stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แห้วหมู
การใช้ประโยชน์ > ยาพื้นบ้าน

แห้วหมูมีคุณสมบัติเป็นสมุนไพร ซึ่งหัวมีรสเผ็ดขมเล็กน้อย ใช้ขับลม ส่วนสารสกัดจากรากมีฤทธิ์ขับปัสสาวะ
เป็นยารักษาไข้เลือดออกเบื้องต้น โดยตำให้ละเอียดผสมเหล้าขาว 35 หรือ 40 ดีกรี 1 ขวด แช่ประมาณครึ่งชั่วโมง กรองเอาเฉพาะเหล้าดื่ม 1 แก้ว เพื่อขับพิษไข้ให้อาเจียนออกจนหมด หากไข้ยังสูงอยู่ดื่มได้อีก 1 แก้ว จากนั้นพาผู้ป่วยไปพบแพทย์
ตำรับยาอายุรเวทของอินเดีย ใช้แก้ไข้ ความผิดปกติในทางเดินอาหาร
ชาวอาหรับในบริเวณเลอวานต์นำหัวไปอบให้ร้อน ใช้ประคบบริเวณที่บวม
ตำรายาจีนเรียกเซียงฟู่ (ภาษาจีนกลาง) หรือเฮียวหู้ (ภาษาจีนแต้จิ๋ว) รากใช้เป็นยาแก้ปวด แก้อักเสบ
การใช้ประโยชน์ > แพทย์แผนใหม่

ใช้แห้วหมูรักษาอาการคลื่นเหียน อาการอักเสบ ลดความเจ็บ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อ มีสารที่มีฤทธิ์ทางเภสัชศาสตร์หลายชนิดเช่น: α-cyperone β-selinene cyperene cyperotundone patchoulenone sugeonol kobusone และ isokobusone 	สารสกัดจากหัวที่สกัดด้วยเอทานอล มีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์แซนธีน- ออกซิเดส
การใช้ประโยชน์ > อาหาร

แม้ว่าหัวจะมีรสขมแต่ก็มีคุณค่าทางอาหาร  ในทวีปแอฟริกาใช้เป็นอาหารเวลาขาดแคลน และเป็นอาหารนกในเวลาอพยพ
แหล่งข้อมูลอื่น

Flora Europaea: Cyperus rotundus เก็บถาวร 2011-07-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
USDA Plants Profile: Cyperus rotundus
USDA Natural Resources Conservation Service: Cyperus rotundus (pdf file)
Use in Chinese and Ayurvedic medicine
A Tel-Aviv University study mentioning its nutritional importance for migrating birds (in Hebrew)
Caldecott, Todd (2006). Ayurveda: The Divine Science of Life. Elsevier/Mosby. ISBN 978-0-7234-3410-8. Contains a detailed section on Cyperus rotundus, as well as a discussion of health benefits and Ayurvedic usage. Available online at https://web.archive.org/web/20110616192931/http://www.toddcaldecott.com/index.php/herbs/learning-herbs/310-musta
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q1391422  Wikispecies: Cyperus rotundus  APDB: 156736  ARKive: cyperus-rotundus  BioLib: 42269  BOLD: 314943  Calflora: 2591  EoL: 1121553  EPPO: CYPRO  FloraBase: 810  FNA: 200026713  FoC: 200026713  GBIF: 2714818  GRIN: 316644  iNaturalist: 76593  IPNI: 305797-1  IRMNG: 10204353  ITIS: 39900  IUCN: 158183  NBN: NBNSYS0200003722  NCBI: 512623  NZOR: d8726bb6-3d3e-4185-bb6a-742d14526d93  Plant List: kew-238342  PLANTS: CYRO  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:305797-1  Tropicos: 9901122  WCSP: 238342  WOI: 258 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ 
ช่อดอกของแห้วหมู
โยชิเอะ ชิราโตริ

นักหลบหนีชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงจากการแหกคุก 4 แห่ง
| โยชิเอะ ชิราโตริ |
| --- | --- |
白鳥 由栄

เกิด: 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1907(1907-07-31) เมืองอาโอโมริ จังหวัดอาโอโมริ จักรวรรดิญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979(1979-02-24) (71 ปี) จังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น
มีชื่อเสียงจาก: แหกคุก 4 แห่งในภาคเหนือของญี่ปุ่น
โยชิเอะ ชิราโตริ (ญี่ปุ่น: 白鳥 由栄; โรมาจิ: Shiratori Yoshie; 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1907 – 24 กุมภาพันธ์  ค.ศ. 1979) เป็นชาวญี่ปุ่นที่เกิดในจังหวัดอาโอโมริ มีชื่อเสียงจากการแหกคุก 4 ครั้งจากเรือนจำที่แตกต่างกัน 4 แห่ง ทำได้ชิราโตริได้เป็นตัวเอกปฏิลักษณ์ในวัฒนธรรมญี่ปุ่น มีอนุสรณ์สถานของชิโรโตริที่พิพิธภัณฑ์เรือนจำอาบาชิริ
มีเรื่องเล่ามากมายที่บรรยายถึงการแหกคุกของชิโรโตริ แต่รายละเอียดบางอย่างอาจเป็นคติชาวบ้านมากกว่าข้อเท็จจริง
ในสื่อ

นวนิยายเรื่องฮาโงกุของอากิระ โยชิมูระสร้างจากชีวประวัติของชิราโตริ
ตัวละครชิราอิชิ โยชิทาเกะในมังงะโกลเดนคามุยโดยซาโตรุ โนดะ ได้รับการเผยในบทสัมภาษณ์ของผู้เขียนว่าอิงและตั้งชื่อตามชิราโตริ
แหล่งข้อมูลอื่น

Hagoku from Charm of Hokkaido
(ในภาษาญี่ปุ่น) Yoshie Shiratori from MONSTERS
โกลเดนไฮนด์

| --- | --- |
โกลเดนไฮนด์ แบบจำลอง
ประวัติ
อังกฤษ
ชื่อ: เพลิแคน
เดินเรือแรก: ค.ศ.1577
สนับสนุนโดย: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ
เปลี่ยนชื่อใหม่: Golden Hind(e) (1578)
ความเป็นไป: ชำรุดทรุดโทรมและพังลงในปลายทศวรรษที่ 1600s; แบบจำลองสองลำยังคงอยู่
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท::  Galleon
ขนาด (ตัน)::  100–150 ตัน
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  300 ตัน
ความยาว::  102 ft (31 m) บนดาดฟ้าเรือ
ความกว้าง::  20 ft (6.1 m)
กินน้ำลึก::  9 ft (2.7 m)
ระบบขับเคลื่อน::  พาย; ลม
ความเร็ว::  8 นอต (15 กิโลเมตรต่อชั่วโมง)
อัตราเต็มที่::  80–85
ยุทโธปกรณ์::  ปืน 22 อัน
สิ่งป้องกัน::  None
หมายเหตุ::  ที่พาย: 386 ม.²
โกลเดน ไฮนด์ คือเรืออังกฤษที่เดินทางรอบโลกระหว่างปี ค.ศ. 1577 ถึง ค.ศ.1580 ควบคุมโดยเซอร์ฟรานซิส เดรค ชื่อดั้งเดิมของเรือลำนี้คือ เพลิแคน แต่ถูกเปลี่ยนชื่อใหม่โดยเดรคในระหว่างการเดินทางใน ค.ศ.1578 เมื่อเดรคเตรียมตัวเมื่อเข้าสู่ช่องแคบแมกเจลลัน แล้วจึงเปลี่ยนชื่อเป็น โกลเดน ไฮนด์ เพื่อชื่นชมผู้อุปถัมภ์ของเขา คือ เซอร์คริสโตเฟอร์ แฮตตัน ผู้ที่เป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนการเดินทางรอบโลกของเดรค ซึ่งเกราะบริเวณอกของเขาเป็นรูปกวางทอง (ภาษาอังกฤษคือ golden hind)
โจ ยน-จุน

| โจ ยน-จุน |
| --- | --- |
เกิด:  (1937-09-28) 28 กันยายน ค.ศ. 1937 (87 ปี) เกาหลีเหนือ

ชื่อเกาหลี
โชซ็อนกึล: 조연준
อาร์อาร์: Jo Yeon-jun 
เอ็มอาร์: Cho Yŏn-jun 
 
โจ ยน-จุน (เกาหลี​​: 조연준 RR: Jo Yeon-jun)​ เกิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1937 เป็นรองประธานองค์การและแผนกแนะแนวคนที่ 1 ของกรรมการกลางพรรคแรงงานเกาหลี
ในปี ค.ศ. 2016,ช่วงของการถูกคว่ำบาตรจากการละเมิดสิทธิมนุษยชนในประเทศเกาหลีเหนือ โจ ยน-จุน ได้ถุกวางตัวภายใต้การถูกคว่ำบาตรจากการละเมิดสิทธิมนุษยชนโดยสหรัฐอเมริกา เพราะโจ ยน-จุน รับผิดชอบในการดำเนินการละทิ้งจากประเทศ
โจ สเตลล์

โจเซฟ เอ็ม. สเตลล์, จูเนียร์. (เกิดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1928) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา สังกัดพรรคเดโมแครต และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐนิวเม็กซิโก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 จนถึงปี ค.ศ. 2007 โดยสเตลล์ได้เข้าสอนมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นนิวเม็กซิโก, มหาวิทยาลับรัฐนิวเม็กซิโก, มหาวิทยาลัยเวสเทิร์นนิวเม็กซิโก โดยเป็นอาจารย์และเจ้าของฟาร์มปศุสัตว์
โยชิโกะ ยามางูจิ

| โยชิโกะ ยามางูจิ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1920(1920-02-12) โยชิโกะ ยามางูจิ ฝู่ฉุน แมนจูเรีย
เสียชีวิต: 7 กันยายน ค.ศ. 2014(2014-09-07) (94 ปี)  โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
คู่สมรส: อิซามุ โนงูจิ  (1951–1956) ฮิโรชิ โอตากะ (1958–2001)
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง
ปีที่แสดง: 1938–1958
ฐานข้อมูล
IMDb
โยชิโกะ โอตากะ (ญี่ปุ่น: 大鷹 淑子; โรมาจิ: Ōtaka Yoshiko; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1920 – 7 กันยายน ค.ศ. 2014) หรือชื่อจริงแต่แรกเกิดว่า โยชิโกะ ยามางูจิ (ญี่ปุ่น: 山口 淑子; โรมาจิ: Yamaguchi Yoshiko) เป็นนักร้องและนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เกิดในประเทศจีน เคยมีชื่อเสียงอยู่ในเซี่ยงไฮ้ในช่วงทศวรรษ 1940 ในชื่อ หลี่ เซียงหลาน (จีนตัวย่อ: 李香兰; จีนตัวเต็ม: 李香蘭; พินอิน: Lǐ Xīanglán) จนได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งใน "เจ็ดดาวจรัสแสงเซี่ยงไฮ้" (Seven great singing stars จีน: 七大歌星; พินอิน: qī dà gēxīng) ต่อมาได้มีผลงานในญี่ปุ่น ฮ่องกงและสหรัฐอเมริกา
ประวัติ

เธอเกิดในครอบครัวชาวญี่ปุ่นในแมนจูกัว มีชื่อจริงว่า โยชิโกะ ยามางูจิ บิดาเป็นวิศวกรบริษัทรถไฟที่โยกย้ายมาจากจังหวัดซางะ ชื่อ ฟูมิโอะ ยามางูจิ (ญี่ปุ่น: 山口 文雄) ส่วนมารดาชื่อ ไอ อิชิบาชิ (ญี่ปุ่น: 石橋 アイ) โยชิโกะได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อจีนสองครั้ง ครั้งแรกเธอเปลี่ยนมาใช้ชื่อ หลี่ เซียงหลาน อันมีความหมายว่า "นางกล้วยไม้หอม" จากการเป็นบุตรบุญธรรมของ พลเอก หลี่ จี้ชุน (จีน: 李際春; พินอิน: Lǐ Jìchūn) และอีกครั้งในชื่อ พาน ซูหัว (จีน: 潘淑華; พินอิน: Pān Shūhuá) จากการเป็นบุตรบุญธรรมของนักการเมืองชื่อ พาน อี้กุ้ย (จีน: 潘毓桂; พินอิน: Pān Yùguì) ซึ่งพ่อบุญธรรมทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทของบิดา
เธอได้รับการฝึกฝนการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็กจากนักร้องโอเปราชาวอิตาลี และศึกษาการร้องเพลงเพิ่มเติมที่ปักกิ่ง เริ่มมีผลงานแสดงและร้องเพลงตั้งแต่อายุ 18 ปี ในภาพยนตร์โฆษณาชวนเชื่อของญี่ปุ่น ผลิตโดยบริษัท Manchuria Film Production โดยใช้ชื่อจีน "หลี่ เซียงหลาน" เธอได้รับความนิยมในฐานะทูตสันติภาพญี่ปุ่น-แมนจูเรีย (Japan-Manchuria Goodwill Ambassadress, 日満親善大使) โดยปกปิดฐานะแท้จริงว่าเป็นชาวญี่ปุ่น จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เธอถูกทางการจีนจับด้วยข้อหาสมคบกับญี่ปุ่นทรยศต่อชาติจีน  ซึ่งมีโทษถึงประหารชีวิต แต่หลุดพ้นข้อกล่าวไปได้ด้วยข้อเท็จจริงที่ว่าเธอไม่ได้เป็นชาวจีน
เธอเดินทางออกจากจีนไปอาศัยในญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1946 และเริ่มมีผลงานแสดงในชื่อ โยชิโกะ ยามางูจิ (Yoshiko Yamaguchi) กำกับโดยอากิระ คูโรซาวะ  ต่อมาจึงย้ายไปอยู่สหรัฐอเมริกา มีผลงานแสดงละครบรอดเวย์และภาพยนตร์ฮอลลีวูด เชอร์ลีย์ ยามางูจิ (Shirley Yamaguchi) ในช่วงนี้เธอได้รับฉายาว่า "จูดี การ์แลนด์แห่งญี่ปุ่น" เธอแต่งงานกับสถาปนิกและศิลปินช่างปั้นชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นมีชื่อ ชื่อ อิซามุ โนงูจิ เมื่อปี 1951 ก่อนจะหย่าขาดกันในปี 1956 จากนั้นได้กลับมามีผลงานแสดงภาพยนตร์จีนที่ผลิตในฮ่องกง โดยใช้ในชื่อการแสดง หลี่ เซียงหลาน อีกครั้ง ระหว่างปี 1955 ถึง 1958
เธอแต่งงานใหม่กับ ฮิโรชิ โอตากะ นักการทูตชาวญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1958 จึงได้ออกจากวงการไป ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2001 ในระหว่างนี้ เธอทำงานเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาสูงของญี่ปุ่น โดยอยู่ในตำแหน่งถึง 3 สมัย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1974 ถึง 1991 เป็นเวลา 18 ปี สังกัดพรรคแอลดีพี
ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงของเธอ ได้แก่เพลง เย่ไหลเซียง (Fragrance of the Night)
โยชิโกะ โอตากะ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2014 ณ บ้านพักของเธอในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สิริอายุ 94 ปี แต่มิได้ระบุสาเหตุแห่งการตาย บางแหล่งข้อมูลก็ว่าเธอเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจล้มเหลว
แหล่งข้อมูลอื่น

Shirley Yamaguchi ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แขวงบางด้วน

| แขวงบางด้วน |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Bang Duan
วัดจันทร์ประดิษฐาราม
แผนที่เขตภาษีเจริญ เน้นแขวงบางด้วน
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: ภาษีเจริญ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2.514 ตร.กม. (0.971 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 27,047 คน
 • ความหนาแน่น: 10,758.55 คน/ตร.กม. (27,864.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10160
รหัสภูมิศาสตร์: 102202
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางด้วน เป็นแขวงหนึ่งของเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงบางด้วนตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขตภาษีเจริญ มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงคลองขวาง และ แขวงบางแวก (เขตภาษีเจริญ) มีแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงบางด้วนกับแขวงคลองขวาง แนวคลองสายหนึ่ง และแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงบางด้วนกับแขวงบางแวกเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงบางจาก (เขตภาษีเจริญ) มีแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงบางด้วนกับแขวงบางจาก แนวคลองสายหนึ่ง คลองบางจาก และคลองโรงยาวเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงบางหว้า (เขตภาษีเจริญ) มีแนวเขตการปกครองระหว่างแขวงบางด้วนกับแขวงบางหว้าเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงบางแคเหนือ (เขตบางแค) มีคลองพระยาราชมนตรีเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงบางด้วน ได้แก่
ถนนพุทธมณฑล สาย 1
ส่วนถนนสายรองและทางลัด ได้แก่
ถนนราชมนตรี
ซอยเพชรเกษม 46
ซอยเพชรเกษม 48
ซอยเพชรเกษม 54
ซอยเพชรเกษม 58
โรคนิวโมคอคคัส

โรคนิวโมคอคคัส เกิดจากเชื้อแบคทีเรียที่มีชื่อว่า “สเตรปโตคอคคัสนิวโมเนียอี” ซึ่งทำให้มีอัตราการเกิดโรคปอดบวมสูง ชื่อของเชื้อนี้ถูกค้นพบตั้งแต่ปี ค.ศ. 1881 ต่อมาได้มีการค้นพบยาเพนนิซิลิน ที่ใช้รักษาโรคนี้ได้เป็นอย่างดีในปี 1940 แต่ในระยะหลังเชื้อเกิดอาการดิ้อยาชนิดนี้ และยาปฏิชีวนะชนิดอื่นๆด้วย ทำให้ยากต่อการรักษา เชื้อนิวโมคอคคัส สามารถพบได้ทุกแห่ง ส่วนใหญ่จะพบอยู่ในโพรงจมูกและคอของคนทั่วไป  บางคนอาจจะมีเชื้อนี้แต่ไม่แสดงอาการ ซึ่งเรียกว่าพาหะ เชื้อสามารถแพร่กระจายสู่บุคคลอื่นได้ เหมือนโรคไข้หวัด โดยการ ไอ จาม หรือทางอื่นๆที่ทำให้เชื้อแพร่กระจายออกมาเป็นละออง สิ่งสำคัญที่เป็นตัวการในการติดเชื้อส่วนใหญ่คือ มือ ดังนั้น การล้างมือบ่อยๆก็เป็นการป้องกันได้อีกทางหนึ่ง ชื้อนิวโมคอคคัส สามารถทำให้เกิดโรคที่เป็นอันตรายต่างๆได้ อาทิเช่น โรคติดเชื้อในกระแสเลือด โรคปอดบวม โรคหูชั้นกลางอักเสบ โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ซึ่งเป็นอันตรายมากในเด็กเล็กและผู้สูงอายุ เป็นต้น กลุ่มบุคคลส่วนใหญ่ที่มีความเสี่ยงในการติดเชื้อนี้จะเป็นเด็กเล็ก ผู้สูงอายุ ผู้มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง ผู้ป่วยโรคเรื้อรัง และผู้ที่ตัดม้ามออกหรือม้ามทำงานผิดปกติ
โรคนี้สามารถรักษาได้โดยการฉีดยาเพนนิซิลิน แต่ปัจจุบันเชื้อดื้อยามากขึ้น ทำให้การรักษาโดยใช้ยาตัวใหม่จะขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของแพทย์ ดังนั้น การป้องกัน
ไม่ให้ร่างกายได้รับเชื้ออาจเป็นวิธีที่ได้ผลสูง และ อีกทางเลือกหนึ่งที่สามารถทำได้ก็คือ การฉีดวัคซีนเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันให้กับร่างกาย
แขวงบางชัน

| แขวงบางชัน |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Bang Chan
แผนที่เขตคลองสามวา เน้นแขวงบางชัน
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: คลองสามวา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 18.644 ตร.กม. (7.198 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 91,058 คน
 • ความหนาแน่น: 4,884.04 คน/ตร.กม. (12,649.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10510
รหัสภูมิศาสตร์: 104603
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางชัน เป็นแขวงหนึ่งในเขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงบางชันตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเขตคลองสามวา มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงสามวาตะวันตก (เขตคลองสามวา) มีคลองสองตะวันตกเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงทรายกองดิน (เขตคลองสามวา) มีคลองสามวาเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงมีนบุรี (เขตมีนบุรี) มีคลองสามวา ลำรางสามวา คลองเจ๊ก ลำรางโต๊ะสุข ถนนหทัยราษฎร์ ซอยหทัยราษฎร์ 29 (โชคอนันต์) ลำรางคูคต และคลองพระยาสุเรนทร์ 1 (กีบหมู) เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงคันนายาว แขวงรามอินทรา (เขตคันนายาว) และแขวงท่าแร้ง (เขตบางเขน) มีคลองบางชัน คลองคู้บอน และคลองคู้ชุมเห็ดเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงบางชัน ได้แก่
ถนนกาญจนาภิเษก
ถนนคู้บอน
ถนนเลียบคลองสอง
ถนนหทัยราษฎร์
ถนนพระยาสุเรนทร์
ถนนสายรองและทางลัดในพื้นที่แขวง ได้แก่
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3901 (คู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านนอก)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3902 (คู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านใน)
ถนนปัญญาอินทรา
ถนนสุเหร่าคลองหนึ่ง
ถนนเจริญพัฒนา
ถนนสามวา
ถนนหทัยมิตร
ซอยพระยาสุเรนทร์ 30 (แสงศรี)
โรคที่ป้องกันได้ด้วยวัคซีน

โรคที่ป้องกันได้ด้วยวัคซีนหมายถึงโรคติดเชื้อที่มีวัคซีนที่ใช้ป้องกันได้แล้ว หากมีผู้ป่วยโรคเหล่านี้เสียชีวิตจะถูกนับเป็นการเสียชีวิตที่ป้องกันได้ด้วยวัคซีน
โรคที่ป้องกันได้ด้วยวัคซีนที่สำคัญและถูกติดตามโดยองค์การอนามัยโลกได้แก่ โรคคอตีบ โรคติดเชื้อฮีโมฟิลุสชนิดบี ตับอักเสบบี โรคหัด เยื่อหุ้มสมองอักเสบ คางทูม ไอกรน โปลิโอ หัดเยอรมัน บาดทะยัก วัณโรค และไข้เหลือง
ไทยพัฒน์ (แก้ความกำกวม)

ไทยพัฒน์ อาจมายถึง
ดาวเทียมไทพัฒ - ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร
ทุนไทยพัฒน์ - ทุนการศึกษาของรัฐบาลไทย สำหรับนักเรียนที่จบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ให้ไปศึกษาต่อในต่างประเทศ (เป็นชื่อพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว)
สถาบันไทยพัฒน์ - องค์กรที่ไม่มีวัตถุประสงค์หากำไร ที่ทำงานด้านการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียงและความรับผิดชอบของธุรกิจที่มีต่อสังคม ดำเนินงานโดยมูลนิธิบูรณะชนบทแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ไทยพัฒน์ - ไทพัท - เครื่องหมายการค้าของบริษัทเอกชน ผู้ผลิตและจัดจำหน่ายเฟอร์นิเจอร์สำนักงาน บริษัท ไทยพัฒนาครุภัณฑ์ จำกัด TAIPAT
แขวงบางบอน

ระวังสับสนกับ แขวงคลองบางบอน
| แขวงบางบอน |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Bang Bon
แผนที่เขตบางบอน เน้นแขวงบางบอน
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: บางบอน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 34.745 ตร.กม. (13.415 ตร.ไมล์)
ประชากร (2559)
 • ทั้งหมด: 107,136 คน
 • ความหนาแน่น: 3,083.45 คน/ตร.กม. (7,986.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10150
รหัสภูมิศาสตร์: 105001
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
แขวงบางบอน เป็นท้องที่การปกครองแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานครระหว่างปี พ.ศ. 2515–2560 ปัจจุบันถูกยุบเลิกและแบ่งออกเป็น 4 แขวง ได้แก่แขวงบางบอนเหนือ แขวงบางบอนใต้ แขวงคลองบางพราน และแขวงคลองบางบอน ขึ้นกับเขตบางบอน
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงบางบอนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงหนองแขม (เขตหนองแขม) แขวงหลักสอง แขวงบางแค (เขตบางแค) แขวงบางหว้า (เขตภาษีเจริญ) มีคลองหนามแดงและคลองบางโคลัดเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงบางขุนเทียน (เขตจอมทอง) มีคลองวัดสิงห์เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงแสมดำ (เขตบางขุนเทียน) มีทางรถไฟสายแม่กลองช่วงวงเวียนใหญ่–มหาชัยเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบางน้ำจืด อำเภอเมืองสมุทรสาคร ตำบลแคราย อำเภอกระทุ่มแบน (จังหวัดสมุทรสาคร) มีแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างกรุงเทพมหานครกับจังหวัดสมุทรสาครเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงบางบอน ได้แก่
ถนนกาญจนาภิเษก
ถนนเอกชัย
ถนนบางขุนเทียน
ถนนบางบอน 1
ส่วนทางสายรองและทางลัด ได้แก่
| --- | --- |
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3901 (คู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านนอก)  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3902 (คู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านใน)  ถนนบางบอน 2  ถนนบางบอน 3  ถนนบางบอน 4  ถนนบางบอน 5  ถนนพรมแดน (เอกชัย 131)  ถนนพรหมราษฎร์และซอยพระรามที่ 2 ซอย 82 (รางโพธิ์)  ถนนมนธาตุราชศรีพิจิตร์และซอยพระยามนธาตุราชศรีพิจิตร์ แยก 35  ซอย 001 กาญจนาภิเษก 3 (วัดนินสุขาราม / ถนนวัดม่วง-บางบอน 2):  ซอย 001 กาญจนาภิเษก 6 / ซอยเอกชัย 76 (หมู่บ้านเอสเค)  ซอยเอกชัย 46 (สังข์สิทธิ์นิเวศน์)  ซอยเอกชัย 69 (โรงเรียนวิชัยวิทยา)  ซอยเอกชัย 83/1 (ศิริวงศ์)  ซอยเอกชัย 119 (วัดบางบอน)  ซอยเอกชัย 132 (ศิรินุสรณ์)  ซอยบางบอน 1 ซอย 20 / ซอยกำนันแม้น 13 (กำนันแม้น 3)  ซอยบางบอน 3 ซอย 5 / ซอยบางบอน 4 ซอย 14 (บ้านนายเหรียญ)  ซอยบางบอน 5 ซอย 5 (โรงเรียนนวลนรดิศฯ)  ซอยบางบอน 5 ซอย 7 (ถนนสมเด็จพระนเรศวรมหาราช)
โรงเรียนน้ำสวยวิทยา

| โรงเรียนน้ำสวยวิทยา Namsuaywittaya School> ที่ตั้ง |
| --- | --- |

หมู่ที่ 14 บ้านโนนอุดม ถนนมิตรภาพ ตำบลสระใคร อำเภอสระใคร จังหวัดหนองคาย 43100
ข้อมูล
ชื่ออื่น: น.ว.
ประเภท: โรงเรียนมัธยมศึกษา
คำขวัญ: ประพฤติดี มีวินัย ตั้งใจเรียน
สถาปนา: 1 มิถุนายน พ.ศ. 2520
ผู้อำนวยการ: นายบุญมี พาพิมพ์
สี:    ฟ้า-ขาว
เพลง: เพลงมาร์ชน้ำสวยวิทยา
เว็บไซต์: http://www.namsuaywit.ac.th/
โรงเรียนน้ำสวยวิทยา (อักษรย่อ: น.ว.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาแบบสหศึกษา มีพื้นที่ 100 ไร่ ตั้งอยู่ระหว่างจังหวัดหนองคายกับจังหวัดอุดรธานี  ในเขตอำเภอสระใคร  เป็นโรงเรียนที่มีบรรยากาศภายในร่มรื่น เต็มไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่และเปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง 6
ประวัติโรงเรียน

พ.ศ. 2520 เริ่มเปิดทำการสอน เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน  โดยมีนายนิกร  จันทระ เป็นครูใหญ่
พ.ศ. 2521 ได้รับความช่วยเหลือและสนับสนุนจากผู้ปกครองและราษฎร ในการก่อสร้างอาคารชั่วคราว 1 หลัง ในที่สาธารณะวัดมฤคทายวัน(วัดดงแขม) ริมถนนมิตรภาพ ซึ่งเป็นที่ตั้งปัจจุบัน
พ.ศ. 2525 โรงเรียนน้ำสวยวิทยา ได้รับรางวัลพระราชทานดีเด่น พ.ศ. 2525
พ.ศ. 2530 โรงเรียนน้ำสวยวิทยา ได้รับรางวัลพระราชทานดีเด่น พ.ศ. 2530
พ.ศ. 2552 ได้เป็นต้นแบบโรงเรียนดีใกล้บ้าน(โรงเรียนในฝัน)
แขวงบางจาก (เขตภาษีเจริญ)

| แขวงบางจาก |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Bang Chak
ถนนราชพฤกษ์
แผนที่เขตภาษีเจริญ เน้นแขวงบางจาก
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: ภาษีเจริญ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1.394 ตร.กม. (0.538 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 7,940 คน
 • ความหนาแน่น: 5,695.84 คน/ตร.กม. (14,752.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10160
รหัสภูมิศาสตร์: 102206
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางจาก เป็นแขวงหนึ่งของเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงบางจากตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางทิศตะวันออกของเขตภาษีเจริญ มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงบางแวก มีแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงบางจากกับแขวงบางแวก แนวคลองสายหนึ่ง และแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงบางจากกับแขวงบางแวกเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงคูหาสวรรค์ และ แขวงปากคลองภาษีเจริญ มีแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงบางจากกับแขวงคูหาสวรรค์และแขวงปากคลองภาษีเจริญและซอยเพชรเกษม 36 เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงบางหว้า มีแนวเขตการปกครองระหว่างแขวงบางจากกับแขวงบางหว้าเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงบางด้วน มีคลองโรงยาว คลองบางจาก และแนวเขตการปกครองระหว่างแขวงบางจากกับแขวงบางด้วนเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงบางจาก ได้แก่
ถนนราชพฤกษ์
ส่วนถนนสายรองและทางลัด ได้แก่
ซอยราชพฤกษ์ 6
แอลเอ็กซ์คิวต์

| --- | --- |

LXQt 1.4.0 Screenshot
ผู้ออกแบบ: Hong Jen Yee (“PCMan”)
นักพัฒนา: The LXQt team
วันที่เปิดตัว: 21 กรกฎาคม 2013; 11 ปีก่อน (2013-07-21)

รุ่นเสถียร: 2.0.0     / 15 เมษายน 2024
 
ที่เก็บข้อมูล:  github.com/lxqt  
ภาษาที่เขียน: C++, C, Qt
ระบบปฏิบัติการ: Unix-like
ภาษา: Multilingual
ประเภท: Desktop environment
สัญญาอนุญาต: GPL, LGPL
เว็บไซต์: lxqt-project.org 
แอลเอ็กซ์คิวต์ (LXQt) เป็น สิ่งแวดล้อมเดสก์ท็อปแบบบางเบา ที่เสรีและต้นทางเปิด มีที่มาจากการควบรวมโครงการแอลเอ็กซ์ดีอีเข้ากับเรเซอร์-คิวต์
แอลเอ็กซ์คิวต์เหมือนกับแอลเอ็กซ์ดีอี ตรงที่ไม่มีตัวจัดการหน้าต่างในตัวมันเอง แต่แอลเอ็กซ์คิวต์ให้ผู้ใช้ตัดสินใจจะใช้ตัวจัดการหน้าต่างตัวใด(ที่สามารถใช้ได้) โดยทั่วไปแล้วการแจกจ่ายลินุกซ์มักจะเลือก Openbox, Xfwm4 หรือ KWin เป็นตัวจัดการหน้าต่างให้กับแอลเอ็กซ์คิวต์
Hong Jen Yee ผู้พัฒนาแอลเอ็กซ์ดีอีรู้สึกผิดหวังจีทีเค 3 จึงได้หันมาทดลองใช้ คิวต์ ในต้นปี 2013 และเปิดตัวเวอร์ชันแรกของ PCMan File Manager ที่ใช้ คิวต์เมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2013  ต่อมาเขาได้พอร์ตฟรอนต์เอนด์ Xrandr ของแอลเอ็กซ์ดีอีไปยัง คิวต์
เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2013 Hong Jen Yee ได้ประกาศว่าจะพอร์ตแอลเอ็กซ์ดีอีไปหาคิวต์แบบเต็มรูปแบบ และในวันที่ 21 กรกฎาคม 2013 มีการประกาศว่าโครงการแอลเอ็กซ์ดีอีได้ถูกควบรวมเข้ากับโครงการเรเซอร์-คิวต์ การควบรวมนี้ทำให้เวอร์ชันจีทีเคและคิวต์มีอยู่ร่วมกันในระยะสั้น แต่ในที่สุดการพัฒนาเวอร์ชันจีทีเคก็ชะลอตัวลงอย่างมาก และความพยายามส่วนใหญ่มุ่งเน้นไปที่พอร์ตคิวต์ การควบรวมแอลเอ็กซ์ดีอี-คิวต์เข้ากับเรเซอร์-คิวต์ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นแอลเอ็กซ์คิวต์ และรุ่นแรก เวอร์ชัน 0.7.0 ได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2014
ด้วยการเปิดตัว 0.13 ในวันที่ 21 พฤษภาคม 2018 โครงการแอลเอ็กซ์คิวต์ได้แยกอย่างเป็นทางการจากแอลเอ็กซ์ดีอี พร้อมย้ายไปยังองค์กรแยกต่างหากบนกิตฮับ
ดูเพิ่ม

เรเซอร์-คิวต์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
LXQt Roadmap (last update on Jun 16, 2016 for version 0.11)
โยชิโกะ นากายามะ

| โยชิโกะ นากายามะ |
| --- | --- |

เกิด: 16 มกราคม พ.ศ. 2379 เกียวโต ญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2450 (71 ปี) โตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น
คู่สมรส: จักรพรรดิโคเม
บุตร: จักรพรรดิเมจิ
บิดามารดา: ทาดายาซุ นากายามะ ไอโกะ มัตสึระ
โยชิโกะ นากายามะ (ญี่ปุ่น: 中山慶子; โรมาจิ: Nakayama Yoshiko; เกิด: 16 มกราคม พ.ศ. 2379 — ตาย: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2450) เป็นนางสนองพระโอษฐ์ และพระสนมเอกในจักรพรรดิโคเม และเป็นพระราชชนนีในจักรพรรดิเมจิ
ประวัติ

โยชิโกะ นากายามะ เป็นบุตรสาวของทาดายาซุ นากายามะ (中山 忠能) เสนาบดีฝ่ายขวา (ญี่ปุ่น: 左大臣; โรมาจิ: Sadaijin) ทั้งเป็นว่านเครือของตระกูลฟูจิวาระ ส่วนมารดาชื่อไอโกะ มัตสึระ (松浦 愛子) บุตรสาวคนที่สิบเอ็ดของเซซัง มัตสึระ (松浦 静山) ผู้เป็นไดเมียวแห่งฮิราโดะ โยชิโกะมีพี่ชายร่วมบิดามารดาสองคนคือ ชูไอ (忠愛) และทาดามิตสึ (忠光)
โยชิโกะเกิดในเกียวโต เริ่มถวายตัวสนองพระเดชพระคุณขณะมีอายุได้ 16 ปี และรับราชการเป็นพระสนมในจักรพรรดิโคเมเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2395 โดยให้ประสูติกาลพระราชโอรสพระองค์ใหญ่นามเจ้าชายมุตสึฮิโตะ (睦仁) ณ นิวาสถานเดิมของบิดานอกพระราชวังหลวงเกียวโต ที่กาลต่อมาพระโอรสพระองค์นั้นได้สืบราชสมบัติเป็นจักรพรรดิเมจิ (明治天皇) ห้าปีหลังให้ประสูติกาล พระสนมโยชิโกะจึงได้เข้าไปพำนักในพระราชวังร่วมกับพระราชโอรส
หลังการปฏิรูปเมจิ พระสนมโยชิโกะได้ย้ายมายังโตเกียวเมืองหลวงใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2413 ตามพระราชประสงค์ พระสนมโยชิโกะเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2450 สิริอายุ 71 ปี มีการปลงศพ ณ ป่าช้าโทชิมางาโอกะ เขตบุงเกียว กรุงโตเกียว
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2443 — เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ ชั้นที่ 1
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โยชิโกะ นากายามะ
เนอการากู

| คำแปล: แผ่นดินของข้า |
| --- | --- |

เนื้อร้อง: หลายคน (ผู้แต่งต้นฉบับ: Ahmad Mulkliff Mohd Nor), พ.ศ. 2497
ทำนอง: ปีแยร์-ฌ็อง เดอ เบร็องเฌ
รับไปใช้: พ.ศ. 2500

ตัวอย่างเสียง
เนอการากู (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
ปีแยร์-ฌ็อง เดอ เบร็องเฌ
เนอการากู (รูมี: Negaraku, ยาวี: نڬاراكو, แปลว่า "แผ่นดินของข้า" หรือ "ประเทศของข้า") เป็นเพลงชาติของสหพันธรัฐมาเลเซีย เพลงนี้ได้รับเลือกให้เป็นเพลงชาติมาเลเชียเมื่อสหพันธรัฐมาลายาได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรในปี พ.ศ. 2500 ทำนองเพลงนี้เดิมใช้เป็นเพลงสรรเสริญประจำรัฐเปรัก ซึ่งเพลงนี้ได้หยิบยืมทำนองมาจากเพลงฝรั่งเศสที่มีชื่อว่า "ลารอซาลี" (La Rosalie) อีกชั้นหนึ่ง ผู้ประพันธ์ทำนองเพลงนี้คือ ปีแยร์-ฌ็อง เดอ เบร็องเฌ (Pierre-Jean de Béranger) ชาวฝรั่งเศสผู้มีชีวิตอยู่ระหว่างปี พ.ศ. 2323 - 2400
เพลงที่มีทำนองคล้ายคลึงกัน

เพลงที่มีทำนองคล้ายคลึงกัน ได้ถูกบันทึกลงบนแผ่นเสียงทั้งสามตามที่ปรากฏนี้ ต่อมาได้มีการนำทำนองของเพลงทั้งสามไปปรับแก้สำหรับใช้เป็นเพลงชาติมาเลเซีย:
ค.ศ. 1930
'มามูลา มูน' บนแผ่นเสียงพาร์โลโฟน (รหัสอ้างอิง: F.2211) บรรเลงโดย เจอรัลโด และ วงออเครสตร้าของเขา ขับร้องโดย แดนนี่ วากค์ เมื่อ ค.ศ. 1930 มีลักษณะเป็นเพลงแจ๊สยอดนิยมของอังกฤษในช่วงเวลาต่อมา. ทำนองเพลงแจ๊สเข้ากับการเต้นลีลาศในจังหวะฟ็อกซ์ทรอท.
ค.ศ. 1940
'ไอ แชล รีเทิร์น' ขับร้องโดย แอนนี เชลท์ตัน ค.ศ. 1940 บนแผ่นเสียง Decca 78rpm record (รหัสอ้างอิง. F.10037/DR.17340) จัดจำหน่ายโดย ปิควิกมิวสิก.
ค.ศ. 1950
ระเบียบ > ข้อบังคับและธรรมเนียมปฏิบัติ

การบรรเลง และ ขับร้องเพลงชาติ ในฉบับพิธีการ หรือ ฉบับสังเขป จะกระทำในงานพิธีการ ในส่วนของสถานีวิทยุ และ โทรทัศน์ การบรรเลงเพลงชาติการะทำในช่วงเปิด-ปิดสถานี และ ช่วงที่มีการถ่ายทอดสดงานพระราชพิธีหรือรัฐพิธีที่ทางรัฐบาลจัด (พิธีในทางศาสนจักร และ พิธีการทางทหาร) ประกอบกับการเชิญธงในริ้วขบวนยาลูร์ เกมิลังในงานพิธี.
ตามความในมาตรา 8 (1) ของพระราชบัญญัติว่าด้วยเพลงชาติ ค.ศ. 1968 ผู้ใดไม่เคารพธงชาติ เพลงชาติ แสดงอาการดูหมิ่น เหยียดหยามต่อสัญลักษณ์ของชาติ. หรือ การกระทำในที่สาธารณะ ต้องระวังโทษปรับไม่เกิน 100 ริงกิต หรือ จำคุกตามเจตนาของการกระทำดังกล่าว.
ระเบียบ > การบรรเลง

การบรรเลง และ ขับร้องเพลงชาติ มีทั้งฉบับพิธีการ และ ฉบับสังเขป ในงานพระราชพิธีหรือรัฐพิธีที่เป็นทางการ หรือ กึ่งทางการในตำแหน่งชั้นยศต่าง ๆ ตามพระราชบัญญัติ.