stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรพรรดิออสเตรีย
ดูเพิ่ม

รายพระนามผู้ปกครองแห่งฮังการี
จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรวรรดิออสเตรีย
จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
| ด ค กจักรพรรดิแห่งออสเตรีย |
| --- | --- | --- |
| ไคเซอร์ |   ฟรันทซ์ที่ 1 (1804–1835) · แฟร์ดีนันท์ที่ 1 (1835–1848) · ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 (1848–1916) · คาร์ลที่ 1 (1916–1918)  |  |
| อ้างสิทธิ |   คาร์ลที่ 1 (1918–1922) · อ็อทโทที่ 1 (1922–2011) · คาร์ลที่ 2 (2011–ปัจจุบัน) · ทายาท: แฟร์ดีนันด์ ซโวนีมีร์  |  |
| ด ค กรายพระนามพระมหากษัตริย์แบ่งตามประเทศ |
| --- | --- |
ทวีปแอฟริกา:  โมร็อกโก  เลโซโท  เอสวาตินี (*) 
ทวีปเอเชีย:  กัมพูชา  กาตาร์ (*)  คูเวต (⁂)  จอร์แดน (⁂)  ซาอุดีอาระเบีย (*)  ญี่ปุ่น  ไทย  บรูไน (*)  บาห์เรน (*)  ภูฏาน  มาเลเซีย (!)  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (*)  โอมาน (*) 
ทวีปยุโรป:  เดนมาร์ก  นครรัฐวาติกัน (*!)  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  เบลเยียม  โมนาโก  ลักเซมเบิร์ก  ลีชเทินชไตน์  สเปน  สวีเดน  สหราชอาณาจักร (* สกอตแลนด์ อังกฤษ)  อันดอร์รา (!) 
ทวีปอเมริกา:  แคนาดา 
เขตโอเชียเนีย:  ตองงา 
อดีตราชอาณาจักร:  กรีซ  เกาหลี  คอโมโรส  เคนยา  โครเอเชีย  จอร์เจีย  จีน  ซามัว  เซอร์เบีย  ตุรกี  ตูนิเซีย  เนปาล  บราซิล  บอสเนีย  บัลแกเรีย  บุรุนดี  เบนิน  จักรวรรดิไบแซนไทน์  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  พม่า  ฟีจี  ฟินแลนด์  มองโกเลีย  มอนเตเนโกร  มัลดีฟส์  มาดากัสการ์  มาลาวี  เม็กซิโก  ยูกันดา  ยูโกสลาเวีย  ยูเครน  เยเมน  เยอรมนี  รวันดา  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลาว  ลิทัวเนีย  ลิเบีย  เวียดนาม  ศรีลังกา  ออสเตรีย  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อินเดีย  อิรัก  อาเซอร์ไบจาน  อิหร่าน  อิสราเอล  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  เอธิโอเปีย  แอฟริกากลาง  แอฟริกาใต้  แอลเบเนีย  ไอร์แลนด์  ฮังการี  เฮติ 
* สมบูรณาญาสิทธิราชย์, ⁂ ราชาธิปไตยกึ่งภายใต้รัฐธรรมนูญ, ! ราชาธิปไตยที่มีการเลือกตั้ง
หม่อมเจ้ามุรธาภิเศก โสณกุล

| หม่อมเจ้ามุรธาภิเศก โสณกุล |
| --- | --- |
หม่อมเจ้า ชั้น 4

ประสูติ: 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2445 วังตลาดน้อย อำเภอสัมพันธวงศ์
สิ้นชีพิตักษัย: 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 (81 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
พระราชทานเพลิง: 22 ธันวาคม พ.ศ. 2526 เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
ชายา: หม่อมเจ้ากัลยางค์สมบัติ กิติยากร
บุตร:  หม่อมราชวงศ์ธีรา โคเมอร์  หม่อมราชวงศ์ศรี ลิมปิชาติ  หม่อมราชวงศ์เศาณ โสณกุล 
ราชสกุล: โสณกุล
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา
พระมารดา: หม่อมเอม โสณกุล ณ อยุธยา
อาชีพ: ทหาร
พลตรี หม่อมเจ้ามุรธาภิเศก โสณกุล (1 พฤษภาคม พ.ศ. 2445 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2526) พระโอรสพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา ท่านรับราชการทหารจนได้รับตำแหน่งสุดท้ายคือ ผู้ชำนาญการทหารบก รวมถึงเคยเป็นราชองครักษ์เวร
พระประวัติ

พลตรี หม่อมเจ้ามุรธาภิเศก โสณกุล มีพระนามลำลองว่า ท่านชายจิ๋ว เป็นพระโอรสพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา (พระราชโอรสพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และท้าววรจันทร์ (วาด)) และหม่อมเอม (กุณฑลจินดา) ประสูติปีขาล วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2445 ณ วังตลาดน้อย อำเภอสัมพันธวงศ์ มีเจ้าพี่เจ้าน้อง รวม 12 องค์คือ
หม่อมเจ้าหญิงประวาศสวัสดี
พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร
พลตรี หม่อมเจ้าฉัตรมงคล
หม่อมเจ้าหญิงสุมนมาลย์
หม่อมเจ้าวารเฉลิมฉัตร
หม่อมเจ้านักขัตดารา
หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก
หม่อมเจ้าหญิงสิบพันพารเสนอ
หม่อมเจ้าหญิงเสมอภาค
หม่อมเจ้าทวีธาภิเศก
พลตรี หม่อมเจ้ามุรธาภิเศก
หม่อมเจ้าหญิงอภิสิตสมาคม
ทรงอภิเษกสมรสกับหม่อมเจ้าหญิงกัลยาณสมบัติ พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ และหม่อมเจ้าหญิงอัปษรสมาน (เทวกุล) มีบุตร 4 คน และหลาน 6 คนคือ
หม่อมราชวงศ์ธีรา สมรสกับปีเตอร์ โคเมอร์ มีบุตร 2 คนคือ
พีรวุฒิ โคเมอร์
เมธิต โคเมอร์
หม่อมราชวงศ์ชาย (ถึงแก่กรรมตั้งแต่เกิด)
หม่อมราชวงศ์ศรี สมรสกับประพจน์ ลิมปิชาติ ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ เป็นท่านผู้หญิง ในปี พ.ศ. 2546 มีบุตร 4 คนคือ
พจกร ลิมปิชาติ
ณพสิริ ลิมปิชาติ
กิติสรา ลิมปิชาติ
จิราภัสร ลิมปิชาติ
การศึกษา

2 มีนาคม พ.ศ. 2462 – สำเร็จการศึกษาขั้นสูงสุด โรงเรียนนายร้อยทหารบก
31 สิงหาคม พ.ศ. 2466 – สำเร็จการศึกษาโรงเรียนนายร้อย Royal Military Academy ที่ Woolwith ประเทศอังกฤษ
3 กันยายน พ.ศ. 2468 – สำเร็จการศึกษาที่โรงเรียนนายทหารช่าง School of Military Engineering ที่ Chatham ประเทศอังกฤษ
18 สิงหาคม พ.ศ. 2470 – สำเร็จการศึกษาที่โรงเรียนวิทยุของบริษัทมาร์โคนี (Marconi College) ที่ Chelmsford ประเทศอังกฤษ
23 กันยายน พ.ศ. 2471 – สำเร็จการศึกษาที่โรงเรียนนายทหารสื่อสารทหารบก (Army School of Signals ที่ Catterick Camp ประเทศอังกฤษ
การทำงาน > ตำแหน่ง

11 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 – เข้าเป็นนักเรียนนายร้อย โรงเรียนนายร้อยทหารบก
12 ธันวาคม พ.ศ. 2468 – เป็นนายทหารนอกกอง สังกัดกรมทหารบก ช่างที่ 1 รักษาพระองค์
28 มกราคม พ.ศ. 2470 – เป็นนายทหารนอกกอง สังกัดกรมทหารช่างที่ 1 รักษาพระองค์
29 ธันวาคม พ.ศ. 2473 – ประจำกองบังคับการ ช.1 รักษาพระองค์
เมษายน พ.ศ. 2474 – ผู้บังคับการ ช.1 รอ.พัน.ส.1 ร้อย 2.
1 เมษายน พ.ศ. 2475 – ประจำกรมจเรทหารบก
1 สิงหาคม พ.ศ. 2475 – ประจำกองบังคับการทหารช่างและสื่อสาร
1 เมษายน พ.ศ. 2476 – ประจำแผนกที่ 5 กรมจเรทหารบก
1 มิถุนายน พ.ศ. 2484 – เป็นแม่กองรักษาการณ์ แผนกทหารสื่อสาร
31 มีนาคม พ.ศ. 2488 – ไปรักษาการผู้ช่วยแม่กอง รง.ส.ฝทบ. อีกตำแหน่งหนึ่ง
1 มกราคม พ.ศ. 2489 – เป็นหัวหน้าแผนกเทคนิค กรมจเร ส.
23 สิงหาคม พ.ศ. 2489 – ประจำกรมเสนาธิการทหารบก
17 เมษายน พ.ศ. 2490 – เป็นหัวหน้าแผนกเทคนิค กรมจเรทหารสื่อสาร
8 ธันวาคม พ.ศ. 2490 – เป็นราชองครักษ์ประจำกรมราชองครักษ์ และราชองครักษ์ประจำพระองค์
28 มิถุนายน พ.ศ. 2494 – เป็นนายทหารฝ่ายเทคนิค กรมจเรทหารสื่อสาร
8 กันยายน พ.ศ. 2494 – เป็นรองจเรทหารสื่อสาร
ตุลาคม พ.ศ. 2495 – รองเจ้ากรมทหารสื่อสาร
13 ตุลาคม พ.ศ. 2498 – ผู้ชำนาญการกองทัพบก
1 ตุลาคม พ.ศ. 2505 – ครบเกษียณอายุ
การทำงาน > ตำแหน่งพิเศษ

28 มิถุนายน พ.ศ. 2500 จนเกษียณอายุ – ราชองครักษ์เวร
การทำงาน > ราชการทัพ

12 ธันวาคม พ.ศ. 2483 – 28 เมษายน พ.ศ. 2484 – ไปราชการในคราวพิพาทกับอินโดจีนฝรั่งเศสในกรณีเรียกร้องขอดินแดนคืน
9 มีนาคม พ.ศ. 2488 – 1 มกราคม พ.ศก 2489 – กรณีฉุกเฉินคราวสงครามมหาเอเชียบูรพา
30 มิถุนายน – 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 – ในกรณีจราจล 29 มิถุนายน พ.ศ. 2494
17 กันยายน พ.ศ. 2500 – 9 มกราคม พ.ศ. 2501 – ในระหว่างประกาศใช้กฎอัยการศึก 16 กันยายน พ.ศ. 2500
21 ตุลาคม พ.ศ. 2501 – 30 กันยายน พ.ศ. 2505 – ในระหว่างประกาศใช้กฎอัยการศึก 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501
สิ้นชีพิตักษัย

พลตรี หม่อมเจ้ามุรธาภิเศก โสณกุล สิ้นชีพิตักษัยด้วยโรคแทรกซ้อนหลังการผ่าตัดนิ่วในถุงนํ้าดี เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 สิริพระชนมายุ 81 ปี 1 เดือนพอดี
ในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2526 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรชายาในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร จากพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน พระราชวังดุสิต ไปพระราชทานเพลิงพระศพ ใน เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2504 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2507 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2503 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามอินโดจีน (ช.ส.)
พ.ศ. 2477 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2486 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ร.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2474 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 4 (ป.ป.ร.4)
พ.ศ. 2496 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พระเกียรติยศ > พระยศ > พระยศทางทหาร

11 กรกฎาคม พ.ศ. 2453: นักเรียนนายร้อยทหารบก
12 ธันวาคม พ.ศ. 2468: นายร้อยตรี
28 มกราคม พ.ศ. 2470: นายร้อยโท
20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473: นายร้อยเอก
1 เมษายน พ.ศ. 2482: นายพันตรี
15 กันยายน พ.ศ. 2486: พันโท
1 มกราคม พ.ศ. 2491: พันเอก
1 มกราคม พ.ศ. 2498: พลจัตวา
1 มกราคม พ.ศ. 2501: พลตรี
เอเจนต์ คาร์เตอร์ (ภาพยนตร์)

| เอเจนต์ คาร์เตอร์ |
| --- | --- |
กำกับ: หลุยส์ ดีเอสโปซิโต
บทภาพยนตร์: อีริค เพียร์สัน
สร้างจาก: เพ็กกี คาร์เตอร์ โดย สแตน ลี แจ็ก เคอร์บี
อำนวยการสร้าง: เควิน ไฟกี
นักแสดงนำ:   เฮย์ลีย์ แอตเวลล์  แบรดลีย์ วิตเฟิร์ด  แบรดลีย์ วิตเฟิร์ด 
กำกับภาพ: กาเบรียล เบอริสเตน
ตัดต่อ: ปีเตอร์ เอส. เอลเลียต
ดนตรีประกอบ: คริสโตเฟอร์ เลนเนิร์ตซ์
บริษัทผู้สร้าง: มาร์เวลสตูดิโอส์ 
ผู้จัดจำหน่าย: วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอโฮมเอนเตอร์เทนเมนต์
วันฉาย:   3 กันยายน ค.ศ. 2013 (2013-09-03) (ดิจิทัล)  24 กันยายน ค.ศ. 2013 (2013-09-24) (ฉายจริง) 
ความยาว: 15 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
เอเจนต์ คาร์เตอร์ เป็นภาพยนตร์สั้นสัญชาติอเมริกันที่ฉายผ่านทางแผ่นวิดีโอในปี ค.ศ. 2013 โดยมีตัวละคร เพ็กกี คาร์เตอร์ จากมาร์เวลคอมิกส์ซึ่งผลิตโดยมาร์เวลสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดยวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอโฮมเอนเตอร์เทนเมนต์ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์สั้นภาคที่สี่ของมาร์เวลวันช็อตส์ซึ่งเกิดขึ้นในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) และมีความต่อเนื่องกับภาพยนตร์ในแฟรนไชส์ และเกิดขึ้นหลังจากการเกิดเหตุการณ์ในภาพยนตร์เรื่อง กัปตันอเมริกา: อเวนเจอร์ที่ 1 (2011) ภาพยนตร์กำกับโดย หลุยส์ ดีเอสโปซิโต จากบทภาพยนตร์ของอีริค เพียร์สัน และนำแสดงโดย เฮย์ลีย์ แอตเวลล์ ในบท เพ็กกี คาร์เตอร์ พร้อมกับ แบรดลีย์ วิตเฟิร์ด และ โดมินิก คูเปอร์ ในบทบาทต่าง ๆ ใน เอเจนต์ คาร์เตอร์ เพ็กกี คาร์เตอร์ ออกเดินทางในภารกิจเดี่ยวเพื่อค้นหาสิ่งลึกลับที่ชื่อว่า โซดิแอค ในขณะเดียวกันต้องเผชิญกับการเหยียดเพศหลังจากสงครามโลกครั้งที่สองใน SSR ซึ่งเป็นองค์กรก่อนที่จะกลายเป็น S.H.I.E.L.D.
การสร้างภาพยนตร์สั้นมาร์เวลวันช็อตส์ที่มีเพ็กกี คาร์เตอร์ได้เริ่มขึ้นเมื่อ เฮย์ลีย์ แอตเวลล์ ตกลงที่จะกลับมารับบทเดิมจากภาพยนตร์ กัปตันอเมริกา โดย หลุยส์ ดีเอสโปซิโต ซึ่งเป็นผู้ร่วมก่อตั้งมาร์เวลสตูดิโอส์ ได้ตั้งใจที่จะทำให้การเริ่มต้นของภาพยนตร์ให้คล้ายกับสมัยของภาพยนตร์ กัปตันอเมริกา: อเวนเจอร์ที่ 1 แต่ในขณะเดียวกันก็ทำให้มีความรู้สึกทันสมัยและมีบรรยากาศของหนังซูเปอร์ฮีโร่ ภาพยนตร์นี้มีการผลิตที่ท้าทายมากขึ้นเมื่อเทียบกับวันช็อตก่อนหน้า ด้วยฉากแอคชั่นและเอฟเฟกต์พิเศษที่มีความซับซ้อนมากขึ้น นอกจากนี้ยังมีตัวละครอื่น ๆ จากภาพยนตร์ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล เช่น โดมินิก คูเปอร์ ที่กลับมารับบท โฮวาร์ด สตาร์ก ด้วย
ภาพยนตร์นี้ได้รับการเผยแพร่ในสื่อโฮมมีเดียของ ไอรอนแมน 3 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013 และได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์และผู้ชมจากการฉายที่ซันดีเอโกคอมิกคอนก่อนหน้านั้น ภาพยนตร์ได้รับรางวัลโกลเดนรีลอวอร์ด และได้รับการสั่งให้ขยายเป็นละครชุดทางโทรทัศน์ชื่อ เอเจนต์ คาร์เตอร์ ซึ่งออกอากาศระหว่างมกราคม ค.ศ. 2015 ถึงมีนาคม ค.ศ. 2016 ในสองซีซั่น
นักแสดง

เฮย์ลีย์ แอตเวลล์ ในบท เพ็กกี คาร์เตอร์:
เป็นเจ้าหน้าที่ SSR ที่ถูกบังคับให้ทำงานในด้านการวิเคราะห์ข้อมูลและการถอดรหัสตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่สอง Carter กลับมารับบทจาก กัปตันอเมริกา: อเวนเจอร์ที่ 1 ในบทนี้ ผู้กำกับหลุยส์ ดีเอสโปซิโต กล่าวว่ามาร์เวลต้องการทำภาพยนตร์สั้นเกี่ยวกับเพ็กกี คาร์เตอร์มานานแล้ว เนื่องจากตัวละครนี้ "เป็นที่ชื่นชอบของแฟน ๆ และมาร์เวล" ดีเอสโปซิโตสนุกกับการถ่ายทำฉากที่คาร์เตอร์ใช้เครื่องสำอางเพื่อดูตัวร้าย ซึ่งเป็นการแสดงที่แอดลิบระหว่างการถ่ายทำ โดยเขากล่าวว่า "นั่นคือลักษณะของสิ่งที่เธอเป็นและสิ่งที่ภาพยนตร์เกี่ยวข้องกับ เธอ—โดยเฉพาะในยุคนั้น—เป็นผู้หญิงในโลกของผู้ชาย เธอยังคงรักษาความเป็นผู้หญิงของเธอ"
แบรดลีย์ วิตเฟิร์ด ในบท จอห์น ฟลินน์:
หัวหน้าของ Carter ที่ SSR.
โดมินิก คูเปอร์ ในบท โฮวาร์ด สตาร์ก:
ผู้ร่วมก่อตั้งและหัวหน้า S.H.I.E.L.D., Cooper กลับมารับบทจาก Captain America: The First Avenger ในภาพยนตร์นี้ ซึ่งในฉากนี้สตาร์กสวมเสื้อคลุมที่เหมือนกับที่ลูกชายของเขา โทนี สตาร์ก สวมใน ไอรอนแมน 2
นอกจากนี้ยังมี นีล แม็กดันนา ที่กลับมารับบท ทีโมที "ดูม ดูม" ดูแกน จากภาพยนตร์จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลก่อนหน้านี้ และ คริส อีแวนส์ ปรากฏตัวในบท สตีฟ โรเจอร์ส / กัปตันอเมริกา ผ่านภาพเก่าจาก The First Avenger เชน แบล็ก ผู้กำกับและผู้เขียนร่วมของ ไอรอนแมน 3 ให้เสียงในบท "เสียงไม่ปรากฏตัว" ผู้สนทนาโทรศัพท์ที่อยู่ฝั่งอื่นของสาย
แหล่งข้อมูลอื่น

เอเจนต์ คาร์เตอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เอเจนต์ คาร์เตอร์ ใน ดิสนีย์+
การผลิตเริ่มต้นเมื่อเฮย์ลีย์ แอตเวลล์ตกลงที่จะกลับมารับบทจาก กัปตันอเมริกา: อเวนเจอร์ที่ 1
วัดโยธานิมิต (จังหวัดตราด)

| วัดโยธานิมิต |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดโยธานิมิต, วัดโบสถ์
ที่ตั้ง: ตำบลบางพระ อำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระวชิรวรคณี (ไพโรจน์ รัตนโชโต)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโยธานิมิต เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังกระแจะ อำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด
ประวัติ

วัดโยธานิมิต หรือ วัดโบสถ์ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2315 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2512 ไม่ทราบประวัติการสร้างที่แน่ชัด มีเพียงเรื่องเล่าว่า สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช มารวบรวมกำลังที่จังหวัดตราดเมื่อคราวเสียกรุงศรีอยุธยานั้น ได้มารวบรวมกำลังอยู่บริเวณนี้ เมื่อมีเวลาก็ได้ขุดมูลดินไว้เพื่อที่จะสร้างวัดแต่ไม่มีเวลาพอ เพราะได้ยกทัพกลับไปจันทบุรีเสียก่อน ครั้งพระองค์กลับไป พวกกรมการเมืองราษฎรได้นิมนต์พระมาประจำอยู่ติดต่อกันมาตามลำดับ วัดแห่งนี้เคยใช้เป็นสถานที่ถือน้ำพิพัฒน์สัตยามาจนถึงสมัยรัชกาลที่ 3 เมื่อเจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ บุนนาค) กับเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ยกทัพไปปราบญวน ได้ยกทัพมาอยู่ที่จังหวัดตราด ในเวลาว่างก็ได้ช่วยกันสร้างวัด แต่ถึงกระนั้นเมื่อตรวจสอบจากพงศาวดารก็ไม่พบบันทึก จะมีเพียงเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้อคือ ตอนที่ให้พระอภัยพิพิธ พระราชวรินทร์ และพระเทพสงครามคุมทัพเมืองจันทบุรี เมืองตราด และเมืองระยอง กับพระยาโสรัชชะ ออกญาเสนาอันชิตเจ้าเมืองกำปอด ยกเข้าตีค่ายญวนเมื่อเดือน 4 แรม 14 ค่ำ (ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2384)
ส่วนข้อความที่ปรากฏในพงศาวดาร พบว่า เมื่อเดือนอ้าย พ.ศ. 2377 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าอยู่หัวได้โปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาพระคลังเป็นแม่กองออกไปสร้างวัดโยธานิมิต (วัดโบสถ์) ที่จังหวัดจันทบุรี พร้อมกับสร้างเมืองจันทบุรีขึ้นใหม่ พงศาวดารระบุว่าที่จันทบุรีแต่เมื่อพิจารณาแล้วชื่อวัดโยธานิมิตในจังหวัดจันทบุรีและจังหวัดตราดต่างมีชื่อพ้องกันทุกประการ แม้แต่ชื่อที่ใช้เรียกกันทั่ว ๆ ไปคือ วัดโบสถ์ จึงเข้าใจว่าอาจเกิดความสับสนระหว่างวัดในจังหวัดจันทบุรีและตราดก็ได้
อาคารเสนาสนะ

วิหาร หรือ พระอุโบสถเก่า มีลักษณะการก่อสร้างเป็นศิลปะอยุธยา ก่อนเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 มีภาพจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่อง พระเวสสันดรชาดก ปัจจุบันวิหารนี้ใช้เป็นที่เก็บโบราณวัตถุ เช่น รอยพระพุทธบาท ตู้ลายรดน้ำ นอกจากนี้ยังมีพระเจดีย์ สวนไทร และอุทยานการศึกษา
บ็อบบี ร็อบสัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ร็อบสันหลังการแข่งขันระหว่างเนเธอร์แลนด์กับอังกฤษ  เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 1988 ที่เมืองดึสเซิลดอร์ฟ  ประเทศเยอรมนีตะวันตก
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โรเบิร์ต วิลเลียม ร็อบสัน
วันเกิด:  18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933(1933-02-18)
สถานที่เกิด:  ซาคริสตัน มณฑลเดอแรม ประเทศอังกฤษ
วันเสียชีวิต:  31 กรกฎาคม ค.ศ. 2009(2009-07-31) (76 ปี)
สถานที่เสียชีวิต:  เดอรัม ประเทศอังกฤษ
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1950–1956 |  ฟูลัม |  152 |  (68) |
| 1956–1962 |  เวสต์บรอมมิชอัลเบียน |  239 |  (56) |
| 1962–1967 |  ฟูลัม |  192 |  (9) |
| 1967–1968 |  แวนคูเวอร์รอยัลส์ |  0 |  (0) |
| รวม |   |  583 |  (133) |
ทีมชาติ
| 1957–1962 |  อังกฤษ |  20 |  (4) |
จัดการทีม
1968:  ฟูลัม
1969–1982:  อิปสวิชทาวน์
1982–1990:  อังกฤษ
1990–1992:  เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน
1992–1994:  สปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล
1994–1996:  โปร์ตู
1996–1997:  บาร์เซโลนา
1998–1999:  เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน
1999–2004:  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เซอร์ โรเบิร์ต วิลเลียม ร็อบสัน (อังกฤษ: Sir Robert William Robson) (18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933 – 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2009) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า เซอร์ บ็อบบี ร็อบสัน เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวอังกฤษ
เขาเล่นฟุตบอลในตำแหน่งกองหน้า ในเวลาเกือบ 20 ปี เขาลงเล่นให้กับ 3 ทีม ได้แก่ ฟูลัม, เวสต์บรอมวิชอัลเบียน และแวนคูเวอร์รอยัลส์ เขาลงเล่นในนามทีมชาติอังกฤษ 20 นัด และยิงได้ 4 ประตู
เขาเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้จัดการทีมที่ประสบความสำเร็จทั้งกับทีมชาติและสโมสร เขาสามารถคว้าแชมป์ลีกได้ใน 2 ประเทศ คือเนเธอร์แลนด์ และโปรตุเกส และคว้าแชมป์ฟุตบอลถ้วยในอังกฤษและสเปน รวมทั้งยังสามารถนำทีมชาติอังกฤษเข้าถึงรอบรองชนะเลิศในฟุตบอลโลก 1990 และประสบความสำเร็จในการคุมทีมชาติไอร์แลนด์
เซอร์ บ็อบบี ร็อบสัน เสียชีวิตลงอย่างสงบในขณะที่มีอายุ 76 ปี ด้วยโรคมะเร็งที่บ้านของเขา เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 หลังจากที่ป่วยมานานถึง 15 ปี
ประวัติ

ร็อบสันเกิดที่มณฑลเดอแรม เขาเป็นลูกชายคนที่ 4 จาก 5 คน ของฟิลิปป์ และลิเลียน ร็อบสัน ในวัยเด็กพ่อของเขามักจะพาเขาไปชมเกมการแข่งขันของนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ที่เซนต์เจมส์พาร์คอยู่เสมอ ร็อบสันชื่นชอบ แจ็คกี มิลเบิร์น และเลน แช็คเลย์ตันมาก และยกย่องว่าเป็นฮีโร่ในวัยเด็กของเขา โดยทั้งสองเป็นนักฟุตบอลที่เล่นในตำแหน่งกองหน้า ซึ่งเป็นตำแหน่งเดียวกับที่เขาเล่นเมื่อตอนค้าแข้ง
สมัยเป็นนักเตะ > สถิติในฐานะผู้เล่น

| ระดับสโมสร> ฤดูกาล.อังกฤษ | ระดับสโมสร> สโมสร.อังกฤษ | ระดับสโมสร> ลีก.อังกฤษ | เกมลีก> ลงเล่น.ลีก | เกมลีก> ประตู.ลีก | ฟุตบอลถ้วย> ลงเล่น.เอฟเอคัพ | ฟุตบอลถ้วย> ประตู.เอฟเอคัพ | ลีกคัพ> ลงเล่น. ลีกคัพ | ลีกคัพ> ประตู. ลีกคัพ | รวม> ลงเล่น.รวม | รวม> ประตู.รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1950–51 | ฟูลัม | ดิวิชันหนึ่ง | 1 | 0 | - | - | - | - | 1 | 0 |
| 1951–52 | ฟูลัม | ดิวิชันหนึ่ง | 16 | 3 | - | - | - | - | 16 | 3 |
| 1952–53 | ฟูลัม | ดิวิชันสอง | 35 | 19 | 1 | 0 | - | - | 36 | 19 |
| 1953–54 | ฟูลัม | ดิวิชันสอง | 33 | 13 | 1 | 1 | - | - | 34 | 14 |
| 1954–55 | ฟูลัม | ดิวิชันสอง | 42 | 23 | 1 | 0 | - | - | 43 | 23 |
| 1955–56 | ฟูลัม | ดิวิชันสอง | 25 | 10 | 2 | 0 | - | - | 27 | 10 |
| 1955–56 | เวสต์บรอมวิชอัลเบียน | ดิวิชันหนึ่ง | 10 | 1 | - | - | - | - | 10 | 1 |
| 1956–57 | เวสต์บรอมวิชอัลเบียน | ดิวิชันหนึ่ง | 39 | 12 | 2 | 1 | - | - | 41 | 13 |
| 1957–58 | เวสต์บรอมวิชอัลเบียน | ดิวิชันหนึ่ง | 41 | 24 | 7 | 3 | - | - | 48 | 27 |
| 1958–59 | เวสต์บรอมวิชอัลเบียน | ดิวิชันหนึ่ง | 29 | 4 | 1 | 1 | - | - | 30 | 5 |
| 1959–60 | เวสต์บรอมวิชอัลเบียน | ดิวิชันหนึ่ง | 41 | 6 | 3 | 0 | - | - | 44 | 6 |
| 1960–61 | เวสต์บรอมวิชอัลเบียน | ดิวิชันหนึ่ง | 40 | 5 | 1 | 0 | - | - | 41 | 5 |
| 1961–62 | เวสต์บรอมวิชอัลเบียน | ดิวิชันหนึ่ง | 39 | 4 | 4 | 0 | - | - | 43 | 4 |
| 1962–63 | ฟูลัม | ดิวิชันหนึ่ง | 34 | 1 | 2 | 1 | 2 | 0 | 38 | 2 |
| 1963–64 | ฟูลัม | ดิวิชันหนึ่ง | 39 | 1 | 2 | 0 | 1 | 0 | 42 | 1 |
| 1964–65 | ฟูลัม | ดิวิชันหนึ่ง | 42 | 1 | 2 | 0 | 3 | 1 | 47 | 2 |
| 1965–66 | ฟูลัม | ดิวิชันหนึ่ง | 36 | 6 | - | - | 3 | 0 | 39 | 6 |
| 1966–67 | ฟูลัม | ดิวิชันหนึ่ง | 41 | 0 | 3 | 0 | 3 | 0 | 47 | 0 |
| รวม | อังกฤษ | อังกฤษ | 583 | 133 | 32 | 7 | 12 | 1 | 627 | 141 |
| สรุปรวม | สรุปรวม | สรุปรวม | 583 | 133 | 32 | 7 | 12 | 1 | 627 | 141 |
บทบาทในฐานะผู้จัดการทีม > การคุมทีมในช่วงแรก

ใน ค.ศ. 1959 ร็อบสันได้เข้าดำรงตำแหน่งเป็นโค้ชให้กับทีมชาติอังกฤษ ร็อบสันดำรงตำแหน่งผู้จัดการทีมเป็นครั้งแรกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1968 โดยเป็นผู้จัดการทีมของฟูลัม อดีตต้นสังกัดของเขาในสมัยค้าแข้ง  ภายใต้การคุมทีมของเขาจาก 24 นัด ฟูลัมมีคะแนนเพียงแค่ 16 คะแนนเท่านั้น ทำให้เขาไม่สามารถช่วยทีมให้รอดพ้นจากการตกชั้นสู่ดิวิชันสองได้ ซึ่งการตกชั้นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาถูกปลดออกจากตำแหน่งในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน
หลังจากนั้นเขาก็ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้จัดการทีมของอิปสวิชทาวน์ ใน ค.ศ. 1969 และประสบความสำเร็จอย่างสูง โดยในฤดูกาล 1972-73 เขาพาทีมคว้าอันดับที่ 4 ในลีกได้สำเร็จ และยังพาทีมคว้าแชมป์ Texaco Cup อีกด้วย ในฤดูกาล 1977-78 ซึ่งเป็นฤดูกาลที่ 9 ของเขากับทีม อิปสวิชจบฤดูกาลได้ต่ำกว่าอันดับที่ 6 ของตาราง แต่อย่างไรก็ตามเขาสามารถพาทีมคว้าแชมป์เอฟเอคัพได้ โดยในนัดชิงชนะเลิศอิปสวิชสามารถเอาชนะอาร์เซนอลไปได้ 1-0 ในอีก 3 ปีถัดมา เขาสามารถพาทีมคว้าแชมป์ยูฟ่าคัพได้สำเร็จ โดยการเอาชนะอาแซดอัลค์มาร์ด้วยสกอร์รวม 5-4
ใน ค.ศ. 2002 การสร้างรูปปั้นขนาดเท่าตัวจริงของเขาเสร็จสิ้น โดยตั้งอยู่ที่พอร์ตแมนโรด สนามเหย้าของอิปสวิช
บทบาทในฐานะผู้จัดการทีม > การคุมทีมอื่นๆในทวีปยุโรป

ก่อนที่ฟุตบอลโลก 1990 จะเริ่มขึ้น สมาคมฟุตบอลอังกฤษหรือเอฟเอได้บอกกับร็อบสันว่าจะไม่ต่อสัญญาของเขาต่อไป หลังจากที่เขาพ้นจากตำแหน่งผู้จัดการทีมชาติอังกฤษ เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้จัดการทีมพีเอสวีไอน์โฮเฟน และคว้าแชมป์พรีเมียร์ดัตต์ได้ทั้ง 2 ฤดูกาลที่คุมทีม คือ ฤดูกาล 1990-91 และ 1991-92 แต่ไม่ประสบความสำเร็จในฟุตบอลถ้วยยุโรป ทำให้เขาต้องพ้นจากตำแหน่งเมื่อจบฤดูกาล
เขาเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมสปอร์ติงลิสบอนในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1992 ซึ่งในขณะนั้น โชเซ มูริญโญ เป็นล่ามในภาษาโปรตุเกสให้กับเขา ร็อบสันพาทีมจบอันดับที่ 3 ในฤดูกาลแรก แต่ก็ถูกปลดในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1993
หลังจากที่ลิสบอนปลดร็อบสันออกจากตำแหน่งไม่นานนัก สโมสรฟุตบอลโปร์ตูก็ได้ประกาศแต่งตั้งให้เขาเป็นผู้จัดการทีมทันที โดยมีมูริญโญเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีม ภายใต้การคุมทีมของเขา ปอร์โตสามารถเอาชนะลิสบอนได้ในนัดชิงชนะเลิศโปรตุกีสคัพ ต่อมาปอร์โตก็สามารถคว้าแชมป์ลีกได้ 2 สมัยติดต่อกัน คือ ฤดูกาล 1994-95 และ 1995-96
เขาได้รับต่อสัญญากับทีมใน ค.ศ. 1995 และประสบความสำเร็จอย่างสูงในการคุมปอร์โต
ในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1996 เขาได้รับโทรศัพท์จาก จวน กัลพาร์ท รองประธานสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา โดยได้สนทนากับลูอิช ฟีกู เพื่อที่จะเชื้อเชิญให้เขาเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีม จนในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1996 ร็อบสันได้รับการแต่งตั้งในคุมทีมบาร์เซโลนา โดยเขาได้ให้มูริญโญเป็นผู้ช่วยของเขาด้วย ในการคุมทีมเขาได้เซ็นสัญญากับโรนัลโดด้วยค่าตัว 19.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และในฤดูกาลเดียวร็อบสันสามารถพาทีมคว้าแชมป์สเปนิชคัพ, สเปนิชซูเปอร์คัพ และยูโรเปียนส์วินเนอร์คัพได้ โดยในฤดูกาลนี้เขาได้รับรางวัลผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปด้วย
ในฤดูกาล 1997-98 ร็อบสันเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมทั่วไปของสโมสร และลูวี ฟัน คาล เข้ารับตำแหน่งเป็นผู้จัดการทีม แต่ร็อบสันอยู่ในตำแหน่งเพียงแค่ฤดูกาลเดียวเขาก็กลับไปรับตำแหน่งผู้จัดการทีมของเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟินอีกครั้ง ด้วยสัญญาระยะสั้นเพียง 1 ฤดูกาล คือ ฤดูกาล 1998-99 โดยจบฤดูกาลในอันดับที่ 3 ของตารางตามหลังเฟเยนูร์ด และวิลเลม II
บทบาทในฐานะผู้จัดการทีม > กลับคืนสู่เกาะอังกฤษ

ภายหลังสัญญาระหว่างร็อบสันกับพีเอสวีหมดลง เขาได้กลับสู่อังกฤษอีกครั้ง และมีตำแหน่งในทีมชาติอังกฤษด้วย แต่หลังจากนั้น รืด คึลลิต ผู้จัดการทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ได้ตัดสินใจลาออกจากตำแหน่ง บอร์ดบริหารจึงตัดสินใจแต่งตั้งให้ร็อบสันดำรงตำแหน่งแทนในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1999 และสโมสรก็ได้ทำให้ร็อบสันเกิดความไม่พอใจเป็นอย่างมากเนื่องจากให้เงินค่าซื้อขายเพียง 1 ล้านปอนด์เท่านั้น
ในนัดแรกที่ร็อบสันคุมทีม เขาสามารถพาทีมถล่มเชฟฟิลด์เวนส์เดย์ไปได้อย่างขาดลอยถึง 8-0 และพาทีมจบในอันดับที่ 11 ในฤดูกาลแรก โดยจากการแข่ง 32 นัด นิวคาสเซิลสามารถเก็บชัยชนะได้ถึง 14 นัด ภายใต้การคุมทีมของเขา หลังปี ค.ศ. 2000 เควิน คีแกน ได้ตัดสินใจลาออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีมชาติอังกฤษ ทำให้มีการเจรจาให้ร็อบสันเข้ารับตำแหน่งแทนเป็นการชั่วคราว แต่ร็อบสันก็ได้ปฏิเสธที่จะเข้ารับตำแหน่ง ในฤดูกาล 2001-02 นิวคาสเซิลภายใต้การคุมทีมของร็อบสันสามารถจบฤดูกาลได้ในอันดับที่ 4 ของตาราง ในฤดูกาลถัดมานิวคาสเซิลจบฤดูกาลในอันดับที่ 3 ของตาราง พร้อมทั้งได้สิทธิ์ลงแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบคัดเลือก เป็นปีที่ 2 ติดต่อกัน อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถพาทีมให้เขารอบต่อไปได้ ทำให้ต้องแข่งขันยูฟ่าคัพแทนในฤดูกาล 2003-04 โดยในฤดูกาล 2003-04 นิวคาสเซิลจบฤดูกาลในอันดับที่ 5 ของตาราง ห่างจากทีมอันดับที่ 4 เพียง 4 คะแนนเท่านั้น ทำให้ในฤดูกาล 2004-05 นิวคาสเซิลไม่สามารถแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกได้ แต่ต้องไปแข่งขันยูฟ่าคัพแทน
เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2004 เฟรดดี เชพเพิร์ด ประธานสโมสร ประกาศปลดร็อบสันออกจากตำแหน่ง เนื่องจากเริ่มฤดูกาลใหม่อย่างย่ำแย่ และขัดแย้งกับนักเตะ โดยสโมสรได้ประกาศแต่งตั้ง แกรม ซูเนสส์ เข้าดำรงตำแหน่งแทนร็อบสัน
บทบาทในฐานะผู้จัดการทีม > ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์

ในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2005 เขาได้ปฏิเสธข้อเสนอของฮาร์ทส์ที่ต้องการให้เขาดำรงตำแหน่งผู้จัดการทีม เนื่องจากเขาต้องการอาศัยอยู่ที่นิวคาสเซิล ต่อมาในวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2006 สตีฟ สตอนตัน เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมชาติไอร์แลนด์ โดยพร้อมกันนี้ได้แต่งตั้งให้ร็อบสันดำรงตำแหน่งที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ด้วย และเขาก็ได้ประกาศรีไทร์จากวงการฟุตบอลด้วยเหตุผลด้านสุขภาพใน ค.ศ. 2007
ชีวิตนอกสนามฟุตบอล > ชีวิตส่วนตัว

ร็อบสันสมรสกับเอลซีตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1995 มีลูกชาย 3 คน คือ แอนดรูว์, พอล และมาร์ค
ตั้งแต่ ค.ศ. 1992 เป็นต้นมา ร็อบสันจำเป็นต้องเข้ารับการรักษาโรคมะเร็งอย่างสม่ำเสมอ ซึ่งในบางครั้งนั้นต้องมีการผ่าตัดด้วย ทำให้ส่งผลต่อด้านการงานของเขาเป็นอย่างมาก ยกตัวอย่างสมัยที่เขาเป็นผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลโปร์ตู เขาต้องพลาดการคุมทีมหลายเดือนในฤดูกาล 1995-96 เนื่องจากตรวจพบว่าเป็นมะเร็งผิวหนัง และเนื้องอกในปอดข้างขวา
เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 ร็อบสันเข้ารับการรักษาโรคมะเร็งอีกเป็นครั้งที่ 5 ต่อมาวันเสาร์ที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ในนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลเอฟเอคัพที่สนามเวมบลีย์ ซึ่งปอร์ทสมัธเอาชนะคาร์ดิฟฟ์ซิตีไปได้ 1-0 โดยเขาเป็นผู้มอบถ้วยแชมป์ให้กับ โซล แคมป์เบลล์ กัปตันทีมปอร์ทสมัธ
ชีวิตนอกสนามฟุตบอล > การเสียชีวิต

เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ร็อบสันเสียชีวิตลงอย่างสงบในขณะที่มีอายุ 76 ปี ด้วยโรคมะเร็งที่บ้านของเขา หลังจากที่ป่วยมานานถึง 15 ปี หลังจากมีการเผยแพร่ข่าวการเสียชีวิตของเขาไปทั่วโลก ทำให้คนในแวดวงต่างๆเกิดความเศร้าโศกเสียใจเป็นอย่างมาก เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้ออกมาสดุดีร็อบสันว่าเป็นยอดคนของวงการลูกหนัง โดยเฟอร์กูสันกล่าวว่า "ผมเสียใจมากต่อการจากไปของเพื่อนผู้ยิ่งใหญ่ ของบุคคลที่มหัศจรรย์ และเป็นคนที่มีความรู้ในเกมอย่างสูง" ส่วน กอร์ดอน บราวน์ นายกรัฐมนตรีอังกฤษ ก็ร่วมกล่าวไว้อาลัยร็อบสันเช่นกัน โดยบราวน์กล่าวว่า "ผมรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งที่ได้ทราบข่าวการเสียชีวิตของ เซอร์ บ็อบบี้ ร็อบสัน ผมเคยได้พบกับบ็อบบี้ในหลายๆโอกาส เขาคือภาพรวมที่ชัดเจนสำหรับทุกๆเรื่องราวอันยอดเยี่ยมเกี่ยวกับฟุตบอลในประเทศนี้"
เกียรติยศ > นักเตะ

ทีมขาติอังกฤษ
บริติชโฮมแชมเปียนชิป: 1957–58 (ร่วม), 1958–59 (ร่วม), 1959–60 (ร่วม), 1960–61