stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศูนย์ประสานงานเขตอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
หน่วยงานภายใต้การกำกับ > ศูนย์

ศูนย์ถ่ายทอดเทคโนโลยีซอฟต์แวร์
โครงการจัดตั้ง North Eastern Digital Content Center
ศูนย์บ่มเพาะธุรกิจซอฟต์แวร์
ศูนย์วิจัยและพัฒนาทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
ศูนย์พัฒนาทักษะและการเรียนรู้ ICT ขอนแก่น
ศูนย์พัฒนาทักษะและการเรียนรู้ ICT ภูเก็ต
หน่วยงานภายใต้การกำกับ > เครือข่าย

ศูนย์ประสานงานเขตอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เครือข่ายมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
ศูนย์ประสานงานเขตอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เครือข่ายมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
ศูนย์ประสานงานเขตอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เครือข่ายมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
ศูนย์ประสานงานเขตอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เครือข่ายมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
ศูนย์ประสานงานเขตอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เครือข่ายมหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
ศูนย์ประสานงานเขตอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เครือข่ายมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย (อยู่ระหว่างการจัดตั้ง)
แหล่งข้อมูลอื่น

ศูนย์ประสานงานเขตอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เก็บถาวร 2008-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศูนย์บ่มเพาะธุรกิจซอฟต์แวร์ เก็บถาวร 2007-11-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โครงการจัดตั้ง North Eastern Digital Content Center เก็บถาวร 2008-03-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศูนย์พัฒนาทักษะและการเรียนรู้ ICT ขอนแก่น เก็บถาวร 2007-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศูนย์พัฒนาทักษะและการเรียนรู้ ICT ภูเก็ต เก็บถาวร 2008-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
CIMATT Web Hosting[ลิงก์เสีย]
Business Portal Website ขอนแก่น360ดอตคอม เก็บถาวร 2008-01-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สนิวีลีแซทชัน

สนิวีลีแซทชัน (Snivilisation) เป็นอัลบั้มชุดที่สามของออร์บิทัล ออกจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2537 โดยร่วมกับ อลิสัน โกลแฟรป ร้องให้กับเพลง "Sad But True" และ "Are We Here?" ซึ่งอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงของวงออร์บิทัลด้วย ในอัลบั้ม Work 1989-2002
รายชื่อเพลง

"Forever" – 7:59
"I Wish I Had Duck Feet" – 4:05
"Sad But True" (featuring Alison Goldfrapp) – 7:49
"Crash and Carry" – 4:43
"Science Friction" – 5:03
"Philosophy by Numbers" – 6:39
"Kein Trink Wasser" – 9:24
"Quality Seconds" – 1:25
"Are We Here?" (featuring Alison Goldfrapp) – 15:33
"Attached" – 12:25
แหล่งข้อมูลอื่น

Snivilisation อั้ลบั้ม ที่ Discogs
วัดป่าศรีถาวรนิมิต

| วัดป่าศรีถาวรนิมิต |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: หมู่บ้านบุ่งเข้ ตำบลหนองแสง อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก
ประเภท: วัดราษฏร์ธรรมยุติกนิกาย
นิกาย: เถรวาท ธรรมยุติกนิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสรพาจน์พิไล
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดป่าศรีถาวรนิมิต  เป็นวัดราษฎร์ สายธรรมยุติกนิกาย ซึ่งผู้ก่อตั้งวัดแห่งนี้คือ พระราชพิพัฒนาทร (ถาวร จิตตถาวโร) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดปทุมวนารามราชวรวิหาร วัดนี้อยู่ในความอุปถัมภ์ของมูลนิธิถาวรจิตตถาวโร-วงศ์มาลัย ตั้งอยู่ที่ หมู่บ้านบุ่งเข้ ตำบลหนองแสง อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก  ที่มาของชื่อวัด คือ คำว่า "ศรี" มาจากพระนามของ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี และ "ถาวร" คือชื่อของ พระราชพิพัฒนาทร (ถาวร จิตตถาวโร) นั่นเอง
รายการอ้างอิง

1 2  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-02-08. สืบค้นเมื่อ 2010-08-12.
วุ่นรัก นักดนตรี

| --- | --- |
วุ่นรัก นักดนตรี
のだめカンタービレ
ชื่อภาษาอังกฤษ: Nodame Cantabile
แนว: ตลก, โรแมนซ์
มังงะ
เขียนโดย: โทโมโกะ นิโนมิยะ
สำนักพิมพ์:  โคดันฉะ    NED
อนิเมะ
กำกับโดย: เค็นอิจิ คาไซ
สตูดิโอ: J.C.STAFF
อนิเมะ
Nodame Cantabile : Paris
กำกับโดย: จิอากิ คน
สตูดิโอ: J.C.STAFF
อนิเมะ
Nodame Cantabile Finale
กำกับโดย: จิอากิ คน
สตูดิโอ: J.C.STAFF
วุ่นรัก นักดนตรี (ญี่ปุ่น: のだめカンタービレ; โรมาจิ: Nodame Kantaabire ทับศัพท์จาก Nodame Cantabile) เป็นหนังสือการ์ตูนผู้หญิง ที่แต่งโดย โทโมโกะ นิโนมิยะ ซึ่งเป็นหนังสือการ์ตูนที่ทำยอดขายทะลุ 4,000,000 เล่มในประเทศญี่ปุ่น จนได้รับรางวัล THE BEST COMICS OF THE YEAR 2004 (หนังสือการ์ตูนยอดเยี่ยมประจำปี พ.ศ. 2547 ของสำนักพิมพ์โคดันฉะ) ในสาขาการ์ตูนผู้หญิง หนังสือการ์ตูนเรื่องนี้ได้รับรับกระแสตอบรับจากชาวญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก จนมีการสร้างเป็นละครออกมาในปี พ.ศ. 2549 ซึ่งก็ได้รับความนิยมมากเช่นกัน โดยในตอนสุดท้ายนั้นมีเรตติ้งสูงถึง 21.7% หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2550 ก็ได้รับการสร้างเป็นอนิเมะ รวมทั้งถูกดัดแปลงเป็นเกมสำหรับเครื่องนินเทนโด ดีเอสและเพลย์สเตชัน 2 ด้วย
เนื้อเรื่องย่อ

จิอากิ ชินอิจิ นักศึกษามหาวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ฝีมือสุดจ๊าบ ทายาทของนักเปียโนชื่อดัง มีความต้องการอยากไปเรียนเป็นวาทยากรที่ยุโรป แต่ดันกลัวเครื่องบินขึ้นสมอง จะไปทางเรือก็กลัวเรือจมจนหมดทางบินถลาไปเมืองนอกเมืองนา วันหนึ่งสาวน้อยประหลาด โนดาเมะ ก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเขา เธอคนนี้มีชีวิตอยู่ที่ห้องพักซึ่งแน่นเอี๊ยดไปด้วยขยะ  โนดาเมะก็คอยตามตื้อจิอากิ แต่สิ่งที่จิอากิสนใจในตัวโนดาเมะ คือ เปียโนที่โนดาเมะเล่น ถึงจะเล่นมั่ว ไม่ดูโน้ต เพราะเล่นตามที่ฟังมาก็ตาม ทำให้จิอากิหลงใหลในเสียงเปียโนของโนดาเมะ และอยากจะฝึกเปียโนให้เธอ เมื่อจิอากิต้องมาพัวพันกับโนดาเมะจอมซกมก เรื่องราววุ่นๆของเหล่านักดนตรีก็ตามมาเป็นหางว่าว
ตัวละคร

บทความหลัก: ตัวละครในเรื่องวุ่นรักนักดนตรี
ละครโทรทัศน์ > จังหวะรัก หัวใจดนตรี

| วุ่นรัก นักดนตรี |
| --- | --- |
Nodame Cantabile
แสดงนำ: จุริ อุเอะโนะ  ฮิโรชิ ทามากิ
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Symphony No. 7 in A major (Op. 92) (Beethoven)
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: Rhapsody in Blue (George Gershwin)
ประเทศแหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาญี่ปุ่น
จำนวนตอน: 11
ออกอากาศ
เครือข่าย: Fuji TV
วุ่นรัก นักดนตรี ได้ถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์โดย ฟูจิทีวีดราม่าเซซาคุเซ็นเตอร์ มีโปรดิวเซอร์คือ ฮิโรกิ วากามัตสึ ออกอากาศทุกคืนวันจันทร์ เวลา 21:00 - 21:54 น. ทางสถานีฟูจิทีวี ตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคม ถึง 25 ธันวาคม 2549 รวมความยาวทั้งสิ้น 11 ตอน นำแสดงโดย จุริ อุเอะโนะ (โนดาเมะ) และ ฮิโรชิ ทามากิ (จิอากิ)
เนื้อหาในละครโทรทัศน์ นั้น ดัดแปลงเนื้อหามาจากมังงะเล่มที่1-9 ตั้งแต่เหตุการณ์ที่จิอากิประสพอุบัติเหตุในวัยเด็ก จนถึง เหตุการณ์ช่วงที่จิอากิและโนดาเมะ ได้ตัดสินใจเดินทางไปศึกษาต่อที่ฝรั่งเศสพร้อมกัน
ในประเทศไทย ฉายทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เริ่มตอนแรกเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 09.15 น.- 11.15 น.
ละครโทรทัศน์ > จังหวะรัก หัวใจดนตรี > ชื่อตอนและอัตราความนิยมในการชม (ในประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่มีการออกอากาศ)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ตอน | วันที่ฉาย | ชื่อตอน | ชื่อตอน (ภาษาญี่ปุ่น) | อัตราความนิยม |
| Lesson 1 | 2006.10.16 | Hentai Pianist VS Oresama Shikisha No Rhapsody | 変態ピアニストVS俺様指揮者のラプソディ | 18.2% |
| Lesson 2 | 2006.10.23 | Ochikobore Hentai Oke! Haran No Start!? | 落ちこぼれ変態オケ! 波乱のスタート!? | 16.1% |
| Lesson 3 | 2006.10.30 | Chakushou Oke Daipinchi!! Ai Wa Binbou Wo Sukueruka | 弱小オケ大ピンチ!! 愛は貧乏を救えるか | 18.4% |
| Lesson 4 | 2006.11.06 | Kiss Naru Ka!? Kandou No Teiki Ensoukai Battle!! | キス成るか!? 感動の定期演奏会バトル!! | 18.3% |
| Lesson 5 | 2006.11.13 | Sayonara Kyoshou! Koi No Gakuensai Oke Taiketsu | さよなら巨匠! 恋の学園祭オケ対決!! | 19.9% |
| Lesson 6 | 2006.11.20 | Saraba S Oke!! Namida No Kaisanshiki & Ai No Nidai Piano | さらばSオケ!! 涙の解散式&愛の2台ピアノ | 17.5% |
| Lesson 7 | 2006.11.27 | Shin Oke Shidou! Surechigau Koi Ni Haran No Yokan!? | 新オケ始動! すれ違う恋に波乱の予感!? | 19.4% |
| Lesson 8 | 2006.12.04 | Shinsei Oke Uijin ! Trauma Kokufuku Ni Yureru Koi | 新星オケ初陣! トラウマ克服に揺れる恋 | 19.2% |
| Lesson 9 | 2006.12.11 | Konkuru VS Ryugaku! Ketsudan Wa Wakare No Yokan!? | コンクールVS留学! 決断は別れの予感!? | 19.3% |
| Lesson 10 | 2006.12.18 | Haran No Konkuru! Kokuhaku To Namida No Saishushou | 波乱のコンクール! 告白と涙の最終章!! | 18.7% |
| Last Lesson | 2006.12.25 | Sayonara Nodame!! Namida No Christmas Kouen | さよならのだめ!! 涙のクリスマス公演 | 21.7% |
อัตราความนิยมในการชมโดยเฉลี่ย ประมาณ 18.9%
ละครโทรทัศน์ > จังหวะรัก หัวใจดนตรี  ตอน ตามหัวใจไปยุโรป

| วุ่นรัก นักดนตรี |
| --- | --- |
Nodame Cantabile SP In Europe
แสดงนำ: จุริ อุเอะโนะ  ฮิโรชิ ทามากิ
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Symphony No. 7 in A major (Op. 92) (Beethoven)
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: Rhapsody in Blue (George Gershwin)
ประเทศแหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาญี่ปุ่น
จำนวนตอน: 2
ออกอากาศ
เครือข่าย: Fuji TV
เป็นละครตอนพิเศษ ออกแพร่ภาพที่ญี่ปุ่นทางสถานีโทรทัศน์ Fuji ในช่วงปีใหม่ วันที่ 4 และ 5 มกราคม 2551 แบ่งเนื้อเรื่องออกเป็น 2 คืน โดยเนื้อเรื่องจะเป็นตอนต่อเนื่องจากละครภาคแรก โดยเริ่มจากพิธีจบการศึกษาของจิอากิ และเหตุการณ์หลังจากที่จิอากิและโนดาเมะเดินทางไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศสด้วยกัน
ในขณะที่จิอากิตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันคอนดักเตอร์นานาชาติ และต้องเผชิญหน้ากับการที่ต้องรับมือกับวงออเคสตร้าที่มีประสบการณ์มากกว่าตนเอง ที่นี่เขาได้รู้ว่าเพียงแค่ความมุ่งมั่น และความสามารถนั้นยังไม่พอ แต่จะต้องปรับตัวให้เข้ากับสมาชิกในวงออเคสตร้าคนอื่นๆ ให้ได้ด้วย เพื่อให้ได้มาซึ่งความร่วมมือ แม้จะผิดพลาดในช่วงแรก แต่เมื่อได้มีโอกาสคิดทบทวน และได้รับกำลังใจจากโนดาเมะ ก็ทำให้จิอากิมีกำลังใจอีกครั้ง จนผ่านพันการประกวดคอนดักเตอร์ไปได้ แต่ก็ต้องถูกสเตรสมันพาตัวไปทัวร์คอนเสิร์ตทั่วโลกนานถึง 3 เดือน
อีกด้าน สำหรับโนดาเมะ แม้จะมีความสุขที่ได้อยู่ใกล้กับจิอากิเหมือนตอนอยู่ที่ญี่ปุ่น แต่ปัญหาเรื่องภาษาที่เธอไม่เข้าใจ ระบบการเรียนที่ไม่คุ้นเคย รวมไปถึงการที่จิอากิดูจะไกลห่างเธอออกไป หลังจากที่เขาชนะการประกวดคอนดักเตอร์ ก็ทำให้โนดาเมะท้อแท้ใจ และเกิดความสงสัยในตัวเองว่า ที่เธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อติดตามจิอากิมาจนถึงฝรั่งเศสนั้น แท้ที่จริงแล้วเธอทำไปเพื่ออะไร เธอกำลังเล่นเปียโนไปเพื่อใคร ขณะที่เธอกำลังทุกข์ใจอยู่นั้น อาจารย์โอแคลร์ซึ่งเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของเธอ ก็ให้โอกาสเธอได้แสดงเดี่ยวเปียโน ทำให้เธอได้เข้าใจถึงความหมายของการเล่นดนตรีอีกครั้งหนึ่ง
ระหว่างที่ทั้งสองอยู่ห่างกัน สเตรสมันได้เตือนสติจิอากิเกี่ยวกับเรื่องโนดาเมะ ทำให้เขาตัดสินใจที่จะซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตนเองที่มีต่อโนดาเมะ และแสดงออกให้เธอเข้าใจเสียที
ในประเทศไทย ฉายทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เริ่มตอนแรกเมื่อวันที่ 22,23,29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เวลา 09.15 น.- 11.15 น.
ละครโทรทัศน์ > จังหวะรัก หัวใจดนตรี  ตอน ตามหัวใจไปยุโรป > ชื่อตอนและอัตราความนิยมในการชม (ในประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่มีการออกอากาศ)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ตอน | วันที่ฉาย | ชื่อตอน | ชื่อตอน (ภาษาญี่ปุ่น) | อัตราความนิยม |
| Special Lesson 1 | 2008.01.04 | Koi Mo Ongaku Mo Shinshou Totsunyu Hentai & Oresama! Yume No Shikisha Konkuru Daiketsen!! | 恋も音楽も新章突入変態&俺様! 夢の指揮コンクール大決戦!! | 18.9% |
| Special Lesson 2 | 2008.01.05 | Raibaru Shutsugen De Haran Banjou! Hatsu Ritaisaru To Futari No Koi No Ketsumatsu Wa!? | ライバル出現で波瀾万丈! 初リサイタルと二人の恋の結末は!? | 21.0% |
ละครโทรทัศน์ > ละครโทรทัศน์เกาหลี

บทความหลักดูที่: สะดุดรักนักเปียโน
ในปี พ.ศ. 2557 ที่ประเทศเกาหลีใต้ ได้สร้างและเผยแพร่ละครโทรทัศน์ที่สร้างมาจากการ์ตูนเรื่องนี้ โดยใช้ชื่อว่า Cantabile Tomorrow โดยมีชื่อในภาษาไทยว่า สะดุดรักนักเปียโน จำนวน 16 ตอน ออกอากาศทางช่องเคบีเอส2 ส่วนในประเทศไทยออกอากาศทางช่องพีพีทีวี เริ่มออกอากาศในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2558 เวลา 21.15 น.
ภาพยนตร์

| วุ่นรัก นักดนตรี |
| --- | --- |
กำกับ: ฮิเดกิ ทาเคอุจิ
นักแสดงนำ: จุริ อุเอะโนะ ฮิโรชิ ทามากิ
วันฉาย: ภาค I ปีใหม่ พ.ศ. 2553 / ภาค II ฤดุใบไม้ผลิ พ.ศ. 2553
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
จากความนิยมในตัวละครและการ์ตูน ทำให้สถานีโทรทัศน์ฟูจิวางโครงการในการทำภาคต่อของละครซีรีส์ชื่อดังเรื่องนี้ โดยหลังจากที่ได้ทำเป็นละครพิเศษไปเมื่อต้นปี 2551 ที่ผ่านมา ก็มีแผนการที่จะทำภาคต่อออกมาในรูปแบบภาพยนตร์ โดยแบ่งออกเป็น 2 ตอน และมีกำหนดเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วประเทศญี่ปุ่นในช่วงปีใหม่ของปี 2010 และช่วงฤดูใบไม้ผลิปีเดียวกัน นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ของญี่ปุ่นที่มีการฉายภาพยนตร์ภาคต่อ ในช่วงเวลาต่อเนื่องกระชั้นกันขนาดนี้
โดยในภาคภาพยนตร์ จะยังคงตัวละครหลักชุดเดิมไว้ โดยเฉพาะตัวละครเอกอย่างโนดาเมะ และจิอากิ การถ่ายทำจะเกิดขึ้นในเดือนพฤษภาคม 2552 ต่อเนื่องเป็นเวลา 5 เดือน สถานที่ถ่ายทำหลักคือยุโรป
ทิลลี สมิท

| ทิลลี สมิท |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1994 (พ.ศ. 2537)
สัญชาติ: บริติช
การศึกษา: Danes Hill School, Stowe School
มีชื่อเสียงจาก: ช่วยชีวิตนักท่องเที่ยวจากหาดไม้ขาว ประเทศไทย ประมาณ 100 คน จากคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ.2547
รางวัล: Thomas Gray Special Award, Minor planet 20002 Tillysmith named in her honor, "Child of the Year" by Mon Quotidien
ทิลลี สมิท (อังกฤษ: Tilly Smith; เกิด ค.ศ. 1994 (พ.ศ. 2537)) เป็นหญิงชาวอังกฤษที่ได้รับการกล่าวถึงในการแจ้งเตือนผู้คนบนหาดไม้ขาว จังหวัดภูเก็ต ในเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 ซึ่งช่วยเหลือคนนับร้อยให้รอดพ้นจากเหตุการณ์ครั้งนี้ได้ โดยในขณะนั้นเธอมีอายุเพียง 10 ปีเท่านั้น ทั้งนี้เธอเรียนเรื่องคลื่นสึนามิในวิชาภูมิศาสตร์ในชั้นเรียน
ชีวิตและเหตุการณ์

ทิลลีเรียนเกี่ยวกับสึนามิในบทเรียนภูมิศาสตร์ในสองสัปดาห์ก่อนเหตุการณ์ดังกล่าวจากแอนดรูว์ เคิร์นนีย์ ครูผู้สอนเธอที่โรงเรียนเดนส์ฮิลล์ ในเมืองอ็อกซ์ช็อตต์ มณฑลเซอร์รีย์ สหราชอาณาจักร ระหว่างเกิดแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 เธอและครอบครัวท่องเที่ยวอยู่บนหาดไม้ขาว จังหวัดภูเก็ต เธอรู้สึกว่าน้ำทะเลลดจากเส้นขอบชายทะเลและฟองอากาศบนพื้นผิวทะเล จากนั้นเธอเตือนผู้ปกครองซึ่งต่อมาไปเตือนผู้อื่นบนชายหาดและเจ้าหน้าที่โรงแรมที่พักอาศัยอยู่ในเวลานั้นอีกทอดหนึ่ง จากนั้นมีการอพยพผู้คนออกจากหาดก่อนที่คลื่นยักษ์มาถึง ทำให้เป็นหนึ่งในไม่กี่หาดที่ไม่มีรายงานผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์
ครอบครัวของทิลลีปฏิเสธให้สัมภาษณ์แก่สื่อใด ๆ แต่ทิลลีปรากฏตัวที่สหประชาชาติในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) โดยเธอได้เข้าพบบิล คลินตัน ซึ่งขณะนั้นเป็นผู้แทนพิเศษแห่งสหประชาชาติเพื่อการบรรเทาทุกข์จากสึนามิ และในการครบรอบหนึ่งปีการเกิดเหตุการณ์ดังกล่าวในภูเก็ต ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการรณรงค์การให้ความสำคัญกับการศึกษา
การศึกษา

ทิลลีศึกษาที่โรงเรียนเดนส์ฮิลล์ ซึ่งเป็นโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งในหมู่บ้านในอ็อกซ์ช็อตต์ จากนั้นเธอไปศึกษาต่อที่โรงเรียนสโตว์ที่เป็นโรงเรียนเอกชนแบบพักประจำในเมืองสโตว์ มณฑลบักกิงแฮมเชอร์
รางวัลและการเชิดชูเกียรติ

ในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) ทิลลีได้รับรางวัลพิเศษทอมัส เกรย์แห่ง Marine Society & Sea Cadets จากพลเรือโทเจมส์ เบอร์เนลล์-นิวเจนต์ Second Sea Lord
ต่อมามีการตั้งชื่อดาวเคราะห์น้อย 20002 Tillysmith เพื่อเป็นเกียรติประวัติ
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) ทิลลีได้รับการยกย่องเป็นเด็กแห่งปีจากนิตยสารฝรั่งเศส Mon Quotidien (เป็นนิตยสารที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้อ่านเยาว์วัย) ต่อมาในวันที่ 26 ธันวาคม มีการจัดพิธีรำลึกเหตุการณ์สึนามิครบรอบ 1 ปีที่เขาหลัก จังหวัดพังงา ทิลลีได้รับเกียรติในการอ่านบทกวีรำลึกต่อหน้าผู้คนเรือนหมื่นในพิธีดังกล่าว
"It wasn't devastation or death that won the day. It was humanity that triumphed, the shining victory of generosity, courage, love."
เรื่องราวของทิลลีได้รับการถ่ายทอดเป็นบทเรียนในเรื่องแผ่นดินไหว สึนามิ และการเอาชีวิตรอดจากเหตุการณ์ดังกล่าว
แหล่งข้อมูลอื่น

ข่าวจากเนชั่นแนล จีโอกราฟิก
คลิปสัมภาษณ์โดย UN International Strategy for Disaster Reduction
ท้าวกุเวร

สำหรับเทพองค์เดียวกันในศาสนาพุทธ ดูที่ ท้าวเวสวัณ
| ท้าวกุเวร |
| --- | --- |
เทพผู้เป็นใหญ่เหนือยักษ์ รากษส และกินนร เทพแห่งทรัพย์สมบัติ โชคลาภ ความมั่งคั่ง
รูปสลักหินทรายท้าวกุเวร
ชื่อในอักษรเทวนาครี: कुबेर
เป็นที่บูชาใน: ศาสนาฮินดู ศาสนาพุทธ และศาสนาเชน
ส่วนเกี่ยวข้อง: เทพโลกบาล และยักษ์
ที่ประทับ: เมืองอลกา บนยอดเขาคันธมาทน์ ในกุเวรโลก
อาวุธ: กระบองมหากาล คทา,ดาบ,หอก,ดอกบัว,ขวาน,ธนู,ศร,หีบแก้วมณี ฯลฯ
พาหนะ: ม้า,มนุษย์,โค,แกะ,หมูป่า,พังพอน,ราชรถเทียมม้า,ราชรถเทียมพังพอน,ราชรถเทียมมนุษย์,บุษบกวิมาน
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: พระนางภัทรา
บุตร - ธิดา: พระนลกุวร,พระมณีภัทร,พระนางมีนากษี,คันธมาทน์ (วานรในรามายณะ)
บิดา-มารดา: พระวิศรวะมุนี (บิดา) พระนางอิลาวิฑา (มารดา)
ท้าวกุเวรหรือท้าวเวสสุวัณในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพรัชกาลที่ 9
ท้าวกุเวร  (สันสกฤต: कुबेर กุเบร, บาลี: कुवेर กุเวร, ทมิฬ: குபேரன் กุเปรัน) เป็นหนึ่งในสี่จาตุมหาราช ผู้ปกครองเหล่ายักษ์ รากษส คุหยัก กินนร กินรี เป็นชื่อของเทพแห่งความมั่งคั่ง ตามคติศาสนาฮินดู  นับถือกันว่าพระองค์เป็นเทพประจำทิศอุดร ทิศเหนือ และเป็นเทพผู้คุ้มครองโลก (โลกบาล) ท้าวกุเวรเทียบเท่าได้กับ ท้าวเวสวัณ เป็นท้าวจตุโลกบาล
พระกุเวรเมื่อเทียบกับความเชื่อทางตะวันตกแล้ว เทียบได้กับพลูตอสตามเทพปกรณัมกรีก
ในศาสนาฮินดู > ฤคเวท

ท้าวกุเวร ในฤคเวท เป็นยักษ์แคระ ถือเป็นเทพแห่งโจรและการลักทรัพย์ อาศัยอยู่ตามป่าเขา ถ้ำลึก คอยเฝ้าอัญมณีและทรัพย์สมบัติ พวกโจรนิยมบูชาท้าวกุเวร เพื่อให้ช่วยเหลือในการปล้น คอยปกป้องคุ้มภัยจากภูตผีปีศาจ และคอยเฝ้าทรัพย์สมบัติ
ในศาสนาฮินดู > คัมภีร์ปุราณะ

ท้าวกุเวร ในคัมภีร์ปุราณะ เป็นบุตรของพระวิศรวะมุนี กับนางอิลาวิฑา และเป็นหลานของฤๅษีปุลัสตยะ ในอดีตชาติ ท้าวกุเวร เกิดเป็นพราหมณ์ ชื่อ ยาคทัตต์ มีนิสัยชอบลักขโมย วันหนึ่งถูกเหล่าทหารไล่ตามจับ จึงได้เข้าไปหลบในเทวาลัยร้างของพระศิวะ และได้จุดไฟขึ้นบูชาพระศิวะ ทำให้พระศิวะทรงพอพระทัย หลังจากนั้นยาคทัตต์ก็ถูกทหารจับได้และต้องโทษประหาร หลังจากที่เขาตาย ยมทูตได้มารับวิญญาณของเขา แต่พระศิวะทรงส่งสาวกไปรับวิญญาณของเขา และส่งเขาไปเกิดใหม่ ยาคทัตต์ได้เกิดเป็นบุตรของท้าวอรินทมะ แห่งแคว้นกลิงคะ ชื่อว่า ทัมพกุมาร และได้ทำพิธีบูชาพระศิวะด้วยการจุดประทีปอยู่ทุกเวลา เมื่อเขาตายแล้วจึงได้มากำเนิดใหม่เป็นบุตรของพระวิศรวะมุนี มีนามว่า พระไวศรวัณ ได้บำเพ็ญตบะจนพระศิวะพอพระทัย และทรงแต่งตั้งให้เป็นเทพแห่งทรัพย์ และเป็นเทพโลกบาลประจำทิศเหนือ และได้ปกครองกรุงลงกา ต่อมาราวณะได้มาทำสงครามและแย่งเมืองลงกาและบุษบกวิมานไป พระศิวะจึงทรงมอบเมืองใหม่ให้ ชื่อว่า อลกา อยู่บนยอดเขาคันธมาทน์
นอกจากนี้ยังมีเรื่องที่ท้าวกุเวร มีความอหังการว่า ตัวเองเป็นเทพที่มีทรัพย์สมบัติมาก และต้องการอวดความร่ำรวย จึงได้ทูลเชิญเหล่าเทพและพระพิฆเนศ มาร่วมงานฉลองที่พระราชวังของตน แต่ไม่ว่าท้าวกุเวรจะนำอาหารมาถวายพระพิฆเนศมากเท่าไร ก็ไม่อาจทำให้พระองค์อิ่มได้ พระพิฆเนศจึงกลืนกินทรัพย์สมบัติและพระราชวังของท้าวกุเวรจนหมดสิ้น พระกุเวรจึงต้องไปขอความช่วยเหลือจากพระปารวตี พระนางทรงมอบข้าวให้ท้าวกุเวรถ้วยหนึ่งและทำให้พระพิฆเนศทรงอิ่ม และยอมคายทรัพย์สมบัติ และพระราชวังคืนให้แก่ท้าวกุเวร
บางตำราเรียกท้าวกุเวรว่า "ท้าวเวสวัณ" (สันสกฤต: वैश्रवण ไวศฺรวณ, บาลี: वेस्सवण เวสฺสวณ) ตามนามโคตรของท้าวกุเวรในศาสนาฮินดู
ในศาสนาพุทธ

บทความหลัก: ท้าวเวสวัณ
ท้าวกุเวร ในศาสนาพุทธ รู้จักกันมากในนามว่า ท้าวเวสวัณ หรือ ท้าวเวสสุวัณ เป็นหนึ่งในท้าวจตุโลกบาล อดีตชาติ ในยุคสมัยของพระกัสสปพุทธเจ้า ท้าวกุเวรเกิดเป็นพราหมณ์ ชื่อ กุเวรพราหมณ์ เขามีไร่อ้อยจำนวนมาก และมีหีบหนีบน้ำอ้อยถึง ๗ หีบ ทำให้เขามีรายได้มาก จนเขาร่ำรวยขึ้น เขาได้สร้างศาลาที่พักในเมืองถึง ๑๐ แห่ง และแจกน้ำอ้อยแก่ผู้ที่มาพัก และได้ทำทานตลอดชีวิต เป็นเวลา ๒๐,๐๐๐ ปี ตามอายุขัยของคนยุคนั้น และได้ไปเกิดเป็นท้าวกุเวร มีผิวกายดั่งสีน้ำอ้อย ปกครองพวกยักษ์ อยู่ในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา ทางด้านทิศเหนือ นอกจากนี้ท้าวกุเวรยังมีกระบอง ชื่อว่า มหากาล ที่สามารถทำลายล้างโลกธาตุได้อีกด้วย ในทางพุทธศาสนา ฝ่ายวัชรยาน ท้าวกุเวร มีนามว่า พระชัมภละ ถือเป็นพระโพธิสัตว์องค์หนึ่ง ส่วนในศาสนาเชนจะเรียกเทพองค์นี้ว่า ศารวนุภูติ (Sarvanubhuti) มี ๔ พักตร์ ๘ กร กายสีรุ้ง ทรงช้างเป็นพาหนะ
ลักษณะของท้าวกุเวร

ท้าวกุเวร ในคติไทย เป็นยักษ์มีกายสีทอง หรือ สีเขียว มีกายใหญ่กำยำ นัยน์ตาเป็นประกายลุกดังเพลิง มี ๒ กร ๓ ขา ทรงกระบองเป็นอาวุธ ปากแสยะ ตาโพลง สวมมงกุฎน้ำเต้า สวมอาภรณ์สีทอง ทรงเครื่องประดับด้วยทองคำและอัญมณี ทรงม้าเป็นพาหนะ ในคติฮินดู เป็นเทพบุรุษกายสีทอง บ้างก็ว่าสีแดง รูปร่างอ้วน ท้องใหญ่ ตัวเล็ก นัยน์ตาสีทอง มี ๒ กร กรหนึ่งทรงคทา กรหนึ่งอุ้มพังพอน สวมมงกุฎทองคำ มีรัศมีสีทอง สวมอาภรณ์สีทอง ทรงเครื่องประดับด้วยทองคำและอัญมณี ประทับนั่งบนบัลลังก์ ทรงม้าเป็นพาหนะ บ้างก็ทรงมนุษย์ ท้าวกุเวร ยังมีนามอื่นๆอีก อาทิ เช่น พระไวศรวัณ,พระยักษราช,พระมยุราช,พระธนบดี,พระธเนศวร,พระธนัท,พระอิจฉาวสุ,พระรากษเสนทร์,พระรากษสาธิปติ,พระนรราช,พระนรวาหนะ,พระอีศะสขี
ดูเพิ่ม

ยักษ์
ท้าวเวสวัณ
ไฉซิ้งเอี้ย
พระชัมภละ ในพุทธศาสนา นิกายวัชรยาน
ปั๊มอัพเดอะโวลุ่ม

| "Pump Up the Volume" |
| --- | --- |
ภาพปกซิงเกิล "ปั๊มอัพเดอะโวลุ่ม"
เพลงโดยM|A|R|R|S
ด้านบี: "Anitina (The First Time I See She Dance)"
วางจำหน่าย: 3 สิงหาคม, 1987
บันทึกเสียง: 1987
แนวเพลง: ดนตรีเฮาส์
ความยาว: 4:08 (7" เวอร์ชัน) 6:28 (12" เวอร์ชัน)
ค่ายเพลง: 4AD (นานาชาติ) 4th & B'way/Island/PolyGram Records 
ผู้ประพันธ์เพลง: สตีฟ ยัง มาร์ติน ยัง
โปรดิวเซอร์: John Fryer Martyn Young
"ปั๊มอัพเดอะโวลุ่ม" (อังกฤษ: Pump Up the Volume) เป็นซิงเกิลฮิต ของ M|A|R|R|S แต่งเพลงโดย สตีฟ ยัง และ มาร์ติน ยัง แห่งวง คัลเล่อร์บอกซ์ ออกจำหน่าย ในปี 1987 โดยนำแซมเปิลเสียงร้อง ปั๊มอัพเดอะโวลุ่ม ของเพลง I Know You Got Soul ของ Eric B. & Rakim และ แซมเปิลเสียง อื่น ๆ
แซมเปิลเพลงที่ใช้

The Bar-Kays "Holy Ghost" from Holy Ghost, 1978 (12")
Criminal Element Orchestra "Put the Needle to the Record" from Put The Needle to the Record, 1987 (12")
Eric B. & Rakim "I Know You Got Soul (Acappella)" from I Know You Got Soul, 1987 (12")
George Kranz "Din Daa Daa (Trommeltanz)" from Din Daa Daa, 1983 (12")—US 12" remix
Graham Central Station "The Jam" from Ain't No 'Bout-a-Doubt It, 1975 (LP)
Ofra Haza "Im Nin'Alu" from the Coldcut remix of Eric B. & Rakim's "Paid in Full," 1987
Fred Wesley & The JB's "More Peas" from Doing It to Death, 1973 (LP)
Jimmy Castor Bunch "It's Just Begun" from It's Just Begun, 1972 (LP)
Kool & the Gang "Jungle Jazz" from Spirit of the Boogie, 1975 (LP)
The Last Poets "Mean Machine (Chant)" from This Is Madness, 1971 (LP)—UK remixes
Pressure Drop "Rock the House (You'll Never Be)" from Rock the House (You'll Never Be), 1983 (12")
Public Enemy "You're Gonna Get Yours (My 98 Oldsmobile)" from Yo! Bum Rush the Show, 1987 (LP)
Run-D.M.C. "Here We Go (Live at Funhouse)" from Here We Go, 1983 (12")
Introduction to The Soul Children's "I Don't Know What This World Is Coming To" from Wattstax: The Living Word, 1972 (LP)
Stock, Aitken & Waterman "Roadblock (7" Version)" from Roadblock, 1986 (12")—UK versions
Tom Browne "Funkin' for Jamaica (N.Y.)" from Love Approach, 1980 (LP)
Trouble Funk "Pump Me Up" from Drop the Bomb, 1982 (LP)
Lovebug Starski & The Harlem World Crew "Positive Life" from Positive Life, 1981 (12")—UK remixes
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลซิงเกิล ปั๊มอัพเดอะโวลุ่ม ที่ Discogs
วิลเลียม เบอร์กิน

วิลเลียม เบอร์กิน (William Birkin)  เป็นตัวละครในเกม Resident Evil ปรากฏอยู่ในภาค 2 และภาค ZERO
William ดร. เบอร์กิน เป็นนักไวรัสวิทยามือหนึ่งที่ทำงานให้กับ Umbrella และเป็นผู้รับผิดชอบโครงการวิจัยและพัฒนา G-Virus ซึ่ง ดร. เบอร์กิน เองก็เป็นสามีของ แอนเน็ท เบอร์กิน นักวิทยาศาสตร์ที่ทำงานให้กับ Umbrella และเป็นพ่อของ เชอร์รี่ เบอร์กิน ด้วย
ดร. เบอร์กิน เกิดเมื่อปี 1962 และเข้าทำงานใน Umbrella ในปี 1977 ตอนนั้นเขายังมีอายุเพียง 15 ปี โดยถูกบรรจุเข้ามายังหน่วยศูนย์วิจัย ภายใต้การบังคับบัญชาจาก เจมส์ มาร์คัส และที่นี่เองเขาก็ได้มีเพื่อนสนิทที่เป็นนักวิจัยเหมือนกัน นั่นก็คือ อัลเบิร์ต เวสเกอร์ ซึ่งทั้งคู่ได้เป็นกำลังสำคัญของ มาร์คัส ในการพัฒนา T-Virus จนกระทั่งศูนย์วิจัยปิดตัวลงในปี 1978
หลังจากนั้น ดร. เบอร์กิน และ เวสเกอร์ ได้ถูกย้ายไปประจำอยู่ที่สถานีวิจัยที่ภูเขาอาร์คเลย์ ในวันที่ 31 กรกฎาคม 1978 ที่ซึ่งพวกเขาได้ทำการพัฒนา T-Virus อย่างต่อเนื่อง ดร. เบอร์กิน นั้นภูมิใจมากที่ตนเองเป็นนักวิจัยที่อายุน้อยที่สุดที่ได้เข้ามาทำงานให้กับ Umbrella จนกระทั่งปี 1981 ได้มีข่าวว่า อเล็คเซีย แอชฟอร์ด ได้ถูกบรรจุเข้ามาเป็นนักวิจัยประจำศูนย์ Umbrella ที่แอนตาร์คติกา ด้วยวัยเพียง 10 ขวบเท่านั้น แม้ว่า ดร. เบอร์กิน กับ อเล็คเซีย จะทำงานอยู่ที่ศูนย์คนละแห่ง แต่ ดร. เบอร์กิน กลับรู้สึกอิจฉาริษยาในตัว อเล็คเซีย อยู่มาก
จนเมื่อปี 1983 ได้มีข่าวการเสียชีวิตของ อเล็คเซีย ออกมา ขณะนั้น ดร. เบอร์กิน ที่เอาแต่หมกมุ่นกับงานวิจัยของตัวเองก็ได้สร้าง Hunter อาวุธชีวภาพชนิดใหม่ออกมาได้เป็นผลสำเร็จ
ในปี 1988 ดร. เบอร์กิน ได้เลื่อนขั้นเป็นผู้นำทีมพัฒนา T-Virus (และได้สร้าง Tyrant เป็นผลสำเร็จในเวลาต่อมา ) ภายหลังจากที่เขาร่วมมือกับ เวสเกอร์ ในการสังหาร เจมส์ มาร์คัส เจ้านายของเขาเอง ในช่วงเวลานี้เอง ดร. เบอร์กิน ก็ได้แต่งงานกับ แอนเน็ท ซึ่งเป็นนักวิทยาศาสตร์ในศูนย์วิจัยแห่งเดียวกัน และให้กำเนิดลูกสาว 1 คนชื่อ เชอร์รี่ (ตัวเชอร์รี่เองเกิดในปี 1986 )
ปรสิต ปีศาจ

ดร. เบอร์กิน กับ เวสเกอร์ ได้ร่วมกันทดลองเชื้อปรสิตชนิดใหม่ ที่มีชื่อว่า NE (ชื่อดังกล่าวเป็นชื่อไวรัสต้นแบบของโครงการพัฒนาเชื้อ Nemesis ) พวกเขาได้ใช้ร่างพาหะซึ่งเป็นผู้หญิงคนหนึ่งมาเป็นหนูทดลอง (ลิซ่า เทรเวอร์ นั่นเอง) ลิซ่าเป็นร่างทดลองเพียงชิ้นเดียวที่สามารถดูดรับไวรัสเข้าไปยังร่างของตนได้อย่างสมบูรณ์ ด้วยการที่เธอยังสามารถมีชีวิตรอดได้ทั้งๆที่ได้รับเชื้อเข้าไปนับไม่ถ้วน ทำให้ดร.เบอร์กิน ต้องตรวจสอบร่างกายของเธออย่างละเอียด ทำให้พบว่าการที่เธอเคยถูกฉีดไวรัสต้นแบบเมื่อปี 1967 เป็นสาเหตุที่ทำให้ร่างกายของเธอสามารถดูดซึมไวรัส และเพาะเชื้อภายในร่างกายเอาไว้ได้ ทำให้ ดร.เบอร์กิน สามารถนำไวรัสภายในร่างของเธอมาพัฒนาเป็นไวรัสชนิดใหม่ ซึ่งก็คือ G-Virus นั่นเอง
ในปี 1993 ดร. เบอร์กิน ได้รับการมอบหมายจาก Ozwell E. Spencer ประธานบริษัท Umbrella ในขณะนั้น ให้มาดูแลโครงการพัฒนา G-Virus เขาและภรรยาได้ถูกส่งตัวมายังศูนย์วิจัยใต้ดินเมืองแร๊คคูนเป็นกรณีพิเศษเพื่อโครงการนี้โดยเฉพาะ ซึ่ง ดร. เบอร์กิน ได้ติดสินบนผู้การของสถานีตำรวจเมืองแร๊คคูน นามว่า Brian Irons เพื่อปกปิดการทำวิจัยโครงการนี้ และไม่ให้สืบสวนต่อ โดยภรรยาของเขาเป็นคนกลางจัดการเรื่องนี้ให้