stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ 2019
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กเดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ |
| --- | --- |
ไม่เป็นทางการ:  1940  1976  1982  2008  2009 
เดเอ็ฟเบ-ซูเพอร์คัพ:  1987  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996 
เดเอ็ฟเบ-ลีกาโพคาล:  1972–73  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007 รายชื่อของแต่ละนัด 
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ:  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023 
| ด ค กฟุตบอลยุโรปในฤดูกาล 2019–20 (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ลีกภายในประเทศ:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส '19 '20  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  สาธารณรัฐเช็ก  เดนมาร์ก  อังกฤษ  เอสโตเนีย '19 '20  หมู่เกาะแฟโร '19 '20  ฟินแลนด์ '19 '20  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย '19 '20  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์ '19 '20  อิสราเอล  อิตาลี  คาซัคสถาน '19 '20  คอซอวอ  ลัตเวีย '19 '20  ลิทัวเนีย '19 '20  ลักเซมเบิร์ก  มอลตา  มอลโดวา '19 '20  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  นอร์ท มาซิโดเนีย  ไอร์แลนด์เหนือ  นอร์เวย์ '19 '20  โปแลนด์  โปรตุเกส  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ '19 '20  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สกอตแลนด์  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน '19 '20  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน  เวลส์ 
ถ้วยภายในประเทศ:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  สาธารณรัฐเช็ก  เดนมาร์ก  อังกฤษ  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร '19 '20  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย '19 '20  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์ '19 '20  อิสราเอล  อิตาลี  คาซัคสถาน '19 '20  คอซอวอ  ลัตเวีย '19 '20  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย '19 '20  ลักเซมเบิร์ก  มอลตา  มอลโดวา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  นอร์ท มาซิโดเนีย  ไอร์แลนด์เหนือ  นอร์เวย์ '19 '20  โปแลนด์  โปรตุเกส  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ '19 '20  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สกอตแลนด์  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน  เวลส์ 
ลีกคัพ:  อังกฤษ  เอสโตเนีย  ฝรั่งเศส  ไอซ์แลนด์ '18 '19  อิสราเอล  ไอร์แลนด์เหนือ  โปรตุเกส  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ '19 '20  สกอตแลนด์  เวลส์ 
ซูเปอร์คัพ:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  อังกฤษ  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  คาซัคสถาน  คอซอวอ  ลิทัวเนีย '19 '20  มอลตา  มอลโดวา  เนเธอร์แลนด์  ไอร์แลนด์เหนือ  นอร์เวย์ '19 '20  โปแลนด์  โปรตุเกส  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ '19 '20  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สเปน  ตุรกี  ยูเครน 
การแข่งขันของยูฟ่า:  แชมเปียนส์ลีก รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ  รอบแบ่งกลุ่ม  รอบแพ้คัดออก  นัดชิงชนะเลิศ  ยูโรปาลีก รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ เส้นทางแชมเปียนส์  เส้นทางหลัก  รอบแบ่งกลุ่ม  รอบแพ้คัดออก  นัดชิงชนะเลิศ  ซูเปอร์คัพ  ยูธลีก เส้นทางยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก  เส้นทางแชมเปียนส์ภายในประเทศ  รอบแพ้คัดออก 
การแข่งขันระดับนานาชาติ:  ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก  ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 นัดชิงชนะเลิศ  ฟุตบอลโลกหญิงเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2019  ฟุตบอลโลกหญิงเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 2019  2021 ยูโร อันเดอร์-21 รอบคัดเลือก  2019 ยูโร อันเดอร์-19 รอบคัดเลือก  2019 ยูโร อันเดอร์-17 รอบคัดเลือก  ฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก โซนยุโรป
เอทีวี

รถเอทีวี
เอทีวี (ATV ย่อจาก all-terrain vehicle) หรือ ควอดไบค์ (quad-bike หรือย่อว่า ควอด) เป็นรถที่มีเครื่องมอเตอร์ไซค์ออกแบบมาให้มีขนาดเล็ก และมีสี่ล้อสำหรับใช้ในทางวิบาก อย่างไรก็ตามทางแอนซี ได้นิยามว่า "เอทีวี" คือชื่อสำหรับยานยนต์ที่มีลักษณะสำหรับการขับขี่ที่มีแรงกดดันต่ำที่ยาง,และที่นั่งก็เป็นลักษณะที่ต้องถ่างขาหรือขึ้นคร่อมเวลาใช้งานโดยผู้ขับขี่ และมือทั้งสองข้างก็บังคับโดยจับที่แฮนด์ควบคุมขับขี่โดยมีคนบังคับคนเดียว ถึงแม้ว่าจะมีการประยุกต์ให้มีที่นั่งเพิ่มขึ้นมาอีกสองที่นั่ง (ตามแนวยาว) การประยุกต์ในการใช้งานแบบใหม่นี้ ก็ยังอยู่ในการพิจารณาอยู่
รถเอทีวี ถือกำเนิดขึ้นบนโลกใบนี้ครั้งแรก ราวปี 1960 เป็นผลงานของ John Gower ผู้ก่อตั้งบริษัท JGR Gunsport จากกรุงโตรอนโต ประเทศแคนาดา และ Fred Rohrer วิศวกรชาวสวิสเซอร์แลนด์ ในตอนแรกรถเอทีวี มีลักษณะเป็นรถสะเทินน้ำสะเทินบก 6 ล้อ มีชื่อเรียกว่า The Jiger จากนั้นในปี 1965 เริ่มมีการผลิตออกมาจำหน่ายมากขึ้นเนื่องจากเป็นที่ต้องการของตลาดโดยเฉพาะการทหารและกีฬา แต่ระยะเวลาเพียงไม่กี่ปี The Jiger ต้องปิดฉากลงหลังจากบริษัทมีปัญหาทางด้านการเงิน ในปี 1968 The Jiger ถูกผลิตออกมาได้เพียง 3 Model ทั้งหมดราว 3,337 คัน
รถเอทีวี 3 ล้อคันแรกของโลก มีชื่อว่า "The Sperry-Rand Tricart" มันถูกออกแบบขึ้นปี 1967 โดย John Plessinger ที่จริงแล้วมันคือโปรเจ็คระหว่างเรียนที่ the Cranbrook Academy of Art และมันถูกผลิตออกสู่ตลาดในปี 1968 โดยนาย John Plessinger ได้ ขายลิขสิทธิ์ให้แก่ New Holland บริษัทผลิตรถแทรกเตอร์ แต่สุดท้ายกลับกลายเป็น Honda บริษัทยานยนต์ยักษ์ใหญ่ของญี่ปุ่นที่แย่งซีนไป ด้วยการมาของรถเอทีวี รุ่น US90 หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ATC90 ในปี 1970
ATV เริ่มมีชื่อเสียงโด่งดังและเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายมากขึ้น จากภาพยนตร์ชุด บอนด์เดอะซีรีส์เรื่อง Diamonds Are Forever (007 เพชรพยัคฆราช) จากฉากที่ James Bond แสดงโดย ฌอน คอนเนอรี ขี่เจ้า ATV 3 ล้อสัญชาติญี่ปุ่น รุ่น US90 หรือ ATC90 ของ หนีการไล่ล่าจากผู้ร้าย และมีให้เห็นผ่านตาจากซีรีย์โทรทัศน์อีกหลายเรื่อง เช่น Magnum, P.I. , Hart to Hart จากนั้นตลาดรถเอทีวี 3 ล้อ ก็เริ่มโตขึ้นเรื่อยๆ มีการพัฒนาประสิทธิภาพของรถให้ดียิ่งขึ้น และเมื่อตลาดเปิด คู่แข่งขันก็ย่อมเพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย บริษัทยานยนต์ญี่ปุ่นเจ้าอื่นก็โดดเข้ามาร่วมแจมด้วย ไม่ว่าจะเป็น Kawasaki , Yamaha
จุดเริ่มต้นของรถเอทีวี 4 ล้อ กลับเป็น Suzuki ที่ชิงเปิดตัว "QuadRunner LT125" เอทีวี 4 ล้อคันแรกของโลก สู่สายตาสาธารณชน ในปี 1982 หลังจากนั้นตลาดรถเอทีวี 4 ล้อ ก็เปิดฉากฟาดฟันกันอย่างดุเดือด พัฒนาประสิทธิภาพเครื่องยนต์ ออกแบบรถให้ล้ำนำสมัย เพื่อแย่งชิงเป็นผู้นำตลาด และก็เป็น Honda ที่ทำสำเร็จ ครองตลาดเอทีวีสูงถึง 69% ในสหรัฐอเมริกาช่วงปี 1984 ถึง 1987 ส่วนรถเอทีวีสัญชาติอเมริกันคันแรกคือ "the Trailboss" จากค่าย Polaris เข้าสู่ตลาดในปี 1985 ในยุคหลังเริ่มมีการนำรถเอทีวีมาใช้ในงานไร่มากขึ้น
เมื่อรถเอทีวีเป็นที่นิยมในหมู่มาก จึงมีการจัดการแข่งขันอย่างเป็นทางการรายการแรก คือ The Grand National Cross Country จัดขึ้นในปี 1980 และ ATV National Motocross Championship series ในปี 1985 จนถึงปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

รวมเว็บไซต์เกี่ยวกับเอทีวี เก็บถาวร 2009-02-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจี่ยนเฮา

| เจี่ยนเฮา |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Asterales
วงศ์:: Asteraceae
สกุล:: Artemisia
สปีชีส์:: A.  anethifolia
ชื่อทวินาม
Artemisia anethifolia Weber ex Stechm., 1775

ชื่อพ้อง
 Artemisia anethifolia Poljakov  Artemisia anethifolia var. erectiflora A. DC.  Artemisia anethifolia f. gracilis Pamp.  Artemisia anethifolia var. multicaulis {(Ledeb.) DC.  Artemisia anethifolia f. shansiensis Pamp.  Artemisia anethifolia var. stelleriana A. DC.  Artemisia multicaulis Ledeb.
เจี่ยนเฮา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Artemisia anethifolia; จีน: 碱蒿; พินอิน: Jiǎn hāo) เป็นพืชในสกุลโกฐจุฬาลัมพา วงศ์ทานตะวัน มีถิ่นกำเนิดในรัสเซีย มองโกเลีย และจีน
อนุกรมวิธาน

เจี่ยนเฮา (Artemisia anethifolia Weber ex Stechm.) ถูกระบุชนิดโดย เกออก ไฮน์ริค เวเบอร์ (Georg Heinrich Weber) ในปี ค.ศ. 1775
บางครั้งอาจสับสนว่าเป็นชื่อพ้องของ Artemisia abrotanum (ชื่อพ้อง: Artemisia anethifolia Fisch. ex DC.) ซึ่งเป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในสเปน อิตาลี่ ประเทศแถบทะเลบอลติก
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

เจี่ยนเฮา (A. anethifolia) เป็นพืชทนแล้ง (xerophile) ปรับตัวให้เจริญเติบโตในที่แห้งแล้ง เป็นพืชล้มลุกปีเดียว สูง 20–55 เซนติเมตร ลำต้นบางครั้งเรียวมาก เป็นพืชมีขน
ผิวใบขนสั้น เกือบเกลี้ยง ฐานใบรูปไข่ ยาว 3–4.5 กว้าง 1.5–2.5 (อาจถึง 3) เซนติเมตร ใบหยักลึกมาก ใบแบบขนนก 2 หรือ 3 ชั้น ใบย่อยมี 3 หรือ 4 คู่ ปลายกลีบขอบใบเป็นลอน (loburate)
ดอกเป็นช่อดอกรวมกระจุกมีกลีบรองหรือใบประดับเล็ก ๆ รองรับดอกจำนวนมาก ดอกแป้นกว้าง บนยอดกระจุกดอกแน่นและดอกขนาดเล็กบานเฉพาะตรงปลายนอกสุด (ส่วนหัว Capitula) ก้านดอกแต่ละดอกรียาว เส้นผ่านศูนย์กลาง 2–3 (อาจถึง 4) มิลลิเมตร ดอกกะเทย กลีบสีเหลืองหรือสีแดง
ผลขนาดเล็ก มีเมล็ดเดียว ผนังผลแห้ง บางและเหนียว ไม่เชื่อมติดกับเมล็ด (achene) ทรงรีหรือรูปไข่กลับ ออกดอกและผลช่วงเดือนสิงหาคม–ตุลาคม
การแพร่กระจายและถิ่นที่อยู่

เจี่ยนเฮา มีถิ่นกำเนิดในรัสเซีย มองโกเลีย และจีน ในซินเจียง เฮย์หลงเจียง มองโกเลียใน ส่านซี เหอเป่ย์ ชิงไห่ หนิงเซี่ย ซานซี กานซู่ โดยทั่วไปเติบโตในพื้นที่ 800 ถึง 2,300 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ในที่รกร้างที่มีความชื้นต่ำและดินเค็ม ใกล้ทุ่งหญ้า ใกล้เนินทราย หุบเขาเนินเขาที่แห้งแล้ง หาดทรายที่เป็นด่าง และพื้นที่ที่มีความเค็ม มักกลายเป็นพืชหลักในกลุ่มพืชในภูมิภาคข้างต้น
การใช้ประโยชน์

ใช้เป็นพืชสำหรับเลี้ยงปศุสัตว์
เรือดำน้ำโซเวียต เอส-194

| --- | --- |
 เรือดำน้ำชั้นวิสกี้
ประวัติเรือ: 
ต่อที่:: สหภาพโซเวียต
ต่อเรือ:: ค.ศ. 1957
ขึ้นระวางประจำการ:: ค.ศ. 1958
ปลดประจำการ:: ค.ศ. 1991 
สถานภาพ:: จมนอกชายฝั่งเดนมาร์ก
ข้อมูลจำเพาะ
ชื่อเรือ:: • Soviet Projektu 613 • NATO code named Whiskey-class
หมายเลขประจำเรือ:: S-194
ประเภท:: เรือดำน้ำ
ระวางขับน้ำ:: • บนผิวน้ำ 1,050 ตัน • ขณะดำ 1,350 ตัน
ความยาว:: 75.20 เมตร
ความกว้าง:: 6.30 เมตร
กินน้ำลึก:: 4.90 เมตร
ระบบขับเคลื่อน:: • เครื่องยนต์ดีเซล  2 x 37-D กำลัง 2,000 แรงม้า • เครื่องไฟฟ้ากำลัง 150 kW (ใช้เดินใต้น้ำ)
ความเร็ว:: • ผิวน้ำ 17 นอต • ใต้น้ำ 13 นอต
รัศมีทำการ:: 13,500 ไมล์ทะเล
กำลังพลประจำการ:: • ทหารประจำเรือ  56 นาย
อาวุธ:: • ตอร์ปิโดขนาด 530 มม. ที่หัวเรือ 4 ท่อ • ตอร์ปิโดขนาด 530 มม. ที่ท้ายเรือ 2 ท่อ • ปินใหญ่ขนาด 76 มม. 1 กระบอก • ปืนต่อสู้อากาศยานขนาด 25 มม. 1 กระบอก 
เรือดำน้ำโซเวียต เอส-194 เป็นเรือดำน้ำของสหภาพโซเวียต ในชั้น โปรเจกต์ 613 หรือที่นาโตกำหนดรหัสเรียกขานว่า เรือดำน้ำชั้นวิสกี้ ซึ่งต่อขึ้นที่อู่ต่อเรือของโซเวียต ระหว่าง พ.ศ. 2492 - พ.ศ. 2501 เป็นจำนวน 236 ลำ ประจำการในกองทัพเรือโซเวียตระหว่างสงครามเย็น  พัฒนามาจากเรืออู Type-XXI ของเยอรมนี  ที่โซเวียตยึดได้ช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง
หลังสิ้นสุดสงครามเย็น กองทัพเรือโซเวียตปลดประจำการเรือในชั้นนี้ และแยกชิ้นส่วนขายเป็นเศษเหล็ก สำหรับเรือ S-194 ลำนี้ นาย Timo Wallin นักธุรกิจชาวสวีเดนได้ซื้อไว้  เปลี่ยนชื่อเป็น ยู-194  และปรับปรุงเป็นพิพิธภัณฑ์ลอยน้ำ และให้เช่าเป็นสถานที่จัดเลี้ยง   โดยถอดเครื่องยนต์และแบตเตอรี่ออก   จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เรือดำน้ำ เมือง Helsingborg ประเทศสวีเดน
ต่อมา นาย Wallin ได้ประกาศขายเรือลำนี้ในราคา 250,000 ยูโร   และตกลงขายให้ เจษฎา เดชสกุลฤทธิ์ เจ้าของพิพิธภัณฑ์เจษฎา เทคนิค มิวเซียม เพื่อนำไปจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์แห่งใหม่ที่กำลังสร้างที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีพิธีส่งมอบเรือเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2550  และใช้เรือลากจูงมาประเทศไทย โดยมีกำหนดเปิดให้ประชาชนเข้าชมในช่วงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550 นำไปปรับปรุง และเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์อย่างเป็นทางการในวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2550
เรือ S-194 ผ่านการซ่อมแซมที่อู่เรือ Gryfia เมือง Szczecin ประเทศโปแลนด์  และจะลากจูงกลับประเทศไทย แต่เกิดอุบัติเหตุอับปางลงนอกชายฝั่งเมือง Thyborøn ประเทศเดนมาร์ก 50 กิโลเมตร หลังจากเจอพายุ เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550  นายเจษฎา เดชสกุลฤทธิ์ กำลังศึกษาความเป็นไปได้ ที่จะกู้เรือขึ้นมาใหม่ เพื่อนำมาจัดแสดงต่อไป
แหล่งข้อมูลอื่น

U-194 Whiskey class submarine
เจี้ยนซิง (ง่อก๊ก)

ศักราชของง่อก๊ก
บทความนี้เกี่ยวกับเจี้ยนซิงที่เป็นชื่อศักราชของรัฐง่อก๊ก สำหรับเจี้ยนซิงที่เป็นชื่อศักราชของรัฐจ๊กก๊ก ดูที่ เจี้ยนซิง (จ๊กก๊ก) สำหรับความหมายอื่น ๆ ดูที่ เจี้ยนซิง
เจี้ยนซิง  (จีน: 建興; พินอิน: Jiànxīng) เป็นเป็นชื่อศักราชลำดับแรกในรัชสมัยของจักรพรรดิซุนเหลียงแห่งง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ชื่อศักราชเจี้ยนซิงใช้ตั้งแต่ในปี ค.ศ. 252 ถึง ค.ศ. 253 รวมเวลา 2 ปี
การเปลี่ยนชื่อศักราช

ศักราชเฉินเฟิ่งปีที่ 1 (ค.ศ. 252) —— เดือน 4 วันที่ 28 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเจี้ยนซิงปีที่ 1
ศักราชเจี้ยนซิงปีที่ 3 (ค.ศ. 254) —— เดือน 1 วันที่ 1 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นอู่เฟิ่งปีที่ 1
ตารางเทียบศักราช

| เจี้ยนซิง | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ค.ศ. | 252 | 253 |
| วุยก๊ก | เจียผิง 4 | เจียผิง 5 |
| จ๊กก๊ก | เหยียนซี 15 | เหยียนซี 16 |
ดูเพิ่ม

ศักราชของจีน
บรรณานุกรม

李崇智 (December 2004). 中國歷代年號考. 北京: 中華書局. ISBN 7101025129.
鄧洪波 (March 2005). 東亞歷史年表. 臺北: 國立臺灣大學東亞經典與文化研究計劃. ISBN 9789860005189. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (pdf)เมื่อ 2007-08-25. สืบค้นเมื่อ 2021-11-26.
| ก่อนหน้า |  | เจี้ยนซิง (ง่อก๊ก) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เฉินเฟิ่ง |  | ศักราชของง่อก๊ก  (ค.ศ. 252 - 253) |  | อู่เฟิ่ง |
| ด ค กศักราชในยุคสามก๊ก |
| --- | --- |
วุยก๊ก: อ้วยโช่ (หฺวางชู) ค.ศ. 220-226 → ไท่เหอ ค.ศ. 227-233 → ชิงหลง ค.ศ. 233-237 → จิ่งชู ค.ศ. 233-237 → เจิ้งฉื่อ ค.ศ. 240-249 → เจียผิง ค.ศ. 249-254 → เจงหงวน / ไกเจ้ง (เจิ้ง-ยฺเหวียน) ค.ศ. 254-256 → กำลอ (กานลู่) ค.ศ. 256-260 → จิ่ง-ยฺเหวียน ค.ศ. 260-264 → เสียนซี ค.ศ. 264-265
จ๊กก๊ก: เจี๋ยงบู๋ (จางอู่) ค.ศ. 221-223 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 223-237 → เหยียนซี ค.ศ. 238-257 → จิ่งเย่า ค.ศ. 258-263 → เหยียนซิง ค.ศ. 263
ง่อก๊ก: หฺวางอู่ ค.ศ. 222-229 → หฺวางหลง ค.ศ. 229-231 → เจียเหอ ค.ศ. 232-238 → ชื่ออู ค.ศ. 238-251 → ไท่-ยฺเหวียน ค.ศ. 251-252 → เฉินเฟิ่ง ค.ศ. 252 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 252-253 → อู่เฟิ่ง ค.ศ. 254-256 → ไท่ผิง ค.ศ. 256-258 → หย่งอาน ค.ศ. 258-264 → ยฺเหวียนซิง ค.ศ. 264-265 → กานลู่ ค.ศ. 265-266 → เป๋าติ่ง ค.ศ. 266-269 → เจี้ยนเหิง ค.ศ. 269-271 → เฟิ่งหฺวาง ค.ศ. 272-274 → เทียนเช่อ ค.ศ. 275-276 → เทียนสี่ ค.ศ. 276 → เทียนจี้ ค.ศ. 277-280
กองซุนเอี๋ยน: เช่าฮั่น ค.ศ. 237-238
เรือมอันเร

เรือมอันเร หรือ ลูดอันเร เป็นศิลปะการแสดงอย่างหนึ่งในหมู่ชาวไทยเชื้อสายเขมร ในบริเวณอีสานใต้ มีลักษณะคล้ายการละเล่นลาวกระทบไม้ของไทย
ประวัติคำ

เดิมนั้นนิยมเรียกว่า "ลูดอันเร" ซึ่ง คำว่า "ลูด" หมายถึง การเต้น หรือกระโดด ส่วนคำว่า "อันเร" หมายถึง "สาก" ซึ่งก็คือ สากตำข้าว นั่นเอง ลูดอันเร จึงหมายถึง การเต้นสาก หรือระบำสาก
ในภายหลังมีการเปลี่ยนแปลงการละเล่น และเรียกว่า "เรือมอันเร" โดยคำว่า เรือม หมายถึง การรำ ดังนั้น เรือมอันเร จึงหมายถึง รำสาก มีนัยบ่งบอกถึงความอ่อนโอนและนุ่มนวลกว่าเดิม
การละเล่น

การเล่นเรือมอันเรนั้น นิยมเล่นหลังเสร็จฤดูเก็บเกี่ยว คือประมาณเดือนสี่ถึงเดือนห้า (ราวเดือนมีนาคม - เมษายน) อันเป็นช่วงเทศกาลปีใหม่ (สงกรานต์) ของชาวไทยเชื้อสายเขมรด้วย
การละเล่นมักจะมีขึ้นในตอนค่ำ หลังตำข้าวหรือขณะตำข้าว เสียงกระทบของสากจะมีจังหวะสนุกสนาน ทำให้หนุ่มสาวร้องเพลงและรำด้วยกันอย่างสนุกสนาน อันเป็นการเกี้ยวพาราสีไปด้วย
ในภายหลังได้มีการดัดแปลงลักษณะการเต้น และการเคาะจังหวะให้มีแบบแผนมากขึ้น โดยใช้ไม้ยาววางกับพื้นแทนสาก และมีการเต้นข้ามไม้ไปมา พร้อมกับมีเพลงและทำนองเฉพาะสำหรับการละเล่นเรือมอันเรโดยเฉพาะ แต่ก็ยังมีลักษณะการละเล่นคล้ายรำวงด้วย
ปัจจุบันการละเล่นเรือมอันเรในท้องถิ่นในปัจจุบันพบได้น้อย ส่วนใหญ่เป็นการเตรียมเพื่อจัดแสดงต้อนรับนักท่องเที่ยว หรือต้อนรับแขกบ้านแขกเมือง อย่างไรก็ตาม ยังมีการเรียนการสอนในสถาบันการศึกษาด้านศิลปวัฒนธรรมหลายแห่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

เพลงและภาพการเล่นเรือมอันเร เก็บถาวร 2006-06-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจี้ย ยฺเหวียน

| เจี้ย ยฺเหวียน |
| --- | --- |
เจี้ย ยฺเหวียน (กลาง) ซึ่งมีบรูซ ลี และเจมส์ เทียนยืนอยู่ด้านข้าง ในการถ่ายทำไอ้หนุ่มซินตึ๊งเกมมังกร ฉบับโครงเรื่องดั้งเดิม
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 15 มีนาคม ค.ศ. 1945(1945-03-15) Chieh Yu Kun ไห่เฟง, มณฑลกวางตุ้ง, ประเทศจีน
เสียชีวิต: 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977(1977-11-16) (32 ปี) ฮ่องกง
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: ค.ศ. 1967 - ค.ศ. 1977
เจี้ย ยฺเหวียน (จีน: 解元; อักษรโรมัน: Chieh Yuan; 15 มีนาคม ค.ศ. 1945 — 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977) เป็นนักแสดงและเป็นนักต่อสู้ป้องกันตัว โดยได้เป็นนักแสดงให้กับสตูดิโอชอว์บราเธอร์ และใน ค.ศ. 1972 เขาได้มีส่วนร่วมในภาพยนตร์เรื่องไอ้หนุ่มซินตึ๊ง เกมมังกรของบรูซ ลี ซึ่งต่อมา เจี้ยได้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1977 ด้วยอาการสมองบวม อันเป็นสาเหตุของการเสียชีวิตแบบเดียวกันกับบรูซ ลี
ผลงานภาพยนตร์ > กำกับคิวบู๊

ค.ศ. 1974 The Greatest Thai Boxing
ผลงานภาพยนตร์ > นักแสดง

ค.ศ. 1967 Summons to Death
ค.ศ. 1967 One Armed Swordsman
ค.ศ. 1968 Summer Heat
ค.ศ. 1968 Gun Brothers
ค.ศ. 1968 The Rainbow
ค.ศ. 1968 The Angel Strikes Again
ค.ศ. 1968 The Bells of Death
ค.ศ. 1969 Dead End
ค.ศ. 1969 Torrent of Desire
ค.ศ. 1969 The Swordmates
ค.ศ. 1969 Twin Blades of Doom
ค.ศ. 1969 Twelve Deadly Coins
ค.ศ. 1970 Lady of Steel
ค.ศ. 1970 The Iron Buddha
ค.ศ. 1971 The Lady Professional
ค.ศ. 1972 The Water Margin
ค.ศ. 1972 The Fourteen Amazons
ค.ศ. 1972 The Thunderbolt Fist
ค.ศ. 1972 Black List
ค.ศ. 1972 King Boxer
ค.ศ. 1972 Angry Guest
ค.ศ. 1972 Tiger Vs Dragon
ค.ศ. 1972 The Imperial Swordsman
ค.ศ. 1973 Black Guide
ค.ศ. 1973 Tiger
ค.ศ. 1973 The Black Belt
ค.ศ. 1973 Killer in the Dark
ค.ศ. 1974 The Greatest Thai Boxing
ค.ศ. 1974 The Escaped Convict
ค.ศ. 1974 The Little Man, Ah Fook
ค.ศ. 1975 The Golden Triangle
ค.ศ. 1975 Chinese Superior Kung Fu
ค.ศ. 1975 The Nutty Crook
ค.ศ. 1976 The Blazing Temple
ค.ศ. 1976 The Hot, the Cool and the Vicious
ค.ศ. 1976 The Private Eyes
ค.ศ. 1977 The Eight Masters
ค.ศ. 1977 The Shaolin Brothers
ค.ศ. 1977 Shaolin Traitor
ค.ศ. 1977 The Invincible Armour
ค.ศ. 1978 The Delivery
ดูเพิ่ม

ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง เกมมังกร
แดน อิโนซานโต้
เจมส์ เทียน
บรูซ ลี
แหล่งข้อมูลอื่น

Yuan Chieh ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Gai Yuen at the Hong Kong Movie Database
เจี้ย ยฺเหวียน กับแดน อิโนซานโต้ ในการถ่ายทำไอ้หนุ่มซินตึ๊ง เกมมังกร ฉบับโครงเรื่องดั้งเดิม
เซเลอร์มูน SuperS "ความรักครั้งแรกของอามิจัง"

| เซเลอร์มูน SuperS "ความรักครั้งแรกของอามิจัง" |
| --- | --- |
ภาพนางเอกเรื่อง
กำกับ: ทาคุยะ อิงาราชิ
เขียนบท: นาโอโกะ ทาเคอุจิ,  เรียวตะ ยามางุชิ
อำนวยการสร้าง: สึโทะมุ โทมาริ  ทัน ทะงะอิวะ เทรุโอะ มิยะฮาระ
นักแสดงนำ:  โคโตโนะ มิตสึอิชิ อายะ ฮิซาคาวะ
ผู้บรรยาย: ฮัง เคย์โกะ
กำกับภาพ: โมโตอิ ทากาฮาชิ
ตัดต่อ: ยาสุฮิโระ โยชิคาว่า
ดนตรีประกอบ: ทากะโนริ อาริซะว่า
ผู้จัดจำหน่าย:  โตเอแอนิเมชัน
วันฉาย:  12 ธันวาคม 2538
ความยาว: 15 นาที
ประเทศ: 
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: 600,000,000 เยน
ก่อนหน้านี้: เซเลอร์มูน SuperS "รวมพลังอัศวินเซเลอร์ทั้ง 9! ปาฏิหาริย์แห่งแบล็กดรีมโฮล"
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
'เซเลอร์มูน SuperS "ความรักครั้งแรกของอามิจัง" (ญี่ปุ่น: 亜美ちゃん初恋; โรมาจิ: 'Ami- Chan Hatsukoi) เป็นภาพยนตร์ตอนสั้นๆ 15 นาที ออกฉายเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2538 พร้อมกับ เซเลอร์มูน SuperS "รวมพลังอัศวินเซเลอร์ทั้ง 9! ปาฏิหาริย์แห่งแบล็กดรีมโฮล" ในเรื่องนี้ยังออกตีพิมพ์เป็นตอนพิเศษในมังงะเล่มที่ 13 และยังลงในนิตยสารการ์ตูนรายเดือน รุนรุน อีกด้วย
เนื้อเรื่อง

มิซุโนะ อามิ นักเรียนมัธยมชั้นปีที่ 3 เป็นนักเรียนที่บ้าการสอบเป็นอย่างมาก อามิเป็นโรคแพ้จดหมายรัก ถ้าโดนจดหมายรักจะมีผื่นแดงขึ้นเต็มตัว นอกจากนี้เธอยังมีคู่แข่งทางการเรียนนั้นก็คือ เมลคลีอุส ซึ่งเป็นนามปากกา
อามิพยายามอ่าหนังสือสอบเพื่อที่ชนะการสอบของเมลคลีอุส และในตอนเย็นขณะที่อุซางิจะกลับบ้านก็เจอกับอุมิโนะ อูซางิจึงถามเรืองที่เกี่ยวกับเมลคลีอุส แต่แล้วอูมิโนะจึงอาสาพาไปพบเมลคลีอุสตัวจริง ในขณะเดียวกันอามิก็ได้ไปเรียนพิเศษในอาคารเก่าๆ จึงโดนปีศาจบงนง ตามทำร้าย ต่อมาอามิเรียนหนักมากจึงเกิดอาการป่วย ปีศาจบงนงจึงใช้โอกาสนี้ทำร้ายอามิโดยใช้จดหมายรัก แต่อามิก็แปลงร่างเป็นเซเลอร์เมอร์คิวรี่ แล้วก็ใช้พลังเมอร์คิวรี่ อควา มิราจ ทำลายปีศาจจนสำเร็จ วันต่อมาพวกอุซางิได้พูดถึงเรื่องหน้าตาที่แท้จริงของ เมลคลีอุส ว่าเหมือนอูมิโนะ แล้วก็ไม่ให้บอกกับอามิเรื่องหน้าตาที่แท้จริงของ เมลคลีอุส อามิมาได้ยินเรื่องนี้เข้า มินาโกะ เลยโกหกว่า หน้าตาที่แท้จริงของ เมลคลีอุส เหมือนดารา อามิจังเลยดีใจที่เห็นหน้าตาที่แท้จริงของเมลคลีอุส(และคิดว่าภาพดาราคนนั้น ช่างคล้ายกับไอน์สไตล์ ตอนหนุ่ม ซึ่งทำให้อามิพอใจเป็นอย่างมาก) แต่เมลคลีอุสก็ยังเป็นคู่แข่งของอามิต่อไป....
ตัวละครที่เพิ่มเติมเข้ามา

เมลคลีอุส หรือ สุอุริ คุรุเมะ
หนุ่มน้อยที่อยู่ในวัยเดียวกับอามิจัง เป็นคนที่สอบซ้อมแล้วคะแนนเท่ากับอามิจัง เลยทำให้อามิตั้งใจจะชนะทั้งเรื่องการสอบและหัวใจให้ได้ แต่ตอนสุดท้ายก็เฉลยว่าหน้าตาของเมลคลีอุสนั้น คล้ายกับอุมิโนะเป็นอย่างมาก
บงนง
เป็นวิญญาณเจ้าที่เป็นผู้ที่เปิดเทราโกยะ (โรงเรียนประถมของเอกชนที่เปิดในสมัยเอโดะ) เป็นปีศาจที่ทำร้ายอามิโดยใช้จดหมายรักเป็นเครืองมือ แต่สุดท้ายก็ถูกอามิทำลายด้วยความเข้าใจผิดว่าเป็นเมลคลีอุส และใช้พลัง เมอร์คิวรี่ อควา มิราจ กำจัดบงนงในที่สุด
นักพากย์

สึคิโนะ อุซางิ พากย์โดย มิตสึอิชิ โคโตะโนะ
จิบะ มาโมรุ พากย์โดย ฟุรุยะ โทรุ
อุซางิน้อย พากย์โดย อารากิ คาเอะ
มิซุโนะ อามิ พากย์โดย ฮิซาคะวะ อายะ
ฮิโนะ เร พากย์โดย โทมิซะว่า มิจิเอะ
คิโนะ มาโคโตะ พากย์โดย ชิโนะฮาระ เอมิ
ไอโนะ มินาโกะ พากย์โดย ฟูคามิ ริกะ
ลูน่า พากย์โดย ฮัง เคย์โกะ
อาร์เทมิส พากย์โดย ทาคาโตะ ยาสุฮิโระ
ไดอาน่า พากย์โดย คุมิโกะ นิชิฮาระ
โอซากะ นารุ พากย์โดย ชิโนะ คาคินุมะ
อุมิโนะ กุริโอะ พากย์โดย เคย์อิจิ นัมบะ
บงนง พากย์โดย คาสุเอะ อิคุระ
สุอุริ คุรุเมะ พากย์โดย โนบุยูกิ ฮิยามะ
เพลง

เพลงปิดเรื่องคือ“らしく”いきましょ (ฉันไปด้วยแบบตัวของฉันเอง)
ขับร้องโดย Meu
แหล่งข้อมูลอื่น

Sailormoon Channel: เว็บไซต์ทางการของเซเลอร์มูน
Hitoshi Doi's Bishoujo Senshi Sailor Moon online encyclopedia เก็บถาวร 2005-08-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: Information and synopses from the anime.
| ด ค กอัศวินดารา เซเลอร์มูน โดย นาโอโกะ ทาเกอูจิ |
| --- | --- | --- |
| สื่อ |  รหัสลับ เซเลอร์วี  หนังสือการ์ตูน  อนิเมะ  ละครเวที  วิดีโอเกม  ละครโทรทัศน์  เพลง  เว็บอนิเมะ  |  |
| อะนิเมะ / มังงะ |  ภาคแรก / ดาร์กคิงด้อม  R / แบล็คมูน  S / ไม่รู้จบ  SuperS / ความฝัน  เซเลอร์มูน เซเลอร์สตาร์ส / Stars  เซเลอร์มูน คริสตัล  |  |
| ภาพยนตร์ |  เซเลอร์มูน R "สงครามปีศาจดอกไม้จากอวกาศ"  เมคอัพ! เซเลอร์เซนชิ  เซเลอร์มูน S "แผนยึดครองโลกของเจ้าหญิงหิมะ"  เซเลอร์มูน SuperS "รวมพลังอัศวินเซเลอร์ทั้ง 9! ปาฏิหาริย์แห่งแบล็กดรีมโฮล"  เซเลอร์มูน SuperS "ความรักครั้งแรกของอามิจัง"  พริตตี้ การ์เดี้ยน เซเลอร์ มูน อีเทอร์นัล เดอะ มูฟวี่  พริตตี้ การ์เดี้ยน เซเลอร์ มูน คอสมอส เดอะ มูฟวี่  |  |
| ตัวละครจากเรื่องเซเลอร์มูน | ตัวละครจากเรื่องเซเลอร์มูน |  |
| อัศวินเซเลอร์ |  สึคิโนะ อุซางิ  ลูน่า  จิบะ มาโมรุ  อุซางิน้อย  มิซุโนะ อามิ  ฮิโนะ เร  คิโนะ มาโกโตะ  ไอโนะ มินาโกะ  เทนโอ ฮารุกะ  ไคโอ มิจิรุ  เมโอ เซ็ตสึนะ  โทโมเอะ โฮตารุ  เซเลอร์ควอเต็ท  เซเลอร์อาสทาเท  |  |
| ศัตรู |  อาณาจักรมืด  ต้นไม้แห่งโลกปีศาจ  เผ่าจันทร์เสี้ยวสีดำ  เดธบัสเตอร์  คณะละครสัตว์เดดมูน  ชาโดว์กาแล็กติก้า  ศัตรูในละครเวที  |  |
| ตัวละครสมทบ |  ราชินีเซเลนิตี้  ลูน่า, อัลเทมิส และไดอาน่า  เซเลอร์สตาร์ไลท์  เจ้าหญิงคาคิว  จิบิจิบิ  |  |
เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่ม พิชเยนทรโยธิน)

| พลเอกเจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่ม พิชเยนทรโยธิน)น> ร., ร.ว., ป.จ., ม.ป.ช., ม.ว.ม., ว.ภ., ว.ม.ล. |
| --- | --- |


ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
ดำรงตำแหน่ง 21 สิงหาคม พ.ศ. 2478 – 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2485
กษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
นายกรัฐมนตรี: พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน)   แปลก พิบูลสงคราม
สมุหราชองครักษ์
ดำรงตำแหน่ง 6 มีนาคม พ.ศ. 2456 – 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2460
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
ก่อนหน้า: นายพลโท พระยาสุรเสนา
ถัดไป: นายพลโท พระยาประสิทธิ์ศุภการ
ดำรงตำแหน่ง 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 – 1 เมษายน พ.ศ. 2475
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ก่อนหน้า: นายพลตรี หม่อมเจ้าอมรทัต
ถัดไป: นายพลโท พระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 มีนาคม พ.ศ. 2414 บ้านถนนพระสุเมรุ บางลำพูบน
เสียชีวิต: 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 (71 ปี)
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: คุณหญิงสงัด พิชเยนทรโยธิน
บุตร: 10 คนรวมอาจและเอนทรี
บุพการี: เสงี่ยม อินทรโยธิน (บิดา) คุณหญิงชม้าย อินทรโยธิน (มารดา)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: กองทัพบกไทย กรมราชองครักษ์ กองเสือป่า กรมพระตำรวจ (กิตติมศักดิ์)
ประจำการ: พ.ศ. 2433 – พ.ศ. 2475
ยศ: พลเอก นายพลเสือป่า พระตำรวจตรีพิเศษ
บังคับบัญชา: กรมราชองครักษ์

พลเอก เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่ม พิชเยนทรโยธิน) (7 มีนาคม พ.ศ. 2414 – 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2485) ชื่อสกุลเดิม อินทรโยธิน เป็นนายทหารชาวไทย รับราชการและดำรงตำแหน่งหลายตำแหน่ง ที่สุดได้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลจนอสัญกรรม
ตำแหน่ง

6 มีนาคม พ.ศ. 2456 - สมุหราชองครักษ์
15 กันยายน พ.ศ. 2457 จเรกรมทหารรักษาวัง
ยศ > ยศทหาร

พลเอก
ยศ > ยศกรมพระตำรวจ

พระตำรวจตรีพิเศษ
ยศ > ยศกรมเสือป่า

นายพลเสือป่า
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่ม พิชเยนทรโยธิน) ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2484 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ (น.ร.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2457 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนวราภรณ์ (ร.ว.) (ฝ่ายหน้า)‎
พ.ศ. 2481 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2482 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2468 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2462 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วัลลภาภรณ์ (ว.ภ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2457 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วชิรมาลา (ว.ม.ล.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน (ช.ร.)
พ.ศ. 2444 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญศารทูลมาลา (ร.ศ.ท.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 4 (จ.ป.ร.4)
พ.ศ. 2459 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 3 (ป.ป.ร.3)
พ.ศ. 2481 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 1 (อ.ป.ร.1)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 6 (ร.จ.ท.6)