stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักริน พัฒน์ดำรงจิตร

| จักริน พัฒน์ดำรงจิตรม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น
ดำรงตำแหน่ง 6 มกราคม พ.ศ. 2544 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2556
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 ธันวาคม พ.ศ. 2507 (60 ปี) อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
พรรคการเมือง: ไทยรักไทย (2543–2550)   พลังประชาชน (2550–2551)   เพื่อไทย (2551–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: ปิยะรัตน์ พัฒน์ดำรงจิตร

จักริน พัฒน์ดำรงจิตร (เกิด 1 ธันวาคม พ.ศ. 2507) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น สังกัดพรรคเพื่อไทย และอดีตสมาชิกสภาเทศบาลนครขอนแก่น
ประวัติ

จักริน เกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของนายเจริญ เจ้าของโรงแรมเจริญธานี นางสมจิตร พัฒน์ดำรงจิตร มีพี่น้อง 4 คน ด้านครอบครัวสมรสกับนางปิยะรัตน์ พงศกรทรัพย์ มีบุตร 3 คน
สำเร็จการศึกษาบริหารธุรกิจบัณฑิต บริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ และบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
งานการเมือง

อดีตเป็นสมาชิกสภาเทศบาลนครขอนแก่น ลาออกมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย นับจากนั้นได้รับการเลือกตั้งติดต่อกันมาทั้งหมด 4 ครั้ง
แต่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้คะแนนเป็นอันดับ 2 รองจากฐิตินันท์ แสงนาค​ จากพรรคอนาคตใหม่​
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

จักริน พัฒน์ดำรงจิตร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดขอนแก่น สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดขอนแก่น สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดขอนแก่น สังกัดพรรคพลังประชาชน
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดขอนแก่น สังกัดพรรคเพื่อไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

นายจักริน พัฒน์ดำรงจิตร เก็บถาวร 2012-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์รัฐสภาไทย
บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนายจักริน พัฒน์ดำรงจิตร[ลิงก์เสีย], สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
ข้อมูลนักการเมืองไทย (นายจักริน พัฒน์ดำรงจิตร), ศูนย์ข้อมูลนักการเมืองไทย
การตลาด

การตลาด (อังกฤษ: marketing) คือ กระบวนการของการสื่อสารคุณค่าของผลิตภัณฑ์หรือบริการไปยังลูกค้า การตลาดอาจถูกตีความว่าเป็นศิลปะแห่งการขายสินค้าในบางครั้ง แต่การขายนั้นเป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ส่วนหนึ่งของการตลาด
การตลาดอาจถูกมองว่าเป็นหน้าที่ขององค์การและกลุ่มกระบวนการเพื่อการผลิต การส่งสินค้าและการสื่อสารคุณค่าไปยังลูกค้า และการจัดการความสัมพันธ์ต่อลูกค้า ในทางที่เป็นประโยชน์แก่องค์การและผู้ถือหุ้น การจัดการการตลาดเป็นศิลปะของการเลือกตลาดเป้าหมาย ตลอดจนการได้มาและการรักษาลูกค้า ผ่านทางการจัดหาคุณค่าของลูกค้าที่เหนือกว่า
มีมโนทัศน์ห้าอย่างหลัก ๆ ที่องค์การสามารถเลือกเพื่อนำไปดำเนินการธุรกิจได้แก่ มโนทัศน์เน้นการผลิต เน้นผลิตภัณฑ์ เน้นการขาย เน้นการตลาด และเน้นการตลาดองค์รวม ซึ่งองค์ประกอบสี่อย่างของการตลาดองค์รวมคือ การตลาดความสัมพันธ์ การตลาดภายใน การตลาดครบวงจร และการตลาดรับผิดชอบต่อสังคม กลุ่มของภาระหน้าที่ที่สำคัญต่อการจัดการการตลาดที่ประสบผลสำเร็จประกอบไปด้วย การมองการตลาดเชิงลึก การติดต่อเชื่อมโยงกับลูกค้า การสร้างตราสินค้าที่มั่นคง การสร้างผลิตภัณฑ์ที่ตอบสนองลูกค้า การส่งสินค้าและการสื่อสารคุณค่า การสร้างความเจริญเติบโตในระยะยาว และการพัฒนากลยุทธ์และแผนการตลาด
มโนทัศน์การตลาด > แนวคิดในยุคก่อน

แนวคิดการตลาดพัฒนามาจากแนวคิดในยุคก่อนหน้านี้ ซึ่งก็คือแนวคิดเน้นการผลิต เน้นผลิตภัณฑ์ และเน้นการขาย
| แนวคิด | ตัวขับเคลื่อน ผลกำไร | กรอบเวลาของโลกตะวันตก | การอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
| การผลิต | วิธีการผลิต | จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1950 | หน่วยธุรกิจที่เน้นการผลิตมีความเชี่ยวชาญโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการผลิตสินค้าและบริการให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ดังนั้นจึงทำให้หน่วยธุรกิจแสวงหาผลประโยชน์จากการประหยัดต่อขนาดจนกว่าจะถึงขนาดการผลิตต่ำสุดที่มีประสิทธิภาพ แนวคิดเน้นการผลิตอาจสามารถนำมาใช้ได้เมื่ออุปสงค์ของสินค้าและบริการนั้น ๆ สูง กอปรด้วยความเชื่อมั่นที่ดีว่ารสนิยมของผู้บริโภคจะไม่เปลี่ยนแปรอย่างรวดเร็ว (เหมือนกับแนวคิดเน้นการขาย) |
| ผลิตภัณฑ์ | คุณภาพของผลิตภัณฑ์ | จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1960 | หน่วยธุรกิจที่เน้นผลิตภัณฑ์เกี่ยวข้องกับการให้ความสำคัญกับคุณภาพของผลิตภัณฑ์ที่ตนผลิต หน่วยธุรกิจก็ยังตั้งข้อสมมติว่าตราบเท่าที่ผลิตภัณฑ์ของตนมีมาตรฐานสูง ประชาชนจะซื้อและอุปโภคบริโภคผลิตภัณฑ์ของพวกเขา |
| การขาย | วิธีการขาย | คริสต์ทศวรรษ 1950 ถึง 1960 | หน่วยธุรกิจที่เน้นการขายให้ความสำคัญต่อการขายและการส่งเสริมผลิตภัณฑ์เฉพาะอย่างเป็นหลัก และไม่สนใจว่าผู้บริโภคจะต้องการหรือไม่ ด้วยเหตุนี้จึงส่งผลให้เกิดการขายผลิตภัณฑ์ที่มีอยู่แล้วในตลาด และการใช้เทคนิคการส่งเสริมเพื่อให้บรรลุยอดขายสูงสุดเท่าที่เป็นไปได้ แนวคิดเน้นการขายอาจเหมาะกับสถานการณ์ที่หน่วยธุรกิจมีผลิตภัณฑ์เก่าเก็บอยู่ในคลังสินค้า หรือไม่ก็สถานการณ์ที่อุปสงค์ของผลิตภัณฑ์สูง ซึ่งความเปลี่ยนแปรรสนิยมของผู้บริโภคที่จะทำให้อุปสงค์ลดลงมีผลกระทบเพียงเล็กน้อย |
| การตลาด | ความจำเป็นและความต้องการของลูกค้า | คริสต์ทศวรรษ 1970 จนถึงปัจจุบัน | แนวคิดเน้นการตลาดอาจเป็นแนวคิดที่สามัญที่สุดที่ใช้ในการตลาดร่วมสมัย หน่วยธุรกิจที่เน้นการตลาดให้ความสำคัญกับการวางรากฐานแผนการตลาดในเรื่องมโนทัศน์การตลาด นำไปสู่การผลิตสินค้าที่ตรงตามรสนิยมของผู้บริโภครายใหม่ เพื่อที่จะทำเช่นนั้น หน่วยธุรกิจต้องทำการวิจัยการตลาดเพื่อประเมินความต้องการของตลาด ทำการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์เพื่อปรับให้เข้ากับสารสนเทศที่เผยออกมา และจากนั้นจึงใช้เทคนิคการส่งเสริมเพื่อให้ประชาชนทราบว่าหน่วยธุรกิจมีผลิตภัณฑ์ดังกล่าวขายอยู่ |
| การตลาด องค์รวม | ทุกสิ่งสำคัญต่อการตลาด | คริสต์ศตวรรษที่ 21 | การตลาดองค์รวมคือแนวคิดที่มองว่าการตลาดเป็นกิจกรรมที่ซับซ้อน และยอมรับว่าทุกสิ่งสำคัญต่อการตลาด มุมมองอย่างกว้างและครบวงจรมีความสำคัญต่อการพัฒนา การออกแบบ และการทำให้กิจกรรมและการดำเนินการทางการตลาดสัมฤทธิ์ผล องค์ประกอบสี่อย่างที่บ่งบอกถึงลักษณะการตลาดองค์รวมได้แก่ การตลาดความสัมพันธ์ การตลาดภายใน การตลาดครบวงจร และการตลาดรับผิดชอบต่อสังคม |
มโนทัศน์การตลาด > แนวคิดสมัยใหม่

แนวคิดทางการตลาดสมัยใหม่นี้ได้กล่าวรวมถึง การตลาดความสัมพันธ์ที่มุ่งเน้นลูกค้าเป็นสำคัญ การตลาดเชิงธุรกิจหรือการตลาดเชิงอุตสาหกรรมที่มุ่งเน้นองค์กรหรือสถาบัน และการตลาดเชิงสังคมที่มุ่งเน้นประโยชน์ต่อสังคม  นอกจากนี้ การตลาดรูปแบบใหม่นี้ได้ใช้อินเทอร์เน็ตซึ่งเรียกว่า การตลาดผ่านอินเทอร์เน็ต (Internet Marketing) หรืออีกหลายชื่อ ตัวอย่างเช่น การตลาดอิเล็กทรอนิกส์ (e-marketing), การตลาดออนไลน์ (online marketing), การตลาดดิจิทัล (digital marketing) ที่หมายถึงการตลาดผ่านเว็บไซต์ค้นหาข้อมูล (search engine website), การโฆษณาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ (desktop advertising) การตลาดยุคสมัยใหม่นี้พยายามทำกลยุทธ์การแบ่งกลุ่มลูกค้าให้เป็นไปอย่างสมบูรณ์ซึ่งถือเป็นกระบวนการหนึ่งของการตลาดแบบดั้งเดิม อีกทั้งยังเป็นการกำหนดกลุ่มเป้าหมายให้มีความแม่นยำชัดเจนมากยิ่งขึ้น ซึ่งในบางครั้งเรียกว่า การตลาดเฉพาะบุคคล (personalized marketing) หรือการตลาดแบบหนึ่งสินค้าต่อหนึ่งลูกค้า (one-to-one marketing) อีกประการหนึ่ง การตลาดผ่านอินเทอร์เน็ตนั้นบางครั้งถูกพิจารณาในมุมกว้างมากขึ้น เพราะว่าการตลาดผ่านอินเทอร์เน็ตนั้นไม่ได้หมายถึงการทำตลาดอยู่บนโลกอินเทอร์เน็ตเพียงอย่างเดียว แต่ยังรวมถึงการตลาดผ่านอีเมล สื่อไร้สาย และการผลักดันผู้คนที่ได้บริโภคสื่ออย่างวิทยุ ป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ซึ่งเป็นการตลาดแบบดั้งเดิมเข้าไปสู่อินเทอร์เน็ตหรือหน้าเว็บไซต์ต่าง ๆ อีกด้วย
| แนวคิด | ตัวขับเคลื่อน ผลกำไร | กรอบเวลาของโลกตะวันตก | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
| การตลาดความสัมพันธ์/การจัดการความสัมพันธ์ | การสร้างและรักษาความสัมพันธ์ที่ดีต่อลูกค้า | คริสต์ทศวรรษ 1960 ถึงปัจจุบัน | เน้นความสัมพันธ์โดยรวมระหว่างผู้จัดจำหน่ายและลูกค้าโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้บริการลูกค้าในสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้พร้อมทั้งสร้างความจงรักภักดีของลูกค้า |
| การตลาดเชิงธุรกิจ/การตลาดเชิงอุตสาหกรรม | การสร้างและรักษาความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างองค์กร | คริสต์ทศวรรษ 1980 ถึงปัจจุบัน | ในการทำการตลาดระหว่างธุรกิจหรือองค์กรนั้น ผลิตภัณฑ์ที่สำคัญจะเน้นด้านสินค้าที่ใช้ในอุตสหกรรม (Industrial goods) เช่น วัตถุดิบในการผลิต เป็นต้น หรือสินค้าประเภททุน (Capital goods) เช่น เครื่องจักรในการผลิต เป็นต้น โดยจะเน้นในสองประเภทนี้มากกว่าสินค้าอุปโภคบริโภค (customer products / end products) รวมถึงกิจกรรมทางการตลาดต่าง ๆ ทั้งการจัดโปรโมชั่น การโฆษณา และการสื่อสารกับลูกค้านั้นก็จะแตกต่างกันด้วย |
| การตลาดเชิงสังคม | คุณประโยชน์ต่อสังคม | คริสต์ทศวรรษ 1990 ถึงปัจจุบัน | มีคุณลักษณะคล้ายกับการทำการตลาดโดยทั่วไปแต่มีเงื่อนไขเพิ่มเติมว่า จะต้องเป็นกิจกรรมทางการตลาดที่ลดความเป็นอันตรายต่าง ๆ ที่จะเกิดต่อสังคม ทั้งตัวสินค้า กระบวนการผลิตสินค้า และกระบวนการขาย |
| การสร้างตราสินค้าหรือแบรนด์ | คุณค่าของตราสินค้าหรือแบรนด์ | คริสต์ทศวรรษ 1980 ถึงปัจจุบัน | ในบริบทนี้ การสร้างตราสินค้าหรือแบรนด์จะสะท้อนถึงปรัชญาของบริษัท และการตลาดเป็นเสมือนเครื่องมือหนึ่งของของการสร้างตราสินค้าด้วย |
การมุ่งเน้นลูกค้าเป็นสำคัญ

บริษัทหรือธุรกิจที่ดำเนินการอยู่ในตลาดที่มีการแข่งขันกันนั้นจะต้องสร้างสินค้าที่มีผู้ซื้อต้องการซื้อสินค้าเหล่านั้น อีกทั้งการทราบถึงความต้องการของลูกค้าที่แท้จริงยังเป็นปัจจัยสำคัญเพื่อการอยู่รอดของบริษัทในอนาคตและการคำนึงถึงการดำเนินงานของบริษัทในปัจจุบัน ทุกวันนี้หลายบริษัทให้ความสำคัญกับลูกค้าหรือความต้องการของตลาดเป็นหลักซึ่งสามารถตีความได้ว่าบริษัทเหล่านั้นใส่ใจกับกิจกรรมทางการตลาดและสินค้าต่าง ๆ ที่ตรงกับความต้องการของลูกค้าเป็นสำคัญ โดยทั่วไปแล้ววิถีทางในการดำเนินงานให้เป็นไปตามความต้องการของลูกค้ามี 3 แนวทาง คือ แนวทางด้านแรงผลักดันจากลูกค้า (customer-driven approach) แนวทางด้านการระบุการเปลี่ยนแปลงของตลาด (the market change identification approach) และแนวทางด้านนวัตกรรมของสินค้า (the product innovation approach)
ในแนวทางด้านแรงผลักดันจากลูกค้า (customer-driven approach) นั้นจะถือว่าความต้องการของลูกค้าเป็นสิ่งที่ขับเคลื่อนการตัดสินใจการทำกลยุทธ์ทางการตลาด โดยไม่มีกลยุทธ์ใดที่จะประสบความสำเร็จได้หากไม่มีการทำวิจัยผู้บริโภคก่อน การนำเสนอสิ่งต่าง ๆ ทั้งสินค้า บริการ และการสื่อสารในการทำตลาดนั้นควรจะเป็นไปตามความต้องการของลูกค้าเป้าหมายและการทำการตลาดนั้นควรจะต้องเริ่มต้นจากลูกค้าเสมอ นอกจากนั้น เหตุผลที่สนับสนุนแนวทางด้านแรงผลักดันจากลูกค้าคือเราไม่ควรจะเสียเวลาและค่าใช้จ่ายในการวิจัยและพัฒนาสินค้าที่ลูกค้าไม่ต้องการจะซื้อ อีกทั้งจากการทำการตลาดในอดีตก็ได้แสดงว่าสินค้าที่ออกสู่ตลาดหลายชิ้นไม่ประสบความสำเร็จทั้ง ๆ ที่มีเทคโนโลยีใหม่ ๆ ในสินค้านั้นแล้วก็ตาม
แนวทางรูปแบบหนึ่งที่เน้นความสำคัญกับลูกค้าเป็นหลักและเป็นที่รู้จักคือ SIVA (Solution, Information, Value, Access) หรือ คำตอบ, ข้อมูล, คุณค่า, การเข้าถึง แนวคิดนี้เกิดขึ้นจากกลยุทธ์ 4Ps (Product, Price, Place, Promotion) เก็บถาวร 2024-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่นำมาตั้งชื่อใหม่และปรับเปลี่ยนคำให้เป็นในแนวทางให้ลูกค้าเป็นสำคัญ โมเดล SIVA นี้แสดงถึงด้านความต้องการหรืออุปสงค์ของลูกค้าที่เข้าคู่กับ 4Ps ซึ่งเป็นด้านการนำเสนอหรืออุปทาน
การวิจัยการตลาด

การวิจัยการตลาด (Marketing research) นั้นคือการทำวิจัยเพื่อนำข้อสรุปมาทำกิจกรรมต่าง ๆ ทางการตลาดโดยนำข้อมูลจากการทำวิจัยนั้นมาวิเคราะห์ทางสถิติและนำมาตีความอีกครั้งหนึ่ง นักการตลาดหรือผู้บริหารจะนำข้อมูลจากการตีความเหล่านี้เพื่อวางแผนการตลาด อีกทั้งข้อมูลเหล่านั้นยังใช้ในการตรวจสอบสิ่งแวดล้อมต่าง ๆ ทางการตลาด (Market environment) ของบริษัทด้วย นักวิจัยการตลาดนั้นจะใช้วิธีการต่าง ๆ ทางสถิติ เช่น การวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative research) การวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative research) การตรวจสอบสมมติฐาน (Hypothesis tesing) การทดสอบไคแสควร์ (Chi-squared testing) การถดถอยเชิงเส้น (Linear regressing) สหสัมพันธ์ (Correlations) การแจกแจงความถี่ (Frequency distributions) การแจกแจงแบบปัวส์ซง (Poisson distributions) การแจกแจงแบบทวินาม (Binomial distribution) เป็นต้น เพื่อนำข้อมูลดิบที่ได้มาตีความให้กลายเป็นข้อมูลที่นำไปใช้ในเชิงธุรกิจได้ กระบวนการทำวิจัยทางการตลาดนั้นมีหลายขั้นตอน เริ่มตั้งแต่ การกำหนดปัญหา การกำหนดระเบียบวิธีวิจัย การเก็บรวบรวมข้อมูลและการตีความข้อมูล และการนำเสนอข้อมูล ข้อมูลหลังจากการทำวิจัยนั้นจะถูกเสนอให้กับผู้บริหาร ดังนั้นข้อมูลที่นำเสนอนั้นจะต้องเป็นข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับปัญหา มีความถูกต้อง น่าเชื่อถือและเป็นปัจจุบันมากที่สุด ความแตกต่างระหว่างการวิจัยการตลาด (Marketing research) และการวิจัยตลาด (Market research) คือ การวิจัยตลาดนั้นเป็นการทำวิจัยเพื่อศึกษาตลาดใดตลาดหนึ่งเท่านั้น ตัวอย่างเช่น บริษัทต้องการทำวิจัยเพื่อศึกษากลุ่มเป้าหมายของตลาด (Target market) หลังจากที่แบ่งกลุ่มตลาด (Market segment) เรียบร้อยแล้ว ในทางกลับกัน การวิจัยการคลาดจะเกี่ยวข้องกับการวิจัยที่ทำเฉพาะการทำการตลาดเท่านั้น ดังนั้นการวิจัยตลาดจึงเป็นส่วนหนึ่งของการวิจัยการตลาดนั่นเอง
การวิจัยการตลาด > สิ่งแวดล้อมทางการตลาด

การเข้าใจถึงความต้องการของผู้บริโภคและก้าวนำหน้าความต้องการของลูกค้าอยู่ตลอดเวลานั้นเป็นหน้าที่หลักของนักการตลาดทุกคน อีกทั้งการเข้าใจ "สิ่งแวดล้อมทางการตลาด" (Marketing Environment) เพื่อให้รับรู้ถึงความกังวลต่าง ๆ แรงกระตุ้นต่าง ๆ ของลูกค้า รวมทั้งการปรับปรุงผลิตภัณฑ์เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้า ก็นับเป็นหัวใจสำคัญที่นักการตลาดจะต้องคำนึงถึงอยู่เสมอ นักการตลาดมักจะคอยสำรวจสิ่งแวดล้อมทางการตลาดต่าง ๆ ด้วยการหาข้อมูลจากการจัดกิจกรรมทางการตลาดนอกบริษัท โดยจะคอยสังเกตแนวโน้มธุรกิจ โอกาสและภัยคุกคามของธุรกิจไปพร้อม ๆ กัน องค์ประกอบทีสำคัญในการสำรวจตลาดมี 6 ประการ ได้แก่ แรงกดดันด้านประชากรศาสตร์ แรงกดดันด้านสังคม-วัฒนธรรม แรงกดดันด้านเศรษฐกิจ แรงกดดันด้านกฎหมาย แรงกดดันด้านการแข่งขัน และแรงกดดันด้านเทคโนโลยี โดยนักการตลาดจะต้องสำรวจว่าโอกาสและภัยคุกคามจะมาจากที่ใดได้บ้างจากทุกมุมโลกเพื่อให้ธุรกิจดำเนินและสร้างกำไรเพิ่มขึ้นได้ 
สิ่งแวดล้อมทางการตลาดเป็นคำศัพท์ทางการตลาดเพื่อใช้อ้างกิงถึงปัจจัยและแรงกดดันต่าง ๆ ที่กระทบต่อความสามารถในการทำธุรกิจและความสัมพันธ์ต่อลูกค้าได้ โดยสิ่งแวดล้อมทางการตลาดมี 3 ระดับ คือ สิ่งแวดล้อมระดับเล็ก (ภายในบริษัท) - เป็นแรงกดดันภายในบริษัทที่ส่งผลต่อความสามารถในการตอบสนองความต้องการของลูกค้า, สิ่งแวดล้อมระดับกลาง (ภายในธุรกิจหรืออุตสาหกรรม) - เป็นแรงกดดันที่เกิดขึ้นภายในกลุ่มธุรกิจหรืออุตสาหกรรมที่จะส่งผลกระทบต่อตลาด และสิ่งแวดล้อมระดับใหญ่ (ประเทศ) - เป็นแรงกดดันที่เกิดขึ้นในสังคมที่กระทบต่อบริษัทหรือตลาดโดยรวม
การวิจัยการตลาด > ประเภทของการวิจัยตลาด

การวิจัยการตลาดเป็นองค์ประกอบหนึ่งของกิจกรรมทางการตลาดซึ่งแบ่งได้ 2 ส่วน ดังนี้
• การวิจัยปฐมภูมิ (Primary Research / Field Research) เป็นการวิจัยที่ควบคุมและการนำไปใช้สำหรับวิจัยที่มีวัตถุประสงค์เฉพาะ 
• การวิจัยทุติยภูมิ (Secondary Research/ Desk Research) เป็นการวิจัยเพื่อหาข้อมูลเพื่มเติม หรือเพื่อสนับสนุนข้อมูลอืน ๆ
จากนิยามการวิจัยทั้งสองแบบข้างต้น ตัวอย่างของวิจัยปฐมภูมิ ได้แก่ การวิจัยอาหารเพื่อสุขภาพซึ่งเป็นการค้นหาความต้องการของกลุ่มลูกค้าเป้าหมายสำหรับอาหารเพื่อสุขภาพและใช้ในบริษัทที่ต้องการทำอาหารเพื่อสุขภาพเท่านั้น ส่วนตัวอย่างของวิจัยทุติยภูมิในตัวอย่างเดียวกัน คือการหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับอาหารเพื่อสุขภาพ แต่ใช้ในบริษัทที่ไม่ได้ต้องการผลิตอาหารเพื่อสุขภาพ ต้องการใช้ข้อมูลเพื่อนำมาอ้างอิงเท่านั้น
การวิจัยปฐมภูมินั้นมักจะมีต้นทุนการทำค่อนข้างสูงในการเตรียม การเก็บ และการวิเคราะห์ข้อมูล ขณะที่การวิจัยทุติยภูมิจะมีราคาถูกกว่ามากแต่จะเป็นข้อมูลที่ไม่ทันสมัยและล้าหลัง ซึ่งเหมาะสมสำหรับเข้าใจในภาพกว้างหรือมีวัตถุประสงค์เพื่อเข้าใจตลาดโดยรวมมากกว่าการการเข้าใจถึงความต้องการของกลุ่มเป้าหมายทางการตลาด ส่วนการวิจัยปฐมภูมินั้นสามารถแบ่งออกได้เป็น การวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) และการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ซึ่งใช้เทคนิคการวิเคราะห์ได้ทั้งแบบเชิงตัวเลข (Numerical) และไม่ใช่เชิงตัวเลข (Non-numerical) ความเหมาะสมของการเลือกทำวิจัยแต่ละประเภทนั้นขึ้นอยู่กับความต้องการข้อสรุปการวิจัย ว่าต้องการให้เป็นตัวเลขหรือต้องการเป็นแนวคิดเพื่อนำไปทำการตลาดต่อไป
รูปแบบอื่น ๆ ของการทำวิจัยทางการตลาด ได้แก่
• การวิจัยเชิงบุกเบิกหรือสำรวจ (Exploratory research) เป็นการวิจัยเพื่อตรวจสอบสมมติฐานที่ผู้วิจัยตั้งขึ้นและเป็นปัญหาที่ไม่เคยมีคนทำวิจัยมาก่อน
• การวิจัยเชิงพรรณา (Descriptive research) เป็นวิจัยเพื่อการสร้างคำแนะนำเพื่อตอบคำถามว่า "อะไรเป็นสาเหตุให้เกิด..."
• การวิจัยเชิงพยากรณ์ หรือคาดการณ์ (Predictive research) เป็นการวิจัยเพื่อการทำนายสิ่งที่อาจเกิดขึ้นได้
• การวิจัยสรุปผล (Conclusive research) เป็นการวิจัยเพื่อหาข้อสรุปหรือเพื่อการตัดสินใจ
ธวัชชัย อนามพงษ์

| ธวัชชัย อนามพงษ์ม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |
ธวัชชัย ใน พ.ศ. 2555
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 (80 ปี) อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2529–2531, 2550–2561)   ประชากรไทย (2531–2535)   ชาติพัฒนา (2535–2547)   ไทยรักไทย (2547–2548)  ชาติไทย (2548–2550)  รวมพลัง (2561)   พลังประชารัฐ (2561–2564)   ภูมิใจไทย (2564–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: กณิกา อนามพงษ์

ธวัชชัย อนามพงษ์ (เกิด 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดจันทบุรี 8 สมัย อดีตประธานคณะกรรมาธิการส่งเสริมราคาผลผลิตเกษตรกรรม ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 อดีตประธานสภาจังหวัดตราดและจังหวัดจันทบุรี
ประวัติ

ธวัชชัย อนามพงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 ที่ตำบลรำพัน อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี จบการศึกษาชั้นประถมศึกษา จากโรงเรียนเทศบาลบ้านป่าแดง และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนท่าใหม่ "พูลสวัสดิ์ราษฎร์นุกูล"
ด้านครอบครัว สมรสกับนางกณิกา อนามพงษ์ มีบุตรชายคือ นายแสนคม อนามพงษ์ ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดจันทบุรี เขต 3 พรรคเพื่อไทย
งานการเมือง

ธวัชชัย อนามพงษ์ เป็นสมาชิกสภาจัหวัด และเคยได้รับแต่งตั้งเป็นประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดตราดและจังหวัดจันทบุรี ต่อมาได้เข้าสู่งานการเมืองระดัยชาติ โดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดจันทบุรี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2531 และ พ.ศ. 2535 (มีนาคม) ได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชากรไทย และได้รับเลือกตั้งทั้ง 2 ครั้ง แต่ในปี พ.ศ. 2535 (กันยายน) เขาไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 เขาย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคชาติพัฒนา และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 4 รวมถึงในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 และ พ.ศ. 2544 เป็นสมัยที่ 5-6 และเมื่อพรรคชาติพัฒนา ยุบรวมกับพรรคไทยรักไทยแล้ว เขาจึงอยู่ในสังกัดพรรคไทยรักไทยไปด้วย
ในปี 2548 เขาย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทย และลงสมัครรับเลือกตั้งแต่แพ้ให้กับผู้สมัครจากพรรคไทยรักไทย คือ นายกล้าณรงค์ พงษ์เจริญ
เขาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งเป็นสมัยที่ 7 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ รวมถึงในปี พ.ศ. 2554 และเขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการส่งเสริมผลผลิตเกษตรกรรม ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
กระทั่ง พ.ศ. 2561 นายธวัชชัยให้สัมภาษณ์ว่าได้ย้ายจากพรรคประชาธิปัตย์มาสังกัด พรรครวมพลังประชาชาติไทย แต่ในเวลาต่อมาได้ย้ายมาสังกัด พรรคพลังประชารัฐ  เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดจันทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในปี พ.ศ. 2564 ได้ลาออกจากพรรคพลังประชารัฐ และสมัครเป็นสมาชิกพรรคภูมิใจไทย
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดจันทบุรี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดจันทบุรี สังกัดพรรคประชากรไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดจันทบุรี สังกัดพรรคประชากรไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดจันทบุรี สังกัดพรรคชาติพัฒนา
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดจันทบุรี สังกัดพรรคชาติพัฒนา
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดจันทบุรี สังกัดพรรคชาติพัฒนา→พรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดจันทบุรี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดจันทบุรี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
บั่ว

| บั่ว |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ชั้น:: Insecta
อันดับ:: Diptera
อันดับย่อย:: Nematocera
อันดับฐาน:: Bibionomorpha
วงศ์ใหญ่:: Sciaroidea
วงศ์:: Cecidomyiidae

Subfamilies
 Cecidomyiinae  Lestremiinae  Porricondylinae
ชื่อพ้อง
 Cecidomyidae
บั่ว (อังกฤษ: Gall Midges หรือ Gall Gnats) อยู่ในวงศ์ Cecidomyiidae อันดับ Diptera ตัวอ่อนกินอยู่ภายในเนื้อเยื่อ พืช ทำให้พืชเจริญเติบโตผิดปกติเกิดเป็น ปมขึ้น
บั่วกำลังวางไข่บนหญ้า
เป็นแมลงที่บอบบาง ขนาดยาว 1-8 มิลลิเมตร แต่ปกติขนาดเล็กยาวเพียง 2-3 มิลลิเมตร หลายชนิดยาวน้อยกว่า 1 มิลลิเมตร ปีกมีขน มี หนวดยาว มีประมาณ 5,000 ชนิดทั่วโลก หลายชนิดมีความสำคัญมากทางเศรษฐกิจโดยเฉพาะ the Hessian fly ซึ่งเป็นศัตรูข้าวสาลี สร้างความเสียหายอย่างมากให้กับข้าวสาลี ชนิดอื่นๆที่มีความสำคัญ เช่น  the lentil flower midge (Contarinia lentis), the lucerne flower midge (C. medicaginis) และ the alfalfa sprout midge (Dasineura ignorata) ซึ่งเป็นศัตรูพืชในกลุ่ม Leguminosae  the Swede midge (Contarinia nasturtii) และ the brassica pod midge (Dasineura brassicae) ซึ่งเป็นศัตรูผักในกลุ่ม Cruciferae  the pear midge (Contarinia pyrivora) the raspberry cane midge (Resseliella theobaldi) เป็นศัตรูของผลไม้ และ the rosette gall midge (Rhopalomyia solidaginis) เป็นศัตรูของก้าน goldenrod เป็นต้น
อีกหลายชนิดเป็นศัตรูธรรมชาติต่อแมลงศัตรูพืชอื่นๆ ตัวอ่อนของชนิดเหล่านี้เป็น ตัวห้ำ และบางชนิดเป็น ตัวเบียน โดยตัวห้ำมักกินเพลี้ยอ่อน และ ไรแมงมุม เป็นหลัก และอาจกิน เพลี้ยแป้ง เพลี้ยหอย  แมลงหวี่ขาว เพลี้ยไฟ ตลอดจนไข่ของแมลงอื่น และไร  เนื่องจาก ตัวอ่อน มีขนาดเล็กมากไม่สามารถเคลื่อนที่เป็นระยะทางไกลได้  ดังนั้นตัวเต็มวัยจะวางไข่เฉพาะในที่ๆมีเหยื่อจำนวนมาก และมักจะพบในช่วงที่มีแมลงศัตรูพืชระบาด  ชนิด Aphidoletes aphidomyza เป็นส่วนประกอบที่สำคัญของโปรแกรม การควบคุมโดยชีวินทรีย์ สำหรับโรงเรือน และถูกขายกันอย่างแพร่หลายในประเทศสหรัฐอเมริกา
บั่วมีการสืบพันธุ์แบบ paedogenesis คือระยะตัวอ่อนสามารถสืบพันธุ์ได้ก่อนที่จะเป็นตัวเต็มวัย
แหล่งข้อมูลอื่น

Diptera.info images
Family description and images
Aphidoletes aphidimyza and biological control
images เก็บถาวร 2006-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Gall Midge Resistant Lowland Rice Varieties: Glutinous Varieties for the Lao PDR เก็บถาวร 2006-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Fungus Gnats Online on the UF / IFAS Featured Creatures Web site
Dasineura oxycoccana, blueberry gall midge
Feltiella acarisuga, a predatory gall midge
Prodiplosis longifila, citrus gall midge
Taxodiomyia cupressiananassa, cypress twig gall midge
การบุกครองเกาะซิซิลีของฝ่ายสัมพันธมิตร

การรุกรานเกาะซิซิลีของฝ่ายสัมพันธมิตร หรือในชื่อรหัสว่า ปฏิบัติการฮัสกี (อังกฤษ: Operation Husky) เป็นหนึ่งในปฏิบัติการหลักในสงครามโลกครั้งที่สองของฝ่ายสัมพันธมิตร เพื่อยึดครองเกาะซิซิลีจากฝ่ายอักษะ การรุกครั้งนี้เป็นการปฏิบัติการระดับใหญ่โดยใช้ยานลำเลียงพลสะเทินน้ำสะเทินบกและพลร่มจำนวนมาก และการรบภาคพื้นดินเป็นเวลานานถึง 6 สัปดาห์ การรบครั้งนี้ยังนับได้ว่าเป็นเปิดฉากของการทัพอิตาลีอีกด้วย
ปฏิบัติการฮัสกี้เริ่มต้นขึ้นในคืนระหว่างวันที่ 9 และวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 และยุติลงในวันที่ 17 สิงหาคม ปีเดียวกัน โดยฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถบรรลุเป้าหมายในเชิงยุทธศาสตร์จากการขับไล่กองกำลังทางบก ทางน้ำ และทางอากาศของฝ่ายอักษะออกไปจากเกาะซิชิลีได้สำเร็จ ยังผลให้ฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถควบคุมน่านน้ำทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และมุสโสลินีต้องถูกขับไล่ให้พ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิตาลี ความสำเร็จดังกล่าวได้ปูทางสู่การรุกคืบในอิตาลีแผ่นดินใหญ่ในขั้นต่อไป
แผนการ

พลเอกเบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ได้เสนอแผนการรุกเกาะซิซิลี โดยจะยกพลขึ้นบกทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะ ใช้ท่าเรือทางตะวันออกเฉียงใต้สำหรับขนส่งเสบียงให้ทหารที่ยกพลขึ้นบกเรียบร้อย ตัดแผนเดิมที่จะขึ้นบก ณ ปาเลอร์โม ซึ่งเสี่ยงกว่า
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน

ดูบทความหลักที่ แม่พระและพระกุมาร
| แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน |
| --- | --- |

ศิลปิน: เลโอนาร์โด ดา วินชี
ปี: ค.ศ. 1478 - ค.ศ. 1480
ประเภท: ภาพเขียนสีน้ำมันบนแผง
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ศิลปะเดิม, มิวนิก
แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน (อังกฤษ: Madonna of the Carnation) หรือ แม่พระกับแจกัน (Madonna with vase) หรือ แม่พระกับพระกุมาร  (Madonna with child) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีจิตรกรคนสำคัญสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเดิม, มิวนิกในประเทศเยอรมนี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1889 หลังจากอยู่ในมือผู้สะสมส่วนบุคคล
ดา วินชี เขียน “แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน” ราวระหว่างปี ค.ศ. 1478 ถึงปี ค.ศ. 1480 ซึ่งเป็นสมัยเรอเนซองส์ตอนต้น ใจกลางภาพเป็นพระนางมารีย์พรหมจารีและพระกุมารเยซูบนพระเพลา แม่พระทรงแต่งองค์ด้วยเครื่องทรงที่หรูหราและทรงสวมอัญมณี ในพระหัตถ์ซ้ายทรงถือดอกคาร์เนชั่นซึ่งตีความหมายว่าเป็นสัญลักษณ์ของการหายจากความเจ็บป่วย พระพักตร์ของพระองค์ฉายด้วยแสงที่สว่างกว่าส่วนอื่น ๆ ของภาพเช่นดอกคาร์เนชั่นที่บังอยู่ในเงา พระกุมารทรงแหงนมองมาทางพระพักตร์พระมารดาขณะที่พระมารดาทรงมองสวนลงมาแต่มิได้ทรงสบพระเนตรกัน ตัวแบบนั่งอยู่ในห้องที่มีหน้าต่างสองบานสองข้าง
เดิมเชื่อกันว่าเป็นภาพที่เขียนโดยอันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอแต่นักประวัติศาสตร์ศิลปะตกลงกันว่าเป็นงานของดา วินชี
แม่พระและพระกุมารเป็นหัวเรื่องของศิลปะศาสนาคริสต์ที่นิยมเขียนกันในสมัยกลาง ภาพเขียนนี้เป็นภาพเดียวของเลโอนาร์โด ดา วินชีที่ตั้งแสดงอย่างถาวรในประเทศเยอรมนี