stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อบุคคลจากมหาวิทยาลัยมหิดล
ส

ศ.เกียรติคุณ ดร. สกล พันธุ์ยิ้ม : นักวิทยาศาสตร์ดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2528 และ นักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2549 สาขาวิทยาศาสตร์เคมีและเภสัช
นพ. สงวน นิตยารัมภ์พงศ์ : ผู้บุกเบิกหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าในประเทศไทย เลขาธิการสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) คนแรก และประธานชมรมแพทย์ชนบท รุ่นที่ 8 (พ.ศ. 2528-2529)
รศ.ดร. สุกรี เจริญสุข : ผู้อำนวยการ วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล ผู้ก่อตั้งวงดนตรีคลาสสิกเยาวชน ด็อกเตอร์แซ็คเชมเบอร์ออร์เคสตร้า
ศ.นพ. สุด แสงวิเชียร : อดีตคณบดีคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ผู้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์และห้องปฏิบัติการเรื่องราวก่อนประวัติศาสตร์ สุด แสงวิเชียร
ศ.ทพ.ดร. สถิตย์ สิริสิงห : คณบดีคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล นักวิทยาศาสตร์ดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2531
นางสาวสุภิญญา กลางณรงค์ : นักรณรงค์เกี่ยวกับอิสรภาพของสื่อและสิทธิมนุษยชน อาจารย์ประจำบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล ผู้ได้รับรางวัล 2006 Winner of the Communication and Social Change Award เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศ.ดร.สมศักดิ์ รุจิรวัฒน์ : อธิการบดี สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ นักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ สาขา วิทยาศาสตร์เคมีและเภสัช ประจำปี พ.ศ. 2547
นพ. สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี : อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
ศ.นพ. สุรพล อิสรไกรศีล : ราชบัณฑิต สาขาวิชาแพทยศาสตร์ ศิษย์เก่าดีเด่นคณะวิทยาศาสตร์ ประจำปี 2539
ศ.ดร. คุณหญิง สุริยา รัตนกุล : รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล  รักษาการคณบดีคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ศ.นพ. สุชัย เจริญรัตนกุล : อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
นางสาว สิรินทร์ยา สัตยาศัย : นางสาวไทย ประจำปี พ.ศ. 2547
ภญ. สิรีธร ลีห์อร่ามวัฒน์ : นางสาวไทย 2562 และ นางงามนานาชาติ 2019 นักแสดงสังกัด เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ ศิษย์เก่าคณะเภสัชศาสตร์
ห

หลวงเฉลิมคัมภีร์เวชช์ (ศ. นพ.เฉลิม พรมมาส) - อดีตผู้บัญชาการมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ พ.ศ. 2488-2500
หทัยภัทร สมรรถวิทยาเวช : อดีตนักแสดงสังกัด เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ ศิษย์เก่าวิทยาลัยนานาชาติ สาขาบริหารธุรกิจ
อ

ศ.ดร. อมเรศ ภูมิรัตน : รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล นักวิทยาศาสตร์ดีเด่นสาขาเทคโนโลยีชีวภาพ ประจำปี พ.ศ. 2535 อดีตคณบดีคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ศ.เกียรติคุณ นพ. อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ : รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ราชบัณฑิต สาขาวิชาแพทยศาสตร์ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2538-2542
ศ.เกียรติคุณ นพ.เรือโท อวย เกตุสิงห์ : สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2516
ดร.โอฬาร ไชยประวัติ : อดีตรองนายกรัฐมนตรี ศิษย์เก่าดีเด่นคณะวิทยาศาสตร์ ประจำปี 2537
นาง อังคณา นีละไพจิตร : กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
พญ.อรวีณัฏฐ์ นิมิตรวงศ์สกุล จักษุแพทย์ ผู้เชี่ยวชาญสาขาศัลยกรรมตกแต่งเสริมสร้างเบ้าตาและอวัยวะรอบดวงตา และหัวหน้าศูนย์ตาปลอมโรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์ (วัดไร่ขิง)
อนิสา นูกราฮา : นักแสดงสังกัด ช่อง 7HD ศิษย์เก่าคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
อเล็กซ์ เรนเดลล์ : นักแสดงสังกัด ช่อง 3 เอชดี ศิษย์เก่าปริญญาโทคณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ สาขา Environmental Social Sciences
อลิซา แอน ไฮนส์ : นักแสดงสังกัด ช่อง 3 เอชดี ศิษย์ปัจจุบันคณะศิลปศาสตร์ สาขาวิชาภาษาอังกฤษ
อัลลอฮุอักบัร (เพลงชาติ)

บทความนี้เกี่ยวกับอดีตเพลงชาติลิเบีย สำหรับวลี "อัลลอฮุอักบัร" ดูที่ ตักบีร สำหรับเพลงชาติลิเบียในปัจจุบัน ดูที่ ลิเบีย ลิเบีย ลิเบีย
| --- | --- |
الله أكبر
แผ่นเพลง
เพลงชาติของ ลิเบีย
เนื้อร้อง: มะห์มูด อัชชะรีฟ, ค.ศ. 1955
ทำนอง: อับดุลลอฮ์ ชัมซุดดีน, ค.ศ. 1954
รับไปใช้: 1 กันยายน ค.ศ. 1969
รับไปใช้ใหม่: 2 มีนาคม ค.ศ. 1977
เลิกใช้: 30 ตุลาคม ค.ศ. 2011
ก่อนหน้า: "วัลลอฮ์ซะมานยาซิลาฮี"
ถัดไป: "ลิเบีย ลิเบีย ลิเบีย"

ตัวอย่างเสียง
"อัลลอฮุอักบัร" (ขับร้อง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
อัลลอฮุอักบัร (อาหรับ: الله أكبر; แปลว่า "อัลลอฮ์ (พระเจ้า) ผู้ทรงยิ่งใหญ่ที่สุด") เป็นเพลงชาติของประเทศสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชนอาหรับลิเบีย เพลงนี้เดิมเป็นเพลงปลุกใจเพลงหนึ่งของอียิปต์ ซึ่งเป็นที่นิยมทั่วไปในประเทศอียิปต์และซีเรียในช่วงวิกฤตการณ์คลองสุเอซ พ.ศ. 2499 ประพันธ์ทำนองโดยอับดุลลอฮ์ ชัมซุดดีน และเนื้อร้องโดยมะห์มูด อัชชะรีฟ
ประธานาธิบดีมูอัมมาร์ อัล-กัดดาฟี แห่งลิเบีย ได้ประกาศให้เพลงนี้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการของลิเบียเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2512 เพื่อแสดงจุดยืนที่มุ่งหวังจะเห็นโลกอาหรับมีความเป็นเอกภาพ เมื่อลิเบียตัดความสัมพันธ์กับอียิปต์ใน พ.ศ. 2522 เพลง "อัลลอฮุอักบัร" ก็ยังคงใช้ในฐานะเพลงชาติลิเบียอยู่เช่นเดิม แต่ไม่มีการกล่าวถึงที่มาของเพลงซึ่งมาจากอียิปต์โดยรัฐบาลลิเบียอีกต่อไป
ดูเพิ่ม

ตักบีร
วิกฤตการณ์คลองสุเอซ
สงครามกลางเมืองลิเบีย
มูอัมมาร์ กัดดาฟี
ลิเบีย ลิเบีย ลิเบีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Online Museum, Syrian History.com. "Songs through History". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2005-12-11. สืบค้นเมื่อ 2006-04-15.
หุ้นสามัญ

หุ้นสามัญ (อังกฤษ: common stock)  เป็นตราสารทางการเงินประเภทตราสารทุนที่บ่งชี้ถึงการมีส่วนในการเป็นเจ้าของกิจการนั้นๆ การถือหุ้นสามัญเป็นการมีส่วนร่วมเป็นเจ้าของบริษัท มีสิทธิในการออกเสียงในที่ประชุม มีสิทธิในการได้รับเงินปันผล หรือประโยชน์ในรูปแบบอื่นๆ ตามที่ประชุมของผู้ถือหุ้นอนุมัติ อย่างไรก็ตามในทางทฤษฏี ผู้ถือหุ้นสามัญจะเป็นผู้มีสิทธิ์ในลำดับสุดท้าย ในการได้รับส่วนที่เหลือจากการลงทุน หากบริษัทล้มละลายหรือเลิกกิจการ
ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย หุ้นสามัญที่จดทะเบียนจะมีชื่อย่อ เช่น ธนาคารกรุงเทพ ชื่อย่อคือ BBL หุ้นประเภทอื่นที่มีการจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยจะมีเครื่องหมาย -(ขีด) ต่อจากชื่อย่อ แล้วตามด้วยประเภทของตราสารทุน เช่น
กำหนดให้ ZZZ คือหุ้นสามัญของบริษัท ZZZ จำกัด
ZZZ-W คือใบสำคัญแสดงสิทธิ์ (วอแรนต์) ที่จะซื้อหุ้นสามัญของบริษัท ZZZ จำกัด (บริษัทเป็นผู้ออกใบสำคัญแสดงสิทธิ์เอง)
ZZZ-F คือหุ้นสามัญ สำหรับชาวต่างชาติ ของบริษัท ZZZ จำกัด
ZZZ-P คือหุ้นบุริมสิทธิ์ ของบริษัท ZZZ จำกัด
ZZZ-Q คือหุ้นบุริมสิทธิ์ สำหรับชาวต่างชาติ ของบริษัท ZZZ จำกัด
ZZZ-C คือใบสำคัญแสดงสิทธิ์ที่จะซื้อหุ้นสามัญของบริษัท ZZZ จำกัด ที่ออกโดยบุคคลที่สาม ที่ผ่านมาบุคคลที่ออกใบสำคัญแสดงสิทธิ์ดังกล่าว คือกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน
ประเภทของหุ้นสามัญแบ่งตามกลุ่มการลงทุน

หุ้นบลูชิป (Blue-chip stock) เป็นหุ้นที่ออกโดยบริษัทขนาดใหญ่ ไม่มีหนี้สินใหม่ โดยทั่วไปราคาของหุ้นบลูชิปจะมีราคาสูง ทำให้อัตราผลตอบแทนที่ผู้ลงทุนจะได้รับต่ำ ซึ่งก็สอดคล้องกับหลักการลงทุน high risk, high return ตัวอย่างของหุ้นบลูชิปที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ได้แก่ SCC, PTT เป็นต้น
Income stock หุ้นที่จ่ายเงินปันผลสูงกว่าค่าเฉลี่ยของตลาด
Growth stock หุ้นที่ออกโดยบริษัทที่มีแนวโน้มการเติบโตของกำไรสูงกว่าบริษัทอื่นๆ ในอุตสาหกรรมเดียวกัน แต่มักจ่ายเงินปันผลต่ำ
Cyclical stock หุ้นของบริษัทที่มีการขยายตัว หดตัวตามวงจรของเศรษฐกิจ
Defensive stock หุ้นที่มีการเคลื่อนไหวในทิศทางตรงกันข้ามกับตลาด หรือหุ้นที่มีค่าเบต้าติดลบ
Large-cap stock หุ้นที่ออกโดยบริษัทขนาดใหญ่ที่มีมูลค่าตลาดสูงมากกว่า 4,400 ล้านบาท เช่น หุ้นใน SET50 index
Midcap stock หุ้นที่มีมูลค่าตลาดอยู่ระดับกลางระหว่าง 540 -4,400 ล้านบาท
Small-cap stock หุ้นที่มีมูลค่าตลาดต่ำกว่า 540 ล้านบาท
ดูเพิ่ม

หุ้นกู้
ใบสำคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์
ราชอาณาจักรลิทัวเนีย (ค.ศ. 1918)

มณฑลของราชอาณาจักรลิทัวเนีย
ราชอาณาจักรลิทัวเนีย เป็นรัฐราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญที่ดำรงอยู่เป็นเวลาสั้น ๆ ก่อตั้งขึ้นในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อลิทัวเนียตกอยู่ภายใต้การยึดครองของจักรวรรดิเยอรมัน สภาแห่งลิทัวเนียได้ประกาศอิสรภาพแก่ลิทัวเนีย เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1918 แต่ถึงกระนั้น สภาแห่งลิทัวเนียก็ไม่สามารถที่จะจัดตั้งรัฐบาลหรือหน่วยงานอื่น ๆ ของรัฐได้เลย เนื่องจากลิทัวเนียมีทหารเยอรมันประจำการอยู่ เยอรมนีได้ยื่นข้อเสนอต่าง ๆ เพื่อต้องการรวมลิทัวเนียให้เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเยอรมัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนดินแดนปรัสเซีย ชาวลิทัวเนียต่างไม่เห็นด้วยและต่อต้านข้อเสนอนี้ โดยหวังที่จะรักษาความเป็นอิสรภาพของตนไว้ จึงได้มีการสถาปนาระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญที่แยกออกมาจากจักรวรรดิเยอรมันอย่างชัดเจน และมีการลงคะแนนเสียงเลือกพระประมุขแห่งลิทัวเนียเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 1918 โดยผู้ที่ได้รับเลือกคือ เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม คาร์ล ดยุกแห่งอูลรัล ซึ่งพระองค์ได้ยอมรับคะแนนเสียงนี้และสถาปนาพระนามใหม่ว่า "สมเด็จพระราชาธิบดีมินกัวดาร์ที่ 2" ในเดือนกรกฎาคม 1918 อย่างไรก็ตาม พระองค์ก็ไม่เคยเสด็จเยือนลิทัวเนียเลยสักครั้ง ส่งผลให้การลงคะแนนเสียงเลือกพระองค์ได้เกิดข้อถกเถียงมากมายในสภาและไม่บรรลุผลตามที่ต้องการ ประกอบกับในเวลาเดียวกัน จักรวรรดิเยอรมันได้พ่ายแพ้ในสงครามและล่มสลายลงจากการปฏิวัติเยอรมัน ทางลิทัวเนียจึงได้ประกาศให้การลงคะแนนเสียงเลือกพระประมุขเป็นโมฆะเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 1918 ถือเป็นการสิ้นสุดการครองราชย์ของพระเจ้ามินกัวดาร์
บรรณานุกรม

Čepėnas, Pranas (1986). Naujųjų laikų Lietuvos istorija (ภาษาลิทัวเนีย). Vol. II. Chicago: Dr. Griniaus fondas. ISBN 5-89957-012-1.
Eidintas, Alfonsas; Žalys, Vytautas; Senn, Alfred Erich (1999).  Edvardas Tuskenis (บ.ก.). Lithuania in European Politics: The Years of the First Republic, 1918-1940. New York: St. Martin's Press. ISBN 0-312-22458-3.
Janužytė, Audronė (2007). "Lietuvių istorikų politikų valstybingumo samprata (1907–1918 m.)". Istorija. Lietuvos aukštųjų mokyklų mokslo darbai (ภาษาลิทัวเนีย). 65. ISSN 1392-0456. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-23. สืบค้นเมื่อ 2017-10-20.
Liulevicius, Vejas G. (2000). War land on the Eastern Front: culture, national identity and German occupation in World War I. Studies in the social and cultural history of modern warfare. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-66157-7.
Maksimaitis, Mindaugas (2005). Lietuvos valstybės konstitucijų istorija (XX a. pirmoji pusė) (ภาษาลิทัวเนีย). Vilnius: Justitia. ISBN 9955-616-09-1.
Page, Stanley W. (1959). The Formation of the Baltic States. Harvard University Press. OCLC 491526167.
Paleckis, Mindaugas (2006-10-24). "Karališkojo kraujo paieškos: Lietuva ir šimto dienų karalius" (ภาษาลิทัวเนีย). Bernardinai.lt.
Senn, Alfred Erich (1975) [1959]. The Emergence of Modern Lithuania. Greenwood Press. ISBN 0-8371-7780-4.
Skirius, Juozas (2002). "Vokietija ir Lietuvos nepriklausomybė". Gimtoji istorija. Nuo 7 iki 12 klasės (ภาษาลิทัวเนีย). Vilnius: Elektroninės leidybos namai. ISBN 9986-9216-9-4. สืบค้นเมื่อ 2010-04-17.
Sužiedėlis, Simas, บ.ก. (1970–1978). "Council of Lithuania". Encyclopedia Lituanica. Vol. I. Boston, Massachusetts: Juozas Kapočius. LCC 74-114275.
Tuska, Liudas (1995). "Antanas Smetona". Lietuvos Respublikos prezidentai (ภาษาลิทัวเนีย). Valstybinis leidybos centras. ISBN 9986-09-055-5.
ราชการ

ข้ารัฐการสหรัฐตำแหน่งช่างเครื่อง กำลังปฏิบัติงานร่วมกับข้ารัฐการกว่า 70 คนบนเรือพยาบาล USNS Comfort (T-AH-20) ในการปฏิบัติภารกิจเพื่อมนุษยธรรม
ราชการ สำหรับประเทศที่มีพระมหากษัตริย์เป็นพระประมุข หรือ รัฐการ สำหรับประเทศที่ไม่ได้มีพระมหากษัตริย์เป็นพระประมุข (อังกฤษ: Civil service, Civil servant, Public servant) เป็นระบบการทำงานอย่างหนึ่งของรัฐในภาพรวม หมายถึง การงานของพระมหากษัตริย์หรือรัฐบาล รวมไปถึงของทหารและตำรวจซึ่งอาจเรียกแยกเฉพาะว่า "ราชการฝ่ายทหาร" หรือ "รัฐการฝ่ายทหาร" แล้วแต่กรณี
โดยหลักแล้วข้าราชการนั้นมาจากการว่าจ้างตามคุณสมบัติที่เหมาะสมตามวิชาชีพของตำแหน่ง มีวาระการทำงานโดยไม่เกี่ยวข้องกับตำแหน่งจากการเลือกตั้งและการเมือง จึงพูดได้ว่าข้าราชการนั้นทำงานเพื่อตอบสนองการทำงานของรัฐบาลกลาง หรือรัฐบาลของรัฐนั้น ไม่ว่าใครหรือพรรคการเมืองไหนจะเข้ามาดำรงตำแหน่งก็ตาม
ขอบเขตของคำจำกัดความของคำว่าราชการในแต่ละประเทศนั้นมีความแตกต่างกัน อาทิ ในสหราชอาณาจักร ข้าราชการพลเรือน (civil servants) จะถูกเรียกเฉพาะผู้ที่ปฏิบัติงานให้กับเดอะคราวน์ (รัฐบาลแห่งชาติ) ส่วนผู้ที่ปฏิบัติงานกับหน่วยงานปกครองส่วนท้องถิ่นจะถูกเรียกว่า ข้าราชการส่วนท้องถิ่น (local government civil service officers) ซึ่งถือว่าเป็นพนักงานของรัฐเช่นกัน แต่ไม่ใช่ข้าราชการ เพราะฉะนั้น ในสหราชอาณาจักร ข้าราชการพลเรือน คือส่วนหนึ่งของข้าราชการ แต่ข้าราชการไม่จำเป็นต้องเป็นข้าราชการพลเรือน
การศึกษาเกี่ยวกับระบบราชการเป็นส่วนหนึ่งของการเรียนสาขาการบริการสาธารณะ (ในบางประเทศถูกจัดอยู่ในประเภทเดียวกัน) พนักงานในหน่วยงานของรัฐที่ไม่ใช่กระทรวง (non-departmental public bodies) หรือองค์การมหาชน (Quango) บางครั้งถูกนิยามให้เป็นข้าราชการเช่นกันจากเงื่อนไขต่าง ๆ ของตำแหน่ง โดยแนวคิดดังกล่าวเกิดขึ้นในประเทศจีน และได้รับการพัฒนาในระบบราชการสมัยใหม่ในประเทศอังกฤษช่วงศตวรรษที่ 18
ข้าราชการระหว่างประเทศ หรือ เจ้าหน้าที่ระหว่างประเทศ คือลูกจ้างพลเรือนที่ทำงานให้กับองค์กรระหว่างประเทศหรือระหว่างรัฐบาล ทำงานโดยไม่อยู่ภายใต้กฎหมายของชาติใด ๆ (เนื่องจากปฏิบัติงานโดยไร้เขตอำนาจศาล) แต่จะถูกกำกับอยู่ภายใต้ข้อบังคับภายในต่าง ๆ ของหน่วยงานนั้น ๆ ดังนั้นเมื่อเกิดข้อพิพาทต่าง ๆ ของข้าราชการระหว่างประเทศ จะถูกพิจารณาโดยศาลพิเศษที่ตั้งขึ้นโดยองค์กรระหว่างประเทศเหล่านั้น เช่น ศาลปกครองแห่งองค์การแรงงานระหว่างประเทศ สำหรับการละเมิดอื่น ๆ ระหว่างองค์กรอาจจะส่งไปยังคณะกรรมาธิการพนักงานพลเรือนระหว่างประเทศ (International Civil Service Commission: ICSC) ของสหประชาชาติ ซึ่งเป็นหน่วยงานผู้เชี่ยวชาญอิสระที่ตั้งขึ้นโดยสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ ซึ่งมีหน้าที่ในการควบคุมประสานงานการบริการต่าง ๆ ร่วมกันภายในระบบของสหประชาชาติ ในขณะเดียวกันก็มีหน้าที่ในการส่งเสริมและรักษาระดับมาตรฐานของพนักงานพลเรือนระหว่างประเทศ
ความเป็นมา > ในประเทศจีน

บทความหลัก: การสอบขุนนาง
ต้นกำเนิดของข้าราชการในยุคสมัยใหม่นั้นต้องมองย้อนกลับไปถึงการสอบขุนนางที่จัดขึ้นโดยจักรวรรดิจีน การจัดสอบนั้นอยู่บนพื้นฐานของระบบคุณธรรมที่ออกแบบมาเพื่อเลือกขุนนางที่ดีที่สุดสำหรับระบบราชการของจีนในขณะนั้น ระบบนี้มีอิทธิพลอย่างมากในสังคมและวัฒนธรรมในจักรวรรดิจีน ซึ่งส่งผลให้เกิดโครงสร้างของระบบชนชั้นขุนนาง ข้าราชการ โดยไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงที่มาของที่มาวงศ์ตระกูลตามสายเลือด
แต่เดิมนั้นการแต่งตั้งขุนนางของจีนมาจากระบบอุปถัมภ์ของขุนนาง ต่อมาในสมัยราชวงศ์ฮั่น จักรพรรดิฮั่นอู่ได้ก่อตั้งระบบเซี่ยวเหลียนสำหรับการให้คำแนะนำในการแต่งตั้งตำแหน่งขุนนางเพื่อการบริหาร และงานด้านการทหาร โดยการแต่งตั้งนั้นยึดระบบคุณธรรมเป็นหลักเกณฑ์ในการแต่งตั้งเพียงอย่างเดียว ซึ่งเปลี่ยนแปลงจากเดิมที่ใช้ระบบการสืบทอดเชื้อสายจากวงศ์ตระกูลและระบบอุปถัมภ์จากผู้มีคุณธรรม โดยเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นจากคัดเลือกผู้สมัครเพื่อเข้ารับการทดสอบด้วยพื้นฐานจากปรัชญาลัทธิขงจื๊อ โดยหลังจากการล่มสลายของราชวงศ์ฮั่น ระบบราชการของจีนก็ได้เสื่อมถอยลงไปสู่ระบบแบบกึ่งคุณธรรม ที่ถูกเรียกว่าระบบเก้าระดับ
ระบบนี้กลับมาอีกครั้งในช่วงสั้น ๆ สมัยราชวงศ์สุย ซึ่งเริ่มมีการเริ่มระบบราชการด้วยการสอบคัดเลือกด้วยข้อเขียนและการรับรองคุณภาพ โดยจัดสอบขึ้นครั้งแรกโดยจักรพรรดิสุยเหวิน ต่อมาในสมัยจักรพรรดิสุยหยางได้มีการแบ่งประเภทของผู้เข้ารับการทอดสอบที่ผ่านการคัดเลือกรอบแรกในปี ค.ศ. 605 และได้มีการปรับใช้ในการคัดเลือกผู้ที่จะมารับราชการเพิ่มขึ้น ลดการพึ่งพาคำแนะนำของขุนนางชั้นสูงน้อยลงเรื่อย ๆ รวมไปถึงการเลื่อนตำแหน่งราชการต่าง ๆ ตามผลการสอบข้อเขียน ทำให้ระบบการสอบขุนนางกลับมาแพร่หลายอย่างกว้างขวางอีกครั้งในรัชสมัยของบูเช็กเทียน และถึงจุดสูงสุดในยุคของราชวงศ์ซ่ง
ระบบของจีนได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ในยุโรปตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา อย่างไรก็ตาม ระบบการสอบขุนนางของจีนดังกล่าวกลับแทบไม่มีใครชื่นชมเมื่อทราบถึงรายละเอียดการสอบดังกล่าว ในการอภิปรายของฝ่ายค้านของรัฐสภาอังกฤษเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2397 จอห์น บราว "ชี้ให้เห็น (ด้วยความดูถูกเหยียดหยามอย่างชัดเจน) ว่าแบบอย่างของการสอบคัดเลือกเพื่อแต่งตั้งข้าราชการด้วยวรรณกรรมนั้นมีต้นแบบมาจากรัฐบาลจีน"
แบ่งตามประเทศ > กัมพูชา

ข้าราชการกัมพูชา (เขมร: សេវាកម្មស៊ីវិល, Sevakamm Civil) เป็นหน่วยงานด้านนโยบายของรัฐบาลกัมพูชา ในการดำเนินการตามบทบาทหน้าที่ ข้าราชการกัมพูชา (เขมร: មន្រ្តីរាជការ, Montrey Reachkar) แต่ละคน มีหน้าที่จะต้องปฏิบัติตามกฎหมายตามแนวทางของนโยบายสาธารณะ โดยมีรัฐธรรมนูญเป็นกรอบเบื้องต้นในการปฏิบัติงานของข้าราชการในกัมพูชา
แบ่งตามประเทศ > ไต้หวัน

ในรัฐธรรมนูญไต้หวันระบุไว้ว่า ไม่สามารถรับเป็นข้ารัฐการได้หากไม่ผ่านการสอบ โดยปกติหากได้รับการบรรจุจะสามารถปฏิบัติงานได้ตลอดชีวิต (นั่นคือจนกระทั่งเกษียณอายุ)
แบ่งตามประเทศ > ไทย

บทความหลัก: ข้าราชการไทย
ข้าราชการไทย เป็นบุคลากรในระบบราชการของประเทศไทย ประกอบด้วยข้าราชการหลายประเภทตามที่มาและบทบัญญัติของกฎหมาย อาทิ ข้าราชการการเมือง ข้าราชการตุลาการ ข้าราชการอัยการ ข้าราชการพลเรือน ข้าราชการรัฐสภา ข้าราชการทหาร ข้าราชการตำรวจ ข้าราชการกรุงเทพมหานคร ข้าราชการส่วนท้องถิ่น เป็นต้น
แบ่งตามประเทศ > ไทย > พนักงานอื่นของรัฐ

นอกจากนี้ยังมีพนักงานราชการ พนักงานมหาวิทยาลัย ซึ่งมีลักษณะการทำงานที่คล้ายคลึงกันกับข้าราชการ
ความอิสระของข้าราชการ

ในระบบรัฐบาลเผด็จการ (เช่น ราชาธิปไตย) สามารถที่จะแต่งตั้งตำแหน่งผู้บริหารได้จากพื้นฐานของการความประสงค์ส่วนตัว การอุปถัมภ์ และการเล่นพรรคเล่นพวก โดยผ่านความใกล้ชิดกับบุคคลสำคัญทางการเมืองและผ่ายบริหาร เช่น จักรพรรดิ์แห่งโรมันในยุคแรก ได้กำหนดให้ทาสและประชาชนทั่วไปให้ปฏิบัติงานต่าง ๆ ในการปกครองจักรวรดิ และกีดกันผู้ที่ได้รับการเลือกตั้งตามประเพณีของอาณาจักรโรมัน เพื่อลดความเสี่ยงในการทุจริต และการปฏิบัติงานโดยมิชอบเพื่อปกป้องเจ้านายของตนที่มาจากฝั่งการเมือง
ราชวงศ์ซ่งของจีน กำหนดมาตรฐานพื้นฐานในการเข้าสอบแข่งขันคัดเลือกขุนนาง ในศตวรรษที่ 19 ในฝรั่งเศสและอังกฤษก็ปฏิบัติตามหลักการนั้น การก่อการต่อต้านระบบสปอยด์ (ระบบอุปถัมภ์) ในสหรัฐอเมริกาส่งผลให้เกิดความเป็นอิสระของข้ารัฐการมีมากขึ้น และเป็นหลักการสำคัญมาจนถึงปัจจุบัน
คณะกรรมการข้าราชการ (หรือหน่วยงานในโครงสร้างแบบอื่นที่เทียบเท่า) มีหน้าที่ในการดูแลสิทธิของข้าราชการ รวมไปถึงการบริหารจัดการระบบราชการ เพื่อป้องกันการครอบงำหรือการแทรกแซงทางการเมือง ซึ่งคล้ายคลึงกับออร์กบูโรที่ใช้ในการกำกับดูแลตำแหน่งต่าง ๆ ในพรรคคอมมิวนิสต์ของโจเซฟ สตาลิน
ดูเพิ่ม

บริการสาธารณะ
องค์การนอกภาครัฐ
งานบริการชุมชน
ข้าราชการไทย
ราชการส่วนกลาง (ประเทศไทย)
ราชการส่วนภูมิภาค (ประเทศไทย)
ราชการส่วนท้องถิ่น (ประเทศไทย)
จักรพรรดิสุยเหวิน ผู้ก่อตั้งระบบการสอบราชการครั้งแรกในประเทศจีน
ห้องสอบขุนนางขนาด 7,500 ห้อง ในกวางตุ้ง พ.ศ. 2416
ชาร์ลส์ เทรเวลยัน ผู้ออกแบบระบบข้าราชการในสมเด็จพระราชินีอังกฤษ ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2398 ตามคำแนะนำของเขาในรายงาน
ตราพระครุฑพ่าห์ สำหรับใช้เป็นตราหัวหนังสือราชการไทย (แบบที่นิยมใช้กันมาก)
มางาตามะ

มางาตามะในราวศตวรรษที่ 8
มางาตามะจากยุคโคฟุง (พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติโตเกียว)
สร้อยคอที่ทำจากมางาตามะ
มางาตามะที่ขุดขึ้นมาจากหลุมฝังศพของกษัตริย์มูรย็อง มีมางาตามะที่ทำจากลูกปัดแก้วและมางาตามะประดับด้วยทองคำ
มางาตามะ (ญี่ปุ่น: 勾玉, 曲玉; โรมาจิ: magatama) เป็นหนึ่งในเครื่องประดับ ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ และยุคโบราณของญี่ปุ่น ว่ากันว่ามันถูกใช้เพื่อพิธีกรรมด้วย แต่ไม่ทราบรายละเอียด เชื่อกันว่าที่เรียกชื่อแบบนี้ก็มาจากการที่รูปร่างของมันเป็น "ลูกกลมที่โค้งงอ" (曲っている玉, มางัตเตอิรุ ทามะ) ชื่อเรียกนี้ปรากฏเป็นครั้งแรกในโคจิกิและนิฮงโชกิ นอกจากนี้ ใน กิชิวาจินเด็ง (魏志倭人伝) ยังมีการใช้ชื่อเรียกว่า คุชุ (句珠)
ส่วนใหญ่มีรูปร่างคล้ายลูกกลมที่มีหางงอกออกมาป็นรูปคล้ายตัว C มีการเจาะรูที่ปลายด้านที่ทรงกลมนูน แล้วร้อยเชือกผ่านเข้าไปเพื่อทำเป็นสร้อยคอ ปลายด้านที่มีรูเรียกว่าส่วนหัว ด้านในส่วนโค้งเรียกว่าส่วนท้อง ด้านนอกเรียกว่าส่วนหลัง ส่วนทำจาก หยก โมรา ควอตซ์ ทัลก์ อำพัน กระดองเต่า และบางส่วนทำจาก เครื่องดินเผา และอาจมีการใช้สัมฤทธิ์ หรือโลหะอื่น ๆ ด้วยเช่นกัน แต่มีจำนวนไม่มาก
บาตร

บทความนี้เกี่ยวกับบาตรบิณฑบาต สำหรับปางพระพุทธรูป ดูที่ ปางอุ้มบาตร
บาตรพระ
บาตรเป็นหนึ่งในอัฐบริขาร เป็นของที่พระภิกษุและสามเณรใช้ในการบิณฑบาต
ลักษณะของบาตรในพระธรรมวินัย

พระพุทธองค์ทรงบัญญัติไว้ว่าบาตรมี 2 ชนิดเท่านั้นคือบาตรดินเผาและบาตรเหล็กรมดำ โดยมีขนาดตั้งแต่ 7-11 นิ้ว และพระพุทธองค์ทรงห้ามไม่ให้ภิกษุใช้บาตรที่ทำจากวัสดุที่มีค่าเช่น เงิน ทอง ทองเหลือง ทองแดง
ในปัจจุบัน วัดส่วนใหญ่อนุโลมให้ใช้บาตรที่ทำจากสแตนเลส เนื่องจากทำความสะอาดง่ายและสะดวกต่อการดูแล ส่วนฝาบาตรในสมัยก่อนนั้นทำจากไม้หรือไม้ไผ่ ก็เปลี่ยนมาใช้เป็นฝาสแตนเลสแทน แต่ในบางที่ในภาคอีสานยังใช้ฝาบาตรที่ทำจากไม้อยู่
บาตรนั้นมีไว้เพื่อให้รู้จัก ทาน การ ขอ เพื่อลดอัตตา แต่มิใช่ขอเพื่อสนองความต้องการที่ไม่รู้จักพอของตน หรือเกียจค้าน และ ให้ หรือบริจาคเพื่อให้รู้จักเสียสละและแบ่งปัน การให้นั้นคือให้ด้วยใจ มีเจตตนาดี มีใจสงสารเห็นอกเห็นใจผู้อื่น และเป็นการขัดเกลาจิตใจให้รู้จักความพอดี หวังให้เขาได้อิ่มท้อง นึกถึงใจเขาใจเรา นั้นคือการขอทานและการให้ทาน   และเป็นการฝึกให้มี สติ ทุกย่างก้าวทุกขณะเพื่อมิให้เกิดความไม่ประมาท และสมาธิตั้งมั่น
ธวัช

ธวัชสตมภ์ด้านหน้าเจนนเกศวเทวาลัย ในเพลูรุ ประเทศอินเดีย
พระเวสสุวรรณทรงธวัชในหัตถ์ขวา ภาพเขียนในอารามแห่งหนึ่งในอำเภอโมนการ์ ประเทศภูฏาน
ธวัชแบบทิเบตในฐานะองค์ประกอบสถาปัตยกรรมที่อารามโชคังในลาซา
ธวัช (สันสกฤต: ध्वज, อักษรโรมัน: Dhvaja, แปลตรงตัว 'ธง'; ธวช, ทิเบต: རྒྱལ་མཚན, ไวลี: rgyal-msthan) เป็นคำภาษาสันสกฤตหมายถึงธง หรือนิยมแปลว่าเป็น "ธงชัย" ธวัชปรากฏในประติมานวิทยา ปรัมปราวิทยา และสถาปัตยกรรมของศาสนาฮินดู, ศาสนาพุทธ และศาสนาไชนะ รวมถึงเป็นหนึ่งในอัษฏมงคลหรือสัญลักษณ์อันเป็นมงคลแปดประการ
ในศาสนาฮินดู

ในประติมานวิทยาฮินดู ธงมรความสัมพันธ์และอาจบูชาร่วมกับเทพเจ้าองค์ต่าง ๆ ในโบสถ์พราหมณ์สามารถพบโครงสร้างธวัชสตมภ์หรือเสาธงชัย ตั้งอยู่ด้านหน้าหรือด้านบนสุดของวิหาร เสาธงชัยยังใช้งานเป็นสัญลักษณ์ถึงแกนโลก และเป็นเสาที่แบ่งโลกกับสวรรค์ข้อความตัวเอน
ตอนหนึ่งในมหาภารตะมีกล่าวถึงธงต่าง ๆ พร้อมกับอาวุธที่บรรดานักรบใข้ในสงครามกุรุเกษตร เช่น อรชุน - หนุมาน, ภีมะ - สิงห์ เป็นต้น
ในธรรมเนียมทิเบต

ตามเกิมปาหรืออารามแบบทิเบตและวิหารแบบทิเบตนิยมสร้างธวัชหรือธงชัยในรูปทรงกระบอกบนเสา บนยอดมีฉัตร ประดับด้วยจินตามณึ ที่ขอบฉัตรอาจมีมกร หรือบ้างอาจประดับยอดด้วยตรีศูลแบบที่พระราชวังโปตาลา นอกจากนี้ยังมีธวัชในรูปธงสำหรับถือที่มีความเกี่ยวข้องกับเทพเจ้าองค์ต่าง ๆ เช่น พระเวสสุวรรณ
สปายแวร์

สปายแวร์ (อังกฤษ: spyware) หมายถึง ประเภทซอฟต์แวร์ที่ออกแบบเพื่อสังเกตการณ์หรือดักจับข้อมูล หรือควบคุมเครื่องคอมพิวเตอร์ โดยที่ผู้ใช้ไม่รับทราบว่าได้ติดตั้งเอาไว้ หรือผู้ใช้ไม่ยอมรับ ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเพื่อสร้างผลประโยชน์แก่ผู้อื่น
ในความหมายทั่วไป สปายแวร์ คือ ประเภทโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่บันทึกการกระทำของผู้ใช้บนเครื่องคอมพิวเตอร์ และส่งผ่านอินเทอร์เน็ตโดยที่ผู้ใช้ไม่ได้รับทราบ โปรแกรมแอบดักข้อมูลนั้นสามารถรวบรวมข้อมูล สถิติการใช้งานจากผู้ใช้ได้หลายอย่างขึ้นอยู่กับการออกแบบของโปรแกรม ซึ่งส่วนใหญ่แล้วบันทึกเว็บไซต์ที่ผู้ใช้เข้าถึง และส่งไปยังบริษัทโฆษณาต่างๆ บางโปรแกรมอาจบันทึกว่าผู้ใช้พิมพ์อะไรบ้าง เพื่อพยายามค้นหารหัสผ่าน หรือเลขหมายบัตรเครดิต
หรือ สปายแวร์ ก็คือ โปรแกรมเล็ก ๆ ที่ถูกเขียนขึ้นมาสอดส่อง (สปาย) การใช้งานเครื่องคอมพิวเตอร์ของคุณ อาจจะเพื่อโฆษณาสินค้าต่าง ๆ สปายแวร์บางตัวก็สร้างความรำคาญเพราะจะเปิดหน้าต่างโฆษณาบ่อย ๆ แต่บางตัวร้ายกว่านั้น คือ ทำให้คุณใช้อินเตอร์เน็ทไม่ได้เลย ไม่ว่าจะไปเวบไหน ก็จะโชว์หน้าต่างโฆษณา
วิธีการป้องกัน > ใช้โปรแกรมแอนติสปายแวร์ (Anti-spyware)

รายชื่อโปรแกรมที่นิยมใช้และเป็นฟรีแวร์
Windows Defender
Ad-Aware SE
Spybot - Search & Destroy
Spyware Terminator
Super Antispyware
Spyware Doctor Starter Edition
a-Squared Free
AVG Anti Spyware
Malwarebytes' Anti-Malware
Anti-keylogger
Norton Security Scan
Microsoft Security Essentials
วิธีการป้องกัน > โปรแกรมแอนติสปายแวร์ปลอม

รายชื่อโปรแกรมดังต่อไปนี้นั้นเป็นที่ทราบกันทั่วไปว่า ไม่ใช่ โปรแกรมแอนติสปายแวร์
AntiVirus XP 2008,2009
Rapid AntiVirus
Antivirus 2008 Pro
System Guard 2009
Power Scan
Norton Security Scan ปลอม (มีคนที่ไม่ใช่ของบริษัท Symantec ทำเวอร์ชันปลอมออกมา และทำหน้าตาให้เหมือนโปรแกรม Norton Security Scan ที่มีอยู่จริงของบริษัท Symantec โดยเวอร์ชันปลอมจะแอบติดตั้งเอง)
ANG AntiVirus 09 (จงใจทำชื่อให้คล้ายกับโปรแกรม AntiVirus จริงของ AVG)
Antivirus Pro 2010
Antivirus 2010
Power Scan
XP Antivirus
ALPHA ANTIVIRUS
Antivirus Lab 2009
The Shield 2006
Privacy Defender
Malware Wipe
Pest Trap
Scan Spyware
Winantivirus 2005,2006,2007
SpyAxe
AntiVirus Gold
SpywareStrike
SpyFalcon
WorldAntiSpy
WinFixer
SpyTrooper
Spyware Stormer
Spy Sheriff
SpyBan
SpyWiper
PAL Spyware Remover
PSGuard
AlfaCleaner
Spyware Quake
BraveSentry
VirusBurst
Trustcleaner Pro
AntispywareSoldier
Mallware
Anti-spyware pro 2008
Anti-spyware pro 2009
Antivirus System PRO
สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติม กรุณาไปที่ Rogue/Suspect Anti-Spyware Products & Web Sites (ภาษาอังกฤษ)
ดูเพิ่ม

Malware
ซอฟต์แวร์โฆษณา
ไวรัสคอมพิวเตอร์
| ด ค กรูปแบบของการแจกจ่ายซอฟต์แวร์ |
| --- | --- |
สัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์:  เบียร์แวร์  ซอฟต์แวร์ที่เผยแพร่ซ้ำได้อย่างเสรี  ซอฟต์แวร์เสรีและโอเพนซอร์ส ซอฟต์แวร์เสรี ความหมายของคำว่า free ในภาษาอังกฤษ  ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส นิยามโอเพนซอร์ส  โอเพนซอร์ส  รหัสต้นทาง  ซอฟต์แวร์จำกัดสิทธิ์ 
การเรียกเก็บค่าใช้จ่าย:  ซอฟต์แวร์โฆษณา  เชิงพาณิชย์  ฟรีเมียม  ฟรีแวร์  จ่ายตามความสมัครใจ Careware  Donationware  Postcardware  แชร์แวร์ Nagware 
ช่องทางการแจกจ่าย:  Retail software  ซอฟต์แวร์บริการ 
ฉ้อฉลและ/หรือหลอกลวง:  มัลแวร์ อินโฟสตีลเลอร์  เรียกค่าไถ่  สปายแวร์  ม้าโทรจัน  หนอน  ซอฟต์แวร์เน้นปริมาณ  ซอฟต์แวร์ที่อาจจะไม่พึงปรารถนา