stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทศบาลเมืองบ้านดุง

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับอำเภอ ดูที่ อำเภอบ้านดุง
| เทศบาลเมืองบ้านดุง |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
ตัวเมืองบ้านดุง
คำขวัญ: เมืองน่าอยู่ เชิดชูธรรมาภิบาล สืบสานศิลปะวัฒนธรรม นำพัฒนาคุณภาพชีวิต เศรษฐกิจก้าวไกล
ทม.บ้านดุงที่ตั้งของเทศบาลเมืองบ้านดุง
พิกัด: 17°42′15″N 103°15′44″E﻿ / ﻿17.70417°N 103.26222°E﻿ / 17.70417; 103.26222
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: อุดรธานี
อำเภอ: บ้านดุง
จัดตั้ง:  พ.ศ. 2507 (สุขาภิบาล)  พ.ศ. 2542 (เทศบาลตำบล)  พ.ศ. 2550 (เทศบาลเมือง) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: รุ้งลาวัลย์ คำมุงคุณ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 20.95 ตร.กม. (8.09 ตร.ไมล์)
ประชากร (2560)
 • ทั้งหมด: 15,836 คน
 • ความหนาแน่น: 755.89 คน/ตร.กม. (1,957.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04411101
ที่อยู่ สำนักงาน: เทศบาลเมืองบ้านดุง หมู่ 8 ถนนจำปาพัฒนา ตำบลศรีสุทโธ อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี
โทรศัพท์: 042-271196
โทรสาร: 042-271196
เว็บไซต์: www.bandungcity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองบ้านดุง  เป็นเทศบาลเมืองในอำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี มีพื้นที่ 20.95 ตารางกิโลเมตร อยู่ห่างจากเทศบาลนครอุดรธานีประมาณ 83 กิโลเมตร มีประชากรใน พ.ศ. 2560 จำนวน 15,836 คน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสุทโธทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลบ้านดุง
ประวัติ

เทศบาลเมืองบ้านดุงได้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2507 เป็นสุขาภิบาลบ้านดุง จนถึงการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลตำบลบ้านดุง เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ต่อมาเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2550 ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลบ้านดุง เป็นเทศบาลเมืองบ้านดุง
ภูมิศาสตร์

โดยทั่วไปมีลักษณะเป็นที่เนิน เป็นจุดตั้งชุมชนใหญ่ บริเวณโดยรอบเป็นที่ลุ่มลาดเอียงลงสู่แม่น้ำโขง ประกอบด้วยทุ่งนา ป่าไม้ และนาเกลือ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นดินปนทรายและดินลูกรัง ชั้นล่างเป็นดินดานไม่เก็บน้ำหรือไม่อุ้มน้ำในฤดูแล้ง บางแห่งเป็นดินเค็มใช้ประกอบการกสิกรรมไม่ได้ผลดี มีลำห้วยต่าง ๆ ไหลผ่าน เช่น ห้วยโศก ห้วยทุ่ง ห้วยป่าตอง ห้วยทวน และห้วยหิน เป็นต้น
เขตการปกครอง

เทศบาลเมืองบ้านดุง ได้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 2 ตำบล 14 หมู่บ้าน หรือแยกเป็นชุมชนได้ 34 ชุมชน ดังนี้
| --- | --- |
 ตำบลศรีสุทโธ ชุมชนดงคำ 1  ชุมชนดงคำ 2  ชุมชนดุงน้อย  ชุมชนดงแดนเมืองเหนือ  ชุมชนดงแดนเมืองใต้  ชุมชนอาสาพัฒนา  ชุมชนอาสาพัฒนา 1  ชุมชนอาสาพาสุข  ชุมชนศรีสมบัติ  ชุมชนศรีสมบัติ 2  ชุมชนศรีสมบัติ 3  ชุมชนศรีขวัญเมือง  ชุมชนประดู่  ชุมชนราชพัสดุประดู่  ชุมชนศรีผดุง 1  ชุมชนศรีผดุง 2  ชุมชนศรีธนไพศาล  ชุมชนศรีสุทโธ  ชุมชนศรีอุดม  ชุมชนศรีอุดม 1  ชุมชนศรีอุดม 2  ชุมชนศรีสุทโธ  ชุมชนหนองหินเหนือพัฒนา  ชุมชนหนองหินเหนือทักษิณ  ชุมชนหนองหินเหนือสุขสวัสดิ์  ชุมชนหนองหินใต้  ชุมชนหนองหินสามัคคีธรรม  ชุมชนศรีบูรพา 1  ชุมชนศรีบูรพา 2  ชุมชนศรีบูรพา 3:  ตำบลบ้านดุง ชุมชนบ้านดุง  ชุมชนโนนทัน  ชุมชนโนนกกบาก  ชุมชนดุงเหนือ
โรงเรียน

โรงเรียนบ้านดุงวิทยา
โรงเรียนพิชญวิทย์
โรงเรียนอนุบาลศรีสุทโธ
วิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการบ้านดุง
วิทยาลัยเทคนิคพิชญบัณฑิต
ธนาคาร

ธนาคารพาณิชย์ในเขตเทศบาลเมืองบ้านดุง ได้แก่ ธนาคารกรุงไทย ธนาคารกรุงเทพ ธนาคารกสิกรไทย ธนาคารไทยพาณิชย์ ธนาคารออมสิน และธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร
วัดสนธิ์ (จังหวัดนครศรีธรรมราช)

สำหรับวัดในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ดูที่ วัดสนธิ์ (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
| วัดสนธิ์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดสนธิ์, วัดนาสนธิ์, วัดนาสน
ที่ตั้ง: ตำบลมะม่วงสองต้น อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสนธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมะม่วงสองต้น อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ที่ดินของวัดมีจำนวน 7 ไร่ 81.6 ตารางวา
วัดสนธิ์ หรือ วัดนาสนธิ์  เป็นวัดเก่าแก่ได้รับการสถาปนามาจากพระเจ้าศรีธรรมาโศกราช เมื่อครั้งสร้างพระมหาธาตุเจดีย์ทรงศรีวิชัยยุคแรกหรือเมื่อคราวสร้างเมืองพระเวียงเป็นเมืองหลวงที่สองของอาณาจักรตามพรลิงก์บนหาดทรายแก้ว ในระหว่างปี พ.ศ. 1089–1300 โดยจะอยู่ติดกับวัดเตาปูน ซึ่งเดิมเป็นที่ตั้งเตาเผาเปลือกหอยเพื่อทำปูนขาวผสมยางไม้และข้าวเหนียว พระเจ้าศรีธรรมาโศกราชคงเสด็จมาตรวจเตาปูนและได้สร้างวัดเตาปูนขึ้นและที่ประทับชั่วคราวเมื่อเสด็จมาตรวจดูเตาปูนเป็นวัดนาสนธิ์ พร้อมกันนี้ให้สร้างพระพิมพ์บรรจุกรุ โดยพระกรุวัดนาสนธิ์เท่าที่พบมี 3 พิมพ์ คือ พิมพ์วงเขนหรือพิมพ์พระจันทร์เต็มดวง พิมพ์ผานไถ และพิมพ์ใบพุทราหรือพิมพ์ยอดขุนพล
เดิมวัดสนธิ์เป็นวัดร้าง ภายหลังได้ขอยกวัดสนธิ์ (ร้าง) ขึ้นเป็นวัดมีพระภิกษุอยู่จำพรรษา ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2563 อาคารเสนาสนะที่สร้างแล้ว คือ กุฏิสงฆ์ 3 หลัง ศาลาการเปรียญ โรงครัว โรงเก็บของ และห้องน้ำ 1 หลัง 16 ห้อง
วัดเชิงเลน (จังหวัดนครปฐม)

สำหรับสถานที่อื่นที่มีชื่อเดียวกัน ดูที่ วัดเชิงเลน
| วัดเชิงเลน |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: เลขที่ 54 หมู่ที่ 10 ซอยวัดเชิงเลน ทางหลวงชนบท นฐ.1034 ตำบลบางช้าง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม 73110
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเชิงเลน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านบางม่วง ตำบลบางช้าง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
หนังสือ วัฒนธรรมสามพราน ระบุว่าวัดเชิงเลนสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2200 ในสมัยอยุธยา หลักฐานได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดใหญ่กว่าคนจริงประมาณ 3 เท่า จำนวน 3 องค์ ปัจจุบันทางวัดได้สร้างศาลาครอบเอาไว้ นอกจากนี้ยังได้ขุดพบชายคากระเบื้องดินเผาสมัยอยุธยาอีกหลายชิ้น ต่อมาวัดได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2489 ภายในมีพระพุทธรูปสมัยอยุธยาเป็นพระประธาน ด้านหน้าอุโบสถหลังใหม่มีศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง หน้าจั่วตกแต่งด้วยรูปเทพ มังกร ไก่ฟ้า ปลา และมีลวดลายดอกพุดตานประกอบดูงดงามมาก
ในอดีตพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จประพาสอำเภอดำเนินสะดวก พระองค์ได้เสด็จแวะที่วัดนี้และทางวัดได้จัดพระกระยาหารถวายแด่พระองค์ วัดเชิงเลนยังมีชื่อเสียงจากการมีหมอยาที่มีชื่อเสียง ได้แก่ พระอธิการก้อง เจ้าอาวาสรูปที่ 3 และพระปลัดสุดใจ ธมฺมสโร เจ้าอาวาสรูปที่ 4 ได้มีการประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2425 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514
วัดเชิงเลนได้สร้างวัตถุมงคลที่ในปัจจุบันเป็นที่นิยมของนักนิยมพระเครื่องอำเภอสามพรานและเริ่มเป็นที่รู้จักแพร่หลายในนักนิยมพระเครื่องส่วนกลางอยู่ 2 รุ่น คือ เหรียญพระปลัดใจ ธฺมมสโร สร้างใน พ.ศ. 2481 สร้างด้วยเนื้อทองแดงเพียงเนื้อเดียว เป็นเหรียญรูปทรงหยดน้ำ ด้านหลังมียันต์อุณาโลม ด้านล่างเป็นยันต์อะระหัง
เทศบาลเมืองเพชรบูรณ์

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เพชรบูรณ์ (แก้ความกำกวม)
| เทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
ถนนเพชรเจริญในตัวเมืองเพชรบูรณ์
คำขวัญ: เพชรบูรณ์ เมืองอยู่สบาย
ทม.เพชรบูรณ์ที่ตั้งของเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ในจังหวัดเพชรบูรณ์แสดงแผนที่จังหวัดเพชรบูรณ์ทม.เพชรบูรณ์ทม.เพชรบูรณ์ (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 16°25′1″N 101°09′12″E﻿ / ﻿16.41694°N 101.15333°E﻿ / 16.41694; 101.15333
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เพชรบูรณ์
อำเภอ: เมืองเพชรบูรณ์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: เสกสรร นิยมเพ็ง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 8.6 ตร.กม. (3.3 ตร.ไมล์)
ประชากร (2560)
 • ทั้งหมด: 21,629 คน
 • ความหนาแน่น: 2,515.00 คน/ตร.กม. (6,513.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04670102
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 26 ถนนเกษมราษฎร์ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ 67000
โทรศัพท์: 0 5671 1007
โทรสาร: 0 5671 1475
เว็บไซต์: www.nakornban.net
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เพชรบูรณ์ เป็นเทศบาลเมืองในอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ และเป็นศูนย์กลางของจังหวัด มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 21,629 คน เทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ได้รับพระราชกฤษฎีกา จัดตั้งเป็นเทศบาลขึ้น เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2479
ภูมิศาสตร์ > สภาพทั่วไป

สภาพพื้นที่โดยทั่วไปของเมืองเพชรบูรณ์เป็นที่ราบลุ่ม มีแม่น้ำป่าสักไหลผ่านกลาง ประชาชนตั้งอาคารบ้านเรือนอยู่ตลอดสองฝั่งแม่น้ำ ตลอดแนวเขตเทศบาล พื้นที่ในตัวเมืองส่วนใหญ่เป็นที่ตั้งของร้านค้าและอาคารพาณิชย์ ส่วนพื้นที่รอบนอกใช้ในด้านการเกษตรกรรม ได้แก่ ข้าว ถั่ว ข้าวโพด ยาสูบ และพืชผักสวนครัว ซึ่งเป็นผลผลิตที่สำคัญ
ภูมิศาสตร์ > ที่ตั้งและอาณาเขต

เทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ มีพื้นที่เทศบาลครอบคลุมตำบลในเมืองทั้งตำบล ซึ่งเป็นตำบลที่ถูกล้อมรอบด้วยตำบลสะเดียง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ ห่างจากกรุงเทพมหานคร 346 กิโลเมตร มีพื้นที่ 8.6 ตารางกิโลเมตร
ทิศเหนือ จรดทางไปหนองนารี และหมู่ที่ 10 ตำบลสะเดียง
ทิศใต้ จรดหมู่ที่ 9 หมู่ที่ 2 และหมู่ที่ 13 ตำบลสะเดียง
ทิศตะวันออก จรดแม่น้ำป่าสัก
ทิศตะวันตก จรดทางไปบ้านสะเดียง หมู่ที่ 6 ตำบลสะเดียง
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของเมืองเพชรบูรณ์> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเมืองเพชรบูรณ์> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมืองเพชรบูรณ์> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมืองเพชรบูรณ์> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมืองเพชรบูรณ์> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมืองเพชรบูรณ์> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมืองเพชรบูรณ์> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมืองเพชรบูรณ์> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมืองเพชรบูรณ์> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมืองเพชรบูรณ์> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมืองเพชรบูรณ์> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมืองเพชรบูรณ์> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมืองเพชรบูรณ์> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมืองเพชรบูรณ์> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 38.9 (102) | 39.1 (102.4) | 42.0 (107.6) | 42.5 (108.5) | 42.0 (107.6) | 38.4 (101.1) | 37.6 (99.7) | 36.5 (97.7) | 36.3 (97.3) | 36.5 (97.7) | 35.5 (95.9) | 36.0 (96.8) | 42.5 (108.5) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 31.9 (89.4) | 34.4 (93.9) | 36.3 (97.3) | 37.2 (99) | 35.0 (95) | 32.9 (91.2) | 32.3 (90.1) | 31.8 (89.2) | 32.0 (89.6) | 32.2 (90) | 31.6 (88.9) | 31.0 (87.8) | 33.22 (91.79) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 24.1 (75.4) | 26.7 (80.1) | 29.0 (84.2) | 30.3 (86.5) | 29.2 (84.6) | 28.3 (82.9) | 27.7 (81.9) | 27.4 (81.3) | 27.2 (81) | 27.0 (80.6) | 25.6 (78.1) | 23.7 (74.7) | 27.18 (80.93) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 15.9 (60.6) | 18.9 (66) | 21.8 (71.2) | 24.1 (75.4) | 24.5 (76.1) | 24.2 (75.6) | 23.8 (74.8) | 23.8 (74.8) | 23.6 (74.5) | 22.6 (72.7) | 19.5 (67.1) | 16.1 (61) | 21.57 (70.82) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 4.0 (39.2) | 8.5 (47.3) | 11.0 (51.8) | 17.5 (63.5) | 20.7 (69.3) | 21.4 (70.5) | 21.4 (70.5) | 21.1 (70) | 18.3 (64.9) | 15.4 (59.7) | 8.1 (46.6) | 5.1 (41.2) | 4 (39.2) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 7 (0.28) | 17 (0.67) | 34 (1.34) | 70 (2.76) | 157 (6.18) | 153 (6.02) | 168 (6.61) | 189 (7.44) | 212 (8.35) | 98 (3.86) | 13 (0.51) | 4 (0.16) | 1,122 (44.17) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 mm) | 1 | 2 | 3 | 6 | 12 | 14 | 15 | 17 | 15 | 8 | 2 | 1 | 96 |
แหล่งที่มา: NOAA (1961-1990)
การขนส่ง

เมืองเพชรบูรณ์ใช้การขนส่งทางถนนเป็นหลัก โดยถนนสายหลักที่ตัดผ่านตัวเมือง ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 เชื่อมต่อกับอำเภอหล่มสักทางทิศเหนือ และเชื่อมต่อกับอำเภอหนองไผ่ทางทิศใต้ ซึ่งช่วงที่ผ่านเขตเทศบาลจะเรียก ถนนสามัคคีชัย นอกจากนี้ยังมีถนนสายต่าง ๆ เช่น ถนนเพชรบุระ หรือ ถนนสาย ก ผังเมืองรวมเมืองเพชรบูรณ์ ซึ่งเป็นทางหลวงชนบท พช.6046 มีลักษณะเส้นทางล้อมรอบตัวเมือง, ถนนเพชรเจริญ เชื่อมต่อจากถนนสามัคคีชัยไปทางทิศตะวันออก, ถนนบุรกรรมโกวิท เชื่อมต่อจากถนนสามัคคีชัยไปทางทิศตะวันตก, ถนนนิกรบำรุง, ถนนพระพุทธบาท, ถนนเทพาพัฒนา, ถนนกลางเมืองพัฒนา เป็นต้น
สถานที่สำคัญ

พุทธอุทยานเพชบุระ
หอโบราณคดีเพ็ชรบูรณ์อินทราชัย
ศาลเจ้าพ่อหลักเมืองเพชรบูรณ์
หอวัฒนธรรมนครบาลเพชรบูรณ์
ประติมากรรมมะขามหวาน
หอประวัติศาสตร์เพชบุระ
หอภูมิปัญญาและวิถีชาวบ้านเพชรบูรณ์
วัดมหาธาตุ พระอารามหลวง
วัดไตรภูมิ
กำแพงเมืองและหอนิทรรศน์กำแพงเมืองเพชรบูรณ์
วัดเพชรวรารามพระอารามหลวง
วงเวียนอนุสรณ์นครบาลเพชรบูรณ์
หอนาฬิกาแชมป์โลกคู่แฝด
สวนสาธารณะหนองนารี
วัดกาหลง (จังหวัดสมุทรสาคร)

บทความนี้เกี่ยวกับวัดกาหลงในจังหวัดสมุทรสาคร สำหรับวัดกาหลงในจังหวัดสมุทรปราการ ดูที่ วัดกาหลง (จังหวัดสมุทรปราการ)
| วัดกาหลง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: เลขที่ 40 หมู่ที่ 1 ทางหลวงชนบท สค.2028 ตำบลกาหลง อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร 74000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูวินัยธรวิษณุ กิตฺติญาโณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกาหลง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านกาหลงบน ตำบลกาหลง อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร
แต่เดิมพื้นที่วัดเป็นพื้นที่ลุ่ม รอบ ๆ เป็นป่าไม้เบญจพรรณ ราวปี พ.ศ. 2367 มีพระภิกษุรูปหนึ่งได้เดินทางมาจากกรุงเทพฯ เห็นว่าเป็นภูมิประเทศที่เหมาะสมในการสร้างวัด จึงได้ชักชวนญาติโยมช่วยกันบูรณปฏิสังขรณ์ ต่อมาได้อาราธนาพระภิกษุซึ่งเป็นคนพื้นบ้านกาหลง มาเป็นผู้ปกครองและได้ทำนุบำรุงให้มีความเจริญขึ้น ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2367 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมือ พ.ศ. 2498
ปูชนียวัตถุในวัดได้แก่ รูปปั้นองค์หลวงพ่อสุด หลวงพ่อกาหลง พระพุทธชินราชจำลอง หลวงพ่อทอง พระสีวลี หลวงพ่อโสธร เป็นต้น
วัดมีชื่อเสียงจากเรื่องวัตถุมงคลที่สร้างโดยพระครูสมุทรธรรมสุนทร (สุด สิริธโร) มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วและเป็นพระอาจารย์ของตี๋ใหญ่ จอมโจรชื่อดังในอดีต ด้วยร่ำลือกันว่าท่านเป็นคนมอบเครื่องรางของขลังให้ตี๋ใหญ่ ทำให้รอดพ้นแคล้วคลาดจากการถูกเจ้าหน้าที่บ้านเมืองเข้าจับกุม ท่านยังเป็นเกจิต้นตำรับยันต์ตะกร้อที่มีพุทธคุณด้านอยู่ยงคงกระพันชาตรี ยันต์ตะกร้อเป็นยันต์ที่หลวงพ่อสุดได้จัดทำขึ้นมา ด้วยการปลุกเสกลงอาคม โดยใช้ภาษาขอม เขมร และลาว ได้รับความนิยมจากบรรดาสานุศิษย์เป็นอย่างยิ่ง
พิพิธภัณฑ์ดิน

พิพิธภัณฑ์ดิน
พิพิธภัณฑ์ดิน ตั้งอยู่ที่กรมพัฒนาที่ดิน สังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ บนถนนพหลโยธิน เขตจตุจักร เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีการจัดแสดงชุดดิน 62 ชุดในประเทศไทย วิวัฒนาการการสำรวจดิน การจัดทำอนุกรมวิธานดิน ปัญหาของดินในประเทศไทย และโครงการพระราชดำริอันเกี่ยวกับดิน เช่น โครงการแกล้งดิน การใช้หญ้าแฝกเพื่อป้องกันการกัดเซาะพังทลายของดิน นอกจากนี้ภายในพิพิธภัณฑ์ยังติดตั้งระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ให้ทำการสืบค้นข้อมูลดิน แผนที่ดิน ในพื้นที่ต่าง ๆ ของประเทศไทย
การจัดแสดง

การจัดแสดง จัดแบ่งเป็น 8 ส่วน ดังนี้
ประวัติกรมพัฒนาที่ดิน
แสดงหน้าตัดของดิน - มีชุดดินแสดง 300 กว่าชุดดิน (ในปี 2550 มีการปรับปรุงเพิ่มเติมเนื้อหาและการแสดงลักษณะ สีดิน โครงสร้างดิน คอลัมน์ดินแสดงการเปลี่ยนแปลงหน้าตัดดิน เป็นต้น)
การวางแผนการใช้ที่ดิน (ขณะนี้ไม่มีการจัดแสดง)
การอนุรักษ์ดินและน้ำ
การสำรวจและจำแนกดิน
การวิเคราะห์ดิน
หมอดินอาสา
การพัฒนาพื้นที่ทุ่งกุลาร้องไห้
พิพิธภัณฑ์ดิน มีพื้นที่ 250 ตารางเมตร แต่นับเป็นการจัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับดินที่สมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งของเอเซีย สร้างขึ้นเมื่อ ปี พ.ศ. 2545 โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ เสด็จมาเป็นองค์ประธานในพิธีเปิด เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2549 เมื่อวันครบรอบ 43 ปีของกรมพัฒนาที่ดิน เปิดให้เข้าชม ระหว่าง 8.30-16.00 น. ไม่เก็บค่าผ่านประตู
วัดพระแก้ว (อำเภอเมืองเชียงราย)

สำหรับวัดพระแก้วแห่งอื่น ดูที่ วัดพระแก้ว
| วัดพระแก้ว |
| --- | --- |
พระอุโบสถ

ที่ตั้ง: เลขที่ 19 ม.1 ถ.ไตรรัตน์ ใกล้กับศาลากลางจังหวัด ต.เวียง อ.เมือง จ.เชียงราย 57000
ประเภท: วัดอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
นิกาย: เถรวาท มหานิกาย
พระประธาน: พระเจ้าล้านทอง
พระพุทธรูปสำคัญ: "พระพุทธรตนากร นวุติวัสสานุสรณ์มงคล" หรือ "พระหยกเชียงราย"
ความพิเศษ: วัดที่พบพระแก้วมรกตเป็นครั้งแรก
การถ่ายภาพ: ไม่ควรใช้แฟลช ในถ่ายภาพจิตรกรรมฝาผนัง ส่วนภายในอาคาร บางอาคารห้ามถ่ายภาพ ควรสังเกตป้าย
เว็บไซต์: watphrakaew-chiangrai.com
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระแก้ว ตั้งอยู่ในถนนไตรรัตน์ ตำบลเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย เป็นวัดอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521
ประวัติ

วัดพระแก้ว เดิมชื่อวัดป่าญะ หรือวัดป่าเยียะ (เขียนเป็นภาษาบาลีว่า ญรุกขวนาราม) เนื่องจากภายในวัดเดิมมีไม้เยียะขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นไม้ไผ่พันธุ์พื้นเมืองชนิดหนึ่งคล้ายไม้ไผ่สีสุก ไม่มีหนาม เนื้อแข็งและเหนียว นิยมนำไปทำหน้าไม้หรือคันธนู เป็นวัดที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในจังหวัดเชียงราย ไม่ปรากฏประวัติการสร้าง
ชินกาลมาลีปกรณ์และรัตนพิมพวงศ์ กล่าวว่า ท้าวมหาพรหม เจ้าเมืองเชียงราย อนุชาของพญากือนา อัญเชิญพระสีหลปฏิมากับพระรตนปฏิมาจากกำแพงเพชรมายังเมืองเชียงราย เมื่อพญากือนาสวรรคต พญาแสนเมืองมา โอรสได้ขึ้นครองราชย์สืบแทน ท้าวมหาพรหมไม่พอใจจึงยกทัพมาตีเมืองเชียงใหม่ แต่ไม่สำเร็จ ภายหลังพญาแสนเมืองมานำกองทัพสู้รบจับท้าวมหาพรหมได้ แล้วอัญเชิญพระสีหลปฏิมามายังเมืองเชียงใหม่ ส่วนพระรตนปฏิมา เนื่องจากท้าวมหาพรหมได้นำปูนขาวคลุกด้วยน้ำผึ้งน้ำอ้อยและทรายละเอียดพอกไว้ ลงรักปิดทอง แล้วก่อพระเจดีย์ทำด้วยศิลาแลงที่วัดป่าเยียะ บรรจุพระรตนปฏิมาที่พอกแล้วไว้ในเรือนเจดีย์ จึงไม่ปรากฏแก่คนทั้งหลาย
พ.ศ. 1977 เจดีย์วัดป่าเยียะถล่มลงมาเอง (มีเพียงพระบรมราชาธิบายและคาถาตำนานพระแก้วมรกต พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เท่านั้นที่กล่าวว่าเจดีย์ต้องอสนีบาต) จึงพบพระพุทธรูปพอกปูนลงรักปิดทอง นำไปไว้ในวิหารของวัดป่าเยียะ ต่อมาปูนบริเวณพระกรรณเกิดกระเทาะออกเห็นเป็นเนื้อมรกต (มีเพียงพระบรมราชาธิบายและคาถาตำนานพระแก้วมรกต พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เท่านั้นที่กล่าวว่าปูนกระเทาะบริเวณพระนาสิก) จึงกระเทาะปูนออกทั้งองค์ จึงทราบว่าเป็นพระรตนปฏิมา ท้าวเจ็ด เจ้าเมืองเชียงรายได้กราบทูลให้พญาสามฝั่งแกนทรงทราบ โปรดให้อัญเชิญพระรตนปฏิมาจากวัดป่าเยียะ เมืองเชียงรายไปยังเมืองเชียงใหม่โดยกระบวนช้าง แต่เมื่อถึงแจ้สัก (ชยสัก) ช้างทรงพระรตนปฏิมาไม่ยอมไปทางเชียงใหม่ จึงเสี่ยงทายจับฉลากได้ชื่อเมืองนครลำปาง จึงอัญเชิญพระรตนปฏิมาไปประดิษฐานที่วัดพระแก้วดอนเต้าสุชาดาราม จากเหตุการณ์ค้นพบพระรตนปฏิมา (พระแก้วมรกต) ทำให้วัดป่าเยียะได้รับการขนานนามใหม่ว่า วัดพระแก้ว
วัดพระแก้วคงมีสถานะเป็นวัดสำคัญมาตลอดทุกสมัย ช่วงสงครามขับไล่พม่าออกจากล้านนาทำให้เมืองเชียงรายกลายเป็นเมืองร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2347 จนเมื่อฟื้นฟูเมืองเชียงราย พ.ศ. 2386 จึงมีการบูรณะวัดสำคัญต่างๆ อย่างค่อยเป็นค่อยไปตามจำนวนไพร่พลและสถานะทางสังคมยุคนั้น
พ.ศ. 2433 มีการสร้างวิหารวัดพระแก้วขึ้นใหม่ สันนิษฐานว่าสร้างบนฐานเดิมของวิหารในยุคล้านนา ซึ่งมีรูปแบบและสถาปัตยกรรมคล้ายกับวิหารของวัดงามเมือง (หลังเก่า) และวัดพระสิงห์ สันนิษฐานว่าช่างผู้ออกแบบและก่อสร้างคือช่างคณะเดียวกัน จดหมายเหตุเมืองเชียงราย ยุคฟื้นฟูเมืองเชียงรายกล่าวว่า
"เดือน 8 ขึ้น 5 ฅ่ำ วัน 7 สกราช 1252 ปีกดยี ปกวิหารวัดพระแก้ว รอดเดือน 8 ขึ้น 12 ค่ำ ปกวิหารวัดพระสิงห์"
พ.ศ. 2521 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
ถาวรวัตถุภายในวัด > พระอุโบสถ

เป็นพระวิหารทรงล้านนา มีลักษณะฐานเตี้ย เชิงหลังคาลาดต่ำ ซ้อนกัน 2 ชั้น สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2433 มีขนาดกว้าง 9.50 เมตร ยาว 21.85 เมตร ต่อมาชำรุดทรุดโทรมตามกาลเวลา
พ.ศ. 2503 พระครูธรรมวงศ์วิวัฒน์ (วงศ์ ทานวํโส) เจ้าอาวาสวัดพระแก้วและเจ้าคณะจังหวัดเชียงราย (ภายหลังเป็นพระพุทธิวงศ์วิวัฒน์) ทำการบูรณะวิหารโดยรื้อเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ทำบุญฉลองสมโภชวิหารเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2505 เปลี่ยนเสาจากไม้เป็นเสาคอนกรีตเสริมเหล็ก ส่วนผนังได้ก่ออิฐถือปูน เครื่องไม้บางส่วนใช้ของเดิม แต่บางส่วนที่ทรุดโทรมได้นำไปจัดเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เชียงแสน
ต่อมาได้ขอพระราชทาน วิสุงคามสีมา ประกอบพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 6 เมษายน 2495
ถาวรวัตถุภายในวัด > พระเจ้าล้านทอง

พระเจ้าล้านทอง เป็นพระพุทธรูปสำริด ปางมารวิชัย ขัดสมาธิราบ หน้าตักกว้าง 2 เมตร สูงจากฐานถึงพระรัสมี 2.80 เมตร รอบพระเศียร 1.60 เมตร นั่งขัดสมาธิราบ พระรัศมีเป็นดอกบัวตูมอยู่ในเปลวเพลิง ชายสังฆาฏิสั้นเหนือราวพระถัน เม็ดพระศกใหญ่ พระหนุ (คาง) เป็นปมใหญ่และชัดมาก น้ำหนักประมาณ 1,200 กิโลกรัม นับเป็นพระพุทธรูปในสกุลช่างศิลปะปาละที่ใหญ่และสวยงามที่สุดในประเทศไทย
พระเจ้าล้านทอง เดิมเป็นพระประธานของวัดล้านทอง (วัดแสนทอง ปัจจุบันคือโรงเรียนอนุบาลเชียงราย) เมื่อวัดร้างไปหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 พ.ศ. 2488 พระวีรญาณมุนี (หมื่น สุมโน) เจ้าคณะจังหวัดเชียงรายในขณะนั้น มอบหมายให้พระครูธรรมวงศ์วิวัฒน์ เจ้าอาวาสวัดศรีบุญเรือง เจ้าคณะอำเภอเมืองเชียงราย อัญเชิญพระเจ้าล้านทองจากวัดล้านทอง (วัดแสนทอง) ไปประดิษฐานที่วัดงามเมือง ต่อมาเมื่อวัดงามเมืองร้าง ศรัทธาสาธุชนจึงได้ขึ้นไปทำหลังคาคลุมพระเจ้าหลวงและพระเจ้าล้านทอง
พ.ศ. 2504 พระพุทธิวงศ์วิวัฒน์ (วงศ์ ทานวํโส) ขณะเป็นพระครูธรรมวงศ์วิวัฒน์ เจ้าคณะอำเภอเมืองเชียงราย ได้ทำการย้ายพระเจ้าล้านทองจากวัดงามเมืองมาประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถวัดพระแก้ว เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน จนถึงปัจจุบัน
ถาวรวัตถุภายในวัด > พระสาวก

พระสาวก 2 องค์ คือพระสารีบุตร พระโมคคัลลานะ สำริด ปางสมาธิ ศิลปะล้านนา เดิมประดิษฐานที่วัดงามเมือง อัญเชิญมาพร้อมกับพระเจ้าล้านทอง เมื่อ พ.ศ. 2504 ใต้ฐานทั้ง 2 มีจารึกระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2269 ผู้สร้างคือมังพละสแพก (ส่างกอละ) เจ้าเมืองเชียงราย โมยหวาน (เมียวหวุ่น) เมืองเชียงแสน และพระนางบุษบาสิริวัฒนเทพาราชกัญญาเจ้า มเหสีของเจ้าฟ้าลักที เจ้าฟ้าเชียงแสน สร้างพระพุทธรูปองค์นี้เพื่ออุทิศให้กับเจ้าฟ้ายอดงำเมือง (พระยอดงำเมือง) เจ้าฟ้าเชียงแสน พระโอรสของพระนาง
ถาวรวัตถุภายในวัด > พระเจดีย์

เป็นพระเจดีย์ฐานรูปแปดเหลี่ยมแต่ละเหลี่ยมกว้าง 5.20 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 9.50 เมตร ห่อหุ้มทองแผ่นทองแดง ลงรักปิดทองทั้งองค์ กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนองค์พระเจดีย์เป็นโบราณสถานสำคัญของชาติ เมื่อ พ.ศ. 2478
ถาวรวัตถุภายในวัด > หอพระหยก

เป็นอาคาร ค.ส.ล. ทรงล้านนาโบราณประกอบด้วยไม้ชั้นเดียว ใต้ถุนสูง ขนาดกว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร เป็นที่ประดิษฐาน "พระพุทธรตนากร นวุติวัสสานุสรณ์มงคล" หรือ "พระหยกเชียงราย" แปลว่า "พระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นอากรแห่งรัตน เป็นมงคลอนุสรณ์ 90 พรรษา" เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี บนผนังอาคาร แสดงกิจกรรม จากตำนานพระแก้วมรกต และภาพวาดการสร้าง และพิธีอัญเชิญพระหยกเชียงรายสู่พระอารามในวันที่ 19 ตุลาคม 2534
ถาวรวัตถุภายในวัด > โฮงหลวงแสงแก้ว

เริ่มสร้างเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ออกแบบโดย นภดล อิงคะวณิช สถาปนิกชาวเชียงราย เป็นอาคารทรงล้านนาประยุกต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 23.25 เมตร สูงสองชั้น มีคุณแม่อมรา มุนิกานนท์ (แสงแก้ว) เป็นผู้อุปถัมภ์การก่อสร้าง ภายในเป็นพิพิธภัณฑ์จัดแสดงพระพุทธรูปสำคัญ เช่นพระพุทธสิหิงค์ (จำลอง) รวมทั้งศิลปวัฒนธรรมเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาในรูปแบบที่ทันสมัย
ถาวรวัตถุภายในวัด > พระประธานวัดหนองบัวสด

พระประธานวัดหนองบัวสด เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก 1.5 เมตร เดิมอยู่วัดหนองบัวสด (วัดหนองโบสถ) ร้าง บ้านใหม่ ต.ริมกก อ.เมืองเชียงราย พ.ศ. 2523 พระพุทธิวงศ์วิวัฒน์ (วงศ์ ทานวํโส) อดีตเจ้าอาวาสวัดพระแก้ว อดีตเจ้าคณะจังหวัดเชียงราย ได้รับแจ้งจากชาวบ้านให้เคลื่อนย้ายพระประธานวัดหนองบัวสด เพื่อนำไปเก็บรักษาเพราะไม่มีผู้ดูแล พระพุทธิวงศ์วิวัฒน์จึงได้ขอความร่วมมือรถและอุปกรณ์เคลื่อนย้ายจากสำนักงาน รพช.
วันที่อัญเชิญ พนักงานขับรถและชาวบ้านช่วยกันนำเชือกโอบรัดพระพุทธรูปและใช้รถยก กระทำกันหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ เชือกขาดบ้าง รถยกฟันเฟืองค้างบ้าง ใช้เวลาหลายชั่วโมง จึงนิมนต์พระพุทธิวงศ์วิวัฒน์มาอัญเชิญ ท่านถามคนขับรถว่า เมื่อเช้าสั่งให้นำสวยดอก (กรวยดอกไม้ธูปเทียน) มาบอกกล่าวก่อนทำการเคลื่อนย้ายหรือยัง คนขับรถว่าไม่ได้ทำเพราะคิดว่าไม่น่าจะยาก พระพุทธิวงศ์วิวัฒน์จึงให้คนขับรถและชาวบ้านตั้งจิตอธิษฐานและขอขมา อัญเชิญให้ไปสถิตยังที่เหมาะสม หลังจากทำพิธีแล้วรถยกสามารยกองค์พระได้อย่างง่ายดาย ปัจจุบันพระประธานวังหนองบัวสดประดิษฐานอยู่ใต้ต้นโพธิ์ ศาลาสี่ทิศด้านทิศตะวันตก หลังองค์เจดีย์วัดพระแก้ว
รูป

ป้ายหน้าวัด
พระเจ้าล้านทองในพระอุโบสถ
พระเจดีย์
พระหยกในหอพระหยก
โฮงหลวงแสงแก้ว
ดูเพิ่ม

พระแก้วมรกต
วัดพระแก้ว
ภาพถ่ายอุโบสถของวัดพระแก้วราว ค.ศ. 1946
พระเจ้าล้านทองพระประธาน อัญเชิญจากวัดดอยงำเมือง (วัดงามเมือง) มาประดิษฐานวัดพระแก้วในปัจจุบัน
ห่าน

| ห่าน |
| --- | --- |

ห่านหัวลายขณะบิน (Anser indicus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับใหญ่:: Galloanserae
อันดับ:: Anseriformes
วงศ์:: Anatidae
วงศ์ย่อย:: Anserinae
เผ่า:: Anserini

สกุล
 Anser  Branta  Chen
ห่าน จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์ปีก เป็นสัตว์ที่มนุษย์นิยมนำมาเลี้ยงเพื่อเฝ้าบ้าน หรือกำจัดวัชพืชในสวน และนำมาเลี้ยงเพื่อบริโภคเป็นอาหาร
ห่าน จัดเป็นนกขนาดใหญ่ที่อยู่ในวงศ์ Anatidae อันเป็นวงศ์เดียวกับเป็ด, หงส์ และนกเป็ดน้ำชนิดต่าง ๆ  ห่านมีลักษณะทั่วไปคล้ายกับหงส์ แต่หงส์มีขนาดใหญ่กว่า และมีจุดเด่น คือ ในตัวผู้เมื่อถึงวัยโตเต็มที่แล้วจะมีปุ่มเนื้อแข็งหรือโหนกบริเวณก่อนถึงจะงอยปากตอนบน เด่นเห็นได้ชัดเจน
ห่าน แบ่งออกได้เป็น 3 สกุล ด้วยกัน (ดูในตาราง) แต่ในส่วนในประเทศไทยที่กลายมาเป็นต้นสายพันธุ์ห่านที่เลี้ยงกันในเชิงพาณิชย์อย่างในปัจจุบัน ได้แก่ ห่านเทาปากชมพู (Anser anser) และห่านเทาปากดำ (A. cygnoides)
ห่าน เป็นสัตว์ที่นิยมเลี้ยงกันในเชิงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ ด้วยว่ามีตัวใหญ่ มีเนื้อในปริมาณที่มาก นิยมปรุงเป็นอาหารต่าง ๆ เช่น ขาห่านอบหม้อดินกับเส้นบะหมี่ในอาหารจีน และชาวจีนมีความเชื่อว่า หากไหว้เจ้าด้วยห่านจะส่งผลให้ลูกหลานรับราชการเจริญก้าวหน้าเป็นอย่างดี
สายพันธุ์ห่าน

ห่าน ในปัจจุบันมีทั้งหมด 7 สายพันธุ์ที่นิยมเลี้ยงกันมาก คือ
ห่านพันธุ์จีน (สีเทาลายและสีขาว) (Chinese)
ห่านพันธุ์เอ็มเด็น (Embden)
ห่านพันธุ์ตูลูส (Toulouse)
ห่านพันธุ์ฟิลกริม (Pilgrim)
ห่านพันธุ์แอฟริกัน (หัวสิงโต) (African)
ห่านพันธุ์แคนาดา (ห่านป่า) (Canadian)
ห่านพันธุ์อียิปต์เชียน (Eqyptian)
แหล่งข้อมูลอื่น

http://web.ku.ac.th/agri/goose/index.html เก็บถาวร 2010-04-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน การเลี้ยงห่าน
http://www.dld.go.th/service/goose/han_3.html เก็บถาวร 2010-04-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน พันธุ์ห่าน โดย กรมปศุสัตว์ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
เทศบาลนครสงขลา

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลนคร สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สงขลา (แก้ความกำกวม)
| เทศบาลนครสงขลา |
| --- | --- |
เทศบาลนคร
ภาพถ่ายทางอากาศนครสงขลา
   ตรา
สมญา: เมืองสองเล
คำขวัญ: ย่านเมืองเก่าฟูเฟื่อง ศาลหลักเมืองสูงค่า  สมิหลาสองทะเล เสน่ห์เขาตังกวน

ทน.สงขลาที่ตั้งของเทศบาลนครสงขลาแสดงแผนที่จังหวัดสงขลาทน.สงขลาทน.สงขลา (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 7°12′22″N 100°35′48″E﻿ / ﻿7.20611°N 100.59667°E﻿ / 7.20611; 100.59667
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สงขลา
อำเภอ: เมืองสงขลา
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: วันชัย ปริญญาศิริ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 9.27 ตร.กม. (3.58 ตร.ไมล์)
ประชากร (2560)
 • ทั้งหมด: 63,834 คน
 • ความหนาแน่น: 6,882.08 คน/ตร.กม. (17,824.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 03900102
สนามบิน: ท่าอากาศยานสงขลา
ทางหลวง: 
ที่อยู่ สำนักงาน: ถนนราชดำเนิน ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา 90000
เว็บไซต์: songkhlacity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สงขลา เป็นเทศบาลนครที่ตั้งอยู่ในเขตตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา เป็นเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดสงขลา การที่นครสงขลาตั้งอยู่ติดกับชายฝั่งทะเลอ่าวไทย จึงทำให้มีการค้าขายทางพานิชย์นาวีป็นจำนวนมาก