stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กาเฟโอแล

| --- | --- |

ประเภท: เครื่องดื่ม
แหล่งกำเนิด: ฝรั่งเศส
ส่วนผสมหลัก: กาแฟกับนมร้อน
 ตำราอาหาร: กาเฟโอแล
ชามกาเฟโอแลตามธรรมเนียมดั้งเดิมของฝรั่งเศส
กาเฟโอแล (ฝรั่งเศส: café au lait, ออกเสียง: [ka.fe.o.lɛ], แปลว่า "กาแฟใส่นม") คือกาแฟดำที่เติมนมร้อนลงไปในอัตราส่วนเท่ากัน ต่างจากกาแฟขาวซึ่งจะเติมนมที่เย็นแล้วหรือสารทำให้ขาวชนิดอื่น ๆ
ลักษณะ

กาเฟโอแลมีหน้าตาคล้ายกับกาแฟนมของอิตาลีซึ่งเรียกว่า คัฟเฟลลัตเต (caffellatte) ความแตกต่างหลัก ๆ ของกาแฟทั้งสองชนิดอยู่ที่ส่วนผสมและอัตราส่วน โดยคัฟเฟลลัตเตของอิตาลีจะใช้เอสเปรสโซซึ่งชงจากเครื่องชงเอสเปรสโซโดยเฉพาะ มีอัตราส่วนระหว่างเอสเปรสโซต่อนมร้อนอยู่ระหว่าง 1:3–1:5 ด้านบนจะเห็นฟองนมซึ่งได้จากการตีนมด้วยไอน้ำ ไม่นิยมเติมน้ำตาลหรือน้ำเชื่อม ส่วนกาเฟโอแลโดยทั่วไปไม่ใช้เอสเปรสโซ แต่จะใช้กาแฟดำซึ่งชงด้วยวิธีหยดน้ำหรือวิธีต้ม ผสมกับนมที่อุ่นให้ร้อนในอัตราส่วน 1:1 อาจเติมน้ำตาลหรือน้ำเชื่อมก็ได้ รสชาติกาแฟที่ได้จึงเข้มน้อยกว่าคัฟเฟลลัตเต
อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันกาแฟทั้งสองชนิดมักถูกเรียกปะปนกันระหว่าง "กาเฟโอแล" และ "คัฟเฟลลัตเต" แม้ว่ากาเฟโอแลที่ทำในครัวเรือนจะมาจากกาแฟดำผสมกับนมร้อน แต่กาเฟโอแลตามร้านกาแฟหลายแห่งนิยมใช้เอสเปรสโซเป็นส่วนผสม หรือบางแห่งใช้นมที่ตีจนขึ้นฟองเป็นส่วนผสม เครื่องดื่มที่ได้จึงมีหน้าตาและรสชาติไม่ต่างกับคัฟเฟลลัตเตมากนัก นอกจากนี้ ในยุโรปเหนือและสแกนดิเนเวียก็นิยมเรียกเอสเปรสโซที่ผสมนมร้อนว่า "กาเฟโอแล" มาตั้งแต่อดีต ร้านกาแฟหลายร้านจึงเสิร์ฟคัฟเฟลลัตเตในชื่อดังกล่าวตามไปด้วย ส่วนในอิตาลีก็เรียกกาแฟนมที่ชงเองอย่างง่ายในครัวเรือน (โดยไม่ใช้เครื่องชงเอสเปรสโซ) ว่า "คัฟเฟลลัตเต" เช่นกัน
ชื่อ "กาเฟโอแล" และ "คัฟเฟลลัตเต" ในบางครั้งยังนำไปใช้เรียกวิธีการจัดเสิร์ฟที่แตกต่างกัน เพื่อบ่งชี้ว่าจะเสิร์ฟเครื่องดื่มกาแฟนั้น ๆ ในแบบ "ฝรั่งเศส" หรือแบบ "อิตาลี" โดยกาเฟโอแลตามธรรมเนียมดั้งเดิมจะเสิร์ฟในชามหรือถ้วยกระเบื้อง ส่วนคัฟเฟลลัตเตนิยมเสิร์ฟในถ้วยหรือแก้วกาแฟ ในสหรัฐอเมริกา โดยทั่วไปจะเสิร์ฟกาเฟโอแลในถ้วยกาแฟ แต่ร้านกาแฟบางแห่งก็เสิร์ฟในชามกระเบื้องเพื่อเน้นธรรมเนียมฝรังเศส
ชื่อเรียกในท้องถิ่นอื่น

นอกจากคัฟเฟลลัตเตของอิตาลีแล้ว ในทวีปยุโรปยังมีวัฒนธรรมการดื่มกาแฟใส่นมในลักษณะเดียวกันหรือคล้ายคลึงกับกาเฟโอแลอีก โดยมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปตามภาษาท้องถิ่น เช่น
กาแฟอัมเย็ต (cafè amb llet, "กาแฟกับนม") ในพื้นที่ที่ใช้ภาษากาตาลา
กาเฟกอนเลเช (café con leche, "กาแฟกับนม") ในสเปน
กาแฟกงไลตึ (café com leite, "กาแฟกับนม") ในโปรตุเกส
แตแย็ชกาเว (tejeskávé, "กาแฟนม") ในฮังการี
กาวาเบียวา (kawa biała, "กาแฟขาว") ในโปแลนด์
มิลช์คัฟเฟ (Milchkaffee, "กาแฟนม") ในเยอรมนี
โกฟฟีเฟอร์เกร์ด (koffie verkeerd, "กาแฟเพี้ยน") ในเนเธอร์แลนด์และเบลเยียม
ในพื้นที่ที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสของสวิตเซอร์แลนด์ มีกาแฟนมซึ่งเป็นที่นิยมอีกรูปแบบหนึ่งคือ กาเฟร็องแวร์เซ (café renversé, "กาแฟกลับหัว") ในการเตรียมจะเทนมร้อนลงไปก่อน ตามด้วยเอสเปรสโซ ซึ่งสวนทางกับวิธีการทำกาเฟโอแลโดยทั่วไป
ดูเพิ่ม

คัฟเฟลลัตเต (ลาตเท)
กาเฟกอนเลเช
การเต้นรำที่มูแล็งเดอลากาแล็ต

| การเต้นรำที่มูแล็งเดอลากาแล็ต |
| --- | --- |
ฝรั่งเศส: Bal du moulin de la Galette

ศิลปิน: ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์ 
ปี: ค.ศ. 1876
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
มิติ: 131 cm × 175 cm (52 นิ้ว × 69 นิ้ว)
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ออร์แซ, ปารีส
การเต้นรำที่มูแล็งเดอลากาแล็ต หรือเรียกสั้น ๆ ว่า มูแล็งเดอลากาแล็ต (ฝรั่งเศส: Bal du moulin de la Galette หรือ Le moulin de la Galette) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์ จิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสต์คนสำคัญชาวฝรั่งเศส ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ออร์แซในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส
ประวัติ

ภาพ “การเต้นรำที่มูแล็งเดอลากาแล็ต” เป็นภาพเขียนชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของสมัยอิมเพรสชันนิสม์ที่เขียนในปี ค.ศ. 1876 เป็นภาพบรรยากาศบ่ายวันอาทิตย์ที่พบทั่วไปที่มูแล็งเดอลากาแล็ตในเขตมงมาทร์ในปารีส บ่ายวันอาทิตย์ในตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชนชั้นแรงงานในปารีสนิยมแต่งตัวกันอย่างสวยงามเพื่อออกไปสังสรรค์ เต้นรำ กินของหวาน (galette) กันจนค่ำ
งานชิ้นนี้ก็เช่นเดียวกับงานชิ้นอื่นของเรอนัวร์ที่เป็นงานที่เป็นลักษณะของศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ที่เป็นภาพที่จับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชั่วขณะหนึ่งของชีวิตจริง ลักษณะของภาพเป็นการแสดงความสมบูรณ์ของรูปทรง และความอ่อนหวานของฝีแปรง และการแสดงแสงระยับของยามบ่าย
ระหว่าง ค.ศ. 1879 ถึง ค.ศ. 1894 ภาพนี้เป็นสมบัติของจิตรกรฝรั่งเศส กุสตาฟว์ กายบ็อต (Gustave Caillebotte) เมื่อกายบ็อตเสียชีวิตภาพเขียนก็ตกไปเป็นสมบัติของสาธารณรัฐฝรั่งเศสจากการใช้เป็นค่าภาษีมรดก (Inheritance tax) ระหว่าง ค.ศ. 1896 ถึง ค.ศ. 1929 ภาพเขียนตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลักเซมเบิร์กในปารีส ตั้งแต่ ค.ศ. 1929 ภาพเขียนก็ถูกย้ายไปตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์จนกระทั่งย้ายไปยังพิพิธภัณฑ์ออร์แซในปี ค.ศ. 1986
ภาพขนาดย่อ

เรอนัวร์เขียนภาพเดียวกันที่มีขนาดเล็กกว่า (78 × 114 เซนติเมตร) ที่ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมส่วนบุคคล ภาพนี้เป็นของจอห์น เฮย์ วิทนีย์อยู่หลายปี เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ภรรยาหม้ายของวิทนีย์ก็ขายภาพเขียนในการประมูลที่ซัทเธอร์บีส์ในนครนิวยอร์กเป็นจำนวน 78 ล้านเหรียญสหรัฐแก่ไซโต เรียวเอ (ญี่ปุ่น: 齊藤 了英; โรมาจิ: Saitō Ryōei) ประธานของบริษัทผลิตกระดาษของญี่ปุ่น
ในปีที่ขายภาพเขียนเป็นหนึ่งในสองภาพเขียนที่เป็นภาพเขียนที่มีราคาสูงที่สุดตั้งแต่มีประมูลภาพเขียนกันมา อีกภาพหนึ่งคือ "ภาพเหมือนของนายแพทย์กาเชต์" (Portrait of Dr. Gachet) ซึ่งก็ซื้อโดยไซโต เรียวเอ เช่นกัน ในปี ค.ศ. 1991 เรียวเอ สร้างความโกรธเคืองระดับโลกเมื่อกล่าวว่าจะเผาภาพเขียนทั้งสองภาพพร้อมกับการเผาศพตนเอง แต่หลังจากนั้น ไซโตและบริษัทก็ประสบกับปัญหาทางการเงินซึ่งทำให้ต้องใช้ภาพเขียนค้ำประกันกับธนาคาร ต่อมาธนาคารขายภาพเขียนให้แก่ผู้ซื้อผู้ไม่ประสงค์จะออกนามผ่านซัทเธอร์บีส์ แม้ว่าจะไม่ทราบอย่างแน่นอนว่าเจ้าของภาพเขียนในปัจจุบันคือใครแต่สันนิษฐานกันว่าอยู่ในมือของนักสะสมชาวสวิส
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

ภาพวาดนี้ได้รับการยกย่องโดยปรากฏเป็นภาพหน้าปกของอัลบั้ม A Night on the Town ในปี ค.ศ. 1976 ของนักร้อง-นักแต่งเพลงร็อด สจ๊วต โดยมีภาพของสจ๊วตสวมหมวกฟางปรากฏกลางภาพ
ดูเพิ่ม

ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์
ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์
รายชื่อภาพเขียนที่มีราคาสูงที่สุด
แหล่งข้อมูลอื่น

Top Ten Most Expensive Paintings Sold At Auction
"Details", Musée d'Orsay (ภาษาฝรั่งเศส), คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 กรกฎาคม 2009
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  Bildindex  Joconde  IdRef
ขบวนการพลเรือนและพลรัฐ

| ขบวนการพลเรือนและพลรัฐ Mouvement républicain et citoyen |
| --- | --- |
ชื่อภาษาอังกฤษ: Citizen and Republican Movement
หัวหน้า: ฌ็อง-ลุค โลร็องต์
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2003 (2003)
ที่ทำการ: 9 rue du Faubourg Poissonnière 75009 Paris
อุดมการณ์: ประชานิยม   สังคมนิยมประชาธิปไตย   กษัตริย์นิยม   กระแสความเคลือบแคลงการบูรณาการของยุโรป
กลุ่มระดับสากล: ไม่มี
กลุ่มในภูมิภาค: ไม่มี
สี: สีแดง และ สีน้ำเงิน
สภาผู้แทนราษฎร: 1 / 577
วุฒิสภา: 1 / 348
สภายุโรป: 0 / 74
สภาภาค: 19 / 1,880
เว็บไซต์
www.mrc-france.org/
พรรคขบวนการพลเรือนและพลรัฐ (ฝรั่งเศส: Mouvement républicain et citoyen, MRC) เป็นพรรคการหนึ่งในประเทศฝรั่งเศส โดยเปลี่ยนชื่อมาจากพรรคขบวนการพลเรือน ซึ่งก่อตั้งโดยนายฌ็อง-ปิแยร์ เฌอแวนเนอมองต์ อดีตสมาชิกสังกัดพรรคสังคมนิยม (ฝรั่งเศส) เนื่องจากความไม่ลงรอยกับพรรคในเรื่องของสงครามอ่าวเปอร์เซีย และสนธิสัญญามาสทริชท์ โดยพรรคเน้นอุดมการณ์แบบกระแสความเคลือบแคลงการบูรณาการของยุโรป (Eurosceptic) และเป็นพรรคแบบนิยมฝ่ายซ้าย
พรรคขบวนการพลเรือนและพลรัฐ ได้รับเลือกสมาชิกวุฒิสภาจำนวน 1 ที่นั่ง ได้แก่นายฌ็อง-ปิแยร์ เฌอแวนเนอมองต์ ซึ่งสังกัดกลุ่ม RDSE ซึ่งเป็นกลุ่มที่ถือว่าเป็นยุโรปนิยมหัวรุนแรง
ดูเพิ่ม

รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
การเมืองประเทศฝรั่งเศส
ระบบการปกครองของประเทศฝรั่งเศส
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
กูร์ต ซูมา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ซูมาขณะเล่นให้แก่เชลซีในปี 2020
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  กูร์ต แฮปปี ซูมา
วันเกิด:   (1994-10-27) 27 ตุลาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี)
สถานที่เกิด:  ลียง ฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.90 เมตร (6 ฟุต 3 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เวสต์แฮมยูไนเต็ด
หมายเลข:  4
สโมสรเยาวชน
2003–2009:  Vaulx-en-Velin
2009–2011:  แซ็งเตเตียน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2011–2013 |  แซ็งเตเตียน เบ |  10 |  (2) |
| 2011–2014 |  แซ็งเตเตียน |  51 |  (4) |
| 2014–2021 |  เชลซี |  99 |  (6) |
| 2014 |  → แซ็งเตเตียน (ยืม) |  12 |  (0) |
| 2017–2018 |  → สโตกซิตี (ยืม) |  34 |  (1) |
| 2018–2019 |  → เอฟเวอร์ตัน (ยืม) |  32 |  (2) |
| 2021– |  เวสต์แฮมยูไนเต็ด |  22 |  (1) |
ทีมชาติ‡
| 2010 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 16 ปี |  6 |  (0) |
| 2010–2011 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 17 ปี |  17 |  (1) |
| 2012 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 19 ปี |  1 |  (0) |
| 2013 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 20 ปี |  9 |  (0) |
| 2013–2014 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 21 ปี |  7 |  (1) |
| 2015– |  ฝรั่งเศส |  11 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 18:14, 8 พฤษภาคม 2022 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 21:14, 16 พฤศจิกายน 2021 (UTC)
กูร์ต แฮปปี ซูมา (ฝรั่งเศส: Kurt Happy Zouma; เกิด 27 ตุลาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้แก่เวสต์แฮมยูไนเต็ด สโมสรในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติฝรั่งเศส
ซูมาเริ่มต้นอาชีพกับแซ็งเตเตียนและลงเล่นนัดแรกเมื่อเขาอายุ 16 ปี พาทีมคว้าแชมป์กุบเดอลาลีกในปี 2013 ต่อมาย้ายไปเชลซีด้วยค่าตัว 12 ล้านปอนด์เมื่อเดือนมกราคม 2014 โดยในฤดูกาลแรก (2014–15) ซูมาช่วยพาทีมคว้าแชมป์ลีกคัพและพรีเมียร์ลีก ต่อมาในเดือนกรกฎาคม 2017 ซูมาถูกปล่อยยืมตัวให้กับสโตกซิตี
ซูมาลงเล่นให้กับทีมชาติตั้งแต่ชุดเยาวชนจนถึงชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ลงเล่นทีมชาติชุดใหญ่นัดแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2015 นัดที่พบกับเดนมาร์ก
แหล่งข้อมูลอื่น

France profile เก็บถาวร 2016-03-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at FFF
สถิติของ กูร์ต ซูมา ที่ Soccerbase
กูร์ต ซูมา – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
ข้อมูลของ กูร์ต ซูมา ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ด  |
| --- | --- |
 1 ฟาเบียญสกี  2 จอห์นสัน  3 เครสส์เวลล์  4 ซูมา (c)  5 โซวฟาล  7 วอร์ด-พราวส์  8 ฟอร์นัลส์  9 อันโตนิโอ  10 ปาเกตา  14 คูดุส  15 มัฟโรปาโนส  17 คอร์เน็ต  18 อิงส์  19 อัลบาเรซ  20 โบเวน  21 อ็อกบอนนา  22 เบนรามา  23 อาเรออลา  24 เคเรอร์  27 อะกัรด์  28 โซว์แช็ก  35 แรนดอล์ฟ  33 แอแมร์ซง  49 แอแนง  ผู้จัดการ: มอยส์ 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติฝรั่งเศส – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 โยริส (c)  2 ปาวาร์  3 กีมแปมเบ  4 วาราน  5 ล็องแกล  6 ปอกบา  7 กรีแยซมาน  8 เลอมาร์  9 ฌีรู  10 อึมบาเป  11 แดมเบเล  12 ตอลีโซ  13 ก็องเต  14 ราบีโย  15 ซูมา  16 ม็องด็องดา  17 ซีซอโก  18 ดีญ  19 แบนเซมา  20 กอมาน  21 แอร์น็องแดซ  22 แบน แยแดร์  23 แมญ็อง  24 ดูว์บัว  25 กูนเด  26 ตูว์ราม  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  1 โยริส (c)  2 ปาวาร์  3 กีมแปมเบ  4 วาราน  5 ล็องแกล  6 ปอกบา  7 กรีแยซมาน  8 เลอมาร์  9 ฌีรู  10 อึมบาเป  11 แดมเบเล  12 ตอลีโซ  13 ก็องเต  14 ราบีโย  15 ซูมา  16 ม็องด็องดา  17 ซีซอโก  18 ดีญ  19 แบนเซมา  20 กอมาน  21 แอร์น็องแดซ  22 แบน แยแดร์  23 แมญ็อง  24 ดูว์บัว  25 กูนเด  26 ตูว์ราม  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  |
กีโยม อาปอลีแนร์

Apollinaire (left) and André Rouveyre, 1914.
กีโยม อาปอลีแนร์ (ฝรั่งเศส: Guillaume Apollinaire หรือ Wilhelm Albert Vladimir Apollinaris de Kostrowitzky; 26 สิงหาคม ค.ศ. 1880 - 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918) เป็นผู้เรียกตัวเองว่า "เจ้าชายรัสเซีย" น่าจะเกิดในโรม เป็นบุตรชายของชาวโปลผู้เป็นนักผจญภัยและ (อาจจะ) เป็นขุนนางเชื้อสายสวิส-อิตาลี อาปอลีแนร์เป็นบรรณาธิการคอลัมน์วิจารณ์หนังสือ นักเขียนเรื่องโป๊ และกวีแนวทดลองผู้เข้าไปมีส่วนร่วมกับขบวนการวรรณกรรมบุกเบิกก้าวหน้าทุกแนวของฝรั่งเศสในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เขาเรียนหนังสือแบบไม่เป็นโล้เป็นพายในอิตาลีและที่ภาคใต้ของฝรั่งเศส เขาย้ายไปอยู่ปารีสเมื่ออายุ 20 เคยถูกกักตัวไว้หนึ่งอาทิตย์เพราะสงสัยว่าจะขโมยภาพโมนาลิซ่า เขาได้รับสัญชาติฝรั่งเศส ร่วมรบและบาดเจ็บจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1918 คราวที่โรคไข้หวัดสเปนระบาด หลังจากแต่งงานได้ไม่นานนัก
ผลงาน

Alcools (ค.ศ. 1913) ซึ่งเป็นหนังสือรวมบทกวีเล่มที่สองของเขายังคงมีชื่อเสียงมาจนถึงทุกวันนี้ โดยเป็นที่รู้จักกันมากกว่า Calligrammes (กาลีกราม (ค.ศ. 1918 ตีพิมพ์หลังจากเขาเสียชีวิต) ส่วนเรื่อง Le pont Mirabeau (เลอปงมีราโบ) และอย่างน้อยหนึ่งบทใน La chanson du mal-aimé (ลาช็องซงดูว์มาแลเม) ได้กลายมาเป็นที่คุ้นหูของชาวฝรั่งเศสแทบทุกคน เขาเป็นผู้สนับสนุนศิลปะแนวบาศกนิยม (ทรงเรขาคณิตแบบปีกัสโซ) ต่อมาก็แนวออร์ฟิสม์ (เช่นงานของโรเบิร์ต เดอโลเน ปีกาบียา เลเช หรือกูปตา) นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ริเริ่มละครเวทีแนวแอบเสิร์ด (Les Mamelles de Tirésias, ค.ศ. 1917 – Tiresias’s Udders) และถือว่าเป็นศิลปินคนแรก ๆ ที่สร้างงานในแนวเหนือจริง โดยเขาเป็นผู้คิดคำว่า surrealism เป็นคนแรก
Le Bestiaire (ค.ศ. 1911)
Alcools (ค.ศ. 1913)
Vitam Impendere Amori (ค.ศ. 1917)
Calligrammes (ค.ศ. 1918)
Il y a (ค.ศ. 1925)
Poèmes à la Marraine (ค.ศ. 1948)
Le Guetteur mélancolique (ค.ศ. 1952)
Poèmes à Madeleine (ค.ศ. 1952)
Poèmes à Lou (ค.ศ. 1955)
L'Enchanteur pourrissant (ค.ศ. 1909)
L'Hérésiarque et Cie (ค.ศ. 1910)
Le Poète assassiné (ค.ศ. 1916)
La Femme assise (จัดพิมพ์ในปี ค.ศ. 1920)
นิยายชวนฝัน (ค.ศ. 1914-1918): La Fin de Babylone, Les trois Don Juan, La Femme blanche des Hohenzollern
Les Mamelles de Tirésias (ค.ศ. 1917)
Couleur du temps (ค.ศ. 1918)
Casanova (จัดพิมพ์ในปี ค.ศ. 1952)
Jean-Jacques, La Température, Le Marchand d'anchois. (ประพันธ์ร่วมกับ André Salmon)
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวิตและผลงาน(ภาษาฝรั่งเศส)
ผลงาน เก็บถาวร 2020-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน(ภาษาอังกฤษ)
ผลงานในรูปแบบ e-book(ภาษาฝรั่งเศส)
การหายสาบสูญของโอโนเร ซุบรัก (La disparition) เก็บถาวร 2005-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน การพรางตัวหรือการหายสาบสูญ ? เรื่องสืบสวนผสานแฟนตาซี
วรรณกรรมดอตคอม เก็บถาวร 2005-09-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ขบวนพาเหรดของสัตว์

ขบวนพาเหรดของสัตว์ (ฝรั่งเศส: Le carnaval des animaux, เลอการ์นาวาลเดซานีโม; อังกฤษ: The Carnival of the Animals) เป็นเพลงชุดสำหรับวงดนตรีแชมเบอร์ ผลงานประพันธ์ของกามีย์ แซ็ง-ซ็องส์ ในปี ค.ศ. 1886 เป็นผลงานที่ได้รับความนิยมที่สุดของแซ็ง-ซ็องส์
แซ็ง-ซ็องส์แต่งเพลงชุดชิ้นนี้ระหว่างเดินทางไปพักผ่อนในออสเตรีย เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1886 เดิมเขาเรียงเรียงสำหรับวงแชมเบอร์มิวสิกขนาดเล็ก ที่ประกอบด้วยเครื่องดนตรีเพียง 12 ชิ้น ประกอบด้วย ฟลูตหรือพิกโกโล คลาริเนต เปียโน (2) กลาสฮาร์โมนิกา (ระนาดแก้ว) ไซโลโฟน ไวโอลิน (2) วิโอลา เชลโล และดับเบิลเบส
แซ็ง-ซ็องส์บรรเลงเพลงชุดชิ้นนี้เฉพาะในกลุ่มเพื่อนสนิท ซึ่งรวมไปถึงฟรานซ์ ลิซท์ เนื่องจากเกรงว่างานที่มีลักษณะผ่อนคลายชิ้นนี้จะทำให้ภาพพจน์ที่ว่าเขาเป็นคีตกวีแนวจริงจังเสียไป มีเพียงมูฟเมนต์ที่ 13 "Le cygne" (The Swan) เท่านั้นที่แซ็ง-ซ็องส์ยินยอมให้นำออกเผยแพร่ในขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่
ผลงานชิ้นนี้ได้รับการบรรเลงต่อหน้าสาธารณชนครั้งแรกหลังการเสียชีวิตของแซ็ง-ซ็องส์ เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 ในปัจจุบันนิยมบรรเลงด้วยวงออร์เคสตราขนาดใหญ่ ใช้เครื่องสายเต็มวง และนำกล็อกเคนสปีลมาใช้แทนกลาสฮาร์โมนิกา ซึ่งกลายเป็นเครื่องดนตรีหายาก

The Carnival of the Animals
A complete recording of all fourteen movements by pianists Neal and Nancy O'Doan and the Seattle Youth Symphony conducted by Vilem Sokol.
The Swan
From The Carnival of the Animals. Performed by John Mitchel
ผลงานชิ้นนี้แบ่งออกเป็น 14 มูฟเมนต์ ความยาวทั้งสิ้นประมาณ 22 ถึง 30 นาที
I. Introduction et marche royale du lion (Introduction and Royal March of the Lion)
II. Poules et coqs (Hens and Roosters)
III. Hémiones (animaux véloces) (Wild Asses; quick animals)
IV. Tortues (Tortoises)
V. L'éléphant (The Elephant)
VI. Kangourous (Kangaroos)
VII. Aquarium
VIII. Personnages à longues oreilles (Characters with Long Ears)
IX. Le coucou au fond des bois (The Cuckoo in the Depths of the Woods)
X. Volière (Aviary)
XI. Pianistes (Pianists)
XII. Fossiles (Fossils)
XIII. Le cygne (The Swan)
XIV. Finale
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ขบวนพาเหรดของสัตว์
ขบวนพาเหรดของสัตว์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Fantasia 2000 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โน้ตเพลงเสรีของ The Carnival of the Animals ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
คณะกงสุลฝรั่งเศส

| คณะกงสุลฝรั่งเศส  Consulat français |
| --- | --- |
รัฐบาลสูงสุดแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่หนึ่ง
กงสุลทั้งสาม : ฌ็อง-ฌัก-เรฌิส เดอ ก็องบาเซแร็ส, นโปเลียน โบนาปาร์ต, ชาร์ล-ฟร็องซัว เลอเบริง
ประวัติ
สถาปนา: 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1799
ยุบ: 18 พฤษภาคม ค.ศง 1804
ก่อนหน้า: คณะดีแร็กตัวร์ฝรั่งเศส
ถัดมา: จักรวรรดิฝรั่งเศส (ราชวงศ์โบนาปาร์ต)
คณะกงสุล (ฝรั่งเศส: Consulat) คือชื่อเรียกรัฐบาลของฝรั่งเศสระหว่างปี ค.ศ. 1799 ถึง 1804 และยังเป็นชื่อเรียกยุคหนึ่งของประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส จุดเริ่มต้นยุคนี้คือตั้งแต่นายพลนโปเลียนก่อรัฐประหารล้มล้างคณะดีแร็กตัวร์ฝรั่งเศส (French Directory) และสถาปนาตนเองเป็นกงสุลเอกในฐานะหัวหน้าคณะรัฐบาลใหม่ซึ่งมีอำนาจเบ็ดเสร็จและรวมศูนย์มากกว่าเดิม ถึงแม้เขาจะมีอำนาจสูงสุดแต่ก็ไมได้ประกาศตนเองเป็นประมุขแห่งรัฐของฝรั่งเศส ยุคนี้สิ้นสุดลงเมื่อสภาสูงฝรั่งเศสผ่านร่างกฎหมายให้สถาปนาจักรวรรดิฝรั่งเศส โดยมีนโปเลียนเป็นจักรพรรดิ
รายนามกงสุล

| กงสุลเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐ (10 พ> ย. – 12 ธ.ค. 1799) |
| --- | --- | --- |

| นโปเลียน โบนาปาร์ต | แอมานุแอล โฌแซ็ฟ ซีเยแย็ส | รอเฌ ดูว์โก |
สามกงสุลแห่งสาธารณรัฐ (12 ธ.ค. 1799 – 18 พ.ค. 1804) 

| นโปเลียน โบนาปาร์ต กงสุลเอก | ฌ็อง-ฌัก-เรฌิส เดอ ก็องบาเซแร็ส กงสุลโท | ชาร์ล-ฟร็องซัว เลอเบริง กงสุลตรี |
นโปเลียนสาบานตนเป็นกงสุลเอก
คณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิกแห่งปารีส 2024

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทเอกชนจำกัดโดยการรับรอง
สํานักงานใหญ่: ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ประธาน: โทนี เอสตังเกต์
คณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิกแห่งปารีส 2024 (อังกฤษ: Paris Organizing Committee for the 2024 Olympic and Paralympic Games, COJOP2024; ฝรั่งเศส: Comité d'Organisation des Jeux Olympiques et Paralympiques de Paris 2024) เป็นคณะกรรมการจัดการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 และพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024 ซึ่งมีกำหนดจะจัดขึ้นที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โทนี เอสตังเกต์ ทำหน้าที่เป็นประธานคณะกรรมการ เอเตียน โธบัวส์ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการทั่วไป คณะกรรมการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2561
คณะกรรมการมีข้อตกลงกับคณะกรรมการ TOCOG2020 ของโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และพาราลิมปิกเพื่อแบ่งปันความรู้และความเชี่ยวชาญ คณะกรรมการยังมีข้อตกลงกับคณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวและพาราลิมปิกฤดูหนาว 2026 เพื่อแบ่งปันความรู้และทรัพยากรตลอดจนการสื่อสารและการสนับสนุนร่วมกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
| ด ค กคณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิก |
| --- | --- |
โอลิมปิก:  COJO (1976, 1992)  LPOOC (เลกพลาซิด 1980)  OCOG-80 (มอสโก 1980)  LAOOC (ลอสแอนเจลิส 1984)  OCO (แคลกะรี 1988)  SLOOC (โซล 1988)  AOOC (อาลแบร์วีล 1992)  LOOC (ลิลเลอฮาเมอร์ 1994)  ACOG (แอตแลนตา 1996)  NAOC (นากาโนะ 1998)  SOCOG (ซิดนีย์ 2000)  TOROC (ตูริน 2006) 
พาราลิมปิก:  SEPOC (โซล 1988)  LPOC (ลิลเลอฮาเมอร์ 1994)  APOC (แอตแลนตา 1996)  NAPOC (นากาโนะ 1998)  SPOC (ซิดนีย์ 2000)  COMPARTO (ตูริน 2006) 
โอลิมปิก / พาราลิมปิก:  COOB (บาร์เซโลนา 1992)  SLOC (ซอลต์เลก 2002)  ATHOC (เอเธนส์ 2004)  BOCOG (ปักกิ่ง 2008)  VANOC (แวนคูเวอร์ 2010)  LOCOG (ลอนดอน 2012)  SOOC (โซชิ 2014)  COJOPR (ริโอ 2016)  POCOG (พย็องชัง 2018)  TOCOG (โตเกียว 2020)  BOCWOG (ปักกิ่ง 2022)  COJOP (ปารีส 2024)
กุสตาวู เองดริส

กุสตาวู เองดริส (โปรตุเกส: Gustavo Endres; 23 สิงหาคม ค.ศ. 1975 —) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายชาวบราซิล เป็นสมาชิกคนหนึ่งของทีมชาติบราซิล และสโมสรวอลเลย์บอลบราซิลอะปาวีกานูซ เขาเล่นตำแหน่งตัวบล็อกกลาง
ชีวิตส่วนตัว

กุสตาวู เองดริส เกิดที่ปาสซูฟูนดู, รัฐฮิวกรังจีดูซูว, ประเทศบราซิล เขามีน้องชายชื่อมูรีลู เป็นนักวอลเลย์บอลทีมชาติบราซิล เขาแต่งงานกับราเชล พวกเขามีลูกชายสองคนชื่อว่า เอนซู - เอริค
เกียรติประวัติ > รางวัลรายบุคคล

ซีอีวีแชมเปียนลีก 2005–06"ตัวบล็อกยอดเยี่ยม"
แหล่งข้อมูลอื่น

LegaVolley profile
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2019

| การประกวดเพลงยูโรวิชัน 2019 |
| --- | --- |
กล้าที่จะฝัน (Dare to Dream)
วันและเวลา
รอบรองชนะเลิศรอบที่ 1: 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
รอบรองชนะเลิศรอบที่ 2: 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
รอบชิงชนะเลิศ: 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
เจ้าภาพ
สถานที่จัดงาน: เอกซ์โปเทลอาวีฟ เทลอาวีฟ อิสราเอล
ผู้บริหารระดับสูง: จอน โอลา แซนด์
ผู้อำนวยการสร้าง: ซีวิท ดาวิโดวิช
สถานีโทรทัศน์เจ้าภาพ: บรรษัทกระจายเสียงสาธารณะแห่งอิสราเอล (ไอพีบีซี)
ประเทศที่เข้าร่วม
จำนวนประเทศที่เข้าร่วม: 41
ประเทศที่เข้าร่วมครั้งแรก: ไม่มี
ประเทศที่ถอนตัว/ไม่กลับมาเข้าร่วม:  บัลแกเรีย  ยูเครน
 แผนที่ประเทศที่เข้าร่วม    ประเทศที่เข้ารอบชิงชนะเลิศ   ประเทศที่ตกรอบรองชนะเลิศ   ประเทศที่เคยเข้าร่วมในอดีตแต่ไม่เข้าร่วมในปี 2019 
การลงคะแนน
ระบบการลงคะแนน: ทุกประเทศจะประกาศคะแนน 2 ชุด ด้วยระบบการโหวตแบบยูโรวิชัน ซึ่งจะประกาศคะแนน 12, 10, 8-1 คะแนนให้แก่ 10 อันดับเพลงที่ได้รับคะแนนโหวตสูงสุดในประเทศนั้นๆ: ชุดหนึ่งมาจากคณะกรรมการผู้เชียวชาญ (Professional Jury) และอีกชุดมาจากการโหวตจากทางบ้าน (Televoting)
เพลงชนะเลิศ:  เนเธอร์แลนด์ "อาร์เคด"
2018 ← การประกวดเพลงยูโรวิชัน → 2020 → 2021
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2019 (อังกฤษ: Eurovision Song Contest 2019, ฝรั่งเศส: Concours Eurovision de la chanson 2019) เป็นการประกวดร้องเพลงโดยจัดขึ้นที่เมืองเทลอาวีฟ ประเทศอิสราเอล จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดย 6 พฤศจิกายน มีประเทศที่ยืนยันจะเข้าร่วมทั้งหมด 42 ประเทศ โดยมีบรรษัทกระจายเสียงสาธารณะแห่งอิสราเอลเป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ
ประเทศที่เข้าร่วม > รอบชิงชนะเลิศ

| ประเทศ | ศิลปิน | เพลง | ภาษา |
| --- | --- | --- | --- |
|  ฝรั่งเศส | รอประกาศ 000000002019-01-26-000026 ม.ค. 2019 | รอประกาศ 000000002019-01-26-000026 ม.ค. 2019 | ฝรั่งเศส |
|  เยอรมนี | รอประกาศ 000000002019-02-22-000022 ก.พ. 2019 | รอประกาศ 000000002019-02-22-000022 ก.พ. 2019 | อังกฤษ |
|  อิสราเอล | รอประกาศ 000000002019-02-01-0000กุมภาพันธ์ 2019 | รอประกาศ 000000002019-02-01-0000กุมภาพันธ์ 2019 |  |
|  อิตาลี | รอประกาศ 000000002019-02-09-00009 ก.พ. 2019 | รอประกาศ 000000002019-02-09-00009 ก.พ. 2019 | อิตาลี |
|  สเปน | Miki | "La venda" | สเปน |
|  สหราชอาณาจักร | รอประกาศ 000000002019-02-08-00008 ก.พ. 2019 | รอประกาศ 000000002019-02-08-00008 ก.พ. 2019 | อังกฤษ |
การผจญภัยของตินติน

สำหรับภาพยนตร์โดยสตีเวน สปีลเบิร์ก ดูที่ การผจญภัยของตินติน (ภาพยนตร์)
| --- | --- |
ตัวละครหลักใน การผจญภัยของตินติน เฉพาะแถวล่างจากซ้ายไปขวา: ศาสตราจารย์ แคลคูลัส, กัปตัน แฮดด็อก, ตินติน, สโนวี (สุนัข), ทอมสันและทอมป์สันและเบียงกา กาสตาฟิโอเร
ผู้ประพันธ์: แอร์เฌ
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Les Aventures de Tintin
ประเทศ: ฝรั่งเศส
ภาษา: ฝรั่งเศส
ชุด: การผจญภัยของตินติน
ประเภท: แอ็คชัน,ผจญภัย
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์ Casterman  สำนักพิมพ์ Le Lombard  สำนักพิมพ์ Methuen Publishing   สำนักพิมพ์บางกอกสาส์น สำนักพิมพ์ เนชั่น เอ็กมอนท์
การผจญภัยของตินติน หรือ ตินตินผจญภัย (ฝรั่งเศส: Les Aventures de Tintin; อังกฤษ: The Adventures of Tintin) เป็นหนังสือการ์ตูน แต่งโดยนักวาดการ์ตูนชาวเบลเยียม ชื่อ ฌอร์ฌ เรอมี ในปี ค.ศ. 1926 โดยใช้นามปากกาว่า แอร์เฌ หนังสือการ์ตูนชุดนี้ได้รับความนิยมอย่างสูงในทวีปยุโรปช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้รับการแปลมากกว่า 80 ภาษา และยอดจำหน่ายกว่า 350 ล้านเล่มทั่วโลก
เรื่องราวของตินตินได้รับการถ่ายทอดไว้ในหนังสือจำนวน 24 เล่ม นอกจากนี้ สตีเวน สปีลเบิร์ก และปีเตอร์ แจ็กสันกำลังสร้างเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันไตรภาค
เรื่องย่อ

ตินตินเป็นนักข่าวหนุ่มมีนิสัยรักการผจญภัย กล้าหาญ อดทน กระตือรือร้นและต่อสู้เพื่อความถูกต้องในสังคม เขามีสุนัขคู่ใจตัวหนึ่งว่า สโนวี (บางสำนักพิมพ์เรียก เมโล หรือ มีลู (Milou)