stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลปลายนา
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลปลายนา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลดอนปรู
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลรำมะสัก (อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลมงคลธรรมนิมิต ตำบลสามโก้ และตำบลอบทม (อำเภอสามโก้ จังหวัดอ่างทอง)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลศรีประจันต์ และตำบลวังน้ำซับ
| เทศบาลตำบลปลายนา |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.ปลายนาที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลปลายนา
พิกัด: 14°39′46.0″N 100°12′26.4″E﻿ / ﻿14.662778°N 100.207333°E﻿ / 14.662778; 100.207333
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: ศรีประจันต์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 40.67 ตร.กม. (15.70 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 8,197 คน
 • ความหนาแน่น: 201.55 คน/ตร.กม. (522.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05720503
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 128 หมู่ 4 ตำบลปลายนา อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี 72140
เว็บไซต์: www.plaina.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ประวัติ

ตำบลปลายนา เดิมเป็นพื้นที่ของตำบลดอนปรู อำเภอวิเศษชัยชาญ ย้ายมาขึ้นการปกครองกับจังหวัดสุพรรณบุรี ปี พ.ศ. 2480 ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2501 นายพัฒน์ บุณยรัตพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยก 5 หมู่บ้านด้านทิศใต้ของตำบลดอนปรู คือ หมู่ 1 บ้านรางหางม้า, หมู่ 2 บ้านบัวประจันต์, หมู่ 3 บ้านหนองอ้ายเกลา, หมู่ 8 บ้านดอนกลาง และหมู่ 13 บ้านป่าพระเจ้า ออกมาตั้งเป็นตำบลปลายนา
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลปลายนาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านรางหางม้า
หมู่ที่ 2 บ้านบัวประจันต์
หมู่ที่ 3 บ้านหนองอ้ายเกลา
หมู่ที่ 4 บ้านดอนกลาง
หมู่ที่ 5 บ้านป่าพระเจ้า
หมู่ที่ 6 บ้านหนองสรวง
หมู่ที่ 7 บ้านคลองชะอม
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลปลายนาเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลปลายนา ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลปลายนามี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 40.67 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,416 คน และ 2,031 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลปลายนาอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลปลายนา
ปี พ.ศ. 2549 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลปลายนามี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 40.67 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,369 คน และ 2,342 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 11.72 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 3.82 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2550 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลปลายนาอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลปลายนา
จังหวัดฟรีสลันด์

| ฟรีสลันด์ ฟริสลอน |
| --- | --- |
จังหวัดของเนเธอร์แลนด์
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: De âlde Friezen ("The Old Frisians")
ที่ตั้งของจังหวัดฟรีสลันด์ในประเทศเนเธอร์แลนด์
พิกัด: 53°8′N 5°49′E﻿ / ﻿53.133°N 5.817°E﻿ / 53.133; 5.817
ประเทศ: เนเธอร์แลนด์
เมืองหลัก: เลวาร์เดิน (ยอเวิร์ต)
การปกครอง
 • King's Commissioner: โจน ยอร์ริตส์มา (VVD)
พื้นที่
 • พื้นดิน: 3,349 ตร.กม. (1,293 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 2,392 ตร.กม. (924 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 3
ประชากร (2010)
 • พื้นดิน: 646,305 คน
 • อันดับ: ที่ 8
 • ความหนาแน่น: 190 คน/ตร.กม. (500 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: ที่ 11
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาฤดูร้อนยุโรปกลาง)
รหัส ISO 3166: NL-FY
ศาสนา (2005): โปรเตสแตนต์ ร้อยละ 30 โรมันคาทอลิก ร้อยละ 6   อิสลาม ร้อยละ 2
เว็บไซต์: www.fryslan.nl
ฟรีสลันด์ (ดัตช์: Friesland) หรือ ฟริสลอน (ฟรีเชียตะวันตก: Fryslân) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศเนเธอร์แลนด์ มีเมืองหลักอยู่ที่เลวาร์เดิน ทิศเหนือจรดทะเลเหนือ ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดโกรนิงเงินและจังหวัดเดรนเทอ ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดโอเฟอไรส์เซิลและจังหวัดเฟลโฟลันด์ ทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์ มีประชากร 649,944 คน (มกราคม ค.ศ. 2020) และมีพื้นที่ 5,749 ตารางกิโลเมตร
จังหวัดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 18 เทศบาล ตัวจังหวัดเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคฟรีเชียโบราณ รัฐบาลได้รองรับภาษาฟรีเชียตะวันตกเป็นภาษาราชการอีกหนึ่งภาษาร่วมกับภาษาดัตช์ ทำให้ "ฟรีสลันด์" เป็นชื่อทางการของจังหวัดมาจนถึงปลายปี ค.ศ. 1996 เมื่อมาเปลี่ยนเป็น "ฟริสลอน" ในภาษฟรีเซียตะวันตกในปี ค.ศ. 1997 แต่กระนั้น "ฟรีสลันด์" ก็ยังเป็นชื่อที่นิยมเรียกใช้กันอยู่เพราะเป็นชื่อที่แปลเป็นภาษาดัตช์
ประวัติศาสตร์

สันนิษฐาณว่า ชาวฟรีเชียน เป็นลูกหลานของชาวแองเกิล ชาวแซกซัน ชาวจูต และชาวฟรีชี เริ่มอพยพเข้ามาอยู่อาศัยในพื้นที่ชายฝั่งทะเลหลังการล่มสลายของอาณาจักรโรมัน ก่อตั้งขึ้นเป็นอาณาจักรฟรีเชีย แต่ต่อมาได้ถูกกองทัพของชาวแฟรงก์โจมตีและพ่ายไป อาณาจักรฟรีเชียจึงล่มสลาย
ราว ค.ศ. 800 ชาวไวกิงได้เข้ามารุกรานฟรีเชีย ซึ่งในตอนนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์การอแล็งเฌียง ทหารฟรีเชียได้ลุกขึ้นสู้และต้านกองทัพไวกิงไว้ได้ และต่อมาได้ขับไล่ชาวไวกิงออกจากดินแดนฟรีเชียตะวันออกได้สำเร็จ ฟรีเชียจึงได้รับอิสรภาพและปกครองตัวเองเรื่อยมา จนกระทั่งถูกกองทัพราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เข้ายึดครองในปี ค.ศ. 1523 โดยมีจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 กษัตริย์สเปนเป็นผู้ปกครองฟรีเชียพระองค์แรก
ต่อมา พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน ได้ขึ้นครองราชย์ของสเปนและปกครองเนเธอร์แลนด์รวมถึงฟรีเชียต่อจากพระราชบิดา แต่ได้มีการปฏิวัติขึ้นโดยชาวดัตช์ในปี ค.ศ. 1566 และฟรีเชียได้เข้าร่วมการปฏิวัติต่อต้านสเปนในครั้งนี้ด้วย และเข้าร่วมสงคราม 80 ปีพร้อมกับจังหวัดอื่นๆในสาธารณรัฐดัตช์ที่ต่อมาประกาศอิสรภาพจากสเปนในปี ค.ศ. 1581 จนสงครามสิ้นสุดในปี ค.ศ. 1648 เมื่อมีการลงนามในสนธิสัญญามึนสเตอร์ รับรองเอกราชของเนเธอร์แลนด์อย่างเป็นทางการ ฟรีเชียได้กลายมาเป็นจังหวัดหนึ่งของสาธารณรัฐดัตช์อย่างเป็นทางการตั้งแต่บัดนั้น ก่อนที่สาธารณรัฐจะถูกยึดครองโดยกองทัพนโปเลียน และก่อตั้งเป็นสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์หลังได้รับอิสรภาพจากฝรั่งเศสในเวลาต่อมาไม่นาน
ภูมิศาสตร์

ฟรีสลันด์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเนเธอร์แลนด์ ติดกับทะเลเหนือ เป็นจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดในเนเธอร์แลนด์หากรวมผืนน้ำเข้าไปด้วย แต่หากนับเฉพาะผืนดินจะใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศ
พื้นที่ส่วนใหญ่ของฟรีสลันด์อยู่บนแผ่นดินใหญ่ แต่ยังมีหมู่เกาะจำนวนไม่น้อยทางตะวันตกของจังหวัด ได้แก่ เกาะฟลีลันด์ เทร์สเคลลิง อาเมลันด์ และสเคียร์มอนนิโกก ที่สามารถข้ามไปด้วยเรือข้ามฟากเท่านั้น
จังหวัดฟรีสลันด์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 18 เทศบาล เรียงตามจำนวนประชากรได้ดังนี้
เลวาร์เดิน
ซุดเวสต์-ฟริสลอน
สมองลิงเคอร์ลันด์
เดอ ฟริสเคอ เมเริน
เฮเรินเฟน
วาดฮูเคอ
โนรดอีสต์-ฟริสลอน
ทิตเยอร์คสเทอราเดล
โอปสเตอร์ลันด์
อัคท์คาร์สเปเลิน
เวสต์สเตลลิงเวิร์ฟ
โอสต์สเตลลิงเวิร์ฟ
ดานทูมาดีล
ฮาร์ลิงเงน
อาเมลันด์
ฟลีลันด์
สเคียร์มอนนิโกก
ประชากร

ในปี ค.ศ. 2020 ฟรีสลันด์มีประชากร 649,944 คน มีความหนาแน่นของประชากร 196 คนต่อตารางกิโลเมตร
ระหว่างปี ค.ศ. 1880 ถึง 1900 จำนวนประชากรค่อนข้างคงที่เนื่องจากเกิดการเพาะปลูกได้ผลไม่ดี ชาวฟรีสลันด์กว่า 20,000 คนย้ายถิ่นฐานไปสหรัฐอเมริกา
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจของจังหวัดฟรีสลันด์ขึ้นอยู่กับการเกษตรค่อนข้างมาก มีวัว สุนัข และม้าสายพันธุ์ฟรีสลันด์ที่มีชื่อเสียง นอกจากนี้ การท่องเที่ยวยังสร้างรายได้ให้กับจังหวัดจำนวนไม่น้อย เพราะมีทะเลสาบทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ และหมู่เกาะในทะเลเหนือ จังหวัดฟรีสลันด์มีกังหันลมมากถึง 195 กังหัน เป็นสัดส่วนที่ไม่น้อยเทียบกับจำนวนทั้งหมด 1200 กังหันของทั้งประเทศ
วัฒนธรรม > ภาษา

ฟรีสลันด์เป็นเพียงจังหวัดเดียวจากทั้ง 12 จังหวัดของเนเธอร์แลนด์ที่ภาษาถิ่นได้รับการรับรองเป็นภาษาราชการ คือภาษาฟรีเชียตะวันตก โดยก่อนศตวรรษที่ 18 มีการใช้ภาษาฟรีเชียนกันทั่วไปในจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์และจังหวัดโกรนิงเงินอีกด้วย จากการสำรวจในปี ค.ศ. 2007 พบว่า ประชาชนจังหวัดฟรีสลันด์ร้อยละ 54.3 นับว่าภาษาฟรีเชียตะวันตกเป็นภาษาแม่ ซึ่งมากกว่าภาษาดัตช์ (ร้อยละ 34.7) อยู่ไม่น้อยทีเดียว แม้จะมีการใช้งานที่จำกัดเพียงในตัวจังหวัดเท่านั้น ภาษาฟรีเชียตะวันตก เป็นวิชาบังคับในการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาในโรงเรียนของจังหวัด มีการใช้ภาษฟรีเชียควบคู่ไปกับภาษาดัตช์ เพื่อเป็นการอนุรักษ์ภาษา
วัฒนธรรม > กีฬา

กีฬาที่ได้รับความนิยมในจังหวัดคือ สปีดสเก็ต โดยมีผู้เข้าร่วมจำนวนมากในฤดูหนาวหากสภาพอากาศอำนวย คือหนาวเย็นเพียงพอที่จะทำให้น้ำในลำคลองแข็งเป็นน้ำแข็ง มีกิจกรรมที่ได้รับความสนใจอย่างมากคือการแข่งขันทัวร์สเก็ตเอฟสเตเดินโทช (Elfstedentocht) ที่เป็นกิจกรรมสเก็ตทางไกลด้วยระยะทาง 200 กิโลเมตร
กีฬาดั้งเดิมของชาวฟรีเชียนคือกีฬาแฮนด์บอล นอกจากนี้ ยังมีสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงสองทีม ได้แก่ เอสซีคัมบูร์จากเมืองเลวาร์เดิน และเอสซีเฮเรินเวน
ดูเพิ่ม

กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดฟรีสลันด์
| ด ค กจังหวัดในประเทศเนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- | --- |
|  เกลเดอร์ลันด์  โกรนิงเงิน  เซลันด์  เซาท์ฮอลแลนด์  เดรนเทอ  นอร์ทบราแบนต์  นอร์ทฮอลแลนด์  ฟรีสลันด์  เฟลโฟลันด์  ยูเทรกต์  ลิมบูร์ก  โอเฟอไรส์เซิล  |  เกลเดอร์ลันด์  โกรนิงเงิน  เซลันด์  เซาท์ฮอลแลนด์  เดรนเทอ  นอร์ทบราแบนต์  นอร์ทฮอลแลนด์  ฟรีสลันด์  เฟลโฟลันด์  ยูเทรกต์  ลิมบูร์ก  โอเฟอไรส์เซิล  |  |
| ด ค ก เครือราชรัฐบูร์กอญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- | --- |
| สิบเจ็ดมณฑล ในเนเธอร์แลนด์ |  อาร์ตัว (ถึง ค.ศ. 1659)  บราบันต์  เดรนเทอ1  ฟลานเดอร์ส  ฟรีสลันด์1  โกรนิงเงิน1  เกลเดอร์ส1  แอโน  ฮอลแลนด์1  ลิมบวร์ค  ลักเซมเบิร์ก  เมเชเลน  นาเมอร์  โอเฟอไรส์เซิล1  ยูเทรกต์1  เซลันด์1  ซุทเฟิน1  |  |
| เคาน์ตี |  บูร์กอญ2  |  |
| เสรีนคร |  เบอซ็องซง2  |  |
| รัฐบริวาร |  แอนต์เวิร์ป  เบรดา  |  |
 1 จนถึง ค.ศ. 1581  2 จนถึง ค.ศ. 1678 หมวดหมู่ ประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์ รัฐสิ้นสภาพในประเทศเนเธอร์แลนด์ เครือราชรัฐบูร์กอญ รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ภาษากาลิเซีย

ภาษากาลิเซีย (กาลิเซีย: galego) เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยูโรเปียนภาษาหนึ่ง พูดกันในหมู่ประชากรราว 2.4 ล้านคน ส่วนใหญ่อยู่ในกาลิเซียซึ่งเป็นแคว้นปกครองตนเองทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปนที่ซึ่งภาษานี้เป็นภาษาราชการร่วมกับภาษาสเปน ภาษานี้ยังใช้พูดในพื้นที่บางแห่งของแคว้นอัสตูเรียสและแคว้นกัสติยาและเลออนที่อยู่ติดกับแคว้นกาลิเซีย เช่นเดียวกับในชุมชนผู้อพยพชาวกาลิเซียในพื้นที่อื่น ๆ ของสเปน ลาตินอเมริกา (รวมทั้งปวยร์โตรีโก) สหรัฐ สวิตเซอร์แลนด์ และที่อื่น ๆ ในยุโรป
ภาษากาลิเซียสมัยใหม่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มภาษาไอบีเรียตะวันตกซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของกลุ่มภาษาโรมานซ์ที่รวมภาษาโปรตุเกสซึ่งพัฒนาขึ้นในท้องถิ่นจากภาษาละตินสามัญและพัฒนาเป็นภาษาที่นักวิชาการสมัยใหม่เรียกว่าภาษากาลิเซีย-โปรตุเกส การลู่ออกของภาษาถิ่นเป็นที่สังเกตได้ระหว่างรูปแบบทางเหนือและทางใต้ของภาษากาลิเซีย-โปรตุเกสในเอกสารสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 แต่ภาษาถิ่นทั้งสองยังมีความคล้ายคลึงกันมากพอที่จะรักษาความเป็นเอกภาพทางวัฒนธรรมในระดับสูงจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 ซึ่งมีการแต่งคีตกานท์ภาษากาลิเซีย-โปรตุเกสสมัยกลาง การลู่ออกยังคงดำเนินต่อมาจนถึงทุกวันนี้และทำให้เกิดภาษากาลิเซียและภาษาโปรตุเกสดังปัจจุบัน
คลังศัพท์ของภาษากาลิเซียส่วนใหญ่มาจากภาษาละติน แต่ก็มีคำที่มาจากภาษากลุ่มเจอร์แมนิกและเคลต์ในระดับปานกลางท่ามกลางภาษาพื้นเดิมและภาษาข้างเคียงอื่น ๆ นอกจากนี้ยังรับคำจำนวนหนึ่งจากภาษาอาหรับอัลอันดะลุสผ่านทางภาษาสเปนเป็นหลัก
ภาษากาลิเซียได้รับการวางระเบียบอย่างเป็นทางการในแคว้นกาลิเซียโดยราชบัณฑิตยสถานกาลิเซีย (Real Academia Galega) องค์กรอื่น ๆ ที่ไม่ได้รับการสนับสนุนเชิงสถาบันอย่างสมาคมภาษากาลิเซีย (Associaçom Galega da Língua) และบัณฑิตยสถานภาษาโปรตุเกสแห่งกาลิเซีย (Academia Galega da Língua Portuguesa) สนับสนุนจุดยืนที่ว่าภาษากาลิเซียเป็นส่วนหนึ่งของภาษาโปรตุเกส
ฟราโญ ตุจมัน

| จอมพลฟราโญ ตุจมัน |
| --- | --- |
ตุจมันใน พ.ศ. 2538

ประธานาธิบดีแห่งโครเอเชียคนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 22 ธันวาคม พ.ศ. 2533 – 10 ธันวาคม พ.ศ. 2542
ก่อนหน้า: ตัวเขาเอง (ในฐานะประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโครเอเชีย)
ถัดไป:   วลัตกอ ปาวเลติช (รักษาการ)  ซลัตกอ ตอมชิช (รักษาการ)  สติเยปาน เมซิช 
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 เวลิกอเตอร์กอวีชเช ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย
เสียชีวิต: 10 ธันวาคม พ.ศ. 2542 (77 ปี) ซาเกร็บ ประเทศโครเอเชีย
ที่ไว้ศพ: สุสานมิรอกอย ซาเกร็บ ประเทศโครเอเชีย
คู่สมรส: อังกิตซา ตุจมัน
บุตร: 3 คน
บุพการี:   สติเยปาน ตุจมัน  ยุสตินา กมัซ 
ศิษย์เก่า:   สถาบันการทหารเบลเกรด  มหาวิทยาลัยซาดาร์ 
วิชาชีพ: นักการเมือง, นักประวัติศาสตร์, ทหาร
ลายมือชื่อ: 
เว็บไซต์: tudjman.hr
ชื่อเล่น: "ฟรันต์เซ็ก"
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ยูโกสลาเวีย (2479–2504)  โครเอเชีย (2538–2542)
สังกัด: พลพรรคยูโกสลาเวีย (2479–2485) กองทัพประชาชนยูโกสลาเวีย (2488–2504) กองทัพโครเอเชีย (2538–2542)
ประจำการ: 1942–1961 1995–1999
ยศ: พลตรี (พลพรรคยูโกสลาเวีย) จอมพล (กองทัพโครเอเชีย)
ผ่านศึก: สงครามโลกครั้งที่สอง สงครามยูโกสลาเวีย สงครามบอสเนีย

ฟราโญ ตุจมัน (โครเอเชีย: Franjo Tuđman; 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 – 10 ธันวาคม พ.ศ. 2542) เป็นทหารและนักการเมืองของประเทศโครเอเชียซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีคนแรกของโครเอเชียตั้งแต่ พ.ศ. 2533 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมใน พ.ศ. 2542 และเขาเป็นประธานาธิบดีคนสุดท้ายของสาธารณรัฐสังคมนิยมโครเอเชีย เมื่อมีการประกาศเอกราชจากยูโกสลาเวียเมื่อ พ.ศ. 2533
เขาเกิดที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งในเวลิกอเตอร์กอวีชเช ในช่วงที่เขาเป็นวัยรุ่นเขาผ่านสงครามโลกครั้งที่สองและเข้าร่วมกับพลพรรคแห่งยูโกสลาเวีย ต่อมาเขาได้รับรัฐการเป็นทหารประจำกองทัพประชาชนยูโกสลาเวีย จนกระทั่งได้ลาออกจากการเป็นทหารไปและได้ทำหน้าที่เป็นอาจารย์สอนวิชารัฐศาสตร์ประจำมหาวิทยาลัยซาเกร็บและสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยซาดาร์ เขาได้เป็นประธานาธิบดีคนแรกของประเทศโครเอเชียหลังได้รับเอกราชจากยูโกสลาเวีย ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งในช่วงสงครามยูโกสลาเวียซึ่งเขามีบทบาทในสงครามนี้ทั้งในสงครามบอสเนีย สมครามการประกาศเอกราชของโครเอเชีย และการปราบกบฏกรายินาซึ่งเป็นชาวเซิร์บในโครเอเชีย เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเรื่อยมาจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2542 บทบาทของเขาในประวัติศาสตร์ยังคงเป็นที่ถกเถียง โดยฝ่ายที่สนับสนุนเขามองว่าเขามีบุญคุณต่อชาวโครแอตในฐานะผู้ประกาศเอกราชจากยูโกสลาเวีย แต่ฝ่ายที่ต่อต้านเขาได้มองว่าเขาเป็นเผด็จการเบ็ดเสร็จ
ชีวิตช่วงต้น

เขาเกิดที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งในเวลิกอเตอร์กอวีชเชซึ่งอยู่ในภูมิภาคเคอร์วัตสกอซากอริเยซึ่งในขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย หลังจากที่เขาเกิดได้ไม่นานครอบครัวของเขาก็ย้ายถิ่นฐานออกไป เขาเป็นบุตรของสติเยปาน ตุจมัน ซึ่งเป็นสมาชิกพรรคกสิกรแห่งโครเอเชีย และยุสตินา กมัซ เขามีพี่สาว 2 คน คือดานิตซา อานา (เสียชีวิตตั้งแต่ยังเป็นทารก) อิวิตซา และน้องชายอีกหนึ่งคนคือสติเยปาน (ชเตเฟ็ก) เมื่อตุจมันอายุได้เจ็ดปี มารดาของเขาได้เสียชีวิตลงขณะกำลังคลอดบุตรคนที่ห้า วัยเด็กเขาได้รับอิทธิพลจากผู้เป็นบิดาซึ่งมีแนวคิดที่ต่อต้านศาสนา เขาเข้าศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาที่หมู่บ้านของเขาเองตั้งแต่ พ.ศ. 2472 ถึง พ.ศ. 2476 ซึ่งตลอดเวลาที่เขาศึกษาอยู่เขามีผลการเรียนที่ดีเยี่ยม
ต่อมาเขาเข้าศึกษาระดับมัธยมศึกษาใน พ.ศ. 2477 แต่ต้องหยุดเรียนไปเนื่องจากสภาพทางเศรษฐกิจที่ย่ำแย่และไม่มีเงินมากพอที่จะชำระค่าเทอม แต่เพราะความช่วยเหลือจากทางราชการในตำบลและครูที่ปรึกษาของเขา ทำให้เขาได้ศึกษาต่อ เขาฝักใฝ่ลัทธิคอมมิวนิสต์ เป็นเหตุให้เขาถูกจับกุมเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 หลังจากที่เขาเข้าร่วมขบวนของนักศึกษาที่เฉลิมฉลองการปฏิวัติรัสเซีย
เส้นทางการเมือง

เมื่อปี พ.ศ. 2484 โครเอเชียอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐเอกราชโครเอเชียซึ่งเป็นหนึ่งในรัฐหุ่นเชิดของนาซีเยอรมนี เขาจึงเข้าร่วมกับพลพรรคยูโกสลาเวียในช่วงต้นปี พ.ศ. 2485 โดยได้รับการคัดเลือกจากมาร์กอ เบลินิช และบิดาของเขาก็เข้าร่วมด้วย และได้ก่อตั้งสภาต่อต้านฟาสซิสต์แห่งรัฐเพื่อการปลดปล่อยแห่งชาติโครเอเชียขึ้นมา เป็นเหตุให้บิดา น้องชาย และตัวเขาถูกพวกอูสตาเช (กลุ่มลัทธิฟาสซิสต์ที่ปกครองโครเอเชียในเวลานั้น) จับกุมตัว แต่สามารถรอดชีวิตมาได้ยกเว้นน้องชายของเขาคือสติเยปานซึ่งถูกพวกเกสตาโพสังหาร
หลังเสร็จสิ้นสงคราม เขาได้รับราชการทหารและได้รับตำแหน่งในกระทรวงกลาโหมของยูโกสลาเวีย ต่อมาเขาได้รับยศพลตรีก่อนที่เขาจะลาออกไปเป็นอาจารย์สอนวิชารัฐศาสตร์ในมหาวิทยาลัยซาเกร็บ และเขาได้รับปริญญาเอกจากคณะประวัติศาสตร์เมื่อ พ.ศ. 2508 จากมหาวิทยาลัยซาดาร์ ต่อมาเขาจึงมาเป็นนักประวัติศาสตร์และเขาต่อต้านระบอบการปกครองของสาธารณรัฐสังคมนิยมโครเอเชียในเวลานั้น เขาจึงได้เข้าร่วมขบวนการโครเอเชียสปริงซึ่งเรียกร้องให้มีการปฏิรูปการปกครองเสียใหม่ ทำให้เขาถูกทางการจับกุมและถูกจำคุกใน พ.ศ. 2515[ต้องการอ้างอิง] หลังจากนั้นเขาจึงได้อาศัยอยู่อย่างโดดเดี่ยวและสงบจนกระทั่งสิ้นสุดการปกครองระบอบคอมมิวนิสต์ในสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย เขาจึงเข้าสู่เส้นทางการเมืองใน พ.ศ. 2532 ด้วยการก่อตั้งพรรคสหภาพประชาธิปไตยโครเอเชีย ต่อมาพรรคของเขาได้ชนะการเลือกตั้งในโครเอเชีย เขาจึงเป็นประธานาธิบดีโครเอเชียเป็นคนแรก และได้ประกาศเอกราชจากสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียและได้รับเอกราชในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2534 หลังจากผ่านการลงประชามติเห็นชอบจากชาวโครเอเชียร้อยละ 93
เส้นทางการเมือง > ในฐานะผู้นำในช่วงเวลาของสงครามยูโกสลาเวีย

หลังจากที่โครเอเชียได้รับเอกราช ชนชาติเซิร์บซึ่งอาศัยอยู่ในโครเอเชียจำนวนมากได้ก่อการกบฏและตั้งประเทศเซอร์เบียกรายินาขึ้นมา เซอร์เบียกรายินาได้รับการสนับสนุนจากกองทัพยูโกสลาเวีย มีการสู้รบกันมาจนกระทั่งมีการลงนามสนธิสัญญาหยุดยิงใน พ.ศ. 2535 ทว่าสงครามกลับลุกลามไปถึงประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาซึ่งเป็นพันธมิตรของโครเอเชีย แต่ต่อมาความร่วมมือระหว่างบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนากับโครเอเชียได้เกิดปัญหาขึ้น เมื่อรัฐบาลของเขาหันไปสนับสนุนสาธารณรัฐโครเอเชียแห่งเฮิร์ตเซก-บอสเนียระหว่างสงครามโครแอต-บอสนีแอก ซึ่งมีการวิพากษ์วิจารณ์ในเรื่องการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวบอสนีแอกโดยทหารโครแอต ต่อมาเฮิร์ตเซก-บอสเนียก็ถูกยุบรวมกับบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และใน พ.ศ. 2538 เขาได้ลงนามร่วมกับอาลียา อีเซตเบกอวิชเพื่อยุติสงครามโครแอต-บอสเนียกและทั้งสองประเทศได้ร่วมมือกันอีกครั้งเพื่อดำเนินปฏิบัติการพายุซึ่งเป็นการหยุดสงครามในโครเอเชียได้สำเร็จจากการที่สามารถปราบปรามกบฏชาวเซิร์บในโครเอเชีย และเขาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งใน พ.ศ. 2535 ถึง พ.ศ. 2540
ถึงแก่อสัญกรรม

ตุจมันป่วยด้วยโรคมะเร็งตั้งแต่ พ.ศ. 2536 และสุขภาพของเขาได้อ่อนแอลงจนทรุดหนักลงตามลำดับ และได้ถึงแก่อสัญกรรมอย่างสงบในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2542 สิริอายุได้ 77 ปี และมีพิธีศพที่ซาเกร็บและศพของเขาถูกฝังไว้ที่นั่น
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

ชิลี : เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรม (ได้รับเมื่อ พ.ศ. 2537)
อาร์เจนตินา : เครื่องอิสริยาภรณ์นายพลซาน มาร์ติน ผู้ปลดปล่อย (ได้รับเมื่อ พ.ศ. 2537)
อิตาลี : เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี
มาร์ตเซลอ บรอซอวิช

มาร์ตเซลอ บรอซอวิช (โครเอเชีย: Marcelo Brozović; ออกเสียง: [martsělo brǒːzoʋitɕ]; เกิดวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวโครเอเชียที่เล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรฟุตบอลอันนัศร์ ในซาอุดีโปรเฟสชันนัลลีก
ในระดับทีมชาติ บรอซอวิชเป็นตัวแทนของโครเอเชียในการแข่งขันฟุตบอลโลกปี 2014 และ 2018 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
เกียรติประวัติ

ดีนาโมซาเกร็บ
โครเอเชียนเฟิสต์ลีก: 2012–13, 2013–14
โครเอเชียนซูเปอร์คัพ: 2013
โครเอเชีย
ฟุตบอลโลก รองชนะเลิศ: 2018
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
Order of Duke Branimir with Ribbon: 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

Inter Milan official profile เก็บถาวร 2019-03-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มาร์ตเซลอ บรอซอวิช – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
มาร์ตเซลอ บรอซอวิช – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
มาร์ตเซลอ บรอซอวิช ที่ National-Football-Teams.com
สถิติของ มาร์ตเซลอ บรอซอวิช ที่ Soccerbase
ประวัติของ มาร์ตเซลอ บรอซอวิช ที่ BDFutbol
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของอินเตอร์มิลาน  |
| --- | --- |
 1 ซ็อมเมอร์  2 ดึมฟรีส  6 เดอ ไฟร  8 โกเซินส์  9 เจกอ  10 มาร์ติเนซ  11 กอลาร็อฟ  12 Sensi  13 Ranocchia  14 เพรีชิช  18 Asamoah  19 Lazaro  22 มะคีทาเรียน  23 Barella  24 โอนานา  27 Padelli  29 Dalbert  33 D'Ambrosio  36 ดาร์มีอัน(c)  37 Škriniar  46 Berni  77 บรอซอวิช  87 กันเดรวา  90 ลูกากู  93 Di Gennaro  95 Bastoni  ผู้จัดการ: อินซากี
พระราชวังไดโอคลีเชียน

| กลุ่มสิ่งก่อสร้างประวัติศาสตร์แห่งเมืองสปลิท พร้อมด้วย พระราชวังไดโอคลีเชียน Historical Complex of Split with the Palace of Diocletian * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
พระราชวังไดโอคลีเชียน
ประเทศ: สปลิต,  โครเอเชีย
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2522 (คณะกรรมการสมัยที่ 3)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
พระราชวังไดโอคลีเชียน (โครเอเชีย: Dioklecijanova palača, อังกฤษ: Diocletian's Palace) เป็นพระราชวังที่ตั้งอยู่ที่เมืองสปลิตในประเทศโครเอเชีย ที่สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิไดโอคลีเชียนเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4
จักรพรรดิไดโอคลีเชียนทรงสร้างพระราชวังขนาดมหึมาเพื่อเตรียมตัวที่จะใช้เป็นสถานที่สำหรับปลดเกษียณในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 305 ตัวพระราชวังตั้งอยู่ที่บนแหลมสั้น ๆ ทางด้านใต้ของอ่าวของฝั่งทะเลดาลเมเชีย ราว 4 ไมล์จากโซลิน, โครเอเชีย ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดโรมันดาลเมเชีย ภูมิสัณฐานของที่ตั้งลาดเทลงไปทางทะเล ที่ประกอบด้วยสันหินปูนแล่นตามแนวตะวันออกตะวันตก
“พระราชวังไดโอคลีเชียน” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1979
ดูเพิ่ม

มรดกโลก
สถาปัตยกรรมโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระราชวังไดโอคลีเชียน
Robert Adalem's Ruins of the Palace of the Emperor Diocletian at Spalatro in Dalmatia
Diocletian palace tours[ลิงก์เสีย]
Diocletian palace
Diocletian's Palace virtual tour (Croatian Landmarks)
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศโครเอเชีย |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  นครเก่าดูบรอฟนีก  กลุ่มสิ่งก่อสร้างประวัติศาสตร์แห่งสปลิตพร้อมด้วยพระราชวังของจักรพรรดิดิออเกลติอานุส  กลุ่มคริสต์ศาสนสถานมหาวิหารยูเฟรเซียสในศูนย์กลางประวัติศาสตร์ปอเร็ช  นครประวัติศาสตร์ตรอกีร์  อาสนวิหารนักบุญเจมส์ในชิเบนีก  ที่ราบสตารีกราด  สุสานศิลาจารึกหลุมศพสมัยกลาง (สเตชัก)  งานป้องกันของสาธารณรัฐเวนิสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16–17: สตาโตดาแตร์รา – สตาโตดามาร์ตะวันตก  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อุทยานแห่งชาติทะเลสาบปลิตวิตเซ  ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
ลัคเนา

| ลัคเนา लखनऊ   لکھنؤ Lucknow |
| --- | --- |
Clockwise from top: บาราอีมามบารา, สถานีจารพัคหะ, รุมีดาร์วาซา, Hazratganj, โรงเรียนลา มาร์ตีนีเยร์, สวนอัมเพทกรรำลึก
สมญา: City of Nawabs
พิกัด:  26°51′N 80°55′E﻿ / ﻿26.85°N 80.92°E﻿ / 26.85; 80.92
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: อุตตรประเทศ
อำเภอ: ลัคเนา
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Dr. Dinesh Sharma
พื้นที่
 • ตัวเมือง: 2,528 ตร.กม. (976 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ตัวเมือง: 2,750,447 คน
 • ความหนาแน่น: 2,011 คน/ตร.กม. (5,210 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 63.62 คน
 • รวมปริมณฑล: 4,842,116 คน
รหัสไปรษณีย์: 226 xxx
รหัสพื้นที่: 91-522
เว็บไซต์: http://lucknow.nic.in
ลัคเนา (อังกฤษ: Lucknow; เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /ˈlʌknaʊ/; ฮินดี: लखनऊ, ตัวปริวรรตอักษรไทย: ลขนอู, อูรดู: لکھنؤ, Lakhnaū, สัทอักษรสากล: [ˈləkʰnəu]  ( ฟัง)) เป็นเมืองหลวงของรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย มีประชากรหนาแน่นมาก ประมาณ 2.7 ล้านคน และถือเป็นเมืองสายหลักของชุมนุมทางรถไฟที่จะเชื่อมต่อไปรัฐอื่นๆ อีกมากมาย
| ด ค กเมืองหลวงของรัฐและดินแดนสหภาพของประเทศอินเดีย |
| --- | --- |
บริหาร:  อัครตละ  ไอซอล  อมราวตี (โดยพฤตินัย)  เบงคลูรู  โภปาล  ภุพเนศวร  จัณฑีครห์  เจนไน  ดามัน  เดห์ราดูน  ทิสปุระ  คานธีนคร  กังต็อก  ไฮเดอราบาด  อิมผาล  อิฏานคร  ชัยปุระ  ชัมมู (ฤดูหนาว)  การ์คิล (ฤดูหนาว)  กวรัตติ  โกหิมา  โกลกาตา  เลห์ (ฤูดร้อน)  ลัคเนา  มุมไบ  นยารายปุระ  นิวเดลี  ปณชี  ปัฏนา  ปุฑุเจรี  พอร์ตแบลร์  รางจี  ชิลลอง  ชิมลา  ศรีนคร (ฤูดร้อน)  ติรุวนันตปุรัม 
นิติบัญญัติ:  อัครตละ  ไอซอล  อมราวตี  เบงคลูรู  โภปาล  ภุพเนศวร  จัณฑีครห์  เจนไน  ธรรมศาลา (ฤดูหนาว)  เดห์ราดูน (ฤดูหนาว)  ภราฬีเสณ (ฤูดร้อน)  คานธีนคร  กังต็อก  คุวาหาฏี  ไฮเดอราบาด  อิมผาล  อิฏานคร  ชัยปุระ  ชัมมู (ฤดูหนาว)  โกหิมา  โกลกาตา  ลัคเนา  มุมไบ (ฤดูร้อน)  นาคปุระ (ฤดูหนาว)  นิวเดลี  ปัฏนา  ปุฑุเจรี  ปูร์วอริม  รายปุระ  รางจี  ชิลลอง  ชิมลา (ฤดูร้อน)  ศรีนคร (ฤดูร้อน)  ติรุวนันตปุรัม 
ตุลาการ:  อัครตละ  อะห์มดาบาด  อลาหาบาด  อมราวตี  เบงคลูรู  พิลาสปุระ  จัณฑีครห์  เจนไน  กฏกะ  กังต็อก  คุวาหาฏี  ไฮเดอราบาด  อิมผาล  ชพัลปุระ  โชธปุระ  ชัมมู (ฤดูหนาว)  โกชิ  โกลกาตา  มุมไบ  ไนนิตาล  นิวเดลี  ปัฏนา  รางจี  ชิลลอง  ชิมลา  ศรีนคร (ฤดูร้อน)
มีห์ฮาอิล เกิลวาร์ต

| มีห์ฮาอิล เกิลวาร์ต |
| --- | --- |

นายกเทศมนตรีทาลลินน์
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  11 เมษายน ค.ศ. 2019
ก่อนหน้า: ตาวี อาส
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1977-11-24) 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 (46 ปี) เคอเซิลออร์ดา, สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค, สหภาพโซเวียต
เชื้อชาติ: เอสโตเนีย
พรรคการเมือง: Estonian Centre Party
คู่สมรส: อะนัสตาซียา โควาเลนโค-เกิลวาร์ต
วิชาชีพ: นักการเมือง

มีห์ฮาอิล เกิลวาร์ต
มีห์ฮาอิล เกิลวาร์ต (เอสโตเนีย: Mihhail Kõlvart; เกิด 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977) เป็นนักการเมืองชาวเอสโตเนีย ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นนายกเทศมนตรีคนปัจจุบันของกรุงทาลลินน์ เมืองหลวงของประเทศเอสโตเนีย ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2019 หลังจากอดีตนายกเทศมนตรี ตาวี อาส ลาออกจากตำแหน่ง
ประวัติ

เกิลวาร์ตเกิดใน เคอเซิลออร์ดา, สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค โดยมีพ่อเป็นชาวเอสโตเนียชื่อ Ülo Kõlvart และแม่ซึ่งมีเชื้อสายจีนและเกาหลีชื่อ Liidia Kõlvart (née Shek) ทั้งสองพบกันในขณะที่ทั้งคู่เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยมอสโก พ่อของเขาเป็นผู้ก่อตั้งสมาคมเทควันโดแห่งชาติเอสโตเนียในปี 1992 และเป็นประธานคนแรกตั้งแต่ปี 1992 ถึง 1996 ส่วนแม่ของเขาเป็นครู เมื่อลูกของเขา Jaana Kalinistova อายุได้สามขวบ เขาได้ย้ายไปอยู่กับพ่อแม่ที่เอสโตเนีย
เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมทาลลินน์หมายเลข 15 ในปี ค.ศ. 1995 ในเวลาต่อมาเขาได้ศึกษานิติศาสตร์และกฎหมายธุรกิจที่วิทยาลัยสังคมศาสตร์ประยุกต์นานาชาติ LEX ในกรุงทาลลินน์
ประวัติ > อาชีพทางการกีฬา

เกิลวาร์ตสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองในฐานะนักกีฬาชั้นนำระดับประเทศและระดับนานาชาติในสาขามวยสากลคิกบ็อกซิ่งและเทควันโด ซึ่งเขาได้สายดำในดันที่ 5 ตั้งแต่ปี 1993 หลังจากนั้นก็เข้าทำงานเป็นโค้ชเทควันโดในทาลลินน์ ในปี 1996 เขาได้รับเลือกเป็นประธานสมาคมเทควันโดแห่งชาติเอสโตเนียต่อจากพ่อของเขา ในปี 2016 เขาได้เป็นสมาชิกของคณะกรรมการบริหารของคณะกรรมการโอลิมปิกเอสโตเนีย ในปี 2017 ได้รับเลือกเป็นประธานสหพันธ์เทควันโดเอสโตเนีย และในปี 2022 ได้รับ 7 ดัน กิตติมศักดิ์จาก Kukkiwon