stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าจอมทับทิม ในรัชกาลที่ 4 (ณ นคร)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เจ้าจอมทับทิม
| เจ้าจอมทับทิม |
| --- | --- |
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
บิดามารดา: พระยาเสนานุชิต (นุช ณ นคร)
เจ้าจอมทับทิม ในรัชกาลที่ 4 เป็นธิดาคนหนึ่งของพระยาเสนานุชิต (นุช ณ นคร) และเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระยาเสนานุชิต (นุช ณ นคร) นั้นเป็นบุตรของเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย) ท่านเป็นผู้ว่าราชการเมืองตะกั่วป่าในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้นเมื่อถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงได้ถวายธิดาเข้าราชการเป็นเจ้าจอม
เจ้าจอมทับทิมเป็นพี่น้องกับเจ้าจอมเขียน ในรัชกาลที่ 4 ซึ่งเป็นธิดาพระยาเสนานุชิต (นุช ณ นคร) อีกคนหนึ่งที่ถวายตัวเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
เออร์บิโต้ ซาลาวาเรีย

| เออร์บิโต้ ซาลาวาเรีย |
| --- | --- |
เกิด: 20 มกราคม พ.ศ. 2489
เออร์บิโต้ ซาลาวาเรีย (Erbito Salavarria) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2489 ที่ มะนิลา สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 11) เสมอ 3 แพ้ 11
ประวัติ

เออร์บิโต้ ซาลาวาเรีย เป็นนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ ที่เคยครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวททั้งของสามคมมวยโลกและสภามวยโลก เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2506 ได้ครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC ครั้งแรกเมื่อชนะน็อคชาติชาย เชี่ยวน้อย ยก 2 เมื่อ พ.ศ. 2513 และเสียแชมป์ให้เบตูลิโอ กอนซาเลซเมื่อ พ.ศ. 2514 ใน พ.ศ. 2518 เขาได้ครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อชนะซูซูมุ ฮานากาตะ และต่อมาก็เสียแชมป์ให้อัลฟอนโซ โลเปซใน พ.ศ. 2519 เขาแขวนนวมไปเมื่อ พ.ศ. 2521 หลังจากชกแพ้หลายครั้ง
เกียรติประวัติ

แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท (2510, 2511 -2512)
แชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท
ชิง 16 ตุลาคม 2512 ชนะน็อค สึโยชิ นากามูระ ยก 12 ที่ ฟิลิปปินส์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 มีนาคม 2513 ชนะน็อค ชิเกรุ ทาเรมิสุ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 21 มิถุนายน 2513 ชนะคะแนน วิทยา เพลินจิต ที่ ฟิลิปปินส์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 20 กุมภาพันธ์ 2514 ชนะคะแนน แฮรี่ ฮาเยส ที่ ฟิลิปปินส์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 5 สิงหาคม 2515 ชนะคะแนน โช ดองกี ที่ ฟิลิปปินส์
แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC
ชิง 7 ธันวาคม 2513 ชนะน็อค ชาติชาย เชี่ยวน้อย ยก 2 ที่ กทม.
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 เมษายน 2514 ชนะคะแนน ซูซูมุ ฮานากาตะ ที่ ฟิลิปปินส์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 20 พฤศจิกายน 2514 เสมอกับ เบตูลิโอ กอนซาเลส ที่ เวเนซุเอลา
แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA
ชิง 1 เมษายน 2518 ชนะคะแนน ซูซูมุ ฮานากาตะ ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 7 ตุลาคม 2518 ชนะคะแนน ซูซูมุ ฮานากาตะ ที่ ญี่ปุ่น
เสียแชมป์ 27 กุมภาพันธ์ 2519 แพ้น็อค อัลฟองโซ โลเปซ ยก 15 ที่ ฟิลิปปินส์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 20 ธันวาคม 2510 แพ้คะแนน สึโยชิ นากามูระ ที่ ญี่ปุ่น
ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2516 แพ้คะแนน เวนิส บ.ข.ส. ที่ กทม.
เจ้าจอมช้อย ในรัชกาลที่ 4

| เจ้าจอมช้อย |
| --- | --- |
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว​
บิดามารดา: พระยาอัพภันตริกามาตย์ (ดิศ โรจนดิศ)  คล้าย โรจนดิศ
เจ้าจอมช้อย (สกุลเดิม: โรจนดิศ) เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
เจ้าจอมช้อย เป็นธิดาของพระยาอัพภันตริกามาตย์ (ดิศ โรจนดิศ) และขรัวยายคล้าย เป็นน้องสาวของเจ้าจอมมารดาเที่ยง และเป็นพี่สาวของเจ้าจอมมารดาชุ่ม นอกจากนี้ยังเป็นเป็นพี่สาวต่างมารดาของเจ้าจอมมารดาทับทิม (ธิดาขรัวยายอิ่ม) และเจ้าจอมมารดาแส (ธิดาขรัวยายบาง) ต่อมาถวายตัวเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ต่อมาได้เกิดเหตุขุนสุวรรณ (เขียน) ใช้ให้กุหลาบภรรยา เข้าไปพูดจาแทะโลมเจ้าจอมช้อย พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้ตระลาการชำระ แล้วให้นำขุนสุวรรณ (เขียน) และภรรยาไปประหารชีวิตเสียที่วัดดิสหงษาราม ส่วนเจ้าจอมช้อยนั้นให้ลงพระราชอาญาเฆี่ยนหกสิบทีแล้วจำไว้ ปรากฏใน พระราชพงศาวกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ ๔ ว่า
"ครั้นมาถึงเดือน ๗ นั้น เกิดความเรื่องอ้ายเขียนขุนสุวรรณ บุตรพระยาราชภักดี ให้อีกุหลาบภรรยาเข้าไปพูดจาแทะโลมเจ้าจอมช้อย บุตรพระยาบำเรอภักดี มีผู้ทิ้งหนังสือข้างใน โปรดฯ ให้ตระลาการชำระได้ความว่ารักใคร่ให้เข้าของกันเนืองๆ แต่ไม่ถึงตัวกัน ลูกขุนวางบทจึงให้เอาอ้ายเขียนอีกุหลาบไปประหารชีวิตเสียที่วัดมักสัน ณวันจันทร์ เดือน ๗ แรม ๑๒ ค่ำ (วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2402) แต่ตัวอีช้อยนั้นให้ลงพระราชอาญาหกสิบแล้วสับเสี่ยงแล้วจำไว้
แล้วโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้เนรเทศพระโยคาญาณภิรัต วัดราชสิทธาราม ๑ เจ้าอธิการวัดบางประทุน ๑ เป็นผู้ให้น้ำมนต์อ้ายเขียนอีกุหลาบเนรเทศไปอยู่เมืองสงขลา"
เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ (หม่อมราชวงศ์มูล ดารากร)

| เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ (หม่อมราชวงศ์มูล ดารากร) |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 21 มกราคม พ.ศ. 2420
เสียชีวิต: 1 มกราคม พ.ศ. 2501 (80 ปี)
คู่สมรส: คุณหญิงประไพ ศรีพิพัฒน์
บุตร: 11 คน
บุพการี: พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจันทรสุเทพ (บิดา) หม่อมเวก ดารากร ณ อยุธยา (มารดา)

มหาเสวกเอก เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ (หม่อมราชวงศ์มูล ดารากร) เป็นขุนนางชาวสยาม ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น อธิบดีกรมพระคลังข้างที่ กรรมการองคมนตรี เป็นต้น
ประวัติ

เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ มีนามเดิมว่าหม่อมราชวงศ์มูล เป็นโอรสคนที่ 4 ในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจันทรสุเทพ กับหม่อมเวก เป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เกิดเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2420 ณ บ้านเชิงสะพานแม้นศรี พ.ศ. 2431 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงส่งไปศึกษาที่ประเทศอังกฤษ
ท่านเรียนที่อังกฤษอยู่ 8 ปี ถึงปี พ.ศ. 2440 จึงตามเสด็จฯ กลับมากรุงเทพมหานคร เข้ารับราชการในตำแหน่งล่ามภาษาอังกฤษ เวรบัญชาการ กรมพระคลังข้างที่ ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นหลวงประกิจอังกนี ถือศักดินา ๘๐๐ เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2444ตำแหน่งปลัดกรมเวรเงิน ซึ่งมีหน้าที่ดูแลจัดหาผลประโยชน์ส่วนพระองค์เจ้านายทั้งฝ่ายหน้าและฝ่ายใน ถึงวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2452 ได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นพระสิทธิธนรักษ์ตำแหน่งเจ้ากรมการคลัง มีหน้าที่ดูแลหุ้นส่วนของกรมพระคลังข้างที่ในบริษัทต่าง ๆ ทุกแห่ง
วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2453 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าฯ เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นพระบริบูรณ์ราชสมบัติ เจ้ากรมพระคลังข้างที่ในสำนักสมเด็จพระบรมราชชนีพันปีหลวง ถือศักดินา 800 ต่อมาได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นพระยาบริบูรณ์ราชสมบัติ รองอธิบดีกรมพระคลังข้างที่ จากนั้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2464 ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมพระคลังข้างที่สืบต่อจากพระยาศุภกรณ์บรรณสารและในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ก็ได้รับพระราชทานยศเป็นมหาเสวกเอก โดยก่อนหน้านั้นในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2466 ท่านได้รับพระราชทานยศ นายกองตรีเสือป่า
วันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสถาปนาเป็นเจ้าพระยา มีสมญาจารึกในหิรัญบัฏว่า เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ รัตนราชโกษาธิบดี ศรีสุเทพจันทรสกุล วรบาทมูลมหาสวามิภักดิ อันดรภิรักษ์ราชศฤงคาร พุทธศาสโนฬารศราทธฤตวัต คฤหปติรัตน์มหัทธิกมนตรี อภัยพีรยปรากรมพาหุ ดำรงศักดินา 10,000 ได้รับแต่งตั้งเป็นองคมนตรี และกรรมการองคมนตรี
เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ ถูกปลดออกจากราชการในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 ในตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานพระคลังข้างที่  ด้านชีวิตครอบครัว ได้สมรสกับคุณหญิงประไพ ธิดาขุนเยาวราชธนารักษ์ (พร้อม ไกรฤกษ์) มีบุตรธิดารวม 11 คน
เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 สิริอายุ 80 ปีในการนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพ มหาเสวกเอก เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อช่วงบ่ายของวันอาทิตย์ที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2501
ยศ

17 พฤศจิกายน 2463 – มหาเสวกโท
21 สิงหาคม 2466 – นายกองตรี
10 มีนาคม 2467 – นายกองโท
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2465 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2462 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2463 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2462 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วัลลภาภรณ์ (ว.ภ.)
พ.ศ. 2466 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญศารทูลมาลา (ร.ศ.ท.)
พ.ศ. 2464 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
พ.ศ. 2474 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 1 (ป.ป.ร.1)
พ.ศ. 2443 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 5 (ร.จ.ท.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 6 (ร.จ.ท.6)
เอสเอฟ-260

เอสเอฟ-260
เอสเอฟ-260 (SF-260) ในชื่อเดิมว่า SIAI-Marchetti SF-260 และชื่อปัจจุบันคือ Aermacchi SF.260 เครื่องบินขนาดเบาชนิดหนึ่ง ใช้ในการฝึกหัดในทางการทหาร ออกแบบโดย สเตลีโอ ฟราตี (Stelio Frati) โดยในช่วงแรกได้ออกแบบมาให้ อาเบียมีลาโน (Aviamilano) โดยทำการบินครั้งแรกเมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 และการสร้างจริงได้ถูกสร้างหลังจากที่ มาร์เกตตี (SIAI Marchetti) ได้ซื้อแผนผังออกแบบ (ปัจจุบัน แอร์มักคี (Aermacchi) ได้ซื้อบริษัทมาร์เกตตี ในปี พ.ศ. 2540) เครื่องบินเอสเอฟ-260 ได้นิยมนำมาใช้เนื่องจากมีน้ำหนักเบา
ในประเทศไทย ตั้งแต่พ.ศ. 2516 ทอ. ซื้อ บ.ฝึก แบบ SF 260 MT จากประเทศอิตาลี เพื่อนำมาฝึกศิษย์การบินชั้นมัธยม ให้มีความรู้ความชำนาญในการบินเพียงพอกับการปฏิบัติภารกิจที่ได้รับมอบหมาย และทดแทนเครื่องบินฝึกแบบเดิมที่บรรจุประจำการมาช้านาน ได้กำหนดชื่อเครื่องบินฝึก SF 260 MT นี้ว่า บ.ฝ.15 ประจำการใน รร.การบิน
เอสเอฟ

เอสเอฟ (SF) อาจหมายถึง
เอส เอฟ ซีเนม่า ซิตี้ บริษัทธุรกิจโรงภาพยนตร์ในประเทศไทย
สยามฟิวเจอร์ ดีเวลอปเมนท์ บริษัทพัฒนาและบริหารศูนย์การค้าในประเทศไทย
ซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา
นิยายวิทยาศาสตร์
เลขนัยสำคัญ
ตารางฟุต
กรุงโซเฟีย เมืองหลวงของ ประเทศบัลแกเรีย
หน่วยรบพิเศษ
สเปเชียล ฟอร์ซ เกมออนไลน์
เออร์วิน บีเกิล

เออร์วิน บีเกิล (25 มีนาคม ค.ศ. 1896 – 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1954) เป็นนักแสดงละครเวทีและนักแสดงภาพยนตร์ชาวเยอรมัน
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

The Young Count (1935)
His Late Excellency (1935)
Dinner Is Served (1936)
Truxa (1937)
The Ways of Love Are Strange (1937)
Fremdenheim Filoda (1937)
Gasparone (1937)
Revolutionshochzeit (1938)
Anna Favetti (1938)
Zwei Frauen (1938)
The Green Emperor (1939)
Robert and Bertram (1939)
The Rothschilds (1940)
Wunschkonzert (1940)
The Girl at the Reception (1940)
Melody of a Great City (1943)
I Entrust My Wife to You (1943)
Nora (1944)
Young Hearts (1944)
Herzkönig (1947)
The Orplid Mystery (1950)
Dark Eyes (1951)
Josef the Chaste (1953)
บรรณานุกรม

O'Brien, Mary-Elizabeth. Nazi Cinema as Enchantment: The Politics of Entertainment in the Third Reich. Camden House, 2006.
แหล่งข้อมูลอื่น

เออร์วิน บีเกิล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เจ้าพระยาศรีวิไชยชนินทร์ (ชม สุนทรารชุน)

เจ้าพระยาศรีวิไชยชนินทร์
มหาเสวกโท เจ้าพระยาศรีวิไชยชนินทร์ นามเดิม ชม ต้นสกุล สุนทรารชุน เป็นขุนนางชาวสยาม ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น ผู้ว่าราชการเมืองพิจิตรและเมืองนครไชยศรี องคมนตรี สมุหเทศาภิบาลมณฑลนครไชยศรี
ประวัติ

เจ้าพระยาศรีวิไชยชนินทร์ มีนามเดิมว่าชม เป็นบุตรของพระสุรินทรามาตย์ (คล้าย) มารดาเป็นธิดาของพระยาศรีสหเทพ (เพ็ง) เกิดเมื่อวันอังคารที่ 29 มีนาคม ปีฉลู พ.ศ. 2396 ได้ศึกษาภาษาไทยกับอาจารย์น้อย
พ.ศ. 2407 ได้เข้ารับราชการเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจนสิ้นรัชกาล จนถึงต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงโปรดให้ย้ายไปรับราชการในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ได้รับบรรดาศักดิเป็นจมื่นมณเฑียรพิทักษ์ ปลัดกรมตำรวจสนมทหารซ้าย ในปี พ.ศ. 2413 เมื่อกรมพระราชวังฯ ทิวงคต (พ.ศ. 2428) จึงย้ายมาสมทบกรมพระตำรวจในพระบรมมหาราชวัง ถึงปี พ.ศ. 2426 โปรดให้ติดตามพระยามหาอำมาตยาธิบดี (หรุ่น ศรีเพ็ญ) ผู้เป็นลุงทางฝ่ายมารดา ออกไปจัดราชการเมืองเขมราฐ เมืองมุกดาหาร และเมืองนครพนม และทำด่านตามแม่น้ำโขงไปจนถึงเขตแดนเขมร ต่อมาย้ายไปรับราชการในกระทรวงมหาดไทย จนวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2434 ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นหลวงเสนีพิทักษ์ ถือศักดินา 800 และในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2438 ได้เลื่อนเป็นพระยาสุนทรบุรีศรีพิไชยสงคราม ผู้ว่าราชการเมืองนครไชยศรี ถือศักดินา 3,000 แล้วเลื่อนตำแหน่งเป็นสมุหเทศาภิบาลมณฑลนครไชยศรีในปี พ.ศ. 2441 ต่อมาวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2453 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรตั้งเป็นองคมนตรี และในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2454 ได้รับพระราชทานยศเป็นมหาอำมาตย์โท
วันเสาร์ที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ตั้งเป็นเจ้าพระยา มีราชทินนามว่า เจ้าพระยาศรีวิไชยชนินทร์ ปฐมนครินทร์วิบูลยศักดิ์ นิตยสวามิภักดิ์รามาธิบดี ศรีมณฑลิกาธิการวิสิษฐ ธรรมสุจริตกฤตัญญุการ พิริยแรงหาญราญทุรชน โสภณสุนทรารชุนวงษ์ บรมราชประสงค์สิทธิปฏิบัติ พุทธาทิรัตนสรณธาดา อุดมอาชวาธยาไศรย อภัยพิริยบรากรมพาหุ ดำรงศักดินา 10,000 ถึงปี พ.ศ. 2458 โปรดให้เปลี่ยนยศเป็นมหาเสวกโท
เมื่ออายุมากขึ้น เจ้าพระยาศรีวิไชยชนินทร์เริ่มมีปัญหาสุขภาพ จึงโปรดให้ออกจากตำแหน่งแล้วย้ายมารับราชการในกระทรวงวัง ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเสนาบดีกระทรวงวัง พ.ศ. 2461 ท่านทุพพลภาพมากขึ้น จึงออกจากราชการและรับพระราชทานเบี้ยบำนาญ
ครอบครัว

เจ้าพระยาศรีวิไชยชนินทร์ สมรสกับคุณหญิงเอี่ยม ท.จ. (ธิดาหลวงพิทักษ์นรากร (ชื่น ชินทักษ) กับนางแย้ม พิทักษ์นรากร) คุณหญิงป่วยเป็นโรคปัสสาวะพิการ ถึงแก่อนิจกรรมวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2469 มีบุตรธิดาด้วยกัน 5 คน ได้แก่
ธิดาไม่ทราบนาม เสียชีวิตตั้งแต่ยังเยาว์
คุณหญิงเนียน พัศดีกลาง
พระยาสฤษดิพจนกร (ชาย สุนทรารชุน)
จมื่นสิทธิกฤดากร (เชื้อ สุนทรารชุน)
นางสาวช่วง สุนทรารชุน
เจ้าพระยาศรีวิไชยชนินทร์ ป่วยด้วยโรคชรา ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2468 สิริอายุ 73 ปี ได้รับพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม ชั้นรองโกศ 1 ชั้น ฉัตรเบญจา 4 คัน เป็นเกียรติยศ
ยศ

9 กันยายน พ.ศ. 2454 - นายหมู่ใหญ่
– นายกองตรี
10 มิถุนายน 2456 – นายกองโท
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2456 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนวราภรณ์ (ร.ว.) (ฝ่ายหน้า)‎
พ.ศ. 2457 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2455 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2449 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2458 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วชิรมาลา (ว.ม.ล.)
พ.ศ. 2447 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 5 (ม.ป.ร.5)
พ.ศ. 2447 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2453 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 3 (ว.ป.ร.3)
พ.ศ. 2436 –  เหรียญรัชฎาภิเศกมาลา (ร.ศ.)
พ.ศ. 2440 –  เหรียญประพาสมาลา (ร.ป.ม.)
พ.ศ. 2440 –  เหรียญราชินี (ส.ผ.)
พ.ศ. 2446 –  เหรียญทวีธาภิเศก (ท.ศ.)
พ.ศ. 2450 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
เจ้าชายมุเนตากะ

| เจ้าชายมุเนตากะ> โชกุนลำดับที่ 6 แห่ง รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ |
| --- | --- |
ค.ศ. 1252 – ค.ศ. 1266
ก่อนหน้า: โยริตสึงุ
ถัดไป: โคเรยาซุ
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 ธันวาคม ค.ศ. 1242
อสัญกรรม: 2 กันยายน ค.ศ. 1274 (31 ปี 261 วัน)
บิดา: จักรพรรดิโกะ-ซะงะ
มารดา: ไทระ โนะ มุเนะโกะ
บุตร-ธิดา: เจ้าชายโคเรยาซุ
ด ค ก
เจ้าชายมุเนตากะ (宗尊親王) โชกุนลำดับที่ 6 แห่งรัฐบาลโชกุนคะมะกุระดำรงตำแหน่งระหว่าง ค.ศ. 1252 – ค.ศ. 1266
เจ้าชายมุเนตากะประสูติเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 1785 เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ใน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ จักรพรรดิองค์ที่ 3 ที่ประสูติแต่ ไทระ โนะ มุเนะโกะ
ใน พ.ศ. 1795 คุโจ โยะริสึงุ โชกุนลำดับที่ 5 ถูกปลดออกจากตำแหน่งทำให้ตำแหน่งโชกุนว่างลง ตระกูลโฮโจ ซึ่งเป็นตระกูลชิกเก็งหรือตระกูลผู้สำเร็จราชการได้ส่งสาส์นไปยังราชสำนักเพื่อขอเจ้าชายมาเป็นโชกุนซึ่งทางราชสำนักได้ส่งเจ้าชายมุเนะตะกะพระชนมายุเพียง 10 พรรษามาเป็นโชกุนแต่ก็เป็นเพียงโชกุนหุ่นเชิดเพราะอำนาจที่แท้จริงยังคงอยู่ที่ตระกูลโฮโจ
เจ้าชายมุเนะตะกะถูกปลดออกจากตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 1809 ขณะพระชนมายุเพียง 24 พรรษาและได้แต่งตั้งให้เจ้าชายโคะเระยะซุพระชนมายุเพียง 2 พรรษาพระโอรสในเจ้าชายมุเนะตะกะขึ้นเป็นโชกุนลำดับที่ 7
เจ้าจอมถนอม ในรัชกาลที่ 5 (บรรจงเจริญ)

| เจ้าจอมถนอม ในรัชกาลที่ 5 |
| --- | --- |

เกิด: ถนอม บรรจงเจริญ 4 สิงหาคม 2418
ถึงแก่กรรม: 3 กรกฎาคม 2505
บิดา: นายสงวน บรรจงเจริญ
มารดา: ไม่ทราบ
เจ้าจอมถนอม เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาของ นายสงวน บรรจงเจริญ และได้เข้าถวายตัวต่อรัชกาลที่ 5
ภายหลังจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 เจ้าจอมถนอมจึงได้ย้ายออกมาพำนักอยู่นอกพระราชวังดุสิต และถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ 3 กรกฎาคม 2505
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2436 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้า (ต.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2452 – เข็มพระชนมายุสมมงคล ชั้นที่ 3 (เงิน)
เลียร์เจ็ต 70/75

| เลียร์เจ็ต 70/75 |
| --- | --- |
   เลียร์เจ็ต 85 ที่ท่าอากาศยานนานาชาติปราก]]
ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: อากาศยานส่วนบุคคล
ชาติกำเนิด: แคนาดา
บริษัทผู้ผลิต: บอมบาร์ดิเอร์
สถานะ: อยู่ในระหว่างการพัฒนา
ประวัติ
เที่ยวบินแรก: 9 เมษายน ค.ศ. 2014
เลียร์เจ็ต 70/75 (Learjet 70/75) เป็นโครงการพัฒนาอากาศยานโดยบริษัทผู้ผลิตอากาศยานสัญชาติแคนาดา คือ บอมบาร์ดิเอร์ แอโรสเปซ โดยเป็นอากาศยานส่วนบุคคลขนาดเล็กซึ่งกำลังถูกพัฒนาจากความคิดของบอมบาร์ดิเอร์เพื่อรองรับการฟื้นตัวของธุรกิจอากาศยานส่วนบุคคล โดยรุ่นนี้จะมีลักษณะพิเศษที่ปลายปีกแบบใหม่ และเครื่องยนต์ที่มีกำลังมากขึ้นและใช้เชื้อเพลิงน้อยลง
โครงสร้างของตัวเครื่องนั้นนำต้นแบบมาจากรุ่น 40 และ 45 โดยมีการเปลี่ยนแปลงเพื่อเพิ่มสมรรถนะโดยรวม ปลายปีกแบบงอขึ้นนั้นนำต้นแบบมาจากบอมบาร์ดิเอร์ โกลบอล 7000 โดยเลียร์เจ็ต 75 นั้นได้รับใบอนุญาตจาก FAA ในวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 และเริ่มส่งมอบหลังจากนั้นไม่นาน การล่าช้าในขั้นตอนการขอใบอนุญาตนั้นเป็นสาเหตุให้การส่งมอบโดยรวมนั้นต่ำกว่าความคาดหมาย และทำให้เกิดการยกเลิกคำสั่งซื้อในภายหลัง
ข้อมูลจำเพาะ > ข้อมูลทั่วไป

จำนวนนักบิน: 2
ความจุผู้โดยสาร: 8+1
ความยาว: 17.6 เมตร
ความกว้างของปีก: 14.0 เมตร
ความสูง: 4.31 เมตร
พื้นที่ปีก: 28.95 ตารางเมตร
น้ำหนักบรรทุกเปล่า: 6,300 กิโลกรัม
น้ำหนักสูงสุดขณะทะยานขึ้น: 9,752 กิโลกรัม
เครื่องยนต์: 2 x ไอพ่น Honeywell Garrett TFE731
ข้อมูลจำเพาะ > สมรรถนะ

ความเร็วปกติ: 861 กิโลเมตร/ชั่วโมง
พิสัยบิน เมื่อบรรทุกเต็มลำ: 4,828 กิโลเมตร
เพดานบิน: 16,000 เมตร
เอสเอพี อีอาร์พี

บทความนี้เกี่ยวกับซอฟต์แวร์ สำหรับบริษัท ดูที่ เอสเอพี เอจี
| --- | --- |
นักพัฒนา: SAP AG
ประเภท: ERP
เว็บไซต์: SAP ERP
SAP (Systems, Applications and Products in Data Processing) เป็นโปรแกรมสำเร็จรูปทางธุรกิจประเภท การบริหารทรัพยากรขององค์กร ของประเทศเยอรมนีที่ใช้ควบคุมดูแลทุกสายงานของบริษัท SAP เป็นโปรแกรมที่ช่วยจัดการสายงานทุกสายงานของธุรกิจให้สามารถเข้าถึงข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว และได้ข้อมูลที่ถูกต้องแม่นยำ สามารถนำไปใช้ประกอบการดำเนินกิจกรรมของธุรกิจได้ และผู้บริหารสามารถเรียกดูข้อมูลและตรวจสอบข้อมูลสถานะของบริษัทได้
ความสามารถในการทำงานของ SAP

SAP ได้ออกแบบมาให้รองรับการดำเนินงานของธุรกิจ หรือหน่วยงาน ด้วยคุณสมบัติที่หลากหลาย ง่ายต่อการใช้งาน อาทิเช่น การจัดทำเหมืองข้อมูล  การจัดทำคลังข้อมูล ระบบบริหารความสัมพันธ์ลูกค้า (Customer Relationship Management: CRM) Integration Business Planning แล้วส่งต่อข้อมูลไปในระบบ ERP ซึ่งสามารถดูผลผ่านทางเว็บเบราว์เซอร์ การทำ Strategic Management, Balance Score Card การติดตามและประเมินผล
การดำเนินงานตามตัวชี้วัด (KPI) การวิเคราะห์แนวโน้ม การวิเคราะห์สถานภาพปัจจุบัน อดีตและอนาคตขององค์กร
เจ้าจอมทับทิม ในรัชกาลที่ 4 (สุรคุปต์)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เจ้าจอมทับทิม
| เจ้าจอมทับทิม ต> จ. |
| --- | --- |
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  ​
บิดามารดา: พระยาราชสุภาวดี (ปาน) ไม่ปรากฏนามมารดา
เจ้าจอมทับทิม ในรัชกาลที่ 4 เป็นธิดาคนหนึ่งของพระยาราชสุภาวดี (ปาน) ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่สืบเชื้อสายมาแต่รามัญที่ตามเสด็จสมเด็จพระนเรศวรมหาราชเข้ามายังกรุงศรีอยุธยาเมื่อคราวประกาศอิสรภาพจากพม่า และมีบุตรหลานเข้ารับราชการสนองพระเดชพระคุณทั้งฝ่ายหน้าฝ่ายในมิได้ขาด ซึ่งพระยาราชสุภาวดีเองก็เข้ารับราชการเป็นมหาดเล็กมาตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ครั้นเมื่อถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงได้ถวายธิดาเข้าราชการเป็นเจ้าจอม
หลังพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวสวรรคต เจ้าจอมทับทิมก็เข้ารับราชการเป็นเสมียนหลวงฝ่ายในในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า (ฝ่ายใน) ต.จ.
เลียว อลอนโซ่

เลียว อลอนโซ่ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 10) เสมอ 3 แพ้ 11
ประวัติ

อลอนโซ่ ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 ชนะคะแนน อัลเฟรโด บาเร็ตโต ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และเคยชนะน็อค ลาร์รี บาตาน ยก 4 และได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2498 ชนะคะแนน แฟลซ อีลอสเด้ ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง แล้วขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท เมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ชนะน็อค จิโร ซาวาดะ ยก 4 ป้องกันแชมป์ได้ 3 ครั้ง แล้วจึงสละแชมป์ จากนั้น อลอนโซ่ขึ้นชกชนะที่ ญี่ปุ่นอีกครั้ง แล้วจึงเดินทางไปชกที่สหรัฐ จนถึง พ.ศ. 2500 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2500 แพ้คะแนน แฟลซ อีลอสเด้ ไม่ได้แชมป์ อลอนโซ่ยังคงชกมวยต่อมาจนถึง พ.ศ. 2506 โดยไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีก และเคยชกชนะคะแนน สุทธิชัย คะนองศึกเมื่อ พ.ศ. 2505 ที่ ฟิลิปปินส์ หลังจากที่อลอนโซชกแพ้น็อค คาซูโอะ ทากายามะ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่นเมื่อ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2506 ก็ไม่ได้ขึ้นชกอีก
เกียรติประวัติ

แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท (2498)
แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2498 – 2499)
ชิง 3 ธันวาคม 2498 ชนะน็อค จิโร ซาวาดะ (ญี่ปุ่น) ยก 4 ที่ มะนิลา
ป้องกันครั้งที่ 1, 22 กุมภาพันธ์ 2499 ชนะคะแนน ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ที่ มะนิลา
ป้องกันครั้งที่ 2, 30 พฤษภาคม 2499 ชนะคะแนน จิโร ซาวาดะ (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
ป้องกันครั้งที่ 3, 25 กรกฎาคม 2499 ชนะน็อค โทชิฮารุ โอโกชิ (ญี่ปุ่น) ยก 10 ที่ โตเกียว
เด่น ชูวัฒนะ

| เด่น ชูวัฒนะ |
| --- | --- |
เกิด: นายเพิ่มศักดิ์ เสืออารีย์ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503
เด่น ชูวัฒนะ หรือ นายเพิ่มศักดิ์ เสืออารีย์ เกิดเมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503 ที่ กรุงเทพฯ สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค6) แพ้ 4
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท
ชิง16 เมษายน 2532 ชนะคะแนน ชุง ซุงยอง ( เกาหลีใต้) ที่ สนามกีฬาในร่ม โปฮัง
เสียแชมป์ 22 ตุลาคม 2532 แพ้น็อค ยก 10 ลิม จุงเคือน (เกาหลีใต้) ที่ สนามกีฬาในร่มโปฮัง โปฮัง
ลำดับเหตุการณ์แห่งอาร์ดา

บทความนี้แสดงลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตำนานของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
เหตุการณ์ที่อยู่นอกตารางเวลาแห่งอาร์ดา

เอรู อิลูวาทาร์ ทรงสร้างท้องพระโรงอันไร้กาล และสร้างเหล่าไอนัวร์
เหล่าไอนัวร์บรรเลงมหาคีตา เกิดภาพแห่งโลกอาร์ดา เมลคอร์พยายามชักนำให้วงดนตรีบรรเลงไปตามใจตัวเอง ทำให้คีตาผิดเพี้ยน
เอรูทรงสร้างเออาและอัคคีอันลี้ลับ
ไอนัวร์หลายองค์เดินทางมายังเออา
เหตุการณ์แห่งอาร์ดา > ยุคแห่งวาลาร์

1 - เริ่มต้น เหล่าวาลาร์เริ่มต้นงานสร้าง
สงครามครั้งแรก : เมลคอร์ โจมตีพี่น้องของตน ทำลายความสมดุลที่พวกเขาได้สร้างไว้ในอาร์ดา
1500 - ทุลคัส มายังอาร์ดา เป็นวาลาองค์สุดท้ายที่มาถึงอาร์ดา เมลคอร์หนีไปและซ่อนตัวอยู่ในโถงคูหาแห่งเออา
วาลาร์เริ่มงานสร้างของตนใหม่ ปรับแผ่นดินและห้วงสมุทรให้เป็นไปตามที่ตนต้องการ
เหตุการณ์แห่งอาร์ดา > ยุคแห่งตะเกียง

1900 - ตะเกียงทั้ง 2 ดวง อิลลูอิน (Illuin) และ ออร์มัล (Ormal) ถูกติดตั้งเพื่อให้แสงสว่างแก่โลก
ฤดูใบไม้ผลิแห่งอาร์ดา : ป่าไม้แห่งแรก และสัตว์ทั้งหลายได้ถือกำเนิดขึ้น
สายสืบและสหายลับของเมลคอร์รายงานว่าวาลาร์กำลังอ่อนล้าในการสร้างโลก ในบรรดานี้มีสมุนเอกซึ่งเป็นช่างฝีมือผู้เก่งกล้า อดีตบริวารของอาวเล มีชื่อว่า เซารอน
3400 - งานอภิเษกระหว่างทุลคัส กับ เนสซา  เมลคอร์แอบกลับมาพร้อมผู้ติดตามจำนวนมาก และเริ่มสร้าง อุทุมโน
เมลคอร์เริ่มทำลายแผ่นดินและสิ่งมีชีวิตในอาร์ดา เปลี่ยนให้พวกมันมีรูปร่างวิกลวิการ
วาลาร์เริ่มรู้ว่าเมลคอร์กลับมาแล้ว เริ่มการค้นหาขุมกำลังของเขา
3450 - เมลคอร์และสมุนทำลายดวงตะเกียงทั้งสองและเกาะอัลมาเรน สิ้นสุดฤดูใบไม้ผลิแห่งอาร์ดา
เมลคอร์หนีกลับไปอุทุมโน วาลาร์พยายามกู้และรักษางานสร้างของตัวเท่าที่จะทำได้
วาลาร์สร้างนิวาสใหม่ที่ อามัน ยกเทือกเขา เพโลริ ขึ้นเพื่อป้องกันอาณาจักรนั้นไว้
3500 - ยาวันนาสร้าง ทวิพฤกษาแห่งวาลินอร์.
เหตุการณ์แห่งอาร์ดา > ยุคแห่งพฤกษา

ลำดับปีต่อไปนี้ยังคงแสดงเป็นวาเลียนศก แต่หลังจากปี ว.ศ.4580 เป็นต้นไป ไม่สามารถระบุปีที่เกิดเหตุการณ์ได้อย่างแน่ชัด
3501 - เริ่มนับศักราชแห่งพฤกษา
อาวเล เทพวิศวกรรม สร้าง คนแคระ แต่ยังไม่ได้รับอนุญาตให้ปลุกเหล่าคนแคระให้ตื่น ยาวันนา เริ่มมีดำริเกี่ยวกับ เอนท์
4500 - วาลาร์ประชุมหารือเรื่องข่าวจาก โอโรเม ยาวันนาเดินทางไปมิดเดิ้ลเอิร์ธเพื่อเตรียมสถานที่รอรับบุตรแห่งอิลูวาทาร์
วาร์ดา เก็บหยาดน้ำค้างจาก ทวิพฤกษา และนำไปสร้างดวงดาว
วาร์ดาสร้างกลุ่มดาว เมเนลมาคาร์ และกลุ่มดาวต่างๆ ประดับบนท้องฟ้า
4550 - วาร์ดาสร้างกลุ่มดาวเสร็จ และประดับกลุ่มดาว คมเคียวแห่งวาลาร์ ไว้ทางตอนเหนือของโลกเป็นการท้าทายต่อ เมลคอร์
เหตุการณ์แห่งอาร์ดา > ยุคที่สาม > "ศักราชอันยิ่งใหญ่"

ลำดับเหตุการณ์ต่อไปนี้นำมาจากภาคผนวก ข ของ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
เหตุการณ์แห่งอาร์ดา > ยุคที่สาม > "ศักราชอันยิ่งใหญ่" > 3018

ภูตแหวน ได้รับมอบหมายให้ออกตามหาแหวนเอก
12 เมษายน - แกนดัล์ฟมาถึงฮอบบิตัน เพื่อเตือนโฟรโดให้นำแหวนเอกไปเสียให้ไกล
20 มิถุนายน - เซารอนโจมตีออสกิเลียธ
4 กรกฎาคม - โบโรเมียร์ออกเดินทางจากมินัสทิริธ
10 กรกฎาคม - ซารูมานขังแกนดัล์ฟไว้ในออร์ธังก์
18 กันยายน - แกนดัล์ฟหนีออกจากออร์ธังก์
19-21 กันยายน - แกนดัล์ฟไปถึงเอโดรัส และได้รับชาโดว์แฟกซ์เป็นของขวัญ
23 กันยายน - โฟรโดเดินทางออกจากแบ๊กเอนด์
26 กันยายน - โฟรโดพบกับ ทอม บอมบาดิล
30 กันยายน - อารากอร์นพบกับโฟรโด ที่โรงเตี๊ยมแพรนซิ่งโพนี่ ในเมืองบรี
6 ตุลาคม - โฟรโดได้รับบาดเจ็บบนเวเธอร์ทอป
20 ตุลาคม - โฟรโดข้ามฟอร์ดบรุยเนน
25 ตุลาคม - ที่ประชุมของเอลรอนด์ ที่ริเวนเดลล์
25 ธันวาคม - คณะพันธมิตรแห่งแหวน เดินทางออกจากริเวนเดลล์ในตอนเย็น