stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หักลิ้นช้าง

| หักลิ้นช้าง |
| --- | --- |
ประเภท: บู๊-แอ็กชั่น-โรแมนติก
สร้างโดย: บริษัท ดราเมจิก จำกัด ในเครือบริษัท ป๊าสั่งย่าสอน จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์ : พลตำรวจเอก วสิษฐ เดชกุญชร  บทโทรทัศน์ : ภูเขา
กำกับโดย: สพัฌ วิไชยเมธา (พลชย เมธา)
แสดงนำ: หลุยส์ เฮส เซฟฟานี่ อาวะนิค อานัส ฬาพานิช อาภา ภาวิไล ชนกันต์ พูนศิริวงศ์ กฤษฎา สุภาพพร้อม ชัชฎาภรณ์ ธนันทา
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 2560 : 15 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: นิรัตติศัย กัลย์จาฤก
สถานที่ถ่ายทำ: ไทย
ความยาวตอน: 2560 : 130 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ออกอากาศ: 13 มกราคม พ.ศ. 2560 – 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
หักลิ้นช้าง เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนว บู๊-แอ็กชั่น-โรแมนติก สร้างในปี พ.ศ. 2560 นำแสดงโดยหลุยส์ เฮส, เซฟฟานี่ อาวะนิค จากบทประพันธ์ของ พลตำรวจเอก วสิษฐ เดชกุญชร เขียนบทโทรทัศน์โดย ภูเขา กำกับการแสดงโดย สพัฌ วิไชยเมธา (พลชย เมธา) ผลิตโดย บริษัท ดราเมจิก จำกัด ในเครือบริษัท ป๊าสั่งย่าสอน จำกัด ออกอากาศทางช่อง 7 สี และ 7 เอชดี ก่อหน้านั้นเคยสร้างในปี พ.ศ. 2539 กำกับการแสดงโดย นพดล มงคลพันธ์ ผลิตโดย กันตนา เริ่มตอนแรกวันศุกร์ที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2560 - วันอาทิตย์ที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ต่อจากละคร เพชรตัดเพชร
นักแสดง

| ละครโทรทัศน์ | พ> ศ. 2539 | พ> ศ. 2560 |
| --- | --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่อง 7
| ผู้จัดละคร | กันตนา | บริษัท ดราเมจิก จำกัด |
| บทโทรทัศน์ | ทรนง ศรีเชื้อ | ภูเขา |
| ผู้กำกับการแสดง | นพดล มงคลพันธ์  | สพัฌ วิไชยเมธา (พลชย เมธา) |
| ธนุส นิราลัย (แดน) | พีท ทองเจือ | หลุยส์ เฮสดาร์ซัน |
| คริสติน่า | ลินดา ครอส | เซฟฟานี่ อาวะนิค |
| ปราบ ปุณโยบัติ | คาเมล ซาลวาลา | อานัส ฬาพานิช |
| พลาย | ธานินทร์ ทัพมงคล | ชนกันต์ พูนศิริวงศ์ |
| ลำเพา | แวร์ โซว | อาภา ภาวิไล |
| ดิลก | ปราบ ยุทธพิชัย | กฤษฎา สุภาพพร้อม |
| ดลฤดี | ปนัดดา โกมารทัต | กวินตรา โพธิจักร |
| ยุวดี ปุณโยบัติ | ปทุมรัตน์ วรมาลี | มาริสา แอนนิต้า |
| พิมจันทร์ | พัชราภา ภักดีรัตน์ | ชัชฎาภรณ์ ธนันทา |
| อาคม ช่วงชู | สมเจตน์ สอาด  | ปิติพน พรตรีสัตย์ |
| นำพล |  | พรหมพิริยะ ทองพุทธรักษ์ |
| ปรากรม กฤติโหสิ |  อรุณ ภาวิไล | กิตติวงศ์ โพธิ์ปี |
| สตีเว่น | จอห์น บราโว่  | เจจินตัย อันติมานนท์ |
| ธานี | ภิญโญ ทองเจือ | คหบดี กัลย์จาฤก |
| หญิงหญิง |  | ธัญชนก นันทนิรันดร์ |
| เคธี่ (พนง.บ.อินเตอร์ฯ1) |  | นันธิดา เกตุอยู่ |
| แฉ่ง (พนง.บ.อินเตอร์ฯ2) |  | ณัฐชา วรศักดิ์เสนีย์ |
| หลุยส์ |  | อรรถพร สุวรรณ |
| โภคัย | ทองขาว ภัทรโชคชัย | นิรุต สาวสุดชาติ |
| สมภพ | ศักราช ฤกษ์ธำรงค์ | ทวีสันต์ สุนทรารักษ์ |
| แจ็ค |  | นธัส อภิธานวิฑิต |
| ลูกน้องสมภพ1 |  | (ไบร์ท) |
| ลูกน้องสมภพ2 |  | (ยิม) |
| หอย (โมเดลลิ่ง) |  | ปัทมาพร ชอบงาม |
| ไอรีณ |  | เกศนีย์ ชัยวงศ์ |
| แบม |  | กุลนิดา นิธิไพบูลย์ |
| คริสติน่า (วัยเด็ก) |  | ด.ญ.จิรดา โมแรน |
เพลงประกอบละคร

เพลง หักลิ้นช้าง - ขับร้องโดย ธรรพ์ณธร ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา
เพลง ทางที่เธอเลือก - ขับร้องโดย กรพินธุ์ พ่วงโพธิ์
เพลง หักลิ้นช้าง - ขับร้องโดย เอกสิทธิ์ วัชรอนุรักษ์กุล
เพลง ขอบคุณ - ขับร้องโดย วีรยา ดำรงค์ศรี
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อละครหักลิ้นช้าง : ช่อง 7
หักลิ้นช้าง (2560) ที่สยามโซน
เรื่องย่อละครหักลิ้นช้าง (2017) : manager.co.th เก็บถาวร 2017-01-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อีริส (เทพปกรณัม)

อีริส, พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ
อีริส (กรีก: Ἶρις, Īris) หรือ ไอริส คือเทพีแห่งข่าวสารของพระนางจูโน หรืออีกนัยหนึ่งคือเทพีแห่งสายรุ้ง ชาวกรีกนิยมปลูกดอกไอริสไว้ที่หลุมศพ เนื่องจากเชื่อกันว่าเทพีอีริสคือผู้นำทางดวงวิญญาณของผู้หญิงไปสู่สุคติ (เทพเมอร์คิวรี คือผู้นำดวงวิญญาณของผู้ชาย) เนื่องจากเทพีอีริส คือ เทพีประจำพระองค์เทพีจูโน และกลายเป็นสัญลักษณ์ของการพูดจาคมคาย และความมีพลัง ชาวอียิปต์เชื่อว่า กลีบทั้งสามของดอกไอริส หมายถึงความศรัทธาปัญญา และความกล้าหาญ
ชื่อเทพีอีริสได้ถูกนำมาใช้ตั้งเป็นชื่อดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย 7 อีริส ซึ่งถูกค้นพบโดยในปี 1847 โดยจอห์น ไฮนด์ (John Hind) นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ
อะไค อิโตะ

อะไค อิโตะ (Akai Ito) มีความหมายว่า ด้ายแดง เป็นซิงเกิลที่ 2 ของ ยูอิ อารางากิ เป็นเพลงที่นำมาร้องใหม่ของโคบุคุโร ออกวางจำหน่าย 15 ตุลาคม พ.ศ. 2551  โดยวางจำหน่ายเป็น 2 รูปแบบคือแบบจำกัดจำนวนที่หน้าปกเป็นรูปวาดโดยฝีมือของยูอิ อารางากิ และแบบธรรมดาซึ่งมีแถมดีวีดีคลิปวิดีโอ
รายการเพลง

อะไค อิโตะ (Akai Ito)
ทซึไนดะ เทะ (Tsunaida Te)
ไอทาอิ (Aitai)
อะไค อิโตะ (เนคเคต วอยซ์ เวอร์ชัน)
อะไค อิโตะ (เพลงบรรเลง)
รายการดีวีดี

อะไค อิโตะ (อารางากิ ยูอิ เวอร์ชัน)
อะไค อิโตะ ออฟ ช็อต มูฟวี่
สุริยุปราคา 12 กันยายน พ.ศ. 2615

| สุริยุปราคา 12 กันยายน พ> ศ. 2615 |
| --- | --- |
แผนที่
ประเภท
ประเภท: เต็มดวง
แกมมา: 0.9658
ความส่องสว่าง: 1.0558
บดบังมากที่สุด
ระยะเวลา: 193 วินาที (3 นาที 13 วินาที)
พิกัด: 69°48′N 102°00′E﻿ / ﻿69.8°N 102°E﻿ / 69.8; 102
ความกว้างของเงามืด: 732 กิโลเมตร
เวลา (UTC)
(P1) เริ่มอุปราคาบางส่วน: 06:54:56
(U1) เริ่มอุปราคาเงามืด: 08:26:40
(U2) เริ่มอุปราคาศูนย์กลาง: 08:37:59
บดบังมากที่สุด: 08:57:03
(U3) สิ้นสุดอุปราคาศูนย์กลาง: 09:16:32
(U4) สิ้นสุดอุปราคาเงามืด: 09:27:49
(P4) สิ้นสุดอุปราคาบางส่วน: 10:59:26
แหล่งอ้างอิง
แซรอส: 155 (9 จาก 71)
บัญชี # (SE5000): 9670
สุริยุปราคาเต็มดวงจะเกิดขึ้นในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2615 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นเมื่อขนาดเชิงมุมของดวงจันทร์ มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ โดยจะบดบังแสงโดยตรงทั้งหมดจากดวงอาทิตย์ ทำให้เวลากลางวันเข้าสู่ความมืด สุริยุปราคาแบบเต็มดวงเกิดขึ้นในแนวแคบผ่านบนพื้นผิวโลก และสุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้เหนือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคนั้นกว้างหลายพันกิโลเมตร
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > สุริยุปราคา พ.ศ. 2612–2615

อุปราคานี้เป็นสมาชิกของชุดเทอม โดยอุปราคาในชุดเทอมของสุริยุปราคาจะวนซ้ำโดยประมาณทุก ๆ 177 วัน 4 ชั่วโมง (เทอม) ที่การสลับโหนดของวงโคจรดวงจันทร์
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 120 | 21 เมษายน 2612  บางส่วน | 125 | 15 ตุลาคม 2612  บางส่วน |
| 130 | 11 เมษายน 2613  เต็มดวง | 135 | 4 ตุลาคม 2613  วงแหวน |
| 140 | 31 มีนาคม 2614  วงแหวน | 145 | 23 กันยายน 2614  เต็มดวง |
| 150 | 19 มีนาคม 2615  บางส่วน | 155 | 12 กันยายน 2615  เต็มดวง |
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > ชุดเมตอน

ชุดเมตอนการวนซ้ำของอุปราคาทุก ๆ 19 ปี (6939.69 วัน) สุดท้ายประมาณ 5 วัฏจักร โดยอุปราคาเกิดขึ้นในวันอันใกล้เคียงกันในปฏิทิน ในการเพิ่มขึ้นของตัวรองอนุกรมออคตอน ซึ่งวนซ้ำ 1/5 ของนั้นหรือทุก ๆ 3.8 ปี (1387.94 วัน)
| 21 เหตุการณ์อุปราคา เคลื่อนไปด้านหน้าจากเหนือลงใต้ ระหว่าง 1 กรกฎาคม 2543 ถึง 1 กรกฎาคม 2619> 1–2 กรกฎาคม.117 | 21 เหตุการณ์อุปราคา เคลื่อนไปด้านหน้าจากเหนือลงใต้ ระหว่าง 1 กรกฎาคม 2543 ถึง 1 กรกฎาคม 2619> 19–20 เมษายน.119 | 21 เหตุการณ์อุปราคา เคลื่อนไปด้านหน้าจากเหนือลงใต้ ระหว่าง 1 กรกฎาคม 2543 ถึง 1 กรกฎาคม 2619> 5–7 กุมภาพันธ์.121 | 21 เหตุการณ์อุปราคา เคลื่อนไปด้านหน้าจากเหนือลงใต้ ระหว่าง 1 กรกฎาคม 2543 ถึง 1 กรกฎาคม 2619> 24–25 พฤศจิกายน.123 | 21 เหตุการณ์อุปราคา เคลื่อนไปด้านหน้าจากเหนือลงใต้ ระหว่าง 1 กรกฎาคม 2543 ถึง 1 กรกฎาคม 2619> 12–13 กันยายน.125 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  1 กรกฎาคม 2543 |  19 เมษายน 2547 |  7 กุมภาพันธ์ 2551 |  25 พฤศจิกายน 2554 |  13 กันยายน 2558 |
| 127 | 129 | 131 | 133 | 135 |
|  2 กรกฎาคม 2562 |  20 เมษายน 2566 |  6 กุมภาพันธ์ 2570 |  25 พฤศจิกายน 2573 |  12 กันยายน 2577 |
| 137 | 139 | 141 | 143 | 145 |
|  2 กรกฎาคม 2581 |  20 เมษายน 2585 |  5 กุมภาพันธ์ 2589 |  25 พฤศจิกายน 2592 |  12 กันยายน 2596 |
| 147 | 149 | 151 | 153 | 155 |
|  1 กรกฎาคม 2600 |  20 เมษายน 2604 |  5 กุมภาพันธ์ 2608 |  24 พฤศจิกายน 2611 |  12 กันยายน 2615 |
157: 
 1 กรกฎาคม 2619:
อัมพร มีศุข

คุณหญิง อัมพร มีศุข เป็นอดีตกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ อดีตสมาชิกวุฒิสภา และอดีตอธิบดีกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งเป็นสตรีคนแรกของไทยที่ได้รับแต่งตั้งเป็นอธิบดี
ประวัติ

คุณหญิงอัมพร มีศุข เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2463 เป็นบุตรีหลวงอาจวิชาสรร (ทอง ชัยปานี) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี อักษรศาสตรบัณฑิต จากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระดับปริญญาโท สาขาวิชาการศึกษา และระดับปริญญาเอก สาขาวิชาการศึกษาเปรียบเทียบ จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และได้รับปริญญาดุษฏีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
คุณหญิงอัมพร รับราชการในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ อาทิ รองปลัดกระทรวงศึกษาธิการ อธิบดีกรมวิชาการ
คุณหญิงอัมพร มีศุข เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 เป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2539
คุณหญิงอัมพร เป็นผู้ร่วมก่อตั้งสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย และเป็นประธานสภาในปี 2512 - 2514 และในปี 2544 ยังได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ในคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
คุณหญิงอัมพร ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2557
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2519 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 2 ทุติยดิเรกคุณาภรณ์ (ท.ภ.)
พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2519 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2534 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 4 (ภ.ป.ร.4)
อะคริลาไมด์

Chemical compound
อะคริลาไมด์ (อังกฤษ: Acrylamide) เป็นสารเคมีที่เกิดขึ้นในอาหารประเภทอบกรอบ ทอด ปิ้ง คั่วทั้งหลาย รวมทั้งกาแฟด้วย. เชื่อกันว่าอะคริลาไมด์เป็นสารก่อมะเร็ง
สารเคมีชนิดนี้เป็นที่รู้จักกันครั้งแรกในปี 2002  โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวสวีเดน ในการลดปริมาณ อะคริลาไมด์ในอาหาร คือไม่ควรทอดอาหารนานเกินไป ลดอุณหภูมิในการอบและการทอด อย่าให้เค้กหรือบิสกิตเป็นสีน้ำตาลเข้ม เพราะจากการทดสอบขององค์กรผู้บริโภคในเยอรมนีพบว่า ยิ่งขนมปังเกรียมมากเท่าไหร่ ปริมาณอะคริลาไมด์ก็มากขึ้นเท่านั้น
อ่านเพิ่ม

Lineback, David R.; Coughlin, James R.; Stadler, Richard H. (2012-04-10). "Acrylamide in Foods: A Review of the Science and Future Considerations". Annual Review of Food Science and Technology (ภาษาอังกฤษ). 3 (1): 15–35. doi:10.1146/annurev-food-022811-101114. ISSN 1941-1413. PMID 22136129.
วัฒนธรรมทิเบต

เกลุกทิเมต
ธงอธิษฐาน
การพิมพ์แกะไม้
ธงอธิษฐานมนต์ทิเบตรูปม้าลม
ทิเบตมีวัฒนธรรมที่โดดเด่นเนื่องจากสภาพทางภูมิศาสตร์และภูมิอากาศ แม้ว่าจะได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมเพื่อนบ้านอย่าง จีน อินเดีย และ เนปาล แต่เนื่องจากเทือกเขาหิมาลัยนั้นอยู่ห่างไกลและการเข้าถึงได้ยาก จึงรักษาความเป็นท้องถิ่นเอาไว้ได้ และยังกระตุ้นให้เกิดการพัฒนาวัฒนธรรมที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์อีกด้วย
พุทธศาสนาในทิเบตมีอิทธิพลต่อ วัฒนธรรมทิเบต อย่างมากนับตั้งแต่มีการเผยแพร่เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 7 มิชชันนารีชาวพุทธซึ่งส่วนใหญ่มาจากอินเดีย เนปาล และจีน เป็นผู้เผยแพร่ศิลปะและประเพณีจากอินเดียและจีน ศิลปะ วรรณกรรม และดนตรี ล้วนมีองค์ประกอบของความเชื่อทางพุทธศาสนาที่แพร่หลาย และพุทธศาสนา เองก็รับเอารูปแบบที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวในทิเบต โดยได้รับอิทธิพลจากประเพณี เพินและความเชื่อในท้องถิ่นอื่นๆ
ผลงานหลายชิ้นด้านดาราศาสตร์ โหราศาสตร์ และการแพทย์ได้รับการแปลจาก ภาษาสันสกฤต และ จีนโบราณ เครื่องใช้ทั่วไปของอารยธรรมมาจากประเทศจีน โดยมีการนำเข้าสิ่งของและทักษะต่างๆ มากมาย ได้แก่ การทำเนย ชีส เบียร์บาร์เลย์ เครื่องปั้นดินเผา โรงสีน้ำ และเครื่องดื่มประจำชาติอย่าง ชาเนย
สภาพทางภูมิศาสตร์และภูมิอากาศที่เฉพาะเจาะจงของทิเบตส่งเสริมให้มีการพึ่งพาการเลี้ยงสัตว์แบบเร่ร่อน ตลอดจนมีการพัฒนาอาหารที่แตกต่างจากภูมิภาคโดยรอบ ซึ่งเหมาะกับความต้องการของร่างกายมนุษย์ในพื้นที่สูงเหล่านี้
ภาษาทิเบต

ภาษาทิเบตพูดในภาษาถิ่นต่างๆ ทั่วทุกส่วนของพื้นที่ที่ชาวธิเบตอาศัยอยู่ซึ่งครอบคลุมพื้นที่กว่าครึ่งล้านตารางไมล์ ภาษาถิ่นบางภาษามีเสียงวรรณยุกต์เหมือน ภาษาจีน ในขณะที่บางภาษาไม่มีเสียงวรรณยุกต์ ในประวัติศาสตร์ทิเบตแบ่งออกเป็น 3 จังหวัดทางวัฒนธรรม ได้แก่ อวีจัง คั่ม และ อัมโต จังหวัดทั้งสามแห่งนี้มีภาษาถิ่นทิเบตเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของตนเอง ภาษาที่พูดกันอย่างแพร่หลายที่สุดคือภาษาถิ่นลาซา ซึ่งเรียกอีกอย่างว่าภาษาทิเบตมาตรฐาน โดยพูดในทิเบตตอนกลางและในดินแดนพลัดถิ่นโดยชาวทิเบตส่วนใหญ่ ในเมืองคั่มจะพูดภาษาทิเบตคั่ม และในเมืองอัมโตจะพูดภาษาทิเบตอัมโต ภาษาถิ่นทิเบตอยู่ภายใต้กลุ่มภาษาทิเบต ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ภาษาทิเบตสมัยใหม่ได้รับอิทธิพลมาจาก ภาษาทิเบตแบบโบราณ ซึ่งเป็นบรรทัดฐานการเขียน และมาจากภาษาทิเบตเก่า ภาษาทางการของภูฏานคือ ภาษาซองคา ซึ่งมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับภาษาธิเบต
ทัศนศิลป์

ศิลปะทิเบตเป็นศิลปะทางศาสนาที่มีลักษณะเฉพาะ เป็นศิลปะรูปแบบหนึ่งที่เน้นเรื่องศาสนา มีผลงานหลากหลายประเภท เช่น ภาพวาด จิตรกรรมฝาผนัง รูปปั้น วัตถุประกอบพิธีกรรม เหรียญ เครื่องประดับ และเฟอร์นิเจอร์
ทัศนศิลป์ > พรม

การทำพรมทิเบต เป็นศิลปะและหัตถกรรมโบราณในประเพณีของชาวทิเบต พรมเหล่านี้ทำมาจากขนแกะบริสุทธิ์ของทิเบตเป็นหลัก ชาวทิเบตใช้พรมสำหรับใช้ในครัวเรือนเกือบทุกชนิด ตั้งแต่ปูพื้น ปูแขวนผนัง ไปจนถึงใช้เป็นอานม้า โดยทั่วไปแล้วพรมที่ดีที่สุดมักมาจาก Gyantse ซึ่งเป็นเมืองที่ขึ้นชื่อในเรื่องพรม
กระบวนการผลิตพรมทิเบตมีความพิเศษตรงที่แทบทุกอย่างทำด้วยมือ แต่ด้วยการนำเทคโนโลยีสมัยใหม่เข้ามาใช้ ทำให้กระบวนการผลิตพรมบางส่วนถูกแทนที่ด้วยเครื่องจักร เนื่องจากช่วยลดต้นทุนและภูมิปัญญาที่เสื่อมหายไป นอกจากนี้ เครื่องจักรยังสามารถเพิ่มลูกเล่นการตกแต่งเล็กๆ น้อยๆ บางอย่างได้อีกด้วย
พรมทิเบต เป็นธุรกิจใหญ่ไม่เพียงแต่ในทิเบตเท่านั้น แต่ยังรวมถึงเนปาลด้วย โดยผู้อพยพชาวทิเบตได้นำความรู้เกี่ยวกับการทำพรมมาด้วย ปัจจุบัน ธุรกิจพรมในประเทศเนปาลเป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และมีผู้ส่งออกพรมจำนวนมาก
ทัศนศิลป์ > จิตรกรรม

ทางกาเป็นศิลปะการแขวนภาพแบบผสมผสานระหว่างภาพเขียนจีนและภาพเขียนเนปาลและแคชเมียร์ มีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 11 ภาพเหล่านี้เป็นภาพสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่มีการวาดอย่างประณีตบนผ้าฝ้ายหรือผ้าลินิน โดยทั่วไปแล้วจะเป็นภาพเทพเจ้า พระสงฆ์ที่มีชื่อเสียง และเรื่องราวทางศาสนา โหราศาสตร์ และเทววิทยาอื่นๆ และบางครั้งก็เป็นภาพมณฑลด้วย เพื่อป้องกันให้ภาพไม่ซีดจาง ภาพวาดจึงรักษาใว้ในผ้าไหมทอลายสีสันสดใส และจัดเก็บในรูปแบบม้วนเก็บ คำว่า ทางกา หมายถึง "สิ่งของสำหรับม้วน" และส่อถึงเคล็ดลับที่ว่าทางกาสามารถม้วนเก็บเพื่อขนย้ายได้อย่างง่ายดาย
นอกจากทางกาแล้วภาพวาดบนผนังพุทธศาสนาแบบทิเบตยังพบได้บนผนังวัด เช่น จิตรกรรมฝาผนัง เฟอร์นิเจอร์ และสิ่งของอื่นๆ อีกมากมายที่มีภาพวาดประดับ
ศิลปะทิเบต
ขนแกะวัชร สัตว์
ทังกา
เฌจงคาปา บทบาทเป็นมหาสิทธะออมบีเฮรูกา
รักตะมามาริ
ธรรมจักร
ยามันทากะ
คราว
เฟรสโก้
เฟรสโก้
พระภิกษุหนุ่มพิมพ์แกะไม้ วัดเซราทิเบต
ปะการังประคำ
มังกร
วรรณกรรม

วรรณกรรมฆราวาสทิเบตโบราณมีประเพณีอันเก่าแก่อันยาวนาน ซึ่งรวมถึงมหากาพย์ บทกวี เรื่องสั้น บทละครและการแสดงใบ้ บทละคร และอื่นๆ ซึ่งต่อมาได้ขยายออกเป็นผลงานจำนวนมาก โดยบางชิ้นได้รับการแปลเป็นภาษาตะวันตก วรรณกรรมทิเบตมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 1,300 ปี  วรรณกรรมทิเบตนอกทิเบตอาจเป็นประเภทมหากาพย์โดยเฉพาะมหากาพย์ของกษัตริย์เกซาร์ที่โด่งดัง
สถาปัตยกรรม

สถาปัตยกรรมทิเบตได้รับอิทธิพลจากจีนและอินเดีย และสะท้อนถึงแนวทางพุทธศาสนาอันลึกซึ้ง สามารถพบเห็นกงล้ออธิษฐานพร้อมกับกวางหรือมังกรสองตัวได้ในเกือบทุกวัดในทิเบต มีสถูปหลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่แบบกำแพงโค้งมนในแคว้นคั่ม ไปจนถึงกำแพงสี่เหลี่ยมจตุรัสในแคว้นลาดัก
ลักษณะที่แปลกที่สุดของสถาปัตยกรรมทิเบตคือ บ้านและอารามจำนวนมากสร้างขึ้นบนพื้นที่สูงที่มีแสงแดดส่องถึง หันหน้าไปทางทิศใต้ และมักสร้างด้วยส่วนผสมของหิน ไม้ ซีเมนต์ และดิน มีเชื้อเพลิงไม่มากนักสำหรับให้ความร้อนหรือให้แสงสว่าง จึงสร้างหลังคาเรียบเพื่อประหยัดความร้อน และสร้างหน้าต่างหลายบานเพื่อให้แสงแดดส่องเข้ามาได้ โดยทั่วไปผนังจะเอียงเข้าด้านใน 10 องศา เพื่อป้องกันแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งในเขตภูเขา
สถาปัตยกรรม > แหล่งมรดกโลก

ในปี 1994 พระราชวังโปตาลา ซึ่งมีความสูง 117 เมตรและกว้าง 360 เมตร ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น มรดกโลก ในปี 2001 เขตมรดกโลกนี้ขยายออกไปจนถึงบริเวณ พระราชวังโนร์พูลิงกา นี่ถือเป็นตัวอย่างที่สำคัญที่สุดของสถาปัตยกรรมแบบทิเบต เดิมเคยเป็นที่ประทับขององค์ทะไลลามะ ประกอบไปด้วยห้องกว่าพันห้องในความสูง 13 ชั้น อีกทั้งยังมีภาพเหมือนขององค์ทะไลลามะในอดีตและรูปปั้นพระพุทธเจ้าอีกด้วย แบ่งออกเป็นพระราชวังสีขาวชั้นนอกซึ่งเป็นที่ทำการ และพระราชวังสีแดงชั้นในซึ่งเป็นที่รวมตัวของพระลามะ โบสถ์ ศาลเจ้า 10,000 แห่ง และห้องสมุดคัมภีร์พระพุทธศาสนาขนาดใหญ่
สถาปัตยกรรม > ประเพณีและสถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิม

ชาวทิเบตมีวัฒนธรรมและความหลากหลายที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะที่พบเห็นได้เฉพาะในภูมิภาคที่มีกลุ่มชาติพันธุ์ เช่น ซินเจียง สถาปัตยกรรมขามแบบดั้งเดิมพบเห็นได้ในที่อยู่อาศัยส่วนใหญ่ในคังติ้ง บ้านคั่มมักจะมีลักษณะกว้างขวางและเข้ากับสภาพแวดล้อมได้ดี พื้นและเพดานเป็นไม้ เหมือนกับบ้านเรือนทั่วไปในคังติ้ง [บทความนี้ล้าสมัย เมืองคังติ้งสมัยใหม่ได้รับการสร้างขึ้นใหม่ โดยเลิกใช้สถาปัตยกรรมไม้แบบเดิมที่เสี่ยงต่อการเกิดอัคคีภัย] คานไม้แนวนอนรองรับหลังคาและเสาไม้จะรับน้ำหนักไว้ แม้ว่าพื้นที่ดังกล่าวจะมีการตัดไม้เป็นจำนวนมาก แต่ก็มีการนำเข้าไม้จำนวนมากและนำมาใช้ในการสร้างที่อยู่อาศัย เขตปกครองตนเองทิเบตกาแซของคั่มซึ่งล้อมรอบไปด้วยป่าไม้ ขึ้นชื่อในเรื่องบ้านไม้ที่สวยงามซึ่งสร้างขึ้นในหลากหลายรูปแบบ และตกแต่งอย่างหรูหราด้วยการประดับตกแต่งไม้ ภายในบ้านมักบุด้วยไม้และมีตู้ต่างๆ ตกแต่งอย่างประณีต แม้ว่าบ้านที่สร้างขึ้นอย่างดีจะใช้วัสดุต่างๆ มากมาย แต่สิ่งที่โดดเด่นก็คือฝีมือ ช่างไม้ ทักษะนี้ถ่ายทอดจากพ่อสู่ลูกและดูเหมือนจะมีช่างไม้มากมาย อย่างไรก็ตาม ภัยคุกคามต่องานช่างไม้แบบทิเบตดั้งเดิมคือการใช้โครงสร้างคอนกรีตที่เพิ่มมากขึ้น บางคนมองว่าการใช้คอนกรีตที่เพิ่มมากขึ้นนั้นเป็นการแทรกซึมอิทธิพลของจีนเข้าไปในทิเบตโดยเจตนา ในเมืองกาบา ซึ่งมีชาวจีนฮั่นเพียงไม่กี่คน โครงสร้างเกือบทั้งหมดเป็นแบบดั้งเดิม
เชิงอรรถ

↑  Tikkanen, Amy. "Tibetan carpet". britannica. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 July 2020. สืบค้นเมื่อ 30 September 2010.
↑  Cabezón, José Ignacio; Jackson, Roger Reid, บ.ก. (1996). Tibetan literature: Studies in genre. Ithaca, NY: Snow Lion Publ. p. 11. ISBN 978-1-55939-044-6.
↑  "Historic Ensemble of the Potala Palace, Lhasa". unesco. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-25. สืบค้นเมื่อ 2008-02-10.
↑  .Pamela Logan (1998). "Wooden Architecture in Ganzi". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2000-09-02. สืบค้นเมื่อ 2008-02-10.
แหล่งข้อมูลอื่น

การอนุรักษ์ศิลปะและสถาปัตยกรรมทิเบต
อาณานิคมของจีนในทิเบตก่อให้เกิดวิกฤตอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม เก็บถาวร 2019-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ต้นกำเนิดของหน้ากากทิเบต
| ด ค กวัฒนธรรมเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  ญี่ปุ่น  จอร์เจีย  จอร์แดน  จีน  ซาอุดิอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไนดารุสซาลาม  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  อินโดนีเซีย  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไซปรัสเหนือ  ไต้หวัน  ปาเลสไตน์  อับคาเซีย 
เขตบริหารพิเศษ และเขตสังกัด:  เกาะคริสต์มาส  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  มาเก๊า  หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  ฮ่องกง 
แผนที่ชาติพันธุ์ภาษาของทิเบต
วัดทากอง ปี 2009 โดยใช้ ตะเกียงเนย
ชาวทิเบตใช้พรมสำหรับทุกสิ่งอย่างในครัวเรือน ตั้งแต่ปูพื้น แขวนผนัง ไปจนถึงใช้เป็นอานม้า
พระราชวังโปตาลา
วัดTagong ที่มีธงผู้สวด
สุริยุปราคา 11 เมษายน พ.ศ. 2613

| สุริยุปราคา 11 เมษายน พ> ศ. 2613 |
| --- | --- |
แผนที่
ประเภท
ประเภท: เต็มดวง
แกมมา: 0.3651
ความส่องสว่าง: 1.0472
บดบังมากที่สุด
ระยะเวลา: 244 วินาที (4 นาที 4 วินาที)
พิกัด: 29°06′N 135°06′E﻿ / ﻿29.1°N 135.1°E﻿ / 29.1; 135.1
ความกว้างของเงามืด: 168 กิโลเมตร
เวลา (UTC)
(P1) เริ่มอุปราคาบางส่วน: 23:57:32
(U1) เริ่มอุปราคาเงามืด: 00:55:37
(U2) เริ่มอุปราคาศูนย์กลาง: 00:57:23
บดบังมากที่สุด: 02:33:55
(U3) สิ้นสุดอุปราคาศูนย์กลาง: 04:10:17
(U4) สิ้นสุดอุปราคาเงามืด: 04:12:07
(P4) สิ้นสุดอุปราคาบางส่วน: 05:10:09
แหล่งอ้างอิง
แซรอส: 130 (55 จาก 73)
บัญชี # (SE5000): 9665
สุริยุปราคาเต็มดวงจะเกิดขึ้นในวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2613 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นเมื่อขนาดเชิงมุมของดวงจันทร์ มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ โดยจะบดบังแสงโดยตรงทั้งหมดจากดวงอาทิตย์ ทำให้เวลากลางวันเข้าสู่ความมืด สุริยุปราคาแบบเต็มดวงเกิดขึ้นในแนวแคบผ่านบนพื้นผิวโลก และสุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้เหนือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคนั้นกว้างหลายพันกิโลเมตร
การมองเห็น

ประเทศไทยสามารถมองเห็นสุริยุปราคาครั้งนี้เป็นสุริยุปราคาเต็มดวงได้ เหตุการณ์จะเริ่มต้นในช่วงเช้าของวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2613 โดยสุริยุปราคาบางส่วนจะเริ่มตั้งแต่เวลาประมาณ 07:00 น. ซึ่งแนวคราสเต็มดวงจะทอดผ่านตอนบนของจังหวัดระนอง ส่วนมากของจังหวัดชุมพร และตอนล่างของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จากนั้นจะพาดผ่านอ่าวไทยตอนกลาง และแนวคราสเต็มดวงจะผ่านประเทศไทยอีกครั้ง โดยพาดผ่านตอนล่างของจังหวัดจันทบุรี และทั้งหมดของจังหวัดตราด ส่วนบริเวณอื่นของประเทศไทยสามารถเห็นได้เป็นสุริยุปราคาบางส่วน โดยกรุงเทพมหานครดวงจันทร์บดบังดวงอาทิตย์ไป 95%
สุริยุปราคาครั้งนี้เริ่มเมื่อแนวคราสสัมผัสพื้นผิวโลก บริเวณมหาสมุทรอินเดีย ผ่านตอนใต้ของประเทศศรีลังกา บริเวณใต้สุดของประเทศพม่า ตอนบนของภาคใต้และตอนล่างของภาคตะวันออกของประเทศไทย ตอนกลางของประเทศกัมพูชา ส่วนใต้สุดของประเทศลาว และบางส่วนของชายฝั่งตอนกลางใต้และที่สูงตอนกลางของประเทศเวียดนาม จากนั้นแนวคราสจะพาดผ่านทะเลจีนใต้ ผ่านจุดใต้สุดของเกาะไต้หวัน นอกชายฝั่งทางใต้ของเกาะโอกินาวะ แล้วจึงผ่านจุดบดบังมากที่สุดในมหาสมุทรแปซิฟิก ห่างจากเกาะคีวชูไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 490 กม. จากนั้นแนวคราสจะพาดต่อไปในมหาสมุทรแปซิฟิก และไปสิ้นสุดลงในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > สุริยุปราคา พ.ศ. 2612–2615

อุปราคานี้เป็นสมาชิกของชุดเทอม โดยอุปราคาในชุดเทอมของสุริยุปราคาจะวนซ้ำโดยประมาณทุก ๆ 177 วัน 4 ชั่วโมง (เทอม) ที่การสลับโหนดของวงโคจรดวงจันทร์
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 120 | 21 เมษายน 2612  บางส่วน | 125 | 15 ตุลาคม 2612  บางส่วน |
| 130 | 11 เมษายน 2613  เต็มดวง | 135 | 4 ตุลาคม 2613  วงแหวน |
| 140 | 31 มีนาคม 2614  วงแหวน | 145 | 23 กันยายน 2614  เต็มดวง |
| 150 | 19 มีนาคม 2615  บางส่วน | 155 | 12 กันยายน 2615  เต็มดวง |
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > แซรอส 130

อุปราคาครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของวงรอบแซรอสที่ 130 ซึ่งวนซ้ำทุก ๆ 18 ปี 11 วัน ประกอบด้วย 73 เหตุการณ์ โดยชุดนี้เริ่มต้นจากสุริยุปราคาบางส่วนในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 1639 (ค.ศ. 1096) ชุดแซรอสนี้มีสุริยุปราคาเต็มดวงซึ่งเริ่มตั้งแต่วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2018 (ค.ศ. 1475) จนถึงวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2775 (ค.ศ. 2232) และชุดแซรอสนี้จบลงในสุริยุปราคาบางส่วน วันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2937 (ค.ศ. 2394) คราสเต็มดวงนานที่สุดของแซรอสนี้อยู่ในวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2162 (ค.ศ. 1619) ด้วยเวลา 6 นาที 41 วินาที
| สมาชิกของชุดแซรอสลำดับที่ 43–56 ระหว่างปี พ> ศ. 2396 ถึง 2643.43 | สมาชิกของชุดแซรอสลำดับที่ 43–56 ระหว่างปี พ> ศ. 2396 ถึง 2643.44 | สมาชิกของชุดแซรอสลำดับที่ 43–56 ระหว่างปี พ> ศ. 2396 ถึง 2643.45 |
| --- | --- | --- |
|  30 พฤศจิกายน 2396 |  12 ธันวาคม 2414 |  22 ธันวาคม 2432 |
| 46 | 47 | 48 |
|  3 มกราคม 2451 |  14 มกราคม 2469 |  25 มกราคม 2487 |
| 49 | 50 | 51 |
|  5 กุมภาพันธ์ 2505 |  16 กุมภาพันธ์ 2523 |  26 กุมภาพันธ์ 2541 |
| 52 | 53 | 54 |
|  9 มีนาคม 2559 |  20 มีนาคม 2577 |  30 มีนาคม 2595 |
| 55 | 56 |  |
|  11 เมษายน 2613 |  21 เมษายน 2631 |  |
อัตสึงิ

| อัตสึงิ 厚木市 |
| --- | --- |
นครพิเศษ
ศาลาว่าการนครอัตสึงิ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของอัตสึงิในจังหวัดคานางาวะ (เน้นสีชมพู)
อัตสึงิที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°26′00″N 139°22′00″E﻿ / ﻿35.43333°N 139.36667°E﻿ / 35.43333; 139.36667
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด:  คานางาวะ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: สึเนโยชิ โคบายาชิ (小林 常良)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 93.83 ตร.กม. (36.23 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มิถุนายน 2021)
 • ทั้งหมด: 223,960 คน
 • ความหนาแน่น: 2,400 คน/ตร.กม. (6,200 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: เมเปิล
 • ดอกไม้: กุหลาบพันปี (Rhododendron indicum)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
โทรศัพท์: 046-223-1511
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 3-17-17 Nakacho, Atsugi-shi, Kanagawa-ken 243-8511
เว็บไซต์: www.city.atsugi.kanagawa.jp
ด้านทิศเหนือของสถานีฮนอัตสึงิ และห้างสรรพสินค้ามายลอร์ด (MyLord) ในใจกลางเมืองอัตสึงิ
นานาซาวะ บริเวณใกล้กับอัตสึงิ
อาคารสำนักงานอัตสึงิแอ็กซต์ (Atsugi AXT) ตั้งอยู่ทางใต้ของใจกลางเมืองอัตสึงิ บริเวณใกล้กับทางแยกต่างระดับของทางด่วนโทเม
อัตสึงิ (ญี่ปุ่น: 厚木市; โรมาจิ: Atsugi-shi) เป็นนครในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ตอนกลางของจังหวัด มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 93.83 ตารางกิโลเมตร (36.23 ตารางไมล์) ตารางกิโลเมตร ข้อมูลเมื่อ 1 มิถุนายน ค.ศ.  2021 (2021 -06-01) มีจำนวนประชากรประมาณ 223,960 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 2,400 คนต่อตารางกิโลเมตร
แม้ว่าชื่อ "อัตสึงิ" จะสอดคล้องกับฐานทัพของกองทัพเรือสหรัฐที่ชื่อ สถานีการบินทหารเรืออัตสึงิ (Naval Air Facility Atsugi) แต่ฐานทัพนี้ไม่ได้ตั้งอยู่ที่อัตสึงิ แต่ตั้งอยู่บริเวณเขตแดนระหว่างนครอายาเซะและนครยามาโตะที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียง
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดคานางาวะ
อิเซฮาระ
เอบินะ
ซางามิฮาระ
ซามะ
ฮาดาโนะ
ฮิรัตสึกะ
ไอกาวะ
ซามูกาวะ
คิโยกาวะ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

อัตสึงิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย โดยมีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในอัตสึงิอยู่ที่ 13.4 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,906 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมโดยอยู่ที่ประมาณ 24.5 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.3 °C