เรือเดินสมุทรชั้นโอลิมปิก
ข้อมูลจำเพาะ

เรือทั้งสามลำในชั้นโอลิมปิกมีดาดฟ้าทั้งหมด 9 ชั้น โดยมี 7 ชั้นสำหรับผู้โดยสาร เรียงลำดับจากบนลงล่าง ดังนี้:
ชั้นเรือบด หรือ Boat Deck เป็นดาดฟ้าชั้นบนสุดของเรือ ใช้สำหรับติดตั้งสิ่งต่าง ๆ เช่น เรือชูชีพ และปล่องไฟ สะพานเดินเรือและห้องถือท้ายตั้งอยู่ที่ส่วนหัว ด้านหน้าห้องพักของกัปตันและเจ้าหน้าที่ สะพานเดินเรือมีแท่นสังเกตการณ์สองแห่งอยู่ด้านขวาและด้านซ้าย เพื่อให้สามารถบังคับทิศทางเรือขณะเทียบท่าได้ ห้องถือท้ายตั้งอยู่ภายในสะพาน ทางเข้าสู่บันไดใหญ่ (Grand Staircase) ชั้นหนึ่งและห้องออกกำลังกายชั้นหนึ่งตั้งอยู่บริเวณกลางลำเรือ ร่วมกับหลังคายกสูงของห้องนั่งเล่นชั้นหนึ่ง ขณะที่บริเวณท้ายดาดฟ้ามีหลังคาของห้องสูบบุหรี่ชั้นหนึ่ง ห้องพักวิศวกร และทางเข้าชั้นสองที่ค่อนข้างเรียบง่าย ดาดฟ้าปูด้วยไม้ถูกแบ่งออกเป็นทางเดินเล่นสี่ส่วนที่แยกจากกันสำหรับเจ้าหน้าที่ ผู้โดยสารชั้นหนึ่ง วิศวกร และผู้โดยสารชั้นสอง ตามลำดับ เรือชูชีพเรียงรายอยู่ข้างลำเรือทั้งสองข้าง ยกเว้นบริเวณชั้นหนึ่งที่เว้นว่างไว้เพื่อไม่ให้บดบังทัศนียภาพ
ชั้น A หรือ Promenade Deck ทอดไปตามแนวยาวของโครงสร้างบน (superstructure) ทั้งหมด 546 ฟุต (166 เมตร) จัดเตรียมไว้สำหรับผู้โดยสารชั้นหนึ่งโดยเฉพาะ ประกอบด้วยห้องโดยสารชั้นหนึ่งตั้งอยู่ส่วนหน้าตลอดแนว ห้องนั่งเล่นชั้นหนึ่ง ห้องสูบบุหรี่ ห้องอ่านและเขียนหนังสือ และสวนปาล์ม ทางเดินเล่นของเรือโอลิมปิกเปิดโล่งตลอดความยาวทั้งหมด ขณะที่ไททานิกและบริแทนนิกนั้นครึ่งหน้าถูกปิดด้วยฉากเหล็กที่มีหน้าต่างบานเลื่อน
ชั้น B หรือ Bridge Deck เกือบทั้งหมดถูกใช้สำหรับห้องโดยสารชั้นหนึ่ง ห้องสวีทที่หรูหราที่สุดสามารถพบได้บนดาดฟ้าชั้นนี้ โดยเฉพาะห้องสวีทแบบ "ดีลักซ์" สองห้องที่มีระเบียงส่วนตัวยาวถึง 50 ฟุต (15 เมตร) เรือทั้งสามลำมีห้องอาหารตามสั่ง (à la carte) ตั้งอยู่บริเวณท้ายเรือบนดาดฟ้าชั้นนี้ รวมถึงห้องสูบบุหรี่ชั้นสองและทางเข้าชั้นสอง เรือโอลิมปิกถูกสร้างขึ้นพร้อมด้วยทางเดินเล่นชั้นหนึ่งที่ซึ่งต่อมาพิสูจน์แล้วว่าไม่จำเป็น เพราะมีทางเดินเล่นกว้างขวางอยู่แล้วบนชั้น A เรือไททานิกได้เพิ่มห้องโดยสารขนาดใหญ่ขึ้น และสร้างคาเฟ่ปารีเซียง (Café Parisien) ขึ้นเป็นส่วนต่อเติมของห้องอาหารที่ขยายขนาดขึ้น การจัดเรียงนี้ได้รับความนิยมอย่างมากจนเรือโอลิมปิกได้นำเอาการเพิ่มเติมเหล่านั้นไปใช้ในการปรับปรุงในปี ค.ศ. 1913 บนภายนอกของเรือแต่ละลำ ชั้น B ถูกกำหนดโดยหน้าต่างบานเลื่อนรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า
ชั้น C หรือ Shelter Deck เป็นดาดฟ้าชั้นบนสุดที่ทอดยาวต่อเนื่องจากหัวเรือจรดท้ายเรือ รวมถึงดาดฟ้าเว้า (well deck) สองแห่งซึ่งทำหน้าที่เป็นพื้นที่เดินเล่นชั้นสาม ดาดเฟ้าเว้าแต่ละแห่งยังมีเครนขนาดใหญ่สำหรับบรรทุกสินค้าลงไปในห้องเก็บสินค้าภายในเรือ ห้องพักลูกเรือตั้งอยู่ใต้ดาดฟ้าหัวเรือ (forecastle) และห้องสาธารณะชั้นสามตั้งอยู่ใต้ดาดฟ้าท้ายเรือ (poop deck) โครงสร้างบนของชั้น C ระหว่างหัวและท้ายเรือส่วนใหญ่ประกอบไปด้วยห้องพักชั้นหนึ่ง แต่ห้องสมุดชั้นสองก็ตั้งอยู่บริเวณค่อนท้ายเรือเช่นกัน ใต้ห้องสูบบุหรี่ชั้นสองโดยตรง
ชั้น D หรือ Saloon Deck เป็นชั้นที่ถูกครอบครองโดยห้องสาธารณะขนาดใหญ่สามห้อง ได้แก่ ห้องรับรองชั้นหนึ่ง ห้องอาหารชั้นหนึ่ง และห้องอาหารชั้นสอง มีพื้นที่เปิดโล่งสำหรับผู้โดยสารชั้นสามอยู่ด้านล่างใต้หัวเรือ ผู้โดยสารชั้นสองและสามมีห้องพักอยู่บนดาดฟ้านี้ โดยมีที่นอนสำหรับลูกเรือห้องเครื่องจัดไว้ที่บริเวณหัวเรือ เดิมทีเป็นดาดฟ้าสูงสุดที่ผนังกั้นน้ำของเรือสามารถเข้าถึงได้ (แม้จะเป็นเพียง 8 ใน 15 แนวเท่านั้น) สิ่งนี้ได้รับการเปลี่ยนแปลงในภายหลังในเรือโอลิมปิกในการปรับปรุงในปี ค.ศ. 1913 หลังจากการสูญเสียเรือไททานิก เรือบริแทนนิกถูกออกแบบมาให้มีผนังกั้นน้ำยื่นออกไปจนถึงดาดฟ้าหลัก
ชั้น E หรือ Upper Deck ส่วนใหญ่ถูกใช้เป็นที่พักสำหรับผู้โดยสารทุกชั้น รวมถึงเป็นที่นอนสำหรับพ่อครัว กะลาสี บริกร และลูกเรือห้องถ่านหิน นอกจากนี้ยังมีห้องโดยสารชั้นสามที่มีทางเดินยาวซึ่งลูกเรือตั้งชื่อเล่นว่า ถนนสกอตแลนด์ (Scotland Road) อ้างอิงจากถนนที่มีชื่อเสียงในเมืองลิเวอร์พูล
ชั้น F หรือ Middle Deck เป็นชั้นสุดท้ายที่สมบูรณ์และส่วนใหญ่ใช้รองรับผู้โดยสารชั้นสาม นอกจากนี้ ยังมีห้องโดยสารชั้นสองและชั้นสาม รวมถึงที่พักสำหรับลูกเรืออีกด้วย ห้องรับอาหารชั้นสามตั้งอยู่ ณ ที่แห่งนี้ เช่นเดียวกับสระว่ายน้ำ และห้องอาบน้ำแบบตุรกีสมียวิกตอเรีย ซึ่งเป็นส่วนเดียวสำหรับผู้โดยสารชั้นหนึ่ง
ชั้น G หรือ Lower Deck เป็นชั้นที่ล่างสุดที่รองรับผู้โดยสาร และมีช่องหน้าต่าง (portholes) ต่ำที่สุดซึ่งยื่นออกมาเหนือระดับน้ำ สนามสควอชตั้งอยู่บนชั้นนี้ร่วมกับที่ทำการไปรษณีย์เคลื่อนที่ ซึ่งเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์จะทำการคัดแยกจดหมายและพัสดุเพื่อเตรียมสำหรับการจัดส่งเมื่อเรือเทียบท่า อาหารยังถูกเก็บไว้ที่นี่ด้วย ถูกแบ่งออกเป็นช่วงด้วยชั้นท้องเรือ (บางส่วน) ที่อยู่เหนือห้องหม้อไอน้ำ ห้องเครื่อง และห้องกังหัน
ชั้นท้องเรือ หรือ Orlop Deck และ ท้องเรือชั้นใน หรือ Tank Top เป็นชั้นล่างสุดของเรือใต้ระดับน้ำ ชั้นท้องเรือถูกใช้เป็นที่เก็บสินค้า ขณะที่ท้องเรือชั้นในซึ่งเป็นพื้นที่ด้านในของตัวเรือ ทำหน้าที่เป็นฐานรองรับหม้อไอน้ำ เครื่องยนต์ กังหัน และเครื่องกำเนิดไฟฟ้าของเรือ ส่วนนี้ของเรือถูกครอบครองโดยห้องเครื่องและห้องหม้อไอน้ำ ซึ่งโดยทั่วไปแล้วไม่อนุญาติผู้โดยสารเข้าชม ชั้นนี้เชื่อมกับชั้นที่สูงกว่าของเรือด้วยบันไดวนคู่ใกล้หัวเรือขึ้นไปยังชั้น D
แรงขับเคลื่อนของเรือเกิดจากใบจักรสามเพลา โดยเพลาด้านนอกหรือปีกทั้งสองข้างมีสามพวง ขณะที่เพลากลางมีสี่พวงในเรือโอลิมปิกและบริแทนนิก ส่วนเรือไททานิกถูกติดตั้งใบจักรกลางสามพวงเพื่อทดสอบประสิทธิภาพเมื่อเทียบกับใบจักรกลางสี่พวงของเรือโอลิมปิกซึ่งเป็นเรือพี่ที่สร้างขึ้นก่อน ใบจักรด้านข้างทั้งสองถูกขับเคลื่อนด้วยเครื่องจักรไอน้ำแบบลูกสูบขยายตัวสามเท่า (reciprocating steam triple expansion) ขณะที่ใบจักรกลางถูกขับเคลื่อนด้วยกังหันไอน้ำ พลังงานทั้งหมดบนเรือมาจากหม้อไอน้ำแบบเผาถ่านหินจำนวน 29 ลูกใน 6 ห้องห้องหม้อไอน้ำ ต่อมาในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หม้อไอน้ำของเรือโอลิมปิกได้ถูกแปลงให้เผาน้ำมัน ทำให้จำนวนลูกเรือห้องเครื่องลดลงจาก 350 คนเหลือเพียง 60 คน
เรือในชั้นโอลิมปิกมีความยาว 883.0 ฟุต (269.13 เมตร) เมื่อบรรทุกตามปกติจะมีระวางขับน้ำ 52,310 ลองตัน (53,150 ตัน) กินน้ำลึกประมาณ 34 ฟุต 7 นิ้ว (10.5 เมตร) และขนาดของเรือโดยประมาณอยู่ที่ 45,000–46,000 ตันกรอส (GRT) เรือโอลิมปิกครองตำแหน่งเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลกเมื่อสร้างเสร็จในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1911 ก่อนจะเสียตำแหน่งให้กับเรือไททานิกซึ่งเป็นเรือน้องเมื่อสร้างเสร็จในเดือนเมษายน ค.ซ. 1912 หลังจากการอับปางของเรือไททานิก เรือลำที่สามชื่อว่าบริแทนนิกได้ครองตำแหน่งเรือที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างโดยอังกฤษจนกระทั่งเรือลำนี้อับปางลงในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1916 หลังจากนั้นเรือโอลิมปิกก็ได้ครองตำแหน่งนี้เป็นเวลา 20 ปีจนกระทั่งการเปิดตัวเรืออาร์เอ็มเอส ควีนแมรี (RMS Queen Mary) ในปี ค.ศ. 1936
เรือทั้งสามลำมีปล่องไฟสี่ต้น โดยต้นที่สี่นั้นเป็นปล่องปลอมที่ใช้เพื่อการระบายอากาศและความสวยงาม ควันจากห้องครัวบนเรือ ห้องสูบบุหรี่ และไอเสียจากห้องเครื่องจะถูกระบายออกผ่านปล่องควันส่วนหน้าของปล่องไฟต้นนี้ แม้ว่าจะเป็นการตกแต่งเพื่อสร้างความสมมาตรให้กับรูปลักษณ์ของเรือ แต่ก็ทำหน้าที่เป็นช่องระบายอากาศขนาดใหญ่แทนช่องระบายอากาศขนาดเล็กจำนวนมากบนดาดฟ้าอย่างเรือลูซิเทเนียและมอริเทเนียของคูนาร์ด