stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศอิตาลีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
ประเทศอิตาลีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

| ประเทศอิตาลี ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: ITA
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติอิตาลี
ณ รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล 7 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-07) – 18 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-18)
นักกีฬา: 101 คน  ใน 14 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: มาร์ติน่า ไคโรนี่
เหรียญ อันดับ 9:  ทอง 10 เงิน 14 ทองแดง 15 รวม 39 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศอิตาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติอิตาลีเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 101 คนใน 14 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  ยิงธนู | 5 | 2 | 7 |

| รวม | 5 | 2 | 7 |
ยิงธนู

อิตาลีมีนักยิงธนูผ่านรอบคัดเลือก 7 คน สำหรับริโอเกมส์ หลังจากผลการแข่งขันของพวกเขาที่ยิงธนูคนพิการชิงแชมป์โลก 2015 ซึ่งประกอบด้วยโอเพนคอมพาวด์ ผู้ชาย 3 คน และหญิง 1 คน โค้วตา 2 คนในรีเคิร์ฟโอเพนชาย 1 คน และ หญิง 1 คน รายการ W1 ชาย 1 คน
ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศอิตาลีในพาราลิมปิก
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาอิตาลีที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
ผลและสถิติ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย  |  |
พ.ศ. 1317

| --- | --- |
ศตวรรษ::  7  8  9
ปี::  1314  1315  1316  1317  1318  1319  1320
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1317
ปฏิทินกริกอเรียน: 774 DCCLXXIV
Ab urbe condita: 1527
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 223 ԹՎ ՄԻԳ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5524
ปฏิทินบาไฮ: −1070 – −1069
ปฏิทินเบงกอล: 181
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1724
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1318
ปฏิทินพม่า: 136
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6282–6283
ปฏิทินจีน: 癸丑年 (ฉลูธาตุน้ำ) 3470 หรือ 3410     — ถึง — 甲寅年 (ขาลธาตุไม้) 3471 หรือ 3411
ปฏิทินคอปติก: 490–491
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1940
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 766–767
ปฏิทินฮีบรู: 4534–4535
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 830–831
 - ศกสมวัต: 696–697
 - กลียุค: 3875–3876
ปฏิทินโฮโลซีน: 10774
ปฏิทินอิกโบ: −226 – −225
ปฏิทินอิหร่าน: 152–153
ปฏิทินอิสลาม: 157–158
ปฏิทินญี่ปุ่น: Hōki 5 (宝亀５年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 774 DCCLXXIV
ปฏิทินเกาหลี: 3107
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1138 ก่อน ROC 民前1138年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1317 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 774 - มีนาคม ค.ศ. 775
มหาศักราช 696
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2146

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2146 |
| --- | --- |
ถนนโนนสัง–หนองบัวลำภู; ถนนหนองบัวลำภู–เขื่อนอุบลรัตน์; ถนนหนองบัวลำภู–เขื่อนอุบลรัตน์ 
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 58.646 กิโลเมตร (36.441 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2526–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
จาก:  ใน อ.เมืองหนองบัวลำภู จ.หนองบัวลำภู
 :    ทล.2470 ใน อำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู  นภ.4013 ในบ้านค้อ อ.โนนสัง จ.หนองบัวลำภู  ขภ.4049 บรรจบกับ ขก.4003 ทางหลวงชนบท ขก.4003 ใน อำเภอเขาสวนกวาง จังหวัดขอนแก่น   ในอำเภออุบลรัตน์ จังหวัดขอนแก่น 
ถึง: บริเวณบ้านห้วยทราย ใน อ.อุบลรัตน์ จ.ขอนแก่น
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2146 สายหนองบัวลำภู–เขื่อนอุบลรัตน์ เป็นทางหลวงขนาด 2 - 4 ช่องจราจร ตลอดสาย เริ่มจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 228 ผ่านอำเภอโนนสังไปสิ้นสุดที่บริเวณสะพานข้ามห้วยทราย ใน อำเภออุบลรัตน์ จังหวัดขอนแก่น
ประวัติ

เดิมถนนสายนี้ไม่ได้เชื่อมต่อกันทั้งสาย มีอยู่สามช่วง คือ
ประวัติ > ช่วงที่ 1

บริเวณช่วงหนองบัวลำภูถึงโนนสัง จะเรียกชื่อสายทางดังกล่าวว่า ถนนหนองบัวลำภู–โนนสัง เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2146 ต่อมากรมทางหลวงได้กำหนดให้เป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2470
ประวัติ > ช่วงที่ 2

ช่วงโสกจาน–เขื่อนอุบลรัตน์ กรมทางหลวงได้สร้างขื้นในปี พ.ศ. 2526 ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงจังหวัดหมายเลข 2146 สายแยกทางหลวงหมายเลข 2153 (หนองบัวลำภู) - โนนสัง ตอนโนนสัง - อุบลรัตน์ พ.ศ. 2526
ประวัติ > ช่วงที่ 3

บริเวณทางเข้านิคมสร้างตนเองพระพุทธบาท
แต่เดิมถนนช่วงที่ 3 นั้นจะวิ่งไปทางเอก เข้าไปยังบ้านห้วยทราย แล้วข้ามสะพานลำห้วยทราย ไปบรรจบกับทางหลวงในเขื่อนอุบลรัตน์ ต่อมากรมทางหลวงจึงได้สร้างถนนสายนี้เบี่ยงไปทางทิศตะวันออก แล้วไปสิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2109 ในอำเภออุบลรัตน์ จังหวัดขอนแก่น (ปัจจุบันเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2470 ส่วนทางเข้าเขื่อนอุบลรัตน์ ปัจจุบันกรมทางหลวงได้กำหนดให้เป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2453) ส่วนทางบรรจบกับถนนในโรงไฟฟ้าเขื่อนอุบลรัตน์ ปัจจุบันกรมทางหลวงได้ทำลายถนนสายดังกล่าวออก จึงทำให้เส้นทางสายนั้นเหลือเพียงช่วงตรงสะพานข้ามลำห้วยทรายเท่านั้น
ทางหลวงที่เกี่ยวข้อง > ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2470

บทความหลัก: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2470
ทางหลวงที่เกี่ยวข้อง > ทางหลวงชนบท ขภ.4049

ทางหลวงชนบท ขภ.4049 สายบ้านดง - ป่าหวายนั่ง เป็นทางหลวงขนาด 2 ช่องจราจรตลอดสาย จุดเริ่มต้นจากสามแยกบ้านดง ในตำบลบ้านดง อำเภออุบลรัตน์ จังหวัดขอนแก่นไปบรรจบกับทางหลวงชนบท ขก. 4003 ในบ้านป่าหวายนั่ง อำเภอเขาสวนกวาง จังหวัดขอนแก่น เดิมทางหลวงสายนี้มีอยู่ 2 ช่วง คือช่วงบ้านดง - นิคมสร้างตนเองพระพุทธบาทเคยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2146 และช่วงสามแยกบ้านพระพุทธบาทหัวคำน้อย - ป่าหวายนั่ง เป็นทางหลวง ร.พ.ช จนกระทั่งกรมทางหลวงชนบทได้กำหนดให้สายบ้านดง - ป่าหวายนั่ง เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงชนบท ขภ. 4049 ส่วนทางเข้านิคมสร้างตนเองพระพุทธบาทเป็นทางหลวงท้องถิ่น
ประหยัด ไพทีกุล

ประหยัด ไพทีกุล (6 พฤษภาคม พ.ศ. 2455---24 ตุลาคม พ.ศ. 2530) เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนชลประทานวิทยา อดีตหัวหน้าแผนกอาณาบาลกรมชลประทาน เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2455 ที่ตำบลดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายคนโตของนายประยูร ไพทีกุล และนางเฮียง ไพทีกุล มีน้องชาย 2 คน คือ นายประสิทธิ์ ไพทีกุล และนายประยงค์ ไพทีกุล สำหรับชีวิตสมรส อาจารย์ประหยัด ไพทีกุล ได้สมรสกับนางแถบ ศรีตะปันย์ ที่จังหวัดนครนายก มีบุตรธิดาด้วยกัน 3 คน คือ
พล.ร.อ.วิศาล ไพทีกุล รับราชการกองทัพเรือ
นางกัลยา ปัญญาชีวะ รับราชการกรมชลประทาน
นายยรรยง ไพทีกุล รับราชการสำนักงานปฏิรูปที่ดินเพื่อการเกษตรการศึกษา
ในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2530 อาจารย์ประหยัด ไพทีกุล ได้จากไปด้วยอาการสงบ ในขณะมีอายุได้ 75 ปี
การศึกษา

ในวัยเด็กได้เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมโสมนัสวิหาร สอบได้ชั้นมัธยมปีที่ 3 ต่อมาภิกษุเขมรสี (ขณะที่ยังเป็นถวัลย์ ชาติอาษา) ได้ชักชวนให้ไปศึกษาต่อที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล 2 ปี และโรงเรียนอัสสัมชัญ 1 ปี ต่อมาเมื่อได้จัดตั้งโรงเรียนและเป็นครู ที่โรงเรียนนายกวัฒนากร สอบชุดครู พ.ม.ได้ ต่อมาศึกษาวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมืองจนสำเร็จเป็นธรรมศาสตร์บัณฑิต  เมื่อปี พ.ศ. 2495 นอกจากนั้นยังศึกษาภาษาอังกฤษด้วยตัวเองจนแตกฉานทั้งการพูด และการเขียนในระหว่างที่อุปสมบทอยู่ที่วัดมหาธาตุสอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยค จึงมีความรู้ด้านภาษาไทยและภาษาบาลี
หน้าที่การทำงาน

พ.ศ. 2477 ร่วมก่อตั้งโรงเรียนนายกวัฒนากร ในขณะครองเพศบรรพชิต
พ.ศ. 2485 รับราชการครูโรงเรียนประจำจังหวัดนครนายก
พ.ศ. 2486 รับราชการครูโรงเรียนประจำจังหวัดปราจีนบุรี
พ.ศ. 2492-2491 รับราชการครูโรงเรียนประจำจังหวัดนครนายก
พ.ศ. 2492-2495 รับราชการครูโรงเรียนนายกวัฒนากร และช่วยดำเนินการและวางระเบียบการบริหารให้กับมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย
พ.ศ. 2496 โอนมารับราชการที่กรมชลประทาน
พ.ศ. 2498 หัวหน้าแผนกอาณาบาล และเริ่มดำเนินการก่อตั้งโรงเรียนชลประทานวิทยา
พ.ศ. 2501 ดำรงตำแหน่งเป็นผู้จัดการโรงเรียนชลประทานวิทยา
พ.ศ. 2502 ดำรงตำแหน่งเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนชลประทานวิทยาอีกตำแหน่ง
พ.ศ. 2504 หัวหน้าแผนกอาณาบาลชั้นเอก
พ.ศ. 2515 เกษียณอายุราชการ
นอกจากหน้าที่การงานดังกล่าวแล้ว อาจารย์ประหยัด ไพทีกุล ยังมีหน้าที่การงานพิเศษคือ ระหว่างวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2488 ถึงวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2489 ในขณะเป็นครูอยู่ที่จังหวัดนครนายก โดยให้ทำหน้าที่เป็นล่ามทำการติดต่อประสานงานระหว่าง คณะกรรมการจังหวัดปราจีนบุรี คณะกรรมการอำเภอนครนายก กับนายทหารฝ่ายสหประชาชาติ และทำหน้าที่แปลเอกสารทางราชการซึ่งเป็นภาษาต่างประเทศ
การพัฒนาการศึกษา

ด้านการพัฒนาการศึกษา อาจารย์ประหยัด ไพทีกุล ได้มีโอกาสไปศึกษาดูงานในประเทศต่างๆ เพื่อนำเอาสิ่งที่ได้ไปดูงาน มาปรับปรุงโรงเรียนชลประทานวิทยา อาทิเช่น พ.ศ. 2509 กรมชลประทานส่งไปดูงานการศึกษาในประเทศภาคพื้นยุโรป 9 ประเทศ ได้แก่ ประเทศกรีซ อิตาลี สเปน สวิสเซอร์แลนด์ ออสเตรีย เยอรมันตะวันตก ฝรั่งเศส อังกฤษ และเดนมาร์ก และได้เดินทางไปศึกษาดูงานที่ประเทศพม่า และอินเดีย
พ.ศ. 2513 ดูงานกิจการโรงเรียน ณ ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เกาหลี และญี่ปุ่น
พ.ศ. 2517 ดูงานประเทศมาเลเซีย สิงคโปร์ เนปาล และอินเดีย
ดูเพิ่ม

โรงเรียนชลประทานวิทยา
หม่อมหลวงชูชาติ กำภู
ตัวเลขจีน

ตัวเลขจีน คืออักษรจีนที่ใช้สำหรับเขียนแทนจำนวนในภาษาจีน ในทุกวันนี้ผู้พูดภาษาจีนใช้ระบบเลขสามแบบ คือ เลขอาหรับสมัยใหม่ และเลขจีนโบราณอีกสองระบบ การเขียนและการอ่านเลขจีนเขียนคล้ายจำนวนในภาษาไทย คือมีเลขโดดและค่าประจำหลัก แต่ก็มีหลักเกณฑ์บางอย่างที่ต่างออกไป
การเขียนจำนวน > จำนวนธรรมดา

จำนวนธรรมดาในที่นี้หมายถึงจำนวนเต็มบวกและศูนย์ ภาษาจีนมีอักษรที่ใช้แทนค่าเลขโดดตั้งแต่ 0 ถึง 9 กับอักษรแทนค่าประจำหลักอีกจำนวนหนึ่งใช้แทน 10, 100, 1000 ฯลฯ ประกอบกันเป็นจำนวนโดยเรียงลำดับหลักจากมากไปหาน้อย คล้ายกับการอ่านจำนวนในภาษาไทย อักษรจีนที่ใช้แทนจำนวนมีอยู่สองชุด ชุดหนึ่งสำหรับใช้ในงานการบัญชีเพื่อป้องกันการแก้ไขจำนวน เรียกว่า ตัวเขียนใหญ่ (จีนตัวย่อ: 大写; จีนตัวเต็ม: 大寫; พินอิน: dàxiě) และอีกชุดหนึ่งสำหรับใช้ในชีวิตประจำวัน เรียกว่า ตัวเขียนเล็ก (จีนตัวย่อ: 小写; จีนตัวเต็ม: 小寫; พินอิน: xiǎoxiě) ตัวอย่างเช่นจำนวน 30 กับ 5,000 ตัวเขียนใหญ่จะเขียนว่า 叁拾 กับ 伍仟 ส่วนตัวเขียนเล็กจะเขียนว่า 三十 กับ 五千 ตามลำดับ สำหรับการอ่านและแปลความหมายจำนวนจะกล่าวถึงในหัวข้อถัดไป
สมมติให้ (ต) หมายถึงอักษรจีนตัวเต็ม และ (ย) หมายถึงอักษรจีนตัวย่อ
| ตัวเขียนใหญ่ | ตัวเขียนเล็ก | ค่า | พินอิน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 零 | 〇 | 0 | líng | 〇 เป็นการนำเสนอที่ไม่เป็นทางการ แต่อักษรตัวเต็ม 零 มีการใช้ในโรงเรียนมากกว่า |
| 壹 | 一 | 1 | yī | ตัวเขียนใหญ่ 弌 เลิกใช้แล้ว เนื่องจากสามารถแก้ให้เป็น 弍 (2) หรือ 弎 (3) ได้ง่าย |
| 貳 (ต)  贰 (ย) | 二 | 2 | èr | ตัวเขียนใหญ่ 弍 เลิกใช้แล้ว เนื่องจากสามารถแก้ให้เป็น 弌 (1) หรือ 弎 (3) ได้ง่าย สำหรับการใช้ 兩 (ต) หรือ 两 (ย) ให้ดูหัวข้อถัดไป |
| 叄 (ต)  叁 (ย) | 三 | 3 | sān | ตัวเขียนใหญ่ 弎 เลิกใช้แล้ว เนื่องจากสามารถแก้ให้เป็น 弌 (1) หรือ 弍 (2) ได้ง่าย นอกจากนี้ยังมีอักษรต่างรูป 參 (ต) หรือ 参 (ย) อีกด้วย |
| 肆 | 四 | 4 | sì | นอกจากนี้ยังมีอักษรต่างรูป 䦉 อีกด้วย (ส่วนซ้ายของตัวเขียนใหญ่ ประกอบกับตัวเขียนเล็ก) |
| 伍 | 五 | 5 | wǔ |   |
| 陸 (ต)  陆 (ย) | 六 | 6 | liù |   |
| 柒 | 七 | 7 | qī |   |
| 捌 | 八 | 8 | bā |   |
| 玖 | 九 | 9 | jiǔ |   |
 
| 拾 | 十 | 10 | shí | บางคนใช้ 什 เป็นตัวเขียนใหญ่ แต่ไม่เป็นที่ยอมรับ เนื่องจากสามารถแก้ให้เป็น 伍 (5) หรือ 仟 (1,000) ได้ง่าย |
| 佰 | 百 | 100 | bǎi |   |
| 仟 | 千 | 1,000 | qiān |  |
| 萬 | 萬 (ต)  万 (ย) | 10,000 | wàn | เลขจีนจะมีการแบ่งช่วงค่าประจำหลักทุก ๆ 4 หลัก คือทุกหนึ่งหมื่น |
| 億 | 億 (ต)  亿 (ย) | 108 | yì | ดูที่จำนวนขนาดใหญ่ในหัวข้อถัดไป |
การเขียนจำนวน > อักษรที่ใช้เฉพาะบางภูมิภาค

| ตัวเขียนใหญ่ | ตัวเขียนเล็ก | ค่า | พินอิน (จีนกลาง) | รูปแบบธรรมดา | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| (ไม่มี) | 幺 | 1 | yāo | 一 | ความหมายเดิมของคำนี้คือ "เล็กที่สุด" มีการใช้ในภาษาจีนกลางเพื่อลดความสับสนของตัวเลข 1 ที่อยู่ในกลุ่มตัวเลข อย่างหมายเลขโทรศัพท์หรือหมายเลขประจำตัว เพราะว่า 一 (1 อี) ออกเสียงคล้ายกับ 七 (7 ชี) ซึ่งจะไม่นำมาใช้นับจำนวนหรืออ่านค่าต่าง ๆ ตามปกติ ในไต้หวันคำนี้จะใช้ในการทหาร ตำรวจ และการบริการฉุกเฉินเท่านั้น ไม่มีการใช้เช่นนี้ในภาษากวางตุ้ง |
| (ไม่มี) | 兩 (ต)  两 (ย) | 2 | liǎng | 二 | อีกทางเลือกหนึ่งสำหรับการแสดงเลข 2 ซึ่งมีการใช้แตกต่างกันไปตามสำเนียงหรือแม้แต่คนต่อคน ตัวอย่างเช่นจำนวน 2,222 ในภาษาจีนกลางสามารถเขียนว่า 二千二百二十二 หรือ 两千二百二十二 หรือแม้แต่ 两千两百二十二 นอกจากนั้นก็ใช้เพื่อลดความสับสนของตัวเลข เมื่อพูด 两 (2 เหลี่ยง) จะชัดเจนกว่า 二 (2 เอ้อร์) |
| (ไม่มี) | 拐 | 7 | guǎi | 七 | ใช้เพื่อลดความสับสนของตัวเลข เพราะว่า 一 (1 อี) ออกเสียงคล้ายกับ 七 (7 ชี) |
| (ไม่มี) | 勾 | 9 | gōu | 九 | ใช้เพื่อลดความสับสนของตัวเลข เพราะว่า 九 (9 จิ่ว) ออกเสียงคล้ายกับ 六 (6 ลิ่ว) |
| (ไม่มี) | 呀 | 10 | yā | 十 | ในการพูดภาษากวางตุ้ง เมื่อ 十 ถูกใช้ในระหว่างจำนวน โดยมีเลขโดดนำหน้าและตามหลังอย่างละตัว 十 จะเปลี่ยนเป็น 呀 (aa6) เช่น 六呀三 (63) การเปลี่ยนอักษรเช่นนี้ไม่มีในภาษาจีนกลาง |
| (ไม่มี) | 念 廿 | 20 | niàn | 二十 | แสตมป์ 20 หยวนของจีน ค.ศ. 1931 รูปแบบการเขียนอย่างย่อสำหรับเลข 20 ในภาษาจีน โดยเฉพาะวันที่ในปฏิทินจีนและราคาบนแสตมป์ ส่วนรูปแบบการพูดยังคงมีอยู่ในหลายสำเนียงของภาษาจีน ในภาษากวางตุ้ง 廿 (jaa6) จะต้องตามด้วยเลขโดด 1-9 เช่น 廿三 (23) หรือมิเช่นนั้นก็จะต้องเขียนเป็น 廿幾 (ยี่สิบ-เท่าไร) เพราะตัวมันเองไม่ได้หมายความว่าเท่ากับ 20 นอกจากนี้ยังมี 卄 เป็นอักษรต่างรูปที่พบได้น้อย |
| (ไม่มี) | 卅 | 30 | sà | 三十 | รูปแบบการเขียนอย่างย่อสำหรับการอ้างอิงวันที่ในภาษาจีนเช่น May 30 Movement (五卅运动) ส่วนรูปแบบการพูดยังคงมีอยู่ในหลายสำเนียงของภาษาจีน วิธีใช้ในภาษากวางตุ้งเหมือนกับกรณี 廿 |
| (ไม่มี) | 卌 | 40 | xì | 四十 | รูปแบบการพูดยังคงมีอยู่ในหลายสำเนียงของภาษาจีน ถึงแม้จะพบการใช้น้อยมาก วิธีใช้ในภาษากวางตุ้งเหมือนกับกรณี 廿 |
| (ไม่มี) | 皕 | 200 | bì | 二百 | พบการใช้น้อยมาก ตัวอย่างหนึ่งคือการตั้งชื่องานเขียน 《皕宋楼》 |
การเขียนจำนวน > จำนวนขนาดใหญ่

ระบบเลขจีนมีแนวคิดสเกลสั้นและยาว (long and short scales) เหมือนกับระบบเลขของตะวันตก สำหรับอักษรจีนที่มีค่ามากกว่า 万 (10,000) จะมีสี่ระบบที่ใช้แทนความหมายทั้งแบบโบราณและแบบยุคใหม่
| อักษรจีน | 億 (ต)  亿 (ย) | 兆 | 京 | 垓 | 秭 | 穰 | 溝 (ต)  沟 (ย) | 澗 (ต)  涧 (ย) | 正 | 載 (ต)  载 (ย) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พินอิน | yì | zhào | jīng | gāi | zǐ | ráng | gōu | jiàn | zhēng | zài |  |
| อักษรแบบอื่น |  |  | 經 (ต)  经 (ย) |  | 杼 | 壤 |  |  |  |  |  |
| พินอิน |  |  | jīng |  | zhù | rǎng |  |  |  |  |  |
| ระบบที่ 1 | 105 | 106 | 107 | 108 | 109 | 1010 | 1011 | 1012 | 1013 | 1014 | แต่ละจำนวนห่างกัน 10 เท่า |
| ระบบที่ 2 | 108 | 1012 | 1016 | 1020 | 1024 | 1028 | 1032 | 1036 | 1040 | 1044 | แต่ละจำนวนห่างกัน 10,000 เท่า |
| ระบบที่ 3 | 108 | 1016 | 1024 | 1032 | 1040 | 1048 | 1056 | 1064 | 1072 | 1080 | แต่ละจำนวนห่างกัน 108 เท่า |
| ระบบที่ 4 | 108 | 1016 | 1032 | 1064 | 10128 | 10256 | 10512 | 101024 | 102048 | 104096 | แต่ละจำนวนห่างกันโดยยกกำลังสอง |
ในภาษาจีนยุคใหม่ใช้เพียงระบบที่สองเท่านั้น ถึงแม้จะยังมีการถกเถียงเกี่ยวกับค่าของ 兆 การให้อักษรตัวนี้มีค่าเท่ากับ 1012 นั้นสอดคล้องกันทั้งในจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี ตัวอย่างหนึ่งของความกำกวมของ 兆 คือการใช้แทนความหมายของ 106 ในเรื่องของเทคโนโลยีสารสนเทศในหลายปีที่ผ่านมา (โดยเฉพาะจีนแผ่นดินใหญ่) เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหานี้ รัฐบาลจีนจึงไม่ใช้อักษรตัวนี้ในเอกสารราชการ แต่จะใช้ 万亿 (104·108) แทน เช่นเดียวกับรัฐบาลไต้หวัน
การเขียนจำนวน > จำนวนจากพุทธศาสนา

จำนวนที่มากกว่า 载 นำมาจากข้อความพุทธศาสนาในภาษาสันสกฤต แต่จำนวนเหล่านี้เป็นการใช้เฉพาะสมัยโบราณเท่านั้น
| อักษรจีน/ชื่อจีน | ค่า | พินอิน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 極 (ต)  极 (ย) | 1048 | jí |  |
| 恆河沙 (ต)  恒河沙 (ย) | 1052 | hénghéshā | แปลตรงตัวว่า "ทรายแห่งคงคา" เปรียบกับปริมาณเม็ดทรายที่อยู่ในแม่น้ำคงคา |
| 阿僧祇 | 1056 | āsēngqí | จากคำสันสกฤตว่า อสงไขย |
| 那由他 | 1060 | nàyóutā | จากคำสันสกฤตว่า นยุต |
| 不可思議 (ต)  不可思议 (ย) | 1064 | bùkěsīyì | แปลตรงตัวว่า "ประมาณมิได้" |
| 無量 (ต)  无量 (ย) | 1068 | wúliàng | แปลตรงตัวว่า "ไร้ขอบเขต" |
| 大數 (ต)  大数 (ย) | 1072 | dàshù | แปลตรงตัวว่า "จำนวนใหญ่" |
การเขียนจำนวน > จำนวนขนาดเล็ก

ตัวอักษรต่อไปนี้ใช้เพื่อแสดงอันดับของขนาดในภาษาจีนในสมัยโบราณ อักษรบางตัวก็ยังใช้อยู่ในปัจจุบันเพื่อให้เข้ากับคำอุปสรรคในหน่วยเอสไอ ในขณะที่อักษรอื่นกลายเป็นคำที่ไม่ได้ใช้
| อักษรจีน | ค่า | พินอิน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 漠 | 10−12 | mò | (จีนโบราณ) ปัจจุบันใช้ 皮 (pí) สอดคล้องกับคำอุปสรรค พิโก |
| 渺 | 10−11 | miǎo | (จีนโบราณ) |
| 埃 | 10−10 | āi | (จีนโบราณ) |
| 塵 (ต)  尘 (ย) | 10−9 | chén | (จีนโบราณ) ปัจจุบันใช้ 柰/奈 (nài) และ 納/纳 (nà) สอดคล้องกับคำอุปสรรค นาโน |
| 沙 | 10−8 | shā | (จีนโบราณ) |
| 纖 (ต)  纤 (ย) | 10−7 | xiān | (จีนโบราณ) |
| 微 | 10−6 | wēi | ยังใช้อยู่ สอดคล้องกับคำอุปสรรค ไมโคร |
| 忽 | 10−5 | hū | (จีนโบราณ) |
| 絲 (ต)  丝 (ย) | 10−4 | sī | (จีนโบราณ) |
| 毫 | 0.001 | háo | ยังใช้อยู่ สอดคล้องกับคำอุปสรรค มิลลิ นอกจากนี้ยังมี 毛 (máo) |
| 厘 | 0.01 | lí | ยังใช้อยู่ สอดคล้องกับคำอุปสรรค เซนติ นอกจากนี้ยังมี 釐 (lí) |
| 分 | 0.1 | fèn | ยังใช้อยู่ สอดคล้องกับคำอุปสรรค เดซิ |
ปิยพันธุ์ รัตนะ

ปิยพันธุ์ รัตนะ ชื่อเล่น ก้อ เกิดวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 เป็นกองหลังฟุตซอลชาวไทย และปัจจุบันเป็นสมาชิกของฟุตซอลทีมชาติไทย ชุดรองแชมป์ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2012 และชุดฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 เขามักได้รับเลือกเป็นผู้เล่น 5 คนแรกทั้งยังมีผลงานในเกณฑ์ที่ดี จนได้รับการทาบทามจากปฐวีกรณ์ รื่นเสือ หรือโค้ชแอน ให้มาร่วมทีมฟุตซอลนนทบุรี ก่อนที่จะเข้าร่วมทีมการท่าเรือไทยในภายหลัง
ประวัติ

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 ปิยพันธุ์ได้เข้าแข่งขันฟุตซอลร่วมกับทีมนนทบุรีในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 40 ต่อมา ในวันที่ 22 เมษายน ปิยพันธุ์ได้ร่วมกับทีมชาติไทยเข้าแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์อาเซียน 2012 โดยได้พบกับทีมชาติติมอร์-เลสเต ซึ่งเขาเป็นหนึ่งในผู้มีส่วนช่วยทำประตูให้แก่ทีมชาติไทย จากนั้น ในวันที่ 29 กันยายน ของปีเดียวกันนี้ ปิยพันธุ์ได้รับเลือกเป็นหนึ่งในผู้เล่นหลักของการท่าเรือไทย เข้าแข่งขันรายการฟุตซอลปากน้ำโปรเฟสชันนอลคัพ 2012 รอบรองชนะเลิศ ในเดือนตุลาคม ปิยพันธุ์เข้าแข่งขันนัดอุ่นเครื่องรายการออลสตาร์ฟุตซอลเฟสติวัล ที่ศูนย์เยาวชนไทย-ญี่ปุ่นดินแดง เมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติปานามา และในวันที่ 7 พฤศจิกายน เขาได้เข้าแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 โดยได้ลงแข่งขันในนาทีที่ 6 ซึ่งได้พบกับทีมชาติปารากวัย วันที่ 25 พฤศจิกายน ปิยพันธุ์เข้าแข่งขันให้แก่ทีมการท่าเรือไทยในการแข่งขันไทยแลนด์ฟุตซอลพรีเมียร์ลีก 2012–2013 โดยเขาได้มีส่วนช่วยให้ทีมของเขาชนะทีมราชนาวีที่ 3–2 ประตู
วันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2556 ปิยพันธุ์ได้รับเลือกเป็นตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันฟุตซอลนัดอุ่นเครื่อง เมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติอิตาลี นอกจากนี้ เขายังได้รับเลือกเข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติไทยในการแข่งขันเอเชียนอินดอร์-มาร์เชียลอาร์ตสเกมส์ 2013 ที่อินชอน ประเทศเกาหลีใต้
ประเทศกรีซในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

| ประเทศกรีซ ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: GRE
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติกรีซ
ณ รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล 7 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-07) – 18 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-18)
นักกีฬา: 60 คน  ใน 12 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: กริกอริโอ โพลีโครนิดิส
เหรียญ อันดับ 24:  ทอง 5 เงิน 4 ทองแดง 4 รวม 13 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศกรีซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติกรีซเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 60 คนใน 12 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| ยิงธนู | 0 | 1 | 1 |
| กรีฑา | 13 | 5 | 18 |
| บอกเซีย | 3 | 2 | 5 |
| แคนูสปรินท์ | 0 | 2 | 2 |
| จักรยาน | 1 | 2 | 3 |
| ยูโด | 1 | 0 | 1 |
| พาวเวอร์ลิฟติง | 6 | 0 | 6 |
| เรือใบ | 3 | 0 | 3 |
| ยิงปืน | 1 | 0 | 1 |
| ว่ายน้ำ | 12 | 4 | 16 |
| วีลแชร์ฟันดาบ | 3 | 1 | 4 |
| วีลแชร์เทนนิส | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 44 | 16 | 60 |
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศกรีซในพาราลิมปิก
ประเทศกรีซในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬากรีซที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก