stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฌ็อง-ลุก กอดาร์
ผลงานภาพยนตร์ที่โดดเด่น

1960 Breathless
1960 Le Petit soldat
1961 A Woman Is a Woman
1962 My Life to Live
1963 Les Carabiniers
1963 Contempt
1964 Band of Outsiders
1964 A Married Woman
1965 Alphaville
1965 Pierrot le Fou
1966 Masculin Féminin
1966 Made in U.S.A
1967 Two or Three Things I Know About Her
1967 La Chinoise
1967 Week-end
1968 A Film Like Any Other
1968 One Plus One
1969 Le Gai savoir
1969 British Sounds
1970 Wind from the East (Le Vent d'est)
1971 Struggle in Italy (Lotte in Italia)
1971 Vladimir et Rosa
1972 Tout Va Bien
1974 Here and Elsewhere
1975 Number Two
1976 How's It Going?
1980 Every Man for Himself
1982 Passion
1983 First Name: Carmen
1985 Hail Mary
1985 Détective
1987 King Lear
1987 Keep Your Right Up
1990 New Wave
1991 Germany Year 90 Nine Zero
1993 The Kids Play Russian
1993 Oh Woe Is Me
1994 JLG/JLG – Self-Portrait in December
1996 For Ever Mozart
2001 In Praise of Love
2004 Notre musique
2010 Film Socialisme
2014 Goodbye to Language
2018 The Image Book
ฌ็อง-แกลร์ โตดีโบ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ฌ็อง-แกลร์ โตดีโบ
วันเกิด:   (1999-12-30) 30 ธันวาคม ค.ศ. 1999 (24 ปี)
สถานที่เกิด:  กาแยน เฟรนช์เกียนา
ส่วนสูง:  1.90 m (6 ft 3 in)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก / กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  โอเฌเซ นิส
หมายเลข:  25
สโมสรเยาวชน
2007–2016:  Les Lilas
2016–2018:  ตูลูซ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2017–2018 |  ตูลูซ เบ |  9 |  (0) |
| 2018–2019 |  ตูลูซ |  10 |  (1) |
| 2019–2021 |  บาร์เซโลนา |  4 |  (0) |
| 2020 |  → ชัลเคอ 04 (loan) |  8 |  (0) |
| 2020–2021 |  → ไบฟีกา (ยืมตัว) |  0 |  (0) |
| 2021 |  → โอเฌเซ นิส (ยืมตัว) |  15 |  (1) |
| 2021– |  โอเฌเซ นิส |  70 |  (1) |
ทีมชาติ‡
| 2018–2019 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 20 ปี |  9 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2021
ฌ็อง-แกลร์ โตดีโบ (ฝรั่งเศส: Jean-Clair Todibo; เกิด 30 ธันวาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันลงเล่นทั้งในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก และกองกลางตัวรับ ให้กับโอเฌเซ นิส ในลีกเอิงฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของ ฌ็อง-แกลร์ โตดีโบ ที่ BDFutbol
ข้อมูลของ ฌ็อง-แกลร์ โตดีโบ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
France profile เก็บถาวร 2019-03-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at FFF
Toulouse profile เก็บถาวร 2018-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดยุกแห่งบูร์บง

| ดยุกแห่งบูร์บง |
| --- | --- |
ตราอาร์มประจำบรรดาศักดิ์
สถาปนา: ค.ศ. 1327
องค์แรก: หลุยส์ที่ 1 ดยุกแห่งบูร์บง
องค์ปัจจุบัน: หลุยส์ อัลฟอนส์เซร์ ดยุกแห่งอ็องฌู
คู่สมรส: มาเรีย มาร์กูริเต ดัสเชสแห่งอ็องฌู
ตราอาร์มของ “ดยุกแห่งบูร์บอง” ค.ศ. 1327-ค.ศ. 1410
ดยุกแห่งบูร์บอง (ฝรั่งเศส: Duc de Bourbon, อังกฤษ: Duke of Bourbon) เป็นบรรดาศักดิ์ขุนนางของฝรั่งเศสที่ก่อตั้งเป็นครั้งแรกในครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 14 สำหรับบุตรชายคนโตของโรเบิร์ต เคานท์แห่งแคลร์มงต์และเบียทริซแห่งเบอร์กันดีผู้เป็นทายาทของลอร์ดแห่งบูร์บอง ในปี ค.ศ. 1416 เมื่อจอห์นแห่งวาลัวส์ ดยุกแห่งบูร์บองเสียชีวิตลง ดยุกแห่งบูร์บองต่อมาก็เป็นดยุกแห่งโอแวร์ญด้วย
แม้ว่าสายดยุกแห่งบูร์บองจะมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1527 แต่ดยุกแห่งบูร์บองก็เป็นต้นตอของราชวงศ์บูร์บองที่กลายมาเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสและสเปนต่อมา หลังจาก ค.ศ. 1527 ดยุกแห่งบูร์บองก็เป็นบรรดาศักดิ์ที่มอบให้แก่เจ้าชายแห่งคองเด (Princes of Condé) และบุตรชายของพระราชวงศ์ฝรั่งเศส
ฌ็อง-ฌัก รูโซ

| ฌ็อง-ฌัก รูโซ |
| --- | --- |
ฌ็อง-ฌัก รูโซ ในปี 1753.
เกิด: 28 มิถุนายน ค.ศ. 1712(1712-06-28) เจนีวา, สาธารณรัฐเจนีวา
เสียชีวิต: 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1778(1778-07-02) (66 ปี) แอร์แมน็องวิลล์, ฝรั่งเศส

ยุค: ปรัชญาศตวรรษที่ 18 (ปรัชญาสมัยใหม่)
แนวทาง: ปรัชญาตะวันตก
สำนัก: ทฤษฎีสัญญาประชาคม ศิลปะจินตนิยม
ความสนใจหลัก: ปรัชญาการเมือง,ดนตรี, การศึกษา, วรรณกรรม, อัตชีวประวัติ
แนวคิดเด่น: General will, amour de soi, amour-propre, moral simplicity of humanity, child-centered learning, civil religion, popular sovereignty, positive liberty
 ได้รับอิทธิพลจาก เพลโต, อาริสโตเติล, มาเกียเวลลี, มงไตแง, เดการ์ต, โกรทิอุส, ฮอบส์, สปิโนซา, ฟูเฟนดอร์ฟ, ล็อก, มงแต็สกีเยอ, กอนดีลา, ดีเดอโร, วอลแตร์, ดาเลมแบร์, เดปีแนย์ 
 เป็นอิทธิพลต่อ อิมมานูเอล คานต์, การปฏิวัติฝรั่งเศส, รอแบ็สปีแยร์, แซ็ง-ฌุสต์, ศิลปะจินตนิยม, เดวิด ฮูม, โทมัส เพน, เอ็ดมันด์ เบิร์ก, อดัม สมิธ, วอลสตันคราฟ, ฟิชเทอ, เฮเกิล, คาร์ล มากซ์, ฟรีดริช เองเงิลส์, ฌ็อง-ปอล ซาทร์, เกอเทอ, เลโอ ตอลสตอย 
 
ลายมือชื่อ

ฌ็อง-ฌัก รูโซ (ฝรั่งเศส: Jean-Jacques Rousseau; 28 มิถุนายน พ.ศ. 2255 - 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2321) เป็นนักปรัชญา นักเขียน นักทฤษฎีการเมือง และนักประพันธ์เพลงที่ฝึกหัดด้วยตนเองแห่งยุคเรืองปัญญา
งานเรื่อง วจนิพนธ์ว่าด้วยความไม่เท่าเทียม และ สัญญาประชาคม ของเขาเป็นหลักสำคัญในความคิดการเมืองและสังคมสมัยใหม่
ปรัชญาของรูโซ

คำสอนของเขาสอนให้คนหันกลับไปหาธรรมชาติ (back to nature) เป็นการยกย่องคุณค่าของคนว่า "ธรรมชาติของคนดีอยู่แล้วแต่สังคมทำให้คนไม่เสมอภาคกัน" เขาบอกว่า "เหตุผลมีประโยชน์ แต่มิใช่คำตอบของชีวิต ดังนั้นเราจึงต้องพึ่งความรู้สึก สัญชาตญาณและอารมณ์ของเราเอง ให้มากกว่าเหตุผล"
ปรัชญาของรูโซ > ทฤษฎีคนเถื่อนใจธรรม

รูโซเชื่อว่ามนุษย์นั้นเป็นคนดีโดยธรรมชาติ หรือเป็น "คนเถื่อนใจธรรม" (noble savage) เมื่ออยู่ในสภาวะธรรมชาติ (สภาวะเดียวกันกับสัตว์อื่น ๆ และเป็นสภาพที่มนุษย์อยู่มาก่อนที่จะมีการสร้างอารยธรรม และสังคม) แต่ถูกทำให้แปดเปื้อนโดยสังคม เขามองสังคมว่าเป็นสิ่งที่ถูกประดิษฐ์ขึ้น และเชื่อว่าการพัฒนาของสังคม โดยเฉพาะการเพิ่มขึ้นของการพึ่งพากันในสังคมนั้น เป็นสิ่งที่อันตรายต่อความเป็นอยู่ของมนุษย์
ความเรียงชื่อ "การบรรยายเกี่ยวกับศิลปะและวิทยาศาสตร์" (พ.ศ. 2293) ที่ได้รับรางวัลของเมือง ได้อธิบายว่าความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์นั้น ไม่เป็นประโยชน์กับมนุษย์ เขาได้เสนอว่าพัฒนาการของความรู้ทำให้รัฐบาลมีอำนาจมากขึ้น และทำลายเสรีภาพของปัจเจกชน เขาสรุปว่าพัฒนาการเชิงวัตถุนั้น จะทำลายโอกาสของความเป็นเพื่อนที่จริงใจ โดยจะทำให้เกิดความอิจฉา ความกลัว และ ความระแวงสงสัย
งานชิ้นถัดมาของเขา การบรรยายว่าด้วยความไม่เสมอภาค ศึกษาเกี่ยวกับการพัฒนาและการทำลายของมนุษย์ ตั้งแต่ในสมัยโบราณ จนถึงสมัยใหม่ เขาเสนอว่ามนุษย์ในยุคแรกสุดนั้น เป็นมนุษย์ครึ่งลิงและอยู่แยกกัน มนุษย์แตกต่างจากสัตว์เนื่องจากมีเจตจำนงเสรี (free will) และเป็นสิ่งที่สามารถแสวงหาความสมบูรณ์แบบได้ เขายังได้กล่าวว่ามนุษย์ยุคบุคเบิกนี้มีความต้องการพื้นฐาน ที่จะดูแลรักษาตนเอง และมีความรู้สึกห่วงหาอาทรหรือความสงสาร เมื่อมนุษย์ถูกบังคับให้ต้องมีความสัมพันธ์กันมากขึ้นเนื่องจากการเพิ่มขึ้นของประชากร จึงได้เกิดการปรับเปลี่ยนทางด้านจิตวิทยา และได้เริ่มให้ความสำคัญกับความคิดเห็นของคนอื่น ๆ ว่าเป็นสิ่งสำคัญต่อการมีชีวิตที่ดีของตนเอง รูโซได้เรียกความรู้สึกใหม่นี้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการผลิบานของมนุษย์
รูโซ มีชีวิตอยู่ในช่วงรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ จนถึงรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีของประเทศไทย เกิดในเจนีวา สวิตเซอร์แลนด์ งานเขียนของเขาส่งอิทธิพลต่อการปฏิวัติฝรั่งเศสด้วย
ฌ็อง-บาติสต์ เดอ ลา ซาล

| ฌ็อง-บาติสต์ เดอ ลา ซาล |
| --- | --- |

บาทหลวง
เกิด: 30 เมษายน ค.ศ. 1651 เมืองแร็งส์ จังหวัดช็องปาญ ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 7 เมษายน ค.ศ. 1719 แซ็ง-ยง เมืองรูอ็อง ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก 
เป็นนักบุญ: 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1900  โดย สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13
วันฉลอง: 7 เมษายน
องค์อุปถัมภ์: ครู คณะภราดาลาซาล
นักบุญฌ็อง-บาติสต์ เดอ ลา ซาล (ฝรั่งเศส: Jean-Baptiste de La Salle; 30 เมษายน ค.ศ. 1651 – 7 เมษายน ค.ศ. 1719) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวฝรั่งเศส ผู้ก่อตั้งคณะภราดาลาซาล ซึ่งเป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่มีบทบาทสำคัญในด้านการจัดการศึกษาแก่เยาวชน ท่านได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1900 และได้รับยกย่องว่าเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ครูอาจารย์
ประวัติ

เดอ ลา ซาล เกิดในตระกูลขุนนาง ที่เมืองแร็งส์ แคว้นช็องปาญาร์แดน ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1651 เป็นบุตรคนโตสุดในบรรดาพี่น้องทั้งหมดสิบคน ได้รับศีลโกนเมื่ออายุ 11 ปี และได้เป็นแคนอนประจำอาสนวิหารแม่พระแห่งแร็งส์เมื่อายุได้ 15 ปี ศึกษาจนจบปริญญาเอกสาขาวิชาเทววิทยา แล้วรับศีลอนุกรมขั้นบาทหลวงเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1678 ขณะมีอายุได้ 26 ปี
เดอ ลา ซาล ได้อุทิศตนทำงานด้านการศึกษาอย่างจริงจังเพื่อช่วยเหลือเด็กยากจนในประเทศฝรั่งเศสสมัยนั้นให้มีการศึกษา จึงรวมกลุ่มชายที่มีความกระตือรือร้นจะทำงานด้านการศึกษาตั้งเป็นคณะภราดาลาซาลซึ่งเป็นคณะนักบวชที่เน้นงานสอนเด็กเหล่านั้นโดยเฉพาะ สมาชิกของคณะมีเฉพาะภราดา นับเป็นคณะนักบวชฆราวาสคณะแรกที่เน้นงานสอน และยังเป็นต้นแบบให้คณะนักบวชอื่น ๆ ที่เน้นการสอนที่เกิดขึ้นภายหลังด้วย ท่านยังริเริ่มให้ใช้ภาษาท้องถิ่นในการเรียนการสอนแทนการใช้ภาษาละตินที่ทำมาแต่เดิม เป็นผู้บุกเบิกการอบรมวิชาชีพครู ได้ก่อตั้งวิทยาลัยครูที่เมืองแร็งส์ ปารีส และแซ็ง-เดอนี และตั้งโรงเรียนขึ้นอีกหลายแห่งในฝรั่งเศส สอนในระดับชั้นประถมศึกษา มัธยมศึกษา อาชีวศึกษา
ฌ็อง-บาติสต์ เดอ ลา ซาล ถึงแก่มรณกรรมที่แซ็ง-ยง เมืองรูอ็อง ประเทศฝรั่งเศส ในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1719 (ซึ่งเป็นวันศุกร์ประเสริฐประจำปีนั้น) ขณะมีอายุย่าง 68 ปี เรลิกของท่านถูกเก็บรักษาไว้ที่ศูนย์กลางคณะภราดาลาซาล กรุงโรม ประเทศอิตาลี
การประกาศเป็นนักบุญ

บาทหลวงฌ็อง-บาติสต์ เดอ ลา ซาล ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1888 ต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1900 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 นอกจากนี้สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 ยังยกย่องให้ท่านเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ครูอาจารย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950
ดยุกแห่งแบร์รี

| ดยุกแห่งแบร์รี |
| --- | --- |
ตราอาร์มประจำบรรดาศักดิ์
เจ้าหญิงมาเรีย-คาโรลีน แห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง ดัสเชสแห่งแบร์รี ดัสเชสแห่งแบร์รีพระองค์สุดท้าย
สถาปนา: ตุลาคม ค.ศ. 1360
สิ้นสุด: 17 เมษายน ค.ศ. 1870
องค์แรก: ฌ็อง ดยุกแห่งแบร์รี
องค์สุดท้าย: เจ้าหญิงมาเรีย-คาโรลีน แห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง ดัสเชสแห่งแบร์รี
ตราอาร์มของ “ดยุกแห่งแบร์รี” หลัง ค.ศ. 1376
ดยุกแห่งแบร์รี (ฝรั่งเศส: duc de Berry, อังกฤษ: Duke of Berry) เป็นบรรดาศักดิ์ขุนนางของฝรั่งเศสที่มอบให้แก่พระราชวงศ์ชั้นรอง แบร์รีที่เป็นที่ตั้งของดัชชีในปัจจุบันประกอบด้วยจังหวัดแชร์, แองดร์ และ บางส่วนของเวียนน์ การก่อตั้งครั้งแรกเป็นการก่อตั้งสำหรับจอห์นผู้เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามของพระเจ้าจอห์นที่ 2 แห่งฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1360
ฌ็อง-บาติสต์-ซีเมอง ชาร์แด็ง

ฌ็อง-บาติสต์-ซีเมอง ชาร์แด็ง (ฝรั่งเศส: Jean-Baptiste-Siméon Chardin; 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1699 - 6 ธันวาคม ค.ศ. 1779) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพนิ่ง
ชาร์แด็งผู้เกิดและใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในในปารีสเป็นบุตรของช่างทำตู้ ชาร์แด็งพำนักอยู่ที่เลฟต์แบงก์จนกระทั่งปี ค.ศ. 1757 เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศสพระราชทานห้องเขียนภาพในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
ชาร์แด็งทำสัญญาสมรสกับมาร์เกอริต แซ็งตาร์ในปี  ค.ศ. 1723 แต่ไม่ได้ทำการสมรสจนกระทั่งในปี ค.ศ. 1731 ชาร์แด็งฝึกงานกับจิตรกรประวัติศาสตร์ปีแยร์-ฌัก กาแซ็ส และนอแอล-นีกอลา กัวแปล และในปี  ค.ศ. 1724  ก็ได้เป็นมาสเตอร์ของสถาบันแซ็ง-ลุก
หลังจากการเสนอภาพ  "The Ray" ในปี  ค.ศ. 1728 ชาร์แด็งก็ได้รับเข้าเป็นสมาชิกของราชสถาบันจิตรกรรมและประติมากรรม ปีต่อมาชาร์แด็งก็ลาออกจากสถาบันแซ็ง-ลุก
ดูเพิ่ม

ภาพนิ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฌ็อง-บาติสต์-ซีเมอง ชาร์แด็ง
Chardin exhibition at the Metropolitan Museum of Art
Getty Museum: Chardin.
WebMuseum: Jean-Baptiste-Siméon Chardin.
www.Jean-Baptiste-Simeon-Chardin.org เก็บถาวร 2014-03-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 124 works by Jean-Baptiste-Siméon Chardin.
Artcylopedia: Jean-Baptiste Siméon Chardin - identifies where Chardin's work is in galleries and museums around the world.
Web Gallery of Art: Chardin.
Neil Jeffares, Dictionary of pastellists before 1800, online edition
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
ดรามา (ประเทศกรีซ)

41°9′N 24°8′E﻿ / ﻿41.150°N 24.133°E﻿ / 41.150; 24.133
ดรามา (กรีก: Δράμα [ˈðrama], อังกฤษ: Drama) ในภาษาโบราณว่า ดราเบสกุส (Δράβησκος) เป็นเมืองและเทศบาลในทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกรีซ เมืองดรามาเป็นเมืองหลวงของเขตการปกครองดรามาที่ตั้งอยู่ภายในเขตมาเคโดเนียตะวันออกและเธรซ ประชากรในเมืองมี 42,501 คน (2544)
ฌ็องที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ดยุกแห่งบูร์กอญ
| ฌ็องที่ 1 แห่งบูร์กอญ |
| --- | --- |
 
ขุนนางฝรั่งเศส
เกิด: 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1371 Pontoise, ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 10 กันยายน ค.ศ. 1419 Montereau, ฝรั่งเศส
บิดา: ฟิลิปที่ 2 ดยุกแห่งบูร์กอญ
มารดา: มาร์กาเร็ตที่ 3 เคานเทสแห่งฟลานเดอร์ส
ภรรยา: มาร์กาเร็ตแห่งบาวาเรีย
บุตร/ธิดา: บางคน ฟิลลิปเดอะกูด ดยุกแห่งบูร์กอญ
บทบาท/งาน: ผู้นำของฝ่ายบูร์กอญในสงครามร้อยปี
ขุนนางฝรั่งเศส - กษัตริย์ฝรั่งเศส - ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
ฌ็องที่ 1 แห่งบูร์กอญ (ฝรั่งเศส: Jean I de Bourgogne) สมญานาม ฌ็องผู้ไม่กลัว (ฝรั่งเศส: Jean sans Peur) เป็นขุนนางชาวฝรั่งเศสผู้มีบทบาทสำคัญในสงครามร้อยปี
ฌ็องเป็นบุตรของฟิลิปที่ 2 ดยุกแห่งบูร์กอญและมาร์กาเร็ตที่ 3 เคานเทสแห่งฟลานเดอร์ส เดิมมีบรรดาศักดิ์เป็นเคานท์แห่งเนอแวรส์ (Count of Nevers) ระหว่างปี ค.ศ. 1384  ถึงปี ค.ศ. 1405 ก่อนหน้าที่จะได้เป็นดยุกแห่งบูร์กอญ ดยุกแห่งบูร์กอญ ระหว่างปี ค.ศ. 1404 ถึงปี ค.ศ. 1419 ส่วนตำแหน่งเคานท์แห่งเนอแวรส์เดิมก็ตกไปเป็นของน้องชายฟิลลิปที่ 2 เคานท์แห่งเนอแวรส์ (Philip II, Count of Nevers) ฌ็องสิ้นชีวิตโดยการถูกลอบสังหารเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1419 ระหว่างเดินทางไปพบปะเจรจาสงบศึกกับมกุฎราชกุมารชาร์ลส์ผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส การถูกฆาตกรรมของฌ็องทำให้บุตรชายฟิลิปที่ 3 ดยุกแห่งบูร์กอญ หันไปเป็นพันธมิตรกับฝ่ายอังกฤษ
ดูเพิ่ม

สงครามร้อยปี
ฌ็อง-ฟร็องซัว มีแล

ฌ็อง-ฟร็องซัว มีแล (ฝรั่งเศส: Jean-François Millet; 4 ตุลาคม ค.ศ. 1814 - 20 มกราคม ค.ศ. 1875) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศส ผู้เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งตระกูลการเขียนบาร์บิซอง (Barbizon school) ในชนบทฝรั่งเศส มีแลมีชื่อเสียงในการเขียนภาพชาวนา มีแลอาจจะจัดอยู่ในขบวนการธรรมชาตินิยมและสัจนิยม
ดูเพิ่ม

จิตรกรรม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฌ็อง-ฟร็องซัว มีแล
www.atelier-millet.frOfficial website of the workshop of Jean-François Millet, Barbizon in France]
www.jeanmillet.org เก็บถาวร 2020-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 125 works by Jean-François Millet
Maura Coughlin's article on Millet's Norman milkmaids เก็บถาวร 2005-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Influence on Van Gogh
Influence on Dali - grieving parents or praying peasants in The Angelus?
Herbermann, Charles, บ.ก. (1913). "Jean-François Millet" . สารานุกรมคาทอลิก. New York: Robert Appleton Company.
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
ดร็องซี

| ดร็องซี |
| --- | --- |

   ตราอาร์ม
Paris and inner ring departments
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: อีล-เดอ-ฟร็องส์
จังหวัด: แซน-แซ็ง-เดอนี
เขต: Bobigny
อำเภอ: Drancy
สหเทศบาล: Aéroport du Bourget
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2008–2014) : Jean-Christophe Lagarde (NC)
พื้นที่1: 7.76 ตร.กม. (3.00 ตร.ไมล์)
ประชากร (2006)2: 66,454 คน
 • ความหนาแน่น: 8,600 คน/ตร.กม. (22,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 93029 /93700
สูงจากระดับน้ำทะเล: 39–54 m (128–177 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
ดร็องซี (ฝรั่งเศส: Drancy) เป็นเทศบาลในชานเมืองทิศตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงปารีส ในจังหวัดแซน-แซ็ง-เดอนี ทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางของกรุงปารีส 10.8 กม. (6.7 ไมล์) ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นที่ตั้งค่ายกักกันของกองทัพเยอรมัน
ฌ็อง นูแวล

| ฌ็อง นูแวล |
| --- | --- |

เกิด:  (1945-08-12) 12 สิงหาคม ค.ศ. 1945 (79 ปี) ฟูว์แมล, จังหวัดลอเตการอน, ประเทศฝรั่งเศส
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
รางวัล: เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์, Commandeur de l'Ordre des Arts et des Lettres, Aga Khan Award for Architecture (สถาบันโลกอาหรับ), รางวัลพริตซ์เกอร์, Wolf Prize in Arts

ผลงานสำคัญ: สถาบันโลกอาหรับ  Guthrie Theater  Torre Agbar  Musée du quai Branly  Kultur- und Kongresszentrum Luzern (KKL)  Fondation Cartier pour l'art contemporain [fr]  Louvre Abu Dhabi  Philharmonie de Paris [fr] (2012)
 
ฌ็อง นูแวล (ฝรั่งเศส: Jean Nouvel, เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [ʒɑ̃ nuvɛl]; เกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2488) สถาปนิกชาวฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงระดับโลก เจ้าของรางวัลพริตซ์เกอร์ ทางสถาปัตยกรรมแห่งปี ค.ศ. 2008
ประวัติ

ฌ็อง นูแวล เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ที่เมืองฟูว์แมล จังหวัดลอเตการอน ประเทศฝรั่งเศส เป็นบุตรชายของนายโรแชร์ และนางเรอเน นูแวล ที่เป็นครูทั้งคู่ ครอบครัวของนูแวลต้องย้ายถิ่นฐานบ่อยครั้งเมื่อบิดาของเขาได้ตำแหน่งผู้อำนวยการการศึกษาประจำเขตปกครอง บิดามารดาของนูแวลสนับสนุนให้เขาเรียนคณิตศาสตร์ และภาษา แต่เมื่อเขาอายุย่างเข้า 16 ปี ก็เริ่มหลงใหลในศิลปะ เมื่อได้เรียนวาดรูปกับคุณครูท่านหนึ่ง ที่บอกว่าครอบครัวของนูแวลสนับสนุนให้บุตรชายเรียนไปทางด้านการศึกษาหรือไม่ก็วิศวกรรม แต่ก็ยอมประนีประนอมให้เขาเรียนสถาปัตยกรรมได้ เพราะเห็นว่ามีความเสี่ยงน้อยกว่าการเรียนศิลปะ
นูแวลสอบเอ็นทรานซ์เข้าโรงเรียนวิจิตรศิลป์แห่งเมืองบอร์โดไม่ผ่าน เขาจึงย้ายเข้ากรุงปารีส และได้ชนะเลิศการสอบคัดเลือกเพื่อเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนศิลปะชั้นสูงแห่งชาติ จากปี ค.ศ. 1960 ถึง 1970 นูแวลเลี้ยงชีพด้วยการเป็นผู้ช่วยสถาปนิกของโกลด ปาร็อง และปอล วีรีลีโอ ผู้ซึ่งภายในระยะเวลาเพียงปีเดียว ได้เลื่อนตำแหน่งให้นูแวลขึ้นเป็นผู้จัดการโครงการก่อสร้างอพาร์ตเมนต์คอมเพล็กซ์ขนาดใหญ่
นูแวลได้สมรสกับออดีล ฟีลียง นักสร้างภาพยนตร์ และมีบุตรชายด้วยกันสองคน คนโตชื่อแบร์ทร็อง เป็นนักวิจัยหลังปริญญาเอกทางด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ ปัจจุบันทำงานให้กับมหาวิทยาลัยแห่งเมืองชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ส่วนปีแยร์ ลูกชายคนรองเป็นผู้ผลิตละครเวทีและนักออกแบบให้กับบริษัทของตนเองที่ชื่อว่า Factoid นูแวลมีบุตรสาวหนึ่งคน (ซารา) กับแคทรีน ริชาร์ด ภรรยาคนที่สอง ปัจจุบัน นูแวลอยู่กินกับมีอา ฮักก์ สถาปนิกชาวสวีเดนผู้ซึ่งทำงานที่สำนักงานสถาปนิก Habiter Autrement (HA) ในกรุงปารีส
ผลงาน

หลังจากที่ได้โครงการก่อสร้างสถาบันโลกอาหรับ และโครงการปรับปรุงห้างสรรพสินค้าฟอรัม เลส์อาล ได้สิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 2004  นูแวลได้เปิดตัวอาคารพิพิธภัณฑ์แห่งเก บร็องลีย์ (Musée du quai Branly) เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2006 ที่กรุงปารีส และได้เป็นผลงานเลื่องชื่อในเมืองหลวงของประเทศฝรั่งเศส
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2006 บริษัทเนสต์เล่ ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ภายใต้การบริหารของนายเนลลี เวนเจอร์ ได้นำเสนอรูปแบบบรรจุหีบห่อช็อกโกแลตแบบใหม่ ภายใต้ตราสินค้า ไกเยอร์ ที่เป็นผลงานออกแบบของฌ็อง นูแวล ชาวสวิสที่คุ้นเคยกับห่อกระดาษ ไม่ตอบรับห่อพลาสติกดีเท่าที่ควร เนื่องจากมันไม่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และแสดงภาพลักษณ์ฟุ่มเฟือยกว่าห่อที่ทำจากกระดาษที่เป็นวัสดุห่อแบบดั้งเดิมของผลิตภัณฑ์ ร้านค้าปลีกเดนแนร์ได้ทำให้เรื่องนี้บานปลายด้วยการปฏิเสธการวางจำหน่ายช็อกโกแลตนี้ และกล่าวหาว่าบริษัทขายผลิตภัณฑ์นี้แพงกว่าเดิม ปลายปี ค.ศ. 2006 บริษัทเนสต์เล่ได้ประกาศยกเลิกหีบห่อบรรจุที่ออกแบบโดยฌ็อง นูแวล
วันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2008 ฌ็อง นูแวล ได้รางวัลพริตซ์เกอร์ จากผลงานตลอดชีวิตโดยรวมที่โดดเด่น และได้รับคำชมเชยจาก โธมัส พริตซ์เกอร์ ว่า "มีการคิดค้นที่แปลกใหม่และกล้าหาญ และตั้งข้อสงสัยกับรูปแบบที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป และยังก้าวพ้นขอบเขตการสร้างสรรค์ผลงานของตนเอง"
แฟรนไชส์ใหม่ของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ สาขาอาบูดาบี ตั้งอยู่บนเกาะ Saadiyat ซึ่งเป็นเกาะที่สร้างโดยมนุษย์ และได้ฌ็อง นูแวล เป็นผู้ออกแบบให้ ว่ากันว่าการลงนามในครั้งนี้จะทำให้ฝรั่งเศสร่ำรวยขึ้นอีก 700 ล้านยูโร โดย 400 ล้านยูโรคิดเป็นค่าลิขสิทธิ์ในการใช้ชื่อลูฟวร์ ฝรั่งเศสวางแผนจะนำเงินนี้มาปรับปรุงพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในกรุงปารีส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ |
| --- | --- |
 ฟิลิป จอห์นสัน (1979)  ลุยส์ บาร์รากัน (1980)  เจมส์ สเตอร์ลิง (1981)  เควิน รอช (1982)  ไอ. เอ็ม. เพ (1983)  ริชาร์ด ไมเออร์ (1984)  ฮันส์ ฮอลไลน์ (1985)  กอทท์ฟรีด เบิม (1986)  เคนโซ ทังเงะ (1987)  กอร์ดอน บันชาฟต์ และ ออสการ์ นีเอไมเยร์ (1988)  แฟรงก์ เกห์รี (1989)  อัลโด รอสซี (1990)  โรเบิร์ต เวนทูรี (1991)  อัลวารู ซีซา (1992)  ฟุมิฮิโกะ มากิ (1993)  คริสตีย็อง เดอ ปอร์ตซ็องปาร์ก (1994)  ทาดาโอะ อันโด (1995)  ราฟาเอล โมเนโอ (1996)  สแวร์เรอ เฟน (1997)  เรนโซ เปียโน (1998)  นอร์มัน ฟอสเตอร์ (1999)  แร็ม โกลฮาส (2000)  แอร์ซอกแอนด์เดอเมอรง (2001)  เกลนน์ เมอร์คัตต์ (2002)  เยิร์น อุตซอน (2003)  ซาฮา ฮาดิด (2004)  ทอม เมย์น (2005)  เปาลู เมงจิส ดา รอชา (2006)  ริชาร์ด รอเจอส์ (2007)  ฌ็อง นูแวล (2008)  เพเทอร์ ซุมทอร์ (2009)  คาซึโยะ เซจิมะ และ ริวเอะ นิชิซาวะ (2010)  เอดูอาร์ดู โซตู ดี โมรา (2011)  หวัง ชู (2012)  โทโยโอะ อิโต (2013)  ชิเงรุ บัง (2014)  ไฟร อ็อทโท (2015)  อาเลคันโดร อาเรเบนา (2016)  ราฟาเอล อารันดา, การ์เม ปิเฆม และ รามอน บิลัลตา / เอเรเซเอเร อากิเตกเตส (2017)  บาลกฤษณะ โทศี (2018)  อาราตะ อิโซซากิ (2019)  อีวอนน์ ฟาร์เรล และ เชลลีย์ แม็กนามารา (2020)  อาน ลากาตง และ ฌ็อง-ฟิลิป วาซาล (2021)  ดีเอเบโด ฟรานซิส เคเร (2022) 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่  RKD Artists  ULAN 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  EUTA  Structurae  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef 
การจัดแสงของอาคาร Torre Agbar ณ เมืองบาร์เซโลนา
ฐานันดรที่สามคือ?

หน้าแรกของฐานันดรที่สามคือ?
ฐานันดรที่สามคือ? (ฝรั่งเศส: Qu'est-ce que le Tiers-État?) เป็นจุลสารการเมืองที่ถูกเขียนขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1789 ไม่นานก่อนการปะทุของการปฏิวัติฝรั่งเศส โดยนักเขียนและนักบวชชาวฝรั่งเศสนามว่า คุณพ่อ(Abbé) แอมานุแอล โฌแซ็ฟ ซีเยแย็ส (ค.ศ. 1748–1836) จุลสารดังกล่าวเป็นการตอบสนองของซีเยแย็สต่อคำเชิญของขุนคลังเอก ฌัก แนแกร์ สำหรับนักเขียนให้ชี้แจงว่า พวกเขาคิดว่าควรที่จะจัดตั้งสภาฐานันดรอย่างไร
ในจุลสารดังกล่าว ซีเยแย็สได้ให้เหตุผลว่า ฐานันดรที่สาม-ประชาชนทั่วไปของฝรั่งเศส-ถูกก่อตั้งขึ้นเป็นชาติที่สมบูรณ์ในตัวเอง และไม่จำเป็นต้องมี "น้ำหนักตายตัว" ของอีกสองฐานันดร ฐานันดรที่หนึ่งและสองของคณะสงฆ์และชนชั้นสูง ซีเยแย็สได้ระบุว่าประชาชนต้องการผู้แทนที่แท้จริงในสภาฐานันดร ตัวแทนที่เท่าเทียมกับสองฐานันดรที่ได้นำมารวมตัวกัน และการออกคะแนนเสียงโดยนับตามจำนวนคนและไม่ใช่นับตามรายฐานันดร แนวคิดเหล่านี้มีอิทธิพลอย่างมากต่อการปฏิวัติฝรั่งเศส
ใจความสรุป

จุลสารฉบับนี้ถูกจัดทำขึ้นเกี่ยวกับคำถามเชิงสมมุติสามข้อและคำตอบของซีเยแย็ส คำถามและคำตอบคือ :
ฐานันดรที่สามคืออะไร? ทุกสิ่งทุกอย่าง
ฐานันดรที่สามมีสถานะอะไรในโครงสร้างทางการเมืองที่เคยผ่านมาจนถึงทุกวันนี้? ไม่มี
ฐานันดรที่สามต้องการที่จะเป็นอะไร? บางสิ่งบางอย่าง
ตลอดทั้งหมดของจุลสารดังกล่าว ซีเยแย็สได้ให้เหตุผลว่าฐานันดรที่หนึ่งและที่สองนั้นแทบไม่มีความจำเป็นเลย และฐานันดรที่สามเป็นฐานันดรที่ถูกต้องตามกฏหมายเพียงแห่งเดียวของฝรั่งเศสอย่างแท้จริง ซึ่งเป็นตัวแทนของประชาชนทั้งหมด ดังนั้น เขาจึงยืนยันว่า สมควรแทนที่อีกสองฐานันดรทั้งหมด ฐานันดรที่สามต้องทนแบกรับน้ำหนักของภาษีส่วนใหญ่