stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การออกเสียง

บทความนี้เกี่ยวกับภาษาศาสตร์ สำหรับนิติศาสตร์ ดูที่ การออกเสียงลงคะแนน
การออกเสียง อาจเรียกว่า เสียงอ่าน คำอ่าน หรือแม้แต่ การอ่าน หมายถึงวิธีการหรือรูปแบบของคำหรือวลีในภาษาที่ถูกพูดหรือเปล่งเสียงออกมา ถ้ากล่าวถึง "การออกเสียงที่ถูกต้อง" จะหมายถึงการออกเสียงโดยอิงสำเนียงที่เฉพาะเจาะจงอย่างหนึ่ง เช่นสำเนียงกลางมาตรฐาน
ปัจเจกบุคคลหรือกลุ่มบุคคลหลากหลายสามารถพูดคำหรือวลีหนึ่ง ๆ ด้วยวิธีการที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่างอาทิ ภูมิภาคที่พวกเขาเติบโตหรืออาศัยอยู่ หรือในกรณีที่พวกเขามีความผิดปกติในการพูดหรือความผิดปกติในการเปล่งเสียง  กลุ่มชาติพันธุ์ ชั้นชนทางสังคม หรือการศึกษาของพวกเขา
ศัพท์เฉพาะทางภาษาศาสตร์

พยางค์ต่าง ๆ นับว่าเป็นหน่วยของเสียง (phone) ที่ถูกใช้ในภาษา แขนงวิชาของภาษาศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับหน่วยของเสียงคือสัทศาสตร์ (phonetics) เสียงต่าง ๆ ที่มีบทบาทเดียวกันและถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นชั้นเรียกว่าหน่วยเสียง (phoneme) และการศึกษาเกี่ยวกับหน่วยเสียงคือสัทวิทยา (phonology)
เสียงในฐานะองค์ประกอบของการเปล่งเสียงโดยปกติในทางวิชาการจะอธิบายด้วยสัทอักษรสากล (IPA)  นอกจากนี้เสียงก็สามารถอธิบายได้ด้วยพยางค์ที่เทียบเท่ากันเช่น การออกเสียงของคำว่า "สงบ" สามารถแสดงเป็น สะ-หฺงบ หรือคำว่า "pronunciation" อธิบายได้เป็น pruh-nuhn-see-ey-shuhn เป็นต้น แต่วิธีการอย่างหลังก็อาจทำให้เกิดความกำกวมเนื่องจากปัจจัยต่าง ๆ ของบุคคลดังที่ได้กล่าวแล้ว
ประวัติศาสนาซิกข์

ประวัติของศาสนาซิกข์ เริ่มต้นขึ้นโดยคุรุนานักเทพจิ คุรุศาสดาคนแรก ราวคริสต์ศตวรรศที่ 15 ในภูมิภาคปัญจาบทางตอนเหนือของอนุทวีปอินเดีย เมื่อเวลาผ่านไป การปฏิบัติตนในศาสนาได้ถูกทำให้เป็นแบบแผนมากขึ้นและเป็นระบบระเบียบโดยคุรุท่านต่อ ๆ มา โดยเฉพาะ คุรุโควินทสิงห์ เมื่อปี 1699 ศาสนิกชนกลุ่มแรกซึ่งล้วนมาจากภูมิหลังทางสังคมที่ต่างกัน รวมกันเป็นขาลสา (ਖ਼ਾਲਸਾ) โดย 5 คนแรกที่ได้เปลี่ยนศาสนาเข้ามานั้นเรียกว่า "ปัญจเปียร์" เป็นผู้เปลี่ยนศาสนาและรับคุรุโควินทสิงห์เข้ามาในสังคมขาลสา
ประวัติของศาสนาซิกข์เกี่ยวข้องมากกับประวัติศาสตร์ปัญจาบ ในสมัยจักรวรรดิโมกุล (1556 - 1707) ศาสนาซิกข์เกิดความไม่ลงรอยกับกฎหมายจักรวรรดิซึ่งเป็นมุสลิม ด้วยปัญหาทั้งทางการเมืองและความเชื่อของซิกข์ที่เพิ่มเติมนักบุญจากทั้งฮินดูและอิสลามเข้ามา คุรุซิกข์คนสำคัญถูกประหารชีวิตเพราะปฏิเสธที่จะเปลี่ยนศาสนาเป็นอิสลาม และเพราะต่อต้านการดำเนินคดีของจักรวรรดิต่อชาวซิกข์และชาวฮินดู คุรุสองท่านที่ถูกประหารชีวิตและทรมานอย่างหนัก ได้แก่ คุรุอรชุน และ คุรุเตฆหบดูร์ รวมถึงบุคคลสำคัญในศาสนาที่ได้รับการเคารพจากศาสนิกชน เช่น Banda Bahadur, Bhai Mati Das, Bhai Sati Das และ Bhai Dayala ดังนั้นศาสนาซิกข์จึงจัดตั้งกองทัพซิกข์ขึ้นเพื่อป้องกันการรุกรานของจักรวรรดิโมกุล การก่อเกิดขึ้นของ Sikh Confederacy ภายใต้ misl และ อาณาจักรซิกข์ นำการปกครองโดยมหาราชา รันจิต สิงห์ ซึ่งเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาด้วยความต้านทางทางศาสนาและแนวคิดพหุศาสนา (Religious pluralism) ร่วมกับชาวคริสต์ ฮินดู และมุสลิม ในตำแหน่งของอำนาจ การก่อตั้งอาณาจักรซิกข์นั้นถือเป็นจุดสูงสุดของศาสนาซิกข์ในเชิงการเมือง ขณะที่อาณาจักรซิกข์ขยายอาณาเขตครอบคลุมกัศมีร์, Ladakh และ Peshawar ก็ทำให้มีศาสนิกชนเปลี่ยนศาสนามาเป็นซิกข์จำนวนมาก ด้วยจากทั้งความเกรงกลัวในอำนาจก็ดี หรือจากเหตุผลเชิงธุรกิจก็ดี
เปแตร์ กูลาชี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 กูลาชีกับแอร์เบ ไลพ์ซิชใน ค.ศ. 2020
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เปแตร์ กูลาชี
วันเกิด:   (1990-05-06) 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  บูดาเปสต์ ฮังการี
ส่วนสูง:  1.92 เมตร (6 ฟุต 4 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  แอร์เบ ไลพ์ซิช
หมายเลข:  1
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007–2008 |  MTK Budapest |  0 |  (0) |
| 2007–2008 |  → ลิเวอร์พูล (ยืมตัว) |  0 |  (0) |
| 2008–2013 |  ลิเวอร์พูล |  0 |  (0) |
| 2009 |  → เฮียร์ฟอร์ดยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  18 |  (0) |
| 2010 |  → แทรนเมียร์โรเวอส์ (ยืมตัว) |  5 |  (0) |
| 2010 |  → แทรนเมียร์โรเวอส์ (ยืมตัว) |  12 |  (0) |
| 2011–2012 |  → ฮัลล์ซิตี (ยืมตัว) |  15 |  (0) |
| 2013–2015 |  เร็ดบุลซัลทซ์บวร์ค |  65 |  (0) |
| 2015– |  แอร์เบ ไลพ์ซิช |  145 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2007 |  ฮังการี อายุไม่เกิน 17 ปี |  4 |  (0) |
| 2008 |  ฮังการี อายุไม่เกิน 19 ปี |  15 |  (0) |
| 2008–2009 |  ฮังการี อายุไม่เกิน 20 ปี |  12 |  (0) |
| 2009–2012 |  ฮังการี อายุไม่เกิน 21 ปี |  26 |  (0) |
| 2014– |  ฮังการี |  31 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23:58, 20 มิถุนายน ค.ศ. 2020 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 23:20, 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 (UTC)
เปแตร์ กูลาชี (ฮังการี: Péter Gulácsi; เกิด 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวฮังการี ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับแอร์เบ ไลพ์ซิชและทีมชาติฮังการี
แหล่งข้อมูลอื่น

Péter Gulácsi profile at Liverpool F.C.
สถิติของ Péter Gulácsi ที่ Soccerbase
LFC History profile
ESPN profile เก็บถาวร 2012-12-08 ที่ archive.today
Transfermarkt Profile
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของแอร์เบ ไลพ์ซิช  |
| --- | --- |
 1 กูลาชี  2 Simakan  4 Orbán (c)  5 Bitshiabu  6 Elmas  7 โอลโม  8 Haidara  9 พออุลเซิน  10 ฟ็อชแบร์ย  11 แวร์เนอร์  13 Ilsanker  14 แอดัมส์  16 Klostermann  17 ลุกแมน  18 Nkunku  20 Matheus Cunha  21 Müller  22 Mukiele  23 Halstenberg  26 Ampadu  27 Laimer  28 อึมวอโก  29 Augustin  31 Demme  32 Krahl  33 Nukan  38 Krüger  39 Hartmann  40 Majetschak  41 Bias  44 Kampl  ผู้จัดการ: Rose
นีโครโนมิคอน

นีโครโนมิคอนจำลอง
นีโครโนมิคอน (อักษรละติน: Necronomicon) เป็นตำราเวทย์สมมุติที่ปรากฏในงานประพันธ์ชุดตำนานคธูลู ของ เอช. พี. เลิฟคราฟท์และถูกหยิบยืมไปอ้างถึงโดยนักประพันธ์อื่น ๆ โดยปรากฏครั้งแรกในเรื่องสั้น The Hound ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2467 แต่หนึ่งปีก่อนหน้านั้น เลิฟคราฟท์ก็ได้อ้างคำพูดของตัวละคร อับดุล อัลฮาเซรด ซึ่งเป็นผู้แต่งนีโครโนมิคอนไว้แล้วในเรื่อง The Nameless City เนื้อหาในหนังสือเล่มนี้นั้นมีเรื่องราวของเกรทโอลด์วันและพิธีกรรมที่ใช้อัญเชิญอยู่ด้วย
นักประพันธ์คนอื่น ๆ เช่น ออกัสต์ เดอเลธและคลาก แอชตัน สมิท ได้ยืมเอานีโครโนมิคอนไปอ้างถึงในงานเขียนของตนเอง โดยได้รับการสนับสนุนจากเลิฟคราฟท์ซึ่งคิดว่าการยกมาใช้ร่วมกันนี้จะทำให้บรรยากาศของเรื่องสมจริงยิ่งขึ้น ทำให้มีผู้อ่านจำนวนมากเข้าใจผิดว่าหนังสือเล่มนี้มีจริง มีการสั่งซื้อหรือขอนีโครโนมิคอนผ่านทางผู้ขายหนังสือและบรรณารักษ์เป็นจำนวนมาก บางครั้งก็มีการแกล้งใส่ชื่อนีโครโนมิคอนไว้ในรายการหนังสือหายาก และเคยมีนักศึกษาแอบใส่บัตรของนีโครโนมิคอนไว้ในบัตรห้องสมุดของมหาวิทยาลัยเยล หลังจากที่เลิฟคราฟท์เสียชีวิตไปแล้ว สำนักพิมพ์ต่าง ๆ ก็ได้ตีพิมพ์หนังสือโดยใช้ชื่อว่านีโครโนมิคอนเป็นจำนวนมาก หนังสือรวมงานศิลป์เล่มแรกของ เอช อาร์ กีเกอร์ ก็ใช้ชื่อว่านีโครโนมิคอน
ที่มา

ที่มาของชื่อนีโครโนมิคอนนั้นไม่แน่ชัดนัก โดยเลิฟคราฟท์ระบุว่าเขาได้ชื่อนี้มาจากในฝัน แม้จะมีผู้เชื่อว่าเลิฟคราฟท์น่าจะได้รับแรงบันดาลใจจาก เดอะคิงอินเยลโล ของ โรเบิร์ต ดับเบิลยู. แคมเบอร์ส แต่ดูเหมือนว่าเลิฟคราฟท์จะไม่เคยอ่านเดอะคิงอินเยลโลจนกระทั่งปี พ.ศ. 2470 โดนัลด์ อาร์ เบอร์ลสันเชื่อว่าความคิดของหนังสือนี้มาจากแนแธเนียล ฮอว์ธอร์น แต่เลิฟคราฟท์เองก็เคยระบุว่าข้อเขียนที่ถูกซ่อนไว้นี้เป็นลักษณะที่พบได้บ่อยในงานประพันธ์แบบกอธิค
เลิฟคราฟท์เคยเขียนไว้ว่า ชื่อนี้แปลมาจากภาษากรีก หมายถึง "ภาพแห่งกฎมรณะ": nekros - νεκρός ("ตาย"), nomos - νόμος ("กฎ"), eikon - εικών ("ภาพ"). โรเบิร์ต เอ็ม. ไพรซ์ระบุว่าชื่อนี้ได้รับการแปลโดยผู้อื่นไว้เป็น "ตำราแห่งนามมรณะ" "ตำราแห่งกฎมรณะ" และ "ผู้รู้กฎมรณะ" เอส. ที. โจชิ ระบุว่าเลิฟคราฟท์น่าจะแปลผิดพลาด โดยคำขยาย -ikon นั้นเป็นเพียงคำขยายทั่วไปที่ไม่ได้เกี่ยวกับคำว่า eikõn (ภาพ) เลย
เลิฟคราฟท์นั้นกล่าวอยู่เสมอว่าเรื่องราวของนีโครโนมิคอนนั้นเป็นสิ่งที่เขาสร้างขึ้นมาเอง ในจดหมายถึง วิลลิส โคโนเวอร์ เลิฟคราฟท์ได้ขยายความไว้ว่า
ทีนี้ก็เรื่องของ"บรรดาหนังสือต้องห้ามอันน่ากลัว" ผมต้องบอกว่าส่วนใหญ่แล้วมันเป็นจินตนาการล้วน ๆ ไม่เคยมีอับดุล อัลฮาเซรดหรือนีโครโนมิคอน เพราะผมสร้างชื่อนั้นขึ้นเอง โรเบิร์ต บล็อก สร้างลุดวิก พรินน์และ เด เวอร์มิส มิสเทรีส ขณะที่ หนังสือแห่งเอบอน เป็นผลงานของ คลากแอชตัน สมิท โรเบิร์ต อี. โฮเวิร์ดให้กำเนิดฟรีดริค ฟอน ยุนซท์ และ Unaussprechlichen Kulten หนังสือที่เขียนถึงเรื่องอันมืดมนของไสยศาสตร์และเหนือธรรมชาติอย่างจริงจังนั้น ในความเป็นจริงแล้วไม่ค่อยมีอะไรนัก  นั่นเป็นสาเหตุที่การสร้างงานลึกลับอย่างนีโครโนมิคอนหรือหนังสือแห่งเอบอนนั้นสนุกกว่ากันมากนัก
แท้จริงแล้ว ชื่อของอับดุล อัลฮาเซรด ก็ไม่ใช่ชื่อที่ถูกไวยากรณ์ของภาษาอาหรับ เนื่องจากอับดุลนั้นหมายถึง "ผู้รับใช้ของ..." ส่วนอัลฮาเซรดนั้นไม่ใช่นามสกุลแต่เป็นการอ้างถึงสถานที่เกิด
ประวัติสมมุติ

เลิฟคราฟท์ได้เขียนประวัติสมมุติคร่าว ๆของนีโครโนมิคอนในปี พ.ศ. 2470 และได้รับการเผยแพร่ในชื่อว่า ประวัติของนีโครโนมิคอน ในปีพ.ศ. 2481 หลังจากที่เลิฟคราฟท์เสียชีวิตไปแล้ว ทำให้นักประพันธ์รุ่นหลังสามารถเขียนถึงนีโครโนมิคอนอย่างสอดคล้องกันได้
ในประวัติของนีโครโนมิคอนนั้น เดิมทีหนังสือเล่มนี้มีชื่อว่า อัล อาซิฟ (Al Azif) ซึ่งเป็นศัพท์อาหรับที่เลิฟคราฟท์แปลว่า "เสียงในยามราตรี (ที่แมลงทำ) ซึ่งเหมือนเสียงหอนของปิศาจ" (พจนานุกรม อาหรับ/อังกฤษเล่มหนึ่งระบุว่า `Azīf หมายถึง  "เสียงหวีดหวิว (ของลม); เสียงประหลาด")
อับดุล อัลฮาเซรด "อาหรับวิปลาส" ผู้เขียนนีโครโนมิคอนนั้นเป็นผู้บูชายอก โซธอทและคธูลู มาจากซานาในเยเมน และเคยไปเยือนซากโบราณแห่งบาบิโลน "ความลับใต้ดิน" ของเมืองเมมฟิสในประเทศอียิปต์ และค้นพบนครไร้นามใต้ไอเรมในทะเลทรายของอาหรับ อัลฮาเซรดได้อาศัยอยู่ที่ดามัสกัสและได้เขียนอัล อาซิฟก่อนจะถูกอสุรกายที่มองไม่เห็นฉีกร่างเป็นชิ้น ๆ ในปี ค.ศ. 738
อัล อาซิฟ ได้รับความสนใจอย่างมากจากเหล่านักปรัชญาในสมัยนั้น และได้รับการแปลเป็นภาษากรีกในปี ค.ศ. 950 โดยธีโอโดรัส ฟิเลตัส นักศึกษาจากคอนสแตนติโนเปิล ผู้ตั้งชื่อให้หนังสือเล่มนี้ว่า นีโครโนมิคอน เนื่องจากมีผู้ได้ทดลองกระทำสิ่งที่น่ากลัวตามนีโครโนมิคอน ทำให้พระสังฆราชไมเคิลที่หนึ่งประกาศให้เป็นหนังสือต้องห้ามและเผาทำลายในปี 1050 จึงมีการเผยแพร่อย่างลับ ๆ เท่านั้น
ในปี 1228 บาทหลวงลัทธิโดมินิกัน ออเล วอร์เมียสได้แปลนีโครโนมิคอนเป็นภาษาละติน (ในความเป็นจริงนั้น ออเล วอร์มเป็นแพทย์ชาวเดนนิชและมีชีวิตอยู่ในช่วง 1588 ถึง 1655) สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 ได้สั่งให้นีโครโนมิคอนทั้งสองภาษาเป็นหนังสือต้องห้ามในปี 1232 แต่ก็มีการพิมพ์ฉบับภาษาละตินในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในประเทศเยอรมนีและช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในประเทศสเปน ส่วนฉบับภาษากรีกนั้นมีการเผยแพร่ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในประเทศอิตาลี
ในสมัยเอลิซาเบธ จอห์น ดีได้แปลนีโครโนมิคอนเป็นภาษาอังกฤษ แต่ไม่เคยมีการตีพิมพ์และมีต้นฉบับเหลืออยู่เพียงบางส่วนเท่านั้น (เนื้อหาที่โยงจอห์น ดีเข้ากับนีโครโนมิคอนนี้ แฟรงก์ เบลค์นาพ ลองเป็นผู้เสนอให้เลิฟคราฟท์)
สำเนาของนีโครโนมิคอนฉบับดั้งเดิมนั้นมีเก็บไว้ตามสถาบันต่าง ๆ เพียงห้าเล่มเท่านั้น
ที่พิพิธภัณฑ์บริติช
หอสมุดแห่งชาติประเทศฝรั่งเศส
หอสมุดไวด์เนอร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์
มหาวิทยาลัยบัวโนสไอเรส
ห้องสมุดมหาวิทยาลัยมิสคาทอนิค เมืองอาร์คัม รัฐแมสซาชูเซตส์ (ทั้งมหาวิทยาลัยมิสคาทอนิคและเมืองอาร์คัมเป็นสถานที่สมมุติในงานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์) ซึ่งสำเนาของที่นี่มีคำแปลภาษาละตินของออเล วอร์เมียสเก็บไว้ด้วย
นอกจากนั้นแล้วยังมีสำเนาที่เก็บไว้เป็นของส่วนตัว คือที่ปรากฏในเรื่อง The Case of Charles Dexter Ward ในเรื่อง The Festival  ในเรื่อง The Nameless City  และในเรื่อง The Hound
อัล อาซิฟ ฉบับภาษาอาหรับนั้นหายสาบสูญไปแล้วก่อนที่นีโครโนมิคอนจะกลายเป็นหนังสือต้องห้าม แม้ว่าจะมีการอ้างถึงสำเนาลับ ๆ ที่ปรากฏในซานฟรานซิสโกในช่วงศตวรรษที่ 20 ซึ่งก็สาบสูญไปในอุบัติเหตุไฟไหม้ในเวลาต่อมา ส่วนฉบับภาษากรีกนั้นก็ไม่เคยมีใครพบอีกเลยหลังจากที่ห้องสมุดของชายชาวซาเลมถูกเผาไปในปี 1692
ลักษณะและเนื้อหา

แม้ว่าเลิฟคราฟท์จะอ้างถึงนีโครโนมิคอนบ่อยครั้ง แต่ก็ไม่ค่อยระบุถึงลักษณะหรือเนื้อหาในนีโครโนมิคอนมากนัก ซึ่งเลิฟคราฟท์เคยเขียนไว้ว่า "ถ้ามีใครพยายามเขียนนีโครโนมิคอนขึ้นมา ก็จะทำให้คนที่สั่นกลัวข้อความลึกลับเหล่านั้นผิดหวังกันหมด"
ในเรื่อง The Nameless City ได้มีการยกข้อความของอับดุล อัลฮาเซรดขึ้นมาว่า
สิ่งนั้นมิได้ตายและจักอยู่ไปชั่วกาล,
เมื่อเวลาอันพิกลเปลี่ยนผ่าน มัจจุราชก็จักมรณา
ซึ่งข้อความนี้ได้ถูกยกขึ้นมาอ้างอีกในเรื่องเสียงเรียกของคธูลูและได้รับการระบุว่ามาจากนีโครโนมิคอน ข้อความนี้ได้รับการอ้างถึงบ่อยครั้งโดยนักประพันธ์รุ่นหลัง เช่นในเรื่อง The Burrowers Beneath ของไบรอัน ลัมลีย์ซึ่งได้เพิ่มเนื้อหาหลายย่อหน้าเข้าไปก่อนหน้า
เนื้อหาของนีโครโนมิคอนนั้นเป็นข้อความที่มีเนื้อหาอย่างชัดเจน ดังที่ปรากฏในเรื่อง The Dunwich Horror ซึ่งตัวละคร วิลเบอร์ เวทลีย์ไปหาสำเนาของนีโครโนมิคอนที่มหาวิทยาลัยมิสคาทอนิค เนื่องจากต้องการคาถาในหน้าที่ 751 เพราะฉบับภาษาอังกฤษที่วิลเบอร์มีอยู่นั้นมีความผิดเพี้ยนไป
ลักษณะของนีโครโนมิคอนนั้นไม่เป็นที่แน่ชัดนักนอกจากว่าตีพิมพ์ด้วยตัวอักษรสีดำ โดยทั่วไปแล้วมักมีปกทำจากหนังสัตว์ต่าง ๆ และมีสันจับเป็นโลหะ นอกจานั้น บางครั้งนีโครโนมิคอนยังถูกปลอมไว้เป็นหนังสืออื่น ๆ เช่น ในเรื่อง The Case of Charles Dexter Ward ซึ่งนีโครโนมิคอนถูกปลอมเป็นหนังสือชื่อ Qanoon-e-Islam
หนังสือที่ใช้ชื่อนีโครโนมิคอนส่วนใหญ่แล้วจะไม่มีข้อความที่เลิฟคราฟท์เคยระบุไว้
ของปลอมและเลียนแบบ

แม้เลิฟคราฟท์จะยืนยันเสมอว่านีโครโนมิคอนเป็นเพียงสิ่งที่เขาแต่งขึ้นเท่านั้น แต่ก็มีคนที่เชื่อว่านีโครโนมิคอนมีจริงอยู่ นอกจากนั้น บางครั้งยังมีผู้เล่นตลกโดยการใส่ชื่อของนีโครโนมิคอนไว้ในรายการหนังสือของร้านหนังสือหรือห้องสมุด หอสมุดไวด์เนอร์ที่ฮาวาร์ด ซึ่งเลิฟคราฟท์ระบุว่ามีสำเนาเก็บไว้ในประวัติสมมุตินั้น ในรายการให้ผู้ที่ต้องการหาหนังสือเล่มนี้ "สอบถามที่โต๊ะ"
ห้องสมุดของมหาวิทยาลัยทรอมโซ ประเทศนอร์เวย์ มีฉบับแปลของนีโครโนมิคอนอยู่ในรายการหนังสือ แต่ก็ระบุว่า"ไม่มีให้บริการ"
โอวล์สวิคเพรสได้พิมพ์นีโครโนมิคอนในปีพ.ศ. 2516 ซึ่งฉบับนี้นั้นเป็นภาษาสมมุติที่ถอดความไม่ได้ เรียกว่า Duriac
ในปี พ.ศ. 2520 ได้มีการพิมพ์เผยแพร่หนังสือที่อ้างว่าเป็นฉบับแปลของนีโครโนมิคอน โดยผู้แต่งใช้นามปากกาว่า ไซมอน หนังสือเล่มนี้แทบไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเรื่องของเลิฟคราฟท์เลยแต่กลับมีตำนานของชาวสุเมเรียนเป็นเนื้อหาหลัก
ในปีถัดมา จอร์จ เฮย์ ได้เรียบเรียงนีโครโนมิคอนฉบับปลอมขึ้นโดยมีบทแนะนำที่เขียนโดยคอลลิน วิลสัน ผู้ค้นคว้าเรื่องเหนือธรรมชาติและนักประพันธ์ เดวิด แลงฟอร์ด อ้างว่าหนังสือนี้มาจากการใช้คอมพิวเตอร์วิเคราะห์ข้อเขียนเข้ารหัสของจอห์น ดี ในความเป็นจริงนั้น ผู้แต่งหนังสือเล่มนี้ก็คือนักรหัสญาณ โรเบิร์ต เทิร์นเนอร์ นีโครโนมิคอนฉบับนี้นับว่าใกล้เคียงกับลักษณะที่เลิฟคราฟท์เคยเขียนถึงไว้มาก รวมถึงมีข้อความที่เลิฟคราฟท์เคยอ้างไว้ในงานประพันธ์อยู่ด้วย ในเรื่อง The Return of the Lloigor ซึ่งวิลสันเป็นผู้ประพันธ์นั้น ยกให้ข้อเขียนวอยนิชเป็นสำเนาของนีโครโนมิคอน
นีโครโนมิคอนฉบับต่าง ๆ เหล่านี้ทำให้เกิดความสับสนว่านีโครโนมิคอนมีอยู่จริงหรือไม่มากขึ้น ทำให้มีหนังสือ แฟ้มนีโครโนมิคอน เผยแพร่ในปีพ.ศ. 2541 เพื่อพิสูจน์ว่าหนังสือเล่มนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติเท่านั้น และต่อมาได้รับการเพิ่มเนื้อหาและพิมพ์ใหม่ในปีพ.ศ. 2546
ในปี พ.ศ. 2547 นักรหัสญาณโดนัลด์ ไทสัน ได้เขียน Necronomicon: The Wanderings of Alhazred ซึ่งเป็นฉบับที่เชื่อว่าใกล้เคียงกับที่เลิฟคราฟท์จินตนาการไว้มากที่สุด ไทสันนั้นระบุไว้อย่างชัดเจนว่าหนังสือเล่มนี้เป็นเพียงเรื่องแต่งเท่านั้น แต่ก็ยังได้รับการวิพากษ์วิจารณ์มากมาย
แหล่งข้อมูลอื่น

"The Dan Clore Necronomicon Page" เก็บถาวร 2010-08-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Everything You Never Wanted to Know about the Necronomicon (Al Azif) of the Mad Arab Abdul Alhazred but Weren't Afraid Enough to Know Better than to Ask!
Wikisource
ลอนดอน (รัฐออนแทรีโอ)

บทความนี้เกี่ยวกับเมืองในรัฐออนแทรีโอ สำหรับเมืองหลวงประเทศอังกฤษและสหราชอาณาจักร ดูที่ ลอนดอน สำหรับการใช้แบบอื่น ดูที่ ลอนดอน (แก้ความกำกวม)
| ลอนดอน |
| --- | --- |
เมือง (ชั้นเดี่ยว)
เมืองลอนดอน
ตามเข็มนาฬิกาจากบน: เส้นขอบฟ้าลอนดอนใน ค.ศ. 2009, สวนวิกตอเรีย, วิทยาลัยครูลอนดอน, ย่านศูนย์กลางทางการเงิน, สวนบัดไวเซอร์
   ธง
สมญา: "เดอะฟอเรสต์ซิตี"
คำขวัญ: Labore et Perseverantia  (ภาษาลาติน) "Through Labour and Perseverance"
ลอนดอนแสดงแผนที่แคนาดาลอนดอนแสดงแผนที่Southern Ontario
พิกัด: 42°58′03″N 081°13′57″W﻿ / ﻿42.96750°N 81.23250°W﻿ / 42.96750; -81.23250
ประเทศ: แคนาดา
รัฐ: ออนแทรีโอ
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1826 (ในฐานะหมู่บ้าน)
รวมตัว: ค.ศ. 1855 (ในฐานะเมือง)
ตั้งชื่อจาก: ลอนดอน สหราชอาณาจักร
การปกครอง
 • นายกเทศนตรี: เอ็ด โฮลเดอร์
 • คณะกรรมการปกครอง: สภาเมืองลอนดอน
 • สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร:  รายชื่อ สส. เคท ยัง (เสรีนิยม) ปีเตอร์ ฟรากิสกาตอส (เสรีนิยม) ลินด์ซีย์ แมทิสเซน (NDP) แคเรน เวจชีโอ (อนุรักษ์นิยม) 
 • สมาชิกสภาจังหวัด:  รายชื่อ สจ. เทเรซา อาร์มสตรอง (NDP) เทอเรนซ์ เคอร์เนแฮน (NDP) เพ็กกี แซตต์เลอร์ (NDP) เจฟฟ์ ยูเรก (PC) 
พื้นที่
 • พื้นดิน: 420.57 ตร.กม. (162.38 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 232.48 ตร.กม. (89.76 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,662.40 ตร.กม. (1,027.96 ตร.ไมล์)
ความสูง: 251 เมตร (823 ฟุต)
ประชากร (2016)
 • เมือง (ชั้นเดี่ยว): 383,822 (อันดับที่ 15) คน
 • ความหนาแน่น: 913.1 คน/ตร.กม. (2,365 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 494,069 (11th) คน
เขตเวลา: UTC−05:00 (เขตเวลาตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−04:00 (เขตเวลาตะวันออก)
Forward sortation area: N5V ถึง N6P
รหัสพื้นที่: 519, 226 และ 548
GDP (CMA ลอนดอน): 24.0 พันล้านดอลลาร์แคนาดา (ค.ศ. 2016)
GDP ต่อหัว (CMA ลอนดอน): 48,530 ดอลลาร์แคนาดา (ค.ศ. 2016)
เว็บไซต์: www.london.ca
ลอนดอน (อังกฤษ: London; สะกด /ˈlʌndən/) เป็นเมืองในรัฐออนแทรีโอตะวันตกเฉียงใต้ ประเทศแคนาดา ซึ่งมีประชากรตามสำมะโนแคนาดาประจำปี 2016 ที่ 383,822 คน
ศัพทมูลวิทยา

จอห์น เกรฟส์ ซิมโค (John Graves Simcoe) ตั้งชื่อเมืองลอนดอนตามเมืองหลวงของประเทศอังกฤษ โดยยังตั้งชื่อแม่น้ำของเมืองเป็นชื่อเดียวกันกับแม่น้ำในลอนดอนของประเทศอังกฤษใน ค.ศ. 1793 ซิมโคตั้งใจให้ลอนดอนเป็นเมืองหลักของแคนาดาตอนบน แต่กาย คาร์ลตัน (ผู้ว่าการดอร์เชสเตอร์) ปฏิเสธแผนนี้หลังสงครามใน ค.ศ. 1812 แต่ยอมรับทางเลือกที่สองของซิมโคว่าให้เลือกโทรอนโตแทน ซึ่งในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1867 ถูกยกสถานะเป็นเมืองหลักของรัฐออนแทรีโอในสมาพันธรัฐแคนาดา
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1871 | 18,000 | —     |
| 1881 | 26,266 | +45.9% |
| 1891 | 31,977 | +21.7% |
| 1901 | 37,976 | +18.8% |
| 1911 | 46,509 | +22.5% |
| 1921 | 50,959 | +9.6% |
| 1931 | 71,148 | +39.6% |
| 1941 | 78,134 | +9.8% |
| 1951 | 95,343 | +22.0% |
| 1961 | 169,569 | +77.9% |
| 1966 | 194,416 | +14.7% |
| 1971 | 223,222 | +14.8% |
| 1976 | 240,392 | +7.7% |
| 1981 | 254,280 | +5.8% |
| 1986 | 269,140 | +5.8% |
| 1991 | 311,620 | +15.8% |
| 1996 | 325,699 | +4.5% |
| 2001 | 336,539 | +3.3% |
| 2006 | 352,395 | +4.7% |
| 2011 | 366,151 | +3.9% |
| 2016 | 383,822 | +4.8% |

จากสำมะโน ค.ศ. 2016 กลุ่มชาติพันธุ์หลักในลอนดอน รัฐออนแทรีโอคือ อังกฤษ (28.4%), แคนาดา (25.8%), สกอต (20.9%), ไอริช (19.8%), เยอรมัน (11.6%), ฝรั่งเศส (9.6%), ดัตช์ (6.3%), อิตาลี (5.0%), โปแลนด์ (4.4%), และหมู่เกาะบริติช (3.4%) ชนกลุ่มน้อยที่มีสัดส่วนประชากรร้อยละ 16 คือ อาหรับ (2.8%), ชนผิวดำ (2.5%), เอเชียใต้ (2.4%) และจีน (2.2%) ส่วนร้อยละ 2.4 คือคนพื้นเมือง
รายงานจากสำมะโน ค.ศ. 2011 ชาวลอนดอนส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ร้อยละ 62.8 ของประชากร (โรมันคาทอลิก: 27.0%, โปรเตสแตนต์: 25.0%, นิกายอื่น ๆ: 9.0%) และศาสนาอื่น ๆ ได้แก่อิสลาม (4.4%), พุทธ (0.8%), ฮินดู (0.8%) และยูดาห์ (0.5%) ส่วนร้อยละ 29.9 ของประชากรไม่มีศาสนา
อ่านเพิ่ม

Armstrong, Frederick H; Lutman, John (1986). The Forest City: An Illustrated History of London, Canada. Windsor Publications. ISBN 978-0897811804.
แหลงข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA 
ใจกลางลอนดอนในตอนเช้าฤดูหนาวของเดือนมกราคม ค.ศ. 2011
ออลเทอร์นาทิฟฮิปฮอป

| ออลเทอร์นาทิฟฮิปฮอป |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ฮิปฮอป ออลเทอร์นาทิฟร็อก ฟังก์ แร็ปร็อก แจ๊สฟิวชัน อิเล็กทรอนิกส์ ไซเคเดเลีย เร้กเก้
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ปลายทศวรรษ 1980 สหรัฐอเมริกา
เครื่องบรรเลงสามัญ: เสียงร้อง เทิร์นเทเบิล ดรัมแมชชีน กลอง คีย์บอร์ด แซมเพลอร์ กีตาร์เบส กีตาร์ เครื่องสังเคราะห์เสียง
รูปแบบอนุพันธุ์: Experimental hip hop trip hop industrial hip hop neo soul underground hip hop
แนวย่อย
Jazz rap Hipster hop Nerdcore
หัวข้ออื่น ๆ
Rap rock rapcore rap metal
ออลเทอร์นาทิฟฮิปฮอป (อังกฤษ: alternative hip hop) หรือ ออลเทอร์นาทิฟแร็ป เป็นแนวเพลงที่อธิบายความกว้างขวางออกไปของแนวเพลงฮิปฮอป โดยออลมิวสิก อธิบายไว้ว่า ออลเทอร์นาทิฟแร็ปหมายถึงกลุ่มฮิปฮอปที่ปฏิเสธเพลงแบบเดิม ๆ ที่มีอยู่ของแร็ปอย่างแก๊งสตา, เบส, ฮาร์คอร์ และปาร์ตี้แร็ป พวกเขาละลายแนวเพลง โดยใส่ฟังก์ ป็อป/ร็อก หรือแจ๊ซ โซล และเร้กเก้เข้าไป
สตีเฟน ร็อดริก อ้างถึงวงอย่าง อาร์เรสเตด เดเวล็อปเมนต์, เบสเฮด และ เดอะ ดิสโพเซเบิล ฮีโรส์ ออฟ ฮิปฮอปริซี เป็นตัวอย่างของออลเทอร์นาทิฟฮิปฮอป โดยมีวงอย่าง อาร์เรสเตด เดเวล็อปเมน และเดอะฟูจีส์ ที่ถือเป็นวงแรก ๆ ที่ประสบความสำเร็จในกระแสหลัก และตั้งแต่ช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 90 ค่ายเพลงอย่าง รอว์คุส มีศิลปินที่ประสบความสำเร็จกับแนวเพลงออลเทอร์นาทิฟแร็ปอย่าง  แบล็กสตาร์, ฟาโรห์ มอนช์ และ มอส เดฟ
นอกจากนั้นแล้ว ศิลปินในแนวออลเทอร์นาทิฟแร็ปส่วนใหญ่มีแนวโน้มจะมีแฟนในกลุ่มของออลเทอร์นาทิฟร็อกด้วย ซึ่งอาจมากกว่ากลุ่มคนฟังฮิปฮอปหรือป็อป
บิชเคก

| บิชเคก Бишкек (คีร์กีซ) |
| --- | --- |
เมืองหลวง
การถอดเสียงภาษาคีร์กีซ
 • ISO 9: biškek
 • BGN/PCGN: bishkek
 • ALA-LC: bishkek
จัตุรัสอะลา-โต (Ала-тоо аянты)
   ธง ตราอาร์ม
บิชเคกที่ตั้งในประเทศคีร์กีซสถาน
พิกัด: 42°52′29″N 74°36′44″E﻿ / ﻿42.87472°N 74.61222°E﻿ / 42.87472; 74.61222
ประเทศ:  คีร์กีซสถาน
จังหวัด: บิชเคก (แต่เป็นเมืองหลักของจังหวัดชึยด้วย)
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1825
อำเภอ:  อำเภอ บิรีนชิ เมย์ (Биринчи май аймагы) เลนิน (Ленин аймагы) โอกตยาบร์ (Октябрь аймагы) สเวร์ลอฟ (Свердлов аймагы) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: บักตึยเบก กูดัยเบร์กีนอฟ (Бактыбек Кудайбергенов)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 169.9 ตร.กม. (65.6 ตร.ไมล์)
ความสูง: 800 เมตร (2,600 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2020)
 • ทั้งหมด: 1,053,915 คน
 • ความหนาแน่น: 6,200 คน/ตร.กม. (16,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+6 (KGT)
Postal code: 720000-720085
รหัสพื้นที่: (+996) 312
ทะเบียนพาหนะ: 01
HDI (ค.ศ. 2017): 0.730 สูง · อันดับที่ 1
เว็บไซต์: meria.kg (ในภาษาคีร์กีซและรัสเซีย)
บิชเคก (คีร์กีซ: Бишкек, Bişkek, بىشکەک, ออกเสียง: [biʃˈkek]) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศคีร์กีซสถาน และยังเป็นศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดชึยที่อยู่รอบเมือง แม้ว่าเมืองจะไม่ได้อยู่ในฐานะจังหวัดแต่มีฐานะเท่าจังหวัด บิชเคกตั้งอยู่ที่ 42°52′29″N 74°36′44″E﻿ / ﻿42.87472°N 74.61222°E﻿ / 42.87472; 74.61222 มีแม่น้ำชึยไหลผ่าน บิชเคกยังอยู่ในเส้นทางรถไฟสายเตอร์กีสถาน-ไซบีเรีย
ประวัติศาสตร์ > การปกครองโดยข่านแห่งโกกันด์

เดิมทีเป็นบริเวณจุดพักกองคาราวาน (อาจตั้งขึ้นโดยชาวซอกเดีย) บนเส้นทางสายหนึ่งของเส้นทางสายไหมผ่านเทือกเขาเทียนชาน ได้มีการก่อสร้างป้อมปราการขึ้นในปี พ.ศ. 2368 โดยข่านแห่งโกกันด์ ซึ่งลักษณะป้อมก่อสร้างด้วยโคลน ในช่วงสุดท้ายของการปกครองของโกกันด์ ป้อมปราการพิชเพก (Пишпек; Pishpek) อยู่ในอำนาจของผู้นำเผ่า (Атабек; Atabeg) ซึ่งมีสมญานาม ดัตกา (คีร์กีซ: Датка, อักษรโรมัน: Datka)
ประวัติศาสตร์ > สมัยการปกครองโดยซาร์

ในปี พ.ศ. 2403 จักรวรรดิรัสเซียได้เข้าผนวกพื้นที่ กองกำลังทหารของพันเอก อพอลลอน เอร์เนสโตวิช ซิมเมอร์มาน (รัสเซีย: Аполлон Эрнестович Циммерман) เข้ายึดและรื้อป้อมปราการ พันเอกซิมเมอร์มาน สร้างเมืองขึ้นใหม่บนป้อมที่ถูกทำลายและแต่งตั้งนายพันติตอฟ เป็นหัวหน้ากองทหารรักษาการณ์ รัฐบาลจักรวรรดิรัสเซียได้พัฒนาพื้นที่ใหม่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2420 เป็นต้นมา ส่งเสริมการตั้งถิ่นฐานของชาวนารัสเซียโดยให้ที่ดินที่อุดมสมบูรณ์เพื่อทำการเกษตร
ประวัติศาสตร์ > ยุคสหภาพโซเวียต

ในปี พ.ศ. 2469 เมืองนี้ได้สถาปนาเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตปกครองตนเองคีร์กีซซึ่งตั้งขึ้นใหม่ และเปลี่ยนชื่อเป็น "ฟรุนเซ (Фрунзе)" หลังจากมีฮาอิล ฟรุนเซ ผู้ร่วมงานใกล้ชิดของเลนินที่เกิดในบิชเคกและมีบทบาทสำคัญในระหว่างการปฏิวัติในปี พ.ศ. 2448 และ 2460 และในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซียช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1920
ประวัติศาสตร์ > ยุคเอกราช

ช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 สถานการณ์เป็นไปด้วยความวุ่นวาย ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2533 มีการประกาศภาวะฉุกเฉินหลังจากการจลาจลทางชาติพันธุ์อย่างรุนแรงทางตอนใต้ของคีร์กีซสถานซึ่งคุกคามว่าจะแพร่ลามไปยังเมืองหลวง เมืองนี้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นบิชเคกเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 และคีร์กีซสถานได้รับเอกราชในปีต่อมาในช่วงการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ก่อนที่จะได้รับเอกราช ประชากรส่วนใหญ่ของบิชเคกเป็นคนเชื้อชาติรัสเซีย ในปี พ.ศ. 2547 ชาวรัสเซียมีประมาณ 20% ของประชากรในเมือง และมีประมาณ 7–8% ในปี 2554
ปัจจุบันบิชเคกเป็นเมืองยุคใหม่ที่มีร้านอาหารและร้านกาแฟมากมาย มีรถจากยุโรปและญี่ปุ่นมือสองและรถมินิบัสมือสองจำนวนมากที่จอดอยู่บนถนน อย่างไรก็ตามถนนและทางเท้าตกอยู่ในสภาพทรุดโทรมไม่ได้รับการบูรณะตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 ในขณะเดียวกันบิชเคกยังคงรักษาความรู้สึกแบบอดีตโซเวียตไว้ด้วยอาคารและสวนสมัยโซเวียตที่มีจำนวนมากกว่าสิ่งก่อสร้างสมัยใหม่
บิชเคกยังเป็นศูนย์กลางทางการเงินของประเทศโดยมีธนาคารพาณิชย์ที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองนี้ทั้งหมด 21 แห่ง ในช่วงยุคโซเวียตเมืองนี้เป็นที่ตั้งของโรงงานอุตสาหกรรมจำนวนมาก แต่ส่วนใหญ่ปิดตัวลงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 หรือปัจจุบันดำเนินการในระดับที่ลดลงมาก แหล่งการจ้างงานที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของบิชเคกในปัจจุบันคือตลาดเปิดดอร์ดอยบาซาร์ (คีร์กีซ: Дордой Базары, อักษรโรมัน: Dordoy Bazaar) ซึ่งมีการขายสินค้าจีนจำนวนมากที่มีการนำเข้ามายังกลุ่มประเทศเครือรัฐเอกราช (CIS)