stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะกรรมการการเลือกตั้ง (ประเทศไทย)
รายนามคณะกรรมการการเลือกตั้ง > ชุดที่ห้า (พ.ศ. 2561–2566)

ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 บัญญัติไว้ดังนี้
มาตรา 222 คณะกรรมการการเลือกตั้งประกอบด้วยกรรมการจำนวนเจ็ดคนซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งตามคำแนะนำของวุฒิสภา จากบุคคลดังต่อไปนี้ (๑) ผู้มีความรู้ความเชี่ยวชาญในสาขาวิชาการต่างๆ ที่จะยังประโยชน์แก่การบริหารและจัดการการเลือกตั้งให้เป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม และมีความซื่อสัตย์สุจริตเป็นที่ประจักษ์ ซึ่งได้รับการสรรหาจากคณะกรรมการสรรหา จำนวนห้าคน
(๒) ผู้มีความรู้ ความเชี่ยวชาญ และประสบการณ์ด้านกฎหมาย มีความซื่อสัตย์สุจริตเป็นที่ประจักษ์และเคยดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าอธิบดีผู้พิพากษา หรือตำแหน่งไม่ต่ำกว่าอธิบดีอัยการมาแล้วเป็นเวลา
ไม่น้อยกว่าห้าปี ซึ่งได้รับการคัดเลือกจากที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา จำนวนสองคน
ผู้ซึ่งจะได้รับการสรรหาเป็นกรรมการการเลือกตั้งตาม (๑) ต้องมีคุณสมบัติตามมาตรา ๒๓๒(๒) (๓) (๔) (๕) (๖) หรือ (๗) หรือเป็นผู้ทำงานหรือเคยทำงานในภาคประชาสังคมมาแล้วเป็นเวลา
ไม่น้อยกว่ายี่สิบปี ทั้งนี้ ตามที่คณะกรรมการสรรหาประกาศกำหนด
และมาตรา 223 กรรมการการเลือกตั้งมีวาระการดำรงตำแหน่งเจ็ดปีนับแต่วันที่พระมหากษัตริย์
ทรงแต่งตั้ง และให้ดำรงตำแหน่งได้เพียงวาระเดียว
คณะกรรมการการเลือกตั้งชุดปัจจุบัน  มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2561และวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2561
อิทธิพร บุญประคอง ประธานกรรมการการเลือกตั้ง (12 สิงหาคม พ.ศ. 2561 - ปัจจุบัน)
ศาสตราจารย์ ดร. สันทัด ศิริอนันต์ไพบูลย์  กรรมการการเลือกตั้ง (12 สิงหาคม พ.ศ. 2561 - ปัจจุบัน)
ฉัตรไชย จันทร์พรายศรี กรรมการการเลือกตั้ง (12 สิงหาคม พ.ศ. 2561 - 27 มิถุนายน พ.ศ. 2566)
ปกรณ์ มหรรณพ กรรมการการเลือกตั้ง (12 สิงหาคม พ.ศ. 2561 - ปัจจุบัน)
เลิศวิโรจน์ โกวัฒนะ กรรมการการเลือกตั้ง (4 ธันวาคม พ.ศ. 2561 - ปัจจุบัน)
ดร.ฐิติเชฏฐ์ นุชนาฏ กรรมการการเลือกตั้ง  (4 ธันวาคม พ.ศ. 2561 - ปัจจุบัน)
รายนามคณะกรรมการการเลือกตั้ง > ชุดที่ห้า (พ.ศ. 2561–2566) > การจัดการเลือกตั้งทั่วไปปี 2562

คณะกรรมการการเลือกตั้งชุดปัจจุบันนี้ได้เข้ามาปฏิบัติหน้าที่หลังจากการเผยแพร่พระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 โดยมีการจัดการเลือกตั้งล่วงหน้าขึ้นในวันที่ 17 มีนาคม 2562 บทบาทของ กกต. ในการเลือกตั้งครั้งนี้ถูกวิจารณ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ที่มา การเลือกปฏิบัติต่อผู้สมัครจากพรรคพลังประชารัฐเมื่อเทียบกับพรรคอื่น การวินิจฉัยให้บัตรเลือกตั้งจากต่างประเทศที่ส่งมาล่าช้าเป็นบัตรเสียทั้งหมด การประกาศผลการเลือกตั้งล่าช้า "บัตรเขย่ง" ตลอดจนการเลือกใช้สูตรคำนวณ ส.ส. บัญชีรายชื่อที่ทำให้พรรคอนาคตใหม่เสียประโยชน์ เป็นผลให้มีประชาชนเข้าชื่อออนไลน์กว่า 800,000 รายชื่อ ตลอดจนมีการเคลื่อนไหวขององค์การนอกภาครัฐและเครือข่ายประชาสังคมให้ถอดถอน กกต.
ในปี 2562 กกต. สั่งแจกใบส้มแก่สุรพล เกียรติไชยากร ผู้ชนะการเลือกตั้ง ส.ส. เชียงใหม่ เขต 8 โดยอ้างว่าเข้าข่ายผิด พ.ร.ป.ว่าด้วยการเลือกตั้ง ส.ส. มาตรา 73(2) เกี่ยวกับการซื้อเสียง อย่างไรก็ตาม ในปี 2565 ศาลสั่งให้คณะกรรมการการเลือกตั้งชดใช้เงินแก่เขาจำนวน 70 ล้านบาท เป็นค่าเสียหายและเยียวยาฐานทำให้เสียชื่อเสียงจากการถูกแจกใบส้ม ภายหลังศาลฎีกาพิพากษายกฟ้องคดีบูชาเทียนว่าไม่ใช่การซื้อเสียง
รายนามคณะกรรมการการเลือกตั้ง > ชุดที่ห้า (พ.ศ. 2561–2566) > การจัดการเลือกตั้งในปี 2565

คณะกรรมการการเลือกตั้งถูกวิจารณ์ว่ารับรองผลการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2565 ล่าช้า แม้ กกต. จะยืนยันว่าตนมีอำนาจประกาศผลการเลือกตั้งได้ภายใน 30–60 วัน แต่ก็มีอาจารย์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2 คน ออกมาวิจารณ์ว่าเป็นความล่าช้าโดยไม่มีเหตุอันควร และไกลเกินกว่าเหตุอย่างชัดเจน ความไม่พอใจดังกล่าวทำให้เกิดแฮชแท็ก #กกตเป็นเหี้ยอะไร ติดเทรนด์ทวิตเตอร์ ก่อนหน้านั้นในการเลือกตั้ง ส.ส. ราชบุรี เขต 3 แทนตำแหน่งที่ว่าง ซึ่งผู้สมัครจากพรรคประชาธิปัตย์ชนะ กกต. ใช้เวลารับรองผลอย่างเป็นทางการ 9 วัน ขณะที่ในการเลือกตั้ง ส.ส. กรุงเทพมหานคร เขต 9 แทนตำแหน่งที่ว่าง ซึ่งพรรคเพื่อไทยชนะ กกต. ใช้เวลารับรองเกือบ 2 เดือน
ในเดือนกันยายน 2565 กกต. ประกาศระเบียบการหาเสียงเลือกตั้ง 180 วันซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นไม่เกินเดือนพฤษภาคม 2566 หากนับตามอายุสภาผู้แทนราษฎรและกฎหมายเลือกตั้ง ขณะที่เกิดเสียงวิจารณ์ว่าอาจมีการเลือกปฏิบัติในการบังคับใช้
รายนามคณะกรรมการการเลือกตั้ง > ชุดที่หก (พ.ศ. 2567-ปัจจุบัน)

ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 1) พุทธศักราช 2564 บัญญัติไว้ดังนี้มาตรา 83 สภาผู้แทนราษฎรประกอบด้วยสมาชิกจำนวนห้าร้อยคน โดยเป็นสมาชิกซึ่งมาจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้งจำนวนสี่ร้อยคน และสมาชิกซึ่งมาจากการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อจำนวนหนึ่งร้อยคน ชุดที่หกมีผลตั้งแต่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2561
อิทธิพร บุญประคอง ประธานกรรมการการเลือกตั้ง (12 สิงหาคม พ.ศ. 2561 - ปัจจุบัน)
ศาสตราจารย์ ดร. สันทัด ศิริอนันต์ไพบูลย์  กรรมการการเลือกตั้ง (12 สิงหาคม พ.ศ. 2561 - ปัจจุบัน)
ปกรณ์ มหรรณพ กรรมการการเลือกตั้ง (12 สิงหาคม พ.ศ. 2561 - ปัจจุบัน)
เลิศวิโรจน์ โกวัฒนะ กรรมการการเลือกตั้ง (4 ธันวาคม พ.ศ. 2561 - ปัจจุบัน)
ดร.ฐิติเชฏฐ์ นุชนาฏ กรรมการการเลือกตั้ง  (4 ธันวาคม พ.ศ. 2561 - ปัจจุบัน)
ชาย นครชัย กรรมการเลือกตั้ง (2 ตุลาคม 2566 – ปัจจุบัน)
สิทธิโชติ อินทรวิเศษ (19 มีนาคม 2567 - ปัจจุบัน)
ปัจจุบัน นายแสวง บุญมี เป็นเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง มี พันตำรวจโท ระพีพงษ์ จิรพัฒนาลักษณ์ พันตำรวจตรี ณัฐวัฒน์ เสงี่ยมศักดิ์รร้อยตำรวจเอก ชนินทร์ น้อยเล็ก เป็นรองเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง
ข้อวิจารณ์

หลังจากมีการจัดเลือกตั้งล่วงหน้าในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 นายชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ได้ออกมาโพสต์เฟซบุ๊กโดยระบุว่า "กลโกงเลือกตั้งล่วงหน้า กกต. ใบ้กิน!" ซึ่งระบุรายละเอียดว่า การลงทะเบียนล่วงหน้ามีมากกว่าปกติ ผู้สูงอายุถูกหลอกจากเครือข่ายหัวคะแนน และผู้สมัครได้นำเอาบัตรประชาชนไปลงทะเบียนเลือกตั้งล่วงหน้าผ่านระบบออนไลน์โดยไม่ยินยอม เนื่องจากชูวิทย์ระบุว่ามีการจ่ายเงิน 500 บาท และขอเก็บบัตรประชาชน  ต่อมาชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์อยากขอเสนอให้ผลการเลือกตั้งล่วงหน้าในส่วนของคะแนนเป็นโมฆะ
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพถ่ายทางอากาศของ สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
รายละเอียดคำพิพากษาจำคุก “3 กกต.” 4 ปี ไม่รอลงอาญา เก็บถาวร 2007-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประมวลข่าว 3 กกต.ถูกศาลสั่งจำคุก 4ปีไม่รอลงอาญา เก็บถาวร 2007-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เกี่ยว ลาก กระชากนรก

| เกี่ยว ลาก กระชากนรก |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: กรีโกรี ดาร์ค
เขียนบท: Dan Madigan
อำนวยการสร้าง: วินซ์ แม็กแมน โจเอล ไซมอน
นักแสดงนำ: เคน Samantha Noble Christina Vidal Luke Pegler Michael J. Pagan
กำกับภาพ: Ben Nott
ตัดต่อ: Scott Richter
ดนตรีประกอบ: Tyler Bates
บริษัทผู้สร้าง: ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส (Eye Scream Productions) 
ผู้จัดจำหน่าย: ไลออนเกตเอ็นเตอร์เทนเมนต์
วันฉาย:   19 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 (2006-05-19) 
ความยาว: 85 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 8,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 15,003,884 ดอลลาร์สหรัฐ
เกี่ยว ลาก กระชากนรก (อังกฤษ: See No Evil) เป็นภาพยนตร์แนวเชือดไล่ฆ่าคนในปี ค.ศ. 2006 กำกับโดย กรีโกรี ดาร์ค อำนวยการสร้างโดย โจเอล ไซมอน และนำแสดงโดยนักมวยปล้ำอาชีพ เคน เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ผลิตโดย ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส และจัดจำหน่ายโดย ไลออนเกตเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2006
ภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับการตั้งชื่อเรื่องผ่านไปหลายชื่อ ก่อนที่ See No Evil เป็นชื่อสุดท้ายที่ได้รับการเลือก โดยชื่อแรกที่ใช้ตอนแรกคือ อายสครีมแมน แต่ในภายหลังได้เปลี่ยนเป็น เดอะกู๊ดไนท์แมน จากนั้นใช้ชื่อ กู๊ดไนท์ ก่อนที่จะกำหนดให้เป็น See No Evil ในเวลาต่อมา
การตอบรับ

ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดฉายเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 และทำรายได้ 4,581,233 ดอลลาร์สหรัฐ จากโรงภาพยนตร์เพียง 1,257 โรง และสามารถทำยอดขั้นต้น 15,003,884 ดอลลาร์สหรัฐในบ็อกซ์ออฟฟิซ จากงบภาพยนตร์ 8,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับความเห็นเชิงลบอย่างมากจากร็อทเทนโทเมโต โดยให้คะแนนโดยรวมที่ 9%
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
See No Evil ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
See No Evil ที่ออลมูวี
See No Evil ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
See No Evil ที่รอตเทนโทเมโทส์
| ด ค กรายชื่อภาพยนตร์ โดย WWE Studios |
| --- | --- |
ร่วมอำนวยการสร้าง:  เดอะ สกอร์เปี้ยนคิง  เดอะรันดาวน์  วอกกิ้งทอลล์  Behind Enemy Lines: Colombia  Christmas Bounty  สคูลบี้ดู! เลเจนด์ออฟเรสเซิลเมเนีย 
ยุค 2000:  เดอะเมเนียออฟเรสเซิลเมเนีย  ซีโนอีวิล  เดอะ มารีน  เดอะ คอนเดมน์  12 ราวน์ส  เดอะ มารีน 2 
ยุค 2010:  เลเจนดารี  นัคเคิลเฮด  The Chaperone  อินไซด์เอาท์  เดอะรียูเนียน  เบนดิ้ง เดอะ รูลส์  เดอะเดย์  Barricade  เดอะ มารีน 3: โฮมฟรอนต์  เดดแมนดาวน์  เดอะคอลล์  โนวันไลฟ์  Les reines du ring  Leprechaun: Origins  12 ราวน์ส: รีโหลด  Bermuda  Interrogation  Missing In Action
คินนิคุแมน

คินนิคุแมน (ญี่ปุ่น: キン肉マン; โรมาจิ: Kinnikuman) เป็นมังงะของประเทศญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพประกอบโดย ยูเดะทามาโกะ และได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะทางโทรทัศน์และสื่อรูปแบบต่างๆ
ประวัติ

คินนิคุแมน ถูกตีพิมพ์ทางนิตยาสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ตั้งแต่เดือน พฤษภาคม ค.ศ. 1979 จนถึงเดือน มีนาคม ค.ศ. 1987 แต่หลังจากการตีพิมพ์ คินนิคุแมน 2 สิ้นสุดลง ก็ได้กลับไปทำคินนิคุแมนอีกครั้ง โดยเล่าต่อจากบทศึกชิงรัชทายาทดาวคินนิคุ ตีพิมพ์ทางนิตยาสาร วีคลี่ NEWS ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2011
ในช่วงแรกของเรื่องเป็นเนื้อหามังงะแก๊กในตอน โดยเป็นการล้อเลียนโทคุซัทสึฮีโร่เรื่องอุลตร้าแมน จนกระทั่งในตอนที่ 28 ได้มีการเปลี่ยนเนื้อหามาเป็นรูปแบบแอคชั่นกีฬาโดยใช้มวยปล้ำเป็นองค์ประกอบหลัก ซึ่งบทเริ่มต้นที่เปลี่ยนคือบทศึกโอลิมปิกยอดมนุษย์ครั้งที่ 20
ตัวละคร

รายการตัวละครในคินนิคุแมน
ดูเพิ่ม

คินนิคุแมน 2
แหล่งข้อมูลอื่น > เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

週プレNEWS - Webコミック掲載。毎週月曜、最新話のみ無料公開。
Yahoo!ブックストア 週刊プレイボーイ web comic[ลิงก์เสีย] - Webコミック掲載。毎週月曜午前0時に更新、最新話のみ無料公開。
東映アニメーション キン肉マン
オフィシャルツイッター
ゆでたまご公式サイト
キン肉マン 40周年ポータルサイト ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  (archived เมษายน 25, 2020).
キン肉マン 公式サイト
แหล่งข้อมูลอื่น > เว็บไซต์เกมและอื่นๆ

キン肉マン ジェネレーションズ ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  (archived เมษายน 1, 2004).
キン肉マン マッスルジェネレーションズ[ลิงก์เสีย]
キン肉マン マッスルグランプリ เก็บถาวร 2006-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
キン肉マン マッスルグランプリMAX เก็บถาวร 2006-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
キン肉マン マッスルグランプリ2 เก็บถาวร 2012-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
MFキン肉マン 復活!悪魔超人軍団の巻 เก็บถาวร 2008-04-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
パチスロ キン肉マン
キン肉マンフライト ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  (archived มิถุนายน 9, 2013).
บาจูเมอลายู

ชุดพื้นเมืองมลายู
| --- | --- |
กลุ่มผู้ชายในชุดแบบ เจอกักมูซัง ซึ่งสวมพร้อมกับซงเก็ต (ซ้ายสุด) และ ไกน์ซัมปิง
ประเภท: ชุดพื้นเมือง
ถิ่นกำเนิด: ประเทศมาเลเซีย
ผู้ผลิต: มลายู
บาจูเมอลายู (มลายู: Baju Melayu, باجو ملايو) เป็นชุดพื้นเมืองมลายูที่มีต้นกำเนิดจากราชสำนักมะละกา และสวมใส่กันโดยผู้ชายในประเทศบรูไน, มาเลเซีย, สิงคโปร์, บางส่วนของอินโดนีเซีย (โดยเฉพาะเกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว), ตอนใต้ของฟิลิปปินส์ และภาคใต้ของไทย มีความหมายโดยตรงว่า "ชุดมลายู" และแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกคือ บาจู (เสื้อเชิ้ตแขนยาว) มีส่วนคอเสื้อที่มีชื่อว่า เจอกักมูซัง (แปลว่า สายจูงสุนัขจิ้งจอก) ส่วนที่สองคือกางเกงขายาวที่มีชื่อว่า เซอลัวร์ ทั้งสองส่วนทำมาจากผ้าชนิดเดียวกันซึ่งมักเป็นผ้าฝ้ายหรือผ้าโพลีเอสเตอร์ผสมฝ้าย
ชื่อ

เดิมที ศัพท์ บาจูกูรง ใช้หมายถึงทั้งชุดผู้ชายและชุดผู้หญิง อย่างไรก็ตาม ในมาเลเซียปัจจุบัน ชุดผู้ชายได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น บาจูเมอลายู เพราะได้รับเลือกให้เป็นชุดประจำชาติมาเลเซีย นิยามแบบเก่ายังคงมีใช้ในประเทศสิงคโปร์
เกาสฺยง

| นครเกาสฺยง 高雄市 ทากาโอะ, ต๊าเก้า |
| --- | --- |
นครปกครองโดยตรง
ตามเข็มนาฬิกาจากบน: เส้นขอบฟ้าของเกาสฺยง, พิพิธภัณฑ์แห่งชาติเกาสฺยง, สระบัว, พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เกาสฺยง, ยอดเขทางใต้ของยฺวี่ชาน, ระบบขนส่งมวลชนเร็วเกาสฺยง
   ธง โลโก้ (รูปอักษร 高 ที่ทำให้ทันสมัย)
ที่มาของชื่อ: จังหวัดทากาโอะ
สมญา: The Harbor City (Gangdu), The Maritime Capital, The Waterfront City
th
นครเกาสฺยงในหมู่เกาะไต้หวัน
พิกัด: 22°38′N 120°16′E﻿ / ﻿22.633°N 120.267°E﻿ / 22.633; 120.267
ประเทศ:  สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
ศูนย์กลาง: เขตหลิงหย่า (สำนักงานนายกเทศมนตรี) เขตฟ่งชาน
เขต:  38 หยานเฉิง กู่ชาน จั่วหยิง หนานสื่อ ซันหมิน ซินซิง เฉียนจิน หลิงหย่า เฉียนเจิ้น ฉี่จิน เซี่ยวกั่ง ฟ่งชาน หลินหยวน ต้าเหลียว ต้าชู่ ต้าเช่อ เหรินหวู่ เหนี่ยวซง กังชาน เฉี่ยวโต๋ ยั่นเจ๋า เถียนเหลียว อาเหลียน ลู่จู๋ หูเน่ย์ เฉียติ้ง หย่างอาน หมี่ตั๋ว สี่กวน ฉี่ชาน เหม่โหน๋ง ลิ่วกุย เจี่ยเซียน ชานหลิน เน่เหมิน เม่าหลิน เถาหยวน หน้าหม่าเซี่ย 
การปกครอง
 • องค์กร: รัฐบาลนครเกาสฺยง สภานครเกาสฺยง
 • นายกเทศมนตรี: เฉิน ฉีไม่ (DPP)
พื้นที่
 • นครปกครองโดยตรง: 2,951.85 ตร.กม. (1,139.72 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 363 ตร.กม. (140 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 4 จาก 22
ความสูง: 9 เมตร (30 ฟุต)
ประชากร (ตุลาคม 2019)
 • นครปกครองโดยตรง: 2,773,127 คน
 • อันดับ: 3 จาก 22
 • ความหนาแน่น: 940 คน/ตร.กม. (2,400 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 2,565,000 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 7,100 คน/ตร.กม. (18,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานแห่งชาติ)
รหัสไปรษณีย์: 800–852
รหัสพื้นที่: 07
รหัส ISO 3166: TW-KHH
ดอกไม้: ชบา (Hibiscus rosa-sinensis)
ต้นไม้: สกุลงิ้ว (Bombax ceiba)
เว็บไซต์: www.kcg.gov.tw/en  (ในภาษาอังกฤษ)
เกาสฺยง (จีน: 高雄; พินอิน: Gāoxióng; เวด-ไจลส์: Kao¹-hsiung², Kaohsiung; เป่อ่วยยี: Ko-hiông) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า นครเกาสฺยง (Kaohsiung City) เป็นหนึ่งในนครปกครองโดยตรงหกแห่งในการปกครองไต้หวัน ตั้งอยู่ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศตรงข้ามกับช่องแคบไต้หวัน โดยอาณาเขต 2,947.62 ตารางกิโลเมตรแล้วจึงนับเป็นนครที่มีพื้นที่มากที่สุด และโดยจำนวนประชากรราว 2.77 ล้านคนแล้วจึงถือเป็นเมืองซึ่งผู้คนหนาแน่นที่สุดเป็นอันดับสาม และใหญ่ที่สุดในภาคใต้ของไต้หวัน
เมืองนี้ตั้งขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 และนับแต่นั้นก็เจริญเติบใหญ่จากหมู่บ้านย่านค้าขนาดเล็กขึ้นมาเป็นศูนย์กลางการปกครอง เศรษฐกิจ การขนส่ง การประดิดประดอย การก่อเรือ และอุตสาหกรรมทางภาคใต้ตามลำดับ ทางเครือข่ายวิจัยโลกาภิวัฒน์และเมืองโลก (Globalization and World Cities Research Network) จัดประเภทไว้ในระดับ แกมมา
ท่าเรือเกาสฺยงเป็นท่าเรือที่ใหญ่และคึกคักที่สุดในประเทศไต้หวัน ในขณะที่ท่าอากาศยานนานาชาติเกาสฺยง (Kaohsiung International Airport) รองรับเมืองเกาสฺยงและมีจำนวนผู้โดยสารมากเป็นอันดับสองของประเทศ ขณะที่ระบบรถไฟฟ้าใต้ดินของเมืองนั้นเรียก การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนเกาสฺยง (Kaohsiung Mass Rapid Transit) และเริ่มให้บริการเมื่อต้นปี 2008 เมืองเกาสฺยงยังเป็นที่ตั้งบัณฑิตยสถานและกองบัญชาการกองทัพเรือสาธารณรัฐจีน ทั้งเคยเป็นเจ้าภาพกีฬาโลก 2009 (2009 World Games) ซึ่งจัดการแข่งขันกีฬาระดับชนิดที่ไม่มีในโอลิมปิกส์ด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ  (ในภาษาอังกฤษ)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ เกาสฺยง ที่โอเพินสตรีตแมป
| ด ค กนครในประเทศไต้หวัน |
| --- | --- |
นครปกครองโดยตรง:  เกาสฺยง  ซินเป่ย์  เถา-ยฺเหวียน  ไถจง  ไถหนาน  ไทเป 
นครภายใต้มณฑล:  จีหลง  เจียอี้  ซินจู๋ 
นครภายใต้เทศมณฑล:  จางฮว่า  จู๋เป่ย์  โต่วลิ่ว  ไถตง  โถวเฟิ่น※  ไท่เป่า  ผิงตง  ผูจื่อ※  ยฺเหวียนหลิน※  หนานโถว  หม่ากง  เหมียวลี่  อี๋หลาน  ฮวาเหลียน 
ศูนย์กลางเทศมณฑลที่ไม่ใช่นคร:  จินเฉิง  หนานกาน 
หมายเหตุ: ※ นครที่ไม่ได้เป็นศูนย์กลางเทศมณฑล
เครื่องยนต์ V

ภาพกราฟิกของเครื่องยนต์ V6
เครื่องยนต์ V (อังกฤษ: V engine) คือเครื่องยนต์สันดาปภายในที่มีลูกสูบและกระบอกสูบจำนวนสองแถววางตัวเป็นรูปตัว V ส่วนใหญ่นิยมวางทำมุม 60 องศาแต่ไม่ใช่หลักเกณฑ์ตายตัว เมื่อเทียบกับเครื่องยนต์สูบเรียงแล้ว เครื่องยนต์ V มีขนาดสั้นกว่าจึงสามารถสามารถติดตั้งไว้ในรถหลากหลายประเภท มีความสูงและน้ำหนักพอกัน มีแรงบิดมากกว่าที่รอบเท่ากัน แต่มีการสั่นสะเทือนภายในห้องเครื่องมากกว่า การซ่อมบำรุงทำได้ยากกว่า
เครื่องยนต์ V แบบแรกมีสองสูบ ถูกออกแบบโดยนายวิลเฮ็ล์ม ไมบัค และถูกสร้างขึ้นโดยนายก็อทลีพ ไดม์เลอร์ในปีค.ศ. 1889 และมีการพัฒนาจำนวนสูบขึ้นตามลำดับ ภายในปีค.ศ. 1903 ก็สามารถพัฒนาได้ถึง V8 ในช่วงแรกใช้ในวงการแข่งขันเรือยนต์ และในอีกหนึ่งปีให้หลังก็พัฒนาได้ถึง V12
รถยนต์สมรรถนะสูงทั่วไป หากใช้เครื่องยนต์สูบเรียงจะติดตั้งได้ไม่เกิน 6 สูบเท่านั้น แต่หากใช้เครื่องยนต์ V อาจติดตั้งได้ถึง 12 สูบ
เกมไซแอนซ์

| --- | --- |

ชื่อท้องถิ่น: 深圳市游科互动科技有限公司
ประเภท: บริษัทเอกชน
อุตสาหกรรม: วิดีโอเกมส์
ก่อตั้ง: 13 มิถุนายน 2014 (10 ปีก่อน) (2014-06-13)
ผู้ก่อตั้ง: เฝิง จี้  หยาง ฉี
สำนักงานใหญ่: เชินเจิ้น, กวางตุ้ง, จีน
บุคลากรหลัก: เฝิง จี้ (ซีอีโอ)
ผลิตภัณฑ์: แบล็กมิธ: หวู่คอง
เว็บไซต์: gamesci.com.cn
เกมไซแอนซ์ (จีน: 游戏科学) เป็นบริษัทพัฒนาเกมวิดีโอสัญชาติจีนที่โด่งดังจากเกมแบล็กมิธ: อู้คง ซึ่งเป็นเกมพรีเมียมเกมแรกที่เปิดตัวสู่ตลาดโลก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เชินเจิ้น และมีสำนักงานสาขาอีกแห่งหนึ่งที่หางโจว
ปูมหลัง

เกมไซแอนซ์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2014 ณ เมืองเซินเจิ้น โดยอดีตพนักงานเทนเซนต์เกมส์จำนวน 7 คน ทีมงานเคยพัฒนาเกมออนไลน์แบบเล่นฟรีชื่อ Asura Online ที่ดัดแปลงมาจากนิยายออนไลน์เรื่อง The Legend of Wukong ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจาก 1 ใน 4 สุดยอดวรรณกรรมจีนเรื่องไซอิ๋ว
ก่อนจะมาพัฒนาเกม "แบล็กมิธ: อู้คง" อย่างเต็มตัวในปี 2018 สตูดิโอเกมไซแอนซ์เคยเปิดตัวเกมมือถือสองเกมมาก่อน ได้แก่ "100 Heroes" และ "Art of War: Red Tides" การตัดสินใจพัฒนาเกมระดับ AAA เกิดขึ้นหลังจากที่ค้นพบว่าจำนวนผู้ใช้งานสตีมในประเทศจีนมากกว่าสหรัฐอเมริกา ในช่วงเวลานั้น บริษัทมีพนักงานทั้งหมด 13 คน ทีมพัฒนาได้ย้ายจากเชินเจิ้นไปยังหางโจว เนื่องจากต้องการบรรยากาศการทำงานที่ไม่เร่งรีบและค่าครองชีพที่ต่ำกว่า
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020 บริษัทเกมไซแอนซ์ได้ปล่อยตัวอย่างแรกของเกม แบล็กมิธ: อู้คง ออกมา เพื่อเป็นการดึงดูดบุคลากรที่มีความสามารถเข้ามาร่วมงานกับบริษัทมากยิ่งขึ้น
เกมส์และผลิตภัณฑ์

| ปี | ชื่อภาษาอังกฤษ | ชื่อภาษาจีน | ชื่อพินอิน |
| --- | --- | --- | --- |
| 2015 | 100 Heroes | 百將行 | Bǎi Jiāng Xíng |
| 2016 | Art of War: Red Tides | 战争艺术：赤潮 | Zhànzhēng Yìshù: Chìcháo |
| 2024 | แบล็กมิธ: อู้คง | 黑神话：悟空 | Hēishénhuà: Wùkōng |
โมดูลซีเควนเชียลลอจิก

โมดูลซีเควนเชียลลอจิก (อังกฤษ: Modular Sequential Logic)
Counter > วงจรนับแบบไม่เข้าจังหวะ (Asynchronous Counter )

ใช้ J-K Flip Flop มาเรียงต่อกัน  (Flip flop 1 ตัว แทนเลขฐานสองได้ 1 บิท) ขึ้นอยู่กับสถานะเอาต์พุตของ Flip flop ตัวก่อนหน้านี้ โดย Flip flop ตัวแรกจะส่งสัญญาณจาก Q ไปกระตุ้นที่ Clk ของ Flip flop ตัวที่สอง และ Flip flop และตัวที่สองจะส่งสัญญาณไปกระตุ้นที่ Clk ของ Flip flop ตัวที่สามไปเรื่อย ๆ ตามลำดับ การทำงานของวงจรมีลักษณะเป็นระลอก เรียกว่า วงจรนับแบบ Ripple Counter
ข้อเสียของ Asynchronous Counter คือใช้ได้ดีเฉพาะที่ความถี่ต่ำๆ เนื่องจากปัญหาความล่าช้าของสัญญาณเอาต์พุตหรือเกิดเวลาหน่วงในการส่งข้อมูลจากอินพุตไปยังเอาต์พุต ของ Flip flop แต่ละตัว ถ้าผลรวมของเวลาที่หน่วงของ Flip flop ทุกตัวค่าน้อยกว่าเวลาที่เกิดสัญญาณ Clock ในหนึ่งลูกคลื่น ก็จะไม่เกิดปัญหาในการนับ
Counter > วงจรนับแบบเข้าจังหวะ  (Synchronous Counter )

การทำงานของวงจรนับที่ความถี่สูงๆ จำเป็นที่จะต้องให้ Flip flop ได้รับสัญญาณกระตุ้นพร้อมๆ กันเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่เกิดจากการหน่วงเวลาของ Flip flop เรียกวงจรนับชนิดนี้ว่า วงจรนับแบบเข้าจังหวะ (Synchronous Counter)   รูปด้านล่างนี้เป็นวงจรนับแบบเข้าจังหวะ (Synchronous Counter) 4 บิท โดยใช้ J-K Flip flop ขา Clk ทุกตัวต่อรวมกัน และต่อเข้าสัญญาณ Clock
ข้อเสียของ  synchronous Counter คือ โครงสร้างในการออกแบบทำให้การนำ JK Flip-flop มาต่อเป็นวงจรทำได้ค่อนข้างยาก เพราะ JK Flip-flopทุกตัวต้องเริ่มนับพร้อมกัน และต้องการเอาต์พุตในแต่ละขาของ JK Flip-flop ที่แต่ต่างกันไปตามรูปแบบวงจรนับที่ต้องการ ดังนั้นจึงมีการนำวงจรชนิดนี้ไปใช้งานน้อย
วงจรนับแบบ  Shift- register

วงจร Johnson ขนาด 5  บิตมี10 รูปแบบ โดยหารูปแบบได้จากสูตร 2n (โดย n คือ จำนวนบิต)
เกาะไรเชอเนา

| เกาะอารามไรเชอเนา Monastic Island of Reichenau * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
อารามนักบุญเปโตรและเปาโล
ประเทศ:  เยอรมนี
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iii) (iv) (vi)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2543 (คณะกรรมการสมัยที่ 24)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ไรเชอเนา (เยอรมัน: Reichenau) เป็นเกาะที่ตั้งอยู่กลางทะเลสาบคอนสแตนซ์ในประเทศเยอรมนี ประมาณพิกัดภูมิศาสตร์ 47°42′N 9°4′E﻿ / ﻿47.700°N 9.067°E﻿ / 47.700; 9.067 ตัวเกาะตั้งอยู่ระหว่างกนาเดินเซและอุนเทอร์เซเกือบทางตะวันตกของเมืองคอนสแตนซ์ เกาะติดต่อกับแผ่นดินใหญ่ด้วยทาง (causeway) ที่สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1838 แต่ตัวเกาะก็ยังแยกจากทางที่ "Bruckgraben" ถึง 10 เมตรที่เป็นสะพานตื้นที่ให้เรือเล็กผ่านได้เท่านั้น จุดที่สูงที่สุดของเกาะอยู่ที่ "โฮควาร์ท" (Hochwart) ที่มีความสูง 438.7 เมตรหรือ 43 เมตรจากระดับน้ำในทะเลสาบ
ไรเชอเนาได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปีค.ศ. 2000 ในฐานะมรดกทางวัฒนธรรม เพราะเป็นที่ตั้งของอาราม คือ "อารามไรเชอเนา" อาสนวิหารของแอบบีย์อุทิศให้แก่พระแม่มารีย์และนักบุญมาระโกผู้นิพนธ์พระวรสาร โบสถ์อีกสองแห่งอุทิศให้แก่นักบุญจอร์จ และนักบุญเปโตรและเปาโลอัครทูต งานศิลปะที่สำคัญของไรเชอเนาก็รวมทั้งงานจิตรกรรมฝาผนังสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบออทโท (Ottonian Renaissance) ที่เป็นภาพปาฏิหาริย์ของพระเยซูภายในโบสถ์เซนต์จอร์จที่เป็นงานที่เขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ผู้ดูแลแอบบีพำนักอยู่ในบ้านสองชั้นที่เป็นบ้านแบบบ้านโครงไม้ (timber framing) ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ซึ่งเป็นบ้านโครงไม้ที่เก่าที่สุดในทางตอนใต้ของประเทศเยอรมนี
ในบรรดาที่ดินที่ไกล ๆ ที่เป็นของแอบบีย์ก็คือหมู่บ้านไรเชอเนา ที่เป็นหมู่บ้านของทามินส์ในรัฐเกราบึนเดิน (Graubünden) ในสวิตเซอร์แลนด์ที่ตั้งชื่อตามแอบบีย์
ในปัจจุบันไรเชอเนามีชื่อเสียงว่าเป็นบริเวณการเกษตรกรรมที่สำคัญในการปลูกผักและไร่องุ่น "วอลล์มาทิงเกอร์รีด" (Wollmatinger Ried) ติดกับเกาะเป็นบริเวณอนุรักษ์ธรรมชาติที่เป็นบริเวณที่เป็นหนอง (wetland) หญ้ารีด (reed) ที่เป็นที่หยุดพักของนกหลายพันธุ์ระหว่างการอพยพประจำปี
ประวัติ

ชื่อไรเชอเนาในภาษาเยอรมันแอเลแมนนิก (Alemannic German) คือ "Sindleozesauua" หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "Ow", "Auua" หรือ "เกาะ" ที่แผลงเป็นภาษาละตินว่า "Augia" และต่อมา "Augia felix" หรือ "Augia dives" ที่กลายมาเป็น "Richenow" และ "Reichenau"
อารามไรเชอเนาของคณะเบเนดิกตินก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 724 โดยนักบุญเพียร์มินผู้ที่เชื่อกันว่าหนีมาจากสเปนก่อนการรุกรานของมัวร์ มาอยู่ภายใต้ผู้อุปถัมภ์ที่รวมทั้งชาร์ล มาร์แตล และที่ใกล้เคียงกว่าก็คือเคานต์เบอร์โทลด์แห่งอฮาลอฟิงเกน และดุ๊กแห่งชวาเบีย ฮนาบี แต่นักบุญเพอร์มินก็มามีข้อขัดแย้งกับผู้อุปถัมภ์จนต้องออกจากไรเชอเนาในปี ค.ศ. 727 ภายใต้การนำของไฮโทผู้ที่สืบต่อจากนักบุญเพอร์มินสำนักสงฆ์ก็เริ่มรุ่งเรืองขึ้น และมาได้รับอิทธิพลจากจักรวรรดิการอแล็งเฌียงภายใต้การนำของอธิการวัลโดแห่งไรเชอเนา (ค.ศ. 740–ค.ศ. 814) โดยการให้การให้การศึกษาแก่ข้าราชสำนักอธิการเรกินเบิร์ตแห่งไรเชอเนา (-ค.ศ. 846) ก็สร้างงานสะสมหนังสือที่สำคัญให้แก่ไรเชอเนา แอบบอตวาลาห์ฟริด สตราโบ (ค.ศ. 842–ค.ศ. 849) มีชื่อเสียงว่าเป็นกวีและผู้เชี่ยวชาญในภาษาละตินคนสำคัญ
ตัวแอบบีย์ตั้งอยู่ริมถนนสายเหนือ-ใต้ระหว่างเยอรมนีกับอิตาลีตรงบริเวณที่ทะเลสาบค่อยหายความลดเลี้ยวลง แอบบีแห่งไรเชอเนาเป็นที่ตั้งของสถานศึกษา และโรงคัดหนังสือ (scriptorium) และห้องสร้างงานศิลปะที่อ้างกันว่าเป็นสถานที่ใหญ่ที่สุดและมีอิทธิพลสำคัญที่สุดในการผลิตเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรในยุโรประหว่างปลายคริสต์ศตวรรษที่ 10 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 เมื่อส่วนนี้ของสวิตเซอร์แลนต์เป็นของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตัวอย่างงานที่สำคัญของโรงคัดหนังสือคือ "หนังสือบทพระวรสารเฮนรีที่ 2" (Pericopes of Henry II) ที่สร้างให้แก่จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ปัจจุบันอยู่ที่มิวนิก ไรเชอเนายังคงรักษาเรลิกบางอย่างอยู่แช่นเหยือกที่เชื่อกันว่ามาจากงานสมรสที่หมู่บ้านคานา
แอบบีย์มารุ่งเรืองที่สุดในสมัยของอธิการเบอร์โนแห่งไรเชอเนา (ค.ศ. 1008–ค.ศ. 1048) ในช่วงเวลานั้นก็มีนักวิชาการคนสำคัญ ๆ เช่น เฮอร์มันนัส คอนแทรคทัสมาพำนักและทำงานอยู่ที่ไรเชอเนา ในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 11 ความสำคัญในการเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมของไรเชอเนาก็เริ่มลดถอยลงเนื่องมาจากการปฏิรูปสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 และความขัดแย้งกับอารามนักบุญกอลล์ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลนัก ในปี ค.ศ. 1540 สังฆราชแห่งคอนสแตนซผู้เป็นศัตรูเก่าของแอบบอตแห่งไรเชอเนาก็ได้เป็นลอร์ดแห่งไรเชอเนา ต่อมาไรเชอเนาก็เริ่มเสื่อมโทรมลงเรื่อยๆ
เมื่อแอบบีถูกยุบครั้งแรกในปี  ค.ศ. 1757 และต่อมาอย่างถาวรในปี ค.ศ. 1803 นักบวชก็ต้องสึกภายใต้จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ส่วนหนึ่งของห้องสมุดอันมีชื่อเสียงของแอบบีย์ก็ตกไปเป็นของหอสมุดของรัฐที่คาร์ลสรูเออ (Karlsruhe) "นักภูมิศาสตร์บาวาเรีย" (Geographus Bavarus) และงานอื่นๆ อาจจะตกไปเป็นของหอสมุดแห่งแคว้นบาวาเรียในมิวนิก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 ก็ได้มีกลุ่มนักพรตคณะเบเนดิกตินกลับมาตั้งสำนักที่นีเดอร์เซลล์
ดูเพิ่ม

ราชรัฐมุขนายกคอนสแตนซ์
มุขมณฑล
เกาะไรเชอเนา - Insel Reichenau