stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สงครามพร่ากำลัง

บทความนี้เกี่ยวกับกลยุทธ์ทางทหาร สำหรับเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ ดูที่ สงครามพร่ากำลัง (อาหรับ–อิสราเอล)
สงครามพร่ากำลัง (อังกฤษ: attrition warfare) เป็นกลยุทธ์ทางทหารอย่างหนึ่ง คู่สงครามจะทำปฏิบัติการทำลายทรัพยากร กำลังพล และข่มขวัญของข้าศึกอย่างต่อเนื่องยาวนาน จนกระทั่งข้าศึกเข้าสู่วิกฤตด้านกำลังพล ด้านยุทธปัจจัย หรือด้านเศรษฐกิจ เมื่อถึงจุดหนึ่ง ฝ่ายหนึ่งก็จะยอมแพ้ กลยุทธ์แบบนี้เหมาะใช้ในเชิงรับมากกว่าเชิงรุก อย่างไรก็ตาม สงครามพร่ากำลังมักเป็นสงครามที่สองฝ่ายติดอยู่ในสภาพเอาชนะกันอย่างเด็ดขาดไม่ได้สักที ถ้าสองฝ่ายมีสถานะเป็นรัฐทั้งคู่ มักจะลงเอยที่การเปิดโต๊ะเจรจากัน ด้วยมองว่าการดำเนินสงครามเป็นสิ่งที่ไม่คุ้มค่าอีกต่อไป
หากคู่สงครามใช้กลยุทธ์นี้ต่อกัน โดยพื้นฐานแล้วฝ่ายที่มีทรัพยากรเหนือกว่าจะเป็นฝ่ายชนะ แต่ทั้งสองฝ่ายก็จะได้รับความเสียหายมากเช่นกัน นักยุทธศาสตร์ทหารส่วนใหญ่จึงมองว่าสงครามพร่ากำลังเป็นกลยุทธ์ที่ควรหลีกเลี่ยง อย่างที่ซุนวูได้เขียนไว้ว่า "ไม่เคยมีแว่นแคว้นใดได้ประโยชน์จากการศึกสงครามยืดเยื้อ" ตัวอย่างที่ชัดเจนของสงครามพร่ากำลัง ได้แก่ สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยเฉพาะการรบในแนวรบด้านตะวันตกที่ทหารทั้งสองฝ่ายต้องติดหล่มอยู่ในสนามเพลาะเป็นเวลานานหลายปี ยุทธการที่แม่น้ำซอมและยุทธการที่แวร์เดิงเป็นตัวอย่างของการสู้รบที่ต่างฝ่ายต่างพยายามพร่ากำลังของอีกฝ่ายด้วยการใช้ทรัพยากรและกำลังพลจำนวนมาก
แม้ว่าสงครามพร่ากำลังจะสามารถนำไปสู่ชัยชนะได้ในระยะยาว แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการสูญเสียอย่างมหาศาลทั้งในด้านมนุษย์และเศรษฐกิจ นอกจากนี้ กลยุทธ์นี้ยังอาจส่งผลกระทบต่อขวัญกำลังใจของทหารและพลเรือนอย่างร้ายแรง
การคัดลอก

การคัดลอกคือการทำซ้ำข้อมูลหรือสิ่งประดิษฐ์โดยอิงตามอินสแตนซ์ของข้อมลหรือสิ่งประดิษฐ์นั้น และไม่ได้ใช้กระบวนการที่สร้างขึ้นในตอนแรก ด้วย ข้อมูลรูปแบบอะนาล็อก การคัดลอกสามารถทำได้ในระดับความแม่นยำ ที่จำกัดเท่านั้น ซึ่งขึ้นอยู่กับคุณภาพของอุปกรณ์ที่ใช้และทักษะของผู้ปฏิบัติงาน มีการสูญเสียการสร้าง การเสื่อมสภาพ และการสะสมของ "สัญญาณรบกวน" (การเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบสุ่ม) จากต้นฉบับไปสู่การคัดลอกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เมื่อทำการคัดลอก ความเสื่อมนี้สะสมตามแต่ละยุคสมัย ด้วยข้อมูลในรูปแบบดิจิทัล การคัดลอกจึงสมบูรณ์แบบผู้ใชคอมพิวเตอร์้มักใช้การคัดลอกและวางเมื่อเลือกและคัดลอกพื้นที่ของข้อความหรือเนื้อหา
ในงานศิลปะ

ในทัศนศิลป์ การคัดลอกผลงานของปรมาจารย์เป็นวิธีมาตรฐานที่นักเรียนจะได้เรียนรู้การวาดภาพและแกะสลัก บ่อยครั้งศิลปินจะใช้คำนี้ หลังจากให้เครดิตศิลปินต้นฉบับในชื่อสำเนา (ไม่ว่าผลงานทั้งสองจะดูคล้ายกันเพียงใด) เช่น Noon - Rest from Work (after Millet) ของฟินเซนต์ ฟัน โคค และ Le Déjeuner sur l'herbe ของปาโบล ปิกาโซ ในงานประติมากรรม มักทำสำเนาโดยใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น เครื่องชี้ แหนบรับไฟหรือล่าสุดคือระบบเราเตอร์นำทางด้วยคอมพิวเตอร์มาช่วยในการสแกนแบบ 3 มิติ โมเดลสเก และสามารถผลิตได้หลากหลายวัสดุและทุกขนาดที่ต้องการ อีกวิธีหนึ่งในการคัดลอกงานสามมิติคือ การหล่อขี้ผึ้งที่สูญหาย และรูปแบบอื่น ๆ ของ การปั้น และ การหล่อ
ในวรรณคดี

ก่อนที่จะมีการประดิษฐ์แท่นพิมพ์วิธีเดียวที่จะได้รับสำเนาหนังสือคือการคัดลอกด้วยมือ หรือการดูลายมือผู้เขียนหนังสือ ตลอดจนถึงยุคกลางพระสงฆ์คัดลอกตำราทั้งหมดเพื่อเผยแพร่และอนุรักษ์ตำราวรรณกรรม ปรัชญา และศาสนา
ในการทำงานออฟฟิศ

สำนักงานต้องการสำเนาเอกสารมากกว่าหนึ่งชุดในหลายสถานการณ์ โดยปกติแล้วพวกเขาต้องการสำเนาจดหมายโต้ตอบขาออกเพื่อเก็บไว้เป็นหลักฐาน บางครั้งพวกเขาต้องการเผยแพร่สำเนาเอกสารที่พวกเขาสร้างให้กับผู้มีส่วนได้เสียหลายราย
จนถึงช่วงปลายศตวรรษที่ 18 หากสำนักงานต้องการเก็บสำเนาจดหมายที่ส่งออกไป พนักงานจะต้องเขียนสำเนาด้วยมือ เทคโนโลยีนี้ยังคงแพร่หลายตลอดช่วงศตวรรษที่ 19 เพื่อจุดประสงค์เหล่านี้ สำนักงานต่างๆ จ้างพนักงานถ่ายเอกสาร หรือที่เรียกว่าผู้คัดลอก ผู้จด และผู้จดบันทึก
ทางเลือกสองสามทางนอกเหนือจากการคัดลอกด้วยมือถูกคิดค้นขึ้นระหว่างกลางศตวรรษที่ 17 ถึงปลายศตวรรษที่ 18 แต่ไม่มีวิธีใดที่มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อสำนักงาน ในปี ค.ศ. 1780 เจมส์ วัตต์ได้รับสิทธิบัตรสำหรับเครื่องถ่ายเอกสารจดหมาย ซึ่งเจมส์ วัตต์ผลิตตั้งแต่ปีนั้นเป็นต้นมา เครื่องถ่ายเอกสารจดหมายถูกนำมาใช้ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1780 โดยบุคคลเช่นเบนจามิน แฟรงคลิน จอร์จ วอชิงตัน และทอมัส เจฟเฟอร์สัน ในปี ค.ศ. 1785 เจฟเฟอร์สันใช้ทั้งเครื่องพิมพ์แบบอยู่กับที่และแบบพกพาที่ผลิตโดย เจมส์ วัตต์ แอนด์ โค
ในช่วงศตวรรษที่ 19 มีการนำ โฮสต์ของเทคโนโลยีที่แข่งขันกัน มาใช้เพื่อตอบสนองความต้องการในการทำสำเนาในสำนักงานเทคโนโลยีที่ใช้กันมากที่สุดในปี พ.ศ. 2438 ได้รับการระบุไว้ในคำอธิบายหลักสูตรของ วิทยาลัยธุรกิจนิวยอร์ก ในปี พ.ศ. 2438 ว่าสิ่งสำคัญทั้งหมด จดหมายหรือเอกสารจะถูกคัดลอกลงในสมุดจดหมายหรือ สำเนาคาร์บอน และยังให้คำแนะนำในการใช้ มิมีโอกราฟ และอุปกรณ์สำนักงานอื่น ๆ ที่ช่วยประหยัดแรงงาน"
การคัดลอกทางชีวภาพ

โดยทั่วไปแล้ว การคัดลอก ข้อมูลทางพันธุกรรม สามารถเกิดขึ้นได้โดยใช้ การจำลองดีเอ็นเอ ซึ่งสามารถคัดลอกและทำซ้ำข้อมูลได้อย่างแม่นยำในระดับสูง แต่ข้อผิดพลาดเป็นเรื่องปกติ และเกิดขึ้น
การทำสำเนาดิจิทัล

หลักการเดียวกันนี้ถูกนำไปใช้ในรูปแบบดิจิทัลในอุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น ในฮาร์ดดิสก์แต่ในรูปแบบที่แตกต่างกัน ข้อมูลแม่เหล็กบนดิสก์ประกอบด้วย 1 วินาทีและ 0 วินาที ต่างจาก DNA ตรงที่มีข้อมูลเพียงสองประเภท แทนที่จะเป็นสี่ประเภท อย่างไรก็ตาม มันยังคงมีแนวคิดในการถ่ายโอนเชิงขั้ว ในกรณีนี้หัวอ่าน-เขียนทำหน้าที่เป็นตัวกลาง ส่วนข้อมูลที่อ่านว่า "1" สามารถทริกเกอร์การตอบสนองได้เพียงประเภทเดียวเท่านั้น และ "0" สำหรับอีกประเภทหนึ่ง การตอบสนองจากการอ่านเหล่านี้จะถูกแปลงเป็น รูปแบบ ไฟฟ้าที่ถูกส่งผ่านวงจร แม้ว่าจะสามารถแปลงและประมวลผลในภายหลังเพื่อใช้ข้อมูลในรูปแบบอื่นได้ซึ่งสามารถแก้ไขได้หากไฟล์ถูกคัดลอกจากฮาร์ดดิสก์เครื่องหนึ่งไปยังอีกเครื่องหนึ่ง หลักการทำให้มั่นใจได้ว่าข้อมูลจะถูกถ่ายโอนด้วยความเที่ยงตรงสูงเนื่องจากมีเพียงแต่ละประเภทเท่านั้น ของสัญญาณสามารถทริกเกอร์การเขียนข้อมูลได้ประเภทเดียวเท่านั้นในกรณีนี้คือ 1 หรือ 0 ซึ่งไม่รวมข้อยกเว้นในกรณีที่ข้อมูลเขียนไม่ถูกต้องหรือข้อมูลที่มีอยู่เสียหายขณะอยู่บนดิสก์จนไม่สามารถแยกแยะได้ แต่ โดยปกติแล้วฮาร์ดดิสก์จะส่งคืนพื้นที่ว่าไม่สามารถอ่านได้ แนวคิดอีกประการหนึ่งที่ใช้การคัดลอกดิจิทัลคือการคัดลอกเว็บไซต์ การคัดลอกดิจิทัลมีการตีความมากกว่าแนวคิดพื้นฐานของการอ่านและเขียนดิสก์สำเนาดิจิทัลคือตัวอย่างการตีความการทำสำเนาดิจิทัล
แนวคิดการคัดลอก

แนวคิดเรื่องการคัดลอกมีความสำคัญเป็นพิเศษในบางประเด็นของกฎหมายในแต่ละประเด็นหลักของ กฎหมาย ทรัพย์สินทางปัญญามีหลายกรณีที่ได้ขัดเกลาคำถามว่าอะไรคือประเภทของการคัดลอกที่กฎหมายห้าม โดยเฉพาะในด้านต่าง ๆ เช่นกฎหมาย ลิขสิทธิ์
แนวคิดที่เกี่ยวข้องกันคือการลอกเลียนแบบผลงานของผู้อื่นและส่งต่อเป็นของตนเอง โรงเรียนหลายแห่งจะถือว่าการลอกเลียนแบบเป็นการระงับการศึกษา หรือแม้กระทั่งความล้มเหลวของหลักสูตร
ดูสิ่งนี้ด้วย

เครื่องถ่ายเอกสาร
สำเนา
เครื่องทำซ้ำ
ฟอกซ์แบร์เช่
แบบจำลอง
ตัวพิมพ์ดีด
แหล่งข้อมูลอื่น

Dataduplication
Copying Is Not Theft
พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2550)

ระวังสับสนกับ พรรคชาติไทยพัฒนา
| พรรคชาติพัฒนา  |
| --- | --- |

ประธาน: สุวัจน์ ลิปตพัลลภ
หัวหน้า: เทวัญ ลิปตพัลลภ
รองหัวหน้า: สมศักดิ์ กาญจนวัฒนา  สุเมธ ศรีพงษ์   พณาเจือเพ็ชร กฤษณะราช   ยุทธนา วิริยะกิตติ   อรัญ พันธุมจินดา
เลขาธิการ: ประสาท ตันประเสริฐ
รองเลขาธิการ: อรทัย เกิดทรัพย์ องอาจ พฤกษ์พนาเวศ สมบัติ กาญจนวัฒนา
เหรัญญิก: อัญชลี บุสสุวัณโณ
นายทะเบียนสมาชิก: อัครวรรณ เจริญผล
โฆษก: เยาวภา บุรพลชัย
รองโฆษก: ศุภรัศมิ์ ตัณฑเศรณีวัฒน์ มสารัศมิ์ อื้อศรีวงศ์
คำขวัญ: งานดี มีเงิน ของไม่แพง
ก่อตั้ง: 3 ตุลาคม พ.ศ. 2550 (17 ปี)
รวมตัวกับ: พรรครวมใจไทย เปลี่ยนชื่อเป็นพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา   พรรคเพื่อแผ่นดิน เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน  พรรคกล้า เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคชาติพัฒนากล้า
แยกจาก: พรรคไทยรักไทย
ที่ทำการ: 2222/2 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา 86/12 ถนนรัชดาภิเษก แขวงจันทรเกษม เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900 (ที่อยู่เพื่อติดต่อ)
สมาชิกภาพ  (ปี 2566): 15,210 คน
สี:   แดง   น้ำเงิน     เหลือง
สภาผู้แทนราษฎร: 4 / 495
การเมืองไทย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคชาติพัฒนา (อังกฤษ: Chart Pattana Party) หรือในชื่อเดิมว่า รวมใจไทยชาติพัฒนา รวมชาติพัฒนา ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน และ ชาติพัฒนากล้า เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2550 โดยสมาชิกส่วนใหญ่เป็นสมาชิกจากพรรคการเมืองที่เคยมีอยู่แล้ว อาทิ กลุ่มของสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เป็นต้น จัดตั้งเป็นพรรคการเมืองโดยรวมกลุ่มรวมใจไทยเข้ากับพรรคชาติพัฒนา และในปี พ.ศ. 2565 นายกรณ์ จาติกวณิช ได้นำสมาชิกส่วนหนึ่งจากพรรคกล้า เข้ามาสมัครสมาชิกพรรคชาติพัฒนา และกรณ์ก็ได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคชาติพัฒนากล้า และการประชุมใหญ่ในปี พ.ศ. 2567 พรรคชาติพัฒนากล้าได้กลับมาใช้ชื่อเดิมคือ พรรคชาติพัฒนา
ประวัติ

รวมใจไทยชาติพัฒนา เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2550 โดยสมาชิกส่วนใหญ่ อาทิ กลุ่มของนายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เป็นต้น จัดตั้งเป็นพรรคการเมืองโดยรวมกลุ่มรวมใจไทยเข้ากับพรรคชาติพัฒนา มีบุคคลสำคัญทางการเมืองหลายคนเข้าร่วม เช่น ประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์, ดร.พิจิตต รัตตกุล, ศ.ดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์, อุทัย พิมพ์ใจชน, สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ เป็นต้น
ในการประชุมใหญ่สามัญ ครั้งที่ 1/2550 วันที่ 15 ตุลาคม 2550 เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ ที่ประชุมได้มีมติให้ พล.อ.เชษฐา ฐานะจาโร ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค มี นายเกษมสันต์ วีระกุล เป็นรองหัวหน้าพรรค และมีนายประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ เป็นเลขาธิการพรรค
ต่อมาในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 พลเอก เชษฐา ฐานะจาโร หัวหน้าพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา ได้ยื่นใบลาออกจากการเป็นกรรมการบริหารพรรค หัวหน้าพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) สัดส่วน และสมาชิกพรรค หลังจากที่ได้เลือก พลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก หัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน เป็นนายกรัฐมนตรี ซึ่งขัดกับมติของพรรคที่ให้เลือกนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ โดยเจ้าตัวยอมรับว่ารู้สึกไม่สบายใจ ที่มีความเห็นต่างจากพรรค แต่เห็นว่าบ้านเมืองขณะนี้แบ่งเป็น 2 ฝ่าย จึงอยากให้คนกลางเข้ามาบริหารประเทศ โดยคำนึงถึงผลประโยชน์ของบ้านเมืองเป็นหลัก และเชื่อว่ารัฐบาลคงจะบริหารงานลำบาก แต่ก็ขอให้ ส.ส. ทำหน้าที่โดยยึดหลักของกฎหมาย จากนั้นในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ในการประชุมใหญ่วิสามัญ ครั้งที่ 3/2551 ที่ประชุมมีมติเลือก นายแพทย์ วรรณรัตน์ ชาญนุกูล ให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคคนใหม่
ในการประชุมใหญ่สามัญของพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา ประจำปี 2553 เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2553 พรรครวมใจไทยชาติพัฒนาได้เปลี่ยนชื่อพรรคเป็น "รวมชาติพัฒนา" พร้อมกับเปลี่ยนสัญลักษณ์พรรคใหม่ด้วยเป็นรูปรูปหัวช้างจรดปลายงวงช้าง ที่เป็นสัญลักษณ์คู่บ้านเมือง ประกอบขึ้นด้วยแถบสีธงไตรรงค์ ปลายงวงบรรจบด้วยรูปวงกลมสีทอง หมายถึงสุวรรณภูมิอันเป็นศูนย์รวมของชาติไทย
ในการประชุมใหญ่ของพรรคชาติพัฒนากล้า ในปี พ.ศ. 2567 เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2567 พรรคชาติพัฒนากล้าได้เปลี่ยนชื่อเป็น ชาติพัฒนา แบบเดิม และกลับมาใช้โลโก้แบบเดิม
การสมัครรับเลือกตั้ง > การเลือกตั้ง พ.ศ. 2550

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 พรรครวมใจไทยชาติพัฒนา (ในขณะนั้น) ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 9 คน และได้ร่วมกับพรรคพลังประชาชนในการจัดตั้งรัฐบาลถึง 2 ครั้ง คือ รัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช และรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ โดยมี วรรณรัตน์ ชาญนุกูล หัวหน้าพรรค ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน และประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ เลขาธิการพรรค ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
ต่อมาในในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 พรรครวมชาติพัฒนา ได้ร่วมสนับสนุนให้พรรคประชาธิปัตย์เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล โดยพรรคฯ ยังได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีในตำแหน่งเดิมอีกด้วย
การสมัครรับเลือกตั้ง > การเลือกตั้ง พ.ศ. 2554

ในการประชุมใหญ่วิสามัญของพรรครวมชาติพัฒนา ครั้งที่ 1/2554 เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2554 พรรครวมชาติพัฒนา และพรรคเพื่อแผ่นดิน ได้ประกาศรวมตัวกันโดยใช้ชื่อพรรคใหม่ว่า "พรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน"โดยหลังจากมีการยุบสภาแล้ว สมาชิกของพรรคเพื่อแผ่นดิน ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรครวมชาติพัฒนา และดำเนินการจดทะเบียนเปลี่ยนชื่อพรรคต่อนายทะเบียนพรรคการเมือง โดยหลังจากนั้นอีก 3 วันคือในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2554 นายประดิษฐ์ได้ยื่นหนังสือลาออกจากสมาชิกพรรคทำให้พ้นจากตำแหน่งเลขาธิการพรรค ต่อมาอีก 1 อาทิตย์คือในวันที่ 19 เมษายนนาย เกษมสันต์ วีระกุล ได้ยื่นหนังสือลาออกจากสมาชิกพรรคทำให้พ้นจากตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคหลังจากนั้นได้มีการลาออกของกรรมการบริหารพรรคจำนวนมากทำให้เหลือกรรมการบริหารพรรคเพียง 2 คนจึงต้องพ้นจากตำแหน่ง
ต่อมาในการประชุมใหญ่วิสามัญ ครั้งที่ 2/2554 เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2554 ได้มีการเปลี่ยนชื่อพรรคอีกครั้งเป็น พรรคชาติพัฒนา พร้อมกับการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือก นายแพทย์วรรณรัตน์ ให้ดำรงตำแหน่งต่อไปส่วนตำแหน่งเลขาธิการพรรคที่ประชุมมีมติเลือก ร้อยตรี ประพาส ลิมปะพันธุ์ ให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคนใหม่และย้ายที่ทำการพรรคมายังที่ทำการพรรคแห่งใหม่ที่ 357 ถนนสุโขทัย แขวงสวนจิตรลดา เขตดุสิต
การสมัครรับเลือกตั้ง > การเลือกตั้ง พ.ศ. 2557

พรรคชาติพัฒนา ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 ซึ่งกำหนดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยมีพลเอก ธวัชชัย สมุทรสาคร อดีตแม่ทัพภาคที่ 2 เป็นผู้สมัครบัญชีรายชื่อลำดับที่ 1 ได้หมายเลขประจำพรรคคือ หมายเลข 1 แต่การเลือกตั้งในครั้งนี้ได้ถูกประกาศให้เป็นโมฆะ
การสมัครรับเลือกตั้ง > การเลือกตั้ง พ.ศ. 2562

ในการประชุมใหญ่สามัญพรรคชาติพัฒนาเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ที่ประชุมมีมติให้เปลี่ยนแปลงข้อบังพรรคฉบับใหม่พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงตราสัญลักษณ์พรรค จากนั้นในการประชุมใหญ่วิสามัญของพรรค ครั้งที่ 1/2561 เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ได้มีการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่แทนชุดเก่าจำนวน 27 คนซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกนาย เทวัญ ลิปตพัลลภ และนาย ดล เหตระกูล ให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนใหม่
ใน การเลือกตั้งเมื่อวันอาทิตย์ที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 พรรคชาติพัฒนาได้ที่นั่งในสภาทั้งสิ้น 3 ที่นั่งแบ่งเป็นบัญชีรายชื่อ 2 คนคือ นายเทวัญซึ่งได้รับตำแหน่ง รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และ นายดล และแบบแบ่งเขต 1 คนคือนาย วัชรพล โตมรศักดิ์ ต่อมาทางพรรคได้ ส.ส. เพิ่มอีก 1 คนคือ นาย สมัคร ป้องวงศ์ ส.ส. สมุทรสาคร ซึ่งย้ายมาจาก พรรคอนาคตใหม่
ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563 นายเทวัญได้ยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีและได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคในเวลาต่อมา จากนั้นทางพรรคได้จัดการประชุมใหญ่เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่แทนชุดเก่าที่พ้นจากตำแหน่งจำนวน 29 คนเมื่อวันเสาร์ที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกนายเทวัญให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคต่อไปส่วนตำแหน่งเลขาธิการพรรคได้มีการเลือกนาย วัชรพล โตมรศักดิ์ ให้ดำรงตำแหน่งแทนนายดลที่ขยับขึ้นไปดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคพร้อมกับแก้ไขข้อบังคับพรรคโดยได้มีการเปลี่ยนแปลงที่ทำการพรรคจากที่เดิมไปอยู่ที่ 2222/2 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
ในการประชุมใหญ่วิสามัญประจำปีครั้งที่ 1/2565 ของพรรคชาติพัฒนาเมื่อวันเสาร์ที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2565 ที่ประชุมมีฉันทามติให้ นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานที่ปรึกษาพรรคให้ดำรงตำแหน่งประธานพรรค ขณะเดียวกัน พลเอกฐิติวัจน์ กำลังเอก ก็ได้ขอลาออกจากตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคและสมาชิกพรรคเนื่องจากปัญหาสุขภาพ
ต่อมาในการประชุมใหญ่วิสามัญประจำปีครั้งที่ 2/2565 เมื่อวันจันทร์ที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2565 ที่จังหวัดนครราชสีมา ที่ประชุมมีมติเปลี่ยนแปลงข้อบังคับพรรค และชื่อพรรคเป็น พรรคชาติพัฒนากล้า พร้อมกันนี้ยังได้มีมติเลือกนาย กรณ์ จาติกวณิช อดีตหัวหน้าพรรคกล้าให้ดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค กระทั่งเมื่อวันที่ 16 ตุลาคมของปีเดียวกัน ได้มีมติเลือก กรณ์ จาติกวณิช เป็นหัวหน้าพรรค และเทวัญ ลิปตพัลลภ เป็นเลขาธิการพรรค ปัจจุบันทางพรรคได้ใช้อาคารเลขที่ 86/12 ถนนรัชดาภิเษก แขวงจันทรเกษม เขตจตุจักร ซึ่งเป็นที่ทำการพรรคกล้ามาใช้เป็นที่อยู่เพื่อติดต่อ
การสมัครรับเลือกตั้ง > การเลือกตั้ง พ.ศ. 2566

พรรคชาติพัฒนากล้าได้ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสองรายได้แก่ ประสาท ตันประเสริฐและ นายแพทย์ วรรณรัตน์ ชาญนุกูล
ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 กรณ์ จาติกวณิช ประกาศลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคชาติพัฒนากล้าทางเฟสบุ๊คของเขา โดยทางพรรคชาติพัฒนากล้ามีกำหนดจัดประชุมใหญ่ในวันจันทร์ที่ 21 สิงหาคม 2566 เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ จากนั้นในวันจันทร์ที่ 21 สิงหาคม 2566 พรรคชาติพัฒนากล้าได้จัดการประชุมใหญ่สามัญครั้งที่ 2/2566 ที่โรงแรมเซ็นทาราโคราช เพื่อรายงานผลการเลือกตั้งทั่วไป รวมถึงเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกนายเทวัญ ลิปตพัลลภ รักษาการเลขาธิการพรรค, อดีตหัวหน้าพรรคและอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค ส่วนตำแหน่งเลขาธิการพรรคเป็นของนายประสาท ตันประเสริฐ ส.ส. นครสวรรค์ นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เป็นประธานพรรค ส่วนนายกรณ์อดีตหัวหน้าพรรคยังคงเป็นสมาชิกพรรค จากนั้นในวันที่ 11 ตุลาคม 2566 นายอรรถวิชช์ได้ยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคโดยให้เหตุผลว่าเพื่อแก้ไขปัญหาเครดิตบูโรและผลักดันร่างกฎหมายเครดิตบูโรฉบับประชาชน แต่ยังคงเป็นสมาชิกพรรค
ต่อมาเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 วุฒิพงศ์ ทองเหลา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี ซึ่งถูกขับออกจากพรรคก้าวไกลกรณีคุกคามทางเพศ ได้สมัครเป็นสมาชิกพรรคชาติพัฒนากล้า และในวันเดียวกัน นายกรณ์ จาติกวณิช อดีตหัวหน้าพรรค ได้ลาออกจากสมาชิกพรรคชาติพัฒนากล้า
ในวันที่ 25 เมษายน 2567 พรรคชาติพัฒนากล้าได้จัดประชุมใหญ่สามัญ ประจำปี 2567 เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคในตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคที่ว่างลง 2 ตำแหน่ง ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือก นายวุฒิพงศ์ ทองเหลา ส.ส. ปราจีนบุรี และนายอรัญ พันธุมจินดา อดีตรองเลขาธิการพรรค เป็นรองหัวหน้าพรรค พร้อมกับการแก้ไขข้อบังคับพรรคเปลี่ยนแปลงชื่อพรรคกลับมาเป็น พรรคชาติพัฒนา รวมถึงเปลี่ยนแปลงตราสัญลักษณ์พรรค
ผู้บริหาร > หัวหน้าพรรค

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | รูปภาพ | ชื่อ | เริ่มดำรงตำแหน่ง | สิ้นสุดวาระ |
| 1 |  | อานุภาพ นันทพันธุ์ | 3 ตุลาคม พ.ศ. 2550 | 14 ตุลาคม พ.ศ. 2550 |
| 2 |  | เชษฐา ฐานะจาโร | 15 ตุลาคม พ.ศ. 2550 | 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 |
| 3 |  | วรรณรัตน์ ชาญนุกูล | 26 ธันวาคม พ.ศ. 2551 | 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 |
| 4   (ครั้งที่ 1) |  | เทวัญ ลิปตพัลลภ | 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 | 16 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 5 |  | กรณ์ จาติกวณิช | 21 ตุลาคม พ.ศ. 2565 | 25 มิถุนายน พ.ศ. 2566 |
| - |  | วัชรพล โตมรศักดิ์     (รักษาการ) | 25 มิถุนายน พ.ศ. 2566 | 21 สิงหาคม พ.ศ. 2566 |
| 4   (ครั้งที่ 2) |  | เทวัญ ลิปตพัลลภ | 21 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | ปัจจุบัน |
ผู้บริหาร > เลขาธิการพรรค

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 |  | วรรณรัตน์  ชาญนุกูล | 3 ตุลาคม พ.ศ. 2550 | 15 ตุลาคม พ.ศ. 2550 |
| 2 |  | ประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ | 15 ตุลาคม พ.ศ. 2550 | 12 เมษายน พ.ศ. 2554 |
| 3 |  | ร้อยตรีประพาส ลิมปะพันธุ์ | 18 กันยายน พ.ศ. 2554 | 30 ตุลาคม พ.ศ. 2555 |
| 4 |  | ประเสริฐ บุญชัยสุข | 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 | 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 |
| 5 |  | ดล เหตระกูล | 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 | 15 สิงหาคม พ.ศ. 2563 |
| 6 |  | วัชรพล โตมรศักดิ์ | 15 สิงหาคม พ.ศ. 2563 | 16 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 7 |  | เทวัญ ลิปตพัลลภ | 16 ตุลาคม พ.ศ. 2565 | 21 สิงหาคม พ.ศ. 2566 |
| 8 |  | ประสาท ตันประเสริฐ | 21 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | ปัจจุบัน |
การเลือกตั้ง > ผลการเลือกตั้งทั่วไป

| การเลือกตั้ง | จำนวนที่นั่ง | คะแนนเสียงทั้งหมด | สัดส่วนคะแนนเสียง | ที่นั่งเปลี่ยน | ผลการเลือกตั้ง | ผู้นำเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2550 | 9 / 500 | 4,135,658 | 1.88% |  9 | ร่วมรัฐบาล | พลเอก เชษฐา ฐานะจาโร |
| 2554 | 7 / 500 | 495,762 | 1.52% |  2 | ร่วมรัฐบาล | วรรณรัตน์ ชาญนุกูล |
| 2557 | การเลือกตั้งเป็นโมฆะ | การเลือกตั้งเป็นโมฆะ | การเลือกตั้งเป็นโมฆะ | การเลือกตั้งเป็นโมฆะ | การเลือกตั้งเป็นโมฆะ | สุวัจน์ ลิปตพัลลภ |
| 2562 | 3 / 500 | 244,770 | 0.69% |  4 | ร่วมรัฐบาล | สุวัจน์ ลิปตพัลลภ |
| 2566 | 2 / 500 | 212,676 | 0.54% |  1 | ร่วมรัฐบาล | กรณ์ จาติกวณิช |
แหล่งข้อมูลอื่น

พรรคชาติพัฒนา ที่เฟซบุ๊ก
chartpattana.org
| ด ค กพรรคการเมืองไทย |
| --- | --- |
พรรคในสภาผู้แทนราษฎรไทย  (สมัยล่าสุด, พ.ศ. 2566–ปัจจุบัน):  พรรคประชาชน (143)  พรรคเพื่อไทย (142)  พรรคภูมิใจไทย (70)  พรรครวมไทยสร้างชาติ (36)  พรรคประชาธิปัตย์ (25)  พรรคกล้าธรรม (24)  พรรคพลังประชารัฐ (20)  พรรคชาติไทยพัฒนา (10)  พรรคประชาชาติ (9)  พรรคไทยสร้างไทย (6)  พรรคชาติพัฒนา (3)  พรรคไทรวมพลัง (2)  พรรคประชาธิปไตยใหม่ (1)  พรรคเป็นธรรม (1)  พรรคเสรีรวมไทย (1)  พรรคไทยก้าวหน้า (1) 
พรรคที่เคยเป็นแกนนำรัฐบาล:  คณะราษฎร  พรรคสหชีพ  พรรคแนวรัฐธรรมนูญ  พรรคประชาธิปัตย์  พรรคธรรมาธิปัตย์ (พ.ศ. 2498)  พรรคเสรีมนังคศิลา  พรรคชาติสังคม  พรรคสหประชาไทย  พรรคกิจสังคม  พรรคชาติไทย  พรรคสามัคคีธรรม  พรรคความหวังใหม่  พรรคไทยรักไทย  พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)  พรรคเพื่อไทย  พรรคพลังประชารัฐ 
พรรคที่เคยมีสมาชิก ในสภาผู้แทนราษฎร:  กล้าธรรม  ก้าวหน้า (พ.ศ. 2488)  ก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)  ก้าวไกล  กิจประชาคม  กิจประชาธิปไตย (พ.ศ. 2522)  กิจสังคม  เกษตรกร (พ.ศ. 2517)  เกษตรสังคม  ขบวนการไฮด์ปาร์ค  ครูไทยเพื่อประชาชน  ความหวังใหม่  ชาติไทย  ชาติไทยพัฒนา  ชาตินิยม  ชาติประชาชน (พ.ศ. 2522)  ชาติประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525)  ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)  ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2550)  ชาติสังคม  ถิ่นไทย  ท้องที่ไทย  ไท (พ.ศ. 2517)  ไท (พ.ศ. 2539)  ไทรวมพลัง  ไทรักธรรม  ไทสังคม  ไทยก้าวหน้า (พ.ศ. 2565)  ไทยรักไทย  ไทยสร้างไทย  ไทยศรีวิไลย์  ธรรมสังคม  ธรรมาธิปไตย  ธรรมาธิปัตย์ (พ.ศ. 2498)  นำไทย  แนวประชาธิปไตย  แนวรัฐธรรมนูญ  แนวร่วมสังคมนิยม  ประชากรไทย  ประชาชน (พ.ศ. 2490)  ประชาชน (พ.ศ. 2531)  ประชาชน (พ.ศ. 2567)  ประชาชนปฏิรูป  ประชาชาติ (พ.ศ. 2561)  ประชาธรรม  ประชาธรรมไทย  ประชาธิปไตย  ประชาธิปไตยใหม่  ประชาธิปัตย์  ประชานิยม  ประชาภิวัฒน์ (พ.ศ. 2561)  ประชาราช  ประชาราษฎร์ (พ.ศ. 2501)  ประชาเสรี  เป็นธรรม  แผ่นดินไทย (พ.ศ. 2517)  พลังชล  พลังท้องถิ่นไท  พลังธรรม  พลังธรรมใหม่  พลังปวงชนไทย  พลังประชาชน (พ.ศ. 2517)  พลังประชาชน (พ.ศ. 2541)  พลังประชารัฐ  พลังสังคมประชาธิปไตย  พลังสังคมใหม่  พลังใหม่  พลเมืองไทย  พัฒนาจังหวัด  พิทักษ์ไทย  เพื่อชาติ  เพื่อชาติไทย  เพื่อไทย  เพื่อแผ่นดิน  ฟื้นฟูชาติไทย  ภูมิใจไทย  มวลชน  มหาชน  มาตุภูมิ  มัชฌิมาธิปไตย  รักประเทศไทย  รักษ์ผืนป่าประเทศไทย  รักษ์สันติ  รวมไทยสร้างชาติ  รวมแผ่นดิน  รวมพลัง  ราษฎร (พ.ศ. 2529)  แรงงาน  เศรษฐกิจใหม่  เศรษฐกร  สนับสนุนนโยบายเกรียงศักดิ์  สยามปฏิรูป  สยามใหม่  สหชีพ  สหประชาไทย  สหประชาธิปไตย  สหภูมิ  สังคมก้าวหน้า  สังคมชาตินิยม  สังคมนิยมแห่งประเทศไทย  สังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525)  สันติชน  สัมมาชีพ-ช่วยชาวนา  สามัคคีธรรม  เสรีชน  เสรีธรรม (พ.ศ. 2522)  เสรีธรรม (พ.ศ. 2535)  เสรีนิยม (พ.ศ. 2525)  เสรีประชาธิปไตย  เสรีมนังคศิลา  เสรีรวมไทย  ใหม่  อธิปัตย์  อนาคตใหม่  อิสระ (พ.ศ. 2499)  อิสระ (พ.ศ. 2512)  เอกภาพ 
  สถานีย่อย:การเมือง  การเมืองไทย 
| ด ค กพรรคชาติพัฒนา |
| --- | --- | --- |
| หัวหน้าพรรค |  อานุภาพ นันทพันธ์  เชษฐา ฐานะจาโร  วรรณรัตน์ ชาญนุกูล  เทวัญ ลิปตพัลลภ(1)  กรณ์ จาติกวณิช  เทวัญ ลิปตพัลลภ(2)  |  |
| เลขาธิการพรรค |  วรรณรัตน์ ชาญนุกูล  ประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์  ประพาส ลิมปะพันธุ์  ประเสริฐ บุญชัยสุข  ดล เหตระกูล  วัชรพล โตมรศักดิ์  เทวัญ ลิปตพัลลภ  ประสาท ตันประเสริฐ  |  |
| ผู้นำเลือกตั้ง | สุวัจน์ ลิปตพัลลภ · กรณ์ จาติกวณิช |  |
| ดูเพิ่ม |  พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)  พรรครวมใจไทย (พ.ศ. 2550)  พรรคเพื่อแผ่นดิน  พรรคกล้า  |  |
พิจารณ์ เชาวพัฒนวงศ์

| พิจารณ์ เชาวพัฒนวงศ์ท> ม. |
| --- | --- |
พิจารณ์ ใน พ.ศ. 2563

กรรมการบริหารพรรคประชาชน
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  9 สิงหาคม พ.ศ. 2567  (214 วัน)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ
ดำรงตำแหน่ง 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2566 (3 ปี 361 วัน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 (46 ปี) เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: อนาคตใหม่ (2561–2563) ก้าวไกล (2563–2567) ประชาชน (2567–ปัจจุบัน)
ทรัพย์สินสุทธิ: 261 ล้านบาท

พิจารณ์ เชาวพัฒนวงศ์ (เกิด 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521) ชื่อเล่น จ้อน เป็นนักการเมืองชาวไทย กรรมการบริหารพรรคประชาชน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ และอดีตรองหัวหน้าพรรคก้าวไกล
ประวัติ

พิจารณ์ เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ที่เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า จากสถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การทำงาน > ธุรกิจ

พิจารณ์ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับการนำเข้าและส่งออก เครื่องมือช่างและอุปกรณ์สำหรับงานก่อสร้าง และอุตสาหกรรม ต่อมาทำธุรกิจโรงงานผลิตอุปกรณ์งานช่างภายใต้แบรนด์ "Pumpkin" โดยขยายธุรกิจไปยังประเทศจีนเพื่อเป็นฐานส่งออกเครื่องมือช่างแบรนด์ไทยสู่ประเทศต่างๆ ทั่วโลก นอกจากนี้ พิจารณ์ยังให้ความสำคัญเกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของคนไทย เขามองว่าเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์จะมีบทบาทสำคัญในอนาคตไม่กี่ปีข้างหน้า ประเทศไทยจึงจำเป็นที่จะต้องปรับตัวและรับมือ