พระเจ้าคริสเตียนที่ 6 แห่งเดนมาร์ก
รัชสมัย

เมื่อพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 เสด็จสวรรคตลงในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1730 พระองค์และพระชายาก็ได้ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์และพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ซึ่งในขณะนั้นทั้งสองประเทศยังรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1731 ณ โบสถ์ภายในปราสาทเฟรเดอริกสบอร์ก
พระเจ้าคริสเตียนที่ 6 พระองค์เป็นคนขี้อายและเก็บพระองค์ ไม่ค่อยปรากฏพระองค์ต่อสาธารณะ ความไม่พอพระทัยของพระองค์ต่อการมีสนมหลายคนและความสัมพันธ์นอกสมรสของพระราชบิดา – อันเป็นเหตุแห่งความโศกเศร้าอันใหญ่หลวงของพระราชมารดาผู้จากไปของพระองค์ – หนึ่งในพระราชดำริแรกของพระเจ้าคริสเตียนที่ 6 คือการยกเลิกพระราชประสงค์ของพระราชบิดา ทำให้พระราชินีแอนนา โซฟี (พระมเหสีองค์ที่สามของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 หากนับรวมการ 'สมรส' ทั้งหมด) สูญเสียพระราชมรดกส่วนใหญ่ที่สมควรจะได้รับไป และถูกเนรเทศไปยังคฤหาสน์คลาอุสโฮล์ม ซึ่งเป็นนิวาสสถานเดิมของพระองค์
ในช่วง 10 ปีแรกแห่งการครองราชย์ของพระเจ้าคริสเตียนที่ 6 พระองค์ปรึกษาหารือกับพระญาติ คือ เคานต์คริสเตียน เออร์เนสต์ แห่งสตอลเบิร์ก-เวอร์นิเกโรเด บ่อยครั้ง ท่านเคานต์มีส่วนร่วมในการตัดสินใจเกือบทุกเรื่อง ตั้งแต่การปลดพ่อครัวในครัวของพระราชินี ไปจนถึงการกำหนดนโยบายพันธมิตรทางการเมือง เขาสนับสนุนให้เดนมาร์กรักษาความสัมพันธ์อันดีกับอังกฤษให้นานที่สุด ซึ่งนำไปสู่การอภิเษกสมรสระหว่างเจ้าหญิงหลุยส์ พระราชธิดาของพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ กับเจ้าชายเฟรเดอริก พระราชโอรสองค์โตของพระองค์
ในปี ค.ศ. 1733 พระเจ้าคริสเตียนที่ 6 และพระราชินีโซฟี มัคดาเลเนอเสด็จไปยังนอร์เวย์ ในระหว่างการเสด็จเยือนเมืองทร็อนไฮม์ เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม มีการแสดงบทกวีรวมถึงสุนทรพจน์โดยปีเตอร์ ฮอยเออร์ เพื่อเป็นเกียรติแก่พระเจ้าคริสเตียนที่ 6 หนึ่งในนโยบายสำคัญของพระเจ้าคริสเตียนที่ 6 คือการบังคับใช้พระราชบัญญัติทาสติดที่ดิน ค.ศ. 1733 หรือ Stavnsbånd ในภาษาเดนมาร์กในปี ค.ศ. 1733 กฎหมายฉบับนี้ทำให้ชาวนาเดนมาร์กถูกจำกัดให้ทำงานในพื้นที่ของตนเองและไม่สามารถย้ายไปอยู่ที่อื่นได้ นอกจากนี้ ชาวนายังต้องรับราชการทหารด้วย ทำให้ชาวนาสูญเสียอิสรภาพและสิทธิในการดำเนินชีวิต พระเจ้าคริสเตียนที่ 6 ทรงออกกฎหมายเพื่อรักษาจำนวนทหารราบชาวนาให้คงที่ แต่กฎหมายฉบับนี้กลับกลายเป็นการกดขี่ชาวนาอย่างหนัก ทำให้พระองค์ถูกมองในแง่ลบและส่งผลเสียต่อชื่อเสียงของพระองค์อย่างมาก พระราชบัญญัติทาสติดที่ดินฉบับนี้ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1788 ในรัชสมัยของพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 พระราชนัดดาของพระองค์
แนวคิดแบบปิเอติสต์ในนิกายลูเทอแรนมีอิทธิพลต่อการปกครองศาสนจักรของพระเจ้าคริสเตียนที่ 6 เป็นอย่างมาก แม้ว่าทั้งเหล่าขุนนางและชาวบ้านจะแอบต่อต้านพระองค์อย่างลับ ๆ แต่ก็ไม่ได้ส่งผลอะไร แต่ก็มีอิทธิพลต่อบทกวีส่วนใหญ่ในยุคนั้น รวมถึงของฮันส์ เอดอล์ฟ บรอร์สัน (1694–1764) หนึ่งในผลงานที่สำคัญที่สุดของพระองค์คือการนำระบบการศึกษาขั้นพื้นฐานที่รัฐบัญญัติให้ทุกคนต้องได้รับมาบังคับใช้ในปี ค.ศ. 1736 สิ่งนี้จำเป็นต้องมีการรู้หนังสือในระดับหนึ่ง ดังนั้นพระองค์จึงส่งเสริมระบบโรงเรียนเทศบาล ซึ่งก่อตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาในปี ค.ศ. 1739
พระเจ้าคริสเตียนที่ 6 ทรงสร้างสรรค์ผลงานทางสถาปัตยกรรมเป็นจำนวนมากในศตวรรษที่ 18 โดยได้รับการยกย่องว่าเป็น "ราชาแห่งการก่อสร้าง" ของเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชินีของพระองค์ก็ทรงมีส่วนร่วมในการสร้างสรรค์ผลงานเหล่านี้เช่นกัน หนึ่งในผลงานชิ้นเอกของพระองค์คือพระราชวังคริสเตียนสบอร์ก ซึ่งสร้างขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1732–1742 แม้ว่าพระราชวังหลังนี้จะถูกไฟไหม้ในปี ค.ศ. 1794 แต่ก็ได้รับการบูรณะขึ้นมาใหม่ และยังคงเป็นสัญลักษณ์สำคัญของเดนมาร์กจนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงสร้างพระราชวังฮิร์ชโฮล์ม ซึ่งเป็นที่ประทับฤดูร้อนอันงดงามในเขตเกาะเชลลันด์เหนือ และพระราชวังเอเรมิทาจ ซึ่งยังคงรักษาสภาพเดิมเอาไว้ได้เป็นอย่างดี สำหรับเจ้าชายเฟรเดอริก รัชทายาทได้ทรงสร้างพระราชวังในคัลเวโบเดอร์เน (สร้างขึ้นในปี 1743–1744 โดยยังคงตั้งอยู่ในฐานะพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ) เงินในการก่อสร้างอาคารอันโอ่อ่าของพระองค์นั้นมาจากภาษีเออเรซุนด์ ซึ่งเป็นภาษีเรือที่เก็บจากเรือที่ผ่านช่องแคบเออเรซุนด์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อแสดงออกถึงอำนาจและความร่ำรวยของราชอาณาจักรเดนมาร์ก อย่างไรก็ตาม การก่อสร้างเหล่านี้กลับกลายเป็นภาระทางเศรษฐกิจที่หนักอึ้งแก่ประชาชน
นโยบายต่างประเทศของพระเจ้าคริสเตียนที่ 6 ที่เน้นความสงบสุขรักษาความเป็นกลางอย่างเคร่งครัด ทำให้เดนมาร์ก-นอร์เวย์ หลีกเลี่ยงการเข้าไปพัวพันกับสงครามที่เกิดขึ้นในยุโรปในช่วงเวลานั้น ในด้านการค้าและการพาณิชย์ อยู่ในยุคแห่งความก้าวหน้า มีการก่อตั้งบริษัทและธนาคารใหม่ ๆ เพิ่มขึ้นหลายแห่ง แผนการที่จะทำให้ เจ้าหญิงหลุยส์ พระราชธิดาพระองค์เดียวของพระองค์เป็นราชินีสวีเดนไม่เคยเกิดขึ้น มีการพิจารณาเลือกผู้สืบทอดราชบัลลังก์สวีเดน เนื่องจากพระเจ้าเฟรดริกที่ 1 แห่งสวีเดนสวรรคตไม่มีทายาทโดยตรง ทั้งเจ้าชายแห่งชไวบรึคเคิน-เบียร์เคินเฟลด์ และเจ้าชายแห่งเม็คเลนบวร์ค ต่างก็เป็นผู้สมัครที่ได้รับการพิจารณา แต่ในปี ค.ศ. 1743 อดอล์ฟ ฟรีดริชแห่งฮ็อลชไตน์-ก็อตทอร์ปกลับได้รับเลือกให้เป็นรัชทายาทแห่งสวีเดนเป็นพระเจ้าอดอล์ฟเฟรดริกแห่งสวีเดน