stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การรถไฟแห่งประเทศไทย
รถจักรและล้อขับเคลื่อน > ประจำการ > รถจักรไอน้ำ

ใช้สำหรับบริการขบวนพิเศษเท่านั้น
| รุ่น | ผู้ผลิต | รุ่นเลขที่ | ปีผลิต | จำนวนสร้าง | กำลัง | ความเร็วสูงสุด (km/h) | ภาพ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ญี่ปุ่นมิกาโด |  มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์, ฮิตาชิ, นิปปอน ชาเรียว, คาวาซากิ เฮฟวี อินดัสตรีส์, กิช่า เซโซะ | 351-378, 901-970  (เหลือ 953 ประจำการ) | 2479-2494 | 98 | 1,280 hp (950 kW) | 85 |  | ขบวนพิเศษนำเที่ยวในวันแม่ วันพ่อ วันปิยมหาราช และวันสถาปนา รฟท. |
| ญี่ปุ่นแปซิฟิค |  มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์, ฮิตาชิ, นิปปอน ชาเรียว, คาวาซากิ เฮฟวี อินดัสตรีส์, กิช่า เซโซะ | 283-292, 821-850  (เหลือ 824 และ 850 ประจำการ) | 2485-2494 | 40 | 1,280 hp (950 kW) | 100 |  | ขบวนพิเศษนำเที่ยวในวันแม่ วันพ่อ วันปิยมหาราช และวันสถาปนา รฟท. |
| เจเอ็นอาร์ คลาสซี 56 |  มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์, ฮิตาชิ, นิปปอน ชาเรียว, คาวาซากิ เฮฟวี อินดัสตรีส์, กิช่า เซโซะ | 701-746  (เหลือ 713 และ 715 ประจำการ) | 2478-2482 | 46 | 592 hp (441 kW) | 75 |  | ใช้บนเส้นทางสายน้ำตก (ทางรถไฟสายมรณะ) ในงานสัปดาห์สะพานข้ามแม่น้ำแคว จังหวัดกาญจนบุรี |
รถจักรและล้อขับเคลื่อน > ปลดประจำการ > รถจักรรางมาตรฐาน

| รุ่น | ผู้ผลิต | รุ่นเลขที่ | ปีผลิต | จำนวนสร้าง | ภาพ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รุ่น B (ดูบส์) |  ดูบส์ เเอนด์ คอมปานี | 1-4 | 2437 | 4 |  | รถจักรไอน้ำรุ่นเเรกของกรมรถไฟ |
| รุ่น A (ดูบส์) |  ดูบส์ เเอนด์ คอมปานี | 5-6 | 2437 | 4 |  | หมายเลข 3127 เเละ 3128 ไม่ได้ส่งมอบ |
| รุ่น A (ฮันสเลท) |  ฮันสเลท เอนจิน คอมปานี | 7-8 ภายหลัง 21-22 | 2430/2437 | 2 | ไม่มีภาพถ่ายปรากฏที่เเน่ชัด | หมายเลข 7 เดิมชื่อ St-y-Nyll เเละหมายเลข 8 เดิมชื่อ Faringdon |
| รุ่น A (เเพคเก็ท) |  เเพคเก็ท เเอนด์ ซันส์ | 9-10 | 2440 | 2 |  | เป็นรถรุ่น B1 ในสายการผลิตของบริษัทเเพคเก็ท เเอนด์ ซันส์ |
| รุ่น B (ฮาโนเเมก) |  ฮาโนเเมก | 11-16, 25-30 ภายหลัง 101-124 | 2441, 2443, 2446-2448, 2451, 2453 | 24 |  | เป็นรถจักรตระกูล P3 ของการรถไฟเเห่งรัฐปรัสเซีย หมายเลข 113-121 ไม่ทราบหมายเลขดั่งเดิม |
| รุ่น C (เคราส์) |  เคราส์ ออฟ มิวนิก | 17-24 ภายหลัง 201-209 | 2441/2443/2445 | 8 |  |  |
| รุ่น C (ฮาโนเเมก) |  ฮาโนเเมก | 31-34, 112-118, 220-221 ภายหลัง 209-221 | 2449-2451, 2453 | 13 |  | ทั้งหมดได้เเปลงเป็นรถจักรราง 1 เมตร |
| รุ่น A (เฮนเชล) |  เฮนเชล เเอนด์ ซอนห์ | 51-56 | 2452, 2457 | 6 |  | ทั้งหมดได้เเปลงเป็นรถจักรราง 1 เมตร |
| รุ่น 301 (ฮาโนเเมก) |  ฮาโนเเมก | 301-302 ภายหลัง 401-402 | 2456 | 2 |  | ทั้งหมดได้เเปลงเป็นรถจักรราง 1 เมตร |
| รุ่น A (เเมนนิ่ง วาเดิล) |   เเมนนิ่ง วาเดิล | 21-22 | 2462 | 2 | ไม่มีภาพถ่ายปรากฏที่เเน่ชัด |  |
รถจักรและล้อขับเคลื่อน > ปลดประจำการ > รถจักรราง 1 เมตร

| รุ่น | ผู้ผลิต | รุ่นเลขที่ | ปีผลิต | จำนวนสร้าง | ภาพ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รุ่น A (เฮนเชล) |  เฮนเชล เเอนด์ ซอนห์ | 51-56 | 2452, 2457 | 6 |  | ทั้งหมดได้เเปลงมาจากรถจักรรางมาตรฐาน |
| รุ่น A (บรัช) |  บรัช อีเลคตริกัล คอมปานี | 57-63 | 2453-2454 | 7 |  |  |
| รุ่น D (เคราส์) |  เคราส์ ออฟ มิวนิก | 1-7 ภายหลัง 125-131 | 2444-2445, 2455 | 7 |  |  |
| รุ่น C (เคราส์) |  เคราส์ ออฟ มิวนิก | 1-7 ภายหลัง 125-131 | 2444-2445, 2455 | 7 |  |  |
| รุ่น C (เคราส์) |  เคราส์ ออฟ มิวนิก | 11-13 ภายหลัง 151-155 | 2444, 2455, 2457 | 5 |  | หมายเลข 154-155 ไม่พบหมายเลขดั่งเดิม |
| เเบกนัล |  W. G. Bagnall | 20 ภายหลัง 1 |  | 1 |  | เดิมเป็นของ การรถไฟสหพันธรัฐมาเล |
| รุ่น E |  นอร์ท บริติช โลโคโมทีฟ คอมปานี | 8-19, 35-39 ภายหลัง 156-172, 173-197 | 2458, 2462 | 42 |  | หมายเลข 156, 157, 160, 162, 166 เเละ 167 ได้เเปลงไปใช้เครื่องเปลี่ยนอาการเเบบ Caprotti เเละหมายเลข 163, 169, 184, 185 เเละ 187 ได้บริจาคให้กับประเทศกัมพูชา |
| รุ่น E (198) |  นาสมิธ วิลสัน เเอนด์ คอมปานี | 198 | 2464 | 1 |  | เดิมเป็นรถจักรรุ่น K ของประเทศพม่า |
| รุ่น C (ฮาโนเเมก) |  ฮาโนเเมก | 209-221 | 2449-2451, 2453 | 13 |  | ทั้งหมดได้เเปลงมาจากรถจักรรางมาตรฐาน หมายเลข 218 ได้เเปลงไปใช้เครื่องเปลี่ยนอาการเเบบ Caprotti |
| บาติโนลส์เเปซิฟิก |  บาติโนลส์ | 222-225 | 2467 | 4 |  |  |
| บอลด์วินเเปซิฟิก |  บอลด์วิน โลโคโมทีฟ เวิร์ค | 226-251 | 2468-2569, 2471-2472 | 26 |  | เป็นรถจักร 3 ลูกสูบ หมายเลข 226-237 ใช้เครื่องเปลี่ยนอาการเเบบเกรซลี่ เเละหมายเลข 238-251 ใช้เครื่องเปลี่ยนอาการเเบบฝักมะขามคู่ |
| ฮาโนเเมกเเปซิฟิก |  ฮาโนเเมก | 260-282 | 2471-2472 | 23 |  | เป็นรถจักร 3 ลูกสูบ |
| บอลด์วินมิกาโด |  บอลด์วิน โลโคโมทีฟ เวิร์ค | 301-306 | 2466, 2468 | 6 |  | หมายเลข 301-302 เป็นรถจักรเเบบ 2 ลูกสูบ เเละหมายเลข 303-306 เป็นรถจักรเเบบ 3 ลูกสูบ |
| นาสมิธมิกาโด |  นาสมิธ วิลสัน เเอนด์ คอมปานี | 311-312 | 2467 | 2 |  |  |
| บาติโนลส์มิกาโด |  บาติโนลส์ | 321-326 | 2467 | 6 |  |  |
| สวิสคอนโซลิเดชั่น |  สวิส โลโคโมทีฟ เเอนด์ เเมชชีน เวิร์ค | 331-348 | 2450, 2452, 2455-2456, 2458 | 18 |  | เดิมเป็นรถจักร รุ่น G 4/5 ของ การรถไฟเรเทียน |
| รุ่น 401 (ฮาโนเเมก) |  ฮาโนเเมก | 401-402 | 2456 | 2 |  | ทั้งหมดได้เเปลงมาจากรถจักรรางมาตรฐาน |
| การัตต์ |  เฮนเชล เเอนด์ ซอนห์ | 451 - 458 | 2472, 2479 | 8 |  | หัวรถจักรไอน้ำที่ขนาดใหญ่และยาวที่สุดของ กรมรถไฟหลวง |
| เจเอ็นอาร์ คลาสซี 58 |  คาวาซากิเฮฟวีอินดัสทรีส์, กิช่าเซโซะไกรชะ | 761-764 | 2481–2482 | 4 |  | เดิมเป็นของ การรถไฟแห่งรัฐบาลญี่ปุ่น หมายเลข 52, 54, 130, 136 ทั้งหมดได้เเปลงมาจากรถจักรรางสามฟุตหกนิ้ว |
| รุ่น P |  Kitson, นอร์ท บริติช โลโคโมทีฟ คอมปานี | 801-818 | 2460-2462 | 18 |  | เดิมเป็นของ การรถไฟสหพันธรัฐมาเล หมายเลข MR 521.01-521.20 |
รถไฟฟ้าขนส่งมวลชน

การรถไฟแห่งประเทศไทย ยังเป็นผู้รับผิดชอบเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลอีก 7 โครงการ แบ่งเป็นรถไฟฟ้าชานเมือง 3 โครงการ และระบบรถไฟฟ้าความเร็วสูง 4 โครงการ โดยมีรายละเอียดดังนี้
รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ : เป็นสัมปทานของ บริษัท เอเชีย เอรา วัน จำกัด แบ่งออกเป็น
ช่วงสุวรรณภูมิ - พญาไท ระยะทาง 28.6 กิโลเมตร : เปิดให้บริการ โดยยกเลิกการให้บริการรถไฟด่วนเป็นการชั่วคราวเพื่อทดแทนด้วยรถไฟความเร็วสูง
ช่วงพญาไท - ดอนเมือง ระยะทาง 21.8 กิโลเมตร : อยู่ในระหว่างเตรียมการก่อสร้าง
รถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดง แบ่งออกเป็น
สายสีแดงอ่อน (สายนครวิถี)
ช่วงศาลายา - ตลิ่งชัน และศิริราช - ตลิ่งชัน : อยู่ในระหว่างเตรียมการก่อสร้าง
ช่วงตลิ่งชัน - บางซื่อ : เปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2564
ช่วงบางซื่อ - พญาไท : อยู่ในระหว่างเตรียมการก่อสร้าง
ช่วงพญาไท - หัวหมาก - ฉะเชิงเทรา และศาลายา - นครปฐม : อยู่ในระหว่างการศึกษาเส้นทาง
สายสีแดงเข้ม (สายธานีรัถยา)
ช่วงธรรมศาสตร์รังสิต - รังสิต : อยู่ในระหว่างเตรียมการก่อสร้าง
ช่วงรังสิต - บางซื่อ : เปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2564
ช่วงบางซื่อ - หัวลำโพง : อยู่ในระหว่างเตรียมการก่อสร้าง
ช่วงหัวลำโพง - วงเวียนใหญ่ - มหาชัย กำลังปรับแบบช่วงหัวลำโพง - วงเวียนใหญ่ เป็นอุโมงลอดใต้แม่น้ำเจ้าพระยาและจัดทำรายงาน EIA ฉบับใหม่
มหาชัย - ปากท่อ และช่วงธรรมศาสตร์รังสิต - บ้านภาชี : อยู่ในระหว่างการศึกษาเส้นทาง
รถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน ช่วงดอนเมือง - อู่ตะเภา : เป็นสัมปทานของ บริษัท เอเชีย เอรา วัน จำกัด อยู่ในระหว่างเตรียมการก่อสร้าง
รถไฟความเร็วสูงไทย-จีน (สายอีสาน) ช่วงบางซื่อ - หนองคาย : เป็นโครงการความร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทย และรัฐบาลจีน อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง
รถไฟความเร็วสูงไทย-ญี่ปุ่น (สายเหนือ) ช่วงบางซื่อ - เชียงใหม่ : เป็นโครงการความร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทย และรัฐบาลญี่ปุ่น อยู่ในระหว่างการออกแบบรายละเอียดโครงการ
รถไฟความเร็วสูงสายใต้ ช่วงบางซื่อ - ปาดังเบซาร์ (ไทย) : อยู่ระหว่างการออกแบบรายละเอียดโครงการ
ปีใหม่เมือง

ประเพณีปีใหม่เมือง (ไทยถิ่นเหนือ: ) เป็นประเพณีที่ปรากฏในเดือนเมษายน หรือเดือน 7 เหนือ ประเพณีปีใหม่เมืองเป็นการเปลี่ยนศักราชใหม่ การเอาเดือนเมษายนเป็นเดือนแรกของปีนั้นอยู่บนพื้นฐานของความเชื่อเรื่องการเปลี่ยนศักราชใหม่ และเป็นโอกาสให้สมาชิกในครอบครัวได้มาอยู่รวมกันเพื่อทำบุญตักบาตร สรงน้ำพระ ดำหัว เล่นน้ำ และขอพรจากผู้ใหญ่อีกด้วย
ในปฏิทินล้านนาอาจจะมีการกำหนดวันสงกรานต์ที่ต่างจากราชการไทย เพราะฉะนั้นจะขออธิบายรายละเอียดดังนี้
13 เมษายน เป็นวันสังขารล่อง(สังขานต์ล่อง) กรณีที่เป็นปีอธิกสุรทิน
14 เมษายน เป็นวันสังขานต์ล่อง หากเป็นปีปกติ แต่ปีอธิกสุรทิน จะเป็นวันเน่า
15 เมษายน เป็นวันเน่า
16 เมษายน เป็นวันพญาวัน
เนื่องจากเดือนทางจันทรคติล้านนาจะเร็วกว่าทางเชียงตุงและเชียงรุ่ง 1 เดือน แต่จะเร็วกว่าในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป ไป 2 เดือน ทำให้การนับเดือนทางจันทรคติล้านนาแตกต่างจากที่อื่น (อ้างอิงจากปฏิทินล้านนา ฉบับวัดธาตุคำ โดยพระครูอดุลสีลกิตติ์)
แต่ในปัจจุบันจะกำหนดตามราชการไทยก็คือ 13-15 เมษายน เช่นเดิม
ช่วงเวลาในปีใหม่เมือง > วันสังขานต์ล่อง

วันสังขานต์ล่อง ปัจจุบันถือเอาวันที่ 13 เมษายน ของทุกปีเป็นวันสังขานต์ล่อง เป็นวันแรกของกิจกรรมประเพณีปีใหม่เมือง หลังเที่ยงคืนวันที่ 13 เมษายน จะมีการจุดประทัด ยิงปืน เพื่อส่งสังขารหรือไล่สังขาร (จะถือเอาตามเวลาสังขานต์ล่องตามที่บอกในปฏิทินปี๋ใหม่เมืองในปีนั้น เช่นบอกว่าสังขานต์จะล่องเมื่อ 03 นาฬิกา 30 นาที 26 วินาที ชาวบ้านก็จะจุดประทัดเวลานั้นถือว่าไล่สังขานต์) วันนี้สมาชิกในครอบครัวจะทำความสะอาดบ้านเรือน ทั้งบนเรือนและใต้ถุนบ้าน การทำความสะอาดเจ้าที่ ศาลพระภูมิ บางท้องถิ่นจะทำคานหามใส่ดอกไม้ ธูปเทียน ต้นดอก ต้นเทียน เรียกกันว่า “ต้นสังขานต์” แล้วพากันแห่ขบวนเอาคานหามไปลอยน้ำเพื่อเป็นการสะเดาะเคราะห์ แต่ในบางพื้นที่จะเตรียมเสื้อผ้า (เอาที่เป็นตัวแทน) ในแต่ละคนในครอบครัวไปทำพิธีในวัดวันนี้โดยพับเสื้อผ้าให้เรียบร้อยใส่ในสลุงหรือตะกร้าแล้วนำสตวง (อ่านว่า สะ-ตวง) ไปวางทับอีกทีแล้วไปทำพิธีในวัด เมื่อเสร็จจะเอาผ้าไปสะบัดที่แม่น้ำเชื่อว่าเป็นการสะบัดเคราะห์ บางพื้นที่จะมีการนำเชือกสายสินธ์ุของแต่ละครอบครัวเช่นในครอบครัวมี 5 คนก็นำเชือกมา 5 เส้นมา เชือกนั้นจะชุบน้ำมันเพื่อนำไปเผาเวลาทำพิธี และในวันนี้จะมีการสระเกล้า สระผมของตัวเองตามทิศที่เป็นมงคลซึ่งจะบอกในปฏิทินปี๋ใหม่เมือง
ช่วงเวลาในปีใหม่เมือง > วันเน่าหรือวันเนาว์

วันเน่าหรือวันเนาว์ เป็นวันที่ 14 เมษายน ของทุกปี เป็นวันที่สองของประเพณีปีใหม่เมือง ตามประเพณีแล้ววันนี้เป็น "วันดา" คือวันที่ต้อง
เตรียมสิ่งของต่างๆ เพื่อใช้ทำบุญในวันรุ่งขึ้น และตลอดทั้งวัน เด็กๆ บ่าว สาว ผู้เฒ่าผู้แก่ จะพากันไปขนทรายที่แม่น้ำ เข้าวัด เพื่อก่อเป็นเจดีย์ทราย คนล้านนามีความเชื่อเรื่องวันเน่าว่า ถ้าหากผู้ประสงค์จะปลูกเรือนไม้ ให้รีบตัดไม้ภายในวันนี้ เพราะเชื่อว่าไม้จะไม่เน่าและไม่มีมอดหรือปลวกมากินไม้ดังกล่าว ความเชื่อบางประการเกี่ยวกับวันเน่า ไม่ควรด่าทอ เกิดอุบัติเหตุเจ็บตัว สาปแช่งหรือกล่าวคำร้ายต่อกัน ปากจะเน่าจะเหม็น เป็นอัปมงคลไปทั้งปี เชื่อว่าถ้าดุด่าลูกหลานเรื่องใด เด็กจะนิสัยแบบนั้นไปตลอดทั้งปี และในวันนี้จะเป็นวันเตรียมทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับประเพณี เช่นของดำหัว เครื่องทำขึ้นต้าวตังสี่เป็นต้น
ช่วงเวลาในปีใหม่เมือง > วันพญาวัน

วันพญาวัน เป็นวันที่ 15 เมษายน ของทุกปี วันที่สามของประเพณีปีใหม่เมือง ถือเป็นวันเถลิงศก เปลี่ยนศักราชเริ่มต้นปีใหม่ วันนี้มีการทำบุญทางศาสนาแต่เช้าตรู่ และอุทิศกุศลไปถึงญาติผู้ล่วงลับ หรือเรียกว่า “ทานขันข้าว” (อ่านเสียงล้านนา “ตานขันเข้า”) หลังจากนั้นนำตุงปักลงบนกองเจดีย์ทราย และคนเฒ่าคนแก่ก็อยู่ร่วมพิธีเวนทานเจดีย์ทราย ถวายช่อตุงปีใหม่ และฟังเทศนาธรรมอานิสงส์ปีใหม่
ช่วงบ่ายเป็นการรดน้ำดำหัว เพื่อขอขมาคนเฒ่าคนแก่ พ่อแม่ ครูอาจารย์ ไปสรงน้ำพระพุทธรูป เจดีย์ วันนี้คนล้านนาจะทัดดอกไม้นามปี เพื่อให้เกิดความเป็นมงคลแก่ชีวิต
นอกจากนี้ ยังนิยมเริ่มต้นเรียนศาสตร์ศิลป์ต่างๆ เป็นต้นว่า มนต์คาถา สักยันต์ หรือทำพิธีสืบชะตา ขึ้นบ้านใหม่ ไหว้ครู และในหลายพื้นที่ยังมีกิจกรรมแห่ไม้ค้ำศรี (อ่านเสียงล้านนาว่า ไม้ก๊ำสะหรี) หรือไม้ค้ำโพธิ์ เพื่อสืบต่ออายุพระศาสนา และค้ำชูอุดหนุนให้แก่ชีวิตเจริญรุ่งเรือง
ช่วงเวลาในปีใหม่เมือง > วันปากปี

วันปากปี เป็นวันที่ 16 เมษายน ของทุกปี วันที่สี่ของประเพณีปีใหม่ จัดว่าเป็นวันสำคัญอีกวันหนึ่งในเทศกาลปีใหม่เมือง ถือเป็นวันแรกของปี วันนี้คนล้านนาจะมารวมตัวกันเพื่อทำบุญเสาใจบ้าน หรือส่งเคราะห์บ้าน บางแห่งอาจจะต่อด้วยพิธีสืบชะตาหมู่บ้าน และพากันไปขอขมา ดำหัว พระเถระผู้ใหญ่ตามวัดต่างๆ ดำหัวผู้อาวุโส ผู้นำชุมชน ในตอนค่ำของวันนี้จะมีการบูชาเทียน สืบชะตา ลดเคราะห์ รับโชค เพื่อให้เกิดความเป็นมงคลแก่ครอบครัว
ความเชื่อบางประการเกี่ยวกับวันปากปี ชาวล้านนาจะกิน “แกงขนุน” หรือภาษาชาวบ้านเรียกว่า “แก๋งบ่าหนุน” กันทุกครอบครัว เพราะเชื่อว่าจะหนุนชีวิตให้เจริญก้าวหน้า ทั้งนี้เหตุผลของการทานแกงขนุนดังกล่าว อาจจะมาจากชื่อขนุน ที่มีความหมายถึงการเกื้อหนุน ค้ำจุน ครอบครัวให้เจริญรุ่งเรืองหรือตลอดปีของคนล้านนา และในตอนเย็นในบางพื้นที่ (บางพื้นที่อาจไม่กระทำ) จะมีการขึ้นต๊าวตังสี่หรือท้าวทั้งสี่ (เทพสี่องค์อันหมายถึงท้าวจตุโลกบาลซึ่งปกครองรักษาในทิศทั้งสี่ ซึ่งเป็นจตุรทิศคือ เหนือ ใต้ ตะวันออก และตะวันตก) มีลักษณะเป็นเสามีไม้ขัดกันเป็นสี่มุม แต่ละมุมจะมีใบตองที่ใส่เครื่องบูชาทั้งสี่ด้านหรือเรียกว่า ควัก ในทางภาษาล้านนา รวมทั้งที่ด้านล่างบนพื้นดินก็จะมีอีกหนึ่งอันเพื่อบูชาพระแม่ธรณี เชื่อว่าจะเกิดสิริมงคต่อบ้าน การกระทำนี้จะทำกันเป็น หม้ง หรือแปลว่า บ้านที่อาศัยร่วมกันใกล้เคียงที่ไม่มีรั้วกั้นเหมือนเป็นวงเดียวกัน ถ้ามีรั้วกั้นจะถือว่าอีก หม้ง แต่ละหม้งก็จะมีต้าวตังสี่อยู่ ผู้ที่กระทำพิธีภาคเหนือเรียก ปู๋จ๋านหรือมัคทายกนั้นเองและในวันนี้จะมีการบูชาเทียนปีใหม่ในช่วงค่ำขึ้นมาอีกเวลา จะเป็นพิธีกรรมในส่วนของครอบครัวที่จะกระทำกันในบ้านเรือนของตน พิธีกรรมดังกล่าวคือ การจุดเทียนบูชาบ้านเรือนหรือคนล้านนาเรียกว่า ต๋ามเตียนปู่จาพระเจ้า
โดยเทียนดังกล่าวจะมีอยู่สามเล่ม คือ เทียนบูชาลดเคราะห์ เทียนบูชาสืบชะตา และเทียนบูชาโชคลาภ โดยมีการปลุกเสกโดยพระหรือมัคทายก (ปู่จ๋าน) บางท้องถิ่นจะมีการ "ต๋ามขี้สายเท่าอายุ" (การจุดเส้นไฟเท่าจำนวนอายุ) ขี้สายหรือเส้นไฟนี้จะทำมาจากเส้นด้ายพื้นเมือง นำไปชุบขี้ผึ้งหรือไขมัน หรือน้ำมันมะพร้าว ปัจจุบันนิยมชุบน้ำมันพืชที่ใช้ในครัวเพราะง่ายดี พอค่ำลง ก็จะเอาขี้สายเท่าอายุไปจุดบูชาที่ลานพระธาตุเจดีย์ในวัด หรืออาจจุดที่ลานทรายหน้าพระวิหาร ตรงที่สายตาพระเจ้าตก หรืออาจจุดที่ลานบ้านของตัวเองก็ได้ การต๋ามขี้สายเท่าอายุนี้ บางท่านก็ว่า เป็นการเผาอายุสังขารเก่าให้พ้นไป บางท่านก็ว่าเป็นการเผาเสนียดจัญไร อุบาทว์ อาถรรพณ์ ขึดขวงต่างๆ ที่ติดตัวเรามาให้หมดสิ้นไป บางท้องถิ่นก็ให้เพิ่มขี้สายไปอีกเส้นหนึ่ง ถือว่าเป็นการสืบชะตาตัวเรา ให้รุ่งเรืองรุ่งโรจน์ประดุจเปลวไฟในปีใหม่ที่มาถึงนี้
การขอขมา ดำหัวแบบล้านนา

การดำหัวแบบล้านนา จะไม่เหมือนการรดน้ำ ดำหัว แบบของภาคกลางหรืออื่นๆ กล่าวคือ การทำแบบล้านนาจะมีเอกลักษณ์เฉพาะที่สืบทอดกันมายาวนาน ตั้งแต่สมัยอาณาจักรล้านนา มานานแล้ว การดำหัว ในความหมายทั่วไปของชาวล้านนา หมายถึงการ สระผม แต่ในพิธีกรรมโดยในช่วงปีใหม่นี้ หมายถึงการชำระล้างสิ้งอันเป็นการอัปมงคล ในชีวิตไปจากร่างกายตน เพื่อพร้อมรับเตรียมในปีใหม่นั้น ด้วยการใช้ส้มป่อย เป้นการสระ ตลอดจนนำส้มป่อยไปมอบแก่คนที่ตนนับถือ เพื่อเป็นการขอขมา ขอบคุณหรือแสดงความเคารพ
การดำหัวตนเอง คือหัวหน้าครอบครัวทำพิธีเสกเป่าน้ำขมิ้นส้มป่อย ด้วยคาถาที่สิริมงคล แล้วนำน้ำส้มป่อยมา ลูบศีรษะ
การดำหัวผู้น้อย เช่นบุตรหลาน โดยจะนำน้ำขมิ้นส้มป่อย ลูบศีรษะ โดยทำหลังจากข้อที่ 1 เสร็จแล้ว
การดำหัวผู้ใหญ่ เช่น พ่อแม่ ครูบาอาจารย์ คนที่นับถือ โดยจะนำน้ำขมิ้นส้มป่อยพร้อมสิ่งของและเครื่องสักการะ ไปมอบแด่ที่ตนนับถือ เพื่อเป็นการขอขมาโทษที่ได้ล่วงเกิน เมื่อผู้ใหมญ่ได้รับแล้ว ท่านจะเอามือจุ่มน้ำขมิ้นส้มป่อยมาลูบศีรษะและอาจสลัดใส่ผู้ที่ไปดำหัวคล้ายการประพรมน้ำมนต์ พร้อมให้พร ซึ่งการกระทำในข้อนี้ จะแตกต่างกับ สงกรานต์แบบไทยที่ทำคือเอามามารดมือผู้ใหญ่ แต่แบบล้านนาจะกระทำอีกแบบหนึ่งดังข้างต้น
คำปั๋นปอน (ให้พร) ปี๋ใหม่เมือง

เองวังโหนตุดีหลีและอัจจะในวันนี้ก่อเป๋นวันดี ดิถีวิเศษเหตุว่าสังขานปีเก่าก่อข้ามป้นไปแล้ว ปี๋ใหม่แก้วก่อมาฮอดมาเติง เจ้าตังหลายก่อบ่ละฮีตฮอยอดีตประเวณีอันเป๋นมาล่วงมาแล้วแต่ป๋างก่อน เจ้าตังหลายก็บ่ผ่อนเสียยังศรัทธา จึงได้น้อมนำมายังสุกัณธาโทตกะตานวัตถุตังหลายเหล่านี้มาถวยเป๋นตาน เพื่อจักขอสูมาโต๊ดผู้ข้าก่อโผดอโหสิกรรม แม่นว่าเจ้าตังหลายได้กระทำยะเป๋นตางดีตางจ๊อบ จุ่งหื้อสมประกอบมโนปณิธาน จุ่งหื้อมีตีฆาอายุยืนยิ่ง โรคภัยสิ่งหื้อหนีไกล๋ หื่อมีวรรณใสจื้นบาน เป๋นตี้ฮักและตี้ปอใจ๋หังคนอื่นตี้หัน หื้อมีความสุขกุเมื่อกุยาม กายิกาสุข เจ๋ตายิก๋าสุขพร่ำพร้อม หื้อมีก๋ำลังอุนหนุนเตื่อมแถ้ง จะไปเหี่ยวแห้งกุประก๋าร หื้อสมดังกำปอนวานกล่าวไว้ สมดังนึกได้กุประการเตี่ยงแต้ดีหลี
สัพปีตีโยวิวัชสันตุ สัพปะโลโก๋วินัสสันตุ มาเต๋ ภะวะตวั๋นตราโย สุขี ตีฆายุโก๋ ภะวะอภิวาตะนะ สีลิสนิสจั๋ง วุฑฒาปะจ๋ายิโน จั๊ตตาโร ธรรมมา วิชตันติ อายุ วัณโณ สุขขัง พลัง ฯ
ข้อมูลอื่น ๆ เพิ่มเติม

สิ่งที่จะเกี่ยวข้องกับประเพณีนี้เป็นอย่างมากคือ ดอกสารภี ผลของส้มป่อยที่ตากแห้งแล้ว และน้ำอบ (มีก็ได้ไม่มีก็ได้) ที่กล่าวมานี้จะใช้ผสมแช่น้ำเพื่อให้เกิดกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณะของประเพณีนี้อย่างเห็นได้ชัด จะนำไปใช้เช่น สรงน้ำพระ การขอขมา รดน้ำดำหัว เป็นต้น จึงถือเป็นสิ่งสำคัญในประเพณีนี้ทุกวันจนถึงวันปากปี (น้ำขมิ้นส้มป่อยยังมีการใช้ในหลายโอกาส เช่นการไหว้ครู การขอขมาสิ่งต่างๆเช่นผี ล้างสิ่งอัปมงคล การเดินออกจากป่าช้าแล้วต้องนำน้ำขมิ้นส้มป่อยล้างแขน ขาหรือส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายเพื่อล้างอัปมงคล เป็นต้น)
ตุงที่ใช้ในการไปวัด ส่วนใหญ่จะใช้ตุงเทวดา (ตุงเตวดา) ตุงนักษัตร ตุงไส้หมู (หรือตุงไส้ช้างหรือไส้จ้าง ตามท้องที่ถิ่นเรียก) เป็นต้น
ต้นไม้ที่เกี่ยวข้องกันตุงบางประเภท (กรณีตุงต้องใช้ห้อย) ต้นเขือง เป็นมงคล
สตวง (อ่านว่า สะ ตวง) คือกาบต้นกล้วยที่นำมาทำเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสแล้วเสียบไม้แทงตรงกลางเพื่อให้กาบกล้วยอยู่ตัวเป็นสี่เหลี่ยม ข้างในจะใส่ ข้าวเหนียวนึ่งสุก ข้าวเกรียบ กล้วย ใบหมากใบพลู ตุงเทวดา (บางพื้นที่) อ้อย เป็นต้น ถือเป็นเครื่องบูชา
ขวั๊ก คือใบตองที่ทำเป็นสี่เหลี่ยมขนาดพอเท่าฝ่ามือ ข้างในจะบรรจุเครื่องบูชาคล้ายสตวงแต่เพิ่มเอาแกงส้มแกงหวาน (คือการนำเอาผักมาผัดรวมกัน เช่น ใบตำลึง ยอดมะขามเป็นต้นนำมาผัดกับพริกกับเกลือ แต่ไม่ใช่นำมากิน) ด้วย
ปฏิทินปีใหม่เมือง หรือ ปักกะตืนปี๋ใหม่เมือง ที่เป็นปฏิทินบ่งบอกสิ่งที่เกี่ยวข้องต่างๆเช่น การพยากรณ์ ฝนในปี การทำนายดวง นางสงกรานต์ ฯลฯ
พื้นที่เด่นในการจัดงานปีใหม่เมือง

ป๋าเวณี..ปี๋ใหม่เมืองเจียงฮาย : 12 - 14 เมษายน บริเวณสวนตุงและโคมเชียงราย จังหวัดเชียงราย
ป๋าเวณีปี๋ใหม่เมือง : 13 - 15 เมษายน บริเวณทั่วเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ปี๋ใหม่เมืองหละปูน : 11 - 16 เมษายน ณ บริเวณศูนย์บริการนักท่องเที่ยวประตูท่าขามเทศบาลเมืองลำพูนและบริเวณรอบคูเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
ประเพณีสงกรานต์ "ดอกลมแล้งบาน สงกรานต์เมืองแป้ นุ่งหม้อห้อมแต้งามตา" : 11 -17 เมษายน บริเวณสวนสุขภาพเฉลิมพระเกียรติ ร.9 จังหวัดแพร่
สลุงหลวง กลองใหญ่ ปี๋ใหม่เมืองนครลำปาง : 9 - 13 เมษายน ณ ข่วงนคร เทศบาลนครลำปาง จังหวัดลำปาง
วิถีป๋าเวณีปี๋ใหม่เมือง : 13 - 15 เมษายน บริเวณริมกว๊านพะเยา อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา
ประเพณีวันสงกรานต์ (ปี๋ใหม่เมือง) : 15 - 17 เมษายน บริเวณหน้าสำนักงานเทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ป๋าเวณีปี๋ใหม่เมืองน่าน : 12 – 16 เมษายน ณ บริเวณวัดสวนตาล และวัดมิ่งเมือง อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน
สืบสานประเพณีสงกรานต์ : 12 - 14 เมษายน บริเวณถนนบรมอาสน์ หรือถนนลองโพธิ์ จังหวัดอุตรดิตถ์
ดูเพิ่ม

สงกรานต์
สงกรานต์ในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

https://sites.google.com/site/wwwpraphenipihimmeuxngcom/ เก็บถาวร 2016-06-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.openbase.in.th/node/6493 เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www2.it.mju.ac.th/dbresearch/raen/index.php/2011-01-31-04-09-04/art-lanna1 เก็บถาวร 2013-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://library.cmu.ac.th/ntic/lannatradition/newsyear.php เก็บถาวร 2011-05-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.banmuang.co.th/2013/04/ประเพณีปี๋ใหม่เมืองล้า/%5Bลิงก์เสีย%5D โดย บ้านเมืองออนไลน์ 13 เมษายน 2556 09:02 น.
http://www.autobacs.co.th/calendar/guide/ชวนกันเที่ยว-เดือนเมษายน-สงกรานต์แม่แจ่ม%5Bลิงก์เสีย%5D พิธีล่องสังขาน
หมี เสว่

หมี เสว่ (จีน: 米雪; ยฺหวิดเพ็ง: Mai5 Syut3; เยลกวางตุ้ง: máih syut; พินอิน: Mǐ xuě) มีชื่อจริงว่า มิเชล ยิม ไหว่หลิง (อักษรโรมัน: Michelle Yim Wai-ling; จีนตัวเต็ม: 嚴惠玲; จีนตัวย่อ: 严惠玲; เยลกวางตุ้ง: yìhm waih lìhng; พินอิน: Yán huì líng) นักแสดงหญิงฮ่องกงเจ้าบทบาทที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางมานานหลายทศวรรษ เธอได้รับความนิยมโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงกลางยุคทศวรรษที่ 70 และต้นยุค 80 ปัจจุบันเธอมีฉายาว่า "สาวสองพันปี" เนื่องจากตัวเธอดูอ่อนกว่าอายุจากการดูแลตัวเอง เธอเริ่มมีชื่อเสียงจากการแสดงในบทบาท อึ้งย้ง จากละครโทรทัศน์ของเจียซื่อ เรื่อง 
มังกรหยก 1976 เวอร์ชันปีพ.ศ. 2519 จากบทประพันธ์ของ กิมย้ง (หมีเซียะ เป็นอึ้งย้งที่มีฟันกระต่ายคู่หน้า คนแรก) ถึงแม้เธอจะเริ่มดังจากบท อึ้งย้งก็ตาม แต่ช่วงที่ชื่อเสียงของเธอพีคสุด คือ ช่วงที่เธอแสดงให้กับทางช่องเอทีวี(อาร์ทีวี) ตั้งแต่เรื่อง "ศึกสายเลือด" จนถึง "ศึกสองนางพญา" และในอดีตเธอเคยเป็นหนึ่งในนักแสดงที่เป็นสัญลักษณ์ (เสาหลัก) ของทางสถานีโทรทัศน์เอทีวี(อาร์ทีวี) อีกด้วย, ในปีพ.ศ. 2550 (2007) หนังสือพิมพ์ทรงอิทธิพลที่ขายดีที่สุดในฮ่องกง "แอปเปิลเดลี่" (Apple Daily) ที่มีสาขาในจีน และไต้หวัน ต่างคัดเลือกเธอให้เป็น "หนึ่งในนักแสดงที่สวมบทบาทอึ้งย้งได้ดีที่สุดร่วมกับองเหม่ยหลิง โดยบทอึ้งย้ง ที่ หมีเซียะ แสดงอยู่ในอันดับที่ 45 และบทอึ้งย้งที่ องเหม่ยหลิง แสดงอยู่ในอันดับที่ 10 จากการจัดอันดับใน 100 นักแสดงที่สวมบทบาทในละครชุดได้ยอดเยี่ยมที่สุด.
ประวัติ

เธอเกิดที่เมืองอันฮุย มณฑลกวางตุ้ง มีน้องสาวที่เป็นนักแสดงเช่นกัน ชื่อ ซิดนีย์ ยิม (Sidney Yim, 雪梨) จบมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนคริสต์  เธอเริ่มฝึกฝนการแสดงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 โดยเข้าเรียนการแสดงที่โรงเรียนสอนการแสดงของชอว์บราเดอส์ และในปี พ.ศ. 2518 เธอได้เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงอย่างเต็มตัว โดยการเซ็นสัญญาเข้าเป็นนักแสดงในสังกัดสถานีโทรทัศน์ซีทีวีของฮ่องกง หรือ "เจียซื่อ" ที่เพิ่งจะก่อตั้งขึ้นมาใหม่ และเป็นคู่แข่งสำคัญ ของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ต่อมาเธอได้รับบทนำเป็น อึ้งย้ง ในละครเรื่อง 

มังกรหยก 1976 คู่กับ ไป่ เปียว หลังจากออกอากาศ ทำให้เธอซึ่งตอนนั้นมีอายุ 21 ปี กลายเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง ซึ่งในตอนนั้นถือได้ว่าเป็นละครโทรทัศน์ที่ประสบความสำเร็จในฮ่องกง และ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ก่อนที่เวอร์ชัน มังกรหยก 1983 ที่มี องเหม่ยหลิง รับบท อึ้งย้ง จะทำลายเรตติ้ง ประสบความสำเร็จและได้รับความนิยมมากกว่า)
หลังจากสถานีโทรทัศน์ซีทีวีเลิกกิจการในปี พ.ศ. 2521 (1978) เธอได้แสดงละครโทรทัศน์กำลังภายอีกหลายเรื่องให้กับสถานีโทรทัศน์แห่งเอเชีย เช่น ฤทธิ์หมัดสะท้านบู๊ลิ้ม (Tai Chi Master), นักชกผู้พิชิต (The Legendary Fok), ศึกสองนางพญา (Princess Cheung Ping), ศึกสายเลือด (The Dynasty), แผ่นดินรักแผ่นดินเลือด (The Radical City), จิ๋นซีฮ่องเต้ (The Rise of the Great Wall), 13 ฮ่องเต้ตำนานจักรพรรดิราชวงศ์ชิง (The Rise and Fall of Qing Dynasty) เป็นต้น  ทำให้เธอได้รับฉายาจากบางสื่อว่า "ราชินีละครโทรทัศน์แนวกำลังภายใน"
ระหว่างวันที่ 22-24 กันยายน ค.ศ. 2015 หมี เสว่ และเยิ่น ต๊ะหัว นักแสดงชื่อดังชาวฮ่องกงร่วมสมัยเดียวกัน ได้เดินทางมาประเทศไทย โดยในวันที่ 22 กันยายน ทั้งคู่ได้เข้าสักการะพระพรหมที่ศาลท้าวมหาพรหม แยกราชประสงค์ เพื่อให้นักท่องเที่ยวทั้งจีน, ฮ่องกง และนานาชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตลาดฮ่องกง เกิดความเชื่อมั่นและเดินทางกลับมาเที่ยวประเทศไทยมากขึ้น จากเหตุระเบิดก่อนหน้านั้น โดยไม่ได้เรียกค่าตัว โดยเป็นการประสานจากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) โดยเฉพาะหมี เสว่ ได้แต่งชุดไทยและรำดอกบัวถวายด้วย
เธอเคยเล่นภาพยนตร์ของไทยอยู่หลายเรื่อง เช่น หงส์หยก นำแสดงโดย หมีเสว่ สรพงศ์ ชาตรี พิสมัย วิไลศักดิ์ รสริน จันทรา
ลักษณ์ อภิชาติ ชูศรี มีสมมนต์ บู๊ วิบูลย์นันท์ และ ชุมพร เทพพิทักษ์, นักฆ่าขนตางอน พ.ศ. 2525 นำแสดงโดย หมีเสว่ สรพงศ์ ชาตรี เนาวรัตน์ ยุกตนันท์ ปรัชญา อัครพล สุเชาว์ พงศ์วิไล สอาด เปี่ยมพงษ์สานต์ ฤทธิ์ ลือชา ลักษณ์ อภิชาติ เทพ โพธิ์งาม สมพงษ์ พงษ์มิตร และ ลลนา สุลาวัลย์, สิงห์จ้าวพยัคฆ์ นำแสดงโดย หมีเสว่ สุพรรษา เนื่องภิรมย์ ดามพ์ ดัสกร ลักษณ์ อภิชาติ และ ฤทธิ์ ลือชา
ปรากฏการณ์นางร้ายยอดนิยม

ช่วงยุค 80s-90s หมี เสว่ (ส่วนใหญ่)เธอจะแสดงละครให้กับทางช่องสถานีโทรทัศน์เอทีวี เป็นหลัก ดังนั้นเธอจึงมีผลงานละครกับช่องทีวีบี น้อยมาก
ต่อมาในปีพ.ศ. 2544 (2001) หมี เสว่ ได้เข้าเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่องทีวีบี (TVB) และมีผลงานละครกับทางช่องนี้เรื่อยมา
จนกระทั่งในปีพ.ศ. 2551 (2008) ด้วยวัยที่มากขึ้น ทางทีวีบี ได้มอบบทนางร้ายรุ่นแม่ ให้เธอแสดงในเรื่อง  มรสุมชีวิตลิขิตพระจันทร์ (Moonlight Resonance 2008)
โดยในเรื่องนี้เธอสวมบทบาทนางร้ายเป็น "หยิ่นหง" ภรรยาคนที่สองที่ชั่วร้าย,เจ้าเล่ห์และเห็นแก่ตัว เมื่อออกอากาศครั้งแรก เกิดกระแสเกลียด หมี เสว่ ขึ้นมา เนื่องจากมีผู้ชมมากมายเกลียดตัวละครตัวนี้เพราะเธอสามารถแสดงบทนางร้ายในละครเรื่องนี้ออกมาได้เข้าถึงบทบาทและแม้แต่เพื่อนสนิทของหมีเซียะเองก็ยังเกลียดเธอ โดยหมี เสว่เล่าว่า
เมื่อฉันเล่นบท "ป้าหงส์" เพื่อนสนิทของฉันเกลียดฉัน จำได้ว่าตอนที่ "เรื่อง  มรสุมชีวิตลิขิตพระจันทร์ ออนแอร์ออกอากาศ หลายคนดุด่าฉัน และแม้แต่เพื่อนที่ดีของฉันก็ชี้มาที่ฉันแล้วพูดว่า "เธอมันแย่มาก!"
และนับเป็นอีกหนึ่งความสำเร็จที่แตกต่างจากบทนางเอกที่เธอเคยได้รับในอดีต
บทบาทนางร้ายในละครเรื่องนี้ ทำให้ หมี เสว่ กลับมาได้รับความนิยมในฮ่องกงและสร้างความเกรียวกราวในสิงค์โปร์ได้อีกครั้ง และเป็นนักแสดงหญิงคนแรกที่รับบทนางร้าย จนคว้ารางวัลนักแสดงนำหญิงดีเด่น จากละครเรื่องนี้ได้สองตัวจากงาน TVB Anniversary Awards 2008 และ Asian Television Awards 2009 ซึ่งทั้งสองงานแจกรางวัล เพิ่งจะเริ่มมีการจัดขึ้นในช่วงปลายยุค 90s (ก่อนหน้านั้นยังไม่มี)
ตอนที่เธอได้รับรางวัล จากบทบาทนางร้าย หยิ่นหง เธอพูดทั้งน้ำตาว่า
"ฉันไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลยว่าฉันจะกลายเป็นคนที่ถูกเกลียดที่สุดในฮ่องกงในปีพ.ศ. 2551 (2008) ทุกคนด่าว่าฉันเล่นเป็น 'ป้าหงส์' ฉันเริ่มอาชีพนักแสดงตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น แต่ตอนนี้ฉันเพิ่งจะได้รับรางวัลนี้จากการรับบทเป็นแม่คน ฉันขอบคุณพระเจ้าสำหรับการจัดการ”
นับได้ว่าบทบาทนางร้าย หยิ่นหง เป็นการแสดงในช่วงหลังยุค 2000s ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของเธอ
ผลงาน > ผลงานภาพยนตร์

หงส์หยก (2523)
สิงห์จ้าวพยัคฆ์ (2523)
นักฆ่าขนตางอน (2525)