stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระวรสารนักบุญมัทธิว
ดูเพิ่ม

พันธสัญญาใหม่
พระวรสาร
ผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่าน
มัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสาร
พระเจ้าชาร์ลที่ 9 แห่งฝรั่งเศส

| พระเจ้าชาร์ลที่ 9 |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส
ครองราชย์: 5 ธันวาคม ค.ศ. 1560 -  30 พฤษภาคม ค.ศ. 1574
ราชาภิเษก: 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1561
ก่อนหน้า: ฟร็องซัวที่ 2
ถัดไป: อ็องรีที่ 3

พระราชสมภพ: 27 มิถุนายน ค.ศ. 1550 พระราชวังแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
สวรรคต: 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1574 แวงแซนน์ ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
คู่อภิเษก: เอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
พระราชบุตร: มารี เอลีซาแบ็ตแห่งวาลัว
ราชวงศ์: วาลัว
พระราชบิดา: พระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส
พระราชมารดา: กาเตรีนา เด เมดีชี
ลายพระอภิไธย: 
พระเจ้าชาร์ลที่ 9 แห่งฝรั่งเศส (อังกฤษ: Charles IX of France) (27 มิถุนายน ค.ศ. 1550 - 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1574) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์วาลัว ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1560 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1574
พระเจ้าชาร์ลที่ 9 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1550 ที่พระราชวังแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในพระเจ้าอ็องรีที่ 2 และ กาเตรีนา เด เมดีชี ทรงเสกสมรสกับเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย และมีพระราชธิดาพระองค์เดียวกับเอลีซาเบ็ท คือ มารี เอลีซาแบ็ตแห่งวาลัว พระเจ้าชาร์ลทรงเป็นพระอนุชาของพระเจ้าฟร็องซัวที่ 2 และเป็นพระเชษฐาของพระเจ้าอ็องรีที่ 3 และมาร์เกอริตแห่งวาลัว สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
ดูเพิ่ม

แคทเธอรีน เดอ เมดิชิ
การสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว
| ด ค กพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 พระราชพงศาวลีอย่างละเอียด  พระราชพงศาวลีอย่างสังเขป  รายพระนามพระมหากษัตริย์แฟรงก์  รายพระนามพระมหากษัตริย์และจักรพรรดิฝรั่งเศส 
ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง (ค.ศ. 509–751):  โคลวิสที่ 1  ชิลเดอแบร์ที่ 1  โคลทาร์ที่ 1  ชาริแบร์ที่ 1  โกลทร็อง  ชิลเพริคที่ 1  ซิกโกแบร์ที่ 1  ชิลเดอแบร์ที่ 2  โคลทาร์ที่ 2  ดาโกแบร์ที่ 1  ซิกโกแบร์ที่ 2  โคลวิสที่ 2  โคลทาร์ที่ 3  ชิลเพริคที่ 2  ทีเดอร์ริกที่ 3  โคลวิสที่ 4  ชิลเดอแบร์ที่ 3  ดาโกแบร์ที่ 3  ชิลเพริคที่ 2  โคลทาร์ที่ 4  ทีเดอร์ริกที่ 4  ชิลเดริกที่ 3 
ราชวงศ์การอแล็งเฌียง รอแบร์เซียง และ โบโซนอยด์ (ค.ศ. 751–987):  เปแป็งพระวรกายเตี้ย  คาร์โลมันที่ 1  ชาร์เลอมาญ (ชาร์ลที่ 1)  หลุยส์ที่ 1  ชาร์ลที่ 2  หลุยส์ที่ 2  หลุยส์ที่ 3  คาร์โลมันที่ 2  ชาร์ลพระวรกายพ่วงพี  โอโดร  ชาร์ลที่ 3  รอแบร์ที่ 1ร  ราอูลบ  หลุยส์ที่ 4  โลแทร์  หลุยส์ที่ 5 
ราชวงศ์กาแป (ค.ศ. 987–1328):  อูก กาแป  รอแบร์ที่ 2  อ็องรีที่ 1  ฟีลิปที่ 1  หลุยส์ที่ 6  หลุยส์ที่ 7  ฟีลิปที่ 2  หลุยส์ที่ 8  หลุยส์ที่ 9  ฟีลิปที่ 3  ฟีลิปที่ 4  หลุยส์ที่ 10  ฌ็องที่ 1  ฟีลิปที่ 5  ชาร์ลที่ 4 
ราชวงศ์วาลัว (ค.ศ. 1328–1589):  ฟีลิปที่ 6  ฌ็องที่ 2  ชาร์ลที่ 5  ชาร์ลที่ 6  ชาร์ลที่ 7  หลุยส์ที่ 11  ชาร์ลที่ 8  หลุยส์ที่ 12  ฟร็องซัวที่ 1  อ็องรีที่ 2  ฟร็องซัวที่ 2  ชาร์ลที่ 9  อ็องรีที่ 3 
ราชวงศ์แลงคัสเตอร์ (ค.ศ. 1422–1453):  เฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ 
ราชวงศ์บูร์บง (ค.ศ. 1589–1792):  อ็องรีที่ 4  หลุยส์ที่ 13  หลุยส์ที่ 14  หลุยส์ที่ 15  หลุยส์ที่ 16  หลุยส์ที่ 17 
ราชวงศ์โบนาปาร์ต (ค.ศ. 1804–1814; ค.ศ. 1815):  นโปเลียนที่ 1  นโปเลียนที่ 2 
ราชวงศ์บูร์บง (ค.ศ. 1814–1815; 1815–1830):  หลุยส์ที่ 18  ชาร์ลที่ 10  หลุยส์ที่ 19  อ็องรีที่ 5 
ราชวงศ์ออร์เลอ็อง (ค.ศ. 1830–1848):  หลุยส์-ฟีลิปที่ 1 
ราชวงศ์โบนาปาร์ต (ค.ศ. 1852–1870):  นโปเลียนที่ 3 
ผู้ปกครองที่ยังเป็นที่พิพาทกันอยู่แสดงด้วยตัวเอียง ร = ราชวงศ์รอแบร์เซียง บ = ราชวงศ์โบโซนอยด์
พระเจ้าชาร์ลที่ 4 แห่งฝรั่งเศส

| พระเจ้าชาร์ลที่ 4 |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสเเละนาวาร์
ครองราชย์: 3 มกราคม ค.ศ. 1322 - 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1328
ราชาภิเษก: 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1322
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งฝรั่งเศส
รัชกาลถัดไป: พระเจ้าฟิลิปที่ 6 (ฝรั่งเศส)   พระราชินีนาถฌานที่ 2  (นาวาร์)

พระราชสมภพ: 18/19 มิถุนายน  ค.ศ. 1294  แคลร์มงต์ ในประเทศฝรั่งเศส
สวรรคต: 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1328  แวงแซนน์ ในประเทศฝรั่งเศส
พระอัครมเหสี: บลานซ์แห่งเบอร์กันดี สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส มารีแห่งลักเซมเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ฌานน์แห่งเอฟโรซ์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
พระราชบุตร: บลานซ์แห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งออร์เลอองส์
ราชวงศ์: กาเปเตียง
พระราชบิดา: พระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
พระราชมารดา: ฌานแห่งนาวาร์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 4 แห่งฝรั่งเศส (อังกฤษ: Charles IV of France) (18/19 มิถุนายน ค.ศ. 1294/ค.ศ. 1293 - 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1328) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเตียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสต่อจากพระเชษฐาพระเจ้าฟิลิปที่ 5 ระหว่างวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1322 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1328 ชาร์ลส์เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์กาเปเตียงองค์สุดท้าย นอกจากนั้นก็ยังทรงเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ (ชาร์ลส์ที่ 1)
พระเจ้าชาร์ลส์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1328 พระร่างของพระองค์ถูกบรรจุที่มหาวิหารแซงต์เดอนีส์ ชาร์ลส์ไม่มีพระโอรส ราชบัลลังก์จึงผ่านไปยังฟิลิปของสายราชวงศ์วาลัวส์ผู้  ขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้าฟิลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์กาเปเตียง
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
| ด ค กพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 พระราชพงศาวลีอย่างละเอียด  พระราชพงศาวลีอย่างสังเขป  รายพระนามพระมหากษัตริย์แฟรงก์  รายพระนามพระมหากษัตริย์และจักรพรรดิฝรั่งเศส 
ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง (ค.ศ. 509–751):  โคลวิสที่ 1  ชิลเดอแบร์ที่ 1  โคลทาร์ที่ 1  ชาริแบร์ที่ 1  โกลทร็อง  ชิลเพริคที่ 1  ซิกโกแบร์ที่ 1  ชิลเดอแบร์ที่ 2  โคลทาร์ที่ 2  ดาโกแบร์ที่ 1  ซิกโกแบร์ที่ 2  โคลวิสที่ 2  โคลทาร์ที่ 3  ชิลเพริคที่ 2  ทีเดอร์ริกที่ 3  โคลวิสที่ 4  ชิลเดอแบร์ที่ 3  ดาโกแบร์ที่ 3  ชิลเพริคที่ 2  โคลทาร์ที่ 4  ทีเดอร์ริกที่ 4  ชิลเดริกที่ 3 
ราชวงศ์การอแล็งเฌียง รอแบร์เซียง และ โบโซนอยด์ (ค.ศ. 751–987):  เปแป็งพระวรกายเตี้ย  คาร์โลมันที่ 1  ชาร์เลอมาญ (ชาร์ลที่ 1)  หลุยส์ที่ 1  ชาร์ลที่ 2  หลุยส์ที่ 2  หลุยส์ที่ 3  คาร์โลมันที่ 2  ชาร์ลพระวรกายพ่วงพี  โอโดร  ชาร์ลที่ 3  รอแบร์ที่ 1ร  ราอูลบ  หลุยส์ที่ 4  โลแทร์  หลุยส์ที่ 5 
ราชวงศ์กาแป (ค.ศ. 987–1328):  อูก กาแป  รอแบร์ที่ 2  อ็องรีที่ 1  ฟีลิปที่ 1  หลุยส์ที่ 6  หลุยส์ที่ 7  ฟีลิปที่ 2  หลุยส์ที่ 8  หลุยส์ที่ 9  ฟีลิปที่ 3  ฟีลิปที่ 4  หลุยส์ที่ 10  ฌ็องที่ 1  ฟีลิปที่ 5  ชาร์ลที่ 4 
ราชวงศ์วาลัว (ค.ศ. 1328–1589):  ฟีลิปที่ 6  ฌ็องที่ 2  ชาร์ลที่ 5  ชาร์ลที่ 6  ชาร์ลที่ 7  หลุยส์ที่ 11  ชาร์ลที่ 8  หลุยส์ที่ 12  ฟร็องซัวที่ 1  อ็องรีที่ 2  ฟร็องซัวที่ 2  ชาร์ลที่ 9  อ็องรีที่ 3 
ราชวงศ์แลงคัสเตอร์ (ค.ศ. 1422–1453):  เฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ 
ราชวงศ์บูร์บง (ค.ศ. 1589–1792):  อ็องรีที่ 4  หลุยส์ที่ 13  หลุยส์ที่ 14  หลุยส์ที่ 15  หลุยส์ที่ 16  หลุยส์ที่ 17 
ราชวงศ์โบนาปาร์ต (ค.ศ. 1804–1814; ค.ศ. 1815):  นโปเลียนที่ 1  นโปเลียนที่ 2 
ราชวงศ์บูร์บง (ค.ศ. 1814–1815; 1815–1830):  หลุยส์ที่ 18  ชาร์ลที่ 10  หลุยส์ที่ 19  อ็องรีที่ 5 
ราชวงศ์ออร์เลอ็อง (ค.ศ. 1830–1848):  หลุยส์-ฟีลิปที่ 1 
ราชวงศ์โบนาปาร์ต (ค.ศ. 1852–1870):  นโปเลียนที่ 3 
ผู้ปกครองที่ยังเป็นที่พิพาทกันอยู่แสดงด้วยตัวเอียง ร = ราชวงศ์รอแบร์เซียง บ = ราชวงศ์โบโซนอยด์
พระวรสารนักบุญลูกา

พระวรสารนักบุญลูกา (ศัพท์คาทอลิก) หรือ พระกิตติคุณลูกา (ศัพท์โปรเตสแตนต์) (อังกฤษ: Gospel of Luke) เป็นพระวรสารในสารบบคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ และเป็นพระวรสารหนึ่งใน “พระวรสารสหทรรศน์” สามฉบับ
แม้ว่าจะไม่ปรากฏชื่อผู้เขียนพระวรสารเล่มนี้ แต่จากหลักฐานที่เชื่อถือได้เป็นจำนวนมากระบุตรงกันว่าเขียนโดยลูกาผู้นิพนธ์พระวรสาร ผู้ซึ่งไม่ได้เป็นชาวยิว แต่น่าจะเป็นชาวกรีก เพราะมีความรู้ในเรื่องวัฒนธรรมของชาวกรีกเป็นอย่างดี เคยเป็นเพื่อนร่วมเดินทางไปประกาศกับเปาโลอัครทูตหลายครั้ง นอกจากนี้ลูกายังมีอาชีพเป็นนายแพทย์ในสมัยนั้นด้วย พระวรสารเล่มนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นระหว่างปีค.ศ. 59 - 63 จากลักษณะของโครงสร้างและภาษาที่ใช้ในพระวรสารเล่มนี้ เหมือนกันกับในหนังสือกิจการของอัครทูต ดังนั้นเป็นไปได้อย่างยิ่งว่า ลูกาเป็นผู้เขียนหนังสือกิจการของอัครทูตด้วย
จากพระวรสารในสารบบทั้งหมด 4 เล่ม พระวรสารนักบุญลูกาเป็นพระวรสารเล่มที่ยาวที่สุด และจัดว่าเป็นพระวรสารที่มีเนื้อหาที่สวยงามที่สุด เขียนเล่าเรื่องราวของพระเยซูได้ครบถ้วนและตามลำดับเหตุการณ์มากที่สุด สาระสำคัญของพระวรสารเล่มนี้คือ ความรู้สึกปิติยินดีที่พระเยซูนำความหวังและการไถ่บาปมาสู่โลกมนุษย์ ความรักที่พระเยซูมีต่อมนุษย์ทุกคน โดยเฉพาะคนยากจนและผู้ถูกกดขี่ข่มเหง สังเกตได้จากคำอุปมาที่พระเยซูตรัสสั่งสอน ซึ่งผู้อ่านจะรู้สึกได้ตลอดทั้งเล่ม
แรกเริ่มลูกาเขียนพระวรสารเล่มนี้ขึ้น เพื่อให้เจ้าหน้าที่โรมันคนหนึ่งชื่อ เธโอฟิลัส ได้อ่าน โดยเขียนขึ้นจากมุมมองของชาวกรีก จากลักษณะการเขียนที่มีการอ้างอิงเหตุการณ์ต่าง ๆ กับเวลาที่เกิดขึ้น แสดงว่าผู้เขียนต้องเป็นผู้ที่มีการศึกษาสูง เพราะข้อมูลที่เขียนผ่านการค้นคว้ามาอย่างละเอียด ตัวอย่างเช่น "เมื่อปีที่สิบห้า ในรัชกาลทิเบริอัสซีซาร์ ปอนทิอัส ปีลาตเป็นเจ้าเมืองยูเดีย เฮโรดเป็นเจ้าเมืองกาลิลี ฟีลิปน้องชายของเฮโรดเป็นเจ้าเมืองอิทูเรียกับเมืองตราโคนิติส ลีซาเนียสเป็นเจ้าเมืองอาบีเลน และอันนาสกับคายาฟาสเป็นมหาปุโรหิต คราวนั้นพระวจนะของพระเจ้ามาถึงยอห์นบุตรเศคาริยาห์ในถิ่นทุรกันดาร" ซึ่งก็ตรงกับคุณสมบัติของผู้ที่มีอาชีพนายแพทย์เป็นอย่างดี ลูกาเขียนพระวรสารเล่มนี้ขึ้นจากการศึกษาและวิจัย โดยตรวจสอบข้อเท็จจริงทั้งกับคนที่อยู่แวดล้อมพระเยซูมาตั้งแต่ต้น และประกอบกับเอกสารต่าง ๆ มากมาย
ลูกามีวัตถุประสงค์ในการเขียนพระวรสารเล่มนี้อยู่ 5 ประการ หนึ่งคือ ต้องการให้ประจักษ์ว่าพระเยซูเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์โลก ลูกาได้ลำดับพงศ์ของพระเยซูย้อนไปจนถึงสมัยอาดัม นั่นคือตั้งแต่พระเจ้าเริ่มสร้างโลก แม้ว่าข้อมูลนี้จะมีความหมายไม่มากนักสำหรับชาวกรีก แต่ข้อมูลนี้ทำให้พระเยซูถูกบันทึกเป็นประวัติศาสตร์โลก
ประการที่สองคือ ลูกาต้องการบันทึกเรื่องราวของพระกุมารเยซู ซึ่งไม่มีพระวรสารเล่มใดบันทึกไว้
ประการที่สามคือ ลูกาต้องการให้ผู้อ่านทราบว่าพระเยซูนำข่าวดีมายังคนยากจน คนที่ถูกกดขี่ข่มเหง คนที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมในโลก กลุ่มคนเหล่านี้รู้สึกท้อแท้ เนื่องจากรู้สึกว่าไม่ได้มีอะไรเท่าคนร่ำรวย และคิดว่าชีวิตไม่มีค่า แต่พระเยซูเสด็จมาเพื่อปลดปล่อยให้เป็นไท และประกาศถึงแผ่นดินสวรรค์ที่รออยู่ในโลกหน้า
ประการที่สี่คือ ลูกาต้องการให้ความสำคัญกับผู้หญิง โดยบันทึกบทบาทของผู้หญิงในหมู่สาวกของพระเยซู
ประการที่ห้าคือ ลูกาต้องการให้ผู้อ่านทราบว่า พระกิตติคุณของพระเยซูเป็นสากล มาถึงคนทุกชาติ ไม่ใช่เฉพาะชนชาติใดชาติหนึ่ง
พระวรสารนักบุญลูกา ใช้ “ลูกา” หรือ  “ลก” ในการอ้างอิง
โครงร่าง

1. บทนำ 1:1 - 4
2. การประสูติและปฐมวัยของพระเยซู 1:5 - 4:13
3. พระราชกิจของพระเยซูในกาลิลี 4:14 - 9:50
4. พระเยซูเดินทางไปเยรูซาเล็ม 9:51 - 19:27
5. สัปดาห์สุดท้ายของพระเยซู 19:28 - 23:56
6. การคืนพระชนม์ของพระเยซู 24:1 - 53
แหล่งข้อมูลอื่น

พระวรสารนักบุญลูกา (ThaiBible) เก็บถาวร 2007-07-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระเจ้าตอมิสลัฟที่ 1 แห่งโครเอเชีย

| พระเจ้าตอมิสลัฟที่ 1 Tomislav I of Croatia |
| --- | --- |
พระบรมสาทิสลักษณ์ที่วาดในปีค.ศ.1941 โดยJosip Horvat Međimurec
กษัตริย์แห่งโครเอเชีย
ครองราชย์: ป. 925–928
ก่อนหน้า: ไม่มี
ถัดไป: Trpimir II
ดยุคแห่งโครเอเชีย
ครองราชย์: ป. 910–925
ก่อนหน้า: Muncimir
ถัดไป: ไม่มี

ราชวงศ์: Trpimirović
พระราชบิดา: Muncimir (เป็นที่สงสัย)
ศาสนา: คริสต์
พระเจ้าตอมิสลัฟที่ 1 แห่งโครเอเชีย (อังกฤษ: Tomislav I of Croatia) (? – ค.ศ. 928) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโครเอเชียแห่งราชวงศ์ Trpimirović ผู้ครองราชย์ต่อจากดยุกมันซิเมียร์แห่งโครเอเชียระหว่างปี ค.ศ. 910 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 928 โดยมีสมเด็จพระเจ้าทรพิเมียร์ที่ 2 ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์
ตอมิสลัฟขึ้นเป็นประมุขในฐานะ "ดยุก" (dux Croatorum)  แห่งดาลเมเชียโครเอเชีย ระหว่างปี ค.ศ. 910 จนถึงปี ค.ศ. 925 และทรงเป็นปฐมกษัตริย์ (rex Croatorum) แห่งราชอาณาจักรโครเอเชียระหว่างปี ค.ศ. 925 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 928
ตอมิสลัฟอาจจะเป็นพระราชโอรสของมันซิเมียร์ดยุกแห่งดาลเมเชียโครเอเชีย ในปี ค.ศ. 925 ตอมิสลัฟก็ทรงรวมโครแอทแห่งดาลเมเชีย และ แพนโนเนียเข้าเป็นราชอาณาจักรเดียวกัน พระองค์ทรงรวมดินแดนตั้งแต่ทะเลเอเดรียติกไปจนถึงแม่น้ำดราวา และจากแม่น้ำราซาในอิสเตรียไปจนถึงแม่น้ำดรินา ภายใต้การปกครองของพระองค์ราชอาณาจักรโครเอเชียกลายเป็นราชอาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดอาณาจักรหนึ่งในยุคกลาง^
ข้อมูลเพิ่มเติม

ราชอาณาจักรโครเอเชีย
พระวรสารนักบุญยอห์น
โครงร่าง

1. บทนำ 1:1 - 18
2. พระราชกิจของพระเยซูคริสต์ในกาลิลี 1:19 - 12:50
3. พระเยซูคริสต์ในเยรูซาเล็ม 13:1 - 38
4. บทบรรยายห้องชั้นบน 14:1 - 17:26
5. การสิ้นพระชนม์ การคืนพระชนม์ และการปรากฏแก่เหล่าสาวกของพระเยซู 18:1 - 21:25
แหล่งข้อมูลอื่น

ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับพระวรสารนักบุญยอห์น (ThaiBible)[ลิงก์เสีย]
พระเจ้าลีออนิดัสที่ 1

| พระเจ้าลีออนิดัสที่ 1 |
| --- | --- |
พระมหากษัตริย์สปาร์ตา
รูปปั้นหินอ่อนของลีออนีดัส
ครองราชย์: 489–480 BC
ก่อนหน้า: คเลออเมเนสที่ 1 (Cleomenes I)
ถัดไป: พเลอิสตาร์คอส (Pleistarkhos)
ประสูติ: c. 540 ก่อนคริสต์ศักราช สปาร์ตา
สวรรคต: 480 BC (พระชนมายุ ~60) เทอร์มอพิลี
มเหสี: กอร์โก (Gorgo)
พระราชบุตร: พเลอิสตาร์คอส
กรีก: Λεωνίδας
ราชสกุล: อะกิอัด (agiad)
พระราชบิดา: อะนักซานดริดาส (Anaxandridas II)
พระราชมารดา: ไม่ทราบ
ศาสนา: พหุเทวนิยมกรีก
พระเจ้าลีออนิดัสที่ 1 (อังกฤษ: Leonidas I; กรีกดอริก: Λεωνίδας Α´, Leōnídas A'; กรีกไอโอนิกและแอตติก: Λεωνίδης, เล-ออ-นี-แดส,  [leɔːnídɛːs]; "บุตรแห่งสิงโต"; สวรรคต 19 กันยายน 480 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพระมหากษัตริย์นักรบกล้าหาญแห่งนครรัฐกรีกสปาร์ตา พระองค์ทรงนำกำลังทัพสปาร์ต้าระหว่างการบุกครองกรีซครั้งที่สองของเปอร์เซียและทรงเป็นที่จดจำสำหรับการสวรรคตที่ยุทธการที่เทอร์มอพิลี
พระราชินีแอนน์

พระราชินีแอนน์ (อังกฤษ: Queen Anne) อาจหมายถึง
สมเด็จพระราชินีนาถ

สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ (Anne of Great Britain)
สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถแอนนาแห่งรัสเซีย (Anna of Russia)
สมเด็จพระราชินีนาถแอนนาแห่งโปแลนด์ (Anna of Poland)
สมเด็จพระราชินี

แอนน์แห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Anne of Austria) (ค.ศ. 1601–1666) สมเด็จพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส
แอนน์แห่งโบฮีเมีย สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (Anne of Bohemia) (ค.ศ. 1366–1394) สมเด็จพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ
แอนน์ โบลีน สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (Anne Boleyn) (ค.ศ. 1504/7–1536), สมเด็จพระราชินีองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ
แอนน์แห่งบริตตานี สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Anne of Brittany) (ค.ศ. 1477–1514) สมเด็จพระราชินีในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส และ พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส
แอนน์แห่งคลีฟ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (Anne of Cleves) (ค.ศ. 1515–1557)สมเด็จพระราชินีองค์ที่สี่ในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ
แอนน์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (Anne of Denmark) (ค.ศ. 1574–1619)สมเด็จพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
แอนน์แห่งคิเอฟ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Anne of Kiev) (ราว ค.ศ. 1024–1075) สมเด็จพระราชินีในพระเจ้าอองรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
แอนน์ เนวิลล์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (Anne Neville) (ค.ศ. 1456–1485)สมเด็จพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
แอนน์-มารี สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ (Anne-Marie of Greece) (เกิด ค.ศ. 1946) สมเด็จพระราชินีในพระเจ้าคอนแสตนตินที่ 2 แห่งกรีซ
แอนนา จาเกียลลอน พระราชินีแห่งโปแลนด์-ลิทัวเนีย (Anna Jagiellon) (ค.ศ. 1523–1596) พระราชินีในเสตฟาน บาทอรีแห่งจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย
สถานที่

ควีนแอนน์ (แมริแลนด์)
ควีนแอนน์ (พริ้นซจอร์จเคานตี้, แมริแลนด์)
ควีนแอนน์เคานตี้ (แมริแลนด์)
ควีนแอนน์เคานตี้ (ซีแอตเทิล)
การใช้อื่นๆ

ควีนแอนน์ (ชีฟพามันคีย์) (Queen Anne (Pamunkey chief)) (ราว ค.ศ. 1650–ราว ค.ศ. 1725)
สถาปัตยกรรมแบบควีนแอนน์ (Queen Anne Style architecture)
เก้าอี้ควีนแบบแอนน์ (Queen Anne Chair)
ควีนแอนน์เลซ (Queen Anne's Lace) ชื่อดอกไม้
ควีนแอนน์ (วิสกี้) (Queen Anne) วิสกี้แบบสกอตแลนด์
พระเจ้าลาสโลที่ 5 แห่งฮังการี

| พระเจ้าลาสโลที่ 5 แห่งฮังการี |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งฮังการี
ประสูติ: 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1440
สวรรคต: 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1457
พระเจ้าลาสโลที่ 5 แห่งฮังการี
ราชวงศ์: ราชวงศ์ฮับบูร์ก
พระราชบิดา: พระเจ้าอัลเบรชท์ที่ 2 แห่งเยอรมนี
พระราชมารดา: เอลิซาเบธแห่งลักเซมเบิร์ก
พระเจ้าลาสโลที่ 5 แห่งฮังการี (อังกฤษ: Ladislaus the Posthumous) (22 กุมภาพันธ์ 1440 – 23 พฤศจิกายน 1457) เป็นดยุคแห่งออสเตรียตั้งแต่ปี 1440 พระมหากษัตริย์ฮังการีตั้งแต่ปี 1444 พระมหากษัตริย์โบฮีเมียตั้งแต่ปี 1453
พระเจ้าลาสโลที่ 5 แห่งฮังการี ทรงเป็พระโอรสของพระเจ้าอัลเบรชท์ที่ 2 แห่งเยอรมนีกับพระนางเอลิซาเบธแห่งลักเซมเบิร์ก
พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2 แห่งสกอตแลนด์

| พระเจ้าโรเบิร์ตที่ 2 |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งชาวสกอต
ครองราชย์: 22 กุมภาพันธ์ 1371 – 19 เมษายน 1390
ราชาภิเษก: 26 มีนาคม ค.ศ. 1371
ก่อนหน้า: พระเจ้าเดวิดที่ 2
ถัดไป: พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3

ประสูติ: 2 มีนาคม ค.ศ. 1316 Paisley Abbey, Renfrewshire
สวรรคต: 19 เมษายน ค.ศ. 1390(1390-04-19) (74 ปี) Dundonald Castle, Ayrshire
คู่อภิเษก: Elizabeth Mure Euphemia de Ross
พระราชบุตร: พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 วอลเทอร์ ลอร์ดแห่งไฟฟ์ รอเบิร์ต ดยุกแห่งออลบานี Alexander, Earl of Buchan David, Earl of Caithness Walter, Earl of Atholl Thomas, Bishop of St. Andrews
ราชวงศ์: สทิวเวิร์ต
พระราชบิดา: วอลเทอร์ สทิวเวิร์ต สทิวเวิร์ตใหญ่ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์
พระราชมารดา: มาร์โจรี บรูซ
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ (อังกฤษ: Robert II of Scotland) ทรงเป็นกษัตริย์สกอตแลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 1371 จนเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1390 พระองค์ทรงเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์สจวต ทรงเป็นโอรสของวอลเทอร์ สทิวเวิร์ต สทิวเวิร์ตใหญ่ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ กับเจ้าหญิงมาร์โจรี บรูซ พระราชธิดาในพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ซึ่งสิ้นพระชนม์ไม่นานหลังทรงให้กำเนิดรอเบิร์ต ใน ค.ศ. 1318 รัฐสภาสกอตแลนด์ก็ได้ประกาศให้รอเบิร์ตเป็นผู้สืบราชบัลลังก์สกอตแลนด์หากพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 1 ผู้เป็นพระอัยกาเสด็จสวรรคต
อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 1324 พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 1 ได้มีพระราชโอรสนามว่าเจ้าชายเดวิด ทำให้ตำแหน่งรัชทายาทตกไปอยู่กับเจ้าชายเดวิดผู้มีศักดิ์เป็นพระมาตุลา ใน ค.ศ. 1326 บิดาของรอเบิร์ตก็ถึงแก่กรรม ทำให้รอเบิร์ตขึ้นสืบตำแหน่งเป็นสทิวเวิร์ตใหญ่แห่งสกอตแลนด์ขณะมีอายุเพียงสิบปี พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 1 เสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1329 เจ้าชายเดวิดในวัยเพียง 5 ปีได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าเดวิดที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ ใน ค.ศ. 1363 พระเจ้าเดวิดพยายามผลักดันให้สิทธิในการสืบราชสมบัติตกไปอยู่กับสายแพลนแทเจอนิต แต่ถูกปฏิเสธจากรัฐสภา ใน ค.ศ. 1371 พระเจ้าเดวิดที่ 2 เสด็จสวรรคตโดยไม่มีทายาท ทำให้รอเบิร์ตขึ้นสืบราชสมบัติเป็นพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ในวัย 54 ชันษา
ยามที่ทรงขึ้นครองราชย์นั้นมีพระพลานามัยย่ำแย่ และแทบไม่สามารถทอดพระเนตรสิ่งต่าง ๆ ได้ ขณะนั้นอังกฤษได้ควบคุมดินแดนขนาดใหญ่ทางตอนใต้ของสกอตแลนด์ พระองค์เปิดทางให้ขุนนางทางภาคใต้ของสกอตแลนด์เข้าต่อสู้กับอังกฤษเพื่อทวงคืนผืนแผ่นดินสกอตแลนด์กลับคืนมา ทรงยุติการค้าขายกับอังกฤษและเริ่มความสัมพันธ์กับฝรั่งเศส ก่อน ค.ศ. 1384 สกอตแลนด์สามารถทวงคืนดินแดนมาได้เกือบทั้งหมด อย่างไรก็ตาม พระองค์ทรงถูกรัฐประหารเงียบใน ค.ศ. 1384 อำนาจทั้งหมดตกไปอยู่กับพระราชโอรสองค์โต จอห์น เอิร์ลแห่งแคร์ริก (พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 ในอนาคต) พระองค์สวรรคตใน ค.ศ. 1390 ที่ปราสาทดันโดนัลด์
พระเจ้าบอลด์วินที่ 1 แห่งเยรูซาเลม

| พระเจ้าบอลด์วินที่ 1 แห่งเยรูซาเลม |
| --- | --- |

ครองราชย์: 25 ธันวาคม ค.ศ. 1100 - 2 เมษายน ค.ศ. 1118
ราชาภิเษก: 25 ธันวาคม ค.ศ. 1100
รัชกาลถัดไป: พระเจ้าบอลด์วินที่ 2 แห่งเยรูซาเลม
ประสูติ: ราว ค.ศ. 1058  ลอร์แรนในประเทศฝรั่งเศส
สวรรคต: 2 เมษายน ค.ศ. 1118  อัล-อาริช ในอียิปต์
พระเจ้าบอลด์วินที่ 1 แห่งเยรูซาเลม
ราชวงศ์: กาแป
พระราชบิดา: ยูสตัซที่ 2 เคานต์แห่งบูลอญ
พระราชมารดา: ไอดาแห่งลอร์แรน
พระเจ้าบอลด์วินที่ 1 แห่งเยรูซาเลม เดิม บอลด์วินที่ 1 เคานท์แห่งเอเดสสา เมื่อประสูติ บอลด์วินแห่งบูลอญ (อังกฤษ: Baldwin I of Jerusalem หรือ Baldwin I of Edessa) (ราว ค.ศ. 1058 - 2 เมษายน ค.ศ. 1118) ทรงเป็นเคานท์แห่งเอเดสสาคนแรกมาก่อนที่จะขึ้นครองราชย์เป็นประมุของค์ที่สองแห่งราชอาณาจักรเยรูซาเลม แต่เป็นองค์แรกที่มีตำแหน่งเป็นพระมหากษัตริย์ บอลด์วินเป็นพระอนุชาของกอดฟรีย์แห่งบูลิยอง ผู้เป็นประมุขคนแรกของราชอาณาจักรเยรูซาเลม แต่ไม่ได้มีตำแหน่งเป็นกษัตริย์ บอลด์วินครองเยรูซาเลมระหว่างวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1100 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1118
บอลด์วินเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ ราว ค.ศ. 1058 เป็นพระราชโอรสของยูสตัซที่ 2 เคานต์แห่งบูลอญ และไอดาแห่งลอร์แรน (บุตรีของกอดฟรีย์ที่ 3 ดยุคแห่งโลเวอร์ลอร์แรนและโดดา) ทรงเป็นผู้นำคนหนึ่งผู้มีบทบาทในสงครามครูเสดครั้งที่ 1
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์กาแป
พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 แห่งสกอตแลนด์

| พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งชาวสกอต
ครองราชย์: 19 เมษายน 1390 – 4 เมษายน 1406
ราชาภิเษก: 14 สิงหาคม ค.ศ. 1390
ก่อนหน้า: พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2
ถัดไป: พระเจ้าเจมส์ที่ 1

ประสูติ: ค.ศ. 1337/40 เพิร์ธ, สกอตแลนด์
สวรรคต: 4 เมษายน ค.ศ. 1406(1406-04-04) (68 ปี) ไอช์ออฟบิวต์, สกอตแลนด์
คู่อภิเษก: Anabella Drummond
พระราชบุตร: เดวิด สจวต ดยุกแห่งรอธเซย์ พระเจ้าเจมส์ที่ 1
ราชวงศ์: สทิวเวิร์ต
พระราชบิดา: พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2
พระราชมารดา: เอลิซาเบธ มูเร
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 แห่งสกอตแลนด์ (อังกฤษ: Robert III of Scotland) พระนามเดิมคือ จอห์น สจวต เป็นกษัตริย์สกอตแลนด์แห่งราชวงศ์สจวตระหว่างค.ศ. 1390 ถึง 1406 พระองค์กับพระราชบิดาเคยร่วมกับก่อกบฎต่อพระเจ้าเดวิดที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ ผู้เป็นลุงในต้นปี 1363 ก่อนที่จะยอมจำนนในภายหลัง ต่อมาในปี 1368 พระเจ้าเดวิดได้แต่งตั้งให้เจ้าชายจอห์น สทิวเวิร์ต เป็นเอิร์ลแห่งแคร์ริก ต่อมาเมื่อพระเจ้าเดวิดเสด็จสวรรคตในปี 1371 โดยไม่มีทายาท ทำให้พระราชบิดาได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2 ส่งผลให้เอิร์ลแห่งแคร์ริกกลายเป็นรัชทายาทสกอตแลนด์
เมื่อพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2 เสด็จสวรรคตในปี 1390 เอิร์ลแห่งแคร์ริกได้ขึ้นสืบราชสมบัติต่อเป็นพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 ตลอดรัชสมัยของพระองค์ต้องเผชิญกับการแย่งชิงอำนาจกับบรรดาพี่น้อง
| ด ค กกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ |
| --- | --- | --- |
|  เคนเนธที่ 1 แม็กอัลปิน  ดอนัลด์ที 1  คอนสแตนตินที่ 1  Áed  Giric  Eochaid (uncertain)  ดอนัลด์ที่ 2  คอนสแตนตินที่ 2  มัลคอล์มที่ 1  อินดัลฟ์  ดับ  Cuilén  Amlaíb  เคนเนธที่ 2  คอนสแตนตินที่ 3  เคนเนธที่ 3  มัลคอล์มที่ 2  ดันแคนที่ 1  แม็กเบธ  ลิวลัค  มัลคอล์มที่ 3  ดอนัลด์ที่ 3  ดันแคนที่ 2  ดอนัลด์ที่ 3  เอดการ์  อเล็กซานเดอร์ที่ 1  เดวิดที่ 1  มัลคอล์มที่ 4  วิลเลียมที่ 1  อเล็กซานเดอร์ที่ 2  อเล็กซานเดอร์ที่ 3  มาร์กาเร็ต  ราชบัลลังก์เว้นว่างครั้งที่หนึ่ง  จอห์น  ราชบัลลังก์เว้นว่างครั้งที่สอง  รอเบิร์ตที่ 1  เดวิดที่ 2  รอเบิร์ตที่ 2  รอเบิร์ตที่ 3  เจมส์ที่ 1  เจมส์ที่ 2  เจมส์ที่ 3  เจมส์ที่ 4  เจมส์ที่ 5  แมรีที่ 1  เจมส์ที่ 61  ชาลส์ที่ 11  ชาลส์ที่ 21  เจมส์ที่ 71  แมรีที่ 21  วิลเลียมที่ 31  แอนน์1  |  เคนเนธที่ 1 แม็กอัลปิน  ดอนัลด์ที 1  คอนสแตนตินที่ 1  Áed  Giric  Eochaid (uncertain)  ดอนัลด์ที่ 2  คอนสแตนตินที่ 2  มัลคอล์มที่ 1  อินดัลฟ์  ดับ  Cuilén  Amlaíb  เคนเนธที่ 2  คอนสแตนตินที่ 3  เคนเนธที่ 3  มัลคอล์มที่ 2  ดันแคนที่ 1  แม็กเบธ  ลิวลัค  มัลคอล์มที่ 3  ดอนัลด์ที่ 3  ดันแคนที่ 2  ดอนัลด์ที่ 3  เอดการ์  อเล็กซานเดอร์ที่ 1  เดวิดที่ 1  มัลคอล์มที่ 4  วิลเลียมที่ 1  อเล็กซานเดอร์ที่ 2  อเล็กซานเดอร์ที่ 3  มาร์กาเร็ต  ราชบัลลังก์เว้นว่างครั้งที่หนึ่ง  จอห์น  ราชบัลลังก์เว้นว่างครั้งที่สอง  รอเบิร์ตที่ 1  เดวิดที่ 2  รอเบิร์ตที่ 2  รอเบิร์ตที่ 3  เจมส์ที่ 1  เจมส์ที่ 2  เจมส์ที่ 3  เจมส์ที่ 4  เจมส์ที่ 5  แมรีที่ 1  เจมส์ที่ 61  ชาลส์ที่ 11  ชาลส์ที่ 21  เจมส์ที่ 71  แมรีที่ 21  วิลเลียมที่ 31  แอนน์1  | ธงแห่งราชอาณาจักรสกอตแลนด์ |
1 องค์ที่เป็นทั้งกษัตริย์แห่งอังกฤษและกษัตริย์แห่งไอร์แลนด์
พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 แห่งฮาวาย

| พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 |
| --- | --- |
ภาพเหมือนของพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 ที่พระราชวังอิโอลานี
King of the Hawaiian Islands (more...) 
ครองราชย์: 20 พฤษภาคม 1819 – 14 กรกฎาคม 1824
ก่อนหน้า: พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1
ถัดไป: พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3
นายกรัฐมนตรี: คาอาฮูมานูที่ 1

ประสูติ: พฤศจิกายน 1797 Hilo ฮาวาย
สวรรคต: 14 กรกฎาคม พ.ศ. 1824 (aged 26) ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
ฝังพระศพ: 11 พฤษภาคม 1825 Mauna ʻAla Royal Mausoleum
คู่อภิเษก: คามามาลู Kīnaʻu Kekāuluohi Pauahi เคคาอูโอโนฮี
ราชวงศ์: คาเมฮาเมฮา
พระราชบิดา: พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 แห่งฮาวาย
พระราชมารดา: สมเด็จพระราชินีคิโอปูโอลานิ
ลายพระอภิไธย: 
พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 แห่งฮาวาย (อังกฤษ: Kamehameha II) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 2 แห่งราชอาณาจักรฮาวาย ต่อจากพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 แห่งฮาวายพระราชบิดา
พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี 1797 ที่เมืองฮิโล ราชอาณาจักรฮาวาย เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 แห่งฮาวายกับสมเด็จพระราชินีคิโอปูโอลานิแห่งฮาวาย พระองค์ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นพระรัชทายาทตั้งแต่ยังมีพระชนมพรรษาเพียง 5 พรรษา
พระองค์ได้ขึ้นครองราชย์หลังจากที่พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 เสด็จสวรรคตเมื่อเดือนพฤษภาคม 1819 เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์พระองค์ก็ไม่ทรงมีบทบาททางการเมืองนักเนื่องจากอำนาจส่วนใหญ่อยู่ที่คูฮินา นูอิซึ่งเป็นตำแหน่งของหัวหน้ารัฐบาลฮาวาย พระองค์ทรงมีหน้าที่แต่ในทางพิธีการเท่านั้น เมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3 ซึ่งเป็นพระราชอนุชาของพระองค์ จึงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์
อ่านเพิ่ม

Johnston, Paul F. (2015). Shipwrecked in Paradise: Cleopatra's Barge in Hawai'i. College Station: Texas A&M University Press. ISBN 978-1-62349-284-7. OCLC 1004129511.
Kamehameha II: Liholiho and the impact of change. Kamehameha Schools Press. 2001. ISBN 978-0-87336-049-4.
William Ellis (1823). A Journal of a Tour around Hawaii, the Largest of the Sandwich Islands. Crocker and Brewster, New York, republished 2004, Mutual Publishing, Honolulu. ISBN 1-56647-605-4.