stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มุฮัมมัด นะญีบ

นักปฏิวัติและประธานาธิบดีอียิปต์ (ค.ศ. 1901–1984)
| ฯพณฯ พลตรีมุฮัมมัด นะญีบ |
| --- | --- |
محمد نجيب‎
ภาพถ่ายบุคคลอย่างเป็นทางการ ป. ค.ศ. 1954

ประธานาธิบดีอียิปต์ คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 18 มิถุนายน ค.ศ. 1953 – 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954
ดำรงตำแหน่ง 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954 – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954
นายกรัฐมนตรี: ตัวเอง ญะมาล อับดุนนาศิร
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง (พระเจ้าฟุอาดที่ 2 ในฐานะพระมหากษัตริย์อียิปต์)
ถัดไป: ญะมาล อับดุนนาศิร
นายกรัฐมนตรีอียิปต์ คนที่ 30
ดำรงตำแหน่ง 8 มีนาคม ค.ศ. 1954 – 18 เมษายน ค.ศ. 1954
ประธานาธิบดี: ตัวเอง
ก่อนหน้า: ญะมาล อับดุนนาศิร
ถัดไป: ญะมาล อับดุนนาศิร
ดำรงตำแหน่ง 7 กันยายน ค.ศ. 1952 – 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954
กษัตริย์: พระเจ้าฟุอาดที่ 2 (จนถึง 18 มิถุนายน ค.ศ. 1953)
ประธานาธิบดี: ตัวเอง (ตั้งแต่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1953)
ก่อนหน้า: อาลี มาฮิร
ถัดไป: ญะมาล อับดุนนาศิร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามและการทหารเรือ
ดำรงตำแหน่ง 7 กันยายน ค.ศ. 1952 – 18 มิถุนายน ค.ศ. 1953
นายกรัฐมนตรี: ตัวเอง
ก่อนหน้า: อาลี มาฮิร
ถัดไป: อับดุนลาติฟ บอฆดาดี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1901(1901-02-19) คาร์ทูม ซูดานภายใต้การปกครองร่วมของอังกฤษและอียิปต์
เสียชีวิต: 28 สิงหาคม ค.ศ. 1984(1984-08-28) (83 ปี) ไคโร ประเทศอียิปต์
สาเหตุการเสียชีวิต: Liver cirrhosis
เชื้อชาติ: อียิปต์
พรรคการเมือง: ทหาร/กลุ่มปลดปล่อย
คู่สมรส: Aisha Labib (สมรส 1934; เสียชีวิต 1971)
รางวัล: เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งแม่น้ำไนล์  เครื่องอิสริยภรณ์สาธารณรัฐ 
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  รัฐสุลต่านอียิปต์  ราชอาณาจักรอียิปต์  สาธารณรัฐอียิปต์
สังกัด:  กองทัพบกอียิปต์
ประจำการ: 1918–1954
ยศ:  พลตรี
หน่วย: ทหารราบ
ผ่านศึก:  กรณีพระราชวังอับดีน ค.ศ. 1942  สงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948 Battles of Negba  Operation Pleshet  Battle of Nitzanim  Battle of Hill 86  การปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1952 

มุฮัมมัด นะญีบ (อาหรับแบบอียิปต์: محمد نجيب, เสียงอ่านภาษาอาหรับอียิปต์: [mæˈħæmmæd næˈɡiːb]; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1901 – 28 สิงหาคม ค.ศ. 1984) เป็นประธานาธิบดีแห่งอียิปต์คนแรก ที่ได้ดำรงตำแหน่งจากการประกาศของสาธารณรัฐ เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1953 ถึง 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954 พร้อมกับญะมาล อับดุนนาศิร เขาได้เป็นผู้นำคนแรกของการปฏิวัติอียิปต์ ปี ค.ศ. 1952 ซึ่งได้สิ้นสุดของการปกครองของราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลีในอียิปต์และซูดาน ภายหลังจากการเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีจนกระทั่งปลายปี ค.ศ. 1953 นาศิรได้กล่าวหานะญีบว่าได้สนับสนุนกลุ่มภราดรภาพมุสลิมที่ผิดกฎหมายเมื่อไม่นานมานี้ และปิดบังความทะเยอทะยานในเผด็จการ การต่อสู้แย่งชิงอำนาจในระยะเวลาอันสั้นที่เกิดขึ้นระหว่างนะญีบและนาศิรเพื่อเข้าควบคุมกองทัพและประเทศอียิปต์ ท้ายที่สุดแล้วนาศิรได้เอาชนะการต่อสู้และพยายามบีบบังคับให้นะญีบลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดีอียิปต์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1954 ภายหลังจากการลาออกของเขา นะญีบได้ถูกสั่งกักบริเวณอย่างโดดเดียวโดยประธานาธิบดีนาศิรในบ้านพักตากอากาศในกรุงไคโร จนกระทั่งเขาได้รับการปล่อยตัวโดยประธานาธิบดีอันวัร อัสซาดาตในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1954 นะญีบได้ถึงแก่อสัญกรรมจากโรคตับแข็งในกรุงไคโร เขาได้มีอายุ 83 ปี พิธีฝังศพทางทหารของนะญีบได้ถูกเข้าร่วมโดยประธานาธิบดีฮุสนี มุบาร็อก
อินเทอร์ลาเคิน

| อินเทอร์ลาเคิน |
| --- | --- |
แม่น้ำอาเรไหลผ่านเมืองอินเทอร์ลาเคิน
   ตราอาร์ม
อินเทอร์ลาเคิน
 ที่ตั้งของอินเทอร์ลาเคิน  
พิกัด: 46°41′N 7°51′E﻿ / ﻿46.683°N 7.850°E﻿ / 46.683; 7.850
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ: แบร์น
เขต: อินเทอร์ลาเคิน-โอเบอร์ฮัสลี
การปกครอง
 • ผู้บริหาร: Gemeinderat  สมาชิก 7 คน
 • สภา: Grosser Gemeinderat  สมาชิก 30 คน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4.4 ตร.กม. (1.7 ตร.ไมล์)
ความสูง: 568 เมตร (1,864 ฟุต)
ประชากร (ธ.ค. 2012)
 • ทั้งหมด: 5,504 คน
 • ความหนาแน่น: 1,300 คน/ตร.กม. (3,200 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 3800
เลข SFOS: 0581
เมืองแฝด: Scottsdale (USA), Ōtsu (Japan), Třeboň (Czech Republic)
เว็บไซต์: www.interlaken-gemeinde.ch
อินเทอร์ลาเคิน (เยอรมัน: Interlaken) เป็นเมืองในรัฐแบร์นของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เมืองอินเทอร์ลาเคินตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงแบร์นไปราว 56 กิโลเมตร อยู่บริเวณเชิงเขาทางเหนือของเทือกเขาสวิตแอลป์ เป็นเมืองทางผ่านที่จะขึ้นไปยังยอดเขายุงเฟรายอคซึ่งเป็นจุดที่สูงที่สุดในทวีปยุโรปที่เข้าถึงได้ด้วยรถไฟ และด้วยภูมิศาสตร์ของเมืองที่ตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างทะเลสาบทุนและทะเบสาบบรีนซ์ และมีแม่น้ำอาเรเชื่อมทั้งสองทะเลสาบตัดผ่ากลางเมือง ด้วยประการฉะนี้ทำให้อินเทอร์ลาเคินกลายเป็นหนึ่งเมืองท่องเที่ยวยอดนิยมอันดับต้นๆของประเทศ
อินเทอร์ลาเคินตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 570 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล จากอินเทอร์ลาเคินมีทางรถไฟที่จะขึ้นไปสู่หมู่บ้านต่างๆบนเทือกเขา ซึ่งก็จะประกอบด้วยภูเขาหลายลูกด้วยกัน ยอดเขาที่สูงที่สุดคือยุงเฟรา (4,158 เมตร) รองลงมาคือแมนช์ (4,107 เมตร), อีเกอร์ (3,970 เมตร) โดยราคาเต็มของตั๋วรถไฟไปกลับอินเทอร์ลาเคิน–ยุงเฟรายอร์ชอยู่ที่ 204.40 ฟรังก์
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของอินเทอร์ลาเคิน (ค> ศ. 1981-2010).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของอินเทอร์ลาเคิน (ค> ศ. 1981-2010).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอินเทอร์ลาเคิน (ค> ศ. 1981-2010).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของอินเทอร์ลาเคิน (ค> ศ. 1981-2010).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอินเทอร์ลาเคิน (ค> ศ. 1981-2010).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอินเทอร์ลาเคิน (ค> ศ. 1981-2010).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอินเทอร์ลาเคิน (ค> ศ. 1981-2010).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอินเทอร์ลาเคิน (ค> ศ. 1981-2010).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอินเทอร์ลาเคิน (ค> ศ. 1981-2010).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอินเทอร์ลาเคิน (ค> ศ. 1981-2010).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอินเทอร์ลาเคิน (ค> ศ. 1981-2010).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอินเทอร์ลาเคิน (ค> ศ. 1981-2010).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอินเทอร์ลาเคิน (ค> ศ. 1981-2010).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอินเทอร์ลาเคิน (ค> ศ. 1981-2010).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 3.1 (37.6) | 5.1 (41.2) | 10.1 (50.2) | 14.1 (57.4) | 18.8 (65.8) | 21.9 (71.4) | 24.4 (75.9) | 23.5 (74.3) | 19.3 (66.7) | 14.4 (57.9) | 7.7 (45.9) | 3.8 (38.8) | 13.9 (57) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -0.5 (31.1) | 0.6 (33.1) | 4.6 (40.3) | 8.4 (47.1) | 12.9 (55.2) | 16.0 (60.8) | 18.2 (64.8) | 17.4 (63.3) | 13.8 (56.8) | 9.4 (48.9) | 3.8 (38.8) | 0.6 (33.1) | 8.8 (47.8) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -3.6 (25.5) | -3.0 (26.6) | 0.3 (32.5) | 3.4 (38.1) | 7.9 (46.2) | 11.1 (52) | 13.2 (55.8) | 12.8 (55) | 9.5 (49.1) | 5.6 (42.1) | 0.6 (33.1) | -2.2 (28) | 4.6 (40.3) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 73 (2.87) | 70 (2.76) | 80 (3.15) | 87 (3.43) | 121 (4.76) | 138 (5.43) | 139 (5.47) | 144 (5.67) | 96 (3.78) | 78 (3.07) | 84 (3.31) | 86 (3.39) | 1,196 (47.09) |
| ปริมาณหิมะ ซม (นิ้ว) | 28.1 (11.06) | 26.5 (10.43) | 11.4 (4.49) | 0.8 (0.31) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 5.6 (2.2) | 17.8 (7.01) | 90.2 (35.51) |
| ความชื้นร้อยละ | 82 | 78 | 73 | 70 | 72 | 73 | 73 | 76 | 80 | 82 | 83 | 83 | 77 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 mm) | 9.6 | 8.7 | 11.0 | 10.6 | 12.7 | 13.4 | 12.4 | 12.6 | 9.5 | 9.3 | 9.7 | 9.6 | 129.1 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 cm) | 4.6 | 4.7 | 3.1 | 0.4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1.1 | 3.2 | 17.1 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 67 | 79 | 121 | 151 | 176 | 188 | 219 | 193 | 150 | 104 | 68 | 53 | 1,570 |
แหล่งที่มา: MeteoSwiss
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Interlaken
คู่มือการท่องเที่ยว Interlaken จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ
Official website of the municipality (เยอรมัน)
อาสนวิหารอาเคิน

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ คริสต์ศาสนสถาน
| อาสนวิหารอาเคิน * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
อาสนวิหารอาเคิน
ประเทศ:  เยอรมนี
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i) (ii) (iv) (vi)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2521 (คณะกรรมการสมัยที่ 2)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
อาสนวิหารอาเคิน (เยอรมัน: Aachener Dom) เรียกกันว่าอาสนวิหารหลวง (Imperial Cathedral; เยอรมัน: Kaiserdom) ในนิกายโรมันคาทอลิกอยู่ที่เมืองอาเคิน ประเทศเยอรมนี วัดนี้เป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุดทางภาคเหนือของทวีปยุโรป ระหว่างยุคกลางวัดนี้ชื่อ Royal Church of St. Mary at Aachen เป็นวัดที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เพราะเคยใช้เป็นสถานที่สวมมงกุฏกษัตริย์ราชวงค์คาโรลิงเกียน  (Carolingian)  ระหว่างปี ค.ศ. 936 (พ.ศ. 1479) ถึงปี ค.ศ. 1531 (พ.ศ. 2074) ประมาณ 600 ปี วัดนี้ใช้เป็นที่สวมมงกุฏให้กษัตริย์เยอรมนี 30 พระองค์ และพระราชินีอีก 12 พระองค์
ประวัติ

วัดนี้เริ่มสร้างเมื่อปี ค.ศ. 792 พร้อมกับตัววัง โดยพระเจ้าชาร์เลอมาญ  พอแล้วเสร็จ สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 ทำพิธีสถาปนาวัดนี้อย่างเป็นทางการเมื่อปี ค.ศ. 805 (พ.ศ. 1348) ขนาดตัววัดที่แท้จริงแต่เดิมนั้นค่อนข้างเล็กเมื่อเทียบขนาดส่วนที่ต่อเติมที่มาทำภายหลัง ระหว่างสมัยกอธิคทางวัดก็ขยายด้านบริเวณร้องเพลงสวด เพื่อให้มีเนื้อที่พอที่จะรับนักแสวงบุญที่มาแสวงบุญที่เมืองนี้ ส่วนที่ขยายทำพิธีสถาปนาเมื่อครบรอบ 600 ปีหลังจากที่พระเจ้าชาร์เลอมาญสวรรคต
สิ่งมีค่าที่น่าสนใจของวัดนี้คือ กางเขนโลแธร์ (Cross of Lothair) รูปปั้นครึ่งตัวของพระเจ้าชาร์เลอมาญ และ  บัลลังก์พระเจ้าชาร์เลอมาญ โลงหินเพอซิโฟนี (Persephone sarcophagus) ซึ่งถือว่าเป็นสมบัติทางศาสนาอันมีค่าที่สุดชิ้นหนึ่งของศาสนาคริสต์ทางทวีปยุโรปตอนเหนือ
เมื่อพระเจ้าชาร์เลอมาญสวรรคต เมื่อปี ค.ศ. 814 (พ.ศ. 1357) ร่างของพระองค์ก็ถูกฝังไว้ในว้อลท์ (vault) ที่ อาสนวิหารอาเคิน พอถึงปี 1000 พระเจ้าอ็อตโตที่สาม (Otto III) ก็เปิดที่ฝังพระศพพระเจ้าชาร์เลอมาญ ข้าราชสำนักอ็อตโตแห่งโลเมลโล (Otto of Lomello) ผู้ติดตามพระเจ้าอ็อตโตเข้าไป  บันทึกไว้ว่าเมื่อเปิดที่ฝังเข้าไปแทนที่จะเห็นพระเจ้าชาร์เลอมาญนอนอยู่ กลับเห็นพระองค์ใส่มงกุฎถือคทานั่งอยู่ภายใต้ซุ้มหิน (canopy) เล็บยาวทะลุถุงมือ ร่างกายไม่เน่าเปื่อยนอกจากตรงปลายพระนาสิก พระเจ้าอ็อตโตจึงทรงเสริมให้ด้วยทอง แล้วก็ปิดหลุมหลังจากที่ถอนพระทนต์มาหนึ่งซี่
เมื่อปี ค.ศ. 1165 (พ.ศ. 1708) พระเจ้าฟรีดริชที่ 1หรือ ฟรีดริช บาร์บารอสซา เปิดที่ที่ฝังพระเจ้าชาร์เลอมาญอีกครั้ง แทนที่จะพบพระเจ้าชาร์เลอมาญนั่งตามบันทึกของอ็อตโตแห่งโลเมลโล กลับพบว่าร่างของพระองค์อยู่ในโลงหิน  ครั้งนี้พระเจ้าเฟรตเดอริคจึงให้เอาร่างของพระเจ้าชาร์เลอมาญใส่โลงหินที่ทำจากหินอ่อนจากเปอร์เซีย ซื่งเชื่อกันว่าเป็นโลงที่ใช้ฝังออกัสตุส ซีซาร์ พอถึงปี ค.ศ. 1215 (พ.ศ. 1758)  พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 ก็ย้ายพระศพใส่หีบใหม่ที่ทำจากเงินและทอง
วิหารพระแม่มารี

วิหารพระแม่มารี (Shrine of St Mary) ตั้งอยู่ภายในตัววัดทางด้านบริเวณพิธี (chancel)  สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1220 - 1239 (พ.ศ. 1763 - 1782)  ภายในตกแต่งด้วยรูปปั้นของ พระเยซู พระแม่มารี พระเจ้าชาร์เลอมาญ พระสันตะปาปาลีโอที่ 3 และสาวกสิบสององค์  ภายในวิหารมีวัตถุมงคลที่เชื่อกันว่าเคยเป็นของคนสำคัญทางคริสต์ศาสนา สองสามอย่างคือ เสื้อคลุมของพระแม่มารี ผ้าของพระเยซู และ เสื้อที่นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ (John the Baptist) ใส่วันที่ท่านถูกตัดหัว ตั้งแต่ปีค.ศ. 1349 เป็นต้นมาทางวัดก็จะเอาสิ่งสำคัญเหล่านี้ออกมามาตั้งแสดงนอกวิหารเพื่อให้นักแสวงบุญชื่นชมทุก 7 ปี ครั้งสุดท้ายที่เอาออกมาตั้งแสดงก็เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550)
เพราะความสำคัญของเมืองอาเคิน ทำให้เมืองนี้ได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเป็นสถานที่แรกของประเทศเยอรมนีที่ได้ขึ้นทะเบียน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อาสนวิหารอาเคิน (ภาษาเยอรมัน)
รูปภาพ

ด้านหน้าวัด
ประตูหน้า
บริเวณที่บูชา - รายละเอียด
บริเวณที่บูชา - รายละเอียด
บริเวณที่บูชา - รายละเอียด
โดมตกแต่งด้วยโมเซอิค
รายละเอียดโมเซอิคบนผนัง
รายละเอียดโมเซอิค
แท่นบูชารอง
ธรรมาสน์ฝังอัญมณี
รูปปั้นครึ่งพระองค์ของพระเจ้าชาร์เลอมาญ
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  อาสนวิหารอาเคิน  อาสนวิหารชไปเออร์  วังเวือร์ซบูร์กพร้อมด้วยสวนประจำสำนักและจัตุรัสที่พำนัก  โบสถ์การจาริกแสวงบุญแห่งวีส  ปราสาทเอากุสทุสบูร์กและฟัลเคินลุสท์ที่บรืล  อาสนวิหารนักบุญมารีย์และโบสถ์นักบุญมีคาเอลที่ฮิลเดิสไฮม์  โบราณสถานโรมัน อาสนวิหารนักบุญปีเตอร์ และโบสถ์พระแม่ในเทรียร์  แนวพรมแดนของจักรวรรดิโรมัน  ฮันเซอนครลือเบค  พระราชวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลิน  อารามและอัลเทินมึนสเทอร์แห่งลอร์ช  เหมืองรัมเมิลส์แบร์ก เมืองประวัติศาสตร์กอสลาร์ และระบบการจัดการน้ำอัปเปอร์ฮาร์ซ  กลุ่มอารามเมาล์บรอนน์  เมืองบัมแบร์ก  โบสถ์ ปราสาท และเมืองเก่าคเวดลินบูร์ก  โรงถลุงเหล็กเฟิล์คลิงเงิน  สถาบันเบาเฮาส์และที่ตั้งในไวมาร์และเดสเซา  อาสนวิหารโคโลญ  กลุ่มอนุสรณ์สถานแห่งลูเทอร์ในไอส์เลเบินและวิทเทินแบร์ก  เมืองคลาสสิกไวมาร์  มูเซอุมส์อินเซิล (เกาะพิพิธภัณฑ์) เบอร์ลิน  ปราสาทวาร์ทบูร์ก  อาณาจักรสวนเดสเซา-เวอร์ลิทซ์  เกาะอารามไรเชอเนา  กลุ่มอุตสาหกรรมเหมืองถ่านหินของซอลล์แฟร์ไอน์ในเอสเซิน  ลุ่มน้ำไรน์ช่วงกลางตอนบน  ศูนย์ประวัติศาสตร์ชตราลซุนด์และวิสมาร์  มุสเคาเออร์พาร์ค / ปาร์กมูชากอฟสกี  สำนักงานเทศบาลเมืองเบรเมิน และอนุสาวรีย์โรแลนด์ที่จัตุรัสตลาดแห่งเบรเมิน  ลุ่มน้ำเอ็ลเบอในเดรสเดิน (ถูกถอดจากบัญชีมรดกโลก)  เมืองเก่าเรเกินส์บูร์กพร้อมด้วยชตัดท์อัมโฮฟ  กลุ่มอาคารการเคหะแบบอย่างสมัยใหม่ในเบอร์ลิน  โรงงานของฟากุสในอาลเฟลด์  แหล่งที่อยู่อาศัยแบบเรือนยกพื้นยุคก่อนประวัติศาสตร์โดยรอบเทือกเขาแอลป์  โรงอุปรากรของมาร์เกรฟในไบรอยท์  แบร์กพาร์ควิลเฮล์มสเฮอเออ  เวสต์เวิร์กแบบอย่างการอแล็งเฌียงและกีวิตาสแห่งคอร์ไว  ชไปเชอร์ชตัทและเขตคอนทอร์เฮาส์กับอาคารชีเลเฮาส์  งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่  Caves and Ice Age Art in the Swabian Jura  Archaeological Border complex of Hedeby and the Danevirke  อาสนวิหารเนาบูร์ก  Erzgebirge/Krušnohoří Mining Region  ระบบจัดการน้ำแห่งเอาคส์บวร์ค  เมืองสปาใหญ่แห่งยุโรป  มาทิลเดอเฮอเออ ดาร์มชตัท  แนวพรมแดนของจักรวรรดิโรมัน – ระบบป้องกันชายแดนแกร์มานิอาอีงแฟริออร์  แหล่งชุมแห่งชไปเออร์ วอมส์ และไมนทซ์  แนวพรมแดนของจักรวรรดิโรมัน – ระบบป้องกันชายแดนดานูบ (ส่วนตะวันตก)  มรดกยิวสมัยกลางแห่งแอร์ฟวร์ท  นิคมคริสตจักรมอเรเวีย  กลุ่มที่พำนักชเวรีน  |  |
| ทางธรรมชาติ |  แหล่งซากดึกดำบรรพ์เหมืองเมสเซิล  ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป  ทะเลวัดเดิน  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
ธรรมาสน์ฝังอัญมณี
อ็อกโทเบอร์เฟสต์

อ็อกโทเบอร์เฟสต์
อ็อกโทเบอร์เฟสต์ (เยอรมัน: Oktoberfest) เป็นเทศกาลประจำปี จัดขึ้นเป็นเวลา 16 วัน ในเมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี จัดขึ้นปลายเดือนกันยายนถึงต้นเดือนตุลาคม ถือเป็น 1 ในเทศกาลที่มีชื่อเสียงที่สุดในเยอรมนีและเป็นเทศกาลที่ใหญ่ที่สุดของโลก กับผู้เข้าร่วมเทศกาล 6 ล้านคนทุกปี และมีความสำคัญต่อวัฒนธรรมของบาเยิร์น เทศกาลดั้งเดิมจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1810  โดยจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองงานอภิเษกสมรสระหว่างมกุฎราชกุมารลุดวิคกับเจ้าหญิงเทเรซ
เทศกาลอ็อกโทเบอร์เฟสต์ จัดขึ้นเป็นเวลา 16 วัน จนถึงในวันอาทิตย์แรกของเดือนตุลาคม ในปี ค.ศ. 1994 มีการปรับเปลี่ยนเวลาหลังการรวมตัวของเยอรมนีตะวันตก-ออก ว่าถ้าวันอาทิตย์แรกของเดือนตุลาคม ตกที่วันที่ 1 หรือ 2 เทศกาลจะไปต่อถึงวันที่ 3 ตุลาคม (วันรวมประเทศ) ทำให้มีจำนวนวัน 17 วัน หากวันอาทิตย์เป็นวันที่ 2 และเป็น 18 วันหากวันอาทิตย์เป็นวันที่ 1 เทศกาลจัดขึ้นในบริเวณที่เรียกว่า Theresienwiese หรือเรียกสั้น ๆ ว่า Wiesn
นักท่องเที่ยวมักจะมาเที่ยวเทศกาลกินอาหารอย่างเช่น ไก่ (Hendl) หมูย่าง (Schweinsbraten) ข้อหมู (Haxn) ปลาปิ้งเสียบไม้ (Steckerlfisch) ไส้กรอก (Würstl) ร่วมกับ ขนมปังอบ (Brezn) มะเขือเทศหรือขนมปังก้อน (Knödeln) เส้นหมี่เนย (Kaasspotzn) แพนเค้กมะเขือเทศ (Reiberdatschi) Sauerkraut หรือ Rotkraut (กะหล่ำปลีแดง) ร่วมไปกับอาหารบาเยิร์น อย่าง Obatzda และ ไส้กรอกขาว (Weisswurst)
แหล่งข้อมูลอื่น

กราฟแสดงเวลาดวงอาทิตย์ขึ้นและตกของสถานที่ต่างๆทั่วโลก ในช่วงตลอดทั้งปี
ภาพของ อ็อกโทเบอร์เฟสต์ เก็บถาวร 2015-09-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อ็อทโท สกอร์ทเซนี

| อ็อทโท สกอร์ทเซนี |
| --- | --- |

ชื่อเล่น: "นักกระโดดยาว" หลังจากได้ช่วยเหลือเบนิโต มุสโสลินี ในปี 1943 "บุคคลที่อันตรายที่สุดในยุโรป" หลังยุทธการตอกลิ่ม
เกิด: 12 มิถุนายน ค.ศ. 1908(1908-06-12) เวียนนา ออสเตรีย-ฮังการี
เสียชีวิต: 5 กรกฎาคม 1975 มาดริด สเปน
รับใช้:  นาซีเยอรมนี (1932–1945)    สเปนภายใต้ฟรังโก (1950–1975)   อาร์เจนตินา    สหสาธารณรัฐอาหรับ    อิสราเอล (สายลับมอสซาด)
ประจำการ: 1931–1945 (เยอรมนี)
ชั้นยศ: นายกองโท (Obersturmbannführer)
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง แนวรบด้านตะวันออก  ปฏิบัติการโอ๊ก  ปฏิบัติการพันท์เซอร์เฟาสท์  ยุทธการตอกลิ่ม (ปฏิบัติการไกรฟ์) 
บำเหน็จ: กางเขนเหล็ก (ขั้นหนึ่งและชั้นสอง) กางเขนอัศวินประดับใบโอ๊ก
อ็อทโท โยฮัน อันโทน สกอร์ทเซนี (เยอรมัน: Otto Johann Anton Skorzeny; 12 มิถุนายน 1908 – 5 กรกฎาคม 1975) เป็นทหารชาวออสเตรียในหน่วยเอ็สเอ็ส มียศเป็นนายกองโทในหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงสงคราม เขาได้มีส่วนร่วมในการปฏิบัติการ รวมทั้งภารกิจช่วยเหลือในการปลดปล่อยเบนิโต มุสโสลินี ผู้นำเผด็จการฟาสซิสต์อิตาลี ออกจากการถูกคุมขัง สกอร์ทเซนีได้นำปฏิบัติการไกรฟ์ซึ่งทหารเยอรมันได้แทรกซึมเข้าไปในแนวข้าศึกโดยใช้ภาษาและเครื่องแบบของฝ่ายข้าศึก สำหรับเรื่องนี้ เขาได้ถูกตั้งข้อหากล่าวหาจากศาลทางทหารที่ดัคเคาจากการละเมิดอนุสัญญานครเฮก ฉบับ ค.ศ. 1907 แต่ได้รับการปล่อยตัว ในช่วงท้ายสงคราม เขาได้มีส่วนร่วมในขบวนการทหารกองโจรคือ หน่วยมนุษย์หมาป่า
สกอร์ทเซนีได้หนีออกจากค่ายกักขังในปี 1948 ได้หลบซ่อนตัวอยู่ในฟาร์มที่ไบเอิร์นเป็นเวลา 18 เดือน จากนั้นเขาก็ได้ใช้เวลาอยู่ในกรุงปารีสและซัลทซ์บวร์คก่อนที่จะไปตั้งถิ่นฐานที่ประเทศสเปน ในปี 1953 เขาได้กลายเป็นที่ปรึกษาทางการทหารแก่ประธานาธิบดีมุฮัมมัด นะญีบ แห่งสาธารณรัฐอาหรับอียิปต์ และได้รับการคัดเลือกเป็นบุคลากรจากอดีตเจ้าหน้าที่ในหน่วยเอ็สเอ็ส-เวร์มัคท์ในการฝึกกองทัพอียิปต์ คอยให้คำแนะนำแก่ประธานาธิบดีญะมาล อับดุนนาศิร ในปี 1962 สกอร์ทเซนีได้รับเลือกจากสายลับมอสซาดให้มาปฏิบัติงานในหน่วยงานราชการ เขาได้ใช้เวลาอยู่ในประเทศอาร์เจนตินา ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาให้แก่ประธานาธิบดีฆวน เปรอน และเป็นองครักษ์ให้แก่เอบา เปรอน สกอร์ทเซนีเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอด เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 1975 ที่กรุงมาดริดในวัย 67 ปี
อ็อทโท อัมเมอร์มัน

อ็อทโท อัมเมอร์มัน
อ็อทโท อัมเมอร์มัน (เยอรมัน: Otto Ammermann; เกิด 7 กันยายน ค.ศ. 1932) เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวเยอรมัน เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่เมืองมอนทรีออล และได้รับรางวัลเหรียญเงิน
อีริช ชีลลอว์

| อีริช ชีลลอว์ |
| --- | --- |
ชีลลอว์ ค.ศ. 1960.
เกิด: 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1915 เบอร์ลิน, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 เบอร์ลิน, ประเทศเยอรมัน
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1947-1987 (ภาพยนตร์และโทรทัศน์)
อีริช ชีลลอว์ (เยอรมัน: Erich Schellow; 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1915 – 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995) เป็นนักแสดงละครเวที ภาพยนตร์และโทรทัศน์ชาวเยอรมัน
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

In Those Days (1947)
Portrait of an Unknown Woman (1954)
A Girl from Paris (1954)
Three from Variety (1954)
Secrets of the City (1955)
Hotel Adlon (1955)
Before Sundown (1956)
The Captain from Köpenick (1956)
บรรณานุกรม

Goble, Alan. The Complete Index to Literary Sources in Film. Walter de Gruyter, 1999.
แหล่งข้อมูลอื่น

อีริช ชีลลอว์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อเล็คซันเดอร์พลัทซ์

52°31′18″N 13°24′48″E﻿ / ﻿52.52167°N 13.41333°E﻿ / 52.52167; 13.41333
อเล็คซันเดอร์พลัทซ์
ทัศนียภาพจัตุรัสจากหอโทรทัศน์
นาฬิกาเวลาโลก (Weltzeituhr) ในจัตุรัส
อเล็คซันเดอร์พลัทซ์ (เยอรมัน: Alexanderplatz, ออกเสียง: [ʔalɛkˈsandɐˌplats] ( ฟังเสียง)) เป็นลานจัตุรัสเปิด (Platz) ขนาดใหญ่และเป็นศูนย์กลางการขนส่งมวลชนแห่งหนึ่งในเบอร์ลินชั้นใน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำชเปรและอาสนวิหารเบอร์ลิน (แบร์ลีเนอร์โดม) ชาวเบอร์ลินมักเรียกจัตุรัสแห่งนี้กันสั้น ๆ ว่า "อาเล็คส์" (Alex) จัตุรัสแห่งนี้เป็นสถานที่ที่มีการสัญจรคับคั่งมากที่สุดแห่งหนึ่งในกรุงเบอร์ลิน โดยมีผู้สัญจรผ่านกว่า 360,000 คนต่อวัน ซึ่งในปี ค.ศ. 2009 ถือเป็นจัตุรัสที่คับคั่งที่สุดอันดับที่ 4 ในทวีปยุโรป
แต่เดิมบริเวณนี้เคยเป็นตลาดค้าปศุสัตว์ ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่การเสด็จเยี่ยมเบอร์ลินโดยจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1805 อเล็คซันเดอร์พลัทซ์ทวีความสำคัญขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากการก่อสร้างสถานีรถไฟในชื่อเดียวกัน (Bahnhof Alexanderplatz) และตลาดที่อยู่ใกล้ ๆ ทำให้บริเวณนี้กลายเป็นศูนย์กลางการค้าสำคัญ อเล็คซันเดอร์พลัทซ์รุ่งเรืองถึงขีดสุดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 เมื่อจัตุรัสแห่งนี้พร้อมกับพ็อทซ์ดาเมอร์พลัทซ์เป็นศูนย์รวมของชีวิตกลางคืนในเบอร์ลิน และเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนนวนิยาย แบร์ลีน-อเล็คซันเดอร์พลัทซ์ โดยอัลเฟรท เดอบลีน ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1929
หลังจากการรวมชาติเยอรมนี อเล็คซันเดอร์พลัทซ์ก็เปลี่ยนรูปร่างไปอย่างต่อเนื่อง ตึกรอบ ๆ หลายหลังถูกปรับปรุงใหม่ และถึงแม้ว่าจะมีการสร้างระบบรถรางและพื้นที่สีเขียวรอบพื้นที่ แต่อเล็คซันเดอร์พลัทซ์ยังคงรักษาบุคลิกสังคมนิยมของมันอยู่ สิ่งหนึ่งที่ยังคงแสดงถึงบุคลิกนี้ เช่น "น้ำพุแห่งมิตรภาพระหว่างประชาชน" (Brunnen der Völkerfreundschaft) ซึ่งเต็มไปด้วยกราฟฟิตี สิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์จำนวนมากตั้งอยู่ในบริเวณรอบอเล็คซันเดอร์พลัทซ์ เช่น โรเทิสราทเฮาส์ (Rotes Rathaus, ที่ว่าการเมืองสีแดง) ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของรัฐบาลเบอร์ลินในสมัยก่อน พาลัสท์แดร์เรพูบลีค (Palast der Republik, วังแห่งสาธารณรัฐ) ตึกรัฐสภาของอดีตเยอรมนีตะวันออก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อเล็คซันเดอร์พลัทซ์
รูปภาพเกี่ยวกับอเล็คซันเดอร์พลัทซ์ ที่ฟลิคเกอร์
ประวัติ สภาพในปัจจุบัน และโครงการในอนาคต โดยเว็บไซต์หลักของเมือง (เยอรมัน)
เส้นทางและตารางเวลาของระบบขนส่งมวลชนในบริเวณจัตุรัส
อูเวอ โบม

| อูเวอ โบม |
| --- | --- |

เกิด:  (1962-01-23) 23 มกราคม ค.ศ. 1962 (62 ปี)
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1976–ปัจจุบัน
อูเวอ โบม (เยอรมัน: Uwe Bohm; เกิด 23 มกราคม ค.ศ. 1962) เป็นนักแสดงชาวเยอรมัน อูเวอได้เล่นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ถึง 70 เรื่อง ตั้งแต่ ค.ศ. 1976
ผลงานภาพยนตร์เด่น

Moritz, Dear Moritz (1978)
Yasemin (1988)
Herzlich willkommen (1990)
Der Mann nebenan (fr) (1992)
Gold (2013)
Sanctuary (2015)
แหล่งข้อมูลอื่น

Uwe Bohm ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อ็อทโท เฮิลเดอร์

| อ็อทโท ลูทวิช เฮิลเดอร์ |
| --- | --- |

เกิด: 22 ธันวาคม ค.ศ. 1859(1859-12-22) ชตุทท์การ์ท, สมาพันธรัฐเยอรมัน
เสียชีวิต: 29 สิงหาคม ค.ศ. 1937(1937-08-29) (77 ปี) ไลพ์ซิช, เยอรมนี
สัญชาติ:  เยอรมนี
มีชื่อเสียงจาก: อสมการของเฮิลเดอร์ มัชฌิมเฮิลเดอร์ ความต่อเนื่องเฮิลเดอร์ ปริภูมิเฮิลเดอร์
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: คณิตศาสตร์
 
อ็อทโท ลูทวิช เฮิลเดอร์ (เยอรมัน: Otto Ludwig Hölder; 22 ธันวาคม ค.ศ. 1859 – 29 สิงหาคม ค.ศ. 1937) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน
อ็อทโท แอ็นสท์ เรเมอร์

| อ็อทโท แอ็นสท์ เรเมอร์ |
| --- | --- |
อ็อทโท แอ็นสท์ เรเมอร์ในปี ค.ศ. 1945
เกิด: 18 สิงหาคม ค.ศ. 1912(1912-08-18)
เสียชีวิต: 4 ตุลาคม ค.ศ. 1997(1997-10-04) (85 ปี)
รับใช้:  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด: เวร์มัคท์
ประจำการ: 1932–45
ชั้นยศ: พลตรี
หน่วย: กองพลพันเซอร์ที่ 4
บังคับบัญชา: กรมทหารราบ กรอสส์ดอยท์ชลันด์ กองพันที่ 1
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ: กางเขนเหล็กกางเขนอัศวิน ประดับด้วยใบโอ๊ค
อ็อทโท แอ็นสท์ เรเมอร์ (เยอรมัน: Otto Ernst Remer) เป็นเจ้าหน้าที่ทหารเยอรมันในกองทัพแวร์มัคท์ ได้มีส่วนสำคัญในการหยุดยั้งแผนลับ 20 กรกฎาคมในปี ค.ศ. 1944 ของฝ่ายต่อต้านอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในช่วงระหว่างสงคราม เขาได้รับบาดเจ็บเก้าครั้งในการสู้รบ หลังสงคราม เขาได้ร่วมก่อตั้งพรรคสังคมนิยมไรซ์(SRP) และเป็นหนึ่งในกลุ่มปฏิเสธการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โดยนาซี เขาได้ถือว่าเป็น"เจ้าพ่อ"ของวงการนาซีใต้ดินภายหลังสงคราม
อูเวอ บ็อล

อูเวอ บ็อล
อูเวอ บ็อล (เยอรมัน: Uwe Boll) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ และผู้เขียนบทภาพยนตร์ชาวเยอรมัน เกิดวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1965 ในเมืองแวร์เมิลส์เคียร์เชิน ประเทศเยอรมนี
บ็อลเป็นที่รู้จักและจดจำจากการกำกับภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากวิดีโอเกม โดยทุกเรื่องที่เขากำกับนั้นได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์ในด้านลบทุกเรื่อง และได้รับการกล่าวขานว่าเป็น "ผู้กำกับยอดแย่" ซึ่งภาพยนตร์จากวิดีโอเกมหลาย ๆ เรื่องที่เขากำกับล้วนได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดแย่ทั้งสิ้น
เคยมีข่าวลือว่าบ็อลมีโครงการจะสร้างภาพยนตร์เรื่องเมทัลเกียร์โซลิด แต่ไม่นาน ฮิเดโอะ โคจิมะ ก็รีบออกมาประกาศผ่านทางบล็อกของเขาว่าไม่เคยคิดจะทำภาพยนตร์ร่วมกับบ็อล
ผลงาน

German Fried Movie (1991)
Barschel - Mord in Genf? (1993)
Amoklauf (1994)
Erste Semester, Das (1997)
Sanctimony (2000)
Blackwoods
Heart of America (2002)
ศพสู้คน (House of the Dead)
กองทัพมืดมฤตยูเงียบ
บลัดเรย์น ผ่าพิภพแวมไพร์ (BloodRayne)
ศึกนักรบกองพันปีศาจ
Seed (2007)
บลัดเรย์น ผ่าพิภพแวมไพร์ 2
Postal
1986 อุโมงค์นรกสงครามเวียดกง (1968 Tunnel Rats)
ฟาร์คราย โค่นนักรบพันธุ์สังหาร (FarCry)
Stotic
The Storm
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของบริษัท Boll KG Production Company (เยอรมัน)
อ็อทโท โอเลินดอร์ฟ

| อ็อทโท โอเลินดอร์ฟ |
| --- | --- |

เกิด: 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1907(1907-02-04) Hoheneggelsen-Söhlde ปรัสเซีย จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 7 มิถุนายน ค.ศ. 1951(1951-06-07) (44 ปี) เรือนจำลันทซ์แบร์ค เยอรมนีตะวันตก
สถานะทางคดี: ถูกประหารชีวิต

ข้อหา: อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ
บทลงโทษ: ประหารชีวิต
 

SS career
รับใช้:  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด:  SS
ชั้นยศ: เอ็สเอ็ส-กรุพเพินฟือเรอร์
บังคับบัญชา:   Einsatzgruppe D  Dept III, RSHA 
 
อ็อทโท โอเลินดอร์ฟ (เยอรมัน: Otto Ohlendorf) เป็นเจ้าหน้าที่ชาวเยอรมันของหน่วยเอ็สเอ็ส และผู้กระทำความผิดในฮอโลคอสต์ในยุคนาซี ในฐานะที่เป็นนักเศรษฐศาสตร์จากการศึกษา เขาได้เป็นหัวหน้าหน่วยซิชเชอร์ไฮทซ์ดีนสท์ในประเทศ มีหน้าที่รับผิดชอบในด้านข่าวกรองและความปลอดภัยภายในประเทศเยอรมนี ในปี ค.ศ. 1941 โอเลินดอร์ฟได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการของหน่วยไอน์ซัทซ์กรุพเพิน-เด ซึ่งได้กระทำการสังหารหมู่ในมอลโดวา, ยูเครนตอนใต้, แหลมไครเมีย และในช่วงปี ค.ศ. 1942 คอเคซัสทางตอนเหนือ เขาถูกจับกุมและนำตัวขึ้นศาลในการพิจารณาคดีไอน์ซัทซ์กรุพเพิน ถูกตัดสินว่ามีความผิดและถูกประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1951
อูเวอ ฮึค

| อูเวอ ฮึค |
| --- | --- |
เกิด:  (1962-05-22) 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 (62 ปี)
อูเวอ ฮึค ขณะให้สัมภาษณ์ในงานอินเตอร์เนชันแนลมอเตอร์โชว์ 2017
อูเวอ ฮึค (เยอรมัน: Uwe Hück) เกิดวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 ที่เมืองชตุทการ์ท เป็นประธานและรองคณะกรรมการที่ปรึกษาของพอร์เชอ อาเก ในชตุทการ์ท