พระเจ้าฮ็อนจงแห่งโชซ็อน

| พระเจ้าฮ็อนจง   朝鲜憲宗   조선 헌종 |
| --- | --- |
พระบรมสาทิสลักษณ์ของพระเจ้าฮ็อนจง   (โดยประมาณ)
พระมหากษัตริย์แห่งโชซ็อน
ครองราชย์: 18 ธันวาคม ค.ศ. 1834 – 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1849
ก่อนหน้า: พระเจ้าซุนโจ
ถัดไป: พระเจ้าช็อลจง
ผู้สำเร็จราชการ: พระนางซุนว็อน (13 ธันวาคม ค.ศ. 1834 ~ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1841)

พระราชสมภพ: 8 กันยายน ค.ศ. 1827(1827-09-08) พระราชวังชังกย็อง  อาณาจักรโชซ็อน
สวรรคต: 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1849(1849-07-25) (21 ปี) พระราชวังชังด็อก  อาณาจักรโชซ็อน
ราชวงศ์: โชซ็อน
ราชสกุล: อี
พระราชมารดา: พระนางซินจ็อง
| --- | --- |
พระเจ้าฮ็อนจงแห่งโชซ็อน
ฮันกึล: 헌종
ฮันจา: 憲宗
อาร์อาร์: Heonjong 
เอ็มอาร์: Hŏnjong 
นามปากกา
ฮันกึล: 원헌
ฮันจา: 元軒
อาร์อาร์: Wonheon 
เอ็มอาร์: Wŏnhŏn 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 이환
ฮันจา: 李煥
อาร์อาร์: I Hwan 
เอ็มอาร์: Yi Hwan 
ชื่อสุภาพ
ฮันกึล: 문응
ฮันจา: 文應
อาร์อาร์: Muneung 
เอ็มอาร์: Munŭng 
พระเจ้าฮ็อนจง เกาหลี: 헌종; ฮันจา: 憲宗(ค.ศ. 1827 - ค.ศ. 1849) มีพระนามเดิมว่าอีฮวาน เป็นกษัตริย์เกาหลีพระองค์ที่ 24 แห่งราชวงศ์โชซ็อน
อี ฮวาน พระราชสมภพในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2370 เป็นพระโอรสของเจ้าชายรัชทายาทฮโยมย็อง และพระชายาตระกูลโจแห่งพุงยาง เจ้าชายรัชทายาทฮโยมย็องเป็นพระโอรสของพระเจ้าซุนโจ ดังนั้นเจ้าชายอีฮวางจึงเป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าซุนโจ ได้รับแต่งตั้งเป็น วังเซซุน (พระนัดดารัชทายาท) หลังจากรัชทายาทฮโยมย็องสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2373 และเมื่อพระเจ้าซุนโจสวรรคตใน พ.ศ. 2377 วังเซซุนก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮ็อนจง และแต่งตั้งพระราชบิดาเป็นพระเจ้าอิกจง และพระราชมารดาเป็นพระนางซินจ็อง
พระเจ้าฮ็อนจงขึ้นครองราชย์ตั้งแต่พระชนมายุ 8 พรรษา ดังนั้นจึงต้องให้พระนางซุนว็อน สมเด็จพระอัยยิกาเจ้าสำเร็จราชการแทน ที่จริงแล้วพระเจ้าฮอนจงตลอดรัชสมัยทรงไม่เคยว่าราชการเลย อำนาจตกอยู่กับพระอัยยิกาเจ้าซึ่งต้องแย่งกันกับพระราชมารดาของพระเจ้าฮอนจง
ในตอนแรกพระอัยยิกาเจ้ายังไม่ทรงตระหนักถึงความกระหายอำนาจของพระสุนิสา พระบิดาของพระพันปีหลวงคือโจมันยอง (พระอัยกาของพระเจ้าฮอนจง) และพระปิตุลาของพระพันปีหลวงคือโจอินยอง ซึ่งได้เป็นอัครเสนาบดี ด้วยอิทธิพลของทั้งสองคน ทำให้ขุนนางตระกูลโจแห่งพุงยางเข้ามามีอำนาจสูสีกับตระกูลคิมแห่งอันดง พระอัยยิกาเจ้าก็ทรงไม่ประมาท ทรงอภิเษกธิดาของคิมโจกึน กับพระเจ้าฮ็อนจง เป็นพระนางฮโยฮย็อน
การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนปีชินยูนั้น ไม่ได้ทำให้คริสต์ศาสนาในโชซ็อนเสื่อมหายไปแต่กลับทำให้คริสตชนในโชซ็อนได้รับการช่วยเหลือจากมิชชันนารีจากจีนและยุโรปมากขึ้น โดยเฉพาะฝรั่งเศสที่ส่งมิชชันนารีมาเอง ว่าตระกูลคิมแห่งอันดงโหดร้ายแล้ว ตระกูลโจแห่งพุงยางนั้นโหดร้ายกว่า ตระกูลโจกล่าวหาตระกูลคิมว่า ใจดีกับพวกคริสต์มากเกินไป ในพ.ศ. 2382 โจอินยอง อัครเสนาบดี ออกพระราชกำหนดกำจัดคริสตชนให้สิ้นซากในทุกมณฑล การสังหารหมู่คริสตชนปีคิลแฮ เป็นการนองเลือดครั้งใหญ่ รวมทั้งมิชชันนารีฝรั่งเศสก็ถูกสังหารด้วย
การสังหารหมู่คริสตชนมีคิลแฮทำให้ตระกูลโจขึ้นมามีอำนาจแทนตระกูลคิม เพราะตระกูลคิมถูกตีตราว่าโอนอ่อนกับคริสตชนมากเกินไปทำให้สถานการณ์ชาวคริสต์ยังยืดเยื้อ ตระกูลโจได้โอกาสขับขุนนางตระกูลคิมออกจากราชสำนักไปหมด และเมื่อพระนางฮโยฮย็อนสิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 2386 โจอินยองก็จัดการให้พระเจ้าฮ็อนจงอภิเษกกับพระนางฮโยจองจากตระกูลฮงแห่งพงซาน พันธมิตรของตระกูลโจ อำนาจตระกูลคิมเหมือนจะสูญสิ้นไป แต่ยังไม่ถึงเวลา เพราะยังมีพระอัยยิกาคิมอยู่
ในพ.ศ. 2390 ฝรั่งเศสนำทัพเรือมาปิดล้อมโชซ็อน ทางราชสำนักจึงส่งสารไปยังราชวงศ์ชิง ว่าให้ช่วยขับไล่พวกฝรั่งเศสออกไป แต่โชซ็อนสำคัญผิดไป เพราะราชวงศ์ชิงเองก็ไม่อยู่ในสถานะที่อาจจะขัดขวางชาวตะวันตกได้ ไม่นานทัพฝรั่งเศสก็ถอยกลับ
วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2392 พระเจ้าฮ็อนจงสวรรคต โดยไม่มีรัชทายาท ทำให้ราชวงศ์ที่สืบสายพระโลหิตมาตั้งแต่พระเจ้าช็องโจแห่งโชซ็อนสิ้นสุดลง