stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อตัวละครในอาณาจักรแห่งกาลเวลา
คณะผู้ดูแล (The Seven Trustees) > ลอร์ดวันอาทิตย์ (Lord Sunday)

ลอร์ดวันอาทิตย์คือผู้ปกครองสวนไร้ที่เปรียบ และได้รับบาปอัตตา เขาเป็นบุตรชายคนโตของมหาสถาปนิกกับผู้ชรา เขาเป็นผู้ดูแลรักษาพินัยกรรมส่วนที่เจ็ด และเป็นผู้ถือกุญแจดอกที่เจ็ดซึ่งมีอำนาจเต็มเปี่ยมในบ้านและอาณาจักรชั้นที่สองทุกแห่ง เซอร์พฤหัสบดีเชื่อว่าเขาเป็นจอมทัพอันเกรียงไกรแห่งมหาสถาปนิกโดยส่งมอบอำนาจบัญชาการให้เขา และมอบอำนาจการปกครองบ้านประจำวันให้แก่วันเสาร์เลอเลิศ ย่ำรุ่งของวันพุธบอกว่าที่เขาทำเช่นนั้นก็เพื่อ "ใคร่ครวญหรือตรึกตรองถึงสิ่งที่สูงส่งกว่า อันมิใช่สิ่งที่ผู้ต้อยต่ำกว่าพึงรู้" เขายังเป็นผู้ดูแลคนเดียวที่ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ที่จะหยุดยั้งการทำงานของอาเธอร์ จากบทนำในเสาร์มนตรา เขานั้นได้เหน็บแนมวันเสาร์เลอเลิศโดยการให้เธอมองเห็นพื้นที่ซึ่งเธอปรารถนาจะครอบครอง
ในอาทิตย์สิ้นสูญ เขานั่นเองที่เป็นผู้ลักพาตัวแม่ของอาเธอร์เพื่อต่อรองให้อาเธอร์สละตำแหน่งทายาท โดยย้ายบ้านของอาเธอร์มาไว้ในสวนไร้ที่เปรียบ และกักขังเอมิลี่ไว้ในห้วงเวลา เมื่ออาเธอร์ปรากฏตัวที่บ้านหลังนี้ วันอาทิตย์แปลงกายเป็นเด็กของคนเป่าปี่ และลวงอาเธอร์ออกมาให้ถูกจับ หลังจากนั้นจึงพาเขาไปจองจำบนนาฬิกาแบบเดียวกับที่ใช้กับผู้ชราเพื่อบีบบังคับเขา แต่ด้วยความประมาทของเขา อาเธอร์หนีออกมาได้ ปลดปล่อยพินัยกรรม และกลับมาเอาชนะเขาในที่สุด วันอาทิตย์เป็นผู้ชอบประเมินความสามารถของผู้อื่นต่ำเกินไปเสมอ จนนำมาสู่จุดจบของตนเองในตอนท้าย
คณะมนตรีของแต่ละวัน

คณะผู้ดูแลทุกๆ คนมีผู้ช่วยอยู่ 3 คน คือย่ำรุ่ง ยามเที่ยง และย่ำค่ำ ตั้งชื่อตามช่วงเวลาหลักๆ ของวัน โดยส่วนมากแล้วย่ำรุ่งมักจะเป็นผู้หญิง ส่วนยามเที่ยงและย่ำค่ำเป็นผู้ชาย และมักเป็นพี่น้องกัน โดยสันนิษฐานว่าแต่ละคนสามารถอยู่ในอาณาจักรชั้นที่สองได้เพียงหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น และต้องอยู่ในช่วงเวลาตามชื่อของตน
การ์ธ นิกซ์ได้กำหนดให้ย่ำรุ่งเป็นผู้หญิง เพื่อให้เหมือนกับเทพีประจำยามรุ่งอรุณนาม อีออส หรือออโรร่า แต่ย่ำรุ่งของวันศุกร์เป็นผู้ชาย
คณะมนตรีของแต่ละวัน > ผู้แทนตัววันจันทร์ > คุณวันจันทร์

ย่ำรุ่ง หญิงสาวที่มีเสน่ห์ มีลิ้นสีทอง แต่งตัวด้วยชุดกระโปรงสีชมพูและสีของย่ำรุ่ง และมีปีกสีทอง เป็นผู้ควบคุมกองทัพผู้ตรวจการ
ยามเที่ยง ผู้ภักดีต่อวันจันทร์ ซึ่งเข้าโจมตีอาเธอร์เมื่อมีโอกาส ลักษณะเด่นของเขา คือ ลิ้นสีเงิน เขาถูกบรรยายว่ามีอายุในราวๆ 30 ปี และถือดาบของไฟเชิงสถาปัตยกรรม ซึ่งเป็นอาวุธที่สามารถฆ่าพลเมืองได้ เขามีปีกสีขาวเปื้อนเลือด ได้รับอำนาจในการทำงานในอาณาจักรชั้นที่สอง สามารถควบคุมเฟทเชอร์และผู้ตรวจการได้ เป็นผู้ควบคุมนายตรวจ ซึ่งเป็น "พวกอันธพาล" ที่ซูซี่พูดถึง นอกจากนั้นยังมีคนขับลิฟท์  พวกลงตรายางและประทับครั่ง และอื่นๆ อีกมากมาย
ย่ำค่ำ เขาเป็นผู้ที่ช่วยเหลืออาเธอร์ให้รอดพ้นจากอันตราย มีลิ้นสีดำ มีผมสั้นสีดำ เสื้อสีดำเหมือนชุดงานศพ ปีกที่ทำจากไม้แข็งสีดำ (Ebony) และดาบสีดำ ซึ่งทำมาจากแสงจันทร์แช่แข็ง เขาเป็นผู้ภักดีต่อสถาปนิก พินัยกรรม และอาเธอร์ บังคับบัญชาอาคันตุกะเที่ยงคืน (Midnight Visitors)
คณะมนตรีของแต่ละวัน > ผู้แทนตัววันจันทร์ > ลอร์ดอาเธอร์

ย่ำรุ่ง ตำแหน่งคงเดิม
ยามสาย ซูซี่ ฟ้า เทอร์คอยซ์ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่อาเธอร์เพิ่งจะแต่งตั้งขึ้นมา โดยเป็นผู้ช่วยเหลือและฝึกหัดของยามเที่ยงของวันจันทร์ ซึ่งคุณหญิงพรีมัสเรียกเธอว่า "ซูซานน่า ยามสายของวันจันทร์"
ยามเที่ยง เดิมเป็นย่ำค่ำของวันจันทร์ แต่ในปัจจุบันเปลี่ยนไปใส่เครื่องแบบของยามเที่ยง บังคับบัญชานายตรวจ และเจ้าหน้าที่ต่างๆ
ย่ำค่ำ เดิมเป็นยามเที่ยงของวันจันทร์ แต่ในปัจจุบันเปลี่ยนไปใส่เครื่องแบบของย่ำค่ำ บังคับบัญชาอาคันตุกะเที่ยงคืน
คณะมนตรีของแต่ละวัน > ผู้แทนตัววันอังคาร > อังคารเคร่ง

ตัวพิลึกพิลั่นทั้งเจ็ด (The Grotesques) เกิดจากการใช้สุญญะหลอมเอาย่ำรุ่ง ยามเที่ยง และย่ำค่ำเข้าไว้ด้วยกัน มียาน ทาน เทเธอร่า เมเธอร่า พิทซ์ เซเธอร่าและเอเซอร์ เนื่องจากหลุมลึกมีพนักงานในการขุดเป็นจำนวนมากจึงต้องมีผู้ควบคุมดูแลอย่างทั่วถึง พวกพิลึกพิลั่นมีนิสัยปนเปไปอย่างน่ารังเกียจ เนื่องจากการสร้างอย่างไม่สมบูรณ์แบบของอังคารเคร่ง และยังมีความสามารถในการลบความทรงจำและฆ่าได้ด้วยลมหายใจของมัน ในตอนท้ายของเรื่อง พวกมันทั้งหมดถูกฆ่าเนื่องจากถูกย่ำค่ำของวันเสาร์แทงยาน และเนื่องจากพวกมันทั้งหมดถูกเชื่อมเข้าไว้ด้วยกัน พวกมันจึงตายทั้งหมดแม้ว่ายานจะตายเพียงตัวเดียวก็ตาม
คณะมนตรีของแต่ละวัน > ผู้แทนตัววันอังคาร > ลอร์ดอาเธอร์

ย่ำรุ่ง ยังไม่มีการแต่งตั้ง
ยามเที่ยง ยังไม่มีการแต่งตั้ง
ย่ำค่ำ ยังไม่มีการแต่งตั้ง
คณะมนตรีของแต่ละวัน > ผู้แทนตัววันพุธ > ท่านหญิงวันพุธ

ย่ำรุ่ง เป็นผู้หญิงผู้มีผมสีฟางอยู่ในที่ยึดผมกับตะข่ายสีเงิน มีสไตล์การแต่งตัวไม่เหมือนกัน จากใส่ชุดสีม่วงแดงกับกระดุมทับทิม สามารถเป็นชุดสีเขียว และเครื่องแบบทหารเรือ ถือแส้ขี่ม้าซึ่งทำมาจากหางของจระเข้ตีนเป็ด (Alligator) เธอสามารถบินได้ และสามารถว่ายน้ำได้โดยต้องอยู่ในรูปของฉลามมีปีกสีทอง เธอรู้สึกขอบคุณท่านหญิงวันพุธเนืองจากว่าเธอมิต้องประสบชะตากรรมเดียวกับยามเที่ยงและย่ำค่ำ เธอมีความจงรักภักดีอย่างมากกับท่านหญิงวันพุธ แต่ก็กลัวว่าเธอจะถูกกินโดยความตะกละอย่างไม่จำกัดของท่านหญิง เธอจึงติดต่อกับท่านหญิงวันพุธได้โดยการใช้รหัสดวงตาจากระยะไกลจึงไม่จำเป็นที่จะเข้าใกล้เธอมากเกินไป
ยามเที่ยง ถูกกินโดยท่านหญิงวันพุธ
ย่ำค่ำ ถูกกินโดยท่านหญิงวันพุธ
คณะมนตรีของแต่ละวัน > ผู้แทนตัววันพุธ > ลอร์ดอาเธอร์

ย่ำรุ่ง ตำแหน่งคงเดิม
ยามเที่ยง เดิมชื่อ ซันสกอร์ช
ย่ำค่ำ เดิมชื่อ ดอกเตอร์สคาแมนดรอส เป็นนักเวทของบ้านเบื้องบนเพียงคนเดียวในบ้านเบื้องล่าง ผืนดินไกลและทะเลกั้นอาณาเขต
คณะมนตรีของแต่ละวัน > ผู้แทนตัววันพฤหัสบดี > เซอร์พฤหัสบดี

ย่ำรุ่ง (จอมพลย่ำรุ่ง) หญิงที่ประจำในหน่วยพลตระเวนชายแดน ใส่ชุดสีเขียว เธอถูกทำร้ายหลายครั้งเนื่องจากขัดคำสั่งของเซอร์พฤหัสบดี
ยามเที่ยง (จอมพลยามเที่ยง) ชายร่างสูงมีผมแดง แต่งกายด้วยชุดจอมพลประจำกรม เขาเป็นผู้ที่ไม่ค่อยเชื่อฟังคำสั่งของเซอร์พฤหัสบดี เขาถูกทำร้ายจนแขนหัก มีห้องทำงานขนาดเล็กอยู่ที่ส่วนบนของป้อมดวงดาว
ย่ำค่ำ (จอมพลย่ำค่ำ) ชายในชุดทหารสีเทา และช่วยเหลืออาเธอร์ เขาเป็นผู้ที่ต่อต้านคำสั่งของเซอร์พฤหัสบดี
คณะมนตรีของแต่ละวัน > ผู้แทนตัววันพฤหัสบดี > ลอร์ดอาเธอร์

ย่ำรุ่ง (จอมพลย่ำรุ่ง) ตำแหน่งคงเดิม
ยามเที่ยง (จอมพลยามเที่ยง) ตำแหน่งคงเดิม
ย่ำค่ำ (จอมพลย่ำค่ำ) ตำแหน่งคงเดิม
คณะมนตรีของแต่ละวัน > ผู้แทนตัววันศุกร์ > ท่านหญิงวันศุกร์

ย่ำรุ่ง เป็นชายร่างสูง สวมเกราะทอง เสียงแหบต่ำ เขาเป็นหัวหน้าสมาคมปิดทองฯ ดูแลเขตทุ่งราบ และออกคำสั่งยุวชนเกราะทอง ซึ่งเป็นเด็กของคนเป่าปี่ เขาไม่พอใจต่อการกระทำของท่านหญิงวันศุกร์ และเขาก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปยังสถานปลีกวิเวกของนางในขณะที่ยามเที่ยงกับย่ำค่ำทำได้ เขาจึงไม่มีความจงรักภักดีต่อนางอย่างแท้จริง และสาบานกับตนเองว่าจะสวามิภักดิ์กับอาเธอร์ในทันทีที่เขาขึ้นมาถึงทุ่งราบสูงบนสุด ดังนั้นเขาจึงไม่ยอมแพ้ต่อวันเสาร์เลอเลิศ ท้ายสุดเขาจึงได้รับอำนาจเดิมของตนคืน เขาเป็นย่ำรุ่งของวันทั้งเจ็ดเพียงคนเดียวซึ่งเป็นเพศชายในเนื้อเรื่อง
ยามเที่ยง ชายรูปหล่อ ผมสีบลอนด์ ตาสีฟ้า สวมแว่นตาข้างเดียว เขา วันศุกร์ และย่ำค่ำได้สัมผัสผู้รู้ตายร่วมกัน เขาเป็นคนจับลีฟได้หลังจากเธอแอบเข้าไปใช้โทรศัพท์ในห้องทำงานของเขา ในตอนท้าย เขาพยายามหลีกเลี่ยงการถูกลงโทษโดยการรับประสบการณ์ของผู้รู้ตาย
ย่ำค่ำ ไม่ได้บรรยายลักษณะ แต่ว่าเขาบัญชาการผู้รับใช้มีปีกแห่งรัตติกาลของบ้านเบื้องกลาง เขาพยายามหลีกเลี่ยงการถูกลงโทษโดยการรับประสบการณ์ของผู้รู้ตาย
คณะมนตรีของแต่ละวัน > ผู้แทนตัววันศุกร์ > ลอร์ดอาเธอร์

ย่ำรุ่ง ไม่เปลี่ยนแปลง เขาได้เป็นผู้ดูแลที่ราบสูงบนสุด และผู้ปกป้องบ้านเบื้องกลางทั้งมวล
ยามเที่ยง ยังไม่มีการแต่งตั้ง
ย่ำค่ำ ยังไม่มีการแต่งตั้ง
คณะมนตรีของแต่ละวัน > ผู้แทนตัววันเสาร์ > วันเสาร์เลอเลิศ

ย่ำรุ่ง ยังไม่ได้บรรยายลักษณะ แต่เขาหรือเธอเป็นผู้บังคับบัญชาผู้เฉื่อยคร้านมากเล่ห์
ยามเที่ยง ชายหน้าตาหล่อเหลา มีลิ้นสีเงิน สวมชุดยุควิกตอเรียน ถือดาบไม้เท้า บังคับบัญชานักเวทสำรอง ปรากฏตัวครั้งแรกใน พฤหัสเจ้าศาสตรา เขาได้ปรากฏตัวต่อหน้าซูซี่และสะกดจิตเธอให้ส่งกระเป๋าเวทมนตร์แก่เขา แต่ก็ถูกร้อยโทผู้รักษาประตูหน้าขัดขวางและต่อสู้กัน มาปรากฏตัวอีกครั้งใน เสาร์มนตรา แต่มีบทบาทน้อยนิด
ย่ำค่ำ เป็นผู้บังคับบัญชาของผู้ตรวจสอบบัญชีภายใน มีลักษณะภายนอกคล้ายกับยามเที่ยง มีลิ้นสีดำ เขานั้นมีเลือดสีทอง ซึ่งแตกต่างจากพลเมือง เช่น วันพุธจมตายและท่านหญิงวันศุกร์ด้วยซ้ำ เขาเป็นผู้สังหารยานในหลุมลึกด้วยดาบไม้เท้า ทำให้พวกพิลึกพิลั่นตายหมด ในที่สุดเขาก็ถูกคนเป่าปี่สังหารในตอนศุกร์รัตติกาล วันเสาร์เลอเลิศจึงต้องแต่งตั้งย่ำค่ำคนใหม่ผู้เป็นน้องชายขึ้นมาดำรงตำแหน่งแทน
ย่ำค่ำคนใหม่ เป็นน้องชายที่ "ออกมาจากแม่พิมพ์เดียวกัน" ของย่ำค่ำคนก่อน  ปรากฏตัวเพื่อรับตำแหน่งและแจ้งข่าวแก่วันเสาร์ ถูกบรรยายว่ามีท่าทางเย่อหยิ่ง สวมเสื้อนอกชายยาวสีเงิน กางเกงสีดำราตรี รองเท้าบูตเงาวาว และในขณะปฏิบัติหน้าที่จะใส่เสื้อคลุมตัวใหญ่สีเทามีระบายกันฝนได้
(หมายเหตุ: ในศุกร์รัตติกาล ย่ำค่ำในเรื่องมีเลือดสีฟ้า จึงเป็นที่สงสัยว่าผู้ที่สังหารยานใช่ย่ำค่ำของวันเสาร์จริงหรือไม่ และยังเป็นที่สับสน เพราะมีการกล่าวว่าผู้พาผู้ตรวจสอบฯ ขึ้นไปยังหออาลักษณ์ เป็นยามเที่ยงอยู่หลายครั้ง ซึ่งคาดว่าอาจเป็นความผิดพลาดในการพิมพ์ของสำนักพิมพ์หรืออาจเป็นที่ตัวผู้ประพันธ์เอง)
คณะมนตรีของแต่ละวัน > ผู้แทนตัววันอาทิตย์ > ลอร์ดวันอาทิตย์

ย่ำรุ่ง เรียกตัวเองว่า "ผู้หว่าน (The Sower)" ตัวสีเขียว เป็นหนึ่งในผู้รับใช้ที่ช่วยวันอาทิตย์จับกุมอาเธอร์
ยามเที่ยง เรียกตัวเองว่า "ผู้เลี้ยง (The Grower)" ตัวสีเขียว เป็นหนึ่งในผู้รับใช้ที่ช่วยวันอาทิตย์จับกุมอาเธอร์
ย่ำค่ำ เรียกตัวเองว่า "ผู้เกี่ยว (The Reaper)" ผู้รับใช้ตัวสีเขียวถือเคียวอันใหญ่ ขี่ต้นสัตว์ร้าย - เดซี่เป็นพาหนะ เขาบุกไปจับลีฟที่โลกแล้วนำตัวไปให้วันอาทิตย์เผื่อจะเป็นเครื่องต่อรองอาเธอร์ได้ แต่ระหว่างผ่านประตูหน้าที่มีนิทลิ่ง ร้อยโทคนเก่าเกิดตายลงและลีฟกลายเป็นร้อยโทผู้รักษาประตูหน้าเสียเอง ทำให้เขาต้องปล่อยเธอไป ผู้เกี่ยวปรากฏตัวอีกครั้งใกล้กับกรงซึ่งขังพินัยกรรม และพยายามถ่วงเวลาอาเธอร์เพื่อรอวันอาทิตย์มาจับ แต่ก็พ่ายแพ้ ทั้งนี้เขารู้อยู่แล้วว่าเขาไม่มีวันชนะแน่นอน ก่อนตายเขาชี้ไปที่รูตรงอกซ้าย และพูดว่า "ข้าไม่มีกะจิตกะใจที่จะต่อสู้กับเจ้าตอนนี้"
มนุษย์บนโลก > ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนจันทร์มหันตภัย

บ็อบ เพนฮาลิกอน (Bob Penhaligon) พ่อบุญธรรมของอาเธอร์ เคยเป็นมือกีตาร์ของวงเดอะแรทซ์ (The RATZ) จึงได้รับชื่อเล่นว่าเพลกแรทซ์ (Plague Ratz) ซึ่งแปลว่า หนูโรคระบาด ขณะนี้ เขากำลังเขียนเพลงและออกแสดงทัวร์เนื่องจากครอบครัวเพนฮาลิกอนประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนักด้วยแผนการของอังคารเคร่ง
ดอกเตอร์ เอมิลี่ เพนฮาลิกอน (Dr Emily Penhaligon) แม่บุญธรรมของอาเธอร์ เป็นนักวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของรัฐบาล ชะตากรรมของเธอยังไม่อาจทราบได้ โดยได้รับคำอธิบายจากบุรุษพยาบาลในพฤหัสเจ้าศาสตรา
อีราซมุส เพนฮาลิกอน (Erazmuz Penhaligon) พี่ชายคนโตที่สุดของอาเธอร์ โดยเป็นพันตรีในกองทัพบก แต่งงานและมีลูกแล้ว อาเธอร์พยายามใช้ความรู้ทางทหารที่ได้มาจากเขาในขณะที่เขาอยู่ในค่ายเปลี่ยนแปลง เขามีบทบาทอีกครั้งในเล่มหก เขาโทร. เข้ามาทางโทรศัพท์ที่จู่ๆ ก็มาปรากฏอยู่ในกระเป๋าเสื้อของอาเธอร์ว่าโรงพยาบาลอีสต์แอเรียจะถูกทำลาย
สตาเรีย เพนฮาลิกอน (Staria Penhaligon) พี่สาวคนที่สองของอาเธอร์ เป็นนักแสดงละครเวที
แพทริก เพนฮาลิกอน (Patrick Penhaligon) พี่ชายคนที่สามของอาเธอร์ เป็นนักดนตรีผู้ประสบความสำเร็จ เดิมชื่อ อีไมเนอร์ (Eminor)
ซูซานน์ เพนฮาลิกอน (Suzanne Penhaligon) พี่สาวคนที่สี่ของอาเธอร์ เป็นนักศึกษาวิทยาลัยอยู่ในตอนนี้
มิเคลลี่ เพนฮาลิกอน (Michaeli Penhaligon) พี่สาวคนที่ห้าของอาเธอร์ นักศึกษาของวิทยาลัยใกล้บ้าน เคยแสดงละครเวทีเรื่อง "โรบินฮู้ด" และมีความสามารถในการเล่นเทควันโด้ด้วย เธอพบกับซูซี่และลีฟในตอนพฤหัสเจ้าศาสตรา
อีริค เพนฮาลิกอน (Eric Penhaligon) พี่ชายคนที่หกของอาเธอร์ เรียนอยู่ในปีสุดท้ายที่โรงเรียน เขาเป็นดาวของโรงเรียนในทีมบาสเก็ตบอล เขาช่วยอาเธอร์ให้รอดพ้นจากอันตรายหลายครั้ง อาเธอร์จึงมีความรู้สึกใกล้ชิดกับอีริคมากกว่าพี่ชายพี่สาวคนอื่นๆ เขามักจะมองดูเขาและให้ความรู้สึกชื่นชมประทับใจเสมอ
เอ็ด (Ed) พี่ชายของลีฟ ชื่อจริงของเขาคือ บรานช์ (Branch)  เขามักจะไม่ค่อยเชื่อในสิ่งที่ลีฟเล่าออกมา เขาไม่ปรากฏตัวตั้งแต่จันทร์มหันตภัย หลังจากเป็นโรคไข้หลับ และในพฤหัสเจ้าศาสตรา ก็ยังคงพักฟื้นอยู่
ครูเวทแมน (Mister Weightman) ครูวิชาพลศึกษาของอาเธอร์ที่โรงเรียน
ผู้ช่วยอาจารย์ใหญ่ดอยล์ (Assistant Principal Doyle) ผู้ช่วยครูใหญ่ที่โรงเรียนของอาเธอร์ และมักจะยึดของของนักเรียนเสมอ จึงได้รับฉายาที่เหมาะกับพฤติกรรมการริบของของเขาว่า ปลาหมึกยักษ์ (The Octopus)
ริค (Rick) หนึ่งในดาวกีฬาของโรงเรียน เป็นพวกเก่งกีฬาที่ครูเวทแมนชอบ
พยาบาลโทมัส (Nurse Thomas) พยาบาลที่ทำการฉีดยาให้อาเธอร์ เขาถามถึงลีฟกับเอ็ดและได้คำตอบว่าไม่รู้จัก
สิบเอกหู (Sergeant Hu) นายตำรวจที่อาเธอร์ต้องไปรายงานตัว แต่เขาก็เอาตัวรอดด้วยการหลอกว่าอาการหืดกำเริบ
คุณนายแบนเบอร์ (Mrs Banber) บรรณารักษ์ห้องสมุดโรงเรียน เธอช่วยเหลืออาเธอร์โดยให้เขาไปซ่อนหลังชั้นหนังสือสัตววิทยา และพยายามขวางยามเที่ยงของวันจันทร์เอาไว้แต่ก็ไม่สำเร็จ เธอได้รับความช่วยเหลือจากนักผจญเพลิงและถูกส่งตัวไปรักษา ไม่มีใครทราบชะตากรรมของเธอ
มนุษย์บนโลก > ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนอังคารอหังการ

ปู่จาร์เร็ทท์ (Granpa Jarreth) เป็นปู่ของอาเธอร์ (ปู่บุญธรรม) ลุงของบ็อบ อายุ 94 ปี ทำงานการรถไฟมาตลอดชีวิต ชอบสอนให้หลานๆ ของเขารู้จักศัพท์เฉพาะเกี่ยวกับรถไฟ และยังมีเทปบันทึกเสียงเครื่องจักรไอน้ำแบบต่างๆ อีกด้วย
หมอแจ็ค (Dr Jack) หมอที่ทำการรักษาอาเธอร์จากอาการหืดกำเริบและขาหัก
มนุษย์บนโลก > ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนพุธเพชฌฆาต

คุณนายแฮสเคล (Mrs Haskell) เป็นเพื่อนบ้านของครอบครัวเพนฮาลิกอนที่เกือบจะต้องขายบ้านไปแล้ว
คนที่ขายรถให้พ่อของลีฟ เขาขายรถแย่ๆ ให้กับพ่อของลีฟ
มนุษย์บนโลก > ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนพฤหัสเจ้าศาสตรา

ทรี (Tree) พ่อของลีฟและเอ็ด เป็นนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม อยู่ในการกักกันของโรงพยาบาลอีสต์แอเรีย
ซิลวี (Sylvie) เภสัชกรเกษียณอายุที่ไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว เธอได้ช่วยเหลือลีฟที่เพิ่งหนีมาจากโรงพยาบาลอีสต์แอเรียได้ ต่อมาเธอช่วยลีฟเดินทางไปยังบ้านของอาเธอร์ได้ โดยการแกล้งติดจุดเทาแล้วยึดรถพยาบาลของรอนกับจูลส์
หมอไนแฮน (Dr Nihan) เป็นหมอที่ถูกเด็กชายไร้หนังสังหารและโยนเข้าตู้เสื้อผ้า
อาจารย์อาร์เดน (Professor Arden) อาจารย์คนที่หมอไนแฮนกล่าวถึง
พยาบาลอาวุโส อดัม จาแมล (Senior Nurse Adam Jamale) เป็นบุรุษพยาบาลที่บอกลีฟว่าเอมิลี่ แม่ของอาเธอร์ถูกทำร้ายด้วยอาวุธชีวภาพ
รอน (Ron) กับ จูลส์ (Jules) เป็นเจ้าหน้าที่หน่วยกู้ชีพที่มาช่วยซิลวีจากอาการติดจุดเทาปลอม ไม่ทราบชื่อเต็ม
มนุษย์บนโลก > ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนศุกร์รัตติกาล

ป้ามะม่วง (Aunt Mango) เธอเป็นป้าของลีฟ เป็นพี่สาวของแม่ลีฟ อาศัยอยู่กับครอบครัวของเธอมานาน ในหนังสือบรรยายไว้ว่าเธอแทบจะเป็นแม่คนที่สองของเธอกับเอ็ด เธออยู่เคียงข้างลีฟมาตลอด คอยเล่าเรื่องต่างๆ ให้เธอฟัง คอยให้คำแนะนำ คำปรึกษา รับฟังปัญหา และให้กำลังใจลีฟอยู่เสมอ แต่เธอมีความผิดปกติทางสมองเล็กน้อย ทำอะไรไม่ค่อยถูก จึงต้องมีคนคอยดูแลเสมอ เธอเป็นหนึ่งในผู้หลับใหล ซึ่งตกเป็นเหยื่อของวันศุกร์ เธอใช้ชื่อ "มะม่วง" เพื่อเป็นการสะท้อนถึงธรรมชาติตามธรรมเนียมของครอบครัวลีฟ
แฮริสัน (Harrison) เป็นชายแก่ผู้รู้ตายจากโลก ถูกลักพาตัวมา 14 ปีแล้ว ทำงานเป็นคนพลิกเตียงในโรงพยาบาลของคุณหมอวันศุกร์ งานของเขาคือ พลิกตัวบรรดาผู้หลับใหลให้นอนหงาย และเตรียมบรรดาผู้หลับใหลทั้งหลายให้พร้อมสำหรับการ  "สัมผัส" ของท่านหญิงวันศุกร์ เขากลัวท่านหญิงวันศุกร์มาก แต่เขาก็คอยช่วยเหลือลีฟ
มาร์ทีน (Martine) เป็นผู้รู้ตายที่อยู่เป็นคนพลิกเตียงมานานกว่าแฮริสัน (30 ปี) เธอทำหน้าที่พาผู้รู้ตายที่โดดดูดประสบการณ์กลับหอนอน แฮริสันบอกว่าเธอบ้ามากๆ แต่ความจริงแล้วเธอกลัวท่านหญิงวันศุกร์และพวกพลเมือง ในเสาร์มนตรา เธอช่วยลีฟขนย้ายผู้ป่วยก่อนการระเบิดจะเริ่ม
เวส (Vess) เป็นผู้ทำหน้าที่ถูพื้นบนทางล่วงหน้าขบวนของท่านหญิงวันศุกร์ เธอเป็นคนแรกที่เห็นว่าลีฟตื่นแล้วสั่งให้เธอนอนเหมือนคนอื่นๆ เพราะเธอกลัวที่จะเห็นท่านหญิงใช้กุญแจดูดเอาสิ่งที่เธอคิดว่าเป็น "พลังชีวิต" ไปจากลีฟ เธอนั้นเคยเจอมาแล้วและไม่อยากเจออีก เธอยังอธิบายถึงความน่าสะพรึงกลัวของวันศุกร์ และสระว่ายน้ำลึกลับ ก่อนที่จะถูพื้นจากไป
มนุษย์บนโลก > ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนอาทิตย์สิ้นสูญ

สิบเอกเฉิน (Sergent Chen) ทหารหญิงที่ทำช่วยพันตรีเพนฮาลิกอนดูแลการแจกจ่ายอุปกรณ์ยังชีพหลังจากนิวเคลียร์ลง เธอสูงและบึกบึนกว่าพันตรีเล็กน้อย ลีฟขอความช่วยเหลือจากเธอและพันตรีโดยตรงเพื่อไปช่วยเหลือคนชราที่โรงพยาบาลเอกชนวันศุกร์ แต่เมื่อไปถึงก็ถูกต้นสัตว์ร้ายของผู้เกี่ยวโจมตี
เอลเลน (Ellen) ทหารหญิงที่ช่วยลีฟทำความสะอาดสารปนเปื้อนรังสี
หนูเติบโต

หนูเติบโต (Raised Rat) เป็นหนูผู้รู้ตายที่ถูกนำเข้ามาในบ้านโดยคนเป่าปี่ พวกมันขณะนี้อาศัยอยู่ในทะเลกั้นอาณาเขตและบ้านเบื้องบน พวกที่อาศัยอยู่ในทะเลกั้นอาณาเขตจะอาศัยเรือไอน้ำเป็นพาหนะ วันพุธจมตายเคยสั่งห้ามมิให้หนูเติบโตมาอาศัยอยู่ในทะเลกั้นอาณาเขต แต่ในทางการเมือง เธอไม่สามารถออกคำสั่งและลงโทษหนูเติบโตเหล่านี้ได้เนื่องจากมหาสถาปนิกเป็นผู้อนุญาตให้ผู้รู้ตายสามารถไปไหนมาไหนก็ได้ในบ้าน พวกมันเป็นมิตรที่ดีของเด็กของคนเป่าปี่ทุกคน แต่จะไม่ยอมแบ่งปันความลับ พวกมันมีอำนาจในการต่อต้านการล้างระหว่างหู บางตัวก็เป็นมิตร เชื่อว่าพวกมันยังติดต่อกับคนเป่าปี่อยู่ ทำให้คนเป่าปี่ทราบถึงเรื่องราวของอาเธอร์
หนูเติบโต > ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนพุธเพชฌฆาต

พลเรือจัตวามองค์ตัน (Commodoure Monckton)
เป็นเจ้าหน้าที่ดูแลหนูเติบโตที่อยู่ในทะเลกั้นอาณาเขตทั้งหมด เขาเป็นผู้ที่เชื่อถือได้และมีเกียรติยศมาก มองค์ตันได้ช่วยเหลือโดยการแก้ต่างให้ลีฟในคดีที่จัดขึ้นเนื่องจากพบว่าลีฟแอบลักลอบขึ้นเรือ เขายังได้ช่วยเหลืออาเธอร์ในการเอาพินัยกรรมส่วนที่สาม เขามีขนปุกปุยสีน้ำตาล และเคราแหลมสีขาว มักจะสวมชุดพลเรือจัตวาเสมอ
เรือโทลองเทล (Lieutenant Longtayle)
เรือโทลองเทลเป็นหนูเติบโตซึ่งมีอำนาจเป็นถึงกัปตันในการบังคับการเรือรัตตุส นาวิสที่ 4 และรวมไปถึงบาลาเอนา ซึ่งใช้เป็นเรือดำน้ำสำหรับแอบเข้าไปในโลกใบเล็กของฟีเวอร์ฟิว เขามีขนปุกปุยสีดำ และแต่งตัวคล้ายกับพลเรือจัตวามองค์ตัน เขามีส่วนในการช่วยอาเธอร์ในการเอาพินัยกรรมส่วนที่สามออกมา ชื่อของเขาคล้ายกับคำว่า long tail (แปลว่า หางยาว)
คุณยองทิน (Mister Yongtin)
แพทย์ประจำเรือรัตตุส นาวิสที่สี่ สวมผ้ากันเปื้อนผืนยาวทับเสื้อนอก มักจะหิ้วเครื่องมือไปด้วยเวลามีคนหรือหนูบาดเจ็บ
ผู้ช่วยนายปืนวัทคิงเกิล (Gunner's Mate First Watkingle)
เป็นหนูเติบโตยศน้อยที่ปรากฏตัวขึ้นมาบ่อยๆ ในเรื่อง คติประจำใจของเขาคือ จงอาสาเสมอ เพราะเขาอาสาเกือบทุกหน้าที่ อย่างเช่นเฝ้าห้องอาเธอร์และพาอาเธอร์ออกจากเรือทางห้องนิรภัย
พลเมืองชั้นสูง

รวมรายชื่อของพลเมืองชั้นสูง ยกเว้นลอร์ดวันอาทิตย์ซึ่งกล่าวไปแล้ว
พลเมืองชั้นสูง > มหาสถาปนิก (The Architect)

มหาสถาปนิก คือผู้สร้างบ้านและอาณาจักรชั้นที่สองทั้งมวล มหาสถาปนิกมีศักดิ์สูงสุด สามารถปกครองได้ทั้งแปดอาณาจักร มหาสถาปนิกเป็นผู้กำหนดจุดเริ่มต้นของเวลา มหาสถาปนิกสร้างบ้าน พลเมือง และเทหวัตถุต่าง ๆ มหาสถาปนิกได้ทดลองเรื่องการมีลูกร่วมกับ "ผู้ชรา" ผ่านการเข้าสิงผู้รู้ตายคนหนึ่งซึ่งก็ได้ลูกมา 2 คน ซึ่งต่อมาคือลอร์ดวันอาทิตย์และคนเป่าปี่ และมีลูกบุญธรรม 1 คนซึ่งต่อมาได้รับการขนานนามว่า ลูกทะเล
มหาสถาปนิกนั้นตอนแรกเกิดขึ้นจากสุญญะ ผู้ชรากับมหาสถาปนิกนั้นมีเรื่องขัดแย้งกันเนื่องจากผู้ชราไปกระทำความผิดบางอย่างซึ่งเกี่ยวข้องกับอาณาจักรชั้นที่สอง จากนั้นจึงจับเขาลงทัณฑ์และล่ามโซ่ไว้ในเหมืองถ่านหินของบ้านเบื้องล่าง
มหาสถาปนิกได้เขียนพินัยกรรมเอาไว้ฉบับใหญ่ เพื่อให้แน่ใจว่า งานทุกอย่างของนางจะเป็นไปด้วยความเรียบร้อย และนางก็จากไป และทิ้งพินัยกรรมเอาไว้ให้คณะผู้ดูแลทั้งเจ็ดซึ่งนางได้แต่งตั้งขึ้น เพื่อรอการมาเยือนของทายาทผู้ทรงสิทธิ์ แต่คณะผู้ดูแลเหล่านั้นกลับทรยศฉีกพินัยกรรมออกเป็นเจ็ดส่วน และนำไปซุกซ่อนและยืดบ้านปกครอง นำโดยลอร์ดวันอาทิตย์
ความจริงถูกเปิดเผยในอาทิตย์สิ้นสูญ ว่ามหาสถาปนิกต้องการกลับสู่สุญญะ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะผู้ชรา ส่วนหนึ่งของนางยังถูกจองจำอยู่ ตราบที่งานของนางยังอยู่ ผู้ชราจะถูกพันธนาการชั่วนิรันดร์ นางจึงสร้างพินัยกรรมเพื่อนำมาสู่การทำลายนี้ แต่ผู้ดูแลไม่เห็นด้วยจึงฉีกมันทิ้ง ซึ่งการทำลายมันก็ไปกระตุ้นใจของผู้ดูแลให้ไปในทางไม่พึงปรารถนา (บาปทั้งเจ็ด) นำไปสู่การมุ่งทำลายกันและกันซึ่งจะทำให้บ้านตกสู่สุญญะเร็วขึ้น ในตอนท้าย ผู้ชราหลุดจากการจองจำและรวมตัวกับพินัยกรรม ที่สุดแล้วบ้านจึงถูกทำลาย เหลือรอดเพียงอาเธอร์ ระหว่างนั้นมหาสถาปนิกปรากฏตัวเพื่อบอกความจริงทั้งหมด ก่อนกลับสู่สุญญะอันเป็นจุดจบที่นางหวังมานานแสนนาน
พลเมืองชั้นสูง > ผู้ชรา (The Old One)

ผู้ชราเป็นคนที่สองที่ถูกสร้างขึ้นจากสุญญะ มีลักษณะเป็นชายร่างยักษ์ สูงแปดฟุต มีกล้ามเนื้อใหญ่โตอยู่ตามแขนและขา ผิวหนังเหี่ยวย่นใสจนเห็นเส้นเลือด เขาใส่แต่ผ้าเตี่ยว ผมถูกโกนจนเหลือแต่ตอ เปลือกตาสีแดงช้ำด้วยคราบเลือดเกรอะกรัง ผู้ชราถือกำเนิดจากสุญญะตามหลังมหาสถาปนิกมา ทั้งสองให้กำเนิดพลเมืองชั้นสูงสามคน คือลอร์ดวันอาทิตย์ ลูกทะเลและคนเป่าปี่ ผู้ชราพยายามสร้างสรรค์ผลงานต่างๆ  แต่ก็ถูกนางปฏิเสธทุกครั้ง เมื่อผู้ชราจึงออกไปยังอาณาจักรชั้นที่สองโดยไม่ได้รับอนุญาต มหาสถาปนิกจึงจำขังผู้ชราให้อยู่ในห้องถ่านหินใต้ดิน ข้อมือทั้งสองข้างถูกล่ามโซ่และมัดไว้กับเข็มนาฬิกาบนหน้าปัดที่เรืองแสงสีฟ้าระยิบระยับ ถึงแม้จะใช้กุญแจทั้งเจ็ดดอกก็ไม่สามารถปลดปล่อยผู้ชราได้
ผู้ชรายังสามารถขยับตัวได้อยู่บ้าง แต่ไม่สามารถดึงโซ่ให้หลุดได้ เมื่อถึงเวลาสิบสองนาฬิกา ผู้ชราจะถูกตรึงไว้กับเข็มนาฬิกา และผู้ก้าวบนนาฬิกาสองตัวจะออกมาจากประตูที่อยู่ตรงเลขสามและเลขเก้าเข้ามาควักตาของผู้ชราออกมาทุกสิบสองชั่วโมง มีครั้งหนึ่งอาจจะควักอย่างอื่น ผู้ก้าวบนนาฬิกาตัวแรกเป็นหุ่นล้อเลียนของคนตัดไม้ที่สูงเกือบเท่าเด็กโตๆ ชายร่างเล็กในชุดสีเขียว มีขนนกอยู่บนหมวก ถือขวานที่สูงเกือบตัวของมันเอง มับสับขยับไปมาเมื่อชายตัดไม้ขยับ ส่วนตัวที่สองเป็นผู้หญิงอ้วนเตี้ยผูกผ้ากันเปื้อนสวมหมวกที่มีจีบระบาย ถือเกลียวเปิดจุกขวดอันใหญ่ที่ยาวเกือบสองฟุตไว้ด้านหน้า มันหมุนไปมาเมื่อผู้หญิงคนนั้นขยับตัว เมื่อควักตาผู้ชราหรือพลเมืองที่โดนลูกหลงได้สักคน มันจึงจะกลับเข้าประตูไป
เมื่อเจ็ดร้อยปีก่อน ผู้ชราเกือบได้รับการปลดปล่อยโดยบุตรชายคนเล็กของเขา คนเป่าปี่ แต่เขาก็ไม่ได้รับความเห็นชอบจากพี่ชายของเขาเอง ลอร์ดวันอาทิตย์ จึงถูกโยนเข้าไปในสุญญะ (แต่ว่าในหนังสือเล่มที่หกปรากฏว่าคนที่โยนคนเป่าปี่เข้าไปในสุญญะนั้นคือวันเสาร์เลอเลิศ)
พลเมืองชั้นสูง > ลูกทะเล, กัปตันทอม เชลว็อค (The Mariner, Captain Tom Shelvocke)

เป็นบุตรบุญธรรมของมหาสถาปนิกและผู้ชรา สูง 6 ฟุต 6 นิ้ว มีอาวุธคือฉมวก สร้างโดยมหาสถาปนิก คุณแม่ของเขา ซึ่งเมื่อใช้มันแล้วจะก่อให้เกิดอันตรายแก่ผู้รู้ตายและเด็กของคนเป่าปี่ ถูกจับโดยอังคารเคร่งเข้ามาเป็นผู้เฝ้าสมบัติและหนึ่งในสมบัติของเขา อย่างไรก็ตาม เขาได้ให้ความช่วยเหลือแก่อาเธอร์ได้การพาไปหาพินัยกรรมเนื่องจากเขาได้รับตำแหน่งวันจันทร์และนายแห่งบ้านเบื้องล่าง
ภายหลังจากที่ลูกทะเลเป็นอิสระจากอังคารเคร่ง เขาก็ได้มอบเหรียญมิตรภาพ ซึ่งทำจากกระดูกปลาวาฬให้กับอาเธอร์ ซึ่งสามารถขอความช่วยเหลือแกลูกทะเลได้สามครั้ง โดยเพียงแต่เรียกลงไปในเหรียญนั้น ลูกทะเลก็จะมา ในเรื่อง อาเธอร์ได้เรียกลูกทะเลไปแล้ว 2 ครั้งในตอนพุธเพชฌฆาต และตอนศุกร์รัตติกาล ลีฟได้ขอความช่วยเหลือจากเขาอีกครั้ง โดยที่เมื่ออาเธอร์เรียกลูกทะเลครบสามครั้งไปแล้ว เขาก็ไม่มีสิทธิ์เรียกลูกทะเลให้มาช่วยเขาได้  ยกเว้นที่ว่าลูกทะเลจะสมัครใจมาช่วยด้วยตัวเอง
ในอาทิตย์สิ้นสูญ อาเธอร์พยายามขอความช่วยเหลือให้ลูกทะเลช่วยปลดปล่อยเขาจากนาฬิกาจองจำ แต่ช้างหากุญแจที่วันอาทิตย์ชิงไปได้ก่อน ต่อมาจึงขอให้เขาเปิดกรงที่ขังพินัยกรรมส่วนที่เจ็ด ซึ่งทำให้เขาหมดแรงและเสียชีวิตลง
พลเมืองชั้นสูง > คนเป่าปี่ (The Piper)

ลูกชายคนที่สามและเป็นลูกคนสุดท้องของมหาสถาปนิกและผู้ชรา เขาอ้างว่าถูกโยนเข้าไปในสุญญะโดยพี่ชายของเขา ลอร์ดวันอาทิตย์ เมื่อเขาพยายามที่จะปลดปล่อยผู้ชรา เขายังเป็นผู้ที่นำเด็กของคนเป่าปี่และหนูเติบโตเข้ามาในบ้าน และยังมีอำนาจในการบังคับพวกเขาผ่านทางปี่ของเขา ซึ่งมีคุณสมบัติคล้ายกุญแจ หรือแม้แต่น้ำเสียงอันลึกลับของเขา แม้แต่ยุวชนเกราะทองก็ไม่อาจทนพลังอำนาจของเขาได้ เขายังใช้อำนาจของเขาให้การก่อสร้างกองทัพนิทลิ่งใหม่ อันมีความฉลาดกว่านิทลิ่งทั่วไป เขาตั้งใจว่าจะใช้พวกมันเพื่อยึดครองบ้าน และกำจัดลอร์ดวันอาทิตย์ที่ทรยศต่อเขา แต่ส่วนที่สี่ของพินัยกรรมก็เถียงคนเป่าปี่ ว่าเขาเป็นผู้ที่ตั้งใจว่าจะปลดปล่อยผู้ชรา
เขาได้ทำการรุกรานวงกตยิ่งใหญ่ และได้ถอยทัพกลับเมื่อกองทัพของอาเธอร์และคุณหญิงพรีมัสได้ทำการตีโต้กลับไป เขาได้ยืนยันว่าเขาเป็นทายาทผู้ทรงสิทธิ์และเขาก็เหมือนกับมารดาของเขามาก คือมหาสถาปนิก ทว่าพินัยกรรมก็ปฏิเสธเขาและบอกเขาว่า ถ้ามหาสถาปนิกเลือกทายาทตามสายเลือด เธอจะต้องเลือกลอร์ดวันอาทิตย์อย่างแน่นอน และเป็นที่แน่นอนว่า ในพินัยกรรมได้กล่าวว่ามีเพียงผู้รู้ตายเท่านั้นที่ได้เป็นทายาทผู้ทรงสิทธิ์
ในศุกร์รัตติกาล เมื่อได้รับคำเชิญจากท่านหญิงวันศุกร์ให้มาชิงกุญแจในบ้านเบื้องกลาง เขาจึงพาเด็กของคนเป่าปี่ทั้งหมดที่ลักพาตัวมาได้ไปยังหออาลักษณ์ เขาเป็นผู้สังหารย่ำค่ำและสมุนทั้งหมด อีกทั้งยังเอาเหล่ายุวชนที่มากับอาเธอร์ให้มาเป็นพวก สุดท้ายเมื่อรู้ว่าถูกหลอก ก็ทิ้งเด็กๆ และหลบหนีไป โดยใช้ปี่ของเขาวาดบันไดไม่ควรเป็น  ในเสาร์มนตรา เขาพยายามบุกบ้านเบื้องบนโดยความร่วมมือของหนูเติบโต พาเข้าสู่แหล่งน้ำใต้พื้นบ้านเบื้องบน ขึ้นหอคอยเข้าสู่สวนไร้ที่เปรียบสำเร็จ แต่หลังจากอาเธอร์ชิงกุญแจจากวันอาทิตย์ เขาก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อ เขาจัดการวันเสาร์ และทิ้งร่างซึ่งปรากฏว่าเป็นเพียงร่างเลือนๆ คล้ายผีไป
พลเมืองชั้นสูง > นวมหาสถาปนิก (The New Architect)

นวมหาสถาปนิก คืออาเธอร์ที่ถูกเปลี่ยนแปลงโดยกุญแจทั้งเจ็ดไปแล้ว ทำให้เขากลายเป็นพลเมืองชั้นสูงเทียบเท่ามหาสถาปนิก เขาเป็นเพียงผู้เดียวที่อยู่รอดจากการทำลายจักรวาล และรับมอบเจตจำนงของมหาสถาปนิกต่อจากนางในการสร้างจักรวาลขึ้นมาใหม่ โดยอาศัยข้อมูลจากแผนที่ซึ่งบันทึกภาพของจักรวาลก่อนการทำลายล้างไม่กี่นาที การสร้างของเขาคือการใช้ความคิดเพื่อปั้นสุญญะให้เป็นรูปเป็นร่าง เขาสร้างอาเธอร์ในวัยสิบสองปีขึ้นมา โดยมีความทรงจำครบถ้วนและไม่ป่วยอีก สร้างลีฟ และสร้างหน้าปัดทั้งเจ็ดเพื่อส่งพวกเขากลับสู่โลกที่กำลังก่อตัวขึ้น หลังจากนั้นเขาจึงสร้างซูซี่ ซึ่งกลายเป็นหญิงสาว และลงมือสร้างบ้าน ซึ่งจะมีเพียงอีลีเซียม สร้างจักรวาลและคนอื่นๆ กลับมาต่อไป