stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความสัมพันธ์เกาหลีเหนือ–ไทย
ความร่วมมือในด้านต่าง ๆ > ด้านการศึกษา

วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 มุน ซงโม เอกอัครราชทูตเกาหลีเหนือประจำประเทศไทย หารือความร่วมมือด้านการศึกษากับพลเรือเอก ณรงค์ พิพัฒนาศัย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ โดยกระทรวงศึกษาธิการยินดีหารือกับมหาวิทยาลัยของไทยที่สนใจความร่วมือกับมหาวิทยาลัยเกาหลีเหนือ ส่วนมุนก็ว่า เกาหลีเหนือต้องการมีความร่วมมือและแลกเปลี่ยนทางการศึกษากับไทยในอนาคต ต่างฝ่ายต่างว่า การศึกษาของทั้งสองประเทศคล้ายกัน
ความร่วมมือในด้านต่าง ๆ > ความร่วมมือทางวิชาการ

ปัจจุบันประเทศไทยได้ให้ความร่วมมือทางวิชาการแก่เกาหลีเหนือภายใต้การดำเนินงานของกรมวิเทศสหการ โดยเมื่อปี 2539 เกาหลีเหนือได้จัดส่งคณะผู้แทนเข้าหารือกับผู้แทนกรมวิเทศสหการเพื่อแสดงความประสงค์ในการที่จะจัดส่งเจ้าหน้าที่เข้าร่วมในโครงการหลักสูตรฝึกอบรมประจำปี ซึ่งรัฐบาลไทยได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในสาขาต่าง ๆ เช่น สาขาการค้าระหว่างประเทศ การคลัง การลงทุน และการขนส่ง โดยการเข้าร่วมการฝึกอบรมดังกล่าวของเกาหลีเหนืออยู่ในรูปแบบของความร่วมมือทางวิชาการระหว่างประเทศกำลังพัฒนา (Technical Cooperation among Developing Countries- TCDC) ซึ่งรัฐบาลของประเทศผู้ขอรับการฝึกอบรมจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการเดินทางระหว่างประเทศ และรัฐบาลของประเทศผู้จัดการฝึกอบรมจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายภายในประเทศทั้งหมด พร้อมกันนี้ เกาหลีเหนือยังได้เสนอที่จะให้ประเทศไทยจัดส่งเจ้าหน้าที่ไปเข้ารับการฝึกอบรมในหลักสูตรฝึกอบรมที่เกาหลีเหนือจัด ซึ่งเกาหลีเหนือมีศักยภาพ เช่น สาขาเหมืองแร่ และนิวเคลียร์ เป็นต้น ซึ่งในปี 2541 คณะผู้แทนกรมวิเทศสหการได้เดินทางไปหารือความร่วมมือทางเศรษฐกิจและวิชาการกับเกาหลีเหนือที่กรุงเปียงยาง ตามคำเชิญของรัฐบาลเกาหลีเหนือ โดยฝ่ายประเทศไทยได้ตกลงที่จะให้ความร่วมมือทางวิชาการ ดังนี้ ทุนฝึกอบรม/ดูงานระยะสั้นทางด้านวิทยาศาสตร์และการเกษตรฯ การเชิญเจ้าหน้าที่เกาหลีเหนือเยือนประเทศไทย รวมทั้งการแลกเปลี่ยนผู้เชี่ยวชาญ เป็นต้น นอกจากนี้ กรมวิเทศสหการยังได้จัดสรรการให้ความร่วมมือในกรอบการฝึกอบรมประเทศที่สาม (Third Country Training Program) โดยร่วมมือกับ WHO ในการจัดการฝึกอบรม/ดูงานด้านสาธารณสุขให้แก่เกาหลีเหนือปีละประมาณ 15–18 หลักสูตร
ดูเพิ่ม

ความสัมพันธ์เกาหลีเหนือ–เกาหลีใต้
ความสัมพันธ์เกาหลีเหนือ–จีน
ความสัมพันธ์เกาหลีใต้–ไทย
คณะประสานเสียงเด็กชายแห่งเวียนนา

คณะประสานเสียงเด็กชายแห่งเวียนนาในเครื่องแบบ "ชุดเดินทาง" ในงานคอนเสิร์ตปี พ.ศ. 2546 ที่ห้องโถง Wiener Musikverein ในนครเวียนนา
คณะประสานเสียงในเครื่องแบบ "ชุดทางการ" บนเวทีหน้าออร์แกนที่ห้องโถง Wiener Musikverein โดยให้เสียงกับ ซิมโฟนีของคนนับพัน ของกุสทัฟ มาเลอร์ ร่วมกับคณะประสานเสียง Wiener Singverein แห่งเวียนนา, วงดุริยางค์ Slovenský filharmonický zbor และ Staatskapelle Berlin, มีผู้ควบคุม คือ Pierre Boulez ในเดือนเมษายน พ.ศ.  2552
คณะประสานเสียงเด็กชายแห่งเวียนนา (เยอรมัน: Wiener Sängerknaben, อังกฤษ: Vienna Boys' Choir, Vienna Choir Boys, ตัวย่อ VBC) เป็นคณะประสานเสียงของเด็กชายที่มีเสียงระดับโซปราโนและแอลโตแห่งนครเวียนนา ประเทศออสเตรีย เป็นคณะประสานเสียงเด็กชายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคณะหนึ่งในโลก เด็กส่วนใหญ่มาจากออสเตรีย แต่ก็มีที่มาจากประเทศอื่น รวมทั้งประเทศจีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ ฟิลิปปินส์
มาเลเซีย
อินเดีย และไต้หวัน
คณะประสานเสียงเป็นองค์กรเอกชนที่ไม่หวังผลกำไร มีเด็กนักร้องประมาณ 100 คนอายุระหว่าง 10-14 ปี โดยแบ่งออกเป็น 4 คณะที่ออกเดินทาง ตั้งชื่อมุ่งใช้ภายในสถาบันตามผู้ประพันธ์ดนตรีชาวออสเตรียที่ใกล้ชิดกับคณะ คือ บรุกเนอร์ ไฮเดิน โมทซาร์ท และชูเบิร์ท แต่ละคณะแยกเรียนต่างหากและออกเดินทางประมาณปีละ 11 อาทิตย์
คณะประสานเสียงได้รับค่าเล่าเรียนและเงินสนับสนุนจากการออกคอนเสิร์ตและการขายเสียงอัด นอกจากการร้องเพลงเพื่อพิธีมิสซาทุกวันอาทิตย์ ในโบสถ์ที่พระราชวังฮอฟบูร์กแล้ว คณะจะออกเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ โดยได้รับการสนับสนุนจากผู้อุปถัมภ์ จากเทศบาลนครเวียนนา และจากรัฐบาลประเทศออสเตรีย ปกติจะเดินทางไปยังสหรัฐและญี่ปุ่นทุกปี ซึ่งเป็นที่ที่คณะได้รับความนิยมมาก คณะยังเดินทางไปประเทศจีน ไต้หวัน สิงค์โปร์ เกาหลีใต้ เขตตะวันออกกลาง ออสเตรเลีย อเมริกาใต้ และประเทศยุโรปอื่น ๆ เป็นประจำ คณะพิจารณาว่าเป็นองค์การทางวัฒนธรรมที่สำคัญที่สุดองค์การหนึ่งของประเทศ โดยนักการเมืองมักเรียกพวกเด็ก ๆ ว่าเป็น "ทูตที่อายุน้อยที่สุดในออสเตรีย"
คณะประสานเสียงเด็กชายแห่งเวียนนา - ร้องเพลง ที่ที่ต้นเลมอนออกดอก (Wo die Zitronen bluhn) Op. 364 ประพันธ์โดยโยฮันน์ ชเตราสส์ ที่สอง
องค์การ/สมาคม

ตามกฎหมายแล้ว VBC เป็นสมาคมเอกชนจัดตั้งโดยไม่หวังผลกำไรและมีสมาชิกประมาณ 100 คน โดยสมาชิกต้องเป็นอดีตเด็กนักร้องของคณะเท่านั้น สมาชิกจะจัดเลือกทั้งคณะกรรมการบริหารและประธานองค์กร โดยมีนาย เจอรัลด์ เวิร์ธ เป็นประธานบริหารองค์กรตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2556 ประธานสมาคมกับรองประธานสองคนทำหน้าที่เป็นตัวแทนของสมาคม ในกิจทั้งภายในภายนอก
ต่อลำดับจากประธานและรองประธาน ยังมีผู้อำนวยการบริหาร ผู้อำนวยการศิลป์ (ปัจจุบันคือนาย เจอรัลด์ เวิร์ธ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544) ผู้นำคณะประสานเสียงหลายคน ผู้อำนวยการศึกษา ซึ่งเป็นครูใหญ่ของโรงเรียนประถมปลาย-มัธยมปลาย (realgymnasium) ด้วย โดยยังมีผู้บริหารเรื่องหอพักและอาหาร และผู้อำนวยการโรงเรียนประถมต้น (Grundschul) อีกด้วย
อาคาร

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 คณะได้ใช้พระราชวังเก่า คือ Palais Augarten ซึ่งเป็นที่ล่าสัตว์ส่วนพระองค์ของเชื่อพระวงค์ในราชวงศ์ฮับส์บูร์กซึ่งสร้างขึ่นในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 17 อาคารนี้ ประกอบด้วยโรงเรียนระดับ Realgymnasium (ป. 5 - ม. 7) ที่ฝึกซ้อมดนตรี หอพักและห้องพักผ่อนหย่อนใจของเด็ก สำนักงานบริหารและอำนวยการศิลป์ก็อยู่ในอาคารนี้ด้วย บวกกับที่ตัดเย็บเครื่องแต่งกายและเครื่องแบบ
ส่วนกลางของอาคารมีห้องนิทรรศการศิลปะ (Salon) เพื่อจัดคอนเสิร์ตในโรงเรียน โดยมีสถานที่หลายแห่งรวมทั้งบันไดที่สวยงดงาม ที่รู้จักอย่างแพร่หลายเนื่องจากภาพถ่ายและภาพยนตร์
ติดกับอาคารเป็นอาคารใหม่ซึ่งมีทางเชื่อมกับพระราชวังเก่า เป็นห้องส่วนตัวและห้องส่วนรวมของเด็ก ๆ รวมทั้งที่ทำ/รับประทานอาหารและที่เล่นกีฬาต่าง ๆ
ต่อจากอาคารมีสวนขนาดใหญ่ สระว่ายน้ำ สนามฟุตบอล สนามวอลเลย์บอล สนามบาสเกตบอล และโรงยิมเนเซียม
ส่วนโรงเรียนอนุบาลและโรงเรียนประถมต้นอยู่ในตึกอื่น ๆ ข้าง ๆ สวน
ในเขต Augartenspitz ที่อยู่ติดกับสวนของ VBC มีหอดนตรี-ละครใหม่ชื่อว่าหอ "MuTh" (จากคำว่า music และ theater) โดยสามารถบรรจุคนได้ 400 ที่นั่ง ซึ่งสามารถใช้เป็นที่ฝึกซ้อมหรือที่แสดงสำหรับเด็ก ๆ
เป็นหอที่พึ่งเปิดใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2555 ที่คณะได้ร่วมจัดคอนเสิร์ตกับวงศ์ดุริยางค์ Vienna Philharmonic หอนี้เคยได้สร้างความขัดแย้งกับผู้ไม่เห็นด้วยโดยมีการประท้วงยับยั้งการก่อสร้างเป็นเดือน ๆ เนื่องจากว่าสวนสาธารณะในเขตนี้เป็นสวนยุคบารอกที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรป เป็นสวนผ่อนใจที่ใหญ่ที่สุดในเวียนนา และผู้ประท้วงเกรงว่า VBC จะยึดสถานที่ที่เป็นสมบัติของชาตินี้ไปใช้ในการส่วนตัวเพิ่มขึ้น เพราะว่าส่วนอื่น ๆ ที่ VBC เช่าจากประเทศไม่เปิดให้ใช้สอยได้โดยสาธารณะ
เครื่องแบบ

คณะปัจจุบันมีเครื่องแบบกะลาสี 2 ชุด ชุดแรกเป็นสีน้ำเงินเข้มใช้เป็น "ชุดเดินทาง" (travelling) สำหรับการออกข่าวอย่างเป็นทางการ และการปรากฏตัวในงานทางศาสนาต่าง ๆ ชุดที่สองมีสีขาวใช้เป็น "ชุดทางการ" (dress) สำหรับงานคอนเสิร์ตอื่น ๆ โดยทั้งสองมีตราประจำชาติของประเทศออสเตรียอยู่บนหน้าอกข้างซ้าย เป็นรูปนกอินทรีสีดำประกอบกับโล่สีแดง-ขาว-แดงบนพื้นขาว เป็นเครื่องแบบที่จัดวัดตัดเย็บภายในโรงเรียน โดยได้หมวกจากโรงงานที่จะเติมแถบคาดและริบบิ้นหมวกเมื่อจัดร่วมกับเครื่องแบบ นอกจากนั้นแล้ว ในเดือนตุลาคม 2558 คณะยังได้แสดงตัวเป็นครั้งแรกในเครื่องแบบนักเรียนทหารมหาดเล็กสีน้ำเงินเข้มตามรูปแบบในประวัติหลังจากไม่ได้ใช้เป็นเวลานานถึง 97 ปี
รายชื่อผลงานบางส่วน > คริสต์มาส

Frohe Weihnachten (2015)
Wiener Sängerknaben Goes Christmas (2003)
Frohe Weihnacht (Merry Christmas) (1999)
Christmas in Vienna / Heiligste Nacht (1990)
Merry Christmas from the Vienna Choir Boys (1982)
Christmas with the Vienna Choir Boys (with Hermann Prey)
Christmas with the Vienna Boys' Choir, London Symphony Orchestra (1990)
Weihnacht mit den Wiener Sängerknaben (Hans Gillesberger 1980)
The Little Drummer Boy (TV 1968)
Die Wiener Sängerknaben und ihre Schönsten ... (1967)
Frohe Weihnacht (1960)
Christmas Angels (RCA Gold Seal)
Silent Night
รายชื่อผลงานบางส่วน > ดนตรีป็อป

I Am from Austria (2006)
Wiener Sängerknaben Goes Pop (2002)
รายชื่อผลงานบางส่วน > อื่น ๆ

คาร์ล ออร์ฟ - คาร์มินา บูรานา กับนักเปียโนชาวอเมริกัน-เยอรมัน André Previn และวงดุริยางค์ Vienna Philharmonic (1994)
Silk Road: Songs Along the Road and Time (เพลงประกอบภาพยนตร์) กับนักร้อง-ดารา Yulduz Usmanova และ Nursultan Saroy (2008)
VBC เป็นผู้ร้องเพลง "The Little Drummer Boy" ในรายการทีวีพิเศษที่มีชื่อเดียวกัน
ผู้ประพันธ์เพลงที่ร้อง

โยฮัน เซบัสทีอัน บัค
ลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน
Heinrich Ignaz Franz Biber
Benjamin Britten
Anton Bruckner
Antonio Caldara
Jacobus Gallus
จอร์จ ฟริดริก แฮนเดิล
โยเซ็ฟ ไฮเดิน
ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท
ฟรันทซ์ ชูเบิร์ท
Salomon Sulzer
ผู้ประพันธ์เพลงที่ร้อง > ผลงานย่อยอื่น ๆ

Anton Bruckner, Christus factus est
Anton Bruckner, Locus iste
Anton Bruckner, Os justi
Anton Bruckner, Virga Jesse
Joseph Leopold Eybler, Omnes de Saba venient
Gabriel Fauré, Pie Jesu
Jacobus Gallus, Natus est nobis
Jacobus Gallus, Pueri concinite
Jacobus Gallus, Repleti sunt
จอร์จ ฟริดริก แฮนเดิล, Zadok the Priest
โยเซ็ฟ ไฮเดิน, Du bist's, dem Ruhm und Ehre gebühret
โยเซ็ฟ ไฮเดิน, Insanae et vanae curae
Michael Haydn, Lauft, ihr Hirten allzugleich
Jacbus de Kerle, Sanctus - Hosanna - Benedictus
ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท, Kyrie Es-Dur KV 322
ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท, Kyrie d-moll KV 341
ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท, Misericordias Domini KV 222
ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท, Sub tuum praesidium
Giovanni Nascus, Incipit lamentatio
โจวันนี ปีแอร์ลุยจี ดา ปาเลสตรีนา, Hodie Christus natus est
Michael Praetorius, In natali Domini
ฟรันทซ์ ชูเบิร์ท, Salve Regina D 386
ฟรันทซ์ ชูเบิร์ท, Tantum ergo D 962
ฟรันทซ์ ชูเบิร์ท, Totus in corde langueo D 136
จูเซปเป แวร์ดี, Laudi alla Vergine Maria
จูเซปเป แวร์ดี, Pater noster
Tomás Luis de Victoria, O regem coeli
Tomás Luis de Victoria, Una hora
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "Home > About Us > Choirs > Bruckner". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-10-19. สืบค้นเมื่อ 2016-11-25.
↑  "Home > About Us > Choirs > Haydn". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-10-22. สืบค้นเมื่อ 2016-11-25.
↑  "Home > About Us > Choirs > Mozart". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-10-24. สืบค้นเมื่อ 2016-11-25.
↑  "Home > About Us > Choirs: The Four Choir". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-12-01. สืบค้นเมื่อ 2016-11-25.
↑  "Home > Education". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-10-28. สืบค้นเมื่อ 2016-11-25.
1 2 3  "History from the Official web-site of the Choir". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-27. สืบค้นเมื่อ 2016-11-28.
1 2 3  "Notification of the election of new president" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2013-10-04. สืบค้นเมื่อ 2016-11-28.
↑  "Realgymnasium" (ภาษาเยอรมัน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-09-15. สืบค้นเมื่อ 2016-11-25.
↑  "Schulen der Wiener Sängerknaben" [Schools of the Vienna Boys' Choir] (ภาษาเยอรมัน). Wiener Sängerknaben. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-12-12. สืบค้นเมื่อ 2016-11-25.
↑  Rooney, Irene (1991-03). "Inside the Vienna Boys Choir". WorldAndISchool.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-03-14. สืบค้นเมื่อ 2016-10-25. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |date= (help)
↑  
Loof, Susanna (2002-12-08). "Busy, intense life in the choir is a whole lot of fun, students say". The Register-Guard.
↑  Norris, Geoffrey (2009-02-11). "HK Gruber: a composer who refuses to be bound by rules". The Daily Telegraph. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-13. สืบค้นเมื่อ 2016-11-28.
↑  Chapman, Clare (2003-03-02). "The Vienna Boys' Choir seeks new recruits for the first time". The Daily Telegraph.
↑  Leidig, Michael (2004-07-04). "Chorus of disapproval as Vienna Boys' Choir dons 'Star Trek' suits". The Sunday Telegraph.
↑  Homola, Victor (2010-03-17). "Austria: Choir Faces Abuse Allegations". The New York Times.
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website - in German and English เก็บถาวร 2008-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
School's official website เก็บถาวร 2016-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - in German
อัลบั้มเพลงที่ sanook! music JOOX
Concerts in Vienna
Discography- in English
National Museum of Australia เก็บถาวร 2014-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  IdRef 
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 คณะได้ใช้พระราชวังเก่า คือ Palais Augarten เป็นโรงเรียนกินนอน
คมสัน โพธิ์คง

| คมสัน โพธิ์คงท> ช., ท.ม., จ.ภ..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 (59 ปี)
ศิษย์เก่า: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วิชาชีพ: อาจารย์ นักวิชาการ นักกฎหมาย

คมสัน โพธิ์คง (เกิด 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2508) เป็นนักกฎหมายชาวไทย อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เขามีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกนักวิชาการกลุ่มสยามประชาภิวัฒน์ อันเป็นกลุ่มนักวิชาการที่รวมตัวกันเฉพาะกิจขนาดเล็กที่มีการพบปะพูดคุยเพื่อออกแถลงการณ์ในเรื่องที่กลุ่มเห็นว่าฝ่ายผู้มีอำนาจนั้นกระทำการไม่ชอบด้วยกฎหมาย  หรือตามนโยบายที่ไม่สมเหตุสมผล อนึ่ง เขาเป็นคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550
ประวัติ

คมสัน โพธิ์คงเกิดเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 มีวุฒิการศึกษา มัธยมศึกษาปีที่ 5 (มศ.5 รุ่นสุดท้าย) โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร นิติศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง นิติศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต เคยเป็นรองอธิการบดีและอาจารย์สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และมีตำแหน่งทางวิชาการหลายตำแหน่ง ส่วนงานอดิเรก คือ ยิงปืน และเลี้ยงสุนัข
ประวัติการทำงาน

รองคณบดี ฝ่ายวิชาการ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
อดีตรองอธิการบดี ฝ่ายกิจการภายใน (บริหาร) มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ผู้ชำนาญการประจำคณะกรรมาธิการพิจารณาร่างรัฐธรรมนูญ สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2540
กรรมการที่ปรึกษากฎหมาย คณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542-2543
กรรมการที่ปรึกษากฎหมาย กระทรวงศึกษาธิการ
ผู้ช่วยอธิการบดี มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
ดูเพิ่ม

สภาร่างรัฐธรรมนูญไทย พ.ศ. 2550
ค้อ

| ค้อ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Liliopsida
อันดับ:: Arecales
วงศ์:: Arecaceae
สกุล:: Livistona
สปีชีส์:: L.  speciosa
ชื่อทวินาม
Livistona speciosa Kurz

ค้อ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Livistona speciosa) หรือบะก๊อ ภาษากะเหรี่ยงเรียก โลหล่า มีถิ่นกำเนิดที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นปาล์มต้นเดี่ยว ชอบขึ้นอยู่บนภูเขา ขนาดของลำต้นประมาณ 30 เซนติเมตร สูงได้ถึง 25 เมตร ใบเป็นรูปพัด จักเว้าลึกไม่ถึงครึ่งตัวใบ จีบเวียนรอบใบสวยงาม ใบอ่อนสีเขียวเข้มเป็นมัน ดอกช่อดอกออกระหว่างกาบใบ ช่อยาว 1.50 เมตร ผลกลมรี ขนาด 2 เซนติเมตร ผลแก่สีเขียวคล้ำ ผลสุกรับประทานได้ ใบตากแห้งใช้มุงหลังคา
นาซกูล

นาซกูล หรือภูตม้าดำ
นาซกูล (Nazgûl) เป็นชื่อของตัวละครกลุ่มหนึ่งในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏตัวในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์  คำว่า 'นาซกูล' เป็นคำภาษาแบล็กสปีช มาจากคำว่า 'นาซ' (nazg) หมายถึง "แหวน" และคำว่า 'กูล' (gûl) หมายถึง "ดวงวิญญาณ หรือภูต"  บางครั้งเรียกนาซกูลว่า ภูตแหวน หรือ ภูตม้าดำ  คำในภาษาเควนยาของนาซกูล คือ อูไลริ (Úlairi) ส่วนคำในภาษาซินดาริน คือ อูไลอาร์ (Ulaer)
นาซกูลมีทั้งหมดเก้าตน หัวหน้าของพวกนาซกูลคือ ราชันขมังเวทย์ หรือ วิชคิง แต่เดิมพวกเขาเป็นกษัตริย์หรือผู้นำของพวกมนุษย์บนมิดเดิลเอิร์ธที่หลงในอำนาจยศศักดิ์ซึ่งเซารอนสัญญาว่าจะยกให้ จึงยินยอมรับ แหวนแห่งกษัตริย์ หรือแหวนแห่งอำนาจเก้าวง เมื่อเวลาผ่านไปดวงจิตของพวกเขาก็ตกอยู่ใต้อำนาจของแหวนจนไม่สามารถถอนตัวคืนได้ และต้องกลายเป็นทาสรับใช้ของเซารอนและแหวนเอก
นาซกูลออกรุกรานอาณาจักรของมนุษย์ครั้งแรก ในการบุกโจมตีอาณาจักรอาร์นอร์ และสามารถยึดอังก์มาร์ไปได้ ตั้งอาณาจักรแห่งอังก์มาร์ขึ้นเป็นอาณาจักรของตน (บางครั้งจึงเรียกหัวหน้าของพวกมันว่า 'วิชคิงแห่งอังก์มาร์') ต่อมาพวกนาซกูลเข้าโจมตีอาณาจักรกอนดอร์ และยึดเอาหอคอยมินัสอิธิลได้ เปลี่ยนหอคอยแห่งนั้นเป็น มินัสมอร์กูล เป็นฐานที่มั่นอีกแห่งหนึ่งของพวกตน การเข้ายึดมินัสอิธิลครั้งนั้นทำให้เซารอนได้ครอบครอง พาลันเทียร์ แห่งมินัสอิธิล ไปด้วย และได้ใช้พาลันเทียร์ดวงนี้ในการติดต่อกับซารูมาน และล่อลวงเดเนธอร์จนเสียสติ
นาซกูลทั้งหมดถูกทำลายไปพร้อมกับการสิ้นสลายของแหวนเอก
เชษฐ์ ติงสัญชลี

| เชษฐ์ ติงสัญชลี |
| --- | --- |
เกิด: 22 เมษายน พ.ศ. 2520 (47 ปี) กรุงเทพมหานคร
สัญชาติ: ไทย
ศิษย์เก่า: NMIHACM มหาวิทยาลัยศิลปากร โรงเรียนอัสสัมชัญ
อาชีพ: อาจารย์, นักวิชาการ
ศาสตราจารย์ ดร.เชษฐ์ ติงสัญชลี (เกิด 22 เมษายน พ.ศ. 2520 -) เป็นนักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ศิลปะชาวไทย อาจารย์ภาควิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร มีความชำนาญด้านศิลปะและประวัติศาสตร์อินเดียและเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะศิลปะอินเดีย พม่า และเนปาล, อิทธิพลของศาสนาพุทธและพราหมณ์ต่องานศิลปะ รวมทั้งอิทธิพลศิลปะอินเดียในภูมิภาคเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ มีผลงานแต่งหนังสือที่สำคัญ เช่น "ประวัติศาสตร์ศิลปะอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้", "พระพุทธรูปอินเดีย" เป็นต้น
ประวัติ

เชษฐ์ ติงสัญชลี เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2520 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์ศิลปะ (เกียรตินิยมอันดับ 1 ทุนภูมิพล) คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์ศิลปะ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร และได้รับทุนพระราชทานจากมูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ให้ศึกษาต่อทางด้านประวัติศาสตร์ศิลปะที่สถาบัน National Museum Institute of the History of Art, Conservation and Museology (NMIHACM) ประเทศอินเดีย
ผลงาน > หนังสือ

พระพุทธรูปอินเดีย. กรุงเทพ: สำนักพิมพ์เมืองโบราณ, 2554.
สังเวชนียสถาน
เจดีย์ในศิลปะพม่า-มอญ : พัฒนาการทางด้านรูปแบบตั้งแต่ศิลปะศรีเกษตรถึงศิลปะมัณฑเล. กรุงเทพ: สำนักพิมพ์เมืองโบราณ, 2556.
สัตตมหาสถาน
ศิลปะชวา. กรุงเทพ: สำนักพิมพ์มติชน, 2558.
ประวัติศาสตร์ศิลปะอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้: รูปแบบ พัฒนาการ ความหมาย . กรุงเทพ: สำนักพิมพ์มิวเซียมเพรส, 2558.
ผลงาน > บทความ

เทวาลัยวัฏฏุวันโกวิลที่กาลุคุมาไลยตัวอย่างสถาปัตยกรรมสมัยราชวงศ์ปาณฑยะระยะแรก
รัตนจงกรมเจดีย์ที่พุทธคยา
ศิลปกรรมที่เมืองตักษิลา
สถาปัตยกรรมสมัยอมราวดีที่นาคารชุนโกณฑะ
"การแสวงบุญที่สถูปพระอดีตพุทธเจ้ากกุสันธะและสถูปพระอดีตพุทธเจ้าโกณาคมนะ" ใน ความคิด ความหมาย ความเชื่อ ของการจาริกยังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
"แนะนำสถาปัตยกรรมในเกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์" ใน แหล่งประวัติศาสตร์ – มรดกวัฒนธรรมของประเทศฟิลิปปินส์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
หนานจิง
ชื่อ

นครนี้มีชื่ออื่นอีกหลายชื่อ และชื่อโบราณบางชื่อปัจจุบันใช้เป็นชื่อเขตต่าง ๆ ในนครนี้ ในบรรดาชื่อเหล่านี้มีชื่อ เจียงหนิง (江寧) อยู่ด้วย อักษร "เจียง" (江) นี้หมายถึง "ฉางเจียง" ("แม่น้ำยาว") เป็นอักษรเดียวกับในพยางค์ต้นของชื่อ "เจียงซู" (江蘇／江苏) ส่วนอักษร "หนิง" (寧) แปลว่า "สันติ" ย่อมาจากคำว่า "นานจิง" เอง ต่อมาเมื่อนครนี้ได้เป็นเมืองหลวงของรัฐ เช่น ในช่วงสาธารณรัฐจีน ก็ใช้อักษร "จิง" (京) ที่แปลว่า "เมืองหลวง" เป็นคำย่อชื่อ "นานจิง" แทน
นครนี้ได้เป็นเมืองหลวงแห่งชาติจีนครั้งแรกสุดเก่าแก่ถึงสมัยราชวงศ์จิ้น แต่ชื่อ หนานจิง ซึ่งหมายถึง เมืองหลวงทางใต้ ("หนาน" แปลว่า ใต้ และ "จิง" แปลว่า เมืองหลวง) ได้รับการกำหนดขึ้นอย่างเป็นทางการสำหรับนครนี้ในช่วงราชวงศ์หมิง ราว 600 หลังราชวงศ์จิ้น
หนานจิงยังเป็นที่รู้จักด้วยชื่อ จินหลิง (金陵; "ภูเขาทอง") ชื่อเก่านี้ใช้มาตั้งแต่สมัยราชวงศ์โจวแห่งยุครณรัฐ
ประวัติ

ความเกี่ยวข้องทางประวัติศาสตร์ (ตั้งแต่ราชวงศ์ถังใต้)
ราชวงศ์ถังใต้
, 937–975
ราชวงศ์ซ่ง, 975–1275

 ราชวงศ์หยวน, 1275–1356

 การปกครองทางทหารของจู หยวนจาง, 1356–1368

ราชวงศ์หมิง, 1368–1645

 ราชวงศ์ชิง, 1645–1853

 เมืองแมนแดนสันติ (กบฏไท่ผิงเทียนกั๋ว), 1853–1864

 ราชวงศ์ชิง, 1864–1911

 สาธารณรัฐจีน (รัฐบาลชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐ), 1912–1927

 สาธารณรัฐจีน (รัฐบาลคณะชาติหนานจิง), 1927–1937

 Reformed Government of the Republic of China, 1938–1940

 รัฐบาลปฏิรูปแห่งสาธารณรัฐจีน, 1940–1945

 สาธารณรัฐจีน, 1945–1949
สาธารณรัฐประชาชนจีน, 1949–ปัจจุบัน
เขตการปกครอง

หนานจิงประกอบด้วยเขต 11 แห่ง (เขตใจกลางเมือง 6 แห่ง และเขตชานเมืองอีก 5 แห่ง).
| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

  1 2 3 4 เขตปู่โข่ว เขตฉีเสีย เขตยู่ฮ่วยไต้ เขตเจียงหนิง เขตลิ่วเหอ เขตลี่สุ่ย เขตเกาฉุน 1. เขตเหียนอู่ 2. เขตฉินห้วย 3. เขตเจี้ยนเย่ 4. เขตกู่โหลว
| เขตปกครองย่อย | อักษรจีน | พินอิน | ประชากร | พื้นที่ (km2) | ความหนาแน่น |
เขตในเมือง
| เขตเหียนอู่ | 玄武區・玄武区 | ㄒㄩㄢˊ  ㄨˇ  ㄑㄩ・Xuanwu |  |  |  |
| เขตฉินห้วย | 秦淮區・秦淮区 | ㄑㄧㄣˊ   ㄏㄨㄞˊ  ㄑㄩ・Qinhuai |  |  |  |
| เขตเจี้ยนเย่ | 建鄴區・建邺区 | ㄐㄧㄢˋ  ㄧㄝˋ  ㄑㄩ・Jianye |  |  |  |
| เขตกู่โหลว | 鼓樓區・鼓楼区 | ㄍㄨˇ    ㄌㄡˊ  ㄑㄩ・Gulou |  |  |  |
| เขตฉีเสีย | 棲霞區・栖霞区 | ㄒㄧ  ㄒㄧㄚˊ  ㄑㄩ・Xixia |  |  |  |
| เขตยู่ฮ่วยไต้ | 雨花臺區・雨花台区 | ㄩˇ  ㄏㄨㄚ  ㄊㄞˊ  ㄑㄩ・Yuhuatai |  |  |  |

เขตชานเมือง
| เขตเจียงหนิง | 江寧區・江宁区 | ㄑㄩ・Jiangning |  |  |  |
| เขตลี่สุ่ย | 溧水區・溧水区 | ㄑㄩ・Lishui |  |  |  |
| เขตปู่โข่ว | 浦口區・浦口区 | ㄑㄩ・Pukou |  |  |  |
| เขตเกาฉุน | 高淳區・高淳区 | ㄑㄩ・Gaochun |  |  |  |
| เขตลิ่วเหอ | 六合區・六合区 | ㄑㄩ・   Luhe |  |  |  |
การจราจร

รถไฟใต้ดินหนานจิง
ดูเพิ่ม

การสังหารหมู่นานกิง
คู่มือการท่องเที่ยว Nanjing จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
จันผา

| จันผา |
| --- | --- |

ต้นจันผา

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Asparagales
วงศ์:: Ruscaceae
สกุล:: Dracaena
สปีชีส์:: D.  loureiroi
ชื่อทวินาม
Dracaena loureiroi Gagnep.

จันผา หรือ จันทร์ผา เป็นไม้ประดับที่มีอยู่แถบตามป่าเขาในประเทศไทย มีความสูงประมาณ 5 - 7 ฟุต ลำต้นมีความแข็งแรงมาก จะมีการแตกใบตรงบริเวณยอด ใบมีสีเขียวเข้ม ลักษณะเป็นรูปหอก ขนาดใบเรียวและยาว ปลายใบจะมีรูปแบบแหลมใบยาวประมาณ 45-50 cm และมีความกว้างที่ประมาณ 4-5 cm ส่วนใหญ่จะนิยมปลูกประดับไว้ที่สนามหญ้าและใช้ตกแต่งร่วมกับสวนหินจันทร์ผานั้นมีหลายชื่อ บ้างก็เรียกว่า "จันทร์แดง" หรือ "ลักจั่น" ชอบขึ้นบริเวณหน้าผา
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

เป็นไม้พุ่มที่มีขนาดใหญ่หรือไม้ต้นขนาดเล็ก แต่จะไม่ผลัดใบ ลำต้นจะกลมๆ คล้ายต้นหมาก และเปลือกของลำต้นจันทร์ผานั้นจะมีสีเทาๆ  ส่วนใบจะแตกเป็นช่อๆ โดยจะแตกบริเวณปลายยอดเท่านั้น เรือนยอดเป็นรูปทรงไข่ เมื่อต้นโตจะแผ่กว้างขยายออกไป เปลือกต้นสีน้ำตาลหรือน้ำตาลปนเทา แตกเป็นร่องตามยาว
ใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับถี่ ๆ ที่ปลายกิ่ง  ใบรูปแถบยาวแคบ  กว้าง 4-5 เซนติเมตร  ยาว 45-60 เซนติเมตร   ปลายใบแหลม  โคนใบแผ่เป็นกาบหุ้มลำต้น ผิวใบด้านบนสีเขียวเข้ม ก้านใบเป็นกาบหุ้มซ้อนทับ กันรอบลำต้น
ดอกสีขาวนวลตรงกลางดอกมีจุดสีแดง   มีกลิ่นหอม  ออกเป็นช่อแบบช่อแยกแขนงขนาดใหญ่ตามซอกใบที่ปลายกิ่ง  มีดอกจำนวนมาก  กลีบดอก 6 กลีบ ผลสด  ทรงกลมขนาดเล็กอยู่รวมกันเป็นพวง  ผลอ่อนสีเขียว  ผลแก่สีแดงคล้ำ  มีเมล็ดเดียว
ประโยชน์

แก่นมีสรรพคุณบำรุงระบบภายในร่างกายคือหัวใจและ แก้เลือดออกตามไรฟัน
แหล่งข้อมูลอื่น

http://agkc.lib.ku.ac.th
http://clgc.rdi.ku.ac.th/index.php/rs/fragrant/366-dracaena เก็บถาวร 2010-09-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.maipradabonline.com/maipradabex/junpha.htm เก็บถาวร 2010-12-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.kasetporpeang.com/forums/index.php?topic=9576.0 เก็บถาวร 2011-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.oknation.net/blog/rakjunpa
http://krudada.spaces.live.com/blog/cns!D0F59E76A9B96E27!171.entry?wa=wsignin1.0&sa=263678128%5Bลิงก์เสีย%5D
↑  "จันทร์ผา".
คลองสำโรง

| คลองสำโรง |
| --- | --- |

ระบบอุทกวิทยา
แอ่งสมุทร: มหาสมุทรแปซิฟิก
ระบบแม่น้ำ: เชื่อมระบบแม่น้ำเจ้าพระยา กับระบบแม่น้ำภาคตะวันออก
ลุ่มน้ำประธาน: เชื่อมลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา กับลุ่มแม่น้ำบางปะกง
ลุ่มน้ำ: เชื่อมลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาสายหลัก กับลุ่มที่ราบแม่น้ำบางปะกง
ชื่อแหล่งน้ำ: คลองสำโรง
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: คลองขุด
ต้นน้ำ: ปากคลองสำโรง
ที่ตั้งของต้นน้ำ: แม่น้ำเจ้าพระยา ตำบลสำโรงและตำบลสำโรงกลาง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
ท้ายน้ำ: บรรจบแม่น้ำบางปะกง
ที่ตั้งของท้ายน้ำ: ตำบลท่าสะอ้าน อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา
คลองสำโรง เป็นคลองที่สำคัญของจังหวัดสมุทรปราการและจังหวัดฉะเชิงเทรา เริ่มจากแม่น้ำเจ้าพระยา ตำบลสำโรงและตำบลสำโรงกลาง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ผ่านพื้นที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ อำเภอบางพลี อำเภอบางเสาธง อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ และบรรจบแม่น้ำบางปะกง ตำบลท่าสะอ้าน อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา