stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เบนโซเอไพรีน
แหล่งข้อมูลอื่น

International Chemical Safety Card 0104
National Pollutant Inventory - Polycyclic Aromatic Hydrocarbon Fact Sheet เก็บถาวร 2006-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (PAHs) |
| --- | --- |
2 วง:  อะซูลีน  แนฟทาลีน  1-เมทิลแนปทาลีน 
3 วง:  อะซีแนปทีน  อะซีแนปทิลลีน  แอนทราซีน  ฟลูออรีน  ฟีนาลีน  ฟีแนนทรีน 
4 วง:  เบนโซเอแอนทราซีน  Benzo[c]phenanthrene  ไครซีน  ฟลูออแรนทีน  ไพรีน  Tetracene  Triphenylene 
5 วงขึ้นไป:  Anthanthrene  เบนโซไพรีน  เบนโซเอไพรีน  Benzo[b]fluoranthene  Benzo[ghi]perylene  Benzo[j]fluoranthene  Benzo[k]fluoranthene  Corannulene  Coronene  Dicoronylene  Helicene  Pentacene  Hexacene  เฮปตาซีน  โอวาลีน  พิซีน  เพอรีลีน  เตตระฟีนิลลีน  Diindenoperylene
อโณมา ศรัณย์ศิขริน

| อโณมา ศรัณย์ศิขริน |
| --- | --- |
อโณมา ขณะถ่ายแบบให้กับนิตยสาร GIRL (พ.ศ. 2539)
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 27 ธันวาคม พ.ศ. 2522 (44 ปี) เมจิ ยามากุชิ
คู่สมรส: ศุภกิจ ตังทัตสวัสดิ์  (2550–2553; เลิกรา)   เควิน คุ๊ก (2553–ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง นางแบบ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2538 - ปัจจุบัน
ThaiFilmDb
อโณมา คุ๊ก ชื่อเดิม อโณมา ศรัณย์ศิขริน หรือ เมจิ ยามากุชิ เป็นลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น เข้าสู่วงการบันเทิงเนื่องจากมีใบหน้าที่แปลกตาเป็นเอกลักษณ์ จึงมีผู้ชักชวนไปถ่ายโฆษณา ต่อมาได้แสดงภาพยนตร์อีก 3 เรื่องคือ ชื่ออุ้ม...มีบุญมานำหน้า, ไนน์ตี้ช็อค เตลิดเปิดโลง และเพื่อเพื่อน เพื่อฝัน เพื่อวันเกียรติยศ ขณะแสดงภาพยนตร์ได้ใช้ชื่อ เมภูมิ ยามากูจิ นอกจากนี้ ยังมีงานเดินแบบ ถ่ายแบบ และงานพิธีกร
ประวัติ

อโณมา ศรัณย์ศิขริน (ชื่อเล่น: เมจิ) เป็นที่รู้จักในชื่อ เมจิ อโณมา เกิดเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น เธอเป็นทั้งนักแสดง นางแบบ และนักร้องชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงเนื่องจากมีใบหน้าที่แปลกตาเป็นเอกลักษณ์ จึงมีผู้ชักชวนไปถ่ายโฆษณา
เมจิเริ่มเป็นที่รู้จักอย่างมากจากการเป็นหนึ่งในพิธีกรรายการ ทีนทอล์ค ช่วง มันไม่เม้ม ทางช่อง 5 รายการวัยรุ่นในอดีตช่วงยุค90 มีพิธีกรเป็นจำนวนมาก อาทิ ชาคริต แย้มนาม, เรย์ แมคโดนัลด์, ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์, แองจิล่า แกรนท์, ไดอาน่า จงจินตนาการ, บัวชมพู ฟอร์ด เป็นต้น แต่ปัจจุบันรายการนี้ยุติการออกอากาศไปแล้ว
นอกจากนี้ยังได้ออกอัลบั้ม ร่วมกับพิธีกรรายการทีนทอล์ค ได้แก่ แองจิล่า แกรนท์, ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์, โอลิเวอร์ เฟเวอร์ และ ลูกเกด ภายใต้อัลบั้ม "TeenTrax 2T" ออกเมื่อพ.ศ. 2542 โดยเพลงที่ได้ขับร้องในอัลบั้มได้แก่ ดาว ดาว และเพลง คู่ คู่
ด้านชีวิตส่วนตัว จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะบริหารจิตวิทยา มหาวิทยาลัยมหิดล อโณมา ได้ผ่านการสมรสกับ ศุภกิจ ตังทัตสวัสดิ์ นักแสดง และนักร้องชาวไทย เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2550 ห้องบอลรูม ที่โรงแรมแชงกรีลา ต่อมาในปี 2553 ได้ออกมาแถลงข่าวว่าได้เลิกรากันแล้ว  ต่อมาได้ให้สัมภาษณ์พร้อมเปิดตัวแฟนใหม่รุ่นพ่อ เป็นหนุ่มต่างชาติชาวออสเตรเลีย นามว่า "เควิน คุ๊ก" อายุห่างกันถึง 21 ปี เพิ่งคบหาได้ไม่นาน เพื่อนแนะนำให้รู้จักกัน พร้อมขอใช้เวลาเรียนรู้ จนเข้าสู่พิธีวิวาห์ และได้เปลี่ยนมาใช้นามสกุลของสามี เป็น นาง อโณมา คุ๊ก
ปัจจุบัน อโณมาได้ผันตัวเองเข้าสู่วงการสุขภาพและความแข็งแรง และเธอรับสอน Workshop เรื่องอาหาร การออกกำลังกาย ตามมหาวิยาลัย หรือหน่วยงานรัฐบาล เรียกได้ว่าเธอหันมาเอาดีด้านดูแลรักษาสุขภาพนั่นเอง
ผลงาน > ภาพยนตร์

ชื่ออุ้ม...มีบุญมานำหน้า รับบท...นิดหน่อย (พ.ศ. 2539)
ไนน์ตี้ช็อค เตลิดเปิดโลง รับบท...เมจิ (พ.ศ. 2540)
เพื่อเพื่อน เพื่อฝัน เพื่อวันเกียรติยศ รับบท...ฟ้า (พ.ศ. 2540)
เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย รับบท...เมจิ (พ.ศ. 2549)
ผลงาน > ละครยาว

ปัญญาชนก้นครัว ช่อง 3 (พ.ศ. 2548)
ผลงาน > ละครชุด

Great Men Academy สุภาพบุรุษสุดที่เลิฟ รับบท...ครูเคท (รับเชิญ) (พ.ศ. 2562)
ผลงาน > พิธีกร

พิธีกรรายการทีน ทอล์ค ทางช่อง 5
พีธีกรรายการเซเว่นทีน ทางช่อง 7
พิธีกรรายการคู่ขาปาท่องโก๋ ทางช่อง 7
ผลงาน > เพลง

อัลบั้ม "TeenTrax 2T" สังกัดแกรมมี่ (พ.ศ. 2542)
ผลงาน > มิวสิควีดีโอ

แสดงมิวสิควีดีโอเพลง ลองซิจ๊ะ ของ ธงไชย แมคอินไตย์
แสดงมิวสิควีดีโอเพลง สิ่งสำคัญ ของ ดา เอ็นโดฟิน
ผลงาน > ผลงานอื่น

มีทั้งผลงานเดินแบบ ถ่ายแบบ
ถ่ายโฆษณาชุดชั้นใน ซาบีน่า
เจ้าชายนิราชันพีรพิกรมศาหเทวะ

เจ้าชายนิราชันพีรพิกรมศาหเทวะ (เนปาล: निराजन बीर विक्रम शाह; 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 – 1 มิถุนายน พ.ศ. 2544) เป็นเจ้าชายแห่งเนปาล พระอนุชาของมกุฎราชกุมารดิเพนทรา ซึ่งเป็นผู้ก่อเหตุ ในเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์เนปาล พ.ศ. 2544 ซึ่งเจ้าชายนิรซัน และพระบรมวงศานุวงศ์  ถูกสังหารในงานเลี้ยงพระกระยาหารอาหารค่ำในปี 2544 เจ้าชายนิรซันอยู่ในลำดับที่ 2 ในราชบัลลังก์ต่อจากมกุฎราชกุมารดิเพนทรา
การศึกษาและความสนพระราชหฤทัย

พระองค์ทรงได้รับการศึกษาที่โรงเรียนพุทธนิลกัณฐะ กรุงกาฐมาณฑุ และโรงเรียนมัธยมอีตัน ทรงจบการศึกษาปริญญาศิลปศาสตร์บัณฑิต จากวิทยาลัยการจัดการกรุงกาฐมาณฑุ พระองค์สนพระราชหฤทัยกีฬาโดยเฉพาะกีฬาว่ายน้ำ
สิ้นพระชนม์

เจ้าชายนิราชัน เป็นหนึ่งในเหยื่อของเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์เนปาล พ.ศ. 2544 พร้อมกับพระราชชนก พระราชชนนี พระเชษฐา พระเชษฐภคีนี และพระบรมวงศานุวงศ์
เกียรติประวัติ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เหรียญเงินที่ระลึก ในสมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ.2540
ฮาจิเมะ ทาบาตะ

| ฮาจิเมะ ทาบาตะ |
| --- | --- |
田畑 端
ฮาจิเมะ ทาบาตะ ในปี 2016
เกิด:  (1971-05-05) 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1971 (53 ปี) จังหวัดอิวาเตะ ประเทศญีปุ่น
สัญชาติ: Japanese
อาชีพ: ผู้กำกับวิดีโอเกมของสแควร์เอนิกซ์
ฮาจิเมะ ทาบาตะ (田畑 端) เป็นผู้กำกับเกมชาวญี่ปุ่นสังกัดสแควร์เอนิกซ์ เขาเป็นหัวหน้าแผนกธุรกิจที่ 2 ของบริษัท และเป็นสมาชิกคณะทำงานของเกมซีรีส์ ไฟนอลแฟนตาซี
ผลงาน

| ปีวางจำหน่าย | ชื่อ | เครื่องเล่น | การมีส่วนร่วม |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999 | Monster Rancher 2 | PlayStation | ผู้กำกับเหตุการณ์ |
| 1999 | Deception III: Dark Delusion | PlayStation | ผู้กำกับเหตุการณ์ |
| 2004 | Before Crisis: Final Fantasy VII | เกมโทรศัพท์ | ผู้กำกับ |
| 2005 | Last Order: Final Fantasy VII | อนิเมะ | ช่วยเหลือพิเศษ |
| 2007 | Crisis Core: Final Fantasy VII | PlayStation Portable | ผู้กำกับ |
| 2009 | Kingdom Hearts Coded | เกมโทรศัพท์ | ผู้กำกับร่วม |
| 2010 | The 3rd Birthday | PlayStation Portable | ผู้กำกับ |
| 2011 | Final Fantasy Type-0 | PlayStation Portable | ผู้กำกับ |
| 2014 | Final Fantasy Agito | iOS, Android | ผู้อำนวยการสร้าง |
| 2015 | Final Fantasy Type-0 HD | PlayStation 4, Xbox One, Windows | ผู้อำนวยการสร้าง, ผู้กำกับ |
| 2015 | Final Fantasy: Brave Exvius | iOS, Android | ช่วยเหลือพิเศษ |
| 2016 | Kingsglaive: Final Fantasy XV | ภาพยนตร์ | โปรดิวเซอร์ |
| 2016 | Final Fantasy XV | PlayStation 4, Xbox One | ผู้กำกับ |
| 2017 | King's Knight: Wrath of the Dark Dragon | iOS, Android | ช่วยเหลือพิเศษ |
| 2017 | Itadaki Street: Dragon Quest and Final Fantasy 30th Anniversary | PlayStation 4, PlayStation Vita | ช่วยเหลือพิเศษ |
| 2017 | Final Fantasy Dimensions II | iOS, Android | ช่วยเหลือพิเศษ |
| 2017 | Monster of the Deep: Final Fantasy XV | PlayStation 4 (PlayStation VR) | ผู้อำนวยการสร้าง |
| 2018 | Dissidia Final Fantasy NT | PlayStation 4 | ช่วยเหลือพิเศษ |
| 2018 | Final Fantasy XV: Pocket Edition | iOS, Android | ผู้อำนวยการสร้าง |
เจ้าราชบุตร (น้อยดาวแก้ว ณ ลำพูน)

| เจ้าราชบุตร (น้อยดาวแก้ว ณ ลำพูน) |
| --- | --- |
 เจ้าราชบุตรดาวแก้ว
เจ้าราชบุตรแห่งนครลำพูน
ประสูติ: พ.ศ. 2409
พิราลัย: 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2444 (35 ปี)
ราชวงศ์: ทิพย์จักร
ราชสกุล: ณ ลำพูน
พระบิดา: เจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์
พระมารดา: แม่เจ้าบุเทวี
เจ้าราชบุตรดาวแก้ว หรือ เจ้าน้อยดาวแก้ว (พ.ศ. 2409- พ.ศ. 2444) เป็นราชบุตรในเจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 7 กับแม่เจ้าบุเทวี
พระประวัติ

เจ้าน้อยดาวแก้ว เป็นราชบุตรองค์ที่ 7 ในเจ้าหลวงดาราดิเรกรัตน์ไพโรจน์ เจ้าผู้ครองนครลำพูน กับแม่เจ้าบุ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2409 เมื่อเยาว์วัยได้บรรพชาเป็นสามเณร และเข้าศึกษาที่วัดพระเจดีย์หลวง จนสำเร็จการศึกษาจึงได้ลาสิกขาออกมาอาศัยอยู่กับเจ้าบิดา
เจ้าน้อยดาวแก้ว ได้เข้ารับราชการเป็นเสมียนคลัง เมื่อปี พ.ศ. 2422 และในปี พ.ศ. 2430 ได้ไปรับราชการเป็นข้าหลวงกองแผน ไปตรวจเขตแดน หลังจากกลับจากตรวจเขตแดนก็ได้ลาออกจากหน้าที่ราชการ และในปี พ.ศ. 2436 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น "เจ้าราชบุตร" ชื่อว่า "เจ้าราชบุตรดาวแก้ว" และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ วิจิตราภรณ์ 1 ดวง กับเครื่องยศ คือ พานเงิน เครื่องในเงินถมยาเขียว คนโทเงินถมดำ กระโถนเงินถมดำ และกลับไปรับราชการที่นครลำพูน
ในปีถัดมาได้รับแต่งตั้งให้รับราชการทหารประจำนครลำพูน และได้รับพระราชทานเหรียญรัชฎาภิเศก เหรียญประพาศมาลา ในปี พ.ศ. 2441 จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2443 ได้รับแต่งตั้งเป็นเสนาทหารยศชั้น ตรี
เจ้าราชบุตรดาวแก้ว ป่วยด้วยโรคฝี ในปลายปี พ.ศ. 2443 และถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2444 เวลาทุ่มเศษ และมีพิธีศพตามประเพณีเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2444
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2436 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์มงกุฎไทย (บ.ม.)
พ.ศ. 2441 -  เหรียญรัชฎาภิเศกมาลา
พ.ศ. 2441 -  เหรียญประพาสมาลา
เฉลิม นาคีรักษ์

| เฉลิม นาคีรักษ์ ป> ม., ท.ช., ร.จ.พ. |
| --- | --- |
เฉลิม นาคีรักษ์ ศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2530 สาขาจิตรกรรม
เกิด: 21 กันยายน พ.ศ. 2460 จังหวัดอุบลราชธานี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 2 ธันวาคม พ.ศ. 2545 (85 ปี)
อาชีพ: นักเขียน จิตรกร
สัญชาติ:  ไทย
ช่วงปีที่ทำงาน: พ.ศ. 2477 - 2545
ศาสตราจารย์พิเศษ เฉลิม นาคีรักษ์ (21 กันยายน พ.ศ. 2460 – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2545) เป็นศิลปินอาวุโสคนสำคัญด้านจิตรกรรมซึ่งเป็นที่ยอมรับนับถือในวงการศิลปะและศิลปศึกษาโดยทั่วไป
ประวัติและการศึกษา

เฉลิม นาคีรักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2460 ที่อำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี มีผลงานดีเด่นทั้งในแบบศิลปะสมัยใหม่และศิลปะแบบประเพณีประยุกต์ ผลงานส่วนใหญ่เกี่ยวกับชีวิตและประเพณีไทยมีความยึดมั่นและศรัทธาในศิลปะได้สร้างสรรค์ผลงานต่อเนื่องกันมาเป็นเวลายาวนานเกือบ 50 ปี มีผลงานแพร่หลายทั้งในและต่างประเทศ เคยได้รับรางวัลในการประกวดศิลปกรรมหลายครั้งและหลายแห่ง ในด้านการถ่ายทอดวิชาความรู้ทางศิลปะนั้น เฉลิม นาคีรักษ์ ได้เป็นอาจารย์สอนวิชาศิลปะที่วิทยาลัยเพาะช่างเป็นเวลา 37 ปี มีศิษย์เป็นจำนวนมากทั่วประเทศ ได้รับราชการโดยตลอดมา จนได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการวิทยาลัยเพาะช่างและเป็นคณบดีคณะศิลปกรรมวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา วิทยาเขตเพาะช่าง เมื่อเกษียณอายุราชการแล้ว ได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์พิเศษในสถาบันดังกล่าว เฉลิม นาคีรักษ์ ได้นำเอาผลงานศิลปะและวิชาการบริการแก่สังคมตลอดเวลาอันยาวนาน เป็นผู้บุกเบิกศิลปะยุคปัจจุบันคนสำคัญคนหนึ่ง นับเป็นศิลปินที่ดำรงชีพและสร้างสรรค์ผลงานศิลปะอันเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวมด้วยจริยวัตรที่ดีงามและเป็นคนวาดรูปพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเจ้าอยู่หัว
เฉลิม นาคีรักษ์ ได้รับการศึกษาจนจบระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนในจังหวัดบ้านเกิด ด้วยความที่เป็นผู้ที่มีความสนใจในทางศิลปะเป็นพิเศษมาตั้งแต่เด็ก ๆ จึงตัดสินใจเดินทางเข้ากรุงเทพเพื่อเข้าเรียนวิชาศิลปะที่โรงเรียนเพาะช่างเมื่อ พ.ศ. 2477 ได้ศึกษาอยู่เป็นเวลา 4 ปี จนสำเร็จจึงได้เข้าศึกษาต่อวิชาครูประถมที่โรงเรียนฝึกหัดครูประถมพระนครอีก 1 ปี จากนั้นก็ได้ไปเข้ารับการอบรมวิชาทฤษฎีศิลปะกับศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี ที่มหาวิทยาลัยศิลปากร อีก 6 เดือน ก่อนที่จะเข้ารับราชการในตำแหน่งครูจัตวา สอนศิลปะที่โรงเรียนเพาะช่างเมื่อ พ.ศ. 2483 ในระหว่างที่รับราชการ ท่านยังได้เคยมีโอกาสเดินทางไปดูงานด้านศิลปะที่ประเทศญี่ปุ่นอีกด้วย ทำให้ท่านได้สั่งสมประสบการณ์อันเป็นประโยชน์แก่การนำกลับมาถ่ายทอดแก่ลูกศิษย์ลูกหาในเวลาต่อมา ท่านได้ทุ่มเทสติปัญญาความสามารถถ่ายทอดความรู้แก่ศิษย์อย่างเต็มที่ ทั้งยังได้ปฏิบัติงานศิลปะควบคู่กันไปโดยตลอด
ผลงานด้านศิลปะ

งานศิลปะของเฉลิม นาคีรักษ์ โดยหลักนั้นคืองานจิตรกรรม ซึ่งมีทั้งแนวสากลสมัยใหม่และแนวประเพณีประยุกต์ ส่วนเทคนิคที่ใช้มีทั้งสีน้ำมัน สีน้ำ สีฝุ่น และสีพลาสติก ส่วนเนื้อหาและเรื่องราวที่เขียนนั้นมีหลากหลาย ตั้งแต่ภาพหุ่นนิ่ง ภาพทิวทัศน์ ภาพบุคคล และภาพเกี่ยวกับประเพณีและวัฒนธรรมไทย ซึ่งผลงานเหล่านี้ล้วนเป็นผลงานที่ดีเด่นเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป ผลงานสำคัญที่ได้สร้างสรรค์ไว้ได้แก่พระบรมสาทิศลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ตลอดจนพระมหากษัตริย์และเจ้านายในราชวงศ์จักรีอีกหลายพระองค์ ซึ่งประดิษฐานไว้ในสถานที่สำคัญต่าง ๆ หลายแห่ง ด้านการเขียนภาพสีน้ำ ก็เป็นงานที่ท่านรักและทำได้ดีเป็นพิเศษ จนได้รับคำชมเชยจากศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี งานประเภทนี้ส่วนใหญ่จะเป็นภาพทิวทัศน์ที่ต่าง ๆ ทั้งในประเทศและต่างประเทศที่ท่านได้เดินทางไปพบเห็นและเกิดความประทับใจ
ส่วนผลงานแนวประเพณีประยุกต์นั้น นับเป็นผลงานดีเด่นที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ผลงานเหล่านี้นอกจากจะสามารถถ่ายทอดชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบ้านในชนบทได้เป็นอย่างดีแล้ว ยังให้ความรู้สึกของความสดใสสนุกสนาน มีรายละเอียดที่ซับซ้อนน่าสนใจไปทั่วทุกตารางนิ้วของผลงาน อันเกิดจากการรวมตัวกันของแนวความคิดสร้างสรรค์ องค์ประกอบทางศิลปะ และฝีมือชั้นครูด้วย
เฉลิม นาคีรักษ์ ได้จัดแสดงผลงานเดี่ยว และส่งผลงานร่วมแสดงในงานแสดงผลงานศิลปะหลายครั้งทั้งในประเทศและต่างประเทศตั้งแต่ พ.ศ. 2483 ต่อเนื่องเรื่อยมาและได้รับรางวัลเกียรติคุณหลายครั้งอาทิ ได้รับรางวัลจิตรกรรม จากงานประกวดศิลปะในงานฉลองรัฐธรรมนูญ และได้รับรางวัลในการประกวดผลงานศิลปกรรมซึ่งจัดโดยกระทรวงวัฒนธรรมแห่งชาติในสมัยที่จอมพล ป.พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี
ความประทับที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเฉลิม นาคีรักษ์ คือการที่ได้มีโอกาสเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชในโอกาสสำคัญ 2 โอกาส ๆ แรกเข้าเฝ้าฯพร้อมคณะศิลปินเมื่อ พ.ศ. 2506 เพื่อเขียนภาพถวายให้ทอดพระเนตร และได้ร่วมโต๊ะเสวยด้วย ส่วนครั้งที่ 2 ได้ร่วมคณะไปกับอธิบดีกรมศิลปากรและอาจารย์มหาวิทยาลัยศิลปากรอีกหลายท่าน เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เพื่อถวายคำวิจารณ์ผลงานจิตรกรรมฝีพระหัตถ์ที่ทรงไว้ อันเป็นโอกาสสำคัญซึ่งท่านถือว่าเป็นพระมหากรุณาธิคุณและเป็นสิริมงคลสูงสุด
เฉลิม นาคีรักษ์ ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) ประจำปี พ.ศ. 2531
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2520 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2508 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ปิยะนาถ อังควาณิชกุล. ความคิดนอกกรอบทางทัศนศิลป์ของศิลปินไทย: กรณีศึกษาผลงานของศาสตราจารย์พิเศษ เฉลิม นาคีรักษ์. ใน เอกสารประกอบการประชุมวิชาการระดับชาติ SMART ครั้งที่ 5. น. 106–119. ม.ป.ท., 2558. เก็บถาวร 2021-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หออัครศิลปิน เก็บถาวร 2020-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Pohchang.org เก็บถาวร 2013-06-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บบอร์ด Pohchangonline
ภาพเขียนของเฉลิม นาคีรักษ์
ฮิบาริ มิโซระ

| ฮิบาริ มิโซระ |
| --- | --- |
ฮิบาริ มิโซระเมื่อ พ.ศ. 2498
เกิด: คาซูเอะ คาโต 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 โยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ จักรวรรดิญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 24 มิถุนายน พ.ศ. 2532 (52 ปี) เขตมินาโตะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  คาโยเกียวกุ  แจ๊ซ  เอ็งกะ 
ช่วงปี: พ.ศ. 2488–2532 (นักร้อง)  พ.ศ. 2492–2514 (นักแสดง)

เว็บไซต์: misorahibari.com
 นักดนตรี
คาซูเอะ คาโต (ญี่ปุ่น: 加藤 和枝; โรมาจิ: Katō Kazue) เป็นที่รู้จักในชื่อ ฮิบาริ มิโซระ (ญี่ปุ่น: 美空 ひばり; โรมาจิ: Misora Hibari; 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 – 24 มิถุนายน พ.ศ. 2532) เป็นนักร้อง นักแสดง และเป็นสัญญะทางวัฒนธรรม (cultural icon) ชาวญี่ปุ่น เธอได้เหรียญเกียรติยศจากการใช้ดนตรีพัฒนาสังคมและสวัสดิการหรือการบริการสาธารณะ และเป็นสตรีคนแรกที่ได้รับรางวัลเกียรติยศประชาชน (People's Honour Award) ในฐานะผู้มอบความหวังและกำลังใจแก่ผองชนหลังสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง
มิโซระบันทึกเพลงทั้งหมด 1,200 เพลง และจำหน่ายได้ 68 ล้านแผ่น และหลังการเสียชีวิตของเธอ พบว่าแฟนเพลงมีความต้องการซื้อเพลงของเธอสูงมากอย่างมีนัยสำคัญ เฉพาะ พ.ศ. 2544 ผลงานเพลงของเธอขายได้มากกว่า 80 ล้านแผ่น ในสมัยนั้นมีนักร้องเอ็งกะชายชื่อมิจิยะ มิฮาชิ เป็นนักร้องร่วมสมัยเดียวกับเธอที่มีชื่อเสียงยิ่ง แต่มิโซระกลับเจิดจรัสในผลงานจอเงินเสียมากกว่า มีผลงานภาพยนตร์จำนวน 166 เรื่อง เธอได้รับความนิยมจากผลงานเพลงสวอนชื่อ "คาวะโนะนางาเระโนะโยนิ" (川の流れのように "ดังสายธารา") ซึ่งมักถูกบรรเลงโดยศิลปินและออร์เคสตราหลายวงเป็นเกียรติแก่เธอ และทุก ๆ ปีจะมีรายการพิเศษทางโทรทัศน์และวิทยุญี่ปุ่นเปิดเพลงของเธอเสมอ ใน พ.ศ. 2555 มีการจัดคอนเสิร์ตเพื่อรำลึกถึงมิโซระ ณ โตเกียวโดม โดยมีนักร้องที่มีชื่อเสียงหลายคนร่วมในคอนเสิร์ตดังกล่าว
เดือนกันยายน พ.ศ. 2562 มีการใช้ซอฟแวร์โวคาลอยด์ รุ่นโวคาลอยด์:เอไอ (VOCALOID:AI) สร้างเสียงร้องของเธอขึ้นมาใหม่ รวมทั้งสร้างภาพมิโซระขณะทำการร้องเพลงในรูปแบบสามมิติ สำหรับประกอบเพลง "อาเระคาระ" (あれから)
ประวัติ > ชีวิตตอนต้น

มิโซระ มีชื่อจริงว่า คาซูเอะ คาโต เกิดในเขตอิโซโงะ นครโยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นธิดาของมาซูกิจิ คาโต (加藤 増吉) พ่อค้าปลา กับคิมิเอะ คาโต (加藤 喜美枝) แม่บ้าน มีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับพื้นฐานครอบครัวของเธอ เพราะมีการระบุว่ามิโซระเป็นชาวเกาหลีไซนิจิ เธอและครอบครัวถือหนังสือเดินทางของเกาหลี เรื่องนี้แพร่ไปอย่างรวดเร็ว หลังการมรณกรรมของมิโซระ โร ทาเกนากะ นักเขียน และสึกาซะ โยชิดะ นักข่าว เข้าตรวจสอบปูมหลังครอบครัวมิโซระ ที่สุดพวกเขายืนยันว่าเธอและครอบครัวเป็นชาวญี่ปุ่นแท้ ๆ หาใช่คนเกาหลี
เธอแสดงความสามารถด้านดนตรีตั้งแต่เด็กด้วยการร้องเพลงในงานเลี้ยงเมื่อ พ.ศ. 2486 เมื่อพบความสามารถของลูก บิดาจึงลงทุนเพื่อให้ลูกสาวเข้าสู่วงการเพลง ที่ได้จากเงินเก็บจำนวนหนึ่งของครอบครัว กระทั่ง พ.ศ. 2488 เธอปรากฏตัวต่อสาธารณชนในฐานะนักร้องครั้งแรกที่คอนเสิร์ตในโยโกฮามะเมื่ออายุได้แปดขวบ เวลาเดียวกันนั้นเธอเปลี่ยนไปใช้ชื่อสกุลมิโซระ (美空) ซึ่งแปลว่า "ฟ้างาม" ตามความประสงค์ของมารดา กระทั่งปีถัดมา เธอออกรายการโทรทัศน์ของช่องเอ็นเอชเค มาซาโอะ โคงะซึ่งเป็นนักแต่งเพลง กล่าวชื่นชมในความสามารถด้านการร้องเพลงของเธอ รวมทั้งชอบพอในอัธยาศัย ความกล้าหาญ ความเข้าอกเข้าใจ และวุฒิภาวะของเธอซึ่งดูเป็นผู้ใหญ่ และสองปีหลังจากนั้นมิโซระกลายเป็นนักร้องที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง ตั๋วเข้าชมคอนเสิร์ตของเธอขายหมดเกลี้ยงทุกครั้งไป
ประวัติ > การทำงาน

พ.ศ. 2492 ขณะเธออายุได้ 12 ปี เธอเปลี่ยนไปใช้ชื่อในการแสดงว่า ฮิบาริ มิโซระ (美空 ひばり) แปลว่า "นกจาบฝนบนฟ้างาม" มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง โนโดจิมังเคียวจิได (のど自慢狂時代) ทำให้เธอมีชื่อเสียงมากขึ้น ต่อมาในปีเดียวกันเธอบันทึกเพลง "คัปปะบูงิอูงิ" (河童ブギウギ) ของค่ายเพลงโคลัมเบีย ขายได้ 450,000 ตลับ และบันทึกเพลง "คานาชิกิคูจิบูเอะ" (悲しき口笛) ซึ่งเป็นที่นิยมตามสถานีวิทยุทั่วประเทศญี่ปุ่น วันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2500 เธอถูกทำร้ายด้วยกรดไฮโดรคลอริกที่โรงละครนานาชาติอาซากูซะ จนเธอได้รับบาดเจ็บ ผู้ที่ทำร้ายเธอเป็นแฟนเพลงตัวยงของเธอ
ด้านการแสดง มิโซระแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2492–2514 มีชื่อเสียงมากในภาพยนตร์เรื่อง โตเกียวคิด (東京キッド) ฉายเมื่อ พ.ศ. 2493 โดยเธอรับบทเป็นเด็กกำพร้าข้างถนน ทำให้เธอกลายเป็นสัญลักษณ์ของทั้งความยากลำบากและการมองโลกในแง่ดี ในช่วงเวลาหลังญี่ปุ่นพ่ายสงครามโลกครั้งที่สอง
ประวัติ > เสียชีวิต

เดือนเมษายน พ.ศ. 2530 มิโซระล้มป่วยระหว่างกำลังเดินทางไปแสดงที่ฟูกูโอกะ ถูกนำส่งไปโรงพยาบาลในตัวจังหวัด แพทย์วินิจฉัยว่าเธอป่วยเป็นโรคหัวกระดูกสะโพกขาดเลือด (Avascular necrosis) ซึ่งเกิดจากโรคตับอักเสบเรื้อรัง (Chronic hepatitis) เธอฟื้นตัวในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน และเริ่มบันทึกเพลงใหม่ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2530 และกลับมาแสดงคอนเสิร์ตที่โตเกียวโดมเดือนเมษายน พ.ศ. 2531 และมีอาการทรุดหลังจากนั้น
มิโซระเสียชีวิตจากโรคปอดบวมเมื่อ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2532 ขณะอายุ 52 ปี ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในโตเกียว
ชีวิตส่วนตัว

พ.ศ. 2505 มิโซระสมรสกับอากิระ โคบายาชิ ซึ่งเป็นนักร้องและนักแสดงเช่นกัน แต่ทั้งสองหย่ากันใน พ.ศ. 2507 โดยไม่มีบุตร-ธิดาด้วยกัน
พ.ศ. 2516 เท็ตสึยะ คาโต พี่น้องคนหนึ่งของมิโซระถูกจับกุมในข้อหาซ่องโจร แม้จะไม่พบความเชื่อมโยงกับมิโซระ แต่เธอถูกตัดออกจากรายการ เอ็นเอชเค โคฮากุอูตะกัสเซ็ง (NHK紅白歌合戦) ครั้งแรกในรอบ 18 ปี หลังจากนั้นเป็นต้นมา มิโซระปฏิเสธที่ออกรายการทางช่องเอ็นเอชเคเป็นเวลาหลายปี
พ.ศ. 2521 มิโซระรับอุปการะคาซูยะ คาโต วัยเจ็ดขวบ เป็นบุตรบุญธรรม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฮิบาริ มิโซระ
Hibari Misora ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มิโซระและฮารูโอะ โอกะ ในภาพยนตร์เรื่อง อาโกงาเระ โนะ ฮาไวอิ โคโระ พ.ศ. 2493
เทศบาลตำบลโคกสำโรง

| เทศบาลตำบลโคกสำโรง |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
เขตเมืองโคกสำโรง ถ่ายจากยอดเขาวงพระจันทร์ ตำบลห้วยโป่ง
ทต.โคกสำโรง
พิกัด: 15°04′08.9″N 100°43′24.5″E﻿ / ﻿15.069139°N 100.723472°E﻿ / 15.069139; 100.723472
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ลพบุรี
อำเภอ: โคกสำโรง
จัดตั้ง:  •  17 กันยายน 2498 (สุขาภิบาลโคกสำโรง)  •  19 กุมภาพันธ์ 2500 (ทต.โคกสำโรง)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1.50 ตร.กม. (0.58 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 5,691 คน
 • ความหนาแน่น: 3,794.00 คน/ตร.กม. (9,826.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05160314
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 29 ถนนวิถีสวัสดิ์ ตำบลโคกสำโรง อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี รหัสไปรษณีย์ 15120
เว็บไซต์: www.khoksumrongmuni.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลโคกสำโรง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโคกสำโรง (ในเขตเทศบาลยกเลิกระบบหมู่) ในอำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลโคกสำโรงที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2498 ต่อมาในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบลโคกสำโรง ซึ่งมีฐานะเป็นสุขาภิบาลเพียง 1 ปี 5 เดือน เนื่องจากมีตลาดเป็นที่ประชุมชน มีบ้านเรือนราษฎรตั้งอยู่เป็นปึกแผ่น การคมนาคมและการค้าขายเจริญมาก มีความเหมาะสมในการปกครองรูปแบบเทศบาลตำบล ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลตำบลโคกสำโรงมีประชากรทั้งหมด 5,691 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอโคกสำโรง อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดลพบุรีประมาณ 36.4 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 178 กิโลเมตรตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 เป็นที่ตั้งของตลาดโคกสำโรง เป็นตลาดสดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในจังหวัดลพบุรี และมีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 1.50 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 937.5 ไร่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลโคกสำโรง
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดลพบุรี |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  เขาสามยอด  บ้านหมี่  ลพบุรี  |  |
| เทศบาลตำบล |  กกโก  แก่งเสือเต้น  เขาพระงาม  เขาพระยาเดินธง  โคกตูม  โคกสลุด  โคกสำโรง  ดีลัง  ถนนใหญ่  ท่าโขลง  ท่าวุ้ง  ท่าศาลา  บางงา  บ้านท่าหลวง  ป่าตาล  พัฒนานิคม  โพตลาดแก้ว  ลำนารายณ์  สระโบสถ์  หนองม่วง  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กุดตาเพชร  เกาะแก้ว  เกาะรัง  แก่งผักกูด  โก่งธนู  เขาน้อย  เขารวก  เขาสมอคอน  เขาแหลม  คลองเกตุ  โคกกะเทียม  โคกเจริญ  โคกลำพาน  โคกสลุง  โคกสำโรง  โคกแสมสาร  งิ้วราย  ช่องสาริกา  ชอนน้อย  ชอนม่วง  ชอนสมบูรณ์  ชอนสารเดช  ชัยนารายณ์  ชัยบาดาล  เชียงงา  ซับจำปา  ซับตะเคียน  ซับสมบูรณ์  ดงดินแดง  ดงมะรุม  ดอนดึง  ดอนโพธิ์  ตะลุง  ถลุงเหล็ก  ทะเลชุบศร  ท่าแค  ท่าดินดำ  ท่ามะนาว  ท้ายตลาด  ท่าวุ้ง  ท่าหลวง  ทุ่งท่าช้าง  นาโสม  น้ำสุด  นิคมลำนารายณ์  นิยมชัย  บ่อทอง  บัวชุม  บางกะพี้ดงพลับ  บางขาม  บางขันหมาก  บางคู้  บางพึ่ง  บางลี่  บ้านกล้วย  บ้านข่อย  บ้านชี  บ้านทราย  บ้านเบิก  บ้านใหม่สามัคคี  ไผ่ใหญ่  พรหมมาสตร์  พุคา  เพนียด  โพธิ์เก้าต้น  โพธิ์ตรุ  โพนทอง  ม่วงค่อม  มหาโพธิ  มหาสอน  มะนาวหวาน  มุจลินท์  ยางโทน  ยางราก  ลำนารายณ์  ลำสนธิ  วังขอนขว้าง  วังจั่น  วังทอง  วังเพลิง  ศิลาทิพย์  สนามแจง  สะแกราบ  สายห้วยแก้ว  หนองกระเบียน  หนองแขม  หนองเต่า  หนองทรายขาว  หนองบัว  หนองผักแว่น  หนองม่วง  หนองมะค่า  หนองเมือง  หนองยายโต๊ะ  หนองรี  หลุมข้าว  ห้วยขุนราม  ห้วยโป่ง  ห้วยหิน  หัวลำ  หัวสำโรง  หินปัก  |  |
อิ

อิ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า い มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 以 และคะตะกะนะเขียนว่า イ มีที่มาจากส่วนซ้ายของมันโยงะนะ 伊 ออกเสียงว่า [i]ไฟล์:Japanese I.ogg แต่ในการพูดจริงอาจแปรเป็น [i̞] หรือ [j] (เหมือนสะกดด้วย ย) ถ้าอิต่อท้ายคะนะที่มีเสียงสระ เอะ จะทำให้เกิดการลากเสียงเป็นสระ เอ
い เป็นอักษรลำดับที่ 2 อยู่ระหว่าง あ (อะ) กับ う (อุ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ い เป็นอักษรลำดับที่ 1 อยู่ก่อน ろ (โระ)
| รูปแบบ | โรมะจิ | ฮิระงะนะ | คะตะกะนะ | เสียงอ่าน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ธรรมดา | i | い | イ | อิ |
| ธรรมดา | ī | いい, いぃ いー, い～ | イイ, イィ イー, イ～ | อี |
| ทวิอักษร | yi | いぃ | イィ | ยิ |
| ทวิอักษร | ye | いぇ | イェ | เยะ |
อักษรแบบอื่น

อักษรแบบอื่นของอิคือคะนะขนาดเล็ก ぃ, ィ ใช้สำหรับแสดงเสียงภาษาต่างประเทศของญี่ปุ่นเช่น ウィ (วิ), クィ (ควิ), スィ (ซิ), ティ (ทิ), ディ (ดิ), フィ (ฟิ) หรือใช้สำหรับลากเสียงสระอิให้ยาวขึ้นเป็น อี
ภาษาไอนุใช้คะตะกะนะขนาดเล็ก ィ เป็นพยัญชนะสะกด [ɪ] เหมือนการสะกดด้วย -ย และอ่านออกเสียงต่างจากภาษาญี่ปุ่น เช่น カィ (ไค), クィ (คุย), ケィ (เค็ย), コィ (โค็ย)
นอกจากนี้ ยุคเมจิตอนต้นมีการเสนอให้ใช้คะตะกะนะ  ซึ่งมาจากคะตะกะนะ イ ที่กลับหัวลง เพื่อใช้แทนเสียง ยิ หรือ yi แต่การเสนอก็ตกไป
| อักขระ | ยูนิโคด | จิส เอกซ์ 0213 | ความหมาย |
| --- | --- | --- | --- |
| ぃ | U+3043 | 1-4-3 | ฮิระงะนะ อิ ตัวเล็ก |
| い | U+3044 | 1-4-4 | ฮิระงะนะ อิ |
| ィ | U+30A3 | 1-5-3 | คะตะกะนะ อิ ตัวเล็ก |
| イ | U+30A4 | 1-5-4 | คะตะกะนะ อิ |
| ㋑ | U+32D1 | 1-12-60 | คะตะกะนะ อิ ในวงกลม |
| ｨ | U+FF68 | ไม่มี | คะตะกะนะ อิ ตัวเล็ก ครึ่งความกว้าง |
| ｲ | U+FF72 | ไม่มี | คะตะกะนะ อิ ครึ่งความกว้าง |
ลำดับขีด

| --- | --- |
ลำดับขีดในการเขียน い: ลำดับขีดในการเขียน イ
ฮิระงะนะ い มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
ขีดเส้นตั้งจากมุมบนซ้าย งอขวาเล็กน้อย แล้วตวัดขึ้น
ขีดเส้นตั้งจากมุมบนขวา งอซ้ายเล็กน้อย โดยสั้นกว่าเส้นแรก
คะตะกะนะ イ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
ขีดเส้นโค้งลงทางซ้ายโดยเริ่มจากด้านบน
ขีดเส้นตั้งจากกึ่งกลางของเส้นโค้งแรกลงล่าง
คันจิ

ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าอิ และขึ้นต้นด้วยอิ มีดังนี้