stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช
สถิติการแข่งขัน > พ.ศ. 2481 (ค.ศ. 1938)

| วันที่ | รายการ | สนาม | ประเทศ | รถ | หมายเลข | ผลการแข่งขัน | ชนะเลิศ | โพเดียม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 12 มีนาคม | Road Handicap | บรูกแลนด์ส |  | หนุมาน | 1 | 2 nd |  |  |
|  | Road Handicap |  |  | มาเซราติ | 1 | 2 nd |  |  |
| 2 เมษายน | Coronation Trophy | คริสตัลพาเลซ |  | รอมิวลุส | 4 | 1 st |  |  |
| 9 เมษายน | British Empire Trophy | ดอนิงตันพาร์ก |  | รอมิวลุส | 15 | 2 nd |  |  |
| 18 เมษายน | Campbell Trophy | บรูกแลนด์ส |  | หนุมาน | 10 | 1 st |  |  |
| 23 เมษายน | International Light Car Race | คอร์ก ไอร์แลนด์ |  | หนุมาน | 22 | 1 st |  |  |
|  | Cork Grand Prix |  |  | มาเซราติ | 20 | 2 nd |  |  |
| 7 พฤษภาคม | International Trophy | บรูกแลนด์ส |  | มาเซราติ | 4 | รถเสีย |  |  |
| 21 พฤษภาคม | Sydenham Trophy | คริสตัลพาเลซ |  | รอมิวลุส | 8 | 2 nd |  |  |
| 6 มิถุนายน | Star Trophy | บรูกแลนด์ส |  | เอช.อาร์.จี. | 7 | 3 rd |  |  |
|  | Road Handicap |  |  | รอมิวลุส | 1 | 6 th |  |  |
|  | Road Handicap |  |  | รอมิวลุส | 1 | 3 rd |  |  |
| 12 มิถุนายน | Grand Prix de Picardie | เปรอง ฝรั่งเศส |  | หนุมาน | 2 | ถอนตัว |  |  |
| 25 มิถุนายน | London Grand Prix | คริสตัลพาเลซ |  | รอมิวลุส | 7 | 1 st |  |  |
| 9 กรกฎาคม | Nuffield Trophy | ดอนิงตันพาร์ก |  | หนุมาน | 25 | 1 st |  |  |
| 16 กรกฎาคม | Light Car Club 3 Hours | บรูกแลนด์ส |  | เอช.อาร์.จี. | 2 | 10 th |  |  |
| 21 สิงหาคม | Prix de Berne | แบร์น สวิตเซอร์แลนด์ |  | หนุมาน | 58 | ถอนตัว |  |  |
| 27 สิงหาคม | J.C.C. 200 Miles | บรูกแลนด์ส |  | มาเซราติ | 9 | 2 nd |  |  |
| 3 กันยายน | R.A.C. Tourist Trophy | ดอนิงตันพาร์ก |  | บีเอ็มดับเบิลยู | 14 | 22 th |  |  |
| 10 กันยายน | Phoenix Park Scratch Race | ดับลิน ไอร์แลนด์ |  | มาเซราติ | 1 | รถเสีย |  |  |
| 17 กันยายน | Star Trophy | บรูกแลนด์ส |  | รอมิวลุส | 10 | 1 st |  |  |
| 24 กันยายน | Dunlop Jubilee | บรูกแลนด์ส |  | มาเซราติ | 14 | รถชน |  |  |
| 8 ตุลาคม | Imperial Trophy | คริสตัลพาเลซ |  | รอมิวลุส | 25 | 2 nd |  |  |
| 15 ตุลาคม | Siam Trophy | บรูกแลนด์ส |  | หนุมาน | 2 | 1 st |  |  |
สถิติการแข่งขัน > ฟอร์มูลาวัน (พ.ศ. 2493 - 2497)

| Year | Entrant | Chassis | Engine | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | WDC | Points |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1950 | Enrico Platé | Maserati 4CLT/48 | Maserati Straight-4 s | GBR Ret | MON 5 | 500  | SUI 4 | BEL  | FRA  | ITA Ret |  |  | 8th | 5 |
| 1951 | "B. Bira" | Maserati 4CLT/48 | OSCA V12 | SUI  | 500  | BEL  | FRA  | GBR  | GER  | ITA  | ESP Ret |  | - | 0 |
| 1952 | Equipe Gordini | Gordini Type 15 | Gordini Straight-4 s | SUI Ret | 500  | BEL 10 |  |  |  |  |  | - | 0 |  |
| 1952 | Equipe Gordini | Gordini Type 16 | Gordini Straight-6 |  |  |  | FRA Ret | GBR 11 | GER  | NED  | ITA  |  | 0 |  |
| 1953 | Connaught Engineering | Connaught Type A | Lea-Francis Straight-4 | ARG  | 500  | NED  | BEL  | FRA Ret | GBR 7 | GER Ret | SUI  | - | 0 |  |
| 1953 | Scuderia Milano | Maserati A6GCM | Maserati Straight-6 |  |  |  |  |  |  |  |  | ITA 11 | 0 |  |
| 1954 | Officine Alfieri Maserati | Maserati A6GCM | Maserati Straight-6 | ARG 7 | 500  |  |  |  |  |  |  | 17th | 3 |  |
| 1954 | "B. Bira" | Maserati 250F | Maserati Straight-6 |  |  | BEL 6 | FRA 4 | GBR Ret | GER Ret | SUI  | ITA  | ESP 9 | 3 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น > หนังสือและบทความ

ทักษ์ เฉลิมเตียรณ. “ล้อหมุนเร็ว: การแข่งรถ วรรณกรรมการแข่งรถ และชาตินิยมไทย.” แปลโดย พงษ์เลิศ พงษ์วนานต์. อ่าน (สิงหาคม 2558): 134-55.
แหล่งข้อมูลอื่น > เว็บไซต์

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช เก็บถาวร 2012-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เกร็ดของพระองค์เจ้าพีระ เจ้าดาราทอง พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีระพงศ์ภาณุเดช เก็บถาวร 2007-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจ้าดาราทอง เก็บถาวร 2006-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน วิชาการ.คอม
Bira the driver
ภาพถ่าย พระองค์พีระ ในการแข่งขันช่วงก่อนสงครามโลก เก็บถาวร 2006-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน The Brooklands Society site
ประวัติ พระองค์พีระ ในการแข่งขันที่ Brooklands เก็บถาวร 2005-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน The Brooklands Society site
Bira, the Grand Prix driver เก็บถาวร 2013-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน text: Autocourse site
Malcolm Campbell and Prince Bira เก็บถาวร 2007-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน photo: The Brooklands Society site
ภาพหุ่นขี้ผึ้งพระองค์พีระ และรถ Romulus จำลอง ที่พิพิธภัณฑ์กีฬาแห่งชาติ เก็บถาวร 2005-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Prince Bira's Romulus comes to the market เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Nostalgia Forum > Romulus for sale?!
ทรงฉายกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์
เจ้าชายพีระเฉลิมฉลองหลังจากชนะการแข่งขัน Royal Trophy Race ของ Road Racing Club ที่ Crystal Palace ในปี 2480
The Golden Song เวทีเพลงเพราะ (ฤดูกาลที่ 7)

ฤดูกาลของรายการโทรทัศน์
| The Golden Song เวทีเพลงเพราะ |
| --- | --- |
ฤดูกาลที่ 7

พิธีกร: กิตติ เชี่ยววงศ์กุล พีรวัส แสงโพธิรัตน์ ภูมิ แก้วฟ้าเจริญ (ภาคสนาม)
กรรมการ: สุธีศักดิ์ ภักดีเทวา สุดา ชื่นบาน สุวนันท์ ปุณณกันต์ นภัทร อินทร์ใจเอื้อ
จำนวนรอบ: 4
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน: 36
สถานที่แข่งขัน: แอ็กซ์ สตูดิโอ
 
ประเทศ: ประเทศไทย
จำนวนตอน: 1 (ณ วันที่ 2 มีนาคม 2568 (2568-03-02)) 
การออกอากาศ
เครือข่าย: ช่องวัน 31
ออกอากาศ: 2 มีนาคม 2568 (2568-03-02) – ปัจจุบัน
ลำดับฤดูกาล
← ก่อนหน้า ฤดูกาลที่ 6 
The Golden Song เวทีเพลงเพราะ ฤดูกาลที่ 7 เป็นรายการเรียลลิตีโชว์ประเภทประกวดร้องเพลงในฤดูกาลที่ 7 ของรายการ The Golden Song เวทีเพลงเพราะ ผลิตโดย บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด (มหาชน) ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 18:00–20:00 น. ทางช่องวัน 31 มีกำหนดเริ่มออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2568 ต่อจากเทปบันทึกการแสดงสดคอนเสิร์ต ขนนกกับดอกไม้ Dream For Love โดยเป็นฤดูกาลที่ 3 ที่ผู้ชนะเลิศจะได้รับถ้วยพระราชทานจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และเป็นฤดูกาลที่ 5 ที่มีการใช้ปุ่ม Golden Voice ในรอบทดสอบความสามารถ
ผู้ดำเนินรายการ

ผู้ดำเนินรายการในฤดูกาลนี้มาจากฤดูกาลที่แล้วทั้งหมด และมีการเพิ่มพิธีกรภาคสนามอีก 1 คน ดังนี้
พิธีกร –
กิตติ เชี่ยววงศ์กุล
พีรวัส แสงโพธิรัตน์
ภูมิ แก้วฟ้าเจริญ (ภาคสนาม)
ธนเดช โอภาสธัญกร (ภาคสนาม)
กรรมการ –
สุธีศักดิ์ ภักดีเทวา
สุดา ชื่นบาน
สุวนันท์ ปุณณกันต์
นภัทร อินทร์ใจเอื้อ
ผู้เรียบเรียงดนตรี –
จักรวาร เสาธงยุติธรรม
สรุปผล > รอบทดสอบความสามารถ > สัปดาห์ที่ 1

ตอนที่ 1 ออกอากาศเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2568
| ลำดับที่ | ชื่อ | อายุ | จังหวัด | เพลงที่ใช้ประกวด> ชื่อเพลง | เพลงที่ใช้ประกวด> ศิลปินต้นฉบับ | ปุ่มและการตัดสินของกรรมการ> 0 !โจ้ | ปุ่มและการตัดสินของกรรมการ> 0 !เม้า | ปุ่มและการตัดสินของกรรมการ> 0 !กบ | ปุ่มและการตัดสินของกรรมการ> 0 !กัน | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ลักษิกา สุภาโชค (มะปราง) | 26 | สมุทรสาคร | ขอรักคืน (เพลงสุนทราภรณ์) | รวงทอง ทองลั่นทม |  |  |  |  | ผ่านเข้ารอบคัดกรอง |
| 2 | รักษ์พงศ์ จงจิรานนท์ (ตุ๋ม) | 48 | กรุงเทพมหานคร | รักฉันนั้นเพื่อเธอ | พิงค์แพนเตอร์ |  |  |  |  | ผ่านเข้ารอบคัดกรอง |
| 3 | พรนภา สมพงษ์ (เพลง) | 11 | สมุทรสงคราม | ฝนหยาดสุดท้าย (เพลงสุนทราภรณ์) | บุษยา รังสี |  |  |  |  | ผ่านเข้ารอบคัดกรอง |
| 4 | มาลิสา ชุบขุนทด (นัท) | 31 | ปทุมธานี | ดาวล้อมเดือน (เพลงสุนทราภรณ์) | วินัย จุลละบุษปะ |  |  |  |  | ผ่านเข้ารอบคัดกรอง |
| 5 | เกียรติวิไล จันทวารี (อ้อย) | 61 | ร้อยเอ็ด | ลานลั่นทม (เพลงสุนทราภรณ์) | รวงทอง ทองลั่นทม |  |  |  |  | ผ่านเข้ารอบคัดกรอง |
| 6 | วัชรพล มหาบัน (พีพี) | 19 | กระบี่ | อันเป็นดวงใจ | ทูล ทองใจ |  |  |  |  | ผ่านเข้ารอบคัดกรอง |
สรุปผล > รอบทดสอบความสามารถ > สัปดาห์ที่ 2

ตอนที่ 2 ออกอากาศเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2568
| ลำดับที่ | ชื่อ | อายุ | จังหวัด | เพลงที่ใช้ประกวด> ชื่อเพลง | เพลงที่ใช้ประกวด> ศิลปินต้นฉบับ | ปุ่มและการตัดสินของกรรมการ> 0 !โจ้ | ปุ่มและการตัดสินของกรรมการ> 0 !เม้า | ปุ่มและการตัดสินของกรรมการ> 0 !กบ | ปุ่มและการตัดสินของกรรมการ> 0 !กัน | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ศวิตา สุบรรณน้อย (แพรวา) | 19 | ยะลา | ชั่วฟ้าดินสลาย | พูลศรี เจริญพงษ์ |  |  |  |  | ผ่านเข้ารอบคัดกรอง |
| 2 | ศรินรัตน์ แสงกล้า (แป้น) | 64 | ระยอง | กุหลาบเวียงพิงค์ | วงจันทร์ ไพโรจน์ |  |  |  |  | ผ่านเข้ารอบคัดกรอง |
| 3 | เจษฎา บัวผา (คิม) | 25 | กรุงเทพมหานคร | โกหกหน้าตาย | อุเทน พรหมมินทร์ |  |  |  |  | ตกรอบ |
| 4 | คริส ชลิตา | 8 | กรุงเทพมหานคร | ประตูใจ | สาว สาว สาว |  |  |  |  | ผ่านเข้ารอบคัดกรอง |
| 5 | ปภพ พันธุ์มงคล (ตั้ว) | 20 | เชียงใหม่ | กลิ่นรักโลมใจ | สุเทพ วงศ์กำแหง |  |  |  |  | ผ่านเข้ารอบคัดกรอง |
| 6 | มะเหมี่ยว พิรชา | 22 | นนทบุรี | อย่าทรมานอีกเลย | สวลี ผกาพันธุ์ |  |  |  |  | ผ่านเข้ารอบคัดกรอง |
| 7 | รุจน์ นิรุติ | 47 | นครสวรรค์ | เพื่อเธอที่รัก | สุเทพ วงศ์กำแหง |  |  |  |  | ผ่านเข้ารอบคัดกรอง |
สรุปผล > รอบทดสอบความสามารถ > สัปดาห์ที่ 3

ตอนที่ 3 ออกอากาศเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2568
| ลำดับที่ | ชื่อ | อายุ | จังหวัด | เพลงที่ใช้ประกวด> ชื่อเพลง | เพลงที่ใช้ประกวด> ศิลปินต้นฉบับ | ปุ่มและการตัดสินของกรรมการ> 0 !โจ้ | ปุ่มและการตัดสินของกรรมการ> 0 !เม้า | ปุ่มและการตัดสินของกรรมการ> 0 !กบ | ปุ่มและการตัดสินของกรรมการ> 0 !กัน | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1:
โชว์พิเศษ

ในบางวันหรือบางตอนของรายการอาจจะมีโชว์พิเศษจากทางรายการหรือแขกรับเชิญ ซึ่งมีดังนี้
| ลำดับที่ | ผู้ร้อง | เพลง | ต้นฉบับ | รอบ | ตอน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1:
ดูเพิ่ม

The Golden Song เวทีเพลงเพราะ
จักรวรรดิเยอรมัน
ภูมิหลัง

สงครามนโปเลียนในต้นศตวรรษที่ 19 นั้น ได้ทำให้จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของชนชาติที่พูดภาษาเยอรมันล่มสลายและแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ เมื่อสงครามยุติ ได้มีการจัดการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาขึ้นในปี 1815 เพื่อจัดระเบียบทวีปยุโรปเสียใหม่ การประชุมนี้ได้ทำให้เกิดสมาพันธรัฐเยอรมันขึ้นมา เป็นการรวมกลุ่มกันอย่างหลวม ๆ ของบรรดารัฐเยอรมัน ขบวนการชาตินิยมเยอรมันได้นำพาเยอรมันเข้าสู่การเป็นประเทศที่มีความเป็นเสรีและประชาธิปไตยมากขึ้น ขบวนการได้เสนอให้ผนวกแนวคิดที่เรียกว่า "อุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมัน" เข้าไปในนโยบาย Realpolitik ของ ออทโท ฟอน บิสมาร์ค มุขมนตรีปรัสเซีย โดยบิสมาร์คต้องการแผ่ขยายอำนาจของราชวงศ์โฮเอ็นโซลเลิร์นแห่งปรัสเซียเข้าครอบงำรัฐเยอรมันอื่น ๆ เพื่อนำไปสู่เป้าหมายอันสูงสุดคือการรวมชาติเยอรมันที่มีปรัสเซียเป็นแกนนำ และยังต้องการขจัดอิทธิพลของราชวงศ์ฮับส์บูร์กแห่งออสเตรียที่มีต่อรัฐเยอรมันเหล่านี้
บิสมาร์คได้นำปรัสเซียเข้าสู่สงครามสามครั้งและได้รับชัยชนะอย่างงดงาม คือสงครามชเลสวิชครั้งที่สองกับเดนมาร์กในปี 1864, สงครามออสเตรีย-ปรัสเซียในปี 1866 และสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียในปี 1870–71
สถาปนาจักรวรรดิ

บทความหลัก: การรวมชาติเยอรมัน
หลังจากที่ปรัสเซียได้ชัยชนะจากสงครามทั้งสาม ในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1870 รัฐสภาแห่งสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือได้มีมติให้เปลี่ยนชื่อสมาพันธรัฐเป็นจักรวรรดิ และมีมติให้พระเจ้าวิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย ดำรงตำแหน่งเป็นจักรพรรดิ และภายหลังรัฐธรรมนูญฉบับใหม่มีผลบังคับใช้เมื่อ 1 มกราคม ค.ศ. 1871 ในช่วงการปิดล้อมกรุงปารีสนั้นเอง ในวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1871 พระเจ้าวิลเฮล์มก็ทรงประกาศตนขึ้นเป็นจักรพรรดิเยอรมัน ณ ห้องกระจก ในพระราชวังแวร์ซาย
หลังจากนั้นไม่กี่เดือน รัฐธรรมนูญเยอรมันฉบับที่สองก็ได้ถูกรับรองโดยไรชส์ทาค เมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1871 และจักรพรรดิวิลเฮล์มก็ทรงประกาศใช้ในอีกสองวันถัดมา รัฐธรรมนูญฉบับที่สองนี้ มีเค้าโครงเดิมมาจากรัฐธรรมนูญแห่งสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือที่ร่างขึ้นโดยบิสมาร์ค โครงสร้างทางการเมืองการปกครองยังคงเหมือนเดิม สภานิติบัญญัติของจักรวรรดิมีชื่อเรียกว่า "ไรชส์ทาค" (Reichstag) สมาชิกของไรชส์ทาคมาจากใช้สิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไปของชายชาวเยอรมัน
การตรากฎหมายต่าง ๆ ต้องผ่านมติเห็นชอบจากคณะมนตรีประเทศที่เรียกว่า "บุนเดิสราท" (Bundesrat) ประกอบด้วยผู้แทนจาก 27 รัฐในจักรวรรดิ แต่ละรัฐมีสิทธิออกเสียงไม่เท่ากัน ยิ่งเป็นรัฐที่ใหญ่และประชากรมากก็จะมีสิทธิออกเสียงมาก เช่นราชอาณาจักรปรัสเซียมีสิทธิออกเสียงถึง 17 สิทธิจากทั้งหมด 58 สิทธิ ปรัสเซียต้องการเสียงจากรัฐอื่น ๆ อีกเพียงเล็กน้อยเพื่อให้เกินกึ่งหนึ่ง ส่วนอำนาจฝ่ายบริหารเป็นของจักรพรรดิหรือที่เรียกว่าไกเซอร์ (Kaiser) ซึ่งจะทรงแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีหนึ่งคนเพื่อเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร รัฐธรรมนูญเยอรมนี้ได้ให้อำนาจจักรพรรดิไว้ค่อนข้างมาก สามารถแต่งตั้งและถอดถอนนายกรัฐมนตรีได้ตามพระราชอัธยาศัย รัฐบาลจักรวรรดินี้ไม่มีรัฐมนตรีประจำกระทรวง ดังนั้นแล้วนายกรัฐมนตรีจึงเปรียบเสมือน "รัฐบาลหนึ่งบุรุษ" รับผิดชอบและดูแลราชการแทบจะทุกอย่าง (ทั้งด้านการคลัง, การสงคราม, การต่างประเทศ ฯลฯ) แม้ว่าไรชส์ทาคจะทำหน้าที่ตรากฎหมาย, ยกเลิกกฎหมาย, ผ่านกฎหมาย ดังที่กล่าวมา แต่อำนาจที่แท้จริงทั้งปวงอยู่ที่จักรพรรดิ ซึ่งทรงใช้อำนาจผ่านทางนายกรัฐมนตรี
รัฐและดินแดนต่าง ๆ ในจักรวรรดิ ยังคงมีรัฐบาลเป็นของตนแต่มีอำนาจจำกัด ยกตัวอย่างเช่น การสแตมป์ไปรษณีย์และการผลิตเหรียญทอง 1 มาร์คนั้นเป็นหน้าที่ของรัฐบาลกรุงเบอร์ลิน ส่วนการผลิตเงินสกุลมาร์คที่มีมูลค่าเกินกว่านั้นเป็นหน้าที่ของรัฐบาลท้องถิ่น รัฐต่าง ๆ มีอำนาจสถาปนาเครื่องราชอิสริยาภรณ์เป็นของตนเอง บางรัฐอาจมีกำลังทหารเป็นของตนเอง อำนาจทหารทั้งหมดจะถูกริบไปอยู่ที่รัฐบาลกรุงเบอร์ลินในยามศึกสงคราม
อุตสาหกรรม

การพัฒนาอุตสาหกรรมในเยอรมันดำเนินไปอย่างก้าวกระโดด ผู้ผลิตสินค้าของเยอรมันสามารถแย่งชิงส่วนแบ่งตลาดภายในประเทศเพิ่มมากขึ้น ทำให้การนำเข้าสินค้าจากอังกฤษลดน้อยลง ไม่เพียงเท่านี้ ผู้ผลิตของเยอรมันยังสามารถแย่งชิงตลาดต่างประเทศจากอังกฤษไปได้อีกไม่น้อยโดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหรัฐอเมริกา อุตสาหกรรมโลหะและสิ่งทอของเยอรมันได้แซงหน้าอังกฤษในปี 1870 ในแง่การจัดการและประสิทธิภาพการผลิตซึ่งได้ทำให้อุตสาหกรรมสิ่งทอและโลหะของอังกฤษไม่มีที่ยืนในเยอรมันอีกต่อไป เยอรมันกลายเป็นชาติมหาอำนาจทางเศรษฐกิจในยุโรป และเป็นชาติที่ส่งออกมากเป็นอันดับสองรองจากสหราชอาณาจักร
ในตอนเริ่มแรก เยอรมันต้องพึ่งพาการนำเข้าเทคโนโลยีต่าง ๆ จากอังกฤษโดยเฉพาะรถไฟ เยอรมันใช้เวลาไม่นานในการเรียนรู้จนสามารถสร้างรถไฟและขยายโครงข่ายทางรถไฟได้ด้วยตนเอง โครงข่ายทางรถไฟได้เพิ่มจาก 21,000 กิโลเมตรในปี 1871 ไปเป็น 63,000 กิโลเมตรในปี 1913 กลายเป็นชาติที่มีโครงข่ายทางรถไฟยาวรองจากสหรัฐอเมริกา
ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีระหว่างการปฏิวัติอุตสาหกรรมในเยอรมนีนั้น สามารถแบ่งออกเป็น 4 ระลอก ได้แก่: การรถไฟ (1877–1886), สีย้อม (1887–1896), เคมีภัณฑ์ (1897–1902) และ วิศวกรรมไฟฟ้า (1903–1918) และเนื่องจากเยอรมันได้มีการพัฒนาอุตสาหกรรมทีหลังอังกฤษ โรงงานอุตสาหกรรมในเยอรมนีถูกออกแบบได้มีประสิทธิภาพมากกว่าโรงงานในอังกฤษ เยอรมันมีการลงทุนด้านการวิจัยอย่างหนักหน่วงมากกว่าอังกฤษ โดยเฉพาะการวิจัยด้านเคมี, มอเตอร์ และไฟฟ้า ส่งผลให้นักฟิสิกส์และนักเคมีชาวเยอรมันเป็นผู้ผูกขาดรางวัลโนเบลกว่าหนึ่งในสามของจำนวนรางวัลโนเบลที่มอบให้แก่บุคคลสัญชาติเยอรมัน การรวมกลุ่มของบริษัทในเยอรมัน ก็เป็นอีกสาเหตุที่ทำให้แต่ละบริษัทสามารถใช้ทุนได้อย่างมีประสิทธิภาพสูง
ก่อนปี 1900 อุตสาหกรรมสีย้อมของเยอรมันได้เข้าครอบงำตลาดสีย้อมของโลก ผู้ผลิตหลักสามรายได้แก่ BASF, Bayer และ Hoechst ตลอดจนผู้ผลิตรายย่อยอีกห้ารายของเยอรมัน สามารถผลิตสีย้อมได้กว่าหลายร้อยสี ซึ่งในปี 1913 ผู้ผลิตทั้งแปดรายนี้ครองส่วนแบ่งตลาดกว่า 90% ในตลาดสีย้อมของโลก การผลิตกว่า 80% เป็นการส่งออกเพื่อป้อนตลาดโลก นอกจากนี้ ผู้ผลิตหลักสามรายยังได้ร่วมมือกับอุตสาหกรรมต้นน้ำเพื่อผลิตวัตถุดิบสำหรับอุตสาหกรรมอื่น ๆ อย่าง เวชภัณฑ์, ฟิล์มถ่ายภาพ, สารเคมีทางการเกษตร และไฟฟ้าเคมี
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อุตสาหกรรมในเยอรมนีได้เปลี่ยนไปสู่การผลิตเพื่อป้อนสงคราม ความต้องถ่านหินและแร่เหล็กได้เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลเพื่อใช้ในการผลิตปืนใหญ่และต่อเรือรบ ความต้องการด้านเคมีภัณฑ์สำหรับสังเคราะห์เป็นผลิตภัณฑ์ก็เพิ่มขึ้นมากเช่นกัน เนื่องจากอังกฤษและพันธมิตรของอังกฤษได้งดส่งออกสินค้าเหล่านี้แก่เยอรมัน
อาณาเขต > รัฐและดินแดนในจักรวรรดิ

บทความหลัก: รัฐในจักรวรรดิเยอรมัน
ก่อนการรวมชาติเยอรมันในปี 1871 ชนชาติเยอรมันแบ่งออกเป็น 27 รัฐอิสระ รัฐเหล่านี้มีฐานะเป็น ราชอาณาจักร, แกรนด์ดัชชี, ดัชชี, ราชรัฐ, เสรีนคร และดินแดนในพระองค์ รัฐที่มีสถานะเป็นเสรีนคร จะถูกปกครองด้วยรัฐบาลพลเรือน ในขณะที่รัฐอื่น ๆ ของจักรวรรดิต่างมีราชวงศ์ของตนเองเป็นผู้ปกครอง ในบรรดารัฐทั้งหมดนี้ ราชอาณาจักรปรัสเซียถือเป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุด ครอบคลุมพื้นที่สองในสามของดินแดนทั้งจักรวรรดิ และมีประชากรคิดเป็นร้อยละ 61 ของทั้งจักรวรรดิ
อาณาเขต > อาณานิคม

ดูเพิ่ม: จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน
บิสมาร์คก่อตั้งอาณานิคมเยอรมันจำนวนมากระหว่างช่วงทศวรรษที่ 1880 ในแอฟริกาและแปซิฟิก แต่บิสมาร์คไม่ค่อยให้ความสำคัญในนโยบายอาณานิคมมากนัก ด้วยเพราะการต่อต้านรัฐบาลอาณานิคมเยอรมันอย่างรุนแรงจากชนพื้นเมือง แต่นโยบายอาณานิคมเป็นที่สนใจของกลุ่มผู้เคร่งศาสนาซึ่งได้ทำการสนับสนุนเหล่ามิชชันนารีอย่างกว้างขวางในดินแดนเหล่านั้น
รัฐบาลเยอรมันมีความต้องการสร้างอาณานิคมตั้งแต่ทศวรรษที่ 1848 แล้ว บิสมารค์ได้เริ่มกระบวนการก่อตั้งอาณานิคมบางส่วน เมือถึงปี ค.ศ. 1884 เยอรมนีได้ก่อตั้งอาณานิคม นิวกินีของเยอรมัน เมื่อถึงช่วงทศวรรษที่ 1890 การขยายอาณานิคมของเยอรมันในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก (ตัวอย่างเช่น อ่าวเจียวโชว และ เทียนจิน ในประเทศจีน หมู่เกาะมาเรียนา, เกาะคาโรไลน์, ซามัว) นำไปสู่การเผชิญหน้ากับสหราชอาณาจักร, รัสเซีย, ญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกาในการแย่งชิงอาณานิคมในทวีปแอฟริกา ทำให้เกิด สงครามเฮเรโรในดินแดน ประเทศนามิเบีย ปัจจุบัน ในช่วงปี ค.ศ. 1906-ค.ศ. 1907 ส่งผลให้เกิด การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวเฮเรโรและนามานคิว
ประชากรศาสตร์

ประชากรจักรวรรดิราว 92% พูดภาษาเยอรมันเป็นหลัก รองลงมา 5.2% พูดภาษาโปแลนด์เป็นหลัก มีประชากรราว 0.5% ที่พูดฝรั่งเศสเป็นหลัก ซึ่งกระจุกตัวอยู่ในอาลซัส-โลทาริงเกีย
ประชากรศาสตร์ > สำมะโนปี 1900

| ภาษา | ประชากร | ร้อยละ (%) |
| --- | --- | --- |
| เยอรมัน | 51,883,131 | 92.05 |
| ภาษาเยอรมัน และ ภาษาอื่น ๆ | 252,918 | 0.45 |
| โปแลนด์ | 3,086,489 | 5.48 |
| ฝรั่งเศส | 211,679 | 0.38 |
| มาซูเรียน, | 142,049 | 0.25 |
| เดนมาร์ก | 141,061 | 0.25 |
| ลิทัวเนีย | 106,305 | 0.19 |
| คาซูเรียน | 100,213 | 0.18 |
| Wendish (Sorbian) | 93,032 | 0.16 |
| ดัตช์ | 80,361 | 0.14 |
| อิตาลี | 65,930 | 0.12 |
| โมราเวีย | 64,382 | 0.11 |
| เช็ก | 43,016 | 0.08 |
| ฟรีสแลนด์ | 20,677 | 0.04 |
| อังกฤษ | 20,217 | 0.04 |
| รัสเซีย | 9,617 | 0.02 |
| สวีเดน | 8,998 | 0.02 |
| ฮังการี | 8,158 | 0.01 |
| สเปน | 2,059 | 0.00 |
| โปรตุเกส | 479 | 0.00 |
| ภาษาอื่น ๆ | 14,535 | 0.03 |
| สัมมะโนประชากร เมื่อ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1900 | 56,367,187 | 100 |
เดนมาร์ก
ดัตช์
ฟรีสแลนด์
โปแลนด์
เช็ก (และ โมราเวีย)
มาซูเรียน
Kashubian
Sorbian
ภาษาฝรั่งเศส
Walloon
ภาษาอิตาลี
ลิทัวเนีย
non-German
ศาสนา

| พื้นที่ | โปรเตสแตนต์> จำนวน | โปรเตสแตนต์> % | คาทอลิก> จำนวน | คาทอลิก> % | คริสต์นิกายอื่น> จำนวน | คริสต์นิกายอื่น> % | ยิว> จำนวน | ยิว> % | ศาสนาอื่น> จำนวน | ศาสนาอื่น> % |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปรัสเซีย | 17,633,279 | 64.64 | 9,206,283 | 33.75 | 52,225 | 0.19 | 363,790 | 1.33 | 23,534 | 0.09 |
| บาวาเรีย | 1,477,952 | 27.97 | 3,748,253 | 70.93 | 5,017 | 0.09 | 53,526 | 1.01 | 30 | 0.00 |
| ซัคเซิน | 2,886,806 | 97.11 | 74,333 | 2.50 | 4,809 | 0.16 | 6,518 | 0.22 | 339 | 0.01 |
| เวือร์ทเทิมแบร์ค | 1,364,580 | 69.23 | 590,290 | 29.95 | 2,817 | 0.14 | 13,331 | 0.68 | 100 | 0.01 |
| บาเดิน | 547,461 | 34.86 | 993,109 | 63.25 | 2,280 | 0.15 | 27,278 | 1.74 | 126 | 0.01 |
| เอ็ลซัส-โลทริงเงิน | 305,315 | 19.49 | 1,218,513 | 77.78 | 3,053 | 0.19 | 39,278 | 2.51 | 511 | 0.03 |
| รวมทั้งหมด | 28,331,152 | 62.63 | 16,232,651 | 35.89 | 78,031 | 0.17 | 561,612 | 1.24 | 30,615 | 0.07 |
ดูเพิ่ม

รายชื่ออดีตอาณานิคมของเยอรมัน
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
จักรพรรดิเยอรมัน
รายพระนามประมุขแห่งรัฐเยอรมันในปี ค.ศ. 1918
รัฐเบรเมิน

| เสรีนครฮันเซอเบรเมิน Freie Hansestadt Bremen |
| --- | --- |
รัฐของเยอรมนี

   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 53°4′33″N 8°48′27″E﻿ / ﻿53.07583°N 8.80750°E﻿ / 53.07583; 8.80750
ประเทศ: เยอรมนี
เมืองหลวง: เบรเมิน
การปกครอง
 • Senate President: Jens Böhrnsen (SPD)
 • พรรคการเมือง: SPD / Alliance '90/The Greens
 • จำนวนผู้แทนรัฐ: 3 (จาก 69)
พื้นที่
 • เขตเมือง: 408 ตร.กม. (158 ตร.ไมล์)
ประชากร (2020-12-31)
 • เขตเมือง: 680,130 คน
 • ความหนาแน่น: 1,700 คน/ตร.กม. (4,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัส ISO 3166: DE-HB
ทะเบียนพาหนะ: HB (1906–1947; again since 1956) BM (1947), AE (1947–1956)
จีดีพี (ตัวเงิน): € 27.73 พันล้าน (2010) [ต้องการอ้างอิง]
NUTS Region: DE5
เว็บไซต์: bremen.de
เบรเมิน (เยอรมัน: Bremen) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ เสรีนครฮันเซอเบรเมิน (เยอรมัน: Freie Hansestadt Bremen) เป็นนครรัฐในประเทศเยอรมนี และยังถือว่าเป็นรัฐที่เล็กที่สุดในบรรดา 16 รัฐของประเทศเยอรมนี เบรเมินเป็นอดีตเสรีนครในสันนิบาตฮันเซอ
กฤษณา อโศกสิน

| สุกัญญา ชลศึกษ์ |
| --- | --- |
เกิด: 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2474 (93 ปี)
นามปากกา: กฤษณา อโศกสิน
อาชีพ: นักเขียน
สุกัญญา ชลศึกษ์ หรือรู้จักในนามปากกาว่า กฤษณา อโศกสิน เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2474 เป็นนักเขียนนวนิยายชาวไทย มีผลงานการประพันธ์มากกว่า 200 ชิ้น หลายเรื่องเขียนสะท้อนสังคมไทยจนได้รับการยกย่องว่าเป็น ราชินีแห่งนวนิยายชีวิต ผลงานเขียนที่ได้รับความนิยมเช่น จำหลักไว้ในแผ่นดิน, เวียงแว่นฟ้า, หนึ่งฟ้าดินเดียว, ขุนหอคำ, เพลิงบุญ, น้ำเล่นไฟ, ข้ามสีทันดร, ถ่านเก่าไฟใหม่, พญาไร้ใบ, ตะเกียงแก้ว, ลายแทงในถ้ำแก้ว, กาฬปักษี, น้ำเซาะทราย ฯลฯ ผลงานหลายเรื่องได้ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์
การงาน

กฤษณา อโศกสิน ชื่นชอบในการแต่งโคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน มาตั้งแต่ยังเด็ก โดยเริ่มเขียนเรื่องสั้นให้เพื่อนในชั้นเรียนอ่านกัน จนเมื่ออายุ 15 ปี ได้ส่งเรื่องสั้นเรื่องแรก "ของขวัญวันใหม่" ใช้นามปากกา "กัญญ์ชลา" ให้หนังสือ ไทยใหม่วันจันทร์ ซึ่งต่อมาได้รับการตีพิมพ์ ได้ใช้นามปากกากฤษณา อโศกสิน ตั้งแต่ พ.ศ. 2501 จากนวนิยายเรื่อง วิหคที่หลงทาง เป็นเรื่องยาวเรื่องแรก ตีพิมพ์ใน สตรีสาร ซึ่งเรื่องนี้ได้รับความนิยมมาก
หลังจากจบการศึกษาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2489 ได้เข้าทำงานเป็นเจ้าหน้าที่เสมียน กรมประมง กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ยังคงทำงานเป็นนักเขียนไปด้วย โดยมีผลงานเรื่องสั้นลงตีพิมพ์ในนิตยสาร ศรีสัปดาห์ และทยอยลงตีพิมพ์ออกมาเรื่อย ๆ อย่างสม่ำเสมอไม่น้อยกว่าร้อยเรื่อง รวมถึงมีผลงานนวนิยาย ไม่ว่าจะเรื่อง หยาดน้ำค้าง, ดอกหญ้า และ ดวงตาสวรรค์ เป็นต้น
ระหว่าง พ.ศ. 2510–2520 เป็นช่วงเวลาที่กฤษณา อโศกสิน ทำงานเขียนหลายแห่ง ส่วนมากเป็นรายสัปดาห์เช่น แม่ศรีเรือน, นพเก้า, ศรีสยาม, ดวงดาว ผลงานหลายเรื่องได้รับนำไปสร้างเป็นละครและภาพยนตร์ เช่น เรือมนุษย์, ดวงตาสวรรค์, น้ำผึ้งขม, เมียหลวง, ข้ามสีทันดร, เนื้อนาง, ลายหงส์ และ ปีกทอง เป็นอาทิ
กฤษณา อโศกสินได้รับรางวัลรางวัลซีไรต์ในปี พ.ศ. 2528 ประเภทนวนิยายเรื่อง ปูนปิดทอง ได้ รางวัล สปอ. (องค์การสนธิสัญญาป้องกันร่วมกันแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้) ปี พ.ศ. 2511 จากเรื่อง เรือมนุษย์ และปี พ.ศ. 2515 จากเรื่อง ตะวันตกดิน เป็น 1 ใน 50 นักเขียนทั่วโลกผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวรรณกรรมเนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปี กาเบียลา มิสตรัล และได้รับรางวัลศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ (นวนิยาย) เมื่อ พ.ศ. 2531 เป็นผู้ดำรงตำแหน่งศิลปินแห่งชาติยาวนานที่สุดที่ยังมีชีวิต
นอกจากนั้นยังได้ตั้งเว็บไซต์ชื่อว่า fiction log
การศึกษา

กฤษณา อโศกสิน ได้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ได้รับมติเห็นชอบให้สมควรได้รับพระราชทานปริญญาบัตรปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมาศักดิ์ สาขาวิชาภาษาไทย จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ประจำปี 2545
ต่อมาสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้มีมติเห็นชอบให้กฤษณา อโศกสินได้รับปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมาศักดิ์ สาขาวิชาภาษาไทย โดยได้เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรจากพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ในวันที่ 27 พฤษภาคม 2565
ชีวิตส่วนตัว

กฤษณา อโศกสิน เป็นบุตรคนโตในพี่น้อง 6 คน บิดาเป็นหัวหน้ากองสหกรณ์ธนกิจ และผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี ถูกกุมขังเป็นนักโทษการเมือง เนื่องจากรัฐประหาร ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง บั้นปลายชีวิตบิดาได้บวชและเสียชีวิตที่แคนาดา ตอนอายุ 64 ปี ส่วนมารดาเสียชีวิตจากเหตุการณ์เรือล่มตั้งแต่กฤษณา อโศกสิน อายุได้ 13 ปี
กฤษณา อโศกสินได้สมรสและมีบุตรธิดารวม 4 คน เป็นชาย 3 คน และผู้หญิง 1 คน
ผลงาน > นามปากกา กัญญ์ชลา

กรงทอง
ชีวิตเป็นของเรา
ดอกหญ้า-ดวงตาสวรรค์  (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 3 ครั้ง  2521 และ 2554 ช่อง 3  2533 ช่อง 7  )
ตะเกียงแก้ว
ในกระแสชล
บ่วงดวงใจ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง  2528 และ 2541 ช่อง 3)
ประตูสีเทา  (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2523 ช่อง 3)
ฝันกลางฤดูฝน (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 3 ครั้ง  2519 และ  2524 ช่อง 5  2532 ช่อง 3)
ฝนหยาดสุดท้าย  (สร้างเป็นละครโทรทัศน์  2527 ช่อง 3)
พระจันทร์หลงเงา (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง 2524 ช่อง 5 และ 2526 ช่อง 3)
ไฟทะเล  (สร้างเป็นละครโทรทัศน์  2526 ช่อง 5)
รอบรวงข้าว
ลานลูกไม้ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์  2530 ช่อง 3)
หลังคาใบบัว  (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง  2546 ช่อง ITV และ 2566 ช่องอมรินทร์)
สาปสวาท  (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 3 ครั้ง  2516 ช่อง 4 บางขุนพรหม 2526 และ 2533 ช่อง 9 อสมท.)
เสื้อสีฝุ่น  (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 3 ครั้ง  2526 ช่อง 5   2545 และ 2557 ช่อง 3)
ผลงาน > นามปากกา สไบเมือง

กาฬปักษี
ความมืดแห่งคูหาทอง
ลายแทงในถ้ำแก้ว
เสียงแห่งมัชณิมยาม
มายาในวารี
ไพรีในเมรัย