stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต กัลยาณมิตร)
รับราชการ

ในปี พ.ศ. 2367 เมื่อกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงแต่งตั้งพระพิชัยวารี (โต) ขึ้นเป็นพระยาพิชัยวารี พระยาพิชัยวารี (โต) ได้ยกที่บ้านเดิมและซื้อบ้านข้าราชการเจ้าสัวและนายภาษีอากรหลายคน สร้างวัดขึ้นใน พ.ศ. 2368 ถวายเป็นพระอารามหลวง โปรดฯ พระราชทานนามว่า"วัดกัลยาณมิตร" พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระพุทธรูปองค์ใหญ่พร้อมทั้งพระวิหารประดิษฐานพระราชทานเพื่อเป็นประธานแก่วัดนี้ด้วย
ต่อมาใน พ.ศ. 2373 เมื่อเจ้าพระยาราชสุภาวดี (สิงห์ สิงหเสนี) ได้เลื่อนขึ้นเป็นเจ้าพระยาบดินทรเดชาว่าที่สมุหนายกแล้ว พระยาพิชัยวารี (โต) จึงได้เลื่อนขึ้นเป็น พระยาราชสุภาวดี เจ้ากรมพระสุรัสวดีกลาง ในสงครามอานัมสยามยุทธ ใน พ.ศ. 2381 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯมีพระราชโองการให้พระยาราชสุภาวดี (โต) ยกทัพจำนวน 10,000 คน ออกไปบูรณะปรับปรุงกำแพงเมืองเสียมราฐขึ้นใหม่ เพื่อป้องการการรุกรานจากญวน และใน พ.ศ. 2388 เมื่อเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) ยกทัพไปกัมพูชา พระยาราชสุภาวดี (โต) ออกไปตั้งอยู่ที่กบินทรบุรีทำหน้าที่คอยส่งเสบียงให้แก่เจ้าพระยาบดินทรเดชา
พระยาราชสุภาวดี (โต) สร้างวัดสมุหประดิษฐารามเพื่ออุทิศให้แก่มารดา เมื่อสร้างเสร็จแล้วจึงได้น้อมเกล้าฯ ถวายเป็นพระอารามหลวง
เมื่อเจ้าพระยาบดินทรเดชาถึงแก่อสัญกรรมใน พ.ศ. 2392 ทำให้ตำแหน่งสมุหนายและตำแหน่งจางวางกรมพระคลังมหาสมบัติว่างลง พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ โปรดฯ ให้พระยาราชสุภาวดี (โต) เป็น พระยาราชสุภาวดีว่าที่สมุหนายก และว่าที่จางวางกรมพระคลังมหาสมบัติด้วย เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชสมบัติใน พ.ศ. 2394 พระราชทานสุพรรณบัฏตั้งพระยาราชสุภาวดี (โต) ว่าที่สมุหนายกขึ้นเป็นเจ้าพระยานิกรบดินทร์ มหินทรมหากัลยาณมิตร อเนกบุญฤทธิประสิทธิธาดา สาธุสิทธิคุณ วิบุลยศุภผล นิพัทธกุศลกิริยาภิรัต ธัญญธนสารสมบัติบริวารสมบูรณ อดุลยเมตยาชวาธยาศัย ศรีรัตนตรัยสรณารักษ อุดมศักดิพิเศษ นาครามาตยเชษฐมหาสมุหนายก สยามโลกดิลกบรมราชมหิศร สกโลตรทิศประเทศาธิบดี มหาราชสีหมุรธาธร อัครมหาดทยวริศรเสนาธิบดี อภัยพิรียบรากรมพาหุ ที่สมุหนายก
บั้นปลายชีวิต

ในพ.ศ. 2402 นายอีซีดูรู ฟรังซิสกู กุยมาราเอส (Isidoro Francisco Guimarães) เจ้าเมืองมาเก๊าของโปรตุเกส นำคณะทูตโปรตุเกสเดินทางมากรุงเทพฯ เพื่อทำสนธิสัญญาฉบับใหม่ เจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต) เป็นหนึ่งในคณะผู้แทนฝ่ายสยามในการทำสนธิสัญญากับโปรตุเกส นำไปสู่สนธิสัญญาสยาม-โปรตุเกสซึ่งมอบสิทธิสภาพนอกอาณาเขตให้แก่โปรตุเกส
เจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต) ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 20 กันยายน ปีกุน พ.ศ. 2406 อายุ 79 ปี ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2407 โปรดเกล้าฯ พระราชทานเพลิงศพเจ้าพระยานิกรบดินทร์ อัฐิของเจ้าพระยานิกรบดินทร์บรรจุอยู่ที่เจดีย์วัดกัลยาณมิตร
ครอบครัว

เจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต) สมรสกับท่านผู้หญิงลิ้ม ปรากฏบุตรธิดาดังนี้
ท้าวสมศักดิ์ (เจ้าจอมมารดาอึ่ง ในรัชกาลที่ 3)
นายอ่าง
ธิดาชื่อ จาด
ธิดาชื่อจัน
พระยาไชยวิชิตฯ (ช่วง)
พระยามหาอำมาตย์ (ชื่น กัลยาณมิตร) บิดาของเจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ (เชย กัลยาณมิตร)
เจ้าพระยารัตนบดินทร์ (รอด กัลยาณมิตร)
ธิดาชื่อ นวล
นอกจากนี้ เจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต) ยังมีบุตรธิดาด้วยภรรยาอื่น ๆ ดังนี้
หลวงเดชนายเวร (ทองอยู่ กัลยาณมิตร) ร่วมในคณะทูตสยามไปกรุงลอนดอนเมื่อ พ.ศ. 2400
พระยาสระบุรี (สุ่ม)
นายด้วง
นายแตงโม
ธิดาชื่อ ม่วง
ธิดาชื่อ พลับ
ธิดาชื่อ สาลี่
ธิดาชื่อ กลาง
ธิดาชื่อ สุก
ธิดาชื่อ ทองจีน
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศเดนมาร์ก ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: DEN
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและสมาพันธ์กีฬาเดนมาร์ก
เว็บไซต์: www.dif.dk (ในภาษาเดนมาร์กและอังกฤษ)
ณ โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 (2021-07-23) – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-08)
นักกีฬา: 108 คน  ใน 16 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีเปิด): Sara Slott Petersen Jonas Warrer
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีปิด): Emma Jørgensen
เหรียญ อันดับ 25:  ทอง 3 เงิน 4 ทองแดง 4 รวม 11 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน
1896 1900 1904 1908 1912 1920 1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
โอลิมปิกซ้อน 1906
ประเทศเดนมาร์กเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ซึ่งเดิมกำหนดให้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นักกีฬาเดนมาร์กเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 ที่เซนต์หลุยส์ ก่อนการแข่งขันจะเริ่มขึ้น DIF ตั้งเป้าเหรียญรางวัลอย่างเป็นทางการไว้ที่ 8–10 เหรียญสำหรับการแข่งขันที่โตเกียว
เดนมาร์กมีนักกีฬา 108 คนใน 16 ชนิดกีฬา นักกีฬาเดนมาร์กคว้าเหรียญรางวัลรวม 11 เหรียญ (3 เหรียญทอง 4 เหรียญเงิน และ 4 เหรียญทองแดง) ที่โอลิมปิกโตเกียว นับเป็นเหรียญทองที่มากที่สุดที่เดนมาร์กได้รับนับตั้งแต่โอลิมปิกฤดูร้อน 1996 และเป็นเหรียญรางวัลสูงสุดเป็นอันดับ 5 ที่โอลิมปิกฤดูร้อน 3 ใน 11 เหรียญรางวัลนี้ได้มาจากการปั่นจักรยาน 2 เหรียญจากการพายเรือแคนู และ 1 เหรียญจากการแบดมินตัน แฮนด์บอล พายเรือ เรือใบ ยิงปืน และว่ายน้ำ
ผู้ได้รับเหรียญรางวัลจากเดนมาร์ก ได้แก่ วิกเตอร์ แอ็กเซลเซ่น ซึ่งคว้าเหรียญทองจากแบดมินตันชายเดี่ยว เขากลายเป็นผู้ได้รับเหรียญทองจากเดนมาร์กคนที่สองจากการแข่งขันแบดมินตัน โดยคนแรกคือ พูล-เอริก โฮเยอร์ ลาร์เซ่น ในปี 1996 เพอร์นิลล์ บลูม อดีตผู้ได้รับเหรียญทอง คว้าเหรียญทองแดงจากว่ายน้ำฟรีสไตล์ 50 เมตรหญิง ซึ่งถือเป็นเหรียญรางวัลโอลิมปิกเหรียญที่สามในอาชีพของเธอ เอ็มมา ยอร์เกนเซ่น ยังคว้าเหรียญรางวัลโอลิมปิกมาได้สามเหรียญ โดยได้เหรียญเงินจากโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และเหรียญทองแดงสองเหรียญจากการพายเรือแคนูในโอลิมปิกปี 2020 แฮนด์บอลทีมชาติเดนมาร์กคว้าเหรียญเงินเหรียญแรกของเดนมาร์กจากแฮนด์บอล โดยก่อนหน้านี้คว้า 4 เหรียญทองมาแล้ว ลัสเซ่ นอร์แมน แฮนเซ่น คว้าเหรียญรางวัลโอลิมปิกเหรียญที่สี่และห้า โดยคว้าเหรียญเงินจากจักรยานเปอร์ซูต ทีมชาย และเหรียญทองจากจักรยานเมดิสัน บุคคลชาย ซึ่งทำให้ฮันเซนเสมอกับนักกีฬาชาวเดนมาร์กที่ได้รับเหรียญรางวัลมากที่สุด โดยเสมอกับนีลส์ ลาร์เซน, เอสกิลด์ เอ็บเบเซน และ ลาร์ส ยอร์เกน แมดเซน
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเดนมาร์กไม่เพียงแต่เป็นตัวแทนของเดนมาร์กเท่านั้น แต่ยังเป็นตัวแทนของประเทศในสังกัดอย่างกรีนแลนด์และหมู่เกาะแฟโรด้วย ซึ่งทั้งสองประเทศไม่มี NOC เป็นของตัวเอง โดยทีมแฮนด์บอลชายคว้าเหรียญเงินไปได้ ทำให้ โยฮัน ฮันเซน นักแฮนด์บอลชาวแฟโรกลายเป็นนักกีฬาชาวแฟโรคนแรกที่คว้าเหรียญรางวัลได้
ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

ข้อมูลเพิ่มเติม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
| เหรียญ | ชื่อ | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Anne-Marie Rindom | Sailing | Women's Laser Radial | 000000002025-08-01-00001 ส.ค. |
| 1 ! ทอง | Viktor Axelsen | Badminton | Men's singles | 000000002025-08-02-00002 ส.ค. |
| 1 ! ทอง | Lasse Norman Hansen   Michael Mørkøv | Cycling | Men's madison | 000000002025-08-07-00007 ส.ค. |
| 2 ! เงิน | Jesper Hansen | Shooting | Men's skeet | 000000002025-07-26-000026 ก.ค. |
| 2 ! เงิน | Lasse Norman Hansen   Niklas Larsen Frederik Rodenberg Rasmus Pedersen | Cycling | Men's team pursuit | 000000002025-08-04-00004 ส.ค. |
| 2 ! เงิน | Amalie Dideriksen   Julie Leth | Cycling | Women's madison | 000000002025-08-06-00006 ส.ค. |
| 2 ! เงิน | men's national handball team, DenmarkDenmark men's national handball team Niklas Landin Jacobsen Magnus Landin Jacobsen Emil Jakobsen Magnus Saugstrup Lasse Svan Hansen Kevin Møller Henrik Møllgaard Mads Mensah Larsen Henrik Toft Hansen Mikkel Hansen Morten Olsen Jóhan Hansen Lasse Andersson Jacob Holm Mathias Gidsel | Handball | Men's tournament | 000000002025-08-07-00007 ส.ค. |
| 3 ! ทองแดง | Joachim Sutton Frederik Vystavel | Rowing | Men's coxless pair | 000000002025-07-29-000029 ก.ค. |
| 3 ! ทองแดง | Pernille Blume | Swimming | Women's 50 m freestyle | 000000002025-08-01-00001 ส.ค. |
| 3 ! ทองแดง | Emma Jørgensen | Canoeing | Women's K-1 200 metres | 000000002025-08-03-00013 ส.ค. |
| 3 ! ทองแดง | Emma Jørgensen | Canoeing | Women's K-1 500 metres | 000000002025-08-05-00015 ส.ค. |
จำนวนนักกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| ยิงธนู | 0 | 1 | 1 |
| กรีฑา | 9 | 8 | 17 |
| แบดมินตัน | 5 | 4 | 9 |
| เรือแคนู | 0 | 4 | 4 |
| จักรยาน | 11 | 7 | 18 |
| ขี่ม้า | 2 | 3 | 5 |
| กอล์ฟ | 2 | 2 | 4 |
| แฮนด์บอล | 14 | 0 | 14 |
| ยูโด | 0 | 1 | 1 |
| เรือพาย | 3 | 6 | 9 |
| เรือใบ | 3 | 5 | 8 |
| ยิงปืน | 2 | 2 | 4 |
| สเกตบอร์ด | 1 | 0 | 1 |
| ว่ายน้ำ | 3 | 8 | 11 |
| เทเบิลเทนนิส | 1 | 0 | 1 |
| มวยปล้ำ | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 57 | 51 | 108 |
บ้านป่ารังงาม

| หมู่บ้านป่ารังงาม |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
หมู่บ้านป่ารังงามที่ตั้งในจังหวัดนครราชสีมาแสดงแผนที่จังหวัดนครราชสีมาหมู่บ้านป่ารังงามหมู่บ้านป่ารังงาม (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)แสดงแผนที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือหมู่บ้านป่ารังงามหมู่บ้านป่ารังงาม (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด:  15°06′22″N 101°33′20″E﻿ / ﻿15.106113°N 101.555590°E﻿ / 15.106113; 101.555590
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครราชสีมา
อำเภอ: ด่านขุนทด
ตำบล: ห้วยบง
การปกครอง
 • ประเภท: หมู่บ้าน
 • ผู้ใหญ่บ้าน: ทองหนัก ภูมิโคกรักษ์
ประชากร
 • ทั้งหมด: 578 คน
 : (ชาย 296 คน หญิง 282 คน)  จำแนกครัวเรือน 183 หลัง
เขตเวลา: UTC+7 (Thailand)
รหัสไปรษณีย์: 30210
เส้นทางคมนาคมหลัก: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2256
แหล่งน้ำสำคัญ: อ่างเก็บน้ำห้วยปราสาทใหญ่, ห้วยปราสาท
1ข้อมูลประชากรหมู่บ้านป่ารังงามจากสำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย เป็นข้อมูลเก่า เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564
หมู่บ้านป่ารังงาม เป็นหมู่บ้านในอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา
ประวัติ

ในอดีต บริเวณบ้านป่ารังงามเป็นป่ารก มีแต่สัตว์ดุร้ายมากมาย ต่อมามีชาวบ้านไทอีสานจากบ้านรังงาม อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ เข้ามาตั้งถิ่นฐาน ต่อมามีชาวบ้านทั้งจากอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น และพื้นที่อื่น ๆ เข้ามาอยู่อาศัยจำนวนหลายครอบครัว ต่อมาชาวบ้านจึงคิดตั้งหมู่บ้าน
แรกเริ่มก่อตั้ง หมู่บ้านป่ารังงาม คือ หมู่ที่ 16 ตำบลตะเคียน อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา
วันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ตำบลหินดาด แยกออกจากตำบลตะเคียน อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา จึงถูกโอนมาเป็นหมู่ที่ 8 ตำบลหินดาด
วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ตำบลห้วยบง แยกออกจากตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา จึงถูกโอนมาเป็นหมู่ที่ 3 ตำบลห้วยบง จนถึงปัจจุบัน
ประวัติ > ที่มาของชื่อ

เนื่องจากในอดีตบริเวณที่ตั้งหมู่บ้านมีต้นรังขึ้นอยู่มาก เป็นป่าเป็นดงอยู่สวยงาม จึงเรียกว่า บ้านป่ารังงาม
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดต่อกับ อ่างเก็บน้ำห้วยปราสาทใหญ่ และหมู่บ้านโปร่งใหญ่ หมู่ที่ 20 ตำบลห้วยบง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ บ้านกุดพญา บ้านนาโคก ตำบลหินดาด และบ้านหนองกราดน้อย หมู่ที่ 2 ตำบลห้วยบง
ทิศใต้ ติดต่อกับ บ้านหินทราย (บ้านหินดาดน้อย) บ้านฝายหลวง ตำบลวังโรงใหญ่ อำเภอสีคิ้ว
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ บ้านโปร่งใหญ่ หมู่ที่ 20 ตำบลห้วยบง อำเภอด่านขุนทด และบ้านวังราง ตำบลวังโรงใหญ่ อำเภอสีคิ้ว
ประชากร

ชาวไทย หรือไทยโคราช เป็นกลุ่มประชากรที่มากเป็นอันดับ 2 ของหมู่บ้าน ซึ่งส่วนมากจะอาศัยอยู่ที่คุ้มทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน ส่วนมากอพยพมาจากตัวอำเภอด่านขุนทด อำเภอสีคิ้ว อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา
ชาวลาว หรือชาวอีสาน เป็นกลุ่มประชากรที่มากที่สุดในหมู่บ้าน ซึ่งส่วนมากจะอาศัยอยู่ที่คุ้มทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน  ชาวอีสานในหมู่บ้านป่ารังงามได้มีการอพยพมาจากหลายแห่ง เช่น อำเภอบัวใหญ่ อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา อำเภอพล อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น อำเภอเมืองชัยภูมิ อำเภอจัตุรัส อำเภอเนินสง่า จังหวัดชัยภูมิ
หมู่บ้านป่ารังงาม มีประชากรทั้งหมด 578 คน แบ่งเป็น ชาย 296 คน หญิง 282 คน ข้อมูล ณ สิ้นปี 2564
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  2560  | 580 | —     |
|  2561  | 576 | −0.7% |
|  2562  | 578 | +0.3% |
|  2563  | 579 | +0.2% |
|  2564  | 578 | −0.2% |
อ้างอิง:กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย
รายชื่อผู้ใหญ่บ้าน

| ชื่อ | วาระการดำรงตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| นายจันหล้า พลฤทธิ์ | พ.ศ. 24**–25** |  |
| นายคูณ เผือดนอก | พ.ศ. 25**–2546 | ถึงแก่กรรม |
| นายมงคล พรมมะลัง | พ.ศ. 2546–2549 | หมดวาระ |
| นายสมโภชน์ หวานน้ำ | พ.ศ. 2549–2553 | หมดวาระ |
| นายทองหนัก ภูมิโคกรักษ์ | พ.ศ. 2553–2562 | ครั้งที่ 1 ลาออก |
| นายบุญมี พาละแพน | พ.ศ. 2562–2563 | ถึงแก่กรรม |
| นายทองหนัก ภูมิโคกรักษ์ | พ.ศ. 2563–ปัจจุบัน | ครั้งที่ 2 |
การศึกษา

โรงเรียนบ้านป่ารังงาม (อนุบาล ถึง ประถมศึกษาปีที่ 6)
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กโรงเรียนบ้านป่ารังงาม
สถานที่สำคัญ

สำนักสงฆ์บ้านป่ารังงาม
วัดป่าฌงโคสามัคคีธรรม
อ่างเก็บน้ำห้วยปราสาทใหญ่
ป่าชุมชนบ้านป่ารังงาม-ฝายหลวง 1152 ไร่
ศาลาประชาคมกลางหมู่บ้าน
บางกอกโอเปร่า

บางกอกโอเปร่า เมื่อปี พ.ศ. 2549 เรื่อง ดาส ไรน์โกลด์
บางกอกโอเปร่า เมื่อปี พ.ศ. 2549 เรื่อง อโยธยา
บางกอกโอเปร่า หรือ อุปรากรกรุงเทพฯ (อังกฤษ: Bangkok Opera) เดิมคือมูลนิธิอุปรากรกรุงเทพฯ ก่อตั้งโดยสมเถา สุจริตกุล ภายใต้การอุปถัมภ์ของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ โดยสมเถามักจะเป็นผู้ประพันธ์ดนตรี-เนื้อร้อง ทำหน้าที่วาทยากรอำนวยเพลง อุปรากรกรุงเทพฯ ยังเป็นผู้สนับสนุนนักประพันธ์ดนตรีและวาทยากรรุ่นเยาว์ ชื่อทฤษฎี ณ พัทลุง มีกลุ่มดนตรีคลาสสิกประจำ คือ วงดุริยางค์สยามฟิลฮาร์โมนิก (Siam Philharmonic Orchestra) และนักร้องประสานเสียงกลุ่มออเฟียสชอยร์คอรัส กรุงเทพฯ (Orpheus Choir of Bangkok)
ผลงานที่เป็นที่สนใจ ได้แก่ อุปรากรไอดา, อุปรากรแม่นาก, อุปรากรอโยธยา ดนตรีคลาสสิกจากวงดุริยางค์สยามฟิลฮาโมนิคออเคสตร้า
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์บางกอกโอเปร่า เก็บถาวร 2010-10-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ไทย)
เว็บไซต์รวมผลงานและประชาสัมพันธ์ เก็บถาวร 2010-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นครินทร์ ชาทอง

| นครินทร์ ชาทองจ> ภ., ท.ช., ร.จ.พ., ท.ม. |
| --- | --- |
เกิด: 15 กันยายน พ.ศ. 2488
เสียชีวิต: 28 ธันวาคม พ.ศ. 2563 (75 ปี)
รางวัล
ศิลปินแห่งชาติ: สาขาศิลปะการแสดง
นครินทร์ ชาทอง (15 กันยายน พ.ศ. 2488 – 28 ธันวาคม พ.ศ. 2563) เป็นครูหนังตะลุงที่มีชื่อเสียงของไทยในอดีต และเป็นศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2550
ประวัติ

สำเร็จการศึกษา ครุศาสตรบัณฑิต จากวิทยาลัยครูสงขลา และ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สงขลา รับราชการเป็นครู
สนใจการแสดงหนังตะลุงมาตั้งแต่อายุ 8 ขวบ โดยการฝึกฝนจากคุณตา คือหนังวอน รัตนศรี ในขณะเรียนหนังสือ ก็ฝึกหนังตะลุงไปด้วย จนถึงปี พ.ศ. 2504 จึงตั้งเป็นคณะ หนังตะลุง ขึ้นเมื่ออายุ 16 ปี จนเป็นที่รู้จัดในนาม หนังนครินทร์ ชาทอง ขวัญใจนักเรียน ต่อมาได้ใช้สื่อพื้นบ้านหนังตะลุงประชาสัมพันธ์ รณรงค์ให้หน่วยงานภาครัฐในเรื่องต่าง ๆ เช่น ต่อต้านยาเสพติด การวางแผนครอบครัว เผยแพร่หนังตะลุงใน ประเทศฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา และประเทศมาเลเซีย เพื่อเผยแพร่วัฒนธรรมไทย สั่งสอนถ่ายทอดศิษย์ ทั้งในและนอกระบบการศึกษาไว้ 209 คน
นครินทร์ ชาทอง ถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2563 สิริอายุรวม 75 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2564 ณ วัดประทุมธาราวาส อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
ผลงานวรรณกรรมหนังตะลุง

การแสดงหนังตลุง รักษาธรรมเนียมการแสดงแบบโบราณ ทุกเรื่องที่ใช้การแสดงสอดใส่แง่คิดและคติสอนใจ สร้างความเข้าใจระหว่างทางราชการกับประชาชน รวมเรื่องที่ใช้การแสดงตั้งแต่เริ่มฝึกฝนถึงปัจจุบัน จำนวน 110 เรื่อง
ผลงานที่เป็นความคิดริเริ่ม

ฟื้นฟูการแสดงหนังตะลุงคน โดยนำเรื่องจากวรรณคดีมาแสดง
ฟื้นฟูหนังตะลุงรุ่นเก่าสร้างโอกาสให้แสดงในงานพิธีต่าง ๆ
เขียนบทหนังตะลุงสำหรัยเด็ก เพื่อนำสื่อหนังตะลุงเข้าสู่การเรียนการสอน โดยยึดผู้เรียนเป็นสำคัญ เช่นเรื่องพระมหาชนก
ออกแบบสร้างรูปหนังตะลุงสำหรับเด็กโดยเฉพาะ
สอนและฝึกให้นักเรียนอ่านทำนองเสนาะเป็นทำนองหนังตะลุง
จัดตั้งชมรมหนังตะลุงจังหวัดสงขลาและยกฐานะชมรมหนังตะลุงจังหวัดสงขลาเป็นสมาพันธ์หนังตะลุงจังหวัดสงขลา
ผลงานด้านการเขียน

เขียนปริญญานิพนธ์ เรื่องศิลปะการแสดงหนังตะลุงในจังหวัดสงขลา เขียนกลอนเฉิลมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี เนื่องในวโรกาสทรงเจริญพระชนมายุ 40พรรษา
แต่งกลอนพร้อมบันทึกเทปเพื่อให้ความรู้เรื่องโรคเอดส์ ตามนโยบายของสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ผ่านสภาวัฒธรรมจังหวัดสงขลา ณ สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทยช่อง 11 จังหวัดสงขลา
เขียนบทกลอนและร่วมกำกับการแสดงละครสั้นในโครงการส่อพื้นบ้านเพื่อสังคมของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ ในรายการทั่วแค้วนแดนใต้
ทำโครงการจัดทำหนังสือตำนานเมืองของอำเภอคลองหอยโข่ง ร่วมกับผู้ทรงคุณวุฒิในอำเภอคลองหอยโข่ง
ผลงานด้านอื่นๆ

ใช้สื่อพื้นบ้านหนังตะลุงเผยแพร่งานประชาสัมพันธ์ หน่วยงานของรัฐ
เป็นวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิและผู้สาธิตการแสดงหนังตะลุงในหน่วยงานต่างๆ
เป็นวิทยากรโครงการสัมมนาพื้นบ้านเพื่อการพัฒนาประชาธิปไตย
เป็นวิทยากรในการประชุมสัมนาดนตรีหนังตะลุงจังหวัดสงขลา
เป็นวิทยากรให้ความรู้เรื่องศิลปะการแสดงหนังตะลุงและการแสดงพื้นบ้านภาคใต้แก่นักเรียนในสถาบันการศึกษาต่างๆในจังหวัดสงขลา
เป็นวิทยากร ณ ศูนย์การศึกษาภาคใต้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์วิทยาเขตปัตตานี เรื่องทิศทางร้อยกรองไทย
เกียรติคุณที่ได้รับ

พ.ศ. 2527 ได้รับเกียรติบัตรจากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ในฐานะบุคลากรเพื่ออนุรักษ์เผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมไทยเมื่อ 11 สิงหาคม 2527
พ.ศ. 2532 ได้รับโล่เกียรติคุณจากผลงานการผลิตสื่อหนังตะลุงต่อต้านยาเสพติด เรื่อง วูบเดียวแห่งชีวิต จากคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ เมื่อ 25 พฤศจิกายน 2532
พ.ศ. 2540 รับพระราชทานเครื่องหมายเชิดชูเกียรติ ผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวัฒนธรรม จากคณะวัฒนธรรมแห่งชาติ เมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2540
พ.ศ. 2548 ได้รับการคัดเลือกให้เป็นครูภูมิปัญญาไทย รุ่นที่ 4 จากสำนักเลขาธิการ สภาการศึกษา เมื่อ 15 สิงหาคม 2548
พ.ศ. 2550 ได้รับการคัดเลือกเป็นศิลปินแห่งชาติ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2542 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
โชติกา วงศ์วิลาศ

| โชติกา วงศ์วิลาศ |
| --- | --- |
เกิด: แวววรีย์ วงษ์ครุธ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 (40 ปี) จังหวัดพัทลุง ประเทศไทย
ชื่ออื่น: โบว์, เนย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อาชีพ:  นักแสดง  นางแบบ  พิธีกร  นักธุรกิจ 
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2550−ปัจจุบัน
ตัวแทน: ช่อง 3 (2550−2560)
ส่วนสูง: 168 cm (5 ft 6 in)
คู่สมรส: จันทร์สิริ มณีฉาย (2559–ปัจจุบัน)
บุตร: 2 คน
อาชีพแสดง
ผลงานเด่น: ปลายรุ้ง (รุ้ง) − เพลิงพราย (2552)  เพลินตา (ตา) − เกมร้ายเกมรัก (2554)  หม่อมหลวงมารตี เทวพรหม (มารตี) − คุณชายพุฒิภัทร (2556)
 
โชติกา วงศ์วิลาศ (เกิด 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น เนย เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ประวัติ

โชติกา วงศ์วิลาศ เกิด 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 ชื่อเล่น เนย ชื่อเดิมก่อนเข้าวงการ คือ โบว์ แวววรีย์ วงษ์ครุธ มีผลงานละครเรื่องแรก คือ เพื่อนซี้ล่องหน ด้านการศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนสตรีพัทลุง ระดับปริญญาตรี คณะวิทยาการจัดการ สาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และระดับปริญญาโท คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา สาขาการจัดการนันทนาการและการท่องเที่ยว จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ด้านชีวิตส่วนตัว เนย โชติกา คบหาดูใจกับ ไฮโซอาร์ม จันทร์สิริ มณีฉาย แฟนหนุ่มนักธุรกิจสำนักพิมพ์ภูมิบัณฑิต ปัจจุบันแต่งงานกันแล้ว พิธีหมั้นวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2559 ที่ โรงแรมพลาซ่าแอทธินี  และ งานฉลองมงคลสมรส วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2559 จัดที่โรงแรมแกรนด์ไฮแอท เอราวัณ ปัจจุบันมีบุตร-ธิดาด้วยกัน 2 คน บุตรคนแรก ชื่อ อคิณ มณีฉาย เป็นเพศชาย บุตรคนที่ 2 ชื่อ ลลิณ มณีฉาย เป็นเพศหญิง
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2551 | ชุมทางเสือเผ่น​ | ครูแป้ง |
| 2552 | เพลิงพราย | ปลายรุ้ง (รุ้ง) |
| 2552 | หัวใจสองภาค | ลินจง |
| 2553 | ทัดดาวบุษยา | ต้อม |
| 2553 | สวย เริ่ด เชิด โสด | ยลดา |
| 2554 | ปลาไหลป้ายแดง | จิรนุช |
| 2554 | เรือนหอรอเฮื้ยน​ | คุณพริ้ง (รับเชิญ)​ |
| 2554 | ทาสรัก | โนรี |
| 2554 | สองผู้ยิ่งใหญ่ | ญาญ่า (รับเชิญ)​ |
| 2554 | เพลิงทระนง | นาฏนรี (นรี) |
| 2554 | กลรักลวงใจ | อสมาภรณ์ (อ้อม) |
| 2554 | เกมร้ายเกมรัก | เพลินตา (ตา) |
| 2555 | แหม่มแก้มแดง | เกตนิการ์ (เกต) |
| 2555 | แววมยุรา | ไลลา |
| 2556 | แม่เปียดื้อ | ลำดวน |
| 2556 | ไอ้คุณผี | สุทธิจิตร |
| 2556 | คุณชายธราธร​ | หม่อมหลวงมารตี เทวพรหม |
| 2556 | คุณชายปวรรุจ | หม่อมหลวงมารตี เทวพรหม |
| 2556 | คุณชายพุฒิภัทร | หม่อมหลวงมารตี เทวพรหม |
| 2556 | คุณชายรณพีร์ | หม่อมหลวงมารตี เทวพรหม |
| 2557 | ลูกทาส | แม่นิ่ม |
| 2557 | คิวบิก | ฟาง เหม่ยจิง |
| 2557 | อย่าลืมฉัน | วานิต้า |
| 2557 | รักออกฤทธิ์ | ระริน |
| 2558 | หนึ่งในทรวง | ส่องแสง |
| 2558 | บุรำปรัมปรา | นางเงือก (รับเชิญ)​ |
| 2558 | พลับพลึงสีชมพู | วินิตา |
| 2559 | ท่านชายกำมะลอ | เพชรพริ้ง |
| 2559 | สายลับรักป่วน | อินทิรา |
| 2559 | กุหลาบตัดเพชร | อิสรียา |
| 2560 | คลื่นชีวิต | พิม |
| 2560 | บัลลังก์ดอกไม้ | วาธิณี (หวาย) |
| 2567 | ขวัญฤทัย | หม่อมหลวงมารตี เทวพรหม (วัยสาว) (รับเชิญ)​ |
ผลงาน > ซิทคอม

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2550 | เพื่อนซี้ล่องหน | ดรีม | ช่อง 3 |
| 2556 | ออฟฟิศพิชิตใจ | เชอรี่ | โมเดิร์นไนน์​ |
ผลงาน > ซีรีส์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | ตอน | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2558 | Club Friday The Series 6 ความรักไม่ผิด | ผิดที่มากรัก | แป้ง | GMM 25 |
| 2566 | Club Friday The Series Love & Belief ความรักกับความเชื่อ | มือที่ 3 | เนย (รับเชิญ)​ | ONE 31 |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | ค่ายผลิต |
| --- | --- | --- | --- |
| 2550 | ผีเลี้ยงลูกคน​ | นุช | พระนครฟิล์ม​ |
ผลงาน > พิธีกร

ผู้หญิงถึงผู้หญิง ช่วง สาระความรู้ ช่อง 3
ชิงร้อยชิงล้าน ซันไชน์ เดย์ ช่อง 3 รับเชิญ 1 ครั้ง (3 พฤศจิกายน 2556)
ดาราตาสับปะรด ช่องเวิร์คพอยท์ (2557) ร่วมกับ ปนัดดา วงศ์ผู้ดี และ เบญจพล เชยอรุณ
เศรษฐีป้ายแดง ไทยรัฐทีวี
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

เปลี่ยนแฟนหลายหน (ไม่ใช่คนหลายใจ) - ฝ้าย Am Fine
หมดเวลาแก้ตัว - รุจ The Star
รางวัล

ดาวเมขลา ครั้งที่ 2 ประจำปี 2557 สาขารางวัลนางร้ายสุดยอดดีเด่นแห่งปี จากละครเรื่อง ลูกทาส (ช่อง3)
Daradaily The Great Awards ครั้งที่ 4 ประจำปี 2014 รางวัลสีสันที่สุดแห่งปี  จากละครเรื่อง ลูกทาส (ช่อง3)
แหล่งข้อมูลอื่น

โชติกา วงศ์วิลาศ ที่อินสตาแกรม
เฟซบุ๊คแฟนเพจเนย โชติกา
ทวิตเตอร์
ยูทูป
พระเจ้าราเชนทรพิกรม ศาหะ

พระเจ้าราเชนทรพิกรม ศาหะ เป็นพระมหากษัตริย์เนปาล พระราชสมภพเมื่อปี พ.ศ. 2356 เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าคีรวาณยุทธพิกรม ศาหะ พระราชสมภพที่กรุงกาฐมาณฑุ ราชอาณาจักรเนปาล 
เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 3 ปี พระราชบิดาพระองค์ คือ พระเจ้าคีรวาณยุทธพิกรม ศาหะ ได้สวรรคต พระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์เนปาลเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2359 นับเป็นพระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์ตั้งแต่ยังน้อยของราชอาณาจักรเนปาล สละราชสมบัติให้ พระเจ้าสุเรนทรพิกรมศาหะ พระราชโอรสของพระองค์ จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์เนปาล เมื่อ พ.ศ. 2390 ครองราชย์ได้ 30 ปี และเสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2421 พระชนมายุได้ 68 พรรษา
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าราเชนทรพิกรม ศาหะ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าคีรวาณยุทธพิกรม ศาหะ |  |   พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาล  (20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2359 — 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2390) |  | พระเจ้าสุเรนทรพิกรมศาหะ |
| ด ค กประมุขแห่งรัฐเนปาล |
| --- | --- | --- |
| กษัตริย์ |  ปฤถวีนารายัณ ศาหะ  ประตาปสิงห์ ศาหะ  รณพหาทุร ศาหะ  คีรวาณยุทธพิกรม ศาหะ  ราเชนทรพิกรม ศาหะ  สุเรนทรพิกรม ศาหะ  ปฤถวี ศาหะ  ตริภูวัน ศาหะ  ชญาเนนทระ ศาหะ  ตริภูวัน ศาหะ  มเหนทระ ศาหะ  พีเรนทระ ศาหะ  ทีเปนทระ ศาหะ  ชญาเนนทระ ศาหะ  |  |
| ประธานาธิบดี |  คิริชา ประสาท โกอิราลา*  ราม วะรัณ ยาทวะ  วิทยาเทวี ภัณฑารี  ราม จันทระ ปูเฑล  |  |
 *รักษาการประมุขแห่งรัฐ  คิริชา ประสาท โกอิราลา*  ราม วะรัณ ยาทวะ
พระเจ้ารณพหาทุร ศาหะ

| พระเจ้ารณพหาทุร ศาหะ |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาล
ครองราชย์: 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2320 — 23 มีนาคม พ.ศ. 2342
รัชสมัย: 21 ปี
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้าประตาปสิงห์ ศาหะ
รัชกาลถัดไป: พระเจ้าคีรวาณยุทธพิกรม ศาหะ
ประสูติ: พ.ศ. 2318 กรุงกาฐมาณฑุ ราชอาณาจักรเนปาล
สวรรคต: พ.ศ. 2348<brกรุง>กาฐมาณฑุ ราชอาณาจักรเนปาล (พระชนมายุ 30 พรรษา)
พระบรมราชินี: สมเด็จพระราชินีราชเรศวรีเทวีแห้งเนปาล สมเด็จพระราชินีสุวรรณประภาแห่งเนปาล สมเด็จพระราชินีกันตะวาตีแห่งเนปาล สมเด็จพระราชินีตริปูรัตน์อันตรัยแห่งเนปาล
พระราชบุตร: พระเจ้าคีรวาณยุทธพิกรม ศาหะ พระโอรสอีก 2 พระองค์และพระธิดา 1 พระองค์
พระเจ้ารณพหาทุร ศาหะ
ราชวงศ์: ราชวงศ์ศาห์
พระราชบิดา: พระเจ้าประตาปสิงห์ ศาหะ
พระราชมารดา: พระนางราเชนทราลักษมีศาหะ
พระเจ้ารณพหาทุร ศาหะ (เนปาล: रणबहादुर शाह) (พ.ศ. 2318 - พ.ศ. 2348) เป็นพระมหากษัตริย์เนปาล เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าประตาปสิงห์ ศาหะที่ประสูติแต่พระนางราเชนทราลักษมีศาหะ พระองค์ทรงครองราชย์ภายใต้การสำเร็จราชการของรานีราเชนทราลักษมีศาหะผู้เป็นพระมารดาและจากนั้นทรงอยู่ใต้การสำเร็จราชการของเจ้าชายบะหะดูร์ศาหะ ผู้เป็นพระปิตุลา ในรัชสมัยนี้ราชอาณาจักรเนปาลได้ขยายอาณาเขตรวมการ์หะวาลและคุมาอน ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของอินเดีย