stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฝรั่งเศสสมัยกลาง
ภูมิศาสตร์

นับตั้งแต่สมัยกลางเป็นต้นมา ผู้ปกครองฝรั่งเศสล้วนยึดถือว่าพรมแดนของตนนั้นเป็นพรมแดนธรรมชาติ เช่น เทือกเขาพิรินี เทือกเขาแอลป์ และแม่น้ำไรน์ เป็นต้น จึงเป็นที่มาของนโยบายอันแข็งกร้าวและเน้นการรุกรานเป็นหลัก ซึ่งหลักความเชื่อนี้นั้นในความจริงแล้วไม่ใช่เป็นดินแดนในปกครองของราชอาณาจักร รวมทั้งพระราชอำนาจภายในพระราชอาณาจักรนั้นก็มีความเปลี่ยนแปลงตลอด ดินแดนภายในราชอาณาจักรฝรั่งเศสนั้นมีความแตกต่างทางภูมิศาสตร์มาก ตอนเหนือและตอนกลางนั้นมีอากาศอบอุ่นในขณะที่ตอนใต้นั้นมีอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน ในขณะที่ความแตกต่างระหว่างตอนเหนือและตอนใต้ที่มีมากแล้ว สิ่งที่สำคัญพอกันคือระยะห่างจากเทือกเขาต่าง ๆ ได้แก่ แอลป์ พิรินี และมาซิฟซ็องทราลเป็นต้น นอกจากนี้ยังมีทางน้ำที่สำคัญหลายแห่ง ได้แก่ แม่น้ำลัวร์ แม่น้ำโรน แม่น้ำแซน และแม่น้ำการอนซึ่งได้มีการตั้งรกรากมาก่อนหน้านี้ และเมืองใหญ่หลัก ๆ นั้นยังตั้งอยู่บริเวณริมแม่น้ำเหล่านี้ โดยมีป่าไม้หรือที่ราบขนาดใหญ่คั่นระหว่างกัน
การกล่าวถึงขนาดที่ชัดเจนของราชอาณาจักรฝรั่งเศสในสมัยกลางนั้นมีความซับซ้อนเนื่องจากมีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับที่ดินที่ถือครองโดยพระมหากษัตริย์ "ดอแมนรัวยาล" และที่ดินที่ขึ้นกับผู้ปกครองคนอื่น จากเอกสารที่ตกทอดมาจากจังหวัดกอลของโรมันนั้นดินแดนนี้ไม่ได้ถูกปกครองโดยสมบูรณ์จากราชอาณาจักรแฟรงก์และจักรวรรดิการอแล็งเฌียง และในปีแรก ๆ ของการมีอำนาจของราชวงศ์กาเปเซียง ราชอาณาจักรฝรั่งเศสในสมัยนั้นถือว่าไม่ต่างจากนิยาย "ดอแมนรัวยาล" แห่งราชวงศ์กาเปเซียงนั้นกินอาณาเขตเพียงแต่บริเวณใกล้ปารีส บูร์ฌ และซ็องส์ ที่เหลือส่วนใหญ่ในฝรั่งเศสนั้นล้วนเป็นส่วนหนึ่งของอากีแตน ดัชชีนอร์ม็องดี ดัชชีบริตานี กงเตช็องปาญ ดัชชีบูร์กอญ เคาน์ตีฟลานเดอส์ และดินแดนอื่น ๆ โดยหลักการแล้ว ผู้ปกครองดินแดนเหล่านี้เคารพนับถือพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส แต่ความจริงแล้วพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์นั้นแทบไม่มีอิทธิพลและความสำคัญใด ๆ ในดินแดนเหล่านี้เลย ซึ่งต่อมาในที่สุดราชวงศ์แพลนแทเจเนตสามารถรวบรวมนอร์ม็องดี อากีแตน และอังกฤษเข้าเป็นหนึ่งเดียวได้ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13
พระเจ้าฟีลิปที่ 2 ได้แผ่ขยายอาณาเขตของฝรั่งเศสได้แผ่ไพศาลในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 แต่สุดท้ายส่วนใหญ่ก็เสียดินแดนที่ได้มาไปจากการ "อาปานาฌ" (หรือการพระราชทานดินแดนให้แก่สมาชิกในพระราชวงศ์เพื่อปกครอง) และความพ่ายแพ้ต่อสงครามร้อยปี จนกระทั่งในรัชสมัยของพระเจ้าชาร์ลที่ 7และพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 ได้ขยายดินแดนจนเกือบเท่ากับประเทศฝรั่งเศสในปัจจุบัน (ยกเว้นเบรอตาญ นาวาร์ และบริเวณบางส่วนของภาคเหนือและตะวันออกของฝรั่งเศส
บรรณานุกรม > สมัยกลางตอนต้น

Stéphane Lebecq. Les origines franques: Ve-IXe siècles. Series: Nouvelle histoire de la France médiévale. Paris: Editions du Seuil, 1999. ISBN 2-02-011552-2
Chris Wickham. The Inheritance of Rome: Illuminating the Dark Ages, 400–1000. Penguin: 2009. ISBN 978-0-14-311742-1
บรรณานุกรม > สมัยกลางตอนกลาง

Dominique Barthélemy. (ในภาษาฝรั่งเศส) L'ordre seigneurial: XIe-XIIe siècle. Series: Nouvelle histoire de la France médiévale, tome 3. Editions du Seuil. ISBN 2-02-011554-9
Marc Bloch. Feudal Society. 2nd edition: Routledge, 1989. ISBN 978-0226059785
Constance Brittain Bouchard. Strong of Body, Brave and Noble": Chivalry and Society in Medieval France. ISBN 978-0801485480
Norman F. Cantor. The Civilization of the Middle Ages. New York: HarperPerennial, 1993. ISBN 0-06-092553-1
Alain Demurger. (ในภาษาฝรั่งเศส) Temps de crises, temps d'espoirs: XIVe-XVe siècle. Series: Nouvelle histoire de la France médiévale, tome 5. Editions du Seuil. ISBN 2-02-012221-9
Monique Bourin-Derruau. (ในภาษาฝรั่งเศส) Temps d'équilibres, temps de ruptures: XIIIe siècle. Series: Nouvelle histoire de la France médiévale, tome 4. Editions du Seuil. ISBN 2-02-012220-0
Georges Duby. France in the Middle Ages 987–1460: From Hugh Capet to Joan of Arc. Wiley-Blackwell. 1993. ISBN 978-0631189459
Elizabeth M. Hallam & Judith Everard. Capetian France 987–1328. Editions Longman. 2nd edition: Pearson, 2001. ISBN 978-0582404281
William Kibler. Medieval France: An Encyclopedia Series: Routledge Encyclopedias of the Middle Ages. Routledge, 1995. ISBN 978-0824044442
การพิชิตดินแดนโดยพระเจ้าฟีลิปที่ 2 ในปีที่ทรงขึ้นครองราชย์ (ค.ศ. 1180) และปีที่เสด็จสวรรคต (ค.ศ. 1223)
พิรุณ แผ้วพลสง

| พิรุณ แผ้วพลสง |
| --- | --- |

สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 – 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
เสนาธิการทหารบก
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552 – 30 กันยายน พ.ศ. 2553
ก่อนหน้า: พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ถัดไป: พลเอก ดาว์พงษ์ รัตนสุวรรณ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2494 จังหวัดบุรีรัมย์ ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: นางลักขณา แผ้วพลสง

พลเอก พิรุณ แผ้วพลสง อดีตประธานกรรมการ การไฟฟ้านครหลวง  อดีตราชองครักษ์พิเศษ อดีตรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2494 ที่จังหวัดบุรีรัมย์ จบการศึกษาจากโรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม, โรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10 (ตท.10), โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้ารุ่นที่ 21 (จปร.21) กรรมการศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน  กรรมการ เป็นหนึ่งในนายทหารที่ ควบคุมการชุมนุมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ พ.ศ. 2553 ปฏิบัติหน้าที่ตาม พรก.บริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548
การรับราชการเคยดำรงตำแหน่งสำคัญ อาทิ นายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม  (พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ), ผู้ทรงคุณวุฒิกองบัญชาการทหารสูงสุด, รองผู้บัญชาการศูนย์รักษาความปลอดภัยแห่งชาติ (ศรภ.), ราชองครักษ์, ที่ปรึกษากองบัญชาการทหารสูงสุด,  ผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษกองบัญชาการทหารสูงสุด, รองเสนาธิการทหารบก เลขาธิการกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร และ เสนาธิการทหารบก พร้อมกับดำรงตำแหน่งเลขาธิการศูนย์อำนวยการรักษาความสงบเรียบร้อย (ศอ.รส) ในตำแหน่งด้วย
ซึ่งการดำรงตำแหน่งเสนาธิการทหารบกของ พล.อ.พิรุณ นั้นทำให้เป็นที่จับตามองว่าอาจจะได้เป็นผู้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบกเป็นคนต่อไปจาก พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา ในปี พ.ศ. 2553 ที่จะเกษียณอายุราชการ จากเดิมที่ผู้ที่ถูกคาดหมายว่าจะได้ดำรงตำแหน่งนี้คือ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา รองผู้บัญชาการทหารบก
แต่แล้วในที่สุดก็เป็น พล.อ.ประยุทธ์ ที่ได้เป็นผู้บัญชาการทหารบก ขณะที่ พล.อ.พิรุณ เป็นรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
พล.อ.พิรุณ เป็นนายทหารที่ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ประธานองคมนตรี, รัฐบุรุษ และอดีตนายกรัฐมนตรี ฝากฝังให้ช่วยก่อตั้ง กองพลทหารม้าที่ 3 (พล.ม.3) ขึ้นที่ภาคอีสาน ซึ่งเป็นกองพลใหม่ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตตามความปรารถนาของ พล.อ.เปรม เมื่อครั้งขึ้นดำรงตำแหน่งเสนาธิการทหารบกเมื่อปี พ.ศ. 2552 ในฐานะที่เป็นทหารม้าด้วยกัน
พล.อ.พิรุณ มีชื่อที่เรียกอย่างไม่เป็นทางการจากสื่อมวลชนว่า "บิ๊กแผ้ว" ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ นางลักขณา แผ้วพลสง (ชื่อเล่น-ต้อย)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2521 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2530 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2531 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พรรคปลดปล่อยแห่งประชาชนปฏิวัติ

ธงของพรรคปลดปล่อยแห่งประชาชนปฏิวัติ
พรรคปลดปล่อยแห่งประชาชนปฏิวัติ (Revolutionary People’s Liberation Party) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นสาขาของขบวนการประชาชนเพื่อการปลดปล่อยตุรกี ซึ่งได้ตั้งชื่อใหม่เมื่อ พ.ศ. 2537 แนวคิดของพรรคสนับสนุนลัทธิมาร์กและต่อต้านสหรัฐอย่างรุนแรง
ปฏิบัติการ

เน้นการโจมตีเจ้าหน้าที่รัฐบาลตุรกีในช่วง พ.ศ. 2523 จากนั้นอีก 10 ปีต่อมา เปลี่ยนมาเน้นที่การโจมตีผลประโยชน์ของต่างชาติ ใน พ.ศ. 2533 ออกมาต่อต้านสงครามอ่าวเปอร์เซีย พ.ศ. 2535 โจมตีสถานกงสุลสหรัฐ พ.ศ. 2543 ใช้ระเบิดพลีชีพโจมตีตำรวจตุรกี
สมาชิก

ไม่ทราบขุมกำลังที่ชัดเจน การโจมตีเน้นที่อิสตันบูลและเมืองต่างๆในตุรกี
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ นครศรีธรรมราช

| --- | --- |

ที่ตั้งในจังหวัดนครศรีธรรมราช
ก่อตั้ง: 17 สิงหาคม 2517 (2517-08-17)
ที่ตั้ง: ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
พิกัดภูมิศาสตร์: 8°24′02″N 99°58′11″E﻿ / ﻿8.400427407488724°N 99.96962067162646°E﻿ / 8.400427407488724; 99.96962067162646
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
เจ้าของ:  กรมศิลปากร
เว็บไซต์: www.finearts.go.th/nakhonsithammaratmuseum
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ นครศรีธรรมราช เป็นพิพิธภัณฑ์ ที่ตั้งอยู่บนถนนราชดำเนิน ในพื้นที่ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ทรงเปิดพิพิธภัณฑ์เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2517
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ นครศรีธรรมราช เป็นอาคารทรงไทย 2 ชั้น ภายในจัดแสดงวัตถุโบราณเก่าแก่ที่ค้นพบใน 4 จังหวัดภาคใต้ อันได้แก่ ชุมพร สุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช และพัทลุง อาทิ เทวรูปพระวิษณุ ศิลปะปาละซึ่งพบที่โคนต้นไม้ใน อำเภอกะปง จังหวัดพังงา, กลองทองสัมฤทธิ์ 2 ใบ ศิลปะดงเซิน รวมถึงยังมีศิลปะทางศาสนาตั้งแต่สมัย ทวารวดี, ศรีวิชัย และรัตนโกสินทร์ พร้อมด้วยพระพุทธรูปอีกหลายองค์
บริเวณใกล้เคียงกับอาคารพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ นครศรีธรรมราช ยังเป็นที่ตั้งของสำนักศิลปากรที่ 12 และหอสมุดแห่งชาตินครศรีธรรมราช
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Lenzi, Iola (2004). Museums of Southeast Asia. Singapore: Archipelago Press. p. 200 pages. ISBN 981-4068-96-9.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| กรุงเทพมหานคร |  พระนคร  เรือพระราชพิธี  ช้างต้น  วัดเบญจมบพิตร  ศิลป์ พีระศรี อนุสรณ์  หอศิลป  |  |
| ภาคกลาง |  กาญจนาภิเษก (ปทุมธานี)  เจ้าสามพระยา (อยุธยา)  จันทรเกษม (อยุธยา)  สมเด็จพระนารายณ์ (ลพบุรี)  อินทร์บุรี (สิงห์บุรี)  ชัยนาทมุนี (ชัยนาท)  อู่ทอง (สุพรรณบุรี)  สุพรรณบุรี  พระปฐมเจดีย์ (นครปฐม)  พระนครคีรี (เพชรบุรี)  บ้านเก่า (กาญจนบุรี)  ราชบุรี  ชาวนาไทย (สุพรรณบุรี)  ปราจีนบุรี  พาณิชย์นาวี (จันทบุรี)  นครนายก  |  |
| ภาคเหนือ |  รามคำแหง (สุโขทัย)  สวรรควรนายก (สุโขทัย)  กำแพงเพชร  พระพุทธชินราช (พิษณุโลก)  เชียงใหม่  เชียงแสน (เชียงราย)  หริภุญไชย (ลำพูน)  น่าน  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  พิมาย (นครราชสีมา)  มหาวีรวงศ์ (นครราชสีมา)  ร้อยเอ็ด  สุรินทร์  อุบลราชธานี  ขอนแก่น  บ้านเชียง (อุดรธานี)  |  |
| ภาคใต้ |  นครศรีธรรมราช  ไชยา (สุราษฎร์ธานี)  ถลาง (ภูเก็ต)  สงขลา  มัชฌิมาวาส (สงขลา)  ชุมพร  สตูล  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี
พระครูสิทธิสารคุณ (จาด คงฺคสโร)

| พระครูสิทธิสารคุณ (จาด คังคสโร)> ส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 17 มีนาคม พ.ศ. 2415 (84 ปี)
มรณภาพ: 10 มิถุนายน พ.ศ. 2499
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดบางกระเบา จังหวัดปราจีนบุรี
อุปสมบท: 13 เมษายน พ.ศ. 2436
พรรษา: 63
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดบางกะเบา
หลวงพ่อจาด (17 มีนาคม พ.ศ. 2415 - 10 มิถุนายน พ.ศ. 2499) ท่านเป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดบางกะเบา นามของท่านเป็นที่รู้จักในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง มีสมญานามเรียกขานคล้องจองว่า จาด จง คง อี๋ สำหรับค่านิยมอันสูงสุดของวัตถุมงคลของท่านนั้นได้แก่ เหรียญลงยานั่งเต็มองค์ปี พ.ศ. 2483 ตอกหมายเลข และที่ตามมาเป็นอันดับสองคือ เหรียญ จ.เจริญลาภ ทั้งสองเหรียญนี้ถ้าอยู่ในสภาพเดิมๆสวยสมบูรณ์มีค่านิยมสูงถึงหลักแสนบาทเลยทีเดียว
ประวัติ

หลวงพ่อจาด ท่านเกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2415 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา บิดาชื่อ นายเป๊อะ วงษ์กำนุช ส่วนมารดาได้ถึงแก่กรรมในขณะที่ท่านยังเด็ก อุปสมบทเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2436 โดยมีพระครูปราจีนมุนี (หลวงพ่อทอง) วัดหลวงปรีชากูล เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์อ้วน วัดบ้านสร้าง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์หลี วัดบางคาง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ เมื่ออุปสมบทแล้ว ท่านได้จำพรรษาที่วัดเกาะแก้วเวฬุวัน จังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อเรียนกรรมฐานกับพระอาจารย์จัน ครั้นพรรษาที่ 2 จึงได้ไปศึกษาพระปริยัติธรรมกับพระอาจารย์อยู่ วัดไกรสีห์ กรุงเทพมหานคร เมื่อพรรษาที่ 4 ท่านได้กลับมาจำพรรษาอยู่ที่วัดบางกะเบา จังหวัดปราจีนบุรี ปี พ.ศ. 2497 เป็นเจ้าคณะแขวงอำเภอบ้านสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2461 และเป็นพระอุปัชฌาย์ในปี พ.ศ. 2470 รับสมณศักดิ์เป็น พระครูสิทธิสารคุณ วัตถุมงคลของท่านที่สร้างในครั้งที่ยิ่งใหญ่คือ ครั้นที่เกิดสงครามเอเซียบูรพาปี พ.ศ. 2483 ซึ่งพระคณาจารย์ผู้ทรงวิทยาคมทั่วประเทศก็ได้จัดสร้างวัตถุมงคลแจกทหารกันในปีนี้เป็นปีพิเศษ ส่วนหลวงพ่อจาดท่านสร้างเป็นเหรียญนั่งเต็มองค์ ด้านหลังเป็นพระมหาอุตม์นั่งอยู่กลางดอกบัว มีเนื้อเงินลงยาและเหรียญทองแดง ได้มีผู้ประจักษ์ถึงความศักดิ์สิทธิ์กันเป็นจำนวนมาก ท่านมรณภาพเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2499 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รวมอายุได้ 84 ปี 63 พรรษา
รายละเอียดวัตถุมงคลของท่านสามารถดูได้ที่ : https://www.pra-gejisiam.com/2023/09/watbangkrabao.html
พิพิธภัณฑสถานเครื่องถ้วยเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

พิพิธภัณฑสถานเครื่องถ้วยเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2543 เนื่องในโอกาสครบรอบ 40 ปี ของมหาวิทยาลัยกรุงเทพ โดยเปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชมครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 และสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดพิพิธภัณฑสถานเครื่องถ้วยเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงเกี่ยวกับเครื่องปั้นดินเผาสมัยโบราณต่าง ๆ ได้แก่ เครื่องปั้นดินเผาที่ผลิตในประเทศไทย และเครื่องปั้นดินเผาที่เป็นสินค้านำเข้ามายังไทยและประเทศต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กว่า 15,000 รายการ ซึ่งอาจารย์สุรัตน์ โอสถานุเคราะห์ ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยกรุงเทพได้มอบไว้
การเข้าชม

พิพิธภัณฑสถานเครื่องถ้วยเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เปิดให้เข้าชมทุกวันจันทร์ถึงวันศุกร์ ตั้งแต่ 10.00 น. ถึง 16.00 น. โดยไม่เก็บค่าเข้าชม และปิดให้บริการทุกวันเสาร์ วันอาทิตย์ วันหยุดนักขัตฤกษ์ และช่วงปิดภาคการศึกษาของมหาวิทยาลัย
การเดินทาง

ทางยกระดับอุตราภิมุข
รถประจำทางสาย 529, 539
รถประจำทางปรับอากาศสาย 510, 539
รถตู้ปรับอากาศ อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ-มหาวิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต แล้วต่อรถบริการภายในมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
รถแท็กซี่และรถยนต์ส่วนตัว สามารถจอดรถได้ บริเวณลานจอดรถ 5
ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง

เว็บไซต์พิพิธภัณฑสถานฯ
ที่ตั้งพิพิธภัณฑสถานฯ
| ด ค กมหาวิทยาลัยกรุงเทพ |
| --- | --- | --- |
| สัญลักษณ์ |  เพชร  ตึกเพชร  สีม่วง-สีแสด  ต้นชัยพฤกษ์  พระพุทธสุรัตนมุนี (หลวงพ่อเพชร)  |  |
| วิทยาเขต |  รังสิต  กล้วยน้ำไท  |  |
| คณะ |  บัญชี  บริหารธุรกิจ  นิเทศศาสตร์  นิติศาสตร์  มนุษยศาสตร์ และการจัดการการท่องเที่ยว  เศรษฐศาสตร์  เทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม  ศิลปกรรมศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์  สถาปัตยกรรมศาสตร์  การสร้างเจ้าของธุรกิจ และการบริหารกิจการ  ดิจิทัลมีเดียและศิลปะภาพยนตร์  |  |
| วิทยาลัย |  บัณฑิตวิทยาลัย  วิทยาลัยนานาชาติ  วิทยาลัยนานาชาติจีน  |  |
| สถาบัน/สำนัก |  สถาบันภาษา  สถาบันส่งเสริมวิจัย  สถาบันพัฒนาผู้ประกอบการเชิงสร้างสรรค์ (CEDI)  สำนักกีฬาฯ  สำนักหอสมุด  สำนักอธิการบดี  สำนักพิมพ์  สถาบันที่ปรึกษาด้านการจัดการความรู้และนวัตกรรม (IKI-SEA)  |  |
| ศูนย์ |  ศูนย์สหกิจศึกษา  ศูนย์กฎหมายเพื่อประชาชน  ศูนย์บริการความรู้  ศูนย์คอมพิวเตอร์  ศูนย์เสริมสร้างทรัพยากรมนุษย์  ศูนย์เทคโนฯการศึกษา  ศูนย์นวัตกรรมฯ  |  |
| โครงการ |  ละครนิเทศศาสตร์  บริษัทจำลอง  |  |
| อื่นๆ |  สโมสรทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด  สมาคมศิษย์เก่า  พิพิธภัณฑสถานเครื่องถ้วยเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  หอศิลป์  กรุงเทพโพลล์  สภามหาวิทยาลัย  คลินิกการลงทุนด้านการเงิน  บุคคลจากมหาวิทยาลัย  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย
พระครูสุนทรธรรมวิมล (ทวีศักดิ์ ชุตินฺธโร)

บทความนี้เกี่ยวกับภิกษุชาวไทย สำหรับสัตว์ ดูที่ เสือดำ
| พระครูสุนทรธรรมวิมล (ทวีศักดิ์ ชุตินฺธโร)> ส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2468 (96 ปี)
มรณภาพ: 31 สิงหาคม พ.ศ. 2564
นิกาย: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดศรีนวลธรรมวิมล กรุงเทพมหานคร
อุปสมบท: พ.ศ. 2496
พรรษา: 68
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดศรีนวลธรรมวิมล
พระครูสุนทรธรรมวิมล นามเดิม ทวีศักดิ์ ฉายา ชุตินฺธโร เกิดเมื่อวันที่ 13​ กุมภาพันธ์​ พ.ศ. 2468 (นับแบบใหม่) – 31 สิงหาคม พ.ศ. 2564 เป็นเจ้าอาวาสวัดศรีนวลธรรมวิมล เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร และรักษาการเจ้าอาวาสวัดชลอรัตนาราม ตำบลตานิม อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
หลวงพ่อทวีศักดิ์มีชื่อเสียงจากการอ้างตนเป็น "เสือดำ" โจรชื่อดังในสมัยหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ร่วมยุคเดียวกับเสือใบ, เสือฝ้าย และเสือมเหศวร ภายหลังเป็นพระเกจิอาจารย์และนักพัฒนา มีผลงานเช่นการสร้างวัดศรีนวลธรรมวิมลและวัดชลอรัตนาราม การบริจาคทรัพย์สร้างโรงพยาบาลหลวงพ่อทวีศักดิ์ ชุตินฺธโร อุทิศ โรงพยาบาลคุณอรพรรณอนุสรณ์ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลสมุนไพร แพทย์แผนโบราณ เป็นต้น​ อย่างไร​ก็ตาม เคยมีคลิป​เสือใบ​ให้สัมภาษณ์​ว่าความจริงแล้วเสือดำตัวจริงเสียชีวิตไปนานแล้ว ส่วนหลวงพ่อเสือดำนั้นท่านเพียงแต่ชื่อว่า​ ดำ เท่านั้น
สมณศักดิ์

เป็นพระครูฐานานุกรมในตำแหน่ง พระครูสังฆบริบาล
5 ธันวาคม พ.ศ. 2532 เป็นพระครูสัญญาบัตรที่ พระครูสุนทรธรรมวิมล
พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น

| พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น |
| --- | --- |
เกิด: กิตติชัย ปรีชา 20 กันยายน พ.ศ. 2519 (48 ปี)
พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น มีชื่อจริงว่า กิตติชัย ปรีชา เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่ตำบลจันดี  อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 3)แพ้ 5
แชมป์ลุมพินี

พยัคฆ์เริ่มชกมวยไทยตั้งแต่อายุ 12 ปี โดยหัดมวยกับพี่ชายที่เป็นนักมวยชื่อลูกเป็ด ศักดิ์บุญธรรม เริ่มแรกพยัคฆ์ขึ้นชกมวยในชื่อ "กิตติชัย ศิษย์บุญธรรม" ชกมวยในแถวบ้านเกิดจนโด่งดัง อ๊อด จันดี จึงพามาฝากไว้ที่ค่ายมวยของใหม่ เมืองคอน ได้ขึ้นชกมวยสากลอย่างจริงจังในชื่อ "สายน้ำ จันดีโลหะ" จนได้เป็นแชมป์มวยสากลรุ่นมินิฟลายเวทของเวทีลุมพินี
ย้ายสังกัด: ได้ชิงแชมป์โลก

ต่อมา สุชาติ พิสิฐวุฒินันท์ ผู้จัดการของวีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ได้ซื้อตัวสายน้ำจากอ๊อด จันดีมาสร้างสรรค์และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น ประเดิมชกในสังกัดใหม่ได้ 4 ครั้ง ก็มีโอกาสได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC ในฐานะรองแชมป์​โลก​อันดับ​ 9 กับริการ์โด โลเปซ เจ้าของแชมป์​ ที่สหรัฐ แต่ทำไม่สำเร็จ แพ้ทีเคโอไปในยกที่ 3
หลังจากแพ้กลับมา พยัคฆ์ยังได้รับการสับสนุนต่อไป เนื่องจากในขณะนั้นมีข่าวออกมาเรื่อย ๆ ว่า ริการ์โด โลเปซ จะสละตำแหน่งและเลื่อนรุ่น สหสมภพ ศรีสมวงศ์ ผู้แทนของ WBC ในประเทศไทย จึงหมายมั่นจะผลักดันพยัคฆ์ให้เป็นรองแชมป์โลกอันดับสูงเพื่อรอชิงแชมป์ว่าง จนวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 พยัคฆ์ได้ขึ้นชกตัดเชือกกับชาติ เกียรติเพชร เพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นสตรอเวท WBC กับร็อคกี้ หลิน รองแชมป์โลกอันดับหนึ่งชาวไต้หวัน เพื่อรอเวลาที่โลเปซจะสละตำแหน่ง ผลการชกปรากฏว่าพยัคฆ์ใช้ชั้นเชิงชกชนะคะแนนชาติไปได้ทั้งที่ตัวเองถูกชกลงไปนับแปดถึงสองครั้ง อย่างไรก็ดี โลเปซไม่ได้สละตำแหน่งตามที่คาดไว้ การชิงแชมป์เฉพาะกาลต้องเลื่อนออกไป พยัคฆ์ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย แขวนนวมไปโดยปริยาย
การชกตัดเชือกเพื่อหาตัวแทนไปชิงแชมป์เฉพาะกาลได้จัดขึ้นอีกครั้งในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2541 หลังจากพยัคฆ์แขวนนวมไปแล้ว ผลปรากฏว่า วันดี จ.เจริญ ชนะคะแนน หลักชัย เดชากุล ได้ไปชิงแชมป์เฉพาะกาลที่ญี่ปุ่นในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน และเป็นฝ่ายชนะคะแนนร็อคกี้ หลิน ได้ครองแชมป์ในที่สุด
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมั่มเวท IBF เมื่อ 22 ธ.ค. 2537 แพ้น็อค ยก 3 โดมิงกุส ซิวาเลตเต้ (อินโดนีเซีย) ที่ อินโด
ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 30 มิ.ย. 2539 แพ้น็อค ยก 3 ริการ์โด โลเปซ (เม็กซิโก) ที่ แฟนตาซีสปริงคาสิโน รัฐแคลิฟอร์เนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

เทปการชกชิงแชมป์โลกกับ ริคาร์โด โลเปซ (1)
เทปการชกชิงแชมป์โลกกับ ริคาร์โด โลเปซ (2)
ฝุ่ง เส่ยฝ่าน

ฝุ่ง เส่ยฝ่าน เกิดวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1945 ที่มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน เป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกง
ผลงานด้านภาพยนตร์

Buddy Cops (2016)
Robbery (2015)
Little Big Master (2015)
ATM (2015)
Mortician (2013)
I Love Hong Kong 2013 (2013)
Tai Chi Hero (2012)
Tai Chi 0 (2012)
Marry a Perfect Man (2012)
I Love Hong Kong 2012 (2012)
I Love Hong Kong (2011)
Vengeance (2009)
Accident (2009)
Hooked On You (2007) - Miu's Dad
Love Is a Many Stupid Thing (2004)
How to Meet the Lucky Stars (1996) - Rhino Skin
Thrilling Story (1993)
Ghost in Me (1992)
Spiritually a Cop (1991)
Devil's Vindata (1991) - Principal You Tse-Nam
The Gambling Ghost (1991) - Motorcycle Cop
Ghost Punting (1991) - Rhino Skin
Family Day (1990)
Blood Stained Tradewinds (1990) - Uncle Drunk
The Inspector Wears Skirts III (1990) - Kan
Haunted Jail House (1990) - Feng
Look Out, Officer! (1990) - Chin
Ghostly Vixen (1990) - Thrill Seeker from Hong Kong
The Musical Vampire (1990) - The Master
The Romancing Star III (1989) - Uncle Ken
Iceman Cometh (1989) - Santa Claus
Return of the Lucky Stars (1989) - Rhino
They Came to Rob Hong Kong (1989) - Yuen
The Inspector Wears Skirts 2 (1989)
Vampire Buster (1989) - Councillor Stephen Kai
Armageddon (1989)
The Crazy Companies II (1988) - Frank
The Inspector Wears Skirts (1988)
The Crazy Companies (1988) - Frank
Love Soldier of Fortune (1988) - Go San-Liu
Dragons Forever (1988) - Psychiatrist
The Romancing Star II (1988) - Uncle Ken
Figures from Earth (1988) - Master Thunderbolt
Watch Out (1988) - Lulu's Grandfather
Yes, Madam 2 (1988) - Airport Security Officer
Bet on Fire (1988) - V7 Guy No. 2
The Dragon Family (1988) - Fung
Shyly Spirit (1988) - Captain Hao
How to Pick Girls Up (1988) - Fei Changfan
Call Girl 1988 (1988) - Fang
The Romancing Star (1987) - Uncle Ken
Mr. Vampire II (1986)
The Lunatics (1986) - Dr. Tsui
Where's Officer Tuba? (1986)
Pom Pom Strikes Back (1986) - Sick Man in Television
Sweet Surrender (1986)
Lucky Stars Go Places (1986) - Rawhide/Rhino
Twinkle, Twinkle Lucky Stars (1985) - Rawhide/Rhino
From the Great Beyond (1985)
My Lucky Stars (1985) - Rawhide/Rhino
Unforgettable Fantasy (1985)
United We Stand (1984) TV Series - Lui Jen-kong
My Darling Genie (1984)
Intellectual Trio (1984) - Chan's Superior
Owl vs. Dumbo (1984) - Inspector Fung/Uncle Chung
Pom Pom (1984) - Cameo appearance
Radio Tycoon (1983) TV Series
Mad Mad 83 (1983)
Oh! My Cops (1983)
Winners and Sinners (1983) - Rookie
No One Is Innocent (1981) (mini) TV Series - Monatan
In Love and War (1981) (mini) TV Series - Yeung Seung-su
Security Unlimited (1981) - Fan
To Hell with the Devil (1981) - Imp
Don't Look Now (1980) TV Series
The Twins (1979) TV Series - Kong Bik-hok
The Proud Youth (1978)
The Return of the Condor Heroes (1976)
Lover's Destiny (1975)
Bruce: Hong Kong Master (1975)
The Deadly Duo (1971)
Mad Killer (1971)
The Comet Strikes (1971)
The Singing Killer (1970)
The Prodigal (1969)
Wise Wives and Foolish Husbands (1969)
The Joys and Sorrows of Youth (1969)
Young, Pregnant and Unmarried (1968)
Right to Love (1968)
Won't You Give Me a Kiss? (1968)
To Rose with Love (1967)
แหล่งข้อมูลอื่น

ฝุ่ง เส่ยฝ่าน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฝรั่ง

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ฝรั่ง (แก้ความกำกวม)
| ฝรั่ง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Myrtales
วงศ์:: Myrtaceae
วงศ์ย่อย:: Myrtoideae
เผ่า:: Myrteae
สกุล:: Psidium
สปีชีส์:: P.  guajava
ชื่อทวินาม
Psidium guajava L.

เปลือกต้นฝรั่ง
ดอกฝรั่ง
ฝรั่ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Psidium guajava Linn.) เป็นไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง  ในวงศ์ Myrtaceae ฝรั่งเป็นพืชที่มีจุดกำเนิดอยู่ในอเมริกากลางและหมู่เกาะเวสต์อินดีส หลักฐานทางโบราณคดีในเปรูชี้ให้เห็นว่า มีฝรั่งมาตั้งแต่ 800 ปีก่อนคริสตกาล พ่อค้าชาวสเปนและโปรตุเกสเป็นผู้นำผลไม้ชนิดนี้ไปยังถิ่นต่าง ๆ ทั่วโลก เข้ามาถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 17 ส่วนในประเทศไทย คาดว่าเข้ามาในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
คำว่าฝรั่งในภาษาอังกฤษคือ Guava ซึ่งมาจากภาษาสเปน คำว่า Guayaba และ ภาษาโปรตุเกส คำว่า Goiaba ฝรั่งมีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ อีกคือ ย่าหมู (สุราษฎร์ธานี) ชมพู่ (ตรัง, ปัตตานี)  มะก้วย (เชียงใหม่,เหนือ) มะก้วยกา (เหนือ) มะกา (กลาง,แม่ฮ่องสอน) มะจีน (ตาก) มะมั่น (เหนือ) ยะมูบุเตบันยา (มลายู นราธิวาส) ยะริง (ละว้า เชียงใหม่) ยามุ หรือ ย่าหมู หรือ ย่าหวัน
(ใต้) และ สีดา (นครพนม,นราธิวาส)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ฝรั่งเป็นไม้ยืนต้น สูง  3-10 เมตร ต้นเกลี้ยงมัน เปลือกต้นเรียบ ใบเดี่ยว กิ่งอ่อนเป็นสี่เหลี่ยม ยอดอ่อนมีขนสั้น ๆ ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปวงรีแกมขอบขนาน กว้าง 3-8 ซม. ยาว 6-14 ซม. ดอกเดี่ยวหรือช่อ 2-3 ดอก ออกที่ซอกใบ กลีบดอกสีขาว ร่วงง่าย มีเกสรตัวผู้จำนวนมาก ผลดิบสีเขียว เมื่อสุกเป็นสีเหลือง
การใช้ประโยชน์

ชาวยุโรปนิยมบริโภคฝรั่งสุก โดยนำไปทำพายและขนมได้หลายชนิด ส่วนชาวเอเชียนิยมบริโภคฝรั่งแก่จัดแต่ยังไม่สุก และนำไปแปรรูป เช่นทำเป็นฝรั่งดอง ฝรั่งแช่บ๊วย นอกจากนั้น ฝรั่งยังมีฤทธิ์เป็นยาสมุนไพร ใบฝรั่งใช้ดับกลิ่นปาก น้ำต้มใบฝรั่งสด มีฤทธิ์ทางด้านป้องกันลำไส้อักเสบ ท้องเสีย ใช้ทาแก้ผื่นคัน พุพองได้ น้ำต้มผลฝรั่งตากแห้ง มีฤทธิ์แก้คออักเสบ เสียงแห้ง ชาวอินเดียใช้ใบรักษาแผลและแก้ปวดฟัน ในฟิลิปปินส์ใช้ใบแก้เหงือกบวมและท้องเดิน เปลือกต้นฝรั่งใช้ทำสีย้อมผ้า
สารสกัดใบฝรั่งด้วยเอธานอลความเข้มข้น 62.5 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตรยับยั้งการเจริญของ Aeromonas hydrophila ในอาหารเลี้ยงเชื้อได้ เมื่อนำสารสกัดจากใบฝรั่งไปผสมในอาหารปลาในอัตราส่วน 1:24 (w/w) ทำให้ปลานิลตายเนื่องจากการติดเชื้อ A. hydrophila น้อยลง