stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถานีเซนต์หลุยส์
สิ่งอำนวยความสะดวก

ลิฟต์ สำหรับผู้พิการ จากทางออก 2 และ 4 ไปยังชั้นขายบัตรโดยสารและจากชั้นขายบัตรโดยสารไปชั้นชานชาลาทั้ง 2 ฝั่ง
ร้าน เทอร์เทิล ซึ่งให้บริการสินค้าภายในพื้นที่ตรวจบัตรโดยสารแล้ว และให้บริการตู้ขายสินค้าบริเวณชั้นชานชาลา นับเป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแห่งแรกที่อนุญาตให้รับประทานอาหารได้ภายในพื้นที่ชำระเงินแล้ว
รถโดยสารประจำทาง

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
รถโดยสารประจำทาง > องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 21E (4-7E)  (1) | วัดคู่สร้าง | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย | 1.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีฟ้า (ใช้แก๊สธรรมชาติ) 2.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู) | ขสมก. | รถบริการทางด่วน (ขึ้นทางด่วนด่านสุขสวัสดิ์ ลงด่านสาทร) |
| 205 (3-51) (1) | คลองเตย | เดอะมอลล์ท่าพระ – สาทร | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. | เส้นทาง วิ่งเป็นวงกลม |
|  |  |  |  | ขสมก. |  |
รถโดยสารประจำทาง > รถเอกชน

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 (4-3)  | บิ๊กซีพระประแดง |  อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
| 77 (3-45)  | เซ็นทรัลพระราม 3 |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
| 149 (4-53)  | บรมราชชนนี |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (เอกมัย) | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
| 167 (4-26)  | เคหะธนบุรี | สวนลุมพินี | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 167 (4-26) | เคหะธนบุรี | สวนลุมพินี | รถโดยสารประจำทางสีส้ม (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |

ถนนสาทรเหนือ-สาทรใต้
สาย 17 พระประแดง - อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
สาย 77 เซ็นทรัลพระราม 3 - หมอชิต
สาย 149 ตลิ่งชัน - เอกมัย
สาย 167 เคหะธนบุรี - สวนลุมพินี
เฉพาะถนนสาทรใต้
สาย 1-32E บางเขน - ตลาดพลู
สองแถว 1256 วัดช่องลม - สะพานตากสิน
อุบัติเหตุ

วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2563 เวลา 00:20 น. เกิดเหตุรถไฟฟ้าเฉี่ยวชน นายเน เรียว สัญชาติเมียนมา ซึ่งเป็นพนักงานของ บริษัท จอมธกล จำกัด ผู้รับจ้างงานก่อสร้างงานโยธาสถานีเซนต์หลุยส์ เนื่องจากพนักงานคนดังกล่าวฝ่าฝืนเข้าพื้นที่ระบบรางเพื่อเตรียมก่อสร้างสถานีก่อนเวลาที่บีทีเอสซีกำหนด มีผลทำให้ขบวนรถที่กำลังมุ่งหน้าไปสถานีบางหว้าขบวนสุดท้ายเกิดความล่าช้าทั้งหมด ทันทีที่เกิดอุบัติเหตุเจ้าหน้าที่ได้สั่งหยุดรถไฟฟ้าและสั่งตัดกระแสไฟฟ้าทั้งระบบเพื่อลงไปช่วยเหลือโดยนำกำลังเจ้าหน้าที่ปอเต็กตึ๊ง 6 นาย ขึ้นไปยกร่างผู้บาดเจ็บลำเลียงลงมาทางสถานีช่องนนทรี ใช้เวลาปฏิบัติการทั้งหมด 1 ชั่วโมง 30 นาที ก่อนจ่ายกระแสไฟฟ้าและส่งผู้โดยสารตกค้างทั้งหมดลงที่สถานีสุรศักดิ์ต่อไป หลังเหตุการณ์นี้บีทีเอสซีได้สั่งระงับการก่อสร้างสถานีเซนต์หลุยส์เป็นระยะเวลา 1 อาทิตย์ เพื่อวางแผนการรักษาความปลอดภัย และกวดขันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ขึ้นอีก
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์
โบสถ์น้อยพระจิตเจ้า
โบสถ์เซนต์หลุยส์
โรงเรียนเซนต์หลุยส์ศึกษา
วิทยาลัยเซนต์หลุยส์
โรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถม
โรงเรียนอัสสัมชัญพาณิชยการ
โรงเรียนอนุบาลชวนชื่น
ศูนย์การแพทย์บางรัก กรมควบคุมโรค
อาคารเอไอเอ ทาวเวอร์ สาทร
สถานเอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรประจำประเทศไทย (ภายในอาคารเอไอเอ ทาวเวอร์ สาทร)
สถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา
สถานเอกอัครสมณทูตนครรัฐวาติกัน
โรงแรมแอสคอทท์ สาทร กรุงเทพ
ธนาคารยูโอบี สำนักสาทร (ตึกหุ่นยนต์) *ปัจจุบันปิดปรับปรุง
อาคารแอทสาทร
อาคารไบเออร์
อาคารตั้งฮั่วปัก สาทร
สถานีเซนต์หลุยส์ขณะกำลังก่อสร้าง
โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ มองจากสถานีเซนต์หลุยส์
ราซาซายัง

ราซาซายัง (มลายู: Rasa Sayang) ในอินโดนีเซียใช้ชื่อว่า ราซาซายาเง (อินโดนีเซีย: Rasa Sayange) เป็นเพลงพื้นเมืองมลายูที่นิยมขับร้องในประเทศมาเลเซีย ประเทศอินโดนีเซีย และประเทศสิงคโปร์ คำร้องนำมาจากบทกวีพื้นบ้านปันตุน
ทั้งมาเลเซียและอินโดนีเซียต่างอ้างว่าเพลงราซาซายังเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของตน จึงก่อให้เกิดข้อโต้แย้งกันอยู่เสมอ โดยฝ่ายอินโดนีเซียกล่าวอ้างว่าเป็นเพลงพื้นเมืองของหมู่เกาะโมลุกกะ เมื่อ ค.ศ. 2007 คณะกรรมการส่งเสริมการท่องเที่ยวมาเลเซียได้ใช้เพลงนี้ประกอบภาพยนตร์โฆษณาส่งเสริมการท่องเที่ยว และถูกกระทรวงการท่องเที่ยวของอินโดนีเซียโต้แย้ง ปัจจุบันได้มีการประนีประนอม โดยระบุว่าเพลงนี้เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมภูมิภาคมลายู (Nusantara)
เนื้อร้อง

| เนื้อร้องภาษามลายู | แปลภาษาอังกฤษ | แปลภาษาอังกฤษแบบกลอน |
| --- | --- | --- |
|  Rasa sayang, hey!  Rasa sayang sayang, hey!  Hey, lihat nona jauh,  Rasa sayang sayang, hey! Buah cempedak di luar pagar,  Ambil galah tolong jolokkan;  Saya budak baru belajar,  Kalau salah tolong tunjukkan. Pulau pandan jauh ke tengah,  Gunung daik bercabang tiga;  Hancur badan di kandung tanah,  Budi yang baik dikenang juga. Dua tiga kucing berlari,  Mana sama si kucing belang;  Dua tiga boleh ku cari,  Mana sama adik seorang. Pisang emas dibawa berlayar,  Masak sebiji di atas peti;  Hutang emas boleh dibayar,  Hutang budi dibawa mati. |  I've got that loving feeling, hey!  I've got that loving feeling, hey!  See that girl in the distance,  I've got that loving feeling hey! The cempedak fruit is outside the fence,  Take a pole and poke it down;  I'm just a child trying to learn,  So if i'm wrong then please tell me. Pandan Island far in midst,  With the three peaked Mount Daik;  While the body decomposes in earth,  Good deeds remain to be remembered. Two or three cats are running around,  With the striped one which can vie;  Two or three I can find,  Which girl can compare with you. Pisang emas brought on a sailing trip,  One ripens on a box;  If gold is owed, it can be repaid,  But if it is gratitude, it is carried to the grave. |  I've got that loving feeling, hey!  I've got that loving feeling, hey!  See that girl in the distance,  I've got that loving feeling hey! Where cempedak tree grows without the fence,  Go prod them gently with a stake;  A youthful learner I, so hence,  Be please to point out each mistake. The Pandan Isle is far from land,  Have three peaks does the Daik Mountain;  Though the self has rot in the sand,  The good deeds are never forgotten. Two or three cats are running around,  The cat with stripes is the one superior;  Two or three (gals) can be easily found,  But not the same as having you, my dear. With golden plantains sail away,  Whilst on a chest lies one that’s ripe;  The debts of gold we can repay,  But debts of kindness last through life.  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Malaysian Tourism advertisement with Rasa Sayang in the background
ภัยธรรมชาติ

ภัยธรรมชาติ คือผลกระทบที่เกิดจากอันตรายจากธรรมชาติ เช่น อุทกภัย (น้ำท่วม) วาตภัย (พายุ) แผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด และสึนามิ ซึ่งทำให้เกิดผลกระทบต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์ ภัยธรรมชาติมีหลายรูปแบบแตกต่างกันไป บางอย่างร้ายแรงน้อย บางอย่างร้ายแรงมาก ซึ่งอาจสร้างผลเสียต่อชีวิตและทรัพย์สิน
แหล่งค้นคว้าเพิ่มเติม

โดม ไกรปกรณ์. (2558). ความคิดเกี่ยวกับ “น้ำท่วม” และการรับมือปัญหาในสังคมไทยก่อน พ.ศ. 2500. กรุงเทพฯ: คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. (รายงานการวิจัย)
ทิวาพร ใจก้อน. (2562, ม.ค.-มิ.ย.). การศึกษาโลกทัศน์เกี่ยวกับภัยธรรมชาติในสังคมไทย พ.ศ. 2410-2469. วารสารปณิธาน: วารสารวิชาการด้นปรัชญาและศาสนา 15(1): 97-131.
อาเอโรเมฆิโก เที่ยวบินที่ 498

| --- | --- |
เที่ยวบินที่ 498 หลังการปะทะกับเครื่องไพเพอร์
สรุปอุบัติเหตุ
วันที่: 31 สิงหาคม ค.ศ. 1986
สรุป: ชนกันกลางอากาศ
จุดเกิดเหตุ: รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา  33°52′05″N 118°02′44″W﻿ / ﻿33.86806°N 118.04556°W﻿ / 33.86806; -118.04556
เสียชีวิต: 82 (รวมถึงผู้เสียชีวิตบนพื้นอีก 15 ราย)
บาดเจ็บ: 8 (บนพื้น)
รอดชีวิต: 0 (บนเครื่องบิน)
อากาศยานลำแรก
  XA-JED ดีซี-9-32 ของอาเอโรเมฆิโกลำที่เกิดเหตุ ถ่าย 4 ปีก่อนเกิดเหตุ
ประเภท: แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-9-32
ชื่ออากาศยาน: เอร์โมซิโย
ดําเนินการโดย: อาเอโรเมฆิโก
ทะเบียน: XA-JED
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติเม็กซิโกซิตี เม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก
จุดพักที่ 1: ท่าอากาศยานนานาชาติมิเกล อิดัลโก อี โกสติยา กัวดาลาฮารา รัฐฮาลิสโก ประเทศเม็กซิโก
จุดพักที่ 2: ท่าอากาศยานนานาชาติลอเรโต ลอเรโต รัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์ ประเทศเม็กซิโก
จุดพักสุดท้าย: ท่าอากาศยานนานาชาติติฆัวนา ติฆัวนา รัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย ประเทศเม็กซิโก
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
ผู้โดยสาร: 58
ลูกเรือ: 6
เสียชีวิต: 64
รอดชีวิต: 0
อากาศยานลำที่สอง
  ไพเพอร์ พีเอ-28-181 เชโรกีคล้ายกับลำที่เกิดเหตุ
ประเภท: ไพเพอร์ พีเอ-28-181 เชโรกี
ดำเนินการโดย: เครื่องบินส่วนบุคคล
ทะเบียน: N4891F
ต้นทาง: สนามบินซัมเปอรินี ทอร์รันซ์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
ปลายทาง: ท่าอากาศยานบิกแบร์ซิตี บิกแบร์เลก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
ผู้โดยสาร: 2
ลูกเรือ: 1
เสียชีวิต: 3
รอดชีวิต: 0
อาเอโรเมฆิโก เที่ยวบินที่ 498 เป็นเที่ยวบินตามกำหนดจากเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก สู่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา โดยมีจุดแวะพักระหว่างทางหลายแห่ง เมื่อวันอาทิตย์ที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2529 โดยใช้เครื่องบิน แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-9 ให้บริการในเที่ยวบินดังกล่าว ถูกเครื่องบินหมายเลข N4891F ซึ่งเป็นเครื่องบิน Piper PA-28-181 Cherokee ของครอบครัว Kramer ชนเข้า บริเวณชานเมือง Cerritos ในลอสแอนเจลิส ส่งผลทำให้ทั้ง 64 คนบนเครื่องบิน DC-9 และทั้งสามคนบนเครื่อง Piper รวมถึงอีก 15 คนบนพื้นเสียชีวิต โดยมีอีก 8 คนบนพื้นได้รับบาดเจ็บ ผลการสอบสวนกล่าวว่าเป็นความผิดพลาดขององค์การบริหารการบินแห่งชาติ (Federal Aviation Administration (FAA)) และนักบินของ เครื่อง Piper Cherokee โดยไม่พบข้อผิดพลาดในเครื่องบิน DC-9 หรือการกระทำของลูกเรือแอโร่เม็กซิโก เที่ยวบินที่ 498
อากาศยาน

เครื่องบินขนาดใหญ่ที่เกิดอุบัติเหตุ ได้แก่เครื่องแมคดอนเนลล์ดักลาส ดีซี 9-32 (McDonnell Douglas DC-9-32) หมายเลขท้าย XA-JED  ชื่อ Hermosillo ได้ถูกส่งมอบในเดือนเมษายน พ.ศ. 2512 ให้กับ เดลตาแอร์ไลน์ (Delta Air Lines) ในชื่อ N1277L ก่อนที่จะเข้าประจำการกับแอโร่เม็กซิโก ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2522  กำลังบินจาก เม็กซิโกซิตี้ ไปยัง สนามบินนานาชาติลอสแอนเจลีส (LAX) โดยมีจุดแวะพักระหว่างทางใน กวาดาลาฮารา ลอเรโต และ ติฮัวนา
N4891F เป็นเครื่องบินส่วนตัว Piper PA-28-181 Archer ซึ่งเป็นเจ้าของโดยครอบครัวเครเมอร์ (Kramer) ซึ่งบินจาก ทอร์รันซ์ (Torrance) ไปยัง บิ๊กแบร์ซิตี้ (Big Bear City)  แคลิฟอร์เนีย เครื่องบินไพเพอร์ขับโดยวิลเลียม เครเมอร์ (William Kramer) วัย 53 ปี แคธลีน (Kathleen) ภรรยาของเขา วัย 51 ปี และแคโรไลน์ (Caroline) ลูกสาววัย 26 ปี โดยสารไปบนเครื่องบินด้วย เครื่องบินของพวกเขาออกจากทอร์รันซ์เมื่อเวลาประมาณ 11:40 น. (11:40 a.m. PDT.) เครเมอร์มีประสบการณ์บิน 231 ชั่วโมง และได้ย้ายจาก เมืองสโปแคน รัฐวอชิงตัน ไปแคลิฟอร์เนียตอนใต้ เมื่อ 1 ปีก่อน
ในเที่ยวบิน 498 ประกอบด้วยกัปตันอาร์ตูโร บัลเดส พรอม (Arturo Valdes Prom) อายุ 46 ปี กัปตันมีชั่วโมงการบินในเครื่องแบบ DC-9 ทั้งสิ้น 4,632 ชั่วโมงและชั่วโมงบินรวม 10,641 ชั่วโมง และส่วนนักบินผู้ช่วยชื่อ โฮเซ่ เฮกเตอร์ บาเลนเซีย (Jose Hector Valencia) อายุ 26 ปี มีชั่วโมงบิน 1,463 ชั่วโมง โดยมีชั่วโมงบินในเครื่องแบบ DC-9 เป็นเวลา 1,245 ชั่วโมง
สรุปอุบัติเหตุ

ในวันอาทิตย์ที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2529 เวลาประมาณ 11:46 น ตามเวลาท้องถิ่น (PDT) เที่ยวบิน 498 เริ่มลดระดับลงสู่ลอสแองเจลิสโดยมีผู้โดยสาร 58 คน และลูกเรือ 6 คนบนเครื่อง ในเวลา 11:52 น. เครื่องยนต์ของเครื่อไพเพอร์ชนกับโคลงแนวนอน ด้านซ้ายของเครื่อง DC-9 ทำให้ส่วนบนของห้องนักบินของเครื่องไพเพอร์ขาด เครื่องไพเพอร์ที่ได้รับความเสียหายอย่างหนักและตกลงไปบนสนามเด็กเล่นที่ว่างเปล่าของของโรงเรียนประถม Cerritos Elementary School.
เครื่อง DC-9 ซึ่งตัวกันโคลงแนวนอน (horizontal stabilizer) ทั้งหมดและตัวกันโคลงแนวตั้ง (vertical stabilizer) ส่วนใหญ่ ฉีกออกตัวเครื่อง  ทำให้เครื่องหมุนคว้างและดิ่งลงทันที เครื่องตกลงในย่านที่อยู่อาศัยบริเวณถนน Holmes และวงเวียน Reva ในเซริโตส (Cerritos) โดยชนเข้ากับสวนหลังบ้านของบ้านหลังหนึ่งที่ 13426 Ashworth Place และเกิดระเบิดเมื่อตกกระแทกพื้น การระเบิดทำให้ซาก DC-9 กระจัดกระจายไปทั่วถนน Holmes และบนถนน Carmenita ทำลายบ้านอีก 4 หลังและสร้างความเสียหายกับบ้านอีก 7 หลัง  ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 64 รายเสียชีวิต (รวมทั้งคนอยู่บนพื้น 15 คน)
ผู้โดยสารและลูกเรือ

| สัญชาติ | ผู้โดยสาร |   ลูกเรือ   |   ทั้งหมด   |
| --- | --- | --- | --- |
| โคลอมเบีย | 1 | 0 | 1 |
| เอลซัลวาดอร์ | 1 | 0 | 1 |
| เม็กซิโก | 20 | 5 | 25 |
| สหรัฐ | 36 | 1 | 37 |
| ทั้งหมด | 58 | 6 | 64 |
ผู้โดยสาร 36 คนเป็นพลเมืองของสหรัฐอเมริกา ส่วนพลเมืองเม็กซิกัน 20 คนนั้น มี 11 คนอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา และอีก 9 คนอาศัยอยู่ในเม็กซิโก ชาวเอลซัลวาดอร์คนหนึ่งอาศัยอยู่ใน เมืองอิสลิป รัฐ นิวยอร์ก ทั้งนี้ ผู้โดยสาร 10 คนบนเครื่องเป็นเด็ก
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

ซีรีส์โทรทัศน์ของ Discovery Channel Canada / National Geographic เมย์เดย์ นำเสนออุบัติเหตุนี้ในฤดูกาลที่ 4 ตอนที่ชื่อว่า " เอาท์ออฟไซต์ "  และอีกครั้งในฤดูกาลที่ 8 ในตอนรวมชื่อ " ซิสเต็มเบรกดาว์น "
อุบัติเหตุที่คล้ายกันนี้แสดงให้เห็นในซีรีส์ ดับเครื่องชน คนดีแตก " ABQ " ซึ่งตัวละครหลัก มีชื่อเดียวกับผู้ควบคุมการจราจรทางอากาศในอุบัติเหตุในชีวิตจริง คือ "วอลเตอร์ ไวท์"
มีการนำเสนอในรายการทีวี Why Planes Crash ซีซัน 1 ตอนที่ 5 ในตอนที่เรียกว่า "Collision Course"
ในเดือนสิงหาคม ปี 2022 เคเอ็นบีซี ได้ผลิต The Nightmare of Flight 498' นำโดยนักข่าว Hetty Chang ซึ่งเป็นเด็กอายุ 7 ขวบที่อาศัยอยู่ในละแวกที่ DC-9 ตกและเป็นนักเรียนในโรงเรียนที่ Piper Cherokee ตก สลับกับรายงานข่าวการเกิดอุบัติเหตุ นักข่าวได้สัมภาษณ์พ่อแม่ของเธอ เพื่อนบ้าน (รวมถึงผู้ที่อาศัยอยู่ที่ 13426 Ashworth Place บริเวณที่ DC-9 ระเบิด) และผู้พบเห็นเหตุการณ์คนแรกเกี่ยวกับความทรงจำของพวกเขาเกี่ยวกับอุบัติเหตุครั้งนี้
สมุดภาพ

ภาพแสดงจุดปะทะ โดยคณะกรรมการความปลอดภัยการขนส่งแห่งชาติ (NTSB)
ภาพถ่ายของชื่อเหยื่อ
การแสดงนิทรรศการที่ฐานสาธารณะ
ดูสิ่งนี้ด้วย

ทีดับเบิลยูเอ เที่ยวบินที่ 553 ซึ่งเป็นอุบัติเหตุคล้าย ๆ กันที่เกิดขึ้นในปี 1967 (พ.ศ. 2510) ใกล้ เมืองเออร์บานา รัฐโอไฮโอ และเกี่ยวข้องกับ DC-9 ลำใหม่และเครื่องบินขนาดเล็ก
พีดมอนต์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 22 ซึ่งเป็นเหตุการณ์คล้าย ๆ กันที่เกิดขึ้นกับเครื่องบิน 727 ใน เมืองเฮนเดอร์สันวิลล์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา เมื่อปี 1967 (พ.ศ. 2510)
อัลเลเกนีแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 853 ซึ่งเป็นเหตุการณ์เครื่องบินตกในลักษณะเดียวกันนี้ที่เกิดขึ้นกับเครื่องบิน DC-9 และเครื่องบิน Piper Cherokee ใน เมืองแฟร์แลนด์ รัฐอินเดียนา เมื่อปี 1969 (พ.ศ. 2512) เช่นกัน
ฮิวจ์แอร์เวสต์ เที่ยวบิน 706 เป็นการชนกันกลางอากาศที่คล้ายกันระหว่าง McDonnell Douglas DC-9 และ McDonnell Douglas F-4 Phantom II เหนือ ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อปี 1971 (พ.ศ. 2514)
แปซิฟิกเซาท์เวสต์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 182 ซึ่งเป็นการชนกันกลางอากาศแบบเดียวกันระหว่าง เครื่องบินโบอิ้ง 727 และเครื่องบิน Cessna 172 ใน เมืองซานดิเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อปี 1978 (พ.ศ. 2521)
โพรทูสแอร์ไลน์ เที่ยวบิน 706 เป็นการชนกันกลางอากาศแบบเดียวกันระหว่าง เครื่องบิน Beechcraft 1900 และเครื่องบิน Cessna 177 Cardinal เหนือ อ่าว Quiberon แคว้น Brittany ประเทศฝรั่งเศส เมื่อปี 1998 (พ.ศ. 2541)
มุมมองทางอากาศพร้อมคำอธิบายประกอบของสถานที่ที่เครื่องบิน แอโร่เม็กซิโก เที่ยวบินที่ 498 ตก ส่วนเครื่องบิน Piper ตกลงในสนามเด็กเล่นของ โรงเรียนประถมศึกษา Cerritos ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 1 กม.
รักนาร์ กลาวัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 กลาวันกับลิเวอร์พูล ในปี 2017
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  รักนาร์ กลาวัน
วันเกิด:   (1985-10-30) 30 ตุลาคม ค.ศ. 1985 (39 ปี)
สถานที่เกิด:  วิลยันดี เอสโตเนีย
ส่วนสูง:  1.87 m (6 ft 1 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  คัลยารี
หมายเลข:  15
สโมสรเยาวชน
1991–2000:  ตูเลวิก
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2001 |  เอ็ลวา |  25 |  (5) |
| 2002–2003 |  ตูเลวิก |  28 |  (2) |
| 2003–2005 |  โฟลรา |  28 |  (2) |
| 2004–2005 |  → โวเลอเริงงา (ยืมตัว) |  4 |  (0) |
| 2005–2009 |  เฮราเกลสอัลเมอโล |  95 |  (4) |
| 2009 |  → อาเซต อัลก์มาร์ (ยืมตัว) |  12 |  (0) |
| 2009–2012 |  อาเซต อัลก์มาร์ |  66 |  (0) |
| 2012–2016 |  เอาคส์บวร์ค |  125 |  (4) |
| 2016–2018 |  ลิเวอร์พูล |  39 |  (1) |
| 2018– |  คัลยารี |  28 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 1999 |  เอสโตเนีย อายุไม่เกิน 15 ปี |  4 |  (0) |
| 2001 |  เอสโตเนีย อายุไม่เกิน 17 ปี |  9 |  (0) |
| 2002 |  เอสโตเนีย อายุไม่เกิน 18 ปี |  1 |  (0) |
| 2003 |  เอสโตเนีย อายุไม่เกิน 20 ปี |  1 |  (0) |
| 2002–2006 |  เอสโตเนีย อายุไม่เกิน 21 ปี |  7 |  (0) |
| 2003– |  เอสโตเนีย |  127 |  (3) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 17 ธันวาคม 2019 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 17 ธันวาคม 2019
รักนาร์ กลาวัน (เอสโตเนีย: Ragnar Klavan; เกิดวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวเอสโตเนีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้กับคัลยารีกัลโชในเซเรียอา และทีมชาติเอสโตเนีย
สโมสรอาชีพ > ลิเวอร์พูล

ในวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 กลาวันย้ายจากเอาก์สบูร์กมาอยู่กับลิเวอร์พูลด้วยค่าตัว 4.2 ล้านปอนด์ เซ็นสัญญา 3 ปี โดยกลาวันได้สวมเสื้อหมายเลข 17
ในวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 2016 พรีเมียร์ลีก นัดเปิดฤดูกาล 2016–17 กลาวันลงเล่นนัดแรกในพรีเมียร์ลีก โดยลงสนามเป็นตัวจริงในนัดที่ลิเวอร์พูลเอาชนะอาร์เซนอลที่เอมิเรตส์สเตเดียม 4-3 ต่อมาในวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2016 อีเอฟแอลคัพ รอบ 3 กลาวันทำประตูแรกในสีเสื้อของลิเวอร์พูล ในนัดที่ลิเวอร์พูลเอาชนะดาร์บีเคาน์ตี ที่ไพรด์พาร์ก 3-0 ช่วยให้ ลิเวอร์พูล ผ่านเข้ารอบ 4 อีเอฟแอลคัพ ได้สำเร็จ
ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2018 กลาวันสร้างประวัติศาสตร์เป็นนักฟุตบอลชาวเอสโตเนียคนแรกที่ยิงประตูในพรีเมียร์ลีก หลังจากทำประตูชัยในช่วงทดเวลาบาดเจ็บ นัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ เบิร์นลีย์ ที่เทิร์ฟมัวร์ 2-1
สโมสรอาชีพ > คัลยารี

ในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2018 กลาวันย้ายไปร่วมทีมคัลยารีด้วยค่าตัว 2 ล้านปอนด์ และได้ลงเล่นนัดแรกในเซเรียอาเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ในนัดที่เปิดบ้านเสมอกับซัสซูโอโลกัลโช 2–2
สถิติอาชีพ > สโมสร

| Club | Season | League> Division | League> Apps | League> Goals | Cup> Apps | Cup> Goals | League Cup> Apps | League Cup> Goals | Europe> Apps | Europe> Goals | Other> Apps | Other> Goals | Total> Apps | Total> Goals |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอ็ลวา | 2001 | II liiga | 25 | 5 |  |  | — | — | — | — |  |  | 25 | 5 |
| ตูเลวิก | 2002 | Meistriliiga | 18 | 0 |  |  | — | — | — | — |  |  | 18 | 0 |
| ตูเลวิก | 2003 | Meistriliiga | 10 | 2 |  |  | — | — | — | — |  |  | 10 | 2 |
| ตูเลวิก | รวม | รวม | 28 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 28 | 2 |
| โฟลรา | 2003 | Meistriliiga | 12 | 1 |  |  | — | — | 2 | 0 |  |  | 14 | 1 |
| โฟลรา | 2004 | Meistriliiga | 16 | 1 |  |  | — | — | 1 | 0 |  |  | 17 | 1 |
| โฟลรา | รวม | รวม | 28 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | 31 | 2 |
| โวเลอเริงงา (ยืมตัว) | 2004 | Tippeligaen | 2 | 0 |  |  | — | — | — | — |  |  | 2 | 0 |
| โวเลอเริงงา (ยืมตัว) | 2005 | Tippeligaen | 2 | 0 |  |  | — | — | — | — |  |  | 2 | 0 |
| โวเลอเริงงา (ยืมตัว) | รวม | รวม | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 |
| เฮราเกลสอัลเมอโล | 2005–06 | เอเรอดีวีซี | 15 | 0 |  |  | — | — | — | — |  |  | 15 | 0 |
| เฮราเกลสอัลเมอโล | 2006–07 | เอเรอดีวีซี | 32 | 1 |  |  | — | — | — | — |  |  | 32 | 1 |
| เฮราเกลสอัลเมอโล | 2007–08 | เอเรอดีวีซี | 29 | 2 |  |  | — | — | — | — |  |  | 29 | 2 |
| เฮราเกลสอัลเมอโล | 2008–09 | เอเรอดีวีซี | 19 | 1 |  |  | — | — | — | — |  |  | 19 | 1 |
| เฮราเกลสอัลเมอโล | รวม | รวม | 95 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 95 | 4 |
| อาเซต อัลก์มาร์ (ยืมตัว) | 2008–09 | เอเรอดีวีซี | 12 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 0 | 0 | 13 | 0 |
| อาเซต อัลก์มาร์ | 2009–10 | เอเรอดีวีซี | 11 | 0 | 1 | 0 | — | — | 1 | 0 | 0 | 0 | 13 | 0 |
| อาเซต อัลก์มาร์ | 2010–11 | เอเรอดีวีซี | 28 | 0 | 3 | 1 | — | — | 8 | 1 | 0 | 0 | 39 | 2 |
| อาเซต อัลก์มาร์ | 2011–12 | เอเรอดีวีซี | 27 | 0 | 4 | 1 | — | — | 8 | 0 | 0 | 0 | 39 | 1 |
| อาเซต อัลก์มาร์ | รวม | รวม | 78 | 0 | 9 | 2 | 0 | 0 | 17 | 1 | 0 | 0 | 104 | 3 |
| เอาก์สบูร์ก | 2012–13 | บุนเดิสลีกา | 30 | 0 | 2 | 0 | — | — | — | — | 0 | 0 | 32 | 0 |
| เอาก์สบูร์ก | 2013–14 | บุนเดิสลีกา | 30 | 2 | 3 | 0 | — | — | — | — | 0 | 0 | 33 | 2 |
| เอาก์สบูร์ก | 2014–15 | บุนเดิสลีกา | 34 | 2 | 1 | 0 | — | — | — | — | 0 | 0 | 35 | 2 |
| เอาก์สบูร์ก | 2015–16 | บุนเดิสลีกา | 31 | 0 | 3 | 0 | — | — | 6 | 0 | 0 | 0 | 40 | 0 |
| เอาก์สบูร์ก | รวม | รวม | 125 | 4 | 9 | 0 | 0 | 0 | 6 | 0 | 0 | 0 | 140 | 4 |
| ลิเวอร์พูล | 2016–17 | พรีเมียร์ลีก | 20 | 0 | 1 | 0 | 4 | 1 | — | — | — | — | 25 | 1 |
| ลิเวอร์พูล | 2017–18 | พรีเมียร์ลีก | 19 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | 8 | 0 | — | — | 28 | 1 |
| ลิเวอร์พูล | รวม | รวม | 39 | 1 | 1 | 0 | 5 | 1 | 8 | 0 | — | — | 53 | 2 |
| คัลยารี | 2018–19 | เซเรียอา | 15 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | — | — | 15 | 0 |
| คัลยารี | 2019–20 | เซเรียอา | 13 | 0 | 2 | 0 | — | — | — | — | — | — | 15 | 0 |
| คัลยารี | รวม | รวม | 28 | 0 | 2 | 0 | — | — | — | — | — | — | 30 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 454 | 24 | 36 | 3 | 5 | 1 | 34 | 1 | 2 | 0 | 531 | 29 |
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
เอสโตเนีย: 
| เอสโตเนีย | 2003 | 5 | 0 |
| เอสโตเนีย | 2004 | 12 | 0 |
| เอสโตเนีย | 2005 | 8 | 0 |
| เอสโตเนีย | 2006 | 6 | 1 |
| เอสโตเนีย | 2007 | 11 | 0 |
| เอสโตเนีย | 2008 | 10 | 0 |
| เอสโตเนีย | 2009 | 10 | 0 |
| เอสโตเนีย | 2010 | 4 | 0 |
| เอสโตเนีย | 2011 | 9 | 0 |
| เอสโตเนีย | 2012 | 8 | 1 |
| เอสโตเนีย | 2013 | 7 | 0 |
| เอสโตเนีย | 2014 | 9 | 1 |
| เอสโตเนีย | 2015 | 9 | 0 |
| เอสโตเนีย | 2016 | 8 | 0 |
| เอสโตเนีย | 2017 | 6 | 0 |
| เอสโตเนีย | 2018 | 3 | 0 |
| เอสโตเนีย | 2019 | 2 | 0 |
| รวม | รวม | 127 | 3 |
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| # | Date | Venue | Opponent | Score | Result | Competition |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 31 May 2006 | A. Le Coq Arena, Tallinn, Estonia |  นิวซีแลนด์ | 1–0 | 1–1 | Friendly |
| 2 | 29 February 2012 | Los Angeles Memorial Coliseum, Los Angeles, United States |  เอลซัลวาดอร์ | 1–0 | 2–0 | Friendly |
| 3 | 26 May 2014 | A. Le Coq Arena, Tallinn, Estonia |  ยิบรอลตาร์ | 1–0  | 1–1 | Friendly |
เกียรติประวัติ > สโมสร

Meistriliiga: 2003
Estonian Supercup: 2003
เอเรอดีวีซี: 2008–09
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รองชนะเลิศ: 2017–18
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

Estonian Footballer of the Year: 2012, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
แหล่งข้อมูลอื่น

Liverpool F.C. profile เก็บถาวร 2016-11-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 1991–92

ฤดูกาล 1991–92 เป็นฤดูกาลที่ 90 ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฟุตบอลลีกและเป็นฤดูกาลที่ 17 ติดต่อกันบนลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ
ฤดูกาลนี้ยูไนเต็ดชูถ้วยลีกคัพเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ด้วยการชนะนอตทิงแฮมฟอเรสต์ 1–0 ที่สนามเวมบลีย์ พวกเขายังเพิ่มถ้วยยูโรเปียนซูเปอร์คัพเข้าไปในตู้โชว์ถ้วยรางวัลด้วยชัยชนะเหนือเรดสตาร์เบลเกรดที่โอลด์แทรฟฟอร์ดจากประตูชัยของไบรอัน แมคแคลร์ อย่างไรก็ตาม พวกเขาต้องผิดหวังเมื่อพ่ายให้กับลีดส์ยูไนเต็ด คู่แข่งสำคัญในการแย่งตำแหน่งแชมป์ลีก ทั้งที่นำเป็นจ่าฝูงมาเกือบทั้งฤดูกาล
ผู้เล่นใหม่ที่เซ็นสัญญาเข้าสู่ทีมในฤดูกาลนี้ ได้แก่พีเตอร์ สไมเกิล ผู้รักษาประตูทีมชาติเดนมาร์กจากบรอนด์บีซึ่งต่อมาคว้าแชมป์ยูโร 1992 และพอล พาร์กเกอร์ แบ็กขวาทีมชาติอังกฤษจากควีนส์พาร์กเรนเจอส์ ไรอัน กิ๊กส์ ปีกซ้ายดาวรุ่งที่ลงเล่นให้ยูไนเต็ด 2 นัดในฤดูกาล 1990–91 ก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่แบบเต็มตัว และเป็น 1 ในผู้เล่นที่น่าจับตามองที่สุดในประเทศเมื่อเขาคว้ารางวัลนักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมของพีเอฟเอ
อังเดร แคนเชลสกี กองกลางทีมชาติสหภาพโซเวียต ซึ่งย้ายมาอยู่กับยูไนเต็ดในช่วงปลายฤดูกาล 1990–91 ก็ทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมเช่นกัน ทำให้อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ผู้จัดการทีมมีตัวเลือกในแนวรุกทางฝั่งขวามากขึ้นเนื่องจากไมค์ ฟีแลน มีอายุมากขึ้น
มันเป็นฤดูกาลสุดท้ายในโอลด์แทรฟฟอร์ดสำหรับมาร์ก โรบินส์ ผู้เล่นคนสำคัญจากทีมชุดแชมป์เอฟเอคัพ เมื่อปี 1990 โอกาสในทีมชุดใหญ่ของเขามีจำกัดเนื่องจากฟอร์มร้อนแรงของมาร์ก ฮิวส์ และไบรอัน แมคแคลร์ และร่างกายของเขาไม่ฟิตเนื่องจากอาการบาดเจ็บ จากนั้นเขาก็อยู่ในบัญชีย้ายทีมและเมื่อเริ่มต้นฤดูกาลถัดมา เขาถูกขายให้กับนอริชซิตี ลี มาร์ตินกลับมาฟิตอีกครั้งหลังจากอาการบาดเจ็บที่หลังเมื่อฤดูกาลที่แล้ว แต่ไม่สามารถยึดตำแหน่งตัวจริงได้ แดนนี วอลเลซซึ่งตอนนี้ไม่ค่อยได้รับเลือกให้เล่นเป็นตัวจริง มีชื่ออยู่ในรายชื่อนักเตะที่ย้ายออกก่อนคริสต์มาส แต่ยังอยู่ที่โอลด์แทรฟฟอร์ดเมื่อจบฤดูกาล แม้จะมีการพูดถึงการกลับเซาแทมป์ตันก็ตาม รัสเซลล์ เบียร์ดสมอร์ซึ่งไม่มีโอกาสลงเล่นให้ทีมชุดใหญ่ มีโอกาสเล่นให้แบล็กเบิร์นโรเวอส์แบบยืมตัวช่วงสั้น ๆ
รายงานของสื่อตลอดทั้งฤดูกาลเชื่อมโยงยูไนเต็ดเข้ากับแอลัน เชียเรอร์ กองหน้าดาวรุ่งของเซาแทมป์ตัน แต่เชียเรอร์เลือกที่จะอยู่กับเซาแทมป์ตันจนจบฤดูกาลก่อนที่จะตัดสินใจเกี่ยวกับอนาคต
ยูไนเต็ดเป็น 1 ในสมาชิกผู้ก่อตั้งเอฟเอพรีเมียร์ลีกในฤดูกาล 1992–93 เมื่อ 22 สโมสรในดิวิชัน 1 แยกตัวออกจากฟุตบอลลีก
นอกจากนี้ในช่วงจบฤดูกาล 1991–92 พวกเขาได้ทำการรื้อถอนอัฒจันทร์ฝั่ง Stretford End อัฒจันทร์ฝั่งตะวันตกซึ่งเป็นอัฒจันทร์ยืนทั้งหมดแล้วสร้างอัฒจันทร์นั่งติดเก้าอี้ทั้งหมดขึ้นมาแทน ทำให้การแข่งขันใน โอลด์แทรฟฟอร์ด ช่วงต้นฤดูกาล 1992–93 เช่นนัดที่เจอกับ ลิเวอร์พูล และ ลีดส์ยูไนเต็ด ได้เห็นภาพของอัฒจันทร์ฝั่ง Stretford End ที่กำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง โดยชั้นที่ 1 มาเสร็จในช่วงต้นปี ค.ศ. 1993
ทีม > ผู้รักษาประตู

(1)  พีเตอร์ สไมเกิล
ทีม > กองหลัง

(2)  พอล พาร์กเกอร์
(3)  เดนิส เออร์วิน
(4)  สตีฟ บรูซ
(6)  แกรี พัลลิสเตอร์