้เป็นมารดาของโคทั้งปวง ในประติมานวิทยามักแสดงนางในรูปวัวสีขาว ศีรษะเป็นสตรี มีเต้านม ปีกนก และหางเป็นนกยูง หรือในรูปวัวตัวขาวที่ภายในเต็มไปด้วยเทพเจ้าองค์อื่น
นักภารตวิทยา Madeleine Biardeau ระบุว่ากามเธนุเป็นคำเรียกทั่วไปของวัวศักดิ์สิทธิ์ หรือผู้สร้างความเจริญรุ่งเรืองเรื่อยไป และยังถือเป็นรูปปางหนึ่งของเทวี (มารดาเทวีสูงสุด) และยังเกี่ยวข้องใกล้ชิดกับเทวีแห่งผืนดิน (พระปฤถวี) วัวศักดิ์สิทธิ์นี้ยังเป็นตัวแทนของ "ความบริสุทธิ์และการเจริญพันธุ์ที่ไม่ใช่ในเชิงอีโรติก" นอกจากนี้ยังสามารถพบกามเธนุควบคู่กับทัตตทเรยะในฐานะ ปัญจภูต
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กามเธนุ
พอล ออร์นดอร์ฟ

| พอล ออร์นดอร์ฟ |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Paul Parlette Orndorff Jr.
เกิด: 29 ตุลาคม ค.ศ. 1949(1949-10-29) วินเชสเตอร์ รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ
เสียชีวิต: 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2021(2021-07-12) (71 ปี) ฟาเยตต์วิลล์ รัฐจอร์เจีย สหรัฐ
การศึกษา: University of Tampa
คู่สมรส: Ronda Maxwell (สมรส 1971)
บุตร: 2
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Paul Orndorff
ส่วนสูง: 6 ฟุต 0 นิ้ว (183 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 252 ปอนด์ (114 กิโลกรัม)
มาจาก: Brandon, Florida
ฝึกหัดโดย: Bob Backlund Jack Brisco Eddie Graham Hiro Matsuda
เปิดตัว: 1976
รีไทร์: 2000
พอล พาร์เลต ออร์นดอร์ฟ จูเนียร์ (Paul Parlette Orndorff, Jr.) หรือที่รู้จักกันดีในนาม "มิสเตอร์วอนเดอร์ฟูล" พอล ออร์นดอร์ฟ ("Mr. Wonderful" Paul Orndorff) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุชาวอเมริกันสังกัด WWF และ WCW ได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2005
ประวัติ

ถ้าพูดถึงหนึ่งในนักมวยปล้ำที่ใช้ท่าไม้ตายอย่าง Piledriver แล้วละก็ เราคงนึกชื่อของดิอันเดอร์เทเกอร์หรือเคนปรากฏขึ้นมาก่อนเป็นคนแรกๆ แน่นอน แต่เอาจริงแล้วนักมวยปล้ำที่นำท่านี้มาใช้ในการปล้ำจนโด่งดังนั้นกลับไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็น "Mr. Wonderful" Paul Orndorff นักมวยปล้ำจอมแสบที่เคยเปิดศึกกับ Hulk Hogan อย่างเมามันมาแล้วนั่นเอง
เขาเป็นอดีตนักอเมริกันฟุตบอลที่ผันตัวมาเป็นนักมวยปล้ำด้วยบุคลิกรูปร่างแข็งแกร่งอันเนื่องจากมีพื้นฐานจากกีฬาชนิดนี้ทำให้เขาได้รับการผลักดันอย่างรวดเร็วในฐานะนักมวยปล้ำผู้หลงใหลความงามของกล้ามเนื้อและความแข็งแกร่งของตัวเอง
แน่นอนว่าชื่อของเขาโด่งดังหลังการหักหลังคู่แท็กทีมของตัวเองอย่าง Hulk Hogan อย่างเจ็บแสบนำไปสู่การเป็นฝ่ายอธรรมภายใต้การนำของผู้จัดการสมองใสอย่าง Bobby Heenan ที่ทำให้มีโอกาสชิงแชมป์อินเตอร์และแชมป์โลก แต่ก็ไม่ได้ทั้งหมด ก่อนจะย้ายออกจาก WWE ไปปล้ำในสมาคม WCW และเลิกปล้ำที่นั่นพร้อมเกียรติยศอย่างแชมป์ทีวีของ WCW และแชมป์แท็กทีมเท่านั้นเอง
กระนั้นตัวของเขาก็ได้ทิ้งมรดกในวงการเอาไว้ในฐานะนักมวยปล้ำกิมมิคหลงตัวเองที่ต่อมาได้สืบทอดต่อไปยังนักมวยปล้ำรุ่นหลังๆ ที่เจริญรอยตามเขา รวมทั้งท่าไม้ตายอย่าง Piledriver เองก็มีผู้ใช้ท่านี้มากมายในกาลต่อมา
ผลงาน > ฟุตบอลวิทยาลัย

University of Tampa
Football Hall of Fame (Class of 1986)