stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สตาเดีย
ดูเพิ่ม

McLaughlin, Kevin; Efrati, Amir (กุมภาพันธ์ 7, 2018). "Google May Step Into Gaming With 'Yeti' Streaming Service (อังกฤษ)". The Information. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 22, 2019.
Statt, Nick (มีนาคม 16, 2019). "Everything we think we know about Google's mystery gaming announcement (อังกฤษ)". The Verge. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 16, 2019.
| ด ค กกูเกิล และผลิตภัณฑ์จากบริษัท |
| --- | --- |
บุคลากรหลัก: เอริก ชมิดต์ (ผู้อำนวยการ) เซอร์เกย์ บริน (ผู้ร่วมก่อตั้ง ประธานฝ่ายเทคโนโลยี) แลร์รี เพจ (ผู้ร่วมก่อตั้ง ประธานฝ่ายผลิตภัณฑ์)
โฆษณา: แอดแมนิเจอร์ • แอดสเคป • แอดเซนส์ • แอดเวอร์ไทซิงโพรเฟสชันนัลส์ • แอดเวิดส์ • แอนะลิติกส์ • เช็กเอาต์ • ดับเบิลคลิก
การสื่อสาร: อะเลิตส์ • แคเลนเดอร์ • จีเมล • กรุ๊ปส์ • เควสชันส์แอนด์แอนเซอร์ส • ทรานสเลต • วอยซ์ • กูรู • ไดรฟ์
ซอฟต์แวร์: โครม • โครมโอเอส • เดสก์ทอป • เอิร์ธ • แกเจตส์ • จีเมลโมบายล์ •  คีป • สเก็ตช์อัป • ทูลบาร์
แพลตฟอร์ม: แอกเคาต์ • แอนดรอยด์ • แอปเอนจิน • แอปส์ • บิ๊กเทเบิล • กาจา • โคออป • ไฟล์ซิสเท็ม • เนทีฟไคลเอนต์ • โอเพนโซเชียล • เวฟเฟเดอเรชันโพรโทคอล
เครื่องมือพัฒนา: เอแจ็กซ์เอพีไอส์ • โค้ด • แกเจตส์เอพีไอ • จีเดตา • กูเกิลบอต • กุยซ์ • เว็บเซิร์ฟเวอร์ • เคเอ็มแอล • แมปรีดิวซ์ • พินอิน • สเก็ตช์อัปรูบี • ไซต์แมปส์ • ซัมเมอร์ออฟโค้ด • เทคทอล์ก • เว็บทูลคิต • เว็บไซต์ออปทิไมเซอร์
เผยแพร่สารสนเทศ: บล็อกเกอร์ • บุ๊กมาร์กส • ด็อกส์ • ฟีดเบิร์นเนอร์ • แมปเมกเกอร์ • พาโนรามีโอ • ไซตส์ (จอตสปอต) • ยูทูบ
สืบค้น (เพจแรงก์): เสิร์ชแอปพลิแอนซ์ • ออดิโออินเด็กซิง • บุ๊กเสิร์ช • โค้ดเสิร์ช • เดสก์ทอป • แฟสต์ฟลิป • ไฟแนนซ์ • กูก-411 • อิมเมจเสิร์ช • แผนที่ (สตรีตวิว) • นิวส์ • แพเทนตส์ • พรอดักต์เสิร์ช • สคอเลอร์ • ยูสเน็ต • วิดีโอ • วิดีโอ • เว็บเสิร์ช • วิเคราะห์: อินไซตส์ฟอร์เสิร์ช • เทรนดส์ • เว็บมาสเตอร์ไกด์ไลนส์
ยุติการให้บริการ: แอนเซอรส์ • เบราว์เซอร์ซิงก์ • คลิกทูคอล • ดอดจ์บอล • กูเกิล ก็อกเกิล • ไลฟ์ลี • แมชอัปเอดิเตอร์ • โน้ตบุ๊ก • เพจครีเอเตอร์ • วิดีโอมาร์เก็ตเพลซ • เว็บแอกเซเลอเรเตอร์ • ออร์กัต • เวฟ • โนล • ไอกูเกิล • ไจกุ • เออร์ชิน • ละติจูด • ปีกาซา • ปีกาซาเว็บอัลบัมส์ • เกียส์ • ทอล์ก • รีดเดอร์ • พาวเวอร์มิเตอร์ • เบส • โค้ดเสิร์ช • เฟรนด์คอนเนกต์ • เฮลท์ • อิมเมจเลเบิลเลอร์ • แลปส์ • แพ็ก • เสิร์ชวิกิ • อัปเดตเตอร์ • สตาเดีย
อื่น ๆ: แอลฟาเบต • กูเกิลบอมบ์ • การตรวจพิจารณา • คำวิจารณ์ • กูเกิลไชน่า • กูเกิลดอตอ็อก • กูเกิลเพลกซ์ • ข่าวลวง • ไอ/โอ • เครื่องหมายการค้า • ลูนาร์เอกซ์ไพรซ์ • เวนเชอรส์ • วายฟาย • ไซต์ไกสต์ • กูเกิล ดูเดิล • เอ็กซ์ • กูเกิล ดีปไมด์ • แคลิโก
คำขวัญ: โดนต์บีอีวัล เว็บไซต์: Google.com
งานเปิดตัวสตาเดียอย่างเป็นทางการในช่วงเดือนมีนาคม ปี พ.ศ. 2562
สตีฟ บรูซ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 บรูซขณะเป็นผู้จัดการทีมซันเดอร์แลนด์ในปี 2011
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  สตีเฟน โรเจอร์ บรูซ
วันเกิด:   (1960-12-31) 31 ธันวาคม ค.ศ. 1960 (63 ปี)
สถานที่เกิด:  คอร์บริดจ์ อังกฤษ
ส่วนสูง:  6 ft 0 in (1.83 m)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
สโมสรเยาวชน
1977–1979:  จิลลิงงัม
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1979–1984 |  จิลลิงงัม |  205 |  (29) |
| 1984–1987 |  นอริชซิตี |  141 |  (14) |
| 1987–1996 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  309 |  (36) |
| 1996–1998 |  เบอร์มิงแฮมซิตี |  72 |  (2) |
| 1998–1999 |  เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด |  10 |  (0) |
| รวม |   |  737 |  (81) |
ทีมชาติ
| 1979–1980 |  อังกฤษ เยาวชน |  8 |  (0) |
| 1987 |  อังกฤษ บี |  1 |  (0) |
จัดการทีม
1998–1999:  เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด
1999–2000:  ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์
2001:  วีแกนแอทเลติก
2001:  คริสตัลพาเลซ
2001–2007:  เบอร์มิงแฮมซิตี
2007–2009:  วีแกนแอทเลติก
2009–2011:  ซันเดอร์แลนด์
2012–2016:  ฮัลล์ซิตี
2016–2018:  แอสตันวิลลา
2019:  เชฟฟีลด์เวนส์เดย์
2019–2021:  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
2022:  เวสต์บรอมมิชอัลเบียน
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
สตีเฟน โรเจอร์ บรูซ (อังกฤษ: Steven Roger Bruce; เกิด 31 ธันวาคม ค.ศ. 1960) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษและอดีตผู้เล่นที่เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ค ล่าสุดเขาคุมทีมเวสต์บรอมมิชอัลเบียน
เขาเกิดที่คอร์บริดจ์ นอร์ธัมเบอร์แลนด์ เป็นนักฟุตบอลชายวัยเรียนที่มีแนวโน้มดี แต่ถูกสโมสรฟุตบอลอาชีพหลายแห่งปฏิเสธ เขากำลังจะเลิกเล่นฟุตบอลแต่ได้รับข้อเสนอให้ทดสอบฝีเท้ากับจิลลิงงัม และได้รับสัญญาอาชีพ บรูซลงเล่นให้สโมสรมากกว่า 200 นัดก่อนจะย้ายไปนอริชซิตีในปี ค.ศ. 1984 คว้าแชมป์ลีกคัพในปี ค.ศ. 1985 ในปี ค.ศ. 1987 เขาย้ายไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งเขาประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ ได้แชมป์พรีเมียร์ลีก 3 สมัย เอฟเอคัพ 3 สมัย ลีกคัพ 1 สมัย และยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ 1 สมัย เขายังกลายเป็นผู้เล่นอังกฤษคนแรกของศตวรรษที่ 20 ที่ได้เป็นกัปตันทีมและคว้าดับเบิลแชมป์ แม้จะประสบความสำเร็จในสนาม แต่เขาก็ไม่เคยเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษ นักวิจารณ์ฟุตบอลร่วมสมัยอธิบายว่าเขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นอังกฤษที่ดีที่สุดในยุคทศวรรษที่ 1980 และ 1990 ที่ไม่เคยเล่นให้ประเทศของเขาในระดับชาติเลย
นักฟุตบอลอาชีพ

บรูซได้เล่นให้กับกิลลิงแฮม เป็นสโมสรฟุตบอลสโมสรแรกในชีวิตของเขา ซึ่งบรู๊ซเล่นในตำแหน่งกองหลัง ด้วยความที่เขาเป็นคนรูปร่างใหญ่และมีพละกำลังกับความเร็วสูงของกองหลังในสโมสรทั้งหมด เขาสามารถช่วยสกัดบอลและช่วยโหม่งทำประตูให้ทีมหลายครั้ง และในปี ค.ศ. 1984 บรูซได้ถูกซื้อตัวไปเล่นกับนอริชซิตี และในสามปีที่เขาได้อยู่กับนอริชซิตี เขาได้พัฒนาการเล่นได้อย่างยอดเยี่ยมจึงเป็นความสนใจของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด สโมสรฟุตบอลระดับแนวหน้าจากเมืองแมนเชสเตอร์ ได้ซื้อตัวเขาไปในราคา 4 ล้านปอนด์ โดยอเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ผู้จัดการสโมสร ได้ชื่นชมการเล่นของเขามากและ ได้พัฒนากับฝึกสให้บรูซเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก เพื่อใช้ในยามจำเป็น โดยได้เล่นให้แมนแชสเตอร์ยูไนเต็ดทั้งหมด 309 นัด ทำประตูได้ 36 ประตู แล้วหลังจากนั้น บรูซก็ได้ย้ายไปเล่นให้กับเบอร์มิงแฮมซิตี และเลิกเล่นฟุตบอลกับเชฟฟิลด์ยูไนเต็ด ในปี ค.ศ. 1999 ด้วยวัย 39 ปี
ผู้จัดการทีม

หลังจากเลิกเล่นฟุตบอลในฤดูกาล 1998–99 กับ เชฟฟิลด์ยูไนเต็ด  บรูซก็ได้ตัดสินใจมาสู่อาชีพผู้จัดการทีมต่อโดยได้เป็ผนู้จัดการของเชฟฟิลด์ยูไนเต็ด ต่อในฤดูกาล 1998-99 ซึ่งบรู๊ซได้นำพาเชฟฟิลด์ยูไนเต็ดจบอันดับที่ 8 ในฟุตบอลลีกดิวิชั่น 1 และนำทีมไปสู่รอบที่ 5 ของเอฟเอคัพ แล้วเขาก็ได้ถูกไล่ออกไป และหลังจากนั้นเขาก็ได้ย้ายไปคุมทีมในลีกอังกฤษอีกมากมาย อาทิ ฮันเดอร์สฟิลด์ทาวน์, วีแกนแอธเลติก, คริสตัล พาเลซ, เบอร์มิงแฮมซิตี, ซันเดอร์แลนด์ รวมถึง ฮัลล์ซิตี ในปี ค.ศ. 2012 โดยเฉพาะกับฮัลล์ซิตี บรูซมีสถิติที่ดีเยี่ยม สามารถพาสโมสรเข้าชิงเอฟเอคัพได้ในฤดูกาล 2014 แม้จะเป็นฝ่ายแพ้อาร์เซนอลไปก็ตาม แต่ก็เป็นฝ่ายยิงนำไปก่อนถึง 2–0 อีกทั้งในฤดูกาล 2016–17 ก็นำพาฮัลล์ซิตีกลับมาขึ้นสู่พรีเมียร์ลีกอีกครั้ง แต่ก่อนเปิดฤดูกาลเพียง 3 สัปดาห์ บรูซได้ประกาศลาออกจากตำแหน่ง เนื่องจากผิดหวังผู้บริหารสโมสรที่ไม่มีงบประมาณให้ซื้อตัวผู้เล่นรายใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ Steve Bruce ที่ Soccerbase
Steve Bruce สถิติอาชีพผู้จัดการ ที่ Soccerbase
| ด ค กสโมสรฟุตบอลคริสตัลพาเลซ – ผู้จัดการทีม |
| --- | --- |
 Robson (1905–07)  Goodman (1907–25)  Maley (1925–27)  Mavin (1927–30)  Tresadern (1930–35)  Bromilow (1935–36)  Moyes (1936)  Bromilow (1936–39)  Irwin (1939–47)  Butler (1947–49)  Rooke (1949–50)  Dawes & Slade (1950–51)  Scott (1951–54)  Spiers (1954–58)  G. Smith (1958–60)  Rowe (1960–62)  Graham (1963–66)  Rowec (1966)  Head (1966–72)  Allison (1973–76)  Venables (1976–80)  Walleyc (1980)  Allison (1980–81)  Gradi (1981)  Kember (1981–82)  Mullery (1982–84)  Bassett (1984)  Coppell (1984–93)  A. Smith (1993–95)  Coppell (1995–96)  Bassett (1996–97)  Coppell (1997–98)  Lombardo & Brolinp (1998)  Noades & Lewingtonc (1998)  Venables (1998–99)  ค็อปเปลล์ (1999–2000)  เอ. สมิท (2000–01)  เคมเบอร์c (2001)  บรูซ (2001)  เคมเบอร์ & บูลลิแวนต์c (2001)  ฟรานซิส (2001–03)  เคมเบอร์ (2003)  ไซมอนส์c (2003)  Dowie (2003–06)  Taylor (2006–07)  Symonsc (2007)  วอร์น็อก (2007–10)  Hart (2010)  Burley (2010–11)  Freedman (2011–12)  Lawrence & Flemingc (2012)  Holloway (2012–13)  Millenc (2013)  พูลิส (2013–14)  Millenc (2014)  วอร์น็อก (2014)  Millenc (2014–15)  พาร์ดิว (2015–16)  อัลลาร์ไดซ์ (2016–17)  เดอ บูร์ (2017)  ฮอดจ์สัน (2017–21)  วีเยรา (2021–23)  ฮอดจ์สัน (2023–24)  กลาสเนอร์ (2024–)  (c) = รักษาการ, (p) ผู้เล่น-ผู้จัดการทีม
| ด ค กสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด – ผู้จัดการทีม |
| --- | --- |
 คณะกรรมการจัดสรร (ภายใต้การดูแลของแฟรงก์ วัตต์) (1892–1930)  คันนิงแฮม (1930–35)  มาร์เธอร์ (1935–39)  เซย์มัวร์ (1939–47)  มาร์ติน (1947–50)  เซย์มัวร์ (1950–54)  ลิฟวิงสโตน (1954–56)  เซย์มัวร์ (1956–58)  มิตเทน (1958–61)  น. สมิธ (1961–62)  ฮาร์วีย์ (1962–75)  ลี (1975–77)  ดินนิส (1977)  แม็คฟาล์วc (1977)  แม็คการ์ลีย์ (1977–80)  ฮาร์วีย์c (1980)  ค็อก (1980–84)  ชาร์ลตัน (1984–85)  แม็คฟาล์ว (1985–88)  ซักเก็ตc (1988)  จ. สมิธ (1988–91)  Saxtonc (1991)  อาร์ดิเลส (1991–92)  คีแกน (1992–97)  แม็คเดอร์ม็อตc (1997)  แดลกลีช (1997–98)  คึลลิต (1998–99)  คลากc (1999)  ร็อบสัน (1999–2004)  คาร์เวอร์c (2004)  ซูเนสส์ (2004–06)  โรเดอร์ (2006–07)  เพียร์สันc (2007)  อัลลาไดซ์ (2007–08)  เพียร์สันc (2008)  คีแกน (2008)  ฮิวตันc (2008)  คินเนียร์ (2008–09)  ฮิวตันa (2009)  เชียเรอร์i (2009)  ฮิวตัน (2009–10)  เบียร์ดสลีย์c (2010)  พาร์ดิว (2010–14)  คาร์เวอร์i (2015)  แม็คคลาเรน (2015–16)  เบนิเตซ (2016–19)  บรูซ (2019–21)  โจนส์c (2021)  ฮาว (2021–)  (c) รักษาการ; (a) ทำหน้าที่ในช่วงที่ไม่มีผู้จัดการทีม; (i) = ชั่วคราว
สตีล (บาสเกตบอล)

ในบาสเกตบอล สตีล (อังกฤษ: steal) ใช้เรียกเมื่อผู้เล่นฝ่ายตั้งรับสามารถแย่งลูก ปัดและรับลูก หรือ ปัดลูกบาสเกตบอลไปเข้ามือผู้เล่นอื่นของฝ่ายรับ จากผู้เล่นฝ่ายรุกระหว่างการเลี้ยงลูกหรือส่งลูก ฝ่ายรับต้องไม่ถูกมือผู้เล่นอีกฝ่ายมิฉะนั้นจะถือเป็นฟาล์ว
สตีลไม่ถือเป็นตัววัดที่ดีเสมอไป สำหรับวัดความสามารถในการเล่นตั้งรับของผู้เล่นหนึ่ง ๆ แต่ผู้เล่นมีชื่อเสียงหลายคน เช่น ไมเคิล จอร์แดน หรือ อัลเลน ไอเวอร์สัน ก็มีชื่อในเรื่องการสตีลและนำลูกวิ่งไปทำคะแนน หรือที่เรียกว่า ฟาสต์เบรก (fastbreak)
โดยทั่วไปการ์ดที่มีความคล่องแคล่วว่องไวมักจะทำสตีลได้ดี แต่เซ็นเตอร์บางคน เช่น ฮาคีม โอลาจูวอน (Hakeem Olajuwon) ก็สามารถทำสตีลสูงสุดในทีม และอยู่ในอันดับต้น ๆ ของลีกเอ็นบีเออยู่หลายสมัย
สถิติเกี่ยวกับสตีลในลีกเอ็นบีเอ

หมายเหตุ: เอ็นบีเอเริ่มจดบันทึกสถิติเกี่ยวกับสตีลในฤดูกาล 1973-74 จึงไม่มีข้อมูลผลงานสตีลของผู้เล่นเก่ง ๆ ก่อนหน้านี้
สถิติเกี่ยวกับสตีลในลีกเอ็นบีเอ > สถิติสูงสุดตลอดอาชีพการเล่น

จอห์น สต็อกตัน (John Stockton) - 3265 สตีล (19 ฤดูกาล)
เจสัน คิดด์  (Jason Kidd) - 2559 สตีล (18 ฤดูกาล ปัจจุบันยังเล่นอาชีพอยู่)
ไมเคิล จอร์แดน (Michael Jordan) - 2514 สตีล (15 ฤดูกาล )
สถิติเกี่ยวกับสตีลในลีกเอ็นบีเอ > สถิติสูงสุดในฤดูกาลเดียว

อัลวิน รอเบิร์ตสัน (Alvin Robertson) - 301 สตีล (ฤดูกาล 1985-86 กับทีมซานแอนโตนิโอ สเปอรส์)
ดอน บิวส์ (Don Buse) - 281 สตีล (ฤดูกาล 1976-77 กับทีมอินดีอานา เพเซอรส์)
ไมเคิลเรย์ ริชาร์ดสัน (Michealray Richardson) - 265 สตีล (ฤดูกาล 1979-80 กับทีมนิวยอร์ก นิกส์)
แหล่งข้อมูลอื่น

databaseBasketball.com รวมสถิติ ดราฟ รางวัล และประวัติศาสตร์ ของเอ็นบีเอ
สตู ฮัมม์

สตู ฮัมม์
สตวร์ต สตู ฮัมม์ (อังกฤษ: Stuart "Stu" Hamm) (เกิด 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503) นักดนตรีชาวอเมริกัน เล่นเบสโดยมีชื่อเสียงโด่งดังจากผลการโซโล่ของเขา
ประวัติ

Stuart Hamm เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ปี 1960 เติบโตใน Indiana เขาเติบโตในครอบครัวนักดนตรี (พ่อของเขาเป็นนักศึกษาดนตรีและเขียนหนังสือ textbooks เกี่ยวกับดนตรี แม่ของเขาเป็นนักร้องโอเปร่าและครู ส่วนพี่ของเขาสอนเกี่ยวกับดนตรีคลาสสิกอินเดียทางเหนือ
หลังจากย้ายที่ใหม่ไปยัง Virginia สมัยวัยรุ่น เขาเล่นเบสเริ่มศึกษาสไตล์การเล่นของวง fusion อย่าง Return to Forever, the Mahavishnu Orchestra และดนตรี prog อย่าง Yes และเล่นในวงดนตรี jazz ของโรงเรียน เมื่อเขาอายุได้ 18 ก็สมัครเข้าเรียน Berklee College of Music ที่ Boston ระหว่างนี้เองเขาแวดล้อมไปด้วยนักดนตรีที่มีชื่อต่างๆมากมายเช่น Vai, Steve Smith, Randy Coven, Victor Bailey, Jeff Berlin เป็นต้น Hamm และ Vai มีความสัมพันธ์ที่ดีจนกลายเป็นมือเบสของ Vai (ในช่วงเวลานั้น Vai เล่นกับ Frank Zappa และเป็น David Lee Roth ในเวลาต่อมา) ต่อมาจึงไปยัง California ต้นปี 80 ซึ่งร่วมบันทึกเสียงในอัลบั้ม Flex Able
ต่อมา Hamm ได้พบกับ Joe Satriani และบันทึกเสียงในอัลบั้ม Not of This Earth ปี 1986 อัลบั้ม Surfing with the Alien ปี1987 และยังออกทัวร์กับ Joe อีกด้วย และร่วมเล่นในอัลบั้มต่อมาคือ Dreaming #11 ปี 1988 และ Flying in a Blue Dream ปี 1989 ในระหว่างนี้เองทักษะการเล่นเบสของเขาเป็นที่น่าจดจำของคนในหมู่ผู้ชมกีตาร์ทั้วโลก นอกจากนั้นก็ออกโซโล่อัลบั้ม  Radio Free Albemuth ปี 1988 อัลบั้ม Kings of Sleep ปี 1989 และ อัลบั้ม The Urge ปี 1991 (Hamm ยังร่วมบันทึกเสียงอีกครั้งกับ Vai ในอัลบั้ม Passion and Warfare ปี 1990) ก็เหมือนกับเหล่ามือกีตาร์ส่วนใหญ่ในระยะเวลานี้ มียี่ห้อเครื่องดนตรีชื่อ Kubicki X Factor เป็นภาคับ Hamm
นอกจากความสำเร็จและการให้เกียรติทั้งหลาย ในช่วงยุค 90 เขาก็พบกับวง heavy trioนามว่า GHS (ประกอบไปด้วย Frank Gambale, Hamm และ Steve Smith) และออกอัลบั้ม Show Me What You Can Do ปี1998 Light Beyond ปี 2000 และ GHS 3 ปี 2002 นอกจากนั้น Hamm ยังหาเวลาออกโซโล่อัลบั้ม Outbound ในปี 2000 และออกทัวร์และร่วมบันทึกเสียงกับเพื่อนเก่าอย่าง Satriani (G3: Live in Concert ปี 1997, Crystal Planet ปี 1998 และ  Live in San Francisco ปี 2001) เท่านั้นยังไม่พอ Hamm ยังได้รับเชิญให้ร่วมบันทึกเสียงกับ Richie Kotzen, Adrian Legg, Michael Schenker, Steve Fister, James Murphy เป็นต้น และมีส่วนร่วมในอัลบั้ม tribute ต่างๆเช่น Peter Green (Peter Green Songbook) , Queen (Stone Cold Crazy) , Ozzy Osbourne (Bat Head Soup) , Rush (Working Man) , Aerosmith (Not the Same Old Song and Dance) และ Alice Cooper (Humanary Stew)
ดังที่กล่าวมาข้างต้น Stu Hamm เป็นมือเบสได้รับการนับถือมากมาย เป็นที่รู้จักในงานบันทึกเสียงและงานแสดงสดกับศิลปินมากมายเช่นเดียวกับสไตล์การเล่นชั้นเซียนของเขา เด่นชัดที่สุดก็คงเป็น Joe Satriani ที่ทักษะการเล่นของเขาประจักษ์ทั้ง San Francisco และทั่วประเทศ ปัจจุบันเขาก่อตั้งวงของเขาเองเล่นแนว rock-fusion
ปัจจุบัน บริษัท Fender guitar ผลิตเบสไฟฟ้าที่ออกแบบและอนุมัติโดย Hamm เรียกว่า "Urge" ส่วนเทคนิคการ Slapping, popping และ two-handed tapping มีให้เห็นได้ในวิดีโอสอนของเขา Slap, Pop & Tap for the Bass และ Deeper inside the Bass
หมายเหตุ
ความเป็นมาที่เราได้ยินเสียงคล้ายว่าโห่นั้นมาจาก Steve Vai ปรบมือในไมร์และร้องโห่ว่า Stuuuuuuu การโห่ร้องจึงติดปากมาตั้งแต่บัดนั้น Joe Satriani กล่าวว่าในการแสดงที่ San Francisco พวกเขาโห่ว่า Stu เพราะพวกเขารัก Stuart Hamm
สตีเวน สเตรต

| สตีเวน สเตรท |
| --- | --- |
สเตรตในปี 2016
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1986-03-23) 23 มีนาคม ค.ศ. 1986 (38 ปี)
คู่สมรส: ลินน์ คลอลินส์ (สมรส 2007; หย่า 2013) ดาเรีย เซมโควา (สมรส 2019)
อาชีพ: นักแสดง, นักร้อง, นักเขียน
สตีเวน สเตรท (อังกฤษ: Steven Strait) เกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2529 (ค.ศ.1986) เป็นนักแสดง, นักร้อง, และนักเขียนชาวอเมริกัน เขายังมีผลงานภาพยนตร์เด่นคือ Sky High, 10,000 BC และ Life Like
ประวัติ

สตีเวน สเตรทเกิดและโตในกรีนิชวิลเลจของนิวยอร์ก เริ่มงานแสดงบนเวทีละครนิวยอร์ก และเรียนการแสดงที่ Stella Adler Acting Studio และ Black Nexus Acting Studio เขายังได้ทำงานเป็นนายแบบให้กับช่างภาพชั้นนำอย่างบรูซ เวเบอร์, เฮิร์บ ริทส์, สตีเวน ไคลน์ และทรอย ดูแรน เขาย้ายมาแคลิฟอร์เนียตอนใต้เพื่ออาชีพการแสดง  ได้ทดสอบบทได้รับคัดเลือกให้แสดงใน “Sky High” ในปี 2005  เป็นหนังแอ็คชั่นคอมเมดี้ ในโรงเรียนมัธยมที่ฝึกฝนบรรดาซูเปอร์ฮีโร่ นำแสดงโดยเคิร์ท รัสเซล และเคลลี่ เพรสตัน จากนั้นได้แสดงร่วมกับ แอชลี ซิมพ์สันในภาพยนตร์ไม่มีสังกัดในเรื่อง “Undiscovered” หลังจากนั้นเขาได้แสดงในหนังสยองขวัญเรื่อง “The Covenant”
ในปี 2008 ยังได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง 10,000 BC และในปี 2019 เขาได้รับบทเป็น เฮนรี จากภาพยนตร์เรื่อง Life Like
ชีวิตส่วนตัว

สเตรตได้แต่งงานกับนักแสดงสาวชื่อว่า ลินน์ คลอลินส์ เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 2007 ปัจจุบันทั้งคู่หย่าร้างกันแล้ว และในปี 2019 เขาได้แต่งงานกับแฟนสาวของเขา ดาเรีย เซมโควา นางแบบสาวชาวรัสเซีย
สตูดิโออัลบั้ม

สตูดิโออัลบั้ม (อังกฤษ: Studio album) เป็นอัลบั้มเพลงใหม่ของศิลปิน โดยปกติจะไม่รวมเพลงแสดงสดหรือรีมิกซ์ ถ้ามีจะไม่เป็นเพลงส่วนใหญ่ของอัลบั้ม มักจะเรียกว่า โบนัสแทร็ก และเนื่องจากมีระยะเวลาในการทำงานเป็นธรรมชาติอยู่แล้ว จึงทำให้มีความสละสลวย เทคนิคในภาคผลิตที่ดี เสียงซาวด์เอฟเฟกต์ การใช้วงดนตรีร่วม
ทางอุตสาหกรรมดนตรี สตูดิโออัลบั้มมักจะมีความหมายตรงข้ามกับ อัลบั้มรวมเพลง และอัลบั้มบันทึกการแสดงสด และมักจะมียอดขายสูง อย่างในสหราชอาณาจักร มี 18 อัลบั้ม ใน 24 อัลบั้มของสตูดิโออัลบั้มที่มียอดขายเกิน 2.5 ล้านชุด
ดูเพิ่ม

อัลบั้มบันทึกการแสดงสด
| ด ค กดนตรี |
| --- | --- |
ประวัติ:  ดนตรีสมัยบาโรก  ดนตรีสมัยคลาสสิก  ดนตรีสมัยโรแมนติก  เพลงสมัยนิยม 
ทฤษฎี การประพันธ์:  แนวเพลง  คีตกวี 
การศึกษา:  มานุษยดนตรีวิทยา 
การผลิต:  นักดนตรี  การแสดง  วาทยกร  เนื้อเพลง  เพลง  ซิงเกิล  หน้าเอและหน้าบี  อีพี  คัฟเวอร์  รีมิกซ์  อัลบั้ม รวมเพลง  บันทึกการแสดงสด  สตูดิโอ  รีมิกซ์  ค่ายเพลง  โปรดิวเซอร์เพลง  แซมพลิง  เทคโนโลยีดนตรี 
รายชื่อ:  รายชื่อเครื่องดนตรี 
ดูเพิ่ม:  เครื่องดนตรี  เทศกาลดนตรี  ดนตรีบำบัด 
 หมวดหมู่  สถานีย่อย
สตีเวน โตเกลัง

สตีเวน โทเกลัง (อังกฤษ: Steven Togelang) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 10 ครั้ง ชนะ 2 เสมอ 1 แพ้ 7
ประวัติ

โทเกลังขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 4 ที่ประเทศไทย จากนั้น ไปชกแพ้น็อคเจอร์รี่ พีญาโลซ่า ที่ฟิลิปปินส์ แล้วแพ้น็อคเอเดรียน คัสเปรี่ ที่อินโดนีเซีย จากนั้น โทเกลังหยุดชกไป 6 ปี กลับมาชกอีกครั้งก็ขึ้นชกชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2544 แพ้น็อค เวทย์ ศักดิ์เมืองแกลง ยก 5 โทเกลังขึ้นชกที่อินโดนีเซียอีก 5 ครั้ง ชนะ 2 เสมอ 1 แพ้ 2 ซึ่งเป็นการเสมอกับนรสิงห์ เกียรติประสานชัย จากนั้น โทเกลังมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2547 แพ้น็อค สมศักดิ์ สิงห์ชัชวาล ยก 2 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 19 กันยายน 2544 แพ้น็อค เวทย์ ศักดิ์เมืองแกลง ยก 5
ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 29 เมษายน 2547 แพ้น็อค สมศักดิ์ สิงห์ชัชวาลย์ ยก 2
สกายทีม

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 22 มิถุนายน ค.ศ. 2000 (24 ปี)
สายการบินสมาชิก: 19
ท่าอากาศยานปลายทาง: 1,150+
ประเทศปลายทาง: 175
ปริมาณผู้โดยสาร (ล้าน): 630
ขนาดฝูงบิน: 3,054
สำนักงานใหญ่: อัมสเติลเวน เนเธอร์แลนด์
ผู้บริหาร: อันเดรส โกเนซา (ประธาน) ปาทริค รูซ์ (ซีอีโอ)
คำขวัญ: ดูแลคุณได้มากกว่า (Caring more about you)
เว็บไซต์: www.skyteam.com
สกายทีม (อังกฤษ: Skyteam) เป็นหนึ่งในสามเครือข่ายพันธมิตรสายการบินหลักของโลก ก่อตั้งเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2000 เป็นพันธมิตรสายการบินกลุ่มสุดท้ายที่ก่อตั้งขึ้นจากทั้งสามกลุ่มหลัก ตามหลังสตาร์อัลไลแอนซ์และวันเวิลด์ โดยในปี 2024 กลุ่มพันธมิตรให้บริการผู้โดยสารกว่า 624 ล้านคน เป็นเครือข่ายพันธมิตรที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสอง ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2024 สกายทีมมีสายการบินสมาชิก 19 แห่งจากทั่วโลก และดำเนินการด้วยคำขวัญ ดูแลคุณได้มากกว่า (Caring more about you) นอกจากนี้หลุ่มพันธมิตรยังมีการจัดตั้งเครือข่ายพันธมิตรสำหรับสายการบินขนส่งสินค้าในชื่อ สกายทีมคาร์โก ซึ่งสมาชิกทั้ง 10 สายการบินเป็นสายการบินลูกของสมาชิกสกายทีม กลุ่มพันธมิตรมีสำนักงานใหญ่ในอัมสเติลเวน ประเทศเนเธอร์แลนด์
ณ ปี 2024 สกายทีมบินไปยังจุดหมายปลายทางมากกว่า 1,000 แห่งในกว่า 160 ประเทศ และให้บริการเที่ยวบินมากกว่า 13,600 เที่ยวบินต่อวัน กลุ่มพันธมิตรและสมาชิกมีห้องรับรอง 750 แห่งทั่วโลก
ประวัติ > การก่อตั้งและช่วงแรก

เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2000 ตัวแทนของสายการบินเดลตาแอร์ไลน์ อาเอโรเมฆิโก แอร์ฟรานซ์ และโคเรียนแอร์ ได้จัดการประชุมในนครนิวยอร์กเพื่อก่อตั้งพันธมิตรสายการบินที่สาม สายการบินเหล่านี้ได้กลายมาเป็นสี่สมาชิกแรกก่อตั้งสกายทีม โดยภายหลังการก่อตั้งกลุ่มพันธมิตรได้ให้บริการเที่ยวบิน 6,402 เที่ยวบินต่อวันสู่จุดหมายปลายทาง 451 แห่งใน 98 ประเทศทั่วโลก ในปีเดือนกันยายน ค.ศ. 2000 กลุ่มพันธมิตรได้จัดตั้งพันธมิตรขนส่งสินค้าที่เรียกว่า สกายทีมคาร์โก โดยมีอาเอโรเมกซ์เปรส แอร์ฟรานซ์คาร์โก เดลตาแอร์ดลจิสติก และโคเรียนแอร์คาร์โกเป็นสมาชิกแรกก่อตั้ง ในเดือนถัดมา แชแอ็สอาเช็กแอร์ไลน์ ได้แสดงเจตจำนงในการเข้าร่วมกลุ่มพันธมิตร โดยมีแผนที่จะได้รับสถานภาพสมาชิกในเดือนเมษายนของปีถัดไป
ในวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2001 แชแอ็สอาเช็กแอร์ไลน์ได้เข้าร่วมสกายทีม เป็นสายการบินแรกที่เข้าร่วมพันธมิตรหลังการก่อตั้ง และต่อมาอาลีตาเลียได้เข้าร่วมกลุ่มพันธมิตรเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคมของปีเดียวกัน โดยสถานภาพการเป็นสมาชิกจะมีผลในวันที่ 1 พฤศจิกายนของปีนั้น ในการจัดตั้งกลุ่มสายการบินกับแอร์ฟรานซ์ ทำให้เคแอลเอ็ม สายการบินประจำชาติเนเธอร์แลนด์ยื่นขอเป็นสมาชิกของสกายทีมในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2001 ในปี 2003 เดลตาแอร์ไลน์ได้ทดแทนเดลตาเอกซ์เพรส สายการบินลูก ด้วยซองในานะสมาชิกในเครือของสายการบิน ในปีเดียวกันนั้นสกายทีมยังได้เปิดตัวเว็บไซต์ที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ ซึ่งเน้นไปที่การให้ข้อมูลแก่ผู้โดยสารมากขึ้น เพิ่มการโต้ตอบ และสื่ออื่นๆ
ประวัติ > ค.ศ. 2004: การขยายตัวครั้งใหญ่ครั้งแรก

ในวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 แอโรฟลอตได้ทำบันทึกความเข้าใจกับสกายทีมในเครมลินเกี่ยวกับความตั้งใจในการเข้าร่วมเป็นสมาชิก ภายหลังการยื่นสมัครเป็นสมาชิกในช่วงต้นปี สกายทีมได้แสดงความเห็นว่าแอโรฟลอตไม่ได้ปฏิบัติตามมาตรฐานของกลุ่มพันธมิตร แต่เครือข่ายฐานการบินขนาดใหญ่ของสายการบินทำให้แอโรฟลอตมีความเหมาะสมต่อเครือข่ายพันธมิตร ซึ่งสามารถชดเชยข้อบกพร่องได้
เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ สายการบินที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐประชาชนจีน ได้ลงนามข้อตกลงเบื้องต้นในกว่างโจวในการเข้าร่วมเป็นสมาชิกเต็มตัว หยาน จื้อชิง ประธานของไชนาเซาเทิร์น กล่าวว่า "การลงนามข้อตกลงครั้งนี้ถือเป็นก้าวสำคัญในอนาคตของสายการบินในการปรับตัวให้เข้ากับความต้องการในการพัฒนาและเปิดรับต่อสังคมนานาชาติ ซึ่งจะช่วยเสริมสร้างความร่วมมือระหว่างประเทศและความสามารถในการแข่งขันในระดับโลกของสายการบินให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น"
ในวันที่ 13 กันยายน คอนติเนนตัลแอร์ไลน์ เคแอลเอ็มและนอร์ทเวสต์แอร์ไลน์เข้าร่วมสกายทีม การเข้าร่วมพร้อมกันนี้ถือเป็นการขยายตัวครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์พันธมิตรสายการบิน ซึ่งทำให้สกายทีมแซงหน้าวันเวิลด์เป็นพันธมิตรสายการบินที่ใหญ่เป็นอันดับสอง โดยให้บริการแก่ลูกค้ามากกว่า 341 ล้านคนด้วยเที่ยวบิน 14,320 เที่ยวบินต่อวันไปยังจุดหมายปลายทาง 658 แห่งใน 130 ประเทศ
ประวัติ > ค.ศ. 2005–2006

แม้แชแอ็สอาเช็กแอร์ไลน์จะให้คำมั่นในการช่วยให้มาเลฟฮังกาเรียนแอร์ไลน์เป็นสมาชิกที่เกี่ยวข้องกับสกายทีม แต่มาเลฟได้เลือกที่จะเข้าร่วมวันเวิลด์แทนในช่วงปลายเดือนพฤษภาคม ไม่กี่วันต่อมาสกายทีมได้ประกาศรับสมาชิกใหม่ 4 ราย โดยจะเข้าร่วมในปี 2006 ได้แก่ แอร์ยูโรปา (ได้รับการสนับสนุนจากแอร์ฟรานซ์) โกปาแอร์ไลน์ (ได้รับการสนับสนุนและเป็นเจ้าของบางส่วนโดยคอนติเนนตัลแอร์ไลน์) เคนยาแอร์เวย์ (ได้รับการสนับสนุนและเป็นเจ้าของบางส่วนโดยเคแอลเอ็ม) และตารอม (ได้รับการสนับสนุนจากอาลีตาเลีย) เคนยาแอร์เวย์และแอร์ยูโรปาใช้โปรแกรมสะสมไมล์ ฟลายอิงบลูเดียวกันกับแอร์ฟรานซ์–เคแอลเอ็ม
แอโรฟลอตเข้าร่วมสกายทีมในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2006 ภายหลังขั้นตอนนาน 23 เดือนที่เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2004 (2004-05) โดยนับเป็นสายการบินสัญชาติรัสเซียแห่งแรกที่มีความสัมพันธ์กับเครือข่ายพันธมิตรสายการบินนานาชาติใดๆ แอโรฟลอตได้ยกระดับมาตรฐานการดำเนินงาน โดยผ่านการตรวจสอบความปลอดภัยในการปฏิบัติงานของสมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ ในปีเดียวกันนั้นเดลตาได้ควบรวมกิจการของซองเข้ากับสายการบินแม่ ในเดือนมิถุนายน ได้มีการประกาศว่าปูร์ตูกาเลียแอร์ไลน์จะเป็นผู้สมัครเป็นสมาชิกที่เกี่ยวข้องของสกายทีม แต่ในเดือนพฤศจิกายนตัปแอร์ปูร์ตูกัล ซึ่งเป็นสมาชิกของสตาร์อัลไลแอนซ์ได้เข้าซื้อหุ้นส่วน 99.81% ในสายการบิน ส่งผลให้ต้องยกเลิกการสมัครนั้นไป
ประวัติ > ค.ศ. 2007: การขยายตัว

เมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2007 แอร์ยูโรปา โกปาแอร์ไลน์ และเคนยาแอร์เวย์เข้าร่วมสกายทีมโดยเป็นสมาชิกที่เกี่ยวข้อง ซึ่งเปิดตัวเพื่อรองรับสายการบินในภูมิภาคที่เป็นยุทธศาสตร์สำคัญที่ตั้งใจจะเข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับเครือข่าย ในปีเดียวกันไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ได้เข้าร่วมสกายทีมในวันที่ 15 พฤศจิกายน โดยเป็นสมาชิกลำดับที่ 11 และเป็นสมาชิกแรกในจีน
ประวัติ > ค.ศ. 2008–2009: การออกจากเครือข่ายของสมาชิกและความคิดริเริ่มใหม่

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008 (2008-06) ภายหลังการผนวกกิจการของคอนติเนนตัลแอร์ไลน์เข้าสู่ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ทั้งคอนติเนนตัลและโกปาแอร์ไลน์ประกาศแผนที่จะออกจากสกายทีมและเข้าร่วมสตาร์อัลไลแอนซ์หลังเที่ยวบินสุดท้ายของคอนติเนนตัลกับสกายทีมในวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2009 และทั้งสองสายการบินได้ออกจากเครือข่ายสกายทีมในวันตามที่ประกาศไว้ในเบื้องต้น โดยคอนติเนนตัลเข้าร่วมสตาร์อัลไลแอนซ์ในสามวันต่อมา ในเวลานั้น มีข่าวลือว่าการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวเป็นการเคลื่อนไหวครั้งแรกของคอนติเนนตัลในการควบรวมกิจการกับยูไนเต็ด
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2009 (2009-04) กลุ่มพันธมิตรได้ทำข้อตกลงเบื้องต้นกับเวียดนามแอร์ไลน์ในการที่สายการบินจะเข้าร่วมสกายทีมในปี 2010 และในปีเดียวกันนั้น อาลีตาเลีย-ลิเนเออาเอเรเออิตาลียานีได้เปลี่ยนชื่อเป็นอาลีตาเลีย และกลุ่มพันธมิตรได้ประกาศแผนริเริ่มที่จะมุ่งสู่การบริหารจัดการแบบรวมศูนย์ที่ตั้งอยู่ในอัมสเตอร์ดัม นอกจากนี้แล้วยังได้แต่งตั้งกรรมการผู้จัดการคนใหม่ คือ มารี-โฌแซ็ฟ มาเล พร้อมทั้งระบุไทม์ไลน์สำหรับการเปิดตัวสิ่งอำนวยความสะดวกร่วมกันที่ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์และเปิดตัวลวดลายอากาศยานใหม่
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 (2009-09) โอลิมปิกแอร์ได้ทำข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันกับเดลตาแอร์ไลน์ โดยข้อตกลงนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนการในการเข้าร่วมสกายทีมของโอลิมปิกแอร์และการเสริมสร้างความสัมพันธ์กับคู่กิจการร่วมค้าของเดลตา แอร์ฟรานซ์–เคแอลเอ็ม อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ได้ถูกตัดขาดในปี 2013 หลังจากที่อีเจียนแอร์ไลน์ ซึ่งเป็นสมาชิกสตาร์อัลไลแอนซ์ได้เข้าซื้อกิจการของสายการบิน