ไวต์สตาร์ไลน์
อินเตอร์เนชันแนลเมอร์เคนไทล์มารีน > บิกโฟร์ > การสร้าง

วันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1899 สองเดือนหลังจากโอเชียนิกถูกปล่อยลงน้ำ ก็ได้เริ่มวางกระดูกงูของเซลติกที่ฮาร์แลนด์แอนด์โวล์ฟ การต่อเรือดำเนินไปอย่างรวดเร็ว และตามที่ไวต์สตาร์วางแผนไว้ เรือลำใหม่ของบริษัทจะถูกต่อขึ้นในลำดับซ้อนทับกัน ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1900 ขณะที่ตัวเรือของเซลติกกำลังใกล้จะแล้วเสร็จ การต่อเรือลำที่สองชื่อเซดริกก็ได้เริ่มขึ้น เมื่อเรือเซลติกถูกปล่อยลงน้ำในเดือนเมษายน ค.ศ. 1901 ก็ได้สร้างความฮือฮาอย่างมาก เนื่องจากเป็นถือเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลกในแง่ระวางบรรทุกรวม และยังเป็นเรือลำแรกที่ทำลายสถิติความใหญ่ของเกรตอีสเทิร์นที่มีประวัติฉาวโฉ่อีกด้วย เรือลำนี้ใช้เวลาเพียงสี่เดือนในการติดตั้งอุปกรณ์ต่าง ๆ ก่อนจะออกเดินทางเที่ยวแรกจากลิเวอร์พูลในวันที่ 26 กรกฎาคมของปีนั้น เมื่อเริ่มให้บริการ หนึ่งในจุดเด่นที่น่าสนใจที่สุดของเรือลำนี้ก็คือความสามารถในการเดินทะเล มีผู้บันทึกไว้ว่า เรือลำนี้ "มั่นคงดั่งหินยิบรอลตาร์"
ขณะเดียวกัน การต่อเรือเซดริกก็ดำเนินไปตามแผนและถูกปล่อยลงน้ำในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1902 ถึงจะมีความยาวและกว้างเท่ากับเซลติก แต่เรือลำนี้กลับมีน้ำหนักมากกว่าคู่แฝดเพียง 155 ตัน ทำให้กลายเป็นเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลก แม้ทั้งสองจะมีความคล้ายกัน แต่ก็มีความต่างที่เด่นชัด ที่ชั้นหนึ่งบนเซดริกมีห้องน้ำส่วนตัวเพิ่มขึ้น รวมถึงห้องชุดที่แบบห้องโดยสารหลายห้องเชื่อมต่อกันพร้อมห้องนั่งเล่น เรือลำนี้สามารถรองรับผู้โดยสารได้ทั้งหมด 2,600 คน โดยมีจำนวนผู้โดยสารชั้นหนึ่งเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเป็น 350 คน ชั้นสองเพิ่มขึ้นเป็น 250 คน และชั้นสามลดลงเหลือประมาณ 2,000 คน เซดริกเริ่มให้บริการในปลายฤดูหนาวปีนั้น โดยออกเดินทางจากลิเวอร์พูลในเที่ยวแรกของมันในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1903
กระดูกงูเรือลำที่สาม บอลติก ได้ถูกวางที่ฮาร์แลนด์แอนด์โวล์ฟในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1902 ขณะที่การต่อเรือเซดริกยังคงดำเนินไป เหตุการณ์ที่น่าสังเกตอย่างหนึ่งในการต่อเรือลำนี้คือ เมื่อมีการวางกระดูกงูแล้ว ไวต์สตาร์ได้สั่งให้เพิ่มความยาวของเรืออีก 28 ฟุต (8.5 เมตร) การเปลี่ยนแปลงแผนการครั้งนี้ทำให้ผู้สร้างต้องตัดกระดูกงูออกเป็นสองส่วนเพื่อเพิ่มความยาวให้เรือ เหตุผลที่เพิ่มส่วนนี้อาจเป็นเพราะเพื่อเพิ่มพื้นที่สำหรับที่พักผู้โดยสาร ซึ่งทำให้มีจำนวนผู้โดยสารทั้งหมด 2,850 คน แม้ว่าบอลติกจะถูกออกแบบให้มีการจัดที่พักสำหรับผู้โดยสารชั้นสามเหมือนกับเซดริกซึ่งมีจำนวน 2,000 คน แต่จำนวนผู้โดยสารชั้นหนึ่งและชั้นสองของบอลติกนั้นมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด ชั้นหนึ่งเพิ่มจำนวนได้มากถึง 425 คน ขณะที่ชั้นสองสามารถรองรับได้ 450 คน เกือบสองเท่าของเซดริกและสามเท่าของเซลติก ขณะเดียวกัน การเพิ่มความยาวของเรือก็ทำให้ขนาดของเรือเพิ่มขึ้นเป็น 23,884 ตัน ส่งผลให้เรือลำนี้กลายเป็นเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลก บอลติกถูกปล่อยลงน้ำในวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1903 จากนั้นจึงมีการติดตั้งอุปกรณ์ต่าง ๆ และส่งมอบให้แก่ไวต์สตาร์ในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1904 และออกเดินทาเที่ยวแรกในวันที่ 29 มิถุนายน
แม้ว่าเรือสามลำแรกในชั้นจะถูกสร้างและนำมาใช้งานได้โดยไม่มีปัญหา แต่เรือลำที่สี่และลำสุดท้ายคือเอเดรียติก กลับประสบปัญหาล่าช้าในการต่ออย่างมาก ในตอนแรก การต่อนั้นเริ่มขึ้นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1902 ขณะที่บอลติกยังคงอยู่ในระหว่างการต่อ แต่ด้วยความล่าช้าหลายประการ ทำให้การต่อเรือลำนี้ช้าลงมากเมื่อเทียบกับลำอื่นในชั้นเดียวกัน บอลติกถูกปล่อยลงน้ำหลังจากการต่อประมาณ 17 เดือน แต่เมื่อเอเดรียติกถูกปล่อยลงน้ำในเดือนกันยายน ค.ศ. 1906 เรือลำนี้ก็ใช้เวลาในการต่อเกือบ 46 เดือน ซึ่งนานกว่าเรือพี่ลำอื่นถึงสองเท่า การจัดที่พักผู้โดยสารของเรือลำนี้เป็นไปในแนวทางเดียวกับบอลติก โดยให้ความสำคัญกับชั้นโดยสารสองชั้นบนมากขึ้น ขณะที่ยังคงรักษามาตรฐานสูงสำหรับชั้นสาม ความจุผู้โดยสารทั้งหมดของเรือลำนี้ก็เหมือนกับบอลติกคือ 2,850 คน แต่จำนวนในแต่ละชั้นนั้นแตกต่างกัน โดยชั้นหนึ่งเพิ่มขึ้นเป็น 450 คน ชั้นสองเพิ่มขึ้นเป็น 500 คน และชั้นสามลดลงเหลือ 1,900 คน แต่ต่างจากเรือพี่ลำอื่น ๆ เรือลำนี้ไม่สามารถครองตำแหน่งเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลก ณ ขณะที่สร้างเสร็จสมบูรณ์ได้ เนื่องจากระวางบรรทุกรวมของเรืออยู่ที่ 24,451 ตัน ซึ่งน้อยกว่าเรือไคเซอรินโอกุสต์วิกทอเรียของฮัมบวร์คอเมริกาเล็กน้อย โดยลำหลังมีขนาด 24,581 ตันและเริ่มให้บริการก่อนเอเดรียติกถึง 4 เดือน อย่างไรก็ตาม เรือลำนี้จะครองตำแหน่งเรือที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างขึ้นในอังกฤษเป็นเวลาสั้น ๆ กระทั่งเรือลูซิเทเนียของคูนาร์ดเริ่มให้บริการในปีถัดมา เรือลำนี้ออกเดินทางเที่ยวแรกไปยังนิวยอร์กในวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1907 และไม่นานหลังจากนั้นก็ได้รับชื่อเสียงอย่างมากในด้านการตกแต่งภายใน จนถึงขนาดที่หนังสือพิมพ์แท็บลอยด์ชื่อดังของอังกฤษอย่าง The Bystander ได้ขนานนามให้เรือว่า "เรือเดินสมุทรสุดหรู" หนึ่งในนวัตกรรมที่โดดเด่นที่สุดของเรือลำนี้คือการเป็นเรือโดยสารลำแรกที่มีห้องอาบน้ำแบบตุรกีสมัยวิกตอเรียนและสระว่ายน้ำอยู่บนเรือ